stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรือขุดเจาะซีเครสต์
ก่อนเหตุพายุ

เรือดีเอส ซีเครสต์ เริ่มดำเนินการในอ่าวไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2524 โดยมีเป้าหมายในการขุดเจาะบ่อน้ำมันของยูโนแคล ขณะเกิดอุบัติเหตุ เรือซีเครสต์ได้ทิ้งสมออยู่ที่แหล่งก๊าซธรรมชาติปลาทอง เมื่อทำการขุดเจาะ เรือถูกจอดทิ้งไว้เหนือบ่อโดยมีสมอทั้งแปดตัวกระจายอยู่รอบเรือ สมอแต่ละตัวมีน้ำหนัก 30,000 ปอนด์ และเชื่อมต่อกับเรือด้วยสายลวดสลิงซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางสองนิ้ว และมีความยาวรวมทั้งหมด 7,000 ฟุต ซึ่งสายเคเบิลทั้งหมดของเรือเพิ่งจะมีการเปลี่ยนใหม่ในช่วงฤดูร้อนปี 2529 ไม่นานนักก่อนจะเกิดเหตุพายุ การเคลื่อนย้ายของเรือล่าสุดตามที่ระบุไว้ในรายงานนั้น คือ 90 องศาตะวันออก
วันที่ 3 พฤศจิกายน ท่อขุดเจาะขนาดห้านิ้วลงไปถึงระดับความลึก 3,707 ฟุต ตัวแท่นขุดเจาะประสบกับพายุโซนร้อนในตั้งแต่วันอังคารที่ 31 ตุลาคม จากผลบันทึกทางไฟฟ้า ซึ่งผู้จัดการนั้นกับเพิกเฉยต่อคำเตือนพายุลูกนี้ โดยกล่าวว่า "ไม่มีพายุไต้ฝุ่นในอ่าวไทยมาตั้ง 50 ปีแล้ว ดังนั้นให้ทำงานต่อไป" ขณะนั้นมีท่อขุดเจาะยาว 12,500 ฟุตในโครงเหล็กเหนือปากบ่อน้ำมัน (derrick) และแท่นขุดเจาะนั้นก็สิ้นสุดการสำรวจ เนื่องจากมีการติดตั้งระบบหมุนก้านเจาะ (top-drive) เข้าไปแล้ว รายงานของผู้จัดการระบุว่าลมและคลื่นทะเลเพิ่มขึ้นในเวลาประมาณตีหนึ่ง ของวันที่เรือเกิดอับปาง ความรุนแรงของลมฟ้าอากาศที่เพิ่มขึ้นนั้น บังคับให้คนงานแท่นขุดเจาะต้องแขวนท่อขุดเจาะไว้บนเครื่องตอกตัวล่าง (lower rams) จากรายงานในช่วงเช้าพบว่ากิจกรรมการขุดเจาะนั้นหยุดลงในเวลาประมาณเที่ยงคืน ในเวลาตีสาม ท่อขุดเจาะนั้นถูกแขวนไว้ในเครื่องต่อตัวล่าง อย่างไรก็ตาม คนงานแท่นขุดเจาะไม่มีเวลาที่จะวางท่อขุดเจาะขนาด 90 ฟุตลง ทำให้ท่อดังกล่าวยังคงค้างอยู่ที่โครงเหล็กเหนือปากบ่อน้ำมัน
พายุไต้ฝุ่นเกย์

วันที่ 3 พฤศจิกายน 2532 เรือซีเครสต์ อับปางลงในแหล่งแก๊สธรรมชาติปลาทองในระหว่างการเคลื่อนตัวผ่านของพายุไต้ฝุ่นเกย์ ขณะเกิดอุบัติเหตุเรือได้บรรทุกลูกเรือจำนวน 97 คน มีผู้รอดชีวิตจำนวนหกคน สาเหตุของการอับปางเกิดจากความไม่ทนทะเลของเรือและลมฟ้าอากาศรุนแรงที่เรือประสบในช่วงเกิดพายุ ตรงกันข้ามกับธรรมเนียมและแนวปฏิบัติของอุตสาหกรรม ยูโนแคลไม่มีเรือที่เตรียมพร้อมไว้ที่จะนำส่งไปยังเรือซีเครสต์ในเวลาที่เรืออับปาง ดังนั้น ลูกเรือในน้ำจึงถูกพัดไปพร้อมกับพายุไต้ฝุ่น และการหายไปของเรือจึงไม่มีใครที่สังเกตเห็นเลย จนกระทั่งมีเฮลิคอปเตอร์ไปพบเรือลอยคว่ำอยู่ห่างออกไปจากต่ำแหน่งสุดท้ายประมาณ 4 ไมล์ ในรุ่งเช้าของวันที่ 4 พฤศจิกายน โดยขณะนั้นยังไม่พบผู้รอดชีวิต
พายุไต้ฝุ่นเกย์ เป็นพายุไต้ฝุ่นลูกแรกในรอบสี่สิบปีที่ก่อตัวขึ้นในอ่าวไทย ซึ่งพายุไต้ฝุ่นลูกอื่น ๆ ที่เคลื่อนผ่านอ่าวนั้นมักก่อตัวขึ้นนอกอ่าว แล้วจึงเคลื่อนตัวเข้าสู่อ่าว ทำให้มีคำเตือนเกี่ยวกับความรุนแรงและทิศทางของพายุมากขึ้น จากแบบจำลองลมฟ้าอากาศ การวิเคราะห์ไฮด์แคสต์ชี้ว่า พายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วใกล้กับแหล่งแก๊สธรรมชาติปลาทอง ในช่วงเช้าของวันที่ 3 พฤศจิกายน โดยพายุมีกำลังถึงระดับพายุไต้ฝุ่นเมื่อเข้าประชิดเรือซีเครสต์ การพยากรณ์อากาศของกองทัพเรือไทยและการพยากรณ์อากาศเอกชนอื่น ๆ ที่มีสัญญากับพันธมิตรของบริษัทยูโนแคลก็มีกิจกรรมอยู่ในอ่าวไทย นั่นคือ บริษัท มิทซุย ออยล์ เอ็กพลอเรชัน (MOECO) ต่างพยากรณ์ได้ว่าเส้นทางของพายุนั้นจะเคลื่อนไปยังพื้นที่ที่เรือซีเครสต์อยู่ได้อย่างแม่นยำ และยังพยากรณ์ด้วยว่าพายุจะทวีกำลังแรงขึ้นในช่วงก่อนวันที่ 3 พฤศจิกายน แม้จะมีการพยากรณ์เหล่านี้ออกมา แต่ทางบริษัทยูโนแคลกลับไม่ส่งข้อมูลลมฟ้าอากาศเกี่ยวกับพายุไปให้กับเรือซีเครสต์ จนกระทั่งวันที่ 3 พฤศจิกายน ซึ่งนั่นก็สายเกินไปที่จะช่วยลูกเรือแล้ว (เรือซีเครสต์ ไม่สามารถรับข้อมูลการพยากรณ์ลมฟ้าอากาศทางทะเลได้ เนื่องจากบริษัทยูโนแคลมีความจำเป็นต้องถอดอุปกรณ์สื่อสารบนเรือออกไปก่อนหน้านี้ แต่นายเรือนั้นจะได้รับแฟ็กซ์เกี่ยวกับข้อมูลอากาศประจำวันจากสำนักงานใหญ่บริษัทยูโนแคลในกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้มีการแฟ็กซ์เอกสารดังกล่าวไปยังพนักงานของบริษัทที่อยู่บนเรือลำนั้น ก่อนจะมีการนำส่งให้กับผู้ควบคุมต่อไป แต่ทว่าข้อมูลดังกล่าวที่ถูกแฟ็กซ์ไปไม่ใช่การพยากรณ์อากาศทางทะเล แต่เป็นรายงานลมฟ้าอากาศทั่วไปที่บริษัทยูโนแคลรับข้อมูลในทุกวันจากกรมอุตุนิยมวิทยาในกรุงเทพมหานคร)
พายุไต้ฝุ่นเกย์นั้นเคลื่อนตัวผ่านแหล่งแก๊สธรรมชาติปลาทองโดยตรง และจากนั้นจึงเคลื่อนตัวผ่านเรือซีเครสต์ ทั้งสองจุดมีรายงานสภาพสงบในตาของพายุ ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าเรือซีเครสต์นั้นได้อับปางลงไปแล้ว หลังจากที่ตาพายุได้เคลื่อนผ่านเรือไปทำให้ลมฟ้าอากาศกลับมารุนแรงอีกครั้งในทันทีทันใด ในเวลานั้น เรือซีเครสต์มีการยึดอยู่กับสมออย่างน้อยหนึ่งตัวจากสมอทั้งแปดตัวที่ถูกทิ้งพร้อมกับขณะทำการขุดเจาะ ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งให้การว่า ช่วงเวลาก่อนเรือล่ม เขาเห็นหัวหน้าวิศวกรของเรืออยู่ ณ เครื่องกว้านสมอของเรือเครื่องหนึ่ง แต่เครื่องกว้านสมอนั้นไม่ทำงาน หัวหน้าวิศวกรจึงพยายามตัดสายเคเบิลของสมอด้วยขวานดับเพลิง ชัดเจนว่าเขาพยายามจะปล่อยเรือออกจากการยึดของสมอ เพื่อให้เรือนั้นสามารถเดินต่อไปได้ เพื่อหลีกเลี่ยงลมและคลื่นบนตัวเรือ จากการที่เรือถูกยึดไว้ด้วยสมออย่างน้อยสองตัว ทำให้เรือถูกทิ้งให้ปะทะกับลมและคลื่นอย่างรุนแรงไปทั้งตัวเรือ เรือจึงส่ายไปมาตามกระแสลมที่พัดแรง และในช่วงที่มีคลื่นสูงประกอบกับลมแรงจากพายุไต้ฝุ่นที่กระโชกขึ้นอย่างทันทีทันใด ทำให้คาดว่าเรือนั้นอับปางลงในทันที
การค้นหาและกู้ภัย

มีความพยายามในการค้นหาและกู้ภัยโดยบริษัทยูโนแคลและกองทัพเรือไทย เนื่องจากทางบริษัทยูโนแคลนั้นไม่มีการเตรียมแผนการค้นหาและช่วยเหลือไว้ก่อน ดังนั้นจึงต้องใช้ความพยายามในการค้นหาและกู้ภัย มีการใช้เฮลิคอปเตอร์ เรือ และ นักประดาน้ำ ในการค้นหา ด้วยซากของเรือที่ลอยคว่ำอยู่ห่างออกไปจากจุดขุดเจาะประมาณสี่ไมล์ทะเล ทำให้เฮลิคอปเตอร์หาพบในวันที่ 4 พฤศจิกายน มีการส่งนักประดาน้ำไปยังซากเรือเพื่อค้นหาลูกเรือที่อาจติดอยู่ในตัวเรือที่คว่ำ ขณะที่ก็ยังมีการจัดเรือและเฮลิคอปเตอร์ออกค้นหาในทะเลโดยรอบ เพื่อค้นหาลูกเรือที่อาจลอยออกไปจากซากเรือด้วย ซึ่งนักประดาน้ำพบศพอยู่สองศพในสะพานเดินเรือ แต่ไม่พบผู้รอดชีวิตในเรือที่อับปางลง
วันที่ 5 พฤศจิกายน เรือและเฮลิคอปเตอร์ของบริษัทยูโนแคลออกทำการค้นหาออกไปในรัศมีประมาณ 30 ไมล์จากเรือซีเครสต์โดยไม่พบผู้รอดชีวิตเลย วันที่ 5–6 พฤศจิกายน เรือประมงไทยและกองทัพเรือไทยได้พบกลุ่มผู้รอดชีวิต ห่างจากซากเรือไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 62 ถึง 69 ไมล์ ทำให้บริษัทยูโนแคลเปลี่ยนเส้นทางการค้นหาไปยังบริเวณดังกล่าว
จากการวิเคราะห์วิถีการการลอยของผู้รอดชีวิตผ่านการสร้างแบบจำลองเชิงวิเคราะห์คลื่น ลม และแรงในปัจจุบัน โดยอิงกับข้อมูลไฮด์แคสต์ของลม คลื่น และ กระแสน้ำ พบว่าความเร็วลอยเลื่อนขั้นต้นสำหรับผู้รอดชีวิตในน้ำที่มีคลื่นสูงทันทีหลังจากเรืออับปางไปจนถึงช่วงอีก 24 ชั่วโมงต่อมา คาดว่าภายใน 24 ชั่วโมง ผู้รอดชีวิตจะลอยออกไปเกินรัศมี 30 ไมล์ทะเลที่ทำการค้นหาในตอนแรก
มีการนำแนวปฏิบัติในคู่มือการค้นหาและกู้ภัยแห่งชาติสหรัฐมาใช้ แต่ล้มเหลวในการทำนายวิถีการเคลื่อนตัวไปของผู้รอดชีวิตที่แท้จริง ซึ่งคำแนะนำที่อยู่ในคู่มือดังกล่าวนั้นไม่สามารถใช้กับลมฟ้าอากาศที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เช่น บริเวณใกล้เคียงกับตาของพายุไต้ฝุ่นได้ จึงมีการศึกษาโดยมองย้อนไปยังเทคนิคในคู่มือนี้หลายต่อหลายครั้งที่ทั้งล้มเหลวและสำเร็จในการทำนายความเร็วลอยเลื่อนหรือเส้นทาง จากคู่มือนี้ ควรจะมีผู้รอดชีวิตถูกค้นพบในพื้นที่ที่บริษัทยูโนแคลทำการค้นหา แต่กลับค้นพบผู้รอดชีวิตกลับเป็นเพียงกลุ่มหกคนเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

OGP Risk Assessment Data Directory (PDF) เก็บถาวร 15 มิถุนายน 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Top 5 Deadliest Oilrigs Disaster
VIDEO:Seacrest DrillShip
Seacrest Drillship (Eastern Route),  and 'Not the Seacrest' (Southern route)
Seacrest Drillship
The Seacrest Drill Ship a.k.a 'The Scan Queen' เก็บถาวร 2 มีนาคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Seacrest Drillship
The Seacrest Drill Ship a.k.a "the Scan Queen" เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
JOURNAL (Oil&Gas Journal): Unocal may scuttle Seacrest; only six survive
JOURNAL (Oil&Gas Journal): Unocal drillship capsizes in storm off Thailand
แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
ความรุนแรงของพายุ
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)

  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)

  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม


ประเภทของพายุ
 พายุหมุนเขตร้อน
 พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
 พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน
ไม่กี่ชั่วโมงก่อนพายุไต้ฝุ่นเกย์จะเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งในคาบสมุทรมลายูในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532
การผสมพันธุ์เป็นฤดู

การผสมพันธุ์เป็นฤดู หรือ การผสมพันธุ์ตามฤดูกาล (อังกฤษ: seasonal breeding) คือพฤติกรรมของสัตว์หลายชนิดที่มีการเป็นสัดในช่วงฤดูกาลที่แน่นอน พ่อพันธุ์แม่พันธุ์มีความสามารถในการผสมติดสำเร็จในบางช่วงเวลาของปี ซึ่งอาจถูกกำหนดโดยปัจจัยต่าง ๆ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการอยู่รอดของสายพันธุ์เช่น อุณหภูมิโดยรอบ ความยาวของช่วงวันที่ต่างกัน ความพร้อมบริบูรณ์ของอาหารและน้ำ และตามการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการล่าของสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น ๆ  ความสนใจและพฤติกรรมทางเพศที่เกี่ยวข้องจะแสดงออกและยอมรับในช่วงเวลานี้เท่านั้น แม่พันธุ์ตามฤดูกาลจะมีรอบการเป็นสัดอย่างน้อยหนึ่งรอบเมื่ออยู่ในช่วง "ฤดูผสมพันธุ์" หรือมีความสมบูรณ์และพร้อมผสมพันธุ์ ในช่วงเวลาอื่น ๆ ของปีพ่อพันธุ์แม่พันธุ์จะแสดงความสนใจและพฤติกรรมทางเพศที่น้อยหรือไม่มีเลย ความแตกต่างจากรอบการสืบพันธุ์ (รอบประจำเดือน หรือวงรอบการเป็นสัด) คือ การผสมพันธุ์เป็นฤดูอธิบายทั้งในตัวผู้และตัวเมีย พ่อพันธุ์อาจแสดงการเปลี่ยนแปลงของระดับเทสโทสเตอโรน น้ำหนักอัณฑะ และความสมบูรณ์ตามช่วงเวลาของปี และโดยทั่วไปใช้อธิบายสัตว์ตามธรรมชาติและสัตว์เลี้ยงบางชนิดเช่น ม้า แพะ แกะ สุนัขป่า
พ่อพันธุ์แม่พันธุ์ตามฤดูกาล (seasonal breeder) มีความแตกต่างจากพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ตามโอกาส (การผสมพันธุ์ตามโอกาส −opportunistic breeder) ซึ่งผสมพันธุ์โดยไม่กำหนดช่วงเวลา แต่เมื่อมีโอกาสที่สภาพแวดล้อมของทั้งคู่เอื้ออำนวย และสามารถผสมพันธุ์อย่างต่อเนื่องตลอดทั้งปี เช่น โค กระบือ สุกร
ระยะเวลาของการผสมพันธุ์ตามฤดูกาล

ฤดูผสมพันธุ์ คือช่วงที่พ่อพันธุ์แม่พันธุ์ผสมพันธุ์ตามฤดูกาล ปัจจัยต่าง ๆ สามารถส่งผลกระทบให้เกิดขึ้นได้ โดยปัจจัยที่เป็นอิทธิพลหลักของฤดูผสมพันธุ์คือ ความพร้อมของอาหาร โดยทั่วไปสิ่งมีชีวิตมักมีช่วงเวลาที่ถูกบีบคั้นร่วมพร้อม ๆ กันจากปัจจัยด้านอาหาร และค่อย ๆ ผ่อนคลายลงและเริ่มการสืบพันธุ์เมื่อการเพิ่มขึ้นของอาหารที่ได้รับอย่างถ้วนหน้า อย่างไรก็ตามปัจจัยความพร้อมของอาหารอาจไม่เพียงพอเป็นปัจจัยเดียวเสมอไป แต่หากจากความสำคัญของปัจจัยร่วมอื่น ๆ และความผิดแผกของสิ่งแวดล้อมแต่เดิมตามธรรมชาติ ตัวอย่างเช่น ในสัตว์ชนิดที่แพร่พันธุ์ในละติจูดสูง ความพร้อมของอาหารก่อนการผสมพันธุ์มีความสำคัญมากกว่าความพร้อมของร่างกายในการสืบพันธุ์ ปัจจัยอื่น ๆ ที่มีส่วนเกี่ยวข้องเช่น ความสำเร็จในการผสมพันธุ์ของสัตว์ชนิดที่เป็นเหยื่อ บ่อยครั้งอาจเกิดขึ้นไม่แน่นอนตามฤดูกาลขึ้นกับจุดสูงสุดของความหนาแน่นทางประชากรของสัตว์นักล่า
สรีรวิทยา

ไฮโปทาลามัสถือเป็นศูนย์กลางการควบคุมการสืบพันธุ์เนื่องจากมีบทบาทในการควบคุมฮอร์โมน ปัจจัยภายนอกจะส่งผลต่อไฮโปทาลามัสและกำหนดช่วงเวลาที่พ่อแม่พันธุ์ตามฤดูกาลมีความพร้อมในการผสมพันธุ์ โดยเฉพาะจากการเปลี่ยนแปลงในการผลิตฮอร์โมน GnRH ซึ่งส่งผ่านไปยังต่อมใต้สมองและส่งเสริมการหลั่งของโกนาโดโทรฟินคือ LH และ FSH ซึ่งฮอร์โมนจากต่อมใต้สมองทั้งสองมีความสำคัญต่อการทำงานและพฤติกรรมของระบบสืบพันธุ์ถูกส่งเข้าสู่กระแสเลือด การเปลี่ยนแปลงจากการหลั่งโกนาโดโทรฟินทำให้เกิดการสิ้นสุดของระยะไม่เป็นสัดในเพศหญิง (anestrus)
สรีรวิทยา > ความยาวของช่วงวัน

ความพร้อมในการผสมพันธุ์ตามฤดูกาลถูกควบคุมอย่างเข้มงวดโดยความยาวของช่วงวัน (การตอบสนองต่อช่วงแสง) และฤดูกาล การตอบสนองต่อช่วงแสงน่าจะส่งผลกระทบต่อพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ตามฤดูกาลผ่านการเปลี่ยนแปลงของการหลั่งเมลาโทนินโดยต่อมไพเนียลซึ่งมีผลอย่างยิ่งต่อการปล่อย GnRH โดยไฮโปทาลามัส
การผสมพันธุ์เป็นฤดูสามารถแบ่งออกเป็นกลุ่มต่าง ๆ สัมพันธ์กับความยาวของช่วงวัน พ่อพันธุ์แม่พันธุ์แบบ "วันยาว" (long day breeders) ผสมพันธุ์เมื่อช่วงแสงของวันยาวขึ้น (ในฤดูใบไม้ผลิ) และมีช่วงระยะไม่เป็นสัดในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว สัตว์บางชนิดที่เป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์วันยาว ได้แก่ ลีเมอร์หางยาว ม้า หนูแฮมสเตอร์ กราวด์ฮอก และมิงค์ พ่อพันธุ์แม่พันธุ์แบบ "วันสั้น" (short day breeders) ผสมพันธุ์เมื่อช่วงแสงของวันสั้นลง (ในฤดูใบไม้ร่วง) และมีช่วงระยะไม่เป็นสัดในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน แสงที่ลดลงในช่วงฤดูใบไม้ร่วงจะลดรับแสงของเส้นประสาทจอประสาทตา ซึ่งจะช่วยลดการกระตุ้นของปมประสาทปากมดลูกและลดการยับยั้งของต่อมไพเนียล ส่งผลให้เมลาโทนินเพิ่มขึ้น การเพิ่มขึ้นของเมลาโทนินนี้ส่งผลให้ GnRH เพิ่มขึ้นและช่วยการเพิ่มขึ้นของฮอร์โมน LH และ FSH ซึ่งกระตุ้นให้เกิดวัฏจักร
คำเทศนาบนที่ราบ

ชุดคำสอนของพระเยซูในพระวรสารนักบุญลูกา
หน้าแรกของพระวรสารนักบุญลูกาจาก Codex Petropolitanus (คริสต์ศตวรรษที่ 9)
ในศาสนาคริสต์ คำเทศนาบนที่ราบ (อังกฤษ: Sermon on the Plain) หมายถึงชุดคำสอนของพระเยซูในพระวรสารนักบุญลูกาใน 6:20–49 คำเทศนานี้เทียบได้กับคำเทศนาบนภูเขาที่มีขนาดยาวกว่าในพระวรสารนักบุญมัทธิว
ลูกา 6:12–20a ให้รายละเอียดเหตุการณ์ที่นำไปสู่คำเทศนา โดยเล่าว่าพระเยซูทรงอธิษฐานต่อพระเจ้าบนภูเขาตลอดทั้งคืน สองวันต่อมาพระองค์ทรงเรียกสาวกของพระองค์มา และทรงเลือกสาวกมา 12 คนและทรงให้ชื่อว่าอัครทูต ระหว่างทางเสด็จลงจากภูเขา พระองค์ทรงยืนอยู่บน "ที่ราบแห่งหนึ่ง" (ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, epi topou pedinou) ซึ่งมีฝูงชนมารวมตัวกัน หลังจากพระเยซูทรงรักษาคนที่มี "ผีโสโครก" สิงแล้ว พระองค์จึงเริ่มตรัสความที่เรียกในปัจจุบันว่าเป็นคำเทศนาบนที่ราบ
ความที่มีชื่อเสียงในคำเทศนาบนที่ราบได้แก่:
พรและวิบัติ (6:20–26)
จงรักศัตรูของท่านและจงหันแก้มอีกข้างหนึ่ง (6:27–36)
จงปฏิบัติต่อคนอื่นเหมือนอย่างที่พวกท่านปรารถนาให้เขาปฏิบัติต่อท่าน (6:31)
อย่าพิพากษาเขา แล้วพวกท่านจะไม่ถูกพิพากษา อย่าตัดสินลงโทษเขา แล้วพวกท่านจะไม่ถูกตัดสินลงโทษ จงยกโทษให้เขา แล้วพวกท่านจะได้รับการยกโทษ จงให้เขา แล้วพวกท่านจะได้รับ (6:37–38)
คนตาบอดจะนำทางคนตาบอดได้หรือ? ศิษย์ย่อมไม่ใหญ่ไปกว่าครู (6:39-40a)
จงดึงไม้ทั้งท่อนออกจากตาของท่านก่อน จึงจะเขี่ยผงออกจากตาพี่น้องของท่านได้ (40b-42)
ต้นไม้ดีย่อมไม่เกิดผลเลว หรือต้นไม้เลวย่อมไม่เกิดผลดี จะรู้จักต้นไม้แต่ละต้นได้ ก็ด้วยผลของมัน (43–45)
ทำไมพวกท่าน เรียกเราว่า 'องค์พระผู้เป็นเจ้า' แต่ไม่ทำตามสิ่งที่เราบอกนั้น? (46)
ทุกคนที่ฟังคำของเราแล้วทำตามป็นเหมือนคนหนึ่งที่สร้างบ้านบนศิลาและจะรอด คนที่สร้างบ้านบนทรายจะพังทลาย (47–49)
ในลูกา 7:1 หลังพระเยซูตรัสทุกสิ่งต่อฝูงชนแล้ว พระองค์จึงเสด็จไปเมืองคาเปอรนาอุม ซึ่งตามลำดับเหตุการณ์ในพระวรสารนักบุญลูกา พระองค์ยังไม่ได้เสด็จไปที่นั่นนับตั้งแต่ลูกา 4:31.
วัดราชคฤห์วรวิหาร

| วัดราชคฤห์วรวิหาร |
| --- | --- |
พระอุโบสถ

ชื่อสามัญ: วัดราชคฤห์ วัดวังน้ำวน วัดบางยี่เรือเหนือ วัดมอญ
ที่ตั้ง: เลขที่ 828 ถนนเทอดไท แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร 10600
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระเทพวิสุทธิโสภณ (เฉลา เตชวนฺโต)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดราชคฤห์วรวิหาร  เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ฝ่ายมหานิกาย  ตั้งอยู่ระหว่างริมคลองบางกอกใหญ่ฝั่งขวา บนถนนเทอดไท แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร  มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 17 ไร่ วัดราชคฤห์ยังเคยเป็นที่ตั้งทัพของพระยาพิชัยดาบหัก ที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีให้มาดักซุ่มยิงโจมตีทัพพม่า พระปรางค์ด้านหน้าพระวิหารใหญ่ เป็นที่บรรจุอัฐิของ พระยาพิชัย  มีพระบรมรูปของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีอยู่ในวัด
ประวัติ

เดิมชื่อ วัดวังน้ำวน  เพราะวัดตั้งอยู่ติดคลองน้ำ 2 สาย  คือ คลองบางกอกใหญ่ คลองบางน้ำชน และ คลองท่าพระ มักเกิดน้ำหมุนเวียนเป็นวังวน เป็นวัดโบราณสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีชาวมอญอพยพโดยทางเรือจากกาญจนบุรีมาอาศัยอยู่ริมคลองบางกอกใหญ่ มีนายกองชาติรามัญ (มอญ) เป็นประธานสร้างวัดอยู่ใกล้กัน  3  วัด ตามตำบล  วัดนี้ตั้งอยู่ทางเหนือน้ำไหลจึงเรียกว่า วัดบางยี่เรือเหนือ (วัดราชคฤห์) วัดบางยี่เรือกลาง (วัดจันทารามวรวิหาร) วัดบางยี่เรือใต้ (วัดอินทาราม) แต่ชาวบ้านเรียกกันติดปากว่า วัดมอญ  สันนิษฐานว่าคนมอญช่วยกันสร้างและพระมอญอยู่จำพรรษาประจำอยู่วัดนี้มาก จึงเรียกชื่อว่าวัดมอญ
ในสมัยรัชกาลที่ 1 ทรงมีพระกระแสรับสั่งให้ เจ้าพระยาพระคลัง (หน) ไปบูรณะปฏิสังขรณ์วัดอีกครั้งหนึ่ง แล้วทรงสถาปนาขึ้นเป็นวัดพระอารามหลวงชื่อว่า วัดราชคฤห์ ชนิดวรวิหาร ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร ได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดขึ้นใหม่  เช่นสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ส่วนพระอุโบสถหลังเก่าใช้เป็นวิหารใหญ่ ได้บูรณสังขรณ์ภูเขามอซึ่งบรรจุพระบรมธาตุกับสร้างมณฑปขึ้นบนยอดเขามอซึ่งเป็นลาน พุทธศาสนิกชนได้มากราบนมัสการพระบรมธาตุที่บรรจุไว้
ปูชนียวัตถุ

วัดราชคฤห์วรวิหาร มีพระพุทธรูปปางถวายพระเพลิง หรือพระนอนหงาย ซึ่งมีอายุเก่าแก่นับตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระเอกาทศรถ ปูชนียวัตถุภายใน คือ พระบรมสารีริกธาตุที่ได้รับมาจากกรุงราชคฤห์ ประเทศอินเดีย พระพุทธบาทจำลองบนเขามอ พระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่เก่าแก่ สมัยกรุงศรีอยุธยา เจ้าแม่กวนอิม เป็นต้น
รายนามเจ้าอาวาส

พระอริยธัช  (ฝ่ายรามัญ)
พระครูสาธุธรรมคุณาธาร  (แฉ่ง)
พระครูสุนทรศีลขันธ์  (เมือง)
พระวิเชียรมุนี (พันธ์ จิรวฑฺโฒ) เจ้าอาวาสวัดอินทาราม เป็นประธานรักษาการพระอารามหลวง
พระพิพัฒน์ธรรมคณี (ชำนาญ โชติธมฺโม)
พระเทพวิสุทธิโสภณ (เฉลา เตชวนฺโต)
ระเบียงภาพ

หลวงพ่อนอนหงาย พระพุทธรูปปางถวายพระเพลิง มีพระมหากัสสปะนั่งกราบสักการะที่เบื้องพระบาท
พระพุทธเดชาดิศร พระประธานในพระอุโบสถ
พระวิหาร เป็นพระอุโบสถเก่าสมัยอยุธยา
หลวงพ่อโต พระประธานในพระวิหาร
พระพุทธกวักมหาเศรษฐี ประดิษฐานหน้าพระอุโบสถ
พระปรางค์บรรจุอัฐิพระยาพิชัยดาบหัก
พระมณฑปเขามอ
รอยพระพุทธบาทที่สร้างโดยเจ้าพระยาพระคลัง (หน) และภาพพระพุทธฉายในพระมณฑปเขามอ
หลวงปู่ใหญ่ พระพุทธรูปปางบำเพ็ญทุกรกิริยา เคยได้รับรางวัลที่ 2 จากการประกวดในงานฉลองกึ่งพุทธกาลเมื่อปี พ.ศ.2500 ที่ท้องสนามหลวง
กระโดดน้ำเยาวชนชิงแชมป์โลก 2024

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: ริโอ เดอ จาเนโร, ประเทศบราซิล
ประเทศเข้าร่วม: 40+
วันที่: 24 พฤศจิกายน – 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 (2024-11-24 – 2024-12-01)
← มอนทรีออล 2022
การแข่งขันกระโดดน้ำเยาวชนชิงแชมป์โลก 2024 (อังกฤษ: 2024 World Aquatics Junior Diving Championships) จัดขึ้นที่ริโอ เดอ จาเนโร ในประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 24 พฤศจิกายนถึง 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

นักกระโดดน้ำมากกว่า 250 คนที่มีอายุระหว่าง 14-18 ปีจะเข้าร่วมการแข่งขันจากกว่า 40 ประเทศ:
สรุปเหรียญรางวัล

*  ประเทศเจ้าภาพ (ประเทศบราซิล)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เม็กซิโก (MEX) | 4 | 5 | 0 | 9 |
| 2 |  จีน (CHN) | 3 | 1 | 1 | 5 |
| 3 |  ยูเครน (UKR) | 2 | 3 | 4 | 9 |
| 4 |  อิตาลี (ITA) | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 5 |  เยอรมนี (GER) | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 6 |  สหรัฐ (USA) | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 7 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 8 |  นอร์เวย์ (NOR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  บริเตนใหญ่ (GBR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  มาเลเซีย (MAS) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  เช็กเกีย (CZE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  แคนาดา (CAN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  โครเอเชีย (CRO) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (13 ประเทศ) | รวม (13 ประเทศ) | 14 | 17 | 14 | 45 |
อำเภอเกาะจันทร์

| อำเภอเกาะจันทร์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ko Chan
คำขวัญ: สักการะพระพุทธเชียงแสนคู่บ้าน ตำนานรอยพระพุทธบาทเขานางนม เที่ยวชมอ่างเก็บน้ำคลองหลวงรัชชโลทร ดินแดนเกษตรกรนักพัฒนา เหล่าทหารกล้าคู่บารมีเมือง ลือเลื่องน้ำพริกโอชา
แผนที่จังหวัดชลบุรี เน้นอำเภอเกาะจันทร์
พิกัด: 13°25′0″N 101°20′6″E﻿ / ﻿13.41667°N 101.33500°E﻿ / 13.41667; 101.33500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชลบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 248.8 ตร.กม. (96.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 39,598 คน
 • ความหนาแน่น: 159.16 คน/ตร.กม. (412.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 20240
รหัสภูมิศาสตร์: 2011
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเกาะจันทร์ หมู่ที่ 1 ตำบลเกาะจันทร์ อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี 20240
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เกาะจันทร์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชลบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเกาะจันทร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอพนัสนิคม และอำเภอแปลงยาว (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าตะเกียบ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ่อทอง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพนัสนิคม
ประวัติศาสตร์

พ.ศ. 2371 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชานุญาตให้กลุ่มชาวลาวอาสาปากน้ำ บุกเบิกสร้างเมืองพนัสนิคม เป็นเมืองชั้นจัตวา สังกัดกรมท่า โดยบริเวณท่าบุญมี เป็นท่าน้ำและท่าเกวียน ขนส่งสินค้าป่าสู่เมืองพนัสนิคม ตั้งอยู่อยู่ในอาณาเขตเมืองพนัสนิคม
พ.ศ. 2441 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีการปฏิรูปการปกครองประเทศและจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาล ให้เมืองพนัสนิคมเป็นอำเภอพนัสนิคม ยกฐานะเป็นตำบลท่าบุญมี ในอดีตมีสภาพเป็นป่าอุดมสมบูรณ์ ปรากฏหลักฐานบันทึกชื่อดงในตำบลท่าบุญมี เช่น ดงดอกไม้ ดงรากไม้ เป็นต้น โดยอาจมีต้นจันทน์มาก จึงเรียกว่า "เกาะจันทร์"
1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 แบ่งพื้นที่การปกครองจากอำเภอพนัสนิคม จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอเกาะจันทร์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเกาะจันทร์ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเกาะจันทร์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 ตำบล 27 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เกาะจันทร์ |  | (Ko Chan) |  | 15 หมู่บ้าน |
| 2. | ท่าบุญมี |  | (Tha Bun Mi) |  | 12 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเกาะจันทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองปรกฟ้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะจันทร์ เฉพาะหมู่ที่ 2–13, 15 และบางส่วนของหมู่ที่ 14
เทศบาลตำบลเกาะจันทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะจันทร์ เฉพาะหมู่ที่ 1 และบางส่วนของหมู่ที่ 14
เทศบาลตำบลท่าบุญมี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าบุญมี เฉพาะหมู่ที่ 3, 6–11 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 4–5, 12
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าบุญมี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าบุญมี เฉพาะหมู่ที่ 1–2, 4–5, 12
สถานที่สำคัญ

หอพระพุทธเชียงแสนมิ่งมงคลเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา
วัดพระพุทธบาทเขานางนม
กองบัญชาการช่วยรบที่ 1 ค่ายพนัสบดีศรีอุทัย กองทัพบก
อ่างเก็บน้ำคลองหลวง รัชชโลทร
วัดสายวารี (วัดบ้านคลอง)
จังหวัดของประเทศแอฟริกาใต้

| จังหวัดของประเทศแอฟริกาใต้ |
| --- | --- |

หมวดหมู่: Regional state
ที่ตั้ง: แอฟริกาใต้
ก่อตั้ง: 27 เมษายน ค.ศ. 1994 (1994-04-27)
จำนวน: 9
ประชากร: 1,145,861 (นอร์เทิร์นเคป) – 12,272,263 (เคาเต็ง)
พื้นที่: 47,080 ตร.กม. (เคาเต็ง) – 372,890 ตร.กม. (นอร์เทิร์นเคป)
การปกครอง:   สภาจังหวัด  รัฐบาลกลาง 
หน่วยการปกครอง: อำเภอ
จังหวัด (อังกฤษ: province) เป็นหน่วยการบริหารระดับแรกของประเทศแอฟริกาใต้ ประเทศแอฟริกาใต้แบ่งออกเป็นเก้าจังหวัด ก่อนการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 1994 มาตุภูมิบันตูหรือบันตูสถานต่าง ๆ ถูกรวมกลับเข้ามากับจังหวัดเดิมสี่จังหวัดที่มีอยู่ก่อนและแบ่งออกเป็นเก้าจังหวัดในปัจจุบัน เขตแดนจังหวัดมีการเปลี่ยนแปลงสืบเนื่องจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ครั้งที่สิบสอง สิบสาม และสิบหก
ประวัติ

สหภาพแอฟริกาใต้จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1910 จากการรวมอดีตอาณานิคมของบริเตนสี่แห่งได้แก่อาณานิคมแหลม อาณานิคมนาตาล อาณานิคมทรานส์วาล และอาณานิคมแม่น้ำออเรนจ์ (ก่อนสงครามบูร์ครั้งที่สอง สองอาณานิคมหลังมีฐานะเป็นรัฐอิสระได้แก่สาธารณรัฐแอฟริกาใต้และเสรีรัฐออเรนจ์) อาณานิคมเหล่านี้ได้กลายมาเป็นสี่จังหวัดแรกของสหภาพแอฟริกาใต้ได้แก่จังหวัดเคป จังหวัดทรานส์วาล จังหวัดนาตาล และจังหวัดออเรนจ์ฟรีสเตต
การแบ่งแยกประชากรผิวดำในประเทศแอฟริกาใต้เริ่มต้นใน ค.ศ. 1913 โดยคนผิวดำสามารถถือครองที่ดินได้เฉพาะบริเวณที่กำหนดซึ่งมีพื้นที่รวมประมาณร้อยละ 13 ของประเทศ นับแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา พื้นที่ดังกล่าวได้รวมกันโดยลำดับกลายเป็นเขตที่เรียกว่า "มาตุภูมิ" หรือ "บันตูสถาน" โดยมาตุภูมิสี่แห่งได้รับการสถาปนาเป็นรัฐชาติกึ่งเอกราช (quasi-independent nation state) ของประชากรผิวดำในช่วงการถือผิว โดยใน ค.ศ. 1976 มาตุภูมิทรานส์เคย์เป็นมาตุภูมิแรกที่ยอมรับสถานะกึ่งเอกราชจากแอฟริกาใต้ ก่อนที่อีกสามแห่งจะยอมรับสถานะเดียวกันได้แก่โบพูทัตสวานา (ค.ศ. 1977) เวนดา (ค.ศ. 1979) และซิสเคย์ (ค.ศ. 1981) สถานะกึ่งเอกราชดังกล่าวนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากประเทศอื่นนอกเหนือจากแอฟริกาใต้
ในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นวันเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกที่สิทธิเลือกตั้งไม่จำกัดเชื้อชาติและวันที่รัฐธรรมนูญเฉพาะกาลมีผลบังคับใช้ จังหวัดและมาตุภูมิดังกล่าวถูกยุบและแบ่งใหม่ออกเป็นเก้าจังหวัด การแบ่งเขตจังหวัดมีขึ้นใน ค.ศ. 1993 โดยคณะกรรมาธิการพิจารณาเขตจังหวัด (Commission on the Demarcation/Delimitation of Regions) ซึ่งจัดตั้งโดยโคเดซาหรือที่ประชุมใหญ่เพื่อแอฟริกาใต้ที่เป็นประชาธิปไตย (CODESA; Convention for a Democratic South Africa) เขตจังหวัดดังกล่าวมีรากฐานมาจากภูมิภาคเพื่อการพัฒนา (planning region) ซึ่งแบ่งโดยธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งประเทศแอฟริกาใต้ ในทศวรรษ 1980 และเขตอำนาจศาลแขวงในประเทศแอฟริกาใต้ โดยมีการเจรจาระหว่างพรรคการเมืองเพื่อสร้างฐานเสียงของพรรคในแต่ละจังหวัดโดยการโอนเขตอำเภอระหว่างจังหวัดที่มีการเสนอ เขตจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นใหม่ถูกระบุในภาคผนวก 1 ของรัฐธรรมนูญเฉพาะกาล
การบริหาร

การบริหารราชการของจังหวัดในประเทศแอฟริกาใต้จะแบ่งออกเป็นระดับชาติและระดับจังหวัด โดยในระดับชาติจะบริหารโดยสภาจังหวัดแห่งชาติซึ่งเป็นหนึ่งในสองรัฐสภาของประเทศแอฟริกาใต้ และในระดับจังหวัดจะบริหารโดยสภานิติบัญญัติประจำจังหวัด นอกจากนี้ ในระดับต่ำกว่าจังหวัดยังมีสภาบริหารสำหรับหน่วยย่อยได้แก่อำเภอและเทศบาล
การบริหาร > สภาจังหวัดแห่งชาติ

ประเทศแอฟริกาใต้มีสองรัฐสภาได้แก่สภาแห่งชาติ (National Assembly) และสภาจังหวัดแห่งชาติ (National Council of Provinces) สภาหลังนี้มีขึ้นเพื่อให้ผลประโยชน์ของแต่ละจังหวัดได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายบัญญัติโดยสภาแห่งชาติ
แต่ละจังหวัดจะมีผู้แทน 10 คนในสภาจังหวัดแห่งชาติ โดย 6 คนเป็นสมาชิกถาวรของสภาจังหวัดแห่งชาติ และ 4 คนเป็นผู้แทนพิเศษ