stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สำนักงานการบังคับใช้กฎหมายยาเสพติดแห่งประเทศฟิลิปปินส์
ประวัติและอำนาจที่ได้รับมอบหมาย > สาธารณรัฐบัญญัติ ฉบับที่ 9165

เมื่อมีความตระหนักถึงความจำเป็นในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของกฎหมายที่มีอยู่ในระบบการบังคับใช้กฎหมายยาเสพติดของฟิลิปปินส์ กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย จึงได้ลงนามรับรองสาธารณรัฐบัญญัติ ฉบับที่ 9165 หรือรัฐบัญญัติยาเสพติดอันตรายที่ครอบคลุม ค.ศ. 2002 ในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2002 และมีผลบังคับใช้วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 สาธารณรัฐบัญญัติ ฉบับที่ 9165 กำหนดแนวทางปฏิบัติที่เป็นรูปธรรมมากขึ้นสำหรับการรณรงค์ต่อต้านยาเสพติดแห่งชาติและกำหนดบทลงโทษที่หนักขึ้นต่อผู้กระทำผิด
การตรากฎหมายของสาธารณรัฐบัญญัติ ฉบับที่ 9165 จัดระบบการบังคับใช้กฎหมายยาเสพติดของฟิลิปปินส์อีกครั้ง ในขณะที่คณะกรรมการยาเสพติดที่เป็นอันตรายยังคงทำหน้าที่กำหนดนโยบายและวางกลยุทธ์ในการวางแผน ตลอดจนการกำหนดนโยบายรวมถึงแผนงานด้านการควบคุมและป้องกันยาเสพติด โดยสร้างสำนักงานปราบปรามยาเสพติดแห่งประเทศฟิลิปปินส์ขึ้นภายใต้สำนักประธานาธิบดี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
RA 9165: Comprehensive Dangerous Drugs Act of 2002
ศิลาจารึกตรังกานู

| ศิลาจารึกตรังกานู |
| --- | --- |
ศิลาจารึกจำลอง จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในกัวลาลัมเปอร์
วัสดุ: แกรนิต
ความสูง: น้อยกว่า 89 เซนติเมตร (35 นิ้ว)
ความกว้าง: น้อยกว่า 53 เซนติเมตร (21 นิ้ว)
ตัวหนังสือ: อักษรยาวี ภาษามลายู
สร้าง: ประมาณ ค.ศ. 1303
ค้นพบ: ค.ศ. 1887 กัมปุงบูลุฮ์, กัวลาเบอรัง, ฮูลูเตอเริงกานู
ที่อยู่ปัจจุบัน: พิพิธภัณฑ์รัฐตรังกานู
| ศิลาจารึกตรังกานู * |
| --- | --- |
  ความทรงจำแห่งโลกโดยยูเนสโก
ที่เก็บรักษา: พิพิธภัณฑ์รัฐตรังกานู
ประเทศ:  มาเลเซีย
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
อ้างอิง: 2008-37
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2552
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีความทรงจำแห่งโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ศิลาจารึกตรังกานู (มลายู: Batu Bersurat Terengganu, باتو برسورت ترڠݢانو) เป็นศิลาจารึกหินแกรนิตที่มีจารึกภาษามลายูคลาสสิกในอักษรยาวีที่พบในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย จารึกนี้น่าจะถูกบันทึกใน ฮ.ศ. 702 (ตรงกับ ค.ศ. 1303) ทำให้เป็นหลักฐานการเขียนอักษรยาวีแรกที่สุดในโลกมลายู และถือเป็นหนึ่งในหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงศาสนาอิสลามในฐานะศาสนาประจำชาติในภูมิภาคนี้ ศิลานี้มีคำประกาศจากผู้นำในรัฐตรังกานูที่มีพระนามว่า เซอรีปาดูกาตวน ส่งเสริมให้ประชาราษฎรแผยแผ่และสนับสนุนศาสนาอิสลาม และชี้นำด้วยกฎหมายชะรีอะฮ์พื้นฐาน 10 ประการ
ศิลานี้โผล่ครึ่งส่วนในบริเวณริมแม่น้ำเตอร์ซัตที่กัวลาเบอรัง ฮูลูเตอเริงกานู หลังเหตุการณ์น้ำท่วมใน ค.ศ. 1887 เปองีรัน อานุม เอิงกู อับดุล กาดีร์ บิน เอิงกู เบอซาร์ ขุนนางชาวตรังกานูกับไซเย็ด ฮูซิน ฆูลัม อัล บูคารี เพื่อนผู้ตรวจการดีบุก พบศิลาและนำมันขึ้นเรือแพไปที่กัวลาเตอเริงกานู เพื่อนำไปเสนอแก่สุลต่านไซนัลอาบีดินที่ 3 และนำไปตั้งบนยอดบูกิตปูเตอรี ('เนินเขาเจ้าหญิง')
ใน ค.ศ. 2009 ในการประชุมของยูเนสโกที่จัดขึ้นที่บาร์เบโดส ได้รวมศิลาจารึกตรังกานูให้เป็นความทรงจำแห่งโลก ทำให้เป็นมรดกที่สี่ของประเทศมาเลเซีย หลังจากฮีกายัตฮังตัวะฮ์, เซอจาระฮ์เมอลายู และจดหมายของสุลต่านอับดุล ฮามิดใน ค.ศ. 2001
วันที่จารึก

วันที่จารึกบนฝั่งซ้ายล่างในบรรทัดที่ 11 ของศิลาเสียหาย ทำให้วันที่จารึกอยู่ในช่วง ฮ.ศ. 702 ถึง 789 (ค.ศ. 1303 ถึง 1387)  C.O. Blagden ผู้แปลความหมายจารึกคนแรก เสนอวันที่ที่เป็นไปได้ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ – มีนาคม ค.ศ. 1303 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1387 เขาสงสัยว่าวันก่อนหน้าเดือนเราะญับ ฮ.ศ. 702 หรือ ค.ศ. 1303 จะถูกต้องหรือไม่ และสรุปตามพื้นเพทั่วไป (general grounds) ว่าเขามีความเอนเอียงต่อวันที่ที่ใกล้เคียงที่สุด
ซัยยิด มุฮัมมัด นะกีบ อัลอัฏฏอสได้โต้แย้งว่าวันที่ก่อนหน้านั้นถูกต้องแล้วและพยายามบูรณะส่วนที่พังเสียหายใหม่ ในคำปราศรัยที่ตีพิมพ์โดยพิพิธภัณฑ์แห่งชาติมาเลเซีย นะกีบกล่าวว่าวันที่ถูกต้องคือวันศุกร์ที่ 4 เราะญับ ฮ.ศ. 702 ซึ่งตรงกับวันศุกร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1303 โดยมีคำอธิบายดังนี้:
ฮ.ศ. 702 เริ่มต้นในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1303 วันที่ตามปฏิทินกริกอเรียนเริ่มต้นด้วยวันจันทร์ (เช่น 1 มกราคม ค.ศ. 1303 เป็นวันจันทร์) และ 237 วันต่อมาเป็นวันขึ้นปีใหม่อิสลามในวันที่ 1 มุฮัรร็อม (26 สิงหาคม ค.ศ. 1302) เราะญับเป็นเดือนที่ 7 ในปฏิทินอิสลาม และเนื่องจาก ฮ.ศ. 702 เริ่มต้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1302 ดังนั้น มันจึงเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1303 ซึ่งปฏิทินกริกอเรียนเริ่มต้นในวันอังคาร
ระบบการสะกดอักษรยาวี

ระบบการสะกดบนศิลาจารึกตรังกานูมีความคล้ายกับระบบการสะกดอักษรยาวีในปัจจุบันหลายแบบ:
การใช้อักษรตามัรบูเฏาะฮ์ (ة) กับ ตามัฟตูฮะฮ์ (ت) - ในแบบสะกดปัจจุบันเดวันบาฮาซาดันปุซตากาจัดให้เสียง /t/ ในคำศัพท์มลายูเขียนเป็นอักษรยาวีด้วย ตามัฟตูฮะฮ์ ในขณะที่เสียง /t/ ในคำนามพิเศษ ซึ่งยืมมาจากภาษาอาหรับ ควรเขียนด้วยรูปแบบเดิมเป็น ตามัรบูเฏาะฮ์ ยกเว้นคำทั่วไปที่ใช้กันเป็นประจำอย่างคำว่า rakyat (ประชาชน) ( رعيت ), nikmat (พระคุณ) ( نعمت ), hikmat (ภูมิปัญญา) ( حکمت ) และ berkat (พร) ( برکت ) ระบบนี้ถูกสร้างขึ้นในศิลาจารึกตามตารางด้านล่าง โดยคำยืมภาษาอาหรับ Jumaat (วันศุกร์) (جمعة) ซึ่งเป็นคำนามพิเศษ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
| ศิลาจารึกตรังกานู | ที่ตั้ง | อักษรรูมี | แปลไทย | รูปสะกดอักษรยาวีปัจจุบัน (DBP) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| مٮورٮ | หน้า:7 | menurut | รายงานจาก | منوروت |
| ٮوٮ | หลัง:5 | buat | ทำ | بوات |
| داٯٮ | ขวา:6 | dapat | ได้ | داڤت |
| حمعه | หน้า:10 | Jumaat | วันศุกร์ | جمعة |
การใช้อักษรกอฟ (ق) ในพยางค์ท้ายปิด - ในรูปแบบอักษรยาวีปัจจุบัน เสียงหยุด เส้นเสียงทั้งหมดในพยางค์ท้ายปิดของศัพท์มลายูเขียนด้วยกอฟ ในขณะที่เสียงพยัญชนะ /k/ ในพยางค์ท้ายปิดของคำยืมภาษาอังกฤษสะกดด้วยกาฟ เช่น abstrak (นามธรรม) ( ابسترک ), plastik (พลาสติก) ( ڤلستيک ) และ kek (เค้ก) ( كيک ) สำหรับคำยืมภาษาอาหรับ จะยังคงรูปภาษาต้นกำเนิด เช่น isyak ( عشاء ), imsak (เวลาหยุดซะฮูรไม่นานก่อนละหมาดซุบฮ์) ( امساک ), rujuk (อ้างอิง) ( روجوع ) และtalak (การหย่า) ( طلاق ). เสียงหยุด เส้นเสียงบางส่วนในพยางค์ท้ายปิดเขียนในศิลาจารึกด้วยอักษรกอฟ ดังตัวอย่างในตารางนี้
| ศิลาจารึกตรังกานู | ที่ตั้ง | อักษรรูมี | แปลไทย | รูปสะกดอักษรยาวีปัจจุบัน (DBP) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| اٮٯ | หลัง:12 | anak | ลูก | أنق |
| ماسٯ | ขวา:4 | masuk | เข้า | ماسوق |
| هٮدٯ | ขวา:5 | hendak | ต้องการ | هندق |
การใช้อักษรญา (ڽ) - ตามรูปพยัญชนะในศิลาจารึกตรังกานู นี่คือเสียงพยัญชนะในภาษามลายูคลาสสิกที่ไม่พบในอักษรอาหรับ อักษรเหล่านี้ได้แก่ ca (چ) ใน acara (เหตุการณ์) ( احارا ), nga (ڠ) ใน dengan (ด้วย) ( دعں ), pa (ڤ) ใน pada (ถึง) ( فدا ), ga (ݢ) ใน pinggang (เอว) ( ڡعكع ) และ nya (ڽ) ใน denda-nya (บทลงโทษ) ( داٮداڽ ) อย่างไรก็ตาม รูปพิเศษในศิลาจารึกตรังกานูใช้อักษรญา ที่มีจุดสามจุดบนนั้น ทำให้เป็นอักษรยาวีที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้มา
| ศิลาจารึกตรังกานู | ที่ตั้ง | อักษรรูมี | แปลไทย | รูปสะกดอักษรยาวีปัจจุบัน (DBP) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| احارا | ซ้าย:5 | acara | เหตุการณ์ | أچارا |
| دعں | หน้า:3 | dengan | ด้วย | دڠن |
| فدا | หน้า:2 | pada | ถึง | ڤد |
| ڡعكع | หลัง:11 | pinggang | เอว | ڤيڠݢڠ |
| داىداڽ | ขวา:1 | denda-nya | บทลงโทษ | دنداڽ |
บรรณานุกรม

Abdul Razak Salleh (2010), Batu Bersurat Terengganu: Perspektif Matematik (Inscribed Stone of Terengganu, a Mathematical perspective) (PDF), Malaysian Mathematical Science Society, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 5 มีนาคม 2016, สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2014
An Ismanto (2009), Terengganu Stone Tablet, Melayu Online, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2015, สืบค้นเมื่อ 22 กันยายน 2021
Hooker, Virginia Matheson (2003), A Short History of Malaysia: Linking East and West, Allen & Unwin, ISBN 978-186-4489-55-2
Sayyid Qudratullah Fatimi (1963), Islam comes to Malaysia, Malaysian Sociological Research Institute
Shahrizal Mahpol (2002), Penguasaan tulisan jawi di kalangan pelajar Melayu : suatu kajian khusus di UiTM cawangan Kelantan [Competency in Jawi among Malay students: A specific study in UiTM, Kelantan campus] (วิทยานิพนธ์) (ภาษามาเลย์), Department of Islamic History and Civilization, Academy of Islamic Studies, University of Malaya, OCLC 963022421, S2CID 107255342
Syed Muhammad Naguib al-Attas (1970), The correct date of the Trengganu inscription, National Museum (Malaysia), ASIN B0006EWWKG
Teeuw, Andries (1959), The history of the Malay language. A preliminary survey, Royal Netherlands Institute of Southeast Asian and Caribbean Studies, สืบค้นเมื่อ 17 ตุลาคม 2012
UNESCO (2009), Memory of the World: Batu Bersurat Terengganu (Inscribed Stone of Terengganu) (PDF)
UNESCO (2001), Memory of the World: Malaysia
สละ (ปาล์ม)

สำหรับความหมายอื่น ดู สละ
| สละ |
| --- | --- |

ผลสละ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
สกุล:: Salacca
สปีชีส์:: S.  zalacca
ชื่อทวินาม
Salacca zalacca (Gaertn.) Voss

ชื่อพ้อง
 Calamus zalacca  Salacca edulis
สละ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Salacca zalacca; มลายู: salak) เป็นพืชในวงศ์ปาล์มและอยู่ในสกุลเดียวกับระกำ ลักษณะต้นเป็นทรงพุ่มคล้ายระกำ มีหนามแหลมแข็ง ออกตามก้านใบ ดอกแยกเพศ สีน้ำตาล แต่เกสรตัวผู้ของสละมักไม่แข็งแรง ผสมติดน้อย เกษตรกรจึงนิยมเอาเกสรตัวผู้ของระกำมาผสม  สละออกผลเป็นทะลายเรียก "คาน" ในแต่ละคานมีทะลายย่อยเรียก "กระปุก"  ลักษณะผลของสละเป็นทรงยาวรี ผลอ่อนสีน้ำตาล เปลือกเป็นเกล็ดซ้อนกัน ผลแก่กลายเป็นสีแดงอมน้ำตาล บนผลมีขนแข็ง สั้น คล้ายหนาม ลักษณะของผลสละที่ต่างจากผลระกำคือมีเมล็ดเล็กกว่า สีเมล็ดเป็นสีน้ำตาลเข้มกว่า เนื้อสละเป็นสีเหลืองอ่อน ส่วนเนื้อระกำเป็นสีเหลืองอมส้ม สละมีกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์
พันธุ์สละ > ประเทศไทย

สละที่มีการปลูกเป็นการค้าในประเทศไทยมีหลายพันธุ์ เช่น
พันธุ์เนินวง ผลหัวท้ายเรียว สีส้มอมน้ำตาล หนามยาว ผลดิบฝาดเปรี้ยว ผลสุก หวานหอม เมล็ดเล็ก
พันธุ์หม้อ ผลยาว ปลายแหลมเป็นจะงอย เปลือกสีแดงเข้ม
พันธุ์สุมาลี ทรงต้นคล้ายระกำ ผลป้อมสั้น เนื้อเป็นสีส้มคล้ายระกำ
พันธุ์สละ > ประเทศอินโดนีเซีย

สละเป็นพืชพื้นเมืองของอินโดนีเซียและมีการปลูกทั่วประเทศ มีพันธุ์ที่หลากหลายถึง 30 พันธุ์ พันธุ์ที่นิยมมากที่สุดคือ สละปนโดะห์ (salak pondoh) จาก จังหวัดยอร์กยาการ์ตา และสละบาหลี (salak Bali) จากเกาะบาหลี
สละปนโดะห์ เป็นผลไม้ที่สำคัญในจังหวัดยอร์กยาการ์ตา ในช่วง พ.ศ. 2537 - 2542 เคยผลิตได้ถึง 28,666 ตัน สละพันธุ์นี้เป็นที่นิยมบริโภคในอินโดนีเซีย เพราะมีกลิ่นหอมและรสหวาน แบ่งย่อยได้อีกเป็น pondoh super, pondoh hitam (ปนโดะห์ดำ), และ pondoh gading(ปนโดะห์เหลือง)
สละบาหลี เป็นพันธุ์ที่พบมากในบาหลี และเป็นที่นิยมในกลุ่มคนพื้นเมืองและนักท่องเที่ยว รสอมเปรี้ยว เนื้อเยอะ พันธุ์ย่อยที่มีราคาแพงที่สุดเรียก gula pasir (น้ำตาลทราย)เป็นพันธุ์ที่ผลเล็กสุดและหวานสุด
การใช้ประโยชน์

สละนิยมกินเป็นผลไม้สด ทำน้ำผลไม้ หรือนำไปสกัดกลิ่นเพื่อใช้แต่งกลิ่นอาหาร ในอินโดนีเซีย นิยมนำสละบาหลีไปทำเป็นน้ำผลไม้ หรือทำไวน์
แหล่งข้อมูลอื่น

Supriyadi; Suhardi; M. Suzuki; K. Yoshida; T. Muto; A. Fujita; and N. Watanabe (2002). "Changes in the Volatile Compounds and in the Chemical and Physical Properties of Snake Fruit (Salacca edulis Reinw) Cv. Pondoh during Maturation". J. Agric. Food Chem. 50 (26): 7627–7633. doi:10.1021/jf020620e. PMID 12475281.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
ป่าสละใน Bogor ชวาตะวันตก
ผลอ่อนของสละ
สละปนโดะห์ในอินโดนีเซีย
สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย

| สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย Agensi Penguatkuasaan Maritim Malaysia |
| --- | --- |
ลายแถบซิ่งหน่วยยามฝั่งมาเลเซีย
เครื่องหมายหน่วยยามฝั่งมาเลเซีย
ธงเรือหน่วยยามฝั่งมาเลเซีย
ชื่อทางการ: หน่วยยามฝั่งมาเลเซีย
อักษรย่อ: MMEA / APMM
คำขวัญ: "Mengawal, Melindung, Menyelamat" "คุ้มกัน, ป้องกัน, รักษา"
ข้อมูลองค์กร
ก่อตั้ง: 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
เจ้าหน้าที่: เจ้าหน้าที่ 5,400 คน
สภาพบุคคล: หน่วยงานของรัฐ
โครงสร้างเขตอำนาจ
หน่วยงานแห่งชาติ (เขตอำนาจในการปฏิบัติการ): มาเลเซีย
เขตอำนาจในการปฏิบัติการ: มาเลเซีย
เขตอำนาจตามกฎหมาย: อาณาเขตทางทะเลของมาเลเซีย
ส่วนปกครอง: รัฐบาลมาเลเซีย
บัญญัติตราสาร: พระราชบัญญัติสำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย ค.ศ. 2004 (พระราชบัญญัติ 633)
ลักษณะทั่วไป: ฌ็องดาร์เมอรี
สำนักงานใหญ่: ศูนย์บริหารราชการแผ่นดินปูตราจายา
 
รัฐมนตรีรับผิดชอบ: ฮัมซะฮ์ ไซนูดิน, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ผู้บริหารหน่วยงาน: พลเรือเอก (มาเลเซีย) ดาโต' โมด์ ซูบิล มัต ซม, อธิบดี
หน่วยงานปกครอง: กระทรวงมหาดไทย
สิ่งอำนวยความสะดวก
เรือ: รายชื่อเรือ
เฮลิคอปเตอร์:  อากุสตาเวสต์ลันด์ อาวูดอปปียา139  อาเอร็อสปาซียาล อาแอ็ส 365 โดแฟ็ง II 
อากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบก: บอมบาร์เดียร์ 415
อากาศยานไร้คนขับ: ตาเลสฟุลมาร์
เว็บไซต์
www.mmea.gov.my
สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย (มลายู: Agensi Penguatkuasaan Maritim Malaysia; อักษรย่อ: APMM; อังกฤษ: Malaysian Maritime Enforcement Agency; อักษรย่อ: MMEA) รู้จักกันอย่างเป็นทางการในชื่อ หน่วยยามฝั่งมาเลเซีย (อังกฤษ: Malaysia Coast Guard) สำหรับการระบุตัวตนระหว่างประเทศ เป็นองค์กรหน่วยามฝั่งของประเทศมาเลเซีย และหน่วยงานหลักของรัฐที่รับผิดชอบในการรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อย รวมถึงประสานงานปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยในอาณาเขตทางทะเลของมาเลเซียและในทะเลหลวง
หน่วยงานและสมาชิกเป็นส่วนหนึ่งของสำนักงานพลเรือนแห่งสหพันธรัฐมาเลเซียและรายงานโดยตรงไปยังกระทรวงมหาดไทย อย่างไรก็ตาม สำนักงานบังคับใช้กฎหมายทางทะเลของมาเลเซียสามารถรวมเข้าด้วยกันภายใต้คำสั่งของกองทัพมาเลเซียในช่วงฉุกเฉิน, วิกฤตพิเศษ หรือในช่วงสงคราม
หน่วยงานนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหน่วยยามฝั่งสหรัฐ (USCG) และหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น (JCG)
ดูเพิ่ม

กองทัพมาเลเซีย
หมู่เกาะโถเจิว

| ชื่อท้องถิ่น: หมู่เกาะโถจู |
| --- | --- |
หมู่เกาะโถเจิวตำแหน่งของหมู่เกาะโถจู
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวไทย
พิกัด: 9°18′N 103°29′E﻿ / ﻿9.300°N 103.483°E﻿ / 9.300; 103.483﻿ (หมู่เกาะโถจู)
เกาะทั้งหมด: 8
เกาะหลัก: เกาะโถจู
การปกครอง
 ประเทศเวียดนาม
จังหวัด: เกียนซาง
อำเภอ: ฟู้โกว๊ก
ตำบล: โถเจิว
หมู่เกาะโถเจิว (เวียดนาม: quần đảo Thổ Châu) หรือ หมู่เกาะโถจู (quần đảo Thổ Chu) เป็นหมู่เกาะในอ่าวไทยที่อยู่ในน่านน้ำของประเทศเวียดนาม ในพื้นที่ตำบลโถเจิว อำเภอฟู้โกว๊ก จังหวัดเกียนซาง
ประวัติศาสตร์

หมู่เกาะนี้เป็นปัญหาเขตแดนระหว่างกัมพูชากับเวียดนาม โดยทั้งสองชาติต่างกล่าวว่าหมู่เกาะนี้อยู่ในน่านน้ำของตน ในสงครามกัมพูชา-เวียดนาม กองทัพเขมรแดงไดเข้าโจมตีและยึดครองเกาะโถจูเป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนที่เวียดนามจะส่งกองทหารมาขับไล่ออกไป ทหารเขมรแดงส่วนใหญ่ถูกฆ่า แต่ความสูญเสียของทั้งสองฝ่ายไม่ทราบแน่ชัด ใน พ.ศ. 2523 ได้จุดพบโครงกระดูกมากมายบนเกาะ ถือเป็นการสู้รบที่นองเลือดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของเกาะนี้
ยูนิส มะห์มูด

ยูนิส มะห์มูด เคาะลัฟ (อาหรับ: يونس محمود خلف, เกิด 3 กุมภาพันธ์ 1983 ที่จังหวัดคีร์คูก ประเทศอิรัก) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิรัก ตำแหน่งกองหน้า โดย มะห์มูด ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทีมชาติอิรัก​และเคยถูกจัดให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลชั้นนำของทวีปเอเชีย​ โดยเขาเป็นเจ้าของสถิติลงสนามให้กับทีมชาติมากที่สุดเป็นอันดับ 1 มาจนถึงปัจจุบัน และเคยเป็นกัปตันทีมชาติอิรักมายาวนานกว่า 10 ปี นอกจากนี้เขายังเคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย​และเป็นนักฟุตบอลจากทวีปเอเชียเพียงไม่กี่คนที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ ในปี 2007 โดยเขาได้รับการโหวตให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมลำดับที่ 29 ของโลกในปีดังกล่าว
ยูนิส มะห์มูด เริ่มมีชื่อเสียงในวงการฟุตบอลระดับชาติจากการเป็นหนึ่งในผู้เล่นของทีมชาติอิรัก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีซ ซึ่งทีมชาติอิรักสามารถคว้าอันดับสี่มาครองได้อย่างเหนือความคาดหมาย โดยเขาสามารถยิงประตูในกีฬาโอลิมปิกได้ 1 ลูก จากรอบแบ่งกลุ่มที่เอาชนะทีมชาติโปรตุเกส รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีไป 4–2 และได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลเยาวชนยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปเอเชีย ประจำปี 2004
ต่อมาในปี 2006 มะห์มูดพาทีมชาติอิรักรุ่นอายุไม่เกิน 23 คว้าเหรียญเงินได้ในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2006 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ และได้ก้าวขึ้นมาเป็นกัปตันของทีมชาติอิรักชุดใหญ่ที่สามารถสร้างประวัติศาสตร์คว้าแชมป์ฟุตบอลเอเชียนคัพ 2007 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพร่วมกับมาเลเซีย, อินโดนีเซีย และเวียดนาม ซึ่งนับเป็นการได้แชมป์รายการใหญ่ที่สุดของทวีปเอเชียครั้งแรกและครั้งเดียวของสมาคมฟุตบอลอิรัก โดยในทัวร์นาเมนต์ดังกล่าวนอกจาก ยูนิส มะห์มูด จะคว้ารางวัลผู้ทำประตูสูงสุดร่วมกับนาโอฮิโระ ทากาฮาระ จากทีมชาติญี่ปุ่นและยาซิร อัลเกาะห์ฏอนี จากทีมชาติซาอุดีอาระเบียแล้ว เขายังได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำรายการไปครองอีกด้วย
ถึงแม้ในปี 2010 มะห์มูด ต้องพลาดโอกาสในการลงเล่นในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่เมืองกว่างโจว ประเทศจีน เพราะสมาคมฟุตบอลอิรักถูกฟีฟ่าลงโทษ จากการปล่อยให้การเมืองในประเทศเข้ามาแทรกแซงการทำงานของสมาคม ทำให้ต้องถอนทีมออกไป แต่ในปี 2014 เขาก็ได้รับโอกาสลงเล่นในกีฬาเอเชียนเกมส์อีกครั้งในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ โดยลงเล่นในโควตาผู้เล่นที่อายุเกิน 23 ปี และสามารถคว้าเหรียญทองแดงได้สำเร็จ โดยในนัดชิงอันดับ 3 เขาเป็นผู้โหม่งประตูชัยให้ทีมชาติอิรักชนะทีมชาติไทย 1–0
ในการแข่งขันฟุตบอลเอเชียนคัพ 2015 ที่ประเทศออสเตรเลีย ยูนิส มะห์มูด ยิงประตูได้ในนัดที่ชนะทีมชาติปาเลสไตน์ 2–0 ทำให้เขากลายเป็นนักฟุตบอลคนแรกและคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่สามารถยิงประตูได้ในการแข่งขันเอเชียนคัพ​ ถึง 4 สมัยติดต่อกัน (2004,2007,2011,2015)
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร

ยูนิส มะห์มูด เริ่มต้นจากการเล่นกีฬาบาสเกตบอล ในตำแหน่งชูตติงการ์ด​ จากนั้นเขาหันไปเล่นกีฬาฟุตบอลแทน โดยเขาได้เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเล็กๆในคีร์คูก​อย่าง อัดดิบส์ ซึ่งอยู่ในดิวิชัน 4 และไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากนัก หลังจากนั้นเขาย้ายไปเป็นนักเตะระดับเยาวชนของทีมประจำเมืองคีร์คูกอย่าง สโมสรฟุตบอลคีร์คูก ที่ลงเล่นในลีกอิรักดิวิชัน 1 และถูกค้นพบโดยแมวมองของสโมสรกีฬาอัฏเฏาะละบะฮ์ ทีมใหญ่ประจำอิรักพรีเมียร์ลีกที่ต้องการตัวเขาไปร่วมทีม
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร > อัฏเฏาะละบะฮ์

หลังจากที่มะห์มูด ตกลงย้ายมาเล่นให้สโมสรอัฏเฏาะละบะฮ์ ทีมดังแห่งกรุงแบกแดด เขาก็ได้พัฒนาฝีเท้าขึ้นมาอีกระดับ โดยเขาได้เล่นเคียงข้างกับผู้เล่นทีมชาติอิรักชื่อดังในทีมอย่างอับดุลวะฮาบ อะบู อัลฮาอิล และดาวรุ่งของทีมในขณะนั้นอย่างบัซซิม อับบาส ที่ต่อมากลายเป็นนักเตะคนสำคัญของทีมชาติอิรักอีกคนหนึ่ง
มะมูดห์ทำผลงานในฤดูกาลแรกกับทีมอย่างยอดเยี่ยมและพาทีมคว้าดับเบิลแชมป์ได้สำเร็จ โดยสามารถคว้าแชมป์อิรักพรีเมียร์ลีกประจำฤดูกาล 2001–2002 พร้อมกับคว้าแชมป์อิรักเอฟเอคัพได้ในปีเดียวกัน
จากฟอร์มการเล่นในฤดูกาลดังกล่าวทำให้เขาถูกเรียกตัวติดทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเซียตะวันตก 2002 ที่กรุงดามัสกัส ประเทศซีเรีย โดยมะห์มูดเป็นผู้เล่นทีมชาติอิรักที่มีอายุน้อยที่สุดที่ติดทีมชาติชุดใหญ่ และสามารถสร้างผลงานผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ ไปพบกับทีมชาติจอร์แดน โดยในนัดชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาอัลอับบาซียีน เขาสามารถยิงประตูได้และพาทีมชนะ 3-2 คว้าแชมป์รายการนี้มาครองได้เป็นครั้งแรกของประเทศ
หลังจากนั้นได้เกิดเหตุการณ์การบุกครองอิรัก​ โดยสหรัฐอเมริกา​และสหราชอาณาจักร​ เพื่อโค่นล้มรัฐบาลของประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน​ ทำให้การแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศอิรักต้องหยุดลง และเขาต้องเดินทางออกนอกประเทศไปที่กรุงอาบูดาบี ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เพื่อไปเล่นฟุตบอลกับสโมสร อัลวะห์ดะฮ์ ด้วยสัญญายืมตัว
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร > อัลวะห์ดะฮ์

เนื่องจากเกิดสงครามอิรักและการก่อความไม่สงบในประเทศ รวมถึงการสู้รบระหว่างกลุ่มอิรักนิกายซุนนีย์​และชีอะฮ์​หลายกลุ่ม ทำให้ใน​ฤดูกาล 2003–2004 ยูนิส มะห์มูด ต้องเดินทางออกนอกประเทศอิรักมาที่อาบูดาบี​, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์​ เพื่อเล่นฟุตบอลให้กับสโมสรอัลวะห์ดะฮ์ ในยูเออีโปร-ลีก​ ด้วยสัญญายืมตัว โดยถึงแม้ว่า มะห์มูด จะสามารถทำประตูได้ในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2004 ​ในรอบแบ่งกลุ่ม แต่เขากลับประสบปัญหาความขัดแย้งและการโต้เถียงกับ ไรนุส อิสราเอล ผู้จัดการทีมในขณะนั้นจนทำให้เขาไม่ถูกส่งลงเล่นอีกเลย
อย่างไรก็ตามแม้จะประสบสถานการณ์ที่ยากลำบากในการเล่นให้สโมสรแต่จากผลงานที่ยอดเยี่ยมของเขาในทีมชาติอิรักชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ที่สามารถคว้าอันดับสี่ได้ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีซ ทำให้เขาถูกเสนอชื่อเพื่อเข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลระดับเยาวชนยอดเยี่ยมของทวีปเอเชียประจำปี 2004 ร่วมกับผู้เล่นอย่างเคซุเกะ ฮนดะ, พัก จู-ย็อง, ยาวัด เนคูนาม และพัก จี-ซ็อง
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร > อัลคูร

หลังจากหมดสัญญายืมตัว มะห์มูดย้ายไปเล่นฟุตบอลในประเทศกาตาร์​ให้กับ​สโมสรฟุตบอลอัลคูรในกาตาร์สตาร์สลีก และสามารถสร้างสถิติใหม่ในลีกกาตาร์ได้ในฤดูกาล 2004–2005 โดยในเกมส์ที่สโมสรอัลคูร ถล่มสโมสรอัชชะมาลไปถึง 8–0 เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2005 ยูนิส มะห์มูด ยิงประตูในเกมดังกล่าวถึง 6 ประตู จึงทำให้เขาเป็นผู้เล่นคนแรกที่สามารถทำดับเบิลแฮตทริกได้ในลีกสูงสุดของประเทศกาตาร์ และสร้างสถิติยิงประตูได้เร็วที่สุดในเกมส์ลีกหลังจากการแข่งขันเริ่มไปได้เพียง 30 วินาที ในเกมส์ดังกล่าวนอกจากเขาทำดับเบิลแฮตทริกและสร้างสถิติยิงเร็วที่สุดแล้ว เขายังเป็นคนส่งให้เพื่อนยิงประตูได้อีก 2 ประตูอีกด้วย หลังจบฤดูกาลเขาพาสโมสรคว้าอันดับ 3 ในลีก และชนะเลิศฟุตบอลถ้วยพระราชทานมกุฏราชกุมารแห่งกาตาร์ (Qatar Crown Prince Cup) โดยนับเป็นการคว้าแชมป์รายการนี้ได้เป็นครั้งแรกของสโมสร
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร > อัลฆ็อรรอฟะฮ์

ปี 2006 เขาย้ายไปเล่นให้ทีมใหญ่ประจำกรุงโดฮาอย่างอัลฆ็อรรอฟะฮ์ โดยในฤดูกาล 2006–2007 ฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร ก็สามารถยิงประตูอย่างถล่มทลายคว้ารางวัลผู้ทำประตูสูงสุดในกาตาร์สตาร์ลีก ที่จำนวน 19 ประตู และพาสโมสรคว้าตำแหน่งรองแชมป์เมื่อจบฤดูกาล รวมทั้งได้รางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำปีของสโมสร ทั้งผลงานที่ยอดเยี่ยมในระดับสโมสรและในระดับทีมชาติที่สามารถคว้าแชมป์เอเชียนคัพ 2007 ได้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของทวีปเอเชีย ประจำปี 2007 ร่วมกับยาซิร อัลเกาะห์ฏอนี และนะชาต อักร็อม และคว้าอันดับ 2 ไปครอง
ในฤดูกาล 2007–2008 มะห์มูดยิงในลีกไป 16 ประตู พาสโมสรคว้าแชมป์กาตาร์สตาร์ลีกได้สำเร็จ โดยเป็นการคว้าแชมป์ลีกสูงสุดเป็นครั้งแรกของยูนิส มะห์มูดพร้อมกันนี้สโมสรยังได้ตำแหน่งรองแชมป์ในฟุตบอลชิงถ้วยเอมีร์แห่งกาตาร์ และได้สิทธิแข่งขันในรายการเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก ในปี 2009
ในเดือนพฤศจิกายน 2008 มะห์มูดย้ายไปเล่นให้สโมสรกีฬาอัลอะรอบี ซึ่งเป็นทีมร่วมกรุงโดฮาของสโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์ เป็นการชั่วคราวด้วยสัญญายืมตัวในช่วงสั้น ๆ เป็นระยะเวลา 2 เดือน เนื่องจากสโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์ ต้นสังกัดของเขามีผู้เล่นต่างชาติเกินโควตาที่กำหนด
หลังหมดสัญญายืมตัว และ เฟร์นังเดา อดีตนักเตะทีมชาติบราซิลย้ายออกจากทีมไป ทำให้มีโควตาผู้เล่นต่างชาติในทีมว่าง ในเดือนมกราคม 2009 เขาจึงได้กลับมาเล่นให้อัลเฆาะรอฟะฮ์อีกครั้ง แม้จะเคยตกเป็นที่สนใจจากทีมอาแอ็ส มอนาโก ในลีกเอิง ฝรั่งเศส และทีมอื่น ๆ ในยุโรปตลอดช่วงที่ผ่านมา แต่เขาก็ยังเล่นให้สโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์ต่อไป
การแข่งขันเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก 2009 สโมสรตกรอบแรกและทำผลงานได้ไม่ดีนัก แต่ช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2008–2009 เขาก็มีส่วนช่วยให้สโมสรป้องกันแชมป์ลีกได้สำเร็จ โดยเป็นแชมป์ลีกกาตาร์สมัยที่ 2 ของตัวเขาเอง
ฤดูกาล 2009–2010 ยูนิส มะห์มูด คว้ารางวัลดาวซัลโวกาตาร์สตาร์ลีกได้อีกครั้ง โดยยิงในลีกไปถึง 21 ประตู และพาสโมสรคว้าแชมป์กาตาร์สตาร์ลีกเป็นสมัยที่ 3 ติดต่อกันได้สำเร็จ
ต่อมาในฤดูกาล 2010–2011 สโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์เสียตำแหน่งแชมป์ลีกให้สโมสรเลคห์วิยา โดยได้ตำแหน่งรองแชมป์เมื่อจบฤดูกาล อย่างไรก็ตามยูนิส มะห์มูด ยังคงคว้าตำแหน่งดาวซัลโวกาตาร์สตาร์ลีกไปครองได้อีกสมัยที่ 15 ประตู โดยนับเป็นการคว้ารางวัลดาวซัลโวในลีกสูงสุดของกาตาร์ได้เป็นสมัยที่ 3 ของตัวเขาเอง ก่อนจะหมดสัญญากับสโมสรในเวลาต่อมา
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร > อัลวักเราะฮ์

ฤดูกาล 2011–2012 ยูนิส มะห์มูด ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรอัลวักเราะฮ์แบบไม่มีค่าตัว โดยเขายิงในกาตาร์สตาร์ลีกในฤดูกาลนี้ไป 8 ประตู และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 7
ต่อมาในฤดูกาล 2012–2013 ช่วงครึ่งฤดูกาลแรก ยูนิส มะห์มูด ยิงในลีกให้อัลวักเราะฮ์ไป 8 ประตู ก่อนจะตัดสินใจย้ายไปเล่นให้กับสโมสรอัลซัด ในเดือนกุมภาพันธ์ 2013 ช่วงครึ่งหลังของฤดูกาล
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร > อัลซัด

เดือนกุมภาพันธ์ 2013 มะห์มูด ย้ายมาเล่นให้กับอัลซัดจนจบฤดูกาล 2012–2013 โดยเขาได้เล่นคู่กับกองหน้าระดับโลกอย่างราอุล กอนซาเลซ ที่ย้ายมาจากสโมสรชัลเคอ 04 โดยมะห์มูดยิงในครึ่งฤดูกาลหลังให้อัลซัดไป 2 ประตู และมีส่วนช่วยให้สโมสรคว้าแชมป์กาตาร์สตาร์ลีกได้ในที่สุด
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร > อัลอะฮ์ลี

ในเดือนกันยายน 2013 ยูนิส มะห์มูด ย้ายมาเล่นฟุตบอลในลีกสูงสุดของประเทศซาอุดีอาระเบีย กับสโมสรอัลอะฮ์ลี​หลังจากเล่นที่ประเทศกาตาร์มายาวนานถึง 9 ปี โดยเซ็นสัญญาระยะสั้นเป็นเวลา 4 เดือน
มะห์มูด ลงเล่นในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก​ เป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 23 กันยายน 2013 ในนัดที่บุกมาชนะสโมสรอันนะฮ์เฎาะฮ์ 5–1 ที่สนามกีฬามุฮัมมัด บิน ฟะฮัด โดยมะห์มูดยิงได้ 2 ประตูในการลงสนามนัดแรกของเขา
ต่อมาในเดือนธันวาคม 2013 ยูนิส มะห์มูด ตัดสินใจยกเลิกสัญญาก่อนสัญญาครบกำหนด 2 สัปดาห์ เนื่องจากปัญหาส่วนตัว โดยมะห์มูดลงสนามในซาอุดีโพรเฟชชันนัลลีก 6 นัด ยิงได้ 3 ประตู
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร > อัรบีล

หลังหมดสัญญากับสโมสรอัลอะฮ์ลี ยูนิส มะห์มูด ที่ไม่ได้เล่นให้กับสโมสรใดมากว่า 1 ปี เซ็นสัญญาย้ายกลับไปเล่นฟุตบอลในบ้านเกิดที่ประเทศอิรัก กับสโมสรกีฬาอัรบีลในเดือนกุมภาพันธ์ 2015 และมีเงื่อนไขว่าจะลงเล่นให้สโมสรเฉพาะในรายการเอเอฟซีคัพเท่านั้น โดยวันที่ 15 เมษายน 2015 มะห์มูด ลงสนามให้สโมสรเป็นครั้งแรกในการแข่งขันเอเอฟซีคัพ นัดที่พบกับสโมสรเอฟซี อะฮาล จากประเทศเติร์กเมนิสถาน ที่สนามกีฬาซะอูด บิน อับดุลเราะห์มาน ประเทศกาตาร์และเขายิงคนเดียว 2 ประตู แต่สโมสรกลับเป็นฝ่ายแพ้ไป 3–2
ชีวิตส่วนตัว

ยูนิส มะห์มูด เป็นนักฟุตบอลที่มีเชื้อสายมาจากชาวเติร์กที่อาศัยอยู่ในอิรัก และเป็นชาวมุสลิมนิกายซุนนีย์ ในช่วงของการเป็นนักฟุตบอลเขาทำกิจกรรมทางการกุศลมากมาย โดยในฤดูกาล 2006–2007 ที่เขาค้าแข้งอยู่กับสโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์ในกาตาร์สตาร์ลีก เขาได้รับรางวัลผู้ทำประตูสูงสุดประจำฤดูกาล และบริจาคเงินรางวัลที่ได้รับจากสมาคมฟุตบอลกาตาร์​ถึง 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ราว 3.2 ล้านบาท)​ เพื่อสร้างมัสยิดในบ้านเกิดของเขาที่จังหวัดคีร์คูก ประเทศอิรัก และบริจาคเงินเพื่อการกุศลในอิรักอีกเป็นจำนวนมากในโอกาสต่าง ๆ
สโมสรฟุตบอลด่งท้าป

ด่งท้าป (เวียดนาม: Đồng Thápไฟล์:Dong Thap.ogg) เป็นสโมสรฟุตบอลในเวียดนามจากเมืองกาวหลัญ ในจังหวัดด่งท้าป โดยทางสโมสรได้เคยติดต่อ ชาญวิทย์ ผลชีวิน ไปเป็นหัวหน้าโค้ชให้ แต่สุดท้ายก็ไม่มีการเซ็นสัญญาเกิดขึ้น ด่งท้าปในอดีตเคยชนะเลิศการแข่งขันวี-ลีก มาแล้ว 2 สมัย ในฤดูกาล 1989 และ 1996 ในอดีตเคยมีผู้เล่นชาวไทยที่เคยมาเล่นให้กับสโมสรนี้คือ พิพัฒน์ ต้นกันยา
ผลงาน

วี.ลีก ดิวิชัน 1 ชนะเลิศ (2) - 1989, 1996