stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถนนอิสรภาพ

| ถนนอิสรภาพ |
| --- | --- |
ถนนอิสรภาพบริเวณแยกลาดหญ้า
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 4.18 กิโลเมตร (2.60 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
จาก: ถนนลาดหญ้า ในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
 :   ถนนท่าดินแดง ในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร  ถนนประชาธิปก ในเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร  ถนนวังเดิม ในเขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร  ซอยอิสรภาพ 39 / ซอยอิสรภาพ 44 ในเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร  ถนนพรานนก / ถนนวังหลัง ในเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร 
ถึง: ถนนรถไฟ / ถนนสุทธาวาส ในเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
ถนนอิสรภาพ (อักษรโรมัน: Thanon Itsaraphap) เป็นถนนสำคัญสายหนึ่งทางฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร
ลักษณะ

ถนนอิสรภาพมีลักษณะเป็นถนนขนาด 4 ช่องทางจราจร ไม่มีเกาะกลาง เขตถนนกว้าง 21–23.50 เมตร ระยะทางยาวประมาณ 4.18 กิโลเมตร เริ่มต้นจากสามเหลี่ยมลาดหญ้าซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนลาดหญ้าและถนนท่าดินแดงในพื้นที่เขตคลองสาน มุ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนประชาธิปกและผ่านแนวคลองวัดน้อยที่ทางแยกบ้านแขก เข้าพื้นที่เขตธนบุรี ผ่านแนวคลองสมเด็จเจ้าพระยา ข้ามสะพานเจริญพาศน์ (คลองบางกอกใหญ่) และเข้าพื้นที่เขตบางกอกใหญ่ ตัดกับถนนวังเดิมที่ทางแยกโพธิ์สามต้น ผ่านแนวคลองวัดอรุณ ข้ามคลองมอญและเข้าพื้นที่เขตบางกอกน้อย เมื่อผ่านกองบัญชาการกองทัพเรือจึงเริ่มโค้งขึ้นไปทางทิศเหนือ ตัดกับซอยอิสรภาพ 39 (วัดดงมูลเหล็ก) และซอยอิสรภาพ 44 (แสงศึกษา) ที่ทางแยกวัดดงมูลเหล็ก ตัดกับถนนพรานนกและถนนวังหลังที่ทางแยกพรานนก ไปสิ้นสุดที่ทางแยกบ้านเนินซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนรถไฟและถนนสุทธาวาส
ประวัติ

ถนนอิสรภาพเป็น "ถนนสายที่ 3" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร พ.ศ. 2473 ได้กำหนดแนวเส้นทางถนนสายที่ 3 ไว้ตั้งแต่ถนนสายที่ 2 (ปัจจุบันคือถนนอรุณอมรินทร์) ที่วัดอมรินทราราม ไปทางทิศตะวันตก เลี้ยวลงมาทางทิศใต้ ซ้อนทับแนวถนนที่มีอยู่แล้วตั้งแต่บริเวณใต้วัดลครทำจนถึงสะพานเจริญพาศน์ จากนั้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านถนนสายที่ 1 ที่จัตุรัส (ปัจจุบันคือถนนประชาธิปกและทางแยกบ้านแขก) ไปบรรจบถนนสายที่ 4 (ปัจจุบันคือถนนลาดหญ้า)
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงตั้งชื่อถนนสายต่าง ๆ ในโครงการดังกล่าวถวาย สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงแบ่งถนนสายที่ 3 ออกเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกตั้งแต่วัดอมรินทรารามถึงโค้งบ้านเนินค่ายหลวง ทรงตั้งชื่อถวายว่า "ถนนปากพิง" เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงมหาชัยเมื่อปี พ.ศ. 2328 คราวที่สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอนุรักษ์เทเวศร์ ทรงนำกองทัพไทยตีกองทัพพม่าแตกที่ปากพิง ริมแม่น้ำน่าน อย่างไรก็ตาม ชื่อถนนปากพิงไม่มีการนำมาใช้จริง โดยถนนช่วงดังกล่าวน่าจะเป็นถนนสายเดียวกับถนนรถไฟในปัจจุบัน ส่วนช่วงที่ 2 ตั้งแต่โค้งบ้านเนินค่ายหลวงถึงถนนสายที่ 4 ทรงเสนอชื่อ "ถนนเจ้ากรุงธน" และ "ถนนธนราช" เพื่อเป็นการแสดงว่าราชวงศ์จักรีนับถือสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชวินิจฉัยแล้วได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนช่วงนี้ว่า ถนนเจ้ากรุงธน
อย่างไรก็ตาม ถนนเจ้ากรุงธนเพิ่งมาสร้างเสร็จตลอดทั้งสายในสมัยหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ซึ่งสภาพบ้านเมืองได้เปลี่ยนแปลงไปจากแต่ก่อน ประกอบกับทางราชการมีโครงการจัดสร้างพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ณ กลางวงเวียนใหญ่ และได้เปลี่ยนชื่อ (โครงการ) ถนนประชาธิปกตัดใหม่เป็น "ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน" เพื่อให้เกี่ยวเนื่องกับพระบรมราชานุสาวรีย์ ทำให้ชื่อถนนเจ้ากรุงธนมีความหมายพ้องกับชื่อถนนดังกล่าว ทางราชการจึงเห็นสมควรให้เปลี่ยนชื่อถนนเจ้ากรุงธนเป็น ถนนอิสรภาพ เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชผู้ทรงกอบกู้อิสรภาพของชาติไทยและทรงสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี และเพื่อเป็นอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์แก่ชนรุ่นหลัง โดยทำพิธีเปิดถนนสายนี้พร้อมกับถนนพรานนก (เปลี่ยนชื่อมาจากถนนวังหลัง) เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2482 ภายหลังได้มีการตัดถนนระยะสั้น ๆ ต่อจากโค้งบ้านเนินค่ายหลวงไปถึงบริเวณทางรถไฟสายใต้
ทางแยกสำคัญ

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ลาดหญ้า–บ้านเนิน (ถนนอิสรภาพ)
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | แยกลาดหญ้า | เชื่อมต่อจาก:  ถนนลาดหญ้า | เชื่อมต่อจาก:  ถนนลาดหญ้า |  |
| กรุงเทพมหานคร |  |  | ถนนท่าดินแดง ไปถนนลาดหญ้า  | ถนนท่าดินแดง ไปท่าดินแดง |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกบ้านแขก | ถนนประชาธิปก ไปวงเวียนใหญ่  | ถนนประชาธิปก ไปสะพานพระปกเกล้า |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | สะพานเจริญพาศน์ ข้ามคลองบางกอกใหญ่ | สะพานเจริญพาศน์ ข้ามคลองบางกอกใหญ่ | สะพานเจริญพาศน์ ข้ามคลองบางกอกใหญ่ | สะพานเจริญพาศน์ ข้ามคลองบางกอกใหญ่ |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกโพธิ์สามต้น | ไม่มี  | ถนนวังเดิม ไปถนนอรุณอมรินทร์ |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | สะพาน ข้ามคลองมอญ | สะพาน ข้ามคลองมอญ | สะพาน ข้ามคลองมอญ | สะพาน ข้ามคลองมอญ |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกวัดดงมูลเหล็ก | ซอยอิสรภาพ 39 ไปถนนจรัญสนิทวงศ์  | ซอยอิสรภาพ 44 ไปถนนอรุณอมรินทร์ |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกพรานนก | ถนนพรานนก ไปถนนกาญจนาภิเษก  | ถนนวังหลัง ไปศิริราช |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกบ้านเนิน | เชื่อมต่อจาก: ถนนรถไฟ จากศิริราช, สถานีธนบุรี | เชื่อมต่อจาก: ถนนรถไฟ จากศิริราช, สถานีธนบุรี |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกบ้านเนิน | ตรงไป: ถนนสุทธาวาส ไปถนนจรัญสนิทวงศ์ | ตรงไป: ถนนสุทธาวาส ไปถนนจรัญสนิทวงศ์ |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
สถานที่สำคัญ

กองบัญชาการกองทัพเรือ พื้นที่วังนันทอุทยาน
ฐานทัพเรือกรุงเทพ
มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
สถานีอิสรภาพ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  กองนโยบายและแผนงาน. สำนักผังเมือง. กรุงเทพมหานคร. รายงานการศึกษา เรื่อง โครงข่ายถนนและทางพิเศษในเขตกรุงเทพมหานคร. [ม.ป.ท.], 2551.
↑  แนวถนนช่วงดังกล่าวปรากฏอยู่ในแผนที่กรุงเทพฯ ตอนใน ฉบับปี พ.ศ. 2453 ซึ่งเป็นช่วงรอยต่อระหว่างรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว; กรมแผนที่ทหาร. กองบัญชาการทหารสูงสุด. แผนที่กรุงเทพฯ พ.ศ. 2431-2474 = Maps of Bangkok, A.D. 1888-1931. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: กรมแผนที่ทหาร, 2542.
↑  ปัจจุบันบริเวณปากพิงอยู่ในท้องที่ตำบลงิ้วงามและตำบลวังน้ำคู้ ทางตอนใต้ของอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
↑  พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ระบุว่าถนนปากพิงคือ "แนวถนนอิสรภาพส่วนที่หักเลี้ยวตัดตรงไปถึงวัดอมรินทราราม กรุงเทพมหานคร"; กนกวลี ชูชัยยะ. พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 187.
1 2  กนกวลี ชูชัยยะ. พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 56.
1 2  สำนักงานปกครองและทะเบียน. สำนักปลัดกรุงเทพมหานคร. "โปรแกรมจัดทำข้อมูลถนน ตรอก ซอย วงเวียน ทางแยก คลอง สะพาน และสถานที่สำคัญในเขตกรุงเทพมหานคร." [โปรแกรมประยุกต์]. [ม.ป.ป.]. สืบค้น 20 สิงหาคม 2559.
ถนนอิสรภาพ
วัดป่าวังน้ำเย็น (จังหวัดมหาสารคาม)

ระวังสับสนกับ วัดพุทธวนาราม (จังหวัดมหาสารคาม)
| วัดป่าวังน้ำเย็น |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: หมู่ที่ 2  ตำบลขามเฒ่าพัฒนา อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าวังน้ำเย็น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุตินิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 2 ในตำบลขามเฒ่าพัฒนา อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม
วัดป่าวังน้ำเย็นตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ นายสุข ฟองฤทธิ์ ภายในวัดมีรูปปั้นเหมือนหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ)

| --- | --- |
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน
หน้าปกของไลต์โนเวล ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
ようこそ実力至上主義の教室へ (Yōkoso Jitsuryoku Shijō Shugi no Kyōshitsu e)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Classroom of the Elite
แนว: จิตวิทยาระทึกขวัญ
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: โชโงะ คินุงาสะ
วาดภาพโดย: โทโมเสะ ชุนซาคุ
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: MF Bunko J
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 – 25 กันยายน พ.ศ. 2562
จำนวนเล่ม:  11 + 3 เรื่องสั้น    11 + 3 เรื่องสั้น
มังงะ
เขียนโดย: โชโงะ คินูงาซะ
วาดภาพโดย: ยูยุ อิจิโนะ
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: คอมิกอไลฟ์รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 27 มกราคม พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  12     12
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เซจิ คิชิ ฮิโรยูกิ ฮาชิโมโตะ โยชิฮิโตะ นิโชจิ (ฤดูกาลที่ 2–ปัจจุบัน)
อำนวยการสร้างโดย: โช ทานากะ มาซาฮิโตะ อิเกโมโตะ อาชิตาเตะ ฮารูตากะ อายะ อีซูกะ ฮิเดโอะ อิโต เมโกะ สึรูตะ ยูตะ คาชิวาบาระ มิตสึฮิโระ โองาตะ
เขียนบทโดย: อาโออิ อากาชิโระ  (ฤดูกาลที่ 1) ฮายาโตะ คาซาโนะ  (ฤดูกาลที่ 2–ปัจจุบัน)
ดนตรีโดย: เรียว ทากาฮาชิ  (ฤดูกาลที่ 1) มาซารุ โยโกซามะ  (ฤดูกาลที่ 2–ปัจจุบัน) คานะ ฮาชิงูจิ  (ฤดูกาลที่ 2–ปัจจุบัน)
สตูดิโอ: Lerche
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: AT-X, โตเกียวเอ็มเอกซ์, TV Aichi, KBS, Sun TV, TVQ, BS11
ฉาย:  12 กรกฎาคม พ.ศ. 2560  – ปัจจุบัน
ตอน: 38
ไลต์โนเวล
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน ปี 2
เขียนโดย: โชโงะ คินูงาซะ
วาดภาพโดย: ชุนซากุ โทโมเซะ
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: MF Bunko J
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 24 มกราคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  11 + 2 เรื่องสั้น    9 + 1 เรื่องสั้น
มังงะ
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน ปี 2
เขียนโดย: โชโงะ คินูงาซะ
วาดภาพโดย: ชิอะ ซาซาเนะ
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: คอมิกอไลฟ์รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  3    3
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน (ญี่ปุ่น: ようこそ実力至上主義の教室へ; โรมาจิ: Yōkoso Jitsuryoku Shijō Shugi no Kyōshitsu e) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยโชโงะ คินุงาสะ และวาดภาพประกอบโดยโทโมเสะ ชุนซาคุ เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ MF Bunko J ของเมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 ถึงกันยายน พ.ศ. 2562 โดยมีภาคต่อคือ ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน ปี 2 (ようこそ実力至上主義の教室へ 2年生編, Yōkoso Jitsuryoku Shijōshugi no Kyōshitsu e Ninensei-hen) เริ่มตีพิมพ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยยูยุ อิจิโนะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอไลฟ์รายเดือนของเมเดียแฟกทอรีเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2559 มังงะที่ดัดแปลงจากไลต์โนเวลภาคต่อซึ่งวาดภาพโดยชิอะ ซาซาเนะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารฉบับเดียวกันในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเลอร์เชอ ออกอากาศฤดูกาลแรกในปี พ.ศ. 2560 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 และฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2567 โดยมีการประกาศสร้างฤดูกาลที่ 4 แล้ว
เรื่องย่อ

ดูเพิ่ม: รายชื่อตัวละครในขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน
รัฐบาลญี่ปุ่นได้จัดตั้งโรงเรียนส่งเสริมการศึกษาระดับสูงแห่งกรุงโตเกียวขึ้น ซึ่งอุทิศตนเพื่อสั่งสอนและส่งเสริมคนรุ่นที่จะสนับสนุนประเทศในอนาคต นักเรียนจะได้รับอิสระในระดับสูงเพื่อเลียนแบบชีวิตจริงอย่างใกล้ชิด
เรื่องราวเป็นไปตามมุมมองของอายาโนะโคจิ คิโยทากะ เด็กชายที่เงียบสงบและถ่อมตัว ที่ไม่เก่งในการผูกมิตรและอยากจะรักษาระยะห่าง แต่มีสติปัญญาที่ไม่มีใครเทียบได้และความสามารถทางกายภาพที่น่าทึ่ง เขาเป็นนักเรียนของห้อง D ซึ่งเป็นที่ที่โรงเรียนทิ้งนักเรียนที่ด้อยกว่าซึ่งถูกมองว่า "บกพร่อง" อย่างกว้างขวาง หลังจากพบกับ โฮริคิตะ ซูซุเนะ และ คุชิดะ คิเคียว นักเรียนอีกสองคนในชั้นเรียนของเขา สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนไป และเขาเริ่มมีส่วนร่วมในเรื่องต่าง ๆ มากมาย และความคิดของเขาเกี่ยวกับชีวิตในโรงเรียนมัธยมปลายในอุดมคติก็เริ่มกระจัดกระจาย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล เก็บถาวร 2022-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวลปี 2 เก็บถาวร 2022-06-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ เก็บถาวร 2021-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
บีทีเอส (กลุ่มนักร้อง)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บีทีเอส
บีทีเอส (เกาหลี: 방탄소년단; อาร์อาร์: Bangtan Sonyeondan; หรือ บังทันบอยส์ Bangtan Boys) เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ ที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 2010 และเปิดตัวใน ค.ศ. 2013 สังกัดบิกฮิตเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนเจ็ดคนคือ จิน, ชูกา, เจ-โฮป, อาร์เอ็ม, จีมิน, วี และจ็องกุก สมาชิกของวงร่วมเขียนและร่วมผลิตตามตัวตนของพวกเขา โดยดั้งเดิมเป็นวงฮิปฮอป แนวเพลงของพวกเขาค่อย ๆ พัฒนาให้เข้ากับแนวเพลงหลากหลายแนว เนื้อเพลงมักพูดถึงสุขภาพทางจิต, ปัญหาของวัยเยาว์–นักเรียนและการก้าวผ่านวัย, ความสูญเสีย, การเดินทางสู่การรักตนเอง และการแยกอยู่ตัวคนเดียว (individualism) ผลงานพวกของเขายังอ้างอิงถึงวรรณกรรม, ปรัชญา, แนวคิดทางจิตวิทยา รวมถึงเนื้อเรื่องเกี่ยวกับจักรวาลคู่ขนานอยู่บ่อยครั้ง
รางวัลและความสำเร็จ

เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2019 บีทีเอสกลายเป็นวงเคป็อปวงแรกที่ยังคงอยู่ใน บิลบอร์ด 200 ตลอดทั้งปี อัลบั้ม "Love Yourself: Answer" กลับเข้ามาในชาร์ตอัลบั้มหลักของบิลบอร์ดในวันจันทร์ที่ 4 พฤศจิกายน (ลำดับที่ 165) และในเดือนพฤศจิกายน 2019 ยังคงอยู่ในชาร์ตเป็นเวลา 52 สัปดาห์ติดต่อกัน ทำให้เป็นอัลบั้มเคป็อปอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวในปัจจุบันที่สามารถทำได้ ในเดือนตุลาคมปี 2020 บีทีเอสติดอันดับ Artist 100 ของบิลบอร์ด เป็นสัปดาห์ที่ 11 ติดต่อกัน โดยขยายสถิติของพวกเขาเป็นสัปดาห์ที่ติดต่อกันมากที่สุดอันดับหนึ่ง ในชาร์ตเพลงดูโอและกลุ่ม
สมาชิก

จิน (진) – นักร้อง
ชูกา (슈가) – แร็ปเปอร์
เจ-โฮป (제이홉) – แร็ปเปอร์
อาร์เอ็ม – หัวหน้าวง แร็ปเปอร์
จีมิน (지민) – นักร้อง
วี (뷔) – นักร้องนำ
จ็องกุก (정국) – นักร้องนำ
ผลงานเพลง

| --- | --- |
 สตูดิโออัลบั้มภาษาเกาหลี Dark & Wild (2014)  WingsWings (2016)  Love Yourself: Tear (2018)  Map of the Soul: 7 (2020)  Be (2020):  สตูดิโออัลบั้มภาษาญี่ปุ่น Wake Up (2014)  Youth (2016)  Face Yourself (2018)  Map of the Soul: 7 – The Journey (2020)
ทัวร์

The Red Bullet Tour (2014–2015)
Wake Up: Open Your Eyes Japan Tour (2015)
The Most Beautiful Moment in Life On Stage Tour (2015–2016)
The Wings Tour (2017)
Love Yourself World Tour (2018–2019)
Map of the Soul Tour (TBA)
ผลงานการแสดง

ดูเพิ่ม: ผลงานวิดีโอของบีทีเอส
ผลงานการแสดง > นิทรรศการ

| ปี | ชื่อ | ประเทศ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | "Butterfly Dream: BTS Open Media Exhibition" | เกาหลีใต้ |  |
| 2018 | "BTS Exhibition: 24/7=Serendipity (Five, Always)" | เกาหลีใต้ |  |
| 2019 | "BTS Exhibition: 24/7=Serendipity (Five, Always)" | จีน |  |
| 2019 | "BTS Exhibition: 24/7=Serendipity (Five, Always)" | สหรัฐ |  |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชือ | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2018 | Burn the Stage: The Movie | พวกเขาเอง |  |
| 2019 | Love Yourself in Seoul | พวกเขาเอง |  |
| 2019 | Bring the Soul: The Movie | พวกเขาเอง |  |
| 2020 | Break the Silence: The Movie | พวกเขาเอง |  |
ผลงานการแสดง > โทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | เครือข่าย | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Rookie King: Channel Bangtan | SBS MTV | บีทีเอส-รายการเรียลลิตีโชว์ 8 ตอน |  |
| 2014 | BTS China Job | YinYueTai | บีทีเอส-รายการเรียลลิตีโชว์ 3 ตอน |  |
| 2014 | American Hustle Life | เอ็มเน็ต | บีทีเอส-รายการเรียลลิตีโชว์ 8 ตอน |  |
| 2014 | BTS GO! | Mnet America | บีทีเอส-รายการเรียลลิตีโชว์ ตอน 7 |  |
| 2018 | Run BTS! | เอ็มเน็ต | 8 ตอน |  |
| 2019 | Run BTS! | JTBC, JTBC2 |  |  |
| 2020 | In The SOOP BTS Ver. | JTBC | บีทีเอส-รายการเรียลลิตีโชว์ 8 ตอน |  |
ผลงานการแสดง > ออนไลน์โชว์

| ปี | ชื่อ | เครือข่าย | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | BTS Bokbulbok | วีไลฟ์ | 5 ตอน |  |
| 2015–2017 | BTS GAYO | วีไลฟ์ | 15 ตอน |  |
| 2015–ปัจจุบัน | Run BTS! | วีไลฟ์ | 3 ฤดูกาล |  |
| 2016–ปัจจุบัน | BTS: Bon Voyage | วีไลฟ์, Weverse | 4 ฤดูกาล ๆ ล่ะ 8 ตอน |  |
| 2018 | Burn the Stage | ยูทูบ พรีเมียม | สารคดีเรื่อง BTS' Wings tour, 8 ตอน |  |
| 2019 | Bring the Soul: Docu-series | Weverse | สารคดีเรื่อง BTS' Love Yourself tour, 6 ตอน |  |
| 2020 | Learn Korean With BTS | Weverse | 30 ตอน |  |
| 2020 | Break the Silence: Docu-Series | Weverse | สารคดีเรื่อง BTS' Love Yourself tour และ Speak Yourself tour, 7 ตอน |  |
| 2020 | In The SOOP BTS Ver. | Weverse | บีทีเอส-รายการเรียลลิตีโชว์ 8 ตอน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  เกาหลี 
ศิลปิน:  รางวัลแกรมมี  มิวสิกเบรนซ์
เทศบาลเมืองวิเชียรบุรี

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอวิเชียรบุรี
| เทศบาลเมืองวิเชียรบุรี |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
คำขวัญ: รำโจ๋งพื้นบ้าน ศาลสมเด็จพระนเรศวรรวมใจ งามล้ำพระนอนองค์ใหญ่ ลือเลื่องทั่วไทยไก่ย่างวิเชียรบุรี
ทม.วิเชียรบุรีที่ตั้งของเทศบาลเมืองวิเชียรบุรี
พิกัด: 15°39′27.7″N 101°07′30.4″E﻿ / ﻿15.657694°N 101.125111°E﻿ / 15.657694; 101.125111
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบูรณ์
อำเภอ: วิเชียรบุรี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: วัฒนพงษ์ เกิดพูล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 26.54 ตร.กม. (10.25 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 22,827 คน
 • ความหนาแน่น: 860.10 คน/ตร.กม. (2,227.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04670501
เว็บไซต์: www.wichainburee.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วิเชียรบุรี เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ มีพื้นที่ 26.54 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบล คือ ตำบลท่าโรง และตำบลสระประดู่ มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 22,827 คน เป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดเพชรบูรณ์
ประวัติ

วิเชียรบุรี เป็นชุมชนเก่าแก่ร่วมสมัยกับเมืองศรีเทพ สันนิษฐานว่าเป็นเมืองลูกหรือเมืองท่าของเมืองศรีเทพ เนื่องจากอยู่ชิดกับแม่น้ำป่าสัก ต่อเนื่องยาวนานมาจนถึงสมัย สมเด็จพระนเรศวรมหาราช มีความสำคัญคือเป็นเมืองของขุนพลเอกคู่ใจสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระศรีถมอรัตน์ หรือ พระยาศรีไสยณรงค์ จากคำบอกเล่าปากต่อปากของคนเฒ่าคนแก่ที่เล่าต่อ ๆ กันมาว่า สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเมื่อครั้งเป็นพระมหาอุปราชา เสด็จปราบเขมรที่เมืองไชยบาดาลเสร็จแล้ว จึงเสด็จมายั้งทัพที่บริเวณหน้าสถานีตำรวจภูธรวิเชียรบุรีในปัจจจุบัน เพื่อเยี่ยมเยียนราษฎรเมืองศรีเทพในขณะนั้น จนถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองวิเชียรบุรีจึงถูกยุบลงเป็นอำเภอวิเชียรบุรี เป็นอำเภอที่อยู่ในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์
แต่เดิมเป็นสุขาภิบาลวิเชียรบุรี ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรือง การจัดตั้งสุขาภิบาลวิเชียรบุรี ลงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2499 เปลี่ยนฐานะเป็นเทศบาลตำบลวิเชียรบุรี ตามราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลวิเชียรบุรี เป็นเทศบาลเมืองวิเชียรบุรี ตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ จดหมู่ที่ 8 ตำบลท่าโรง (องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง)
ทิศใต้ จดหมู่ที่ 5 ตำบลท่าโรง และตำบลสระประดู่ (ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง และองค์การบริหารส่วนตำบลสระประดู่)
ทิศตะวันออก จดหมู่ที่ 17 ตำบลท่าโรงและตำบลน้ำร้อน (ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง และองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำร้อน)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลสระประดู่
ภูมิศาสตร์ > ลักษณะภูมิประเทศ

เทศบาลเมืองวิเชียรบุรีอยู่ห่างจากถนนสระบุรี–หล่มสัก หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 เป็นระยะทาง 7 กิโลเมตรมีลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มเป็นส่วนใหญ่ และยังมีแม่น้ำป่าสักไหลผ่าน ซึ่งเหมาะแก่การเพาะปลูกพืชทุกชนิด
ภูมิศาสตร์ > ลักษณะภูมิอากาศ

ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไปของเทศบาล เมืองวิเชียรบุรี มี ลักษณะภูมิอากาศ แบบมรสุม เมืองร้อน เนื่องจากได้รับอิทธิพลของมรสุม ตะวันออกเฉียงเหนือจากอ่าว ไทยและทะเลจีนใต้ และมรสุมตะวันตกเฉียงใต้จากมรสุมอินเดีย ทำให้มี 3 ฤดูกาล คือ
ฤดูร้อน ตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาพันธ์ไป ถึงเดือนพฤษภาคม
ฤดูฝน ตั้งแต่ ปลายเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม
ฤดูหนาว ตั้งแต่เดือน พฤศจิกายนถึง เดือนมกราคมของทุกปี
ประชากร

ในปี พ.ศ. 2560 เทศบาลเมืองวิเชียรบุรี มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 22,827 คน ประกอบด้วย ชาย 10,893 คน คิดเป็นร้อยละ 47.72 และหญิง 11,934 คน คิดเป็นร้อยละ 52.28 มีจำนวนครัวเรือน 8,339 ครัวเรือน มีความหนาแน่นเฉลี่ย 860.10 คนต่อตารางกิโลเมตร
วรรณา สวัสดิ์ศรี

นักเขียนชาวไทย
วรรณา สวัสดิ์ศรี (เกิดใน พ.ศ. 2486) เป็นนักเขียนชาวไทยที่แต่งภายใต้นามปากกา ศรีดาวเรือง โดยเป็นลูกสาวของพนักงานรถไฟกับคนค้าในตลาดที่จังหวัดพิษณุโลก มีชื่อเกิดว่า วรรณา ทรรปนานนท์ เธอเรียนไม่จบเพราะปัญหาเศรษฐกิจของครอบครัว และไปทำงานที่กรุงเทพตอนอายุ 12 ขวบ ในช่วง พ.ศ. 2516 ถึง 2519 เธอแต่งเรื่องสั้นหลายเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของคนจนและผู้ที่ไม่ได้รับสิทธิพิเศษในสังคมไทย เรื่องราวของเธอกลายเป็นบทบาทสำคัญในการพัฒนาแนววรรณกรรมเพื่อชีวิตของไทย ใน พ.ศ. 2526 ชุดสะสมเหล่าถูกเผยแพร่ภายใต้ชื่อ แก้วหยดเดียว เรื่องต่อมาที่เธอได้แต่งในนามศรีดาวเรืองได้แก่ มัทรี (2530) และ แม่สาลู (2536) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาทางเพศ ผลงานของเธอถูกแปลไปเป็นภาษาอังกฤษ, ฝรั่งเศส, เยอรมัน, เดนมาร์ก, โปรตุเกส และญี่ปุ่น
เธอแต่งงานกับสุชาติ สวัสดิ์ศรี บรรณาธิการ นักเขียน และศิลปินคนสำคัญของไทย
จงกล ไกรฤกษ์

| จงกล ไกรฤกษ์ |
| --- | --- |


รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง
ดำรงตำแหน่ง 16 มีนาคม – 16 กันยายน พ.ศ. 2500
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 กันยายน พ.ศ. 2444
เสียชีวิต: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2511 (66 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2489–2511)
คู่สมรส: สำนึง ไกรฤกษ์

ร้อยโท จงกล ไกรฤกษ์ (30 กันยายน พ.ศ. 2444 – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2511) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 2 ในปี พ.ศ. 2500 อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก 3 สมัย
ประวัติ

ร.ท.จงกล เป็นบุตรของขุนเสาวรักษ์บรรณาคม (ชิด ไกรฤกษ์) จบโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปี 2465 และสอบได้เป็นอันดับ 2 ของโรงเรียนเสนาธิการทหาร เขาสมรสกับนางสำนึง ไกรฤกษ์ (สกุลเดิม อมาตยกุล) มีบุตรคือ โกศล ไกรฤกษ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และเป็นปู่ของจุติ ไกรฤกษ์
จงกล เริ่มชีวิตราชการทหารที่จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาได้ย้ายมารับตำแหน่งเสนาธิการ มณฑลทหารบกจังหวัดพิษณุโลก (กองทัพที่ 3) เขาเป็นนายทหารประจำพระองค์ของ พลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช อดีตเสนาบดีกลาโหม ในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2476 ที่ได้นำทหารจากหัวเมืองหลายจังหวัด รวมทั้ง ร.ท.จงกล ไกรฤกษ์ ที่ยกกำลังจากพิษณุโลกเข้ายึดพื้นที่ดอนเมือง แต่การเจรจากับ "คณะราษฎร" ไม่เป็นผล เกิดการปะทะกัน และคณะกู้บ้านเมืองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ อันเป็นที่มาของ "กบฏบวรเดช" ทำให้เขาถูกจำคุกนาน 11 ปี ทั้งที่เรือนจำบางขวาง และที่เกาะตะรุเตา
หลังจากพ้นโทษกลับมา ร.ท.จงกล ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก จากนั้นก็ได้รับเลือกอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ซึ่งในครั้งนี้สมัครในนามพรรคเสรีมนังคศิลา และ ร.ท.จงกล ได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 2 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 8 ระหว่างวันที่ 16 มีนาคม - 16 กันยายน พ.ศ. 2500
ร้อยโท จงกล ไกรฤกษ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2511 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2500 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
ดาริน กรสกุล

| ดาริน กรสกุล |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ประภาพรรณ บำรุงไทย
เกิด: 14 ธันวาคม พ.ศ. 2508 (58 ปี) โรงพยาบาลพุทธชินราช จังหวัดพิษณุโลก
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ นางาม
ปีที่แสดง: พ.ศ.2532-2539
ผลงานเด่น: แวววลี - กลกาลแห่งความรัก (2532)
ดาริน กรสกุล (ชื่อเล่น น้อย) เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักแสดง นางแบบ มีภาพลักษณ์เป็นดาราเซ็กซี่
ดาริน กรสกุล เกิดที่โรงพยาบาลพุทธชินราช จังหวัดพิษณุโลก มีชื่อจริงว่า ประภาพรรณ บำรุงไทย เป็นบุตรคนที่ 3 จากบรรดาบุตรทั้ง 4 คนของลัดดาและส่วน บำรุงไทย มีพี่น้องร่วมบิดาและมารดา 3 คน ได้แก่ หน่อง รังสรรค์, หน่อย นวรัตน์ และเกรียงไกร บำรุงไทย บิดาของเธอได้ถูกรถไฟชนเสียชีวิตตั้งแต่ดารินอายุ 2 ปี
ดารินจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่จังหวัดระยอง สำเร็จการศึกษาระดับชั้น ปวช. ที่เซนต์จอห์นและไทยโปลีเทคนิค หลังเรียนจบเป็นนางแบบในสังกัดของสมชาย นิลวรรณ กระทั่งเข้าประกวดเวทีนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2530ปีเดียวกับชุติมา นัยนาซึ่งเป็นนางสาวไทยปีนั้น ได้ตำแหน่งรองนางสาวไทยอันดับ 4 และเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดมิสอินเตอร์เนชันแนล 1987 ที่ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น ไม่ผ่านเข้ารอบใดๆหลังเสร็จสิ้นสัญญากับทางกองประกวดได้พบกับทรนง ศรีเชื้อ ผู้กำกับภาพยนตร์ ทรนงตัดสินใจเลือกคุณน้อยเป็นนักแสดงนำ กลกามแห่งความรัก ภาพยนตร์เรื่องอื้อฉาวที่แตกต่างจากภาพลักษณ์รองนางสาวไทย เพราะเป็นบทในลักษณะโป๊เปลือย หลังจากเรื่องนี้ได้เปลี่ยนชื่อในวงการบันเทิงจากที่เคยใช้ชื่อประภาพรรณ บำรุงไทย มาเป็น "ดาริน กรสกุล" ภายหลังยังได้ถ่ายปฏิทินแม่โขง เมื่อปี พ.ศ. 2533
เธอได้มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง มาม่าซัง, ตัญหาพระจันทร์, สวรรค์ 7 ชั้น, สัตว์เลือดเย็น, ชะตาคน, อสูรกาย ฯลฯ และนอกจากยังเคยรับบทเป็นแม่นาคพระโขนงในภาพยนตร์เรื่อง แม่นาคพระโขนง ฉบับภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2537 อีกด้วย โดยในครั้งนี้เธอได้ร่วมแสดงกับพระเอกรอน บรรจงสร้าง ทางด้านละครโทรทัศน์แสดงละครเป็นครั้งแรกกับละครแนวดรามา เรื่อง สุดถนนบนทางเปลี่ยว ทางช่อง 3 ออกฉายช่วงต้นปี พ.ศ. 2534 ต่อจากละครดังเรื่อง รอยมาร อีกทั้งเธอยังมีผลงานละครเรื่อง รักร้อน ทางช่อง 9 และ นาฏกกรมอำลา ทางช่อง 3 หลังจากนั้นเริ่มหายไปจากวงการ มีผลงานในระยะหลังอย่าง เรือนมยุรา ฉบับภาพยนตร์ฉายโรงช่วงปี พ.ศ. 2539 ถึง 2540
ผลงานภาพยนตร์

กลกามแห่งความรัก (2532)
มันลุกขึ้นมาอ้อน (2533)
ตัณหาพระจันทร์ (2533)
ดอกฟ้าในมือมาร (2533)
สัตว์เลือดเย็น (2533)
ชะตาคน (2533)
สวรรค์ชั้น 7 (2533)
มาม่าซัง (2533)
ซี้แบบผีผี (2534)
อสูรกาย (2534)
เลือดเข้าตา (2534)
แม่นาคพระโขนง (2537) คู่กับ รอน บรรจงสร้าง
สามสาวตะวันเพลิง (2539)
เรือนมยุรา (2540)
ผลงานละครโทรทัศน์

ไทรโศก (2534) ช่อง 7 *ไม่ได้ฉาย*
สุดถนนบนทางเปลี่ยว (2534) ช่อง 3
รักร้อน (2534) ช่อง 9
บ้านเล็ก (2535) ช่อง 3
นาฏกรรมอำลา (2534) ช่อง 3
เพื่อนรัก (2536) ช่อง 3
เพื่อนกำลังสาม (2536) ช่อง 3
ไปไม่ถึงดวงดาว (2537) ช่อง 9