stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์
ประวัติ > สมัยหลังฟูแก

หลังจากที่ถูกจับกุมฟูแกก็ถูกจำขังตลอดชีวิต ภรรยาหนีไปลี้ภัย คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์ถูกยึด พระเจ้าหลุยส์ทรงยึด หรือซื้อพรมทอแขวนผนังจำนวน 120 ผืน, ประติมากรรม และต้นส้มทั้งหมด และมีพระบรมราชโองการให้ เลอ โว, เลอ เบริง และเลอ โนทร์ ออกแบบงานที่ยิ่งใหญ่ไปกว่าคฤหาสน์และสวนโว-เลอ-วีกงต์ที่พระราชวังแวร์ซาย
สิบปีต่อมามาดามฟูแกก็ได้ทรัพย์สมบัติคืน และกลับมาปลดเกษียณพร้อมด้วยบุตรชายคนโตที่นั่น ในปี ค.ศ. 1705 หลังจากการเสียชีวิตของสามีและลูกชายมาดามฟูแกก็ตัดสินใจขายคฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์
ประวัติ > การขาย

มาเรชาล เดอ วีลาร์กลายเป็นเจ้าของคนใหม่แม้ว่าจะยังไม่ได้เห็นตัวสิ่งก่อสร้างด้วยตนเอง ในปี ค.ศ. 1705 ต่อมาในปี ค.ศ. 1764 บุตรชายของมาเรชาลก็ขายคฤหาสน์ให้แก่ดยุคแห่งพราสแลง ผู้สืบเชื่อสายของพราสแลงเป็นเจ้าของอยู่ร่วมร้อยปี
ในปี ค.ศ. 1875 หลังจากที่ปล่อยให้ขาดการดูแลอยู่สามสิบปีคฤหาสน์ก็ขายในการประมูลให้กับอัลเฟรด โซมมิเยร์ คฤหาสน์อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรม สวนอันมีชื่อเสียงก็ขาดการดูแลและรกร้าง การบูรณปฏิสังขรณ์อันเป็นงานใหญ่เริ่มขึ้นภายใต้การนำของสถาปนิกผู้มีชื่อเสียงกาเบรียล-อีปอลิต เดตาเยอร์ เมื่ออาลแฟรด ซอมีเยเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1908 คฤหาสน์และสวนก็กลับคืนสู่ในสภาพที่ตั้งใจไว้แต่แรก บุตรชายเอดเมอ โซมมิเยร์และบุตรสะไภ้ดำเนินงานต่อมาจนเสร็จ ในปัจจุบันผู้สืบเชื้อสายก็ดำเนินการอนุรักษ์คฤหาสน์ต่อมา คฤหาสน์ยังคงเป็นสมบัติส่วนบุคคลที่เป็นของเคานท์แห่งโวก แต่เปิดให้ประชาชนเข้าชมได้
ดูเพิ่ม

พระราชวัง
ปราสาท
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์
Federic Lees, The Chateau de Vaux-le-Vicomte, Architectural Record, American Institute of Architects, p.413-433
Official Website of the château of Vaux-le-Vicomte
Personal website on the chateau of Vaux-le-Vicomte French language
Gardens of Vaux le Vicomte, France, Google Earth Hacks เก็บถาวร 2010-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Thomas Little Heath, A History of Greek Mathematics, Oxford: Clarendon Press, 1921. p.397-398[ลิงก์เสีย]
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
สวน
จอห์น คริซัสตัม

| จอห์น คริซัสตัม |
| --- | --- |

อัครมุขนายกและนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
เกิด: ราว ค.ศ. 347 แอนติออก
เสียชีวิต: 14 กันยายน ค.ศ. 407 โกมานา ปอนตีกา  ในพอนทัส
นิกาย: โรมันคาทอลิก  ออร์ทอดอกซ์  แองกลิคัน  ลูเทอแรน  ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์  คอปติกออร์ทอดอกซ์
วันฉลอง: อีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ 13 พฤศจิกายน 27 มกราคม (การเคลื่อนย้ายวัตถุมงคล) 30 มกราคม (Three Holy Hierarchs) คริสต์ศาสนาตะวันตก 13 กันยายน
สัญลักษณ์: แต่งกายแบบบิชอป ถือพระวรสารหรือม้วนหนังสือ มือขวายกขึ้นในท่าให้พร และอื่นๆ
องค์อุปถัมภ์: คอนสแตนติโนเปิล และอื่นๆ
นักบุญจอห์น คริซัสตัม (กรีก: Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, อังกฤษ: John Chrysostom; ราว ค.ศ. 347 — 14 กันยายน ค.ศ. 407) เป็นอาร์ชบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลและเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรคนสำคัญ
จอห์น คริซัสตัมมีชื่อเสียงว่าเป็นนักเทศน์และนักปาฐกถาผู้มีฝีปากดีในการต่อต้านการใช้อำนาจในทางที่ผิดของผู้นำทั้งฝ่ายอาณาจักรและศาสนจักร "พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ฉบับนักบุญจอห์น คริซัสตัม" และ หลักการปฏิบัติทางศาสนา หลังจากการเสียชีวิตของแล้วนักบุญจอห์นก็ได้รับนามสกุลเป็นภาษากรีกว่า "Chrysostomos" ที่แปลว่า "วจนะน้ำผึ้ง" ที่แผลงมาเป็นภาษาอังกฤษว่า "Chrysostom"
ชาวโรมันคาทอลิกและคาทอลิกตะวันออกถือว่าจอห์น คริซัสตัมเป็นนักบุญและเป็นหนึ่งในไฮเออราร์คผู้ศักดิ์สิทธิ์สามองค์ ร่วมกับ นักบุญเบซิลแห่งเซซาเรียและนักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส นิกายออร์ทอดอกซ์และนิกายโรมันคาทอลิกถือว่าเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร ส่วนคอปติกออร์ทอดอกซ์ถือว่าเป็นนักบุญ
งานเขียน

The Divine Liturgy of St. John Chrysostom
Writings of Chrysostom in the Christian Classics Ethereal Library edition of the Nicene and Post-Nicene Fathers:
On the Priesthood, Ascetic Treatises, Select Homilies and Letters, Homilies on the Statutes
Homilies on the Gospel of St. Matthew '
Homilies on the Acts of the Apostles and the Epistle to the Romans
Homilies on First and Second Corinthians
Homilies on the Epistles to the Galatians, Ephesians, Philippians, Colossians, Thessalonians, Timothy, Titus, and Philemon
Homilies on the Gospel of St. John and the Epistle to the Hebrews
The Hieratikon เก็บถาวร 2020-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Easter Sermon of St. John Chrysostom
Eight Homilies Against the Jews เก็บถาวร 2014-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Opera Omnia by Migne Patrologia Graeca with analytical indexes
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม
The Saint John Chrysostom Webpage เก็บถาวร 2011-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
On St. John Chrysostom's Antioch Years by Pope Benedict XVI
Symposium Commemorating the 1600th Anniversary of St. John's Repose เก็บถาวร 2016-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
St. John Chrysostom article from The Catholic Encyclopedia (Newadvent Website)
Jewish Encyclopedia: CHRYSOSTOMUS, JOANNES
John Chrysostom on Patristique.org (french)
Was St. John Chrysostom Anti-Semitic?
St John Chrysostom and the Anglican Communion เก็บถาวร 2014-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
St John Chrysostom the Archbishop of Constantinople Orthodox icon and synaxarion (13 November feast day)
Translation of the relics of St John Chrysostom the Archbishop of Constantinople (27 January feast day)
Synaxis of the Ecumenical Teachers and Hierarchs: Basil the Great, Gregory the Theologian, and John Chrysostom (30 January feast day)
จังหวัดช็องปาญ

บทความนี้เกี่ยวกับอดีตจังหวัดในประเทศฝรั่งเศส สำหรับเขตการบริหารปัจจุบัน ดูที่ แคว้นช็องปาญาร์แดน
ที่ตั้งของอดีตจังหวัดช็องปาญในประเทศฝรั่งเศส
ช็องปาญ (ฝรั่งเศส: Champagne) เป็นอดีตจังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศสปัจจุบันที่ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันดีในการทำไวน์ที่เรียกว่าเหล้าแชมเปญ
เดิมเป็นอาณาจักรที่ปกครองโดยเคานต์แห่งช็องปาญที่ตั้งอยู่ราว 160 กิโลเมตรทางตะวันออกของกรุงปารีส เมืองที่เป็นศูนย์กลางทางการค้าของช็องปาญคือทรัว, แร็งส์ และเอแปร์แน ในปัจจุบันดินแดนส่วนใหญ่ของช็องปาญอยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นช็องปาญาร์แดน ที่ประกอบด้วย 4 จังหวัดคือ อาร์แดน, โอบ, โอต-มาร์น และมาร์น
"Champagne" มาจากภาษาละตินว่า "campania" ที่เป็นนัยยะถึงความคล้ายคลึงของภูมิประเทศที่เป็นเนินสูง ๆ ต่ำ ๆ ของช็องปาญกับชนบทของอิตาลีในบริเวณคัมปาเนีย ทางตอนใต้ของกรุงโรม
ประวัติศาสตร์

ชื่อ "ช็องปาญ" อาจเพี้ยนมาจาก "กัมปานิอา" ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่าดินแดนแห่งที่ราบ การกล่าวถึงกัมปานิอาปรากฏขึ้นตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 พื้นที่ของจังหวัดช็องปาญก่อตัวเป็นหน่วยย่อยทางการเมืองครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 10 จากการรวมเคาน์ตีทรัวเข้ากับเคาน์ตีโมโดยตระกูลแวร์ม็องดัวส์ เคานต์แห่งบลัวและชาทร์ได้ช็องปาญมาในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 ตลอดระยะเวลา 100 ปีต่อมาช็องปาญผูกติดกับบลัวและถูกหั่นแบ่งกันในหมู่สมาชิกของตระกูลบลัว ในปี ค.ศ. 1125 ตีโบที่ 4 กลายเป็นตีโบที่ 2 มหาราชแห่งช็องปาญ ซึ่งได้รวมเคาน์ตีเข้าด้วยกันอีกครั้ง การขยายการครอบครองออกไปอย่างกว้างไกลทำให้ตีโบและผู้สืบทอดตำแหน่งกลายเป็นผู้ครองที่ดินคนสำคัญในระบอบศักดินา และช็องปาญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสตวรรษที่ 12 ถึง 13 เคานต์แห่งช็องปาญคือภัยที่แท้จริงของกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส เนื่องจากดินแดนของพวกเขาตีกรอบล้อมรอบดินแดนของกษัตริย์ และพวกเขาพยายามอย่างหนักเพื่อจะครองอำนาจเหนือกษัตริย์หรือปลดปล่อยตนเองจากการควบคุมของกษัตริย์ตีโบที่ 2 มักบาดหมางกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ความขัดแย้งยุติลงในปี ค.ศ. 1284 เมื่อฆัวนาแห่งนาวาร์และช็องปาญ ทายาทแห่งเคาน์ตี แต่งงานกับอนาคตกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าฟิลิปที่ 4 เมื่อพระโอรสของฆัวนาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 ในปี ค.ศ. 1314 ช็องปาญก็ถูกรวมเข้ากับราชบัลลังก์ฝรั่งเศส
ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ช็องปาญหลายเป็นพื้นที่การค้าที่อยู่ในเส้นทางที่พาดผ่านจากฟลานเดอส์, เยอรมนี, อิตาลี จนถึงโพรว็องส์ มีตลาดพ่อค้าเร่ขนาดใหญ่หกแห่งในช็องปาญ แต่ละแห่งเปิดนานถึง 49 วัน ได้แก่ ที่เมืองลาญีหนึ่งแห่ง, บาร์ซูว์โรบหนึ่งแห่ง, โพรแว็งส์สองแห่ง และทรัวสองแห่ง ตลาดพ่อค้าเร่เหล่านี้เป็นที่แลกเปลี่ยนเสื้อผ้าจากทางเหนือกับเครื่องเทศ, ของแห้ง และสิ่งของมีค่าที่มาจากดินแดนเมดิเตอร์เรเนียน ทำให้ช็องปาญเป็นศูนย์กลางทางการค้าและการเงินของยุโรปในเวลานั้น การติดต่อค้าขายของกลุ่มพ่อค้าในตลาดพ่อค้าเร่มักติดต่อกันทางจดหมายโดยตกลงกันว่าจะทำการชำระเงินในตลาดพ่อค้าเร่ครั้งต่อไปและสามารถเปลี่ยนมือกันได้ การติดต่อค้าขายดังกล่าวเป็นจุดเริ่มต้นของการใช้เครดิต และในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตลาดพ่อค้าเร่ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการธนาคารของยุโรป ทว่าในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตลาดพ่อค้าเร่ก็เสื่อมสำคัญลง การค้าถูกเบี่ยงเบนไปจากแคว้นด้วยการเจริญเติบโตของเส้นทางการค้าสายใหม่ และความแตกแยกทางการเมืองในช็องปาญที่เกิดจากสงครามร้อยปี
ในครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาณาเขตของอดีตเคาน์ตีถูกรวมเข้ากับอดีตดินแดนของบิชอปแห่งแร็งส์, บิชอปแห่งชาล็อง และบิชอปแห่งล็องร์ ก่อตัวเป็นรัฐบาลทหารแห่งช็องปาญ ในด้านเศรษฐกิจ ช็องปาญเจริญก้าวหน้าจากอุตสาหกรรมสิ่งทอในแร็งส์และทรัว, โลหวิทยาของแซ็งดีซีเย และพื้นที่ปลูกองุ่นขนาดใหญ่ของแคว้น การแยกตัวออกมาของช็องปาญถูกยกเลิกพร้อมกับจังหวัดเก่าแก่ของฝรั่งเศสแห่งอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1790
ในฐานะแคว้นหน้าด่าน ช็องปาญถูกรุกรานเมื่อฝรั่งเศสถูกโจมตีจากทางตะวันออก ในสงครามที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทำกับชาวฮาพส์บวร์คในสมรภูมิวาลมี (ค.ศ. 1792) และในสงครามโลกครั้งที่ 1
ดูเพิ่ม

อาณาจักรเคานต์แห่งช็องปาญ
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค ก จังหวัดในประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดในปี ค.ศ. 1789 |  กัสกอญ  กุยแยน  คอร์ซิกา  ช็องปาญ  แซ็งตงฌ์  โดฟีเน  ตูแรน  ทรัวเซแวเช  นอร์ม็องดี  นีแวร์แน  บัส-นาวาร์  บูร์กอญ  บูร์บอแน  เบรอตาญ  เบอาร์น  แบรี  โบฌอแล  ปัวตู  ปีการ์ดี  แปร์ช  พรอว็องส์  ฟร็องช์-กงเต  ฟอแร  ฟัว  แฟลนเดอส์และแอโน  มาร์ช  แมน  รูซียง  ลอแรน  ล็องก์ด็อก  ลีมูแซ็ง  ลียอแน  อ็องกูมัว  อ็องฌู  ออร์เลอาแน  อาร์ตัว  อาลซัส  อีล-เดอ-ฟร็องส์  โอนี  โอแวร์ญ  |  |
| หลังจากการปฏิวัติ |  อาวีญง1 และเวอแนแซ็ง1  มงเบลียาร์2  มูว์ลูซ3  นิส4  ซาวอย4  |  |
 1 ค.ศ. 1791  2 ค.ศ. 1793  3 ค.ศ. 1798  4 ค.ศ. 1860 
พื้นที่ปลูกองุ่นในแคว้นช็องปาญของฝรั่งเศส
ค้อนประธาน

ค้อนแกเฟิลไม้วางอยู่บนรายงานกระบวนพิจารณา จัดแสดงอยู่ที่ศูนย์ตุลาการมินเนโซตา (Minnesota Judicial Center)
ค้อนประธาน (ฝรั่งเศส: marteau de président) หรือ ค้อนแกเฟิล (อังกฤษ: gavel; เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˈgævəl/) หรือในภาษาไทยมักเรียกเพียง ค้อน นั้น เป็นอุปกรณ์ทางพิธีการ ลักษณะอย่างค้อน มีขนาดเล็ก มักทำจากไม้แข็งและติดด้าม สำหรับใช้เคาะที่วาง (block) เพื่อกระทำเสียง ค้อนแกเฟิลนี้เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจและสิทธิสำหรับกระทำกิจการในอำนาจหน้าที่ของประธาน (chair) อย่างเป็นทางการ หรือสำหรับเป็นประธานในการหนึ่ง ๆ โดยมักใช้กระทำเสียงเคาะเพื่อเรียกความสนใจ หรือเคาะนำหรือจบการสั่ง ประกาศ วินิจฉัย หรือพิพากษา หรืออื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน จึงเป็นที่มาของสำนวนในภาษาอังกฤษว่า "gavel-to-gavel" อันหมายถึง การประชุมทั้งกระบวนการ
ค้อนแกเฟิลนั้น ตุลาการในศาล และผู้ทอดตลาดในการขายทอดตลาด มักใช้ และในภาษาไทย ลักษณนาม คือ "เต้า" หรือ "อัน"
ประวัติ

ว่ากันว่า การใช้ค้อนแกเฟิลนั้น มีประวัติย้อนหลังไปในอังกฤษมัชฌิมยุค (Medieval England) โดยในศาลที่ดิน (land court) ตุลาการจะเคาะโต๊ะด้วยค้อนแกเฟิล ก่อนกำหนดข้อตกลงชำระค่าเช่าด้วยทรัพย์สินอย่างอื่นที่มิใช่เงินสดเสมอ
การใช้อันเหมาะสม

"ข้อบังคับการประชุมของรอเบิร์ตฉบับตรวจชำระใหม่" (Robert's Rules of Order Newly Revised) วางหลักเกี่ยวกับการใช้ค้อนแกเฟิลอย่างเหมาะสมในการประชุมปรึกษา ตัวอย่างเช่น ประธานจะไม่เคาะค้อนแกเฟิลเพื่อกลบเสียงของสมาชิกผู้ประพฤติไม่เรียบร้อย หากประธานจะเคาะค้อนแกเฟิลเบา ๆ แต่ขึงขังเป็นครั้งเป็นคราในช่วงต่าง ๆ ประธานไม่พึงเล่นค้อนแกเฟิล หรือใช้ค้อนแกเฟิลสำหรับต่อต้าน คุกคาม หรือเน้นย้ำการแสดงความคิดเห็นใด ๆ เช่น เคาะค้อนแกเฟิลรัว ๆ เพื่อสนับสนุนความคิดเห็นใด ๆ อย่างเดียวกับปรบมือ ข้อห้ามประธานตัดสิทธิสมาชิกในอันที่จะอภิปรายหรือเสนอญัตติ ด้วยการที่ประธานนำปัญหาข้อนั้นให้ลงคะแนนเสียงกันเสียทีเดียวก่อนสมาชิกคนใด ๆ จะได้แสดงความคิดเห็นนั้น เรียกว่า "การเคาะค้อนเชิงมาตรการ" (gaveling through a measure)
ส่วน "คู่มือของดีมีเทอร์ ว่าด้วยข้อบังคับและวิธีประชุมสภา" (Demeter's Manual of Parliamentary Law and Procedure) ว่า นอกจากใช้เคาะกระทำเสียงแสดงว่าการลงคะแนนเสียงเสร็จสิ้นแล้วนั้น ค้อนแกเฟิลยังใช้ในสามกรณีต่อไปนี้อีก
เรียกความสนใจ หรือเรียกให้ที่ประชุมอยู่ในความสงบ ในองค์การส่วนใหญ่ เคาะสองครั้ง หมายถึง ให้ที่ประชุมลุกยืน และเคาะครั้งเดียว หมายถึง ให้ที่ประชุมนั่งลง ส่วนในที่อื่น ๆ เคาะสองครั้ง หมายถึง ให้ลุกยืน และสามครั้ง หมายถึง ให้นั่งลง
รักษาความสงบ เรียกความสงบกลับคืนมา หลังมีความวุ่นวายระหว่างดำเนินกระบวนประชุม โดยเคาะเพียงครั้งเดียว แต่ให้ขึงขัง
ส่งค้อนแกเฟิลให้ผู้เข้ารับตำแหน่งคนใหม่ หรือใช้ในพิธีการต่าง ๆ เป็นต้น
ค้อนแกเฟิลในรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา

ตาม ประเพณีทางวุฒิสภาแห่งสหรัฐอเมริกา (Traditions of the United States Senate) นั้น ค้อนแกเฟิลเฉพาะสำหรับวุฒิสภาแห่งสหรัฐอเมริกา มีแต่หัวค้อน ซึ่งมีรูปอย่างนาฬิกาทราย และไม่มีด้าม ค้อนแกเฟิลเต้าเดิมนั้นทำจากงาช้าง และใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1789 เป็นอย่างน้อย จนมีสภาพทรุดโทรมลงโดยลำดับ แม้ใน ค.ศ. 1952 จะมีการเพิ่มที่แผ่นเงินเข้าหัวท้ายค้อนแกเฟิลงาช้างนี้เพื่อกันบุบสลายมากขึ้นก็ตาม แต่ในสองปีถัดมา คือ ค.ศ. 1954 ค้อนแกเฟิลงาช้างก็ทำลายลงขณะ รองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ริชาร์ด นิกซัน ใช้เคาะระหว่างการอภิปรายอันดุเดือดเรื่องพลังงานนิวเคลียร์ เนื่องจากไม่สามารถหางาช้างขนาดใหญ่พอจะทำค้อนแกเฟิลอย่างเต้าเดิมนั้นได้ วุฒิสภาแห่งสหรัฐอเมริกาจึงร้องขอไปยังสถานเอกอัครราชทูตอินเดียประจำกรุงวอชิงตัน ประเทศอินเดียได้ทำค้อนแกเฟิลขึ้นใหม่จากงาช้าง เลียนแบบค้อนเต้าเดิม แล้วส่งเป็นของขวัญให้แก่วุฒิสภาแห่งสหรัฐอเมริกา วุฒิสภาได้ใช้ค้อนนี้เป็นครั้งแรก ณ วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 จนบัดเดี๋ยวนี้
ส่วนในสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกานั้น ใช้ค้อนแกเฟิลซึ่งมีรูปลักษณะธรรมดา และทำด้วยไม้ เนื่องจากมีการใช้เคาะแรง ๆ บ่อย ๆ สภาผู้แทนราษฎรจึงเปลี่ยนค้อนใหม่บ่อยมาก
ในสภาทั้งสองของสหรัฐอเมริกา จะเคาะค้อนแกเฟิลหนึ่งครั้ง เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งการเปิดประชุม เลื่อนประชุม และประกาศคำวินิจฉัย (เช่น เมื่อประธานในที่ประชุมประกาศว่า มติหรือญัตติเป็นอันผ่านแล้ว จะเคาะค้อนแกเฟิลหนึ่งครั้ง ก่อนดำเนินการต่อ) อนึ่ง จะรัวค้อนแกเฟิล เพื่อเรียกความสงบของที่ประชุมกลับคืนมา ในโอกาสที่มีการปะทะคารมกันรุนแรง หรือมีเสียงเอะอะมะเทิ่ง เป็นต้น
เชิงอรรถ

1 2 3 4  แม่แบบ:Cite parl
↑  ราชบัณฑิตยสถาน, 2551 : ออนไลน์.
↑  แม่แบบ:Cite parl
↑  RONR (10th ed.), p. 374
↑  "C-span.org". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2011-04-11.
ดูเพิ่ม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ค้อนประธาน
ค้อนแกเฟิลในวุฒิสภาแห่งสหรัฐอเมริกา (ซ้าย คือ เต้าเดิมที่ทำลายลง และขวา คือ เต้าใหม่ที่เป็นของขวัญจากประเทศอินเดีย)
จังหวัดของประเทศกรีซ

จังหวัดของประเทศกรีซ (กรีก: νομοί, νομός, ที่เรียกว่า “nomos” (เอกพจน์) หรือ “nomoi” (พหูพจน์), อังกฤษ: Prefectures of Greece หรือเท่ากับคำว่า “region”) ประเทศกรีซแบ่งเขตการบริหารรัฐกิจแผ่นดินออกเป็น 13 แคว้น (Peripheries) โดยแบ่งย่อยออกเป็น 3 มหาจังหวัด (Super-prefectures) และ 54 จังหวัด หรือ “nomes”
ตามที่ระบุในรัฐธรรมนูญแห่งประเทศกรีซจังหวัดคือระบบการปกครองท้องถิ่นระดับรองของรัฐบาลของระบบการปกครองระดับท้องถิ่น แต่มิได้เหนือไปกว่าประชาคมและเทศบาลในประเทศกรีซ (Communities and Municipalities) หลังจากการปฏิรูปทางนิติบัญญัติในปี ค.ศ. 1994 แล้วระบบการบริหารรัฐกิจของจังหวัดก็ถูกย้ายไปอยู่กับแคว้น แต่กระนั้นจังหวัดก็ยังคงดำรงสิทธิบางอย่างที่ได้รับมอบจากรัฐบาล เช่นการสุขาภิบาล หรือการวางระบบการให้การบริการส่วนท้องถิ่น ฉะนั้นจังหวัดจึงยังคงมีบทบาททางกฎหมายในฐานะหน่วยบริหารของรัฐบาลกลางอยู่
รายชื่อจังหวัด

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   (see below)  Euboea  Evrytania  Phocis  Phthiotis  Boeotia  Chalkidiki  Imathia  Kilkis  Pella  Pieria  Serres  Thessaloniki  Chania  Heraklion  Lasithi  Rethymno  Drama  Evros  Kavala  Rhodope  Xanthi  Arta  Ioannina  Preveza  Thesprotia  |   Corfu  Kefallinia Prefecture  Lefkada  Zakynthos  Chios  Lesbos  Samos  Arcadia  Argolis  Corinthia  Laconia  Messinia  Cyclades  Dodecanese  Karditsa  Larissa  Magnesia  Trikala  Achaea  Aetolia-Acarnania  Elis  Florina  Grevena  Kastoria  Kozani  a เมานต์เอธอส |   |
จังหวัดอัตติคา (หมายเลข 1 บนแผนที่ข้างบน) ประกอบด้วยจังหวัด:
เอเธนส์
อีสต์อัตติคา
จังหวัดไพราเอียส
เวสต์อัตติคา
ดูเพิ่ม

ประเทศกรีซ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดในประเทศกรีซ
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แผนที่ของจังหวัดในประเทศกรีซ
"Map of Greece". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-04. สืบค้นเมื่อ 2010-03-02.
| ด ค กแคว้นของประเทศกรีซ |
| --- | --- | --- |
|  กรีซกลาง  กรีซตะวันตก  ครีต  เทสซาลี  เพโลพอนนีส  มาซิโดเนียกลาง  มาซิโดเนียตะวันตก  มาซิโดเนียตะวันออกและเทรซ  หมู่เกาะไอโอเนียน  อิไพรัส  อีเจียนใต้  อีเจียนเหนือ  แอตติกา  แอทอส (เขตปกครองอิสระในมาซิโดเนีย)  |  กรีซกลาง  กรีซตะวันตก  ครีต  เทสซาลี  เพโลพอนนีส  มาซิโดเนียกลาง  มาซิโดเนียตะวันตก  มาซิโดเนียตะวันออกและเทรซ  หมู่เกาะไอโอเนียน  อิไพรัส  อีเจียนใต้  อีเจียนเหนือ  แอตติกา  แอทอส (เขตปกครองอิสระในมาซิโดเนีย)  | Flag of Greece |
 หน่วยการบริหาร แคว้น จังหวัด ภูมิภาค เมือง เมืองโบราณ 
เขตปกครองในจังหวัดอัตติคา
จังหวัดกาลวาโดส

| จังหวัดกาลวาโดส Département du Calvados (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
จังหวัด
จากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา: อาเบอีโอดามที่ก็อง, ศูนย์ประวัติศาสตร์บาเยอ, หาดโอมาฮา และบ้านโครงไม้ที่บัวแซ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของจังหวัดกาลวาโดสในประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 49°02′N 0°15′E﻿ / ﻿49.033°N 0.250°E﻿ / 49.033; 0.250
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
แคว้น: นอร์ม็องดี
เมืองหลัก: ก็อง
เมืองรอง: บาเยอ ลีซีเยอ วีร์นอร์ม็องดี
การปกครอง
 • ประธานสภาจังหวัด: ฌ็อง-เลองส์ ดูว์ปง (นูโวซ็องทร์)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,535 ตร.กม. (2,137 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 694,056 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 34
 • ความหนาแน่น: 130 คน/ตร.กม. (320 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
หมายเลขจังหวัด: 14
เขต: 4
อำเภอ: 25
เทศบาล: 528
เว็บไซต์: www.calvados.fr
กาลวาโดส (ฝรั่งเศส: Calvados, ออกเสียง: [kalvados] ( ฟังเสียง)) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดกาลวาโดสตั้งตามลักษณะของกลุ่มหินบริเวณชายฝั่งทะเลที่เป็นที่ตั้ง ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ โดยมีก็องเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 694,905 คน
กาลวาโดสเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดนอร์ม็องดี
ดูเพิ่ม

แคว้นนอร์ม็องดี
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สภาจังหวัด เก็บถาวร 2020-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาฝรั่งเศส)
เว็บไซต์จังหวัด (ในภาษาฝรั่งเศส)
Calvados ที่เว็บไซต์ Curlie (ในภาษาอังกฤษ)
Encyclopædia Britannica's guide to D-Day (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กจังหวัดของประเทศฝรั่งเศส |
| --- | --- |
แผ่นดินแม่:  01 แอ็ง  02 แอน  03 อาลีเย  04 อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์  05 โอตซาลป์  06 อาลป์-มารีตีม  07 อาร์แด็ช  08 อาร์แดน  09 อาเรียฌ  10 โอบ  11 โอด  12 อาแวรง  13 บุช-ดูว์-โรน  14 กาลวาโดส  15 ก็องตาล  16 ชาร็องต์  17 ชาร็องต์-มารีตีม  18 แชร์  19 กอแรซ  2A กอร์ส-ดูว์-ซูด  2B โอต-กอร์ส  21 โกต-ดอร์  22 โกต-ดาร์มอร์  23 เคริซ  24 ดอร์ดอญ  25 ดู  26 โดรม  27 เออร์  28 เออเรลัวร์  29 ฟีนิสแตร์  30 การ์  31 โอต-การอน  32 แฌร์  33 ฌีรงด์  34 เอโร  35 อีเลวีแลน  36 แอ็งดร์  37 แอ็งเดรลัวร์  38 อีแซร์  39 ฌูว์รา  40 ล็องด์  41 ลัวเรแชร์  42 ลัวร์  43 โอต-ลัวร์  44 ลัวรัตล็องติก  45 ลัวแร  46 ล็อต  47 ลอเตการอน  48 ลอแซร์  49 แมเนลัวร์  50 ม็องช์  51 มาร์น  52 โอต-มาร์น  53 มาแยน  54 เมอร์เตมอแซล  55 เมิซ  56 มอร์บีอ็อง  57 มอแซล  58 เนียฟวร์  59 นอร์  60 อวซ  61 ออร์น  62 ปาดกาแล  63 ปุย-เดอ-โดม  64 ปีเรเน-อัตล็องติก  65 โอต-ปีเรเน  66 ปีเรเน-ออรีย็องตาล  67 บา-แร็ง  68 โอ-แร็ง  69 โรน  70 โอต-โซน  71 โซเนลัวร์  72 ซาร์ต  73 ซาวัว  74 โอต-ซาวัว  75 ปารีส  76 แซน-มารีตีม  77 แซเนมาร์น  78 อีฟว์ลีน  79 เดอ-แซฟวร์  80 ซอม  81 ตาร์น  82 ตาร์เนการอน  83 วาร์  84 โวกลูซ  85 ว็องเด  86 เวียน  87 โอต-เวียน  88 โวฌ  89 อียอน  90 แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์  91 เอซอน  92 โอดแซน  93 แซน-แซ็ง-เดอนี  94 วาล-เดอ-มาร์น  95 วาล-ดวซ 
โพ้นทะเล:  971 กัวเดอลุป  972 มาร์ตีนิก  973 เฟรนช์เกียนา  974 เรอูว์นียง  976 มายอต 
 หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส แคว้น จังหวัด เมือง เมืองแบ่งตามจังหวัด 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
จักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส

| จักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส |
| --- | --- |
Empereur des Français
จักรวรรดิ
ตราแผ่นดิน

จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 จักรพรรดิพระองค์แรก 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1804 – 6 เมษายน ค.ศ. 1814 จากนั้นพระองค์ก็ทรงครองราชย์อีกครั้ง ตั้งแต่เดือนมีนาคม จนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1815
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: ฮิสอิมพิเรียลมาเจสตี
กษัตริย์องค์แรก: จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
กษัตริย์องค์สุดท้าย: จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
สถาปนาเมื่อ: 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1804 2 ธันวาคม ค.ศ. 1852
การล้มล้าง: 22 มิถุนายน ค.ศ. 1815 4 กันยายน ค.ศ. 1870
ที่ประทับ: พระราชวังตุยเลอรี, ปารีส
ผู้อ้างสิทธิเป็นกษัตริย์: ฌ็อง-คริสตอฟ นโปเลียน
จักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Empereur des Français) เป็นพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งและสอง
รายพระนามจักรพรรดิ > จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง

บทความหลัก: จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง
| พระนาม  | อายุขัย  | เริ่มรัชกาล  | สิ้นสุดรัชกาล  | หมายเหตุ  | ราชวงศ์  | พระฉายาลักษณ์  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดินโปเลียนที่ 1   มหาราช   | 15 สิงหาคม ค.ศ. 1769(1769-08-15) – 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1821(1821-05-05) (51 ปี) | 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1804 | 11 เมษายน ค.ศ. 1814 | — | โบนาปาร์ต |  |
รายพระนามจักรพรรดิ > สมัยร้อยวัน

บทความหลัก: สมัยร้อยวัน
| พระนาม  | อายุขัย  | เริ่มรัชกาล  | สิ้นสุดรัชกาล  | หมายเหตุ  | ราชวงศ์  | พระฉายาลักษณ์  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดินโปเลียนที่ 1   มหาราช   | 15 สิงหาคม ค.ศ. 1769(1769-08-15) – 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1821(1821-05-05) (51 ปี) | 20 มีนาคม ค.ศ. 1815 | 22 มิถุนายน ค.ศ. 1815 |  | โบนาปาร์ต |  |
| จักรพรรดินโปเลียนที่ 2       | 20 มีนาคม ค.ศ. 1811(1811-03-20) – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1832(1832-07-22) (21 ปี) | 22 มิถุนายน ค.ศ. 1815 | 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1815 | พระราชโอรสของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 | โบนาปาร์ต |  |
รายพระนามจักรพรรดิ > จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง

บทความหลัก: จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง
| พระนาม  | อายุขัย  | เริ่มรัชกาล  | สิ้นสุดรัชกาล  | หมายเหตุ  | ราชวงศ์  | พระฉายาลักษณ์  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดินโปเลียนที่ 3      | 20 เมษายน ค.ศ. 1808(1808-04-20) – 9 มกราคม ค.ศ. 1873(1873-01-09) (64 ปี) | 2 ธันวาคม ค.ศ. 1852 | 4 กันยายน ค.ศ. 1870 | พระราชนัดดาของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระภาติยะของจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 | โบนาปาร์ต |  |
คีรา กราซี

| คีรา กราซี |
| --- | --- |
เกิด: คีรา กราซี กิมาเร  (1985-05-29) 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 (39 ปี)
คีรา กราซี
คีรา กราซี กิมาเร (โปรตุเกส: Kyra Gracie Guimarãe) เกิดวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักกีฬาบราซิลเลียนยิวยิตสูชาวบราซิลและแชมป์โลกแกรปปลิง
ประวัติ

เธอเป็นหนึ่งในผู้หญิงเพียงไม่กี่คนของตระกูลกราซี (หรือที่รู้จักกันในชื่อ ตระกูลเกรซี่) ที่ได้รับสายดำในบราซิลเลียนยิวยิตสู และเธอเป็นผู้หญิงคนแรกของตะกูลกราซีที่เข้าแข่งขันในกีฬาดังกล่าว เป็นระยะเวลาหลายปีที่เธอใช้เวลาทั้งหมดอยู่ในสหรัฐอเมริกา ที่ซึ่งเธอได้เข้าร่วมกับสถาบันเรนโซ กราซี ในนิวยอร์ก กับสถาบันกราซี บาร์รา ในเลคฟอร์เรสท์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในค.ศ. 2009 เธอเดินทางสู่ประเทศบราซิลบ้านเกิดของเธอ อย่างไรก็ตาม เธอยังคงเก็บรักษากรีนการ์ดสหรัฐ และต้องใช้เวลาอย่างน้อย 6 เดือนในการอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา
เธอยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับสำนักกราซี บาร์รา ในริโอเดอจาเนโร เธอเข้าแข่งขันในทัวร์นาเมนท์ครั้งที่หกของคุโนะอิชิ, ในประเภทหญิงของรายการซาสึเกะ (หรือนินจาวอริเออร์) ปัจจุบัน คีรา กำลังฝึกฝนเพื่อเตรียมเปิดตัวในการต่อสู้แบบผสม นอกจากนี้ เธอยังฝึกยูโดและมวยปล้ำสำหรับการแข่งบราซิลเลียนยิวยิตสู
ใน ค.ศ. 2010 คีรา ได้เริ่มการแข่งขันที่จัดตั้งขึ้นใหม่ชื่อกราซีอีลิททีม ซึ่งเป็นทีมแข่งขันบราซิลเลียนยิวยิตสู ซึ่งประกอบไปด้วยผู้ร่วมแข่งขันจากสำนักที่เกี่ยวข้องอย่าง ริลเลียน กราซี, เรนโซ กราซี, ราล์ฟ กราซี, ซีซาร์ กราซี และไรอัน กราซี
คีรา กำลังฝึกฝนเพื่อเตรียมเปิดตัวในการแข่งขันศิลปะการต่อสู้แบบผสมเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2011  และตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2010 เธอได้ทำการฝึกมวยสากล ที่โรงยิมโนบรีอาร์ทรี ในพื้นที่มอโฮโดคันทากาโล ที่ริโอเดอจาเนโร ภายใต้การสั่งสอนโดยโค้ชมวยชื่อ กาวดิว โกเอโล เพื่อเสริมทักษะการต่อสู้ของเธอ
ใน ค.ศ. 2010 คีรา พร้อมกับสมาชิกในครอบครัว ซึ่งได้แก่ ริลเลี่ยน, โฮเลส, โรเจอร์, อิกอร์ และเกรกอร์ ต่างได้เริ่มโครงการ บราซิลเลี่ยนยูยิสสูแอดเวนเจอร์แคมป์ โดยวัตุประสงค์ของค่ายนี้คือการฝึกอบรมบราซิลเลียนยิวยิตสู กับการออกทัวร์สู่ประเทศต่าง ๆ
ชีวิตส่วนตัว

คีรา มีน้อง 4 คน รวมถึง ฟลาเวีย กราซี ซึ่งเป็นแม่ของเธอ, ฟลาเวีย กราซี กับบรรดาลุงของเธอ ซึ่งได้แก่ ชาร์ลส์ กราซี, ราล์ฟ กราซี, เรนโซ กราซี, ไรอัน กราซี (เสียชีวิตแล้ว) ล้วนฝึกวิชาบราซิลเลียนยิวยิตสูทั้งสิ้น และเธอยังเป็นหลานสาวที่ดีคนหนึ่งของคาร์ลอส กราซี
ช่วงสืบทอดอาจารย์ผู้สอน

มิตซูโยะ "เคาท์โคมา" มาเอดะ → เซอร์คาร์ลอส กราซี → ร็อบสัน กราซี → ฟลาเวีย กราซี → คีรา กราซี
ข้อมูลการต่อสู้

เวิลด์ BJJ แชมเปียน 4 สมัย (ค.ศ. 2004, 2006, 2008, 2010)
แพนอเมริกัน BJJ เกมแชมเปียน 5 สมัย (ค.ศ. 2001, 2002, 2003, 2005, 2007)
บราซิลเลียน BJJ แชมเปียน 5 สมัย (ค.ศ. 1998, 1999, 2000, 2001, 2004)
นิวยอร์กสเตท BJJ แชมเปียน 5 สมัย (ค.ศ. 1998, 1999, 2000, 2001, 2002)
ADCC (อาบูดาบีคอมแบทคลับ) ซับมิสชันเวรสลิง เวิลด์แชมเปียน 3 สมัย (ค.ศ. 2005, 2007, 2011)
เอเชียติค BJJ แชมเปียน 1 สมัย (ค.ศ. 2006)
แหล่งข้อมูลอื่น

Kyra Gracie on Myspace
คีรา กราซี ที่เฟซบุ๊ก
คีรา กราซี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Kyra Gracie on YouTube
Kyra Gracie เก็บถาวร 2011-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Orkut