stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มีห์ฮาอิล เกิลวาร์ต
ประวัติ > อาชีพทางการเมือง

ตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2002 เกิลวาร์ตเป็นสมาชิกสภาเขตของเขต Lasnamäe ในเมืองทาลลินน์ โดยในปี 2008 เขาได้เข้าร่วมพรรค Estonian Center ในปี 2009 เขาได้รับเลือกเข้าสู่สภาเมืองทาลลินน์  เขามีความมุ่งมั่นเป็นพิเศษต่อเยาวชนกีฬาและสิทธิของชนกลุ่มน้อยในทาลลินน์ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เขาได้รับความนิยมจากชนกลุ่มน้อยในทาลลินน์ที่พูดภาษารัสเซียเป็นอย่างมาก เขาได้รับเลือกเข้าสู่ รีกิโกกุ ในปี 2011 ซึ่งเขาเป็นสมาชิกจนถึงปี 2019 ในเดือนเมษายน 2011 เขาลาออกจากตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีทาลลินน์เพื่อทำหน้าที่ใน รีกิโกกุ ต่อมาเขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาเมืองทาลลินน์ ตั้งแต่ปี 2017 ถึง 2019 เขาลาออกในเดือนเมษายน 2019 เนื่องจากได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีทาลลินน์ในวันที่ 11 เมษายน หลังจากการลาออกของอดีตนายกเทศมนตรี ตาวี อาส เพื่อดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีของ Jüri Ratas เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพลเมืองกิตติมศักดิ์ของกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ จาก พัก ว็อน-ซุน นายกเทศมนตรีโซล และตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2022 ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นแพทย์กิตติมศักดิ์ของมหาวิทยาลัยชินฮัน
วฑนคร

| วฑนคร |
| --- | --- |
เมือง
กีรติโตรณะ
วฑนครแสดงแผนที่รัฐคุชราตวฑนครแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  23°47′06″N 72°38′24″E﻿ / ﻿23.785°N 72.64°E﻿ / 23.785; 72.64
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: คุชราต
อำเภอ: เมห์สนะ
ความสูง: 143 เมตร (469 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 27,790 คน
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
ทะเบียนพาหนะ: GJ-02
วฑนคร (คุชราต: વડનગર; Vadnagar) เป็นเมืองและเทศบาลในอำเภอเมหสนะ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป 35 กิโลเมตรจากนครเมหสนะ ชื่อเดิมของนครคือ อานรรตปุระ (Anartapura; เมืองแห่งอานรรตะ) และ อานันทปุระ (Anandapura) ในอดีต มีบันทึกของนักเดินทางจีนภิกษุเสวียนจั้ง เดินทางมายังแหล่งศาสนาพุทธที่นี่เมื่อปี 640 นักโบราณคดี อาเล็กซันเดอร์ คันนิงแฮม เป็นผู้ระบุว่านครอานันทปุระคือวฑนครในปัจจุบัน วฑนครยังเป็นบ้านเกิดของนเรนทระ โมที นายกรัฐมนตรีอินเดีย
มหากาพย์มหาภารตะระบุถึงอาณาจักรอานรรตะว่าอยู่ในทางเหนือของดินแดนที่ปัจจุบันคือคุชราต ตำนานปุราณะที่เก่าแก่ที่สุดที่เกี่ยวกับคุชราตคือเรื่องราวของกษัตริย์นามว่าอานรรถะ (Anartha) นอกจากนี้ยังปรากฏนครนี้กล่าวถึงในตีรถมหาตมยะ นิกายนครขัณฑะ ในสกันทปุราณะ โดยใช้ชื่อเมืองว่า จามัตกรปุระ (Chamatkarapura)
ในเดือนธันวาคม 2022 เมืองวฑนครได้รับการบันทึกชื่อในรายชื่อเบื้องต้นของแหล่งมรดกโลกยูเนสโก
ยุสซี ซันตาลาห์ตี

| ยุสซี ซันตาลาห์ตี |
| --- | --- |
เกิด:  (1994-03-18) 18 มีนาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
ชื่ออื่น: ยุสซี-ผู้บ้าคลั่ง (Hullu-Jussi)
สัญชาติ:  ฟินแลนด์
ส่วนสูง: 180 ซม.
น้ำหนัก: ไม่เกิน 81 กก.
รูปแบบ: มวยไทย
ทีม: ตุรกุไทยบ็อกซิงคลับ
ครูผู้สอน: ปาซี ลูกกาเนน ฮาร์รี เนียมิเนน ยานี เลห์โตลา

สถิติคิกบอกซิง/มวยไทย
คะแนนรวม: 37
ชนะ: 31
แพ้: 6
 
ยุสซี ซันตาลาห์ตี (ฟินแลนด์: Jussi Santalahti; 18 มีนาคม ค.ศ. 1994 – ) เป็นนักมวยไทยชาวฟินแลนด์จากค่ายตุรกุไทยบ็อกซิงคลับ ซันตาลาห์ตีเป็นแชมป์ฟินแลนด์สามสมัย โดยลงแข่ง 37 ครั้ง ซึ่งชนะ 31 ครั้ง และแพ้ 6 ครั้ง เขาได้รับการฝึกสอนโดยปาซี ลูกกาเนน, ฮาร์รี เนียมิเนน และยานี เลห์โตลา
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ซันตาลาห์ตีได้รับเหรียญทองแดงจากการแข่งขันมวยไทยชิงแชมป์โลก รอยัลเวิลด์คัพ ที่กรุงเทพมหานคร นับเป็นรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขันมวยไทยเหรียญแรกของฟินแลนด์สำหรับช่วงระยะเวลาแปดปี
ความสำเร็จ

รอยัลเวิลด์คัพ - เหรียญทองแดง ค.ศ. 2015 (รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 81 กก.)
แชมป์ประเทศฟินแลนด์ ค.ศ. 2015 (รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 91 กก.)
แชมป์ประเทศฟินแลนด์ ค.ศ. 2012 (รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 81 กก.)
แชมป์เยาวชนประเทศฟินแลนด์ (รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 75 กก.)
แหล่งข้อมูลอื่น

FightSport: Lohja Fight Night: tuloksia ja tunnelmia เก็บถาวร 2015-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รานี กี วาว

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |
รานี กี วาว
ที่ตั้ง: ปาฏัณ, อำเภอปาฏัณ, รัฐคุชราต, ประเทศอินเดีย,
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (i), (iv)
อ้างอิง: 922
ขึ้นทะเบียน: 2014 (สมัยที่ 38th)
พื้นที่: 4.68 ha (11.6 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 125.44 ha (310.0 เอเคอร์)
พิกัด: 23°51′32″N 72°6′6″E﻿ / ﻿23.85889°N 72.10167°E﻿ / 23.85889; 72.10167
ที่ตั้งรานี กี วาว ในรัฐคุชราตแสดงแผนที่รัฐคุชราตรานี กี วาว (ประเทศอินเดีย)แสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
รานี กี วาว (คุชราต: રાણી કી વાવ, เทวนาครี: रानी की वाव, Rani ki Vav) หรือ รานกีวาว (คุชราต: રાણકી વાવ, Ranki vav) หรือเรียกตามความหมายว่า บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี (อังกฤษ: Queen’s stepwell) เป็นบ่อน้ำขั้นบันไดในเมืองปาฏัณ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิจลุกยะ และตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำสรัสวตี ใน ประพันธ-จินตมณี วรรณกรรมโดยภิกษุไชนะ เมรุตุงคะในปี 1304 ระบุว่า "อุทยมตี (Udayamati) ธิดาแห่งนรวรหะ เขนคาร (Khengara) สร้างบ่อน้ำขั้นบันไดใหม่ขึ้นมาที่ศรีปาฏฏณา (ปาฏัณ) ยิ่งใหญ่อลังการยิ่งกว่าเขื่อนสหัสตรลึงค์" ในวรรณกรรมนี้ระบุว่าบ่อน้ำขั้นบันไดสร้างขึ้นในปี 1063 และก่อสร้างเสร็จใช้เวลา 20 ปี เป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไปว่าสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงราชาภีมะที่หนึ่ง (ค. ป. 1022 – 1064) โดยพระราชินีอุทยมตี ในขณะที่คณะผู้เชี่ยวชาญระบุปีก่อสร้างของบ่อน้ำขั้นบันไดอยู่ที่ปี 1032 โดยเปรียบเทียบความคล้ายคลึงทางสถาปัตยกรรมกับวิมลวสาหีมนเทียร
ในปี 1986 กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (ASI) เริ่มการขุดค้นและสำรวจรานีกีวาวครั้งใหญ่ ที่ซึ่งมีการขุดพบรูปของพระนางอุทยมตี และมีการทำนุบำรุงซ่อมแซมใหญ่ระหว่างปี 1981 ถึงปี 1987 รานีกีวาวได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2014
รานีกีวาวได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในบ่อน้ำขั้นบันไดที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งและเป็นตัวอย่างชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมบ่อย้ำขั้นบันไดในคุชราต โดยสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบมรู-คุรชร คล้ายคลึงกับวิมลสาหีมนเทียรแห่งเขาอาบู และ สุรยมนเทียรแห่งโมเธรา
แหล่งข้อมูลอื่น

Mankodi, Kirit (1991). The Queen's stepwell at Patan (ภาษาอังกฤษ). Bombay: Project for Indian Cultural Studies. ISBN 978-81-900184-0-1. OCLC 28801053.
3D Model
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ป้อมอาครา  ถ้ำอชันตา  ทัชมาฮาล  ถ้ำเอลโลรา  กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม  เทวาลัยพระอาทิตย์ โกณารัก  โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว  กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห  กลุ่มศาสนสถานแห่งหัมปี  ฟเตหปุระสีกรี  ถ้ำเอลิฟันตา  หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต  กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล  พุทธสถานที่สาญจี  ที่ไว้พระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง  กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี  ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย  กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา  เพิงหินภีมเพฏกา  สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม)  อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์  ป้อมแดง  ชันตรมันตระ ชัยปุระ  หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน  รานี-กี-วาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ รัฐคุชราต  แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) นาลันทา พิหาร  จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  นครประวัติศาสตร์อะหมดาบาด  กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ  เมืองชัยปุระ ราชสถาน  กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา  โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา  ศานตินิเกตัน  กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ  ไมดาม – ระบบเนินดินฝังศพของราชวงศ์อาหม  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา  อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ  อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน  อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา  เทือกเขาฆาฏตะวันตก  อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติคังเซนซุงกา  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
รูปี

สีม่วง: ประเทศที่รูปีเป็นสกุลเงินราชการ 
  อินเดีย, อินโดนีเซีย, มัลดีฟส์, Mauritius, เนปาล, ปากีสถาน, เซเชลส์, ศรีลังกา  
 สีส้ม: ประเทศที่รูปีสามารถใช้ได้โดยไม่ผิดกฎหมาย legal tender 
  รูปีอินเดีย: ภูฏาน, เนปาล, ซิมบับเว  
  รูปียะฮ์: ติมอร์ตะวันออก
รูปี (อังกฤษ: rupee; ฮินดี: रूपया) เป็นหน่วยเงินตราของประเทศอินเดีย สัญลักษณ์ที่นิยมใช้ทั่วไปแทนรูปี ก็คือ Rs หรือ ₨ ส่วนรหัส ISO 4217 สำหรับรูปีของอินเดีย คือ INR
ในหลายท้องที่ของอินเดีย เรียกเงินรูปีว่า รูปี (rupee), รูปะเย (rupaye), รูไบ (rubai) หรือ รูปยะกัม (rupyakam) ซึ่งมาจากภาษาสันสกฤต รูปฺยกมฺ (เทวนาครี : रूप्यकम्) คำว่า เราปฺย หมายถึง โลหะเงิน ; รูปฺยกมฺ หมายถึง (เหรียญ)เงิน แต่ในภาษาเบงกอล และอัสสัม (พูดในแคว้นอัสสัม ตรีปุระ และเบงกอลตะวันตก) เรียกรูปี ว่า ตะคะหรือตรา (taka, tara) ใช้สัญลักษณ์ ৳ และเขียนบนธนบัตรของอินเดียด้วย
สกุลเงินรูปีนั้น เป็นสกุลเงินที่ใช้กันมาตั้งแต่ยุคพุทธกาลแล้ว โดยในครั้งนั้นออกเสียงว่า รูปะยะ แล้วจึงเพี้ยนมาเป็น รูปี เช่นในปัจจุบัน และสันนิษฐานว่าคำว่า รูปี นั้น เป็นที่มาของคำว่า เบี้ย ที่หมายถึง เงิน ในภาษาไทยอีกด้วย  จากพระไตรปิฎก รูปิยะ = เงิน  มีที่มา จาก ชาวบ้าน ถวาย เงิน ให้ เวยยาวัจกร เพื่อ ทำหน้าที่ จับจ่าย แทนพระสงฆ์  คำว่า รูปิยะ  แปลว่า เงิน  ซึ่ง ออกเสียง ใกล้เคียง กับ คำว่า  รูปี
รายชื่อประเทศที่ใช้สกุลเงินรูปี

อินเดีย: รูปีอินเดีย (INR)
อินโดนีเซีย: รูปียะฮ์อินโดนีเซีย (IDR)
มัลดีฟส์: รูฟียาห์มัลดีฟส์ (MVR)
มอริเชียส: รูปีมอริเชียส (MUR)
เนปาล: รูปีเนปาล (NPR)
ปากีสถาน: รูปีปากีสถาน (PKR)
เซเชลส์: รูปีเซเชลส์ (SCR)
ศรีลังกา: รูปีศรีลังกา (LKR)
วาการ์สชาพัต

| วาการ์สชาพัต Վաղարշապատ |
| --- | --- |
เมือง
บนลงล่าง ซ้ายไปขวา; อาสนวิหารแอจมียัตซิน • โรงเรียนสอนศาสนาเกวอร์เกียน • หอสมุดคัมภีร์วัตเชและทามาร์ • ประตูนักบุญเกรกอรี • โบสถ์เซนต์ฮริปซิเม  • อาสนวิหารซวาร์ตนอตส์
   ธง ตรา
วาการ์สชาพัต
พิกัด: 40°10′22″N 44°17′33″E﻿ / ﻿40.17278°N 44.29250°E﻿ / 40.17278; 44.29250
ประเทศ:  อาร์มีเนีย
จังหวัด: จังหวัดอาร์มาวีร์
ก่อตั้ง: 685 ปี ก่อนคริสต์กาล
การปกครอง
 • นายกเทศบาล: Diana Gasparyan
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 40 ตร.กม. (20 ตร.ไมล์)
ความสูง: 853 เมตร (2,799 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนปี 2011)
 • ทั้งหมด: 46,540 คน
 • ประมาณ (1 มกราคม 2019): 46,200 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+4 ( )
รหัสพื้นที่: 0231
เว็บไซต์: ejmiatsin.am
ที่มา: ประชากร 
 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: อาสนวิหารและหมู่โบสถ์แห่งเอจมิยซินและแหล่งโบราณคดีที่ซวาร์ทโนทส์
รวมถึง:  อาสนวิหารแอจมียัตซินและสิ่งก่อสร้างโดยรอบ  โบสถ์เซนต์กาเยเนและสิ่งก่อสร้างโดยรอบ  สุสานพระราชาคณะ (Congregation)  โบสถ์เซนต์ฮริปซิเม  โบสถ์เซนต์โชกาคาต  แหล่งโราณคดีซวาร์ทโนทส์ รวมถึง ซากของอาสนวิหารววาร์ทโนทส์, พระราชวังหลวง และสิ่งก่อสร้างโดยรอบ 
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (ii)(iii)
อ้างอิง: 1011
ขึ้นทะเบียน: 2000 (สมัยที่ 24th)
พื้นที่: 74.3 ha (184 เอเคอร์)
 
วาการ์สชาพัต (อาร์มีเนีย: Վաղարշապատ ออกเสียง [vɑʁɑɾʃɑˈpɑt]) เป็นเมืองขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสี่ของประเทศอาร์มีเนีย และเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดอาร์มาวีร์ ตั้งอยู่ราว 18 km (11 mi) ทางตะวันตกของเมืองหลวงเยเรวาน และราว 10 km (6 mi) ทางเหนือของพรมแดนปิดที่ติดต่อกับประเทศตุรกี เมืองนี้เป็นที่รู้จักในอีกชื่อคือ แอจมียัตซิน (อังกฤษ: ปรากฏการสะกดทั้ง Ejmiatsin, Echmiadzin และ Etchmiadzin; Էջմիածին, ออกเสียง [ɛd͡ʒmjɑˈt͡sin]) ซึ่งเคยเป็นชื่อทางการของเมืองนี้ตั้งแต่ปี 1945 ถึง 1995 ทั้งสองชื่อยังคงปรากฏใช้สลับไปมาจนถึงปัจจุบัน รวมถึงในเอกสารของราชการ
เมืองนี้เป็นที่รู้จักมากจากอาสนวิหารแอจมียัตซิน และ พระอาณาจักรพระมารดาแห่งแอจมียัตซินอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของคริสตจักรอาร์มีเนียนอะพอสทอลิก เมืองนี้จึงถูกเรียกขานในเอกสารของตะวันตกว่าเป็น "เมืองศักดิ์สิทธิ์" และเป็น "เมืองหลวงด้านจิตวิญญาณ" (հոգևոր մայրաքաղաք) ของประเทศอาร์มีเนีย
ราชอาณาจักรแดลเมเชีย

ระวังสับสนกับ แดลเมเชีย
ราชอาณาจักรแดลเมเชีย (เยอรมัน: Königreich Dalmatien; โครเอเชีย: Kraljevina Dalmacija; อังกฤษ: Kingdom of Dalmatia) เป็นราชอาณาจักรหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียระหว่าง ค.ศ. 1815 จนถึง ค.ศ. 1918 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซาดาร์
ประวัติ

ราชอาณาจักรแดลเมเชียก่อตั้งขึ้นเป็นดินแดนของกลุ่มจังหวัดอิลลิเรีย (Illyrian Provinces) ของราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ได้มาจากจักรวรรดิฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1815 แดลเมเชียเป็นเขตบริหารที่แยกจากราชบัลลังกฮับส์บูร์กมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1918 เมื่อดินแดนส่วนใหญ่ (ยกเว้นซาดาร์และเกาะลาสโตโว) กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ และราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (ต่อมาคือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) ผลจากรัฐธรรมนูญวีดอฟดาน (Vidovdan Constitution) ราชอาณาจักรส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นจังหวัดสปลิตและจังหวัดดูบรอฟนิก โดยอ่าวคอทอร์แบ่งเป็นจังหวัดเซตาของมอนเตเนโกร
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์โครเอเชีย
มาร์กอ เพกอวิช

| มาร์กอ เพกอวิช |
| --- | --- |
เพกอวิชแสดงสดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013
เกิด:  (1966-10-27) 27 ตุลาคม ค.ศ. 1966 (58 ปี) ชาวอกลาเว สาธารณรัฐสังคมนิยมโครเอเชีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
สัญชาติ: โครเอเชีย
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง
ปีปฏิบัติงาน: 1991–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Danijela Martinović (สมรส 1995; หย่า 1998) Sandra Rogić (สมรส 2003)
บุตร: 5
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ป็อปร็อก album-oriented rock โฟล์กร็อก ฮาร์ดร็อก เฮฟวีเมทัล progressive metal
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ค่ายเพลง: โครเอเชียเรเคิดส์
อดีตสมาชิก: ทอมป์สัน
 นักดนตรี
มาร์กอ เพกอวิช (โครเอเชีย: Marko Perković, 27 ตุลาคม พ.ศ. 2509) เป็นนักร้องและนักดนตรีแนวร็อกชาวโครเอเชีย และเป็นหัวหน้าวงดนตรีทอมป์สันตั้งแต่ พ.ศ. 2534 เขาเป็นที่รู้จักจากเพลงที่มีเนื้อหาความเป็นชาตินิยมโครแอตและกลายเป็นสัญลักษณ์ของการเมืองฝ่ายขวาจัดในโครเอเชีย เพลงของเขาที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ บอจนาชาวอกลาเว ซึ่งวางจำหน่ายครั้งแรกใน พ.ศ. 2535
ประวัติ

เขาเกิดที่หมู่บ้านขนาดเล็กในชาวอกลาเว ประเทศโครเอเชียในขณะที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เขาเข้าร่วมขบวนการปลดปล่อยประเทศโครเอเชียและเป็นทหารประจำการในช่วงสงครามประกาศเอกราชของโครเอเชียและในช่วงเวลานี้ เข้าได้เข้าสู่วงการเพลงโดยมีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จัก อาทิ บอจนาชาวอกลาเว (2535), อาลีเจกนินซกากรายีจา (2538) เป็นต้น โดยเนื้อหาเพลงของเขาส่วนใหญ่มีเนื้อหาที่มีความเป็นชาตินิยมของโครเอเชีย และเขาเป็นสัญลักษณ์ของการเมืองฝ่ายขวาจัดในโครเอเชียสมัยใหม่ ซึ่งทำให้เขาและวงดนตรีของเขาถูกระงับการแสดงสดในหลายประเทศ ได้แก่ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศออสเตรีย ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และประเทศสโลวีเนีย ด้วยเหตุผลที่เพลงของเขาที่มีเนื้อหาความรุนแรงและแสดงออกในการสนับสนุนลัทธิฟาสซิสต์
เขาเคยคบหากับดานิเยลา มาร์ตินอวิชนักร้องหญิงชาวโครเอเชียก่อนที่จะเลิกรากัน และสมรสใหม่กับซานดรา ลอกิชชาวโครแอตเชื้อสายแคนาดา โดยเขาและลอกิชมีบุตรและธิดารวม 5 คน ทั้งนี้เขายังถือหุ้นร้อยละ 20 ของสถานีวิทยุของโครเอเชียอย่างนารอดานี เรดิโอ และเคยแสดงคอนเสิร์ตต่อหน้าสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 เมื่อ พ.ศ. 2552
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

2534 – บอจนาชาโวกลาเว
2535 – มอลิมาลา
2538 – วรีเยเมชกอปิออนา
2539 – เกนีกาเมนี
2541 – วเยตาซะดินาเร
2545 – อีมอจนาโรเด
2549 – บีโลเยดินอมอูฮวาตสกอจ
2554 – กลาสบาอิซฟลีมายอเซฟ
2556 – ออราเอดลาโบลา
ผลงาน > อัลบั้มรวมเพลง

2544 – The best of
2546 – Sve najbolje
2551 – Druga strana
2558 – The best of collection
2559 – Antologija
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Thompson (ในภาษาโครเอเชีย)
พิฆเนศ ศึกมหาเทพอวตาร

| พิฆเนศ ศึกมหาเทพอวตาร |
| --- | --- |
โปสเตอร์ละคร "พิฆเนศ ศึกมหาเทพอวตาร" แบบภาษาไทย ขณะที่ยังใช้ชื่อว่า พระพิฆเนศ มหาเทพไอยรา
ประเภท: ปรัมปราวิทยา
แสดงนำ: ดูด้านล่าง
ประเทศแหล่งกำเนิด: อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 823
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: อภิมันยุ ซิงห์
สถานที่ถ่ายทำ: มุมไบ, ประเทศอินเดีย
กล้อง: Multi-camera Motion Capture Camera Technology
ความยาวตอน: 21 นาที (อินเดีย) 1 ชั่วโมง (ไทย)
บริษัทผู้ผลิต: Contiloe Entertainment
ออกอากาศ
เครือข่าย: Sony Entertainment Television
ออกอากาศ: 22 สิงหาคม ค.ศ. 2017 (2017-08-22) - สิงหาคม ค.ศ. 2018 (2018-08) (อินเดีย) 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 (2018-07-23) - กรกฎาคม ค.ศ. 2018 (2018-07)(ไทย)
พิฆเนศ ศึกมหาเทพอวตาร (ฮินดี: विघ्नहर्ता गणेश อังกฤษ: Vighnaharta Ganesh ชื่อเดิม: พิฆเนศ มหาเทพไอยรา) หรือ พระพิฆเนศ มหาเทพไอยรา (ชื่อไทยก่อนออกอากาศ) เป็นละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำเมื่อปี ค.ศ. 2017 กล่าวถึงพระประวัติของ พระพิฆเนศ นำแสดงโดย อูแซร์ บาซาร์ รับบท พระพิฆเนศ (วัยเด็ก), นิชการ์ต ดิสิต รับบท พระพิฆเนศ (วัยหนุ่ม) ออกอากาศทางช่อง 8 ละครเรื่องนี้ออกอากาศทุกวันจันทร์ - พฤหัสบดี เวลา 18.45น - 20.30 น. และวันศุกร์ เวลา 18.35 น - 20.15 น. โดยออกอากาศต่อจากละครเรื่อง หนุมาน สงครามมหาเทพ และเมื่อละครเรื่องนี้จบลง ละครเรื่องต่อไปที่ออกอากาศต่อไปคือ อะลาดิน
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของเด็กคนหนึ่งที่กำเนิดขึ้นมาแล้ว ถูกพระศิวะสังหารด้วยโทสะตั้งแต่การพบกันครั้งแรก เกิดใหม่ด้วยรูปลักษณ์ที่สร้างความเจ็บปวดให้แม้กระทั่งพระแม่ปารวตี เรื่องราวของเทพผู้ที่ไม่ได้รับความเคารพจากมวลหมู่เทพในตอนแรกจนกลายมาเป็นปฐเมศ หรือเทพองค์แรกที่ได้รับการเคารพก่อนมวลหมู่เทพอื่นๆ ตำนานเกี่ยวกับพระพิฆเนศ กับที่มาของการเป็นเทพองค์แรกที่ได้รับการบูชาก่อนเทพองค์อื่น เพราะความดีงาม และสติปัญญา รวมทั้งความรักและเคารพในบิดาและพระมารดา
นักแสดง > ครอบครัวของมหาเทพพระศิวะ และพระแม่ปารวตี

อูแซร์ บาซาร์/นิชการ์ต ดิสิต รับบท พระพิฆเนศ/วินายัค /วักรทันตะ/เอกทันตะ/คาชานัน/วินายกี
อคันคชา ปูรี รับบท พระแม่ปารวตี/พระแม่สตี/พระแม่กาลี/พระแม่ทุรคา/มหามายา/อาทิศักติ/กาตยายนี/มหิษาสุรมรรทินี/เกาศิกี หรือ อัมพิกา/มหากาลี/ทศมหาวิทยา/มาเหศวรี/นวทุรคา/ศตากษี/ศากัมภรี/วิศาลากษี/อันนปูรณา/ภรามรี/ชวาลา/จัณฑมารี/ตริปุรสุนทรี/ลลิตา/กามากษี
มัลคาน ซิงห์ รับบท พระศิวะ/ชลันธร /สทาศิวะ /มหากาฬ / พระไภรวะ / อสูรเทพวีรภัทร / อรรธนารีศวร
บาสันต์ ภัตต์ รับบท พระขันทกุมาร
สุโตช ทิวารี รับบท โคอุสุภราช (นันทิ)
ทูชาร์ ดัลวี รับบท ท้าวหิมวัต
วิภา ภากัต รับบท พระนางเมนกา
นักแสดง > ครอบครัวของพระวิษณุ และพระแม่ลักษมี

ราหุล ชาร์มา / กุลทีป ซิงห์ รับบท  พระวิษณุ/ พระนารายณ์ / พระกฤษณะ
อันชู มาลิค รับบท พระแม่ลักษมี/พระอลักษมี/ไวษณวี
สุชิต วี. ซิงห์ รับบท กามเทพ
นักแสดง > ครอบครัวของพระพรหม และพระแม่สุรัสวดี

ปริติกา เจาฮาน รับบท พระแม่สุรัสวดี/พระแม่พรหมาณี
ทิกขวิชัย ปุโรหิต รับบท พระพรหม
อนันต์ โกราเดีย รับบท ฤๅษีนารัท
นักแสดง > เทพเจ้า

เมียร์ อลี รับบท เทวราช อินทรา
วิเรน ซิงห์ รับบท พระสุริยเทพ
ลาลา ไทเกอร์ รับบท พระอัคนี
ริยันกา จันทา รับบท นางโรหินี
เอชวาร์ยา ราช ภาคุณี รับบท สนธยา
โซเนีย ชาร์มา รับบท นางอินทรานี(พระศจี)
มานาฟ โกฮิล รับบท พญายมราช
เฮเมนท์ เจ้าธารี รับบท ท้าวทักษะปชาบดี
นักแสดง > อสูร

ชิรัก จานี รับบท สินธุรา
ราเชษฐ์ คีรา รับบท มหิงศาสูร
นิรภัย วัทวา รับบท มหิศาสูร
วินิต กาการ์ รับบท กาจมักศาสูร/อันทกาสูร
คเชนทรา เจาฮาน รับบท ธรรภาสูร
คีธาน การันเท รับบท ศุมภะ
ตีภัค วัทวา รับบท รักชะพีจ
อมิต เบห์ล รับบท อสูรตารกัซ
แหล่งข้อมูลอื่น

พิฆเนศ ศึกมหาเทพอวตาร ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวีย

ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวีย เป็นอดีตทีมฟุตบอลตัวแทนของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1918–1941) และสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1943–1992) เป็นทีมที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันหลายรายการ แต่ในปี ค.ศ. 1992 ช่วงสงครามยูโกสลาเวีย ทีมชาติถูกลงโทษจากสหประชาชาติมิให้เข้าร่วมการแข่งขันใด ๆ ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 ทีมชาติยูโกสลาเวียจึงกลายเป็นทีมชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
แม้ว่ายูโกสลาเวียจะถูกแยกเป็นหลายประเทศ แต่ทีมชาติเซอร์เบียถือเป็นผู้สืบทอดทีมชาติยูโกสลาเวียแต่เพียงผู้เดียว ภายใต้การรับรองของฟีฟ่าและยูฟ่า
ชุดผู้เล่น

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|              1930  |              1950–1968  |              1974  |              1976  |              1982  |              1984  |              1990  |              1992  |
ทีมชาติหลังแยกประเทศ

| ทีมชาติ | การแข่งขันระดับนานาชาติ | การรับรองโดยฟีฟ่า |
| --- | --- | --- |
|  โครเอเชีย | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 ฟุตบอลโลก 1998 ฟุตบอลโลก 2002 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 ฟุตบอลโลก 2006 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 ฟุตบอลโลก 2014 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ฟุตบอลโลก 2018 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000  | (ตั้งแต่ ค.ศ. 1991) |
|  เซอร์เบีย | ฟุตบอลโลก 1998 (ในชื่อเซอร์เบียและมอนเตเนโกร) ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 (ในชื่อเซอร์เบียและมอนเตเนโกร) ฟุตบอลโลก 2006 (ในชื่อเซอร์เบียและมอนเตเนโกร) ฟุตบอลโลก 2010 (ในชื่อสาธารณรัฐเซอร์เบีย) ฟุตบอลโลก 2018 (ในชื่อสาธารณรัฐเซอร์เบีย)  | (ผู้สืบทอดหลัก) |
|  สโลวีเนีย | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 ฟุตบอลโลก 2002 ฟุตบอลโลก 2010  | (ตั้งแต่ ค.ศ. 1991) |
|  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | ฟุตบอลโลก 2014  | (ตั้งแต่ ค.ศ. 1995) |
|  มาซิโดเนียเหนือ | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020  | (ตั้งแต่ ค.ศ. 1991) |
|  มอนเตเนโกร |  | (ตั้งแต่ ค.ศ. 2007) |
|  คอซอวอ |  | (ตั้งแต่ ค.ศ. 2016) |
อดีตผู้เล่นคนสำคัญ

ดรากัน ซายิช
เปเเดร๊ก มิยาโตวิช
ดูเพิ่ม

รายนามนักฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวีย
รายนามผู้ทำประตูทีมชาติยูโกสลาเวีย
ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวียรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวียรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย
ฟุตบอลทีมชาตินอร์ทมาซิโดเนีย
ฟุตบอลทีมชาติมอนเตเนโกร
ฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบีย (ผู้สืบทอดอย่างเป็นทางการโดยการรับรองของฟีฟ่าและยูฟ่า)
ฟุตบอลทีมชาติสโลวีเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวีย
RSSSF – Yugoslavia men's national football team international matches 1920–1992 (ในภาษาอังกฤษ)
RSSSF – Yugoslavia men's national football team international matches + Serbia and Montenegro and Serbia (ในภาษาอังกฤษ)
Yugoslavia national football team web page (ในภาษาเซอร์เบีย)
| ด ค กอดีตฟุตบอลทีมชาติ |
| --- | --- |
ได้รับการยอมรับว่าเป็นอดีตโดยฟีฟ่า:  เยอรมนีตะวันออก  ซาร์ลันท์  เยเมนใต้ 
ทีมในอดีตที่ได้รับการสืบทอดในปัจจุบัน:  เครือรัฐเอกราช  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์ (IFA)  มาลายา  ปาเลสไตน์ในอาณัติ  เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส  เวียดนามเหนือ  จักรวรรดิรัสเซีย  เวียดนามใต้  Unified Korea (U20)  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร 
ยุบเลิกแต่ฟีฟ่าไม่ยอมรับ:  แมนจู  เวียดนามเหนือ 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย
มหาหิงคุ์

| มหาหิงคุ์ |
| --- | --- |

Ferula scorodosma syn. assa-foetida

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Apiales
วงศ์:: Apiaceae
สกุล:: Ferula
สปีชีส์:: F.  assa-foetida
ชื่อทวินาม
Ferula assa-foetida L.

มหาหิงคุ์ (ฮินดี: :हींग ถอดรูปได้เป็น หีค หรือ หีงคะ ชื่อภาษาอังกฤษคือ asafoetida หรือเรียกสั้น ๆ ว่า hing) เป็นยางที่หลั่งจากพืชหลายชนิดในสกุลมหาหิงคุ์ (Ferula) ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในประเทศอิหร่าน อัฟกานิสถาน และนิยมเพาะปลูกใกล้กับประเทศอินเดีย มหาหิงคุ์มีกลิ่นเหม็นฉุน รสเผ็ดร้อน นิยมใช้ทำยาแก้ท้องอืดท้องเฟ้อในเด็ก นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาระบาย ยาแก้ไข้หวัด และใช้ผสมอาหารได้อีกด้วย
ศัพทมูลวิทยา/ที่มาของชื่อ

ชื่อภาษาอังกฤษของมหาหิงคุ์คือ asafoetida ซึ่งมาจากคำภาษาลาติน asa ซึ่งแปลว่ายางไม้ และ foetidus ซึ่งแปลว่ากลิ่นเหม็นแรง บางทีอาจเรียกว่า Devil's dung ซึ่งแปลว่ามูลผี อนึ่งคำ aza มาจากภาษาเปอร์เซีย ว่า azā ส่วนชื่อภาษาฮินดี ใช้ หีค (हींग) เนื่องจากพืชชนิดนี้มีกลิ่นแรงมาก ในภาษาฝรั่งเศสจึงเรียกว่า แมร์ดดูดียาบล์ (merde du Diable) ซึ่งแปลว่ามูลผีเช่นเดียวกับชื่อภาษาอังกฤษ
ประโยชน์ > การใช้ประกอบอาหาร

มหาหิงคุ์เป็นเครื่องเทศที่มีฤทธิ์ช่วยย่อยอาหาร มักใช้ร่วมกันกับขมิ้น ใส่ในแกงกะหรี่ มหาหิงคุ์มีกลิ่นแรงมาก จึงต้องใส่ไว้ในโหลปิดแน่นมิให้อากาศเข้าออกได้ มิเช่นนั้นจะทำให้กลิ่นไปปะปนเครื่องเทศชนิดอื่น บางทีนิยมผสมกับแป้งปริมาณมาก เพื่อมิให้กลิ่นแรงเกินไปเวลาใช้
ถึงจะมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ แต่เมื่อใส่ในน้ำมันร้อน ๆ หรือเนยใส จะได้กลิ่นหอมหวนคล้ายกับหัวหอมผสมกับกระเทียม (นิยมใช้ในบรรดาผู้ที่ไม่รับประทานหัวหอมหรือกระเทียม)  นิยมใส่ขณะทำการ tempering หรือการผัดเครื่องเทศกับน้ำมันในขั้นแรกของการทำอาหารอินเดีย มหาหิงคุ์ยังช่วยให้รสชาติของอาหารกลมกล่อม ใช้เพียงเล็กน้อยในการประกอบอาหาร
ในบางลัทธิเช่น โยคี จะห้ามการรับประทาน กระเทียม หัวหอม และมหาหิงคุ์ เช่นเดียวกับ เนื้อสัตว์และแอลกอฮอล์
ประโยชน์ > การใช้เป็นยา

มหาหิงคุ์เป็นยาแก้ท้องอืด ลดอาการปวดเกร็งในช่องท้อง โดยมีฤทธิ์ลดการเจริญและแบ่งตัวของเชื้อแบคทีเรียในลำไส้ รวมทั้งใช้เป็นยาช่วยย่อย เป็นยาระบายแก้อาการท้องผูกได้ด้วย ในไทย มหาหิงคุ์ใช้ผสมกับเอทิลแอลกอฮอล์ทาท้องเด็กอ่อนเพื่อช่วยให้ขับลม หรืออาจจะผสมน้ำหยอดให้เด็กรับประทาน อาจใช้แก้พิษฝิ่นที่สูบเข้าไปด้วยได้
เมื่อมหาหิงคุ์ถูกนำเข้าสู่โลกตะวันตก ก็ได้มีการทดลองใช้สารละลายมหาหิงคุ์ในแอลกอฮอล์รักษาแผล  แก้ไข้หวัด โดยมีการนำไปใช้ในการรักษาผู้ป่วยจากไข้หวัดสเปนเมื่อ พ.ศ. 2461 จนในเวลาต่อมาได้มีการบรรจุลงในรายการตำรายากลางของสหรัฐอเมริกา (United States Pharmacopeia) เพื่อใช้เป็นยาป้องกันโรคไข้หวัด ล่าสุดมีการทดลองใช้รากของมหาหิงคุ์เพื่อฆ่าไวรัสไข้หวัดใหญ่ H1N1
ยิ่งไปกว่านั้น มหาหิงคุ์สามารถใช้ลดอาการโรคลมชัก ได้อีกด้วย
ลักษณะ

ยางจากต้นมหาหิงคุ์ประกอบด้วยยางเหนียว 40 - 65% ยางภายในเซลล์ 25% น้ำมันหอมระเหย 10–15% โดยมีเถ้า 1.5–10% ประกอบด้วยสารสำคัญเช่น อะซาเรซิโนแทนนอล (asaresinotannol) A และ B, กรดเฟรูลิก, อัมเบลลิเฟอโรน และสารอื่น ๆ ยางมหาหิงคุ์ได้จากการเจาะหรือตัดเอาน้ำเลี้ยงลำต้นและรากออกแล้วตากให้แห้งเป็นผลึกคล้ายอำพัน เวลาจะใช้ต้องนำไปบดกระแทกให้แตกเสียก่อน แล้วจึงเข้าผสมในยาหรือผสมกับแป้งเพื่อโรยอาหาร
ต้นมหาหิงคุ์ Ferula assafoetida เป็นพืชล้มลุกใบเลี้ยงเดี่ยวในวงศ์มหาหิงคุ์ มีความสูงไม่เกิน 2 เมตร และชูดอกขึ้นสูงราว ๆ 2.5 - 3 เมตร ลำต้นตอนที่ชูดอกกลวง วัดผ่านศูนย์กลางได้ 10 เซนติเมตร ภายใต้เปลือกลำต้นเป็นยางสีจาง ๆ ดอกมีสีเหลือง ส่วนผลเป็นรูปไข่แบนสีน้ำตาลแดง ภายในมีน้ำยางสีขาวข้น รากมีลักษณะหนาหนักเนื้อมาก มียางเช่นเดียวกับลำต้น ทุกส่วนของพืชมีกลิ่นเหม็นฉุน