stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ครุยวิทยฐานะ

ครุยวิทยฐานะของมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เป็นชุดครุยสากล แบ่งสีฮุดตามปริญญาที่สำเร็จการศึกษา
สีฮุดประจำปริญญา
1.ครุศาสตรบัณฑิต =   สีฟ้า
คณะครุศาสตร์
่2.วิทยาศาสตรบัณฑิต =   สีเหลือง
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ทุกสาขาวิชา)
คณะเทคโนโลยีการเกษตร (ทุกสาขาวิชา)
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ (ทุกสาขาวิชา)
คณะวิศวกรรมศาสตร์ (เฉพาะ เทคโนโลยีบัณฑิต)
คณะครุศาสตร์ (เฉพาะ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา)
3.ศิลปศาสตรบัณฑิต =   สีแสด
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
คณะครุศาสตร์ (เฉพาะ สาขาวิชาการจัดการกีฬา)
คณะวิทยาการจัดการ (เฉพาะ สาขานิเทศศาสตร์)
4.ศิลปบัณฑิต =   สีแดง
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (เฉพาะสาขาวิจิตศิลป์, สาขาทัศนศิลป์)
5.บริหารธุรกิจบัณฑิต =   สีชมพู
คณะวิทยาการจัดการ
6.บัญชีบัณฑิต = ██ สีฟ้าอ่อน
คณะวิทยาการจัดการ (เฉพาะ สาขาการบัญชี)
7.นิติศาสตรบัณฑิต = ██ สีขาว
คณะนิติศาสตร์
8.รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต =   สีเขียวหัวเป็ด
คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ (เฉพาะ สาขารัฐประศาสนศาสตร์, สาขาการบริหารจัดการและการบริหารการพัฒนา)
9.รัฐศาสตรบัณฑิต = ██ สีเขียวตองอ่อน
คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ (เฉพาะ สาขารัฐศาสตร์)
10.วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต = ██ สีแดงเลือดนก
คณะวิศวกรรมศาสตร์
นายกองค์การบริหารนักศึกษา/ประธานสภานักศึกษา

| ปีการศึกษา | นายกองค์การบริหารนักศึกษา> ผู้ดำรงตำแหน่ง | นายกองค์การบริหารนักศึกษา> คณะ(ชั้นปี) | นายกองค์การบริหารนักศึกษา> สังกัด | ประธานสภานักศึกษา> ผู้ดำรงตำแหน่ง | ประธานสภานักศึกษา> คณะ(ชั้นปี) | ประธานสภานักศึกษา> สังกัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
2568: รปก
| 2567 | นายชลันธร  แก้วโกฏ | ครุศาสตร์(3) | พรรคดอกจาน | นายเทวฤทธิ์ กล่ำดิษฐ | วิทยาการจัดการ(4) | พรรคพลังนักศึกษา |
| 2566 | นายรัตนพล คิดไร | ครุศาสตร์(4) | พรรคดอกจาน | นายนนธกร หันสา | มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(4) | พรรคพลังนักศึกษา |
| 2565 | นายศราวุธ ถวิลคำ | มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(4) | พรรคพลังนักศึกษา | นายณัฐพงษ์ ภักดีรัก | รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์(4) | พรรคพลังนักศึกษา |
| 2564 | นางสาวสิริลักษณ์ ยาผาง | มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(4) | พรรคพลังนักศึกษา | นางสาวยุวดี ศิริบุตรวงศ์ | รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์(4) | พรรคพลังนักศึกษา |
| 2563 | นายอภิชาติ นันทะแสง | นิติศาสตร์(4) | พรรคลูกพระวรุณ | นายอธิพงษ์ จันทร์เสน | วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี(4) | พรรคพลังนักศึกษา |
| 2562 | นายคมสันต์ แสงงาม | ครุศาสตร์(4) | พรรคดอกจาน | นายธนพงษ์ จุติรักษ์ | รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์(4) | พรรคเก้าประสาน |
| 2561 | นายเกริกเกียรติ ภูจิระ | ครุศาสตร์(4) | พรรคดอกจาน | นายเอกราช โพธิเลกุ | รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์(4) | พรรคเก้าประสาน |
| 2560 | นายสิทธิโชค จันนามอม | ครุศาสตร์(4) | พรรคดอกจาน | นายชุติพงศ์ แหไธสงค์ | ครุศาสตร์(4) | พรรคดอกจาน |
| 2559 | นายศุภชัย แสนกระจาย | วิทยาการจัดการ(4) | พรรคราชภัฏ | นางสาวเครือมาศ ถาวิชัย | รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์(4) | พรรคเก้าประสาน |
| 2558 | นายวิฑูรย์ แข็งฤทธิ์ | นิติศาสตร์(4) | พรรคลูกพระวรุณ | นายมนตรี อริเดช | ครุศาสตร์(4) | พรรคดอกจาน |
| 2557 | นายศุภนนท์ ตาบผาด | ครุศาสตร์(4) | พรรคดอกจาน |  | ครุศาสตร์(4) | พรรคดอกจาน |
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง > นักการเมือง

กุสุมาลวตี ศิริโกมุท อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม และที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ในรัฐบาลของนางสาวแพทองธาร ชินวัตร
คมเดช ไชยศิวามงคล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์
นิรันดร์ นาเมืองรักษ์ อดีตผู้อำนวยการพรรคเพื่อไทย
บุญรื่น ศรีธเรศ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
วิเชียร ขาวขำ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุชาติ โชคชัยวัฒนากร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
สรรพภัญญู ศิริไปล์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ยิ่งยศ อุดรพิมพ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม
คมคาย อุดรพิมพ์ อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย บุญจง วงศ์ไตรรัตน์ และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง > นักเขียน

ชัชวาลย์ โคตรสงคราม  นักเขียนเรื่องสั้นและนวนิยาย  ได้รับรางวัลช่อการะเกดประจำปี 2535 จากเรื่องสั้นชื่อ "เจ้านกกระจิบ" รวมพิมพ์ในเล่ม "รากเหง้าเผด็จการ" โดยสุชาติ สวัสดิ์ศรี บรรณาธิการ  นวนิยายสัจนิยมมหัศจรรย์ระดับพื้นผิว เรื่อง "ทะเลน้ำนม" เข้ารอบ 7 เล่ม สุดท้ายรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปีพุทธศักราช 2552
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง > นักร้อง/นักแสดง

อภิวัฒน์ บุญเอนก หรือ ครูเต้ย ศิลปินนักร้อง ค่ายคืนถิ่นสตูดิโอ และอดีตข้าราชการครู โรงเรียนบ้านโนนธาตุ จังหวัดขอนแก่น สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะครุศาสตร์ สาขาดนตรีศึกษา
สายแนน โพธิ์งาม ศิลปินนักร้อง ค่ายสิงห์มิวสิค สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
จีรพัฒน์ หรือ ก็อต ศิลปินนักร้อง ค่ายวันเด้อแลนด์ เจ้าของผลงานเพลง คาถาพลิกชีวิต(หลวงปู่ศิลา สิริจันโท) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะครุศาสตร์ สาขาคอมพิวเตอร์ศึกษา
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง > นักกีฬา

พิเชษฐ์ ศารัตน์ หรือ เมฆ นักกีฬาเรือพายทีมชาติไทย ประเภทเรือมังกร
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง > บุคคลทั่วไป

ธิดารา วอไธสง จบจากคณะ สาขา แฟนสาวแชมป์โลกมวยสากลอาชีพคนที่ 10 ของประเทศไทย ไทย และอดีตยอดนักมวยไทยชื่อดังชื่อ สามารถ พยัคฆ์อรุณ เป็นลูกสาวของ เรืองชัย ไทยรุ่งเรือง (ร่วมค่ายยุคเดียวกับ เริงชัย ไทยรุ่งเรือง) อดีตนักมวยไทยรุ่นน้องสามารถ
แบบแผนฟะซาด

แบบแผนฟะซาด (อังกฤษ: Façade pattern, Facade pattern) เป็นแบบแผนการออกแบบซอฟต์แวร์เพื่อช่วยให้การเรียกใช้งานคลาสต่าง ๆ ในระบบที่ซับซ้อนทำได้ง่ายขึ้น แบบแผนฟะซาดได้ชื่อมาจากส่วนตกแต่งด้านหน้าของอาคาร ที่ทำเพื่อความสวยงามและซ่อนโครงสร้างของตัวตึก ตัวอย่างที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันเช่น เกียร์รถยนต์แบบอัตโนมัติที่ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องกังวลกับรายละเอียดวิธีการเปลี่ยนเกียร์ เป็นต้น
การนำไปใช้งาน

ถ้าเรามีคลาสกลุ่มหนึ่ง (หรือแม้แต่คลาสเดียว) ที่มีวิธีการเรียกใช้งานที่สลับซับซ้อน เราสามารถซ่อนรายละเอียดวิธีการเรียกใช้งานนี้โดยสร้างคลาสขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่เป็นฟะซาด และรวบรวมโค้ดที่ซับซ้อนไว้ในเมธอดของคลาสฟะซาดที่ง่ายต่อการเรียกใช้งาน คลาสผู้ใช้บริการเพียงเรียกเมธอดของคลาสฟะซาด โดยไม่จำเป็นต้องรู้รายละเอียดนอกเหนือไปจากนี้
ตัวอย่างโปรแกรม > ภาษาจาวา

ซอร์สโค้ดของฟะซาดเพื่อช่วยเขียนไฟล์ (เรียกใช้ File และ FileWriter) และอ่านไฟล์ (เรียกใช้ File, FileReader และ BufferedReader)
import java.io.BufferedReader;
import java.io.File;
import java.io.FileNotFoundException;
import java.io.FileReader;
import java.io.FileWriter;
import java.io.IOException;

public class FileFacade {

    public void write (String filePath, String content) {
        File file = new File (filePath) ;
        FileWriter fileWriter = null;
        try {
            fileWriter = new FileWriter (file) ;
            fileWriter.write (content) ;
            fileWriter.flush () ;
        }
        catch (IOException e) {
            e.printStackTrace () ;
        }
        finally {
            if (fileWriter != null) {
                try {
                    fileWriter.close () ;
                }
                catch (IOException e) {
                    e.printStackTrace () ;
                }
            }
        }
    }

    public String read (String filePath) {
        StringBuilder sb = new StringBuilder () ;
        File file = new File (filePath) ;
        BufferedReader bufferedReader = null;
        try {
            FileReader fileReader = new FileReader (file) ;
            bufferedReader = new BufferedReader (fileReader) ;
            
            String s;
            while ((s = bufferedReader.readLine ()) != null) {
                sb.append (s) ;
            }
        }
        catch (FileNotFoundException e) {
            e.printStackTrace () ;
        }
        catch (IOException e) {
            e.printStackTrace () ;
        }
        finally {
            if (bufferedReader != null) {
                try {
                    bufferedReader.close () ;
                }
                catch (IOException e) {
                    e.printStackTrace () ;
                }
            }
        }
        
        return sb.toString () ;
    }
}
การเรียกใช้งาน
String filePath = "filefacade.txt";
FileFacade ff = new FileFacade () ;

// write to file
ff.write (filePath, "Hello World!") ;

// read from file
String content = ff.read (filePath) ;
แหล่งข้อมูลอื่น

Facade โดย Vince Huston (อังกฤษ)
UML คลาสไดอะแกรมของแบบแผนฟะซาด
แป็นเช็นลามะที่ 10 เชอกยี แกยแช็น

| โลซัง ชินแล ลวินชุบ เชอกยี แกยแช็น ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན |
| --- | --- |
แป็นเช็นลามะที่ 10
แป็นเช็นลามะเมื่อประมาณปี 1955
แป็นเช็นลามะที่ 10
ครองราชย์: 3 มิถุนายน 1949 – 28 มกราคม 1989
ก่อนหน้า: ทุบแต็น เชอกยี ญีมา
ถัดไป: เกตวิน เชอกยี ญีมา

ประสูติ: 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1938(1938-02-19) เทศมณฑลซุนฮวา มณฑลชิงไห่ สาธารณรัฐจีน Gönbo Cêdän
สวรรคต: 28 มกราคม ค.ศ. 1989(1989-01-28) (50 ปี) ชีกัตเจ เขตปกครองตนเองทิเบต สาธารณรัฐประชาชนจีน
ฝังพระศพ: อารามตาชีลุงโป ชีกัตเจ
คู่อภิเษก: Li Jie
พระราชบุตร: Yabshi Pan Rinzinwangmo
พระราชบิดา: Gonpo Tseten
พระราชมารดา: Sonam Drolma
ศาสนา: ศาสนาพุทธแบบทิเบต
ลายพระอภิไธย: 
โลซัง ชินแล ลวินชุบ เชอกยี แกยแช็น (19 กุมภาพันธ์ 1938 – 28 มกราคม 1989) เป็นแป็นเช็นลามะที่สิบ แห่งสำนักเกอลุกในศาสนาพุทธแบบทิเบต ถือว่าเป็นรูปมนุษย์รูปหนึ่งของพระอมิตาภพุทธเจ้า และเป็นเจ้าอาวาสรูปที่สิบหกของอารามตาชิลฮุงโป
ท่านเข้ารับสถาปนาตำแหน่งแป็นเช็นลามะในปี 1949 เมื่ออายุ 12 ปีตามระบบนับแบบทิเบต ที่อารามกุมปุม ในพิธีดังกล่าวมี กวาน จียู ประธานคณะกรรมการกิจการมองโกเลียและทิเบต และผู้ว่าการมณฑลชิงไห่ของก๊กมินตั๋ง มู ปูฟาง ในขณะที่ทะไลลามะรับรองสถานะเป็นแป็นเช็นลามะอย่างเป็นทางการในไม่กี่ปีให้หลัง
สงครามกลางเมืองจีน

ในระหว่างสงครามกลางเมืองจีน พรรคก๊กมินตั๋ง ผู้นำสาธารณรัฐจีน ทำการวางแผนให้เขตคัมปาทั้ฝสามของทิเบตทำการต้านทานพวกคอมมิวนิสต์ด้วยความช่วยเหลือชองแป็นเช็นลามะ
เมื่อรัฐบาลทางลาซาปฏิเสธอาณาเขตที่ตามธรรมเนียมแล้วเป็นของแป็นเช็นลามะปกครองแก่เชอกยี แกยแช็น เขาได้ร้องขอต่อ มา ปูฟาง ผู้ว่าการมณฑลชิงไห่ของก๊กมินตั๋ง ให้ช่วยนำกองทำรบกับทิเบตในปี 1949 มาพยายามโน้มน้าวให้แป็นเช็นลามะเดินทางมากับรัฐบาลของก๊กมินตั๋งไปยังไต้หวันเมื่อคราวก๊กมินตั๋งเพลี่ยงพล้ำแก่คอมมิวนิสต์ กระนั้น แป็นเช็นลามะประกาศตนว่าสนับสนุนรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของสาธารณรัฐประชาชนจีนแทน
สาธารณรัฐประชาชนจีน

แป็นเช็นลามะแสดงท่าทีประกาศตนสนับสนุนรัฐบาลคอมมิวนิสต์จีน รวมถึงสนับสนุนการผนวกทิเบตเข้ากับจีน ตลอดจนนโยบายปฏิรูปต่าง ๆ ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่จะนำมาใช้ในทิเบต วิทยุปักกิ่งออกอากาศคำกล่าวของลามะที่เรียกร้องให้จีนเข้ามาปลดแอกทิเบต ซึ่งนำไปสู่ความกดดันต่อรัฐบาลที่ลาซาในการเข้าเจรจากับจีน แป็นเช็นลามะสนับสนุนแนวคิดการปฏิรูปทางสังคมและการเสริมสร้างความมั่นคงทางการเมืองในทิเบตผ่านการรวมทิเบตเข้ากับสาธารณรัฐประชาชนจีนของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทิเบตในเวลานั้นเต็มไปด้วยความไม่มั่นคงทางการเมืองและปัญหาทางสังคมต่าง ๆ
ในเดือนกันยายน 1954 ทะไลลามะและแป็นเช็นลามะเดินทางพร้อมกันไปยังปักกิ่งเพื่อเข้าร่วมการประชุมประชาชนแห่งชาติครั้งแรก รวมถึงเข้าพบเหมา เจ๋อตง ต่อมาท่านได้รับเลือกตั้งเป็นคณะกรรมการถาวรของสภาประชาชนแห่งชาติ และในปลายปี 1954 เป็นรองประธานคณะกรรมการการประชุมปรึกษาหารือทางการเมืองของประชาชนจีน ในปี 1959 ท่านได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมการเตรียมเขตปกครองตนเองทิเบตจากรัฐบาลจีน
ถูกจับกุม

หลังเดินทางเยี่ยมทั่วทิเบตในปี 1962 แป็นเช็นลามะได้เขียนเอกสารส่งให้แก่นายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล ประณามนโยบายและการกระทำอันละเมิดของสาธารณรัฐประชาชนจีนในทิเบต เอกสารดังกล่าวต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อคำร้อง 70,000 ตัวอักษร ถือเป็น "การโจมตีที่ละเอียดและมีข้อมูลมากที่สุดต่อนโยบายของจีนในทิเบตที่เคยเขียนขึ้น"
ในปี 1964 เขาถูกประณามและทำให้เสื่อมเสียในการประชุมโปลิตบูโร ถูกนำออกจากทุกตำแหน่งของรัฐ ถูกประกาศให้เป็นศัตรูของประชาชนทิเบต ถูกริบบันทึกความฝันซึ่งต่อมาถูกนำมาใช้ต่อต้านท่าน ก่อนจะถูกจับกุม ขณะอายุได้ 26 ปี ท่านได้รับการปล่อยตัวในปี 1977 แต่ถูกกักขังในบ้านที่ปักกิ่งจนถึงปี 1982
ชีวิตช่วงปลาย

ในปี 1978 ท่านลาสิกขาบวชและละทิ้งสมณศักดิ์ทั้งหมด เดินทางไปทั่วประเทศจีนและหาภรรยาเพื่อสร้างครอบครัว เขาเริ่มคบหากับ ลี เจีย (Li Jie) หลานสาวของนายพลตง ชีวู ของกองทัพ PLA ที่นำการรบในสงครามเกาหลี ในเวลานั้นเธอเป็นนักศึกษาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ทหารที่สี่ในซีอาน ภรรยาของเติ้ง เสี่ยวผิง และภรรยาหม้ายของโจว เอินไหล เห็นคุณค่าเชิงสัญลักษณ์ของการแต่งงานระหว่างพระลามะทิเบตกับสตรีชาวฮั่น พวกเขาจึงเข้าไปแทรกแซงเพื่อจัดพิธีแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ให้กับทั้งคู่ด้วยตนเองที่โถงประชาชนในปี 1979
ในวันที่ 23 มกราคม 1989 เขากล่าวสุนทรพจน์ในลาซา ระบุว่า "ตั้งแต่มีการปลดแอกทิเบต การพัฒนานั้นมีขึ้นอย่างแน่นอน แต่ราคาที่ต้องจ่ายเพื่อการพัฒนานี้กลับมากกว่าผลสืบเนื่องอื่นที่ตามมา" รวมถึงวิจารณ์ความเกินพอของการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในทิเบต และเชิดชูนโยบายปฏิรูปและเปิดประเทศในทศวรรษ 1980
การเสียชีวิต

ห้าวันให้หลังจากการกล่าวสุนทรพจน์ ในวันที่ 28 มกราคม 1989 เขาเสียชีวิตในชีกัตเจ สิริอายุ 50 ปี ทางการให้สาเหตุการเสียชีวิตว่าาจากหัวใจล้มเหลวฉับพลัน กระนั้นชาวทิเบตบางส่วนเชื่อว่าการเสียชีวิตนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ ทะไลลามะและอีกหลายคนเชื่อว่าเขาถูกเจ้าหน้าที่การแพทย์ส่วนตัววางยาพิษ
ในเดือนสิงหาคม 1993 ได้ย้ายร่างไปยังอารามตาชีลุงโป โดยไว้ร่างในโลงศพที่ทำมาจากไม้จันทน์และไว้ในสถูปของอาราม
ในปี 2011 ยวน ฮงปิง ประกาศว่า ฮู จินเตา ซึ่งในตอนนั้นดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ในทิเบต เป็นผู้อยู่เบื้องหลังการลอบสังหาร
ขณะถูกประณามและทำให้เสื่อมเสียในการประชุมโปลิตบูโร ปี 1964
จังหวัดระนอง

| จังหวัดระนอง |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Changwat Ranong
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง : สุสานเจ้าเมืองระนอง บ่อน้ำร้อนรักษะวาริน อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว อุทยานแห่งชาติแหลมสน เกาะพยาม
   ธง ตรา
คำขวัญ: คอคอดกระ ภูเขาหญ้า กาหยูหวาน ธารน้ำแร่ มุกแท้เมืองระนอง
แผนที่ประเทศไทย จังหวัดระนองเน้นสีแดงแผนที่ประเทศไทย จังหวัดระนองเน้นสีแดง
ประเทศ:  ไทย
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : สุพจน์ ภูติเกียรติขจร   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2567) 
 • นายก อบจ. : สีหราช สรรพกุล   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2567) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,298.045 ตร.กม. (1,273.382 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 59
ประชากร (พ.ศ. 2566)
 • ทั้งหมด: 193,371 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 75
 • ความหนาแน่น: 58.63 คน/ตร.กม. (151.9 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 72
รหัส ISO 3166: TH-85 
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ต้นไม้: อินทนิล
 • ดอกไม้: เอื้องเงินหลวง (โกมาซุม)
 • สัตว์น้ำ: ปูเจ้าฟ้า
ศาลากลางจังหวัด
 • ที่ตั้ง: ภายในศูนย์ราชการจังหวัดระนอง เลขที่ 999 หมู่ที่ 3 ถนนเพชรเกษม ตำบลบางริ้น อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง 85000
เว็บไซต์: http://www.ranong.go.th/
 
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ระนอง เป็นจังหวัดชายฝั่งทะเลตะวันตกของภาคใต้ มีพื้นที่ประมาณ 3,298.045 ตารางกิโลเมตรมีพื้นที่ติดต่อทางตะวันออกติดต่อกับจังหวัดชุมพร ทางใต้ติดกับจังหวัดสุราษฎร์ธานีและจังหวัดพังงา ทางตะวันตกติดกับประเทศพม่าและทะเลอันดามัน มีลักษณะพื้นที่เรียวและแคบ มีความยาวถึง 200 กิโลเมตร และมีความแคบในบริเวณอำเภอกระบุรี เพียง 9 กิโลเมตร
ระนองเป็นอีกจังหวัดหนึ่งที่มีประวัติความเป็นมายาวนานนับตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาเรืองอำนาจ เดิมเป็นหัวเมืองขนาดเล็กขึ้นกับเมืองชุมพร คำว่าระนองเพี้ยนมาจากคำว่า แร่นอง เนื่องจากในพื้นที่จังหวัดมีแร่อยู่มากมาย
ชื่อเรียก

ชื่อระนอง บ้างอธิบายหมายถึง "แร่เนืองนองคือท้องถิ่นมีแร่อุดมสมบูรณ์ จากแร่เนืองนอง" จึงกลายเสียงเป็นระนอง บ้างว่าอาจมาจากคนที่ชื่อ นายนอง เป็นผู้นำและเป็นหัวหน้าหมู่บ้านซึ่งต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหลวงระนอง
คำว่า "ระนอง" ยังมีเสียงใกล้เคียงภาษาอินโดนีเซียว่า "ระนาห์" (Ranah) หมายถึงทุ่งหญ้าหรือเทือกเขาที่ทอดยาว (Kamus Indonesia Inggris) ระนองอาจเป็นคำมลายู คือ "ระ" มาจากเสียงคำท้ายของกัวลา (Guala) แปลว่าปากน้ำ ส่วนคำว่า "นอง" หมายถึงชื่อของแม่น้ำนอง ซึ่งเป็นลำน้ำสายสั้น ๆ ไหลลงสู่ปากน้ำกระ ระนองจึงหมายถึงปากน้ำนองหรือปากแม่น้ำระนอง นอกจากนั้นยังสันนิษฐานว่าอาจเป็นคำยืมมาจากภาษาพม่าคำว่า "ระนัว" (Ranou) หมายถึงผู้ซึ่งอยู่ด้วยความหวัง
ประวัติ

เมืองระนองเคยเป็นชุมชนโบราณที่มีการติดต่อค้าขายกับอินเดียและจีน เป็นเส้นทางที่เดินลัดเทือกเขาตะนาวศรีจากต้นน้ำกระบุรีคือที่ปากจั่นไปยังต้นแม่น้ำชุมพร เป็นชุมชนโบราณอันดับสองรองจาก ชุมชนภูเขาทอง กำพวน กิ่งอำเภอสุขสำราญ ปรากฏคำว่า กระบุรี จารึกอยู่ที่ฐานพระพุทธรูปโบราณที่อำเภอไชยา และปรากฏหลักฐานบันทึกของจีนเรียกกระบุรี (อำเภอกระบุรีในปัจจุบัน) ว่าเกียโลหิ และครหิ (Ki - Lo - Hi - Karahi) จากหนังสือการค้าเมืองนานไฮ ระบุว่า เกียโลหิ ครหิ หรือกระบุรี เคยส่งทูตไปติดต่อค้าขายที่เมืองจีน เมื่อ พ.ศ. 1151 ในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถกับสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ระหว่าง พ.ศ. 1991–2072 เมืองระนองมีลักษณะเป็นหัวเมืองขนาดเล็ก ขึ้นอยู่กับเมืองชุมพร ซึ่งเป็นหัวเมืองชั้นตรี นอกจากเมืองระนองแล้วยังมีเมืองตระ (อำเภอกระบุรี)
เมืองระนองมีชื่อปรากฏอยู่ในพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ว่าเป็นเมืองที่พม่ายกทัพผ่านเข้ามาเพื่อไปตีเมืองชุมพร เมืองระนองมีพลเมืองอยู่น้อย มีราษฎรจากเมืองชุมพรและเมืองหลังสวน อพยพเข้ามาขุดแร่ดีบุกไปขายมาแต่โบราณ ทางราชการได้ผ่อนผันให้ราษฎรส่งส่วยดีบุกแทนการรับราชการ โดยให้มีเจ้าอากรภาษีรับผูกขาดอากรดีบุก มีอำนาจที่จะซื้อและเก็บส่วยดีบุกแก่ทางราชการ ผู้รวบรวมและจัดส่งส่วยอากรแร่ดีบุกให้ทางราชการนั้น ราษฎรชาวเมืองได้ยกย่องให้ "นายนอง" ซึ่งเป็นผู้นำที่ดีและเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน นายนองมีความดีความชอบในภาระหน้าที่ดังกล่าว จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงระนอง" เจ้าเมืองคนแรก
ในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2387 มีคนจีนชื่อ คอซูเจียง ซึ่งต่อมาได้เป็นพระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซู้เจียง) ได้เดินทางมาตั้งภูมิลำเนาอยูที่เมืองตะกั่วป่า ได้ยื่นเรื่องขอประมูลอากรดีบุกแขวงเมืองตระและระนองได้ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้สำเร็จราชการเมืองระนอง ในเวลาต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้ยกเมืองระนองและเมืองตระ ขึ้นเป็นหัวเมืองจัตวา ขึ้นตรงต่อกรุงเทพและเลื่อนบรรดาศักดิ์พระรัตนเศรษฐี ขึ้นเป็น พระยารัตนเศรษฐี ผู้ว่าราชการเมืองระนอง เมื่อ พ.ศ. 2405 สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองระนองได้โอนมาขึ้นกับมณฑลภูเก็ต
ภูมิประเทศ

สภาพภูมิประเทศของระนอง ประกอบด้วยภูเขาสูงในทางทิศตะวันออก และลาดลงสู่ทะเลอันดามันในทางทิศตะวันตก มีแม่น้ำและคลองสำคัญหลายสาย และมีภูเขาสูงสุดคือ ภูเขาพ่อตาโชงโดง
แม่น้ำลำคลองที่สำคัญมีดังนี้
แม่น้ำกระบุรี เป็นแม่น้ำที่กั้นพรมแดนไทย-พม่า มีความยาวประมาณ 95 กิโลเมตร
คลองลำเลียง มีความยาวประมาณ 20 กิโลเมตร
คลองปากจั่น ไหลลงสู่แม่น้ำกระบุรี มีความยาวประมาณ 30 กิโลเมตร
คลองวัน ไหลลงสู่แม่น้ำกระบุรี มีความยาวประมาณ 20 กิโลเมตร
คลองกระบุรี มีความยาวประมาณ 20 กิโลเมตร
คลองละอุ่น ไหลลงสู่แม่น้ำกระบุรี มีความยาวประมาณ 35 กิโลเมตร
คลองหาดส้มแป้น มีความยาวประมาณ 19 กิโลเมตร
คลองกะเปอร์ มีความยาวประมาณ 32 กิโลเมตร
คลองกำพวน  มีความยาวประมาณ 19 กิโลเมตร
ภูมิอากาศ

จังหวัดระนองได้ชื่อว่าเป็นเมือง "ฝนแปด แดดสี่" นั่นคือมีฝนตก 8 เดือน และฝนแล้งเพียง 4 เดือน นับว่าเป็นจังหวัดที่ฝนตกชุกมากที่สุดในประเทศไทย เนื่องจากอยู่ติดกับทะเลอันดามัน ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้อย่างมาก
หน่วยการปกครอง

การปกครองแบ่งออกเป็น 5 อำเภอ 30 ตำบล 167 หมู่บ้าน
| --- | --- |
 อำเภอเมืองระนอง  อำเภอละอุ่น  อำเภอกะเปอร์  อำเภอกระบุรี  อำเภอสุขสำราญ:
หน่วยการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

เทศบาลเมืองระนอง
เทศบาลเมืองบางริ้น
อุทยาน

อุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะพยาม
อุทยานแห่งชาติแหลมสน
อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคา
บุคคลที่มีชื่อเสียง

วิรัช ร่มเย็น - นักการเมือง
คงกฤษ ฉัตรมาลีรัตน์ - นักการเมือง
จรัสพงษ์ สุรัสวดี - นักแสดง พิธีกร
จิรัฐชัย ชยุติ - นักร้อง นักแสดง
ชุติมา ทีปะนาถ - นักแสดง
มุกดา นรินทร์รักษ์ - นักแสดง
อ้อย กะท้อน - นักร้อง
ราชัน มีน้อย - รองผู้ว่าจังหวัดระนอง
ดูเพิ่ม

ทางรถไฟสายคอคอดกระ
แม่น้ำกระบุรี
รายชื่อวัดในจังหวัดระนอง
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดระนอง
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดระนอง
แหล่งข้อมูลอื่น > งานศึกษาที่เกี่ยวข้อง

ฤทัยชนก ห่วงจริง. (2566). พลวัตของ “คนสองน้ำ” กับการเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจของจังหวัดระนอง พ.ศ. 2500 ถึง พ.ศ. 2560. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. (ประวัติศาสตร์). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
แบบแผนซิงเกิลตัน

โครงสร้างของคลาสซิงเกิลตัน ในแบบ UML
แบบแผนซิงเกิลตัน (อังกฤษ: Singleton pattern) เป็นแบบแผนการออกแบบซอฟต์แวร์ที่ใช้จำกัดจำนวนอ็อบเจกต์ที่ถูกสร้างในขณะที่โปรแกรมทำงาน มีประโยชน์ในสถานการณ์ที่ทั้งระบบต้องมีอ็อบเจกต์เพียงตัวเดียวเพื่อจะได้ไม่เกิดการทำงานซ้ำซ้อนกัน ตัวอย่างเช่น คลาสที่ใช้สำหรับเป็นศูนย์รวมการตั้งค่าปรับแต่ง (configuration) ของโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เมื่อเริ่มโปรแกรมอ็อบเจกต์ของคลาสนี้จะอ่านค่าตั้งต้นจากไฟล์ ผู้ใช้โปรแกรมสามารถทำการปรับเปลี่ยนค่าและเซฟไฟล์เพื่อการใช้งานครั้งต่อไป ในกรณีนี้เราต้องการให้ทุก ๆ ส่วนของโปรแกรมใช้อ็อบเจกต์ซิงเกิลตันเพียงตัวเดียวร่วมกัน เพื่อที่ทุกส่วนทำงานสัมพันธ์กันและไม่ต่างส่วนต่างเปลี่ยนแปลงค่าโดยส่วนอื่น ๆ ไม่รับรู้
การนำไปใช้งาน

แบบแผนซิงเกิลตันถูกสร้างโดยเขียนคลาสให้ซ่อนคอนสทรัคเตอร์ทั้งหมดไว้จากคลาสอื่น ๆ คือให้คอนสทรัคเตอร์เป็นไพรเวท จากนั้นสร้างเมธอดมีหน้าที่สร้างอ็อบเจกต์ของคลาสนี้ถ้ายังไม่ถูกสร้างและเก็บอ็อบเจกต์ตัวที่ถูกสร้างใหม่นี้ไว้ จากนั้นส่งคืนอ็อบเจกต์เพียงตัวเดียวนั้นให้ทุกครั้งที่มีการร้องขออ็อบเจกต์ของคลาส
ข้อควรระวังสำหรับการใช้แบบแผนซิงเกิลตันในโปรแกรมที่ทำงานแบบ multi-threading คือหลายส่วนของโปรแกรมอาจจะพยายามเรียกเมธอดให้สร้างอ็อบเจกต์เป็นครั้งแรกในเวลาเดียวกัน อาจทำให้มีการสร้างอ็อบเจกต์ขึ้นมาเกินหนึ่งตัวได้ ในกรณีนี้ควรป้องกันโดยอนุญาตให้เพียงหนึ่งเทร็ดเรียกเมธอดได้ในขณะใดขณะหนึ่ง (mutually exclusive)
ตัวอย่างโค้ด > ภาษา C#

โค้ดตัวอย่างการใช้คลาสชิงเกิลตันในภาษาซีชาร์ปด้วยวิธีดอตเน็ต
sealed class Singleton {
    private Singleton() {}
    public static readonly Singleton instance = new Singleton();
}
ตัวอย่างโค้ด > ภาษา Java

ซอร์สโค้ดคลาสซิงเกิลตันในภาษาจาวา
public class Singleton {
    private static Singleton instance = null;
    
    private Singleton() {}
    
    public static Singleton getInstance() {
        if (instance == null) {
            instance = new Singleton();
        }
        
        return instance;
    }
    
    public void doWork() {
        // do something
    }
}
การเรียกใช้งาน
Singleton.getInstance().doWork();
คลาสซิงเกิลตันแบบปลอดภัยในการทำงานแบบ multi-threading โดย Bill Pugh
public class ThreadSafeSingleton {
    private ThreadSafeSingleton() {
    }

    private static class SingletonHolder {
        private static ThreadSafeSingleton instance = new ThreadSafeSingleton();
    }

    public static ThreadSafeSingleton getInstance() {
        return SingletonHolder.instance;
    }
}
ตัวอย่างโค้ด > ภาษา PHP

<?php
class Singleton
{
    private static $single;

    private function __construct() {
    }

    public static function getInstance() {
        if (self::$single === null) {
            self::$single = new Singleton();
        }
        return self::$single;
    }

    public function doWork() {
        // do something
    }

    public function __wakeUp(){

    }

    public function __clone(){

    }
}
?>
การเรียกใช้งาน
Singleton::getInstance()->doWork();
แหล่งข้อมูลอื่น

Simply Singleton เก็บถาวร 2013-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย David Geary (อังกฤษ)
Exploring the Singleton Design Pattern (อังกฤษ)
แบบแผนโรงงานนามธรรม

แบบแผนโรงงานนามธรรม (อังกฤษ: abstract factory pattern) เป็นแบบแผนการออกแบบซอฟต์แวร์ที่ใช้วิธีการรวมกลุ่ม Factory ที่ไม่เกี่ยวข้องกันที่มีรูปแบบเดียวกันไว้ด้วยกัน ทำให้สามารถ Encapsulate กลุ่มของ Factory ที่ไม่เกี่ยวข้องกันที่มีรูปแบบเดียวกันไว้ด้วยกันโดยผู้ใช้จะเรียกใช้งาน Factory ผ่าน Abstract Interface ซึ่งจะทำหน้าที่สร้าง Object ที่เหมาะสมให้แก่ผู้ใช้ได้เองอัตโนมัติหรืออาจให้ผู้ใช้กำหนด Factory Object ที่ต้องการสร้างได้ด้วยตัวเอง ใน Abstract Factory Design Pattern นี้จะแยกรายละเอียดการ Implement ของ Object ออกจากการเรียกใช้
วิธีการใช้

การสร้าง Abstract Factory จะต้องประกอบด้วยคุณสมบัติต่อไปนี้ก็คือ
ในระดับ Abstract Factory (Abstract Class)
Abstract Factory เป็นตัวตัดสินใจว่าจะสร้าง Factory Object ใดขึ้นมาผ่าน Static Method ของ Abstract Factory (static method สามารถเรียกผ่าน Abstract Factory ได้)
ในการเลือกว่าจะสร้าง Factory Object ใดขึ้นมาเราอาจใช้การอ่าน Configuration File หรือว่ากำหนดเองโดยผู้ใช้ หรืออาจจะตรวจดูสภาวะแวดล้อมของระบบ
เมื่อสร้าง Factory Object แล้วจะใช้การ return ออกมาเป็น Pointer หรือ Object ID ของ Factory Object นั้นโดย type จะเป็นชนิด Abstract Factory นั้น ๆ
ในการเรียกใช้เพื่อให้การเรียกใช้ไม่ขึ้นต่อความแตกต่างของ Factory Object ต่าง ๆ ที่ถูกสร้างขึ้นมาจะอนุญาตให้ผู้ใช้เรียกผ่านส่วนที่เป็น Abstract Interface เท่านั้น
ในระดับ Factory Object (Concrete Class)
ชนิดของ Object ที่สร้างมาจะตัดสินใจที่ตัว Factory เอง
Object ที่ Factory สร้างจะต้องเป็น Object ที่ Derive มาจาก Abstract Class ที่ผู้ใช้งานสามารถเรียกใช้ได้
เมื่อ Factory Object สร้าง Object ภายใน Factory Object  จะ type ที่ return จะต้อง return ออกมาเป็น Abstract Class แม่ของ Object นั้น
เช่นเดียวกับ Factory Object ที่ต้องเรียกผ่าน Abstract Interface ในการเรียก Object ที่สร้างโดย Factory ก็ต้องเรียกผ่านส่วนที่เป็น Abstract Interface ของ Object นั้นด้วย