stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดอ่างทอง
ประวัติศาสตร์ > การก่อตั้งเมือง

จังหวัดอ่างทองในสมัยทวารวดีได้มีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานเป็นเมืองแล้ว แต่เป็นเมืองไม่ใหญ่โตนัก หลักฐานที่ยังเหลืออยู่ในปัจจุบันก็คือ คูเมืองที่บ้านคูเมือง ตำบลห้วยไผ่ อำเภอแสวงหา ซึ่งนายบาเซอลีเย นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส และเจ้าหน้าที่กรมศิลปากรได้สำรวจพบ สันนิษฐานว่าเป็นเมืองโบราณสมัยทวาราวดี ปัจจุบันนี้บ้านคูเมืองอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอแสวงหาไปทางทิศเหนือ 4 กิโลเมตร ในสมัยสุโขทัย ก็เข้าใจว่าผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยเช่นกัน และดินแดนอ่างทองได้รับอิทธิพลจากสุโขทัยด้วย โดยการสังเกตจากลักษณะของพระพุทธรูปสำคัญในท้องถิ่นที่อ่างทองมีลักษณะเป็นแบบสุโขทัยหลายองค์ เช่น พระพุทธไสยาสน์วัดขุนอินทประมูล อำเภอโพธิ์ทอง และพระพุทธไสยาสน์วัดป่าโมกวรวิหาร อำเภอป่าโมก เป็นต้น
ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาระยะต้น ๆ สันนิษฐานว่าอ่างทองคงเป็นชานเมืองของกรุงศรีอยุธยา เพิ่งจะยกฐานะเป็นเมืองมีชื่อว่า “แขวงเมืองวิเศษไชยชาญ” เมื่อประมาณ พ.ศ. 2127 โดยในพระราชพงศาวดารได้กล่าวถึงชื่อเมืองวิเศษไชยชาญเป็นครั้งแรกว่า สมเด็จพระนเรศวรเมื่อครั้งยังทรงเป็นมหาอุปราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้เสด็จยกกองทับไปรบกับพระยาพะสิมที่เมืองสุพรรณบุรี พระองค์ได้เสด็จโดยทางเรือจากกรุงศรีอยุธยา ไปทำพิธีเหยียบชิงชัยภูมิตัดไม้ข่มนาม ที่ตำบลลุมพลี พระองค์ได้เสด็จไปประทับที่แขวงเมืองวิเศษไชยชาญอันเป็นที่ชุมพล จึงสันนิษฐานว่า เมืองวิเศษไชยชาญได้ตั้งเมืองในแผ่นดินพระมหาธรรมราชา ตัวเมืองวิเศษไชยชาญสมัยนั้นตั้งอยู่ทางลำแม่น้ำน้อย ฝั่งตะวันออก หมู่บ้านตรงนั้นปัจจุบันยังเรียกว่า “บ้านจวน” แสดงว่าเป็นที่ตั้งจวนเจ้าเมืองเดิม ต่อมา สภาพพื้นที่และกระแสน้ำในแควน้ำน้อยเปลี่ยนแปลงไป การคมนาคมไปมาระหว่างแม่น้ำน้อยกับแม่น้ำใหญ่ (คือแม่น้ำเจ้าพระยา) เดินทางติดต่อไม่สะดวก จึงย้ายที่ตั้งเมืองไปอยู่ที่ตำบลบ้านแห ตรงวัดไชยสงคราม (วัดกระเจา) ฝั่งขวาหรือฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา พร้อมกับขนานนามให้เป็นสิริมงคลแก่เมืองใหม่ว่า “เมืองอ่างทอง” ส่วนเมืองวิเศษไชยชาญยังคงเป็นเมืองอยู่ตลอดมาจนถึง พ.ศ. 2439 จึงลดลงเป็นอำเภอ เรียกว่า อำเภอไผ่จำศีล ภายหลังจึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอวิเศษไชยชาญ และราชการก็ใช้ชื่อ อำเภอวิเศษไชยชาญ มาจนถึงอย่างน้อยวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2509  หลังจากนั้น ก็พบว่า เมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2509 ราชการก็ใช้ชื่อเป็น อำเภอวิเศษชัยชาญ (ไม่พบหลักฐานคำสั่งให้เปลี่ยนชื่ออำเภอ ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา)
กาลล่วงมาถึง พ.ศ. 2356 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้โปรดเกล้าฯ ให้พระยาภูธร สมุหนายกไปเป็นแม่กองทำการเปิดทำนบกั้นน้ำที่หน้าเมืองอ่างทอง เพื่อให้น้ำไหลไปทางคลองบางแก้วแต่ไม่สำเร็จ จึงย้ายเมืองอ่างทองไปตั้งที่ปากคลองบางแก้ว ตำบลบางแก้ว ท้องที่อำเภอเมืองอ่างทองฝั่งซ้ายของแม่น้ำพระยาจนถึงปัจจุบันนี้
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด

คำขวัญประจำจังหวัด คือ พระสมเด็จเกษไชโย หลวงพ่อโตองค์ใหญ่ วีรไทยใจกล้า ตุ๊กตาชาววัง โด่งดังจักสาน ถิ่นฐานทำกลอง เมืองสองพระนอน
ตราประจำจังหวัด คือ รูปอ่างทอง ในอ่างมีรวงข้าวและใบข้าว จังหวัดอ่างทองเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นแอ่งรับน้ำภูมิประเทศเหมาะแก่การเพาะปลูก ดวงตราของจังหวัดจึงเป็นรูปอ่างสีทองซึ่งหมายถึงความอุดมสมบูรณ์ของจังหวัด และในอ่างมีรวงข้าวและใบข้าวซึ่งหมายถึงการทำนา อาชีพหลักของคนในภูมิภาคนี้
ต้นไม้ประจำจังหวัด คือ มะพลับ (Diospyros malabarica)
สัตว์น้ำประจำจังหวัด คือ ปลาตะเพียนทอง (Barbonymus altus)
ตราประจำจังหวัดอ่างทอง
มะพลับ ต้นไม้ประจำจังหวัด
ปลาตะเพียนทอง สัตว์น้ำประจำจังหวัด
การเมืองการปกครอง > หน่วยการปกครอง

การปกครองส่วนภูมิภาคของจังหวัดอ่างทองแบ่งออกเป็น 7 อำเภอ 73 ตำบล 513 หมู่บ้าน โดยอำเภอทั้ง 7 อำเภอ ได้แก่
อำเภอเมืองอ่างทอง
อำเภอไชโย
อำเภอป่าโมก
อำเภอโพธิ์ทอง
อำเภอแสวงหา
อำเภอวิเศษชัยชาญ
อำเภอสามโก้
จังหวัดอ่างทองมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 65 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดอ่างทอง, เทศบาลเมือง 1 แห่ง คือ เทศบาลเมืองอ่างทอง, เทศบาลตำบล 20 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 43 แห่ง โดยรายชื่อเทศบาลทั้งหมดในจังหวัดอ่างทองแบ่งตามอำเภอมีดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  อำเภอเมืองอ่างทอง เทศบาลเมืองอ่างทอง  เทศบาลตำบลศาลาแดง  เทศบาลตำบลโพสะ อำเภอไชโย เทศบาลตำบลเกษไชโย  เทศบาลตำบลไชโย อำเภอป่าโมก เทศบาลตำบลป่าโมก |  อำเภอโพธิ์ทอง เทศบาลตำบลโพธิ์ทอง  เทศบาลตำบลรำมะสัก  เทศบาลตำบลโคกพุทรา  เทศบาลตำบลทางพระ  เทศบาลตำบลม่วงคัน อำเภอแสวงหา เทศบาลตำบลแสวงหา  เทศบาลตำบลเพชรเมืองทอง |  อำเภอวิเศษชัยชาญ เทศบาลตำบลบางจัก  เทศบาลตำบลวิเศษไชยชาญ  เทศบาลตำบลห้วยคันแหลน  เทศบาลตำบลท่าช้าง  เทศบาลตำบลไผ่ดำพัฒนา  เทศบาลตำบลสาวร้องไห้  เทศบาลตำบลม่วงเตี้ย อำเภอสามโก้ เทศบาลตำบลสามโก้   |
การเมืองการปกครอง > เจ้าเมืองและผู้ว่าราชการจังหวัด

นับตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิรูปการปกครองโดยนำระบบเทศาภิบาลมาใช้ในประเทศไทย เมืองอ่างทองยังคงมีสภาพเป็นเมืองตามรูปการปกครองแบบเดิมก่อนการปฏิรูป ปรากฏพระนามและรายนามผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองหรือผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทองดังนี้
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  2553  | 284,970 | —     |
|  2554  | 284,061 | −0.3% |
|  2555  | 283,882 | −0.1% |
|  2556  | 283,732 | −0.1% |
|  2557  | 283,568 | −0.1% |
|  2558  | 283,173 | −0.1% |
|  2559  | 282,404 | −0.3% |
|  2560  | 281,187 | −0.4% |
|  2561  | 280,840 | −0.1% |
|  2562  | 279,654 | −0.4% |
|  2563  | 276,584 | −1.1% |
|  2564  | 274,763 | −0.7% |
|  2565  | 272,587 | −0.8% |
|  2566  | 270,726 | −0.7% |
อ้างอิง:กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2556 จังหวัดอ่างทองมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 283,732 คน จำแนกเป็นชาย 136,237 คน เป็นหญิง 147,495 คน (อันดับที่ 69 ของประเทศ) จำนวนบ้าน 92,520 หลัง ความหนาแน่นของประชากร 292.99 ตร.กม (อันดับที่ 11 ของประเทศ)
การขนส่ง

ใช้เส้นทางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) จากกรุงเทพมหานคร แยกเข้าเส้นทางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 (บางปะอิน-พยุหะคีรี) ผ่านอำเภอบางปะอิน-บางปะหัน-อยุธยา-อ่างทอง รวมระยะทาง 105 กิโลเมตร เป็นระยะทางที่ใกล้ที่สุด
ใช้เส้นทางตัดใหม่ข้ามสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า-ตลิ่งชัน เข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 (บางบัวทอง-ชัยนาท) ผ่านจังหวัดนนทบุรี-ปทุมธานี-อยุธยา-สุพรรณบุรี-อ่างทอง รวมระยะทางประมาณ 150 กิโลเมตร
ใช้เส้นทางกรุงเทพมหานคร-ปทุมธานี ผ่านอำเภอปากเกร็ด เข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3111 ผ่านอำเภอบางไทร-อำเภอเสนา-อยุธยา จากนั้นใช้เส้นทางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 (วังน้อย-สิงห์บุรี) เข้าอำเภอป่าโมก-อ่างทอง รวมระยะทาง 140 กิโลเมตร
บริษัท ขนส่ง จำกัด มีบริการรถโดยสารธรรมดาและรถปรับอากาศทุกวัน วันละหลายเที่ยว สามารถขึ้นรถได้ที่สถานีขนส่งสายเหนือ ถนนกำแพงเพชร 2 (จตุจักร)
บุคคลที่มีชื่อเสียง

บัวผัน จันทร์ศรี-ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปการแสดงเพลงพื้นบ้านภาคกลาง
บุญมา สุดสุวรรณ-ศิลปินเพลงพื้นบ้าน
สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล
ภราดร ปริศนานันทกุล
กรวีร์ ปริศนานันทกุล
เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง
พลตำรวจโทวิโรจน์ เปาอินทร์
สุภา ศิริมานนท์
บำเรอ ผ่องอินทรกุล (โน้ต เชิญยิ้ม)
โรจน์ เมืองลพ – นักร้องเพลงลูกทุ่งชื่อดัง
ไชยา มิตรชัย
แอน มิตรชัย
ไปรยา สวนดอกไม้ - นักแสดง
วีรยุทธ รสโอชา - นักแสดง
ลิขิต เอกมงคล - นักแสดง
สิวะ แตรสังข์ - นักแสดง
เจริญพร อ่อนละม้าย (โก๊ะตี๋)
อนุสรณ์ มณีเทศ (โย่ง อาร์มแชร์) - นักร้อง,นักแสดง
นงผณี มหาดไทย (จ๊ะ อาร์สยาม)
อิสริยะ อภิชัย – มิสไทยแลนด์เวิลด์ ในปี พ.ศ. 2534
พลเอกปฐมพงษ์ เกษรศุกร์
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ – ราชบัณฑิต
ปลื้มจิตร์ ถินขาว – นักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
มลิกา กันทอง – นักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
รัชเดช เครือทิวา - นักบาสเกตบอลทีมชาติไทย
บุญเลิศ นาจพินิจ – ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ลิเก)
วิโอเลต วอเทียร์ นักร้อง นักแสดง
วีระศักดิ์ วิจิตร์แสงศรี อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดอ่างทอง
รายชื่อวัดในจังหวัดอ่างทอง
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอ่างทอง
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดอ่างทอง
ภัยแล้ง

ภัยแล้งก่อให้เกิดผลกระทบหลากหลายและมักจะแย่ลงจากผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อวัฏจักรน้ำ: แม่น้ำที่แห้งในฝรั่งเศส; พายุทรายในโซมาลิแลนด์ที่เกิดจากภัยแล้ง; ภัยแล้งส่งผลเสียต่อการเกษตรในเท็กซัส; ภัยแล้งและอุณหภูมิที่สูงขึ้นทำให้ไฟป่าในออสเตรเลียปี 2020 รุนแรงขึ้น
ภัยแล้ง คือช่วงเวลาที่สภาพอากาศแห้งแล้งกว่าปกติ ภัยแล้งอาจเกิดขึ้นนานเป็นวัน เดือน หรือปี โดยมักมีผลกระทบอย่างมากต่อระบบนิเวศและเกษตรกรรมในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ และก่อให้เกิดความเสียหายต่อเศรษฐกิจในท้องถิ่น ฤดูแล้งประจำปีในเขตร้อนทำให้โอกาสเกิดภัยแล้งสูงขึ้นอย่างมาก พร้อมทั้งเพิ่มความเสี่ยงของการเกิดไฟป่าอีกด้วย คลื่นความร้อนสามารถทำให้สภาพภัยแล้งแย่ลงได้อย่างมากโดยการเพิ่มการคายน้ำและการระเหย สิ่งนี้ทำให้ป่าไม้และพืชพันธุ์อื่น ๆ แห้ง และเพิ่มเชื้อเพลิงสำหรับไฟป่า
ภัยแล้งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นซ้ำในหลายพื้นที่ทั่วโลก และมีความรุนแรงมากขึ้นและคาดการณ์ได้ยากเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งการศึกษาวงแหวนต้นไม้แสดงให้เห็นว่าภัยแล้งเกิดขึ้นตั้งแต่ปี 1900 มีผลกระทบสามประเภทที่เกิดจากภัยแล้ง ได้แก่ ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคม ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมรวมถึงการทำให้พื้นที่ชุ่มน้ำแห้ง การเกิดไฟป่ามากขึ้น และการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ
ผลกระทบทางเศรษฐกิจรวมถึงการหยุดชะงักของแหล่งน้ำสำหรับผู้คน การผลิตทางการเกษตรที่ลดลงทำให้การผลิตอาหารมีต้นทุนสูงขึ้น นอกจากนี้ยังมีปัญหาการขาดแคลนน้ำสำหรับชลประทานหรือพลังงานน้ำ ผลกระทบทางสังคมและสุขภาพรวมถึงผลกระทบต่อสุขภาพของผู้คนที่ต้องเผชิญกับปรากฏการณ์นี้โดยตรง เช่น คลื่นความร้อนที่รุนแรง ราคาข้าวของที่สูงขึ้น ความเครียดจากผลผลิตที่ล้มเหลว และการขาดแคลนน้ำ ภัยแล้งที่ยาวนานทำให้เกิดการอพยพครั้งใหญ่และวิกฤตด้านมนุษยธรรม
ตัวอย่างของภูมิภาคที่มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นในการเกิดภัยแล้ง ได้แก่ ลุ่มน้ำอเมซอน ออสเตรเลีย ภูมิภาคซาเฮล และอินเดีย ตัวอย่างเช่น ในปี 2005 บางส่วนของลุ่มน้ำอเมซอนประสบกับภัยแล้งที่เลวร้ายที่สุดในรอบ 100 ปี ออสเตรเลียอาจประสบภัยแล้งที่รุนแรงมากขึ้นและมีแนวโน้มที่จะเกิดบ่อยขึ้นในอนาคต รายงานที่รัฐบาลมอบหมายให้จัดทำกล่าวเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2008 ภัยแล้งในออสเตรเลีย ที่ยาวนานในออสเตรเลียสิ้นสุดลงในปี 2010 ภัยแล้งในแอฟริกาตะวันออก ระหว่างปี 2020–2022 นั้นเลวร้ายยิ่งกว่าภัยแล้งในปี 2010–2011 ทั้งในแง่ของระยะเวลาและความรุนแรง อินเดียมีพื้นที่กว่า 150 อำเภอในอินเดียมีความเสี่ยงต่อภัยแล้ง โดยส่วนใหญ่กระจุกอยู่ในรัฐราชสถาน, คุชราต, มัธยประเทศและชุมชนที่ติดกับรัฐชัชติสครห์, อุตตรประเทศ, คาร์นาตากาตะวันตกเฉียงเหนือ และรัฐมหาราษฏระที่อยู่ติดกัน
ตลอดประวัติศาสตร์ มนุษย์มักมองว่าภัยแล้งเป็นภัยพิบัติเนื่องจากผลกระทบต่อความพร้อมของอาหารและต่อสังคมโดยรวม ผู้คนมักมองว่าภัยแล้งเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติหรือเป็นสิ่งที่ได้รับอิทธิพลจากกิจกรรมของมนุษย์ หรือเป็นผลมาจากพลังเหนือธรรมชาติ
คำจำกัดความ

IPCC Sixth Assessment Report (รายงานการประเมินผลครั้งที่หกของ IPCC) นิยามภัยแล้งว่าเป็น "สภาพที่แห้งกว่าปกติ"  ซึ่งหมายความว่าภัยแล้งคือ "การขาดน้ำเปรียบเทียบกับความสามารถในการจัดหาน้ำเฉลี่ยที่สถานที่และฤดูกาลที่กำหนด"
ตามที่ National Integrated Drought Information System (ระบบข้อมูลภัยแล้งรวมหลายหน่วยงาน) ระบุ ภัยแล้งมักจะถูกนิยามว่าเป็น "การขาดการตกตะกอนในระยะเวลานาน (มักจะเป็นฤดูกาลหรือมากกว่า) ส่งผลให้เกิดการขาดแคลนน้ำ" สำนักงานบริการสภาพอากาศแห่งชาติของ องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ (NOAA) นิยามภัยแล้งว่าเป็น "การขาดความชื้นที่ส่งผลให้เกิดผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์ต่อผู้คน, สัตว์, หรือพืชในพื้นที่ขนาดใหญ่"
ภัยแล้งเป็นปรากฏการณ์ที่ซับซ้อน ซึ่งเกี่ยวข้องกับการขาดน้ำ และเป็นสิ่งที่ยากต่อการติดตามและนิยาม  ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 มีการเผยแพร่คำนิยามของ "ภัยแล้ง" มากกว่า 150 รายการแล้ว  ความหลากหลายของนิยามสะท้อนถึงความแตกต่างในพื้นที่, ความต้องการ, และวิธีการทางวิชาการ
ดัชนีและการติดตาม

มีการกำหนดดัชนีหลายชนิดเพื่อวัดและติดตามภัยแล้งในระดับพื้นที่และเวลาแตกต่างกัน คุณสมบัติสำคัญของดัชนีภัยแล้งคือความสามารถในการเปรียบเทียบพื้นที่ และต้องมีความแข็งแกร่งทางสถิติ ดัชนีภัยแล้งรวมถึง:
ดัชนีภัยแล้งของพาลเมอร์ (บางครั้งเรียกว่า Palmer drought severity index (PDSI)): ดัชนีภัยแล้งในระดับภูมิภาคที่ใช้กันทั่วไปในการติดตามเหตุการณ์ภัยแล้งและศึกษาขอบเขตและความรุนแรงของช่วงภัยแล้ง ดัชนีนี้ใช้ข้อมูลการตกตะกอนและอุณหภูมิในการศึกษาการจัดหาน้ำและความต้องการโดยใช้โมเดลสมดุลน้ำพื้นฐาน
ดัชนีภัยแล้ง คีทช์-ไบรัม: ดัชนีที่คำนวณจากปริมาณน้ำฝน, อุณหภูมิอากาศ, และปัจจัย สภาพอากาศ อื่น ๆ
ดัชนีการตกตะกอนมาตรฐาน (SPI): คำนวณจากปริมาณน้ำฝน ซึ่งทำให้เป็นตัวชี้วัดที่เรียบง่ายและใช้งานง่ายในการติดตามและคาดการณ์ภัยแล้งในพื้นที่ต่างๆ ทั่วโลก องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก แนะนำดัชนีนี้สำหรับการระบุและติดตามภัยแล้งทางอุตุนิยมวิทยาในสภาพอากาศและช่วงเวลาที่แตกต่างกัน
ดัชนีการคายระเหยของปริมาณน้ำฝนมาตรฐาน (SPEI): ดัชนีภัยแล้งหลายระดับที่อิงจากข้อมูลสภาพอากาศ SPEI ยังพิจารณาถึงบทบาทของ ความต้องการการระเหย ที่เพิ่มขึ้นต่อความรุนแรงของภัยแล้ง  ความต้องการการระเหยมีความโดดเด่นโดยเฉพาะในช่วงขาดแคลนการตกตะกอน การคำนวณ SPEI ต้องการข้อมูลการตกตะกอนและความต้องการการระเหยทางบรรยากาศที่มีคุณภาพสูงและระยะยาว ซึ่งสามารถได้รับจากสถานีพื้นดินหรือข้อมูลที่จัดทำจากการวิเคราะห์ซ้ำรวมถึงข้อมูลจากดาวเทียมและแหล่งข้อมูลหลายแหล่ง
ดัชนีที่เกี่ยวข้องกับพืช: ความชื้นในดินที่ราก, ดัชนีสภาพพืช (VDI) และดัชนีสุขภาพพืช (VHI) VCI และ VHI คำนวณจากดัชนีพืชเช่น ดัชนีพืชที่แตกต่างตามมาตรฐาน (NDVI) และชุดข้อมูลอุณหภูมิ
ดัชนีเดซิเลส
ดัชนีการไหลน้ำที่มาตรฐาน
ข้อมูลภัยแล้งความละเอียดสูงช่วยในการประเมินการเปลี่ยนแปลงและความแปรปรวนในระยะเวลาและพื้นที่ของภัยแล้งที่มีความละเอียดสูงขึ้น ซึ่งสนับสนุนการพัฒนามาตรการการปรับตัวเฉพาะที่
การใช้ดัชนีหลายประเภทด้วยชุดข้อมูลที่แตกต่างกันช่วยในการจัดการและติดตามภัยแล้งได้ดีกว่าการใช้ชุดข้อมูลเพียงชุดเดียว โดยเฉพาะในพื้นที่ของโลกที่ไม่มีข้อมูลเพียงพอ เช่น แอฟริกาและอเมริกาใต้ การใช้ชุดข้อมูลเดียวอาจมีข้อจำกัด เนื่องจากอาจไม่สามารถจับภาพลักษณะและผลกระทบของภัยแล้งได้อย่างครบถ้วน
การติดตามระดับความชื้นอย่างรอบคอบยังช่วยในการคาดการณ์ความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นสำหรับไฟป่าได้ด้วย
ดูเพิ่ม

ดัชนีความแห้งแล้ง
ที่หลบภัยจากภัยแล้ง
ภัยแล้งเฉียบพลัน
ความมั่นคงด้านอาหาร
เซนเซอร์ใบ
รายการของภัยแล้ง
จุดเหี่ยวเฉาถาวร
อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อสู้กับการขาดแคลนทรัพยากร
ความมั่นคงด้านน้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Drought
นิยามแบบพจนานุกรมของ drought ที่วิกิพจนานุกรม
GIDMaPS Global Integrated Drought Monitoring and Prediction System, University of California, Irvine
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA 
ทุ่งนานอก เบนัมบรา, ออสเตรเลีย ที่ประสบภัยแล้งในปี 2006
พ.ศ. 2560

ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: สงครามต่อรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ในยุทธการที่โมซูล; Salman Abedi ผู้ก่อการร้ายอิสลาม ระเบิดฆ่าตัวตายที่แมนเชสเตอร์อะรีนาหลังมีงานคอนเสิร์ตของอารีอานา กรานเด ทำให้มีผู้เสียชีวิต 22 คนรวมตัวเขา; สุริยุปราคาในวันที่ 21 สิงหาคมที่รัฐนอร์ทแคโรไลนา; เกาหลีเหนือทดสอบขีปนาวุธหลายครั้ง ท่ามกลางเสียงประณามจากนานาชาติ ก่อให้เกิดความตึงเครียดระหว่างเกาหลีเหนือกับโลกตะวันตก; แผ่นดินไหวในเม็กซิโกตอนกลาง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 370 คน; สเปนปฏิเสธผลการลงประชามติเอกราชกาตาลุญญา นำไปสู่การประท้วงและการปะทะครั้งใหญ่; สตีเฟน แพดด็อก ลงมือกราดยิงฝูงชนในเทศการดนตรีที่ลาสเวกัส ทำให้มีผู้เสียชีวิต 60 คน รวมตัวเขาเอง และกลายเป็นการกราดยิงที่ร้ายแรงที่สุดในสหรัฐ; หลังโคจรรอบดาวเสาร์เป็นเวลา 13 ปี ยานอวกาศ กัสซีนี–เฮยเคินส์ สิ้นสุดภารกิจ
| --- | --- |
ศตวรรษ::  20  21  22
ปี::  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2560
ปฏิทินกริกอเรียน: 2017 MMXVII
Ab urbe condita: 2770
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1466 ԹՎ ՌՆԿԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6767
ปฏิทินบาไฮ: 173–174
ปฏิทินศกบาหลี: 1938–1939
ปฏิทินเบงกอล: 1423–1424
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2967
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 65 Eliz. 2 – 66 Eliz. 2
พุทธศักราช: 2561
ปฏิทินพม่า: 1379
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7525–7526
ปฏิทินจีน: 丙申年 (วอกธาตุไฟ) 4714 หรือ 4507     — ถึง — 丁酉年 (ระกาธาตุไฟ) 4715 หรือ 4508
ปฏิทินคอปติก: 1733–1734
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3183
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 2009–2010
ปฏิทินฮีบรู: 5777–5778
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 2073–2074
 - ศกสมวัต: 1938–1939
 - กลียุค: 5118–5119
ปฏิทินโฮโลซีน: 12017
ปฏิทินอิกโบ: 1017–1018
ปฏิทินอิหร่าน: 1395–1396
ปฏิทินอิสลาม: 1438–1439
ปฏิทินญี่ปุ่น: เฮเซ 29 (平成２９年)
ปฏิทินชวา: 1950–1951
ปฏิทินจูเช: 106
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 13 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4350
ปฏิทินหมินกั๋ว: ROC 106 民國106年
ปฏิทินนานักชาฮี: 549
ปฏิทินทิเบต: 阳火猴年 (ธาตไฟเพศผู้-วอก) 2143 หรือ 1762 หรือ 990     — ถึง — 阴火鸡年 (ธาตไฟเพศเมีย-ระกา) 2144 หรือ 1763 หรือ 991
เวลายูนิกซ์: 1483228800 – 1514764799
พุทธศักราช 2560  ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2017 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ (ลิงก์ไปยังปฏิทิน) ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
ปีระกา นพศก จุลศักราช 1379 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติประกาศให้เป็นปีแห่งการท่องเที่ยวเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนสากล
ผู้นำประเทศไทย

บทความหลัก: รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2560
พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี: พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา (24 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566)
เหตุการณ์ > มกราคม

1 มกราคม
เกิดเหตุกราดยิงที่ไนต์คลับในกรุงอิสตันบูล ประเทศตุรกี มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 39 คน และบาดเจ็บอย่างน้อย 69 คน
อังตอนียู กูแตรึช ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสหประชาชาติลำดับที่ 9 ต่อจากพัน กี-มุน
19 มกราคม – กองกำลังทหารของประชาคมเศรษฐกิจแห่งรัฐแอฟริกันตะวันตก (ECOWAS) จากประเทศเซเนกัล กานา และไนจีเรีย เข้าคลี่คลายวิกฤตการณ์ทางการเมืองในประเทศแกมเบีย ด้วยการบังคับให้ประธานาธิบดียาห์ยา จัมเมห์ สละตำแหน่ง หลังพ่ายแพ้การเลือกตั้งให้กับอาดามา บาร์โรว์ เมื่อเดือนธันวาคม 2559 แต่จัมเมห์ไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งดังกล่าว
21 มกราคม – กลุ่มสตรีหลายล้านคนในสหรัฐและหลายประเทศ เข้าร่วมการชุมนุมในนาม "การเดินขบวนของผู้หญิง" (Women's March) เพื่อประท้วงประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ในประเด็นการคุกคามสิทธิสตรี โดยการชุมนุมครั้งนี้ถือเป็นการชุมนุมแบบวันเดียวที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐ
26 มกราคม – คณะนักวิทยาศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยฮาวาร์ด สหรัฐ ออกประกาศว่า สามารถสร้างไฮโดรเจนโลหะในห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ได้เป็นครั้งแรกของโลก
27 มกราคม – ดอนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐ ออกคำสั่งของฝ่ายบริหารที่ 13769 ให้จำกัดการอพยพและการเดินทางเข้าสหรัฐของพลเมืองจากประเทศที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิม 7 ประเทศ ได้แก่ อิรัก อิหร่าน ลิเบีย โซมาเลีย ซูดาน ซีเรีย และเยเมน
เหตุการณ์ > กุมภาพันธ์

11 กุมภาพันธ์ – รัฐบาลเกาหลีเหนือทดสอบยิงขีปนาวุธทิ้งตัวข้ามเขตทะเลญี่ปุ่น ส่งผลให้นานาชาติประณามการกระทำดังกล่าว
เหตุการณ์ > มีนาคม

10 มีนาคม
ศาลรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐเกาหลีมีมติถอดถอนพัก กึน-ฮเย ออกจากตำแหน่งประธานาธิบดี
สหประชาชาติประกาศเตือนว่า โลกกำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรมครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง โดยอ้างอิงจากเหตุการณ์ที่ผู้คนกว่า 20 ล้านคนในประเทศเยเมน โซมาเลีย ซูดานใต้ และไนจีเรีย กำลังเสี่ยงต่อภาวะอดอยากและขาดอาหาร
29 มีนาคม – เทเรซา เมย์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร เริ่มใช้มาตรา 50 ของสนธิสัญญาลิสบอน เพื่อเริ่มต้นกระบวนการแยกสหราชอาณาจักรออกจากสหภาพยุโรปอย่างเป็นทางการ
เหตุการณ์ > เมษายน

4 เมษายน – กองทัพสหรัฐยิงขีปนาวุธโทมาฮอว์ก 59 ลูกใส่ฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งในประเทศซีเรีย เพื่อตอบโต้การโจมตีเคมีต่อเมืองที่ฝ่ายกบฏควบคุม รัฐบาลรัสเซียประณามสหรัฐว่าแสดงพฤติกรรม "ก้าวร้าว" และทำลายความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐกับรัสเซีย
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

12 พฤษภาคม – เกิดเหตุโจมตีทางไซเบอร์ด้วยมัลแวร์เรียกค่าไถ่ชื่อ "วอนนาคราย" ต่อระบบคอมพิวเตอร์ในอย่างน้อย 150 ประเทศทั่วโลก
เหตุการณ์ > มิถุนายน

1 มิถุนายน – ดอนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐ ประกาศถอนสหรัฐออกจากความตกลงปารีส
5 มิถุนายน
ประเทศมอนเตเนโกรเข้าร่วมองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือในฐานะสมาชิกลำดับที่ 29
ประเทศอาหรับ 6 ประเทศ ได้แก่ ซาอุดีอาระเบีย อียิปต์ บาห์เรน เยเมน ลิเบีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประกาศตัดความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศกาตาร์ ด้วยข้อกล่าวหาว่าเป็นประเทศที่สนับสนุนกลุ่มรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์
25 มิถุนายน – องค์การอนามัยโลกประมาณการว่า มีผู้ป่วยอหิวาตกโรคในประเทศเยเมนมากกว่า 2 แสนราย
เหตุการณ์ > กรกฎาคม

4 กรกฎาคม – รัฐบาลรัสเซียและจีนขอให้ประเทศเกาหลีเหนือยุติโครงการขีปนาวุธและอาวุธนิวเคลียร์ หลังจากรัฐบาลเกาหลีเหนือทดสอบการยิงขีปนาวุธทิ้งตัวข้ามทวีปได้สำเร็จเป็นครั้งแรก
6 กรกฎาคม – สหภาพยุโรปบรรลุข้อตกลงการค้าเสรีกับประเทศญี่ปุ่น ณ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม
7 กรกฎาคม – สมาชิกสหประชาชาติ 122 ประเทศ ออกเสียงสนับสนุนสนธิสัญญาห้ามอาวุธนิวเคลียร์
12 กรกฎาคม – ภูเขาน้ำแข็ง เอ-68ซึ่งมีขนาดกว่า 5,800 ตารางกิโลเมตร แตกตัวออกจากหิ้งน้ำแข็งลาร์เซนซีในทวีปแอนตาร์กติกา
เหตุการณ์ > สิงหาคม

2 สิงหาคม – คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติมีมติเอกฉันท์คว่ำบาตรประเทศเกาหลีเหนือเพิ่มเติมในด้านการค้าและการลงทุน หลังจากรัฐบาลเกาหลีเหนือยังคงดำเนินโครงการทดสอบขีปนาวุธ
21 สิงหาคม – เกิดสุริยุปราคาเต็มดวงครั้งแรกที่สามารถมองเห็นได้ในสหรัฐแผ่นดินใหญ่นับตั้งแต่ปี 2522
เหตุการณ์ > กันยายน

1 กันยายน – วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ขับไล่เจ้าหน้าที่การทูตสหรัฐ 755 คนออกจากประเทศรัสเซีย เพื่อตอบโต้มาตรการคว่ำบาตรของสหรัฐ
3 กันยายน – ประเทศเกาหลีเหนือทดลองอาวุธนิวเคลียร์เป็นครั้งที่ 6
13 กันยายน – คณะกรรมการโอลิมปิกสากลประกาศผลเมืองที่จะได้เป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 คือ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 คือ นครลอสแอนเจลิส สหรัฐ
15 กันยายน – ยานอวกาศแคสซีนี–ไฮเกนส์ ซึ่งเป็นยานอวกาศที่ใช้สำรวจดาวเสาร์มาเป็นเวลากว่า 13 ปี ได้ถูกปลดระวางโดยการปล่อยลงสู่ชั้นบรรยากาศของดาวเสาร์
19 กันยายน - เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.1 ในตอนกลางของประเทศเม็กซิโก ทำให้มีผู้คนเสียชีวิตกว่า 200 คน
เหตุการณ์ > ตุลาคม

14 ตุลาคม – เกิดเหตุระเบิด 2 ครั้ง ในกรุงโมกาดิชู ประเทศโซมาเลีย ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 320 คน
28 ตุลาคม – กาตาลุญญาประกาศเอกราชจากสเปน
เหตุการณ์ > พฤศจิกายน

12 พฤศจิกายน - เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.3 ที่ประเทศอิหร่านและประเทศอิรัก ศูนย์กลางแผ่นดินไหวเกิดที่ จังหวัดเคร์มอนชอฮ์ ประเทศอิหร่าน มีผู้เสียชีวิต 630 คน
เหตุการณ์ > ธันวาคม

6 ธันวาคม - ดอนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐ ประกาศรับรอง กรุงเยรูซาเล็มให้เป็นเมืองหลวงของประเทศอิสราเอลอย่างเป็นทางการ
วันเกิด

31 สิงหาคม - เจ้าชายกาเบรียล ดยุกแห่งดาลาร์นา
วันถึงแก่กรรม

บทความหลัก: บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2560
วันถึงแก่กรรม > มกราคม

4 มกราคม – เอซีโอ ปัสกุตตี นักฟุตบอลชาวอิตาลี (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2480)
7 มกราคม – มารีอู ซูอารึช ประธานาธิบดีโปรตุเกส (เกิด 7 ธันวาคม พ.ศ. 2467)
9 มกราคม – โรเบร์โต กาบัญญัส นักฟุตบอลชาวปารากวัย (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2504)
10 มกราคม – โรมาน แฮร์ซอก ประธานาธิบดีเยอรมนี (เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2477)
15 มกราคม – จิมมี สนูกกา นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเชื้อสายฟิจิ (เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2486)
16 มกราคม – ยูจีน เซอร์นัน นักบินอวกาศชาวอเมริกัน (เกิด 14 มีนาคม พ.ศ. 2477)
26 มกราคม – ไมก์ คอนเนอส์ นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2468)
27 มกราคม – แอมานุแอล รีวา นักแสดงชาวฝรั่งเศส (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470)
วันถึงแก่กรรม > กุมภาพันธ์

12 กุมภาพันธ์ – อัล จาร์โร นักร้องชาวอเมริกัน (เกิด 12 มีนาคม พ.ศ. 2483)
13 กุมภาพันธ์ – คิม จ็อง-นัม พี่ชายต่างมารดาของคิม จ็อง-อึน ผู้นำประเทศเกาหลีเหนือ (เกิด 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2514)
18 กุมภาพันธ์ – อีแวน โคลอฟฟ์ นักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา (เกิด 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485)
19 กุมภาพันธ์ – สมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ พระบรมราชชนีแห่งตองงา (พระราชสมภพ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2470)
21 กุมภาพันธ์ – เคนเนธ แอร์โรว์ นักเศรษฐศาสตร์ชาวอเมริกัน (เกิด 23 สิงหาคม พ.ศ. 2464)
25 กุมภาพันธ์ – บิลล์ แพกซ์ตัน นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2498)
วันถึงแก่กรรม > มีนาคม

18 มีนาคม – ชัค เบอร์รี นักร้องและนักดนตรีชาวอเมริกัน (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2469)
วันถึงแก่กรรม > เมษายน

2 เมษายน – หม่อมหลวงอัศนี ปราโมช อดีตองคมนตรี และศิลปินแห่งชาติ (เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2477)
วันถึงแก่กรรม > พฤษภาคม

18 พฤษภาคม​ -​ ชินกร ไกรลาศ ศิลปินแห่งชาติ นักร้อง​ลูกทุ่ง​ชาวไทย​ (เกิด​ 1​ เมษายน​ พ.ศ. 2489)
19 พฤษภาคม - สตานิสลาฟ เปตรอฟ นาวาอากาศโทแห่งกองกำลังป้องกันทางอากาศโซเวียต (เกิด 7 กันยายน พ.ศ. 2482)
23 พฤษภาคม – โรเจอร์ มัวร์ นักแสดงชาวอังกฤษ (เกิด 14 ตุลาคม พ.ศ. 2470)
วันถึงแก่กรรม > มิถุนายน

16 มิถุนายน – เฮ็ลมูท โคล นักการเมืองชาวเยอรมนี อดีตนายกรัฐมนตรี (เกิด 3 เมษายน พ.ศ. 2473)
20 มิถุนายน​ -​ สุดใจ​ เที่ยงตรง​กิจ​ (หนิงหน่อง​ เพชร​พิณทอง​)​ ศิลปิน​​ชาวไทย​ (เกิด​ 14​ ธันวาคม​ พ.ศ. 2492)
วันถึงแก่กรรม > กรกฎาคม

7 กรกฎาคม – ฐิติมา สุตสุนทร นักร้องและนักแสดงชาวไทย (เกิด 4 กันยายน พ.ศ. 2504)
13 กรกฎาคม – หลิว เสี่ยวโป นักเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนและผู้ได้รับรางวัลโนเบลชาวจีน (เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2498)
16 กรกฎาคม – จอร์จ เอ. โรเมโร ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน-แคนาดา (เกิด 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483)
19 กรกฎาคม – พระมงคลสิทธาจารย์ (รวย ปาสาทิโก) พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด 9 ธันวาคม พ.ศ. 2464)
20 กรกฎาคม – เชสเตอร์ เบนนิงตัน นักตนตรีชาวอเมริกัน (เกิด 20 มีนาคม พ.ศ. 2519)
28 กรกฎาคม – อินก้า แลนตซ์ นักการเมืองชาวสวีเดน (เกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486)
วันถึงแก่กรรม > สิงหาคม

20 สิงหาคม – มาร์กอต ฮีเอิลเชอร์ นักร้องและนักแสดงชาวเยอรมัน (เกิด 29 กันยายน พ.ศ. 2462)
24 สิงหาคม – เจย์ โทมัส นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2491)
28 สิงหาคม – สึโตมุ ฮาตะ นายกรัฐมนตรีคนที่ 51 แห่งประเทศญี่ปุ่น (เกิด 24 สิงหาคม พ.ศ. 2478)
วันถึงแก่กรรม > กันยายน

11 กันยายน – สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์ (พระราชสมภพ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470)
17 กันยายน – บ็อบบี ฮีแนน นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน (เกิด 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487)
27 กันยายน – ฮิวจ์ เฮฟเนอร์ ผู้จัดจำหน่ายนิตยสารชาวอเมริกัน (เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2469)
วันถึงแก่กรรม > เดือนตุลาคม

1 ตุลาคม - สำราญ เกิดผล ศิลปินแห่งชาติชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2470)
วันถึงแก่กรรม > พฤศจิกายน

6 พฤศจิกายน - คาริน ดอร์ นักแสดงชาวเยอรมัน (เกิด 22 กุมภาพันธ์ 2481)
7 พฤศจิกายน – ฮันส์ เชเฟอร์ นักฟุตบอลชาวเยอรมัน (เกิด 19 ตุลาคม พ.ศ. 2470)
16 พฤศจิกายน – ฮิโรมิ สึรุ นักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น (เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2503)
19 พฤศจิกายน – ชาร์ล แมนสัน อาชญากรและผู้นำลัทธิชาวอเมริกัน (เกิด 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477)
30 พฤศจิกายน – สุรินทร์ พิศสุวรรณ นักการเมืองและนักการทูตชาวไทย อดีตเลขาธิการอาเซียน (เกิด 28 ตุลาคม พ.ศ. 2492)