stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความสว่างแก่บรรดาประชาชาติ

คำศัพท์
คันประทีปที่รัฐสภาอิสราเอล จำลองจากคันประทีปทองคำที่ตั้งอยู่ในพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม เป็นหนึ่งในตราแผ่นดินของอิสราเอล บางแหล่งข้อมูล[ต้องการอ้างอิง] อ้างว่าการใช้โคมประทีปเป็นตราแผ่นดินได้รับแรงบันดาลจากนิมิตของ "ความสว่างแก่บรรดาประชาชาติ"
ความสว่างแก่บรรดาประชาชาติ (อังกฤษ: light unto the nations, light of the nations, light of all nations หรือ light for all nations; ฮีบรู: אוֹר לַגּוֹיִים, อักษรโรมัน: ʾŌr laGōyyīm) เป็นคำศัพท์ที่มีมาจากผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ ซึ่งบางคนเข้าใจว่าเพื่อแสดงถึงการแต่งตั้งวงศ์วานอิสราเอลในระดับสากลเพื่อเป็นที่ปรึกษาผู้ชี้นำทางจิตวิญญาณและศีลธรรมแก่คนทั้งโลก
จุดกำเนิด

คำนี้มีจุดกำเนิดจากวรรคในหนังสืออิสยาห์:
ในกรณีแรก Rashi ตีความ "บรรดาประชาชาติ" ว่าหมายถึงเผ่าอิสราเอล และไม่ได้หมายถึงคนต่างชาติ
ศาสนาคริสต์

ในศาสนาคริสต์ พระเยซูทรงถือว่าคำเผยพระวจนะของอิสยาห์ได้กลายเป็นจริงด้วยการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ไปทั่วโลกโดยนำความสว่างของวิวรณ์ไปสู่คนต่างชาติ
ในพระวรสารนักบุญลูกา สิเมโอนเป็๋นชายชราชาวยิวผู้มีศรัทธาซึ่งพระเจ้าได้ทรงเผยว่าเขาจะยังไม่ตายก่อนที่จะได้พบกับพระเมสสิยาห์ เมือสิโมโอนเห็นพระกุมารเยซูในพระวิหาร สิเมโอนจึงเห็นว่าพระสัญญาได้ปรากฏเป็นจริงแล้ว คำพูดของสิเมโอนซึ่งต่อมารู้จักในชื่อ Nunc Dimittis ระบุว่าพระเยซูคือความสว่างแก่บรรดาประชาชาติตามที่อิสยาห์กล่าวไว้ สิเมโอนพูดว่า "ข้าแต่องค์เจ้านาย บัดนี้ขอทรงให้ทาสของพระองค์ไปเป็นสุข ตามพระดำรัสของพระองค์ เพราะว่าตาของข้าพระองค์ได้เห็นความรอดของพระองค์แล้ว ซึ่งพระองค์ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าชนชาติทั้งหลาย เป็นความสว่างที่ส่องแก่คนต่างชาติ และเป็นศักดิ์ศรีของพวกอิสราเอลชนชาติของพระองค์" ลูกา 2:29 -32
ในกิจการของอัครทูต เปาโลอัครทูตใช้คำเผยพระวจนะของอิสยาห์ในการเทศนาโดยประกาศว่าพระเยซูทรงเป็นพระเมสสิยาห์ กิจการ 13:47  กิจการ 26:23   เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการที่พระเยซูทรงระบุตัวพระองค์เองว่าเป็นความสว่างของโลกในพระวรสารนักบุญยอห์น ตรัสว่า "เราเป็นความสว่างของโลก คนที่ตามเรามาจะไม่ต้องเดินในความมืด แต่จะมีความสว่างแห่งชีวิต" ยอห์น 8:12
ราชวงศ์วรมัน
ฐานันดรศักดิ์ในราชวงศ์

ธรรมเนียมยศและลำดับฐานันดรศักดิ์ของราชวงศ์วรมันแห่งกัมพูชา มีทั้งสิ้น 7 ชั้นยศได้แก่
1.พระบาทสมเด็จ (ព្រះបាទសម្តេច)

2.สมเด็จ (សម្ដេច)

3.เสด็จ (ស្ដេច)

4.พระองค์เจ้า (ព្រះអង្គម្ចាស់)

5.นักองค์เจ้า (អ្នកអង្គម្ចាស់)

6.นักองค์ราชวงศ์ (អ្នកអង្គរាជវង្ស)

7.พระวงศ์ (ព្រះវង្ស)
และจากนั้นไปถือเป็นสามัญชน ซึ่งการสถาปนาพระเกียรติยศหรือลดพระเกียรติยศนั้นขึ้นอยู่กับพระบรมราชวินิจฉัยของพระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบัน
1.พระบาทสมเด็จ (ព្រះបាទសម្តេច) ออกเสียงเปรี๊ยะบาทซอมเด็จ เป็นชั้นยศสูงสุดในบรรดาฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์สำหรับองค์พระมหากษัตริย์ที่ผ่านพระราชพิธีบรมราชาภิเษก โดยเรียกพระนามลำลองว่า พระกรุณา
2.สมเด็จ หรือซ็อมดัจ (เขมร:សម្ដេច) เป็นฐานันดรศักดิ์ชั้นสูงในสมาชิกราชวงศ์รองจากองค์พระมหากษัตริย์โดยเป็นชั้นยศที่ต้องมีการสถาปนาพระเกียรติยศตามพระบรมราชโองการเท่านั้น สำหรับพระอัครมเหสี (Her Majesty The Queen) พระมเหสี พระราชโอรส พระราชธิดา และพระบรมวงศ์ชั้นสูง อาจมิใด้รับพระราชทานแต่แรกประสูติ โดยในอดีตมีการกำหนดพระอิสริยยศสำหรับพระราชโอรส พระธิดาโดยเฉพาะ เช่นสมเด็จพระราชบุตร สมเด็จพระราชบุตรี แต่ในปัจจุบันสามารถสถาปนาพระยศจากชั้นยศที่ต่ำกว่าขึ้นเป็นชั้นสมเด็จใด้โดยขึ้นอยู่กับพระบรมราชวินิจฉัยของพระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบัน
3.เสด็จ หรือ ซดัจ (เขมร: ស្ដេច) เป็นชั้นรองลงมาจากชั้นสมเด็จ ต้องมีการสถาปนาเฉลิมพระเกียรติยศตามพระบรมราชโองการ เป็นชั้นยศสำหรับพระราชโอรส-พระราชธิดา และพระบรมวงศ์ชั้นสูง
4.พระองค์เจ้า หรือพระองค์มจะ (ออกเสียง เปรี๊ยะอ็องมจะ , เปรี๊ยะอ็องมจะกษัตรีย์ (เขมร: ព្រះអង្គម្ចាស់) เป็นชั้นฐานันดรศักดิ์ที่พระราชโอรส-ธิดา และสมาชิกพระราชวงศ์ สามารถได้รับการเลื่อนชั้นฐานันดรศักดิ์ขึ้นเป็นชั้นเสด็จ หรือชั้นสมเด็จได้ตามพระบรมราชวินิจฉัยขององค์พระมหากษัตริย์ และเป็นพระยศสำหรับพระโอรส-พระธิดาของเจ้านายชั้นสมเด็จ และชั้นเสด็จ หรือเมื่อได้รับพระบรมราชโองการสถาปนา
5.นักองค์เจ้า หรือนักองค์มจะ ออกเสียง เนี๊ยะอ็องมจะ ,เนี๊ยะอ็องมจะกษัตรีย์ (เขมร: អ្នកអង្គម្ចាស់ ) เทียบกับชั้นยศในราชวงศ์ไทยคือหม่อมเจ้า เป็นชั้นฐานันดรศักดิ์สำหรับชั้นพระราชนัดดา หรือชั้นหลานหลวง สำหรับพระโอรส-ธิดาของสมเด็จ, ชั้นเสด็จและชั้นพระองค์เจ้า พระโอรส-ธิดาของสมเด็จ และเสด็จ สามารถขึ้นเป็นชั้นพระองค์เจ้าได้เมื่อมีพระบรมราชโองการ
6.นักองค์ราชวงศ์ หรือ เนี๊ยะอ็องเรี๊ยจเจี๊ยะวง (เขมร: អ្នកអង្គរាជវង្ស ) เทียบกับพระราชวงศ์ไทยคือหม่อมราชวงศ์ ไม่มีการใช้คำราชาศัพท์ สำหรับโอรส-ธิดาของนักองค์เจ้า ในกัมพูชาถือเป็นเชื้อพระวงศ์ นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวงศ์และมีสิทธิ์ถูกเลือกให้ขึ้นสืบราชสมบัติได้
7.พระวงศ์ หรือพระองค์ ออกเสียง:เปรี๊ยะวงซา ; เปรี๊ยะออง (เขมร: ព្រះវង្ស ; Preah Vongsa)  เทียบชั้นยศราชวงศ์ไทยคือหม่อมหลวง  เป็นเชื้อพระวงศ์ที่ไม่มีการใช้คำราชาศัพท์ สำหรับโอรส-ธิดาของนักองค์ราชวงศ์ ยังนับว่าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์และมีสิทธิ์ถูกเลือกให้ขึ้นสืบราชสมบัติโดยกรมปรึกษาราชบัลลังก์ได้ ซึ่งถัดจากพระวงศ์ถือเป็นสามัญชน
•ตำแหน่งพิเศษที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์พิเศษให้ทรงกรมในพระราชวงศ์ โดยตำแหน่งทรงกรมแบ่งเป็น 4 ระดับได้แก่

- กรมพระ (ក្រុម ព្រះ) สำหรับบรรดาศักดิ์ชั้นสมเด็จ

- กรมหลวง (ក្រុមហ្លួង)สำหรับชั้นสมเด็จ และเสด็จ

- กรมขุน (ក្រុមឃុន) สำหรับชั้นสมเด็จ และเสด็จ

- กรมหมื่น (ក្រុមហ្មឺន) สำหรับชั้นเสด็จ
การสืบราชสันตติวงศ์

ระบบการสืบราชสันตติวงศ์ของกษัตริย์กัมพูชาไม่เหมือนกับระบบของกษัตริย์ส่วนใหญ่ในประเทศอื่นๆ ที่ราชบัลลังก์จะตกไปสู่ผู้มีลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ลำดับถัดไป เช่นผู้ที่มีศักดิ์สูงสุดในราชวงศ์ หรือโอรสองค์โตของกษัตริย์องค์ก่อน ซึ่งกษัตริย์จะทรงเลือกหรือสถาปนาขึ้นเป็นพระรัชทายาทไว้ก่อนที่จะทรงสิ้นพระชนม์ แต่ในกัมพูชาพระมหากษัตริย์ไม่สามารถเลือกผู้ที่จะมาสืบราชสันตติวงศ์ได้ด้วยพระองค์เอง แต่ผู้ที่มีสิทธิ์ในการเลือกพระมหากษัตริย์องค์ใหม่นั้นคือ กรมปรึกษาราชบัลลังก์เพื่อคัดเลือกผู้ที่จะได้รับการสืบราชสันตติวงศ์ (Literally: ราชสภาเพื่อราชบัลลังก์) (Royal Council of the Throne) ซึ่งมีสมาชิก 9 คนดังนี้
1. ประธานรัฐสภาแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
2. นายกรัฐมนตรีกัมพูชา
3. พระสังฆราช ศาสนาพุทธ ฝ่ายมหานิกาย
4. พระสังฆราช ศาสนาพุทธ ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย
5. รองประธานรัฐสภา คนที่หนึ่ง
6. รองประธานสภา คนที่สอง
7. ประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา
8. รองประธานพฤฒสภา คนที่หนึ่ง
 9. รองประธานพฤฒสภา คนที่สอง
สภาพระราชบัลลังก์จะจัดการประชุมในสัปดาห์ที่พระมหากษัตริย์ สวรรคตหรือ ไม่สามารถปฏิบัติพระราชกรณียกิจต่อไปได้หรือกษัตริย์ทรงแจ้งต่อสภาพระราชบัลลังก์ว่าทรงมีพระประสงค์ที่จะทรงสละราชสมบัติ กรมปรึกษาราชบัลลังก์จะประชุมเพื่อเลือกพระมหากษัตริย์องค์ใหม่จากรายชื่อผู้มีสิทธิ์สืบราชสันตติวงศ์ และเป็นสมาชิกราชวงศ์ โดยผู้ที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอพระนามต้องเป็นบุคคลใน "ราชวงศ์วรมัน" เท่านั้น และต้องสืบสายราชสกุลจากราชสกุลนโรดม และราชสกุลสีสุวัตถิ์ ไม่สามารถเสนอนามบุคคลนอกราชวงศ์ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ได้
สายราชสกุล > ราชสกุลมหิธรปุระ(สายสกุลจากพิมาย)

ราชสกุลมหิธรปุระ (เขมร: រាជត្រកូលមហិធរបុរៈ) สถาปนาโดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 (ជ័យវរ្ម័នទី៦)เมื่อปี ค.ศ. 1080 ปฐมราชตระกูลคือพระเจ้าภววรมันที่ 1 (ភវវរ្ម័នទី១)แห่งอาณาจักรเจนละ พระเจ้าชัยวรมันที่ 6 เป็นขุนนางเชื้อพระวงศ์ปกครองเมืองพิมาย(ปัจจุบันคืออำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา) มหิธรปุระเป็นต้นวงศ์ของกษัตริย์เขมรหลายพระองค์มีถิ่นฐานอยู่แถบลุ่มน้ำมูล  บริเวณปราสาทพนมวัน ปราสาทพิมาย ปราสาทพนมรุ้ง เป็นสายราชสกุลเก่าแก่มาตั้งแต่ยุคฟูนันมีอิทธิพลและฐานอำนาจในแถบอีสานไต้และเทือกเขาพนมดงรัก(ជួរភ្នំដងរែក) การปกครองสมัยอาณาจักรขอมมีการส่งเชื้อพระวงศ์จากส่วนกลางออกไปปกครองตามหัวเมืองต่างๆเช่น เมืองพิมาย เมืองละโว้เป็นต้นและมีการแต่งงานเกี่ยวดองกันแบบเครือญาติกับกษัตริย์เมืองพระนครมีพยานหลักฐานจารึกและโบราณสถานตลอดจนลักษณะทางวัฒนธรรมประเพณีที่เกี่ยวข้องกันกับราชสำนักเขมรส่วนกลาง
บริเวณลุ่มน้ำมูลเป็นที่ตั้งของเมืองมหิธรปุระมีจารึกเกี่ยวเนื่องด้วยพระนามหิรัณยวรมันและมเหสีหิรัณยลักษมี   ทรงมีโอรส 2 พระองค์ที่ได้ครองราชสมบัติเป็นกษัตริย์แห่งขะแมร์คือพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 และพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1(ធរណីន្ទ្រវរ្ម័នទី១) พระเจ้าหิรัณยวรมันทรงมีพระนัดดาคือพระเจ้ากษิตินทราทิตย์(ក្សិតេន្ទ្រាទិត្យ)ทรงเป็นพระบิดาของพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2(សូរ្យវរ្ម័នទី២) พระมหากษัตริย์แห่งขะแมร์ บริเวณอีสานไต้ลุ่มน้ำมูลจึงเป็นฐานอำนาจของมหิธรปุระ
ราชสกุลมหิธรปุระมีพระมหากษัตริย์ปกครองจำนาน 11 พระองค์ กษัตริย์พระองค์แรกคือพระเจ้าชัยวรรมันที่ 6 กษัตริย์องค์สุดท้ายคือพระเจ้าชัยวรมันที่ 9
สายราชสกุล > ราชสกุลตระซ็อกประแอม

ราชสกุลตระซ็อกประแอม (เขมร: រាជត្រកូលត្រសក់ផ្អែម) สถาปนาโดยพระบาทองค์ชัยหรือพระเจ้าแตงหวาน (ត្រសក់ផ្អែម) เมื่อปี ค.ศ. 1290 ปฐมราชตระกูลคือพระเจ้ารุทรวรมันที่ 1 (រុទ្រវរ្ម័នទី១) แห่งอาณาจักรจามปา พระเจ้าแตงหวานทรงเป็นโอรสของเจ้าชายปทุมะแห่งอาณาจักรจามปา พระบิดาถูกนำตัวมาเป็นเชลยในเมืองพระนครหลวงตั้งแต่ทรงพระเยาว์ เมื่อครั้งรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (ជ័យវរ្ម័នទី៧) ทรงยกทัพบุกเข้าโจมตีเมืองหลวงของอาณาจักรจามปา และจับพระราชวงศ์และไพร่ ทาสชาวจามปากลับมาเป็นเชลยทาสใช้แรงงานในเมืองพระนครหลวง พระเจ้าแตงหวานได้ปลงพระชนม์พระเจ้าชัยวรมันที่ 9 (វ្រះបាទជយវម៌្មទី៩) กษัตริย์องค์สุดท้ายในสายราชสกุลมหิธรปุระถึงแก่สวรรคต
พระเจ้าแตงหวานทรงเป็นกสิกรมาก่อนเสวยราชสมบัติมีหน้าที่เป็นผู้เฝ้าสวนแตงของกษัตริย์ในพระราชอุทยานหลวง เป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยสามารถเข้านอกออกในพระราชวังได้เพราะต้องนำแตงเข้าไปถวายกษัตริย์อยู่เสมอ ต่อมาพระเจ้าแตงหวานได้ใช้พระแสงหอกลำแพงชัยเป็นหอกที่ได้รับพระราชทานเป็นอาญาสิทธิ์ซัดโดนพระเจ้าชัยวรมันที่ 9สวรรคตขณะพระองค์ลงไปในสวนแตงยามวิกาล พระเจ้าแตงหวานจึงทรงสามารถปลดปล่อยเชลยทาสชาวจามปาให้เป็นอิสระจากการเป็นทาส ต่อมาพระองค์ทรงได้ครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ในเมืองพระนครหลวง และได้อภิเษกสมรสกับพระราชธิดากษัตริย์องค์ก่อน  นักวิชาการบางส่วนตั้งข้อสังเกตว่าน่าจะมีการวางแผนไว้ก่อนล่วงหน้าแล้วเพื่อลอบปลงพระชนม์กษัตริย์ไม่น่าจะเป็นเหตุบังเอิญที่กษัตริย์จะทรงถูกสังหารได้โดยง่ายตามที่พระราชพงศาวดารระบุเพราะขณะนั้นทาสในเมืองมีจำนวนมากได้รับการทรมาณกดขี่และใช้แรงงานหนักทำให้บาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก หลังจากที่พระเจ้าตระซ็อกประแอมทรงครองราชย์ทรงทำการกวาดล้างกลุ่มอำนาจเก่าจนเกือบสิ้น เชื้อพระวงศ์บางส่วนได้เสด็จหลบหนีออกจากเมืองพระนครหลวงไปเมืองละโว้
พระราชพงศาวดารกัมพูชาฉบับนักองค์เอง  กล่าวว่าพระเจ้าตระซ็อกประแอม(พระเจ้าแตงหวาน)ทรงเป็นปฐมกษัตริย์ของกัมพูชาและสายราชสกุลนี้ได้สืบต่อราชสมบัติมาถึงจนพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัมพูชาองค์ปัจจุบัน ราชสกุลตระซ็อกประแอมมีพระมหากษัตริย์ปกครองจำนวน 48 พระองค์ ประมุขพระองค์แรกคือพระเจ้าตระซ็อกประแอม ประมุขพระองค์สุดท้ายคือสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี (ព្រះបាទ អង្គ ឌួង)
สายราชสกุล > ราชสกุลนโรดม

ราชสกุลนโรดม (เขมร: រាជត្រកូលនរោត្តម) สถาปนาโดยพระบาทสมเด็จพระนโรดมบรมรามเทวาวตาร (ព្រះបាទនរោត្តម) เมื่อปี พ.ศ. 2403 ปฐมราชตระกูลคือพระเจ้าตระซ็อกประแอม แห่งอาณาจักรพระนครหลวงพระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี ราชสกุลนโรดมเป็นหนึ่งในสองราชสกุลที่ปกครองในสมัยราชอาณาจักรกัมพูชาคู่กับราชสกุลสีสุวัตถิ์ (រាជត្រកូលស៊ីសុវត្ថិ) ราชสกุลนโรดมมีพระมหากษัตริย์ปกครอง 4 พระองค์ ประมุขพระองค์แรกคือพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ประมุขพระองค์ปัจจุบันคือพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี (ព្រះបាទសម្តេចព្រះបរមនាថ នរោត្តម សីហមុនី)
สายราชสกุล > ราชสกุลสีสุวัตถิ์

ราชสกุลสีสุวัตถิ์ (เขมร: រាជត្រកូលស៊ីសុវត្ថិ) สถาปนาโดยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ (ព្រះបាទស៊ីសុវតិ្ថ) เมื่อปี พ.ศ. 2447 ปฐมราชตระกูลคือพระเจ้าตระซ็อกประแอม (ត្រសក់ផ្អែម) พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนครหลวง พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี และทรงเป็นพระอนุชาของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ปฐมกษัตริย์ต้นสายราชสกุลนโรดม (រាជត្រកូលនរោត្តម)  ราชสกุลสีสุวัตถิ์มีพระมหากษัตริย์ปกครองจำนวน 2 พระองค์ ประมุขพระองค์แรกคือพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ และประมุขพระองค์สุดท้ายคือพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ (ព្រះបាទស៊ីសុវតិ្ថមុនីវង្ស)
ประวัติ

ราชวงศ์วรมัน ถือกำเนิดขึ้นโดยพราหมณ์ชาวอินเดียนามว่าเกาฑิณยะ (កម្វុស្វយម្ភុវ)  ได้เดินทางโดยเรือเข้ามาสู่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ต่อมาได้อภิเษกกับพระนางโสมา ก่อกำเนิดราชวงศ์ตามตำนานพระทอง-นางนาค
พระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชากล่าวถึงอาณาจักรโคกโธลกว่ามีพระมหากษัตริย์ปกครอง 5 พระองค์ เป็นบุรุษ 4 พระองค์ เป็นสตรี 1 พระองค์ กษัตริย์พระองค์ที่ 4 ทรงไม่มีพระโอรสมีเพียงพระธิดาต่อมาพระธิดานั้นได้ปกครองอาณาจักรพระนามว่าพระนางโสมา (សោមា) (ตำนานว่าเป็นพญานาค) ตำนานพระทอง-นางนาค ปรากฏหลักฐานในศิลาจารึกภาษาสันสกฤตกล่าวถึง พราหมณ์เกาฑิณยะผู้ได้รับหอกวิเศษจากพราหมณ์อัศวัตถามา บุตรโทรณาจารย์ ได้เดินทางมาถึงอาณาจักรของชาวเผ่านาคและได้ทำสงครามกันสุดท้ายได้เจรจาด้วยสันติโดยการอภิเษกสมรส พราหมณ์เกาฑิณยะจึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระเจ้าเกาฑิณยะวรมันเทวะ (កៅណ្ឌិន្យទី១) ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์วรมัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 1
ส่วนบันทึกของราชทูตจีนที่เข้ามายังอาณาจักรฟูนัน ได้กล่าวถึงพราหมณ์เกาฑิณยะได้ฝันว่ามีเทวดาองค์หนึ่งได้นำลูกเกาฑัณฑ์มามอบให้ พอรุ่งเช้าจึงได้ไปยังศาสนสถานตามความฝันปรากฏเห็นลูกเกาฑัณฑ์ตามความฝัน เทวดาได้ให้ออกเดินทางพร้อมบริวารเพื่อเสาะหาดินแดนก่อสร้างอาณาจักร จึงได้ล่องเรือมาถึงอาณาจักรฝูหนานและได้ทำสงครามกับราชินีหลิวเย่ พระนางหลิวเย่สู้มิได้จึงยอมอภิเษกเป็นมเหสี
คำอวยพรของปุโรหิต

คำอวยพรโดยปุโรหิตในศาสนายูดาห์
ฝูงชนจำนวนมากรวมตัวในเทศกาลปัสกาที่กำแพงประจิมเพื่อรับคำอวยพรของปุโรหิต
คำอวยพรของปุโรหิต (อังกฤษ: priestly blessing หรือ priestly benediction; ฮีบรู: ברכת כהנים; ทับศัพท์ birkat kohanim) หรือในวรรณกรรมรับบีเรียกว่า การชูมือ (ฮีบรู: nesiat kapayim) การขึ้นสู่แท่น (ฮีบรู: aliyah ledukhan) dukhenen (คำภาษายิดดิชจากคำภาษาฮีบรู dukhan – แท่น – เพราะการอวยพรมาจากแท่นยกพื้น) หรือ ducheningเป็นคำอธิษฐานภาษาฮีบรูที่สวดโดยปุโรหิต (นักบวชชาวฮีบรู เชื้อสายของอาโรน) ข้อความของคำอวยพรปรากฏในหนังสือกันดารวิถี 6:23–27
ตามที่ระบุในโทราห์ อาโรนอวยพรให้ประชาชน และพระยาห์เวห์ ทรงให้สัญญาว่า "พวกเขา (ปุโรหิต) จะประทับนามของเราเหนือคนอิสราเอล (ปุโรหิตจะอวยพรประชาชน) และเราจะอวยพรเขาทั้งหลาย"
แหล่งและข้อความในคัมภีร์ไบเบิล

เลวีนิติ 9:22 และเฉลยธรรมบัญญัติ 10:8 และ 21:5 กล่าวถึงอาโรนหรือปุโรหิตคนอื่น ๆ อวยพรให้วงศ์วานอิสราเอล
ข้อความที่ใช้อวยพรที่ระบุในกันดารวิถี 6:23 -27:
"พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Reasons for the customs of the Priestly Blessings (Birchat Kohanim) from the Chabad.org Jewish Knowledge Base
Priestly Blessing, from the Union of Reform Judaism
www.cohen-levi.org procedure for the blessing of the kohanim (info on ceremony and picture of hand position for blessing—Orthodox perspective)
Recording of the Priestly Blessing on the Zemirot Database
Why the Priestly Blessing is not recited daily in the Diaspora
Article provided by the Jewish Outreach Institute, an organization dedicated to creating a more open and welcoming Judaism เก็บถาวร 2015-03-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Birkat Kohanim, the Priestly Blessing, at Hebrew for Christians
The Mitzvah of Birkat Kohanim in Peninei Halakha by rabbi Eliezer Melamed
รัฐสภาแคนาดา

| รัฐสภาแคนาดา  Parliament of Canada (อังกฤษ) Parlement du Canada (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
สมัยที่ 44

ประเภท
ประเภท: ระบบสองสภา 
องค์ประกอบ: วุฒิสภา สภาสามัญชน
ผู้บริหาร
พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2  ตั้งแต่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 
ผู้สำเร็จราชการ: แมรี ไซมอน  ตั้งแต่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 
ประธานวุฒิสภา: จอร์จ ฟิวรีย์, ไม่สังกัดพรรค  ตั้งแต่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2015 
ประธานสภาสามัญชน: แอนโทนี โรตา, พรรคเสรีนิยมแห่งแคนาดา  ตั้งแต่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2017 
นายกรัฐมนตรี: จัสติน ทรูโด, พรรคเสรีนิยมแห่งแคนาดา  ตั้งแต่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2017 
โครงสร้าง
สมาชิก: 443 ที่นั่ง สมาชิกรัฐสภา 338 ที่นั่ง วุฒิสภา 105 ที่นั่ง

กลุ่มการเมืองใน วุฒิสภา:   กลุ่มอิสระ (41)    พรรคอนุรักษ์นิยม (18)    กลุ่มก้าวหน้า (14)    กลุ่มแคนาดา (13)    อิสระ (8)    ว่าง (11)

กลุ่มการเมืองใน สภาสามัญชน:   พรรคเสรีนิยม (159)   พรรคอนุรักษ์นิยม (119)   บล็อก เกเบกัว (32)   พรรคประชาธิปไตยใหม่ (25)   พรรคกรีน (2)   อิสระ (1)   ว่าง (0)
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้งวุฒิสภา: แต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการ (ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี)
ระบบการเลือกตั้งสภาสามัญชน: แบ่งเขตคะแนนสูงสุด
การเลือกตั้งสมาชิกสภาสามัญชนครั้งล่าสุด: 20 กันยายน ค.ศ. 2021
ที่ประชุม

อาคารรัฐสภา  ออตตาวา ออนแทรีโอ แคนาดา
เว็บไซต์
www.parl.ca
รัฐสภาแคนาดา (อังกฤษ: Parliament of Canada, ฝรั่งเศส: Parlement du Canada) เป็นสภานิติบัญญัติในระดับสหพันธ์ของประเทศแคนาดา ตั้งอยู่ที่กรุงออตตาวา มีองค์ประกอบสำคัญสามส่วน ได้แก่ พระมหากษัตริย์ วุฒิสภา และสภาสามัญชน  ตามหลักจารีตรัฐธรรมนูญแล้วสภาสามัญชนเป็นสภาหลักซึ่งวุฒิสภานั้นไม่ค่อยจะก้าวล่วงในมติของสภาสามัญชน วุฒิสภานั้นมีหน้าที่กลั่นกรองกฎหมายจากมุมมองที่ไม่เป็นพรรคการเมืองและสามารถเสนอร่างกฎหมายแก่สภาได้ พระมหากษัตริย์ซึ่งมีผู้แทนพระองค์คือผู้สำเร็จราชการมีหน้าที่แทนพระองค์ในการพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้บังคับใช้เป็นกฎหมายได้
ผู้สำเร็จราชการซึ่งเป็นผู้แทนพระองค์มีหน้าที่เรียกประชุมและแต่งตั้งวุฒิสมาชิกจำนวน 105 รายตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี ในขณะที่สมาชิกในสภาสามัญชนอีก 338 ราย หรือเรียกว่า สมาชิกรัฐสภา (อังกฤษ: members of Parliament, MPs) ซึ่งแต่ละคนมีหน้าที่เป็นผู้แทนในเขตเลือกตั้ง และมีที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชนลงคะแนนเสียงในเขตนั้นๆ นอกจากนี้ผู้สำเร็จราชการยังมีเอกสิทธิ์ในฐานะผู้แทนพระองค์ในการเรียกประชุมสภาสามัญชน ทั้งพระมหากษัตริย์และผู้สำเร็จราชการหรือเป็นอุปราชโดยตำแหน่ง สามารถสั่งปิดสมัยประชุมหรือยุบสภาโดยการเรียกให้มีการเลือกตั้งทั่วไปได้ รัฐสภาสมัยปัจจุบันได้ถูกเรียกประชุมโดยผู้สำเร็จราชการฌูว์ลี ปาแย็ตในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 ซึ่งเป็นรัฐสภาชุดที่ 43 ตั้งแต่สมัยสมาพันธรัฐ
องค์ประกอบ

องค์ประกอบของรัฐสภาประกอบด้วยพระมหากษัตริย์เป็นประมุขโดยมีอุปราชคือผู้สำเร็จราชการเป็นผู้แทนพระองค์ สภาสูง คือ วุฒิสภา และสภาล่าง คือสภาสามัญชน แต่ละองค์ประกอบล้วนมีหน่วยราชการและข้าราชการแยกในแต่ละหน่วยงาน โดยมีบทบาทแยกจากกันชัดเจนแต่ร่วมมือกันในกระบวนการนิติบัญญัติ ธรรมเนียมปฏิบัตินี้ได้รับมาจากสหราชอาณาจักรและเกือบจะเป็นสำเนาเดียวกันกับรัฐสภาแห่งเวสต์มินส์เตอร์ โดยแตกต่างกันเพียงแค่ในกรณีของแคนาดานั้นมิได้เป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ และไม่มีระบบขุนนางเพื่อประกอบกันเป็นสภาสูง
ในแคนาดาเรียกสมาชิกที่นั่งอยู่สภาสามัญชนว่า "สมาชิกรัฐสภา" (MPs) มิได้รวมถึงสมาชิกวุฒิสภา (ยกเว้นกล่าวในกฎหมาย อาทิเช่น พระราชบัญญัติรัฐสภาแห่งแคนาดา) ถึงแม้ว่าวุฒิสภาจะเป็นส่วนหนึ่งของรัฐสภาก็ตาม สมาชิกวุฒิสภาถึงแม้ว่าจะมีอำนาจและบทบาทน้อยในกระบวนการนิติบัญญัติ แต่มีลำดับเกียรติสูงกว่า วทั้งสมาชิกรัฐสภาและสมาชิกวุฒิสภาไม่สามารถมีบทบาทได้พร้อมๆ กันในสองสภา
องค์ประกอบ > พระมหากษัตริย์

พระราชสถานะของพระมหากษัตริย์ในกระบวนการนิติบัญญัตินั้นเรียกตามกฎหมายว่า “รัฐสภาในพระราชินีนาถ” (Queen-in-Parliament) ซึ่งบัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1867 และในอีกหลายหลักจารีตรัฐธรรมนูญ แต่ทั้งพระมหากษัตริย์และผู้สำเร็จราชการล้วนไม่มีบทบาทในกระบวนการนิติบัญญัติเลยนอกจากการพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้บังคับใช้เป็นกฎหมายได้หากร่างกฎหมายนั้นผ่านการกลั่นกรองจากทั้งสองสภาแล้ว ในทุกพระราชบัญญัติ (กฎหมายสหพันธ์) จะขึ้นต้อนด้วยประโยคว่า "บัดนี้สมเด็จพระราชินีนาถ โดยและด้วยคำแนะนำและการยินยอมจากวุฒิสภาและสภาสามัญชนแห่งแคนาดา ออกพระราชบัญญัติดังนี้..."  ดังนั้นพระมหากษัตริย์จึงปราศจากความรับผิดชอบจากการกระทำใดๆ ของรัฐสภายกเว้นแต่จะระบุไว้ในพระราชบัญญัติเป็นเช่นนั้น โดยปกติผู้สำเร็จราชการจะเป็นผู้ดำเนินการแทนพระองค์ในการพระราชทานพระบรมราชานุญาต แต่หากพระมหากษัตริย์จะทรงมีพระบรมราชวินิจฉัยเองก็ทรงกระทำได้โดยคณะรัฐมนตรีหรือผู้สำเร็จราชการจะต้องเป็นผู้ยื่นกราบบังคมทูลทราบเพื่อทรงมีพระบรมราชวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ
สมาชิกของทั้งสองสภาในรัฐสภานั้นจะต้องแสดงออกถึงความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์และพระราชอำนาจ โดยสมาชิกรายใหม่จะต้องเข้าพิธีถวายสัตย์ปฎิญาณจึงจะสามารถเข้าปฏิบัติหน้าที่ได้ตามกฎหมาย นอกจากนี้ ฝ่ายค้านอย่างเป็นทางการ (Official opposition) จะเรียกอย่างเป็นทางการว่า "ฝ่ายค้านของพระมหากษัตริย์" เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าถึงแม้จะอยู่ในฝ่ายค้านต่อนโยบายของรัฐบาลในปัจจุบันแต่ยังคงกระทำหน้าที่ถวายแก่พระมหากษัตริย์ซึ่งทรงเป็นกลางทางการเมือง
องค์ประกอบ > วุฒิสภา

บทความหลัก: วุฒิสภาแคนาดา
วุฒิสภา (ฝรั่งเศส: Sénat) คือสภาสูงในรัฐสภาแคนาดา ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 105 คนมาจากการแต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี ซึ่งจะมาผู้ดำรงตำแหน่งจะต้องมีคุณสมบัติตามรัฐธรรมนูญ ซึ่งจะต้องมีอายุ 30 ปีบริบูรณ์ และจะต้องเป็นข้าในพระองค์ฯ และมีสินทรัพย์มูลค่าสุทธิขั้นต่ำที่ $4,000 และจะต้องเป็นเจ้าที่ดินมูลค่าอย่างน้อย $4,000 ในรัฐที่เป็นผู้แทนในวุฒิสภา  สมาชิกวุฒิสภามีวาระตลอดชีพจนถึงปีค.ศ. 1965 เมื่อมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญให้เกษียณอายุราชการที่ 75 ปีบริบูรณ์ อย่างไรก็ตามสมาชิกวุฒิสภาอาจลาออกได้ก่อนกำหนด และสามารถถูกถอดจากความเป็นสมาชิกได้หากไม่สามารถเข้าร่วมประชุมรัฐสภาสองสมัยติดกัน
จุดประสงค์หลักด้านองค์ประกอบของวุฒิสภาคือการมีผู้แทนจำนวนเท่ากันตามแต่ละภูมิภาค รัฐออนทาริโอ 24 คน รัฐเกแบ็ก 24 คน เขตชายฝั่งทะเล 24 คน (รัฐโนวาสโกเชีย 10 คน รัฐนิวบรันสวิก 10 คน และ รัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์ 4 คน) และอีก 24 คน จากรัฐแถบตะวันตก (รัฐแอลเบอร์ตา รัฐชัสแคตเชวัน รัฐบริติชโคลัมเบีย และรัฐแมนิโทบา รัฐละ 6 คนเท่ากัน) นอกจากนี้ยังมีอีกสองภูมิภาคซึ่งเพิ่มมาทีหลังในปีค.ศ. 1949 คือรัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ จำนวน 6 คน ตั้งแต่ค.ศ. 1975 เป็นต้นมาในดินแดนทั้งสาม  ได้แก่นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ยูคอน และนูนาวุต มีวุฒิสภาจำนวนดินแดนละ 1 คน ผู้สำเร็จราชการสามารถใช้อำนาจแต่งตั้งวุฒิสภาได้จำนวนอีก 4 ถึง 8 คน โดยสามารถทำได้หากมีพระบรมราชนุญาต และทั้งสี่ภูมิภาคนั้นแบ่งเป็นจำนวนเท่าๆ กัน โดยอำนาจพิเศษนี้เคยใช้เพียงครั้งเดียวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1867 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งในขณะนั้นทำให้จำนวนวุฒิสภาเพิ่มขึ้นเป็น 113 คน
องค์ประกอบ > สภาสามัญชน

บทความหลัก: สภาสามัญชนแคนาดา
องค์ประกอบของรัฐสภาแคนาดาที่มาจากการเลือกตั้งคือสภาสามัญชน (ฝรั่งเศส: Chambre des communes) ซึ่งมาจากการเลือกตั้งในแบบคะแนนนำจากแต่ละเขตเลือกตั้งทั่วประเทศ โดยผู้สมัครรับเลือกตั้งจะต้องมีอายุอย่างน้อย 18 ปีบริบูรณ์ สมาชิกแต่ละคนมีวาระจนถึงยุบสภาซึ่งอาจจะลงเลือกตั้งใหม่ได้ในสมัยถัดไป โดยการแบ่งเขตเลือกตั้งนั้นจะทำตามสำมะโนประชากร อย่างไรก็ตามรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1867 ได้รับรองให้แต่ละรัฐมีจำนวนสมาชิกรัฐสภาอย่างน้อยเท่ากับจำนวนของสมาชิกวุฒิสภา และยังอนุญาตให้แต่ละรัฐมีจำนวนสมาชิกรัฐสภาเท่ากับที่เคยมีในปีค.ศ. 1976 หรือค.ศ. 1985 จึงมีผลทำให้ขนาดของสภาสามัญชนเกินกว่าจำนวนสมาชิกขั้นต่ำที่ 282 คน
สมเด็จพระราชินีนาถแห่งแคนาดา
วุฒิสภา
สภาสามัญชนแคนาดา
ชั้นในปุโรหิต

ชั้นในปุโรหิต
ชั้นในปุโรหิต (อังกฤษ: priestly undergarments; ฮีบรู: מִכְנְסֵי־בָד, อักษรโรมัน: miḵnəsē-ḇāḏ) เป็น "ผ้าป่านยาว" ที่สวมโดยปุโรหิตและมหาปุโรหิตในอิสราเอลโบราณ มีความยาวตั้งแต่จนถึงเข่าเพื่อปกปิดให้มองไม่เห็น  ชั้นในถูกซ่อนอยู่หลังเสื้อยาวกรอมเท้าปุโรหิต
คัมภีร์ไบเบิลฮีบรู

บัญญัติในคัมภีร์ไบเบิลที่กำหนดการใช้ชั้นในปุโรหิตปรากฏในหนังสืออพยพ 28:42:
จงทำชั้นในให้เขาทั้งหลายด้วยผ้าป่านยาวตั้งแต่เอวไปจนถึงต้นขาเพื่อจะปกปิดกายที่เปลือย
ชั้นในปุโรหิตแตกต่างจากเครื่องแต่งกายปุโรหิตอื่นที่มีเพื่อ "ให้เป็นเกียรติและให้สง่างาม" (อพยพ 28:2) ตรงที่มีจุดประสงค์เพื่อความสุภาพเรียบร้อย "เพื่อจะปกปิดกายที่เปลือย" ในหนังสือเลวีนิติเมื่อโมเสสทำพิธีตั้งให้อาโรนและบุตรชายเป็นมหาปุโรหิตและปุโรหิตตามลำดับ ไม่มีการกล่าวถึงชั้นในที่ทำจากผ้าป่าน (เลวีนิติ 8:7,เลวีนิติ 8:13) แม้อนุมานได้อย่างชัดเจนว่ามีการใช้ชั้นใน
ดูเพิ่ม

เสื้อยาวกรอมเท้าปุโรหิต
สายรัดเอวปุโรหิต
ผ้ามาลาปุโรหิต
เสื้อคลุมปุโรหิต
เอโฟด
ทับทรวงปุโรหิต
แผ่นหน้าผากทองคำปุโรหิต
ชิฟราห์และปูอาห์

นางผดุงครรภ์ที่ปรากฏในหนังสืออพยพ
ฟาโรห์และนางผดุงครรภ์ โดย James Tissot (ราว ค.ศ. 1900)
ชิฟราห์ (อังกฤษ: Shiphrah; ฮีบรู: שִׁפְרָה Šīp̄ərā) และ ปูอาห์ (อังกฤษ: Puah;  ฮีบรู: פּוּעָה Pūʿā) เป็นนางผดุงครรภ์สองคนที่มีส่วนช่วยป้องกันการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต่อเด็กชาวฮีบรูที่กระทำโดยชาวอียิปต์ตามที่ระบุในอพยพ 1:15–21
ตามเรื่องเล่าในหนังสืออพยพ ฟาโรห์หรือกษัตริย์แห่งอียิปต์มีรับสั่งให้ชิฟราห์และปูอาห์ฆ่าทารกชาวฮีบรูเพศชายทุกคน แต่ทั้งคู่ไม่ยอมทำตามรับสั่ง เมื่อฟาโรห์เรียกตัวทั้งคู่เข้าเฝ้า ทั้งคู่จึงทูลฟาโรห์ว่าผู้หญิงชาวฮีบรูแข็งแรงจึงคลอดบุครก่อนที่นางผดุงครรภ์ไปถึง  พระเจ้าจึงทรง "ดีต่อนางผดุงครรภ์นั้น" และ "โปรดให้พวกนางมีครอบครัว"
อพยพ 1:15–1:21

15 กษัตริย์อียิปต์มีรับสั่งแก่นางผดุงครรภ์ชาวฮีบรูคนหนึ่งชื่อชิฟราห์ อีกคนหนึ่งชื่อปูอาห์ 16 ว่า "เมื่อเจ้าไปทำคลอดให้หญิงฮีบรูและเห็นเด็กคลอด ถ้าเป็นเด็กชายก็ให้ฆ่าเสีย ถ้าเป็นเด็กหญิงก็ให้ไว้ชีวิต" 17 แต่นางผดุงครรภ์ยำเกรงพระเจ้า จึงไม่ได้ทำตามพระบัญชาของกษัตริย์อียิปต์ ปล่อยให้เด็กชายรอดชีวิต 18 กษัตริย์อียิปต์จึงมีรับสั่งให้นางผดุงครรภ์เข้าเฝ้า ตรัสว่า "ทำไมพวกเจ้าจึงทำอย่างนี้? ที่ปล่อยให้เด็กชายรอดชีวิต" 19 นางผดุงครรภ์จึงทูลฟาโรห์ว่า "เพราะหญิงฮีบรูไม่เหมือนหญิงอียิปต์ พวกนางแข็งแรงจึงคลอดบุตรก่อนที่นางผดุงครรภ์จะไปถึง" 20 พระเจ้าจึงทรงดีต่อนางผดุงครรภ์นั้น คนอิสราเอลยิ่งทวีขึ้น และมีกำลังเข้มแข็งมาก 21 เพราะนางผดุงครรภ์นั้นยำเกรงพระเจ้า พระองค์จึงโปรดให้พวกนางมีครอบครัว
แหล่งข้อมูลอื่น

Hebrew – English original text เก็บถาวร 2023-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Mechon-Mamre.org
Jewish Publication Society translation เก็บถาวร 2023-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Mechon-Mamre.org
Judaica Press translation with Rashi's commentary at Chabad.org
บูบัสติส

| --- | --- |
Ⲡⲟⲩⲃⲁⲥϯ تل بسطة
เมืองบูบัสติส
แสดงที่ตั้งภายในประเทศอียิปต์
ชื่ออื่น: บูบัสติส เพอร์-บาสต์
ที่ตั้ง: เทล-บัสตา, อัชชัรกียะฮ์, อียิปต์
ภูมิภาค: อียิปต์ล่าง
พิกัด: 30°34′22″N 31°30′36″E﻿ / ﻿30.57278°N 31.51000°E﻿ / 30.57278; 31.51000
ประเภท: ที่อยู่อาศัย
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
สภาพ: ซากปรักหักพัง
แผนที่บริเวณอียิปต์ล่างโบราณ แสดงพื้นที่เมืองบูบัสติส
บูบัสติส (กรีก: Βούβαστις Boubastis หรือ Βούβαστος Boubastos; คอปติก: Ⲡⲟⲩⲃⲁⲥϯ Poubasti) หรือที่รู้จักในภาษาอาหรับว่า เทล-บัสตา หรือในภาษาอียิปต์โบราณว่า เพอร์-บาสต์ เป็นเมืองในสมัยอียิปต์โบราณ บ่อยครั้งกล่าวกันว่าเมืองแห่งนี้เป็นเมืองเดียวกันกับเมืองไพ-เบเซท (ฮีบรู: פי-בסת py-bst, เอเซเคียล 30:17) ในไบเบิล บูบัสติสเคยเป็นเมืองหลวงของเขตปกครองท้องถิ่นบูบัสติส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำไนล์ในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ของอียิปต์ล่าง และมีชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางการบูชาเทพีบาสเทต ซึ่งเป็นเทพีแมว และด้วยเหตุนี้ที่นี้จึงกลายเป็นแหล่งเก็บมัมมี่แมวที่สำคัญในอียิปต์
ซากปรักหักพังของเมืองตั้งอยู่ในเขตชานเมืองของเมืองอัซซะกอซีกในปัจจุบัน