เดอะไลอ้อนคิง

สำหรับภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2562 ดูที่ เดอะไลอ้อนคิง (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2562)
| เดอะไลอ้อนคิง |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์โดย จอห์น อัลวิน
กำกับ:   รอเจอร์ อัลเลอส์  ร็อบ มิงคอฟฟ์ 
บทภาพยนตร์:   ไอรีน เมกกี  โจนาทาน รอเบิตส์  ลินดา วูลเวอร์ตัน 
เนื้อเรื่อง:   เบรนดา แชปแมน  แบร์รี จอห์นสัน  แอนดี กาสกิลล์  เควิน ฮาร์คีย์  ทอม ซิโต  ริก มากี  เบอร์นีย์ แมตทินสัน  ลอร์นา คุก  แกรี ทรูสเดล  ยอร์เกน คลูบีน  แลร์รี เลเกอร์  เอ็ด กอมเบิร์ต  มาร์ก เคาสเลอร์  ทอม เอนริเกซ  จิม คาโปบิอันโก  คริส แซนเดอส์  โจ แรนต์  ฟรานซิส กลีบัส 
อำนวยการสร้าง: ดอน ฮาห์น
นักแสดงนำ:   โจนาทาน เทย์เลอร์ ทอมัส  แมตทิว บรอเดริก  เจมส์ เอิร์ล โจนส์  เจเรมี ไอเอินส์  มอยรา เคลลี  นิกิตา คาลามี  เออร์นี ซาเบลลา  นาทาน เลน  รอเบิร์ต กีโยม  โรวัน แอตคินสัน  วูปี โกลด์เบิร์ก  ชีช แมริน  จิม คัมมิงส์  แมดจ์ ซินแคลร์ 
ตัดต่อ: อิวาน บิลานซิโอ
ดนตรีประกอบ: ฮันส์ ซิมเมอร์
บริษัทผู้สร้าง:   วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์  วอลต์ดิสนีย์ฟีเชอร์แอนิเมชัน  
ผู้จัดจำหน่าย: บวยนาวิสตาพิกเชอส์
วันฉาย:   15 มิถุนายน ค.ศ. 1994 (1994-06-15) (สหรัฐ) 
ความยาว: 88 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 45 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 968.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เดอะไลอ้อนคิง (อังกฤษ: The Lion King) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกัน แนวดรามาและดนตรี สร้างโดย วอลต์ดิสนีย์ฟีเชอร์แอนิเมชัน และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องยาวเรื่องที่ 32 ของดิสนีย์ และเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่ 5 ที่สร้างในช่วง ดิสนีย์เรอเนซองซ์ ภาพยนตร์กำกับโดย โรเจอร์ อัลเลอร์สและร็อบ มิงคอฟฟ์ อำนวยการสร้างโดย ดอน ฮาห์น และเขียนบทภาพยนตร์โดย ไอรีน เมกกี, จอนาทาน รอเบิร์ตส์และลินดา วูลเวอร์ตัน เพลงต้นฉบับแต่งโดย เอลตัน จอห์นและทิม ไรซ์ ดนตรีประกอบภาพยนตร์แต่งโดย ฮันส์ ซิมเมอร์ ภาพยนตร์ประกอบด้วยนักแสดงนำให้เสียงตัวละครจำนวนมาก ได้แก่ แมททิว บรอเดริก, เจมส์ เอิร์ล โจนส์, เจเรมี ไอเอินส์, จอนาทาน เทย์เลอร์ ทอมัส, มอยรา เคลลี, นาทาน เลน, เออร์นี ซาเบลลา, โรวัน แอตคินสัน, รอเบิร์ต กีโยม, แมดจ์ ซินแคลร์ (ในบทบาทภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเธอ), วูปี โกลด์เบิร์ก, ชีช แมรินและจิม คัมมิงส์ ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในอาณาจักรสิงโตในแอฟริกาและได้รับอิทธิพลจากเรื่องราวของ โยเซฟและโมเสสในคัมภีร์ไบเบิล และ แฮมเลต ของ วิลเลียม เชกสเปียร์
เดอะไลอ้อนคิง เล่าเรื่องราวของ ซิมบา (แปลว่า สิงโต ในภาษาสวาฮีลี) ลูกสิงโต ผู้ที่จะสืบทอดตำแหน่งต่อจากพ่อของเขา มูฟาซา ซึ่งเป็นราชาแห่งแดนทรนง แต่ทว่า หลัง สการ์ ผู้เป็นอาของซิมบ้า ได้ฆ่ามูฟาซ่า ซิมบ้าถูกปั่นหัวโดยสการ์ ให้คิดว่าเขาเองเป็นต้นเหตุและเนรเทศตัวเองออกจากแดนทรนง หลังซิมบ้าใช้ชีวิตและเติบโตกับ ทีโมนและพุมบา ผู้ที่ใช้ชีวิตอย่างไร้กังวล ซิมบ้าพบกับ นาลา เพื่อนสมัยเด็กของเขาและราฟิกิ หมอผีของเขา หลังได้ยินข่าวจากแดนทรนง เขาเดินทางกลับไปเพื่อล้มล้างการปกครองอย่างทรราชของสการ์ และแทนที่เขาในวงเวียนชีวิต ในฐานะกษัตริย์ที่ชอบธรรม
การพัฒนาของ เดอะไลอ้อนคิง เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1988 ในระหว่างการประชุมของ เจฟฟรีย์ แคตเซนเบิร์ก, รอย อี. ดิสนีย์และปีเตอร์ ชไนเดอร์ ขณะที่กำลังเดินทางไปประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์เรื่อง เหมียวน้อยโอลิเวอร์กับเพื่อนเกลอ ในยุโรป ทอมัส เอ็ม. ดิสช์ เขียนบทร่างและวูลเวอร์ตันพัฒนาบทร่างจนกลายเป็นบทภาพยนตร์แรก จอร์จ สคริบเนอร์ เซ็นสัญญาเป็นผู้กำกับ โดยมีอัลเลอร์สเข้าร่วมในเวลาต่อมา การสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1991 ควบคู่ไปกับ โพคาฮอนทัส ซึ่งมีแอะนิเมเตอร์ระดับสูงหลายคนของดิสนีย์ ทำงานให้กับภาพยนตร์เรื่องนั้นมากกว่า หลังพนักงานของดิสนีย์เดินทางไปที่ อุทยานแห่งชาติเฮลส์เกต ใน เคนยา เพื่อค้นคว้าสถานที่ดำเนินเรื่องของภาพยนตร์และสัตว์ต่าง ๆ ไม่นานนัก สคริบเนอร์ก็ถอนตัวออกจากการสร้าง เนื่องจากเขาไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจเปลี่ยนภาพยนตร์ให้กลายเป็นมิวสิคัล โดยมีมิงคอฟฟ์เข้ามาแทนที่เขา เมื่อฮาห์นเข้าร่วมโครงการ เขาไม่พอใจกับบทภาพยนตร์และเรื่องราวก็ได้รับการเขียนใหม่ทันที ฉากแอนิเมชันเกือบ 20 นาที สร้างที่ ดิสนีย์-เอ็มจีเอ็มสตูดิโอส์ สวนสนุกในฟลอริดา มีการใช้คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอยู่หลายฉาก โดยฉากที่โดดเด่นที่สุดคือ ฉากวิลเดอบีสต์แตกตื่น
เดอะไลอ้อนคิง ฉายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1994 ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ โดยชมในเรื่องเพลง, เรื่องราว, แก่นเรื่องและแอนิเมชัน ภาพยนตร์ทำเงิน 766 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากการฉายครั้งแรก ทำให้เป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี ค.ศ. 1994, ภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดและภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาลอันดับที่สอง ในเวลานั้น ภาพยนตร์ยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแบบดั้งเดิมที่ทำเงินสูงสุดและเป็นภาพยนตร์ที่ขายดีที่สุดในรูปแบบโฮมวิดีโอ โดยมียอดขายวิดีโอเทปวีเอชเอส มากกว่า 30 ล้านตลับ เมื่อตอนที่ภาพยนตร์ฉายนั้น ได้สร้างความขัดแย้งในประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากภาพยนตร์ มีความคล้ายคลึงกับอนิเมะ เรื่อง สิงห์น้อยจ้าวป่า ของ โอซามุ เทซูกะ ในทศวรรษ 1960 เดอะไลอ้อนคิง ได้รับรางวัลออสการ์สองรางวัล สำหรับความสำเร็จในด้านดนตรีและรางวัลลูกโลกทองคำ สำหรับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก ภาพยนตร์นำไปสู่การสร้างแฟรนไชส์ โดยมีผลงานตามมามากมาย เช่น การดัดแปลงเป็นละครบรอดเวย์, ภาพยนตร์ภาคต่อ เดอะไลอ้อนคิง 2: ซิมบ้าเจ้าป่าทรนง (1998), ภาพยนตร์ภาคก่อน/คู่ขนาน เดอะไลอ้อนคิง 3 (2004), แอนิเมชันโทรทัศน์ ทีโมนแอนด์พุมบ้า และ ทีมพิทักษ์แดนทรนง เดอะไลอ้อนคิง ได้รับการฉายใหม่ในปี ค.ศ. 2011 ในรูปแบบสามมิติและได้การสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่มีภาพเสมือนจริง ในปี ค.ศ. 2019 ซึ่งกลายเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดในปัจจุบัน
ในปี ค.ศ. 2016 ภาพยนตร์ถูกเลือกให้เก็บรักษาไว้ใน หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ โดย หอสมุดรัฐสภา ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ" เดอะไลอ้อนคิง เป็นภาพยนตร์เรื่องเดียวของดิสนีย์ที่ได้รับการพากย์เสียงในภาษาซูลู ภาษาแอฟริกันภาษาเดียว นอกเหนือจากภาษาอาหรับที่ใช้ในการพากย์เสียงในภาพยนตร์เรื่องยาวของดิสนีย์