stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไมโลไนต์

An amphibolitic mylonite showing a number of (rotated) porphyroclasts: a clear red garnet left in the picture while smaller white feldspar porphyroclasts can be found 
all over. Location: the tectonic contact between the (autochthonous) Western Gneiss Region and rocks of the (allochthonous) Blåhø nappe on Otrøy, Caledonides, Central Norway.
A mylonite (through a petrographic microscope) showing rotated so-called δ-clasts. The clasts show that the shear was dextral in this particular cut. Strona-Cenery zone, Southern Alps, Italy.
Mylonite, Owl Mountains, Poland
หินไมโลไนต์ (อังกฤษ: mylonite กรีก: μύλος mylos, meaning mill.) เป็นหินแปรริ้วลายชนิดหนึ่ง ที่เกิดจากการแปรสภาพเนื่องจากการเกิดแรงดันที่ผิดปกติอย่างมหาศาล โดยเกิดจากกระบวนการ บด อัด เฉือน จากการเกิดรอยเลื่อน 
กล่าวคือ เมื่อการชนกันอย่างรุนแรงของแผ่นเปลือกโลกแผ่นเปลือกโลกแผ่นหนึ่งจะเกิดการมุดตัวลงไปภายใต้แผ่นเปลือกโลกอีกแผ่นหนึ่ง (กระบวนนี้เรียกว่าการเกิดอังกฤษ: Subduction) หินจะถูกการบด อัด เฉือน เป็นเศษชิ้นส่วนต่างๆ  และความร้อนของแผ่นเปลือกโลกบริเวณที่มุดตัวลงในบริเวณนี้ทำให้เนื้อหินถูกเปลี่ยนลักษณะเป็นแบบพลาสติกหรือมีความยืดหยุ่นเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งผลึกแร่ของเนื้อหินจะเกิดการหลอมและเกิดการตกผลึกใหม่เป็นผลึกเล็กอัดตัวกันแน่น จนกระทั่งอุณหภูมิของเนื้อหินเริ่มลดลง ผลึกแร่จะเกิดการเรียงตัวตามองค์ประกอบทางเคมี มีลักษณะริ้วลายคล้ายอมยิ้ม กลายเป็นหินแปรที่มีริ้วลายเกิดขึ้น ซึ่งเรียกหินลักษณะนี้ว่า หินไมโลไนต์
ชาลส์ แลบเวิท (Charles Lapworth) เป็นผู้ตั้งชื่อหินไมโลไนต์ในปี ค.ศ. 1885 โดยเริ่มจากการใช้อธิบายความวาวของเนื้อหิน ซึ่งศึกษาหินในบริเวณเขตรอยเลื่อน Moine thrust และปัจจุบันใช้เรียกชื่อหินแปรที่การเรียงตัวของแร่คล้ายริ้วลายของอมยิ้ม ซึ่งเป็นหินแปรที่เกิดขึ้นในบริเวณรอยเลื่อน
อาหัส

ระวังสับสนกับ อาหับ
| อาหัส |
| --- | --- |
อาหัสจาก โปรมป์ตูอาริอูงอีโกนูงอีงซิงนิออรูง โดยกีโยม รูเย ค.ศ. 1553
กษัตริย์แห่งยูดาห์
ครองราชย์: 732–716 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ก่อนหน้า: โยธาม
ถัดไป: เฮเซคียาห์

คู่อภิเษก: อาบียาห์
ราชสกุล: ราชวงศ์ดาวิด
อาหัส (ฮีบรู: אָחָז, อักษรโรมัน: ʼĀḥāz; กรีก: Ἄχαζ, Ἀχάζ Akhaz; ละติน: Achaz) ย่อจาก เยโฮอาหัสที่ 2 (แห่งยูดาห์) (ฮีบรู: יְהוֹאָחָז, อักษรโรมัน: Yŏhō’āḥāz /Yəhō’aḥaz/; แอกแคด: 𒅀𒌑𒄩𒍣 Ya'úḫazi [ia-ú-ḫa-zi]) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 12 แห่ง ราชอาณาจักรยูดาห์ ผู้เป็นพระราชโอรสและดำรงตำแหน่งถัดจากโยธาม พระองค์ครองราชย์ตอนมีพระชนมพรรษา 20 พรรษา และดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 16 ปี
ในหนังสือพงศ์กษัตริย์เล้มที่ 2 กล่าวถึงพระองค์เป็นกษัตริย์ผู้ชั่วร้าย (2 พงศ์กษัตริย์ 16:2)
Edwin R. Thiele สรุปว่าอาหัสเป็นอุปราชร่วมกับโยธามใน 736/735 ปีก่อนคริสต์ศักราช และปกครองคนเดียวใน 732/731 ปีก่อนคริสต์ศักราช แล้วสิ้นสุดใน 716/715 ปีก่อนคริสต์ศักราช William F. Albright ระบุช่วงครองราชย์เป็น 744–728 ปีก่อนคริสต์ศักราช
พระวรสารนักบุญมัทธิวบันทึกพระนามอาหัสแห่งยูดาห์ลงในลำดับพงศ์ของพระเยซู และพระนามของพระองค์ยังปรากฏในอิสยาห์ 7 และ อิสยาห์ 14:28
แหล่งข้อมูลอื่น

"Ahaz". Jewish Encyclopedia.  บทความนี้รวมเอาเนื้อความจากแหล่งอ้างอิงนี้ ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ
"Ancient Israelite Cannabis Altar Points to King Ahaz's Worship". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-03. สืบค้นเมื่อ 2022-08-21.
| ด ค กกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ |
| --- | --- |
 เชื้อสายของดาวิด  กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์  มัคคาบี 
อิสราเอล(สหราชาธิปไตย):  ซาอูล  อิชโบเชท  ดาวิด  ซาโลมอน 
อิสราเอล(ราชอาณาจักรเหนือ):  เยโรโบอัมที่ 1  นาดับ  บาอาชา  เอลาห์  ศิมรี   ทิบนี  อม-รี  อาหับ (เยเซเบล)  อาหัสยาห์  เยโฮรัม  เยฮู  เยโฮอาหาส  เยโฮอาช  เยโรโบอัมที่ 2  เศคาริยาห์  ชัลลูม  เมนาเฮม  เปคาหิยาห์  เปคาห์  โฮเชยา 
ยูดาห์(ราชอาณาจักรใต้):  เรโหโบอัม  อาบียัม  อาสา  เยโฮชาฟัท  เยโฮรัม  อาหัสยาห์  อาธาลิยาห์  โยอาช  อามาซิยาห์  อุสซียาห์  โยธาม  อาหัส  เฮเซคียาห์  มนัสเสห์  อาโมน  โยสิยาห์  เยโฮอาหาส  เยโฮยาคิม  เยโคนิยาห์  เศเดคียาห์ 
ยูเดีย(ราชวงศ์ฮัสโมเนียน):  ซีโมนธัสสี  ยอห์นฮีร์กัน  Aristobulus I  Alexander Jannaeus  Salome Alexandra  Hyrcanus II  Aristobulus II  Antigonus II Mattathias 
ดูเพิ่ม:  ประมุขภาพของชาวยิว  รายชื่อผู้นำชาวยิวในดินแดนแห่งอิสราเอล 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ไฮดรา (ดาวบริวาร)

บทความนี้เกี่ยวกับดาวบริวารของดาวพลูโต สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไฮดรา
| --- | --- |
  ภาพถ่ายโดยยานนิวฮอไรซันส์ เมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2558
การค้นพบ
ค้นพบโดย:: กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ทีมค้นหาเพื่อนพลูโต (Pluto Companion Search Team)
ค้นพบเมื่อ:: มิถุนายน 2548
ชื่ออื่น ๆ:: (134340) Pluto III
ลักษณะของวงโคจร
กึ่งแกนรอง:: 64 749 กม.
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.0051
คาบการโคจร:: 38.206 ± 0.001 วัน
ความเอียง:: 0.212°
ดาวบริวารของ:: ดาวพลูโต
ลักษณะทางกายภาพ
รัศมีเฉลี่ย:: 30 − 84 กม.
มวล:: 4.2×1017 กก.
ความหนาแน่นเฉลี่ย:: (ไม่ทราบ)
ความเอียงของแกน:: (ไม่ทราบ)
อัตราส่วนสะท้อน:: 0.04 − 0.35 (สันนิษฐาน)
อุณหภูมิ:: 33–55 K
โชติมาตรปรากฏ:: 22.9 ถึง 23.3 (วัด)
ไฮดรา (กรีก: Ύδρα) เป็นดาวบริวารที่ไกลที่สุดเป็นอันดับสองของดาวพลูโต ถูกค้นพบร่วมกับนิกซ์ เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 มีภารกิจบินสำรวจไฮดราร่วมกับดาวพลูโตในภารกิจนิวฮอไรซอนส์ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558
กุมิลลา

| กุมิลลา |
| --- | --- |
เมือง
กุมิลลา
กุมิลลา
พิกัด: 23°27′N 91°12′E﻿ / ﻿23.450°N 91.200°E﻿ / 23.450; 91.200
ประเทศ:  บังกลาเทศ
ภาค: จิตตะกอง
อำเภอ: กุมิลลา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11.47 ตร.กม. (4.43 ตร.ไมล์)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 346,238 คน
เขตเวลา: UTC+6 (BST)
กุมิลลา (เบงกอล: কুমিল্লা) หรือ คูมิลลา (อังกฤษ: Comilla) เป็นเมืองทางตอนใต้-ตะวันออกของประเทศบังกลาเทศ ตั้งอยู่บนฝั่งลำน้ำสาขาของแม่น้ำเมฆนา บนเส้นทางหลวงสายธากา-จิตตะกอง เมืองมีพื้นที่ 11.47 ตร.กม.
ลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร

| นักบุญลูกา |
| --- | --- |
ลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร โดย จาโกโป ปอนตอร์โม ที่ซานตาเฟลิชิตา (Santa Felicita) ฟลอเรนซ์
ผู้นิพนธ์พระวรสาร
เสียชีวิต: ราว ค.ศ. 84 ใกล้โบเทีย (ประเทศกรีซ)
นิกาย: โรมันคาทอลิก  อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  แองกลิคัน  ลูเทอแรน  โปรเตสแตนต์บางคณะ
วันฉลอง: 18 ตุลาคม
สัญลักษณ์: สาวกของพระเยซู แพทย์ คนกับวัวมีปีก คนวาดภาพพระนางมารีย์พรหมจารี (เชื่อกันว่านักบุญลูกาเป็นผู้วาดภาพเหมือนของพระแม่มารีย์) แปรงและจานทาสี (สัญลักษณ์ของจิตรกร) วัวมีปีก
องค์อุปถัมภ์: จิตรกร ศิลปิน และอื่น ๆ
ลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร (อังกฤษ: Luke the Evangelist; ฮีบรู: לוקא; กรีก: Loukas) เกิดที่แอนติออก ประเทศตุรกีปัจจุบัน เสียชีวิตประมาณปี ค.ศ. 84 ใกล้โบเทีย (Boeotia) ในประเทศกรีซ ลูกาเป็นหนึ่งในผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน (อีก 3 ท่าน ได้แก่ มัทธิว ยอห์น และมาระโก) เชื่อกันว่าท่านเป็นผู้ประพันธ์พระวรสารนักบุญลูกาและกิจการของอัครทูตซึ่งเป็นเอกสารส่วนหนึ่งของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ประวัติ

ลูกาเป็นชาวซีเรียเชื้อสายกรีก อาศัยอยู่ที่เมืองแอนติออก ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศตุรกี ท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์แพทย์และศัลยแพทย์ วันฉลองตรงกับวันที่ 18 ตุลาคม
เอกสารฉบับแรกที่กล่าวถึงนักบุญลูกาคือในจดหมายนักบุญเปาโลถึงฟีเลโมน บทที่ 24 และฉบับ “โคโลเซียน” (Colossians) 4:14 และ ฉบับ “ทิโมธี 2” (2 Timothy) 4:11 ซึ่งเป็นจดหมายเหตุที่กล่าวกันว่าเปาโลอัครทูตเป็นผู้เขียน เอกสารฉบับต่อมาที่กล่าวถึงนักบุญลูกาคือใน “Anti-Marcionite Prologue to the Gospel of Luke” ซึ่งเป็นเอกสารที่ครั้งหนึ่งเชื่อกันว่าเขียนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 2 แต่ต่อมาเชื่อว่าเป็นคริสต์ศตวรรษที่ 4 แต่เฮลมุท เคิสเตอร์ (Helmut Koester) 
อ้างว่าข้อความข้างล่าง--ซึ่งเป็นส่วนเดียวที่ยังเป็นภาษากรีกต้นฉบับอยู่--เป็นส่วนที่เขียนเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 2
เอกสารบางฉบับกล่าวว่าลูกาเสียชีวิตที่ธีบส์ ปัจจุบันคือประเทศกรีซ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของโบเธีย หลักฐานเหล่านี้ทำให้สรุปได้ว่าลูกามีส่วนเกี่ยวข้องกับเปาโล
ดูเพิ่ม

พันธสัญญาใหม่
พระวรสาร
พระวรสารนักบุญลูกา
กิจการของอัครทูต
ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน
มัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร
มาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร
ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร
งูแมวเซา (คัมภีร์ไบเบิล)

สิ่งมีชีวิตในคัมภีร์ไบเบิล
บทความนี้เกี่ยวกับงูแมวเซาที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิล สำหรับงูแมวเซาที่เป็นงูพิษที่มีถิ่นอาศัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ดูที่ งูแมวเซา
ชาวอิสราเอลถูกงูแมวเซากัด (หนังสือกันดารวิถี บทที่ 21) ภาพพิมพ์จากรวมภาพวาดคัมภีรไบเบิลของฟิลลิป เมดเฮิร์ต (Phillip Medhurst)
งูแมวเซา (อังกฤษ: fiery flying serpent; ฮีบรู: שָׂרָף מְעוֹפֵף‎ sārāf mə‘ōfēf; กรีก: ἔκγονα αὐτῶν ἐξελεύσονται; ละติน: Absorbens volucrem) เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกกล่าวถึงในหนังสืออิสยาห์ในคัมภีร์ฮีบรู
คำภาษาฮีบรู saraph ที่แปลได้ว่า "งูแมวเซา" ยังปรากฏที่อื่นในหนังสืออิสยาห์เพื่อสื่อถือเสราฟิม หรือคำรูปเอกพจน์คือเสรัฟ
บันทึกในคัมภีร์ไบเบิล > หนังสืออิสยาห์

อิสยาห์ 6:2: "เหนือพระองค์มีพวกเสราฟิมยืนอยู่ แต่ละองค์มีปีก 6 ปีก ใช้ 2 ปีกปิดหน้า ใช้ 2 ปีกปิดเท้า และใช้ 2 ปีกบินไป"
อิสยาห์ 14:29: "ฟีลิสเตียเอ๋ย พวกเจ้าทั้งหมดอย่าได้เปรมปรีดิ์ไปเลย ว่ากระบองซึ่งตีเจ้านั้นหักเสียแล้ว เพราะงูพิษจะออกมาจากรากเหง้าของงู และผลของมันจะเป็นงูแมวเซา"
อิสยาห์ 30:6: "(ครุวาทเรื่องสัตว์ป่าแห่งเนเกบ) ไปตามแผ่นดินแห่งความลำบากและแสนระทม ที่ซึ่งนางสิงโตและสิงโตตัวผู้ออกมา ทั้งงูกะปะ และงูแมวเซา เขาทั้งหลายบรรทุกทรัพย์สมบัติของเขาบนหลังลา และบรรทุกทรัพย์สินของเขาบนโหนกอูฐ ไปยังชนชาติหนึ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อเขา"
บันทึกในคัมภีร์ไบเบิล > แหล่งอื่น ๆ

การอ้างถึง "งูแมวเซา" พบได้อีกหลายที่ในคัมภีร์ฮีบรู
เฉลยธรรมบัญญัติ 8:15 : "ผู้ทรงนำท่านมาตลอดถิ่นทุรกันดารใหญ่น่ากลัว ซึ่งมีงูแมวเซาและแมงป่องและดินแห้งแล้งไม่มีน้ำ ผู้ประทานน้ำจากหินแข็งแก่ท่าน"
กันดารวิถี 21:6 -8 "(6) และพระยาห์เวห์ทรงส่งพวกงูพิษมาในหมู่ประชาชน งูก็กัดประชาชน และคนอิสราเอลตายเป็นจำนวนมาก (7) และประชาชนมาหาโมเสสกล่าวว่า "เราทำบาปเพราะเราต่อว่าพระยาห์เวห์และต่อว่าท่าน ขอทูลวิงวอนพระยาห์เวห์ให้พระองค์ทรงนำงูไปจากเรา" ดังนั้นโมเสสจึงทูลวิงวอนเพื่อประชาชน (8) และพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า "จงทำงูพิษตัวหนึ่งติดไว้บนเสา และทุกคนที่ถูกงูกัดมองดูงูนั้น ก็จะมีชีวิตอยู่ได้" สัญลักษณ์นี้คือเนหุชทาน คล้ายกับคทาแอสคลีเพียสของกรีกโบราณ (ซึ่งมักจะสับสนกับคทางูไขว้) และมักถูกอ้างว่าเป็นตัวอย่างของการมีต้นแบบดั้งเดิมเดียวกัน
การระบุตัวตน

ตราประทับของชาวอิสราเอลโบราณมักเลือกใช้สัญลักษณ์ร่วมกับอียิปต์โบราณที่อยู่ใกล้เคียง ด้วยเหตุนี้นักโบราณคดีจึงค้นพบตราประทับจำนวนมากที่แสดงภาพงูเห่ายูเรอุส (uraeus) ที่มี 4 ปีก ประกอบการข้อเท็จจริงที่ว่าภาพงูเห่าเหล่านี้แตกต่างจากสัญลักษณ์ของอียิปต์ทั่วไปที่แสดงภาพเป็นงูที่มีเพียง 2 ปีก และงูเห่าเหล่านี้มีความเชื่อมโยงบางอย่างกับ "งูแมวเซา" ที่กล่าวถึงในหนังสืออิสยาห์ หรือแม้กระทั่งเชื่อมโยงอย่างเจาะจงมากขึ้นกับเสราฟิมซึ่งพบได้ในส่วนอื่นในหนังสืออิสยาห์ อย่างไรก็ตาม การระบุตัวตนเช่นนี้ไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล
มีการสันนิษฐานเพื่อระบุตัวตนของงูแมวเซาในทางชีววิทยา โรนัลด์ มิลเลตต์ (Ronald Millett) และจอห์น แพรตต์ (John Pratt) ระบุตัวตนของงูแมวเซาว่าเป็น งูพิษเกล็ดเลื่อยอิสราเอล (Israeli saw-scale viper) หรือ งูพิษพรม (carpet viper) (Echis coloratus) โดยอาศัยเบาะแสหลายประการจากแหล่งข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษร อย่างเช่นที่ว่างูอาศัยในหุบเขาอาราวา ชอบภูมิประเทศที่เป็นหิน และเป็นงูที่มีพิษร้ายแรง บันทึกของชาวโรมันระบุปี ค.ศ. 22 เกี่ยวกับทะเลทรายแห่งอาระเบียระบุถึงงูพิษเกล็ดเลื่อยโดยบันทึกว่า "ยังมีงูที่มีสีแดงเข้ม ยาวช่วงหนึ่งเท่ากับจากพื้นขึ้นมาถึงเอวของมนุษย์ ผู้ถูกมันกัดจะไม่สามารถรักษาได้" สัตว์อื่น ๆ ที่มีการสันนิษฐานว่าเป็นตัวตนของงูแมวเซา ได้แก่ งูพิษมีเขาทะเลทราย (และสายพันธุ์ใกล้เคียง), งูดำทะเลทรายหรืองูทะเลทรายดำ และ dracunculus medinensis ที่เป็นหนอนตัวกลม
ดูเพิ่ม

มังกร
เสราฟิม
Echis coloratus (งูพิษเกล็ดเลื่อย)
เปเดรัสติส

ถ้วยแกะสลัก โรมัน ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชาย
เปเดรัสติส (กรีก: παίδἐραστής, อังกฤษ: Pederasty) คือการที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายนอกครอบครัว เป็นจารีตที่พบในวัฒนธรรมกรีกโบราณและโรมโบราณ คำว่าเปเดรัสติสในภาษากรีกแปลว่า "ผู้รักเด็กชาย" เป็นคำประสมที่มาจาก เปด (παῖς) ที่แปลว่าเด็กชาย และ เอรัสติส (ἐραστής) แปลว่าผู้รัก
ในประวัติศาสตร์ การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายมีหลายรูปแบบในหลายประเพณีและการปฏิบัติในวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป สถานะของการที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายได้เปลี่ยนไปตามช่วงเวลาของประวัติศาสตร์ บางคราวก็ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีและในบางคราวก็ถือว่าเป็นอาชญากรรม ในประวัติศาสตร์ยุโรป วัฒนธรรมที่แสดงให้เห็นอย่างเปิดเผยคือ การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายของชาวเอเธนส์ และเป็นที่โดดเด่นใน 6 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช โดยมีแนวคิดว่าเพศชายนั้นดูสวยงามมาก การมีเพศสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศไม่ถือเป็นเรื่องน่ารังเกียจ หากไม่ทำให้มีปัญหาต่อการสมรสและการกำเนิดบุตรหลาน และยังเชื่อว่าความเป็นชาย (manliness) สามารถส่งสัญลักษณ์สู่เด็กชายผ่านมาทางอวัยวะเพศชาย และน้ำกามของผู้ใหญ่เพศชาย เป็นในลักษณะความสัมพันธ์แบบครูกับลูกศิษย์ เป็นรูปแบบหนึ่งของ การเป็นคู่รัก และพระเจ้าหรือพี่เลี้ยง สามารถส่งผ่านความเป็นชายเต็มตัวแก่ผู้ที่เคารพบูชา หรือนักเรียน ด้วยการร่วมเพศทางทวารหนัก ชีวิตของเด็กหนุ่มอยู่ในสถานะผู้รองรับ และเมื่อก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เขาจะเลิกบทบาทเช่นนั้น เพื่อแต่งงานมีลูกหลาน แต่ก็สามารถมีคู่รักกับเด็กหนุ่มอื่นอีกได้ ส่วนชาวโรมันไม่ยอมรับ ความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศระหว่าง ผู้ใหญ่กับเด็กแบบกรีก ในเรื่องบทบาทการเป็นครูผู้สอน แต่จะเป็นในลักษณะพ่อมากกว่าการเป็นคู่รัก
ความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศปรากฏออกมาอย่างเปิดเผยในศตวรรษที่ 11 และ 12 ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง จนราวศตวรรษที่ 13-14 เกิดการคิดต่อต้านรักร่วมเพศ ทั้งยังมีคำสอนของทอมัส อไควนัส ทำให้ความเปิดกว้างลดลง ชาวรักร่วมเพศถูกรังเกียจทางสังคมและศีลธรรม ถูกสะกัดจากทางวัฒนธรรมอีกราว 600 ปี จนในศตวรรษที่ 17 การควบคุมเรื่องเพศทางศาสนาลดลง ความเบี่ยงเบนทางเพศทุกชนิด กลายเป็นเรื่องปกติมากขึ้นในอังกฤษและ ฝรั่งเศส กฎหมายเกี่ยวกับการห้ามการมีความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศได้สิ้นสุดลง
ในวัฒนธรรมอื่น เด็กชายชาวแซมเบียในช่วง 7-8 ปี จะถูกนำนำไปจากแม่ เพื่อขึ้นครู (Initiation) ชาวแซมเบียเชื่อว่าเด็กหนุ่มจะต้องบริโภคน้ำกาม โดยการมีออรัลเซ็กซ์กับเด็กชายที่โตกว่า ให้เกิดความแข็งแกร่งต่อเด็กชาย จนเมื่ออายุราว 15 ปี จะเปลี่ยนบทบาทใหม่ ต้องเตรียมน้ำกามให้กับเด็กรุ่นใหม่ ชาวเอียตมูล (Iatmul) ในนิวกีนี จะร่วมเพศกับชายจากเผ่าอื่นในช่วงเวลางาน ส่วนชาวซีแวนในแอฟริกา ผู้ชายและเด็กชายจะต้องมีการร่วมเพศทางทวารหนัก หรือเด็กหนุ่มชาวเมลาเนเซียนตะวันออก (East Bay Melanesian) จะได้รับประสบการณ์ตื่นตัวทางเพศจากชายอายุมากกว่า ซึ่งเลือกโดยบิดาของเด็กหนุ่ม
ดูเพิ่ม

รักร่วมเพศ
ส้ม พฤกษา

| ส้ม พฤกษา |
| --- | --- |
เกิด: พฤกษา รุ่งโชติ 17 มกราคม พ.ศ. 2541 (26 ปี) บ้านเป้า ตำบลก้ำพี้ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม
การศึกษา: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ศิษย์เก่า: โรงเรียนบ้านหนองโจดสวนมอน
อาชีพ: อดีตนักร้อง
คู่สมรส: ธนกร ลุนนากัน (2565-ปัจจุบัน)
บุตร: 1 คน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ลูกทุ่ง •  ป็อป •  หมอลำ
เครื่องดนตรี: ขับร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2560–พ.ศ. 2565
ค่ายเพลง: แกรมมี่โกลด์ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (2560 - 2565)
 นักดนตรี
พฤกษา รุ่งโชติ หรือชื่อในวงการคือ ส้ม พฤกษา (เกิด 17 มกราคม พ.ศ. 2541) เป็นนักร้องลุกทุ่งและหมอลำหญิงชาวไทยสังกัดแกรมมี่โกลด์
เธอเกิดที่ตำบลก้ำพี้ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เธอซึมซับการเป็นศิลปินมาจากบิดาและครอบครัว และเธอได้รับการฝึกฝนเพิ่มเติมสาวน้อยลำซิ่ง เสียงพลังเทอร์โบ "ลมหัวกุดลูกใหม่" จากที่ราบสูง ได้พาเธอไปพบกับสลา คุณวุฒิและเธอได้เป็นศิลปินในโครงการ น้องใหม่ไต่ดวง โครงการ 2 และบันทึกเสียงผลงานเพลงในโครงการคือ หนีช้ำมาลำซิ่ง และ น้องบ่ผู้งามคือเพิ่น และหลังจากนั้นเธอจึงได้เป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์นับแต่นั้นเป็นต้นมา
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

เธอเกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541 ที่ตำบลก้ำพี้ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เธอสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านหนองโจดสวนมอน ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเหล่ายาววิทยาคาร และระดับปริญญาตรีจากครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม สาขา การประถมศึกษา และ จบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2564 ปัจจุบันเป็นครูได้รับการบรรจุแต่งตั้ง ตำแหน่ง ครูผู้ช่วย โรงเรียนบ้านหนองโจดสวนมอน
ในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ส้ม พฤกษา ได้เป็นข้าราชการครู หลังจากไม่ต่อสัญญากับสังกัด แกรมมี่โกลด์
วงการบันเทิง

เธอซึมซับการเป็นนักร้องมาจากครอบครัวทั้งสิ้น เธอมีศักดิ์เป็นหลานลุงของร้อยเอ็ด เพชรสยาม และหลานป้าของวรรณภา สารคามซึ่งเป็นนักร้องหมอลำของคณะนกยูงทอง กอปรกับบิดานั้นเป็นหมอลำ ทำให้เธอติดตามบิดาและมารดาพร้อมครอบครัวไปในงานแสดงของบิดาทุกครั้ง จนกระทั่งเธอศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เธอได้เป็นหางเครื่องของวงดนตรีของบิดา และต่อมารุ่นพี่ได้ชักชวนเธอไปเป็นหางเครื่องและหมอลำตัวประกอบในคณะนกเอี้ยงโมง เมือ่เธอจบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เธอได้ศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเหล่ายาววิทยาคาร และเธอได้พบกับฉวีวรรณ ดำเนิน ศิลปินแห่งชาติ ซึ่งมาสอนหมอลำที่โรงเรียนเหล่ายาววิทยาคาร เธอได้รับการอบรมและฝึกฝนในการเป็นหมอลำจากฉวีวรรณ ทั้งลำทำนองขอนแก่น ลำทำนองมหาสารคาม ลำทำนองอุบล หรือแม้แต่ลำทำนองจากประเทศลาว อาทิ ลำสาละวัน ลำตั้งหวาย เป็นต้น
เธอเริ่มเห็นว่า เธอมีพรสวรรค์และหลงไหลในด้านนี้ เธอได้เข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จนจบปริญญาตรี ต่อมาเธอได้พบกับอำไพ มณีวงษ์ นักแต่งเพลงและนักดนตรีหมอลำที่มีชื่อเสียง อำไพพบว่าเธอมีแววและความสามารถ จึงให้เธอบันทึกเสียงการร้องหมอลำเอาไว้ หลังจากนั้นได้นำไปให้สลา คุณวุฒิ จนกระทั่งผ่านไปเป็นปี สลาได้ติดต่อเธอให้ไปบันทึกเสียงจากเพลงในโครงการ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 ในเพลง หนีช้ำมาลำซิ่ง และ น้องบ่ผู้งามคือเพิ่น จากนั้นเธอกลายเป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์ นับแต่นั้นเป็นต้นมา มีผลงานอันเป็นที่รู้จักหลังจากนี้อาทิ มื้อสันวันหย่าว เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัว

สมรสกับ ไตเติ้ล ธนกร ลุนนากัน หลังจากคบหาดูใจนานกว่า 4 เดือน ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2565 ทำพิธีของศาสนาพุทธ ณ จ.มหาสารคาม และในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ทำพิธีของศาสนาคริสต์ ณ 113 หมู่ที่ 15 บ้านเป้า ตำบลกำพี้ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม
มีบุตรชายด้วยกัน 1 คน ชื่อ พีรวิชญ์ ลุนนากัน ชื่อเล่น สเกล เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2566
ผลงานเพลง > อัลบั้มพิเศษ

| ปี | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| 2559 |  ศึกวันดวลเพลง ออกจำหน่าย : 18 สิงหาคม พ.ศ. 2559  ค่าย : แกรมมี่ โกลด์, จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่  รูปแบบการจำหน่าย : CD, Digital Download |  ขอใจเธอแลกเบอร์โทร ศิลปิน เล้ง ศรันยกันย์  อยากเป็นคนรัก ไม่อยากเป็นชู้ ศิลปิน อาย ปาลิตา  กอดคนนอกใจ ศิลปิน ส้ม พฤกษา (ต้นฉบับ ศิริพร อำไพพงษ์)  ไม่มีข้อแม้ตั้งแต่เริ่มต้น ศิลปิน เจมส์ จตุรงค์  แทนความคิดถึง ศิลปิน อิสร์ อิสรพงศ์  คนกำลังน้อยใจ ศิลปิน นุ้ก ทักษพร  ดอกหญ้าในป่าปูน ศิลปิน กลาง พักตร์สุคนธ์  ผีเสื้อใจร้ายกับดอกไม้ใจอ่อน ศิลปิน อาย ปาลิตา  เบอร์โทรเจ้าชู้ ศิลปิน ส้ม พฤกษา (ต้นฉบับ ดอกอ้อ ทุ่งทอง)  คนบ้านเดียวกัน ศิลปิน เจมส์ จตุรงค์  ขาขาวสาวลำซิ่ง ศิลปิน นู๋แว๋ว ศิรินันท์  แทงข้างหลัง ศิลปิน เล้ง ศรันยกันย์  นักร้องเงินร้อย ศิลปิน เล้ง ศรันยกันย์ |
| 2560 |  น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 จากเวทีฝันสู่เวทีจริง ออกจำหน่าย : 27 เมษายน พ.ศ. 2560  ค่าย : แกรมมี่ โกลด์, จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่  รูปแบบการจำหน่าย : CD, Digital Download |  มันฮักแต่เจ้าฮู้บ่ ศิลปิน ตรี ชัยณรงค์  บ่หล่อก็บ่ตาย ศิลปิน เน็ค นฤพล  ง่ายเนาะ ศิลปิน ลำเพลิน วงศกร  หนีช้ำมาลำซิ่ง ศิลปิน ส้ม พฤกษา  มักสาวดาวเต้น ศิลปิน เจมส์ จตุรงค์  ฮักบ่ได้แต่ลืมอ้ายบ่ลง ศิลปิน เวียง นฤมล  ตั้งใจมาเป็นตัวจริง ศิลปิน เน็ค นฤพล  น้องบ่ผู้งามคือเพิ่น ศิลปิน ส้ม พฤกษา  อย่าเอาน้ำตามาตั๋วอ้าย ศิลปิน เจมส์ จตุรงค์  น้องตั้งใจฮัก อ้ายตั้งใจทิ้ง ศิลปิน เวียง นฤมล  ลำร็อค เจ้าบ่มีใจ ศิลปิน ตรี ชัยณรงค์  ขอสมัครเป็นแฟนใหม่ ศิลปิน ลำเพลิน วงศกร |
| 2564 |  สงครามลำซิ่ง ออกจำหน่าย : 27 สิงหาคม - 24 กันยายน พ.ศ. 2564  ค่าย : แกรมมี่ โกลด์, จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่  รูปแบบการจำหน่าย : Digital Download |  สบตาหน้าฮ้าน ศิลปิน เจมส์ จตุรงค์, เบียร์ พร้อมพงษ์, แพ็กกี้ สกลนรี, ส้ม พฤกษา, เอิร์น กนกอร, วิเชียร ไชยเลิศ, เอ อนุชา และ ดอกเหมย เพ็ญนภา (ต้นฉบับ พี สะเดิด)  ขอมักน้องสาวหมู่ ศิลปิน เบียร์ พร้อมพงษ์ และ วิเชียร ไชยเลิศ  แด่เธอ...ด้วยดอกแค ศิลปิน แพ็กกี้ สกลนรี และ เอิร์น กนกอร  มักสาวซอนแลน ศิลปิน เจมส์ จตุรงค์ และ เอ อนุชา  มนต์รักหนองผักกะแญง ศิลปิน ส้ม พฤกษา และ ดอกเหมย เพ็ญนภา (ต้นฉบับ ศิริพร อำไพพงษ์) |
ผลงานเพลง > ซิงเกิ้ลเดี่ยว

| ปี | ชื่อเพลง | ค่าย | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | เล่าสู่หลานฟัง (ต้นฉบับ สลา คุณวุฒิ) | แกรมมี่โกลด์ | บทเพลงเพื่อรำลึกถึงพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร หลังการสวรรคตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 |
| 2560 | หนีช้ำมาลำซิ่ง | แกรมมี่โกลด์ | เพลงในโปรเจกต์ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 จากเวทีฝันสู่ เวทีจริง |
| 2560 | น้องบ่ผู้งามคือเพิ่น | แกรมมี่โกลด์ | เพลงในโปรเจกต์ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 จากเวทีฝันสู่ เวทีจริง |
| 2561 | เคานต์ดาวน์กับสาวนา | แกรมมี่โกลด์ | ร้องร่วมกับ เจมส์ จตุรงค์ |
| 2562 | ดาวเต้น ม.ต้น (ต้นฉบับ ต่าย อรทัย) | แกรมมี่โกลด์ | เพลงในโปรเจกต์ บทเพลงของดอกหญ้า วัน - เวลา - บ่อาจลบ |
| 2563 | สาวประโปรงเหี่ยน (ต้นฉบับ พี สะเดิด) | แกรมมี่โกลด์ | เพลงในโปรเจกต์พิเศษ 25ปี แกรมมี่ โกลด์ 25 ปี แห่งความผูกพัน ฉันและเธอ |
| 2564 | มื้อสันวันหย่าว | แกรมมี่โกลด์ |  |
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร

| ปี | ชื่อเพลง | ละคร/ภาพยนตร์ | ช่อง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2561 | เอาผัวไปเทิร์น (ต้นฉบับ ลำยอง หนองหินห่าว) | ดาวจรัสฟ้า | ช่องวัน 31 |
| 2561 | เบอร์โทรขี้ตั๋ว (ต้นฉบับ ดอกอ้อ ทุ่งทอง และ ก้านตอง ทุ่งเงิน) | ดาวจรัสฟ้า | ช่องวัน 31 |
ผลงานเพลง > เพลงที่ไปรับเชิญร้อง

เพลงที่ส้มได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
ผลงานเพลง > เพลงในโปรเจกต์พิเศษ

| ปี | ชื่อโปรเจกต์ | เพลงที่มี ส้ม พฤกษา ร้อง |
| --- | --- | --- |
| 2560 | ซิงเกิ้ลพิเศษต้อนรับปีใหม่ 2561 |  ปีใหม่ทุกวัน (ร้องรวมทั้งสังกัด แกรมมี่ โกลด์) |
| 2562 | บทเพลงของดอกหญ้า วัน-เวลา-บ่อาจลบ |  ดาวเต้น ม.ต้น (ต้นฉบับ ต่าย อรทัย) |
| 2563 | 25 ปี แกรมมี่ โกลด์ 25 ปี แห่งความผูกพัน ฉันและเธอ |  สาวกระโปรงเหี่ยน (ต้นฉบับ พี สะเดิด) |
| 2563 | เพลงสามัญประจำบ้าน |  เป็นใด๋แน (ร้องร่วมกับ ครูสลา, เสถียร, ตรี, เบียร์, เจมส์, เวียง, เล้ง และเสถียร) |
| 2568 | 30 ปี แกรมมี่ โกลด์ |  |
ผลงานการแสดง > มิวสิควีดีโอ

เพลง หนีช้ำมาลำซิ่ง (2560)
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต 25 ปี แกรมมี่ โกลด์ เส้นทางมิตรภาพโรดทัวร์ (10 ตุลาคม - 28 พฤศจิกายน 2563 / ขอนแก่น)
แหล่งข้อมูลอื่น

ส้ม พฤกษา ที่อินสตาแกรม
พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก)

| พลเอกพระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก)ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว., อ.ป.ร.2, ภ.ป.ร.2 |
| --- | --- |


ประธานรัฐสภา
ดำรงตำแหน่ง 1 ธันวาคม 2494 – 16 กันยายน  2500 (5 ปี 289 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร​
ก่อนหน้า: พระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน)
ถัดไป: หลวงสุทธิสารรณกร (สุทธิ สุขะวาที)
ดำรงตำแหน่ง 27 ธันวาคม 2500 – 20 ตุลาคม  2501 (0 ปี 297 วัน)
ก่อนหน้า: หลวงสุทธิสารรณกร (สุทธิ สุขะวาที)
ถัดไป: หลวงสุทธิสารรณกร (สุทธิ สุขะวาที)
ประธานสภาผู้แทนราษฎร
ดำรงตำแหน่ง 29 มีนาคม 2495 – 25 กุมภาพันธ์ 2500 (4 ปี 333 วัน)
ก่อนหน้า: พระราชธรรมนิเทศ (เพียร ไตติลานนท์)
ถัดไป: ตัวเอง
ดำรงตำแหน่ง 15 มีนาคม 2500 – 20 กันยายน  2500 (0 ปี 189 วัน)
ก่อนหน้า: ตัวเอง
ถัดไป: หลวงสุทธิสารรณกร (สุทธิ สุขะวาที)
ดำรงตำแหน่ง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 – 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 (0 ปี 309 วัน)
ก่อนหน้า: หลวงสุทธิสารรณกร (สุทธิ สุขะวาที)
ถัดไป: ศิริ สิริโยธิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 มีนาคม พ.ศ. 2435 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 (78 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
คู่สมรส: พุ่ม ประจนปัจจนึก
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพบกไทย กรมราชองครักษ์
ประจำการ: 2453 - 2499 (กองทัพบก) 2499 - 2513 (กรมราชองครักษ์)
ยศ:  พลเอก

พลเอก พระประจนปัจจนึก นามเดิม: พุก มหาดิลก (24 มีนาคม พ.ศ. 2435 - 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513) อดีตราชองครักษ์พิเศษ อดีตประธานรัฐสภา อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร
ประวัติ

พลเอก พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก) เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2435 ที่ตำบลวัดมกุฎกษัตริย์ อำเภอป้อมปราบ จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของ นายเจิม และ นางจอน ประจนปัจจนึก สมรสกับ นางพุ่ม ประจนปัจจนึก มีบุตรธิดารวม 10 คน
การศึกษา

พลเอก พระประจนปัจจนึก จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก
บรรดาศักดิ์

13 มีนาคม 2494 – กลับคืนมามีบรรดาศักดิ์
– ถวายบังคมลาออกจากบรรดาศักดิ์
7 พฤษภาคม 2471 – พระประจนปัจจนึก
7 พฤษภาคม 2463 – หลวงประจนปัจจนึก
บรรดาศักดิ์ > ยศทางทหาร

4 พฤษภาคม 2496 – พลเอก
7 กันยายน 2486 – พลโท
19  มิถุนายน 2486                      พลตรี
1 เมษายน 2477                        พันเอก
24 เมษายน 2474                       พันโท
25 เมษายน 2465                       พันตรี
23 พฤษภาคม 2459                    ร้อยเอก
11 เมษายน 2455                        ร้อยโท
12 มีนาคม 2453                          ร้อยตรี
ตำแหน่งสำคัญทางทหาร

13 กรกฎาคม 2493 - 18 มีนาคม 2499  ผู้อำนวยการองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก
1 กันยายน 2487                          ประจำกรมเสนาธิการ
31 สิงหาคม 2487                        ผู้อำนวยการหน่วยโยธาธิการ
8 กรกฎาคม 2481                         พลาธิการทหารบก
17 มิถุนายน 2481                        ประจำกรมเสนาธิการทหารบก
4 เมษายน 2477                          ผู้บังคับการมณฑลทหารบกที่ 1
7 มกราคม 2477                          จเรทหารบก
1 มกราคม 2476                           รองผู้บังคับการทหารราบ
1 สิงหาคม 2475                          ผู้บังคับกองพัน ในกรมทหารราบที่ 4
2 ธันวาคม 2473                           ผู้บังคับกองพันที่ 3 กรมทหารราบที่ 5
1 เมษายน 2471                           ผู้บังคับกองพันที่ 2 กรมทหารมหาดเล็ก
1 พฤษภาคม 2470                        ผู้บังคับกองพันที่ 3 กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์
1 สิงหาคม 2469                           ผู้บังคับกองพันที่ 2 กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์
1 สิงหาคม 2462                           ปลัดกรมทหารพราน ในกองพลทหารบกที่ 3
มิถุนายน 2459                              ผู้บังคับกองร้อยที่ 1 กรมทหารราบที่ 2
มกราคม 2456                               ผู้บังคับกองร้อยที่ 2 กรมทหารราบที่ 2
2455                                             ผู้รั้งผู้บังคับกองร้อยที่ 4 กรมทหารราบที่ 12
ตำแหน่งนายทหารพิเศษ

4 กุมภาพันธ์ 2496                          ราชองครักษ์พิเศษ
15 พฤษภาคม 2478                       ราชองครักษ์เวร