stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดรังษีโสภณ

| วัดรังษีโสภณ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดรังษีโสภณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก  มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนหลวง ทิศใต้และทิศตะวันออก จดแม่น้ำนครนายก ทิศตะวันตกจดถนนสาธารณะ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 7 แปลง เนื้อที่ 140 ไร่
วัดรังษีโสภณวัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2448 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ปัจจุบันมีพระเทพวรนายก (เกตุ สิริวฑฺฒโน ป.ธ.4) เป็นเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง
เควอร์ตี

เควอร์ตี (อ่าน เคฺวอ-ตี้ (คฺว ควบกล้ำ); อังกฤษ: QWERTY; /ˈkwɜːrti/) เป็นผังแป้นพิมพ์ที่นิยมใช้มากที่สุดในปัจจุบันนี้ ชื่อ เควอร์ตี มาจากอักษร 6 ตัวแรกของแป้นพิมพ์ ปรากฏอยู่ในตำแหน่งซ้ายบนสุดของแป้นพิมพ์โดยไม่นับรวมแถวแรกซึ่งเป็นแถวสัญลักษณ์ ซึ่งในแถวดังกล่าวเมื่อมองจากซ้ายไปขวาจะมีอักษร Q-W-E-R-T-Y-U-… แรกเริ่มผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีได้ออกแบบมาให้ใช้งานกับเครื่องพิมพ์ดีด Sholes และ Glidden ซึ่งต่อมาได้ขายให้แก่ Remington ใน พ.ศ. 2421 Remington No. 2 ซึ่งเป็นรุ่นที่สองของเครื่องพิมพ์ดีดดังกล่าวได้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ส่งผลให้ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีเป็นที่รู้จักมากไปด้วย ถึงแม้ปัจจุบันเครื่องพิมพ์ดีดจะไม่เป็นที่นิยมเท่ากับเมื่อก่อนแล้ว แต่ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีก็ยังคงได้รับความนิยมอยู่สูงเนื่องจากปรากฏการณ์เครือข่าย (network effect) และมีความเชื่อว่าผังแป้นพิมพ์ชนิดอื่นไม่ได้มีข้อดีกว่าผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีมากเท่าไรนัก การใช้ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีอย่างแพร่หลายนี้มักนำมาเป็นตัวอย่างของมาตรฐานเปิด
รูปแบบผังแป้นพิมพ์ QWERTY ของ สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกัน
ดูเพิ่ม

แป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค
แหล่งข้อมูลอื่น

Article on QWERTY and Path Dependence from EH.NET's Encyclopedia เก็บถาวร 2012-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
QWERTY Keyboard History
QWERTY Keyboard in Mobiles เก็บถาวร 2011-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดิลีตชันพีเดีย

เว็บไซต์ที่เก็บบทความที่ถูกลบจากวิกิพีเดีย
| --- | --- |
ประเภท: วิกิ จดหมายเหตุ
ภาษาที่ใช้ได้: ดัตช์ อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน สวีเดน
ยูอาร์แอล: Deletionpedia.org
เชิงพาณิชย์: ใช่
ลงทะเบียน: ไม่
เปิดตัว: ค.ศ. 2008 (รุ่น 1) 24 ธันวาคม ค.ศ. 2013 (รุ่น 2)
ดิลีตชันพีเดีย (อังกฤษ: Deletionpedia) เป็นวิกิจดหมายเหตุออนไลน์ที่มีบทความที่ถูกลบจากวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ โดยในนี้มีข้อมูลเพิ่มเติมอีกว่า บทความโดนลบเร็วเท่าใด มีการอภิปรายในการลบที่ไหน และใครเป็นคนลบบทความ เว็บไซต์รุ่นเดิมดำเนินการในเดือนกุมภาพันธ์ถึงกันยายน ค.ศ. 2008 แล้วเริ่มดำเนินการภายใต้การจัดการใหม่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013
เว็บไซต์นี้มีฐานจากมีเดียวิกิ ซึ่งดำเนินการคล้ายกับ "ที่เก็บเรื่องราววิกิ" โดยเก็บบทความที่ถูกลบจากวิกิพีเดียอัตโนมัติ
นอกจากการเก็บข้อมูลจากวิกิพีเดียแล้ว ดิลีตชันพีเดียยังมีหมวดหมู่บทความของตนเอง ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ในการลบ หน้าเหล่านี้ถูกเรียงไปตามเดือนที่ถูกลบ ตามจำนวนผู้ใช้ที่ทำงานในหน้านั้น และตามระยะเวลาที่บทความยังคงอยู่ในวิกิพีเดีย
ดิลีตชันพีเดียกล่าวว่า ตนจะไม่บริการในหน้าถูกลบที่ละเมิดลิขสิทธิ์ หน้าที่มีปัญหาการหมิ่นประมาทที่ร้ายแรง หน้าที่มีประวัติย้อนหลังในโครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย และหน้าที่ดูหมิ่นผู้อื่น
บทความที่ถูกเก็บรักษาในดิลีตชันพีเดีย ถูกลบจากวิกิพีเดียด้วยเหตุผลหลายประการ ตั้งแต่ "ไม่มีชื่อเสียงพอ" จนถึง "มีส่วนในการสนใจทางการเมืองและธุรกิจ" เนื่องจากเว็บนี้เป็นเว็บที่อ่านได้อย่างเดียว ทำให้เว็บนี้ไม่รับเงินบริจาค โดยแนะนำว่าผู้สนับสนุนควรบริจาคให้กับมายโซไซตีย์หรือมูลนิธิวิกิมีเดียแทน
โครงการคล้ายกัน

มีโครงการคล้าย ๆ กันในภาษาอื่น เช่น PlusPedia ในภาษาเยอรมัน PrePedia ในภาษาโปแลนด์ และ Wikisage ในภาษาดัตช์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Deletionpedia dump โดยวิกิทีม (อาจพบข้อผิดพลาด)
สังคายนาแห่งเทรนต์

การประชุมสภาที่โบสถ์ซันตามาเรียมัจโจเร เมืองเตรนโต
สังคายนาเทรนต์ (อังกฤษ: Council of Trent) เป็นการประชุมสภาสังคายนาสากลของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ถือเป็นการประชุมครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งของฝ่ายโรมันคาทอลิก จัดขึ้นระหว่างวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1545 ถึงวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1563 เริ่มสมัยประชุมที่เมืองเตรนโต ราชรัฐมุขนายกเทรนต์ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลี) บางสมัยประชุมย้ายไปจัดที่เมืองโบโลญญา ตรงกับสมณสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ผ่านสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 3 จนมาสิ้นสุดในสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4
การประชุมครั้งนี้เป็นการตอบโต้การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ ซึ่งฝ่ายคาทอลิกมองว่าเป็นพวกนอกรีต จึงจัดการปฏิรูปคาทอลิก เพื่อชำระแนวคิดเกี่ยวกับความสำคัญของคัมภีร์ไบเบิลและขนบประเพณีของคริสตจักร บาปกำเนิด การทำให้เป็นคนชอบธรรม ศีลศักดิ์สิทธิ์ พิธีบูชาขอบพระคุณ และการแสดงความเคารพต่อนักบุญ
แหล่งข้อมูลอื่น

A Catholic View of the Council from the Catholic Encyclopedia
The text of the Council of Trent translated by J. Waterworth, 1848
| ด ค กสภาสังคายนาสากล |
| --- | --- |
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และ โรมันคาทอลิก ยอมรับการประชุม 7 ครั้งแรก: ไนเซีย 1 (325)  ·  คอนสแตนติโนเปิล 1 (381)  ·  เอเฟซัส 1 (431)  ·  แคลซีดัน (451)  ·  คอนสแตนติโนเปิล 2 (553)  ·  คอนสแตนติโนเปิล 3 (680-681)  ·  ไนเซีย 2 (787)
ยอมรับเฉพาะอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ (บางส่วน): คอนสแตนติโนเปิล 4 (879-880)  ·  ควินิเซกซต์ (692)  ·  คอนสแตนติโนเปิล 5 (1341-1351)  ·  เยรูซาเลม (1672)
ยอมรับเฉพาะโรมันคาทอลิก: คอนสแตนติโนเปิล 4 (869-870)  ·  ลาเตรัน 1 (1123)  ·  ลาเตรัน 2 (1139)  ·  ลาเตรัน 3 (1179)  ·  ลาเตรัน 4 (1215)  ·  ลียง 1 (1245)  ·  ลียง 2 (1274)  ·  เวียนน์ (1311-1312)  ·  คอนสแตนซ์ (1414-1418)  ·  ฟลอเรนซ์ (1431-1445)  ·  ลาเตรัน  5 (1512-1514) ·  เทรนต์ (1545-1563)  ·  วาติกัน 1 (1869-1870)  ·  วาติกัน 2 (1962-1965)
แองกลิคันและโปรเตสแตนต์ (ส่วนใหญ่) ยอมรับการประชุม 7 ครั้งแรก ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ ยอมรับการประชุม 3 ครั้งแรก อัสซีเรียนเชิร์ชออฟเดอะอีสต์ ยอมรับการประชุม 2 ครั้งแรก
ดาร์บีลอนดอน

การพบกันระหว่างมิลล์วอลล์และเวสต์แฮมยูไนเต็ด ในการแข่งขันเอฟเอคัพ 1930 ณ อัปตันพาร์ก
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี
ดาร์บีลอนดอนเหนือ ระหว่างอาร์เซนอลกับทอตนัมฮอตสเปอร์
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซีกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
ดาร์บีลอนดอน เป็นดาร์บีท้องถิ่นระหว่างหลายสโมสรที่ตั้งอยู่ในลอนดอน เมืองหลวงของประเทศอังกฤษ ส่วนใหญ่จะสื่อถึงการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสร และความขัดแย้งของผู้สนับสนุนทั้งสองสโมสร ในฤดูกาล 2016–17 มีทั้งหมด 13 สโมสรในเกรตเตอร์ลอนดอนที่ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกและฟุตบอลลีก ดาร์บีลอนดอนที่รุนแรงที่สุด ได้แก่ อาร์เซนอล พบ ทอตนัมฮอตสเปอร์ และ มิลล์วอลล์ พบ เวสต์แฮมยูไนเต็ด
สโมสรในลอนดอน

| ระดับลีก | สโมสร |
| --- | --- |
พรีเมียร์ลีก: อาร์เซนอล, เชลซี, คริสตัลพาเลซ, เบรนต์ฟอร์ด, ทอตนัมฮอตสเปอร์, เวสต์แฮมยูไนเต็ด
แชมเปียนชิป: ฟูลัม, มิลล์วอลล์, ควีนส์พาร์กเรนเจอส์
ลีกวัน: เอเอฟซี วิมเบิลดัน, ชาร์ลตันแอธเลติก
ลีกทู: Leyton Orient
เนชันนัลลีก: Barnet, Bromley, Dagenham & Redbridge, Sutton United
เนชันนัลลีกเซาท์: Dulwich Hamlet, Hampton & Richmond Borough, Wealdstone, Welling United
สโมสรในอดีต ได้แก่ เทมส์ และวิมเบิลดัน
ดาร์บีที่มีชื่อเสียง

การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี
ดาร์บีลอนดอนเหนือ ระหว่างอาร์เซนอลกับทอตนัมฮอตสเปอร์
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซีกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลมิลล์วอลล์กับสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด
ดาร์บีลอนดอนตะวันออก ระหว่าง Leyton Orient, เวสต์แฮมยูไนเต็ด และ Dagenham & Redbridge
ดาร์บีลอนดอนใต้ ระหว่างชาร์ลตันแอธเลติก, มิลล์วอลล์, คริสตัลพาเลซ และ เอเอฟซี วิมเบิลดัน
ดาร์บีลอนดอนตะวันตก ระหว่างเบรนต์ฟอร์ด, เชลซี, ฟูลัม และควีนส์พาร์กเรนเจอส์
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในลอนดอน
ตงเยฺว่ต้าตี้

ตงเยฺว่ต้าตี้ (จีน: 东岳大帝; พินอิน: Dōngyuè dàdì) หรือ เจ้าพ่อเขาไท่ เป็นเทพเจ้าในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีนและเป็นเทพารักษ์ผู้รักษาเขาไท่  พระองค์ได้รับการสักการะบูชาควบคู่กับเฟิงตูต้าตี้ในฐานะเทวราชแห่งยมโลกและโลกหลังความตาย
เทวรูปศิลปะแบบประเพณีจีนของเจ้าพ่อเขาไท่ ณ ศาลเจ้าปักกิ่งตงเยฺว่ ( 北京东岳庙) นครปักกิ่ง ประเทศจีน
เจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์

| เจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์ |
| --- | --- |
เสด็จเจ้านครจำปาสัก

ประมุขราชวงศ์จำปาศักดิ์
ดำรงพระยศ: 2 มีนาคม ค.ศ. 1946 – 17 มีนาคม ค.ศ. 1980
ก่อนหน้า: เจ้ายุติธรรมธร
ถัดไป: เจ้าแก้ว ณ จำปาศักดิ์


นายกรัฐมนตรีลาว คนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 25 มีนาคม ค.ศ. 1948 – 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์
ก่อนหน้า: เจ้าสุวรรณราช
ถัดไป: พระยาหัวโขง
ดำรงตำแหน่ง 13 ธันวาคม ค.ศ. 1960 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 1962
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวัฒนา
ก่อนหน้า: เจ้าสุวรรณภูมา
ถัดไป: เจ้าสุวรรณภูมา
ประธานที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์ลาว
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1947 – 1949
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: กุ อภัย
รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1948 – 1950
นายกรัฐมนตรี: พระองค์เอง
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: พระยาหัวโขง
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1960 – 1962
นายกรัฐมนตรี: พระองค์เอง
ก่อนหน้า: เจ้าสุวรรณภูมา
ถัดไป: กวีนิม พลเสนา
 

 

ประสูติ: 2 ธันวาคม ค.ศ. 1912(1912-12-02) พระราชวังหลวง ปากเซ อาณาจักรหลวงพระบาง อินโดจีนของฝรั่งเศส
พิราลัย: 17 มีนาคม ค.ศ. 1980(1980-03-17) (67 ปี) บูลอญ-บีย็องกูร์ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
บรรจุพระอัฐิ: สุสานทรีว็องซ์
พระชายา: บัวผัน ชุมพลภักดี
หม่อม: แดง น้อย บุญน้อม
พระราชบุตร: 12 พระองค์
ราชวงศ์: แสนทิพย์นาบัว
ราชสกุล: ณ จำปาศักดิ์
พระราชบิดา: เจ้ายุติธรรมธร
พระราชมารดา: เจ้าเฮือนสุดสมร
ศาสนา: พุทธเถรวาท
อาชีพ: ข้าราชการ นักการเมือง
เสด็จเจ้าบุนอุ้ม นะจำปาสัก หรือ เสด็จเจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์ (ลาว: ສະເດັດເຈົ້າບຸນອຸ້ມ ນະຈຳປາສັກ) ประสูติ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1911 พิราลัย 18 มีนาคม ค.ศ. 1980 บางแห่งว่าประสูติ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2454 พิราลัย 17 มีนาคม พ.ศ. 2523 กษัตริย์และเจ้าครองนครจำปาสักองค์ที่ 13 หรือองค์สุดท้าย ประสูติในราชวงศ์จำปาสัก สืบราชสันตติวงศ์จากสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร (เจ้าหน่อกษัตริย์) กษัตริย์ผู้สถาปนาและปกครองราชอาณาจักรจำปาสักองค์แรกของลาว เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาว 2 สมัย อดีตผู้ตรวจราชการแผ่นดินต่างพระเนตรพระกรรณพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตพระราชอาณาจักรลาว ประธานที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์ และประมุขแห่งราชสกุล นะจำปาสัก (ณ จำปาศักดิ์) มีบทบาทสำคัญทางการเมืองลาวในฐานะฝ่ายขวาหลังรับเอกราชจากฝรั่งเศสกระทั่งสิ้นสุดพระราชอาณาจักรใน พ.ศ. 2518 ได้รับยกย่องจากประชาชนลาวในฐานะผู้ยินยอมสละราชบัลลังก์กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรจำปาสักเพื่อให้แผ่นดินลาวรวมเป็นประเทศเดียว ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์แห่งราชวงศ์สูงเป็นลำดับ 3 ของพระราชอาณาจักรรองจากพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตและสมเด็จเจ้าฟ้าชายองค์มงกุฎราชกุมาร
การถูกลดอำนาจและสิทธิแห่งการสืบราชสกุล

หลังฝรั่งเศสยื้อแย่งจำปาสักจากสยามและยินยอมให้ลาวประกาศเอกราช ข้าหลวงใหญ่ฝรั่งเศสบังคับความเห็นร่วมของพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตเพื่อลดฐานันดรศักดิ์ของเสด็จเจ้าบุญอุ้มในการขึ้นเป็นกษัตริย์ราชอาณาจักรจำปาสัก ให้กลายเป็นเพียงเจ้าผู้ครองนครจำปาสักคอยตรวจราชการต่างพระเนตรพระกรรณและเป็นประมุขราชสกุลเท่านั้น การเห็นชอบระหว่าง 2 ฝ่ายลงมติว่าสถานะของพระองค์ต้องเป็นไปตามสัญญาต่อท้าย (Protocole secret annexe au Modus Vivendi) ลงวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ดังนี้
1. เสด็จเจ้าบุญอุ้มจะทรงรักษาไว้ซึ่งฐานันดรศักดิ์ด้วยการสืบทอดเชื้อสายโดยตรงทางเพศชาย นามยศเจ้านครจำปาสัก
2. ตำแหน่งและอภิสิทธิ์ต่าง ๆ ของเจ้านครจำปาสักจะเป็นอันดับรองโดยตรงจากพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตและองค์มกุฎราชกุมาร
3. เสด็จเจ้านครจำปาสักจะทรงได้รับค่าใช้จ่ายเพื่อบริหารงานและการอำนวยความสะดวกประจำปีจากงบประมาณแห่งพระราชอาณาจักรลาว เท่ากับ 2/3 ของพระราชวังฯ เสด็จเจ้านครจำปาสักจะทรงได้รับอสังหาริมทรัพย์ ที่ประทับ ไฟฟ้า รถยนต์ประจำตำแหน่ง ตลอดทั้งคนขับ
4. เสด็จเจ้านครจำปาสักโดยตำแหน่งทรงเป็นองค์ตรวจราชการเมืองการปกครองต่างพระเนตร-พระกรรณพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิต โดยตำแหน่งนี้จะทรงขึ้นตรงต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิต
5. เพื่อการรวมลาวเป็นหนึ่งเดียว เสด็จเจ้านครจำปาสักจะทรงไม่ยอมรับที่จะขึ้นครองราชอาณาจักรจำปาสัก
เมื่อเสด็จเจ้าบุญอุ้มจำใจสละสิทธิ์เหนือดินแดนราชอาณาจักรจำปาสัก พระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตมีพระราชเลขาแสดงความพอพระทัยและขอบพระทัยในความเสียสละของพระองค์ว่า
...ท่านวอนเคารพในการตรวจสอบและขอร้องแก่เรา เพื่อที่จะทราบความรู้สึกของเรานั้น เราขอแสดงว่า การให้คำค้ำประกันในทางส่วนตัวอันเกี่ยวข้องทางตำแหน่งเจ้าราชวงษ์ ณ จำปาสักนั้นซึ่งเป็นที่ยอมรับรู้ในโพรโทคอลผนวกท้ายสัญญาโมดัสวิวังดียังคงใช้ได้แน่นอน เราเสียดายเพียงแต่ในระยะเวลาที่ประเทศลาวได้ถูกปลดปล่อยในสถาบันประชาธิปไตยเช่นนี้ ซึ่งในฐานันดรศักดิ์ของเจ้าของเราจะต้องลดลงมาอยู่ภายใต้เสียงโหวตของประชาชน ตามบันทึกข้อตกลงในโพรโทคอลเกี่ยวกับตัวท่าน... ฝ่าพระบาท เรายอมรับนับถือในความเสียสละของท่านและความเที่ยงธรรมของท่าน ในการช่วยอุ้มชูและเสริมสร้างความคิดเห็นให้แก่ประเทศชาติ เราขอแสดงความรู้สึกอันจริงใจความรักแบบความเคารพอย่างสูงมายังฝ่าพระบาท (ลงพระนาม) ศรีสว่างวงษ์
การศึกษาและกรณียกิจ

เสด็จเจ้าบุนอุ้มสำเร็จการศึกษาชั้นต้นในลาวแล้วศึกษาต่อที่โรงเรียน Chasseloup-Laubat ในไซ่ง่อนถึง ค.ศ. 1935 จากนั้นกลับมาศึกษาที่โรงเรียนกฎหมายและการปกครองในนครหลวงเวียงจันทน์ถึง ค.ศ. 1937 ทรงสำเร็จราชการที่สำนักข้าหลวงใหญ่ฝรั่งเศสประจำนครหลวงเวียงจันทน์เมื่อ ค.ศ. 1938 ช่วง ค.ศ. 1938-41 ประจำการที่เมืองท่าแขก แขวงคำม่วน ค.ศ. 1940 ดำรงตำแหน่งรองเจ้าเมืองท่าแขก ค.ศ. 1941-42 เสด็จประจำการที่สำนักงานกิจการการเมืองการปกครองหอสนามหลวง นครหลวงพระบาง ค.ศ. 1943-44 กลับมาสำเร็จราชการสำนักงานข้าหลวงใหญ่ฝรั่งเศสที่นครหลวงเวียงจันทน์แทนตำแหน่งเสด็จเจ้ามหาอุปฮาดเพ็ชราช รัตนวงสา ค.ศ. 1944-45 ดำรงตำแหน่งเจ้ามืองจำพอนที่แก้งกอก แขวงสุวรรณเขต 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ญี่ปุ่นยึดอำนาจในลาวและอินโดจีนทรงนำกองกำลังทหารพรานเข้าสมทบกองทหารเครือสหพันธ์ฝรั่งเศสขับไล่ญี่ปุ่นที่ดงเห็น ถือเป็นผู้นำสำคัญในการต่อต้านญี่ปุ่นร่วมกับกองกำลังฝรั่งเศสในลาว ริเริ่มจัดตั้งและบัญชาการกลุ่มราษฎรระดมกองกำลังในภาคกลางที่สุวรรณเขตและภาคใต้ขับไล่ญี่ปุ่น จากนั้นนำกองทหารพรานลาวประสมกองกำลังฝรั่งเศสปลดปล่อยนครหลวงพระบางเมื่อ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 โมรีส มีโซแดน (Mr. Maurice Michaudel) สรรเสิญความสามารถทางการทหารของพระองค์ใน Commissaire de la Republique Françise au Laos ว่า
...Teles ces hommes valeureux dont i' histoire a conserve la memoirs, le Prince Boun Oum venait de raviver a la pointe de l'epee l'eclat de la Maison Princiere de Champassak, en combattant au peril de sa vie aupres des defenseurs de la liberte et de la cause de la France au Laos...
พฤษภาคม ค.ศ. 1946 ลาวขับไล่ญี่ปุ่นโดยกองกำลังลาว-ฝรั่งเศสสำเร็จ รัฐบาลฝรั่งเศสผ่านข้าหลวงใหญ่ประจำลาวแสดงเจตนารวมลาวเป็นแผ่นดินเดียว พระองค์เห็นด้วยกับนโยบายเพราะเชื่อมั่นว่าจะกอบกู้เกียรติยศราชวงศ์จำปาสักภายใต้การรวมแผ่นดินคืนได้ ทรงร่วมประชุมพิจารณาเตรียมการหยั่งประชามติลาวภาคใต้ตั้งแต่แขวงคำม่วนถึงสตรึงแตรงในกัมพูชา ว่าราษฎรจะเห็นด้วยกับการรวมลาวใต้พระบรมโพธิสมภารของพระบามสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตหลวงพระบางพระองค์เดียวหรือไม่ พระบรมวงศานุวงศ์จำปาสักฝากความหวังไว้ที่พระองค์ในการกอบกู้อำนาจของราชวงศ์กลับมา แต่ต้องผิดหวังเนื่องจากระหว่างเตรียมการประชุมพิจารณาหยั่งประชามติครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อปรากฏว่า ระหว่างพิจารณากำหนดบทบาทราชวงศ์จำปาสักพระองค์ทรงประชวรหนักเพราะบาดแผลสงคราม 26 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ขณะบรรทมในโรงพยาบาลเมืองเซโนเพื่อรอรับเครื่องบินพระที่นั่งส่งเสด็จรักษาพยาบาลที่ฝรั่งเศสผ่านไซง่อนปรากฏว่า 27 สิงหาคม ค.ศ. 1946 สมเด็จเจ้าฟ้าชายสว่างวัฒนาองค์มงกุฏราชกุมารและเดอรายมง (Mr. de Rray-mond) ข้าหลวงใหญ่ฝรั่งเศสประจำลาว ลอบเซ็นสัญญาชั่วคราว Modus Vivendi ที่นครหลวงเวียงจันทน์ เพื่อกำหนดพื้นฐานสร้างรัฐบาลใหม่ที่มีเอกภาพและเอกราชใต้เครือสหพันธ์ฝรั่งเศสให้สอดคล้องความต้องการของประชาชนโดยไม่ปรึกษาพระองค์ ด้านกฎหมายนั้นเอกสารจะสมบูรณ์โดยผ่านกระบวนการนิติบัญญัติ เดอรายมงเห็นว่าการรวบรวมลาวเป็นหนึ่งเดียวจะเกิดขึ้นและปฏิบัติได้ต้องรับความเห็นดีเห็นชอบในการยอมสละสิทธิ์ครองอาณาจักรจำปาสักของพระองค์ก่อน 27 สิงหาคม ค.ศ. 1946 เดอรายมงรีบร้อนเชิญสมเด็จเจ้าฟ้าชายสว่างวัฒนาองค์มงกุฏราชกุมารเสด็จโดยเรือบินพิเศษไปเซโนเพื่อเข้าเฝ้าเสด็จเจ้าบุนอุ้ม เดอรายมงพยายามอธิบายและหว่านล้อมให้พระองค์เข้าใจสถานะของพระองค์และราชวงศ์จำปาสักในอนาคตหลังเซ็นสัญญา เมื่อเข้าพระทัยดีแล้วจึงยอมลงพระนามในสัญญาต่อท้าย (Protocole secret annexe au Modus Vivendi)
ปกิณกะพระราชประวัติ > คำปราศรัยในกองประชุมสภาร่วม

นครจำปาสักและหัวเมืองราชอาณาจักรล้านช้างตอนใต้พบมรสุมการเมืองจากหลายฝ่ายทั้งสยามและฝรั่งเศส กระทั่ง 31 สิงหาคม ค.ศ. 1941 กองประชุมสภาร่วมเสนอให้เสด็จเจ้าบุนอุ้มดำรงตำแหน่งประธานสภาร่วม ทรงตรัสคำปราศรัย ณ ที่ประชุมที่เต็มไปด้วยความรู้สึกสูญเสีย คับแค้นพระทัย ไม่พอพระทัยที่ทรงถูกลดสถานะการเป็นกษัตริย์ ราชอาณาจักรจำปาสักซึ่งสถาปนามายาวนาน 236 ปีกลายเป็นแขวงหนึ่งของลาวและพระองค์กลายเป็นเจ้าครองนครที่ไร้อำนาจเต็มในการจัดการหัวเมืองที่เคยอยู่ใต้การปกครองของราชอาณาจักรจำปาสัก ดังความว่า
...บรรดาสมาชิกสภาร่วมและเพื่อนที่นับถือ เอกสาร 2 ฉบับที่ได้ส่งถึงสภาร่วม ฉบับหนึ่งในนามของข้าหลวงใหญ่ฝรั่งเศสประจำอินโดจีน และอีกฉบับหนึ่งในพระปรมาภิไธยพระเจ้ามหาชีวิต จุดประสงค์รวมของเอกสารทั้ง 2 ฉบับนี้ก็คือ เสนอการพิจารณาเงื่อนไขของ "สัญญาต่อท้าย" ในการอภิปรายที่จะเริ่มขึ้นนี้ บรรดาท่านสมาชิกจำนวนหนึ่งอาจมองเห็นแต่ปัญหาส่วนตัว พร้อมกันนั้นข้าพเจ้ามีความมั่นใจว่าบรรดาท่านทั้งหลายคงจะเข้าใจเหตุผลที่ข้าพเจ้าจะต้องปฏิเสธเกียรติยศอันสูงส่ง ที่บรรดาท่านได้แสดงออกต่อข้าพเจ้าในการแต่งตั้งให้เป็นประธานสภาร่วม ถึงอย่างไรก็ดีก่อนจะออกจากสถานที่แห่งนี้ไปข้าพเจ้ามีความเชื่อมั่นว่ามันเป็นหน้าที่ของข้าพเจ้า ในนามผู้ร่วมเซ็น"สัญญาต่อท้าย"ผู้ที่ 3 ข้าพเจ้าจะขอกล่าวต่อบรรดาท่าน อันอาจเป็นคำอำลา
ข้าพเจ้ายอมรับฐานันดรศักดิ์ "เจ้านครจำปาศักดิ์" ก็เนื่องด้วยข้าพเจ้ามั่นใจว่ามันเป็นการถูกต้องเป็นธรรม ในบรรยากาศของประเทศลาวใหม่ และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันที่นามสกุลของครอบครัวข้าพเจ้าจะไม่ถูกลบล้างจากความทรงจำ พรหมลิขิตไม่เข้าข้างอาณาจักรจำปาศักดิ์เสียแล้วและมันก็เป็นความประสงค์ของพวกเราทุกคนที่จะไม่ยกมันขึ้นมาอีก ข้าพเจ้าได้ปกครองประชาราษฎร "ลาวทางภาคใต้" ข้าพเจ้าได้ใช้ชีวิตร่วมกับพวกเขาเป็นเวลายาวนาน ในวาระที่บ้านเมืองประสบความยุ่งยากจากศึกสงครามข้าพเจ้าได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับลูกหลานของพวกเขา บรรดาท่านคงจะไม่สงสัยว่าข้าพเจ้าก็รักพวกเขาอย่างสุดหัวใจ ข้าพเจ้าได้ยอมรับตำแหน่งผู้ตรวจการด้านการเมืองและการปกครองก็เพราะว่าข้าพเจ้าได้สำนึกในความผูกพันกับพวกเขา ข้าพเจ้าจึงกล้าตัดสินใจรับเอาความรับผิดชอบในอนาคต ข้าพเจ้าขอร้องให้บรรดาท่านทั้งหลายจงพิจารณาว่าข้าพเจ้ามีเหตุผลหรือไม่ที่จะรับเอาความชอบธรรมอันนั้น?
ข้าพเจ้าขอขอบใจต่อรัฐบาลฝรั่งเศสที่ได้ตัดสินใจเปิดเผยสัญญาที่ได้ถือกันเป็นความลับให้บรรดาท่านได้ทราบ ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณต่อพระเจ้ามหาชีวิตที่ได้ทรงเห็นชอบร่วมกันอันเป็นเหตุให้ข้าพเจ้าต้องได้รับความเจ็บปวดจากความไม่เข้าใจที่เกิดจากเอกสารลับที่ได้ร่างขึ้นอย่างกะทันหัน ข้าพเจ้าเข้าใจว่าคู่เซ็นสัญญาผู้สูงศักดิ์ยังคงยึดมั่นอย่างมั่นคงต่อคำสัญญา โดยส่วนตัวแล้วข้าพเจ้าจะไม่ปรารถนาสิ่งใด ถ้าหากว่าการปรากฏตัวของข้าพเจ้าอยู่ในประเทศลาวจะเป็นสาเหตุก่อให้เกิดความวุ่นวาย อันจะเป็นอันตรายต่อการรวมลาวที่พึ่งจะได้มาในขณะนี้...
ปกิณกะพระราชประวัติ > พระราชทานคำนิยมในหนังสือประวัติศาสตร์ลาว

เสด็จเจ้าบุนอุ้มพระราชทานคำนิยมในหนังสือความเป็นมาของลาวหรือเล่าเรื่องชาติลาวต่อจากคำนิยมของสมเด็จเจ้ามหาอุปฮาดเพ็ชราช รัตนวงสา รวบรวมโดยอู่คำ พมวงสา ซึ่งเคยมอบเป็นสมบัติหอสมุดกลางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปรากฏคำนิยมของพระองค์ว่า
การเฮียนฮู้ประวัติศาสตร์ของซาตินั้นเป็นของสำคัญและจำเป็นของทุกซาติทุกพาสา ซาติลาวเคยเป็นซาติใหย่และเคยเจริญรุ่งเรืองมาแล้ว พอเพียงใดนั้นควรที่ประซาซนซาวลาวทั้งหลายจักพากับซอกค้นหาเบิ่งแล้วนำออกมาแผ่ผายให้นานาซาติทั้งหลายในโลกได้รู้เห็น หนังสือความเป็นมาของลาวหรือเล่าเรื่องซาติลาว รวบรวมโดยท้าวอู่คำ พมวงสา นี้ได้เว้าเถิงความเป็นมาของซาติลาวแต่ปางดึกดำบรรพ์มาฮอดสมัยปัจจุบันนี้อย่างสังเขป ข้าพะเจ้าจึงหวังว่าหนังสือนี้จักเป็นเทียนเล่มหนึ่งสำหรับใซ้ส่องเบิ่งซาติปางหลังของลาวเราได้เป็นอย่างดี
เสด็จเจ้าบุนอุ้ม นะ จำปาสัก เจ้านะคอนจำปาสัก ผู้กวดราชการต่างสมเด็จเจ้ามหาชีวิต (เจ้าบุนอุ้ม นะ จำปาสัก) วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2501 เวียงจันทน์, ประเทศลาว
พระราชวังจำปาศักดิ์อันหรูหรา

สิ้นสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยคืนจำปาสักที่ได้ใน พ.ศ. 2484 แก่ฝรั่งเศสแต่ลาวกลับเป็นเมืองขึ้นตามเดิม เสด็จเจ้าบุญอุ้มรับผลตอบแทนจากฝรั่งเศสมหาศาลด้วยการสถาปนาเป็นเจ้าองค์ครองนครจำปาสัก มีฐานการเมืองที่เมืองปากเซตอนใต้ของลาว พระองค์มีโอกาสและช่องทางแสวงหาสมบัติจำนวนมากโดยเฉพาะกำไรกิจการเหมืองแร่และลือว่ามีกิจการค้าอาวุธกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ รวมถึงงบประมาณประจำปีที่รัฐบาลต้องจ่ายตามสัญญาต่อท้าย หลังย้ายศูนย์กลางการเมืองมาปากเซ ใน พ.ศ. 2511 ทรงสร้างพระราชวังอันหรูหราและใหญ่โตที่บ้านพระบาท บนเนินสูงใจกลางเมืองเพื่อเป็นที่ประทับของพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ พระราชวังห่างจากตัวเมืองปากเซไปทิศตะวันออกบนทางหลวงหมายเลข 13 ระยะทางราว 500 ม. ใกล้วัดพระบาทราว 0.2 กม. ใกล้พิพิธภัณฑ์มรดกทางประวัติศาสตร์จำปาสักราว 0.8 กม.
การสร้างพระราชวังจำปาสักแห่งใหม่ใช้เวลานาน 7 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2511-2518 อาศัยสถาปนิกจากฝรั่งเศสโดยรูปแบบสถาปัตยกรรมลาวใต้ผสมโคโลเนียลฝรั่งเศส และสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ พระราชวังสร้างขึ้นตามข้อตกลงในสัญญาต่อท้ายซึ่งฝรั่งเศสสนับสนุนการก่อสร้าง อาศัยแรงงานจากลาว เวียดนาม และไทยจำนวนมาก ช่างชาวอีสานที่เคยเดินทางไปแกะสลักลวดลายในพระราชวังคือนายจันที แหวนเพชร ช่างสลักหินบ้านนากระเดา ตำบลสายนาวัง อำเภอนาคู จังหวัดกาฬสินธุ์ พระราชวังเป็นตึกสูงสง่า 6 ชั้นก่ออิฐถือปูนและฉาบผนังปูน บ้างกล่าวว่าผนังอาคารไม่มีการก่ออิฐถือปูน ฐานพระราชวังไม่มีการตอกเสาเข็มแต่อาศัยเสาจำนวนมากรองรับน้ำหนัก แปลนพระราชวังประกอบด้วยตัวอาคารขนาดใหญ่ 3 ส่วนรูปอักษรอี (E) ทุกส่วนเชื่อมถึงกันหันหน้าสู่แม่น้ำโขง ด้านหลังติดแม่น้ำเซโดนซึ่งบรรจบแม่น้ำโขงที่ปากน้ำเซบริเวณท่าแพข้ามฟากปากเซ-เมืองเก่า (ท่าบัก) แต่ละชั้นมีป่องเอี้ยมหรือหน้าต่างประดับลวดลายลาวโบราณอย่างวิจิตร ภายในมีประตูและหน้าต่างรวมมากกว่า 1,900 บานจนได้รับฉายาจากชาวลาวว่าศาลาพันป่อง หรือศาลาพันห้อง หลังปฏิวัติชาวบ้านนิยมเรียกว่าเฮือนใหย่ปะซาซน (เรือนใหญ่ประชาชน) ลือว่าหากให้คนหนึ่งคนเปิดปิดหน้าต่างทั้งหมดของพระราชวังต้องใช้เวลา 1 วัน จุดสูงสุดของพระราชวังคือชั้น 6 สามารถเห็นทิวทัศน์ตัวเมืองโดยรอบทั้งหมด สามารถเห็นสะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่นทอดตัวยาวข้ามแม่น้ำโขง สะพานเหล็กข้ามแม่น้ำเซโดนหลังพระราชวัง และเป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้น-ตกที่งดงามแห่งหนึ่งของลาวใต้
หลังปฏิวัติใน ค.ศ. 1975 (พ.ศ. 2518) พระราชวังอยู่ในความดูแลของรัฐบาล ส่วนพระองค์เสด็จลี้ภัยประทับที่กรุงปารีสใน ค.ศ. 1978 (พ.ศ. 2521) โดยไม่เคยประทับพระราชวังแห่งนี้เนื่องจากเสด็จลี้ภัยก่อนพระราชวังสร้างเสร็จ หลังสร้างค้างไว้ไม่นานรัฐบาลลาวปรับปรุงเป็นสถานที่จัดประชุมพรรคและที่พำนักแขกเมืองจนถึง พ.ศ. 2538 จึงเปิดโอกาสให้บริษัทของ ดร.ปองศักดิ์ ว่องพาณิชเจริญ ชาวจังหวัดศรีสะเกษ ต่อเติมจนเสร็จสิ้นและเปิดเป็นโรงแรม ปัจจุบันถูกดัดแปลงเป็นโรงแรมชั้นหนึ่งของปากเซชื่อโฮงแฮมจำปาสักพาเลดหรือโรงแรมจำปาสักพาเลส (Champasak Palace Hotel) บริหารโดยบริษัท จำปาสัก พาเลด โรงแรมและการท่องเที่ยว เดิมผู้ลงทุนเคยเปลี่ยนชื่อโรงแรมเป็นพระราชวังจำปาสักตามชื่อเดิม แต่ทางการไม่อนุญาตเนื่องจากเป็นชื่อสนับสนุนแนวคิดระบอบเก่าจึงเปลี่ยนใช้ชื่อจำปาสักพาเลดตามเดิม จากนั้นถูกสัมปทานให้ชาวลาวเชื้อสายเวียดนาม ปัจจุบันภายในล็อบบี้โรงแรมกรุด้วยไม้แกะสลักอย่างงดงาม ห้องประชุมตกแต่งด้วยฮูปแต้มหรือจิตรกรรมฝาผนังรูปชาวลาวลุ่มและเผ่าต่าง ๆ ของลาวใต้ มีห้องพัก 115 ห้อง
การพระราชทานสกุล ณ จำปาศักดิ์

4 กันยายน พ.ศ. 2454 ร.6 พระราชทานนามสกุล ณ จัมปาศักดิ์ (Na Champassakdi) แก่เจ้าศักดิ์ประสิทธิ์ (เบงหรือเบ็งคำ) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดลำปาง นายอำเภอเมืองพิษณุโลก ปลัดเมืองแพร่ และเจ้าศักดิ์ประเสริฐ (อุยหรืออุ้ย) อดีตอภิรัฐมนตรีที่ปรึกษาในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตแห่งพระราชอาณาจักรลาว ณ นครหลวงเวียงจันทน์ ข้าราชการกระทรวงมหาดไทยของสยาม ลำดับสกุลพระราชทานที่ 1618 ทั้ง 2 องค์เป็นเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ของราชวงศ์จำปาสักที่มาประทับรับราชการในไทยจากการเกลี้ยกล่อมของไทยด้วยไม่ปรารถนาเป็นข้าราชการอินโดจีนฝรั่งเศส ทั้ง 2 เป็นพระโอรสสมเด็จเจ้าย่ำขะหม่อมยุติธรรมธรนครจำปาศักดิ์รักษาประชาธิบดี (คำสุกหรือคำศุข ณ จำปาศักดิ์) กษัตริย์ครองนครจำปาสักองค์ที่ 11 และเป็นพระนัดดาในสมเด็จเจ้าย่ำขะหม่อมฮุย กษัตริย์ครองนครจำปาสักองค์ที่ 7 นอกจากนี้ยังเป็นพระปิตุลา (อา) ของเสด็จเจ้าบุนอุ้มด้วย ต่อมา พ.ศ. 2490 หลังเสด็จเจ้าบุนอุ้มเป็นผู้สำเร็จราชการต่างพระเนตรพระกรรณในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิต และหลังการสถาปนาพระราชอาณาจักรลาว พระองค์ไม่พอพระทัยและไม่ปรารถนาให้ราชวงศ์จำปาสักเป็นส่วนใดส่วนหนึ่งของสยามตามพระปิตุลาทั้ง 2 จึงดำริใช้ราชสกุลให้ต่างจากสกุลพระราชทานของไทยโดยอาศัยชื่อราชสกุลเดิมจากราชสกุล ณ จัมปาศักดิ์ แล้วตั้งเป็นราชสกุล ณ จำปาศักดิ์ (Na Champassak) เพื่อใช้เป็นราชสกุลของพระองค์ในฐานะประมุขสูงสุดของราชวงศ์และพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ที่ประสูติและประทับในพระราชอาณาจักรลาวกับนครจำปาสัก ข้อแตกต่างระหว่างราชสกุลที่พระองค์ทรงใช้และราชสกุลพระราชทานจาก ร.6 คือ
1. ราชสกุลของพระองค์ใช้คำว่า จำปา เป็นคำนำหน้าซึ่งเขียนแบบภาษาลาว ส่วนราชสกุลพระราชทานจาก ร.6 ของสยามใช้คำว่า จัมปา ซึ่งมาจากบาลี-สันสกฤตว่า จมฺปา
2. คำว่า สัก หรือ ศักดิ์ ของนามราชสกุลในรูปอักษรโรมันนั้นเสด็จเจ้าบุญอุ้มสะกดว่า sak ตรงตามเสียงภาษาลาว แต่นามราชสกุลพระราชทานจาก ร.6 ของสยามใช้คำว่า sakdi ตามรากศัพท์สันสกฤตว่า ศกฺติ
อย่างไรก็ตามเจ้านายจำปาสักบางองค์ที่ประทับในลาวมีการใช้ราชสกุลที่รับพระราชทานจากพระองค์ต่างกันไปทั้ง ณ จำปาศักดิ์, นะจำปาสัก (ນະຈຳປາສັກ), นะ จำปาสัก (ນະ ຈຳປາສັກ) และ นะจำปาสักดิ (ນະຈຳປາສັກດິ) ːซึ่งเขียนโดยภาษาลาวตามความเข้าใจของเจ้านายจำปาสักบางองค์ เนื่องจากชั้นต้นภาษาลาวฝ่ายอาณาจักรไม่นิยมใช้ ดิ์ และนิยมเขียนตามคำอ่านคล้ายการสะกดคำพื้นฐานในภาษาไทย ส่วนนามสกุลที่มีความเกี่ยวข้องกับราชสกุล ณ จัมปาศักดิ์ มีหลายสกุล สันนิษฐานว่าอาจเป็นต้นแบบสกุลที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า จำปา แต่ไม่ปรากฏหลักฐานชัดว่าสืบทอดจากราชสกุลนี้