stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาคธากา
เขตการปกครอง

ก่อน พ.ศ. 2558 ภาคธากาประกอบด้วย 17 อำเภอ อย่างไรก็ตาม อำเภอ 4 อำเภอที่อยู่ทางเหนือสุดได้แยกออกไปตั้งเป็นภาคมัยมันสิงห์ใน พ.ศ. 2558 ส่วนอำเภออีก 5 อำเภอที่อยู่ทางฟากใต้ของแม่น้ำคงคา/แม่น้ำปัทมาอยู่ในขั้นตอนการแยกพื้นที่ออกไปตั้งเป็นภาคใหม่คือภาคปัทมาในอนาคต
โดยปัจจุบันภาคธากาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 อำเภอ มีรายชื่อดังต่อไปนี้
| รายชื่ออำเภอในภาคธากา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |


| ลำดับ | อำเภอ | พื้นที่ (ตร.กม.) | ประชากร (คน)(พ.ศ. 2565) |  |  |

| 1 | ธากา | 1,463.60 | 14,734,025 |  |  |
| 2 | กาจีปุระ | 1,806.36 | 5,263,474 |  |  |
| 3 | กิโศรคัญช์ | 2,688.59 | 3,267,630 |  |  |
| 4 | มานิกคัญช์ | 1,383.66 | 1,558,024 |  |  |
| 5 | มุนสีคัญช์ | 1,004.29 | 1,625,418 |  |  |
| 6 | นารายัณคัญช์ | 684.37 | 3,909,138 |  |  |
| 7 | นรสิงที | 1,150.14 | 2,584,452 |  |  |
| 8 | ฏางคาอิล | 3,414.35 | 4,037,608 |  |  |
| 9 | ฟอริดปุระ | 2,052.68 | 2,162,876 |  |  |
| 10 | โคปาลคัญช์ | 1,468.74 | 1,295,053 |  |  |
| 11 | มาดารีปุระ | 1,125.69 | 1,293,027 |  |  |
| 12 | ราชพาฬี | 1,092.28 | 1,189,821 |  |  |
| 13 | ชอรียอตปุระ | 1,174.05 | 1,294,561 |  |  |
พระสมันตภัทรโพธิสัตว์

| พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ |
| --- | --- |

สันสกฤต: समन्तभद्र (สมนฺตภทฺร)
จีน: 普賢菩薩 (Pǔxián Púsà)
ญี่ปุ่น: 普賢菩薩 (ฟุเง็นโบะซัตสึ)
เกาหลี: 보현보살 (โบฮย็อนโบซัล)
มองโกเลีย: Гүндэсамбуу, Самандaбадраа, Хамгаар Сайн
ทิเบต: ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། Kun-tu bzang-po
เวียดนาม: Phổ Hiền Bồ Tát
ข้อมูล
นับถือใน: มหายาน, วัชรยาน
พระลักษณะ: การทำความดี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ (สันสกฤต: समन्तभद्र, Samantabhadra; ทิเบต: ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།, Kun-tu bzang-po; มองโกเลีย: Qamugha Sain, จีน: 普賢菩薩, Pŭxián púsà;  ญี่ปุ่น: ふげん, Fugen; เวียดนาม: Phổ Hiền Bồ Tát) เป็นพระโพธิสัตว์ในกลุ่มตถาคตโคตรของพระไวโรจนพุทธะ ชื่อของพระองค์ท่านแปลว่า ดี รุ่งเรือง หรือเป็นมงคล ท่านมักปรากฏในพุทธมณฑลในฐานะตัวแทนของพระไวโรจนพุทธะ จึงเป็นตัวแทนของความกรุณาและสมาธิที่ดิ่งลึก ในมหาไวโรจะสูตรมีพระหฤทัยธารณีประจำพระองค์  โอม สะมายะ สัต ตวัม
รูปลักษณ์

ในงานทางพุทธศิลป์ ท่านมักจะปรากฏตัวคู่กับพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ ในญี่ปุ่น ท่านนั่งบนช้างสวมเครื่องทรงแบบเจ้าชาย มือซ้ายถือจินดามณี มือขวาอยู่ในท่าคิด ในทิเบต ภาพวาดของท่านมีกายเป็นสีน้ำเงินเข้มหรือสีเหลือง นั่งขัดสมาธิเพชร มือประสานกันบนตัก ถ้าอยู่ในท่ายืน มือขวาถือดอกบัวทั้งก้านพร้อมจินดามณี มือซ้ายถือวัชระ ในจีน ท่านมีชื่อจีนว่า โผวเฮี้ยง เป็นรูปชายหนุ่มแต่งกายอย่างชาวจีนโบราณ นั่งบนช้างเผือก สำหรับในประเทศไทยมีการสร้างรูปพระสมันตภัทรมหาโพธิสัตว์ วัสดุทองเหลือง ความสูงกว่า 6 เมตร ถือเป็นองค์แรกและองค์ใหญ่ที่สุดในไทย จำลองแบบจากอารามว่านเหนียน（萬年寺）ซึ่งถือมีเอกลักษณ์เฉพาะประทับบนช้างเผือก 6 งา บนยอดเขาเอ๋อเหม่ยซาน โพธิสถานแห่งพระสมันตภัทร มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน ประดิษฐานอยู่ที่ อารามจีนปากช่องเขาใหญ่ เป่าซานซื่อ มูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย ต.ปากช่อง จ.นครราชสีมา
ปณิธานของพระสมันตภัทร

พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ได้ตั้งปณิธานไว้ 10 ประการ ปรากฏอยู่ในคัณฑวยูหสูตร ซึ่งเป็นเหตุให้ท่านได้รับการยกย่องในฐานะพระโพธิสัตว์ที่มีจริยาวัตรงดงามปณิธาน 10 ประการ ได้แก่
เคารพพระพุทธเจ้าทุกพระองค์
ยกย่องพระพุทธเจ้าทุกพระองค์
สักการบูชาพระพุทธเจ้าทุกพระองค์
สารภาพความผิดที่ทำมาในอดีตทั้งหมด
ตั้งมุทิตาจิต อนุโมทนาในความดีและความเจริญของผู้อื่น
วิงวอนให้พระพุทธเจ้าสั่งสอนธรรม
วิงวอนให้พระพุทธเจ้าสถิตอยู่ในโลก
ปฏิบัติตามหลักธรรมสม่ำเสมอ
ช่วยเหลือสรรพสัตว์เป็นนิจ
อุทิศความดีที่ตนทำไว้เพื่อความรู้แจ้งและเพื่อบุคคลอื่น
โดยพระปรัชญามหาเถระ ตรีปิฎกธราจารย์ชาวเมืองกปิศา อินเดียเหนือ ได้แปล 大方廣佛華嚴經普賢行願品
สมันตภัทรจริยาปณิธานวรรค จากสันสกฤตพากย์สู่จีนพากย์ ในวันที่ 5 เดือน 6 (ตามจันทรคติ) เมื่อรัชสมัย貞元 ปีที่ 12 (พ.ศ.1339) ถึงวันที่ 24 เดือน 2 ปีที่ 14 ของรัชสมัยเดียวกัน ที่วัดฉ่งฝู (崇福寺) นครฉางอาน และพระวิศวภัทร (釋廣度) แปลจากจีนพากย์สู่ไทยพากย์ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2552 ภายในพระสูตรนี้ระบุถึงปณิธาน 10 ของพระสมันตภัทร
มายาปุระ

| มายาปุระ |
| --- | --- |
ย่าน
สมาธิ (อนุสรณ์ศพ) ของศรีละ ปรภุปาทะ ที่มนเทียรสมาคมกฤษณภาวนามฤตนานาชาติในมายาปุระ
มายาปุระ
พิกัด:  23°26′18″N 88°23′34″E﻿ / ﻿23.4382755°N 88.3928686°E﻿ / 23.4382755; 88.3928686
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: เวสต์เบงกอล
อำเภอ: นาฑิยา
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 741313
รหัสโทรศัพท์: 91 3472
มายาปุระ (อักษรโรมัน: Mayapur) เป็นย่านหนึ่งในเมืองวามันปุกุร พื้นที่พัฒนาชุมชนนวทวีป ตำบลกฤษณนคร อำเภอนาฑิยา รัฐเวสต์เบงกอล ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำชลางคี กับภคีรถี ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำคงคา พื้นที่ของมายาปุระถือว่ามีความสำคัญทางศาสนาโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้นับถือลัทธิโคทิยไวษณวะ.
ชื่อเมือง มายาปุระ หรือ มยาปุระ มีที่มาจากชื่อภาษาเบงกอล มิญาปุระ (เบงกอล: মিঞাপুর แม่แบบ:IPA-bn; Miyapur) ของหมู่บ้านชาวประมงมุสลิม ปรากฏชื่อ มิญาปุระ ในเอกสารทางการ ตลอดจนรายงานสำรวจทางภูมิศาสตร์และแผนที่ของทางการมาก่อน
พื้นที่บริเวณนี้มีความเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์กับไจตันยะ มหาประภุ บุคคลซึ่งได้รับการเคารพนับถือมากในลัทธิโคทิยไวษณวะ ว่ากันว่าพระกฤษณะและพระพลราม อวตารมาเป็นไจตันยะ มหาประภุ และ นิตยานันทะ ประภุ ว่ากันว่าเช่นเดียวกับที่พระกฤษณะกับไจตันยะไม่ต่างกันฉันใด มายาปุระกับวฤนทาวันก็ไม่ต่างกันเช่นนั้น
ยุทธการที่รูซอกัสตรอ

42°28′01″N 27°12′06″E﻿ / ﻿42.46694°N 27.20167°E﻿ / 42.46694; 27.20167
ยุทธการที่รูซอกัสตรอ (บัลแกเรีย: Битка при Русокастро, กรีก: Μάχη του Ρουσόκαστρου) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1332 บริเวณใกล้กับหมู่บ้านรูซอกัสตรอ บัลแกเรีย เป็นการรบระหว่างจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2และจักรวรรดิไบแซนไทน์ โดยมีผลลัพท์คือบัลแกเรียได้รับชัยชนะ
รัฐบาลชั่วคราวบังกลาเทศ

รัฐบาลเฉพาะกาลสาธารณรัฐประชาชนบังกลาเทศ (อังกฤษ: Provisional Government of the People's Republic of  Bangladesh; เบงกอล: গণপ্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশ অস্থায়ী সরকার, Gônoprojatontri Bangladesh Asthayi Shorkar) หรือนิยมเรียก รัฐบาลมูชิบนคร เป็นรัฐบาลที่ตั้งขึ้นหลังการประกาศอิสรภาพปากีสถานตะวันออกเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2514 มีตายุดดิน อะห์หมัดเป็นนายกรัฐมนตรี และถือเป็นหัวหน้าสูงสุดในขบวนการปลดปล่อยบังกลาเทศ ซึ่งประกอบด้วยคณะรัฐมนตรี คณะทูตานุทูต สมัชชา กองทัพและราชการวิทยุ
หลังการเลือกตั้งทั่วไปปี 2513 คณะทหารผู้ยึดอำนาจการปกครองปากีสถานไม่ยอมส่งมอบอำนาจให้แก่สมาชิกสภานิติบัญญัติจากการเลือกตั้ง และกองทัพปากีสถานปราบปรามประชาชนปากีสถานตะวันออก บรรดาผู้นำการเมืองจากการเลือกตั้งของปากีสถานตะวันออกจึงประกาศเอกราชและก่อตั้งรัฐบาลชั่วคราวด้วยการสนับสนุนของรัฐบาลอินเดีย คณะรัฐมนตรีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 17 เมษายน 2514 ในเมืองมูชิบนคร รัฐบาลมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในโกลกาตา (เมืองหลวงของรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดีย) ซึ่งเป็นรัฐบาลพลัดถิ่น รัฐบาลนี้ได้ดึงดูดผู้แปรพักตร์จากราชการพลเรือนและทหารของปากีสถาน ตลอดจนปัญญาชนและบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมจากปากีสถานตะวันออกเป็นอันมาก
รัฐบาลนี้ประสานงานกับรัฐบาลอินเดียในการต่อสู้ด้วยอาวุธต่อกองทัพปากีสถาน และจัดการกับวิกฤตผู้ลี้ภัย นอกจากนี้ยังรณรงค์ในระดับนานาชาติเพื่อหาเสียงสนับสนุนสำหรับเอกราชของบังกลาเทศ
มัสยิดขาวเชเรฟูดีน

| มัสยิดขาวเชเรฟูดีน |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาอิสลาม
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: วิซอกอ ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: ซลาตโก อุจลเยน
ประเภท: มัสยิด
เสร็จสมบูรณ์: 1980
มัสยิดขาวเชเรฟูดีน (บอสเนีย: Šerefudinova Bijela džamija; Šerefudin's White Mosque) เป็นมัสยิดในวิซอกอ ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก ซลาตโก อุจลเยน สร้างเสร็จในปี 1980 ในปี 1983 ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมอากา ข่าน คณะกรรมการผู้มอบรางวัลชื่นชมถึงความ "เข้ม" (boldness), สร้างสรรค์ และ "ดีเลิศ" (brilliance) รวมถึงความแปลกใหม่และเป็นตัวเอง (originality) ของงานออกแบบ และในปี 2007 ได้รับการเรียกขานจากบรรดาสถาปนิกจากฮังการีให้เป็นหนึ่งในศาสนสถานที่ออกแบบได้งดงามที่สุดในยุโรป
การออกแบบนี้ได้รับการเขิดชูว่าเป็น "การผสมผสานอย่างปราณีตระหว่างอิทธิพลสถาปัตยกรรมยุคใหม่โดยเฉพาะจากอิทธิพลของโบสถ์รงช็อง ผลงานออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเยร์และสถาปัตยกรรมแบบจักรวรรดิออตโตมันซึ่งเป็นของท้องถิ่น"
แหล่งข้อมูลอื่น

48 images of mosque เก็บถาวร 2012-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Comprehensive description of mosque with photos เก็บถาวร 2008-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Diversity of Mosque Architectures เก็บถาวร 2007-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
43°59′07″N 18°10′49″E﻿ / ﻿43.9852495°N 18.1802249°E﻿ / 43.9852495; 18.1802249
รัฐตริปุระ

| รัฐตริปุระ |
| --- | --- |
รัฐของประเทศอินเดีย
(ตามเข็มจากด้านบน) อุทยานแห่งชาติคลาวเดดเลวเพิร์ด; ประติมากรรมหินที่อุนะโกติ; วังอุชชยันตา; วังนีรมหัล
   ตรา
   รัฐตริปุระในประเทศอินเดีย
เมืองหลวง: อัครตละ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,491.65 ตร.กม. (4,050.85 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 3,671,032 คน
 • ความหนาแน่น: 350 คน/ตร.กม. (900 คน/ตร.ไมล์)
ภาษา
 • ภาษาราชการ: ภาษาเบงกอล ภาษาอังกฤษ และภาษากอกบอรอก
เขตเวลา: UTC+05:30 (เวลามาตรฐานอินเดีย)
รหัส ISO 3166: IN-TR
ก่อตั้ง: 21 มกราคม พ.ศ. 2515
เว็บไซต์: tripura.nic.in
ตริปุระ (เบงกอล: ত্রিপুরা; อังกฤษ: Tripura) คือหนึ่งในเจ็ดรัฐทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย มีเขตติดต่อกับประเทศบังกลาเทศ 3 ทิศ คือ ทิศเหนือ ตะวันตก และใต้ ส่วนทางตะวันออกนั้นติดกับรัฐอัสสัมและรัฐมิโซรัม รัฐมีพื้นที่ 10,491 ตารางกิโลเมตร จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 รัฐมีประชากร 3,671,032 คน คิดเป็นร้อยละ 0.3 ของประชากรประเทศ
ราชชาฮี

| ราชชาฮี রাজশাহী |
| --- | --- |
Metropolis
Panoramic view of Rajshahi from Sadharan Bima Bhaban
สมญา: Education City, Silk City
ราชชาฮีLocation of Rajshahi in Bangladesh
พิกัด: 24°22′N 88°36′E﻿ / ﻿24.367°N 88.600°E﻿ / 24.367; 88.600
ประเทศ:  บังกลาเทศ
ภาค: ราชชาฮี
อำเภอ: ราชชาฮี
Establishment: Sometimes in between 1700-1725
Establishment of Municipality: 1876
Granted city status: 1991
การปกครอง
 • ประเภท: Municipality
 • Mayor: A H M Khairuzzaman Liton
พื้นที่
 • Metropolis: 37.33 ตร.ไมล์ (96.68 ตร.กม.)
ความสูง: 59 ฟุต (18 เมตร)
ประชากร (2008 est.)
 • Metropolis: 775,495 คน
 • ความหนาแน่น: 12,700 คน/ตร.ไมล์ (4,890 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 472,775 คน
เขตเวลา: UTC+6 (BST)
Postal code: 6000
National Calling Code: +880
Calling Code: 0721
เว็บไซต์: Official Website
ราชชาฮี (เบงกอล: রাজশাহী) เป็น 1 ใน 6 มหานครของประเทศบังกลาเทศ มีฉายาว่า เมืองผ้าไหมและเมืองการศึกษา ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ-ตะวันตกของประเทศ มีประชากรราว 1,000,000 คน มีพื้นที่  96.69 ตร.กม. (37.33 ตร.ไมล์) บนฝั่งเหนือของแม่น้ำปัทมา
มัยมันสิงห์

| มัยมันสิงห์ ময়মনসিংহ |
| --- | --- |
นคร
อนุสาวรีย์สงครามประกาศอิสรภาพปี ค.ศ. 1971,สัมพุคนาฆะ,มัยมันสิงห์
มัยมันสิงห์ที่ตั้งของมัยมันสิงห์ในประเทศบังกลาเทศ
พิกัด: (230000)_source:dewiki 24°45′14″N 90°24′11″E﻿ / ﻿24.75389°N 90.40306°E﻿ / 24.75389; 90.40306
ประเทศ:  บังกลาเทศ
ภาค: มัยมันสิงห์
อำเภอ: มัยมันสิงห์
ก่อตั้ง: 1787
ได้รับสถานะนคร: 1787
การปกครอง
 • ประเภท: นายกเทศมนตรี–สภา
 • องค์กร: Mymensingh City Corporation
 • นายกเทศมนตรี: Ekramul Haque Titu
พื้นที่
 • นคร: 91.315 ตร.กม. (35.257 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 91.315 ตร.กม. (35.257 ตร.ไมล์)
ความสูง: 19 เมตร (62 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • นคร: 476,543 คน
 • ความหนาแน่น: 5,200 คน/ตร.กม. (14,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+6 (เวลามาตรฐานบังกลาเทศ)
รหัสไปรษณีย์: 2200, 2201, 2202, 2203, 2204, 2205, 2206
รหัสพื้นที่: 091
เว็บไซต์: www.mymensingh.gov.bd
มัยมันสิงห์ (เบงกอล: ময়মনসিংহ) เป็นเมืองที่ได้รับสถานะเป็นนครในภาคมัยมันสิงห์ของประเทศบังกลาเทศ ริมฝั่งแม่น้ำพรหมบุตร ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศ เป็นศูนย์กลางการปกครองของภาคมัยมันสิงห์ เป็นที่ตั้งของสถาบันการศึกษาหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยการเกษตรบังกลาเทศ วิทยาลัยแพทย์มัยมันสิงห์ เป็นต้น เมืองตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงธากา เมืองหลวงของประเทศ ราว 120 กม.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Nasirabad" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). 1911.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศ

ทีมฟุตบอลชายตัวแทนของประเทศบังกลาเทศ
ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศ (เบงกอล: বাংলাদেশ জাতীয় ফুটবল দল) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศบังกลาเทศ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลบังกลาเทศ (BFF) พวกเขาเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียและได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 1974
บังกลาเทศลงเล่นนัดแรกใน ค.ศ. 1973 และจนถึงปัจจุบัน พวกเขายังไม่เคยผ่านเข้าไปในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก แต่เคยเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนคัพเพียงครั้งเดียวในปี 1980 ซึ่งพวกเขาตกรอบแรก ทำให้บังกลาเทศเป็นเพียงหนึ่งในสองชาติจากเอเชียใต้ที่ได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการนี้ ผลงานที่ดีที่สุดของบังกลาเทศในระดับภูมิภาคเอเชียใต้คือการชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียใต้ใน ค.ศ. 2003 ภายใต้การคุมทีมของ György Kottán นอกจากนี้ พวกเขายังคว้าเหรียญทองในการแข่งขันฟุตบอลในกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ได้อีกหนึ่งครั้ง บังกลาเทศเคยเป็นทีมชั้นนำของเอเชียใต้ในทศวรรษ 2000 ก่อนที่ความนิยมของฟุตบอลภายในประเทศจะตกเป็นรองคริกเกต ทำให้ฟุตบอลในบังกลาเทศขาดการพัฒนาที่ดี ปัจจุบัน ฟุตบอลยังคงเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในประเทศ แต่ก็ยังคงเป็นรองคริกเกตอยู่ดี
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศบังกลาเทศ
สหพันธ์ฟุตบอลบังกลาเทศ
ฟุตบอลหญิงทีมชาติบังกลาเทศ
รายชื่อสนามฟุตบอลในประเทศบังกลาเทศ
ทีมเยาวชน
ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Bangladesh Football Federation
Bangladesh FIFA profile
ELO team records
| ก่อนหน้า |  | ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1999 อินเดีย  |  | แชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียใต้  (2003 บังกลาเทศ  (สมัยแรก)) |  | 2005 อินเดีย  |
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
ริลา

| Rila |
| --- | --- |
บัลแกเรีย: Рила
The Dreadful Lake
จุดสูงสุด
ยอด: มุซาลา
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,925 เมตร (9,596 ฟุต)
พิกัด: 42°06′00″N 23°33′00″E﻿ / ﻿42.10000°N 23.55000°E﻿ / 42.10000; 23.55000 
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว:  west-east
กว้าง:  north-south
พื้นที่: Invalid unit
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ประเทศ: บัลแกเรีย
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทหิน: granite, gneiss, marble, quartz
ริลา (บัลแกเรีย: Рила) เป็นเทือกเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย และเทือกเขาที่สูงที่สุดของบัลแกเรียและคาบสมุทรบอลข่าน โดยมียอดเขาสูงสุดเป็นมุซาลาที่ 2,925 เมตร เทือกเขานี้เป็นเทือกเขาที่สูงที่สุดเป็นอันดับหกในทวืปยุโรป (เมื่อภูเขาแต่ละลูกวัดที่ยอดเขาสูงสุดเท่านั้น) หลังเทือกเขาคอเคซัส เทือกเขาแอลป์ เซียร่าเนวาดา เทือกเขาพิเรนีส และภูเขาเอตนา นอกจากนี้ยังเป็นภูเขาที่โดดเดี่ยวทางภูมิประเทศอันดับ 4 ในทวีปยุโรป มากกว่าหนึ่งในสามของภูเขาเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติริลา ส่วนที่เหลืออยู่ภายในอุทยานธรรมชาติอารามริลา
ริลามีทะเลสาบน้ำแข็งอยู่มากมาย (ประมาณ 200 แห่ง) และน้ำพุร้อนในบริเวณรอยเลื่อนที่ฐานของภูเขา แม่น้ำที่ยาวที่สุดและลึกที่สุดของบอลข่านบางส่วนมาจากริลา ได้แก่ Maritsa, Iskar และ Mesta
ทางด้านวัฒนธรรม ริลามีชื่อเสียงในเรื่องอารามริลา ซึ่งเป็นอารามที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของบัลแกเรียซึ่งก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 10 โดยนักบุญจอห์นแห่งริลา นอกจากสถานที่สำคัญทางวัฒนธรรมแล้ว ภูเขาแห่งนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องทะเลสาบริลาทั้งเจ็ด
มหาวิทยาลัยยาทวปุระ

| --- | --- |
ประตู 4 ทางเข้าหลักของมหาวิทยาลัยภายในวิทยาเขตเอาโรพินโฑภวัน"Integrity" ประติมากรรมหน้าหอสมุดกลาง
ชื่อเดิม: สถาบันเทคนิคเบงกอล (1906–1910) สถาบันแห่งชาติกลาง (1910–1928) วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีเบงกอล (1928–1955)
คติพจน์: To Know Is To Grow
ประเภท: สาธารณะ
สถาปนา: 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1906 (1906-07-25)
ได้รับการรับรอง: NAAC
สังกัดวิชาการ: UGC AIU AICTE ACU
งบประมาณ: ₹446.10 โคร (1.9 พันล้านบาท)
อธิการบดี: รัฐบาลรัฐเบงกอลตะวันตก
รองอธิการบดี: พุทธเทพ เสา (বুদ্ধদেব সাউ) อมิตาภ ทัตตะ, ศ. (অমিতাভ দত্ত) (Pro Vice-Chancellor)
นายทะเบียน: สเนหมัญชู พสุ (স্নেহমঞ্জু বসু)
อาจารย์: 902
ผู้ศึกษา: 13,570
ปริญญาตรี: 8,148
บัณฑิตศึกษา: 3,134
นักศึกษาปริญญาเอก: 2,288
ที่ตั้ง: ยาทวปุระ โกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก, อินเดีย 22°29′48″N 88°22′21″E﻿ / ﻿22.496623°N 88.372389°E﻿ / 22.496623; 88.372389
วิทยาเขต: 60 เอเคอร์ (วิทยาเขตหลักยาทวปุระ) 21.3 เอเคอร์ (วิทยาเขตพิธันนคร) 7.6 เอเคอร์ (วิทยาเขต Erstwhile National Instruments Limited (NIL)) 5 เอเคอร์ (วิทยาเขตนวนคร)
อักษรย่อ: JU
เว็บไซต์: jadavpuruniversity.in 
  a ประมาณการปีงบประมาณ 2022–23  b จำนวนบุคคลในปี 2023
มหาวิทยาลัยยาทวปุระ (เบงกอล: যাদবপুর বিশ্ববিদ্যালয়; อังกฤษ: Jadavpur University, ย่อ: JU) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ มีวิทยาเขตหลักตั้งอยู่ที่ยาวทวปุระ โกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1906 ในชื่อ สถาบันเทคนิคเบงกอล (Bengal Technical Institute) ก่อนจะยกสถานะเป็นมหาวิทยาลัยยาทวปุระ ในปี 1955 ในการจัดอันดับปี 2023 ของ NIRF มหาวิทยาลัยยาทวปุระอยู่ที่ 4 ในฐานะมหาวิทยาลัย, ที่ 10 ในฐานะสถาบันวิศวกรรมศาสตร์ และที่ 13 โดยรวมในประเทศอินเดีย
เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 1906 สถาบันเทคนิคเบงกอลก่อตั้งขึ้นโดยสภาสนับสนุนการศึกษาเทคนิค (Society for the Promotion of Technical Education) และในปี 1910 สภาดังกล่าวได้ถูกรวมเข้ากับคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ (National Council of Education; NCE) สถาบันกลายมาเป็นวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีเบงกอล (College of Engineering and Technology, Bengal) ภายในความดูแลของ NCE หลังอินเดียได้เอกราช ในปี 1955 รัฐบาลรัฐเบงกอลตะวันตกได้ตั้งมหาวิทยาลัยยาทวปุระขึ้นในความร่วมมือกับรัฐบาลอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิทยาลัยยาทวปุระ
เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ออสเตรเลีย 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
ลอแวช

| ลอแวช Ловеч |
| --- | --- |
   ตราอาร์ม
ลอแวชสถานที่ตั้งของลอแวช
พิกัด: 43°08′05″N 24°43′02″E﻿ / ﻿43.13472°N 24.71722°E﻿ / 43.13472; 24.71722
ประเทศ: บัลแกเรีย
จังหวัด (Oblast): ลอแวช
การปกครอง
 • นายกเทศนตรี: Kornelia Marinova
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 70.001 ตร.กม. (27.028 ตร.ไมล์)
ความสูง: 200 เมตร (700 ฟุต)
ประชากร (Census February 2011)
 • ตัวเมือง: 36,600 คน
 • ความหนาแน่น: 520 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 49,738 คน
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
รหัสไปรษณีย์: 5500
รหัสพื้นที่: 068
ลอแวช (บัลแกเรีย: Ловеч, อักษรโรมัน: Lovech, อังกฤษ: Lovech) เป็นนครทางทิศเหนือของประเทศบัลแกเรีย เป็นเมืองหลวงของจังหวัดลอแวช เมืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโซเฟีย ราว 150 กิโลเมตร (93 ไมล์) เมืองอยู่ใกล้เพลเวน โทรยาน และเทเทเวน
มีคาอิล อาแซนที่ 4 แห่งบัลแกเรีย

| มีคาอิล อาแซนที่ 4 |
| --- | --- |
ภาพบนเหรียญแสดงพระเจ้าซาร์อีวัน อาแลกซานเดอร์และมีคาอิล อาแซนที่ 4
ประสูติ: 1322
สวรรคต: 1355
คู่อภิเษก: มาเรีย พาลาโอโลกีนา
ราชวงศ์: สรัตซีมีร์
พระราชบิดา: พระเจ้าซาร์อีวัน อาแลกซานเดอร์
พระราชมารดา: แตออดอราแห่งวอเลเคีย
มีคาอิล อาแซน (บัลแกเรีย: Михаил Асен) (ค.ศ. 1322–1355) เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าซาร์อีวัน อาแลกซานเดอร์และแตออดอราแห่งวอเลเคีย หลังจากพระบิดาขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระเจ้าซาร์แห่งบัลแกเรีย  พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดิร่วม นอกจากนี้พระองค์ได้รับการคาดหมายว่าจะสืบพระราชบัลลังก์ในพระปรมาภิไธย มีคาอิล อาแซนที่ 4 โดยพระองค์อภิเษกสมรสกับมาเรีย พาลาโอโลกีนาพระธิดาของจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 3 พาลาโอโลกอส ในช่วงปี ค.ศ. 1354 - 1355 จักรวรรดิออตโตมันได้พยายามเข้ารุกรานเมืองพลอฟดิฟและโซเฟีย ซึ่งมีคาอิล อาแซนที่ 4 สิ้นพระชนม์ในสนามรบ แต่สามารถปกป้องดินแดนจากการรุกรานของออตโตมันได้
แหล่งข้อมูล

Andreev, Jordan (1993). Bǎlgarija prez vtorata četvǎrt na XIV v. (ภาษาบัลแกเรีย). Veliko Tǎrnovo: Sv. Kliment Ohridski. OCLC 69163573.
มาร์ติน เปตรอฟ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มาร์ติน เปตยอฟ เปตรอฟ
เกิด:   (1979-01-15) 15 มกราคม ค.ศ. 1979 (45 ปี)
เกิดที่:  วราซา, บัลแกเรีย
สูง:  1.80 เมตร
ตำแหน่ง:  ปีกซ้าย
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1995–1996 |  โบเตฟ วราซา |  18 |  (4) |
| 1996–1998 |  ซีเอสเคเอ โซเฟีย |  25 |  (6) |
| 1998–2001 |  เซอร์เวตเตีย |  77 |  (27) |
| 2001–2005 |  วีเอฟแอล วูลฟ์สเบิร์ก |  116 |  (28) |
| 2005–2007 |  อัตเลติโกเดมาดริด |  49 |  (3) |
| 2007–2010 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  59 |  (9) |
| 2010–2013 |  โบลตันวอนเดอเรอส์ |  73 |  (10) |
| 2013 |  อัสปัญญ็อล |  8 |  (0) |
| 2013 |  ทอร์พีโดชอร์ลตัน |  1 |  (1) |
| 2013–2014 |  ซีเอสเคเอ โซเฟีย |  17 |  (3) |
| รวม |   |  442 |  (90) |
ทีมชาติ
| 1999–2011 |  บัลแกเรีย |  90 |  (19) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น.  † ลงเล่น (ประตู) 
มาร์ติน เปตยอฟ เปตรอฟ (อังกฤษ: Martin Petyov Petrov; บัลแกเรีย: Мартин Петьов Петров) เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1979 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวบัลแกเรีย เปตรอฟเคยเล่นให้กับ 
อัตเลติโกเดมาดริดในประเทศสเปน และย้ายมาอยู่กับแมนเชสเตอร์ซิตีในประเทศอังกฤษ ซึ่งเขาก็ได้ทำผลงานในสโมสรได้อย่างภาคภูมิใจ และเขาก็เคยเล่นให้กับโบลตันวอนเดอเรอส์ ก่อนจะย้ายมาเล่นให้อัสปัญญ็อล และเขาเคยเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติบัลแกเรียด้วย โดยเขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Martin Petrov ที่ Soccerbase
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติบัลแกเรีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 |
| --- | --- | --- |
|  1 Zdravkov  2 Ivanov  3 Kirilov  4 I. Petkov  5 Zagorčić  6 Kotev  7 Borimirov  8 M. Petkov  9 เบร์บาตอฟ  10 Dimitrov  11 Lazarov  12 Kolev  13 Peev  14 Chilikov  15 Hristov  16 Manchev  17 ม. เปตรอฟ  18 Pažin  19 ส. เปตรอฟ (c)  20 Bojinov  21 Janković  22 Stoyanov  23 Ivankov  ผู้ฝึกสอน: Markov  |  1 Zdravkov  2 Ivanov  3 Kirilov  4 I. Petkov  5 Zagorčić  6 Kotev  7 Borimirov  8 M. Petkov  9 เบร์บาตอฟ  10 Dimitrov  11 Lazarov  12 Kolev  13 Peev  14 Chilikov  15 Hristov  16 Manchev  17 ม. เปตรอฟ  18 Pažin  19 ส. เปตรอฟ (c)  20 Bojinov  21 Janković  22 Stoyanov  23 Ivankov  ผู้ฝึกสอน: Markov  |  |
↑  Former Premier League star Martin Petrov turns out for Manchester amateur side Chorlton Torpedo
มาเรีย บากาโลวา

| มาเรีย บากาโลวา |
| --- | --- |
Мария Бакалова
บากาโลวาที่งานปารีสแฟชั่นวีค 2021
เกิด: มาเรีย วัลเชว่า บากาโลวา  (1996-06-04) 4 มิถุนายน ค.ศ. 1996 (28 ปี) บูร์กาส, ประเทศบัลแกเรีย
ศิษย์เก่า: สถาบันศิลปะการละครและภาพยนตร์แห่งชาติ (BA)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2017–ปัจจุบัน
รางวัล: รายชื่อเต็ม
มาเรีย วัลเชว่า บากาโลวา (อังกฤษ: Maria Valcheva Bakalova (/bəˈkɑːləvə/ bə-KAH-lə-və; , เกิด 4 มิถุนายน ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงชาวบัลแกเรีย เธอชื่อเสียงในบทบาทของเธอในการรับบท ตูตาร์ แซกดิเยฟ ในสารคดีล้อเลียนปี ค.ศ. 2020 เรื่อง โบรัตซับซีเควนซ์มูฟวี่ฟิล์ม สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์ เธอได้รับรางวัลคริติกส์ชอยซ์มูฟวี่อวอร์ดสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์, รางวัลบาฟตา ฟิล์ม อวอร์ดส์, รางวัลลูกโลกทองคำ และ รางวัลสมาคมนักแสดงหน้าจอ
เธอเกิดและเติบโตในเบอร์กาส บากาโลวาเริ่มต้นอาชีพในโรงภาพยนตร์บัลแกเรีย โดยแสดงในผลงานภาพยนตร์ขณะเข้าศึกษาที่สถาบันศิลปะการละครและภาพยนตร์แห่งชาติในโซเฟีย เธอปรากฏตัวในภาพยนตร์เช่น ทรานเกรสชัน (2017), เดอะฟาเธอร์ (2019), ลาสต์คอล (2020) และ วีเมนคราย (2021) นับตั้งแต่ที่เธอก้าวสู่ระดับสากลในปี ค.ศ. 2020 เธอได้เป็นส่วนหนึ่งของผลงานการแสดงของอเมริกาหลายเรื่อง ได้แก่ เดอะบับเบิ้ล ของจัดด์ แอพะทาว (2022) และภาพยนตร์สยองขวัญของเอ24 เรื่อง บอดีส์ บอดีส์ บอดีส์ (2022)
แหล่งข้อมูลอื่น

มาเรีย บากาโลวา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:Rotten-tomatoes-person
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  สหรัฐ 
↑  บัลแกเรีย: Мария Вълчева Бакалова, อักษรโรมัน: Mariya Valcheva Bakalova, สัทอักษรสากล: [mɐˈrijɐ ˈvɤɫt͡ʃɛvɐ bɐˈkaɫovɐ].
ภาษาลาดัก

| ภาษาลาดัก |
| --- | --- |
ལ་དྭགས་སྐད་ La-dwags skad

ประเทศที่มีการพูด: ประเทศอินเดีย, ประเทศจีน
ภูมิภาค: ลาดัก
ชาติพันธุ์: ชาวลาดัก
จำนวนผู้พูด: 110,826 คน  (2011 census)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ทิเบต-กาเนารีโบดิชทิเบตลาดัก–บัลติภาษาลาดัก
ระบบการเขียน: อักษรทิเบต
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: lbj – Ladakhi zau – Zangskari
ภาษาลาดัก (ทิเบต: ལ་དྭགས་སྐད་; La-dwags skad) หรือภาษาโภติ หรือที่นักภาษาศาสตร์เรียกว่าภาษาทิเบตโบราณตะวันตก เป็นภาษาหลักของชาวลาดักในรัฐชัมมูและกัษมีระ และใช้พูดในบัลติสถาน ภาษาลาดักใกล้เคียงกับภาษาทิเบต ชาวลาดักเองก็มีวัฒนธรรมหลายอย่างใกล้ชิดกับชาวทิเบต รวมทั้งนับถือศาสนาพุทธแบบทิเบตด้วย อย่างไรก็ตาม ภาษาลาดักกับภาษาทิเบตกลางไม่สามารถเข้าใจกันได้ แม้ว่าจะมีการเขียนที่ถ่ายทอดมาจากภาษาทิเบตโบราณ มีผู้พูดภาษาลาดักในอินเดีย 200,000 คน และอาจจะมีอีกราว 12,000 คนในทิเบตที่อยู่ภายใต้การปกครองของจีน  สำเนียงย่อยหลายสำเนียง ส่วนใหญ่ไม่มีวรรณยุกต์ ยกเว้นสำเนียงสโตตสกัตและสำเนียงลาดักบนที่มีวรรณยุกต์เหมือนภาษาทิเบตกลาง
อักษร

ภาษาลาดักเขียนด้วยอักษรทิเบต โดยชาวลาดักจะออกเสียงตรงตามตัวอักษรและออกเสียงอุปสรรค ปัจจัย อักษรนำที่มักจะไม่ออกเสียงในภาษาทิเบตสำเนียงอัมโด คาม อู่จั้งและลาซา แนวโน้มการออกเสียงแบบนี้ ยังพบในภาษาบัลติอีกด้วย ตัวอย่างเช่น sta 'ขวาน ' ภาษาทิเบตออกเสียงเป็น [ta] แต่ภาษาลาดักยังออกเสียงเป็น [sta] ’bras 'ข้าว' ภาษาทิเบตออกเสียงเป็น[dre]  ส่วนชาวลาดักออกเสียงเป็น [dras] การถอดเป็นอักษรโรมันใช้วิธีการเดียวกับภาษาฮินดี