stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชัวต๋ง
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ชัวโฮ

ชัวโฮ (อังกฤษ: Cai He) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ลูกพี่ลูกน้องของชัวมอ และน้อวชายของชัวต๋ง
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
ชาติพันธุ์วิทยา

ระวังสับสนกับ พฤติกรรมวิทยา (ethology)
ชาติพันธุ์วิทยา หรือ ชาติวงศ์วิทยา หรือ ชนชาติวิทยา (อังกฤษ: ethnology) เป็นสาขาวิชาหนึ่งของมานุษยวิทยา ที่ศึกษาและเปรียบเทียบเกี่ยวกับความเชื่อและวิธีปฏิบัติของแต่ละสังคม เป้าหมายหนึ่งคือ การศึกษาประวัติศาสตร์มนุษย์ กฎทางวัฒนธรรม การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม และนัยทั่วไปเกี่ยวกับธรรมชาติมนุษย์ สำหรับผู้ที่ศึกษาในสาขาวิชานี้ จะเรียกว่า "นักชาติพันธุ์วิทยา" (ethnologist)
คำว่า ethnology ถูกใช้ครั้งแรกโดยนักประวัติศาสตร์ชาวสโลวัค Adam František Kollár (1718–1783) โดยมาจาก 2 คำในภาษากรีก คือ ethnos ("ชนชาติ") และ logos ("การศึกษา")
ชาติชาย แสงดาว

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:  11 มกราคม พ.ศ. 2540 (27 ปี)
สถานที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เมืองทองยูไนเต็ด
หมายเลข:  4
สโมสรเยาวชน
2556–2558:  โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2559– |  เมืองทองยูไนเต็ด |  39 |  (0) |
| 2559 |  → พัทยา ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  4 |  (0) |
| 2560 |  → บางกอก (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| 2561 |  → อุดรธานี (ยืมตัว) |  6 |  (0) |
| 2567 |  → พีที ประจวบ (ยืมตัว) |  7 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ชาติชาย แสงดาว (อังกฤษ: Chatichai Saengdao; เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2540) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็คให้กับเมืองทองยูไนเต็ด
ชาติพันธุ์วรรณนา

ชาติพันธุ์วรรณนา (อังกฤษ: ethnography) เป็นชาติพันธุ์วิทยาและมานุษยวิทยาสาขาหนึ่งที่ศึกษาและอธิบายวัฒนธรรมและพฤติกรรมแบบต่าง ๆ ของกลุ่มคน ระบบ แบบแผนทางสังคม ศาสนา ขนบธรรมเนียมประเพณี และวิถีชีวิตของกลุ่มคนนั้น ๆ  โดยใช้วิธีการคำนึงถึงข้อเท็จจริงแห่งประเด็นศึกษา มากกว่าจะใช้วิธีการตามหลักทั่วไป อาทิ การตั้งสมมุติฐาน การสัมภาษณ์ และการทำแบบสอบถาม
ชาติอิสลาม

| --- | --- |

ชื่อย่อ: NOI
คําขวัญ: "Justice or Else!"
ก่อตั้ง: 4 กรกฎาคม 1930; 94 ปีก่อน (1930-07-04)
ผู้ก่อตั้ง: Wallace Fard Muhammad
ก่อตั้งที่: ดีทรอยต์, U.S.
ประเภท: Political religious movement
สถานะตามกฎหมาย: Active
สํานักงานใหญ่: Mosque Maryam, Chicago, Illinois
ที่ตั้ง: สหรัฐอเมริกา
สมาชิก (2007) : 20,000–50,000
ภาษาทางการ : อังกฤษ and ภาษาอาหรับ[ต้องการอ้างอิง]
ผู้นำ: หลุยส์ ฟาร์ราคาน
บุคลากรหลัก:   Elijah Muhammad 
หน่วยงานในกํากับ:   Fruit of Islam  Muhammad University of Islam  Muslim Girls Training  Star Chamber Academy 
เว็บไซต์: www.noi.org
เนชั่นออฟอิสลาม (อังกฤษ: Nation of Islam) หรือ NOI เป็นกลุ่มเคลื่อนไหวทางศาสนา และทางการเมืองของชาวแอฟริกันอเมริกัน ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 ที่เมืองดีทรอยต์ มลรัฐมิชิแกน โดยนาย วอลเลส ดี. ฟาร์ด มูฮัมมัด โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อสนับสนุนการพัฒนาในด้านจิตวิญญาณ จิตใจ สถานะทางเศรษฐกิจและสังคม ของชาวอเมริกันผิวดำในสหรัฐอเมริกา และของมนุษยชาติ. กลุ่มเนชั่นออฟอิสลามได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่า เป็นกลุ่มที่มีลัทธิความสูงสุดของคนดำ (black supremacy) และเกลียดกลัวยิว และถูกจับตามองในฐานะกลุ่มเกลียดชัง (hate group) โดยศูนย์กฎหมายความยากจนภาคใต้ (Southern Poverty Law Center)  และ Anti-Defamation League ซึ่งเป็นกลุ่มล็อบบี้ทางการเมืองของยิวในสหรัฐอเมริกา. ปัจจุบันกลุ่มเนชั่นออฟอิสลามมีสมาชิกอยู่ระหว่าง 20,000 ถึง 50,000 คน
ชวนชม

| ชวนชม |
| --- | --- |

ดอกชวนชมในธรรมชาติ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์ตีนเป็ด Apocynaceae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยส้มลม Apocynoideae
เผ่า:: Nerieae Nerieae
สกุล:: ชวนชม Adenium Roem. & Schult.

ชนิด
 Adenium boehmianum Schinz  Adenium dhofarense Rzepecky  Adenium multiflorum Klotzsch.  Adenium obesum (Forssk.) Roem. & Schult.   Adenium oleifolium Stapf  Adenium swazicum Stapf 
ชื่อพ้อง
 Adenum G.Don  Idaneum Kuntze & Post
ชวนชม (อังกฤษ: Adenium) เป็นชื่อของพรรณไม้ที่มีสีสันของดอกสวยงาม เป็นไม้ที่ปลูกเลี้ยงง่าย  ทนต่อสภาพแห้งแล้งมาก จนได้รับสมญาว่า "กุหลาบทะเลทราย" (Desert Rose) นอกจากนี้ตามความเชื่อของคนไทยชื่อ "ชวนชม" ยังเป็นชื่อที่มีความไพเราะเป็นศิริมงคล  และชาวจีนว่า "ปู้กุ้ยฮวย" ซึ่งแปลว่า ดอกไม้แห่งความร่ำรวย   แต่ดอกชวนชมมีสาร abobioside, echubioside ตรงนำยางสีขาว ถ้าน้ำยางถูกผิวหนังจะทำให้ผิวหนังอักเสบเป็นผื่นแดง ถ้าเข้าตา ตาจะอักเสบ กินเข้าไปจะเป็นพิษ แต่น้ำยางมีรสขมมาก โอกาสกินมีน้อย ถ้ากินจะมีผลต่อหัวใจ อาการเบื้องต้นจะทำให้ปวดศีรษะ คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย ตาพร่า หัวใจเต้นอ่อน ความดันลดลงอาจตายได้
ประวัติ

ถิ่นกำเนิดของชวนชมมีการค้นพบครั้งแรกโดยนักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมันชื่อ P. Forskal ทางภาคตะวันออกของทวีปแอฟริกาแถบประเทศแทนซาเนียและเคนย่า ในปี พ.ศ. 2305  แต่ตอนนั้นเชื่อว่าเป็นเพียงลั่นทมพันธุ์ใหม่  ต่อมาปี พ.ศ. 2357 นายโจเซฟ  ออกัสต์  ซูลตส์ (Josef August Schultes) นักพฤกษศาสตร์ชาวออสเตรีย ได้อธิบายความแตกต่างระหว่างชวนชมกับลั่นทมจนเป็นที่ยอมรับ  ส่วนในประเทศไทย มีการพบชวนชมตั้งแต่ประมาณสมัยรัชกาลที่ 6 แต่ก็ไม่ทราบว่ามีการนำเข้ามาในประเทศไทยเมื่อไร
ชนิด

ปัจจุบันมีชนิดที่ได้รับการยอมรับทั้งหมด 6 ชนิด
Adenium boehmianum Schinz
Adenium dhofarense Rzepecky
Adenium multiflorum Klotzsch.
Adenium obesum (Forssk.) Roem. & Schult.
Adenium oleifolium Stapf
Adenium swazicum Stapf
สายพันธุ์ที่นิยมปลูกในประเทศไทย

ชวนชมพันธุ์ฮอลแลนด์ (Hollland)
ชวนชมพันธุ์ยักษ์ญี่ปุ่น (Somalense)
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่น
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่นกิ่งแดง
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่นกำแพง
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่นดอกขาว
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่นใบเงิน
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่นใบด่าง
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่นใบเล็ก
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่นแคระ (Somalense var. Crispum)
ชวนชมยักษ์ญี่ปุ่นลูกผสม (Somalense Hybrid)
ชวนชมสายพันธ์ยักษ์ซาอุหรือยักษ์อาหรับ
การปลูกเลี้ยง

ชวนชมควรปลูกในที่มีแสงแดดจัดในช่วงครึ่งวันเช้า ดินที่เหมาะสม คือ ดินร่วน ระบายน้ำได้ดีสูตรที่นิยมให้ปลูกคือดินร่วนผสมใบก้ามปูหมักในอัตราส่วน 3:1 หรือดินปลูกสำเร็จรูปขึ้นอยู่กับความเหมาะสม ชวนชมลำต้นอุ้มน้ำได้ดีการให้น้ำจึงไม่ควรให้บ่อยจนเกินไป อย่างน้อยสัปดาห์ละ 1 ครั้ง
การให้ปุ๋ยชวนชมควรใช้ปุ๋ยสูตร 16-16-16 สูตรเสมอในปริมาณแต่น้อยทุก 2 สัปดาห์เมื่อโตเต็มที่จึงเปลี่ยนเป็นปุ๋ยเร่งดอกสูตร 8-24-24 ทุก 2 สัปดาห์ การตัดตกแต่งกิ่งต้นชวนชม โดยธรรมชาติของชวนชมเป็นต้นไม้ที่มีความอ่อนช้อย การตัดแต่งกิ่งควรตัดกิ่งเกะเก้งก้างออกไปเพื่อให้อากาศถ่ายเทสะดวกและได้โชว์โขดหรือหัวที่สวยงามของชวนชม
การปลูกเลี้ยง > การขยายพันธ์

การขยายพันธุ์ชวนชม ทำได้โดยการเพาะเมล็ดและการเสียบยอด ซึ่งเป็นวิธีที่ได้ผลดีที่สุด
การเพาะเมล็ด ควรใช้เมล็ดใหม่ไม่ควรใช้เมล็ดเก่าเก็บไว้นานเมล็ดใหม่จะมีเปอร์เซ็นต์ในการงอกเยอะกว่า นำเมล็ดไปเพาะในตะกร้าที่มีส่วนผสมของทรายหยาบกับขุยมะพร้าวในอัตราส่วน 1:1
การเสียบยอด ต้องคัดต้นตอที่แข็งแรง ขนาดตามต้องการ จากนั้นตัดยอดของต้นตอตามขวาง ผ่าให้เป็นรูปตัววี และนำยอดพันธ์ดี ของชวนชม ซึ่งเป็นพันธ์ที่คัดเลือกไว้แล้ว ความยาวประมาณ 1.5-2นิ้ว แล้วบากให้เป็นลิ่ม กะขนาดให้พอดีกับรูปตัววีที่ผ่าไว้ที่ต้นตอจากนั้นนำยอดพันธ์ไปเสียบที่ต้นตอ ระวังอย่าให้ต้นช้ำ พันด้วยพลาสติกใสพันต้นไม้ คลุมด้วยถุงพลาสติกแล้วมัดด้วยเชือก ตั้งทิ้งไว้ประมาณ 10-15 วัน จะสังเกตเห็นชวนชมที่นำไปเสียบ เริ่มแตกใบอ่อน จึงแกะถุงพลาสติกที่คุลมออกจะได้ต้นชวนชมพันธ์ใหม่ตามที่ต้องการ
การตอนและปักชำ เลือกกิ่งที่ไม่อ่อนจนเกินไป ใช้มีดบากกิ่งเป็นแนวเฉียงให้เอียงประมาณ 45 องศา บากเข้าเนื้อกิ่งสักประมาณ 80-85 เปอร์เซนต์ กั้นรอยบากไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เนื้อที่บากเชื่อมติดกัน อาจจะเป็นพลาสติดเช่นหลอดกาแฟบีบให้แบน ทิ้งไว้ประมาณ 3-4 วันเมื่อแผลแห้งดีแล้วก็ใช้วัสดุที่มีความชื้นสัก20-30 เปอร์เซนต์ เช่นขุยมะพร้าวห่อหุ้มให้มิดชิด ทิ้งไว้จนรากเดินเต็มถุงก็ตัดออกมาเอาปูนแดงทาที่แผล ปล่อยให้รอยแผลที่ตัดแห้งดีแล้วก็นำไปปลูกต่อไป ส่วนการชำ ก็เพียงตัดกิ่งที่จะชำออกมาจากลำต้น ทาแผลด้วยปูนแดงปล่อยทิ้งไว้ 2-3 วันจนแผลแห้ง แล้วนำลงไปชำในทรายที่มีความชื้นพอประมาณ ทิ้งไว้จนแตกใบใหม่ซึ่งแสดงว่ารากเดินแล้วก็ถอนไปปลูกในกระถางต่อไป แต่การชำจะมีเปอร์เซนต์สูญเสียมากกว่าการตอน ทั้งการตอนและการชำหากจะให้ผลดี ควรทำต้น ๆ ฤดูฝน จะได้ผลดีกว่า
ชวนชมในวรรณคดี

ดอกชวนชมปรากฏในวรรณคดีอิเหนา ตอนนางจินตะหราพาอิเหนาไปชมสวน (พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2) โดยมีกล่าวไว้ว่า
| --- | --- |
พระโฉมยงทรงเก็บกุหลาบเทศ: ประทานองค์อัคเรศจินตะหรา
ทำเทียมเลียมลอดสอดคว้า: กัลยาปัดกรค้อนคม
พระทรงสอยสร้อยฟ้าสารภี: ให้มาหยารัศมีแซมผม
เลือกเก็บดอกลำดวนชวนชม: ใส่ผ้าห่มให้สการะวาตี
ต้นกล้าของชวนชมที่ปลูกในกระถาง
Adenium obesum subs. socotranum
ชั่วโมงแรงงาน

ชั่วโมงแรงงาน (อังกฤษ: man-hour) หมายถึงปริมาณของงานที่แรงงานโดยทั่วไปสามารถทำได้ภายในหนึ่งชั่วโมง หน่วยดังกล่าวเป็นการประมาณค่าจำนวนของคนงานซึ่งไม่ถูกรบกวนจะต้องใช้ในการกระทำงานอย่างใดอย่างหนึ่งให้เสร็จลุล่วง ยกตัวอย่างเช่น การวิจัยและการเขียนเอกสารวิทยาลัยอาจต้องใช้ 20 ชั่วโมงแรงงาน การเตรียมงานเลี้ยงของครอบครัวอาจใช้ 10 ชั่วโมงแรงงาน
ชั่วโมงแรงงานไม่รวมไปถึงเวลาพักที่คนงานจะต้องใช้จากการทำงาน เช่น เพื่อพักผ่อน รับประทานอาหาร หรือเพื่อทำธุระส่วนตัวอื่น ๆ หากแต่นับเฉพาะเวลาที่ใช้ในการทำงานเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ผู้จัดการนับชั่วโมงแรงงานและเพิ่มเวลาพักเพื่อประมาณค่าเวลาที่ใช้เพื่อทำงานให้เสร็จลุล่วง รวมไปถึง ในขณะที่การเขียนเอกสารคอร์สของวิทยาลัยอาจต้องใช้ 20 ชั่วโมงแรงงาน แต่ก็เกือบจะแน่นอนว่างานดังกล่าวจะไม่เสร็จภายในเวลา 20 ชั่วโมงติดต่อกัน เนื่องจากความคืบหน้าของงานจะถูกขัดขวางด้วยงานอื่น มื้ออาหาร การนอนหลับ และการพักผ่อน
หน่วยที่คล้ายกัน

แนวคิดของชั่วโมงแรงงานยังสามารถใช้ได้กับ man-day, man-week, man-month, man-year เป็นหน่วยที่ใช้ในโครงการขนาดใหญ่ โดยมีความหมายถึงปริมาณที่แรงงานโดยทั่วไปสามารถทำได้ภายในหนึ่งวัน หนึ่งสัปดาห์ หนึ่งเดือน และหนึ่งปีตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Man-years:
Man-year defined as 2000 hours: http://www.onr.navy.mil/02/matoc/05_09/solicitations/docs/05-0002-02.pdf เก็บถาวร 2006-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Solicitation Number 05-0002-02: Support Services for the Office of Naval Research for the Legislative Affairs Office (United States Navy Office of Naval Research: Arlington, Virginia, USA, 2004)
Man-year defined as 2087 man-hours: Report 5, International Federation Of Professional And Technical Engineers Local 32: San Diego, California, 2000 เก็บถาวร 2004-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(counting 311 "Non-available/Nonproductive" man-hours)
ชานเมือง

ถนนในมิตากะ ชานเมืองของโตเกียว
ชานเมือง (อังกฤษ: suburb) เป็นการใช้งานแบบผสมหรือเขตที่อยู่อาศัยซึ่งมีทั้งแบบที่เป็นส่วนหนึ่งของเมืองหรือเขตเมืองหรือชุมชนที่อยู่อาศัยที่ห่างจากกันภายในระยะทางที่ไม่ไกลมาก ในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษส่วนใหญ่พื้นที่ชานเมืองจะถูกกำหนดในทางตรงกันข้ามกับพื้นที่กลางหรือชั้นในของเมือง แต่ในภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียและภาษาอังกฤษแบบแอฟริกาใต้ ชานเมืองส่วนใหญ่มีความหมายเหมือนกับสิ่งที่เรียกว่า "ย่าน" ในประเทศอื่น ๆ และคำนี้ครอบคลุมไปถึงพื้นที่ชั้นในของเมือง ในบางพื้นที่เช่น ออสเตรเลีย, อินเดีย, จีน, นิวซีแลนด์, สหราชอาณาจักร และบางรัฐในสหรัฐ ชานเมืองใหม่จะถูกผนวกในเมืองที่ติดกัน ในส่วนอื่น ๆ เช่น ซาอุดีอาระเบีย, แคนาดา, ฝรั่งเศส และรัฐส่วนมากในสหรัฐ ชานเมืองหลายแห่งยังคงแยกเป็นเทศบาลหรืออยู่ภายใต้การปกครองซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองท้องถิ่นขนาดใหญ่เช่น เทศมณฑล
ชัมบาลา (ภาพยนตร์)

| ชัมบาลา |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ปัญจพงศ์ คงคาน้อย
เขียนบท: ปัญจพงศ์ คงคาน้อย ณัฐ นวลแพง  (นาคปรก)
อำนวยการสร้าง: อัครพล เตชะรัตนประเสริฐ
นักแสดงนำ: อนันดา เอเวอริงแฮม ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ โอซา แวง นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล ธนากรณ์ คุ้มภัย
กำกับภาพ: ณัฐวุฒิ กิตติคุณ
ตัดต่อ: ศราวุธ นะคะจัด
ดนตรีประกอบ: บ.คณิศรสตูดิโอ
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม
วันฉาย: 23 สิงหาคม 2555
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ชัมบาลา (อังกฤษ: Shambhala) เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555 กำกับโดยปัญจพงศ์ คงคาน้อย โดยเป็นเรื่องราวการเดินทางของพี่น้อง 2 คน ที่มีวิถีชีวิตแตกต่างกันสุดขั้ว ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา อุปนิสัยใจคอ รสนิยมรวมไปถึงทัศนคติและมุมมองของชีวิต ที่ออกเดินทางโดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ดินแดนที่ชื่อว่า ชัมบาลา โดยมีความรักเป็นแรงบันดาลใจสำคัญ เพียงทว่าในการเดินทางครั้งนี้ นอกเหนือจากที่ต้องเผชิญกับหลากหลายเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ท่ามกลางสภาพอากาศที่ไม่เป็นใจแล้ว ชีวิตของทั้งคู่กำลังจะเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริงแฮม ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ โอซา แวง นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล ธนากรณ์ คุ้มภัย และกำหนดเข้าฉายในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ภาพยนตร์ทำรายได้ 18,458,366 บาท
เรื่องย่อ

วุฒิ ชายหนุ่มสุดเซอร์ผู้ที่ยึดมั่นในความรักมากกว่าสิ่งใด และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ น้ำ แฟนสาวผู้ที่ฝันว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เธอจะเดินทางไปถึง ชัมบาลา ดินแดนที่ผู้คนเชื่อกันว่า เป็นประตูของโลกที่อยู่ในจุดที่ใกล้กับสวรรค์มากที่สุด แต่เมื่อร่างกายที่ไม่อำนวยเธอจึงยกความฝันนั้นให้แก่วุฒิ ไปเยือนชัมบาลาแทนเธอ วุฒิแบกความหวังของน้ำโดยหวังที่จะเติมเต็มความฝันครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะจากโลกนี้ไป เดินทางสู่ชัมบาลา พร้อมกับ ทิน  พี่ชายสุดกาก แถม ไม่กินเส้น ที่อาสาเดินทางไปเป็นเพื่อนถ่ายภาพ ช่วยเก็บหลักฐานการเยือนทิเบตของวุฒิ และ สักครั้งที่เขาทั้งคู่จะไปถึงชัมบาลา ทินเดินทางสู่ชัมบาลา พร้อมการแบกความหลังของความผิดหวังจาก เจน หญิงสาวที่เขารัก ฉากหน้าเขาเลือกที่จะเดินทางไปเยือนดินแดนแห่งนี้ เพียงเพื่อเป็นตัวป่วนน้องชาย แต่ส่วนลึกในใจ เขาไปเพื่อลืมบางอย่างในก้นบึ้งหัวใจของเขา
นักแสดง

วุฒิ รับบทโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์
ทิน รับบทโดย อนันดา เอเวอริงแฮม
น้ำ รับบทโดย นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล
เจน รับบทโดย โอซา แวง
ตาว่า รับบทโดย ธนากรณ์ คุ้มภัย
แหล่งข้อมูล

เรื่องย่อ ชัมบาลา. Kapook
ชัมบาลา ที่สยามโซน
ชาง-ชี (จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล)

ซู ชาง-ชี (อังกฤษ: Xu Shang-Chi (/ˈʃuː ʃɑːŋˈtʃiː/ shoo-_-shahng-CHEE) เป็นตัวละครที่รับบทโดย ซือมู่ หลิว ในแฟรนไชส์มัลติมีเดียของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) โดยอิงจากตัวละครของมาร์เวลคอมิกส์ที่มีชื่อเดียวกัน ในแฟรนไชส์นี้ชาง-ชีเป็นลูกชายของ ยิง หลี่ และ เหวินหวู่ ผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกขององค์กรก่อการร้ายเท็นริงส์ ชาง-ชีได้รับการฝึกฝนให้ศิลปะการต่อสู้ให้เป็นนักฆ่าที่มีทักษะสูง เคียงข้างกับ เซียะหลิง น้องสาวของเขา ชาง-ชีออกจากเท็นริงส์เพื่อใช้ชีวิตปกติในซานฟรานซิสโก เมื่อเหวินหวู่ตามหาเขาจึงถูกดึงกลับเข้าสู่โลกที่เขาทิ้งไว้เบื้องหลัง
ชาง-ชีได้รับการขนานนามว่าเป็นซูเปอร์ฮีโร่ชาวเอเชียคนแรกที่นำแสดงในภาพยนตร์ที่มีงบประมาณสูง เขาปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่อง ชาง-ชี กับตำนานลับเท็นริงส์ (2021)
ชั้นปลากระดูกแข็ง

| ปลากระดูกแข็ง ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 420–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ปลาเสือพ่นน้ำ (Toxotes sp.) เป็นปลาที่อยู่ในชั้นปลากระดูกแข็ง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ไฟลัมฐาน:: Gnathostomata
ชั้นใหญ่:: Osteichthyes Huxley, 1880

ชั้นย่อย
 Actinopterygii   Sarcopterygii
ปลากระดูกแข็ง (ชั้น: Osteichthyes, อังกฤษ: Bony fish) จัดอยู่ในอาณาจักรสัตว์ซึ่งอยู่ในไฟลัมคอร์ดาตา เป็นปลาที่จัดอยู่ในชั้น Osteichthyes
พบทั้งในน้ำจืดและน้ำเค็ม โครงร่างภายในเป็นกระดูกแข็งทั้งหมด ก้านครีบอาจเป็นกระดูกอ่อนหรือกระดูกแข็งก็ได้ มีกระดูกสันหลัง ปากอยู่ปลายสุดด้านหน้า มีฟัน ตาขนาดใหญ่ ไม่มีหนังตา ขากรรไกรเจริญดี หายใจด้วยเหงือก มีฝาปิดเหงือก หัวใจมี 2 ห้อง เม็ดเลือดแดงมีนิวเคลียส เส้นประสาทสมองมี 10 คู่ มีถุงรับกลิ่น 1 คู่ แยกเพศ ปฏิสนธิภายนอก ออกลูกเป็นไข่ มีบางชนิดที่ออกลูกเป็นตัว
การจัดจำแนก

ชั้นย่อยแอกติโนเทอริกิไอ เป็นปลาที่มีก้านครีบ แบ่งย่อยได้เป็น
คอนโดรสไต เป็นปลาโบราณ มีหนวดรอบปาก เช่น ปลาสเตอร์เจียน ซึ่งมีลักษณะคล้ายปลาฉลาม, ปลาแพดเดิลที่มีปากคล้ายปากเป็ด, ปลาที่มีถุงลมคล้ายปอด
ฮอโลสไต เป็นปลาโบราณที่มีกระดูกสันหลังยกสูงขึ้นไปในครีบ เช่น ปลาการ์ไปค์, ปลาโบว์ฟิน
เทโลสไต เป็นปลาที่พบส่วนใหญ่ในปัจจุบัน มีถุงลมช่วยในการลอยตัว
ชั้นย่อยครอสโซเทอรีกิไอ มีครีบเป็นติ่งกลม มีถุงลมทำหน้าที่เป็นปอด เป็นบรรพบุรุษของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ได้แก่ ปลาซีลาแคนท์, ปลามีปอด
ความแตกต่างระหว่างปลากระดูกอ่อนและปลากระดูกแข็ง

| --- | --- |
ปลากระดูกอ่อน: ปลากระดูกแข็ง
โครงสร้างเป็นกระดูกอ่อน มีแคลเซียมสะสมอยู่  ไม่มีเนื้อเยื่อของกระดูก: โครงกระดูก เกิดจากการสะสมของเซลล์กระดูก
กระดูกหัวไม่มีร่อง: กระดูกหัวมีร่อง ประกอบด้วยกระดูกเป็นแผ่นแข็ง
เหงือกมีเยื่อกั้น ทำให้มีช่องเปิดเหงือก 5-7 คู่ ไม่มีกระดูกปิดเหงือก: เหงือกไม่มีเยื่อกั้น มีช่องเปิดเหงือก 1 คู่ มีกระดูกปิดเหงือก
เพศผู้มีเดือยหนึ่งคู่ (แคลสเปอร์): ไม่มีแคลสเปอร์
ไม่มี[[กระเพาะปลา|]: ส่วนมากมีกระเพาะลม บาง[[อันดับ (ชีววิทยา)|อันดับมีปอด  (ปลอดภัย)
มีทวารร่วม ซึ่งเป็นช่องเปิดร่วมของทวารและช่องสืบพันธุ์: ไม่มีทวารร่วม มีช่องเปิดของทวาร และช่องสืบพันธุ์แยกกัน
ลำไส้สั้น มีลักษณะเป็นบันไดเวียนหรือแบบม้วนเสื่อ: ลำไส้เป็นแบบธรรมดา
เกล็ดแบบพลาคอยด์เรียงกันเป็นแผ่น (สาก): เกล็ดมีหลายแบบ บางจำพวกไม่มีเกล็ด
ครีบไม่มีก้านครีบ มีกระดูกอ่อนพยุง: ครีบมีก้านครีบ อาจเป็นก้านครีบแข็งหรือก้านครีบอ่อน
ส่วนใหญ่ออกลูกเป็นตัว (เป็นไข่แต่ได้พัฒนาเป็นตัวในท้อง): ส่วนมากออกลูกเป็นไข่
บางจำพวกมีสไปราเคิล (ท่อน้ำออก): ไม่มีสไปราเคิล
ไม่มีซอกฟันบนขากรรไกร: มีซอกฟันบนขากรรไกร
หางเป็นแบบเฮเทอโรเซอคอล: หางเป็นแบบโฮโมเซอคอล
กินสัตว์ทั้งสัตว์น้ำและแพลงก์ตอนเป็นอาหารทั้งหมด: กินทั้งสัตว์และพืช
ซูโทเปีย (แฟรนไชส์)

สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ นครสัตว์มหาสนุก
| ซูโทเปีย |
| --- | --- |

สร้างโดย:   ไบรอน ฮาวเวิร์ด  ริช มัวร์  จาเร็ด บุช  ฟิล จอห์นสัน  จิม เรียร์ดอน  โจซี ตรินิแดด  เจนนิเฟอร์ ลี 
งานต้นฉบับ: นครสัตว์มหาสนุก (2016)
เจ้าของ: เดอะวอลต์ดิสนีย์
ปี: 2016–ปัจจุบัน
ภาพยนตร์และโทรทัศน์
ภาพยนตร์:   นครสัตว์มหาสนุก (2016)  นครสัตว์มหาสนุก 2 (2025) 
แอนิเมชันซีรีส์: ซูโทเปีย+ (2022)
เกม
วิดีโอเกม:   ดิสนีย์อินฟินิตี 3.0  ซูโทเปีย: ไคร์มไฟลส์  ดิสนีย์แมจิกคิงดอมส์  ซูโทเปีย: เรซซิงคาร์นิวัล 
เสียง
เพลงประกอบ: ซูโทเปีย (2016)
เบ็ดเตล็ด
ซูโทเปีย: ฮอตเพอร์ซิวต์ (2023–ปัจจุบัน)
  * ผลงานที่มีตัวละครหรือฉากของแฟรนไชส์ปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของการการข้ามฝั่ง 
ซูโทเปีย (อังกฤษ: Zootopia) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซูโทรโพลิส หรือ ซูมาเนีย ในหลายภูมิภาค เป็นสื่อแฟรนไชส์ของดิสนีย์ที่เริ่มต้นในปี 2016 ด้วยการเปิดตัวภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันเรื่อง นครสัตว์มหาสนุก ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และออกฉายโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ ภาพยนตร์ชุดนี้ดำเนินเรื่องในเมืองที่มีชื่อเดียวกับเรื่อง (ซูโทเปีย) ซึ่งมีตัวละครเป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์ ประกอบด้วยผู้ล่าและเหยื่ออยู่ร่วมกัน
แฟรนไชส์นี้ประกอบด้วยภาพยนตร์แอนิเมชัน 2 เรื่อง คือ นครสัตว์มหาสนุก (2016) และนครสัตว์มหาสนุก 2 (2025) ซึ่งอยู่ระหว่างการพัฒนา และละครทางโทรทัศน์ 1 เรื่อง คือ ซูโทเปีย+ (2022) ออกอากาศทางดิสนีย์+
ภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ | วันที่ออกฉาย | ผู้กำกับ | บทประพันธ์ | ผู้ประพันธ์บท | ผู้ผลิต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นครสัตว์มหาสนุก | 4 มีนาคม ค.ศ. 2016 (2016-03-04) | ริช มัวร์ และไบรอน ฮาวเวิร์ด | จาเร็ด บุช และฟิล จอห์นสัน | ริช มัวร์, จาเร็ด บุช, จิม เรียร์ดอน, ไบรอน ฮาวเวิร์ด, เจนนิเฟอร์ ลี, ฟิล จอห์นสัน และโจซี ตรินิแดด | คลาร์ก สเปนเซอร์ |
| นครสัตว์มหาสนุก 2 | 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 (2025-11-26) | จาเร็ด บุช และไบรอน ฮาวเวิร์ด | จาเร็ด บุช | รอประกาศ | อีเวตต์ เมอริโน |
ภาพยนตร์ > นครสัตว์มหาสนุก

บทความหลัก: นครสัตว์มหาสนุก
ภาพยนตร์ > นครสัตว์มหาสนุก 2

บทความหลัก: นครสัตว์มหาสนุก 2
ละครสตรีมมิง > ซูโทเปีย+

บทความหลัก: ซูโทเปีย+