stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เชื้อเพลิงเหลว
เชื้อเพลิงฟอสซิลที่ไม่ใช่ปิโตรเลียม

เมื่อปิโตรเลียมไม่สามารถเข้าถึงได้ง่าย กระบวนการเคมีเช่น กระบวนการฟิสเชอร์–ทรอพช์ สามารถใช้ผลิตเชื้อเพลิงเหลวจาก ถ่านหิน หรือ ก๊าซธรรมชาติ เชื้อเพลิงสังเคราะห์จากถ่านหินมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสำหรับกองทัพเยอรมัน ปัจจุบันมีการผลิตเชื้อเพลิงสังเคราะห์จากก๊าซธรรมชาติเพื่อใช้ประโยชน์จากมูลค่าสูงของเชื้อเพลิงเหลวในการขนส่ง
ก๊าซธรรมชาติ

บทความหลัก: ก๊าซธรรมชาติอัด
ก๊าซธรรมชาติ ซึ่งประกอบด้วย มีเทน เป็นหลัก สามารถถูกบีบอัดเป็นของเหลวและใช้เป็นทางเลือกแทนเชื้อเพลิงเหลวแบบดั้งเดิมอื่น ๆ การเผาไหม้ของมันสะอาดกว่าการเผาไหม้ของเชื้อเพลิง ไฮโดรคาร์บอน อื่น ๆ แต่จุดเดือดต่ำของเชื้อเพลิงทำให้ต้องเก็บเชื้อเพลิงที่ความดันสูงเพื่อให้มันอยู่ในสถานะของเหลว แม้ว่าจะมีจุดระเบิดต่ำกว่าผลิตภัณฑ์เชื้อเพลิงเช่นน้ำมันเบนซิน แต่ในหลาย ๆ ด้าน มันปลอดภัยกว่าเนื่องจากมี อุณหภูมิการจุดติดอัตโนมัติ สูงกว่าและมีความหนาแน่นต่ำซึ่งทำให้มันกระจายตัวเมื่อปล่อยออกมาในอากาศ
ไบโอดีเซล

บทความหลัก: ไบโอดีเซล
ไบโอดีเซลคล้ายกับดีเซล แต่มีความแตกต่างคล้ายกับความแตกต่างระหว่างน้ำมันเบนซินกับเอทานอล ตัวอย่างเช่น ไบโอดีเซลมีค่า ค่าซีเทน สูงกว่า (45-60 เมื่อเปรียบเทียบกับ 45-50 สำหรับดีเซลที่ได้จากน้ำมันดิบ) และทำหน้าที่เป็นตัวทำความสะอาดเพื่อกำจัดสิ่งสกปรกและการสะสม ตัวการันตีว่าไบโอดีเซลจะกลายเป็นทางเลือกทางเศรษฐกิจได้เมื่อราคาน้ำมันดิบสูงกว่า 80 ดอลลาร์สหรัฐ (£40 หรือ €60 ณ สิ้นเดือนกุมภาพันธ์ 2007) ต่อบาร์เรล แต่สิ่งนี้ขึ้นอยู่กับสถานที่ สถานการณ์ทางเศรษฐกิจ และท่าทีของรัฐบาลต่อไบโอดีเซล รวมถึงปัจจัยอื่น ๆ และได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นไปได้ที่ต้นทุนที่ต่ำกว่ามากในบางประเทศ นอกจากนี้ ไบโอดีเซลยังให้พลังงานประมาณ 10% น้อยกว่าดีเซลปกติ การใช้ค่า ค่าซีเทน ที่สูงของไบโอดีเซลอาจช่วยลดช่องว่างพลังงานเมื่อเปรียบเทียบกับดีเซลหมายเลข 2 ได้
แอลกอฮอล์

โดยทั่วไปแล้ว คำว่าแอลกอฮอล์หมายถึงเอทานอล ซึ่งเป็นสารเคมีอินทรีย์ชนิดแรกที่มนุษย์ผลิตขึ้น แต่แอลกอฮอล์ทุกชนิดสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ เอทานอลและเมทานอลเป็นชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด และมีราคาถูกพอสมควร
แอลกอฮอล์ > เมทานอล

เมทานอล เป็นแอลกอฮอล์ที่เบาที่สุดและง่ายที่สุด ผลิตจากส่วนประกอบของก๊าซธรรมชาติ คือ มีเทน การใช้งานของมันมีข้อจำกัดหลัก ๆ เนื่องจากความเป็นพิษ (คล้ายกับน้ำมันเบนซิน) และความเป็นกรดสูง รวมถึงการละลายน้ำ เมทานอลปริมาณเล็กน้อยจะถูกใช้ในน้ำมันเบนซินบางประเภทเพื่อเพิ่มค่า ค่าออกเทน น้ำมันที่ใช้เมทานอลเป็นฐานจะถูกใช้ในรถแข่งและเครื่องบินจำลองบางชนิด
เมทานอลยังมีชื่อว่า methyl alcohol หรือ wood alcohol เนื่องจากมันเคยถูกผลิตจากการกลั่นไม้ นอกจากนี้ยังรู้จักกันในชื่อ methyl hydrate
แอลกอฮอล์ > เอทานอล

บทความหลัก: เชื้อเพลิงเอทานอล
เอทานอล หรือที่รู้จักกันในชื่อแอลกอฮอล์จากธัญพืชหรือเอทิลแอลกอฮอล์ มักพบใน เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ อย่างไรก็ตาม มันยังสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ โดยมักจะใช้ร่วมกับน้ำมันเบนซิน โดยปกติจะใช้ในอัตราส่วน 9:1 ของน้ำมันเบนซินต่อเอทานอลเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากน้ำมันเบนซิน[ต้องการอ้างอิง]
ความสนใจในการใช้เอทานอล 85% ผสมกับน้ำมันเบนซิน 15% เพิ่มมากขึ้น เชื้อเพลิงผสมที่เรียกว่า E85 มีค่าออกเทนเชื้อเพลิงสูงกว่าน้ำมันเบนซินพรีเมียมส่วนใหญ่ เมื่อใช้ในรถยนต์เชื้อเพลิงยืดหยุ่น รุ่นใหม่ จะทำให้น้ำมันเบนซินที่ใช้ทดแทนมีสมรรถนะสูงขึ้น แต่สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงมากขึ้นเนื่องจากเอทานอลมีปริมาณพลังงานจำเพาะน้อยกว่า</ref>
เอทานอลที่ใช้ในน้ำมันเบนซินและวัตถุประสงค์อุตสาหกรรมอาจถือเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิลเพราะมักจะสังเคราะห์จากผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เอทิลีน ซึ่งมีราคาถูกกว่าการผลิตจากการหมัก ธัญพืช หรือ อ้อย
แอลกอฮอล์ > บูทานอล

บูทานอล เป็นแอลกอฮอล์ที่สามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงในเครื่องยนต์เบนซินทั่วไปโดยไม่ต้องปรับเปลี่ยนเครื่องยนต์ มันมักจะเป็นผลิตภัณฑ์จากการหมัก ชีวมวล โดย แบคทีเรีย Clostridium acetobutylicum (รู้จักกันในชื่อ Weizmann organism) กระบวนการนี้ได้รับการกำหนดโดย Chaim Weizmann ในปี 1916 สำหรับการผลิต อะซิโตน จาก แป้ง เพื่อทำ คอร์ไดต์ ซึ่งเป็นดินปืนไร้ควัน
ข้อดีของบูทานอลคือค่า ค่าออกเทน ที่สูง (มากกว่า 100) และปริมาณพลังงานสูง ซึ่งต่ำกว่าน้ำมันเบนซินประมาณ 10% และมีความหนาแน่นพลังงานสูงกว่าที่เอทานอล 50% และมากกว่าน้ำมันเมทานอล 100% ข้อเสียหลักของบูทานอลคือจุดระเบิดสูง (35 °C หรือ 95 °F) ความเป็นพิษ (แม้ว่าระดับความเป็นพิษจะมีอยู่แต่ยังไม่ยืนยันอย่างแม่นยำ) และการที่กระบวนการหมักบูทานอลที่ได้จากพืชปล่อยกลิ่นเหม็นออกมา Weizmann organism สามารถทนระดับบูทานอลได้สูงสุดประมาณ 2% เทียบกับ 14% สำหรับเอทานอลและยีสต์ การผลิตบูทานอลจากน้ำมันไม่ได้มีกลิ่นเหม็นเช่นนี้ แต่การใช้ทรัพยากรน้ำมันและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของน้ำมันทำให้ไม่บรรลุวัตถุประสงค์ของเชื้อเพลิงทดแทน ราคาของบูทานอลอยู่ที่ประมาณ 1.25–1.32 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลกรัม (0.57–0.58 ดอลลาร์สหรัฐต่อปอนด์ หรือประมาณ 4 ดอลลาร์สหรัฐต่อแกลลอน) ซึ่งแพงกว่ามากเมื่อเปรียบเทียบกับเอทานอล (ประมาณ 0.40 ดอลลาร์สหรัฐต่อลิตร หรือ 1.50 ดอลลาร์สหรัฐต่อแกลลอน) และเมทานอล
เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2006 DuPont และ BP ประกาศว่าพวกเขาจะเปลี่ยนโรงงานผลิตเอทานอลที่มีอยู่ให้ผลิตบูทานอล 9 ล้านแกลลอน (34,000 ลูกบาศก์เมตร) ต่อปีจากหัวบีต น้ำตาล DuPont ตั้งเป้าหมายในการแข่งขันกับน้ำมันที่ราคาต่อบาร์เรล 30-40 ดอลลาร์สหรัฐ (0.19-0.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อลิตร) โดยไม่ต้องอุดหนุน ดังนั้นช่องว่างราคาเมื่อเปรียบเทียบกับเอทานอลจึงแคบลง
ไฮโดรเจน

บทความหลัก: ไฮโดรเจนเหลว
ดูเพิ่ม: เศรษฐกิจไฮโดรเจน
ไฮโดรเจนของเหลว เป็นสถานะของเหลวของธาตุ ไฮโดรเจน เป็นเชื้อเพลิงของเหลวทั่วไปสำหรับ จรวด และสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงใน เครื่องยนต์สันดาปภายใน หรือ เซลล์เชื้อเพลิง ได้ ยานยนต์ไฮโดรเจนในรูปแบบแนวคิดต่าง ๆ มีพลังงานที่ต่ำกว่าในปริมาตรเท่ากัน ซึ่งทำให้ปริมาณไฮโดรเจนที่ต้องใช้ในการเผาไหม้มีขนาดใหญ่ ไฮโดรเจนถูกทำให้เป็นของเหลวครั้งแรกโดย เจมส์ ดิวาร์ ในปี 1898
แอมโมเนีย

แอมโมเนีย (NH3) เคยถูกใช้เป็นเชื้อเพลิงในบางครั้งเมื่อเบนซินไม่สามารถใช้ได้ (เช่น สำหรับรถบัสในเบลเยียมระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง) มีความหนาแน่นพลังงานเชิงปริมาตรที่ 17 เมกาจูลต่อลิตร (เทียบกับ 10 สำหรับไฮโดรเจน, 18 สำหรับเมทานอล, 21 สำหรับดีเมทิลอีเธอร์ และ 34 สำหรับเบนซิน) ต้องทำให้แอมโมเนียมีสถานะเป็นของเหลวโดยการอัดหรือทำให้เย็นลง แม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องใช้การทำความเย็นในระดับ ไครโอเจนิกส์ เหมือนไฮโดรเจน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Liquid fuels
พนักงานกำลังเก็บตัวอย่างเชื้อเพลิงเพื่อการทดสอบบนเรือ
โบอิง ซี-135 สตราโตลิฟเตอร์

| โบอิง ซี-135 สตราโตลิฟเตอร์ |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินลำเลียง
ชาติกำเนิด:  สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: โบอิง
สถานะ: ประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศสหรัฐ และอีกหลายประเทศ
จำนวนที่ผลิต: 803
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: มิถุนายน ค.ศ. 1957
เที่ยวบินแรก: 17 สิงหาคม ค.ศ. 1956
สายการผลิต: เคซี-135 สตราโตแทงเกอร์  อีซี-135  เอ็นซี-135  อาร์ซี-135  โอซี-135 โอเพ็นสกายส์  ดับบลิวซี-135 คอนสแตนท์ฟินิกซ์
โบอิง ซี-135 สตราโตลิฟเตอร์ เป็นเครื่องบินลำเลียงในกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา มีต้นแบบมาจากเครื่องบินโดยสารพาณิชย์ โบอิง 367-80 (เป็นต้นแบบของโบอิง 707ด้วย) ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1950 เริ่มทำการบินครั้งแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1956 ต่อมาพัฒนาเป็นเครื่องบินเติมเชื้อเพลิงทางอากาศ เคซี-135 สตราโตแทงเกอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ซี-135 ที่ Globalsecurity.org
แบทเทิลเรลส์

แบทเทิลแรม (Battle Realms)  เป็น เกมคอมพิวเตอร์ของค่ายยูบิซอฟต์ ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 เป็นเกมวางแผนการบแบบเรียลไทม์  เป็นเกมแนวสงครามการต่อสู้ระหว่างทั้ง 4 เผ่า
ภาคแรกเป็นภาคเนื้อเรื่อง Kenji Journey และภาคล่าสุดคือ Grayback Journey (Winter of the Wolf)
แหล่งข้อมูลอื่น

Battle Realms ประเทศไทย
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Battle Realms Forum Francophone
Battle Realms  WOTW เว็บย้อนหลัง
โรคสมองจากการบาดเจ็บเรื้อรัง

| โรคสมองจากการบาดเจ็บเรื้อรัง (Chronic traumatic encephalopathy) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Traumatic encephalopathy syndrome, dementia pugilistica, punch drunk syndrome

สมองปกติ (ซ้าย) เปรียบเทียบกับสมองผู้ป่วยโรคสมองจากการบาดเจ็บเรื้อรัง (ขวา)
สาขาวิชา: ประสาทวิทยา, จิตเวชศาสตร์, เวชศาสตร์การกีฬา
อาการ: Behavioral problems, mood problems, problems with thinking
ภาวะแทรกซ้อน: Brain damage, dementia, aggression, depression, suicide
การตั้งต้น: Years after initial injuries
สาเหตุ: Repeated head injuries
ปัจจัยเสี่ยง: Contact sports, military, domestic abuse, repeated banging of the head
วิธีวินิจฉัย: Autopsy
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Alzheimer's disease, Parkinson's disease
การรักษา: Supportive care
ความชุก: Uncertain
โรคสมองจากการบาดเจ็บเรื้อรัง เป็นโรคระบบประสาทเสื่อมชนิดหนึ่ง สัมพันธ์กับการได้รับการกระทบกระแทกที่ศีรษะซ้ำๆ อาการของโรคสมองที่พบได้ในผู้ป่วยโรคนี้ ได้แก่ ปัญหาด้านพฤติกรรม ปัญหาด้านอารมณ์ และปัญหาด้านสติปัญญา เป็นต้น อาการเหล่านี้อาจเป็นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเกิดเป็นภาวะสมองเสื่อม ยังไม่มีข้อสรุปว่าภาวะนี้สัมพันธ์กับการฆ่าตัวตายหรือไม่
ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นนักกีฬาที่เล่นกีฬาที่เป็นการต่อสู้ที่มีการกระทบกระแทกรุนแรง เช่น มวยสากล, มวยเตะ (คิกบ็อกซิ่ง), ศิลปะการต่อสู้แบบผสม, มวยไทย เป็นต้น จึงมีชื่อเดิมว่าโรคสมองเสื่อมในนักมวย (dementia pugillistica) นอกจากนี้ยังพบได้ในกีฬาที่มีการปะทะ เช่น อเมริกันฟุตบอล, ออสเตรเลี่ยน รูลส์ ฟุตบอล, มวยปล้ำ, ฮอกกี้น้ำแข็ง, รักบี้, ฟุตบอลสมาคม และกีฬากึ่งปะทะ เช่น เบสบอล อีกด้วย ปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ ได้แก่ เป็นทหาร, มีประวัติความรุนแรงในครอบครัว, และการกระแทกซ้ำๆ ที่ศีรษะ จำนวนครั้งของการกระทบกระแทกที่จะทำให้เกิดภาวะนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด การวินิจฉัยยืนยันยังคงอาศัยการชันสูตรศพ โรคนี้จัดอยู่ในกลุ่มโรคความผิดปกติของโปรตีนเทา
ยังไม่มีการรักษาจำเพาะสำหรับโรคนี้ ในกลุ่มผู้ที่มีประวัติบาดเจ็บที่ศีรษะบ่อยครั้งจะพบเป็นโรคนี้ประมาณ 30% ส่วนความชุกในประชากรทั่วไปยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เริ่มมีการศึกษาถึงการบาดเจ็บต่อสมองในผู้ที่ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะบ่อยครั้งตั้งแต่ช่วงคริสตทศวรรษ 1920 ซึ่งโรคนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ dementia pugillistica หรือ กลุ่มอาการเมาหมัด มีการเสนอให้กีฬาบางชนิดปรับปรุงกติกาการแข่งขันเพื่อป้องกันภาวะนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G93.8 MeSH: D000070627
เอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  เขตบริหารพิเศษมาเก๊า จีน
คำขวัญ: คำขวัญ: พลังแห่งเอเชียที่ดีที่สุด
ประเทศเข้าร่วม: 44
นักกีฬาเข้าร่วม: 1,792
กีฬา: 17 ชนิด
พิธีเปิด: 26 ตุลาคม ค.ศ. 2007
พิธีปิด: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007
ประธานพิธี: เอดมันด์ โฮ
ผู้จุดคบเพลิง: จู จิ่นเตา
สนามกีฬาหลัก: โดมกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออกมาเก๊า
เอเชียนเกมส์อินดอร์เกมส์ 2007 เป็นการจัดกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 2 โดยมีเจ้าภาพจัดการแข่งขัน คือ เขตบริหารพิเศษมาเก๊า ประเทศจีน
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   อัฟกานิสถาน (17)   บาห์เรน   บังกลาเทศ (12)   ภูฏาน (3)   กัมพูชา   จีน   จีนไทเป   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน (133)   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน |   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเก๊า   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ (4)   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์ (2)   ฟิลิปปินส์ |   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   ทาจิกิสถาน   ติมอร์-เลสเต (15)   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน   |
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
ดูบทความหลักได้ที่สรุปเหรียญการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007
|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 52 | 26 | 24 | 102 |
| 2 |  ไทย | 19 | 28 | 22 | 69 |
| 3 |  ฮ่องกง | 15 | 9 | 11 | 35 |
| 4 |  เกาหลีใต้ | 10 | 14 | 13 | 37 |
| 5 |  คาซัคสถาน | 9 | 20 | 13 | 42 |
| 6 |  อินเดีย | 9 | 9 | 10 | 28 |
| 7 |  ญี่ปุ่น | 8 | 7 | 11 | 26 |
| 8 |  อิหร่าน | 4 | 4 | 9 | 17 |
| 9 |  กาตาร์ | 4 | 3 | 1 | 8 |
| 10 |  จีนไทเป | 4 | 2 | 6 | 12 |
| 11 |  มาเก๊า | 3 | 5 | 5 | 13 |
ดูเพิ่ม

ซีเกมส์ 2007
โนบูโอะ ชิบะ

| โนบูโอะ ชิบะ |
| --- | --- |
เกิด: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 (80 ปี)
โนบูโอะ ชิบะ (ญี่ปุ่น: 千葉 信夫; โรมาจิ: Chiba Nobuo) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 36 (น็อค 12) เสมอ 3 แพ้ 9
เกียรติประวัติ

แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเฟเธอร์เวท (2511 – 2512)
แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 11 มีนาคม 2513 ชนะคะแนน ฮูเบิร์ต กัง ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 กันยายน 2513 ชนะน็อค อนันตเดช ศิษย์หิรัญ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 24 เมษายน 2514 แพ้น็อค ฮยุน คิม ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
เอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  ฮานอย เวียดนาม
คำขวัญ: คำขวัญ: เพื่อต้นกำเนิดแห่งเอเชีย
ประเทศเข้าร่วม: 42
นักกีฬาเข้าร่วม: 2,456
กีฬา: 24 ชนิด
พิธีเปิด: 30 ตุลาคม ค.ศ. 2009
พิธีปิด: 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009
ประธานพิธี: ประธานาธิบดี เหงียน มิญ เจี๊ยต
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาหมีดิ่ญ
เอเชียนเกมส์อินดอร์เกมส์ 2009 เป็นการจัดกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 3 โดยมีเจ้าภาพจัดการแข่งขัน คือ ฮานอย ประเทศเวียดนาม
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   อัฟกานิสถาน (14)   บาห์เรน (27)   บังกลาเทศ (7)   ภูฏาน (3)   บรูไน (13)   กัมพูชา (28)   จีน (132)   จีนไทเป (70)   ฮ่องกง (77)   อินเดีย (170)   อินโดนีเซีย (94)   อิหร่าน (131)   อิรัก (42)   ญี่ปุ่น (94) |   จอร์แดน (60)   คาซัคสถาน (81)   คูเวต (59)   คีร์กีซสถาน (11)   ลาว (78)   เลบานอน (2)   มาเก๊า (72)   มาเลเซีย (96)   มัลดีฟส์ (12)   มองโกเลีย (37)   พม่า (2)   เนปาล (17)   เกาหลีเหนือ (3)   โอมาน (19) |   ฟิลิปปินส์ (23)   กาตาร์ (38)   ซาอุดีอาระเบีย (44)   สิงคโปร์ (39)   เกาหลีใต้ (102)   ศรีลังกา (22)   ซีเรีย (21)   ทาจิกิสถาน (17)   ไทย (247)   เติร์กเมนิสถาน (16)   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (17)   อุซเบกิสถาน (95)   เวียดนาม (321)   เยเมน (3)   |
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
ดูบทความหลักได้ที่ สรุปเหรียญการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009
|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 48 | 25 | 19 | 92 |
| 2 |  เวียดนาม | 42 | 30 | 22 | 94 |
| 3 |  คาซัคสถาน | 21 | 16 | 21 | 58 |
| 4 |  ไทย | 19 | 17 | 34 | 70 |
| 5 |  อิหร่าน | 17 | 15 | 13 | 45 |
| 6 |  เกาหลีใต้ | 16 | 14 | 16 | 46 |
| 7 |  อินเดีย | 6 | 9 | 25 | 40 |
| 8 |  ฮ่องกง | 6 | 9 | 17 | 32 |
| 9 |  อินโดนีเซีย | 6 | 3 | 14 | 23 |
| 10 |  อุซเบกิสถาน | 5 | 9 | 10 | 24 |
ดูเพิ่ม

ซีเกมส์ 2009
เอเชียนเกมส์ 2010
พิธีเปิดกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009 ที่กรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม
โดโซจิง

โดโซจิงรูปหัยครีพ
โดโซจิง หรือ โดโซชิง (ญี่ปุ่น: 道祖神; "เทพบรรพชนริมทาง") เป็นชื่อเรียกของคามิประเภทหนึ่ง ได้รับการปฏิบัติบูชาในแถบคันโตและพื้นที่ใกล้เคียง เชื่อว่าเป็นเทพารักษ์ประจำถนนหนทาง ปกป้องนักเดินทาง ผู้แสวงบุญ และชาวบ้านที่กำลังเดินทางข้ามเขตแดน ให้ปลอดภัยจากโรคระบาดและวิญญาณชั่วร้าย บ้างเรียก ซาเอโนะคามิ (障の神), ไซโนะคามิ (塞の神), โดโรกูจิง (道陸神) หรือ ชากูจิง (石神; "ศิลาเทพ") เป็นรูปแกะสลักหินหรือเสาตั้งอยู่ริมถนน มีรูปลักษณ์ค่อนข้างหลากหลาย เป็นต้นว่า เป็นรูปคนคู่ชายหญิง ได้รับการเคารพเป็นเทพแห่งการสมรสและภาวะเจริญพันธุ์ บ้างเป็นรูปอวัยวะเพศ สื่อถึงการให้กำเนิด และชีวิตสมรสที่สมบูรณ์
โดโซจิงบางแห่งตั้งอยู่ภายในศาลเจ้าชินโตขนาดน้อยริมถนนเรียกว่าโฮโกระ (祠) สามารถพบโดโซจิงทั่วไป ตามชนบทจะพบได้บริเวณเขตหมู่บ้านและเส้นทางแถบภูเขา ส่วนเขตชุมชนเมืองจะพบได้ตามมุมถนนและบริเวณหัวสะพาน
หลังการรับศาสนาพุทธผ่านภูมิภาคเอเชียตะวันออก ก็ได้รับความเชื่อเรื่องพระกษิติครรภโพธิสัตว์ หรือที่เรียกว่า จิโซ (地蔵) ไปด้วย โดยเชื่อกันว่าโพธิสัตว์พระองค์นี้จะคุ้มครองนักเดินทางและผู้แสวงบุญ และเริ่มมีการตั้งรูปปั้นพระกษิติครรภะทางเส้นทางแสวงบุญและเส้นทางบนภูเขาในอินเดียและในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ระเบียงภาพ

โดโซจิงรูปคนคู่
โดโซจิงรูปลึงค์
โดโซจิงพระกษิติครรภะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โดโซจิง
โทโฮกุ

| ภาคโทโฮกุ 東北地方 |
| --- | --- |
อนุภูมิภาค
แผนที่แสดงอนุภูมิภาคโทโฮกุ
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทโฮกุ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 66,889.55 ตร.กม. (25,826.20 ตร.ไมล์)
ประชากร (ปี 2014)
 • ทั้งหมด: 9,048,844 คน
 • ความหนาแน่น: 140 คน/ตร.กม. (350 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
โทโฮกุ (ญี่ปุ่น: 東北 地方; โรมาจิ: Tōhoku-chihō) แปลตรงตัวว่า "ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ" เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น ดินแดนที่ครอบคลุมพื้นที่หนึ่งในสี่ทางเหนือของเกาะฮนชู มีชื่อเดิมว่า "มิจิโนกุ" แปลว่าถนนภายในหรือถนนสายแคบ เนื่องจากในอดีตนั้นยากต่อการเข้าถึง ด้วยภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาขรุขระ และฤดูหนาวอันโหดร้าย โทโฮกุเป็นดินแดนที่ยังคงธรรมชาติอันสวยงาม และเป็นแหล่งของน้ำพุร้อนจำนวนนับไม่ถ้วน นอกจากนั้น โทโฮกุยังเป็นดินแดนแห่งตำนานเรื่องเล่าขานมากมาย และเป็นแห่งสุดท้ายที่ยังคงอนุรักษ์วิถีชีวิตขนบประเพณีญี่ปุ่นโบราณอยู่ รวมถึงหัตถกรรมพื้นเมืองที่ยังคงอนุรักษ์ไว้ ภายใต้ความเจริญและอารยธรรมสมัยใหม่ที่หลั่งไหลเข้ามา
อนุภูมิอากาศในโทโฮกุ ถูกแบ่งโดยเทือกเขาที่เป็นแนวยาวจากเหนือลงมาเป็นสองด้าน คือทางด้านฝั่งทะเลญี่ปุ่น จะมีอากาศหนาวเย็น หิมะตกหนักในฤดูหนาว ในขณะที่ทางด้านฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกจะมีอากาศอบอุ่นกว่า ประชากรที่อาศัยอยู่ในแถบโทโฮกุ ปัจจุบันมีอยู่ประมาณ 9 ล้านคน ลดลงจากปี พ.ศ. 2538 ที่ 9.8 ล้านคน ซึ่งเป็นสถิถิสูงที่สุด หากเทียบกับมาตรฐานของญี่ปุ่นแล้ว จัดว่ามีประชากรค่อนข้างเบาบาง บนพื้นที่ราบและลุ่มแม่น้ำเป็นแหล่งเกษตรกรรม หนึ่งในสี่ของข้าวที่ผลิตในญี่ปุ่นมาจากภูมิภาคนี้
เขตการปกครอง

โทโฮกุ ประกอบไปด้วย 6 จังหวัด ได้แก่
จังหวัดอาโอโมริ
จังหวัดอิวาเตะ
จังหวัดมิยางิ
จังหวัดอากิตะ
จังหวัดยามางาตะ
จังหวัดฟูกูชิมะ
เหตุการณ์สำคัญ

แผ่นดินไหวหมู่เกาะคุรีล พ.ศ. 2552
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในเซ็นได พ.ศ. 2554
โทโฮกุชิงกันเซ็ง

รถไฟญี่ปุ่นตะวันออก สายโทโฮกุชิงกันเซ็ง (ญี่ปุ่น: 東北新幹線; โรมาจิ: Tōhoku Shinkansen) เป็นเส้นทางรถไฟความเร็วสูงในญี่ปุ่น เชื่อมระหว่าง มหานครโตเกียว และนครอาโอโมริ จังหวัดอาโอโมริ มีความยาวทั้งหมด 647.9 กิโลเมตร จัดว่าเป็นชิงกันเซ็งสายที่ยาวที่สุด ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก
สถานี

| สถานี | ภาษาญี่ปุ่น | หลักทางรถไฟ (กม> ) | เชื่อมต่อกับ | ที่ตั้ง | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โตเกียว | 東京 | 0.0 | โทไกโดชิงกันเซ็ง, โตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ, สายยามาโนเตะ, สายเคฮินโตโฮกุ, สายหลักชูโอ, สายหลักโทไกโด, สายโยโกซูกะ, สายโซบุ, สายเคโย | เขตชิโยดะ | โตเกียว |
| อูเอโนะ | 上野 | 3.6 | โตเกียวเมโทรสายกินซะ, โตเกียวเมโทรสายฮิบิยะ, สายหลักเคเซ, สายโจบัง, สายยามาโนเตะ, สายเคฮินโตโฮกุ, สายหลักโทโฮกุ, สายทากาซากิ | เขตไทโต | โตเกียว |
| โอมิยะ | 大宮 | 31.3 | โจเอ็ตสึชิงกันเซ็ง, สายโทบูโนดะ, New Shuttle, นางาโนะชิงกันเซ็ง, สายเคฮินโตโฮกุ, สายไซเกียว, สายคาวาโงเอะ, สายหลักโทโฮกุ, สายทากาซากิ | เขตโอมิยะ | จังหวัดไซตามะ |
| โอยามะ | 小山 | 80.6 | สายหลักโทโฮกุ, สายเรียวโม, สายมิโตะ | นครโอยามะ | จังหวัดโทจิงิ |
| อุตสึโนมิยะ | 宇都宮 | 109.0 | สายหลักโทโฮกุ, สายนิกโก | นครอุตสึโนมิยะ | จังหวัดโทจิงิ |
| นาซูชิโอบาระ | 那須塩原 | 152.4 | สายหลักโทโฮกุ | นครนาซูชิโอบาระ | จังหวัดโทจิงิ |
| ชินชิรากาวะ | 新白河 | 178.4 | สายหลักโทโฮกุ | หมู่บ้านนิชิโง | จังหวัดฟูกูชิมะ |
| โคริยามะ | 郡山 | 213.9 | สายหลักโทโฮกุ, สายตะวันออกบันเอ็ตสึ, สายตะวันตกบันเอ็ตสึ, สายซูอิงุง | นครโคริยามะ | จังหวัดฟูกูชิมะ |
| ฟูกูชิมะ | 福島 | 255.1 | ยามางาตะชิงกันเซ็ง, สายหลักโทโฮกุ, สายหลักโออุ, สายฟูกูชิมะ โคตซือ อีซากะ, สายด่วนอาบูกูมะ | นครฟูกูชิมะ | จังหวัดฟูกูชิมะ |
| ชิโรอิชิ-ซาโอ | 白石蔵王 | 286.2 |  | นครชิโรอิชิ | จังหวัดมิยางิ |
| เซ็นได | 仙台 | 325.4 | สายหลักโทโฮกุ, สายเซ็นซัง, สายเซ็นเซกิ, สายโจบัง, รถไฟใต้ดินเซ็นได สายนัมโบกุ | เขตอาโอบะ | จังหวัดมิยางิ |
| ฟูรูกะวะ | 古川 | 363.8 | สายริกูอุตะวันออก | นครโอซากิ | จังหวัดมิยางิ |
| คูริโกมะโกเอ็ง | くりこま高原 | 385.7 |  | นครคูริฮาระ | จังหวัดมิยางิ |
| อิจิโนเซกิ | 一ノ関 | 406.3 | สายหลักโทโฮกุ, สายโอฟูนาโตะ | นครอิจิโนเซกิ | จังหวัดอิวาเตะ |
| มิซูซาวะเอซาชิ | 水沢江刺 | 431.3 |  | นครโอชู | จังหวัดอิวาเตะ |
| คิตากามิ | 北上 | 448.6 | สายหลักโทโฮกุ, สายคิตากามิ | นครคิตากามิ | จังหวัดอิวาเตะ |
| ชินฮานามากิ | 新花巻 | 463.1 | สายคามาอิชิ | นครฮานามากิ | จังหวัดอิวาเตะ |
| โมริโอกะ | 盛岡 | 496.5 | อากิตะชิงกันเซ็ง, สายหลักโทโฮกุ, สายทาซาวาโกะ, สายยามาดะ, ทางรถไฟสายอิวาเตะกาแล็กซี (IGR), สายฮานาวะ (JR, via IGR) | นครโมริโอกะ | จังหวัดอิวาเตะ |
| อิวาเตะนูมากูไน | いわて沼宮内 | 527.6 | ทางรถไฟสายอิวาเตะกาแล็กซี | เมืองอิวาเตะ | จังหวัดอิวาเตะ |
| นิโนเฮะ | 二戸 | 562.2 | ทางรถไฟสายอิวาเตะกาแล็กซี | นครนิโนเฮะ | จังหวัดอิวาเตะ |
| ฮาจิโนเฮะ | 八戸 | 593.1 | ทางรถไฟสายอาโออิโมริ, สายฮาจิโนเฮะ, | นครฮาจิโนเฮะ | จังหวัดอาโอโมริ |
| ชิจิโนเฮะโตวาดะ | 七戸十和田 | 628.2 |  | เมืองชิจิโนเฮะ | จังหวัดอาโอโมริ |
| ชินอาโอโมริ | 新青森 | 674.9 | สายหลักโออุ, ฮกไกโดชิงกันเซ็ง (พ.ศ. 2558?) | นครอาโอโมริ | จังหวัดอาโอโมริ |
แหล่งข้อมูลอื่น

JR East website (ญี่ปุ่น)
Japan blasts longest land tunnel
โกปปาอีตาเลีย 2018 นัดชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน โกปปาอีตาเลีย 2017 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาทีมชนะเลิศของ โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2017–18, ฤดูกาลที่ 71 ของฟุตบอลถ้วยหลักของประเทศอิตาลี. นัดนี้ลงเล่นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ที่ สตาดีโอโอลิมปีโก ใน โรม ระหว่าง ยูเวนตุส และ มิลาน.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

หมายเหตุ: (H: เหย้า; A: เยือน).
| ยูเวนตุส | ยูเวนตุส | รอบ | มิลาน | มิลาน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คู่แข่งขัน | ผลการแข่งขัน | โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2017–18 | คู่แข่งขัน | ผลการแข่งขัน |
| เจนัว | 2–0 (H) | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | เฮลแลส เวโรนา | 3–0 (H) |
| โตรีโน | 2–0 (H) | รอบก่อนรองชนะเลิศ | อินเตอร์ มิลาน | 1–0  (ต่อเวลา) (H) |
| อาตาลันตา | 1–0 (H), 1–0 (A) (2–0 agg.) | รอบรองชนะเลิศ | ลาซีโอ | 0–0 (H), 0–0  (ต่อเวลา) (A) (0–0 agg., 5–4 ลูกโทษ) |
แมตช์ > รายละเอียด

9 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
21:00 CEST (UTC+2)
| ยูเวนตุส | 4–0 | มิลาน |
| --- | --- | --- |
| เบนาตียา  56', 64'   โดกลัส กอสตา  61'   คาลีนิช  76' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน |  |
ผู้ชม: 66,400 คน
ผู้ตัดสิน: อันโตนีโอ ดามาโต
| --- | --- |
             ยูเวนตุส :              มิลาน 
| --- | --- |
 ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  ริคคาร์โด ดี ฟีโอเร  จิอูลีโอ โดบอสซ์  ผู้ตัดสินที่สี่:  มาร์โค กุยดา  ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:  ฟาบรีซีโอ โปซาโด  Video assistant referee:  Massimiliano Irrati  Assistant video assistant referee:  Gianluca Vuoto:  ข้อมูลในการแข่งขัน แข่งขันเวลาปกติ 90 นาที  ต่อเวลาพิเศษไปอีก 30 นาที เมื่อทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ  ตัดสินด้วยการดวลลูกจุดโทษ เพื่อหาผู้ชนะ
เอ.เซียน

| A> cian (에이션) |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: Ace of Asia and Musician
ที่เกิด: Seoul, South Korea
แนวเพลง: K-pop Dance-pop Hip hop
ช่วงปี: ค.ศ. 2012 (2012)–present
ค่ายเพลง: Wings Entertainment Elijah Entertainment Mono Music Korea 2014 - 2015

เว็บไซต์: www.wingsent.com
นักดนตรี
A.cian (ฮันกึล: 에이션; pronounced Asian shortened from Asia of Ace and Musician) is a South Korean บอยกรุ๊ป  จากต้นสังกัด Wings Entertainment (ต้นสังกัดเดิม ISS Entertainment) in โซล, เกาหลีใต้.  สมาชิก 4 คน : จองซัง, ฮยอกจิน, ซังฮยอน และจิน.โอ   เปิดตัว  28 กันยายน 2555  ด้วยเพลง "Stuck"  มีชื่อแฟนคลับว่า "A.ura".
สมาชิก > ปัจจุบัน

จองซัง  Jungsang (정상)
ฮยอกจิน Hyeokjin (혁진)
ซังฮยอน Sanghyun  (상현)
จิน.โอ Jin.O (진오)
สมาชิก > อดีตสมาชิก

U-Tae (우태)
Seulgi (슬기)
Chanhee (찬희)
Crooge (크루지)
ไฮเดน (히든)
โลเจ  ลี อึยจิน Lo-J (로제이)
Sehee (세희)
ผลงาน > อีพี

| Title | Album details | Peak chart positions> KOR  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Stuck |  Released: October 5, 2012  Label: Wings Entertainment, CJ E&M  Formats: CD, digital download Track listing Berserker Tune  Stuck  Where's All My Love?  A.cian!!  | — |  |  |
| Stuck |  Re-released: November 24, 2012 (Hit)  Label: Wings Entertainment, CJ E&M  Formats: CD, digital download Track listing Hit  Lie (거짓말)  Where’s All My Love?  Poisoning  Stuck  Where's All My Love? inst.  Stuck inst.  | 81 |  |  |
"—" denotes releases that did not chart.
ผลงาน > อัลบั้ม ซิงเกิล

| Title | Album details | Peak chart positions> KOR  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ouch |  Released: October 31, 2014  Label: Wings Entertainment, Mono Music Korea  Formats: CD, digital download Track listing Ouch  So Happy Together (우리 둘이)  Up & Down  | — |  |  |
| RelAcian |  Released: April 27, 2015  Label: Wings Entertainment, Mono Music Korea, LOEN Entertainment  Formats: CD, digital download Track listing Driving  Mixed Up (삐끗 삐끗)  Just Leave (그냥 떠나가)  | — |  |  |
"—" denotes releases that did not chart.
ผลงาน > ซิงเกิลโปรโมต

| Title | Year | Peak chart   positions> KOR  | Album |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "Stuck" | 2012 | — | Stuck |  |
| "Hit" | 2012 | — | Hit |  |
| "Love At First Sight" (첫눈에 반했어) | 2013 | — | Non-album single |  |
| "So Happy Together" (우리 둘이) | 2014 | — | Ouch |  |
| "Ouch" | 2014 | — | Ouch |  |
| "Somebody To Love" | 2015 | — | Non-album single |  |
| "Magic Girl" (마녀시대) | 2015 | — | Non-album single |  |
| "Driving" | 2015 | — | RelAcian |  |
| "Just Leave" (그냥 떠나가) | 2015 | — | RelAcian |  |
| "Touch" (손이가요) | 2016 | — | Non-album single |  |
| "Take Care In Summer" (여름아 부탁해)   feat. Lee Subin and Highteen | 2016 | — | Non-album single |  |
"—" denotes releases that did not chart.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โอ-2 สกายมาสเตอร์

โอ-2 สกายมาสเตอร์
โอ-2 สกายมาสเตอร์  (O-2 Skymaster)  เครื่องต้นแบบ เครื่องบิน โอ-2 สกายมาสเตอร์ เริ่มบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961 โดยพัฒนามาจา่กเซสนา 337 มียอดการจำหน่ายถึงปี ค.ศ. 1976 กว่า 2,255 เครื่อง ในปี ค.ศ. 1966 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้ทำสัญญาสั่งสร้างสกายมาสเตอร์ในใช้ในงานควบคุมอากาศยานส่วนหน้าปฏิบัติการทางจิตวิทยา ตรวจการณ์ ชี้เป้า โดยกำหนดสัญลักษณ์เป็น โอ-2 เพื่อใช้แทน โอ-1 เบิร์ด ด็อก