stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหงียน ถิ หง็อก ฮวา
รางวัล > บุคคล

"บล็อกยอดเยี่ยม" วีทีวี คัพ 2012
"บล็อกกลางยอดเยี่ยม" วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ฤดูกาล 2013–14
"บล็อกยอดเยี่ยม" วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2007
"ทำคะแนนยอดเยี่ยม" วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2007
"ผู้เล่นทรงคุณค่า" วีทีวี คัพ 2013
"ผู้เล่นทรงคุณค่า" วีทีวี คัพ 2005
"บล็อกกลางยอดเยี่ยม" วีทีวี คัพ 2005
"บล็อกกลางยอดเยี่ยม" วีทีวี คัพ 2005
"ผู้เล่นทรงคุณค่า" วีทีวี คัพ 2014
"บล็อกยอดเยี่ยม" วีทีวี คัพ 2012
"ตบยอดเยี่ยม" วีทีวี คัพ 2012
"ผู้เล่นทรงคุณค่า" วีทีวี คัพ 2009
"บล็อกยอดเยี่ยม" วีทีวี คัพ 2007
"ตบยอดเยี่ยม" วีทีวี คัพ 2007
รางวัล > สโมสร

ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2009 - อันดับ 6 ร่วมกับสปอร์ตเซ็นเตอร์
ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2010 - อันดับ 7 ร่วมกับสโมสรวีทีวี บินห์เดียนลองอัน
ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2012 - อันดับ 5 ร่วมกับสโมสรวีทีวี บินห์เดียนลองอัน
วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ฤดูกาล 2013–14 -  อันดับ 3 ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี.
วอลเลย์บอลหญิงไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2014 -  แชมป์ ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี.
ทีมชาติ > ชุดใหญ่

ค.ศ. 2009 - อันดับ 7 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2009
ค.ศ. 2010 - อันดับ 7 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2010
ค.ศ. 2011 - อันดับ 7 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2011
ค.ศ. 2012 - อันดับ 4 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2012
ค.ศ. 2013 - อันดับ 6 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Hai đội nước ngoài muốn có Ngọc Hoa
เหงียน ถิ หง็อก ฮวา ที่เฟซบุ๊ก
Ngòi nổ Ngọc Hoa[ลิงก์เสีย]
แม่น้ำปาซิก

| แม่น้ำปาซิก |
| --- | --- |

แผนที่พื้นที่ลุ่มน้ำของระบบแม่น้ำซันฮวน–แม่น้ำมารีกีนา–แม่น้ำปาซิก โดยแม่น้ำปาซิกอยู่ในเส้นสีน้ำเงินเข้ม
ปากแม่น้ำปาซิกแสดงแผนที่เมโทรมะนิลาแม่น้ำปาซิก (เกาะลูซอน)แสดงแผนที่เกาะลูซอนแม่น้ำปาซิก (ฟิลิปปินส์)แสดงแผนที่ฟิลิปปินส์
ชื่อท้องถิ่น: Ilog Pasig (ตากาล็อก)
ที่ตั้ง
ประเทศ: ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: เขตเมืองหลวงแห่งชาติ เขตคาลาบาร์โซน
เมือง: มะนิลา มันดาลูโยง มากาตี ปาซิก Taguig Taytay, Rizal
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: ลากูนาเดบัย
 • ตำแหน่ง: Taguig/Taytay, Rizal
 • พิกัด: 14°31′33″N 121°06′33″E﻿ / ﻿14.52583°N 121.10917°E﻿ / 14.52583; 121.10917
 
ปากน้ำ: อ่าวมะนิลา
 • ตำแหน่ง: มะนิลา
 • พิกัด: 14°35′40″N 120°57′20″E﻿ / ﻿14.59444°N 120.95556°E﻿ / 14.59444; 120.95556
 • ระดับความสูง: 0 เมตร (0 ฟุต)
ความยาว: 25.2 กิโลเมตร (15.7 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 4,678 ตารางกิโลเมตร (1,806 ตารางไมล์)
ความกว้าง:  
 • เฉลี่ย: 90 เมตร (300 ฟุต)
ความลึก:  
 • ต่ำสุด: 0.5 เมตร (1.6 ฟุต)
 • สูงสุด: 5.5 เมตร (18 ฟุต)

อัตราการไหล:  
 • ต่ำสุด: 12 cubic metre per second (420 cubic foot per second)
 • สูงสุด: 275 cubic metre per second (9,700 cubic foot per second)
 
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: Estero de Provisor Estero de Tanque Estero de Pandacan Pateros River
 • ขวา: Estero de Binondo Estero dela Reina Estero de Uli-Uli Estero de San Miguel Estero de Paco แม่น้ำซันฮวน Balisahan Creek แม่น้ำมารีกีนา แม่น้ำนาปินดัน
สะพาน: 20
แม่น้ำปาซิก (ฟิลิปปินส์: Ilog Pasig; สเปน: Río Pásig) เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในประเทศฟิลิปปินส์ เชื่อมต่อระหว่างทะเลสาบลากูนากับอ่าวมะนิลา มีความยาว 25 กิโลเมตร (15.5 ไมล์) เป็นแม่น้ำที่ผ่าใจกลางมะนิลาและย่านปริมณฑล ลำน้ำสาขาที่สำคัญได้แก่แม่น้ำมารีกีนา และแม่น้ำซันฮวน พื้นที่ลุ่มน้ำมีเนื้อที่ 4,678 ตารางกิโลเมตร
แม่น้ำปาซิกเป็นแม่น้ำที่ไหลลงสู่ชะวากทะเล โดยทิศทางการไหลของน้ำขึ้นกับปริมาณน้ำที่ต้นนำและปลายน้ำ ในช่วงฤดูแล้ง น้ำในทะเลสาบลากูนาจะน้อย และในช่วงฤดูฝน น้ำในทะเลสาบลากูนาจะมีมาก ทำให้น้ำไหลลงสู่อ่าวมะนิลา
แม่น้ำปาซิกเป็นเส้นทางขนส่งที่สำคัญ และเคยเป็นแหล่งน้ำของชาวสเปนยุคอาณานิคม ต่อมาแม่น้ำเกิดมลพิษ สิ่งมีชีวิตในน้ำตาย อันเนื่องจากมาจากการพัฒนาอุตสากรรม ทำให้เกิดการก่อตั้งคณะกรรมการฟื้นฟูแม่น้ำปาซิก (PRRC) และเกิดการรณรงค์ "เปโซเพื่อปาซิก"
ระเบียงภาพ

แม่น้ำปาซิกช่วงเมืองคีอาโป
แม่น้ำปาซิกเมื่อมองจากป้อมซันตีอาโก
แม่น้ำปาซิกเมื่อมองจากสะพานกูอาดาลูเป
แม่น้ำปาซิกและอาคารไปรษณีย์หลังเก่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Philippine Information Agency article on Pasig River
Pasig River Rehabilitation Commission
Iloilo River
แผ่นดินอื่น

แผ่นดินอื่น เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นของกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 8 เรื่องที่สะท้อนปัญหาของชีวิตและวัฒนธรรมท้องถิ่น ทั้งในระดับปัจเจกบุคคล ครอบครัว สังคม นำเสนอชีวิตหลากหลายด้วยแนวธรรมชาตินิยมสะท้อนความคิด ความเชื่อ คุณค่า และคตินิยมพื้นถิ่นอย่างลึกซึ้งและแหลมคม ชี้ให้เห็นว่าสังคมแม้ต่างวัฒนธรรม ต่างความเชื่อ มนุษย์ก็สามารถอยู่ร่วมกันได้โดยไมตรีสัมพันธ์ เป็นเรื่องสั้นที่มีคุณค่าทางวรรณศิลป์ การนำเสนอรายละเอียดประณีต เปิดโอกาสให้ผู้อ่านได้ใช้จินตนาการที่เป็นอิสระ ผู้เขียนใช้ภาษาถ่ายทอดเหตุการณ์และความรู้สึกได้อย่างงดงาม และต่อมาเรื่องนี้ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (รางวัลซีไรต์) เมื่อปี พ.ศ. 2539
เมียนมาร์แอร์เวย์อินเตอร์แนชนัล

เครื่องบิน Boeing 737-300 ที่ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ (ถ่ายในปี ค.ศ. 2002)
เครื่องบิน Airbus A320 จอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง
เครื่องบิน Airbus A320 ในลายปัจจุบัน
บริษัท เมียนมาแอร์เวย์อินเตอร์เนชันแนล จำกัด (พม่า: အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ မြန်မာ့လေကြောင်း) เป็นสายการบินเอกชนซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ย่างกุ้ง ประเทศพม่า ให้บริการสายการบินไปยังจุดหมายปลายทางต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีฐานการบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง นอกจากนี้ยังเคยเป็นผู้สนับสนุนหลักของกีฬาซีเกมส์ 2013 อีกด้วย
รายชื่อจุดหมายปลายทาง

| --- | --- |
: ฐานการบินหลัก
: เส้นทางในอนาคต
: เส้นทางเฉพาะฤดูกาล
: เส้นทางแบบเช่าเหมาลำ
: เส้นทางที่ยกเลิกแล้ว
| เมือง | ประเทศ | IATA | ICAO | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร | ไทย | BKK | VTBS | ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ |  |
| คยา | อินเดีย | GAY | VEGY | ท่าอากาศยานคยา |  |
| กว่างโจว | จีน | CAN | ZGGG | ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน |  |
| โกลกาตา เริ่มบินวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2016 | อินเดีย | CCU | VECC | ท่าอากาศยานนานาชาติสุภาษ จันทระ โพส |  |
| กัวลาลัมเปอร์ | มาเลเซีย | KUL | WMKK | ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ |  |
| คุนหมิง | จีน | KMG | ZPPP | ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงฉางสุ่ย |  |
| ไทเป | ไต้หวัน | TPE | RCTP | ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน |  |
| มัณฑะเลย์ | พม่า | MDL | VYMD | ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ |  |
| โอซะกะ | ญี่ปุ่น | KIX | RJBB | ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ | เช่าเหมาลำ |
| โซล | เกาหลีใต้ | ICN | RKSI | ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน | เช่าเหมาลำ |
| สิงคโปร์ | สิงคโปร์ | SIN | WSSS | ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ |  |

| ย่างกุ้ง | พม่า | RGN | VYYY | ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง |  |
รายชื่อจุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการทำการบินร่วม

สายการบินเมียนมาร์แอร์เวย์อินเตอร์เนชันแนล ได้ทำข้อตกลงการทำการบินร่วม กับสายการบินดังต่อไปนี้
แอร์เคบีแซด
การูดาอินโดนีเซีย
โคเรียนแอร์
มาเลเซียแอร์ไลน์
ฝูงบิน

ข้อมูลเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016
| เครื่องบิน | ใช้งานในปัจจุบัน | สั่งซื้อไปแล้ว | ไม่ได้ใช้งาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Airbus A319-100 | 3 ลำ | — | — | เช่ามาจาก บริษัทการเงินสัญญาเช่าระหว่างประเทศ |
| Airbus A320-214 | 1 ลำ | — | 1 ลำ | ให้เจ็ตสตาร์แปซิฟิกเช่า 1 ลำ ปลดประจำการ 1 ลำ จอดอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ |
| รวมทั้งหมด | 4 ลำ | — | 1 ลำ |  |
ฝูงบิน > เครื่องบินที่เคยประจำการ

สายการบินเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้
Airbus A321-100 เช่ามาจากสายการบินแอร์เมดิเตอร์เรเนียน
Boeing 737 เช่ามาจากสายการบินเพกาซัสแอร์ไลน์
Boeing 737-800 เช่ามาจากสายการบินมาเลเซีย
Boeing 757-200 เช่ามาจากสายการบินรอยัลบรูไนแอร์ไลน์
Fokker F100 เช่ามาจากสายการบินแอร์บะกัน
McDonnell Douglas MD-82 เช่ามาจากสายการบินไลอ้อนแอร์
Boeing 737-400 เช่ามาจากสายการบินเคแอลเอ็ม
ดูเพิ่ม

รายชื่อสายการบินในประเทศพม่า
เมียนมาร์เนชันแนลแอร์ไลน์
แหล่งข้อมูลอื่น

เมียนมาร์แอร์เวย์อินเตอร์เนชันแนล
| ด ค กสายการบินในประเทศพม่า |
| --- | --- | --- |
| ภายในประเทศ |  แอร์พุกาม  แอร์เคบีแซด  แอร์มัณฑะเลย์  เอเชียนวิงส์แอร์เวย์  เอเปกซ์แอร์ไลน์  เอฟเอ็มไอแอร์  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  หม่านยะตานาร์พอร์นแอร์ไลน์  เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์  ย่างกุ้งแอร์เวย์  |  |
| ระหว่างประเทศ |  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  เมียนมาร์แอร์เวย์อินเตอร์แนชนัล  เมียนมาร์แนชนัลแอร์ไลน์  |  |
| ต้นทุนต่ำ |  โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์  |  |
ใบปอ

ซุปใบปอในภูมิภาคลิแวนต์ ใส่เนื้อไก่ หัวหอม น้ำส้มสายชู และพีตาอบกรอบ รับประทานกับข้าวสวย
ผัดใบปอในไทย นิยมรับประทานกับข้าวต้ม
เมล็ดกระเจาฝักยาว
ใบปอ หรือ มุลูคียะฮ์ (อาหรับ: ملوخية) เป็นใบพืชหลายชนิดในสกุลกระเจาที่ใช้เป็นอาหาร เช่น กระเจาฝักยาว (C. olitorius), กระเจาฝักกลม (C. capsularis) เป็นต้น ใบปอมีรสค่อนข้างขม เมื่อต้มแล้ว น้ำที่ได้จะมีลักษณะข้นเป็นเมือกลื่นคล้ายน้ำต้มกระเจี๊ยบเขียว โดยทั่วไปรับประทานแบบสุก ใบปอจากกระเจาฝักยาวเป็นผักที่นิยมใช้ในตำรับอาหารตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ โดยมักนำไปทำอาหารประเภทซุปหรือสตูซึ่งมีชื่อเรียกว่า "มุลูคียะฮ์" ตามชื่อใบพืชในภาษาอาหรับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Mulukhiyya recipe
Egyptian Recipe เก็บถาวร 2011-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Egyptian Mulukheya with Chicken step by step recipe tutorial
Cooked vs sun-dried Jute leaves เก็บถาวร 2014-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โอรังมาวัซ

โอรังมาวัซ หรือ มาวัซ (มลายู: Orang Mawas, Mawas) หรือในอีกชื่อหนึ่งว่า โอรังดาลัม (Orang Dalam) เป็นสัตว์ประหลาดขนดกคล้ายเอปผสมมนุษย์ซึ่งมีผู้อ้างว่าพบเห็นในป่าลึกของรัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย คล้ายคลึงกับบิ๊กฟุตหรือแซสแควตช์ในทวีปอเมริกาเหนือ, เยติหรือมนุษย์หิมะในเทือกเขาหิมาลัย หรือโอรัง เปนเดะก์บนเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย ภูมิภาคอาเซียนเช่นเดียวกัน
กล่าวกันว่า โอรังมาวัซมีความสูงถึง 3 เมตร (ประมาณ 10 ฟุต) ตีนมีขนาดใหญ่และมีขนดกสีดำ มีรายงานว่าจับปลาและขโมยผลไม้กินเป็นอาหาร ชาวโอรังอัซลีหรือซาไก (ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของภูมิภาคแถบนี้) เรียกโอรังมาวัซว่า "ฮันตูจารังกีกี" (hantu jarang gigi) ซึ่งแปลว่า "ผีฟันเขี้ยว" บันทึกของโอรังมาวัซ ย้อนหลังไปไกลถึงปี ค.ศ. 1871 บ้างเชื่อกันว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่จำพวกมนุษย์วานรที่สูญพันธุ์ไปแล้วในยุคก่อนประวัติศาสตร์ คือ ไจแกนโลพิเทคัส ที่ยังหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน ขณะเดียวกันก็มีผู้พบเห็นหลายคน แต่ยังไม่มีหลักฐานยืนยันเพียงพอ ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นหมีหมาหรือหมีคน นอกจากนั้นแล้วยังมีรายงานของสิ่งมีชีวิตที่คล้ายคลึงกันที่ฟิลิปปินส์ด้วย รวมถึงในประเทศไทย ในป่าลึกทางตอนใต้ของประเทศ ก็มีคำบอกเล่าของพรานป่าหรือผู้ที่เดินป่าหลายวันถึงสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่มีขนดกเหมือนลิง แต่สามารถพูดภาษามนุษย์ได้ โดยเรียกว่า บุดนาก
บนเกาะสุมาตรา คำว่า "มาวัซ" (mawas) หรือ "มายัซ" (maias) เป็นชื่อสามัญสำหรับใช้เรียกลิงอุรังอุตัง
รายงานเกี่ยวกับโอรังมาวัซปรากฏถี่ขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1950 จนถึง ค.ศ. 1995 ในรัฐยะโฮร์มีรอยเท้าขนาดใหญ่พร้อมด้วยนิ้วเท้าสี่นิ้ว ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 มีพยานหลายรายที่เป็นคนงานก่อสร้างขณะกำลังล้างบ่อน้ำอยู่ พบเห็นครอบครัวโอรังมาวัซ ประกอบด้วยตัวขนาดโตเต็มที่ 2 ตัว และตัวที่ยังเล็กอยู่ เดินอยู่ใกล้แม่น้ำกินจิน ต่อมาได้พบรอยเท้าขนาดใหญ่มีความยาว 18 นิ้ว (46 เซนติเมตร) รอยเท้ารอยนี้ถูกเรียกว่าเป็นรอยเท้าของมาวัซ และได้ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ของมาเลเซีย ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 เจ้าหน้าที่ในรัฐยะโฮร์ได้ประกาศถึงการมีอยู่จริงของโอรังมาวัซ และประกาศได้มีการล่าได้ โดยถือว่าเป็นสัตว์ลึกลับ ซึ่งคำประกาศได้ถูกนำเสนอลงในเว็บไซต์เกี่ยวกับสัตว์ประหลาด และมีรายงานว่า โอรังมาวัซถูกจับได้ในวันที่ 19 เมษายน ปีเดียวกัน แต่ต่อมา ทางการของรัฐได้ปฏิเสธเรื่องดังกล่าวทั้งหมด
ในต้นปี ค.ศ. 2017 ภาพยนตร์เรื่อง Mawas นำแสดงโดยมิเชล โหย่ว ออกฉาย เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโอรังมาวัซ และถือเป็นภาพยนตร์สัตว์ประหลาดเรื่องแรกของมาเลเซีย
ดูเพิ่ม

โอรังเป็นเดะก์
บาตูตุต
ฮิบะกง
แขวงบ่อแก้ว

| แขวงบ่อแก้ว ແຂວງບໍ່ແກ້ວ |
| --- | --- |
แขวง

แผนที่แขวงบ่อแก้ว
แผนที่ประเทศลาวเน้นแขวงบ่อแก้ว
พิกัด: 20°18′00″N 100°25′01″E﻿ / ﻿20.3°N 100.417°E﻿ / 20.3; 100.417
ประเทศ:  ลาว
เมืองเอก: ห้วยทราย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 6,196 ตร.กม. (2,392 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2561)
 • ทั้งหมด: 196,641 คน
เขตเวลา: UTC+07
รหัส ISO 3166: LA-XI
บ่อแก้ว (ลาว: ບໍ່ແກ້ວ) เป็นแขวงที่ตั้งอยู่ทางตอนตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลาว แขวงนี้มีชื่อเสียงทางด้านอัญมณี และยังอยู่ในเขตสามเหลี่ยมทองคำอีกด้วย
ประวัติ

แขวงบ่อแก้วได้แยกมาจากแขวงหัวของเมื่อปี พ.ศ. 2526 (แขวงหัวของได้ถูกยุบลงและแบ่งเป็น 2 แขวง คือแขวงหลวงน้ำทาและแขวงบ่อแก้ว) โดยทางการได้กำหนดให้เมืองห้วยทราย (ซึ่งเป็นเมืองเอกของแขวงหัวของเดิม) เป็นเมืองเอกของแขวงบ่อแก้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 ได้มีการโอนเมืองปากทาและเมืองผาอุดมจากแขวงอุดมไซมาขึ้นกับแขวงบ่อแก้วด้วย
ชื่อแขวงบ่อแก้วมาจากการค้นพบแร่ไพลินซึ่งมีสีสันสวยงามบริเวณริมฝั่งแม่น้ำโขง ชาวบ้านได้ไปร่อนหาแร่ไพลินตามริมแม่น้ำ ซึ่งภาษาท้องถิ่นเรียกว่าแก้ว จึงเป็นที่มาของชื่อแขวง บ่อแก้วจึงหมายถึงเหมืองแก้วแหวนเงินทองนั่นเอง
แขวงบ่อแก้วเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของประชากรหลายเผ่า เช่น ลาว ลื้อ ยวน ไต (ไทใหญ่) ม้ง ขะมุ ฯลฯ
การแบ่งเขตการปกครอง

| แผนที่ | รหัสเมือง | เมือง (ไทย) | เมือง (ลาว) | เมือง (อังกฤษ) |
| --- | --- | --- | --- | --- |

|  | 5-01 | ห้วยทราย | ຫ້ວຍຊາຍ | Houay Xay |
|  | 5-02 | ต้นผึ้ง | ຕົ້ນເຜິ້ງ | Tonpheung |
|  | 5-03 | เมิง | ເມິງ | Meung |
|  | 5-04 | ผาอุดม | ຜາອຸດົມ | Pha Oudom |
|  | 5-05 | ปากทา | ປາກທາ | Paktha |
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดกับแขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว
ทิศตะวันออก ติดกับแขวงอุดมไซ ประเทศลาว
ทิศใต้ ติดกับ อำเภอเชียงแสน, อำเภอเชียงของ และอำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย
ทิศตะวันตก ติดกับรัฐฉาน ประเทศพม่า
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดจอมเขามณีรัตน์
วัดพระธาตุตากผ้าทอง
หมู่บ้านน้ำว้าง
หมู่บ้านข้าวปุ้น
หมู่บ้านยองหิน
หมู่บ้านต้มเหล้า
ตลาดจีน
ตลาดเมืองบ่อแก้ว
สนามบินบ่อแก้ว
อนุสรณ์สถานไกสอน พมวิหาน
วัดดอยแดง ต้นเผิ้ง บ่อแก้ว
น้ำตกตาด-น้ำพุร้อน บ้านน้ำเกิงเก่า
สะพานมิตรภาพ 4
ดูเพิ่ม

สะพานมิตรภาพ 4
| ด ค ก แขวงของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวง:  นครหลวงเวียงจันทน์ 
แขวง:  คำม่วน  จำปาศักดิ์  เชียงขวาง  ไชยบุรี  ไชยสมบูรณ์  เซกอง  บอลิคำไซ  บ่อแก้ว  พงสาลี  เวียงจันทน์  สาละวัน  สุวรรณเขต  หลวงน้ำทา  หลวงพระบาง  หัวพัน  อัตตะปือ  อุดมไซ 
เขตการปกครองในอดีต:  เขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงษา  เขตพิเศษไชยสมบูรณ์  แขวงเซโดน  แขวงบริคัณฑ์  แขวงวาปีคำทอง  แขวงสีทันดร  แขวงหัวของ
โอรังอัซลี

| --- | --- |
โอรังอัซลีในแถบที่สูงแคเมอรอนกำลังบรรเลงขลุ่ยจมูก
ประชากรทั้งหมด
178,197 คน (2010)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 มาเลเซีย
ภาษา
กลุ่มภาษาอัซลี (ออสโตรเอเชียติก) กลุ่มภาษามลายูพื้นเมืองดั้งเดิม (ออสโตรนีเซียน)
ศาสนา
คติการนับถือผี, ศาสนาคริสต์, ศาสนาอิสลาม, ศาสนาบาไฮ
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวมลายูคาบสมุทร เซมัง, เซโนย และมลายูดั้งเดิมในมาเลเซียคาบสมุทร มานิในไทยภาคใต้ โอรังริมบา, ตาลังมามัก, อากิต, ซาไก (อินโดนีเซีย) ในสุมาตรา 
โอรังอัซลี (มลายู: Orang Asli, แปลว่า คนกลุ่มแรก, คนพื้นเมืองดั้งเดิม) เป็นชนพื้นเมืองกลุ่มน้อยในประเทศมาเลเซีย และถือเป็นผู้อยู่อาศัยกลุ่มแรกสุดของมาเลเซียคาบสมุทร
ข้อมูลจากปี 2010 มีประชากรของประเทศมาเลเซียเป็นโอรังอัซลีอยู่ที่ 0.6% หรือราว 180,000 คน โอรังอัซลีถือเป็นกลุ่มคนหนึ่งในบรรดากลุ่มชาติพันธุ์ของมาเลเซีย ซึ่งยังรวมถึงชาวมลายู, ชาวจีน, ชาวอินเดีย และโอรังอาซัลในซาบะฮ์และซาราวัก นอกจากนี้ โอรังอัซลียังมีสถานะพิเศษที่กฎหมายของมาเลเซียให้การรับรอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Malaysian Orang Asli Foundation เก็บถาวร 2013-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Peninsular Malaysia Orang Asli Graduates Association (PSOA)
Department of Orang Asli Development/Jabatan Kemajuan Orang Asli - JAKOA
Centre for Orang Asli Concerns (COAC) เก็บถาวร 2021-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Perak Orang Asli Foundation
MOASF ( Orang Asli on Facebook )
Orang Asli di Taman Negara
Melawat Kediaman Orang Asli Di Asia Camp Taman Negara
โรดรีโก ดูแตร์เต

| โรดรีโก ดูแตร์เต |
| --- | --- |
Rodrigo Duterte


ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ คนที่ 16
ดำรงตำแหน่ง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565
รองประธานาธิบดี: เลนี โรเบรโด
ก่อนหน้า: เบนิกโน อากีโนที่ 3
ถัดไป: บองบอง มาร์กอส
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: โรดรีโก โรอา ดูแตร์เต 28 มีนาคม พ.ศ. 2488 (79 ปี) มาอาซีน จังหวัดเลตีใต้ เครือรัฐฟิลิปปินส์
ศาสนา: เทวัสนิยม
คู่สมรส: อลิซาเบท ซิมเมอร์แมน (สมรส 1973; 2000) ฮันนีเลต อาบันเซญา (นอกสมรส)
ลายมือชื่อ: 

โรดรีโก โรอา ดูแตร์เต (ฟิลิปปินส์: Rodrigo Roa Duterte) มักถูกเรียกด้วยชื่อเล่นว่า ดีกง เป็นนักการเมืองและทนายความชาวฟิลิปปินส์ อดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 16 เขาถือเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่มาจากเกาะมินดาเนา ซึ่งที่นั่นเขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองดาเบาถึงกว่า 22 ปี ในขณะที่เป็นนายกเทศมนตรีเมืองดาเบานั้น เขาใช้นโยบายขั้นรุนแรงในการปราบปรามอาชญากรจนเมืองดาเบากลายเป็นเมืองที่มีอัตราอาชญากรรมต่ำที่สุดในฟิลิปปินส์ และตัวเขาได้รับฉายาว่า "ผู้ลงทัณฑ์" แต่ก็ถูกวิจารณ์ว่านโยบายของเขาทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่าพันคน
ในปี พ.ศ. 2559 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี และได้รับชัยชนะด้วยคะแนนเสียง 13.2 ล้านเสียงหรือคิดเป็น 38.72% ของผู้มาใช้สิทธิ ภายหลังได้รับเลือกตั้ง เขาประกาศนโยบายที่จะใช้นโยบายขั้นรุนแรงในการกวาดล้างอาชญากรรมให้หมดไปจากฟิลิปปินส์ภายใน 6 เดือน และตั้งเป้าหมายจะสังหารอาชญากรในฟิลิปปินส์ให้ถึงหนึ่งแสนคน นอกจากนี้ดูแตร์เตยังย้ายร่างของประธานาธิบดีจอมเผด็จการอย่าง เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ไปฝังไว้ที่สุสานวีรชนในกรุงมะนิลา
หลังจากขึ้นรับตำแหน่งประธานาธิบดี เขาก็ประกาศทำสงครามยาเสพติด โดยให้อำนาจเจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถสังหารผู้ต้องสงสัยในคดียาเสพติดได้ทันทีโดยไม่มีความผิด เพียงสองเดือนหลังเขาเป็นประธานาธิบดีมีผู้ต้องสงสัยคดียาเสพติดถูกวิสามัญฆาตกรรมกว่าพันคน และมีการฆ่าตัดตอนกันเองกว่าสองพันคน แม้จะถูกโจมตีอย่างรุนแรงจากองค์กรพิทักษ์สิทธิมนุษยชน แต่เขาก็เพิกเฉยต่อคำโจมตีดังกล่าวและยังคงดำเนินนโยบายสงครามยาเสพติดต่อไป
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 โรดริโก ดูเตอร์เต ประกาศว่าเขาไม่ได้ลงสมัครรับตำแหน่งรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2565 และจะเกษียณจากชีวิตทางการเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Information page about Duterte เก็บถาวร 2020-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Rody Duterte Mayor's Profile at the Davao City Official Website เก็บถาวร 2016-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรดรีโก ดูแตร์เต ที่เฟซบุ๊ก
| ก่อนหน้า |  | โรดรีโก ดูแตร์เต |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เบนิกโน อากีโนที่ 3 |  |   ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์  (30 มิถุนายน พ.ศ. 2559 – ปัจจุบัน) |  | อยู่ในวาระ |
| ด ค กประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐที่ 1 (1899–1901) |  เอมีลีโอ อากีนัลโด  |  |
| เครือรัฐ (1935–1946) |  มานูเอล เอเล. เกซอน (1935–1944)  เซร์ฮิโอ โอสเมญญา(1944–1946)  มานูเอล โรฮัส (1946)  |  |
| สาธารณรัฐที่ 2 (1943–1945) |  โฮเซ เป. เลาเรล  |  |
| สาธารณรัฐที่ 3 (1946–1973) |  มานูเอล โรฮัส (1946–1948)  เอลปิดิโอ กีริโน (1948–1953)  รามอน แมกไซไซ (1953–1957)  คาร์ลอส การ์เซีย (1957–1961)  ดิออสดาโด มากาปากัล (1961–1965)  เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส (1965–1973)  |  |
| สมัยกฎอัยการศึก (1973–1981) |  เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส  |  |
| สาธารณรัฐที่ 4 (1981–1986) |  เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส (1981–1986)  คอราซอน อากีโน (1986)  |  |
| สาธารณรัฐที่ 5 (1986–ปัจจุบัน) |  คอราซอน อากีโน (1986–1992)  ฟิเดล รามอส (1992–1998)  โจเซฟ เอสตราดา (1998–2001)  กลอเรีย อาร์โรโย (2001–2010)  เบนิกโน อากีโนที่ 3 (2010–2016)  โรดรีโก ดูแตร์เต (2016–2022)  บองบอง มาร์กอส (2022–ปัจจุบัน)  |  |
  หมวดหมู่   รายชื่อ
แขวงกัวลาเบอไลต์

| แขวงกัวลาเบอไลต์ |
| --- | --- |
แขวง
 ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: ป้ายแขวงกัวลาเบอไลต์, แม่น้ำเบอไลต์, มัสยิดมูฮัมหมัด จามาลุล อาลาม, ภายในตัวเมืองกัวลาเบอไลต์
กัวลาเบอไลต์เป็นสีแดง
พิกัด: 4°35′N 114°11′E﻿ / ﻿4.583°N 114.183°E﻿ / 4.583; 114.183
ประเทศ:  บรูไน
เขต: เบอไลต์
การปกครอง
 • เกอตัวกำปุง: ซูฟริซาล ฮัมดาน (Sufrizal Hamdan)
ประชากร (2016)
 • ทั้งหมด: 4,259 คน
เขตเวลา: UTC+8 (เวลาบรูไนดารุสซาลาม)
รหัสไปรษณีย์: KAxx31
กัวลาเบอไลต์ (มลายู: Kuala Belait, อักษรยาวี: کوالا بلايت‎) เป็นแขวงในเขตเบอไลต์, ประเทศบรูไน ใน ค.ศ. 2016 มีประชากรในเขตเมือง 4,259 คน เป็นที่ตั้งของกัวลาเบอไลต์ ซึ่งเป็นเมืองหลักของเขต แขวงกัวลาเบอไลต์ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของเขตและประเทศ มีพรมแดนติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศเหนือ แขวงเซอเรียทางทิศตะวันออก แขวงกัวลาบาไลทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และรัฐซาราวักของประเทศมาเลเซียทางทิศใต้และทิศตะวันตก
การปกครอง > เขตการปกครอง

พื้นที่ของกัวลาเบอไลต์ประกอบด้วยดินแดนซึ่งสามารถแบ่งอย่างไม่เป็นทางการออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่ เปอกันกัวลาเบอไลต์ หรือเมืองกัวลาเบอไลต์ และส่วนชานเมืองคือ กัมปุงปันดัน และมูมง โดยสองพื้นที่หลังแบ่งออกเป็นสามและสองกัมปุงตามลำดับ เปอกันกัวลาเบอไลต์ ยังเป็นเขตการปกครองระดับกำปุงอย่างเป็นทางการอีกด้วย หมู่บ้านทั้งหมดประกอบเป็นมูกิมกัวลาเบอไลต์เกือบทั้งเขต ซึ่งเป็นแขวงหนึ่งของเขตเบอไลต์
| พื้นที่หลัก | กัมปุง |
| --- | --- |
เมืองกัวลาเบอไลต์: เปอกันกัวลาเบอไลต์
กัมปุงปันดัน: กัมปุงปันดัน 'เอ'
กัมปุงปันดัน: กัมปุงปันดัน 'บี'
กัมปุงปันดัน: กัมปุงปันดัน 'ซี'
มูมง: กัมปุงมูมง 'เอ'
มูมง: กัมปุงมูมง 'บี'
การปกครอง > หน่วยงานท้องถิ่นและคำจำกัดความของเมือง

เมืองกัวลาเบอไลต์บริหารงานภายใต้สำนักเทศบาลกัวลาเบอไลต์และเซอเรีย (Jabatan Bandaran Kuala Belait dan Seria) ซึ่งเป็นหน่วยงานรัฐบาลภายใต้กระทรวงมหาดไทย (Kementerian Hal Ehwal Dalam Negeri) สำนักเทศบาลประกอบด้วยคณะกรรมการเทศบาล (Lembaga Bandaran)  ซึ่งนำโดยประธานคณะกรรมการเทศบาล (Pengerusi Lembaga Bandaran) ประธานคนปัจจุบันคือ ริดซวน ฮัจญี อะห์มัด (Ridzuan Haji Ahmad)
การปกครอง > หน่วยงานท้องถิ่นและคำจำกัดความของเมือง > เขตการปกครองทับซ้อน

พื้นที่ภายใต้อำนาจของสำนักเทศบาลทับซ้อนกับพื้นที่ภายใต้สำนักงานเขตเบอไลต์ (Jabatan Daerah Belait) พื้นที่เทศบาลประกอบด้วย เปอกันกัวลาเบอไลต์ กัมปุงปันดันทั้งหมด และบางส่วนของมูมง อย่างไรก็ตาม กัมปุงทั้งหมดยังอยู่ภายใต้การปกครองของสำนักงานเขตเบอไลต์ เนื่องมาจากการจัดตั้งเขตการปกครองระดับเขตและแขวง และภายหลังยังมีการตั้งหัวหน้าของกำปุงที่เรียกว่า เกอตัวกำปุง (ketua kampong) (ยกเว้นเปอกันกัวลาเบอไลต์ ซึ่งไม่มีการแต่งตั้ง) ขึ้นตรงกับผู้อำนวยการเขต (Pegawai Daerah)
การศึกษา

มีสถาบันการศึกษาหลังมัธยมศึกษาสองแห่งในกัวลาเบอไลต์ คือ วิทยาเขตเจฟรีโบลเกียห์ (Jefri Bolkiah) ของ Brunei Technical Education Institute และสถาบันเกอมูดา (Kemuda Institute) ทั้งสองสถาบันจัดการศึกษาระดับหลังมัธยมศึกษาในด้านเทคนิคและอาชีวศึกษา
ปัจจุบันการศึกษาระดับ sixth form มีที่ Sekolah Menengah Sayyidina Ali ซึ่งแบ่งปันสิ่งอำนวยความสะดวกกับการศึกษาระดับมัธยมศึกษาร่วมกับโรงเรียนที่เกี่ยวข้อง เป็นโรงเรียนระดับ sixth form เพียงแห่งเดียวในเขตเบอไลต์
แหล่งข้อมูลอื่น

Kuala Belait Municipal Board (ในภาษาอังกฤษ)
KEMUDA Institute (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
โอโรคีเยตา

| โอโรคีเยตา |
| --- | --- |
นคร
   ตรา
สมญา: เมืองแห่งชีวิตที่ดี
ที่ตั้งในจังหวัดคันลูรังมีซามิส
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: ฮีลากังมินดาเนา
จังหวัด: คันลูรังมีซามิส
District: 1st District
จัดตั้งเป็นนคร: 1 มกราคม ค.ศ. 1970
บารังไกย์: 47
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Panlungsod
 • นายกเทศมนตรี: Jason P. Almonte
 • รองนายกเทศมนตรี: Lemuel Meyrick M. Acosta
 • ผู้เลือกตั้ง: 45,509 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 237.88 ตร.กม. (91.85 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 70,757 คน
 • ความหนาแน่น: 300 คน/ตร.กม. (770 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Oroquietanon
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 7207
PSGC: 104209000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)88
ภูมิอากาศ: เขตร้อน
ระดับรายได้: นครระดับที่ 4
Catholic diocese: Archdiocese of Ozamis
Patron saint: Our Lady of Holy Rosary
เว็บไซต์: www.oroquietacity.gov.ph
นครโอโรคีเยตา (เซบัวโน: Dakbayan sa Oroquieta, ฟิลิปปินส์: Lungsod ng Oroquieta) เป็นนครระดับที่ 4 และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดคันลูรังมีซามิส ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากร 70,757 คนในปี ค.ศ. 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Oroquieta City Online เก็บถาวร 2010-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Misamis Occidental Online Marketplace เก็บถาวร 2012-03-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าหญิงนาตาลีแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค

เจ้าหญิงนาตาลีแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค (Nathalie Xenia Margrethe Benedikte; 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในริชชาร์ท เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค และเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก และทรงเป็นพระราชภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายกุสทัฟแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระองค์เสกสมรสกับอเล็กซันเดอร์ จอห์นดัชแมน มีพระบุตร 2 คน
แขวงอัตตะปือ

| แขวงอัตตะปือ ແຂວງອັດຕະປື |
| --- | --- |
แขวง

แผนที่แขวงอัตตะปือ
แผนที่ประเทศลาวเน้นแขวงอัตตะปือ
พิกัด: 14°48′00″N 106°49′59″E﻿ / ﻿14.8°N 106.833°E﻿ / 14.8; 106.833
ประเทศ:  ลาว
เมืองเอก: อัตตะปือ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,320 ตร.กม. (3,980 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2561)
 • ทั้งหมด: 153.656 คน
 • ความหนาแน่น: 0.015 คน/ตร.กม. (0.039 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+07
รหัส ISO 3166: LA-XI
อัตตะปือ (ลาว: ອັດຕະປື, อัดตะปือ) เป็นแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศ ติดต่อกับแขวงเซกองทางทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงจำปาศักดิ์ทางทิศตะวันตก ติดต่อกับเทือกเขาอันนัมทางทิศตะวันออก (เป็นเส้นแบ่งเขตแขวงอัตตะปือกับประเทศเวียดนาม) และติดต่อกับประเทศกัมพูชา
การแบ่งเขตการปกครอง

แขวงอัตตะปือมีพื้นที่ 1,032 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 114,300 คน ในปี พ.ศ. 2547 แบ่งออกเป็น 5 เมือง (เทียบเท่าอำเภอในไทย) เมืองเอกคือเมืองสามัคคีชัย
| แผนที่ | รหัสเมือง | เมือง (ไทย) | เมือง (ลาว) | เมือง (อังกฤษ) |
| --- | --- | --- | --- | --- |

|  | 17-01 | ไชยเชษฐา | ໄຊເຊດຖາ | Xaysetha |
|  | 17-02 | สามัคคีชัย | ສາມັກຄີໄຊ | Samakkhixay |
|  | 17-03 | สนามชัย | ສະໜາມໄຊ | Sanamxay |
|  | 17-04 | สานไชย | ສານໄຊ | Sanxay |
|  | 17-05 | ภูวง | ພູວົງ | Phouvong |