stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลิงสามตัว

ภาพแกะสลักลิงสามตัวบนประตูของศาลเจ้านิกโกโทโช
ลิงสามตัว (ญี่ปุ่น: 三猿 san'en ซันเอ็ง หรือ sanzaru ซันซะรุ; 三匹の猿 sanbiki no saru ซันบิกิโนะซะรุ) คือภาพปริศนาธรรมที่มีใจความสำคัญหลักว่าด้วย "การไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งที่ไม่ดี การไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี และการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี" ในบรรดาลิงสามตัว ตัวที่หนึ่งเรียกว่า มิซะรุ (見猿 / 見ざる) มีลักษณะใช้มือปิดตา หมายถึงการไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งไม่ดี ตัวที่สอง คิกะซะรุ (聞か猿 / 聞かざる) ใช้มือปิดหู หมายถึงการไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี ตัวสุดท้าย อิวะซะรุ (言わ猿 / 言わざる) ใช้มือปิดปาก บ่งบอกถึงการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี ในบางโอกาส สามารถกล่าวได้ว่ามีการเพิ่มลิงตัวที่สี่เข้ามาเกี่ยวข้อง ลิงตัวที่สี่นั้นมีนามว่า ชิซะรุ (し猿) บ่งบอกถึงใจความสำคัญของการไม่กระทำสิ่งที่ไม่ดี ลักษณะของลิงตัวนี้คือใช้มือทั้งสองข้างปิดบริเวณท้องหรืออวัยวะเพศ หรือในบางครั้งมีลักษณะนำมือทั้งสองข้างไขว้กัน ความหมายของลิงสามตัวนี้มีการเพิ่มเติมและแปลตามลักษณะโวหารเกี่ยวข้องกับการคิดดี พูดดี และกระทำดี ในโลกตะวันตกประโยคของลิงสามตัวหมายถึงความไม่ประมาทโดยการมองในอีกมุมหนึ่ง ได้แก่การไม่ยอมรับหรือไม่รับรู้ในสิ่งนั้นๆ หรือการแสร้งที่จะไม่รับรู้
ต้นกำเนิดของภาพปริศนาธรรมอันโด่งดังนี้มีที่เริ่มมาจากลักษณะภาพแกะสลักบนประตูของศาลเจ้านิกโกโทโช จังหวัดโทะชิงิ ประเทศญี่ปุ่น ย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 17 อย่างไรก็แล้วแต่ตัวปรัชญาของปริศนาธรรมนั้นน่าจะมาพร้อมกับตำนานของ ศาสนาพุทธนิกายเทียนไท้ ซึ่งเชื่อกันว่ามาจากประเทศจีนในศตวรรษที่ 8 (ยุคนะระ)
ในภาษาจีนนั้น ประโยคคล้ายกับเรื่องลิงสามตัวนี้สามารถอ่านเจอในคัมภีร์ของหลักขงจื๊อ ถอดความได้ว่า "ไม่มองในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม ไม่ฟังในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม และไม่กระทำ (เคลื่อนไหว) ในสิ่งที่ไม่เหมาะสม" จากที่กล่าวมาในประโยคข้างต้นนั้นสามารถกล่าวได้ว่าเมื่อปรัชญานี้มาถึงญี่ปุ่น ตัวปรัชญาเองนั้นถูกทำให้กระชับและได้ใจความขึ้น
ถึงแม้ว่าคำสอนนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับลิงทั้งสามตัว แต่วิธีการคิดนั้นมาจากการเล่นคำ 
คำในภาษาญี่ปุ่นคือ "มิซะรุ" (見ざる), "คิคะซะรุ" (聞かざる), "อิวะซะรุ" (言わざる) นั่นคือ "การไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งที่ไม่ดี การไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี และการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี" 
นอกจากนี้คำว่า "ชิซะรุ" ยังเขียนอีกอย่างว่า し猿 หมายถึง ไม่ทำในสิ่งที่ไม่ดี และในภาษาญี่ปุ่น ซารุ (zaru) นั้นคือการออกเสียงส่วนที่ต่อท้ายคำสำหรับ saru ที่หมายถึงลิงนั้น (มีคำหนึ่งคือ 猿 ซึ่งเป็น kanji สำหรับคำว่าลิง) ดังนั้นเราจะเห็นได้ชัดว่าคำว่า ลิง นั้น อาจจะเริ่มต้นมาจากการเล่นคำขำขัน โดยมากแล้วชื่อของลิงในภาษาอังกฤษนั้นจะมี มิซารุ (Mizaru), มิคะซารุ (Mikazaru), และ มาซารุ (Mazaru). และยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าสองชื่อสุดท้ายนั้นได้เปลี่ยนไปจากต้นฉบับซึ่งเป็นภาษาญี่ปุ่นได้อย่างไร
สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยโลกของสัตว์
ลิตเทิลวิตช์แอคาดีเมีย: เชมเบอร์ออฟไทม์

| ลิตเทิลวิตช์แอคาดีเมีย: เชมเบอร์ออฟไทม์ |
| --- | --- |
ปกของลิตเทิลวิตช์แอคาดีเมีย: เชมเบอร์ออฟไทม์ สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4
ผู้พัฒนา: A+ Games
ผู้จัดจำหน่าย: Bandai Namco Entertainment
เอนจิน: Unity
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 4, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่าย: JP: 30 พฤศจิกายน 2560ทั่วโลก: 15 พฤษภาคม 2561
แนว: แอ็กชันเล่นตามบทบาท
ลิตเทิลวิตช์แอคาดีเมีย: เชมเบอร์ออฟไทม์ (อังกฤษ: Little Witch Academia: Chamber of Time) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาทที่พัฒนาโดย A+ Games และวางจำหน่ายโดย Bandai Namco Entertainment โดยได้เค้าโครงจากแฟรนไชส์อะนิเมะแนวจินตนิมิตเรื่อง ลิตเทิลวิตช์แอคาดีเมีย วิดีโอเกมวางจำหน่ายครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 และวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในวันที่ 15 พฤษภาคม 2561
ราเซทสุมารุ

| ราเซทสุมารุ  (Rasetsumaru) |
| --- | --- |
ตัวละครใน ซามูไร สปีริท
ภาพ ราเซทสุมารุ จาก ซามูไร สปีริท
ปรากฏครั้งแรก: ซามูไรโชดาวน์: วอริเออร์เรจ
ข้อมูลตัวละครในเกม
สัญชาติ: Japan
ราเซทสุมารุ (ญี่ปุ่น: 羅刹丸; อังกฤษ: Rasetsumaru) เป็นตัวละครจากเกมซามูไร สปีริท ซึ่งปรากฏตัวใน ภาค 5, 6 และภาค ซามูไรโชดาวน์: วอริเออร์เรจ โดยเป็นตัวละครที่ได้รับการแนะนำจากผู้สร้าง และได้รับการเปิดเผยจากนักออกแบบซึ่งมีชื่อว่า ชิโรอิ เอย์จิ โดยกำหนดให้เป็นตัวละครด้านมืดของฮาโอมารุ ซึ่งไม่ได้เป็นบุคคลเดียวกัน ให้เสียงพากย์โดย สึกูโอะ นาคาจิมะ และชินสุเกะ ฟุกุอิ
ประวัติตามท้องเรื่อง

ราเซทสุมารุ  เป็นปีศาจกระหายเลือดจากโลกมืดของมาคาอิ ซึ่งได้รับการเปิดออกโดยชิโร่ อามาคุสะในช่วงหลายปีก่อน ราเซทสุมารุไม่สามารถระงับความต้องการที่จะละทิ้งการสังหารลงได้ เนื่องด้วยเขาเป็นผู้ครอบครองดาบที่ไร้ความบริสุทธิ์ และได้เปื้อนเลือดของผู้คนนับร้อยที่เขาได้ทำการสังหาร เขาได้รับรู้ถึงการปรากฏตัวของฮาโอมารุ ซึ่งเป็นซามูไรผู้มีฝีมือเก่งกาจที่มีลักษณะท่าทางคล้ายกับตน เขาจึงพยายามออกค้นหาฮาโอมารุในฮิโนวะเพื่อที่จะฆ่าเขา กระทั่งได้มาพบกับฮาโอมารุที่อยู่ในวัดแห่งหนึ่งในปีถัดมา แต่แท้จริงแล้วเขาคือภาพหลอนที่ยูเมจิ คุโรโคชิสร้างขึ้นมาเพื่อตบตา ก่อนที่ยูเมจิจะทำการสังหารเขาลงในเวลาต่อมา
ข้อมูลจำเพาะ

ชื่อ : ราเซทสุมารุ (羅刹丸)
สถานภาพ : ปีศาจแห่งพงไพร
ถิ่นกำเนิด : มาคาอิ
วันเดือนปีเกิด : ไม่ทราบแน่ชัด
ส่วนสูง : 176 ซม.
น้ำหนัก : 67 กก.
กรุ๊ปเลือด : A
บุคลิกลักษณะ

ราเซทสุมารุ เป็นปีศาจทีี่มีความแปลกประหลาดป่าเถื่อนและกระหายเลือด ไม่เพียงแต่เขาจะชื่นชอบการสังหารผู้คน แต่เขายังชอบที่จะให้เหยื่อต้องทนทุกข์ทรมานก่อนจะเสียชีวิตอีกด้วย นอกจากนี้ ราเซทสุมารุเป็นตัวละครที่มีรูปร่างคล้ายกับฮาโอมารุ แต่ต่างกันที่ความสูง รวมถึงรูปแบบการโจมตีบางส่วน กล่าวคือ ราเซทสุมารุเป็นเสมือนฮาโอมารุในรูปแบบของปีศาจนั่นเอง
ลักเล่ห์

ระวังสับสนกับ รักเร่ ซึ่งเป็นพืช
ลักเล่ห์สีดำสนิท จัดเป็นลักเล่ห์แบบที่คุ้นเคยที่สุด
ลักเล่ห์หางผีเสื้อ หรีอบัตเตอร์ฟลายเทล
ลักเล่ห์ หรือที่นิยมสะกดว่า รักเล่ห์ (อังกฤษ: Telescope eye, Moor; ญี่ปุ่น: デメキン; โรมะจิ: demekin) เป็นสายพันธุ์ของปลาทองสวยงามสายพันธุ์หนึ่ง
ลักษณะเด่นของลักเล่ห์ คือ ดวงตาที่โปนยื่นออกมาจนดูคล้ายกับกล้องส่องทางไกล หรือกล้องดูดาว สอดคล้องกับชื่อในภาษาอังกฤษ มีต้นกำเนิดที่ประเทศจีนราวศตวรรษที่ 15-16 แต่มีการพัฒนาสายพันธุ์จนเป็นที่รู้จักในปัจจุบันที่ประเทศญี่ปุ่น
เดิมทีนั้นคำว่าลักเล่ห์ จะใช้เรียกเฉพาะปลาที่มีสีดำสนิทเท่านั้น ซึ่งภาษาอังกฤษเรียกว่า "Black moor" ส่วนปลาที่มีสีอื่น ๆ จะเรียกว่า "ตาโปนญี่ปุ่น" จะไม่ใช้คำว่าลักเล่ห์ แม้จะมีลักษณะเหมือนกันทุกอย่างก็ตาม แต่ต่างกันเพียงสีก็ตาม
นอกจากนี้แล้วยังมียังมีปลาตาโปนที่มีสีส้ม, ส้ม-ขาว, ขาวแดง และยังมีตาโปนสามสี ที่มีสีส้ม, ดำ, ฟ้า หรือเท่ารวมกันอยู่บนตัว ต่อมาก็ถูกพัฒนาให้มีครบ 5 สี เรียกว่า "ตาโปนห้าสี" นอกจากนี้ยังมีลักเล่ห์ทับทิมที่มีลำตัวสีเหลืองนวล, ลักเล่ห์แพนด้าที่มีสีสลับดำ-ขาว ดูคล้ายกับหมีแพนด้า, ลักเล่ห์สีนากที่มีลำตัวสีน้ำตาลแกมเขียวหรือชื่อหนึ่ง ก็คือ ลักเล่ห์สีช็อกโกแล็ต หรือ ลักเล่ห์บัตเตอร์ฟลาย ที่มองจากด้านบนแล้วจะเห็นครีบหางที่กางแผ่ออกเหมือนปีกผีเสื้อ
ลักษณะที่ดีของปลาทองลักเล่ห์ คือ ดวงตาทั้งสองข้างต้องโตเท่ากัน แก้วตากลมไม่แบน และอวัยวะส่วนอื่น ๆ อยู่ในสภาพปกติ ครีบต่าง ๆ ต้องไม่พับ หัก หรือโค้งงอ ลักเล่ห์เมื่อยังอายุน้อยอยู่ลูกตาจะไม่โปนออกมา โดยทั่วไปจะให้ปลามีอายุได้สัก 3-6 เดือน ลูกตาจึงค่อย ๆ ยื่นออกมาให้เห็น ลักเล่ห์เป็นปลาทองที่มีครีบหรือกระโดงหลัง แต่โดยรวมเป็นปลาทองที่มีขนาดไม่ใหญ่นนัก โดยส่วนใหญ่เฉลี่ยอยู่ที่ราว 3-4 นิ้ว การเลี้ยงที่ดีควรเลี้ยงในน้ำที่มีความลึกประมาณ 40 เซนติเมตร สามารถเลี้ยงในตู้ได้ แต่มุมมองที่สวยที่สุด คือ การมองจากด้านบน หรือท็อปวิว คือการเลี้ยงในอ่างเช่นเดียวกับรันชูหรือสิงห์ญี่ปุ่น
ชื่อ "ลักเล่ห์" ในภาษาไทยนั้น มีที่มาจากร้านค้าที่ชื่อ "เล่ห์ประดิษฐ์" เป็นบริษัทผู้ผลิตไม้แบตมินตัน และจำหน่ายอุปกรณ์กีฬาย่านสี่พระยา ซึ่งเจ้าของร้านได้เป็นผู้นำเอาปลาทองลักเล่ห์จำนวนมากเข้ามาเลี้ยงเป็นผู้แรกในประเทศไทย จนเป็นที่เผยแพร่และรู้จักกันในหมู่นักเลี้ยงปลาในประเทศไทย ซึ่งก่อนหน้านี้ก็มีชาวจีนนำเข้ามาแล้วบ้างแต่ไม่ได้รับความนิยมเท่า แต่เดิมเรียกสั้น ๆ ว่า "เล่ห์" หรือ "ร้านเล่ห์" แล้วเพี้ยนกลายเป็นคำว่า "ลักเล่ห์" เช่นในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสายพันธุ์ปลาทอง |
| --- | --- | --- |
| สายพันธุ์ | สิงห์จีน • สิงห์ญี่ปุ่น • รันชู • สิงห์ลูกผสม • ลักเล่ห์ • แพนด้า • เดเมกิ้น • ลูกโป่ง • ออรันดา • เกล็ดแก้ว • โคเมท โทะซะกิน • ริวกิ้น • สิงห์ดำตามิด • ชูบุงกิ้น  • จิกิ้น • ตากลับ • วากิ้น • ฟุนะ • ฮิบุนะ • วาโตไน |  |
รักไร้เสียง (ภาพยนตร์)

| รักไร้เสียง |
| --- | --- |
ภาพใบปิดภาพยนตร์ฉบับภาษาไทย
กำกับ: นาโอโกะ ยามาดะ
บทภาพยนตร์: เรโกะ โยชิดะ
สร้างจาก: รักไร้เสียง โดย โยชิโตกิ โออิมะ
นักแสดงนำ:   มิยุ อิริโนะ  ซาโอริ ฮายามิ  อาโออิ ยูกิ  เค็นโช โอโนะ  ยูกิ คาเนโกะ  ยูอิ อิชิกาวะ  เมงูมิ ฮัง  โทชิยูกิ โทโยนางะ  มายุ มัตสึโอกะ 
ดนตรีประกอบ: เค็นซูเกะ อูชิโอะ
บริษัทผู้สร้าง: เกียวโตแอนิเมชัน 
ผู้จัดจำหน่าย: โชจิกุ
วันฉาย:   17 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-17) 
ความยาว: 130 นาที
ประเทศ: ประเทศญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 20.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจากสยามโซน
รักไร้เสียง (ญี่ปุ่น: 聲の形; อังกฤษ: A Silent Voice) เป็นอนิเมะภาพยนตร์แนวชีวิตเกี่ยวกับวัยเรียนจากประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 2016 ที่ผลิตโดยเกียวโตแอนิเมชัน กำกับโดยนาโอโกะ ยามาดะ และเขียนบทโดยเรโกะ โยชิดะ รวมถึงผลงานอันโดดเด่นจากการออกแบบตัวละครโดยฟูโตชิ นิชิยะ และดนตรีประกอบโดยเค็นซูเกะ อูชิโอะ ภาพยนตร์เรื่องนี้อิงจากมังงะชื่อเดียวกันที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยโยชิโตกิ โออิมะ และมีการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2016
เนื้อเรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโชยะ อิชิดะ จอมอันธพาลในโรงเรียนประถมผู้รังแกเพื่อนร่วมชั้นชื่อโชโกะ นิชิมิยะ ซึ่งเป็นเด็กหญิงหูหนวก ครั้นหลายปีต่อมา เขาได้พบกับเธออีกครั้งและพยายามที่จะลบล้างความผิดของตัวเอง
การผลิต

ฉบับอนิเมะดัดแปลงจากมังงะได้รับการประกาศในตอนสุดท้ายของมังงะที่วางแผง ณ วันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014  โดยต่อมา ได้มีการระบุว่าจะมีการดัดแปลงเป็นอนิเมะสำหรับโรงภาพยนตร์ในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2014  ในโชเน็นแม็กกาซีน ฉบับที่ 46 ค.ศ. 2015 ที่วางแผง ณ วันที่ 14 ตุลาคม ได้ประกาศว่า มีเกียวโตแอนิเมชันเป็นสตูดิโอแอนิเมชัน และนาโอโกะ ยามาดะ เป็นผู้กำกับฉบับภาพยนตร์ดัดแปลงตามลำดับ ส่วนโชจิกุ ซึ่งเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ทำรายการเปิดตัวภายในช่วง 4 เดือนสุดท้ายของปี ค.ศ. 2016  จากนั้น ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2016 ก็ได้มีการเปิดเว็บไซต์ของภาพยนตร์ขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยได้มีการประกาศว่าเรโกะ โยชิดะ จะเป็นผู้เขียนสคริปต์สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ ส่วนฟูโตชิ นิชิยะ จะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และภาพยนตร์ได้รับการกำหนดสำหรับการเปิดตัวในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2016  ส่วนเค็นซูเกะ อูชิโอะ และโพนีแคนยอน ทำในส่วนของดนตรีประกอบและผลิตเพลงตามลำดับ รวมทั้งบทเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อ "โคอิโอะชิตาโนะวะ" (恋をしたのは) ได้รับการขับร้องโดยไอโกะ
การตอบรับ

ภาพยนตร์เปิดตัวติดอันดับ 2 ของบ็อกซ์ออฟฟิศประเทศญี่ปุ่นต่อจากหลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ ของมาโกโตะ ชิงไก โดยทำรายได้ทั้งหมด 283 ล้านเยน จากยอดจำหน่ายตั๋ว 200,000 ใบ ภายในวันที่สองของรอบปฐมทัศน์ทั่วโรงภาพยนตร์ 120 แห่ง ส่วนในวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวมกว่า 2.1 พันล้านเยน จากยอดจำหน่ายตั๋ว 1.6 ล้านใบ 
ส่วนประเทศไทยได้ฉายเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2560 โดยมีรายได้เปิดตัววันแรกที่ 1.45 ล้านบาท
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ญี่ปุ่น)
รักไร้เสียง (ภาพยนตร์) (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
รักไร้เสียง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
A Silent Voice ที่สยามโซน
| ด ค กรางวัลโตเกียวอนิเมะ สาขาแอนิเมชันแห่งปี |
| --- | --- |
ภาพยนตร์อนิเมะ:  มิติวิญญาณมหัศจรรย์ (2002) ·  กันดั้มซี้ด  (2004) ·  ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์  (2005) ·  แขนกลคนแปรธาตุ เดอะมูฟวี่ ฝ่ามิติพิชิตแดนสวรรค์  (2006) ·  กระโดดจั้มพ์ทะลุข้ามเวลา  (2007) ·  อีวานเกเลียน: 1.0 กำเนิดใหม่วันพิพากษา  (2008) ·  โปเนียว ธิดาสมุทรผจญภัย  (2009) ·  ซัมเมอร์ วอร์ส  (2010) ·  อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว‎  (2011) ·  ป๊อปปี้ ฮิลล์ ร่ำร้องขอปาฏิหาริย์  (2012) ·  คู่จี๊ดชีวิตอัศจรรย์  (2013) ·  ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก (2014) ·  ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ (2015) ·  เลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น เดอะมูฟวี่ (2016) ·  รักไร้เสียง (2017) ·  แค่วาดฝันให้โลกสวย (2018) ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปฏิบัติการสายลับเดอะซีโร่ (2019) ฤดูฝัน ฉันมีเธอ (2020) 
อนิเมะโทรทัศน์:  ผ่าพิภพไททัน (2014) ·  ปิงปองเดอะแอนิเมชั่น (2015) ·  ชิโรบาโกะ (2016) ·  ยูริ!!! on ICE (2017) ·  เคะโมะโนะเฟรนด์ส (2018) Zombie Land Saga (2019) ดาบพิฆาตอสูร (2020)
ริกะ มาริ

| ริกะ มาริ |
| --- | --- |
เกิด:  (1993-06-09) 9 มิถุนายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 148 ซม.
หมู่เลือด: บี
 
ริกะ มาริ (ญี่ปุ่น: 麻里梨夏; อักษรโรมัน: Rika Mari; นามแฝง: อูรูมิ นารูมิ (ชื่อเดิมที่ใช้ในการแสดง), ริริอะ ฮิโรเซะ (ชื่อเดิมที่ใช้ในการแสดง), อูรูมิ นางิซะ (ชื่อเดิมที่ใช้ในการแสดง), ริกะ ซาซากิ; ชื่อเล่น: มาริตัง, ริการิน; 9 มิถุนายน ค.ศ. 1993 – ) เป็นอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น เธอเป็นสมาชิกของบริษัทซี-มอร์ เอนเตอร์เทนเมนต์
ประวัติและชีวิตส่วนตัว

เธอเกิดที่จังหวัดชิบะ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 เธอได้เป็นนักแสดงภาพยนตร์เอวีรูปแบบโลลิฉบับสั้น ซึ่งเปิดตัวในฐานะนักแสดงเฉพาะสำหรับผู้สร้างวิดีโอบริษัทเอสวัน และมักจะรับบทเป็นนักเรียนมัธยมปลายหรือตัวละครน้องสาว โดยอยู่ในสังกัดโลตัสกรุป, ฟันสตาร์โปรโมชัน, แคลป แล้วจึงมาอยู่สังกัดซี-มอร์ เอนเตอร์เทนเมนต์
งานอดิเรกของเธอคือการเล่นเกมเล่นตามบทบาทและอ่านหนังสือ ส่วนทักษะพิเศษของเธอคือการครัว ทั้งนี้ เธอมีประสบการณ์ครั้งแรกเมื่ออายุ 19 ปี ในสวนสาธารณะกับนักดนตรีคนหนึ่งที่ประกาศตัวเองว่าเล่นอยู่ในวงดนตรี
ชื่อแรกที่ใช้ในการวงการคืออูรูมิ นารูมิ (成海うるみ) แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นริริอะ ฮิโรเซะ (広瀬りりあ) เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2015, อูรูมิ นางิซะ (渚うるみ) เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2016 และริกะ มาริ (麻里梨夏) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016
เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2019 เธอได้ประกาศในทวิตเตอร์ของเธอว่าจะอำลาวงการเอวี ด้วยการถ่ายทำในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2019
แม้ว่าเธอจะเคยอำลาวงการเอวี แต่ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2020 เธอยังคงอยู่ต่อสังกัดซี-มอร์ เอนเตอร์เทนเมนต์
เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2020 เธอได้ประกาศการเริ่มกิจกรรมเอวีอีกครั้งใน ค.ศ. 2021 โดยในวันเดียวกันนั้น ทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการของบริษัทฮนนากะได้ประกาศว่าเธอจะกลับมาเป็นนักแสดงหญิงผูกขาดจากผลงานที่เผยแพร่ในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2021
กระทั่งเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2021 เธอได้ประกาศอำลาวงการผ่านบัญชีทวิตเตอร์ของเธอ
ผลงาน > ดีวีดีสำหรับผู้ใหญ่ > ภายใต้ชื่อ "ริกะ มาริ"

ค.ศ. 2017
จิคังเตชิ ดีคิวเอ็น คาอเชิ โทนาริ โนะ เมวากุ บากัปปูรุ โอะ ซูกัตโตะ โฮฟูกุ เระ×ปุ มาริ ริกะ (ญี่ปุ่น: 時間停止DQN返し 隣の迷惑バカップルをスカっと報復レ×プ 麻里梨夏) (13 ตุลาคม โดยบริษัทมูดีซ์)
แหล่งข้อมูลอื่น

麻里梨夏 ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)（2016年1月8日 - 2021年9月14日）
Rika ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)（2021年10月14日 - ）
ยูอะ มิกามิ

| ยูอะ มิกามิ |
| --- | --- |
ยูอะ มิกามิ ที่ประเทศเกาหลีใต้ในปีค.ศ. 2019
เกิด: โมโมนะ คิโต  (1993-08-16) 16 สิงหาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) นาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 159 ซม. (5 ฟุต 3 นิ้ว)
สีตา: สีน้ำตาล
สีผม: สีน้ำตาล
หมู่เลือด: เอ
 
เว็บไซต์ทางการ 
โมโมนะ คิโต (ญี่ปุ่น: 鬼頭桃菜; อักษรโรมัน: Momona Kitō) (16 สิงหาคม ค.ศ. 1993 – ) เป็นที่รู้จักในนาม ยูอะ มิกามิ (ญี่ปุ่น: 三上悠亜; อักษรโรมัน: Yua Mikami) เธอเป็นอดีตนักแสดงเอวีและไอดอลญี่ปุ่น เธอได้รับการเปิดตัวในฐานะสมาชิกของกลุ่มไอดอลเอสเคอีโฟร์ตีเอตใน ค.ศ. 2009 ก่อนออกจากวงใน ค.ศ. 2014 เธอเข้าสู่วงการบันเทิงสำหรับผู้ใหญ่ใน ค.ศ. 2015 ภายใต้สังกัดมูเตกิ และกลายเป็นหนึ่งในเอวีไอดอลร่วมสมัยที่ได้รับความนิยมและขายดีมากที่สุด โดยได้รับรางวัลจำนวนมากในแนวนี้ ปัจจุบัน มิกามิกำลังแสดงภายใต้เครื่องหมายบริษัทเอสนัมเบอร์วันสไตล์ และเคยแสดงในภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่มากกว่า 200 เรื่อง (รวมถึงผลงานรวม และผลงานเอวีแบบวีอาร์)
นอกเหนือจากการแสดงในภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่แล้ว มิกามิยังทำงานเป็นนักร้องและไอดอล ซึ่งเธอเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลเอบิซุมัสแคตส์ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 และฮันนีป็อปคอร์นตั้งแต่ ค.ศ. 2018 นอกจากนี้ เธอยังปรากฏตัวในวิดีโอเกมยากูซ่า 6: เดอะซองออฟไลฟ์ และยากูซ่าคิวามิ 2
เมื่ออวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2023 มิกามิประกาศยุติแสดงภาพยนต์เอวีอย่างเป็นทางการ เนื่องจากอายุของเธอจะใกล้อายุ 30 ปี ในปีนี้ ผ่านวิดีโอ ยูทูบ ของเธอ
อาชีพ > ค.ศ. 2006–2014: ชีวิตตอนต้นและการเปิดตัวไอดอลแบบดั้งเดิม

มิกามิมีชื่อแรกเกิดคือโมโมนะ คิโต เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1993 ที่นาโงยะ ครั้นเมื่ออายุได้ 13 ปี มิกามิได้รับการออดิชันเป็นรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะใน ค.ศ. 2006 แต่ถูกคัดออกในรอบแรก ส่วนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2009 เธอได้รับการเปิดตัวในฐานะสมาชิกรุ่นที่สองของกลุ่มไอดอลเอสเคอีโฟร์ตีเอตในทีมอี อาชีพของเธอในเอสเคอีโฟร์ตีเอตได้พบกับความล้มเหลวจำนวนมาก รวมถึงการเลื่อนขั้นเป็นเค็นชูเซ (เด็กฝึก) ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 ตลอดจนเรื่องอื้อฉาวเรื่องการดื่ม/การออกเดตของผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะที่ปะทุขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ครั้นเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2014 เธอประกาศจบการศึกษาจากกลุ่มและการแสดงครั้งสุดท้ายของเธอร่วมกับกลุ่มคือวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2014 ในระหว่างดำรงตำแหน่ง เธอปรากฏตัวในซิงเกิลบีไซด์แปดเพลงร่วมกับเอสเคอี รวมถึงการปรากฏตัวในซิงเกิลบีไซด์ของวงพี่สาวอย่างเอเคบีโฟร์ตีเอตในเพลง "อาโนะฮิโนะฟูริน"
ชีวิตส่วนตัว

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ขณะที่เธอเป็นสมาชิกของเอสเคอีโฟร์ตีเอต นิตยสารข่าวชูกังบุนชุงได้ตีพิมพ์ภาพการจูบของเธอกับยูยะ เทโงชิ ขณะที่ถูกกล่าวหาว่าเมา และพักค้างคืนที่บ้านของเขาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 ซึ่งให้เกิดความโกลาหล เนื่องจากมิกามิถูกบรรยายที่ทำให้เห็นภาพด้วยแอลกอฮอล์ และอายุต่ำกว่าเกณฑ์ในการดื่มตามกฎหมายในขณะนั้น
รางวัลที่ได้รับ

เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เธอได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากดีเอ็มเอ็ม อะดัลต์อะวอร์ด
เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2016 เธอได้รับรางวัลผลงานยอดเยี่ยม และแฟลช จากอะดัลต์บรอดคาสติงอะวอดส์
เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2017 เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากดีเอ็มเอ็ม อะดัลต์อะวอร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยูอะ มิกามิ
เว็บไซต์ทางการ
Ebisu Muscats Profile เก็บถาวร 2020-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยูอะ มิกามิ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)（2015年11月13日-）
三上悠亜マネージャー ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ยูอะ มิกามิ ที่อินสตาแกรม（2015年11月13日-）
三上悠亜 ที่ติ๊กต็อก
三上悠亜マネージャー ที่ติ๊กต็อก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
รายชื่อตอนโปเกมอน (ซีซันแรก)

โปเกมอนฉบับอนิเมะซีซันแรก เป็นอนิเมะซีซันแรกของโปเกมอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ฝึกโปเกมอนมือใหม่ชื่อซาโตชิ และเพื่อน ๆ ของเขาที่ชื่อคาสึมิ และทาเคชิ ซาโตชิมีโปเกมอนคู่หูเป็นพิคาชู โปเกมอนหนูไฟฟ้า พวกเขาเดินทางไปในเขตคันโตด้วยกัน
เนื้อเรื่องซีรีส์นี้เริ่มออกอากศด้วยตอน Pokémon, I Choose You! (ญี่ปุ่น: ポケモン！ きみにきめた！Pokémon! I Choose You!:EP001) ออกอากาศครั้งแรกที่ญี่ปุ่นวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1997 และออกอากาศครั้งแรกที่อเมริกาวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1998 และไปจบที่ตอน Pallet Party Panic (ญี่ปุ่น: マサラタウン！あらたなるたびだち Masara Town! Setting off on a New Journey!:EP081)
เนื่อเรื่องโปเกมอนต่อจากซีซันนี้จะเป็นการผจญภัยในหมู่เกาะออเรนจ์ ที่สร้างขึ้นเพื่อเผื่อเวลาไว้สำหรับการพัฒนาเนื้อเรื่องของเกมโปเกมอนภาคโกลด์และซิลเวอร์ และต่อมาอนิเมะเวอร์ชันนี้ได้สร้างขึ้น และมีเนื้อเรื่องอนิเมะเหมือนกับเนื้อเรื่องในเกมภาคที่สร้างขึ้นไว้แล้ว
เหตุการณ์สำคัญ

ซาโตชิเริ่มออกเดินทางในนามผู้ฝึกโปเกมอนมือใหม่ โดยมีเป้าหมายคือการเป็นโปเกมอนมาสเตอร์ โปเกมอนเริ่มต้นของเขาคือ พิคาชู (EP001)
ชิเงรุ คู่แข่งของซาโตชิ เริ่มออกเดินทางในนามผู้ฝึกโปเกมอน โปเกมอนเริ่มต้นของเขาคือ เซนิกาเมะ (EP001)
หลังจากที่ซาโตชิยืมจักรยานของคาสึมิและได้ทำมันพัง คาสึมิจึงออกเดินทางไปกับซาโตชิ และขอติดตามไปเพื่อเรียกร้องค่าเสียหายจากเขา (EP001)
มุซาชิ โคจิโร่ และเนียซ คอยติดตามซาโตชิหลังจากที่พิคาชูของเขามีพลังร้ายกาจล้ำหน้าพิคาชูตัวอื่น (EP002)
ทาเคชิ เข้าร่วมกลุ่มหลังจากที่พ่อของเขากลับมาเป็นหัวหน้ายิมแห่งเมืองนิบิอีกครั้ง (EP005)
ซาโตชิเอาชนะเหล่าหัวหน้ายิมในเขตคันโตและได้รับเข็มกลัดครบ 8 อัน ซึ่งเพียงพอที่จะเข้าร่วมการแข่งขันโปเกมอนลีก
ซาโตชิเดินทางไปยังที่ราบสูงซาคิเออิเพื่อเข้าร่วมแข่งขันโปเกมอนลีก
ซาโตชิมาถึงการแข่งขันโปเกมอนลีกรอบ 16 คนสุดท้าย เช่นเดียวกับชิเงรุ คู่แข่งของเขา (EP079)
ศาสตราจารย์ออคิดส์บอกซาโตชิเรื่องการเดินทางไปยังหมู่เกาะออเร้นจ์เพื่อนำจีเอสบอล หรือมอสเตอร์บอลลึกลับ ที่ไม่สามารถส่งผ่านทางระบบพีซีได้ กลับมาให้ศาสตราจารย์ (EP081)
ร็อคแมน 11 ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา!!

| ร็อคแมน 11 |
| --- | --- |
ภาพปกสำหรับเพลย์สเตชัน 4 เวอร์ชันญี่ปุ่น
ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
กำกับ: โคจิ โอะดะ
อำนวยการผลิต: คะซุฮิโระ สึชิยะ
ศิลปิน: ยูจิ อิชิฮะระ
ชุด: ร็อคแมน
เอนจิน: MT Framework 
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเท็นโดสวิตช์, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน
วางจำหน่าย: ทั่วโลก: 2 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ญี่ปุ่น: 4 ตุลาคม ค.ศ. 2018
แนว: แอ็กชัน, แพลตฟอร์ม
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
ร็อคแมน 11: ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา!! (ญี่ปุ่น: ロックマン11: 運命の歯車！！) หรือชื่อในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ เมกะแมน 11 (อังกฤษ: Mega Man 11) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชัน-แพลตฟอร์มที่เตรียมเปิดตัว ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยบริษัทแคปคอม และเป็นภาคที่ 11 ของร็อคแมนซีรีส์หลัก เกมนี้มีกำหนดเปิดตัวในปลายปี ค.ศ. 2018 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเท็นโดสวิตช์, เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน
การพัฒนา

เกมดังกล่าวได้รับการประกาศในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 2017 ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของงานฉลองครบรอบ 30 ปีของซีรีส์ พร้อมกับการประกาศเปิดตัวเกมร็อคแมนภาคก่อน ๆ ร็อคแมน 11 จะมีลักษณะตัวละครและฉากแบบโพลีกอน 3 มิติ ซึ่งต่างจากแบบภาพพิกเซลในภาคต่าง ๆ ก่อนหน้า เกมนี้ได้รับการกำกับโดยโคจิ โอะดะ และอำนวยการผลิตโดยคะซุฮิโระ สึชิยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
คืนชีพ! "ร็อคแมน 11" ประกาศลงทุกคอนโซล-พีซี - Manager Online (ไทย)
ลูกโป่ง (ปลาทอง)

ลูกโป่ง
ลูกโป่ง (อังกฤษ: Bubble eye; ญี่ปุ่น: スイホウガン; โรมะจิ: Suihogan) เป็นสายพันธุ์ของปลาทองชนิดหนึ่ง ที่ปรากฏในปัจจุบัน เป็นปลาที่มีลักษณะเด่นที่เห็นได้ชัดเจนคือ มีถุงใต้ตาขนาดใหญ่ที่มีเส้นเลือดอยู่ภายใน ปูดยื่นออกมาทั้งสองข้างแลดูคล้ายลูกโป่ง จึงเป็นที่มาของชื่อ มีลักษณะลำตัวเรียวยาว ครีบทุกครีบสั้น ไม่มีครีบหลังซึ่งลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายกับปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งคือ สิงห์จีน, สิงห์ญี่ปุ่น และ รันชู
ลูกโป่ง เป็นปลาทองที่มีสายพันธุ์กำเนิดมาจากประเทศจีน นับว่าเป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่มีความเปราะบาง เลี้ยงยาก ทั้งนี้เพราะผู้เลี้ยงต้องคอยระวังมิให้ถุงใต้ตานั้นแตก ซึ่งอาจจะทำให้ปลาพิการหรือตายได้เลย  เพราะปลาจะเสียการทรงตัวและติดเชื้อโรค ลูกโป่งนับว่าเป็นปลาทองที่มีสีสันหลากหลายมากที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง เพราะมีทั้ง เหลือง, แดง, ขาว, เหลือง, ส้ม หรือหลากหลายสีสันในตัวเดียวหรือแม้กระทั่งน้ำตาลดำทั้งตัว
เมื่อยังเล็ก ถุงใต้ตาจะยังเล็กอยู่และจะโตขึ้นเรื่อย ๆ ตามอายุขัยปลา จนกระทั่งเจริญเติบโตเต็มที่เมื่ออายุได้ 2 ขวบปี  ลูกโป่งมีอายุขัยเต็มที่ราว 5 ปี
ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น

Women's national association football team representing Japan
บทความนี้เกี่ยวกับทีมฟุตบอลหญิง สำหรับทีมฟุตบอลชาย ดูที่ ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: サッカー日本女子代表; โรมาจิ: Sakkā Nippon Joshi Daihyō) หรือที่รู้จักในฉายา นาเดชิโกะเจแปน (ญี่ปุ่น: なでしこジャパン) เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลหญิงของประเทศญี่ปุ่น ภายใต้การดำเนินงานโดยสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (เจเอฟเอ) มีอันดับโลกที่ดีที่สุดคืออันดับ 3 ซึ่งทำได้ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011
ทีมชาติญี่ปุ่นถือเป็นทีมฟุตบอลหญิงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในทวีปเอเชีย พวกเธอเอาชนะสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 รอบชิงชนะเลิศ ส่งผลให้เป็นทีมแรกของเอเชียที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง และถือเป็นทีมที่ 4 ของโลกที่คว้าแชมป์ได้ และยังประสบความสำเร็จในอีกหลายรายการต่อมา โดยคว้าเหรียญเงินจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และได้รองแชมป์ฟุตบอลโลกหญิง 2015 และยังชนะการแข่งขันเอเชียนคัพ 2 สมัยใน ค.ศ. 2014 และ 2018, กีฬาเอเชียนเกมส์สองสมัยใน ค.ศ. 2010 และ 2018 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันออก 3 สมัยใน ค.ศ. 2008, 2010 และ 2019
ประวัติ > ยุค 70 และยุค 80

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ได้มีจำนวนนักฟุตบอลหญิงและทีมฟุตบอลหญิงเพิ่มขึ้นในประเทศญี่ปุ่น และมีการจัดการแข่งขันลีกระดับภูมิภาคขึ้นในส่วนต่าง ๆ ของประเทศญี่ปุ่น จากนั้นในปี ค.ศ. 1980 ได้มีการจัดการแข่งขัน "ออลเจแปนวีเมนส์ฟุตบอลแชมเปียนชิพ" และในปี ค.ศ. 1981 ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นได้เข้าแข่งขันในระดับนานาชาติครั้งแรกที่ฮ่องกง ทีมนี้ยังคงเข้าแข่งขันอย่างต่อเนื่องทั้งในประเทศญี่ปุ่นและประเทศอื่น ๆ แต่ก็ไม่ใช่ทีมชาติ "ออลเจแปน" หากแต่เป็นการจัดทีมชั่วคราวที่ได้คัดเลือกจากลีกระดับภูมิภาค
ในปี ค.ศ. 1986 เรียวเฮ ซุสุกิ ได้รับเลือกให้เป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งเป็นทีม "ออลเจแปน" ชุดแรก ส่วนในปี ค.ศ. 1989 ได้มีการก่อตั้ง "ฟุตบอลลีกหญิงแห่งประเทศญี่ปุ่น" (หรือที่เรียกในชื่อย่อว่า "แอลลีก") และฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นยังได้รับการคัดเลือกสู่การแข่งขัน "ฟุตบอลโลกหญิง 1991" ที่จัดขึ้น ณ ประเทศจีน
ประวัติ > ตกต่ำ

ทีมฟุตบอลหญิงของญี่ปุ่นยังมีส่วนร่วมในการแข่งขันระดับโลกอย่างต่อเนื่องทั้งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และ ฟุตบอลโลกหญิง 1995 ส่งผลให้ชื่อเสียงของทีมชาติและการแข่งขันแอลลีกในประเทศเป็นที่รู้จักในระดับสากลมากขึ้น อย่างไรก็ตาม พวกเธอไม่ผ่านรอบคัดเลือกในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 และจากปัญหาเศรษฐกิจในประเทศที่เรียกว่า "ทศวรรษที่สาบสูญ (Lost Decades)" ส่งผลให้หลายสโมสรได้รับผลกระทบถึงขั้นมีการถอนตัวจากแอลลีก และเรียกได้ว่าเป็นยุคตกต่ำของทีมชาติญี่ปุ่น
ประวัติ > ฟื้นตัว

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002 เอจิ อุเอดะ อดีตผู้จัดการทีมชาติมาเก๊าได้รับการแต่งตั้งให้มาคุมทีม โดยได้รับความคาดหวังว่าจะเข้ามาฟื้นฟูทีมฟุตบอลหญิงของญี่ปุ่นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ในช่วงแรกทีมยังมีผลงานที่ไม่ดีนัก แต่อุเอดะก็ปรับปรุงทีมจนค่อย ๆ พัฒนาขึ้นและเริ่มได้รับความสนใจจากแฟน ๆ ในประเทศอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะการแข่งขันในนัดตัดสินที่พบกับเกาหลีเหนือเพื่อหาทีมที่ผ่านเข้าสู่โอลิมปิกมีแฟน ๆ เข้าไปให้กำลังใจที่สนามรวมถึงรับชมการถ่ายทอดสดอย่างล้นหลาม
สืบเนื่องจากกระแสความนิยมในทีมฟุตบอลหญิงที่มากขึ้น สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่นจึงจัดการประกวดการตั้งชื่อเล่นให้กับทีม และในที่สุดชื่อ "นะเดะชิโกะเจแปน" ก็ได้รับเสียงโหวตให้เป็นชื่อที่ได้รับคัดเลือกจากชื่ออื่น ๆ อีกกว่า 2,700 ชื่อและได้รับการประกาศให้เป็นชื่อเล่นของทีมอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 โดยชื่อนะเดะชิโกะมาจากชื่อของดอกไม้ "Dianthus" และมาจากวลี "ยะมะโตะ นะเดะชิโกะ (Yamato nadeshiko)" ในภาษาญี่ปุ่นซึ่งหมายถึง "ตัวตนของผู้หญิงญี่ปุ่นในอุดมคติ" หรือ "ตัวอย่างของความงามที่บริสุทธิ์และความเป็นหญิง"