stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นครดารา
ดนตรี

ดนตรีและเพลงประกอบภาพยนตร์นครดาราประพันธ์โดย Justin Hurwitz ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของ Chazelle สมัยเรียนมหาวิทยาลัย Harvard และยังเคยร่วมงานกันมาก่อนในภาพยนตร์สองเรื่อง เนื้อเพลงแต่งโดย Pasek and Paul ยกเว้นเฉพาะเพลง "Start a Fire" ซึ่งเขียนโดย John Stephens, Hurwitz, Marius De Vries และ Angelique Cinelu
| ลำดับ | ชื่อเพลง | Performers | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Another Day of Sun" | Cast of La La Land | 3:48 |
| 2. | "Someone in the Crowd" | Emma Stone, Callie Hernandez, Sonoya Mizuno and Jessica Rothe | 4:19 |
| 3. | "Mia and Sebastian's Theme" | Justin Hurwitz | 1:38 |
| 4. | "A Lovely Night" | Ryan Gosling and Stone | 3:56 |
| 5. | "Herman's Habit" | Hurwitz | 1:51 |
| 6. | "City of Stars" | Gosling | 1:51 |
| 7. | "Planetarium" | Hurwitz | 4:17 |
| 8. | "Summer Montage/Madeline" | Hurwitz | 2:04 |
| 9. | "City of Stars" | Gosling and Stone | 2:29 |
| 10. | "Start a Fire" | John Legend | 3:12 |
| 11. | "Engagement Party" | Hurwitz | 1:27 |
| 12. | "Audition (The Fools Who Dream)" | Stone | 3:48 |
| 13. | "Epilogue" | Hurwitz | 7:39 |
| 14. | "The End" | Hurwitz | 0:46 |
| 15. | "City of Stars (Humming)" | Hurwitz and Stone | 2:42 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 45:50 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | Performers | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Mia Gets Home" | Justin Hurwitz | 0:27 |
| 2. | "Bathroom Mirror / You're Coming Right?" | Hurwitz | 1:23 |
| 3. | "Classic Rope-A-Dope" | Hurwitz | 0:45 |
| 4. | "Mia and Sebastian's Theme" | Hurwitz | 1:37 |
| 5. | "Stroll Up The Hill" | Hurwitz | 0:49 |
| 6. | "There The Whole Time / Twirl" | Hurwitz | 0:44 |
| 7. | "Bogart & Bergman" | Hurwitz | 2:11 |
| 8. | "Mia Hates Jazz" | Hurwitz | 1:10 |
| 9. | "Herman's Habit" | Hurwitz | 1:52 |
| 10. | "Rialto At Ten" | Hurwitz | 1:38 |
| 11. | "Rialto" | Hurwitz | 0:28 |
| 12. | "Mia and Sebastian's Theme (Late For The Date)" | Hurwitz | 1:30 |
| 13. | "Planetarium" | Hurwitz | 4:19 |
| 14. | "Holy Hell" | Hurwitz | 0:42 |
| 15. | "Summer Montage / Madeline" | Hurwitz | 2:04 |
| 16. | "It Pays" | Hurwitz | 2:12 |
| 17. | "Chicken On A Stick" | Hurwitz | 1:40 |
| 18. | "City of Stars / May Finally Come True" | Hurwitz, Ryan Gosling, Emma Stone | 4:18 |
| 19. | "Chinatown" | Hurwitz | 1:23 |
| 20. | "Surprise" | Hurwitz | 1:30 |
| 21. | "Boise" | Hurwitz | 1:13 |
| 22. | "Missed The Play" | Hurwitz | 0:36 |
| 23. | "It's Over / Engagement Party" | Hurwitz | 1:35 |
| 24. | "The House In Front Of The Library" | Hurwitz | 0:31 |
| 25. | "You Love Jazz Now" | Hurwitz | 0:51 |
| 26. | "Cincinnati" | Hurwitz | 2:06 |
| 27. | "Epilogue" | Hurwitz | 7:39 |
| 28. | "The End" | Hurwitz | 0:46 |
| 29. | "Credits" | Hurwitz | 3:40 |
| 30. | "Mia and Sebastian's Theme (Celesta)" | Hurwitz | 1:28 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 53:00 |
นอยส์ป็อป

| นอยส์ป็อป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ:  ออลเทอร์นาทิฟร็อก  อินดี้ร็อก  นอยส์  ป็อป  โดรน 
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: กลางคริสต์ทศวรรษที่ 1980 สหราชอาณาจักร และ สหรัฐอเมริกา
รูปแบบอนุพันธุ์:  ชูเกซ 
หัวข้ออื่น ๆ
 ดรีมป็อป  เอ็กซ์เพอร์ริเมนทัลป็อป  อินดี้ป็อป  นอยส์ร็อก 
นอยส์ป็อป (อังกฤษ: noise pop) เป็นแนวเพลงย่อยของออลเทอร์นาทิฟและอินดี้ร็อกที่พัฒนาขึ้นในช่วงกลางทศวรรษ 1980 ในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา มีลักษณะเด่นคือมีการผสมผสานระหว่างเสียงที่นอยส์ไม่สอดคล้องหรือเสียงหอน ด้วยงานฝีมือในการเขียนเพลงที่มักพบในเพลงป๊อป แนวเพลงชูเกซ (shoegaze) ซึ่งเป็นอีกหนึ่งแนวดนตรีที่ใช้เสียงแบบเสียงนอยส์ที่ได้รับอิทธิพลมาจาก นอยส์ป็อป
นอยเซตส์

| นอยเซตส์ |
| --- | --- |
นอยเซตส์ ปี 2006
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
แนวเพลง: อินดี้ร็อก ร็อก โพสต์-พังก์รีไววอล ป็อป โซล
ช่วงปี: 2003–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Mercury Records

สมาชิก: Shingai Shoniwa (vocals, Bass) Dan Smith (backing vocals, Lead Guitar) Jamie Morrison (drums)

เว็บไซต์: www.thenoisettes.co.uk
นอยเซตส์ (อังกฤษ: Noisettes หรือในบางครั้งเขียนว่า NOISEttes) เป็นวงอินดี้ร็อกจากลอนดอน ประกอบด้วยสมาชิกคือ ชินไก โชนิวา (นักร้อง มือเบส) แดน สมิธ (กีตาร์) และ เจมี มอร์ริสัน (กลอง) วงประสบความสำเร็จในด้านยอดขายในระดับชาติจากการเป็นที่รู้จักในผลงานซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มที่ 2 ที่ชื่อ "Don't Upset the Rhythm (Go Baby Go)" ที่สามารถติดอันดับ 2 ของยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 2009
นวนิยายอิงชีวประวัติ

แมรี โบลีนผู้ที่ฟิลิปปา เกรกอรีนำมาเขียนเป็นนวนิยาย
นวนิยายอิงชีวประวัติ (อังกฤษ: Biographical novel) เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่เนื้อเรื่องมีพื้นฐานมาจากชีวประวัติของบุคคล นวนิยายประเภทนี้มักจะสร้างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของบุคคลที่มีจริง ที่ผู้ประพันธ์สร้างเสริมรายละเอียดจากจินตนาการที่อาจจะมีพื้นฐานจากเหตุการณ์ที่ทราบว่าเกิดขึ้นจริง ชื่อและสถานที่อาจจะได้รับการเปลี่ยนแปลงจากชื่อจริงเมื่อจำเป็น เช่นในงานเขียน “The Vicar of Wakefield” (ไทย: วิคาร์แห่งเวคฟิลด์) โดยนักเขียนชาวไอริชโอลิเวอร์ โกลด์สมิธที่เขียนในปี ค.ศ. 1761 และ ปี ค.ศ. 1762 และได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1766 ที่เชื่อกันว่าเป็นเรื่องที่โกลด์สมิธเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้จักกัน
นักเขียนผู้หนึ่งที่ใช้การเขียนแบบนวนิยายอิงชีวประวัติเป็นหลักคือฟิลิปปา เกรกอรี เช่นในงานเขียน “The Other Boleyn Girl” (ไทย: แมรี โบลีน) ที่นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อภาษาไทยว่า “บัลลังก์รัก ฉาวโลก” “The Other Boleyn Girl”เป็นนวนิยายที่เขียนจากชีวประวัติของแมรี โบลีน พี่สาวของแอนน์ โบลีน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษผู้มีความสัมพันธ์กับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษอยู่ชั่วระยะหนึ่ง หรือ “Virgin Earth” ที่เกรกอรีนำชีวิตของจอห์น เทรดสแคนท์ผู้เยาว์นักพฤกษศาสตร์และนักสะสมแสวงหาพันธ์ไม้ใหม่ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 มาผูกเป็นนวนิยาย
ดูเพิ่ม

ประเภทของงานวรรณกรรม
นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
นอยดา

| นอยดา |
| --- | --- |
เมือง
จากบนลงล่าง: ราษฏรียทลิตปเรรนาสถัลและกรีนการ์เดิน, ทางด่วยสายนอยดาและปริมณฑล, มหาวิทยาลัยอมิตี, ซูเปอร์โนวาซปีรา
Noidaแสดงแผนที่รัฐอุตตรประเทศNoidaแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  28°34′N 77°19′E﻿ / ﻿28.57°N 77.32°E﻿ / 28.57; 77.32
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: อุตตรประเทศ
มณฑล: มีรุต
อำเภอ: โคตมพุทธนคร
จัดตั้ง: 17 เมษายน 1976
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐบาลอุตตรประเทศ
 • องค์กร: เทศบาลนอยดา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 203 ตร.กม. (78 ตร.ไมล์)
ความสูง: 200 เมตร (700 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 637,272 คน
 • อันดับ: 66th
 • ความหนาแน่น: 2,463 คน/ตร.กม. (6,380 คน/ตร.ไมล์)
ภาษา
 • ทางการ: ภาษาฮินดี
 • ทางการเพิ่มเติม: ภาษาอูรดู
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 201301 to 201307
รหัสโทรศัพท์: 0120
ทะเบียนพาหนะ: UP-16
โลกสภา: โคตมพุทธนคร
เว็บไซต์: Noida Authority
นอยดา (อักษรโรมัน: Noida) ซึ่งเป็นชื่อย่อมาจาก รัฐวิสาหกิจพัฒนาอุตสาหกรรมโอขะลาใหม่ (อังกฤษ: New Okhla Industrial Development Authority) เป็นเมืองมีผัง ตั้งอยู่ในอำเภอโคตมพุทธนคร รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย และเป็นเมืองล้อมรอบ (satellite city) ของเดลี ส่วนหนึ่งของภูมิภาคเมืองหลวงแห่งชาติของอินเดีย ประชากรในปี 2011 อยู่ที่ 642,381 คน เมืองนี้อยู่ภายใต้การบริหารของรัฐวิสาหกิจพัฒนาอุตสาหกรรมโอขะลาใหม่ (NOIDA)
นอยส์ร็อก

| นอยส์ร็อก |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ดนตรีนอยส์, พังก์ร็อก, เอ็กซ์เปอร์ริเมนทอลร็อก, การาจร็อก, อาว็อง-การ์ด, โนเวฟ, ฮาร์ดร็อก, เคราต์ร็อก, ไซเคเดลิกร็อก, อาว็อง-การ์ดแจ๊ส
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายทศวรรษที่ 1970 สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย
เครื่องบรรเลงสามัญ: เสียงร้อง, กีตาร์ไฟฟ้า, เบส, กลอง, อิเล็กทรอนิกส์
รูปแบบอนุพันธุ์: ชูเกรซิง, อินดัสเทรียลร็อก, ไกรนด์คอร์, พาวเวอร์ไวโอเลนซ์, ครัสต์ฟังก์, แมธร็อก, สลัดจ์เมทัล
แนวประสาน
นอยส์ป็อป
ทัศนียภาพในระดับภูมิภาค
ญี่ปุ่น, พรอวิเดนซ์ (รัฐโรดไอแลนด์)
หัวข้ออื่น ๆ
ออลเทอร์นาทิฟเมทัล กรันจ์ โพสต์ฮาร์ดคอร์
สตีฟ อัลบินี
นอยส์ร็อก (อังกฤษ: noise rock) เป็นแนวเพลงย่อยของเอ็กซ์เพอร์ริเมนทัลร็อก ที่ใช้องค์ประกอบเสียงนอยส์ ซึ่งเกิดจากพังก์ร็อกในช่วงยุค 1980 ได้รับอิทธิพลจาก โนเวฟ มินิมอล อินดัสเทรียล และ นิวยอร์กฮาร์ดคอร์ ศิลปินมักจะเน้นใช้เสียงแตกในระดับสุดขีดผ่านการใช้กีตาร์ไฟฟ้าและใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์น้อยชิ้น เพื่อสร้างเสียงรบกวนหรือเป็นส่วนหนึ่งในการทำเพลง
ศิลปินเชื่อมโยงกับนอยส์ร็อก เช่น โซนิกยูท ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ตัวแทนของนอยส์ร็อก แต่พวกเขาช่วยทำให้นอยส์ร็อกเป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้ฟังเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก โดยผสมผสานท่วงทำนองเข้ากับเนื้อเสียง ซึ่งเป็นรากฐานให้วงอื่นในเวลาต่อมา
นครปกครองโดยตรงของไต้หวัน

| นครปกครองโดยตรง |
| --- | --- |
นครปกครองโดยตรง (สีชมพู)
หมวดหมู่: นครปกครองโดยตรง เทศมณฑล และนครภายใต้มณฑล
ที่ตั้ง: พื้นที่เสรีของสาธารณรัฐจีน
จำนวน: 6 (ปัจจุบัน)
ประชากร: 1,881,204–4,014,560 คน
พื้นที่: 272–2,952 ตร.กม.
การปกครอง: เทศบาลนคร สภานคร
หน่วยการปกครอง: เขต
นครปกครองโดยตรง หรือในภาษาอังกฤษใช้คำว่า เทศบาลพิเศษ (อังกฤษ: special municipality) เป็นเขตการปกครองประเภทหนึ่งของประเทศไต้หวัน ภายใต้โครงสร้างการบริหารของไต้หวัน นครปกครองโดยตรงถือเป็นเขตการปกครองระดับบนสุดและเทียบเท่ากับมณฑล หลังจากการปรับปรุงการดำเนินงานของมณฑลในปี 1998 นครปกครองโดยตรง พร้อมกับนครภายใต้มณฑล และเทศมณฑล ล้วนอยู่ภายใต้รัฐบาลกลางโดยตรง
ปัจจุบันมีนครปกครองโดยตรง 6 แห่งภายใต้การควบคุมของสาธารณรัฐจีน ได้แก่ ไทเป, เถา-ยฺเหวียน, ซินเป่ย์ (ไทเปใหม่), ไถจง, เกาสฺยง, และไถหนาน
นครปกครองโดยตรงในปัจจุบัน

ปัจจุบันมีนครปกครองโดยตรง 6 แห่ง ได้แก่
| ชื่อ | ประชากร | พื้นที่ (ตร> กม.) | ศูนย์กลางการปกครอง | วันที่ก่อตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  นครเกาสฺยง | 2,779,790 | 2,946.2527 | เขตหลิงหย่า, เขตเฟิ่งชาน | 1979-07-01 |
|  นครซินเป่ย์ | 3,955,777 | 2,052.5667 | เขตป่านเฉียว | 2010-12-25 |
|  นครไถจง | 2,702,920 | 2,214.8968 | เขตซีถุน, เขตเฟิงยฺเหวียน | 2010-12-25 |
|  นครไถหนาน | 1,883,251 | 2,191.6531 | เขตอันผิง, เขตซินหยิง | 2010-12-25 |
|  นครไทเป | 2,688,140 | 271.7997 | เขตซิ่นอี้ | 1967-07-01 |
|  นครเถา-ยฺเหวียน | 2,092,977 | 1,220.9540 | เขตเถา-ยฺเหวียน | 2014-12-25 |
หน่วยงานการปกครองจะมีทั้งฝ่ายบริหารและนิติบัญญัติ อันได้แก่ เทศบาลนคร (市政府) และสภานคร (市議會) ซึ่งบังคับใช้โดยรัฐบัญญัติการปกครองส่วนท้องถิ่น
ในนครปกครองโดยตรงของไต้หวัน ตำแหน่งที่สูงที่สุดในแต่ละพื้นที่รับผิดชอบคือนายกเทศมนตรี (市長) โดยนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนที่มีทะเบียนบ้านในเขตเทศบาลนคร และดำรงตำแหน่งเป็นระยะเวลาสี่ปี
ดูเพิ่ม

เขตทางการเมืองของไต้หวัน (ค.ศ. 1895–1945)
นครปกครองโดยตรงของประเทศจีน
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด (ประเทศญี่ปุ่น)
มหานคร นครพิเศษ และนครปกครองตนเองพิเศษของประเทศเกาหลีใต้
เทศบาลนครของประเทศเวียดนาม
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สาธารณรัฐจีน
| พื้นที่เสรี | พื้นที่เสรี | พื้นที่เสรี | พื้นที่เสรี | พื้นที่เสรี | พื้นที่เสรี | พื้นที่เสรี | แผ่นดินใหญ่ |
| นครปกครองโดยตรง | นครปกครองโดยตรง | มณฑล | มณฑล | มณฑล | มณฑล | มณฑล | ไม่ได้ปกครอง |
| นครปกครองโดยตรง | นครปกครองโดยตรง | นคร | เทศมณฑล | เทศมณฑล | เทศมณฑล | เทศมณฑล | ไม่ได้ปกครอง |
| เขต | เขตชนพื้นเมืองภูเขา | เขต | นครภายใต้เทศมณฑล | เมือง | ตำบล | ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา | ไม่ได้ปกครอง |
| หมู่บ้านในเมือง | หมู่บ้านในเมือง | หมู่บ้านในเมือง | หมู่บ้านในเมือง | หมู่บ้านในเมือง | หมู่บ้านชนบท | หมู่บ้านชนบท | ไม่ได้ปกครอง |
| ละแวก | ละแวก | ละแวก | ละแวก | ละแวก | ละแวก | ละแวก | ไม่ได้ปกครอง |
↑  เรียกอีกอย่างว่า พื้นที่ไต้หวัน หรือ พื้นที่ไถ-หมิ่น (จีน: 臺閩地區; แปลตรงตัว: "เขตไต้หวัน–ฝูเจี้ยน")
↑  แผ่นดินใหญ่ในที่นี้ประกอบด้วย จีนแผ่นดินใหญ่ ทิเบต และมองโกเลียนอก (ก่อนหน้านี้)
1 2 3 4 5 6 7 8  มีฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติมาจากการเลือกตั้ง
1 2 3  นครปกครองโดยตรง, นคร, และนครภายใต้เทศมณฑล ทั้งหมดนี้ในภาษาจีนเรียกว่า ชื่อ (จีน: 市; พินอิน: shì; แปลตรงตัว: "นคร")
↑  ปัจจุบันเป็นมณฑลในนาม การปกครองระดับมณฑลได้ถูกยกเลิกแล้ว
↑  จากรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐจีน พื้นที่แผ่นดินใหญ่มีโครงสร้างการปกครองเดียวกันกับพื้นที่เสรี ซึ่งปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมของพรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยมีโครงสร้างที่แตกต่างกับของสาธารณรัฐจีน
↑  บางครั้งก็เรียกว่า นครภายใต้มณฑล (จีน: 省轄市) เพื่อที่จะแยกความแตกต่างจาก นครปกครองโดยตรง และนครภายใต้เทศมณฑล
1 2 3 4 5  มีผู้อำนวยการเขตที่มาจากการแต่งตั้ง เพื่อบริหารจัดการกิจการท้องถิ่น และดำเนินงานที่ได้รับมอบหมายจากหน่วยงานที่สูงกว่า
1 2  มีผู้ใหญ่บ้านที่มาจากการเลือกตั้ง เพื่อบริหารจัดการกิจการท้องถิ่น และดำเนินงานที่ได้รับมอบหมายจากหน่วยงานที่สูงกว่า
นกแซงแซวหางปลา

| นกแซงแซวหางปลา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Dicruridae
สกุล:: Dicrurus
สปีชีส์:: D.  macrocercus
ชื่อทวินาม
Dicrurus macrocercus (Vieillot, 1817)

Subspecies
 D. m. macrocercus  (Vieillot, 1817)  D. m. albirictus  (Hodgson, 1836)  D. m. minor Blyth, 1850  D. m. cathoecus Swinhoe, 1871  D. m. thai Kloss, 1921  D. m. javanus Kloss, 1921  D. m. harterti Baker, 1918

การกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Buchanga atra  Bhuchanga albirictus
นกแซงแซวหางปลา (อังกฤษ: Black Drongo, ชื่อวิทยาศาสตร์ :  Dicrurus macrocercus) เป็นนกจับคอนขนาดเล็กในวงศ์นกแซงแซว พบทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอิหร่าน ไปทางตะวันออกถึงอินเดียและศรีลังกา ทางใต้ไปถึงจีน และอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้บ่อยมากทั่วประเทศ จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
อนุกรมวิธาน

นกแซงแซวหางปลาจัดอยู่ในวงศ์นกแซงแซว มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Dicrurus macrocercus ชื่อสกุล  Dicrurus มาจากภาษากรีก คือ dikroos, dikros หมายถึงแยกเป็นแฉก และ oura แปลว่า หาง ซึ่งรวมความแล้วหมายถึง สกุลของนกที่มีหางเป็นแฉก ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของนกแซงแซว
ชื่อบ่งชนิด macrocercus มาจากภาษากรีก คำว่า marokerkos แปลว่า หางยาว ดังนั้น ชื่อวิทยาศาสตร์ของนกแซงแซวหางปลาจึงหมายถึง นกที่มีหางยาวเป็นแฉก
ลักษณะ

นกแซงแซวหางปลาตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน ขนาดความยาวลำตัวประมาณ 28 เซนติเมตร ขนทั่วลำตัวมีสีดำเหลือบน้ำเงิน ปลายหางเป็นแฉกคล้ายหางปลาตะเพียน ปากบนขบปากล่าง ปากสีดำ ขาสีดำ เท้าสีดำ  ตาแดงที่ม่านตา แต่ตาดำเป็นสีดำ
การกระจายพันธุ์

พบในอิหร่าน อินเดีย จีน ไต้หวัน ชวา อินโดจีน และในประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่น พบทั่วไปเกือบทุกภาค ยกเว้นภาคใต้ตั้งแต่ชุมพรลงไป ซึ่งจะพบว่าเป็นนกอพยพมาในช่วงฤดูหนาว
พฤติกรรม

นกแซงแซวหางปลาเป็นนกแซงแซวชนิดเดียวที่ชอบเกาะอยู่ ตามกิ่งไม้ที่โล่งแจ้ง ตามท้องทุ่งริมทางตามแหล่งน้ำ ไม่ชอบลงมาตามพื้นดิน มักหากินเพียงตัวเดียว หรืออยู่เป็นคู่ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เป็นนกที่ไม่กลัวนกอื่น หากมีนกอื่นมาใกล้จะไล่จิกตี สามารถร้องเลียนเสียงนกชนิดอื่น กินอาหารโดยบินออกจากที่เกาะโฉบจิกแมลงที่กำลังบิน บางครั้งออกหากินฝูงเล็กๆ 3-6 ตัว
นกชนิดนี้ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนเมษายน-สิงหาคม ทำรังอยู่บนต้นไม้สูงด้วยกิ่งไม้เล็ก ๆ ขัดสานเป็นรูปถ้วย มีแอ่งตรงกลางไว้วางไข่รองด้วยขนสัตว์และหญ้าอ่อน วางไข่ครั้งละ 3-4 ฟอง
นกเปลือกไม้

| นกเปลือกไม้ |
| --- | --- |

นกเปลือกไม้ ที่เชียงใหม่
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: สัตว์
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง
ชั้น:: สัตว์ปีก
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Certhiidae
สกุล:: Certhia
สปีชีส์:: manipurensis
ชื่อทวินาม
Certhia manipurensis Hume, 1881

หางยาวของนกเปลือกไม้ ขณะค้ำยันเปลือกไม้
นกเปลือกไม้ (อังกฤษ: Manipur treecreeper หรือ Hume's treecreeper; ชื่อวิทยาศาสตร์: Certhia manipurensis) เป็นนกขนาดเล็กที่ไต่หากินตามแนวดิ่งของเปลือกลำต้นของต้นไม้ใหญ่ ในป่าดิบเขาและป่าเบญจพรรณ มีปากเรียวแหลมยาวและโค้ง ลำตัวสีน้ำตาลลาย หางยาวแข็งช่วยในการค้ำยันต้นไม้ขณะไต่ นกเปลือกไม้ (C. manipurensis) แยกเป็นชนิดใหม่ออกจากนกเปลือกไม้สิกขิม (C. discolor) จากสีโทนส้มที่โดดเด่นที่คางและก้น รวมทั้งเสียงร้องที่ลากยาวกว่า และยังเป็นชนิดเดียวในวงศ์นกเปลือกไม้ (Certhioidea) ที่ถูกจัดให้เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทย มีถิ่นอาศัยทางตอนเหนือของไทยที่ติดกับลาวและพม่า ได้แก่ที่ตาก แม่ฮ่องสอน และน่าน
อนุกรมวิธาน

นกเปลือกไม้ ได้รับการอธิบายแยกชนิดพันธุ์ใหม่ออกจากนกเปลือกไม้สิกขิม (C. discolor) เมื่อปี ค.ศ. 1881 โดยอัลลัน ออคตาเวียน ฮูม (Allan Octavian Hume) นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษที่ทำงานในอินเดีย จากความแตกต่างของสี เสียงร้อง ระดับความสูงของถิ่นอาศัย และได้รับการยืนยันจากการตรวจทางพันธุกรรม
ชื่อสามัญ "Hume's" ได้รับการตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ อัลลัน ออคตาเวียน ฮูม อีกด้วย แต่โดยทั่วไปในหลายภาษาเรียก "นกเปลือกไม้มณีปุระ" (Manipur treecreeper) จากถิ่นกำเนิด (type locality) ในมณีปุระ หรือเรียก "นกเปลือกไม้พม่า" (Burmese treecreeper) ในบางครั้ง
วงศ์นกเปลือกไม้มี 2 สกุลคือ สกุล Salpornis มี 2 ชนิดแต่ไม่พบในประเทศไทย และ สกุล Certhia มี 9 ชนิดซึ่งกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟโฟร-ยูเรเชีย (โลกเก่า) โดยเฉพาะในแถบเทือกเขาหิมาลัยและเทือกเขาใกล้เคียง (มีเพียงชนิดเดียวที่พบในอเมริกาคือ Certhia americana) โดยในวงศ์นกเปลือกไม้มีชนิดเดียวที่พบในประเทศไทย คือ Certhia manipurensis
อนุกรมวิธาน > ชนิดย่อย

Certhia manipurensis manipurensis – พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย โดยเฉพาะในแถบตอนใต้ของแม่น้ำพรหมบุตร ต่อกับพรมแดนทางตะวันตกของพม่า ในเขตป่าดิบเขา
Certhia manipurensis shanensis – กระจายพันธุ์ในเขตเทือกเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของพม่า (รัฐฉาน) ไปจนถึงบางส่วนทางตะวันตกมณฑลยูนนานของจีน ภาคเหนือของไทยและพรมแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนามที่ติดกับจีน
Certhia manipurensis meridionalis – ชนิดย่อยนี้พบได้ที่ภาคใต้ของเวียดนาม ในที่ราบสูงดาลัด
Certhia manipurensis laotiana – อาศัยเฉพาะในลาวตอนเหนือ บริเวณที่ราบสูงเชียงของ
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม

นกเปลือกไม้เป็นนกป่าขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ 14 ซม. น้ำหนัก 9-11 กรัม ปากเรียวแหลม ค่อนข้างยาวและโค้งลงเล็กน้อย ใช้สำหรับชอนไชจับแมลงออกจากเปลือกไม้ แถบหน้าน้ำตาลดำ มีคิ้วน้ำตาลเทาอ่อน ขนลำตัวด้านบนน้ำตาลมีลายดำและน้ำตาลอ่อน หางน้ำตาลแดงค่อนข้างยาว มีขนหางแข็งคล้ายนกหัวขวาน ใช้ในการค้ำยันต้นไม้ ลำตัวด้านล่างสีขาวหม่น หรือเทาอ่อน คอและก้นมีสีน้ำตาลแกมส้ม ซึ่งเป็นลักษณะทางกายภาพเด่นที่ทำให้แยกออกจาก นกเปลือกไม้สิกขิม (Sikkim Treecreeper) ที่มีสีมอ ๆ
เป็นนกที่ไต่หาตัวอ่อนแมลงกินตามแนวดิ่งของเปลือกลำต้นของต้นไม้ใหญ่ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "นกเปลือกไม้" ในภาษาไทย และ "Treecreeper" หรือนักไต่ต้นไม้ในภาษาอังกฤษ อาจพบเป็นฝูงเป็นครั้งคราวในช่วงฤดูผสมพันธุ์ มักร้องเสียง "ชิว - จิ๊ด" (เสียงกลาง - สูง) ซ้ำ ๆ เป็นจังหวะลากยาว และช้ากว่าของนกเปลือกไม้สิกขิม
การแพร่กระจายพันธุ์และนิเวศวิทยา

นกเปลือกไม้อาศัยในบริเวณตีนเขาไปจนถึงภูมิภาคภูเขาสูงและกึ่งหุบเขา ในป่าดิบเขาและป่าเบญจพรรณที่ความสูง 1,300 เมตรขึ้นไป ซึ่งค่าเฉลี่ยช่วงความสูงต่ำกว่านกเปลือกไม้สิกขิม เขตการแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทางตะวันตกสุดคือ ตอนใต้ของแม่น้ำพรหมบุตร ในช่วงรัฐอัสสัม รัฐมณีปุระ รัฐมิโซรัม นาคาแลนด์ ไปจนถึงมณฑลยูนนานของจีน ลาว ไทย และสุดทางตะวันออกในตอนใต้ของเวียดนาม
นกเปลือกไม้มีขนาดช่วงกระจายพันธุ์ที่กว้าง ทำให้ไม่เข้าข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ (Vulnerable species - VU) แม้ว่าแนวโน้มจำนวนประชากรจะลดลง นกเปลือกไม้จึงได้รับการประเมินว่ามีความกังวลน้อยที่สุด
การแพร่กระจายพันธุ์และนิเวศวิทยา > ในประเทศไทย

พบไต่หากินในแนวตั้งตามลำต้นของต้นไม้ใหญ่ในป่าดิบและป่าเบญจพรรณ ที่ความสูง 1,300 เมตรขึ้นไป มีรายงานการพบบนเทือกเขาสูงในป่าตะวันตก จังหวัดตาก และอุทยานแห่งชาติดอยภูคา จังหวัดน่าน ดอยลางและดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่
นอร์ท พอยต์ 1

| North Point 1 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: พัทยา, ประเทศไทย
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2550
เปิดตัว: พ.ศ. 2553
การใช้งาน: ที่พักอาศัย
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 226
หลังคา: 218 เมตร
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 59 ชั้นเหนือพื้นดิน
พื้นที่ชั้น: 205
จำนวนลิฟต์: 4 ตัว
บริษัท
สถาปนิก: Woods Bagot Thailand
ผู้พัฒนา: Raimon Land
นอร์ท พอยต์ 1 (อังกฤษ: North Point 1) เป็นอาคารที่พักอาศัยในประเทศไทย ตั้งอยู่ห่างประมาณ 80 เมตร ห่างจากชายหาดวงศ์อมาตย์ พัทยา ชลบุรี ประเทศไทย ปัจจุบันมีความสูงเป็นอันดับที่ 2 ของอาคารตึกระฟ้าในพัทยา รองจากอาคาร ริเฟล็คชั่น จอมเทียน บีช โอเชียนฟร้อนท์ ทาวเวอร์
โดยนอร์ท พอยต์ 1 เป็นโครงการในสองโครงการของนอร์ท พอยต์ ซึ่งในโครงการนี้มีด้วยกันทั้งหมดสองตึก คือ นอร์ท พอยต์ 1 หรือ นอร์ท พอยต์ ตึก A อยู่ทางทิศใต้กับ นอร์ท พอยต์ 2 หรือ นอร์ท พอยต์ ตึก B อยู่ทางทิศเหนือ มีความสูงถึง 46 ชั้น หรือ 189 เมตร
นกจาบธรรมดา

| นกกระจาบธรรมดา  (Baya weaver) |
| --- | --- |

นกสปีชีส์ย่อย P. p. philippinus ตัวผู้ (อินเดีย)
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: Passeriformes Passeriformes
วงศ์:: วงศ์นกจาบ Ploceidae
สกุล:: นกจาบ Ploceus ([[คาโรลัส ลินเนียส|ลินเนียส]] - 12th edition of  Systema Naturae 1766)
สปีชีส์:: Ploceus philippinus
ชื่อทวินาม
Ploceus philippinus ([[คาโรลัส ลินเนียส|ลินเนียส]] - 12th edition of  Systema Naturae 1766)


     ที่อยู่โดยประมาณ 
ชื่อพ้อง
 Loxia philippina (ลินเนียส, 1766)
นกกระจาบธรรมดา หรือ นกกระจาบอกเรียบ (อังกฤษ: baya weaver, ชื่อวิทยาศาสตร์: Ploceus philippinus) เป็นนกขนาดเล็กในวงศ์นกกระจาบ (Ploceidae) ที่พบในเอเชียใต้และเอเชียอาคเนย์ อาศัยในทุ่งหญ้า ไร่นา ป่าละเมาะ ป่าทุติยภูมิ พื้นที่ริมน้ำ เป็นนกที่รู้จักกันดีจากรังที่ถักสานอย่างประณีตเป็นรูปน้ำเต้าคอยาว ด้วยใบไม้และหญ้า มักสร้างเป็นหมู่ ปกติพบในต้นไม้มีหนามหรือที่ใบของไม้วงศ์ปาล์มรวมทั้งมะพร้าวและตาล บ่อยครั้งสร้างใกล้น้ำหรือห้อยเหนือน้ำที่สัตว์ล่าเหยื่อเข้าถึงยาก นกอยู่กระจายอย่างกว้างขวาง พบอย่างสามัญภายในเขตที่อยู่ แต่อาจอพยพตามฤดูขึ้นอยู่กับฝนและอาหาร ในประเทศไทยนกกระจาบธรรมดาเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 ห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง ห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซาก
นกกระจาบธรรมดาแบ่งเป็น 5 ชนิดย่อยตามถิ่นที่อยู่และลักษณะที่ต่างกันเล็กน้อย ชนิดย่อยต้นแบบ คือ P. p. philippinus พบทั่วอนุทวีปอินเดีย และชนิดย่อย P. p. burmanicus พบทางทิศตะวันออกในเอเชียอาคเนย์ส่วนที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดียมีสีเข้มกว่าชนิดย่อยอื่น จัดเป็นชนิดย่อย P. p. travancoreensis
อนุกรมวิธาน

ในปี 1760 นักสัตววิทยาชาวฝรั่งเศส Mathurin Jacques Brisson ได้ระบุชนิดนกกระจาบธรรมดาในงานชื่อ Ornithologie โดยยกตัวอย่างที่เขาเชื่อว่ามาจากประเทศฟิลิปปินส์ และตั้งชื่อฝรั่งเศส Le gros-bec des Philippines ชื่อละตินว่า Coccothraustes Philippensis ซึ่งชื่อละตินนี้ไม่เป็นไปตามหลักการตั้งชื่อทวินาม และองค์กรชื่อสัตว์สากล (International Commission on Zoological Nomenclature) ไม่ยอมรับชื่อนี้
ในปี 1766 นักธรรมชาตินิยมชาวสวีเดนคาโรลัส ลินเนียส ได้ปรับปรุงหนังสือ ระบบธรรมชาติ (Systema Naturae) ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 12 ซึ่งรวมสัตว์ 240 ชนิดที่ Brisson ได้จำแนกก่อนหน้า หนึ่งในนั้นคือนกกระจาบธรรมดา ลินเนียสได้ให้คำพรรณนาสั้น ๆ และตั้งชื่อทวินาม Loxia philippina โดยอ้างอิงงานของ Brisson ต่อมาพบว่า Brisson เข้าใจผิดว่าตัวอย่างนั้นมาจากฟิลิปปินส์ แต่แท้จริงมาจากศรีลังกา ปัจจุบันนกกระจาบธรรมดาจัดอยู่ในสกุลนกกระจาบ (Ploceus) ที่นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส Georges Cuvier ในปี 1816
นกมีชนิดย่อย 5 ชนิดดังต่อไปนี้
P. p. philippinus (ลินเนียส, 1766) – ปากีสถาน อินเดีย (ยกเว้นตะวันตกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนือ) ศรีลังกา และเนปาลใต้
P. p. travancoreensis (Ali & Whistler, 1936) – อินเดียตะวันตกเฉียงใต้
P. p. burmanicus (Ticehurst, 1932) – ภูฏาน อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ บังกลาเทศ ผ่านพม่าไปจนถึงจีนตะวันตกเฉียงใต้
P. p. angelorum (Deignan, 1956) – ไทยและลาวตอนใต้
P. p. infortunatus (Hartert, 1902) – เวียดนามใต้ คาบสมุทรมลายู เกาะบอร์เนียวและสุมาตรา เกาะชวาและบาหลี
ลักษณะ

นกกระจาบธรรมดามีขนาดเท่านกกระจอก (จากหัวถึงโคนหาง 15 ซม.) มีปากแข็งหนารูปกรวย มีหางสี่เหลี่ยมสั้น บินโฉบเหมือนนกแอ่น และบินตรงตามธรรมดา
มีสีขน 2 ชุด นอกฤดูผสมพันธุ์ ทั้งตัวผู้ตัวเมียมีสีขนไม่ต่างกัน ซึ่งคล้ายกับสีขนของนกกระจอกใหญ่ตัวเมีย ส่วนบนเป็นแถบน้ำตาลอ่อนสลับลายน้ำตาลเข้ม มีลายจากขอบขนสีอ่อน ส่วนล่างเป็นสีน้ำตาลอ่อนออกขาว ไร้ลาย มีแถบคิ้วยาวสีเหลืองส้มอ่อน ปากสีเนื้อ ข้างแก้มเรียบไม่มีแถบสีเข้ม ช่วงฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้มีสีเหลืองสดที่กระหม่อม หน้าผาก จนถึงท้ายทอย แก้มสีน้ำตาลเข้ม ปากออกน้ำตาลดำ ส่วนบนสีน้ำตาลเข้มสลับลายเหลืองจากขอบขน อกเหลือง ส่วนล่างสีน้ำตาลอ่อนหรือสีเหลืองหม่น
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา

เป็นนกที่ชอบอยู่เป็นฝูงหากิน เมล็ด พืช ทั้งบนไม้และบนพื้น บินต่อกันเป็นฝูง บ่อยครั้งเปลี่ยนทิศทางได้อย่างสลับซับซ้อน มักกินข้าวเปลือกและธัญพืชอื่น ๆ ในไร่นาที่เก็บแล้ว และบางครั้งสร้างความเสียหายแก่พืชเพาะปลูกที่กำลังโตได้ บางครั้งจึงจัดเป็นสัตว์รังควาน นกกระจาบธรรมดานอนที่รังซึ่งทำจากหญ้า (กกและอ้อ) ใกล้น้ำ จึงต้องพึ่งหญ้าต่าง ๆ (เช่น Panicum maximum) ต้องพึ่งพืชเพาะปลูกเช่นข้าวทั้งเพื่อเป็นอาหาร (กินเมล็ดในระยะงอกและเมื่อเป็นเมล็ดในระยะต้น ๆ) และเป็นวัสดุทำรัง ยังกินแมลง (เช่น ผีเสื้อ) และบางครั้งแม้แต่กินกบเล็ก ๆ จิ้งจก และมอลลัสกาโดยเฉพาะเพื่อเลี้ยงลูก การอพยพในแต่ฤดูขึ้นอยู่กับปริมาณอาหาร มักร้องต่อ ๆ กันเป็นเสียงจิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด โดยตัวผู้ที่ร้องประสานเสียงกันบางครั้งยุติเป็นเสียงลั่นดัง จี๊ เสียงร้องในนอกฤดูผสมพันธุ์จะเบากว่า
บางครั้งนกกระจาบธรรมดาลงมาที่พื้นเพื่ออาบฝุ่น การศึกษานกที่เลี้ยงพบว่ามีลำดับชั้นทางสังคม (pecking order) ในแต่ละตัว