stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2022–23
รอบสี่

ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบนี้. ฝั่งจากลีกทู จิลลิงงัม คือทีมที่มีอันดับต่ำกว่าที่เหลืออยู่ในการจับสลาก. จะจัดขึ้นในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 ธันวาคม ค.ศ. 2022  | มิลตันคีนส์ดอนส์ (3) | 0–3 | เลสเตอร์ซิตี (1) | เบลตช์ลีย์ |
| 19:45 |  | รายงาน |  ตีเลอมันส์  18'  เปเรซ  29'  วาร์ดี  50' | สนามกีฬา: สเตเดียม เอ็มเค ผู้ชมในสนาม: 15,495 คน ผู้ตัดสิน: อันเดร มาร์ริเนอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 ธันวาคม ค.ศ. 2022  | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (1) | 2–0 | จิลลิงงัม (4) | วุลเวอร์แฮมป์ตัน |
| 19:45 |  ฆิเมเนซ  77' (ลูกโทษ)  ไอต์-โนอูรี  90+1' | รายงาน |  | สนามกีฬา: มอลินิว ผู้ชมในสนาม: 26,943 คน ผู้ตัดสิน: ไมเคิล ซาลิสบิวรี |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 ธันวาคม ค.ศ. 2022  | เซาแทมป์ตัน (1) | 2–1 | ลิงคอล์นซิตี (3) | เซาแทมป์ตัน |
| 19:45 |  แอดัมส์  25', 74' | รายงาน |  บาซูนู  2' (เข้าประตูตัวเอง) | สนามกีฬา: เซนต์แมรีส์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 17,385 คน ผู้ตัดสิน: จาร์เรด กิลเลตต์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 ธันวาคม ค.ศ. 2022  | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | 1–0 | บอร์นมัท (1) | นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ |
| 19:45 |  สมิท  67' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน |  | สนามกีฬา: เซนต์เจมส์พาร์ก ผู้ชมในสนาม: 51,579 คน ผู้ตัดสิน: จอห์น บรุคส์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 ธันวาคม ค.ศ. 2022  | แบล็กเบิร์นโรเวอส์ (2) | 1–4 | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1) | แบล็กเบิร์น |
| 19:45 |  วาร์ตัน  44' |  |  จอห์นสัน  13' (ลูกโทษ), 90+2'  ลินการ์ด  53'  อาโวนิยี  79' | สนามกีฬา: อีวูดพาร์ก ผู้ชมในสนาม: 15,138 คน ผู้ตัดสิน: โรเบิร์ต โจนส์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 ธันวาคม ค.ศ. 2022  | ชาร์ลตันแอธเลติก (3) | 0–0  (4–3 ลูกโทษ) | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน (1) | ชาร์ลตัน |
| 19:45 |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: เดอะ วัลลีย์ ผู้ชมในสนาม: 17,464 คน ผู้ตัดสิน: โทมัส บรามอลล์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  |  สต็อกลีย์   ฟอร์สเตอร์-แคสกีย์   ด็อบสัน   รัก-ซักยี   แบล็คเกตต์-เทย์เลอร์   เซสเซยง   ลาเวลเล  |  |   โกรซ   โทรสซาร์   เฟอร์กูสัน   ดังก์   มาร์ช   แลมป์ตีย์   ไซเซโด |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 ธันวาคม ค.ศ. 2022  | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | 2–0 | เบิร์นลีย์ (2) | แมนเชสเตอร์ |
| 20:00 |  อีเรกเซิน  27'  แรชฟอร์ด  57' | รายงาน |  | สนามกีฬา: โอลด์แทรฟฟอร์ด ผู้ชมในสนาม: 62,062 คน ผู้ตัดสิน: เกรแฮม สกอตต์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 ธันวาคม ค.ศ. 2022  | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | 3–2 | ลิเวอร์พูล (1) | แมนเชสเตอร์ |
| 20:00 |  โฮลัน  10'  มะห์รัซ  47'  อาเก  58' | รายงาน |  การ์วัลยู  20'  เศาะลาห์  48' | สนามกีฬา: สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์ ผู้ตัดสิน: เดวิด คูเต |
รอบก่อนรองชนะเลิศ

ทั้งหมด 8 ทีมที่จะลงเล่นในรอบก่อนรองชนะเลิศ. ทีมจากลีกวัน ชาร์ลตันแอธเลติก เป็นทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดในการจับสลาก, และเหลือทีมเดียวเท่านั้นที่ไม่ใช่พรีเมียร์ลีก.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 มกราคม ค.ศ. 2023  | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | 3–0 | ชาร์ลตันแอธเลติก (3) | แมนเชสเตอร์ |
| 20:00 GMT |  อังโตนี  21'  แรชฟอร์ด  90', 90+4' |  |  | สนามกีฬา: โอลด์แทรฟฟอร์ด ผู้ตัดสิน: จาร์เรด กิลเลตต์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 มกราคม ค.ศ. 2023  | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | 2–0 | เลสเตอร์ซิตี (1) | นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ |
| 20:00 GMT |  เบิร์น  60'  โฌเอลิงตง  72' |  |  | สนามกีฬา: เซนต์เจมส์พาร์ก ผู้ชมในสนาม: 52,009 คน ผู้ตัดสิน: แดร์เรน อิงแลนด์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 มกราคม ค.ศ. 2023  | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1) | 1–1  (4–3 ลูกโทษ) | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (1) | เวสต์ บริดจ์ฟอร์ด |
| 19:45 GMT |  บอลี  18' | รายงาน |  ฆิเมเนซ  64' | สนามกีฬา: ซิตีกราวด์ ผู้ตัดสิน: เกรแฮม สกอตต์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  |  เซอร์ริดจ์   ฟร็อยเลอร์   วอร์รอลล์   กิบบ์ส-ไวต์   คอลแบ็ก  |  |   แนวึช   โปเดนเซ   นูนึช   คุนญา   ฮ็อดจ์ |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 มกราคม ค.ศ. 2023  | เซาแทมป์ตัน (1) | 2–0 | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | เซาแทมป์ตัน |
| 20:00 GMT |  มารา  23'  เฌเนโป  28' | รายงาน |  | สนามกีฬา: เซนต์แมรีส์สเตเดียม ผู้ตัดสิน: ปีเตอร์ แบงก์ส |
รอบรองชนะเลิศ

ทั้งหมดสี่ทีม, ทั้งหมดคือมาจากพรีเมียร์ลีก, จะลงเล่นในรอบนี้.
25 มกราคม ค.ศ. 2023
20:00 GMT
| นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1) | 0–3 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  แรชฟอร์ด  6'  เวคอสต์  45'  เปลิสตริ  84'  ฟือร์นังดึช  89' |
ผู้ชม: 29,325 คน
ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์
1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023
20:00 GMT
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | 2–0 | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1) |
| --- | --- | --- |
|  แฟรจี  34',  76'  กาเซมีรู  68'  มาร์ซียาล  73' | รายงาน |  เซอร์ริดจ์  45+1' |
ผู้ชม: 72,315 คน
ผู้ตัดสิน: ปีเตอร์ แบงก์ส
รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ 5–0.
24 มกราคม ค.ศ. 2023
20:00 GMT
| เซาแทมป์ตัน (1) | 0–1 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) |
| --- | --- | --- |
|  คาเลตา-คาร์  28'  86'  อัลการาซ  37'  วอล์กเกอร์-ปีเตอร์ส  44'  ลียันโก  84'  ซาลีซู  90+5' | รายงาน |  ทริปเปียร์  70'  ฌูเอลิงตง  73'  แซงต์-แม็กซิแม็ง  84'  กีมาไรส์  86' |
ผู้ชม: 30,090 คน
ผู้ตัดสิน: สจวร์ต แอตต์เวลล์
31 มกราคม ค.ศ. 2023
20:00 GMT
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | 2–1 | เซาแทมป์ตัน (1) |
| --- | --- | --- |
|  ลองสตาฟฟ์  5', 21'  กีมาไรส์  82' | รายงาน |  แอดัมส์  29' |
ผู้ชม: 51,975 คน
ผู้ตัดสิน: พอล เทียร์นีย์
รวมผลสองนัด นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ชนะ 3–1.
รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: อีเอฟแอลคัพ 2023 นัดชิงชนะเลิศ
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จะลงเล่นกับ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในนัดชิงชนะเลิศ, ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023.
26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023
16:30 GMT
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2–0 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
|  กาเซมีรู  33'  แรชฟอร์ด  39' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 87,306 คน
ผู้ตัดสิน: เดวิด คูเต (นอตทิงแฮมเชอร์)
อันดับผู้ทำประตู

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มาร์คัส แรชฟอร์ด | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 6 |
| 2 |  เช แอดัมส์ | เซาแทมป์ตัน | 5 |
| 3 |  ทอมมี คอนเวย์ | บริสตอลซิตี | 3 |
| 3 |  แอนดี คุก | แบรดฟอร์ดซิตี | 3 |
| 3 |  โรนัน เคอร์ติส | พอร์ตสมัท | 3 |
| 3 |  เจมี วาร์ดี | เลสเตอร์ซิตี | 3 |
อเล็กซานเดอร์ หวัง (นักออกแบบ)

สำหรับนักแสดงที่มีชื่ออังกฤษเดียวกัน ดูที่ หวัง ลี่หง
| อเล็กซานเดอร์ หวัง Alexander Wang |
| --- | --- |
อเล็กซานเดอร์ หวัง เมื่อปี 2018
เกิด: ค.ศ. 1983 (อายุ 41–42 ปี) ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
การศึกษา: สถาบันการออกแบบเพียร์สันส์ (Parsons School of Design)
อาชีพ: นักออกแบบแฟชั่น
ค่าย: Alexander Wang Alexander Wang.t
เว็บไซต์: alexanderwang.com
อเล็กซานเดอร์ หวัง (อังกฤษ: Alexander Wang; ชื่อจีน: หวัง ต้าเหริน, 王大仁; เกิดปี 1983) เป็นนักออกแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน
หวังเป็นที่รู้จักสำหรับงานออกแบบแนวเออร์บัน (Urban design) หลังเขาออกแบบคอลเลคชั่นฤดูใบไม้ร่วงปี 2008 โดยใช้สีดำเป็นหลัก เขาเปลี่ยนมาออกแบบคอลเลคชั่นฤดูใบไม้ผลิปี 2009  โดยใช้สีสว่างเช่นสีส้ม, ม่วงฝุ่น (dusty purple), อะควา (aqua) และชมพูร้อนแรง (hot pink) ในช่วงเดียวกันก็กลับไปใช้ผ้าสีดำเป็นหลัก และเขามักเป็นที่ยอมรับและเชิดชูในฝีมือการตัดเย็บที่โดดเด่นกว่าใคร ๆ เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2015 มีการประกาศว่าเขาลาออกจาก Balenciaga
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

หวังเกิดที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยบิดามารดาเป็นชาวไต้หวัน เขามีพี่ชาย/น้องชายชื่อว่าเดนนิส (Dennis) หวังไม่ได้พูดภาษาจีนแมนดาริน เขาเคยพูดภาษาจีนแมนดารินในระดับเริ่มต้นออกวิดีโอของเขา ทานข้าวกับอเล็กซ์ (Eating with Alex)
เมื่อหวังอายุได้ 15 ปี เขาได้เดินทางไปเข้ารวมโปรแกรมสอนออกแบบภาคฤดูร้อนที่สถาบันเซ็นทรอลเซนต์มาร์ตินส์ (Central Saint Martins) หวังเรียนระดับชั้นประถมและมัธยมต้นที่โรงเรียนฮอว์เคอร์ (Hawker School) และย้ายไปเรียนที่โรงเรียนสตีเวนสัน (Stevenson School) โรงเรียนประจำในเพบเบิลบีช (Pebble Beach) ในเกรด 9 (เทียบเท่า ม.3 ในไทย) ส่วนชีวิตวัยรุ่นที่เหลือนั้นเขาย้ายมาอาศัยอยู่ที่ซานฟรานซิสโกและได้เข้าเรียนที่โรงเรียนดรูว์ (Drew School) ในระดับชั้นมัธยมปลาย
เมื่อหวังอายุได้ 18 ปี เขาได้ย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์กซิตี เพื่อศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่ สถาบันการออกแบบเพียร์สันส์ (Parsons School of Design)
หลังศึกษาได้เป็นเวลา 2 ปีในพาร์สันส์ เมื่อปี 2005 เขาได้ตัดสินใจแสวงหาการเปิดตัวแฟชั่นเลเบล (fashion label) ของตนเอง ซึ่งจะเริ่มต้นด้วยคอลเลคชั่นเสื้อถัก (knitwear) เป็นหลัก ฤดูใบไม้ร่วงปี 2007 หวังได้นำคอลเลคชั่นตัวเต็มที่เป็นชุดพร้อมใส่สำหรับสตรี (women's ready-to-wear) ขึ้นแสดงบนแคทวอล์กในนิวยอร์กเป็นครั้งแรก เพื่อรับฟังคำวิจารณ์ เขาได้รับรางวัล CFDA/ทุนแฟชั่นโว้ก (Vogue Fashion Fund) ในปี 2008 ซึ่งมีทุนทรัพย์จำนวน $20,000 เพื่อใช้ขยายกิจการของผู้ได้รับรางวัล That same year, he launched his first handbag collection.
ในปี 2009 หวังได้เปิดตัวเสื้อยืดสตรี (women's T) ตามด้วยเสื้อยืดบุรุษ (Men's T) โดยอเล็กซานเดอร์ หวัง (by Alexander Wang) ในปีถัดมา ในปี 2009 เขายังได้รับการจดจำอย่างมากจากที่เขาชนะรางวัลนักออกแบบเครื่องแต่งกายสตรีแห่งปีโดยสวารอฟสกีและ CFDA (CFDA's Swarovski Womenswear Designer of the Year Award) เช่นเดียวกันในปี 2009 เขายังเป็นผู้ได้รับรางวัลสวิสเท็กซ์ไทลส์ (Swiss Textiles Award) ไลน์เครื่องแต่งกายของหวังในปัจจุบันทั่วโลกมีสต็อกมากกว่า 700 ร้านค้าแฟชั่นและในห้างหรูหราเช่น Bloomingdale's, Barneys New York, Neiman Marcus, Bergdorf Goodman, Dover Street Market, Browns, Saks Fifth Avenue และ Net-a-Porter
อาชีพ

หวังเปิดตัวคอลเลคชั่นเครื่องแต่งกายสตรีตัวเต็มในปี 2007 คอลเลคชั่นต่าง ๆ ของหวังในปัจจุบันมีวางขายในร้านค้าแฟชั่นมากกว่า 700 แห่งทั่วโลก และร้านค้าเดี่ยวของแบรนด์ "อเล็กซานเดอร์ หวัง" จำนวน 16 แห่ง ใน 7 ประเทศ เขาได้รับรางวัล Council of Fashion Designers of America (CFDA)/Vogue Fashion Fund Award ประจำปี 2008 ในปี 2009 เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้นหลังชนะรางวัลนักออกแบบเครื่องแต่งกายสตรีแห่งปีจาก Swarovski Womenswear Designer of the Year ต่อมาในปีเดียวกันก็ได้รับรางวัล Swiss Textiles Award เมื่อปี 2010 เขาได้รับรางวัล Swarovski Designer of the Year อีกครั้งในหมวดหมู่นักออกแบบเครื่องประดับตกแต่ง (accessory) ในปี 2011 นิตยสาร GQ สหรัฐอเมริกาได้เชิดชูหวังให้เป็นนักออกแบบเครื่องแต่งกายบุรุษที่ยอดเยี่ยมที่สุดแห่งปี (the Best Menswear Designer of the Year) ในปีเดียวกันเขายังชนะรางวัลเครื่องประดับตกแต่ยอดเยี่ยมของ CFDA (CDFA's Best Accessory Designer) ในเดือนตุลาคม 2013 หวังได้รับเกียรติให้เป็น "ดาวแฟชั่น" (‘Fashion Star’) โดยแฟชั่นกรุ๊ป อินเตอร์เนชั่นนัล (Fashion Group International) รางวัลซึ่งมอบให้โดย Hamish Bowles บรรณาธิการใหญ่ชาวยุโรปของนิตยสารโว้ก สหรัฐอเมริกา
ร้านค้าเดี่ยวแบรนด์ Alexander Wang แห่งแรก (flagship store) เปิดอยู่ในย่าน SoHo, Lower Manhattan เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2011
30 พฤศจิกายน 2012 Women's Wear Daily รายงานว่าหวังได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้กำกับครีเอทีฟ (Creative Director) ของ Balenciaga หลังจาก Nicolas Ghesquière เดินทางออกจากบ้านฝรั่งเศส ด้วยตำแหน่งงานนี้ หวังมีหน้าที่ในการดูแลไลน์เครื่องแต่งกายบุรุษ สตรี และเครื่องประดับตกแต่งแบบพร้อมสวม (Women's and Men's ready-to-wear and accessories lines) ของ Balenciaga เขาเปิดตัวคอลเลคชั่น Fall-Winter 2013 ของ Balenciaga ในเดือนกุมภาพันธ์ 2013 ที่ซาลอนส์ (salons) เก่าแก่ของ Balenciaga ตั้งอยู่ที่ 10 avenue George V, ปารีส, 75008
เมื่อ 13 เมษายน 2014 มีการประกาศว่าหวังจะเป็นนักออกแบบคนถัดไปที่จะออกแบบคอลเลคชั่นให้กับ H&M แบรนด์แฟชั่นค้าปลีกสัญชาติสวีเดน ซึ่งคอลเลคชั่นของหวังที่ทำให้กับ H&M นั้นวางขายในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2014 ประกอบด้วยเครื่องแต่งกายบุรุษและสตรี รวมทั้งเครื่องประดับตกแต่งชิ้นดังที่เขาเลือก ข่าวนี้เปิดเผยผ่านทางหน้าอินสตาแกรมของหวังเอง
เมื่อ 31 กรกฎาคม 2015 Kering ได้ประกาศออกสื่อว่าหวังจะลาออกจาก Balenciaga ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่เป็นการยินยอมร่วมกันระหว่างแบรนด์กับหวัง
ในปี 2016 หวังขึ้นนั่งตำแหน่งซีอีโอและประธานของแบรนด์ Alexander Wang สืบทอดจากมารดาของเขา และพี่สะใภ้ของเขาตามลำดับ ในปีเดียวกันเขาได้รับเงินชดเชยจำนวน 90 ล้านดอลล่าร์สหรัฐจากการฟ้องร้องจำเลย 45 ราย ซึ่งบริหารเว็บไซต์จำนวน 459 แห่งซึ่งจำหน่ายสินค้าของปลอมเลียนแบบแบรนด์ของเขา อย่างไรก็ตามจำนวนเงินนั้นเหมือนเป็นเพียงสัญลักษณ์เท่านั้น เป็นไปได้ว่าทั้งเขาและแบรนด์ไม่ได้รับเงินแม้แต่นิดเดียวจากเงินค่าชดเชยนั้น
ชีวิตส่วนตัว

อเล็กซานเดอร์ หวัง เป็นผู้ที่สนับสนุนชุมชน LGBTQ อย่างเปิดเผย ในปี 2018 หวังร่วมมือกับแบรนด์ Trojan ปล่อยแคปซูลคอลเลคชั่น "Protect Your Wang" ซึ่งมีจำหน่ายในจำนวนจำกัด (limited-edition) เพื่อสนับสนุนชุมชน LGBTQ และเพื่อเฉลิมฉลองเกย์ไพรด์
ถึงแม้หวังจะเกี่ยวพันอย่างมากกับเครื่องแต่งกายกีฬา (sportswear) แต่เขาไม่ใช่คนที่ชอบเล่นกีฬา และในความเป็นจริงเขาไม่เคยเล่นกีฬาเลยด้วยซ้ำ
ดูเพิ่ม

ชาวจีนในนิวยอร์กซิตี
LGBT culture in New York City
อเลฮานโดร

Error ซิงเกิลโดยเลดีกากา
อเลฮานโดร (อังกฤษ: Alejandro) เป็นเพลงที่ 3 โดยศิลปินและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เลดีกากา จากสตูดิโออัลบั้ม เดอะเฟมมอนสเตอร์ (2009) เขียนโดย เลดีกากา และ เรดวัน, และผลิตโดย เรดวัน ถูกปล่อยทั่วโลกวันที่ 20 เมษายน 2010
รายชื่อเพลง

ดิจิทัลดาวน์โหลด
"Alejandro" – 4:34
The Remixes EP
"Alejandro" (Afrojack Remix) – 4:48
"Alejandro" (Rusko's Papuseria Remix) – 3:53
"Alejandro" (Dave Audé Remix) – 7:15
"Alejandro" (Skrillex Remix) – 5:49
"Alejandro" (Kim Fai Remix) – 7:20
"Alejandro" (The Sound of Arrows Remix) – 3:57
"Alejandro" (Bimbo Jones Remix) – 6:40
"Alejandro" (Kleerup Remix) – 5:22
French CD Single
"Alejandro" (Radio Edit) – 3:58
"Alejandro" (Dave Audé Radio Remix) – 3:51
"Alejandro" (Bimbo Jones Radio Edit Remix) – 3:19
UK CD Single
"Alejandro" – 4:34
"Alejandro" (Dave Audé Remix) – 7:15
UK 7" Vinyl
"Alejandro" – 4:34
"Alejandro" (Bimbo Jones Remix) – 6:40
UK iTunes Bundle
"Alejandro" – 4:34
"Alejandro" (Music Video) – 8:44
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | Platinum | 70,000^ |
| Belgium (BEA) | Platinum | 30,000* |
| Denmark (IFPI Danmark) | Platinum | 30,000^ |
| France (SNEP) | Gold | 150,000* |
| Germany (BVMI) | Platinum | 300,000^ |
| Italy (FIMI) | 2× Platinum | 60,000* |
| New Zealand (RMNZ) | Gold | 7,500* |
| Russia (NFPF)  Ringtone  | 4× Platinum | 800,000* |
| Spain (PROMUSICAE) | Platinum | 40,000* |
| Sweden (GLF) | Platinum | 40,000‡ |
| Switzerland (IFPI Switzerland) | Platinum | 30,000^ |
| United Kingdom (BPI) | Platinum | 600,000‡ |
| United States (RIAA) | 4× Platinum | 2,630,000 |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ‡ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | เวอร์ชัน | สังกัด | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เบลเยียม | 9 พฤศจิกายน 2009 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | ต้นฉบับ | อินเตอร์สโคป |  |
| ฝรั่งเศส | 9 พฤศจิกายน 2009 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | ต้นฉบับ | อินเตอร์สโคป |  |
| สวีเดน | 9 พฤศจิกายน 2009 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | ต้นฉบับ | อินเตอร์สโคป |  |
| สหรัฐ | 20 เมษายน 2010 | วิทยุฮิตร่วมสมัย | ต้นฉบับ | อินเตอร์สโคป |  |
| สหรัฐ | 20 เมษายน 2010 | Rhythmic radio | ต้นฉบับ | อินเตอร์สโคป |  |
| ยุโรป | 10 พฤษภาคม 2010 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | รีมิกซ์ | อินเตอร์สโคป |  |
| แคนาดา | 18 พฤษภาคม 2010 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | รีมิกซ์ | อินเตอร์สโคป |  |
| สหรัฐ | 18 พฤษภาคม 2010 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | รีมิกซ์ | อินเตอร์สโคป |  |
| ฝรั่งเศส | 8 มิถุนายน 2010 | วิทยุฮิตร่วมสมัย | ต้นฉบับ | ยูนิเวอร์แซล |  |
| รัสเซีย | 8 มิถุนายน 2010 | วิทยุฮิตร่วมสมัย | ต้นฉบับ | ยูนิเวอร์แซล |  |
| สหรัฐ | 15 มิถุนายน 2010 | ซีดี | รีมิกซ์ | อินเตอร์สโคป |  |
| ฝรั่งเศส | 21 มิถุนายน 2010 | ซีดี maxi single | ต้นฉบับ | อินเตอร์สโคป |  |
| อิตาลี | 25 มิถุนายน 2010 | วิทยุฮิตร่วมสมัย | ต้นฉบับ | ยูนิเวอร์แซล |  |
| สหราชอาณาจักร | 28 มิถุนายน 2010 | 7" ซีดี maxi single | ต้นฉบับ | โพลิดอร์ |  |
| เยอรมนี | 2 กรกฎาคม 2010 | ซีดี | ต้นฉบับ | อินเตอร์สโคป |  |
| รัสเซีย | 22 ตุลาคม 2010 | วิทยุฮิตร่วมสมัย | Bimbo Jones Radio Remix | ยูนิเวอร์แซล |  |
อ็อลเดินบวร์ค

| อ็อลเดินบวร์ค   |
| --- | --- |
นคร

   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของอ็อลเดินบวร์ค 
อ็อลเดินบวร์ค  แสดงแผนที่เยอรมนีอ็อลเดินบวร์ค  แสดงแผนที่รัฐนีเดอร์ซัคเซิน
พิกัด:  53°08′38″N 8°12′50″E﻿ / ﻿53.14389°N 8.21389°E﻿ / 53.14389; 8.21389
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นีเดอร์ซัคเซิน
อำเภอ: นครปลอดอำเภอ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 102.96 ตร.กม. (39.75 ตร.ไมล์)
ความสูง: 4 เมตร (13 ฟุต)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 26001–26135
รหัสโทรศัพท์: 0441
ทะเบียนพาหนะ: OL
อ็อลเดินบวร์ค (เยอรมัน: Oldenburg) เป็นนครในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกของนครเบรเมิน บนชายฝั่งแม่น้ำฮุนเทอ มีประชากรประมาณ 172,000 คน
อ็อลเดินบวร์คเดิมเป็นชุมชนและป้อมปราการขนาดเล็กริมแม่น้ำฮุนเทอ (Hunte) เมืองนี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสารปี ค.ศ. 1108 ในชื่อ Aldenburg ซึ่งหมายถึง "ปราสาทเก่า" อ็อลเดินบวร์คเติบโตขึ้นในฐานะเมืองสำคัญในยุคกลาง โดยมีบทบาทเป็นศูนย์กลางการค้าและการปกครอง ต่อมาในศตวรรษที่ 17 เมืองนี้กลายเป็นซึ่งเป็นรัฐอิสระในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และยังเป็นเมืองหลวงของรัฐเรื่อยมา
ต่อมาในศตวรรษที่ 19 เมืองได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วทั้งในด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรม อาคารสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิก เช่น ปราสาทอ็อลเดินบวร์ค และโรงละครอ็อลเดินบวร์ค สะท้อนถึงความรุ่งเรืองในยุคนั้น ปัจจุบัน เศรษฐกิจของอ็อลเดินบวร์คมุ่งเน้นอุตสาหกรรมพลังงาน การวิจัย และการพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัล โดยเฉพาะในด้านพลังงานหมุนเวียน อ็อลเดินบวร์คมีสถาบันอุดมศึกษาของรัฐจำนวนสองแห่ง
อเล็กซ์ เชเฟอร์

| อเล็กซ์ เชเฟอร์ |
| --- | --- |
เกิด: อเล็กซันเดอร์ เชเฟอร์ 1969 ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
การศึกษา: วิทยาลัยการออกแบบอาร์ทเซนเทอร์ (1989 - 1992)
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกรรม สปายโร
ผลงานเด่น:   Banks on Fire 
อเล็กซ์ เชเฟอร์ (อังกฤษ: Alex Schaefer; เกิด 1969) เป็นศิลปินและนักเคลื่อนไหวชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในแวดวงศิลปะร่วมสมัยของแคลิฟอร์เนีย และได้รับการกล่าวถึงบ่อยครั้งจากชุดผลงานจิตรกรรมแสดงรูปสาขาของธนาคารในโลกความเป็นจริงถูกไฟไหม้ ในชื่อผลงานชุด Banks on Fire (ไฟไหม้ธนาคาร)
ชีวิตช่วงต้น

อเล็กซันเดอร์ เชเฟอร์ (Alexander Schaefer) เกิดที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี 1969 จบการศึกษาจากวิทยาลัยการออกแบบอาร์ตเซนเตอร์ในแพซาเดนา ก่อนหน้านี้เขาเคยทำงานเป็นศิลปินดิจิทัลประจำดิสนีย์อินเทอแร็กทีฟ และ อินซอมนีแอ็กเกมส์ รวมถึงเคยสอนประจำมหาวิทยาลัยรัฐแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิสและที่วิทยาลัยการออกแบบที่เขาจบการศึกษามา
อาชีพการงาน

ผลงานจิตรกรรมของเชเฟอร์ได้รับการจัดแสดงในหอศิลป์หลายแห่งทั่วรัฐแคลิฟอร์เนีย รวมทั้งหอศิลป์ชาร์ลี เจมส์, พิพิธภัณฑ์ศิลปะแคลิฟอร์เนีย แพซาเดนา และศูนย์ศิลปะเบอร์กาม็อต
เขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมสร้างสรรค์วิดีโอเกมสปายโรในปี 1998
เขาเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากชุดผลงานจิตรกรรมสีน้ำมันแสดงรูปธนาคารต่าง ๆ ในเขตลอสแอนเจลิสลุกเป็นไฟ โดยเขาสร้างสรรค์แบบ en plein air ด้านหน้าอาคารธนาคารเหล่านั้นในชีวิตจริง ผลงานของเขามักพุ่งเป้าไปที่อาคารสาขาของเชสแบงก์, แบงคอฟอเมริกา และ เวลส์แฟร์โก เนื่องด้วยการยืนสร้างสรรค์ผลงานใกล้กับอาคารในภาพและด้วยลักษณะภาพเขียนที่แสดงไฟไหม้อาคารทำให้เชเฟอร์เคยถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจเรียกไปสอบสวนหลายครั้ง ผลงานภาพเขียนชุดนี้เริ่มต้นในปี 2009 และที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือเมื่อเขายืนสร้างสรรค์ชิ้นงานรูปและด้านกน้าของเชสแบงก์สาขาหนึ่งในย่านแวนนายส์ในปี 2011
ฟนึ่งในภาพเขียนจากภาพเขียนชุดนี้ถกซื้อไปด้วยราคาสูงสุดที่ $25,000 และได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากแวดวงบิตคอยน์ และในปี 2023 เขาขึ้นชื่อเป็นอันดับหนึ่งของ "สุดยอด 9 ศิลปินบิตคอยน์"
แหล่งข้อมูลอื่น

Alex Schaefer's website
Alex Schaefer on Blogger
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
อุณหพลศาสตร์

แผนภาพระบบอุณหพลศาสตร์ทั่วไป แสดงพลังงานขาเข้าจากแหล่งความร้อน (หม้อน้ำ) ทางด้านซ้าย และพลังงานขาออกไปยังฮีทซิงค์ (คอนเดนเซอร์) ทางด้านขวา ในกรณีนี้มีงานเกิดขึ้นจากการทำงานของกระบอกสูบ
อุณหพลศาสตร์ (/อุน-หะ-พะ-ละ-สาด/ หรือ /อุน-หะ-พน-ละ-สาด/) หรือ เทอร์โมไดนามิกส์ (อังกฤษ: thermodynamics; มาจากภาษากรีก thermos = ความร้อน และ dynamis = กำลัง) เป็นสาขาของฟิสิกส์ ที่ศึกษาความสัมพันธ์เกี่ยวกับ ความร้อน อุณหภูมิ งาน และพลังงาน ในช่วงแรกการศึกษาอุณหพลศาสตร์เกิดจากการศึกษาเรื่องเครื่องจักรความร้อน ต่อมาในภายหลัง นักวิทยาศาสตร์ได้ตระหนักว่า อุณหพลศาสตร์ครอบคลุมถึงกระบวนการการเปลี่ยนแปลงมหาศาล ทั้งสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิต ทั้งในโลกตลอดจนทั้งจักรวาล เช่น การทำนายถึงจุดกำเนิดและดับสูญของจักรวาลด้วยกฎข้อที่ 2 ของอุณหพลศาสตร์ และการบ่งบอกทิศทางของเวลา (direction of time) ด้วยการเพิ่มขึ้นของเอนโทรปี อุณหพลศาสตร์เป็นสาขาหลักทางฟิสิกส์นับแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา
ประวัติ > ของไหลที่เรียกว่าความร้อน ทฤษฎีแคลอริก

ความร้อนเป็นความลี้ลับที่นักฟิสิกส์เฝ้าหาคำอธิบายมานานแสนนาน ทฤษฎีที่ใช้อธิบายความร้อนที่นิยมในสมัยก่อนก็คือ ทฤษฎีแคลอริก ที่กล่าวว่าความร้อนเป็นของไหลชนิดหนึ่ง โดยมีส่วนประกอบเป็นสสารที่เรียกว่าแคลอริก ทฤษฎีนี้ถูกเสนอโดย โจเซฟ แบล็ก นักฟิสิกส์ชาวสกอตแลนด์ และอองตวน ลาวัวซิเยร์ นักเคมี ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 แบล็กได้นิยามหน่วยความร้อนดังนี้: ความร้อน 1 แคลอรี คือ ความร้อนที่ใช้ในการเพิ่มอุณหภูมิของน้ำ 1 ปอนด์ ขึ้นมา 1 องศาฟาเรนไฮต์ (ในปัจจุบันเราก็ยังใช้หน่วย แคลอรีบ้างเกี่ยวกับเรื่องของโภชนาการ อยู่ เพียงแต่เปลี่ยนนิยามเป็น ความร้อนที่ใช้ในการเพิ่มอุณหภูมิของน้ำ 1 กรัม ขึ้นมา 1 องศาเซลเซียส) งานของเขาได้ถูกนำไปศึกษาต่อในเรื่อง ความร้อนจำเพาะ (specific heat) ของสสารอย่างจริงจังในเวลาต่อมา นอกจากนั้นแบล็กยังได้นิยาม ความร้อนแฝง (latent heat) หรือความร้อนที่ต้องใส่ในระบบเพื่อทำให้วัตถุเปลี่ยนสถานะ เช่น จากของแข็งเป็นของเหลว หรือจากของเหลวเป็นก๊าซ เป็นต้น แบล็กได้สังเกตว่าความร้อนชนิดนี้ไม่ได้ทำให้อุณหภูมิของระบบเพิ่มขึ้นเลย จึงได้ตั้งชื่อว่า ความร้อนแฝง
ประวัติ > เครื่องจักรความร้อนและผลงานของการ์โน

ในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม เมื่อเราเข้าใจธรรมชาติของความร้อนดีขึ้นจึงมีการประดิษฐ์คิดค้น เครื่องจักรความร้อน มาใช้งานกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งนับว่าเครื่องจักรความร้อนเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่งในการพัฒนาความรู้ด้านอุณหพลศาสตร์ และต่อมาในปี ค.ศ. 1824 ซาดี การ์โน วิศวกรชาวฝรั่งเศสได้ตีพิมพ์ผลงาน Reflections on the Motive Power of Fire  ซึ่งแสดงให้เห็นว่า เมื่อกำหนดแหล่งกำเนิดอุณหภูมิสูงและต่ำคู่ใด ๆ แล้ว เครื่องจักรความร้อนการ์โนเป็นเครื่องจักรที่ให้งานทางกลศาสตร์มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ (ต่อมาเราทราบว่าเครื่องจักรแบบผันกลับได้ทุกชนิดมีประสิทธิภาพสูงสุดเท่าเครื่องจักรการ์โน) งานของเครื่องจักรการ์โนทำให้เราตระหนักถึงขอบเขตที่ดีที่สุดของเครื่องจักรความร้อนเท่าที่เราทำได้ และยังเป็นผลงานซึ่งทำให้ต่อมาลอร์ด เคลวินและรูด็อล์ฟ เคลาซีอุสค้นพบกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ นักฟิสิกส์หลายท่านถือว่าการ์โนเป็นหนึ่งในผู้ค้นพบกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ อนึ่ง ในสมัยนั้นการ์โนยังเข้าใจผิดว่าความร้อนคือของไหลอยู่ เขาจึงคิดว่าความร้อนทั้งหมดจะไหลจากแหล่งอุณหภูมิสูงไปยังแหล่งอุณหภูมิต่ำทั้งหมด เฉกเช่นน้ำทั้งหมดไหลจากที่สูงไปยังที่ต่ำ ซึ่งเป็นการเข้าใจผิดเนื่องจากต้องมีความร้อนบางส่วนถูกแปรรูปไปเป็นงานที่ผลิตได้จากเครื่องจักรความร้อน (ตามกฎข้อที่ 1 ของอุณหพลศาสตร์) ต่อมา เบอนัว ปอล เอมีล กลาแปรง ได้พยายามเผยแพร่งานของการ์โนโดยสร้างสมการคณิตศาสตร์และไดอะแกรมของเครื่องจักรความร้อนการ์โน ทำให้งานของการ์โนแพร่หลายไปทั่ว
ประวัติ > ความร้อนคือการเคลื่อนไหว

ในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพของอเมริกา ปี ค.ศ. 1798 เบนจามิน ทอมป์สัน (ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็น เคานท์รัมฟอร์ด) สนใจธรรมชาติของความร้อนมาก และรู้สึกไม่พอใจกับทฤษฎีแคลอริกที่ผู้คนยอมรับกันในขณะนั้น ช่วงที่รัมฟอร์ดได้ถูกแต่งตั้งให้ควบคุมหน่วยปืนใหญ่ของกองทัพ เขาได้สังเกตเห็นถึงความร้อนที่เพิ่มขึ้นในปริมาณมหาศาลมากของปืนใหญ่ เขาตั้งข้อสงสัยว่าถ้ามี สสาร ที่ชื่อว่าความร้อนจริง ปืนใหญ่ย่อมสูญเสียสสารเช่นนั้นไปเป็นจำนวนมาก แต่ผลจากการทดลองอย่างระมัดระวังของเขา กลับพบว่าปืนใหญ่มีน้ำหนักเท่าเดิม (หรือสูญเสียไปน้อยมากจนไม่สามารถตรวจสอบได้) รัมฟอร์ดไม่เชื่อว่าจะมีสสารใด ๆ ที่มีมวลน้อยขนาดนั้น เขาจึงได้ตีพิมพ์ในผลงานของเขาใน London Philosophical Transactions ว่า จากการทดลองและการตรวจสอบ อย่างละเอียดถี่ถ้วนของผม ความร้อนไม่สามารถเป็นอื่นใด นอกจากการเคลื่อนที่ (หมายถึงว่า ความร้อนคือพลังงานจลน์นั่นเอง)
ประวัติ > กำเนิดกฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์

ยูลีอุส ฟ็อน ไมเออร์ และเจมส์ จูล เป็นนักวิทยาศาสตร์สองท่านที่นำแนวคิดของรัมฟอร์ดไปศึกษาต่ออย่างจริงจัง โดยในปี ค.ศ. 1840 ฟ็อน ไมเออร์ ผู้เป็นแพทย์และนักวิทยาศาสตร์สมัครเล่น ได้สังเกตถึงความสัมพันธ์ระหว่างความร้อนและงานทางกลศาสตร์ ระหว่างตรวจคนไข้ในเรือ ทำให้ ฟ็อน ไมเออร์ ได้พยายามตีพิมพ์ผลงานเรื่องกฎการอนุรักษ์พลังงาน. อย่างไรก็ตามเนื่องจากความที่ว่าพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ของฟ็อน ไมเออร์ มีน้อย ทำให้ผลงานของเขามีข้อผิดพลาด และถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ในปีถัดมา ฟ็อน ไมเออร์ พยายามส่งผลงานเข้าตีพิมพ์อีกครั้ง โดยถึงแม้จะสำเร็จ แต่ผลงานของเขาถูกมองข้าม เนื่องจากเขาไม่มีชื่อเสียงในฐานะนักฟิสิกส์ ฟ็อน ไมเออร์ ต้องรออีกราว ๆ 20 ปี กว่าจะได้ชื่อเสียงที่เขาสมควรจะได้รับ เมื่อเคลาซีอุสได้พยายามยกย่องเขาแก่สาธารณชนในฐานะผู้คิดค้นกฎข้อที่ 1
กฎการอนุรักษ์พลังงานได้ถูกค้นพบเช่นกันที่อังกฤษ โดยจูลในปี ค.ศ. 1843 จูลเป็นลูกศิษย์ของจอห์น ดอลตัน จึงมีพื้นฐานทางด้านวิทยาศาสตร์อย่างดีเยี่ยม แตกต่างจากฟ็อน ไมเออร์ จูลได้ทดลองเพื่อพิสูจน์ถึงความสัมพันธ์ระหว่างความร้อนและงานทางกลศาสตร์อย่างรัดกุมมาก ทำให้ผลงานของเขาได้รับการยอมรับไปทั่วยุโรป ในปี ค.ศ. 1847 เฮอร์มันน์ ฟอน เฮล์มโฮลทซ์ ได้ตีพิมพ์ผลงานที่นิยามกฎข้อที่ 1 อย่างเป็นทางการใน Über die Erhaltung der Kraft (On the Conservation of Force)