stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลือชัย นฤนาท
ผลงานภาพยนตร์

บ้านทรายทอง (2499)
เล็บครุฑ (2500)
นักรักนักสู้ (2501)
การะเกด (2501)
ดอกฟ้าในมือโจร (2501)
มังกรแดง (2501)
แววมยุรา (2501)
ไอ้แก่น (2502)
ฝ่ามรสุม (2502)
ภูติเหลือง (2502)
มัจจุราชประกาสิต (2502)
มือเหล็ก (2502)
รอยเสือ (2502)
กงกรรม (2503)
เสือเฒ่า (2503)
ทูตนรก (2503)
คมแสนคม (2507)
พรายดำ (2507)
ยอดรัก พยัคฆ์ร้าย (2507)
ค่ายบางระจัน (2508)
รอยร้าว (2508)
น้ำค้าง (2509)
อ้ายค่อม (2509)
ชาติกระทิง (2509)
เพชรตัดเพชร (2509)
สิงห์สันติภาพ (2509)
เจ้าแม่ปานทอง (2510)
น้ำฝน (2510)
พรายพิฆาต (2510)
ชาตินักสู้ (2511)
คฤหาสน์รัก (2512)
แก้วสกุณา (2512)
ชาตินักสู้ (2512)
ขุนตาล (2512)
2 สิงห์จ้าวพยัคฆ์ (2513)
คมแฝก (2513)
ไอ้เบี้ยว (2513)
จอมดาบพิชัยยุทธ (2514)
นักร้องจ้าวนักเลง (2514)
อรุณรุ่งฟ้า (2514)
11 มม. (2515)
ครรภ์ผี (2518)
ชุมทางผี (2518)
เพลิงแค้น (2519)
5 แผ่นดินเพลิง (2519)
นักเลงไม่มีอันดับ (2520)
เขาใหญ่ (2521)
เลือดบ้า (2522)
แหล่งข้อมูลอื่น

ลือชัย นฤนาท พระเอกตุ๊กตาทองคนแรกของเมืองไทยนักรักนักเลงที่ไม่เกรงบารมีใคร (Star Retro)
| ด ค กรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2500–2525:  ลือชัย นฤนาท (2500)  สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์ (2501)  ทักษิณ แจ่มผล (2502)  จิตรกร สุนทรปักษิณ (2503)  ไชยา สุริยัน (2505)  ไชยา สุริยัน (2506)  ไชยา สุริยัน (2507)  สมบัติ เมทะนี (2508)  นาท ภูวนัย (2517)  สรพงศ์ ชาตรี (2519)  สรพงศ์ ชาตรี (2520)  จตุพล ภูอภิรมย์ (2522)  สวง ทรัพย์สำรวย (2524)  ปิยะ ตระกูลราษฎร์ (2525) 
2525–2550:  สรพงศ์ ชาตรี (2526)  อำพล ลำพูน (2527)  รณ ฤทธิชัย (2528)  บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ (2529)  ลิขิต เอกมงคล (2530)  สันติสุข พรหมศิริ (2531)  บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ (2532)  ฉัตรชัย เปล่งพานิช (2533)  ลิขิต เอกมงคล (2534)  สามารถ พยัคฆ์อรุณ (2534)  บิลลี่ โอแกน (2535)  สรพงศ์ ชาตรี (2536)  จอนนี่ แอนโฟเน่ (2537)  ธงไชย แมคอินไตย์ (2538)  สรพงศ์ ชาตรี (2539)  สัญญา คุณากร (2540)  อำพล ลำพูน (2541)  อำพล ลำพูน (2542)  บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ (2543)  สมชาย เข็มกลัด (2544)  ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ (2545)  ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ (2547)  ชาลี ไตรรัตน์ (2549) 
2551-2575:  เดวิด อัศวนนท์ (2555)  ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ (2557)  ชานน สันตินธรกุล (2560)
ศิลปะไฮเบอร์โน-แซกซัน

หน้า (folio 292r) จากพระวรสารเคลล์สที่เขียนตกแต่งอย่างวิจิตร
ศิลปะไฮเบอร์โน-แซกซัน หรือ ศิลปะเกาะ (อังกฤษ: Hiberno-Saxon art หรือ Insular art) เป็นลักษณะงานศิลปะที่สร้างขึ้นบนหมู่เกาะบริติชในบริเตนสมัยหลังโรมัน และใช้ในความหมายที่เกี่ยวกับอักษรไฮเบอร์โน-แซกซัน (Insular script) ที่ใช้กันในขณะนั้นด้วย สมัยที่มีการสร้างงานศิลปะดังกล่าวเรียกว่า "the Insular period in art" ซึ่งมาจากคำว่า "insula" ของภาษาละตินที่แปลว่า "เกาะ" ในช่วงเวลานี้ศิลปะของบริเตนและไอร์แลนด์ มีลักษณะร่วมกันที่แตกต่างจากบริเวณอื่น ๆ ของยุโรป นักประวัติศาสตร์ศิลป์มักจะจัดศิลปะเกาะเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานในยุโรปและศิลปะของยุคกลางตอนต้นของยุโรป ซึ่งเป็นลักษณะศิลปะที่มีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง
ศิลปะเกาะส่วนใหญ่มีที่มาจากคณะเผยแพร่ศาสนาไฮเบอร์โน-สกอตแลนด์ของศาสนาคริสต์แบบเคลต์ หรืองานโลหะสำหรับผู้นำที่เป็นคฤหัสน์ ช่วงเวลาเริ่มต้นก็ในราว ค.ศ. 600 โดยการรวมลักษณะเคลต์และแองโกล-แซกซัน เช่นงานตกแต่งที่พบที่ซัททันฮู ในอังกฤษการผสานทำให้กลายเป็นศิลปะแองโกล-แซกซันราว ค.ศ. 900 ขณะที่ในไอร์แลนด์ลักษณะศิลปะดังกล่าวยังคงดำเนินต่อมาจนถึงราว ค.ศ. 1200 เมื่อไปผสานกับศิลปะโรมาเนสก์ ไอร์แลนด์, สกอตแลนด์ และราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียทางตอนเหนือของอังกฤษเป็นศูนย์กลางอันสำคัญ แต่ก็มีตัวอย่างงานที่พบทางตอนใต้ของอังกฤษและเวลส์ และบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป โดยเฉพาะในบริเวณกอล (ฝรั่งเศสปัจจุบัน) ในศูนย์ที่ก่อตั้งขึ้นโดยคณะเผยแพร่ศาสนาไฮเบอร์โน-สกอตแลนด์ และคณะเผยแพร่ศาสนาแองโกล-แซกซัน อิทธิพลของศิลปะเกาะมีผลต่อศิลปะของยุคกลางของยุโรปทุกสาขา โดยเฉพาะในการตกแต่งรายองค์ประกอบของหนังสือโรมาเนสก์และกอทิก
ตัวอย่างงานศิลปะเกาะที่ยังคงหลงเหลืออยู่ส่วนใหญ่เป็นงานหนังสือวิจิตร งานโลหะ และงานสลักหิน โดยเฉพาะการสลักกางเขนหิน (High cross) ซึ่งเป็นการตกแต่งอย่างละเอียดแต่ไม่เน้นการแสดงความลึก ตัวอย่างก็ได้แก่ พระวรสารเคลล์ส, พระวรสารลินดิสฟาร์น, พระวรสารเดอร์โรว์, เข็มกลัดเช่นเข็มกลัดทาราและกางเขนรูธเวลล์ หนังสือก็จะมีลักษณะที่เรียกว่าหน้าลายพรม และมีบ้างที่เป็นภาพเหมือนประกาศก
บรรณานุกรม

Alexander, Jonathan J.G.; Medieval Illuminators and their Methods of Work, Yale UP, 1992, ISBN 0300056893
Bloxham, Jim & Rose, Krisine; St. Cuthbert Gospel of St. John, Formerly Known as the Stonyhurst Gospel เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Brown, Michelle P. Mercian Manuscripts? The "Tiberius" Group and its Historical Context, in Michelle P. Brown, Carol Ann Farr: Mercia: an Anglo-Saxon kingdom in Europe, Continuum International Publishing Group, 2005, ISBN 0826477658, 9780826477651
Calkins, Robert G. Illuminated Books of the Middle Ages. Ithaca, New York: Cornell University Press, 1983.
Dodwell, C.R. (1982); Anglo-Saxon Art, a new perspective, 1982, Manchester UP, ISBN 071900926X
Dodwell, C.R. (1993); The Pictorial arts of the West, 800-1200, 1993, Yale UP, ISBN 0300064934
Gombrich, E.H., The Story of Art, Phaidon, 13th edn. 1982. ISBN 0714818410
Grove Art Online, "Insular Art", accessed April 18, 2010, see also Ryan, Michael.
Henderson, George. Early Medieval Art, 1972, rev. 1977, Penguin.
Hicks, Carola. Insular - The Age of Migrating Ideas: Early Medieval Art in Northern Britain and Ireland
Hugh Honour and John Fleming, A World History of Art,1st edn. 1982 & later editions, Macmillan, London, page refs to 1984 Macmillan 1st edn. paperback. ISBN 0333371852
Laing, Lloyd Robert. The archaeology of late Celtic Britain and Ireland, c. 400-1200 AD, Taylor & Francis, 1975, ISBN 0416823602, 9780416823608
Lasko, Peter, Ars Sacra, 800-1200, Penguin History of Art (now Yale), 1972 (nb, 1st edn.) ISBN 14056036X
Nordenfalk, Carl. Celtic and Anglo-Saxon Painting: Book illumination in the British Isles 600–800. New York: George Braziller, 1976.
Pächt, Otto. Book Illumination in the Middle Ages (trans fr German), 1986, Harvey Miller Publishers, London, ISBN 0199210608
Rigby, Stephen Henry. A companion to Britain in the later Middle Ages, Wiley-Blackwell, 2003, ISBN 0631217851, 9780631217855. Google books
Ryan, Michael, and others, in Grove Art Online, Insular art (Ryan is also a major contributor to Youngs below)
Schapiro, Meyer, Selected Papers, volume 3, Late Antique, Early Christian and Mediaeval Art, 1980, Chatto & Windus, London, ISBN 0701125144
Wailes, Bernard and Zoll, Amy L., in Philip L. Kohl, Clare P. Fawcett, Nationalism, politics, and the practice of archaeology[ลิงก์เสีย], Cambridge University Press, 1995, ISBN 0521558395, 9780521558396
Susan Youngs (ed), "The Work of Angels", Masterpieces of Celtic Metalwork, 6th–9th centuries AD, 1989, British Museum Press, London, ISBN 0714105546
Wilson, David M.; Anglo-Saxon Art: From The Seventh Century To The Norman Conquest, Thames and Hudson (US edn. Overlook Press),  1984.
ดูเพิ่ม

ศิลปะเคลต์
ศิลปะโรมาเนสก์
ศิลปะแองโกล-แซกซัน
ศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานในยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หนังสือวิจิตรไฮเบอร์โน-แซกซัน
Irish Brooches of the Early Medieval Celtic Period  exhibition เก็บถาวร 2016-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Illustrated article by Peter Hubert on the origins of interlace sculpture เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศิลปะและลัทธิทางศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ยุคกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 13):  เมรอแว็งเฌียง  การอแล็งเฌียง  ออตโทเนียน  ไบแซนไทน์  เคลต์  โรมาเนสก์  กอทิก  กอทิกนานาชาติ 
คริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 18:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (ศตวรรษที่ 14-15)  จริตนิยม (ศตวรรษที่ 16)  บาโรก (ศตวรรษที่ 17)  โรโกโก - ลัทธิคลาสสิกใหม่ - จินตนิยม (ศตวรรษที่ 18) 
คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ศิลปะสถาบัน  สัจนิยม  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  สังเคราะห์นิยม  สัญลักษณ์นิยม  ลุ่มแม่น้ำฮัดสัน 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  สมัยใหม่  บาศกนิยม  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธินามธรรม  กลุ่มศิลปินใหม่แห่งมิวนิก  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  กลุ่มบรึคเคอ  ดาดา  คติโฟวิสต์  นวศิลป์  เวียนนาซีเซสชัน  สุนทรียนิยม  เบาเฮาส์  ลัทธิรูปทรงแนวใหม่  อลังการศิลป์  สมัยนิยม  อนาคตนิยม  อนุตรนิยม  ลัทธิเหนือจริง  Color Field  จุลนิยม  Lyrical Abstraction  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ใหม่  สมัยใหม่ยุคหลัง  มโนทัศนศิลป์  ศิลปะคนนอก  ศิลปะใต้ดิน  ศิลปะเชิงแนวคิด  กลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช  รูปลักษณ์นิยม 
ศิลปะ:  จิตรกรรม  ประติมากรรม  สถาปัตยกรรม  การถ่ายภาพ 
ศิลปิน:  จิตรกร  ประติมากร  สถาปนิก  ช่างภาพ
พรรคเยาวชนกัมพูชา

| พรรคเยาวชนกัมพูชา  |
| --- | --- |
หัวหน้า: พิช สโรส
ก่อตั้ง: 24 ธันวาคม ค.ศ. 2015
สมาชิกภาพ  (ปี 2016): 10,000
อุดมการณ์: ประชานิยม
การเมืองกัมพูชา   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคเยาวชนกัมพูชา เป็นพรรคการเมืองสนับสนุนพรรครัฐบาลของประเทศกัมพูชา ก่อตั้งโดยพิช สโรส รู้จักกันจากการเป็นหนึ่งในพรรคการเมืองที่นำไปสู่การยุบพรรคสงเคราะห์ชาติ ข้อหาล้มล้างรัฐบาลฮุน เซน และเป็น 1 ใน 12 พรรคการเมืองที่เกี่ยวข้องกับปรึกษาหารือในการสร้างโดยนายกรัฐมนตรี ฮุน เซน ซึ่งพรรคเยาวชนกัมพูชามีนโยบายพรรคที่จะเพิ่มโอกาสสร้างงานและการศึกษา โดยมีคำขวัญกว่า "ผลประโยชน์เยาวชน คือเหตุผลของการสร้างพรรค"
เต้าหู้โคยะ

ชนิดของเต้าหู้
เต้าหู้โคยะ
เต้าหู้โคยะ หรือ โคยาโดฟุ (ญี่ปุ่น: 高野豆腐; โรมาจิ: kōya-dōfu) ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ ชิมิโดฟุ (凍み豆腐), โคริโดฟุ (凍り豆腐) หรือ โคยาซังโดฟุ (高野山豆腐) เป็นเต้าหู้แช่แข็ง เป็นวัตถุดิบหลักในตู้กับข้าวของญี่ปุ่น และเป็นส่วนผสมสำคัญในอาหารมังสวิรัติของศาสนาพุทธ มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น ทำจากถั่วเหลือง, สารช่วยทำให้ตกตะกอน และโซดาทำขนม  มีลักษณะเหมือนฟองน้ำเนื้อแข็งและต้องนำไปแช่น้ำก่อนใช้ ส่วนใหญ่ใช้ในสตูและซุป
สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย

| สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် |
| --- | --- |
ชื่อย่อ: NLD
ผู้ก่อตั้ง: Aung Shwe Tin Oo Kyi Maung อองซานซูจี อองจี้
หัวหน้า: อองซานซูจี
ผู้อุปถัมภ์: Tin Oo
ก่อตั้ง: 27 กันยายน 1988 (36 ปีก่อน) (1988-09-27)
ถูกแบน: 28 มีนาคม ค.ศ. 2023 (2023-03-28)
ที่ทำการ: 97B West Shwe Gon Daing Road, Bahan Township, ย่างกุ้ง
อุดมการณ์: ประชาธิปไตยเสรีนิยม ลัทธิอิงสามัญชน ระบอบสหพันธรัฐ ระบบรัฐสภา ลัทธิคุ้มครอง
จุดยืน: การเมืองสายกลาง
สี: แดง
ธงประจำพรรค

การเมืองพม่า   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (พม่า: အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်, อังกฤษ: National League for Democracy)  หรือ พรรคเอ็นแอลดี เป็นพรรคการเมืองในประเทศพม่า ก่อตั้งเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2531 เพื่อต่อต้านสภาฟื้นฟูระเบียบและกฎหมายแห่งรัฐ ซึ่งเข้ายึดอำนาจการปกครองในนามของคณะทหาร ทำให้เกิดการจลาจลนองเลือดในเมืองใหญ่ของพม่าหลายเมือง ผู้ก่อตั้งพรรคได้แก่ อองซาน ซูจี อ่องจี และติ่นจู
อองซาน ซูจี ถูกจับกุมตัวในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2532 ส่วนอ่องจีแยกตัวออกไปเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2531 ทางพรรคส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2533 และเป็นฝ่ายชนะ ได้ 392 จาก 485 ที่นั่ง ทำให้คณะทหารไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งสมาชิกพรรคถูกคณะทหารปราบปรามจนแทบไม่เหลือสมาชิกพรรค ทางพรรคได้รับการผ่อนผันให้มีการประชุมพรรคได้ใน พ.ศ. 2541 แต่ต่อมาใน พ.ศ. 2543 ที่ทำการพรรคถูกสั่งปิด
ในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553 พรรคเอ็นแอลดีได้ประกาศคว่ำบาตรการเลือกตั้ง โดยไม่ส่งผู้สมัครเข้าร่วม ส่งผลให้พรรคถูกยุบตามเงื่อนไขในรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุด ทำให้สมาชิกพรรคส่วนหนึ่งที่ไม่เห็นด้วย แยกตัวออกไปก่อตั้งพรรคใหม่ ใช้ชื่อว่า National Democratic Force หรือ พรรคเอ็นดีเอฟ และได้รับการเลือกตั้งจำนวน 16 ที่นั่ง
พระวรสารลินดิสฟาร์น

| --- | --- |
โฟลิโอ 27r จากหนังสือ “พระวรสารลินดิสฟาร์น”
ผู้ประพันธ์: เอดฟริธแห่งลินดิสฟาร์น?
ประเทศ: ราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย
ภาษา: ภาษาละติน
หัวเรื่อง: หนังสือพระวรสาร
วันที่พิมพ์: ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8
ชนิดสื่อ: หนังสือวิจิตร
พระวรสารลินดิสฟาร์น (ละติน: Lindisfarne Gospels, อังกฤษ: Lindisfarne Gospels - หอสมุดบริติช, ลอนดอน) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนเป็นภาษาละติน ที่เขียนขึ้นที่ลินดิสฟาร์นในนอร์ทธัมเบรียเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8  “พระวรสารลินดิสฟาร์น” ประกอบด้วยพระวรสารทั้งสี่ฉบับของพันธสัญญาใหม่   พระวรสารฉบับนี้ถือว่าเป็นงานศิลปะชิ้นที่งดงามที่สุดของงานศิลปะอันเป็นเอกลักษณ์ของราชอาณาจักร ซึ่งเป็นลักษณะงานศิลปะที่ผสานระหว่างศิลปะแองโกล-แซ็กซอนและศิลปะเคลติกที่เรียกว่าศิลปะไฮเบอร์โน-แซ็กซอนหรือศิลปะเกาะ พระวรสารเป็นงานฉบับสมบูรณ์ขาดก็แต่หน้าปกดั้งเดิม และอยู่ในสภาพที่ดีเมื่อคำนึงถึงอายุของหนังสือ
ประวัติ

“พระวรสารลินดิสฟาร์น” เชื่อกันว่าเป็นงานของนักบวชเอดฟริธแห่งลินดิสฟาร์นผู้ต่อมามีตำแหน่งเป็นพระสังฆราชที่นั่นในปี ค.ศ. 698 และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 721 นักวิชาการปัจจุบันระบุว่าปีที่เขียนคือราวปี ค.ศ. 715 และเชื่อกันว่าเป็นงานที่สร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่นักบุญคัธเบิร์ต แต่อาจจะเป็นได้ว่าเอดฟริธสร้างงานขึ้นก่อนปี ค.ศ. 698 เพื่อเป็นการฉลองการยกฐานะของนักบุญคัธเบิร์ตของนักบุญคัธเบิร์ตในปีนั้น  งานพระวรสารฉบับนี้เต็มไปด้วยภาพประกอบที่ตกแต่งอย่างวิจิตรงดงามตามแบบฉบับของศิลปะเกาะ เดิมมีหน้าปกเป็นหนังที่ประดับด้วยอัญมณีและโลหะที่สร้างโดยบิลฟริธเดอะอังคอไรท์ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ระหว่างการรุกรานของไวกิงที่ลินดิสฟาร์นหน้าปกก็สูญหายไป และหน้าปกใหม่ได้รับการสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1852 อักขระที่ใช้เขียนเป็นอักขระแบบเกาะ
ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ก็ได้มีการแปลพระวรสารเป็นภาษาอังกฤษเก่า โดยแทรกคำต่อคำระหว่างเนื้อหาที่เป็นภาษาละติน โดยอัลเฟรด โพรโวสต์แห่งเชสเตอร์-เลอ-สตรีท ซึ่งเป็นงานแปลพระวรสารเป็นภาษาอังกฤษฉบับที่เก่าแก่ที่สุด
ระหว่างการยุบอารามสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษก็มีพระบรมราชโองการให้นำพระวรสารจากมหาวิหารเดอแรม ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เซอร์โรเบิร์ต ค็อตตอนก็ซื้อพระวรสารจากทอมัส วอล์คเคอร์ราชเลขาธิการของรัฐสภา งานสะสมหนังสือของค็อตตอนตกมาเป็นของพิพิธภัณฑ์บริติชในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต่อมาหอสมุดบริติชเมื่อแยกตัวจากพิพิธภัณฑ์
บรรณานุกรม

Calkins, Robert G. Illuminated Books of the Middle Ages. Ithaca, New York: Cornell University Press, 1983.
De Hamel, Christopher. A History of Illuminated Manuscripts. Boston: David R. Godine, 1986.
Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600. Köln, TASCHEN, 2005.
ดูเพิ่ม

พระวรสาร
หนังสือพระวรสาร
หนังสือวิจิตร
ศิลปะเกาะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระวรสารลินดิสฟาร์น
The Lindisfarne Gospels เก็บถาวร 2005-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, a free online seminar from the British Library.
Lindisfarne Gospels: information, zoomable image เก็บถาวร 2018-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน British Library website
British Library Digital Catalogue of Illuminated Manuscripts entry เก็บถาวร 2020-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Lindisfarne Gospels เก็บถาวร 2012-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, from the Northumbrian Association.
อะโหยัยโง่

| --- | --- |
อะโหยัยโง่
ปกเล่มที่ 1
アホガール (Aho gāru)
แนว: ตลก, เสี้ยวหนึ่งของชีวิต
มังงะ
เขียนโดย: Hiroyuki
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ:  รักพิมพ์   อเมริกาเหนือ โคดันชะ อเมริกา
นิตยสาร:   Bessatsu Shonen Magazine (ปัจจุบัน)  Weekly Shōnen Magazine (อดีต) 
กลุ่มเป้าหมาย: Shōnen
วางจำหน่ายตั้งแต่: 28 พฤศจิกายน 2012 – 15 ธันวาคม 2017
จำนวนเล่ม: 12
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Keizō Kusakawa Shingo Tamaki
เขียนบทโดย: Takashi Aoshima
ดนตรีโดย: Gin
สตูดิโอ: Diomedéa
เครือข่าย: Tokyo MX, SUN, BS11
ฉาย:  4 กรกฎาคม 2017  –  19 กันยายน 2017
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
อะโหยัยโง่ (ญี่ปุ่น: アホガール) เป็นการ์ตูนสี่ช่องแบบโชเน็งแนวเสี้ยวหนึ่งของชีวิตและตลกของญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพโดย  Hiroyuki โดยการ์ตูนตีพิมพ์ครั้งแรกที่นิตยสาร Weekly Shōnen Magazine ในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2012 ก่อนจะย้ายไปยังนิตยสาร Bessatsu Shonen Magazine ในเดือน กรกฎาคม 2015ก่อนที่จะตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่มเป็นจำนวน 12 เล่มโดย สำนักพิมพ์โคดันชะ อนิเมะโทรทัศน์อำนวยการสร้างโดย Diomedéa โดยที่อนิเมะโทรทัศน์ออกอากาศครั้งแรกในญี่ปุ่นในเดือน กรกฎาคม ถึงเดือน กันยายน 2017
ในประเทศไทย อะโหยัยโง่ได้รับลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
รายชื่อตอนในอนิเมะโทรทัศน์

| ตอนที่ | ชื่อภาษาอังกฤษ | กำกับ | วันที่ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |

| 1 | Kitazo! Aho Gāru   In English, She's Here! Aho Girl! (来たぞ！アホガール)  | Shingo Tamaki | 4 กรกฎาคม 2017 |
| 2 | Fueru! Aho Gāru   In English, Aho Girl Multiplies! (増える！アホガール)  | Mitsuri Tenpei | 11 กรกฎาคม 2017 |
| 3 | Rōgo mo Anshin! Aho Gāru   In English, Security in Senior Citizenship! Aho Girl! (老後も安心！アホガール)  | Kazuki Ohashi | 18 กรกฎาคม 2017 |
| 4 | Totsunyū! Aho Gāru   In English, Charge! Aho Girl! (突入！アホガール)  | Shota Ibata | 25 กรกฎาคม 2017 |
| 5 | Natsu da! Aho Gāru   In English, Summertime! Aho Girl! (夏だ！アホガール)  | Sorato Shimizu | 1 สิงหาคม 2017 |
| 6 | Atsui Natsu da! Aho Gāru   In English, A Hot Summer! Aho Girl! (暑い夏だ！アホガール)  | Ageha Kochoran | 8 สิงหาคม 2017 |
| 7 | Gyaru ga! Aho Gāru   In English, The Gal! Aho Girl! (ギャルが！アホガール)  | Takuma Suzuki | 15 สิงหาคม 2017 |
| 8 | Tenshi no Yōna! Aho Gāru   In English, Like an Angel! Aho Girl! (天使のような！アホガール)  | Sorato Shimizu | 22 สิงหาคม 2017 |
| 9 | Fesutibau! Aho Gāru   In English, Festival! Aho Girl! (フェスティバゥ！アホガール)  | Shōta Ibata | 29 สิงหาคม 2017 |
| 10 | Doraibu! Aho Gāru   In English, Drive! Aho Girl! (ドライブ！アホガール)  | Shingo Tamaki, Tenpei Mishio | 5 กันยายน 2017 |
| 11 | Kessen! Hissatsu! Aho Gāru   In English, Final Battle! Decisive Blow! Aho Girl! (決戦！必殺！アホガール)  | Monshiro Kochōran, Shingo Tamaki | 12 กันยายน 2017 |
| 12 | Deai... Soshite! Aho Gāru   In English, Meeting... And! Aho Girl! (出会い…そして！アホガール)  | Shingo Tamaki | 19 กันยายน 2017 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Aho Girl เก็บถาวร 2015-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Weekly Shōnen Magazine (ญี่ปุ่น)
Aho Girl เก็บถาวร 2017-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน manga on Kodansha USA
Anime official website (ญี่ปุ่น)
อะโหยัยโง่ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กดิโอเมเดีย |
| --- | --- |
ตั้งแต่ พ.ศ. 2548–2551 ในชื่อว่า สตูดิโอบาร์เซโลนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน ในชื่อว่า ดิโอเมเดีย
ซีรีส์โทรทัศน์:  Nanatsuiro Drops (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล (2008)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Purezza (2009)  Shinkyoku Sōkai Polyphonica Crimson S (2009)  หมึกสาว! ลุยหลุดโลก (2010)  Astarotte no Omocha! (2011)  หมึกสาว!? ลุยหลุดโลก (2011)  Campione! (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2013)  เทพจิ้งจอกเงิน (2013)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Cute High Earth Defense Club Love! (2015)  เรือรบโมเอะ (2015)  ฟาฟเนียร์ มังกรไร้ขีดจำกัด (2015)  เทพนักดาบข้ามภพ (2015)  Sky Wizards Academy (2015)  The Lost Village (2016)  ฮันดะคุง (2016)  Girlish Number (2016)  สายลมรักฤดูร้อน (2017)  อะโหยัยโง่ (2017)  Action Heroine Cheer Fruits (2017)  My Girlfriend Is Shobitch (2017)  บีทเลส (2018)  จิโอะจัง แม่หนู โหด มัน ฮา (2018)  บทเรียนรักเส้นทางหัวใจ (2019)  คนเล็กทะยานฟ้า (2019–2020)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง (2021)  ฟุตซอลบอยส์!!!!! (2022)  เภสัชกรเทพสองโลก (2022)  การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ (2023)  สืบลับฉบับคาโมโนะฮาชิ รอน (2023)  สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง ฤดูกาลที่ 2 (2023) 
โอวีเอ:  Magical Witch Punie-chan (2006–2008)  โคโดโมะ โนะ จิคัง (2007)  โคโดโมะ โนะ จิคัง 2 Gakki (2009)  โคโดโมะ โนะ จิคัง: A Child's Summer Time (2011)  Astarotte no Omocha! EX (2011)  หมึกสาว!! ลุยหลุดโลก (2012–2014)  ความลับในใจของคุณหนูไอดอล: Finale (2012)  Yumekuri (2012)  ตัวป่วนชั้นเซียน มาตบเกรียนถึงต่างโลก (2013)  ตัวเลือกสะกิดรักพลพรรคคนเพี้ยน (2014)  ปริศนาสั่งฆ่า (2014)  Sky Wizards Academy (2016)  My Girlfriend Is Shobitch (2018) 
ภาพยนตร์:  คังโคเระ เดอะ มูฟวี (2016) 
 หมวดหมู่
อัลเดนเต

สปาเกตตีที่กำลังถูกต้มในหม้อ
ในการทำอาหาร อัลเดนเต (เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [al ˈdɛnte]) หมายถึงความสุกของพาสตาหรือข้าวที่ถูกต้มในระดับที่มีความแข็งสู้ฟัน กล่าวคือด้านนอกนุ่มแต่ด้านในยังมีความแข็ง คำว่าอัลเดนเตอาจถูกนำไปใช้กับผักได้ด้วย ในการปรุงอาหารอิตาเลียน คำดังกล่าวถูกใช้อธิบายความสุกที่คาดหวังของพาสต้าและใช้เวลาในการทำสั้น
พาสตาที่ถูกต้มให้สุกในระดับอัลเดนเตจะมีค่าดัชนีน้ำตาลที่ต่ำกว่าพาสตาที่ถูกต้มจนนิ่ม
ศัพทมูล

คำว่าอัลเดนเตมาจากภาษาอิตาเลียน แปลว่า "to the tooth"
อะเชะ

สมาชิกสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐของพม่า แต่งกายในชุดโลนจีอะเชะ
อะเชะ (အချိတ်; [ʔət͡ɕʰeɪʔ]) หรือ ลู่นตะยา อะเชะ (လွန်းတစ်ရာအချိတ်) เป็นชื่อของลวดลายผ้าพื้นเมืองพม่า มีลักษณะเป็นลายลอนคลื่นที่สลับซับซ้อนแถบแนวนอน ที่ประดับด้วยการออกแบบคล้ายลายอาหรับ ลู่นตะยา (လွန်းတစ်ရာ; [lʊ́ɴtəjà]) ซึ่งแปลตรงตัวว่า "กระสวยร้อยอัน" สื่อถึงกระบวนการที่ต้องใช้เวลามาก มีราคาแพงและซับซ้อน ซึ่งต้องใช้กระสวย 50 ถึง 200 อัน แต่ละอันมีสีผ้าไหมที่ต่างกัน การทอผ้าต้องใช้แรงงานคนมาก โดยต้องใช้ช่างทออย่างน้อยสองคนจัดการกระสวยเพื่อให้ได้รูปแบบคล้ายเกลียวคลื่น
ชุด อะเชะ ทะเมียน สำหรับสตรี
อะเชะ มักใช้เป็นสิ่งทอสำหรับ ปาโซ ของผู้ชาย และ ทะเมียน ของผู้หญิง รูปแบบสีใน อะเชะ มักใช้สีที่ตัดกันเพื่อสร้างเอฟเฟกต์ ศิลปะเชิง 3 มิติ รูปแบบสำหรับผู้ชายมักเป็นลวดลายซิกแซก หรือลวดลายที่ประสานกันง่ายกว่า ในขณะที่สำหรับผู้หญิงจะผสมผสานลายเกลียวคลื่นเข้ากับการตกแต่งแบบอาหรับ เช่น ลวดลายดอกไม้หรือไม้เลื้อย
การผลิต

เมืองอมรปุระและวู่น-ดวี่น ยังคงเป็นศูนย์กลางการทอผ้า อะเชะ แบบดั้งเดิมในประเทศ แม้ว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาจะมีการเลียนแบบจากโรงงานที่มีราคาถูกกว่าจากจีน และ อินเดีย ได้ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมสิ่งทอแบบดั้งเดิมของพม่าอย่างมาก
ต้นกำเนิด

การทอผ้า อะเชะ มีต้นกำเนิดที่อมรปุระ ใกล้กับเจดีย์ปะโท่ดอจี้ ชื่อ อะเชะ อาจมาจากชื่อของย่านที่ช่างทออาศัยอยู่ และเชะด้าน (လက်ချိတ်တန်း) คำนี้เคยถูกเรียกมาก่อน ไวก์ (ဝိုက်) ซึ่งหมายถึงลวดลายทอซิกแซก
แม้ว่าบางแหล่งอ้างว่ารูปแบบ อะเชะ ได้รับมาจากช่างทอผ้ามณีปุระช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ไม่มีสิ่งทอของมณีปุระที่เทียบเคียงลักษณะคล้ายกับ อะเชะ รูปแบบคล้ายคลื่นอาจได้รับแรงบันดาลใจจากลวดลายปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ (เช่น คลื่น เมฆ พืชและสัตว์พื้นเมือง) ลวดลาย อะเชะ พบได้ในเครื่องปั้นดินเผาที่มีอายุย้อนกลับไปถึงนครรัฐปยู เช่นเดียวกับภาพวาดฝาผนังของวัดที่มีอายุย้อนกลับไปถึงสมัยอาณาจักรพุกาม ของขวัญบรรณาการที่มอบให้กับราชสำนักพม่าอาจเป็นแหล่งบันดาลใจเพิ่มเติมด้วย สิ่งทอดังกล่าวได้รับความนิยมในสมัยราชวงศ์โก้นบอง ซึ่งมีกฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย ควบคุมว่าใครสามารถสวมเสื้อผ้า อะเชะ ได้ รูปแบบ อะเชะ สวมใส่โดยราชวงศ์ เจ้าหน้าที่ และผู้ติดตามเท่านั้น
ดูเพิ่ม

การแต่งกายของพม่า
หวง จงเจ๋อ

| หวง จงเจ๋อ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2523 (43 ปี) หวง จงเจ๋อ
อาชีพ: นักร้อง/นักแสดง
ฐานข้อมูล
IMDb
บอสโก หว่อง หรือ หวง จงเจ๋อ  (จีนตัวย่อ: 黄宗泽; จีนตัวเต็ม: 黃宗澤; พินอิน: Huáng Zōngzé; ชื่อภาษาอังกฤษ: Bosco Wong, Huang Zongze, Wong Zung Zaak) โด่งดังมาจากเรื่อง ศึกชิงมรดก ราชาเป๋าฮื้อ และ ยอดกระบี่เงาปีศาจ เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2523 ที่ฮ่องกง
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | The Luckiest Man  《大四喜》 | Ah Fai   何輝 | China production |
| 2009 | Happy Sheep and Big Bad Wolf   《喜羊羊與灰太狼之牛氣衝天》 | Grey Wolf   灰太狼 | Voice Actor(Cantonese) SMG China Production |
| 2010 | 72 Tenants of Prosperity   《72家租客》 | Ha Chai Tai Long   哈仔太郎 | Shaw Brothers production |
| 2010 | My Sassy Girl 2   《我的野蛮女友2》 | Yang Guo   楊過 | China Production |
| 2011 | I Love Hong Kong  《我愛HK開心萬歲》 | Ng Shun(youth)   吳順 | Shaw Brothers production |
| 2011 | The Fortune Buddies  《勁抽福祿壽》 | Ben (Guest Star) | Shaw Brothers production |
| 2011 | Turning Point 2 《Laughing Gor之潛罪犯》 | Michael So Sing Pak 蘇星柏 | Shaw Brothers production |
| 2012 | I Love Hong Kong 2012 《2012我愛HK 喜上加囍》 | Lok Yi Ah 樂易瓦 | Shaw Brothers production |
| 2012 | Love In Time   《等我愛你》 | Chiu Bing  秋炳 | Sun Entertainment Culture Limited production |
| 2013 | Together 《在一起》 | Mr. Lam | Joy Movies (Shanghai) production |
| 2013 | I Love Hong Kong 2013 《2013我愛HK 喜上加囍》 | Song Chi Hung | Shaw Brothers Production |
| 2014 | Golden Brother   《男人唔可以窮》 | Sit Ho Ching | Won - Best Leading Actor at Europe China Image Film Festival 2014, London Nominated - Best Actor at Macau International Movie Festival 2014(Top 5) |
| 2016 | Buddy Cops   《神獸刑警》 |  | Shaw Brothers production |
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์จีน

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Racecourse   《跑馬場》 | Zuo Tian Yi   左天一 | CCTV8 and  Communication University of China production Apr 2012 - TV premier on CCTV8 |
| 2014 | Young Sherlock 《少年神探狄仁杰》 | Detective Dee (Di Renjie)  狄仁傑 | Huan Rui Century Light Media production Summer 2014 premier in various China TV channels |
| 2015 | Women on the Breadfruit Tree 《面包树上的女人》 | Lin Fang Wen   林方文 | Shanghai Xinhai production |
| Post Production | Mad Detective Yang Jin Bang   《神探杨金邦》 | Yang Jin Bang   杨金邦 | Hengdian Film Production Ltd, Greentown Media production |
| Post Production | Lasting Affection   《愛讓我們在一起》 | Yu Xiao Meng   余小萌 | 中视鸿歌(北京) production |
| 2015 | Destined to Love You  《偏偏喜歡你》 | Chen Wen Tao   沈文濤 | Zhejiang Dream Star Park Studios production |
| 2017 | The Starry Night, The Starry Sea II | Mo Hen |  |
| Upcoming | 《奶爸当家》 |  |  |
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์จีน > พิธีกรรายการโทรทัศน์

2016 - Summer Sweetie 夏日甜心
2011 - Water of Life 水之源 (Won: 2011 TVB Anniversary Awards Best Informative Programme)
  
2009 - Wine Confidential 尋味葡萄 

2000~2002 - 非常音乐空间 

2001~2002 - 欢乐今宵 

2000~2001 - 和你玩得喜 

2001 - 世纪狂欢飞跃  

2000 - 中国奥运金牌选手龙的光辉大汇演 
  
2000 - 英皇超新星大赛 

2000 - TVB.com 直check电视城 

2000 - 永安旅游话系知点解海南岛咁好玩