stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พืชกินสัตว์
การแบ่งประเภท > ใบเลี้ยงเดี่ยว

Poales (อันดับหญ้า)
Bromeliaceae (วงศ์สับปะรด)
Brocchinia (สับปะรดสีที่อาศัยอยู่ตามพื้นดิน )
Catopsis
Eriocaulaceae (วงศ์กระดุมเงิน)
Paepalanthus
หม้อแบบหยาบๆของ Heliamphora chimantensis เป็นตัวอย่างหนึ่งของกับดักแบบหลุมพราง
Darlingtonia californica: มีทางเข้าเล็กๆสู่กับดักใต้ส่วนที่โป่งพองและกระสีซีดที่สร้างความสับสนแก่เหยื่อที่ติดอยู่ภายใน
Brocchinia reducta (สับปะรดสี)
Pinguicula gigantea กับเหยื่อ แมลงมีขนาดใหญ่มากและอาจหนีไปได้
ใบของ Drosera capensis โค้งงอเพราะแมลงที่จับได้
กับดักแบบตะครุบของกาบหอยแครง ปิดอย่างรวดเร็วเมื่อเมื่อถูกกระตุ้นระหว่างกาบทั้งสองโดยเหยื่อ
ยอดไหลของ Utricularia vulgaris แสดงถึงยอดที่แตกตาออกมาและกับดักแบบถุงที่โปร่งใส
Genlisea violacea กับดักและใบ
Stylidium turbinatum
Aldrovanda vesiculosa
Byblis liniflora
Cephalotus follicularis
ฟลิโรเวียม

ฟลิโรเวียม (อังกฤษ: Flerovium, เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /flɨˈroʊviəm/) เป็นชื่อของธาตุกัมมันตรังสีที่มีหมายเลขอะตอม 114 สัญลักษณ์ธาตุคือ Fl มีไอโซโทปที่มีเลขมวลระหว่าง 285-289 ซึ่งไอโซโทปที่มีครึ่งชีวิตนานที่สุด คือ 289Fl ซึ่งมีครึ่งชีวิตนาน 2.6 วินาที ก่อนการเปลี่ยนชื่อเป็นฟลิโรเวียม โดย IUPAC เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ธาตุนี้เคยใช้ชื่อชั่วคราวว่า "อูนอูนควอเดียม" (อังกฤษ: Ununquadium) มีสัญลักษณ์คือ Uuq ชื่อ "ฟลิโรเวียม" ตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย เกออร์กี ฟลิโอรอฟ ผู้ก่อตั้งสถาบันร่วมเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ (Joint Institute for Nuclear Research) ในเมืองดุบนา ประเทศรัสเซีย
การศึกษาทางเคมีซึ่งดำเนินการในปี พ.ศ. 2550 ชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่าฟลิโรเวียมมีคุณสมบัติที่ไม่ใช่ของเอกา-ลีด และปรากฏว่าเป็นธาตุหนักยิ่งยวด (superheavy element) ธาตุแรกที่แสดงคุณสมบัติคล้ายกับแก๊สเฉื่อยเนื่องจากผลสัมพัทธภาพ
ธาตุดังกล่าวถูกค้นพบเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2541 ที่สถาบันร่วมเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ในรัสเซีย การค้นพบดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2542 แต่การค้นพบครั้งนั้นไม่ได้รับการยืนยัน
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 คณะทำงานร่วมของ IUPAC ได้ตีพิมพ์รายงานการค้นพบโคเปอร์นิเซียมซึ่งคณะฯ ได้รับรองการค้นพบไอโซโทป 283Cn และเป็นการค้นพบฟลิโรเวียมโดยพฤตินัยเช่นกัน จากการยอมรับข้อมูลของการสังเคราะห์ 287Fl และ 291Uuh ซึ่งเกี่ยวข้องกับ 283Cn เมื่อปี พ.ศ. 2554 IUPAC ประเมินการทดลองของทีมสถาบันร่วมเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ระหว่าง พ.ศ. 2542-2550 ขณะที่องค์การพบว่าข้อมูลในระยะแรกนั้นไม่อาจให้ข้อสรุปได้ แต่ผลการทดลองระหว่างปี พ.ศ. 2547-2550 ได้รับการยอมรับว่าเป็นเอกลักษณ์ของธาตุ 114
ฟลายทูเดอะเรนโบว์

ฟลายทูเดอะเรนโบว์ (อังกฤษ: Fly to the Rainbow) เป็นอัลบั้มชุดที่สองของ สกอร์เปียนส์ ที่วางขายในปี 1974 เป็นอัลบั้มที่หลังจาก Michael Schenker ลาออกจากวง และแทนที่ด้วย Uli Jon Roth
รายชื่อเพลง

"Speedy's Coming" (Rudolf Schenker, Klaus Meine) – 3:33
"They Need a Million" (Rudolf Schenker, Klaus Meine) – 4:50
"Drifting Sun" (Ulrich Roth) – 7:40
"Fly People Fly" (Michael Schenker, Klaus Meine) – 5:02
"This Is My Song" (Rudolf Schenker, Klaus Meine) – 4:14
"Far Away" (Rudolf Schenker, Michael Schenker, Klaus Meine) – 5:39
"Fly to the Rainbow" (Michael Schenker, Ulrich Roth) – 9:32
สมาชิก

Klaus Meine - ร้อง
Ulrich Roth - กีตาร์และร้องเพลง"Drifting Sun" และ"Fly to the Rainbow"
Rudolf Schenker - กีตาร์และร้องเพลง"They Need A Million" และ"Drifting Sun"
Francis Buchholz - เบส
Jürgen Rosenthal - กลอง
ฟลินน์ ไรเดอร์

| ฟลินน์ ไรเดอร์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน แทงเกิร์ด
ฟลินน์ ไรเดอร์ในขณะที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์ดิสนีย์ ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ
ปรากฏครั้งแรก: ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ (2010)
สร้างโดย:  แดน โฟเกลแมน นาธาน เกรโน  ไบรอน ฮาวเวิร์ด 
แสดงโดย: นิก พันคุช (แทงเกิร์ด: เดอดะมิวสิคัล)
ให้เสียงโดย:   แซคารี ลีวาย  ฌอน จอมโบรน (วัยรุ่น) (ราพันเซลแทงเกิร์ดแอดเวนเจอร์) 
เเรงบันดาลใจจาก: เจ้าชายจากเทพนิยายของพี่น้องตระกูลกริมม์
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: ฟลินน์ ไรเดอร์
ตำแหน่ง:   เจ้าชายแห่งโคโรนา  กัปตันหน่วยพิทักษ์โคโรนา 
อาชีพ: ขโมย (ในตอนต้นของ ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ)
ครอบครัว: กษัริตย์เอ็ดมันด์ (บิดา)
คู่สมรส: ราพันเซล
ญาติ:   กษัตริย์เฟรเดอริก (พ่อของภรรยา)  ราชินีอาเรียนนา (แม่ของภรรยา) 
สัญชาติ: อาณาจักรโคโรนา
สัตว์เลี้ยง: ปาสกาลและแม็กซิมัส
ยูจีน ฟิตเซอร์เบิร์ต (อังกฤษ: Eugene Fitzherbert; ชื่อเกิด ฮอเรซ) และเป็นที่รู้จักในนาม ฟลินน์ ไรเดอร์ (อังกฤษ: Flynn Rider) เป็นตัวละครที่ปรากฏในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่ 50 ของวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์เรื่อง ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ (2010), ภาพยนตร์สั้นเรื่อง วุ่นวายวันวิวาห์ของราพันเซล ในปี ค.ศ. 2012 และละครโทรทัศน์เรื่อง แทงเกิร์ด: เดอะซีรีส์ ในปี ค.ศ. 2017 ตัวละครนี้ให้เสียงโดยนักแสดงชาวอเมริกัน แซคารี ลีวาย ซึ่งตัดสินใจออดิชันในบทบาทนี้เมื่อรู้ว่าเขาจะเป็นผู้ให้เสียงร้องของตัวละครด้วย การแสดงคู่ของลีวายกับนักร้องและนักแสดง แมนดี มัวร์ ในเพลง "I See the Light" เป็นเพลงและละครเพลงที่ได้รับการบันทึกอย่างมืออาชีพเป็นเพลงแรกของเขาด้วย
ฟลินน์มีพื้นฐานมาจากเจ้าชายในเทพนิยายของพี่น้องตระกูลกริมม์เรื่อง "ราพันเซล" เขาเป็นหัวขโมยที่ต้องการหลบภัยในหอคอยของราพันเซลหลังจากที่ขโมยมงกุฎไป ฟลินน์ถูกราพันเซลแบล็กเมล์ให้พาเธอไปดูโคมลอยของอาณาจักรให้ทันวันเกิดปีที่ 18 ของเธอ ฟลินน์เกิดการเปลี่ยนแปลงในใจเมื่อเขาเริ่มตกหลุมรักราพันเซลทีละเล็กทีละน้อย ยูจีน (ในบทฟลินน์) ถูกสร้างขึ้นโดยผู้เขียนบท แดน โฟเกลแมน และผู้กำกับ นาธาน เกรโน และไบรอน ฮาวเวิร์ด เพราะพวกเขารู้สึกว่าราพันเซลที่ถูกจองจำต้องการใครสักคนเพื่อพาเธอออกจากหอคอย เขาถูกมองว่าเป็นหัวขโมยซึ่งตรงข้ามกับเจ้าชายในยุคดั้งเดิมโดยชอบที่จะทำให้เขามีบุคลิกที่สนุกสนานและโฉบเฉี่ยวยิ่งขึ้น เดิมนักเขียนให้เป็นชาวนาอังกฤษ แต่ในที่สุดฟลินน์ก็ได้รับการพัฒนาให้เป็นหัวขโมยจอมเจ้าเล่ห์ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากตัวละครฮาน โซโล และอินเดียนา โจนส์ และนักแสดงจีน เคลลี และเออร์รอล ฟลิน; ส่วนนามแฝงของยูจีน ฟิตเซอร์เบิร์ต ในชื่อฟลินน์ ไรเดอร์ได้รับการตั้งชื่อในภายหลัง
ตัวละครฟลินน์ได้ถูกนักวิจารณ์ภาพยนตร์แบ่งออกเป็นสองฝั่ง แม้ว่านักวิจารณ์บางคนจะชื่นชอบตัวละครที่มีอารมณ์ขันที่สดชื่น ความดื้อรั้น และการเสียดสีเมื่อเปรียบเทียบกับเจ้าชายดิสนีย์ทั่วไป แต่คนอื่น ๆ พบว่าบุคลิกของเขาน่ารำคาญและน่ารังเกียจ นอกจากนี้ ฟลินน์ยังถูกกล่าวหาอย่างรุนแรงว่าเป็นเครื่องมือทางการตลาดที่ดิสนีย์ใช้ประโยชน์เพื่อดึงดูดผู้ชมที่เป็นผู้ชาย อย่างไรก็ตาม ทั้งความสัมพันธ์ในรูปแบบรักตลกของตัวละครกับราพันเซลและการแสดงเสียงร้องของลีวายได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวาง
การพัฒนา > แนวคิด

ผู้สร้างภาพยนตร์ วอลต์ ดิสนีย์ เองก็ได้พยายามดัดแปลงเทพนิยายของพี่น้องตระกูลกริมม์ในเรื่อง "ราพันเซล" ให้เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องยาวในช่วงทศวรรษที่ 1930 และ 1940 อย่างไรก็ตามโครงการนี้ได้ถูกยกเลิกไปในที่สุดเพราะเทพนิยายดั้งเดิมถือว่า "เล็กเกินไป" เมื่อพวกเขาได้รับการทาบทามให้มากำกับราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบครั้งแรกในปี ค.ศ. 2008 ผู้กำกับ นาธาน เกรโน และไบรอน ฮาวเวิร์ด ตัดสินใจว่าจะเป็นการดีที่สุด "ที่จะขยายขนาดของภาพยนตร์" และเปลี่ยนให้เป็น "งานใหญ่" พร้อมกับอัปเดตและปรับปรุงให้ทันสมัย เป็นเรื่องราวสำหรับผู้ชมหน้าใหม่ ฟลินน์ถูกสร้างขึ้นเพราะผู้กำกับรู้สึกว่า "ราพันเซลจำเป็นต้องออกจาก [หอคอย] ... ดังนั้นเธอจึงต้องพบกับผู้ชายเพื่อพาเธอไปยังที่ที่เธอจะไป" ในเทพนิยายแบบดั้งเดิม ความรักและความสนใจของราพันเซลคือเจ้าชาย อย่างไรก็ตาม เกรโนและฮาวเวิร์ดตัดสินใจทำให้เขาเป็นหัวขโมย ซึ่งหนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ กล่าวว่า "เป็นจุดหักมุมที่ละเอียดอ่อนแต่น่าตกใจสำหรับดิสนีย์" เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างตัวละครที่ "ปลอดภัย" เกินไป โดยเลือกใช้แอนตีฮีโรที่ตลกและคมกว่าแทน เกรโนอธิบายเพิ่มเติมว่า "เมื่อคุณมองย้อนกลับไปดูเจ้าชายดิสนีย์ในอดีตบางคนนั้น ... เจ้าชายเหล่านั้นส่วนใหญ่อ่อนโยนและไม่ใช่คนที่เราคิดว่าเจ๋งขนาดนั้น" กล่าวต่อ "พวกเขาเป็นคนดี ดังนั้น ฉันเดาว่าเราเอาเรื่องนั้นไปสุดโต่งแล้ว" อย่างไรก็ตาม ทีมผู้สร้างบางคนเองก็กังวลว่าฟลินน์เริ่มมีความหงุดหงิดเกินไป เกรโนเปิดเผยว่า "มีคน... ที่เป็นกังวลเล็กน้อยเพราะพวกเขาได้ยินข่าวลือเหล่านี้ 'ไม่ใช่เจ้าชาย แต่เป็นขโมย เขาเป็นผู้ชายประเภทผู้หญิง และเขาหยิ่งผยองมาก'"
ฟลอริดาซิตี

| ฟลอริดาซิตี |
| --- | --- |
City
สมญา: "Trap City"
คำขวัญ: Gateway to Florida Keys and the Everglades
ที่ตั้งในไมแอมี-เดดเคาน์ตี และรัฐฟลอริดา
U.S. Census Bureau map showing city limits
พิกัด: 25°27′05″N 80°29′04″W﻿ / ﻿25.45139°N 80.48444°W﻿ / 25.45139; -80.48444
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ:  รัฐฟลอริดา
เทศมณฑล:  ไมแอมี-เดด
Incorporated: December 29, 1914
การปกครอง
 • ประเภท: Mayor-Council
 • Mayor: Otis T. Wallace
 • Vice Mayor: R.S. Shiver
 • Commissioners: Avis Brown, Sharon Butler, and Eugene D. Berry
 • City Manager: Mayor Otis T. Wallace
 • City Clerk: Jennifer A. Evelyn
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3.2 ตร.ไมล์ (8.3 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 3.2 ตร.ไมล์ (8.3 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0 ตร.ไมล์ (0.0 ตร.กม.)  0%
ความสูง: 3 ฟุต (1 เมตร)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 11,245 คน
 • ความหนาแน่น: 1,888.7 คน/ตร.ไมล์ (729.2 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC-5 (Eastern (EST))
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-4 (EDT)
ZIP codes: 33034, 33035
รหัสพื้นที่: 305, 786
FIPS code: 12-22975
GNIS feature ID: 0282605
เว็บไซต์: www.floridacityfl.gov
ฟลอริดาซิตี (อังกฤษ: Florida City) เป็นเมืองในไมแอมี-เดดเคาน์ตี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา แลเป็นเทศบาลที่ตั้งอยู่ใต้ที่สุดในเขตเมืองไมแอมี ฟลอริดาซิตีเป็นชานเมืองของเมืองไมแอมี และเป็นพื้นที่เกษตรที่สำคัญ
ที่ตั้งและอาณาเขต

ฟลอริดาซิตีตั้งอยู่ที่ 25°27′05″N 80°29′04″W﻿ / ﻿25.451331°N 80.484383°W﻿ / 25.451331; -80.484383 เมืองฟลอริดาซิตีมีพื้นที่ทั้งหมด 8.3 ตารางกิโลเมตร (3.2 ตารางไมล์)
สภาพภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของฟลอริดาซิตี> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 25.6 (78) | 26.7 (80) | 27.8 (82) | 29.4 (85) | 31.1 (88) | 32.2 (90) | 32.8 (91) | 33.3 (92) | 32.2 (90) | 30.6 (87) | 28.3 (83) | 26.1 (79) | 29.68 (85.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 12.2 (54) | 13.3 (56) | 14.4 (58) | 16.1 (61) | 18.9 (66) | 21.7 (71) | 22.8 (73) | 22.8 (73) | 22.8 (73) | 20.6 (69) | 17.2 (63) | 13.9 (57) | 18.06 (64.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 41 (1.6) | 46 (1.8) | 51 (2) | 69 (2.7) | 150 (5.9) | 231 (9.1) | 178 (7) | 206 (8.1) | 221 (8.7) | 140 (5.5) | 58 (2.3) | 36 (1.4) | 1,425 (56.1) |
แหล่งที่มา: Weatherbase
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ฟรานซิส ไลต์

| ฟรานซิส ไลต์ |
| --- | --- |
รูปปั้นของฟรานซิส ไลต์ ที่ฟอร์ตคอร์นวอลลิส จอร์จทาวน์ ปีนัง มาเลเซีย
เกิด: ค.ศ. 1740 ดอลลิงฮู ซัฟฟอล์ก ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
เสียชีวิต: 21 ตุลาคม ค.ศ. 1794 (53–54 ปี) ปีนัง บริติชมาลายา
อาชีพ: เจ้าหน้าที่รัฐอาณานิคม
มีชื่อเสียงจาก: นำพาปีนังสู่ความเป็นสมัยใหม่
ญาติ: บุตร: วิลเลียม ไลต์
กัปตันฟรานซิส ไลต์ (อังกฤษ: Francis Light; ป. ค.ศ. 1740–21 ตุลาคม ค.ศ. 1794) เป็นนักสำรวจชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้งอาณานิคมอังกฤษบนเกาะปีนัง (ปัจจุบันอยู่ในประเทศมาเลเซีย) และเมืองหลวงจอร์จทาวน์ขึ้นในปี ค.ศ. 1786 ส่วนวิลเลียม ไลต์ บุตรของเขา เป็นผู้ก่อตั้งเมืองแอดิเลดในออสเตรเลีย
ไลต์เสียชีวิตจากมาลาเรียเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1794
ชีวิตช่วงต้น

ไลต์รับศีลจุ่มในดอลลิงฮู ซัฟฟอล์ก ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1740 มารดาของเขาคือแมรี ไลต์ ญาติซึ่งเป็นขุนนางชื่อวิลเลียม นีกัส (William Negus) รับเขาไปเลี้ยง ไลต์เข้าเรียนในโรงเรียนแกรมมาร์วูดบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1747
อาชีพการงาน > ถลาง ประเทศสยาม

ในปี ค.ศ. 1765 เขาออกเดินทางมากับเรือ ไคลฟ์ ของบริษัทอินเดียตะวันออก ซึ่งมีกัปตันเรือคือจอห์น แอลเลน (John Allen) มุ่งหน้าบอมเบย์และมัทราส เมื่อเดินทางถึงอินเดีย เขาได้รับความไว้วางใจให้นำเรือของบริษัทค้าขาย Jourdain, Sulivan & Desouza จากมัทราส ชื่อเรือ สปีดเวลล์ เพื่อออกเดินทางไปสยาม เขาเดินทางและค้าขายไปมาระหว่างถลางในสยาม (ปัจจุบันคือภูเก็ต), อาเจะฮ์ (ปัจจุบันอยู่ในอินโดนีเซีย) และคาบสมุทรมลายู โดยมีถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอยู่ที่ถลาง ที่นั่นเขาพบกับสตรีชื่อว่ามาร์ทีนา รอเซลส์ (Martina Rozells) ทั้งคู่ร่วมกันก่อตั้งสถานีการค้าแห่งหนึ่งขึ้นในกัวลาเกอดะฮ์ ไม่นานนับจากนั้น เขามีอิทธิพลอย่างมากและได้รับความไว้วางใจจากสุลต่านแห่งไทรบุรี
เขาตั้งรกรากในถลางและอาศัยอยู่เป็นเวลานับสิบปี เขาได้เรียนรู้ภาษาท้องถิ่นทั้งภาษามลายูและภาษาไทย รวมถึงในเวลาต่อมายังเป็นมิตรสหายกับคุณหญิงจัน คุณมุก และเจ้าเมืองถลาง ต่อมาในปี ค.ศ. 1785 เขาได้เตือนชนชั้นปกครองของถลางว่าเกาะอาจถูกพม่าบุกโจมตีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คำเตือนของไลต์ทำให้ชาวถลางซึ่งนำโดยท่านผู้หญิงจันและท่านผู้หญิงมุกเตรียมความพร้อมต่อการสู้รบ และชนะข้าศึกพม่าได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1785 หลังเจ้าเมืองถลางถึงแก่กรรม ภรรยาหม้ายของเขาและญาติได้เสนอให้ไลต์ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองถลางคนต่อไป อย่างไรก็ตามพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย กษัตริย์แห่งสยามในเวลานั้น ทรงปฏิเสธข้อเสนอนี้
อาชีพการงาน > ปีนัง

ไลต์เริ่มสนใจเกาะปีนังตั้งแต่ปี ค.ศ. 1771 เขาเคยเสนอแนวคิดอาณานิคมอังกฤษในแถบนี้แก่วอร์เรน เฮสติงส์ ผู้ว่าการอินเดียของบริษัทอินเดียตะวันออก เขายังเสนอว่าเกาะปีนังสามารถเป็น "คลังอาวุธ [en]สำคัญของการค้าขายในตะวันออก" กระนั้นแนวคิดของเขาไม่ได้รับความสนใจ ในปี ค.ศ. 1776–1777 ไลต์เป็นผู้จัดการการขนส่งอาวุธปืนชุดใหญ่ให้แก่อาณาจักรธนบุรีซึ่งนำโดยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
ในปี ค.ศ. 1786 ไลต์ในฐานะผู้แทนบริษัทอินเดียตะวันออกได้เช่าเกาะปีนังจากสุลต่านอับดุลเลาะห์ มูคาร์ราม ชาห์ ด้วยมูลค่า 6,000 ดอลลาร์สเปนต่อปี ในสมัยการปกครองของผู้สำเร็จราชการเซอร์จอห์น แม็กเฟอร์สัน ไลต์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการหรือที่ชาวมลายูเรียก เทวราชา (Dewa Raja) ประจำอาณานิคมปีนังในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1786 ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองของอังกฤษเหนือรัฐมลายู ไลต์เริ่มการหักร้างถางพงเพื่อก่อตั้งเมืองจอร์จทาวน์ขึ้นใหม่ เขาตั้งชื่อเมืองนี้ตามพระนามของพระเจ้าจอร์จที่ 3 ต่อมามีเรือของบริษัทอินเดียตะวันออกสองลำมาจอดบนฝั่งจอร์จทาวน์ ไลต์ถือโอกาสนี้ชักชวนลูกเรือมาร่วมพิธีการที่จัดขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1786 เพื่อประกาศอาณานิคมแห่งใหม่ให้แก่เจ้าชายแห่งเวลส์ ในคืนวันก่อนวันพระราชสมภพของเจ้าชายแห่งเวลส์
อ่านเพิ่ม

The SOAS Archives hold the official papers and correspondence of Captain Francis Light as per this entry. "MS 40320Letters (ในภาษามลายู), to Captain Francis Light R.N, first Superintendentof Prince of Wales Island [Penang] 1786–1791, with various Malay rulers and dignitaries. Also documents of the same period relating to Bencoolen [Benkulen] and the West Sumatra Presidency, approximately 1,200 letters, bound in 11 volumes. Detailed catalogue in preparation."
Sandhu, Kernial Singh (1969), Indians in Malaya : some aspects of their immigration and settlement (1786-1957), Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-07274-8
Simmonds, E.H.S. (1963). "The Thalang Letters, 1773-94: Political Aspects and the Trade in Arms". Bulletin of the School of Oriental and African Studies. Cambridge University Press for SOAS, University of London. 26 (3): 592–619. doi:10.1017/S0041977X00070348. ISSN 0041-977X. JSTOR 611568. S2CID 153506132.
Sinnappah, Anasanatnam (1970). Indians in Malaysia and Singapore. Kuala Lumpur: Oxford University Press. OCLC 6328370.
อ่านเพิ่ม > ออนไลน์

"Biography of Francis Light". AIM25. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-25. สืบค้นเมื่อ 2022-08-10.
Mackay, Colin (20 ตุลาคม 2019). "Phuket History: Why Penang was colonised but Phuket was not". The Phuket News. Interesting account of Scott's involvement (Note apparently incorrect statement that Light was knighted)
Letters from the archive collection held at SOAS Special Collections have been digitised and are available online here เก็บถาวร 2022-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Review of Dragon by Rose Gan: Vol. I Penang Chronicles: New Book Unpacks Early Years of 18th century Trailblazer Francis Light (Star News 26 พฤศจิกายน 2021)
ฟลายอิงฟาแลนเจอร์

| ฟลายอิงฟาแลนเจอร์ |
| --- | --- |

ชูการ์ไกลเดอร์

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
ชั้นฐาน:: Marsupialia
อันดับ:: Diprotodontia
วงศ์:: Petauridae
สกุล:: Petaurus Shaw, 1791

ชนิดต้นแบบ
Petaurus australis Shaw, 1791
ชนิด
 6 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
ฟลายอิงฟาแลนเจอร์ (อังกฤษ: flying phalanger, wrist-winged glider) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีกระเป๋าหน้าท้องจำพวกพอสซัมสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Petaurus
ฟลายอิงฟาแลนเจอร์มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับกระรอกบิน ซึ่งเป็นกระรอกจำพวกหนึ่ง ซึ่งเป็นสัตว์ฟันแทะมาก คือ เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก อาศัยหากินและทำรังบนต้นไม้ มีหางเป็นขนพวงฟู และมีแผ่นหนังที่เป็นพังผืดขึงจากขาหน้าไปยังขาหลัง ใช้สำหรับร่อนถลาไปบนอากาศ ระหว่างกระโดดจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่งด้วยการร่อน การร่อนของฟลายอิงฟาแลนเจอร์มีลักษณะคล้ายกับกระรอกบินมาก คือ จะกางขาทั้ง 4 ข้างออกเมื่อร่อนถลา เมื่อถึงจุดที่จะร่อนลงก็จะยกหางขึ้นมาด้านอากาศเสมือนเบรก จากนั้นจึงควงหางครั้งหนึ่งให้ลงเกาะบนเป้าหมายทั้ง 4 ขา โดยเอาหัวตั้งขึ้น สามารถร่อนได้ไกลถึง 50 หลา ขณะที่ลอยอยู่ในอากาศ จะใช้ส่วนหางเสมือนหางเสือบังคับทิศทาง
ฟลายอิงฟาแลนเจอร์เป็นสัตว์หากินตอนกลางคืน กินอาหารจำพวก ผลไม้และยางไม้จากต้นไม้ รวมถึงกินแมลงด้วย ด้วยความเป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง เมื่อคลอดออกมา ลูกอ่อนจะคลานเข้าสู่กระเป๋าของแม่ และเกาะติดกับหัวนมจนแน่น ไม่หล่นมาแม้ขณะร่อน เมื่อโตขึ้นมาก็จะเปลี่ยนมาเกาะอยู่หลังของแม่แทน
ขนาดโดยเฉลี่ยของฟลายอิงฟาแลนเจอร์ คือ มีความยาวประมาณ 15 นิ้ว โดยครึ่งหนึ่งเป็นความยาวของหาง ชนิดที่มีขนาดเล็กที่สุดยาวเพียง 6 นิ้วเท่านั้น เป็นสัตว์ที่คล่องแคล่วเมื่ออยู่บนต้นไม้ แต่เมื่อตกลงมาพื้นดินจะเคลื่อนไหวได้ลำบาก และอาจตกเป็นอาหารของสัตว์ใหญ่กว่าได้
การจำแนก

มีทั้งหมด 6 ชนิด (ไม่นับชนิดย่อย) ทั้งหมดกระจายพันธุ์ในป่าดิบของออสเตรเลียและนิวกินี
Petaurus abidi Ziegler, 1981 – ไกลเดอร์เหนือ
Petaurus australis Shaw, 1791 – ไกลเดอร์ท้องเหลือง
Petaurus biacensis Ulmer, 1940 – เบียกไกลเดอร์
Petaurus breviceps Waterhouse, 1838 – ชูการ์ไกลเดอร์
Petaurus gracilis (de Vis, 1883) – อีโบนีไกลเดอร์
Petaurus norfolcensis (Kerr, 1792) – ไกลเดอร์กระรอก
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Petaurus ที่วิกิสปีชีส์
ฟล็อปส์

การปฏิบัติการจุดลอยตัวต่อวินาที หรือ ฟล็อปส์  (อังกฤษ: floating point operations per second: FLOPS) เป็นหน่วยวัดสมรรถนะในการทำงานของคอมพิวเตอร์ ฟล็อปส์จะนับจำนวนชุดคำสั่งในการประมวลผลเลขทศนิยมที่สามารถทำได้ใน 1 วินาที นิยมใช้ในวงการคอมพิวเตอร์สมรรถนะสูง
คำอุปสรรคสำหรับฟล็อปส์

kiloFLOPS (KFLOPS) = 10 3FLOPS
megaFLOPS (MFLOPS) = 106FLOPS
gigaFLOPS (GFLOPS) = 109 FLOPS
teraFLOPS (TFLOPS) = 1012 FLOPS
petaFLOPS (PFLOPS) = 1015 FLOPS
exaFLOPS (EFLOPS) = 1018 FLOPS
zettaFLOPS (ZFLOPS) = 1021 FLOPS
yottaFLOPS (YFLOPS) = 1024 FLOPS
ฟรันเชสโก เดล กอสซา

ฟรานเชสโค เดล คอสสา (อังกฤษ: Francesco del Cossa) (ราว ค.ศ. 1430 - ราว ค.ศ. 1477) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ประวัติ

ฟรานเชสโค เดล คอสสาเป็นบุตรของคริสโตฟาโน เดล คอสสาช่างสลักหินในเฟอร์ราราในประเทศอิตาลีที่เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1430 แม้ว่าชีวิตและงานสมัยแรกไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนักแต่ก็ทราบว่าได้เดินทางออกจากเฟอร์ราราเมื่ออายุยี่สิบหรือสามสิบกว่าๆ
งานที่มีชื่อเสียงที่สุดของคอสสาคืองานจิตรกรรมฝาผนัง
งานชิ้นหนึ่งในบรรดางานเขียนชิ้นแรกๆ เป็นงานที่เขียนในปี ค.ศ. 1456 ในฐานะผู้ช่วยของบิดาผู้ได้รับจ้างให้เขียนและสลักประติมากรรมสำหรับแท่นบูชาเอกในชาเปลของวังพระสังฆราชในเฟอร์รารา
จิตรกรรมฝาผนังอุปมานิทัศน์ในวังสคิฟาโนเอีย

งานเขียนที่วังสคิฟาโนเอียเป็นงานที่ทำร่วมกับโคสิโม ทูรา โคสิโมมีชื่อเสียงจากการเขียนจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งวังฤดูร้อนชื่อวังสคิฟาโนเอียที่ตั้งอยู่นอกประตูเมือง ทั้งสองคนเขียนงานที่เป็นงานอุปมานิทัศน์ที่ซับซ้อนในบริบทของ “วัฏจักรสิบสองเดือน” (Cycle of the Year) ที่ประกอบด้วยจักรราศี และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในรอบสิบสองเดือนของแต่ละปี จิตรกรรมฝาผนังเพิ่งได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศวรรษที่ 20 และมีอยู่สามภาพที่น่าจะเป็นที่แน่นอนว่าเขียนโดยคอสสา ในบรรดาสามภาพภาพกลุ่มเด็กเปลือยเป็นฝูงในภาพ “อุปมานิทัศน์ของเดือนพฤษภาคม” เป็นภาพที่เด่นที่สุดที่ดูจะเหมาะสมกับการเป็นสัญลักษณ์ของฤดูใบไม้ผลิ
“อุปมานิทัศน์ของเดือนเมษายน” มีภาพของไตรเทพีแห่งคุณธรรม (Three Graces) ซึ่งเป็นหนึ่งในภาพเขียนแรกๆ ของยุคหลังคลาสสิกที่เป็นภาพนางอัปสรเปลือยร่ายรำประสานกัน ที่ปรากฏในงานเขียนต่อมาของซานโดร บอตติเชลลีในภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1482 และราฟาเอลในภาพ “ไตรเทพีแห่งคุณธรรม” ในปี ค.ศ. 1501 ถ้าเวลาเสียชีวิตของคอสสาถูกต้องก็แปลว่าคอสสาเขียนภาพนี้ก่อนบอตติเชลลีและราฟาเอล
คอสสาในโบโลนยา

เมื่อไม่พอใจกับค่าจ้างที่ได้รับเป็นตารางเมตรจากบอร์โซ เดสเต (Borso d'Este) ผู้เป็นดยุคแห่งเฟอร์รารา คอสสาก็ประท้วงว่าได้ค่าจ้างพอๆ กับคนหมดหนทางในเฟอร์รารา คอสสาจึงเดินทางออกจากเฟอร์ราราไปโบโลนยาในปี ค.ศ. 1470 ในโบโลนยาคอสสาก็ได้รับงานจ้างหลายชิ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของตระกูลเบนติโวกลิโอ (Bentivoglio) และได้เขียนงานชิ้นเอกสองชิ้น “พระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญสององค์และอัลแบร์โต เดคาตาเนอิ” (ค.ศ. 1474) และจิตรกรรมฝาผนัง “พระแม่มารีบาราคาโน”  (Madonna del Baracano) ที่เป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตรและภาพเหมือนของจิโอวานนิ เบนติโวกลิโอ (Giovanni Bentivoglio) และมาเรีย วินซิเกอร์รา (Maria Vinziguerra) (ค.ศ. 1472)
หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนมีภาพเขียนของนักบุญวินเซนต์ เฟอร์เรอร์ที่เขียนโดยคอสสา, เดรสเดนมีภาพ “การประกาศของเทพ” ที่เดิมเชื่อกันว่าเขียนโดย Pollaiuolo และภาพเหมือนด้านข้างที่ลอคโคพาร์คใกล้ดาร์บีที่เชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของแอร์โคเล เดสเตที่ 1 ดยุคแห่งเฟอร์รารา นอกจากนั้นแล้วคอสสาก็ยังสร้างหน้าต่างประดับกระจกสี ชิ้นที่ดีที่สุดเป็นหน้าต่างกลมที่วัดซานจิโอวานนิอินมอนเตเป็นหน้าต่างนักบุญจอห์นแห่งพัทโมส
ผลงาน

“การประกาศของเทพและการประสูติของพระเยซู” (ฉากแท่นบูชา) (ค.ศ. 1470, Gemäldegalerie, เดรสเดน)
บานพับภาพกริฟโฟนิ 
“นักบุญวินเซนต์ เฟอร์เรอร์” (ค.ศ. 1473, หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน)
“นักบุญปีเตอร์และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” (ค.ศ. 1473, พิพิธภัณฑ์เบรรา, มิลาน)
“นักบุญฟลอเรียน” ค.ศ. 1473, หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.
“นักบุญลูซิ” (ค.ศ. 1473, หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.)
“การตรึงกางเขนของพระเยซู” (ค.ศ. 1473, หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.)
“นักบุญเพโทรเนียส” (ค.ศ. 1473, วังดิอามานติ, เฟอร์รารา)
ภาพเขียนขนาดเล็ก 11 ภาพจากฉากแท่นบูชา (ค.ศ. 1473, ?, ?)
“พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ”(ค.ศ. 1474, พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ, โบโลนยา)
จิตรกรรมฝาผนังในโถงสิบสองเดือน, วังสคิฟาโนเอีย, เฟอร์รารา (ก่อน ค.ศ. 1470?)
“อุปมานิทัศน์ของเดือนเมษายน: ชัยชนะของวีนัส”  เก็บถาวร 2005-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน and 
“อุปมานิทัศน์ของเดือนพฤษภาคม: ชัยชนะของอพอลโล”  เก็บถาวร 2005-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
“อุปมานิทัศน์ของเดือนมีนาคม: ชัยชนะของมิเนอร์วา”  เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
“Polyhymnia, the Muse of Many Songs”
นักบุญปีเตอร์
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมฝาผนัง
จิตรกรรมแผง
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟรานเชสโค เดล คอสสา
ชีวประวัติของฟรานเชสโค เดล คอสสา ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของฟรานเชสโค เดล คอสสา ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง