สมคิด พุ่มพวง
การคุมขัง การสัมภาษณ์และการลดโทษ

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 รายงาน คุกบางขวางเปิดอบรมทำอาหารครั้งแรก, วิดีโอยูทูบ
หลังจากการจับกุม สมคิดถูกคุมขังที่เรือนจำกลางบางขวางตั้งแต่วันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยสมคิดถูกจิตแพทย์ประเมินอาการจิตเวช แต่ก็ไม่พบว่าเขาเป็นโรคจิตเวช ในระหว่างที่ถูกคุมขังสมคิดศึกษากฏหมายตามหลักสูตรสัมฤทธิบัตรของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และเขาได้เป็นนักโทษที่มีความประพฤติดีจนได้เลื่อนขั้นเป็นนักโทษชั้นเยี่ยม ตั้งแต่ปี พ.ศ 2552 เมื่อเขาไม่พอใจเจ้าหน้าที่เรือนจำคนไหน เขาจะเขียนหนังสือร้องเรียนและเคยร้องเรียนมาแล้ว ต่อมาในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เป็นครั้งแรกที่เรือนจำกลางบางขวางเปิดให้ผู้ต้องขังฝึกอาชีพในการทำอาหาร ซึ่งมติชนทีวีได้ไปสัมภาษณ์ผู้ต้องขังและเผยแพร่วีดีโอข่าว โดยสมคิดได้ปรากฏตัวในวีดีโอ ซึ่งเขาได้สาธิตการทำปอเปี๊ยะทอด
ในเดือนกรกฎาคมพ พ.ศ. 2558 สันติวิธี พรหมบุตร ผู้สื่อข่าวของสำนักข่าวไทย ช่างภาพ และโปรดิวเซอร์รายการข่าวดังข้ามเวลา ได้เดินทางเข้าไปยังเรือนจำกลางบางขวางเพื่อขอพูดคุยกับพันตรีเฉลิมชัย มัจฉากล่ำ เพื่อนำข้อมูลมายืนยันในรายการข่าวดังข้ามเวลา ตอน พลิกแผนฆ่า ล่าปมสังหาร ระหว่างรอพันตรีเฉลิมชัย พวกเขาได้เห็นชายคนหนึ่งแอบมองพวกเขา ผู้คุมจึงเรียกชายคนดังกล่าวมาหาและบอกว่าชายคนดังกล่าวคือสมคิด พุ่มพวง ให้คุยรอพันตรีเฉลิมชัยไปก่อน สันติวิธีได้พูดคุยกับสมคิดเป็นเวลาประมาณ 2 ชั่วโมง เมื่อสันติวิธีถามว่าทำไมถึงต้องฆ่าผู้หญิงทั้ง 5 คน สมคิดตอบว่า เหยื่อบางคนโดยเฉพาะเหยื่อรายแรก เขารู้จักแต่ถูกหักหลังในบางเรื่อง และเหยื่อบางคนเป็นสายตำรวจ เขาจึงต้องฆ่าคนเหล่านั้น เมื่อสันติวิธีถามว่าสมคิดเรียนรู้วิธีการฆ่ามาจากไหน สมคิดจึงตอบว่า "เขาถนัดการหักคอเหยื่อ เพราะเรียนรู้วิธีฆ่ามาจากทหารเวียดกง ในสมัยที่เขาไปทำงานในบ่อนกาสิโนที่เวียดนาม"
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 สันติวิธีได้ขอพบสมคิดในเรือนจำกลางบางขวาง เนื่องจากรายการข่าวดังข้ามเวลาจะทำเรื่องเกี่ยวกับสมคิด พุ่มพวง สันติวิธีได้พาโปรดิวเซอร์ 2 คน และช่างภาพ 1 คนเข้าในเรือนจำ เมื่อพบกับสมคิด โดยสมคิดถือหนังสือกฏหมายและสมุดบันทึก สมคิดจำสันติวิธีได้ จึงทักทายสันติวิธี โดยสันติวิธีได้ขอนำสิ่งที่พูดคุยกับสมคิดไปใช้ในสารคดีข่าว ซึ่งสมคิดได้อนุญาต โดยในการสัมภาษณ์ใช้เวลา 2 ชั่วโมง โดยเน้นรายละเอียดเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องของเขา ในปี พ.ศ. 2548 สมคิดให้เหตุผลในการฆาตกรรมผู้หญิง 5 คนว่า เหยื่อรายแรกนางสาววารุณี พิมพะบุตร เขาอ้างว่าเป็นภรรยาเก็บเสี่ย หลอกเงินเสี่ยไปมาก จึงถูกสั่งเก็บและเขาได้รับค่าจ้างเป็นเงิน 170,000 บาท เหยื่อรายที่ 2 นางสาวผ่องพรรณ์ ทรัพย์ชัย เขาอ้างว่าเธอยักยอกของผิดกฎหมาย เขาถูกว่าจ้างให้มาทวงของ และผ่องพรรณถูกคนว่าจ้างซ้อมจนเสียชีวิต และได้ค่าจ้างจำนวน 100,000 บาท เหยื่อรายที่ 3 นางสาวพัชรีย์ อมตนิรันดร์ เขาอ้างว่าเธอโกงค่าแชร์ เขาตามเจอตัวที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน แล้วนำตัวไปฆ่าที่จังหวัดตรัง และเขาได้รับค่าจ้างจำนวน 80,000 บาท เหยื่อรายที่ 4 นางสาวพรตะวัน ปังคะบุตร เขาอ้างว่าเป็นภรยาเจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่ง สามีของเขาเป็นหนี้บ่อน เขาถูกว่าจ้างด้วยเงินจำนวน 90,000 บาท ให้มาทวงหนี้กับภรรยา เมื่อได้ได้เขาก็ฆ่าเธอ เหยื่อรายที่ 5 สมปอง พิมพรภิรมย์ เขาอ้างว่าเธอติดหนี้นายทุน เขารับจ้างทวง เอาตัวจากนครราชสีมาไปเข้าโรงแรมที่บุรีรัมย์ แต่เธอโวยวายเขาจึงหักคอเธอจึงเสียชีวิต และปฎิเสธว่าไม่ได้ข่มขืนเธอ
| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
บทสัมภาษณ์สมคิด พุ่มพวงในปี พ.ศ. 2559 โดยสันติวิธี พรหมบุตร
 ย้อนคำสัมภาษณ์ “สมคิด พุ่มพวง” ปี 58-59, วิดีโอยูทูบ
เมื่อสันติวิธีได้ขอให้สมคิดเล่าประวัติชีวิตในวัยให้ฟัง สมคิดได้เล่าว่าเขาเกิดที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยเขามีชื่อเล่นว่า "แดง" โดยแม่ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก เขาจึงต้องอาศัยอยู่กับพ่อและป้า ต่อมาพ่อของเขามีภรรยาใหม่ที่อำเภอห้วยยอด ตอนสมคิดเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 สมคิดเล่นดีดลูกแก้วที่โรงเรียนส่งผลให้เขาถูกครูทำโทษโดยการตี เขาโกรธแค้นครูจึงใช้หนังสติ๊กยิงครู ในปีพ.ศ. 2516 ขณะที่เขาอายุ 9 ขวบ เขาถูกพ่อไล่ออกจากบ้าน เขาจึงหลบหนีเข้าป่าเขาบรรทัด เป็นเวลา 4 ปี แต่การสัมภาษณ์เขาเป็นครั้งแรกเขาเล่าว่า "เมื่ออายุ 8 ขวบ เขาถูกพ่อนำมาฝากไว้กับลุงที่จังหวัดนครศรีธรรมราช" เมื่อสมคิดอายุ 13 ปี เขาได้รับงานเป็นมือปืนรับจ้างและยิงคนคนหนึ่ง หลังจากนั้นได้หลบหนีไปยังอำเภอห้วยยอดและจังหวัดภูเก็ต แล้วไปอยู่กับพ่อเลี้ยงหรือผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งที่อำเภอเชียงแสน และทำงานผิดกฎหมายให้กับพ่อเลี้ยงขณะอายุ 16 ปี ในปีพ.ศ. 2528 ขณะเขาอายุ 17 ปี เขาเดินทางกลับไปหาพ่อของเขาที่บ้านและก่อเหตุปล้นปืนของนายอำเภอส่งผลให้เขาติดคุกเป็นเวลา 3 ปี แต่คดีดังกล่าวก็ถูกยกฟ้องเนื่องจากขาดหลักฐาน ในปีพ.ศ. 2532 เขาอ้างว่าเขาไปรับจ้างยิงคน และในปีต่อมาเขาถูกจับกุมจากคดีฆ่าหั่นศพในอำเภอไทรน้อย แต่ไม่ถูกสั่งฟ้อง หลังจากนั้นเขาเป็นสายตำรวจ และกลับไปยังบ้านยายของเขาที่ภาคใต้ ต่อมาเขาได้ถูกจับกุมในความผิดฐานค้าอาวุธที่ชายแดนของภาคเหนือ หลังจากเขาออกจากเรือนจำในปีพ.ศ. 2536 เขาได้เปิดร้านซ่อมอุปกรณ์ไฟฟ้า แต่เขามีเรื่องกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ส่งผลให้ถูกจับกุมที่จังหวัดสกลนคร ก่อนจะพ้นโทษในปี พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปยังจังหวัดร้อยเอ็ดแล้วถูกจับในคดีข่มขู่ ในอีก2 ปีต่อมา เขาใช้ชื่อปลอมว่าสุวัฒน์ ชาญณรงค์ ได้พบกับเจ้าหน้าที่ตำรวจโดยอ้างว่าตนเองเป็นพยานผู้เหตุการณ์ โดยอ้างว่าคนร้ายเป็นกลุ่มอื่นที่ไม่ใช่กลุ่มของเฉลิมชัย มัจฉากล่ำ จึงถูกจับกุมในข้อหาให้การเท็จและศาลตัดสินจำคุก 6 เดือน หลังจากเขาพ้นโทษในปีพ.ศ. 2546 เขาไปอยู่กับคนมีชื่อเสียงและทำงานเป็นคนคุมบ่อนกาสิโนที่จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม ก่อนที่เขาจะก่อเหตุฆาตกรรมต่อเนื่องในอีก 2 ปีต่อมา เมื่อสันติวิธีถามว่าสมคิดเรียนรู้วิธีการฆ่ามาจากไหน เขาตอบว่า เขาไปเรียนรู้วีธีหักคอมาจากอดีตทหารเวียดกง ตอนที่ไปทำงานในบ่อนกาสิโนในเวียดนาม โดยการตอบคำถามของเขาเกี่ยวกับการฆาตกรรมเหมือนกับเขามองเป็นเรื่องปกติและไม่สะทกสะท้านต่อความผิดและบอกว่าคนเหล่านั้นสมควรตาย
แล้วหนูแปรงฟัน อาบน้ำ รู้สึกอะไรไหม
ซึ่งผู้คุมเรือนจำกลางบางขวางได้บอกกับสันติวิธีว่าสมคิดมักอยู่เงียบๆเพียงคนเดียว โดยเขาได้ให้เหตุผลกับสันติวิธีว่า "เพื่อการได้เป็นนักโทษชั้นเยี่ยม ซึ่งตอนนั้นมีผลต่อการได้คืนสู่อิสรภาพเร็วขึ้น และหากได้ออกจากเรือนจำ เขามีหนี้แค้นที่ต้องชำระ ซึ่งเป็นคนที่ทำให้เขาต้องติดคุก"
ต่อมาเขาได้ขอย้ายกลับไปยังภูมิลำเนาโดยอ้างว่าเพื่อความสะดวกต่อการเยี่ยมญาติ และถูกลดโทษลงเรื่อยๆตามหลักเกณฑ์การลดโทษจนเหลือโทษจำคุกไม่เกิน 25 ปี ส่งผลให้เขาถูกย้ายกลับภูมิลำเนายังเรือนจำจังหวัดหนองคาย ตลอดเวลาที่เขาถูกคุมขังที่เรือนจำจังหวัดหนองคายเขาไม่เคยมีญาติมาเยี่ยมเลย โดยเขาได้รับพระราชทานอภัยโทษลดโทษในปี พ.ศ. 2562 ส่งผลให้เหลือโทษจำคุก 10 ปี แต่เขาติดคุกมาแล้ว 14 ปี ทำให้เขาถูกปล่อยตัวออกจากเรือนจำหนองคายเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2562