stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตาสัมผัสผี
นักแสดง > นักแสดงหลัก

| บทบาท | แสดงโดย |
| --- | --- |
ร.ต.อ. เพชร ภูมิไท: ชาคริต แย้มนาม
พญ. เนตรดาว พิทักษ์วงศ์: กรกมล เจริญชัย
ร.ต.ท. สาริน: สุรวุฑ ไหมกัน
แอ๊บบี้: ชญาณ์นันท์ พิพัฒน์ชยกุล
ซิน: รัชชานนท์ เรือนเพ็ชร์
เอมิ: ณัฐธิดา ตรีชัยยะ
เฌอแตม: ณิชา ปิยะวัฒนานนท์
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

| บทบาท | แสดงโดย |
| --- | --- |
จ่าจักร: ศักราช ศรีวังพล
จ่าโอ: พงศ์ภัทร์ พงษ์ประไพ
นักข่าวแสนแสบ: ปราโมทช์ เทียนชัยเกิดศิลป์
พ.ต.ท. พิทักษ์ ราษฎร์สันติ: นิธิโรจน์ สิมะกำธรณ์
นพ. สตีฟ: Stephen Thomas
พยาบาลจุงกิ: สรารัตน์ แซ่จิ๋ว
แม่บ้านน้อย: นิชาภา พรชัยเมธีกุล
ด.ญ.เนตรดารา พิทักษ์วงศ์: ด.ญ.ซาช่า คริสเตนเซ่น
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
ตอนที่ 1-2 ดวงตาเพชร
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| ร.ต.ท. ดอน ลำนารายณ์ | ปวริศร์ มงคลพิสิฐ |  |  |  |
| ริต้า | จุฑาลักษณ์ ฉวีวรรณมาศ |  |  |  |
| แจ๊ค | ณัชพล รัตนมงคล |  |  |  |
ตอนที่ 3 ซาเอโกะ
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| ซาโตชิ (ตาของเอมิ) | สุเชาว์ พงษ์วิไล |  |  |  |
| พิม (ภรรยาซาโตชิ) | ณุศรา ประวันณา |  |  |  |
| ซาเอโกะ (แม่ของเอมิ) | ฐรินดา กรรณสูต |  |  |  |
ตอนที่ 4 คดีเสี่ยสุรเดช
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| สุรเดช | พัฒนเศรษฐ์ จิระธรรม์ |  |  |  |
| ธีระ (น้องชายของสุรเดช) | น้ำมนต์ จ้อยรักษา |  |  |  |
| แพรว | นพวรรณ ชำนาญช่าง |  |  |  |
| กานดา (แม่ของสุรเดชและธีระ) | ปาณสกุณา หลงเจริญลาภ |  |  |  |
ตอนที่ 5 คดีนักเรียนหญิงจีจี้
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| ครูนพดล | นิติ เดชาทรัพย์จิรกุล |  |  |  |
| อนงค์ | นิภาพร เจริญพงษ์ |  |  |  |
| มิงค์ | นิชนารถ พรหมมาตร |  |  |  |
| เจด้า | เจสิตา อร่ามคำ |  |  |  |
| จีจี้ | ธัญญารักษ์ สมบูรณ์ |  |  |  |
| รปภ.เมธี | อณิกนินทร์ เปลี่ยนละออ |  |  |  |
| มิค | พงศ์ปณต ชัยภัทรพล |  |  |  |
| เฟิร์ส | ฐิติวัชร์ จันทร์สุวรรณ์ |  |  |  |
ตอนที่ 6-7 คดีนางแบบ
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| จีน่า | ลักขณา วัธนวงส์ศิริ |  |  |  |
| ขวัญ | นงนุช แต้กิจพัฒนา |  |  |  |
| ก้อง | ชโยดม สอนลี |  |  |  |
| เจ | ภาคิน บวรศิริลักษณ์ |  |  |  |
| ทนาย ธันวา | ปณิธาน สังข์ประเสริฐ |  |  |  |
| คุ๊กกี้ | ณัฐพันธ์ นันตาวงศ์ |  |  |  |
ตอนที่ 8-9 คดีพยานปากเอก
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| อาจารย์บัณฑิต | ณัฏฐ์ศรุต ถาม์พรทองสุทธิ |  |  |  |
| อ้อม | เพตี้อิ โฮการิ |  |  |  |
| วนิดา | ภัทรารวีย์ เบ้าสุวรรณ |  |  |  |
| ชาลี | อาภรณ์ มีบางยาง |  |  |  |
| บาส | พรรษวุฒิ เปาอินทร์ |  |  |  |
| บิ๊ก | ชีวิน บุญญะสุวรรณ |  |  |  |
ตอนที่ 10 คดีเด็กวัด
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| เอื้อ | กีรติ ศิวะเกื้อ |  |  |  |
| บัว | แสง แซ่อึ่ง |  |  |  |
| หลวงตา | ชาลี อิ่มมาก |  |  |  |
| ป๋อง | ดช.ศกานต์ ชาวบ้านเกาะ |  |  |  |
| จอร์จ | พีรพล สุขโพธิ์เพชร์ |  |  |  |
ตอนที่ 11-12 คดีนักกีฬาเลือด
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| ธี | ชัยธวัช สุฉันทะบุตร |  |  |  |
| แม๊กซ์ | ศรัณย์ รุจีรัตนาวรพันธุ์ |  |  |  |
| โต้ | เจษฎาพร ชมศรี |  |  |  |
| ปราง | อลิษา โตมา |  |  |  |
| วัลลพ (พ่อของธี) | อมรเทพ ริมดุสิต |  |  |  |
| ภารโรง สุรพล | บุญส่ง นาคภู่ |  |  |  |
| สุรพจน์ (ลูกของสุรพล) | วสวัตติ์ วีระกุล |  |  |  |
ตอนที่ 13-14 คดีฆาตกรต่อเนื่อง
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| เจ๊ดา | อารยาอิสรีย์ เอกอุชุกร |  |  |  |
| นพ. ดุสิต | อำพล จาระพันธุ์ |  |  |  |
| ยอด | พิทักษ์ จันทรวิจิตร |  |  |  |
ตอนที่ 15-16 หักเหรี่ยมเพชร
| บทบาท | แสดงโดย |  |  |  |
| อดีต ร.ต.ท.ดอน ลำนารายณ์ | ปวริศร์ มงคลพิสิฐ |  |  |  |
| ร.ต.อ.หญิง เจนจิรา | เกศริน เอกธวัชกุล |  |  |  |
รายชื่อตอน

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศ | ชื่อตอน |
| --- | --- | --- |

| 1 | 17 ก.ค. 2560 | ดวงตาเพชร(1) |


| 2 | 18 ก.ค. 2560 | ดวงตาเพชร(2) |


| 3 | 24 ก.ค. 2560 | ซาเอโกะ |


| 4 | 25 ก.ค. 2560 | คดีเสี่ยสุรเดช |


| 5 | 31 ก.ค. 2560 | คดีนักเรียนหญิงจีจี้ |


| 6 | 1 ส.ค. 2560 | คดีนางแบบ(1) |


| 7 | 7 ส.ค. 2560 | คดีนางแบบ(2) |


| 8 | 8 ส.ค. 2560 | คดีพยานปากเอก(1) |


| 9 | 14 ส.ค. 2560 | คดีพยานปากเอก(2) |


| 10 | 15 ส.ค. 2560 | คดีเด็กวัด |


| 11 | 21 ส.ค. 2560 | คดีนักกีฬาเลือด(1) |


| 12 | 22 ส.ค. 2560 | คดีนักกีฬาเลือด(2) |


| 13 | 28 ส.ค. 2560 | คดีฆาตกรต่อเนื่อง(1) |


| 14 | 29 ส.ค. 2560 | คดีฆาตกรต่อเนื่อง(2) |


| 15 | 4 ก.ย. 2560 | หักหลี่ยมเพชร(1) |


| 16 | 5 ก.ย. 2560 | หักเหลี่ยมเพชร(2) |
แหล่งข้อมูลอื่น

ตาสัมผัสผี ที่สยามโซน
เดชา บุญค้ำ

| ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ ม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |

เกิด: 13 ตุลาคม พ.ศ. 2482 (85 ปี)  ไทย
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: บัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม
รางวัล: ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภูมิสถาปัตยกรรม)

ผลงานสำคัญ: สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ สวนหลวง ร.๙ อุทยานเบญจสิริ สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิต์
 
ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ (เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2482 - ) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย ราชบัณฑิต ประเภทวิชาสถาปัตยศิลป์
สาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรม สำนักศิลปกรรมศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภูมิสถาปัตยกรรม) ประจำปี 2549  ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา เป็นผู้บุกเบิกด้านการศึกษาและวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมของประเทศไทย เขาได้ออกแบบงานภูมิสถาปัตยกรรมที่สำคัญหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็น สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์เขตต่าง ๆ, สวนหลวง ร.๙, อุทยานเบญจสิริ,  สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิต์ และอื่นๆ รวมทั้งงานภูมิทัศน์วัดโสธรวรารามวรวิหาร ผังแม่บทภูมิทัศน์เดิมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (พ.ศ. 2537) เป็นผู้ก่อตั้งภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2520 และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นประธานสภาคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์แห่งประเทศไทย[ลิงก์เสีย]คนแรก  รองประธาน คณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาการตั้งถิ่นฐานและการผังเมือง  และประธานคณะอนุกรรมาธิการวิสามัญศึกษานโยบาย กฎหมาย และโครงสร้างหน่วยงานการตั้งถิ่นฐานและการผังเมือง  และเป็นเจ้าของสำนักงานภูมิสถาปนิกแห่งแรกของประเทศไทย ชื่อบริษัทสำนักงานภูมิสถาปนิก ดี เอส บี แอสโซสิเอส (DSB Associates)
ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา ยังได้รับการสรรหาและแต่งตั้งเป็น 1 ใน 12 คณะวุฒยาจารย์ (คณะกรรมการพิจารณาตำแหน่งวิชาการ หรือ กพว.เดิม) โดยสภามหาวิทยาลัยได้อนุมัติผลการสรรหาและแต่งตั้งแล้ว ตาม ม. 23 ของ พรบ.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2551
ประวัติ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ เกิดที่ตำบลเวียง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสามัคคีวิทยาคม จังหวัดเชียงรายเมื่อ พ.ศ. 2498  เตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2500  และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีสถาปัตยกรรมบัณฑิต รุ่นเดียวกับ ผศ.ปราโมทย์ แตงเที่ยง, รศ.ดร.เกียรติ จิวะกุล, ผศ.อัศวิน พิชญโยธิน และ รศ.รังสรรค์ ต่อสุวรรณ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อปี พ.ศ. 2506 เดชา ได้เริ่มทำงานในตำแหน่งสถาปนิกโทกองแบบแผน กรมโยธาเทศบาล หรือกรมโยธาธิการและผังเมืองในปัจจุบัน เป็นเวลา 5 ปี จึงได้ลาไปศึกษาต่อปริญญาโทสาขาภูมิสถาปัตยกรรมที่ บัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในสหรัฐอเมริกา ได้รับปริญญา Master of Landscape Architecture เมื่อปี พ.ศ. 2513 หลังจากกลับมารับราชการต่อที่กรมโยธาเทศบาล (ปัจจุบันคือกรมโยธาธิการและผังเมือง) ได้ 2 ปีจึงได้โอนไปดำรงตำแหน่งวิทยากรโท สำนักนโยบายและแผน ฝ่ายสาธารณูปโภคและสิ่งแวดล้อมซึ่งเป็นหน่วยงานใหม่สังกัดกระทรวงมหาดไทย ในขณะนั้น
ปี พ.ศ. 2517 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงได้ขอรับโอนศาสตราจารย์กิตติคุณเดชา บุญค้ำมาดำรงตำแหน่งอาจารย์โทในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ โดยมอบหมายให้เป็นผู้ร่างหลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์ระดับปริญญาตรี พร้อมทั้งได้ดำเนินการร่างหลักสูตรเมื่อ พ.ศ. 2518 และจัดตั้งภาค (แผนก) วิชาภูมิสถาปัตยกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2520 และได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาคนแรกเป็นเวลา 6 ปี ต่อจากนั้นได้ดำรงตำแหน่งรองคณบดีฝ่ายวิชาการและตำแหน่งคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ต่อเนื่องมาเป็นลำดับ ได้ร่วมก่อตั้งสภาคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 ได้รับการโปรดเกล้าเป็นศาสตราจารย์ในสาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรมและเกษียณอายุราชการเมื่อปี พ.ศ. 2543
ปี พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานกิตติบัตรเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และต่อมาได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยาประจำปี พ.ศ. 2546 สาขาภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ปัจจุบันศาสตราจารย์กิตติคุณเดชา บุญค้ำเป็นราชบัณฑิต สำนักศิลปกรรม ราชบัณฑิตยสถาน สาขาภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์
ปี พ.ศ. 2550 เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา ได้รับการคัดเลือกเป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี 2549 ในสาขาทัศนศิลป์ (ภูมิสถาปัตยกรรม) จากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ (กวช.) และได้เข้ารับพระราชทานโล่และเข็มเชิดชูเกียรติจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีในวันที่ 24 กุมภาพันธ์  และในปีเดียวกันก็ได้เข้ารับพระราชทานปริญญาภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ วันที่ 12 กรกฎาคม
ปี พ.ศ. 2557 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ได้เข้ารับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต กิตติมศักดิ์ สาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยศิลปากร ประจำปีการศึกษา 2556
ปี พ.ศ. 2558 เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ได้เข้ารับพระราชทานปริญญาภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
ศาสตราจารย์กิตติคุณเดชา บุญค้ำ สมรสกับ นางสาวิตรี มีบุตรธิดารวม 3 คน
ผลงาน

ผลงานสำคัญของศาสตราจารย์กิตติคุณเดชา บุญค้ำรวมทั้งการบุกเบิกวิชาชีพและการวางรากฐานการศึกษาภูมิสถาปัตยกรรมของประเทศไทย ได้เปิดสำนักงานออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมแห่งแรกของประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2518 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2530 ได้ก่อตั้งสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทยขึ้น และดำรงตำแหน่งนายกสมาคม 1 วาระ ทางด้านการพัฒนาวิชาชีพภูมิสถาปนิก ศาสตราจารย์กิตติคุณเดชา ยังเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการสภาสถาปนิก เพื่อร่างกฎหมาย ข้อบังคับ ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติวิชาชีพ หลักสูตร แนวทางในการพัฒนาวิชาชีพในสาขาภูมิสถาปัตยกรรมและสาขาอื่นๆ ที่เกี่ยวเนื่อง และปัจจุบันได้รับการคัดสรรเป็นผู้ตรวจสภาสถาปนิก
ตัวอย่างผลงานออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมที่สำคัญ ได้แก่ สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ 4-5 แห่ง  รวมทั้งที่จังหวัดศรีสะเกษ, สวนหลวง ร.๙ สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ อุทยานเบญจสิริ ภูมิทัศน์พระตำหนักสิริยาลัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นอกจากนี้ยังมีงานออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมโรงแรม คอนโดมิเนียม และอื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก
ผลงาน > ผลงานหนังสือและสิ่งพิมพ์

การปฏิบัติวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม ISBN 974-6-328-115
การวางผังบริเวณและงานบริเวณ ISBN 978-9-740-33233-6
ต้นไม้ใหญ่ในงานก่อสร้างและพัฒนาเมือง ISBN 974-3-332-901
หนังสือแปล ปรับความคิด เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น ใน 25 วัน : 25 Days to Better Thinking & Better Living ISBN 978-6-160-82158-7
เมืองขวางน้ำ การพัฒนาของเมืองไทยในอนาคต อุปสร รรคกับทางออกเชิงนโยบาย ISBN 978-6-164-21008-0
ผลงานเขียนชิ้นหลักคือ ตำราการปฏิบัติวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม และหนังสือชื่อ 'ต้นไม้ใหญ่ในงานก่อสร้างและพัฒนาเมือง' ซึ่งมีรายละเอียดเกี่ยวกับการดูแลรักษาต้นไม้ใหญ่ งานรุกขกรรม อาชีพรุกขกร และการศัลยกรรมต้นไม้ นายชวน หลีกภัย (อดีตนายกรัฐมนตรี) ได้เขียนคำนิยมหนังสือเล่มนี้ไว้ว่า
คุณค่าของหนังสือเล่มนี้ จะทำให้ผู้อ่านได้รู้จัก เข้าใจ และมองเห็นถึงตัวตนที่แจริงและความสำคัญของต้นไม้ใหญ่ ตลอดจนวิธีการที่จะรักษาต้นไม้ใหญ่ทุกชนิดในผืนดิน ซึ่งมันพร้อมที่จะบอกกล่าวและแสดงออกถึงความขอบคุณต่อความอบอุ่นและมิตรไมตรีที่เราทั้งหลายได้มอบให้และพร้อมที่จะเป็นส่วนหนึ่งของสังคมเมืองและมนุษย์ชาติตลอดไป
ผลงานแปล ได้แก่ หนังสือ ปรับความคิด เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น ใน 25 วัน : 25 Days to Better Thinking & Better Living ISBN 978-6-160-82158-7 สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น 
ในปี พ.ศ. 2554 ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา ได้รับการสรรหาและแต่งตั้งเป็น 1 ใน 12 คณะวุฒยาจารย์ ตาม ม. 23 พรบ.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2551 (ฉบับใหม่) ดำรงตำแหน่งดังต่อไปนี้ กรรมการคณะวุฒยาจารย์กลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี และประธานคณะอนุวุฒยาจารย์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะวุฒยาจารย์มีหน้าที่พิจารณาการเข้าสู่ตำแหน่งทางวิชาการเพื่อเสนอต่อสภามหาวิทยาลัย
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อุทยานเบญจสิริ | สวนหลวง ร.9 | ภูมิทัศน์วัดโสธรวรารามวรวิหาร |
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2546 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ)) สาขาภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์
พ.ศ. 2532 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติภาคีสมาชิกสำนักศิลปกรรม[ลิงก์เสีย]
คนดีวันละคน, วิจารณ์ พานิช, KMI Thailand[ลิงก์เสีย]
แก่นสาระ-สิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง เว็บไซต์แหล่งความรู้เพื่อเตรียมเข้ารียนวิชาสัมมนาด้านการออกแบบ-วางแผนและและเพื่อเสริมทักษะกระบวนการคิด
วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม)

| วัดอุโมงค์ |
| --- | --- |
เจดีย์ประจำวัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม)

ที่ตั้ง: ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50200
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสุคันธศีล (เจ้าคณะตำบลสุเทพเขต 2)
เว็บไซต์: www.watumong.org
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
ทางเข้าอุโมงค์หลัก
วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) เป็นวัดเก่าแก่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองเชียงใหม่ บริเวณเชิงดอยสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พญามังราย พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนา (ครองราชย์ พ.ศ. 1805–1854) ทรงสร้างวัดแห่งนี้ขึ้น และวัดได้รับการบูรณะและเปลี่ยนชื่อหลายครั้งตราบจนปัจจุบัน
ใน พ.ศ. 2567 กรมศิลปากรได้เข้าบูรณะรูปปั้นโบราณในวัด โดยพอกปูนทับของเดิมแล้วปั้นขึ้นใหม่ ทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง
ประวัติ

วัดอุโมงค์เป็นวัดที่พญามังรายทรงสร้างขึ้น พระราชทานชื่อว่า "วัดเวฬุกัฏฐาราม" (วัดไผ่สิบเอ็ดกอ) เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณป่าไผ่เชิงดอยสุเทพ พญามังรายทรงสร้างวัดนี้ขึ้นเพื่อเป็นที่พำนักของคณะสงฆ์ซึ่งเชิญมาจากเกาะลังกาโดยเฉพาะ
ต่อมาพญากือนา (ครองราชย์ พ.ศ. 1898–1928) ทรงเชิญมหาเถรจันทร์ พระภิกษุที่ทรงนับถือ ให้มาพำนัก ณ วัดนี้ พร้อมทั้งทรงบูรณะวัดโดยซ่อมแซมเจดีย์และสร้างอุโมงค์ทางเดินทั้งสี่ทิศ แล้วพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดอุโมงค์เถรจันทร์" ตามนามของวัดอุโมงค์มหาเถรจันทร์ที่มหาเถรเคยพำนักอยู่
ในช่วงที่เมืองเชียงใหม่อยู่ใต้การปกครองของพม่า วัดอุโมงค์กลายเป็นวัดร้าง ไม่มีภิกษุจำพรรษา กระทั่งใน พ.ศ. 2492 เจ้าชื่น สิโรรส มาตั้งสำนักปฏิบัติธรรมขึ้น เนื่องจากได้รับแรงบันดาลใจจากสวนโมกขพลารามของพุทธทาสภิกขุ และตั้งนามใหม่ให้แก่วัดว่า "วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม)" ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้มาจนปัจจุบัน
ใน พ.ศ. 2567 กรมศิลปากรได้เข้าบูรณะรูปปั้นยักษ์อายุ 400–500 ปีหลายรูปภายในวัด โดยพอกปูนทับของเดิมแล้วปั้นขึ้นใหม่ ทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางว่า ส่งผลให้สิ้นสภาพโบราณวัตถุ และไม่หลงเหลือฝีมือครูช่างแต่โบราณอีก
ภาพจิตรกรรมภายในอุโมงค์

จิตรกรรมฝาผนังวัดอุโมงค์ในส่วนที่เหลือหลักฐานให้ชมในปัจจุบันอยู่บริเวณเพดานโค้งภายในอุโมงค์ ตัวอุโมงค์ตั้งอยู่บริเวณต่อเนื่องกับเจดีย์ทางทิศเหนือ โดยหันทางเข้าหลักไปยังทิศตะวันออกจำนวน 3 อุโมงค์ในด้านหน้า ซึ่งอุโมงค์กลาง (อุโมงค์ที่ 4) มีขนาดใหญ่ที่สุด ซึ่งสามารถเห็นได้ เพียง 3 อุโมงค์เท่านั้น คือ อุโมงค์ที่ 1, 2, และ 3 นอกเหนือจากนี้ไม่สามารถเห็นได้
อีกทั้งภาพหลักฐานจิตรกรรมฝาผนังในอุโมงค์มีสภาพลบเลือนไปมาก จำเป็นต้องใช้เทคนิคคัดลอกจิตรกรรมด้วยมือและคอมพิวเตอร์ควบคู่กัน โดยการคัดลอกลายเส้น และการคัดลอกเป็นภาพสี จึงทำให้ยังสามารถเห็นภาพจิตรกรรมฝาผนังอันเก่าแก่ของศิลปะล้านนาซึ่งมีอายุกว่า 500 ปีได้ชัดเจนมากขึ้นกว่าเดิม
จิตรกรรมผาผนังภายในอุโมงค์ของวัดอุโมงค์ตามสภาพปัจจุบันนั้น อยู่ในสภาพที่ชำรุดลบเลือนมาก จนหลายคนเข้าใจว่าคงไม่มีภาพจิตรกรรมหลงเหลือแล้ว แต่จากการสำรวจของโครงการย้อนรอยอดีตจิตรกรรมวัดอุโมงค์ กลับพบหลักฐานของจิตรกรรมฝาผนังมากกว่าที่คาดคิด เป็นเหตุให้กรมศิลปากรช่วยเหลือโดยจัดสรรงบประมาณแผ่นดิน เพื่อมาทำการสำรวจ และอนุรักษ์จิตรกรรมแห่งนี้เมื่อปลายปี พ.ศ. 2542-กลางปี พ.ศ. 2543
นอกจากนี้ ภัทรุตม์ สายะเสวี ซึ่งเป็นหัวหน้าโครงการอนุรักษ์จิตรกรรมวัดอุโมงค์ของกรมศิลปากรในขณะนั้น ได้เข้าร่วมทำงานอนุรักษ์จิตรกรรมอีกด้วย โดยการให้คำแนะนำและดูแลการปฏิบัติงานของทีมงานโครงการย้อนรอยอดีตจิตรกรรมวัดอุโมงค์ เป็นอย่างดี
ส่วนการอนุรักษ์งานจิตรกรรมฝาผนังวัดอุโมงค์นั้นได้นำกระบวนการทางเคมีและศิลปะ ซึ่งมีขั้นตอนตั้งแตทำการสำรวจ,  ทำความสะอาดภาพจิตรกรรม, เสริมความแข็งแรงของผนังปูนฉาบ, ชั้นสีของงานจิตรกรรมให้มั่นคงแข็งแรงพร้อมทั้งบันทึกหลักฐานตลอดงานการอนุรักษ์ทั้งภาพถ่าย แผนผัง และภาพลายเส้น ระหว่างขั้นตอนดังกล่าวทีมงานได้ค้นพบภาพจิตรกรรมฝาผนังเพิ่มเติมด้วยความบังเอิญ คือ เหตุที่ทำให้อุโมงค์ชำรุดเนื่องจากมีรอยร้าวที่อุโมงค์ เมื่อฝนตกทำให้น้ำไหลซึมเข้ารอยร้าว จึงเกิดการสะสมของหินปูนที่เคลือบลายจิตรกรรมจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น ทีมงานจึงเอาคราบหินปูนออกโดยใช้น้ำยาเคมีที่ทำให้คราบหินปูนอ่อนตัวลง จากนั้นใช้มีดฝานหินปูนออกทีละนิดจนหมด จึงปรากฏภาพจิตรกรรมที่สวยงาม
ภาพจิตรกรรมนกสลับดอกโบตั๋น
ภาพจิตรกรรมนกสลับดอกโบตั๋น เทคนิกการจำลองภาพโดยการใช้คอมพิวเตอร์
ภาพจิตรกรรมนกสลับดอกโบตั๋น ถ่ายจากกล้องดิจิทัล
ภาพจิตรกรรมนกสลับดอกโบตั๋น ถ่ายจากกล้องดิจิทัล
ภาพจิตรกรรมนกสลับดอกโบตั๋น ถ่ายจากกล้องดิจิทัล
ภาพจิตรกรรมดอกบัวสลับลายเมฆ
ภาพจิตรกรรมดอกบัวสลับลายเมฆ เทคนิคการจำลองภาพโดยการใช้คอมพิวเตอร์
ภาพจิตรกรรมดอกบัวสลับลายเมฆ ถ่ายจากกล้องดิจิทัล
ภาพจิตรกรรมดอกบัวสลับลายประจำยาม
ภาพจิตรกรรมดอกบัวสลับลายประจำยาม เทคนิกการจำลองภาพโดยการใช้คอมพิวเตอร์
ภาพจิตรกรรมดอกบัวสลับลายประจำยาม ถ่ายจากกล้องดิจิทัล
ภาพจิตรกรรมภายในอุโมงค์ > การใช้สี

ภาพจำลองจิตรกรรมภายในอุโมงค์สร้างขึ้นโดยการใช้ข้อมูลที่ได้จากการคัดลอกงานจิตรกรรม และการปฏิบัติงานอนุรักษ์จิตรกรรมฝาผนังด้วยกระบวนการทางเคมี ทำให้สามารถเห็นจิตรกรรมฝาผนังในสภาพเดิมก่อนการชำรุดเมื่อราว 500 ปีก่อน พบว่างานจิตรกรรมนี้มีสีที่ใช้มากอยู่ 2 สี คือสีแดงสด (แดงชาด) และลีเขียวสด สองสีนี้เป็นสีตรงข้าม ส่วนอัตราการใช้สีอยู่ที่ 70:30 หรือ 80:20 ซึ่งตรงกับทฤษฎีสีที่พบในงานจิตรกรรม ในสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ รวมถึงภาพจากการถ่ายด้วยกล้องดิจิทัล ซึ่งเป็นทฤษฎีสีตรงข้ามตามอัตราส่วนดังที่กล่าวข้างต้น ดังนั้นจึงสามารถสันนิษฐานได้ว่า ช่างล้านนาสมัยนั้นรู้จักแนวคิดทฤษฎีสีและองค์ประกอบทางศิลปะก่อนที่ศิลปะจากตะวันตกจะแพร่หลายเข้ามาในประเทศไทยภายหลังอีกหลายร้อยปีต่อมา
การสร้างอุโมงค์ของคนโบราณ

ชาวล้านนาสร้างอุโมงค์โดยการก่ออิฐถือปูน แล้วฉาบปูนปิดทับโครงสร้างอิฐอีกชั้นหนึ่ง แต่ปัจจุบันชั้นปูนฉาบนี้ได้หลุดกะเทาะเกือบหมดสิ้นแล้ว คงเหลือก็เพียงส่วนของเพดานโค้งภายในอุโมงค์ที่ปรากฏจิตรกรรมฝาผนังเท่านั้น ส่วนบริเวณด้านนอกเกือบทั้งหมดนั้นไม่ปรากฏชั้นของปูนฉาบแล้ว เหลือเพียงอิฐก่อผนัง และอิฐก่อโครงสร้างอุโมงค์เท่านั้น
ในปี พ.ศ. 2546 ในระหว่างราวปลายเดือนเมษายน-กันยายน ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์อุโมงค์ครั้งใหญ่ที่ดำเนินงานโดยการรับเหมาผ่านเอกชน ภายใต้การกำกับของกรมศิลปากร มีการซ่อมแซมโครงสร้างของอุโมงค์ให้แข็งแรงขึ้น โดยขุดเปิดหน้าดินที่อยู่เหนืออุโมงค์ทั้งหมดจนลึกถึงระดับเดียวกับพื้นอุโมงค์ จึงพบหลักฐานเพิ่มเติม คือโครงสร้างแต่ละอุโมงค์ก่อด้วยอิฐถือปูน แยกไปแต่ละช่อง โดยเริ่มก่ออิฐเรียงสลับกันจากผนังอุโมงค์ขึ้นมาทั้งสองด้านจนได้ความสูงระดับที่เป็นเพดานก่ออิฐให้โค้งเข้าหากัน โดยใช้ด้านสันของอิฐที่มีทรงสี่เหลี่ยมคางหมูหันด้านสันเข้าหากัน จึงเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลม จำเป็นต้องก่ออิฐผนังหนามากเพื่อรองรับโครงสร้างของอุโมงค์ ส่วนเหนือสุดก็มีการก่ออิฐเหลื่อมเรียงสลับกันปิดอยู่ด้านบนอีกชั้นหนึ่ง และพบว่าพื้นที่ระหว่างอุโมงค์แต่ละช่องนั้นล้วนเป็นดินลูกรังสีน้ำตาลอมส้มจนถึงระดับพื้นดินทั้งสิ้น ไม่ปนเศษอิฐ ปูน หรือเศษเครื่องเคลือบดินเผาเลย และชั้นดินลูกรังนี้ปิดมิดคลุมเพดานทุกอุโมงค์ด้วย และชั้นบนสุดจะมีอิฐปูทับอีกหลายชั้น ดังนั้น ภายในอุโมงค์ล้วนเป็นดินลูกรังและปิดทับด้วยอิฐภายนอกทั้งสิ้น และไม่มีห้องลับใด ๆ ซ่อนอยู่ในระหว่างอุโมงค์ตามที่สงสัยกันแต่แรกแต่อย่างใด และบ่งชี้ได้ว่าเป็นอุโมงค์ที่ไม่ได้เกิดจากธรรมชาติ แต่เกิดจากการก่อสร้างของมนุษย์ขึ้นมาอย่างจงใจ
เจดีย์ในวัดอุโมงค์

เจดีย์วัดอุโมงค์ เชิงดอยสุเทพ เชียงใหม่ ตั้งอยู่ในบริเวณที่ต่อเนื่องกับอุโมงค์ทางทิศเหนือ ซึ่งอยู่ภายในวัดอุโมงค์เจดีย์วัดอุโมงค์ เป็นเจดีย์ทรงระฆังระยะแรกของศิลปะล้านนาที่สร้างขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 19 ปรับปรุงมาจากเจดีย์ทรงระฆังแบบหนึ่งในศิลปะพุกาม ครั้นล่วงมาถึงช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 20 ต่อเนื่องกับต้นพุทธศตวรรษถัดมา เจดีย์ทรงนี้คลี่คลายไปโดยมีรูปทรงที่สูงโปร่ง และในช่วงเวลาของพุทธศตวรรษที่ 21 รูปแบบของเจดีย์ทรงระฆังจึงมีการคลี่คลายปรับเปลี่ยนค่อนข้างรวดเร็ว เพราะได้รับอิทธิพลจากเจดีย์ในศิลปะสุโขทัย อีกทั้งเป็นเจดีย์องค์สำคัญยุคต้น ๆ ของพัฒนาการเจดีย์ทรงระฆังในศิลปะล้านนา งานก่อสร้างเริ่มขึ้นในรัชกาลของพระเจ้ามังรายคงสร้างเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ต่อมาได้รับการบูรณะในรัชกาลของพระเมืองแก้ว มีการปั้นปูนประดับลวดลายที่ส่วนฐานใต้ทรงระฆังมีการปรับเปลี่ยนที่ทรงกรวยซึ่งเป็นส่วนบนของเจดีย์ โดยประดับรูปกลีบบัวทรงยาวประกอบกันเป็นบัวคว่ำและบัวหงาย (ปัทมบาท) ตามแบบอย่างของเจดีย์มอญพม่า ส่วนองค์เจดีย์ในปัจจุบัน ยังเหลือแบบแผนที่น่าจะเป็นเค้าเดิม คือระเบียบของฐานในผังกลม 3 ฐานซ้อนลดหลั่น เป็นชุดฐานรองรับทรงระฆังใหญ่ ต่อขึ้นไปคือบัลลังก์สี่เหลี่ยม ส่วนยอดที่ทรงกรวยประกอบด้วยส่วนสำคัญที่ทางภาคกลางเรียกว่า ปล้องไฉน และปลี ที่ท้องไม้ของบานกลมแต่ละฐานประดับด้วยแถวช่องสี่เหลี่ยมไว้โดยรอบงานประดับเช่นนี้รวมทั้งขนาดที่ใหญ่ของทรงระฆัง เกี่ยวข้องกับแบบแผนของเจดีย์แบบหนึ่งของพุกาม สร้างเมื่อราวกลางพุทธศตวรรษที่18 เช่นเจดีย์ในบริเวณวัดถิทสวดี (Thitsavadi Temple) ในหมู่บ้านปวาสอ (Pwasaw) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง
ข้อมูลจำเพาะ

ได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2512[ต้องการอ้างอิง]
ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18  มิถุนายน พ.ศ. 2537
การประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน

วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับวัดอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่
คลังภาพ

ทางบันไดเพื่อขึ้นไปนมัสการเจดีย์ที่ชั้นบน
ทางบันไดเพื่อขึ้นไปนมัสการเจดีย์ที่ชั้นบน
ทางบันไดเพื่อขึ้นไปนมัสการเจดีย์ที่ชั้นบน ถ่ายจากชั้นบน
ทางบันไดเพื่อขึ้นไปนมัสการเจดีย์ที่ชั้นบน ถ่ายจากชั้นบน
ประติมากรรมตั้งอยู่ไม่ไกลจากบันได
อยู่บริเวณชั้นเดียวกับเจดีย์
ต้นไม้ร่มรื่นบริเวณหน้าอุโมงค์
เสาอโศก
ส่วนบนของเสาอโศก
ข้อมูลของเสาอโศก
รูปปั้นหน้าอาคารที่เปิดให้ชมภาพวาดทางศาสนาพุทธ
รูปปั้นภิกขุปัญญานันทะ
กลอนเชิดชูภิกขุปัญญานันทะ
พระพุทธรูป
เศียรพระพุทธรูปสกุลช่างพะเยา
ข้อมูลเศียรพระพุทธรูปสกุลช่างพะเยา
ประติมากรรมหน้าอุโมงค์
บอร์ดข้อมูลจิตรกรรมในอุโมงค์
บอร์ดข้อมูลจิตรกรรมในอุโมงค์
บอร์ดข้อมูลจิตรกรรมในอุโมงค์
บอร์ดข้อมูลจิตรกรรมในอุโมงค์
บอร์ดข้อมูลเจดีย์ในวัดอุโมงค์
พระพุทธรูปภายในวัดอุโมงค์
แหล่งข้อมูลอื่น

วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม)
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม)
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
18°46′58″N 98°57′04″E﻿ / ﻿18.782837°N 98.951132°E﻿ / 18.782837; 98.951132
ทางเดินภายในช่องอุโมงค์
ช่องทางเดินภายในอุโมงค์
เจสซิกา ช็อง

| เจสซิกา ช็อง |
| --- | --- |
เจสซิกาในปี ค.ศ. 2019
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เจสซิกา ช็อง
รู้จักในชื่อ: ช็อง ซู-ย็อน
เกิด:  (1989-04-18) 18 เมษายน ค.ศ. 1989 (35 ปี) ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง นักเขียน นักออกแบบแฟชั่น

อาชีพทางดนตรี
ที่เกิด: เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป อาร์แอนด์บี
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2007–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: SM Coridel UTA
สมาชิกของ: X-Sister
อดีตสมาชิก: Girls' Generation SM Town

เว็บไซต์: coridelent.com/artist/jessica/
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 정수연
ฮันจา: 郑秀妍
อาร์อาร์: Jeong Su-yeon 
เอ็มอาร์: Chŏng Suyŏn 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 제시카 정
ฮันจา: 潔西卡 鄭
อาร์อาร์: Jesika Jeong 
เอ็มอาร์: Chesik'a Chŏng 
 
นักดนตรี
เจสซิกา ช็อง (อักษรโรมัน: Jessica Jung; เกิด 18 เมษายน ค.ศ. 1989) ชื่อภาษาเกาหลีว่า ช็อง ซู-ย็อน (อักษรโรมัน: Jung Soo-yeon) เป็นนักร้อง นักแสดง นักออกแบบแฟชั่นชาวเกาหลี-อเมริกันในเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักจากการเป็นสมาชิกเกิร์ลกรุป เกิลส์เจเนอเรชัน กระทั่งพ้นจากความเป็นสมาชิกใน ค.ศ. 2014 เนื่องจากตารางงานส่วนตัวกับตารางงานของวงไม่ตรงกัน ภายหลังผันตัวเป็นนักร้องเดี่ยว อัลบัมเดี่ยวชุดแรก คือ วิทเลิฟเจ
ประวัติ

เจสซิกาเกิดในซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย ณ โรงพยาบาลเดียวกับทิฟฟานีซึ่งต่อมาเป็นเพื่อนร่วมวงเกิลส์เจเนอเรชัน เธออาศัยในซานฟรานซิสโกแล้วย้ายมาเกาหลีใต้เมื่ออายุได้ 11 ปี  เจสซิกามีน้องสาวหนึ่งคน ชื่อว่า ช็อง ซู-จ็อง หรือ คริสตัล แห่งวงเอฟ(เอกซ์)