stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอลลา ฟิตซ์เจอรัลด์

| เอลลา ฟิตซ์เจอรัลด์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Ella Jane Fitzgerald
รู้จักในชื่อ: First Lady of Song และ Lady Ella
เกิด: 25 เมษายน ค.ศ. 1917
ที่เกิด: นิวพอร์ตนิวส์ รัฐเวอร์จิเนีย
เสียชีวิต: 15 มิถุนายน ค.ศ. 1996(1996-06-15) (79 ปี)
แนวเพลง: แจ๊ซ สวิง
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: ค.ศ. 1934 - 1993
ค่ายเพลง: Decca, Pablo, Verve

เว็บไซต์: เว็บทางการ
เอลลา ฟิตซ์เจอรัลด์ (Ella Jane Fitzgerald) (25 เมษายน ค.ศ. 1917 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 1996) เป็นนักร้องเพลงแจ๊สผิวสีชาวอเมริกัน เจ้าของฉายา  Lady Ella และ สตรีหมายเลขหนึ่งแห่งวงการเพลง - The First Lady of Song ได้รับการยอมรับว่า มีเสียงนุ่ม ใส การเปล่งเสียงอย่างชัดถ้อยชัดคำสมบูรณ์แบบและเป็นธรรมชาติ  มีพลังเสียงสามารถไล่ระดับเสียงได้ถึง 3 ออกเตฟ  และมีความสามารถพิเศษในการด้น โดยเฉพาะในการสแคต (scat) เป็นพิเศษ
เอลลา ฟิตซ์เจอรัลด์ อยู่ในวงการเพลงตั้งแต่ ค.ศ. 1934 จนเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1996 เป็นเวลาถึง 62 ปี ได้รับรางวัลแกรมมี่ 13 ครั้ง และได้ชื่อเป็นนักร้องเพลงแจ๊สคนหนึ่ง ที่มีอิทธิพลต่อวงการดนตรีของสหรัฐอเมริกาในศตวรรษที่ 20
แหล่งข้อมูลอื่น

http://ellafitzgerald.altervista.org/ เก็บถาวร 2006-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.ellafitzgerald.com/ เว็บไซต์ทางการ
Ella Fitzgerald บนโลโก้เว็บไซต์ Google
บทเพลงต่างๆ ของ Ella Fitzgerald
เฟิ่งหวง

เฟิ่งหวง (凤凰) อาจหมายถึง
หงส์แดง
อำเภอเฟิ่งหวง
เถียนมีมี่ รักนี้ชั่วนิรันดร์

| เถียนมีมี่ รักนี้ชั่วนิรันดร์ |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัทโกลเด้น อายส์ วิว จำกัด
กำกับโดย: มารุต สาโรวาท
แสดงนำ: ภพธร สุนทรญาณกิจ รฐา โพธิ์งาม สรวิศ บุญมาก ณัฏฐินี เจียรวนนท์ ณัทธมนกาญจน์ ศรีนิกรโชติ
จำนวนตอน: 26  ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ศุภชัย เจียรวนนท์
ผู้อำนวยการสร้าง: นนทพัฒท์ ศรีวิชัย
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทรูโฟร์ยู
ออกอากาศ: 15 สิงหาคม พ.ศ. 2559 – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559
เถียนมีมี่ รักนี้ชั่วนิรันดร์ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว โรแมนติก-ดราม่า นำแสดงโดย ภพธร สุนทรญาณกิจ, รฐา โพธิ์งาม, สรวิศ บุญมาก, ณัฏฐินี เจียรวนนท์, ณัทธมนกาญจน์ ศรีนิกรโชติ และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2559–12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.00 - 21.00 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู ผลิตโดย บริษัท โกลเด้น อายส์ วิว จำกัด โดย บทประพันธ์ของ เขมรินทร์ มารุต นนทพัฒน์ บทโทรทัศน์โดย น้องนุช ชวาลา กำกับการแสดงโดย มารุต สาโรวาท
นักแสดง

| บทบาท | นักแสดง |
| --- | --- |
เอกภพ: ภพธร สุนทรญาณกิจ
ถิงถิง แซ่ลิ้ม: รฐา โพธิ์งาม
เหิรฟ้า: สรวิศ บุญมาก
รมณียา / รมมี่: ณัฏฐินี เจียรวนนท์
เฮียศักดิ์ (เจ้าของบ่อนและเพื่อนของเอกภพ): พัฒนพล มินทะขิน
ครูปราณี (คู่หมั่นเอกภพ): ณัทธมนกาญจน์ ศรีนิกรโชติ
เสี่ยกำพล อัศวเมธี: ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์
ซ้อเหม่ยลี่ อัศวเมธี (ภรรยาเสี่ยกำพล): พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์
อาคัง (น้องชายของถิงถิง): ภานุพงศ์ เศรษฐเสถียร
พัชรี เหลืองธมาเลิศ (นาหลิน): ฑรัญภัค เศรษฐธร
เชิด: สุรวุฑ ไหมกัน
ทิพย์/พลอย (นักร้องในสถานบันเทิงของเสี่ยกำพล): เอมมิกา มานะลอ
อาแป๊ะเฉิน (พ่อของเอกภพ): รอง เค้ามูลคดี
เนื้อทอง เดชาภิรมณ์ (แม่ของเอกภพ): ดวงใจ หทัยกาญจน์
อาเปียว แซ่ลิ้ม (พ่อของถิงถิงและ): ชลิต เฟื่องอารมย์
แม่เกลียว แซ่ลิ้ม (แม่ของถิงถิงและ): อำภา ภูษิต
นับทอง (น้องสาวของเนื้อทอง): ปัทมา  ปานทอง
เจ้รินจง (พี่สาวของซ้อเหม่ยลี่): ชนาคม นุตาคม
เฮียเป๊ก (เพื่อนของเอกภพและพ่อค้าขายอาหารตามสั่ง): นิพนธ์ แย้มเกษม
เหมยฝัน (เพื่อนของเอกภพ): กศิญา ค่อมสิงห์
อาเม้า (เพื่อนบ้านอาแป๊ะเฉิน): โมฬีวรรณ พันธรักษ์
: นนทพัฒน์ ศรีวิชัย
หมิงเซียน (นักร้องในสถานบันเทิงของเสี่ยกำพล): สาริตา สวัสดิกำธร
เขียด (ลูกน้องเฮียศักดิ์): ตรียุทธ อาชวกุล
จ๊ก (ลูกน้องเฮียศักดิ์): รัฐศิลป์ นลินธนาพัฒน์
(ลูกน้องเสี่ยกำพล): กมลทรรศน์ กอแก้ว
(ลูกน้องเสี่ยกำพล): คณิต แผ้วไพรี
ฝ้าย (นักร้องในสถานบันเทิงของเสี่ยกำพล): ภาวสุทธิ์ สุวัฒนพิเศษ
แนนซี่ (นักร้องในสถานบันเทิงของเสี่ยกำพล): ปาริฉัตร จิ้วพานิช
ดอกไม้ (นักร้องในสถานบันเทิงของเสี่ยกำพล): นักแสดงประกอบ (รับเชิญ)
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

| บทบาท | นักแสดง |
| --- | --- |
แพนเค้ก (รับเชิญตอนจบ): เขมนิจ จามิกรณ์
บทบาทตัวละคร

รฐา โพธิ์งาม   รับบท ถิงถิง เด็กสาวบ้านนอก ช่วยพ่อแม่ทำสวนผักฐานะยากจน ชอบร้องเพลงและเพลงที่ชอบมากที่สุดคือเพลงของ เติ้งลี่จวิน ใฝ่ฝันที่จะเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างเติ้งลี่จวิน แต่ด้วยความที่เธอเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน เธอจึงต้องแบกรับภาระดูแลครอบครัว รักสวยรักงาม เป็นคนทะเยอทะยาน จนก้าวเข้าสู่วงการ เป็นนักร้องมีชื่อเสียงโด่งดัง และไต่เต้าจนกลายเป็นซุปเปอร์สตาร์เบอร์ 1 ของวงการบันเทิงไทย แต่ก็ยังไม่ลืมรักครั้งแรกที่มีต่อเอกภพในชีวิตของถิงถิง ต้องพบเจอกับผู้ชายถึง 5 คน ความรักอาจเกิดขึ้นได้หลายครั้ง แต่รักแท้ของเธอมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
ภพธร สุนทรญาณกิจ   รับบท เอกภพ ชายหนุ่มรูปหล่อ ฐานะปานกลาง ผู้หลงใหลในเสียงเพลงเถียนมีมี่ เพราะชอบนักร้องเติ้งลี่จวิน ไปเรียนด้านการเกษตรที่ประเทศจีน เป็นคนยึดมั่นถือมั่นในความรัก เพราะถิงถิงคือผู้หญิงในฝันของเขา เป็นรักแรกพบ รักเดียวใจเดียว แม้จะแต่งงานมีภรรยาและมีลูกด้วยกันกับแฟนใหม่แล้วก็ตาม
พัฒนพล มินทะขิน   รับบท เฮียศักดิ์ เฮียศักดิ์ เจ้าของบ่อนการพนัน ผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นและปล่อยเงินกู้ให้กับชาวบ้าน นอกจากนี้ยังแอบมีธุกิจลับๆโดยการค้ายาเสพติดอีกด้วยศักดิ์ชอบถิงถิงมากอยากจะได้ ถิงถิงมาครอบครองไว้เป็นของตนเองคนเดียวจึงทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้ตัวถิงถิง
ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์   รับบท เสี่ยกำพล เจ้าของค่ายเทปและเจ้าของไนท์คลับชื่อดัง มีอิทธิพลมากทั้งในวงการเพลง และสังคม ได้พบเจอถิงถิงก็ตกหลุมรักทันที และอยากได้ตัวถิงถิงเป็นเมียเก็บอีกคน โดยพยายามดันถิงถิงให้เป็นนักร้องที่โด่งดังประจำไนท์คลับของตนเอง เสี่ยกำพลหลงรักถิงถิงมากถึงขนาดพยายามเอาใจทุกอย่างแต่ถิงถิงก็ปฏิเสธทุกครั้ง
สุรวุฑ ไหมกัน   รับบท เชิด ผู้กำกับภาพยนตร์ และเจ้าของค่ายเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ยักษ์ใหญ่ของประเทศ มีคู่หมั้นแล้วแต่ไม่รักไม่ชอบ ด้วยความที่ถิงถิงเป็นคนสวยน่ารักใครเห็นก้อหลงรักจึงทำให้เชิดเกิดหลงรักถิงถิงอย่างหัวปักหัวปำจนไม่สนใจใยดีคู่หมั้น จึงตั้งใจจะปลุกปั้นถิงถิงให้เป็นดาราในสังกัดของตนเองทั้งๆที่มีนางเอกเบอร์ 1 ประจำค่ายอยู่แล้ว
สรวิศ บุญมาก   รับบท เหิรฟ้า เหิรฟ้านักร้องและพระเอกซุปเปอร์สตาร์เบอร์หนึ่งของค่าย เป็นดาราคู่ขวัญกับถิงถิง อายุน้อยกว่าถิงถิง แต่มาหลงรักถิงถิงคอยช่วยเหลือดูแลถิงถิงในทุกเรื่อง จนทำให้รมมี่นางเอกเบอร์ 1 ของค่ายอิจฉาเพราะแอบหลงรักเหิรฟ้าอยู่
ณัฏฐินี เจียรวนนท์   รับบท รมณียา / รมมี่ นางเอกซุปเปอร์สตาร์เบอร์ 1 ของเมืองไทย รมมี่แอบหลงรักเหิรฟ้า ซึ่งอายุน้อยกว่า แต่เหิรฟ้าไม่สนใจ คิดแบบพี่สาว หรือเพื่อนร่วมงานวงการเดียวกัน เมื่อถิงถิงก้าวเข้ามาในวงการและกลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ และเกิดความใกล้ชิดกับเหิรฟ้า จนเหิรฟ้าตกหลุมรักถิงถิง ทำให้รมมี่โกรธเกลียดและอิจฉาถิงถิง จึงพยายามหาทางกลั่นแกล้งถิงถิง แต่สุดท้ายก็แพ้ความดีของถิงถิง จนเอาชนะใจโรมมี่ได้สำเร็จ รมมี่จึงเห็นใจและให้ความช่วยเหลือถิงถิงในที่สุด
เพลงประกอบละคร

เพลง เถียนมีมี่  -  ขับร้องโดย รฐา โพธิ์งาม
เพลง The Moon Represents My Heart (พระจันทร์แทนใจฉัน)  -  ขับร้องโดย รฐา โพธิ์งาม
เพลง The Moon Represents My Heart (พระจันทร์แทนใจฉัน)  -  ขับร้องโดย ภพธร สุนทรญาณกิจ
เพลง    -  ขับร้องโดย
ข้อมูลการออกอากาศ

วันที่ 17 , 18 , 24 , 25 , 31 ตุลาคม และวันที่ 1,7,8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ซึ่งเป็นกำหนดการออกอากาศเดิมของละครจึงได้งดออกอากาศ เนื่องจากมีประกาศจากสำนักพระราชวัง เรื่องพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559
นับตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม - 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 งดออกอากาศ เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับการเสด็จสู่สวรรคาลัยของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
แหล่งข้อมูลอื่น

เถียนมีมี่ รักนี้ชั่วนิรันดร์ ที่สยามโซน
ทรูโฟร์ยู เปิดกอง เถียนมีมี่ รักเธอชั่วนิรันดร์ หญิง รฐา ขึ้นเวทีร้องเพลง ที่ศาลเจ้า : manager.co.th[ลิงก์เสีย]
ตู่-หญิง ลุยฟิตติ้งละครดราม่ารสจัด เถียนมีมี่ รักเธอชั่วนิรันดร์ ละครฟอร์มยักษ์ ช่อง true4u : dara.truelife.com เก็บถาวร 2016-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เถียนมีมี่ รักเธอชั่วนิรันดร์ : th-th.facebook.com
#เถียนมีมี่รักเธอชั่วนิรันดร์ : twitter.com
#เถียนมีมี่รักเธอชั่วนิรันดร์ : instagram.com
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ทรูโฟร์ยู: ละครวันจันทร์ - อังคาร 20:00 - 21:00 น>  |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | เถียนมีมี่ รักนี้ชั่วนิรันดร์ | ถัดไป |
| True Love Story เพราะเธอคือรัก | เถียนมีมี่ รักนี้ชั่วนิรันดร์ |  |
ศ
ศ
เหตุเพลิงไหม้เรือนจำโกมายากวา

| เหตุเพลิงไหม้เรือนจำโกมายากวา |
| --- | --- |
สถานที่: โกมายากวา, ประเทศฮอนดูรัส
พิกัดภูมิศาสตร์: 14°26′47.5″N 87°38′33.9″W﻿ / ﻿14.446528°N 87.642750°W﻿ / 14.446528; -87.642750
สถิติ
วันที่: 14 – 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012
สาเหตุ: อุบัติเหตุ
ผู้เสียชีวิต: 361 คน
แผนที่

เหตุเพลิงไหม้เรือนจำโกมายากวา เป็นเหตุเพลิงไหม้ที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 14 ถึง 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ที่ทัณฑสถานแห่งชาติในโกมายากวา ประเทศฮอนดูรัส ซึ่งส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 358 ศพ ในบรรดาผู้เสียชีวิตนี้มีคู่สมรสของนักโทษที่ในการเยี่ยมเพื่อใช้ชีวิตคู่ (conjugal visit) รวมอยู่ด้วย นักโทษถูกกักไว้ในห้องขังเสียชีวิตจากการถูกเผาหรือขาดอากาศหายใจ เหตุเพลิงไหม้ในเรือนจำนี้เกิดขึ้นในช่วงเย็นของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ตามข้อมูลของนักโทษคนหนึ่ง เขาได้ร้องขอความช่วยเหลือออกไปแทบจะในทันที และ "ชั่วครู่หนึ่ง ไม่มีใครได้ยิน แต่อีกไม่กี่นาทีให้หลัง ซึ่งนานเหมือนนิรันดร ยามก็ได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกุญแจและปล่อยพวกเราไป" กำลังกู้ภัยมาถึงในอีกราว 40 นาทีให้หลัง
ด้วยยอดผู้เสียชีวิตกว่า 350 ศพ จึงทำให้เหตุคราวนี้เป็นเพลิงไหม้เรือนจำครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์เท่าที่มีการบันทึก เป็นเพลิงไหม้ทุกประเภทครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในอเมริกากลาง และหนึ่งในเพลิงไหม้โครงสร้างครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดทั่วโลก
การสูญเสีย

มีนักโทษ 857 คนลงรายการอยู่ในทะเบียนชื่อของเรือนจำอย่างเป็นทางการ เรือนจำโกมายากวาถูกมองว่าเป็นเรือนจำที่มีการรักษาความปลอดภัยปานกลาง แต่นักโทษจำนวนมากถูกนำตัวมาขังไว้ด้วยอาชญากรรมร้ายแรง เช่น ฆาตกรรมและการปล้นโดยมีอาวุธ นักโทษราว 475 คนสามารถหนีจากเพลิงไหม้ได้ หลายคนผ่านหลังคาของเรือนจำ ขณะที่ 358 คนสูญหายและถูกสันนิษฐานว่าเสียชีวิต นักโทษหลายคนจำต้องกระโทษข้ามกำแพงเรือนจำเพื่อหนีเพลิงไหม้ ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่มีรายงานว่า ยามเรือนจำได้ยิงปืนใส่พวกเขา ตามข้อมูลของนักผจญเพลิง มีนักโทษราว 100 คนถูกเผาจนเสียชีวิตหรือขาดอากาศหายใจในห้องขัง เพราะกุญแจที่จะปล่อยตัวพวกเขาออกมานั้นหาไม่พบ นักโทษราว 30 คนถูกส่งตัวไปยังเมืองหลวงเพื่อรับการรักษาพิเศษจากการถูกไฟไหม้รุนแรง เปาลา กัสโตร ผู้ว่าการท้องถิ่นและอดีตลูกจ้างเรือนจำ อ้างว่าเธอเรียกกาชาดและนักผจญเพลิง แต่พวกเขาต้องใช้เวลาประมาณ 20 ถึง 30 นาทีในการไปถึงเรือนจำ ซึ่งเป็นเวลาที่เพลิงส่วนใหญ่เกือบดับแล้ว
หัวหน้านิติเวชศาสตรของสำนักอัยการ แถลงว่า จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือนในการระบุเหยื่อทั้งหมด ส่วนใหญ่จากตัวอย่างดีเอ็นเอ
สาเหตุ

จนถึงปัจจุบัน ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดของเหตุเพลิงไหม้ดังกล่าว เดิมเชื่อว่าเกิดจากการจลาจล ซึ่งฟูกของนักโทษถูกจุดไฟเผาระหว่างนั้น แต่ทางการเรือนจำปฏิเสธ และอ้างว่าเกิดจากไฟฟ้าขัดข้อง ผู้รอดชีวิตรายงานว่านักโทษเป็นผู้รับผิดชอบต่อเหตุเพลิงไหม้ มีการบอกเล่าว่าชายไม่ระบุตัวตนคนหนึ่งตะโกนว่า "เราจะตายทั้งหมดที่นี่!" ก่อนจุดไฟ เหตุจูงใจของเขาไม่เป็นที่ทราบ
เหตุเพลิงไหม้เรือนจำโกมายากวาเป็นเหตุเพลิงไหม้เรือนจำครั้งที่สี่ในฮอนดูรัสนับแต่ พ.ศ. 2537 ที่มีผู้เสียชีวิต 70 ศพหรือมากกว่า นอกเหนือจากนี้ มีรายงานว่า นักผจญเพลิงไม่สามารถช่วยเหลือเหยื่อในทันทีเพราะพวกเขาได้ยิน "เสียงปืนในเรือจำ" และยังเป็นเพราะพวกเขาไม่มีกุญแจเข้าไปในห้องขัง ฐานทัพอากาศโซโตกาโน ซึ่งอยู่ห่างจากเรือนจำเพียง 15 นาที ให้การช่วยเหลือสหรัฐและฮอนดูรัสเมื่อเวลาประมาณ 10.20 น.
เนลล์ กวิน

เนลล์  กวิน
เนลล์  กวิน (พ.ศ. 2193- 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2230) เป็นพระสนมเอกคนที่สามของ  สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่  2เนลล์มาจากจุดต่ำสุดของสังคมอังกฤษ  เนลล์เกิดในซ่องโสเภณี  แม่ของเนลล์เป็นอดีตโสเภณี  แม่เมาเหล้าและตกน้ำตายตั้งแต่เนลล์ยังเล็ก  เนลล์ไม่ได้เรียนหนังสือ  อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้  พอเนลล์อายุ  14  ปี  เธอเติบโตสวยสะพรั่งเป็นสาวหน้าอกใหญ่  เนลล์เป็นเด็กขายส้มในโรงละคร  เด็กขายส้มเป็นอาชีพที่ต้องเสียตัวกับลูกค้าบ้ากาม  ต่อมาเนลล์ได้เป็น  "เด็ก"ให้กับ ชาร์ลส์ ฮาร์ท นักแสดงชายในโรงละคร  เนลล์ได้เรียนเต้นระบำกับครูฝึก  เนลล์เป็นสาวสวยน่ารัก  ขี้เล่น  เฮฮา มีลูกเล่นแพรวพราว  ทำให้เจ้าของโรงละครและนักเขียนบทเห็นแววเป็น  "ดาวรุ่ง"  ของเนลล์  เนลล์ได้เลื่อนขั้นเป็นนักแสดงในวัย  15  ปี  ด้วยความสวยและฉลาด  เนลล์ได้เป็นนางเอกในเรื่อง   Secret Love ในเรื่องนั้นนางเอกต้องเป็นสาวขี้เล่น  เฮฮา  เนลล์ได้มีนิสัยตรงกัน  เธอเลยได้เป็นนางเอกของเรื่อง  ซึ่งก็โด่งดังเป็นพลุแตก
คนดูหนึ่งในนั้นคือชาร์ลส์ แซควิลล์  ที่หลงใหลในตัวเนลล์จนถอนตัวไม่ขึ้น  อยากได้มาเป็นเมียเก็บ  และก็สำเร็จในที่สุด
ชาร์ลส์พาเนลล์ไปพักที่คฤหาสน์หลังงาม  เนลล์ได้สัมผัสกับความหรูหราอลังการของที่นั่น  เนลล์ได้ชุดสวยๆ  นั่งรถม้า  มีบ่าวรับใช้  สร้างความดีใจมาก  แต่ความรักของเนลล์กับชาร์ลส์ต้องยุติลง  จากนั้นเนลล์ก็ไปเป็น  "เด็ก"ของขุนนางอีกหลายคน  ก่อนที่จะไปเป็นพระสนมในวัย  19 ในตอนนั้นพระเจ้าชาร์ลส์มีพระสนมชื่อมอลล์ เดวิส  ที่มีประวัติที่ไม่ค่อยดีนัก  มอลล์เป็นลูกนอกสมรสของขุนนางคนหนึ่ง  พ่อไม่ยอมรับ  เธอต้องเป็นนางละคร  ร้องเพลงได้ไพเราะยิ่งนัก
พระเจ้าชาร์ลส์ทรงชอบมอลล์มากๆแต่ในราชสำนัก  มอลล์เป็นที่รังเกียจ  เนื่องจากเธอมาจากความต้อยต่ำ ไม่รู้จักที่ต่ำสูง  ขาดความนอบน้อม  ไม่มีมารยาท  นอกจากพระเจ้าชาร์ลส์แล้วไม่ใครรักมอลล์สักคน  วันหนึ่งพระเจ้าชาร์ลส์ทอดพระเนตรดูการแสดงละคร เนลล์เองก็ไปกับคู่ควง  เนลล์ได้นั่งติดกับพระเจ้าชาร์ลส์  เนลล์เป็นสาวขี้เล่น  พระเจ้าชาร์ลส์ทรงสั่งให้ข้าราชบริพารนัดเนลล์และคู่ควงให้ไป  "ดื่ม"กันต่อที่โรงเตี๊ยมใกล้ๆ พอดื่มเสร็จ  เมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน  พระเจ้าชาร์ลส์ทรงไม่ได้พกกระเป๋าเงินมา  เนลล์เลยอุทานมาว่า  "โอ  ตั้งแต่เกิดฉันไม่เคยเห็นเจ้าภาพที่ไหนกระจอกขนาดนี้" คนร่วมโต๊ะต่างตะลึงไปหมด  กลัวว่าเนลล์จะถูกลงโทษ  แต่เปล่า  พระเจ้าชาร์ลส์กลับทรงเอ็นดูเนลล์มากกว่าเดิม
เนลล์ต้องเจอคู่แข่งอย่างหลุยส์ เดอ  เครูอาล แต่ก็ทำอะไรเนลล์ไม่ได้  ส่วนมอลล์  เดวิสก็ถูกเขี่ยไปให้พ้นเส้นทาง  ด้วยวิธีการคือเนลล์แอบเอาสมุนไพรที่มีฤทธิ์เป็นยาถ่ายใส่ลงไปในอาหาร  แล้วก็มารับประทานด้วยกันปกติ  พอสมุนไพรออกฤทธิ์  มอลล์เริ่มมีอาการท้องเสียง สร้างความอึดอัดอย่างมาก โดยเฉพาพระเจ้าชาร์ลส์ที่ตรัสว่า  "ช่างอึดอัดจริง  บรรยกาศชวนกินข้าวไม่ลง" มอลล์เกิดอาการท้องเสียอย่าแรง เป็นเหตุที่ทำให้ตกกระป๋องในที่สุด
เนลล์เป็นคนพูดตรง  วันหนึ่งพระเจ้าชาร์ลส์เสด็จมาเยี่ยมเนลล์และลูกชายที่บ้านพัก  เนลล์ได้พูดว่า "มานี่ซิ  เด็กไม่มีพ่อ"สร้างความตกพระทัยแก่พระเจ้าชาร์ลส์มาก  เนลล์เลยให้เหตุผลว่า  "จริงไหมเพคะ  ลูกหม่อมฉันเป็นแบสทาร์ด  ลูกนอกสมรสนี่"  ทำให้พระเจ้าชาร์ลส์ทรงชื่นชมเนลล์มากกว่าเดิม
เนลล์เสียชีวิตในวัย  37  ปี.
เจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาในเจ้าชายยาซูฮิโกะ

| เจ้าหญิงโนบูโกะ |
| --- | --- |
ฟูมิโนะมิยะ เจ้าหญิงพระชายา
เจ้าหญิงโนบูโกะ เมื่อ พ.ศ. 2448
ประสูติ: 7 สิงหาคม พ.ศ. 2434 โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
สิ้นพระชนม์: 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 (42 ปี) โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
พระภัสดา: เจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะโนะมิยะ (พ.ศ. 2452–2476)
พระบุตร: คิกูโกะ นาเบชิมะ ทากาฮิโตะ อาซากะ ทาดาฮิโตะ โอโตวะ คิโยโกะ โองีว
ราชวงศ์: ญี่ปุ่น
พระบิดา: จักรพรรดิเมจิ
พระมารดา: ซาจิโกะ โซโนะ
เจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาในเจ้าชายยาซูฮิโกะ (ญี่ปุ่น: 鳩彦王妃允子内親王; โรมาจิ: Yasuhiko Ōhi Nobuko Naishinnō; 7 สิงหาคม พ.ศ. 2434 — 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงโนบูโกะ ฟูมิโนะมิยะ (ญี่ปุ่น: 富美宮允子内親王; โรมาจิ: Fumi-no-miya Nobuko Naishinnō) เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเมจิ ที่ประสูติแต่พระสนมซาจิโกะ โซโนะ และเป็นพระชายาในเจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะโนะมิยะ
พระประวัติ

เจ้าหญิงโนบูโกะเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเมจิ ที่ประสูติแต่พระสนมซาจิโกะ โซโนะ (ญี่ปุ่น: 園祥子; โรมาจิ: Sono Sachiko) ขณะยังทรงพระเยาว์มีพระอิสริยยศที่ "ฟูมิโนะมิยะ" (ญี่ปุ่น: 富美宮; โรมาจิ: Fumi-no-miya) มีพระพี่น้องร่วมพระชนก-ชนนี 8 พระองค์ จากจำนวนพระพี่น้องร่วมพระชนกทั้งหมด 15 พระองค์
เจ้าหญิงโนบูโกะเสกสมรสกับเจ้าชายยาซูฮิโกะ อาซากะโนะมิยะ (ญี่ปุ่น: 朝香宮鳩彦王; โรมาจิ: Asaka-no-miya Yasuhiko-ō) เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 ทั้งนี้พระสวามีเป็นพระโอรสในเจ้าชายอาซาฮิโกะ คูนิโนะมิยะ กับซูงาโกะ สึโนดะ เป็นพระเชษฐาของเจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ, เจ้าชายโมริมาซะ นาชิโมโตะโนะมิยะ, เจ้าชายคูนิโนริ คายาโนะมิยะ และเจ้าชายคูนิโยชิ คูนิโนะมิยะ (เจ้านายพระองค์หลังนี้เป็นพระราชชนกในจักรพรรดินีโคจุง) โดยจักรพรรดิเมจิโปรดเกล้าพระราชทานพระอิสริยยศ "อาซากะโนะมิยะ" (ญี่ปุ่น: 朝香宮; โรมาจิ: Asaka-no-miya) และราชสกุลอาซากะแก่เจ้าชายยาซูฮิโกะตั้งแต่วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2449
เจ้าหญิงโนบูโกะและเจ้าชายยาซูฮิโกะมีพระโอรส-ธิดาด้วยทั้งหมด 4 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงคิกูโกะ (ญี่ปุ่น: 紀久子女王; โรมาจิ: Kikuko Joō; 12 กันยายน พ.ศ. 2454 – 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532) ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับมาร์ควิสนาโอยาซุ นาเบชิมะ เมื่อปี พ.ศ. 2474
เจ้าชายทากาฮิโกะ (ญี่ปุ่น: 孚彦王; โรมาจิ: Takahiko Ō; 8 ตุลาคม พ.ศ. 2455 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2537) เสกสมรสกับชิกาโกะ โทโด มีพระโอรส-ธิดา 3 คน ภายหลังถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์
เจ้าชายทาดาฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 正彦王; โรมาจิ: Tadahito Ō; 5 มกราคม พ.ศ. 2457 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487) ลาออกจากฐานันดรศักดิ์ใช้พระนามว่า มาร์ควิสทาดาฮิโตะ โอโตวะ (音羽正彦) เมื่อปี พ.ศ. 2479 ภายหลังได้สิ้นพระชนม์ขณะปฏิบัติหน้าที่ในยุทธการกวาจาเลียน
เจ้าหญิงคิโยโกะ (ญี่ปุ่น: 湛子女王; โรมาจิ: Kiyoko Joō; 2 สิงหาคม พ.ศ. 2462) ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับเคานต์โยชิอัตสึ โองีว
เจ้าหญิงโนบูโกะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 สิริพระชันษา 42 ปี
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

7 สิงหาคม พ.ศ. 2434 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 : เจ้าหญิงโนบูโกะ ฟูมิโนะมิยะ
6 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 – 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 : เจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาในเจ้าชายยาซูฮิโกะ
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป
| รุ่นที่ 1 |  เจ้าหญิงชิเงโกะ อูเมะโนะมิยะ  เจ้าหญิงอากิโกะ ชิเงะโนะมิยะ  เจ้าหญิงฟูมิโกะ มาซุโนะมิยะ  เจ้าหญิงชิซูโกะ ฮิซะโนะมิยะ  เจ้าหญิงมาซาโกะ สึเนะโนะมิยะ  เจ้าหญิงฟูซาโกะ คาเนะโนะมิยะ*  เจ้าหญิงโนบูโกะ ฟูมิโนะมิยะ  เจ้าหญิงโทชิโกะ ยาซุโนะมิยะ*  เจ้าหญิงทากิโกะ ซาดะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 2 | ไม่มี |  |
| รุ่นที่ 3 |  เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ*  เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซะโนะมิยะ  เจ้าหญิงคาซูโกะ ทากะโนะมิยะ†  เจ้าหญิงอัตสึโกะ โยริโนะมิยะ†  เจ้าหญิงทากาโกะ ซูงะโนะมิยะ†  เจ้าหญิงยาซูโกะแห่งมิกาซะ†  เจ้าหญิงมาซาโกะแห่งมิกาซะ†  |  |
| รุ่นที่ 4 |  เจ้าหญิงซายาโกะ โนริโนะมิยะ†  เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ  เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ  เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะ  เจ้าหญิงโนริโกะแห่งทากามาโดะ†  เจ้าหญิงอายาโกะแห่งทากามาโดะ†  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนะมิยะ  เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ†  เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ  |  |
* ถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ตามข้อกำหนดของสหรัฐอเมริกา † ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรส
เหตุเพลิงไหม้อาคารในโจฮันเนสเบิร์ก พ.ศ. 2566

| --- | --- |
ด้านหน้าและด้านหลังของอาคารหลังเกิดเหตุเพลิงไหม้
   th  th 
วันที่: 31 สิงหาคม 2023; 12 เดือนก่อน (2023-08-31)
เวลา: 01:30 SAST
ที่ตั้ง: 80 ถนนแอลเบิร์ต มาร์แชลทาวน์ โจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้
พิกัด: 26°12′30″S 28°02′57″E﻿ / ﻿26.2083°S 28.0491°E﻿ / -26.2083; 28.0491
เสียชีวิต: 77
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: 88
เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2023 เวลาประมาณ 01:30 SAST เกิดเหตุเพลิงไหม้อาคารหลังหนึ่งในโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 77 ราย บาดเจ็บ 88 คน เหตุการณ์นี้ถือเป็นเหตุเพลิงไหม้ครั้งที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์แอฟริกาใต้
เหตุการณ์

อาคารที่เกิดเหตุมีความสูงห้าชั้น ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจกลางนคร อาคารดังกล่าวเป็นอาคารร้างและมีรัฐบาลนครโจฮันเนสเบิร์กเป็นเจ้าของ อาคารถูกยึดเป็นของกลุ่มอาชญากรรมต่าง ๆ บนหัวมุมถนนเดลเฟอส์ (Delvers) กับถนนแอลเบิร์ต (Albert) อาคารนี้มีผู้คนเข้ามาอยู่โดยผิดกฎหมายมากถึง 400 คน ซึ่งเป็นคนที่ขาดโอกาส ส่วนมากเป็นชาวต่างชาติ, ผู้อพยพเนื่องด้วยเศรษฐกิจ และ ผู้หาแหล่งลี้ภัย ทั้งหมดนี้ทุกคนต้องจ่ายค่าเช่าให้กับกลุ่มอาชญากรรมที่ยึดอาคารไป เพลิงไหม้อาคารเริ่มต้นในช่วงเช้าตรู่ของวันที่ 31 สิงหาคม สาเหตุของเพลิงยังไม่เป็นที่ทราบ เพลิงไหม้ลุกลามไปทั่วอาคาร และขังคนจำนวนมากอยู่ภายในด้วยแผ่นกั้นห้องและประตูที่บอบบางเพื่อกั้นห้องขึ้นมากันเองระหว่างผู้อยู่อาศัย
ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากกระโดดออกจากหน้าต่างของอาคารเพื่อหลบหนี บางส่วนเสียชีวิตจากการกระโดดลงจากอาคาร นักดับเพลิงพบร่างผู้เสียชีวิตกองกันตรงที่ประตูบานหนึ่งบนชั้นล่างสุดที่ถูกล็อกไว้ขณะพยายามหนีไฟ
อาคาร

อาคารที่เกิดเหตุคือ เลขที่ 80 ถนนแอลเบิร์ต (80 Albert Street) สร้างขึ้นในปี 1954 เพื่อใช้งานเป็นสำนักงานของแผนกกิจการผู้ที่ไม่ใช่คนยุโรป (Non-European Affairs Department) ของนครโจฮันเนสเบิร์ก และใช้งานเป็นสำนักงานการผ่าน (Pass Office) สำหรับบังคับใช้กฎหมายการผ่านซึ่งควบคุมการเดินทางของคนดำเข้าไปในโจฮันเนสเบิร์กในสมัยอะพาร์ไธด์ ในปี 1994 อาคารใช้งานเป็นที่พักพิงสตรี และต่อมาถูกเรียกว่าศูย์พักพิงสตรีอูซินดีโซ (Usindiso Women's Shelter)
อาคารยังมีแผ่นป้ายระลึกซึ่งบอกเล่าประวัติศาสตร์ของอาคาร
เธอกับฉัน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เธอกับฉัน (แก้ความกำกวม)
| เธอกับฉัน |
| --- | --- |

บรรณาธิการ: กานดา สายทุ้ม
ประเภท: วัยรุ่น แฟชั่น บันเทิง ท่องเที่ยว
นิตยสารราย: รายเดือน
วันจำหน่ายฉบับแรก: พ.ศ. 2526
วันจำหน่ายฉบับสุดท้าย  — (ฉบับที่): พ.ศ. 2555  ?
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
เธอกับฉัน เป็นนิตยสารวัยรุ่นภาษาไทย ที่มีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดยในช่วงแรกเป็นเล่มบาง ๆ ข้างในพิมพ์ด้วยกระดาษปรู๊ฟแทรกอาร์ตมัน 4 สีบ้าง ออกเป็นรายปักษ์ และมีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงทั้งในส่วนรูปแบบ เนื้อหา ทีมงาน กันอยู่หลายครั้ง จนล่าสุดตั้งแต่ฉบับที่ 570 มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบหัวหนังสือใหม่ นำมาเรียงเลื่อมกันและเพิ่มคำภาษาอังกฤษ U&Me และปรับการวางแผงเป็นรายเดือน
เนื้อหามีความหลากหลาย เป็นเรื่องเกี่ยวกับวัยรุ่น เริ่มจากส่วน Beauty & Style เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพ เครื่องแต่งกาย เสื้อผ้า หน้า ผม ต่อมาเป็นส่วน Celebities' Talk รวมคอลัมน์เกี่ยวกับแฟชั่น บันเทิง สัมภาษณ์คนดัง ท่องเที่ยว ฯลฯ และส่วน Campus รวมเรื่องราวของวัยรุ่น
บรรณาธิการสุดท้ายคือ กานดา สายทุ้ม เป็นบรรณาธิการคนที่ 8 เธอกับฉัน ปิดตัวในปี 2555
ลักษณะเนื้อหาในยุคแรก ๆ ประกอบด้วยแฟชั่น สัมภาษณ์ดารา นักร้อง และงานเขียนจากกองบรรณาธิการ เช่น นิยาย เรื่องสั้น คอลัมน์ประกวดบทกวี พอในยุคของพจน์ อานนท์ได้เพิ่มคอลัมน์เกี่ยวกับดารา นักร้องต่างประเทศเข้ามา และในยุคของสยุมพร เริ่มมีการโฆษณาเชิงพาณิชย์ขึ้นมาเรื่อย ๆ จากแต่เดิมเป็นเพียงการโฆษณาแฝง
บรรณาธิการ

สถาพร เชื้อมงคล (2526)
สรศักดิ์ จุลมณี (2527)
สยุมพร บุตรนา (2528)
พจน์ อานนท์ (2531)
ลาวัลย์ แสงอาทิตย์ (2536)
พิชัย สายทุ้ม (2538)
ชาญยุทธ จันทร์กระจ่าง (2541)
กานดา สายทุ้ม (2546)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของนิตยสารเธอกับฉัน เก็บถาวร 2010-01-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เมาท์ (แสตมป์)

เมาท์ (อังกฤษ: stamp mount) เป็นพลาสติกสำหรับห่อแสตมป์ป้องกันแสตมป์จากความชื้น 
เมาท์มีได้สองความหมาย
แผ่นยาว ๆ สำหรับตัดให้ได้ตามขนาดที่ต้องการแล้วห่อแสตมป์ แล้วจึงใส่ลงในอัลบัมแสตมป์ หรือติดบนอัลบัมชีทอีกทีหนึ่ง เมาท์แบบนี้มีเรียกอีกชื่อว่า เมาท์ตัด
แผ่นใส้ในสำหรับใส่แสตมป์ในอัลบัมแสตมป์แบบมีเมาท์ในตัว มีอีกชื่อว่า แผ่นเพิ่มใส่แสตมป์
เมาท์ทั้งสองประเภทถือเป็นอุปกรณ์การสะสมแสตมป์ที่สำคัญ
เมาท์ตัด

เมาท์ทำจากแผ่นพลาสติกสองแผ่นเชื่อมติดกันที่ปลายด้านหนึ่ง หรือ สองด้าน แผ่นบนเป็นพลาสติกใส ในขณะที่แผ่นล่างอาจเป็นพลาสติกใส หรือ พลาสติกทึบสีดำก็ได้ โดยเรียกต่างกันว่า เมาท์ใส และ เมาท์ดำ ตามลำดับ ด้านหลังของเมาท์มักมีกาวอยู่ สามารถนำน้ำมาลูบเพื่อติดเข้ากับอัลบัมชีทได้ มีข้อควรระวังคือต้องรอกาวให้แห้งสนิทจริง ๆ ก่อนที่จะนำแสตมป์ไปใส่ เพื่อที่แสตมป์จะไม่ถูกกับความชื้น
เมาท์ที่จำหน่ายมีหลายขนาด หลายรูปแบบ ตั้งแต่แบบที่ตัดสำเร็จรูป มีขนาดพอดีกับดวงแสตมป์ แบบที่เป็นแถวยาว ๆ มีความสูงพอดีกับแสตมป์ ไปจนถึงเมาท์ขนาดใหญ่ซึ่งใช้ห่อชีทที่ระลึกได้
เวลาเก็บแสตมป์จะสอดแสตมป์ตรงกลางระหว่างแผ่นพลาสติกทั้งสอง แล้วตัดโดยใช้กรรไกร หรือ ที่ตัดเมาท์ (stamp mount cutter) ตัดพลาสติกส่วนที่เกินออก (กรณีที่ไม่ใช้แบบตัดสำเร็จรูป) ให้ขอบของเมาท์เลยส่วนที่เป็นแสตมป์อย่างน้อย สอง ถึง สาม มิลลิเมตร สำหรับกันความชื้นที่จะเข้าทางด้านข้าง 
โดยที่เมาท์แบบแถวยาว ๆ หนึ่งแถวสามารถตัดแยกใส่แสตมป์ได้หลาย ๆ ดวง
เมาท์สามารถหาซื้อได้จากร้านขายแสตมป์ เวลาขายจะขายเป็นแพ็ค ทั่วไปแพ็คหนึ่งบรรจุเมาท์ 20 หรือ 25 แถว ยกเว้น เมาท์ขนาดใหญ่ มักมีจำนวนเมาท์ในแพ็คน้อยกว่า
แผ่นเพิ่มใส่แสตมป์

เมาท์สำหรับอัลบัม หรือ แผ่นเพิ่ม มีลักษณะเป็นแผ่นพลาสติกสองชั้นเชื่อมติดกัน มีขนาดโดยรวมเท่ากับหน้าของอัลบัมแสตมป์ ชั้นด้านหน้าเป็นพลาสติกใส ส่วนชั้นด้านล่างเป็นพลาสติกใสหรือทึบก็ได้ พลาสติกชั้นด้านล่างเป็นพลาสติกแผ่นเดียว แต่ชั้นบนแบ่งเป็นแถว ๆ หรือ ช่อง เชื่อมติดกับชั้นล่างเป็นแนวยาว แต่ละช่องสามารถเปิดออกมาและนำแสตมป์ไปเสียบระหว่างพลาสติกสองชั้น เมื่อใส่แสตมป์เสร็จ ก็นำเมาท์ไปใส่ในซองใสที่จำหน่ายพร้อมกัน ขอบของซองใสจะมีรูเพื่อเข้ากับอัลบัมแสตมป์
เมาท์แบบนี้มีหลายขนาดตามจำนวนช่องที่ใส่แสตมป์ได้ ยิ่งมีจำนวนช่องน้อย แต่ละช่องก็มีขนาดใหญ่ขึ้น เพื่อใส่แสตมป์หรือสิ่งสะสมขนาดใหญ่ขึ้นตามลำดับ ขนาดมีตั้งแต่ หนึ่งช่อง ไล่ไปจนถึง ห้า หรือ หก ช่อง ถ้าต้องการใส่แสตมป์ที่เป็นแผ่นขนาดเล็ก หรือชีทที่ระลึก เลือกใช้เมาท์ชนิดช่องเดียว ถ้าต้องการใส่แสตมป์บล็อกสี่ (หมายถึงแสตมป์ติดกันสี่ดวง มีสองแถว แถวละสองดวง) อาจใช้เมาท์ชนิดสองช่อง ใส่แสตมป์แนวตั้งใช้เมาท์สี่ช่อง แสตมป์แนวนอนใช้เมาท์ห้าช่อง เป็นต้น
เมาท์ดำขนาดต่าง ๆ
ที่ตัดเมาท์
เครื่องอิสริยาภรณ์บัลแกเรีย

ข้อมูลต่อไปนี้แสดงรายการของเครื่องอิสริยาภรณ์บัลแกเรีย ในสมัยต่างๆ ดังนี้
สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ (ราชรัฐ/ราชอาณาจักร) > Table Medals

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อิสริยาภรณ์ และ แถบแพร | ชื่อ (ภาษาอังกฤษ / ภาษาบัลแกเรีย / การปริวรรตอักษร) | ประกาศใช้ - พ้นสมัย | รายละเอียด | จำนวน |
|  | In This Sign Thou Shalt Conquer (Gold Class). In Hoc Signo Vinces. | 1912 / 1912 | Awarded to Tsar Ferdinand I. | 1 |
|  | In This Sign Thou Shalt Conquer (Bronze Class). In Hoc Signo Vinces. | 1912 / 1912 |  |  |