stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2025
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม ซี

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิหร่าน | 3 | 3 | 0 | 0 | 11 | 1 | +10 | 9 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  อุซเบกิสถาน | 3 | 2 | 0 | 1 | 5 | 3 | +2 | 6 | รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  อินโดนีเซีย | 3 | 0 | 1 | 2 | 1 | 6 | −5 | 1 |  |
| 4 |  เยเมน | 3 | 0 | 1 | 2 | 0 | 7 | −7 | 1 |  |
แหล่งข้อมูล: เอเอฟซี
กฏการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
17:15
| อุซเบกิสถาน  | 1–0 |  เยเมน |
| --- | --- | --- |
|  อูรินโบเอฟ  26' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 179 คน
ผู้ตัดสิน: เฉิน หยินเหา (จีน)
13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
19:30
| อิหร่าน  | 3–0 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  นาฟารี  5'  โกลีซาเดห์  63'  เดห์กแฮน  70' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 356 คน
ผู้ตัดสิน: ฮิโรกิ คาซะฮาระ (ญี่ปุ่น)
16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
17:15
| เยเมน  | 0–6 |  อิหร่าน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  ซามานี  26', 34'  โกลีซาเดห์  42'  ม็อคเบล  45+2' (เข้าประตูตัวเอง)  กันดิปัวร์  46'  โซเลกอิกฮาอี  72' |
ผู้ชม: 225 คน
ผู้ตัดสิน: ชอย ฮยุน-ไจ (เกาหลีใต้)
16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
19:30
| อินโดนีเซีย  | 1–3 |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  ราเวน  23' | รายงาน |  อูรินโบเอฟ  21'  คายดารอฟ  47'   ซาอิดนูรุลลาเอฟ  63' |
ผู้ชม: 510 คน
ผู้ตัดสิน: อับดุลเลาะฮ์ จามาลี (คูเวต)
19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
19:30
| อุซเบกิสถาน  | 1–2 |  อิหร่าน |
| --- | --- | --- |
|  อูรินโบเอฟ  81' | รายงาน |  มาซราเอห์  52'  โกลีซาเดห์  66' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: 252 คน
ผู้ตัดสิน: ซาอิด ทาเมอร์ โมฮัมเหม็ด (อิรัก)
19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
19:30
| อินโดนีเซีย  | 0–0 |  เยเมน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 236 คน
ผู้ตัดสิน: อับดุลฮาดี อัล-โรไวลี (กาตาร์)
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม ดี

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เกาหลีใต้ | 3 | 2 | 1 | 0 | 7 | 3 | +4 | 7 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  ญี่ปุ่น | 3 | 1 | 2 | 0 | 6 | 3 | +3 | 5 | รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  ซีเรีย | 3 | 0 | 2 | 1 | 5 | 6 | −1 | 2 |  |
| 4 |  ไทย | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 9 | −6 | 1 |  |
แหล่งข้อมูล: เอเอฟซี
กฏการจัดอันดับ: เงื่อนไขรอบแบ่งกลุ่ม
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
15:00
| เกาหลีใต้  | 2–1 |  ซีเรีย |
| --- | --- | --- |
|  ชิน ซุง  8'  แบค มิน-กยู  23' | รายงาน |  อับดี  60' |
ผู้ชม: 363 คน
ผู้ตัดสิน: อัมมาร์ มาห์ฟูดห์ (บาห์เรน)
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
17:15
| ญี่ปุ่น  | 3–0 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
|  อิชิอิ  14'  อิชิฮาระ  33' (ลูกโทษ)  ซาโตะ  69' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 184 คน
ผู้ตัดสิน: อับดุลฮาดี อาล-โรไวลี (กาตาร์)
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
15:00
| ซีเรีย  | 2–2 |  ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
|  อาล-มุสตาฟา  10'  ซูฟี  33' | รายงาน |  โอเซกิ  24'  ทากะโอกะ  85' |
ผู้ชม: 468 คน
ผู้ตัดสิน: อะห์เหม็ด ไอซา ดาร์วิช (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
17:15
| ไทย  | 1–4 |  เกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
|  ยศกร  23' | รายงาน |  ยูน โด-ยัง  32'  คิม แท-ว็อน  59', 86'  พัก ซึง-ซู  89' |
ผู้ชม: 165 คน
ผู้ตัดสิน: อัสเคอร์ นัดจาฟาลิเอฟ (อุซเบกิสถาน)
20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
15:00
| ญี่ปุ่น  | 1–1 |  เกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
|  คันดะ  28' | รายงาน |  คิม แท-ว็อน  90+1' |
ผู้ชม: 310 คน
ผู้ตัดสิน: อเล็กซ์ คิง (ออสเตรเลีย)
20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
15:00
| ซีเรีย  | 2–2 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
|  อาล-กาลู  52'  อาล-มุสตาฟา  71' | รายงาน |  ธนาวุฒิ  73', 81' |
ผู้ชม: 277 คน
ผู้ตัดสิน: ทอริค อัลกาติรี (อินโดนีเซีย)
รอบแพ้คัดออก

ในรอบแพ้คัดออก, การต่อเวลาพิเศษ และ การดวลลูกโทษ คือใช้ตัดสินหาทีมผู้ชนะในกรณีที่จำเป็น.
รอบแพ้คัดออก > รอบก่อนรองชนะเลิศ

ผู้ชนะได้เข้ารอบสำหรับ ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2025.
16:15
| ซาอุดีอาระเบีย  | 1–0 |  จีน |
| --- | --- | --- |
|  อัล-ยูฮายบี  90+5' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 6,058 คน
ผู้ตัดสิน: อเล็กซ์ คิง (ออสเตรเลีย)
19:30
| ออสเตรเลีย  | 3–2 |  อิรัก |
| --- | --- | --- |
|  โยวาโนวิช  22'  กิเกียนิส  62'  บาโดลาโต  74' | รายงาน |  ไฟซาล  15'  ควาบีล  26' |
ผู้ชม: 1,109 คน
ผู้ตัดสิน: อัมมาร์ มาห์ฟูดห์ (บาห์เรน)
16:15
| อิหร่าน  | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
|  กานดิปัวร์  5' | รายงาน |  โอกุระ  30' |
ลูกโทษ
|  ดาร์วิชาอาลี   ชาห์ราบาดี   ชาคูรี   ฮัสซานี   อันดาร์ซ  | 3–4 |   นากาจิมะ   ทากาโอกะ   ทากาฮาชิ   ซาโตะ   ไอชิฮาระ |
ผู้ชม: 1,826 คน
ผู้ตัดสิน: อับดุลเลาะฮ์ จามาลี (คูเวต)
19:30
| เกาหลีใต้  | 3–3 (ต่อเวลาพิเศษ) |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  ชิน มิน-ฮา  26', 56'  คิม แท-ว็อน  61' | รายงาน |  จูมาเอฟ  18'  อูรินโบเอฟ  90'  คายดารอฟ  90+4' |
ลูกโทษ
|  คิม แท-ว็อน   อี กอน-ฮี   ชิน มิน-ฮา   คิม โฮ-จิน   ฮา จ็อง-อู  | 3–1 |   คาริมอฟ   คายดารอฟ   อูรินโบเอฟ   โคมิลอฟ |
ผู้ชม: 259 คน
ผู้ตัดสิน: ควาซิม อาล-ฮัตมี (โอมาน)
รอบแพ้คัดออก > รอบรองชนะเลิศ

16:15
| ซาอุดีอาระเบีย  | นัดที่ 30 |  เกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |

19:30
| ออสเตรเลีย  | นัดที่ 29 |  ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
รอบแพ้คัดออก > รอบชิงชนะเลิศ

19:30
| ผู้ชนะ นัดที่ 29 | นัดที่ 31 | ผู้ชนะ นัดที่ 30 |
| --- | --- | --- |
ผู้ทำประตู

มีการทำประตูทั้งหมด 63 ประตู จากการแข่งขัน 18 นัด เฉลี่ย 3.5 ประตูต่อนัด
การทำประตู 2 ครั้ง
ดาเนียล เบนนี
ลูกา โจวาโนวิช
มูซา ตูเร
ไขว้ จีเหวิน
หลิว เฉิงหยู
จู เผิงหยู
เอสมาอีล โกลีซาเดห์
อาโบลฟาซล์ ซามานี
อิบราฮิม ซาบรา
โมฮัมเหม็ด คาเล็ด กูดา
คิม แท-ว็อน
มุกฮัมมาดาลี อูรินโบเอฟ
การทำประตู 1 ครั้ง
หลุยส์ อาโกสตี
อาเล็กซันเดอร์ บาโดลาโต
ดีน บอสน์จัก
เมดิน เมเมตี
เหมา เหว่ยเจี๋ย
หวัง หยูตง
เจนส์ ราเวน
โมบิน เดกห์แฮน
เรซา กานดิปัวร์
เฮซัม นาฟารี
อาโบลฟาซล์ โซเลอิกฮาอี
อามูรี ไฟซาล
อายเมน ลูอัย
ริออน อิชิฮาระ
ฮิซัตซูกุ อิชิอิ
ยูโตะ โอเซกิ
ริวโนซูเกะ ซาโตะ
เรนโตะ ทากะโอกะ
เบกนาซ อัลมาซเบคอฟ
ยรีสเกลดี มาดานอฟ
อูมาร์ มาดาวีนอฟ
คิม จิน-ซอง
รี จ็อง-ดอก
โมฮาเหม็ด ฮานี ฟารากัลลา
ทาห์ซิน จัมชิด
โมอัท ทาฮา
นูเรลดัน ทาเมอร์
ซาอัด ฮาคาวี
แบค มิน-กยู
พัก ซึง-ซู
ชิน ซุง
ยูน โด-ยัง
อาลันด์ อับดี
โมฮัมหมัด อาล-มุสตาฟา
อะห์หมัด ซูฟี
ยศกร บูรพา
อับดูกาฟูร์ คายดารอฟ
ไซดูมาร์คอน ซาอิดนูรุลลาเอฟ
การทำเข้าประตูตัวเอง 1 ครั้ง
โมฮัมเหม็ด ม็อคเบล (ในนัดที่พบกับ อิหร่าน)
ทีมที่ผ่านเข้ารอบสำหรับ ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี

ทีมด้านล่างนี้ที่มาจาก เอเอฟซี ได้เข้ารอบสำหรับ ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2025 ใน ประเทศชิลี.
| ทีม | วันที่ผ่านเข้ารอบ | ครั้งที่ผ่านมา การลงสนาม ใน ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี1 |
| --- | --- | --- |
|  | 22 กุมภาพันธ์ 2568 |  |
|  | 22 กุมภาพันธ์ 2568 |  |
|  | 23 กุมภาพันธ์ 2568 |  |
|  | 23 กุมภาพันธ์ 2568 |  |
หมายถึงแชมป์ในปีนั้น.  หมายถึงเจ้าภาพในปีนั้น.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการแข่งขันเอเอฟซีเยาวชน
| ด ค กฟุตบอลระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
 ฟีฟ่า  สหพันธ์  ทีม  การแข่งขัน  ฟุตบอลโลก ยู-20  ยู-17  โอลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน  กีฬามหาวิทยาลัยโลก  อันดับโลก  รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า  ไทม์ไลน์ 
| แอฟริกา |  ซีเอเอฟ – แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ยู-23  ยู-20  ยู-17  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (เหนือ, ตะวันตก, กลาง, ตะวันออก, ใต้)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| เอเชีย |  เอเอฟซี – เอเชียนคัพ ยู-23  ยู-20  ยู-17  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (อาเซียน, ตะวันออก, ใต้, กลาง, ตะวันตก)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| ยุโรป |  ยูฟ่า – ยูโร ยู-21  ยู-19  ยู-17  เนชันส์ลีก  |  |
| อเมริกาเหนือและกลาง และแคริบเบียน |  คอนคาแคฟ – โกลด์คัพ ยู-20  ยู-17  ยู-15  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (แคริบเบียน, อเมริกากลาง)  |  |
| โอเชียเนีย |  โอเอฟซี – โอเอฟซีเนชันส์คัพ ยู-20  ยู-16/ยู-17  |  |
| อเมริกาใต้ |  คอนเมบอล – โกปาอาเมริกา ยู-20  ยู-17  ยู-15  |  |
| กีฬาคนพิการ |  พาราลิมปิกเกมส์ ฟุตบอล 5 คน  ฟุตบอล 7 คน  ฟุตบอลผู้พิการทางสมองชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลคนตาบอดชิงแชมป์โลก เวิลด์กรังด์ปรีซ์  ฟุตบอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลผู้พิการขาขาดชิงแชมป์โลก  |  |
| ไม่ได้จัดโดยฟีฟ่า |  ซีโอเอ็นไอเอฟเอ – ซีโอเอ็นไอเอฟเอเวิลด์ฟุตบอลคัพ  ซีโอเอ็นไอเอฟเอยูโรเปียนฟุตบอลคัพ  ไอไอเอ – ไอแลนด์เกมส์  คณะกรรมการสหพันธ์ใหม่แห่งอเมริกาใต้ (ซีเอสเอเอ็นเอฟ)  พันธมิตรความสามัคคีแห่งฟุตบอลโลก (ดับเบิลยูยูเอฟเอ)  |  |
| เกมส์ |  ออลแอฟริกาเกมส์  เอเชียนเกมส์  อเมริกากลาง  อเมริกากลางและแคริบเบียน  ภูมิภาคเอเชียตะวันออก  แฟรงโคโฟนเกมส์  เกาะมหาสมุทรอินเดีย  ลูโซโฟนีเกมส์  เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์  แพนอเมริกันเกมส์  แพนอาหรับเกมส์  แปซิฟิกเกมส์  กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้  ซีเกมส์  |  |
 ดูเพิ่ม ภูมิศาสตร์  รหัส  สโมสร/ผู้เล่นแห่งศตวรรษ ฟุตบอลทีมหญิงระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการทางสมองระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนตาบอดระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนหูหนวกระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการขาขาดระหว่างประเทศ
ราฟาเอล เบนิเตซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เบนิเตซในปี 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ราฟาเอล เบนิเตซ เมาเดส
วันเกิด:   (1960-04-16) 16 เมษายน ค.ศ. 1960 (64 ปี)
สถานที่เกิด:  มาดริด สเปน
ส่วนสูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรเยาวชน
1973–1978:  เรอัลมาดริด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1978–1979 |  เรอัลมาดริดอาฟิซิโอนาโดส |   |   |
| 1979–1981 |  กัสติยา |   |   |
| 1981 |  → ปาร์ลา (ยืม) |   |   |
| 1981–1985 |  ปาร์ลา |  124 |  (8) |
| 1985–1986 |  ลินาเรส |  34 |  (7) |
| รวม |   |  158 |  (15) |
ทีมชาติ
| 1979–1981 |  สเปน ชุดมหาวิทยาลัย 11 คน |  5 |  (0) |
จัดการทีม
1993–1995:  เรอัลมาดริด เบ
1995–1996:  บายาโดลิด
1996:  โอซาซูนา
1997–1999:  Extremadura
2000–2001:  เตเนริเฟ
2001–2004:  บาเลนเซีย
2004–2010:  ลิเวอร์พูล
2010:  อินเตอร์มิลาน
2012–2013:  เชลซี  (ชัวคราว)
2013–2015:  นาโปลี
2015–2016:  เรอัลมาดริด
2016–2019:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
2019–2021:  ต้าเหลียนพรอเฟสชันแนล
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ราฟาเอล "ราฟา" เบนิเตซ เมาเดส (สเปน: Rafael "Rafa" Benítez Maudes; เกิด 16 เมษายน ค.ศ. 1960) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสเปน ราฟาเป็นอดีตผู้จัดการทีมบาเลนเซีย, ลิเวอร์พูล, อินเตอร์มิลาน, เชลซี, นาโปลี, เรอัลมาดริด, นิวคาสเซิลยูไนเต็ด และเอฟเวอร์ตัน เบนิเตซเป็นผู้จัดการทีมคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่คุมทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพ, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, และแชมป์ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ
ประวัติ

เบนิเตซ เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1960 ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสเปน และเป็นอดีตนักฟุตบอล เขาได้มาเป็นผู้จัดการทีมลิเวอร์พูลตั้งแต่เดือนกรกฎาคมปี 2004 และในวันที่ 2 กรกฎาคม 2004 เบนิเตซได้เซ็นสัญญาเป็นระยะเวลาสี่ปีกับสโมสรลิเวอร์พูล เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมบาเลนเซียมาก่อน นอกจากนั้นยังเคยคุมทีมในลาลิกาถึงห้าทีม เบนิเตซกลายมาเป็นผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุดของบาเลนเซีย หลังจากเพิ่งเข้าทำงานกับทีมได้เพียงสามฤดูกาล
ในปี 2002 เขานำทีมคว้าแชมป์ลาลิกาได้เป็นครั้งแรกหลังจากปี 1971 และในปี 2004 เขาพาลูกทีมคว้าดับเบิลแชมป์ คือแชมป์ลาลิกา และแชมป์ยูฟ่าคัพ อีกด้วย หลังจากนั้นในปี 2005 เขาได้พาลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและแชมป์ซูเปอร์คัพ นอกจากนั้นเขายังพาลูกทีมคว้าแชมป์เอฟเอคัพ และแชมป์คอมมิวนิตี้ ชิลด์ได้ในปี 2006
เบนิเตซกลายเป็นผู้จัดการทีม คนที่สามตามหลัง บ็อบ เพสลีย์ และ โชเซ มูรีนโย ซึ่งสามารถพาทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้ในปีเดียวกัน และยังเป็นผู้จัดการทีมคนแรกที่สามารถนำทั้งสองทีมคว้าแชมป์ข้างต้นได้ เขาได้มาเป็นผู้จัดการทีมคนที่สองของลิเวอร์พูล หลังจากโจ ฟาแกน ที่สามารถนำทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้ในการคุมทีมครั้งแรกของเขา นอกจากนี้เบนิเตซยังได้รับรางวัลอื่น ๆ อีกมาก เช่นรางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของ Don Balón และ El País ในปี 2002 และในปี 2005 เขาได้รับเลือก ให้เป็นผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งปีโดย Seven Stars Sport
เบนิเตซประสบความสำเร็จอย่างมาก ทั้งที่บาเลนเซียและลิเวอร์พูล ด้วยนักเตะคุณภาพระดับโลกอยู่ในทีม นอกจากนี้เขายังได้เซ็นสัญญากับนักเตะฝีเท้าเยี่ยมอย่าง ชาบี อาลอนโซ และ เฟร์นันโด ตอร์เรส อีกด้วย และความสำเร็จทั้งที่สเปนและอังกฤษทำให้ชื่อเสียงมาสู่ตัวเขา โดยได้เป็นหนี่งในผู้จัดการทีมที่ดีที่สุดในยุโรป
ในปลายปี 2012 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมเชลซี แทนที่โรแบร์โต ดี มัตเตโอ ที่ถูกปลดออกไป จนกระทั่งจบฤดูกาล
หลังจากนั้นได้เป็นผู้จัดการทีมนาโปลี ในเซเรียอา ประเทศอิตาลี และได้เป็นผู้จัดการทีมเรอัลมาดริด ในลาลิกา ประเทศสเปน แต่ทว่าได้เป็นเพียงแค่ 7 เดือนเท่านั้น ในต้นปี 2016 ก็ถูกปลดออก เนื่องจากผลงานไม่ดี และเป็นซีเนดีน ซีดาน ที่รับหน้าที่ต่อ
ในวันที่ 11 มีนาคม 2016 เบนิเตซได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด แทนที่สตีฟ แม็คคลาเรนที่ถูดปลดออกไปก่อนหน้านี้ หลังสิ้นสุดสัญญาการเป็นผู้จัดการทีมให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาก็ย้ายไปเป็นผู้จัดการทีมต้าเหลียนยี่ฝาง ในไชนีสซูเปอร์ลีก
ชีวิตครอบครัว

เบนิเตซเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะปานกลางในกรุงมาดริด พ่อของเขา ฟรันซิสโก เบนิเตซ เป็นผู้จัดการโรงแรมแห่งหนึ่ง ส่วนแม่ของเขา โรซารีโอ เป็นนางพยาบาล แม่ของเขาเป็นแฟนฟุตบอลทีมเรอัลมาดริดตัวยง ในขณะที่พ่อของเขา เป็นแฟนฟุตบอลของทีมอัตเลติโกเดมาดริด ฟรันซิสโกเสียชีวิตลงเมื่อเดือนธันวาคม ปี 2005 ในขณะที่เบนิเตซพาทีมไปสู้ศึกชิงแชมป์สโมสรโลกที่ประเทศญี่ปุ่น
เบนิเตซเป็นลูกชายคนกลาง พี่ชายของเขาที่ชื่อฟรันซิสโกเช่นกัน เกิดในปี 1959 ในขณะที่น้องสาวของเขาชื่อโรซารีโอ เกิดหลังหลังจากเขาเจ็ดปีด้วยกัน ฟรานซิสโก และโรซารีโอเข้าศึกษาคณะสัตวแพทยศาสตร์เหมือนกัน และต่อมาโรซารีโอก็ได้เป็นสัตวแพทย์
ในปี 1998 เบนิเตซแต่งงานกับมาเรีย เด มอนต์เซร์รัต ซึ่งเป็นนักกฎหมายที่เกิดในเมืองโอว์เรนเซ พวกเขามีลูกสาวด้วยกันสองคน โดยเกลาเดียเกิดที่กรุงมาดริดในปี 1999 และน้องสาวของเธอ อากาตาเกิดที่เมืองบาเลนเซียในปี 2002
เกียรติประวัติ > นักฟุตบอล

ปาร์ลา
Tercera División 1 สมัย : 1981-82
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

เรอัลมาดริดเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี
ลาลิกาเยาวชน 1 สมัย : 1992-93
โกปาเดลเรย์เยาวชน 2 สมัย : 1990-91, 1992-93
เอซเตรมาดูรา
พาทีมเลื่อนชั้นจากเซกุนดาดิบิซิออน 1 ครั้ง : 1997-98
เตเนรีเฟ
พาทีมเลื่อนชั้นจากเซกุนดาดิบิซิออน 1 ครั้ง : 2000-01
บาเลนเซีย
ลาลิกา 2 สมัย : 2001-02, 2003-04
ยูฟ่าคัพ 1 สมัย : 2003-04
ลิเวอร์พูล
เอฟเอคัพ 1 สมัย : 2005-06
คอมมิวนิตีชีลด์ 1 สมัย : 2006
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 1 สมัย : 2004-05
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 1 สมัย : 2005
อินเตอร์มิลาน
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 1 สมัย : 2010
ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 1 สมัย : 2010
เชลซี
ยูฟ่ายูโรปาลีก 1 สมัย : 2012-13
นาโปลี
โกปปาอีตาเลีย 1 สมัย : 2013-14
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 1 สมัย : 2014
มาเอะบาชิ วิทช์

ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ของญี่ปุ่น
| --- | --- |
มาเอะบาชิ วิทช์
前橋ウィッチーズ (Maebashi Uitchīzu)
แนว: ก้าวผ่านวัย
สร้างโดย: ซันไรส์
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: จุนอิจิ ยามาโมโตะ
เขียนบทโดย: เอริกะ โยชิดะ
ดนตรีโดย: ยูริ ฮาบุกะ
สตูดิโอ: ซันไรส์
ฉาย:  6 เมษายน พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
มาเอะบาชิ วิทช์ (前橋ウィッチーズ, Maebashi Uitchīzu) เป็นซีรีส์ออริจินัลอนิเมะทางโทรทัศน์ที่จะออกอาอากาศเร็ว ๆ นี้ที่ผลิตโดยสตูดิโอซันไรส์ ซีรีส์นี้กำกับโดยจุนอิจิ ยามาโมโตะ และเขียนบทโดยเอริกะ โยชิดะ ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดยยู อินามิ ออกแบบตัวละครแอนิเมชันโดยโนโซมิ ทาจิบานะ และเพลงประกอบที่แต่งโดยยูริ ฮาบุกะ มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568 เพลงเปิดของเรื่องคือ "Sugosugi Maebashi Witches!" (Super Amazing Maebashi Witches!) ร้องโดยตัวละครหลักทั้งห้าของเรื่องที่เรียกรวมกันว่ามาเอะบาชิ วิทช์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
มาเอะบาชิ วิทช์ (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
วิทช์วอทช์

| --- | --- |
วิทช์วอทช์
หน้าปกของมังงะ วิทช์วอทช์ เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
ウィッチウォッチ (Witchi Wotchi)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Witch Watch
แนว: จินตนิมิต สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: เค็นตะ ชิโนฮาระ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: รักพิมพ์
ในเครือ: จัมป์คอมิกส์
นิตยสาร: โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 17
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิโรชิ อิเคฮาตะ
เขียนบทโดย: เดโกะ อาคาโอะ
ดนตรีโดย: ยูคาริ ฮาชิโมโตะ
สตูดิโอ: Bibury Animation Studios
ฉาย:  6 เมษายน พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
วิทช์วอทช์ (ญี่ปุ่น: ウィッチウォッチ; โรมาจิ: Witchi Wotchi) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยเค็นตะ ชิโนฮาระ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ อนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ Bibury Animation Studios มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางกาารที่ โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (ในภาษาญี่ปุ่น)
วิทช์วอทช์ ทาง มังงะพลัส
วิทช์วอทช์  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กมังงะในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 วันพีซ  ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์  ผมกับโรโบโกะ หุ่นเมดพันธุ์ซ่า  ซาคาโมโตะเดส์  นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ  วิทช์วอทช์  กล่องรักวัยใส  อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ  รุริดราก้อน  คิลบลู  องเมียวจิแห่งปีศาจนุเอะ  คากุระบาจิ  โชจุน! โชโจ เซ็มไป  เนงาอิ โนะ แอสโตร  ฮิมะ-เทน!  มาดัง โนะ อิจิ  ชิโดะ คุราฟุโตะ โนะ ไซชู ซุยริ 
เว็บไซต์: โชเน็งจัมป์ดอทคอม
อังค์เอสเอ็นอามุน

อังค์เอสเอ็นอามุน (ˁnḫ-s-n-imn, "ชีวิตของพระนางคือของอามุน"; ป. 1348 หรืิอ ป. 1342 – หลัง 1322 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นพระราชินีอียิปต์โบราณที่มีชีวิตในช่วงราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์ พระนางมีพระนามเดิมว่า อังค์เอสเอ็นปาเตน (ˁnḫ.s-n-pꜣ-itn, "พระนางมีชีวิตเพื่ออาเทน") เป็นพระราชธิดาของเนเฟอร์ติติ กับ ฟาโรห์อเคนาเตน
อ่านเพิ่ม

Akhenaten, King of Egypt by Cyril Aldred (1988), Thames & Hudson
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ankhesenamun
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ประชาชน:  Deutsche Biographie
แอ่งพายุหมุนเขตร้อน

ตามธรรมเนียม พายุหมุนเขตร้อนจะก่อตัวขึ้นแยกกันภายในทั้งหมดเจ็ดแอ่ง ซึ่งประกอบไปด้วย มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ, ด้านตะวันออกและตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ, ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก, ด้านตะวันตกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงใต้ของมหาสมุทรอินเดีย และด้านเหนือของมหาสมุทรอินเดีย (ทะเลอาหรับ และ อ่าวเบงกอล) ซึ่งในเจ็ดแอ่งนี้ มหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตกมีการกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนบ่อยที่สุด และด้านเหนือของมหาสมุทรอินเดียมีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนน้อยที่สุด
ค่าเฉลี่ยของพายุหมุนเขตร้อน ที่มีความรุนแรงในระดับมากกว่าพายุโซนร้อน ทั่วโลกอยู่ที่ 86 ลูก ในจำนวนนี้ 47 ลูก มีความรุนแรงเป็นถึงพายุเฮอร์ริเคน/พายุไต้ฝุ่น และอีก 20 ลูก มีความรุนแรงเป็นถึงพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรง (อย่างน้อยมีความรุนแรงอยู่ในระดับ 3)
ภาพรวม

| แอ่งพายุหมุนเขตร้อนและศูนย์เตือนภัยอย่างเป็นทางการ> แอ่ง | แอ่งพายุหมุนเขตร้อนและศูนย์เตือนภัยอย่างเป็นทางการ> ศูนย์เตือนภัย | แอ่งพายุหมุนเขตร้อนและศูนย์เตือนภัยอย่างเป็นทางการ> พื้นที่รับผิดชอบ | แอ่งพายุหมุนเขตร้อนและศูนย์เตือนภัยอย่างเป็นทางการ>  |
| --- | --- | --- | --- |
ซีกโลกเหนือ
| มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก | สหรัฐอเมริกา ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง | ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตร, ชายฝั่งอเมริกาถึง 140°ตะวันตก ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตร, 140°ตะวันตก-180 |  |
| มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก | สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น | เส้นศูนย์สูตร-60°เหนือ, 180-100°ตะวันออก 5°เหนือ-20°เหนือ, 115°ตะวันออก-135°ตะวันออก |  |
| มหาสมุทรอินเดียเหนือ | กรมอุตุนิยมวิทยาแห่งอินเดีย | ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตร, 100°ตะวันออก-45°ตะวันออก |  |
ซีกโลกใต้
| ใต้-ตะวันตกของมหาสมุทรอินเดีย | ศูนย์บริการอุตุนิยมวิทยาเมาทริอัส อุตุนิยมวิทยามาดากัสการ์ | เส้นศูนย์สูตร-40°ใต้, 55°ตะวันออก-90°ตะวันออก เส้นศูนย์สูตร-40°ใต้, ชายฝั่งแอฟริกา-55°ตะวันออก |  |
| ภูมิภาคออสเตรเลีย | สำนักอุตุนิยมวิทยา ภูมิอากาศและธรณีฟิสิกส์แห่งอินโดนีเซีย สำนักงานบริการสภาพอากาศแห่งชาติปาปัวนิวกีนี สำนักงานอุตุนิยมวิทยาแห่งออสเตรเลีย | เส้นศูนย์สูตร-10°ใต้, 90°ตะวันออก-141°ตะวันออก เส้นศูนย์สูตร-10°ใต้, 141°ตะวันออก-160°ตะวันออก 10°ใต้-36°ใต้, 90°ตะวันออก-160°ตะวันออก |  |
| มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ | ศูนย์บริการอุตุนิยมวิทยาฟีจี  สำนักบริการอุตุนิยมวิทยานิวซีแลนด์ | เส้นศูนย์สูตร-25°ใต้, 160°ตะวันออก-120°ตะวันตก  25°ใต้-40°ใต้, 160°ตะวันออก-120°ตะวันตก |  |
ซีกโลกเหนือ > มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ

ในภูมิภาคนี้ประกอบด้วยมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ, ทะเลแคริบเบียน และ อ่าวเม็กซิโก โดยพายุหมุนเขตร้อนจะก่อตัวที่นี่ แตกต่างกันไปอย่างกว้างขวางจาก ตั้งแต่ 1 ถึงมากกว่า 25 ลูกต่อปี พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่ จะก่อตัวในมหาสมุทรแอตแลนติกตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ถึง 30 พฤศจิกายน
ศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา จะตรวจสอบและออกรายงาน การเฝ้าระวัง และการเตือนภัย เกี่ยวกับระบบอากาศของเขตร้อนในแอ่งแอตแลนติก ซึ่งเป็นหนึ่งในศูนย์กลางอุตุนิยมวิทยากำหนดขอบเขตส่วนภูมิภาคสำหรับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งกำหนดโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก โดยเฉลี่ย จะมีพายุได้รับชื่อ 11 ลูก (สำหรับพายุโซนร้อนหรือรุนแรงกว่า) ที่เกิดขึ้นในแต่ละฤดู ซึ่งโดยเฉลี่ย 6 ลูกจะกลายเป็นพายุเฮอร์ริเคน และ 2 ลูกกลายเป็นพายุเฮอร์ริเคนขนาดใหญ่ ตามภูมิอากาศ กิจกรรมจะเกิดขึ้นสูงสุดในช่วงวันที่ 10 กันยายน ของแต่ละฤดู
ชายฝั่งสหรัฐอเมริกาด้านแอตแลนติก และด้านอ่าว, เม็กซิโก, อเมริกากลาง, หมู่เกาะแคริบเบียน และ เบอร์มิวดา จะได้รับผลกระทบบ่อยครั้งจากพายุในแอ่งนี้ ในเวเนซุเอลา, 4 จังหวัดของแคนาดาแอตแลนติก และหมู่เกาะมาคาโรนีเซียแอตแลนติก จะได้รับผลกระทบเป็นครั้งคราว พายุในแอตแลนติกหลายลูกมีกำลังแรงจากพายุเฮอร์ริเคนประเภทกาบูเวร์ดี ซึ่งเกิดขึ้นทางชายฝั่งตะวันตกของแอฟริกา ใกล้กับหมู่เกาะกาบูเวร์ดี
เป็นครั้งคราวที่พายุเฮอร์ริเคน จะวิวัฒนาการเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน และเดินทางไปถึงประเทศในยุโรปตะวันตก ซึ่งหนึ่งในนั้นคือพายุเฮอร์ริเคนกอร์ดอน ซึ่งทำให้เกิดลมแรงกระจายไปทั่วประเทศสเปน และ บริติชไอลส์ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 พายุเฮอร์ริเคนวินซ์ ซึ่งพัดขึ้นแผ่นดินทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสเปน ด้วยความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี เพราะเป็นพายุที่พัดเข้าถล่มยุโรปในสถานะพายุหมุนเขตร้อน
ซีกโลกเหนือ > มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก

แอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกนี้มีพายุก่อตัวมากเป็นอันดับสอง และมีอัตราการก่อตัวต่อหน่วยพื้นที่สูงที่สุด โดยฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิกนี้ จะมีกิจกรรมในระหว่างวันที่ 15 พฤศภาคม ถึง 30 พฤศจิกายน ของทุกปี และครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของกิจกรรมในภูมิภาค ในช่วงปี พ.ศ. 2514 ถึง 2548 จะมีพายุก่อตัวโดยเฉลี่ยดังนี้ คือ 15-16 ลูก เป็นพายุโซนร้อน, 9 ลูก เป็นพายุเฮอร์ริเคน และ 4-5 ลูก เป็นพายุเฮอร์ริเคนขนาดใหญ่
พายุแบบนี้มักส่งผลกระทบกับเม็กซิโกตะวันตก และส่วนน้อยในรัฐใกล้ชิดสหรัฐอเมริกา (โดยเฉพาะอย่างยิ่งรัฐแคลิฟอร์เนีย), หรือทางเหนือของอเมริกากลาง ไม่มีข้อมูลสมัยใหม่ของพายุที่เข้าโจมตีแคลิฟอร์เนีย อย่างไรก็ตาม ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์จาก เสียงของพายุ ค.ศ. 1858 ที่ซานดีเอโก มีความเร็วลมมากกว่า 75 ไมล์ต่อชั่วโมง - 65 นอต (เป็นความรุนแรงในระดับร่อแร่ของพายุเฮอร์ริเคน) ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครรู้ว่าพายุได้ขึ้นฝั่งบนแผ่นดินจริง แต่พายุโซนร้อนใน 2482, 2519 และ 2540 ทำให้เกิดแรงคลื่นลมในแคลิฟอร์เนีย
พื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง เริ่มขอบเขตต่อจากพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติ (ที่ 140 °ตะวันตก) และไปจบลงที่เส้นแบ่งเขตวันสากล ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูพายุเฮอร์ริเคนของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือจะมีช่วงเวลาตั้งแต่ 1 มิถุนายน ถึง 30 พฤศจิกายน ซึ่งศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางจะเป็นผู้ตรวจสอบการก่อตัวหรือพัฒนาและการเคลื่อนตัวของพายุในพื้นที่รับผิดชอบของตน ก่อนหน้าที่จะมีศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง ที่ทำหน้าที่ตรวจสอบกิจกรรมต่างๆ ในแอ่ง มีหน่วยงานที่ทำหน้าที่นี้คือศูนย์เตือนภัยเฮอร์ริเคนร่วม ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในนาม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม
พายุเฮอร์ริเคนในมหาสมุทรแปซิฟิกกลางเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยาก ซึ่งมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4-5 ลูก เกิดหรือเคลื่อนตัวมาในแอ่งนี้ในทุกปี เนื่องจากไม่มีแผ่นดินขนาดใหญ่อยู่ในแอ่งนี้หรือติดกับแอ่งนี้ การที่พายุจะเข้าโจมตีหรือพัดขึ้นฝั่งจึงเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยาก อย่างไรก็ตาม บางครั้งมันก็เกิดขึ้นได้ อย่างเช่น พายุเฮอร์ริเคนอินิกิ ในปี พ.ศ. 2535 ได้พัดเข้าบนแผ่นดินของฮาวาย และ พายุเฮอร์ริเคนโอก ในปี พ.ศ. 2549 ได้พัดเข้าโจมตีจอห์นสตันอะทอลล์โดยตรง
ซีกโลกเหนือ > มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ

บทความหลัก: พายุไต้ฝุ่น
มหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก คือพื้นที่ที่มีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนมากที่สุดบนดาวเคราะห์โลก ในทุกปีจะมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวประมาณ 25.7 ลูกโดยเฉลี่ย ซึ่งบางครั้งกลายเป็นพายุโซนร้อนหรือรุนแรงกว่านั้น ซึ่งมีพายุไต้ฝุ่นเฉลี่ย 16 ลูกในแต่ละปี ระหว่างปี พ.ศ. 2511 ถึง 2532 แอ่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดทางเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล รวมถึงทะเลจีนใต้ด้วย ซึ่งเราอาจเห็นกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนในแอ่งนี้ได้ตลอดทั้งปี อย่างไรก็ตาม ช่วงที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนน้อยที่สุดจะอยู่ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ถึงเดือนมีนาคม
พายุในภูมิภาคนี้มักจะส่งผลกระทบกับ จีน, ฮ่องกง, ญี่ปุ่น, เกาหลีเหนือ, เกาหลีใต้, ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน และ เวียดนาม รวมทั้งหมู่เกาะโอเชียเนียมากมาย เช่น กวม, หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา และ ปาเลา และบางครั้งจะส่งผลกับทบกับ กัมพูชา, ลาว, มาเลเซีย, ไทย และแม้กระทั่งสิงค์โปร์ ที่เป็นจุดที่อยู่ไกลจากพื้นที่ที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อน คิดเป็นหนึ่งในสามของกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนทั้งหมด ชายฝั่งของจีน เป็นจุดที่เห็นการพัดขึ้นฝั่งของพายุหมุนเขตร้อนได้มากที่สุดในโลก ส่วนกลุ่มเกาะฟิลิปปินส์ และมีพายุหมุนเขตร้อนพัดเข้าฝั่ง 6-7 ลูกต่อปี