stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก กลุ่มบี
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส | 8 | 7 | 1 | 0 | 29 | 3 | +26 | 22 | เข้ารอบสำหรับ รอบสุดท้าย |  | — | 4–0 | 1–0 | 2–0 | 14–0 |
| 2 |  เนเธอร์แลนด์ | 8 | 6 | 0 | 2 | 17 | 7 | +10 | 18 | เข้ารอบสำหรับ รอบสุดท้าย |  | 1–2 | — | 3–0 | 1–0 | 3–0 |
| 3 |  กรีซ | 8 | 4 | 1 | 3 | 14 | 8 | +6 | 13 | ผ่านเข้าสู่ เพลย์ออฟ ผ่าน เนชันส์ลีก |  | 2–2 | 0–1 | — | 2–1 | 5–0 |
| 4 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 8 | 2 | 0 | 6 | 9 | 10 | −1 | 6 |  |  | 0–1 | 1–2 | 0–2 | — | 3–0 |
| 5 |  ยิบรอลตาร์ | 8 | 0 | 0 | 8 | 0 | 41 | −41 | 0 |  |  | 0–3 | 0–6 | 0–3 | 0–4 | — |
แหล่งที่มา: ยูฟ่า
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไข
ผู้ทำประตู

มีการทำประตู 69 ประตู จากการแข่งขัน 20 นัด เฉลี่ย 3.45 ประตูต่อนัด
การทำประตู 9 ครั้ง
กีลียาน อึมบาเป
การทำประตู 5 ครั้ง
จิออร์จิออส มาซูราส
การทำประตู 3 ครั้ง
ออลีวีเย ฌีรู
อานาสตาซิออส บากาเซตัส
โกดี คักโป
แคลวิน สเต็งส์
เวาต์ เวคอสต์
การทำประตู 2 ครั้ง
กีงส์แล กอมาน
ยูซุฟ ฟอฟานา
มาร์กุส ตูว์ราม
กอนสตันตีโนส มัฟโรปาโนส
นาตัน อาเก
เอฟวัน เฟอร์กูสัน
อาดัม ไอดาห์
มิคีย์ จอห์นสตัน
การทำประตู 1 ครั้ง
ฌอนาต็อง โกลส
อุสมาน แดมเบเล
อ็องตวน กรีแยซมาน
ร็องดาล กอโล มัวนี
แบ็งฌาแม็ง ปาวาร์
อาดรีแย็ง ราบีโย
โอเรเลียง ชัวเมนี
ดาโย อูว์ปาเมกาโน
วาแรน ซาอีร์-เอมรี
จิออร์จอส จิอาคูมาคิส
โฟติส ไอโออันนิดิส
ดิมิตริออส เปลคัส
มาโนลิส ซิโอปิส
แม็มฟิส เดอไป
มาร์เติน เดอ โรน
ควีลินส์ชี ฮาร์ตมัน
เติน โกปไมเนิร์ส
เฟอร์จิล ฟัน ไดก์
มัตส์ วีเอฟเฟอร์
นาทาน คอลลินส์
แมตต์ ดอเฮอร์ตี
คัลลัม โรบินสัน
การทำเข้าประตูตัวเอง 1 ครั้ง
อายเมน มูเอลฮี (ในนัดที่พบกับ ฝรั่งเศส)
อีทาน ซานโตส (ในนัดที่พบกับ ฝรั่งเศส)
การคาดโทษ

| ทีม | ผู้เล่น | นัดที่โดนลงโทษ | นัดที่ถูกคาดโทษ |
| --- | --- | --- | --- |
|  ยิบรอลตาร์ | เลียม วอลเกอร์ |  พบ เนเธอร์แลนด์ (27 มีนาคม 2023) | พบ ฝรั่งเศส (16 มิถุนายน 2023) |
|  กรีซ | กอนสตันตีโนส มัฟโรปาโนส |  พบ ฝรั่งเศส (19 มิถุนายน 2023) | พบ เนเธอร์แลนด์ (7 กันยายน 2023) |
|  กรีซ | ดิมิตริออส โคอูร์เบลิส |  พบ ฝรั่งเศส (19 มิถุนายน 2023)  พบ เนเธอร์แลนด์ (7 กันยายน 2023)  พบ เนเธอร์แลนด์ (16 ตุลาคม 2023) | พบ ฝรั่งเศส (21 พฤศจิกายน 2023) |
|  กรีซ | เปตรอส มันตาลอส |  พบ กรีซ (16 มิถุนายน 2023)  พบ เนเธอร์แลนด์ (7 กันยายน 2023)  พบ เนเธอร์แลนด์ (16 ตุลาคม 2023) | พบ ฝรั่งเศส (21 พฤศจิกายน 2023) |
|  เนเธอร์แลนด์ | แด็นเซิล ดึมฟรีส |   พบ อาร์เจนตินา ใน ฟุตบอลโลก 2022 (9 ธันวาคม 2022) | พบ ฝรั่งเศส (24 มีนาคม 2023) |
|  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | แมตต์ ดอเฮอร์ตี |  พบ กรีซ (16 มิถุนายน 2023) | พบ ยิบรอลตาร์ (19 มิถุนายน 2023) |
แหล่งข้อมูลอื่น

UEFA Euro 2024, UEFA.com
European Qualifiers, UEFA.com
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก |
| --- | --- |
 รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  กลุ่ม จี  กลุ่ม เอช  กลุ่ม ไอ  กลุ่ม เจ  เพลย์ออฟ 
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23
มณฑลเจียงซี
ภูมิศาสตร์

มีลักษณะสำคัญเป็นภูเขา 36% และทิวเขาเล็กทอดยาวต่อกัน 42% ที่เหลือเป็นที่ราบและแม่น้ำ
มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 18 องศาเซลเซียส  ปริมาณน้ำฝนตลอดปีเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 1,341 - 1,940 มิลลิเมตร โดยทางใต้ ตะวันออก และเขตภูเขาจะมีฝนตกชุกมากกว่าทางเหนือ ตะวันตก
เขตการปกครอง

มณฑลเจียงซีแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัด 11 แห่ง ทั้งหมดมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด
| เขตการปกครองของมณฑลเจียงซี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  หนานชาง จิ่งเต๋อเจิ้น ผิงเซียง จิ่วเจียง ซินยฺหวี ยิงถัน กั้นโจว จี๋อัน อี๋ชุน ฝู่โจว ชั่งเหรา 
| ชื่อ | อักษรจีน | พินอิน | ภาษากั้นในอักษรโรมัน |  |  |  |  |  |
| นครหนานชาง | 南昌市 | Nánchāng Shì | lan31 chɔŋ11 si32 |  |  |  |  |  |
| นครจิ่งเต๋อเจิ้น | 景德镇市 | Jǐngdézhèn Shì | ćin2 tɛt41 cǝn31 si32 |  |  |  |  |  |
| นครผิงเซียง | 萍乡市 | Píngxiāng Shì | phin12 śiɔŋ11 si32 |  |  |  |  |  |
| นครจิ่วเจียง | 九江市 | Jiǔjiāng Shì | ćiu2 kɔŋ11 si32 |  |  |  |  |  |
| นครซินยฺหวี | 新余市 | Xīnyú Shì | śin11 y31 si32 |  |  |  |  |  |
| นครยิงถัน | 鹰潭市 | Yīngtán Shì | in11 ? si32 |  |  |  |  |  |
| นครกั้นโจว | 赣州市 | Gànzhōu Shì | ? cǝu11 si32 |  |  |  |  |  |
| นครจี๋อัน | 吉安市 | Jí'ān Shì | ćit41 ŋɔn11 si32 |  |  |  |  |  |
| นครอี๋ชุน | 宜春市 | Yíchūn Shì | ńi31 chun11 si32 |  |  |  |  |  |
| นครฝู่โจว | 抚州市 | Fǔzhōu Shì | ? cǝu11 si32 |  |  |  |  |  |
| นครชั่งเหรา | 上饶市 | Shàngráo Shì | sɔŋ32 ? si32 |  |  |  |  |  |
นครระดับจังหวัดเหล่านี้แบ่งย่อยเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอ ทั้งหมด 100 แห่ง (ประกอบด้วย 23 เขต, 11 นครระดับอำเภอ, และ 66 อำเภอ) และแบ่งย่อยอีกเป็นระดับตำบลทั้งหมด 1,548 แห่ง (ประกอบด้วย 770 เมือง, 651 ตำบล, 7 ตำบลชาติพันธุ์, และ 120 แขวง)
เศรษฐกิจ

เจียงซีมีการทำฟาร์มที่พัฒนาไปไกล นับเป็นผู้ผลิตพืชประเภทข้าวรายหลักแห่งหนึ่งของประเทศ และมีพืชเศรษฐกิจได้แก่ เรพซีด (เมล็ดให้น้ำมันจำพวกมัสตาร์ด) อ้อย ฝ้าย
เจียงซีเป็นแหล่งผลิตแร่ธาตุต่าง ๆ ได้แก่ ทังสเตน ถ่านหิน เหล็ก ตะกั่ว สังกะสี ไนโอเบียม หินเกลือ และดินสำหรับปั้นหม้อเป็นต้น เครื่องถ้วยชามของจิ่งเต๋อเจิ้น ซึ่งมีประวัติศาสตร์อันยาวนานด้านเครื่องเคลือบดินเผาก็เป็นที่ต้องการของตลาดทั่วโลกด้วย
ประชากร

มีประชากร 42,840,000 คน ความหนาแน่น 257/ก.ม. จีดีพี 349.6 พันล้านเหรินหมินปี้ ต่อประชากร 8160 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
คมนาคม

มณฑลเจียงซีมีระบบการคมนาคมที่สะดวกสบาย ทั้งทางบกและทางน้ำ การขนส่งระบบราง มีเส้นทางรถไฟเชื่อมต่อมณฑลใกล้เคียง อาทิ เจ้อเจียง อันฮุย ฯลฯ ระยะทางกว่า 2,241 กิโลเมตร มีสถานีรองรับผู้โดยสาร 200 สถานี   เจียงซีมีชุมทางเส้นทางหลวงอยู่ในเมืองสำคัญ อาทิ หนันชาง กั้นโจว จี๋อัน อู๋โจว อี๋ชุน ฯลฯ เชื่อมต่อเป็นเครือข่ายเส้นทางหลวง ที่มีความยาวรวมกว่า 37,318 กิโลเมตร ทั้งนี้เป็นเส้นทางทันสมัยถึง 30.48%
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มณฑลเจียงซี เก็บถาวร 2009-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาจีน)
"แผนที่ของมณฑลเจียงซีพร้อมคำอธิบาย" จากปี 1573 ถึง 1620
ข้อมูลทางเศรษฐกิจของมณฑลเจียงซี ที่องค์การสภาพัฒนาการค้าฮ่องกง
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
ฟุตบอลลีกคัพ 2016 นัดชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน ฟุตบอลลีกคัพ 2016 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จะมีขึ้นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016. มันเป็นนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2015–16, ฤดูกาลที่ 56 ของ ฟุตบอลลีกคัพ, การแข่งขันสำหรับ 92 ทีม ใน พรีเมียร์ลีก และ ฟุตบอลลีก. เป็นการเข้าร่วมระหว่าง ลิเวอร์พูล และ แมนเชสเตอร์ซิตี. ผู้ชนะจะได้สิทธิ์สำหรับรอบคัดเลือกรอบสามของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2016–17, จนกว่าพวกเขาจะมีสิทธิ์ที่จะได้รับของฤดูกาล ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ผ่านอันดับในลีกของพวกเขา.
ภูมิหลัง

ลิเวอร์พูลจะมีส่วนร่วมในการทำสถิติการเข้าชิงชนะเลิศสิบสองครั้ง, หลังจากก่อนหน้านี้ได้รับสถิติชัยชนะได้ถึงแปดครั้ง, หนล่าสุดในปี ค.ศ. 2012 พบกับ คาร์ดิฟฟ์ ซิตี. พวกเขาแพ้ครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2005 ต่อ เชลซี.
แมนเชสเตอร์ซิตีกำลังจะทำการลงสนามในนัดชิงชนะเลิศเป็นครั้งที่ห้าของพวกเขา, โดยมีสถิติชนะเลิศจากครั้งที่ผ่านมาได้ถึงสามครั้ง, หนสุดท้ายซึ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ในปี ค.ศ. 2014 พบกับ ซันเดอร์แลนด์.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: ฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2015–16
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ > ลิเวอร์พูล

| รอบ | คู่แข่งขัน | ผล |
| --- | --- | --- |
| รอบ 3 | คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด (เหย้า) | 1–1 (3–2 ลูกโทษ) |
| รอบ 4 | บอร์นมัท (เหย้า) | 1–0 |
| รอบ 5 | เซาแทมป์ตัน (เยือน) | 6–1 |
| รอบรองชนะเลิศ | สโตก ซิตี (เยือน) | 1–0 |
| รอบรองชนะเลิศ | สโตก ซิตี (เหย้า) | 0–1 (6–5 ลูกโทษ) |
ลิเวอร์พูล, ในฐานะทีมจาก พรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นทีมที่มีผลต่อ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2015–16, เริ่มต้นการแข่งขันในรอบที่สาม. ในการนี้พวกเขาได้ถูกจับสลากพบกับ ทีมจาก ฟุตบอลลีกทู คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด, ที่สนามเหย้าของพวกเขา, แอนฟีลด์. หลังการต่อเวลาพิเศษ ผลการแข่งขันอยู่ที่ 1–1 แต่ลิเวอร์พูลได้ผ่านเข้ารอบหลังจากชนะ การดวลลูกโทษไปได้ 3–2. ในรอบสี่พวกเขาถูกจับสลากได้เล่นในบ้านอีกครั้ง, คราวนี้พบกับเพื่อนร่วมทีมจากพรีเมียร์ลีก บอร์นมัท; พวกเขาเอาชนะได้ในเกม 1–0 หลังจากที่ประตูแจ้งเกิดของ นาแทเนียล ไคลน์ สำหรับลิเวอร์พูล.
ในรอบก่อนรองชนะเลิส, พวกเขาถูกจับสลากออกไปเยือนเพื่อนร่วมทีมจากพรีเมียร์ลีก เซาแทมป์ตัน. ที่ เซนต์แมรีส์สเตเดียม, ลิเวอร์พูล ชนะ 6–1 กับการทำแฮททริกส์จาก ดีว็อก โอรีกี, สองประตูจาก แดเนียล สเตอร์ริดจ์ และหนึ่งประตูจาก จอร์ดอน ไอบ์. ในรอบรองชนะเลิศทั้งสองเลก, ลิเวอร์พูลถูกจับสลากพบกับ สโตก ซิตี. ที่สนาม บริแทนเนียสเตเดียม, ลิเวอร์พูลชนะในเลกแรก 1–0 เนื่องจากประตูชัยของ จอร์ดอน ไอบ์. อย่างไรก็ตาม, พวกเขาพ่ายแพ้ในเลกที่สอง 1–0 ที่แอนฟีลด์, ถือเป็นความพ่ายแพ้นัดแรกในเกมนัดเหย้าในรอบรองชนะเลิศฟุตบอลลีกคัพ, ทำให้จำเป็นต้องมีการดวลลูกโทษตัดสินซึ่งผลปรากฏว่า ลิเวอร์พูล 6–5; ผู้รักษาประตู ซีมง มีญอแล เซฟลูกโทษจาก ปีเตอร์ เคราช์ และ มาร์ก มูเนียซา พร้อมด้วย โจ แอลเลน ซึ่งงเป็นผู้ชนะคนสุดท้ายในการดวลลูกโทษ.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ > แมนเชสเตอร์ซิตี

| รอบ | คู่แข่งขัน | ผล |
| --- | --- | --- |
| รอบ 3 | ซันเดอร์แลนด์ (เยือน) | 4–1 |
| รอบ 4 | คริสตัล พาเลซ (เหย้า) | 5–1 |
| รอบ 5 | ฮัลล์ ซิตี (เหย้า) | 4–1 |
| รอบรองชนะเลิศ | เอฟเวอร์ตัน (เยือน) | 1–2 |
| รอบรองชนะเลิศ | เอฟเวอร์ตัน (เหย้า) | 3–1 |
แมนเชสเตอร์ซิตี, ในฐานะทีมจากพรีเมียร์ลีกที่มีผลต่อ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2015–16, เริ่มต้นในรอบที่สาม, ในการนี้พวกเขาได้ถูกจับสลากออกไปเยือนพบกับ ซันเดอร์แลนด์. ที่สนาม สเตเดียมออฟไลต์, แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะ 4–1 โดยได้ประตูจาก เซร์คีโอ อะกูเอโร, เกฟิน เดอ เบรยเนอ, ราฮีม สเตอร์ลิง และการทำเข้าประตูตัวเองจาก วีโต มันโนเน. ในรอบต่อไปพวกเขาได้ถูกจับสลากเล่นเกมเหย้าพบกับ คริสตัล พาเลซ. ที่สนาม เอติฮัด สเตเดียม, แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะ 5–1 โดยได้ประตูจาก วีลฟรีด โบนี, เดอ เบรยเนอ, เคเลชี ไอเฮอานาโช, ยาย่า ตูเร และ มานูเอล การ์ซีอา.
ในรอบก่อนรองชนะเลิศ พวกเขาได้ถูกจับสลากพบกับ ฮัลล์ ซิตี ในนัดเหย้า, พวกเขาชนะไปได้ 4–1 โดยประตูมาจาก โบนี, ไอเฮอานาโช และสองประตูจาก เดอ เบรยเนอ. ในรอบรองชนะเลิศ, พวกเขาได้ถูกจับสลากพบกับ เอฟเวอร์ตัน ถึงแม้จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปก่อน 2–1 ที่ กูดิสันพาร์ก, แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะ 3–1 ที่ สนามกีฬา ซิตี ออฟ แมนเชสเตอร์ ด้วยเหตุนี้ได้ทะลุเข้าชิงชนะเลิศด้วยสกอร์รวมสองนัด 4–3 และ เช่นเดียวกันเป็นการป้องกันไม่ให้มีเกม เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี ในนัดชิงชนะเลิศ.
แมตช์ > รายละเอียด

28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
16:30 GMT
23:30 (เวลาไทย)
| ลิเวอร์พูล | 1−1 (ต่อเวลาพิเศษ) | แมนเชสเตอร์ซิตี |
| --- | --- | --- |
| โกชินยู  83' | รายงาน | เฟร์นันดินญู  49' |
ลูกโทษ
| จัน  ลูกัส  โกชินยู  ลัลลานา  | 1−3 |  เฟร์นันดินญู  นาบัส  อะกูเอโร  ย. ตูเร |
ผู้ชม: 86,206 คน
ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์
| --- | --- |
             ลิเวอร์พูล :              แมนเชสเตอร์ซิตี
ดูเพิ่ม

เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2016
มายด์

มายด์ อาจหมายถึง
บุคคล

กฤติยา วุฒิหิรัญปรีดา
กุณฑีรา ปัจฉิมสวัสดิ์
ณภศศิ สุรวรรณ
ธารธารา รุ่งเรือง
นภัสธนันท์ นิมจิรวัฒน์
ปณิศา ศรีละเลิง
ภัสราวลี ธนกิจวิบูลย์ผล
มณฑิรา สุวรรณเลิศเจริญ
ลภัสลัล จิรเวชสุนทรกุล
วรัทยา ว่องชยาภรณ์
อนิส สุวิทย์
อาทิตยา ตรีบุดารักษ์
กลุ่มดนตรี

มายด์ (วงดนตรี)
รกฟ้า

| รกฟ้า |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Myrtales
วงศ์:: Combretaceae
สกุล:: Terminalia
สปีชีส์:: T.  elliptica
ชื่อทวินาม
Terminalia elliptica Willd.

ชื่อพ้อง
 Terminalia alata Heyne ex Roth  Terminalia tomentosa (Roxb.) Wight & Arn.
รกฟ้า (ชื่อวิทยาศาสตร์: Terminalia elliptica) เป็นพืชในสกุลสมอ ลักษณะเป็นไม้ต้นผลัดใบขนาดใหญ่ สูง 20–30 เมตร เปลือกต้นขรุขระสีเทาดำ ใบเป็นใบเดี่ยวออกเรียงตรงกันข้าม ใบตอนบนออกเรียงสลับกัน รูปขอบขนานหรือขอบขนานแกมรูปไข่ ขนาด 5–10 x 10–15 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมนหรือเบี้ยว แผ่นใบหนา มีต่อม 1 คู่ที่แผ่นใบด้านล่างใกล้โคนใบ ดอกออกเป็นช่อเชิงลดแยกแขนงตามซอกใบหรือปลายยอด ดอกย่อยมีขนาดเล็ก ไม่มีกลีบดอก กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็นกลีบรูปสามเหลี่ยม 5 กลีบ เกสรตัวผู้มี 10 อัน รังไข่มี 1 ช่อง ผลเป็นผลแห้งไม่แตก ขนาด 2.5–5 x 4–6 เซนติเมตร มีปีกเป็นครีบหนา 5 ปีก ภายในผลมีเมล็ด 1 เมล็ด
รกฟ้ามีถิ่นกำเนิดในอินเดีย เนปาล และอินโดจีน ในไทยพบได้แทบทุกภาค โดยขึ้นในป่าเต็งรังและป่าเบญจพรรณ ที่ความสูง 100–1000 เมตร เปลือกรกฟ้ามีรสฝาดเฝื่อน ต้มดื่มแก้ท้องร่วง แก้ปวดเมื่อย ขับปัสสาวะ และฆ่าเชื้อรา รากมีรสเฝื่อน ใช้ขับเสมหะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รกฟ้า
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Terminalia elliptica ที่วิกิสปีชีส์
ภาษามันดาอิก

| ภาษามันดาอิก |
| --- | --- |
ࡋࡉࡔࡀࡍࡀ ࡃ ࡌࡀࡍࡃࡀࡉࡉ‎ Lishāna’d Mandāyì
ประเทศที่มีการพูด: อิรักและอิหร่าน
ภูมิภาค: อิรัก – แบกแดด, บัสรา อิหร่าน – ฆูเซสถาน
ชาติพันธุ์: ชาวมันดาอี
จำนวนผู้พูด: 5,500  (2001–2006)
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  เซมิติกเซมิติกกลางเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือแอราเมอิกแอราเมอิกตะวันออกแอราเมอิกตะวันออกเฉียงใต้ภาษามันดาอิก
รูปแบบก่อนหน้า: ภาษาแอโฟรเอชีแอติกดั้งเดิม ภาษาเซมิติกดั้งเดิมภาษาแอราเมอิกเก่าภาษาแอราเมอิกสมัยกลางภาษาแอราเมอิกกลางตะวันออกภาษามันดาอิก 
ระบบการเขียน: อักษรมันดาอิก
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: mid – ภาษามันดาอิก myz – ภาษามันดาอิกคลาสสิก
นักภาษาศาสตร์: mid ภาษามันดาอิกใหม่
 : myz ภาษามันดาอิกคลาสสิก
แผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลก (2010) ของยูเนสโกจัดให้ภาษานี้อยู่ในสถานะใกล้สูญขั้นวิกฤต
ภาษามันดาอิก หรือเฉพาะเจาะจงคือ ภาษามันดาอิกคลาสสิก เป็นภาษาที่ใช้ในศาสนามันดาอี ใกล้เคียงกับภาษาแอราเมอิก และได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มอิหร่านอื่น ๆ ทั้งในด้านไวยากรณ์และรากศัพท์ ภาษามันดาอิกคลาสสิก จัดอยู่ในภาษากลุ่มเซมิติกตะวันออก สาขาตะวันออกเฉียงเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาแอราเมอิกที่ใช้พูดในบาบิโลเนียและภาษาในเมโสโปเตเมียอื่น ๆ มีความใกล้เคียงกับภาษาซีเรียค ที่เป็นภาษาของชาวคริสต์ในตะวันออกกลาง
ภาษามันดาอิกใหม่

ภาษามันดาอิกใหม่พัฒนามาจากภาษามันดาอิก ที่จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับภาษาแอราเมอิก ภาษาแอราเมอิกเคยใช้เป็นภาษากลางในยุคอัสซีเรียและอะคีเมนิด และเป็นภาษาสำหรับการติดต่อระหว่างชาติ หลังจากนั้น ภาษาแอราเมอิกพัฒนาออกไปเป็นสองกลุ่มใหญ่คือ กลุ่มตะวันตกได้แก่ภาษาทัลมูดิกในปาเลสไตน์ ภาษาปาเลสไตน์ของชาวคริสต์ และภาษาซามาริทัน กับกลุ่มตะวันออก ได้แก่ ภาษาบาบิโลเนียยุคสุดท้าย ภาษาซีเรียคและภาษามันดาอิก
ภาษาที่ยังเหลืออยู่ของภาษาแอราเมอิกกลุ่มตะวันออกได้แก่ ภาษาแอราเมอิกใหม่กลาง (ภาษาตูโรโยและภาษามลาโซ) ภาษาแอราเมอิกใหม่ตะวันออกเฉียงเหนือ (เป็นกลุ่มใหญ่สุด ซึ่งรวมทั้งภาษาแอราเมอิกใหม่ในหมู่ชาวยิวและภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาแอราเมอิกใหม่คัลเดีย) และภาษามันดาอิกใหม่  ส่วนภาษาที่เหลือรอดของกลุ่มตะวันตกมีภาษาเดียวคือภาษาแอราเมอิกใหม่ตะวันตกที่ใช้พูดในบางหมู่บ้านในดามัสกัส ในบรรดาภาษาที่เหลือรอดเหล่านี้ ภาษามันดาอิกใหม่จัดว่าเป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาแอราเมอิกโดยตรง ในทางไวยากรณ์ ภาษามันดาอิกใหม่มีลักษณะอนุรักษนิยมเมื่อเทียบกับภาษาอราเมอิใหม่กลุ่มตะวันออกอื่น ๆ โดยยังคงใช้การเชื่อมต่อปัจจัยแบบภาษาเซมิติกยุคเก่า
ภาษามันดาอิกใหม่เหลืออยู่สามสำเนียง ใช้พูดในเมืองซุซตาร์ ชาห์ วาลติ และเดซฟูล ในฆูเซสถานตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศอิหร่าน ชุมชนชาวมันดาอีในเมืองเหล่านี้อพยพออกในช่วง พ.ศ. 2523 และเข้าไปตั้งถิ่นฐานในเมืองอะห์วาซและโคร์รัมชาห์ ซึ่งเป็นผลมาจากสงครามอิรัก-อิหร่าน
ตัวอย่างข้อความ

ข้อความข้างล่างนำมาจากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1 ในภาษามันดาอิก
มันดาอิก: ".ࡊࡅࡋ ࡀࡍࡀࡔࡀ ࡌࡀࡅࡃࡀࡋࡇ ࡀࡎࡐࡀࡎࡉࡅࡕࡀ ࡅࡁࡊࡅࡔࡈࡂࡉࡀࡕࡀ ࡊࡅࡉ ࡄࡃࡀࡃࡉࡀ. ࡄࡀࡁ ࡌࡅࡄࡀ ࡅࡕࡉࡓࡀࡕࡀ ࡏࡃࡋࡀ ࡏࡉࡕ ࡓࡄࡅࡌ ࡅࡆࡁࡓ ࡁࡄࡃࡀࡃࡉࡀ‎"
ปริวรรต: "kul ānāʃā māudālẖ āspāsiutā ubkuʃᵵgiātā kui hdādiā. hāb muhā utirātā ʿdlā ʿit rhum uzbr bhdādiā."
แปลไทย: "มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรีและสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"
วรรณกรรม

Theodor Nöldeke. 1862. "Ueber die Mundart der Mandäer," Abhandlungen der Historisch-Philologischen Classe der königlichen Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen 10: 81–160.
Theodor Nöldeke. 1964. Mandäische Grammatik, Halle: Waisenhaus; reprint Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft with Appendix of annotated handnotes from the hand edition of Theodor Nöldeke by Anton Schall.
Svend Aage Pallis. 1933. Essay on Mandaean Bibliography. London: Humphrey Milford.
Franz Rosenthal. 1939. "Das Mandäische," in Die aramaistische Forschung seit Th. Nöldeke’s Veröffentlichungen. Leiden: Brill, pp. 224–254.
Ethel S. Drower and Rudolf Macuch. 1963. A Mandaic Dictionary. Oxford: Clarendon Press.
Rudolf Macuch. 1965. Handbook of Classical and Modern Mandaic. Berlin: De Gruyter.
Rudolf Macuch. 1989. Neumandäische Chrestomathie. Wiesbaden: Harrasowitz.
Macuch, Rudolf (1993). Neumandäische Texte im Dialekt von Ahwaz. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 3447033827.
Joseph L. Malone. 1997. Modern and Classical Mandaic Phonology, in Phonologies of Asia and Africa, edited by Alan S. Kaye. Winona Lake: Eisenbrauns.
Rainer M. Voigt. 2007."Mandaic," in Morphologies of Asia and Africa, in Phonologies of Asia and Africa, edited by Alan S. Kaye. Winona Lake: Eisenbrauns.
Kim, Ronald (2008). "Stammbaum or Continuum? The Subgrouping of Modern Aramaic Dialects Reconsidered". Journal of the American Oriental Society. 128 (3): 505–510.
Müller-Kessler, Christa (2009). "Mandaeans v. Mandaic Language". Encyclopaedia Iranica.
Charles G. Häberl. 2009. The Neo-Mandaic Dialect of Khorramshahr. Wiesbaden: Harrassowitz.
Häberl, Charles G. (2012). "Neo-Mandaic". The Semitic Languages: An International Handbook. Berlin-Boston: Walter de Gruyter. pp. 725–737. ISBN 9783110251586.
Burtea, Bogdan (2012). "Mandaic". The Semitic Languages: An International Handbook. Berlin-Boston: Walter de Gruyter. pp. 670–685. ISBN 9783110251586.
Al-Mubaraki, Brayan Majid (2001). A Mandaean Language Teaching Book. Sydney. ISBN 0-9585705-9-0.
Al-Mubaraki, Brayan Majid; Mubaraki, Brayan; Al-Mubaraki, Majid Fandi (2006). A Mandaic Dictionary. Sydney: Mandaic Aramaic. ISBN 1-876888-10-5.
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
Mandaic lexicon online เก็บถาวร 2016-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Semitisches Tonarchiv: Tondokument "Ginza Einleitung" — a recording of the opening of the Ginza Rabba spoken by a Mandaean priest.
Semitisches Tonarchiv: Tondokument "Ahwâz Macuch 01 A Autobiographie" — a recording of autobiographical material by Sâlem Çoheylî in Neo-Mandaic.
Mandaic.org เก็บถาวร 2018-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Information on the Neo-Mandaic Dialect of Khorramshahr
| ด ค กภาษาแอราเมอิกใหม่ |
| --- | --- |
แอราเมอิกใหม่-ยิว:  ภาษาลิซานิด โนซาน  ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน  ภาษาฮูลัวลา  ภาษาลิซานา เดนี  ภาษาลิซาน ดิดัน 
แอราเมอิกใหม่-คริสต์:  ภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรีย  ภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน  ภาษาซูริท  ภาษาแอราเมอิกใหม่ตะวันตก  ภาษาเฮอร์เตวิน  ภาษากอย ซันจัก ซูรัต  ภาษามลาโซ  ภาษาเซนายา  ภาษาตูโรโย 
แอราเมอิกใหม่อื่น ๆ:  ภาษาแอราเมอิกใหม่  ภาษามันดาอิก  ภาษาแอราเมอิกสะมาริตัน 
 ดูเพิ่ม ตระกูลภาษาแอฟโฟร-เอเชียติก ภาษากลุ่มเซมิติก กลุ่มภาษาแอราเมอิก 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ
มัตสึโอกะ มาซาฮิโระ

| มัตสึโอกะ มาซาฮิโระ |
| --- | --- |
松岡 昌宏
เกิด:  (1977-01-11) 11 มกราคม ค.ศ. 1977 (47 ปี) ซัปโปโระ, ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ:  นักตีกลอง  นักแสดง 
ปีปฏิบัติงาน: 1990–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ร็อก
เครื่องดนตรี:  กลอง  เพอร์คัชชัน 
ค่ายเพลง:  โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์  ยูนิเวอร์ซัลมิวสิกเจแปน  เจสตรอม 
 นักดนตรี
มัตสึโอกะ มาซาฮิโระ (ญี่ปุ่น: 松岡 昌宏; โรมาจิ: Matsuoka Masahiro; เกิดวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1977) เป็นักตีกลองและนักแสดงชาวญี่ปุ่น และยังเป็นสมาชิกวงโทกิโอ
ผลงาน

| ปี | ชื่อ | สื่อ | บท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1993 | Ichigo Hakusho | TV |  |  |
| 1994 | Hana no Ran | TV | Ashikaga Yoshihisa | ละครไทงะ |
| 1994 | Ari yo Sabara | TV |  |  |
| 1995 | Watashi, Mikata Desu | TV |  |  |
| 1996 | Hideyoshi | TV | Mori Ranmaru | ละครไทงะ |
| 1996 | Nurse no Oshigoto | TV |  | แขกรับเชิญ |
| 1996 | Yuzurenai Yoru | TV |  |  |
| 1997 | Psychometrer Eiji | TV | Eiji | บทนำหลักครั้งแรก |
| 1997 | Nurse no Oshigoto 2 | TV |  | แขกรับเชิญ |
| 1998 | Love and Peace | TV | Kenta Horiguchi | บทนำหลัก |
| 1999 | Psychometrer Eiji 2 | TV | Eiji | บทนำหลัก |
| 1999 | Tengoku ni Ichiban Chikai Otoko | TV | Shiro Amakasu | บทนำหลัก |
| 2000 | Shokatsu | TV |  | บทนำหลัก |
| 2001 | Tengoku ni Ichiban Chikai Otoko 2 | TV | Kazuya Okinoshima | บทนำหลัก |
| 2002 | Nurseman | TV | Takasawa Yujiro | บทนำหลัก |
| 2003 | Musashi | TV | Kojiro Sasaki | ละครไทงะ |
| 2003 | Manhattan Love Story | TV | Tencho | บทนำหลัก |
| 2003 | Glass Rose | วิดีโอเกม | Takashi Kagetani, Kazuya Nanase | บทนำหลัก |
| 2004 | Nurseman ga Yuku | TV | Yuujirou Takasawa | บทนำหลัก |
| 2004 | ก็อดซิลลา สงครามประจัญบาน 13 สัตว์ประหลาด | ภาพยนตร์ | Ozaki Shinichi | บทนำหลัก |
| 2006 | Yaoh | TV | Ryosuke | บทนำหลัก |
| 2007 | Oishinbo | TV | Shiro Yamaoka | บทนำ เฉพาะฉบับพิเศษ ค.ศ. 2007 |
| 2007 | Marathon | TV | Noguchi Yoji |  |
| 2008 | Ten to Chi to | TV | Kagetora Nagao | บทนำหลัก |
| 2008 | Yasuko to Kenji | TV | Oki Kenji | บทนำหลัก |
| 2009 | Hissatsu Shigotonin 2009 | TV | Ryoji | ซีรีส์ฮิซซัตสึ |
| 2010 | Kaibutsu Kun | TV | Demokin | ซีซัน ค.ศ. 2010 |
| 2016 | Kaseifu no Mitazono | TV | Mitazono | บทนำหลัก |
แหล่งข้อมูลอื่น

Tokio Official Website เก็บถาวร 2021-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มัตสึโอกะ มาซาฮิโระ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
มัตสึโอกะ มาซาฮิโระ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
ภูมิศาสตร์โซมาเลีย

ประเทศโซมาเลีย
ประเทศโซมาเลีย ตั้งอยู่ที่บริเวณจะงอยแอฟริกา มีประเทศเอธิโอเปียตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ประเทศจิบูตีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ อ่าวเอเดนอยู่ทางทิศเหนือ มหาสมุทรอินเดียอยู่ทางทิศตะวันออก และประเทศเคนยาอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ด้วยเนื้อที่ 637,657 ตารางกิโลเมตร ภูมิประเทศของโซมาเลียส่วนใหญ่ประกอบด้วยที่ราบและที่ราบสูง โซมาเลียมีชายฝั่งยาวกว่า 3,300 กิโลเมตร ในระยะที่ยาวที่สุดในทวีปแอฟริกาและตะวันออกกลาง
ข้อมูล

ที่ตั้ง:
จะงอยแอฟริกา, บริเวณขอบอ่าวเอเดนและมหาสมุทรอินเดีย, ทางทิศตะวันออกของประเทศเอธิโอเปีย
พิกัดทางภูมิศาสตร์:
10°00′N 49°00′E﻿ / ﻿10.000°N 49.000°E﻿ / 10.000; 49.000
แผนที่อ้างอิง:
แอฟริกา
พื้นที่:

รวม:
637,657 ตารางกิโลเมตร (246,600 ตารางไมล์)

ผืนดิน:
627,337 ตารางกิโลเมตร (242,216 ตารางไมล์)

น้ำ:
10,320 ตารางกิโลเมตร (3,984 ตารางไมล์)
พื้นที่ - เปรียบเทียบ:
มีขนาดเล็กกว่ารัฐเท็กซัส
ขอบเขตผืนดิน:

รวม:
2,366 กิโลเมตร (1,470 ไมล์)

ชายแดน:
ประเทศจิบูตี 58 กิโลเมตร (36 ไมล์), ประเทศเอธิโอเปีย 1,626 กิโลเมตร (1,010 ไมล์) และประเทศเคนยา 682 กิโลเมตร (423 ไมล์)
ชายฝั่ง:
3,300 กิโลเมตร (1,879 ไมล์)
การเรียกร้องทางทะเล:

ดินแดนในทะเล:
200 nmi (370.4 km; 230.2 mi)
ภูมิอากาศ:
หลักทะเลทราย; ธันวาคม-กุมภาพันธ์ - มรสุมตะวันออกเฉียงเหนือมีอุณหภูมิในระดับปานกลางในภาคเหนือและร้อนมากในภาคใต้; พฤษภาคม-ตุลาคม - มรสุมตะวันตกเฉียงใต้, ร้อนระอุในภาคเหนือและร้อนในภาคใต้ปริมาณน้ำฝนที่ผิดปกติช่วงเวลาที่ร้อนและชื้น (tangambili) ระหว่างมรสุม
ภูมิประเทศ:
ส่วนใหญ่เป็นที่ราบที่ราบสูงลูกคลื่นที่จะขึ้นไปบนเนินเขาในภาคเหนือ
ที่สุดของระดับความสูง:

จุดต่ำสุด:
มหาสมุทรอินเดีย 0 เมตร (0 ฟุต)

จุดสูงสุด:
Shimbiris 2,416 เมตร (7,926 ฟุต)
ทรัพยากรธรรมชาติ:
ยูเรเนียมและเงินสำรองไมส่วนใหญ่ของแร่เหล็กดีบุกยิปซั่ม, อะลูมิเนียมทองแดง, เกลือ, แก๊สธรรมชาติ
การใช้ที่ดิน:

ที่ดินทำกิน: 1.64%

พืชถาวร: 0.04%

อื่น ๆ: 98.32% (2005)
ที่ดินในเขตชลประทาน: 2,000 ตารางกิโลเมตร (772 ตารางไมล์) (2003)
ภัยธรรมชาติ:
ภัยแล้งที่เกิดขึ้น; พายุฝุ่นบ่อยที่ราบภาคตะวันออกในช่วงฤดู​​ร้อน; น้ำท่วมในช่วงฤดู​​ฝน
อันตรายที่มนุษย์สร้างขึ้น:
ทะเลทราย; ตัดไม้ทำลายป่า; พังทลายของดิน; ทิ้งของเสีย; ประมงมากเกินไป
ทะเลทราย; ตัดไม้ทำลายป่า; กินหญ้ามากเกินไป; พังทลายของดิน; ทิ้งเสีย; overfishing

ตกลง: ความหลากหลายทางชีวภาพเป็นทะเลทรายสายพันธุ์, กฎหมายทะเลการป้องกันชั้นโอโซน

ลงนาม แต่ไม่อนุมัติ:
โยนทะเล, ห้ามทดลองนิวเคลียร์
จุดที่สุด

นี่คือรายการของจุดที่สุดของประเทศโซมาเลียจุดที่อยู่ไกลออกไปทางทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออก หรือทิศตะวันตกมากกว่าตำแหน่งอื่น ๆ
จุดเหนือสุด - Alula Lagoon, Bari region
จุดตะวันออกสุด - Ras Hafun, Bari region*
จุดใต้สุด - the point at which the border with Kenya enters the Indian Ocean, Jubbada Hoose region
จุดตะวันตกสุด - ส่วนตะวันตกของชายแดนเคนยา**
* และนี่ก็เป็นจุดตะวันออกสุดของทวีปแอฟริกา
** โซมาเลียไม่ได้มีจุดตะวันตกมากที่สุดในส่วนตะวันตกของเส้นขอบถูกสร้างขึ้นโดยลองจิจูด 41