stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลูทวิช วิทเกินชไตน์

| ลูทวิช วิทเกินชไตน์ |
| --- | --- |

เกิด: 26 เมษายน ค.ศ. 1889(1889-04-26) เวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย
เสียชีวิต: 29 เมษายน ค.ศ. 1951(1951-04-29) (62 ปี) เคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ
สาเหตุเสียชีวิต: มะเร็งต่อมลูกหมาก
สุสาน: Ascension Parish Burial Ground, Cambridge 52°13′03″N 0°06′00″E﻿ / ﻿52.2176°N 0.1001°E﻿ / 52.2176; 0.1001
สัญชาติ: ออสเตรีย (ค.ศ. 1889–1939) บริติช (ค.ศ. 1939–1951)
การศึกษา: ดุษฎีบัณฑิต (มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์)
ศิษย์เก่า: Berlin Technische Hochschule Victoria University of Manchester University of Cambridge
อาชีพ: นักปรัชญา
ผลงานเด่น: Tractatus Logico-Philosophicus (ค.ศ. 1921) Some Remarks on Logical Form  Philosophical Investigations (ค.ศ. 1953)
บิดามารดา: คาร์ล วิทเกินชไตน์ และเลโอพ็อลดีเนอ คัลมุส
ญาติ: เพาล์ วิทเกินชไตน์ (พี่ชาย), มาร์กาเรเทอ สตันบะระ-วิทเกินชไตน์ (พี่สาว)
เว็บไซต์: The Wittgenstein Archives at the University of Bergen The Cambridge Wittgenstein Archive
Ludwig Wittgenstein (1929)
ลูทวิช โยเซ็ฟ โยฮัน วิทเกินชไตน์ (เยอรมัน: Ludwig Josef Johann Wittgenstein) (26 เมษายน 1889 - 29 เมษายน 1951) เป็นนักปรัชญาชาวออสเตรีย-อังกฤษ เขาทำงานเกี่ยวกับตรรกศาสตร์ ปรัชญาของคณิตศาสตร์  ปรัชญาของจิตใจ และปรัชญาของภาษา ตั้งแต่ ค.ศ. 1939 จนถึง ค.ศ. 1947 วิทเกินชไตน์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Trinity College Chapel
John Searle on Ludwig Wittgenstein
แสงชัย สุนทรวัฒน์

นักข่าวชาวไทย
| แสงชัย สุนทรวัฒน์ ต> ม. |
| --- | --- |

เกิด: 12 มิถุนายน พ.ศ. 2486 จังหวัดปราจีนบุรี ประเทศไทย
เสียชีวิต: 11 เมษายน พ.ศ. 2539 (52 ปี) อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: ถูกลอบสังหารด้วยอาวุธปืน
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: นักข่าว ทนายความ นักเขียน
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2525–2539
มีชื่อเสียงจาก: ผู้อำนวยการและเป็นบุคคลสำคัญขององค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.)
ผลงานเด่น: คอลัมนิสต์ "ฟุต ฟิต ฟอ ไฟ"
คู่สมรส: วัชรี สุนทรวัฒน์
บุตร: อิสรา สุนทรวัฒน์
แสงชัย สุนทรวัฒน์ (12 มิถุนายน พ.ศ. 2486 – 11 เมษายน พ.ศ. 2539) เป็นนักกฎหมาย คอลัมนิสต์ในคอลัมน์ "ฟุต ฟิต ฟอ ไฟ" อดีตหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 อดีตผู้อำนวยการองค์การฟอกหนัง และอดีตผู้อำนวยการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.)
ประวัติ

แสงชัย สุนทรวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2486 ที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี เป็นบุตรของ นายประดิษฐ์ กับนางบุญยืน สุนทรวัฒน์ เป็นน้องชายสมชาย สุนทรวัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และมีพี่น้องร่วมกันอีก 3 คน รวม 5 คน คือ อำไพ ตรีสุวรรณ, อำนวย สุนทรวัฒน์ แม่ชีในรัฐยูทาห์ สหรัฐ, และอำนาจ สุนทรวัฒน์ อดีตประธานสภาคนไทยในรัฐเท็กซัส สหรัฐ และอดีตประธานสภามวยโลก แสงชัยสมรสกับวัชรี สุนทรวัฒน์ มีบุตรชายคนเดียว คือ อิสรา สุนทรวัฒน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
แสงชัยเสียชีวิตด้วยการถูกลอบสังหารด้วยอาวุธปืน ขณะเดินทางกลับที่พักย่านเมืองทองธานี โดยมีอุบล บุญญชโลธร  อดีตผู้รับสัมปทานจัดรายการทางสถานีวิทยุ อ.ส.ม.ท. ส่วนภูมิภาค เป็นผู้บงการ เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2539 สิริอายุรวม 52 ปี
การศึกษา

แสงชัย สุนทรวัฒน์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโทด้านกฎหมายจากสหรัฐ และได้รับ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน

แสงชัย ทำงานเป็นนักกฎหมายที่สหรัฐ ในขณะเดียวกัน แสงชัยก็มีกิจการร้านอาหาร จนกระทั่งเริ่มงานในวงการสื่อสารมวลชน ด้วยการเป็นนักเขียนคอลัมนิสต์ให้กับหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย และ หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ใน พ.ศ. 2525 ขณะที่อาศัยอยู่ที่นั่น ตามลำดับ
แสงชัย เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักเขียนคอลัมนิสต์ คอลัมน์ "ฟุต ฟิต ฟอ ไฟ" ให้กับหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
เมื่อกลับมาที่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2526 แสงชัยก็ยังทำงานด้านกฎหมายเช่นเดิม ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ชาติเชื้อ กรรณสูต กรรมการผู้จัดการสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในขณะนั้นได้ชักชวนให้แสงชัยเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการข่าว แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 11 เดือน ในปี พ.ศ. 2533 แสงชัยก็ได้เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการองค์การฟอกหนัง รัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงกลาโหม และทำงานที่องค์การแห่งนี้ได้เกือบ 4 ปี จนกระทั่ง พ.ศ. 2536 แสงชัยเข้ารับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.) และได้เข้ามาเปลี่ยนแปลงวงการโทรทัศน์ไทย ตราบจนช่วงสุดท้ายของชีวิต
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล

| หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

ประสูติ: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438
สิ้นชีพตักษัย: 11 สิงหาคม พ.ศ. 2533 (95 ปี)
ราชสกุล: ดิศกุล
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
พระมารดา: หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา
ลายพระอภิไธย: 
หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2533) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ยมาภัย)
พระประวัติ

หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงพูน เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ยมาภัย) เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 ที่วังสามยอด เชิงสะพานดำรงสถิตย์ ได้ทรงศึกษาภาษาไทยชั้นต้นกับคุณหญิงวิทยาปรีชามาตย์ (อ่อง) และข้าราชการผู้ทรงคุณวุฒิอีกบางท่าน และทรงศึกษาภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศสกับครูสตรีชาวต่างประเทศเจ้าของภาษานั้น ๆ นอกจากทรงศึกษาความรู้รอบตัวจากพระบิดา และจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์แล้ว ยังทรงศึกษาวิชาสำหรับกุลสตรีจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารีด้วย
หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ทรงศึกษาวิชาประวัติศาสตร์ไทย และพระพุทธศาสนาจนทรงรอบรู้แตกฉาน นิพนธ์ชิ้นแรกซึ่งเป็นที่รู้จักแพร่หลายคือ หนังสือสอนพระพุทธศาสนาแก่เด็กเรื่อง ศาสนคุณ ที่นิพนธ์ประกวดในงานพระราชพิธีวิสาขบูชา พ.ศ. 2472 และได้รับพระราชทานรางวัลชั้นที่ 1 นิพนธ์เรื่องอื่น ๆ ยังมีอีกหลายเรื่อง เช่น ชีวิตและงานของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประเพณีไทย สิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็น ฯลฯ และสารคดีอีกหลายเรื่อง นอกจากนี้ยังมีนิพนธ์ที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ทรงบำเพ็ญกรณียกิจในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาตลอดมาเป็นระยะเวลานานทั้งในประเทศและต่างประเทศ
หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ถึงชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2533 สิริชันษา 95 ปี
ผลงาน

ผลงานสำคัญยิ่งอย่างหนึ่งของหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล คือ ได้ทรงร่วมก่อตั้งองค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก (พ.ส.ล.) และทรงดำรงตำแหน่งประธานขององค์การนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จนถึง พ.ศ. 2527 กิจการขององค์การ พ.ส.ล. ให้ตั้งสำนักงานใหญ่เป็นการถาวรอยู่ในประเทศไทย มหาวิทยาลัยทงกุก กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ได้ถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ทางปรัชญา เมื่อ พ.ศ. 2510 ในฐานะที่ทรงบำเพ็ญประโยชน์เพื่อศานติของมวลมนุษยชาติ และได้รับพระราชทานปริญญาอักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

| ธรรมเนียมพระยศของ หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล |
| --- | --- |
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: กระหม่อม/หม่อมฉัน
การขานรับ: กระหม่อม/เพคะ
พ.ศ. 2523 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2498 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2463 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2472 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 3 (อ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2516 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 4 (ภ.ป.ร.4)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เหรียญราชรุจิเงิน รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ง.6)
โรงเรียนโคราชพิทยาคม

| โรงเรียนโคราชพิทยาคม Korat Pittayakhom School> ที่ตั้ง |
| --- | --- |
เลขที่ 234 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 30000  ประเทศไทย
ข้อมูล
ชื่ออื่น: คร.พ.
ประเภท: รัฐบาล
คำขวัญ: ขยัน ประหยัด มีวินัย
สถาปนา: 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2519
เขตการศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ผู้อำนวยการ: นายบันเทิง ทรงประโคน
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษา
สี:    แสด-เหลือง
เพลง: มาร์ชโคราชพิทยาคม
เว็บไซต์: www.korat.ac.th
โรงเรียนโคราชพิทยาคม (Korat Pittayakhom School) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2519 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทโรงเรียนสหศึกษา ตั้งอยู่ 234 ซอยมิตรภาพ 8 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 30000
ประวัติโรงเรียน

โรงเรียนโคราชพิทยาคมนั้น เดิมชื่อโรงเรียนปรุใหญ่พิทยาคม เป็นโรงเรียนประจำตำบลปรุใหญ่ เนื่องจากในสมัยก่อนนั้นการเดินทางไม่ได้มีความสะดวกสบายเหมือนในสมัยนี้ ทำให้ชาวบ้านปรุใหญ่ได้เรียกร้องให้มีการตั้งโรงเรียนขึ้นในเขตชุมชน เพื่อให้บุตรหลานได้มีที่เล่าเรียนและไม่ต้องเดินทางไกลเพื่อเข้าไปศึกษาในตัวเมือง และในปี 2518 ทางกระทรวงศึกษาธิการได้เห็นสมควรให้ก่อตั้งโรงเรียนขึ้นในบริเวณตำบลปรุใหญ่ โดยได้ที่ดินว่างเปล่าจำนวน 40 ไร่ 1 งาน 12 ตารางวา ซึ่งเป็นที่สาธารณประโยชน์ที่ชาวบ้านเรียกว่า “โนนโคกโจม” เพื่อจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้น
ในปี พ.ศ. 2519 นายสวัสดิ์ สายขุนทด ศึกษาธิการอำเภอเมืองนครราชสีมาได้เสนอเรื่องขอตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาบนพื้นที่ดังกล่าว ใช้ชื่อว่า “โรงเรียนปรุใหญ่พิทยาคม” ทางกระทรวงศึกษาธิการได้อนุมัติให้จัดตั้งโรงเรียนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่วันที่ 2 พฤษภาคม 2519 และเปิดทำการสอนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2519 โดยใช้โรงเรียนบ้านหลักร้อย องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา เป็นสถานที่ชั่วคราวในการทำการเรียนการสอน ในปีแรกที่เปิดทำการสอนนั้นมีนักเรียนทั้งหมด 91 คน ครูช่วยราชการ 1 คน คือ นายเชียร ศิลนะชัย ตำแหน่งอาจารย์ 1 โรงเรียนบุญวัฒนา และครูอาสาช่วยสอนอีก 1 คนคือนางสาวนิทรา นัดพบสุข และนายเชียร ศิลนะชัย เป็นผู้บริหารคนแรกของโรงเรียนจนถึงปีการศึกษา พ.ศ. 2532 ตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียนขึ้นทางโรงเรียนก็ได้มีการพัฒนาทั้งในเรื่องของหลักสูตรและการพัฒนาในเรื่องของสถานศึกษาให้ได้มาตรฐานยิ่งขึ้น
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โรงเรียนได้ย้ายมาตั้งที่ถนนมิตรภาพ ซอย 8 และใช้เป็นที่ตั้งโรงเรียนมาจนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2525 ทางโรงเรียนได้เปลี่ยนชื่อจาก “โรงเรียนปรุใหญ่พิทยาคม” มาเป็น “โรงเรียนโคราชพิทยาคม”
ปัจจุบันโรงเรียนโคราชพิทยาคมเปิดสอนตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 – ปีที่ 6 ระดับชั้นละ 3 ห้องเรียน ภายใต้การบริหารงานของ นายประเสริฐ ศรีแสนปาง ผู้อำนวยการสถานศึกษา
การเดินทาง

การเดินทางสามารถเดินทางได้โดยใช้รถสองแถว
สาย 12 (เลือดหมู-เหลือง)  วัดเลียบ-พะไล
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ธงธง มกจ๊ก นักแสดง, พิธีกร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนโคราชพิทยาคม เก็บถาวร 2020-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ควร์ท ชุชนิค

| ควร์ท ชุชนิค |
| --- | --- |
Kurt Schuschnigg
ชุชนิคใน ค.ศ. 1936

นายกรัฐมนตรีออสเตรีย
ดำรงตำแหน่ง 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1938
ประธานาธิบดี: วิลเฮ็ล์ม มิคลัส
รองนายกรัฐมนตรี: แอ็นสท์ รือดีเกอร์ ชตาเริมแบร์ค เอดูอาร์ท บาร์-บาร์เร็นเฟ็ลส์ ลูทวิช ฮึลเกอรท์ เอ็ทมุนท์ ไกลเซอ-ฮอสท์เทเนา
ก่อนหน้า: เอ็งเงิลแบร์ท ด็อลฟูส
ถัดไป: อาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ท
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1938
ก่อนหน้า: แอ็นสท์ รือดีเกอร์ ชตาเริมแบร์ค
ถัดไป: อาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ท
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศึกษา
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1936
ก่อนหน้า: อันโทน รินเทเลิน
ถัดไป: ฮันส์ เพร์นเทอร์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง 29 มกราคม ค.ศ. 1932 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1934
ก่อนหน้า: ฮันส์ เชือร์ฟ
ถัดไป: เอก็อน เบอร์เกอร์-วัลเดเน็ค
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ควร์ท อาล็อยส์ โยเซ็ฟ โยฮัน เอดเลอร์ ฟ็อน ชุชนิค 14 ธันวาคม ค.ศ. 1897(1897-12-14) Reiff am Gartsee เคาน์ตีทีโรล จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977(1977-11-18) (79 ปี) Mutters รัฐทีโรล ประเทศออสเตรีย
พรรคการเมือง: แนวร่วมปิตุภูมิ (ค.ศ. 1933–1938)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคสังคมคริสตชน (ค.ศ. 1927–1933)
คู่สมรส: Herma Masera (สมรส 1926; เสียชีวิต 1935) Vera Fugger von Babenhausen (สมรส 1938; เสียชีวิต 1959)
บุตร: 2
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยไฟรบวร์ค Innsbruck University
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ออสเตรีย-ฮังการี
สังกัด:  กองทัพออสเตรีย-ฮังการี
ประจำการ: ค.ศ. 1915–1919
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แนวรบอิตาลี (เชลย) Battles of the Isonzo 
   เสียงของควร์ท ชุชนิค  คำสั่งจากนายกรัฐมนตรีชุชนิคถึงกองทัพออสเตรีย เพื่อหยุดการต่อต้านการรุกรานของนาซีเยอรมนี (บันทึกเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1938) 

ควร์ท อาล็อยส์ โยเซ็ฟ โยฮัน ฟ็อน ชุชนิค (เยอรมัน: Kurt Alois Josef Johann von Schuschnigg; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1897 – 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977) เป็นนักการเมืองชาวออสเตรีย ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหพันธรัฐออสเตรียตั้งแต่ ค.ศ. 1934 ภายหลังจากเหตุการณ์ลอบสังหารนายกรัฐมนตรีเอ็งเงิลแบร์ท ด็อลฟูส จนกระทั่งการรวมประเทศกับเยอรมนีใน ค.ศ. 1938 แม้ว่าชุชนิคจะมองว่าออสเตรียเป็น "รัฐของเยอรมัน" และชาวออสเตรียก็คือชาวเยอรมัน แต่เขากลับต่อต้านจุดมุ่งหมายในการรวมออสเตรียเข้าสู่ไรช์ที่สามของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ อย่างแข็งขัน และต้องการให้ประเทศยังดำรงเอกราชของตนต่อไป
เมื่อความพยายามในการปกป้องเอกราชออสเตรียของชุชนิคล้มเหลว เขาจึงลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และหลังจากเหตุการณ์อันชลุส (รวมประเทศ) ชุชนิคถูกจับกุม กักขังในที่คุมขังเดี่ยว และต่อมาจึงย้ายไปที่ค่ายกักกันของนาซี อย่างไรก็ดี เขาได้รับอิสรภาพใน ค.ศ. 1945 และใช้เวลาชีวิตช่วงสุดท้ายที่สถาบันการศึกษาในสหรัฐ ชุชนิคได้รับสัญชาติอเมริกันใน ค.ศ. 1956 และถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1977
หนังสืออ่านเพิ่ม

David Faber. Munich, 1938: Appeasement and World War II. Simon & Schuster, 2009, pp. 104–38, ISBN 978-1-439149928.
G. Ward Price. Year of Reckoning. London: Cassell 1939.
Hopfgartner, Anton. Kurt Schuschnigg. Ein Mann gegen Hitler. Graz/Wien: Styria, 1989, ISBN 3-222-11911-2.
Lucian O. Meysels. Der Austrofaschismus – Das Ende der ersten Republik und ihr letzter Kanzler. Wien-München: Amalthea, 1992, ISBN 978-3-85002-320-7.
Schuschnigg, Kurt von. Der lange Weg nach Hause. Der Sohn des Bundeskanzlers erinnert sich. Aufgezeichnet von Janet von Schuschnigg. Wien: Amalthea, 2008, ISBN 978-3-85002-638-3.
Michael Gehler (2007), "Schuschnigg, Kurt", Neue Deutsche Biographie (ภาษาเยอรมัน), vol. 23, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 766–767; (full text online)
Jack Bray. Alone Against Hitler: Kurt Von Schuschnigg's Fight to Save Austria from the Nazis. Buffalo, NY: Prometheus Books, 2020, ISBN 1633886123.
แหล่งข้อมูลอื่น

Schuschnigg's career as Austrian Chancellor[ลิงก์เสีย]
กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ ควร์ท ชุชนิค ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
| ก่อนหน้า |  | ควร์ท ชุชนิค |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอ็งเงิลแบร์ท ด็อลฟูส |  |   นายกรัฐมนตรีแห่งสหพันธรัฐออสเตรีย  (29 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1938) |  | อาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ท |
| ด ค กนายกรัฐมนตรีออสเตรีย |
| --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐที่ 1 |  คาร์ล เร็นเนอร์  Michael Mayr  Johannes Schober  Walter Breisky  Johannes Schober  Ignaz Seipel  Rudolf Ramek  Ignaz Seipel  Ernst Streeruwitz  Johannes Schober  Carl Vaugoin  Otto Ender  Karl Buresch  เอ็งเงิลแบร์ท ด็อลฟูส  ควร์ท ชุชนิค  อาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ท  | Coat of arms of Austria |
| สาธารณรัฐที่ 2 |  คาร์ล เร็นเนอร์  Leopold Figl  Julius Raab  Alfons Gorbach  Josef Klaus  Bruno Kreisky  เฟรท ซีโนวัทซ์  ฟรันทซ์ วรานิทซ์คี  Viktor Klima  Wolfgang Schüssel  Alfred Gusenbauer  แวร์เนอร์ ไฟมัน  Reinhold Mitterlehner (รักษาการ)  คริสทีอัน แคร์น  เซบัสทีอัน ควทซ์  Hartwig Löger (รักษาการ)  บรีกิทเทอ เบียร์ไลน์  เซบัสทีอัน ควทซ์  อเล็กซานเดอร์ แชลเลินแบร์ค  คาร์ล เนฮัมเมอร์  | Coat of arms of Austria |
สังกะสีออกไซด์

| --- | --- |

ชื่อ
ชื่ออื่น Zinc white, calamine, philosopher's wool, Chinese white, flowers of zinc
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 1314-13-2 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:36560 Y
ChEMBL: ChEMBL3988900 N
เคมสไปเดอร์: 14122 Y
ดรักแบงก์: DB09321
ECHA InfoCard: 100.013.839 
EC Number: 215-222-5
Gmelin Reference: 13738
KEGG: C12570
ผับเคม CID: 14806
RTECS number: ZH4810000
UNII: SOI2LOH54Z Y
UN number: 3077
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID7035016 
 InChI InChI=1S/O.Zn YKey: XLOMVQKBTHCTTD-UHFFFAOYSA-N Y 
 SMILES [Zn]=O 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: ZnO 
มวลโมเลกุล: 81.406 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: ของแข็งสีขาว
กลิ่น: ไม่มีกลิ่น
ความหนาแน่น: 5.6 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 1,974 องศาเซลเซียส (3,585 องศาฟาเรนไฮต์; 2,247 เคลวิน) (decomposes)
จุดเดือด: 2,360 องศาเซลเซียส (4,280 องศาฟาเรนไฮต์; 2,630 เคลวิน) (decomposes)
ละลายในน้ำ: 0.0004% (17.8°C)
Band gap: 3.2 eV (direct)
Electron mobility: 180 cm2/(V·s)
Magnetic susceptibility (χ): −27.2·10−6 cm3/mol
การนำความร้อน: 0.6 W/(cm·K)
ดัชนีหักเหแสง (nD): n1=2.013, n2=2.029
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: Wurtzite
Space group: C6v4-P63mc
Lattice constant: a = 3.2495 Å, c = 5.2069 Å
หน่วยสูตร (Z): 2
Coordination geometry: Tetrahedral
อุณหเคมี
ความจุความร้อน (C) : 40.3 J·K−1mol−1
Std molarentropy (S⦵298) : 43.65±0.40 J·K−1mol−1
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : -350.46±0.27 kJ mol−1
พลังงานเสรีกิบส์ (ΔfG⦵) : -320.5 kJ mol−1
ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว (ΔfH⦵fus) : 70 kJ/mol
เภสัชวิทยา
ATCvet code: QA07XA91 (WHO) 
ความอันตราย
GHS labelling:
Pictograms: 
Signal word: เตือน
Hazard statements: H400, H401
Precautionary statements: P273, P391, P501
NFPA 704 (fire diamond):   2 0 0
จุดวาบไฟ: 1,436 องศาเซลเซียส (2,617 องศาฟาเรนไฮต์; 1,709 เคลวิน)
ปริมาณหรือความเข้มข้น (LD, LC):
LD50 (median dose): 240 mg/kg (intraperitoneal, rat) 7950 mg/kg (rat, oral)
LC50 (median concentration): 2500 mg/m3 (mouse)
LCLo (lowest published): 2500 mg/m3 (guinea pig, 3–4 h)
NIOSH (US health exposure limits):
PEL (Permissible): TWA 5 mg/m3 (fume) TWA 15 mg/m3 (total dust) TWA 5 mg/m3 (resp dust)
REL (Recommended): Dust: TWA 5 mg/m3 C 15 mg/m3  Fume: TWA 5 mg/m3 ST 10 mg/m3
IDLH (Immediate danger): 500 mg/m3
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): ICSC 0208
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: Zinc sulfide Zinc selenide Zinc telluride
แคทไอออนอื่น ๆ: Cadmium oxide เมอร์คิวรี(II) ออกไซด์
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
สังกะสีออกไซด์ (Zinc oxide) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมี ZnO มีลักษณะเป็นผงที่ไม่ละลายในน้ำและใช้ผสมในผลิตภัณฑ์หลายชนิดเช่น ยาง พลาสติก เซรามิก แก้ว น้ำมันเครื่อง สีทา สารยึดเกาะ อาหาร แบตเตอรี และอื่น ๆ ในธรรมชาติพบในรูปซินไซต์ แต่ส่วนใหญ่ได้จากการสังเคราะห์
ในสมัยโบราณเรียกฝุ่นจีน หญิงจีนและญี่ปุ่นใช้เป็นแป้งผัดหน้า ใช้ผสมในยาแก้ฝีหนอง โรคผิวหนัง ปัจจุบันใช้ผสมในเครื่องสำอาง
แหล่งข้อมูลอื่น

Zincite properties
International Chemical Safety Card 0208.
NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards.
สังกะสีออกไซด์ in the Pesticide Properties DataBase (PPDB)
Zinc white pigment at ColourLex
| ด ค กกลุ่มยาหลัก |
| --- | --- |
ทางเดินอาหาร/ เมแทบอลิซึม (A):  กรดกระเพาะ ยาลดกรด  สารต้านตัวรับ H2  ยายับยั้งการหลั่งกรด  ยาแก้อาเจียน  ยาระบาย  ยาแก้ท้องร่วง  ยาลดความอ้วน  ยาต้านเบาหวาน  วิตามิน  เกลือแร่ 
เลือดและอวัยวะ สร้างเลือด (B):  สารต้านลิ่มเลือด สารกันเลือดเป็นลิ่ม  สารต้านเกล็ดเลือด  สารสลายลิ่มเลือด  ยาต้านการตกเลือด สารก่อลิ่มเลือด  ยาต้านการสลายลิ่มเลือด 
ระบบหัวใจและหลอดเลือด (C):  ยารักษาโรคหัวใจ/ยาแก้อาการปวดเค้นหัวใจ คาร์ดิแอคไกลโคไซด์  ยาต้านภาวะหัวใจเสียจังหวะ  ยากระตุ้นหัวใจ  ยาลดความดัน  ยาขับปัสสาวะ  สารขยายหลอดเลือด  เบต้า บล็อกเกอร์  แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์  ระบบเรนิน-แองจิโอเทนซิน เอซีอีอินฮิบิเตอร์  แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล๊อคเกอร์  เรนินอินฮิบิเตอร์  ยาลดไขมันในเส้นเลือด สแตติน  ไฟเบรต  ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ 
ผิวหนัง (D):  สารทำให้นุ่มและชุ่มชื้น  สารก่อแผลเป็น  ยาแก้คัน  ยารักษาโรคสะเก็ดเงิน  สิ่งแต่งแผล 
ระบบสืบพันธุ์ (G):  ยาคุมกำเนิด  ยากระตุ้นภาวะเจริญพันธุ์  SERMs  ฮอร์โมนเพศ 
ระบบต่อมไร้ท่อ (H):  ฮอร์โมนไฮโปทาลามัสและต่อมใต้สมอง  คอร์ติโคสเตอรอยด์ กลูโคคอร์ติคอยด์  มิเนอรัลโลคอร์ติคอยด์  ฮอร์โมนเพศ  ไทรอยด์ฮอร์โมน/ยาต้านไทรอยด์ 
การติดเชื้อและ การติดเชื้อปรสิต (J, P, QI):  ยาปฏิชีวนะ  สารต้านแบคทีเรีย  ยาต้านเชื้อไมโคแบคทีเรีย ยาต้านวัณโรค  ยารักษาโรคเรื้อน  ยาต้านไวรัส  วัคซีน  ยาต้านปรสิต ยาฆ่าโพรโตซัว  ยาฆ่าหนอนพยาธิ 
มะเร็ง (L01-L02):  สารต้านมะเร็ง แอนติเมแทบอไลต์  สารอัลคิเลต  สปินเดิลพอยซัน  สารต้านเนื้องอก  โทโปไอโซเมอเรสอินฮิบิเตอร์ 
โรคทางระบบภูมิคุ้มกัน (L03-L04):  สารปรับระบบภูมิคุ้มกัน สารกระตุ้นภูมิคุ้มกัน  สารกดภูมิคุ้มกัน 
กล้ามเนื้อ กระดูก และข้อต่อ (M):  แอนาบอลิกสเตอรอยด์  ยาแก้อักเสบ เอ็นเซด  ยารักษาโรคข้ออักเสบรูมาทอยด์  คอร์ติโคสเตอรอยด์  ยาคลายกล้ามเนื้อ  บิสฟอสโฟเนต 
สมองและระบบประสาท (N):  ยาระงับความรู้สึก ยาสลบ  ยาชาเฉพาะที่  ยาระงับปวด  ยาต้านไมเกรน  ยากันชัก  ยาควบคุมอารมณ์  ยาต้านโรคพาร์กินสัน ไซโคเลปติก ยาคลายกังวล  ยารักษาโรคจิต  ยานอนหลับ/ยาระงับประสาท  ไซโคอนาเลปติก ยาแก้ซึมเศร้า  สารกระตุ้น 
ระบบทางเดินหายใจ (R):  ยาแก้คัดจมูก  ยาขยายหลอดลม  ยาแก้ไอ  H1 แอนตาโกนิสต์ สารต้านฮิสตามีน 
อวัยวะรับความรู้สึก (S):  จักษุวิทยา  โสตวิทยา 
อื่น ๆ (V):  ยาแก้พิษ  สารเพิ่มความชัดภาพ  เภสัชรังสี  สิ่งแต่งแผล 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล

| หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

ประสูติ: 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435
สิ้นชีพิตักษัย: 5 กันยายน พ.ศ. 2492 (57 ปี)
ชายา: หม่อมเจ้าพิมพ์รำไพ รพีพัฒน์
พระบุตร: หม่อมราชวงศ์ปรียา โสณกุล
ราชสกุล: โสณกุล
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา
พระมารดา: หม่อมเอม โสณกุล ณ อยุธยา
ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435 — 5 กันยายน พ.ศ. 2492) อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ มีพระนามลำลองว่า ท่านชายใหม่ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ประสูติแต่หม่อมเอม โสณกุล ณ อยุธยา
พระประวัติ

ในปีที่หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก ประสูตินั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงฉลองสิริราชสมบัติครบ 25 ปี จึงมีเจ้านายทูลขอพระราชทานพระนาม ซึ่งพระองค์ได้รับพระราชทานพระนาม "รัชฎาภิเศก" สำหรับพระโอรส-ธิดาพระองค์อื่นที่ได้รับพระราชทานพระนามพร้อมกัน คือ หม่อมเจ้าเฉลิมเขตรมงคล และหม่อมเจ้ารัชลาภจีระฐิต
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพิมพ์รำไพ รพีพัฒน์ ทรงสำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรชั้นสูงจากโรงเรียนเอาน์เดิล ประเทศอังกฤษ แล้วทรงศึกษาต่อระดับปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาลัยซิตีแอนด์กิลด์ มหาวิทยาลัยลอนดอน จนสำเร็จการศึกษาระดับวิทยาศาสตรบัณฑิต และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาฟิสิกส์จาก ราชวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยลอนดอน โดยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
ทรงรับราชการที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตำแหน่งอธิบดีกรมวิชาการ อธิบดีกรมมหาวิทยาลัย อธิบดีกรมอาชีวะศึกษา อธิบดีกรมศึกษาธิการ อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรรมการอำนวยการคุรุสภา ศาสตราจารย์ในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นศาสตราจารย์องค์แรกของประเทศไทย อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม ระหว่างปี พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2488 และ ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ระหว่างปี พ.ศ.2488 - พ.ศ. 2489
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2492 สิริชันษา 57 ปี
พระยศ

31 มีนาคม พ.ศ. 2466 รองอำมาตย์เอก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2486 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
การผิดกาละ

ออร์ฟิอุสแห่งกรีกโบราณ ใช้ไวโอลิน (ประดิษฐ์ในศตวรรษที่ 16) แทนพิณ ภาพวาดศตวรรษที่ 17 โดย Cesare Gennari
การผิดกาละ (อังกฤษ: anachronism จากกรีก ἀνά ana, 'ขัด' และ χρόνος khronos, 'เวลา') คือความไม่สอดคล้องกันทางด้านลำดับเวลา โดยเฉพาะการนำบุคคล เหตุการณ์ วัตถุ คำศัพท์ภาษา และประเพณีจากช่วงเวลาที่แตกต่างกันมาจัดวางด้วยกัน ประเภทที่พบมากที่สุดของการผิดกาละคือ วัตถุที่วางผิดที่ในเวลา ประเภทอื่นได้แก่ การแสดงออกด้วยวาจา เทคโนโลยี แนวคิดเชิงปรัชญา รูปแบบดนตรี วัตถุ พืชหรือสัตว์ ประเพณี หรือสิ่งอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับช่วงเวลาใดช่วงเวลาหนึ่งที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของเวลาที่เหมาะสม
การผิดกาละอาจเกิดขึ้นโดยตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ การใช้ความไม่สอดคล้องตามยุคสมัยโดยเจตนาอาจนำมาใช้ในงานวรรณกรรมหรือศิลปะเพื่อช่วยให้ผู้ชมร่วมสมัยมีส่วนร่วมกับช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ได้ง่ายขึ้น การผิดกาละโดยเจตนายังสามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการพูด การโฆษณาชวนเชื่อ การแสดงตลก หรือการสร้างความตกตะลึงได้ การผิดกาละที่ไม่ได้ตั้งใจอาจเกิดขึ้นได้เมื่อนักเขียน ศิลปิน หรือผู้แสดงไม่ทราบถึงความแตกต่างในด้านเทคโนโลยี คำศัพท์และภาษา ประเพณีและทัศนคติ หรือแม้แต่แฟชั่นระหว่างช่วงเวลาและยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกัน
โรงภาพยนตร์เฮาส์

โรงภาพยนตร์เฮาส์ ที่สามย่านมิตรทาวน์
โรงภาพยนตร์เฮาส์ สามย่าน หรือโรงภาพยนตร์เฮาส์ เป็นโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่งของไทย เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2547 ในย่านบันเทิงอาร์ซีเอ ซึ่งอยู่ในพื้นที่เดียวกับโรงภาพยนตร์ ยูเอ็มจี อาร์ซีเอ บนอาคารชั้น 3 ซึ่งเคยเป็นโรง UMG 4 และ 5 มีอยู่ 2 โรง ซึ่งโรงใหญ่จุประมาณ 200 ที่นั่ง ส่วนโรงเล็กมีเก้าอี้ประมาณ 140 ตัว ภายในบริเวณยังมีพื้นที่สำหรับการสัมมนา หรือ เวิร์กช็อป รวมถึงการแสดงผลงานทางศิลปะ เพื่อให้นักเรียน นักศึกษา สามารถมาจัดแสดง ก่อตั้งโดย ยุทธนา บุญอ้อม พงศ์นรินทร์ อุลิศ (เฮนรี จ๋อง) พรชัย วิริยะประภานนท์ (นรา)  และ ชมศจี เตชะรัตนประเสริฐ
โรงภาพยนตร์เฮาส์ เน้นฉายภาพยนตร์ที่เข้าฉายแบบจำกัดโรง อย่างเช่นเรื่อง AMELIE, LOST IN TRANSLATION, SEA BISCUIT, NOT ONE LESS, MY BIG FAT GREEK WEDDING, HIGH FIDELITY ฯลฯ และในทุกๆ ปีจะมีการจัดเทศกาลภาพยนตร์ขึ้นมาปีละประมาณ 3 ครั้ง ซึ่งจะแบ่งเป็นหมวดหมู่ของหนัง อาทิ เทศกาลหนังแอนิเมชัน , เทศกาลหนังสยอง, เทศกาลหนังสารคดี เทศกาลภาพยนตร์สั้น เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2562 โรงภาพยนตร์เฮาส์ ได้ย้ายไปยังโครงการสามย่านมิตรทาวน์ บนชั้น 5 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2562 โดยประกอบด้วยโรงภาพยนตร์ย่อย 3 โรง