stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สลิปน็อต
ประวัติ > อัลบั้ม Iowa (2001–2003)

ความคาดหวังสำหรับอัลบั้มที่สองของ Slipknot นั้นเข้มข้นมาก ในช่วงต้นปี 2544 วงดนตรีเริ่มบันทึกอัลบั้มที่สองที่สตูดิโอ Sound City และ Sound Image ในลอสแอนเจลิส ในช่วงเวลานี้ เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างสมาชิกในวงเนื่องจากการทัวร์และตารางการบันทึกที่กว้างขวาง การบันทึกอัลบั้มที่สองสิ้นสุดลงในเดือนกุมภาพันธ์ 2544 และวงดนตรีได้เริ่มดำเนินการ Iowa World Tour ชื่อไอโอวา อัลบั้มที่สองของ Slipknot ที่ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2544 ขึ้นสูงสุดที่อันดับสามในชาร์ตบิลบอร์ดและอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักร อัลบั้มผลิตซิงเกิลสาม; "The Heretic Anthem" (ซิงเกิลโปรโมต), "Left Behind" และ "My Plague" ซึ่งปรากฏบนเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Resident Evil ในปี 2545 Slipknot ปรากฏตัวใน Rollerball (2002) แสดง "I Am Hated" การเปิดตัวและการโปรโมตอัลบั้มอย่างเข้มข้นส่งผลให้การแสดงขายหมดในเวทีใหญ่ในหลายประเทศ
ในช่วงกลางปี ​​พ.ศ. 2545 Slipknot ได้หยุดพักงานเนื่องจากความขัดแย้งภายใน และสมาชิกในวงก็มุ่งเน้นไปที่โครงการรอง นักร้องนำ Taylor และมือกีตาร์ Root ชุบชีวิตวง Stone Sour มือกลอง Jordison สร้าง Murderdolls พร้อมนักร้องนำเมื่อ Wednesday 13, Crahan นักตีกลองก่อตั้ง To My Surprise และ DJ Wilson ไปเล่นเดี่ยวในฐานะ DJ Starscream ชั่วขณะหนึ่งอนาคตของ Slipknot ไม่แน่นอนและมีการคาดเดากันมากมายเกี่ยวกับ ไม่ว่าจะมีอัลบั้มที่สามหรือถ้าการแยกออกเป็นถาวร “ผมไม่มีปัญหากับใครใน Slipknot” จอร์ดิสันประท้วง “ฉันเคยเห็นความคิดเห็นจากคอรีย์ว่ามีเรื่องที่ต้องแก้ไข แต่ฉันไม่รู้ว่าเขากำลังพูดถึงอะไร”
ถึงกระนั้น เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 Slipknot ได้ออกดีวีดีชุดที่สอง Disasterpieces
ประวัติ > อัลบั้ม Vol. 3: (The Subliminal Verses) (2003–2007)

หลังจากความล่าช้าหลายครั้ง Slipknot ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ The Mansion ใน ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในช่วงกลางปี ​​2003 เพื่อทำงานในอัลบั้มที่สามร่วมกับโปรดิวเซอร์ Rick Rubin ในช่วงต้นปี 2547 งานในอัลบั้มได้เสร็จสิ้นลง และเริ่ม The Subliminal Verses World Tour ด้วยการปรากฏตัวของพวกเขาใน Jägermeister Music Tour ในเดือนมีนาคม 2547 ฉบับที่ 3: (The Subliminal Verses) เผยแพร่เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2547 ขึ้นถึงอันดับ 2 ในชาร์ตอัลบั้ม Billboard อัลบั้มผลิตซิงเกิลหก; "ความเป็นคู่", "Vermilion", "Vermilion, Pt. 2", "Before I forget", "The Nameless" และ The Blister Exists Slipknot บันทึกอัลบั้มสดชุดแรก 9.0: Live ขณะออกทัวร์เพื่อสนับสนุนอัลบั้มที่สามของวง เผยแพร่เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 9.0: Live ขึ้นอันดับที่ 17 ในชาร์ตอัลบั้ม Billboard การท่องเที่ยวเพื่อสนับสนุน Vol. 3: (The Subliminal Verses) ดำเนินต่อไปจนถึงปี 2547 และจนถึงสิ้นปี 2548 ก่อนที่ Slipknot จะหยุดพักเป็นครั้งที่สอง
ในปี 2548 สมาชิกหลายคนของ Slipknot มีส่วนร่วมใน Roadrunner United: The All-Star Sessions ซึ่งเป็นอัลบั้มความร่วมมือที่บันทึกโดยศิลปินที่ลงนามใน Roadrunner Records เพื่อฉลองครบรอบ 25 ปีของค่ายเพลง ในปี 2006 Slipknot ได้รับรางวัลแกรมมี่อวอร์ดเป็นครั้งแรก และคว้ารางวัล Best Metal Performance จากซิงเกิล "Before I forget" ซิงเกิลนี้ยังมีอยู่ในรายการชุด Guitar Hero III: Legends of Rock เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2549 Slipknot ได้ออกดีวีดี Voliminal: Inside the Nine ชุดที่สาม ในขณะที่ Slipknot อยู่ในช่วงพัก สมาชิกวงหลายคนก็กลับมาให้ความสนใจกับโปรเจ็กต์เสริมอีกครั้ง นักร้องนำ Taylor และมือกีตาร์ Root กลับมาที่ Stone Sour มือกลอง Jordison ได้ออกทัวร์กับหลายวงและผลิตอัลบั้มที่ 3 Fire Up the Blades ของ 3 Inch of Blood Crahan ก่อตั้ง Dirty Little Rabbits และ Wilson กลับมาเป็น DJ Starscream อีกครั้ง
ประวัติ > อัลบั้ม All Hope Is Gone และ การเสียชีวิตของ Paul Gray (2008–2010)

การเตรียมตัวสำหรับอัลบั้มที่สี่ของ Slipknot เริ่มขึ้นในช่วงปลายปี 2550 โดยเริ่มต้นที่ Sound Farm Studio ในจาเมกา รัฐไอโอวา ร่วมกับโปรดิวเซอร์ Dave Fortman ในเดือนกุมภาพันธ์ 2551 อัลบั้มเสร็จสิ้นในเดือนมิถุนายน และวงดนตรีได้ไปทัวร์ All Hope Is Gone World Tour 9 กรกฎาคม 2551 อัลบั้มที่สี่ของ Slipknot ที่ชื่อ All Hope Is Gone ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2551 โดยเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตอัลบั้มบิลบอร์ด อัลบั้มนี้ได้ผลิตซิงเกิล "All Hope Is Gone", "Psychosocial", "Dead Memories", "Sulfur" และ "Snuff" จำนวน 5 เพลง 2552 เป็นวันครบรอบ 10 ปีของอัลบั้มเปิดตัวของ Slipknot เพื่อเป็นการระลึกถึงเหตุการณ์ วงดนตรีได้ปล่อย Slipknot รุ่นพิเศษออกมาเมื่อวันที่ 9 กันยายน 2552 วงดนตรีได้ออกทัวร์เพื่อสนับสนุนอัลบั้มนี้ตลอดปี 2551 และดำเนินต่อไปจนถึงวันที่ 31 ตุลาคม 2552 ส่งผลให้ Slipknot หายไปเป็นครั้งที่สาม
ในช่วงที่หายไป สมาชิกวงหลายคนได้จดจ่ออยู่กับโปรเจ็กต์ด้านข้างตามลำดับ เทย์เลอร์ก่อตั้งวง Junk Beer Kidnap Band และกลับมาที่ Stone Sour พร้อมกับมือกีตาร์ Jim Root Shawn Crahan ยังคงทำงานกับวง Dirty Little Rabbits ต่อไปและมือกลอง Jordison กลับมาพร้อมกับวง Murderdolls และกลายเป็นมือกลองคนใหม่ของ Rob Zombie ในขณะเดียวกัน Chris Fehn มือเพอร์คัสชั่นก็กลายมาเป็นมือเบสเต็มเวลาร่วมกับวงเมทัลคอร์ Will Haven และ Sid Wilson ได้ก่อตั้งวง Sid ในชื่อเดียวกัน[ต้องการอ้างอิง]
ในปี 2553 เกรย์กำลังวางแผนที่จะทัวร์กับ supergroup และ Hail! แต่เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2553 เขาถูกพบว่าเสียชีวิตในห้องพักในโรงแรมเออร์บันเดล รัฐไอโอวา สถานการณ์รอบ ๆ การตายของเขาในเวลานั้นไม่เป็นที่รู้จักในทันที การชันสูตรพลิกศพสงสัยว่าการตายของเขาไม่ได้ตั้งใจ แต่ไม่ได้เปิดเผยสาเหตุ วันรุ่งขึ้นหลังจากที่เขาเสียชีวิต สมาชิกที่เหลืออีกแปดคนในวงได้จัดงานแถลงข่าวสดแบบไม่สวมหน้ากากร่วมกับภรรยาม่ายและพี่ชายของเกรย์ เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน สาเหตุของการเสียชีวิตได้รับการยืนยันว่าเป็นการให้ยาเกินขนาดมอร์ฟีนโดยไม่ได้ตั้งใจและเฟนทานิลแทนมอร์ฟีนสังเคราะห์
ทางวงลังเลที่จะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับอนาคตของ Slipknot สมาชิกได้แถลงการณ์ที่ขัดแย้งกันในการสัมภาษณ์ มือกลอง Jordison บอกกับ The Pulse of Radio ว่า "มีอัลบั้มใหม่ของ Slipknot อยู่ในระหว่างการผลิต" นักร้องนำเทย์เลอร์บอกกับ FMQB Productions ว่าเขา "มีความขัดแย้งอย่างมากกว่า [เขาต้องการ] จะทำอะไรกับ Slipknot หรือไม่" วงออกอัลบั้มวิดีโออัลบั้มที่สี่ (sic)nesses เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2553 และเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตวิดีโอเพลงยอดนิยมของ Billboard ดีวีดีแสดงการแสดงสดทั้งหมดของ Slipknot ที่งาน Download Festival 2009 และภาพยนตร์ 45 นาทีที่บันทึกการเดินทางของพวกเขาเพื่อสนับสนุน All Hope Is Gone และไว้อาลัยแก่ Paul Gray
ประวัติ > การกลับมาเล่นสด ชุดพิเศษ Antennas to Hell และ เทศกาลดนตรี Knotfest (2011–2012)

เกี่ยวกับความต่อเนื่องของ Slipknot Corey บอกกับ NME Gray ว่าอยากให้พวกเขาทำต่อไปและเขารู้สึกว่าควรทำแต่เขาก็ไม่แน่ใจเกี่ยวกับการกลับมาที่วงดนตรี Slipknot กลับมาทัวร์คอนเสิร์ตอีกครั้งในปี 2011 และได้แสดงไม่กี่รายการในยุโรป พวกเขาเป็นหัวหน้างาน Sonisphere Festival และ Rock in Rio ควบคู่ไปกับ Iron Maiden และ Metallica และได้แสดงที่ Graspop Metal Meeting ของเบลเยียม Donnie Steele แทนที่ Paul Gray ในคอนเสิร์ต เขาอยู่ด้านหลัง Jordison และถูกบดบังจากมุมมองของผู้ชม
Slipknot ยังบอกด้วยว่าทางวงจะเสร็จสิ้นและปล่อยสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของวง และไม่มีแผนที่จะหาคนมาแทนที่ Paul Joey กล่าวว่ากระบวนการเขียนอัลบั้มได้เริ่มขึ้นแล้วและเขาได้เขียนเพลง 17 เพลงแล้ว Slipknot แสดงทัวร์ Mayhem Festival ปี 2555
เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2555 Roadrunner Records ได้โพสต์วิดีโอทีเซอร์ชื่อ Antennas to Hell บนเว็บไซต์ หลังจากนั้นในวันนั้น คอรีย์ เทย์เลอร์ ได้โพสต์บนทวิตเตอร์ว่า Slipknot จะปล่อยอัลบั้มเพลงฮิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวันที่ 17 มิถุนายน 2555 นอกจากนี้ เขายังบอกด้วยว่าทางวงยังไม่ได้บันทึกเสียงใหม่แต่กำลังรวบรวมเดโมสำหรับอัลบั้มใหม่
เทศกาลดนตรีประจำปีครั้งแรกของ Slipknot ชื่อ Knotfest จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2555 ที่ Mid-America Motorplex ใกล้ Pacific Junction รัฐไอโอวา และเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2555 ในเมือง Somerset รัฐวิสคอนซิน Deftones, Lamb of God และ Serj Tankian ก็แสดงที่งานเทศกาลเช่นกัน การแสดงในงานเปิดตัวพิพิธภัณฑ์ Slipknot ด้วย เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2556 Slipknot ได้พาดหัวข่าวงาน Download Festival เป็นครั้งที่สอง วงดนตรีแสดงกับคนประมาณ 90,000 คนและถูกบังคับให้หยุดฉากสองครั้ง—ครั้งหนึ่งกลางเพลง—เพื่ออนุญาตให้มีการซ่อมแซมสิ่งกีดขวางด้านหน้าซึ่งเปิดออกภายใต้แรงกดดันของฝูงชน
ประวัติ > อัลบั้มที่ 7 และ การเสียชีวิตของ Joey Jordison (2021-ปัจจุบัน)

เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2564 ชอว์น คราฮาน เปิดเผยว่าขณะนี้วงดนตรีกำลังสร้าง "god music" ในบทความที่เผยแพร่โดย Loudwire เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2564 Shawn Crahan เปิดเผยว่าอัลบั้มใหม่ของ Slipknot หวังว่าจะได้รับการปล่อยตัวในปี 2564 นอกจากนี้เขายังเสริมว่าวงดนตรีจะแยกทางกับ Roadrunner Records หลังจากปล่อยอัลบั้ม
เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2564 อดีตมือกลองของวง Joey Jordison เสียชีวิตขณะนอนหลับด้วยวัย 46 ปี
ในเดือนพฤศจิกายน 2564 วงดนตรีเริ่มล้อเล่นเนื้อหาใหม่ในโดเมนใหม่ thechapeltownrag.com ตัวอย่างเพลงหลายเพลงถูกแสดงบนเว็บไซต์ซึ่งนำไปสู่การคาดเดาเกี่ยวกับซิงเกิลใหม่ที่ทางวงจะยืนยันในภายหลังในวันที่ 4 พฤศจิกายน โดยซิงเกิลชื่อ "The Chapeltown Rag" มีกำหนดออกในวันรุ่งขึ้นควบคู่ไปกับการแสดงสดที่งาน Knotfest Roadshow ใน ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2564
สมาชิก

คอรีย์ เทย์เลอร์ - ร้องนำ (พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน)
มิก ทอมสัน - กีตาร์ (พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน)
Shawn "Clown" Crahan - เพอร์คัชชัน, ร้องประสาน (พ.ศ. 2538–ปัจจุบัน)
เครก โจนส์ - แซมเพลอร์, เครื่องสังเคราะห์เสียง (พ.ศ. 2538–ปัจจุบัน); กีตาร์(พ.ศ. 2538)
จิม รูต - กีตาร์ (พ.ศ. 2542–ปัจจุบัน)
Sid Wilson - เทิร์นเทเบิล, คีย์บอร์ด (พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน)
Alessandro Venturella - กีตาร์เบส (พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน)
eloy casagrande - กลองชุด (พ.ศ. 2567–ปัจจุบัน)
Donnie Steele - กีตาร์ (พ.ศ. 2538–2539); กีตาร์เบส (พ.ศ. 2553–2557)
โจอี้ จอร์ดิสัน - กลองชุด (พ.ศ. 2538–2556; เสียชีวิต พ.ศ. 2564)
Paul Gray - กีตาร์เบส (พ.ศ. 2538–2553; เสียชีวิต พ.ศ. 2553)
Josh "Gnar" Brainard - กีตาร์ (พ.ศ. 2538–2542)
Brandon Darner - เพอร์คัชชัน (พ.ศ. 2541)
Greg "Cuddles" Welts - เพอร์คัชชัน (พ.ศ. 2540–2541)
Anders Colsefni - ร้องนำ, เพอร์คัชชัน (พ.ศ. 2538–2540)
Chris Fehn - เพอร์คัชชัน, ร้องประสาน (พ.ศ. 2541–2562)
Jay Weinberg -  กลองชุด (พ.ศ. 2557–2566)
ผลงานอัลบั้ม

สตูดิโออัลบั้ม
1999: Slipknot
2001: Iowa
2004: Vol. 3: (The Subliminal Verses)
2005: 9.0: Live
2008: ออลโฮฟอิสโกน
2014: .5:เดอะ เกรย์แชพเตอร์
2019: วีอาร์น็อตยัวร์ไคด์
2022: ดิเอน, โซฟาร์
อัลบั้มรวมเพลง
2012: Antennas To Hell
เดโม
1996: Mate. Feed. Kill. Repeat.
1998: Slipknot Demo
ผลงานซิงเกิล

Slipknot : Wait And Bleed / Spit It Out / Surfacing / Sic / Eyeless
Iowa : The Heretic Anthem / Left Behind / My Plague
Vol.3: (The Subliminal Verses) : Pulse of the Maggot / Duality / Vermillion / Vermillion Pt.2 / Before I Forget / The Blister Exist
9.0: Live : The Nameless
All Hope Is Gone : All Hope Is Gone / Psychosocial / Dead Memories / Sulfur / Snuff
.5: The Gray Chapter : The Negative One / The Devil In I / Custer / XIX / Sarcastrophe / AOV / Killpop / Skeptic
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สลิปน็อต ผลงานเพลงที่ดิสคอกส์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ศิลปิน:  รางวัลแกรมมี  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
Slipknot ในงาน Summer Sonic ปี 2544
Slipknot ขณะทำการแสดง ปี 2548
Corey Taylor แสดงร่วมกับ Slipknot ใน ค.ศ. 2011
Slipknot ที่งาน Soundwave Festival 2012
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่

| --- | --- |
Department of Primary Industries and Mines
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมกรม
ก่อตั้ง: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545; 22 ปีก่อน (2545-10-03)
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 75/10 ถนนพระรามที่ 6 แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400
บุคลากร: 602 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 398,649,900 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารกรม: อดิทัต วะสีนนท์, อธิบดี อานันท์ ฟักสังข์, รองอธิบดี อารยา ไสลเพชร, รองอธิบดี
ต้นสังกัดกรม: กระทรวงอุตสาหกรรม
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ (กพร.) (Department of Primary Industries and Mines - DPIM) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม มีภารกิจหลักในการสนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรมเหมืองแร่โลหกรรม อุตสาหกรรมพื้นฐาน และอุตสาหกรรมต่อเนื่อง
ประวัติ

กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ แต่เดิมเป็นหน่วยงานในสังกัดกระทรวงเกษตราธิการ ก่อตั้งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 ในชื่อว่า "กรมราชโลหกิจและภูมิวิทยา" เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2434 ทำหน้าที่ดูแลการทำเหมืองแร่ การออกใบอนุญาตเกี่ยวกับการตรวจหาแร่และทำเหมืองตลอดทั่วราชอาณาจักร
ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อกรมอีกหลายครั้ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2485 จึงได้มีการจัดตั้งกระทรวงอุตสาหกรรม และโอนกิจการของกรมราชโลหกิจและภูมิวิทยา เข้ามาสังกัดในชื่อว่า "กรมโลหกิจ" ในปี พ.ศ. 2506 ได้โอนมาสังกัดกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ ในชื่อ"กรมทรัพยากรธรณี" และโอนมาสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรมอีกครั้งในปี พ.ศ. 2516 จนถึงการปฏิรูประบบราชการ พ.ศ. 2545 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ได้แยกตัวออกมาตั้งเป็นกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม ซึ่งคนทั่วไปจะเรียกชื่อกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่สั้นๆ ว่า "กรมเหมืองแร่"
หน่วยงานในสังกัด > ส่วนกลาง

สำนักงานเลขานุการกรม
กองกฎหมาย
กองนวัตกรรมวตถุดิบและอุตสาหกรรมต่อเนื่อง
กองบริหารงานอนุญาต
กองบริหารจัดการวัตถุดิบอุตสาหกรรม
กองบริหารสิ่งแวดล้อม
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน
กองวิศวกรรมบริการ
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
หน่วยงานในสังกัด > ส่วนกลางที่ตั้งอยู่ในภูมิภาค

สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 1 สงขลา
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 2 อุดรธานี
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 3 เชียงใหม่
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 4 ภูเก็ต
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 5 พิษณุโลก
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 6 นครราชสีมา
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 7 ราชบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงอุตสาหกรรมของไทย |
| --- | --- |
กรม: สำนักงานรัฐมนตรี • สำนักงานปลัดกระทรวง • กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม • กรมโรงงานอุตสาหกรรม • สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม • สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม • กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ • สำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย
รัฐวิสาหกิจ: การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย • ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่
ฟุตบอลหญิง

ยูฟ่าวีเมนส์คัพ รอบชิงชนะเลิศ 2005 ของทีมทูร์บีเนโพทซดัม
ฟุตบอลหญิง (อังกฤษ: Women's association football) เป็นกีฬาประเภททีมที่มีโดดเด่นมากที่สุดซึ่งแข่งขันโดยผู้หญิงจากทั่วโลก ซึ่งมีการแข่งขันในระดับอาชีพในหลายประเทศทั่วโลก และ 176 ทีมชาติที่เข้าร่วมในระดับนานาชาติ
ประวัติศาสตร์ของฟุตบอลหญิงสามารถพบในการแข่งขันที่สำคัญซึ่งได้เปิดตัวทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ ฟุตบอลหญิงได้มีการแข่งขันนับครั้งไม่ถ้วนในประวัติศาสตร์ แม้ยุคทองจะเกิดขึ้นครั้งแรกที่สหราชอาณาจักรในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1920 ที่ซึ่งประสบความสำเร็จที่ยอดผู้ชมกว่า 50,000 คน ครั้งหนึ่ง สมาคมฟุตบอลอังกฤษเคยประกาศห้ามใน ค.ศ. 1921 ถึงการไม่อนุญาตให้มีกีฬาฟุตบอลหญิงจากบริเวณที่ใช้โดยสโมสรสมาชิก โดยการห้ามนี้มีผลจนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1971
ประวัติ > ฟุตบอลหญิงยุคต้น

กลุ่มผู้หญิงได้เล่น "ฟุตบอล" มาเป็นเวลานานเท่าที่เคยมีการแข่งขัน หลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ามีการแข่งในสมัยโบราณ นั่นคือชู่จู๋ที่เล่นกันในหมู่ผู้หญิงของช่วงรัชสมัยราชวงศ์ฮั่น (สากลศักราช 25–220) โดยมีภาพปูนเปียกของผู้หญิงสองคนในรัชสมัยราชวงศ์ฮั่น (สากลศักราช 25–220) ซึ่งกำลังเล่นชู่จู๋อยู่ อย่างไรก็ตามนอกจากนี้ ยังมีความเชื่อเกี่ยวกับความถูกต้องของยุคสมัยอยู่จำนวนหนึ่ง โดยประมาณถึงความเก่าแก่ที่สุดว่าอาจอยู่ในช่วง 5,000 ปีก่อนสากลศักราช นอกจากนี้ ยังมีบันทึกการแข่งขันประจำปีในสกอตแลนด์ซึ่งได้บันทึกในช่วงต้นของยุคคริสต์ทศวรรษ 1790  ส่วนการแข่งขันนัดแรกที่ได้รับการบันทึกโดยสมาคมฟุตบอลสกอตแลนด์ เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1892 ที่กลาสโกว์ และสำหรับประเทศอังกฤษ ได้มีบันทึกการแข่งขันฟุตบอลหญิงที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1895
ในสมัยใหม่ของฟุตบอล ยังมีพยานหลักฐานถึงการมีส่วนร่วมของผู้หญิงในยุคต้น โดยในทวีปยุโรป เป็นไปได้ว่าผู้หญิงชาวฝรั่งเศสช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้เล่นฟุตบอลในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของกีฬาพื้นบ้านในยุคนั้น และยังมีการแข่งขันประจำปีในมิดโลเธียน ที่ประเทศสกอตแลนด์ในช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1790 ซึ่งได้มีการบันทึกไว้เช่นกัน
หนังสืออ่านเพิ่ม

David J. Williamson (1991). Belles of the ball: The Early History of Women's Association Football. R&D Associates. p. 100. ISBN 0-9517512-0-4.
Gail J Newsham (1997). In a League of Their Own! The Dick, Kerr Ladies 1917-1965. London: Scarlet Press. ISBN 1-85727-029-0.
Jean Williams (2003). A Game for Rough Girls?: a history of women's football in England. London: Routledge. ISBN 978-0-415-26338-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

FIFA: Women's Football เก็บถาวร 2015-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Women's Football History เก็บถาวร 2017-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดีมีตาร์ เบร์บาตอฟ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เบร์บาตอฟกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี 2011
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ดีมีตาร์ อีวานอฟ เบร์บาตอฟ
วันเกิด:   (1981-01-30) 30 มกราคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
สถานที่เกิด:  บลาโกเอฟกราด, บัลแกเรีย
ส่วนสูง:  1.89 m (6 ft 2 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้าตัวเป้า
สโมสรเยาวชน
:  ปีรินบลาโกเอฟกราด
:  ซีเอสเคเอ โซเฟีย
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1998–2001 |  ซีเอสเคเอ โซเฟีย |  49 |  (26) |
| 2001 |  ไบเออร์เลเวอร์คูเซินที่ 2 |  7 |  (6) |
| 2001–2006 |  ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน |  154 |  (69) |
| 2006–2008 |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |  70 |  (27) |
| 2008–2012 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  108 |  (48) |
| 2012–2014 |  ฟูลัม |  50 |  (19) |
| 2014–2015 |  อาแอ็ส มอนาโก |  38 |  (13) |
| 2015–2016 |  พีเอโอเค |  17 |  (4) |
| 2017–2018 |  เคราล่า บลาสเตอร์ส |  9 |  (1) |
ทีมชาติ
| 1999 |  บัลแกเรีย ชุดอายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (2) |
| 1999–2000 |  บัลแกเรีย ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี |  3 |  (3) |
| 1999–2010 |  บัลแกเรีย |  78 |  (48) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 27 เมษายน 2014
ดีมีตาร์ อีวานอฟ เบร์บาตอฟ (บัลแกเรีย: Димитър Иванов Бербатов, Dimitar Ivanov Berbatov) เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวบัลแกเรีย เขาได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินลูกหนังคนหนึ่งของวงการฟุตบอล
ประวัติ

เบร์บาตอฟเกิดในครอบครัวนักกีฬาในประเทศบัลแกเรีย พ่อของเขาเป็นนักฟุตบอลเช่นเดียวกับเขา ส่วนแม่ของเขาเป็นนักแฮนด์บอล เบร์บาตอฟได้เริ่มเล่นฟุตบอลในระดับเยาวชนกับทีมปีรินบลาโกเอฟกราด ซึ่งเป็นสโมสรเดียวกับที่พ่อเขาเคยค้าแข้งในอดีต
ภาษาคอปติก

| ภาษาคอปติก |
| --- | --- |
ϯⲙⲉⲧⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ
ประเทศที่มีการพูด: อียิปต์   ซูดาน (น้อยกว่า)
ชาติพันธุ์: ชาวคอปติก
ยุค:  วรรณกรรม: ป. คริสต์ศตวรรษที่ 3 –  14  ภาษาพูด: ป. คริสต์ศตวรรษที่ 3 –  17 หรือ 19  เชิงพิธี: ป. คริสต์ศตวรรษที่ 3 – ปัจจุบัน 
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  อียิปต์ภาษาคอปติก
รูปแบบก่อนหน้า: อียิปต์โบราณ อียิปต์เก่าอียิปต์สมัยกลางอียิปต์ตอนปลายดีมอติกภาษาคอปติก 
ระบบการเขียน: อักษรคอปติก
รหัสภาษา
ISO 639-2: cop
ISO 639-3: cop
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาคอปติก (คอปติก: ϯⲙⲉⲧⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ, timetremənkhēmi) เป็นตระกูลของภาษาถิ่นที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากภาษาอียิปต์โบราณ และชาวอียิปต์ใช้ในอดีต คอปติกถูกแทนที่โดยภาษาอาหรับอียิปต์ในฐานะภาษาพูดหลักของอียิปต์หลังจากการพิชิตอียิปต์ของชาวมุสลิม ถึงแม้ว่าจะยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบันในฐานะภาษาพิธีกรรมของคริสตจักรคอปติก นวัตกรรมด้านไวยากรณ์ การออกเสียง และคำยืมภาษากรีกที่หลั่งไหลเข้ามา ทำให้แยกความแตกต่างของชาวคอปติกจากยุคก่อนหน้าของภาษาอียิปต์ มันเขียนด้วยอักษรคอปติก ซึ่งเป็นรูปแบบดัดแปลงของอักษรกรีก โดยมีตัวอักษรเพิ่มเติมอีกหลายตัวที่ยืมมาจากอักษรดีโมติกอียิปต์
ดูเพิ่ม

อักษรคอปติก
คริสต์จักรออร์ทอดอกซ์คอปติก
ภาษาอียิปต์
ภาษาอาหรับแบบอียิปต์
ศิลาโรเซตตา
อ่านเพิ่ม > การศึกษาทั่วไป

Abel, Carl (1855). "On the Coptic Language". Transactions of the Philological Society (5).
Emmel, Stephen. 1992. "Languages (Coptic)". In The Anchor Bible Dictionary, edited by David Noel Freedman. Vol. 4 of 6 vols. New York: Doubleday. 180–188.
Gessman, A. M. (1976). "The Birth of the Coptic Script". University of South Florida Language Quarterly 14. 2–3.
Gignac, Francis Thomas. 1991. "Old Coptic". In The Coptic Encyclopedia, edited by Aziz Suryal Atiya. Vol. 8 of 8 vols. New York and Toronto: Macmillan Publishing Company and Collier Macmillan Canada. 169–188.
Kasser, Radolphe. 1991. "Dialects". In The Coptic Encyclopedia, edited by Aziz Suryal Atiya. Vol. 8 of 8 vols. New York and Toronto: Macmillan Publishing Company and Collier Macmillan Canada. 87–96.
Wolfgang Kosack. Lehrbuch des Koptischen.Teil I:Koptische Grammatik.Teil II:Koptische Lesestücke, Graz 1974.
Loprieno, Antonio. 1995. Ancient Egyptian: A Linguistic Introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
Polotsky, Hans Jakob. 1971. "Coptic". In Afroasiatic: A Survey, edited by Carleton Taylor Hodge. (Jana Linguarum: Series Practica; 163). 's Gravenhage and Paris: Mouton. 67–79.
อ่านเพิ่ม > ไวยากรณ์และไวยากรณ์ศึกษา

Chaîne, Marius. 1933. Éléments de grammaire dialectale copte: bohairique, sahidique, achmimique, fayoumique. Paris: Paul Geuthner.
Eberle, Andrea, & Regine Schulz. 2004. Koptisch – Ein Leitfaden durch das Saïdische. LINCOM Languages of the World/Materials 07. Munich: LINCOM Europa.
Jernstedt, Peter V. 1927. Das koptische Präsens und die Anknüpfungsarten des näheren Objekts. 'Comptes rendus de l'Academice des Sciences de l'Union République Soviétique Socialistes. 2, 69–74.
Lambdin, Thomas Oden (1983). Introduction to Sahidic Coptic. Macon: Mercer University Press.
Layton, Bentley. 2000. A Coptic Grammar (Sahidic Dialect): With a Chrestomathy and Glossary. (Porta linguarum orientalium; N.S., 20). Wiesbaden: Harrassowitz.
Layton, Bentley. 2007. Coptic in 20 Lessons: Introduction to Sahidic Coptic with Exercises and Vocabularies. Peeters Publishers, ISBN 90-429-1810-1.
Mallon, Alexis. 1956. Grammaire copte: bibliographie, chrestomathie et vocabulaire. 4th edition. Beyrouth.
Mattar, Nabil. 1990. A Study in Bohairic Coptic. Pasadena: Hope Publishing House.
Plumley, John Martin (1948). Introductory Coptic Grammar. London: Home & Van Thal.
Polotsky, Hans Jakob. 1987. Grundlagen des koptischen Satzbaus. American Studies in Papyrology 28. Decatur, Ga.: Scholars Press.
Reintges, Chris H. (2004). Coptic Egyptian (Sahidic dialect): a learner's grammar. Cologne: Rüdiger Köppe Verlag. ISBN 978-3-89645-570-3.
Reintges, Chris H. (2010). "Coordination, converbs, and clause-chaining in Coptic Egyptian typology".  ใน Bril, Isabelle (บ.ก.). Clause linking and clause hierarchy. Studies in Language Companion Series. Vol. 128. Amsterdam: John Benjamins. ISBN 978-90-272-0588-9.
Shisha-Halevy, Ariel. 1988. Coptic Grammatical Chrestomathy: a course for academic and private study. Orientalia lovaniensia analecta 30. Leuven: Peeters.
Shisha-Halevy, Ariel. 1986. Coptic Grammatical Categories: Structural Studies in the Syntax of Shenoutean Sahidic. Analecta Orientalia 53. Roma: Pontificium Institutum Biblicum. ISBN 88-7653-255-2.
Shisha-Halevy, Ariel. 2007. Topics in Coptic Syntax: Structural Studies in the Bohairic Dialect. Orientalia Lovaniensia Analecta 160. Leuven – Paris – Dudley, MA: Peeters. ISBN 978-90-429-1875-7.
Tattam, Henry, A compendious grammar of the Egyptian language as contained in the Coptic, Sahidic, and Bashmuric Dialects (London 1863)
Till, Walter C. 1994. Koptische Dialektgrammatik. Berlin: Walter De Gruyter.
Vergote, Jozef. 1973–1983. Grammaire copte. Leuven: Peeters.
Younan, Sameh. 2005. So, you want to learn Coptic? A guide to Bohairic Grammar. Sydney: St.Mary, St.Bakhomious and St.Shenouda Coptic Orthodox Church.
อ่านเพิ่ม > พจนานุกรม

Černý, Jaroslav. 1976. Coptic Etymological Dictionary. Cambridge and New York: Cambridge University Press.
Crum, Walter Ewing. 1939. A Coptic Dictionary. Oxford: Clarendon Press. Reprinted by Sandpiper Books Ltd, London & Powells Books, Chicago, 2000.
Wolfgang Kosack: Koptisches Handlexikon des Bohairischen. Koptisch – Deutsch – Arabisch. Verlag Christoph Brunner, Basel 2013, ISBN 978-3-9524018-9-7.
Vycichl, Werner. 1983. Dictionnaire étymologique de la langue copte. Leuven: Éditions Peeters.
Westendorf, Wolfhart. 1965/1977. Koptisches Handwörterbuch. Heidelberg: Carl Winter.
อ่านเพิ่ม > สัทวิทยา

Allen, James P. (2020). "Coptic". Ancient Egyptian Phonology. Cambridge University Press. ISBN 978-1108485555.
Depuydt, Leo. 1993. "On Coptic Sounds," Orientalia 62 (new series): 338–75.
Greenberg, Joseph H (originally published 1962). "The interpretation of the Coptic vowel system," On Language: Selected Writings of Joseph H. Greenberg, eds., K Denning & S Kemmer. Stanford: Stanford University Press, 1990: 428–38.
Grossman, Eitan and Martin Haspelmath. 2015. "The Leipzig-Jerusalem Transliteration of Coptic," Egyptian-Coptic Linguistics in Typological Perspective, eds., Eitan Grossman, Martin Haspelmath & Tonio Sebastian Richter. Berlin/Munich/Boston: Walter de Gruyter. 145–56.
Isḥāḳ, Emile Māher. 1975. "The phonetics and phonology of the Boḥairic dialect of Coptic and the Survival of Coptic Word in the Colloquial and Classical Arabic of Egypt and of Coptic Grammatical Constructions in Colloquial Egyptian Arabic". University of Oxford. 32-671.
Loprieno, Antonio. 1997. "Egyptian and Coptic Phonology," Phonologies of Asia and Africa (Including the Caucasus), vol. 1, ed., Alan S. Kaye. Winona Lake: Eisenbrauns. 431–60.
Peust, Carsten (1999). Egyptian Phonology: An Introduction to the Phonology of a Dead Language. Peust & Gutschmidt. ISBN 3933043026.