stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิโชวะ
เหตุการณ์ต้นรัชสมัย > กบฏ 26 กุมภาฯ

9 มกราคม พ.ศ. 2475 สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ รอดจากการลอบสังหารอย่างหวุดหวิด จากการขว้างระเบิดมือของ ลี บงชาง นักเคลื่อนไหวเพื่อปลดแอกเกาหลี ในกรุงโตเกียว หรือที่เรียกกันว่า เหตุการณ์ซะกุระดะมง อีกกรณีที่น่าสังเกตคือการลอบสังหารอินุไก สึโยะชิ นายกรัฐมนตรี โดยทหารเรือระดับล่างในปีเดียวกัน เหตุการณ์นี้เองตามมาด้วยการที่สี่ปีต่อมา กลุ่มนายทหารรักษาพระองค์ระดับล่างที่มีแนวคิดแบบชาตินิยม หรือ โคโดฮะ ไม่พอใจเหล่านายทหารและเจ้าหน้าที่ระดับสูงในรัฐบาล ในหลายๆ เรื่อง อาทิ การทุจริตในรัฐบาล ผลประโยชน์แก่เหล่าพวกพ้อง มีความพยายามทำรัฐประหาร ในปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม เหตุการณ์ 26 กุมภาพันธ์
การก่อกบฏครั้งนี้ได้สร้างความสูญเสียเป็นอย่างมาก นักการเมือง, เจ้าหน้าที่, และนายทหารระดับสูงหลายคนถูกฆ่าตาย มีการบุกทำลายสถานที่ราชการหลายแห่งในใจกลางกรุงโตเกียว การก่อกบฏครั้งนี้ ฝ่ายกบฏอ้างว่าเป็นการต่อสู้ในนามของพระจักรพรรดิ เมื่อจักรพรรดิทรงทราบว่ามีกลุ่มทหารเลือดใหม่ก่อกบฏ ทรงกำชับรัฐมนตรีกลาโหมอย่างเฉียบขาดว่า "เราให้เวลาท่านหนึ่งชั่วโมงในการปราบกบฏ" ผลปรากฏว่า รัฐบาลล้มเหลวในการปราบกบฏ วันต่อมาทรงรับสั่งว่า "ฉัน! ตัวฉันนี่แหล่ะ จะนำกองโคะโนะเอะ(กองราชองค์รักษ์)และปราบพวกเขาเอง" กลุ่มกบฏได้บุกเข้ามายังพระราชวังหลวงเพื่อต้องการที่จะอ่านสาสน์ต่อสมเด็จพระจักรพรรดิเพื่อให้จักรพรรดิรับรองสถานะของกลุ่มทหารที่ก่อการกบฏ จักรพรรดิฮิโระฮิโตะมีพระราชดำรัสต่อกลุ่มทหารเหล่านั้นว่า "พวกเจ้ากล้าดีอย่างไรที่เข้ามาในนี้ ไม่รู้หรือว่าฉันเป็นจักรพรรดิของพวกเจ้า"
ภายหลังปราบกบฏได้ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พลเรือเอก โอกะดะ เคซุเกะ นายกรัฐมนตรีซึ่งรอดจากการถูกสังหาร ได้ปรากฏตัวหลังจากการหลบซ่อน สามวันต่อมา เขาประกาศลาออกจากนายกรัฐมนตรี อันเป็นการเปิดทางให้มีการจัดตั้งรัฐบาลพลเรือนขึ้น
ภายหลังสงคราม > สถานะของจักรพรรดิ

ภายหลังญี่ปุ่นยอมแพ้ สหรัฐอเมริกาได้ส่งกำลังทหารส่วนหนึ่งเข้าควบคุมญี่ปุ่น มีการเรียกร้องจากชาติฝ่ายสัมพันธมิตรโดยเฉพาะจากยุโรป ให้นำตัวสมเด็จพระจักรพรรดิมาลงโทษ นายพลดักลาส แมคอาเธอร์ ได้แสดงความคัดค้านอย่างถึงที่สุดในเรื่องนี้ ด้วยมองว่า จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไข แสนยานุภาพของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นยังคงมีอยู่ และหากจะลงโทษจักรพรรดิแล้ว อาจเกิดการลุกฮือจากกองทัพญี่ปุ่นก็เป็นได้ ซึ่งจะต้องส่งกำลังทหารเข้ามาประจำการในญี่ปุ่นอีกมหาศาล อีกทั้งการบัญชาการทัพญี่ปุ่นในการบุกดินแดนต่าง ๆ  เป็นการบัญชาการจากผู้นำรัฐบาลและกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นหลัก ท้ายที่สุดจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ รอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม
แม้ว่าสมเด็จพระจักรพรรดิจะรอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ทรงถูกบังคับ ให้ปฏิเสธการเรียกร้องรัฐชินโตที่จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเป็น อะระฮิโตะงะมิ หรือพระเจ้าที่มีตัวตน สิ่งนี้เป็นแรงจูงใจจากข้อเท็จจริงที่ว่า ตามรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ค.ศ. 1889 บัญญัติให้จักรพรรดิมีพระราชอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาจากความเชื่อของชินโตที่ว่า พระราชวงศ์แห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ สึกุโยะมิ และ สุริยะเทพี อะมะเตะระซุ ซึ่งจักรพรรดิฮิโระฮิโตะยืนกรานในความเชื่อนี้ ดังในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 ตรัสกับรองสมุหพระราชวัง มิชิโอะ คิโนะชิตะ ว่า "เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ที่จะบอกว่า ความคิดที่ว่าเท็นโน (จักรพรรดิ) เป็นลูกหลานของเทพเจ้านั้น เป็นความคิดที่ผิด แต่เป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้อย่างยิ่งหากจะบอกว่า เรื่องที่เท็นโนเป็นลูกหลานของเทพเจ้า เป็นเรื่องเพ้อเจ้อ "
การที่ทรงปฏิเสธข้อเรียกร้องเกี่ยวกับสถานะอันศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิ ทำให้ปมนี้เป็นอันตกไป ส่วนหนึ่งเป็นเพราะนายพลแมคอาเธอร์คิดว่า พระองค์มีแนวโน้มที่จะเป็นพันธมิตรที่จะทำให้สหรัฐได้รับประโยชน์ในอนาคต อีกส่วนคือการดำเนินการของชิเงะรุ โยะชิดะ นายกรัฐมนตรี ที่ขัดขวางความพยายามที่จะทำให้จักรพรรดิเป็นพระมหากษัตริย์ตามในแบบของยุโรป
อย่างไรก็ตาม สหรัฐอเมริกาได้ถอดพระบรมวงศานุวงศ์บางพระองค์ออกจากฐานันดรศักดิ์เป็นสามัญชน
ภายหลังสงคราม > พระราชกรณียกิจ

สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ทรงดำเนินพระราชกรณียกิจทั่วไปที่เกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ การขจัดทุกข์บำรุงสุขและให้กำลังใจแก่ประชาชน การปรากฏพระองค์ในพิธีการหรือเหตุการณ์สำคัญ นอกจากนี้ ยังทรงมีบทบาทสำคัญในด้านการสร้างภาพลักษณ์ทางการทูตของญี่ปุ่น เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศอยู่บ่อยครั้งเพื่อพบปะกับผู้นำต่างประเทศ อาทิ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (พ.ศ. 2514) , ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด (พ.ศ. 2518) เป็นต้น
สมเด็จพระจักรพรรดิทรงให้ความสนใจและทรงรอบรู้เกี่ยวกับชีววิทยาทางทะเล ซึ่งภายในพระราชวังโตเกียวมีห้องปฏิบัติการที่สมเด็จพระจักรพรรดิได้เผยแพร่เอกสารการค้นคว้าและวิจัยหลายด้าน ในนามแฝงของพระองค์ว่า "โช" ผลงานของพระองค์ก็อาทิ คำอธิบายเกี่ยวกับไฮโดรซัวหลากหลายสายพันธุ์
พระราชอิสริยยศ

29 เมษายน พ.ศ. 2444 – 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455: เจ้ามิชิ
30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469: มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 – 7 มกราคม พ.ศ. 2532: สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น
พระราชอิสริยยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.) (ประเทศไทย)
เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ฝ่ายหน้า (ม.จ.ก.) (ประเทศไทย)
โอกาเนสซอน

Chemical element, symbol Og and atomic number
โอกาเนสซอน (อังกฤษ: Oganesson) เป็นชื่อที่ตั้งโดยสหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ สำหรับธาตุหลังแอกทิไนด์ที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 118 และมีสัญลักษณ์คือ Og โอกาเนสซอนยังรู้จักกันในชื่อว่า เอคา-เรดอน หรือ ธาตุ 118 และบนตารางธาตุ มันถูกจัดให้อยู่ในบล็อก-p และเป็นธาตุตัวสุดท้ายบนคาบที่ 7 ปัจจุบัน โอกาเนสซอนเป็นธาตุสังเคราะห์เพียงตัวเดียวของธาตุหมู่ 18 มันยังเป็นธาตุที่มีเลขอะตอมและมวลอะตอมมากที่สุดเท่าที่ค้นพบในปัจจุบัน
อะตอมกัมมันตรังสีของโอกาเนสซอนมีความไม่เสถียรสูงมาก เนื่องด้วยค่ามวลที่สูง และนับตั้งแต่ พ.ศ. 2548 มีเพียงสามในสี่อะตอมของไอโซโทป 294Og ที่ถูกตรวจจับได้ แม้ว่านี่จะทำให้การสำรวจเพื่อระบุลักษณะสมบัติ และสารประกอบของธาตุเป็นไปได้ยาก แต่การคำนวณในทางทฤษฎีก็ไปตรงกับการทำนายจำนวนมาก รวมทั้งการคำนวณที่ไม่ได้ผลออกมาตรงกัน เช่น แม้ว่าโอกาเนสซอนจะอยู่ในหมู่ 18 มันอาจจะไม่ใช่แก๊สมีสกุล ต่างกับธาตุอื่นๆในหมู่ 18 แต่เดิมมันถูกทำนายว่าเป็นแก๊ส ณ ภาวะมาตรฐาน แต่ปัจจุบัน มันถูกทำนายว่าจะเป็นของแข็ง เนื่องด้วยผลกระทบจากความสัมพันธ์ระหว่างธาตุเคมี
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศได้เสนอชื่อ โอกาเนสซอน (oganesson; สัญลักษณ์ธาตุ Og) เป็นชื่อทางการของธาตุนี้ ชื่อ "โอกาเนสซอน" มาจากชื่อยูริ โอกาเนสเซียน นักฟิสิกส์นิวเคลียร์ชาวรัสเซีย
ประวัติ > การพยายามสังเคราะห์ที่ไม่ประสบผลสำเร็จ

ปลายปี พ.ศ. 2541 รอแบร์ต สมอลัญชุก นักฟิสิกส์ชาวโปแลนด์ ตีพิมพ์ผลการคำนวณของการหลอมรวมของนิวเคลียสอะตอมที่เกิดขึ้นระหว่างการสังเคราะห์ธาตุเคมีหนักยิ่งยวด รวมถึง อูนอูนออกเทียม การคำนวณของเขาให้ผลออกมาว่าเป็นไปได้ที่จะสร้างอูนอูนออกเทียมขึ้นมาจากการหลอมรวมตะกั่วและคริปทอนเข้าด้วยกัน ภายใต้ภาวะที่ถูกควบคุมไว้อย่างดี
ในปี พ.ศ. 2542 นักวิจัยที่ห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรนซ์เบิร์กลีย์ ใช้การทำนายนี้สร้างอะตอมขึ้นมา และประกาศการค้นพบลิเวอร์มอเรียม และอูนอูนออกเทียม ในหนังสือ Physical Review Letters ต่อมาไม่นาน ผลการค้นพบก็ถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสารไซเอินซ์ นักวิจัยรายงานว่าเขาสร้างด้วยปฏิกิริยานี้
\,_{36}^{86}\mathrm {Kr} +\,_{82}^{208}\mathrm {Pb} \,\to \,{}_{118}^{293}\mathrm {Og} +\;_{0}^{1}\mathrm {n} \;
ปีต่อมา นักวิจัยได้ตีพิมพ์เอกสารเพิกถอนการค้นพบ หลังจากที่นักวิจัยในห้องปฏิบัติการอื่น ไม่สามารถสร้างอะตอมได้ด้วยวิธีเดียวกันนี้ และที่ห้องปฏิบัติการเบิร์กลีย์เองก็ไม่สามารถสร้างอะตอมขึ้นมาได้อีกครั้ง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2545 ผู้อำนวยการของห้องปฏิบัติการได้ประกาศว่าการค้นพบธาตุสองตัวนั้น อยู่บนพื้นฐานของผลการวิจัยจากวิกเตอร์ นิมอฟ
การปรากฏ สมบัติ และปฏิกิริยาเคมี

อูนอูนออกเทียม คาดว่าเป็นสารบริสุทธิ์เสมอ และเป็นแก๊สที่ STP ไม่มีสี 
เป็นธาตุสังเคราะห์ เป็นธาตุกัมมันตรังสี และเป็นธาตุหนักยิ่งยวด (superheavy element)
ซึ่งเป็นผลผลิตจากการปะทะกันระหว่าง อะตอมของ แคลิฟอร์เนียม-249 กับ อิออนของ แคลเซียม-48  ดังสมการ
\,_{98}^{249}\mathrm {Cf} +\,_{20}^{48}\mathrm {Ca} \,\to \,{}_{118}^{294}\mathrm {Og} +3\;_{0}^{1}\mathrm {n} \;
โอกาสการเกิดปฏิกิริยาฟิวชันน้อยมาก เพราะภาคตัดขวางพื้นที่ปฏิกิริยานิวเคลียร์เท่ากับ 0.5 pb (5×10−41 m2) มากกว่า อิออนของแคลเซียมซึ่งเท่ากับ 4×1019 m2 จึงเกิดปฏิกิริยาฟิวชันเพียง 3 ครั้งเท่านั้น
คณะวิจัยในดุบนาได้สังเกต การสลายตัวของอูนอูนออกเทียม-294 พบว่า มีครึ่งชีวิต 0.89 มิลลิวินาที โดยสลายตัวให้ รังสีแอลฟา แล้วกลายเป็น อูนอูนเฮกเซียม-290 
เนื่องจากมีเพียง 3 นิวเคลียส เวลาครึ่งชีวิตจึงยังไม่แน่ชัด โดยมีความคลาดเคลื่อนในช่วง 0.89-0.31+1.07 ms
การระบุนิวเคลียสของ อูนอูนออกเทียม-294 ถูกพิสูจน์โดยการสังเคราะห์แยกนิวเคลียสลูก อูนอูนเฮกเซียม-290 ตามสมมติฐาน โดยวิธีกระหน่ำยิงอะตอม คูเรียม-245 ด้วยอิออน แคลเซียม-48 ดังสมการ
\,_{96}^{245}\mathrm {Cm} +\,_{20}^{48}\mathrm {Ca} \,\to \,_{116}^{290}\mathrm {Lv} +3\;_{0}^{1}\mathrm {n} \;
แล้วตรวจว่า อูนอูนเฮกเซียม-290 สลายตัวสัมพันธ์กับลูกโซ่การสลายตัวของนิวเคลียส อูนอูนออกเทียม-294
นิวเคลียสลูก อูนอูนเฮกเซียม-290 ไม่เสถียรอย่างมาก โดยสลายตัวด้วยครึ่งชีวิต 14 มิลลิวินาที กลายเป็น อูนอูนควอเดียม-286 ซึ่งอาจเกิดปฏิกิริยาฟิสชันด้วยตนเอง หรือไม่ก็สลายตัวให้รังสีแอลฟา กลายเป็น อูนอูนเบียม-282 ก่อนแล้วจึงเกิดปฏิกิริยาฟิสชันด้วยตนเอง
ประวัติการค้นพบและการศึกษา

เมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2549 (2006) คณะวิจัยจากสถาบันความร่วมมือเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ ดุบนา สหพันธรัฐรัสเซีย ประกาศผลการค้นพบ 
ซึ่งเขาตรวจสอบทางอ้อมกับ นิวเคลียสทั้งสามของ อูนอูนออกเทียม-294 (นิวเคลียสแรก เมื่อ พ.ศ. 2545 (2002) และอีกสองนิวเคลียส เมื่อ พ.ศ. 2548 (2005))
ปัจจุบันมีการสังเคราะห์แล้วเพียง 3 อะตอม
ดูเพิ่ม

การค้นพบธาตุเคมี
หมู่เกาะแห่งเสถียรภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Livermore press release about discovery  เก็บถาวร 2008-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
WebElements.com
Apsidium.com เก็บถาวร 2008-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Wikinews
เคอร์ติส โจนส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โจนส์กับลิเวอร์พูลรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ใน ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เคอร์ติส จูเลียน โจนส์
วันเกิด:   (2001-01-30) 30 มกราคม ค.ศ. 2001 (24 ปี)
สถานที่เกิด:  ลิเวอร์พูล อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลิเวอร์พูล
หมายเลข:  17
สโมสรเยาวชน
2010–2019:  ลิเวอร์พูล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2019– |  ลิเวอร์พูล |  93 |  (8) |
ทีมชาติ‡
| 2016–2017 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี |  6 |  (1) |
| 2017 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (0) |
| 2018–2019 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  10 |  (1) |
| 2019 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  4 |  (0) |
| 2020–2023 |  อังกฤษ |  20 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 2 พฤศจิกายน 2024 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2025
เคอร์ติส จูเลียน โจนส์ (เกิดวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองกลางให้กับลิเวอร์พูลในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอังกฤษ
สถิติอาชีพ

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | เอฟเอคัพ> ลงเล่น | เอฟเอคัพ> ประตู | อีเอฟแอลคัพ> ลงเล่น | อีเอฟแอลคัพ> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลิเวอร์พูล | 2018–19 | พรีเมียร์ลีก | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| ลิเวอร์พูล | 2019–20 | พรีเมียร์ลีก | 6 | 1 | 4 | 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 12 | 3 |
| ลิเวอร์พูล | 2020–21 | พรีเมียร์ลีก | 24 | 1 | 2 | 0 | 2 | 2 | 5 | 1 | 1 | 0 | 34 | 4 |
| ลิเวอร์พูล | 2021–22 | พรีเมียร์ลีก | 15 | 1 | 4 | 0 | 4 | 0 | 4 | 0 | — | — | 27 | 1 |
| ลิเวอร์พูล | 2022–23 | พรีเมียร์ลีก | 18 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 23 | 3 |
| ลิเวอร์พูล | 2023–24 | พรีเมียร์ลีก | 23 | 1 | 2 | 1 | 5 | 3 | 6 | 0 | — | — | 36 | 5 |
| ลิเวอร์พูล | 2024–25 | พรีเมียร์ลีก | 7 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 | — | — | 12 | 1 |
| ลิเวอร์พูล | รวม | รวม | 93 | 8 | 15 | 3 | 15 | 5 | 20 | 1 | 2 | 0 | 145 | 17 |
| Liverpool U21 | 2019–20 | — | — | — | — | — | — | — | — | — | 1 | 0 | 1 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 93 | 8 | 15 | 3 | 15 | 5 | 20 | 1 | 3 | 0 | 146 | 17 |
1 2 3 4  Appearance(s) in UEFA Champions League
1 2  Appearance in FA Community Shield
↑  Appearances in UEFA Europa League
↑  Appearance in EFL Trophy
เกียรติประวัติ

ลิเวอร์พูล
พรีเมียร์ลีก: 2019–20
เอฟเอคัพ: 2021–22
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2022
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2019
ทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2023
รางวัลส่วนตัว
UAE Sports Chain Cup Player of the Tournament: 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Liverpool F.C. website
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล  |
| --- | --- |
 1 อาลีซง  2 โกเมซ  3 เอ็นโด  4 ฟัน ไดก์ (กัปตัน)  5 โกนาเต  7 ดิอัซ  8 โซโบสลอยี  9 นุญเญซ  10 มัก อาลิสเตร์  11 เศาะลาห์  14 กีเอซา  17 โจนส์  18 คักโป  19 เอลเลียต  20 ฌอตา  21 ซีมีกัส  26 รอเบิร์ตสัน  28 การ์วัลยู  38 คราเฟินแบร์ค  43 บัยเชติช  46 อาร์. วิลเลียมส์  47 ฟิลลิปส์  62 เคลลิเฮอร์  66 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  84 แบรดลีย์  ผู้จัดการ: สล็อต
คิง เพาเวอร์ สเตเดียม

| --- | --- |

th
ชื่อเต็ม: คิงเพาเวอร์สเตเดียม
พิกัด: 52°37′13″N 1°8′32″W﻿ / ﻿52.62028°N 1.14222°W﻿ / 52.62028; -1.14222
ผู้ดำเนินการ: เลสเตอร์ซิตี
ความจุ: 32,500
พื้นผิว: เดสโซกราสมาสเตอร์
เปิดใช้สนาม: 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2002
การใช้งาน
เลสเตอร์ซิตี (ค.ศ. 2002–ปัจจุบัน) เลสเตอร์ซิตีหญิง (ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน)
คิงเพาเวอร์สเตเดียม (อังกฤษ: King Power Stadium) หรือที่เรียกกันว่า เลสเตอร์ซิตี สเตเดียม (Leicester City Stadium ) เป็นสนามเหย้าของเลสเตอร์ซิตี ในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ ตั้งอยู่ในเมืองเลสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เปิดใช้ในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 2002 มีความจุ 32,500 ที่นั่ง สนามกีฬานี้ตั้งชื่อตามบริษัท คิง เพาเวอร์ ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักของทีมในปัจจุบัน
เดิมสนามแห่งนี้มีชื่อว่า เดอะวอล์กเกอส์สเตเดียม (The Walkers Stadium) เป็นชื่อที่ใช้ในระหว่างปี ค.ศ. 2002–ค.ศ. 2011 ตามชื่อของสินค้าผู้สนับสนุนในสมัยนั้น
ที่สนามแห่งนี้ ได้ชื่อว่าเป็นสนามที่สวยงาม มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน แต่ในห้องแต่งตัวของทีมเยือนมีสิ่งก่อสร้างที่สร้างสงครามจิตวิทยา เช่น เสาปลอมที่ไม่ได้มีไว้สำหรับพยุงโครงสร้างของสนามที่กลางห้อง แต่มีไว้สำหรับบังสายตาไม่ให้ทีมฝ่ายตรงข้ามมองเห็นการประชุมแก้เกมการแข่งขันของเลสเตอร์ซิตี หรือน้ำประปาที่ห้องนี้ก็มีความเย็นกว่าที่อื่น ๆ  ซึ่งเป็นเรื่องปกติของห้องแต่งตัวของทีมคู่แข่งในสนามฟุตบอลที่มักจะไม่ได้รับความสะดวกสบาย
ชื่อของสนาม

หลังจากที่สโมสรหมดสัญญากับทาง Walkers ซึ่งเป็นสปอนเซอร์หลักและได้สิทธิ์ในชื่อสนามมาตั้งแต่ปี 2002 ส่งผลให้ในฤดูกาล 2011-2012 ทางคิง เพาเวอร์ ได้สิทธิ์นั้นไปครองและเปลี่ยนชื่อเป็นคิงเพาเวอร์สเตเดียม
ประวัติสนามแข่งขันของทีมเลสเตอร์

สนามเหย้าของทีมเลสเตอร์ เดิมตั้งอยู่บนถนนฟิลเบิร์ต ซึ่งใช้งานมาตั้งแต่ปี 1891 และมีการต่อเติมเพิ่มจำนวนที่นั่งมาหลายต่อหลายครั้ง ทว่าในปี 1989 ก็เกิดโศกนาฏกรรมฮิลส์โบโรขึ้น ส่งผลให้ในปีถัดมามีการสืบสวนหาข้อเท็จจริงถึงต้นเหตุของการสูญเสียครั้งดังกล่าว โดยมีรายงานจากเทย์เลอร์ รีพอร์ตว่า ต้นเหตุมาจากการที่สนามที่เกิดเหตุนั้นมีผู้ชมมากเกินความจุและยังเป็นอัฒจรรย์แบบยืนทำให้สุ่มเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุขึ้นได้ จึงทำให้เกิดข้อบังคับให้ยกเลิกตั๋วเข้าชมแบบยืนและผู้เข้าชมทุกคนจะต้องมีที่นั่งเป็นของตนเอง ส่งผลให้ทางสโมสรเลสเตอร์ซิตี เริ่มมองหาสถานที่เพื่อสร้างสนามแห่งใหม่ขึ้น เนื่องมาจากสนามแห่งเดิมที่ตั้งอยู่บนถนนฟิลเบิร์ตนั้นมีความจุลดลงอย่างมาก โดยเหลือเพียงแค่ 21,500 ที่นั่งเท่านั้นแม้ว่าจะมีการต่อเติมเพิ่มขึ้นแล้วก็ตาม ประจวบเหมาะกับในฤดูกาล 1994-1995 เลสเตอร์ซิตี ยังทำผลงานได้ยอดเยี่ยมจนสามารถกลับขึ้นไปเล่นในลีกสูงสุดได้อีกครั้ง ทำให้ความนิยมของแฟนบอลมีมากขึ้น และต้องการเข้ามาชมในสนามเมื่อทีมลงแข่งขันจนตั๋วขายหมดเกลี้ยงแทบทุกนัด ความจุจำนวน 21,500 ที่นั่งจึงดูเหมือนจะไม่เพียงพอต่อไปอีกแล้ว ทำให้ผู้บริหารของทีมต้องกลับมารื้อแผนสร้างสนามขึ้นใหม่อีกครั้ง ตามหลังทีมในระดับเดียวกันอย่างสโต๊ค ซิตี้ และดาร์บี้ เคาท์ตี้ ที่เพิ่งย้ายสนามเหย้าแห่งใหม่ไปก่อนหน้านี้ จนกระทั่งในปี 2001 เป็นฤกษ์งามยามดีที่ทางสโมสรริเริ่มโครงการก่อสร้างสนามแห่งใหม่ขึ้นบ้าง โดยใช้เวลาประมาณ 2 ปี กว่าจะแล้วเสร็จและเปิดใช้อย่างเป็นทางการในซีซั่น 2002-2003
ประวัติสนามแข่งขันของทีมเลสเตอร์ > พิธีเปิด

ในวันที่ 23 กรกฎาคม ปี 2002 แกรี ลีนิเกอร์ อดีตดาวเตะชื่อดังของสโมสร เปิดตัวด้วยรถบรรทุกยี่ห้อ Walkers ซึ่งขณะนั้นยังเป็นสปอนเซอร์หลักของสโมสร ก่อนที่จะใช้กรรไกรขนาดยักษ์ตัดริบบิ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าสนามแห่งนี้ได้ถูกเปิดใช้อย่างเป็นทางการแล้ว ส่วนการแข่งขันนัดแรกในสนามดังกล่าวนั้นมีขึ้นในอีก 12 วันถัดมา โดยเป็นการแข่งขันกระชับมิตรกับอัตเลติกเดบิลบาโอ สโมสรจากลีกสเปน และแข่งขันแมตช์ที่มีการนับผลการแข่งขันนัดแรกกับวอตฟอร์ด โดยมีผู้เข้าชมจำนวน 31,022 คน ซึ่งเลสเตอร์ เอาชนะไป 2-0 นอกจากนี้ในฤดูกาลดังกล่าวทีมเลสเตอร์ซิตี ยังทำผลงานได้ยอดเยี่ยมจนสามารถกลับขึ้นไปเล่นในพรีเมียร์ลีกอีกครั้ง
ความเป็นเจ้าของ

ในปัจจุบันสนามกีฬาแห่งนี้ถูกแฟนบอลที่ยอดเยี่ยมของทีมเลสเตอร์ซิตี รวมไปถึงผู้คลั่งไคล้ในกีฬาลูกหนังเรียกขานกันว่า “คิงเพาเวอร์สเตเดียม” ซึ่งชื่อดังกล่าวถูกใช้มาตั้งแต่เดือนกรกฎาคมปี 2011 ระยะเวลาเกือบหนึ่งปีหลังจากที่คุณวิชัย ศรีวัฒนประภา นักธุรกิจชาวไทยผู้มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นประธานกลุ่มธุรกิจคิง เพาเวอร์ ดิวตี้ ฟรี เข้าซื้อสโมสร นอกจากนี้ในปี 2013 เพื่อการเป็นเจ้าของกิจการของเลสเตอร์ซิตีโดยสมบูรณ์ ทางคิง เพาเวอร์จึงเข้าซื้อสินทรัพย์ทั้งหมดของสโมสรผ่าน K Power Holdings Co., Ltd. ต่อจากกลุ่มธุรกิจสัญชาติอเมริกาอย่าง American Pension Fund Manager
ดูเพิ่ม

เหตุเฮลิคอปเตอร์สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีตก พ.ศ. 2561
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของสนามอย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
| ด ค กสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี |
| --- | --- |
ทั่วไป:  สโมสรหญิง  ชุดสำรองและชุดเยาวชน  ผู้เล่น  ผู้จัดการทีม  ประวัติ  ฤดูกาล  สถิติ  ฤดูกาลปัจจุบัน  ยุโรป 
สนามแข่งขัน:  Victoria Park  Belgrave Road Cycle and Cricket Ground  Filbert Street  คิงเพาเวอร์สเตเดียม 
สนามฝึกซ้อม:  บีเวอร์ไดรฟ์  ซีเกรฟ 
คู่ปรับ:  นอตทิงแฮมฟอเรสต์  ดาร์บีเคาน์ตี  เอ็มซิกตีไนน์ดาร์บี 
โศกนาฏกรรม:  เหตุเฮลิคอปเตอร์สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีตก พ.ศ. 2561 
เพลง:  เวนยัวร์สไมลิง 
| ด ค กรายชื่อสนามกีฬาพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอนฟีลด์  เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม  ซิตีกราวด์  ซิตีออฟแมนเชสเตอร์สเตเดียม  เครเวนคอตทิจ  ดีนคอร์ต  เอมิเรตส์สเตเดียม  ฟัลเมอร์สเตเดียม  กูดิสันพาร์ก  คิงเพาเวอร์สเตเดียม  ลอนดอนสเตเดียม  มอลินิว  โอลด์แทรฟฟอร์ด  พอร์ตแมนโรด  เซนต์เจมส์พาร์ก  เซนต์แมรีส์สเตเดียม  เซลเฮิสต์พาร์ก  สแตมฟอร์ดบริดจ์  ทอตนัมฮอตสเปอร์สเตเดียม  วิลลาพาร์ก 
อดีต:  เบ็ต365สเตเดียม  บลูมฟิลด์โรด  บาวน์ดารีพาร์ก  บรามอลล์เลน  คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม  เคาน์ตีกราวด์  แคร์โรว์โรด  ดีดับเบิลยูสเตเดียม  เอลแลนด์โรด  อีวุดพาร์ก  แฟรตตันพาร์ก  เดอะฮอว์ทอนส์  ฮิลส์โบโรสเตเดียม  เคนิลเวิร์ทโรด  เกิร์กลีส์สเตเดียม  ลอฟตัสโรด  มาเดสกีสเตเดียม  เอ็มเคเอ็มสเตเดียม  โอกเวลล์  ไพรด์พาร์ก  ริเวอร์ไซด์สเตเดียม  สเตเดียมออฟไลต์  เซนต์แอนดรูว์  สวอนซี.คอมสเตเดียม  ทัฟชีตคอมมิวนิตีสเตเดียม  เดอะแวลลีย์  เทิร์ฟมัวร์  แวลลีย์พาเรด  วิคาริจโรด  เวมบลีย์สเตเดียม 
ถูกทำลาย:  แอร์ซัมพาร์ก  เบสบอลกราวด์  บุลินกราวนด์  เบิร์นเดนพาร์ก  เดอะเดลล์  ฟิลเบิร์ตสตรีต  ไฮบรี  ไฮฟิลด์โรด  เมนโรด  โรเกอร์พาร์ก  ไวต์ฮาร์ตเลน
อาลี ซีซอโก

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซีซอโก สมัยเล่นให้กับ แล็ง
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อาลี ซีซอโก
วันเกิด:   (1987-09-15) 15 กันยายน ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  บลัว ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.81 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย, เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เมืองทองยูไนเต็ด
หมายเลข:  22
สโมสรเยาวชน
1995–1999:  AMJ Blois
1999–2003:  Blois Foot
2003–2004:  Saint-Jean-de-la-Ruelle
2004–2007:  Gueugnon
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2008 |  Gueugnon |  22 |  (0) |
| 2008–2009 |  Vitória Setúbal |  13 |  (0) |
| 2009 |  โปร์ตู |  15 |  (0) |
| 2009–2012 |  แล็ง |  93 |  (1) |
| 2012–2014 |  บาเลนเซีย |  25 |  (2) |
| 2013–2014 |  → ลิเวอร์พูล (ยืม) |  15 |  (0) |
| 2014–2017 |  แอสตันวิลลา |  55 |  (0) |
| 2015 |  → โปร์ตู (ยืม) |  2 |  (0) |
| 2017 |  → โอลิมเบียโกส (ยืม) |  3 |  (0) |
| 2017–2018 |  Yeni Malatyaspor |  30 |  (0) |
| 2018–2020 |  Antalyaspor |  22 |  (0) |
| 2021–2024 |  ลำพูน วอร์ริเออร์ |  80 |  (5) |
| 2024– |  เมืองทองยูไนเต็ด |  15 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2010 |  ทีมชาติฝรั่งเศส |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 03:49, 12 March 2024 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 11 August 2010
อาลี ซีซอโก (ฝรั่งเศส: Aly Cissokho, เกิด 15 กันยายน 1987) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส เขาเล่นเป็นแบ็กซ้ายให้กับเมืองทองยูไนเต็ด และได้รับการขนานนามว่าเป็น "แบ็กซ้ายที่มีความเร็วและความแข็งแกร่ง"
ซีซอโกเริ่มอาชีพโดยเล่นให้กับสโมสรท้องถิ่นในบ้านเกิดของเขา ในปี 2004 เขาเซ็นสัญญากับสโมสรอาชีพชื่อสโมสรฟุตบอลเกอญง และใช้เวลา 3 ปีในระบบเยาวชนของสโมสรก่อนที่จะเปิดตัวในฤดูกาล 2006–07 เขาใช้เวลาเพียง 1 ฤดูกาลกับสโมสรและในเดือนมิถุนายน 2008 ได้เซ็นสัญญากับวีตอเรียซือตูบัลในปรีไมราลีกา หลังจากใช้เวลากับสโมสรเพียงครึ่งฤดูกาล ซีซอโกก็ย้ายไปร่วมทีมสโมสรฟุตบอลโปร์ตู ซึ่งเป็นทีมแชมป์ลีกเมื่อฤดูกาลที่แล้ว ซึ่งเขาคว้าดับเบิลแชมป์และได้เล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรก ในเดือนกรกฎาคม ปี 2009 หลังจากล้มเหลวในการย้ายไปร่วมทีมเอซีมิลาน เขาได้เซ็นสัญญากับทีมลียงเป็นเวลา 5 ปีด้วยค่าตัว 15 ล้านยูโร ในช่วงต้นฤดูกาล 2012–13 ซีซอโกถูกขายให้กับบาเลนเซีย และต่อมาถูกปล่อยยืมตัวให้กับลิเวอร์พูลในฤดูกาล 2013–14
ซีซอโกถูกเรียกติดทีมชาติฝรั่งเศสเป็นครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน 2009 เขาลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนสิงหาคม 2010 ในเกมกระชับมิตรกับนอร์เวย์
ระดับสโมสร > ช่วงต้นอาชีพ

ซีซอโกเติบโตในเมืองบลัว ประเทศฝรั่งเศส เขามีเชื้อสายเซเนกัล เขาได้รับการปลูกฝังให้รักกีฬาฟุตบอลตั้งแต่เด็กโดยได้รับการถ่ายทอดทักษะจากพี่ชายทั้ง 3 คน พี่ชายคนโตคือมามาดู และพี่ชายคนรองคือ เดมบา ยังคงค้าแข้งให้กับสโมสรสมัครเล่นในท้องถิ่นอย่าง AFM Blois และ Blois Foot 41 ตามลำดับ ส่วน ซายิด ซีซอโก น้องชายอายุ 16 ปี ลงเล่นให้กับสโมสรที่ไม่เปิดเผยชื่อในประเทศอังกฤษ ขณะที่อิสซา พี่ชายคนที่ 3 เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลน็องต์ ในลีกเอิง
ซีซอโกเริ่มต้นอาชีพของเขาตั้งแต่อายุ 8 ขวบกับสโมสร AMJ Blois เขาใช้เวลา 4 ปีในทีมเยาวชนของสโมสร และในปี 1999 เขาย้ายไปร่วมทีม Blois Foot 41 ซึ่งเป็นสโมสรที่ใหญ่ที่สุดในเมือง ในช่วงที่อยู่กับสโมสร ซีซอโกแจ้งเกิดในฐานะแบ็กซ้ายที่โชว์ฟอร์มการเล่นที่โดดเด่นจนได้รับคำชมจากโค้ชว่ามีอนาคตไกล หลังจากเขาย้ายจากโปร์ตูไปลียง บลัวได้รับเงินชดเชย 162,500 ยูโร จากข้อตกลงที่บลัวบรรลุกับทั้งเกอญงและโปร์ตู การได้รับเงินครั้งนี้ช่วยให้สโมสรมีเสถียรภาพทางการเงินหลังจากประสบปัญหาทางการเงินมาหลายปี
ระดับสโมสร > ลำพูน วอร์ริเออร์

เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2021 ซีซอโกเซ็นสัญญากับลำพูน วอร์ริเออร์ในไทยลีก 2 ลำพูน วอร์ริเออร์ เลื่อนชั้นจากไทยลีก 2 ฤดูกาล 2564–65 สู่ไทยลีกในฐานะแชมป์ ในไทยลีก ฤดูกาล 2565–66 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีม เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2023 ลำพูน วอร์ริเออร์ได้ประกาศต่อสัญญากับซีซอโกออกไปจนถึงฤดูกาล 2566–67
โอเพนจีแอล

| --- | --- |

ผู้ออกแบบ: ซิลิคอนกราฟิกส์
นักพัฒนา: เดิม: เออาร์บี ปัจจุบัน: โครโนสกรุป
วันที่เปิดตัว: 30 มิถุนายน 1992; 32 ปีก่อน (1992-06-30)

รุ่นเสถียร: 4.6    /    31 กรกฎาคม 2017; 7 ปีก่อน (2017-07-31)
 
ภาษาที่เขียน: ภาษาซี
ระบบปฏิบัติการ: ข้ามแพลตฟอร์ม
แพลตฟอร์ม: ข้ามแพลตฟอร์ม
ประเภท: ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์
สัญญาอนุญาต: หลากหลาย
เว็บไซต์: www.opengl.org
โอเพนจีแอล (อังกฤษ: OpenGL: Open Graphics Library ไลบรารีกราฟิกส์แบบเปิด) คือส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ (API) ด้านการเร็นเดอร์ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์สองมิติและสามมิติ ที่ทำงานได้หลายแพลตฟอร์มและหลายภาษา ส่วนต่อประสานนี้มักใช้ทำงานระหว่างหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ (GPU) เพื่อให้บรรลุผลการเร็นเดอร์แบบเร่งด้วยฮาร์ดแวร์
โอเพนจีแอลได้รับการพัฒนาขึ้นโดยบริษัทซิลิคอนกราฟิกส์ (Silicon Graphics Inc.: SGI) ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 และออกเผยแพร่เมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 และใช้งานอย่างกว้างขวางในการออกแบบใช้คอมพิวเตอร์ช่วย (CAD) ความเป็นจริงเสมือน การทำให้เห็นได้เชิงวิทยาศาสตร์ การทำสารสนเทศให้เห็นได้ เครื่องจำลองการฝึกบิน และวิดีโอเกมเป็นต้น โครโนสกรุป ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทด้านเทคโนโลยีที่ไม่แสวงผลกำไร ได้เข้ามาบริหารจัดการโอเพนจีแอลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559
ประวัติ > ความเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมเกมส์

เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 บริษัทแอปเปิล  ได้ประกาศว่าสถานะของ OpenGL และ OpenCL จะถือเป็น deprecated (เลิกใช้) ในทุกแพลตฟอร์ม (iOS, macOS และ tvOS) โดยเสนอแนะให้นักพัฒนาโปรแกรมหันไปใช้ Metal API ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ของแอปเปิลแทน เอพีไอดังกล่าวได้รับการเผยแพร่มาตั้งแต่ พ.ศ. 2557
บริษัทไอดีซอฟต์แวร์ (id Software) ได้ใช้โอเพนจีแอลในการสร้างเกมตั้งแต่ GLQuake (เปลี่ยนเทคโนโลยีจาก  Quake มาเป็นโอเพนจีแอลโดยมีการปรับแต่งเล็กน้อย) ซึ่งถูกปล่อยออกมาในปี พ.ศ. 2540  ตัวเอนจิ้นแรกของบริษัทที่ใช้โอเพนจีแอลอย่างถูกต้องมีลิขสิทธิ์คือ Quake II engine หรือ  id Tech 2 ในปี พ.ศ. 2559 พวกเขาได้ปล่อยตัวอัปเดตสำหรับ id Tech 6 ซึ่งใช้ Vulkan อันเป็นเทคโนโลยียุคใหม่ถัดจากโอเพนจีแอล ID Tech 7 จึงเลิกใช้โอเพนจีแอล
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 บริษัทวาล์ว (Valve Corporation) ได้ถอดโอเพ่นจีแอลออกจาก Dota 2
โครโนกรุ๊ปได้ถอดโอเพนจีแอลออกจากเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กราฟฟิกส์สมัยใหม่หลายตัว เช่น เรย์เทรซซิ่ง การเข้ารหัสวีโดโอบนจีพียู การลบรอยหยักในกราฟิกส์ อัลกอริธึมในดีพเลิร์นนิ่ง FidelityFX Super Resolution(FSR) ของ AMD และ Nvidia DLSS
เกมส์ Atypical ซึ่งสนับสนุนโดย Samsung ได้ปรับปรุงเอ็นจิ้นใหม่โดยใช้ Vulkan แทนที่จะเป็นโอเพนจีแอล
นอกจากนี้ Google Stadia และระบบปฏิบัติการ Fuchsia ก็ใช้ Vulkan เป็นกราฟฟิกเอพีไอหลัก รวมทั้งต้องการให้ใช้จีพียูที่สนับสนุน Vulkan ด้วย ทั้งนี้ Fuchsia ตั้งใจที่จะใช้โอเพนจีแอลบนชั้นของ Vulkan ด้วยเลเยอร์ของ ANGLE translation