stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ส่วนต่อประสานสมองกับคอมพิวเตอร์
บรรณานุกรม

Brouse, Andrew. "A Young Person’s Guide to Brainwave Music: Forty years of audio from the human EEG." eContact! 14.2 — Biotechnological Performance Practice / Pratiques de performance biotechnologique (July 2012). Montréal: CEC.
Gupta, Cota Navin and Ramaswamy Palanappian. "Using High-Frequency Electroencephalogram in Visual and Auditory-Based Brain-Computer Interface Designsเก็บถาวร 2020-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." eContact! 14.2 — Biotechnological Performance Practice / Pratiques de performance biotechnologique (July 2012). Montréal: CEC.
Ouzounian, Gascia. "The Biomuse Trio in Conversation: An Interview with R. Benjamin Knapp and Eric Lyon." eContact! 14.2 — Biotechnological Performance Practice / Pratiques de performance biotechnologique (July 2012). Montréal: CEC.
Technical Report on "Brain Computer Interfaces เก็บถาวร 2014-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน"
แหล่งข้อมูลอื่น

The Unlock Project เก็บถาวร 2013-11-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
เสือไฟแอฟริกา

| เสือไฟแอฟริกา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Felidae
วงศ์ย่อย:: Felinae
สกุล:: Caracal (Severtzov, 1858)
สปีชีส์:: C.  aurata
ชื่อทวินาม
Caracal aurata (Temminck, 1827)

ชนิดย่อย
 (ดูในเนื้อหา)

ชื่อพ้อง
 Felis aurata Temminck, 1827  Afrofelis aurata (Temminck, 1827)
เสือไฟแอฟริกา หรือ แมวทองแอฟริกา (อังกฤษ: African golden cat; ชื่อวิทยาศาสตร์: caracal aurata) เสือขนาดเล็กหรือแมวชนิดหนึ่ง กระจายพันธุ์อยู่ในทวีปแอฟริกา
เสือไฟแอฟริกามีลักษณะทั่วไปคล้ายกับเสือไฟที่พบในทวีปเอเชีย ทั้งที่พบกันคนละทวีปที่ห่างไกลกัน เชื่อว่าในยุคก่อนประวัติศาสตร์ราวหนึ่งล้านปีก่อนแผ่นดินใหญ่ในจีนจนถึงทวีปแอฟริกาในปัจจุบันเชื่อมต่อกันเป็นป่าเดียวกัน แต่ต่อมาถูกคั่นด้วยทะเลทรายกว้างใหญ่หลายแห่ง เสือไฟในสองทวีป จึงถูกตัดขาดจากกัน และมีวิวัฒนาการแยกออกจากกัน หรือเป็นผลของการวิวัฒนาการแบบเข้าหากัน  โดยเสือไฟแอฟริกาจัดอยู่เพียงสองชนิดเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Caracal ที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์ และมีสายพันธุกรรมใกล้เคียงกับคาราคัลและเซอร์วัล ซึ่งล้วนเป็นแมวหรือเสือขนาดเล็กที่พบในทวีปแอฟริกาเช่นเดียวกัน
มีความยาวลำตัว 72–98 เซนติเมตร ตัวผู้น้ำหนักเฉลี่ย 11–14 กิโลกรัม พบหนักที่สุด 18 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย สีลำตัวมีหลากหลายมาก ตั้งแต่สีทอง, น้ำตาลแดง, ส้ม ไปจนถึงสีเทาเงิน จนบางครั้งเคยเข้าใจว่าเป็นสัตว์คนละชนิดกัน เคยพบรายงานว่าเสือไฟแอฟริกาในกรงเลี้ยงเปลี่ยนสีไปตามอายุและสิ่งแวดล้อมด้วย เช่น เสือไฟแอฟริกาตัวหนึ่งในสวนสัตว์ลอนดอนเปลี่ยนสีจากน้ำตาลแดงทั้งตัวไปเป็นสีเทาทั้งตัวภายในเวลา 4 เดือน และลวดลายก็มีมีลายต่างกัน 4 แบบ คือ ลายจุดทั่วทั้งตัว, ลายจุดจางบนหลังกับคอ, ลายที่สีข้าง และลายที่หน้าท้อง ประชากรที่อยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำซาอีร์มักมีจุดมากกว่าพวกทางตะวันออก
แก้ม, คาง และใต้ลำตัวสีจาง ใบหน้ามีลายแต้มขาวหลายแต้มรอบตาและเหนือปาก ใต้ท้องและด้านในขาสีซีดมีจุดสีเข้มประปราย หัวค่อนข้างเล็ก ปากค่อนข้างใหญ่ ม่านตาอาจมีสีหลายแบบตั้งแต่สีเขียวจนถึงสีน้ำตาลทอง หูเล็ก ใบหูกลม หลังหูมีสีดำ หางยาวไม่เกิน 40 เซนติเมตร มักมีความยาวไม่เกินครึ่งหนึ่งของความยาวหัวและลำตัว และมีสีเส้นสีเข้มที่ด้านบนของหาง ปลายหางสีน้ำตาลหรือสีดำ บางตัวอาจมีปล้องจาง ๆ อีกทั้งยังมีรายงานพบว่าเสือไฟแอฟริกาบางตัวมีสีดำตลอดทั้งลำตัวแบบเสือดำด้วย โดยสามารถพบได้ทั่วไปทั้งทวีป
พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นแถบแอฟริกากลางและแอฟริกาตะวันตก โดยสามารถพบได้ในที่ ๆ มีความสูงถึง 3,000 เมตร (9,800 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ
Caracal aurata aurata พบตั้งแต่คองโกจนถึงอูกันดา
Caracal aurata celidogaster พบตลอดแอฟริกาตะวันตก
หนังของเสือไฟแอฟริกา
ลูกเสือไฟแอฟริกาแรกเกิดมีน้ำหนักประมาณ 180–235 กรัม (6.3–8.3 ออนซ์) แต่มีการเจริญเติบโตและพัฒนาการอย่างรวดเร็วเมื่อเปรียบเทียบกับแมวหรือเสือขนาดเล็กชนิดอื่น โดยมีตัวหนึ่งเติบโตได้จนถึงมีความยาว 40 เซนติเมตร (16 นิ้ว) ภายในเวลา 16 วันนับตั้งแต่เกิด สะท้อนให้เห็นถึงพัฒนาการการเติบโตได้เป็นอย่างดี ตาจะเปิดภายในเวลาหนึ่งสัปดาห์ และจะหย่านมเมื่ออายุได้ 6–8 สัปดาห์ ตัวผู้จะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 18 เดือน ขณะที่ตัวเมีย 11 เดือน แม่เสือไฟแอฟริกาจะมีช่วงเว้นระยะเวลาตั้งท้องกับการให้กำเนิดลูกประมาณ 75 วัน
มีอายุเต็มที่ในที่เลี้ยง 12 ปี แต่วงจรชีวิตและอายุขัยในธรรมชาติยังไม่เป็นที่ทราบโดยแน่ชัด
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Profelis aurata ที่วิกิสปีชีส์
เสี้ยนหนามแผ่นดิน

เสี้ยนหนามแผ่นดิน หรือ ปฏิปักษ์ต่อรัฐ  (อังกฤษ: Enemy of the state) หมายถึง บุคคลซึ่งตกเป็นจำเลยในคดีอาชญากรรม ซึ่งส่งผลกระทบต่อรัฐ การกล่าวถึงปัจเจกชนว่าเป็นเสี้ยนหนามแผ่นดินในบางครั้งเป็นการแก่งแย่งทางการเมือง โดยในอีกกรณีหนึ่ง ปัจเจกชนอาจมีสิทธิถูกต้องตามกฎหมาย แต่ก่อให้เกิดอันตรายต่อประเทศชาติหรือประชาชนเสียเอง
ตัวอย่าง

ศัตรูของประชาชน
เชิงอรรถ

↑  เสี้ยนหนามแผ่นดิน เป็นคำที่ปรากฏอยู่ในประมวลกฎหมายอาญา ส่วน ปฏิปักษ์ (ฝ่ายตรงข้าม) เป็นคำที่มีใช้ในคำพิพากษา ซึ่งอาจใช้ใช้ว่า ปรปักษ์ (ฝ่ายอื่น) แทนได้
เส้นเบรวีเย

เส้นเบรวีเย
เส้นเบรวีเย (อังกฤษ: Brévié Line) เป็นเส้นแบ่งเขตที่กำหนดในแผนที่เมื่อ พ.ศ. 2482 เพื่อใช้ในการแบ่งแยกความรับผิดชอบด้านการบริหารและการทำงานของตำรวจในหมู่เกาะนอกชายฝั่งของโคชินจีนและกัมพูชาเมื่อยังรวมอยู่ในอินโดจีนฝรั่งเศส เส้นนี้ตั้งตามชื่อของฌูล เบรวีเย ข้าหลวงชาวฝรั่งเศส เส้นนี้ลากจากพรมแดนทางบกเข้าไปในอ่าวไทยโดยไม่ได้เกี่ยวกับอำนาจอธิปไตย
ใน พ.ศ. 2510 มีการเจรจาระหว่างกัมพูชากับเวียดนามเหนือและเวียดกงที่จะใช้เส้นเบรวีเยเป็นเส้นเขตแดน อย่างไรก็ตาม เมื่อเขมรแดงเข้ามามีอำนาจในกัมพูชา ได้ปฏิเสธการใช้เส้นเบรวีเย โดยได้มีการเจรจากับเวียดนามใน พ.ศ. 2519 เพื่อจะปรับเส้นเขตแดนให้กัมพูชาเข้าถึงเกาะฟู้โกว๊กได้ง่ายขึ้น แต่การเจรจาล้มเหลว ในการประชุมนานาชาติเกี่ยวกับกัมพูชาใน พ.ศ. 2534 ปัญหาของเส้นนี้ก็ยังไม่ชัดเจน ทำให้การตีความและการกำหนดอาณาเขตทางทะเลระหว่างเวียดนามกับกัมพูชายังมีปัญหาจนถึงปัจจุบัน
เสียงความถี่มูลฐานที่ไม่มี

คลื่นเสียงด้านล่างไม่มีความถี่มูลฐานที่ 100 เฮิรตซ์ และไม่มีฮาร์มอนิกที่สองคือ 200 เฮิรตซ์ แต่ภาวะเป็นคาบก็ยังเหมือนกับคลื่นด้านบนที่มีฮาร์มอนิกครบสมบูรณ์
เสียงความถี่มูลฐานที่ไม่มี (อังกฤษ: missing fundamental, suppressed fundamental, phantom fundamental) เป็นเสียงฮาร์มอนิกที่ไม่มีจริง ๆ แต่จะได้ยินเมื่อเสียง overtone
คือเสียงฮาร์มอนิกที่มีความถี่สูงกว่าความถี่มูลฐานนั้น
แสดงนัยว่า มีเสียง
เพราะสมองไม่ได้รับรู้เสียงว่าสูงต่ำเท่าไรโดยขึ้นกับความถี่มูลฐานของมันเท่านั้น แต่จะขึ้นกับภาวะเป็นคาบที่เสียงฮาร์มอนิกระดับที่สูงกว่าแสดงนัยด้วย
เราจึงอาจได้ยินเสียงที่ความถี่มูลฐาน (โดยอาจมีน้ำเสียงต่างจากเสียงจริง) แม้เสียงที่ความถี่นั้นจะไม่มีจริง ๆ
ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเสียงโน้ตดนตรีที่ไม่ใช้เสียงทุ้มแหลมบริสุทธิ์มีเสียงสูงต่ำที่ 100 เฮิรตซ์ มันก็จะมีองค์ประกอบความถี่ซึ่งเป็นพหุคูณของเสียงสูงต่ำนั้น ๆ เช่น 100, 200, 300, 400, 500.... เฮิรตซ์
แต่ลำโพงเล็ก ๆ อาจไม่สามารถสร้างเสียงความถี่ต่ำได้ ดังนั้น ในตัวอย่างของเรา เสียงที่ความถี่ 100 เฮิรตซ์อาจไม่มีจริง ๆ
อย่างไรก็ดี เราก็ยังจะได้ยินเสียงที่ความถี่มูลฐาน 100 เฮิรตซ์อยู่ดี
คำอธิบาย

เสียงทุ้มความถี่ต่ำ (low pitch) สามารถได้ยินเป็นบางครั้งแม้จะไม่มี ดังนั้น ในภาษาอังกฤษ จึงเรียกเสียงนี้ด้วยว่า pitch of the missing fundamental (เสียงทุ้มแหลมที่ความถี่มูลฐานซึ่งไม่มี) หรือ virtual pitch (เสียงทุ้มแหลมเสมือน)
การรับรู้เสียงทุ้มที่ไม่มีมาจากการตีความรูปแบบซ้ำ ๆ ของเสียงที่มีอยู่ของสมอง
เคยเชื่อว่า ปรากฏการณ์นี้เกิดจากความเพี้ยนเสียงเนื่องจากลักษณะทางกายภาพของหู
แต่การทดลองปี พ.ศ. 2497 กลับแสดงว่า เมื่อเพิ่มเสียงเพื่ออำพรางความเพี้ยนเสียงเช่นนี้ถ้ามี
ผู้ฟังก็ยังได้ยินเสียงทุ้มแหลมที่ความถี่มูลฐานซึ่งไม่มี
นักวิทยาศาสตร์ปัจจุบันจึงเชื่อว่า สมองแปลข้อมูลจากเสียง overtone ให้เป็นเสียงที่ความถี่มูลฐานซึ่งไม่มี
รายละเอียดว่าสมองทำอะไรยังเป็นเรื่องที่ยังไม่ยุติ แต่การประมวลผลดูเหมือนจะอาศัยการหาสหสัมพันธ์อัตโนมัติ ที่เกี่ยวกับช่วงเวลาระหว่างอิมพัลส์ประสาทในโสตประสาท
แต่นักวิทยาศาสตร์ก็ได้ให้ข้อสังเกตมานานแล้วว่า กลไกทางประสาทที่สามารถหน่วงเวลา (ซึ่งจำเป็นในการหาสหสัมพันธ์อัตโนมัติ) ยังไม่เคยพบ
มีแบบจำลองอย่างน้อยหนึ่งแบบที่แสดงว่า การหน่วงเวลาไม่จำเป็นในการหาสหสัมพันธ์อัตโนมัติเพื่อรับรู้ความทุ้มแหลมของเสียง โดยอ้าง การเปลี่ยนเฟสระหว่างตัวกรอง/ฟิลเตอร์ของคอเคลีย
อย่างไรก็ดี ยังมีงานก่อนหน้านั้นอีกที่แสดงว่า เสียงบางอย่างที่ให้ค่าสูงสุดโดยฟังก์ชันสหสัมพันธ์อัตโนมัติของพวกมัน ก็ไม่ได้ทำให้ได้ยินเสียงทุ้มแหลมที่สมกันดังที่พยากรณ์โดยสมมติฐาน
และเสียงบางอย่าง ที่ไม่ได้ให้ค่าสูงสุดจากฟังก์ชันกลับทำให้รับรู้เสียงที่ไม่มีอีกด้วย
ดังนั้น สมมติฐานสหสัมพันธ์อัตโนมัติ อาจยังไม่ครอบคลุมพอเพื่ออธิบายปรากฏการณ์นี้
เสียงสูงต่ำของความถี่มูลฐานที่ไม่มี ซึ่งปกติจะเป็นตัวหารร่วมมากของความถี่ฮาร์มอนิกที่มีทั้งหมด
ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้ยิน
งานวิจัยที่มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์กได้แสดงว่า ภายใต้สถานการณ์จำกัดที่เร้าด้วยฮาร์มอนิกจำนวนน้อย ประชากรมนุษย์ทั่วไปสามารถแบ่งเป็นผู้ที่สามารถรับรู้ความถี่มูลฐานที่ไม่มีและผู้ที่ได้ยินแต่เสียง overtone เป็นหลัก
ซึ่งตรวจโดยให้ผู้ร่วมการทดลองตัดสินทิศทางของเสียง (ขึ้นหรือลง) ของทำนองเพลง
นักวิจัยได้ใช้เครื่อง MRI และ MEG เพื่อแสดงว่า การได้ยินเสียงความถี่มูลฐานที่ไม่มีมีจะสัมพันธ์กับการทำงานโดยเฉพาะในสมองซีกซ้าย
เทียบกับการรับรู้เสปกตรัมของเสียงจริง ๆ ซึ่งจะสัมพันธ์กับการทำงานโดยเฉพาะของสมองซีกขวา และคนที่มักจะรับรู้อย่างหลังมักจะเป็นนักดนตรี
ตัวอย่าง

ตัวอย่างออนไลน์ที่เปรียบเทียบเสียงสูงต่ำแบบบริสุทธิ์กับแบบซับซ้อน และเปรียบเทียบเสียงซับซ้อนกับเสียงความถี่มูลฐานที่ไม่มี สามารถดูได้ที่นี่
กลองทิมปานีมีเสียง overtone ธรรมชาติที่ไม่เป็นฮาร์มอนิก แต่จะผลิตและปรับให้ทำเสียง overtone ใกล้ ๆ ระดับฮาร์มอนิกต่าง ๆ เพื่อให้เกิดความถี่มูลฐานที่ไม่มี
เมื่อตีตามปกติ (ตรงกลางหรือประมาณ 3/4 จากตรงกลางไปยังขอบ) เสียงที่ความถี่มูลฐานของกลองจะดังน้อยมาก เทียบกับเสียง overtone ของฮาร์มอนิกที่สองจนถึงห้า
เช่น กลองอาจจะปรับให้สร้างเสียงดังที่สุดที่ 200, 302, 398, และ 488 Hz เพื่อให้ได้ยินเสียงความถี่มูลฐานที่ไม่มีที่ 100 Hz โดยมีความถี่มูลฐานที่ไม่มีโดยฟังไม่ค่อยดังจริง ๆ ที่ 170 Hz
ความถี่พ้องของทั้งอากาศภายในไวโอลินและตัวไวโอลินเองปกติจะอยู่ในระหว่าง 250-300 Hz
ความถี่ของของสาย G3 จะต่ำกว่า 200 Hz ทั้งในไวโอลินปัจจุบันและในอดีตโดยมาก ดังนั้น โน้ตต่ำสุดของเครื่องจะมีความถี่มูลฐานที่เบามาก แม้ผู้ฟังจะไม่ค่อยสังเกตว่าเป็นเช่นนี้
ความถี่มูลฐานที่ไม่มีปกติจะไม่ได้ยินจากกีตาร์โปร่ง กีตาร์คลาสสิก
หรือเครื่องดนตรีสายอื่น ๆ ที่สายข้างหนึ่งเหนี่ยวอยู่กับสะพานยึดสาย ซึ่งจะอยู่ต่ำและรั้งสายติดกับกระดานเสียง
ในกรณีเช่นนี้ การสั่นของสายในแนวข้างจะไม่มีผลอะไรที่สะพาน
เพราะสะพานจะตอบสนองต่อแรงตึงของสาย ซึ่งมีความถี่ทวีคูณของความถี่แนวข้าง
ในเครื่องดนตรีเช่นนี้ คนฟังจะได้ยินเสียงฮาร์มอนิกแรกสุดเป็นโน้ตต่ำสุด
แต่กีตาร์ไฟฟ้าจะไม่เป็นอย่างนี้
แต่ละสายจะทำให้ได้ยินเสียงความถี่มูลฐานที่ไม่มี เพราะการสั่นในแนวข้างจะทำให้ตัวแปลแรงสั่นเป็นสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ คือ Pickup ตอบสนอง
ส่วนโทรศัพท์ทั่วไปไม่สามารถสร้างเสียงต่ำกว่า 300 Hz แม้เสียงความถี่มูลฐานโดยเฉลี่ยของชายจะอยู่ที่ประมาณ 150 Hz.
แต่เพราะปรากฏการณ์นี้ ความถี่มูลฐานของเสียงผู้ชายก็ยังสามารถได้ยินได้ผ่านโทรศัพท์
ปรากฏการณ์นี้ บางครั้งใช้ในเครื่องเสียงเพื่อให้ดูเหมือนจะส่งเสียงต่ำกว่าที่จริง ๆ จะทำได้
เช่น ในกล่องเอฟเฟกต์หรือโปรแกรมเสริม จะมีฟิลเตอร์ Audio crossover ตั้งค่าที่ความถี่ต่ำแต่ยังเหนือระดับซึ่งระบบเสียงสามารถสร้างได้จริง ๆ 
และเสียงดนตรีที่ความถี่อยู่เหนือกว่าค่าที่ตั้ง ก็จะส่งโดยตรงไปที่เครื่องขยายเสียง
ส่วนความถี่ที่ต่ำกว่าระดับที่ตั้งจะส่งไปยังวงจรซึ่งสร้างฮาร์มอนิกต่าง ๆ เหนือโน้ตความถี่ต่ำสุด
แล้วก็จะรวมส่งสัญญาณที่ว่านี้ไปยังเครื่องเสียง ซึ่งทำให้ได้ยินเสียงความถี่ต่ำที่เครื่องเสียงไม่สามารถสร้างได้
กระบวนการสังเคราะห์ในเครื่องเสียงเช่นนี้ สามารถใช้ลดเสียงความถี่ต่ำจริง ๆ ที่จะสามารถได้ยินผ่านกำแพง หรือที่ทำของมีค่าซึ่งบอบบางให้แตกเสียหาย
เครื่องออร์แกนแบบท่อบางเครื่อง จะใช้กระบวนการนี้เพื่อสร้างเสียงเบสที่ไม่มีจริง ๆ ด้วยท่อซึ่งเล็กกว่าท่อที่ต้องมีหากจะสร้างเสียงจริง
ดูเพิ่ม

จิตสวนศาสตร์
ฮาร์มอนิก
เชิงอรรถ

1 2 3 4  เสียง overtone เป็นเสียงที่ความถี่สูงกว่าความถี่มูลฐาน คือเป็นเสียงฮาร์มอนิกซึ่งสูงกว่าและเกิดพร้อมกับเสียงความถี่มูลฐาน เพราะเหตุเครื่องดนตรีต่าง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Pitch Paradoxical เก็บถาวร 13 สิงหาคม 2003 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Structural and functional asymmetry of lateral Heschl's gyrus reflects pitch perception preference - abstract of the Heidelberg research, as published in Nature Neuroscience 8, 1241-1247 (2005) ; downloading the full article requires payment
How do you hear tones? เก็บถาวร 13 ธันวาคม 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - discussion forum thread about the Heidelberg research, with a link to a sound file used in the research so that readers can determine whether they are fundamental or overtone hearers
ความถี่ของฮาร์มอนิกทั้งหมด จะมีตัวหารร่วมมากเท่ากับความถี่มูลฐาน (เส้นประ)
กลองทิมปานีจะผลิตโดยปรับการสั่นให้สร้างเสียงฮาร์มอนิก
(สีแดง) ฮาร์มอนิกของเสียงทุ้มแหลมที่ได้ยิน
(สีน้ำเงิน) ฮาร์มอนิกของกลองโดยหลัก 
เล่นโน้ต C0 กลอง-ฮาร์ป-กลองทิมปานีไฟล์:Timpani versus harp middle C.mid
เสือดาวหิมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อนุรักษ์เสือดาวหิมะอย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Panthera uncia ที่วิกิสปีชีส์
เส้นเฟราน์โฮเฟอร์

สเปกตรัมดวงอาทิตย์พร้อมกับเส้นเฟราน์โฮเฟอร์
ในทางฟิสิกส์และทัศนศาสตร์ เส้นเฟราน์โฮเฟอร์ (อังกฤษ: Fraunhofer lines) เป็นชุดของเส้นสเปกตรัมซึ่งตั้งชื่อตามโยเซ็ฟ ฟ็อน เฟราน์โฮเฟอร์ (ค.ศ. 1787–1826) นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เส้นดังกล่าวเดิมจะสังเกตเห็นเป็นแถบมืด (เส้นการดูดกลืน) ในคลื่นที่ตามองเห็นของดวงอาทิตย์
ใน ค.ศ. 1802 วิลเลียม ไฮด์ วอลลัสตัน นักเคมีชาวอังกฤษ เป็นบุคคลแรกที่จดบันทึกรูปลักษณ์ของแถบมืดในสเปกตรัมดวงอาทิตย์ ใน ค.ศ. 1814 เฟราน์โฮเฟอร์ค้นพบเส้นดังกล่าวแยกต่างหาก และเริ่มต้นการศึกษาอย่างเป็นระบบ และการวัดความยาวคลื่นของแถบเหล่านี้อย่างระมัดระวัง ทั้งหมดแล้ว เขาได้ทำแผนที่เส้นดังกล่าวมากกว่า 570 เส้น และให้ชื่อลักษณะสำคัญด้วยตัวอักษร A ถึง K และเส้นที่อ่อนกว่าด้วยตัวอักษรอื่น การสังเกตแสงอาทิตย์สมัยใหม่สามารถตรวจจับเส้นเหล่านี้ได้หลายพันเส้น
อีกราว 45 ปีให้หลัง กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ และโรแบร์ท บุนเซิน สังเกตว่าเส้นเฟราน์โฮเฟอร์หลายเส้นเกิดขึ้นพร้อมกับเส้นเปล่งแสงอันมีลักษณะเฉพาะที่สามารถบ่งชี้ธาตุเคมีที่ได้รับความร้อนในสเปกตรัมได้ ทั้งสองได้รับข้อสรุปที่ถูกต้องว่าเส้นมืดในสเปกตรัมดวงอาทิตย์นั้นเกิดจากการดูดกลืนโดยธาตุเคมีในชั้นบรรยากาศของดวงอาทิตย์ ลักษณะอื่นบางลักษณะที่สามารถสังเกตเห็นได้ถูกระบุว่าเป็นเส้นฐานพิภพซึ่งเกิดจากการดูดกลืนโมเลกุลออกซิเจนของชั้นบรรยากาศของโลก
เสียงเสียดแทรก หลังปุ่มเหงือก ก้อง

เสียงเสียดแทรกก้องที่เกิดบริเวณส่วนหลังของปุ่มเหงือกประกอบด้วยเสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือกเพดานแข็ง ก้อง [ʒ], เสียงเสียดแทรก ไม่อุสุม หลังปุ่มเหงือก ก้อง [ɹ̠˔], เสียงเสียดแทรก ลิ้นม้วน ก้อง [ʐ] และเสียงเสียดแทรก เพดานแข็งปุ่มเหงือก ก้อง [ʑ] บทความนี้จะกล่าวถึงเฉพาะสองเสียงแรก
เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือกเพดานแข็ง ก้อง

เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือกเพดานแข็ง ก้อง (อังกฤษ: voiced palato-alveolar fricative) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ, ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาโรมาเนีย, ภาษาเช็ก, ภาษาเซิร์บ-โครแอต, ภาษาตุรกี, ภาษาเปอร์เซีย เป็นต้น
สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨ʒ⟩ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ Z
เสียงเสียดแทรก ไม่อุสุม หลังปุ่มเหงือก ก้อง

| เสียงเสียดแทรก ไม่อุสุม หลังปุ่มเหงือก ก้อง> ɹ̠˔.ɹ̝˗ |
| --- | --- |
หมายเลขไอพีเอ: 151 414 429
การเข้ารหัส
เอกซ์-แซมปา: r\_-_r
ดู คุย แก้ 
เสียงเสียดแทรก ไม่อุสุม หลังปุ่มเหงือก ก้อง (voiced postalveolar non-sibilant fricative) เป็นเสียงพยัญชนะเสียงหนึ่ง พบเป็นหน่วยเสียงย่อยแบบหนึ่งของหน่วยเสียง /r/ ในภาษาดัตช์
เนื่องจากชุดสัทอักษรสากลไม่มีสัญลักษณ์แยกต่างหากสำหรับเสียงหลังปุ่มเหงือก (สัญลักษณ์ตัวเดียวกันนั้นใช้แทนเสียงโคโรนัลทุกเสียงที่ไม่มีการยกลิ้นสู่เพดานแข็ง) จึงมักถอดเสียงนี้โดยใช้เครื่องหมายเสริมเป็น ɹ̠˔ (retracted constricted [ɹ]) สัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ r\_-_r
เส้นเก้าขีด

เส้นเก้าขีด (อังกฤษ: nine-dash line) ซึ่งบ่อยครั้งยังเรียกว่า เส้นสิบขีด (ten-dash line) และ เส้นสิบเอ็ดขีด (eleven-dash line) หมายถึงเส้นแบ่งเขตอย่างหยาบ ๆ ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน) และสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ใช้ในการอ้างสิทธิ์ของตนเหนือน่านน้ำส่วนใหญ่ของทะเลจีนใต้ พื้นที่ที่เป็นประเด็นพิพาทในทะเลจีนใต้ได้แก่ หมู่เกาะพาราเซล หมู่เกาะสแปรตลี และพื้นที่อื่น ๆ อีกหลายแห่งรวมทั้งเกาะปราตัชและเนินตื้นใต้ทะเลเวเรเกอร์ เนินตื้นใต้ทะเลแม็กเคิลส์ฟีลด์ และดอนทรายใต้น้ำสการ์บะระ การอ้างสิทธิ์ดังกล่าวครอบคลุมถึงพื้นที่โครงการถมทะเลของจีนในหมู่เกาะสแปรตลีที่เรียกว่า "กำแพงทรายใหญ่" หรือ "กำแพงทรายเมืองจีน" แม้จะได้ประกาศอ้างสิทธิ์อย่างคลุมเครือต่อที่สาธารณะใน พ.ศ. 2490 แต่ทั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนและสาธารณรัฐจีนก็ยังไม่เคยยื่นคำร้องเพื่ออ้างสิทธิ์เหนือพื้นที่ดังกล่าวด้วยแนวเขตที่ชัดเจนอย่างเป็นทางการ (ณ พ.ศ. 2561)
แผนที่แรกเริ่มฉบับหนึ่งที่แสดงเส้นสิบเอ็ดขีดรูปตัวยูได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในสาธารณรัฐจีน (ในขณะนั้น) เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2490 ขีดสองขีดในอ่าวตังเกี๋ยถูกลบออกในเวลาต่อมาตามคำสั่งของนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล ของจีน ทำให้เส้นดังกล่าวเหลือเพียงเก้าขีด นักวิชาการจีนกล่าวยืนยันในเวลานั้นว่าแผนที่ฉบับที่มีขีดเก้าขีดแสดงถึงขอบเขตสูงสุดของการอ้างสิทธิ์ทางประวัติศาสตร์เหนือทะเลจีนใต้ ใน พ.ศ. 2556 สาธารณรัฐประชาชนจีนได้เผยแพร่แผนที่ประเทศฉบับใหม่โดยเพิ่มขีดที่สิบลงไปในทะเลจีนตะวันออกซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะไต้หวัน
เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ศาลอนุญาโตตุลาการที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล (อันคลอส) ตัดสินว่าการอ้างสิทธิ์ทางประวัติศาสตร์ของจีนเหนือพื้นที่ทางทะเล (ตรงข้ามกับดินแดนทางบกและน่านน้ำอาณาเขต) ภายในเส้นเก้าขีดไม่มีผลทางกฎหมายหากการอ้างนั้นเกินกว่าข้อจำกัดที่นิยามไว้ในอนุสัญญาฯ ข้อโต้แย้งประการหนึ่งคือจีนไม่เคยใช้อำนาจควบคุมน่านน้ำและทรัพยากรเหล่านี้แต่เพียงผู้เดียว นอกจากนี้ศาลยังชี้แจงว่าจะไม่ "... ชี้ขาดปัญหาว่าด้วยอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนทางบกใด ๆ และจะไม่กำหนดขอบเขตทางทะเลใด ๆ ระหว่างคู่กรณี" ทั้งรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนและรัฐบาลสาธารณรัฐจีนไม่ยอมรับคำชี้ขาดดังกล่าว
เส้นทางสายอำพัน

“เส้นทางการค้าสายอำพัน”
เส้นทางสายอำพัน (อังกฤษ: Amber Road) เป็นเส้นทางการค้าสายโบราณสำหรับการขนส่งอำพัน เส้นทางการค้าสายอำพันเป็นเส้นทางบกและทางน้ำที่เชื่อมระหว่างยุโรปและเอเชีย และจากตอนเหนือของยุโรปไปยังทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
อำพันเป็นสิ่งสำคัญที่ใช้ในการตกแต่งที่ขนส่งจากฝั่งทะเลเหนือและทะเลบอลติกข้ามแผ่นดินใหญ่ยุโรปตามลำแม่น้ำวิสทูรา (Vistula River) และ แม่น้ำนีพเพอร์ ไปยังอิตาลี, กรีซ, ทะเลดำ และอียิปต์เป็นเวลาหลายพันปีมาแล้วและเป็นเวลานานหลังจากนั้น
ในสมัยโรมันเส้นทางสายหลักแล่นลงมาทางใต้จากฝั่งทะเลบอลติกในภูมิภาคปรัสเซีย ฝ่าดินแดนโบอิอิ (สาธารณรัฐเช็ก  และ สโลวาเกียปัจจุบัน) ไปยังตอนต้นทะเลเอเดรียติก อำพันจากฝั่งทะเลบอลติกพบในที่ฝังพระศพของฟาโรห์ตุตันคามุน[ต้องการอ้างอิง] และถูกส่งจากทะเลเหนือไปเครื่องสักการะยังเทวสถานอพอลโลที่เดลฟี จากทะเลดำอำพันก็ถูกส่งต่อไปยังเอเชียโดยเส้นทางสายไหมซึ่งเป็นเส้นทางการค้าสายโบราณอีกสายหนึ่ง
จุดเริ่มต้นของเส้นทางอยู่ที่เมืองคอพและทรูโซในภูมิภาคปรัสเซียเดิมบนฝั่งทะเลบอลติก เส้นทางการค้าสายอำพันอาจจะมีส่วนช่วยในการสร้างความรุ่งเรืองของวัฒนธรรมของยุคสัมฤทธิ์นอร์ดิก (Nordic Bronze Age) ในสแกนดิเนเวียโดยการนำอิทธิพลของเมดิเตอเรเนียนเข้ามายังประเทศต่าง ๆ ทางตอนเหนือสุดของยุโรป บางครั้งแคว้นคาลินินกราด ก็เรียกว่า “Янтарный край” หรือ “บริเวณอำพัน”
ดูเพิ่ม

เส้นทางการค้า
อำพัน
| ด ค กเส้นทางการค้า |
| --- | --- |
เส้นทางสายอำพัน ·  เส้นทางสายวัว ·  เส้นทางเครื่องหอม ·  เส้นทางสายกัมพูชา-ทวารวดี ·  เส้นทางสายกษัตริย์ ·  เส้นทางสายโรมัน-อินเดีย ·  เส้นทางสายเปอร์เซีย ·  เส้นทางสายไหม  ·  เส้นทางสายเครื่องเทศ ·  เส้นทางสายชา ·  เส้นทางวารันเจียนกับกรีก  ·  เส้นทางสายเวียมาริส ·  เส้นทางการค้าระหว่างสามทวีป ·  เส้นทางสายโวลกา ·  เส้นทางสายทรานซาฮารา ·  เส้นทางสายเกลือ ·  เส้นทางฮันเซอ ·  เส้นทางสายหลัก
การค้า ·  การเดินเรือ
เส้นทางสายเปอร์เซีย

แผนที่ของจักรวรรดิอคีเมนียะห์และบางส่วนของเส้นทางสายเปอร์เซียที่บันทึกโดยเฮโรโดทัส
เส้นทางสายเปอร์เซีย (อังกฤษ: Royal Road หรือ Persian Royal Road) เป็นเส้นทางโบราณที่สร้างใหม่โดยพระเจ้าดาไรอัสมหาราชแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดเมื่อศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิดาไรอัสทรงสร้างถนนสายนี้ขึ้นเพื่อช่วยในการคมนาคมติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ในอาณาจักรอันใหญ่หลวงที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ซูซา ไปจนถึงซาร์ดิส (ตามความเห็นของโรบิน เลน ฟ็อกซ์ในบริบทนี้ “การปกครองจากศูนย์กลางเป็นจุดอ่อนของระยะเวลาและระยะทาง”) ผู้ถือข่าวสารสามารถเดินทางเป็นระยะทาง 2,699 กิโลเมตรภายในเจ็ดวัน การเดินทางจากซูซาไปถึงซาร์ดิสใช้เวลาเดินเท้า 90 วัน เฮโรโดทัส นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกบันทึกไว้ว่า “ไม่มีอะไรในโลดที่เดินทางได้รวดเร็วไปกว่าบรรดาผู้ถือข่าวสารของเปอร์เซีย” และสรรเสริญต่อไปว่า “ไม่มีอะไรไม่ว่าจะเป็นหิมะ, หรือฝน, หรือความร้อน, หรือความมืดที่จะหยุดยั้งผู้ถือข่าวสารเหล่านี้จากการไปถึงจุดหมายด้วยความเร็วอย่างที่สุด” ซึ่งกลายมาเป็นแรงบันดาลใจของคำขวัญอย่างไม่เป็นทางการของบริการไปรษณีย์แห่งสหรัฐอเมริกา
ดูเพิ่ม

เส้นทางการค้า
จักรวรรดิอคีเมนียะห์
| ด ค กเส้นทางการค้า |
| --- | --- |
เส้นทางสายอำพัน ·  เส้นทางสายวัว ·  เส้นทางเครื่องหอม ·  เส้นทางสายกัมพูชา-ทวารวดี ·  เส้นทางสายกษัตริย์ ·  เส้นทางสายโรมัน-อินเดีย ·  เส้นทางสายเปอร์เซีย ·  เส้นทางสายไหม  ·  เส้นทางสายเครื่องเทศ ·  เส้นทางสายชา ·  เส้นทางวารันเจียนกับกรีก  ·  เส้นทางสายเวียมาริส ·  เส้นทางการค้าระหว่างสามทวีป ·  เส้นทางสายโวลกา ·  เส้นทางสายทรานซาฮารา ·  เส้นทางสายเกลือ ·  เส้นทางฮันเซอ ·  เส้นทางสายหลัก
การค้า ·  การเดินเรือ
เส้นประสาทตา

| เส้นประสาทตา หรือ เส้นประสาทการเห็น หรือ จักษุประสาท หรือ เส้นประสาทสมองเส้นที่ 2  (optic nerve) |
| --- | --- |
เส้นประสาทตาข้างซ้าย และลำเส้นใยประสาทตา
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: nervus opticus
MeSH: D009900
นิวโรเนมส์: 289
TA98: A14.2.01.006  A15.2.04.024
TA2: 6183
FMA: 50863
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
จักษุประสาท, ประสาทตา, ประสาทการเห็น หรือ ประสาทสมองเส้นที่ 2 (อังกฤษ: optic nerve) เป็นเส้นประสาทที่ทำหน้าที่รับภาพจากจอตาที่ดวงตา เพื่อไปแปลผลที่สมอง
แหล่งข้อมูลอื่น

The optic nerve on MRI
BrainMaps at UCDavis optic%20nerve
IFOND
online case history - Optic nerve analysis with both scanning laser polarimetry with variable corneal compensation (GDx VCC) and confocal scanning laser ophthalmoscopy (HRT II - Heidelberg Retina Tomograph). Also includes actual fundus photos.
Norman/Georgetown lesson3 (orbit4)
Norman/Georgetown cranialnerves (II)
เส้นเมริเดียน

เส้นเมริเดียน (อังกฤษ: meridian, line of longitude) เป็นเส้นสมมติที่ลากจากขั้วโลกเหนือไปยังขั้วโลกใต้ สร้างขึ้นจากการสมมติเส้นเมริเดียนปฐม มีค่ามุม 100 องศา ลากผ่านไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ด้านละ 180 องศา โดยเส้นเมริเดียนที่ 180 องศาตะวันออกและ 180 องศาตะวันตก จะทับกันเป็นเส้นเดียวนี้ให้เป็นเส้นวันที่หรือเส้นแบ่งเขตวันระหว่างชาติ หรือเส้นแบ่งเขตวันสากล
เส้นเมริเดียนแรก หรือ เส้นเมริเดียนปฐม (Prime Meridian) คือเส้นเมริเดียนที่ลากผ่านหอดูดาวแห่งหนึ่ง ตำบลกรีนิช ใกล้กรุงลอนดอนในประเทศอังกฤษทั้งนี้เพื่อใช้เป็นหลักอ้างอิงในการนับเส้นเมริเดียนอื่น ๆ ต่อไป
เส้นเมริเดียนรอบโลก มี 360 เส้น แบ่งเป็นเส้นองศาตะวันออก 180 เส้น และเส้นองศาตะวันตก 180 เส้น
ความสำคัญของเส้นเมริเดียน คือ บอกพิกัดของตำแหน่งที่ตั้งต่าง ๆ บนพื้นผิวโลกโดยใช้ร่วมกันเส้นขนาน (เส้นละติจูด) และใช้เป็นแนวแบ่งเขตเวลาของโลก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เสียงเสียดแทรก หลังปุ่มเหงือก ไม่ก้อง

เสียงเสียดแทรกไม่ก้องที่เกิดบริเวณส่วนหลังของปุ่มเหงือกประกอบด้วยเสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือกเพดานแข็ง ไม่ก้อง [ʃ], เสียงเสียดแทรก ไม่อุสุม หลังปุ่มเหงือก ไม่ก้อง [ɹ̠̊˔], เสียงเสียดแทรก ลิ้นม้วน ไม่ก้อง [ʂ] และเสียงเสียดแทรก เพดานแข็งปุ่มเหงือก ไม่ก้อง [ɕ] บทความนี้จะกล่าวถึงเฉพาะสองเสียงแรก
เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือกเพดานแข็ง ไม่ก้อง

เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือกเพดานแข็ง ไม่ก้อง (อังกฤษ: voiceless palato-alveolar fricative) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษายอรูบา, ภาษาเยอรมัน, ภาษาฝรั่งเศส, ภาษายูเครน, ภาษาอาหรับ, ภาษาเปอร์เซีย, ภาษาอังกฤษ (มักเขียนแทนด้วยทวิอักษร sh), ภาษาจีนกลางถิ่นไทเป (เขียนแทนด้วยตัวอักษร ㄕ) เป็นต้น
สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨ʃ⟩ (คนละตัวกับเครื่องหมายปริพันธ์ ∫) และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ S
เสียงเสียดแทรก ไม่อุสุม หลังปุ่มเหงือก ไม่ก้อง

| เสียงเสียดแทรก ไม่อุสุม หลังปุ่มเหงือก ไม่ก้อง> ɹ̠̊˔.ɹ̝̊˗ |
| --- | --- |
หมายเลขไอพีเอ: 151 414 402A 429
การเข้ารหัส
เอกซ์-แซมปา: r\_-_0_r
ดู คุย แก้ 
เสียงเสียดแทรก ไม่อุสุม หลังปุ่มเหงือก ไม่ก้อง (voiceless postalveolar non-sibilant fricative) เป็นเสียงพยัญชนะเสียงหนึ่ง พบเป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียง /r/ ในภาษาอังกฤษบางสำเนียง เช่น ภาษาอังกฤษแบบไอริช, สำเนียงมาตรฐานแบบอังกฤษ เป็นต้น
เนื่องจากชุดสัทอักษรสากลไม่มีสัญลักษณ์แยกต่างหากสำหรับเสียงหลังปุ่มเหงือก (สัญลักษณ์ตัวเดียวกันนั้นใช้แทนเสียงโคโรนัลทุกเสียงที่ไม่มีการยกลิ้นสู่เพดานแข็ง) จึงมักถอดเสียงนี้โดยใช้เครื่องหมายเสริมเป็น ɹ̠̊˔ (retracted constricted voiceless [ɹ]) สัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ r\_-_0_r