stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จุลพยาธิวิทยา
แหล่งข้อมูลอื่นๆ

Immunohistochemistry - In Situ Hybridization (อังกฤษ)
Virtual Histology Course - University of Zurich เก็บถาวร 2012-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
| ด ค กพยาธิวิทยา |
| --- | --- |
หลักพยาธิวิทยา: โรค - การติดเชื้อ - การขาดเลือดเฉพาะที่ - การอักเสบ - การสมานแผล - เนื้องอก - โลหิตพลศาสตร์ การตายของเซลล์: การตายเฉพาะส่วน (Liquefactive necrosis, Coagulative necrosis, Caseous necrosis)  - อะพอพโทซิส - Pyknosis - Karyorrhexis - Karyolysis การปรับตัวของเซลล์: การฝ่อ - การโตเกิน - การเจริญเกิน - การเจริญผิดปกติ - Metaplasia (Squamous, Glandular) การสะสมของสาร: สารสี (Hemosiderin, Lipochrome/Lipofuscin, เมลานิน)  - Steatosis
พยาธิกายวิภาค: ศัลยพยาธิวิทยา - พยาธิวิทยาเซลล์ - การชันสูตรพลิกศพ - พยาธิวิทยาโมเลกุล - นิติพยาธิวิทยา - ทันตพยาธิวิทยา    Gross examination - จุลพยาธิวิทยา - Immunohistochemistry - จุลทรรศน์อิเล็กตรอน - Immunofluorescence - Fluorescent in situ hybridization
พยาธิวิทยาคลินิก: เคมีคลินิก - โลหิตพยาธิวิทยา - เวชศาสตร์การบริการโลหิต - Medical microbiology - Diagnostic immunology  - Immunopathology   Enzyme assay - Mass spectrometry - โครมาโตกราฟี - Flow cytometry - ธนาคารเลือด - Microbiological culture - วิทยาเซรุ่ม
จีฟอร์ซ

| --- | --- |

ผู้ผลิต: อินวิเดีย
เปิดตัว: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2541 (26 ปี)
ประเภท: การ์ดแสดงผล
จีฟอร์ซ (อังกฤษ: GeForce) เป็นตราสินค้า ของหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ ออกแบบโดยอินวิเดีย โดยเมื่อปี พ.ศ. 2556 ได้มีวางขายทั้งหมด 12 แบบ ผลิตภัณฑ์จีฟอร์ซในช่วงแรกเป็นหน่วยประมวลผลกราฟิกส์สำหรับใส่เพิ่มบนบอร์ด, ใช้สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับเล่นเกมในระดับสูง และสุดท้ายก็ได้ผลิตในหลากหลายรุ่นเพื่อเพิ่มส่วนแบ่งทางการตลาดในแต่ละระดับของราคา เป็นหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ที่ใส่เพิ่มบนเมนบอร์ด เมื่อไม่นานมานี้ได้มีการนำเทคโนโลยีของจีฟอร์ซไปใช้บนหน่วยประมวลผลที่ฝังตัวกับแอปพลิเคชัน สำหรับอุปกรณ์พกพาและมือถือ
ด้วยการผลิตหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ อินวิเดีย จีฟอร์ซ และ เอเอ็มดี เรดีออน ได้เป็นคู่แข่งในการทำตลาดระดับบน ทำให้จีฟอร์ซขยับมาทำตลาดหน่วยประมวลผลกราฟิกส์เพื่องานอเนกประสงค์ หรือ GPGPU โดยจะขยายการทำงานของหน่วยประมวลผลกราฟิกส์แบบธรรมดาให้มากขึ้น เช่น การประมวลผลภาพ 3 มิติ, การทำให้อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่มีประสิทธิภาพสูงสามารถสั่งทำงานโค้ดแบบที่หน่วยประมวลผลกลางทำได้ ซึ่งมีจุดแข็งและจุดอ่อนที่ต่างกัน
ที่มาของชื่อ

ชื่อ "จีฟอร์ซ" ได้มาจากการประกวดที่จดโดยอินวิเดียในปี พ.ศ. 2541 ที่มีชื่อว่า "เนมแดทชิพ" (อังกฤษ: Name That Chip) ซึ่งทางบริษัทได้จัดขึ้นเพื่อประกวดการตั้งชื่อชิปใหม่ที่เป็นรุ่นต่อจาก "รีวาทีเอ็นที 2" มีผู้ส่งประกวดมากกว่า 12,000 ชื่อ โดยผู้ชนะ 7 ชื่อจะได้รับหน่วยประมวลผลกราฟิกส์รีวาทีเอ็นที 2 เป็นของรางวัล
รุ่น > จีฟอร์ซ 256

เปิดตัวเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2541 จีฟอร์ซ 256 (เอ็นวี 10) เป็นชิปกราฟิกส์สำหรับผู้ใช้ที่ต้องการใช้งานด้านกราฟิกส์ เช่นการใช้แสงและเงาของรูป 3 มิติ แม้ว่าการรองรับเกม 3 มิติที่ใช้การแสดงผลสูงยังไม่ปรากฏในรุ่นนี้ ในช่วงแรก จีฟอร์ซ 256 ใช้ หน่วยความจำเอสดีอาร์เอสดีแรม หลังจากนั้นจะขายพร้อมกับดีดีอาร์เอสดีแรม ซึ่งเร็วกว่าเอสดีอาร์เอสดีแรม
รุ่น > จีฟอร์ซ 2 ซีรีส์

จีฟอร์ซ 2 (เอ็นวี 15) (อังกฤษ: GeForce2 (NV15)) รุ่นแรกได้เปิดตัวเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 เป็นชิปกราฟิกส์ที่มีประสิทธิภาพสูง อินวิเดียได้เปลี่ยนการออกแบบเป็นหน่วยประมวลผลคู่ต่อแถว (4x2) ซึ่งสัญญาณนาฬิกาจะถี่ขึ้นกว่าจีฟอร์ซ 256 ถึง 2 เท่า หลังจากนั้น อินวิเดีย ได้เปิดตัว จีฟอร์ซ 2 เอ็มเอ็กซ์ (เอ็นวี 11) (อังกฤษ: GeForce2 MX (NV11)) โดยมีประสิทธิภาพคล้ายคลึงกับ จีฟอร์ซ 256 แต่มีราคาถูกกว่า ซึ่งเอ็มเอ็กซ์ผลิตมาเพื่อทำตลาดกลางถึงล่าง เพราะมีราคาที่คุ้มค่าและยังเป็นที่นิยมในการผลิตเครื่องคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ เช่นเดียวกันกับผู้ใช้ ก็ได้รับความนิยมเช่นกัน และ จีฟอร์ซ 2 อัลตรา (อังกฤษ: GeForce2 Ultra) เป็นรุ่นสูงสุดสำหรับซีรีส์นี้
รุ่น > จีฟอร์ซ 10 ซีรีส์

บทความหลัก: จีฟอร์ซ 10 ซีรีส์
สถาปัตยกรรมในกราฟิคจีฟอร์ซ

โดยส่วนใหญ่นั้น การเอาซื่อในสถาปัตยกรรมในกราฟิคนั้น จะเอาตามชื่อของนักฟิสิกส์ โดยจะมีดังนี้
| ชื่อของสถาปัตยกรรม | ชื่อของนักฟิสิกส์ | เปิดตัวในปี |
| --- | --- | --- |
| เทสลา | นิโคลา เทสลา | 2006 |
| แฟร์มี | เอนรีโก แฟร์มี | 2010 |
| เคปเลอร์ | โยฮันเนส เคปเลอร์ | 2012 |
| แมกซ์เวลล์ | เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ | 2014 |
| ปัสกาล | แบลซ ปัสกาล | 2016 |
| โวลตา | อาเลสซานโดร โวลตา | 2018 |
เทสลา ในที่นี้ จะไม่ใช่ เทสลามอเตอร์ส และ อินวิเดียเทสลา
แหล่งข้อมูลอื่น

จีฟอร์ซบนเว็บไซต์ของอินวิเดีย
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจีฟอร์ซ
ชิปจีฟอร์ซบนเมนบอร์ดของคอมพิวเตอร์พกพา
จูบิลี (ตัวละคร)

| Jubilee> ข้อมูลการจัดพิมพ์ |
| --- | --- |
ผู้จัดพิมพ์: บริษัทมาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: Uncanny X-Men #244 (พฤษภาคม พ.ศ. 2532)
สร้างสรรค์โดย: คริส แคลร์มอนท์ มาร์ค ซิลเวสตรี
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: จูบิเลชัน "จูบิลี" ลี
นามแฝง: วอนดรา
สปีชี่ส์: ผีดิบ (เดิมทีเป็น มนุษย์กลายพันธุ์)
สังกัดทีม: ฟอร์กิเวน (Forgiven) นิววอร์รีเออร์ (New Warriors) เอกซ์เมน เอกซ์คอร์ป์ส์ (X-Corps) เจเนเรชันเอกซ์ (Generation X) สถาบันเอกเซเวียร์ (Xavier Institute)
ความสามารถ: พลังผีดิบ. ก่อนหน้านี้: พลังผลิตลูกดอกไม้ไฟพลาสมอยด์ สามารถหลบมนุษย์ที่มีพลังจิต สามารถสัมผัสประจุไฟฟ้าได้
จูบิเลชัน "จูบิลี" ลี (อังกฤษ: Jubilation Jubilee Lee) เป็นตัวละครวีรสตรีของบริษัทมาร์เวลคอมิกส์ เป็นตัวละครในเรื่องเอ็กซ์เมน
จูบิลีเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ มีพลังที่ทำให้สามารถผลิตเคลื่อนพลาสมอยด์ออกมาจากมือได้ มักใส่เสื้อเทรนช์โค้ตสีเหลือง
จุสโต เด เมนาบูโออี

จุสโต เดมนาบวย (อังกฤษ: 'Giusto de' Menabuoi') (ราว ค.ศ. 1320 - ค.ศ. 1391) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง จุสโต เดมนาบวยเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1320 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1391 ที่เมืองปาดัว
ในลอมบาร์ดีจุสโตเขียนจิตรกรรมฝาผนัง “การตัดสินครั้งสุดท้าย” ภายในแอบบีที่วิโบลโดเนในมิลาน หลังจากนั้นจุสโตก็ย้ายไปปาดัวที่ไปเขียนจิตรกรรมฝาผนังวัดเอเรมิตานิ, บาซิลิกาซานอันโตนิโอแห่งปาดัว และที่สำคัญที่สุดก็ที่มหาวิหารปาดัว (ค.ศ. 1376) จุสโตอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของฟินา บุซซาคารินิFina Buzzacarini
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมฝาผนัง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จุสโต เดมนาบวย
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
จูตี

จูตี (อังกฤษ: Zhu Zhi; จีน: 朱治) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เสนาธิการคนสำคัญของซุนเกี๋ยน เป็นชาวอำเภอกู้จัง เมืองตังหยัง มณฑลเจียงซู เขาได้ติดตามซุนเกี๋ยนในการปราบตั๋งโต๊ะ เมื่อซุนเกี๋ยนสิ้นชีพ ซุนเซ็กผู้บุตรคนโตเข้าทำราชการกับอ้วนสุด สร้างความดีความชอบไว้มาก แต่อ้วนสุดกลับไม่สนใจ ซุนเซ็กจึงน้อยใจ จูตีจึงแนะนำซุนเซ็กว่าให้ควรสืบเจตนารมย์ของบิดาและให้ตั้งตัวที่กังตั๋ง ต่อมาซุนเซ็กขอยืมทหารจากอ้วนสุด 3,000 นายแลกกับตราหยกฮ่องเต้ และสามารถยึดดินแดนกังตั๋งได้สำเร็จ จูตีได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางชั้นพระยา จูตีจึงถือได้ว่าเป็นบุคคลที่มีบทบาทความเจริญของง่อก๊กในอนาคต เขามีลูกชายชื่อจูเหียน
ดูเพิ่ม

5 ทหารเสือ : Five Tiger Generals
https://writer.dek-d.com/erja/story/viewlongc.php?id=483569&chapter=46%5Bลิงก์เสีย%5D
จูปิเตอร์สเลกาซี (ละครชุดทางโทรทัศน์)

| จูปิเตอร์สเลกาซี |
| --- | --- |
ประเภท:   ซูเปอร์ฮีโร่  บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์  แฟนตาซ๊ 
สร้างโดย: สตีเวน เอส. ดีไนท์
เค้าโครงจาก: Jupiter's Legacy  โดย  มาร์ก มิลลาร์ & แฟรงก์ คิวไนท์
แสดงนำ:   จอช เดอเมล  เบน แดเนียลส์  เลสลี บิบบ์  เอลินา คัมเพอริส  แอนดรูว์ ฮอร์ตัน  ไมค์ เว้ด  แมตต์ แลนเทอร์ 
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   สตีเวน เอส. ดีไนท์  โลเรนโซ ได โบนาเวนทูรา  Dan McDermott  Sang Kyu Kim 
กล้อง: Single-camera
บริษัทผู้ผลิต:   ไดโบนาเวนทูราพิกเจอร์ส  DeKnight Productions  Millarworld Productions 
ออกอากาศ
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
จูปิเตอร์สเลกาซี (อังกฤษ: Jupiter's Legacy) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์สตรีมมิ่งแนวซูเปอร์ฮีโร่สัญชาติอเมริกันที่กำลังจะออกอากาศที่สร้างโดย สตีเวน เอส. ดีไนท์ เรื่องนี้สร้างจากซีรีส์หนังสือการ์ตูนของ มาร์ก มิลลาร์ และ แฟรงก์ คิวไนท์ มีกำหนดฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 เรื่องนี้นำแสดงโดย จอช เดอเมล, เบน แดเนียลส์, เลสลี บิบบ์, เอลินา คัมเพอริส, แอนดรูว์ ฮอร์ตัน, ไมค์ เว้ด และ แมตต์ แลนเทอร์
จุน.คิว

| จุน> คิว |
| --- | --- |
จุน.คิวในเดือนกรกฎาคม 2015
เกิด:  (1993-08-09) สิงหาคม 9, 1993 (31 ปี) อึยจ็องบู เกาหลีใต้
อาชีพ:  แร็ปเปอร์  นักร้อง  นักแสดง  รายแบบ 
ปีปฏิบัติงาน: 2011–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  ป็อป  อาร์แอนด์บี  แดนซ์ 
ค่ายเพลง:  เอชทูมีเดีย  วายเอ็มทรีดี  เวอร์จิน 


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 강준규
อาร์อาร์: Gang Jun-gyu 
เอ็มอาร์: Kang Junkyu 
 
 นักดนตรี
คัง จุน-กยู (อังกฤษ: 강준규, อักษรโรมัน: Kang Jun-kyu; เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ จุน.คิว (Jun.Q; 준Q) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแสดง และนายแบบชาวเกาหลีใต้ เซ็นสัญญากับเอชทูมีเดีย เขาเปิดตัวกับกลุ่มไอดอลมายเนม ในปี ค.ศ. 2011 ผลงานการแสดงครั้งแรกของเขาเกิดขึ้นในอีกสองปีต่อมาในภาพยนตร์เรื่อง ชิโนะคุโบะสตอรี่ ร่วมกับเพื่อนร่วมวงของเขา เขาปรากฏตัวทางเว็บซีรีส์เรื่อง บิวติโอโลจี101 ในประเทศบ้านเกิดของเขาและแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ซาอิฮาเตะเรสเตอรอนต์ ในญี่ปุ่น เขาเปิดตัวซิงเกิลเดี่ยวชื่อ "Firenze" ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| "Firenze" (휘파람; Hwiparam) | 2019 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |
ผลงานการแสดง

ดูเพิ่ม: มายเนม § ผลงานการแสดง
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| เรื่อง | ปี | บทบาท | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Saihate Restaurant | 2019 | ฮัน จี-ซ็อก | แสดงนำ |  |
จุ้ยกัวไต่เต่

เทวรูป ซำกัวไต่เต่ จุ้ยกัวไต่เต่ - เทียนกัวไต่เต่ - ตี้กัวไต่เต่  ศิลปะแบบประเพณีจีน ณ ศาลเจ้าสำปาย้า ซอยเจริญนคร 28 แขวงบางลำภูล่าง เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร.
จุ้ยกัวไต่เต่ (สำเนียงจีนฮกเกี้ยน) หรือ จุ้ยกวนต้าตี้ (สำเนียงจีนแต้จิ๋ว) หรือ "ตุ๊ยกัวต้าตี้" (สำเนียงไฮ้หน่ำ-ไหหลำ) (จีน: 水官大帝; พินอิน: shuǐguāndàdì) เป็นเทวดาตามความเชื่อของจีนและศาสนาเต๋า โดยพระองค์เป็นหนึ่งในตรีเทพซำกัวไต่เต่ของความเชื่อของจีนและศาสนาเต๋าโดยมีฐานะเป็นประมุขผู้ใหญ่สูงสุดในเทพและเซียนที่ดูแลรักษาธาตุน้ำโดยควบคุมดูแลบริหารจัดการเรื่องน้ำทั่วทุกแหล่งของโลกมนุษย์ โดยประติมานวิทยาของจุ้ยกัวไต่เต่ทรงพัสตราภรณ์ ศิราภรณ์และถนิมพิมพาภรณ์ชุดสีเขียวและในพระหัตถ์ทรงประสานป้ายอาญาสิทธิ์ โดยตามปฏิทินจีนวันที่ระลึกถึงพระองค์คือ วันที่ 15 ค่ำ เดือน 10
ที่เกี่ยวข้อง

เกี่ยวกับที่มาของจุ้ยกัวไต่เต่ ซึ่งเป็นเทวบุรุษที่รักษาสายน้ำในคติของความเชื่อของจีน และศาสนาเต๋า โดยทั่วไปตามเทพปกรณัมท้องถิ่นกล่าวว่าพระองค์คือพระเจ้าอวี่ผู้เสด็จลงมายังโลกตามรับสั่งของหยวนสื่อเทียนจุนและมีบางกรณีที่จุ้ยกัวไต่เต่เป็นที่สับสนกับเทพเจ้าแห่งน้ำพระองค์อื่น ๆ เช่น ซุยเต๋อเซียนจุน และเทพซวนหมิง (จีน: 玄冥; อังกฤษ: Xuanming)
ดูเพิ่ม

ซำกัวไต่เต่
เจ้าพ่อคงคา
เจ้าคงคา
เทวรูปจีน
ศาลเจ้าจีน
วัดจีน
จุดประสานประสาทไฟฟ้า

ไซแนปส์ไฟฟ้า (อังกฤษ: electrical Synapse) เป็นไซแนปส์ชนิดที่ไม่ได้ใช้สารเคมีในการสื่อสารระหว่างไซแนปส์เช่นในไซแนปส์เคมี (chemical synapse)
แกป จังชั่น
โครงสร้างและการทำงาน

ไซแนปส์ไฟฟ้ามีโครงสร้างและการทำงานที่ไม่ซับซ้อนโดยเกิดจากการเคลื่อนย้ายกระแสไฟฟ้าระหว่างเซลล์ที่อยู่ติดกันผ่านทางแกปจังชั่น (Gap junction) ที่บริเวณแกปจังชั่นนี้โปรตีนที่ทำให้เกิดเป็นช่องให้ไอออนไหลผ่านเรียกว่า คอนเน็กซิน (connexin) และระยะห่างระหว่างเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์ที่เกิดไซแนปส์ไฟฟ้ามีเพียงประมาณ 3 นาโนเมตร โปรตีนคอนเน็กซิน 6 โมเลกุลรวมตัวกันเป็นช่อง (channel) เรียกว่า คอนเน็กซอน (connexon) เซลล์ที่หนึ่งส่งคอนเน็กซอนรวมกับเซลล์ที่สองซึ่งคอนเน็กซอนสองอันของเซลล์ที่เกิดไซแนปส์ไฟฟ้ารวมกันเรียกว่า ช่องแกปจังชั่น (Gap junction channel) ช่องแกปจังชั่นมีความกว้างประมาณ 1-2 นาโนเมตรซึ่งกว้างพอที่ไอออนชนิดต่างๆ ที่ละลายอยู่ไหนไซโตพลาสซึมสามารถแพร่ผ่านช่องนี้ไปได้โดยตรง
การนำกระแสประสาท

เนื่องจากกระแสไอออนสามารถเคลื่อนตัวผ่านช่องแกปจังชั่นได้อิสระระหว่างสองเซลล์ทำให้กระแสไฟฟ้าเกิดขึ้นได้ทั้งสองทิศทางซึ่งต่างจากไซแนปส์เคมีที่เกิดได้เพียงทิศทางเดียว คือ จากเซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ (presynaptic neuron) ไปยังเซลล์ประสาทหลังไซแนปส์ (postsynaptic neuron) การมีกระแสไฟฟ้าเกิดขึ้นได้ทั้งสองทิศทางนี้เรียกว่าเกิด electrically coupled  การส่งสัญญาณประสาทระหว่างไซแนปส์ไฟฟ้าเกิดได้เร็วมากกล่าวคือเมื่อเกิดแอกชั่นโพเทนเชียล (action potential) ในเซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ก็สามารถกระตุ้นการเกิดแอกชั่นโพเทนเชียลในเซลล์ประสาทหลังไซแนปส์ได้ทันที ไซแนปส์ไฟฟ้านี้มีประโยชน์มากในสัตว์ที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น crayfish ซึ่งอาจพบไซแนปส์ไฟฟ้าได้ระหว่างเซลล์ประสาทรับสัมผัส (sensory neuron) กับเซลล์ประสาทสั่งการ (motor neuron) ในวิถีการนำประสาทรีเฟล็กซ์ที่ช่วยในการหนีภายเมื่อถูกคุกคามจากศัตรู
ผลต่อศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์

การศึกษาเมื่อไม่หลายปีมานี้พบว่ามีไซแนปส์ไฟฟ้าทั่วไปในระบบประสาทส่วนกลางของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เมื่อเซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์เกิดแอกชั่นโพเทนเชียลขึ้นก็ทำให้เกิดการไหลผ่านของไอออนผ่านช่องแกปจังชั่นไปยังเซลล์ประสาทอื่นๆ กระแสไฟฟ้านี้ทำให้เซลล์ประสาทตัวที่สองเกิด ศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์ (postsynaptic potential; PSP) เนื่องจากไซแนปส์ไฟฟ้าทำให้กระแสไฟฟ้าเกิดขึ้นได้ทั้งสองทิศทางโดยเมื่อเซลล์ประสาทตัวที่สองเกิดแอกชั่นโพเทนเชียลแล้วก็สามารถเหนี่ยวนำให้เซลล์ประสาทตัวที่แรกเกิดศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์ได้เช่นกัน ศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์ที่เกิดจากไซแนปส์ไฟฟ้าเพียงตำแหน่งเดียวมีค่าต่ำประมาณ 1 มิลลิโวลต์ หรือน้อยกว่านี้ ซึ่งไม่เพียงพอที่จะทำให้เซลล์ประสาทเกิดแอกชั่นโพเทนเชียลขึ้นได้ แต่โดยทั่วไปเซลล์ประสาทมักเกิดไซแนปส์ไฟฟ้าหลายตำแหน่งกับเซลล์ประสาทหลายเซลล์ที่อยู่รอบข้าง ดังนั้นค่าศักย์ไฟฟ้าหลังไซแนปส์ที่เกิดขึ้นพร้อมกันหลายตำแหน่งรวมกันจึงสูงพอที่จะทำให้เซลล์ประสาทเกิดแอกชั่นโพเทนเชียลขึ้นได้ ซึ่งคุณสมบัติสำคัญของเซลล์ประสาทในการรวมสัญญาณที่เกิดขึ้นหลังไซแนปส์นี้เราเรียกว่า การรวมกันของสัญญาณผ่านไซแนปส์หรือไซแนปติกอินทิเกรชั่น (synaptic integration)
ความสำคัญในระยะตัวอ่อน

บทบาทหน้าที่ของไซแนปส์ไฟฟ้าแตกต่างกันไปในสมองแต่ละบริเวณซึ่งส่วนใหญ่พบไซแนปส์ไฟฟ้าได้ในสมองส่วนที่มีการกระตุ้นการทำงานของเซลล์ประสาทเป็นกลุ่มพร้อมๆ กัน ในช่วงการเจริญพัฒนาของตัวอ่อน (เอ็มบริโอ) ในระยะต่างๆ นั้นไซแนปส์ไฟฟ้ามีส่วนสำคัญในการสื่อสารระหว่างเซลล์ โดยสัญญาณไฟฟ้าและสัญญาณเคมีจะถูกส่งผ่านช่องแกปจังชั่นเพื่อช่วยสื่อสารการทำงานของเซลล์ประสาทในกระบวนการเจริญพัฒนาของสมอง นอกจากนี้แกปจังชั่นยังสามารถพบได้ในเซลล์ที่ไม่ใช่เซลล์ประสาท เช่น เซลล์เกลีย เซลล์เอพิทีเลียม เซลล์กล้ามเนื้อเรียบและกล้ามเนื้อหัวใจ เซลล์ตับ และเซลล์ในต่อมต่างๆ เป็นต้น
จูดี เดวิส

| จูดี เดวิส |
| --- | --- |
จูดีใน ค.ศ. 2012
เกิด: Judith Davis  (1955-04-23) 23 เมษายน ค.ศ. 1955 (69 ปี) เพิร์ท รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย
ศิษย์เก่า: National Institute of Dramatic Art
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1977–ปัจจุบัน
ผลงาน: รายชื่อเต็ม
คู่สมรส: Colin Friels (สมรส 1984)
บุตร: 2
รางวัล: รายชื่อเต็ม
จูดี เดวิส (อังกฤษ: Judy Davis; เกิดวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1955) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลียที่มีผลงานในภาพยนตร์ โทรทัศน์ และละครเวที ด้วยอาชีพการงานที่ยาวนานกว่า 40 ปี ทำให้เธอได้รับคำชมเชยในด้านความสามารถรอบด้านและได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่เก่งที่สุดในรุ่นของเธอ โดยวูดดี อัลเลนกล่าวถึงเธอว่าเป็น "หนึ่งในนักแสดงหญิงที่น่าตื่นตาที่สุดในโลก"
เดวิสมีผลงานการแสดงครั้งแรกจากภาพยนตร์ในปี 1979 เรื่อง My Brilliant Career เธอได้รับรางวัลการแสดงหลายครั้ง ได้รับ 1 รางวัลลูกโลกทองคำ, 2 รางวัลเอมมี, 1 รางวัลบาฟต้าและ 5 รางวัลเอเอฟไอ เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Judy Davis in The Encyclopedia of Women and Leadership in the Twentieth Century
Judy Davis ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จูดี เดวิส ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์ทีซีเอ็ม
แม่แบบ:Allrovi person
| ด ค กอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอร์ด สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
 เจอรัลดีน เพจ (1985)  อิซาเบลลา รอสเซลลินี (1986)  แซลลี่ เคิร์คแลนด์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  แอนดี้ แมคดูเวลล์ (1989)  อันเจลิกา ฮัสตัน (1990)  จูดี เดวิส (1991)  ไฟรูซะ บาล์ค (1992)  แอชลีย์ จัดด์ (1993)  Linda Fiorentino (1994)  เอลิซาเบธ ชู (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  จูลี คริสตี (1997)  อัลลี ชีดี้ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  เอลเลน เบอร์สตีน (2000)  ซิสซี สเปเซก (2001)  จูเลียน มัวร์ (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  แคททาลีน่า ซานดิโน โมเรโน่ (2004)  เฟลิซิตี ฮัฟฟ์แมน (2005)  ชารีก้า เอปส์ (2006)  เอลเลน เพจ (2007)  เมลิสซา ลีโอ (2008)  แกบโบเรย์ ซิดิเบ (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  มิเชล วิลเลียมส์ (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูเลียน มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  อิซาแบลล์ อูแปร์ (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  เกลนน์ โคลส (2018) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  รางวัลเอมมี  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  ทะเบียนสตรีชาวออสเตรเลีย  Deutsche Synchronkartei  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
จูดี ฮอลิเดย์

| จูดี ฮอลิเดย์ |
| --- | --- |

เกิด: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2464 แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก สหรัฐ
เสียชีวิต: 7 มิถุนายน พ.ศ. 2508 (43 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2481–2506
คู่สมรส: เดวิด ออพเพนไฮม์ (1948-1958)
บุตร: โจนาธาน ออพเพนไฮม์
จูดี ฮอลิเดย์ (อังกฤษ: Judy Holliday; 21 มิถุนายน พ.ศ. 2464 – 7 มิถุนายน พ.ศ. 2508) เป็นนักแสดง นักแสดงตลก และนักร้องชาวอเมริกัน เธอเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นส่วนหนึ่งในการแสดงที่ไนต์คลับ ก่อนที่จะได้ทำงานในละครบรอดเวย์และเพลง ความสำเร็จของเธอเริ่มในปี พ.ศ. 2489 เมื่อได้แสดงละครเวทีเรื่อง บอร์นเยสเตอร์เดย์ ในบทบิลลี ดอว์น ซึ่งนำไปสู่การแสดงในฉบับภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2493 การแสดงจากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมและรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก ฮอลิเดย์ปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 เธอยังได้คำวิจารณ์ที่ดีจากการแสดงในละครเพลงบรอดเวย์ที่ชื่อ เบลส์อาร์ริงนิง ซึ่งทำให้เธอชนะรางวัลโทนี สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในด้านละครเพลง และกลับมารับบทเดิมในละครเดิมฉบับภาพยนตร์ ปี พ.ศ. 2503
จากการสูบบุหรี่อย่างหนัก ฮอลิเดย์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเต้านม เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2508 สองสัปดาห์ก่อนวันเกิดปีที่ 44 ของเธอ ร่างของเธอถูกฝังอยู่ในสุสานเวสต์เชสเตอร์ฮิลส์ ที่หมู่บ้านเฮสติงส์-ออน-ฮัดสัน ในนครนิวยอร์ก ห้าปีก่อนที่เธอจะเสียชีวิต ฮอลิเดย์ยังมีดวงดาวอยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม อยู่ที่ 6901 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด ในลอสแอนเจลิส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จูดี ฮอลิเดย์
จูดี ฮอลิเดย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จูดี ฮอลิเดย์ ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  แอนนา มาญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023)
จูกูลาร์ โพรเซส

| จูกูลาร์ โพรเซส  (Jugular process) |
| --- | --- |
กระดูกท้ายทอย มุมมองจากด้านใน (จูกูลาร์ โพรเซสอยู่ด้านล่างทางซ้ายของภาพ)
ฐานของกะโหลกศีรษะ พื้นผิวด้านบน (กระดูกท้ายทอยแสดงด้วยสีฟ้าด้านล่างภาพ และจูกูลาร์ โพรเซสอยู่ด้านบนทางขวาของกระดูกท้ายทอย)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: p. jugularis ossis occipitalis
TA98: A02.1.04.020
TA2: 563
FMA: 75750
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
จูกูลาร์ โพรเซส (อังกฤษ: jugular process) เป็นแผ่นกระดูกรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ยื่นออกมาทางด้านข้างของส่วนครึ่งหลังของปุ่มกระดูกท้ายทอย (occipital condyle) ของกระดูกท้ายทอย (occipital bone) ซึ่งด้านหน้าเป็นรอยเว้า เรียกว่า รอยเว้าจูกูลาร์ (jugular notch) ซึ่งประกอบเป็นส่วนหลังของจูกูลาร์ ฟอราเมน (jugular foramen)
ส่วนนี้เป็นที่เกาะของกล้ามเนื้อเรคตัส แคปปิติส แลทเทอราลิส (rectus capitus lateralis)
ภาพอื่นๆ

กล้ามเนื้อด้านหน้าของกระดูกสันหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

Roche Lexicon - illustrated navigator, at Elsevier 34257.000-2
Loyola University Chicago rcl
จุดลงจอดออกเตเวีย อี บัตเลอร์

ยานสำรวจดาวอังคารเพอร์เซเวียแรนส์ ลงจอด ณ จุดลงจอดออกเตเวีย อี บัตเลอร์ ในหลุมอุกกาบาตเจซีโร
จุดลงจอดออกเตเวีย อี บัตเลอร์ เป็นพิกัดลงจอดของยานสำรวจดาวอังคารเพอร์เซเวียแรนส์ในภารกิจมาร์ส 2020 ภายในหลุมอุกกาบาตเจซีโร ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 บนดาวอังคาร ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2564 นาซา ได้ตั้งชื่อพิกัดตามกวีนิยายวิทยาศาสตร์ชื่อดัง ออกเตเวีย อี บัตเลอร์ ซึ่งถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 การลงจอดบนดาวอังคารใช้เวลาเกือบ 15 ปี จากวันที่เธอเสียชีวิต พิกัดของจุดลงจอดบนดาวอังคารคือ18°26′N 77°27′E﻿ / ﻿18.44°N 77.45°E﻿ / 18.44; 77.45
คำอธิบาย

หลุมอุกกาบาตเจซีโร ถูกเลือกใน พ.ศ.2564 ให้เป็นจุดลงจอดของยานสำรวจดาวอังคารเพอร์เซเวียแรนส์และเฮลิคอปเตอร์อินเจนูอิตี ภายใต้ภารกิจมาร์ส 2020 โดยคิดว่าครั้งหนึ่งเคยท่วมไปด้วยน้ำ หลุมอุกกาบาตนี้มีตะกอนปากแม่น้ำรูปพัดที่อุดมไปด้วยดินเหนียว ทะเลสาบในหลุมอุกกาบาตเกิดขึ้นเมื่อเครือข่ายหุบเขาก่อตัวขึ้นบนดาวอังคาร นอกจากจะมีดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแล้ว หลุมอุกกาบาตยังแสดงแถบจุดและช่องกลับหัว  จากการศึกษาสามเหลี่ยมปากแม่น้ำและร่องน้ำสรุปได้ว่าทะเลสาบในปล่องภูเขาไฟน่าจะก่อตัวขึ้นในช่วงที่มีการไหลบ่าของผิวน้ำอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากเชื่อกันว่าทะเลสาบนี้มีอายุยาวนาน สิ่งมีชีวิตอาจพัฒนาขึ้นในหลุมอุกกาบาต  สามเหลี่ยมปากแม่น้ำอาจใช้ระยะเวลาหนึ่งถึงสิบล้านปีในการก่อตัว
ออกเตเวีย อี บัตเลอร์

ออกเตเวีย เอสเตียลล์ บัตเลอร์ (อังกฤษ: Octavia Estelle Butler; 22 มิถุนายน พ.ศ. 2490 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549) เป็นกวีนิยายวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้ซึงเผยแพร่นิยายหลายเรื่องระหว่าง พ.ศ. 2519 ถึง 2541 เป็นผู้ได้รับรางวัลทั้งรางวัลฮิวโก และรางวัลเนบิวลาหลายครั้ง ใน พ.ศ. 2538 เธอเป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์คนแรกที่ได้รับทุนแมกอาเธอร์
บัตเลอร์ตีพิมพ์นิยายเดี่ยว เรื่องสั้น บทความ และสุนทรพจน์ เธอเกิดและเติบโตในแพซาดีนา, รัฐแคลิฟอร์เนีย ตำแหน่งของห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่นของนาซา ซึ่งจัดการโครงการยานสำรวจดาวอังคารเพอร์เซเวียแรนส์
ระเบียงภาพ

Octavia E. Butler Landing
Elevation map of Jezero crater
rover landing site
Octavia E. Butler Landing viewed by the  rover.
แม่แบบ:Features and memorials on Mars
เชิงอรรถ

↑   จนกระทั่งถึง พ.ศ. 2563 ที่นักเขียนนิยายแนวคาดการณ์อีกคน (N.K. Jemisin) จะได้รับรางวัล
นักเขียนออกเตเวีย อี บัตเลอร์ในงานลงลายมือชื่อหนังสือในปี พ.ศ. 2548