stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อนุสาวรีย์วีรไทย
ลักษณะ

อนุสาวรีย์ “พ่อจ่าดำ” หล่อด้วยทองแดงรมดำ เป็นรูปทหารยืนจับปืนติดดาบ เตรียมแทง ขนาดสามเท่าของคนจริง หันหน้าไปทางทิศเหนือ
ที่ตั้งอาณาเขต

ทิศเหนือ ถนนหลวงเสนาณรงค์
ทิศใต้ ถนนราชดำเนิน
ทิศตะวันออก โรงเรียนโยธินบำรุง
ทิศตะวันตก พิพิธภัณฑ์วีระไทย - กองทัพภาคที่4
พิธีกรรมสดุดี

ในวันที่ 8 ธันวาคม ของทุกปี กองทัพภาคที่ 4 ได้จัดงานวีรไทย 2484 ขึ้น เพื่อรำลึกถึงเหล่าบรรพบุรุษทหารกล้าของเราได้ทำการสู้รบขั้นแตกหัก ณ ดินแดนด้ามขวานทองเพื่อรักษาเอกราชและแผ่นดินไว้ด้วยชีวิต อังคารที่ 8 ธันวาคม 2563 ครบรอบ 79 ปี วันวีรไทย 2484
และใน วันกองทัพไทย วันที่ 18 มกราคม ของทุกปี ทางกองทัพภาคที่4 จะพิธีวางพวงหน้าอนุสาวรีย์ เพื่อแสดงความเคารพและไว้อาลัย ต่อวีรบุรุษผู้เสียสละต่อสู้ในสงคราม
การบูชา

ชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช มีความศรัทธาต่อพ่อจ่าดำมาก กล่าวคือ หากว่าต้องการบนบานสิ่งใด ชาวนครศรีธรรมราชไม่ว่าจากอำเภอใกล้หรือไกล มักมาบนบานด้วยของต่างๆ จะเห็นได้ว่า ทุกๆวันอังคารและวันเสาร์ จะมีผู้คนมาทำพิธีแก้บนอยู่เสมอ หรือวันปกติ ก็จะมีประชาชนมาสักการะ กราบไหว้ ขอพร เพื่อเป็นศิริมงคล อยู่มิได้ขาดสาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเป็น ข้าราชการ ตำรวจ ทหาร ก็จะยิ่งมีความศรัทธาต่อ “พ่อจ่าดำ” สูงมาก ต่างเชื่อกันว่า จะให้คุณต่อหน้าที่ การงาน ความเจริญรุ่งเรือง และ แคล้วคลาดปลอดภัย จากการปฏิบัติหน้าที่ต่างๆ ที่มีอันตราย เสี่ยงต่อชีวิต จะเห็นได้ว่ามีผู้ที่มีศรัทธาต่อ “พ่อจ่าดำ” ได้จัดสร้างเป็นวัตถุมงคล ออกมามากมายหลายรุ่น หลายแบบ และแต่ล่ะรุ่น ต่างก็มีประสบการณ์ที่ดีต่อผู้ที่ศรัทธา พกพานำท่านติดตัว ให้แคล้วคลาดปลอดภัย จากอุบัติเหตุและการต่อสู้ ดังที่ได้ยินได้ฟังจากข่าวสาร อยู่บ่อยๆ
เมื่อปี พ.ศ. 2547 ทาง สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ สถานการณ์รุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง(ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย) ทำให้ ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ ที่ปฏิบัติหน้าที่ อยู่ที่นั้น ได้สูญเสียชีวิต สูญเสียอวัยวะ พิการ เป็นจำนวนมาก จากการสู้รบและถูกลอบทำร้าย จากฝ่ายตรงกันข้ามที่ไม่หวังดี ต่อชาติบ้านเมืองของเรา ทางฝ่ายแนวหลังได้ตระหนักถึงเรื่องนี้เป็นอย่างดี จึงได้ร่วมกันจัดสร้าง วัตถุมงคล “พ่อจ่าดำ” ขึ้นมาอีกครั้ง เรียกว่ารุ่น “พ่อจ่าดำ คุ้มภัย ดับไฟใต้” เพื่อมอบให้ ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจ อยู่ที่สามจังหวัดชายแดนใต้ ไว้บูชาเป็นขวัญและกำลังใจ ในการปฏิบัติหน้าที่รักษาความมั่นคงของชาติ และเพื่อให้ประชาชนทั่วไป ที่มีความนับถือศรัทธา ต่อ “พ่อจ่าดำ” ได้เช่าไว้บูชาด้วย
อนุสาวรีย์วีรไทย ค่ายวชิราวุธ นครศรีธรรมราช
เขตโมริยามะ

| เขตโมริยามะ 守山区 |
| --- | --- |
เขตของนครนาโงยะ


เขตโมริยามะ 
พิกัด: 35°09′01″N 136°56′03″E﻿ / ﻿35.15028°N 136.93417°E﻿ / 35.15028; 136.93417
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด: จังหวัดไอจิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 18.18 ตร.กม. (7.02 ตร.ไมล์)
ประชากร (เมษายน 2018)
 • ทั้งหมด: 174,807 คน
 • ความหนาแน่น: 5,140 คน/ตร.กม. (13,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เขตโมริยามะ  (ญี่ปุ่น: 守山区; โรมาจิ: Moriyama-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 34.01 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 174,807 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 5,140 ต่อตารางกิโลเมตร
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
เทวทูต

จิตรกรรมไทยร่วมสมัยแสดงภาพพระพุทธเจ้าพบเทวทูต
เทวทูต หมายถึง ทูตของเทพ ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนให้ระลึกถึงธรรมดาของชีวิต จนเกิดความสังเวชแล้วเร่งทำความดี
ใน "ทูตสูตร" พระโคตมพุทธเจ้าตรัสว่าเทวทูตมี 3 จำพวก ได้แก่
คนชรา
ผู้ป่วย
ศพ
เมื่อรวม "บรรพชิต" ด้วย เรียกว่า นิมิต 4 พระพุทธเจ้าตรัสว่าเพราะได้ทอดพระเนตรนิมิตทั้ง 4 นี้ จึงตัดสินพระทัยออกผนวชในเวลาต่อมา
นอกจากนี้ใน "เทวทูตสูตร" พระพุทธเจ้ายังตรัสถึงเทวทูต 5 ซึ่งหมายถึงทูตของพระยม ได้แก่
ทารก
คนชรา
คนป่วย
นักโทษ
ศพ
พระยมจะสอบถามสัตว์นรกว่าเคยพบเห็นเทวทูตเหล่านี้หรือไม่ เพื่อให้สัตว์นรกนั้นได้ระลึกถึงกุศลกรรมที่ตนเคยทำมา หากสัตว์นรกจำได้ก็จะพ้นจากนรก หากจำไม่ได้ยมบาลก็จะนำตัวสัตว์นรกนั้นไปลงโทษตามบาปกรรมที่ได้ทำมา
อินาสึมะอีเลฟเวน 2 เคียวอิ โนะ ชินเรียคุฉะ

อินาสึมะอีเลฟเวน 2 เคียวอิโนะชินเรยาคุฉะ (ญี่ปุ่น: イナズマイレブン2 脅威の侵略者; โรมาจิ: Inazuma Irebun Tsu Kyōi no shinryakusha) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 2 ของซีรีส์อินาสึมะอีเลฟเวน ถูกผลิตสำหรับเครื่องนินเท็นโด DS วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ในประเทศญี่ปุ่น โดยแบ่งเป็น 2 เวอร์ชันคือ ไฟเออร์ (ファイア) และ บลิซซาร์ด (ブリザード) ต่อมาได้ผลิตในเวอร์ชันต่างประเทศเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2012 โดยชื่อเวอร์ชันที่เปลี่ยนคือไฟเออร์ เป็น ไฟเออร์สตอร์ม (FireStorm)
ภาพรวม

หลังจาก อินาสึมะอีเลฟเวน ภาคแรกประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามทำให้ทำภาคใหม่ขึ้นมาโดยภาคนี้ได้ถูกแบ่งออกเป็น 2 เวอร์ชัน โดยเพิ่มฉากอะนิเมะไว้มากกว่าภาคแรก นอกจากนี้ยังสามารถท้าทีมโรงเรียนต่างๆในภาคที่แล้วได้อีกด้วยพร้อมสามารถเพิ่มตัวละครของทีมได้มากกว่า 1000 คนจากภาคที่แล้ว ภาคนี้ได้ยอดจำหน่ายไปถึง 1 ล้านตลับหลังจากจำหน่ายในระยะเวลา 2 เดือนจากการวางจำหน่ายเกมนี้
เนื้อเรื่อง

หลังจากการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์ทีมไรมงได้รับชัยชนะไป แต่หลังจากได้รับเป็นแชมป์จากการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์จู่ๆเกิดเรื่องที่ไม่คาดฝันเมื่อลูกบอลสีดำได้โจมตีโรงเรียนไรมงจนทำให้โรงเรียนเกิดความเสียหายอย่างหนักซึ่งผู้โจมตีคือนักเตะจากโรงเรียนแอเลียผู้มีพลังจากต่างดาวเอนโดและลูกทีมจึงแข่งกันแต่ว่าลูกทีมบางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีของโรงเรียนแอเลียทำให้ทีมไรมงต้องตามหานักเตะจากทีมต่างๆ เพื่อต่อกรกับโรงเรียนแอเลีย
เพลงประกอบ

เพลงโอเพนนิ่ง "Suge Maji de Kansha! ~Super Fire~" (ญี่ปุ่น: スゲーッマジで感謝!〜スーパーファイア〜; โรมาจิ: ซึเก้ มาจิเดะคันฉะ! ~ซูเปอร์ไฟเออร์~)
เพลงเอนดิ้ง "Ryuusei Boy" (ญี่ปุ่น: 流星ボーイ; โรมาจิ: ริวเซย์บอย)
เพลงโอเพนนิ่ง "Tsunaga Riiyo" (ญี่ปุ่น: つながリーヨ; โรมาจิ: สึนางารีโย)
เพลงเอนดิ้ง "Aitsu wa Taiyou Boy!" (ญี่ปุ่น: あいつは太陽ボーイ!; โรมาจิ: ไอทสึวะ ไทโยบอย!)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สโมสรฟุตบอลเกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลเกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับ ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนกรุงเทพและปริมณฑล
สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2555 จากการที่กลุ่มลูกทัพฟ้าซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนจ่าอากาศได้เข้ามาเทคโอเวอร์กิจการของ สโมสรฟุตบอลนิวธัญบุรี ยูไนเต็ด หรือ โรสเอเชีย ในอดีต ก่อนจะเปลี่ยนแปลงชื่อสโมสรรวมถึงเปลี่ยนโลโก้เป็นแบบใหม่ และลงแข่งขันในชื่อ สโมสรฟุตบอลเกร็คคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี เป็นครั้งแรกในเลกที่ 2 ของฤดูกาล 2555
ประวัติ > โรสเอเชีย ปทุมธานี

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 สโมสรฟุตบอลโรสเอเชีย ได้ก่อตั้งขึ้นมาจากศูนย์ฝึกฟุตบอลระดับเยาวชนของ ศุภชัย ศรีลาชัย และเริ่มส่งทีมลงแข่งขันเป็นครั้งแรกในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2552 โซนภาคกลางและตะวันออก ในชื่อ สโมสรฟุตบอลโรสเอเชีย ปทุมธานี  ใช้สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ คลอง 6 เป็นสนามเหย้า โดยศุภชัย ศรีลาชัย รับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนด้วยตนเอง
โรสเอเชีย ปทุมธานี มีโอกาสลงเล่นในถ้วยเอฟเอคัพ เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2552 ในเอฟเอคัพ 2552 รอบคัดเลือก ที่แพ้ให้กับสโมสรสมุทรปราการ เอฟซี 1-2  และจบฤดูกาลแรกด้วยอันดับสุดท้ายในดิวิชัน 2 โซนภาคกลางและตะวันออก
ประวัติ > โรสเอเชีย ยูไนเต็ด ธัญบุรี

ในฤดูกาล 2553 สโมสรได้ย้ายมาแข่งขันในโซนกรุงเทพและปริมณฑล และเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น โรสเอเชีย ยูไนเต็ด ธัญบุรี แต่ผลงานในลีกยังคงย่ำแย่และจบฤดูกาลด้วยอันดับสุดท้ายในโซนกรุงเทพและปริมณฑล
ประวัติ > ธัญบุรี อาร์เอ ยูไนเต็ด และ นิวธัญบุรี ยูไนเต็ด

ในฤดูกาล 2554 สโมสรเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น ธัญบุรี อาร์เอ ยูไนเต็ด และมีผลงานดีที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรโดยจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 12 จาก 16 สโมสรในโซนกรุงเทพและปริมณฑล
ฤดูกาล 2555 สโมสรได้ย้ายมาแข่งขันในโซนภาคกลางและตะวันออก และเปลี่ยนชื่อสโมสรอีกครั้งเป็น นิวธัญบุรี ยูไนเต็ด
ประวัติ > การเทคโอเวอร์

ในเลกที่ 2 ของฤดูกาล 2555 สโมสรได้ถูกเทคโอเวอร์โดยกลุ่มลูกทัพฟ้าซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักเรียนโรงเรียนจ่าอากาศรุ่น 35 และได้ยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการจัดการแข่งขันอีกครั้งเพื่อขอเปลี่ยนโลโก้และชื่อสโมสรเป็น เกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี ก่อนจะได้รับอนุมัติในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555  และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 14
ประวัติ > เกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี

ในฤดูกาล 2556 ภายหลังจากเทคโอเวอร์สโมสรนิวธัญบุรี ยูไนเต็ด พร้อมทั้งเปลี่ยนโลโก้และชื่อสโมสรไปเมื่อฤดูกาลกาลก่อนแล้ว ต่อมาสโมสรได้เปลี่ยนสนามเหย้ามาเป็นสนามกีฬาธูปะเตมีย์ อำเภอลำลูกกา ร่วมกับสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด และเปลี่ยนผู้ฝึกสอนมาเป็น ร.ต.วรวิทย์ ถาวรวัน โดยนับเป็นผู้ฝึกสอนรายแรกของสโมสรที่ก่อตั้งขึ้นใหม่นี้  โดยสโมสรลงแข่งขันในโซนภาคกลางและตะวันตก และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 3
ประวัติ > เกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด

ในฤดูกาล 2561 สโมสรฟุตบอลเกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลเกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด พร้อมทั้งเปลี่ยนโลโก้ใหม่แล้ว ต่อมาสโมสรได้เปลี่ยนสนามเหย้ามาอยู่ที่ เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล

| ฤดูกาล | ลีก> ระดับลีก | ลีก> แข่ง | ลีก> ชนะ | ลีก> เสมอ | ลีก> แพ้ | ลีก> ได้ | ลีก> เสีย | ลีก> คะแนน | ลีก> อันดับ | เอฟเอ คัพ | ลีก คัพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 2563–64 | ไทยลีก 3 | 20 | 6 | 5 | 9 | 20 | 26 | 23 | อันดับ 9 | ไม่ได้เข้าร่วม | งดจัดการแข่งขัน |
| 2564–65 | ไทยลีก 3 | 26 | 3 | 6 | 17 | 27 | 54 | 15 | อันดับ 14 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย | รอบคัดเลือกรอบสอง |

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับที่ 3 | เลื่อนชั้น | ตกชั้น |
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลเกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด ที่เฟซบุ๊ก
เทศบาลตำบลหนองแก

เทศบาลตำบลหนองแก สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลหนองแก อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น
เทศบาลตำบลหนองแก อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี
เทศบาลตำบลหนองแก อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู
เทศบาลตําบลหนองแก อําเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่
อะแพชี แอกซิส

| --- | --- |
นักพัฒนา: มูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี

รุ่นเสถียร: 1.4    /    22 เมษายน 2550
 
ระบบปฏิบัติการ: หลายระบบปฏิบัติการ
ประเภท: เว็บเซิร์ฟเวอร์
สัญญาอนุญาต: สัญญาอนุญาตอะแพชี
เว็บไซต์: http://ws.apache.org/axis2/
อะแพชี แอกซิส คือ โครงร่างซอฟต์แวร์ประเภทโอเพ่นซอร์ส ใช้สำหรับสร้างเว็บเซอร์วิซ โดยด้วย แอกซิส เองรองรับการพัฒนาอยู่ 2 ภาษาคือ ภาษาจาวา และ ภาษาซีพลัสพลัส ซึ่งนำไปใช้กับ SOAP Server นอกจากนี้ยังมีเครื่องมือ และ APIs ช่วยอำนวยความสะดวกให้กับนักพัฒนา สำหรับสร้าง เว็บเซอร์วิซ และโปรแกรมประยุกต์ที่ทำงานร่วมกับเว็บเซอร์วิซ โดยที่ แอกซิส นี้อยู่ภายใต้มูลนิธีซอฟต์แวร์อะแพชี
อะแพชี แอกซิส สำหรับภาษาจาวา

สำหรับภาษาจาวานั้นมีทางเลือกอยู่ 2 วิธี สำหรับการสร้างเว็บเซอร์วิซ หลังจากพัฒนาโค้ดภาษาจาวาแล้ว คือ เปลี่ยนนามสกุลของไฟล์นั้นจากเดิมที่เป็น .java ให้เป็น .jws (Java Web Service) ซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด แต่เมธอดที่อยู่ในไฟล์นั้น จะได้รับการประกาศออกไปว่าให้บริการเว็บเซอร์วิซทั้งหมด ส่วนอีกวิธีการหนึ่งคือ ใช้คุณสมบัติ และเครื่องมือของ แอกซิส ในการเลือกว่าต้องการประกาศ หรือไม่ประกาศเมธอดใดในไฟล์นั้นๆ ให้เพื่อให้บริการเว็บเซอร์วิซ
เทศบาลตำบลหนองหลวง

เทศบาลตำบลหนองหลวง สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลหนองหลวง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
เทศบาลตำบลหนองหลวง อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร
อินาสึมะอีเลฟเวน GO กาแล็กซี

| อินาสึมะอีเลฟเวน GO กาแล็กซี |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: Level-5
ผู้จัดจำหน่าย: Level-5
ชุด: อินาสึมะอีเลฟเวนซีรีส์ 
เครื่องเล่น: นินเทนโด ทรีดีเอส
วางจำหน่าย: 5 ธันวาคม ค.ศ.2013
แนว: โรลเพลย์อิงเกม/สปอร์ตเกม
รูปแบบ: วิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียว, วิดีโอเกมหลายผู้เล่น
อินาสึมะอีเลฟเวน GO กาแล็กซี บิ๊กแบง / ซูเปอร์โนวา (ญี่ปุ่น: イナズマイレブンGO ギャラクシー ビッグバン/スーパーノヴァ; โรมาจิ: Inazuma Irebun Gō Gyarakushī Bigguban/Sūpānova) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 6 ของซีรีส์อินาสึมะอีเลฟเวน โดยดำเนินเนื้อหาต่อจากอินาสึมะอีเลฟเวน GO โครโน สโตน มีกำหนดการจำหน่ายวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ถูกผลิตสำหรับเครื่อง นินเทนโด ทรีดีเอส ซึ่งมีสองเวอร์ชันคือ บิ๊กแบง (ビッグバン) และ ซูเปอร์โนวา (スーパーノヴァ)
เนื้อเรื่อง

การแข่งฟุตบอลโลกระดับเยาวชน ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชั่นแนลวิชั่นทู หรือมีชื่อย่อว่า FFIV2 เริ่มต้นขึ้น ซึ่งมีการคัดเลือกคนที่จะเข้าทีมโดย คุโรอิวะ ริวเซย์ จนได้ทีมอินาสึมะเจแปนรุ่นใหม่ที่นำโดยกัปตันทีม มัตสึคาเซะ เทนมะ เข้าแข่งขันเพื่อชิงชัยที่ 1 ของโลก...
ในขณะการแข่งดำเนินไปถึงช่วงกลาง (รอบชิงโซนเอเชีย) ก็มียานอวกาศปรากฏออกมาต่อหน้าสมาชิกทีมอินาสึมะเจแปนรุ่นใหม่ ชายหนุ่มปริศนาที่มาจากกาแล็กซี 188 ล้านปีแสงข้างหน้าก็ได้ปรากฏตัวมาประกาศการแข่งขันในชื่อ แกรนเซเลสต้า กาแล็กซี ซึ่งเป็นการเป็นการแข่งขันแข่งฟุตบอลอวกาศ ซึ่งหากแพ้การแข่งขันครั้งนี้ โลกจะถูกทำลาย...
อินาสึมะเจแปนรุ่นใหม่จึงถูกตั้งขึ้นในชื่อของตัวแทนทีมโลกที่มีชื่อว่า เอิร์ธอิเลฟเวน เพิ่อเข้าการแข่งขันระดับอวกาศและการเดินทางสู่อวกาศเพื่อช่วยโลกจึงได้เริ่มต้นขึ้น...!
ระบบเกมที่ถูกเพิ่มเติม

โซล (ソウル)
เคาน์เตอร์ชูต (カウンターシュート)
เลเจนด์เกท (レジェンドゲート)
เพลงประกอบ

"BIGBANG!"
"Supanoba!" (ญี่ปุ่น: スパノバ！; โรมาจิ: ซุปะโนบะ!)
แหล่งข้อมูลอื่น

Inazuma Eleven GO Galaxy Official Website
เขตไทโช

| เขตไทโช 大正区 |
| --- | --- |
เขตของนครโอซากะ
ที่ตั้งของเขตไทโช ใน นครโอซากะ
ประเทศ: ญี่ปุ่น
จังหวัด: โอซากะ
เมือง: โอซากะ
พื้นที่
 • พื้นดิน: 9.43 ตร.กม. (3.64 ตร.ไมล์)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 63,741 คน
 • ความหนาแน่น: 6,759 คน/ตร.กม. (17,510 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.city.osaka.lg.jp/Taisho/
เขตไทโช (ญี่ปุ่น: 大正区; โรมาจิ: Taishō-ku) เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 9.43 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 63,741 คน (2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Taisho-ku, Osaka
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
เทศบาลตำบลหนองแวง

เทศบาลตำบลหนองแวง สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลหนองแวง อำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์
เทศบาลตำบลหนองแวง อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร
เคย

| เคย Euphausiacea |
| --- | --- |

Meganyctiphanes norvegica

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: สัตว์
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง
ไฟลัมย่อย:: กุ้ง-กั้ง-ปู
ชั้น:: Malacostraca
อันดับใหญ่:: Eucarida
อันดับ:: Euphausiacea Dana, 1852

วงศ์และสกุล
 Euphausiidae Euphausia Dana, 1852  Meganyctiphanes Holt and W. M. Tattersall, 1905  Nematobrachion Calman, 1905  Nematoscelis G. O. Sars, 1883  Nyctiphanes G. O. Sars, 1883  Pseudeuphausia Hansen, 1910  Stylocheiron G. O. Sars, 1883  Tessarabrachion Hansen, 1911  Thysanoessa Brandt, 1851  Thysanopoda Latreille, 1831 Bentheuphausiidae Bentheuphausia amblyops G. O. Sars, 1883
เคย หรือ เคอย "ชื่อกุ้งขนาดเล็กหลายชนิดหลายสกุล ใน 2 วงศ์ ได้แก่ วงศ์ Myside เช่น เคยตาดำ [Mesopodopsis orientalis (Tattersall)] อันดับ Mysidacea และวงศ์ Sergestodae เช่น เคยตาแดง (Acetes erythraeus Nobill) อันดับ Decapoda ขนาดยาวไม่เกิน 3.4 เซนติเมตร มีหนวด 2 แฉก ลำตัวแบนข้าง เปลือกบางใส เนื้อยุ่ย เหมาะสำหรับใช้หมักเกลือทำกะปิและน้ำเคย" (อ้างอิงจาก พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔)
ในกลุ่มกุ้ง-กั้ง-ปู ซึ่งเป็นสัตว์สำคัญโดยเฉพาะของแพลงก์ตอน ที่เป็นอาหารของ วาฬบาลีน, ปลากระเบนราหูน้ำเค็ม, ปลาฉลามวาฬและแมวน้ำกินปู รวมทั้งนกทะเลบางสปีชีส์ที่กินเคยแต่เพียงอย่างเดียว
กุ้งเคยจัดเป็นครัสเตเชียนขนาดเล็ก รูปร่างคล้ายกุ้ง แต่ตัวเล็กกว่า และไม่มีกรีแหลมๆที่บริเวณหัวเหมือนกุ้ง ตัวสีขาวใส มีตาสีดำ มีขนาดยาวประมาณ 1.5 เซนติเมตร มีเปลือกบางและนิ่ม อาศัยอยู่ตามบริเวณรากไม้ตามป่าชายเลน เช่น ต้นโกงกาง แสม ลำพู ชาวบ้านมักจะออกช้อนตัวเคยกันในเวลาเช้า ช้อนกันได้ทุกวันเพราะมีอยู่มากทุกฤดูกาล จะดำรงชีวิตอยู่ใกล้ผิวทะเลโดยไม่จมลงไป ซึ่งอาจจะอยู่ในน้ำลึกประมาณหน้าแข้งถึงระดับหน้าอก ในแถบขั้วโลกใต้จะเป็นแพลงก์ตอนที่มีขนาดใหญ่ มันจะเป็นอาหารที่สำคัญของปลาวาฬ ส่วนในอ่าวไทยเป็นแพลงก์ตอนที่มีขนาดเล็กอยู่ตามชายฝั่ง ในนากุ้งและบ่อปลา ลักษณะที่สำคัญคือ ในตัวเมียจะมีถุงไข่ที่ติดอยู่กับท้องตั้งแต่กำเนิด จึงมีชื่อเรียกว่า กุ้งโอปอสซั่ม (Opossum shrimp)
ชนิดของกุ้งเคยที่ใช้ทำกะปิ

สำหรับตัวเคยที่ใช้ทำกะปิ มีอยู่ 5 สกุลคือ
สกุล Acetes (Order Decapoda; Family Sergestidae)เคยในสกุล Acetes มีชื่อเรียกต่างๆ กัน ตามขนาดของลำตัว ตามสีของอวัยวะต่างๆ ที่มองเห็นและตามลักษณะของการรวมกันอยู่ เช่น ถ้าเรียกตามขนาดของลำตัว หากลำตัวมีขนาดใหญ่จะเรียก เคยโกร่ง เคยหยาบ เคยใหญ่ ถ้าเรียกตามสีเช่น สีของหนวดจะเรียกเคยสายไหม ซึ่งนิยมเรียกทางภาคใต้ สีของลำตัวเรียก เคยดอกเลา สีของหางเรียก เคยหางแดง ส่วนการเรียกตามลักษณะของการรวมกันอยู่เรียก เคยฝูง เคยประดา เคยในสกุลนี้มีขนาดใหญ่ ขนาดที่พบคือ 7.0-32.9 มม.
สกุล Lucifer (Order Decapoda; Family Sergestidae)เคยในสกุล Lucifer ได้แก่ เคยน้ำข้าว เคยเส้นด้าย เคยสำลี เคยนุ่น เคยในสกุลนี้ลำตัวเล็กยาว และแบนข้าง ส่วนที่เป็นหัวยาวมาก ซึ่งเป็นจุดเด่นของเคยในสกุลนี้ ขนาดที่พบยาวสูงสุดประมาณ 8.0 มม.
สกุล Mesopodopsis (Order Mysidacea; Family Mysidae)เคยในสกุล Mesopodopsis ได้แก่ เคยตาดำ เคยละเอียด เคยตาดำหวาน เคยคายไม้ไผ่ ลักษณะของเคยในสกุลนี้คือ ขาตรง บริเวณส่วนอกยาว ขาตรงบริเวณปล้องท้อง มีขนาดเล็กมองเกือบไม่เห็น ยกเว้นเพศผู้ขาคู่ที่ 4 จะยาว ปล้องของลำตัวยาวเกือบเท่ากัน ตรงโคนแพนหางอันในมีลักษณะคล้ายฟองอากาศ
สกุล  Acanthomysis (Order Mysidacea; Family Mysidae)เคยในสกุล Acanthomysis ได้แก่ เคยหน้าสนิม เคยขี้เท่า เคยตาดำเล็ก พบเพียงชนิดเดียวคือ Acanthomysis hodgarti W.M.Tattersal ลักษณะของเคยชนิดนี้คือ ปลายของแพนหนวดมนกลม ด้านล่างของปล้องท้องจะมีจุดสีดำกลมทุกปล้อง หางเรียวยาว ด้านข้างมีหนาม 28 คู่ ส่วนปลายจะมีหนามยาว 2 คู่ ขนาดที่พบ เพศผู้ และเพศเมียมีความยาวอยู่ระหว่าง 5.0-9.9 มม.
สกุล Rhopalophthalmus (Order Mysidacea; Family Mysidae)เคยในสกุล Rhopalophthalmus เป็นเคยตาดำที่มีขนาดใหญ่ พบปะปนอยู่กับเคยตาดำเล็ก เพศผู้มีขนาด 9.0- 10.9 มม. เพศเมีย 9.0- 14.9 มม. พบเพียงจังหวัดสุราษฏร์ธานีเพียงแห่งเดียว และพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น มีลักษณะคือนัยน์ตาและก้านตา จะมีขนาดใหญ่กว่าเคยตาดำชนิดอื่นๆ ด้านล่างของปล้องท้องจะไม่มีจุดสี และขาที่ปล้องท้องจะยาวกว่าเคยตาดำอื่นๆ ขาเรียวยาว ด้านข้างมีหนาม 14 คู่ ส่วนปลายมีหนามยาว 2 คู่ และมีขนเล็ก ๆล้อมรอบ หางมีจุดสีแดง 2 จุด อยู่ตรงใกล้ๆ กับส่วนบนและส่วนปลายหาง ซึ่งมองเห็นได้ชัดเจน
ดูเพิ่ม

กะปิ
เจ้าจอมกิมเหนียว ในรัชกาลที่ 5

| เจ้าจอมกิมเหนียว ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |
เสียชีวิต: 2 มกราคม พ.ศ. 2439
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าจอมกิมเนียว หรือ กิมเหนียว (ถึงแก่อนิจกรรม 2 มกราคม 2439) เป็นบาทบริจาริกาชาวสิงคโปร์[ต้องการอ้างอิง]ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ปรากฏนามบิดามารดา ปรากฏแต่เพียงว่าเป็นหลานสาวของพระอนุกูลสยามกิจ (ตันกิมเจ๋ง) (จีน: 陳金鐘) นักการเมืองและนักธุรกิจชาวสิงคโปร์ ที่ต่อมาเป็นกงสุลใหญ่สยามประจำสิงคโปร์
เจ้าจอมกิมเนียวถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2439 (พ.ศ. 2440 นับตามปัจจุบัน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2439 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่4 จตุตถจุลจอมเกล้า (จ.จ.)
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี

ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐฟูไจราห์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ องค์ปัจจุบัน ประสูติเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2491 พระองค์เป็นพระราชโอรสของมุฮัมมัด บิน ฮะมัด อัชชัรกี พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ18 กันยายน พ.ศ. 2517 ต่อจากพระราชบิดา
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ทรงเสกสมรสกับฟาฏิมะฮ์ บินต์ ษานี อัลมักตูม มีพระโอรสและพระธิดาด้วยกัน 6 พระองค์
| ด ค กสภาสูงสุดของสหพันธรัฐแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |
| --- | --- | --- |
| ประธานาธิบดี |  เชคเคาะลีฟะฮ์ (อาบูดาบี)  | Emblem of the United Arab Emirates |
| รองประธานาธิบดี |  เชคมุฮัมมัด (ดูไบ)  | Emblem of the United Arab Emirates |
| สมาชิก |  เชคฮุมัยด์ (อัจมาน)  เชคฮะมัด (ฟูไจราห์)  เชคซะอูด (ราสอัลไคมาห์)  เชคซุลฏอน (ชาร์จาห์)  เชคซะอูด (อุมม์อัลไกไวน์)  | Emblem of the United Arab Emirates |
เขตโอตะ

บทความนี้เกี่ยวกับเขตพิเศษในโตเกียว สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โอตะ
เขตโอตะ (ญี่ปุ่น: 大田区; โรมาจิ: Ōta-ku) เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากรประมาณ 677,341 มีพื้นที่ทั้งสิ้น 59.46 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเขตที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในโตเกียว
เขตโอตะเป็นสถานที่ตั้งเป็นเขตที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว และสำนักงานใหญ่บริษัทต่าง ๆ เช่น แอร์แจแปน, แคนนอน, นัมโค, เซก้า, สกายมาร์กแอร์ไลน์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการโอตะ ภาษาญี่ปุ่น
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยโทโฮ ภาษาอังกฤษ
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
เขตไทฮากุ

| เขตไทฮากุ 太白区 |
| --- | --- |
เขต
สำนักงานเขตไทฮากุ
   ธง
ที่ตั้งของเขตไทฮากุในนครเซ็นได
พิกัด:  38°13′27.5″N 140°52′37.8″E﻿ / ﻿38.224306°N 140.877167°E﻿ / 38.224306; 140.877167
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทโฮกุ
จังหวัด:  มิยางิ
นคร:  เซ็นได
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1989
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 228.39 ตร.กม. (88.18 ตร.ไมล์)
ประชากร (2023)
 • ทั้งหมด: 236,948 คน
 • ความหนาแน่น: 1,037 คน/ตร.กม. (2,690 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+09:00 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เว็บไซต์: www.city.sendai.jp/taihakuku
เขตไทฮากุ (ญี่ปุ่น: 太白区; โรมาจิ: Taihaku-ku) เป็นหนึ่งในห้าเขตของนครเซ็นได จังหวัดมิยางิ
เขตนี้เกิดขึ้นมาหลังการควบรวมเทศบาลรอบข้างเข้ากับนครเซ็นไดใน ค.ศ. 1989 พื้นที่ภายในเขตนี้ประกอบไปด้วยส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของนครเซ็นไดเดิม และบริเวณที่เคยเป็นเมืองอากิอุในอำเภอนาโตริ ก่อนการควบรวม
รูปร่างเขตเป็นแนวยาวตะวันตกตะวันออก โดยมีแม่น้ำฮิโรเซะและแม่น้ำนาโตริเป็นพรมแดนกั้น ทางตะวันตกติดกับจังหวัดยามางาตะ ทางใต้ติดกับเมืองคาวาซากิ, เมืองมูราตะ และนครนาโตริ ทางเหนือติดกับเขตอาโอบะ ทางตะวันออกติดกับเขตวากาบายาชิ
รูปถ่าย

อากิอุอนเซ็งกับไรไรเกียว
ตัวเมืองในย่านนางามาจิ
สถานีนางามาจิ
น้ำตกใหญ่อากิอุ
บันจิอิวะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Taihaku-ku, Sendai
เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
อิจิ๋ว

อิจิ๋ว ในภาษาจีนกลางเรียกว่า ยฺวี่โจว  (益州)  เป็นหนึ่งในเก้ามณฑล ของจีนยุคโบราณ ภายหลังได้กลายเป็นเขตการปกครองในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นอู่ (ครองราชย์ 141-87 ปีก่อนคริสตกาล) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 9)
ประวัติศาสตร์ > ก่อนยุคราชวงศ์ฉิน

ตำราประวัติศาสตร์ก่อนยุคราชวงศ์ฉิน (221–206 ก่อนคริสตกาล) อย่างบทยฺหวี่ก้งของคัมภัร์ชูจิง, เอ๋อร์หยา, โจวหลี่ และลฺหวี่ชื่อชุนชิว ต่างก็ระบุถึงเก้ามณฑล ชื่อมณฑลอิจิ๋วปรากฏในทุกตำราแม้ว่าแต่ละตำราจะมีรายชื่อของเก้ามณฑลที่แตกต่างออกไปก็ตาม โจวหลี่ระบุว่าอิจิ๋วคือมณฑลเหอหนาน ส่วนลฺหวี่ชื่อชุนชิวบันทึกว่า "อิจิ๋วอยู่ระหว่างแม่น้ำหฺวางและแม่น้ำฮั่น นั่นคือที่ตั้งของราชวงศ์โจว"
ประวัติศาสตร์ > ราชวงศ์ฮั่น

106 ปีก่อนคริสกาลในรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นอู่แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 9) จีนถูกแบ่งออกเป็น 13 เขตการปกครอง (ยกเว้นพื้นที่ภายใต้การปกครองของราชสำนักส่วนกลาง) แต่ละเขตการปกครองมีผู้ปกครองคือข้าหลวง (刺史 ชื่อฉื่อ) อิจิ๋วเป็นหนึ่งใน 13 เขตการปกครอง พื้นที่ภายใต้การปกครองประกอบด้วย ทางเหนือของแม่น้ำหฺวาย, ทางตะวันออกของลุ่มแม่น้ำหรู่, อำเภอเฟิงและอำเภอเพ่ย์ในมณฑลเจียงซู แต่อิจิ๋วยังไม่มีที่ว่าการมณฑลและเป็นเขตปกครองแต่ในนาม
ในปี ค.ศ. 188 ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ค.ศ. 25-220) ที่ว่าการของมณฑลอิจิ๋วถูกก่อตั้งในอำเภอเจียวก๋วน (譙縣 เฉียวเซี่ยน; ปัจจุบันคือนครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย) พื้นที่ภายใต้การปกครองของมณฑลอิจิ๋วได้แก่ บางส่วนทางตะวันออกของมณฑลเหอหนานและทางตะวันตกของมณฑลอานฮุย มีเมือง (จฺวิ้น) ใต้การปกครอง 2 เมืองคือ เองฉวน (潁川 อิ่งชฺวาน) และยีหลำ (汝南 หรู่หนาน) และมีราชรัฐ 4 รัฐคือ เหลียง (梁), ไพก๊ก (沛 เพ่ย์), เฉิน (陳) และโลก๊ก (魯 หลู่)
ราชวงศ์จิน

แผนที่มณฑลจีนในช่วงก่อนยุคสามก๊ก
(ช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น ค.ศ. 189)
อิชตับ

อิชตับ
อิชตับ (อักษรโรมัน: Ixtab, Ix Tab, ออกเสียง: [iʃˈtaɓ]) เป็นเทพเจ้าแห่งอัตวินิบาตกรรมของชาวมายาในแถบคาบสมุทรยูกาตัง นามของเทพองค์นี้มีความหมายว่า "นาง (ผู้ถูกแขวนด้วย) เชือก" หรือ "นางผู้แขวนคอ" และยังมีความเกี่ยวข้องกับนางมารชตาบัย (Xtabay, ออกเสียง: [ˈʃtɑːbaɪ]) ปีศาจแห่งการล่อลวงที่ให้มนุษย์ก่ออัตวินิบาตกรรมหรือฆาตกรรมผู้คนตามคติชาวเมโสอเมริกา
ภาพเคารพ

ภาพของอิชตับจะมีลักษณะเป็นอิสตรีนางหนึ่งมีผิวกายเน่าเปื่อย ตาปิด และถูกแขวนคอโดยเชือกที่ผูกกับต้นไม้ วงกลมสีดำบนใบหน้าแสดงถึงความเน่าเปื่อยของศพ ส่วนต้นไม้สื่อถึงคติความเชื่อเรื่องต้นไม้ของโลก (Yanxcha) ต้นไม้ศักดิสิทธิ์ตามคติมายา