stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภูมิอากาศ
การจำแนกสภาพภูมิอากาศ > Thornthwaite

ดูเพิ่มเติม: Microthermal, mesothermal และ Megathermal
ได้รับการคิดค้นโดยนักภูมิอากาศและนักภูมิศาสตร์ขาวอเมริกัน C.W.​​ Thornthwaite วิธีการจัดหมวดหมู่ของสภาพภูมิอากาศนี้จะตรวจสอบปริมาณของน้ำในดินที่ใช้ในการคายระเหย มันจะเฝ้าตรวจสอบส่วนของหยาดน้ำฟ้าทั้งหมดที่ใช้ในการบำรุงพืชในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง มันจะใช้หลายดัชนีเช่นดัชนีความชื้นและดัชนีความแห้งแล้งในการกำหนดลักษณะความชื้นของพื้นที่ที่ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิเฉลี่ยของมันรวมทั้งปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยและชนิดพืชโดยเฉลี่ย ค่าของดัชนีในพื้นที่ใดก็ตามยิ่งต่ำ พื้นที่นั้นยิ่งแห้ง
การจัดหมวดหมู่ความชุ่มชื้นจะรวมถึงระดับชั้นของสภาพภูมิอากาศที่มีตัวอธิบายเช่น ชิ้นมาก (อังกฤษ: hyperhumid) ชื้น (อังกฤษ: humid) กึ่งชื้น (อังกฤษ: subhumid) ่ค่อนข้างแห้งแล้ง (อังกฤษ: subarid) กึ่งแห้งแล้ง (อังกฤษ: semi-arid) (ค่าของ -20 ถึง -40) และแห้งแล้ง (อังกฤษ: arid) (ค่าต่ำกว่า -40) ภูมิภาคที่ชื้นจะประสบกับหยาดน้ำฟ้ามากกว่าการระเหยในแต่ละปี ในขณะที่ภูมิภาคแห้งแล้งจะประสบกับการระเหยมากกว่าหยาดน้ำฟ้าเป็นประจำทุกปี รวมแล้วร้อยละ 33 ของพื้นดินทั่วโลกได้รับการพิจารณาว่าแห้งแล้งหรือกึ่งแห้งแล้ง ซึ่งรวมถึงตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาเหนือ ตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาใต้ ส่วนใหญ่ของภาคเหนือและส่วนเล็ก ๆ ของภาคใต้ของแอฟริกา ตะวันตกเฉียงใต้และหลายส่วนของเอเชียตะวันออก เช่นเดียวกับส่วนมากของออสเตรเลีย หลายการศึกษาได้แนะนำว่าประสิทธิภาพหยาดน้ำฟ้า (อังกฤษ: precipitation effectiveness (PE)) ภายในดัชนีความชื้นแบบ Thornthwaite มีการประเมินมากเกินไปในช่วงฤดูร้อนและประเมินต่ำเกินไปในช่วงฤดู​​หนาว ดัชนีนี้สามารถนำมาใช้อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อกำหนดจำนวนของสัตว์กินพืชและจำนวนสายพันธ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมภายในพื้นที่ที่กำหนด ดัชนีนี้ยังถูกนำมาใช้ในการศึกษาการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศอีกด้วย
การจำแนกประเภทอุณหภูมิภายในกรรมวิธีของ Thornthwaite จะรวมถึง microthermal, mesothermal และ megathermal สภาพภูมิอากาศ microthermal เป็นหนึ่งในที่มีอุณหภูมิเฉลี่ยประจำปีที่ต่ำโดยทั่วไประหว่าง 0 °C (32 °F) และ 14 °C (57 °F) ซึ่งจะประสบกับช่วงฤดู​​ร้อนที่สั้นและมีการระเหยที่อาจเกิดขึ้นระหว่าง 14 เซนติเมตร (5.5 นิ้ว) และ 43 เซนติเมตร (17 นิ้ว) สภาพภูมิอากาศแบบ mesothermal จะขาดความร้อนถาวรหรือความเย็นถาวรด้วยการระเหยอาจเกิดขึ้นระหว่าง 57 เซนติเมตร (22 นิ้ว) และ 114 เซนติเมตร (45 นิ้ว) สภาพภูมิอากาศ megathermal เป็นหนึ่งในที่มีอุณหภูมิสูงถาวรและปริมาณน้ำฝนที่อุดมสมบูรณ์ ด้วยการระเหยของน้ำประจำปีที่อาจมีเกินกว่า 114 เซนติเมตร (45 นิ้ว) ตัวอย่างเช่นสภาพภูมิอากาศในประเทศเนปาลจะร้อนมากในขณะที่สภาพภูมิอากาศในประเทศสหรัฐอเมริกาจะหนาวมาก
บันทึก > สมัยใหม่

ดูเพิ่มเติม: กราฟบันทึกอุณหภูมิและการวัดอุณหภูมิด้วยดาวเทียม
รายละเอียดของการบันทึกสภาพภูมิอากาศที่ทันสมัย​​เป็นที่รู้จักกันผ่านการวัดจากเครื่องมือวัดสภาพอากาศเช่นเทอร์โมมิเตอร์, บารอมิเตอร์และเครื่องวัดอัตราความเร็วของลม (อังกฤษ: anemometer) ในช่วงไม่กี่ศตวรรษที่ผ่านมา เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาสภาพอากาศในช่วงระยะเวลาที่ทันสมัย ความผิดพลาดของพวกมันที่รู้กันอยู่ สภาพแวดล้อมที่พวกมันถูกใช้ และการเปิดรับกับสิ่งที่มากระทบของพวกมันมีการเปลี่ยนแปลงในช่วงหลายปีที่ผ่านมาซึ่งจะต้องถูกนำมาพิจารณาเมื่อมีการศึกษาสภาพภูมิอากาศของศตวรรษที่ผ่านมา
บันทึก > ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยา

บทความหลัก: paleoclimatology
ภูมิอากาศบรรพกาลวิทยาคือการศึกษาสภาพภูมิอากาศในอดีตที่ผ่านมาในช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ของประวัติศาสตร์ของโลก โดยจะใช้หลักฐานจากแผ่นน้ำแข็ง วงรอบต้นไม้ ตะกอน ปะการัง และหินเพื่อตรวจสอบสถานะของสภาพภูมิอากาศที่ผ่านมา มันแสดงให้เห็นช่วงเวลาของความมีเสถียรภาพและระยะเวลาของการเปลี่ยนแปลงและสามารถบ่งชี้ว่าการเปลี่ยนแปลงจะเป็นไปตามรูปแบบดังเช่นวงรอบปกติหรือไม่
การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ

ดูเพิ่มเติม: การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ, ภาวะโลกร้อน, บันทึกอุณหภูมิและลักษณะของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่ผ่านมา
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศคือการเปลี่ยนแปลงในภูมิอากาศทั่วโลกหรือระดับภูมิภาคเมื่อเวลาผ่านไป มันสะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงในความแปรปรวนหรือสถานะเฉลี่ยของบรรยากาศเมื่อเทียบกับแกนเวลาในช่วงเวลาตั้งแต่หลายทศวรรษจนถึงหลายล้านปี การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจเกิดจากกระบวนการภายในสู่โลก จากแรงภายนอก (เช่นการเปลี่ยนแปลงของความเข้มข้นของแสงแดด) หรือเมื่อเร็ว ๆ นี้จากกิจกรรมของมนุษย์
ในการใช้งานที่ผ่านมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม คำว่า "การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ" มักจะหมายถึงเฉพาะการเปลี่ยนแปลงในสภาพภูมิอากาศสมัยใหม่เท่านั้น ​​รวมทั้งการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยพื้นผิวที่เรียกว่าภาวะโลกร้อน ในบางกรณีคำนี้ยังใช้กับข้อสันนิษฐานของสาเหตุจากมนุษย์อีกด้วย เช่นในกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (อังกฤษ: United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) ที่ใช้ "ความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศ" สำหรับรูปแบบการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ได้เกิดจากมนุษย์
โลกต้องประสบกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นระยะ ๆ ในอดีตที่ผ่านมารวมทั้งสี่ยุคน้ำแข็งที่สำคัญ ยุคเหล่านี้ประกอบด้วยช่วงน้ำแข็ง (อังกฤษ: glacial period) เมื่อสภาวะอากาศจะหนาวเย็นกว่าปกติ แยกจากกันโดยช่วง interglacial period การสะสมของหิมะและน้ำแข็งในช่วงยุคน้ำแข็งจะเพิ่มอัตราส่วนการสะท้อนของพื้นผิว (อังกฤษ: surface albedo) ซึ่งจะสะท้อนพลังงานของดวงอาทิตย์มากขึ้นออกสู่อวกาศและรักษาอุณหภูมิชั้นบรรยากาศให้ต่ำลง การเพิ่มขึ้นของแก๊สเรือนกระจกเช่นโดยการระเบิดของภูเขาไฟสามารถเพิ่มอุณหภูมิของโลกและทำให้เกิดยุค interglacial สาเหตุการเกิดของช่วงยุคน้ำแข็งจะรวมถึงตำแหน่งของทวีปรวมทั้งการเปลี่ยนแปลงในวงโคจรของโลกและการเปลี่ยนแปลงในการส่งออกของพลังงานแสงอาทิตย์และภูเขาไฟ
การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ > แบบจำลองภูมิอากาศ

ดูเพิ่มเติม: แบบจำลองสภาพภูมิอากาศและภูมิอากาศวิทยา
แบบจำลองภูมิอากาศใช้วิธีการเชิงปริมาณเพื่อจำลองการปฏิสัมพันธ์ของบรรยากาศโลก ของมหาสมุทร, พื้นแผ่นดินและน้ำแข็ง สิ่งเหล่านี้จะถูกใช้สำหรับหลายวัตถุประสงค์; จากการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศและระบบภูมิอากาศ, เพื่อคาดการณ์สภาพภูมิอากาศในอนาคต ทุกแบบจำลองสภาพภูมิอากาศจะสมดุลหรือเกือบสมดุลกับพลังงานที่เข้ามาเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแบบคลื่นสั้น (รวมถึงคลื่นที่มองเห็นได้) มายังพื้นโลกด้วยพลังงานที่ออกมาเป็นคลื่นยาว (อินฟราเรด) จากโลก การไม่สมดุลใด ๆ จะส่งผลในการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิเฉลี่ยของโลก
แอพฯแบบจำลองเหล่านี้ที่พูดคุยกันเป็นส่วนใหญ่ในปีที่ผ่านมาได้อยู่ในการใช้งานของพวกเขาเพื่อสรุปผลที่ตามมาของการเพิ่มแก๊สเรือนกระจกในชั้นบรรยากาศ ส่วนใหญ่เป็นก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (ดูแก๊สเรือนกระจก) แบบจำลองเหล่านี้คาดการณ์แนวโน้มที่สูงขึ้นในอุณหภูมิพื้นผิวเฉลี่ยของโลกที่มีการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมากที่สุดในอุณหภูมิที่ถูกจับตาสำหรับละติจูดที่สูงกว่าของซีกโลกเหนือ
แบบจำลองมีช่วงตั้งแต่ค่อนข้างง่ายจนถึงค่อนข้างซับซ้อน:
แบบจำลองการถ่ายโอนความร้อนง่าย ๆ ที่พิจารณาว่าโลกเป็นจุดเดียวและเฉลี่ยพลังงานที่ปล่อยออกมา
แบบจำลองการกระจายและการไหลเวียนของรังสีที่สามารถขยายการทำงานในแนวตั้งหรือแนวนอน
สุดท้าย แบบจำลองภูมิอากาศทั่วโลก(เชื่อม) บรรยากาศ-มหาสมุทร-ทะเลน้ำแข็ง ทำการแยกประเภทข้อมูลออกเป็นส่วน ๆ และแก้สมการเต็มรูปแบบสำหรับการถ่ายโอนมวลและพลังงานและการแลกเปลี่ยนรังสี
การพยากรณ์สภาพภูมิอากาศเป็นวิธีหนึ่งที่นักวิทยาศาสตร์บางคนจะใช้ในการคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ ในปี 1997 แผนกการคาดการณ์ของสถ​​าบันวิจัยนานาชาติสำหรับสภาพภูมิอากาศและสังคมที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียเริ่มสร้างการคาดการณ์สภาพอากาศตามฤดูกาลในแบบเรียลไทม์ ในการสร้างการคาดการณ์เหล่านี้ชุดที่กว้างขวางของเครื่องมือการพยากรณ์ได้รับการพัฒนารวมทั้งวิธีการแบบจำลองหลายชั้นรวมกันที่จำเป็นต้องใช้ตรวจสอบอย่างละเอียดของระดับความถูกต้องของแบบจำลองในแต่ละแบบในการจำลองการแปรปรวนของสภาพอากาศระหว่างช่วงปี
ภาพรวมของเส้นทางของการไหลเวียนของน้ำในมหาสมุทร เส้นทางสีน้ำเงินแสดงกระแสน้ำลึกในขณะที่เส้นทางสีแดงแสดงน้ำที่ไหลบนพื้นผิว
ภาพเคลื่อนไหวแสดง Thermohaline circulation
อุณหภูมิพื้นผิวเฉลี่ยรายเดือนจากปี 1961-1990 นี่คือตัวอย่างของสภาพภูมิอากาศมีการแปรเปลี่ยนไปตามสถานที่และฤดูกาลได้อย่างไร
ภาพรายเดือนของโลกจากหอสังเกตการณ์โลกองค์การนาซ่า (interactive SVG)
ภูมิอากาศแบบชื้นทวีปทั่วโลก
แผนที่ของภูมิอากาศแบบอาร์กติกทุนดรา
น้ำหยาดฟ้ารายเดือน
บันทึกอุณหภูมิในช่วง 150 ปีที่ผ่านมา
การแปรเปลี่ยนของ CO2 อุณหภูมิและฝุ่นละอองจากแกนน้ำแข็ง Vostok ตลอด 450,000 ปีที่ผ่านมา
ยานพาหนะพลังไฮโดรเจน

ยานพาหนะพลังไฮโดรเจน
การเติมเชื้อเพลิงไฮโดรเจน
ยานพาหนะพลังไฮโดรเจน (อังกฤษ: Hydrogen vehicle) เป็นยานพาหนะที่ใช้พลังงานจากธาตุไฮโดรเจนเป็นเชื้อเพลิง คำนี้อาจหมายถึง ยานพาหนะส่วนตัว อย่างเช่น รถยนต์ หรือยานพาหนะประเภทอื่นที่ใช้ไฮโดรเจนเป็นเชื้อเพลิงในทำนองเดียวกัน อย่างเช่น เครื่องบิน แหล่งพลังงานของยานพาหนะดังกล่าวจะเปลี่ยนพลังงานเคมีของธาตุไฮโดรเจนเป็นพลังงานกลได้โดยผ่านกระบวนการเผาไหม้ หรือผ่านกระบวนการแปลงปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมีของเซลล์กำเนิดไฟฟ้า
ไฮโดรเจนเป็นหนึ่งในสองธาตุที่ประกอบกันขึ้นเป็นน้ำ ไฮโดรเจนไม่ใช่แหล่งพลังงานด้วยตัวของมันเอง แต่เป็นตัวนำพลังงาน เนื่องจากมันต้องการพลังงานจำนวนมากในการแตกตัวออกมาจากน้ำ ธาตุไฮโดรเจนเป็นแหล่งพลังงานในเซลล์กำเนิดไฟฟ้าและแบตเตอรี บริษัทจำนวนมากกำลังพัฒนาเทคโนโลยีที่จะสามารถใช้ประโยชน์จากพลังงานไฮโดรเจนอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
ยางไม้

แมลงถูกขังในยางไม้
Protium Sp.”
ยางไม้ (อังกฤษ: resin) เป็นไฮโดรคาร์บอนซึ่งคัดหลั่งจากไม้หลายชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวงศ์สนเขา (Pinaceae) คุณค่าของยางไม้อยู่ที่คุณสมบัติทางเคมีและประโยชน์อย่างอื่น ๆ เช่น ใช้ทำน้ำมันชักเงา กาว และสารเคลือบอาหาร ยางไม้ยังเป็นแหล่งวัตถุดิบสำคัญสำหรับการสังเคราะห์สารอินทรีย์ (organic synthesis) และส่วนประกอบของเครื่องหอมธูปเทียนต่าง ๆ ไม้ซึ่งให้ยางมีความเป็นมายาวนานดังที่ทีโอแฟรสตัส (Theophrastus) บันทึกไว้ในสมัยกรีกโบราณ และพลินิผู้อาวุโส (Pliny the Elder) บันทึกไว้ในสมัยโรมโบราณ นอกจากนี้ ยางไม้ประเภทกำยาน (frankincense) และมดยอบ (myrrh) ยังเป็นของล้ำค่าในสมัยอียิปต์โบราณด้วย
ดูเพิ่ม

อำพัน - ยางไม้ดึกดำบรรพ์
ยานพาหนะไฮบริด

ยานพาหนะไฮบริด (อังกฤษ: hybrid vehicle) คือยานพาหนะที่มีระบบการทำงานของเครื่องยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์สองระบบทำงานร่วมกัน โดยทั่วไปแล้วหมายถึงการทำงานร่วมกันระหว่างระบบสันดาปภายในที่ใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิงทำงานร่วมกับระบบมอเตอร์ไฟฟ้า
ระบบการออกตัว การทำงานของไฮบริด เริ่มจากการออกตัวขณะจอด และการเร่งความเร็วขณะความเร็วต่ำ มอเตอร์ไฟฟ้าจะดึงพลังงานจากแบตเตอรี่ เพื่อช่วยให้ออกตัวได้รวดเร็ว และเร่งขณะความเร็วต่ำได้ตามที่ต้องการ
การขับขี่ทั่วไป เครื่องยนต์ และมอเตอร์ไฟฟ้าจะทำงานประสานกันอย่างต่อเนื่อง เพื่อใช้เชื้อเพลิงให้คุ้มค่าที่สุด แต่เมื่อเร่งความเร็วแบบกะทันหัน มอเตอร์ไฟฟ้าจะดึงพลังงานเพิ่มจากแบตเตอรี่มาเสริมกำลัง ช่วยให้เครื่องยนต์มีกำลังสูงสุดและสามารถเร่งความเร็วได้ตามความต้องการ
การเบรก และการลดความเร็ว เมื่อผู้ขับขี่แตะเบรก มอเตอร์ไฟฟ้าจะเปลี่ยนไปทำหน้าที่เป็นเครื่องกำเนิดพลังงาน (ไดนาโม) และแปลงพลังงานจลน์ที่เกิดจากการเบรกเป็นกระแสไฟฟ้า เพื่อชาร์จไฟฟ้ากลับเข้าไปในแบตเตอรี่
การจอดอยู่กับที่ เมื่อรถจอดอยู่กับที่ เครื่องยนต์ และมอเตอร์ไฟฟ้าจะหยุดทำงานโดยอัตโนมัติ เพื่อลดการใช้น้ำมัน และการปล่อยควันพิษ โดยไม่ต้องสิ้นเปลืองพลังงานกับรอบเดินเบาขณะจอด
ทั้งนี้ระบบการทำงานแบบไฮบริดจะแตกต่างกันออกไปตามการออกแบบของรถยนต์แต่ละยี่ห้อ ซึ่งแต่ละยี่ห้อจะออกแบบให้ต่างกัน เพื่อให้เหมาะสมกับเครื่องยนต์แต่ละชนิด เช่น เครื่องยนต์ขนาดเล็กจะใช้มอเตอร์ขนาดใหญ่เพื่อ ช่วยเครื่องยนต์ในขณะออกตัวกะทันหัน ไม่ให้สิ้นเปลืองน้ำมันในเครื่องยนต์จนเกินไป
ยอดหมอหลวงแห่งวังหลัง

| ยอดหมอหลวงแห่งวังหลัง The Last Healer in Forbidden City 末代御醫 |
| --- | --- |
เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: The Last Imperial Physician
ประเภท: Historical drama, historical fiction
สร้างโดย: Hong Kong Television Broadcasts Limited
เขียนโดย: หว่อง กัวเฟย
แสดงนำ: โรเจอร์ กัว หยาง อี้ เฮเลน่า ลอว์ เฟียร์ งอ เจเจ เจีย โจนาธาน เจิ้ง รีเบคก้า จู แจส ลัม
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: อลัน เจิ้ง
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Agony (靈魂的痛) ขับร้องโดย ฮูเบิร์ต หู
ประเทศแหล่งกำเนิด: Hong Kong
ภาษาต้นฉบับ: Cantonese
จำนวนตอน: 20
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: แคทเธอรีน เฉิง
ผู้อำนวยการสร้าง: เนลสัน เจิ้ง
สถานที่ถ่ายทำ: Hong Kong Panyu District, Guangzhou, China
ผู้ลำดับภาพ: หว่อง กัวเฟย
กล้อง: Multi camera
ความยาวตอน: 45 minutes
บริษัทผู้ผลิต: TVB
ออกอากาศ
เครือข่าย: Jade
ออกอากาศ: 28 มีนาคม ค.ศ. 2016 (2016-03-28) – 22 เมษายน ค.ศ. 2016 (2016-04-22)
ยอดหมอหลวงแห่งวังหลัง (อังกฤษ: The Last Healer in Forbidden City จีน: 末代御醫; เยลกวางตุ้ง: Muhtdoih Yuhyī; literally "The Last Imperial Physician") เป็นละครโทรทัศน์แนวอิงประวัติศาสตร์จีน ผลิตและออกอากาศโดย TVB นำแสดงโดย โรเจอร์ กัว และ หยาง อี้ โดยมีเนลสัน เจิ้ง เป็นโปรดิวเซอร์ ออกอากาศเป็นตอนแรกในวันที่ 28 มีนาคม 2016 ออกอากาศทางช่อง TVB Jade ทุกวันจันทร์- ศุกร์ และออกอากาศเป็นตอนสุดท้ายในวันที่ 22 เมษายน 2016 รวมทั้งสิ้น 20 ตอน
เนื้อเรื่อง

ในช่วงปลายรัชสมัยราชวงศ์ชิง ตู้จ้ง หมอฝีมือดี ที่รักษาพระนางซูสีไทเฮา จากอาการป่วยจนหายได้เป็นผลสำเร็จ ส่งผลให้เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหมอหลวงคนใหม่ประจำราชสำนัก แม้หมอตู้จะประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เป็นหมอประจำราชสำนักรักษาอาการป่วยไข้ของซูสีไทเฮาและจักรพรรดิให้หายดี แต่กลับไม่สามารถรักษาอาการเจ็บป่วยของภรรยาตัวเองได้ ตู้จ้ง ได้ออกเดินทางไปตามหา ฝูหลิง หมอจัดกระดูกมาช่วยรักษาภรรยา จนสามารถกลับมาเดินได้อีกครั้ง ความสามารถนี้ทำให้ฝูหลิง ได้รับการสนับสนุนจากหมอตู้ให้เข้ามาทำงานรับใช้พระนางซูสีไทเฮา ในวัง โดยไม่มีใครรู้เลยว่า เบื้องหลังนั้น ฝูหลิง มีแผนการร้าย แอบแฝงตัวเข้ามาเพื่อลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้!
นักแสดง > นักแสดงนำ

โรเจอร์ กัว รับบท ตู้ ชุง
หยาง อี้ รับบท ฟาหลิง
นักแสดง > ราชวงศ์ชิง

เฮเลน่า ลอว์ รับบท พระนางซูสีไทเฮา
เฟียร์ งอ รับบท จักรพรรดิกวังซฺวี่
รีเบคก้า จู รับบท สนมเจิน
โจนาธาน เจิ้ง รับบท ไจ้เฟิง
เรเกน เจิ้ง รับบท เหยา่หลาน
วิลเลียม หู รับบทเจ้าชายต้วน (ไซอี้)
เปาลีน โจว รับบท จักรพรรดินีหลงยฺวี่ พระพันปีหลวง
เจนิส ชุม รับบท พระสนมเอกชูเชิ่น
เอมี่ ฟ่าน รับบท พระสนมเอกเซียนเหอ
หลี่ อี้เหมิน รับบท จิ่นเฟย์
เคอร์บี้ ลัม รับบท องค์หญิงหยวนข่าย
เรนกี้ ไว รับบท เจ้าหญิงเตอเหลียง
แจส ลัม รับบท ก๊อะ กัน
สุย ก๊วะหิง รับบท หยวน ซื่อไข่
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

เจเจ เจีย
สแตนลีย์ เจิ้ง
ไอลีน โยว์
อู๋ จื้อหมิง รับบท หลี่ เหลียนอิง
แหล่งข้อมูลอื่น

The Last Healer In Forbidden City Official TVB website (ในภาษาจีน)
ยานพาหนะแก๊สธรรมชาติ

ระวังสับสนกับ Natural gas for vehicle หรือ CNG
รถยนต์ฮอนด้าซิวิครุ่นปี 2009 ใช้เชื้อเพลิงทางเลือก
ยานพาหนะแก๊สธรรมชาติ หรือ เอ็นจีวี (อังกฤษ: Natural gas Vehicle, NGV) เป็นยานพาหนะใช้เชื้อเพลิงทางเลือก เช่น แก๊สธรรมชาติอัด หรือ CNG แก๊สธรรมชาติเหลว ซึ่งเป็นพลังงานสะอาดเพื่อลดปัญหาทางสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากการใช้เชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ ในปี พ.ศ. 2553 มียานพาหนะที่ใช้แก๊สธรรมชาติทั่วโลกประมาณ 12.7 ล้านคัน  ยานพาหนะที่ใช้แก๊สธรรมชาติสามารถใช้ได้ตั้งแต่รถขนาดเล็กไปถึงขนาดใหญ่
ยานพาหนะที่ใช้แก๊สธรรมชาติอัดเป็นเชื้อเพลิงจะมีการเผาไหม้ของเครื่องยนต์ที่สะอาดกว่าเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ ระดับการปลดปล่อยสารก่อมลพิษ เช่น คาร์บอนมอนอกไซด์ ไนโตรเจนออกไซด์ ในปริมาณต่ำกว่าและค่าฝุ่นเป็นศูนย์
ยาชาเฉพาะที่

ยาชาเฉพาะที่ (อังกฤษ: local anesthetic, LA) เป็นยาที่ทำให้เกิดการหมดความรู้สึกเฉพาะที่ (local anesthesia) โดยทั่วไป จุดมุ่งหมายของยาชาประเภทนี้คือการทำให้เกิดอาการชาหรือระงับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเฉพาะบริเวณที่ต้องการให้หมดความรู้สึก (local analgesic) เท่านั้น ดังนั้น บริเวณอื่นของร่างกายที่ไม่ได้รับยาชาเฉพาะที่ก็จะยังคงสามารถรับความรู้สึกได้ตามปกติ
การทำงานของยาชา

ออกฤทธิ์โดยยับยั้งการเปิดปิดของประตูโซเดียมไอออน (sodium voltage-gated ion channel) ทำให้ไม่สามารถสร้างกระแสประสาทได้ บริเวณนั้นๆจึงหมดความรู้สึก และเมื่อสิ้นสุดฤทธิ์ของยาชาก็จะสามารถกลับมามามีความรู้สึกได้ตามปกติ
| ด ค กกลุ่มยาหลัก |
| --- | --- |
ทางเดินอาหาร/ เมแทบอลิซึม (A):  กรดกระเพาะ ยาลดกรด  สารต้านตัวรับ H2  ยายับยั้งการหลั่งกรด  ยาแก้อาเจียน  ยาระบาย  ยาแก้ท้องร่วง  ยาลดความอ้วน  ยาต้านเบาหวาน  วิตามิน  เกลือแร่ 
เลือดและอวัยวะ สร้างเลือด (B):  สารต้านลิ่มเลือด สารกันเลือดเป็นลิ่ม  สารต้านเกล็ดเลือด  สารสลายลิ่มเลือด  ยาต้านการตกเลือด สารก่อลิ่มเลือด  ยาต้านการสลายลิ่มเลือด 
ระบบหัวใจและหลอดเลือด (C):  ยารักษาโรคหัวใจ/ยาแก้อาการปวดเค้นหัวใจ คาร์ดิแอคไกลโคไซด์  ยาต้านภาวะหัวใจเสียจังหวะ  ยากระตุ้นหัวใจ  ยาลดความดัน  ยาขับปัสสาวะ  สารขยายหลอดเลือด  เบต้า บล็อกเกอร์  แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์  ระบบเรนิน-แองจิโอเทนซิน เอซีอีอินฮิบิเตอร์  แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล๊อคเกอร์  เรนินอินฮิบิเตอร์  ยาลดไขมันในเส้นเลือด สแตติน  ไฟเบรต  ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ 
ผิวหนัง (D):  สารทำให้นุ่มและชุ่มชื้น  สารก่อแผลเป็น  ยาแก้คัน  ยารักษาโรคสะเก็ดเงิน  สิ่งแต่งแผล 
ระบบสืบพันธุ์ (G):  ยาคุมกำเนิด  ยากระตุ้นภาวะเจริญพันธุ์  SERMs  ฮอร์โมนเพศ 
ระบบต่อมไร้ท่อ (H):  ฮอร์โมนไฮโปทาลามัสและต่อมใต้สมอง  คอร์ติโคสเตอรอยด์ กลูโคคอร์ติคอยด์  มิเนอรัลโลคอร์ติคอยด์  ฮอร์โมนเพศ  ไทรอยด์ฮอร์โมน/ยาต้านไทรอยด์ 
การติดเชื้อและ การติดเชื้อปรสิต (J, P, QI):  ยาปฏิชีวนะ  สารต้านแบคทีเรีย  ยาต้านเชื้อไมโคแบคทีเรีย ยาต้านวัณโรค  ยารักษาโรคเรื้อน  ยาต้านไวรัส  วัคซีน  ยาต้านปรสิต ยาฆ่าโพรโตซัว  ยาฆ่าหนอนพยาธิ 
มะเร็ง (L01-L02):  สารต้านมะเร็ง แอนติเมแทบอไลต์  สารอัลคิเลต  สปินเดิลพอยซัน  สารต้านเนื้องอก  โทโปไอโซเมอเรสอินฮิบิเตอร์ 
โรคทางระบบภูมิคุ้มกัน (L03-L04):  สารปรับระบบภูมิคุ้มกัน สารกระตุ้นภูมิคุ้มกัน  สารกดภูมิคุ้มกัน 
กล้ามเนื้อ กระดูก และข้อต่อ (M):  แอนาบอลิกสเตอรอยด์  ยาแก้อักเสบ เอ็นเซด  ยารักษาโรคข้ออักเสบรูมาทอยด์  คอร์ติโคสเตอรอยด์  ยาคลายกล้ามเนื้อ  บิสฟอสโฟเนต 
สมองและระบบประสาท (N):  ยาระงับความรู้สึก ยาสลบ  ยาชาเฉพาะที่  ยาระงับปวด  ยาต้านไมเกรน  ยากันชัก  ยาควบคุมอารมณ์  ยาต้านโรคพาร์กินสัน ไซโคเลปติก ยาคลายกังวล  ยารักษาโรคจิต  ยานอนหลับ/ยาระงับประสาท  ไซโคอนาเลปติก ยาแก้ซึมเศร้า  สารกระตุ้น 
ระบบทางเดินหายใจ (R):  ยาแก้คัดจมูก  ยาขยายหลอดลม  ยาแก้ไอ  H1 แอนตาโกนิสต์ สารต้านฮิสตามีน 
อวัยวะรับความรู้สึก (S):  จักษุวิทยา  โสตวิทยา 
อื่น ๆ (V):  ยาแก้พิษ  สารเพิ่มความชัดภาพ  เภสัชรังสี  สิ่งแต่งแผล
ยัสมีน เฟล็ทเชอร์

| ยัสมีน เฟล็ทเชอร์ |
| --- | --- |
เกิด: ยัสมีน โทริ เฟล็ทเชอร์ ออเรนจ์เคาน์ตี้ แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2019–ปัจจุบัน
ยัสมีน โทริ เฟล็ทเชอร์ (อังกฤษ: Yasmeen Tori Fletcher) เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงจากบบทบาท นาเกีย บาฮาเดียร์ ในซีรีส์ของดิสนีย์+เรื่อง มิสมาร์เวล (2022)
ผลงานการแสดง

| ปี ค> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2019 | แฮมออนราย | ยัสมีน |  |
| 2019 | แอนดี้ แม็ค | ไคทลิน | 2 ตอน |
| 2020 | อัพไซด์-ดาวน์เมจิก | แชนดรา | ภาพยนตร์ต้นฉบับของดิสนีย์แชนแนล |
| 2021 | เลทอัสอิน | คาร์ลี |  |
| 2022 | มิสมาร์เวล | นาเกีย บาดีร์ |  |
| TBA | เดอะเกรดูเอทส์ | โมี |  |
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

| ปี ค> ศ. | เพลง | ศิลปิน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2019 | "ฟอริน" | โจแวน อาร์มันด์ |  |
| 2019 | "อัมอะโลน" | ตาริด รูท |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ยัสมีน เฟล็ทเชอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ยามาฮ่า ที135

ประเภทของรถจักรยานยนต์
| --- | --- |
ยามาฮ่า 135แอลซี เอฟไอ (มาเลเซีย)
ผู้ผลิต: ยามาฮ่ามอเตอร์
เรียกอีกชื่อว่า: ยามาฮ่า สปาร์ค 135/135ไอ (ประเทศไทย) ยามาฮ่า เอ็กซ์ไซเตอร์ 135 (เวียดนาม) ยามาฮ่า สไนเปอร์/เอ็มเอกซ์ 135 (ฟิลิปปินส์) ยามาฮ่า จูปิเตอร์ เอ็มเอกซ์ (อินโดนีเซีย) ยามาฮ่า 135แอลซี (มาเลเซีย) ยามาฮ่า คริปตัน เอกซ์ 135 (กรีซ)
บริษัทแม่: ยามาฮ่าคอร์ปอเรชัน
การผลิต: พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน
รุ่นถัดไป: ยามาฮ่า ที-150
ประเภท: อันเดอร์โบน
เครื่องยนต์: 135 ซีซี สูบเดี่ยว SOHC 4 จังหวะ 4 วาล์ว ระบายความร้อนด้วยน้ำ
ความกว้าง / ระยะชัก: 54.0 มม. × 58.7 มม. (2.13 นิ้ว × 2.31 นิ้ว)
อัตราส่วนกำลังอัด: 10.9:1
ประเภทการจุดระเบิด: TCI
ระบบส่งกำลัง: เกียร์วน 6 ระดับ คลัตช์แบบอัตโนมัติ/กลไก (2548–ปัจจุบัน) เกียร์วน 6 ระดับ คลัตช์แบบกลไก (2554–2559)
ประเภทโครงรถ: อันเดอร์โบน
กันสะเทือน: หน้า: เทเลสโคปิก หลัง: สวิงอาร์ม โช้คอัพเดี่ยว (โมโนช็อค)
ห้ามล้อ: หน้า: ดิสก์เบรก หลัง: ดรัมเบรก
ยางรถ: หน้า: 60/100-17M/C 33P หลัง: 80/90-17M/C 44P
ฐานล้อ: 1,245 มม. (49.0 นิ้ว)
มิติรถ: L: 1,945 มม. (76.6 นิ้ว)  W: 705 มม. (27.8 นิ้ว)  H: 1,065 มม. (41.9 นิ้ว) 
ความสูงเบาะ: 770 มม. (30 นิ้ว)
น้ำหนักรถ: 109 กก. (240.3 ปอนด์) (น้ำหนักรถเปล่ารวมของเหลว)
ความจุเชื้อเพลิง: 4.6 ลิตร (1.0 แกลลอนอังกฤษ; 1.2 แกลลอนสหรัฐฯ)
ความจุน้ำมัน: 1.1 ลิตร (0.24 แกลลอนอังกฤษ; 0.29 แกลลอนสหรัฐฯ)
ยามาฮ่า ที135 (อังกฤษ: Yamaha T135)  เป็นจักรยานยนต์ประเภทอันเดอร์โบนที่ผลิตและพัฒนาโดยบริษัทยามาฮ่ามอเตอร์ (Yamaha Motor) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 เป็นที่รู้จักในชื่อ สปาร์ค 135/135ไอ ในประเทศไทย, สไนเปอร์/เอ็มเอกซ์ 135 ในฟิลิปปินส์, จูปิเตอร์ เอ็มเอกซ์ 135 แอลซี ในอินโดนีเซีย, 135แอลซี ในมาเลเซีย, เอ็กซ์ไซเตอร์ 135 ในเวียดนาม และ คริปตัน เอกซ์ 135 ในกรีซ ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์สูบเดี่ยวขนาด 134.4 ซีซี
มอเตอร์ไซค์รุ่นนี้สืบทอดโดย ที-150 ขนาด 150 ซีซี ยกเว้นในมาเลเซีย ซึ่งทั้งสองรุ่นมีขายในประเทศมาเลเซีย
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: บทบรรเลงแห่งความตาย

| ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: บทบรรเลงแห่งความตาย |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่
เขียนบท: โกโช อาโอยามะ
เนื้อเรื่อง: โคอุจิ คาซึนาริ
สร้างจาก: ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดย โกโช อาโอยามะ
วันฉาย: 19 เมษายน พ.ศ. 2551
ความยาว: 115 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 2.42 พันล้านเยน (24.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ก่อนหน้านี้: ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนามหาขุมทรัพย์โจรสลัด
ต่อจากนี้: ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนานักล่าทรชนทมิฬ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: บทบรรเลงแห่งความตาย (ญี่ปุ่น: 名探偵コナン 戦慄の楽譜(フルスコア); โรมาจิ: Meitantei Conan Senritsu no Furu Sukoa (FULL SCORE)) ; (อังกฤษ: Detective Conan: Full Score of Fear) เป็นภาพยนตร์ยอดนักสืบจิ๋วโคนันลำดับที่ 12 ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2551 ทำรายได้ 2.42 พันล้านเยน และออกฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีตอนพิเศษหรือโอวีเวที่เกี่ยวข้อง ออกอากาศเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2551 และมีการเผยแพร่ในรูปแบบดีวีดีของเมจิกไฟล์ลำดับที่ 2
เนื้อเรื่อง

เหตุการณ์ในตอนนี้เริ่มขึ้นที่คดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่จ้องเล่นงานเฉพาะนักดนตรี  และเหยื่อเคราะห์ร้ายในคดีนี้ก็ล้วนแต่เคยเรียนในสถาบันดนตรีของอดีตนักเปียโนชื่อดังคนหนึ่งทั้งนั้น ระหว่างนั้นพวกโคนันได้รับเชิญไปในงานคอนเสิร์ตเปิดมิวสิคฮอลล์ ซึ่งสร้างขึ้นโดยนักเปียโนคนนั้น จุดเด่นของงานคอนเสิร์ตครั้งนี้ก็คือ "ไปป์ออร์แกน" ที่มีประวัติอันยาวนาน, ไวโอลิน "สตราดิวาเรียส" ที่มีชื่อเสียงระดับโลก และเสียงของนักร้องโอเปราผู้มีพรสวรรค์ แต่เบื้องหลังงานคอนเสิร์ตนี้ดูมีเรื่องเคลือบแคลงน่าสงสัยหลายอย่าง เมื่อถึงวันงานจู่ๆก็เกิดเหตุระเบิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน มุมหนึ่งของมิวสิกฮอลล์กลายเป็นทะเลเพลิงไปในพริบตา นักร้องนำอากิบะ เรย์โกะถูกปองร้าย และนำไปสู่อันตรายที่เกิดขึ้นกับโคนัน
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

เอโดงาวะ โคนัน
โมริ โคโกโร่
โมริ รัน
ซึซึกิ โซโนโกะ
ดร.อากาสะ ฮิโรชิ
ไฮบาระ ไอ
โยชิดะ อายูมิ
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ
โคจิมะ เก็นตะ
สารวัตรเมงูเระ จูโซ
สารวัตรชิราโทริ นินซาบุโร่
หมวดทาคางิ วาตารุ
หมวดซาโต้ มิวาโกะ
หมวดชิบะ คาซึโนบุ
ตัวละคร > ตัวละครในตอนนี้

โดโมโตะ คาซึกิ (ญี่ปุ่น: 堂本 一揮; โรมาจิ: Doumoto Kazuki; พากษ์โดยโนบุโอะ ทานากะ (ญี่ปุ่น: 田中 信夫; โรมาจิ: Tanaka Nobuo)) นักออร์แกนชั้นนำของญี่ปุ่น และอดีตนักเปียโน รวมทั้งเป็นเจ้าของสถาบันดนตรีโดโมโตะ
โดโมโตะ เก็นยะ (ญี่ปุ่น: 堂本 弦也; โรมาจิ: Doumoto Genya; พากษ์โดยโคสุเกะ เมกุโระ (ญี่ปุ่น: 目黒 光祐; โรมาจิ: Meguro Kousuke)) บุตรชายของโดโมโตะ คาซึกิ เป็นนักเปียโนและผู้ควบคุมการแสดง
อากิบะ เรย์โกะ (ญี่ปุ่น: 秋庭 怜子; โรมาจิ: Akiba Reiko; พากษ์โดยโฮโกะ คุวาชิมะ (ญี่ปุ่น: 桑島法子; โรมาจิ: Kuwashima Hōko)) นักร้องเสียงโซปราโนที่มีความสามารถในการแยกเสียงดนตรี (Perfect Pitch) และยังเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนประถมเทย์ตันที่โคนันเรียนอยู่
ชิงุสะ ราระ (ญี่ปุ่น: 千草 らら; โรมาจิ: Chigusa Rara; พากษ์โดยยูโกะ มิซึทานิ (ญี่ปุ่น: 水谷 優子; โรมาจิ: Mizutani Yūko)) ผู้ช่วยของโดโมโตะ คาซึกิ และนักร้องเสียงโซปราโน่ที่เป็นผู้แสดงแทนอากิบะ เรย์โกะ
ฟูวะ ทาคุมิ (ญี่ปุ่น: 譜和 匠; โรมาจิ: Fuwa Takumi; พากษ์โดยเอย์สึเกะ โยดะ (ญี่ปุ่น: 依田 英助; โรมาจิ: Yoda Eisuke)) ผู้จัดการของโดโมโตะ คอนเสิร์ต ฮอลล์ รับหน้าที่ปรับแต่งเสียงเปียโนให้กับครอบครัวโดโมโตะ มีความสามารถในการแยกเสียงจากการฝึกฝน
ฮานส์ มุลเลอร์(พากษ์โดยฟรานซิส โปล) ช่างปรับแต่งเสียงออร์แกนจากประเทศเยอรมนี
คาวาเบะ โซโกะ (ญี่ปุ่น: 河辺 奏子; โรมาจิ: Kawabe Souko; พากษ์โดยมามิ คินเก็ตสึ (ญี่ปุ่น: 金月 真美; โรมาจิ: Kingetsu Mami)) นักไวโอลินที่มี "สตราดิวาเรียส" และเป็นคนหนึ่งที่มีความสามารถในการแยกเสียงดนตรี
ยามาเนะ ชิอง (ญี่ปุ่น: 山根 紫音; โรมาจิ: Yamane Shion) นักไวโอลิน และผู้แสดงแทนคาวาเบะ โซโกะ
โอวีเอ

โอวีเวซึ่งมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับภาพยนตร์ภาคนี้ ออกอากาศเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2551
เนื้อเรื่องในตอนนี้เป็นเนื้อเรื่องที่ดำเนินเรื่องก่อนเหตุการณ์ที่โดโมโตะฮอลล์ 3 ปี คุโด้ ชินอิจิ ได้พบกับอะคิโมโตะ โคอิชิ ระหว่างโชว์ฟุตบอลให้เด็กดู เขาตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมยายของเขา ซึ่งเงินสองล้านเยนก็หายไปด้วย เขาจึงมาถามหาพยาน ข้อเท็จจริงปรากฏว่าคืนก่อนที่จะเกิดฆาตกรรมเขาดึ่มเหล้าจนหลับไปบนสวน แต่เขาไม่มีพยานอ้างอิงและให้การกลับไปมา ชินอิจิจึงอาสาช่วยสืบเรื่องนี้ แต่ก็เกิดความเห็นไม่ตรงกันกับรันในเรื่องเกี่ยวกับสุนัขที่นายอะคิโมโตะเห็นในระหว่างที่หลับไปและเกิดเหตุฆาตกรรม แต่ในความเป็นจริงแล้วสุนัขตัวนั้นเดินอยู่หลังกำแพง สุดท้ายแล้วด้วยความช่วยเหลือของพ่อและแม่ (ยูซากุและยูกิโกะ) ชินอิจิสามารถไขปริศนานั้นได้ แต่ก็ยังขัดแย้งกับรันอยู่ ระหว่างทางที่ทั้งสองเดินกลับบ้าน ทั้งสองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งร้องเพลง "อะเมซิงเกรซ" (Amazing Grace) ให้กับโซมะ ฮิคารุ อดีตคู่หมั้นของเธอที่เสียชีวิตไปแล้วอยู่ริมแม่น้ำ ซึ่งผู้หญิงคนนั้นก็คืออากิบะ เรย์โกะ ผู้แสดงหลักที่โดโมโตะฮอลล์ในวันเกิดเหตุ 3 ปีให้หลังนั่นเอง ซึ่งในเรื่องภาค 12 นี้มีการหวนรำลึกถึงฉากร้องเพลงริมแม่น้ำนี้อยู่บ่อยครั้ง