stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาคารรัฐสภาสหรัฐ

| อาคารรัฐสภาสหรัฐ |
| --- | --- |
ฝั่งตะวันตก
th
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: อเมริกัน ฟื้นฟูคลาสสิก
เมือง: แคปพิตอลฮิลล์, วอชิงตัน ดี.ซี.
ประเทศ: สหรัฐ
พิกัด: 38°53′23.3″N 77°00′32.6″W﻿ / ﻿38.889806°N 77.009056°W﻿ / 38.889806; -77.009056
เริ่มสร้าง: 18 กันยายน ค.ศ.1793
แล้วเสร็จ: ค.ศ.1800
ลูกค้า: Washington administration
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 5
พื้นที่แต่ละชั้น: 16.5 เอเคอร์ (6.7 เฮกตาร์)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: วิลเลียม ธอร์นตัน ผู้ออกแบบ (ดูArchitect of the Capitol)
เว็บไซต์
www.capitol.gov www.aoc.gov/us-capitol-building
อาคารรัฐสภาสหรัฐ มุมมองจากฝั่งตะวันออก ในปี ค.ศ. 2013
อาคารรัฐสภาสหรัฐ เวลาค่ำ ในปี ค.ศ. 2013
อาคารรัฐสภาสหรัฐ หรือทับศัพท์ว่า ยูเอสแคปพิตอล (อังกฤษ: United States Capitol; U.S. Capitol) เป็นอาคารรัฐสภาแห่งสหรัฐ ตั้งอยู่ ณ กรุงวอชิงตัน ดีซี สหรัฐ เป็นสถานที่ประชุมของสถาบันฝ่ายนิติบัญญัติสูงสุดในระบบการปกครองของสหรัฐ และถือเป็นสัญลักษณ์ของกรุงวอชิงตัน ดีซี ออกแบบโดย วิลเลียม ทอร์นตัน เริ่มก่อสร้างเมื่อ 18 กันยายน ค.ศ. 1793 สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1800 ใช้เวลาสร้าง 7 ปี ตัวอาคารมีลักษณะก่อด้วยหินอ่อนสีขาว เป็นอาคาร 5 ชั้น มีโดมสูง 268 ฟุต ยาว 750 ฟุต กว้าง 375 ฟุต ภายในตกแต่งด้วยหินอ่อนและแกะสลักลวดลายเสาแบบกรีก มีภาพสีน้ำมันที่เป็นสถาปัตยกรรมที่สวยงาม อาคารรัฐสภาสหรัฐเป็นต้นแบบในการก่อสร้างอาคารของรัฐบาลอื่น ๆ เช่น ทำเนียบขาว สำนักงานราชการ ศาลตุลาการ ฯลฯ โดยมีลักษณะเป็นหินอ่อนสีขาวสไตล์นีโอคลาสสิค ทางฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกมีลักษณะที่แตกต่างกันไปตามชื่อเรียก แต่ในส่วนของฝั่งตะวันออกจะใช้ในการรับรองผู้เยี่ยมเยียนและบุคคลสำคัญระดับประเทศเท่านั้น
ในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 อาคารรัฐสภา เกือบจะถูกทำลายในเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 โดยผู้โดยสารของเครื่องบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93ได้ต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายทำให้ไม่สามารถทำตามที่ผู้ก่อการร้ายวางแผนเอาไว้ได้จนเครื่องบินไปตกที่รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ
อาคารรัฐสภาสหรัฐตั้งอยู่ทางตะวันออกของอนุสาวรีย์วอชิงตัน และถือเป็นอาคารรัฐสภาที่มีความสวยงามเป็นอันดับ 1 ของโลก
ในปี ค.ศ. 2014 มีการปรับปรุงในส่วนของโดม ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงโดยเราสามารถสังเกตเห็นนั่งร้านภายนอก สำหรับโครงการฟื้นฟู กำหนดแล้วเสร็จในช่วงต้นปี ค.ศ. 2017
อาการหายใจลำบาก

ระวังสับสนกับ โรคหืด ซึ่งถูกเรียกผิด ๆ ว่า โรคหอบ หรือ โรคหอบหืด
| หายใจลำบาก (Shortness of breath) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Dyspnea, dyspnoea, breathlessness, difficulty (in/of) breathing; respiratory distress

การออกเสียง: Dyspnea: /dɪspˈniːə/; see also § Etymology and pronunciation 
สาขาวิชา: Pulmonology
อาการหายใจลำบากหรืออาการหอบ (อังกฤษ: dyspnea, shortness of breath) เป็นอาการที่ผู้ป่วยรู้สึกว่าหายใจได้ไม่เพียงพอต่อความต้องการ นิยามโดยสมาคมโรคทรวงอกแห่งประเทศสหรัฐอเมริกากล่าวถึงอาการหายใจลำบากไว้ว่าหมายถึง "ประสบการณ์โดยอัตวิสัยที่คนผู้หนึ่งหายใจไม่สะดวก เป็นความรู้สึกที่วัดไม่ได้ ซึ่งมีความรุนแรงหลายระดับ" และแนะนำให้ผู้ที่ตรวจรักษาผู้ป่วยที่มีอาการหายใจลำบาก ประเมินความรุนแรงของความรู้สึกที่ว่านี้ ระดับของความลำบากที่ปรากฎ และผลกระทบที่มีต่อกิจกรรมในการใช้ชีวิตประจำวัน ความรู้สึกหายใจลำบากนี้มีหลายแบบ (เชิงคุณภาพ) เช่น รู้สึกว่าต้องใช้แรงมากในการหายใจ รู้สึกแน่นอยู่ในอก หรือรู้สึกหิวอากาศ หายใจไม่เพียงพอต่อความต้องการ เป็นต้น
อาการหายใจลำบากเป็นอาการปกติของการออกกำลังกายอย่างหนัก แต่หากเกิดขึ้นในขณะที่ไม่ได้ออกกำลังกาย หรือออกแรงเพียงเล็กน้อย จะถือเป็นความผิดปกติ โรคที่เป็นสาเหตุมีอยู่หลายอย่าง เช่น โรคหืด ปอดอักเสบ หัวใจขาดเลือด โรคเนื้อปอด หัวใจวาย ปอดอุดกั้นเรื้อรัง หรือโรคทางจิตใจ เช่น โรคแพนิก โรควิตกกังวล เป็นต้น การรักษาอาการหายใจลำบากมีหลายวิธี ขึ้นอยู่กับโรคที่เป็นสาเหตุ
แหล่งข้อมูลอื่น

Shortness Of Breath (Dyspnea)StatPearls
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: R06.0 ICD-9-CM: 786.09 MeSH: D004417 DiseasesDB: 15892
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 003075 Patient UK: อาการหายใจลำบาก
อัมพาตเป็นระยะจากต่อมไทรอยด์เป็นพิษ

| อัมพาตเป็นระยะ จากต่อมไทรอยด์เป็นพิษ (Thyrotoxic periodic paralysis) |
| --- | --- |
อัมพาตเป็นระยะจากต่อมไทรอยด์เป็นพิษเกิดขึ้นเมื่อต่อมไทรอยด์หลั่งฮอร์โมนไทรอกซีนออกมามากเกินไป
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: G72.3
ICD-9: 359.3
OMIM: 188580 613239
DiseasesDB: 29122
MedlinePlus: 000319
eMedicine: article/1171678
MeSH: D020514
GeneReviews:  Hypokalemic Periodic Paralysis 
อัมพาตเป็นระยะจากต่อมไทรอยด์เป็นพิษ (อังกฤษ: thyrotoxic periodic paralysis, TPP) เป็นภาวะซึ่งทำให้มีกล้ามเนื้ออ่อนแรงเฉียบพลันในขณะที่ผู้ป่วยกำลังมีภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกิน ส่วนใหญ่จะพบมีภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดน้อยเกินร่วมด้วยในขณะมีอาการ ภาวะนี้อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตถ้ามีการอ่อนแรงของกล้ามเนื้อที่ใช้ในการหายใจจนทำให้มีภาวะหายใจล้มเหลว หรือระดับโพแทสเซียมที่ต่ำนั้นต่ำมากจนทำให้เกิดหัวใจเต้นผิดจังหวะ โดยทั่วไปหากไม่ได้รับการรักษามีโอกาสกลับเป็นซ้ำอีกได้มาก
ภาวะนี้มีความสัมพันธ์กับการกลายพันธุ์ในยีนที่ถอดรหัสออกมาสร้างเป็นไอออนแชนแนลที่รับส่งอิเล็กโทรไลต์ (โซเดียมและโพแทสเซียม) ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ โปรตีนหลักที่มีความสำคัญคือแคลเซียมแชนแนลชนิดแอล ซับยูนิทแอลฟาวัน และโพแทสเซียมอินเวิร์ดเรคทิฟายเออร์ 2.6 จึงถือเป็นโรคของแชนแนลโปรตีนชนิดหนึ่ง ความผิดปกติในแชนแนลเหล่านี้ทำให้มีการไหลของโพแทสเซียมเข้าสู่เซลล์มากเกินปกติเมื่อมีระดับของไทรอกซีนสูง ร่วมกับมีสิ่งกระตุ้นอื่นๆ
อาการแต่ละครั้งสามารถรักษาให้หายสนิทด้วยการรักษาภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดน้อยเกิน และแก้ไขภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานเกิน ส่วนใหญ่โรคนี้พบในประชากรเชื้อสายจีน ญี่ปุ่น เวียดนาม ฟิลิปปินส์ และเกาหลี เพศชาย ถือเป็นหนึ่งในหลายๆ ภาวะที่ทำให้เกิดการอัมพาตเป็นระยะได้
อาการและอาการแสดง

อาการแรกเริ่มส่วนใหญ่นำมาด้วยอาการปวดกล้ามเนื้อ เป็นตะคริว แข็งเกร็ง จากนั้นจึงเริ่มอ่อนแรงและชาซึ่งมักจะเป็นอย่างรวดเร็ว มักเกิดในช่วงเช้าหรือค่ำ อาการอ่อนแรงมักเป็นแบบสมมาตร กล้ามเนื้อต้นแขนและต้นขามักแสดงอาการก่อน และมักเป็นที่ขาก่อนแขน กล้ามเนื้อปากและคอ ตา และการหายใจมักไม่มีอาการอ่อนแรง แต่บางครั้งอาจมีการอ่อนแรงของกล้ามเนื้อที่ใช้ในการหายใจได้ซึ่งอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตจากการหายใจล้มเหลว ส่วนใหญ่จะดีขึ้นภายในหลายชั่วโมงถึงหลายวันแม้ไม่ได้รับการรักษา ระหว่างที่มีอาการจะตรวจร่างกายพบการอ่อนแรงแบบเปลี้ยของแขนขา รีเฟลกซ์มักลดลง แต่การรับสัมผัสมักเป็นปกติ สภาพจิตก็จะเป็นปกติเช่นกัน
สิ่งกระตุ้นให้อาการกำเริบ เช่น การออกกำลังกาย การดื่มแอลกอฮอล์ หรือการกินอาหารที่มีคาร์โบไฮเดรตหรือเกลือมาก ซึ่งอาจเป็นเหตุผลให้มีการกำเริบของโรคบ่อยครั้งในช่วงฤดูร้อน ซึ่งมีคนดื่มน้ำหวานและออกกำลังกายมาก การกำเริบที่เกี่ยวข้องกับการออกกำลังกายมักเกิดในช่วงพักหลังออกกำลังกายทันที ดังนั้นจึงมีคำแนะนำให้ออกแรงใหม่อีกครั้งเพื่อยับยั้งการกำเริบของอาการ
ผู้ป่วยอาจมีอาการอื่นๆ ของภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานเกินได้ อาการเหล่านี้เช่น น้ำหนักลด หัวใจเต้นเร็ว มือสั่น เหงื่อแตก แต่มีผู้ป่วยเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่มีอาการเหล่านี้ โรคเกรฟส์ซึ่งเป็นสาเหตุของภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกินที่พบบ่อยที่สุดอาจทำให้มีอาการทางตาของโรคเกรฟส์และผิวหนังบริเวณหน้าแข้งหนาตัวได้ นอกจากนี้โรคไทรอยด์ยังอาจทำให้มีกล้ามเนื้ออ่อนแรงในลักษณะของโรคกล้ามเนื้อจากต่อมไทรอยด์เป็นพิษได้ แต่ภาวะนี้จะเป็นตลอด ไม่ได้เป็นๆ หายๆ อย่าง TPP
สาเหตุ > พันธุกรรม

มีการศึกษาพบการกลายพันธุ์ในแคลเซียมแชนแนลชนิดแอล ซับยูนิทแอลฟาวัน (Cav 1.1) ในผู้ป่วย TPP ชาวจีนใต้ การกลายพันธุ์นี้อยู่ในตำแหน่งที่แตกต่างจากที่พบในโรคอื่นที่ใกล้เคียงกันอย่างอัมพาตเป็นระยะที่เป็นกันในครอบครัว ซึ่งใน TPP นั้น การกลายพันธุ์แบบซิงเกิลนิวคลีโอไทด์โพลีมอร์ฟิซึมนี้อยู่ในตำแหน่งของฮอร์โมนเรสพอนส์เอเลเมนท์ที่ตอบสนองต่อฮอร์โมนไทรอยด์ แสดงให้เห็นว่าการถอดรหัสของยีนนี้และการสร้างไอออนแชนแนลอาจเป็นผลจากการเพิ่มขึ้นของระบบฮอร์โมนไทรอยด์ได้ นอกจากนี้ยังพบมีการกลายพันธุ์ในยีนที่ถอดรหัสเป็นโพแทสเซียม โวลเทจ-เกท แชนแนล, ชอว์-รีเลตเตด ซับแฟมีลี, เมมเบอร์ 4 (Kv3.4) และโซเดียมแชนแนลโปรตีนไทป์ 4 ซับยูนิทแอลฟา (Na41.4)
พบว่าผู้ป่วย TPP จากหลายๆ กลุ่มประชากร ตรวจพบการกลายพันธุ์ในยีน KCNJ18 ซึ่งถอดรหัสออกมาเป็นอินเวอร์ดเรคทิฟายเออร์โพแทสเซียมไอออนแชนแนลชื่อ Kir2.6 ซึ่งในยีนนี้ก็มีไทรอยด์เรนพอนส์เอเลเมนท์เช่นกัน
ฮิวแมนลิวโคซัยต์แอนติเจน (HLA) บางชนิด โดยเฉพาะชนิด B46, DR9, DQB1*0303, A2, Bw22, AW19 และ DRW8 พบบ่อยในผู้ป่วย TPP การที่พบมีความสัมพันธ์ระหว่าง TPP กับ HLA บางชนิดซึ่งมีบทบาทในการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันอาจทำให้เป็นไปได้ว่าการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันนี้เป็นสาเหตุโดยตรงของ TPP หรือเป็นการเพิ่มโอกาสการเป็นโรคเกรฟส์ซึ่งเป็นโรคแพ้ภูมิตนเองเช่นกัน
สาเหตุ > โรคไทรอยด์

โรคไทรอยด์ที่พบร่วมกับ TPP มากที่สุดคือโรคเกรฟส์ ซึ่งเป็นโรคที่เกิดจากปฏิกิริยา autoimmune ซึ่งทำให้มีการผลิตฮอร์โมนไทรอยด์มากผิดปกติ นอกจากนี้ TPP ยังพบในผู้ป่วยโรคไทรอยด์อื่นๆ เช่น ไทรอยด์อักเสบ คอพอกก้อนเดียวชนิดเป็นพิษ, เนื้องอกไทรอยด์ชนิดเป็นพิษ, เนื้องอกของต่อมใต้สมองซึ่งหลั่ง TSH, การกินฮอร์โมนไทรอกซีนหรือไอโอดีนมากเกินไป, และภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกินที่ถูกชักนำจากอะมิโอดาโรนด้วย
กลไกของโรค

การมีกล้ามเนื้ออ่อนแรงและมีความเสี่ยงต่อหัวใจเต้นผิดจังหวะในผู้ป่วย TPP เกิดจากการที่มีระดับโพแทสเซียมในเลือดต่ำลงอย่างมาก ซึ่งโพแทสเซียมนั้นยังคงอยู่ในร่างกายแต่ถูกนำเข้าเซลล์ไปจากการที่เอนไซม์โซเดียม/โพแทสเซียม เอทีพีเอสซึ่งทำหน้าที่นำโพแทสเซียมเข้าเซลล์และนำโซเดียมออกจากเซลล์ทำงานเพิ่มขึ้นเกินระดับปกติ จึงทำให้มีโพแทสเซียมในเลือดลดต่ำลง ภาวะอื่นๆ ที่ทำให้เกิดโพแทสเซียมสูงหรือต่ำมักทำให้มีความผิดปกติของสมดุลกรด-เบสในร่างกาย ทำให้เกิดภาวะเลือดเป็นด่างเมตะบอลิกและภาวะเลือดเป็นกรดเมตะบอลิกซึ่งไม่พบใน TPP ภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดน้อยเกินจะทำให้เซลล์กล้ามเนื้อเกิดไฮเปอร์โพลาไรเซชันทำให้รอยต่อกล้ามเนื้อกับประสาทตอบสนองต่อกระแสประสาทระดับปกติน้อยลง ทำให้กล้ามเนื้อมีการหดตัวน้อยลง จึงเกิดเป็นอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง
ยังไม่เป็นที่ชัดเจนว่าความผิดปกติทางพันธุกรรมที่ค้นพบนั้นทำให้โซเดียม/โพแทสเซียม เอทีพีเอสทำงานมากผิดปกติได้อย่างไร เชื่อกันว่าเอนไซม์นี้ทำงานมากขึ้นเนื่องจากการกระตุ้นของฮอร์โมนไทรอยด์ ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกินทำให้มีระดับของคาเตโคลามีน (เช่น อะดรีนาลีน) ในเลือดเพิ่มสูงขึ้น ทำให้โซเดียม/โพแทสเซียม เอทีพีเอสทำงานมากขึ้นได้ จากนั้นการทำงานของเอนไซม์นี้จึงถูกเพิ่มขึ้นไปอีกด้วยสิ่งกระตุ้น เช่น การกินคาร์โบไฮเดรตมากขึ้นทำให้มีระดับอินซูลินเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งเป็นปัจจัยกระตุ้นโซเดียม/โพแทสเซียม เอทีพีเอสได้ เมื่อสิ่งกระตุ้นหมดไป การทำงานของเอนไซม์จะกลับมาสู่ระดับปกติได้ มีการเสนอว่าฮอร์โมนเพศชายเพิ่มการทำงานของโซเดียม/โพแทสเซียม เอทีพีเอสได้ ซึ่งจะอธิบายสาเหตุที่เพศชายมีโอกาสป่วยเป็น TPP ได้มากกว่าเพศหญิง ทั้งๆ ที่เพศหญิงมีโอกาสเป็นโรคไทรอยด์มากกว่า
TPP ถูกใช้เป็นตัวอย่างต้นแบบของภาวะอื่นๆ ที่ใกล้เคียงกัน เรียกรวมๆ ว่า โรคที่มีความผิดปกติของแชนแนลโปรตีน (channelopathy) ซึ่งมีการกลายพันธุ์ในไอออนแชนแนล โรคในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่มีอาการเป็นๆ หายๆ เช่นนี้เช่นกัน
การวินิจฉัย

ขณะมีอาการกำเริบผู้ป่วยมักมีภาวะโพแทสเซียมในเลือดน้อยเกิน โดยระดับโพแทสเซียมในเลือดมักอยู่ที่น้อยกว่า 3.0 mmol/l ระดับของแมกนีเซียมและฟอตเฟตก็มักพบต่ำลงด้วยเช่นเดียวกัน สองในสามของผู้ป่วยจะมีระดับครีเอทีนไคเนสเพิ่มสูงขึ้น ส่วนใหญ่เป็นไปตามระดับความรุนแรงของการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อ หากเพิ่มสูงอย่างมากอาจมี rhabdomyolysis ซึ่งพบน้อย การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจมักพบมีหัวใจเต้นเร็วเนื่องจากโรคไทรอยด์ อาจพบความผิดปกติของจังหวะการเต้นของหัวใจ  (เอเทรียล ฟิบริลเลชัน, หัวใจห้องล่างเต้นเร็ว) และการเปลี่ยนแปลงของการนำคลื่นไฟฟ้าที่สัมพันธ์กับภาวะโพแทสเซียมในเลือดน้อยเกิน (U wave, QRS กว้าง, QT ยาว และ T wave แบน) การตรวจคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อจะพบความเปลี่ยนแปลงที่คล้ายกับที่พบในโรคกล้ามเนื้อโดยมีแอมพลิจูดของ compound muscle action potential (CMAPs) ลดลง ซึ่งจะหายไปเมื่อได้รับการรักษา
TPP นั้นแยกจากภาวะอัมพาตเป็นระยะอื่นๆ (โดยเฉพาะอัมพาตเป็นระยะจากโพแทสเซียมในเลือดน้อยเกิน) ด้วยการตรวจเลือดดูการทำงานของไทรอยด์ ซึ่งถ้าเป็นโรคอื่นจะพบว่าปกติ ส่วนในภาวะต่อมไทรอยด์เป็นพิษจะพบระดับไทรอกซีนและไทรไอโอโดไทโรนีนสูงขึ้น ซึ่งทำให้มีการยับยั้งการหลั่ง TSH จากต่อมใต้สมอง นอกจากนี้ยังมีการตรวจอื่นๆ ซึ่งส่วนใหญ่ทำเพื่อหาสาเหตุอื่นๆ ของภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกิน
การรักษา

การให้โพแทสเซียมแก่ผู้ป่วยในระยะเฉียบพลันของช่วงอาการกำเริบจะทำให้อาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงดีขึ้นอย่างรวดเร็วและป้องกันภาวะแทรกซ้อนต่างๆ ได้ อย่างไรก็ดีจำเป็นต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษเนื่องจากปริมาณโพแทสเซียมในร่างกายนั้นไม่ได้น้อยลง จึงเป็นไปได้ที่ระดับโพแทสเซียมจะกลับสูงมากเกินไป ดังนั้นจึงมีการแนะนำให้ค่อยๆ หยดสารละลายโพแทสเซียมคลอไรด์อย่างช้าๆ ระหว่างให้การรักษาอื่นๆ ร่วม
อาการที่เป็นผลจากการมีฮอร์โมนไทรอยด์มากเกินไปนั้นมักตอบสนองดีต่อการให้ยาเบตาบลอคเกอร์แบบไม่จำเพาะเช่นโพรพาโนลอล (เนื่องจากอาการส่วนใหญ่เกิดจากการเพิ่มขึ้นของอะดรีนาลีนและผลของอะดรีนาลีนต่อเบตา-อะดรีเนอร์จิก รีเซพเตอร์) นอกจากนี้ยังอาจสามารถป้องกันการกำเริบครั้งต่อไปได้โดยการให้ผู้ป่วยหลีกเลี่ยงสิ่งกระตุ้นที่เคยทำให้อาการกำเริบมาเกินเช่นการกินเกลือหรือคาร์โบไฮเดรตมาก จนกว่าจะควบคุมโรคไทรอยด์ได้ในระดับที่เหมาะสม
การรักษาโรคไทรอยด์มักทำให้การกำเริบของอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงค่อยๆ หายไป การรักษาขึ้นอยู่กับชนิดของโรคโดยอาจมีการใช้ยาลดการสร้างไทรอยด์ฮอร์โมน การให้ไอโอดีนรังสี หรือการผ่าตัดไทรอยด์
วิทยาการระบาด

ส่วนใหญ่ TPP เกิดในชายชาวจีน ญี่ปุ่น เวียดนาม ฟิลิปปินส์ และเกาหลี รวมทั้งชาวไทย โดยมีอุบัติการณ์ในชนเชื้อชาติอื่นน้อยกว่ามาก ผู้ป่วยภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกินชาวจีนและญี่ปุ่น 1.8-1.9% จะเคยเป็น TPP ซึ่งต่างจากในอเมริกาเหนือที่ศึกษาพบอัตราประมาณ 0.1-0.2% ชาวพื้นเมืองอเมริกันที่มีพื้นฐานพันธุกรรมคล้ายคลึงกับคนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็มีความเสี่ยงเช่นกัน
อายุที่เป็นครั้งแรกเฉลี่ยที่ประมาณ 20-40 ปี ยังไม่ทราบเหตุผลว่าทำไมผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง 17-70 เท่า ทั้งที่ส่วนใหญ่พบภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกินในเพศหญิงมากกว่าเพศชาย
ประวัติศาสตร์

หลังจากมีรายงานกรณีผู้ป่วยจำนวนมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18-19 นักประสาทวิทยาชาวเยอรมันคาร์ล ฟรีดริค ออตโต เวตส์ฟาล (1833-1890) จึงได้บรรยายภาวะอัมพาตเป็นระยะเอาไว้อย่างเต็มรูปแบบใน ค.ศ. 1885 ต่อมา ค.ศ. 1926 แพทย์ชาวญี่ปุ่นเท็ตสุฮิโระ ชิโนซากิจากฟุกุโอกะได้สังเกตว่าในกลุ่มผู้ป่วยชาวญี่ปุ่นที่มีอัมพาตเป็นระยะนั้นมีจำนวนผู้ป่วยโรคไทรอยด์ร่วมอยู่ด้วยเป็นจำนวนมาก จากนั้น ค.ศ. 1931 จึงมีรายงานฉบับภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรกที่กล่าวถึงผู้ป่วยโรคเกรฟส์ที่มีภาวะอัมพาตเป็นระยะตีพิมพ์โดยนายแพทย์ดันแลปและแคปเลอร์แห่งเมโยคลินิก หลังจากนั้นจึงมีการพบว่าอัมพาตเป็นระยะมีความสัมพันธ์กับภาวะโพแทสเซียมในเลือดน้อยเกินใน ค.ศ. 1937 พร้อมๆ กับพบว่ามีการกระตุ้นจากกลูโคสและอินซูลีน จากนั้นจึงมีการใช้ปรากฏการณ์นี้เพื่อประกอบในการวินิจฉัย
ค.ศ. 1974 มีการค้นพบว่าโพรพาโนลอลสามารถป้องกันการกำเริบของโรคได้ ส่วนแนวคิดเกี่ยวกับโรคที่มีความผิดปกติของแชนแนลโปรตีนและความสัมพันธ์ระหว่างการกลายพันธุ์โดยเฉพาะของไอออนแชนแนลนั้นเริ่มมีขึ้นในช่วงท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 20
Na+/K+-ATPase ทำหน้าที่ควบคุมความแตกต่างของระดับความเข้มข้นของโซเดียมและโพแทสเซียมในเซลล์และนอกเซลล์ โดยใช้เอทีพีเป็นแหล่งพลังงาน
โพรพาโนลอลซึ่งเป็นเบตาบลอคเกอร์ชนิดออกฤทธิ์ไม่จำเพาะ เป็นยาที่สามารถลดอาการของภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานมากเกิน รวมถึงการกำเริบของ TPP ได้
คาร์ล ฟรีดริค ออตโต เวสต์ฟาล
อาการรู้สึกหมุน

"Vertigo" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับVertigo (แก้ความกำกวม) ดูที่ Vertigo (แก้ความกำกวม)
| อาการรู้สึกหมุน (Vertigo) |
| --- | --- |

อาการตากระตุกแกว่งในแนวราบ อาจพบได้ในผู้ที่มีอาการรู้สึกหมุน
การออกเสียง: /ˈvɜːrtɪɡoʊ/ 
สาขาวิชา: Otorhinolaryngology
อาการ: Feeling of spinning or swaying, vomiting, difficulty walking
สาเหตุ: Benign paroxysmal positional vertigo (BPPV), Ménière's disease, labyrinthitis, stroke, brain tumors, brain injury, multiple sclerosis, migraine
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Presyncope, disequilibrium, non-specific dizziness
ความชุก: 20–40% at some point
อาการรู้สึกหมุน (อังกฤษ: vertigo) บ้างเรียก บ้านหมุน เป็นอาการเวียนศีรษะแบบหนึ่ง ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวทั้งที่จริงๆ แล้วไม่มีการเคลื่อนไหว อาการนี้เป็นผลจากความผิดปกติของระบบควบคุมการทรงตัวในหูชั้นใน อาจพบร่วมกับอาการคลื่นไส้อาเจียน ยืนหรือเดินลำบากได้ อาการรู้สึกหมุนนี้อาจแบ่งได้เป็นสามแบบ คือ แบบที่ 1 objective คือผู้ป่วยรู้สึกว่าวัตถุต่างๆ หมุนรอบตัวเอง แบบที่ 2 subjective คือผู้ป่วยรู้สึกว่าตัวเองกำลังมีอาการเคลื่อนไหว และแบบที่ 3 pseudovertigo (อาการรู้สึกหมุนเทียม) คือรู้สึกว่ามีการหมุนอยู่ข้างในศีรษะ
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของอาการรู้สึกหมุนคืออาการหมุนเป็นระยะสัมพันธ์กับการเปลี่ยนท่าชนิดไม่ร้าย การกระทบกระเทือนที่ศีรษะ และไมเกรนของระบบควบคุมการทรงตัว สาเหตุอื่นๆ ที่พบไม่บ่อยเท่าเช่นโรคเมนิแยร์ และเส้นประสาทควบคุมการทรงตัวอักเสบ เป็นต้น การดื่มสุราก็สามารถทำให้มีอาการรู้สึกหมุนได้ การหมุนตัวหลายๆ รอบ เช่นการละเล่นของเด็ก ก็สามารถทำให้เกิดอาการรู้สึกหมุนชั่วคราวได้จากการที่ของเหลวในหูชั้นในยังคงมีการเคลื่อนไหว ("กระฉอก") จากแรงเฉื่อยจากการหมุนได้
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: H81, R42 ICD-9-CM: 438.85, 780.4 MeSH: D014717 DiseasesDB: 29286 SNOMED CT: 399153001
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: article/1159385 Patient UK: อาการรู้สึกหมุน
อากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ

เอ็มคิว-9 รีปเปอร์ ของกองทัพอากาศสหรัฐในระหว่างการฝึกภารกิจ
อากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ (อังกฤษ: unmanned combat aerial vehicle; อักษรย่อ: UCAV) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม โดรนต่อสู้ หรือ โดรน เป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV) ที่มักจะมีอาวุธยุทโธปกรณ์อากาศยาน เช่น ขีปนาวุธ และใช้สำหรับโดรนโจมตี เครื่องบินประเภทนี้ไม่มีนักบินมนุษย์อยู่บนเครื่อง โดรนเหล่านี้มักอยู่ภายใต้การควบคุมของมนุษย์แบบเรียลไทม์ โดยมีระดับควบคุมตนเองแตกต่างกันไป
อุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับนักบินมนุษย์ (เช่น ห้องนักบิน, เกราะ, เก้าอี้ดีดตัว, การควบคุมการบิน, การควบคุมสิ่งแวดล้อมสำหรับการควบคุมอุณหภูมิ, ความดัน และออกซิเจน) ไม่จำเป็น เนื่องจากผู้ปฏิบัติงานควบคุมยานพาหนะจากสถานีปลายทางระยะไกล ส่งผลให้น้ำหนักลดลงและมีขนาดเล็กกว่าเครื่องบินบรรจุคน
สหรัฐ, จีน และอิสราเอล ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้นำอุตสาหกรรมในเทคโนโลยีอากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ อีกหลายประเทศมีการดำเนินงานอากาศยานต่อสู้ไร้คนขับในประเทศ อีกหลายประเทศมีการนำเข้าโดรนติดอาวุธหรือมีโครงการพัฒนาอยู่ระหว่างดำเนินการ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ
อาการค้าง

บทความนี้เกี่ยวกับความผิดปกติของคอมพิวเตอร์ สำหรับอาการของมนุษย์ ดูที่ เมาค้าง
อาการค้าง หรือเรียกทับศัพท์ว่า แฮ็ง (อังกฤษ: hang) หรือ ฟรีซ (อังกฤษ: freeze) คือภาวะหยุดนิ่งของโปรแกรมคอมพิวเตอร์เอกเทศหรือทั้งระบบ ไม่ตอบสนองต่อสัญญาณรับเข้าใด ๆ อุบัติการณ์ทั่วไปที่เกิดกับระบบคอมพิวเตอร์ที่มีส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้คือ หน้าต่างของโปรแกรมที่ค้างจะคงหยุดนิ่งบนจอภาพ และแม้ว่าตัวชี้เมาส์จะสามารถขยับได้ ไม่ว่ากดแป้นพิมพ์หรือคลิกเมาส์ก็ไม่ส่งผลอันใดต่อหน้าต่างของโปรแกรมที่ค้างนั้น ตัวชี้เมาส์ก็อาจยังคงแสดงอยู่ว่ากำลังรอให้ปฏิบัติการเสร็จสิ้น โดยแสดงเป็นรูปนาฬิกาทรายหรือตัวชี้แบบหมุนเป็นต้น
ระบบปฏิบัติการสมัยใหม่ได้จัดเตรียมหนทางให้ผู้ใช้สามารถหยุดทำงานโปรแกรมที่ค้างได้โดยไม่ต้องรีบูตหรือล็อกเอาต์ สำหรับอาการค้างที่รุนแรงมากกว่าซึ่งส่งผลต่อทั้งระบบ ไม่มีหน้าต่างของโปรแกรมใดที่ตอบสนองต่อแป้นพิมพ์หรือเมาส์ และตัวชี้เมาส์ก็มักจะหยุดนิ่งบนจอภาพด้วย กรณีเช่นนี้มีหนทางเดียวที่จะแก้ปัญหาระบบค้างคือต้องรีบูตเครื่องใหม่ด้วยวิธีการตัดพลังงาน (power cycling) โดยปิดแล้วเปิดใหม่หรือกดปุ่มรีเซ็ต
สาเหตุ

ฮาร์ดแวร์สามารถทำให้คอมพิวเตอร์ค้าง เนื่องจากมันทำงานขาด ๆ หาย ๆ หรือเข้ากันไม่ได้กับฮาร์ดแวร์อื่นในคอมพิวเตอร์นั้น  (อาจเกิดหลังจากอัปเกรด) ฮาร์ดแวร์ก็อาจทำงานบกพร่องได้เมื่อเวลาผ่านไปเนื่องจากความเสียหายจากฝุ่นหรือความร้อน
อาการค้างสามารถเกิดขึ้นได้ เนื่องจากโปรแกรมเมอร์วางเงื่อนไขการหยุดทำงานวงวนไม่ถูกต้อง หรือลืมที่จะยอมให้งานอื่นกระทำผ่านไปก่อน พูดอีกนัยหนึ่งคือ อาการค้างที่เกี่ยวกับซอฟต์แวร์ เกิดจากการรอเหตุการณ์จากเทร็ดที่ไม่มีการตอบสนองกลับมา  เรียกอีกอย่างว่าวงวนไม่รู้จบ
อีกสาเหตุหนึ่งอาจเกิดจากเงื่อนไขแข่งขัน (race condition) ในการสื่อสารระหว่างกระบวนการ นั่นคือกระบวนการที่หนึ่งได้ส่งสัญญาณไปยังกระบวนการที่สองแล้วหยุดรอการตอบรับ ถ้ากระบวนการที่สองยังไม่ว่าง สัญญาณนั้นจะถูกพักไว้จนกว่ากระบวนการจะสามารถทำงานนี้ได้ อย่างไรก็ตาม ถ้ากระบวนการที่สองไม่ว่างเนื่องจากได้ส่งสัญญาณไปยังกระบวนการที่หนึ่งแล้วหยุดรอการตอบรับเช่นกัน กระบวนการทั้งสองก็จะไม่สามารถทำงานต่อไปได้อีก เพราะต่างก็รอการตอบรับซึ่งกันและกันและไม่มีสัญญาณใดส่งกลับ เหตุการณ์เช่นนี้เรียกว่าภาวะติดตาย (deadlock) ถ้ากระบวนการทั้งสองไม่สามารถขัดจังหวะได้ มันก็จะค้างและจำต้องหยุดทำงานโปรแกรม และถ้าอย่างน้อยกระบวนการหนึ่งเป็นกระบวนการวิกฤตบนเคอร์เนล ระบบทั้งหมดอาจค้างและจำต้องรีสตาร์ตเครื่องใหม่
คอมพิวเตอร์อาจดูเหมือค้างซึ่งในความจริงคือมันประมวลผลได้ช้ามาก สาเหตุของการประมวลผลช้าเช่น หลายโปรแกรมกำลังทำงานในเวลาเดียวกันมากเกินไป หน่วยความจำ (แรม) ไม่พอเพียงหรือแตกกระจาย การเข้าถึงฮาร์ดแวร์ช้า (โดยเฉพาะอุปกรณ์ทางไกล) ส่วนต่อประสานของระบบช้า เป็นต้น นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากโปรแกรมซ่อนตัวอาทิสปายแวร์ซึ่งลอบติดตั้งเข้าสู่ระบบ
ดูเพิ่ม

จอฟ้ามรณะ หรือ จอเขียวมรณะ
อาการล่ม (crash)
อาคารฮูเวอร์

| เดอะฮูเวอร์บิลดิง |
| --- | --- |
อาคารเดอะฮูเวอร์

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ที่อยู่: เวสเทิร์นแอเวนู UB6 8AT
เมือง: เพอรีเวล เกรตเทอร์ลอนดอน
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
พิกัด: 51°32′01″N 0°19′08″W﻿ / ﻿51.533611°N 0.318889°W﻿ / 51.533611; -0.318889
ลงเสาเข็ม: 1931
เปิดใช้งาน: 2 พฤษภาคม 1933
ปรับปรุง: 2018
เจ้าของ: ไอดีเอ็ม พร็อพเพอทีส์
การออกแบบและการก่อสร้าง
บริษัทออกแบบ: วอลลีส กิลเบิร์ต แอนด์พาทเนอส์
กำหนดให้เป็น: เกรด II*
เว็บไซต์
https://hooverbuilding-ub6.com
เดอะฮูเวอร์บิลดิง (อังกฤษ: The Hoover Building) เป็นอาคารอนุรักษ์ระดับ II* สร้างด้วยสถาปัตยกรรมอาร์ตเด็กโค ผลงานออกแบบโดยวอลลีส กิลเบิร์ต แอนด์พาทเนอส์ ตั้งอยู่ที่เพอรีเวล ลอนดอนโบโรออฟอีลิง เปิดใช้งานในปี 1933 เพื่อเป็นสำนักงานใหญ่ โรงงานผลิต และศูนย์ซ่อมบำรุง ของเดอะฮูเวอร์คัมปะนีในสหราชอาณาจักร ปัจจุบันอาคารเป็นของไอดีเอ็ม พร็อพเพอทีส์ (IDM Properties) และถูกแปลงการใช้งานมาเป็นอะพาร์ตเมนต์
การออกแบบแสดงให้เห็นถึงฟาซาดที่มีความยิ่งใหญ่ประดุจราชวัง ประดับด้วยเสาใหญ่ กระจกสี และส่วนประกอบที่โดดเด่นที่สุดคือทางเข้ากลางที่ประดับด้วยลวดลายรูปเรขาคณิตเป็นรูปรังสีดวงอาทิตย์ ใต้อักษรว่า Hoover Limited
อาการจาม

| จาม  (Sneeze) |
| --- | --- |

บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: R06.7
ICD-9: 784.99
จาม (อังกฤษ: sneeze หรือ sternutation) เป็นกลไกกึ่งอัตโนมัติของการขับลมออกจากปอดผ่านทางจมูกและปากอย่างรวดเร็ว มักเกิดจากอนุภาคแปลกปลอมระคายเคืองเยื่อเมือกของจมูก
องค์ประกอบทางชีวภาพ

หน้าที่ของการจามเป็นการขับเมือกซึ่งมีอนุภาคแปลกปลอมหรือสารระคายออก และช่วยทำความสะอาดโพรงจมูก ในระหว่างการจามเพดานอ่อนและลิ้นไก่กดลงในขณะที่ส่วนหลังของลิ้นยกขึ้นเพื่อปิดช่องทางผ่านทางปากบางส่วน เพื่อให้ลมที่ถูกขับจากปอดจะออกมาผ่านทางจมูก และเนื่องจากปากปิดบางส่วนจึงทำให้มีปริมาณอากาศจำนวนหนึ่งผ่านออกทางปากด้วย แรงและปริมาณของการขับอากาศผ่านทางจมูกมีความหลากหลาย
องค์ประกอบทางชีวภาพ > กลไกโดยรวม

การจามมักเกิดเมื่อมีอนุภาคแปลกปลอมหรือมีสิ่งกระตุ้นภายนอกที่เพียงพอผ่านขนจมูกมาถึงเยื่อเมือกของจมูก ซึ่งจะกระตุ้นให้ฮิสทามีนหลั่ง และเกิดการระคายเซลล์ประสาทในจมูกแล้วส่งสัญญาณประสาทไปยังสมองเพื่อกระตุ้นการจามผ่าเครือข่ายประสาทไทรเจมินัล (trigeminal nerve network) จากนั้นสมองแปรสัญญาณแรกเริ่ม กระตุ้นกล้ามเนื้อคอหอยและหลอดลม และมีการเปิดช่องปากและโพรงจมูกให้กว้างขึ้นเพื่อให้เกิดการปล่อยอากาศและอณูชีวภาพอย่างมีประสิทธิภาพ การจามที่มีประสิทธิภาพจำเป็นต้องอาศัยการทำงานของอวัยวะในส่วนบนของร่างกายหลายอวัยวะ การจามเป็นการตอบสนองที่เป็นรีเฟล็กซ์ที่อาศัยใบหน้า คอ และกล้ามเนื้อหน้าอก
อาคาร 63

| 63 Building> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: Yeouido Island, Seoul, South Korea
ก่อสร้าง: 1985
การใช้งาน: office
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 274 m (866 ft)
หลังคา: 249 m (817 ft)
ชั้นสูงสุด: 249 m (817 ft)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 63 (equivalent)
พื้นที่ชั้น: 4
จำนวนลิฟต์: 6
บริษัท
สถาปนิก: Skidmore, Owings and Merrill
อาคาร KLI 63 หรือ Golden Tower (อังกฤษ: Korea Life Insurance Building; ฮันกึล: 63 빌딩 หรือ 육삼 빌딩)  เป็นตึกที่ตั้งอยู่บนเกาะยออึยกลางแม่น้ำฮัน โซล ประเทศเกาหลีใต้ ออกแบบโดย Skidmore, Owings and Merrill   มีจำนวนชั้นทั้งหมด 63 ชั้น ชั้นใต้ดิน 3 ชั้น เป็นตึกที่มีความสูงที่สุดในประเทศเกาหลี เป็นเวลา 15 ปี จนถึงปี 2003 จึงถูกแทนที่ด้วยอาคาร Hyperion
แหล่งข้อมูลอื่น

Official English-language website เก็บถาวร 2009-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
KLI 63 Building
37°31′11.24″N 126°56′25.11″E﻿ / ﻿37.5197889°N 126.9403083°E﻿ / 37.5197889; 126.9403083