stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลาปาซ (รัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์)

| ลาปาซ |
| --- | --- |
นคร

   ตราอาร์ม
ลาปาซที่ตั้งของลาปาซในประเทศเม็กซิโก
พิกัด: 24°08′32″N 110°18′39″W﻿ / ﻿24.14222°N 110.31083°W﻿ / 24.14222; -110.31083
ประเทศ: เม็กซิโก
รัฐ: บาฮากาลิฟอร์เนียซูร์
เทศบาล: ลาปาซ
ก่อตั้ง: 3 พฤษภาคม 1535
named La Paz: 1596
การปกครอง
 • Municipal president: Lic. Armando Martinez Vega (PAN)
ความสูง: 27 เมตร (89 ฟุต)
ประชากร (2015 )
 • นคร: 244,219  คน
 • รวมปริมณฑล: 290,286  คน
 : Data source: INEGI
เขตเวลา: UTC−7 (MST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−6 (MDT)
เว็บไซต์: www.lapaz.gob.mx
Source: Enciclopedia de los Municipios de México
ลาปาซ (อังกฤษ: La Paz) เป็นเมืองหลวงของรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ ประเทศเม็กซิโก เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญในภูมิภาค เมืองมีประชากร 244,219 คน (ค.ศ. 2015) เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐ  ประชากรของเมืองมีอัตราการเติมโตอย่างมากตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 ปัจจัยที่ทำให้เมืองเติบโตเพราะเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีมาตรฐานการอยู่อาศัยและคุณภาพชีวิตสูงสุดในเม็กซิโก ด้วยเหตุนี้จึงมีคนทำงานหลั่งไหลมายังลาปาซ รวมถึงบริเวณอื่นในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์
ลาปาซมีสนามบินนานาชาติมานวยล์มาร์เกซเดเลออน ที่มีเที่ยวบินบินมาจากเมืองสำคัญต่าง ๆ ของเม็กซิโก เช่น เม็กซิโกซิตี, กัวดาลาฮารา และมอนเตร์เรย์ เป็นต้น มีบริการเรือเฟอร์รีจากท่าเรือปีชีลิงเก อยู่นอกเมือง เชื่อมโยงคาบสมุทรบาฮากาลิฟอร์เนียสู่แผ่นดินใหญ่ ที่มาซาตลันและโตโปโลบัมโป ใกล้กับลอสโมชิส
ลัทธิประทับใจ

"อาฟว์นูว์เดอลอเปรา" (Avenue de l'Opéra) โดยกามีย์ ปีซาโร
ลัทธิประทับใจ หรือ อิมเพรสชันนิซึม (อังกฤษ: impressionism) เป็นขบวนการศิลปะที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเริ่มต้นจากการรวมตัวกันอย่างหลวม ๆ ของจิตรกรทั้งหลายที่มีนิวาสถานอยู่ในกรุงปารีส พวกเขาเริ่มจัดแสดงงานศิลปะในช่วงทศวรรษที่ 1860 ชื่อของขบวนการนี้มีที่มาจากภาพวาดของโกลด มอแน ที่มีชื่อว่า Impression, Sunrise (Impression, soleil levant ในภาษาฝรั่งเศส) และนักวิจารณ์ศิลปะนามว่าหลุยส์ เลอรัว (Louis Leroy) ก็ได้ให้กำเนิดคำคำนี้ขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจในบทวิจารณ์ศิลปะเชิงเสียดสีซึ่งตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เลอชารีวารี (Le Charivari) อิทธิพลของลัทธิประทับใจยังแผ่ออกจากวงการศิลปะไปยังดนตรีและวรรณกรรม
ลักษณะ

ลักษณะของภาพวาดแบบลัทธิประทับใจคือการใช้พู่กันตวัดสีอย่างเข้ม ๆ ใช้สีสว่าง ๆ มีส่วนประกอบของภาพที่ไม่ถูกบีบ เน้นไปยังคุณภาพที่แปรผันของแสง (มักจะเน้นไปยังผลลัพธ์ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของเวลา) เนื้อหาของภาพเป็นเรื่องธรรมดา ๆ และมีมุมมองที่พิเศษ
จิตรกรแนวประทับใจได้ฉีกกรอบการวาดที่มาตั้งแต่อดีต พวกเขาจึงได้ชื่อว่าเป็นพวกขบถ พวกเขาได้วาดภาพจากสิ่งที่อยู่ตรงหน้าในปัจจุบันให้ดูประหลาดและไม่สิ้นสุดสำหรับสาธารณชนที่มาดูงานของพวกเขานักวาดแนวนี้ปฏิเสธที่จะนำเสนอความงามในอุดมคติ และมองไปยังความงามที่เกิดจากสิ่งสามัญแทน พวกเขามักจะวาดภาพกลางแจ้ง มากกว่าในห้องสตูดิโอ อย่างที่ศิลปินทั่วไปนิยมกัน เพื่อที่จะลอกเลียนแสงที่แปรเปลี่ยนอยู่เสมอในมุมมองต่าง ๆ
ภาพวาดแบบลัทธิประทับใจ ประกอบด้วยการตวัดพู่กันแบบเป็นเส้นสั้น ๆ ของสีซึ่งไม่ได้ผสมหรือแยกเป็นสีใดสีหนึ่ง ซึ่งได้ให้ภาพที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติและมีชีวิตชีวา พื้นผิวของภาพวาดนั้นมักจะเกิดจากการระบายสีแบบหนา ๆ ซึ่งทำให้พวกเขาแตกต่างจากนักเขียนยุคเก่าที่จะเน้นการผสมผสานสีอย่างกลมกลืนเพื่อให้ผู้อื่นคิดว่ากำลังมองภาพวาดบนแผ่นแฟรมให้น้อยที่สุด องค์ประกอบของลัทธิประทับใจยังถูกทำให้ง่ายและแปลกใหม่ และจะเน้นไปยังมุมมองแบบกว้าง ๆ มากกว่ารายละเอียด
ลัทธิประทับใจ

มูลเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดศิลปะในลัทธิประทับใจ พอสรุปได้ดังนี้
เป็นไปตามกฎวิวัฒนาการของธรรมชาติ ทุกสิ่งทุกอยางย่อมมีการเปลี่ยนแปลงไปตามครรลองของชีวิต จากสภาพหนึ่งสู่สภาพหนึ่ง ไม่สามารถหยุดอยู่กับที่ และความคิดร่วมสมัยย่อมเบื่อหน่ายกับสิ่งซ้ำซากจำเจ มีกฎเกณฑ์ยุ่งยาก ไม่มีอิสระ ไม่มีการท้าทายสติปัญญา คตินิยมศิลปะแบบเก่า ๆ อาทิ คลาสสิกใหม่ (neoclassicism), จินตนิยม (romanticism) และสัจนิยม (realism) ซึ่งเกิดขึ้นและหมดความนิยมลง ล้วนเป็นบทพิสูจน์อันดีสำหรับกฎวิวัฒนาการ อนึ่ง สภาพของสังคม เศรษฐกิจ และปรัชญาของชีวิตได้แปรเปลี่ยนไป คำว่าอิสรภาพ เสรีภาพ และภราดรภาพ เป็นหลักทั่วไปในการแสวงหาทางออกใหม่ ลัทธิปัจเจกชนได้รับการนับถือ ทางด้านเศรษฐกิจเป็นไปตามแนวเสรีนิยม ศิลปินต้องดำรงชีพอยู่ด้วยตนเองไม่มีข้อผูกพันหรือรับคำสั่งในการทำงานดังแต่ก่อน
ความก้าวหน้าทางวิชาการต่าง ๆ รุดไปอย่างรวดเร็วมาก โดยเฉพาะทางด้านวิทยาศาสตร์การค้นคว้าทฤษฎีแม่สีแสงอาทิตย์เพิ่มเติม และนักวิทยาศาสตร์ชื่อ เชอวเริล (Chevreul) ได้เขียนตำราเกี่ยวกับทฤษฎีสี เป็นมูลเหตุจูงใจให้ศิลปินเห็นทางใหม่ในการแสดงออก ประกอบกับได้มีการประดิษฐ์กล้องถ่ายรูป ทำให้เขียนภาพเหมือนจริงลดความนิยมลงไป เพราะสิ่งประดิษฐ์ใหม่นี้ให้ผลิตผลที่เหมือนจริงและรวดเร็วกว่า
การคมนาคมโดยทั่วไปได้รับการพัฒนาให้รวดเร็วขึ้น ความเคลื่อนไหวถ่ายเททางศิลปวัฒนธรรมของชาติต่างเป็นไปโดยสะดวก ทำให้ศิลปินมีทรรศนะกว้างขวาง มีความเข้าใจต่อโลกภายนอกมากยิ่งขึ้น ดังตัวอย่างเช่น ในปี ค.ศ. 1867 มีการแสดงนิทรรศการศิลปกรรมของญี่ปุ่นขึ้นในปารีสซึ่งก่อให้เกิดแรงดลใจต่อศิลปินหนุ่มสาว หัวก้าวหน้าในยุคนั้นอย่างมากเป็นต้น
มีการพัฒนาสืบทอดความคิดของศิลปินรุ่นก่อนหน้านี้ ได้แก่ พวกสัจนิยมซึ่งนิยมสร้างจากความเป็นจริงที่สามารถมองเห็นได้ และพวกจิตรกรหนุ่มกลุ่มธรรมชาตินิยม โดยเฉพาะพวกกลุ่มบาร์บีซงซึ่งไปรวมกันอยู่ที่หมู่บ้านบาร์บีซง ใกล้ป่าฟงแตนโบล อยู่ไม่ห่างจากปารีสเท่าใดนัก กลุ่มนี้จะยึดถือเอาธรรมชาติ อันได้แก่ ขุนเขาลำเนาไพร เป็นสิ่งที่มีความงามอันบริสุทธิ์และมีคุณค่าสูงสุดพวกเขาจะออกไปวาดภาพ ณ สถานที่ที่ต้องการ ไม่มัวนั่งจินตนาการอยู่ในห้องดังแต่ก่อน นอกจากนี้ยังได้รับแรงดลใจจากจิตรกรอังกฤษสองคน คือ จอห์น คอนสเตเบิล และวิลเลียม เทอร์เนอร์ ซึ่งมีแนวการสร้างงานคล้ายกลับกลุ่มบาร์บีซง
รายชื่อจิตรกร

ลูซี เอ. เบคอน (Lucy A. Bacon)
เฟรเดริก บาซีย์
ฌ็อง เบอโร (Jean Beraud)
แมรี คัสซาตต์
กุสตาฟว์ กายบ็อต (Gustave Caillebotte)
แอดการ์ เดอกา
จอร์จ วอร์ตัน เอดเวิดส์ (George Wharton Edwards)
Frederick Carl Frieseke
Eva Gonzalès
อาร์ม็อง กีโยแม็ง
Childe Hassam
โยฮัน โยงกินด์ (Johan Jongkind)
เจ. ออลเดน เวียร์ (J. Alden Weir)
เอดัวร์ มาแน
Willard Metcalf
Laura Muntz Lyall
โกลด มอแน
แบร์ต มอรีโซ (Berthe Morisot)
William McGregor Paxton
Lilla Cabot Perry
กามีย์ ปีซาโร
ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์
ทีโอดอร์ รอบินสัน (Theodore Robinson)
Zinaida Serebryakova
อัลเฟรด ซิสลีย์
John Henry Twachtman
"มื้อเที่ยงบนสนามหญ้า"
ลัมโบร์กีนี ไดอะโบล

| ลัมโบร์กีนี เดียโบล |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ลัมโบร์กีนี
เรียกอีกชื่อ: ลัมโบร์กีนี คอสตานกา (เม็กซิโก)
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1990 - 2001   2,884 produced
แหล่งผลิต: Sant'Agata Bolognese, ประเทศอิตาลี
ผู้ออกแบบ: มาร์เซลโล แกนดินี (Marcello Gandini) (ออกแบบช่วงแรก) ทอม เกล (Tom Gale) ที่ศูนย์ตกแต่งไครสเลอร์ (ออกแบบช่วงท้าย)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง (Sports car)
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู คูเป 2 ประตู โรดสเตอร์
โครงสร้าง: เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) / ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4)
จำนวนประตู: 2 แบบลัมโบดอร์ (Lambo doors; คูเป)   2 แบบประตูบานเปิดธรรมดา (โรดสเตอร์)
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 5.7 L V12 6.0 L V12
ระบบเกียร์: เกียร์ธรรมดา 5 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,650 mm (104.3 in)
ความยาว: 4,460 mm (175.6 in)-4,470 mm (176.0 in)
ความกว้าง: 2,040 mm (80.3 in)
ความสูง: 1,105 mm (43.5 in)-1,115 mm (43.9 in)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ลัมโบร์กีนี คูนทาช
รุ่นต่อไป: ลัมโบร์กีนี มูร์เซียลาโก
ลัมโบร์กีนี เดียโบล (อังกฤษ: Lamborghini Diablo) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR)/ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี ลัมโบร์กีนี ระหว่างปี ค.ศ. 1990 และ 2001 เดียโบล ได้กลายเป็นรถรุ่นแรกของค่ายที่สามารถทำความเร็วสูงสุดเกิน 200 ไมล์/ชม. (320 กม./ชม.) ไดอะโบล ได้ยุติสายการผลิตไปในปี ค.ศ. 2001 และถูกแทนที่ด้วยสายการผลิตในชื่อ มูร์เซียลาโก คำว่า Diablo มีความหมายถึง "ปีศาจ" ในภาษาสเปน
เดียโบล คูเปรุ่นแรกเปิดตัวในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1990 มาพร้อมกับเครื่องขนาด 5.7 L (348 cu in) จำนวน 48 วาล์ว ในเครื่องลัมโบร์กีนี วี12 ซึ่งสามารถให้กำลังได้สูงถึง 492 PS (362 kW; 485 hp) และแรงบิดที่ 580 N·m (428 lb·ft) สามารถทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ในเวลา 4.5 วินาที และความเร็วสูงสุดที่ 325 กม./ชม. (202 ไมล์/ชม.) นอกจากนี้ยังมีรุ่นคูเปย่อยอีกได้แก่ Diablo VT, Diablo SE30, SE30 Jota, Diablo SV, Diablo GT, Diablo VT 6.0, VT 6.0 SE, Diablo SV SE35, Diablo SV ซึ่งแตกต่างกันที่กำลังเครื่อง ระบบการขับเคลื่อน รวมไปถึงชุดแต่งบางส่วน
ในรุ่น Diablo VT Roadster เป็นรุ่นโรดสเตอร์เปิดประทุน ของเดียโบล เปิดตัวครั้งแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1995 ใช้ระบบเปิดปิดหลังคาคาร์บอนไฟเบอร์แบบทาร์กาท็อปด้วยไฟฟ้าอัตโนมัติ สามารถทำความเร็วสูงสุด 335 กม./ชม. (208 ไมล์/ชม.) ซึ่งทำความเร็วได้ดีกว่ารุ่นคูเปมาตราฐานตัวแรก
ข้อมูลจำเพาะในแต่ละรุ่น

| รุ่น | ปีผลิต | เครื่องยนต์ | กำลังสูงสุด | แรงบิดสูงสุด | โครงสร้าง | ระบบเบรก | น้ำหนักเปล่า | การกระจายน้ำหนัก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Diablo | ค.ศ. 1990–1998, ~900 คัน | 5.7 L (348 cu in) V12 | 492 PS (362 kW; 485 hp) | 580 N·m (428 lb·ft) | เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) | Brembo servo-assisted four-wheel disc brakes, 330 mm (13.0 in) หน้า × 284 mm (11.2 in) ท้าย | 1,576 kg (3,474 lb) | 41/59% front/rear |
| VT | ค.ศ. 1993–1998, ~400 คัน | 5.7 L (348 cu in) V12 | 492 PS (362 kW; 485 hp) | 580 N·m (428 lb·ft) | เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4) 45% LSD ท้าย & 25% LSD หน้า | Brembo servo-assisted four-wheel disc brakes, 330 mm (13.0 in) หน้า × 310 mm (12.2 in) ท้าย | 1,625 kg (3,583 lb) | 43/57% หน้า/ท้าย |
| SE30 | ค.ศ. 1994, 150 คัน (25 คันสำหรับตลาดในสหรัฐอเมริกา) | 5.7 L (348 cu in) V12 | 530 PS (390 kW; 523 hp) | 580 N·m (428 lb·ft) | เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) | Brembo servo-assisted four-wheel disc brakes, 330 mm (13.0 in) หน้า × 310 mm (12.2 in) ท้าย | 1,451 kg (3,199 lb) | 41/59% front/rear |
| SE30 Jota | 1995, 28 คัน | 5.7 L (348 cu in) V12 | 603 PS (444 kW; 595 hp) | 639 N·m (471 lb·ft) | เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) | Brembo servo-assisted four-wheel disc brakes, 330 mm (13.0 in) หน้า × 310 mm (12.2 in) ท้าย | 1,450 kg (3,200 lb) |  |
| SV | ค.ศ. 1995–1998 | 5.7 L (348 cu in) V12 | 517 PS (380 kW; 510 hp) | 580 N·m (428 lb·ft) | เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) | Brembo servo-assisted four-wheel disc brakes, 340 mm (13.4 in) หน้า × 310 mm (12.2 in) ท้าย | 1,576 kg (3,474 lb) | 41/59% หน้า/ท้าย |
| VT Roadster | ค.ศ. 1995–1998, ~200 คัน | 5.7 L (348 cu in) V12 | 492 PS (362 kW; 485 hp) | 580 N·m (428 lb·ft) | เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4) 45% LSD ท้าย & 25% LSD หน้า | Brembo servo-assisted four-wheel disc brakes, 330 mm (13.0 in) หน้า × 310 mm (12.2 in) ท้าย | 1,625 kg (3,583 lb) | 47/53% หน้า/ท้าย |
ยอดผลิต

| ปี ค> ศ. | จำนวน |
| --- | --- |
1999: 252
2000: 291
2001: 215
ลาชานา ลินช์

| ลาชานา ลินช์ |
| --- | --- |
ลินช์โปรโมต Captain Marvel ค.ศ. 2019
เกิด: ลาชานา ราเชดา ลินช์  (1987-11-27) 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 (36 ปี) ลอนดอน, อังกฤษ
ศิษย์เก่า: Arts Educational School
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2007–ปัจจุบัน
ลาชานา ราเชดา ลินช์ (อังกฤษ: Lashana Rasheda Lynch;  เกิด 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530)  เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการรับบทเป็น โรซาลิน คาปูเลต ในซีรีส์ดราม่าย้อนยุคของ ABC เรื่อง Still Star-Crossed (2017) และ มาเรีย แรมโบ นักบินรบใน Captain Marvel (2019)
ชีวิตวัยเด็ก

ลินช์มีเชื้อสายจาเมกา  และเกิดที่แฮมเมอร์สมิธ ลอนดอน  เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนการละคร ArtsEd ในลอนดอน
ลัทธิสโตอิก

รูปปั้นส่วนหัวของเซโนแห่งซิเทียม ผู้ก่อตั้งลัทธิสโตอิก จากของสะสมฟาร์นีสที่เนเปิลส์
สโตอา ที่มาของชื่อลัทธิสโตอิก (ในภาพคือสโตอาแห่งแอตตาลุสในเอเธนส์
ลัทธิสโตอิก (อังกฤษ: Stoicism) เป็นสำนักหนึ่งของปรัชญาเฮลเลนนิสติก ก่อตั้งโดยเซโนแห่งซิเทียมในเอเธนส์ เมื่อราวต้น 300 ปีก่อนคริสต์กาล สโตอิกเป็นแนวคิดทางจริยศาสตร์ส่วนบุคคลมีลักษณะมุ่งเน้นระบบของตรรกะและมุมมองต่อโลกธรรมชาติ ตามคำสอนของสโตอิกถือว่ามนุษย์ในฐานะสิ่งมีชีวิตทางสังคมจะมีหนทางสู่ยูไดโมเนีย (eudaimonia; ความสุข) คือการยอมรับชั่วขณะที่มันแสดงตนออกมาเอง โดยการไม่ยอมให้บุคคลถูกควบคุมได้โดยแรงปรารถนาซึ่งความสุขหรือโดยความกลัวต่อความเจ็บปวด โดยใช้จิตใจของบุคคลหนึ่งเพื่อเข้าใจโลก และเพื่อทำหน้าที่ตามส่วนของบุคคลในแบบแผนของธรรมชาติ รวมไปถึงการอยู่ร่วมกับผู้อื่นภายใต้ความยุติธรรม
สโตอิกเป็นที่รู้จักมากจากคำสอนว่า "คุณธรรม (virtue) เป็นสิ่งดีสิ่งเดียว (only good)" สำหรับมนุษย์ และสิ่งภายนอกเช่นสุขภาพ ความมั่งคั่ง และความสุข ล้วนแล้วแต่ไม่ได้ดีหรือเลวร้ายในตัวของมันเอง (อะไดอะฟอรา) แต่มูลค่าในฐานะ "วัตถุเพื่อให้คุณธรรมสามารถเกิดขึ้น/เกิดแก่ได้" ลัทธิสโตอิกและจริยศาสตร์ตระกูลอริสโตเติล รวมกันเป็นหนึ่งในแนวคิดแรก ๆ ที่ศึกษาเกี่ยวกับจริยศาสตร์คุณธรรม นอกจากนี้ สโตอิกยังถือว่า อารมณ์ทำลายล้างบางประการ เป็นผลมาจากความผิดพลาดในการติดสิน (errors of judgment) และเชื่อว่ามนุษย์ควรมีเป้าหมายในการดำรงไว้ซึ่งความต้องการ (เรียกว่า ไพรไฮเรซิส) ซึ่ง "เป็นไปตามธรรมชาติ" ดังนั้น สโตอิกจึงเชื่อว่าสิ้งที่เป็นตัวแทนของปรัชญาของบุคคลหนึ่งได้ดีที่สุดไม่ใช่คำที่พูดออกมาแต่คือการกระทำ โดยสรุป ในการจะมีชีวิตที่ดีได้นั้น บุคคลย่อมต้องเข้าใจกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ เนื่องมาจากความเชื่อว่าทุกสิ่งดำรงอยู่ในธรรมชาติ
ชาวสโตอิกจำนวนมาก เช่น เซเนกา กับ เอพิเทกทัส เน้นย้ำว่า "คุณธรรมนั้นเพียงพอต่อความสุข" บัณฑิตย่อมมีความยืดหยุ่นทางอารมณ์ (emotionally resilient) ต่อเรื่องร้าย ๆ ความเชื่อนี้คล้ายคลึงกับความหมายของวลี "ความเยือกเย็นแบบสโตอิก" (stoic calm) อย่างไรก็ตามคำนี้ไม่ได้รวมถึงมุมมองของสโตอิกแบบ "จริยธรรมมูลฐาน" (radical ethical) ที่จะมีเพียงบัณฑิตเท่านั้นที่สามารถถือว่าเป็นอิสระและว่า การล้มเหลวทางจริยธรรมล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งอันเสื่อมทรามเหมือนกันหมด
ลัทธิสโตอิกเฟื่องฟูมากในสมัยยุคโรมันโบราณและกรีก-โรมัน กระทั่งราวศตวรรษที่ 3 ถึง 4 ในบรรดาสาวกของลัทธิ เช่น จักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส ลัทธิสโตอิกเสื่อมความนิยมลงภายหลังศาสนาคริสต์กลายมาเป็นศาสนาประจำรัฐในศตวรรษที่ 4 อย่างไรก็ตามในยุคถัด ๆ มาได้มีการฟื้นฟูแนวคิดสโตอิกขึ้นมาใหม่ในเรนเนซองส์ (ลัทธิสโตอิกใหม่) และในยุคปัจจุบัน (ลัทธิสโตอิกร่วมสมัย)
อ่านเพิ่ม > แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ

A. A. Long and D. N. Sedley, The Hellenistic Philosophers Cambridge: Cambridge University Press, 1987.
Inwood, Brad & Gerson Lloyd P. (eds.) The Stoics Reader: Selected Writings and Testimonia Indianapolis: Hackett 2008.
Long, George Enchiridion by Epictetus, Prometheus Books, Reprint Edition, January 1955.
Gill C. Epictetus, The Discourses, Everyman 1995.
Irvine, William, A Guide to the Good Life: The Ancient Art of Stoic Joy (Oxford: Oxford University Press, 2008) ISBN 978-0-19-537461-2
Hadas, Moses (ed.), Essential Works of Stoicism, Bantam Books 1961.
Harvard University Press Epictetus Discourses Books 1 and 2, Loeb Classical Library Nr. 131, June 1925.
Harvard University Press Epictetus Discourses Books 3 and 4, Loeb Classical Library Nr. 218, June 1928.
Long, George, Discourses of Epictetus, Kessinger Publishing, January 2004.
Lucius Annaeus Seneca the Younger (transl. Robin Campbell), Letters from a Stoic: Epistulae Morales Ad Lucilium (1969, reprint 2004) ISBN 0-14-044210-3
Marcus Aurelius, Meditations, translated by Maxwell Staniforth; ISBN 0-14-044140-9, or translated by Gregory Hays; ISBN 0-679-64260-9. Also Available on wikisource translated by various translators
Oates, Whitney Jennings, The Stoic and Epicurean Philosophers, The Complete Extant Writings of Epicurus, Epictetus, Lucretius and Marcus Aurelius, Random House, 9th printing 1940.
อ่านเพิ่ม > งานค้นคว้า

Bakalis, Nikolaos, Handbook of Greek Philosophy: From Thales to the Stoics. Analysis and Fragments, Trafford Publishing, May 2005, ISBN 1-4120-4843-5
Becker, Lawrence C., A New Stoicism (Princeton: Princeton Univ. Press, 1998) ISBN 0-691-01660-7
Brennan, Tad, The Stoic Life (Oxford: Oxford University Press, 2005; paperback 2006)
Brooke, Christopher. Philosophic Pride: Stoicism and Political Thought from Lipsius to Rousseau (Princeton UP, 2012) excerpts
Hall, Ron, Secundum Naturam (According to Nature). Stoic Therapy, LLC, 2021.
Inwood, Brad (ed.), The Cambridge Companion to The Stoics (Cambridge: Cambridge University Press, 2003)
Lachs, John, Stoic Pragmatism (Indiana University Press, 2012) ISBN 0-253-22376-8
Long, A. A., Stoic Studies (Cambridge University Press, 1996; repr. University of California Press, 2001) ISBN 0-520-22974-6
Robertson, Donald, The Philosophy of Cognitive-Behavioral Therapy: Stoicism as Rational and Cognitive Psychotherapy (London: Karnac, 2010) ISBN 978-1-85575-756-1
Robertson, Donald, How to Think Like a Roman Emperor: The Stoic Philosophy of Marcus Aurelius. 'New York: St. Martin's Press, 2019.
Sellars, John, Stoicism (Berkeley: University of California Press, 2006) ISBN 1-84465-053-7
Stephens, William O., Stoic Ethics: Epictetus and Happiness as Freedom (London: Continuum, 2007) ISBN 0-8264-9608-3
Strange, Steven (ed.), Stoicism: Traditions and Transformations (Cambridge: Cambridge Univ. Press, 2004) ISBN 0-521-82709-4
Zeller, Eduard; Reichel, Oswald J., The Stoics, Epicureans and Sceptics, Longmans, Green, and Co., 1892
แหล่งข้อมูลอื่น

Baltzly, Dirk. "Stoicism".  ใน Zalta, Edward N. (บ.ก.). Stanford Encyclopedia of Philosophy.
"Stoicism". Internet Encyclopedia of Philosophy.
"Stoic Ethics". Internet Encyclopedia of Philosophy.
"Stoic Philosophy of Mind". Internet Encyclopedia of Philosophy.
Hicks, Robert Drew (1911). "Stoics" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.).
The Stoic Therapy eLibrary เก็บถาวร 2021-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Stoic Library
Stoic Logic: The Dialectic from Zeno to Chrysippus
Annotated Bibliography on Ancient Stoic Dialectic
"A bibliography on Stoicism by the Stoic Foundation". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กันยายน 2012. สืบค้นเมื่อ 14 กันยายน 2012.
BBC Radio 4's In Our Time programme on Stoicism (requires Flash)
An introduction to Stoic Philosophy เก็บถาวร 2012-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Stoic Registry (formerly New Stoa) :Online Stoic Community
Stoicism Today Project เก็บถาวร 2012-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Four Stoic Virtues
แม่แบบ:ปรัชญาตะวันตก
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
ลายมัวเร

ลายมัวเร
ในฟิสิกส์ ลายมัวเร (อังกฤษ: moiré pattern) เป็นลายรบกวนที่เกิดขึ้น ยกตัวอย่างเช่น เมื่อตารางสองตารางวางทับกันในมุม ๆ หนึ่ง หรือเมื่อลายตาข่ายซ้อนกันเล็กน้อย
ลักกีสไตรก์ (เพลง)

| "ลักกีสไตรก์"> เพลงโดยมารูนไฟฟ์.จากอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ |
| --- | --- |
บันทึกเสียง: 2012
แนวเพลง:  ฟังก์ 
ความยาว: 3:05
ค่ายเพลง: A&M/Octone
ผู้ประพันธ์เพลง:  แอดัม เลอวีน  ไรอัน เท็ดเดอร์  โนล ซานคาเนลลา 
โปรดิวเซอร์:  ไรอัน เท็ดเดอร์  โนล ซานคาเนลลา 
"ลักกีสไตรก์" (อังกฤษ: Lucky Strike) เป็นเพลงของวงดนตรีอเมริกัน มารูนไฟฟ์ จากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สี่ โอเวอร์เอกซ์โพสด์ (2012) เพลงเขียนโดยแอดัม เลอวีน ร่วมกับไรอัน เท็ดเดอร์ และโนล ซานคาเนลลา ซึ่งทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ให้ด้วย "ลักกีสไตรก์" เป็นเพลงแนวฟังก์ที่รวมกับดั๊บสเตป และโซลร็อก ในด้านเนื้อร้อง บอกเล่าประเด็นเกี่ยวกับการร่วมเพศ
เพลงได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ซึ่งพบว่าเพลงติดหู และเรียกว่าเป็นหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม โอเวอร์เอกซ์โพสด์ หลังจากออกจำหน่ายอัลบั้ม เนื่องจากยอดดาวน์โหลดที่สูง ทำให้เพลงขึ้นถึงอันดับที่สองในชาร์ตซิงเกิลของเกาหลีใต้ และอันดับเก้าบนชาร์ตบับบลิงอันเดอร์ฮอต 100 "ลักกีสไตรก์" ถูกบรรจุในรายชื่อเพลงสำหรับเล่นคอนเสิร์ต (set list) ในทัวร์คอนเสิร์ตทั่วโลกครั้งที่สี่ โอเวอร์เอกซ์โพสด์ทัวร์ (2012-13)
เบื้องหลัง

"ลักกีสไตรก์" เขียนโดยแอดัม เลอวีน นักร้องนำวงมารูนไฟฟ์ ร่วมกับไรอัน เท็ดเดอร์ และโนล ซานคาเนลลา ที่ทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์เพลง เท็ดเดอร์และซานคาเนลลายังร่วมเขียนและผลิตเพลง "เลิฟซัมบอดี" จากอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ "ลักกีสไตรก์" ปรับแต่งเสียงโดยสมิธ คาร์ลสันที่แพตทริออตสตูดิโอส์ในเดนเวอร์ และโนอาห์ "เมล์บ็อกซ์" พาสโซวอยที่คอนเวย์สตูดิโอส์ในลอสแอนเจลิส เอริก อายแลนส์รับหน้าที่เป็นผู้ช่วยวิศวกรเสียง เซอร์แบน เกเนียผสมเสียงที่มิกซ์สตาร์สตูดิโอส์ในเวอร์จิเนียบีช จอห์น เฮนส์ รับหน้าที่เป็นวิศวกรเสียงคอยผสมเสียง ขณะที่ฟิล ซีฟอร์ด รับหน้าที่เป็นผู้ช่วยวิศวกรเสียง เท็ดเดอร์และซานคาเนลลาใช้โปรแกรมปรับแต่งเสียงและคีย์ของเพลง
การวางองค์ประกอบเพลง

"Lucky Strike"
ตัวอย่างเพลง "ลักกีสไตรก์" เพลงแนวฟังก์ที่ดนตรีบรรเลงด้วยเปียโน กีตาร์บรรเลงพร้อมกับเสียงร้องของเลอวีน
"ลักกีสไตรก์" เป็นเพลงแนวฟังก์ที่มีคุณสมบัติของดั๊บสเตปและโซล และมีความยาวสามนาทีห้าวินาที ดนตรีประกอบด้วยเปียโน กีตาร์ บรรเลงพร้อมกับเสียงร้องของเลอวีน "ลักกีสไตรก์" เขียนในคีย์บีไมเนอร์ (B minor) ด้วยเทมโป 144 จังหวะต่อนาที ช่วงเสียงของเลอวีน จากโน้ตต่ำ A4 ถึงโน้ตสูง B5  โรเบิร์ต คอปซีย์จากเว็บไซต์ดิจิทัลสปาย กล่าวว่า ในเพลงมี "ลูกเล่นส่งเสริม" (bells-and-whistles template) แบบเดียวกับที่นำเสนอในซิงเกิล "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ชัก อาร์โนลด์ จากนิตยสารพีเพิล เห็นด้วยกับคอปซีย์และบรรยายถึงเพลงว่า "เร็วดุจสายฟ้าแลบ" (lightning-paced) ในด้านเนื้อร้อง เพลงเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการร่วมเพศที่เห็นได้จากท่อนที่ร้องว่า "Your body rockin', keep me up all night/One in a million, my lucky strike."
การตอบรับ

แอดัม มาร์โควิตซ์ จากเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี เรียกเพลง "ลักกีสไตรก์" และ "เพย์โฟน" ว่าเป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ และพูดถึงเพลงแรกว่า "มีโครงแบบฟังก์อย่างชัดเจน" (funk-spiked strut) คล้าย ๆ กับมาร์โควิตซ์ ซูซาน เบิร์น จาก RTÉ.ie  เขียนว่าเพลง "ลักกีสไตรก์"  "เดย์ไลต์" "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" และ "เลิฟซัมบอดี" อาจได้เป็นซิงเกิล โรเบิร์ต คอปซีย์ จากดิจิทัลสปาย ตั้งชื่อเพลงนี้กับเพลง "วันมอร์ไนต์" และ "เลดีคิลเลอร์" ว่าคุ้มค่าต่อการดาวน์โหลดดิจิทัล คริส เพย์น จากนิตยสารบิลบอร์ดเขียนว่าในเพลงนี้ "ที่สุดแล้ว กีตาร์ของมารูนไฟฟ์ก็ได้ออกมาเล่นในบาร์เปิดแห่งนี้ แม้โดยสภาพจะไม่ใช่เพลงร็อก แต่มันมีกลิ่นอายจากงานเพลงเก่า ๆ ที่มีความเป็นมารูนไฟฟ์มากกว่า" คาเมรอน แอดัมส์ จากหนังสือพิมพ์เฮรัลด์ซัน พูดถึงเพลงว่า "แสดงความเป็นมิตรแบบผิดเอกลักษณ์" (uncharacteristically clubby)
อเล็กซ์ ไล จากคอนแทกต์มิวสิกเขียนว่าเลอวีนแลก "เสียงร้องไพเราะกับท่อนสร้อยที่เป็นสากลขึ้น" เช่น "กลับไปที่นักเต้นรำดิสโกเพลง 'ลักกีสไตรก์'" อีวาน ซอว์ดีย์ จากป็อปแมตเทอส์ เรียกเพลงนี้ว่าเป็น "สำเนาคาร์บอนที่ชวนเต้น" ของเพลง "เซกันด์ชานซ์"  (จากอัลบั้มกิมมีซัม ค.ศ. 2011) ของปีเตอร์, บียอร์น แอนด์ จอห์น เขากล่าวว่า "ลักกีสไตรก์" เลียนแบบ "โทนเสียงกีตาร์" และแทนที่ด้วยการเพิ่มจังหวะชวนเต้น
บนชาร์ตเพลงและการแสดงสด

หลังออกจำหน่ายอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ เนื่องจากยอดดาวน์โหลดสูง ทำให้เพลง "ลักกีสไตรก์" เปิดตัวบนแกออนชาร์ตของเกาหลีใต้ ที่อันดับที่สอง เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ด้วยยอดขาย 53,090 ชุด สัปดาห์ต่อมา เพลงตกลงมาอันดับที่สี่ ด้วยยอดขาย 39,392 ชุด จนวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เพลงยังอยู่อันดับที่ 78 และอยู่บนแกออนชาร์ตยาวนาน 34 สัปดาห์ติดต่อกัน เมื่ออัลบั้มออกจำหน่ายแล้ว เพลงไม่ได้เข้าชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 แต่ขึ้นสูงสุดที่อันดับเก้าบนชาร์ตบับบลิงอันเดอร์ฮอต 100
"ลักกีสไตรก์" ถูกบรรจุในรายชื่อเพลง (set list) สำหรับทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่สี่ ในชื่อ โอเวอร์เอกซ์โพสด์ทัวร์ (2012—13) ด้วย
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

ปรับแต่งเสียงที่แพตทริออตสตูดิโอส์ เดนเวอร์ รัฐโคโลราโด และคอนเวย์สตูดิโอส์ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ผสมเสียงที่มิกซ์สตาร์สตูดิโอส์ เวอร์จิเนียบีช
| --- | --- |
 แต่งเพลง – แอดัม เลอวีน ไรอัน เท็ดเดอร์, โนล ซานคาเนลลา  ผลิตเพลง – ไรอัน เท็ดเดอร์, โนล ซานคาเนลลา  ปรับแต่งเสียง – สมิธ คาร์ลสัน, โนอาห์ "เมล์บ็อกซ์" พาสโซวอย  ผู้ช่วยปรับแต่งเสียง – เอริก อายแลนส์:  ผสมเสียง – เซอร์แบน เกเนีย  ปรับแต่งเสียง ผสมเสียง – จอห์น เฮนส์  ผู้ช่วยผสมเสียง – ฟิล ซีฟอร์ด  โปรแกรมและคีย์ – ไรอัน เท็ดเดอร์, โนล ซานคาเนลลา  
คณะทำงานปรับปรุงจากโน้ตในอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ สังกัดเอแอนด์เอ็ม/อ็อกโทนเรเคิดส์
ชาร์ต

| ชาร์ต (2012-2014) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
Belgium (อัลตราท็อป แฟลนเดอส์): 3
Canada AC (Billboard): 37
Canada Hot AC (Billboard): 39
South Korea (Gaon Digital Chart): 3
US Bubbling Under Hot 100 Singles (Billboard): 9
US Adult Pop Songs (Billboard): 33
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| United States (RIAA) | Gold | 500,000 |
 ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ไรอัน เท็ดเดอร์ ร่วมเขียนและผลิตเพลง "ลักกีสไตรก์"
ลัทธิเริงรมณ์

Pornocrates โดยศิลปินเบลเยียมเฟลิเชียง โรพส์ ภาพพิมพ์กัดกรด และ ภาพพิมพ์อย่างสีน้ำ
ลัทธิเริงรมณ์ (อังกฤษ: Decadent movement)  คือขบวนการศิลปะ และ ขบวนการวรรณกรรมของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของยุโรปตะวันตกโดยเฉพาะในฝรั่งเศส