stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระนันทาเถรี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สุนทรีนันทา
| ด ค กเอตทัคบุคคล (ในศาสนาของพระโคตมพุทธเจ้า) |
| --- | --- | --- |
| ภิกษุ |  พระอัญญาโกณฑัญญะ  พระอุรุเวลกัสสปะ  พระสารีบุตร  พระมหาโมคคัลลานะ  พระปุณณมันตานีบุตร  พระกาฬุทายี  พระนันทะ  พระราหุล  พระอุบาลี  พระภัททิยกาฬิโคธาบุตร  พระอนุรุทธะ  พระอานนท์  พระโมฆราช  พระปิณโฑลภารทวาชะ  พระมหากัจจายนะ  พระสีวลี  พระโสณกุฏิกัณณะ  พระมหากัสสปะ  พระราธเถระ  พระลกุณฏกภัททิยเถระ  พระทัพพมัลลบุตร  พระพากุละ  พระวักกลิ  พระมหากัปปินะ  พระอุปเสนะ  พระขทิรวนิยเรวตะ  พระสุภูติ  พระพาหิยะ  พระวังคีสะ  พระโสณโกฬิวิสะ  พระโสภิตะ  พระนันทกะ  พระกังขาเรวตะ  พระมหาปันถกะ  พระจูฬปันถกะ  พระกุณฑธานะ  พระรัฐปาละ  พระกุมารกัสสปะ  พระมหาโกฏฐิตะ  พระสาคตะ  พระปิลินทวัจฉะ  |  |
| ภิกษุณี |  พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี  พระเขมาเถรี  พระอุบลวรรณาเถรี  พระปฏาจาราเถรี  พระนันทาเถรี  พระธรรมทินนาเถรี  พระโสณาเถรี  พระสกุลาเถรี  พระภัททากุณฑลเกสาเถรี  พระภัททกาปิลานีเถรี  พระภัททากัจจานาเถรี  พระกีสาโคตมีเถรี  พระสิงคาลมาตาเถรี  |  |
| อุบาสก |  ตปุสสะ ภัลลิกะ  อนาถบิณฑิกเศรษฐี  จิตตคฤหบดี  หัตถกคฤหบดี  พระเจ้ามหานามะ  อุคคคฤหบดี  อุคคตคฤหบดี  สูรอัมพัฏฐอุบาสก  ชีวกโกมารภัจจ์  นกุลบิดาคฤหบดี  |  |
| อุบาสิกา |  นางสุชาดา  นางวิสาขา  นางขุชชุตตรา  นางสามาวดี  นางอุตตรานันทมารดา  พระนางสุปปวาสา  นางสุปปิยา  นางกาติยานี  นางกาฬีกุรรฆริกา  นางนกุลมารดาคหปตานี  |  |
| ดูเพิ่ม |  พระอสีติมหาสาวก  เอตทัคคะ  |  |
| ด ค กบุคคลในพุทธประวัติ |
| --- | --- | --- |
| พระบรมศาสดา |  พระโคตมพุทธเจ้า  |  |
| พระอัครสาวก |  พระสารีบุตร  พระมหาโมคคัลลานะ  |  |
| พุทธอุปัฎฐาก |  พระอานนท์  |  |
| พระมหากษัตริย์ |  พระเจ้าสุทโธทนะ  พระเจ้าสุปปพุทธะ  พระเจ้าพิมพิสาร  พระเจ้าปเสนทิโกศล  พระเจ้าอชาตศัตรู  |  |
| ภิกษุ |  พระอัญญาโกณฑัญญะ  พระอุรุเวลกัสสปะ  พระนันทะ  พระมหากัสสปะ  พระมหากัจจายนะ  พระองคุลิมาลเถระ  |  |
| ภิกษุณี |  พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี  พระภัททากัจจานาเถรี  |  |
| สามเณร |  พระราหุลเถระ  |  |
| อุบาสก อุบาสิกา |  อนาถบิณฑิกเศรษฐี  ชีวกโกมารภัจจ์  นางสุชาดา  นางวิสาขา  |  |
| ศัตรู |  พระเทวทัต  จิญจมาณวิกา  |  |
จิตรกรรมศิลปะไทย แสดงฉากที่หญิงงามถือวาลวิชนีมีสังขารไม่เที่ยง
เอเชียนคัพ 2027 รอบคัดเลือก – รอบเพลย์ออฟ

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
วันที่: 5–10 กันยายน ค.ศ. 2024
ทีม: 6 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 6
จำนวนประตู: 15 (2.5 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 23,972 (3,995 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  เฌา เปโดร (3 ประตู)
← 2023 2031 → 
รอบเพลย์ออฟ ของ เอเชียนคัพ 2027 รอบคัดเลือก จะลงเล่นระหว่างวันที่ 5 และ 10 กันยายน ค.ศ. 2024.
รูปแบบ

เมื่อมีการประกาศรอบเพลย์ออฟครั้งแรก, รวมสิบทีม (ทีมที่แพ้อันดับ 2 ถึง 10 จาก รอบแรก บวกกับ หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา) จะเล่นเหย้าและเยือนในสองเลกเพื่อตัดสินรอบคัดเลือกห้าทีมสุดท้ายสําหรับ รอบที่ 3. อย่างไรก็ตาม, กวม ถอนตัวและหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาไม่รวมอยู่ในการจับสลากสําหรับรอบเพลย์ออฟที่ประกาศเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2024. ส่งผลให้ทีมที่แพ้สามอันดับแรก (ภูฏาน, มัลดีฟส์, และ ลาว) ย้ายโดยตรงไปยังรอบที่สาม, และอีกหกทีมที่เหลือเข้าสู่รอบเพลย์ออฟ. ผู้ชนะเพลย์ออฟเข้าร่วมกับ 21 ทีมที่ผ่านเข้าสู่รอบที่สามโดยตรง (ทีมที่แพ้ที่มีอันดับดีที่สุดสามทีมที่มาจากรอบแรกและ 18 ทีมจาก รอบที่ 2) เพื่อแข่งขันเพื่อชิงหกช่องสุดท้ายใน เอเชียนคัพ 2027.
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ

ทีมที่เข้าร่วมในรอบนี้ถูกตัดสินโดย ตารางคะแนนจากรอบเบื้องต้น.
กัมพูชา
ศรีลังกา
มาเก๊า
มองโกเลีย
ติมอร์-เลสเต
บรูไน
การจับสลาก

การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ในกรุง กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย. หกทีมนี้แบ่งออกเป็นสามคู่, โดยแต่ละคู่จะเล่นเหย้าและเยือนระหว่างวันที่ 5 ถึง 10 กันยายน ค.ศ. 2024. ตัวเลขในวงเล็บหมายถึง อันดับโลกฟีฟ่า ของเดือนเมษายน ค.ศ. 2024. ทีมที่มาจาก โถ 2 จะได้เป็นเจ้าภาพในเลกแรก, และทีมที่มาจาก โถ 1 จะได้เป็นเจ้าภาพในเลกที่สอง.
| โถ 1 | โถ 2 |
| --- | --- |
 กัมพูชา (179)  มาเก๊า (186)  มองโกเลีย (191):  บรูไน (194)  ติมอร์-เลสเต (198)  ศรีลังกา (204)
สรุปผลการแข่งขัน

ผู้ชนะเลิศสามทีมจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 3 ของการคัดเลือก.
| ทีมหนึ่ง | ผลTooltip Aggregate score | ทีมสอง | นัดที่ 1 | นัดที่ 2 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศรีลังกา  | 2–2  (ดวลลูกโทษ 4–2) |  กัมพูชา | 0–0 | 2–2  (ต่อเวลา) |
| ติมอร์-เลสเต  | 4–3 |  มองโกเลีย | 4–1 | 0–2 |
| บรูไน  | 4–0 |  มาเก๊า | 3–0 | 1–0 |
แมตช์

17:45UTC+5:30
| ศรีลังกา  | 0–0 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 2,955 คน
ผู้ตัดสิน: ซุลตาน โมฮาเหม็ด อาล-ฮัมมาดี (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)
19:00UTC+7
| กัมพูชา  | 2–2 (ต่อเวลาพิเศษ) |  ศรีลังกา |
| --- | --- | --- |
|  โซซิดาน  50'  ซูฮานา  98' | รายงาน |  เคลาอาร์ต  37'  คัมเมอร์คเนชต์  120+2' |
ลูกโทษ
|  เทย์เลอร์   แชนโปลิน   พิซอท   วีซาล  | 2–4 |   ฮินเกิร์ต   เดอร์แรนต์   เคลาอาร์ต   เปเรรา |
ผู้ชม: 14,178 คน
ผู้ตัดสิน: อัสเคอร์ นัดจาฟาลีเยฟ (อุซเบกิสถาน)
รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. ศรีลังกา ชนะลูกโทษ 4–2.
15:30UTC+8
| ติมอร์-เลสเต  | 4–1 |  มองโกเลีย |
| --- | --- | --- |
|  เฌา เปโดร  3', 27', 52'  เซนิวิโอ  58' | รายงาน | มิจิดดอร์จ  34' |
ผู้ชม: 108 คน
ผู้ตัดสิน: ดาเนียล เอลเดอร์ (ออสเตรเลีย)
16:00UTC+8
| มองโกเลีย  | 2–0 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
|  ดากินาอา  8'  ดอลกอโอน  54' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 1,569 คน
ผู้ตัดสิน: อาห์หมัด อาลาเอดดิน (เลบานอน)
รวมผลสองนัด ติมอร์-เลสเต ชนะ 4–3.
21:00UTC+8
| บรูไน  | 3–0 |  มาเก๊า |
| --- | --- | --- |
|  ฮาเคเม ซ.  32'  นัซรี อ.  56'  ฮาริซ ฮ.  61' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 3,794 คน
ผู้ตัดสิน: คริสตัล จอห์น (อินเดีย)
19:30UTC+8
| มาเก๊า  | 0–1 |  บรูไน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | อัซวาน อ. ร.  10' |
ผู้ชม: 1,368 คน
ผู้ตัดสิน: นูร์ซัตเบก อับดีคาดีรอฟ (คีร์กีซสถาน)
รวมผลสองนัด บรูไน ชนะ 4–0.
ผู้ทำประตู

มี 15 ประตูใน 6 แมตช์, สำหรับค่าเฉลี่ยของ 2.5 ประตูต่อเกม.
เฌา เปโดร
อับดุล ฮาริซ เฮอร์มัน
อัซวาน อาลี ราห์มัน
ฮาเคเม ยาซิด ซาอิด
นัซรี ไอมาน อาซามาน
เนห์อัน โซซิดาน
ซอส ซูฮานา
ดอลกอโอน อามาราอา
ทอร์บัท ดากินาอา
โอยุนบาอาตารีน มิจิดดอร์จ
เคลาดิโอ คัมเมอร์คเนชต์
โอลิเวอร์ เคลาอาร์ต
เซนิวิโอ
พายุไต้ฝุ่นทิป (พ.ศ. 2522)

พายุไต้ฝุ่นทิป หรือที่ในฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุไต้ฝุ่นวาร์ลิง (ตากาล็อก: Warling) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ใหญ่และรุนแรงที่สุด เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ 43, พายุโซนร้อนที่ 19, พายุไต้ฝุ่นที่ 12 และซุปเปอร์ไต้ฝุ่นที่สามของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิกปี พ.ศ. 2522 พายุลูกนี้พัฒนาจากความไม่สงบในร่องมรสุมเมื่อวันที่ 4 ตุลาคมใกล้กับเกาะโปนเป ประเทศไมโครนีเชีย เริ่มแรกเป็นเพียงพายุโซนร้อนเคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นขัดขวางการพัฒนาและการเคลื่อนที่ของพายุทิป แต่หลังจากที่พายุเคลื่อนไปทางเหนือไกลขึ้น พายุทิปกลับมีความรุนแรงขึ้น หลังจากผ่านกวม พายุทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็วและมีความเร็วลมถึง 305 กม./ชม. (190 ไมล์ต่อชั่วโมง) และมีความกดอากาศที่ต่ำเป็นประวัติการณ์ที่ 870 hPa (25.69 inHg) เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นทิปเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ด้วยเส้นผ่าศูนย์กลาง 2,220 กม. (1,380 ไมล์) หลังจากนั้นพายุไต้ฝุ่นทิปก็อ่อนกำลังลงอย่างช้าๆ ขณะที่ยังคงเคลื่อนที่ต่อไปทางตะวันตกเฉียงเหนือและต่อมาได้เคลื่อนที่ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ พายุไต้ฝุ่นทิปขึ้นฝั่งที่ทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 ตุลาคมและกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนเพียงหลังจากนั้นไม่นาน พายุไต้ฝุ่นทิปแม้จะกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนแต่ยังคงมีขนาดใหญ่และยังคงเคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันออก - ตะวันออกเฉียงเหนือเล็กน้อย จนกระทั่งพายุสลายไปที่บริเวณหมู่เกาะอะลูเชียน, รัฐอะแลสกาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม
เครื่องบินลาดตระเวนของกองทัพอากาศสหรัฐ ได้ทำการบินไปปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนทางอากาศจำนวนถึง 60 ครั้งในบริเวณรอบ ๆ ไต้ฝุ่นทิป ทำให้ไต้ฝุ่นทิปเป็นหนึ่งในพายุหมุนเขตร้อนที่สังเกตเห็นได้ใกล้มากที่สุด ผลจากสภาพอากาศของไต้ฝุ่นทิปนำไปสู่การเสียชีวิตของนาวิกโยธิน 13 รายและมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 68 ราย ที่ศูนย์ฝึกที่ค่ายฟูจิในจังหวัดชิซุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น และในพื้นที่ต่างๆ ภายในประเทศ พายุไต้ฝุ่นทิปส่งผลให้เกิดน้ำท่วมอย่างหนักและมีผู้เสียชีวิต 42 ราย และในซากเรืออับปางมีผู้เสียชีวิตและสูญหายรวม 44 ราย
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา

วันที่ 1 ตุลาคม เกิดร่องมรสุมบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเยื้องออกมาจากฟิลิปปินส์ไปทางหมู่เกาะมาร์แชล
วันที่ 3 ตุลาคม พายุโซนร้อนโรเจอร์ก่อตัวจากร่องมรสุมเดียวกันทางตะวันตกเฉียงใต้ของกวม
วันที่ 5 ตุลาคม ร่องรอยความไม่สงบที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของความกดอากาศต่ำ มีความรุนแรงมากพอที่จะกำหนดให้เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ 23
วันที่ 9 ตุลาคม การเคลื่อนที่ไปด้านหน้าของพายุทิปมีความเสถียรมากขึ้นและเคลื่อนที่ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไปยังกวม หลังจากนั้นพายุหมุนเขตร้อนทิปหันไปทางทิศตะวันตกและกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นในไม่นาน
วันที่ 11 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นทิปเป็นซุปเปอร์ไต้ฝุ่นที่มีความเร็วลมอย่างน้อย 241 กม./ชม. (150 ไมล์ต่อชั่วโมง) และวัดเส้นผ่านศูนย์กลางของพายุไต้ฝุ่นได้ 2,220 กิโลเมตร
วันที่ 12 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นทิปยังคงทวีความรุนแรงเหนือน่านน้ำเปิดของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก จนกระทั่งถึงจุดสูงสุด อยู่ทางประมาณ 837 กม. (520 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกวม เมื่อมาถึงจุดนี้วัดอัตราเร็วลมได้ 306 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (190 ไมล์ต่อชั่วโมง) ตาพายุกว้าง 15 กม. (9.3 ไมล์) และแรงดันส่วนกลางอยู่ที่ 870 มิลลิบาร์ (hPa)
วันที่ 17 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นอ่อนกำลังลง มีขนาดเล็กลงจากนั้นเคลื่อนที่เป็นแนวโค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
วันที่ 19 ตุลาคม ไต้ฝุ่นทิปที่อ่อนกำลังลงอย่างมาก ได้ขึ้นฝั่งที่เกาะฮอนชูซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่นด้วยอัตราเร็วลม 129 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (80 ไมล์ต่อชั่วโมง)
วันที่ 22 ตุลาคม พายุเคลื่อนที่ข้ามเกาะอย่างรวดเร็วและสลายตัวอย่างรวดเร็ว พายุกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน ที่ทางภาคเหนือของเกาะฮอนชูเพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากขึ้นฝั่งแผ่นดินใหญ่ เศษของพายุหมุนนอกเขตร้อนทิปเคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและค่อยๆ อ่อนกำลังลง และข้ามผ่านเส้นแบ่งเขตวันสากลในวันเดียวกัน
วันที่ 24 ตุลาคม พายุถูกพบครั้งสุดท้ายใกล้กับหมู่เกาะอะลูเชียน รัฐอะแลสกา
ผลกระทบ

| อันดับ | พายุไต้ฝุ่น | ปี | ความกด อากาศ  (hPa) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | ทิป | 2522 | 870 |
| 2 | จูน | 2518 | 875 |
| 2 | นอรา | 2516 | 875 |
| 4 | ฟอร์เรสต์ | 2526 | 876 |
| 5 | ไอดา | 2501 | 877 |
| 6 | ริตา | 2521 | 878 |
| 7 | คิท | 2509 | 880 |
| 7 | วาเนสซา | 2527 | 880 |
| 9 | แนนซี | 2504 | 882 |
| 10 | เออร์มา | 2514 | 885 |
| 11 | นีน่า | 2496 | 885 |
| 11 | โจน | 2502 | 885 |
| 11 | เมกี | 2553 | 885 |
ที่มา: การวิเคราะห์ของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
พายุไต้ฝุ่นก่อให้เกิดฝนตกหนักตลอดเวลา ในขณะที่อยู่ใกล้กวมเกิดฝนตกหนักวัดได้ 23.1 เซนติเมตร (9.09 นิ้ว) ที่ฐานทัพอากาศแอนเดอร์เซน บริเวณด้านนอกของเมฆฝนก่อให้เกิดฝนตกปานกลางในบริเวณพื้นที่ภูเขาของหมู่เกาะฟิลิปปินส์, เกาะลูซอนและวิสายาส์ ปริมาณน้ำฝนจากพายุไต้ฝุ่นทิปได้ทำลายกำแพงกั้นน้ำท่วมที่ค่ายฟูจิซึ่งเป็นสถานที่สำหรับฝึกอบรมนาวิกโยธินของสหรัฐฯ ใกล้เมืองโยะโกะซุกะ จังหวัดคานางาวะ นาวิกโยธินในค่าย ได้หลบฝนในกระท่อมที่ตั้งอยู่ที่ฐานของเนินเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของถังเชื้อเพลิง นำไปสู่การที่เชื้อเพลิงบางส่วนไหลออกจากโรงเก็บของสองแห่ง เชื้อเพลิงไหลลงมาจากเนินเขาและถูกจุดโดยฮีตเตอร์ที่ใช้อยู่ในกระท่อมแห่งหนึ่ง เหตุการณ์ครั้งนี้มีผู้เสียชีวิตเป็นนาวิกโยธิน 13 ราย บาดเจ็บ 68 ราย และก่อให้เกิดความเสียหายแก่สถานที่ปฏิบัติงานปานกลาง ค่ายทหารถูกทำลาย พร้อมกับกระท่อมอีกสิบห้าแห่งและโครงสร้างอื่นๆ อีกหลายแห่ง ค่ายทหารถูกสร้างขึ้นมาใหม่ โดยมีการสร้างอนุสรณ์สำหรับผู้ที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนี้
ในระหว่างการหันทิศของพายุไต้ฝุ่นทิป ห่างไปประมาณ 65 กม. (40 ไมล์) ทางตะวันออกของเกาะโอกินาวะ ความเร็วลมขณะนั้นมากถึง 72 กม./ชม. (44 ไมล์ต่อชั่วโมง) โดยมีอัตราเร็วลมกระโชกแรงถึง 112 กม./ชม. (69 ไมล์ต่อชั่วโมง) ความเร็วลมในญี่ปุ่นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เส้นทางของพายุไต้ฝุ่นผ่านภูมิภาคต่างๆ ส่งผลให้เกิดความเสียหายต่ออุตสาหกรรมการเกษตรและการประมงของประเทศกว่าหลายล้านดอลลาร์ เรือ 8 ลำถูกเกยตื้นหรือจมโดยพายุทิป ทำให้ชาวประมง 44 คนเสียชีวิตหรือหายสาบสูญ เรือสินค้าของจีนถูกหักครึ่งอันเป็นผลมาจากพายุไต้ฝุ่นแต่ลูกเรือ 46 คนได้รับการช่วยเหลือ ปริมาณน้ำฝนนำไปสู่ดินโคลนถล่มกว่า 600 แห่งทั่วภูเขาของญี่ปุ่น และเกิดน้ำท่วม ท่วมกว่า 22,000 หลังคาเรือน มีผู้เสียชีวิต 42 รายทั่วประเทศ มีผู้สูญหาย 71 ราย บาดเจ็บ 283 ราย เขื่อนกั้นแม่น้ำพังไป 70 แห่งทำลายสะพาน 27 แห่ง เขื่อนกั้นน้ำถูกทำลายไปประมาณ 105 แห่ง หลังเกิดพายุ ประชาชนอย่างน้อย 11,000 คนไม่มีที่อยู่อาศัย พายุไต้ฝุ่นทิปทำลายทุ่งแอปเปิ้ล, ข้าว, ลูกพีชและพืชอื่นๆ เรือห้าลำจมลงในทะเลนอกชายฝั่ง และอาคารสูง 50 ชั้นซึ่งตั้งอยู่ในนครโตเกียวเกิดการสั่นไหว การขนส่งในประเทศหยุดชะงัก  ขบวนรถไฟ 200 เที่ยวและเที่ยวบินภายในประเทศ 160 เที่ยวถูกยกเลิก ไต้ฝุ่นทิปถูกนับว่าเป็นพายุที่แรงที่สุดที่เข้าปะทะญี่ปุ่นในรอบ 13 ปี
บันทึกและสถิติทางอุตุนิยมวิทยา

พายุไต้ฝุ่นทิปเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วยเส้นผ่าศูนย์กลาง 2,220 กม. (1,380 ไมล์) เป็นเกือบสองเท่าของสถิติก่อนหน้านี้ที่ 1,130 กิโลเมตร (700 ไมล์) เมื่อเทียบพายุไต้ฝุ่นมาร์จในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2494 ขณะที่พายุไต้ฝุ่นทิปมีขนาดใหญ่ที่สุด โดยมีขนาดเกือบครึ่งหนึ่งของประเทศสหรัฐอเมริกา อุณหภูมิสูงสุดภายในตาพายุของไต้ฝุ่นทิปคือ 30 °C (86 °F) ซึ่งนับว่าสูงเป็นพิเศษ ด้วยความเร็วลมเฉลี่ย 10 นาทีที่ 160 ไมล์ต่อชั่วโมง (260 กม./ชม.) พายุไต้ฝุ่นทิปเป็นพายุไซโคลนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพายุหมุนเขตร้อน โดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
พายุไต้ฝุ่นทิปเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ด้วยแรงกดอากาศเพียง 870 mbar (25.69 inHg) ต่ำกว่าสถิติของพายุก่อนหน้านี้โดยซูเปอร์ไต้ฝุ่นจูนในปี 2518 ประมาณ 6 mbar (0.18 inHg) สถิติของไต้ฝุ่นทิปทางเทคนิคแล้วยังคงเป็นอันดับหนึ่งแม้ว่าจะสิ้นสุดการลาดตระเวนของเที่ยวบินลาดตระเวนตามปกติในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในเดือนสิงหาคมปี 2530 นักวิจัยสมัยใหม่ได้ตั้งคำถามว่าไต้ฝุ่นทิปยังคงสถิติความแข็งแกร่งอยู่หรือไม่ หลังจากการศึกษาอย่างละเอียด นักวิจัยสามคนระบุว่าพายุไต้ฝุ่นสองลูกคือ ไต้ฝุ่นแองเจล่าในปี 2538 และ ไต้ฝุ่นเกย์ในปี 2535 มีจำนวนค่าทางดีโวแร็คที่สูงกว่าไต้ฝุ่นทิปและสรุปว่าหนึ่งหรือทั้งสองอาจรุนแรงกว่าไต้ฝุ่นทิป พายุลูกใหม่ๆ อาจมีความรุนแรงมากกว่าไต้ฝุ่นทิปที่จุดแรงสุด เช่นการประมาณค่าความเข้มข้นที่ได้จากดาวเทียมสำหรับพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนในปี 2556 ชี้ให้เห็นว่ามีแรงกดอากาศเพียง 858 mbar (25.34 inHg) แต่เนื่องจากการขาดแคลนการสังเกตโดยตรงของนักวิจัยและการสังเกตของนักล่าพายุดังนั้นพายุเหล่านี้จึงไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัด
แม้ความรุนแรงและความเสียหายของพายุไต้ฝุ่นทิป แต่ชื่อ ทิป ยังไม่ถูกปลดออกจากรายชื่อและถูกนำกลับมาใช้ใหม่ในปี 2526, 2529 และ 2532
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2522
รายชื่อพายุทิป
พายุไต้ฝุ่นที่มีเส้นทางที่คล้ายกัน
พายุไต้ฝุ่นแนนซี พ.ศ. 2504
พายุไต้ฝุ่นชบา พ.ศ. 2547
พายุไต้ฝุ่นเชบี พ.ศ. 2561
แหล่งข้อมูลอื่น

พายุหมุนเขตร้อนระบบดิจิทัล (Digital Typhoon) ข้อมูลของพายุไต้ฝุ่นทิป (7920)
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นทิป (7920)
กรมอุตุนิยมวิทยาไทย (TMD) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นทิป (7920)
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ข้อมูลเส้นทางของพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นทิป (23W)
แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
ความรุนแรงของพายุ
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)

  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)

  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม


ประเภทของพายุ
 พายุหมุนเขตร้อน
 พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
 พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน
ภาพของการเทียบขนาดพายุไต้ฝุ่นทิปกับไซโคลนเทรซี (หนึ่งในพายุที่เล็กที่สุด) ทับลงบนแผนที่สหรัฐอเมริกา
กิตติพงษ์ ณ ระนอง

| กิตติพงษ์ ณ ระนอง |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2499 กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ญาติ: กิตติรัตน์ ณ ระนอง (น้องชาย)
การศึกษา: คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยทัฟส์

กิตติพงษ์ ณ ระนอง เป็นนักการทูตชาวไทยเคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำสหราชอาณาจักร ระหว่าง พ.ศ. 2558 ถึง พ.ศ. 2560  และเอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริการะหว่าง พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2555
ประวัติ

กิตติพงษ์ ณ ระนอง เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายเก่ง และนางวิลัดดา ณ ระนอง มีน้องชายคือกิตติรัตน์ ณ ระนอง อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
การทำงาน

กิตติพงษ์ ณ ระนอง เข้ารับราชการครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 ที่กองวิทยุกระจายเสียง กรมสารนิเทศ กระทรวงการต่างประเทศ ต่อมาใน พ.ศ. 2549 ได้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูต ณ กรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม และดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา ระหว่าง พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2555 จากนั้นถูกย้ายให้ไปดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำประเทศเกาหลีใต้ และต่อมามีกระแสข่าวว่าเขาเกิดความขัดแย้งกับรัฐบาลพรรคเพื่อไทย ทำให้ถูกย้ายไปดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงทริโปลิ ประเทศลิเบีย ใน พ.ศ. 2556
ในปี พ.ศ. 2558 ได้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำสหราชอาณาจักรจนถึง พ.ศ. 2560 และย้ายไปดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำประเทศสวิตเซอร์แลนด์และเกษียณอายุราชการในปีเดียวกัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
สุทัศน์ เงินหมื่น

| สุทัศน์ เงินหมื่นม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
สุทัศน์ ในปี พ.ศ. 2553

รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 8 กันยายน – 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 – 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า: สุวิทย์ คุณกิตติ
ถัดไป: พงศ์เทพ เทพกาญจนา
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
รัฐมนตรีว่าการ: ชวน หลีกภัย   (2531 - 2532)   มารุต บุนนาค  (2532 - 2533)
ก่อนหน้า: วัชรินทร์ เกตะวันดี
ถัดไป: เอนก ทับสุวรรณ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 22 พฤศจิกายน – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533
นายกรัฐมนตรี: ชาติชาย ชุณหะวัณ
รัฐมนตรีว่าการ: เอนก ทับสุวรรณ
ก่อนหน้า: เจริญ คันธวงศ์
ถัดไป: วโรทัย ภิญญสาสน์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 29 กันยายน พ.ศ. 2535 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
รัฐมนตรีว่าการ: ชวลิต ยงใจยุทธ   (2535 - 2537)   สนั่น ขจรประศาสน์   (2537 - 2538)
ก่อนหน้า: เอนก สิทธิประศาสน์
ถัดไป: เกียรติชัย ชัยเชาวรัตน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 (79 ปี) อำเภอชานุมาน จังหวัดอำนาจเจริญ
พรรคการเมือง: สังคมนิยมแห่งประเทศไทย (2518–2519)   ประชาธิปัตย์ (2519–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: มลิวัลย์ เงินหมื่น

สุทัศน์ เงินหมื่น (เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ

สุทัศน์ เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 เป็นบุตรคนที่ 9 จากจำนวนพี่น้อง 10 คนของนายสิริ กับนางจันทร์ทอง เงินหมื่น ด้านครอบครัวกับนางมลิวัลย์ เงินหมื่น อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอุบลราชธานี มีบุตรคือ อภิวัฒน์ เงินหมื่น อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอำนาจเจริญ
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน

สุทัศน์ เข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ขณะที่สมคิด ศรีสังคม เป็นหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย 1 สมัย และย้ายไปสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เหตุว่าพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทยถูกยุบ และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.ในพื้นที่ภาคอีสานของพรรคประชาธิปัตย์ (จังหวัดอุบลราชธานีและภายหลังแยกเขตจังหวัดอำนาจเจริญ) มาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ. 2526 ถึง พ.ศ. 2539 โดยขณะที่ดำรงตำแหน่งสส.ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีหลายกระทรวงได้แก่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลชวน หลีกภัย, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลชาติชาย ชุณหะวัณ, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลชาติชาย ชุณหะวัณ และได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และเป็นตัวแทนของพรรคที่สำคัญในภูมิภาคนี้ ในการเลือกตั้ง ปี  2544 สุทัศน์ย้ายไปลงสมัคร ส.ส. ในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้ง
ในกลางปี พ.ศ. 2550 มีข่าวว่าสุทัศน์ พร้อมด้วยลูกชาย และอิสสระ สมชัย อดีต สส.อุบลราชธานี พรรคประชาธิปัตย์ จะย้ายไปสังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ทางนายสุทัศน์ วิฑูรย์ นามบุตร รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ได้ยืนยันว่าไม่เป็นความจริง
ในการเลือกตั้งในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายสุทัศน์รับผิดชอบดูแลการเลือกตั้งของ พรรคประชาธิปัตย์ ในโซน 3 (ภาคอีสานตอนบน รวม 10 จังหวัด)
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดตั้ง ครม.เงา ขึ้นเป็นครั้งแรก นายสุทัศน์ เงินหมื่น ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรคประชาธิปัตย์ ให้ทำหน้าที่ รองนายกรัฐมนตรีเงา ดูแลตรวจสอบ กระทรวงยุติธรรม กระทรวงแรงงาน และ กระทรวงสาธารณสุข ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
ในวันพุธที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2562 นายสุทัศน์ได้ขยับขึ้นเป็น ส.ส. บัญชีรายชื่อแทนนายอภิสิทธิ์ที่ประกาศลาออกจากตำแหน่ง ส.ส. ก่อนการโหวตเลือกนายกรัฐมนตรีโดยให้มีผลตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2562
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 สุทัศน์ได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 17  แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สุทัศน์ เงินหมื่น ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 12 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดอุบลราชธานี → จังหวัดอำนาจเจริญ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดอำนาจเจริญ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดอำนาจเจริญ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ (เลื่อนแทน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
อะนีซะฮ์ มัคลูฟ

| อะนีซะฮ์ มัคลูฟ |
| --- | --- |
أنيسة مخلوف‎


สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งซีเรีย
ดำรงตำแหน่ง 12 มีนาคม 1971 – 10 มิถุนายน 2000
ประธานาธิบดี: ฮาฟิซ อัลอะซัด
ก่อนหน้า: Salma al-Hasibi
ถัดไป: อัสมาอ์ อัลอะซัด
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1930(1930-11-05) ลาตาเกีย สาธารณรัฐซีเรีย
เสียชีวิต: 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016(2016-02-06) (85 ปี) ดามัสกัส สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย
คู่สมรส: ฮาฟิซ อัลอะซัด (สมรส 1957; 2000)
บุตร: บุชรอ บาซิล บัชชาร มัจญด์ มาฮิร
บุพการี: อะห์มัด มัคลูฟ ซะอ์ดะฮ์ ซุลัยมาน
ความสัมพันธ์: อะลี ซุลัยมาน (ลุงและพ่อเขย) อะซีซ ซุลัยมาน (ลุง) รอมี มัคลูฟ (หลานชาย)

อะนีซะฮ์ มัคลูฟ (อาหรับ: أَنِيسَةُ مَخْلُوفٍ, อักษรโรมัน: ʾAnīsah Maḵlūf; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1930 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016) เป็นหัวหน้าหญิงในตระกูลอัลอะซัดที่ปกครองประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1971 ถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 เธอเป็นภรรยาของประธานาธิบดีซีเรีย ฮาฟิซ อัลอะซัด ผู้เสียชีวิตแล้ว มัคลูฟยังเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของซีเรียใน ค.ศ. 1971 จนถึง ค.ศ. 2000 บัชชาร อัลอะซัด บุตรของเธอ เป็นประธานาธิบดีซีเรียใน ค.ศ. 2000 จนกระทั่งระบอบถูกโค่นล้มใน ค.ศ. 2024