ชาวเซอร์แคสเซีย

| --- | --- |
ธงชาติเซอร์แคสเซีย
แผนที่ประเทศที่มีชุมชนชาวเซอร์แคสเซียพลัดถิ่น
ประชากรทั้งหมด
ป. 5.3 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 ตุรกี: 2,000,000–3,000,000 คน
 รัสเซีย: 751,487 คน
 จอร์แดน: 250,000 คน
 ซีเรีย: 80,000–120,000 คน
 อียิปต์: 50,000 คน
 เยอรมนี: 40,000 คน
 ลิเบีย: 35,000 คน
 อิรัก: 34,000 คน
 สหรัฐ: 25,000 คน
 ซาอุดีอาระเบีย: 23,000 คน
 อิหร่าน: 5,000–50,000 คน
 อิสราเอล: 4,000–5,000 คน
 อุซเบกิสถาน: 1,257 คน
 ยูเครน: 1,000 คน
 โปแลนด์: 1,000 คน
 เนเธอร์แลนด์: 500 คน
 แคนาดา: 400 คน
 เบลารุส: 116 คน
 เติร์กเมนิสถาน: 54 คน
ภาษา
เซอร์แคสเซีย (อะดีเกยา, คาบาร์เดีย) ตุรกี, อาหรับ, รัสเซีย (ภาษาที่สอง)
ศาสนา
ส่วนใหญ่ ซุนนี (ฮะนะฟี-มาตุรีดี, แนฆช์แบนดี) ส่วนน้อย อิสลามนิกายอื่น ๆ, ศาสนาชาติพันธุ์, คริสต์ (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์, โรมันคาทอลิก)
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
เซอร์แคสเซียเชื้อสายอาร์มีเนีย, อับคาเซีย, อาบาซา 
ชาวเซอร์แคสเซีย (อังกฤษ: Circassian), ชาวเชียร์เคสส์ (อังกฤษ: Cherkess) หรือ ชาวอะดีเกยา (อะดีเกยาและคาบาร์เดีย: Адыгэхэр / Adıgəxər) คือกลุ่มชาติพันธุ์คอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือกลุ่มหนึ่ง พวกเขาเป็นชนพื้นเมืองและชนชาติที่มีถิ่นกำเนิดจากภูมิภาคเซอร์แคสเซียทางด้านเหนือของเทือกเขาคอเคซัส การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเซอร์แคสเซียซึ่งจักรวรรดิรัสเซียก่อขึ้นในช่วงสงครามรัสเซีย–เซอร์แคสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้ส่งผลให้ชาวเซอร์แคสเซียส่วนใหญ่ถูกเนรเทศจากบ้านเกิดในเซอร์แคสเซียไปยังตุรกีและส่วนอื่นของตะวันออกกลางสมัยใหม่ที่ซึ่งพวกเขารวมตัวกันมากที่สุดในปัจจุบัน องค์การชาติและประชาชนที่ไม่มีผู้แทนประเมินในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ว่ามีชาวเซอร์แคสเซียจำนวนมากถึง 3.7 ล้านคนพลัดถิ่นอยู่ในกว่า 50 ประเทศ
ภาษาเซอร์แคสเซียเป็นภาษาบรรพชนของชาวเซอร์แคสเซีย และศาสนาอิสลามเป็นศาสนาหลักในหมู่พวกเขามาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 เซอร์แคสเซียถูกรุกรานซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่สมัยโบราณ ลักษณะภูมิประเทศอันโดดเดี่ยวประกอบกับความสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่สังคมภายนอกมอบให้แก่ภูมิภาคนี้เป็นตัวหล่อหลอมเอกลักษณ์ชนชาติซอร์แคสเซียอย่างมากพอสมควร
ธงประจำชนชาติเซอร์แคสเซียประกอบด้วยพื้นหลังสีเขียวที่มีรูปลูกธนูสามดอกไขว้กันอยู่ตรงกลาง รายล้อมด้วยรูปดาวสีทองสิบสองดวง รูปดาวเหล่านั้นเป็นตัวแทนของเผ่าชนเซอร์แคสเซียทั้งสิบสองเผ่าในประวัติศาสตร์ ได้แก่ Abzakh, Besleney, Bzhedugh, Hatuqway, Kabardian, Mamkhegh, Natukhaj, Shapsugh, Chemirgoy, Ubykh, Yegeruqway และ Zhaney
ชาวเซอร์แคสเซียมีบทบาทสำคัญในพื้นที่ที่พวกเขาเข้าไปตั้งถิ่นฐาน ในตุรกี ผู้ที่มีพื้นเพมาจากเซอร์แคสเซียมีอิทธิพลอย่างมากตั้งแต่ที่พวกเขามาถึง โดยมีส่วนสำคัญในการทำสงครามประกาศอิสรภาพตุรกี และอยู่ในหมู่เจ้าหน้าที่ระดับหัวกะทิของหน่วยข่าวกรองตุรกี ในจอร์แดน พวกเขามีส่วนในการก่อตั้งนครอัมมานสมัยใหม่ และยังคงมีบทบาทสำคัญในประเทศสืบมา ในลิเบีย พวกเขาดำรงตำแหน่งทางทหารระดับสูง ในอียิปต์ พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของชนชั้นปกครอง และยังมีส่วนร่วมในภาคธุรกิจในสมัยการปกครองของมุฮัมมัด อะลี บาชา
พื้นที่เซอร์แคสเซียตามประวัติศาสตร์ถูกทางการสหภาพโซเวียตและทางการรัสเซียแบ่งออกเป็นสาธารณรัฐอะดีเกยา, สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย, สาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย และดินแดนครัสโนดาร์ รวมถึงส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของดินแดนสตัฟโรปอลในปัจจุบัน ดังนั้นชาวเซอร์แคสเซียจึงได้รับการกำหนดชื่อเรียกแตกต่างกันไป ได้แก่ ชาวอะดีเกยา ในสาธารณรัฐอะดีเกยา, ชาวคาบาร์เดีย ในสาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย, ชาวเชียร์เคสส์ ในสาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย และชาว Shapsugh ในดินแดนครัสโนดาร์ แม้ว่าโดยเนื้อแท้แล้วทั้งสี่กลุ่มจะเป็นชนกลุ่มเดียวกันก็ตาม ทุกวันนี้ชาวเซอร์แคสเซียประมาณ 800,000 คนยังคงอยู่ในพื้นที่เซอร์แคสเซียตามประวัติศาสตร์ ในขณะที่อีก 4,500,000 คนอาศัยอยู่ที่อื่น