stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโรงเรียน
โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม ที่เฟซบุ๊ก
ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคมในระบบสารสนเทศเพื่อการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°05′06″N 100°36′29″E﻿ / ﻿14.084939°N 100.608064°E﻿ / 14.084939; 100.608064
| ด ค กมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  พระธรรมจักร  เพลงพระราชนิพนธ์ยูงทอง  ตึกโดม  หางนกยูงฝรั่ง  สีเหลือง-สีแดง  |  |
| ศูนย์ |  ท่าพระจันทร์  รังสิต  ลำปาง  พัทยา  |  |
| คณะ |  ทันตแพทยศาสตร์  นิติศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  พาณิชยศาสตร์และการบัญชี  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  รัฐศาสตร์  วารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน  วิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์  วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  วิศวกรรมศาสตร์  ศิลปกรรมศาสตร์  ศิลปศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง  สหเวชศาสตร์  สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา  สังคมสงเคราะห์ศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร  |  |
| วิทยาลัย |  นวัตกรรม  นานาชาติปรีดี พนมยงค์  พัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์  แพทยศาสตร์นานาชาติจุฬาภรณ์  โลกคดีศึกษา  สหวิทยาการ  |  |
| หน่วยงานวิจัย   และบริการวิชาการ |  สำนักหอสมุด  สำนักทะเบียนและประมวลผล  สำนักเสริมศึกษาและบริการสังคม  สำนักทรัพย์สินทางปัญญาและบ่มเพาะวิสาหกิจ  สถาบันภาษา  สถาบันไทยคดีศึกษา  สถาบันเอเชียตะวันออกศึกษา  สำนักงานศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (สทส.)  สถาบันทรัพยากรมนุษย์  สถาบันพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม  สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาฯ  สำนักงานสัญญา ธรรมศักดิ์ฯ  โครงการสตรีและเยาวชนศึกษา  หอจดหมายเหตุ  ศูนย์ออสเตรเลียศึกษา  ศูนย์เอเปค  ศูนย์อินเดียศึกษา  ศูนย์ศึกษารัสเซียและเครือรัฐเอกราช  ศูนย์สัตว์ทดลอง  อุทยานการเรียนรู้ป๋วย 100 ปี  |  |
| วันสำคัญ |  วันธรรมศาสตร์  วันปรีดี พนมยงค์  วันป๋วย อึ๊งภากรณ์  วันสัญญา ธรรมศักดิ์  วันกบฏสันติภาพ  วันสันติภาพไทย  วันมหาปิติ  วันมหาวิปโยค  |  |
| คณะบุคคล |  สภามหาวิทยาลัย  สภาอาจารย์  สภาข้าราชการ  สมาคมธรรมศาสตร์ฯ  สภานักศึกษา  องค์การนักศึกษา  กกต.มธ.  |  |
| สวัสดิการและบริการ |  โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ  โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  สำนักพิมพ์ มธ.  โรงพิมพ์ มธ.  ศูนย์หนังสือ มธ.  สำนักงานจัดการทรัพย์สิน  สหกรณ์ออมทรัพย์  ศูนย์บริการการกีฬา  กลุ่มอาคารหอพักเอเชี่ยนเกมส์  โรงเรียนอนุบาลแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์  โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม  |  |
| อื่น ๆ |  จิตวิญญาณธรรมศาสตร์  หางนกยูงฝรั่ง  บุคคลสำคัญ  สโมสรโดม เอฟซี  สนามฟุตบอลธรรมศาสตร์ รังสิต  งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์  งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซานดรา |
| --- | --- |
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Royal Highness  (ฝ่าพระบาท)
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: your Royal Highness (เกล้ากระหม่อม/เพคะ)
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ 21 มกราคม พ.ศ. 2547) พระธิดาในเจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมทา-มาริ มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ และพระองค์อยู่ในลำดับที่สองของการสืบการบัลลังก์นอร์เวย์ต่อจากพระบิดา ซึ่งจะได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งนอร์เวย์ในอนาคต
พระประวัติ

เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ กับเจ้าหญิงเมทา-มาริ มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ประสูติเมื่อเวลา 09.13 นาฬิกา ของวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2547 ณ โรงพยาบาลแห่งชาติ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ พระองค์มีพระอนุชาร่วมพระบิดาคือ เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส และมีพระเชษฐาต่างบิดาคือ มาริอุส บอร์ก เฮออิบี
ใน พ.ศ. 2533 ได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลให้สิทธิแก่ราชบุตรองค์แรกและให้ฝ่ายในสามารถครองราชสมบัติได้ ดังนั้นเจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราจึงมีสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา คือ เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ แต่กฎมนเทียรบาลดังกล่าวไม่มีผลย้อนหลัง จึงทำให้เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ พระปิตุจฉาของพระองค์ อยู่ในลำดับที่ 4 ของการสืบราชบัลลังก์
ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา ได้เข้าร่วมในงานอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนซึ่งเป็นพระมารดาอุปถัมภ์ ในงานพิธีอภิเษกสมรสนั้นพระองค์ได้เข้าร่วมเป็นเพื่อนเจ้าสาว
การศึกษา

เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราทรงเข้าศึกษาครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในโรงเรียนรัฐบาลเช่นเดียวกับสามัญชนทั่วไป โดยเข้าทรงพระอักษรร่วมกับมาริอุส บอร์ก เฮออิบี เชษฐาร่วมพระมารดา ที่เข้าศึกษาก่อนแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราถือเป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนท้องถิ่น ขณะที่พระบรมวงศานุวงศ์คนอื่นถูกส่งเข้าศึกษาต่อในกรุงออสโล สาเหตุที่พระบิดาและพระมารดาเลือกให้พระองค์ทรงพระอักษรในโรงเรียนนี้ก็เพื่อให้พระองค์อยู่อย่างสามัญที่สุด มีการรายงานข่าวเกี่ยวกับพระองค์ที่เสด็จไปโรงเรียนพร้อมกับพระเชษฐาต่างบิดา และบางครั้งก็จะปรากฏพระองค์เสด็จพระดำเนินกับพระสหาย โดยผู้อำนวยการโรงเรียนหวังว่าพระองค์มีพระสหายและมีความสุขกับพระสหาย และลดการตรวจสอบจากประชาชนบางส่วน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the Royal House of Norway
Royal House of Norway: Princess Ingrid Alexandra
Video from NRK of the baptism of the Princess เก็บถาวร 2010-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (NRK), 17 April 2004 (นอร์เวย์)
A princess is born! (Aftenposten, 21 January 2004) (อังกฤษ)
Joy and wails mark royal christening (Aftenposten, 17 April 2004) (อังกฤษ)
| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มกุฎราชกุมารโฮกุ้น มักนุส |  |   ลำดับการสืบราชบัลลังก์นอร์เวย์  (ลำดับที่ 2)    |  | เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส |
| เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส |  |   ลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ  (ลำดับที่ 65)    |  | เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ |
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งนอร์เวย์ |
| --- | --- | --- |
เริ่มตั้งแต่กษัตริย์โฮกุนที่ 7 เสด็จขึ้นครองราชสมบัติใน ค.ศ. 1905
| รุ่นที่ 1 |  ไม่มี  |  |
| รุ่นที่ 2 |  เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์, นางลอเรนต์เซิน  เจ้าหญิงอัสตริด, นางแฟร์แนร์  |  |
| รุ่นที่ 3 |  เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ, นางเบห์น  |  |
| รุ่นที่ 4 |  เจ้าฟ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา  |  |
ท่าอากาศยานฮัมบวร์ค

ท่าอากาศยานฮัมบวร์ค (เยอรมัน: Flughafen Hamburg-Fuhlsbüttel) ตั้งอยู่ที่เมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี ห่างจากตัวเมืองออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 8.5 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 5 ของเยอรมนี
สายการบิน

ก็อทแลนด์ฟลาย
คอนดอร์แอร์ไลน์
คอนติเนนตัลแอร์ไลน์
เคแอลเอ็ม
เคแอลเอ็ม ซิตีฮ๊อปเปอร์
เชคแอร์ไลน์
ดีบีเอ
เตอร์กิชแอร์ไลน์
ทัวฟลาย
นอร์เวเจียนแอร์ชัตเทิล
บริติช แอร์เวย์
บีเอ คอนเนค
บลูวัน
ฟินน์แอร์
มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์
เยอรมันวิงส์
รอสซิยาแอร์ไลน์
ล็อตโปลิชแอร์ไลน์
ลุฟต์ฮันซา
ลุฟต์ฮันซา เรจินัล ให้บริการโดย เซอร์คัสแอร์ไลน์
ลุฟต์ฮันซา เรจินัล ให้บริการโดย ลุฟต์ฮันซา ซิตีไลน์
วีแอลเอ็มแอร์ไลน์
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
สวิสอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์
สวิสยูโรเปียนแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์โรว์
ออสฟรีซิคลุฟต์ทรานสพอร์ท
อิหร่านแอร์
อีซี่ย์เจ็ต
อีซี่ย์เจ็ต สวิตเซอร์แลนด์
เอมิเรตส์
เอสโทเนียนแอร์
แอร์ทรานแซท
แอร์บอลติก
แอร์เบอร์ลิน
แอร์ฟรานซ์
แอร์มอลตา
แอร์ลินกัส
แอโรฟลอต
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานฮัมบวร์ค เก็บถาวร 2005-07-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กท่าอากาศยานหลักในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
 โคโลญบ็อน  ชตุทท์การ์ท  ดึสเซิลดอร์ฟ  เบอร์ลินบรันเดินบวร์ค  แฟรงก์เฟิร์ต  มิวนิก  ฮัมบวร์ค
ดนตรีสมัยโรแมนติก

สมัยโรแมนติก เป็นยุคของดนตรีคลาสสิกในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 (ค.ศ. 1810–1910) ซึ่งเน้นอารมณ์ของดนตรีมากกว่าความสมดุลของบทตอน และเน้นความเป็นตัวตนของคีตกวีมากกว่ากฎเกณฑ์ทางดนตรีที่มีมาแต่เดิม
คำว่า "โรแมนติก" นั้นได้รับการนำมาประยุกต์ใช้ในวงการดนตรี ค.ศ. 1810 ซึ่งเอามาจากวงการวรรณกรรม มีความหมายว่า อารมณ์ที่รุนแรงของมนุษย์ โดยลักษณะดนตรีแบบโรแมนติกนี้เริ่มขึ้นในงานของนักประพันธ์เพลงและนักดนตรีชื่อลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน  ดนตรีสมัยโรแมนติกนั้นเริ่มต้นด้วยเพลงขับร้องและเพลงเปียโนสั้น ๆ ต่อมาเป็นเพลงสำหรับวงออร์เคสตรา
ลักษณะ

ดนตรีสมัยโรแมนติกมีลักษณะของแนวทำนองที่เต็มไปด้วยการบรรยายความรู้สึก มีแนวทำนองเด่นชัด ลักษณะการแบ่งวรรคตอนเพลงไม่ตายตัว การประสานเสียงได้พัฒนาต่อจากสมัยคลาสสิกทำให้เกิดการคิดคอร์ดใหม่ ๆ เพิ่มขึ้น เพื่อใช้แสดงออกถึงอารมณ์และความรู้สึก มีการนำคอร์ดที่เสียงไม่กลมกลืนมาใช้มากขึ้น มีการใช้โน้ตนอกคอร์ด บันไดเสียงที่มีโน้ตครึ่งเสียง (chromatic scale) การเปลี่ยนบันไดเสียงหนึ่งไปอีกบันไดเสียงหนึ่งอย่างคาดไม่ถึง การประสานเสียงแบบสหศัพท์ (homophony) ยังคงเป็นลักษณะเด่นสืบเนื่องมาจากสมัยคลาสสิก การใช้เสียงดัง-เบา มีตั้งแต่ ppp ไปจนถึง fff คีตลักษณ์ของเพลง (form) ยังคงเป็นแบบโซนาตาฟอร์มแบบสมัยคลาสสิก แต่มีความยืดหยุ่นของโครงสร้าง
ในยุคนี้ดนตรีบรรเลงและบทเพลงสำหรับเปียโน เป็นที่นิยมประพันธ์กันมากขึ้น ลักษณะของวงออร์เคสตราจะมีขนาดใหญ่ขึ้นตามแต่ผู้ประพันธ์เพลงจะกำหนด เพลงคฤหัสถ์หรือเพลงสำหรับชาวบ้านเป็นที่นิยมประพันธ์กัน แต่เพลงโบสถ์ก็ยังคงมีการประพันธ์อยู่เช่นกัน ในลักษณะของเพลงแมส ที่ใช้เพื่อประกอบศาสนพิธี และเพลงเรเควียม ที่ใช้ในพิธีศพ สำหรับบทเพลงอุปรากร และเพลงร้องก็มีพัฒนาการควบคู่ไป เนื้อร้องมีตั้งแต่การล้อการเมือง ความรัก ไปจนถึงเรื่องโศกนาฏกรรม
นักดนตรี

โจอักกีโน รอสซีนี (Gioacchino Rossini)
ฟรันทซ์ เพเทอร์ ชูเบิร์ท (Franz Peter Schubert)
แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ (Hector Berlioz)
เอ็ดวัด ฮาเกอรึป กริกก์ (Edvard Hagerup Grieg)
เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน-บาร์ท็อลดี (Felix Mendelssohn-Batholdy)
เฟรเดริก ฟร็องซัว ชอแป็ง (Frédéric François Chopin)
โรแบร์ท อเล็คซันเดอร์ ชูมัน (Robert Alexander Schumann)
ฟรันทซ์ ลิสท์ (Franz Liszt)
ริชชาร์ท วากเนอร์ (Richard Wagner)
จูเซปเป แวร์ดี (Giuseppe Verdi)
แบดริช สเมตานา (Bedrich Smetana)
โยฮันเนิส บรามส์ (Johannes Brahms)
ฌอร์ฌ บีแซ (Georges Bizet)
ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี (Pyotr Ilyich Tchaikovsky)
อันโตญีน ดโวฌาก (Antonín Dvořák)
จาโกโม ปุชชีนี (Giacomo Puccini)
กุสทัฟ มาเลอร์ (Gustav Mahler)
ริชชาร์ท ชเตราส์ (Richard Strauss)
จีน ซิเบเลียส (Jean Sibelius)
เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ (Sergej Rakhmaninov)
นิกโกเลาะ ปากานีนี (Niccolò Paganin)
มอริส ราแวล (Maurice Ravel)
ชาร์ล-ฟร็องซัว กูโน (Charles-François Gounod)
เซียร์เกย์ เซียร์เกเยวิช โปรโคฟีเอฟ (Sergei Sergeyevich Prokofiev)
บทประพันธ์ที่สำคัญในสมัยโรแมนติก

1.ประเภทซิมโฟนี (Symphony)
Symphony No. 3 (Eroica) - เบทโฮเฟิน
Symphony No. 6 (Pastoral) - เบทโฮเฟิน
Symphony No. 9 (Choral) - เบทโฮเฟิน
Symphony No. 8, in B minor (Unfinished) - ชูเบิร์ท
Symphony No. 4 (Italian) - เม็นเดิลส์โซน
Symphony No. 3 (Rhenish) - ชูมัน
Symphony No. 1-4 - บรามส์
Symphony No. 6 (Pathetique) - ไชคอฟสกี
Symphony No. 9 (From the New World) - ดโวฌาก
2.ประเภทคอนแชร์โต (Concerto)
Piano Concerto No.5 (Emperor) - เบทโฮเฟิน
Piano Concerto in B-flat minor - ไชคอฟสกี
Piano Concerto in A minor Op.16 - กริกก์
Piano Concerto No. 1 in E minor - ชอแป็ง
Piano Concerto No.2 - รัคมานีนอฟ
Violin Concerto in D, Op.61 - เบทโฮเฟิน
Violin Concerto in E minor, Op.64 - เม็นเดิลส์โซน
Violin Concerto in D major, Op.77 - บรามส์
Violin Concerto in D major, Op.35 - ไชคอฟสกี
3.ประเภทอุปรากร (Opera)
3.1 Serious Opera
Carmen - บีแซ
Aida - แวร์ดี
La Traviata - แวร์ดี
Madama Butterfly - ปุชชีนี (Puccini)
Tristan and Isolde - วากเนอร์
William Tell - รอสซีนี
3.2 Comic Opera
The Barber of Seville - รอสซีนี
The Barthered Bride - รอสซีนี
The Doctor Despite Himself - กูโน
4.ประเภทดนตรีบรรยายเรื่องราว (Program Music) แบ่งย่อยได้ 4 ชนิดคือ
4.1 Concert Overture
Habrides Overture - เม็นเดิลส์โซน
Overture1812 - ไชคอฟสกี
Romeo and Juliet - ไชคอฟสกี
4.2 Incidental Music
A Midsummer Night's Dream - เม็นเดิลส์โซน
The Planets - โฮลสต์
Peer Gynt - กรีก
Scheherazade - ริมสกี-คอร์สคอฟ
The Carnival of the Animals - แซ็ง-ซ็องส์
4.3 Program Symphony
Dante - ลิสท์
Faust - ลิสท์
Harold in Italy - แบร์ลีโยซ
Romeo and Juliet - แบร์ลีโยซ
Symphony Fantastique - แบร์ลีโยซ
4.4 Tone Poem (Symphonic Poem)
Don Juan - ชเตราส์
Don Quixote - ชเตราส์
Finlandia - ซิเบเลียส
The Moldau - สเมนตานา
5.ประเภทบัลเลต์ (Ballet)
Borelo - ราแวล
Cinderella Ballet - โปรโคฟีเอฟ
Romeo and Juliette - โปรโคฟีเอฟ
The Sleeping Beauty - ไชคอฟสกี
Swanlake - ไชคอฟสกี
6.ประเภทดนตรีแชมเบอร์ (Chamber Music)
Piano Quintet in A Major, Op.114 - ชูเบิร์ท
String Quintet in C D.956 (2 violins, viola, 2 cellos) - ชูเบิร์ท
String Sextet in Bb Op.18 (Spring) - บรามส์
7.ประเภทโซนาตา (Sonata)
Piano Sonata in C minor (Pathetique) - เบทโฮเฟิน
Piano Sonata in Bb minor - ชอแป็ง
Violin Sonata Op.47 (Kreutzer) - ชอแป็ง
8.ประเภทอื่น ๆ
8.1 บทเพลงร้องและเพลงสำหรับเปียโน
Erikonig - ชูเบิร์ท
Nocturne in Eb Major Op.9 No.2 - ชอแป็ง
Études Op.10 - ชอแป็ง
Ballade No. 1 in G minor, Op. 23 - ชอแป็ง
8.2 บทเพลงแมส
Missa Solemnis - เบทโฮเฟิน
Requiem - แบร์ลีโยซ
Requiem - แวร์ดี
German Requiem - บรามส์
เจ้าหญิงอะเลกซียาแห่งเนเธอร์แลนด์

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าฟ้าหญิงอะเลกซียา |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Her Royal Highness (ใต้ฝ่าพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Royal Highness (พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ)
เจ้าหญิงอะเลกซียาแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา (ดัตช์: Alexia Juliana Marcela Laurentien, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau; 26 มิถุนายน พ.ศ. 2548) เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางในสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ กับสมเด็จพระราชินีมักซิมาแห่งเนเธอร์แลนด์ และอยู่ในลำดับที่สองของการสืบราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์ต่อจากภคินีคือ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์
ประสูติและบัพติศมา

เจ้าหญิงอะเลกซียา ประสูติเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ณ โรงพยาบาลโบรโนโว กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางในสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ กับสมเด็จพระราชินีมักซิมาแห่งเนเธอร์แลนด์ มีพระเชษฐภคินีคือ เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย และพระขนิษฐาคือ เจ้าหญิงอารียาน
ในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 พระองค์ได้รับศีลล้างบาปที่ถูกจัดขึ้นในเมืองวัสเซนนาร์ พระองค์มีพ่อทูนหัวและแม่ทูนหัวคือ เจ้าหญิงมาทิลด์ ดัชเชสแห่งบราบันต์, อะเลกซันดรา ยันโกวิช เด เยสเซนีเซอ, เจ้าชายฟรีโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา, ควน โซร์เรกีเอตา และฟรันส์ แฟร์ดีนันด์ เด โบฟอร์ต
เจ้าหญิงอะเลกซียาสามารถรับสั่งภาษาดัตช์, อังกฤษ และสเปน
พระอิสริยยศ

เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงอะเลกซียาแห่งเนเธอร์แลนด์, เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา (26 มิถุนายน พ.ศ. 2548 — ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

Het Koninklijk Huis เก็บถาวร 2010-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงอะเลกซียาแห่งเนเธอร์แลนด์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย |  |   ลำดับการสืบราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์  (ลำดับที่ 2)    |  | เจ้าหญิงอารียาน |
| เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย |  |   ลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ   |  | เจ้าหญิงอารียาน |
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
รุ่นที่ 1:  เจ้าหญิงพอลีนแห่งออเรนจ์-นัสเซา  เจ้าหญิงมาริแอนน์ เจ้าหญิงอัลเบิร์ตแห่งปรัสเซีย 
รุ่นที่ 2:  แกรนด์ดัชเชสโซฟีแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  สมเด็จพระราชินีลูอีสแห่งสวีเดนและนอร์เวย์  เจ้าหญิงมารี เจ้าหญิงแห่งเวดส์ 
รุ่นที่ 3:  สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา 
รุ่นที่ 4:  สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนา 
รุ่นที่ 5:  สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์  เจ้าหญิงไอรีน ดัชเชสแห่งปาร์มา  เจ้าหญิงมาร์ครีต นางฟาน โฟลเลินโฮเฟิน  เจ้าหญิงคริสตีนา นางกิเยร์โม 
รุ่นที่ 6:  ไม่มี 
รุ่นที่ 7:  เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์  เจ้าหญิงอะเลกซียา  เจ้าหญิงอารียาน 
เจ้าหญิงแห่งเนเธอร์แลนด์จากการสมรส
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร

| --- | --- |
จากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 เเละสมเด็จพระราชินีคามิลลา เสด็จออกสีหบัญชร พระราชวังบักกิงแฮม  การเเสดงลูกศรสีเเดง ของกองทัพอากาศเหนือพระราชวังบักกิงแฮม  สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงมหามงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ดที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์  สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 เเละสมเด็จพระราชินีคามิลลา ประทับราชรถพัชราภิเษก เสด็จฯไปยังเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์  ขบวนพยุหยาตราผ่านถนนเดอะมอลล์ ลอนดอน สหราชอาณาจักร  ช่างภาพซึ่งตั้งกล้องอยู่บน พระบรมราชินยานุสรณ์ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย 
วันที่: 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
สถานที่: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
ที่ตั้ง: ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ผู้เข้าร่วม: สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 สมเด็จพระราชินีคามิลลา ตำแหน่งใหญ่แห่งรัฐ อัครมุขนายกและผู้ช่วยมุขนายกในคริสตจักรแห่งอังกฤษ หัวหน้าตราอาร์มแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ สมาชิกขุนนางสหราชอาณาจักร
เว็บไซต์: coronation.gov.uk 
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสถาปนาพระอัครมเหสี สมเด็จพระราชินีคามิลลา แห่งสหราชอาณาจักร จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ พระราชพิธีดังกล่าวจะใช้ระยะเวลาสั้นและงบประมาณน้อยกว่าพระราชพิธีราชาภิเษกก่อนหน้านี้ โดยมีการเตรียมงานมายาวนานตั้งแต่ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ซึ่งแผนของงานดังกล่าวมีการใช้รหัสว่า "ปฏิบัติการลูกโลกทองคำ"
ทั้งนี้ ในการสถาปนาคามิลลา แชนด์ เป็นสมเด็จพระราชินีคามิลลาอย่างเป็นทางการนั้น เป็นการสถาปนาสมเด็จพระราชินีครั้งแรกตั้งแต่การสถาปนาสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เมื่อ พ.ศ. 2480 ส่วนกลุ่มต่อต้านสถาบันพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ได้จัดการประท้วงระหว่างพระราชพิธีดังกล่าว อนึ่ง ดยุกแห่งซัสเซกซ์ได้เสด็จเข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษกของพระราชบิดา ในขณะที่ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์จะมิได้ตามเสด็จพระสวามีเข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษกและยังคงประทับอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียในสหรัฐ ร่วมกับพระโอรส-ธิดา เจ้าชายอาร์ชีและเจ้าหญิงลิลีเบ็ตแห่งซัสเซกซ์ เนื่องด้วยในวันเดียวกันเป็นวันคล้ายวันประสูติของเจ้าชายอาร์ชีผู้เป็นพระโอรส
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลาเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 21 อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่มีการถ่ายทอดสดทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกที่จัดขึ้นในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ครั้งที่ 40 นับตั้งแต่พระราชพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิตใน พ.ศ. 1609
แขก

บทความหลัก: รายชื่อแขกในพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลา
มีแขกที่ได้รับเชิญประมาณ 2,200 คนจาก 203 ประเทศ ผู้ได้รับเชิญประกอบด้วยสมาชิกราชวงศ์ ผู้แทนจากนิกายคริสต์จักรแห่งอังกฤษและชุมชนผู้นับถือศาสนาอื่น ๆ ในอังกฤษ นักการเมืองที่มีชื่อเสียงจากสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ ตลอดจนประมุขแห่งรัฐและเชื้อพระวงศ์ต่างประเทศ
จำนวนผู้เข้าร่วมทางการเมืองลดลงอย่างมากจาก พ.ศ. 2496 ที่สมาชิกรัฐสภาทั้งหมดของสหราชอาณาจักรเข้าร่วมพิธี ทางสำนักพระราชวังบักกิงแฮมพิจารณาเชิญ ส.ส. เพียง 20 คนและขุนนางอีก 20 คน แต่การประท้วงจาก ส.ส. และขุนนางทำให้มีการเพิ่มจำนวนผู้เข้าร่วมมากกว่าสองเท่า โดยสำนักงานคณะรัฐมนตรีจะเป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายว่าใครได้รับเชิญ คู่สมรสของสมาชิกคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับเชิญ ทำให้รัฐมนตรีบางคนรู้สึกโกรธ
สูจิบัตรหมายกำหนดการพระราชพิธีราชาภิเษก
ประเทศที่มีตัวแทนที่ยืนยันการเข้าร่วมแล้ว
เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าฟ้ามกุฎราชกุมาร |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: His Royal Highness  (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: your Royal Highness (พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ)
เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ (พระนามเต็ม โฮกุน มักนุส, พระราชสมภพ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ณ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์) พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ กับสมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ พระองค์มีพระเชษฐภคินีคือ เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ
พระราชประวัติ

เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ณ โรงพยาบาลแห่งชาตินอร์เวย์ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ กับสมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ พระองค์มีพระบิดาและพระมารดาอุปถัมภ์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์, เจ้าชายคาร์ล เบอร์นาดอตต์, สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน, เจ้าหญิงแอนน์ พระวรราชกุมารี เนื่องจากพระองค์ได้สืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์จึงอยู่ในลำดับที่ 16 ของการสืบราชบัลลังก์แห่งสหราชอาณาจักร และถือเป็นพระญาติชั้นที่สามของเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์
อย่างไรก็ตามใน พ.ศ. 2533 ได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลขึ้น เพื่อให้สิทธิแก่พระบุตรองค์แรก แต่กฎมนเทียรบาลดังกล่าวกลับไม่มีผลย้อนหลัง พระเชษฐภคินีเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ จึงอยู่ลำดับสืบราชสมบัติต่อจากพระบุตรของมกุฎราชกุมาร และเจ้าชายโฮกุนจึงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารต่อไป
การศึกษา

มกุฎราชกุมารโฮกุนได้เข้าศึกษาในกองทัพเรือนอร์เวย์โดยได้รับศึกษาขั้นต้นจากสถาบันกองทัพเรือนอร์เวย์ ในเรื่องของขีปนาวุธและอื่น ๆ ต่อมาพระองค์ได้ศึกษาต่อยังต่างประเทศ โดยได้ศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ใน พ.ศ. 2542 ภายหลังจากการสำเร็จการศึกษา มกุฎราชกุมารโฮกุนได้ทรงเข้าร่วมปาฐกถาที่มหาวิทยาลัยออสโล ใน พ.ศ. 2544 ต่อมาพระองค์ได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเศรษฐศาสตร์ลอนดอนในระดับปริญญาโทด้านการพัฒนาและความเชี่ยวชาญด้านการค้าระหว่างประเทศและแอฟริกา
ชีวิตส่วนพระองค์

มกุฎราชกุมารโฮกุนทรงได้รู้จักกับสตรีสามัญชนชื่อ เม็ตเตอ-มาริต เช็สเซิม เฮออิบี (Mette-Marit Tjessem Høiby) ผ่านทางเพื่อนของทั้งสองฝ่ายใน พ.ศ. 2542 เธอเป็นบริกรหญิงที่มีลูกติดอายุ 4 ขวบ จากความสัมพันธ์กับชายคนหนึ่งที่ต้องโทษในคดียาเสพติด และมีข่าวลือว่าเม็ตเตอ-มาริต "ที่ผ่านมาเธอเป็นที่รู้จักในนามของนักเต้นออสโลและมีเรื่องราวเกี่ยวกับยาเสพติด" เธอได้เข้ารับการรักษาเพื่อบำบัดสารเสพติดและมีประวัติว่าเป็นนักเที่ยวหนัก
อย่างไรก็ตามทั้งสองได้มีพิธีหมั้นขึ้น ท่ามกลางความรู้สึกของชาวนอร์เวย์ที่คิดว่ามกุฎราชกุมารทรงเลือกพระคู่หมั้นไม่เหมาะสม เนื่องจากว่าพระคู่หมั้นนั้นผ่านการมีบุตรมาแล้ว รวมไปถึงปัญหายาเสพติด นอกจากนี้บิดาของบุตรที่เธอเลี้ยงนั้นได้รับโทษในเรือนจำเนื่องจากปัญหายาเสพติด โดยในงานแถลงข่าวเปิดใจของว่าที่มกุฎราชกุมารี เธอได้กล่าวว่า อดีตที่ผ่านมาในช่วงวัยรุ่นของเธอมันทำให้เธอเข้มแข็งมากกว่าวัยรุ่นทั่วไป
ทั้งคู่ได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่  25 สิงหาคม พ.ศ. 2544 โดยจัดขึ้นในกรุงออสโล พิธีล่าช้าไปหนึ่งชั่วโมงเนื่องจากเจ้าสาวร้องไห้ตลอดทั้งพิธี นางสาวเม็ตเตอ-มาริตสวมชุดคลุมผ้าไหมสีขาวยาว 20 ฟุต ส่วนมกุฎราชกุมารฉลองพระองค์ด้วยเครื่องทรงทหาร สายสะพายและเหรียญ โดยมกุฎราชกุมารเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว เบตินา และเอมิลี สวันสตรอม, คามิลลา และแอนนิเคน เบอร์เนย และตูวา เฮออิบี เป็นเพื่อนเจ้าสาว นางสาวเม็ตเตอ-มาริต ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ทั้งมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี พร้อมด้วยเด็กชายมาริอุส โอรสนอกสมรสในมกุฎราชกุมารี ได้ปรากฏตัวบริเวณระเบียงของพระราชวังท่ามกลางการยิงสลุต และวงดนตรีเล่นเฉลิมฉลอง ทั้งสองพระองค์มีพระราชโอรส-ธิดา ด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา  ประสูติเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2547
เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส ประสูติเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2548
แหล่งข้อมูลอื่น

Haakon's biography on the Royal Court's official website
Haakon, Norges kronprins. NRK interview for his 18th birthday
(translation of title: – The couple, the Crown Prince and Crown Princess, are doing political work) "- Kronprinsparet driver politisk arbeid"
| ก่อนหน้า |  | เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไม่มี |  |   ลำดับการสืบราชบัลลังก์นอร์เวย์  (ลำดับที่ 1)    |  | เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา |
| สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 |  |   ลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ  (ลำดับที่ 63)    |  | เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส |
| สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 |  |   ลำดับการสืบตำแหน่งผู้นำราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก  (ลำดับที่ 9)    |  | เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส |
| ด ค กเจ้าชายแห่งนอร์เวย์ |
| --- | --- | --- |
เริ่มตั้งแต่กษัตริย์โฮกุนที่ 7 เสด็จขึ้นครองราชสมบัติในปี ค.ศ. 1905
| รุ่นที่ 1 | กษัตริย์อูลัฟที่ 5 |  |
| รุ่นที่ 2 | กษัตริย์ฮารัลด์ที่ 5 |  |
| รุ่นที่ 3 | มกุฎราชกุมารโฮกุน มักนุส |  |
| รุ่นที่ 4 | เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส |  |
| ด ค กรัชทายาทในปัจจุบัน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เจ้าชายเลโรโทรี เซเอโซ   เจ้าชายมูลัย ฮะซัน   ไม่มี (เลือกตั้งโดยสภา) 
เอเชีย:   เจ้าชายซัลมาน บินฮะมัด   เจ้าชายจิกมี นัมเกล วังชุก   เจ้าชายอัลมุห์ตาดี บิลละห์   ไม่มี (เลือกตั้งโดยสภา)   เจ้าชายฟูมิฮิโตะ   เจ้าชายฮุซัยน์ บิน อับดุลลอฮ์   เชคมิชาล อัลอะห์มัด   ไม่มี (เลือกตั้งโดยสภา)   เจ้าชายซัยยิด ษิยะซิน บิน ฮัยษัม   เชคอับดุลเลาะห์ บิน ฮามัด พฤตินัย (เลือกตั้งโดยสภา)   เจ้าชายมุฮัมมัด บิน ซัลมาน   เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ   เจ้าชายมุฮัมมัด บินซัยยิด พฤตินัย (เลือกตั้งโดยสภา) 
ยุโรป:   ไม่มี (เลือกตั้งโดยประชาชนฝรั่งเศสและแต่งตั้งโดยสมเด็จพระสันตะปาปา)   เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต   เจ้าชายคริสเตียน   เจ้าชายอาล็อยส์   เจ้าชายกีโยม   เจ้าชายฌัก   เจ้าหญิงกาตารีนา-อามาลียา   เจ้าชายโฮกุน   เจ้าหญิงเลโอนอร์   เจ้าหญิงวิกตอเรีย   เจ้าชายวิลเลียม   ไม่มี (เลือกตั้งโดยพระคาร์ดินัล) 
อเมริกา:           เจ้าชายวิลเลียม 
โอเชียเนีย:       เจ้าชายวิลเลียม   เจ้าชายตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
มกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารีใน พ.ศ. 2553 ในงานในงานอภิเษกสมรสของมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนกับดาเนียล เวสต์ลิง