stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปีแยร์ โอเฌอโร

| ชาร์ล-ปีแยร์-ฟร็องซัว โอเฌอโร |
| --- | --- |

เกิด: 21 ตุลาคม ค.ศ. 1757(1757-10-21) ปารีส, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1816(1816-06-12) (58 ปี) ลาอูแซย์, ฝรั่งเศส
รับใช้:  ราชอาณาจักรฝรั่งเศส  ราชอาณาจักรปรัสเซีย  ราชอาณาจักรเนเปิลส์   ราชอาณาจักรโปรตุเกส
ประจำการ: ค.ศ. 1774–1815
ชั้นยศ: จอมพล
การยุทธ์: สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส สงครามนโปเลียน
ชาร์ล ปีแยร์ ฟร็องซัว โอเฌอโร (ฝรั่งเศส: Charles Pierre François Augereau) เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง เขาเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส หลังเขานำกองทัพต่อต้านสเปนและเข้าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ตในอิตาลี หน้าที่การงานของเขาก็เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว เขาเข้าร่วมการต่อสู้ในทุกยุทธการของสงครามนโปเลียนในปี 1796 โดยทำผลงานอย่างยอดเยี่ยม
หลังนโปเลียนขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส นโปเลียนก็ยังคงไว้วางใจมอบหมายให้โอเฌอโรคุมกำลังสำคัญ แต่หลังนโปเลียนสิ้นอำนาจและถูกส่งตัวไปยังเกาะเอลบาแล้ว โอเฌอโรก็เข้าร่วมการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง แม้เขาจะย้ายข้างมาอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับนโปเลียน แต่เมื่อเขาได้ยินข่าวว่านโปเลียนสามารถหนีออกมาจากเกาะเอลบาได้และกำลังรวบรวมกองทัพใหม่ เขาได้เดินทางไปไปเข้าร่วมกับนโปเลียนแต่ถูกนโปเลียนจับกุมข้อหาทรยศแยะกักขังเขาไว้ ภายหลังจากที่นโปเลียนพ่ายแพ้และถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนา พระเจ้าหลุยส์ที่ 18ได้ขึ้นครองบัลลังก์ฝรั่งเศสโดยสมบูรณ์ ก็ทรงปลดโอเฌอโรออกจากทุกตำแหน่งในกองทัพและริบฐานันดรและเบี้ยหวัด โอเฌอโรเสียชีวิตที่บ้านของเขาในลาอูแซย์เมื่อมีอายุได้ 53 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น และ อ้างอิง

↑  Michel Cadé, « Augereau (Charles, Pierre, François) », in Nouveau Dictionnaire de biographies roussillonnaises 1789-2011, vol. 1 Pouvoirs et société, t. 1 (A-L), Perpignan, Publications de l'olivier, 2011, 699 p. (ISBN 9782908866414)
| ด ค กจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ปีแยร์ โอเฌอโร ·  ฌ็อง-บาติสต์ แบร์นาด็อต ·  หลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ แบร์ตีเย ·  ฌ็อง-บาติสต์ แบซีแยร์ ·  กีโยม-มารี-อาน บรูน ·  หลุยส์-นีกอลา ดาวู ·  โลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์ ·  แอมานุแอล เดอ กรูชี ·  ฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง ·  ฟร็องซัว คริสต็อฟ แกแลร์มาน ·  ฌ็อง ลาน ·  ฟร็องซัว โฌแซ็ฟ เลอแฟฟวร์ ·  ฌัก มักดอนาลด์ ·  โอกุสต์ เดอ มาร์มง ·  อ็องเดร มาเซนา ·  บง-อาดรีแอ็ง ฌาโน เดอ มงแซ · เอดัวร์ มอร์ตีเย · ฌออากีม มูว์รา · มีแชล แน · นีกอลา อูดีโน · กาเตอรีน-ดอมีนิก เดอ เปรีญง · ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี · ฌ็อง-มาตีเยอ-ฟีลีแบร์ เซรูว์รีเย · นีกอลา ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์ · หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช · โกลด วิกตอร์-แปแร็ง | ปีแยร์ โอเฌอโร ·  ฌ็อง-บาติสต์ แบร์นาด็อต ·  หลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ แบร์ตีเย ·  ฌ็อง-บาติสต์ แบซีแยร์ ·  กีโยม-มารี-อาน บรูน ·  หลุยส์-นีกอลา ดาวู ·  โลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์ ·  แอมานุแอล เดอ กรูชี ·  ฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง ·  ฟร็องซัว คริสต็อฟ แกแลร์มาน ·  ฌ็อง ลาน ·  ฟร็องซัว โฌแซ็ฟ เลอแฟฟวร์ ·  ฌัก มักดอนาลด์ ·  โอกุสต์ เดอ มาร์มง ·  อ็องเดร มาเซนา ·  บง-อาดรีแอ็ง ฌาโน เดอ มงแซ · เอดัวร์ มอร์ตีเย · ฌออากีม มูว์รา · มีแชล แน · นีกอลา อูดีโน · กาเตอรีน-ดอมีนิก เดอ เปรีญง · ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี · ฌ็อง-มาตีเยอ-ฟีลีแบร์ เซรูว์รีเย · นีกอลา ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์ · หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช · โกลด วิกตอร์-แปแร็ง |  |
ปีแยร์ บอนาร์

ปีแยร์ บอนาร์ (ฝรั่งเศส: Pierre Bonnard) (3 ตุลาคม ค.ศ. 1867 - 23 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรม และสร้างศิลปะการพิมพ์ (printmaking) ผู้เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มเลเนบีส์ (Les Nabis) คนหนึ่ง
ประวัติ

บอนาร์เกิดที่ฟงเตอแน-โอ-โรซในจังหวัดโอดแซน เป็นบุตรของข้าราชการผู้มีตำแหน่งสูงในกระทรวงการสงครามของฝรั่งเศส บอนาร์ศึกษาทางด้านกฎหมายตามการหว่านล้อมของบิดา และจบการศึกษาทำงานเป็นทนายความอยู่ระยะหนึ่ง แต่ขณะเดียวกันก็เข้าศึกษาศิลปะ และเปลี่ยนใจหันไปมีอาชีพเป็นศิลปินแทนที่
ในปี ค.ศ. 1891 บอนาร์มีโอกาสพบกับอ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก และเริ่มแสดงผลงานในนิทรรศการประจำปีของสมาคมศิลปินอิสระแห่งฝรั่งเศส (Société des Artistes Indépendants) การแสดงงานศิลปะครั้งแรกของตนเองทำที่ห้องแสดงภาพดูร็อง-รุแอลของนักค้าขายศิลปะปอล ดูร็อง-รุแอลในปี ค.ศ. 1896
เมื่ออายุในวัยยี่สิบบอนาร์ก็เข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มเลเนบีส์ซึ่งเป็นกลุ่มศิลปินหนุ่มที่มีวัตถุประสงค์ในการสร้างงานที่มีคุณค่าทั้งทางสัญลักษณ์และจิตวิญญาณ สมาชิกในกลุ่มนี้คนอื่น ๆ ได้แก่เอดัวร์ วุยยาร์ และมอริส เดอนี บอนาร์ย้ายออกจากปารีสไปอยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1910
ลักษณะที่เด่นของงานของบอนาร์คือการใช้สีจัดโดยเฉพาะบริเวณที่ใช้ฝีแปรงที่สั้นและจุดที่ใกล้ การวางองค์ประกอบของภาพก็มักจะซับซ้อน—ที่มักจะเป็นภายในห้องที่มีแสงอาทิตย์สาดสว่างเข้ามา และสวนที่เต็มไปด้วยเพื่อนฝูงและสมาชิกในครอบครัว—ซึ่งเป็นทั้งภาพที่มีเรื่องราวและเป็นอัตชีวประวัติ มาร์ต (Marthe) ภรรยาของบอนาร์มักจะปรากฏในภาพเป็นเวลาหลายสิบปี มักจะนั่งที่โต๊ะในครัว กับอาหารที่ยังเหลืออยู่ หรือเปลือยเช่นในภาพหลายภาพที่นั่งเอนในอ่างอาบน้ำ นอกจากนั้นแล้วบอนาร์ก็เขียนภาพเหมือนตนเอง, ภูมิทัศน์ และภาพนิ่งที่มักจะเป็นภาพดอกไม้และผลไม้
บอนาร์ไม่ได้วาดจากแบบจริงแต่จะร่างสิ่งที่ต้องการเขียน หรือจากภาพถ่าย โดยจดรายละเอียดเรื่องสี แล้วกลับไปเขียนจากบันทึกภายในห้องเขียนภาพ
ในปี ค.ศ. 1938 ก็ได้มีการแสดงนิทรรศการศิลปะครั้งสำคัญของบอนาร์เองและของเอดัวร์ วุยยาร์ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกในสหรัฐอเมริกา บอนาร์เขียนภาพสุดท้าย “ต้นอัลมอนด์ออกดอก” เสร็จเพียงหนึ่งอาทิตย์ก่อนที่จะเสียชีวิตในกระท่อมที่เลอกาแนที่เฟรนช์ริเวียราในปี ค.ศ. 1947 ปีต่อมาพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์กก็จัดนิทรรศการแสดงงานเขียนของบอนาร์ที่เดิมตั้งใจจะเป็นการแสดงงานเขียนเพื่อฉลองวันเกิดครบรอบแปดสิบปี
ในปี ค.ศ. 1998 ก็ได้มีการจัดการแสดงนิทรรศการศิลปะครั้งสำคัญของบอนาร์ ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์จนถึงเดือนพฤษภาคมที่หอศิลป์เทตในกรุงลอนดอน และระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงเดือนตุลาคมที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปีแยร์ บอนาร์
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
พรรคคริสเตียนประชาธิปไตย (บราซิล)

พรรคคริสเตียนประชาธิปไตย (โปรตุเกส: Partido Democrata Cristão, PDC) เป็นพรรคการเมืองของประเทศบราซิล ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นพรรคการเมืองขนาดเล็ก มีแนวคิดสนับสนุนประเพณี ค่านิยมทางคริสเตียน พรรคนี้ถูกห้ามโดยเผด็จการทหารในปี ค.ศ. 1965 พรรคคริสเตียนประชาธิปไตยถูกสร้างใหม่ และต่อมาได้รวมกับพรรคอื่นๆ เป็นพรรคสังคมประชาธิปไตย
ปาทริส การ์เตอรง

| ปาทริส การ์เตอรง |
| --- | --- |
เกิด:  (1979-03-20) 20 มีนาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี)
สัญชาติ:  ฝรั่งเศส
กับพี่เลี้ยงซึ่งกำลังแสดงเข็มขัดที่ได้รับจากสถาบันต่าง ๆ
ปาทริส การ์เตอรง (ฝรั่งเศส: Patrice Quarteron; 20 มีนาคม ค.ศ. 1979 — ) เป็นนักมวยไทยรุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวตชาวฝรั่งเศส ผู้มาจากเมืองเอวรี จังหวัดเอซอน เขาเป็นแชมป์มวยไทยประเทศฝรั่งเศสสองสมัย รวมถึงเป็นแชมป์มวยไทยของยุโรป ตลอดจนเป็นแชมป์มวยไทยโลกรุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวตของสหพันธ์คิกบ็อกซิ่งนานาชาติ
ประวัติ

เขาได้พบกับคู่ชกเฟรเดริก ซีนิสตรา เป็นสมัยที่สองเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ที่ลีแยฌ ประเทศเบลเยียม และผลการต่อสู้ของทั้งคู่คือเสมอกัน
เขาเป็นฝ่ายชนะอังเดร เฮราซิมชัค และดมีโตร เบซุส ในทัวร์นาเมนต์รุ่นเฮฟวีเวตสี่คนของรายการ ไทยไฟท์ 2012 รุ่น 67 กก. และ 70 กก. รอบชิงชนะเลิศ ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ณ วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2012
รายการที่ชนะ

ค.ศ. 2012 แชมป์ไทยไฟท์รุ่นเฮฟวีเวต
ค.ศ. 2008 แชมป์มวยไทยโลกรุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวตของสหพันธ์คิกบ็อกซิ่งนานาชาติ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ที่อ่าวมอนเตโก ประเทศจาเมกา โดยเป็นฝ่ายชนะริก ชีก จากการชนะน็อกทางเทคนิคที่เวลา 2:00 ของยกที่ 1
ค.ศ. 2006 แชมป์คิกบ็อกซิ่งยูโรเปียนจีพีของเวิลด์คิกบ็อกซิ่งเน็ตเวิร์ก (ดับเบิลยูเคเอ็น)
ค.ศ. 2006 รองแชมป์คิกบ็อกซิ่งฝรั่งเศส
ค.ศ. 2006 แชมป์ฝรั่งเศส รายการออร์เนอร์ออฟเฟรนช์บ็อกซิ่ง
ค.ศ. 2005 แชมป์ไทยบ็อกซิ่งคาราบีนทัวร์นาเมนต์
ค.ศ. 2005 แชมป์คิกบ็อกซิ่งเบลเยียม
ค.ศ. 2005 รองชนะเลิศ เค-วัน ฮังการีกรังด์ปรีซ์
ค.ศ. 2004 แชมป์มวยไทยรุ่นเฮฟวีเวตของยุโรป จากสหพันธ์มวยไทยยุโรป/สหพันธ์มวยไทยโลก
ค.ศ. 2004 แชมป์โลกเอวัน
ระเบียงภาพ

ขณะร่วมถือธงชาติไทยใน THAI FIGHT 2012
กับดมีโตร เบซุส ในศึก THAI FIGHT 2012
ดูเพิ่ม

นักมวยไทย
พรรคสังคมนิยมรวันดา

พรรคสังคมนิยมรวันดา (ฝรั่งเศส: Parti Socialiste Rwandais, PSR) เป็นพรรคสนับสนุนรัฐบาลในประเทศรวันดา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1991 เคยส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 2003 ได้รับที่นั่งในสภาเพียง 1 ที่นั่งเท่านั้น
ปาแล-รัวยาล

| ปาแล-รัวยาล Palais-Royal |
| --- | --- |
พระราชวังหลวง

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: วัง
เมือง: ปารีส
ประเทศ: ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 48°51′48″N 2°20′13″E﻿ / ﻿48.86333°N 2.33694°E﻿ / 48.86333; 2.33694
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1629 (เสร็จ)
ปรับปรุง: ค.ศ. 1781–ค.ศ. 1784 (ต่อเติม)
ผู้สร้าง: คาร์ดินัลริเชอลิเออ
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ฌัก เลอแมร์ซีเย
ปาแล-รัวยาล (ฝรั่งเศส: Palais-Royal) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส เดิมชื่อ “วังคาร์ดินัล” (Palais-Cardinal) ปาแล-รัวยาลและสวนอยู่หน้า “จตุรัสปาแล-รัวยาล” ตรงกันข้ามกับปีกเหนือของพระราชวังลูฟวร์ และ ลานเกียรติยศ (cour d'honneur) อันมีชื่อเสียง ด้านหน้ารายด้วยคอลัมน์ และ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 ก็เป็นที่ตั้งของงานศิลปะเฉพาะที่โดยแดเนียล บูรอง “Les Deux Plateaux” หรือที่นิยมเรียกกันว่า “Les Colonnes de Buren” (ไทย: ป่าเสาบูรอง)  ในปัจจุบันปาแล-รัวยาลเป็นที่ตั้งของสำนักงานสภาแห่งรัฐ, สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ และ กระทรวงวัฒนธรรม
ประวัติ > วังคาร์ดินัล

เดิมวังคาร์ดินัลเป็นที่พำนักของคาร์ดินัลริเชอลิเออผู้จ้างสถาปนิกฌาคส์ เลอเมอร์ซีเยร์ให้ออกแบบ การก่อสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1629 หลังจากเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1642 ริเชอลิเออก็ยกวังให้เป็นสมบัติของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 13เสด็จสวรรคตวังคาร์ดินัลก็กลายเป็นที่ประทับของอานน์แห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส, ที่ปรึกษาคาร์ดินัลฌูลส์ มาซาแรงและพระราชโอรสผู้ยังทรงพระเยาว์พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และ ฟิลลิปที่ 1 ดยุคแห่งออร์เลอองส์
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1649 วังคาร์ดินัลเป็นที่ประทับลี้ภัยของสมเด็จพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรียแห่งอังกฤษ และพระราชบุตรีองค์เล็กเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ จากการเชิญชวนของพระราชนัดดาพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระราชินีเฮนเรียตตาและเจ้าหญิงเฮนเรียตตา แอนน์หลบหนีจากราชอาณาจักรอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในอังกฤษ ต่อมาเจ้าหญิงเฮนเรียตตา แอนน์ทรงเสกสมรสกับพระอนุชาของพระเจ้าหลุยส์ฟิลิปป์ที่ 1 ดยุคแห่งออร์เลอองส์
ประวัติ > ราชวงศ์ออร์เลอองส์

เจ้าหญิงเฮนเรียตตา แอนน์และดยุคฟิลลิปเสกสมรสกันในชาเปลของวังเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1661 หลังจากเสกสมรสกันแล้ว วังคาร์ดินัลก็กลายเป็นที่พำนักหลักของตระกูลออร์เลอองส์ขณะที่ดยุคฟิลลิปรอการปรับปรุงพระราชวังแซงต์โคลด์
พระราชินีเฮนเรียตตาจึงต้องทรงย้ายออกจากวังไปอยู่ที่วังที่โคลอมบ์สนอกกรุงปารีส จากนั้นวังก็กลายเป็นศูนย์กลางของการสังสรรค์ทางสังคมเมื่อราชวงศ์ออร์เลอองส์รุ่งเรืองขึ้นมาหลังจากการเสกสมรสของทั้งสองพระองค์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปาแล-รัวยาล
Satellite image from Google Maps
Palais Royal – Louvre district - current photographs and of the years 1900
Virtual Paris  เก็บถาวร 2006-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน- Photos of Palais-Royal and VR views
Panoramic View of Palais Royal @ Places of Interest เก็บถาวร 2009-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพระราชฐานในฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
|  พระราชวังแวร์ซาย (รวมทั้งพระราชวังกร็องทรียานงและพระราชวังเปอตีทรียานง)  |  พระราชวังแวร์ซาย (รวมทั้งพระราชวังกร็องทรียานงและพระราชวังเปอตีทรียานง)  |  |
|  ปารีส พระราชวังซีเต พระราชวังลูฟวร์ พระราชวังหลวง พระราชวังตุยเลอรี พระราชวังลุกซ็องบูร์ พระราชวังลามุแอ็ต  |  ปารีส พระราชวังซีเต พระราชวังลูฟวร์ พระราชวังหลวง พระราชวังตุยเลอรี พระราชวังลุกซ็องบูร์ พระราชวังลามุแอ็ต  |  |
|  นอกปารีส พระราชวังมาร์ลี พระราชวังเมอดง พระราชวังบลัว พระราชวังช็องบอร์ พระราชวังชัวซี พระราชวังกงเปียญ พระราชวังฟงแตนโบล พระราชวังแซ็ง-กลู พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล พระราชวังอ็องบวซ  |  นอกปารีส พระราชวังมาร์ลี พระราชวังเมอดง พระราชวังบลัว พระราชวังช็องบอร์ พระราชวังชัวซี พระราชวังกงเปียญ พระราชวังฟงแตนโบล พระราชวังแซ็ง-กลู พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล พระราชวังอ็องบวซ  |  |
Palais-Royal, Paris
คาร์ดินัลริเชอลิเออผู้สร้างวังเดิม
พรรคชาติสังคมนิยมกรีก

| พรรคชาติสังคมนิยมกรีก Ελληνικό Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα |
| --- | --- |
ผู้ก่อตั้ง: George S. Mercouris
ก่อตั้ง: 1932
ถูกยุบ: 1943
หนังสือพิมพ์: Ethniki Simaia
อุดมการณ์: ชาติสังคมนิยม ลัทธิชาตินิยมกรีก
จุดยืน: ฝ่ายขวาจัด
ศาสนา: กรีกออร์ทอดอกซ์
สี:   สีน้ำเงิน   สีขาว
ธงประจำพรรค

การเมืองกรีซ   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคชาติสังคมนิยมกรีก (กรีก: Ελληνικό Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, Elliniko Ethniko Sosialistiko Komma) เป็นพรรคชาติสังคมนิยมในประเทศกรีซใน ค.ศ. 1932 โดย George S. Mercouris อดีตคณะรัฐมนตรี.
↑  Eleftheria Manta. "The "National Socialist Party of Greece" and its Contacts with Italy: Contribution to the Study of Greek Fascism", Aristotle University of Thessaloniki (January, 2012).
ฝรั่งเศสสมัยใหม่ตอนต้น

ฝรั่งเศสในช่วงสมัยใหม่ตอนต้น (ค.ศ.​ 1477) เส้นแดงแสดงถึงเขตแดนของราชอาณาจักรฝรั่งเศส ส่วนสีฟ้าหมายถึงดินแดนที่ราชวงศ์ถือครองโดยตรง
ราชอาณาจักรฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Royaume de France) ในสมัยใหม่ตอนต้นคือประวัติศาสตร์ในช่วงสมัยในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสที่เริ่มตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ไปจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษ 18 (หรือตั้งแต่สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฝรั่งเศส ไปจนถึงจุดสูงสุดของการปฏิวัติฝรั่งเศส) ระหว่างช่วงนี้ฝรั่งเศสวิวัฒนาการจากระบบศักดินา (feudalism) มาเป็นราชอาณาจักรที่มีการปกครองจากศูนย์กลางที่นำโดยพระมหากษัตริย์ราชวงศ์บูร์บง (สาขารองของราชวงศ์กาเปเซียง) ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่ปกครองโดยใช้ปรัชญาเทวสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์โดยการสนับสนุนของสถาบันโรมันคาทอลิก โดยเป็นสมัยที่เรียกว่า "ระบอบเก่า" (ฝรั่งเศส: Ancien régime) ดินแดนในปกครองของฝรั่งเศสในช่วงนี้ได้เพิ่มขึ้นจนเทียบเคียงได้กับดินแดนในประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน นอกจากนี้ยังรวมถึงดินแดนต่าง ๆ ในทวีปอื่น ๆ ในช่วงจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งด้วย
ในยุคนี้ได้รับอิทธิพลมากจากการปกครองภายใต้พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 (ค.ศ. 1643–1715) ซึ่งถือว่ายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส ซึ่งในระหว่างนี้ได้มีการเปลี่ยนผ่านจากระบอบศักดินาจากสมัยกลาง เป็นรัฐที่ปกครองแบบรวมศูนย์ภายใต้พระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ตามสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ซึ่งคงอยู่จนถึงการปฏิวัติฝรั่งเศส และภายหลังด้วย
พรอฟีทรอล

ระวังสับสนกับ เอแกลร์
| --- | --- |
พรอฟีทรอลไส้ครีม
ชื่ออื่น: ชูอาลาแครม (ฝรั่งเศส), ครีมพัฟ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท: คัสตาร์ด
ส่วนผสมหลัก: แป้งชู ไส้ : วิปครีม, คัสตาร์ด หรือไอศกรีม
 ตำราอาหาร: พรอฟีทรอล   สื่อ: พรอฟีทรอล
พรอฟีทรอลราดกานัช
พรอฟีทรอล (ฝรั่งเศส: profiterole), ชูอาลาแครม (ฝรั่งเศส: choux à la crème) หรือ ครีมพัฟ (อังกฤษ: cream puff) เป็นขนมฝรั่งเศสชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งชูหรือแป้งพายนิ่ม บีบให้เป็นก้อนกลมแล้วนำไปอบ เติมไส้ที่มีรสหวาน เช่น วิปครีม คัสตาร์ด หรือไอศกรีม (โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา) เป็นต้น อาจตกแต่งตัวขนมด้วยกานัช (ซอสช็อกโกแลต) น้ำตาลเคี่ยว หรือโรยน้ำตาลไอซิงเล็กน้อย นอกจากนี้ยังมีการทำพรอฟีทรอลที่มีรสกลมกล่อมด้วย โดยใส่ไส้เนื้อสัตว์บด ไส้กรอก เนยแข็ง และอื่น ๆ ในอดีตนิยมใช้พรอฟีทรอลประเภทหลังนี้ในการตกแต่งซุป
ชื่อเรียกที่หลากหลายของพรอฟีทรอลอาจเกี่ยวข้องกับชนิดไส้หรือซอสที่แตกต่างกันไปในแต่ละตำรับ
พรอว็องส์

เมืองมุสตีเย-แซ็งต์-มารีในพรอว็องส์
พรอว็องส์ (ฝรั่งเศส: Provence) โดยทั่วไปแล้วหมายถึงบริเวณที่ประกอบไปด้วยจังหวัดวาร์, โวกลูซ และบุช-ดูว์-โรน รวมทั้งบางส่วนของอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์และอาลป์-มารีตีม ซึ่งเป็นบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนติดกับประเทศอิตาลี เดิมพรอว็องส์เป็นจังหวัดโรมันนอกคาบสมุทรอิตาลี
พรรคอนุรักษนิยมแห่งแคนาดา

| พรรคอนุรักษนิยมแห่งแคนาดา Conservative Party of Canada Parti conservateur du Canada  |
| --- | --- |

หัวหน้า: Candice Bergen (ชั่วคราว)
รองหัวหน้าพรรค: Luc Berthold
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2546
รวมตัวกับ: พรรคพันธมิตรแคนาดา พรรคอนุรักษนิยมก้าวหน้าแห่งแคนาดา
อุดมการณ์: อนุรักษนิยม
จุดยืน: กลาง-ขวา
กลุ่มระดับสากล: สหภาพประชาธิปไตยนานาชาติ, สหภาพประชาธิปไตยเอเชีย-แปซิฟิก, พันธมิตรอนุรักษนิยมและปฏิรูปยุโรป
สี: สีฟ้า
สภาสามัญชน: 119 / 338 
วุฒิสภา: 16 / 105 
เว็บไซต์
เว็บไซต์ภาษาอังกฤษ เว็บไซต์ภาษาฝรั่งเศส
การเมืองแคนาดา    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคอนุรักษนิยมแห่งแคนาดา (อังกฤษ: Conservative Party of Canada, ฝรั่งเศส: Parti conservateur du Canada หรือรู้จักในชื่อ Tories) เป็นพรรคการเมืองในประเทศแคนาดา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546 หลังจากการรวมตัวของพรรคพันธมิตรแคนาดา และ พรรคอนุรักษนิยมก้าวหน้าแห่งแคนาดา เขานำพรรคชนะการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2549 ได้เป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย จนกระทั่ง การเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2554 จึงสามารถนำพรรคจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นครั้งแรก หลังพรรคแพ้การเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2558 ทำให้นายสตีเฟน ฮาร์เปอร์ ลาออกจากหัวหน้าพรรคหลังดำรงตำแหน่งกว่า 11 ปี
ผู้รู้รอบด้าน

ระวังสับสนกับ อัจฉริยบุคคล
เลโอนาร์โด ดา วินชี ถือกันว่าเป็น “คนเรอเนสซองซ์” และเป็น “ผู้รู้รอบด้าน” คนสำคัญที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคนหนึ่ง
ผู้รู้รอบด้าน (กรีก: πολυμαθής, อังกฤษ: polymath) คือผู้ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาต่างๆ ในการใช้ที่ไม่เป็นทางการเท่าใดนัก ผู้รู้รอบด้านอาจจะหมายถึงผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญสูง นักวิทยาศาสตร์สมัยโบราณมักจะเป็น “ผู้รู้รอบด้าน” โดยมาตรฐานที่ใช้กันในปัจจุบัน
คำว่า “คนเรอเนสซองซ์” (Renaissance man) หรือ “คนของโลก” (homo universalis) ซึ่งเป็นคำที่มีความนิยมน้อยกว่าที่มาจากภาษาละตินเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับคำว่า “ผู้รู้รอบด้าน” ที่ใช้ในการบรรยายถึงผู้มีการศึกษาดีและมีความเชี่ยวชาญในวิชาการต่างๆ หลายวิชา ลักษณะนี้มักจะปรากฏในโลกของอาหรับ ต่อมาในยุโรปความคิดนี้ก็มานิยมกันในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีจากความคิดที่เขียนโดยผู้แทนผู้มีความสามารถของยุคนั้นชื่อลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติ (ค.ศ. 1404 – ค.ศ. 1472) ผู้กล่าวว่า “มนุษย์จะทำอะไรก็ได้ถ้าตั้งใจ” ประโยคนี้เป็นปรัชญาพื้นฐานของลัทธิมนุษย์วิทยาเรอเนสซองซ์ ที่ถือว่าอำนาจอยู่มือของมนุษย์ ความไม่มีขอบเขตของความสามารถและการวิวัฒนาการ และการนำไปสู่ความคิดที่ว่ามนุษย์ควรจะโอบอุ้มความรู้ทั้งหลายและพัฒนาตนเองให้เต็มความสามารถเท่าที่จะอำนวย ฉะนั้นผู้มีความสามารถในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาจึงแสวงหาการพัฒนาความรู้ความสามารถทุกด้าน การพัฒนาทางทางร่างกาย และการสร้างความสำเร็จในทางสังคมและทางศิลปะ
ตัวอย่างของผู้ที่ถือว่าเป็น “ผู้รู้รอบด้าน” ก็ได้แก่ เลโอนาร์โด ดา วินชี, พีทาโกรัส, อริสโตเติล, อาร์คิมิดีส, จาง เหิง (Zhang Heng), โอมาร์ คัยยาม, โยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธอ และ เราะชีด-อัล-ดิน-ฮามาดานี (رشیدالدین طبیب -Rashid-al-Din Hamadani)
ในภาษาไทย มักจะอ้างถึงผู้รู้รอบด้านเป็นพหูสูตด้วย
ดูเพิ่ม

ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์

โอกุสต์ เรอนัวร์
ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ (ฝรั่งเศส: Pierre-Auguste Renoir; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2383 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2462) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศส เป็นที่รู้กันว่าเขาคือหนึ่งในศิลปินในกลุ่มอิมเพรสชันนิสม์ที่ให้ความสำคัญกับการใช้สีสันที่สะท้อนอารมณ์ความรู้สึกของศิลปินในแบบฉับพลัน งานของเรอนัวร์ ส่วนมากจะเน้นที่สวยงาม อ่อนหวานของธรรมชาติและผู้หญิง ภาพของเรอนัวร์ยังสะท้อนวิถีชีวิตและวิพากษ์ระบบศักดินาของฝรั่งเศสช่วงปลายศตวรรษที่ 18
บิดาเป็นช่างตัดเสื้อ เป็นบุตรคนที่ 6 จาก 7 คน ต่อมาในอายุ 23 ปี เรอนัวร์สมัครใจที่จะเป็นนักวาดภาพอิสระ เรอนัวร์เป็นจิตรกรที่ประสบความลำบากอยู่มากมาย เพราะเรอนัวร์เป็นผู้ที่ชอบวาดภาพเปลือย ในช่วง 1890 เป็นต้นไป เรอนัวร์จะวาดภาพเปลือยอย่างอิสระ ในช่วงที่เป็นไขข้ออักเสบ ถึงจะนั่งรถเข็นหรือเอาพู่กันมาติดมือข้างแข็งไว้ก็ตาม เขาก็ให้คนอื่นระบายภาพให้ คำว่า "ดอกไม้" คือคำสุดท้ายที่เรอนัวร์ได้พูดก่อนที่จะเสียชีวิตในขณะที่เขาจัดแบบที่เขาเขียน เรอนัวร์ได้เสียชีวิตอย่างสงบในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2462
สมุดภาพ

Lise Sewing, 1866, Dallas Museum of Art
La Grenouillère, 1868, National Museum, Stockholm, Sweden
Portrait of Alfred Sisley, 1868
Claude Monet Painting in His Garden at Argenteuil, 1873, Wadsworth Atheneum, Hartford, Connecticut
Portrait of Claude Monet, 1875, Musée d'Orsay, Paris, France
Jeanne Durand-Ruel, 1876, Barnes Foundation Merion, Pennsylvania
A Girl with a Watering Can, 1876, National Gallery of Art, Washington, D.C.
Mme. Charpentier and her children, 1878, Metropolitan Museum of Art, New York
By the Water, 1880, Art Institute of Chicago, Chicago, Illinois
Luncheon of the Boating Party, 1880–1881, The Phillips Collection, Washington, D.C.
Portrait of Charles and Georges Durand-Ruel, 1882
Dance at Bougival, 1882–1883, (woman at left is painter Suzanne Valadon), Boston Museum of Fine Arts
Dance in the City, 1882–1883, Musée d'Orsay, Paris, France
Dance in the Country (Aline Charigot and Paul Lhote), 1883, Musée d'Orsay, Paris
Pencil study for Dance in the Country 1883, Honolulu Academy of Arts
Children at the Beach at Guernsey, 1883, Barnes Foundation Merion, Pennsylvania
Pierre-Auguste Renoir, "Jeune garçon sur la plage d'Yport" (1883), Barnes Foundation Merion, Pennsylvania
In the Garden, 1885, Hermitage St. Petersburg
Girl With a Hoop, 1885, National Gallery of Art, Washington, D.C.
Girl Braiding Her Hair (Suzanne Valadon), 1885
Julie Manet with cat, 1887
Portrait of Berthe Morisot and daughter Julie Manet, 1894
Gabrielle Renard and infant son Jean Renoir, 1895
The Artist's Family, 1896, The Barnes Foundation, Merion, Pennsylvania
Graziella, 1896,The Detroit Institute of Arts
Portrait of Ambroise Vollard, 1908
Portrait of Paul Durand-Ruel, 1910
Portrait of Ambroise Vollard, 1917
Self-portrait, (1875)
Self-portrait, (1876)
Self-portrait, 1910
Self-portrait, (1910)
Diana the Huntress, 1867, The National Gallery of Art Washington, DC
Nude In The Sun, 1875, Musée d'Orsay, Paris, France
Seating Girl, 1883
The Large Bathers, 1887, Philadelphia Museum of Art, Philadelphia, Pa.
After The Bath, 1888
Three Bathers, 1895, Cleveland Museum of Art Cleveland, Ohio
Nude (Renoir, Belgrade, 1910) National Museum of Serbia Belgrade
After The Bath, 1910, Barnes Foundation, Merion Pennsylvania
Woman At The Well, 1910
Seated Bather Drying Her Leg, 1914, Musée de l'Orangerie, Paris, France
Women Bathers, 1916, National Museum, Stockholm, Sweden
Bathers, 1918, Barnes Foundation, Merion Pennsylvania
ป้อมปราการของโวบ็อง

| ป้อมปราการของโวบ็อง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ป้อมปราการแห่งเบอซ็องซง
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2008 (คณะกรรมการสมัยที่ 32)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
หมู่ป้อมปราการของโวบ็อง (ฝรั่งเศส: Réseau des sites majeurs de Vauban) ประกอบด้วยหมู่อาคารและป้อมปราการ 12 แห่ง ตามแนวชายแดนฝั่งตะวันตก เหนือ และตะวันออกของฝรั่งเศส ภายใต้การออกแบบของเซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง และถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปีค.ศ. 2008 โดยยูเนสโก
สมุดภาพ

กำแพงเมืองและป้อมปราการแซ็ง-มาร์แต็ง-เดอ-เร
กำแพงเมืองแห่งบรีย็องซง
หอคอยแห่งกามาแร-ซูร์-แมร์
มง-หลุยส์
ป้อมปราการแห่งมง-โดแฟ็ง
เมืองใหม่แห่งลงวี
ป้อมปราการแห่งเกาะตาตีอู
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
ปีแยร์วาล

| ปีแยร์วาล |
| --- | --- |
เทศบาล
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: นอร์ม็องดี
จังหวัด: แซน-มารีตีม
เขต: รูอ็อง
อำเภอ: เลอแม็สนีล-แอ็สนาร์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : ซาบรีนา อูว์แบร์
พื้นที่1: 3.88 ตร.กม. (1.50 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 553 คน
 • ความหนาแน่น: 140 คน/ตร.กม. (370 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 76502 /76750
สูงจากระดับน้ำทะเล: 123–181 m (404–594 ft)  (avg. 169 m หรือ 554 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ปีแยร์วาล (ฝรั่งเศส: Pierreval) เป็นเทศบาลในจังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
|  1968 | 135 | —     |
|  1975 | 154 | +1.90% |
|  1982 | 348 | +12.35% |
|  1990 | 358 | +0.35% |
|  1999 | 328 | −0.97% |
|  2007 | 444 | +3.86% |
|  2012 | 461 | +0.75% |
|  2017 | 555 | +3.78% |
ที่มา: INSEE
บุคคล

มารี ฌูว์เลียต ลูแว ย่า/ยายของเจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก เกิดที่นี่ใน ค.ศ. 1867
ป่ากงเปียญ

ป่ากงเปียญ (ฝรั่งเศส: Forêt de Compiègne) เป็นป่าใหญ่ในแคว้นปีการ์ดี ประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับเมืองกงเปียญและอยู่ห่างจากกรุงปารีสขึ้นมาทางเหนือประมาณ 60 กิโลเมตร