stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ข้อวิจารณ์วิกิพีเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Jacobs, Julia (2019-04-08). "Wikipedia Isn't Officially a Social Network. But the Harassment Can Get Ugly". The New York Times.
Keen, Andrew. The Cult of the Amateur . Doubleday/Currency, 2007. (substantial criticisms of Wikipedia and other web 2.0 projects).
Keen, Andrew (2007-06-16). "Does the Internet Undermine Culture?". NPR. สืบค้นเมื่อ 2010-03-31  (Audio version (with transcript) of the NPR interview with Andrew Keen on June 16, 2007).{{cite web}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
Rafaeli, Sheizaf & Ariel, Yaron (2008). "Online motivational factors: Incentives for participation and contribution in Wikipedia." In A. Barak (ed.), Psychological aspects of cyberspace: Theory, research, applications (pp. 243-267). Cambridge, UK: Cambridge University Press.
"Cyberpsych.Yeda.info". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-27. สืบค้นเมื่อ 2013-11-19.
Simonite, Tom (2013-10-22). "The Decline of Wikipedia: Even As More People Than Ever Rely on It, Fewer People Create It". MIT Technology Review. Technologyreview.com. 116 (6). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-06-19. สืบค้นเมื่อ 2014-08-09.
A Compendium of Wikipedia Criticism - Wikipediocracy เก็บถาวร 2015-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Geographically Uneven Coverage of Wikipedia - Oxford Internet Institute - University of Oxford
"การวิจารณ์เพื่อสอนเทียบกับการชมเพื่อสอน" กราฟแสดงการวิเคราะห์ข้อความในหน้าพูดคุย ดังที่เสนอในงานประชุมหน้าร้อนแห่งการวิจัยปี 2011 ของวิกิพีเดีย
นักข่าวอเมริกันจอห์น ซีเกนทอเลอร์ (John Seigenthaler) ผู้เป็นเรื่องในเหตุการณ์ปัญหาชีวประวัติของซีเกนทอเลอร์
อดีตผู้บริหารมูลนิธิวิกิมีเดียซู การ์ดเนอร์ ได้ให้เหตุผลว่า ทำไมหญิงจึงไม่แก้ไขวิกิพีเดีย
บทความวิกิพีเดียภาษาอังกฤษที่ถูกก่อกวน
รูปถ่ายของเอสส์เจ
ผู้ร่วมจัดตั้งวิกิพีเดียแลร์รี แซงเจอร์ ผู้ต่อมาลาออกไปจัดตั้งสารานุกรม Citizendium
กระดูกเสี่ยงทาย

กระดูกเสี่ยงทาย (จีน: 甲骨; พินอิน: jiǎgǔ) เป็นชิ้นส่วนกระดูกสะบักวัวและกระดองท้องเต่าที่ใช้ในการทำนายด้วยไฟ สมัยราชวงศ์ชางของจีน ประมาณ 1600–1046 ปีก่อนคริสตกาล
แม้กระดูกเสี่ยงทายมีที่มาจากราชวงศ์ชาง แต่มีการขุดพบกระดองเต่าที่มีตัวหนังสือภาพจากยุคหินใหม่ที่แหล่งโบราณคดีเจียหู มณฑลเหอหนาน อายุราว 6600–6200 ปีก่อนคริสตกาล ตัวหนังสือภาพเหล่านี้มีลักษณะคล้ายอักษรจีนยุคหลัง และเชื่อว่าพัฒนาต่อมาเป็นการทำนายอันซับซ้อนในปลายราชวงศ์ชาง (1250–1046 ปีก่อนคริสตกาล) กระดูกและกระดองที่ใช้ในการทำนายจะถูกเตรียมด้วยการเลื่อยเป็นชิ้นและขัดให้ผิวเรียบ ผู้ทำนายจะตั้งคำถามต่อเทพเจ้าเกี่ยวกับสภาพอากาศในอนาคต การเพาะปลูก ชะตาพระราชวงศ์ ปฏิบัติการทางทหาร และอื่น ๆ โดยคำถามเหล่านี้จะถูกจารเป็นอักษรกระดูกเสี่ยงทายบนกระดูกและกระดองด้วยโลหะแหลม ก่อนนำไปเผาไฟจนกระทั่งกระดูกและกระดองแตก จากนั้นผู้ทำนายจะตีความรูปแบบการแตกแล้วเขียนคำทำนายลงบนชิ้นส่วน การบันทึกข้อความบนกระดูกเสี่ยงทายมี 4 ขั้นตอน ได้แก่ ส่วนนำ (วันที่ ชื่อผู้ทำนาย และชื่อผู้ตั้งคำถาม), คำถาม (หัวข้อของคำถาม และคำถามเฉพาะ), คำทำนายที่ได้จากการตีความรอยแตก และการยืนยัน (การบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นหลังการทำนาย) อย่างไรก็ตามกระดูกที่มีบันทึกครบทั้ง 4 ขั้นตอนพบได้ยาก กระดูกส่วนใหญ่ที่พบมักมีเพียงส่วนนำ คำถาม และคำทำนาย การทำนายโดยใช้กระดูกเผาไฟสืบทอดต่อมาในราชวงศ์โจว แต่การจารึกคำถามและคำทำนายถูกแทนที่ด้วยการวาดด้วยพู่กันและหมึกซินนาบาร์ ทำให้ข้อความลบเลือนเมื่อเวลาผ่านไป
กระดูกเสี่ยงทายเป็นคลังข้อมูลสำคัญแรกสุดของการเขียนภาษาจีนด้วยอักษรจีนยุคแรก ข้อความบนกระดูกเสี่ยงทายมีตัวอักษรที่แตกต่างกันราว 5,000 ตัวอักษร แม้จะมีเพียง 1,200 ตัวอักษรที่ได้รับการจำแนกอย่างชัดเจน กระดูกเสี่ยงทายให้ข้อมูลสำคัญช่วงปลายราชวงศ์ชาง และนักวิชาการจำลองลำดับราชวงศ์ชางจากข้อความบนกระดูกเหล่านี้ มีการขุดพบกระดูกเสี่ยงทายจากราชวงศ์ชางเป็นระยะ ๆ มาตั้งแต่สมัยราชวงศ์สุยและราชวงศ์ถัง และอาจพบครั้งแรกในสมัยราชวงศ์ฮั่น ล่วงถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 หวัง อี้หรง ประธานสถาบันกัวจื่อเจี้ยนเป็นบุคคลแรกที่พบว่าอักษรกระดูกเสี่ยงทายเป็นรูปแบบการเขียนภาษาจีนยุคแรก ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1910 เจมส์ เมลลอน เมนซีส์ มิชชันนารีชาวแคนาดาทำการถอดความหมาย และสรุปว่ากระดูกเสี่ยงทายเป็นบันทึกคำทำนายในสมัยราชวงศ์ชาง การค้นพบและการถอดความหมายกระดูกเสี่ยงทายช่วยยืนยันการมีอยู่ของราชวงศ์ชาง ซึ่งแต่เดิมเคยเป็นข้อถกเถียงในวงวิชาการ
แหล่งข้อมูลอื่น

Oracle bones, United College Library, Chinese University of Hong Kong. รวมชิ้นส่วนจารึก 45 ชิ้น
Oracle Bone Collection เก็บถาวร 2017-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Institute of History and Philology, Taipei City.
High-resolution digital images of oracle bones, Cambridge Digital Library.
Couling-Chalfant oracle bone collection 甲骨 เก็บถาวร 2023-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Or 7694/1506–2125), British Library.
Yīnxū shūqì 殷虛書契 โดย Luo Zhenyu – สิ่งสะสมของสำเนาหรือชิ้นส่วนกระดูกเสี่ยงทาย
Guījiǎ shòugǔ wénzì 龜甲獸骨文字 โดย Hayashi Taisuke – สิ่งสะสมของสำเนาอื่น
四方风 or Winds of the Four Directions World Digital Library. National Library of China.
Katherine Brunson, Zhipeng Li, Rowan Flad (4 เมษายน 2016). "Oracle Bones in East Asia". Open Context. doi:10.6078/M74B2Z7J.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
ซากัวโร

| ซากัวโร |
| --- | --- |

ต้นซากัวโรที่อุทยานแห่งชาติซากัวโร ใกล้กับเมืองทูซอน ทางตอนใต้ของรัฐแอริโซนา ในเดือนพฤศจิกายน
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Cactaceae
วงศ์ย่อย:: Cactoideae
เผ่า:: Pachycereeae
สกุล:: Carnegiea Britton & Rose
สปีชีส์:: C.  gigantea
ชื่อทวินาม
Carnegiea gigantea Britton & Rose


เขตการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Cereus giganteus Engelm.  Pilocereus engelmannii Lem.  Pilocereus giganteus Rumpler
ดอกซากัวโร
ซากัวโร (สเปน: Saguaro; ชื่อวิทยาศาสตร์: Carnegiea gigantea) เป็นพืชอวบน้ำจำพวกกระบองเพชรหรือแคกตัสที่มีขนาดใหญ่ เป็นชนิดที่สูงที่สุดของกระบองเพชรที่พบในสหรัฐอเมริกา คำว่า "ซากัวโร" มาจากภาษาสเปน ซึ่งยืมมาจากภาษามาโยอีกทีหนึ่ง เป็นพืชเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Carnegiea  พบทางตอนใต้ของแอริโซนา, แคลิฟอร์เนีย และทะเลทรายโซนอรันทางตะวันตกเฉียงเหนือของเม็กซิโก เมื่อต้นสูงขึ้น จะแตกกิ่งก้านสาขาเป็นรูปช่อเชิงเทียน สูงได้ถึง 12 เมตร แต่เพิ่มความสูงได้ช้า ประมาณ 30–50 ปีจึงสูงได้ 1 เมตร ออกดอกตามลำต้นและกิ่งสาขา มีผึ้งและแมลงช่วยผสมเกสร ผลสดเนื้อสีแดง เมล็ดสีดำรับประทานได้
ผลซากัวโรที่รับประทานได้
ซากัวโร ได้รับฉายาว่า "ราชาทะเลทราย" เนื่องจากเป็นพืชที่หายากและมีความโดดเด่น มีความสูงประมาณ 12–18 เมตร อายุยืนราว 150–200 ปี พบได้ตั้งแต่ทะเลทรายในพื้นที่ราบจนถึงพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเล 1,220 เมตร หากพบสูงกว่านี้จะพบได้ตามไหล่เขาที่มีแสงแดดส่องถึงเพื่อลดอุณหภูมิความหนาวเย็นในช่วงฤดูหนาว โดยมากซากัวโรจะมีลำต้นแบบลำต้นเดียว บางต้นอาจแตกแขนงออกด้านข้าง แต่มักเป็นต้นที่มีอายุเกิน 50–70 ปี อาจมีแขนงเดียวหรือหลายแขนงก็ได้ และเมื่อโตถึงระดับหนึ่งบนยอดบนสุดจะแตกออกเป็นพุ่มขึ้นไป แต่ทว่าบางต้นอาจจะขยายออกด้านข้างลักษณะแผ่ออกคล้ายหงอน ซึ่งซากัวโรลักษณะแบบนี้ถูกเรียกว่า "คริสเตด" หรือ "คริสเตดซากัวโร" ซึ่งปกติวัดความกว้างได้ 09–1.5 เมตร และหาได้ยากมาก เท่าที่รับทราบในปัจจุบันนี้มีเพียงประมาณ 2,000 ต้นเท่านั้น ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ยังไม่ทราบสาเหตุของการเกิดซากัวโรลักษณะนี้ บ้างก็เชื่อว่าเกิดจากการกลายพันธุ์ของเซลล์ บ้างก็เชื่อว่าเกิดเพราะยอดบนโดนฟ้าผ่า และบ้างก็เชื่อว่าเกิดเพราะอุณหภูมิความหนาวเย็นในฤดูหนาวทำให้เกิดความผิดปกติในการเติบโตขึ้นมา
ชาวอินเดียนแดงเผ่าปาปาโกรับประทานเป็นผลไม้สด ชาวโตโฮโนและชาวโอออดแฮมฉลองการเริ่มต้นฤดูร้อนด้วยเครื่องดื่มที่ทำจากผลซากัวโร
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Carnegiea gigantea ที่วิกิสปีชีส์
เอกสารอ่านเพิ่มเติม

Benson, L. (1981). The Cacti of Arizona. University of Arizona Press. ISBN 0-8165-0509-8.
Felger, Richard; Mary B. Moser. (1985). People of the desert and sea: ethnobotany of the Seri Indians. Tucson: University of Arizona Press.
Drezner TD (2005) Saguaro (Carnegiea gigantea, Cactaceae) growth rate over its American range and the link to summer precipitation. Southwest Nat 50:65–68.
โรคกลัวตกกระแส

สมาร์ทโฟนทำให้ผู้คนสามารถติดต่อกับเครือข่ายสังคมและอาชีพของตนได้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจส่งผลให้ต้องคอยตรวจสอบสถานะและข้อความอัปเดตอยู่ตลอดเวลา เพราะกลัวจะพลาดโอกาสดี ๆ
ความกลัวการพลาด, การกลัวตกกระแส หรือ โรคกลัวตกกระแส (อังกฤษ: fear of missing out: FOMO) คือความรู้สึกวิตกกังวลที่ว่าตนเองอาจไม่รู้เรื่องหรือพลาดข้อมูล  เหตุการณ์  ประสบการณ์  หรือการตัดสินใจในชีวิตที่อาจทำให้ชีวิตของตนเองดีขึ้น FOMO ยังเกี่ยวข้องกับความกลัวการเสียใจ ซึ่งอาจนำไปสู่ความกังวลว่าตนเองอาจพลาดโอกาสในการ ปฏิสัมพันธ์ทางสังคม  ประสบการณ์ใหม่  เหตุการณ์ที่น่าจดจำ  การลงทุนที่ทำกำไร หรือ ความอบอุ่นใจจากคนที่คุณรักและรักคุณกลับ
ลักษณะเด่นของ FOMO คือความปรารถนาที่จะเชื่อมต่อกับสิ่งที่คนอื่นกำลังทำอย่างต่อเนื่อง และสามารถอธิบายได้ว่าเป็นความกลัวที่การตัดสินใจไม่เข้าร่วมเป็นทางเลือกที่ผิด FOMO อาจเกิดขึ้นจากการไม่รู้เรื่องการสนทนา  พลาดชมรายการทีวี  ไม่เข้าร่วมงานแต่งงานหรือปาร์ตี้  หรือได้ยินว่าคนอื่นๆ ค้นพบร้านอาหารใหม่ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา  FOMO ได้ถูกเชื่อมโยงกับอาการทางจิตวิทยาและพฤติกรรมเชิงลบจำนวนหนึ่ง
FOMO เพิ่มขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมาเนื่องจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี เว็บไซต์เครือข่ายสังคมสร้างโอกาสมากมายสำหรับ FOMO แม้ว่าจะให้โอกาสในการมีส่วนร่วมทางสังคม แต่ก็เสนอมุมมองของกิจกรรมที่ไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งบุคคลไม่ได้มีส่วนร่วม การพึ่งพาทางจิตวิทยาต่อโซเชียลมีเดียสามารถนำไปสู่ FOMO หรือแม้กระทั่งการใช้อินเทอร์เน็ตแบบผิดปกติ FOMO ยังสามารถมาจากวิดีโอเกม การลงทุน และการตลาดทางธุรกิจ ความนิยมที่เพิ่มขึ้นของวลีนี้ได้นำไปสู่รูปแบบทางภาษาและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง อาการนี้ยังมีความเกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้าและความวิตกกังวลที่เลวร้ายลง และคุณภาพชีวิตที่ต่ำลง
นอกจากนี้ FOMO ยังส่งผลกระทบต่อธุรกิจได้อีกด้วย ความฮิตและกระแสต่างๆ สามารถนำพาผู้นำธุรกิจไปสู่การลงทุนโดยอิงจากการรับรู้ว่าคนอื่นทำอะไรมากกว่าจะพิจารณาจากกลยุทธ์ทางธุรกิจของตนเอง นี่คือแนวคิดของผลกระทบจากการกระโดดขึ้นรถบัส (bandwagon effect) ที่บุคคลหนึ่งอาจเห็นคนอื่นทำบางสิ่งและเริ่มคิดว่ามันต้องมีความสำคัญเพราะทุกคนทำกัน พวกเขาอาจไม่เข้าใจความหมายที่อยู่เบื้องหลังและอาจไม่เห็นด้วยอย่างสมบูรณ์ แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังคงเข้าร่วมเพราะไม่อยากตกอยู่ข้างหลัง
ความเป็นมา

ปรากฏการณ์นี้ถูกระบุครั้งแรกในปี 1996 โดย ดร. แดน เฮอร์แมน (Dr. Dan Herman) นักกลยุทธ์การตลาด ผู้ทำการวิจัยและตีพิมพ์บทความวิชาการชิ้นแรกเกี่ยวกับหัวข้อนี้ในวารสาร The Journal of Brand Management ในปี 2000 ดร. เฮอร์แมน เชื่อว่า แนวคิดนี้ได้แพร่หลายมากขึ้นผ่านการใช้โทรศัพท์มือถือ การส่งข้อความ และโซเชียลมีเดีย ซึ่งช่วยให้แนวคิดเรื่องกลัวตกกระแส (FOMO) เข้าถึงคนทั่วไปได้ง่ายขึ้น ก่อนยุคอินเทอร์เน็ต ผู้คนเคยประสบกับปรากฏการณ์ที่คล้ายคลึงกัน คือ "การตามให้ทันครอบครัวโจนส์" (Keeping up with the Joneses) ซึ่งหมายถึง การพยายามมีชีวิตสุขสบายเหมือนกับเพื่อนบ้านที่ร่ำรวยกว่า  FOMO ขยายผลและรุนแรงขึ้นกว่าเดิม เนื่องจากมีการเผยแพร่ชีวิตส่วนตัวของผู้คนบนโลกออนไลน์มากขึ้นและเข้าถึงกันได้ง่าย  นอกจากนี้ มักมีแนวโน้มที่จะโพสต์เกี่ยวกับประสบการณ์ที่ดี (เช่น ร้านอาหารอร่อย) มากกว่าประสบการณ์ที่เลวร้าย (เช่น เดทแรกที่แย่) งานวิจัยพบว่า โอกาสที่จะประสบกับ FOMO มีความสัมพันธ์กับภาวะวิตกกังวลหรือ ภาวะซึมเศร้า.
แพทริค เจ. แม็กกินนิส (Patrick J. McGinnis) บัญญัติศัพท์ FOMO และทำให้เป็นที่นิยมในบทความวิพากษ์สังคม (op-ed) ปี 2004 ที่ตีพิมพ์ใน The Harbus หนึ่งในวารสารของ โรงเรียนธุรกิจฮาร์วาร์ด บทความนั้นมีชื่อว่า McGinnis' Two FOs: Social Theory at HBS, (ทฤษฎีทางสังคมของ McGinnis สองประการที่ HBS) โดยกล่าวถึงภาวะที่เกี่ยวข้องอีกอย่างคือ Fear of a Better Option (FOBO) หรือ กลัวเลือกผิด และบทบาทของทั้งสองอย่างในชีวิตทางสังคมของโรงเรียน ที่มาของ FOMO ยังสามารถสืบย้อนไปถึงบทความใน Harbus ปี 2004 โดยนักวิชาการ โจเซฟ รีเกิล. ปัจจุบัน คำว่า FOMO ถูกใช้เป็นแฮชแท็กบนโซเชียลมีเดีย และปรากฏอยู่ในบทความข่าวหลายร้อยชิ้น ตั้งแต่แหล่งออนไลน์อย่าง ซาลอนดอตคอม ไปจนถึงหนังสือพิมพ์ฉบับพิมพ์อย่าง เดอะนิวยอร์กไทมส์.
อาการ > ทางจิตวิทยา

โรคกลัวตกกระแส (FOMO) มีความเกี่ยวข้องกับการขาดแคลนความต้องการทางจิตวิทยา ทฤษฎีความมุ่งมั่นในตนเอง ระบุว่า ความพึงพอใจทางจิตวิทยาของบุคคลในความสามารถ ความเป็นอิสระ และความสัมพันธ์ประกอบด้วยความต้องการทางจิตวิทยาพื้นฐานสามประการสำหรับมนุษย์ ผู้ทดสอบที่มีระดับความพึงพอใจทางจิตวิทยาพื้นฐานต่ำกว่ารายงานระดับ FOMO ที่สูงขึ้น FOMO ยังมีความเกี่ยวข้องกับผลกระทบทางจิตวิทยาเชิงลบต่ออารมณ์โดยรวมและความพึงพอใจในชีวิตโดยทั่วไป การศึกษาที่ดำเนินการในมหาวิทยาลัยพบว่าการประสบกับ FOMO ในวันหนึ่งนำไปสู่ความเหนื่อยล้าที่สูงขึ้นในวันนั้นโดยเฉพาะ การประสบกับ FOMO อย่างต่อเนื่องตลอดภาคการศึกษาสามารถนำไปสู่ระดับความเครียดที่สูงขึ้นในหมู่นักเรียน  บุคคลที่มีความคาดหวังที่จะประสบกับความกลัวในการตกกระแสสามารถลดทอนความภูมิใจแห่งตน การศึกษาโดย JWTIntelligence แนะนำว่า FOMO สามารถมีอิทธิพลต่อการก่อตัวของเป้าหมายระยะยาวและการรับรู้ตนเอง ในการศึกษานี้ ประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ตอบแบบสอบถามระบุว่าพวกเขารู้สึกท่วมท้นกับปริมาณข้อมูลที่จำเป็นในการอัปเดต และเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่พลาดอะไร กระบวนการของการขาดแคลนสัมพัทธ์ (relative deprivation) สร้าง FOMO และความไม่พอใจ ทำให้สุขภาพจิตทางจิตวิทยาลดลง FOMO นำไปสู่ประสบการณ์ทางสังคมและอารมณ์เชิงลบ เช่น ความเบื่อหน่ายและความเหงา การศึกษาในปี 2013 พบว่า FOMO ส่งผลกระทบเชิงลบต่ออารมณ์และความพึงพอใจในชีวิต ลดความรู้สึกภาคภูมิใจในตนเอง และส่งผลกระทบต่อการมีสติ สี่ในสิบคนรุ่นใหม่รายงานว่าประสบกับ FOMO บางครั้งหรือบ่อยครั้ง พบว่า FOMO มีความสัมพันธ์เชิงลบกับอายุ และผู้ชายมีแนวโน้มที่จะรายงาน FOMO มากกว่าผู้หญิง ผู้ที่ประสบกับระดับ FOMO ที่สูงขึ้นมักมีความปรารถนาที่แรงกล้าสำหรับสถานะทางสังคมที่สูง มีการแข่งขันกับผู้อื่นในเพศเดียวกันมากขึ้น และสนใจความสัมพันธ์ระยะสั้นมากขึ้น
อาการ > ทางพฤติกรรม

ความกลัวในการตกกระแส (FOMO) เกิดจากความรู้สึกของการขาดการเชื่อมต่อทางสังคมหรือข้อมูล ความรู้สึกที่ขาดหายไปนี้ตามด้วยความต้องการหรือแรงขับในการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมเพื่อเพิ่มการเชื่อมต่อ ความกลัวในการตกกระแสไม่เพียงแต่ก่อให้เกิดผลกระทบทางจิตวิทยาเชิงลบเท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นว่าเพิ่มรูปแบบพฤติกรรมเชิงลบ เพื่อรักษาการเชื่อมต่อทางสังคม จึงเกิดนิสัยเชิงลบหรือเพิ่มขึ้น การศึกษาของมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ในปี 2019 ได้สำรวจวัยรุ่น 467 คนและพบว่าผู้ตอบแบบสอบถามรู้สึกกดดันจากสังคมให้พร้อมใช้งานอยู่เสมอ ตามที่ จอห์น เอ็ม. โกรฮอล ผู้ก่อตั้งและบรรณาธิการใหญ่ของ ไซค์ เซ็นทรัล กล่าวว่า FOMO อาจนำไปสู่การค้นหาการเชื่อมต่อใหม่กับผู้อื่นอย่างต่อเนื่อง โดยละทิ้งการเชื่อมต่อปัจจุบันเพื่อทำเช่นนั้น ความกลัวในการตกกระแสที่ได้มาจากการเชื่อมต่อดิจิตอลมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับนิสัยเทคโนโลยีที่ไม่ดี โดยเฉพาะในเยาวชน นิสัยเชิงลบเหล่านี้รวมถึงการเพิ่มเวลาหน้าจอ การตรวจสอบโซเชียลมีเดียระหว่างเรียน หรือการส่งข้อความขณะขับรถ การใช้โซเชียลมีเดียในที่สาธารณะอาจเรียกว่าการ "การติด" (phubbing) ซึ่งเป็นนิสัยของการเพิกเฉยต่อบุคคลที่อยู่ต่อหน้าเพื่อใช้งานโทรศัพท์มือถือ การศึกษามากมายยังระบุถึงความสัมพันธ์เชิงลบระหว่างชั่วโมงการนอนหลับกับระดับที่บุคคลประสบกับความกลัวในการตกกระแส การขาดการนอนหลับในนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ประสบกับ FOMO สามารถนำมาประกอบกับจำนวนปฏิสัมพันธ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นในช่วงดึกบนมหาวิทยาลัย การศึกษาอีกชิ้นหนึ่งได้เน้นถึงผลกระทบของ FOMO ในนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ทำการตัดสินใจที่ไม่พึงประสงค์กับแอลกอฮอล์ เช่น การดื่มก่อนวัยและการดื่มหนัก
ในแต่ละด้าน > โซเชียลมีเดีย

ความกลัวในการตกกระแส (FOMO) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับระดับการใช้งานโซเชียลมีเดียที่สูงขึ้น โซเชียลมีเดียเชื่อมต่อบุคคลและแสดงชีวิตของผู้อื่นในช่วงเวลาที่ดีที่สุด สิ่งนี้ทำให้ผู้คนกลัวที่จะตกกระแสเมื่อรู้สึกว่าคนอื่นบนโซเชียลมีเดียกำลังมีส่วนร่วมในประสบการณ์ชีวิตเชิงบวกที่พวกเขาไม่ได้ประสบด้วยตนเอง ความกลัวในการตกกระแสที่เกี่ยวข้องกับโซเชียลมีเดียมีอาการรวมถึงความวิตกกังวล ความเหงา และความรู้สึกด้อยค่าเมื่อเทียบกับผู้อื่น ความรู้สึกภาคภูมิใจในตนเองมีบทบาทสำคัญในระดับที่บุคคลรู้สึกเมื่อประสบกับความกลัวในการตกกระแส เนื่องจากคุณค่าในตนเองของพวกเขาได้รับอิทธิพลจากผู้คนที่พวกเขาสังเกตเห็นบนโซเชียลมีเดีย ความวิตกกังวลมีสองประเภท หนึ่งเกี่ยวข้องกับพันธุกรรมที่ถาวรและอีกประเภทหนึ่งที่ชั่วคราว สภาวะความวิตกกังวลชั่วคราวเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับความกลัวในการตกกระแสมากขึ้น และมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับบุคคลที่ดูเว็บไซต์โซเชียลมีเดียเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ความวิตกกังวลนี้เกิดจากการสูญเสียความรู้สึกของการเป็นส่วนหนึ่งผ่านแนวคิดของการกีดกันทางสังคม ผู้ที่ประสบกับ FOMO อาจแสวงหาการเข้าถึงชีวิตสังคมของผู้อื่นมากขึ้นและบริโภคข้อมูลแบบเรียลไทม์ในปริมาณที่เพิ่มขึ้น การสำรวจในปี 2012 ระบุว่า 83% ของผู้ตอบแบบสอบถามกล่าวว่ามีการป้อนข้อมูลมากเกินไป (information overload) ในแง่ที่ว่ามีมากเกินไปที่จะดูและอ่าน ข้อมูลที่พร้อมใช้งานสำหรับผู้คนผ่านโซเชียลมีเดียทำให้เกิดความกลัวในการตกกระแส เนื่องจากผู้คนรู้สึกแย่กับตัวเองที่ไม่ได้อัปเดตข้อมูลที่เกี่ยวข้อง โซเชียลมีเดียแสดงให้เห็นว่าผู้คนกำลังพลาดอะไรในแบบเรียลไทม์ รวมถึงกิจกรรม เช่น งานปาร์ตี้ โอกาส และกิจกรรมอื่น ๆ ที่นำไปสู่ความกลัวในการตกกระแสของผู้คนในกิจกรรมที่เกี่ยวข้องในอนาคต [ต้องการอ้างอิง] การสำรวจอีกครั้งหนึ่งระบุว่าเกือบ 40% ของผู้คนอายุ 12 ถึง 67 ระบุว่าโซเชียลมีเดียทำให้รู้สึกกลัวในการตกกระแสมากขึ้น [ต้องการอ้างอิง] กลุ่มคนรุ่นใหม่ (Millennials) ได้รับผลกระทบมากที่สุดจากความกลัวในการตกกระแส ซึ่งเป็นสัดส่วนที่สูงที่สุดเมื่อเทียบกับคนรุ่นอื่น และเกิดจากความโดดเด่นของโซเชียลมีเดียสำหรับคนรุ่นนี้ [ต้องการอ้างอิง] แพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียที่เกี่ยวข้องกับ FOMO ได้แก่  Snapchat, Facebook, and Instagram.
ในแต่ละด้าน > วิดีโอเกม

ผู้คนต้องการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่มีอิทธิพล (in-group) และรู้สึกว่าตนเป็นส่วนหนึ่ง ทำให้พวกเขากลัวที่จะตกกระแสของการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่มีอิทธิพล  ผู้คนไม่ต้องการรู้สึกว่าตนกำลังพลาดการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่มีความสำคัญในแง่ของวิดีโอเกม ซึ่งทำให้เกิดการติดเกม เมื่อผู้คนปรับตัวตนทางสังคมให้สอดคล้องกับวิดีโอเกมที่ตนเล่น พวกเขากลัวว่าการเล่นไม่มากพอจะทำให้พวกเขาถูกขับออกจากกลุ่มที่ตนเล่นด้วย ซึ่งนำไปสู่ความกลัวในการตกกระแสของการเป็นสมาชิกที่ทุ่มเทของชุมชน
ภายในวิดีโอเกม FOMO ยังใช้เพื่ออธิบายความวิตกกังวลที่คล้ายคลึงกันเกี่ยวกับการพลาดโอกาสในการรับไอเท็มในเกมหรือทำกิจกรรมที่สามารถใช้ได้ในเวลาจำกัด เช่น ใน แบทเทิลพาส สิ่งนี้เป็นเรื่องปกติสำหรับวิดีโอเกมหลายผู้เล่น โดยไอเท็มดังกล่าวมีลักษณะตกแต่ง แต่สะท้อนทักษะของผู้เล่นต่อผู้เล่นคนอื่นในเกมและสามารถกลายเป็นสัญลักษณ์ของสถานะทางสังคมภายในชุมชนของเกม; หากไม่สามารถรับไอเท็มตกแต่งที่จำกัดได้อาจนำไปสู่การถูกขับออกจากสังคม
ในแต่ละด้าน > การลงทุน

ความกลัวในการตกกระแสมีบทบาทที่มีอิทธิพลในตลาดการลงทุนสำหรับคริปโทเคอร์เรนซี ด้วยความโดดเด่นของนักลงทุนที่ทำเงินจำนวนมากผ่านคริปโทเคอร์เรนซี ผู้คนอาจพัฒนา FOMO ในการคาดหวังของสกุลเงินที่รวยเร็วครั้งต่อไป ปรากฏการณ์นี้ทำให้เกิด "pump and dump" คือ วิธีการซึ่งนักลงทุนใช้ประโยชน์จาก FOMO เพื่อเพิ่มราคาของคริปโทเคอร์เรนซีและขายเพื่อผลกำไร ในขณะที่ผู้ค้าระดับล่างไม่สามารถเห็นผลกำไร  สิ่งนี้ยังนำไปสู่การใช้บอทในการซื้อขายคริปโทเคอร์เรนซี เนื่องจากความผันผวนสูงของตลาดคริปโทเคอร์เรนซีสามารถทำให้ผลกำไรเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว แม้ภายในช่วงเวลาเพียงยี่สิบวินาที Pump and dumps เป็นพื้นที่สีเทาทางกฎหมายสำหรับคริปโทเคอร์เรนซี ดังนั้นจึงไม่ผิดกฎหมายสำหรับผู้มีอิทธิพลในการใช้ความกลัวในการตกกระแสเพื่อบังคับผู้คน
ความกลัวในการตกกระแสยังมีความโดดเด่นในตลาดหุ้นปกติ นักลงทุนไม่ต้องการพลาดโอกาสในการทำกำไรจากหุ้น เนื่องจากตลาดอยู่ในแนวโน้มขาขึ้นในปัจจุบัน ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2024 มีความกลัวในการตกกระแสในการทำกำไรจากหุ้นที่ขับเคลื่อนตลาด เนื่องจากตลาดอยู่ในจุดต่ำสุดก่อนหน้านี้ ความกลัวในการตกกระแสที่เกี่ยวกับการลงทุนไม่ได้ถูกนำไปใช้กับหุ้นประเภทต่างๆ อย่างเท่าเทียมกันและแม้กระทั่งภายในแบรนด์หุ้นที่แตกต่างกันในภาคเดียวกัน ตัวอย่างเช่น มีความแตกต่างระหว่างความกลัวในการตกกระแสของหุ้น เบอร์เบอรี่ (Burberry) และ ปราดา (Prada) ซึ่งหุ้นปราดา ถูกมองว่ามีค่ามากกว่าและผู้คนมีความกลัวมากขึ้นในการพลาดการซื้อหุ้นนั้น
ในแต่ละด้าน > การตลาด

การโฆษณาและแคมเปญการตลาด อาจพยายามเพิ่มความเข้มข้นของ FOMO ภายในกลยุทธ์การตลาดที่หลากหลาย ตัวอย่าง ได้แก่ แคมเปญ "Don't be left behind" ของ เอทีแอนด์ที หรือ แคมเปญ Powermat "Stay in charge" ของ ดูราเซลล์ และแคมเปญ "Sunrise" ของ ไฮเนเก้น แคมเปญ "Don't be left behind" ของ เอทีแอนด์ที ใช้ความกลัวในการตกกระแสเพื่อทำให้ผู้คนต้องการเข้าร่วมเครือข่ายของตนและรับข้อความและอีเมลในอัตรา 4G ที่รวดเร็ว เพื่อไม่พลาดการอัปเดตจากเพื่อน ๆ แคมเปญ Powermat "Stay in charge" ของ ดูราเซลล์ แสดงโทรศัพท์ที่ตายแล้วสี่เครื่องและโฆษณาให้ผู้ชมเห็นว่าเจ้าของโทรศัพท์กำลังพลาดการอัปเดตบนโทรศัพท์เนื่องจากไม่ได้ใช้เทคโนโลยีการชาร์จของ Duracell เพื่อจ่ายไฟให้กับโทรศัพท์ "Sunrise" ของ ไฮเนเก้น มีจุดมุ่งหมายเพื่อสนับสนุนการดื่มอย่างรับผิดชอบ โดยแสดงการดื่มมากเกินไปว่าเป็นวิธีที่จะพลาดส่วนที่ดีที่สุดของงานปาร์ตี้ มากกว่าการอ้างว่าการดื่มมากเกินไปเป็นความเสี่ยงต่อสุขภาพส่วนบุคคล แบรนด์อื่น ๆ พยายามต่อต้าน FOMO เช่น แคมเปญ "Wake up to life" ของ เนสกาแฟ การใช้ประโยชน์จาก FOMO ของผู้ชมโทรทัศน์ยังถูกมองว่าส่งเสริมเรตติ้งการออกอากาศที่สูงขึ้น การอัปเดตแบบเรียลไทม์เกี่ยวกับสถานะและกิจกรรมทางสังคมที่สำคัญช่วยให้ประสบการณ์การบริโภคสื่อมีส่วนร่วมมากขึ้นและการเผยแพร่ข้อมูลที่รวดเร็วยิ่งขึ้น ทวีตแบบเรียลไทม์เกี่ยวกับซูเปอร์โบวล์ ถือว่ามีความสัมพันธ์กับเรตติ้งทีวีที่สูงขึ้นเนื่องจากการดึงดูด FOMO และการใช้งานโซเชียลมีเดียที่แพร่หลาย
รูปแบบ > วัฒนธรรม

FOMO ในฐานะคำและปรากฏการณ์ทางสังคม มีรูปแบบทางวัฒนธรรมหลายอย่าง ก่อนที่ชาวอเมริกันจะกำหนด FOMO ชาวสิงคโปร์ได้ตั้งชื่อรูปแบบของตนเองแล้วว่า "kiasu" kiasu ที่มาจากภาษาจีนแต้จิ๋ว แปลว่าความกลัวในการสูญเสีย แต่ยังครอบคลุมพฤติกรรมการแข่งขัน ขี้เหนียว หรือเห็นแก่ตัวทุกประเภท
รูปแบบ > ภาษาศาสตร์

คำว่า FOMO ยังสร้างผลผลิตที่เกี่ยวข้อง เช่น FOBO, FOMOMO, MOMO, FOJI, BROMO, NEMO, SLOMO และ JOMO
FOBO – หมายถึง Fear of Better Options – ถูกบัญญัติโดยนักลงทุนเสี่ยงภัยและนักเขียนชาวอเมริกัน แพทริค เจมส์ แม็กกินนิส ขณะที่เขากำลังเรียนอยู่ที่คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด แม็กกินนิสอธิบาย FOBO ว่าเป็นผลมาจากโลกที่ยุ่งวุ่นวายและเชื่อมต่อกันอย่างมาก ซึ่งทุกสิ่งดูเหมือนจะเป็นไปได้ และด้วยเหตุนี้ คุณจึงถูกปรนเปรอด้วยทางเลือก
ROMO เป็นคำที่บัญญัติขึ้นในช่วงการระบาดของ COVID-19 หมายถึง Reality of Missing Out ROMO อธิบายความรู้สึกของการรู้ว่าคุณกำลังพลาดสิ่งต่างๆ
FOMOMO ย่อมาจาก Fear Of the Mystery Of Missing Out FOMOMO หมายถึงกรณีที่รุนแรงกว่าของ FOMO ที่เกิดขึ้นเมื่ออุปกรณ์มือถือของบุคคลนั้นไม่สามารถใช้งานได้ ส่งผลให้เกิดความวิตกกังวลที่เกิดจากความไม่สามารถเห็นสิ่งที่ตนกำลังพลาดบนโซเชียลมีเดีย เมื่อถูกตัดขาดจากการดูโพสต์บนโซเชียลมีเดียของเพื่อนๆ คนๆ หนึ่งอาจสันนิษฐานโดยอัตโนมัติว่าผู้ที่อยู่ในฟีดโซเชียลมีเดียของคุณกำลังสนุกสนานกว่าคุณ
MOMO ย่อมาจาก Mystery Of Missing Out หมายถึงความหวาดระแวงที่เกิดขึ้นเมื่อเพื่อนๆ ของใครไม่โพสต์อะไรบนโซเชียลมีเดีย ส่งผลให้พยายามรวบรวมสิ่งที่อาจพลาด
FOJI ย่อมาจาก Fear Of Joining In และหมายถึงความกลัวในการโพสต์บนโซเชียลมีเดียด้วยความกังวลที่ไม่มีใครอยากเชื่อมต่อ ติดตาม หรือเป็นเพื่อนกับคุณ FOJI มักถูกมองว่าตรงกันข้ามกับ MOMO
BROMO หมายถึงกรณีที่เพื่อนๆ ("bros") ของใครปกป้องพวกเขาจากการพลาด ตัวอย่างของ BROMO คือ หากเพื่อนๆ ของใครละเว้นจากการโพสต์รูปภาพจากการออกไปเที่ยวกลางคืนเพื่อกลัวที่จะทำให้ใครรู้สึกถูกทิ้งไว้ข้างนอก
NEMO ย่อมาจาก Nearly but not fully Missing Out NEMO สามารถอ้างถึงผู้คนที่อยู่ในเครือข่ายออนไลน์ แต่ไม่ตรวจสอบบ่อยครั้ง
SLOMO ย่อมาจาก Slow to Missing Out และหมายถึงความรู้สึกค่อยๆ พลาด
JOMO ย่อมาจาก Joy of Missing Out และหมายถึงความรู้สึกของความสุขเมื่อพลาด บัญญัติในปี 2004 โดย อนิล แดช (นักบล็อกและซีอีโอของบริษัทซอฟต์แวร์ Glitch) JOMO เป็นความเชื่อเชิงบวกที่ค่อนข้างว่าการตัดการเชื่อมต่อจากโซเชียลมีเดียและอุปกรณ์ดิจิตอลทั้งหมดสามารถมีความสุขได้ JOMO เกี่ยวกับการเพลิดเพลินกับปัจจุบันโดยไม่รู้สึกวิตกกังวลเกี่ยวกับการพลาดอะไร ไม่ใช่เรื่องการแยกตัวออกจากสังคม แต่เป็นการสร้างเวลาเพื่อตัดการเชื่อมต่อและรีชาร์จตัวเอง
FOBIA ย่อมาจาก Fear of Being Ignored Altogether และหมายถึงความจำเป็นในการรักษาการปรากฏตัวออนไลน์เพื่อรู้สึกได้รับการยอมรับในฐานะมนุษย์
ดูเพิ่ม

Bed rotting - ภาวะที่รู้สึกไร้แรงและไม่สามารถลุกออกจากเตียงได้
Hyperbolic discounting
Hunger marketing
Keeping up with the Joneses
การหลีกเลี่ยงการเสีย – ทฤษฎีที่อธิบายว่าผู้คนมักรู้สึกเสียใจหรือกลัวการสูญเสียมากกว่าความสุขจากการได้มาPages displaying wikidata descriptions as a fallback
วิกฤตวัยกลางคน – ภาวะวิกฤตกลางวัยที่เกิดขึ้นเมื่อบุคคลเริ่มรู้สึกไม่พอใจกับชีวิตและต้องการเปลี่ยนแปลงPages displaying wikidata descriptions as a fallback
การขาดการเชื่อมต่อ
Murray's system of needs
ต้นทุนค่าเสียโอกาส – ผลประโยชน์ที่สูญเสียไปเนื่องจากการเลือกทางเลือกหนึ่งPages displaying wikidata descriptions as a fallback
แรงกดดันจากคนรอบข้าง – การกดดันจากเพื่อนฝูงให้ทำตามหรือยอมรับสิ่งที่เพื่อน ๆ ทำหรือยอมรับPages displaying wikidata descriptions as a fallback
Relative deprivation
ทฤษฎีความมุ่งมั่นในตนเอง
Social influence bias
สื่อสังคม – ชุมชนออนไลน์เสมือนจริงPages displaying wikidata descriptions as a fallback
Status Anxiety
Social proof
Spaving
แพทริค เจ. แม็กกินนิส (Patrick J. McGinnis) เป็นผู้ทำให้คำว่า FOMO แพร่หลายขณะที่เขียนให้กับ Harbus.
เงินไซซี

เงินไซซี เป็นเงินแท่งซึ่งมีแหล่งกำเนิดมาจากประเทศจีน โดยพ่อค้าชาวจีนนำเข้ามาเพื่อใช้ในการซื้อสินค้าเมื่อครั้งสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี โดยอาณาเขตทางตอนเหนือของสุโขทัยคือ อาณาจักรล้านนาไทย มีเนื้อที่ครอบคลุมถึงจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำปาง และน่าน ก็มีเงินท้องถิ่นของตนใช้อยู่ ได้แก่ เงินกำไล เงินเจียง เงินดอกไม้ และเงินท้อก แต่เงินไซซีก็เป็นเงินตราอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับการยอมรับและใช้เป็นสื่อกลางในการค้าขายในอาณาจักรล้านนาในขณะนั้นด้วย