stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลิน พรหมแดน
ผลงานเพลง > ชุด กลัวดวง

เพลง ผู้ชายขึ้นราคา
เพลง ช้ำรักจากเมืองหลวง
เพลง กลัวดวง
เพลง แด่แฟนเพลงด้วยดวงใจ
เพลง ไม่รักกันจริง
เพลง ถิ่นลูกทุ่ง
เพลง อย่าลืมรักเก่า
เพลง ขยี้หัวใจ
เพลง คิดถึ๊งคิดถึง
เพลง เอาไงเอากัน
เพลง ฉันชอบของฉัน
เพลง ยังไม่อยากรัก
เพลง รูปธรรมนามธรรม
เพลง โลกล้านปี
ผลงานเพลง > ชุด ตลาดเมืองใต้

เพลง ตลาดเมืองใต้
เพลง หาคู่
เพลง ทีหลังอย่าทำ
เพลง รักบ้านเกิด
เพลง กำเนิดมนุษย์
ผลงานเพลง > ชุด ให้พี่รวยเสียก่อน

เพลง ให้พี่รวยเสียก่อน
เพลง ขี่ควายชมจันทร์
เพลง ลุงเชยเข้ากรุง
เพลง ของหมั้นจากคนดง
เพลง ขายตึกซื้อนา
เพลง อกหักเพราะรักนุช
เพลง ยอดปรารถนา
เพลง ช้ำรักจากเมืองหลวง
เพลง แอ่วสาว
เพลง ตำแหน่งคุนนาย
เพลง สาวเจ้าเสน่ห์
เพลง สัญญาเมื่อหน้าเกี่ยว
เพลง วัฒนธรรมไทย
เพลง รักเธอเสมอ
เพลง ไม่รักกันจริง
เพลง ถิ่นลูกทุ่ง
เพลง อิสานก็มีหัวใจ
ผลงานเพลง > ชุด ชมกรุง

เพลง ชมกรุง
เพลง มนต์รักบ้านไร่
เพลง สาวเหนืออย่าเบื่อรัก
เพลง ฤดูแห่งความรัก
เพลง หิวข้าว
เพลง ทอดกฐินได้กลิ่นสาว
เพลง เมียสามตามตำรา
เพลง พี่คนจน
เพลง จดหมายมัจจุราช
เพลง งามหลายแท้น้อ
ผลงานเพลง > ชุด สมัครด่วน

เพลง สมัครด่วน
เพลง กลัวฟื้น
เพลง คำสั่งคุณแม่
เพลง ยอมให้คุณหลอก
เพลง รู้ไหมเนี๊ยะ
เพลง ขอยืมดาว
เพลง ที่รักของเพลิน
เพลง รักจนใจจะขาด
เพลง จากกันวันที่ 5
เพลง ล่อนจ้อน
เพลง ดังป้าบ
เพลง ขี่ควายเข้าเมือง
ผลงานเพลง > ชุด ศิษย์หนุ่มกับครูสาว

เพลง คิดถึงลูก
เพลง คนใจร้าย
เพลง เกาหลีแห่งความหลัง
เพลง รักแท้จากหนุ่มไทย
เพลง มันอยู่ที่เงิน
เพลง ทาร์ซานสาว
เพลง ศิษย์หนุ่มกับครูสาว
เพลง แหยมย่องสาว
เพลง อานุภาพพระอภัยมณี
เพลง มนต์รักเกาะภูเก็ต
เพลง สาวสวรรค์
เพลง หงษ์จ๋าหงษ์
ผลงานเพลง > ชุด ผู้แทนมาแล้ว

ประพันธ์เพลงโดย มนต์ เมืองเหนือ
เพลง ผู้แทนมาแล้ว
เพลง ตามใจเอ็งแต่อย่าขัดใจข้า
เพลง อดีตรักฝังใจ
เพลง ได้เพียงแต่มอง
เพลง วันมหาสนุก
เพลง สาวหิมะ
เพลง ใจดำเมืองเหมือนกาละแม
เพลง ดาราที่รัก
เพลง ศุกร์เมาเสาร์นอน (สงเคราะห์ สมัตถภาพงษ์ ประพันธ์)
เพลง เสียว (ไพรสณฑ์ รุ่งรังษี ประพันธ์)
เพลง ทาสน้ำใจของคุณ(ไพรสณฑ์ รุ่งรังษี)
เพลง เจ็ดพันล้าน
ผลงานเพลง > ชุด มอเตอร์ไซค์รับจ้าง

เพลง มอเตอร์ไซค์รับจ้าง
เพลง เพลินดูดาว
เพลง ยาดองลุงดี
เพลง เอามาอีกขวด
เพลง ตามไปดู
เพลง คนเร่หนัง
เพลง เปิบพิสดาร
เพลง ปริญญาครึ่งใบ
เพลง รำวงประเพณีไทย
เพลง ป่าอัศจรรย์
ผลงานเพลง > ชุด เลือกตั้งผู้ว่า

เพลง เลือกตั้งผู้ว่า
เพลง แท๊กซี่มิเตอร์
เพลง ป๊อกเด้ง
เพลง โทรศัพท์มือถือ
เพลง หมวกกันน็อค
เพลง นักมวยจอมโม้
เพลง สองเกลอนักกลอน
เพลง เพลินฝังมุก
เพลง หมอดูโหงวเฮ้ง
เพลง ไผคือไผ
ผลงานเพลง > ชุด เปาบุ้นจิ้นเผาศาล

เพลง เปาบุ้นจิ้นเผาศาล
เพลง ภาษาไทยวันละคำ
เพลง รถไฟลอยฟ้า
เพลง อาถรรพ์เพชรซาอุ
เพลง ยุคโลกาภิวัฒน์
เพลง ตุ๊กๆ ไทยแลนด์
เพลง สามก๊ก
เพลง พรรคบังกะโลไทย
ผลงานเพลง > ชุด สามกั๊ก

เพลง สามกั๊ก
เพลง แชมป์สนุ๊กเกอร์
เพลง ข่าวสดๆ ตอน คนขับหลับใน
เพลง อาตี๋สักมังกร ตอน มังกรโปลิโอ
เพลง โกนจุกสิงโต ตอน โยงโย่ถ่ายรูป
เพลง ผู้แทนมาแล้ว ตอน เงินไม่มากาไม่เป็น
เพลง ลุงดีขี้เมา ตอน เหล้าสิบสามก๊ง
เพลง กำนันผันเงิน ตอน ชาวนาอยากได้โฉนด
ผลงานเพลง > ชุด ยาบ้า

เพลง ยาบ้า
เพลง เมื่อราหูอมตะวัน
เพลง คนชอบท่องเที่ยว
เพลง สมส่วน-สมรักษ์
เพลง มหาเศรษฐีคนใหม่
เพลง หมอเทวดา
ผลงานเพลง > ชุด รวมฮิตราชาเพลงพูด

เพลง ยาบ้า
เพลง เปาบุ้นจิ้นเผาศาล
เพลง เลือกตั้งผู้ว่า
เพลง มอเตอร์ไซค์รับจ้าง
เพลง หมอเทวดา
เพลง แซมป์สนุ๊กเกอร์
เพลง เพลินดูดาว
เพลง ตุ๊กๆ ไทยแลนด์
ผลงานเพลง > ชุด แชร์อาเชี่ยน

เพลง แชร์อาเชี่ยน
เพลง น้ำพริกแมงดา
เพลง ทำบุญไปให้เมีย
เพลง จากดงยางถึงบางกอก
เพลง ก.ท.ม.
เพลง เงินบาทลอยตัว
เพลง สิบล้อ
เพลง ศีลห้า
ผลงานเพลง > ชุด คนโคราชตะลุยเมืองหลวง

เพลง คนโคราชตะลุยเมืองหลวง
เพลง ฤๅษีเลี้ยงลิง
เพลง ตาแป๊ะฝัน
เพลง มนุษย์ดาวอังคาร
เพลง ไทยช่วยไทย
เพลง จักจั่นจอมนักเลง
เพลง ดับเบิ้ลมั่ว
เพลง คนโคราชลาก่อน ก.ท.ม.
ผลงานเพลง > ชุด อาตี๋สักมังกร ตอน มังกรโปลิโอ

เพลง อาตี๋สักมังกร ตอน มังกรโปลิโอ
เพลง เปาบุ้นจิ้นเผาศาล
เพลง ผู้แทนมาแล้ว ตอน เงินไม่มากาไม่เป็น
เพลง มอเตอร์ไซค์รับจ้า
เพลง พรรคบังกะโลไทย
เพลง ลุงดีขี้เมา ตอน เหล้าสิบสามก๊ง
เพลง แชมป์สนุ๊กเกอร์
เพลง กำนันผันเงิน ตอน ชาวนาอยากได้โฉนด
ผลงานเพลง > ชุด ชมรมเลขเด็ด

ชมรมเลขเด็ด
บอลไทยไปบอลโลก
ยอกนักขาย
อวยพรผิดงาน
หนึ่งตำบลอลเวง
งาน งาน งาน
คนช่างคิด
โอลิมปิกไทยแลนด์
ฮ้าไฮ้ไทยเจริญ
น้ำใจไทย
ผลงานเพลง > เพลงประกอบภาพยนตร์

ตลาดเมืองใต้ (2513) (เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ฝนใต้)
หาคู่ (2513) (เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ฝนเหนือ)
รักก็บอก (2513) (เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ฝนเหนือ)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.)
โมริฮิโระ โฮโซกาวะ

| โมริฮิโระ โฮโซกาวะ 細川 護熙 |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2536 – 28 เมษายน พ.ศ. 2537
กษัตริย์: เฮเซ
ก่อนหน้า: คิอิจิ มิยาซาวะ
ถัดไป: สึโตมุ ฮาตะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 มกราคม พ.ศ. 2481 (87 ปี)
คู่สมรส: คาโยโกะ โฮโซกาวะ

โมริฮิโระ โฮโซกาวะ (ญี่ปุ่น: 細川 護煕; โรมาจิ: Hosokawa Morihiro) เป็นนักการเมืองญี่ปุ่น และเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 50 ของญี่ปุ่น (ลำดับที่ 79)
ชีวิตครอบครัว

โมริฮิโระ โฮโซกาวะ เกิดในโตเกียว เป็นบุตรชายคนโตของโมริซาดะ โฮโซกาวะ  ผู้นำคนที่ 5 แห่งตระกูลโฮโซกาวะ ไดเมียวแห่งคูมาโมโตะ เขาเป็นหลานชายในเจ้าชายฟูมิมาโระ โคโนเอะ และเจ้าหญิงโคโนเอะ อัตสึโกะ เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นขุนนางจนกระทั่งสิ้นสุดตำแหน่งในปี พ.ศ. 2490 โดยการปกครองของทหารอเมริกัน
โมริฮิโระจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยโซเฟีย ในปี พ.ศ. 2504 หลังจากทำงานในบริษัทหนังสือพิมพ์อาซาฮิชิมบุง และได้เป็นนักการเมืองโดยเป็นสมาชิกสภาจนถึงปี พ.ศ. 2526 ได้ลาออกไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดคูมาโมโตะ และได้ตั้งพรรคการเมือง JNP
ชุดตัวหนังสือพยางค์เชโรกี

| เชโรกี  |
| --- | --- |
Tsa-la-gi ("เชโรกี") เขียนด้วยชุดตัวหนังสือพยางค์เชโรกี
ชนิด:  ชุดตัวหนังสือพยางค์ 
ช่วงยุค: คริสต์ทศวรรษ 1820 – ปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: ภาษาเชโรกี
ISO 15924
ISO 15924: Cher (445), ​Cherokee
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Cherokee
ช่วงยูนิโคด: U+13A0–U+13FF Cherokee U+AB70–U+ABBF Cherokee Supplement
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
ชุดตัวหนังสือพยางค์เชโรกี เป็นชุดตัวหนังสือพยางค์ที่ประดิษฐ์โดยซีโควยาแห่งเผ่าเชโรกีในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1810 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1820 เพื่อเขียนภาษาเชโรกี สิ่งประดิษฐ์ของเขาเป็นสิ่งที่น่าสังเกตเป็นพิเศษเนื่องจากเขาไม่รู้หนังสือจนกระทั่วประดิษฐ์อักษรนี้ขึ้นมา ตอนแรกเขาทดลองด้วยตัวหนังสือคำ แต่ภายหลังระบบของเขาพัฒนาไปเป็นชุดตัวหนังสือพยางค์ ในระบบนี้ แต่ละสัญลักษณ์ทำหน้าที่เป็นพยางค์แทนที่จะเป็นหน่วยเสียงเดียว ตัวอักษร 85 ตัว (เดิมมี 86 ตัว) ให้วิธีการที่เหมาะสมสำหรับการเขียนภาษาเชโรกี ถึงแม้ว่าสัญลักษณ์บางส่วนดูเหมือนอักษรละติน, กรีก, ซีริลลิก และกลาโกลิติก ทั้งหมดไม่ได้แทนเสียงเดียวกัน
รายละเอียด

ตัวหนังสือเชโรกีเป็นตัวหนังสือพยางค์ แต่ละตัวแทนหนึ่งพยางค์คล้ายคานะในภาษาญี่ปุ่น แต่เดิมมี 86 ตัวยกเลิกไป 1 ตัวเหลือ 85 ตัว มีสระหลักหกเสียงได้แก่ a, e, i, o, u, v เมื่อต้องการสร้างคำก็นำหลายพยางค์มารวมกัน เช่นคำว่า "วิกิพีเดีย" เขียนได้ว่า ᏫᎩᏇᏗᏯ ประกอบด้วย Ꮻ (wi) + Ꭹ (gi) + Ꮗ (que) + Ꮧ (di) + Ꮿ (ya) เป็นต้น ตัวหนังสือบางตัวคล้ายอักษรละตินแต่ออกเสียงต่างกันโดยสิ้นเชิง
ตารางข้างล่างแสดงชุดตัวหนังสือพยางค์ตามลำดับการอ่าน ซ้ายไปขวา บนลงล่าง ซึ่งจัดเรียงโดย Samuel Worcester พร้อมกับคำทับศัพท์ที่ใช้กันทั่วไป
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ตารางข้างล่างใช้อักษรยูนิโคดจากบล็อก Cherokee สำหรับภาพอีกรูปแบบ ดู File:Cherokee Syllabary.svg
| พยัญชนะ | a | a | a | a | a | a | e | e | e | e | i | i | i | i | o | o | u | u | v [ə̃] | v [ə̃] |
| Ø | Ꭰ | a |   |   |   |   | Ꭱ | e |   |   | Ꭲ | i |   |   | Ꭳ | o | Ꭴ | u | Ꭵ | v |
| g / k | Ꭶ | ga | Ꭷ | ka |   |   | Ꭸ | ge |   |   | Ꭹ | gi |   |   | Ꭺ | go | Ꭻ | gu | Ꭼ | gv |
| h | Ꭽ | ha |   |   |   |   | Ꭾ | he |   |   | Ꭿ | hi |   |   | Ꮀ | ho | Ꮁ | hu | Ꮂ | hv |
| l | Ꮃ | la |   |   |   |   | Ꮄ | le |   |   | Ꮅ | li |   |   | Ꮆ | lo | Ꮇ | lu | Ꮈ | lv |
| m | Ꮉ | ma |   |   |   |   | Ꮊ | me |   |   | Ꮋ | mi |   |   | Ꮌ | mo | Ꮍ | mu | Ᏽ* | mv |
| n / hn | Ꮎ | na | Ꮏ | hna | Ꮐ | nah | Ꮑ | ne |   |   | Ꮒ | ni |   |   | Ꮓ | no | Ꮔ | nu | Ꮕ | nv |
| qu [kʷ] | Ꮖ | qua |   |   |   |   | Ꮗ | que |   |   | Ꮘ | qui |   |   | Ꮙ | quo | Ꮚ | quu | Ꮛ | quv |
| s | Ꮝ | s | Ꮜ | sa |   |   | Ꮞ | se |   |   | Ꮟ | si |   |   | Ꮠ | so | Ꮡ | su | Ꮢ | sv |
| d / t | Ꮣ | da | Ꮤ | ta |   |   | Ꮥ | de | Ꮦ | te | Ꮧ | di | Ꮨ | ti | Ꮩ | do | Ꮪ | du | Ꮫ | dv |
| dl / tl [d͡ɮ] / [t͡ɬ] | Ꮬ | dla | Ꮭ | tla |   |   | Ꮮ | tle |   |   | Ꮯ | tli |   |   | Ꮰ | tlo | Ꮱ | tlu | Ꮲ | tlv |
| ts [t͡s] | Ꮳ | tsa |   |   |   |   | Ꮴ | tse |   |   | Ꮵ | tsi |   |   | Ꮶ | tso | Ꮷ | tsu | Ꮸ | tsv |
| w [ɰ] | Ꮹ | wa |   |   |   |   | Ꮺ | we |   |   | Ꮻ | wi |   |   | Ꮼ | wo | Ꮽ | wu | Ꮾ | wv |
| y [j] | Ꮿ | ya |   |   |   |   | Ᏸ | ye |   |   | Ᏹ | yi |   |   | Ᏺ | yo | Ᏻ | yu | Ᏼ | yv |
* อักษร Ᏽ เคยทำหน้าที่เป็นพยางค์ mv แต่ปัจจุบันเลิกใช้งานแล้ว
อักษรละติน 'v' ที่ถอดเสียงในคอลัมน์สุดท้าย ทำหน้าที่เป็นสระนาสิก /ə̃/
ยูนิโคด

ภาษาเชโรกีได้รับการบรรจุลงในยูนิโคดเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1999 ในรุ่น 3.0 จากนั้นหลังการเผยแพร่รุ่น 8.0 ในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ภาษาเชโรกีจึงถูกจัดเป็นอักษรสองขนาด (bicameral script) โดยมีการขยายรวมอักษรเชโรกีตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด และรวมอักษรที่เลิกใช้งานด้วย (Ᏽ)
ยูนิโคด > บล็อก

บล็อกยูนิโคดแรกสำหรับภาษาเชโรกีอยู่ที่ U+13A0–U+13FF ประกอบด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด 86 ตัว และตัวพิมพ์เล็ก 6 ตัว:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เชโรกี[1][2] Official Unicode Consortium code chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+13Ax | Ꭰ | Ꭱ | Ꭲ | Ꭳ | Ꭴ | Ꭵ | Ꭶ | Ꭷ | Ꭸ | Ꭹ | Ꭺ | Ꭻ | Ꭼ | Ꭽ | Ꭾ | Ꭿ |
| U+13Bx | Ꮀ | Ꮁ | Ꮂ | Ꮃ | Ꮄ | Ꮅ | Ꮆ | Ꮇ | Ꮈ | Ꮉ | Ꮊ | Ꮋ | Ꮌ | Ꮍ | Ꮎ | Ꮏ |
| U+13Cx | Ꮐ | Ꮑ | Ꮒ | Ꮓ | Ꮔ | Ꮕ | Ꮖ | Ꮗ | Ꮘ | Ꮙ | Ꮚ | Ꮛ | Ꮜ | Ꮝ | Ꮞ | Ꮟ |
| U+13Dx | Ꮠ | Ꮡ | Ꮢ | Ꮣ | Ꮤ | Ꮥ | Ꮦ | Ꮧ | Ꮨ | Ꮩ | Ꮪ | Ꮫ | Ꮬ | Ꮭ | Ꮮ | Ꮯ |
| U+13Ex | Ꮰ | Ꮱ | Ꮲ | Ꮳ | Ꮴ | Ꮵ | Ꮶ | Ꮷ | Ꮸ | Ꮹ | Ꮺ | Ꮻ | Ꮼ | Ꮽ | Ꮾ | Ꮿ |
| U+13Fx | Ᏸ | Ᏹ | Ᏺ | Ᏻ | Ᏼ | Ᏽ |  |  | ᏸ | ᏹ | ᏺ | ᏻ | ᏼ | ᏽ |  |  |
หมายเหตุ 1.^ แม่แบบ:Unicode version 2.^ พื้นที่สีเทาคือจุดที่ไม่ลงรหัส
บล็อกเชโรกี ส่วนขยายอยู่ที่ U+AB70–U+ABBF ประกอบด้วยตัวพิมพ์เล็กที่เหลือ 80 ตัว
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
เชโรกี ส่วนขยาย[1] Official Unicode Consortium code chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+AB7x | ꭰ | ꭱ | ꭲ | ꭳ | ꭴ | ꭵ | ꭶ | ꭷ | ꭸ | ꭹ | ꭺ | ꭻ | ꭼ | ꭽ | ꭾ | ꭿ |
| U+AB8x | ꮀ | ꮁ | ꮂ | ꮃ | ꮄ | ꮅ | ꮆ | ꮇ | ꮈ | ꮉ | ꮊ | ꮋ | ꮌ | ꮍ | ꮎ | ꮏ |
| U+AB9x | ꮐ | ꮑ | ꮒ | ꮓ | ꮔ | ꮕ | ꮖ | ꮗ | ꮘ | ꮙ | ꮚ | ꮛ | ꮜ | ꮝ | ꮞ | ꮟ |
| U+ABAx | ꮠ | ꮡ | ꮢ | ꮣ | ꮤ | ꮥ | ꮦ | ꮧ | ꮨ | ꮩ | ꮪ | ꮫ | ꮬ | ꮭ | ꮮ | ꮯ |
| U+ABBx | ꮰ | ꮱ | ꮲ | ꮳ | ꮴ | ꮵ | ꮶ | ꮷ | ꮸ | ꮹ | ꮺ | ꮻ | ꮼ | ꮽ | ꮾ | ꮿ |
หมายเหตุ 1.^ แม่แบบ:Unicode version
บรรณานุกรม

Bender, Margaret. 2002. Signs of Cherokee Culture: Sequoyah's Syllabary in Eastern Cherokee Life. Chapel Hill: University of North Carolina Press.
Bender, Margaret. 2008. Indexicality, voice, and context in the distribution of Cherokee scripts. International Journal of the Sociology of Language 192:91–104.
Cushman, Ellen (2010), "The Cherokee Syllabary from Script to Print" (PDF), Ethnohistory, 57 (4): 625–49, doi:10.1215/00141801-2010-039, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-12-22, สืบค้นเมื่อ 2015-12-13
Cushman, Ellen (2013), Cherokee Syllabary: Writing the People's Perseverance, University of Oklahoma Press, ISBN 978-0806143736.
Daniels, Peter T (1996), The World's Writing Systems, New York: Oxford University Press, pp. 587–92.
Foley, Lawrence (1980), Phonological Variation in Western Cherokee, New York: Garland Publishing.
Giasson, Patrick (2004). The Typographic Inception of the Cherokee Syllabary (PDF) (วิทยานิพนธ์). The University of Reading. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-05-22. สืบค้นเมื่อ October 1, 2016.
Kilpatrick, Jack F; Kilpatrick, Anna Gritts (1968), New Echota Letters, Dallas: Southern Methodist University Press.
McLoughlin, William G. (1986), Cherokee Renascence in the New Republic, Princeton, NJ: Princeton University Press.
Scancarelli, Janine (2005), "Cherokee",  ใน Hardy, Heather K; Scancarelli, Janine (บ.ก.), Native Languages of the Southeastern United States, Bloomington: Nebraska Press, pp. 351–84.
Tuchscherer, Konrad; Hair, PEH (2002), "Cherokee and West Africa: Examining the Origins of the Vai Script", History in Africa, 29: 427–86, doi:10.2307/3172173, JSTOR 3172173, S2CID 162073602.
Sturtevant, William C.; Fogelson, Raymond D., บ.ก. (2004), Handbook of North American Indians: Southeast, vol. 14, Washington, DC: Smithsonian Institution, ISBN 0160723000.
Walker, Willard; Sarbaugh, James (1993), "The Early History of the Cherokee Syllabary", Ethnohistory, 40 (1): 70–94, doi:10.2307/482159, JSTOR 482159, S2CID 156008097.
อ่านเพิ่ม

Cowen, Agnes (1981), Cherokee Syllabary Primer, Park Hill, OK: Cross-Cultural Education Center, ASIN B00341DPR2.
เทศบาลตำบลวานรนิวาส

| เทศบาลตำบลวานรนิวาส |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Tambon Wanon Niwat
   ตรา
คำขวัญ: เทศบาลตำบลวานรน่าอยู่ เศรษฐกิจเฟื่องฟู ควบคู่คุณธรรม
ทต.วานรนิวาสที่ตั้งในจังหวัดสกลนคร
พิกัด: 17°38′08.8″N 103°45′17.7″E﻿ / ﻿17.635778°N 103.754917°E﻿ / 17.635778; 103.754917
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สกลนคร
อำเภอ: วานรนิวาส
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นายกำจัด ทิพย์สุริย์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.94 ตร.กม. (1.14 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 5,498 คน
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (4,800 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05470802
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 299 หมู่ที่ 3 ถนนเดื่อเจริญ ตำบลวานรนิวาส อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร 47120
เว็บไซต์: wanonniwat.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลวานรนิวาส เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร โดยการยกฐานะมาจากสุขาภิบาลตำบลวานรนิวาส เมื่อปี พ.ศ. 2542 อยู่ห่างจากจังหวัดสกลนคร ประมาณ 83 กิโลเมตร
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลวานรนิวาส
ทิศใต้ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลวานรนิวาส
ทิศตะวันออก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลวานรนิวาส
ทิศตะวันตก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลวานรนิวาส
ประวัติความเป็นมา

เทศบาลตำบลวานรนิวาส ได้จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลตำบลวานรนิวาส ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2542 ได้รับเปลี่ยนแปลงสภาพเป็น เทศบาลตำบลวานรนิวาส ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวานรนิวาส นอกเขตองค์การบริหารส่วนตำบลวานรนิวาส
ตราสัญลักษณ์

มีข้อความว่า เทศบาลตำบลวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร อยู่ภายในวงกลมทับซ้อนกันสองวง และด้านในวงกลมเป็นรูปหนุมานหาว ออกจากปากเป็นดาวและเดือน เนื่องจากว่าหนุมานเป็นวานรที่มีฤทธิ์ มีอำนาจสามารถบันดาลให้ทุกสิ่งทุกว่างและเป็นทหารของพระราม ซึ่งสอดคล้องกับชื่อของอำเภอวานรนิวาส อันเป็นสถานที่ตั้งของเทศบาลแห่งนี้ ส่วนการหาวเป็นดาวเป็นเดือนนัน เป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงความมุ่งมั่น ที่จะบันดาลทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นไปตามความต้องการของพ่อแม่พี่น้องประชาชนในเขตเทศบาล ถึงจะยากลำบากขนาดไหน ก็จะพยายามเพื่อความผาสุกของพรวกเราทุกคน
การปกครอง

เทศบาลตำบลวานรนิวาส มีเขตการปกครองครอบคลุมพื้นที่ตำบลวานรนิวาส จำนวน 7 หมู่บ้าน โดยแยกย่อยออกเป็น 13 ชุมชน ได้แก่
| หมู่ที่ | ชื่อชุมชน |
| --- | --- |
1: ชุมชนวัดไตรภูมิ ชุมชนคลองเตย
2: ชุมชนสร้างเม็ก ชุมชนสะพานทอง
3: ชุมชน บ.ข.ส ชุมชนหลักเมือง
4: ชุมชนวัดเสบุญเรือง ชุมชนตลาดสด ชุมชนสนามม้า ชุมชนสนามบิน
5: ชุมชนศูนย์ราชการ (บางส่วน) ชุมชนป่าติ้วพัฒนา
13: ชุมชนแหลมทองพัฒนา (บางส่วน)
16: ชุมชนแหลมทองพัฒนา
อำเภอส่องดาว

| อำเภอส่องดาว |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Song Dao
คำขวัญ: พระมุจลินท์ล้ำค่า งามสง่าพิพิธภัณฑ์ เก้าชั้นน้ำตก ผาน้ำโจ้กตระการตา สูงค่าผาผักหวาน
แผนที่จังหวัดสกลนคร เน้นอำเภอส่องดาว
พิกัด: 17°20′6″N 103°27′48″E﻿ / ﻿17.33500°N 103.46333°E﻿ / 17.33500; 103.46333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สกลนคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 317.8 ตร.กม. (122.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 29,560 คน
 • ความหนาแน่น: 93 คน/ตร.กม. (240 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 47190
รหัสภูมิศาสตร์: 4713
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอส่องดาว หมู่ที่ 9 ถนนบ้านต้าย-ดอนส้มโฮง ตำบลส่องดาว อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร 47190
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ส่องดาว เป็นหนึ่งใน 18 อำเภอของ จังหวัดสกลนคร อยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีแนวเขาภูพานกั้นบริเวณทิศใต้ของอำเภอ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอส่องดาวตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดิน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดินและอำเภอวาริชภูมิ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวังสามหมอและอำเภอไชยวาน (จังหวัดอุดรธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดิน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอส่องดาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ส่องดาว |  | (Song Dao) |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ท่าศิลา |  | (Tha Sila) |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 3. | วัฒนา |  | (Watthana) |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ปทุมวาปี |  | (Pathum Wapi) |  | 12 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอส่องดาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลส่องดาว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลส่องดาวและบางส่วนของตำบลปทุมวาปี
เทศบาลตำบลท่าศิลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าศิลาทั้งตำบล
เทศบาลตำบลส่องดาวหนองแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลส่องดาว (นอกเขตเทศบาลตำบลส่องดาว)
เทศบาลตำบลปทุมวาปี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปทุมวาปี (นอกเขตเทศบาลตำบลส่องดาว)
เทศบาลตำบลวัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวัฒนาทั้งตำบล
กาลามสูตร

ระวังสับสนกับ กามสูตร
กาลามสูตร (เรียกอีกอย่างว่า เกสปุตตสูตร) คือ พระสูตรที่พระโคตมพุทธเจ้าทรงแสดงแก่ชาวกาลามะ หมู่บ้านเกสปุตตนิคม แคว้นโกศล กาลามสูตรเป็นหลักแห่งความเชื่อที่พระพุทธองค์ทรงวางไว้ให้แก่พุทธศาสนิกชน ไม่ให้เชื่อสิ่งใด ๆ อย่างงมงายโดยไม่ใช้ปัญญาพิจารณาให้เห็นจริงถึงคุณโทษหรือดีไม่ดีก่อนเชื่อ มีอยู่ 10 ประการ ได้แก่
มา อนุสฺสวเนน - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะฟังตามกันมา
มา ปรมฺปราย - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะถือสืบกันมา
มา อิติกิราย - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะข่าวเล่าลือ
มา ปิฏกสมฺปทาเนน - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะมีในตำรา
มา ตกฺกเหตุ - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะตรรกะ
มา นยเหตุ - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะอนุมาน
มา อาการปริวิตกฺเกน - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะตรึกตามลักษณะอาการที่ปรากฏ (ข้อนี้อาจารย์บางท่านจงใจแปลดักไว้ว่าไม่ควรยึดถือตามแนวเหตุผลซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะแปลว่าอย่าสนใจเหตุผล เพราะอยากให้รู้ตัวว่าแม้คนที่นำกาลามสูตรไปอ้างก็ยังนำบทที่แปลผิดไปอ้าง)
มา ทิฎฐินิชฺฌานกฺขนฺติยา - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะตรงกับความคิดของตน
มา ภพฺพรูปตา - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะดูน่าเชื่อถือ
มา สมโณ โน ครูติ - อย่าเพิ่งเชื่อเพราะเป็นครูของตน
เมื่อใดสอบสวนจนรู้ได้ด้วยตนเองว่า ธรรมเหล่านั้นเป็นอกุศลหรือมีโทษเมื่อนั้นพึงละเสีย และเมื่อใดสอบสวนจนรู้ได้ด้วยตนเองว่า ธรรมเหล่านั้นเป็นกุศลหรือไม่มีโทษ
เมื่อนั้นพึงถือปฏิบัติ
เทศบาลตำบลส่องดาว

| เทศบาลตำบลส่องดาว |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Tambon Song Dao
   ตรา
ทต.ส่องดาวที่ตั้งในจังหวัดสกลนคร
พิกัด: 17°20′15.3″N 103°28′08.5″E﻿ / ﻿17.337583°N 103.469028°E﻿ / 17.337583; 103.469028
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สกลนคร
อำเภอ: ส่องดาว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10 ตร.กม. (4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 4,874 คน
 • ความหนาแน่น: 490 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05471301
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลส่องดาว เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร อยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด ห่างจากจังหวัดประมาณ 100 กิโลเมตร ใช้ระยะเวลาในการเดินทาง 1.30 ชั่วโมง
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดกับ เทศบาลตำบลส่องดาวหนองแดง, เทศบาลตำบลวัฒนา
ทิศใต้ ติดกับ เทศบาลตำบลส่องดาวหนองแดง, เทศาบาลตำบลปทุมวาปี
ทิศตะวันออก ติดกับ เทศบาลตำบลวัฒนา, เทศาบาลตำบลปทุมวาปี
ทิศตะวันตก ติดกับ เทศบาลตำบลส่องดาวหนองแดง
ประวัติความเป็นมา

ตำบลส่องดาว ก่อตั้งเมื่อปี 2500 แยกจากตำบลสว่างแดนดิน อำเภอสว่างแดนดิน ราษฎรมีอาชีพหลักในการทำนา อาชีพรองทำไร่อ้อย, เลี้ยงสัตว์ รับจ้างอื่น ๆ แหล่งน้ำที่สำคัญ ลำห้วยปุงลิง – ห้วยยาม อ่างเก็บน้ำหนองกุง
โดยเมื่อปี พ.ศ. 2542 ได้รับยกฐานะจากสุขาภิบาลส่องดาว เป็น เทศบาลตำบลส่องดาว
การปกครอง

เทศบาลตำบลส่องดาว ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลส่องดาว และ ตำบลปทุมวาปี
เกาะเกร็ด

| ตำบลเกาะเกร็ด |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ko Kret
เจดีย์เอียงริมน้ำวัดปรมัยยิกาวาส ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ประจำเกาะเกร็ดและจังหวัดนนทบุรี
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นนทบุรี
อำเภอ: ปากเกร็ด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.2 ตร.กม. (1.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 5,823 คน
 • ความหนาแน่น: 1,386.43 คน/ตร.กม. (3,590.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 11120
รหัสภูมิศาสตร์: 120608
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เกาะเกร็ด เป็นเกาะแม่น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่าง และมีฐานะเป็นตำบลหนึ่งในท้องที่อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 4.2 ตารางกิโลเมตรหรือ 2,625 ไร่ เป็นที่อยู่ของชาวไทยเชื้อสายมอญที่มีอาชีพปั้นเครื่องปั้นดินเผาเป็นส่วนใหญ่
เกาะเกร็ดเกิดจากการขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาเมื่อปี พ.ศ. 2265 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ คลองลัดดังกล่าวเรียกว่า "คลองลัดเกร็ดน้อย" หรือ "คลองเตร็ดน้อย" ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงสยามฉบับบริติชมิวเซียมตอนหนึ่งว่า
"...ในปีขาล จัตวาศก ทรงพระกรุณาโปรดให้พระธนบุรีเป็นแม่กอง เกณฑ์พลนิกายคนหัวเมืองปากใต้ให้ได้คน ๑๐,๐๐๐ เศษ ให้ขุดคลองเตร็ดน้อย ลัดคุ้งบางบัวทองนั้นคดอ้อมนัก ขุดลัดตัดให้ตรง พระธนบุรีรับสั่งแล้วถวายบังคมลามา ให้เกณฑ์พลนิกายในบรรดาหัวเมืองปากใต้ได้คน ๑๐,๐๐๐ เศษ ให้ขุดคลองเตร็ดน้อยนั้นลึก ๖ ศอก กว้าง ๓ วา ยาวทางไกลได้ ๒๙ เส้นเศษ ขุดเดือนเศษจึ่งแล้ว..."
ต่อมากระแสน้ำเปลี่ยนทิศเนื่องจากไหลทางตรงได้สะดวกกว่าและกัดเซาะตลิ่งทำให้คลองสายนี้ขยายเป็นแม่น้ำลัดเกร็ด แผ่นดินตรงแหลมจึงกลายเป็นเกาะกลางแม่น้ำ ในรัชสมัยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ระบุในโฉนดชื่อว่า เกาะศาลากุล ตามชื่อวัดศาลากุลที่สร้างโดยเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน รัตนกุล) ตั้งแต่สมัยธนบุรี ต่อมาเมื่อตั้งอำเภอปากเกร็ด จึงเรียกเป็น เกาะเกร็ด
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขต

ทิศเหนือ 	ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาและตำบลคลองพระอุดม
ทิศใต้ 		ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาและตำบลท่าอิฐ
ทิศตะวันออก 	ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาและตำบลปากเกร็ด
ทิศตะวันตก 	ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาและตำบลอ้อมเกร็ด
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศของเกาะเกร็ด มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบต่ำล้อมรอบด้วยแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณพื้นที่ริมน้ำเป็นที่ลุ่มมากกว่าตอนกลาง พื้นที่ส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นที่ราบน้ำท่วมถึง ทำให้พื้นที่ทั่วทั้งเกาะเป็นพื้นที่ที่เหมาะสมสำหรับการทำเกษตรกรรม ดังจะเห็นได้ว่ามีการทำสวนไม้ผลไม้ยืนต้นอยู่ทั่วไป ผลไม้ที่นิยมปลูกได้แก่ กล้วย มะม่วง มะพร้าว ส้มโอ บริเวณส่วนกลางของเกาะเกร็ดแต่เดิมเป็นพื้นที่ปลูกข้าวเจ้า แต่ไม่มีการทำนามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 เนื่องจากบริเวณกลางเกาะเป็นที่ดอนสูงกว่าบริเวณริมเกาะ การดึงน้ำเข้าสู่พื้นที่นาต้องอาศัยเครื่องสูบน้ำอีกทั้งสภาพคูคลองภายในเกาะเกร็ดปัจจุบันตื้นเขินไม่มีการขุดลอกมาเป็นระยะเวลานาน การทำนาจึงไม่คุ้มกับการลงทุน ทำให้พื้นที่นาในอดีตกลายมาเป็นพื้นที่รกร้างเป็นผืนใหญ่ติดต่อกัน ส่วนพื้นที่ริมเกาะเป็นพื้นที่ลุ่มจึงทำให้เกิดน้ำท่วมได้ง่าย เกาะเกร็ดจึงประสบปัญหาเรื่องน้ำท่วมในช่วงฤดูน้ำหลากเป็นประจำทุกปี คือ ช่วงระหว่างเดือนกันยายน และเดือนพฤศจิกายน ประกอบกับพื้นที่มีลักษณะเป็นดินเหนียวอุ้มน้ำได้ดี ทำให้การระบายน้ำค่อนข้างล่าช้าจึงเกิดน้ำท่วมขัง
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ลักษณะภูมิอากาศของบริเวณเกาะเกร็ด มีลักษณะคล้ายคลึงกับภูมิอากาศโดยทั่วไปของอำเภอปากเกร็ด และจังหวัดนนทบุรี คือ เขตอากาศร้อนชื้นหรือมรสุมเมืองร้อน ฝนจะตกชุกในช่วงฤดูฝน และตกมากที่สุดในเดือนกันยายน บางปีเกิดพายุดีเปรสชั่นหรือฝนตกหนาแน่นติดต่อกันเป็นเวลานาน ส่งผลให้เกิดน้ำท่วมทั้งบริเวณเกาะเกร็ด ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยในรอบปีของบริเวณเกาะเกร็ด ประมาณ 1,225 มิลลิเมตร หรือ 50.20 นิ้ว/ปี โดยมีการกระจายตัวของฝนในช่วงแต่ละเดือนมากกว่า 110 มิลลิเมตร อยู่หนึ่งช่วง คือ ในช่วงระหว่างเดือนกันยายน-ตุลาคม เดือนที่ฝนตกมากที่สุดคือ เดือนกันยายน สำหรับในฤดูแล้งสภาพของพื้นดินไม่แห้งแล้งมากนัก เพราะพื้นที่เกาะอุดมสมบูรณ์ไปด้วยสวนไม้ผล ไม้ยืนต้น และยังล้อมรอบไปด้วยแม่น้ำเจ้าพระยาทำให้สามารถเก็บความชุ่มชื้นได้ตลอดทั้งปี
เขตการปกครอง

ตำบลเกาะเกร็ดมีเขตการปกครองทั้งหมด 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านบนบ้านล่าง หรือบ้านมอญ
หมู่ที่ 2 บ้านคลองศาลากุล
หมู่ที่ 3 บ้านศาลากุล
หมู่ที่ 4 บ้านคลองสระน้ำอ้อย
หมู่ที่ 5 บ้านท่าน้ำ
หมู่ที่ 6 บ้านวัดเสาธงทอง
หมู่ที่ 7 บ้านโอ่งอ่าง
จำนวนประชากร

เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2561 ตำบลเกาะเกร็ดมีจำนวนประชากรทั้งหมด 5,862 คน ความหนาแน่นเฉลี่ย 1,395.71 คนต่อตารางกิโลเมตร
จากจำนวนประชากรทั้งหมดของตำบล แยกตามการตั้งถิ่นฐานและเชื้อชาติได้ดังนี้
หมู่ที่ 1, 6, 7 มีประชากรเชื้อชาติมอญร้อยละ 35 ของประชากรทั้งตำบล
หมู่ที่ 2,3 ประชากรซึ่งอาศัยบริเวณริมแม่น้ำ มีประชากรนับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 15 ของประชากรทั้งตำบล
หมู่ที่ 2, 3, 4, 5 เป็นประชากรเชื้อชาติไทย, ไทย-จีน บางส่วนร้อยละ 50 ของประชากรทั้งตำบล