stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยบ 3
โยบแช่งวันเกิดของตน (3:1–10)

หลังจากบทนำที่เขียนด้วยร้อยแก้วในบทที่ 1–2 ผู้เล่าเรื่องของหนังสือก็ขาดบทบาทไปจนกระทั่งกลับมาในบทที่ 42 จึงไม่มีผู้ตีความที่จะอธิบายบทสนทนาระหว่างกลุ่มผู้พูด และผู้อ่านต้องตั้งใจติดตามแนวความคิดของบทสนทนาด้วยตนเอง ภายหลังจากเจ็ดวันผ่านไปนับตั้งแต่เพื่อนสามคนของโยบมาถึง ในที่สุดโยบก็ปลดปล่อย 'อารมณ์อันอดกลั้น' ของตนออกมา โดยการแช่งวันเกิดของตนเอง (วรรค 2–10) ก่อนจะหันมาตั้งคำถามในวรรค  11–26 ในทุกคำที่โยบพูด โยบไม่ได้แช่งพระเจ้าโดยตรงตามที่ซาตานคาดไว้ (1:11) หรือตามที่ภรรยาของเขาแนะนำ (2:9) ไม่มีอะไรใน "คำแช่งตนเอง" ของโยบที่ขัดแย้งกับความเชื่อในพระเจ้าของโยบ คำพูดของโยบเป็นที่เข้าใจได้ดีที่สุดว่าเป็นเสียงร้องอันขมขื่นแห่งความทุกข์หรือการทักท้วงถึงสภาวะลำบากที่ตนประสบอยู่ โดยยังคงรักษาความเชื่อในท่ามกลางประสบการณ์อันงุนงงสับสน มากกว่าจะแช่งเพื่อทำลายการทรงสร้าง เพราะไม่สามารถบรรลุผล
โยบแช่งวันเกิดของตน (3:1–10) > วรรค  1

"แช่ง": จากภาษาฮีบรู: קָלַל, qalal คำภาษาฮีบรูโดยปกติของ "แช่ง" ในที่นี้ใช้แทนการเกลื่อนคำ בָרַךְ, barak ("อวยพร"; เทียบกับ 2:5) ซึ่งใช้เมื่อพระเจ้าทรงเป็นกรรมของคำกริยา นี่เป็นการแช่งครั้งเดียวที่โยบพูด แม้ว่าตลอดทั้งเล่มของหนังสือ โยบเกือบจะแช่งพระเจ้า (ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ซาตานคาดหวังในโยบ 2:5) แต่โยบก็ไม่เคยทำเช่นนั้นเลยจนถึงท้ายที่สุด
"วันเกิดของตน": แปลจากภาษาฮีบรู: יוֹמֽוֹ, yō-w-mōw ซึ่งมีความหมายโดยตรงตามตัวอักษรว่า "วันของตน" ในบริบทนี้จึงชัดเจนว่าโยบหมายถึง "วันที่ถือกำเนิด" ในฉบับภาษาภาษาซีรีแอก (Peshitta) อ่านว่า “วันซึ่งตนถือกำเนิด”
โยบแช่งวันเกิดของตน (3:1–10) > วรรค 4

"ขอให้[วันนั้น]เป็นความมืด": แปลจากภาษาฮีบรู: יהי חשך, yə-hî ḥō-šeḵ เป็นข้อความที่ตรงกันข้ามกับปฐมกาล 1:3 เมื่อพระเจ้าตรัสว่า "จงเกิดความสว่าง" (ฮีบรู: יהי אור, yə-hî ’ō-wr) ใน "วันที่หนึ่ง" เพื่อบรรยายถึงความปรารถนาของโยบให้ "วันที่หนึ่งของตน" เป็นความมืด และเนื่องจากพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงมีพระอำนาจที่จะทรงกระทำเช่นนั้นได้ โยบเสริมว่าขอ "พระเจ้าจากเบื้องบน" อย่าทรงคำนึงถึงวันนั้น
"ส่อง": แปลจากคำกริยาภาษาעָלָ֣יו, ‘ā-lāw ซึ่งเป็นคำ Hiphil ของ יָפַע, yafaʿ ซึ่่งมีความหมายในที่นี้ว่า "ทำให้ส่องแสง" ประธานของกริยานี้เป็นคำที่ปรากฏครั้งเดียวตลอดคัมภีร์ไบเบิลคือ נְהָרָה, neharah, “แสง” ซึ่งมาจากคำกริยา נָהַר, nahar, “ส่องแสง” (เทียบกับ อิสยาห์ 60:5)
การคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:11–26)

การคร่ำครวญของโยบในส่วนนี้แบ่งได้เป็น 2 ส่วนย่อย:
โยบแสดงความปรารถนาว่าเขาไม่อยากเกิดมา แต่ออกจากครรภ์แล้วไปแดนคนตายทันที (3:11–19)
โยบหันไปกล่าวถึงความทุกข์ยากในปัจจุบัน (3:20–26)
แต่ละส่วนย่อยขึ้นต้นด้วยคำภาษาฮีบรู לָ֤מָּה, lām-māh, "ทำไม"
การคร่ำครวญเติมเต็มให้กับการร้องแช่งในช่วงต้น (วรรค 1–10) ด้วยชุดคำถามเชิงวาทศิลป์ โดยโต้แย้งเรื่องที่ตนเกิดมา (วรรค 10) โอกาสแรกสุดที่เขามีเพื่อจะหลบหนีจากชีวิตแห่งความทุกข์ยากนี้จะต้องมีตั้งแต่แรกเกิด (วรรค 11–12, 16) ในขณะที่วรรค  13–19 โยบคือว่าความตายเป็น 'การลงไปสู่การหลับใหลอย่างสงบ ณ สถานที่ที่ไร้ปัญหา' ภายหลังพระยาห์เวห์ทรงตั้งคำถามของพระองค์ต่อโยบ (โยบ 38–41) ซึ่งทำให้โยบตระหนักว่าโยบเพิกเฉยต่อวิถีทางของพระยาห์เวห์
การคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:11–26) > วรรค 11

ทั้งสองครึ่งวรรคของวรรคนี้ใช้บุพบทวลี ("ออกจากครรภ์" ในทั้งสองครึ่งวรรค; ครึ่งวรรคแรกมีความหมายตรงตัวว่า "จากครรภ์" ครึ่งวรรคหลังมีความหมายตรงตัวว่า "จากท้องที่ข้าออกมา") ทั้งในสองครึ่งวรรคมีความหมายในเชิง "ปรากฏออกมาจากครรภ์"
'รูปคู่ของความตาย' ในทั้งสองครึ่งวรรคของวรรคนี้ ("ตาย", "สิ้นใจ") ตรงกันข้ามกับ 'สองสัญลักษณ์ของชีวิต' ในวรรค 12 ("หัวเข่ารับข้าไว้", "หัวนมให้ข้าดูด")
ดูเพิ่ม

การคร่ำครวญ
ความทุกข์
เลวีอาธาน
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ปฐมกาล 1, โยบ 1, โยบ 2, เยเรมีย์ 20
บรรณานุกรม

Alter, Robert (2010). The Wisdom Books: Job, Proverbs, and Ecclesiastes: A Translation with Commentary. W.W. Norton & Co. ISBN 978-0393080735.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Crenshaw, James L. (2007). "17. Job".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 331–355. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Estes, Daniel J. (2013).  Walton, John H.; Strauss, Mark L. (บ.ก.). Job. Teach the Text Commentary Series. United States: Baker Publishing Group. ISBN 9781441242778.
Farmer, Kathleen A. (1998). "The Wisdom Books".  ใน McKenzie, Steven L.; Graham, Matt Patrick (บ.ก.). The Hebrew Bible Today: An Introduction to Critical Issues. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-66425652-4.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Kugler, Robert; Hartin, Patrick J. (2009). An Introduction to the Bible. Eerdmans. ISBN 978-0-8028-4636-5.
Walton, John H. (2012). Job. United States: Zondervan. ISBN 9780310492009.
Wilson, Lindsay (2015). Job. United States: Wm. B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 9781467443289.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Iyov - Job - Chapter 3 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Book of Job Chapter 3 King James Version
Book of Job หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox Various versions
โยบ 3. ยูเวอร์ชัน
"'โยบ โดย Léon Bonnat (ค.ศ. 1880)
ปฏิทินกริกอเรียน

ปฏิทินกริกอเรียน (อังกฤษ: Gregorian Calendar; ละติน: Calendarium Gregorianum) เป็นปฏิทินที่ดัดแปลงมาจากปฏิทินจูเลียน ใช้กันแพร่หลายในประเทศตะวันตก ประกาศใช้ครั้งแรกโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13 เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2125 (ค.ศ. 1582)
เหตุที่มีการคิดค้นปฏิทินกริกอเรียนขึ้นใช้แทน เนื่องจากปีในปฏิทินจูเลียน ซึ่งยาวนาน 365.25 วันนั้น มีนานกว่าปีฤดูกาลจริง (365.2425 วัน) อยู่เล็กน้อย ทำให้วันวสันตวิษุวัตของแต่ละปี ขยับเร็วขึ้นทีละน้อย เพื่อที่จะให้วันอีสเตอร์ตรงกับวันที่ 21 มีนาคม (วันวสันตวิษุวัต) จึงจำเป็นต้องปฏิรูปปฏิทิน
เนื่องจากสมเด็จพระสันตะปาปาทรงปรับปรุงปฏิทินโดยมีผลย้อนหลัง กำหนดให้ถัดจากวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2125 วันรุ่งขึ้นเป็นวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2125 ในครั้งแรกของการปรับวัน จำนวนวันจึงถูกร่นขาดหายไป 10 วัน กล่าวคือ
จูเลียน 5 ต.ค. พ.ศ. 2125 = กริกอเรียน 15 ต.ค. พ.ศ. 2125 (ค.ศ. 1582)
จูเลียน 29 ก.พ. พ.ศ. 2143 = กริกอเรียน 10 มี.ค. พ.ศ. 2143 (ค.ศ. 1600)
ต่อมา ร่นวันอีก ศตวรรษละ 1 วัน ทั้งสิ้น 3 ครั้ง กล่าวคือ
จูเลียน 29 ก.พ. พ.ศ. 2243 = กริกอเรียน 11 มี.ค. พ.ศ. 2243 (ค.ศ. 1700)
จูเลียน 29 ก.พ. พ.ศ. 2343 = กริกอเรียน 12 มี.ค. พ.ศ. 2343 (ค.ศ. 1800)
จูเลียน 29 ก.พ. พ.ศ. 2443 = กริกอเรียน 13 มี.ค. พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900)
หลังจากนั้นไม่มีการร่นวันอีก กล่าวคือ
จูเลียน 29 ก.พ. พ.ศ. 2543 = กริกอเรียน 13 มี.ค. พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)
ดังนั้นจำนวนวันที่แตกต่างกันระหว่างปฏิทินจูเลียนและกริกอเรียนในเวลาปัจจุบันจึงเท่ากัน 13 วัน ดังนี้
| ช่วงเวลา  ตาม ปฏิทินกริกอเรียน | ช่วงเวลา  ตาม ปฏิทินจูเลียน | จำนวนวันที่ต่างกัน  ในแต่ละช่วงการปฏิรูป |
| --- | --- | --- |
| 15 ตุลาคม ค.ศ. 1582 - 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1700 | 5 ตุลาคม ค.ศ. 1582 - 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1700 | 10 วัน |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 1700 - 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 | 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1700 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 | 11 วัน |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 1800 - 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1900 | 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 - 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1900 | 12 วัน |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 1900 - 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2100 | 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1900 - 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2100 | 13 วัน |
อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงเมื่อคำนวณอย่างละเอียดตามหลักวิทยาศาสตร์ 1ปี เฉลี่ยเท่ากับ 365 วัน 5 ชั่วโมง 48 นาที 46 วินาที (ประมาณ 365.242199074วัน) แต่ปฏิทินกริกอเรียนกำหนดให้หนึ่งปีมี 365.2425 วัน ปฏิทินนี้จึงคลาดเคลื่อนไปโดยช้าลงปีละประมาณ 26 วินาที
เริ่มแรกประเทศคาทอลิกเท่านั้นที่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง เช่น
อังกฤษ เริ่มใช้ในปี 1752 โดยประกาศให้หลังวันที่ 2 กันยายน เป็น 14 กันยายน
กรีก เริ่มใช้เมื่อ 1923
ตำนาน

ตำนาน (อังกฤษ: legend; ละติน: legenda, แปลว่า "สิ่งที่จะต้องอ่าน") คือ เรื่องเล่าขานที่มีมาแต่อดีต เปรียบได้เหมือนเครื่องมือที่ช่วยถ่ายทอดเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิต ความคิด ความเชื่อ รวมถึงประเพณีต่าง ๆ ของคนในยุคอดีต อาจเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ได้ อาจมีหลักฐานหรือไม่มีก็ได้
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ได้ให้นิยามของคำ "ตำนาน" ไว้ว่า
น. เรื่องแสดงความเป็นมาแต่ปางหลังของสถานที่ บุคคล หรือพิธีกรรม เป็นต้น, เรื่องราวนมนานที่เล่ากันสืบ ๆ มา, เช่น ตำนานพุทธเจดีย์, ตำนานเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว; เรียกพระปริตรบทหนึ่ง ๆ ว่า ตำนาน ในคำว่า เจ็ดตำนาน สิบสองตำนาน.
ในหนังสือแบบเรียนประวัติศาสตร์ของกรมสามัญศึกษา ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 หน้า 74 ได้ให้นิยามของคำ "ตำนาน" และการใช้ประโยชน์จากตำนานในการศึกษาทางวิชาการไว้ว่า
นิทานพื้นบ้าน นิทานปรัมปรา และเทพนิยายผสมผสานเข้าด้วยกัน เนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับศาสนา การใช้ข้อมูลจากตำนานต้องตรวจสอบกับหลักฐานอื่น ๆ ให้ดีก่อน เพราะตำนานมักจะคัดลอกต่อ ๆ กันมา บางเรื่องมีหลายสำนวน เช่น ตำนานมูลศาสนา มีถึง 5 สำนวน การคัดลอกมีข้อความผิดพลาดตกหล่น บางครั้งก็เขียนต่อยาวกันเป็นพืด ทั้งที่เป็นคนละเรื่องกัน ทำให้ยากต่อการตีความ
ตัวอย่างของตำนาน

ตำนานโยนกเชียงแสน
ตำนานสิงหนวัติกุมาร
ตำนานน้ำท่วมโลก
ตำนานเก็นจิ
โรบินฮูด
กษัตริย์อาเธอร์
สังข์ศิลป์ชัย
ขุนศึกตระกูลหยาง
ดูเพิ่ม

พงศาวดาร
นิทาน
เทพนิยาย
ดอกเตอร์ (คำนำหน้านาม)

บทความนี้เกี่ยวกับ Dr. (คำนำหน้านาม) สำหรับความหมายอื่น ดูที่ Dr (แก้ความกำกวม)
Aquatint of a Doctor of Divinity at the University of Oxford, in the scarlet and black academic robes corresponding to his position. From Rudolph Ackermann's History of Oxford, 1814.
ดอกเตอร์ หรือ ด็อกเตอร์ (ละติน: doctor) เป็นคำศัพท์ที่ยืมมาจากภาษาอังกฤษโดยคำศัพท์คำนี้มีรากศัพท์ในภาษาละติน doctor เป็นคำนามที่มาจากกริยาในภาษาละติน docēre เสียงอ่านภาษาละติน: [dɔk'e:rɛ] แปลว่าสอน  ดอกเตอร์ถูกใช้มานานในทวีปยุโรปตั้งแต่การก่อต้งสถาบันอุดมศึกษา และถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในหลายประเทศทั่วโลก ในภาษาอังกฤษ ดอกเตอร์เป็นคำนำหน้าชื่อของผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก รวมถึงแพทย์และทันตแพทย์และสัตวแพทย์ในประเทศไทย คำนำหน้าชื่อนี้ใช้เฉพาะในความหมายของผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกเท่านั้น เพราะมีคำนำหน้าอื่นสำหรับแพทย์ ทันตแพทย์และสัตวแพทย์
ต้นกำเนิด

ตำแหน่งดอกเตอร์เกิดขึ้นครั้งแรกเพื่อเป็นใบอนุญาตสำหรับอาจารย์ผู้มีสิทธิ์สอนในมหาวิทยาลัยสมัยกลางในยุโรป คำ ๆ นี้มีรากศัพท์มาจากคริสตจักรยุคแรก โดยหมายถึงบรรดาอัครทูต ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร รวมถึงผู้มีอำนาจหน้าที่ในการสอนและตีความคัมภีร์ไบเบิล
ต่อมาการศึกษาเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งดอกเตอร์เป็นที่นิยมในเหล่าขุนนาง ถึงทุกวันนี้การใช้คำว่าดอกเตอร์ไม่จำกัดอยู่ที่ผู้สำเร็จการศึกษาในระดับดุษฎีบัณฑิตด้านวิชาเทววิทยาและผู้สำเร็จแพทยศาสตรบัณฑิตเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงผู้สำเร็จการศึกษาในระดับสูง (ปกติคือระดับปริญญาเอก) ในสาขาที่ตนเรียน
การใช้ในประเทศไทย

ในประเทศไทย "ดอกเตอร์" ไม่ได้รับการรับรองจากราชการ และราชบัณฑิตยสถานยังไม่ได้ให้ความหมาย "ดอกเตอร์" ไม่สามารถใช้ในทะเบียนราษฎร์และในหนังสือราชการ รวมถึง หนังสือราชกิจจานุเบกษาได้ ต่างจากตำแหน่งทางวิชาการ เช่น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ ที่ใช้ในหนังสือราชการได้ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 แต่ยังไม่ให้ใช้ในทะเบียนราษฎร อย่างไรก็ตาม มีการใช้ "ดอกเตอร์" และตัวย่อ ดร. เป็นคำนำหน้านามอย่างกว้างขวาง
คริสตจักร

คริสตจักรโรมันคาทอลิก เรียก Doctor of the Church ว่านักปราชญ์แห่งคริสตจักร ใช้เป็นสมัญญาของนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ที่มีความรู้ความสามารถโดดเด่น เช่น ทอมัส อไควนัส
คีตกวี

ระวังสับสนกับ นักแต่งเพลง
ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ใน ค.ศ. 1820
คีตกวี (อังกฤษ: composer; ละติน: compōnō, แปลตรงตัว 'ผู้ทำให้รวมกัน') เป็นคำศัพท์ทางดนตรีที่พบได้บ่อยครั้ง หมายถึง ผู้ประพันธ์ดนตรี มักจะใช้เรียกผู้ที่แต่งและเรียบเรียงดนตรีบางประเภท โดยเฉพาะ ดนตรีคลาสสิก โดยที่ผู้แต่งเพลงมักจะแต่งทั้งท่วงทำนองหลัก และแนวประสานทั้งหมด เพื่อให้นักดนตรีเป็นผู้นำบทเพลงนั้นไปบรรเลงอีกทอดหนึ่ง โดยนักดนตรีจะต้องบรรเลงทุกรายละเอียดที่คีตกวีได้กำหนดไว้อย่างเคร่งครัด
คำว่า คีตกวี ในภาษาไทยนี้ นิยมใช้เรียก ผู้ประพันธ์ดนตรีในแนวดนตรีคลาสสิกของตะวันตก โดยแปลมาจากคำว่า composer นั่นเอง อย่างไรก็ดี บางท่านอาจใช้คำว่า ดุริยกวี แต่ก็มีความหมายอย่างเดียวกัน สำหรับผู้ที่แต่งเพลงในแนวดนตรีอื่นๆ มักจะเรียกว่า นักแต่งเพลง หรือ ครูเพลง เท่านั้น
คีตกวี อาจไม่จำเป็นต้องประพันธ์ดนตรีลงในแผ่นกระดาษเพียงอย่างเดียว แต่อาจเป็นผู้บรรเลงบทประพันธ์นั้นเป็นครั้งแรก และในภายหลังมีผู้อื่นนำไปใช้บรรเลงตามก็ได้ชื่อว่า คีตกวีเช่นกัน
โดยทั่วไปเราจะรู้จัก คีตกวี ในฐานะที่เป็น นักแสดงดนตรี แม้ว่าหลายท่านจะมีผลงานการประพันธ์ดนตรี มากกว่าผลงานการบรรเลงก็ตาม เช่น เบโทเฟิน, โมซาร์ท, วากเนอร์ ฯลฯ
คีตกวีเอกของโลก

โยฮัน เซบัสทีอัน บัค (Johann Sebastian Bach)
ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน (Ludwig van Beethoven)
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท (Wolfgang Amadeus Mozart)
เฟรเดริก ฟร็องซัว ชอแป็ง (Frédéric François Chopin)
โรแบร์ท อเล็คซันเดอร์ ชูมัน (Robert Alexander Schumann)
ฟรันทซ์ เพเทอร์ ชูเบิร์ท (Franz Peter Schubert)
อันโตนีโอ วีวัลดี (Antonio Vivaldi)
ริชชาร์ท วากเนอร์ (Richard Wagner)
ปีเตอร์ ไชคอฟสกี (Peter Tchaikovsky)
โยฮัน ชเตราส์ บิดา (Johann Strauss father)
โยฮัน ชเตราส์ บุตร (Johann Strauss son)
โยฮันเนิส บรามส์ (Johannes Brahms)
จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล (Georg Friedrich Händel)
เอริก ซาตี (Erik Satie)
อิกอร์ สตราวินสกี้ (Igor Stravinsky)
แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ (Hector Berlioz)
ฌอร์ฌ บีแซ (Georges Bizet)
เบลา บาร์ต็อก (Béla Bartók)
คาร์ล เซอร์นี (Carl Czerny)
อันโตญีน ดโวฌาก (Antonín Dvořák)
โกลด เดอบูว์ซี (Claude Debussy)
โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ (Johann Friedrich Franz Burgmüller)
ชาร์ล กูโน (Charles Gounod)
ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ไฮเดิน (Franz Joseph Haydn)
ฟรันทซ์ ลิสท์ (Franz Liszt)
คาร์ล ออร์ฟ (Carl Orff)
ฌัก ออแฟนบัก (Jacques Offenbach)
จาโกโม ปุชชีนี (Giacomo Puccini)
ฟร็องซิส ปูแล็งก์ (Francis Poulenc)
จูเซปเป แวร์ดี (Giuseppe Verdi)
ดมีตรี ชอสตโกวิช (Dmitri Shostakovich)
กุสทัฟ มาเลอร์ (Gustav Mahler)
สก็อต จอปลิน (Scott Joplin)
อันโตนีโอ ซาลีเอรี (Antonio Salieri)
เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ (Sergei Rachmaninoff)
จอร์จ เกิร์ชวิน (George Gershwin)
ดูเพิ่ม

ดนตรีคลาสสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Composer societies ที่เว็บไซต์ Curlie
Composers ที่เว็บไซต์ Curlie
Composers and arrangers ที่เว็บไซต์ Curlie
| ด ค กดนตรี |
| --- | --- |
ประวัติ:  ดนตรีสมัยบาโรก  ดนตรีสมัยคลาสสิก  ดนตรีสมัยโรแมนติก  เพลงสมัยนิยม 
ทฤษฎี การประพันธ์:  แนวเพลง  คีตกวี 
การศึกษา:  มานุษยดนตรีวิทยา 
การผลิต:  นักดนตรี  การแสดง  วาทยกร  เนื้อเพลง  เพลง  ซิงเกิล  หน้าเอและหน้าบี  อีพี  คัฟเวอร์  รีมิกซ์  อัลบั้ม รวมเพลง  บันทึกการแสดงสด  สตูดิโอ  รีมิกซ์  ค่ายเพลง  โปรดิวเซอร์เพลง  แซมพลิง  เทคโนโลยีดนตรี 
รายชื่อ:  รายชื่อเครื่องดนตรี 
ดูเพิ่ม:  เครื่องดนตรี  เทศกาลดนตรี  ดนตรีบำบัด 
 หมวดหมู่  สถานีย่อย
บิเบลียเพาเพรุม

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระคัมภีร์คนยาก
ภาพสามตอนจากบลิเบีย เพาเพรุมที่เป็นภาพที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่: อีฟและงู,  การประกาศของเทพ และ ปาฏิหาริย์ของกิดเดียน
บลิเบีย เพาเพรุม (ละติน: Biblia pauperum ออกเสียง) “Biblia pauperum” แปลตรงตัวว่า “พระคัมภีร์สำหรับคนยากจน” คือคัมภีร์ไบเบิลประกอบภาพที่เริ่มสร้างกันในตอนปลายยุคกลาง การสร้างพระคัมภีร์ภาพก็เพื่อสร้างพระคัมภีร์ให้เป็นงานจักษุศิลป์ “บลิเบีย เพาเพรุม” แตกต่างจาก “พระคัมภีร์ประกอบภาพ” (illustrated Bible) ที่ภาพเป็นรองจากเนื้อหา แต่ “บลิเบีย เพาเพรุม” เป็นพระคัมภีร์ที่ภาพเป็นหัวใจหลัก โดยมีคำบรรยายประกอบเพียงเล็กน้อยหรือบางครั้งก็จะไม่มีคำบรรยายเลย คำพูดโดยตัวแบบในจุลจิตรกรรมหนังสือวิจิตรก็อาจจะเป็นคำพูดที่เขียนบนแถบม้วนที่ออกมาจากปากผู้พูด ที่คล้ายกับการเขียนการ์ตูนสมัยใหม่ ภาษาที่ใช้ก็จะเป็นภาษาท้องถิ่นแทนที่จะเป็นภาษาลาติน
ดูเพิ่ม

พระคัมภีร์คนยาก
ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต

บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแมคกิลล์สวมชุดครุยระดับปริญญาเอก
กลุ่มบัณฑิตที่ได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกับอาจารย์ของพวกเขา
ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ละติน: Philosophiae doctor, อังกฤษ: Doctor of Philosophy, อักษรย่อ ปร.ด., PhD, Ph.D. หรือ DPhil  ) คือปริญญาทางวิชาการสูงสุดที่ได้รับจากมหาวิทยาลัยในหลายประเทศ การได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตมาจากหลักสูตรที่มีความกว้างขวางของสาขาทางวิชาการ การได้มาซึ่งปรัชญาดุษฎีบัณฑิตมักจะเป็นที่ต้องการสำหรับอาชีพอาจารย์มหาวิทยาลัย นักวิจัย หรือนักวิทยาศาสตร์ในสาขาต่าง ๆ บุคคลที่ได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตอาจใช้คำนำหน้าว่าดอกเตอร์ (Doctor) หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "ดร." ("Dr" ) ในทางกฎหมายได้ หรือในประเทศที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษอาจใช้คำที่แตกต่างกันเช่น "Dr. phil." ในชื่อของพวกเขา และอาจใช้เป็นคำนำหลังชื่อเช่น "Ph.D.", "PhD" ขึ้นอยู่กับสถาบันที่ได้รับ
ข้อกำหนดในการได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละประเทศ สถาบัน และช่วงสมัย ตั้งแต่ปริญญาการวิจัยในระดับเริ่มต้นจนถึงปริญญาเอกขั้นสูง ในระหว่างการเรียนนักศึกษาจะถูกเรียกว่า นักศึกษาปริญญาเอก (doctoral student หรือ PhD student) นักศึกษาที่จบการเรียนการสอน การสอบประมวลความรู้และอยู่ในระหว่างการทำวิทยานิพนธ์หรือดุษฎีนิพนธ์ของตนบางครั้งจะถูกเรียกว่า ผู้มีสิทธิได้รับปริญญาเอก (doctoral candidate หรือ PhD candidate) (ดู All but dissertation) นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาในระดับนี้อาจได้รับปริญญา Candidate of Philosophy ในสถาบันบางแห่ง
ผู้มีสิทธิได้รับปริญญาเอกจะต้องเสนอโครงการ วิทยานิพนธ์ หรือดุษฎีนิพนธ์ซึ่งประกอบด้วยเนื้อหาที่เป็นจุดเริ่มต้นของการวิจัยทางวิชาการซึ่งเป็นหลักวิชาการที่มีคุณค่าต่อการเผยแพร่ในวารสารที่พิชญพิจารณ์แล้ว  ในหลายประเทศผู้มีสิทธิจะต้องสอบป้องกัน วิทยานิพนธ์นี้ก่อนที่จัดสรรผู้เชี่ยวชาญที่เป็นคณะกรรมการสอบที่ได้รับการแต่งตั้งจากมหาวิทยาลัย ในบางครั้งมหาวิทยาลัยจะมอบปริญญาเอกประเภทอื่น ๆ นอกเหนือจากปรัชญาดุษฎีบัณฑิต เช่น วิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต (วศ.ด.) สำหรับวิศวกร และศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ศษ.ด.) สำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษา ในปี 2005 สมาคมมหาวิทยาลัยยุโรปได้กำหนดหลักซาลซ์บูร์ก (Salzburg Principles) ถึงหลักพื้นฐานสิบประการสำหรับปริญญาขั้นที่สาม (ปริญญาเอก) ภายใต้กระบวนการโบโลญญา ตามมาด้วย หลักฟลอเรนซ์ (Florence Principles) ในปี 2016 ประกอบด้วยหลักพื้นฐานเจ็ดประการสำหรับปริญญาเอกในสาขาศิลปะที่กำหนดโดยสันนิบาตแห่งสถาบันศิลปะยุโรป ซึ่งได้รับการรับรองโดยสมาคมโรงเรียนสอนศิลปะยุโรป สมาคมโรงเรียนภาพยนตร์และโทรทัศน์นานาชาติ สมาคมมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยศิลปะ การออกแบบ และสื่อนานาชาติ และสมาคมเพื่อการวิจัยศิลปะ
ในบริบทของปรัชญาดุษฎีบัณฑิตและชื่อปริญญาอื่น ๆ ที่คล้ายกัน คำว่า "ปรัชญา" ไม่ได้หมายถึงสาขาหรือแขนงทางวิชาการของปรัชญาเพียงอย่างเดียว แต่ถูกนำมาใช้ในความหมายที่กว้างขึ้นตามความหมายดั้งเดิมในภาษากรีก คือ "ความรักในปัญญา" (love of wisdom) ซึ่งหมายถึงความใฝ่รู้ ส่วนใหญ่ในยุโรปทุกสาขา (ประวัติศาสตร์ ปรัชญา สังคมศาสตร์ คณิตศาสตร์ และปรัชญาธรรมชาติหรือวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ) รวมถึงเทววิทยา นิติศาสตร์ และแพทยศาสตร์ (ทั้งหลักสูตรวิชาชีพ อาชีวศึกษา และเทคนิค) เป็นที่รู้ตามธรรมเนียมว่าคือปรัชญา ในเยอรมนี และที่อื่น ๆ ในยุโรป คณะพื้นฐานทางศิลปศาสตร์เป็นที่รู้จักกันว่า "คณะปรัชญา"
บุคคลไม่พึงปรารถนา

ในการทูต บุคคลไม่พึงปรารถนา (ละติน: persona non grata (เอกพจน์) หรือ personae non gratae (พหูพจน์)) เป็นชาวต่างประเทศซึ่งต้องห้ามเข้าหรือพำนักในประเทศหนึ่ง ๆ ตามคำสั่งของรัฐบาลประเทศนั้น ถือเป็นรูปแบบที่ร้ายแรงที่สุดของการตำหนิโทษที่ประเทศใด ๆ จะสามารถนำมาใช้แก่เจ้าหน้าที่ทางทูตของต่างประเทศซึ่งได้รับความคุ้มกันทางทูตไม่ให้ถูกจับกุมคุมขังหรือดำเนินคดี
ข้อ 9 แห่งอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยความสัมพันธ์ทางทูต (Vienna Convention on Diplomatic Relations) ระบุว่า รัฐผู้รับ (รัฐที่เจ้าหน้าที่ทางทูตได้รับการส่งมา) จะประกาศให้เจ้าหน้าที่ทางทูตเป็นบุคคลไม่พึงปรารถนา "ณ เวลาใด ๆ และโดยไม่จำต้องอธิบายการตัดสินใจ" ก็ได้ และถ้ารัฐผู้ส่ง (รัฐที่ส่งเจ้าหน้าที่ทางทูตมา) ไม่เรียกตัวเจ้าหน้าที่ผู้นั้นกลับไป รัฐผู้รับจะประกาศไม่ยอมรับว่า เจ้าหน้าที่คนนั้นเป็นสมาชิกคณะผู้แทนทางทูตก็ได้
ดูเพิ่ม

การลบออกจากความทรงจำ (ละติน: damnatio memoriae)
นักบุญฟลอเรียน

| ฟลอเรียน |
| --- | --- |
“นักบุญฟลอเรียน” โดยฟรานเชสโค เดล คอสสา
เสียชีวิต: ราว ค.ศ. 304
นิกาย: นิกายโรมันคาทอลิก
วันฉลอง: 4 พฤษภาคม
สัญลักษณ์: ทหารโรมัน หรือ ทหาร, ถือกระป๋องน้ำ, เทน้ำราดไฟ, ขอให้ช่วยดับไฟ, ให้รอดจากน้ำท่วม และ จากการจมน้ำ
องค์อุปถัมภ์: โปแลนด์, ลินซ์ (ออสเตรีย), คนทำความสะอาดปล่องไฟ, นักดับเพลิง, คนทำสบู่
นักบุญฟลอเรียน (ละติน: Florianus, อังกฤษ: Saint Florian หรือ Florian von Lorch) เป็นนักบุญในคริสต์ศาสนา และ เป็นนักบุญผู้พิทักษ์อัปเปอร์ออสเตรียร่วมกับนักบุญลีโอโพลด์
ดูเพิ่ม

นักบุญ
แหล่งข้อมูลอื่น

Abbey of St. Florian, Linz, Austria. เก็บถาวร 2010-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Catholic Online article
The Cult of St. Florian (with primary sources)
St. Florian's Abbey in Austria.
Saint Florian, Patron Saint of FireFighters. เก็บถาวร 2008-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Saint Florian the patron saint of the fire service,
Saints of Suds.
ทรอมโบแองจิไอตีส ออบลิเทอแรนส์

| ทรอมโบแองจิไอตีส ออบลิเทอแรนส์ |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Buerger disease, Buerger's disease, Winiwarter-Buerger disease, presenile gangrene

ภาพฉายสีแสดงการอุดตันสมบูรณ์ที่หลอดเลือดฟีเมอร์ด้านขวา และสตโนซิสของหลอดดเลือดด้านซ้ายจากทรอมโบแองจิไอตีส ออบลิเทอแรนส์
สาขาวิชา: หทัยวิทยา, วิทยารูมาติก
ทรอมโบแองจิไอตีส ออบลิเทอแรนส์ (ละติน: Thromboangiitis obliterans) หรือ โรคเบอร์เกอร์ (อังกฤษ: Buerger disease; ออกเสียงอังกฤษ /ˈbɜːrɡər/; ออกเสียงเยอรมัน ภาษาเยอรมัน: [ˈbʏʁgɐ]) เป็นการอักเสบและทรอมโบซิสแบบดำเนินไปและเกิดขึ้นซ้ำของหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำขนาดกลางและเล็กของมือและเท้า มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับการใช้ผลิตภัณฑ์ใบยาสูบ โดยเฉพาะจากการสูบบุหรี่ รวมถึงบุหรี่ไร้ควัน
อ่านเพิ่ม

Aktoz T, Kaplan M, Yalcin O, Atakan IH, Inci O (December 2008). "Penile and scrotal involvement in Buerger's disease". Andrologia. 40 (6): 401–3. doi:10.1111/j.1439-0272.2008.00859.x. PMID 19032693. S2CID 33681507.
McBeth J (2011). Reporter. Forty Years Covering Asia. Singapore: Talisman Publishing. ISBN 9789810873646.
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: I73.1 ICD-9-CM: 443.1 OMIM: 211480 MeSH: D013919 DiseasesDB: 1762
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000172 eMedicine: med/253 Patient UK: ทรอมโบแองจิไอตีส ออบลิเทอแรนส์
แม่แบบ:Chorus
Arkkila, PE, (2006), Thromboangiitis obliterans (Buerger's disease), Orphanet Journal of Rare Diseases
นักบุญเซซีลีอา

| นักบุญเซซิเลีย |
| --- | --- |
“การขออนุญาตทำงานของคนต่างด้าว” โดยกวีโด เรนี (Guido Reni)  ค.ศ. 1616
พรหมจาร๊และมรณสักขี
เกิด: คริสต์ศตวรรษที่ 2 ในกรุงโรม ในประเทศอิตาลี
เสียชีวิต: ราว ค.ศ. 230 ที่ซิซิลี
นิกาย: โรมันคาทอลิก  ออร์ทอดอกซ์
วันฉลอง: 22 พฤศจิกายน
สัญลักษณ์: ขลุ่ย ออร์แกน ดอกกุหลาบ ไวโอลิน พิณ ฮาร์พซิคอร์ด การร้องเพลง
องค์อุปถัมภ์: ดนตรีศาสนา นักดนตรี กวี
นักบุญเซซีลีอา (ละติน: Sancta Caecilia) เป็นนักบุญและเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดราวคริสต์ศตวรรษที่ 2 ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และเสียชีวิตราว ค.ศ. 230ในซิซิลี นักบุญเซซีลีอาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักดนตรี และดนตรีศาสนาเพราะเชื่อกันว่าทรงขับเพลงสรรเสริญพระเจ้าขณะที่เสียชีวิต เซซีลีอาเป็นหนึ่งในเจ็ดนักบุญซึ่งไม่รวมพระแม่มารีย์ที่ได้รับการกล่าวนามใน “สารบบพิธีมิสซา”
เซซีลีอาเป็นลูกคนเดียวและเป็นสตรีที่มาจากสกุลดีของกรุงโรม เซซีลีอา วาเลเรียนัสสามี และไทเบอร์เทียสพี่ชายพลีชีพเพื่อศาสนาราวปี ค.ศ. 230 ในสมัยจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ เซเวรัส (Alexander Severus)
แต่การค้นคว้าของโจวันนี บัตติสตา เด รอสซี นักโบราณคดีชาวอิตาลี ดูเหมือนจะยืนยันคำกล่าวของเวนันติอุส ฟอร์ตูนาตัส (Venantius Fortunatus) บิชอปแห่งปัวตีเยในคริสต์ศตวรรที่  6 ที่กล่าวว่าเซซีลีอาเสียชีวิตในซิซิลีในสมัยจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส (Marcus Aurelius) ระหว่างปี ค.ศ. 176 ถึงปี ค.ศ. 180 ในกรุงโรมมีมหาวิหารซันตาเชชีเลียอินตรัสเตเวเร (Santa Cecilia in Trastevere) ที่สร้างเป็นอนุสรณ์แก่นักบุญเซซีลีอาในราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 และได้รับการสร้างใหม่อย่างใหญ่โตโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปัสกัลที่ 1 ราวปี ค.ศ. 820 และอีกครั้งหนึ่งโดยพระคาร์ดินัลเปาโล เอมีลีโอ สฟอนดราตี (Paolo Emilio Sfondrati) ในปี ค.ศ. 1599
การพลีชีพของนักบุญเซซีลีอาเชื่อกันว่าเกิดขึ้นหลังจากการพลีชีพของสามีและพี่ชายโดยนายพลโรมันเทอซิอัส อัลมาชิอัส ก่อนที่จะถูกจับเซซีลีอาก็เตรียมบ้านช่องให้เป็นคริสต์ศาสนสถาน เมื่อจับได้แล้วทหารก็พยายามฆ่านักบุญเซซีลีอาโดยการต้มทั้งเป็นแต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นก็พยายามตัดหัวแต่เมื่อพยายามสามครั้งก็ยังไม่สำเร็จ หลังจากครั้งที่สามเซซิเลียก็อยู่ต่อมาอีกสามวันจึงเสียชีวิต ในสามวันก่อนที่จะเสียชีวิตเซซีลีอาก็ลืมตาขึ้นมาดูญาติพี่น้องและเพื่อนที่มาชุมนุมกันรอบ ๆ แล้วก็ปิดตาแล้วหลังจากนั้นก็ไม่ได้เปิดอีกจนเสียชีวิต ศีรษะของนักบุญเซซีลีอาได้รับการเก็บรักษาไว้เป็นเรลิกที่มหาวิหารตอร์เชลโล
ดูเพิ่ม

เซนต์
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
ผู้รับโอนไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน

ผู้รับโอนไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน (ละติน: Nemo dat qui non habet, "บุคคลย่อมไม่อาจให้ในสิ่งที่ตนไม่มี") บางครั้งเรียกว่า Nemo dat rule เป็นภาษิตภาษาละตินทางกฎหมายที่สามารถใช้เป็นหลักในการตัดสินคดีความในกระบวนการยุติธรรม สุภาษิตนี้มีความหมายว่า การซื้อกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินจากผู้ซึ่งไม่ได้มีสิทธิครอบครองทรัพย์สินนั้นทำไม่ได้ และหากมีผู้ที่ซื้อไปก็ไม่ได้มีกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินอันนั้นเช่นกัน กฎตรงนี้ทำให้ผู้ที่จะซื้อไม่สามารถทราบได้ว่า ผู้ที่จะขายมีกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นโดยสุจริต (bona fide) หรือไม่ ตัวอย่างกรณีศึกษาในประเทศไทยเช่น กรรมสิทธิ์ที่ดินของมูลนิธิสวนแก้ว เป็นต้น