stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คริมินอล

คริมินอล (อังกฤษ: Criminal) คือซิงเกิลที่ 4 จากสตูดิโออัลบั้มที่เจ็ดของ บริตนีย์ สเปียรส์ "คริมินอล" เขียนและผลิตโดยแม็กซ์ มาร์ตินและเชลแบ็ก ด้วยการเขียนเพิ่มเติมโดยทิฟฟานี่ อัมเบอร์ หลังจากเธอที่ได้ฟังเพลงของเธอรู้สึกว่ามันมีความแตกต่างและไม่เหมือนสิ่งที่เธอเคยได้ยินมาก่อน เธอโพสต์ข้อมูลของเพลงในเว็บออนไลน์เมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ.2555 ก่อนที่จะปล่อยอัลบั้ม
คดีเรนโบว์วอร์ริเออร์

คดีเรนโบว์วอร์ริเออร์ (อังกฤษ: Rainbow Warrior Case) เป็นข้อพิพาทระหว่างประเทศนิวซีแลนด์กับประเทศฝรั่งเศสที่เป็นผลพวงมาจากการจมเรือ เรนโบว์วอร์ริเออร์ คดีนี้ได้คาเบียร์ เปเรซ เด กูเอยาร์ (Javier Pérez de Cuéllar) เลขาธิการสหประชาชาติ มาเป็นอนุญาโตตุลาการในปี ค.ศ. 1986 และกลายเป็นหัวข้อสำคัญในการศึกษาเรื่องความรับผิดชอบของรัฐในกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง
ภูมิหลัง

วันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 หน่วยความมั่นคงทางทหารแห่งฝรั่งเศส (French military security service) ส่งจารชนไปจมเรือของกรีนพีซอันขึ้นทะเบียนในประเทศอังกฤษ ชื่อ เรนโบว์วอร์ริเออร์ ขณะเทียบท่าออกแลนด์ กรีนพีซเตรียมใช้เรือลำดังกล่าวเดินทางไปขัดขวางการทดลองนิวเคลียร์ของประเทศฝรั่งเศสที่เฟรนช์โปลินีเซีย ต่อมา ประเทศนิวซีแลนด์จับและดำเนินคดีสมาชิกสองคนของกองทหารลับของประเทศฝรั่งเศส
ผลทางคดีความ

หลังจากประเทศฝรั่งเศสและประเทศนิวซีแลนด์ประจันหน้าทางการทูตกันพักใหญ่ โดยมีประเด็นเบื้องต้นเป็นการเรียกค่าปฏิกรรมและการปฏิบัติต่อจารชนที่ถูกจับ รัฐบาลของทั้งสองประเทศก็ตกลงจะให้คาเบียร์ เปเรซ เด กูเอยาร์ เลขาธิการสหประชาชาติ มาเป็นอนุญาโตตุลาการชำระความของพวกตน กูเอยาร์มีคำสั่งซึ่งมีผลผูกพันในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1986
คดีความ

แม้ว่าอรรถคดีของรัฐฝรั่งเศสจะไม่นับเป็นภัยคุกคามต่อ "ความสงบเรียบร้อยและความมั่นคงระหว่างประเทศ" ตามความในกฎบัตรสหประชาชาติ เพราะมีเป้าหมายและผลกระทบอันจำกัด แต่ก็ถือว่าเป็นการกระทำละเมิดในระดับระหว่างประเทศ เพราะประกอบด้วยการละเมิดอำนาจอธิปไตยและการจารกรรม (ถึงแม้ว่าการจารกรรมจะไม่อยู่ในบังคับแห่งกฎหมายระหว่างประเทศก็ตาม) ประเทศฝรั่งเศสได้มีบันทึกถึงเลขาธิการสหประชาชาติเพื่อโต้แย้งว่า กรีนพีซต่างหากที่กระทำการอันเป็นปรปักษ์ต่อและล่วงล้ำเข้ามาโดยมิชอบด้วยกฎหมายซึ่งดินแดนฝรั่งเศสรอบ ๆ ถิ่วแถวทดลองนิวเคลียร์ และประเทศนิวซีแลนด์ก็สนับสนุนการกระทำนี้อยู่เบื้องหลัง อนุญาโตตุลาการยกข้อโต้แย้งเหล่านี้ เพราะการกระทำของกรีนพีซไม่อาจจัดว่าเป็นการใช้กำลังตามกฎหมายระหว่างประเทศได้เลย
คดีความ > ความรับผิดของรัฐ

ตามปรกติ เมื่อรัฐหนึ่งส่งตัวแทนของตนไปกระทำผิดกฎหมายระหว่างประเทศหรือกฎหมายท้องถิ่น ณ รัฐอื่น ก็ตกเป็นพนักงานของรัฐแรกนั้นที่จะต้องรับผิดชอบต่อการกระทำและใช้ค่าปฏิกรรม และตัวแทนของรัฐเช่นว่านี้จะได้รับความคุ้มกันไม่ต้องขึ้นศาลท้องถิ่น กระนั้น ประเทศนิวซีแลนด์ก็เรียกให้ประเทศฝรั่งเศสออกมาหักหาญกันตามกฎหมายระหว่างประเทศ และจัดการไต่สวนจารชนฝรั่งเศสด้วยกฎหมายภายในของตนด้วย ตามกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศแล้ว ประเทศนิวซีแลนด์จะไต่สวนเช่นนี้ได้หรือไม่ ยังไม่แน่ชัด แต่ตามลักษณะในการจารกรรมของประเทศฝรั่งเศสแล้ว ประเทศนิวซีแลนด์ชอบจะไต่สวนจารชนทั้งสองคนในฐานะที่เป็นเชลย แม้ขณะนั้นไม่มีภาวะสงครามก็ตาม อย่างไรก็ดี เชลยทั้งคู่จะได้รับสิทธิที่เกี่ยวข้องติดตามมาเพราะการนี้ กล่าวคือ ไม่ต้องรับผิดเป็นการส่วนตัว แต่ความรับผิดจะตกอยู่แก่ประเทศฝรั่งเศสซึ่งใช้พวกเขามาปฏิบัติหน้าที่ คดีในลักษณะเดียวกันนี้ เป็นต้นว่า คดีแคโรลีน (Caroline affair) ที่มีการวินิจฉัยเรื่องความรับผิดชอบของรัฐกับความรับผิดชอบของตัวแทนของรัฐ
คดีความ > คำสั่ง

ประเทศฝรั่งเศสยอมรับผิดชอบ แต่ขอให้คนของตนได้กลับประเทศ ประเทศนิวซีแลนด์ตกลง แต่มีเงื่อนไขว่า จารชนทั้งสองคนของประเทศฝรั่งเศสต้องรับโทษที่เหลือ คือ จำคุกอีกสามปี ตามคำพิพากษาของศาลนิวซีแลนด์จนเสร็จก่อน เลขาธิการสหประชาชาติเข้ามาไกล่เกลี่ย จารชนทั้งคู่จึงถูกจำไว้ที่เกาะอาโอ (Hao) อันเป็นดินแดนฝรั่งเศสและเป็นที่ตั้งฐานทัพเรือฝรั่งเศส หลังจากติดคุกที่เกาะดังกล่าวแล้วสองปี ประเทศฝรั่งเศสปล่อยคนทั้งสองและให้กลับแผ่นดินใหญ่ได้เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1988
ส่วนเรื่องชดใช้ความเสียหายนั้น เบื้องต้น ประเทศฝรั่งเศสมีคำขอโทษอย่างเป็นทางการและยอมรับว่าตนทำละเมิดตามกฎหมายระหว่างประเทศ และเลขาธิการสหประชาชาติสั่งให้ประเทศฝรั่งเศสใช้ค่าปฏิกรรมจำนวนเจ็ดล้านดอลลาร์สหรัฐแก่ประเทศนิวซีแลนด์ นอกจากนี้ ประเทศฝรั่งเศสยังใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ครอบครัวผู้เสียหายจากการจมเรือและแก่กรีนพีซเป็นการส่วนตัวด้วย
ผลที่ตามมา

คดีนี้ชี้ให้ชาติทั้งหลายเห็นว่า หลักกฎหมายระหว่างประเทศเรื่องการไม่ก้าวก่ายกันนั้นมีอยู่ และว่า รัฐทั้งหลายจักต้องรับผิดเมื่อละเมิดหลักกฎหมายนี้ คดีดังกล่าวยังได้เป็นหัวข้อที่นิยมศึกษากันเกี่ยวกับความรับผิดชอบของรัฐ ความรับผิดชอบของเอกชน การใช้กำลัง และการชดใช้ความเสียหาย แต่เพราะมีข้อเท็จจริงว่า คดีได้รับการชำระโดยคนคนเดียว คือ เลขาธิการสหประชาชาติ ไม่ใช่คณะตุลาการระหว่างประเทศ บางคนจึงไม่ค่อยถือว่าเป็นเรื่องของกฎหมายระหว่างประเทศ ส่วนสาเหตุที่ไม่ได้ชำระโดยคณะตุลาการระหว่างประเทศนั้น ก็ด้วยประเทศนิวซีแลนด์มิอาจมีคำขอไปยังศาลยุติธรรมระหว่างประเทศได้ เพราะสมัยนั้น (จนถึงบัดนี้) ประเทศฝรั่งเศสไม่ยอมรับว่า ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศมีอำนาจบังคับคดี
วัฒนธรรมร่วมสมัย

ในปี ค.ศ. 1992 ประเทศนิวซีแลนด์สร้างและฉายภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง เดอะเรนโบว์วอร์ริเออร์ (The Rainbow Warrior) จากคดีนี้ นำแสดงโดยแซม นีลล์ (Sam Neill) และ จอน วอยต์ (Jon Voight)
ดูเพิ่ม

เรนโบว์วอร์ริเออร์
การจมเรือเรนโบว์วอร์ริเออร์
เขตปลอดนิวเคลียร์ของประเทศนิวซีแลนด์
เรนโบว์วอร์ริเออร์ (ภาพยนตร์)
คมพยัคฆ์ วีระศักดิ์เล็ก

| คมพยัคฆ์ วีระศักดิ์เล็ก |
| --- | --- |
เกิด: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2525 (42 ปี)
คมพยัคฆ์ วีระศักดิ์เล็ก หรือที่รู้จักในชื่อ คมพยัคฆ์ แฟร์เท็กซ์ (อังกฤษ: Kompayak Fairtex) เกิดวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นนักมวยไทยชาวไทยที่มีชื่อเสียง ผู้มาจากจังหวัดสมุทรปราการ โดยอยู่ในสังกัดวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้ครองแชมป์เอ็ม-วัน รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท
ประวัติ

คมพยัคฆ์เป็นแชมป์อันดับหนึ่งในรุ่นแบนตั้มเวท จากสนามมวยเวทีลุมพินี และได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 6 ของสมาคมมวยไทยอาชีพแห่งประเทศไทย รวมถึงสนามมวยเวทีลุมพินีมักจัดให้เขาเป็นผู้แข่งขันคู่เอกอยู่บ่อยครั้ง โดยมีผู้สนับสนุนเขาอยู่ในระดับหนึ่ง นอกจากนี้ จากสถิติการชกที่ผ่านมายังแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ชนะแชมป์จากแต่ละองค์กรมาแล้วหลายราย รวมถึงได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักสู้ระดับท็อปของประเทศญี่ปุ่น และเป็นแชมป์ที่ผ่านการรับรองจากเอ็ม-วันรายแรกแบบไร้ข้อกังขา
ดูเพิ่ม

นักมวยไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ウィラサクレック・フェアテックス・ムエタイジム
M-1ムエタイチャレンジ เก็บถาวร 2009-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คนไร้ความสามารถ

| --- | --- |
อักษรย่อ: คำเต็ม
ฎ.: คำพิพากษาศาลฎีกา (คลิก เก็บถาวร 2010-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ป.พ.พ.: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย (คลิก เก็บถาวร 2003-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
พ.ร.บ.: พระราชบัญญัติ (คลิก เก็บถาวร 2004-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ม.: มาตรา
รก.: ราชกิจจานุเบกษา (คลิก)
ว.: วรรค
การใช้อักษรย่อในนี้เพื่อมิให้บทความเยิ่นเย้อเท่านั้น แต่โดยปรกติแล้วควรเขียนด้วยคำเต็มไม่ควรย่อ เช่น "พ.ร.บ. ว่าด้วยธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2544" ควรเขียนว่า "พระราชบัญญัติว่าด้วยธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2544" มากกว่า
คนไร้ความสามารถ (อังกฤษ: incompetent person) คือ คนวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่มีทางดูแลตัวเองหรือผลประโยชน์ของตัวเองได้เลย ซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องขอของ คู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป หรือพนักงานอัยการ ซึ่งการเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
การเป็นคนไร้ความสามารถ

ดูเพิ่ม: ความสามารถของบุคคล
คนวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่มีทางดูแลตัวเองหรือผลประโยชน์ของตัวเองได้เลย ซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องขอของ คู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป หรือพนักงานอัยการ ซึ่งการเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
คนไร้ความสามารถนั้นกฎหมายจำกัดสิทธิไว้มิให้ทำนิติกรรมได้โดยลำพังเลย นิติกรรมทั้งปวงที่คนไร้ความสามารถทำตกเป็นโมฆียะ ซึ่งรวมถึงพินัยกรรมด้วย หากคนไร้ความสามารถต้องการทำนิติกรรมแล้ว บุคคลที่เรียกว่า "ผู้อนุบาล" จะทำแทนเขาเอง
นอกจากนี้ ตามกฎหมายไทยแล้ว คนไร้ความสามารถที่กระทำความผิดอาญาก็ให้พ้นจากความรับผิดในการกระทำนั้น แต่ความรับผิดทางแพ่งมิได้สิ้นสุดลงไปด้วย โดยในทางแพ่ง บิดา มารดา หรือผู้อนุบาลของคนไร้ความสามารถต้องร่วมรับผิดในการกระทำอันเป็นละเมิดของคนไร้ความสามารถไปด้วย เว้นแต่สามารถพิสูจน์ได้ว่าได้ดูแลรักษาบุคคลนั้นอย่างระมัดระวังเต็มที่แล้ว
บุคคลจะพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถเมื่อศาลสั่งตามร้องขอของคู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป, พนักงานอัยการ หรือตัวคนไร้ความสามารถเอง การพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
คำสั่งให้บุคคลใดเป็นคนไร้ความสามารถหรือพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถต้องประกาศในราชกิจจานุเบกษาด้วย
ผู้อนุบาล

ผู้อนุบาล (อังกฤษ: guardian) เป็นบุคคลที่ศาลแต่งตั้งให้ปกครองดูแลคนไร้ความสามารถ ซึ่งตามกฎหมายไทยแล้วกำหนดกรณีดังต่อไปนี้
1.บุคคลใดจะบรรลุนิติภาวะหรือไม่ก็ตาม ถ้ายังมิได้สมรสและศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ ให้ผู้ใช้อำนาจปกครอง คือ บิดามารดาทั้งสองฝ่ายหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในกรณีที่อีกฝ่ายไม่มีอำนาจปกครองแล้ว หรือผู้ปกครอง เป็นผู้อนุบาลคนไร้ความสามารถผู้นั้น เว้นแต่ศาลจะสั่งเป็นอื่น
2. ในกรณีที่ศาลสั่งให้บุคคลที่มีคู่สมรสเป็นคนไร้ความสามารถ ก็ให้คู่สมรสอีกฝ่ายเป็นผู้อนุบาล เว้นแต่ศาลจะสั่งเป็นอื่นตามที่ผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ หรือในกรณีมีเหตุอันควร
ผู้อนุบาลนั้นมีอำนาจหน้าที่ในการดูแลรักษาผลประโยชน์ของคนไร้ความสามารถ ทำนิติกรรมแทนคนไร้ความสามารถ บอกล้างโฆยีกรรมของคนไร้ความสามารถที่พิจารณาแล้วเห็นว่าอาจเป็นการเสียเปรียบของคนไร้ความสามารถที่ตนอนุบาลอยู่ และให้สัตยาบันในโมฆียกรรมของคนไร้ความสามารถที่พิจารณาแล้วเห็นว่ามีแต่ได้กับได้
นอกจากนี้ ผู้อนุบาลต้องร่วมรับผิดทางแพ่งในการกระทำอันเป็นละเมิดที่คนไร้ความสามารถในความอนุบาลของตนได้กระทำลงไป เว้นแต่เขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าได้ดูแลรักษาบุคคลนั้นอย่างระมัดระวังเต็มที่แล้ว
เชิงอรรถ

↑  อรพินท์ ขจรอำไพสุข, 2551 : 201.
คดีลูกฆ่าพ่อในโทจิงิ

| คดีระหว่างไอซาวะ กับพนักงานอัยการ> Aizawa v. Japan |
| --- | --- |

สาระแห่งคดี
ข้อกล่าวหา: จำเลยฆ่าบุพการี
คำขอ: ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200
คู่ความ
โจทก์: คณะพนักงานอัยการ: • ทาอิโซะ โยโกอิ (Taizo Yokoi)   • จุนโนซูเกะ โยโกมิโซะ (Junnosuke Yokomizo)   • อากิระ ยามามูระ (Akira Yamamura)
จำเลย: ชิโยะ ไอซาวะ (Chiyo Aizawa)
บุคคลอื่น: ไดฮาจิ โอนูกิ (Daihachi Onuki), ทนายจำเลย
ศาล
ศาล: ศาลสูงสุดแห่งญี่ปุ่น
องค์คณะ: ที่ประชุมใหญ่ศาลสูงสุดแห่งญี่ปุ่น: • คาซูโตะ อิชิดะ (Kazuto Ishida), ประธาน  • เค็งอิจิโระ โอซูมิ (Kenichiro Osumi)  • โทโมกาซุ มูรากามิ (Tomokazu Murakami)  • โคซาโตะ เซกิเนะ (Kosato Sekine)  • เอกิโซะ ฟูจิบายาชิ (Ekizo Fujibayashi)  • มาซาโอะ โอกาฮาระ (Masao Okahara)  • โนบูโอะ โองาวะ (Nobuo Ogawa)  • ทาเกโซะ ชิโมดะ (Takeso Shimoda)  • เซอิจิ คิชิ (Seiichi Kishi)  • บูอิจิ อามาโนะ (Buichi Amano)  • โยชิกัตสึ ซากาโมโตะ (Yoshikatsu Sakamoto)  • จิโร ทานากะ (Jiro Tanaka)  • มาโกโตะ อิวาตะ (Makoto Iwata)  • คาซูโอะ ชิโมมูระ (Kazuo Shimomura)  • โคตาโร อิโรกาวะ (Kotaro Irokawa)
คำพิพากษา
คำพิพากษา: คำพิพากษาในคดีหมายเลข 1970 (ก) ที่ 1310
พิพากษา
" กลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่น ให้ลงโทษจำคุกสองปีกับหกเดือน พร้อมทำงานโยธา แต่ให้รอการลงโทษไว้สามปี "
เรื่อง: ความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 ซึ่งบัญญัติการฆ่าบุพการี (Constitutionality of Article 200 of the PENAL CODE providing killing an Ascendant)
ลงวันที่: 4 เมษายน 1973
มติ: 14 ต่อ 1
กฎหมาย: • รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น มาตรา 14 • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200
เว็บไซต์
คำพิพากษาศาลสูงสุด ในคดีหมายเลข 1970 (ก) ที่ 1310ฯ (อังกฤษ)
คดีลูกฆ่าพ่อในโทจิงิ หรือ คดีปิตุฆาตในโทจิงิ (ญี่ปุ่น: 栃木実父殺し事件; โรมาจิ: Tochigi Jippugoroshi Jiken; อังกฤษ: Tochigi patricide case), หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า คดีระหว่างไอซาวะกับพนักงานอัยการ (Aizawa v. Japan), เป็นคดีสมสู่ระหว่างบิดากับบุตรสาวและปิตุฆาต อันเกิดขึ้นในยาอิตะ จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น โดย ชิโยะ ไอซาวะ (相沢 チヨ) จำเลยถูกบิดาข่มขืนกระทำชำเรามาสิบห้าปี จนฆ่าบิดาเสียเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1968 พนักงานอัยการฟ้องว่าเธอฆ่าบุพการี และศาลพิพากษาว่าเธอมีความผิดฐานดังกล่าว แต่ให้รอการลงโทษ
คดีนี้ยังให้มีการยกเลิกความผิดฐานฆ่าบุพการีในประมวลกฎหมายอาญาญี่ปุ่นในกาลต่อมาด้วย
ภูมิหลัง

ชิโยะ ไอซาวะ จำเลย เป็นบุตรหัวปีในจำนวนบุตรทั้งหมดหกคนของ ทาเกโอะ ไอซาวะ (相沢 武雄; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1915–5 ตุลาคม ค.ศ. 1968) กับ ริกะ ไอซาวะ (相沢 リカ) ชิโยะถือกำเนิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1939 ณ จังหวัดโทจิงินั้น ทากาโอะติดสุรายาเมาและข่มขืนกระทำชำเราชิโยะตั้งแต่เธออายุสิบสี่ปีเรื่อยมา ริกะ มารดาของชิโยะ เมื่อทราบก็รับไม่ได้ และทิ้งครอบครัวหนีไปจังหวัดฮกไกโดในไม่ช้า หลายปีต่อมา ริกะหวนคืนเพื่อร้องขอให้ทาเกโอะเลิกล่วงเกินบุตรสาว แต่เธอพบว่าทาเกโอะบังคับให้ชิโยะอยู่กินกับตนฉันสามีภริยา กับทั้งชิโยะยังตั้งครรภ์กับทาเกโอะถึงสิบเอ็ดครั้ง ให้กำเนิดบุตรสาวห้าคน โดยสองคนในจำนวนนี้ตายแต่แรกเกิด
ใน ค.ศ. 1967 ชิโยะในวัยยี่สิบแปดจึงทำหมันหลังถูกบังคับทำแท้งมาแล้วหกครั้ง ครั้นปีถัดมา ชิโยะพบรักกับหนุ่มวัยยี่สิบสองคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นในมหาวิทยาลัย และต้องการวิวาห์กับเขา ทาเกโอะได้ทราบก็โกรธเป็นอันมาก เขาพันธนาการเธอไว้ที่บ้าน และขู่ฆ่าบุตรทั้งสามของเธอเสีย ชิโยะถูกจองจำอยู่กับความสิ้นหวังของชีวิต กระทั่งคืนวันที่ 5 ตุลาคม ปีนั้น ทาเกโอะเข้าราวีเธออีก เธอจึงบีบคอเขาถึงแก่ความตาย
เพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงคิดกันมาตลอดว่าชิโยะเป็นภริยาของทาเกโอะ จนกระทั่งเจ้าพนักงานตำรวจเข้าจับกุมเธอ และแถลงว่า ชิโยะตั้งครรภ์บุตรทั้งสามกับบิดาของตนเอง อนึ่ง เนื่องด้วยกฎหมายญี่ปุ่นลักษณะครอบครัวห้ามพหุสามีภริยา (polygamy) และห้ามญาติสนิทสมรสกัน นายทะเบียนครอบครัวจึงขึ้นทะเบียนว่า บุตรทั้งสามของชิโยะเป็นบุตรมิชอบด้วยกฎหมายของทาเกโอะ
กฎหมาย

ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 ของญี่ปุ่น ฆ่าบุพการีของตนเอง ต้องระวางโทษประหารชีวิต หรือจำคุกตลอดชีวิตพร้อมทำงานโยธา ซึ่งหนักกว่าฆ่าคนทั่วไปตามมาตรา 199 ที่ระวางโทษประหารชีวิต หรือจำคุกไม่เกินสามปีพร้อมทำงานโยธา นอกจากนี้ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 19 ว่า ศาลจะรอการลงโทษก็ได้แต่เฉพาะเมื่อโทษที่ลงนั้นเป็นจำคุกไม่เกินสามปี โดยให้รอไว้ไม่น้อยกว่าหนึ่งปี แต่ไม่เกินสามปี
ขณะที่รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น มาตรา 14 ว่า "คนทั้งปวงย่อมเสมอภาคกันภายใต้กฎหมาย และการเลือกปฏิบัติในด้านความสัมพันธ์ทางการเมือง เศรษฐกิจ หรือสังคม เพราะเหตุแห่งเชื้อชาติ ความเชื่อ เพศ สถานะทางสังคม หรือเหล่ากำเนิดนั้น หากระทำได้ไม่" ("All people are equal under the law and there shall be no discrimination in political, economic or social relations because of race, creed, sex, social status or family origin.")
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 จึงมีลักษณะเป็นการพรากไปซึ่งโอกาสที่จะได้รอการลงโทษ เว้นแต่ศาลเห็นว่า จำเลยกระทำความผิดเพื่อป้องกันตนเอง หรือวิกลจริต (ตามความหมายทางกฎหมาย) ซึ่งตุลาการญี่ปุ่นรับฟังเหตุบรรเทาโทษในคดีฆ่าบุพการีเสมอ เพื่อในกรณีมีเหตุสมควร จำเลยก็อาจได้รับการลดโทษและมีโอกาสรอการลงโทษบ้าง
การดำเนินคดี

พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องว่า ชิโยะกระทำความผิดฐานฆ่าบุพการี และขอให้ลงโทษ ทนายความของชิโยะต่อสู้ว่า จำเลยป้องกันตนเอง และวิกลจริต เพราะถูกข่มขืนกระทำชำเรานับครั้งไม่ถ้วน
ศาลแขวงอุตสึโนมิยะ (Utsunomiya District Court) พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 มิชอบด้วยรัฐธรรมนูญ เนื่องจากเลือกปฏิบัติต่อบุคคลเพราะเหตุแห่งสถานะทางครอบครัว ขัดต่อหลักความเสมอภาคภายใต้กฎหมาย (equality before the law) ที่รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นรับรองไว้ในมาตรา 14 ข้างต้น โดยศาลกล่าวว่า แม้ในมาตรา 14 นี้ไม่ปรากฏถ้อยคำว่า "สถานะทางครอบครัว" (family status) อย่างแจ้งชัด แต่รัฐธรรมนูญนั้นเป็นกฎหมายกว้าง ต้องตีความตามเจตนารมณ์ มิใช่ตามตัวอักษร หลักห้ามเลือกปฏิบัติเพราะสถานะทางครอบครัวจึงมีอยู่ "ในบริบท" แห่งมาตรา 14 นั้น และเน้นย้ำว่า "การปฏิบัติต่อจำเลยให้แตกต่างออกไป โดยอ้างสถานะที่จำเลยมีอยู่ในครอบครัวตนเองนั้น ย่อมเป็นการเลือกปฏิบัติอย่างไม่ต้องสงสัย" นอกจากนี้ ศาลยังเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 ขัดกับรัฐธรรมนูญ มาตรา 14 อีกประการหนึ่ง ตรงที่กำหนดโทษอันมิได้สัดส่วน (disproportionality) คือ สูงกว่าการฆ่าบุคคลทั่วไปเป็นอันมาก
อนึ่ง ศาลฟังว่า ชิโยะกระทำความผิดเพื่อป้องกันตนเองด้วย วันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 ศาลจึงพิพากษาปล่อยเธอไป
ในเวลานั้น พนักงานอัยการพิจารณาว่า ที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 กำหนดโทษฐานฆ่าบุพการีไว้สูงกว่าฐานฆ่าบุคคลทั่วไป ก็เพื่อธำรงคุณธรรมเรื่องความกตัญญู จึงอุทธรณ์ และศาลสูงโตเกียว (Tokyo High Court) เห็นพ้องกับพนักงานอัยการ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ปีถัดมา จึงพิพากษาว่า ชิโยะมีความผิดฐานฆ่าบุพการี และให้จำคุกสามปีกับหกเดือน พร้อมทำงานโยธา ซึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 19 แล้วจะมิอาจรอการลงโทษได้ ฝ่ายจำเลยจึงอุทธรณ์ต่อศาลสูงสุดแห่งญี่ปุ่น (Supreme Court of Japan)
ที่ประชุมใหญ่ศาลสูงสุดตรวจสำนวน ประชุมปรึกษาแล้ว เห็นว่า โทษที่ศาลอุทธรณ์ลงนั้นรุนแรงเกินไป และเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่ว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 มิชอบด้วยรัฐธรรมนูญ และใช้บังคับมิได้ ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1973 จึงลงมติด้วยคะแนนเสียง 14 ต่อ 1 แก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า ชิโยะมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่น (เปลี่ยนฆ่าบุพการีเป็นฆ่าบุคคลทั่วไป) โดยให้ลงโทษจำคุกสองปีกับหกเดือน พร้อมทำงานโยธา แต่ให้รอการลงโทษไว้สามปี
หลังคดีนี้แล้ว ชิโยะประกอบอาชีพอยู่ที่อุตสึโนมิยะ จังหวัดบ้านเกิด ต่อไป
ผลพวง

กระทรวงยุติธรรมญี่ปุ่นแถลงเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1973 ว่า จะพิจารณาอภัยโทษให้แก่จำเลยคดีฆ่าบุพการีเป็นรายบุคคลไป และได้ยกเลิกประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 จริง ๆ ในอีกยี่สิบสองปีให้หลัง เหลือเพียงมาตรา 199 ที่ปัจจุบันบัญญัติว่า "ผู้ใดฆ่าผู้อื่น ต้องระวางโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิตพร้อมทำงานโยธา หรือจำคุกมีกำหนดไม่ต่ำกว่าห้าปี" ("A person who kills another shall be punished by the death penalty or imprisonment with work for life or for a definite term of not less than 5 years.") ทั้งนี้ เป็นโทษที่แก้ไขเพิ่มเติมใหม่
ดูเพิ่ม

อุทลุม, ข้อห้ามผู้สืบสันดานฟ้องผู้บุพการี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย
แหล่งข้อมูลอื่น > หนังสือ

Hideo Tanaka and Malcolm D.H. Smith. (1976). The Japanese legal system : introductory cases and materials. Tokyo: University of Tokyo Press. ISBN 0860081613.
Meryll Dean (2002). Japanese Legal System. London: Cavendish Publishing. ISBN 1843143224.
แหล่งข้อมูลอื่น > เว็บไซต์

(อังกฤษ) คำพิพากษาศาลสูงสุด ในคดีหมายเลข 1970 (ก) ที่ 1310ฯ เก็บถาวร 2009-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) "การฆ่าบุพการี, ความเสมอภาค และความได้สัดส่วน: มุมมองของศาลญี่ปุ่นต่อหลักความเสมอภาค ดังสะท้อนใน คดีระหว่างไอซาวะกับพนักงานอัยการ" - มหาวิทยาลัยเมอร์ดอช
(ญี่ปุ่น) สัมมนากฎหมายรัฐธรรมนูญญี่ปุ่น 2005PDF (55.0 KiB)
คนเหล็กทะลุมิติ

| คนเหล็กทะลุมิติ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: จอห์น แมคเทียร์แนน
บทภาพยนตร์:   เชน แบล็ก  เดวิด อาร์น็อตต์ 
เนื้อเรื่อง:   แซค เพนน์  อดัม เลฟฟ์ 
อำนวยการสร้าง:   จอห์น แมคเทียร์แนน  สตีเวน รอธ 
นักแสดงนำ:   อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์  เอฟ. เมอร์รีย์ เอบราฮัม  อาร์ต คาร์นีย์  ชาร์ลส์ แดนซ์  แฟรงค์ แมคเร  ทอม นูแนน  โรเบิร์ต พรอสกี  แอนโทนี ควินน์  เมอร์ซิดีส รูห์ล  ออสติน โอไบรเอน 
กำกับภาพ: ดีน เซมเลอร์
ตัดต่อ:   ริชาร์ด เอ. ฮาร์ริส  จอห์น ไรท์ 
ดนตรีประกอบ: ไมเคิล คาเมน
บริษัทผู้สร้าง:   โคลัมเบียพิกเจอส์  สตีเวนรอธโปรดักชัน  
ผู้จัดจำหน่าย: โคลัมเบียพิกเจอส์
วันฉาย: 13 มิถุนายน 1993 (เวสต์วูด) 18 มิถุนายน ค.ศ. 1993 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 131 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 137.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
คนเหล็กทะลุมิติ (อังกฤษ: Last Action Hero) เป็นภาพยนตร์แอ็กชัน-แฟนตาซีสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี 1993 กำกับและอำนวยการสร้างโดย จอห์น แมคเทียร์แนน เป็นการเสียดสีประเภทแอ็กชันและความคิดโบราณที่เกี่ยวข้อง ซึ่งมีเนื้อหาล้อเลียนภาพยนตร์แอ็กชันหลายเรื่องภายในภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ แสดงเป็น แจ็ก สเลเตอร์ ตำรวจนักสืบในลอสแอนเจลิสในแฟรนไชส์ภาพยนตร์แอ็กชัน แจ็ก สเลเตอร์ ขณะที่ ออสติน โอไบรเอน ร่วมแสดงเป็น แดนนี แมดิแกน เด็กชายที่ถูกส่งเข้าไปในจักรวาล สเลเทอร์ อย่างน่าอัศจรรย์ และ ชาร์ลส์ แดนซ์ แสดงเป็น เบเนดิกต์ นักฆ่าผู้ชั่วร้ายจากจักรวาล สเลเทอร์ ที่หลบหนีไปยังโลกแห่งความจริง อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ยังรับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารและรับบทเป็นนักแสดงที่รับบทเป็น แจ็ก สเลเตอร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งสุดท้ายของนักแสดงอย่าง อาร์ต คาร์นีย์ ในภาพยนตร์ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี 2003
เพลง

| คะแนนคำวิจารณ์> ที่มา | คะแนนคำวิจารณ์> ค่าประเมิน |
| --- | --- |
Allmusic:  link
คนเหล็กทะลุมิติ แต่งเพลงประกอบโดยไมเคิล คาเมน สามารถขึ้นสูงสุดอันดับที่ 7 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 และยังได้รับการรับรองระดับทองคำขาวเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 1993
เพลง > รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | แสดงโดย | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Big Gun" | AC/DC | 4:24 |
| 2. | "What the Hell Have I" | Alice in Chains | 3:58 |
| 3. | "Angry Again" | Megadeth | 3:47 |
| 4. | "Real World" | Queensrÿche และ Michael Kamen | 4:21 |
| 5. | "Two Steps Behind" | Def Leppard | 4:19 |
| 6. | "Poison My Eyes" | Anthrax | 7:04 |
| 7. | "Dream On (Live)" | Aerosmith | 5:42 |
| 8. | "A Little Bitter" | Alice in Chains | 3:53 |
| 9. | "Cock the Hammer" | Cypress Hill | 4:11 |
| 10. | "Swim" | Fishbone | 4:13 |
| 11. | "Last Action Hero" | Tesla | 5:44 |
| 12. | "Jack and the Ripper" | Buckethead, The Los Angeles Rock and Roll Ensemble and Michael Kamen | 3:43 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 54:19 |
แหล่งข้อมูลอื่น

คนเหล็กทะลุมิติ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คริปโตไนต์

คริปโตไนต์ (อังกฤษ: Kryptonite) เป็นแร่ในจินตนาการจากการ์ตูนฝรั่งเรื่อง ซูเปอร์แมน ของ ค่ายดีซีคอมิก
แร่ชนิดนี้ ถูกเล่าไว้ว่า มีต้นกำเนิดจากดาวบ้านเกิดของ ซูเปอร์แมน ที่ชื่อว่า คริปตอน และแร่นี้จะปล่อยกัมมันตภาพรังสีซึ่งสามารถที่จะส่งผลให้ซูเปอร์แมนอ่อนแอลงได้
คริปโตไนต์ เป็นชื่อกลางของสารที่มีส่วนประกอบคล้ายกัน แต่ที่พบบ่อยที่สุดจะมีสีเขียว
ปัจจุบันมีการค้นพบแร่ที่มีส่วนประกอบทางเคมีคล้ายกับ คริปโตไนท ที่เหมืองในประเทศเซอร์เบีย ซึ่งเป็นสารประกอบ โซเดียมลิเทียมโบรอนซิลิเกตไฮดรอกไซด์ (sodium lithium boron silicate hydroxide) ต่างกันที่แร่ดังกล่าวไม่มี ธาตุฟลูออรีน (fluorine) , ปลอดกัมมันตภาพรังสี และมีลักษณะเป็นผงสีขาว ไม่เรืองแสง
แร่ใหม่นี้ใช้ชื่อว่า ยาดาไรต์ (Jadarite)
คริส คริสตอฟเฟอร์สัน

| คริส คริสตอฟเฟอร์สัน |
| --- | --- |
คริส คริสตอฟเฟอร์สัน ในปี 2018
เกิด: คริสตอฟเฟอร์ คริสตอฟเฟอร์สัน 22 มิถุนายน ค.ศ. 1936(1936-06-22) Brownsville, Texas, U.S.
เสียชีวิต: 28 กันยายน ค.ศ. 2024(2024-09-28) (88 ปี) ฮาวาย, สหรัฐอเมริกา
ศิษย์เก่า: Pomona College (BA) Merton College, Oxford (B.Phil)
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง นักแต่งเพลง
ปีปฏิบัติงาน: 1959–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Frances Beer  (สมรส 1960; หย่า 1969) Rita Coolidge  (สมรส 1973; หย่า 1980) Lisa Meyers  (สมรส 1983)
บุตร: 8
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  คันทรี  เอาต์ลอว์คันทรี  คันทรีร็อก  โฟล์ก  ร็อก  กอสเปล 
เครื่องดนตรี:  ร้อง  กีตาร์  ฮาร์โมนิกา 
ค่ายเพลง: Monument, Mercury, Warner Bros., New West, Columbia

เว็บไซต์: www.kriskristofferson.com
 นักดนตรี
คริสตอฟเฟอร์ คริสตอฟเฟอร์สัน (อังกฤษ: Kristoffer Kristofferson) เกิด 22 มิถุนายน ค.ศ. 1936 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักแสดง ชาวอเมริกัน เขามีส่วนร่วมแต่งเพลง "Me and Bobby McGee", "For the Good Times", "Sunday Mornin' Comin' Down" และ "Help Me Make It Through the Night" เพลงฮิตเหล่านี้ขับร้องโดยศิลปินอื่น คริสตอฟเฟอร์สันเขียนเพลงของตัวเองและได้ร่วมเขียนกับนักแต่งเพลงจากแนชวิลล์ เช่น เชล ซิลเวอร์สไตน์ ในปี ค.ศ. 1985 คริสตอฟเฟอร์สันได้ร่วมกับศิลปินแนวคันทรี เวย์ลอน เจนนิงส์, วิลลี เนลสัน และจอห์นนี แคช ก่อตั้งวงซูเปอร์กรุปแนวคันทรีชื่อว่า เดอะไฮเวย์เมน
ในปี 2004 มีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศเพลงคันทรี เขายังเป็นที่รู้จักจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Alice Doesn't Live Here Anymore, Heaven's Gate, Blume in Love, Blade และ A Star Is Born ผลงานเรื่องหลังทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

| --- | --- |
Faculty of Education, Silpakorn University

สถาปนา: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2513 (54 ปี)
คณบดี: ศาสตราจารย์ ดร. คณิต เขียววิชัย
ที่อยู่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เลขที่ 6 ถนนราชมรรคาใน ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม 73000
วารสาร:  วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย  วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร  วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร 
สี:   สีครามฝรั่ง
มาสคอต: พระคเณศ
สถานปฏิบัติ: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร
เว็บไซต์: www.educ.su.ac.th
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (อังกฤษ: Faculty of Education, Silpakorn University) เป็นคณะวิชาลำดับที่ 6 ของ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นคณะวิชาลำดับที่ 2 ของมหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2513
หน่วยงาน

สำนักงานคณบดี
ภาควิชาการบริหารการศึกษา
ภาควิชาการศึกษาตลอดชีวิต
ภาควิชาจิตวิทยาและการแนะแนว
ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา
ภาควิชาพื้นฐานทางการศึกษา
ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอน
โรงเรียนสาธิต
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร (ปฐมวัยและประถมศึกษา)
หลักสูตร

| ปริญญาตรี | ปริญญาโท | ปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  หลักสูตร ศึกษาศาสตรบัณฑิต (ศษ.บ.) สาขาวิชาภาษาไทย  สาขาวิชาภาษาอังกฤษ  สาขาวิชาสังคมศึกษา  สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย  สาขาวิชาการประถมศึกษา  สาขาวิชาการสอนภาษาจีนในฐานะภาษาต่างประเทศ  สาขาวิชาคณิตศาสตร์ (ร่วมกับ คณะวิทยาศาสตร์)  สาขาวิชาศิลปศึกษา (ร่วมกับ คณะอักษรศาสตร์)  สาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา หลักสูตร ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา  สาขาวิชาการศึกษาตลอดชีวิต  สาขาวิชาจิตวิทยา หลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา |  หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (ศษ.ม.) สาขาวิชาการบริหารการศึกษา  สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ  สาขาวิชาการสอนภาษาไทย  สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา  สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา  สาขาวิชาพัฒนศึกษา  สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน  สาขาวิชาวิธีวิทยาการวิจัยทางการศึกษา |  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)  สาขาวิชาการบริหารการศึกษา  สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน  สาขาวิชาพัฒนศึกษา  สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา  สาขาวิชาการสอนภาษาไทย |