stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติเขาค้อ
แหล่งข้อมูลอื่น

เขาค้อ สำนักอุทยานแห่งชาติ
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
ยากุป ยังก์โต

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ยังก์โตในปี ค.ศ. 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ยากุป ยังก์โต
วันเกิด:   (1996-01-19) 19 มกราคม ค.ศ. 1996 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  ปราก, เช็กเกีย
ส่วนสูง:  1.84 m (6 ft 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง, ฟูลแบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  คัลยารีกัลโช
หมายเลข:  21
สโมสรเยาวชน
2002–2014:  สโมสรกีฬาสลาเวียปราฮา
2014–2015:  อูดีเนเซกัลโช
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2015–2019 |  อูดีเนเซกัลโช |  65 |  (9) |
| 2015–2016 |  → อัสโคลี (ยืมตัว) |  34 |  (5) |
| 2018–2019 |  → อูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรีย (ยืมตัว) |  25 |  (0) |
| 2019–2021 |  อูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรีย |  65 |  (8) |
| 2021–2023 |  สโมสรฟุตบอลเฆตาเฟ |  14 |  (0) |
| 2022–2023 |  → สปาร์ตาปราก (ยืมตัว) |  15 |  (1) |
| 2023– |  คัลยารีกัลโช |  8 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2012 |  ฟุตบอลทีมชาติเช็กเกียชุดยู 17 |  2 |  (0) |
| 2014 |  ฟุตบอลทีมชาติเช็กเกียชุดยู 18 |  7 |  (8) |
| 2014–2015 |  ฟุตบอลทีมชาติเช็กเกียชุดยู 19 |  6 |  (0) |
| 2015 |  ฟุตบอลทีมชาติเช็กเกียชุดยู 20 |  4 |  (1) |
| 2016–2017 |  ฟุตบอลทีมชาติเช็กเกียชุดยู 21 |  7 |  (3) |
| 2017– |  ฟุตบอลทีมชาติเช็กเกีย |  45 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15:43, 26 November 2023 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23:39, 5 June 2022 (UTC)
ยากุป ยังก์โต (เช็ก: Jakub Jankto; เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวเช็กของคัลยารีกัลโชในเซเรียอาและฟุตบอลทีมชาติเช็กเกีย เขาเล่นได้หลายตำแหน่งทั้งกองกลาง, ฟูลแบ็ก หรือปีกซ้าย
สโมสรอาชีพ

ยังก์โตเซ็นสัญญากับอูดีเนเซกัลโชจากสโมสรกีฬาสลาเวียปราฮาในปีค.ศ. 2014 ด้วยค่าตัว 700,000 ยูโร หลังจากที่เขาไม่ได้ลงเล่นให้กับอูดีเนเซในลีกเลย อัสโคลีได้ยืมตัวเขาไปเล่นในลีกเซเรียบีในปี ค.ศ. 2015
เขาลงเล่นในลีกเป็นครั้งแรกให้อัสโคลีเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2015 ในลีกเซเรียบี โดยอัสโคลีชนะวีร์ตุสเอ็นเตลลา 1 ประตูต่อ 0
ในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 อูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรียประกาศว่าเขาจะเข้าร่วมกับทีมด้วยสัญญายืมตัวพร้อมกับเงื่อนไขที่จะสามารถซื้อตัวอย่างถาวรในมูลค่า 15 ล้านยูโร ในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ยังก์โตทำประตูได้ตั้งแต่นัดแรกที่ลงเล่น ช่วยให้อูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรียชนะวิเตร์เบเซ 1 ประตูต่อ 0 ในโกปปาอีตาเลีย ในเวลาต่อมาอูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรียได้ซื้อตัวเขาอย่างถาวร
ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ยังก์โตได้เซ็นสัญญา 2 ปีกับสโมสรฟุตบอลเฆตาเฟในลาลิกา ต่อมาในวันที่ 10 สิงหาคม 2022 เขาได้กลับไปเล่นในบ้านเกิดกับสโมสรสปาร์ตาปาร์กด้วยสัญญายืมตัว 1 ปี
ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 ยังก์โตเซ็นสัญญา 2 ปีกับคัลยารีกัลโชในเซเรียอา
ชีวิตส่วนตัว

ยังก์โตรคบหากับมาร์เกตา อัตโตมันสกา ทั้งคู่มีลูกชายด้วยกัน 1 คน พวกเขาแยกทางกันในปี ค.ศ. 2021 ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 เขาเปิดเผยผ่านโซเชียลมีเดียว่าเป็นชายรักร่วมเพศ โดยยังก์โตเป็นชายรักร่วมเพศคนแรกที่เปิดตัวขณะยังคงเล่นเป็นนักฟุตบอลอาชีพผู้ชายในระดับนานาชาติ การเปิดตัวของเขาได้รับการสนับสนุนจากทั้งสโมสรฟุตบอล นักฟุตบอล และนักกีฬาอีกหลายคน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ยากุป ยังก์โต ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเฆตาเฟ  |
| --- | --- |
 1 ยัญเญซ  2 Djené (กัปตัน)  3 กาบาโก  4 นิโยม  5 Florentino  7 มาตา  8 บิโตโล  9 มาซิอัส  10 ซือนัล  11 อาเลญญา  12 ซันโดร  13 โซเรีย  14 ซิลบา  15 กูเองกา  16 ยังก์โต  17 โอริเบรา  18 อารัมบาร์รี  19 โปเบดา  20 Maksimović  21 อิเกลเซียส  22 ดามิอัน  23 มิโตรวิช  24 ติโมร์  27 กอนเด  มาโยรัล  บิยาร์  ผู้จัดการ: โฟเรส 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเช็กเกีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 วาตสลีก  2 กาแดร์ฌาแบ็ก  3 แชลูสต์กา  4 บราแบ็ตส์  5 โซว์ฟัล  6 กาลัส  7 บาราก  8 ดาริดา (c)  9 โฮแล็ช  10 ชิก  11 เกอร์แม็นชีก  12 มาโซปุสต์  13 แช็ฟชีก  14 ยังก์โต  15 โซว์แช็ก  16 มันโดอุส  17 ซิมา  18 โบร์ฌิล  19 ฮโลแฌ็ก  20 วิดรา  21 กราล  22 มาแจยู  23 โกว์แบ็ก  24 แป็กฮาร์ต  25 แปแช็ก  26 ซาจีแล็ก  ผู้ฝึกสอน: ชิลฮาวี  |  1 วาตสลีก  2 กาแดร์ฌาแบ็ก  3 แชลูสต์กา  4 บราแบ็ตส์  5 โซว์ฟัล  6 กาลัส  7 บาราก  8 ดาริดา (c)  9 โฮแล็ช  10 ชิก  11 เกอร์แม็นชีก  12 มาโซปุสต์  13 แช็ฟชีก  14 ยังก์โต  15 โซว์แช็ก  16 มันโดอุส  17 ซิมา  18 โบร์ฌิล  19 ฮโลแฌ็ก  20 วิดรา  21 กราล  22 มาแจยู  23 โกว์แบ็ก  24 แป็กฮาร์ต  25 แปแช็ก  26 ซาจีแล็ก  ผู้ฝึกสอน: ชิลฮาวี  |  |
หน่วยฐานเอสไอ

การขึ้นต่อการของนิยามในหน่วยฐานเอสไอทั้งเจ็ด
หน่วยฐานเอสไอ (อังกฤษ: SI base unit) เป็นหน่วยที่ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศกำหนดไว้เป็นพื้นฐาน โดยหน่วย เอสไออื่น ๆ ที่เรียกว่าหน่วยอนุพันธ์เอสไอ จะเกิดจากการนำหน่วยฐานเอสไอมาประกอบกันทั้งหมด หน่วยฐานเอสไอมีทั้งหมด 7 หน่วยและเริ่มใช้ในปีพ.ศ.2503ได้แก่
เมตรสำหรับวัดความยาว
กิโลกรัมสำหรับวัดมวล
วินาทีสำหรับวัดเวลา
แอมแปร์สำหรับวัดกระแสไฟฟ้า
เคลวินสำหรับวัดอุณหภูมิอุณหพลวัติ
แคนเดลาสำหรับวัดความเข้มของการส่องสว่าง
โมลสำหรับวัดปริมาณของสาร
การปรับปรุงนิยาม

ตั้งแต่ปีการประชุมระบบเมตริกในปี  ค.ศ. 1875 เป็นต้นมามีการปรับปรุงนิยามของเอสไอและเพิ่มจำนวนหน่วยฐานเอสไอหลายครั้ง หลังจากที่มีการเปลี่ยนนิยามหน่วยเมตรใหม่ในปี  ค.ศ. 1960 หน่วยกิโลกรัม จึงเป็นหน่วยเดียวที่นิยามจากสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น ทั้ง ๆ ที่หน่วยอื่น ๆ จะนิยามจากคุณสมบัติทางธรรมชาติ แต่ว่าหน่วยโมล แอมแปร์ และ แคนเดลา ก็มีนิยามที่ขึ้นต่อหน่วยกิโลกรัมด้วย ทำให้นักมาตรวิทยาหลายคนพยายามหาวิธีการนิยามหน่วยกิโลกรัมใหม่จากค่าคงที่พื้นฐานในธรรมชาติ เช่นเดียวกับการที่หน่วยเมตรถูกนิยามโดยผูกติดกับความเร็วของแสง
ในการประชุม CGMP ครั้งที่ 21 ในปี  ค.ศ. 1999 ได้พยายามค้นหาวิธีการในการนิยามหน่วยกิโลกรัมนี้ โดยแนะนำให้ผูกนิยามของกิโลกรัมติดกับค่าคงที่พื้นฐานทางธรรมชาติ ซึ่งน่าจะเป็นค่าคงที่ของพลังค์หรือค่าคงที่อาโวกราโดร
ในปี ค.ศ. 2005 การประชุม CIPM ครั้งที่ 94 ได้รับรองการเตรียมการนิยามหน่วยกิโลกรัม แอมแปร์และเคลวินใหม่ และบันทึกการนิยามโมลในรูปแบบของเลขอโวกราโดร  ในการประชุม CGPM ครั้งที่ 23 ในปี ค.ศ. 2007 ตัดสินว่าให้เลื่อนการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวไปจนถึงการประชุมครั้งถัดไปในปี ค.ศ. 2011
ในปี ค.ศ. 2018 การประชุม CGPM ครั้งที่ 26 มีมติเปลี่ยนนิยามหน่วยสี่หน่วย ได้แก่ กิโลกรัม แอมแปร์ เคลวิน และโมล โดยให้อ้างอิงจากค่าคงที่พื้นฐานทางธรรมชาติ การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้หน่วยกิโลกรัมมีนิยามที่อ้างอิงจากค่าคงที่ของพลังค์ จากเดิมที่เป็นวัตถุมวลต้นแบบในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งมีความเสี่ยงที่มวลจะเปลี่ยนแปลงได้แม้ได้รับการดูแลรักษาอย่างดี
ดูเพิ่ม

ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ
หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ
คำอุปสรรคในหน่วยฐานเอสไอ
ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 (แร็มบรันต์)

| ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 |
| --- | --- |

ศิลปิน: แร็มบรันต์
ปี: ราว ค.ศ. 1632
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: หอศิลป์ดัลลิช, ลอนดอน
ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 (ดัตช์: Jacob de Gheyn III หรือ Jacob III de Gheyn) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์ดัลลิช (Dulwich) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ที่แร็มบรันต์เขียนราวปี ค.ศ. 1632  เป็นภาพเหมือนของยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 นักแกะภาพพิมพ์ (engraving) ชาวดัตช์ ซึ่งเป็นภาพคู่กับภาพเหมือนของเพื่อนของไคน์ เมาริตส์ เฮยเคินส์ที่แต่งตัวคล้ายคลึงกัน และหันหน้าเข้าหากัน
ภาพเขียนภาพนี้มีขนาดเล็กกว่าภาพเขียนส่วนใหญ่ที่แร็มบรันต์เขียน เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาพเขียนนี้ง่ายต่อการโจรกรรม
การจ้างเขียน

เฮยเคินส์และไคน์จ้างให้แร็มบรันต์เขียนภาพในแบบเดียวกัน ซึ่งแร็มบรันต์ก็เขียนบนแผ่นไม้โอ๊กเดียวกัน เพื่อนสองคนตกลงกันว่าผู้ใดที่เสียชีวิตทีหลังก็จะเป็นผู้ได้รับภาพเขียนของอีกเป็นของอีกผู้หนึ่ง ตามคำจารึกที่ปรากฏบนหลังภาพเขียน  ภาพสองภาพกลับมาคู่กันหลังจากการเสียชีวิตของไคน์  แร็มบรันต์ใช้แผ่นไม้โอ๊กเดียวกันเขียนภาพที่สามที่เป็นภาพเหมือนตนเอง ทั้งสามภาพเป็นของหอศิลป์ดัลลิชในกรุงลอนดอน
การโจรกรรม

ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ได้รับการขนานนามว่าเป็น "แร็มบรันต์ตามสั่ง" (takeaway Rembrandt) ด้วยความที่ถูกขโมยสี่ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนที่ได้รับการขโมยบ่อยครั้งที่สุด
ระหว่างวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1981 จนถึงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1981 ภาพเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์ดัลลิช แต่ตำรวจสามารถจับชายสี่คนได้พร้อมกับภาพเขียนในรถแท็กซี  ไม่ถึงสองปีต่อมาโจรก็บุกเข้าไปในหอศิลป์ทางเพดานกระจก งัดภาพจากกำแพง ตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุภายในสามนาทีแต่ไม่ทันที่จะจับโจร ภาพเขียนหายไปสามปี ก่อนที่จะพบเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1986 บนที่วางกระเป๋าที่สถานีรถไฟของค่ายทหารอังกฤษที่มึนสเตอร์ในเยอรมนี
ในการโจรกรรมอีกสองครั้ง ภาพเขียนพบในม้านั่งในสุสานในสเตรตัม และบนจักรยาน  ทุกครั้งที่ถูกขโมยภาพเขียนก็ได้รับกลับคืนมาโดยไม่มีผู้ใดถูกกล่าวหา
ดูเพิ่ม

แร็มบรันต์
ภาพเหมือน
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
วัดพุทธบารมี ไต้หวัน

| วัดพุทธบารมี 永康泰國寺廟 |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดพุทธบารมี และ วัดเหมอัศวาราม เมืองลั่วหยาง
ที่ตั้ง: No. 77烏竹街永康區台南市710  เลขที่ 77 ถนนอูจู๋ เขตหย่งคัง นครไถหนาน 710
นิกาย: ธรรมยุตินิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิเทศวรกิจโกศล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
โลโก้วัดพุทธบารมี
วัดพุทธบารมี (ไต้หวัน) (จีน: 永康泰國寺廟 台灣) เป็นวัดไทยในต่างประเทศ โดยเป็นวัดไทยสายธรรมยุต (สาขาวัดชูจิตธรรมาราม ในมหาวชิราลงกรณราชวิทยาลัย) ตั้งอยู่ในเขตหย่งคัง นครไถหนาน ประเทศไต้หวัน (สาธารณรัฐจีน) จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2552
ประวัติ

วัดพุทธบารมีตั้งอยู่ในเขตหย่งคัง นครไถหนาน ภาคไต้ของประเทศไต้หวัน (สาธารณรัฐจีน) ใกล้กับนครเกาสฺยง ซึ่งเป็นหัวเมืองเศษฐกิจ ท่าเรือขนส่งสินค้า ที่สำคัญของ ไต้หวัน เขตหย่งคัง เป็นเขตที่มีคนไทยมาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากพอประมาณ โดยกระจายกันอยู่ ทั้งที่มาทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม และมีครอบครัวตั้งรกรากอยู่ที่นี่ ชาวไทยที่อยู่ที่นี่จึงได้รวมกลุ่มกันและมีมติ ร่วมกัน อาราธนานิมนต์ พระสงฆ์ ไทย มาจำพรรษาเพื่อที่จะเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนไทยที่พำนักอาศัยอยู่ในเขตภาคใต้ ซึ่งวัดไทย ที่ได้ขึ้นทะเบียนต่อ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ของไทย ในไต้หวัน นั้น มี เพียง 2 วัด แต่ทั้งหมดจะตั้ง อยู่ ทางภาคเหนือ ซึ่งมีคนไทยอยู่หนาแน่นกว่า หากต้องการจะทำกิจกรรมทางพุทธศาสนา ก็ต้องเดินทางไป เป็นเวลา กว่า 1 วัน จึงทำให้ลำบากและมีข้อจำกัดอยู่หลายประการ
วัดพุทธบารมี จึงได้ถูกจัดตั้งขึ้นเป็นวัดไทยวัดแรกในเขตภาคไต้ เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจและทำกิจกรรมทางด้านพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท โดยมี ชาวไทยที่มีครอบครัวตั้งรกรากอยู่ที่นี่ ได้มีมติร่วมกัน โดยเบื้องต้นได้เช่าอาคารจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์โดยมี พระครูวินัยธรทรงศักดิ์ วุฑฺฒิโก และคณะมาพำนักเป็นคณะแรกระยะ 6 เดือน หลังจากนั้น ท่านมีศาสนกิจที่จะต้องกลับประเทศไทย จึงได้กราบเรียนท่านพระเดชพระคุณพระกิตติสารมุนี เจ้าอาวาสวัดชูจิตธรรมาราม ใด้เมตตานิมนต์พระมาอยู่จำพรรษาแทน พระเดชพระคุณพระกิตติสารมุนี จึงได้นิมนต์ พระมหามงคล ถิรมงฺคโล พระธรรมทูตรุ่นที่ 15 มาจำพรรษา และดำเนินกิจกรรมด้านพระพุทธศาสนาร่วมกับศรัทธาอุบาสก อุบาสิกา ทั้งชาวไทยและชาวไต้หวัน
หลังจากนั้นท่านพระเดชพระคุณพระกิตติสารมุนี เจ้าอาวาสวัดชูจิตธรรมาราม (พระอารามหลวง) และพระเดชพระคุณพระอรรถกิจโกศล ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระรามเก้ากาญจนาภิเษก ก็ได้เดินทาง มาเยี่ยมชมกิจกรรมและได้มาร่วมตั้งชื่อวัด และวางแนวทางนโยบาย วัตถุประสงค์ ในการบริหาร ของวัดให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น โดยจัดตั้งบริหารในนาม สาขาของวัดชูจิตธรรมาราม ในมหาวชิราลงกรณราชวิทยาลัย เพื่อต่อยอดการศึกษา ของพระภิกษุสามเณร ที่จะมาปฏิบัติศาสนกิจ ในต่างประเทศ เมื่อ ศึกษาจบในระดับชั้นต่าง ๆ ของ โรงเรียนมหาวชิราลงกรณราชวิทยาลัย
ปัจจุบัน มี พระครูวิเทศวรกิจโกศล (พระครูปลัด มงคล ถิรมงฺคโล) วิทยฐานะ นักธรรมเอก เปรียญธรรม 3 ประโยค ปริญญาโท ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต เป็นเจ้าอาวาส เริ่มรวบรวมศรัทธาพุทธศาสนิกชน เป็นเวลา 9 ปี โดยทางวัดได้จัดกิจกรรมด้านการเผยแผ่ พระพุทธศาสนา ตามพุทธประเพณี ในวันสำคัญต่าง ๆ ปัจจุบันวัดเป็นที่รู้จักของพุทธศาสนิกชนชาวไทย-ไต้หวันเป็นอย่างดี เป็นที่ปรึกษาให้กับแรงงานชาวไทยในไต้หวัน เป็นศูนย์ร่วมทางจิตใจและมีโครงการจะซื้อที่ดินเพื่อดำเนินการในการวางโครงการก่อสร้างศาสนถาวรวัตถุ ต่อไปตามลำดับ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2561 วัดพุทธบารมีได้ซื้ออาคารตึก 4 ชั้น จำนวน 1 หลัง และพื้นที่อีกจำนวนหนึ่ง เพื่อต่อเติมตกแต่งเป็นศาลาอเนกประสงค์บัดนี้ได้ดำเนินการเสร็จเรียบร้อย โดยได้ดำเนินการผ่อนชำระธนาคารอาคารสงเคราะห์จำนวน 8.5 ล้านหยวน จนแล้วเสร็จ ซึ่งถือได้ว่าเป็นการประดิษฐานพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทและเป็นสถานที่รวมจิตใจในการประกอบกิจกรรมอันเป็นบุญกุศลพัฒนาจิตเจริญภาวนาของพุทธศาสนิกชนชาวไทยในไต้หวันและชาวไต้หวันได้ในระดับหนึ่งจนถึงปัจจุบัน ตลอดจนการจัดงานประเพณีวัฒนธรรมไทยให้ชาวไทยในต่างแดน ในวันสำคัญต่างๆ เช่น งานวันสงกรานต์ กิจกรรมการแลกเปลี่ยนเปลี่ยนภาษาและวัฒนธรรมไทยให้กับชาวไต้หวัน
ตราแผ่นดินของเอสโตเนีย

| ตราแผ่นดินของเอสโตเนีย |
| --- | --- |

ตราอาร์มรุ่นต่าง ๆ

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สาธารณรัฐเอสโตเนีย
เริ่มใช้: 19 มิถุนายน พ.ศ. 2468 บังคับใช้ 6 เมษายน พ.ศ. 2538
โล่: พื้นหลังสีทอง สิงโตสีน้ำเงิน 3 ตัว
ประคองข้าง: กิ่งโอ๊ก
ตราแผ่นดินของเอสโตเนีย เริ่มใช้เมื่อวันที่19 มิถุนายน พ.ศ. 2468 บังคับใช้เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2538 มีส่วนประกอบคือ
โล่ เป็นรูป สิงโตสีน้ำเงิน 3 ตัว พื้นหลังสีทอง
ประคองข้าง เป็นรูป  กิ่งโอ๊ก
ตราแผ่นดินของเอสโตเนียในอดีต

ตราแผ่นดินของทาลลินน์
ตราแผ่นดินของทาลลินน์ ค.ศ. 1340
ตราแผ่นดินของกันเตอร์ ค.ศ. 1922
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนียค.ศ. 1940-1991
ดูเพิ่ม

ธงชาติเอสโตเนีย
เพลงชาติเอสโตเนีย
| ด ค กตราแผ่นดินของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
กรีซ · คอซอวอ · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 ·  เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นครรัฐวาติกัน · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · มาซิโดเนีย · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลิกเตนสไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (นอร์เทิร์นไอร์แลนด์, เวลส์, สกอตแลนด์, อังกฤษ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน1 · อาร์มีเนีย1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
โรงเรียนนานาชาติไทย-จีน

| Thai-Chinese International School> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

101/177 Moo 7 Soi Mooban Bangpleenives, Prasertsin Road, Bangplee Yai Samut Prakan Province, 10540 THAILAND
ข้อมูล
ประเภทโรงเรียน: Private International School
คติพจน์: Learning from the Past. Living in the Present. Looking to the Future.
สถาปนา: 1995
ผู้อำนวยการโรงเรียน: Dr. Steven E. Ballowe
เพศ: Co-educational
การลงทะเบียน: circa 800
ระบบการศึกษา: American-based system
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: English, Chinese, and Thai
ผู้รับรอง: Western Association of Schools and Colleges(WASC), The Private Education Commission of the Thai Ministry of Education(Thailand), The Ministry of Education, Republic of China, East Asia Regional Council of Overseas Schools(EARCOS), International Schools Association of Thailand(ISAT)
เว็บไซต์: http://www.tcis.ac.th/
วิทยาเขต
โรงเรียนนานาชาติ ไทย-จีน (Thai-Chinese International School T.C.I.S.; Mandarin Traditional: 泰國中華國際學校, Simplified: 泰国中华国际学校, Pinyin: Tàiguó Zhōnghuá Guójì Xuéxiào) เป็นโรงเรียนเอกชน ไม่กินนอน ไม่แสวงหาผลกำไร ในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งอยู่ในบริเวณกรุงเทพมหานครและปริมณฑลของประเทศไทย โรงเรียนตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2538 เพื่อให้การศึกษาภาษาอังกฤษและภาษาจีนกลาง โรงเรียนมีเจ้าหน้าที่และครูประมาณ 100 คน และนักเรียนประมาณ 800 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

TCIS Official Website (ไทย)
TCIS Official Website (อังกฤษ)/(จีน)
| ด ค กโรงเรียนนานาชาติในประเทศไทย  |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล:    NIST International School    โรงเรียนบางกอกพัฒนา  โรงเรียนนานาชาติเดอะรีเจ้นท์  Harrow International School Bangkok  Shrewsbury International School  Garden International School Bangkok  St Andrews International School Bangkok  Thai Sikh International School      โรงเรียนนานาชาติเอกมัย  โรงเรียนนานาชาติเวอร์โซ  American School of Bangkok  โรงเรียนนานาชาติกรุงเทพ  โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี  International Community School  Basis International School Bangkok      Concordian International School  KIS International School  Magic Years International School    Lycée Français International de Bangkok    RIS Swiss Section      Global Indian International School, Bangkok Campus    Indonesian School of Bangkok    โรงเรียนสมาคมไทย-ญี่ปุ่น      Korean International School of Bangkok (방콕한국국제학교)    Anglo Singapore International School  Singapore International School of Bangkok      Russian Embassy School in Bangkok    โรงเรียนนานาชาติไทย-จีน 
จังหวัดเชียงใหม่:    Christliche Deutsche Schule Chiang Mai  Chiang Mai International School  Grace International School  Nakornpayap International School  Prem Tinsulanonda International School 
จังหวัดเชียงราย:  Chiang Rai International School 
จังหวัดชลบุรี:    École francophone de Pattaya    Regents International School Pattaya  Tara Pattana International School    Thai-Japanese Association School Sriracha (シラチャ日本人学校) 
จังหวัดนครราชสีมา:    Anglo Singapore International School Nakhon Ratchasima 
จังหวัดภูเก็ต:    British International School, Phuket  QSI International School of Phuket 
จังหวัดระยอง:    Garden International School Rayong  St. Andrews International School, Green Valley 
จังหวัดสระบุรี:    Adventist International Mission School 
จังหวัดสุราษฎร์ธานี:    École française Jungle-Samui  The International School of Samui 
จังหวัดนครศรีธรรมราช:    โรงเรียนนานาชาติเทศบาลนครนครศรีธรรมราช    โรงเรียนมัธยมยานากาวา 
อดีตโรงเรียน:   โรงเรียนนานาชาติโจซูอิกัน กรุงเทพ  Saint John's International School
พีบีเอสนิวส์อาวร์

โลโก้ของพีบีเอสนิวส์อาวร์
พีบีเอสนิวส์อาวร์ (อังกฤษ: PBS NewsHour) เป็นรายการข่าวโทรทัศน์ที่มีสถานะเทียบเท่ากับข่าวภาคค่ำของสถานีโทรทัศน์พีบีเอสของประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันจันทร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ในชื่อ "เดอะโรเบิร์ต แม็คเนล รีพอร์ต" (อังกฤษ: The Robert MacNeil Report) โดยมี โรเบิร์ต แม็คเนล เป็นผู้ประกาศข่าวคนแรกของรายการนี้ โดยออกอากาศทางสถานีลูกข่าย WNET ในนครนิวยอร์ก ซึ่งแม็คเนลและ จิม แลร์เรอร์ ได้ร่วมผลิตรายการนี้ ต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2518 รายการได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เดอะแม็คเนล/แลร์เรอร์ รีพอร์ต" (อังกฤษ: The MacNeil/Lehrer Report) และเริ่มถ่ายทอดสัญญาณไปยังสถานีลูกข่ายของพีบีเอสทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา และเปลี่ยนชื่อเป็น "เดอะแม็คเนล/แลร์เรอร์ นิวส์อาวร์" (อังกฤษ: The MacNeil/Lehrer NewsHour)ในวันศุกร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ซึ่งขณะนั้นรายการออกอากาศมาเป็นเวลา 20 ปี  ซึ่งแม็คเนลได้หยุดทำหน้าที่ผู้ประกาศข่าวและให้แลร์เรอร์เป็นผู้ประกาศข่าวด้วยตนเองแต่ผู้เดียวในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2538 (3 วันหลังจากนั้น)
ในวันพุธที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 มีการเปลี่ยนแปลงไตเติ้ลเข้ารายการและเพลงประกอบใหม่ ซึ่งเพลงประกอบนี้ยังคงใช้มาจนถึง 28 สิงหาคม พ.ศ. 2558 และพีบีเอสนิวส์อาวร์ (ขณะนั้นยังใช้ชื่อว่า เดอะ นิวส์อาวร์ วิธ จิม แลร์เรอร์ (อังกฤษ: The NewsHour with Jim Lehrer) เป็นรายการข่าวภาคค่ำรายการที่สองของสหรัฐอเมริกา (ต่อจากเอ็นบีซีไนท์ลี่นิวส์) ที่เริ่มออกอากาศระบบภาพความคมชัดสูง เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2550 และรายการได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยแลร์เรอร์ประกาศข่าวในรายการนี้เป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 มีการเปลี่ยนแปลงไตเติ้ลเข้ารายการและเพลงประกอบใหม่อีกครั้งจาก David Cebert And Bernard Hoffer เป็น Edd Kalehoff ซึ่งเพลงประกอบนี้ยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบัน
ผู้ประกาศข่าว

อัมมา นาวาซ (2 มกราคม พ.ศ. 2566-ปัจจุบัน)
 เจฟฟรีย์ เบนเน็ตต์ (2 มกราคม พ.ศ. 2566-ปัจจุบัน)
อดีตผู้ประกาศข่าว

โรเบิร์ต แมคเนล (20 ตุลาคม พ.ศ. 2518-20 ตุลาคม พ.ศ. 2538)
จิม แลร์เรอร์ (15 มีนาคม พ.ศ. 2519-6 มิถุนายน พ.ศ. 2554) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2563
จุดเด่น

เนื่องจากพีบีเอสเป็นสถานีโทรทัศน์สาธารณะ รายการนี้จะไม่มีช่วงพักโฆษณา (แต่จะมีช่วงโฆษณาภาพลักษณ์องค์กรและรายนามผู้บริจาคสนับสนุนรายการในช่วงต้นและท้ายรายการ)
รายการนี้ออกอากาศหนึ่งชั่วโมง แตกต่างจากรายการข่าวภาคค่ำอื่นๆ ที่ออกอากาศเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น
การออกอากาศ

นอกจากรายการนี้จะออกอากาศไปยังสถานีลูกข่ายของพีบีเอสทั่วสหรัฐอมริกาแล้ว ยังถ่ายทอดออกอากาศไปยังเครือข่ายโทรทัศน์ดาวเทียมของวิทยุเสียงอเมริกา และ เครือข่ายวิทยุโลก และได้มีการออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ต่างๆ ทั่วโลก เช่น เอสบีเอส ในประเทศออสเตรเลีย,NHK BS-1 ในประเทศญี่ปุ่น เป็นต้น
ยูสซัมบอดี

| "ยูสซัมบอดี" |
| --- | --- |

เพลงโดยKings of Leon
จากอัลบั้มOnly by the Night
วางจำหน่าย: 8 ธันวาคม ค.ศ. 2008
บันทึกเสียง: 2008
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟร็อก, พาวเวอร์ป็อป
ความยาว: 3:50
ค่ายเพลง: RCA, Sony Music
ผู้ประพันธ์เพลง: คิงส์ออฟลีออน
โปรดิวเซอร์: Angelo Petraglia, Jacquire King
"ยูสซัมบอดี" (อังกฤษ: Use Somebody) เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม Only by the Night ผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ของวงคิงส์ออฟลีออน ออกเมื่อ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2008 มิวสิกวิดีโอปฐมทัศน์ครั้งแรกทางหน้ามายสเปซของวงเมื่อ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008
เมื่อ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2008 คาเลบแห่งวงคิงส์ออฟลีออนพูดว่า ในช่วงเวลาเดียวกันตอนนี้ ปี 2007 ขณะที่เขายังออกทัวร์อยู่ พวกเขามีเรื่องขัดแย้งกันขณะอยู่ที่เมืองกลาสโกว์ ก่อนคอนเสิร์ตที่เกิดขึ้นในวันจันทร์ที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2007 เขาพูดว่า "ยูสซัมบอดี" เขียนขึ้นมา โดยเขาเอ่ยถึงการเขียนเพลงนี้ว่าให้กับเมืองกลาสโกว์และผู้ชมที่ SECC ในคืนวันนั้น
ซิงเกิลได้รับกระแสตอบรับด้านยอดการออกอากาศอย่างดีในสแกนดินาเวีย อย่างฟินแลนด์และสวีเดน เช่นเดียวกับไอร์แลนด์ สหราชอาณาจักรและออสเตรเลีย ที่มียอดอันดับ 1 ของการออกอากาศบนชาร์ตออฟฟิเชียลแอร์เพลย์ นาน 6 สัปดาห์ติดต่อกัน
"ยูสซัมบอดี" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ครั้งที่ 52 ในสาขาเพลงประจำปี แผ่นเสียงประจำปี และศิลปินร็อกยอดเยี่ยมประเภทคู่หรือกลุ่ม และเพลงร็อกยอดเยี่ยม ซึ่งเพลงนี้ได้รับ 3 รางวัลหลังไป