stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ที่ตั้งสโมสรและสนามเหย้า

| พิกัดภูมิศาสตร์ | ที่ตั้ง | สนามเหย้า | ความจุ | ปี |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 14°01′16″N 99°59′03″E﻿ / ﻿14.021246°N 99.984243°E﻿ / 14.021246; 99.984243 | นครปฐม | สนามมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน | 3,500 | 2550, 2555, 2557 |
| 13°50′50″N 100°33′57″E﻿ / ﻿13.847122°N 100.565834°E﻿ / 13.847122; 100.565834 | จตุจักร | สนามกีฬาอินทรีจันทรสถิตย์ | 3,275 | 2552-2554, 2556-2559, 2563-ปัจจุบัน |
| 13°55′05″N 100°32′51″E﻿ / ﻿13.917989°N 100.547411°E﻿ / 13.917989; 100.547411 | หลักสี่ | สนามกีฬาทีโอที แจ้งวัฒนะ | 5,000 | 2560-2562 |
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน

รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน (2560 - ปัจจุบัน)
| ชื่อ | สัญชาติ | ช่วงเวลา | ความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- |
| ยุทธพงษ์ บุญอำพร |  | 2560 – 2561 |  |
| วรวุฒิ ศรีมะฆะ |  | 2562 |  |
| สมเด็จ หิตเทศ |  | มกราคม 2563 – กรกฎาคม 2563 |  |
| วริศ บุญศรีพิทยานนท์ |  | กรกฎาคม 2563 – กุมภาพันธ์ 2564 |  |
| พนิพล เกิดแย้ม |  | กุมภาพันธ์ 2564 – กุมภาพันธ์ 2565 |  |
| อิทธิพล นนท์ศิริ ศราวุฒิ จันทพันธ์ |   | กุมภาพันธ์ 2565 – พฤษภาคม 2565 |  |
| วรวุฒิ ศรีมะฆะ |  | มิถุนายน 2565 – กุมภาพันธ์ 2566 |  |
| อนุรักษ์ ศรีเกิด |  | กุมภาพันธ์ 2566 – ตุลาคม 2566 |  |
| ชูศักดิ์ ศรีภูมิ |  | ตุลาคม 2566 – มกราคม 2567 |  |
| ภัทรพล นาประเสริฐ |  | มกราคม 2567 – พฤษภาคม 2567 |  |
| สันติ ไชยเผือก |  | กรกฎาคม 2567 – |  |
เกียรติประวัติ

ถ้วยพระราชทาน ข.
ไทยลีก 4 โซนกรุงเทพและปริมณฑล
ตระกูลบูลกุล

| บูลกุล Bulakul แซ่หม่า |
| --- | --- |
ตระกูลบรรพบุรุษ: หม่า
ถิ่นพำนักปัจจุบัน: กรุงเทพมหานคร
ถิ่นกำเนิด: กวางตุ้ง, จีน
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2431
ต้นตระกูล: หม่า ตงเซิน (2431, อพยพ) มา บูลกุล (2484, เปลี่ยนนามสกุล)
ผู้นำคนปัจจุบัน: โชค บูลกุล
ตระกูลบูลกุล เป็นหนึ่งในตระกูลนักธุรกิจที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศไทย มีเชื้อสายจีนกวางตุ้งสืบเชื้อสายมาจากตระกูลหม่า มีต้นกำเนิดมาจาก หม่า ตงเซิน (จีน: 馬棠政, พ.ศ. 2414–2466) วิศวกรผู้อพยพมาอยู่สยามในปี พ.ศ. 2431 และลูกชาย Ma Liap-khun (馬立群, พ.ศ. 2440–2507) ซึ่งได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อไทยว่า มา บูลกุล  ในปี พ.ศ. 2484 มาสร้างฐานะจากการสีข้าวตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 และเป็นส่วนหนึ่งของตระกูล "บิ๊กไฟว์" ที่ควบคุมการค้าข้าวทั่วเอเชีย ขณะเดียวกันก็ดำรงตำแหน่งทางการเมืองที่โดดเด่นอีกด้วย ตั้งแต่นั้นมา ธุรกิจของครอบครัวก็ได้ขยายตัวขึ้นภายใต้การนำของลูกหลานของเขาจนกลายเป็นกลุ่มบริษัทที่ครอบคลุมถึงอสังหาริมทรัพย์ บริการทางการเงิน การค้าปลีก การขนส่ง อาหารและเครื่องดื่ม สื่อและความบันเทิง
กิจการในปัจจุบันและกิจการที่ผ่านมา ได้แก่ บริษัท มาบุญครองอบแห้งและไซโล (ปัจจุบันคือเอ็มบีเคกรุ๊ป) ซึ่งขยายธุรกิจไปสู่การขายปลีกภายใต้การนำของนายศิริชัย บูลกุล บุตรชายของนายมาและพัฒนาเป็นศูนย์การค้ามาบุญครอง ซึ่งเป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่แห่งแรกของประเทศไทย ฟาร์มโชคชัย ฟาร์มโคนมและสถานที่ท่องเที่ยวที่พัฒนาโดยนายโชคชัย บูลกุล บุตรชายอีกคน และบรุ๊คเคอร์ กรุ๊ป ธุรกิจบริการทางการเงินที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ซึ่งมีนายชาญ บูลกุล บุตรชายคนเล็กของนายมาเป็นผู้นำ
สมจินต์ ธรรมทัต

| สมจินต์ ธรรมทัต |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 จังหวัดธนบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 6 มีนาคม พ.ศ. 2547 (73 ปี) กรุงเทพมหานคร​ ประเทศไทย
คู่สมรส: นงเยาว์ กะสิชล
อาชีพ: นักพากย์ นักแสดง ผู้กำกับ นักเขียน
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2498 - 2547
ผลงานเด่น: หมู่ขัน จากละคร ขุนศึก (2502-2504)
สังกัด: บริษัทไทยโทรทัศน์ จำกัด
โทรทัศน์ทองคำ: ผู้พากย์ภาพยนตร์ดีเด่นชาย  พั้งค์กี้จอมแก่น และ หนูน้อยคอมพิวเตอร์ (2529)
เมขลา: ผู้แสดงประกอบชายดีเด่น เขาชื่อกานต์ (2524)
ThaiFilmDb
สมจินต์ ธรรมทัต (14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2547) เป็นนักแสดงชาวไทย นักพากย์ ผู้กำกับการแสดง จบการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลปธนบุรี และพานิชยการพระนคร เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการทำงานที่ บริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด หรือช่อง 4 บางขุนพรหม ยุคบุกเบิก มีหน้าที่ต่าง ๆ ตามได้รับมอบหมาย กับงานอัดเสียงผู้สมัครเข้าเป็นผู้ประกาศของบริษัท ต่อมาได้บรรจุเป็นพนักงานประจำฝ่ายจัดรายการ แผนกแผนผัง (แผนผังการออกอากาศ) ซึ่งมี จำนง รังสิกุล ผู้อำนวยการสถานี และ อาจินต์ ปัญจพรรค์ เป็นหัวหน้าฝ่ายและรองหัวหน้าตามลำดับ และเป็นเจ้าของผลงาน  3 รางวัล  ได้แก่ ดาราทองพระราชทาน พ.ศ. 2509, รางวัลเมขลา พ.ศ. 2524 และ รางวัลโทรทัศน์ทองคำ พ.ศ. 2529
ประวัติ > 2474–2497: ปฐมวัย

สมจินต์ ธรรมทัต เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 (นับแบบใหม่) ที่อําเภอคลองสาน จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรบุตรชายคนโตของ นายศรี และนางเตียง ธรรมทัต (สกุลเดิม; แซ่ฉั่ว) บิดามารดามีอาชีพค้าขายและทำแป้งข้าวหมาก เนื่องจากบ้านอยู่ใกล้วัดอนงคารามวรวิหาร เด็กชายสมจินต์จึงเข้าสังกัดเป็นเด็กวัดอนงค์ และได้รับใช้หลวงพ่อทับเกจิอาจารย์ชื่อดังในสมัยนั้น ครั้งหนึ่งหลวงพ่อทับได้สร้างพระปิดตาเนื้อเมฆพัตร ซึ่งมีชื่อเสียงมาก ญาติโยมทั้งหลายจึงมาขออาราธนาไปบูชากันมิได้ขาด บางคราวขณะนั่งนวดขาให้หลวงพ่อที่กำลังจำวัด เขาจะล้วงหยิบกำพระออกจากบาตรที่หลวงพ่อใส่ไว้คราวละหนึ่งองค์สององค์บ้างส่งให้ผู้มารอ โดยไม่เคยเก็บไว้เป็นของตนเองเลย และมีน้องร่วมบิดามารดาอีกสามคน คือ นางสาวสมสอาด ธรรมทัต รับราชการครูสังกัดกรมอาชีวศึกษา, นายสมถวิล ธรรมทัต รับราชการตำแหน่งผู้ประกาศข่าวกรมประชาสัมพันธ์ และ นางเพ็ญศรี (ธรรมทัต) วุฒิวัย
ภายหลังเมื่อมีโอกาสพบญาติโยมบางคนที่ได้พระปิดตาเมฆพัตรไปและเพิ่งทราบว่าสมจินต์เองยังไม่มีพระที่ตนเองเคยหยิบแจกให้ผู้อื่นเลย จึงได้มอบคืนให้ ซึ่งในครั้งนั้นท่านผู้นั้นได้พระปิดตาจากมือของสมจินต์มาหลายองค์ด้วยกัน
เนื่องจากเป็นคนร่างเล็ก สมัยเรียนที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ ธนบุรี เพื่อน ๆ จึงเรียกว่าเตี้ย เมื่อมีเรื่องทะเลาะวิวาทก็จะสู้คนตัวใหญ่กว่าไม่ได้ จึงได้เข้าฝึกมวยไทยและเพาะกาย เล่นกีฬาฟุตบอลล์ อีกทั้งยังเสาะหาเครื่องรางของขลังเพื่อป้องกันตัวตามสมัยนิยม   เคยแอบไปสักกับอาจารย์สักยันต์ แต่ด้วยกลัวบิดาซึ่งดุมากจะทราบ จึงได้เลือกสักน้ำมันที่แผ่นหลัง เมื่อกลับถึงบ้านบิดาก็ทราบจนได้ เพราะถึงรอยสักน้ำมันจะมองไม่เห็น แต่เลือดที่ออกเป็นจุด ๆ ตามรอยเข็มสัก ซึมติดหลังเสื้อนักเรียนสีขาวเป็นรอยสักชัดเจน จึงถูกลงโทษด้วยไม้เรียวตามระเบียบ
ครั้งหนึ่งเคยแอบไปเปรียบมวยในงานวัด เพราะต้องการทดลองฝีมือทางหมัดมวย เมื่อได้ขึ้นเวทียังไม่ทันได้ชกก็เห็นบิดาถือไม้เรียวรออยู่ที่ด้านล่างของเวที การชกครั้งนั้นแพ้และเมื่อลงจากเวทียังเจ็บตัวซ้ำสอง แต่การฝึกมวยไทยให้ประโยชน์เมื่อต้องใช้ในการแสดงละครโทรทัศน์
ประวัติ > 2512–2546: วงการภาพยนตร์

ช่วงที่ทำงานฝ่ายจัดรายการ ของบริษัทไทยโทรทัศน์ จำกัด มีระเบียบห้ามนักแสดงสังกัดฝ่ายรายการรับงานแสดงนอกเหนือจากงานของทางสถานี
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2512 เมื่อ จำนง รังสิกุล หัวหน้าฝ่ายรายการ ย้ายกลับกรมประชาสัมพันธ์ต้นสังกัดเดิม และมีการยกเลิกระเบียบดังกล่าว จึงรับงานแสดงภาพยนตร์ สวรรค์วันเพ็ญ เรื่องแรกของ ชรินทร์ นันทนาคร และมีโอกาสได้ร่วมงานกับ มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, แมน ธีระพล, น้ำเงิน บุญหนัก, ล้อต๊อก, สมพล กงสุวรรณ, อดินันท์ สิงห์หิรัญ ฯลฯ
หลังจากนั้นได้ร่วมแสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง มักได้รับบทเป็นดาวร้ายที่ถนัดและเป็นที่นิยมของประชาชนจนกระทั่งบั้นปลายของชีวิต เรื่องสุดท้ายคือ เยาวราช
ประวัติ > 2500–2546: งานให้เสียงภาพยนตร์และสารคดี

เริ่มงานพากย์ภาพยนตร์ต่างประเทศของสถานีตามของสถานีที่มุ่งให้ให้พนักงานในฝ่ายรายการสามารถทำงานทั้งการแสดงละคร การกำกับละคร การพากย์ภาพยนตร์ต่างประเทศ เรื่องแรกที่ได้พากย์อย่างจริงจังคือ เดอะ โลน เรนเจอร์ (The Lone Ranger) และได้รับความนิยมจากผู้ชมเรื่อยมาทั้งบทพระเอก พระรอง และตัวโกง รวมทั้งแนวตลก  เป็นหนึ่งในทีมพากย์แนวหน้าของสถานี ให้เสียงได้หลากหลายบุคลิก เช่น ผู้พันหนุ่มดอน เวส และ หมอสมิธตัวแสบ ใน โลกพิศวง (Lost in Space), ผู้จัดการคู่ปรับเลขาสาวจอมเปิ่น ใน ยอดตลกหญิงของโลก (Lucy Show), คุณตาแดร็กคูล่าจอมเพี้ยน ใน คนผี (The Munsters) และ บทต่าง ๆ ใน มนุษย์ค้างคาว (Batman) เป็นต้น  นักพากย์ที่ร่วมงานประจำคือ สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์, ดาเรศร์ ศาตะจันทร์, อนุวัตร สุวรรณสโรช ฯลฯ
ผลงานร่วมในทีมพากย์เรื่องอื่น ๆ ที่สร้างชื่อเสียงจำนวนมาก  เช่น คุณอัศว์ (Mister Ed), สายลับลูกทุ่ง (The Wild Wild West) , แดนสนธยา (The Twilight Zone), ขบวนการพยัคฆ์ร้าย (Mission Impossible)  , ตลุยจักรวาล (Star Trek) , สิงห์สำอางค์ (The Saint), โบนันซ่า (Bonanza), แม่มดเจ้าเสน่ห์ (Bewitched) , ทรามวัยกายสิทธิ์ (I Dream of Jeannie), ผจญภัยใต้ทะเลลึก (voyage to the bottom) ฯลฯ
พ.ศ. 2518 วันชัย อรรถเวทย์วรวุฒิ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิท ได้ซื้อภาพยนตร์เรื่องยาวจากต่างประเทศพ่วงสารคดีชีวิตสัตว์เรื่อง Animals Are Beautiful People (สัตว์โลกผู้น่ารัก)มาด้วย  เนื่องจากไม่เป็นที่นิยมของตลาดภาพยนตร์ในเมืองไทย จึงขอให้ สมจินต์ เป็นผู้บรรยาย  เมื่ออัดเสียง (ตามบทแปล) เสร็จเรียบร้อย ทั้งสองก็สรุปร่วมกันว่าคงไม่ประสบความสำเร็จ  จึงลองบรรยายใหม่อีกครั้ง คราวนี้ไม่อ่านตามบทแปลทั้งหมดแต่ใส่ลีลาการพากษ์แบบการ์ตูนเข้าไป ตั้งชื่อภาษาไทยว่า "สัตว์โลกผู้น่ารัก " ผลปรากฏว่าพลิกความคาดหมายของทุกคน  สารคดีเรื่องนี้ได้รับความนิยมสูงสุดถึงกับต้องยืดเวลาฉายและเพิ่มโรงภาพยนตร์ ส่งผลให้มีชื่อเสียงทางการบรรยายสารคดีที่เกี่ยวกับสัตว์จนได้รับงานพากย์หนังแนวนี้อีกมาก
นอกจากนี้ยังมี ผลงานสารคดีทั่วไปส่วนใหญ่ ของบริษัทรัชฟิล์มทีวี, พาโนรามาดอกคิวเมนทารี่ รวมถึงงานพากษ์หนังต่างประเทศนับพันเรื่องในยุควิดีโอเทปกำลังเฟื่องฟูช่วงทศวรรษ 2520 กับบริษัทคิววิดีโอ จำกัด
ประวัติ > โหราศาสตร์

ในช่วงวัยรุ่นค่อนข้างเป็นเด็กเกเร บิดามารดาเป็นห่วงจึงพาไปหาพระภิกษุผู้มีความรู้ทางโหราศาสตร์ตรวจดวงชะตา และ ได้รับคำพยากรณ์ว่าเด็กคนนี้จะได้เข้าสู่วงการการแสดง แต่เขาไม่ได้ใส่ใจกับคำพยากรณ์จนเริ่มมีชื่อเสียง จึงสนใจหันมาศึกษาวิชาโหราศาสตร์ด้วยตนเองโดยซื้อตำรามาอ่าน และเสาะแสวงหาอาจารย์ทางโหราศาสตร์เพื่อขอเรียนซึ่งก็ไม่สามารถหาผู้ให้ความรู้ได้ จึงมุมานะเรียนด้วยตนเองจากตำราและทดสอบด้วยตัวเอง จนมีความรู้ความชำนาญในการพยากรณ์ดวงชะตาบุคคล
ชีวิตช่วงหลังได้ใช้วิชาโหราศาสตร์เพื่อสงเคราะห์เพื่อนมนุษย์โดยไม่รับอามิสสินจ้าง, ทำรายการวิทยุดูดวงชะตา โดยบริษัทสหพัฒนพิบูลย์ (ผู้อุปถัมภ์) ได้รับความสนใจจากผู้ฟังโดยส่งวันเดือนปีเวลาเกิดมาให้พยากรณ์ดวงชะตาเป็นจำนวนมาก รวมทั้งเขียนบทความการพยากรณ์ดวงชะตาบุคคลในวงการบันเทิงลงหนังสือพิมพ์อินไซด์ทีวี  ต่อเนื่องกันเป็นเวลาหลายปี
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2513 | ชลธีพิศวาส |  | ช่อง 4 |
| 2515 | พันท้ายนรสิงห์ |  | ช่อง 4 |
| 2519 | ผู้ชนะสิบทิศ | ไขลู | ช่อง 5 |
| 2522 | สามสิงห์ |  | ช่อง 3 |
| 2522 | ขุนศึกมหาราช |  | ช่อง 5 |
| 2523 | เขาชื่อกานต์ | โตมร | ช่อง 3 |
| 2523 | เรือมนุษย์ | เพลา | ช่อง 5 |
| 2523 | กามนิต-วาสิฏฐี |  | ช่อง 5 |
| 2524 | อย่าลืมฉัน | วิบูลย์ | ช่อง 3 |
| 2525 | ปีกทอง | พ่อของภูวดล | ช่อง 3 |
| 2525 | เศรษฐีนี | พร้อม | ช่อง 3 |
| 2526 | สาวใช้คนใหม่ |  | ช่อง 5 |
| 2527 | สุดสายป่าน |  | ช่อง 3 |
| 2528 | ฝ้ายแกมแพร | ธวัช | ช่อง 5 |
| 2528 | เบญจรงค์ 5 สี |  | ช่อง 3 |
| 2529 | เรือมนุษย์ |  | ช่อง 9 |
| 2529 | ชายสามโบสถ์ |  | ช่อง 3 |
| 2530 | ผู้ใหญ่ลีกับนางมา |  | ช่อง 3 |
| 2530 | ฟ้าต่ำ |  | ช่อง 3 |
| 2530 | ดาวเรือง | ผู้ใหญ่ผัน | ช่อง 3 |
| 2531 | นาคี |  | ช่อง 3 |
| 2532 | ดอกฟ้าและโดมผู้จองหอง |  | ช่อง 3 |
| 2532 | รัตติกาลยอดรัก |  | ช่อง 3 |
| 2536 | แม่พลอยหุง |  | ช่อง 3 |
| 2537 | โสมส่องแสง |  | ช่อง 3 |
| 2538 | เยาวราชในพายุฝน |  | ช่อง 3 |
| 2538 | สามใบไม่เถา |  | ช่อง 3 |
| 2540 | จินตปาตี | นายใหญ่ | ช่อง 3 |
| 2542 | มือปืน |  | ช่อง 3 |
| 2542 | ดาวคนละดวง |  | ช่อง 7 |
| 2542 | เสน่ห์นางงิ้ว | ธานี | ช่อง 3 |
| 2543 | หงส์เหนือมังกร | มิสเตอร์เค วอง ชู | ช่อง 5 |
| 2544 | ซิงตึ๊ง |  | ช่อง 3 |
| 2544 | ทอง 5 | พลเอกตุง | ช่อง 7 |
ผลงาน > ผลงานแสดงภาพยนตร์

สวรรค์วันเพ็ญ (2512) รับบท นายพร
เจ้าลอย (2515)
เหยื่ออารมณ์ (2518) รับบท เจ้าแก้วกรอง
มหาอุตม์ (2519)
เจ้าแม่ (2519)
ศึก 5 เสือ (2520) รับบท คำมูล
7 ประจัญบาน (2520)
เพลงรักบ้านนา (2520) รับบท พร
โรงเรียนดงนักเลง (2521) รับบท ครูเถินไพรี
เหนือกว่ารัก (2521) รับบท ส.ต.ท. ทอง
วัยตกกระ (2521) รับบท พ่อของทรงพล
บัณฑิตเหลือแดน (2522) รับบท นายอรรถสิทธิ์
พรุ่งนี้ก็สายเกินไป (2522)
อยู่อย่างเสือ (2522) รับบท สนาน
นายอำเภอปฏิวัติ (2522)
สมิงบ้านไร่ (2522) รับบท โมกขศักดิ์
ชื่นรัก (2522) รับบท พ่อของต้อย
ลูกทาส (2522) รับบท พระยาไชยากร
ผานกเค้า (2522)
ที่รักของน้องหนู (2522)
เพลิงตะวันอันตราย (2522)
ขุนเดช (2523) รับบท พ่อ
คู่โจร (2523) รับบท จ.ส.ต. หวน
อาอี๊ (2523)
มันมือเสือ (2523) รับบท พ่อขี้เมา
ชั่วฟ้าดินสลาย (2523) รับบท พะโป้
ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน (2523) รับบท เฒ่าหยอย
เจ้าแม่สาริกา (2524)
สาวน้อย (2524)
5 คม (2524)
สิงห์คะนองปืน (2524) รับบท ไอ้ใส
ขบวนการแก้จน (2524) รับบท นกรู้
ถล่มแผนจ้าวโลก (2525)
นักสืบฮาร์ด (2525) รับบท สุขุม
รักจั๊กจี้ (2525)
ถล่มค่ายนรกจางซีฟู (2525) รับบท ขุนส่า
หล่อลากดิน (2525)
มังกรห้าเล็บ (2526)
ลูบคมพยัคฆ์ (2526) รับบท อำนาจ
ไอ้ ป.4 ไม่มีเส้น (2526) รับบท เสี่ยบุญมาก
แหกนรกเวียตนาม (2526) รับบท นายธนาคาร
ผู้ใหญ่บ้านกลองยาว (2526)
ลำพูนดำ (2526) รับบท เมฆ
กระเบนธง (2526)
ยุทธการกระดูกอ่อน (2527)
ตีแสกหน้า (2527)
ดับเจ้าพ่อ (2527)
ผู้ใหญ่สิงห์กำนันเสือ (2527)
คาดเชือก (2527) รับบท
ผัวเชลย (2528) รับบท นนท์ สรภพ
ตำรวจเหล็ก (2529)
อย่าบอกว่าเธอบาป (2530)
คำพิพากษา (2532) รับบท ครูใหญ่
คนทรงเจ้า (2532) รับบท ภูใจ
บุญชู 7 รักเธอคนเดียวตลอดกาลใครอย่าแตะ (2536) รับบท อาเที่ยง (รับเชิญ)
กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้ (2537) รับบท จำนงค์
ฉีกป่าล่าคน (2538)
เยาวราช (2546)
ผลงาน > พากย์เสียง

พากย์เสียงรพินทร์ ไพรวัลย์ในภาพยนตร์เรื่องเพชพระอุมาพ.ศ.2514
ให้เสียงพากย์ภาพยนตร์เพชรตัดเพชร(พ.ศ.2527)
ให้เสียงพากย์ภาพยนตร์Sentenza / Angel Eyes (ร่วมกับรอง เค้ามูลคดี)
ให้เสียงพากย์ภาพยนตร์Ted Lawson(ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ)
ให้เสียงพากย์ภาพยนตร์สามก๊ก(พ.ศ.2537)
ให้เสียงพากย์ Ed Traxler ในภาพยนตร์ฅนเหล็ก 2029 ทางช่อง 9
Die Hard 2 พากย์เป็น เอ็ด ทรูโดว์ (เฟร็ด ทอมสัน) และ นายพล รามอน เอสพาแรนซา (ฟรานโก นีโร) เสียงโรง
ผลงาน > ละครวิทยุ

คณะเสียงใสไทยทีวี (ของช่อง 4 บริษัทไทยโทรทัศน์)
คณะเสียงใสการละคร (ของ สุภางค์ ชูโต นงเยาว์ ธรรมทัต)
คณะ 213 (ของบริษัท สหพัฒนพิบูลย์)
ผลงาน > ผลงานกำกับ

2520: ขุนศึก (ละครโทรทัศน์)
2522: ชื่นชีวานาวี (ละครโทรทัศน์)
2523: อาอี๊ (ภาพยนตร์)
2523: สายรุ้ง (ละครโทรทัศน์)
แหล่งข้อมูลอื่น

ไทยฟิล์ม
หนังดี
IMDb
| ด ค กรางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบชายดีเด่น |
| --- | --- |
2524–2550:  สมจินต์ ธรรมทัต (2524)  อำนวย ศิริจันทร์ (2525)  จีรศักดิ์ ปิ่นสุวรรณ (2526)  มีศักดิ์ นาครัตน์ (2528)  นพพล โกมารชุน (2529)  วิทยา สุขดำรงค์ (2530)  ชลิต เฟื่องอารมย์ (2531)  ปัญญา นิรันดร์กุล (2532)  รุจน์ รณภพ (2533)  ปัญญา นิรันดร์กุล (2534)  เด่น ดอกประดู่ (2535)  บดินทร์ ดุ๊ก (2536)  ศิริศักดิ์ นันทเสน (2537)  พลรัตน์ รอดรักษา (2538)  พอเจตน์ แก่นเพชร (2539)  ฤทธิ์ ลือชา (2540)  มนต์ชัย ภราดรบัญชา (2541)  ฤทธิ์ ลือชา (2542)  ปัญญา นิรันดร์กุล (2543)  กรรชัย กำเนิดพลอย (2544)  อัมรินทร์ สิมะโรจน์ (2545)  สุประวัติ ปัทมสูต (2547) 
2551–2575:  ชุมพร เทพพิทักษ์ (2554)  โกสินทร์ ราชกรม (2555) 
สมจินต์ ธรรมทัต ในละครเรื่องเสือเก่า
ละครเรื่องเสือเก่า สมจินต์ ธรรมทัต (ยืน) กัณฑรีย์ นาคประภา (ยืน) อาคม มกรานนท์ (นั่ง)
ละครเรื่องขุนศึก จากซ้ายไปขวา
กำธร สุวรรณปิยะศิริ - จำรูญ หนวดจิ๋ม - ไม่ทราบชื่อ - ทัต เอกทัต (ประวัติ ผิวเผือก) - สมจินต์ ธรรมทัต - ไม่ทราบชื่อ - เสริมพันธ์ สุทธิเนตร
อำเภอเวียลแวง

| อำเภอเวียลแวง ស្រុកវាលវែង |
| --- | --- |
อำเภอ (สฺรุก)
อำเภอเวียลแวงที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 12°22′N 103°15′E﻿ / ﻿12.367°N 103.250°E﻿ / 12.367; 103.250
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: โพธิสัตว์
ตำบล: 5
หมู่บ้าน: 20
ประชากร (2541)
 • ทั้งหมด: 57,523 คน
เขตเวลา: +7
Geocode: 1506
เวียลแวง (เขมร: ស្រុកវាលវែង) เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองปราเมย (Pramoey) ซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงหมายเลข 5 เป็นระยะทาง 109 กิโลเมตร (68 ไมล์)
ลักษณะเฉพาะ

อำเภอเวียลแวง มีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ ติดกับประเทศไทยทางทิศตะวันตก จังหวัดเกาะกงทางทิศใต้ และอำเภอพนมกระวานและอำเภอบากานของจังหวัดโพธิสัตว์ทางทิศตะวันออก ปลายด้านเหนือของทิวเขาบรรทัดครอบคลุมขอบด้านตะวันออกของอำเภอเวียลแวงไปจนถึงชายแดนไทย ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอเวียลแวง ประกอบด้วย 5 ตำบลและ 20 หมู่บ้าน อย่างไรก็ตาม ประชากรของอำเภอนี้ไม่ได้ถูกนับรวมในสำมะโนประชากรเนื่องจากปัญหาความปลอดภัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อำเภอเวียลแวงเป็นฐานที่มั่นแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเขมรแดง
มรดกจากสงครามกลางเมืองกัมพูชาและการยึดครองของเขมรแดงนานกว่า 30 ปีทำให้หลายส่วนของอำเภอปนเปื้อนและเต็มไปด้วยทุ่นระเบิดอย่างหนัก เมื่อทุ่นระเบิดถูกกำจัดและถนนได้รับการปรับปรุง การทำไม้ทั้งที่ถูกกฎหมายและผิดกฎหมายก็คุกคามพื้นที่ป่าที่เหลืออยู่ นอกจากนี้ อำเภอเวียลแวงยังเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเผ่าแพร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่เหลืออยู่ประมาณ 300 ครอบครัว
เบเนบิซิออน

| --- | --- |

รูปแบบ: โครงข่ายโทรทัศน์ภาคพื้นดิน
ประเทศ:  เวเนซุเอลา
สำนักงานใหญ่: การากัส
แบบรายการ
ภาษา: ภาษาสเปน
ระบบภาพ: HDTV 1080i
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: กลุ่มซิสเนรอส
บุคลากรหลัก: โจนาธาน บลูม อันเดรส บาดรา
ประวัติ
ก่อตั้ง: 1 มีนาคม ค.ศ. 2504 (2504-03-01)  โดย ดิเอโก ซิสเนรอส
ลิงก์
เว็บไซต์: www.venevision.com
ออกอากาศ

ภาคพื้นดิน
วีเอชเอฟ: ช่อง 4 (การากัส)
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล: ช่อง 23.4
 
เบเนบิซิออน (สเปน: Venevisión) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ของเวเนซุเอลากลุ่มซิสเนรอสเป็นเจ้าของ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2504 โดยดิเอโก ซิสเนรอส
เบเนบิซิออนเป็นหนึ่งในผู้ผลิตเทเลโนเวลารายใหญ่ร่วมกับเตเลบิซา เตอูเบ อัซเตกา เตเลมุนโด การาโกลเตเลบิซิออน เอเรเซเอเน เตเลบิซิออน เอบีเอส-ซีบีเอ็น จีเอ็มเอ เน็ตเวิร์ค และช่อง 3 เอชดี
โลโก้

พ.ศ. 2509–2513
พ.ศ. 2513–ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (สเปน)
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก

| พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก
ครองราชย์: 13 มีนาคม ค.ศ. 1808 – 3 ธันวาคม ค.ศ. 1839
ราชาภิเษก: 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1815 ปราสาทเฟรเดอริกส์บอร์ก
ก่อนหน้า: พระเจ้าคริสเตียนที่ 7
ถัดไป: พระเจ้าคริสเตียนที่ 8
พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์
ครองราชย์: 13 มีนาคม ค.ศ. 1808 – 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1814
ก่อนหน้า: พระเจ้าคริสเตียนที่ 7
ถัดไป: พระเจ้าคริสเตียน เฟรเดอริก
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งเดนมาร์ก-นอร์เวย์
ระหว่าง: 14 เมษายน ค.ศ. 1784 – 13 มีนาคม ค.ศ. 1808
ก่อนหน้า: เจ้าชายเฟรเดอริก รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก
พระมหากษัตริย์: พระเจ้าคริสเตียนที่ 7

พระราชสมภพ: 28 มกราคม ค.ศ. 1768  ณ พระราชวังคริสเตียนบอร์ก โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก
สวรรคต: 3 ธันวาคม ค.ศ. 1839  ณ พระราชวังอามาเลียนบอร์ก โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก   (พระชนมายุ 71 พรรษา)
คู่อภิเษก: เจ้าหญิงมารี โซฟีแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล
พระราชบุตร:  เจ้าชายคริสเตียน เจ้าหญิงมารี หลุยส์ เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงหลุยส์ เจ้าชายคริสเตียน เจ้าหญิงจูเลียนา หลุยส์ เจ้าหญิงเฟรเดอริเก มารี เจ้าหญิงวิลเฮลมิเน มารีแห่งเดนมาร์ก โลวีซา เคานท์เตสแห่งเดนเนมานด์ คาโรไลน์ เคานท์เตสแห่งเดนเนมานด์ เฟรเดอริก เคานท์แห่งเดนเนมานด์ วัลเดมาร์ เคานท์แห่งเดนเนมานด์
ราชวงศ์: ราชวงศ์ออลเดนบูร์ก
พระราชบิดา: พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
พระราชมารดา: เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 (ทั้งภาษาเดนมาร์กกับนอร์เวย์:Frederik; 28 มกราคม พ.ศ. 2311 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2382) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก (13 มีนาคม พ.ศ. 2351 -  3 ธันวาคม พ.ศ. 2382) และพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์กกับสมเด็จพระราชินีมาทิลดาแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร การปกครองของพระองค์เป็นการอธิบายถึงการเป็น พระประมุขสูงสุดที่ทรงภูมิธรรม (An enlightened despot) ในยุคเรืองปัญญา คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ พระผู้เป็นเจ้าและความยุติธรรม (Gud og den retfærdige sag)
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ

เจ้าชายเฟรเดอริกพระราชสมภพในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2311 ณ พระราชวังคริสเตียนเบอร์ก โคเปนเฮเกน ราชอาณาจักรเดนมาร์ก พระราชบิดาคือพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ส่วนพระราชมารดาคือสมเด็จพระราชินีมาทิลดาแห่งเดนมาร์ก ซึ่งทรงเป็นสมาชิกในราชวงศ์อังกฤษ หลังจากพระราชสมภพ เจ้าชายทรงได้รับพระอิศริยยศ มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
พระราชบิดาของพระองค์มีพระสติวิปลาส ในตอนที่พระนางมาทิลดาทรงประสูติพระโอรสซึ่งก็คือเจ้าชายเฟรเดอริก ก็ไม่ทำให้พระอาการทุเลาขึ้น หลังการประสูติกาลได้เพียงหนึ่งปี พระนางมาทิลดา พระมารดาได้มีความสัมพันธ์กับ โจฮันน์ ฟรีดิช สตรูเอนซี จิตแพทย์ชาวเยอรมันและแพทย์ส่วนพระองค์ของพระเจ้าคริสเตียน และทำให้สตรูเอนซีได้ก้าวขึ้นมามีบทบาททางการเมือง
พระนางมาทิลดาและสตรูเอนซีเป็นผู้กำหนดการศึกษาของพระโอรส ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2314 พระนางมาทิลดาทรงพระประสูติกาลพระธิดาองค์หนึ่งอย่างลับ ๆ ที่พระราชวังเฮิร์สโชล์ม ซึ่งก็คือ เจ้าหญิงหลุยส์ ออกัสตาแห่งเดนมาร์ก และเป็นที่ลือกันว่าพระบิดาของเจ้าหญิงไม่ใช่พระเจ้าคริสเตียนแต่เป็นสตรูเอนซี แต่พระเจ้าคริสเตียนกลับทรงยินดีที่ได้พระธิดาและทรงเชื่อว่าเป็นสายพระโลหิตของพระองค์จริง พระองค์ได้ลงพระปรมาภิไธยยอมรับการประสูติกาล ซึ่งทำให้เจ้าหญิงเป็นพระขนิษฐาของเจ้าชายเฟรเดอริคโดยอัตโนมัติ
พระมหากษัตริย์เดนมาร์กและปัญหาราชบัลลังก์สวีเดน

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Hans Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เจ้าชายเฟรเดอริกทรงชึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2351 ในปีพ.ศ. 2351 ราชบัลลังก์สวีเดนเริ่มปรากฏสัญญาณแห่งการว่างลง เนื่องจากพระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดนทรงถูกปฏิวัติรัฐประหารและทรงถูกบังคับให้สละราชบัลลังก์ พระเจ้าเฟรเดอริกทรงหวังว่าจะได้รับเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์สวีเดน พระเจ้าเฟรเดอริกเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กและนอร์เวย์พระองค์แรกที่ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน ผู้ซึ่งประกาศอิสรภาพสวีเดนหลังจากยุคสมัยของสหภาพที่รวมด้วยประเทศในแถบคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย (นอกจากนี้พระขนิษฐาของพระเจ้าเฟรเดอริกยังทรงเป็นเชื้อสายของพระเจ้ากุสตาฟโดยผ่านทางพระมารดาของพระนาง ตลอดจนเจ้าชายเฟรเดอริก รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์พระปิตุลาของพระองค์ด้วย ซึ่งเป็นทายาทของพระนางจูเลียนา) ในตอนแรก เฟรเดอริก คริสเตียนที่ 2 ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์กพระขนิษฐภรรดา(น้องเขย)ของพระเจ้าเฟรเดอริกทรงได้รับการเลือกให้เป็นกษัตริย์แห่งสวีเดนองค์ต่อไปซึ่งจะมีผลหลังจากพระเจ้าคาร์ลที่ 13 แห่งสวีเดนสวรรคต แต่ในภายหลังจอมพลฌ็อง เบอร์นาดอตต์ซึ่งได้รับเลือกจากพระเจ้าชาลส์ที่ 13 ให้สืบราชบัลลังก์ต่อเป็น พระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮันแห่งสวีเดน นับเป็นจุดสิ้นสุดราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อตธ็อปและเริ่มต้นราชวงศ์เบอร์นาด็อตต์ของสวีเดน ในสงครามนโปเลียน พระองค์ทรงนำเดนมาร์กเข้าสู่สงครามโดยเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส
การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา

หลังจากที่จักรพรรดินโปเลียนที่ 1ทรงหนีออกจากมอสโก และความปราชัยของพระองค์ในยุทธการที่ไลพ์ซิก ในปีพ.ศ. 2356 ทำให้ทรงถูกเนรเทศไปยังเกาะเอลบา การปราชัยครั้งนี้ส่งผลให้เดนมาร์กอยู่ในสถานะผู้แพ้ สวีเดนโดยรัชทายาทคาร์ล จอห์นได้รีบดำเนินการอย่างรวดเร็วทรงส่งกองทัพที่ประจำอยู่ที่ฮ็อลชไตน์เพื่อการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพเดนมาร์กและสวีเดนในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2357 โดยในสนธิสัญญากำหนดให้เดนมาร์กต้องมอบนอร์เวย์ให้แก่สวีเดน และสวีเดนจะยกแคว้นโพเมราเนียและรูเกนให้เป็นส่วนหนึ่งของเดนมาร์กเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน และจ่ายเงินสมทบสำหรับการเสียนอร์เวย์แก่เดนมาร์ก ซึ่งเรียกว่า สนธิสัญญาเคล และเรียกเหตุการณ์นี้ว่า การสูญเสียนอร์เวย์ของเดนมาร์ก พระเจ้าเฟรเดอริกทรงยอมในสนธิสัญญาเคล พระองค์ทรงเห็นว่าสวีเดนและอังกฤษพยายามจะแบ่งประเทศเดนมาร์ก และทรงเห็นว่ารัชทายาทแห่งสวีเดนจะคุกคามเดนมาร์กทุกเมื่อถ้ามีโอกาส พระองค์ทรงพิจารณาว่าภัยคุกคามของสวีเดนต่อเดนมาร์กนั้นรุนแรง พระองค์ทรงดำริที่จะดึงมหาอำนาจมาช่วยเหลือเดนมาร์กจากการคุกคามของสวีเดน อังกฤษและรัสเซีย
ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2357 เสด็จประพาสเวียนนาเป็นการส่วนพระองค์ พระองค์ทรงได้รับการต้อนรับจากจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่หน้าประตูเมือง พระเจ้าเฟรเดอริกและพระจักรพรรดิเสด็จประทับรถม้าพระที่นั่งไปยังพระราชวังฮอฟบวร์ก พระองค์ทรงได้รับการต้อนรับจากชาวออสเตรียอย่างอบอุ่น แต่ชาวออสเตรียบางคนกล่าวว่าการต้อนรับของจักรพรรดิครั้งนี้เป็นเพียงประเพณีและทั้งสองพระองค์มีกตรัสเรื่องส่วนพระองค์มากกว่าเรื่องการเมือง
อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ระหว่างพระราชวงศ์ออสเตรียในระหว่างการเสด็จประพาสกรุงเวียนนาของพระเจ้าเฟรเดอริกได้รับการบรรยายว่าดูดีที่สุด ในการประชุมข้อเสนอของพระองค์ที่เวียนนาทำให้ขัดต่อพระประมุขของรัฐอื่น ๆ มากที่สุด แต่พระองค์กลับได้รับความนิยมจากประชาชนในกรุงเวียนนาอย่างมากในการเรียกร้องสิทธิของเดนมาร์ก เนื่องจากความขัดแย้งกับประมุขรัฐต่างๆทำให้ทรงถูกประณามจากพระประมุขรัฐต่างๆว่า เป็นบุคคลที่น่ารังเกียจ
ในการประชุมที่เวียนนาครั้งนี้ พระเจ้าเฟรเดอริคทรงไม่ได้รับการให้เกรียติเทียบเท่าพระประมุขรัฐอื่นๆ แต่การประชุมที่เวียนนาครั้งนี้มีผู้มาเข้าชมมากมาย มีการเต้นรำและความบันเทิง ซึ่งทำให้ถูกเรียกว่า "การประชุมเต้นรำ" และมีเรื่องน่าขบขันคือ "จักรพรรดิออสเตรียทรงสนุกสนานกับทุกสิ่ง จักรพรรดิรัสเซียทรงรักทุกอย่าง และพระมหากษัตริย์เดนมาร์กทรงดำริถึงทุกคน" ในระหว่างทรงประทับอยู่ที่เยนนา ทรงรับเอาแคโรไลน์ เซาเฟิร์ต สตรีชาวออสเตรียที่เป็นนักเต้นรำในการประชุมวัย 18 ปีมาเป็นพระสนม โดยเธออยู่ร่วมกับพระเจ้าเฟรเดอริคในเวลาอันสั้นตลอดเวลาที่ประทับในเวียนนา
แม้ว่าจะมีการจัดการให้มีความบันเทิงในการประชุมที่ตึงเครียด รัชทายาทคาร์ล จอห์นแห่งสวีเดนทรงเชื่อมั่นว่า พระเจ้าเฟรเดอริคจะไม่สามารถต้านทานกระแสการต่อต้านจากชาวนอร์เวย์ และจากสนธิสัญญาเคลทำให้เศรษฐกิจเดนมาร์กซบเซาอย่างมาก
เมื่ออาณาจักรล้มละลาย ทูตรัสเซียได้รายงานว่า "น่าแปลกในดินแดนนี้ นำมาซึ่งความรุ่งเรืองครั้งสุดท้ายและกลายเป็นซากจากการคุกคาม ต้องมีการแก้ปัญหา"
เจ้าหน้าที่เดนมาร์กทำงานอย่างหนัก เพื่อให้รัชทายาทคาร์ล จอห์นแห่งสวีเดนทรงปฏิบัติตามสนธิสัญญาเคล ในการชดเชยการสูญเสียนอร์เวย์ อย่างไรก็ตามสวีเดนได้เกิดความล้มเหลวจากการสัมปทานแผ่นดินที่ได้มา และรัสเซียจำต้องลดค่าบำรุงกองทัพรัสเซีย