stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอลวิสเพรสลีย์ (อัลบั้ม)
รายชื่อเพลง > 2011 legacy edition reissue > แผ่นที่  2

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Rip It Up" | Robert Blackwell and John Marascalco | 1:50 |
| 2. | "Love Me" | Jerry Leiber and Mike Stoller | 2:41 |
| 3. | "When My Blue Moon Turns to Gold Again" | Gene Sullivan and Wiley Walker | 2:18 |
| 4. | "Long Tall Sally" | Robert Blackwell, Enotris Johnson, Richard Penniman | 1:51 |
| 5. | "First in Line" | Aaron Schroeder and Ben Weisman | 3:21 |
| 6. | "Paralyzed" | Otis Blackwell and Elvis Presley | 2:18 |
| 7. | "So Glad You're Mine" | Arthur Crudup | 2:18 |
| 8. | "Old Shep" | Red Foley | 4:10 |
| 9. | "Ready Teddy" | Robert Blackwell and John Marascalco | 1:55 |
| 10. | "Anyplace is Paradise" | Joe Thomas | 2:26 |
| 11. | "How's the World Treating You?" | Chet Atkins and Boudleaux Bryant | 2:23 |
| 12. | "How Do You Think I Feel" | Webb Pierce and Wiley Walker | 2:10 |
| 13. | "I Want You, I Need You, I Love You" | Lou Kosloff and George Mysels | 2:40 |
| 14. | "Hound Dog" | Jerry Leiber and Mike Stoller | 2:16 |
| 15. | "Don't Be Cruel" | Otis Blackwell and Elvis Presley | 2:30 |
| 16. | "Anyway You Want Me (That's How I Will Be)" | Cliff Owens and Aaron Schroeder | 2:13 |
| 17. | "Too Much" | Lee Rosenberg and Bernard Weinman | 2:31 |
| 18. | "Playing for Keeps" | Stan Kesler | 2:50 |
| 19. | "Love Me Tender" | Vera Matson and Elvis Presley | 2:41 |
เอส แอนดรอมิดา

เอส แอนดรอมิดา (อังกฤษ: S Andromedae หรือ SN 1885A) คือซูเปอร์โนวาในดาราจักรแอนดรอมิดา เป็นซูเปอร์โนวาเพียงแห่งเดียวเท่าที่นักดาราศาสตร์สังเกตเห็นในดาราจักรแห่งนั้นจนถึงปัจจุบัน และเป็นซูเปอร์โนวานอกทางช้างเผือกเพียงแห่งเดียว บางครั้งเรียกกันในชื่อ "ซูเปอร์โนวา 1885"
ซูเปอร์โนวานี้ค้นพบเมื่อ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1885 โดย แอนสท์ ฮาร์ทวิช ขณะทำงานอยู่ที่หอดูดาวดอร์แพท (ทาร์ทู) ในเอสโตเนีย มันมีความสว่างสูงสุดถึงระดับ 6 แล้วค่อยจางลงไปเป็น 16 ในราวเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1890 รายงานเบื้องต้นแจ้งว่ามันมีสีค่อนข้างแดง และมีความสว่างลดลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นลักษณะผิดปกติของซูเปอร์โนวาประเภท Ia แต่ไม่มีข้อมูลสเปกตรัมอื่นใดให้ศึกษาเพิ่มเติมอีก
ปี ค.ศ. 1988 นักดาราศาสตร์ อาร์. เอ. เฟเซน และคนอื่น ๆ ใช้กล้องโทรทรรศน์ขนาด 4 นิ้ว คือกล้อง Mayall ที่ Kitt Peak พบเศษส่วนที่อุดมด้วยโลหะจากการระเบิดครั้งนี้ การสังเกตการณ์เพิ่มเติมทำโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในปี ค.ศ. 1995
เอลีอับ

รายชื่อ
เอลีอับ (อังกฤษ: Eliab, Eliaab) เป็นชื่อผู้ชายที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูสามครั้ง โดยเป็นบุตรของเฮโลน ปัลลู และเจสซี ตามลำดับ มีเพียงแค่คนสุดท้ายเท่านั้นที่มีการลงรายละเอียด
เอลีอับบุตรเฮโลน

หนังสือกันดารวิถี 1:9 ระบุไว้ว่า เอลีอับบุตรเฮโลนเป็นหนึ่งในผู้นำชนเผ่าอิสราเอล และเจ้าชายจากตระกูลเศบูลุน
เอลีอับบุตรปัลลู

หนังสือกันดารวิถี 16:1 และหนังสือกันดารวิถี 26:8-9 ระบุว่าเอลีอับเป็นบุตรของปัลลู และเป็นบิดาของเนมูเอล ดาธาน และอาบีรัม จากตระกูลรูเบน
เอลีอับบุตรเจสซี

เอลีอับแห่งเบธเลเฮมจากเผ่ายูดาห์เป็นบุตรคนโตของเจสซี (1 Samuel 16:6 และ 1 Chronicles 2:13) และเป็นพี่ชายของดาวิด เขาดูสูงและมีขนดก และเป็นบุคคลแรกที่ศาสดาซามูเอลพิจารณาเป็นกษัตริย์อิสราเอล หลังผิดวังกับพระเจ้าซาอูล รูปลักษณ์ของเขาตรงกับสิ่งที่ซามูเอลมองเห็นกับซาอูลในตอนแรก และซามูเอลอาจพิจารณาให้เขาเป็นผู้ที่ 'พระองค์ทรงเจิมตั้งไว้' อย่างไรก็ตาม พระเจ้าตรัสแก่ซามูเอลว่าเอลีอับไม่ได้มีใจพอที่จะเป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอล:
ซามูเอลจึงพิจารณาคัดเลือกพี่น้องของเอลีอับแต่ละคน ผู้อธิบายบางคนเสนอแนะว่าเหตุที่เอลีอับถูกปฏิเสธเป็นเพราะอารมณ์โกรธ เนื่องจากเขาโต้แย้งกับดาวิดก่อนที่ดาวิดจะไปสู้กับโกลิอัท โดยกล่าวหาดาวิดว่าหยิ่งผยองและอวดดี
เอลเดอร์ก็อด

เอลเดอร์ก็อด หรือ เทพโบราณ (อังกฤษ: Elder God) เป็นศัพท์ซึ่งใช้เรียกเทพสมมุติในวรรณกรรมกลุ่มตำนานคธูลู (Cthulhu Mythos) ซึ่งมีที่มาจากบทประพันธ์ของ เอช. พี. เลิฟคราฟท์
ลักษณะโดยทั่วไป

ในงานประพันธ์หลังจากสมัยของเลิฟคราฟท์ เอลเดอร์ก็อดเป็นกลุ่มเทพที่ต่อสู้กับเอาเตอร์ก็อดและเกรทโอลด์วันซึ่งมาจากต่างดาว แนวคิดซึ่งเป็นการต่อสู้ระหว่างความดีและความชั่วร้ายนี้ไม่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ แต่แท้จริงแล้วเอลเดอร์ก็อดไม่ได้สนใจในความดีหรือความชั่วเลย เพียงแต่ความนึกคิดของเอลเดอร์ก็อดมักใกล้เคียงกับมนุษย์มากกว่าและเกลียดชังเกรทโอลด์วันเท่านั้น
เอลเดอร์ก็อดที่มีบทบาทมากที่สุดในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ก็คือนอเดนส์ ผู้ปกครองแห่งห้วงลึก ซึ่งมีที่มาจากเทพชื่อเดียวกันในตำนานของเคลต์ มีบทบาทช่วยเหลือตัวเอกในนิยาย The Dream-Quest of Unknown Kadath (พ.ศ. 2471) และปรากฏตัวในเรื่องสั้น The Strange High House in the Mist (พ.ศ. 2475) ต่อมานอเดนส์ได้รับบทบาทในฐานะผู้นำของเหล่าเอลเดอร์ก็อดในงานประพันธ์ของออกัสต์ เดอเลธ เลิฟคราฟท์ยังได้กล่าวถึงฮิปนอส เทพแห่งนิทราของกรีกในเรื่องสั้น Hypnos และเชื่อกันว่าเทพธิดาบาสท์ของอียิปต์โบราณก็เป็นหนึ่งในเอลเดอร์ก็อดจากเนื้อหาของเรื่องสั้น The Cats of Ulthar (พ.ศ. 2464)
ตัวอย่างของเอลเดอร์ก็อด

คธานิด  (อังกฤษ: Kthanid)
ปรากฏตัวครั้งแรกในนิยายของไบรอัน ลัมลีย์เรื่อง The Transition of Titus Crow (พ.ศ. 2518) คธานิดเป็นพี่น้องฝาแฝดของคธูลู แต่มีจิตใจดีงามและมีดวงตาเป็นสีทอง คธานิดอาศัยอยู่ในถ้ำผลึกของโลกต่างมิติ อีไลเซีย
บาสท์ (อังกฤษ: Bast)
เทพธิดาซึ่งมีหัวเป็นแมวของอียิปต์โบราณ ได้รับการกล่าวถึงในเรื่อง The Brood of Bubastis ของโรเบิร์ต บลอค บาสท์เป็นเทพผู้ควบคุมแมวทั้งในโลกนี้และโลกแห่งความฝัน มนุษย์สามารถติดต่อกับบาสท์ได้ แต่ผู้ที่ปฏิบัติต่อแมวอย่างโหดร้ายจะถูกสังหาร
นอเดนส์ (อังกฤษ: Nodens)
ยาด แธดแดก (อังกฤษ: Yad-Thaddag)
ปรากฏตัวครั้งแรกในงานประพันธ์ของไบรอัน ลัมลีย์เรื่อง Elysia (พ.ศ. 2532) เป็นเหมือนคู่แฝดด้านดีของยอก โซธอท โดยลักษณะสีสันของยาด แธดแดกจะแตกต่างจากยอก โซธอท
วอร์วาดอส (อังกฤษ: Vorvadoss)
ปรากฏตัวครั้งแรกในงานประพันธ์ของเฮนรี คัทเนอร์เรื่อง The Eater of Souls (พ.ศ. 2480) มีลักษณะเป็นร่างในชุดคลุมที่มีไฟสีเขียวลุกอยู่รอบตัวและดวงตาที่เป็นแสง บางครั้งก็ปรากฏกายเป็นหมอกสีเงินที่มีใบหน้าแบบอมนุษย์
ฮิปนอส (อังกฤษ: Hypnos)
นิทราเทพของกรีก ได้รับการกล่าวถึงในเรื่องสั้นชื่อเดียวกันของเลิฟคราฟท์ ฮิปนอสมักปรากฏร่างเป็นชายหนุ่มรูปงาม แต่ร่างจริงของฮิปนอสนั้นจะเปลี่ยนแปรไปตามแต่ฝันร้ายของมนุษย์ ฮิปนอสเป็นเทพที่อยู่ในโลกแห่งความฝัน บางครั้งฮิปนอสจะใช้เวทมนตร์แปลงร่างของมนุษย์และให้อยู่ในโลกแห่งความฝันไปตลอดกาล
เอมี ไวน์เฮาส์

| เอมี ไวน์เฮาส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เอมี เจด ไวน์เฮาส์
เกิด: 14 กันยายน ค.ศ. 1983
ที่เกิด: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 (อายุ 27 ปี)
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี,บลู-อายด์ โซล,แจ๊ส
อาชีพ: นักร้อง,นักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2003-2011
ค่ายเพลง: Island  Universal Republic Records Universal Records / Universal Republic Group
คู่สมรส: เบลค ฟิดเลอร์ (สมรส 2007; หย่า 2009)

เว็บไซต์: amywinehouse.co.uk
เอมี เจด ไวน์เฮาส์ (อังกฤษ: Amy Jade Winehouse, เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1983 - เสียชีวิต 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011) นักร้องแนวโซลชาวอังกฤษ และนักแต่งเพลงแจ๊ส
อัลบั้มชุดแรกของเธอออกในปี 2003 ชื่อชุด Frank ได้ถูกเสนอชื่อรางวัลเมอร์คิวรีไพรซ์ และเธอได้รับรางวัลไอวอร์ โนเวลโล ในปี 2004 สำหรับซิงเกิลเปิดตัวของเธอ "Stronger than Me" และอีกครั้งหนึ่งในเดือน พฤษภาคม 2007 กับซิงเกิลแรกจากอัลบั้มในปี 2006 Back to Black ในเพลง "Rehab" และต่อมาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ยังได้รับรางวัลบริทอวอร์ด สาขาศิลปินหญิงที่ดีที่สุดของเกาะอังกฤษ นอกจากนั้นยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ปี 2007 อีกด้วย
ในปี 2007 เธอชนะได้รับรางวัลแกรมมี สาขาเพลงแห่งปี ในเพลง rehab สาขาบันทึกเสียงแห่งปี
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เธอได้เข้าพิธีแต่งงานกับแฟนหนุ่ม เบลค ฟิดเลอร์ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2007 เกี่ยวกับสุขภาพเธอเป็นโรคซึมเศร้า มีปัญหาติดยาและติดเหล้า เธอเคยถูกจับกุมข้อหาครอบครองยาเสพติด พร้อมกับเบลก ฟิล์ดเดอร์-ซิวิล สามีของเธอ และในช่วงปลายปี 2007 โดนจับอีกครั้งเนื่องจากข้อหาทำร้ายร่างกายสามี แต่ทั้งสองคดีจบไปตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ทั้งคู่ได้แยกทางกันในเวลาต่อมา
ก่อนไวน์เฮาส์จะเสียชีวิต ที่รายงานว่าเธอคบหาอยู่กับเรก แทรวิสส์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ  แต่เพิ่งเลิกรากันก่อนหน้านั้นประมาณหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งอาจเป็นสาเหตุให้เธอเศร้าเสียใจ ดื่มสุราและเสพยาอย่างหนักจนเสียชีวิต
ประวัติ

เอมี ไวน์เฮาส์เกิดที่เขตเซาธ์เกท เมืองเอนฟีลด์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เธอเกิดในครอบครัวเชื้อสายยิวที่รักดนตรีแจ๊ส ครอบครัวของเธอมีสมาชิก 4 คน พ่อของเธอชื่อ มิทเชลล์ ทำงานอาชีพเป็นคนขับรถแท็กซี่ แม่ของเธอชื่อ เจนิส ทำงานอาชีพเป็นเภสัชกร และพี่ชายของเธอชื่อ อเล็กซ์ ในตอนที่เอมี่ยังเป็นเด็กพ่อของเธอมักจะร้องเพลงของแฟรงก์ ซินาตรา ซึ่งทำให้เอมีร้องเพลงแบบนั้นมาจนถึงปัจจุบัน แม้แต่ตอนที่เธอเป็นนักเรียน ครูมักจะดุเธอเรื่องร้องเพลงในห้องเรียนเสมอ
เมื่อเอมีอายุได้ 9 ขวบ คุณยายของเธอชื่อซินเธีย แนะนำให้เธอเข้าโรงเรียนสอนการแสดง ซูซิ เอิร์นชอร์ (Susi Earnshaw Theatre School) เมื่อเธออายุ 10 ขวบ เธอได้ตั้งวงเพลงแร็ปชื่อ สวีท แอนด์ เซาเออร์ (Sweet 'n' Sour) กับเพื่อนชื่อ จูเลียท แอชบี (Juliette Ashby) เอมีเรียนอยู่ที่โรงเรียนซูซิ เอิร์นชอร์ได้ 4 ปี จึงย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนสอนการแสดง ซิลเวียร์ ยัง (Sylvia Young Theatre School) เธอได้ร่วมแสดงในละครเรื่อง เดอะ แฟสท์ โชว์ (The Fast Show) กับเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ ในปีค.ศ. 1997 แต่พอเธออายุได้ 14 ปี เธอก็ถูกไล่ออกเนื่องจากไม่ตั้งใจเรียนและไปเจาะจมูกมา หลังจากนั้นเธอจึงไปเข้าโรงเรียนบริท (BRIT School) ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนศิลปะการแสดงและเทคโนโลยี ในเซลเฮิร์สท ชานเมืองครอยดอน
เส้นทางอาชีพนักร้อง > การเข้าสู่วงการ

เอมีได้กีต้าร์เป็นของตัวเองครั้งแรกเมื่ออายุ 13 ปี เธอได้เริ่มแต่งเพลง และทำงานต่างๆ เช่น เป็นนักหนังสือพิมพ์ให้กับ เวิร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนท์ นิวส์ เน็ตเวิร์ค (World Entertainment News Network) และร้องเพลงในวงดนตรีแจ๊ส เป็นต้น แฟนหนุ่มในขณะนั้นของเธอ ชื่อ ไทเลอร์ เจมส์ ซึ่งเป็นนักร้องเพลงโซลได้ส่งเทปเพลงตัวอย่างของเอมีไปให้ A&R ทำให้เธอได้เซ็นต์สัญญากับ ไอซ์แลนด์ เรคคอร์ด ยูนิเวอร์แซล (Island Records/Universal) ซึ่งอยู่ภายใต้การดำเนินงานของบริษัท 19 แมนเนจเมนท์ (19 Management) ของ ไซมอน ฟูลเลอร์ (Simon Fuller)  และกับ EMI เอมีได้ร่วมร้องเพลงและออกทัวร์กับ ชาร์รอน โจนส์ กับวงแดป-คิงส์
เส้นทางอาชีพนักร้อง > ความสำเร็จก้าวแรก

อัลบั้มชุดแรกของเธอคือ Frank วางจำหน่ายครั้งแรกวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2003 อัลบั้มชุดนี้ควบคุมดูแลโดย ซะลาม เรมิ เพลงส่วนใหญ่จะออกแนวแจ๊ส นอกจากนี้ยังมีเพลงที่เธอนำมาร้องใหม่ 2 เพลง เอมีมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงทุกเพลงในอัลบั้มนี้ เธอได้รับบทวิจารณ์ในแง่ดีอย่างล้นหลาม  พร้อมทั้งได้รับคำชมเชยมากมายว่า เนื้อเพลงเยี่ยมและน่าจับตามอง  และได้มีการเทียบเคียงเสียงร้องของเธอกับ ซาราห์ วอห์น มาซี เกรย์ และนักร้องชื่อดังคนอื่นๆอีกด้วย
อัลบั้ม Frank ติดอันดับต้นๆของ ยูเค อัลบั้มส์ ชาร์ท ในปี ค.ศ. 2004 เมื่ออัลบั้มนี้ได้ถูกเสนอชื่อขึ้นชิงบริทอวอร์ดส ในสาขา British Female Solo Artist และ British Urban Act นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวอีกด้วย ในปีเดียวกันนั้นเอง เธอได้รับ ไอวอร์ โนเวลโล อวอร์ด สาขาเพลงร่วมสมัยยอดเยี่ยม จากซิงเกิลเปิดตัว "Stronger Than Me" คู่กับโปรดิวเซอร์ของเธอ ซะลาม เรมิ ยิ่งไปกว่านั้น อัลบั้ม Frank ยังถูกเสนอชื่อขึ้นชิง เมอร์คิวรี มิวสิก ไพรซ์ อีกด้วย เอมีได้ไปร้องเพลงในเทศกาลเพลงแกลสตันบูรี และ วี เฟสติวอล ด้วย
เอมีกล่าวว่า เธอพอใจกับอัลบั้ม Frank เพียง 80% เท่านั้น เนื่องจากเพลงบางส่วนไม่ใช่ตัวเธอ  ในช่วงระหว่างการทำอัลบั้มที่ 2 เธอกล่าวว่า เธอไม่สามารถฟังเพลงในอัลบั้ม Frank ได้อีกต่อไป จริงๆคือเธอไม่เคยฟังมันได้เลย ถึงแม้เธอจะชอบร้องมัน แต่สำหรับการฟังนั้น มันคนละเรื่องเลย  เอมียังกล่าวอีกว่า เธอฟังเพลงในอัลบั้ม Frank ได้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว แต่อย่างไรก็ตามเธอก็ภูมิใจกับมัน เอมีคิดว่ามันเป็นอัลบั้มที่ยอดเยี่ยมของเธอ ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบอัลบั้มนี้ แต่เธอต้องทำให้แตกต่างออกไป
ทัวร์คอนเสิร์ต

หลังจากที่อัลบั้ม Back to Black วางจำหน่าย เอมีก็เริ่มเดินสายทัวร์คอนเสิร์ต เธอเริ่มออกทัวร์ในเดือนกันยายนและพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 หนึ่งในนั้นเป็นคอนเสิร์ตกุศลชื่อ Little Noise Sessions ที่โบสถ์ยูเนียนชาเปล ในอีสลิงตัน ลอนดอน นอกจากนี้เอมียังได้ร่วมรายการเพลงประจำปีของจูลส์ ฮอลแลนด์ ในรายการฮูทเท็นแอนนี่ ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 เอมีได้ทัวร์คอนเสิร์ตเล็กๆ 14 แห่ง และระหว่างช่วงฤดูร้อนในปีค.ศ. 2007 เอมีได้ร่วมร้องเพลงในงานเทศกาลเพลงต่างๆ เช่น เทศกาลกลาสตันเบอร์รี่, เทศกาลลอลลาโปลูซา ในชิคาโก, ร็อก เวิร์ชเทอร์ และเวอร์จินมิวสิกเฟสติวอล ฯลฯ
อย่างไรก็ตามทัวร์คอนเสิร์ตของเอมีก็ไม่ได้ราบรื่นดีนัก เอมีได้ยกเลิกคอนเสิร์ตในฟินแลนด์ที่จะแสดงในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เนื่องจากเจ็บคอ และในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน คืนวันแรกของทัวร์คอนเสิร์ต 17 วัน ณ National Indoor Arena ในเบิร์มมิงแฮม นักวิจารณ์เพลงกล่าวได้กล่าวในหนังสือพิมพ์เบิร์มมิ่งแฮมเมล์ว่า "คอนเสิร์ตนี้เป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดตั้งแต่ฉันเกิดมา... ฉันเห็นศิลปินผู้มีพรสวรรค์ดูเหมือนร่างกายจะแตกเป็นชิ้นๆ เดินโซเซไปมาบนเวที และยังสบถใส่ผู้ชมอีกด้วย" ซึ่งคอนเสิร์ตครั้งอื่นๆ ก็เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ตลอด ในที่สุดวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 เอมีได้ประกาศยกเลิกทุกคอนเสิร์ตของปี 2007 โดยแพทย์แนะนำให้เอมีพักผ่อนระยะยาว Live Nation ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนคอนเสิร์ตของเอมีได้ออกมากล่าวถึงเหตุผลที่ต้องยกเลิกคอนเสิร์ตว่า "เอมีเคร่งเครียดจากการทัวร์คอนเสิร์ตมาตลอดหลายสัปดาห์ติดต่อกัน"
เสียชีวิต

เอมี ไวน์เฮาส์ ได้เสียชีวิตลงในอพาร์ทเมนต์ส่วนตัวที่ลอนดอน เมื่อช่วงบ่ายวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ตามเวลาท้องถิ่น ซึ่งสาเหตุเบื้องต้นได้สันนิษฐานว่าเกิดจากการติดสารเสพติดและสุราเป็นเวลายาวนาน โดยเธอได้สิ้นใจลงก่อนรถพยาบาลจะเข้ามาถึง
ผลงานเพลง

2003: Frank
2006: Back to Black
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์บนมายสเปซ
| ด ค กรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1950s:  ไม่มีรางวัล (1958)  บ็อบบี ดาริน (1959) 
1960s:  บ็อบ นิวฮาร์ต (1960)  ปีเตอร์ เนโร (1961)  โรเบิร์ต กูเล็ต (1962)  เดอะสวิงเกิลซิงเกอรส์ (1963)  เดอะบีเทิลส์ (1964)  ทอม โจนส์ (1965)  ไม่มีรางวัล (1966)  บ็อบบี เจนทรี (1967)  โจเซ เฟลิเซียโน (1968)  ครอสบี, สติลส์ แอนด์แนช (1969) 
1970s:  เดอะคาร์เพนเทอส์ (1970)  คาร์ลี ไซมอน (1971)  อเมริกา (1972)  เบ็ตต์ มิดเลอร์ (1973)  มาร์วิน แฮมลิช (1974)  นาตาลี โคล (1975)  สตาร์แลนด์โวคอลแบนด์ (1976)  เดบบี บูน (1977)  อะเทสต์ออฟฮันนี (1978)  ริคกี ลี โจนส์ (1979) 
1980s:  คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (1980)  ชีนา อีสตัน (1981)  เมนแอตเวิร์ก (1982)  คัลเจอร์คลับ (1983)  ซินดี ลอเปอร์ (1984)  ซาเด (1985)  บรูซ ฮอร์นสบี & เดอะแรนก์ (1986)  โจดี วัตลีย์ (1987)  เทรซี แชปแมน (1988)  มิลลี วานิลลี (1989) 
1990s:  มารายห์ แครี (1990)  มาร์ก คอห์น (1991)  อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์ (1992)  โทนี แบรกซ์ตัน (1993)  เชอรีล โครว์ (1994)  ฮูตีแอรด์เดอะโบลว์ฟิช (1995)  ลีแอน ไรมส์ (1996)  พอลลา โคล (1997)  ลอรีน ฮิลล์ (1998)  คริสตินา อากีเลรา (1999) 
2000s:  เชลบี ลีนน์ (2000)  อลิเชีย คีส์ (2001)  นอราห์ โจนส์ (2002)  อีวาเนสเซนซ์ (2003)  มารูนไฟฟ์ (2004)  จอห์น เลเจนด์ (2005)  แคร์รี อันเดอร์วูด (2006)  เอมี ไวน์เฮาส์ (2007)  อะเดล (2008)  แซกบราวน์แบนด์ (2009) 
2010s:  เอสเปรันซา สปอลดิง (2010)  บอนอีแวร์ (2011)  ฟัน (2012)  แมคเคิลมอร์ แอนด์ไรอัน ลูอิส (2013)  แซม สมิธ (2014)  เมแกน เทรนเนอร์ (2015)  เชนจ์เดอะแร็ปเปอร์ (2016)  อเลสเซีย คารา (2017)  ดัว ลีปา (2018)  บิลลี ไอลิช (2019) 
2020s:  เมแกนเดอะสตัลเลียน (2020)  โอลิเวีย โรดริโก (2021)  ซามารา จอย (2022)  วิกตอเรีย มอเนต์ (2023) 
เอมี่ร้องเพลงที่เบาเวอร์รี่ บอลรูม นิวยอร์กซิตี้ ในปีค.ศ. 2007
เอฟเวอร์มอร์

เอฟเวอร์มอร์ (อังกฤษ: Evermore) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 9 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เป็นอัลบั้มเซอร์ไพรส์ วางจำหน่ายในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ผ่านค่ายรีพับลิกเรเคิดส์ หลังจากเปิดตัวอัลบั้มโฟล์กลอร์ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่แปดของเธอ เอฟเวอร์มอร์เป็นผลงานที่เกิดขึ้นจากการทำงานร่วมกันของสวิฟต์กับแอรอน เดสเนอร์ ซึ่งเป็นผู้ร่วมงานในอัลบั้มก่อนหน้า เพลงส่วนใหญ่บันทึกขึ้นที่สตูดิโอลองก์พอนด์ ในฮูดสันแวลลีย์
สวิฟต์อธิบายว่า เอฟเวอร์มอร์ เป็นหน่อของ "ป่าโฟล์กลอเรียน" ซึ่งมีความเป็นการหลบหนีจากโลกของความเป็นจริงและคอตเทจคอล โดยได้แรงบันดาลใจมาจากผลงานอัลบั้มโฟล์กลอร์ ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 เธอบอกว่าอัลบั้มนี้เปรียบเสมือนเป็นอัลบั้มพี่น้อง เป็นแนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก อินดีโฟล์ก และแชมเบอร์ร็อก การดีดกีตาร์ด้วยนิ้ว เปียโนที่อึมครึม ลาวิชสตริงส์ และเบาบางด้วยเพอร์คัชชัน การเล่าเรื่องแบบอิมเพรสชันนิซึมและเทคนิคเทพนิยายครองโคลงสั้น ๆ โดยได้อธิบายว่าเป็นกวีนิพนธ์ของนิทานเกี่ยวกับความรัก การแต่งงาน การนอกใจ และความเศร้าโศก พาสำรวจความซับซ้อนของอารมณ์ ความรู้สึกของมนุษย์ โดยมีวงดนตรีอเมริกันบอนอีแวร์ ไฮม์ และเดอะเนชันเนล เป็นนักร้องรับเชิญ
อัลบั้มได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ โดยได้รับการยกย่องในด้านการวางนิสัยของตัวละคร การทดลองในด้านผลิต และการขับร้องที่เหมาะสมของสวิฟต์ บทวิจารณ์มองว่าอัลบั้มนี้เป็นภาคต่อหรือเป็นเพลงที่มาจากโฟล์กลอร์ และสื่อพิมพ์ต่าง ๆ จัดให้อัลบั้มนี้อยู่ในรายการอันดับสิ้นปี 2020 เอฟเวอร์มอร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขาอัลบั้มแห่งปี ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 64 ซึ่งเป็นการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลติดต่อกันเป็นครั้งที่สองในสาขานี้ หลังจากชนะรางวัลโฟล์กลอร์เมื่อปีที่แล้ว เดสเนอร์และลองก์พอนด์ก็ประสบความสำเร็จในด้านกระแสหลักตั้งแต่เปิดตัวของเอฟเวอร์มอร์
อัลบั้มนี้ขึ้นสู่อันดับหนึ่งในอาร์เจนตินา ออสเตรเลีย เบลเยียม แคนาดา โครเอเชีย กรีซ นิวซีแลนด์ โปรตุเกส สหราชอาณาจักร และสหรัฐ รีพับลิกเรเคิดส์รายงานว่าเอฟเวอร์มอร์จำหน่ายได้กว่าล้านชุดในสัปดาห์แรกทั่วโลก นับเป็นการเปิดตัวอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ด 200 เป็นครั้งที่ 8 ติดต่อกันโดยใช้เวลาสี่สัปดาห์บนชาร์ต เพลง "วิลโลว์" "โนบอดีโนไครม์" และ "คอนีย์ไอแลนด์" ส่งผลกระแสไปยังรายการวิทยุป็อบ คันทรี และอัลเทอร์เนทิฟ เพลง "วิลโลว์" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 โดยเป็นเพลงลำดับที่เจ็ดของสวิฟต์ และเป็นเพลงที่สองของเธอในปี 2020 ต่อจากเพลง "คาร์ดิแกน" ทำให้เธอเป็นศิลปินคนแรกที่เปิดตัวพร้อมกันบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 และฮอต 100 ได้ 2 สมัย เอฟเวอร์มอร์เป็นอัลบั้มเพลงอัลเทอร์เนทิฟที่ขายดีที่สุดในปี 2021 ในอเมริกานา สหรัฐ และสหราชอาณาจักรตามลำดับ
แนวทางศิลปะ

สุนทรียภาพด้านภาพของเอฟเวอร์มอร์ เกิดขึ้นจากรูปแบบเหมันตฤดู ซึ่งเป็นเวอร์ชันเทศกาลคริสต์มาสของคอตเทจคอร์ และสุนทรียศาสตร์ป่าไม้ตามอัลบั้มโฟล์กลอร์ ไทม์อธิบายว่าอัลบั้มโฟล์กลอร์ เป็นชุดเสียงและความรู้สึกที่เงียบงันในฤดูใบไม้ร่วง ในขณะที่เอฟเวอร์มอร์มาพร้อมกับความโศกเศร้าและความเสียใจที่ยืดเยื้อ ในขณะที่โฟล์กลอร์จะปรับเอกรงค์เป็นสีเทา เอฟเวอร์มอร์จะใช้สีต่าง ๆ เดอะไทมส์ออฟอินเดียให้ความเห็นว่าเอฟเวอร์มอร์เป็นการยึดเอาตามแบบ "ย่านลอเรลแคนยอนในยุค 1960"
แนวทางศิลปะ > ภาพปก

ภาพหน้าปกของอัลบั้มเอฟเวอร์มอร์แสดงให้เห็นสวิฟต์อยู่ในทุ่งที่แห้งแล้ง โดยหันหน้าออกจากกล้อง และมองไปยังต้นไม้เปลือยในระยะไกล เห็นเธอยืนอยู่ที่ขอบของพื้นที่ป่า ในขณะที่เธออยู่บนหน้าปกของอัลบั้มโฟล์กลอร์ เธอถูกพบเห็นอยู่ในป่า โดยผมของเธอจัดทรงถักเปียแบบฝรั่งเศส และสวมเสื้อคลุมผ้ากำมะหยี่ลายตารางกระดุมแถวเดียวสีน้ำตาลและสีส้ม ซึ่งนำมาจากคอลเลกชันโดยนักออกแบบชาวอังกฤษ สเตลลา แม็กคาร์ตนีย์ โดยสื่อสไตลิสต์ ได้กล่าวถึงทรงผมนี้ว่า "ยุ่ง-แต่-ชิก" อดัม รีด บรรณาธิการเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรของบริษัทความงามในฝรั่งเศส ลอรีอัล ชื่นชมทรงผมเปียของสวิฟต์ และอธิบายว่าผมเปียนั้น "เรียบง่าย เหนือธรรมชาติ และเหนือกาลเวลา" ตามรายงานของคอนซีเควนส์ ผลงานศิลปะหน้าปกนั้น "งดงามในความเรียบง่าย" และสวิฟต์หันหน้าไปทางทุ่งนา โดยบอกเป็นนัยว่า "เธอกำลังเชิญชวนผู้ฟังให้มองทุ่งนาผ่านสายตาของเธอ" หลังจากเอฟเวอร์มอร์วางจำหน่าย ก็มีการจำลองชุดคลุมผ้ากำมะหยี่ของสวิฟต์ที่สวมตามหน้าปกซีดีนั้นได้จำหน่ายหมดอย่างรวดเร็วบนฟาร์เฟตช์ โดยปกอัลบั้มมีการค้นหามากที่สุดเป็นอันดับสามของปี 2021 บนอินเทอร์เน็ต รองจากปกอัลบั้ม ดอนดา (2021) ของคานเย เวสต์ และซาวเออร์ (2021) ของโอลิเวีย โรดริโก
การตอบรับที่สำคัญ

| ผลคะแนน> ที่มา | ผลคะแนน> ค่าประเมิน |
| --- | --- |
เมทาคริติก: 85/100
เอนีดีเซ็นต์มิวสิก?: 8.0/10
คะแนนคำวิจารณ์
ที่มา: ค่าประเมิน
ออลมิวสิก: 
แอนด์อิตโดนต์สต็อป: A−
แคลช: 8/10
เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี: A
เดอะการ์เดียน: 
ดิอินดีเพ็นเดนต์: 
เอ็นเอ็มอี: 
พิตช์ฟอร์ก: 7.9/10
โรลลิงสโตน: 
เดอะซิดนีย์มอร์นิงเฮรัลด์: 
เอฟเวอร์มอร์ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างกว้างขวางเมื่อวางจำหน่าย โดยให้ความสำคัญไปที่ความเป็นพี่น้องกับอัลบั้มโฟล์กลอร์ และการขยายขอบเขตทางดนตรีของสวิฟต์ ซึ่งเมทาคริติกกำหนดค่าประเมินปกติ 100 คะแนนจากบทวิจารณ์โดยสื่อสิ่งพิมพ์ระดับมืออาชีพ อัลบั้มนี้ได้รับคะแนนเฉลี่ย 85 คะแนนจากบทวิจารณ์ 29 รายการ ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นผลงานที่ได้รับการชื่นชมอย่างกว้างขาวง (universal acclaim)
โบรดี แลงคาสเตอร์ จากสื่อเดอะซิดนีย์มอร์นิงเฮรัลด์ กล่าวถึงสวิฟต์ในฐานะนักแต่งเพลงที่ไม่มีใครเทียบได้ พบว่าเอฟเวอร์มอร์เดินทางลึกเข้าไปในเรื่องราวสมมติของนักร้องคนนี้ และยกย่องความลึกซึ้งและความหลากหลายของตัวละครในนั้น นักวิจารณ์ของเอ็นเอ็มอี ฮันนาห์ ไมลเรียให้ความเห็นว่าสวิฟต์ผลักดันการคิดค้นสิ่งใหม่ ๆ ให้กับความอินดีของเธอมากกว่าเดิมในเอฟเวอร์มอร์ โดยเรียกว่า "น้องสาวที่อิสระ" ในขณะที่อัลบั้มโฟล์กลอร์เป็น "พี่สาวที่ครุ่นคิดและโรแมนติก"; ไมลเรียคิดว่าเอฟเวอร์มอร์หลวมกว่าและมีการทดลองมากกว่า โดยขยายออกไปด้วยชุดเสียงของรุ่นก่อน ในทำนองเดียวกัน อเมริกันซองไรเตอร์ได้กำหนดให้อัลบั้มโฟล์กลอร์เป็น "พี่สาวตามแบบฉบับ ที่ระมัดระวัง แต่โรแมนติกอย่างสิ้นหวัง" ในขณะที่เอฟเวอร์มอร์เป็น "น้องที่กล้าหาญและกระท่อนกระแท่น" โดยอย่างหลังเป็นวิวัฒนาการของดนตรีคริสต์มาสในสมัยก่อน มอรา จอห์นสตัน นักวิจารณ์ของเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี ยืนยันว่าสวิฟต์ "ได้ยกระดับ" เอฟเวอร์มอร์ด้วยการเสี่ยงทางดนตรี และยกย่องอัลบั้มน้องสาวว่าเป็นอัลบั้มสูงสุดในอาชีพนักร้อง
การตอบรับที่สำคัญ > รายการอันดับสิ้นปี

เมื่อถึงเวลาที่สวิฟต์เปิดตัวอัลบั้ม สื่อสิ่งพิมพ์หลายแห่งได้ประกาศการจัดอันดับอัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 โดยในช่วงสิ้นปีอัลบั้มเอฟเวอร์มอร์ติดอันดับรายการที่เผยแพร่หลังวันที่ 11 ธันวาคม รวมถึงตำแหน่งอันดับหนึ่งจาก เอ็นเจ.คอม, ยูเอสเอทูเดย์ และวาไรตี ซึ่งรวมกับอัลบั้มโฟล์กลอร์ เอฟเวอร์มอร์จบอันดับที่ 20 ในรายชื่อการจัดอันดับสิ้นปี 2020 สรุปรวมโดยเมทาคริติก
| วิจารณ์/สื่อ | รายการ | อันดับ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| ไฟแนนเชียลไทมส์ | 10 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 9 |  |
| เมโทรไทมส์ | เพลงใหม่ที่ดีที่สุดของปี 2020 | 2 |  |
| เอ็นเจ.คอม | 50 อัลบั้มที่ช่วยเราจากปี 2020 | 1 |  |
| อาวร์คัลเจอร์เม็ก | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 4 |  |
| โรเบิร์ต คริสเกา | 71 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 20 |  |
| โรลลิงสโตน | อัลบั้ม 20 อันดับแรกของปี 2020 ของร็อบ เชฟฟีลด์ | 5 |  |
| สเลต | เดอะมิวสิกคลับ, 2020 | 2 |  |
| เซาต์ไชนามอนิงโพสต์ | อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 2 |  |
| ยูเอสเอทูเดย์ | 10 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2020 | 1 |  |
| วาไรตี | อัลบั้มที่ดีที่สุดของคริส วิลแมนในปี 2020 | 1 |  |
รางวัล

| องค์กร | ปี | รางวัล | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กินเนสส์บุ๊กเวิลด์เรเคิดส์ | 2020 | อัลบั้มขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งเร็วที่สุดของบิลบอร์ด 200 (ผู้หญิง) | ชนะ |  |
| อเมริกันมิวสิกอะวอดส์ | 2021 | อัลบั้มป็อป/ร็อกสุดโปรดปราด | ชนะ |  |
| อาเรียมิวสิกอะวอดส์ | 2021 | ศิลปินนานาชาติยอดเยี่ยม (เอฟเวอร์มอร์) | ชนะ |  |
| รางวัลแกรมมี | 2022 | รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| รางวัลจูโน | 2022 | อัลบั้มนานาชาติแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
รายการเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Willow" | Taylor Swift Aaron Dessner | A. Dessner | 3:34 |
| 2. | "Champagne Problems" | Swift William Bowery | Swift A. Dessner | 4:04 |
| 3. | "Gold Rush" | Swift Jack Antonoff | Swift Antonoff | 3:05 |
| 4. | "Tis the Damn Season" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 3:49 |
| 5. | "Tolerate It" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 4:05 |
| 6. | "No Body, No Crime" (featuring Haim) | Swift | Swift A. Dessner | 3:35 |
| 7. | "Happiness" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 5:15 |
| 8. | "Dorothea" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 3:45 |
| 9. | "Coney Island" (featuring the National) | Swift Bowery A. Dessner Bryce Dessner | A. Dessner B. Dessner | 4:35 |
| 10. | "Ivy" | Swift A. Dessner Antonoff | A. Dessner | 4:20 |
| 11. | "Cowboy like Me" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 4:35 |
| 12. | "Long Story Short" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 3:35 |
| 13. | "Marjorie" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 4:17 |
| 14. | "Closure" | Swift A. Dessner | A. Dessner BJ Burton | 3:00 |
| 15. | "Evermore" (featuring Bon Iver) | Swift Bowery Justin Vernon | Swift A. Dessner | 5:04 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 60:38 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16. | "Right Where You Left Me" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 4:05 |
| 17. | "It's Time to Go" | Swift A. Dessner | A. Dessner | 4:15 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 69:08 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18. | "Willow" (Dancing Witch Version – Elvira Remix) | Swift A. Dessner | Elvira Anderfjärd | 3:04 |
| 19. | "Willow" (Lonely Witch Version) | Swift A. Dessner | A. Dessner | 3:34 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 75:45 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18. | "Willow" (90's trend remix) | Swift A. Dessner |  A. Dessner  Kane Cooper  Ernie Lake  | 3:45 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 72:53 |
การรับรองและยอดการจำหน่าย

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | Platinum | 70,000‡ |
| Austria (IFPI Austria) | Gold | 7,500‡ |
| Belgium (BEA) | Gold | 10,000‡ |
| Canada (Music Canada) | Gold | 40,000‡ |
| Denmark (IFPI Danmark) | Platinum | 20,000‡ |
| New Zealand (RMNZ) | 2× Platinum | 30,000‡ |
| Norway (IFPI Norway) | Gold | 10,000* |
| Poland (ZPAV) | Gold | 10,000‡ |
| Spain (PROMUSICAE) | Gold | 20,000‡ |
| United Kingdom (BPI) | Platinum | 300,000‡ |
| United States (RIAA) | Platinum | 1,000,000‡ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ‡ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว