stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แชมเปนพรอเบลมส์

Error เพลงโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
| "แชมเปนพรอเบลมส์"> เพลงโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์.จากอัลบั้มเอฟเวอร์มอร์ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 11 ธันวาคม ค.ศ. 2020 (2020-12-11)
ความยาว: 4:04
ค่ายเพลง: รีพับลิก
ผู้ประพันธ์เพลง:  เทย์เลอร์ สวิฟต์  วิลเลียม บาวเวอรี 
โปรดิวเซอร์:  เทย์เลอร์ สวิฟต์  แอรอน เดสเนอร์ 

วิดีโอเนื้อเพลง
"แชมเปนพรอเบลมส์" ที่ยูทูบ
 
"แชมเปนพรอเบลมส์" (อังกฤษ: Champagne Problems) เป็นเพลงของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่เก้า เอฟเวอร์มอร์ (2020) เธอประพันธ์เพลงนี้ร่วมกับโจ ออลวิน ซึ่งได้รับเครดิตภายใต้นามแฝงวิลเลียม บาวเวอรี และผลิตร่วมกับแอรอน เดสเนอร์ "แชมเปนพรอเบลมส์" เป็นเพลงโลไฟที่ขับเคลื่อนโดยเปียโน อุม-ปะ และริฟฟ์กีตาร์ เพลงนี้ถือเป็นเพลงเซนติเมนทอลบัลลาดที่ประพันธ์ขึ้นจากมุมมองของแฟนสาวผู้มีปัญหาซึ่งปฏิเสธข้อเสนอการแต่งงานที่จริงจังของคนรักของเธอ เนื่องจากเธอไม่พร้อม แสดงให้เห็นถึงผู้บรรยายที่รับผิดชอบต่อการเลิกราและไว้ทุกข์ให้กับความสัมพันธ์ที่จางหายไป
"แชมเปนพรอเบลมส์" ได้รับการยกย่องด้านพรรณนาถึงความอกหักและสุขภาพจิต เพลงนี้ติดอันดับสูงสุดที่ 25 ในชาร์ตออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ มาเลเซีย นิวซีแลนด์ สิงคโปร์ สหราชอาณาจักร สหรัฐ และบิลบอร์ดโกลบอล 200 เพลงนี้รวมอยู่รายการเพลงในคอนเสิร์ตทัวร์ครั้งที่ 6 ดิเอราส์ทัวร์ (2023)
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Canada (Music Canada) | Gold | 40,000 |
| United Kingdom (BPI) | Silver | 200,000 |
 ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
แซนดี ชอว์

| แซนดี ชอว์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Sandra Ann Goodrich
เกิด:  (1947-02-26) 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 (77 ปี) Dagenham, England
แนวเพลง: ป็อป
อาชีพ: นักร้อง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 1964–2013
ค่ายเพลง: Pye Records Reprise Records (U.S.) Palace Records Polydor Records Virgin Records EMI Records

เว็บไซต์: Official website
แซนดี ชอว์ (อังกฤษ: Sandie Shaw) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 เป็นนักร้องเพลงป็อปชาวอังกฤษ ที่ถือเป็นนักร้องหญิงชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1960 ในปี ค.ศ. 1967 เธอเป็นศิลปินสหราชอาณาจักรคนแรกที่ชนะเลิศการแข่งขันยูโรวิชัน จากเพลง "Puppet on a String"  เธอได้รับการขนานนามว่า เป็น "เจ้าหญิงเพลงป็อปเท้าเปล่าแห่งคริสต์ทศวรรษ 1960"
แซนดีเอโก

แซนดีเอโก (อังกฤษ: San Diego) เป็นเมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่ที่บริเวณชายฝั่งแปซิฟิก ตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย ติดกับเส้นเขตแดนระหว่างสหรัฐอเมริกากับเม็กซิโก และห่างจากลอสแอนเจลิสไปทางใต้ประมาณ 190 กิโลเมตร
แซนดีเอโกเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของรัฐแคลิฟอร์เนีย และอันดับที่ 8 ในสหรัฐอเมริกา มีประชากรโดยประมาณ 1,394,928 คนในปี 2015 เมืองชายฝั่งนี้ตั้งอยู่ในซานดิเอโกเคาน์ตี ซึ่งอยู่ใกล้กับจุดศูนย์กลางทางเศรษฐกิจอย่างเมืองลาฮอยอา (La Jolla) และ คาร์ลสแบด (Carlsbad) จากการสำรวจของฟอร์บ เมืองซานดิเอโกนี้ก็อยู่อันดับ 5 ในเมืองที่รวยที่สุดในสหรัฐ อุตสาหกรรมหลักของซานดิเอโกคือ สิ่งทำมือ, การทหาร และการท่องเที่ยว
แชมเปียนชิปเมเนเจอร์ 3

| แชมเปียนชิปเมเนเจอร์ 3 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: สปอตส์อินเตอร์แอกทีฟ
ผู้จัดจำหน่าย: เอโดส
ออกแบบ: พอล คอลลีเออร์, โอลิเวอร์ คอลลีเออร์
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่าย: 26 มีนาคม ค.ศ. 1999
แนว: กีฬา
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่นผลัดกันในอุปกรณ์เดียวกัน, หลายผู้เล่นในเครือข่าย
แชมเปียนชิปเมเนเจอร์ 3 (อังกฤษ: Championship Manager 3) เป็นเกมในซีรีส์แชมเปียนชิปเมเนเจอร์ของเกมคอมพิวเตอร์จัดการฟุตบอล ซึ่งเป็นเกมแรกในยุคสมัยที่สามของซีรีส์ เกมดังกล่าวได้รับการพัฒนาโดยบริษัทสปอตส์อินเตอร์แอกทีฟ และวางจำหน่ายเฉพาะสำหรับพีซีในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1999
รูปแบบการเล่น

แชมเปียนชิปเมเนเจอร์ 3 มีอินเทอร์เฟซผู้ใช้และระบบเมนูใหม่ โดยส่วนใหญ่จะใช้แถบเมนูแนวตั้งทางด้านซ้ายของหน้าจอ เช่นเดียวกับแถบเมนูแนวนอนแบบดั้งเดิมที่ด้านบนและด้านล่างของหน้าจอ นอกจากระบบเมนูใหม่แล้ว รูปภาพพื้นหลังที่มีความละเอียดสูงอีกมากก็ได้รับการเพิ่มเข้ามา ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับหน้าจอใดก็ตามที่ผู้เล่นกำลังดูอยู่
เกมนี้มีการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ จำนวนมากในรูปแบบการเล่น รวมถึงระบบจับคู่ที่ได้รับการปรับปรุง, ตารางการฝึกที่ปรับแต่งได้, การแข่งชิงถ้วยจากทั่วโลก, ระบบแทกติกที่เจาะลึกยิ่งขึ้น, ตัวสำรองและทีมเยาวชนที่สมจริง ตลอดจนการสอดแนมผู้เล่นที่ได้รับการปรับปรุง ส่วนการเพิ่มใหม่ที่สำคัญอย่างหนึ่งคือความสามารถในการเล่นเกมแบบหลายผู้เล่นผ่านแลน (LAN) ทำให้มีผู้คนมากถึง 16 คนสามารถแข่งกันเองใน 'โลก' ของเกมเดียวกันได้ โดยสามารถใช้ตัวเลือกนี้เพื่อเล่นผ่านอินเทอร์เน็ตได้เช่นกัน ตลอดจนโหมดหลายผู้เล่นผลัดกันในอุปกรณ์เดียวกันยังได้ขยายเพื่อให้สามารถรองรับผู้เล่นได้ถึง 16 คนในเครื่องเดียวกัน
ฐานข้อมูลของนักฟุตบอลและสตาฟเพิ่มขึ้นเป็น 25,000 คนสำหรับเวอร์ชันนี้ โดยเพิ่มความลึกซึ้งและความสมจริงของเกมอีกครั้ง เนื่องจากฐานข้อมูลผู้เล่นที่เพิ่มขึ้นและการประมวลผลจำนวนมากที่เกมจำเป็นต้องทำ จึงใช้การออกแบบ 'หลายอย่างพร้อมกัน' โดยวิธีนี้ทำให้คอมพิวเตอร์สามารถประมวลผลข้อมูลในเบื้องหลังได้ ในขณะที่ยังคงให้ผู้เล่นทำสิ่งต่าง ๆ เช่น ท่องไปรอบ ๆ เกม, ค้นหาผู้เล่น, เปลี่ยนกลยุทธ์ เป็นต้น
จำนวนลีกที่สามารถเล่นได้เพิ่มขึ้นในภาคนี้จนถึงรวมระบบลีกของสิบห้าประเทศที่สามารถเลือกได้ นับเป็นครั้งแรกของลีกที่สามารถเล่นได้นอกยุโรป
การตอบรับ

แชมเปียนชิปเมเนเจอร์ 3 ได้รับการวิจารณ์โดยทั่วไปในเชิงบวก และได้รับการจัดอันดับที่สูงกว่า 85 เปอร์เซ็นต์อย่างสม่ำเสมอ นิตยสารพีซี โซน ให้คะแนนเกมสูงสุด (93 เปอร์เซ็นต์) โดยยกย่องความลึกของฐานข้อมูล และความสะดวกในการใช้ แม้ว่าจะทำงานช้าเด่นชัดในฮาร์ดแวร์รุ่นเก่าก็ตาม
อนึ่ง เกมดังกล่าวได้รับความนิยมในสหราชอาณาจักร โดยมียอดขายที่ 170,000 ชุด
แช็ด เมอร์เรย์

| แช็ด เมอร์เรย์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1981-08-24) 24 สิงหาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี) นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: โซเฟีย บุช (2005–2006)   ซาราห์ ลอเมร์ (2015-ปัจจุบัน)
บุตร: 3 คน
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ นักเขียน
ปีที่แสดง: 1999–ปัจจุบัน
แช็ด ไมเคิล เมอร์เรย์ (อังกฤษ: Chad Michael Murray เกิด 24 สิงหาคม ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน อดีตนายแบบและทีนไอดอล เขายังเป็นนายแบบที่ต่อต้านยาเสพติดเพื่อเด็กและเยาวชนด้วย
ประวัติ

แช็ด เมอร์เรย์เกิดที่นครนิวยอร์ก มีพี่น้องรวมทั้งหมด 6 คน แม่ของเขาเสียไปตั้งแต่ตอนอายุ 10 ขวบ จึงอยู่กับพ่อ เมอร์เรย์ช่วยงานพ่อตั้งแต่อายุ 10 ขวบ รับจ๊อบเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์ เป็นพนักงานขายโดนัทจบการศึกษาจากคลาเรนซ์ ไฮสคูล นครนิวยอร์ก สมัยเรียนไฮสคูลเขาเป็นเด็กเงียบ ๆ พออายุ 15 ปีก็เป็นนักกีฬาอเมริกันฟุตบอล ตำแหน่งพันเตอร์ จนวันหนึ่งประสบอุบัติเหตุจากการเล่นกีฬา ต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล นางพยาบาลเห็นความหล่อเหลาจึงยุให้ไปเป็นนายแบบ นับเป็นจุดแรกที่ทำให้เขาเริ่มสนใจเข้าวงการบันเทิง เมื่อเมอร์เรย์ชนะการประกวดนายแบบขณะที่เรียนไฮสคูล ไปร่วมเดินแบบที่เมืองออร์แลนโด และได้พบกับจอน ซิมมอนส์ จากลอสแอนเจลิส ซึ่งปัจจุบันคือผู้จัดการส่วนตัว ได้ผลักดันให้เขาเข้าสู่วงการบันเทิง
จากนั้นก้าวสู่วงการจอแก้ว เป็นนักแสดงรับเชิญ จากซีรีส์เรื่อง Diagnosis Murder ในปี 2000 ส่วนเรื่องที่ทำให้เขาเริ่มเป็นที่รู้จักคือซีรีส์แนวสืบสวนสอบสวน เรื่อง CSI: Crime Scene Investigation ปี 2003 และยังมีผลงาน อาทิ Home of the Brave ภาพยนตร์แนวดราม่า ปี 2006 House of Wax แนวสยองขวัญปี 2005 A Cinderella Story ปี 2004 Freaky Friday ปี 2003 งานซีรีส์ ได้แก่ One Tree Hill ปี 2004 The Lone Ranger Luke และ Dawson"s Creek และ Aftermath ปี 2001 Gilmore Girls และ Undressed ปี 2000
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานกับโซเฟีย บุช ในปี 2005 แต่หย่าขาดกันแล้ว จากนั้นช่วงปลายปีเดียวกันก็หมั้นกับเคนซี่ ดาลตัน และประกาศเลิกรากันช่วงปลายปี 2006
เท็นเยียส์ไทม์

"เท็นเยียส์ไทม์" (อังกฤษ: Ten Years Time) คือเพลงของแกเบรียล นักร้องหญิงชาวอังกฤษ แต่งโดย แกเบรียล และ โจนาธาน ชอร์ตเทน เพื่อบรรจุลงอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สี่ที่ชื่อว่า เพลย์ทูวิน ( พ.ศ. 2547) เป็นซิงเกิลที่สองและสุดท้ายจากอัลบั้ม และเป็นซิงเกิลที่พลาดจากท้อป 40 ของชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร โดยทำได้เพียงอันดับที่ 43 และอยู่ในท้อป 75 ได้เพียงสัปดาห์เดียวเท่านั้น
โรเบิร์ต โอคอนนอร์ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวไอริช ได้นำเพลง "เท็นเยียส์ไทม์" ของแกเบรียล มาขับร้องใหม่ลงในอัลบั้ม Distance และบรรจุลงในแผ่นซิงเกิล "Spend the Night" ออกจำหน่ายเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในสหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Ten Years Time" (7" Version) | 3:44 |
| 2. | "Baby, I Believe" | 3:56 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Ten Years Time" (7" Version) | 3:44 |
| 2. | "Baby, I Believe" | 3:56 |
| 3. | "Ten Years Time" (MaUVe Classic Vocal Mix) | 7:48 |
| 4. | "Ten Years Time" (Video) | 3:52 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Ten Years Time" (7" Version) | 3:44 |
| 2. | "Ten Years Time" (MaUVe Radio Edit) | 3:41 |
| 3. | "Ten Years Time" (MaUVe Classic Vocal Mix) | 7:48 |
| 4. | "Ten Years Time" (MaUVe Classic Vocal Instrumental) | 7:48 |
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2547) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ยูเคซิงเกิลส์ (OCC): 43
แหล่งข้อมูลอื่น

"เนื้อเพลง Ten Years Time". AZLyrics.
| ด ค กแกเบรียล |
| --- | --- |
อัลบั้มสตูดิโอ:  ไฟนด์ยัวร์เวย์  แกเบรียล  ไรส์  เพลย์ทูวิน  ออลเวส์  อันเดอร์มายสกิน  ดูอิทอะเกน  อะเพลสอินยัวร์ฮาร์ต 
อัลบั้มรวมเพลง:  ไรส์อันเดอร์กราวน์  ดรีมส์แคนคัมทรู, เกรเทสฮิตส์ ชุดที่ 1  นาวแอนด์ออลเวส์: ทเวนตี้เยียส์ออฟดรีมมิง 
ซิงเกิล:  "ดรีมส์"  "โกอิงโนแวร์"  "ไอวิช"  "บีคอสออฟยู"  "กิฟมีอะลิตเทิลมอร์ไทม์"  "ฟอร์เก็ตอะเบาต์เดอะเวิลด์"  "อิฟยูเรียลลีแคร์ด"  "อิฟยูเอเวอร์"  "วอล์กออนบาย"  "ซันไชน์"  "ไรส์"  "เว็นอะวูแมน"  "ชูดไอสเตย์"  "เอาต์ออฟรีช"  "โดนต์นีดเดอะซันทูไชน์ (ทูเมกมีสไมล์)"  "สเตย์เดอะเซม"  "เท็นเยียส์ไทม์"  "ยูยูสด์ทูเลิฟมี"  "วาย"  "เอเวอรีลิตเทิลเทียร์ดรอป"  "เซย์กู๊ดบาย"  "โชว์มี"  "ไชน์"  "อันเดอร์มายสกิน"  "เอเวอรีสเต็ป"  "สต๊อปไรต์นาว"  "แคนต์เฮอรีเลิฟ"  "อะเพลสอินยัวร์ฮาร์ต"  "ซอร์รี" 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  รายชื่อผลงานเพลงของแกเบรียล
เทโรพอด

| เทโรพอด ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่:  ยุคไทรแอสซิกตอนปลาย–ปัจจุบัน, 231> 4–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ความหลากหลายทางสัณฐานวิทยาและระบบนิเวศของเทโรพอด

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: Theropoda Marsh, 1881

Subgroups
 †Daemonosaurus?  †Eodromaeus?  †Guaibasaurus?  †Nhandumirim?  †Tawa  †Velocipes?  †Erythrovenator  Neotheropoda †Liliensternus  †Tachiraptor  †Zupaysaurus  †Shuangbaisaurus  †Coelophysoidea  †Dilophosauridae  Averostra †Ceratosauria  Tetanurae
เทโรพอด (อังกฤษ: theropod, ออกเสียง: /ˈθɛrəpɒd/) เป็นไดโนเสาร์พวกซอริสเซียน(สะโพกกิ้งก่า) เทโรพอดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือสไปโนซอรัส ที่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกา และเล็กที่สุดคือไมโครแรปเตอร์ ที่พบในประเทศจีน นอกจากนี้เทโรพอดยังเป็นไดโนเสาร์พวกที่เก่าแก่ที่สุดในโลกด้วย โดยพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดคืออีโอแร็พเตอร์ ที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ เมื่อ 229 ล้านปีก่อน เทโรพอดชนิดแรกที่ค้นพบคือเมกะโลซอรัส โดยพวกเทอราพอดนี้มีญาติคือซอโรพอด เทโรพอดส่วนใหญ่จะเป็นไดโนเสาร์กินเนื้อ แต่ก็มีพันธุ์ที่เป็นไดโนเสาร์กินพืชอย่างเทอริสิโนซอรัส เทโรพอดมีชีวิตอยู่เมื่อ 229-65 ล้านปีก่อน มีพันธุ์ที่มีชื่อเสียงหลายพันธุ์เช่นไทรันโนซอรัส อัลโลซอรัส ไจกาโนโทซอรัส คาร์โนทอรัส หรือสไปโนซอรัส
อาหาร

เทโรพอดส่วนใหญ่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยดูจากลักษณะฟันของพวกมันที่มีฟันคมขอบเป็นหยักสำหรับตัดเนื้อและบางตัวมีหลักฐานพฤติกรรมกินสัตว์อื่น ตัวอย่างเช่นฟอสซิลของคอมซอกนาทัส พบตุ๊กแกในท้องของมัน และตัวอย่างพบหลักฐานฟอสซิล เวโลซีแรปเตอร์ ต่อสู้ โปรโตเซอราทอปส์ด้วย
เทโรพอดไม่กินเนื้อพบได้ในเทอริสิโนซอรัส โดยภายแรกได้ถูกจัดอยู่ในสกุลโปรเซอโรพอด แต่ได้ถูกพิสูจน์โดยผู้เชี่ยวชาญ เทโรพอด ว่า เทอริสิโนซอรัส เป็นเทโรพอดที่กินพืชเป็นอาหาร จากการศึกษาโครงสร้างกระดูก ฟัน และลักษณะมือที่เหมือนกับเทโรพอดจำพวกโคลูซอเรีย เรียกว่าลักษณะมือแบบ มานิราปโตรา มือมีลักษณะยาว นิ้วมือมี 3 นิ้ว
ขนาด

เทโรพอดส่วนใหญ่มีขนาดใหญ่ประมาณ 8-13 เมตร โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาด 17 เมตร และชนิดที่เล็กที่สุดมีขนาดเพียงเท่าไก่งวง โดยเดิมเราเชื่อกันว่าเทโรพอดเป็นไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ แต่เมื่อมีการค้นพบคอมซอกนาทัส ทำให้เรารู้กันว่ามีขนาดเล็กด้วย โดยทั่วไปเทโรพอดยุคแรกจะตัวเล็กและจะค่อยๆวิวัฒนาการ จนกลายเป็นเทโรพอดขนาดใหญ่ เทโรพอดยุคแรกเริ่มจะมีหัวเล็กเมื่อเทียบกับลำตัว แต่เทโรพอดยุคปลายจะมีหัวใหญ่และมีแขนสั้นยาวไทรันโนซอรัส หรือ คาร์โนทอรัส ซึ่ง 2 ชนิดนี้อยู่ในยุคครีเทเชียส เทโรพอดขนาดใหญ่ได้แก่สไปโนซอรัส ไทรันโนซอรัส ทาร์โบซอรัส อัลโลซอรัส ส่วนขนาดเล็กจะมีคอมซอกนาทัส เวโลซีแรปเตอร์ ไมโครแรปเตอร์
สมุดภาพ

มอโนโลโฟซอรัส
ไมโครแรปเตอร์
อัลโลซอรัส
แหล่งข้อมูลอื่น

เกี่ยวกับไดโนเสาร์ เก็บถาวร 2006-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
| ด ค กไดโนเสาร์สายพันธุ์ต่าง ๆ |
| --- | --- |
ไดโนเสาร์พันธุ์กินพืช: ดิปโพลโดคัส ·  อากัสทีเนีย ·  ไทรเซราทอปส์ ·  คามาราซอรัส  ·  สไตราโคซอรัส ·  สเตโกซอรัส ·  แพคิเซอฟาโลซอรัส ·  อิกัวโนดอน ·  เคนโทรซอรัส  ·  โซนิโดซอรัส ·  ไมอาซอร่า ·  ไซคาเนีย ·  พาราซอโรโลฟัส ·  แองไคโลซอรัส ·  พาราลิไททัน ·  ไททันโนซอรัส ·  ซอโรโพไซดอน ·  แบรกคิโอซอรัส · อาร์เจนติโนซอรัส ·  อียิปต์โตซอรัส ·  บาโรซอรัส ·  อลาโมซอรัส ·  มาเมนซีซอรัส ·  ซัลตาซอรัส ·  อะแพทโตซอรัส ·  ยีราฟฟาไททัน ·  อมาร์กาซอรัส ·  เอ๋อเหมยซอรัส ·  ชูโนซอรัส ·  แมนยาโรซอรัส ·  ยูโรปาซอรัส ·  พาตาโกไททัน ·  ซุปเปอร์ซอรัส ·  แอมพิโคเลียส ·  ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน ·  สยามโมดอน ·  ราชสีมาซอรัส ·  ฟูกูอิไททัน ·  ฟูกูอิซอรัส ·  ตังหวายโยซอรัส ·  แกลลิไมมัส ·  เลโซโทซอรัส ·  โคเรียเซอราทอปส์ ·  โปรโตเซอราทอปส์ ·  เอ็ดมอนโตซอรัส
ไดโนเสาร์พันธุ์กินเนื้อ: ไทแรนโนซอรัส ·  อัลโลซอรัส ·  วิลอซิแรปเตอร์ ·  สไปโนซอรัส ·  เมก้าแร็ปเตอร์ ·  เดสเพลโตซอรัส ·  ทอร์วอซอรัส ·  ทาร์โบซอรัส ·  อีโอแรปเตอร์ · ไจกาโนโทซอรัส ·  มาพูซอรัส ·  อโครแคนโตซอรัส ·  ยูทาห์แรปเตอร์ ·  ยูแนนลาเกีย ·  เมกะโลซอรัส บักแลนดี ·  เทอริสิโนซอรัส ·  ไดโนนีคัส ·  โอวิแรปเตอร์ ·  เซอราโตซอรัส ·  ซีโลไฟซิส ·  คอมซอกนาทัส ·  ออร์นิโทไมมัส ·  เอบิลิซอรัส ·  ซินทาซัส ·  สยามโมไทรันนัส ·  กินรีไมมัส ·  สยามโมซอรัส ·  คาร์คาโรดอนโทซอรัส ·  ไครโอโลโฟซอรัส ·  นีโอเวนีเตอร์ ·  ทรูโอดอน ·  หย่งชวนโนซอรัส ·  มอโนโลโฟซอรัส ·  ไซน์แรปเตอร์ ·  ซอโรเพกาแนกซ์ ·  อิริอาเตอร์ ·  อิเรียเทียนัส ·  ซิโนไทรันนัส ·  ซูโคไมมัส ·  แบรีออนิกซ์ ·  เฮอร์รีราซอรัส ·  คาร์โนทอรัส ·  ไดโลโฟซอรัส ·  ดาโกต้าแรปเตอร์ ·  ฟูกูอิแรปเตอร์ ·  ฟูกูอิเวเนเตอร์ ·  อิกทิโอเวเนเตอร์ ·  สยามแรปเตอร์ ·  แอลเบอร์โตซอรัส
ภาพแสดงขนาดของเทโรพอดขนาดใหญ่
แซกซอลขาว

| แซกซอลขาว |
| --- | --- |

Haloxylon persicum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Amaranthaceae
วงศ์ย่อย:: Salsoloideae
สกุล:: Haloxylon
สปีชีส์:: H.  persicum
ชื่อทวินาม
Haloxylon persicum 

แซกซอลขาว (อังกฤษ: white saxaul; ชื่อวิทยาศาสตร์: Haloxylon persicum) เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กในวงศ์ Amaranthaceae แพร่กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันตกตั้งแต่อิสราเอล จอร์แดน อียิปต์ คาบสมุทรไซนาย อิรักตอนใต้ ซาอุดีอาระเบีย อิหร่าน โอมาน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อัฟกานิสถาน และปากีสถาน ไปจนถึงเอเชียกลาง ได้แก่ คีร์กีซสถาน เติร์กเมนิสถาน และซินเจียงในจีน ชอบขึ้นในทรายที่มีผลึกหินยิปซัม ตันมีกิ่งก้านขรุขระ เปลือกสีน้ำตาล ไม่มีใบ โดยใบลดรูปเป็นกุ่งที่อวบน้ำ พบในภูเขาทราย ทะเลทราย
การใช้ประโยชน์

ระบบรากของแซกซอลขาวมีประโยชน์ในการยึดเกาะดินทราย เนื้อไม้แข็งและหนักใช้ในงานช่างไม้ ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ดี ในภาษาอาหรับเรียกว่า ghada และมักได้รับการอ้างถึงในบทกวี
แซช เคิร์กฮอร์น

| Zach Kirkhorn |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1984/1985 (อายุ 39–40 ปี)
ศิษย์เก่า: University of Pennsylvania Harvard University
อาชีพ: Chief Financial Officer (CFO)
มีชื่อเสียงจาก: Tesla, Inc.
แซช เคิร์กฮอร์น (อังกฤษ: Zach Kirkhorn) (เกิดปี 1984/1985) เป็นผู้บริหารการเงินที่ทำงานในอุตสาหกรรมการผลิตยานยนต์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 เขาดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินของ Tesla, Inc.
การศึกษา

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง 2549 เคิร์กฮอร์นศึกษาทั้งเศรษฐศาสตร์ที่ The Wharton School และวิศวกรรมเครื่องกลและกลศาสตร์ประยุกต์ที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Jerome Fisher ในการจัดการและเทคโนโลยี ในปี พ.ศ. 2556 เขาได้รับปริญญาโทบริหารธุรกิจจาก Harvard Business School
เทียม โชควัฒนา

| เทียม โชควัฒนา ท> ม., ต.ช. |
| --- | --- |

เกิด: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2459
เสียชีวิต: 29 มิถุนายน พ.ศ. 2534 (75 ปี)
สัญชาติ: ไทย
ชื่ออื่น: เฮงเทียม แซ่ลี้
อาชีพ: ผู้ก่อตั้งบริษัท บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน)
ดร.เทียม โชควัฒนา ผู้ก่อตั้งและวางรากฐานกิจการในเครือสหพัฒน์ ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องอุปโภคและบริโภคที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ภายใต้ชื่อการค้า 
บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: SAHA PATHANAPIBUL PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:SPC)
ประวัติ

เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2459 ปีมังกร (นับตามปฏิทินจีน) ชื่อเดิมคือ เฮงเทียม แซ่ลี้ เป็นบุตรคนที่ 3 จากจำนวนทั้งสิ้น 8 คน ของนายฮกเปี้ยว แซ่ลี้ และ นางสอน แซ่ลี้ บิดาเป็นชาว จีนโพ้นทะเลมาจากตำบลเตี๋ยชู้เลี้ยว อำเภอโผวเล้ง ในภูมิภาคแต้จิ๋ว ส่วนมารดานั้นเป็นลูกจีนซึ่งเกิดในเมืองไทย สมรสเมื่อตอนอายุ 17 ปี กับ นางสายพิณ โชควัฒนา มีบุตร-ธิดา ด้วยกันทั้งสิ้น 8 คน เป็นชาย 6 คน หญิง 2 คน
คือ คุณบุญเอก คุณบุญปกรณ์ คุณบุณยสิทธิ คุณศิริยล คุณศิรินา คุณณรงค์ คุณบุญชัย  คุณบุญเกียรติ โชควัฒนา
เริ่มการศึกษา ครั้งแรกที่โรงเรียนเผยอิง ถนนทรงวาด จนกระทั่งอายุ 15 ปี ก่อนตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนมาเป็นคนงานในร้านขายของชำของที่บ้าน และเมื่อเริ่มมีโอกาสก็ได้ไปเรียนภาคค่ำซึ่งคล้ายกับโรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่
ประวัติการค้า

ปี พ.ศ. 2474 ขณะนั้นอายุได้ประมาณ 15 ปี โดยเริ่มงานครั้งแรกด้วยการเป็นพนักงานในร้าน"เปียวฮะ"ของบิดาและอาๆ ซึ่งเป็นร้านค้าที่ทำการจำหน่ายสินค้าประเภท นม น้ำตาล แป้งหมี่ น้ำมัน ฯลฯ ซึ่งขณะนั้นยังเป็นสินค้าที่ไทยต้องสั่งนำเข้ามาจากต่างประเทศ และไปเรียนภาคค่ำซึ่งคล้ายกับโรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่ 
การค้าในยุคแรกของร้านค้าส่งเปียวฮะต้องติดต่อสั่งซื้อสินค้า จากบริษัทต่างชาติ อาทิเช่น บอร์เนียว มิตซุย แองโกล-ไทย ฯลฯ หรือไม่ก็ต้อง ติดต่อกันระหว่างร้านค้าแถวตลาดทรงวาดที่หนึ่งที่สั่งสินค้าเข้ามาจำหน่าย จาก สิงคโปร์ ฮ่องกง มาเก๊าแล้วนำสินค้าเหล่านั้นมาเปิดบัญชีให้กับลูกค้ารายย่อยอีกต่อหนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2484 บิดาได้แยกกิจการจากพวกอาๆ ออกมาตั้งร้าน “เฮียบฮะ” ในช่วงนี้คุณเทียมได้รับหน้าที่เป็นพนักงานติดต่อซื้อขาย และมีโอกาสได้รับทราบบัญชีและงบดุลของร้าน 
ในปี พ.ศ. 2485 หลังจากตั้งร้านเฮียบฮะ มาได้ 6 เดือน ก็ได้เสนอให้พี่น้องเปลี่ยนแนวทางในการทำธุรกิจ จากการขายแต่ขอหนักๆอย่างเช่น น้ำตาลที่ให้กำไรน้อย น้ำตาล 1 กระสอบ หนัก 100 กิโลกรัม ขายได้แค่ 20 สตางค์ มาเป็นการขายเสื้อกล้าม สามารถใช้มือหิ้วได้ข้างละ 10 โหล ซึ่งได้กำไร 1.50 บาท แต่บิดาไม่เห็นด้วย
จากนั้นจึงตัดสินใจออกมาตั้งบริษัทของตัวเอง ที่ใช้ชื่อจีนว่า เฮียบ เซ่ง เซียง ด้วยเงินทุน 10,000 บาท ซึ่งเริ่มต้นโดยการสั่งซื้อสินค้าจากฮ่องกงมาขาย
ในปี พ.ศ. 2489 ได้เดินทางออกไปติดต่อนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศมาขายเอง ได้มีการโฆษณาสินค้า ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 เฮียบ เซ่ง เซียง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท โดยนำเข้าสินค้าอุปโภคบริโภคนานาชนิด มาจำหน่ายในต้นทศวรรษ 2500 บริษัทฯได้เริ่มติดต่อกับบริษัทไลอ้อน ประเทศญี่ปุ่นโดยสั่งสินค้าแชมพู ยาสีฟัน และผงซักฟอกมาขาย และได้เปิดบริษัทใหม่สำหรับขายเครื่องสำอางแม็คแฟคเตอร์ ธุรกิจเครื่องสำอางในรูปแบบเคาเตอร์มีพนักงานขายหญิง หรือที่เรียกว่า “B.A.” ย่อมาจาก “Beauty Advisor” ประจำ ณ เคาเตอร์ เป็นผู้แนะนำการใช้สินค้าเครื่องสำอางในการแต่งหน้า ซึ่งถือว่าเป็นสินค้าค่อนข้างใหม่สำหรับคนไทยในยุคนั้น
เริ่มต้นสั่งเครื่องจักรเข้ามาบรรจุแชมพู ต่อมาเริ่มตั้งโรงงานผลิตสินค้าต่างๆ เช่น ถุงเท้า รองเท้า ผงซักฟอก เครื่องสำอาง
ปี พ.ศ. 2515 ได้จัดตั้งบริษัทโฮลดิ้ง “บริษัท สหพัฒนา อินเวสเมนท์” เพื่อดูแลและวางแผนการลงทุนของเครือสหพัฒนฯ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับโรงงาน ได้จัดซื้อพื้นที่ในภาคตะวันออกใกล้ทะเล สร้างเป็นสวนอุตสาหกรรมซึ่งซึ่งปัจจุบันเจริญเติบโตเป็นที่รู้จักของบรรดานักอุตสาหกรรมเป็นอย่างดีว่า เป็นทั้งแหล่งอุตสาหกรรมที่ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคนานาชนิด
เกียรติคุณที่ได้รับ

พ.ศ. 2528 ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน
พ.ศ. 2531 รางวัลเกียรติคุณนักการตลาดไทย
พ.ศ. 2532 รางวัลนักอุตสาหกรรมไทยดีเด่น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เทียม โชควัฒนา ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศต่าง ๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2525 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐานข้อมูลเก็บถาวร 2012-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูลเก็บถาวร 2012-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูล เก็บถาวร 2014-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูล เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แซนดอส

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
อุตสาหกรรม: อุตสาหกรรมยา
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1886
ผู้ก่อตั้ง: อัลเฟรด เคิร์น เอดัวร์ แซนดอส
เลิกกิจการ: ค.ศ. 1996
สาเหตุ: ถูกควบกิจการ
สำนักงานใหญ่: บาเซิล, สวิตเซอร์แลนด์
รายได้: 9,200,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2565) 
พนักงาน: 5,724 (พ.ศ. 2566) 
เว็บไซต์: www.sandoz.com
แซนดอส แลบอราตอรี่  (อังกฤษ: Sandoz Laboratories) เป็นบริษัทในอุตสาหกรรมยาของสวิตเซอร์แลนด์ เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นผู้สังเคราะห์ยา LSD ในปี ค.ศ. 1938 ซึ่งเป็นยารักษาโรคทางจิตเวชศาสตร์ โดยมีชื่อทางการค้าว่า ดีไลซิด (Delysid) นอกจากนี้แซนดอสยังเป็นเจ้าแรกที่ผลิตแซกคารีน (saccharin) ใช้เป็นสารให้ความหวานแทนน้ำตาล   ในปี ค.ศ. 1996 แซนดอสได้ควบรวมกิจการกับซีบ้า-ไกกี้ (CIBA-Geigy) แล้วตั้งชื่อบริษัทใหม่เป็นโนวาร์ติส (Novartis)
แหล่งข้อมูลอื่น

Sandoz official website
แซนตาบาร์บารา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

แซนตาบาร์บารา (อังกฤษ: Santa Barbara) เป็นเคาน์ตีซีตของแซนตาบาร์บาราเคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา มีสภาพภูมิอากาศที่มักกล่าวว่ามีลักษณะเดียวกับเมดิเตอร์เรเนียน โดยเป็นที่รู้จักในชื่อ "ริเวียราแห่งอเมริกา" จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 88,410 คน ลดลง 1,190 คน จากการสำรวจประชากรครั้งก่อน เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ในเคาน์ตีรองจากแซนตามาเรีย
เมืองมีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวและรีสอร์ต มีภาคการให้บริการขนาดใหญ่ การศึกษา เทคโนโลยี สุขภาพ การเงิน เกษตรกรรม ภาคการผลิต จากการสำรวจในปี ค.ศ. 2004 ภาคการให้บริการคิดเป็น  35% ของอาชีพคนท้องถิ่น
เท็ด (การประชุม)

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทจำกัด
สำนักงานใหญ่: นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก และ แวนคูเวอร์, รัฐบริติชโคลัมเบีย, ประเทศสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
ผู้ก่อตั้ง: ริชาร์ด เวอร์แมน และ แฮร์รี่ มารกส์
เจ้าของ: Sapling Foundation
คำขวัญ: ความคิดน่าเผยแพร่
เว็บไซต์: www.ted.com
อันดับอเล็กซา: 847
ประเภทเว็บ: งานประชุม
การลงทะเบียน: เลือกได้
ภาษาที่มี: อังกฤษ, มีคำบรรยายหลายภาษา, มีใบคัดสำเนา
เปิดตัว: ค.ศ. 1984
สถานะปัจจุบัน: ยังดำเนินการอยู่
เทคโนโลยี การบันเทิง และการออกแบบ (อังกฤษ: Technology, Entertainment and Design) ย่อว่า เท็ด (TED) เป็นกลุ่มงานประชุมสากลที่มีเจ้าของเป็นมูลนิธิเซปลิง องค์กรเอกชนไม่หวังผลกำไร ภายใต้คำขวัญว่า "ความคิดน่าเผยแพร่" (Ideas Worth Spreading) เท็ดเริ่มขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1984 เดิมตั้งใจให้เป็นงานจัดครั้งเดียว 
ต่อมาจึงเริ่มจัดงานประจำปีในปี ค.ศ. 1990 เท็ดในยุคแรกเน้นประเด็นเกี่ยวกับเทคโนโลยีและการออกแบบ ซึ่งสอดคล้องกับแหล่งกำเนิดของงานประชุมคือ ซิลิคอนแวลลีย์ แต่ต่อมาได้ขยายประเด็นพูดคุยเป็นหัวข้อเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม และวิชาการเพิ่มขึ้นมาด้วย
งานประชุมหลักของเท็ดจัดขึ้นทุกปีที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา และงานคู่กันคือเท็ดแอกทีฟ (TEDActive) จัดที่เมืองวิสต์เลอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ก่อน ค.ศ. 2014 งานประชุมทั้งสองงานจัดขึ้นที่ลองบีช และปาล์มสปริงส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ตามลำดับ เท็ดยังจัดขึ้นทั่วอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชีย โดยเสนอการบรรยายสดผ่านสตรีมมิง การบรรยายจะครอบคลุมประเด็นต่าง ๆ เกี่ยวกับงานวิจัยและปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์และสังคมผ่านการเล่าเรื่อง ผู้บรรยายจะมีเวลาอย่างมาก 18 นาทีในการนำเสนอแนวคิดที่เป็นนวัตกรรมมากที่สุดและดึงดูดความสนใจมากที่สุดเท่าที่ตนจะทำได้ นักพูดที่เคยมาบรรยายที่นี่ ได้แก่ บิล คลินตัน เจน กูดดอลล์ อัล กอร์ กอร์ดอน บราวน์ ริชาร์ด ดอว์กินส์ ริชาร์ด สตอลแมน บิล เกตส์ โบโน ไมค์ โรว์ ผู้ก่อตั้งกูเกิล แลร์รี เพจ และเซอร์เกย์ บริน และผู้ได้รับรางวัลโนเบลอีกหลายคน ผู้ดูแลเท็ดคนปัจจุบัน คือ คริส แอนเดอร์สัน อดีตนักหนังสือพิมพ์และนักตีพิมพ์นิตยสารชาวอังกฤษ
ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006 การบรรยายมีให้ชมทางออนไลน์โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แอตทริบิวชันนอนคอมเมอร์เชียลโนเดริฟส์ (Attribution-NonCommercial-NoDerivs Creative Commons) ในเว็บไซต์ TED.com นับจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 มีการบรรยายกว่า 1,900 หัวข้อให้ชม ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 ตัวเลขยอดผู้ชมการบรรยายทุกหัวข้อรวมกันได้มากกว่า 500 ล้านครั้ง และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 การบรรยาย TED มียอดผู้ชมหนึ่งพันล้านครั้งทั่วโลก แต่การบรรยายเท็ดไม่ได้เป็นที่นิยมเท่ากันทุกหัวข้อ หัวข้อวิชาการจะมีผู้ชมออนไลน์มากกว่า ส่วนหัวข้อเกี่ยวกับศิลปะและการออกแบบจะมีผู้ชมต่ำกว่าค่าเฉลี่ย