stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทิวเขาสันกำแพง

| ทิวเขาสันกำแพง |
| --- | --- |
ทิวเขาสันกำแพง
ทิวเขาสันกำแพงบริเวณอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
จุดสูงสุด
ยอด: เขาร่ม
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,351 เมตร (4,432 ฟุต)
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว: 180 กม. (112 ไมล์) E/W
กว้าง: 40 กม. (25 ไมล์) N/S
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
แนวทิวเขาในภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
ประเทศ: ประเทศไทย
พิกัดเทือกเขา: 14°26.5′N 101°23′E﻿ / ﻿14.4417°N 101.383°E﻿ / 14.4417; 101.383
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทหิน: หินทราย และ หินกรวดมน
ทิวเขาสันกำแพง เป็นทิวเขาในภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย มีความต่อเนื่องจากทิวเขาดงพญาเย็น ทอดยาวไปทางทิศตะวันออกจนไปเชื่อมต่อกับทิวเขาพนมดงรัก จุดเริ่มต้นของทิวเขาอยู่ที่เส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างอำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก กับอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ผ่านไปตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างอำเภอปากช่อง อำเภอวังน้ำเขียว และอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา กับอำเภอประจันตคามและอำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี และระหว่างอำเภอครบุรีและอำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา กับอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว จากนั้นไปตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างอำเภอโนนดินแดง จังหวัดบุรีรัมย์ กับอำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว ทิวเขามีจุดสิ้นสุดที่ช่องตะโกตรงทางหลวงหมายเลข 348 (อรัญประเทศ-นางรอง) ตัดผ่าน
ทิวเขาสันกำแพงมีความยาวประมาณ 200 กิโลเมตร เขาสูงสุดชื่อเขาร่ม มีความสูง 1,351 เมตร มีเขาสำคัญ ได้แก่ เขาแหลม เขาจันทน์ เขาโป่งฉนวน และเขาละมั่ง ทิวเขาสันกำแพงเป็นต้นน้ำของลุ่มน้ำปราจีนบุรี แม่น้ำสายหลักในลุ่มน้ำ ได้แก่ แม่น้ำปราจีนบุรี ซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำบางปะกง และเป็นต้นกำเนิดลุ่มแม่น้ำมูล ซึ่งไหลผ่านที่ราบสูงโคราชจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก ผ่านตัวเมืองอุบลราชธานีก่อนจะลงสู่แม่น้ำโขง
ประเทศกัมพูชาในเอเชียนเกมส์ 1954

ประเทศกัมพูชา ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1954 ณ กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ในระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) โดยหลังจากจบการแข่งขัน ทีมชาติกัมพูชา ไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลได้เลย และอยู่ในอันดับที่ 13 ร่วม ของการแข่งขันในครั้งนี้
ถนนศรีนครินทร์-ร่มเกล้า

| ถนนศรีนครินทร์-ร่มเกล้า> ข้อมูลของเส้นทาง |
| --- | --- |
ความยาว: 11.2 กิโลเมตร (7.0 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก: ถ.ศรีนครินทร์, ถ.กรุงเทพกรีฑา, ถ.หัวหมาก ใน เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
 :   ถ.กรุงเทพกรีฑา ใน เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร    ถ.กาญจนาภิเษก ใน เขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ถ.ร่มเกล้า, ถ.เจ้าคุณทหาร ใน เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร
ถนนศรีนครินทร์-ร่มเกล้า เป็นถนนตัดใหม่ในพื้นที่กรุงเทพมหานครฝั่งตะวันออก ในพื้นที่เขตบางกะปิ, เขตสะพานสูง และเขตลาดกระบัง โดยบางส่วนได้มีการนำแนวถนนกรุงเทพกรีฑาเดิมมาปรับปรุงและตัดถนนในแนวใหม่ขึ้นมา จากถนนหัวหมาก (ซอยรามคำแหง 24) ไปบรรจบถนนเจ้าคุณทหาร ระยะทางประมาณ 11.2 กิโลเมตร ทำให้สามารถเดินทางจากถนนศรีนครินทร์ไปยังถนนร่มเกล้าได้โดยไม่ต้องผ่านทางแยกสัญญาณไฟจราจร (ไม่ติดไฟแดง) แม้แต่แห่งเดียว
พื้นที่ที่ถนนตัดผ่าน

เขตบางกะปิ, เขตสะพานสูง และเขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร
แนวเส้นทาง

เริ่มจากบริเวณทางแยกต่างระดับกรุงเทพกรีฑา แยกจากถนนศรีนครินทร์ ในแนวต่อจากถนนหัวหมาก แล้วลากทับแนวเดิมของถนนกรุงเทพกรีฑาจากปากซอยเข้าไปประมาณ 500 เมตร จากนั้นลอดอุโมงค์ขุดใหม่เพื่อมุ่งหน้าเข้าเขตสะพานสูงซึ่งจะเป็นช่วงที่ตัดถนนใหม่ทั้งหมด แล้วทะลุไปท้ายหมู่บ้านของหมู่บ้านสัมมากร ใกล้กับถนนกรุงเทพกรีฑา หน้าสนามกอล์ฟยูนิโก้ จากนั้นตัดผ่านที่ดินเอกชนแล้วยกข้ามถนนกาญจนาภิเษก ขนานไปตามแนวคลองบางขวาง ข้ามคลองสองต้นนุ่น และไปสิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับเจ้ากรีฑา จุดตัดกับถนนร่มเกล้า โดยมีสะพานยกระดับไปยังแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือถนนเจ้าคุณทหาร รวมระยะทาง 11.2 กิโลเมตร
ประวัติ

โครงการถนนตัดใหม่สายกรุงเทพกรีฑา-ร่มเกล้าเป็นอีกหนึ่งโครงการที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพิจารณาใหม่ ในจำนวน 16 โครงการที่เกิดปัญหาการฮั้วประมูลโครงการภาครัฐในอดีตที่ผ่านมา ประกอบกับเมื่อโครงการแล้วเสร็จสมบูรณ์จะช่วยแบ่งเบาการจราจรโดยรอบได้เป็นอย่างดี ใช้วงเงิน 4.7 พันล้านบาทเศษ เป็นงบผูกพัน 3 ปี (2554-2556) และเวลาต่อมาก็เปลี่ยนชื่อเป็น “ศรีนครินทร์-ร่มเกล้า” ใช้ระยะเวลาก่อสร้างประมาณ 3 ปี โดยแบ่งการก่อสร้างเป็นทั้งหมด 7 ช่วง
ดูเพิ่ม

ถนนศรีนครินทร์
ถนนเจ้าคุณทหาร
บันกิม จันทระ จัตโตรจี

| บันกิมะจันทระ จัตโตปาธยาย |
| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: বঙ্কিমচন্দ্র চট্টোপাধ্যায়
เกิด: 26 มิถุนายน ค.ศ. 1838(1838-06-26) ไนหตี, รัฐเบงกอล, บริติชอินเดีย (ปัจจุบันอยู่ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย)
เสียชีวิต: 8 เมษายน ค.ศ. 1894(1894-04-08) (55 ปี) กัลกัตตา, รัฐเบงกอล, บริติชอินเดีย (ปัจจุบันคือ โกลกาตา, รัฐเบงกอลตะวันตก, ประเทศอินเดีย)
อาชีพ: นักเขียน, กวี, นักเขียนนิยาย, นักเขียนความเรียง, นักข่าว
ภาษา: ภาษาเบงกอล, ภาษาอังกฤษ
จบจาก: มหาวิทยาลัยกัลกัตตา
แนวร่วมในทางวรรณคดี: เบงกอลเรเนสซองส์
ผลงานที่สำคัญ: ทุรเคศนันทินี กปาลกุนทล เทวีจาวธุรณี อานันทมาถ "พิษพฤกษะ" วันทามาตารัม"

ลายมือชื่อ: 
บันกิมะจันทระ จัตโตรจี (Bankimchandra Chatterjee) หรือ บันกิมะจันทระ จัตโตปาธยาย (Bankimchandra Chattopadhyay), CBE (26 มิถุนายน 1838–8 เมษายน 1894) เป็นผู้ประพันธ์นิยาย, กวี และนักข่าวชาวอินเดีย เขาเป็นผู้เรียบเรียง วันทามาตารัม ขึ้นครั้งแรกโดยเป็นภาษาสันสกฤต, สร้างสรรค์ภาพบุคลาธิษฐานของประเทศอินเดียเป็นพระมารดาภารตมาตา และเป็นแรงบันดาลใจให้กับบรรดานักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชอินเดีย จัตโตปาธยายประพันธ์นิยายรวมทั้งหมดจำนวนสิบสามเรื่อง
จัตโตปาธยายได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นบุคคลสำคัญในสาขาการประพันธ์และงานเขียนของการฟื้นฟูวัฒนธรรมเบงกอลและอินเดีย ผลงานเขียนของเขา รวมทั้งนิยาย, ความเรียง และบทวิพากษ์ เป็นผลงานการเขียนที่แหวกขนบการเขียนแบบอินเดียพวกกาพย์กลอน (verse-oriented) และสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเขียนทั่วอินเดียในยุคถัด ๆ มา
ผลงานเขียน

ทุรเคศนันทินี (Durgeshnandini, 1865)
กปาลกุนทล (Kapalkundala, 1866)
มรินลินี (Mrinalini, 1869)
พิษพฤกษะ (Vishabriksha; “ต้นพืชพิษ”, 1873)
อินทิรา (Indira, 1873; เรียงเรียงใหม่ 1893)
ชุคลันคุริยะ (Jugalanguriya, 1874)
รธราณี (Radharani, 1876; เพิ่มเติม 1893)
จันทรเสขร (Chandrasekhar, 1875)
กมลกันตารทัปตาร์ (Kamalakanter Daptar; จากโต๊ะของกมลกันตา, 1875)
ราชนี(Rajani, 1877)
กฤษณกันตารอุยล์ (Krishnakanter Uil; ประสงค์ของกฤษณกันตา, 1878)
ราชสิงห์ (Rajsimha, 1882)
อานันทมัฐ (Anandamath, 1882)
เทวีจาวธุรณี (Devi Chaudhurani, 1884)
กมลกันตา (Kamalakanta, 1885)
สีตาราม (Sitaram, 1887)
มุจิราม กูร์ ชีวันจริต (Muchiram Gurer Jivancharita; ชีวิตของมุจิราม กูร์)
กฤษณจริตร (Krishna Charitra; ชีวิตของพระกฤษณะ, 1886)
ธรรมตัตตวา (Dharmatattva; หลักของศาสนา, 1888)
เทวตัตตวา (Devatattva; หลักของพระเจ้า, ตีพิมพ์หลังมรณกรรม)
ศรีมัทวควัตคีตา (Srimadvagavat Gita; บทวิพากษ์ว่าด้วยภควัตคีตา, 1902 - ตีพิมพ์หลังมรณกรรม)
ลลิต โอ มนัส (Lalita O Manas, 1858)
โลกรหัสยะ (Lok Rahasya; รวมความเรียงว่าด้วยสังคม, 1874, เพิ่มเติม 1888)
วิชนันรหัสยะ (Bijnan Rahasya; รวมความเรียงว่าด้วยวิทยาศาสตร์, 1875)
พิจิตรประพันธ์ (Bichitra Prabandha; รวมความเรียง, เล่ม 1 (1876) และ เล่ม 2 (1892))
สามยะ (Samya; ความเท่าเทียม, 1879)
นวนิยายเล่มแรกของจัตโตปาธยายเป็นนวนิยายภาษาอังกฤษ ภรรยาของราชโมหัน (Rajmohan's Wife, 1864)
ทิวเขาอู่อี๋

| เขาอู่อี๋ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน
ประเภท: มรดกโลกแบบผสม
เกณฑ์พิจารณา: (iii) (vi) (vii) (x)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2542 (คณะกรรมการสมัยที่ 23)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ทิวเขาอู่อี๋ เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ เป็นภูเขาอยู่ในมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีอาณาเขต 70 ตารางกิโลเมตร หรือ (43,750 ไร่)
มรดกโลก

ทิวเขาอู่อี๋ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 23 เมื่อปี พ.ศ. 2542 ที่เมืองมาร์ราคิช ประเทศโมร็อกโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
(vii) - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนในวิวัฒนาการสำคัญต่าง ๆ ในอดีตของโลก เช่น ยุคสัตว์เลื้อยคลาน ยุคน้ำแข็ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาความหลากหลายทางธรรมชาติบนพื้นโลก
(x) - เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดสัตว์และพันธุ์พืชที่หายากหรือที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย แต่ยังคงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ซึ่งรวมถึงระบบนิเวศอันเป็นแหล่งรวมความอุดมสมบูรณ์ของพืชและสัตว์ที่ทั่วโลกให้ความสนใจด้วย
ดิคซี คาร์เตอร์-ซาลินาส

| ดิคซี คาร์เตอร์-ซาลินาส |
| --- | --- |

เกิด: ดิคซี คาร์เตอร์  (1964-10-06) 6 ตุลาคม ค.ศ. 1964 (59 ปี) ดัลลาส ,รัฐเท็กซัส
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมิสสิสสิปปิ
อาชีพ: ประธานบริษัทของทีเอ็นเอ เรสต์ลิง
ปีปฏิบัติงาน: 2003-ปัจจุบัน
คู่สมรส: เซอร์จ ซาลินาส
บุตร: 2 คน
บิดามารดา: โรเบิร์ต ดับเบิลยู. คาร์เตอร์ จานิส คาร์เตอร์
ดิคซี คาร์เตอร์-ซาลินาส หรือที่รู้จักกันดีในนามของ ดิคซี คาร์เตอร์ เกิดวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1964 เป็นทั้งโปรโมเตอร์มวยปล้ำอาชีพและนักธุรกิจชาวอเมริกัน เขาคือ ประธานบริษัทของสมาคม โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA Wrestling)
เกี่ยวกับมวยปล้ำ

เพลงเปิดตัว
"The Man in Me" โดย Goldy Locks
แหล่งข้อมูลอื่น

ImpactWrestling.com (Official Website of TNA Impact Wrestling)
PandaEnergy.com (Official Website of Panda Energy International, Inc.) เก็บถาวร 2019-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทิวเขาหลวงพระบาง

| ทิวเขาหลวงพระบาง |
| --- | --- |
เนิน 1428 อดีตสมรภูมิรบในสมรภูมิบ้านร่มเกล้า มองจากอุทยานแห่งชาติภูสอยดาว
จุดสูงสุด
ยอด: ภูสอยดาว
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,120 เมตร (6,955 ฟุต)
พิกัด: 18°35′16″N 98°29′13″E﻿ / ﻿18.58778°N 98.48694°E﻿ / 18.58778; 98.48694 
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว: 280 กม. (174 ไมล์) N/S
กว้าง: 85 กม. (53 ไมล์) E/W
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
แผนที่ทิวเขาหลวงพระบาง 
Countries: ไทย และ ลาว
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: ยุคไทรแอสซิก
ประเภทหิน: หินแกรนิต และ หินทราย
ทิวเขาหลวงพระบาง เป็นทิวเขาหินแกรนิต เริ่มจากบริเวณลำน้ำโขงทางเหนือ ทอดตัวเป็นแนวมาทางใต้จนถึงตะวันตกของอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย และทางเหนือของอำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ซึ่งเป็นบริเวณที่เชื่อมต่อกับทิวเขาเพชรบูรณ์ในภาคกลาง  มีอาณาบริเวณกว้างขวาง อยู่ระหว่างแม่น้ำน่าน และแม่น้ำโขง กว้างประมาณ 50-100 กิโลเมตร  ยาวประมาณ 250 กิโลเมตร  ทางแถบตอนเหนือของทิวเขานี้ เป็นตอนที่บังคับให้แม่น้ำโขงไหลวกไปทางตะวันออก เข้าไปในประเทศลาว
ยอดเขาที่สูงและมีชื่อเป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ภูหวายซ่อมใหญ่ สูงประมาณ 1,801 เมตร อยู่ทางเหนือสุด มีแม่น้ำโขงล้อมอยู่สามด้าน, ดอยน้ำหงส์ มีความสูง 1,478 เมตร, ภูสามเส้า มีความสูง 2,061 เมตร, ภูหลวงพระบาง สูง 2,059 เมตร  อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอปัว จังหวัดน่าน เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำว้า ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำน่าน, ภูยี สูง 1,630 เมตร อยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน, ภูหลักหมื่น สูง 1,478 เมตร อยู่ริมแม่น้ำน่าน ทางทิศตะวันออกของอำเภอนาน้อย, ดอยภูคา สูง 1,980 เมตร ในหลายพื้นที่ของจังหวัดน่าน, ภูเมี่ยง สูง 2,300 เมตร อยู่ในเขตจังหวัดอุตรดิตถ์ และภูสอยดาว มีความสูง 2,120 เมตร อยู่ในเขตระหว่างจังหวัดพิษณุโลกและจังหวัดอุตรดิตถ์
ทิวเขาหลวงพระบางเป็นทิวเขาแบ่งเขตมาแต่สมัยโบราณ ปัจจุบันใช้เป็นพรมแดนระหว่างไทยกับลาวในภาคเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กทิวเขาในประเทศไทย |
| --- | --- |
 จันทบุรี  ดงพญาเย็น  แดนลาว  ตะนาวศรี  ถนนธงชัย ถนนธงชัยกลาง  ถนนธงชัยตะวันตก  ถนนธงชัยตะวันออก  นครศรีธรรมราช  บรรทัด  ผีปันน้ำ ขุนตาน  พนมดงรัก  เพชรบูรณ์  ภูเก็ต  ภูพาน  สันกาลาคีรี  สันกำแพง  หลวงพระบาง
ประเทศกัมพูชาในเอเชียนเกมส์ 2014

ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 17 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 19 กันยายน ถึง 4 ตุลาคม ค.ศ. 2014
สรุปเหรียญรางวัล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนิดกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
|  เทควันโด | 1 | 0 | 0 | 1 |
| รวม | 1 | 0 | 0 | 1 |
ถนนวุฒากาศ

ถนนวุฒากาศตรงช่วงวัดนางนอง
ถนนวุฒากาศ [วุด-ทา-กาด] เป็นถนนในเขตธนบุรีและเขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ถนนเชื่อมต่อถนนเทอดไทกับถนนจอมทอง มีเส้นทางถนนราชพฤกษ์ตัดผ่านถนนวุฒากาศทำให้สามารถใช้เส้นทางออกสู่ถนนเพชรเกษม เป็นถนนลาดยางขนาด 4 ช่องทางจราจร ไม่มีเกาะกลาง เขตทางกว้าง 15–18 เมตร มีซอยแยกทั้งสองฝั่งถนนเป็นระยะ ประชากรอยู่หนาแน่นระยะทางในเขตจอมทองประมาณ 1,500 เมตร
ชื่อของถนนตั้งชื่อตามหลวงเชิดวุฒากาศ (สุดใจ เชิดวุฒิ) หนึ่งในคณะรัฐมนตรี คณะที่ 24 ยุคจอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ซึ่งแต่เดิมย่านวุฒากาศ มีโรงเรียนหลวงเชิดวุฒากาศตั้งอยู่ที่ซอยวุฒากาศ 1 (หลวงเชิด) ซึ่งปัจจุบันปิดตัวลงไปแล้วและเป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจนครบาลตลาดพลู นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั้งของสถานีวุฒากาศ ในเส้นทางรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ส่วนต่อขยายแยกตากสิน-บางหว้า สถานีตั้งอยู่บริเวณสี่แยกราชพฤกษ์-วุฒากาศ ทำให้มีคอนโดมิเนียมเกิดใหม่ขึ้นมา
ถนนวุฒากาศเป็นถนนที่วิ่งเกือบขนานไปกับเส้นทางคลองด่าน มีชุมชนโบราณตั้งอยู่ มีวัดโบราณได้แก่ วัดนางนองวรวิหาร วัดหนังราชวรวิหาร ชุมชนวัดนางนองเป็นชุมชนเก่าแก่สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นศูนย์รวมครอบครัวศิลปินช่าง ศิลปะการแสดงวัฒนธรรมไทย–จีน ได้แก่ การละเล่นกระตั้วแทงเสือ การเชิดหัวสิงโต คณะวงปี่พาทย์กลองยาว เป็นต้น มีชุมชนหน้าแพซึ่งตั้งอยู่ริมคลองด่าน แต่เดิมเป็นชุมชนทางน้ำอาศัยอยู่บนแพ จนเมื่อมีการตัดถนนวุฒากาศก็ได้ย้ายขึ้นบก โดยมีบ้านหลวงเชิดวุฒากาศเป็นบ้านหลังแรก ปัจจุบันยังคงเป็นที่อยู่อาศัยเครือญาติของหลวงเชิดวุฒากาศ
ทรงสิบสองหน้ารอมบิก

ทรงสิบสองหน้ารอมบิก
ทรงสิบสองหน้ารอมบิก (อังกฤษ: rhombic dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนซึ่งมีขนาดของมุมแหลมเท่ากับ cos-1(1/3) ≈ 70.53° ทั้ง 12 หน้า ทรงสิบสองหน้ารอมบิกมี 14 จุดยอด 24 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันแคทาแลน (Catalan solid)
คุณสมบัติพิเศษของทรงสิบสองหน้ารอมบิกคือ เมื่อเชื่อมต่อเส้นทแยงมุมบนหน้ารูปสี่เหลี่ยมเข้าด้วยกันจะเกิดเป็นรูปทรงใหม่ ถ้าเชื่อมด้วยเส้นทแยงมุมด้านสั้น จะได้ทรงลูกบาศก์ (cube) และถ้าเชื่อมด้วยเส้นทแยงมุมด้านยาว จะได้ทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron)
พื้นที่ผิวและปริมาตร

พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงสิบสองหน้ารอมบิก ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ด้วยสูตร
พิกัดคาร์ทีเซียน

พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้ารอมบิก สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
ดูเพิ่ม

ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)
ทรงสามสิบหน้ารอมบิก (rhombic triacontahedron)
ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic dodecahedron)
แหล่งข้อมูลอื่น

เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Rhombic dodecahedron" จากแมทเวิลด์.
Virtual Reality Polyhedra - The Encyclopedia of Polyhedra
Rhombic Dodecahedron Calendar - สร้างปฏิทินทรงสิบสองหน้ารอมบิกโดยไม่ใช้กาว
ทรงสิบสองหน้ารอมบิกที่คลี่ออก
ต้นไม้ครอบครัว

ตัวอย่างต้นไม้ครอบครัว จากซ้ายไปขวา ลูคัส เกรย์ เป็นพ่อของลูกสามคน เป็นปู่ของหลานห้าคน และทวดของพี่น้องสามคน คือโจเซฟ, จอห์น และลอว์รา เว็ตเตอร์
ต้นไม้ครอบครัว  หรือ แผนภาพเพดีกรี เป็นแผนภาพแสดงความสัมพันธ์แบบครอบครัวในโครงสร้างต้นไม้ สำหรับต้นไม้ที่ลงรายละเอียดซึ่งใช้ในวิชาแพทยศาสตร์และงานสังคมนั้น เรียก genogram
ต้นไม้ (แก้ความกำกวม)

ต้นไม้ อาจหมายถึง
ไม้ต้น พืชนานปีที่มีลำต้นยาว
ต้นไม้ (ทฤษฎีกราฟ)
ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล) ดูเพิ่มที่ หมวดหมู่:ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล)
ต้นไม้แบบทวิภาค (binary tree)
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค (binary search tree)
ต้นไม้การตัดสินใจ (decision tree)
ดูเพิ่ม

พืช ในทางชีววิทยา หมายถึงอาณาจักรสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่ง
ประเทศกัมพูชาในเอเชียนเกมส์ 2018

ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศกัมพูชา ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง 43 คน เพื่อแข่งขัน 13 กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกัมพูชาได้รับ 2 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 2018
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
| เหรียญ | ชื่อ | ชนิดกีฬา | รุ่น | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Jessa Khan | Ju-jitsu | Women's 49 kg | 24 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Saly Ou Moeut | Jet ski | Ski modified | 25 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Saly Ou Moeut | Jet ski | Runabout 1100 stock | 25 สิงหาคม |
ถนนสีบุญเรือง

| ถนนสีบุญเรือง |
| --- | --- |
ถนนศรีบุญเรือง

ถนนช่วงเทศบาลตำบลเขาวัว-พลอยแหวน
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 13.000 กิโลเมตร (8.078 ไมล์)
ทางหลวงท้องถิ่น ทต.บางกะจะ
ความยาว: 2.860 กิโลเมตร (1.777 ไมล์)
ปลายทางทิศใต้: ถ.ท่าแฉลบ ใน อ.เมืองจันทบุรี
ปลายทางทิศเหนือ: ถ.สีบุญเรือง ใน อ.เมืองจันทบุรี
ทางหลวงท้องถิ่น อบต.สีพยา-บ่อพุ
ความยาว: 1.414 กิโลเมตร (0.879 ไมล์)
ปลายทางทิศใต้: ถ.สีบุญเรือง ใน อ.ท่าใหม่
ปลายทางทิศเหนือ: ถ.สีบุญเรือง ใน อ.ท่าใหม่
ทางหลวงท้องถิ่น ทต.เขาวัว-พลอยแหวน
ความยาว: 2.520 กิโลเมตร (1.566 ไมล์)
ปลายทางทิศใต้: ถ.สีบุญเรือง ใน อ.ท่าใหม่
ทางแยก ที่สำคัญ:  ถ.เทศบาลสาย 1 ใน อ.ท่าใหม่
ปลายทางทิศเหนือ: จบ.ถ. 19-015 ใน อ.ท่าใหม่
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ. 19-015
ความยาว: 2.982 กิโลเมตร (1.853 ไมล์)
ปลายทางทิศใต้: ถ.สีบุญเรือง ใน อ.ท่าใหม่
ทางแยก ที่สำคัญ:  ถ.พระยาตรัง ใน อ.ท่าใหม่
ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ:  ถ.สัมปทาน ใน อ.ท่าใหม่
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: จันทบุรี
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงท้องถิ่น 
ถนนสีบุญเรือง หรือ อดีตทางหลวงแผ่นดินสาย 3147 สายหัวหิน – ตลาดท่าใหม่ เป็นทางหลวงท้องถิ่นในจังหวัดจันทบุรี เชื่อมต่อระหว่างเทศบาลตำบลบางกะจะและเทศบาลเมืองท่าใหม่ ในอำเภอเมืองจันทบุรีและอำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
ประวัติ

ถนนสีบุญเรือง แต่เดิมเป็นทางหลวงสัมปทานสายหัวหิน - ตลาดท่าใหม่ในพื้นที่จังหวัดจันทบุรี ซึ่งกระทรวงมหาดไทยได้ให้สัมปทานแก่หลวงชนาณัมคณิศรในการก่อสร้างและดูแลเส้นทางดังกล่าว ต่อมาหลวงชนาณัมคณิศรได้โอนกิจการให้กับนายซองอ๊วน สีบุญเรือง ซึ่งเป็นหุ้นส่วนในสัมปทานดังกล่าวอยู่เดิมแล้ว เนื่องจากสุขภาพทรุดโทรมไม่สามารถดูแลกิจการดังกล่าวต่อไปได้ ทำให้นายซองอ๊วนเป็นผู้เดียวที่เข้ามาดูแลสัมปทานดังกล่าว
ต่อมาในปี พ.ศ. 2470 นายซองอ๊วน ได้รับสัมปทานจากกรมทางหลวงให้เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างเส้นทางและถือสิทธิในการให้บริการรถโดยสารและรถบรรทุกสินค้า ผ่านเส้นทาง สายทางแยกจากบ้านหัวหิน ผ่านเมืองใหม่ บางกะจะ สีพระยา ไร่โอ๋ บ่อพุ ห้วยแร้ง พลอยแหวน ซำฆ้อ โป่งรัก เนินพลอยแหวน วัดหนองโพรง จนถึงตลาดท่าใหม่ในพื้นที่อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี  ระยะทาง 13 กิโลเมตร อายุสัมปทาน 20 ปี เงินทุนตั้งบริษัทจำนวน 100,000 บาท ในขณะนั้น นับตั้งแต่วันทำสัญญา ลักษณะถนนเป็นรูปแบบถมด้วยดินและโรยผิวทางด้วยกรวดตามรูปแบบของกรมทางหลวง ซึ่งประชาชนสามารถใช้พาหนะบนเส้นทางในการสัญจรได้ตามปกติ แต่จะไม่สามารถเดินรถโดยสารที่เก็บค่าโดยสารบนเส้นทางนี้ได้ โดยได้มีการกำหนดสายทางและพื้นที่ในการเวนคืนที่ดินเพิ่มเติมตามแนวเส้นทางสัมปทานจากเส้นกึ่งกลางข้างละ 500 เมตร ประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2480
หลังจากระยะเวลาผ่านไประยะหนึ่ง นายซองอ๊วยได้เสียชีวิตลง ทำให้นายซองกุ่ยได้รับสิทธิในสัมปทานเดินรถดังกล่าวต่อ จึงได้ดำเนินกิจการตามระยะเวลาจนสิ้นสุดสัมปทาน และมอบสัมปทานของเส้นทางดังกล่าวให้กับจังหวัดจันทบุรี จังหวัดจันทบุรีจึงได้เสนอไปยังนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น คือจอมพลแปลก พิบูลสงคราม จึงได้มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ให้ตั้งชื่อถนนสายนี้ว่า สีบุญเรือง เพื่อเป็นเกียรติให้กับนายซองกุ่ย ผู้ถือสัมปทานในทางหลวงและดูแลเส้นทางดังกล่าวมาเป็นอย่างดีโดยตลอดระยะเวลาของสัมปทานคือ 20 ปี และทางราชการได้ก่อสร้างถนนเชื่อมต่อมาจากถนนสุขุมวิทเข้ามาเชื่อมต่อกับถนนสีบุญเรือง จึงทำให้เจตจำนงค์ของนายซองกุ่ยอีกข้อหนึ่งประสบความสำเร็จเช่นกันที่ตั้งใจมอบถนนให้เป็นสาธารณประโยชน์ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ
จากนั้นในปี พ.ศ. 2509 ถนนสีบุญเรือง ได้ถูกกำหนดหมายเลขในระบบทางหลวงจังหวัดให้เป็น ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3147 ชื่อสายทางสายหัวหิน - ท่าใหม่ พร้อมกันกับถนนท่าแฉลบที่เป็นจุดเริ่มต้นของสายทางบ้านหัวหิน ที่ได้รับการกำหนดหมายเลขให้เป็น ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3146 และปรับเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3147 ในปี พ.ศ. 2535 ตามบทเฉพาะกาลของพระราชบัญญัติทางหลวง
ประวัติ > ถ่ายโอนให้ท้องถิ่น

ในระหว่างนี้ได้มีการถ่ายโอนถนนสีบุญเรือง ในช่วงเทศบาลเมืองท่าใหม่ออกจากทางหลวงแผ่นดิน และเรียกว่าถนนสัมปทาน ได้รับการกำหนดรหัสสายทางว่า ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 19-031 ระยะทางประมาณ 0.800 กิโลเมตร
ในปี พ.ศ. 2549 กรมทางหลวงได้มีการถ่ายโอนถนนสีบุญเรือง ให้กับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นผ่านกรมทางหลวงชนบทตลอดสายทาง ตั้งแต่บ้านหัวหินจนถึงตลาดท่าใหม่ ระยะทางรวมประมาณ 9.776 กิโลเมตร ประกอบไปด้วย
ทางหลวงท้องถิ่น เทศบาลตำบลบางกะจะ ระยะทาง 2.860 กิโลเมตร
ทางหลวงท้องถิ่น องค์การบริหารส่วนตำบลสีพยา-บ่อพุ ระยะทาง 1.414 กิโลเมตร
ทางหลวงท้องถิ่น เทศบาลตำบลเขาวัว-พลอยแหวน ระยะทาง 2.520 กิโลเมตร
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 19-015 ในความรับผิดชอบของเทศบาลเมืองท่าใหม่ ระยะทาง 2.982 กิโลเมตร
รายละเอียดเส้นทาง

ถนนสีบุญเรือง ประกอบไปด้วยถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนทางกัน ระยะทางตามในสัมปทานครั้งแรกประมาณ 13.000 กิโลเมตร แต่จากการสำรวจปัจจุบันมีระยะทางประมาณ 9.776 กิโลเมตร ในส่วนของถนนสีบุญเรืองปัจจุบัน และระยะทางประมาณ 10.576 กิโลเมตร หากรวมช่วงเดิมที่เปลี่ยนเป็นถนนสัมปทาน เป็นพื้นผิวจราจรแบบแอสฟัลต์คอนกรีต เชื่อมต่อระหว่างบ้านหัวหินในพื้นที่ของเทศบาลตำบลบางกะจะ องค์การบริหารส่วนตำบลสีพยา-บ่อพุ เทศบาลตำบลเขาวัว-พลอยแหวน และสิ้นสุดปลายทางที่ตลาดท่าใหม่ในเทศบาลเมืองท่าใหม่ เป็นอีกเส้นทางในการเดินทางจากอำเภอเมืองจันทบุรีไปสู่อำเภอท่าใหม่ เดิมคือทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3147 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3147 ของกรมทางหลวงตามลำดับ ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลขององค์การบริหารส่วนท้องถิ่นตลอดสายทาง
ช่วงหนึ่งของถนนสีบุญเรือง ตัดผ่านทางวิ่งขึ้นลงของเครื่องบินบริเวณสนามบินจันทบุรี (สนามบินท่าใหม่, สนามบินเนินพลอยแหวน) ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของกองทัพเรือ สำหรับการปฏิบัติการของกองทัพเรือและปฏิบัติการทางการเกษตรของกรมฝนหลวงและการบินเกษตร
ถึงแม้ปัจจุบัน ถนนสีบุญเรืองจะถูกถ่ายโอนให้กับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นแล้ว แต่ยังคงมีการติดป้ายของ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3147 อยู่บนสายทาง และยังถูกประชาชนในท้องถิ่นที่ใช้งานเส้นทางเรียกด้วยชื่อเดิมอยู่ รวมถึงบนผังเมืองรวมของเทศบาลเมืองท่าใหม่ และบางครั้งถนนสีบุญเรือง มีการเรียกชื่อถนนว่าศรีบุญเรือง
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ถนนสีบุญเรือง (ทางหลวงท้องถิ่น ทต.บางกะจะ)
| จันทบุรี | 0+000 | แยกบางกะจะ | ถ.ท่าแฉลบ บ.ท่าแฉลบ                 | ถ.ท่าแฉลบ เข้าเมืองจันทบุรี |  |
| จันทบุรี |  | − | ถ.บางกะจะ ไป รร.บางกะจะ                 | ไม่มี |  |
| จันทบุรี |  | − | ถ.สาธารณะ ไป  วัดพุทธคยาราม (วัดพลูยาง)                 | ไม่มี |  |
ถนนสีบุญเรือง (ทางหลวงท้องถิ่น อบต.สีพยา-บ่อพุ)
| จันทบุรี | 2+860 | − | เชื่อมต่อจาก: ถ.สีบุญเรือง | เชื่อมต่อจาก: ถ.สีบุญเรือง |  |
| จันทบุรี |  | − | ไม่มี  | ซ.เทศบาล 6 (บ้านเส) ไป ต.บางกะจะ |  |
| จันทบุรี |  | − | ไม่มี  | ถ.รัตนวิถี ไป  วัดสระแก้ว |  |
| จันทบุรี |  | − | ไม่มี  | ถ.สาธารณะ ไป  วัดเขาพลอยแหวน |  |
ถนนสีบุญเรือง (ทางหลวงท้องถิ่น ทต.เขาวัว-พลอยแหวน)
| จันทบุรี | 4+274 | − | เชื่อมต่อจาก: ถ.สีบุญเรือง | เชื่อมต่อจาก: ถ.สีบุญเรือง |  |
| จันทบุรี |  | − | ถ.เทิดพระเกียรติ์ ไป  เจดีย์เขาพลอยแหวน  | ถ.อนุคีรี ไป อ.เมืองจันทบุรี |  |
| จันทบุรี |  | − |  ถ.เทศบาลสาย 1 ไป  วัดไผ่ล้อม                 | ไม่มี |  |
 ถนนสีบุญเรือง (ทม.ท่าใหม่)
| จันทบุรี | 6+794 | − | เชื่อมต่อจาก: ถ.สีบุญเรือง | เชื่อมต่อจาก: ถ.สีบุญเรือง |  |
| จันทบุรี |  | − | ไม่มี  |  ถ.พระยาตรัง เข้าเมืองจันทบุรี |  |
| จันทบุรี |  | − | ไม่มี  |  ถ.พิศาลธรรมคุณ ไป ถ.สุขุมวิท |  |
| จันทบุรี |  | − |  ถ.หัวอู่ไผ่ล้อม - สนามบิน ไป วัดไผ่ล้อม                 | ไม่มี |  |
| จันทบุรี |  | − | ซ.บุญญวาสวิหาร ไป  วัดบุญญวาสวิหาร                 | ไม่มี |  |
| จันทบุรี |  | − | ซ.บุญญวาสวิหาร ไป  วัดบุญญวาสวิหาร                 | จาก   ถ.ศรีนวดิตถ์ |  |
 ถนนสัมปทาน (ทม.ท่าใหม่)
| จันทบุรี | 9+776 | − | เชื่อมต่อจาก:  ถ.สีบุญเรือง | เชื่อมต่อจาก:  ถ.สีบุญเรือง |  |
| จันทบุรี |  | − | ไม่มี  |  ถ.แก้ววิเชียร ไป สภ.ท่าใหม่ |  |
| จันทบุรี |  | − |  ถ.ราชกิจ ไป  หาดเจ้าหลาว                 |  ถ.ราชกิจ ไป ที่ว่าการอำเภอท่าใหม่ |  |
| จันทบุรี |  | − | ซ.สัมปทาน 1 ไป  วัดกลางทุ่งท่าระแนะ                 | ไม่มี |  |
| จันทบุรี | 10+576 | − | ไม่มี  |  บรรจบ ถ.สรรพกิจ |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
เขตการควบคุม

| ช่วงที่ | รหัสสายทาง | ชื่อ | หลัก กม>  | ระยะทาง (กม> ) | อปท>  | อำเภอ | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | - | ถนนสีบุญเรือง | 0+000 - 2+860 | 7.500 | เทศบาลตำบลบางกะจะ | เมืองจันทบุรี | จันทบุรี |
| 2 | - | ถนนสีบุญเรือง | 2+860 - 4+274 | 7.500 | องค์การบริหารส่วนตำบลสีพยา-บ่อพุ | ท่าใหม่ | จันทบุรี |
| 3 | - | ถนนสีบุญเรือง | 4+274 - 6+794 | 7.500 | เทศบาลตำบลเขาวัว-พลอยแหวน | ท่าใหม่ | จันทบุรี |
| 4 |  จบ.ถ 19-015 | ถนนสีบุญเรือง | 6+794 - 9+776 | 7.500 | เทศบาลเมืองท่าใหม่ | ท่าใหม่ | จันทบุรี |
| 5 |  จบ.ถ 19-031 | ถนนสัมปทาน | 9+776 - 10+576 | ประมาณ 0.800 | เทศบาลเมืองท่าใหม่ | ท่าใหม่ | จันทบุรี |
| รวม | รวม | 4 อปท. | รวมระยะทาง | 10.576 กม. | 10.576 กม. | 10.576 กม. | 10.576 กม. |
สถานที่สำคัญ

โบราณสถานค่ายเนินวง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พาณิชย์นาวี
กองโบราณคดีใต้น้ำ กรมศิลปากร
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบางกะจะ
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ่อพุ
วัดเขาพลอยแหวน
สนามบินจันทบุรี
การประปาส่วนภูมิภาค สาขาท่าใหม่
โรงเรียนท่าใหม่ "พูลสวัสดิ์ราษฎร์นุกูล"
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบฐานข้อมูลถนนถ่ายโอน เก็บถาวร 2023-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม
โบราณสถานค่ายเนินวง ตั้งอยู่บริเวณสายทางของถนนสีบุญเรือง