stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โซน ไฟต์เตอร์
ตัวละคร > ครอบครัวซากิโมริ/ครอบครัวตระกูลโซน

ซากิโมริ ฮิคารุ/โซน ไฟต์เตอร์ (防人光／ゾーンファイター, Sakimori Hikaru/Zōn Faitā?)
แสดงโดย คาซึยาม่า โอยาม่า
ซากิโมริ โฮตารุ/โซน แองเจิ้ล|防人螢／ゾーンエンジェル|Sakimori Hotaru/Zōn Enjeru}}
แสดงโดย คาซึมิ โอยาม่า
ซากิโมริ อากิระ/โซน จูเนียร์|防人明／ゾーンジュニア|Sakimori Akira/Zōn Junia}}
แสดงโดย เคนจิ ซาโตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลหนังซูเปอร์ฮีโร่เรื่องยอดมนุษย์ดาวตก (อังกฤษ)
ไซโทซอล

ไซโตซอลเป็นกลุ่มของสารละลายชนิดต่างๆกันที่อยู่ในเซลล์
| ชีววิทยาเซลล์ |
| --- | --- |
เซลล์สัตว์
องค์ประกอบของเซลล์สัตว์โดยทั่วไป: นิวคลีโอลัส  นิวเคลียส  ไรโบโซม (จุดเล็ก ๆ)  เวสิเคิล  ร่างแหเอนโดพลาสมิกแบบขรุขระ  กอลไจแอปพาราตัส (หรือ กอลไจบอดี)  ไซโทสเกเลตัน  ร่างแหเอนโดพลาสมิกแบบเรียบ  ไมโทคอนเดรียน  แวคิวโอล  ไซโทซอล (ของเหลวที่บรรจุออร์แกเนลล์ต่าง ๆ ที่รวมกันเป็นไซโทพลาสซึม)  ไลโซโซม  เซนโทรโซม  เยื่อหุ้มเซลล์ 
ไซโตซอล หรือของเหลวภายในเซลล์  (cytosol หรือ intracellular fluid หรือ cytoplasmic matrix) เป็นของเหลวที่อยู่ภายในเซลล์ ในยูคาริโอตส่วนนี้จะแยกออกจากส่วนของออร์แกเนลล์ด้วยเยื่อหุ้มออร์แกเนลล์ ต่างจากไซโทพลาสซึม ซึ่งหมายถึงส่วนต่างๆที่อยู่ข้างในเยื่อหุ้มเซลล์ ไม่รวมนิวเคลียส ในโปรคาริโอต ปฏิกิริยาเคมีส่วนใหญ่เกิดในไซโตซอล ส่วนน้อยเกิดที่ช่องว่างระหว่างเยื่อหุ้มเซลล์ที่ม้วนพับไปมา
ไซโตซอลเป็นองค์ประกอบที่ซับซ้อนของสารต่างๆที่ละลายในน้ำ  ความเข้มข้นของไอออนเช่นโซเดียมและโพแทสเซียมในไซโตซอลจะต่างจากของเหลวนอกเซลล์ ซึ่งความแตกต่างนี้เป็นมาจากการควบคุมแรงดันออสโมติกของเซลล์ และการส่งสัญญาณระหว่างเซลล์  นอกจากนั้นในไซโตซอลยังมีสารชีวโมเลกุลขนาดใหญ่ล่องลอยอยู่ซึ่งสารเหล่านี้มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของสารขนาดเล็กกว่า
| Ion |  ความเข้มข้นในไซโตซอล(มิลลิโมลาร์)  |  ความเข้มข้นในเลือด(มิลลิโมลาร์)  |
| --- | --- | --- |
|  โพแทสเซียม  |  139  |  4  |
|  โซเดียม  |  12  |  145  |
|  คลอไรด์  |  4  |  116  |
|  ไบคาร์บอเนต  |  12  |  29  |
|  กรดอะมิโนในโปรตีน  |  138  |  9  |
|  แมกนีเซียม  |  0.8  |  1.5  |
|  แคลเซียม  |  <0.0002  |  1.8  |
ภายในไซโตซอลเองยังมีระดับความเข้มข้นที่ต่างกันภายในไซโตซอลของเซลล์เดียวกัน เช่นความเข้มข้นของแคลเซียม กลุ่มของโปรตีนและเอนไซม์ที่รวมกันทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาต่างๆในเมตาบอลิซึม จะทำให้เกิดส่วนปิดและแยกต่างหากออกจากไซโตซอลได้ เช่น โปรทีเอโซม และคาร์บอกซีโซม
คาร์บอกซีโซม เป็นส่วนของโปรตีนที่หุ้มส่วนย่อยๆภายในไซโตซอล ของเซลล์แบคทีเรีย(ซ้าย)เป็นภาพจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน(ขวา) แบบจำลองโครงสร้างของคาร์บอกซีโซม
ดูเพิ่ม

Wheatley, Denys N.; Pollack, Gerald H.; Cameron, Ivan L. (2006). Water and the Cell. Berlin: Springer. ISBN 1-4020-4926-9. OCLC 71298997.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
| ด ค กโครงสร้างของเซลล์ / ออร์แกเนลล์ |
| --- | --- |
ระบบเอนโดเมมเบรน:  เยื่อหุ้มเซลล์  นิวเคลียส  ร่างแหเอนโดพลาซึม  กอลไจแอปพาราตัส  พาเรนทีโซม  ออโทฟาโกโซม  เวสิเคิล เอกโซโซม  ไลโซโซม  เอนโดโซม  ฟาโกโซม  แวคิวโอล  อะโครโซม  ไซโทพลาสมิกแกรนูล เมลาโนโซม  ไมโครบอดี  ไกลออกซิโซม  เพอรอกซิโซม  ไวเบล–ปาลาเดบอดี 
ไซโทสเกเลตัน:  ไมโครฟิลาเมนต์  อินเทอร์มีเดียทฟิลาเมนท์  ไมโครทูบูล  ไซโทสเกเลตันในโพรแคริโอต  Microtubule organizing center เซนโทรโซม  เซนทริโอล  เบซัลบอดี  สปินเดิลโพลบอดี  ไมโอไฟบริล  อุนดุลิโพเดียม ซิเลีย  แฟลเจลลัม  แอกโซนีม  เรเดียลสโปค  ซูโดโพเดียม  ลาเมลลิโพเดียม  ฟิโลโพเดียม 
สิ่งมีชีวิตร่วมอาศัยภายใน:  ไมโทคอนเดรีย  พลาสติด คลอโรพลาสต์  โครโมพลาสต์  เจอรอนโทพลาสต์  ลิวโคพลาสต์  อะไมโลพลาสต์  เอไลโอพลาสต์  โปรตีโนพลาสต์  แทนโนโซม 
โครงสร้างภายในอื่น ๆ:  นิวคลีโอลัส  อาร์เอ็นเอ ไรโบโซม  สไปลซิโอโซม  Vault  ไซโทพลาซึม ไซโทซอล  อินคลูชัน  โปรทีเอโซม 
โครงสร้างภายนอก:  อาร์คีลลัม  ผนังเซลล์  สารเคลือบเซลล์
ไทย (แก้ความกำกวม)

ไทย อาจหมายถึง
ประเทศไทย ประเทศหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดต่อกับประเทศลาว กัมพูชา มาเลเซีย และพม่า
ชาวไทย บุคคลที่ถือสัญชาติไทย
ไทยสยาม กลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไท
ภาษาไทย ภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาขร้า-ไท โดยเป็นภาษาหลักและภาษาทางการของประเทศไทย
อักษรไทย ตัวอักษรสำหรับถ่ายเสียงพูดในภาษาไทย ประกอบด้วยพยัญชนะไทย วรรณยุกต์ไทย สระไทย และเลขไทย
การบินไทย สายการบินหนึ่งในประเทศไทย มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า "Thai Airways International" ซึ่งเรียกโดยย่อว่า "THAI"
ไทย หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2451
ดูเพิ่ม

ไท
ทาอีส (Thaïs)
แอนนา นิโคล สมิธ

แอนนา นิโคล สมิธ ในปี  2003
แอนนา นิโคล สมิธ (Anna Nicole Smith) หรือ วิกกี ลินน์ โฮแกน มาร์แชลล์ (Vickie Lynn Hogan Marshall) (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967– 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007) เป็นนักแสดงอเมริกัน และนางแบบจากนิตยสารเพลย์บอย และเป็นเพลย์เมตประจำปี 2536
แอนนา นิโคล สมิธ เกิดที่เมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส ในเดือนพฤศจิกายน 2510 เธอได้รับเลือกให้ลงปกหนังสือเพลย์บอย และได้กลายมาเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของเพลย์บอย แลในปี 2536 ได้รับเลือกเป็นเพลย์เมตประจำปี เธอเป็นที่รู้จักภายหลังจากที่ได้แต่งงานกับเศรษฐีนักธุรกิจน้ำมัน เจ. ฮาเวิร์ด มาร์แชลล์ ซึ่งอายุ 89 ปี ซึ่งมีทรัพย์สินในตอนนั้นกว่า 400 ล้านและเสียชีวิตภายหลังจากการแต่งงาน 14 เดือน ซึ่งทำให้แอนนาได้รับมรดกมหาศาล ซึ่งมีการฟ้องร้องกันถึงชั้นศาลฎีกาในปี 2549
เธอยังคงเป็นที่รู้จักจากรายการเรียลลิตีโชว์ของเธอเองในชื่อ เดอะแอนนานิโคลโชว์ (The Anna Nicole Show) และยังเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับ ยาลดน้ำหนัก ทริมสปา (TrimSpa) ซึ่งเธอกล่าวว่าช่วยให้เธอลดน้ำหนักลงได้ 31 กก. (69 ปอนด์)
เธอเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายในวัย 39 ปี เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ในฮาร์ด ร็อค คาเฟ่ เซมิโนล ที่ฟลอริดา 5 เดือนหลังจากการให้กำเนิดลูกสาว
ข้อมูลนางแบบจำเพาะ

ข้อมูลขณะที่ถ่ายแบบให้เพลย์บอย
สัดส่วน 38" (คัพ DD) - 26" - 38"
ส่วนสูง 177 ซม. (5 ฟุต 11 นิ้ว)
น้ำหนัก 64 กก. (140 ปอนด์)
ไซโทโครม

ไซโตโครมซีกับฮีมซี
ไซโทโครม (Cytochromes) เป็นโปรตีนที่มีหมู่ฮีมที่รับผิดชอบต่อการสร้าง ATP จากการขนส่งอิเล็กตรอน พบทั้งที่เป็นหน่วยเดียว เช่น ไซโทโครมซี หรือเป็นหน่วยย่อยของเอนไซม์เชิงซ้อนที่เร่งปฏิกิริยารีดอกซ์
ชนิด

ไซโทโครมมีหลายชนิด แยกตามลักษณะของหมู่ที่มาเกาะ ความจำเพาะต่อตัวยับยั้ง และศักย์รีดักชัน โดยแบ่งตามหมู่ที่มาเกาะได้เป็น:
| --- | --- |
ชนิด: กลุ่มที่มาเกาะ 
ไซโทโครมเอ: ฮีมเอ 
ไซโทโครมบี: ฮีมบี 
ไซโทโครมดี: เตตระไพโรลิกที่จับกับ  เหล็ก
ใน ไมโทคอนเดรีย และ คลอโรพลาสต์ ไซโทโครมต่อไปนี้มักจะพบใน การขนส่งอิเล็กตรอน และวิถีเมทาบอลิซึมที่เกี่ยวข้อง:
| --- | --- |
ไซโทโครม : การรวมกัน 
a และ a3: ไซโทโครมซีออกซิเดส ("Complex IV") ซึ่งรับอิเล็กตรอนจาก ไซโทโครมซี ที่ละลายได้  
b และ c1: โคเอนไซม์คิว - ไซโทโครมซี รีดักเตส ("Complex III")  
b6 และ f: พลาสโทควิโนน-พลาสโตไซยานิน รีดักเตส
ไซโทโครมที่ต่างออกไปรู้จักในชื่อ ไซโทโครมพี 450 ออกซิเดส ซึ่งตั้งชื่อตามการดูดกลืนแสงที่ความยาวคลื่นใกล้ 450 nm เมื่อเหล็กในฮีมถูกรีดิวซ์  (ด้วย โซเดียมไดไทโอไนต์) และเกิดสารเชิงซ้อนกับ คาร์บอนมอนอกไซด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Scripps Database of Metalloproteins เก็บถาวร 1999-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cytochromes ในหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติอเมริกัน สำหรับหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH)
แอนนา เมย์ หว่อง

| แอนนา เมย์ หว่อง |
| --- | --- |
ภาพถ่ายสาธารณะจากพาราเมาต์ เมื่อ ค.ศ. 1935
เกิด: หว่อง หลิว-ชวง 3 มกราคม ค.ศ. 1905(1905-01-03) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
เสียชีวิต: กุมภาพันธ์ 3, 1961(1961-02-03) (56 ปี) แซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1919–1961
รางวัล: ฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม – ภาพยนตร์ 1700 ไวน์สตรีต
ลายมือชื่อ

หว่อง หลิว-ชวง (จีน: 黃柳霜; 3 มกราคม ค.ศ. 1905 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961) หรือชื่อในวงการคือ แอนนา เมย์ หว่อง (Anna May Wong) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ถือเป็นดาราชาวอเมริกันเชื้อสายจีนคนแรกของภาพยนตร์ฮอลลีวูด และเป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายจีนคนแรกที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล อาชีพการงานของเธอคลอบคลุมตั้งแต่ภาพยนตร์เงียบ ภาพยนตร์เสียง โทรทัศน์  ละครเวที และวิทยุ
หว่องเกิดที่เมืองลอสแอนเจลิส ในครอบครัวชาวอเมริกัน–จีนเชื้อสายไท่ซานรุ่นที่สอง เธอหลงใหลในภาพยนตร์และเริ่มแสดงตั้งแต่อายุยังน้อย ในยุคภาพยนตร์เงียบมีผลงานอย่างเรื่อง The Toll of the Sea (1922) หนึ่งในภาพยนตร์เรื่องแรกที่สร้างด้วยสี และในภาพยนตร์ของดักลาส แฟร์แบงส์ เรื่อง The Thief of Bagdad (1924) หว่องกลายเป็นสัญรูปแฟชันและประสบความสำเร็จระดับนานาชาติเมื่อ ค.ศ. 1924 เธอเป็นหนึ่งในคนกลุ่มแรกที่อ้าแขนรับแฟชันแบบแฟลปเปอร์ (Flapper) ใน ค.ศ. 1934 เมย์แฟร์แมนเนควินโซไซอิตีออฟนิวยอร์ก โหวตให้เธอเป็น "ผู้หญิงที่แต่งตัวดีที่สุดในโลก" ในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930 ยังถูกเชิดชูให้เป็นหนึ่งในสัญรูปแฟชันระดับต้น ๆ
เธอห่างหายจากการแสดงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่ออุทิศตนช่วยเหลือชาวจีนในการสู้รบกับญี่ปุ่น ก่อนกลับสู่สายตาของสาธารณชนอีกครั้งในคริสต์ทศวรรษ 1950 ด้วยการปรากฏอยู่บนละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

"The Anna May Wong Society". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 27, 2012. สืบค้นเมื่อ June 29, 2013.
แอนนา เมย์ หว่อง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แอนนา เมย์ หว่อง ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
"Anna May Wong Documentary Home". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 22, 2008. สืบค้นเมื่อ March 22, 2008.
Hong, Yunah (2011). "Anna May Wong: In Her Own Words". Women Make Movies. สืบค้นเมื่อ January 22, 2020.
"Anna May Wong Tobacco Cards". Virtual History. สืบค้นเมื่อ September 15, 2010.
"Rediscovering Los Angeles – Sam Kee Laundry". L.A. Daily Mirror. December 3, 2013. สืบค้นเมื่อ May 17, 2017. Newspaper article and sketch on Anna's childhood home
Canton, Naomi (December 14, 2015). "Anna May Wong". Arts and Learning. Asia House. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-06-08. สืบค้นเมื่อ August 25, 2019.
เอแอลพีไอ อีเกิ้ล

เอแอลพีไอ อีเกิ้ล (ALPI Eagles) เป็นสายการบินมีฐานปฏิบัติการในประเทศอิตาลี ซึ่งทำการโดยบริษัทเอกชนในท้องถิ่นมีจุดหมายปลายทางในประเทศอิตาลี และประเทศอื่นๆในทวีปยุโรป โดยศูนย์กลางการปฏิบัติการอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติมาร์โค โปโล (VCE) ในนครเวนิส
ข้อมูลรหัส

IATA Code: E8
ICAO Code: ELG
ชื่อเรียก: Alpi Eagles
ประวัติ

เอแอลพีไอก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2522 โดยกลุ่มนักบินและพัฒนาสายการบินให้เกิดความแตกต่าง ในตลาดธุรกิจการบิน ในปี 2539 ได้เริ่มทำการบินเป็นครั้งแรกโดยรับส่งผู้โดยสารจากนครเวนิส บริษัทที่เป็นผู้ก่อตั้งและผู้ร่วมทุนคือ อินเตอร์บันคา,อิทิไฟล-เวเนโต สวิลิโป และ ติตาโน-ไอรอนตูร์
จุดหมายปลายทาง

เอแอลพีไอ อีเกิ้ลมีจุดหมายปลายทางดังนี้ (มกราคม2550) :
เส้นทางภายในประเทศ: อัลเกโร, บาริ, เบอร์กาโม, โบโลญญ่า, บรินดีสี, คลากีเรีย, คาตาเนีย, Lamezia Terme, มิลาน, เนเปิลส์, โอลเบีย, พาเลอร์โม, Reggio Calabria, Trieste, เวโรน่า and เวนิซ.
เส้นทางระหว่างประเทศ: เอเธนส์, บาร์เซโลนา, บูคาเรสท์, คิชิเนฟ, คลูจ์ นาโปคา, เคียฟ, มอสโก, นีซ, ปราก, พริสทินา, ทิมิโซรา, ติรานา และ วาเลนเซีย.
ฝูงบิน

ในเดือนมีนาคม 2550 มีการรับมอบเครื่องบินดังนี้ :
10 เจ็ท Fokker 100
ในออเดอร์: 16 Embraer 195
| Aircraft | Total | Passengers | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| Fokker100 | 10 | 98-105-108 | Replacement aircraft: Embraer ERJ195 |
| MD81 | 2 | 142 | Replacement aircraft: Embraer ERJ195 |
| Embraer ERJ195 | 0 (plus 16 on order) | 122 | Replacing: Fokker100 fleet |
แหล่งข้อมูลอื่น

Alpi Eagles
โพ

สำหรับต้นไม้ในศาสนาพุทธ ดูที่ พระศรีมหาโพธิ์
| โพ |
| --- | --- |

ใบและกิ่งของโพ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: กุหลาบ Rosales
วงศ์:: วงศ์ขนุน Moraceae
สกุล:: โพ Ficus
สกุลย่อย:: F. subg. Urostigma Ficus subg. Urostigma L. 1753 not Forssk. 1775
สปีชีส์:: Ficus religiosa
ชื่อทวินาม
Ficus religiosa L. 1753 not Forssk. 1775

ชื่อพ้อง
 Ficus caudata Stokes  Ficus peepul Griff.  Ficus religiosa var. cordata Miq.  Ficus religiosa var. rhynchophylla Miq.  Ficus rhynchophylla Steud.  Ficus superstitiosa Link  Urostigma affine Miq.  Urostigma religiosum (L.) Gasp.
โพ (มาจากภาษาสิงหล) (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ficus religiosa) เป็นต้นไม้สปีชีส์หนึ่งของไทรหรือมะเดื่อ เป็นพืชพื้นเมืองของอินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, ตะวันตกเฉียงใต้ของจีน และอินโดจีน เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ผลัดใบในฤดูร้อน สูงได้ถึง 30 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางได้ถึง 3 เมตร
ใบมีรูปหัวใจปลายยาว ยาว 10–17 เซนติเมตร กว้าง 8–12 เซนติเมตร ก้านใบยาว 6–10 เซนติเมตร ผลมีขนาดเล็กมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1–1.5 เซนติเมตร สีเขียวเมื่อสุกมีสีม่วง
โพเป็นต้นไม้ที่ได้รับการสักการะในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ศาสนาเชน และพระพุทธศาสนา พระโคตมพุทธเจ้าก็ได้ตรัสรู้เมื่อนั่งอยู่ใต้ต้นโพเช่นกัน โดยต้นโพที่พระโคตมพุทธเจ้าตรัสรู้นั้นชื่อ "ต้นพระศรีมหาโพธิ์" ปัจจุบันยังคงมีชีวิตอยู่ที่ประเทศอินเดีย จึงเชื่อกันว่าโพเป็นสัญลักษณ์แห่งความสุข ความสำเร็จ อายุยืน และความโชคดี และเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดปราจีนบุรี
ดูเพิ่ม

ต้นพระศรีมหาโพธิ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Ficus religiosa (หมวดหมู่)
แม่แบบ:Ppn
"Peepul" . Encyclopedia Americana. 1920.
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q3071706  Wikispecies: Ficus religiosa  APDB: 24495  BOLD: 210599  EoL: 491539  EPPO: FIURE  FNA: 200006369  FoC: 200006369  GBIF: 5361935  GRIN: 16962  iNaturalist: 127514  IPNI: 853563-1  IRMNG: 10596598  ITIS: 506545  IUCN: 150222331  NCBI: 66387  NZOR: 9abf17ac-a67a-4215-8f8e-42b9960be029  Plant List: kew-2812027  PLANTS: FIRE3  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:853563-1  Tropicos: 21301272  WOI: 2734 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
โป๊ยเซียน (เทพเจ้าจีน)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โป๊ยเซียน
โป๊ยเซียน หรือสำเนียงมาตรฐานว่า ปาเซียน (จีน: 八仙; พินอิน: Bāxiān) แปลว่า "แปดเซียน" เป็นเซียนกลุ่มหนึ่งในประมวลเรื่องปรัมปราจีน เป็นที่นับถือในลัทธิเต๋า และมีชื่อเสียงมาช้านาน เซียนทั้งแปดนี้ เชื่อว่า ส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่มีชีวิตอยู่ในราชวงศ์ชางหรือราชวงศ์ถัง ทั้งยังเชื่อว่า อาศัยอยู่ด้วยกัน ณ หมู่เกาะหมู่หนึ่งในทะเลปั๋ว (渤海) โดยเฉพาะที่ภูเขาเผิงไหล (蓬萊) และมักได้รับการแสดงภาพเป็นกลุ่มบุคคลที่นั่งเรือกลับจากงานประชุมท้อสวรรค์ (蟠桃會)
สมาชิก

จงหลี เฉฺวียน (鐘离權), กวางตุ้งว่า "จงสิดขือ", ฮกเกี้ยนว่า "เจี๋ยงตีควน"
จาง กั๋วเหล่า (張果老; "เฒ่าจาง กั่ว"), แต้จิ๋วว่า "เจียงกั๋วเล้า", ฮกเกี้ยนว่า "ติวเกอหล่าว"
เฉากั๋วจิ้ว (曹國舅), กวางตุ้งว่า "โฉวกวอเกา", แต้จิ๋วว่า "เชาก๊กกู๋", ฮกเกี้ยนว่า "ฉิวก๊กกู๋"
ลฺหวี่ ต้งปิน (呂洞賓), แต้จิ๋วว่า "ลือท่งปิน", ฮกเกี้ยนว่า "ลีตงปิ่น"
หลาน ไฉ่เหอ (藍采和), แต้จิ๋วว่า "น่าไชหัว", ฮกเกี้ยนว่า "หน่าไฉฮัม"
หลี่เถียไกว่ (李鐵拐; "หลี่ไม้เท้าเหล็ก"), กวางตุ้งว่า "เหล่ยทิดกวาย", แต้จิ๋วว่า "ลี้ทิก๋วย", ฮกเกี้ยนว่า "ลี่ทิกุย",
หาน เซียงจื่อ (韓湘子), ฮกเกี้ยนว่า "ฮั้นเจียวจู้"
เหอเซียนกู (何仙姑; "นางฟ้าเหอ"), แต้จิ๋วว่า "ฮ่อเซียนโกว", ฮกเกี้ยนว่า "เฮอเซียนก๊อ"
อ่านเพิ่ม

Lai, T. C., The Eight Immortals (Swindon Book Co., 1972).
Mantak Chia, Johnathon Dao, The Eight Immortal Healers: Taoist Wisdom for Radiant Health (Simon and Schuster).
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Eight Immortals
Stories and Myths of Eight Immortals. A collection of Eight Immortals stories
| ด ค กโป๊ยเซียน |
| --- | --- |
 จงหลี เฉฺวียน  จาง กั๋วเหล่า  เฉากั๋วจิ้ว  ลฺหวี่ ต้งปิน  หลาน ไฉ่เหอ  หลี่เถียไกว่  หาน เซียงจื่อ  เหอเซียนกู 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
ไซโฟซัว

| ไซโฟซัว |
| --- | --- |

แมงกะพรุนถ้วยชนิด Aurelia aurita จัดอยู่ในชั้นนี้

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน:: Eukaryota
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Cnidaria
ไฟลัมย่อย:: Medusozoa
ชั้น:: Scyphozoa Götte, 1887

อันดับ
 Byroniida †  Conulariida †  Coronatae  Semaeostomeae
ไซโฟซัว หรือ แมงกะพรุนแท้ เป็นชั้นของสัตวน้ำไม่มีกระดูกสันหลังในไฟลัมไนดาเรีย ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scyphozoa
ลักษณะและวงจรชีวิต

จัดเป็นแมงกะพรุนส่วนใหญ่ หรือแมงกะพรุนแท้ สัตว์ในชั้นนี้วัฎจักรชีวิตมีรูปร่าง 2 แบบ ในระยะที่เป็นตัวอ่อนจะมีรูปร่างแบบโพลิบมีขนาดเล็ก และในระยะที่เป็นตัวเต็มวัยมีรูปร่างแบบเมดูซา  มีรูปร่างคล้ายกระดิ่งคว่ำ มีปากอยู่ด้านล่างตรงกลาง รอบปากจะมีออรัลอาร์ม  มีลักษณะยาวแบบคล้ายหนวดยาว 4 อัน ทำหน้าที่จับเยื่อเข้าปาก ด้านบนของลำตัวมีลักษณะโค้งนูน มีชั้นวุ้นหนาทำให้ลอยตัวได้ดี บริเวณขอบกระดิ่งมีหนวดสั้น ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก มีอวัยวะควบคุมการทรงตัวและจุดรับสัมผัสความเข้มของแสงอยู่ที่ฐานของหนวด ดำรงชีวิตเป็นอิสระอาศัยอยู่ในน้ำทะเลทั้งหมด เคลื่อนที่โดยการหดตัวของขอบกระดิ่งเป็นจังหวะค่อย ๆ
มีความยาวโดยทั่วไปตั้งแต่ 2 ถึง 40 เซนติเมตร (0.79 ถึง 16 นิ้ว) แต่ชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ Cyanea capillata สามารถยาวได้ถึง 2 เมตร (6.6 ฟุต)
การจำแนก

ประมาณ 200 ชนิด ที่ได้รับการการจำแนกอย่างเป็นทางการ แต่ทว่าเชื่อว่ามีจริงได้ถึง 400 ชนิด
ชั้น Scyphozoa
อันดับ Coronatae
วงศ์ Atollidae
วงศ์ Atorellidae
วงศ์ Linuchidae
วงศ์ Nausithoidae
วงศ์ Paraphyllinidae
วงศ์ Periphyllidae
ชั้นย่อย Discomedusae
อันดับ Rhizostomeae
อันดับย่อย Daktyliophorae
วงศ์ Catostylidae
วงศ์ Lobonematidae
วงศ์ Lychnorhizidae
วงศ์ Rhizostomatidae
วงศ์ Stomolophidae
อันดับย่อย Kolpophorae
วงศ์ Cassiopeidae
วงศ์ Cepheidae
วงศ์ Mastigiidae
วงศ์ Thysanostomatidae
วงศ์ Versurigidae
อันดับ Semaeostomeae
วงศ์ Cyaneidae
วงศ์ Drymonematidae
วงศ์ Pelagiidae
วงศ์ Phacellophoridae
วงศ์ Ulmaridae
โรสแมรี บราวน์ (นักว่ายน้ำ)

โรสแมรี บราวน์ เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1961 เป็นนักกีฬาว่ายน้ำ เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
ไซโฟซูรา

| ไซโฟซูรา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ซิลลูเรียน–ปัจจุบัน, 445–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

แมงดาแอตแลนติก (Limulus polyphemus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Chelicerata
ชั้น:: Merostomata
อันดับ:: Xiphosura Latreille, 1802 

อันดับย่อยและอันดับฐาน
 †อันดับย่อย Synziphosurida  อันดับย่อย Xiphosurida †อันดับฐาน Bellinurina  อันดับฐาน Limulina
แมงดาทะเลโบราณในสกุล Mesolimulus
ไซโฟซูรา เป็นอันดับของสัตว์ทะเลขาปล้องในชั้นเมอโรสโทมาทา (Merostomata) ที่นอกเหนือไปจากแมงป่องทะเล  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Xiphosura
ลักษณะของสัตว์ในอันดับนี้ คือ มีรูปร่างคล้ายจานหรือถ้วยคว่ำ หรือครึ่งวงกลมแบบเกือกม้า ด้านบนมีตาข้าง 1 คู่เป็นตาประกอบ มีแอมมาทิเดียหลายร้อยหน่วยที่ไม่สามารถรับภาพได้ แต่สามารถจับการเคลื่อนไหวของสิ่งต่าง ๆ ได้ มีตากลาง ขนาดเล็กหลายอันทำหน้าที่รับแสง มีส่วนหางยาวเป็นแท่งใช้สำหรับจิ้มกับพื้นทรายให้พลิกตัวกลับมา เมื่อยามหงายท้องขึ้น  เป็นสัตว์ที่ถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคซิลลูเรียน แต่สูญพันธุ์ไปเกือบหมด คงเหลือเพียง 4 ชนิดเท่านั้นในโลก  คือ แมงดาทะเล จึงจัดเป็นฟอสซิลที่มีชีวิตอย่างหนึ่ง พบในทะเลและน้ำกร่อยของบริเวณภาคตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือและแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เท่านั้น สำหรับชนิดที่พบในไทยจะมีด้วยกัน 2 ชนิดคือ แมงดาจาน หรือ แมงดาหางเหลี่ยม (Tachypleus gigas) เป็นแมงดาขนาดใหญ่ หางเป็นสันแหลม รูปหน้าตัดของหางเป็นสามเหลี่ยม คาราแพดค่อนข้างเรียบและแทบจะไม่พบขนแข็ง ๆ บนคาราแพด สามารถกินได้ ส่วนอีกชนิดหนึ่งคือ แมงดาถ้วย หรือ แมงดาหางกลม หรือ เหรา (Carcinoscorpius rotundicauda) มีขนาดเล็กกว่าแมงดาหางเหลี่ยม หางโค้งมน รูปหน้าตัดของหางจะค่อนข้างกลม คาราแพดมีขนแข็งจำนวนมากและมีสีส้มหรือน้ำตาลเข้ม มีรายงานอยู่เสมอว่าผู้ที่กินไข่ของแมงดาชนิดนี้มักเป็นอันตรายต่อชีวิต เนื่องจากว่าแมงดาชนิดนี้ในบางฤดูกาลจะกินสาหร่ายและแพลงค์ตอนที่สร้างสารพิษได้ จึงมีพิษสะสมอยู่ในตัวแมงดาทะเล พิษที่ว่าจะมีผลต่อระบบประสาทต่อผู้ที่กินเข้าไป
แมงดาทะเลจะขึ้นมาวางไข่บนพื้นหาดทรายชายทะเลพร้อม ๆ กัน  โดยตัวเมียจะวางไข่ครั้งละ 200–3,300 ฟอง โดยมีตัวผู้เกาะเกี่ยวอยู่ที่หลัง โดยใช้ปล้องสุดท้ายของเพลดิพาลติเกาะกับโพรโซมาของตัวเมียเอาไว้และคลานตามกันไป โดยอาจมีตัวผู้ตัวอื่นมาเกาะท้ายร่วมด้วยเป็นขบวนยาวก็ได้ ตัวเมียจะขุดหลุมปล่อยไข่ออกมาแล้วตัวผู้ก็จะปล่อยสเปิร์มออกมาผสมกับไข่ หลังจากนั้นก็จะกลบไข่โดยไม่มีการดูแลไข่ ไข่จะฟักออกมาเป็นตัวอ่อนที่เรียกว่าไตรโลไบต์ ลาวา ลักษณะคล้ายตัวเต็มวัยเพียงแต่มีหางสั้นมาก
แมงดาทะเลในยุคปัจจุบันมีความยาวได้ถึง 60 เซนติเมตร (24 นิ้ว) iแต่ในยุคเพลลีโอโซอิก จะมีขนาดเล็กกว่านี้ โดยมีความยาวเพียง 1–3 เซนติเมตร (0.39–1.2 นิ้ว) เท่านั้น
การจำแนก

อันดับ Xiphosura Latreille, 1802
†อันดับย่อย Synziphosurida
Weinberginidae Richter & Richter, 1929 (ดีโวเนียนตอนล่าง)
Bunodidae Packard, 1886
Bunodinae Packard, 1886 (ซิลลูเรียนตอนบน ถึง ดาวโทเนียน)
Limuloidinae Størmer, 1952 (ซิลลูเรียนตอนบน)
Pseudoniscidae Packard 1886 (ซิลลูเรียนตอนบน)
Kasibelinuridae Pickett, 1993 (ดีโวเนียนตอนกลาง ถึง ดีโวเนียนตอนปลาย)
อันดับย่อย Xiphosurida
†อันดับฐาน Bellinurina
Elleriidae Raymond, 1944 (ดีโวเนียนตอนบน ถึง คาร์บอนิเฟอรัสตอนบน)
Euproopidae Eller, 1938 (= Liomesaspidae Raymond, 1944) (คาร์บอนิเฟอรัสตอนบน ถึง พรีเมียนตอนล่าง)
Bellinuridae Zittel & Eastman, 1913 (คาร์บอนิเฟอรัสตอนกลาง ถึง คาร์บอนิเฟอรัสตอนบน)
อันดับฐาน Limulina
†Rolfeiidae Selden & Siveter, 1987 (คาร์บอนิเฟอรัสตอนต้น ถึง พรีเมียนตอนต้น)
†Paleolimulidae Raymond, 1944 (คาร์บอนิเฟอรัส ถึง พรีเมียน)
†Moravuridae Pribyl, 1967 (มิสซิสซิสเปียน)
†Austrolimulidae + †Heterolimulidae (ไตรแอสซิกตอนกลาง)
Limulidae Zittel, 1885
†Mesolimulinae Størmer, 1952 (ไตรแอสซิกตอนล่าง ถึง ครีเตเชียส)
Limulinae Zittel, 1885
Tachypleini Pocock, 1902 (ไมโอซีน ถึง ปัจจุบัน)
Limulini Zittel, 1885 (ปัจจุบัน)
การจำแนก > ที่เคยรวมอยู่ในอันดับเดียวกัน

แต่ปัจจุบันได้ถูกจำแนกแยกออกไป
Aglaspida Walcott, 1911 (แคมเบรียน ถึง ออโดวิเชียน)
Chasmataspida Caster & Brooks, 1956 (ออโดวิเชียนตอนล่าง)
เหตุกราดยิงรถรับส่งนักเรียนที่อำเภอบ้านคา พ.ศ. 2545

| เหตุกราดยิงรถรับส่งนักเรียนที่อำเภอบ้านคา พ> ศ. 2545 |
| --- | --- |
สถานที่: เนินเขาหน้าวัดเจดีย์หอย ถนนสายบ้านโป่งเจ็ด-ร่องเจริญ ตำบลบ้านคา อำเภอบ้านคา จังหวัดราชบุรี
วันที่: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2545
เป้าหมาย: รถรับส่งนักเรียนโรงเรียนบ้านคาวิทยา
ประเภท: การฆาตกรรมหมู่, การกราดยิง
อาวุธ: ปืนกลเอ็ม 16
ตาย: 3
เจ็บ: 12
ผู้ก่อเหตุ: ไม่ทราบ
เหตุกราดยิงรถรับส่งนักเรียนที่อำเภอบ้านคา พ.ศ. 2545 เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ในช่วงเช้านายทองมอญ เข็มทองได้ขับรถรับส่งนักเรียน เพื่อไปส่งที่โรงเรียนบ้านคาวิทยา ระหว่างทางพบคนร้ายจำนวนหนึ่งออกมายืนขวางถนน แต่นายทองมอญเร่งความเร็วฝ่าออกไป ทำให้คนร้ายใช้อาวุธปืนกลเอ็ม 16ยิงกราดยิงไล่หลัง  ใส่รถรับส่งนักเรียนจนเป็นเหตุให้เด็กเสียชีวิต 3 ราย บาดเจ็บ 12 ราย ในปัจจุบันยังไม่สามารถจับตัวคนร้ายได้
การก่อเหตุ

ในช่วงเช้าของวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2545 นายทองมอญ เข็มทองได้ขับรถรับส่งนักเรียนเพื่อนำนักเรียนไปส่งที่โรงเรียนบ้านคาวิทยา ระหว่างทางพบคนร้ายจำนวนหนึ่งออกมายืนขวางถนนด้วยความตกใจนายทองมอญจึงเร่งความเร็วฝ่าออกไปทำให้คนร้ายใช้อาวุธปืนเอ็ม-16 ยิงกราดยิงไล่หลังใส่รถรับส่งนักเรียน ​นายทองมอญได้ขับรถออกมาขอความช่วยเหลือ​ ชาวบ้านได้ช่วยกันนำตัวเด็กนักเรียนที่บาดเจ็บส่งโรงพยาบาลสวนผึ้ง
การสืบสวน

ทางตำรวจและทหารได้เข้ามาร่วมคลี่คลายคดีนี้โดยเชื่อว่าสาเหตุมาจากปัญหาระหว่างนายทองมอญกับคนร้ายแต่นายทองมอญปฏิเสธ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2545 ตำรวจตระเวนชายแดน กองร้อยที่ 137 อำเภอสวนผึ้ง ได้จับกุม นายจอบิ อายุ 32 ปี ชาวกะเหรี่ยง บ้านห้วยน้ำหนัก พร้อมของกลางเป็นปืนเอ็ม-16 จำนวน 2 กระบอก จากการสอบสวนให้การรับสารภาพว่าเขาอยู่ในกลุ่มคนร้ายที่ยิงนักเรียน แต่ถูกหลอกมา และซัดทอดว่ายังมีนายพุโค๊ะ กับนายพะตะอึ ร่วมอยู่ในเหตุการณ์ ต่อมานายจอบิได้รับการช่วยเหลือด้านกฎหมายจากสภาทนายความ โดยเขาได้กลับคำให้การในชั้นศาลและขอต่อสู้คดี พร้อมกับเบิกความว่า ถูกนายจอระแบชาวกะเหรี่ยงใช้ปืนจี้บังคับให้ยอมเป็นคนร้ายมามอบตัว มิฉะนั้นจะฆ่าลูกเมีย จำต้องยอมมาเป็นคนร้าย และในระหว่างการสู้คดี มีพยานหลายคนเห็นนายจอบิเก็บมะเขืออยู่ที่ไร่บ้านห้วยน้ำหนักในวันเกิดเหตุ รูปร่างของนายจอบิก็เตี้ยกว่าที่นักเรียนที่อยู่ในเหตุการณ์เห็น นอกจากนั้นนักเรียนที่เป็นพยานฝ่ายโจทก์ ยังยืนยันว่าคนร้ายมีทั้งหมด 7 คน ไม่ใช่ 3 คน ตามที่อัยการฟ้องและยังมีรายงานเอกสารหน่วยข่าวกรองระดับสูงว่าคนร้ายที่ยิงรถนักเรียนเป็นกลุ่มของนายจอระแบ