stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แยฟเลอ

| แยฟเลอ |
| --- | --- |
Gävle City hall
   ตรา
แยฟเลอ
พิกัด: 60°40′N 17°10′E﻿ / ﻿60.667°N 17.167°E﻿ / 60.667; 17.167
Country: Sweden
เคาน์ตี: Gästrikland
เคาน์ตี: แยฟเลอบอร์เคาน์ตี
เทศบาล: เทศบาลแยฟเลอ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 42.45 ตร.กม. (16.39 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2010)
 • ทั้งหมด: 71,033 คน
 • ความหนาแน่น: 1,673 คน/ตร.กม. (4,330 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
แยฟเลอ (สวีเดน: Gävle) เป็นเมืองในประเทศสวีเดน เป็นเมืองหลักของเทศบาลแยฟเลอและแยฟเลอบอร์เคาน์ตี มีประชากร 71,033 คน (ธันวาคม ค.ศ. 2010) จัดตั้งเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1446 โดยคริสโตเฟอร์แห่งบาวาเรีย  เป็นเมืองท่า ปัจจุบัน มีบริษัทการส่งออก มีอู่ต่อเรือ และท่าเรือ
อีวา กรีน

| อีวา กรีน |
| --- | --- |
ภาพถ่ายของ อีวา กรีน ใน  พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1980-07-05) 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี) เอวา กาแอล กรีน
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: ค.ศ. 2003 – ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: อิซาเบล ใน The Dreamers (ค.ศ. 2003)  เวสเปอร์ ลินด์ ใน พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก (ค.ศ. 2006)
แบฟตา: ค.ศ. 2007 – ไรซิงสตาร์อะวอร์ด
ฐานข้อมูล
IMDb
เอวา กาแอล เกรน (สวีเดน: Eva Gaëlle Green; เสียงอ่านภาษาสวีเดน: [ˈgʁeːn]; เกิดวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวฝรั่งเศส เธอได้เริ่มแสดงละครเวทีก่อนที่จะทำการเปิดตัวในฐานะนักแสดงภาพยนตร์ชุด The Dreamers (ค.ศ. 2003) ซึ่งเน้นการทะเลาะวิวาทมากกว่าหลายฉากเปลือยของเธอ เธอประสบความสำเร็จมีชื่อเสียงมากขึ้นเมื่อเธอได้ร่วมบทในภาพยนตร์ชุด มหาศึกกู้แผ่นดิน (ค.ศ. 2005) และภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ ชุด พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก ที่ทำให้ได้เธอรับรางวัลรางวัลบาฟต้าในเวลาต่อมา
ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 กรีนได้แสดงในภาพยนตร์อิสระหลายเรื่อง รวมถึง Womb
ชีวิตช่วงต้น

อีวา กรีน เกิดที่กรุงปารีส เธอเป็นลูกสาวของนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ มาเลน โจแบ กับทันตแพทย์ชาวสวีเดนชื่อ วอลเตอร์ เกรน แม่ของเธอเป็นชาวฝรั่งเศสที่เกิดในแอลจีเรีย โดยแม่ของเธอมีเชื้อสายยิว กรีนเติบโตโดยไม่นับถือศาสนา เธอกล่าวว่า "ฉันรู้สึกเสมือนเป็นพลเมืองของโลก ชีวิตและละครนี้ไม่มีขอบเขตขวางกั้น" กรีนเป็นพี่ที่เกิดในช่วงสองนาทีก่อนหน้าน้องสาวฝาแฝดที่มีชื่อว่า จอย เธอเติบโตในเขต 17 ของกรุงปารีส ที่เธอได้เข้าเรียนในอเมริกันสคูลออฟปารีส[ต้องการอ้างอิง] กรีนได้อธิบายว่าครอบครัวของเธออยู่ในชนชั้น "กระฎุมพี" และได้กล่าวว่าน้องสาวของเธอต่างจากเธออย่างมาก กรีนมีผมสีบลอนด์เข้มแบบธรรมชาติ เธอได้ย้อมผมของเธอเป็นสีดำตั้งแต่อายุ 15 ปี นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส-สวีเดนชื่อ มาริกา เกรน คือป้าของเธอ ส่วนดาราชื่อดังยุค 1980 ชื่อ เอซา ลังกินี เป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ
ในสายอาชีพ

ใน ค.ศ. 2005 กรีนได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง มหาศึกกู้แผ่นดิน กำกับโดย ริดลีย์ สก็อตต์ คู่กับ ออร์แลนโด บลูม และได้รับคัดเลือกเป็นผู้หญิงของบอนด์ 007 ตอน พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก (ค.ศ. 2006) คู่กับ แดเนียล เคร็ก ซึ่งเธอรับบทเป็น เวสเปอร์ ลินด์ และเป็นผู้หักเหชีวิตของเจมส์ บอนด์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ เธอได้รับรางวัลบาฟต้า ในสาขานักแสดงหน้าใหม่
ค.ศ. 2007 เธอได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง อภินิหารเข็มทิศทองคำ โดยมี นิโคล คิดแมน แสดงนำในเรื่องอีกด้วย
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 กรีนรับบทเป็น แองเจลีค บูคาร์ด ในภาพยนตร์ดัดแปลงของ ทิม เบอร์ตัน เรื่อง ดาร์ค ชาโดว์ส แวมไพร์มึนยุค (ค.ศ. 2012)
ในสายอาชีพ > การเดินแบบ

นอกเหนือจากอาชีพการแสดงของเธอ กรีนได้ทำหน้าที่เป็นนางแบบให้แก่ไบรล์, เอ็มโพริโอ อาร์มานี, แลนโคม, ไฮเนเก้น และน้ำหอม "มิดไนท์พอยซัน" ของคริสเตียน ดิออร์ ในสื่อที่กำกับโดย หว่อง คาไว
ชีวิตส่วนตัว

กรีนพิจารณาว่าตนเองเป็นพวกเนิร์ด เธอเป็นคนที่ไม่เชื่อในพระเจ้า และให้การสนับสนุนต่อองค์การยูนิเซฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Eva Green ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Eva Green at Allmovie
Eva Green – biography, filmography เก็บถาวร 2012-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โครงการหนึ่งล้าน

บ้านชุดหนึ่งจากโครงการหนึ่งล้านที่ปรับสภาพแล้ว ในรินเกบี
โครงการหนึ่งล้าน (สวีเดน: Miljonprogrammet) เป็นอดีตโครงการที่อยู่อาศัยสาธารณะในประเทศสวีเดนในระหว่างปี 1965 ถึง 1974 โดยรัฐบาลที่นำโดยพรรคประชาธิปไตยสังคมสวีเดนเพื่อรับรองการมีที่อยู่อาศัยที่ราคาเข้าถึงได้และมีคุณภาพสูงแก่พลเมืองสวีเดนทุกคน โครงการนี้ตั้งเป้าจะก่อสร้างบ้านเรือนใหม่รวมหนึ่งล้านหน่วยในระยะเวลาสิบปี โดยโครงการประสบความเลสำเร็จในการสร้างที่อยู่อาศัยใหม่ได้ตามเป้า แต่กระนั้นโครงการยังคงรื้อถอนอาคารเก่ากว่าจำนวนมาก ทำให้จำนวนที่อยู่อาศัยเพิ่มขึ้นโดยสุทธิอยู่ที่ประมาณ 650,000 หน่วย โครงการนี้เป็นส่วนหนึ่งของความพยายามทำให้ที่อยู่อาศัยในสวีเดนเป็นสมัยใหม่ จึงมีการรื้อถอนที่อยู่าศัยเก่าที่รัฐบาลมองว่าไม่ปลอดภัยต่อการอยู่อาศัย เป็นอันตรายต่อสุขภาพ หรือถูกทิ้งร้าง
โครงการนี้ต่างกันกับโครงการที่อยู่อาศัยสังคมที่มีการเสนอมากมายในประเทศพัฒนาแล้วอื่น ๆ ตรงที่โครงการนี้ไม่ได้เพียงตั้งเป้าเฉพาะที่ผู้มีรายได้ต่ำ แต่ยังรวมถึงผู้คนจากทุกระดับขั้นรายได้ ลักษณะโครงการเช่นนี้เป็นลักษณะเอกลักษณ์ประการหนึ่งของรัฐสวัสดิการในสวีเดนซึ่งเน้นย้ำการรวมทุกกลุ่มชั้นรายได้และพลเมืองทุกระดับขั้นทางสังคม อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่ช่วงต้นของปลายศตวรรษที่ 20 นโยบายที่อยู่อาศัยของสวีเดนเริ่มหันมามุ่งเน้นที่การสนับสนุนที่อยู่อาศัยสำหรับผู้มีรายได้ต่ำและชุมชนที่ขาดแคลนมากขึ้น
อันเดิช ยูนัส อ็องสเตริม

| อันเดิช ยูนัส อ็องสเตริม |
| --- | --- |

เกิด: 13 สิงหาคม ค.ศ. 1814(1814-08-13) Lögdö, Timrå ประเทศสวีเดน
เสียชีวิต: 21 มิถุนายน ค.ศ. 1874(1874-06-21) (59 ปี) อุปซอลา ประเทศสวีเดน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอุปซอลา
มีชื่อเสียงจาก: สเปกโทรสโกปี การเรืองแสงของบรรยากาศ
รางวัล: เหรียญรางวัลรัมฟอร์ด (1872)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์, ดาราศาสตร์
 
อันเดิช ยูนัส อ็องสเตริม (สวีเดน: Anders Jonas Ångström, ออกเสียง: [ˈânːdɛʂ ˈjûːnas ˈɔ̂ŋːstrœm]; 13 สิงหาคม 1814 – 21 มิถุนายน 1874) เป็นนักดาราศาสตร์และนักฟิสิกส์ชาวสวีเดน และเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งศาสตร์แห่งสเปกโทรสโกปี
อ็องสเตริมก็เป็นที่รู้จักในด้านการศึกษาเกี่ยวกับฟิสิกส์ดาราศาสตร์ การถ่ายเทความร้อน, สนามแม่เหล็กของโลก และออโรรา ใน ค.ศ. 1852 อ็องสเตริมวางเกณฑ์ใน Optiska undersökningar (การตรวจสอบด้วยแสง) กฎแห่งการดูดซึม ซึ่งภายหลังดัดแปลงไปเป็นกฎการแผ่รังสีความร้อนของเคียร์ชฮ็อฟ[ต้องการอ้างอิง]
ชีวประวัติ

หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาสาขาฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยอุปซอลาในปี 1839 เขาศึกษาที่หอดูดาวสต็อกโฮล์มในปี 1842 ก่อนจะเป็นเจ้าหน้าที่ของหอดูดาวอุปซอลา เขาศึกษาสนามแม่เหล็กของโลก และศึกษาความแรงของแม่เหล็กโลกและมุมบ่ายเบนแม่เหล็กในพื้นที่ต่าง ๆ ของสวีเดน
ในปี 1858 เขาได้รับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยอุปซอลา งานสำคัญของเขาทำในด้านการนำความร้อนและสเปกโทรสโกปี ในปี 1853 เขาแสดงให้เห็นว่าสเปกตรัมของแสงจากท่อจ่ายเกิดจากโลหะในขั้วไฟฟ้าและส่วนประกอบที่เป็นก๊าซในเส้นทางจ่าย ในปี 1872 เขาได้รับเหรียญรางวัลรัมฟอร์ด ในปี 1867 เขาได้วิเคราะห์แสงของออโรรา นอกจากนี้เขายังค้นพบว่าแสงออโรรามีสเปกตรัมที่แตกต่างจากแสงของดวงอาทิตย์
ชีวประวัติ > ครอบครัว

เขามีลูกชายหนึ่งคน เป็นนักฟิสิกส์ชื่อคนืต อ็องสเตริม
เกียรติยศ

หน่วยอังสตรอม (1 Å = 10−10 เมตร) ซึ่งเป็นหน่วยความยาวคลื่นของแสงและระยะห่างระหว่างอะตอมในสสารควบแน่นที่มีการวัดในบางครั้ง ตั้งชื่อตามตัวเขา หน่วยนี้ก็มีการใช้งานในผลิกศาสตร์และสเปกโทรสโกปี
แอ่งอ็องสเตริมบนดวงจันทร์ตั้งชื่อเพื่อให้เกียรติแก่เขา
เสียชีวิต

อันเดิช อ็องสเตริมเสียชีวิตจากเยื่อหุ้มสมองอักเสบในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1874 เพียงไม่กี่วันก่อนวันเกิดครบรอบ 60 ปี
อ่านเพิ่ม

Maier, C.L. (1970). "Ångström, Anders Jonas". Dictionary of Scientific Biography. Vol. 1. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 166–167. ISBN 0-684-10114-9.
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Commonsinline
| ด ค กชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่นำมาใช้เป็นชื่อหน่วย |
| --- | --- |
หน่วยฐานเอสไอ:  อ็องเดร-มารี อ็องแปร์ (แอมแปร์)  วิลเลียม ทอมสัน บารอนเคลวินที่ 1 (เคลวิน) 
หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ:  อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล (เบ็กเคอเรล)  อันเดิช เซ็ลซิอุส (องศาเซลเซียส)  ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง (คูลอมบ์)  ไมเคิล ฟาราเดย์ (ฟารัด)  หลุยส์ แฮโรลด์ เกรย์ (เกรย์)  โจเซฟ เฮนรี (เฮนรี)  ไฮน์ริช แฮทซ์ (เฮิรตซ์)  เจมส์ จูล (จูล)  ไอแซก นิวตัน (นิวตัน)  เกออร์ค ซีม็อน โอห์ม (โอห์ม)  แบลซ ปัสกาล (ปาสกาล)  แวร์เนอร์ ฟ็อน ซีเมินส์ (ซีเมนต์)  รอล์ฟ ซีเวิร์ต (ซีเวิร์ต)  นิโคลา เทสลา (เทสลา)  อาเลสซานโดร โวลตา (โวลต์)  เจมส์ วัตต์ (วัตต์)  วิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์ (เวเบอร์) 
หน่วยเมตริกที่ไม่ใช่เอสไอ (cgs):  อันเดิช ยูนัส อ็องสเตริม (อังสตรอม)  ปีเตอร์ เดบาย (เดอบาย)  Loránd Eötvös (eotvos)  กาลิเลโอ กาลิเลอี (gal)  โยฮัน คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ (เกาส์)  วิลเลียม กิลเบิร์ต (กิลเบิร์ต)  ไฮน์ริช ไคเซอร์ (ไคเซอร์)  โยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท (ลัมแบร์ท)  ซามูเอล แลงลีย์ (แลงลีย์)  เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ (แมกซ์เวลล์)  แฮนส์ เครสแจน เออร์สเตด (เออร์สเตด)  Jean Léonard Marie Poiseuille (poise)  เซอร์ จอร์จ สโตกส์ บารอเนตที่ 1 (สโตกส์)  จอห์น วิลเลียม สตรัตต์ บารอนเรย์ลีที่ 3 (เรย์ลี) 
หน่วยอิมพีเรียลและUS customary:  ดานีเอล กาบรีเอล ฟาเรินไฮท์ (องศาฟาเรนไฮต์)  โยฮัน ไฮน์ริช ลัมแบร์ท (ฟุต-แลมเบิร์ต)  วิลเลียม จอห์น แมคควอร์น แรงกิน (องศาแรงคิน) 
หน่วยที่ไม่เป็นระบบ:  อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ (เบล)  มารี กูว์รี (กูว์รี)  ปีแยร์ กูว์รี (กูว์รี)  จอห์น ดอลตัน (ดัลตัน)  ไมเคิล ฟาราเดย์ (ฟาราเดย์)  Heinrich Mache (Mache)  จอห์น เนเพียร์ (เนเปอร์)  เรอเน อ็องตวน แฟร์โชล เดอ เรโอมูร์ (องศาโรเมอร์)  วิลเฮ็ล์ม เรินท์เกิน (เรินต์เกน)  เจ. เจ. ทอมสัน (ทอมป์สัน)  เอวันเจลิสตา ตอร์รีเชลลี (ทอร์) 
รายชื่อนักวิยาศาสตร์ที่มีการใช้ชื่อเป็นหน่วยวัด · ชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่นำมาใช้เป็นค่าคงตัวทางฟิสิกส์ · ชื่อบุคคลที่นำมาใช้เป็นชื่อธาตุทางเคมี
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  Mathematics Genealogy Project 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
แบงท์ เอ็ดเลียน

แบงท์ เอ็ดเลียน (ขวา) กับสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน
แบงท์ เอ็ดเลียน (สวีเดน: Bengt Edlén; 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1906 — 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นทั้งศาสตราจารย์ทางฟิสิกส์และนักดาราศาสตร์ชาวสวีเดนผู้ซึ่งมีความเชี่ยวชาญในด้านสเปกโทรสโกปี เขาได้เข้าร่วมในการแก้ ปริศนาโคโรนา ซึ่งเป็นเส้นเงาที่ไม่สามารถระบุได้ในสเปกตรัมของดวงอาทิตย์ โดยเชื่อกันอย่างคร่าวๆว่าน่าจะมาจากธาตุไม่ปรากฏชื่อมาจนบัดนี้โดยเรียกว่าโคโรเนียม ในภายหลัง แบงท์ เอ็ดเลียน ได้แสดงให้เห็นว่าเส้นเหล่านั้นมาจากการแตกตัวของเหล็กที่แตกตัวเป็นไอออน (Fe-XIV) การค้นพบของเขาไม่ได้รับการยอมรับในทันที ตั้งแต่ไอออนไนซ์ได้รับการอ้างอิงว่าต้องมีอุณหภูมิที่ล้านองศา หลังจากนั้นอุณภูมิของโคโรนาดวงอาทิตย์ก็ได้รับการตรวจสอบ
นอกจากนี้ เขายังมีผลงานสำคัญในการวิเคราะห์สเปกตรัมของดาววูล์ฟ-ราเยท์
แบงท์ เอ็ดเลียน ได้เป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยลุนด์ใน ค.ศ. 1944–1973 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกแห่งราชสำนักวิทยาศาสตร์สวีเดนใน ค.ศ. 1947 เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมในนอร์เชอปิงใน ค.ศ. 1926 และได้เข้ามหาวิทยาลัยอุปซอลากระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1934
แบงท์ เอ็ดเลียน ได้รับเหรียญทองจากสมาคมดาราศาสตร์หลวงใน ค.ศ. 1945 สำหรับการแก้ปริศนาโคโรนา,  เหรียญฮาวเวิร์ด เอ็น. พ็อตส์ ใน ค.ศ. 1946 สำหรับการวิจัยรังสีอัลตร้าไวโอเลตไกลสุด และเหรียญเฮนรี เดรเปอร์ของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา ใน ค.ศ. 1968
แหล่งข้อมูลอื่น

Gold Medal of the Royal Astronomical Society awarded to Edlén
Pressmeddelande: Ny utställning på Lunds Universitetmuseum เก็บถาวร 2006-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สวีเดน)
เฮอร์

| เฮอร์ |
| --- | --- |
โบสถ์เฮอร์
เฮอร์แสดงแผนที่เทศมณฑลสกัวเนอเฮอร์แสดงแผนที่ประเทศสวีเดน
พิกัด: 55°56′10″N 13°32′50″E﻿ / ﻿55.93611°N 13.54722°E﻿ / 55.93611; 13.54722
ประเทศ: สวีเดน
จังหวัด: สกัวเนอ
เทศมณฑล: สกัวเนอ
เทศบาล: เฮอร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6.12 ตร.กม. (2.36 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 7,865 คน
 • ความหนาแน่น: 1,286 คน/ตร.กม. (3,330 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
เฮอร์ (สวีเดน: Höör เดิมสะกดว่า Hör, ออกเสียง: [ˈhœːr]; เดนมาร์ก (เดิม): Hør) เป็นท้องที่และที่ตั้งของเทศบาลเฮอร์ เทศมณฑลสกัวเนอ ประเทศสวีเดน ใน ค.ศ. 2010 ท้องที่นี้มีประชากร 7,865 คน
ชื่อ

ในอดีตเมืองนี้มีชื่อว่า Hørg (ในคริสต์ศตวรรษที่ 12), Hørgh (ในคริสต์ศตวรรษที่ 15) และท้ายที่สุดคือ Hør และ Hör ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 การไปรษณีย์สวีเดนเริ่มสะกดชื่อเมืองนี้โดยใส่อักษร "ö" สองตัว ในช่วงนั้นชาวสวีเดนมักเขียนคำว่า här (แปลว่า ที่นี่) ในส่วนที่อยู่ของจดหมายที่จะส่งไปยังผู้รับในเมืองเดียวกัน เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน การไปรษณีย์จึงเปลี่ยนตัวสะกดชื่อเมืองเป็น Höör
โบสถ์โซฟิยา

| โบสถ์โซฟิยา |
| --- | --- |
Sofia kyrka
โบสถ์โซฟิยาในฤดูหนาวปี 2013
โบสถ์โซฟิยา
ที่ตั้ง: สต็อกโฮล์ม
ประเทศ: ประเทศสวีเดน
นิกาย: คริสตจักรสวีเดน
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: กุสตัฟ แฮร์มานซอน
แล้วเสร็จ: 1906
การปกครอง
แพริช: โซฟิยา
มุขมณฑล: สต็อกโฮล์ม
โบสถ์โซฟิยา หรือ โซฟิยาชีร์กา (สวีเดน: Sofia kyrka) เป็นหนึ่งในโบสถ์คริสต์หลักในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โดยตั้งชื่อตามพระราชินีแห่งสวีเดน โซฟิยาแห่งนัสเซา ผลงานออกแบบได้มาจากการประกวดงานออกแบบเมื่อปี 1899 ปละประกอบพิธีอุทิศโบสถ์ในปี 1906 โบสถ์ตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกของเกาะเซอเดร์มัล์ม ริมสวนสาธารณะวีตาเบร์เกน
โปรี

| โปรี Björneborg |
| --- | --- |
นคร
Porin kaupunki Björneborgs stad
ศาลากลางเมืองเก่า
   ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งของโปรีในฟินแลนด์
ประเทศ: ฟินแลนด์
ภูมิภาค:  Satakunta
อนุภูมิภาค: Pori sub-region
Charter: 1558
การปกครอง
 • City Manager: Aino-Maija Luukkonen
พื้นที่
 • เขตเมือง: 121.37 ตร.กม. (46.86 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • เขตเมือง: 84,026 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 693.6 คน/ตร.กม. (1,796 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
Unemployment rate: 11.08%
Climate: Dfc
เว็บไซต์: www.pori.fi
โปรี (ฟินแลนด์: Pori; ออกเสียง: [ˈpori]; สวีเดน: Björneborg, ออกเสียง: [bjœrneˈborj] ( ฟังเสียง); ละติน: Arctopolis) เป็นเมืองนครและเทศบาลทางชายฝั่งทิศตะวันตกของประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ห่างจากอ่าวบอทเนียราว 10 กิโลเมตร บริเวณปากแม่น้ำโกเกแมเอ็นโยกี โปรีสถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1558 โดยดยุกจอห์น ซึ่งต่อมาคือ  พระเจ้าจอห์นที่ 3 แห่งสวีเดน
เมืองมีประชากร 84,318 คน (31 มกราคม ค.ศ. 2019) และมีพืนที่ 2,062.00 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นผืนน้ำ 870.01 ตารางกิโลเมตร มีความหนาแน่นประชากร 101.09 คน/ตารางกิโลเมตร
เอียมิล ฟ็อชแบร์ย

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฟ็อชแบร์ยกับสวีเดนในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เอียมิล พีเตอร์ ฟ็อชแบร์ย
วันเกิด:   (1991-10-23) 23 ตุลาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  Sundsvall สวีเดน
ส่วนสูง:  1.79 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แอร์เบ ไลพ์ซิช
หมายเลข:  10
สโมสรเยาวชน
0000–2008:  GIF Sundsvall
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2013 |  GIF Sundsvall |  97 |  (24) |
| 2013–2015 |  มัลเมอ เอฟเอฟ |  57 |  (19) |
| 2015– |  แอร์เบ ไลพ์ซิช |  135 |  (27) |
ทีมชาติ‡
| 2009–2010 |  สวีเดน อายุไม่เกิน 19 ปี |  8 |  (0) |
| 2014– |  สวีเดน |  49 |  (8) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 9 มีนาคม 2020 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15 พฤศจิกายน 2019
เอียมิล พีเตอร์ ฟ็อชแบร์ย (สวีเดน: Emil Peter Forsberg; เกิด 23 ตุลาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวสวีเดน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกให้กับแอร์เบ ไลพ์ซิชและทีมชาติสวีเดน เขาได้รับการโหวตให้เป็นนักเตะกองกลางสวีเดนแห่งปีในปี 2014, 2016 และ 2017 เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมชาติสวีเดนที่พาทีมไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

Malmö FF profile (สวีเดน)
ข้อมูลของ เอียมิล ฟ็อชแบร์ย ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของแอร์เบ ไลพ์ซิช  |
| --- | --- |
 1 กูลาชี  2 Simakan  4 Orbán (c)  5 Bitshiabu  6 Elmas  7 โอลโม  8 Haidara  9 พออุลเซิน  10 ฟ็อชแบร์ย  11 แวร์เนอร์  13 Ilsanker  14 แอดัมส์  16 Klostermann  17 ลุกแมน  18 Nkunku  20 Matheus Cunha  21 Müller  22 Mukiele  23 Halstenberg  26 Ampadu  27 Laimer  28 อึมวอโก  29 Augustin  31 Demme  32 Krahl  33 Nukan  38 Krüger  39 Hartmann  40 Majetschak  41 Bias  44 Kampl  ผู้จัดการ: Rose 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสวีเดน – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อีซักซ็อน  2 ลุสติก  3 ยูวันซ็อน  4 กรอนกวิสต์  5 อุลซ็อน  6 ฟ็อชแบร์ย  7 ลอช็อน  8 เอียกดอล  9 เช็ลสเตริม  10 อิบราฮีมอวิช (c)  11 แบร์ย  12 อุลเซิน  13 ยอนซ็อน  14 ลินเดอเลิฟ  15 ฮิลเยอมาร์ก  16 แวนบลุม  17 เอากุสทีนซ็อน  18 เลอวิตสกี  19 กูยอวิช  20 กูเด็ตตี  21 ดูร์มัซ  22 เซงกิน  23 คอลกรีน  ผู้ฝึกสอน: ฮัมเรียน  |  1 อีซักซ็อน  2 ลุสติก  3 ยูวันซ็อน  4 กรอนกวิสต์  5 อุลซ็อน  6 ฟ็อชแบร์ย  7 ลอช็อน  8 เอียกดอล  9 เช็ลสเตริม  10 อิบราฮีมอวิช (c)  11 แบร์ย  12 อุลเซิน  13 ยอนซ็อน  14 ลินเดอเลิฟ  15 ฮิลเยอมาร์ก  16 แวนบลุม  17 เอากุสทีนซ็อน  18 เลอวิตสกี  19 กูยอวิช  20 กูเด็ตตี  21 ดูร์มัซ  22 เซงกิน  23 คอลกรีน  ผู้ฝึกสอน: ฮัมเรียน  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสวีเดน – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 อุลเซิน  2 ลุสติก  3 ลินเดอเลิฟ  4 กรอนกวิสต์ (c)  5 อุลซ็อน  6 เอากุสทีนซ็อน  7 ลอช็อน  8 เอียกดอล  9 แบร์ย  10 ฟ็อชแบร์ย  11 กูเด็ตตี  12 ยุนซ็อน  13 สเว็นซ็อน  14 เฮอลันเดอร์  15 ฮิลเยอมาร์ก  16 ครัฟต์  17 คลอซ็อน  18 ยอนซ็อน  19 รูเดียน  20 ท็อยโวเนิน  21 ดูร์มัซ  22 เคียเซอ เทอลีน  23 นูดเฟ็ลต์  ผู้ฝึกสอน: อันเดอช็อน  |  1 อุลเซิน  2 ลุสติก  3 ลินเดอเลิฟ  4 กรอนกวิสต์ (c)  5 อุลซ็อน  6 เอากุสทีนซ็อน  7 ลอช็อน  8 เอียกดอล  9 แบร์ย  10 ฟ็อชแบร์ย  11 กูเด็ตตี  12 ยุนซ็อน  13 สเว็นซ็อน  14 เฮอลันเดอร์  15 ฮิลเยอมาร์ก  16 ครัฟต์  17 คลอซ็อน  18 ยอนซ็อน  19 รูเดียน  20 ท็อยโวเนิน  21 ดูร์มัซ  22 เคียเซอ เทอลีน  23 นูดเฟ็ลต์  ผู้ฝึกสอน: อันเดอช็อน  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสวีเดน – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 อุลเซิน  2 ลุสติก  3 ลินเดอเลิฟ  4 กรอนกวิสต์ (c)  5 เบ็งต์ซ็อน  6 เอากุสทีนซ็อน  7 เอ็ส. ลอช็อน  8 เอียกดอล  9 แบร์ย  10 ฟ็อชแบร์ย  11 อีซัก  12 ยุนซ็อน  13 สเว็นซ็อน  14 เฮอลันเดอร์  15 เซมา  16 ครัฟต์  17 คลอซ็อน  18 ยอนซ็อน  19 สวานแบร์ย  20 อุลซ็อน  21 กูลูแชฟสกี  22 เควสัน  23 นูดเฟ็ลต์  24 ดอนิเย็ลซ็อน  25 ยี. ลอช็อน  26 คายุสเตอ  ผู้ฝึกสอน: อันเดอช็อน  |  1 อุลเซิน  2 ลุสติก  3 ลินเดอเลิฟ  4 กรอนกวิสต์ (c)  5 เบ็งต์ซ็อน  6 เอากุสทีนซ็อน  7 เอ็ส. ลอช็อน  8 เอียกดอล  9 แบร์ย  10 ฟ็อชแบร์ย  11 อีซัก  12 ยุนซ็อน  13 สเว็นซ็อน  14 เฮอลันเดอร์  15 เซมา  16 ครัฟต์  17 คลอซ็อน  18 ยอนซ็อน  19 สวานแบร์ย  20 อุลซ็อน  21 กูลูแชฟสกี  22 เควสัน  23 นูดเฟ็ลต์  24 ดอนิเย็ลซ็อน  25 ยี. ลอช็อน  26 คายุสเตอ  ผู้ฝึกสอน: อันเดอช็อน  |  |
โยฮัน เอากุสท์ อาร์ฟเวดสัน

| โยฮัน เอากุสท์ อาร์ฟเวดสัน |
| --- | --- |

เกิด: 12 มกราคม ค.ศ. 1792(1792-01-12) สวีเดน
เสียชีวิต: 28 ตุลาคม ค.ศ. 1841(1841-10-28) (49 ปี) สวีเดน
สัญชาติ: สวีเดน
มีชื่อเสียงจาก: ค้นพบธาตุลิเทียม
รางวัล: ภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสถานด้านวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดน (ค.ศ. 1821)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: เคมี
ได้รับอิทธิพลจาก: เยินส์ ยาคอบ แบร์ซีเลียส
 
โยฮัน เอากุสท์ อาร์ฟเวดสัน (สวีเดน: Johan August Arfwedson; 12 มกราคม ค.ศ. 1792 – 28 ตุลาคม ค.ศ. 1841) เป็นนักเคมีชาวสวีเดน เกิดในครอบครัวพ่อค้าที่มีฐานะ เป็นบุตรของยาคอบ อาร์ฟเวดสันและอันนา เอลิซาเบธ โฮลเตอร์มันน์ อาร์ฟเวดสันเรียนที่มหาวิทยาลัยอุปซอลาจนจบด้านกฎหมายและวิทยาแร่ ก่อนจะได้งานในคณะกรรมการเหมืองแร่สวีเดน ต่อมาเขามีโอกาสทำงานในห้องปฏิบัติการของเยินส์ ยาคอบ แบร์ซีเลียส นักเคมีชาวสวีเดน อาร์ฟเวดสันศึกษาแร่เพทาไลต์ จนค้นพบธาตุลิเทียมในปี ค.ศ. 1817
อาร์ฟเวดสันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1841 ชื่อของเขาได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อแร่อาร์ฟเวดโซไนต์ (arfvedsonite)
รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

| รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม |
| --- | --- |
(สวีเดน: Nobelpriset i litteratur)
ฮอเรซ เองดาห์ล อดีตเลขาธิการถาวรของบัณฑิตยสถานสวีเดน ประกาศให้ฌี.แอม.เฌ. เลอ เกลซีโย เป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี 2008
รางวัลสำหรับ: ผลงานที่โดดเด่นในสาขาวรรณกรรม
ที่ตั้ง: สต็อกโฮล์ม
จัดโดย: บัณฑิตยสถานสวีเดน
รางวัล: 11 ล้านครูนาสวีเดน (2024)
รางวัลแรก: 1901
ผู้รับรางวัล: ฮัน คัง (2024)
เว็บไซต์: nobelprize.org
รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม  (สวีเดน: Nobelpriset i litteratur, อังกฤษ: Nobel Prize in Literature) เป็นรางวัลโนเบลหนึ่งในห้าสาขา ที่ริเริ่มโดยอัลเฟรด โนเบล ตั้งแต่ ค.ศ. 1895 โดยรางวัลนี้บริหารจัดการโดยมูลนิธิโนเบลและมอบให้โดยคณะกรรมการที่ประกอบด้วยสมาชิกห้าคนที่ได้รับเลือกจากบัณฑิตยสถานสวีเดน มีพิธีมอบเป็นครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1901 ผู้รับรางวัลแต่ละคนจะได้รับเหรียญ ประกาศนียบัตร และเงินรางวัลที่มีการปรับเปลี่ยนมาแล้วหลายครั้ง พิธีมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 10 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเสียชีวิตของอัลเฟรด โนเบล ที่กรุงสต็อกโฮล์ม
ในปี 2023 รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมได้มอบให้แก่บุคคลแล้ว 120 ราย ในปี 1958 เมื่อบอริส ปัสเตร์นัค ชาวรัสเซียได้รับรางวัลเขาถูกบังคับให้ปฏิเสธรางวัลต่อสาธารณชนภายใต้แรงกดดันจากรัฐบาลของสหภาพโซเวียต ในปี 1964 ฌ็อง-ปอล ซาทร์ประกาศว่าเขาไม่ประสงค์จะรับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม เนื่องจากเขาเคยปฏิเสธการให้เกียรติอย่างเป็นทางการทั้งหมดในอดีตมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการโนเบลไม่ยอมรับการปฏิเสธ และรวมปัสเตร์นัค และซาทร์ ไว้ในรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลด้วย
มีผู้หญิงสิบแปดคนที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ซึ่งเป็นจำนวนรางวัลโนเบลของสตรีสูงสุดอันดับสองรองจากรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ มีสี่กรณีที่มอบรางวัลให้กับคนสองคน (1904, 1917, 1966, 1974) ไม่มีการมอบรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในเจ็ดปี (1914, 1918, 1935, 1940–1943) เป็นเวลาสามปีที่รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมถูกเลื่อนออกไปหนึ่งปี: รางวัลสำหรับปี 1915, 1949 และ 2018 โดยมีการรับรางวัลแต่ละรางวัลพร้อมกับของปีถัดไป ในเดือนตุลาคมของปีต่อมา
รายชื่อผู้ได้รับรางวัล

| 2014 | ปาทริก มอดียาโน  (Patrick Modiano) |  ฝรั่งเศส | (ฝรั่งเศส) | "สำหรับศิลปะแห่งความทรงจำซึ่งเขาได้นำมาซึ่งชะตากรรมของมนุษย์ที่ไม่อาจเข้าใจได้มากที่สุดและค้นพบประสบการณ์ทั้งหมดของการครองชีวิต" |
| 2015 | สเวตลานา อะเลคซีเอวิช  (Svetlana Alexievich) |  เบลารุส (เกิดใน  ยูเครน) | (รัสเซีย) | "สำหรับงานเขียนที่หลากแนวของเธอ ซึ่งเป็นอนุสรณ์แห่งความทุกข์ทรมานและความกล้าหาญในสมัยของเรา" |
| 2016 | บ็อบ ดิลลัน  (Bob Dylan) |  สหรัฐ | (อังกฤษ) | "สำหรับการสร้างสรรค์บทกวีใหม่ภายใต้ธรรมเนียมที่สำคัญยิ่งของบทเพลงอเมริกัน" |
| 2017 | คาซูโอะ อิชิงูโระ  (Kazuo Ishiguro) |  สหราชอาณาจักร (เกิดใน  ญี่ปุ่น) | (อังกฤษ) | "ผู้ซึ่งประพันธ์นวนิยายที่มีพลังทางอารมณ์อันยิ่งใหญ่ ค้นพบก้นบึ้งใต้ความรู้สึกเหลวไหลที่เชื่อมโยงเราเข้ากับโลก" |
| 2018 | ออลกา ตอการ์ตชุก  (Olga Tokarczuk) |  โปแลนด์ | (โปแลนด์) | "สำหรับจินตนาการเป็นเรื่องเล่าที่มีความหลงใหลครอบคลุมโดยรอบแสดงถึงการข้ามพรมแดนของรูปแบบชีวิต" |
| 2019 | เพเทอร์ ฮันท์เคอ  (Peter Handke) |  ออสเตรีย | (เยอรมัน) | "สำหรับงานที่ทรงอิทธิพลด้วยความเฉลียวฉลาดทางภาษา ซึ่งได้สำรวจขอบเขตและความจำเพาะของประสบการณ์มนุษย์" |
| 2020 | ลูอีส กลิก  (Louise Glück) |  สหรัฐ | (อังกฤษ) | "สำหรับถ้อยคำกวีที่ไร้ที่ติของเธอที่เปี่ยมด้วยความงามที่เคร่งครัด ทำให้การดำรงอยู่ของปัจเจกบุคคลเป็นสากล" |
| 2021 | อับดุลราซัก เกอร์นาห์  (Abdulrazak Gurnah) |  แทนซาเนีย | (อังกฤษ) | "สำหรับการมองทะลุอย่างเด็ดขาดและเห็นใจต่อผลของลัทธิอาณานิคม และชะตาของผู้ลี้ภัยในภูมิภาคอ่าวระหว่างวัฒนธรรมและภาคพื้นทวีป" |
| 2022 | อานี แอร์โน  (Annie Ernaux) |  ฝรั่งเศส | (ฝรั่งเศส) | "สำหรับความกล้าหาญและความเฉียบแหลมที่เธอเปิดเผยให้เห็นถึงรากเหง้า ความห่างเหินและสิ่งเหนี่ยวรั้งร่วมของความทรงจำส่วนตัว" |
| 2023 | ยุน อูลัฟ ฟ็อสเซอ  (Jon Olav Fosse) |  นอร์เวย์ | (นอร์เวย์) | "สำหรับบทละครและร้อยแก้วเชิงนวัตกรรม ซึ่งสามารถเป็นเสียงให้กับสิ่งที่ไม่อาจพูดได้" |
| 2024 | ฮัน คัง  (Han Kang) |  เกาหลีใต้ | (เกาหลี) | "สำหรับร้อยแก้วแนวร้อยกรองอันทรงพลังของเธอที่เผชิญหน้ากับความบอบช้ำทางประวัติศาสตร์ และเปิดเปลือยความเปราะบางของชีวิตมนุษย์" |