stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โทโมโกะ คาวาชิตะ
การสืบสวนและสอบสวน

การสืบสวนและสอบสวนในคดีเหตุฆาตกรรมของโทโมโกะตกเป็นของสถานีตำรวจภูธรจังหวัดสุโขทัย ผู้บัญชาการตำรวจภูธรจังหวัดสุโขทัยในขณะนั้น ศิรินทร์ ผดุงชีวิตร์ กล่าวว่าการสืบสวนและสอบสวนอาจเป็นไปได้อย่างล้าช้าเนื่องจากผู้ก่อเหตุไม่ทิ้งหลักฐานพยานวัตถุใด ๆ ไว้ในที่เกิดเหตุเลย ยกเว้นเนื้อเยื่อที่พบในซอกเล็บของโทโมโกะ จนได้ยุติการสืบสวนและสอบสวนไว้ชั่วคราวในปี 2552 แต่ต่อมากรมสอบสวนคดีพิเศษ กระทรวงยุติธรรมได้รับเป็นคดีพิเศษหลังคำขอของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาในปี 2556
ในปี 2556 หลังการโอนคดีมาเป็นของกรมสอบสวนคดีพิเศษ เจ้าหน้าที่ได้พยายามติดตามหากล้องถ่ายรูปดิจิทัลของโทโมโกะที่หายไปจากกระเป๋าห้อยคอของเธอ โดยการประกาศรับซื้อกล้องถ่ายรูปรุ่นเดียวกันกับที่เธอมี หรือการติดต่อโรงรับจำนำในพื้นที่เพื่อขอซื้อ ก็ไม่พบกล้องถ่ายรูปของโทโมโกะ การสืบสวนและสอบสวนจึงดำเนินต่อไปแต่ก็ยังคงไม่พบผู้ต้องสงสัย กรมสอบสวนคดีพิเศษจึงยุติการสืบสวนและสอบสวนชั่วคราวในปี 2559
ในวันที่ 16 ตุลาคม 2562 สมศักดิ์ เทพสุทิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม กล่าวว่าเจ้าหน้าที่ได้จำกัดวงรัศมีในการค้นหาผู้ต้องสงสัย 200 เมตรจากจุดที่ค้นพบร่างของโทโมโกะ โดยผู้ที่อยู่ในวงรัศมีนั้นจะถูกเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอเพื่อนำไปเทียบกับวัตถุพยาน แต่ก็ไม่พบผู้ต้องสงสัย ขณะที่พนักงานสอบสวนคดีพิเศษได้มีการนัดสอบปากคำพยานที่ให้ข้อมูลว่าเคยได้ยินบุคคลในฟาร์มหมูพูดถึงการนำมีดเล่มหนึ่งแทงคนอื่นเสียชีวิตมาก่อน เมื่อเดินทางไปตรวจสอบฟาร์มหมูดังกล่าวพบว่าได้ปิดกิจการไปแล้ว ส่วนผู้ต้องสงสัยดังกล่าวก็พบว่าได้เสียชีวิตลงเมื่อปี 2553 และเมื่อตรวจสอบดีเอ็นเอก็ไม่ตรงกันกับที่พบบนร่างของโทโมโกะ เมื่อหวังจะสกัดดีเอ็นเอจากกระดูกก็ไม่สามารถทำได้เนื่องจากศพถูกเผาในอุณหภูมิกว่า 900 องศา เจ้าหน้าที่จึงตัดสินใจเก็บดีเอ็นเอของพี่สาวและลูกชายของผู้ต้องสงสัยแทน
จวบจนถึงวันที่ 2562 ได้มีการเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอชาวไทยไปแล้วกว่า 400 คน และได้ขยายรัศมีในการค้นหาจาก 200 เมตรเป็น 938 เมตรตามที่มีผู้แจ้งเบาะแสเกี่ยวกับผู้ต้องสงสัย กรวัชร์ ปานประภากร อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษเปิดเผยในงานแถลงผลการการตรวจดีเอ็นอีที่คาดว่าจะเกี่ยวข้องกับผู้ก่อเหตุว่าไม่พบดีเอ็นเอ็นของชาวไทนที่ตรงกับขอบกางเกงหลังของโทโมโกะ ผู้อำนวยการสถาบันนิติวิทยาศาสตร์กล่าวว่าดีเอ็นเอ็นบนขอบกางเกงของโทโมโกะตรงกับกลุ่มประเทศ 7 กลุ่มได้แก่ ออสโตร-เอเชียติก เอสโตเนียน ดราวิเดียน อินโด-แปซิฟิก เจแปนิส โคเรียน และไทเคได สมศักดิ์ เทพสุทิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมกล่าวเพิ่มเติมว่าดีเอ็นเอที่พบบทกางเกงของโทโมโกะนั้นไม่ได้มีความสมบูรณ์ จากโครโมโซมของมนุษย์ที่มีอยู่ 23 คู่ สามารถเก็บได้อย่างสมบูรณ์อยู่ 3 จุด ขณะในส่วนที่เหลือเก็บได้ไม่สมบูรณ์ อีกทั้งยังพบดีเอ็นเอของบุคคลอื่น ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับคดีซึ่งอาจมาจากการสัมผัสกับบุคคลเหล่านั้น โทโมยูกิ ฟูจิยามะ หัวหน้านายตำรวจญี่ปุ่น ในฐานะผู้แทนสถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทยกล่าวขอบคุณรัฐบาลไทยและจะร่วมมือในการสอบสวนต่อไป ส่วนในกรณีของชาวญี่ปุ่น 1 คนที่เป็นผู้ต้องสงสัยซึ่งได้เดินทางกลับประเทศญี่ปุ่นไปแล้วและปฏิเสธในการให้ความร่วมมือ กรวัชร์กล่าวว่าเรื่องดังกล่าวได้ตกเป็นของรัฐบาลญี่ปุ่นในการบังคับใช้กฎหมายภายในประเทศและได้มีการประสานงานไปทางตำรวจสากลแล้วด้วยเช่นกัน การที่ผลพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ได้ออกมาว่าผู้ก่อเหตุนั้นไม่ใช่คนไทย สมศักดิ์จึงมีความเห็นให้ปิดคดีและส่งต่อไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในประเทศญี่ปุ่น โดยให้เหตุผลอีกว่าการสอบสวนในประเทศไทยนั้นสมบูรณ์แล้ว
การตอบสนอง > ครอบครัวคาวาชิตะ

หลังครอบครัวของเธอทราบข่าวการเสียชีวิตของเธอจึงเดินทางมายังประเทศไทยโดยทันที ในวันที่ 5 มีนาคม 2558 ครอบครัวคาวาชิตะเดินทางมายังกรมสอบสวนคดีพิเศษเพื่อให้ข้อมูลเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของโทโมโกะหลังพวกเขาทราบว่าจะทำการสืบสวนและสอบสวนขึ้นใหม่อีกครั้ง
การตอบสนอง > รัฐบาลไทย

หลังเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย ชิโร ซาโดชิมะ พร้อมด้วยครอบครัวคาวาชิตะเข้าพบ พลอากาศเอก ประจิน จั่นตอง รองนายกรัฐมนตรีเพื่อทวงถามความคืบหน้าของคดีฆาตกรรมของโทโมโกะอีกและเสนอให้รัฐบาลฯ เพิ่มรางวัลนำจับจาก 1.6 ล้านบาทเป็น 2 ล้านบาท ประจินกล่าวว่ารัฐบาลไทย กำลังติดตามคดีนี้อย่างใกล้ชิดและจะออกมาตรการดูแลความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว อีกทั้งในส่วนของความคืบหน้าในคดีจะแจ้งให้ทราบผ่านเอกอัครราชทูตชิโรต่อไป ในวันที่ 13 ธันวาคม 2562 สมศักดิ์ เทพสุทิน ได้เปิดเผยถึงการลงนามความร่วมมือระหว่างกระทรวงยุติธรรมไทยและกระทรวงยุติธรรมญี่ปุ่น
การตอบสนอง > รัฐบาลญี่ปุ่น

อัครราชทูตที่ปรึกษาทางการเมือง สถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย โอซามุ อิซาวะ ได้เดินทางพร้อมกับคณะมายังบริเวณที่โทโมโกะเสียชีวิตและวางช่อดอกไม้แสดงความไว้อาลัย ขณะที่เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย ชิโร ซาโดชิมะ ได้นำบิดาของโทโมโกะเข้าพบ ประจิน จั่นตอง รองนายกรัฐมนตรีในขณะน้ันเพื่อกำชับและทวงถามถึงความคืบหน้าในคดี ประจินกล่าวว่ารัฐบาลไทยยังคงติดตามดำเนินคดีนี้อย่างต่อเนื่อง และยังเปิดรับข้อห่วงใยจากชาวญี่ปุ่นเพื่อมาแก้ไขปรับปรุงดูแลความปลอดภัยให้เป็นระบบและดียิ่งขึ้น นอกจากนี้บิดาของโทโมโกะกล่าวเพิ่มเติมว่าตนมีความต้องการให้รัฐบาลไทยได้พิจารณาในเรื่องอายุความของคดีนี้ที่มีอายุ 20 ปีแต่การดำเนินคดียังเป็นไปอย่างล้าช้า เมื่อเปรียบเทียบกับกฎหมายญี่ปุ่นที่ไม่มีการกำหนดอายุความของคดีประเภทนี้
วัดสะพานหิน บริเวณที่โทโมโกะถูกฆาตกรรม
ประจิน จั่นตอง รองนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น
มติ ตั้งพานิช

| มติ ตั้งพานิช |
| --- | --- |
เกิด: 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484
เสียชีวิต: 1 มีนาคม พ.ศ. 2561 (76 ปี)
สัญชาติ:  ไทย
ศิษย์เก่า: คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะสถาปัตยศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
อาชีพ: สถาปนิก
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2517 - 2561
นายจ้าง: บริษัท ดีไซน์+ดีเวลลอป จำกัด
องค์การ: สภาสถาปนิก สำนักงานราชบัณฑิตยสภา
มีชื่อเสียงจาก: การออกแบบอาคารสำคัญต่าง ๆ ของประเทศไทย
ผลงานเด่น: สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2
มติ ตั้งพานิช เป็นสถาปนิกชาวไทย และราชบัณฑิตทางด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ มีผลงานการออกแบบอาคารที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักมากมาย
ประวัติ

มติเกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีน จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทด้านสถาปัตยศาสตร์ จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (M.I.T.) สหรัฐ และหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน (ปรอ.) รุ่นที่ 2
เคยทำงานเป็นสถาปนิกอยู่ที่สหรัฐอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาสู่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 ได้ก่อตั้งบริษัท ดีไซน์+ดีเวลลอป จำกัด มีผลงานต่าง ๆ มากมาย เช่น ออกแบบสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์, ออกแบบท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ, ออกแบบศูนย์กีฬาสำหรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่เมืองทองธานี ซึ่งต่อมากลายเป็นศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค รวมถึงการออกแบบศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 เป็นต้น
และดำรงตำแหน่งนายกสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ 3 สมัยติดต่อกัน ก่อนที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ โดยมีนโยบายสำคัญ คือ การสร้างถนนวงแหวนแก้ปัญหาการจราจร แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
จากนั้น ได้เป็นที่ปรึกษาของ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ในขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและนายกรัฐมนตรี
นายมติ เป็นผู้จุดประการความคิดเรื่องการสร้างศูนย์ราชการแห่งใหม่ ขึ้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งต่อมา แนวความคิดนี้ได้กลายมาเป็นที่มาของ ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 หรือที่นิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า ศูนย์ราชการ แจ้งวัฒนะ ที่ถนนแจ้งวัฒนะ เขตหลักสี่ เช่นในปัจจุบัน
ต่อมานายมติเป็นคณะกรรมการตรวจสอบและติดตามประเมินผลราชการ ประจำกระทรวงยุติธรรม และเป็นนายกสภาสถาปนิก
ในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ นายมติ ตั้งพานิช เป็นราชบัณฑิต ประเภทวิชาสถาปัตยกรรมศิลป์ สาขาวิชาสถาปัตยกรรม สำนักศิลปกรรม ราชบัณฑิตยสภา
นายมติ ตั้งพานิช เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2561 สิริอายุ 76 ปี
ผลงานที่ออกแบบ

สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี
ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์ช้างเผือก (บ.ช.)
พ.ศ. 2561 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พระยาสุมนเทวราช

เจ้าสุมนเทวราช หรือ เจ้าหลวงสุมนเทวราช ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58 และองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ทรงเป็นราชโอรสในเจ้าอริยวงษ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 52 และทรงเป็นพระนัดดา(หลานปู่)ในพระเจ้าหลวงติ๋นมหาวงศ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 51 และปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ทรงครองเมืองน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2354 - พ.ศ. 2368
พระประวัติ

เจ้าสุมนเทวราช มีพระนามเดิมว่า เจ้าสมณะ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2294 ทรงเป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ในเจ้าอริยวงษ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 52 ประสูติแต่แม่เจ้าเมืองรามราชเทวี  (ชายาที่ 2) และทรงเป็นพระนัดดา(หลานปู่)ในพระเจ้าหลวงติ๋นมหาวงศ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 51 และปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ เจ้าสุมนเทวราชทรงมีพระเชษฐาร่วมพระมารดา 2 องค์ ดังนี้
เจ้าขวา ภายหลังเป็น เจ้าพระยาจางวางขวา เมืองน่าน
เจ้าซ้าย ภายหลังเป็น เจ้าพระยาจางวางซ้าย เมืองน่าน
เจ้าสมณะ ภายหลังเป็น พระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58
พระอิสริยยศ และบรรดาศักดิ์

พระยาอุปราชสมณะ พระยาอุปราชเมืองน่าน (พ.ศ. 2331 - พ.ศ. 2353)
พระยาสุมนเทวราช เจ้าพระยาน่าน (พ.ศ. 2353 - พ.ศ. 2368
(ใน พ.ศ. 2331 เจ้าอัตวรปัญโญ ได้ลงมาเข้าเฝ้าฯ เพื่อขอเป็นข้าขอบขัณฑสีมาในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และได้รับการสถาปนาเป็น “เจ้าฟ้าอัตวรปัญโญ” แล้วกลับให้ครองนครน่านต่อพร้อม กับสถาปนา เจ้าสุมนเทวราช ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้าของเจ้าฟ้าอัตวรปัญโญ เป็นเจ้าอุปราชหอหน้า (มีฐานะรอง จากเจ้าผู้ครองนคร)
เครื่องยศ

เครื่องยศ ที่พระยาสุมนเทวราช ทรงได้รับพระราชทาน ดังนี้ วันพุธ ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2354 หรือ (จุลศักราชได้ ๑๑๗๓ ตัวปีลวงเม็ดเดือน ๗ ลง ๖ ค่ำ) พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯพระราชทาน เครื่องยศ แก่พระยาสุมนเทวราช ดังนี้
พานพระศรีคำ 1 ใบ
จอกคำ 2 ใบ
ผะอบยาสูบคำ 2 อัน
ซองพลูคำ 1 อัน
มีดด้ามคำ 1 อัน
อุบนวดคำ 1 ใบ
คนโทคำ 1 ลูก
กะโถนคำ 1 ใบ
แหวนธำมรงค์ราชลูกดีพลอยเพ็ชร ต้น 10 กลาง 10  2 วง
พระกลดแดงดอกคำ 1 ใบ
ปืนลองชนเครือคำ 1 กระบอก
ปืนลองชนต้นเรียบ 2 กระบอก
ปืนลองชนต้นกลม 3 บอก
ผ้ายกไหมคำหลวงสังเวียน 1 ผืน
ผ้านุ่งยกไหมคำ 4 ผืน
ผ้าโพกริ้วทอง 1 ผืน
เสื้อจีบเอวภู่ตราดอกคำ 1 ผืน
แพรขาวผุดดอกคำ 1 ผืน
มุ้งแพร 2 หลัง
สโต๊กเงิน 2 ใบ
พระโอรส พระธิดา

เจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58 ทรงมีพระชายา 8 องค์ และพระโอรส/พระธิดา รวม 10 พระองค์ มีรายพระนามดังนี้
พระชายาที่ 1 แม่เจ้าพิมพาอรรคราชเทวี
พระชายาที่ 2 แม่เจ้ามาลาวีราชเทวี ประสูติพระโอรส 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้าอินทบุตร
เจ้าอชิตวงษ์ ภายหลังได้เป็น พระเจ้าอชิตวงษ์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 60
พระชายาที่ 3 แม่เจ้าสุคันทาราชเทวี ประสูติพระโอรส 1 พระองค์ ดังนี้
เจ้าบุญสาร
พระชายาที่ 4 แม่เจ้าคำทิพย์เทวี ประสูติพระโอรส 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้าอนุรุธ
เจ้าค่ายแก้ว
พระชายาที่ 5 แม่เจ้าคำเฟือยเทวี
พระชายาที่ 6 แม่เจ้าปวงพระเจ้าเทวี
พระชายาที่ 7 แม่เจ้าคำปวนเทวี ประสูติพระโอรส/พระธิดา 3 พระองค์ ดังนี้
เจ้าบุษรถ ภายหลังได้เป็น เจ้าเมืองแก่น
เจ้าพัทธิยะ
เจ้านางแปงเมือง
พระชายาที่ 8 แม่เจ้าต่อมแก้วเทวี ประสูติพระโอรส/พระธิดา 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้านางขวดแก้ว
เจ้าพุทธวงษ์
สถานที่อันเนื่องมาจากพระนาม

ถนนสุมนเทวราช
ดูเพิ่ม

เจ้าผู้ครองนครน่าน
| ก่อนหน้า |  | พระยาสุมนเทวราช |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ |  | เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 58  และองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์  (พ.ศ. 2353 - พ.ศ. 2368) |  | พระเจ้ามหายศ |
วีระพล ตั้งสุวรรณ

| วีระพล ตั้งสุวรรณ |
| --- | --- |

ประธานศาลฎีกา คนที่ 43
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 30 กันยายน พ.ศ. 2560
ก่อนหน้า: ดิเรก อิงคนินันท์
ถัดไป: ชีพ จุลมนต์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 ตุลาคม พ.ศ. 2494 (73 ปี)
ศาสนา: พุทธ

วีระพล ตั้งสุวรรณ (7 ตุลาคม พ.ศ. 2494 - ) เป็นประธานศาลฎีกา คนที่ 43 และนายกเนติบัณฑิตยสภา เริ่มดำรงตำแหน่งนี้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 และเป็นประธานกรรมการบริหารศาลยุติธรรม แทนที่ดิเรก อิงคนินันท์ ที่เกษียณไป
ประวัติและการศึกษา

วีระพลเกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเนติบัณฑิตไทยจากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา ก่อนที่จะไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
การทำงาน

วีระพลรับราชการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2521 ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวงในปีถัดมา และช่วยทำงานในตำแหน่งผู้พิพากษาศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลจังหวัดกระบี่และพิจิตร รวมทั้งช่วยทำงานในตำแหน่งผู้พิพากษาศาลแพ่ง ศาลอาญา และศาลอุทธรณ์ ก่อนจะเลท่อนขึ้นมาเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำกระทรวงเมื่อปี พ.ศ. 2532 รวมถึงเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาและเลขานุการศาลอุทธรณ์ภาค 1 รวมถึงเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลแพ่ง ศาลอาญา และศาลอุทธรณ์ ในปี พ.ศ. 2537 - 2546 ซึ่งช่วงนั้นวีระพลได้ทำงานธุรการในตำแหน่งรองปลัดกระทรวงยุติธรรมควบคู่กันด้วย ก่อนที่ใน พ.ศ. 2549 วีระพลจะได้เลื่อนขึ้นมาเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ภาค 4
วีระพลเลื่อนขึ้นมาทำงานในศาลฎีกาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในตำแหน่งผู้พิพากษา ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกาในปี พ.ศ. 2552 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2556 วีระพลจะได้รับการแต่งตั้งเป็นรองประธานศาลฎีกา จากนั้นในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2558 คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมมีมติเอกฉันท์เลือกวีระพลเป็นประธานศาลฎีกาคนใหม่ มีผลในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558หลังพ้นตำแหน่งประธานศาลฏีกา ได้เข้ารับตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฏีกาและลาออกจากราชการเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
คำสิงห์ ศรีนอก

| คำสิงห์ ศรีนอก |
| --- | --- |

เกิด: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2473 (93 ปี) อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา
นามปากกา: ลาว คำหอม ค.ส.น. ชโย สมภาค
อาชีพ: นักเขียน
ผลงานที่สำคัญ: ฟ้าบ่กั้น (2501) กำแพง (2518) แมว (2526)
รางวัลสำคัญ: ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณกรรม (2535)
คู่สมรส: นางประวี ศรีนอก
บุตร: 3 คน
คำสิงห์ ศรีนอก (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2473) นามปากกา ลาว คำหอม เป็นบุคคลชาวไทย ได้รับยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ใน พ.ศ. 2535
คำสิงห์เกิดที่บ้านหนองบัวสะอาด ตำบลหนองบัวสะอาด อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ในครอบครัวชาวนา ต่อมาสำเร็จการศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยได้รับรางวัลนักเขียนเรื่องสั้นดีเด่น วาระครบ 100 ปี เรื่องสั้นไทย งานของลาว คำหอม นอกจากจะเป็นที่ยอมรับและนิยมยกย่องในวงวรรณกรรมไทยแล้ว ยังได้รับความสนใจจากวงวรรณกรรมต่างประเทศ โดยมีการแปลงานของเขาเป็นภาษาอังกฤษ สวีเดน เดนมาร์ก ดัตช์ ญี่ปุ่น สิงหล มลายู เยอรมัน (จัดพิมพ์ 6 เรื่อง) และภาษาฝรั่งเศส (จัดพิมพ์ 4 เรื่อง) เบเนดิกต์ แอนเดอร์สัน ยืนยันว่าคำสิงห์เป็นนักแต่งเรื่องสั้นที่ดีที่สุดของประเทศไทย
ประวัติ

คำสิงห์เกิดเมื่อวันที่ 25 ธ.ค. 2473 ณ บ้านหนองบัวสะอาด ตำบลบัวใหญ่ อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา บิดาคือ นายสวย ศรีนอก มารดาคือ นางขำ ศรีนอก มีญาติพี่น้อง 7 คน และเป็นบุตรคนที่ 6 ของครอบครัว เขาเกิดในแถบชนบททางภาคอีสานของไทย ในสมัยเด็กเขาได้อ่านหนังสือมากมายโดยรับการสนับสนุนจากลุงที่เป็นพระและบิดามารดา และหลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมบางใหญ่ ก็เดินทางเข้ากรุงเทพฯ และเข้าเรียนในคณะวารสารศาสตร์ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและคณะเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์พร้อมกัน ในช่วงนี้เองที่ท่านได้ตกอยู่ในช่วงที่ไม่มีเงินจะซื้อกินซื้ออยู่ เลยต้องไปอยู่ในวัดแห่งหนึ่งและเริ่มงานผู้สื่อข่าวการเมืองของหนังสือแนวหน้ารายวัน และเขียนเรื่องสั้นในนามปากการ ค.ส.น. ตีพิมพ์ในหนังสือแนวหน้าฉบับวันจันทร์ในช่วง พ.ศ. 2493 - 2494 และใน พ.ศ. 2495 เริ่มเข้ารับราชการเป็นพนักงานป่าไม้เขตจังหวัดเชียงใหม่ แต่ประจำอยู่ที่อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน อยู่ราวสามปี  ก่อนลาออกจากราชการกลับมากรุงเทพฯ เป็นผู้ช่วยนักวิจัย สถาบันค้นคว้าของมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ ประจำประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2499 ในช่วงเวลานี้เองที่เขาได้รู้จักกับชาวต่างชาตินาม ดำเนิน การเด่น ผู้ซึ่งเป็นเพื่อนฝรั่งที่ร่วมก่อตั้งสำนักพิมพ์เกวียนทองในเวลาต่อมา โดยชื่อ ดำเนิน การเด่นก็ได้ ศรีบูรพาตั้งให้ ตอนแรกศรีบูรพาตั้งให้ว่า ดำเนิน ฝ่าพายุ แต่ก็ถูกชนิดแก้ให้เป็น ดำเนิน การเด่น จากชื่อ ภาษาอังกฤษ Robert Golden
นอกจากนี้ยังเป็นผู้ที่ทำให้คำสิงห์ได้รู้จักกับศรีบูรพา หรือ กุหลาบ สายประดิษฐ์ โดยผ่านทางภรรยาของท่าน จูเลียต หรือ ชนิด สายประดิษฐ์ อันเป็นเพื่อนร่วมงานของดำเนิน อีกด้วย
การก่อตั้งสำนักพิมพ์เกวียนทอง

คำสิงห์กลับมาเขียนเรื่องสั้นอีกครั้งลงหนังสือพิมพ์ ปิยมิตร ด้วยนามปากกา "ลาวคำหอม" โดยมี "เขียดขาดำ" เป็นเรื่องแรกที่แต่ง และก่อตั้งสำนักพิมพ์เกวียนทองร่วมกับดำเนิน การเด่น พิมพ์หนังสือเล่มแรกคือ ข้าพเจ้าได้เห็นมา ของ ศรีบูรพา โดย เข้าใจกันว่าอยากช่วยเหลือครอบครัวสายประดิษฐ์ที่ กุหลาบเพิ่งออกจากคุกในคดีกบฏสันติภาพ เล่มต่อมาที่ตีพิมพ์นั่นคือ ปีศาจ ของ เสนีย์ เสาวพงศ์ ซึ่งรวมเล่มมาจากเรื่องสั้นของท่านอันพิมพ์กับนิตยสารสามสมัย ตามมาด้วย ความเป็นอนิจจังของสังคม ของปรีดี พนมยงค์
ในปี 2501 ฟ้าบ่กั้น ของคำสิงห์ก็ถูกรวมเล่มจากเรื่องสั้นในปิยมิตร พิมพ์ออกมา คาดว่าเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายของสำนักพิมพ์เกวียนทอง
น่าเสียดายที่หลังจากวางแผงได้เพียงไม่นาน ก็เกิดการรัฐประหารยึดอำนาจของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ขึ้น ทำให้ต้องถูกเก็บไปนาน จนกระทั่งปี 2512 สุลักษณ์ ศิวรักษ์ มาเยี่ยมบ้านคำสิงห์พร้อม เทพศิริ สุขโสภา ค้นพบหนังสือเล่มนี้จึงนำมาตีพิมพ์ครั้งที่ 2 โดยสำนักพิมพ์ศึกษิตสยาม และได้รับการแปลไปหลายภาษา โดยเฉพาะกับภาษาอังกฤษที่ได้รับสนับสนุนแปลจากสำนักพิมพ์ ออกซฟอร์ดสาขากัวลาลัมเปอร์ และแปลโดย ดำเนิน การเด่น เพื่อนฝรั่งของเขานั่นเอง
ชีวิตในยุค 6 ตุลา และการลี้ภัยในต่างแดน

ในขณะที่จอมพลสฤษดิ์ครองอำนาจ คำสิงห์ก็ถูกบีบบังคับให้จำต้องหลบลี้หนีภัยออกไปทำไร่ทำสวนอยู่ที่อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เนื่องจากการปิดบังและปราบปรามสื่อฝ่ายก้าวหน้า รวมถึงมีการจับกุมและสังหารปัญญาชนมากมาย นั่นทำให้สวนที่ปากช่องกลายเป็นแหล่งพักพิงของปัญญาชนหลายคนในช่วงนั้นด้วย คำสิงห์ไม่ได้เขียนงานอีกเลยจนกระทั่งจอมพลสฤษดิ์สิ้นอำนาจหลังจากถึงแก่อสัญกรรมลงในวันที่  8 ธันวาคม พ.ศ. 2506
ในช่วงปี พ.ศ. 2510–2511 คำสิงห์ได้เดินทางไปรับรางวัล Time Life ที่สหรัฐอเมริกา และระหว่างทางกลับไทยก็ได้แวะไปในหลายประเทศทั้งฝรั่งเศส เยอรมัน อิสราเอล และที่โกตดิวัวร์ หรือ ไอวอรีโคสต์ ในแอฟริกาและบรรยายเกี่ยวกับวรรณคดีและวรรณกรรมไทยในหลายมหาวิทยาลัย ก่อนจะกลับไทยและมีส่วนร่วมในวารสารของ สุชาติ สวัสดิ์ศรี ชื่อ สังคมศาสตร์ปริทัศน์ บทความส่วนใหญ่ซึ่งเกี่ยวข้องกับความไม่เที่ยงธรรมในสังคมไทยนี้ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เมื่อปี 2518 ในชื่อ กำแพง
คำสิงห์ยังคงทำงานเขียนของตนและทำงานในไร่ที่ปากช่องต่อไปจนกระทั่งหลังการปราบปรามชุมนุมนักศึกษาในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 คำสิงห์ก็เริ่มมีบทบาททางการเมืองมากขึ้น คำสิงห์เข้าร่วมกับพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทยและได้รับเลือกเป็นรองประธานพรรค โดยมี นายบุญสนอง บุณโยทยาน เป็นเลขาธิการพรรค และหลังจากเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 คำสิงห์ได้หนีเข้าป่าไปจนถึงลาวจากการที่งานเขียนของเขาถูกสั่งห้ามทั้งหมดเช่นเดียวกับนักเขียนปัญญาชนคนอื่น ๆ หลายเดือนต่อมา คำสิงห์ก็เกิดขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยทำให้เขาและครอบครัวถูกเนรเทศไปยังสวีเดน ในช่วงปี 2520 ระหว่าง 5 ปีนั้นเองเขาก็ได้รับการดูแลจากพรรคสังคมนิยมแห่งสวีเดนและได้รับเกียรติให้เป็นสมาชิกสมาคมนักเขียนแห่งสวีเดน และในช่วงเวลานี้เองที่เขานำงานเขียนเรื่อง แมว อันเป็นนวนิยายเรื่องแรกกลับมาเขียนอีกครั้ง หลังจากที่ต้นฉบับแรกหายไปในช่วงความวุ่นวายช่วงปี 2519 ก่อนจะตีพิมพ์ในปี 2526 หลังจากที่คำสิงห์กลับมากรุงเทพฯในปี 2524 ประสบการณ์ในสวีเดนของเขาถูกเล่าในหนังสือ กระเตงลูกเลียบขั้วโลก ซึ่งตีพิมพ์ในอีกหลายปีให้หลัง
ผลงาน

ฟ้าบ่กั้น (รวมเรื่องสั้น: พิมพ์ครั้งแรก สำนักพิมพ์เกวียนทอง) พ.ศ. 2501
กำแพง (รวมเรื่องสั้นและบทความ: พิมพ์ครั้งแรกสำนักพิมพ์ปุถุชน)
แมว (นวนิยาย: พิมพ์ครั้งแรกสำนักพิมพ์ดวงตา) พ.ศ. 2527
ลมแล้ง (รวมเรื่องสั้น: พิมพ์ครั้งแรกสำนักพิมพ์ลลนา ในการพิมพ์ครั้งแรกใช้ชื่อว่านิทานชาวบ้าน - ลมแล้ง) พ.ศ. 2529
กระเตงลูกเลียบขั้วโลก (บทบันทึกในต่างแดน: พิมพ์ครั้งแรกสำนักพิมพ์แก้วประกาย) พ.ศ. 2531
กำแพงลม (ทัศนะว่าด้วยการเมืองและชนบท: พิมพ์ครั้งแรกสำนักพิมพ์ใบบัว เป็นผลงานที่เคย ตีพิมพ์ในชุด "กำแพง" โดยเพิ่มบทความที่ยังไม่เคยตีพิมพ์มารวมเล่ม) พ.ศ. 2533
ประเวณี (รวมเรื่องสั้น: พิมพ์ครั้งแรกแพรวสำนักพิมพ์) พ.ศ. 2539
เวียตนาม: ความห่างเหินที่อยู่ติดรั้วบ้าน (บทบันทึก: พิมพ์ครั้งแรกแพรวสำนักพิมพ์)พ.ศ. 2545
ฟ้าไร้แดน (บทบันทึก) พ.ศ. 2544
ทองปาน (บทภาพยนตร์)(ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน (London Film Festival) และได้รับรางวัลเกียรติยศ Outstanding Film of Southeast Asia เข้ามาฉายในประเทศไทย ครั้งแรกช่วงปลายปี พ.ศ. 2520 ที่สถาบันเกอเธ่ บ้านพระอาทิตย์และที่สยามสมาคม)
นามปากกา

ค.ส.น.
ชโย สมภาค (ใช้เขียนร้อยกรอง)
ลาว คำหอม
อภิชาต สุขัคคานนท์

| อภิชาต สุขัคคานนท์ม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |

ประธานกรรมการการเลือกตั้ง
ดำรงตำแหน่ง 20 กันยายน พ.ศ. 2549 – 19 กันยายน พ.ศ. 2556
ก่อนหน้า: พลตำรวจเอก วาสนา เพิ่มลาภ
ถัดไป: ศุภชัย สมเจริญ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 (78 ปี)
คู่สมรส: สุธาสินี สุขัคคานนท์

อภิชาต สุขัคคานนท์ (เกิด 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488) กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิของสถาบันพระปกเกล้า กรรมการในคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ยกร่าง พ.ศ. 2558) ประธานกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) รับผิดชอบงานด้านบริหารกลาง  อดีตประธานแผนกคดีสิ่งแวดล้อมในศาลฎีกา อดีตประธานศาลอุทธรณ์ภาค 9 อดีตผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา
ประวัติ > การศึกษา

อภิชาต สุขัคคานนท์ เข้าศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี ในปี พ.ศ. 2502 จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร จบการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมดี) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2508 สำเร็จการศึกษาเนติบัณฑิตไทย สมัยที่ 20 นอกจากนี้ยังสำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตร "การป้องกันอาชญากรรม" จากสถาบันยูนาเฟ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2532 และประกาศนียบัตรป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 42
ประวัติ > การทำงาน

อภิชาต สุขัคคานนท์ เริ่มรับราชการเป็นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ กระทรวงยุติธรรม และรับราชการตุลาการมาโดยตลอด เคยดำรงตำแหน่งประธานศาลอุทธรณ์ภาค 9 ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา ผู้พิพากษาศาลฎีกา ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดสงขลา อธิบดีผู้พิพากษาภาค 5  ตำแหน่งสุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการ คือ ประธานแผนกคดีสิ่งแวดล้อมในศาลฎีกา
อภิชาต สุขัคคานนท์ เสนอตัวลงสมัครเป็นกรรมการการเลือกตั้ง จากการชักชวนของ วิชา มหาคุณ ซึ่งลงสมัครเป็น กกต. ด้วยกัน แต่วิชาไม่ได้รับการคัดเลือกจากที่ประชุมวุฒิสภา ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2549 จากนั้นที่ประชุม กกต.5 คน ลงมติเป็นเอกฉันท์ 4-0 เลือกอภิชาต เป็นประธาน กกต. เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2549
ชีวิตส่วนตัวสมรสกับ สุธาสินี สุขัคคานนท์  มีกิจกรรมที่ชอบทำยามว่าง คือ ขับเครื่องบินเล็ก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2535 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัตินายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธาน กกต. จากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์
ประวัตินายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธาน กกต. จากหนังสือพิมพ์ข่าวสด
| ก่อนหน้า |  | อภิชาต สุขัคคานนท์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| วาสนา เพิ่มลาภ |  | ประธานกรรมการการเลือกตั้ง  (20 กันยายน พ.ศ. 2549 – 19 กันยายน พ.ศ. 2556) |  | ศุภชัย สมเจริญ |
จรัญ หัตถกรรม

จรัญ หัตถกรรม (เกิด 10 มกราคม พ.ศ. 2482) นักกฎหมายชาวไทย ตุลาการศาลปกครองสูงสุด เป็นผู้อ่านประกาศคำพิพากษาตุลาการศาลปกครอง และ ตุลาการรัฐธรรมนูญ
การศึกษา

นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2506)
เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา (พ.ศ. 2507)
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 33 (พ.ศ. 2534)
รับราชการ

ผู้ช่วยผู้พิพากษา (18 ธันวาคม 2510 – 18 ธันวาคม 2511)
ผู้พิพากษาประจำกระทรวง
ผู้พิพากษาศาลจังหวัดปราจีนบุรี
ผู้พิพากษาประจำกระทรวงช่วยราชการศาลอุทธรณ์
ผู้พิพากษาศาลแขวงธนบุรี (19 ธันวาคม 2511 – 30 กันยายน 2519)
ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำกระทรวง
ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดไชยา
ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดปทุมธานี (1 ตุลาคม 2519 – 31 มีนาคม 2526)
ผู้พิพากษาศาลแพ่งและผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลแพ่ง (1 เมษายน 2526 – 30 เมษายน 2530)
รองอธิบดีผู้พิพากษาภาค 8 และภาค 6 (1 ตุลาคม 2530 – 16 เมษายน 2532)
รองปลัดกระทรวงยุติธรรม (17 เมษายน 2532 – 17 พฤศจิกายน 2535)
รักษาราชการแทนปลัดกระทรวงยุติธรรมและเป็นคณะกรรมการตุลาการโดยตำแหน่ง (7 ตุลาคม 2535 – 17 พฤศจิกายน 2535)
รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่ง (18 พฤศจิกายน 2535 – 3 ตุลาคม 2536)
ผู้พิพากษาศาลฎีกาและผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา (4 ตุลาคม 2536 – 30 กันยายน 2542)
ผู้พิพากษาอาวุโสในศาลอาญา (1 ตุลาคม 2542 – 21 กุมภาพันธ์ 2543)
ตุลาการศาลปกครองสูงสุด (27 มีนาคม 2543 – 11 ตุลาคม 2547)
ประวัติการตัดสินคดีสำคัญ ๆ และคดียุบพรรค

จรัญได้ชื่อว่าเป็นผู้พิพากษาจอมเฮี้ยบ  มีผลงานที่เป็นที่กล่าวขานในสังคมมากมาย เช่น เป็นเจ้าของสำนวนคดีการแปรรูปการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) จนนำไปสู่คำสั่งของศาลปกครอง ให้ยกเลิกการแปรรูป กฟผ.เพิกถอนการกระจายหุ้น รัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งเป็นผู้เสนอกฎหมายแปรรูปฉบับนี้  ทักษิณได้กล่าวเพียงแค่ว่า "มันเป็นการผิดพลาดทางเทคนิค"
อีกทั้งเป็นหนึ่งในตุลาการผู้ตัดสิน คดีเพิกถอนคำวินิจฉัยของอนุญาโตตุลาการกรณีสัมปทานสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ซึ่งส่งผลให้บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) ต้องจ่ายค่าสัมปทานและค่าปรับมูลค่ากว่าแสนล้านบาทแก่สำนักนายกรัฐมนตรี
ในคดียุบพรรคประชาธิปัตย์ และ พรรคไทยรักไทย  ในระหว่างการพิจารณาคดีเคยโต้เถียงกับวิชิต ปลั่งศรีสกุล และสมศักดิ์ โตรักษา ทนายความของพรรคไทยรักไทยในห้องพิจารณาคดีมาแล้ว
ในคำพิพากษาส่วนนายจรัญ ตัดสินให้ยุบพรรคไทยรักไทยและตัดสิทธิกรรมการบริหารพรรค 111 คน เป็นระยะเวลา 5 ปี