stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถไฟใต้ดินลิมา

รถไฟใต้ดินลิมา (สเปน: Metro de Lima) หรือที่ชาวเปรูเรียกว่า "รถไฟไฟฟ้า" (El Tren Eléctrico) เป็นระบบขนส่งมวลชนในกรุงลิมา ประเทศเปรู มีจำนวนหนึ่งเส้นทาง ระยะทาง 21 km (13.0 mi) จำนวน 16 สถานี ตัดผ่าน 9 เขต เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
เส้นทางและสถานี > สาย 1

รายชื่อสถานีรถไฟฟ้า สาย 1
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

(Spanish) Tren Urbano de Lima เก็บถาวร 2008-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(Spanish) Agencia de Promoción de la Inversión Privada
(Spanish) Consorcio Tren Eléctrico de Lima - Odebrecht y Graña y Montero เก็บถาวร 2011-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Urban Rail - Lima Metro
รัฐนวยบาเอสปาร์ตา

| รัฐนวยบาเอสปาร์ตา Estado Nueva Esparta |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: เพลงชาติรัฐนวยบาเอสปาร์ตา
ที่ตั้งในประเทศเวเนซุเอลา
ประเทศ:  เวเนซุเอลา
ก่อตั้ง: 1909
เมืองหลวง: ลาอาซุนซิออน
การปกครอง
 • ผู้ว่าการรัฐ: Morel Rodríguez (2004–ปัจจุบัน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,150 ตร.กม. (440 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 23
 : 0.12% ของเวเนซุเอลา
ประชากร (ประมาณการ 2007)
 • ทั้งหมด: 436,900 คน
 • อันดับ: 20
 : 1.68% ของเวเนซุเอลา
เขตเวลา: UTC-4:30
รหัส ISO 3166: VE-O
พืชสัญลักษณ์: แก้วเจ้าจอม (Guaiacum officinale)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
นวยบาเอสปาร์ตา (สเปน: Nueva Esparta) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ประกอบด้วยเกาะมาร์การิตา, เกาะโกเช และเกาะกูบากัวที่ไม่มีใครอาศัยอยู่
ถือเป็นรัฐที่เล็กที่สุด และตั้งอยู่นอกชายฝั่งทะเลแคริบเบียนของเวเนซุเอลา ถือเป็นรัฐที่เป็นเกาะรัฐเดียวในเวเนซุเอลา ชื่อของรัฐมาจากวีรกรรมของผู้อยู่อาศัยในช่วงระหว่างที่เกิดสงครามประกาศอิสรภาพเวเนซุเอลา ซึ่งเข้าใจว่าคล้ายกับทหารชาวสปาร์ตาของกรีกโบราณ เกาะมาร์การิตาอย่างเดียวมีพื้นที่ 934 ตร.กม. ในปี ค.ศ. 1909 รัฐได้รับการสถาปนาขึ้นและในปี 1947 เกาะกูบากัวก็เพิ่มเข้าไป เมืองหลวงของรัฐคือเมือง ลาซุนซิออน แต่ศูนย์กลางเมืองจริงอยู่ที่เมือง ปอร์ลามาร์
| ด ค กเขตการปกครองในประเทศเวเนซุเอลา |
| --- | --- | --- |
| เมืองหลวง | การากัส |  |
| รัฐ |  กวาริโก  การาโบโบ  โกเฮเดส  ซูเกร  ซูเลีย  เดลตาอามากูโร  ตรูฮิโย  ตาชิรา  นวยบาเอสปาร์ตา  บารินัส  โบลิบาร์  โปร์ตูเกซา  ฟัลกอน  มิรันดา  เมริดา  โมนากัส  ยารากุย  ลากวยรา  ลารา  อันโซอาเตกิ  อาปูเร  อามาโซนัส  อารากวา  |  |
มิเกล เด เซร์บันเตส

| มิเกล เด เซร์บันเตส |
| --- | --- |
ภาพเหมือนบุคคลนี้ เชื่อว่าเป็นของ Juan de Jáuregui, ไม่ผ่านการรับรองความถูกต้อง ไม่มีรูปภาพของเซร์บันเตสภาพใดที่ได้รับการรับรองความถูกต้อง
เกิด: 29 กันยายน ค.ศ. 1547 (สันนิษฐาน) อัลกาลาเดเอนาเรส ราชบัลลังก์กัสติยา
เสียชีวิต: 22 เมษายน ค.ศ. 1616(1616-04-22) (68 ปี) มาดริด ราชบัลลังก์กัสติยา
ที่ฝังศพ: Convent of the Barefoot Trinitarians, มาดริด
อาชีพ: ทหาร, ผู้เก็บภาษี, นักการบัญชี, ตัวแทนจัดซื้อกองทัพเรือ (การแต่งเรื่องเขียนเป็นอาชีพที่ผลิตรายได้ไม่มากพอ)
ภาษา: สเปน
ผลงานที่สำคัญ: ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน Entremeses Novelas ejemplares
คู่สมรส: กาตาลินา เด ซาลาซาร์ อี ปาลาซิโอส
บุตร: Isabel ป. 1584 (นอกสมรส) 

ลายมือชื่อ: 
มิเกล เด เซร์บันเตส ซาอาเบดรา (สเปน: Miguel de Cervantes Saavedra; 29 กันยายน ค.ศ. 1547 (สันนิษฐาน) - 23 เมษายน ค.ศ. 1616 ตามการนับแบบใหม่) เป็นนักเขียนชาวสเปน มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน
ประวัติ

มิเกล เด เซร์บันเตสเกิดในตระกูลชนชั้นกลางในปี ค.ศ. 1547 ที่เมืองอัลกาลาเดเอนาเรส ประเทศสเปน (ในขณะปกครองโดยราชบัลลังก์กัสติยา) และไม่เคยเรียนระดับมหาวิทยาลัย ใน ค.ศ. 1569 เขาได้ย้ายไปประเทศอิตาลี ซึ่งบทกลอนของเขาได้รับการตีพิมพ์ที่นั่น เขาเข้าร่วมกับกองทหารสเปนที่อิตาลีและได้รับบาดเจ็บในการรบที่เลปันโต ใน ค.ศ. 1571 ทำให้มือซ้ายของเขาพิการ จากนั้นมา เขาก็ได้รับการเรียกขานว่า มือเดียวแห่งเลปันโต (el manco de Lepanto)
ใน ค.ศ. 1575 ระหว่างเดินทางกลับสเปนจากเนเธอร์แลนด์ เขาถูกจับโดยกองโจรสลัดบาร์บารีซึ่งมีฐานอยู่ที่กรุงแอลเจียร์ เมืองหลวงของประเทศแอลจีเรีย เขาถูกขังอยู่ที่นั่นจนกระทั่งกองโจรได้รับค่าไถ่และปล่อยเขาเป็นอิสระในปี ค.ศ. 1580
พอเดินทางกลับมาสเปน เขาก็ได้แต่งงานกับกาตาลินา เด ซาลาซาร์ อี ปาลาซิโอส ใน ค.ศ. 1584 และตีพิมพ์ La Galatea ในอีกหนึ่งปีให้หลัง เขาได้ทำงานเป็น supplier และคนเก็บภาษีอยู่ระยะเวลาหนึ่ง
เซร์บันเตสเริ่มเขียน ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน ใน ค.ศ. 1597 ขณะที่ถูกขังที่เมืองเซบิยาเนื่องจากปัญหาหนี้สิน และตีพิมพ์ส่วนแรกของเรื่องเมื่อ ค.ศ. 1605 ด้วยชื่อทางการว่า สุภาพบุรุษเจ้าปัญญา ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า (El ingenioso hidalgo don Quixote de la Mancha) ส่วนส่วนที่สองออกมาใน ค.ศ. 1615 ระหว่างส่วนแรกกับส่วนที่สองของ ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน นั้น เขาได้ตีพิมพ์ Novelas Ejemplares ซึ่งเป็นเรื่องสั้น 12 เรื่อง ใน ค.ศ. 1615 เขาได้ตีพิมพ์ Ocho Comedias y Ocho Entremeses Nuevos Nunca Representias ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุดทุกวันนี้ ในชื่อ ลานูมันเซีย (La Numancia) งานชิ้นนี้ของเขานั้น หลังจากตีพิมพ์ก็ไม่ได้รับการตรวจแก้อีกเลย จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18
นวนิยาย Los Trabajos de Persiles y Sigismunda เป็นผลงานชิ้นสุดท้าย เซร์บันเตสเขียนเรื่องนี้เสร็จก่อนจะเสียชีวิตเพียง 3 วัน นวนิยายเรื่องนี้ได้ตีพิมพ์ 2 ปีหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้ว ใน ค.ศ. 1617 สิ่งที่น่าสนใจสำหรับงานชิ้นนี้คือ เซร์บันเตสถือว่างานชิ้นนี้นั้นเป็นงานชิ้นเอกของเขาและเป็นงานที่เหนือชั้นกว่า ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน มาก
อิทธิพลของเซร์บันเตสนั้น ถึงขนาดที่ว่าภาษาสเปนได้ถูกอ้างอิงถึงเป็นสำนวนในภาษาฝรั่งเศสและภาษาสเปนว่า "ภาษาของเซร์บันเตส" (ฝรั่งเศส: la langue de Cervantes; สเปน: la lengua de Cervantes)
ผลงาน

รายการนี้ปรากฏใน Complete Works of Miguel de Cervantes:
La Galatea (1585);
El ingenioso hidalgo Don Quixote de la Mancha (1605): ดอนกิโฆเต้ เล่มแรก
Novelas ejemplares (1613): ชุดสะสมเรื่องสั้น 12 เรื่องในประเภทต่าง ๆ ทั้งปัญหาสังคม การเมือง และประวัติศาสตร์ในสเปนสมัยเซร์บันเตส:
"La gitanilla" ("The Gypsy Girl")
"El amante liberal" ("The Generous Lover")
"Rinconete y Cortadillo" ("Rinconete & Cortadillo")
"La española inglesa" ("The English Spanish Lady")
"El licenciado Vidriera" ("The Lawyer of Glass")
"La fuerza de la sangre" ("The Power of Blood")
"El celoso extremeño" ("The Jealous Man From Extremadura")
"La ilustre fregona" ("The Illustrious Kitchen-Maid")
"Novela de las dos doncellas" ("The Novel of the Two Damsels")
"Novela de la señora Cornelia" ("The Novel of Lady Cornelia")
"Novela del casamiento engañoso" ("The Novel of the Deceitful Marriage")
"El coloquio de los perros" ("The Dialogue of the Dogs")
Segunda Parte del Ingenioso Cavallero [sic] Don Quixote de la Mancha (1615): ดอนกิโฆเต้ เล่มที่สอง
Los trabajos de Persiles y Sigismunda (1617).
ผลงาน > ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

ยอดพธูสเปน-อังกฤษ เก็บถาวร 2006-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน แปลโดยสว่างวัน ไตรเจริญวิวัฒน์ พิมพ์เผยแพร่ภาษาไทยครั้งแรก มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานโดย มิเกล เด เซร์บันเตส ในรูปแบบหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ที่ Standard Ebooks
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย มิเกล เด เซร์บันเตส ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ผลงานโดย มิเกล เด เซร์บันเตส บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ 2  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์ 2  โปแลนด์  โปรตุเกส  รัสเซีย  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav  มิวสิกเบรนซ์  ULAN 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  RISM  SNAC  IdRef 
หน้าแรกของเรื่อง La Galatea (1585)
รถไฟใต้ดินการากัส

| รถไฟใต้ดินการากัส |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: การากัส
ประเภท: รถไฟใต้ดิน
จำนวนสาย: 4
จำนวนสถานี: 48
ผู้โดยสารต่อวัน: 2,000,000 (ปีงบประมาณ 2010)
การให้บริการ
เริ่มดำเนินงาน: 2 มกราคม ค.ศ. 1983
ผู้ดำเนินงาน: บริษัท รถไฟใต้ดินการากัส จำกัด (มหาชน)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 52.4 กิโลเมตร (31.6 ไมล์)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) (สแตนดาร์ดเกจ)
รถไฟใต้ดินการากัส (สเปน: Metro de Caracas) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในกรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา ก่อสร้างและดำเนินการโดยบริษัท รถไฟใต้ดินการากัส จำกัด (มหาชน) (Compañía Anónima Metro de Caracas)
เส้นทาง

| เส้นทาง | สถานีปลายทาง | ส่วนต่อขยาย | จำนวนสถานี | จำนวนสถานีเปลี่ยนเส้นทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | โปรปาเตรีย ↔ ปาโลเบร์เด | 20.4 กิโลเมตร | 22 | 2 |
| 2 | เอลซีเลนซีโอ ↔ โซโลคีโก | 18.6 กิโลเมตร | 11 | 9 |
| 2 และ 4 | ลัสอัดคุนตัส ↔ โซนาเรนตัล | 23.1 กิโลเมตร | 14 | 10 |
| 3 | ปลาซาเบเนซวยลา ↔ ลาริงโกนาดา | 10.4 กิโลเมตร | 9 | 2 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินการากัส
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

(สเปน) Metro de Caracas, C.A. เก็บถาวร 2000-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
UrbanRail > America > Venezuela > Metro de Caracas
Allen Morrison Early Tramway systems in Caracas เก็บถาวร 2011-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(สเปน) Caracas Metro track map เก็บถาวร 2019-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รัฐซากาเตกัส

| เสรีรัฐอธิปไตยซากาเตกัส Estado Libre y Soberanode Zacatecas |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Labor Vincit Omnia
ที่ตั้งของรัฐซากาเตกัสในประเทศเม็กซิโก
ประเทศ:  เม็กซิโก
เมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุด: ซากาเตกัส
เทศบาล: 58
Admission: December 23, 1823
Order: 10th
การปกครอง
 • Governor: อามาเลีย การ์ซีอา เมดีนา  (PRD)
 • Federal Deputies: PRD: 4 PAN: 1
 • Federal Senators: PRD: 2 PAN: 1
พื้นที่  Ranked 10th
 • ทั้งหมด: 73,252 ตร.กม. (28,283 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2,300 เมตร (7,700 ฟุต)
ประชากร (2005)
 • ทั้งหมด: 1,367,692 (Ranked 25th) คน
 • Demonym: Zacatecano
เขตเวลา: UTC-6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (CDT)
HDI (2004): 0.7563 - medium Ranked 26th[ต้องการอ้างอิง]
ISO 3166-2: MX-ZAC
Postal abbr.: Zac.
รัฐซากาเตกัส (สเปน: Zacatecas) เป็นรัฐในประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ อยู่ติดกับรัฐอื่นคือ ติดกับรัฐดูรังโกทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับรัฐโกอาวิลาทางทิศเหนือ ติดกับรัฐซานลุยส์โปโตซีทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐอากวสกาเลียนเตสและรัฐกัวนาฮัวโตทางทิศใต้ และติดกับรัฐฮาลิสโกและรัฐนายาริตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ รัฐเป็นที่รู้จักดีในฐานะเป็นรัฐที่อุดมไปด้วยแร่เงิน และสถาปัตยกรรมอาณานิคม เศรษฐกิจหลักของรัฐคือการทำเหมืองแร่ กสิกรรมและการท่องเที่ยว เมืองหลวงของรัฐคือเมืองซากาเตกัส
แหล่งข้อมูลอื่น

Portal with News and Information about Zacatecas เก็บถาวร 2013-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Zacatecas state government เก็บถาวร 2012-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเม็กซิโก |
| --- | --- | --- |
| รัฐ | กัมเปเช ·  กัวนาฮัวโต ·  กินตานาโร ·  เกร์เรโร ·  เกเรตาโร ·  โกลิมา ·  โกอาวิลา ·  ชิวาวา ·  เชียปัส ·  ซากาเตกัส ·  ซานลุยส์โปโตซี ·  ซินาโลอา ·  โซโนรา ·  ดูรังโก ·  ตลัซกาลา ·  ตาบัสโก ·  ตาเมาลิปัส ·  นวยโบเลออน ·  นายาริต ·  บาฮากาลิฟอร์เนีย ·  บาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ ·  เบรากรุซ ·  ปวยบลา ·  มิโชอากัน ·  เมฮิโก ·  โมเรโลส · ยูกาตัน  ·  วาฮากา ·  อากวสกาเลียนเตส ·  อิดัลโก ·  ฮาลิสโก |  |
| เขตเมืองหลวงสหพันธ์ | กรุงเม็กซิโก |  |
รัฐธรรมนูญเม็กซิโก

| รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐเม็กซิโก |
| --- | --- |
ปกของรัฐธรรมนูญเม็กซิโก
ให้สัตยาบัน: 5 กุมภาพันธ์ 1917; 107 ปีก่อน (1917-02-05)
ที่ตั้ง: General Archive of the Nation ในLecumberri Palace
ผู้เขียน: Constituent Congress of 1917
ผู้ลงนาม: Constituent Congress of 1917
วัตถุประสงค์: รัฐธรรมนูญที่ใช้เปลี่ยนกับรัฐธรรมนูญประจำปีค.ศ.1857
รัฐธรรมนูญเม็กซิโก มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ธรรมนูญการเมืองแห่งสหรัฐเม็กซิโก (สเปน: Constitución Política de los Estados Unidos Mexicanos) เป็นรัฐธรรมนูญเม็กซิโกฉบับปัจจุบัน ร่างในเมืองซานเตียโกเดเกเรตาโร รัฐเกเรตาโร โดยสภาร่างรัฐธรรมนูญระหว่างการปฏิวัติเม็กซิโก ได้รับอนุมัติโดยสภารัฐธรรมนูญ (Constitutional Congress) เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 เป็นฉบับสืบทอดจากรัฐธรรมนูญฉบับ ค.ศ. 1857 และหลายฉบับก่อนหน้า
รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1917 ฉบับปัจจุบัน เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกในโลกที่กำหนดสิทธิทางสังคม ใช้เป็นตัวแบบสำหรับรัฐธรรมนูญไวมาร์ ค.ศ. 1919 และรัฐธรรมนูญรัสเซีย ค.ศ. 1918 บทบัญญัติที่สำคัญที่สุดบางข้อ ได้แก่ มาตรา 3, 27 และ 124 ซึ่งแสดงการเปลี่ยนแปลงลึกซึ้งในปรัชญาการเมืองเม็กซิโกซึ่งช่วยกำหนดกรอบฉากหลังทางการเมืองและสังคมแก่ประเทศเม็กซิโกในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มาตรา 3 มุ่งจำกัดคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเม็กซิโก และสถาปนาฐานสำหรับการศึกษาแบบฆราวาสภาคบังคับให้เปล่า มาตรา 27 นำมาซึ่งรากฐานสำหรับการปฏิรูปที่ดิน และมาตรา 123 ออกแบบมาเพื่อเสริมอำนาจภาคแรงงาน ซึ่งกำเนิดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และสนับสนุนกลุ่มแยกที่เป็นฝ่ายชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก
มาตรา 3, 5, 24, 27 และ 130 จำกัดคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเม็กซิโกอย่างรุนแรง และความพยายามใช้บังคับมาตราเหล่านี้อย่างเข้มงวดโดยประธานาธิบดีปลูตาร์โก กาเยส (ค.ศ. 1924–28) ใน ค.ศ. 1926 นำไปสู่ความขัดแย้งรุนแรงชื่อ สงครามกริสเตโร
ใน ค.ศ. 1992 ในรัฐบาลการ์โลส ซาลินัส เด กอร์ตาริ มีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญอย่างมีนัยสำคัญ โดยแก้ไขมาตรา 27 ให้รับประกันสิทธิทรัพย์สินเอกชนดีขึ้นและยุติการนำที่ดินมาจัดสรรใหม่ และมาตราที่จำกัดคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเม็กซิโกถูกยกเลิกเป็นส่วนใหญ่
รัฐคอรอร์

| คอรอร์ Koror |
| --- | --- |
รัฐ

   ธง
ที่ตั้งของรัฐคอรอร์ในประเทศปาเลา
พิกัด:  7°20′32″N 134°28′38″E﻿ / ﻿7.34222°N 134.47722°E﻿ / 7.34222; 134.47722
ประเทศ:  ปาเลา
เมืองหลวง: คอรอร์
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 14,000 คน
รหัส ISO 3166: PW-150
เว็บไซต์: kororstategov.com
คอรอร์ (อักษรโรมัน: Koror, Oreor; ญี่ปุ่น: コロール) เป็นเกาะและรัฐหนึ่งในประเทศปาเลา ถือเป็นศูนย์กลางธุรกิจของประเทศ และเป็นที่ตั้งของเมืองคอรอร์ อดีตเมืองหลวงของประเทศ ปัจจุบันได้ตั้งเมืองหลวงใหม่ที่เงรุลมุด แต่คอรอร์ยังคงเป็นพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยมากที่สุดในประเทศ
ประวัติ

เกาะคอรอร์ถูกค้นพบครั้งแรกโดยรุย โลเปซ เด บิยาโลโบส (สเปน: Ruy López de Villalobos) นักสำรวจชาวสเปนช่วงปลายเดือนมกราคม ค.ศ. 1543 เขาได้วาดภาพเกาะดังกล่าวพร้อม ๆ กับบาเบลดาอบ, อาเงาร์ และเปเลลีอู แล้วตั้งชื่อเป็นภาษาสเปนว่า "โลสอาร์เรซิเฟส" (Los Arrecifes) แปลว่าหินโสโครก ในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ค.ศ. 1710 มีมิชชันนารีนำโดยเรือซานติซิมาตรินิดัด (Santísima Trinidad) ของฟรันซิสโก ปาดิยา (Francisco Padilla) เข้ามาเผยแผ่ศาสนา และอีกสองปีต่อมากองทัพเรือสเปนนำโดยเบร์นาโด เด เอกอย (Bernardo de Egoy) เข้ามาสำรวจเกาะอาเงาร์
ในยุคที่ตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น คอรอร์ยังเป็นเมืองหลวงของแปซิฟิกใต้ในอาณัติ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คอรอร์
คอรอร์ในยุคอาณานิคมของญี่ปุ่น
รัฐนายาริต

| เสรีรัฐอธิปไตยนายาริต Estado Libre y Soberanode Nayarit |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของรัฐนายาริตในประเทศเม็กซิโก
เทศบาลของรัฐนายาริต
ประเทศ:  เม็กซิโก
เมืองหลวง: เตปิก
เทศบาล: 20
Admission: January 26, 1917
Order: 28th
การปกครอง
 • Governor: Ney González Sánchez (PRI)
 • Federal Deputies: PRI: 2 PRD: 1
 • Federal Senators: PRI: 2 PRD: 1
พื้นที่  Ranked 23rd
 • ทั้งหมด: 26,979 ตร.กม. (10,417 ตร.ไมล์)
ประชากร (2005)
 • ทั้งหมด: 949,684 (Ranked 28th) คน
เขตเวลา: UTC-7 (MST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-6 (MDT)
HDI: 0.828 - high Ranked 17th
ISO 3166-2: MX-NAY
Postal abbr.: Nay.
เว็บไซต์: Nayarit State Government
รัฐนายาริต (สเปน: Nayarit) เป็นรัฐในประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ช่วงกลางฝั่งตะวันตกของหาด ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก รัฐนายาริตติดกับรัฐซินาโลอาทางตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับรัฐดูรังโกทางทิศเหนือ ติดกับรัฐซากาเตกัสทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และติดกับรัฐฮาลิสโกทางทิศใต้ โดยติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก เมืองหลวงของรัฐนายาริตคือเมืองเตปิก ที่ตั้งอยู่ทางใต้ของแม่น้ำเตปิก
มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2013
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: ซานฮวน
ที่ตั้ง:  ปวยร์โตรีโก
สมาชิก  : มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ภาษาทางการ : อังกฤษ
องค์กรแม่: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ลำดับเวลาของผู้ได้รับใบอนุญาตมิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก
มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก (อังกฤษ: Miss Grand Puerto Rico) เป็นการประกวดนางงามในเปอร์โตริโก ตั้งแต่ปี 2013 ใบอนุญาตเป็นของ "Nuestra Belleza Puerto Rico" โดย Miguel R. Deliz. ซึ่งได้รับใบอนุญาต มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก
มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก (อังกฤษ: Miss Grand Puerto Rico; สเปน: Miss Grand Puerto Rico) จัดขึ้นภายใต้องค์กร Nuestra Belleza Puerto Rico เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของปวยร์โตรีโก เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดในหลายๆเวที ซึ่งหนึ่งในนั้นคือมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019
ฉบับ

| ปี | ครั้งที่ | วันที่ | สถานที่ | ผู้เข้าแข่งขัน | ผลการแข่งขัน> มิสแกรนด์คิวบา | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | 1 | 11 มิถุนายน | ออดิชั่นออนไลน์ | 3 | บิเบียนิ ดิอัซ อาร์โรโย ( วิลลาลบา) |  |
การแข่งขันระดับนานาชาติ

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตัวแทนชาวปวยร์โตรีโกของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล.
สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/9
: เข้ารอบสุดท้าย
: เข้ารอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
| ปี | ตัวแทน | บ้านเกิด | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลงานการแข่งขัน> ตำแหน่ง | ผลงานการแข่งขัน> รางวัลพิเศษ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  2024 | ชารอน กาโป นารา |  ปอนเซ | นูเอสตรา เบลเลซ่า เปอร์โตริโก 2024 - แกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล |  |  |  |
|  2023 | มาเรีย คริสติน่า รามอส |  คากัวส์ | นูเอสตรา เบลเลซ่า เปอร์โตริโก 2023 - แกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล | เช้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |  |
|  2022 | ออกซานา ริเบรา |  โดราโด | นูเอสตรา เบลเลซ่า เปอร์โตริโก 2022 - แกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล | รองอันดับ 5  |  |  |
|  2021 | บิเบียนิ ดิอัซ อาร์โรโย |  วิลลาลบา | มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2021 | รองอันดับ 3 |  2 รางวัลพิเศษ  ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  6 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  |  |
|  2020 | ฟาบิโอลา บาเลนติน กอนซาเลส |  คามูย | รองอันดับ 2: มิสยูนิเวิร์สปวยร์โตรีโก 2019 | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  2 รางวัลพิเศษ  แต่งกายชุดประจำชาติไทย  20 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
|  2019 | อาเซล ออร์ติซ |  โมโรวิส | นูเอสตรา เบลเลซ่า เปอร์โตริโก 2019 - แกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  งานกาล่าแฟชั่นโชว์มงกุฎประวัติศาสตร์โดยจอร์จ วิทเทลส์  |  |
|  2018 | นิโคล โคลอน |  กากวาส | ได้รับการแต่งตั้ง | รองอันดับ 3 |  1 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  |  |
|  2017 | เบรนดา จิเมเนซ |  มายาเกซ | รองอันดับ 1: มิสยูนิเวิร์สปวยร์โตรีโก 2016 | รองอันดับ 3 |  |  |
|  2016 | แมดิสัน แอนเดอร์สัน |  แอริโซนา | ได้รับการแต่งตั้ง | รองอันดับ 3 |  |  |
|  2015 | ไอซามา แคมโพส |  บายามอน | มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2015 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |  |
|  2014 | รีเบคกา บาเลนติน |  โดราโด | มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2014 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  25 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
|  2013 | เยเนลิ ชาปาร์โร |  บาร์เซโลเนตา | มิสมุนโดเปอร์โตริโก 2011 | มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 |  2 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  20 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
ทำเนียบ

มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2023
มาเรีย คริสติน่า รามอส
( คากัวส์)
มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2021
บิเบียนิ ดิอัซ อาร์โรโย
( วิลลาลบา)
มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก 2013
เยเนลิ ชาปาร์โร
( บาร์เซโลเนตา)
การประกวดรอบระดับประเทศ

รายการต่อไปนี้คือผู้เข้ารอบสุดท้ายของการประกวด มิสแกรนด์ปวยร์โตรีโก รวมถึงผลการประกวด
| ปีNo>  | 2021 |
| --- | --- |
 คากัวส์: Maritery Carrion
 พอนซ์: Ariette Nathalia Banchs
 วิลลาลบา: Vivianie Arroyo (W)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 บริษัท  องค์กร  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้าย  รางวัลพิเศษ  พิธีกรและศิลปินรับเชิญ  ประเทศ  ฉบับ
รัฐฟอร์โมซา

| รัฐฟอร์โมซา Provincia de Formosa (สเปน) |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่ประเทศอาร์เจนตินาแสดงที่ตั้งรัฐฟอร์โมซา
ประเทศ: อาร์เจนตินา
เมืองหลวง: ฟอร์โมซา
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Gildo Insfrán
 • Senators:   Adriana Bortolozzi  Luis Petcoff Naidenoff  José Mayans 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 72,066 ตร.กม. (27,825 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 530,162 คน
 • ความหนาแน่น: 7.4 คน/ตร.กม. (19 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Formoseño
เขตเวลา: UTC−3 (ART)
รหัส ISO 3166: AR-P
เว็บไซต์: formosa.gov.ar
ฟอร์โมซา (สเปน: Formosa) เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอาร์เจนตินา ตรงปลายทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับกรุงอาซุนซีออนของประเทศปารากวัย และมีชายแดนติดกับรัฐชาโกและรัฐซัลตาทางทิศใต้และตะวันตก ตามลำดับ เมืองหลวงของรัฐคือ เมืองฟอร์โมซา
| ด ค กรัฐของประเทศอาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
| รัฐ |  กอร์โดบา  กอร์ริเอนเตส  กาตามาร์กา  ฆูฆุย  ชาโก  ชูบุต  ซัลตา  ซานฆวน  ซานตากรุซ  ซานตาเฟ  ซานเตียโกเดลเอสเตโร  ซานลุยส์  ติเอร์ราเดลฟูเอโก  ตูกูมัน  เนวเกน  บัวโนสไอเรส  ฟอร์โมซา  เมนโดซา  มิซิโอเนส  ริโอเนโกร  ลาปัมปา  ลาริโอฆา  เอนเตรริโอส  |  |
| นครปกครองตนเอง |  บัวโนสไอเรส (นครปกครองตนเองบัวโนสไอเรส)  |  |
รัฐปวยบลา

| เสรีรัฐอธิปไตยปวยบลา Estado Libre y Soberanode Puebla |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของรัฐปวยบลาในประเทศเม็กซิโก
Municipalities of Puebla
ประเทศ:  เม็กซิโก
เมืองหลวง: ปวยบลา
เทศบาล: 217
เมืองใหญ่ที่สุด: ปวยบลา
Admission: 12 ธันวาคม 1823
Order: 4th
การปกครอง
 • Governor: Mario Marín Torres แม่แบบ:PRI party
 • Federal Deputies: PAN: 12 PRI: 4
 • Federal Senators: PAN: 2 PRI: 1
พื้นที่  Ranked 21st
 • ทั้งหมด: 33,902 ตร.กม. (13,090 ตร.ไมล์)
ประชากร (2005)
 • ทั้งหมด: 5,383,133 (Ranked 5th) คน
 • Demonym: Poblano
เขตเวลา: UTC-6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-5 (CDT)
HDI (2004): 0.7598 - medium Ranked 25th
ISO 3166-2: MX-PUE
Postal abbr.: Pue.
เว็บไซต์: www.puebla.gob.mx
รัฐปวยบลา (สเปน: Puebla) เป็นรัฐของประเทศเม็กซิโก ทางทิศใต้ตอนกลางของประเทศ ติดกับเม็กซิโกซิตีทางตะวันออก รัฐยังติดกับรัฐเบรากรุซทางตะวันออก ติดกับรัฐอิดัลโก รัฐเมฮิโก รัฐตลัซกาลา และรัฐโมเรโลสทางตะวันตก และติดกับรัฐเกร์เรโรและรัฐวาฮากาทางทิศใต้ เมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมืองปวยบลา และเมืองเตวากัน (Tehuacan) เมืองหลวงของรัฐคือเมืองปวยบลา
รัฐฟัลกอน

| รัฐฟัลกอน Estado Falcón |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Dios y Federación  (สเปน: God and Federation)
เพลง: เพลงชาติรัฐฟัลกอน
ที่ตั้งในประเทศเวเนซุเอลา
ประเทศ:  เวเนซุเอลา
ก่อตั้ง: 1864
เมืองหลวง: โกโร
การปกครอง
 • ผู้ว่าการรัฐ: Stella Lugo (2008–2012)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 24,800 ตร.กม. (9,600 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 10
 : 2.71% ของเวเนซุเอลา
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 950,057 คน
 • อันดับ: 11
 : 3.45% ของเวเนซุเอลา
เขตเวลา: UTC-4:30
รหัส ISO 3166: VE-I
พืชสัญลักษณ์: Cují yaque (Prosopis juliflora)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
^[c] As Coro State; in 1874, it was renamed as Falcón State.
ฟัลกอน (สเปน: Falcón) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา เมืองหลวงของรัฐคือเมืองโกโร รัฐมีพื้นที่ครอบคลุม 24,800 ตร.กม. และในปี ค.ศ. 2010 มีประชากรราว 950,057 คน ชื่อของรัฐตั้งชื่อตามชื่อประธานาธิบดีฮวน กรีโซสโตโม ฟัลกอน คาบสมุทรปารากวานา เชื่อมต่อกับส่วนที่เหลือของรัฐโดยคอคอดเมดาโนส ที่คาบสมุทรมีโรงกลั่นน้ำมันที่เมือง
รัฐลาปัมปา

| รัฐลาปัมปา Provincia de La Pampa (สเปน) |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่ประเทศอาร์เจนตินาแสดงที่ตั้งรัฐลาปัมปา
ประเทศ: อาร์เจนตินา
เมืองหลวง: ซานตาโรซา
อำเภอ: 22
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Óscar Jorge
 • Senators: María Higonet Carlos Verna Juan Carlos Marino
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 143,440 ตร.กม. (55,380 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 318,951 คน
 • ความหนาแน่น: 2.2 คน/ตร.กม. (5.8 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Pampeano
เขตเวลา: UTC−3 (ART)
รหัส ISO 3166: AR-L
เว็บไซต์: lapampa.gov.ar
ลาปัมปา (สเปน: La Pampa) เป็นรัฐที่มีประชากรอาศัยเบาบางในประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐเพื่อนบ้านเรียงตามเข็มนาฬิกาเริ่มจากทิศเหนือ คือ รัฐซานลุยส์ รัฐกอร์โดบา รัฐบัวโนสไอเรส รัฐริโอเนโกร รัฐเนวเกน และรัฐเมนโดซา
รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย

| เสรีรัฐอธิปไตยบาฮากาลิฟอร์เนีย Estado Libre y Soberanode Baja California |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียในประเทศเม็กซิโก
เทศบาลของรัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย
ประเทศ:  เม็กซิโก
เมืองหลวง: เมฮิกาลิ
เทศบาล: 5
เมืองใหญ่ที่สุด: ติฆัวนา
Admission: 16 มกราคม 1952
Order: 29
การปกครอง
 • Governor: José Guadalupe Osuna Millán (PAN)
 • Federal Deputies: PAN: 8
 • Federal Senators: Alejandro González (PAN)  Rafael Díaz (PAN) Fernando Castro (PRI)
พื้นที่ Ranked 12th
 • ทั้งหมด: 69,921 ตร.กม. (26,997 ตร.ไมล์)
ประชากร (2005)
 • ทั้งหมด: 2,844,469 (Ranked 14th) คน
เขตเวลา: UTC-8 (PST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-7 (PDT)
HDI: 0.868 - high อันดับ 4
ISO 3166-2: MX-BCN
Postal abbr.: B.C.
เว็บไซต์: State government
รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย (สเปน: Baja California) เป็นรัฐเหนือสุดและตะวันตกสุดของประเทศเม็กซิโก ก่อนที่เป็นรัฐในปี ค.ศ. 1953 มีชื่อเรียกว่า นอร์ทเทร์ริทอรีออฟบาฮากาลิฟอร์เนีย (North Territory of Baja California) มีพื้นที่ 71,576 ตร.กม. (27,636 ตร.ไมล์) หรือ 3.57% ของพื้นที่ทั้งหมดของประเทศ ประกอบด้วยครึ่งหนึ่งของคาบสมุทรบาฆากาลิฟอร์เนีย รัฐมีพื้นที่ด้านทิศตะวันตกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทางตะวันออกติดกับรัฐโซโนรา รัฐแอริโซนาของสหรัฐ และอ่าวกาลิฟอร์เนีย (หรือทะเลกอร์เตซ) และติดกับรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ทางทิศใต้ ทางทิศเหนือยังติดกับรัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐ
ประชากรของรัฐมีราว 2,844,469 คน (ปี 2005) และตกราว 3,165,776 (มิถุนายน 2009) มีจำนวนมากกว่าจำนวนประชากรในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ที่อยู่ทางทิศใต้อย่างมาก และมีความคล้ายกับเทศมณฑลแซนดีเอโกทางทิศเหนือ และมากกว่าร้อยละ 75 ของประชากรอาศัยอยู่ที่เมืองหลวงของรัฐที่ชื่อเมืองเมฮิกาลิหรือในเมืองติฆัวนา ทั้ง 2 เมืองติดกับชายแดนสหรัฐอเมริกา
รัฐบาฮากาลิฟอร์เนียเป็นรัฐที่มีพื้นที่เป็นอันดับ 12 ของเม็กซิโก มีภูมิศาสตร์ตั้งแต่ชายหาด ป่า ไปจนถึงทะเลทราย