stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่
รัชสมัยพระราชินีนาถแอนน์ > สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน

ทันทีที่เจ้าหญิงแอนน์เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ พระองค์ก็ทรงต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน ซึ่งเป็นสงครามที่อังกฤษสนับสนุนสิทธิในการครองราชบัลลังก์สเปนของอาร์ชดยุกคาร์ลและเป็นสงครามที่ต่อเนื่องเรื่อยมาจนสิ้นสมัยของพระองค์และเป็นสงครามที่มีอิทธิพลต่อทั้งนโยบายการต่างประเทศและนโยบายภายในประเทศ
หลังจากนั้นก็ทรงแต่งตั้งพระสวามีขึ้นเป็น “ผู้บัญชาการทหารเรือ” (Lord High Admiral) ผู้มีอำนาจสูงสุดในราชนาวี และทรงมอบอำนาจการปกครองทหารบกให้แก่ลอร์ดมาร์ลบะระในตำแหน่ง “ร้อยเอก” (Captain-General)  นอกจากนั้นลอร์ดมาร์ลบะระยังได้รับเกียรติยศอีกหลายอย่างจากพระราชินีนาถแอนน์รวมทั้งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์  (Knight of the Garter) และได้รับเลื่อนจากเอิร์ลเป็นดยุก ดัชเชสแห่งมาร์ลบะระก็ได้รับตำแหน่งในราชสำนักสูงขึ้นเป็น “เจ้ากรมพระภูษามาลา” (Mistress of the Robes) ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของสตรีประจำราชสำนัก ผู้มีหน้าที่ดูแลพระภูษามาลาและเครื่องเพชรพลอยของพระราชินีนาถแอนน์
รัชสมัยพระราชินีนาถแอนน์ > พระราชบัญญัติสหภาพ

เมื่อผ่านพระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 รัฐสภาอังกฤษมิได้ปรึกษารัฐสภาสกอตแลนด์ที่ส่วนหนึ่งมีความประสงค์ที่จะรักษาราชบัลลังก์ไว้กับราชวงศ์สจวตและรักษาสิทธิในการเลือกผู้สืบราชบัลลังก์ ทางราชอาณาจักรสกอตแลนด์จึงตอบโต้กลับด้วยการออกพระราชบัญญัติเพื่อความปลอดภัย ค.ศ. 1704 ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติที่ระบุว่าเมื่อสิ้นสุดจากพระราชินีนาถแอนน์แล้ว สกอตแลนด์มีอำนาจที่จะเลือกประมุขพระองค์ต่อไปสำหรับราชบัลลังก์สกอตแลนด์จากผู้สืบเชื้อสายของราชวงศ์ของสกอตแลนด์ (ผู้ที่ได้รับเลือกโดยสกอตแลนด์จะไม่เป็นผู้เดียวกับผู้เดียวกับผู้ปกครองราชอาณาจักรอังกฤษ นอกจากว่าถ้าสถานะการณ์ทางศาสนา เศรษฐกิจ และทางการเมืองจะเป็นที่ตกลงกันได้) แต่พระราชบัญญัติฉบับนี้มิได้รับการยอมรับจนเมื่อสกอตแลนด์ขู่ว่าจะถอนตัวจากกองทัพของดยุกแห่งมาร์ลบะระในยุโรปและไม่ยอมเก็บภาษีต่าง ๆ ตามที่อังกฤษต้องการ
แต่ความที่รัฐสภาอังกฤษเกรงว่าสกอตแลนด์จะหันกลับไปเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสถ้าสกอตแลนด์ได้รับเอกราช ทางการอังกฤษจึงได้ออกพระราชบัญญัติต่างด้าว ค.ศ. 1705 (Alien Act 1705) เป็นการตอบโต้ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติที่ระบุว่าอังกฤษจะต่อต้านสกอตแลนด์ทางเศรษฐกิจและจะประกาศให้ชาวสกอตแลนด์เป็นคนต่างด้าวทั้งหมด (ซึ่งเป็นการทำให้มีผลกระทบกระเทือนต่อสิทธิในการเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ของชาวสกอตแลนด์ในอังกฤษ) นอกจากว่าสกอตแลนด์จะยกเลิก “พระราชบัญญัติเพื่อความปลอดภัย” และเข้ารวมตัวกับอังกฤษ สกอตแลนด์เลือกประการหลัง ด้วยเหตุนี้สกอตแลนด์จึงส่งผู้แทนมาเจรจาต่อรองในการรวมตัวกับอังกฤษเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1706 ข้อตกลงได้รับการอนุมัติจากรัฐสภาสกอตแลนด์เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1707 ภายใต้พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 อังกฤษและสกอตแลนด์จึงกลายเป็นอาณาจักรเดียวกันในชื่อ “บริเตนใหญ่” เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1707
รัชสมัยพระราชินีนาถแอนน์ > การปกครองระบบสองพรรค

ในรัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์การปกครองของรัฐสภาวิวัฒนาการแยกเป็นสองพรรค: พรรคทอรีและพรรควิก พระองค์เองโปรดพรรคทอรีมากกว่าแต่ก็ทรง อดทนกับนโยบายของพรรควิก
องค์มนตรีชุดแรกของพระราชินีนาถแอนน์มาจากพรรคทอรีโดยมีซิดนีย์ โกโดลฟิน เอิร์ลแห่งโกโดลฟินที่ 1 (Sidney Godolphin, 1st Earl of Godolphin) เป็นหัวหน้าแต่พรรควิกซึ่งไม่เห็นด้วยกับพรรคทอรีในการสนับสนุนสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย พรรควิกยิ่งมีอิทธิพลมากขึ้นเมื่อดยุกแห่งมาร์ลบะระได้รับชัยชนะในยุทธการเบล็นไฮม์ในปี ค.ศ. 1704 พรรควิกจึงเข้ามาเป็นองค์มนตรีแทนพรรคทอรีจนเกือบหมด ลอร์ดโกโดลฟินถึงแม้ว่าจะเป็นพรรคทอรีแต่ก็สนับสนุนดยุกแห่งมาร์ลบะระ ฉะนั้นถึงแม้ว่าลอร์ดโกโดลฟินจะเป็นหัวหน้าคณะมุขมนตรีแต่อำนาจที่แท้จริงมาจากดยุกแห่งมาร์ลบะระและเสนาบดีกระทรวงต่างประเทศ ชาร์ลส์ สเป็นเซอร์ เอิร์ลแห่งซันเดอร์แลนด์ที่  3 และโรเบิร์ต ฮาร์ลีย์ เอิร์ลแห่งอ็อกฟอร์ดและมอร์ติเมอร์
รัชสมัยพระราชินีนาถแอนน์ > การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายจอร์จ

เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์กพระราชสวามีของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์สิ้นพระชนม์เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1708 การเป็นผู้นำทางราชนาวีของพระองค์ไม่เป็นที่นิยมต่อพรรควิก ขณะที่ทรงนอนประชวรพรรควิกก็วางแผนที่จะปลดพระองค์จากตำแหน่ง “ผู้บัญชาการทหารสูงสุด” พระราชินีนาถแอนน์จึงทรงขอให้ดยุกแห่งมาร์ลบะระหยุดยั้งมิให้ยื่นคำรัองที่ว่า
สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ทรงโทมนัสจากการสูญเสียพระราชสวามีเป็นอันมากและสิ่งนี้เองเป็นจุดที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์และดัชเชสแห่งมาร์ลบะระพระสหายเก่าเปลี่ยนแปลงไปด้วย ดัชเชสแห่งมาร์ลบะระมาถึงพระราชวังวินด์เซอร์ไม่นานหลังจากเจ้าชายจอร์จสิ้นพระชนม์และบังคับให้พระราชินีนาถแอนน์ออกจากพระราชวังวินด์เซอร์ไปประทับที่พระราชวังเซนต์เจมส์ทั้งๆ ที่ไม่ตรงกับพระราชประสงค์ พระราชินีนาถแอนน์ทรงขอร้องว่าให้ทิ้งพระองค์ไว้ให้โศรกเศร้าเพียงลำพัง แต่ดัชเชสแห่งมาร์ลบะระกลับจัดให้มีคนมาเฝ้าดูแลพระองค์ตลอดเวลา จึงทรงกริ้วดัชเชสแห่งมาร์ลบะระที่เจ้ากี้เจ้าการในสิ่งที่ไม่เป็นที่ต้องพระราชประสงค์
พรรควิกฉวยโอกาสในการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายจอร์จในขณะที่พระราชินีนาถแอนน์ยังทรงโศรกเศร้าโดยไม่ยอมรับพระราชประสงค์และก่อตั้งรัฐบาลที่นำโดยพรรควิกที่นำโดย ซิดนีย์ โกโดลฟิน เอิร์ลแห่งโกโดลฟินที่ 1 แต่อำนาจของพรรควิกยังถูกจำกัดอยู่เนื่องจากพระราชินีนาถแอนน์ทรงยืนยันที่จะทำหน้าที่ “ผู้บัญชาการทหารสูงสุด” ด้วยพระองค์เองโดยไม่ยอมแต่งตั้งผู้ใดจากพรรควิกมาแทนพระราชสวามี แต่พรรควิกไม่สนใจและเรียกร้องให้ทรงตั้งเอ็ดเวิร์ด รัสเซลล์ เอิร์ลแห่งอ็อกฟอร์ดที่ 1 ซึ่งเป็นผู้ต่อต้านคนสำคัญของเจ้าชายจอร์จดำรงตำแหน่งนั้น พระราชินีนาถแอนน์ทรงปฏิเสธอย่างเด็ดขาดและทรงเลือกคนของพระองค์เอง โธมัส เฮอร์เบิร์ต,เอิร์ลแห่งเพ็มโบรคที่ 8 ขึ้นเป็น “ผู้บัญชาการทหารสูงสุด” คนใหม่เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1709 แต่พรรควิกก็สร้างความกดดันจนเอิร์ลแห่งเพ็มโบรคต้องลาออกเพียงเดือนเดียวหลังจากที่ได้รับแต่งตั้ง ในที่สุดพระราชินีนาถแอนน์จึงทรงยอมแต่งตั้งเอ็ดเวิร์ด รัสเซลล์ เอิร์ลแห่งอ็อกฟอร์ดตามที่พรรควิกต้องการ
รัชสมัยพระราชินีนาถแอนน์ > บั้นปลายพระชนม์ชีพ

สงครามสืบราชบัลลังก์สเปนเป็นสงครามที่สิ้นเปลืองมากจนทำให้ความนิยมในการปกครองของพรรควิกเสื่อมลง โดยเฉพาะในการที่โรเบิร์ต ฮาร์ลีย์ เอิร์ลแห่งอ็อกฟอร์ดและมอร์ติเมอร์ที่ใช้ปัญหาทางเศรษฐกิจจากสงครามในการเร้าใจผู้เลือกตั้ง ในการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 1710 พรรคทอรีจึงได้รับเลือกกลับมาเป็นพรรคเสียงข้างมาก คณะมนตรีใหม่นำโดยโรเบิร์ต ฮาร์ลีย์พยายามหาทางยุติสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน โดยพรรคทอรีเสนอให้ยกสเปนให้พระนัดดาของกษัตริย์ฝรั่งเศสแต่พรรควิกทนความคิดที่จะให้ราชวงศ์บูร์บง ขึ้นครองราชบัลลังก์สเปนไม่ได้
ข้อโต้เถียงมายุติลงเมื่อพระพระเชษฐาของอาร์คดยุกชาร์ลส์ผู้ที่พรรควิกสนับสนุนเสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1711 ชาร์ลส์จึงได้ออสเตรีย ฮังการี และราชบัลลังก์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อังกฤษจึงไม่ได้ประโยชน์อะไรกับการยกราชบัลลังก์สเปนให้ชาร์ลส์ แต่สนธิสัญญาอูเทรชท์ ค.ศ. 1713 (Treaty of Utrecht 1713) ที่เสนอต่อรัฐสภาก็มิได้รวมการลดอำนาจราชวงศ์บูร์บงตามที่พรรควิกต้องการ
พรรคทอรีของสภาสามัญชนได้รับความนิยมจนมีอำนาจที่ไม่มีผู้ใดหยุดยั้งได้ แต่พรรคทอรีของสภาขุนนางไม่มีอำนาจเช่นเดียวกัน พระราชินีนาถแอนน์จึงทรงตั้งตำแหน่งขุนนางสืบตระกูล (Peerage) ใหม่ขึ้นอีกสิบสองตำแหน่งเพื่อจะลดเสียงข้างมากของพรรควิกในสภาขุนนาง การแต่งตั้งขุนนางสืบตระกูลครั้งใหญ่เช่นนี้ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์อังกฤษ จำนวนตำแหน่งที่แต่งตั้งโดยพระนางเจ้าเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษในระยะเวลาเกือบห้าสิบปีที่ครองราชย์ยังน้อยกว่าจำนวนที่พระนางเจ้าแอนน์ทรงแต่งตั้งขึ้นภายในวันเดียว การกระทำครั้งนี้ทำให้การอนุมัติสนธิสัญญาและยุติการเกี่ยวข้องของอังกฤษในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนสำเร็จ
รัชสมัยพระราชินีนาถแอนน์ > สวรรคต

สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์สวรรคตด้วยโรคข้อต่ออักเสบเมื่อเวลาประมาณ 7 นาฬิกา ของวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 ด้วยพระบรมศพของพระองค์บวมมากจนต้องใส่ในหีบพระบรมศพที่เกือบจะเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ และด้วยเหตุที่เจ้าหญิงโซเฟียแห่งฮาโนเวอร์ผู้เป็นรัชทายาทตามพระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 มาสิ้นพระชนม์ไปเสียก่อน (8 มิถุนายน ปีเดียวกัน) เจ้าชายจอร์จแห่งฮาโนเวอร์ผู้เป็นพระโอรสของเจ้าหญิงโซเฟียจึงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่แทน  โดยการละเว้นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์คนอื่น ๆ เช่นเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตพระโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 การขึ้นครองราชย์เป็นไปโดยไม่มีอุปสรรคสำคัญนอกจากการแข็งข้อที่ล้มเหลวของจาโคไบต์ (Jacobitism) ซึ่งเป็นกลุ่มผู้สนับสนุนราชวงศ์สจวตสองครั้งในปี ค.ศ. 1715 และ 1719
มรดก

รัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์เป็นรัชสมัยที่องคมนตรีเริ่มมีอิทธิพลและอำนาจในการปกครองเพิ่มขึ้นและอำนาจของพระมหากษัตริย์ลดลง ในปี ค.ศ. 1708 พระนางเจ้าแอนน์เป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของอังกฤษที่ทรงใช้อำนาจในการไม่ทรงอนุมัติพระราชบัญญัติ การเปลี่ยนอำนาจจากพระมหากษัตริย์ไปสู่องคมนตรีมาเห็นชัดขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 1 จนที่ปรึกษาประจำพระองค์เซอร์โรเบิร์ต วอลโพล เอิร์ลแห่งอ็อกฟอร์ดที่ 1 (Robert Walpole, 1st Earl of Orford) มักจะถูกบรรยายว่าเป็น “นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร” คนแรก
สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์มักจะทรงกังวลกับพระสุขภาพเพราะทรงเป็นโรคพอร์ฟิเรีย (porphyria) และเพราะความที่ไม่ทรงมีสุขภาพดีนักจึงเป็นการเปิดโอกาสให้เสนาบดีโดยเฉพาะโรเบิร์ต ฮาร์ลีย์ เอิร์ลแห่งอ็อกฟอร์ดและมอร์ติเมอร์ ดยุกและดัชเชสแห่งมาร์ลบะระ และ บารอนเนสอะบิเกล มาแชมเข้ามามีอิทธิพลทางการตัดสินพระทัยทางเมืองของพระราชินีนาถแอนน์
สมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์เป็นสมัยของศิลปะ วรรณกรรม และความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ทางสถาปัตยกรรม จอห์น แวนบรูห์สร้างสิ่งก่อสร้างที่เด่น ๆ เช่นว้งเบล็นไฮม์ให้แก่ดยุกและดัชเชสแห่งมาร์ลบะระ และคฤหาสน์เฮาวาร์ดให้แก่ชาร์ลส์ เฮาวาร์ด เอิร์ลแห่งคาร์ไลสล์ที่ 3 ถึงแม้ว่าสมัยของพระราชินีนาถแอนน์จะไม่มีลักษณะอะไรทางสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ที่เด่น แต่ลักษณะสถาปัตยกรรมสมัยของพระองค์ก็มาเป็นที่นิยมกันในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในลักษณะที่ถือกันว่าหรูหราโออ่าและใช้รายละเอียดในการตกแต่งมาก ทางด้านวรรณกรรมสมัยนี้มีนักเขียนสำคัญ ๆ เช่นแดเนียล เดอโฟ, อเล็กซานเดอร์ โพพ และ โจนาทาน สวิฟท์
ทางกฎหมาย, พระนามของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์มีส่วนเกี่ยวข้องกับกฎหมายลิขสิทธิ์สำคัญฉบับแรกของอังกฤษที่เรียกว่า “บทกฎหมายแอนน์” (Statute of Anne) ค.ศ. 1709 ซึ่งให้ลิขสิทธิ์งานเขียนต่อผู้ประพันธ์ทั้งหมดแทนที่จะเป็นของสำนักพิมพ์ตามที่เคยเป็นมา
ทางภูมิศาสตร์, พระนามของแอนน์ใช้เป็นชื่อเมืองหรือเขตการปกครองหลายแห่งเช่น เมืองแอนนาโพลิส รัฐแมริแลนด์ สหรัฐ ซึ่งเดิมมีชื่อต่าง ๆ เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปี ค.ศ. 1694 โดยเซอร์ฟรานซิส นิโคลสันเพื่อเฉลิมพระเกียรติ เมืองอื่นที่ใช้พระนามก็ได้แก่ พรินเซสแอนน์ (รัฐแมริแลนด์) ควีนแอนน์เคานตี (รัฐแมริแลนด์) และ พริ้นเซสแอนน์เคานตี รัฐเวอร์จิเนีย
มรดก > ตำแหน่ง

|  |
| --- | --- | --- |
| ตราประจำเจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก | ตราประจำพระนางเจ้าแอนน์แห่งอังกฤษ  (ค.ศ. 1702 ถึง 1707) | ตราประจำพระนางเจ้าแอนน์แห่งบริเตนใหญ่  (ค.ศ. 1707 ถึง 1714) |
6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1665 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1683: เฮอร์ไฮเนส เลดีแอนน์ (Her Highness The Lady Anne)
28 กรกฎาคม ค.ศ. 1683 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1702: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าฟ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก (Her Royal Highness The Princess Anne of Denmark)
8 มีนาคม ค.ศ. 1702 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714: เฮอร์มาเจสตี สมเด็จพระราชินีนาถ (Her Majesty The Queen)
มรดก > พระราชินีนาถแอนน์ในสมัยนิยม

“เชอร์ชิลคนแรก” (The First Churchills) เป็นละครโทรทัศน์ของบีบีซีที่แสดงชีวิตของพระราชินีนาถแอนน์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์จนสวรรคตโดนเน้นความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับซาราห์ เชอร์ชิล
“Das Grinsende Gesicht” ค.ศ. 1921 ภาพยนตร์เงียบออสเตรียสร้างจากนวนิยายเรื่อง “คนที่หัวเราะ” (The Man Who Laughs) โดย วิคเตอร์ ฮูโก
“คนที่หัวเราะ” ค.ศ. 1928 ภาพยนตร์เงียบสร้างจากนวนิยายเรื่อง “คนที่หัวเราะ” โดย วิคเตอร์ ฮูโก
“Ett Glas vatten” ละครโทรทัศน์ของสวีเดนสร้างจากบทละครเรื่อง “Le Verre d'eau” โดย ยูจีน สไครบ์
“Sakk-matt” ค.ศ. 1977 ละครโทรทัศน์ของฮังการีสร้างจากบทละครเรื่อง “Le Verre d'eau” โดย ยูจีน สไครบ์
“Das Glas Wasser” ค.ศ. 1960 ละครโทรทัศน์ของเยอรมนีสร้างจากบทละครเรื่อง “Le Verre d'eau” โดย ยูจีน สไครบ์
“เร็น: ผู้สร้างบริเตน” (Wren: The Man Who Built Britain) ค.ศ. 2004เป็นสารคดีของบีบีซี
ดูเพิ่ม

พระนางเจ้า
สภาสามัญชน
สภาขุนนาง
ราชวงศ์สจวต
สงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย
สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707
พระราชบัญญัติเพื่อความปลอดภัย ค.ศ. 1704
การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์
จอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ
ซาราห์ เชอร์ชิล ดัชเชสแห่งมาร์ลบะระ
วัดหินหมากเป้ง

| วัดหินหมากเป้ง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลพระพุทธบาท อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหินหมากเป้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระพุทธบาท อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย พื้นที่ด้านหลังติดกับแม่น้ำโขงปัจจุบันเป็นหนึ่งในวัดสำคัญของพระสายวิปัสสนากรรมฐาน ได้รับการพัฒนาขึ้นอย่างมากในสมัยพระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี)
วัดหินหมากเป้งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยพระอาจารย์หล้า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513 คำว่า "หินหมากเป้ง" เป็นชื่อหิน 3 ก้อน ที่ตั้งเรียงรายกันอยู่ริมฝั่งโขงด้านทิศเหนือของวัด ซึ่งมีลักษณะคล้ายลูกตุ้มเครื่องชั่งทองคำสมัยโบราณ คนพื้นถิ่นเรียก "เต็ง" หรือ "เป้งยอย" อนึ่งหมากเป้งเป็นผลของต้นไม้ตระกูลปาล์มหรือหมากชนิดหนึ่ง มีเรื่องเล่าว่า หินก้อนที่ 1 เป็นของหลวงพระบาง หินก้อนที่ 2 เป็นของบางกอก ส่วนหินก้อนที่ 3 เป็นของเวียงจันทน์
สิ่งก่อสร้างภายในวัดมีมณฑปอนุสรณ์พระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เจดีย์พิพิธภัณฑ์พระราชนิโรธรังสี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ก่อสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ.2540 เมรุพระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี) พิพิธภัณฑ์ และศาลาหุ่นขี้ผึ้งพระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี) ภายในสถานที่ที่ระลึกถึงพระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี) มีการจัดแสดงวัตถุและเรื่องราวเกี่ยวกับหลวงปู่เทสก์ เช่น อัฐิ รูปปั้น เครื่องอัฐบริขาร ของใช้ และชีวประวัติของหลวงปู่เทสก์ โดยทุกวันที่ 17-19 ธันวาคมของทุกปี ทางวัดจะจัดงานครบรอบวันมรณภาพของหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี นอกจากนั้นทางวัดยังได้สร้างสกายวอล์ก ยกขึ้นเหนือแม่น้ำโขง มีทางเดินพื้นกระจก มองเห็นแม่น้ำโขง
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

ประเทศสวิตเซอร์แลนด์จะเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ซึ่งจะจัดขึ้นในบาเซิล ด้วยเพลง "โวยาจ" โดยศิลปินโซอี มี ซึ่งบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงสวิส (เอสอาร์จี เอสเอสอาร์) สถานีโทรทัศน์แห่งชาติที่เข้าร่วม ได้ทำการคัดเลือกไว้ภายในองค์กรเอง โดยเอสอาร์จี เอสเอสอาร์ยังเป็นเจ้าภาพในการจัดการประกวดในครั้งนี้อีกด้วย ซึ่งเป็นผลมาจากชัยชนะของเนโมในการประกวดปีก่อนหน้าด้วยเพลง เดอะโค้ด
ภูมิหลัง

บทความหลัก: ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ก่อนการแข่งขันในปี 2025 สวิตเซอร์แลนด์ได้เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันแล้ว 64 ครั้งนับตั้งแต่การประกวดครั้งแรกในปี 1956 ซึ่งในครั้งนั้นยังได้รับชัยชนะอีกด้วย ด้วยเพลง "รีเฟรน" ของลิส อาเซีย สวิตเซอร์แลนด์ชนะการประกวดครั้งที่สองได้รับใน "รีเฟรน" ของลิส อาเซีย ด้วย "เนอปาร์เตปาซองมัว" โดยเซลีน ดิออน และคว้าชัยชนะในการประกวดเป็นครั้งที่ 3 ด้วยเพลง "เดอะโค้ด" โดยเนโม ตั้งแต่การริเร่มระบบรอบรองชนะเลิศในปี 2004 สวิตเซอร์แลนด์สามารถผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศได้ 10 ครั้ง โดยห้าครั้งเป็นการประกวดที่ติดต่อกันตั้งแต่ 2019 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งรวมถึงผลงานที่ได้รับห้าอันดับแรกถึงสองครั้ง
ในฐานะสถานีโทรทัศน์ที่เข้าร่วม เอสอาร์จี เอสเอสอาร์จัดการคัดเลือกตัวแทนในการประกวดเพลงยูโรวิชันและออกอากาศการแข่งขันนั้นภายในประเทศ เอสอาร์จี เอสเอสอาร์เคยใช้ทั้งวิธีการจัดการประกวดเพลงระดับประเทศและวิธีการคัดเลือกภายในมาแล้วในอดีตา โดยตั้งแต่ปี 2019 ใช้วิธีการคัดเลือกภายใน เอสอาร์จี เอสเอสอาร์ยืนยันความตั้งใจที่จะเข้าร่วมและเป็นเจ้าภาพการแข่งขันในปี 2025 ทันทีหลังจากรอบชิงชนะเลิศของการประกวดปี 2024 และในเวลาต่อมาประกาศการใช้วิธีการคัดเลือกภายในเพื่อคัดเลือกตัวแทนประเทศ
ก่อนการประกวด > ค่ายแต่งเพลงซุอิซา

ระหว่างวันที่ 27 ถึง 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ค่ายแต่งเพลงซุอิซาได้จัดขึ้นที่มอร์ รัฐซูริก โดยปกติแล้วเพลงที่แต่งขึ้นในค่ายนี้มักจะถูกส่งให้แก่เอสอาร์จี เอสเอสอาร์เพื่อพิจารณาคัดเลือกเพื่อเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน ผู้เข้าร่วมค่ายนี้ เช่น แอชลีย์ ฮิคคลิน (ผู้ประพันธ์เพลงยูโรวิชันเจ็ดเพลง) ลินดา เดล (ผู้ประพันธ์เพลงยูโรวิชันสองเพลง รวม "เดอะโค้ด" ที่ชนะการประกวดปี 2024) และ เทยา (หนึ่งในศิลปินตัวแทนออสเตรียในการประกวดปี 2023)
ก่อนการประกวด > การคัดเลือกภายใน

เอสอาร์จี เอสเอสอาร์เปิดช่วงการส่งผลงานระหว่างวันที่ 8 ถึง 22 สิงหาคม ค.ศ. 2024 เพื่อให้ศิลปินและผู้ประพันธ์เพลงที่สนใจสามารถส่งผลงานของตนได้ ศิลปินและผู้ประพันธ์เพลงจากทุกสัญชาติสามารถส่งผลงานได้ โดยจะให้สิทธิ์แก่พลเมืองหรือผู้พำนักอาศัยในสวิตเซอร์แลนด์ก่อน ในเบื้องต้นมีการส่งผลงานเข้ามาทั้งหมด 431 ผลงาน โดยแต่ละผลงานจะได้รับการประเมินในรอบต่างๆ โดยคณะกรรมการสาธารณะของสวิตเซอร์แลนด์ คณะกรรมการสาธารณะนานาชาติ และคณะผู้เชี่ยวชาญนานาชาติจำนวน 25 คน คณะกรรมการสาธารณะจะประกอบด้วยผู้ชมชาวสวิสและต่างประเทศ ในขณะที่คณะผู้เชี่ยวชาญนานาชาติจะประกอบด้วยอดีตคณะผู้เชี่ยวชาญของแต่ละประเทศตนเองในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2025 โซอี มีได้รับเลือกให้เป็นศิลปินตัวแทนสวิตเซอร์แลนด์ในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 โดยจะเปิดตัวเพลงที่เข้าประกวดในวันที่ 10 มีนาคม เดิมทีทั้งการประกาศชื่อศิลปินและการเปิดตัวเพลงจะมีขึ้นในวันที่ 10 มีนาคม อย่างไรก็ตาม การเปิดตัวศิลปินก็ถูกเลื่อนไปในที่สุด หลังจากการเผชิญหน้าระหว่างบลิ็ก ซึ่งแหล่งข่าวอิสระหลายแห่งได้ยืนยันอย่างไม่เป็นทางการถึงผู้เข้าที่ได้รับเลือก และเอ็สแอร์เอ็ฟ
ในยูโรวิชัน

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 16 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ทุกประเทศยกเว้นกลุ่มประเทศ "บิ๊กไฟว์" (ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี สเปน และสหราชอาณาจักร) จะต้องทำการแข่งขันกับประเทศอื่น ๆ โดยประเทศที่ทำผลงานในสิบอันดับแรกของรอบรองชนะเลิศแต่ละรอบจะเข้ารอบชิงชนะเลิศ สวิตเซอร์แลนด์ ในฐานะประเทศเจ้าภาพ จะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศโดยอัตโนมัติ แต่จะต้องลงคะแนนเสียงและออกอากาศรอบรองชนะเลิศทั้งสองรอบ และทำการแสดงในรอบรองชนะเลิศใด ๆ หนึ่ง ๆ ด้วย ซึ่งได้จัดสรรผ่านการจับฉลากเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 สวิตเซอร์แลนด์ได้รับการจับฉลากให้เข้าแสดงในรอบรองชนะเลิศที่หนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าอย่างเป็นทางการของ SRG SSR Eurovision
ทอฝันบนลานสเกต

ซีรีส์มังงะของญี่ปุ่น
| --- | --- |
MEDALIST ทอฝันบนลานสเกต
メダリスト (Medarisuto)
แนว: นาฏกรรม กีฬา
มังงะ
เขียนโดย: สึรุไมคาดะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: อาฟเตอร์นูน เคซี
นิตยสาร: อาฟเตอร์นูนรายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  11  9
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ยาซุทากะ ยามาโมโตะ
เขียนบทโดย: จุกกิ ฮานาดะ
ดนตรีโดย: ยูกิ ฮายาชิ
สตูดิโอ: ENGI
ถือสิทธิ์โดย: ดิสนีย์ แพลตฟอร์มดิสทริบิวชั่น
เครือข่าย: เอเอ็นเอ็น (ทีวี อาซาฮิ)
เครือข่ายภาษาไทย: ดิสนีย์+ ฮอตสตาร์
ฉาย:  5 มกราคม พ.ศ. 2568  – ปัจจุบัน
ตอน: 10
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
MEDALIST ทอฝันบนลานสเกต (ญี่ปุ่น: メダリスト, โรมาจิ: Medarisuto) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยสึรุไมคาดะ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งอาฟเตอร์นูนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 และมีการรวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 11 เล่ม ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ ENGI เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
MEDALIST ทอฝันบนลานสเกตได้รับรางวัลเน็คซ์ มังงะ อวอร์ดในประเภทสิ่งพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565 รางวัลโชงากูกัง มังงะ อวอร์ดครั้งที่ 68 ในประเภททั่วไปในปี พ.ศ. 2566 และรางวัลโคดันชะ มังงะ อวอร์ดครั้งที่ 48 ในประเภทเดียวกันในปี พ.ศ. 2567
การผลิต

เรื่องราวเกิดขึ้นที่เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ ผู้เขียนคือสึรุไมคาดะซึ่งเป็นชาวจังหวัดไอจิเช่นกัน แม้ว่ามังงะเรื่องนี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเล่นสเกตลีลา แต่สึรุไมคาดะกลับขาดประสบการณ์และความรู้เกี่ยวกับกีฬาชนิดนี้ และเข้าเรียนคลาสเล่นสเกตลีลาเป็นเวลาหนึ่งเดือนที่จัดขึ้นที่ศูนย์กีฬานาโงยะในเขตโอสึ ก่อนที่จะเริ่มวาดภาพประกอบมังงะเรื่องนี้ MEDALIST ทอฝันบนลานสเกตคือผลงานชิ้นแรกของสึรุไมคาดะ
ในฐานะแฟนตัวยงของนัตสึมิ ฮารุเซะ นักพากย์เสียงที่รู้จักกันในบทบาทคาโอรุ ริวซากิในไอดอลมาสเตอร์ ซินเดอเรลล่า เกิลส์ U149 สึรุไมคาดะได้ทวีตข้อความดังกล่าวในปี พ.ศ. 2561 ว่า: "ฉันอยากวาดมังงะเกี่ยวกับสเกตลีลาที่สักวันหนึ่งจะถูกสร้างเป็นอนิเมะ และให้นัตสึมิ ฮารุเซะรับบทเป็นตัวละครหลัก!" ฮารุเซะได้เป็นผู้บรรยายโฆษณาสำหรับการเปิดตัวมังงะเล่มแรกในปี พ.ศ. 2563
สื่อ > มังงะ

MEDALIST ทอฝันบนลานสเกตเขียนและวาดภาพประกอบโดยสึรุไมคาดะ ได้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็งอาฟเตอร์นูนรายเดือนของสำนักพิมพ์โคดันชะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 โคดันชะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2563 ณ วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2568 ได้ทำการจำหน่ายไปแล้วทั้งหมด 12 เล่ม ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
สื่อ > มังงะ > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  23 กันยายน พ.ศ. 2563 | 978-4-06-520783-3 |  | 978-616-589-333-6 |
| 2 |  22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 | 978-4-06-522253-9 |  | 978-616-589-334-3 |
| 3 |  23 มิถุนายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-523607-9 |  | 978-616-589-910-9 |
| 4 |  21 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-525162-1 |  | 978-616-589-914-7 |
| 5 |  23 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527132-2 |  | 978-616-597-153-9 |
| 6 |  22 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528515-2 |  | 978-616-597-154-6 |
| 7 |  22 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529918-0 |  | 978-616-597-870-5 |
| 8 |  23 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-531682-5 |  | 978-616-605-379-1 |
| 9 |  23 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-533261-0 |  | 978-616-605-874-1 |
| 10 |  22 มีนาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-535154-3 | — | — |
| 11 |  22 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-536472-7 | — | — |
| 12 |  22 มกราคม พ.ศ. 2568 | 978-4-06-538012-3 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ผลิตโดยสตูดิโอ ENGI และกำกับโดยยาซุทากะ ยามาโมโตะ เขียนบทโดยจุกกิ ฮานาดะ ออกแบบตัวละครโดยชินัตสึ คาเมยามะ และเพลงประกอบที่แต่งโดยยูกิ ฮายาชิ อดีตนักสเก็ตลีลา อากิโกะ ซูซูกิและยูฮานะ โยโคอิเป็นผู้ออกแบบท่าสเกตในอนิเมะเรื่องนี้ ร่วมกับฮินาโนะ อิโซเบะ [ja] นักสเกตลีลาที่ยังทำกิจกรรมอยู่ ออกอากาศในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางรายการ NUMAnimation [ja] ของช่องทีวีอาซาฮิ เพลงเปิดของเรื่องคือ "Bow and Arrow" ร้องโดยเค็นชิ โยเนซุ ในขณะที่เพลงปิดคือเพลง "Atashi no Dress" (アタシのドレス, "เดรสของฉัน") ร้องโดยเนกุเซะ [ja] ซีรีส์นี้จะสตรีมบนดิสนีย์+
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "อัจฉริยะบนลานน้ำแข็ง" Transliteration: "Hyōjō no Tensai" (ญี่ปุ่น: 氷上の天才) | ยาซึทากะ ยามาโมโตะ | ยาซึทากะ ยามาโมโตะ | 5 มกราคม 2568 (2025-01-05) |
| 2 | "สอบรับเหรียญตราขั้นต้น" Transliteration: "Shokyū Bajji Tesuto" (ญี่ปุ่น: 初級バッジテスト) | ทาคาฮิโระ ฮิราตะ | โทชิฮิโกะ มาซุดะ | 12 มกราคม 2568 (2025-01-12) |
| 3 | "ไทยากิกับเค้ก" Transliteration: "Taiyaki to Kēki" (ญี่ปุ่น: たい焼きとケーキ) | ชินอิจิ ฟุคุโมโตะ | ชินอิจิ วาตานาเบะ | 19 มกราคม 2568 (2025-01-19) |
| 4 | "เมโกะไฮ การแข่งขันรุ่นเยาวชนหญิง ฟรีสเกตระดับขั้นต้น (พาร์ตหนึ่ง)" Transliteration: "Meikō-hai Shokyū Joshi FS (Mae)" (ญี่ปุ่น: 名港杯 初級女子FS（前）) | มานาบุ คุริฮาระ | ชินอิจิ วาตานาเบะ | 26 มกราคม 2568 (2025-01-26) |
| 5 | "เมโกะไฮ การแข่งขันรุ่นเยาวชนหญิง ฟรีสเกตระดับขั้นต้น (พาร์ตสอง)" Transliteration: "Meikō-hai Shokyū Joshi FS (Ato)" (ญี่ปุ่น: 名港杯 初級女子FS（後）) | ชินอิจิ ฟุคุโมโตะ | ฮิเดอากิ อุเอฮาระ | 2 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-02) |
| 6 | "ค่ำคืนของการแข่งขันแรก" Transliteration: "Shosen no Yoru" (ญี่ปุ่น: 初戦の夜) | ฮิเดอากิ โอบะ | โทชิฮิโกะ มาซูดะ | 9 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-09) |
| 7 | "การสอบรับเหรียญตราขั้นหนึ่ง" Transliteration: "Ikkyū Bajji Tesuto" (ญี่ปุ่น: 1級バッジテスト) | โมโตฮิโระ อาเบะ | โมโตฮิโระ อาเบะ | 16 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-16) |
| 8 | "ยักษ์ใหญ่แห่งตะวันตก (พาร์ตหนึ่ง)" Transliteration: "Nishi no Kyōgō (Mae)" (ญี่ปุ่น: 西の強豪（前）) | ทากาฮิโระ ฮิราตะ | ทากาฮิโระ ฮิราตะ | 23 กุมภาพันธ์ 2568 (2025-02-23) |
| 9 | "ยักษ์ใหญ่แห่งตะวันตก (พาร์ตสอง)" Transliteration: "Nishi no Kyōgō (Ato)" (ญี่ปุ่น: 西の強豪（後）) | ยูกิ คานาซาวะ | ชิเกฮิซะ เอดะ | 2 มีนาคม 2568 (2025-03-02) |
| 10 | "ส่งเสียงร้องยามราตรี" Transliteration: "Yoru ni Hoeru" (ญี่ปุ่น: 夜に吠える) | ฮิเดอากิ โอบะ | ชินอิจิ วาตานาเบะ | 9 มีนาคม 2568 (2025-03-09) |
| 11 | "เต้นรำยามราตรี" Transliteration: "Yoru o Odore" (ญี่ปุ่น: 夜を踊れ) | มิตสึโอะ ฮาชิโมโตะ | โมโตฮิโระ อาเบะ | 16 มีนาคม 2568 (2025-03-16) |
ผลตอบรับ

ซีรีส์นี้ติดอันดับที่ 15 ใน "หนังสือการ์ตูนแนะนำของพนักงานร้านหนังสือทั่วประเทศประจำปี พ.ศ. 2564" โดยเว็บไซต์ Honya Club และอยู่อันดับที่สิบสองในปี พ.ศ. 2565 ซีรีส์เรื่องนี้ติดอันดับที่ 16 จากทั้งหมด 50 เรื่องที่เข้าชิงรางวัลเน็คซ์ มังงะ อวอร์ดประจำปี พ.ศ. 2564 ในประเภทสิ่งพิมพ์ และได้รับรางวัลในงานประจำปี พ.ศ. 2565 ซีรีส์นี้ติดอันดับที่ 9 ในรางวัลสึทายะ คอมมิค อวอร์ดประจำปี พ.ศ. 2564 และได้อันดับที่ 3 ในการประกวดประจำปี พ.ศ. 2565 ซีรีส์นี้อยู่ในอันดับที่ 30 ในการจัดอันดับ "Book of the Year" ประจำปี พ.ศ. 2564 ในนิตยสารดาวินชี่ อันดับที่ 23 ในการจัดอันดับประจำปี พ.ศ. 2565 อันดับที่ 27 ในการจัดอันดับประจำปี พ.ศ. 2566 และอันดับที่ 16 ในการจัดอันดับประจำปี พ.ศ. 2567
ซีรีส์นี้ได้เป็นผู้ชนะในรางวัลโชงากูกัง มังงะ อวอร์ดครั้งที่ 68 ในประเภททั่วไปในปี พ.ศ. 2566 ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโคดันชะ มังงะ อวอร์ดครั้งที่ 47 ในประเภททั่วไปในปี พ.ศ. 2566 และได้รับรางวัลในประเภทเดียวกันในครั้งที่ 48 ในปี พ.ศ. 2567
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Monthly Afternoon (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะ Siamintershop (ในภาษาไทย)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอะนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ทอฝันบนลานสเกต (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ