stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาคาราเต้โดในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46
ผลการแข่งขัน > ชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ท่ารำ บุคคลชาย | ธนพล  ร่มรื่น  ระยอง | พงศธร  พันธ์ติ๊บ  สระบุรี | พิฆเนศ  สุขหยิก  นครศรีธรรมราช |
| ท่ารำ บุคคลชาย | ธนพล  ร่มรื่น  ระยอง | พงศธร  พันธ์ติ๊บ  สระบุรี | เมธานนท์  วัฒนภิรมย์  กรุงเทพมหานคร |
| ท่ารำ ทีมชาย |  กรุงเทพมหานคร เมธานนท์  วัฒนภิรมย์ ธนนันท์  สุนทรพรรณ์ ธัชพนธ์  ศรีอากาศไกรแสง |  กาญจนบุรี สรสิช  คะดุ๊ วัชระพงษ์  หินแก้ว ชาตินิธิ  ชัยโชตกิจ |  นครศรีธรรมราช ณัฐวุฒิ  ขนาบแก้ว ภาณุเดช  ขนานเภา ศุภวิชญ์  ตั้นหลก |
| ท่ารำ ทีมชาย |  กรุงเทพมหานคร เมธานนท์  วัฒนภิรมย์ ธนนันท์  สุนทรพรรณ์ ธัชพนธ์  ศรีอากาศไกรแสง |  กาญจนบุรี สรสิช  คะดุ๊ วัชระพงษ์  หินแก้ว ชาตินิธิ  ชัยโชตกิจ |  ภูเก็ต ปรีชา  ใจมา ปริญญา  ดอนอุบล สุกฤษฏิ์  สมคิด |
| ต่อสู้ ทีมชาย |  กระบี่ นคฤทธิ์  หมื่นละม้าย ทรงวุฒิ  หมุนแทน กฤษฎา  พรหมมา วรกานต์  โสดา พิรุณพร  ชุมภูทอง |  ร้อยเอ็ด อภิสิทธิ์  หล้าบุญมา สุมา  รัตตโนภาส ธีรวัฒน์  ลีลาบุตร พงษ์ประพัฒน์  ศรีคำแซง สามารถ  บุตรพรม วรวุฒิ  บุรชัย ผดุงเดช  ตะราษี |  นครศรีธรรมราช พิฆเนศ  สุขหยิก ธีรวัฒน์  หมื่นละม้าย เนตินัย  พิทักษ์ วุฒิพงษ์  ช่วยบุญ ธรรมนิตย์  นวลศรี |
| ต่อสู้ ทีมชาย |  กระบี่ นคฤทธิ์  หมื่นละม้าย ทรงวุฒิ  หมุนแทน กฤษฎา  พรหมมา วรกานต์  โสดา พิรุณพร  ชุมภูทอง |  ร้อยเอ็ด อภิสิทธิ์  หล้าบุญมา สุมา  รัตตโนภาส ธีรวัฒน์  ลีลาบุตร พงษ์ประพัฒน์  ศรีคำแซง สามารถ  บุตรพรม วรวุฒิ  บุรชัย ผดุงเดช  ตะราษี |  เชียงราย อานนท์  สุขวัฒนา อานันท์  สุขวัฒนา ชาญวิทย์  วงค์เทียนชัย ธเนศวร  อำมาตย์มณี |
| ต่อสู้ −50 กก. | เศรษฐพงศ์  จันทร์เพ็ชร  นครศรีธรรมราช | ศุภกร  บุญเพิ่ม  สุพรรณบุรี | ศิวกร  บุญเจริญพันธ์ทวี  ระยอง |
| ต่อสู้ −50 กก. | เศรษฐพงศ์  จันทร์เพ็ชร  นครศรีธรรมราช | ศุภกร  บุญเพิ่ม  สุพรรณบุรี | ชโนดม  เจนเขตการณ์  นครสวรรค์ |
| ต่อสู้ +84 กก. | ศุภวุฒิ  วอนเพียร  กาญจนบุรี | ณัฐพล  บุราณ  ขอนแก่น | ฐากร  เสือสกุล  ยโสธร |
| ต่อสู้ +84 กก. | ศุภวุฒิ  วอนเพียร  กาญจนบุรี | ณัฐพล  บุราณ  ขอนแก่น | พานุกร  ขิงหอม  นครสวรรค์ |
| ต่อสู้ −55 กก. | กรกช  วิจิตรนาวี  ภูเก็ต | ธนกร  บุญเจริญพันธ์ทวี  ระยอง | ชญานนท์  เสือโต  สุโขทัย |
| ต่อสู้ −55 กก. | กรกช  วิจิตรนาวี  ภูเก็ต | ธนกร  บุญเจริญพันธ์ทวี  ระยอง | อัจฉริยะ  อนุรักษ์พงษธร  กรุงเทพมหานคร |
| ต่อสู้ −60 กก. | ธนพล  ร่มรื่น  ระยอง | ศิวกร  หมึกทอง  ปัตตานี | พิฆเนศ  สุขหยิก  นครศรีธรรมราช |
| ต่อสู้ −60 กก. | ธนพล  ร่มรื่น  ระยอง | ศิวกร  หมึกทอง  ปัตตานี | เมธานนท์  วัฒนภิรมย์  กรุงเทพมหานคร |
| ต่อสู้ −67 กก. | ศุภ  งามพึงพิศ  กรุงเทพมหานคร | ณัฐวุฒิ  คงแก้ว  สุโขทัย | ธีรภัทธ์  ขนาบแก้ว  นครศรีธรรมราช |
| ต่อสู้ −67 กก. | ศุภ  งามพึงพิศ  กรุงเทพมหานคร | ณัฐวุฒิ  คงแก้ว  สุโขทัย | อติราช  ราชวงศ์  อุบลราชธานี |
| ต่อสู้ −75 กก. | ทรงวุฒิ  หมุนแทน  กระบี่ | เฉลิมพล  ผิวละเอียด  นครศรีธรรมราช | คฑาชัย  ด้วงชื่น  นครสวรรค์ |
| ต่อสู้ −75 กก. | ทรงวุฒิ  หมุนแทน  กระบี่ | เฉลิมพล  ผิวละเอียด  นครศรีธรรมราช | ปิยวัฒน์  ไชยะบุตร  ยโสธร |
| ต่อสู้ −84 กก. | ธีรวัฒน์  ลีลาบุตร  ร้อยเอ็ด | กาสัย  แก้วสม  นครสวรรค์ | ธนภัทร  เกียรติไพบูลย์  ปัตตานี |
| ต่อสู้ −84 กก. | ธีรวัฒน์  ลีลาบุตร  ร้อยเอ็ด | กาสัย  แก้วสม  นครสวรรค์ | นรภัทร  มั่งนิมิตร  ระยอง |
ผลการแข่งขัน > หญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ท่ารำ บุคคลหญิง | มนสิชา  ธารารัตนากุล  ภูเก็ต | ปนัญญา  เอี่ยมอุไร  กรุงเทพมหานคร | มิลน์ดา  ลูกเหล็ม  นครศรีธรรมราช |
| ท่ารำ บุคคลหญิง | มนสิชา  ธารารัตนากุล  ภูเก็ต | ปนัญญา  เอี่ยมอุไร  กรุงเทพมหานคร | ธัญกมล  หลักบ้าน  เชียงราย |
| ท่ารำ ทีมหญิง |  ภูเก็ต กชกร  วิจิตรนาวี ชาลินี  เครือยศ มนสิชา  ธารารัตนากุล |  อุดรธานี อาร์ม  สุขเขียว ทิพวัลย์  คำศรี กนกวรรณ  ขวัญวงศ์ |  นครศรีธรรมราช ญาณวิภา  ชุมสมบูรณ์ มิลน์ดา  ลูกเหล็ม ณัฏฐณิชา  ทองดียิ่ง |
| ท่ารำ ทีมหญิง |  ภูเก็ต กชกร  วิจิตรนาวี ชาลินี  เครือยศ มนสิชา  ธารารัตนากุล |  อุดรธานี อาร์ม  สุขเขียว ทิพวัลย์  คำศรี กนกวรรณ  ขวัญวงศ์ |  เชียงราย ปุญญภา  จิตอาษากิจ ธัญกมล  หลักบ้าน เมธาพร  ทิพย์น้อย |
| ต่อสู้ ทีมหญิง |  กรุงเทพมหานคร ณีรนุช  แตงเลี้ยง ปนัญญา  เอี่ยมอุไร ปวีณา  รักษาชาติ สินิทธา  ทองวันดี |  นครศรีธรรมราช ชวัลรัตน์  นาคบุตร กรรณิกา  อักษรนำ ธัญชนก  คงเล็ก เพ็ญพิสุทธิ์  น้ำขาว |  กระบี่ ผกากรอง  เหมทานนท์ บุษกรานต์  จุลโลบล ชัญญานุช  ชีพเป็นสุข ญาณิศา  บุตรกลัด |
| ต่อสู้ ทีมหญิง |  กรุงเทพมหานคร ณีรนุช  แตงเลี้ยง ปนัญญา  เอี่ยมอุไร ปวีณา  รักษาชาติ สินิทธา  ทองวันดี |  นครศรีธรรมราช ชวัลรัตน์  นาคบุตร กรรณิกา  อักษรนำ ธัญชนก  คงเล็ก เพ็ญพิสุทธิ์  น้ำขาว |  ระยอง สุชาวลี  กุลละวณิชย์ พัชรภรณ์  เมธาจิราเวช ธีริศรา  ศิริคำ วรินทร  โชติช่วง |
| ต่อสู้ −68 กก. | กนกวรรณ  ขวัญวงศ์  อุดรธานี | อรสา  บัวหล่าย  สุโขทัย | ชวัลรัตน์  นาคบุตร  นครศรีธรรมราช |
| ต่อสู้ −68 กก. | กนกวรรณ  ขวัญวงศ์  อุดรธานี | อรสา  บัวหล่าย  สุโขทัย | สินิทธา  ทองวันดี  กรุงเทพมหานคร |
| ต่อสู้ −50 กก. | ชัญญานุช  ชีพเป็นสุข  กระบี่ | พัชรภรณ์  เมธาจิราเวช  ระยอง | อรชนก  ทิน้อย  สุโขทัย |
| ต่อสู้ −50 กก. | ชัญญานุช  ชีพเป็นสุข  กระบี่ | พัชรภรณ์  เมธาจิราเวช  ระยอง | ปวีณา  รักษาชาติ  กรุงเทพมหานคร |
| ต่อสู้ +68 กก. | เกวลิน  ทองกลิ่น  สุโขทัย | วริศรา  หนูบุตร  นครศรีธรรมราช | เจนจิรา  ชูอินทร์  กระบี่ |
| ต่อสู้ +68 กก. | เกวลิน  ทองกลิ่น  สุโขทัย | วริศรา  หนูบุตร  นครศรีธรรมราช | เสาวรส  แซมสีม่วง  นครสวรรค์ |
| ต่อสู้ −55 กก. | ทิพวัลย์  คำศรี  อุดรธานี | สุชาวลี  กุลละวณิชย์  ระยอง | มณีวรรณ  บุตรสุวรรณ  สุโขทัย |
| ต่อสู้ −55 กก. | ทิพวัลย์  คำศรี  อุดรธานี | สุชาวลี  กุลละวณิชย์  ระยอง | มนสิชา  ธารารัตนากุล  ภูเก็ต |
| ต่อสู้ −61 กก. | ณีรนุช  แตงเลี้ยง  กรุงเทพมหานคร | อภสร  อ่อนน่วม  นครสวรรค์ | อาร์ม  สุขเขียว  อุดรธานี |
| ต่อสู้ −61 กก. | ณีรนุช  แตงเลี้ยง  กรุงเทพมหานคร | อภสร  อ่อนน่วม  นครสวรรค์ | เพ็ญพิสุทธิ์  น้ำขาว  นครศรีธรรมราช |
สรุปเหรียญรางวัล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อันดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| 1 |  กรุงเทพมหานคร | 4 | 1 | 5 | 10 |
| 2 |  กระบี่ | 3 |  | 2 | 5 |
| 3 |  ภูเก็ต | 3 |  | 2 | 5 |
| 4 |  ระยอง | 2 | 3 | 3 | 8 |
| 5 |  อุดรธานี | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 6 |  นครศรีธรรมราช | 1 | 3 | 9 | 13 |
| 7 |  สุโขทัย | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 8 |  กาญจนบุรี | 1 | 1 |  | 2 |
| 9 |  ร้อยเอ็ด | 1 | 1 |  | 2 |
| 10 |  นครสวรรค์ |  | 2 | 4 | 6 |
| 11 |  ปัตตานี |  | 1 | 1 | 2 |
| 12 |  ขอนแก่น |  | 1 |  | 1 |
| 13 |  สระบุรี |  | 1 |  | 1 |
| 14 |  สุพรรณบุรี |  | 1 |  | 1 |
| 15 |  เชียงราย |  |  | 3 | 3 |
| 16 |  ยโสธร |  |  | 2 | 2 |
| 17 |  อุบลราชธานี |  |  | 1 | 1 |
| 18 |  ชลบุรี |  |  |  |  |
| 19 |  ชุมพร |  |  |  |  |
| 20 |  ตาก |  |  |  |  |
| 21 |  นครพนม |  |  |  |  |
| 22 |  นนทบุรี |  |  |  |  |
| 23 |  ปทุมธานี |  |  |  |  |
| 24 |  พระนครศรีอยุธยา |  |  |  |  |
| 25 |  พิจิตร |  |  |  |  |
| 26 |  พิษณุโลก |  |  |  |  |
| 27 |  ลพบุรี |  |  |  |  |
| 28 |  ลำปาง |  |  |  |  |
| 29 |  ลำพูน |  |  |  |  |
| 30 |  ศรีสะเกษ |  |  |  |  |
| 31 |  สุราษฎร์ธานี |  |  |  |  |
| 32 |  สุรินทร์ |  |  |  |  |
| รวม (32 จังหวัด) | รวม (32 จังหวัด) | 18 | 18 | 36 | 72 |
จังหวัดที่เข้าร่วม

มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งทั้งหมด 214 ราย จาก 31 จังหวัดและ 1 เขตการปกครองพิเศษในกีฬาคาราเต้โดในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46:
| --- | --- |
  กรุงเทพมหานคร   กระบี่   ภูเก็ต   ระยอง   อุดรธานี   นครศรีธรรมราช   สุโขทัย   กาญจนบุรี   ร้อยเอ็ด   นครสวรรค์   ปัตตานี   ขอนแก่น   สระบุรี   สุพรรณบุรี   เชียงราย   ยโสธร   อุบลราชธานี   ชลบุรี   ชุมพร   ตาก:   นครพนม   นนทบุรี   ปทุมธานี   พระนครศรีอยุธยา   พิจิตร   พิษณุโลก   ลพบุรี   ลำปาง   ลำพูน   ศรีสะเกษ   สุราษฎร์ธานี   สุรินทร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันแบ่งตามกีฬา เก็บถาวร 2018-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กชนิดกีฬาที่แข่งขันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46 (เชียงราย) |
| --- | --- | --- |
|  กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือใบ  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล  |  กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟท์เทนนิส  ซอฟท์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  โบว์ลิ่ง  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือใบ  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล  |  |
กีฬาแบดมินตันในซีเกมส์ 2013

แบดมินตันในซีเกมส์ 2013 เป็นการแข่งขันแบดมินตัน ในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 สนามแข่งอยู่ที่กรุงเนปยีดอ ประเทศพม่า ระหว่างวันที่ 10-14 ธันวาคม 2556
สรุปผลการแข่งขัน > ตารางสรุปเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อินโดนีเซีย | 3 | 3 | 1 | 7 |
| 2 |  ไทย | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 3 |  มาเลเซีย | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 4 |  เวียดนาม | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 5 |  สิงคโปร์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| สรุปเหรียญ | สรุปเหรียญ | 5 | 5 | 10 | 20 |
สรุปผลการแข่งขัน > ผลการแข่งขัน

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ชายเดี่ยว |  ทนงศักดิ์ แสนสมบูรณ์สุข |  Dionysius Hayom Rumbaka |  Nguyen Tien Minh |
| ชายเดี่ยว |  ทนงศักดิ์ แสนสมบูรณ์สุข |  Dionysius Hayom Rumbaka |  Wisnu Yuli Prasetyo |
| หญิงเดี่ยว |  Bellaetrix Manuputty |  บุศนันทน์ อึ๊งบำรุงพันธุ์ |  ณิชชาอร จินดาพล |
| หญิงเดี่ยว |  Bellaetrix Manuputty |  บุศนันทน์ อึ๊งบำรุงพันธุ์ |  Vu Thi Trang |
| ชายคู่ |  Angga Pratama    Rian Agung Saputro |  Berry Angriawan    Ricky Karanda Suwardi |  Lim Khim Wah    Ow Yao Han |
| ชายคู่ |  Angga Pratama    Rian Agung Saputro |  Berry Angriawan    Ricky Karanda Suwardi |  Goh V Shem    Teo Kok Siang |
| หญิงคู่ |  Woon Khe Wei  Vivian Hoo Kah Mun |  Nitya Krishinda Maheswari  Greysia Polii |  ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย    พุธิตา ศุภจิรกุล |
| หญิงคู่ |  Woon Khe Wei  Vivian Hoo Kah Mun |  Nitya Krishinda Maheswari  Greysia Polii |  Shinta Mulia Sari    Yao Lei |
| คู่ผสม |  Muhammad Rijal    Debby Susanto |  มณีพงศ์ จงจิตร    ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย |  นิพิฐพนธ์ พวงพั่วเพชร    พุธิตา ศุภจิรกุล |
| คู่ผสม |  Muhammad Rijal    Debby Susanto |  มณีพงศ์ จงจิตร    ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย |  Tan Aik Quan    Lai Pei Jing |
เล่าปี่

เล่าปี่ (ค.ศ. 161 – 10 มิถุนายน ค.ศ. 223) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลิว เป้ย์ (การออกเสียงไฟล์:Liu Bei.ogg; จีนตัวย่อ: 刘备; จีนตัวเต็ม: 劉備; พินอิน: Liú Bèi; เวด-ไจลส์: Liu2 Pei4) ชื่อรอง เหี้ยนเต๊ก หรือในภาษาจีนกลางว่า เสฺวียนเต๋อ (玄德) เป็นขุนศึกในสมัยปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ผู้ก่อตั้งและผู้ปกครองคนแรกของจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก แม้จะเริ่มต้นด้วยความล้มเหลวเมื่อเทียบกับคู่แข่ง ทั้งยังปราศจากขุมกำลังและสถานะทางสังคมดังที่คู่แข่งมี แต่นานวันเข้าเล่าปี่ก็ได้การสนับสนุนจากกลุ่มผู้ภักดีต่อราชวงศ์ฮั่นซึ่งต่อต้านโจโฉ ขุนศึกผู้สามารถควบคุมการปกครองส่วนกลางรวมถึงพระเจ้าเหี้ยนเต้จักรพรรดิหุ่นเชิดไว้ได้ ครั้นแล้วเล่าปี่ก็ขับเคลื่อนขบวนการประชาชนเพื่อรื้อฟื้นราชวงศ์ฮั่น จนก่อตั้งดินแดนของตนซึ่งกินอาณาเขตที่ปัจจุบันคือมณฑลเสฉวน เมืองฉงชิ่ง มณฑลกุ้ยโจว มณฑลหูหนาน และบางส่วนของมณฑลกานซู่กับมณฑลหูเป่ย์
ในทางวัฒนธรรมแล้ว สืบเนื่องจากความโด่งดังของนวนิยายสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่อง สามก๊ก เล่าปี่จึงได้รับการมองว่าเป็นผู้ปกครองที่โอบอ้อมอารี รักใคร่ปวงประชา และเลือกสรรคนดีเข้าปกครองบ้านเมือง เรื่องแต่งเหล่านี้เป็นไปเพื่อยกตัวอย่างเชิงสดุดีผู้ปกครองที่ยึดมั่นคุณธรรมแบบขงจื๊อ เช่นความซื่อสัตย์จงรักภักดีและความเมตตากรุณา แต่ในทางประวัติศาสตร์แล้ว เล่าปี่ยึดถือเล่าจื๊อมากกว่า เฉกเช่นเดียวกับผู้ปกครองหลาย ๆ คนแห่งราชวงศ์ฮั่น ทั้งเขายังเป็นนักการเมืองที่ชาญฉลาด เป็นผู้นำที่ความสามารถฉายออกมาในแบบนักนิตินิยม ความนับถือขงจื๊อของเล่าปี่นั้นได้รับการแต่งเติมมากกว่าของผู้ก่อตั้งรัฐคู่แข่งอย่างโจผีกับซุนกวน ผู้ซึ่งบริหารบ้านเมืองอย่างนิตินิยมเต็มรูปแบบ ปรัชญาการเมืองของเล่าปี่สามารถอธิบายได้ด้วยสำนวนจีนที่ว่า "ขงจื๊อเพียงเปลือกนอก แต่นิตินิยมเป็นเนื้อแท้" (儒表法里; 儒表法裡; rú biǎo fǎ lǐ; ju2 piao3 fa3 li3) เป็นรูปแบบการปกครองที่กลายเป็นบรรทัดฐานหลังจากการสถาปนาราชวงศ์ฮั่น
แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์

แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับชีวประวัติของเล่าปี่คือสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ) เขียนโดยตันซิ่ว (เฉิน โชฺ่ว) ในศตวรรษที่ 3 ต่อมาในศตวรรษที่ 5 เผย์ ซงจือเขียนอรรถาธิบายของสามก๊กจี่โดยนำข้อมูลจากแหล่งข้อมูลอื่นมารวมเข้ากับผลงานต้นฉบับของตันซิ่วรวมถึงเพิ่มความคิดเห็นส่วนตัวของตนเองไปด้วย ในปี ค.ศ.2006 วิลเลียม กอร์ดอน โครเวล (William Gordon Crowell) แปลชีวประวัติของเล่าปี่อย่างสมบูรณ์เป็นภาษาอังกฤษจากสามก๊กจี่ของตันซิ่วเล่มที่ 32 และเผยแพร่ฟรีทาง Academia.edu.
ลักษณะภายนอก

บันทึกทางประวัติศาสตร์สามก๊กจี่ ได้บรรยายว่าเล่าปี่เป็นบุรุษผู้สูงเจ็ดฉื่อห้าชุ่น (ประมาณ 174 เซนติเมตร) มีแขนซึ่ง "ยืดยาวไปถึงเข่า" และมีใบหูขนาดใหญ่ถึงขนาดที่ "ตนเองสามารถชำเลืองตาไปมองเห็นได้" เล่าปี่เคยถูกเรียกว่า "ไอ้หูใหญ่" (大耳 ต้าเอ่อร์) จากทั้งลิโป้ และโจโฉ
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์สมัยศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก ได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับลักษณะภายนอกของเล่าปี่ที่คล้ายคลึงกับในสามก๊กจี่แต่มีรายละเอียดอื่น ๆ เพิ่มเติม โดยระบุว่าเล่าปี่สูงเจ็ดฉื่อห้าชุ่น มีหูขนาดใหญ่ยานถึงไหล่ซึ่งตัวเล่าปี่สามารถชำเลืองตาไปมองเห็นหูตัวเองได้ มีแขนยาวถึงเข่า มีใบหน้าขาวเหมือนหยก และมีริมฝีปากแดงเหมือนทาชาด สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ซึ่งแปลเป็นภาษาไทยจากนวนิยายภาษาจีนในสมัยรัชกาลที่ 1 ก็ได้บรรยายลักษณะของเล่าปี่ด้วยเนื้อความคล้ายคลึงกันว่า "กอปรด้วยลักษณะรูปใหญ่สมบูรณ์ สูงประมาณห้าศอกเศษ หูยานถึงบ่า มือยาวถึงเข่า หน้าขาวดังสีหยก ฝีปากแดงดังชาดแต้ม จักษุชำเลืองไปเห็นหู"
ภูมิหลังครอบครัว

ข้อมูลเพิ่มเติม: พงศาวลีจ๊กก๊ก § บรรพบุรุษของเล่าปี่
บันทึกทางประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 3 สามก๊กจี่ ระบุว่าเล่าปี่เกิดที่อำเภอตุ้นก้วน (涿縣 จัวเซี่ยน) เมืองจัวจฺวิ้น (涿郡) (ปัจจุบันคือเมืองจัวโจฺว เมืองเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย์) เล่าปี่สืบเชื้อสายจากหลิว เจิน (劉貞) ผู้เป็นโอรสของหลิว เชิ่ง (劉勝) ที่เป็นโอรสลำดับที่ 9 ของจักรพรรดิฮั่นเกงเต้ (ฮั่นจิ่งตี้) และเป็นอ๋องแห่งราชรัฐจงซานองค์แรกในยุคราชวงศ์ฮั่น แต่อรรถาธิบายสามก๊กจี่ของเผย์ ซงจือในศตวรรษที่ 5 อ้างอิงข้อมูลจาก เตี่ยนเลฺว่ (典略) ได้ระบุว่าเล่าปี่สืบเชื้อสายจากหลินอี้โหว (臨邑侯) บรรดาศักดิ์ "หลินอี้โหว" นี้ถือครองโดยหลิว ฟู่ (劉復; เหลนชายของจักรพรรดิฮั่นกองบู๊) และภายหลังได้สืบทอดมายังหลิว เถาถู (劉騊駼) บุตรชาย ซึ่งสืบสายเลือดมาจากหลิว ฟา (劉發) ผู้เป็นติ้งหวางแห่งเตียงสา (長沙定王 ฉางซาติ้งหวาง) โอรสอีกองค์หนึ่งของจักรพรรดิฮั่นเกงเต้ อาจจะเป็นไปได้ว่าเล่าปี่อาจสืบเชื้อสายมาจากสายนี้มากกว่าสายของหลิว เชิ่ง
หลิว สฺยง (劉雄) ปู่ของเล่าปี่ และเล่าเหง (劉弘 หลิว หง) บิดาของเล่าปี่ต่างก็รับราชการที่ว่าการเมืองและที่ว่าการมณฑล หลิว สฺยงปฏิบัติหน้าที่ได้ดีและได้รับการเสนอชื่อให้เป็นเซี่ยวเหลียนในกระบวนการคัดเลือกผู้สมัครเป็นขุนนางพลเรือน จากนั้นจึงได้ขึ้นมีตำแหน่งเป็นนายอำเภอของอำเภอฟ่าน (范) ในเมืองตองกุ๋น (東郡 ตงจฺวิ้น)
ประวัติช่วงต้น

เล่าปี่เกิดในครอบครัวที่ยากจน สูญเสียบิดาไปตั้งแต่ยังเด็ก เล่าปี่และมารดาจึงต้องขายรองเท้าและเสื้อฟางขายเลี้ยงชีพ ถึงกระนั้นเล่าปี่ก็เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานตั้งแต่วัยเด็ก ครั้งหนึ่งเล่าปี่ได้พูดคุยกับเพื่อนขณะอยู่ใต้ต้นไม้ที่มีลักษณะคล้ายราชรถว่ามีความต้องการจะเป็นจักรพรรดิ ในปี ค.ศ. 175 มารดาของเล่าปี่ได้ส่งเล่าปี่ไปเรียนหนังสือกับโลติดผู้มีชื่อเสียงในอำเภอตุ้นก้วน เพื่อนร่วมเรียนของเล่าปี่คนหนึ่งคือกองซุนจ้าน ซึ่งเล่าปี่ให้ความนับถือและปฏิบัติเหมือนเป็นพี่ชาย เพื่อนร่วมเรียนอีกคนเป็นญาติชื่อหลิว เต๋อหรัน (劉德然) กล่าวกันว่าเล่าปี่ในวัยรุ่นไม่เอาใจใส่ในการเรียนหนังสือ แต่มีความสนใจในการล่าสัตว์ ดนตรี และการแต่งตัว เล่าปี่ยังเป็นที่ชื่นชอบของคนในตระกูลจากการเป็นคนพูดน้อย มีความสุขุมเยือกเย็น และรักเพื่อนฝูง
กบฏโพกผ้าเหลือง

ในปี ค.ศ. 184 เกิดกบฏโพกผ้าเหลืองก่อการขึ้น เล่าปี่มีความตื่นตัวทางการเมืองมากขึ้นและเรียกระดมพลทหารอาสาเพื่อช่วยเหลือกองทัพราชสำนักในการปราบปรามกบฏ เล่าปี่ได้รับเงินสนับสนุนจากพ่อค้าม้าที่มั่งคั่งสองคนคือเตียวสิเผง (張世平 จาง ชื่อผิง) และเล่าสง (蘇雙 ซู ซฺวัง) และรวบรวมกลุ่มผู้ติดตามผู้ภักดี ได้แก่ กวนอู, เตียวหุย และกันหยง
เล่าปี่นำกองกำลังทหารอาสาเข้าร่วมกับกองทัพหลวงท้องถิ่นนำโดยนายพันเจาเจ้ง และเข้าร่วมในศึกรบกับกบฏ ด้วยความชอบในการร่วมศึก ราชสำนักฮั่นจึงแต่งตั้งให้เล่าปี่เป็นนายอำเภอ (令 ลิ่ง) ของอำเภออันห้อกวน (安喜縣 อันสี่เซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองอันกั๋ว มณฑลหูเป่ย์) อำเภอหนึ่งในเมืองจงชาน (中山郡 จงชานจฺวิ้น) ภายหลัง ราชสำนักฮั่นได้ออกคำสั่งให้ปลดข้าราชการที่ได้รับตำแหน่งจากความชอบในการศึก เล่าปี่จึงจำต้องลาออกจากตำแหน่งหลังจากได้ทำร้ายผู้ตรวจการที่พยายามไล่เล่าปี่ออกจากตำแหน่ง ต่อมาเล่าปี่พร้อมผู้ติดตามเดินทางลงใต้เพื่อเข้าร่วมกองกำลังทหารอาสาอีกกลุ่มในการรบกับกบฏโพกผ้าเหลืองที่หลงเหลืออยู่ในมณฑลชีจิ๋ว (ปัจจุบันอยู่ทางตอนเหนือของมณฑลเจียงซู) จากความชอบในการร่วมศึก ราชสำนักฮั่นจึงแต่งตั้งให้เล่าปี่เป็นนายอำเภอ (令 ลิ่ง) และผู้บังคับการทหาร (都尉 ตูเว่ย์) แห่งอำเภอเกาถัง (高唐縣 เกาถังเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกของอำเภอเกาถัง มณฑลชานตง)
ยุคขุนศึกแตกเป็นรัฐ > รับราชการกับกองซุนจ้าน (ค.ศ. 189-194)

เล่าปี่ไม่เคยเข้าร่วมในการทัพปราบตั๋งโต๊ะ แม้จะกล่าวกันว่าเล่าปี่จัดตั้งกองกำลังเพื่อจะยกไปร่วม เล่าปี่ยกกองกำลังขึ้นเหนือไปเข้าร่วมกับขุนศึกกองซุนจ้านที่เป็นเพื่อนเก่า ในปี ค.ศ. 191 กองซุนจ้านและเล่าปี่มีชัยในการรบกับขุนศึกอ้วนเสี้ยว (อดีตผู้นำพันธมิตรในการรบกับตั๋งโต๊ะ) ในการต่อสู้ช่วงชิงการควบคุมมณฑลกิจิ๋ว (ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของมณฑลเหอเป่ย์) และมณฑลเฉงจิ๋ว (ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของมณฑลชานตงและเหอเป่ย์) กองซุนจ้านได้เสนอชื่อเล่าปี่ให้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ (相 เซียง) ของเพงงวนก๋วน (平原國 ผิงยฺเหวียนกั๋ว; ปัจจุบันอยู่บริเวณอำเภอผิงยฺเหวียน มณฑลชานตง) และส่งเล่าปี่ไปเข้าร่วมกับผู้ใต้บังคับบัญชาชื่อเต๊งไก๋ในการรบกับอ้วนถำบุตรชายคนโตของอ้วนเสี้ยวที่มณฑลเฉงจิ๋ว
ยุคขุนศึกแตกเป็นรัฐ > สืบทอดตำแหน่งจากโตเกี๋ยม (ค.ศ. 194)

ในปี ค.ศ. 194 โจโฉพันธมิตรของอ้วนเสี้ยว ยกทัพไปรบกับโตเกี๋ยมผู้ปกครองมณฑลชีจิ๋ว ในเวลานั้นมีกลุ่มพันธมิตรอยู่สองฝ่ายที่ขัดแย้งกัน ฝ่ายหนึ่งคืออ้วนสุด โตเกี๋ยม และกองซุนจ้าน อีกฝ่ายหนึ่งคืออ้วนเสี้ยว โจโฉ และเล่าเปียว เมื่อเผชิญหน้ากับความกดดันจากโจโฉ โตเกี๋ยมจึงได้ส่งหนังสือไปขอความช่วยเหลือจากเต๊งไก๋ เต๊งไก๋และเล่าปี่จึงนำทหารมาสนับสนุนโตเกี๋ยม
แม้ว่าโจโฉจะได้เปรียบในช่วงแรกของการบุก แต่เตียวเมาผู้ใต้บังคับบัญชาของโจโฉได้ก่อกบฏและเปิดทางให้ลิโป้เข้ายึดฐานอำนาจของโจโฉที่มณฑลกุนจิ๋ว (ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของมณฑลชานตงและมณฑลเหอหนาน) ทำให้โจโฉต้องถอนทัพกลับจากชีจิ๋ว โตเกี๋ยมได้ขอให้เล่าปี่นำทหารมาตั้งมั่นใกล้เมืองเสียวพ่าย (小沛 เสี่ยวเพ่ย์; ปัจจุบันคืออำเภอเพ่ย์ มณฑลเจียงซู) และมอบทหารเพิ่มเติมอีก 4,000 คน จากเดิมที่เล่าปี่มีทหารใต้บังคับบัญชา 1,000 คนกับทหารม้าชาวออหวน (อูหฺวัน) อีกจำนวนหนึ่ง ดังนั้นเล่าปี่จึงออกจากการบังคับบัญชาของเต๊งไก๋เพื่อโตเกี๋ยม โตเกี๋ยมได้กลายเป็นผู้ให้คำปรึกษาแก่เล่าปี่ เล่าปี่ได้ประโยชน์อย่างมากภายใต้การปกครองของโตเกี๋ยมที่ปกครองด้วยรูปแบบประชานิยมแบบลัทธิขงจื๊อ ซึ่งจะมีอิทธิพลต่อการปกครองของเล่าปี่ในภายหลัง ขณะเดียวกันเล่าปี่ก็ได้เกณฑ์กำลังทหารในพื้นที่โดยรอบ และสร้างสัมพันธ์กับตระกูลที่มีอิทธิพลและราษฏรในมณฑล ภายในเวลาสั้น ๆ เล่าปี่ก็ได้รับการสนับสนุนจากสองตระกูลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในชีจิ๋ว คือตระกูลบิ (หมี) นำโดยบิต๊กและบิฮอง และตระกูลตัน (เฉิน) นำโดยตันกุ๋ยและตันเต๋ง เล่าปี่ยังได้แต่งงานกับบิฮูหยินน้องสาวของบิต๊กเพื่อดึงการสนับสนุนจากตระกูลบิ
เมื่อโตเกี๋ยมเสียชีวิตในปี ค.ศ. 194 ตระกูลบิเข้าหนุนหลังเล่าปี่แทนที่จะเป็นบุตรชายคนใดคนหนึ่งของโตเกี๋ยม ยกให้เล่าปี่ขึ้นเป็นผู้ปกครองคนใหม่ของชีจิ๋ว  เล่าปี่ลังเลและกังวลที่จะรับตำแหน่งเมื่อตันกุ๋นบอกเล่าปี่ว่าอ้วนสุดก็จะคิดการช่วงชิงการควบคุมเหนือมณฑลชีจิ๋ว เล่าปี่จึงปรึกษากับขงหยงและตันเต๋ง ซึ่งได้แนะนำให้เล่าปี่ขอเป็นพันธมิตรกับอ้วนเสี้ยว ในที่สุดเล่าปี่จึงได้ขึ้นครองชีจิ๋วหลังจากที่อ้วนเสี้ยวให้การรับรองสิทธิ์ในการปกครอง
ยุคขุนศึกแตกเป็นรัฐ > ขัดแย้งกับลิโป้ (ค.ศ. 195–198)

ในปี ค.ศ. 195 ลิโป้พ่ายแพ้ให้กับโจโฉและมาเข้าพึ่งด้วยเล่าปี่ ในปีถัดมา อ้วนสุดส่งขุนพลกิเหลงให้นำทัพเข้ารุกรานมณฑลชีจิ๋ว เล่าปี่จึงนำทัพไปตอบโต้การบุกของกิเหลงในบริเวณใกล้เคียงกับอำเภอสฺวีอี๋ในปัจจุบัน ทั้งสองฝ่ายตั้งยันกันประมาณหนึ่งเดือนโดยไม่รู้ผลแพ้ชนะ ในเวลาเดียวกัน เตียวหุยซึ่งเล่าปี่ให้รักษาเมืองแห้ฝือ (下邳郡 เซี่ยพีจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณเมืองพีโจว มณฑลเจียงซู) เมืองหลวงของมณฑลชีจิ๋ว ได้สังหารโจป้าผู้สำเร็จราชการเมืองแห้ฝือหลังจากเกิดการวิวาทกันอย่างรุนแรง การเสียชีวิตของโจป้าก่อให้เกิดความวุ่นวายในเมืองแห้ฝือ ลิโป้จึงฉวยโอกาสนี้ประสานกับผู้แปรพักตร์จากฝ่ายเล่าปี่เข้ายึดครองเมืองแห้ฝือและคุมตัวครอบครัวของเล่าปี่ไว้
เมื่อได้ข่าวการยึดครองแห้ฝือของลิโป้ เล่าปี่จึงเรียกมุ่งหน้ากลับไปเมืองแห้ฝือทันที แต่กำลังทหารส่วนใหญ่ของเล่าปี่ยังอยู่ในแห้ฝือ เล่าปี่จึงนำทหารที่เหลือหนีไปเมืองกองเหลง (廣陵郡 กฺวั่งหลิงจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณเมืองไหฺวอัน มณฑลเจียงซู) กองทัพของอ้วนสุดยกมาตีทัพเล่าปี่แตกที่เมืองกองเหลง เล่าปี่จึงถอยไปอยู่อำเภอไห่ซี (海西縣 ไห่ซีเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอกฺวั้นหนาน มณฑลเจียงซู) เล่าปี่และทหารถูกศัตรูล้อมไว้และขาดแคลนเสบียงอาหารจึงจำต้องกินเนื้อของคนที่ตายเพื่อประทังชีวิต ในที่สุดเล่าปี่จึงยอมสวามิภักดิ์ต่อลิโป้ ลิโป้ยอมรับการสวามิภักดิ์และคืนครอบครัวของเล่าปี่ให้เพื่อแสดงความจริงใจ จากนั้นลิโป้จึงให้เล่าปี่ช่วยเหลือตนในการต้านอ้วนสุด ลิโป้กลัวว่าอ้วนสุดจะหันมาเล่นงานตนหลังจากกำจัดเล่าปี่แล้ว จึงขัดขวางความพยายามจะกำจัดเล่าปี่ของอ้วนสุด ต่อมาเล่าปี่ย้ายไปอยู่ที่เมืองเสียวพ่าย (小沛 เสี่ยวเพ่ย์; ปัจจุบันคืออำเภอเพ่ย์ มณฑลเจียงซู) เล่าปี่ระดมทหารที่เมืองเสียวพ่ายได้ประมาณ 10,000 นาย เมื่อลิโป้เห็นว่ากำลังของเล่าปี่เติบใหญ่ขึ้นจึงกังวลว่าเล่าปี่จะกลับมาต่อต้านตน จึงนำทัพเข้าโจมตีเมืองเสียวพ่าย เล่าปี่หนีไปเมืองหลวงฮูโต๋ (許昌 สวี่ชาง; ปัจจุบันอยู่ในมณฑลเหอหนาน) เพื่อเข้าพึ่งโจโฉซึ่งเป็นขุนศึกที่เข้าควบคุมราชสำนักฮั่นตั้งแต่เมื่อเชิญเสด็จพระเจ้าเหี้ยนเต้มาเมืองฮูโต๋ในปี ค.ศ. 196 โจโฉให้การต้อนรับเล่าปี่ และใช้พระปรมาภิไธยของพระเจ้าเหี้ยนเต้ในการแต่งตั้งให้เล่าปี่เป็นผู้ครองมณฑลอิจิ๋ว และให้เป็นผู้บังคับการกองทหาร ต่อมาเล่าปี่กลับไปยังเมืองเสียวพ่ายเพื่อจับตามองลิโป้
ในปี ค.ศ. 198 ลิโป้กลับเป็นพันธมิตรกับอ้วนสุดในการต่อต้านอิทธิพลของโจโฉ และได้ส่งโกซุ่นกับเตียวเลี้ยวไปโจมตีเมืองเสียวพ่าย โจโฉส่งแฮหัวตุ้นไปช่วยเหลือเล่าปี่แต่กลับถูกโกซุ่นตีแตกพ่าย เล่าปี่หนีไปเมืองฮูโต๋เพื่อเข้าพึ่งโจโฉอีกครั้ง โจโฉนำทัพพร้อมด้วยเล่าปี่ไปโจมตีลิโป้ที่มณฑลชีจิ๋ว ต่อมาในปีเดียวกัน กองกำลังร่วมของโจโฉและเล่าปี่เอาชนะลิโป้ได้ในยุทธการที่แห้ฝือ ลิโป้ถูกจับตัวได้และถูกประหารชีวิต