stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอมเรศรัศมี
พระประวัติ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภุมเรศ ประสูติเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2346 มีพระเชษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาคือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอมเรศรัศมี เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์กับเจ้าจอมมารดาทรัพย์
ทรงออกวังในสมัยรัชกาลที่ 2 แต่ทรงออกวังภายหลังสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์สวรรคตแล้ว พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงทรงเป็นผู้สร้างวังพระราชทาน คือ วังสพานเสี้ยว วังที่ 3 วังนี้อยู่เชิงสะพานผ่านพิภพลีลา เสด็จอยู่มาจนสิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 5 แล้วเชื้อสายอยู่ต่อมาจนรื้อทำถนนราชดำเนินกลาง
ในรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาเป็น พระเจ้าบวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอมเรศรัศมี สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อพ.ศ. 2423 พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 พระชันษา 76 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ วันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2412
กรมหมื่นอมเรศรัศมี มีโอรส คือ หม่อมเจ้าสมพงศ์ หรือท่านชายน้อย เสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์หญิงวรรณ มนตรีกุล มีธิดา คือ หม่อมราชวงศ์หญิงเล็ก กรีธาพลธิบดี (2416-2475) ภรรยาของพระกรีธาพลธิบดี
อนึ่งราชสกุลนี้ไม่มีนามสกุลพระราชทานให้ เนื่องจากในสมัยรัชกาลที่ 6 ที่มีการพระทานนามสกุลให้แก่พระราชวงศ์นั้น ทายาทของกรมหมื่นอมเรศรัศมี เหลืออยู่เพียงผู้เดียว คือ หม่อมราชวงศ์หญิงเล็กซึ่งหม่อมราชวงศ์หญิงเล็กใช้นามสกุลของสามี จึงไม่จำเป็นต้องได้รับนามสกุลพระราชทาน
ฐานบินวัฒนานคร

ฐานบินวัฒนานคร (อังกฤษ: Watthana Nakhon Air Force Base) หรือ สนามบินวัฒนานคร (Watthana Nakhon Airport) เป็นฐานทัพอากาศและที่ตั้งทางทหารของกองบิน 3 กองทัพอากาศไทย ในอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว อดีตเคยเป็นที่ตั้งของฝูงบิน 206 กองบิน 2 ในฐานะฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนามชายแดน และฝูงบิน 43 กองบิน 4 ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา
ประวัติ

ฐานบินวัฒนานคร เป็นที่รู้จักกันในชื่อ สนามบินวัฒนานคร โดยปรากฏในเอกสารและหลักฐานต่าง ๆ ส่วนใหญ่ในชื่อของสนามบินวัฒนานคร
ประวัติ > กรณีพิพาทอินโดจีนและสงครามมหาเอเชียบูรพา

ในช่วงปี พ.ศ. 2483 - 2484 กองบินน้อยที่ 3 ในขณะนั้นได้แบ่งฝูงบินมาวางกำลังที่จังหวัดปราจีนบุรี (จังหวัดสระแก้วปัจจุบัน) ณ ฐานบินวัฒนานคร เพื่อสนับสนุนการรบให้กับกองทัพภาคบูรพา และช่วงปี พ.ศ. 2484 - 2488 ฐานบินวัฒนานครเป็นฐานบินที่ถูกโจมตีในระลอกแรกจากกองทัพญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ทางฝั่งอรัญประเทศ พร้อมกันกับการยกพลขึ้นบกบริเวณอ่าวไทย โดยกองทัพอากาศซึ่งประจำฝูงบิน 43 อยู่ที่ฐานบินวัฒนานครขณะนั้นได้นำเครื่องบินขับไล่แบบฮอว์คจำนวน 3 ลำ ขึ้นสกัดกั้นจนมีนักบินเสียชีวิตระหว่างการรบทางอากาศ 3 นาย
ประวัติ > จดทะเบียนเป็นสนามบินอนุญาต

สนามบินบินวัฒนานครได้รับอนุญาตให้เป็นสนามบินอนุญาตตามพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497 ในปี พ.ศ. 2498 ซึ่งสามารถให้บริการเที่ยวบินในเชิงพาณิชย์ได้และใช้สำหรับขึ้นลงอากาศยานได้อย่างถูกกฎหมาย แต่ไม่ปรากฎหลักฐานชั้นต้นในเส้นทางการบินในเชิงพาณิชย์ของฐานบินวัฒนานครหรือสนามบินวัฒนานคร
ในปี พ.ศ. 2506 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติเงินงบประมาณที่กันไว้สำหรับปรับปรุงสนามบินชัยภูมิมาใช้การปรับปรุงสนามบินวัฒนานคร เป็นวงเงิน 2,243,440 บาท
ประวัติ > สงครามเย็น

ในปี พ.ศ. 2520 ฐานบินวัฒนานครเป็นที่วางกำลังของฝูงบิน 206 พร้อมกันกับฝูงบิน 207 จากกองบิน 2 ที่วางกำลังในพื้นที่จังหวัดตราด ในฐานะฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนามชายแดน ซึ่งจะมีการวางกำลังทางอากาศเมื่อเกิดสถานการณ์ที่ส่งผลต่อความมั่นคงระหว่างประเทศในการใช้สนับสนุนปฏิบัติการทางบก ซึ่งอากาศยานที่มาประจำการนั้นจะมาในรูปแบบของหน่วยบินเฉพาะกิจจากกองบินต่าง ๆ ไม่มีอากาศมาประจำการถาวร
ประวัติ > หลังสงครามเย็น

ในปี พ.ศ. 2535 ได้มีประกาศกระทรวงคมนาคมในการกำหนดเขตปลอดภัยการเดินอากาศในพื้นที่ของสนามบินวัฒนานครตามแนวทางวิ่งของอากาศยานไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันตกเฉียงใต้ในพื้นที่ของตำบลวัฒนานคร ตำบลหนองน้ำใส ตำบลท่าเกวียน ตำบลโนนหมากเค็ง ตำบลหนองแวง ตำบลผักขะ และบางส่วนของตำบลหนองหมากฝ้าย อำเภอวัฒนานคร พร้อมทั้งตำบลหันทราย อำเภออรัญประเทศ ซึ่งลงนามโดย
ประวัติ > ปัจจุบัน

เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2563 ฝูงบิน 206 ซึ่งประจำอยู่ที่ฐานบินวัฒนานครได้ถูกปรับและยกฐานะขึ้น เป็นกองบิน 3 และเปลี่ยนบทบาทจากการเป็นฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนามชายแดนขึ้นเป็นฝูงบินซึ่งขึ้นตรงกับกองทัพอากาศ มีภารกิจเกี่ยวกับการใช้งานอากาศยานไร้คนขับในการสนับสนุนปฏิบัติการทางอากาศและการรบ ทำให้ฐานบินวัฒนานครได้เปลี่ยนเป็นฐานบินหลักของอากาศยานไร้คนขับ หรือ Home of UAV
ฐานบินวัฒนานครได้ทำพิธีทำบุญเปิดซุ้มประตูทางเข้าฐานบินโดยมี นาวาอากาศเอก อำนาจ สิงหพันธ์ ผู้บังคับการกองบิน 3 เป็นประธานในพิธีเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2566
บทบาทและปฏิบัติการ > กองทัพอากาศไทย

บทความหลัก: กองบิน 3 วัฒนานคร
ฐานบินวัฒนานคร เป็นที่ตั้งหลักของกองบิน 3 ซึ่งเป็นกองบินสำหรับปฏิบัติการอากาศยานไร้คนขับ และเป็นฐานบินสำหรับวางกำลังในสถานการณ์ที่ส่งผลต่อความมั่นคงระหว่างประเทศตามภารกิจของฝูงบิน 206 เดิม ปัจจุบันประจำการฝูงบิน 301 และหน่วยสนับสนุนอื่น ๆ ของกองบิน 3
ฝูงบิน 301 เป็นฝูงบินประจำการเครื่องบินไร้คนขับตรวจการณ์และฝึกแบบที่ 1 RTAF U-1 และมีหน่วยรองคือหน่วยบินภายใน เช่น หน่วยบิน 3011
กองพันทหารอากาศโยธิน กองบิน 3 เป็นกำลังกองรักษาการณ์ฐานบินวัฒนานครหลักในการป้องกันฐานบิน
และส่วนสนับสนุนอื่น ๆ ได้แก่ กองบังคับการ, กองร้อยสารวัตรทหาร, แผนกสนับสนุนการบิน, กองเทคนิค, โรงพยาบาลกองบิน, แผนกช่างโยธา, แผนกขนส่ง, แผนกพลาธิการ, แผนกการเงิน และแผนกสวัสดิการ
บทบาทและปฏิบัติการ > หน่วยปฏิบัติการฝนหลวงจังหวัดสระแก้ว

ศูนย์ปฏิบัติการฝนหลวงภาคตะวันออก กรมฝนหลวงและการบินเกษตร ได้ใช้ฐานบินวัฒนานครในการปฏิบัติการฝนหลวงในพื้นที่จังหวัดสระแก้วและจังหวัดใกล้เคียง โดยมีการตั้งโรงเก็บสารฝนหลวงในพื้นที่ฐานบินเพื่ออำนวยความสะดวกในการปฏิบัติการทำฝนหลวง ตามนโยบายของรัฐบาลในการสนับสนุนโครงการพระราชดำริฝนหลวงในการเบรรเทาความเดือดร้อนของเกษตรกรนอกพื้นที่ชลประทานที่ต้องการน้ำในการเพาะปลูกพืชผลทางการเกษตร รวมถึงเพิ่มปริมาณน้ำกักเก็บในเขื่อนและอ่างเก็บน้ำในพื้นที่ชลประทาน โดยใช้เครื่องบินแบบเซสนา 208 คาราวาน
หน่วยในฐานบิน

หน่วยบินที่วางกำลังในฐานบินวัฒนานคร ประกอบไปด้วย
หน่วยในฐานบิน > กองทัพอากาศ

กองบิน 3 (หน่วยหลัก)
ฝูงบิน 301
หน่วยบิน 3011 – RTAF U-1
ฝูงบิน 302 – DominatorXP
ฝูงบิน 303
ฝูงบิน 306 – ฐานบินหน่วยหน้าคอยส่งกำลังบำรุงต่อระยะทำการ UAV
ฐานปฏิบัติการฝนหลวง กองบิน 3
หน่วยบินปฏิบัติภารกิจฝนหลวงกองทัพอากาศ
หน่วยในฐานบิน > กรมฝนหลวงและการบินเกษตร

ศูนย์ปฏิบัติการฝนหลวงภาคตะวันออก
หน่วยปฏิบัติการฝนหลวงจังหวัดสระแก้ว – เซสนา 208 คาราวาน
สิ่งอำนวยความสะดวก

ฐานบินวัฒนานครมีเนื้อที่ประมาณ 16,000 ไร่ เป็นฐานบินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของกองทัพอากาศ ซึ่งได้รับจากกรมธนารักษ์มาเพื่อใช้ประโยชน์ด้านความมั่นคง ปัจจุบันมีพื้นที่ใช้งานอยู่ทั้งหมด 2 ส่วนคือ การใช้งานในทางทหารเป็นฐานบิน และการปล่อยให้ราษฎร์โดยรอบเช่าทำประโยชน์
สิ่งอำนวยความสะดวก > ลานบิน

ฐานบินวัฒนานครประกอบไปด้วยทางวิ่งความยาว 1,500 เมตร (4,921 ฟุต) ความกว้าง 31 เมตร (102 ฟุต) อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเล 225 ฟุต (69 เมตร) ทิศทางรันเวย์คือ 05/23 หรือ 051° และ 231° พื้นผิวแอสฟอลต์คอนกรีต
สิ่งอำนวยความสะดวก > โรงเก็บอากาศยาน

ฐานบินวัฒนานครมีโรงเก็บอากาศยานไร้คนขับ สำหรับจัดเก็บอากาศยานในประจำการของฝูงบิน 301 กองบิน 3
สิ่งอำนวยความสะดวก > โรงพยาบาลกองบิน กองบิน 3

โรงพยาบาลกองบิน กองบิน 3 เป็นโรงพยาบาลในสังกัดของกองบิน 3 ซึ่งอยู่ภายใต้สังกัดกรมแพทย์ทหารอากาศ กระทรวงกลาโหม ประกอบด้วยเตียงผู้ป่วยขนาด 10 เตียง
อุบัติเหตุ

ฐานบินวัฒนานครเคยเกิดอุบัติเหตุขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2548 ซึ่งตรงกับวันเด็กแห่งชาติในปีนั้น หลังจากการจัดแสดงเครื่องบินในวันเด็กเสร็จสิ้น กองทัพอากาศได้นำเครื่องบินฝึกแบบ CT4 A ออกเดินทางจากฐานบินวัฒนานครกลับสู่ฐานทัพอากาศดอนเมือง โดยนาวาอากาศเอก เกษม วงษ์หงสา ครูฝึกที่เดินทางมาจากฐานทัพอากาศดอนเมือง โดยระหว่างการนำเครื่องขึ้นจากฐานบินและไต่ระดับขึ้นไปสูงจากพื้น 50 เมตรและหันหัวกลับไปยังกรุงเทพมหานคร เครื่องบินเกิดเสียความทรงตัวและตกลงกระแทกพื้นจนเกิดระเบิดจนเพลิงลุกไหม้อย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ นาวาอากาศเอก เกษม วงษ์หงสา ครูฝึกที่ทำหน้าที่นักบิน และเด็กชาย จิรพล นนท์ศิริ อายุ 16 ปี บุตรชายของผู้บังคับการฝูงบิน 206 ในขณะนั้นที่โดยสารไปด้วยเสียชีวิต
อนุสาวรีย์วีรชนกองทัพอากาศ

| --- | --- |
th
พิกัด: 13°45′16″N 102°18′47″E﻿ / ﻿13.75450°N 102.31313°E﻿ / 13.75450; 102.31313
ที่ตั้ง: บริเวณถนนทางเข้ากองบิน 3
ประเภท: อนุสาวรีย์
อุทิศแด่: เรืออากาศเอก ไชย สุนทรสิงห์ เรืออากาศเอก ชิน จิระมณี เรืออากาศตรี สนิท โพธิเวชกุลนักบินที่เสียชีวิตระหว่างการปกป้องน่านฟ้าจากการรุกรานของญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484
ฐานบินวัฒนานคร เป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์วีรชนกองทัพอากาศ เพื่อเป็นอนุสรณ์ในเหตุการณ์ที่ทหารอากาศไทยได้ต่อสู้ปกป้องน่านฟ้าไทยจากการรุกรานของกองทัพญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ทางชายแดนประเทศไทยบริเวณอำเภออรัญประเทศ ซึ่งกองทัพอากาศญี่ปุ่นได้ส่งอากาศยานแบบเซนโตกิ แบบโจมตี กิ-30 จำนวน 9 ลำ และเครื่องบินขับไล่ กิ-27 จำนวน 11 ลำ รวม 20 ลำ เข้ามาในน่านฟ้าไทย และโจมตีบริเวณฐานบินวัฒนานครที่มีฝูงบิน 43 ประจำการอยู่ ทำให้ฝ่ายไทยนำเครื่องบินขับไล่แบบที่ 10 ฮอว์ค 3 จำนวน 3 ลำ ขึ้นบินสกัดกั้น ด้วยกำลังที่ด้อยกว่าทำให้มีผู้เสียชีวิตระหว่างการบินขับไล่และสกัดกั้นบนน่านฟ้าจำนวน 3 นาย ได้แก่
เรืออากาศเอก ไชย สุนทรสิงห์
เรืออากาศเอก ชิน จิระมณี
เรืออากาศตรี สนิท โพธิเวชกุล
จากเหตุการณ์ดังกล่าว กองทัพอากาศจึงได้สร้างอนุสาวรีย์ไว้เพื่อเชิดชูเกียรติของกำลังพลกองทัพอากาศที่ร่วมต่อสู้ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ณ กองบิน 3 ฐานบินวัฒนานครชื่อว่าอนุสาวรีย์" วีรชนกองทัพอากาศ" และกองบิน 5 ฐานบินประจวบคีรีขันธ์ชื่อว่าอนุสาวรีย์ "วีรชน 8 ธันวาคม 2484"
จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งรัสเซีย

จักรพรรดินี พระมเหสีในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
| ธรรมเนียมพระยศของ จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Imperial Majesty (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Imperial Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
| นักบุญอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย> นักบุญ, ผู้รับพระทรมาน, ซารีทซา |
| --- | --- |
นับถือ ใน: นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
การประกาศเป็นนักบุญ: 1981 โดยคริสจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ที่อยู่นอกประเทศ 2000 โดยคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์
สักการสถานหลัก: อาสนวิหารแม่พระโลหิต, เยคาเติร์นบุร์ก, ประเทศรัสเซีย
วันฉลอง: 17 กรกฎาคม
จักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าหญิงอาลิกซ์แห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ (6 มิถุนายน [ตามปฎิทินเก่า: 25 พฤษภาคม] ค.ศ. 1872 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นจักรพรรดินีองค์สุดท้ายของรัสเซียทรงเป็นพระมเหสีในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซียจากการอภิเษกสมรสในวันที่ 26 พฤศจิกายน [ตามปฎิทินเก่า: 14 พฤศจิกายน] ค.ศ. 1894 จนกระทั่งสละราชสมบัติในวันที่ 15 มีนาคม [ตามปฎิทินเก่า: 2 มีนาคม] ค.ศ. 1917 ทรงเป็นพระราชนัดดาที่ทรงโปรดในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เป็นหนึ่งในผู้ที่เป็นพาหะของโรคเฮโมฟีเลียและในเรื่องการสนับสนุนการควบคุมแบบเบ็ดเสร็จของจักรวรรดิรัสเซีย มิตรภาพในด้านลบกับกริกอรี รัสปูติน ผู้ลึกลับชาวรัสเซีย ถือเป็นปัจจัยสำคัญต่อพระชนม์ชีพของพระองค์ด้วย
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงอาลิกซ์ พระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1872 ณ เมืองดาร์มชตัท ในแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินและโดยไรน์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นรัฐหนึ่งในจักรวรรดิเยอรมัน พระชนกของพระองค์คือ ลูทวิชที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน และพระชนนีคือ เจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร พระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระองค์ทรงเข้ารับศีลจุ่มเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคมปีเดียวกัน ตามพิธีกรรมของนิกายลูเธอรันและทรงได้รับการขนานพระนามตามพระภคินีและพระขนิษฐาทั้งหมดของพระชนนี ซึ่งบางพระนามได้แปลงเป็นภาษาเยอรมัน โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวดังนี้ เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ซาเรวิชแห่งรัสเซีย ซาเรฟนาแห่งรัสเซีย เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสหราชอาณาจักร ดัชเชสแห่งแคมบริดจ์ และเจ้าหญิงพระชายาแห่งเฮ็สเซิน
การอภิเษกสมรส

ซาเรวิชนิโคลัส ได้เสด็จประพาสเมืองดาร์มชตัท พร้อมกับพระราชชนก และพระราชชนนี ได้ทรงพบเจ้าหญิงอาลิกซ์และเกิดความรัก แต่จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 และจักรพรรดินีมารีเยียไม่ทรงเห็นด้วยกับการอภิเษกสมรสนี้ มกุฎราชกุมารนิโคลัสจึงทรงสรุปสถานการณ์ไว้ดังนี้ "เราอยากเดินไปสู่จุดหมายหนึ่ง แต่มันก็เห็นชัดว่าแม่อยากจะให้เราเดินไปอีกทาง ความฝันของเราคือวันหนึ่งจะแต่งงานกับอาลิกซ์" ทั้งจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 และจักรพรรดินีมารีเยีนทรงมองว่าเจ้าหญิงอาลิกซ์ทรงขี้อายและแปลกประหลาดในบางครั้ง ทั้งสองพระองค์ยังทรงกังวลว่าเจ้าหญิงวัยดรุณีพระองค์นี้ขาดคุณสมบัติคู่ควรในการเป็นจักรพรรดินีแห่งรัสเซียอีกด้วย พระราชชนกและพระราชชนนีของมกุฎราชกุมารนิโคลัสทรงรู้จักกับเจ้าหญิงอาลิกซ์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์และทรงมีความรู้สึกว่าเจ้าหญิงทรงมีอารมณ์รุนแรงผิดปกติและไม่เต็มบาท ทั้งสองพระองค์ทรงยอมให้มกุฎราชกุมารอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอาลิกซ์อย่างลังเลพระทัย ทั้งสองได้ทรงสู่ขอเจ้าหญิงจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เนื่องจากพระราชชนกและพระราชชนนีของเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์แล้ว พิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นที่ ประเทศอังกฤษ โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเป็นประธานในพิธี โดยพระราชพิธีถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่
ชีวิตหลังการอภิเษกสมรส และ ตำแหน่งจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย

หลังมาอยู่ในรัสเซียได้ไม่นาน พระนางรู้สึกว่าตัวเองเป็นรอง เพราะพระนางพูดสำเนียงรัสเซียไม่ค่อยได้และชอบติดสำเนียงเยอรมัน ไม่เหมือนเจ้าหญิงแด็กมาร์ พระชนนีของซาเรวิซนิโคลัส ที่ทรงพูดสำเนียงรัสเซียได้อย่างคล่องแคล่ว แม้ว่าพระนางเป็นชาวเดนมาร์ก และในงานเลี้ยงเจ้าหญิงดัมาร์จะแต่งตัวให้ดูดีกว่าใครในงาน ทำให้เจ้าหญิงอาลิกซ์ไม่ค่อยพอใจนัก หลังจากนั้นพระพลานามัยของจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 เริ่มอ่อนแอลง
จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1894 ณ พระราชวังลิวาเดีย ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 49 พรรษา มกุฎราชกุมารนิโคลัส มกุฎราชกุมารีอาลิกซ์ และจักรพรรดินีมารีเยียได้ทรงเข้าเฝ้าจนวินาทีสุดท้าย เมื่อพระองค์หมดลมหายใจ จักรพรรดินีมารีเยียทรงล้มลง เจ้าหญิงอาลิกซ์ได้ประคองพระนางไว้ หลังการเสด็จสวรรคต ได้ทำพิธีราชาภิเษก มกุฎราชกุมารนิโคลัส เป็นจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ปกครองรัสเซียสืบไป มกุฎราชกุมารีอาลิกซ์ได้รับพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย หรือ ซารีนาอเล็กซานดรา ส่วนจักรพรรดินีมาเรียได้ทรงเลื่อนพระอิสริยยศ เป็นจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ครอบครัว

เจ้าหญิงอาลิกซ์มีพระโอรสและพระธิดากับจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ดังนี้
แกรนด์ดัชเชสโอลกา
แกรนด์ดัชเชสตาตยานา
แกรนด์ดัชเชสมารีเยีย
แกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียา
ซาเรวิชอะเลคเซย์
พระบรมฉายาลักษณ์ของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 และพระราชวงศ์ ฉายเมื่อ ค.ศ. 1913
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย

| แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
 มาเรีย วลาดีมีรอฟนา

แกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย อดีตเจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย พระชายา
ประสูติ: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี) มาดริด สเปน
พระสวามี: เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย
พระบุตร: แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย
ราชวงศ์: ราชวงศ์โรมานอฟ
พระบิดา: แกรนด์ดยุกวลาดิเมียร์  คิริลโลวิชแห่งรัสเซีย
พระมารดา: เเกรนด์ดัชเชส เลโอนีดาบาเกรชันแห่งมูครานี
| ธรรมเนียมพระยศของ แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Imperial Highness (ฝ่าพระบาท)
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: Your Imperial Highness (เกล้ากระหม่อม/เพคะ)
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (รัสเซีย: Мария Владимировна Романова)
พระประวัติ

แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย ประสูติ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ณ มาดริด สเปน ทรงเป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ คิเรียลโรวิชแห่งรัสเซีย  กับ 
เจ้าหญิงโลนิดา บรากาติออน โดยพระองค์เป็นพระธิดาของพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และยังทรงสืบเชื้อสายมาจากพระราชวงศ์อังกฤษด้วย ผ่านทาง เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ซึ่งเป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของพระองค์ซึ่งเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงเป็นผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซียสืบต่อจากพระบิดาตั้งแต่วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยแกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัว 2 พระองค์ดังนี้
เจ้าชายนีโคลัสแห่งโรมาเนีย
สมเด็จพระราชินีโจวันนาแห่งบัลแกเรีย
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรส กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยทีงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่ 3 ในพระองค์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยทรงรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย พระชายา โดยทรงมีพระโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย
ในปี พ.ศ. 2525 พระองค์ทั้ง 2 ทรงแยกกันอยู่ โดยพระองค์และพระบุตรจะเสด็จไปประทับ ณ ฝรั่งเศส และ สเปน อยู่บ่อยครั้ง พระองค์สามารถรับสั่งภาษารัสเซีย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาอิตาลี และ ภาษาอาหรับ ได้ดี
พระกรณียากิจในฐานะแกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในฐานะตัวแทนพระราชวงศ์ทั้งยังปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนเป็นจำนวนบ่อยครั้ง นักสิชาการของหลายๆประเทศต่างออกมาให่ความเห็นว่า ในอนาคต รัสเซียอาจจะได้รับการฟื้นฟูระบอบสถาบันพระมหากษัตริย์กลับคืนมาอีกครั้ง แต่ถึงอย่างไรราชวงศ์แห่ง โรมาเนีย ก็มีโอกาสหลับมาได้มากกว่าเนื่องจากประชาชนส่วนมากยังคงมีความจงรักภักดีต่อระบอบกษัตริย์
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาเคยออกมาประทานสัมภาณ์ว่า
ข้าพเจ้าเองก็มีอายุมากแล้ว ปัญหาสุขภาพนั้นสำคัญอาจจะทำให้เราทำงานให้กับประเทศได้น้อยลง แต่ไม่ต้องกังวลประชาชนรัสเซียที่รัก ข้าพเจ้าขอส่ง แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิช โอรสเพียงคนเดียวของข้าพเจ้าทำงานเพื่อพวกท่าต่อไป ข้าพเจ้าหวังว่าซักวันราชวงศ์โรมานอฟของข้าพเจ้าอาจจะกลับมาคืนสู่ราชบัลลังก์ในซักวัน
| ด ค กแกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย |
| --- | --- |
รุ่น 1:  Anna Petrovna, Duchess of Holstein-Gottorp  จักรพรรดินีเอลิซาเบธ  Grand Duchess Maria Petrovna  Grand Duchess Margarita Petrovna  Grand Duchess Natalia Petrovna  จักรพรรดินีแอนนา 
รุ่น 2:  Grand Duchess Natalia Alexeevna 
รุ่น 3:  Grand Duchess Anna Petrovna 
รุ่น 4:  Alexandra Pavlovna, Archduchess Joseph of Austria  Elena Pavlovna, Hereditary Grand Duchess of Mecklenburg-Schwerin  Maria Pavlovna, Grand Duchess of Saxe-Weimar-Eisenach  Catherine Pavlovna, Queen of Württemberg  Grand Duchess Olga Pavlovna  อันนา ปัฟลอฟนา สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ 
รุ่น 5:  Grand Duchess Maria Alexandrovna  Maria Nikolaevna, Duchess of Leuchtenberg  Olga Nikolaevna, Queen of Württemberg  Alexandra Nikolaevna, Princess Frederick William of Hesse-Cassel  Grand Duchess Maria Mikhailovna  Elizabeth Mikhailovna, Duchess of Nassau  Catherine Mikhailovna, Duchess George Augustus of Mecklenburg-Strelitz  Grand Duchess Alexandra Mikhailovna  Grand Duchess Anna Mikhailovna 
รุ่น 6:  Grand Duchess Alexandra Alexandrovna  แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนา ดัชเชสแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา  สมเด็จพระราชินีโอลกาแห่งชาวเฮลเลนส์  Vera Konstantinovna, Duchess Eugen of Württemberg  Anastasia Mikhailovna, Grand Duchess of Mecklenburg-Schwerin 
รุ่น 7:  Grand Duchess Xenia Alexandrovna  Olga Alexandrovna, Mrs. Nikolai Kulikovsky  เจ้าหญิงเยเลนา วลาดีมีรอฟนา เจ้าหญิงนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก  Maria Pavlovna, Princess Sergei Mikhailovich Putiatin 
รุ่น 8:  แกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนา  แกรนด์ดัชเชสตาตยานา นีโคลาเยฟนา  แกรนด์ดัชเชสมารีเยีย นีคะลายีฟนา  แกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียา นีคะลายีฟนา  Maria Kirillovna, Princess of Leiningen*  เจ้าหญิงคิรา คิริลลอฟนาแห่งปรัสเซีย* 
รุ่น 9:  แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนา** 
 * title granted by Grand Duke Cyril Vladimirovich  ** title granted by Grand Duke Vladimir Cyrillovich
โรงเรียนนานาชาติฮาร์โรว์ กรุงเทพฯ

| โรงเรียนนานาชาติฮาร์โรว์ กรุงเทพฯ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง

45 ซอยโกสุมรวมใจ 14 ถนนโกสุมรวมใจ เขตดอนเมือง, กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พิกัด: 13°54′22″N 100°35′09″E﻿ / ﻿13.9062°N 100.5858°E﻿ / 13.9062; 100.5858
ข้อมูล
ประเภท: International boarding and day school
คติพจน์: Stet Fortuna Domus (Let the Fortune of the House) Stand Educational Excellence for Life and Leadership
ก่อตั้ง: 2541
เขตการศึกษา: ดอนเมือง
อาจารย์ใหญ่: Mr James Murphy-O'Connor
คณาจารย์: 7
ปี: EYFS–13
ช่วงอายุ: 2-18
การลงทะเบียน: 1750
ขนาดวิทยาเขต: 35 acres
ประเภทวิทยาเขต: Suburban
สี: Blue
ชื่อทีม: Lion
หนังสือพิมพ์: Harrovian
สังกัด: โรงเรียนแฮร์โรว์, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร  Headmasters' and Headmistresses' Conference (HMC) Federation of British International Schools in Asia (FOBISIA)  International Schools Association of Thailand (ISAT)
เว็บไซต์: www.harrowschool.ac.th
โรงเรียนนานาชาติฮาร์โรว์กรุงเทพฯ หรือเรียกสั้นๆ ว่า เอชไอเอสบี เป็นโรงเรียนประจำและโรงเรียนนานาชาติในเขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
เอชไอเอสบีเป็นสมาชิกของ FOBISIA และจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนที่ได้รับการรับรองผ่านหน่วยงานตรวจสอบที่ได้รับอนุมัติจากสหพันธ์ นอกจากนี้ โรงเรียนยังเปิดสอนหลักสูตร IGCSE และ A Levels ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรระดับชาติของอังกฤษอีกด้วย
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 10 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 28 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 2 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (ยกเว้นเขตเลือกตั้งที่ 9 และ 10 จะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยเขตดุสิต
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 กรุงเทพมหานคร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 กรุงเทพมหานคร> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 กรุงเทพมหานคร> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 กรุงเทพมหานคร> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 กรุงเทพมหานคร> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 กรุงเทพมหานคร> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | สมัคร สุนทรเวช (1)* | 33,335 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | พลเอก ทวิช เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา (3) | 24,847 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ประเทศ รมยานนท์ (2) | 24,330 |  |  |
|  | กิจสังคม  | หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช (4)* | 23,634 |  |  |
|  | ชาติไทย  | พันเอก ประกอบ ประยูรโภคราช (5)* | 22,118 |  |  |
|  | ชาติไทย  | ประทวน รมยานนท์ (6)* | 21,981 |  |  |
|  | พลังใหม่   | วิเชียร ฉัตรสดศรีทอง (12) | 4,820 |  |  |
|  | พลังใหม่   | ประยุทธ ชีวะประภานันท์ (13) | 4,420 |  |  |
|  | พลังใหม่   | มนัส พงศ์วรินทร์ (14) | 3,979 |  |  |
|  | แนวร่วมประชาธิปไตย   | จอมขวัญ บูรณสงคราม (7) | 904 |  |  |
|  | เกษตรกร (พ.ศ. 2517)   | สด กูรมะโรหิต (15) | 747 |  |  |
|  | สยามใหม่ (พ.ศ. 2518)   | สันทนา มาลากุล ณ อยุธยา (16) | 597 |  |  |
|  | ประชาก้าวหน้า | สิบเอก อำนาจ จันทภาส (11) | 459 |  |  |
|  | ธรรมาธิปไตย   | พันตรี นิคม เดชบูรณะ (8) | 413 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2517)   | ธนาวดี บิณษรี (9) | 277 |  |  |
|  | ประชาก้าวหน้า | สำราญ จุลเชาวน์ (10) | 221 |  |  |
|  | ธรรมสังคม   | สุจินต์ ลิมปิกิรติ (22) | 220 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2517)   | ทวีศักดิ์ สงเคราะห์ราษฎร์ (20) | 216 |  |  |
|  | แรงงาน (ประเทศไทย)   | วีระ ถนอมเลี้ยง (17) | 162 |  |  |
|  | ธรรมสังคม   | ชันเกษม ผลชีวิน (21) | 142 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2517)   | สุระ วีระรัตน์ (19) | 92 |  |  |
|  | ชาตินิยม | อรุณ อินทร์แก้ว (18) | 41 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ประชาธิปัตย์   ได้ที่นั่งจาก ชาติไทย 
: ประชาธิปัตย์   ได้ที่นั่งจาก ชาติไทย 
: ประชาธิปัตย์   ได้ที่นั่งจาก กิจสังคม