stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศัพท์สันนิษฐานและอักษรวินิจฉัย
แหล่งข้อมูลอื่น

โครงการจัดพิมพ์สรรพนิพนธ์ ของจิตร ภูมิศักดิ์ เก็บถาวร 2009-12-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รวบรวมผลงานเขียนของจิตร ภูมิศักดิ์
หอศาสตราคม

| หอศาสตราคม |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่ตั้ง: พระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
จังหวัด: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ: ประเทศไทย
การสร้าง
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมไทย
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
เป็นส่วนหนึ่งของ: พระมหามณเฑียร
เลขอ้างอิง: 0005574
 
 
 
หอศาสตราคม หรือ หอพระปริตร ตั้งอยู่ในกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ตรงข้ามกับพระที่นั่งดุสิตาภิรมย์ รัชกาลที่ 1 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเห็นพระที่นั่งโถง ลักษณะเดียวกับพระที่นั่งดุสิตาภิรมย์ รัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าให้รื้อพระที่นั่งองค์เดิมแล้วสร้างหอศาสตราคม เพื่อให้พระสงฆ์ฝ่ายรามัญนิกาย ทำพิธีสวดพระพุทธมนต์สัตปริตรคาถาเสกน้ำพระพุทธมนต์ สำหรับสรงพระพักต์ และ น้ำสรง ตลอดทั่งประพรมรอบพระมหามณเฑียร ในอดีตเมื่อมีการศึกสงครามได้ประกอบพิธีปลุกเสกเครื่องรางของขลัง เพื่อมอบเป็นขวัญกำลังใจให้แก่ทหารในการรบ ด้วยเหตุนี้จึงเขียนลายเครื่องอาวุธโบราณ ไว้ที่บานประตูหน้าต่างทุกบาน
รัชกาลที่ 4 รัชกาลที่ 5 รัชกาลที่ 6 และรัชกาลที่ 7 มีการสวดทำน้ำพระพุทธมนต์ถวายสรง และนิมนต์พระสงฆ์เข้าประพรมน้ำพระพุธมนต์รอบพระมหามณเฑียรทุกวัน ปัจจุบันนิมนต์พระสงฆ์สวดทำน้ำพระพุทธมนต์ และประพรมรอบพระมหามณเฑียรเฉพาะวันธรรมสวนะเท่านั้น ส่วนการถวายน้ำพระพุทธมนต์สำหรับสรง ยังคงถวายทุกวัน ตามโบราณราชประเพณี และเนื่องในโอกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา 4 ครั้ง ได้แก่ 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530, 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542, 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 และ 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 หอศาสตราคมแห่งนี้ ใช้ในการประกอบพิธีพลีกรรมตักน้ำ และเสกน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ในกรุงเทพมหานคร ก่อนที่จะนำไปประกอบรัฐพิธีเสกทำน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในพระราชพิธีเสด็จออกมหาสมาคมรับการถวายพระพรชัยมงคล เนื่องในโอกาสดังกล่าว
ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ชั้นเดียว ยกพื้นสูง 1 เมตร 50 เซนติเมตร มีบันไดทางขึ้นทางด้านทิศตะวันตก หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ลงรักประดับกระจก หน้าบันเป็นไม้จำหลักลายปิดทอง รูปเทวดาประทับยืนบนแท่น หัตถ์ขวาทรงตรี หัตถ์ซ้ายทรงพระขรรค์ มีลายกระหนกก้านขดเทพนม เป็นลายประกอบบนพื้นกระจกสี พระทวารมีซุ้มเรือนแก้วลายดอกเบญจมาศ ตัวบานเขียนลายน้ำทอง เป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ เครื่องประกอบพระบรมราชาอิสริยยศ พระแสงอัษฎาวุธ และพระแสงราชศัสตราวุธ ภายในแบ่งเป็น 2 ห้อง ห้องทางดานทิศเหนือ เป็นห้องสำหรับทำพิธีสวดพระพุทธมนต์ มีพระประธานองค์ใหญ่ที่มีโครงสร้างภายในสานด้วยไม้ไผ่ ในรายการแฟนพันธุ์แท้ 2006 ตอน พระพุทธรูป ที่ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2549 และ 12 พฤษภาคม 2549 ได้มีการระบุชื่อพระพุทธรูปองค์ดังกล่าว มีชื่อว่า "พระพุทธปริตร" ห้องด้านทิศใต้เป็นห้องเก็บเครื่องเกี่ยวกับพิธี
ว่านตะขาบ

| ว่านตะขาบ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Polygonaceae
สกุล:: Muehlenbeckia
สปีชีส์:: M.  platyclada
ชื่อทวินาม
Muehlenbeckia platyclada 

ว่านตะขาบ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Muehlenbeckia platyclada (F.v.Muell.) Meissn. เป็นพืชในวงศ์ Polygonaceae ชื่ออื่นๆคือ ตะขาบบิน ตะขาบหิน ตะขาบปีนกล้วย (ภาคกลาง) เพว เฟอ (กรุงเทพมหานคร) ว่านตะเข็บ (ภาคเหนือ) ผักเปลว ตะขาบทะยานฟ้า
ลักษณะ

ไม้พุ่ม ลำต้นตั้งตรง ต้นอ่อนสีเขียว แบนเรียบ เป็นข้อๆ สีเขียว ตั้งตรง แตกกิ่งก้านมาก ต้นแก่โคนต้นเป็นสีน้ำตาลและกลม ใบเป็นใบเดี่ยว มีขนาดเล็ก  มีใบน้อย หรือไม่มีเลย ใบเรียงสลับ ร่วงง่าย ขอบใบเรียบ เนื้อใบอ่อนนิ่ม ไม่มีก้านใบ ดอกออกเป็นช่อสั้นๆ ออกเป็นกระจุกเล็กๆ ที่บริเวณข้อ ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียแยกต้นกัน ดอกย่อยขนาดเล็กมาก กลีบรวมสีขาวแกมเขียว มี 5 กลีบ รูปไข่ ก้านดอกสั้น โคนกลีบดอกติดกัน ก้านชูดอกสั้นมาก เกสรตัวผู้ 7-8 อัน ผลสด มีเนื้อ ฉ่ำน้ำ  รูปค่อนข้างกลม ผลอ่อนมีสีเขียว เมื่อสุกสีแดง มีรสหวาน เมล็ดเดี่ยว สีเหลือง เป็นสัน 3 สัน
สรรพคุณ

ว่านตะขาบมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ทั้งต้น แก้ร้อนใน ดับพิษต่างๆ แก้ฝีในปอด แก้ไอ แก้เจ็บคอ ใช้ภายนอก แก้โรคผิวหนังเจ็บ ผื่นคัน น้ำเหลืองเสีย งูสวัด ฝีตะมอย  ต้นและใบสด ตำผสมเหล้า พอกหรือคั้นน้ำทา ถอนพิษแมงป่องและตะขาบ แก้ฟกบวม เคล็ดขัดยอก ใบตำผสมเหล้าขาว คั้นน้ำหยอดหูแก้หูน้ำหนวก
ทรงพุ่มของว่านตะขาบ
ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส THE MOVIE ปิ๊งรักครั้งใหม่ของนายฮีโร่

ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส THE MOVIE รักแรกนั้นคือฮีโร่ (ญี่ปุ่น: 暴太郎戦隊ドンブラザーズ THE MOVIE 新・初恋ヒーロー; โรมาจิ: Abatarō Sentai Donburazāzu Za Mūbī Shin Hatsukoi Hīrō; ทับศัพท์: Avataro Sentai Donbrothers the Movie: Shin Hatsukoi Hero) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 โดยฉายควบกับ มาสค์ไรเดอร์รีไวซ์ เดอะมูวี่ แบทเทิลแฟมิเรีย ระเบิดศึกครอบครัว
เนื้อเรื่อง

เมื่อโมโมอิ ทาโร่และพวกได้ถูกเชิญร่วมเล่นภาพยนตร์ ปิ๊งรักครั้งใหม่ของนายฮีโร่ ที่อำนวยการสร้างโดย ซาเองุสะ เรย์โกะ
หลังจากที่ฮารุกะถูกตราหน้าว่าเป็นยัยขี้ก๊อป จากผลงานที่(คนเข้าใจว่า)เธอไปก๊อปเขามาก็ดังพลุแตกจนได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ เธอจึงตกลงที่จะปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้เพื่อชี้แจงความจริงของข้อสงสัยเรื่องผลงานที่(คนเข้าใจว่า)เธอไปก๊อปเขามา อีกทั้งภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกอยู่ภายใต้การดูแลของผู้กำกับคุโรอิวะ อีกทั้งโกชิคิตะ ไคโตะและเหล่าโนโตะถูกเพิ่มเข้ามาเป็นนักแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ และเรื่องราวก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละคน
ตัวละคร

สำหรับตัวละครที่ปรากฏในทีวีซีรีส์ดูเพิ่มเติมที่ ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส#ตัวละคร
ฮิโตสึคิที่ปรากฏตัวเฉพาะในภาพยนตร์

ต้นแบบมาจาก ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

劇場版 仮面ライダーリバイス／暴太郎戦隊ドンブラザーズ THE MOVIE
ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส THE MOVIE ปิ๊งรักครั้งใหม่ของนายฮีโร่ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9  เจ้าหญิงหลุยส์  และพระราชโอรส-ธิดา > บรรพบุรุษของสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงหลุยส์

สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงหลุยส์มีพระปัยยิกา (ทวด) พระองค์เดียวกันคือ เจ้าฟ้าหญิงแมรี่แห่งอังกฤษ (พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2) ซึ่งเป็นพระอัยยิกาในเจ้าชายวิลเฮล์มแห่งเฮสส์-คาสเซิล (พระบิดาในเจ้าหญิงหลุยส์) และเจ้าหญิงหลุยส์-แคโรลีนแห่งเฮสส์-คาสเซิล (พระมารดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9) นอกจากนี้สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 ยังทรงสืบสายพระโลหิตจากพระขนิษฐาในพระปัยยิกาคือ เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์แห่งอังกฤษ (พระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก)
เจ้าฟ้าหญิงแมรี่แห่งอังกฤษ → เจ้าชายฟรีดริชแห่งเฮสส์-คาสเซิล → เจ้าชายวิลเฮล์มแห่งเฮสส์-คาสเซิล → เจ้าหญิงหลุยส์
เจ้าฟ้าหญิงแมรี่แห่งอังกฤษ → เจ้าชายชาร์ลส์ ผู้ปกครองรัฐแห่งเฮสส์-คาสเซิล → เจ้าหญิงหลุยส์-แคโรลีนแห่งเฮสส์-คาสเซิล → สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9
เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์แห่งอังกฤษ → เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์แห่งเดนมาร์ก → เจ้าหญิงหลุยส์-แคโรลีนแห่งเฮสส์-คาสเซิล → สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9
สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9  เจ้าหญิงหลุยส์  และพระราชโอรส-ธิดา > การอภิเษกสมรสของพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงลูอีเซอ

สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 (ซึ่งเสวยราชสมบัติเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2406 หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 7) ทรงราชาภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงหลุยส์ (ในขณะที่ยังดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก) เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2385 ณ พระราชวังอามาเลียนบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน (ทั้งสองพระองค์ทรงมีโอกาสเฉลิมฉลองการอภิเษกสมรสครบรอบ 50 ปีในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2435 ก่อนที่เจ้าหญิงหลุยส์จะสิ้นพระชนม์ในอีกหกปีต่อมา)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
การอภิเษกสมรสของสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงหลุยส์
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | ราชาภิเษกสมรสและพระราชโอรส-ธิดา |
|  | คริสเตียนที่ 9 สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเดนมาร์ก | 8 เมษายน  พ.ศ. 2361 พระราชวังก็อททอร์ป  เมืองชเลสวิช  (รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์) | 29 มกราคม พ.ศ. 2449 พระราชวังอามาเลียนบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน | ราชาภิเษกสมรส 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2385 ณ พระราชวังอามาเลียนบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน    พระราชโอรส 3 พระองค์, พระราชธิดา 3 พระองค์   (รวมถึง พระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก พระราชินีอเล็กซานดราแห่งสหราชอาณาจักร พระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ และ พระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย)     พระราชภาคิไนย (หลานชาย) 23 พระองค์ และพระราชภาติกา (หลานสาว) 16 พระองค์   (รวมถึง พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก จักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย กษัตริย์คอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ พระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 และสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์) |
|  | ลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล  | 7 กันยายน  พ.ศ. 2360 ปราสาทรุมเพิลไฮม์  เมืองคาสเซิล รัฐเฮสส์  (เยอรมนี) | 29 กันยายน  พ.ศ. 2441 พระราชวังเบิร์นสทอร์ฟ เมืองเก็นทอฟท์   ใกล้กรุงโคเปนเฮเกน | ราชาภิเษกสมรส 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2385 ณ พระราชวังอามาเลียนบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน    พระราชโอรส 3 พระองค์, พระราชธิดา 3 พระองค์   (รวมถึง พระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก พระราชินีอเล็กซานดราแห่งสหราชอาณาจักร พระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ และ พระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย)     พระราชภาคิไนย (หลานชาย) 23 พระองค์ และพระราชภาติกา (หลานสาว) 16 พระองค์   (รวมถึง พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก จักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย กษัตริย์คอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ พระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 และสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์) |
สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9  เจ้าหญิงหลุยส์  และพระราชโอรส-ธิดา > พระราชโอรสและธิดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงลูอีเซอ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส (ประสูติและสิ้นพระชนม์)  และพระโอรส-ธิดา |
|  | พระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 | 18433 มิถุนายน พ.ศ. 2386 | 191214 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 | ราชาภิเษกสมรส 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2412   เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์แห่งสวีเดน (พ.ศ. 2394–2469)  พระราชโอรส 4 พระองค์ และ พระราชธิดา 4 พระองค์  (รวมถึง พระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก   และ พระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์) |
|  | เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา | 18441 ธันวาคม พ.ศ. 2387 | 192520 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 | อภิเษกสมรส 10 มีนาคม พ.ศ. 2406  เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ (พ.ศ. 2383–2453)  ต่อมา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร   พระโอรส 3 พระองค์ และ พระธิดา 3 พระองค์   (รวมถึง พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร  และ เจ้าฟ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์) |
|  | เจ้าฟ้าชายวิลเฮล์ม   ต่อมา พระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ | 184524 ธันวาคม  พ.ศ. 2388 | 191318 มีนาคม พ.ศ. 2456 | ราชาภิเษกสมรส 27 ตุลาคม พ.ศ. 2410  แกรนด์ดัชเชสโอลกา คอนสแคนตินอฟนาแห่งรัสเซีย (พ.ศ. 2394–2469)   พระราชโอรส 5 พระองค์ และ พระราชธิดา 3 พระองค์   (รวมถึง พระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ) |
|  | เจ้าฟ้าหญิงแด็กมาร์  ต่อมา มาเรีย เฟโอโดรอฟนา | 184726 พฤศจิกายน พ.ศ. 2390 | 192813 ตุลาคม พ.ศ. 2471 | อภิเษกสมรส 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409 (เข้ารีตออร์โธด็อกซ์และเปลี่ยนพระนาม)   แกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์ มกุฎราชกุมารแห่งรัสเซีย (พ.ศ. 2388–2437)  ต่อมา จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย   พระโอรส 4 พระองค์ และ พระธิดา 2 พระองค์   (รวมถึง จักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย) |
|  | เจ้าฟ้าหญิงไธรา | 185329 กันยายน พ.ศ. 2396 | 193326 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 | อภิเษกสมรส 21 ธันวาคม พ.ศ. 2421   เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัส มกุฏราชกุมารแห่งฮาโนเวอร์ (พ.ศ. 2388–2466)  ดยุกที่ 3 แห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล  พระโอรส 3 พระองค์ และ พระธิดา 3 พระองค์ |
|  | เจ้าฟ้าชายวาลเดมาร์ | 185827 ตุลาคม พ.ศ. 2401 | 193914 มกราคม พ.ศ. 2482 | อภิเษกสมรส 22 ตุลาคม พ.ศ. 2428  เจ้าฟ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็องส์ (พ.ศ. 2408–2452)   พระโอรส 4 พระองค์ และ พระธิดา 1 พระองค์ |
พระราชโอรส-ธิดา และพระราชนัดดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงลูอีเซอ > สมเด็จพระเจ้าเฟรเดริคที่ 8

สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 (คริสเตียน เฟรเดริค วิลเฮล์ม คาร์ล; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2386 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2455)
ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ
ในฐานะพระชนกทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2396
ในฐานะพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ ทรงได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก ในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2406 หลังจากการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระชนก
เสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อจากพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2449
ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2412 ณ พระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม กับ เจ้าฟ้าหญิงลูอีส โจเซฟีน เวอจิเนียแห่งสวีเดน (31 ตุลาคม พ.ศ. 2394 - 20 มีนาคม พ.ศ. 2469)
พระราชโอรส-ธิดา และพระราชนัดดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงลูอีเซอ > เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา

เจ้าหญิงอเล็กซานดรา (อเล็กซานดรา แคโรลีน มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)
ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ
ในฐานะพระชนกทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2396
ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2406 ณ โบสถ์น้อยเซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ ประเทศอังกฤษ กับ เจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ (9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2384 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) และดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ ดัชเชสแห่งรอธซี เคาน์เตสแห่งเชสเตอร์ เคาน์เตสแห่งคาร์ริก เคาน์เตสแห่งดับลิน บารอเนสแห่งเรนฟรูว์ เลดีแห่งหมู่เกาะไอเอิลส์ และเจ้าหญิงและมหาเสวกหญิงแห่งสกอตแลนด์
ดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดีย เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2444 หลังจากการเสวยราชสมบัติของพระสวามี
พระราชโอรส-ธิดา และพระราชนัดดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงลูอีเซอ > สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ

สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 (คริสเตียน วิลเฮล์ม เฟอร์ดินานด์ อดอล์ฟ จอร์จ; 24 ธันวาคม พ.ศ. 2388 - 18 มีนาคม พ.ศ. 2456)
ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ
ในฐานะพระชนกทรงดำรงพระอิสสริยยศเป็นรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2396
เสวยราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งกรีซ เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2406 และเถลิงพระนามาภิไธยว่า จอร์จที่ 1 หลังจากที่ประชุมสภาแห่งกรีซทูลเกล้าถวายราชบัลลังก์
ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2410 ณ กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย กับ แกรนด์ดัชเชสโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย (3 กันยายน พ.ศ. 2394 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2469)
พระราชโอรส-ธิดา และพระราชนัดดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงลูอีเซอ > เจ้าฟ้าหญิงแด็กมาร์

เจ้าฟ้าหญิงแด็กมาร์ (มารี โซฟี เฟรเดริคเค แด็กมาร์; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2390 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2471)
ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ
ในฐานะพระชนกทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2396
ทรงเปลี่ยนพระนามและพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสมารี เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย หลังจากการเข้ารีตในศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซีย เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2409
ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409 ณ พระราชวังฤดูหนาว กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย กับ สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย (10 มีนาคม พ.ศ. 2388 - 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437) และดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย หลังจากการเสวยราชสมบัติของพระสวามี ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2424
พระราชโอรส-ธิดา และพระราชนัดดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงลูอีเซอ > เจ้าฟ้าหญิงไธรา

เจ้าฟ้าหญิงไธรา (ไธรา อาเมเลีย แคโรลีน ชาร์ล็อต แอนน์; 29 กันยายน พ.ศ. 2396 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476)
ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ
ในฐานะพระชนกทรงเป็นรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ
ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2421 ณ พระราชวังคริสเตียนบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน กับ เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัส ดยุกที่ 3 แห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล (21 กันยายน พ.ศ. 2388 - 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466)
พระราชโอรส-ธิดา และพระราชนัดดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 และเจ้าหญิงลูอีเซอ > เจ้าฟ้าชายวาลเดมาร์

เจ้าฟ้าชายวาลเดมาร์ (27 ตุลาคม พ.ศ. 2401 - 14 มกราคม พ.ศ. 2472)
ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ
ในฐานะพระชนกทรงเป็นรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่แรกประสูติ
ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2428 ณ ปราสาทอูว์ แคว้นนอร์ม็องดี กับ เจ้าฟ้าหญิงมารี อาเมลี ฟร็องซวส เอแลนแห่งออร์เลอ็องส์ (13 มกราคม พ.ศ. 2408 - 4 ธันวาคม พ.ศ. 2452)
ดูเพิ่ม

ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3
พระบรมสาทิสลักษณ์สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 และพระบรมวงศานุวงศ์ ณ พระราชวังเฟรเดนส์บอร์ก เมื่อปี พ.ศ. 2429
สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 สมเด็จพระราชินีหลุยส์ และพระราชโอรสธิดา
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8
สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1
สมเด็จพระจักรพรรดินีมารี
เจ้าฟ้าหญิงไธรา
เจ้าฟ้าชายวาลเดมาร์แห่งเดนมาร์กฉายพระรูปร่วมกับรัชกาลที่  5
มูฟาซา: เดอะไลอ้อนคิง

| มูฟาซา: เดอะไลอ้อนคิง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แบร์รี เจนกินส์
บทภาพยนตร์: เจฟฟ์ นาธานสัน
สร้างจาก: เดอะไลอ้อนคิง ของดิสนีย์ โดย ไอรีน เมกกี  โจนาธาน โรเบิตส์  ลินดา วูลเวอร์ตัน
อำนวยการสร้าง:   อะเดล โรมันสกี  มาร์ก เซอยัก 
นักแสดงนำ:   อารอน ปิแอร์  เคลวิน แฮร์ริสัน จูเนียร์  จอห์น กานี  เซท โรเกิน  บิลลี ไอก์เนอร์  ทิฟฟานี บูน  ดอนัลด์ โกลเวอร์  แมส มีเกิลเซิน  แทนดี นิวตัน  เลนนี เจมส์  บลู ไอวี คาร์เตอร์  บียอนเซ่ โนวส์-คาร์เตอร์ 
กำกับภาพ: เจมส์ แลกซ์ตัน
ตัดต่อ: จอย แม็กมิลเลิน
ดนตรีประกอบ:   ฮันส์ ซิมเมอร์  ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์  ลิน-มานูเอล มิแรนดา  นิโคลัส บริเทลล์  มาร์ก แมนซีนา 
บริษัทผู้สร้าง:   วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์  พาสเทลโปรดักชัน  
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์
วันฉาย:   20 ธันวาคม ค.ศ. 2024 (2024-12-20) 
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 200 ล้านดอลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 628.9 ล้านดอลาร์สหรัฐ
มูฟาซา: เดอะ ไลอ้อน คิง (อังกฤษ: Mufasa: The Lion King) เป็นภาพยนตร์ดนตรีอเมริกันแนวดรามาในปี 2024 กำกับโดยแบร์รี เจนกินส์ เขียนบทโดยเจฟฟ์ นาธานสัน และอำนวยการสร้างโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ และพาสเทลโปรดักชัน เป็นภาพยนตร์ฉบับคนแสดงในรูปแบบคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน สัจนิยมแบบภาพถ่าย โดยเป็นทั้งภาคย้อนอดีตและภาคต่อของภาพยนตร์ที่นำมาสร้างใหม่ปี 2019 ในเรื่อง เดอะไลอ้อนคิง (1994) ซึ่งเซท โรเกน, บิลลี ไอค์เนอร์ และจอห์น กานี กลับมารับบทตัวละครเดิมของพวกเขาอีกครั้ง และร่วมด้วยแอรอน ปิแอร์ และเคลวิน แฮร์ริสัน จูเนียร์ ผู้พากย์เสียงมูฟาซาและสการ์ในเวอร์ชันวัยรุ่นตามลำดับ
การพัฒนาภาคย้อนอดีตของเดอะ ไลอ้อน คิง ได้รับการยืนยันในเดือนกันยายนปี 2020 โดยมีเจนกินส์เป็นผู้กำกับและนาธานสันเป็นผู้ร่างบท ปิแอร์และแฮร์ริสัน จูเนียร์ได้รับการประกาศเผ็นผู้พากย์เสียงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการประกาศ โดยมีการเปิดเผยชื่ออย่างเป็นทางการในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ที่งานประกาศดี23 เอ็กซ์โปปี 2022 การผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกชะลอตัวลงในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 เนื่องจากการหยุดงานประท้วงของสมาคมนักแสดงภาพยนตร์กับสหพันธ์ศิลปินโทรทัศน์และวิทยุอเมริกัน (SAG-AFTRA) ในปี 2023
มูฟาซา: เดอะ ไลอ้อน คิง มีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2024 โดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์
ผู้ให้เสียง

อารอน ปิแอร์ รับบทเป็น มูฟาซา
เคลวิน แฮร์ริสัน จูเนียร์ รับบทเป็น ทากา
เซท โรเกิน รับบทเป็น พุมบ้า
บิลลี ไอก์เนอร์ รับบทเป็น ทีโมน
จอห์น กานี รับบทเป็น ราฟิกิ
คาซีโก เลอดีกา รับบทเป็น ราฟิกิ ในวัยหนุ่ม
ทิฟฟานี บูน รับบทเป็น ซาราบี
เพรสตัน ไนแมน รับบทเป็น ซาซู
แมส มีเกิลเซิน รับบทเป็น คีรอส สิงโตผู้น่าเกรงขามที่มาพร้อมกับแผนการอันยิ่งใหญ่เพื่อฝูงของเขา
ดอนัลด์ โกลเวอร์ รับบทเป็น ซิมบ้า ราชาแห่งแดนทระนงคนปัจจุบันและลูกชายของมูฟาซา
บียอนเซ่ โนวส์-คาร์เตอร์ รับบทเป็น นาลา ราชินีแห่งแดนทระนงคนปัจจุบันและลูกสะใภ้ของมูฟาซา
แทนดี นิวตัน รับบทเป็น เอชี แม่ของทากาและแม่บุญธรรมของมูฟาซา
เลินนี เจมส์ รับบทเป็น โอบาซี พ่อของทากาและพ่อบุญธรรมของมูฟาซา
คีธ เดวิด รับบทเป็น มาเซโก พ่อที่แท้จริงของมูฟาซา
แอนีกา โนนี โรส รับบทเป็น อาเฟีย แม่ที่แท้จริงของมูฟาซา
บลู ไอวี คาร์เตอร์ รับบทเป็น เคียรา ลูกสาวของซิมบ้าและนาลา และหลานสาวของมูฟาซาและซาราบี
ดนตรี

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 นิโคลัส บริเทลล์ได้รับการว่าจ้างให้ทำหน้าที่เป็นผู้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์ หลังจากที่เคยร่วมงานกับเจนกินส์ในโครงการต่าง ๆ มาก่อน ในเดือนกันยายนปี 2022 มีการประกาศว่าฮันส์ ซิมเมอร์ และฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์จะกลับมาร่วมงานในภาพยนตร์เรื่องนี้
การตลาด

ในงานแถลงดี23 มีการแสดงตัวอย่างพิเศษแก่ผู้ที่เข้าร่วมงานของภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งเผยให้เห็นว่ามูฟาซาเป็นลูกกำพร้า ตัวอย่างยังเผยให้เห็นว่าราฟิกิและทีโมนจะบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอดีตของมูฟาซา และเส้นทางสู่การเป็นราชา
การเข้าฉาย

มูฟาซา: เดอะ ไลอ้อน คิง มีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2024 ก่อนหน้านี้มีกำหนดฉายในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 แต่ล่าช้าไปเป็นวันที่ในปัจจุบันเนื่องจากการประท้วงของสมาคมนักแสดงภาพยนตร์กับสหพันธ์ศิลปินโทรทัศน์และวิทยุอเมริกัน (SAG-AFTRA) ในปี 2023
แหล่งข้อมูลอื่น

มูฟาซา: เดอะไลอ้อนคิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ศรีปาทะ

Mountain in Sri Lanka
| ยอดเขาอาดัมส์ |
| --- | --- |
ศรีปาทะ
ยอกเขาอาดัมจากระยะไกล
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,243 เมตร (7,359 ฟุต)
พิกัด: 6°48′34″N 80°29′59″E﻿ / ﻿6.80944°N 80.49972°E﻿ / 6.80944; 80.49972 
ชื่อ
ชื่อท้องถิ่น: ශ්‍රී පාදය (සමනළ කන්ද) (สิงหล) சிவனொளிபாதமலை (ทมิฬ)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ยอดเขาอาดัมส์อำเภอรัตนะปุระ ประเทศศรีลังกา 
เทือกเขา: Samanala
ศรีปาทะ (อักษรโรมัน: Sri Pada; สิงหล: ශ්‍රී පාද, แปลว่า "ศรีบาท") หรือ อาดัมส์พีก (Adam's Peak) เป็นภูเขารูปโคน ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศศรีลังกา บนยอดเขามี "ศรีปาทะ" หินขนาด 1.80 เมตร ในทางพระพุทธศาสนาถือว่าเป็นรอยพระพุทธบาทข้างซ้ายของพระโคตมพุทธเจ้า ในขณะที่ศาสนาฮินดูถือว่าเป็นรอยเท้าของพระศิวะ (ทมิฬ: சிவனொளிபாதமலை; จิวโนฬิปาตะมะไล, Sivanolipaathamalai, แปลว่า "เขาแห่งแสงพระศิวะ") ในขณะที่ศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม ถือว่าเป็นรอยเท้าของอาดัม หรือนักบุญโทมัส
ศรีบาทาตั้งอยู่ทางตอนใต้ของที่ราบสูงทางตอนกลางของศรีลังกา อยู่ในเขตจังหวัดสพรคมุวะ ห่างจากเมืองรัตนปุระไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 40 กิโลเมตร บริเวณใกล้เคียงเป็นภูเขาป่าดงดิบหลายลูก เป็นที่ตั้งของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า มีช้าง เสือดาว และสัตว์ป่าอื่นๆ อาศัยอยู่ โดยเขาศรีบาทามียอดเขา 7353 ฟุต สูงที่สุดบนเกาะศรีลังกา
อ่านเพิ่ม

Skeen, William (1870). Adam's Peak: Legendary, Traditional, and Historic Notices of the Samanala and Srí Páda. Colombo, Ceylon: W.L.H. Skeen.
แหล่งข้อมูลอื่น

Sri Pada: Buddhism's most sacred mountain เก็บถาวร 2012-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
รากที่สอง

สัญลักษณ์สำหรับรากที่สอง (หลัก) ของ x.
ตัวอย่างเช่น, √25 = 5, เพราะ 25 = 5 ⋅ 5, หรือ 52 (ห้า ยกกำลังสอง)
ในทางคณิตศาสตร์ รากที่สอง ของจำนวน x คือ จำนวน y ที่ทำให้  y^{2}=x หรือกล่าวอีกอย่างคือ จำนวน y ที่ผลคูณของมันเอง (หรือ  y\cdot y) เท่ากับ x ตัวอย่างเช่น 4 และ −4 เป็นรากที่สองของ 16 เพราะ  4^{2}=(-4)^{2}=16
ทุกจำนวนจริงไม่ติดลบ x มีรากที่สองที่ไม่ติดลบเฉพาะตัว ซึ่งเรียกว่า รากที่สองหลัก หรือเพียงแค่ รากที่สอง (โดยมีคำเฉพาะเจาะจง) ซึ่งจะเขียนเป็น  {\sqrt {x}}, โดยสัญลักษณ์ " {\sqrt {~^{~}}}" เรียกว่า สัญลักษณ์ราก หรือ radix ตัวอย่างเช่น เพื่อแสดงว่า รากที่สองหลักของ 9 คือ 3 เราจะเขียน  {\sqrt {9}}=3 คำ (หรือจำนวน) ที่กำลังพิจารณารากที่สองเรียกว่า radicand คือจำนวนหรืออนุพันธ์ที่อยู่ใต้สัญลักษณ์ราก ในกรณีนี้คือ 9 สำหรับ x ที่ไม่ติดลบ รากที่สองหลักยังสามารถเขียนในรูปเลขยกกำลัง ได้เป็น  x^{1/2}
ทุกจำนวนบวก x มีรากที่สองสองค่า ได้แก่  {\sqrt {x}} (ซึ่งเป็นบวก) และ  -{\sqrt {x}} (ซึ่งเป็นลบ) รากทั้งสองสามารถเขียนได้ง่ายขึ้นโดยใช้ สัญลักษณ์ ± เป็น  \pm {\sqrt {x}} แม้ว่ารากที่สองหลักของจำนวนบวกจะเป็นแค่หนึ่งในสองรากของมัน คำว่า "รากที่สอง" มักจะใช้เพื่อหมายถึงรากที่สองหลัก
รากที่สองของจำนวนลบสามารถอภิปรายได้ภายใต้กรอบของจำนวนเชิงซ้อน โดยทั่วไปแล้ว รากที่สองสามารถพิจารณาในบริบทใด ๆ ที่มีการกำหนดแนวคิดของ "กำลังสอง" ของวัตถุทางคณิตศาสตร์ เช่น ฟังก์ชันสเปซ และ เมทริกซ์สแควร์ รวมถึง โครงสร้างทางคณิตศาสตร์ อื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Algorithms, implementations, and more – Paul Hsieh's square roots webpage
How to manually find a square root
AMS Featured Column, Galileo's Arithmetic by Tony Philips – includes a section on how Galileo found square roots