stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มะกอกออลิฟ

ระวังสับสนกับ มะกอกฝรั่ง
| มะกอกออลิฟ |
| --- | --- |

มะกอกออลิฟ ทะเลเดดซี จอร์แดน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Oleaceae
สกุล:: Olea
สปีชีส์:: O.  europaea
ชื่อทวินาม
Olea europaea L.

ผลมะกอกสีดำ
ต้นมะกอกโบราณในกรีซ
การเก็บเกี่ยวมะกอกในคริสต์ศตวรรษที่ 14
มะกอกออลิฟ (อังกฤษ: olive; ชื่อวิทยาศาสตร์: Olea europaea) เป็นมะกอกชนิดที่นำมาทำน้ำมันมะกอก เป็นพืชท้องถิ่นในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นไม้ยืนต้น ลำต้นออกสีเทาออกขาวนวล ต้นโค้งงอ ดอกสีขาวครีมขนาดเล็ก กลิ่นหอม ผลเล็กเท่านิ้วหัวแม่มือ ผลดิบสีเขียว ผลสุกเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแดงหรือสีม่วง
การใช้ประโยชน์

เนื้อมะกอกออลิฟรับประทานได้แต่มีรสเฝื่อนเพราะมีสารอัลคาลอยด์ จึงต้องนำไปดองเกลือก่อนรับประทาน น้ำมันมะกอกออลิฟใช้ปรุงอาหารแทนน้ำมันพืชหรือเนย ใช้ผสมในน้ำสลัด และใช้เป็นยารักษาโรคทางเดินอาหาร บำรุงกระดูก บำรุงผม
คุณค่าทางอาหาร

ผลมะกอกออลิฟสีเขียว 100 กรัม ประกอบไปด้วย :
แคลอรี 145
ไขมัน (กรัม): 15.32
คาร์โบไฮเดรต (กรัม): 3.84
เส้นใย (กรัม): 3.3
โปรตีน (กรัม): 1.03
คอเลสเตอรอล (มิลลิกรัม): 0
ความเชื่อ

ชาวกรีกถือว่ามะกอกออลิฟเป็นสัญลักษณ์แทนอิสรภาพและความหวัง กีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณจะใช้มงกุฎใบมะกอกออลิฟประดับศีรษะให้นักกีฬาที่ชนะการแข่งขัน สหประชาชาติยังใช้ช่อมะกอกออลิฟเป็นสัญลักษณ์บนธงเพื่อสื่อถึงเสรีภาพและมิตรภาพ ชาวยิวใช้น้ำมันมะกอกออลิฟถูตัวในพิธีทางศาสนา
แหล่งข้อมูลอื่น

Olives ที่เว็บไซต์ Curlie
มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก

| --- | --- |
ชื่อย่อ: ซ.อ.บ. / SBU
คติพจน์: คุณวุฒิ คุณธรรม คุณค่า
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
สถาปนา: 29 มีนาคม พ.ศ. 2542 (25 ปี)
นายกสภาฯ: ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.วรภัทร โตธนะเกษม
อธิการบดี: ดร.สมศักดิ์ รุ่งเรือง
ผู้ศึกษา: 1,140 คน (2566)
ที่ตั้ง: วิทยาเขตบางนาเหนือ เลขที่ 298 ถนนสรรพวุธ แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร 10260  วิทยาเขตบางพลีใหญ่ เลขที่ 45/5 หมู่ 19 ถนนบางพลี-ตำหรุ ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ 10540
สี: ████ ม่วง ขาว
เว็บไซต์: www.southeast.ac.th
มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก (อังกฤษ: Southeast Bangkok University) มีที่ตั้งอยู่ที่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นในปี 2542 ในชื่อ "วิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก" โดยบริษัท อรรถวิทย์รุ่งเรือง จำกัด ต่อมาเปลี่ยนประเภทสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เป็น มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก ในปี 2565
ประวัติ

มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอกเป็นหนึ่งในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2542 โดยบริษัทอรรถวิทย์รุ่งเรือง จำกัด เป็นผู้รับใบอนุญาต ดร.สมศักดิ์ รุ่งเรือง เป็นอธิการบดี และนายชนะ รุ่งแสง เป็นนายกสภาวิทยาลัย ถือกำเนินขึ้นมาด้วยปณิธานในการสร้างคนไทยให้เป็นมนุษย์ที่มีศักยภาพ และสมรรถนะระดับสากล ได้ดำเนินการขยายวิทยาเขตเพิ่มจากพื้นที่เดิมจากวิทยาเขตบางนา กรุงเทพมหานคร ตามโครงการขยายโอกาสทางการศึกษาไปสู่พื้นที่ภาคอุตสาหกรรม อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ คือวิทยาเขตบางพลี โดยเปิดดำเนินการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2558 เป็นต้นมา
มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก ได้จัดพิธีประสาทปริญญาบัตรผู้สำเร็จการศึกษา ประจำปีการศึกษา 2564-2565 โดยมีนายพลากร สุวรรณรัฐ องคมนตรี เป็นประธานในพิธี
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > ตราสัญลักษณ์

เป็นรูปวงกลม ภายในสุดเป็นคบเพลิงมีรวงข้าวอยู่  2  ด้าน ล้อมรอบด้วยวงกลมชั้นที่ 1 ในวงกลมชั้นที่ 1 นี้ จะมีวงกลมเล็กล้อมรอบอยู่  ถัดจากวงกลมชั้นที่ 1 เป็นวงกลมชั้นที่ 2  ภายในวงกลมชั้นที่ 2 จะมีชื่อของวิทยาลัยเป็นภาษาไทย “มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก” อยู่ด้านบน และชื่อเป็นภาษาอังกฤษ “SOUTHEAST  BANGKOK UNIVERSITY” อยู่ด้านล่าง สำหรับขอบริมสุดมีลักษณะเป็นลูกคลื่นล้อมรอบ
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > ความหมายตราสัญลักษณ์

คบเพลิง หมายถึง  ปัญญาสว่างไสว  ความก้าวหน้า และความมีชื่อเสียงขจรขจาย
รวงข้าว หมายถึง การเตือนสติให้กับผู้บริหาร และผู้เกี่ยวข้องได้รำลึกว่า สถานที่แห่งนี้เดิมเป็นท้องนา ปณิธานของท่านผู้เป็นเจ้าของจะให้สถานที่แห่งนี้เป็นสถาบันการศึกษาที่ประสิทธิประสาทวิชาความรู้ให้แก่เยาวชนไทย
วงกลมเล็ก หมายถึง	การหมุนเวียนเปลี่ยนไปไม่มีที่สิ้นสุด เปรียบเสมือนมหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก  เริ่มก่อตั้งและพัฒนาขึ้นมาเป็นลำดับจากโรงเรียนอรรถวิทย์  เป็นวิทยาลัยอรรถวิทย์พณิชยการ และมาเป็นมหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก และจะพัฒนาให้ก้าวหน้าต่อไปเรื่อย ๆ 
คลื่นล้อมรอบ หมายถึง มหาวิทยาลัยต้องปรับเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อม ความต้องการของสังคม และการเปลี่ยนแปลงทางด้านเทคโนโลยีอยู่ตลอดเวลา
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > สีประจำมหาวิทยาลัย

คือ  สี ม่วง-ขาว มีความหมาย คือ สีม่วง หมายถึง ความเข้มแข็ง ความอดทน และความเพียรพยายาม  สีขาวหมายถึง ความบริสุทธิ์ ความจริงใจ และความซื่อสัตย์
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > สีประจำคณะ/หลักสูตร

สีฟ้า               คณะบัญชีและวิทยาการจัดการ และหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
สีขาว              คณะนิติศาสตร์
สีเขียว            คณะศิลปศาสตร์
สีเหลือง          คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
สีแดงเลือดหมู  คณะโลจิสติกส์และเทคโนโลยีการบิน
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย

เสลา ด้วยชื่อที่เป็นไม้มงคล จึงถูกเชิญมาเป็นไม้สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก ก็เพื่อสะท้อนแนวคิดปรัชญาและความปรารถนาสูงสุดของผู้ก่อตั้ง ให้เป็นไม้ตัวแทนของสถาบัน ที่แสดงให้เป็นความงามความปราณีตบรรจงในทุกด้าน ความตั้งใจที่จะปั้นแต่งปฏิบัติภาระกิจ ประคับประคองศิษย์นักศึกษาทุกคนนับแต่ย่างเข้ามาศึกษาในวิทยาลัยแห่งนี้ ให้ประสบความสำเร็จงามวิจิตรด้วยฝีมือคณาจารย์ผู้ชำนาญ เป็นผู้สอนชี้แนะเป็นที่ปรึกษาที่ใกล้ชิดเป็นช่างสลักเสลาฝีมือเยี่ยม จวบจนสำเร็จเป็นบัณฑิตเป็นกำลังสังคมที่สมบูรณ์และบริบูรณ์ด้วยศาสตร์ทุกแขนง เทคโนโลยี ยอดเยี่ยมด้วยคุณความรู้ คุณธรรม เป็นคนที่มีคุณค่าแก่สังคม เป็นงานสลักเสลาเกลากลึงด้วยมือที่ประณีตบรรจง นี้คือปรัชญาการผลิตบัณฑิตของมหาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก ที่สื่อโดย  ต้นเสลาไม้มงคงประจำมหาวิทยาลัย
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > เพลงประจำมหาวิทยาลัย

เพลงประจำมหาวิทยาลัย จะใช้ในงานพิธีการและโอกาสต่างๆ มีทั้งหมด 3 เพลง ประกอบด้วย เพลง 1) มาร์ชSBU 2) ถิ่นทอง  และ 3) อำลาอาลัย  เป็นเพลงที่ใช้มาตั้งแต่มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัย
หลักสูตรที่เปิดสอน

หลักสูตรระดับการศึกษาและสาขาที่เปิดสอน
หลักสูตรที่เปิดสอน > ปริญญาโท

หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
กลุ่มวิชาการตลาด
กลุ่มวิชาการจัดการโลจิสติกส์
กลุ่มวิชาการเป็นผู้ประกอบการ
กลุ่มวิชาการจัดการอุตสาหกรรม
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน
สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
หลักสูตรที่เปิดสอน > ปริญญาตรี

คณะบัญชีและวิทยาการจัดการ
สาขาวิชาการบัญชี
สาขาวิชาการตลาดดิจิทัล
สาขาวิชาการจัดการ
คณะโลจิสติกส์และเทคโนโลยีการบิน
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน
คณะนิติศาสตร์
สาขาวิชานิติศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์
สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ
สาขาวิชาการการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
สาขาวิชา­เทคโนโลยีธุรกิจดิจิทัล
สาขาวิชาเทคโนโลยีวิศวกรรมอุตสาหการ (ต่อเนื่อง)
สาขาวิชา­เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์และนวัตกรรม (ต่อเนื่อง)
สาขาวิชาเทคโนโลยีมัลติมีเดียและอีสปอร์ต
ที่ตั้ง > ที่ตั้งบางนา

เลขที่ 298 ถนนสรรพาวุธ แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร 10260 โทรศัพท์ 0 2744 7356-65 โทรสาร 0 2398 1356
ที่ตั้ง > ที่ตั้งบางพลี

เลขที่ 45/5 หมู่ 19 ซอยรุ่งเรือง ถนนบางพลี-ตำหรุ ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ 10540 โทรศัพท์ 0 2382 5620-4  โทรสาร 0 2174 5069
แหล่งข้อมูลอื่น

วิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก เก็บถาวร 2014-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เสลา ไม้ประจำวิทยาลัย
มังกีไอแลนด์ 2: เลอชัคสรีเวนจ์

| Monkey Island 2: LeChuck's Revenge |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: LucasArts
ผู้จัดจำหน่าย: NA: LucasArts EU: U.S. Gold
กำกับ: Ron Gilbert
อำนวยการผลิต: Shelley Day
ออกแบบ: Ron Gilbert Dave Grossman Tim Schafer
ศิลปิน: Steve Purcell Peter Chan Sean Turner
เขียนบท: Dave Grossman Tim Schafer
แต่งเพลง: Michael Land Peter McConnell Clint Bajakian
ชุด: Monkey Island
เอนจิน: SCUMM
เครื่องเล่น: Original version Amiga, FM Towns, Mac OS, MS-DOS Special edition iOS, Microsoft Windows, PlayStation 3, Xbox 360, Xbox One
วางจำหน่าย: Original version December 1991 Special edition 7 July 2010
แนว: Graphic adventure
รูปแบบ: Single-player
มังกีไอแลนด์ 2: เลอชัคสรีเวนจ์ (อังกฤษ: Monkey Island 2: LeChuck's Revenge, "มังกีไอแลนด์ ภาค 2: การแก้แค้นของเลอชัค") เป็นวิดีโอเกมแนวผจญภัยที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัทลูคัสอาร์ต วางจำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1991 เป็นภาคต่อของเกมเดอะซีเคร็ทออฟมังกีไอแลนด์ (ค.ศ. 1990) และเป็นเกมลำดับที่ 2 ในชุดมังกีไอแลนด์ นอกจากนี้ยังเป็นเกมของลูคัสอาร์ตเกมที่ 6 ที่ใช้เอนจิน SCUMM และเป็นเกมแรกที่ใช้ระบบเสียง iMUSE ในภาคนี้ Guybrush Threepwood ตัวเอกของเรื่อง ต้องออกค้นหา Big Whoop ซึ่งเป็นมหาสมบัติในตำนาน และต้องเผชิญหน้ากับโจรสลัด LeChuck ซึ่งกลับมาอีกครั้งในสภาพซอมบี
มอสเฟต

ตัวอย่างมอสเฟต
มอสเฟต (อังกฤษ: metal–oxide–semiconductor field-effect transistor: MOSFET) เป็นทรานซิสเตอร์ ที่ใช้อิทธิพลสนามไฟฟ้าในการควบคุมสัญญาณไฟฟ้า โดยใช้ออกไซด์ของโลหะในการทำส่วน GATE นิยมใช้ในวงจรดิจิทัล โดยนำไปสร้างลอจิกเกตต่างๆเพราะมีขนาดเล็ก
โครงสร้างของ MOSFET

MOSFET ประกอบด้วยสามส่วน คือ
GATE เป็นส่วนที่ทำมาจากออกไซด์ของโลหะ โดยสร้างให้เกิดความต่างศักย์ตกคร่อมระหว่างแผ่นสองแผ่นเพื่อ สร้างสนามไฟฟ้าเพื่อควบคุมการเข้าออกของสัญญาณไฟฟ้า
SOURCE เป็นส่วนขาเข้าของสัญญาณ
DRAIN เป็นส่วนขาออกของสัญญาณ
ประเภทของ MOSFET

nMOS (negative MOSFET) เป็นทรานซิสเตอร์ประเภท NPN เมื่อมีความต่างศักย์เป็นบวก (สนามไฟฟ้าแรง) สัญญาณไฟฟ้าจึงจะไหลจาก source ไป drain ได้
pMOS (positive MOSFET) เป็นทรานซิสเตอร์ประเภท PNP เมื่อมีความต่างศักย์ต่ำหรือเป็นลบ (สนามไฟฟ้าอ่อน) สัญญาณไฟฟ้าจึงจะไหลจาก source ไป drain ได้
สัญลักษณ์แทน MOSFET > สัญลักษณ์ในทางดิจิทัล

MOSFET ในทางดิจิทัลถูกมองว่าเป็นสวิตซ์ โดย nMOS จะเป็นสวิตซ์ที่เมื่อสัญญาณเข้าเป็น "1" สวิตซ์ก็จะปิด ถ้าไม่สวิตซ์ก็ยังเปิดอยู่ (normal opened switch) ส่วน pMOS จะเป็นสวิตซ์ที่เมื่อสัญญาณเข้าเป็น "1" สวิตซ์ก็จะเปิด ถ้าไม่สวิตซ์ก็จะปิดอยู่ (normal closed switch) และสัญลักษณ์ทั่วไปจะมีสามขา ขากลางเป็น gate ส่วนอีกสองขาคือ sorce และ drain โดยใช้ใน nMOS เป็นหลักเพื่อสื่อสัญลักษณ์เดียวกับทรานซิสเตอร์ทั่วไปคือ ไฟขา base ไหล ขา Collector จะต่อกับ Emittor ส่วน pMOS ก็จะใส่ bubble ที่ขา gate
การทำงานของ MOSFET

nMOS เมื่อปล่อยความต่างศักย์สูง จะเกิดสนามไฟฟ้าในทิศลงอย่างแรง โฮลใน p-type จะถูกผลักลงมาอยู่ด้านล่าง (ตามรูปที่ประกอบข้างบน) ประกอบกับมีอิเล็กตรอนอิสระบางส่วนถูกดูดขึ้นไปด้านบน ส่งผลให้บริเวณด้านบนมีอิเล็กตรอนอิสระมากจนเป็น n-type ได้เรียกว่า channel สัญญาณไฟฟ้าก็จะไหลผ่านช่วง channel นี้ซึ่งเป็น n-type เหมือนกับ drain และ sorce ได้โดยใช้อิเล็กตรอนอิสระเป็นพาหะ
pMOS จะทำงานกลับกัน nMOS โดยเมื่อปล่อยความต่างศักย์ต่ำ (โดยมากมักจะติดลบ) จะเกิดสนามไฟฟ้าในทิศขึ้นอย่างแรง อิเล็กตรอนอิสระใน n-type จะถูกผลักลงมาอยู่ด้านล่าง ประกอบกับมีโฮลบางส่วนถูกดูดขึ้นไปด้านบน ส่งผลให้บริเวณด้านบนมีโฮลมากจนเป็น p-type ได้เรียกว่า channel สัญญาณไฟฟ้าก็จะไหลผ่านช่วง channel นี้ซึ่งเป็น p-type เหมือนกับ drain และ sorce ได้โดยใช้โฮลเป็นพาหะ
ดูเพิ่ม

ทรานซิสเตอร์
สารกึ่งตัวนำ
โครงสร้างของ MOSFET
สัญลักษณ์ดิจิทัลของ MOSFET
มอเตอร์แนวราบ

มอเตอร์เชิงเส้น (อังกฤษ: Linear Motor) คือมอเตอร์ไฟฟ้าที่ถูกผ่ากลางแล้วแผ่ออกในแนวราบ ซึ่ง rotor แทนที่จะหมุน มันกลับเคลื่อนที่ไปในแนวราบ ตามสูตรของแรงที่ใส่เข้าไปมีสัดส่วนโดยตรงกับกระแสไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก นั่นคือ
 ({\vec {F}}=I{\vec {L}}\times {\vec {B}}).
ภาพแสดง SLM ที่มองจากด้านบน ตรงกลางมีขดลวด 2 ชุดพันอยู่รอบแกนรูปตัว U กระแสไฟฟ้าที่จ่ายให้แต่ละขดลวดจะมี phase ต่างกัน 90° ถ้ากระแสที่ให้กับขดลวดตัวล่างนำกระแสที่ให้กับขดลงดต้วบน มอเตอร์ก็เคลื่อนที่ลงข้างล่าง หรือกลับกัน
มอเตอร์เชิงเส้นแบ่งออกเป็นสองชนิดคือ แบบความเร่งต่ำ กับแบบความเร่งสูง มอเตอร์เชิงเส้นแบบความเร่งต่ำเหมาะกับรถไฟพลังแม่เหล็ก (maglev train) หรือการขนส่งบนพื้นดิน แต่มอเตอร์เชิงเส้นความเร่งสูงถูกนำไปใช้ในการเคลื่อนวัตถุความเร็วสูงมากๆ เช่นปืนแม่เหล็กไฟฟ้า หรือในการศึกษาเกี่ยวกับการชนที่รุนแรง เช่นอาวุธ หรือการทดสอบผู้ขับเคลื่อนยานอวกาศ โดยทั่วไปมอเตอร์เชิงเส้นความเร่งสูงจะใช้ AC มอเตอร์เหนี่ยวนำเชิงเส้น (Linear Induction Motor, LIM) ที่มีขดลวด 3 เฟสที่แอคทีพที่ด้านหนึ่งของช่องว่างอากาศ (air-gap) อีกด้านเป็นแผ่นตัวนำแบบพาสซีพ แต่สำหรับปืนแม่เหล็กไฟฟ้า จะใช้ DC มอเตอร์เชิงเส้นแบบขั้วเหมือน (Homopolar)
มอเตอร์เชิงเส้นความเร่งต่ำปรกติจะออกแบบให้เป็นซิงโครนัสมอเตอร์ (Linear Synchronous Motor, LSM) ที่มีขดลวดแอ๊คทีพด้านหนึ่ง อักด้านหนึ่งเป็นแถวแม่เหล็กขั้วสลับ แถวแม่เหล็กนี้ อาจเป็นแม่เหล็กชั่วคราวหรือแม่เหล็กถาวร มอเตอร์ของรถไฟความเร็วสูงเมืองเซี่ยงไฮ้ใช้มอเตอร์แบบ LSM
ชนิด > มอเตอร์เหนี่ยวนำ

แรงถูกสร้างขึ้นเนื่องจากสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่กำลังเคลื่อนที่ไปกระทำกับสารตัวนำที่วางอยู่ในสนามแม่เหล็กนั้น ตัวนำไม่ว่าจะอยู่ในรูปวงแหวนหรือเป็นม้วนหรือเป็นแค่แผ่นราบ เมื่อถูกวางอยู่ในสนามแม่เหล็ก จะมีกระแสวนเกิดขึ้น  กระแสเอ็ดดี้นี้ทำให้เกิดสนามแม่เหล็กที่มีลักษณะต้านกับสนามแม่เหล็กเดิมตามกฎของเลนซ์ (Lenz's law) สนามแม่เหล็กทั้งสองนี้จะผลักกัน ทำให้เกิดการเคลื่อนที่ไปตลอดตวามยาวของสารตัวนำนั้น  เช่น ลวดทองแดง  ดังนั้นการสร้างให้เกิดการเคลื่อนที่ของวัตถุจึงเป็นการที่ทำให้สนามแม่เหล็กมีการกวาดตัวเองผ่านโลหะตัวนำไฟฟ้าไป
ชนิด > ซิงโครนัสมอเตอร์

อัตราการเคลื่อนที่ของสนามแม่เหล็กจะถูกควบคุม(ปกติด้วยวงจรอิเล็คโทรนิคส์)ให้ติดตามการเคลื่อนที่ของ rotor ด้วยเหตุผลด้านค่าใช้จ่าย SLM จึงไม่ค่อยมี commutator ดังนั้น rotor จึงประกอบด้วยแม่เหล็กถาวรหรือเหล็กอ่อน ตัวอย่าง ได้แก่ ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำ (coilgun) และมอเตอร์ที่ใช้ในบางส่วนของระบบรถไฟพลังแม่เหล็ก (maglev) เช่นเดียวกับมอเตอร์เชิงเส้นอื่น ๆ อีกจำนวนมาก
ชนิด > ขั้วเหมือน (Homopolar)

บทความหลัก: ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบรางคู่ขนาน
ในการออกแบบในปัจจุบันนี้ส่วนใหญ่จะถูกออกแบบให้อยู่ในรูปแบบของกระสุนโลหะที่มีการสัมผัสกันโดยการเลื่อนไถลไปบนรางโลหะในแนวขวางที่ถูกป้อนกระแสไฟฟ้าผ่านมาจากรางคู่ขนานทั้งสองข้างนั้น
การประยุกต์ใช้งาน

ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า
รถไฟพลังแม่เหล็ก
รถไฟชิงกันเซ็ง
เครื่องเล่น Roller Coaster
เครื่องยิงจรวด
เครื่องทดสอบการชน
มอเตอร์เชิงเส้นแบบซิงโครนัส (Synchronous linear motor) เป็นเวอร์ชันที่ถูกทำให้ยืดออกให้เป็นแนวตรงของโรเตอร์ของมอเตอร์แบบแม่เหล็กถาวร
รูปแสดง ต้นแบบของ Electromagnetic linear motor จะเห็นขดลวดที่สามารถสลับกระแสได้กับตัวเคลื่อนที่ทำด้วยแม่เหล็กถาวร
แผนผังของปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบรางคู่ขนาน
รูปแสดงขดลวดของ Linear motor ของรถไฟสายโตอิ-โอเอโด
วิศวกรที่ Marshall Space Flight Center (MSFC) กำลังทดสอบระบบการยิงจรวดด้วยอำนาจแม่เหล็กโดยใช้เทคโนโลยีของ Magnetic Levitation (MagLev) รางส่งจรวดจะมีความยาวถึง 2.4 กม ให้ความเร็วถึง 960 กม ภายใน 9.5 วินาที ข้อดีของระบบนี้ก้คือการลดน้ำหนักในการออกตัว, การลงจอด, ขนาดของปีกและเชื่อเพลิงในการส่งที่มีราคาสุงมาก กองทัพสหรัฐและกระทรวงกลาโหมอังกฤษมีแผนที่จะใช้ระบบนี้สำหรับยานอากาศในอนาคต และกำลังจะใช้เทคโนโลยีนี้ในการส่งยานไร้คนขับอีกด้วย
การทดลองยิงจรวดด้วยอำนาจแม่เหล็กจาก linear motor
การนำเอา linear motor ไปขับเคลื่อนรถยนต์ให้มีความเร็วสูงเพื่อทดสอบความปลอดภัยหากมีการชนรุนแรง การทดสอบทำในห้องที่มีเบาะอากาศเพื่อไม่ให้มีผลกระทบกับสิ่งแวดล้อมข้างนอก
เครื่องเล่นชื่อ Superman: The Escape ในแคลิฟอเนีย ใช้ LSM เป็นตัวขับให้กระสวยพุ่งไปด้วยความเร็วสูง  
ในแนวราบมีความเร็วจาก 0 ถึง 160 กม ในเวลา 7 วินาที จากนั้นกระสวยจะถูกดึงขึ้นในแนวดิ่ง แล้วหยุด แล้ววิ่งกลับทางเดิม ในขณะที่เครื่องเล่นวิ่งอยู่ในแนวดิ่ง ทั้งขาไปและขากลับ ผู้เล่นจะอยู่ในสภาพไร้น้ำหนักถึง 6.5 วินาที
รถไฟฟ้าที่สนามบิน JFK ใช้ linear motor กับแถบอลูมินัมวางระหว่างรางทั้งสองขับเคลื่อนขบวนรถไฟ
มัคชี ซี.205

| ซี> 205 |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินขับไล่
ประเทศผู้ผลิต:  อิตาลี
ผู้ผลิต: มัคชี
ผู้ออกแบบ: มารีโอ กาสตอลดิ
เที่ยวบินแรก: 19 เมษายน 1942
เริ่มใช้: กุมภาพันธ์ 1943
ปลดระวาง: 1947 (อิตาลี) 1950 (อียิปต์)
ผู้ใช้หลัก:  กองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี  กองทัพอากาศสาธารณรัฐแห่งชาติ  ลุฟท์วัฟเฟอ
การผลิต: กันยายน 1942 – พฤษภาคม 1944
จำนวนที่ถูกผลิต: 262 
พัฒนาจาก: มัคชี ซี.202
มัคชี ซี.205 (อังกฤษ: Macchi C.205) เป็นเครื่องบินขับไล่ของอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตโดยมัคชี และใช้โดยกองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี
คุณลักษณะ (ซี.205วี)

ผู้สร้าง: มัคชี (ประเทศอิตาลี)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 1 × Fiat RA.1050 R.C.58 Tifone
กางปีก: 10.58 เมตร
ยาว: 8.85 เมตร
สูง: 3.04 เมตร
พื้นที่ปีก: 16.8 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 2,581 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 3,900 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 642 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 7,200 เมตร
รัศมีทำการรบ: 950 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ MG 151 ขนาด 20 มม. 2 กระบอก / ปืนกล Breda-SAFAT ขนาด 12.7 มม. 2 กระบอก
ดูเพิ่ม

มัคชี ซี.200
มัคชี ซี.202
ซี.205
มังกรทะเลทับทิม

| มังกรทะเลทับทิม |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
Not evaluated (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Syngnathiformes
วงศ์:: Syngnathidae
วงศ์ย่อย:: Syngnathinae
สกุล:: Phyllopteryx
สปีชีส์:: P.  dewysea
ชื่อทวินาม
Phyllopteryx dewysea Stiller, Wilson, & Rouse, 2015

มังกรทะเลทับทิม (อังกฤษ: Ruby seadragon; ชื่อวิทยาศาสตร์: Phyllopteryx dewysea) ปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae)
นับเป็นปลาที่เพิ่งค้นพบใหม่ ในปี ค.ศ. 2015 โดยถูกแบ่งออกมาจากมังกรทะเลใบหญ้า (P. aeniolatus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน นับเป็นการค้นพบปลาจำพวกมังกรทะเลเป็นครั้งแรกในรอบ 150 ปี
โดยนักวิทยาศาสตร์ของสถาบันสมุทรศาสตร์สคริปส์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย วิทยาเขตซานดิเอโก วิเคราะห์ตัวอย่างเนื้อเยื่อของมังกรทะเลที่ได้จากทางตอนใต้ของออสเตรเลียเมื่อปี ค.ศ. 2007 พบว่า ลำดับการเรียงตัวของดีเอ็นเอไม่ตรงกับของมังกรทะเลชนิดอื่น โดยลักษณะพันธุกรรมมีลักษณะเฉพาะเช่นเดียวกับเม็ดสีซึ่งเป็นสีแดง และเครื่องสแกนสร้างภาพเอ็กซเรย์สามมิติโครงกระดูกของมังกรทะเลทับทิมพบว่ามีความแตกต่างออกไป
มังกรทะเลทับทิม มีสีแดงตลอดทั่วทั้งลำตัว ทั้งนี้เชื่อว่าเพราะการที่อาศัยอยู่ในน้ำลึก ซึ่งสีแดงจะถูกดูดซับอย่างมีประสิทธิภาพและช่วยในการอำพรางตัว โดยมังกรทะเลทับทิมจะไม่มีระยางค์ยื่นออกมาเหมือนกับมังกรทะเลอีกสองชนิดแรก และอาศัยอยู่ในระดับความลึกกว่า ทั้งนี้เชื่อการที่มีสีแดงตลอดทั้งลำตัวเพื่อใช้ในการพรางตัวเข้ากับดงสาหร่ายทะเล อันเป็นสถานที่อาศัยหลัก กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์และครัสเตเชียนขนาดเล็กจำพวกกุ้ง และเพิ่งมีการบันทึกภาพเคลื่อนไหวได้เป็นครั้งแรก เมื่อต้นปี ค.ศ. 2017 ความยาว 30 นาที โดยคณะนักวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย วิทยาเขตซานดิเอโก ร่วมกับพิพิธภัณฑ์เวสเทิร์นออสเตรเลีย ทำการสำรวจโดยใช้กล้องจากยานสำรวจใต้น้ำในระยะไกล
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Phyllopteryx dewysea ที่วิกิสปีชีส์
มังกรคู่สู้สิบทิศ (ละครโทรทัศน์)

บทความนี้เกี่ยวกับละครโทรทัศน์ สำหรับวรรณกรรมของหวงอี้ ดูที่ มังกรคู่สู้สิบทิศ
| มังกรคู่สู้สิบทิศ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ละครภาษาอังกฤษ
ประเภท: บันเทิงคดีกำลังภายใน
แสดงนำ: หลิน เฟิง อู๋ จัวซี หยง อี้ ไลลา ตง หู ติ้งซิน หลี่ เฉียน คริสตีน อู๋
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Seung Tsi Lung (雙子龍) ขับร้องโดย หลิน เฟิง
ประเทศแหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับ: จีน
จำนวนตอน: 42
การผลิต
ความยาวตอน: 45 นาทีต่อตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: TVB (จีน) ช่อง 3 แฟมิลี (ไทย)
ออกอากาศ: 19 กรกฎาคม 2004 – 12 กันยายน 2004
มังกรคู่สู้สิบทิศ  (จีน: 大唐雙龍傳; อังกฤษ: Twin of Brothers) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงวรรณกรรมเรื่องหนึ่งของ หวงอี้ เรื่อง มังกรคู่สู้สิบทิศ นำแสดงโดย หลิน เฟิง, อู๋ จัวซี, หยาง อี้, ไลลา ตง, หู ติ้งซิน, หลี่ เฉียน, คริสตีน อู๋ ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี ในไทย ในวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 14.45-15.45 น. ตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน 2561- 4 กรกฎาคม 2561 รวมทั้งสิ้น 42 ตอน ซึ่งละครเรื่องนี้ออกอากาศต่อจากละครเรื่อง เจาะเวลาหาจิ๋นซี
นักแสดงนำ

หลิน เฟิง รับบท โค้วจ้ง
อู๋ จัวซี รับบท สือ จื่อหลิง
หยาง อี้ รับบท หลี่ ซิ่วหนิง
ไลลา ถง (ถังหนิง) รับบท ซือ เหยซวน/ เซ็ก ชิงฉวน
หู ติ้งซิน รับบท วานวาน
หลี่ เฉียน รับบท ซ่งอี้จื้อ
คริสตีน อู๋ รับบท ฟู่ กวนเช็ก/ ฟู่ กวนอู
หลี่ จื่อสง รับบท อู๋หมาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official web page เก็บถาวร 2012-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Twin of Brothers review เก็บถาวร 2008-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มะเร็งผิวหนัง

| มะเร็งผิวหนัง |
| --- | --- |
มะเร็งบาซอลเซลล์คาร์ซิโนมา ซึ่งมีลักษณะคล้ายไข่มุกและเส้นเลือดฝอยขยาย
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: C43-C44
ICD-9: 172, 173
ICD-O:: 8010-8720
MedlinePlus: 001442
eMedicine: article/276624, article/870538, article/1100753, article/1965430
MeSH: D012878
มะเร็งผิวหนัง (อังกฤษ: Skin cancers) ได้รับการตั้งชื่อตามชนิดของเซลล์ผิวหนังตามที่ได้เกิดขึ้น มะเร็งผิวหนังชนิดเบซาลเซลล์เกิดจากเซลล์ชั้นฐานของหนังกำพร้า และเป็นโรคมะเร็งผิวหนังที่พบมากที่สุดแต่เป็นอันตรายน้อย ส่วนมะเร็งผิวหนังสะแควมัสเซลล์คาร์ซิโนมาเกิดขึ้นในผิวหนังชั้นกลาง และพบได้น้อยกว่าโดยทั่วไป แต่มีแนวโน้มที่จะแพร่กระจาย  และหากไม่ได้รับการรักษา ก็อาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต
สำหรับชนิดเมลาโนมา ที่เกิดจากเซลล์สร้างเม็ดสี (เมลาโนไซต์) เป็นชนิดที่พบได้น้อยที่สุด แต่เป็นอันตรายมากที่สุด ซึ่งส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะแพร่กระจาย และหากไม่ได้รับการรักษา ก็อาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต
โดยส่วนใหญ่แล้วสาเหตุมักมาจากการถูกรังสียูวีมากเกินไปจากดวงอาทิตย์หรือเตียงอาบแดด ซึ่งการรักษาโดยทั่วไปจะใช้การผ่าตัด
เมลาโนมาจัดเป็นหนึ่งในโรคมะเร็งที่มีอัตราการรอดสูงสุด โดยมีกว่า 75 เปอร์เซ็นต์ของคนที่ได้รอดชีวิตยืนยาวกว่า 10 ปีในสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 2005–2007  ทั้งนี้ ในสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 2010 ผู้คนจำนวน 12,818 รายได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา และประมาณ 100,000 คนได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งผิวหนังชนิดไม่ใช่เมลาโนมา โดยมีผู้เสียชีวิตจากโรคมะเร็งผิวหนัง 2,746 ราย จากชนิดเมลาโนมา 2,203 ราย และจากโรคมะเร็งผิวหนังชนิดไม่ใช่เมลาโนมา 546 ราย ส่วนในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2008 ผู้คนจำนวน 59,695 รายได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งผิวหนังชนิดเมลาโนมา และมี 8,623 รายเสียชีวิตจากสาเหตุดังกล่าว
การจำแนกประเภท

มีสามประเภทหลักของโรคมะเร็งผิวหนัง: มะเร็งผิวหนังชนิดเบซาลเซลล์ (บีซีซี), มะเร็งผิวหนังสะแควมัสเซลล์คาร์ซิโนมา (เอสซีซี) และเมลาโนมา
| โรคมะเร็ง | ลักษณะ | ภาพประกอบ |
| --- | --- | --- |
| มะเร็งผิวหนังชนิดเบซาลเซลล์ | ให้สังเกตลักษณะฝ้าคล้ายไข่มุกสีเนื้อ, เส้นเลือดเล็ก ๆ บนพื้นผิว และบางครั้งอาจมีลักษณะเป็นแผล โดยมีระยะที่สำคัญคือความฝ้ามัว |  |
| มะเร็งผิวหนังสะแควมัสเซลล์คาร์ซิโนมา | โดยทั่วไปจะเป็นสีแดง, เกรอะกรัง หรือเป็นรอยสะเก็ดหรือต่อม ซึ่งมักจะเป็นเนื้องอกที่โตเร็วอย่างมาก |  |
| เมลาโนมา | ลักษณะโดยทั่วไปจะกินพื้นที่แบบไม่สมดุล ซึ่งมีความผิดปกติของขอบ, รูปแบบสี และมักจะมีขนาดใหญ่กว่า 6 มม. |  |
การป้องกัน

สารกันแดดที่มีประสิทธิภาพได้รับการแนะนำใช้ป้องกันเมลาโนมา และสะแควมัสเซลล์คาร์ซิโนมา ในขณะที่มีหลักฐานเพียงเล็กน้อยที่จะใช้ป้องกันมะเร็งผิวหนังชนิดเบซาลเซลล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ส่วนคำแนะนำอื่นที่จะลดอัตราการเกิดโรคมะเร็งผิวหนัง ประกอบด้วย หลีกเลี่ยงการถูกแดดมากเกินไป, การสวมใส่เสื้อ, แว่นกันแดด และหมวกป้องกัน ตลอดจนพยายามที่จะหลีกเลี่ยงการถูกแสงอาทิตย์ของช่วงเวลาแดดส่องสูงสุด นอกจากนี้ หน่วยบริการป้องกันเฉพาะกิจแห่งสหรัฐอเมริกายังได้แนะนำว่าผู้ที่มีอายุระหว่าง 9 ปีและ 25 ปีให้หลีกเลี่ยงรังสีอัลตราไวโอเลตด้วยเช่นกัน
ความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งผิวหนังสามารถลดจำนวนลงได้ด้วยการ: ลดการทำให้ผิวไหม้ในที่ร่ม และการถูกแสงแดดตอนกลางวัน รวมถึงการเพิ่มการใช้สารกันแดด และหลีกเลี่ยงการใช้ผลิตภัณฑ์ยาสูบ
ในประเด็นนี้ ยังมีหลักฐานไม่เพียงพอสำหรับการสู้กับโรคมะเร็งผิวหนัง ซึ่งอาหารเสริมวิตามิน และสารต้านอนุมูลอิสระยังไม่ได้รับการพบว่ามีผลในการป้องกัน ส่วนหลักฐานจากการรับประทานอาหารนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด
แหล่งข้อมูลอื่น

มะเร็งผิวหนัง ที่เว็บไซต์ Curlie
Skin cancer procedures: text, images and videos เก็บถาวร 2013-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มังกรสร้างชาติ

| มังกรสร้างชาติ |
| --- | --- |

กำกับ: Huang Jianxin   Han Sanping
วันฉาย: 16 กันยายน 2009 (จีน)  20 กันยายน 2009 (ฮ่องกง)  1 ตุลาคม 2009 (ออสเตรเลีย)  2010 (ไต้หวัน)
ประเทศ:  จีน
ภาษา: จีนกลาง
ทุนสร้าง: 10 ล้านดอลลาร์
มังกรสร้างชาติ (จีน: 建国大业; อังกฤษ: The Founding of a Republic) เป็นภาพยนตร์จีน นำแสดงโดยนักแสดงชั้นนำจากจีนและฮ่องกง หลายชีวิต อาทิ เฉินหลง, หลี่ เหลียนเจี๋ย, หลิว เต๋อหัว, หลี่หมิง, เจิน จื่อตัน, เหลียง เจียฮุย, จาง จื่ออี๋, เจ้า เวย, หวง เสี่ยวหมิง, ถัง กั๊วะเฉียง, ฮูจุน, เฉินคุน ฯลฯ กำกับภาพยนตร์โดย ฮั่น ซันผิง, ปีเตอร์ ชาน มีเนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิวัติใน ปี ค.ศ. 1949 ที่เปลี่ยนแปลงประเทศไปสู่สาธารณรัฐประชาชนจีน สร้างขึ้นเนื่องในโอกาสที่จีนครบรอบ 60 ปี แห่งการปฏิวัติครั้งนี้