stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกษม ศรีพยัคฆ์

| รองอำมาตย์เอกเกษม ศรีพยัคฆ์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ
ดำรงตำแหน่ง 1 พฤษภาคม 2502 – 5 กรกฎาคม 2508
นายกรัฐมนตรี: สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ถนอม กิตติขจร
ก่อนหน้า: สุนทร หงส์ลดารมภ์
ถัดไป: สุนทร หงส์ลดารมภ์
ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
ดำรงตำแหน่ง 25 กรกฎาคม 2498 – 23 กรกฎาคม 2501
ก่อนหน้า: เสริม วินิจฉัยกุล
ถัดไป: โชติ คุณะเกษม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ​ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2446
เสียชีวิต: 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 (61 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ท่านผู้หญิงประมูล ศรีพยัคฆ์
อาชีพ: ข้าราชการ, นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

รองอำมาตย์เอก เกษม ศรีพยัคฆ์ (30 ธันวาคม พ.ศ. 2446 – 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2508) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์และรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย และอดีตรองอธิบดีกรมรถไฟ กระทรวงคมนาคม
ประวัติ

เกษม ศรีพยัคฆ์ เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2446 จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย พ.ศ. 2463 ได้รับทุนของกรมรถไฟหลวง ไปศึกษาต่อประเทศอังกฤษ ที่โรงเรียนไบรตันเทคนิกัลคอลเลจ ประเทศอังกฤษ จบปริญญาตรี ด้านการพาณิชย์ มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ  พ.ศ. 2468 เข้ารับราชการในกรมรถไฟหลวง ประจำกองเดินรถ กองอำนวยการเดินรถ พ.ศ. 2469 เป็นสารวัตรประจำ ดูแลรักษาแขวงพิษณุโลก  พ.ศ. 2471 เป็นสารวัตรตรวจการเดินรถหาดใหญ่ พ.ศ. 2481 ได้รับการแต่งตั้งเป็น หัวหน้ากองเดินรถ กรมรถไฟ กระทรวงเศรษฐการ พ.ศ. 2490 ดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมรถไฟ กระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2498 ได้รับประกาศนียบัตรหลักสูตรของวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร กระทรวงกลาโหม  เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยเมื่อ 25 กรกฎาคม 2498 - 23 กรกฎาคม 2501
นอกจากนี้ เกษม ศรีพยัคฆ์ ยังได้ทำงานด้านอื่นๆ ดังนี้ พ.ศ. 2485 หัวหน้ากรมส่งเสริมองค์การค้า กระทรวงพาณิชย์  พ.ศ. 2491 อธิบดีกรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2494 ปลัดกระทรวงเศรษฐการ
เกษม ศรีพยัคฆ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการยน พ.ศ. เศรษฐการ ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 แล้วดำรงตำแหน่งต่อมาในรัฐบาลของจอมพล ถนอม กิตติขจร ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากถึงแก่อนิจกรรม
เกษม ศรีพยัคฆ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ขณะยังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส 24 พฤศจิกาย พ.ศ. 2508
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เกษม ศรีพยัคฆ์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2503 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2504 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2492 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2497 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2504 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 1 อัศวินมหากางเขน
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2504 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
อาร์เจนตินา :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องอิสริยาภรณ์ดวงอาทิตย์แห่งพฤษภาคม ชั้นที่ 1
ฟิลิปปินส์ :
พ.ศ. 2507 –  ลีเจียนออฟออเนอร์ ชั้นผู้บังคับบัญชา
จังหวัดเพชรบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดเพชรบุรีทั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | อลงกรณ์ พลบุตร (4)* | 102,377 |  |  |
|  | ชาติไทย  | ธานี ยี่สาร (8)* | 100,151 |  |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | ยุทธ อังกินันทน์ (1)* | 91,509 |  |  |
|  | ชาติไทย  | พิเชษฐ สถิรชวาล (9) | 82,187 |  |  |
|  | ชาติไทย  | ปิยะ อังกินันทน์ (7)✔ | 81,284 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | พันโท นรินทร์ พรรณรายณ์ (5) | 32,763 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | อรรถพร พลบุตร (6) | 28,703 |  |  |
|  | มวลชน   | ร้อยตำรวจตรี กิตติ ผลศรัทธา (10) | 4,852 |  |  |
|  | มวลชน   | ประวีณ สุวรรณจินดา (11) | 2,889 |  |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | สิริเลิศ สรฉัตร (2) | 2,137 |  |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | ธวัชชัย จงดี (3) | 1,935 |  |  |
|  | มวลชน   | กสุพงษ์ ใจกล้า (12) | 784 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
: ชาติไทย  ได้ที่นั่งจาก ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)  
: ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   รักษาที่นั่ง
ดูเพิ่ม

จังหวัดเพชรบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
จังหวัดเพชรบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญ

ในทางรัฐศาสตร์ วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญ คือปัญหาหรือความขัดแย้งในการทำงานของรัฐบาล ซึ่ง รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายควบคุมพื้นฐานอื่นๆ ไม่สามารถแก้ไขได้ คำจำกัดความนี้มีหลายรูปแบบ ตัวอย่างเช่น มีการอธิบายว่าเป็นวิกฤตการณ์ที่เกิดขึ้นจากความล้มเหลว หรืออย่างน้อยก็มีความเสี่ยงสูงที่จะล้มเหลวของรัฐธรรมนูญในการบังคับใช้ วิกฤตอาจเกิดขึ้นได้จากสาเหตุที่เป็นไปได้หลายประการ ตัวอย่างเช่น รัฐบาลอาจต้องการผ่านกฎหมายที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ รัฐธรรมนูญอาจไม่สามารถให้คำตอบที่ชัดเจนสำหรับสถานการณ์เฉพาะได้ รัฐธรรมนูญอาจชัดเจนแต่การปฏิบัติตามนั้นอาจไม่สามารถทำได้ในทางการเมือง สถาบันของรัฐบาลเองอาจล้มเหลวหรือไม่สามารถปฏิบัติตามกฎหมายได้ หรือเจ้าหน้าที่ในรัฐบาลอาจหาเหตุผลในการหลีกเลี่ยงการจัดการกับปัญหาที่ร้ายแรงโดยอาศัยการตีความกฎหมายอย่างแคบ ๆ ตัวอย่างเฉพาะ ได้แก่ วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญการลงคะแนนเสียงของคนผิวสีในแอฟริกาใต้ช่วงคริสตทศวรรษ 1950 การแยกตัวของรัฐทางใต้ในสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1860 และ 1861 การปลดรัฐบาลกลางออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1975 และวิกฤตการณ์ยูเครนในปี 2007 ถึงแม้ว่าสหราชอาณาจักรแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ จะไม่มีรัฐธรรมนูญที่เป็นประมวล แต่ก็ถือว่ามีรัฐธรรมนูญที่ยังไม่ได้ประมวล และปัญหากับวิกฤตการณ์ต่าง ๆ ในสหราชอาณาจักรและประเทศในสังกัดก็ยังมีการเรียกว่าวิกฤตทางรัฐธรรมนูญ
วิกฤตการณ์ทางรัฐธรรมนูญอาจเกิดขึ้นจากข้อขัดแย้งระหว่างฝ่ายต่าง ๆ ของรัฐบาล ข้อขัดแย้งระหว่างรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่น หรือเพียงข้อขัดแย้งระหว่างกลุ่มต่าง ๆ ภายในสังคม ในระหว่างการบริหารราชการแผ่นดิน วิกฤตการณ์เกิดขึ้นเมื่อฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดหรือมากกว่านั้นในข้อพิพาททางการเมือง จงใจเลือกที่จะละเมิดกฎหมายรัฐธรรมนูญ หรือละเมิดธรรมเนียมรัฐธรรมนูญที่ไม่ได้เขียนขึ้น หรือโต้แย้งการตีความกฎหมายรัฐธรรมนูญหรือประเพณีทางการเมืองที่ถูกละเมิด ตัวอย่างเช่น กรณีเอ็กซ์วายแซด ซึ่งเกี่ยวข้องกับการติดสินบนเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสโดยคณะกรรมาธิการอเมริกันที่ถูกส่งไปเพื่อรักษาสันติภาพระหว่าง ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา เหตุการณ์ดังกล่าวถูกตีพิมพ์ในสื่อสิ่งพิมพ์ของอเมริกาและก่อให้เกิดวิกฤตการณ์นโยบายต่างประเทศ ซึ่งส่งผลให้มีการตราพระราชบัญญัติคนต่างด้าวและการกบฏ การคัดค้านต่อพระราชบัญญัติเหล่านี้ในรูปแบบของมติในรัฐเวอร์จิเนียและเคนตักกี้ อ้างว่าพระราชบัญญัติเหล่านี้ละเมิดเสรีภาพในการพูด และเรียกร้องให้รัฐต่าง ๆ ปฏิเสธการบังคับใช้ เนื่องจากพระราชบัญญัติเหล่านี้ละเมิดรัฐธรรมนูญ
เมื่อวิกฤติเกิดขึ้นเนื่องจากรัฐธรรมนูญมีความคลุมเครือทางกฎหมาย การแก้ปัญหาขั้นสุดท้ายมักจะสร้างบรรทัดฐานทางกฎหมายเพื่อแก้ไขวิกฤติการณ์ในการบริหารรัฐธรรมนูญในอนาคต เช่นเดียวกับกรณีการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาของ จอห์น ไทเลอร์ ซึ่งกำหนดให้ผู้สืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีต้องรับตำแหน่งโดยไม่มีข้อจำกัดใดๆ ในทางการเมือง วิกฤตการณ์ทางรัฐธรรมนูญอาจนำไปสู่ภาวะหยุดชะงักทางการบริหาร และในที่สุดรัฐบาลก็ล่มสลาย สูญเสียความชอบธรรมทางการเมือง หรืออาจเกิดสงครามกลางเมืองได้ วิกฤตการณ์ทางรัฐธรรมนูญนั้นแตกต่างจากการกบฏ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อกลุ่มการเมือง ภายนอก รัฐบาลท้าทายอำนาจอธิปไตยของรัฐบาล เช่น ในการทำรัฐประหาร หรือ การปฏิวัติ ที่นำโดยกองทหารหรือพลเรือน
ในประเทศไทยหลังปี พ.ศ. 2544 วิกฤติการณ์รัฐธรรมนูญที่สำคัญเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2548–49 และ พ.ศ. 2551
มูลนิธิราชประชานุเคราะห์

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 23 สิงหาคม 2506
ผู้ก่อตั้ง: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สํานักงานใหญ่: 1034 ถนนกรุงเกษม แขวงคลองมหานาค เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
นายกมูลนิธิ: พลากร สุวรรณรัฐ
ประธานกรรมการบริหาร: พลเรือเอกพงษ์เทพ หนูเทพ
มูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นมูลนิธิที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2506 เพื่อให้การสงเคราะห์ช่วยเหลือผู้ประสบสาธารณภัยที่เกิดขึ้นทั่วประเทศ และประชาชนที่ได้รับความทุกข์ยากเดือดร้อน ตลอดจนสงเคราะห์ด้านการศึกษา
ประวัติ

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งมูลนิธินี้ขึ้นเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2506 โดยมีทุนประเดิมจำนวน 3 ล้านบาท ซึ่งเป็นเงินส่วนที่เหลือจากการบริจาคจากประชาชนเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากพายุโซนร้อนแฮเรียตเมื่อปีก่อนหน้านั้น
ผู้บริหาร

ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2567 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้แต่งตั้งที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ นายกมูลนิธิ และคณะกรรมการบริหารมูลนิธิชุดใหม่จำนวน 36 คน โดยมีนายพลากร สุวรรณรัฐ องคมนตรีเป็นนายกมูลนิธิ และพลเรือเอกพงษ์เทพ หนูเทพ องคมนตรีเป็นประธานกรรมการบริหารมูลนิธิ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อูลานบาตาร์

| อูลานบาตาร์ Улаанбаатар ᠤᠯᠠᠭᠠᠨᠪᠠᠭᠠᠲᠤᠷ |
| --- | --- |
เทศบาล
ตามเข็มนาฬิกาจากบน: ศูนย์กลางนครกับจัตุรัสซึคบาตาร์เป็นฉากหลัง; วัดชอยจินลามึน; อาคารแผง Ugsarmal สร้างขึ้นในสมััยสังคมนิยม; พิธีนาดัมที่สนามกีฬาแห่งชาติ; มหาวิทยาลัยแห่งชาติมองโกเลีย; เขตเกร์; และอารามกันดันเทกชินเลน
   ตราอาร์ม
สมญา: УБ (UB), Нийслэл (เมืองหลวง), Хот (นคร)
th
อูลานบาตาร์ที่ตั้งของอูลานบาตาร์ในประเทศมองโกเลีย
พิกัด: 47°55′13″N 106°55′02″E﻿ / ﻿47.92028°N 106.91722°E﻿ / 47.92028; 106.91722
ประเทศ:  มองโกเลีย
จัดตั้งศูนย์สงฆ์: ค.ศ. 1639
สถานที่ปัจจุบัน: ค.ศ. 1778
เปลี่ยนชื่อเป็นอูลานบาตาร์: ค.ศ. 1924
การปกครอง
 • ประเภท: สภา–ผู้จัดการ
 • องค์กร: Citizens' Representatives Khural of the Capital City
 • ผู้ว่าการเมืองหลวงและนายกเทศมนตรีอูลานบาตาร์: Dolgorsürengiin Sumyaabazar (MPP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,704.4 ตร.กม. (1,816.3 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,350 เมตร (4,429 ฟุต)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 1,612,005 คน
 • ความหนาแน่น: 311 คน/ตร.กม. (807 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+08:00 (H)
รหัสไปรษณีย์: 210 xxx
รหัสพื้นที่: +976 (0)11
เอชดีไอ (2018): 0.810 – สูงมาก · ที่ 1
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: УБ, УН
ISO 3166-2: MN-1
ภูมิอากาศ: BSk
เว็บไซต์: www.ulaanbaatar.mn
อูลานบาตาร์ (มองโกเลีย: Улаанбаатар, เสียงอ่าน: [ʊˌɮaːm‿ˈpaːʰtə̆r]) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในมองโกเลีย โดยเป็นเมืองหลวงที่หนาวที่สุดในโลกโดยเฉลี่ย นครนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1639 ในฐานะศูนย์คณะสงฆ์พุทธร่อนเร่ที่เปลี่ยนที่อยู่ 28 ครั้ง ก่อนตั้งถาวรในสถานที่ปัจจุบันเมื่อ ค.ศ. 1778
ด้วยจำนวนประชากรมากกว่า 1.5 ล้านคน (ธันวาคม 2022) ซึ่งเทียบเท่าประชากรเกือบครึ่งหนึ่งของประเทศ และเนื่องจากเป็นเอกนครของประเทศ ทำให้นครนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรม อุตสาหกรรม และการเงิน รวมทั้งเป็นศูนย์กลางเครือข่ายการขนส่งของมองโกเลียที่เชื่อมด้วยระบบรางทั้งทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียในรัสเซียกับทางรถไฟสายของจีน
ชื่อและศัพทมูลวิทยา

ในช่วงที่สถาปนานครใน ค.ศ. 1639 เมืองนี้มีชื่อว่า Örgöö (มองโกเลีย: ᠥᠷᠭᠦᠭᠡ; Өргөө, แปลตรงตัว 'พระราชวัง') ภายหลังในโลกตะวันตกดัดแปลงชื่อนี้เป็น Urga จากนั้นใน ค.ศ. 1651 มีการเรียกนครนี้เป็น Nomiĭn Khüree (มองโกเลีย: ᠨᠣᠮ ‍ᠤᠨ ᠬᠦᠷᠢᠶᠡᠨ; Номын хүрээ, แปลตรงตัว 'Khüree แห่งภูมิปัญญา') และใน ค.ศ. 1706 จึงเปลี่ยนเป็น Ikh Khüree (มองโกเลีย: ᠶᠡᠬᠡ ᠬᠦᠷᠢᠶᠡᠨ; Их хүрээ, แปลตรงตัว 'Khüree ใหญ่')
ส่วนชื่ออื่น ๆ ได้แก่ Bogdiin Khuree (มองโกเลีย: ᠪᠣᠭᠳᠠ ᠶᠢᠨ ᠬᠦᠷᠢᠶᠡᠨ; Богдын хүрээ, แปลตรงตัว 'Khüree ของ Bogd') หรือสั้น ๆ ว่า Khüree (มองโกเลีย: ᠬᠦᠷᠢᠶᠡᠨ; Хүрээ, อักษรโรมัน: Küriye) ซึ่งเดิมมีความหมายว่า การล้อมรอบ หรือ การตั้งถิ่นฐาน
ก่อนเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1911 มีการเปลี่ยนชื่อนครนี้เป็น Niĭslel Khüree (มองโกเลีย: ᠨᠡᠶᠢᠰᠯᠡᠯ ᠬᠦᠷᠢᠶᠡᠨ; Нийслэл Хүрээ, แปลตรงตัว 'เมืองหลวง Khüree') จนกระทั้งใน ค.ศ. 1924 เมื่องนครนี้กลายเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย จึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น Ulaanbaatar (แปลว่า วีรบุรุษแดง)
ในโลกตะวันตก อูลานบาตาร์ยังคงเป็นที่รู้จักกันในชื่อ Urga หรือ Khuree จนถึง ค.ศ. 1924 และภายหลังในฐานะ Ulan Bator (รูปสะกดจากภาษารัสเซีย Улан-Батор) โดยใช้ชื่อนี้ถึงสองทศวรรษจนกระทั่งมีการใช้ชื่อภาษามองโกเลียในรูปสะกดอักษรซีริลลิกและการทับศัพท์แบบปัจจุบัน (1941–1950)
ภูมิศาสตร์

อูลานบาตาร์ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลเฉลี่ยประมาณ 1,350 เมตร (4,430 ฟุต) ทางตะวันออกเล็กน้อยของใจกลางมองโกเลีย ริมแม่น้ำตูล ซึ่งเป็นลำน้ำสาขาย่อยของแม่น้ำเซเลงกาในหุบเขาที่ตีนเขา Bogd Khan Uul
เมืองพี่น้อง

อูลานบาตาร์เป็นเมืองพี่น้องกับเมือง ดังนี้:
อังการา ประเทศตุรกี
อัสตานา ประเทศคาซัคสถาน
กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ปักกิ่ง ประเทศจีน
บ็อน ประเทศเยอรมนี
เดนเวอร์ สหรัฐ
เอลิสตา ประเทศรัสเซีย
กาซีอันเท็พ ประเทศตุรกี
ไหโข่ว ประเทศจีน
โฮฮอต ประเทศจีน
อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้
อีร์คุตสค์ ประเทศรัสเซีย
คาซัน ประเทศรัสเซีย
ครัสโนยาสค์ ประเทศรัสเซีย
Maardu ประเทศเอสโตเนีย
มอสโก, ประเทศรัสเซีย
โนโวซีบีรสค์ ประเทศรัสเซีย
เปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
โซล ประเทศเกาหลีใต้
Strelcha ประเทศบัลแกเรีย
ไทเป ประเทศไต้หวัน
เทียนจิน ประเทศจีน
อูลัน-อูเด ประเทศรัสเซีย
อิ๋นชวัน ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Ulaanbaatar City Hall เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(Mongolia)
Ulaanbaatar Travel Guide
General information about Ulaanbaatar, up-to-date
"Urga or Da Khuree" from A. M. Pozdneyev's Mongolia and the Mongols
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
จังหวัดเพชรบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดเพชรบุรีทั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | กิจสังคม  | ปิยะ อังกินันทน์ (9)✔ | 133,426 | 64.14 |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | ยุทธ อังกินันทน์ (10)* | 127,210 | 61.15 |  |
|  | ความหวังใหม่  | พิเชษฐ์ สถิรชวาล (1) | 124,426 | 59.81 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | อลงกรณ์ พลบุตร (4)* | 91,808 | 44.13 |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | หม่อมหลวง นงนุช พรรณรายณ์ (11) | 33,920 | 16.30 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | มงคล วาทะกุล (5) | 28,321 | 13.61 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ทนง สุนทรปกรณ์กิจ (6) | 21,705 | 10.43 |  |
|  | กิจสังคม  | เพิ่มศักดิ์ ทองแย้ม (8) | 3,430 | 1.64 |  |
|  | ความหวังใหม่  | สมภพ ทิพย์ยอแล๊ะ (2) | 3,276 | 1.57 |  |
|  | ความหวังใหม่  | มานัส มิ่งเชื้อ (3) | 2,531 | 1.21 |  |
|  | กิจสังคม  | ศิริพงษ์ คำทรัพย์ (7) | 1,704 | 0.81 |  |
|  | ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   | สิริเลิศ สรฉัตร (12) | 1,242 | 0.59 |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 208,009 | 97.20 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 992 | 0.46 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 5,005 | 2.34 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 214,006 | 72.42 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 295,523 | 100.00 | — |
: กิจสังคม  ได้ที่นั่งจาก ประชาธิปัตย์  
: ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)   รักษาที่นั่ง
: ความหวังใหม่  ได้ที่นั่งจาก ชาติไทย
ดูเพิ่ม

จังหวัดเพชรบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
จังหวัดเพชรบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
พ.ศ. 2335

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2332  2333  2334  2335  2336  2337  2338
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2335
ปฏิทินกริกอเรียน: 1792 MDCCXCII
Ab urbe condita: 2545
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1241 ԹՎ ՌՄԽԱ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6542
ปฏิทินบาไฮ: −52 – −51
ปฏิทินเบงกอล: 1199
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2742
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 32 Geo. 3 – 33 Geo. 3
พุทธศักราช: 2336
ปฏิทินพม่า: 1154
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7300–7301
ปฏิทินจีน: 辛亥年 (กุนธาตุโลหะ) 4488 หรือ 4428     — ถึง — 壬子年 (ชวดธาตุน้ำ) 4489 หรือ 4429
ปฏิทินคอปติก: 1508–1509
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2958
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1784–1785
ปฏิทินฮีบรู: 5552–5553
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1848–1849
 - ศกสมวัต: 1714–1715
 - กลียุค: 4893–4894
ปฏิทินโฮโลซีน: 11792
ปฏิทินอิกโบ: 792–793
ปฏิทินอิหร่าน: 1170–1171
ปฏิทินอิสลาม: 1206–1207
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kansei 4 (寛政４年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4125
ปฏิทินหมินกั๋ว: 120 ก่อน ROC 民前120年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2335 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1792 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ปีชวด จัตวาศก จุลศักราช 1154 (วันที่ 12 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (6 เมษายน พ.ศ. 2325 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
กรมพระราชวังบวรสถานมงคล: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้ากาวิละ
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: พระยาคำโสม
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าฟ้าหลวงอัตถวรปัญโญ
เหตุการณ์

2 เมษายน - ประมวลกฎหมายการผลิตเหรียญกระษาปณ์ (สหรัฐอเมริกา) ผ่านความเห็นชอบ ทำให้เกิดโรงกระษาปณ์แห่งสหรัฐอเมริกา
24 เมษายน - ฝรั่งเศสทดลองใช้เครื่องประหารชีวิตกิโยตินเป็นครั้งแรก
17 พฤษภาคม - วันก่อตั้ง ตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
1 มิถุนายน - สหรัฐอเมริกาสถาปนาเคนทักกี เป็นรัฐที่ 15 อย่างเป็นทางการ
10 สิงหาคม - กลุ่มผู้ก่อการจลาจลในการปฏิวัติฝรั่งเศสยกขบวนบุกโจมตีพระราชวังตุยเลอรีส์
เหตุการณ์ > ไม่ทราบวัน

รัสเซียรุกรานโปแลนด์
ค้นพบ ธาตุไทเทเนียม
เหตุการณ์ > เหตุการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่

การปฏิวัติฝรั่งเศส - พ.ศ. 2332-2342 (ค.ศ. 1789-1799)
สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส - พ.ศ. 2335-2345 (ค.ศ. 1792-1802)
วันเกิด

7 มีนาคม - จอห์น เฮอร์เชล นักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ (เสียชีวิต พ.ศ. 2414)
13 พฤษภาคม - สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุส ที่ 9 (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2421)
9 กรกฎาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ (สิ้นพระชนม์ 13 กันยายน พ.ศ. 2389)
4 สิงหาคม - เพอร์ซี บิช เชลลีย์ กวีชาวอังกฤษ (เสียชีวิต พ.ศ. 2365)
17 ตุลาคม - เซอร์จอห์น เบาว์ริง นักเศรษฐศาสตร์การเมืองชาวอังกฤษ (เสียชีวิต พ.ศ. 2415)
6 ธันวาคม - พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ (สวรรคต 17 มีนาคม พ.ศ. 2392)
วันถึงแก่กรรม

1 มีนาคม - สมเด็จพระราชาธิบดีลีโอโพลด์ที่ 2 จักรพรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ (ประสูติ พ.ศ. 2290)
29 มีนาคม - สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน (ถูกลอบปลงพระชนม์) (พระราชสมภพ พ.ศ. 2289)
จุนอิจิโร ทานิซากิ

| จุนอิจิโร ทานิซากิ |
| --- | --- |
ทานิซากิในปี ค.ศ. 1951
ชื่อท้องถิ่น: 谷崎 潤一郎
เกิด: 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1886(1886-07-24) นิฮมบาชิ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1965(1965-07-30) (79 ปี) เมืองยุกาวาระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียน
แนว: นิยาย, ละคร, บทความ, บทภาพยนตร์เงียบ
คู่สมรส: จิโยะ อิชิกาวะ (สมรส 1910–1930)ซุเอโกะ ฟุรูกาวะ (สมรส 1931–1934)มัตสึโกะ โมริตะ (สมรส 1935–1965)
บุตร: 2
จุนอิจิโร ทานิซากิ (ญี่ปุ่น: 谷崎 潤一郎; โรมาจิ: Tanizaki Jun'ichirō; 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1886 – 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักเขียนคนสำคัญคนหนึ่งในแวดวงวรรณกรรมญี่ปุ่นสมัยใหม่ ผลงานบางส่วนของทานิซากินำเสนอเรื่องราวความเอื้อฉาวทางเพศและความหลงใหลในกาม ผลงานอื่น ๆ ที่โลดโผนน้อยกว่าแสดงพลวัตของชีวิตครอบครัวในบริบทของการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในสังคมญี่ปุ่นยุคศตวรรษที่ 20 บ่อยครั้งที่ผลงานของทานิซากิบรรยายในบริบทของการค้นหาเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่นำ "วัฒนธรรมตะวันตก"  และ "วัฒนธรรมญี่ปุ่น" มาเปรียบเทียบกัน
ทานิซากิเป็นหนึ่งในนักเขียนหกคนที่อยู่ในรายชื่อสุดท้ายของรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นปีก่อนหน้าปีที่ทานิซากิเสียชีวิต
ผลงาน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ปี ค.ศ. | ชื่อเรื่องภาษาญี่ปุ่น | ชื่อเรื่องภาษาไทย | หมายเหตุ |
| 1910 | 刺青 Shisei | รอยสัก | ภาพยนตร์ดัดแปลงในปี ค.ศ. 1966 |
| 1913 | 恐怖 Kyōfu |  | เรื่องสั้นเกี่ยวกับชายหนุ่มผู้ทรมานจากการกลัวรถไฟ |
| 1918 | 金と銀 Kin to Gin |  |  |
| 1919 | 富美子の足 Fumiko no ashi |  |  |
| 1921 | 私 Watakushi |  |  |
| 1922 | 青い花 Aoi hana |  |  |
| 1924 | 痴人の愛 Chijin no ai | รักของคนเขลา |  |
| 1926 | 友田と松永の話 Tomoda to Matsunaga no hanashi |  |  |
| 1926 | 青塚氏の話 Aozukashi no hanashi |  |  |
| 1928– 1930 | 卍 Manji | รักแสร้ง แรงเสน่หา | ภาพยนตร์ดัดแปลงหลายเรื่อง (ค.ศ. 1964, 1983, 1998 และ 2006) |
| 1929 | 蓼喰う蟲 Tade kuu mushi | รักไม่เต็มร้อย |  |
| 1931 | 吉野葛 Yoshino kuzu |  |  |
| 1932 | 蘆刈 Ashikari |  |  |
| 1933 | 春琴抄 Shunkinshō |  | ภาพยนตร์ดัดแปลง อุปรากรดัดแปลง |
| 1933 | 陰翳礼讃 In'ei raisan | เยิรเงาสลัว | บทความสุนทรียศาสตร์ |
| 1935 | 武州公秘話 Bushukō hiwa |  |  |
| 1936 | 猫と庄造と二人の女 Neko to Shōzō to futari no onna | แมวกับนายโชไซและผู้หญิงสองคน | ภาพยนตร์ดัดแปลง |
| 1943– 1948 | 細雪 Sasameyuki |  | ภาพยนตร์ดัดแปลง |
| 1949 | 少将滋幹の母 Shōshō Shigemoto no haha |  |  |
| 1956 | 鍵 Kagi | เดอะคีย์ | ภาพยนตร์ดัดแปลง |
| 1957 | 幼少時代 Yōshō jidai |  |  |
| 1961 | 瘋癲老人日記 Fūten rōjin nikki | บันทึกของชายเฒ่า | ภาพยนตร์ดัดแปลง เก็บถาวร 2009-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
แหล่งข้อมูลอื่น

Jun'ichirō Tanizaki's grave
ผลงานของ Jun'ichiro Tanizaki ที่โครงการกูเทินแบร์ค
โอซามุ ดาไซ

| โอซามุ ดาไซ |
| --- | --- |
โอซามุ ดาไซ
เกิด: ชูจิ สึชิมะ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1909(1909-06-19) เมืองคานางิ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: มิถุนายน 13, 1948(1948-06-13) (38 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียนนิยาย, นักเขียนเรื่องสั้น
แนว: ร่วมสมัย
แนวร่วมในทางวรรณคดี: I Novel, บุไรฮะ
โอซามุ ดาไซ (ญี่ปุ่น: 太宰 治; โรมาจิ: Dazai Osamu; 19 มิถุนายน ค.ศ. 1909 – 13 มิถุนายน ค.ศ. 1948) เป็นนามปากกาของ ชูจิ สึชิมะ (ญี่ปุ่น: 津島 修治,; โรมาจิ: Tsushima Shūji) นักเขียนชาวญี่ปุ่นผู้ถือว่าเป็นหนึ่งในนักเขียนนวนิยายคนสำคัญของญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 20 ผลงานชื่อดังส่วนหนึ่งของดาไซ เช่น  อาทิตย์สิ้นแสง (ชาโย) และสูญสิ้นความเป็นคน (นิงเก็ง ชิกกากุ) ได้รับการยกย่องเป็นวรรณกรรมคลาสสิกยุคใหม่ของญี่ปุ่น งานเขียนของดาไซมีลักษณะเป็นกึ่งอัตชีวประวัติและสะท้อนชีวิตส่วนตัวของเขา ผลงานของดาไซเป็นที่สนใจของนักอ่านจำนวนมาก