stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลลาดบัวขาว (อำเภอบ้านโป่ง)
สถาบันการศึกษา

ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จำนวน 1 แห่ง ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กลาดบัวขาว สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลลาดบัวขาว กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย
โรงเรียนประถมศึกษา จำนวน 1 แห่ง โรงเรียนวัดลาดบัวขาว สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
โรงเรียนมัธยมศึกษา จำนวน 1 แห่ง โรงเรียนวัดลาดบัวขาว สังกัดสำนักงานงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
โรงเรียนอาชีวศึกษา จำนวน 1 แห่ง วิทยาลัยการอาชีพบ้านโป่ง สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษา
วิทยาลัยพยาบาล จำนวน 1 แห่ง วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จักรีรัช สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก สำนักงานปลัดกระทรวง  กระทรวงสาธารณสุข
บูรพาจารย์

"พระครูวิจิตรสารคุณ" หรือ"หลวงพ่อสุรินทร์" อดีตเจ้าอาวาสวัดลาดบัวขาว เจ้าของเหรียญหมูขวาง หมูตาม อันลือลั่นสนั่นท้องน้ำแม่กลอง และรอยสักยันต์ที่ตำรวจต้องขอร้องให้หลวงพ่อเลิกสักคือ หมูโทนที่กระเบนเหน็บ และดำดื้อแดงเกเร เพราะคนที่สักแล้วไปเป็นโจร ตำรวจจับตัวยาก ฆ่าก็ไม่ตาย
คุโรคาวะ เมอิ

Japanese actress and singer
| คุโรคาวะ เมอิ |
| --- | --- |

เกิด:  (1987-05-13) 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) นิชิโตเกียว, กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1993–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 1.60 m (5 ft 3 in)
บุตร: 2
คุโรคาวะ เมอิ (ญี่ปุ่น: 黒川芽以; โรมาจิ: Kurokawa Mei), เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 ที่เมืองนิชิโตเกียว กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  ชื่อเล่น เมย์ ชื่อเล่นของเธอมาจากชื่อเดือนเกิดของเธอ (เดือนพฤษภาคม) ในภาษาอังกฤษ เป็นนักแสดงและนักร้องชาวญี่ปุ่น เธอได้ปรากฏตัวในละครญี่ปุ่นและภาพยนตร์ญี่ปุ่นหลายเรื่อง รวมถึง "Kaidan Shin Mimibukuro: Yūrei Mansion"
ผลงาน > ภาพยนตร์

Kaidan Shin Mimibukuro: Yūrei Mansion The Haunted Apartments (怪談新耳袋劇場版 幽霊マンション) (2005)
Keitai Deka The Movie (ケータイ刑事 THE MOVIE バベルの塔の秘密〜銭形姉妹への挑戦状) (2006)
Nekonade (ネコナデ) (2008)
Boys on the Run (2010)
Sweet Little Lies (2010)
Yakuza Weapon (2011)
Killers (2014)
Our Family (2014)
Riding the Breeze (2014) 南風 (電影)
Ninja Hunter (2015)
Nijūrokuya machi (2017)
21st Century Girl (2019)
Ito (2021)
To the Supreme! (2022), นานาเสะ คิตะกาวะ
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

Carnation (2011, NHK)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official profile
ตำบลบ้านเก่า (อำเภอพานทอง)

| ตำบลบ้านเก่า |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ban Kao
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ชลบุรี
อำเภอ: พานทอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11.87 ตร.กม. (4.58 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,493 คน
 • ความหนาแน่น: 547.01 คน/ตร.กม. (1,416.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 20000 (ภายในนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร บ้านเลขที่ 700/XXX),  20160 (ทั้งตำบล ยกเว้นภายในนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร บ้านเลขที่ 700/XXX)
รหัสภูมิศาสตร์: 200507
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเก่า |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.บ้านเก่า
พิกัด: 13°26′46.1″N 101°03′53.7″E﻿ / ﻿13.446139°N 101.064917°E﻿ / 13.446139; 101.064917
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชลบุรี
อำเภอ: พานทอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11.87 ตร.กม. (4.58 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,493 คน
 • ความหนาแน่น: 547.01 คน/ตร.กม. (1,416.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06200506
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 66 หมู่ 3 ซอย 13 ถนนสายพานทอง-สุขุมวิท ตำบลบ้านเก่า อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี 20160
เว็บไซต์: bankaochonburi.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านเก่า เป็นตำบลในอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบ้านเก่า มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางนาง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลพานทอง ตำบลหนองกะขะ และตำบลมาบโป่ง
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลดอนหัวฬ่อ (อำเภอเมืองชลบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลคลองตำหรุ (อำเภอเมืองชลบุรี) และตำบลท่าข้าม (อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา)
ประวัติ

พื้นที่ตำบลบ้านเก่า ในปี พ.ศ. 2310–2313 ซึ่งเป็นปีที่กรุงศรีอยุธยาแตก มีราษฎรอพยพมาจากอยุธยาและช่องนนทรี แต่ในระหว่างนั้นบริเวณพื้นที่นี้มีผู้อพยพมาจากเวียงจันทน์ ตั้งถิ่นฐานอยู่ ซึ่งมีชื่อเรียกว่า คลองพานทอง ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 1 ทรงเสด็จเยี่ยมราษฎรและเห็นท้องที่เป็นที่ลุ่ม ซึ่งไม่เหมาะกับการอาศัยของคนลาว จึงโปรดเกล้าฯให้อพยพคนลาวไปอยู่ที่ดอน และอพยพคนมอญให้มาอยู่แทน แล้วโปรดเกล้าสร้างวัดขึ้น ซึ่งวัดเดิมนั้นห่างจากที่ตั้งของวัดปัจจุบันประมาณ 500 เมตร และคนทั่วไปเรียกตำบลและวัดนี้ว่า "บ้านมอญ"
ต่อมาสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ในปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อตำบลและชื่อวัดให้ใหม่ เป็น บ้านเก่า และยุบตำบลเข้ากับตำบลบางนาง เนื่องจากเกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่ 7 บ้านสัตตพงษ์, หมู่ 8 บ้านย่านซื่อ, หมู่ 9 บ้านเก่าบน และหมู่ 10–12 บ้านเก่า ของตำบลบางนาง รวม 6 หมู่บ้าน ตั้งเป็น ตำบลบ้านเก่า
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

พื้นที่ตำบลบ้านเก่าประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 7 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,493 คน แบ่งเป็นชาย 3,256 คน หญิง 3,237 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 7 ในอำเภอพานทอง
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สัตตพงษ์เหนือ | 2,737 | 2,562 | 2,422 | 2,349 | 2,173 | 1,918 | 1,523 |
| ย่านซื่อ | 1,911 | 1,782 | 1,754 | 1,729 | 1,680 | 1,591 | 1,483 |
| เก่า (หมู่ 6) | 530 | 536 | 536 | 535 | 534 | 537 | 536 |
| เก่าบน | 451 | 437 | 431 | 426 | 425 | 401 | 373 |
| สัตตพงษ์ | 403 | 395 | 391 | 405 | 414 | 432 | 446 |
| เก่า (หมู่ 4) | 259 | 261 | 265 | 265 | 279 | 288 | 284 |
| เก่า (หมู่ 5) | 202 | 198 | 200 | 205 | 209 | 210 | 217 |
| รวม | 6,493 | 6,171 | 5,999 | 5,914 | 5,714 | 5,377 | 4,862 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลบ้านเก่าเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านเก่า ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านเก่ามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 11.87 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,696 คน และ 767 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านเก่าอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเก่า
หน่อไม้

หน่อไม้ เป็นคำที่ใช้เรียกหน่ออ่อนของไผ่ที่กินได้ที่แตกจากเหง้าใต้ดิน โดยมาจากสปีชีส์ Bambusa vulgaris และ Phyllostachys edulis นิยมกินในทวีปเอเชียหลายประเทศ และมีวิธีการปรุงที่หลากหลาย
การใช้ประโยชน์ในแต่ละท้องถิ่น > แอฟริกา

ในยูกันดา เรียกหน่อไม้ว่า maleyaหรือkamaleya ในหมู่ชนเผ่าลูมาซาบา
การใช้ประโยชน์ในแต่ละท้องถิ่น > เอเชียตะวันออก

ในญี่ปุ่น จีน และ ไต้หวัน นำหน่อไม้จาก Bambusa oldhamii มากินโดยต้องต้มก่อน  หน่อไม้ดองจะทำจากแกนของหน่อไม้
การใช้ประโยชน์ในแต่ละท้องถิ่น > เอเชียใต้

ในสิกขิม และดาร์จีลิง ประเทศอินเดียเรียกหน่อไม้ว่า tama ไผ่ที่นำหน่อมากินในแถบเทือกเขาหิมาลัยมีหลายชนิดได้แก่ Dendrocalamus hamiltonii, Dendrocalamus sikkimensis และ Bambusa tulda ซึ่งมีชื่อท้องถิ่นว่า choya bans, bhalu bans และ karati bansตามลำดับ  หน่อไม้จะนำมาต้มกับผงขมิ้น  10–15 นาทีเพื่อกำจัดรสขม ในรัฐอัสสัม หน่อไม้เป็นอาหารพื้นบ้านชนิดหนึ่ง เรียกว่า  khorisa และ bah gajในภาษาอัสสัม ในดิยุน ของรัฐอรุณาจัลประเทศ ชาวชักมาเรียกหน่อไม้ว่า  bashchuri ส่วนหน่อไม้ดองเรียกว่า medukkeye นิยมนำไปผัดกับหมู นำไปดองหรือเก็บในน้ำส้มสายชูได้ด้วย ใน รัฐนาคาแลนด์ นิยมกินหน่อไม้ทั้งสดและดอง เรียกหน่อไม้ดองว่า bas tinga การนำหน่อไม้ดองไปปรุงอาหารกับเนื้อหมูเป็นที่นิยมมาก ในรัฐมณีปุระ เรียกหน่อไม้ว่า u-soi นำไปดองเรียกว่า  soibum นำไปปรุงอาหารได้หลายชนิด
หน่อไม้เป็นอาหารพิเศษในช่วงมรสุมของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เรียกว่า kanile จะนำไปหั่นแล้วล้างน้ำหลายครั้งเพื่อนำสารพิษออก ทำเป็นหน่อไม้ดองด้วยเช่นกัน ในรัฐฌารขัณฑ์นิยมนำไปแกงหรือทำเป็นหน่อไม้ดอง  ทางตะวันตกของ รัฐโอริศา หน่อไม้เป็นเครื่องปรุงที่ใช้ทั่วไป โดยเฉพาะในชาวเผ่าต่าง ๆ หน่อไม้ดองนิยมกินกับมะเขือเทศอบหรือผัด
ในเนปาล หน่อไม้เป็นเครื่องปรุงของอาหารหลายชนิด ที่มีชื่อเสียงคือหน่อไม้ดองนำไปปรุงกับถั่วและมันฝรั่ง
การใช้ประโยชน์ในแต่ละท้องถิ่น > เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ในอินโดนีเซีย นิยมนำหน่อไม้ไปแกงกับกะทิเรียกฆูไล เรอบุง หรือนำไปปรุงรวมกับผักอื่นและกะทิในซายุร โลเดะห์ และนำไปห่อรวมกับผักอื่นในลุนเปีย ในอาหารฟิลิปปินส์ เรียกหน่อไม้ว่าลาบอง นิยมนำไปปรุงกีนาตาอัง ลาบอง ซึ่งนำหน่อไม้ไปต้มกับกะทิและพริก และดีเน็งเด็งนาลาบอง ซึ่งเป็นการปรุงกับปลาและถั่ว นำหน่อไม้ไปดองในลักษณะเดียวกับมะละกอดองด้วย
ใน อาหารไทย หน่อไม้นำไปปรุงโดยการต้ม ยำ แกง มีทั้งที่ใช้หน่อไม้สดและหน่อไม้ดอง ในอาหารเวียดนาม หน่อไม้ใช้ปรุงอาหารโดยลำพังหรือร่วมกับผักอื่นในผัดผัก หรือนำไปต้มกับหมู
รวมภาพ

หน่อไม้ที่ขุดมาใช้เป็นอาหาร
หน่อไม้ที่แก่เกินไป
หน่อไม้ที่วางขายในญี่ปุ่น
หน่อไม้กระป๋อง
กีนาตาอัง ลาบอง (หน่อไม้ต้มกะทิของฟิลิปปินส์)
แหล่งข้อมูลอื่น

A short series on several edible bamboo species in Taiwan (Chinese) เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แกงหน่อไม้
ยำหน่อไม้
"Hosaki-Menma"
สภาคารราชประยูร

| สภาคารราชประยูร |
| --- | --- |
สภาคารราชประยูร
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: อาคาร
ที่ตั้ง: พระราชวังบางปะอิน
เมือง: ตำบลบ้านเลน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเทศ: ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2419
สภาคารราชประยูร เป็นอาคาร 2 ชั้น ศิลปะแบบโคโลเนียล ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นนอก ริมสระน้ำตรงข้ามกับหอเหมมณเฑียรเทวราช ปัจจุบัน ใช้เป็นอาคารจัดแสดงประวัติและเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ของพระราชวังบางปะอิน
ประวัติ

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้จัดสร้างสภาคารราชประยูรขึ้น เพื่อพระราชทานให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอฯ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ และเจ้านายฝ่ายหน้า โดยก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2419
นอกจากนั้น สภาคารราชประยูรยังเป็นที่ทำการของ "หอทะเบียนเมืองกรุงเก่า" ซึ่งเป็นสำนักงานที่ดินกรุงเก่าแห่งแรกของประเทศไทยด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สภาคารราชประยูร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°13′52″N 100°34′41″E﻿ / ﻿14.231180°N 100.577983°E﻿ / 14.231180; 100.577983
| ด ค กสถานที่ภายในพระราชวังบางปะอิน |
| --- | --- |
วัดประจำพระราชวัง:  วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร 
พระราชฐานชั้นนอก:  หอเหมมณเฑียรเทวราช  พระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์  พระที่นั่งวโรภาษพิมาน  สภาคารราชประยูร 
พระราชฐานชั้นใน:  พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร  หอวิฑูรทัศนา  เก๋งบุปผาประพาส  พระที่นั่งเวหาศน์จำรูญ  พระตำหนักฝ่ายใน  อนุสาวรีย์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ และ อนุสาวรีย์ราชานุสรณ์
โมโมะ วาตานาเบะ

Japanese professional wrestler (born 2000)
| โมโมะ วาตานาเบะ |
| --- | --- |
วาตานาเบะในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024
เกิด:  (2000-03-22) มีนาคม 22, 2000 (24 ปี) ซางามิฮาระ, คานางาวะ
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน:   Black Fuzzy Peach  Fuzzy Peach  Momo Watanabe 
ส่วนสูง: 156 เซนติเมตร (5 ฟุต 1 นิ้ว)
น้ำหนัก: 87 กิโลกรัม (192 ปอนด์)
ฝึกหัดโดย: ฟูกะ คาคิโมโตะ
เปิดตัว: 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014
โมโมะ วาตานาเบะ (渡辺桃, Watanabe Momo) (เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2000)  ชื่อจริงของเธอคือ มาชิ อะซากุระ เป็นมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเธอเซ็นสัญญากับ World Wonder Ring Stardom และเป็นสมาชิกของ H.A.T.E.
ตั้งแต่ที่วาตานาเบะเปิดตัวใน Stardom เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เธอได้รับตำแหน่งแชมป์ Artist of Stardom ถึง 3 ครั้งแชมป์ Goddesses of Stardom 2 ครั้ง และแชมป์ Wonder of Stardom 1 ครั้ง วาตานาเบะยังเป็นผู้ชนะใน Stardom Cinderella Tournament 2018 และใน Gods of Stardom Tag League ทั้งปี 2018 และ 2020 นอกจากนี้เธอยังเคยเป็นผู้นำของ Queen's Quest อีกด้วย
การแข่งขันและความสำเร็จ

Pro Wrestling Illustrated
อันดับที่ 28 จากนักมวยปล้ำหญิงเดี่ยว 100 อันดับแรกใน PWI Women's 100 ในปี 2020
อันดับที่ 20 จาก 50 ทีมแท็กที่ดีที่สุดจาก PWI Tag Team 50 ในปี 2020 โดยมี AZM, Saya Kamitani และ Utami Hayashishita
World Wonder Ring Stardom
Artist of Stardom Championship (3 times) – ร่วมกับ AZM และ Utami Hayashishita (1),  HZK และ Io Shirai (1),  Saki Kashima และ Starlight Kid (1)
Goddesses of Stardom Championship (3 times, current) – พร้อมด้วย Utami Hayashishita (1),  Starlight Kid (1) และ Thekla (1)
Wonder of Stardom Championship (1 time)
Cinderella Tournament (2018)
Goddesses of Stardom Tag League – กับ Utami Hayashishita (2018)  และ AZM (2020)
5★Star GP Award (1 time)
5★Star GP Fighting Spirit Award (2018)
Stardom Year-End Award (4 ครั้ง)
Best Tag Team Award (2018) โดย Utami Hayashishita
Best Unit Award (2021) เป็นส่วนหนึ่งของ Oedo Tai,
ร่วมกับ Natsuko Tora, Rina, Ruaka, Saki Kashima และ Starlight Kid
Fighting Spirit Award (2016)
MVP Award (2018)
คิม ยุน-อก

| คิม ยุน-อก |
| --- | --- |
김윤옥


สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งกาหลีใต้
ดำรงตำแหน่ง 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
ประธานาธิบดี: อี มย็อง-บัก
ก่อนหน้า: คว็อน ยัง-ซุก
ถัดไป: Choi Ji-young (รักษาการ; 2559)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 มีนาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี) จินจู จังหวัดคย็องซังใต้ ประเทศเกาหลีใต้
คู่สมรส: อี มย็อง-บัก (สมรส 1970)
บุตร: อี จู-ย็อน (เกิด พ.ศ. 2514) อี ซึง-ย็อน (เกิด พ.ศ. 2516) อี ซู-ย็อน (เกิด พ.ศ. 2518) อี ชี-ฮย็อง (เกิด พ.ศ. 2521)
ญาติ: Lee Sang-deuk (พี่/น้องเขย)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยสตรีอีฮวา (B.A.)

| --- | --- |
คิม ยุน-อก
ฮันกึล: 김윤옥
ฮันจา: 金潤玉
อาร์อาร์: Gim Yun-ok 
เอ็มอาร์: Kim Yun'ok 
คิม ยุน-อก (เกาหลี: 김윤옥; ฮันจา: 金潤玉; 26 มีนาคม พ.ศ. 2490) เป็นอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้ ด้วยเป็นภริยาของอี มย็อง-บัก
ประวัติ

คิม ยุน-อก อ้างว่าตนสืบเชื้อสายจากฮอ ฮวัง-อก เจ้าหญิงแห่งอโยธยา ที่ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าซูโรแห่งคึมกวันคายา สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมหญิงแทกูในปี พ.ศ. 2509 และเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยหญิงอีฮวา จนสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิตจากสาขาสุขศึกษาและการจัดการในปี พ.ศ. 2513 เธอสมรสกับอี มย็อง-บัก เมื่อวันที่ 19 ธันวาคมปีเดียวกันนั้น ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 4 คน เป็นชายหนึ่งและหญิงอีกสามคน ครอบครัวของเธอทำบริษัทก่อสร้างในแทกู
ก่อนการเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีของนายอี ครอบครัวของเธอพำนักอยู่ในกาโฮดง (Gahoedong)
ในปี พ.ศ. 2538 เธอสำเร็จการศึกษาหลักสูตรผู้นำสำหรับหญิงขั้นสูง (Advanced Leadership Program for Women) อันดับที่ 1 ณ สถาบันเดิมของเธอ ในปี พ.ศ. 2539 สำเร็จหลักสูตรผู้บริหารหญิงชั้นสูงอันที่ 7 ของมหาวิทยาลัยย็อนเซ และในปี พ.ศ. 2544 สำเร็จหลักสูตรผู้บริหารหญิงจากมหาวิทยาลัยซุกมย็อง
ในปี พ.ศ. 2554 เธอเป็นประธานศิษย์เก่าของหลักสูตรผู้บริหารหญิงระดับสูงของมหาวิทยาลัยย็อนเซ
เรื่องอื้อฉาว > การคอรัปชั่นในครอบครัว

ญาติที่เป็นหญิงของเธอ ชื่อ คิม อก-ฮี (김옥희) มีส่วนในการรีดไถเงินเมื่อปี พ.ศ. 2551
ญาติที่เป็นชายคนหนึ่งมีส่วนฉ้อโกงกับธนาคารเจลเซฟวิง (Jeil Savings Bank) เมื่อปี พ.ศ. 2554 และภายหลังพบว่าเขามีความผิดจริง
ในปี พ.ศ. 2555 เธอ รวมทั้งสามี น้องสามี และบุตรชาย ถูกเรียกตัวให้ปากคำ หลังพบความผิดปกติจากการซื้อที่ดินราคาถูกกว่าท้องตลาด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คิม ยุน-อก
วัดโคกเจดีย์

| วัดโคกเจดีย์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ตำบลป่ามะม่วง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโคกเจดีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ในพื้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำปิง ในตำบลป่ามะม่วง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
วัดโคกเจดีย์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
วัดโคกเจดีย์ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อไร แต่มีสิ่งก่อสร้างโบราณคือ เจดีย์ที่มีลักษณะก่อด้วยอิฐถือปูน ด้านในกลวง ลักษณะการก่อสร้างเป็นแบบสี่เหลี่ยม ย่อและลดมุม สูงชะลูดขึ้นสู่ด้านบนมุมยอด ก่อด้วยอิฐก้อนใหญ่แบบอิฐมอญ เคลือบหรือฉาบด้วยปูนดำ ไม่แน่ชัดว่าสร้างในยุคสมัยใด สันนิษฐานว่าเป็นโบราณสถานในสมัยรัตนโกสินทร์ แต่ปรากฏเป็นตำนานเรื่องเล่าว่าบริเวณนี้เคยเป็นปราการด่านนอก หรือสถานที่สูงในการส่งสัญญาณแจ้งทัพหลวง หรือจุดซุ่มตรวจการณ์รวมถึงจุดซุ่มโจมตีข้าศึก โดยปรากฏเรื่องราวเล่าเกี่ยวกบสมัยของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
เขตสวนหลวง

| เขตสวนหลวง |
| --- | --- |
เขต
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khet Suan Luang
ศาลแม่นากพระโขนงในวัดมหาบุศย์
คำขวัญ: สวนหลวงรื่นรมย์ อุดมสมบูรณ์ เกื้อกูลคุณธรรม
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตสวนหลวง
พิกัด: 13°43′49″N 100°39′5″E﻿ / ﻿13.73028°N 100.65139°E﻿ / 13.73028; 100.65139
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.678 ตร.กม. (9.142 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 122,994 คน
 • ความหนาแน่น: 5,194.44 คน/ตร.กม. (13,453.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10250
รหัสภูมิศาสตร์: 1034
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 2998 ถนนพัฒนาการ แขวงพัฒนาการ เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร 10250
เว็บไซต์: www.bangkok.go.th/suanluang
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สวนหลวง เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตสวนหลวงตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตห้วยขวาง เขตบางกะปิ และเขตสะพานสูง มีคลองแสนแสบ คลองกะจะ คลองหัวหมาก ลำรางแบ่งเขตสวนหลวงกับเขตบางกะปิ และคลองบึงบ้านม้าเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตประเวศ มีคลองบึงบ้านม้า ลำรางข้างหมู่บ้านเอื้อสุข คลองประเวศบุรีรมย์ และคลองหนองบอนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตประเวศและเขตพระโขนง มีคลองตาสาด (คลองคู้) คลองเคล็ด ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 แยก 36 (ยาจิตร์) ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 (สามพี่น้อง) ซอยวชิรธรรมสาธิต 57 แยก 41 (พัฒนพล) คลองบ้านหลาย ลำราง คลองสวนอ้อย คลองขวางบน และคลองบางนางจีนเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตวัฒนา มีคลองบางนางจีน คลองพระโขนง และคลองตันเป็นเส้นแบ่งเขต
ประวัติ

เขตสวนหลวงเดิมมีฐานะเป็น ตำบลสวนหลวง เป็นเขตการปกครองของอำเภอพระโขนง จังหวัดพระประแดง ต่อมาใน พ.ศ. 2470 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้โอนอำเภอพระโขนงรวมทั้งตำบลสวนหลวงมาขึ้นกับจังหวัดพระนคร โดยตำบลสวนหลวงได้กลายเป็นเป็นท้องที่หนึ่งในเขตสุขาภิบาลประเวศที่ตั้งขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2506 จนกระทั่งได้รับการโอนไปเป็นท้องที่ของเทศบาลนครกรุงเทพตั้งแต่ พ.ศ. 2508
ใน พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครถูกรวมเข้ากับจังหวัดธนบุรี เปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และใน พ.ศ. 2515 จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนคำเรียกเขตการปกครองใหม่ด้วย ตำบลสวนหลวงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงสวนหลวง เป็นพื้นที่การปกครองของสำนักงานเขตพระโขนง
ภายหลังท้องที่เขตพระโขนงมีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้น พื้นที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขตมาก ทำให้ไม่สะดวกต่อการบริการประชาชน ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2532 กรุงเทพมหานครจึงได้ตั้งสำนักงานเขตพระโขนง สาขา 3 (สวนหลวง) ดูแลพื้นที่แขวงสวนหลวง และในวันที่ 9 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน กระทรวงมหาดไทยได้แบ่งพื้นที่ทางทิศตะวันออกของเขตพระโขนงตั้งเป็นเขตประเวศ แบ่งออกเป็น 4 แขวงซึ่งรวมแขวงสวนหลวงไว้ด้วย เนื่องจากยังไม่เหมาะสมที่จะยกฐานะขึ้นเป็นเขตใหม่ จึงให้คงฐานะเป็นสำนักงานเขตสาขาไว้ก่อน สำนักงานเขตพระโขนง สาขา 3 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานเขตประเวศ สาขาสวนหลวง
จนกระทั่งในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2536 กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตการปกครองใหม่ โดยรวมพื้นที่แขวงสวนหลวง บางส่วนของแขวงประเวศ เขตประเวศ และบางส่วนของแขวงคลองตัน บางส่วนของแขวงพระโขนง เขตคลองเตย มาจัดตั้งเป็น เขตสวนหลวง เพื่อประโยชน์แก่การปกครอง การให้บริการของรัฐ และความสะดวกของประชาชน และในวันที่ 21 ตุลาคม ปีเดียวกัน กรุงเทพมหานครก็ได้ประกาศตั้งแขวงสวนหลวงเต็มพื้นที่เขต โดยประกาศทั้ง 2 ฉบับเริ่มมีผลบังคับใช้ในวันเดียวกันคือวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2537
การแบ่งเขตการปกครอง

ในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 กรุงเทพมหานครได้ประกาศจัดตั้งแขวงอ่อนนุชและแขวงพัฒนาการแยกจากพื้นที่แขวงสวนหลวง โดยมีผลบังคับใช้ในวันเดียวกัน ส่งผลให้เขตสวนหลวงในปัจจุบันแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 แขวง ได้แก่
| หมาย เลข | อักษรไทย | อักษรโรมัน | พื้นที่  (ตร> กม.) | จำนวนประชากร  (ธันวาคม 2566) | ความหนาแน่นประชากร  (ธันวาคม 2566) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | สวนหลวง | Suan Luang | 9.251 | 48,719 | 5,266.35 |  |
| 2. | อ่อนนุช | On Nut | 5.894 | 43,599 | 7,397.18 |  |
| 3. | พัฒนาการ | Phatthanakan | 8.533 | 30,676 | 3,594.98 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 23.678 | 122,994 | 5,194.44 |  |
ประชากร

| สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตสวนหลวง> ปี (พ.ศ.) | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตสวนหลวง> ประชากร | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตสวนหลวง> การเพิ่มและการลด |
| --- | --- | --- |
| 2535 | 106,088 | ไม่ทราบ |
| 2536 | 106,203 | +115 |
| 2537 | 107,406 | +1,203 |
| 2538 | 107,064 | -342 |
| 2539 | 107,183 | +119 |
| 2540 | 108,644 | +1,461 |
| 2541 | 109,797 | +1,153 |
| 2542 | 111,047 | +1,250 |
| 2543 | 111,898 | +851 |
| 2544 | 113,396 | +1,498 |
| 2545 | 115,086 | +1,690 |
| 2546 | 116,961 | +1,875 |
| 2547 | 114,926 | -2,035 |
| 2548 | 115,120 | +194 |
| 2549 | 115,490 | +370 |
| 2550 | 116,293 | +803 |
| 2551 | 116,067 | -226 |
| 2552 | 115,883 | -184 |
| 2553 | 115,966 | +83 |
| 2554 | 115,419 | -547 |
| 2555 | 115,731 | +312 |
| 2556 | 116,688 | +957 |
| 2557 | 118,371 | +1,683 |
| 2558 | 120,136 | +1,765 |
| 2559 | 121,740 | +1,604 |
| 2560 | 122,534 | +794 |
| 2561 | 123,026 | +492 |
| 2562 | 124,048 | +1,022 |
| 2563 | 123,609 | -439 |
| 2564 | 122,824 | -785 |
| 2565 | 122,676 | -148 |
| 2566 | 122,994 | +318 |
การคมนาคม

รถไฟฟ้าสายสีเหลือง (สถานีหัวหมาก, สถานีกลันตัน, สถานีศรีนุช)
ถนนมอเตอร์เวย์
ถนนศรีนครินทร์
ถนนพระราม 9
ถนนพัฒนาการ
ถนนรามคำแหง
ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)
ถนนอ่อนนุช
ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษฉลองรัช
| --- | --- |
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3701 (คู่ขนานมอเตอร์เวย์ด้านซ้าย)  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3702 (คู่ขนานมอเตอร์เวย์ด้านขวา)  ถนนกำแพงเพชร 7  ซอยศรีนครินทร์ 20 / ซอยพัฒนาการ 54 (พลเทพ)  ซอยศรีนครินทร์ 24 / ซอยอ่อนนุช 39 (อนามัย)  ซอยพระราม 9 ซอย 62 (ศุภกิจ)  ซอยพระราม 9 ซอย 41 (เสรี 2)  ซอยพระราม 9 ซอย 43 (เสรี 4)  ซอยพระราม 9 ซอย 57 (วิเศษสุข 3):  ซอยพัฒนาการ 20 / ซอยอ่อนนุช 17 (สวนหลวง)  ซอยพัฒนาการ 25 (เป็นสุข / รามคำแหง 24-พัฒนาการ)  ซอยพัฒนาการ 28 (หมู่บ้านสวนแหลมทอง 2)  ซอยพัฒนาการ 30 (หมู่บ้านปัญญา)  ซอยพัฒนาการ 32 (มูซอ)  ซอยอ่อนนุช 30 (วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม)  ซอยอ่อนนุช 44 (สามพี่น้อง)  ซอยอ่อนนุช 46 (หมู่บ้านมิตรภาพ)  ซอยอ่อนนุช 64 (สุขสมาน)
สถานที่สำคัญ

โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ
วัดมหาบุศย์
ตลาดเอี่ยมสมบัติ
วัดปากบ่อ
วัดใต้
วัดยาง
วัดทองใน
วัดต้นไทรย์
วัดขจรศิริ (วัดขอม)
ศูนย์กลางอิสลามแห่งประเทศไทย
สถานีตำรวจนครบาลคลองตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานเขตสวนหลวง
เว็บไซต์กรุงเทพมหานคร: แหล่งท่องเที่ยวในเขตสวนหลวง เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เขตสวนหลวง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°43′50″N 100°39′05″E﻿ / ﻿13.73068°N 100.65150°E﻿ / 13.73068; 100.65150
| ด ค กเขตในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งธนบุรี |  คลองสาน  จอมทอง  ตลิ่งชัน  ทวีวัฒนา  ทุ่งครุ  ธนบุรี  บางกอกน้อย  บางกอกใหญ่  บางขุนเทียน  บางแค  บางบอน  บางพลัด  ภาษีเจริญ  ราษฎร์บูรณะ  หนองแขม  |  |
| ฝั่งพระนคร |  คลองเตย  คลองสามวา  คันนายาว  จตุจักร  ดอนเมือง  ดินแดง  ดุสิต  บางกะปิ  บางเขน  บางคอแหลม  บางซื่อ  บางนา  บางรัก  บึงกุ่ม  ปทุมวัน  ประเวศ  ป้อมปราบศัตรูพ่าย  พญาไท  พระโขนง  พระนคร  มีนบุรี  ยานนาวา  ราชเทวี  ลาดกระบัง  ลาดพร้าว  วังทองหลาง  วัฒนา  สวนหลวง  สะพานสูง  สัมพันธวงศ์  สาทร  สายไหม  หนองจอก  หลักสี่  ห้วยขวาง  |  |
โมโมะ โคโงะ

| โมโมะ โคโงะ |
| --- | --- |
โมโมะ โคโงะในเดือนสิงหาคม 2024
เกิด:  (1985-04-06) เมษายน 6, 1985 (39 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Momo Kohgo
ส่วนสูง: 165 เซนติเมตร (5 ฟุต 5 นิ้ว)
น้ำหนัก: 50 กิโลกรัม (110 ปอนด์)
ฝึกหัดโดย: ยูมิโกะ ฮตตะ ยูจิ นางาตะ ฮาซูกิ
เปิดตัว: 30 เมษายน 2562
ชิเอรุ วากานะ (ญี่ปุ่น: 若菜 シエル; โรมาจิ: Wakana Shieru) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อบนสังเวียนของเธอ โมโมะ โคโงะ (向後 桃, Kōgo Momo) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเธอทำงานให้กับ World Wonder Ring Stardom ซึ่งเธอเป็นหนึ่งในสมาชิกของ Stars เธอยังเป็นอดีตนางแบบและนักแสดง Kohgo โดยเป็นที่รู้จักจากการแสดง P's Party และการแสดง Actwres girl'Z
การแข่งขันชิงแชมป์และความสำเร็จ

World Wonder Ring Stardom
Stardom Year-End Award (1 ครั้ง)
Best Unit Award (2022) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Stars ร่วมกับ Hanan, Hazuki, Koguma, Mayu Iwatani และ Saya Iida
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Professional wrestling profiles
Momo Kohgo's profile on Stardom's website
โมโมะ โคโงะ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
รายพระนามและชื่อผู้ปกครองเอสโตเนีย
เอสโตเนียใต้ > อัศวินลิโวเนีย

1237–1238 เฮอร์มัน บัลก์ (Balke)
1238–1241 ดีทริช ฟอน กรือนิงเกิน
1241–1244 อันเดรียส ฟอน เวลเวิน (Felben)
1244–1245 ไฮน์ริค ฟอน ไฮม์เบิร์ก
1245–1247 ดีทริช ฟอน กรือนิงเกิน
1247–1253 แอนเดรอัส ฟอน สตีร์ลันด์
1253–1254 เอเบอร์ฮาร์ด ฟอน แซน (Seyn)
1254–1257 อันโน ฟอน ซังเกอร์สเฮาเซน
1257–1261 บูร์ชาร์ด ฟอน ฮอร์นเฮ้าเซน
1261 ....... เกออร์ก ฟอน ไอค์สตาดต์
1261–1263 เวอร์เนอร์ ฟอนไบรเทาเซิ่น
1263–1266 คอนราด ฟอย มันเดิร์น (Manstadt)
1266–1270 ออตโต ฟอน ลุทเทอแบร์ก
1271 ....... อันเดรียส ฟอส เวสต์ฟาเลิน
1271–1273 วอลเทอร์ ฟอน นอร์เด็ก (Nortecken)
1273–1279 แอร์นสต์ ฟอน รัทเซบูร์ก (Rassburg)
1279–1280 เกอร์ฮาร์ด ฟอน กัทเซอเนลนโบเกน
1280–1282 คอนราด ฟอน ฟอยวังเงิน
1282 ....... มานโกลด์ ฟอน สแตร์นเบิร์ก (Manhold von Sternberg)
1282–1288 วิลเฮล์ม ฟอน นินดอร์ฟ (Wilken von Endorp, Willekin von Endorp)
1288–1290 คอนราด ฟอน ฮัสไซเงนสไตน์ (Konrad von Hattstein, Konrad von Herzogenstein)
1290–1293 ฮาลท์ ฟอน โฮเฮมบาค (Balthasar Holte)
1294–1295 ไฮน์ริค ฟอน ดินเคอลากเฮอ (Heinrich II von Dumpshagen)
1296–1298 บรูโน
1298–1305 กอดฟรีด ฟอน รอกเก
1305–1306 เวนเนอมาร์ที่ 1
1307–1322 เกอร์ฮาร์ด ฟอน ยอร์ก (Gerhard II von Jocke, Conrad von Jocke or Conrad von Jorke)
1322–1324 คอนราด เคสเซิลฮัท (Konrad Ketelhoed, Johannes Ungenade)
1324–1328 ไรมาร์ ฮาน
1328–1340 เอเบอฮาร์ด ฟอน มอนเฮม
1340–1345 บูร์ชาร์ด ฟอน ไดรเลเบิน
1345–1346 กอสวิน ฟอน เฮอริก