stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ค่าคงตัวแม่เหล็ก

ค่าคงตัวแม่เหล็ก (magnetic constant) หรือ สภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ (vacuum permeability) เป็น ค่าคงตัวทางฟิสิกส์ ที่หมายถึงสภาพให้ซึมผ่านได้ทางแม่เหล็กในสุญญากาศ มักเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์  \mu _{0}
ค่าคงตัวแม่เหล็กเป็นค่าคงตัวสากลซึ่งมาจากการทดลอง เชื่อมโยงกับการวัดทางกลศาสตร์และทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า โดยมีที่มาจากสมการสนามแม่เหล็ก ที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของอนุภาคที่มีประจุหรือกระแสไฟฟ้าและยังปรากฏในสมการอื่น ๆ สำหรับสนามแม่เหล็กในสุญญากาศ
ในปี 2006 ค่านี้ได้รับการนิยามโดยระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ เป็น
ในการนิยามหน่วยฐานเอสไอใหม่ ค.ศ. 2019 ได้มีการนิยามค่าคงตัวแม่เหล็กขึ้นใหม่เป็น
ค่าคงตัวแม่เหล็กเป็นค่าคงตัวพื้นฐานทางฟิสิกส์ และเป็นหนึ่งในค่าคงที่ที่ปรากฏใน สมการของแมกซ์เวลล์ในสุญญากาศ ในกลศาสตร์ดั้งเดิม พื้นที่อิสระเป็นแนวคิดในทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า ที่สอดคล้องกับสุญญากาศที่สมบูรณ์แบบในทางทฤษฎี บางครั้งเรียกว่า "สุญญากาศของพื้นที่ว่าง" หรือ "สุญญากาศแบบดั้งเดิม"
ในสุญญากาศ ค่าคงที่แม่เหล็กคือ อัตราส่วน ของความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก  \mathbf {B}  ต่อ ความแรงสนามแม่เหล็ก  \mathbf {H}
ค่าคงตัวแม่เหล็ก  \mu _{0} และ ค่าคงตัวไฟฟ้า  \varepsilon _{0} และอัตราเร็วของแสง สัมพันธ์กันโดย
ค่าคงตัวไฟฟ้า

ค่าคงตัวไฟฟ้า (electric constant) หรือ สภาพยอมของสุญญากาศ (vacuum permittivity) เป็น ค่าคงตัวทางฟิสิกส์ ที่ใช้กันทั่วไปในทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า มักแทนด้วยสัญลักษณ์  \epsilon _{0} ในระบบเอสไอ
ค่า  \epsilon _{0} สามารถนิยามได้ด้วยสูตรดังนี้
โดยในทีนี้  c_{0} คืออัตราเร็วของแสงที่แพร่กระจายในสุญญากาศ ส่วน  \mu _{0} คือค่าคงตัวแม่เหล็ก
ในระบบหน่วยเอสไอ ค่า  c_{0} ถูกกำหนดให้เป็น  299\ 792\ 458 เมตร / วินาที ค่า  \mu _{0} ถูกกำหนดเป็น  4\pi \times 10^{-7} เฮนรี / เมตร ดังนั้นค่า  \epsilon _{0} จึงถูกนิยามขึ้นตรงนี้ด้วยเป็น
ค่าเหล่านี้ถูกระบุไว้ในรายงาน CODATA ปี 2006
ค่าคงที่ไฟฟ้านิยามขึ้นจากค่าการกระจัดทางไฟฟ้า  \mathbf {D} \,\! โดย:
ในที่นี้  \mathbf {E} \,\! คือค่าสนามไฟฟ้า ส่วน  \mathbf {P} \,\! คือค่าความหนาแน่นโพลาไรเซชันแบบดั้งเดิมของไดอิเล็กตริก
คูโนอิจิ

คูโนอิจิ (ญี่ปุ่น: くノ一; โรมาจิ: Kunoichi) คือ นินจาหญิง  มีหน้าที่หลัก คือ หาข่าวสารและลอบสังหาร การฝึกฝนของคูโนอิจิจะเน้นการใช้ยาพิษ การปลอมตัว ศิลปะการแสดง และการใช้เสน่ห์ให้เป็นประโยชน์ เพื่อล้วงความลับหรือจัดการกับเป้าหมาย
ที่มาของคำ

คำว่า "คูโนอิจิ" มาจากตัวอักษรคันจิคำว่า ผู้หญิง (女 อนนะ) เมื่อเรียงตามลำดับการลากเส้นจะได้ดังนี้ คุ (く) โนะ (ノ) และ อิจิ (一) คำว่า คูโนอิจิ ใช้ตัวอักษรคนละระบบในการเขียน โดย คุ เป็นตัวอักษรฮิรางานะ (แปลว่า 9) โนะ เป็นตัวอักษรคาตากานะ (แปลว่า ของ) และ อิจิ เป็นตัวอักษรคันจิ (แปลว่า 1) ในคำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นทั่วไปจะไม่มีการใช้ตัวอักษร 3 ระบบเขียนพร้อมกันเพื่อเป็นคำ ๆ เดียว
ประวัติของคูโนอิจิ

คูโนอิจิซึ่งใช้เรียกนินจาเพศหญิงมีความหมายว่า บุคคลที่มีพรสวรรค์ทั้งเก้าประการ (nine talents in one person) แต่ไม่มีหลักฐานใดกล่าวถึงรายละเอียดของพรสวรรค์เก้าประการว่ามีอะไรบ้าง
สิ่งที่คูโนอิจิต่างไปจากภาพลักษณ์ที่ปรากฏในสื่อบันเทิงนั้นคือเรื่องของรูปแบบทักษะที่ได้รับการฝึกฝน โดยคูโนอิจิตัวจริงจะฝึกฝนทักษะ ซึ่งเน้นไปที่การปลอมแปลงรูปโฉม การใช้ยาพิษ รวมไปถึงการใช้เสน่ห์ของเพศหญิงให้เกิดประโยชน์ โดยคูโนอิจิมักปลอมแปลงรูปโฉมเป็นเกอิชา, โสเภณี, นางรำ, นักแสดง หรือหมอดู ทั้งนี้เพื่อหาโอกาสเข้าใกล้เป้าหมายให้มากที่สุด
ผู้คนมักเข้าใจผิดว่าคูโนอิจิมักจะยั่วยวนเหยื่อด้วยเสน่ห์หญิงเพื่อหาทางเข้าใกล้เป้าหมาย แต่ในความเป็นจริงแล้วคูโนอิจิมักปลอมตัวเป็นคนรับใช้ตามบ้านเพื่อรวบรวมข่าวสารจากเจ้าของบ้านซึ่งมักเป็นซามูไรคนสำคัญ
คูโนอิจิทุกนางล้วนได้รับการฝึกฝนการต่อสู้ประชิดตัวมาเป็นอย่างดี แต่พวกเธอจะใช้ทักษะเหล่านี้ เมื่อถึงคราวจำเป็นเท่านั้น ซึ่งส่วนมากมักจะเป็นกรณีที่ถูกจับได้และต้องหาทางหนี นอกจากนี้คูโนอิจิยังพกอาวุธอีกด้วย พวกเธอมักจะซ่อนอาวุธไว้ในเสื้อผ้าที่เธอปลอมแปลงโฉม เช่น เข็มพิษซ่อนไว้ตามมวยผม หรือซ่อนมีดสั้นไว้ในแขนเสื้อ
คูโจ โยริตสึเนะ

| คูโจ โยริตสึเนะ |
| --- | --- |

โชกุนคนที่ 4 แห่งรัฐบาลคะมะกุระ
1226 - 1244
ระยะเวลา: 18 ปี
จักรพรรดิ: จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ   จักรพรรดิชิโจ   จักรพรรดิโกซางะ
ก่อนหน้า: มินาโมโตะ โนะ ซาเนโตโมะ
ถัดไป: คูโจ โยริสึงุ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1218 เกียวโต
อสัญกรรม: 1 กันยายน ค.ศ. 1256(1256-09-01) (38 ปี) คะมะกุระ
บิดา: คูโจ มิจิอิเอะ
บุตร-ธิดา: คูโจ โยริตสึงุ

ตระกูล: ฟุจิวะระ
ด ค ก
คูโจ โยริตสึเนะ (ญี่ปุ่น: 九条 頼経; โรมาจิ: Kujō Yoritsune; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1218 - 1 กันยายน ค.ศ. 1256) หรือ ฟูจิวาระ โนะ โยริตสึเนะ (ญี่ปุ่น: 藤原 頼経; โรมาจิ: Fujiwara no Yoritsune) เป็นโชกุนคนที่ 4 ของ รัฐบาลโชกุนคามากูระ บิดาของเขาคือ คัมปากุ คูโจ มิจิอิเอะ และย่าหรือยายของเขาเป็นหลานสาวของ มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ภรรยาของเขาเป็นหลานปู่ของ มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ และธิดาของ มินาโมโตะ โนะ โยริอิเอะ เขาเกิดในปี ขาล ดังนั้นชื่อเดิมของเขาเมื่อแรกเกิดคือมิโตระ (三寅, เสือสามตัว)
โยริตสึเนะเป็นสมาชิกของตระกูลฟูจิวาระผู้ยิ่งใหญ่ ตระกูลคูโจเป็นหนึ่งในห้าสาขาของตระกูลฟูจิวาระที่ทรงอิทธิพลในอดีต
ครอบครัว

บิดา:คูโจ มิจิอิเอะ
มารดา:ไซอองจิ รินโกะ
ภรรยาเอก:มินาโมโตะ โนะ โยชิโกะ
ภรรยาน้อย:โอมิยะ โนะ สึโบเนะ
บุตร
คูโจ โยริตสึงุ โดย โอมิยะ
คูโจ มิจิโจ โดย โอมิยะ
มินาโมโตะ โนะ เมกูฮิเมะ โดย โอมิยะ
เหตุการณ์ในยุคของโยริตสึเนะ

ในปี ค.ศ. 1226 ตอนอายุเจ็ดขวบ โยริตสึเนะกลายเป็น โชกุน ในข้อตกลงทางการเมืองระหว่างพ่อของเขาและผู้สำเร็จราชการ รัฐบาลโชกุนคามากูระ โฮโจ โยชิโตกิ และ โฮโจ มาซาโกะ ที่ตั้งเขาเป็นโชกุนหุ่นเชิด
ค.ศ. 1225 (ปี คาโรกุ ที่ 1, เดือน 11):โยริตสึเนะได้จัดพิธี เก็มปูกุ เมื่ออายุ 8 ปีที่ คามากูระ แต่การควบคุมบาคูฟุทั้งหมดยังคงอยู่ในมือของ โฮโจ ยาซูโตกิ ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการ (ชิกเก็ง)
จักรพรรดิอาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2

| อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂 |
| --- | --- |
  จักรพรรดิ  มหาราช  กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย  กษัตริย์แห่งหลายดินแดน 
รูปสลักของอาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 บนสถานที่ฝังพระบรมศพของพระองค์ที่เพอร์เซโพลิส, อิหร่าน
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด
ครองราชย์: 405/4–359/8 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: ดาริอุสที่ 2
ถัดไป: อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 3

ประสูติ: ป. 436 ปีก่อนคริสตกาล (หรือ 453 ปีก่อนคริสตกาล) อาร์เซส
สวรรคต: เดือนพฤศจิกายน 359 – เดือนเมษายน 358 ปีก่อนคริสตกาล
ฝังพระศพ: เพอร์เซโพลิส
คู่อภิเษก: สตาเตรา
พระราชบุตร: ดาริอุส อาริอัสเปส อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 3 โรโดกูนี
ราชวงศ์: อะคีเมนิด
พระราชบิดา: ดาริอุสที่ 2
พระราชมารดา: พาริซาทิส
ศาสนา: โซโรอัสเตอร์
อาร์เซส (กรีก: Ἄρσης; ระหว่างประมาณ 445 – 359/8 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นที่รู้จักกันในพระนามเมื่อครองราชย์แล้วว่า อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 (เปอร์เซียโบราณ: 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂 Artaxšaçāʰ; กรีก: Ἀρταξέρξης) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ระหว่าง 405/4 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 358  ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสและผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของกษัตริย์ดาริอุสที่ 2 (ทรงครองราชย์ระหว่าง 423 – 405/4 ปีก่อนคริสตกาล) และพระราชมารดาของพระองค์คือ พาริซาทิส
หลังจากการทรงขึ้นครองราชย์ได้ไม่นาน อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 ทรงต้องเผชิญกับการต่อต้านจากไซรัส ผู้เยาว์ พระอนุชาของพระองค์ ผู้ซึ่งรวบรวมกองทัพที่ประกอบด้วยกองทหารจากข้าหลวงแห่งลีเดียและไอโอเนีย ตลอดจนทหารรับจ้างชาวกรีกในการแย่งชิงพระราชบัลลังก์ โดยกองทัพของทั้งสองฝ่ายได้สู้รบที่คูนาซาในช่วง 401 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งส่งผลให้เจ้าชายไซรัสทรงพ่ายแพ้และสิ้นพระชนม์ ซึ่งต่อจากช่วงเวลาดังกล่าว กษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 ต้องจะเผชิญกับการราบปรามกับการก่อกบฏอีกหลายครั้ง การก่อกบฏโดยอีวากอรัสที่ 1 (ทรงครองราชย์ราว 411–374 ปีก่อนคริสตกาล) ในไซปรัสระหว่าง 391–380 ปีก่อนคริสตกาล การก่อกบฏโดยชาวฟินีเซียในช่วงราว 380 ปีก่อนคริสตกาล และที่สำคัญที่สุด คือ การก่อกบฏโดยคณะผู้ปกครองทางตะวันตกที่รู้จักกันในนามของ การปฏิวัติข้าหลวงครั้งยิ่งใหญ่ (Great Satraps' Revolt) ในช่วงทศวรรษที่ 360 และ 350 ก่อนคริสตกาล ซึ่งนำโดยบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น ดาตาเมส, อาริโอบาร์ซาเนส และออโตฟราดาเตส
ผู้ปกครองของจักรวรรดิพาร์เธียทรงถือว่า กษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 ทรงเป็นต้นเชื้อสายราชวงศ์แห่งพาร์เธีย
การเลือกตั้งในกัมพูชา

การเลือกตั้งในกัมพูชามีสองระดับคือสมัชชาแห่งชาติ (ภาษาเขมร: រដ្ឋសភាជាតិ, Radhsphea) มีสมาชิก 123 คน มีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี และพฤฒสภา(ภาษาเขมร: ព្រឹទ្ធសភា, Sénat) มีสมาชิก 61 คน แต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ตามคำแนะนำของพรรคการเมืองในสมัชชาแห่งชาติ กัมพูชาเป็นประเทศที่มีพรรคการเมืองเด่นพรรคเดียว คือพรรคประชาชนกัมพูชา
หลังจากมีการลงนามในสนธิสัญญาปารีส พ.ศ. 2534 ซึ่งถือเป็นการสิ้นสุดสงครามกลางเมืองและการรุกรานของต่างชาติ และการสิ้นสุดการมีกองกำลังติดอาวุธภายในประเทศ (เขมรแดง) เมื่อ พ.ศ. 2541 กัมพูชามีการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 2541 และ 2546 การเลือกตั้งครั้งแรกจัดตั้งโดยอันแทค การเลือกตั้งระดับท้องถิ่นเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 และสภาชุมชนที่ได้รับเลือกนี้ไปเลือกสมาชิกพฤฒสภาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2549
พรรคการเมืองที่มีความโดดเนในกัมพูชาในช่วงที่ผ่านมาได้แก่ พรรคประชาชนกัมพูชา พรรคฟุนซินเปก พรรคสมรังสี พรรคประชาชนกัมพูชาได้ชัยชนะในการเลือกตั้ง 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 แต่ได้เสียงไม่ถึงสองในสามจึงไม่พอจัดตั้งรัฐบาล การจัดตั้งรัฐบาลเกิดขึ้นสำเร็จเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 โดยเป็นรัฐบาลผสมระหว่างพรรคประชาชนกัมพูชา และพรรคฟุนซินเปก
ต้นปี พ.ศ. 2549 พรรคประชาชนกัมพูชาประสบความสำเร็จในการแก้รัฐธรรมนูญ ให้พรรคที่มีคะแนนเสียงมากกว่าร้อยละ 50 หรือพรรคที่มีเสียงส่วนใหญ่ในสมัชชาแห่งชาติได้จัดตั้งรัฐบาล ซึ่งเป็นการลดโอกาสในการจัดตั้งรัฐบาลผสมในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

National Election Committee เก็บถาวร 2007-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Adam Carr's Election Archive
Cambodia Development Resource Institute (CDRI) - Development policy research institute
Committee for Free and Fair Elections in Cambodia เก็บถาวร 2007-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (COMFREL) - NGO
Coalition for Free and Fair Elections (COFFEL) - NGO
| ด ค ก การเลือกตั้งและการลงมติในประเทศกัมพูชา |
| --- | --- |
การเลือกตั้งทั่วไป: 2489 • 2490 • 2494 • 2498 • 2501 • 2505 • 2509 • 2515 • 2519 • 2524 • 2536 • 2541 • 2546 • 2551 • 2556 • 2566
การเลือกตั้งระดับท้องถิ่น: 2545 • 2550 • 2555
การเลือกตั้งประธานาธิบดี: 2515
การลงประชามติ: 2488 • 2498 • 2501 • 2502 • 2503 • 2504 • 2515
การเลือกตั้งในประเทศเยอรมนี

การเลือกตั้งในประเทศเยอรมนี มีทั้งการเลือกตั้งสมาชิกสภาสหพันธ์ (Bundestag), สภามลรัฐ (Landtag) และการเลือกตั้งส่วนท้องถิ่น
การเลือกตั้งในประเทศเยอรมนีได้รับบัญญัติไว้ในหลายมาตราในกฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (กฎหมายสูงสุดของเยอรมนี) ซึ่งกำหนดกฎเกณฑ์ไว้หลายอย่าง เช่นกำหนดให้การเลือกตั้งกระทำด้วยการลงคะแนนแบบลับ กำหนดให้เลือกตั้งทุกครั้งต้องเป็นไปอย่างสุจริตเที่ยงธรรม และยังกำหนดให้สภาสหพันธ์ตรากฎหมายโดยละเอียดเพื่อกำกับการเลือกตั้ง (เรียกว่ากฎหมายเลือกตั้ง) นอกจากนี้มาตรา 38 แห่งกฎหมายพื้นฐาน ได้บัญญัติเกี่ยวกับสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไปไว้ว่า "ผู้ใดก็ตามที่อายุครบสิบแปดปีจะมีสิทธิออกเสียงลงคะแนน ผู้ใดก็ตามที่มีอายุบรรลุนิติภาวะจะมีสมัครรับเลือกตั้ง"
งานเต้นรำ

| "งานเต้นรำ" |
| --- | --- |

เพลงโดยมัสเกตเทียส์
จากอัลบั้มUprising
วางจำหน่าย: 19 มีนาคม พ.ศ. 2557
แนวเพลง: โมเดิร์นร็อก
ความยาว: 3:49
ค่ายเพลง: บีลีฟ เรคคอร์ด
ผู้ประพันธ์เพลง: ชาครีย์ ลาภบุญเรือง
 
มิวสิกวิดีโอ
"งานเต้นรำ" ที่ยูทูบ
 
"งานเต้นรำ" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีมัสเกตเทียส์ ในปี พ.ศ. 2557 ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยชาครีย์ ลาภบุญเรือง และเรียงเรียงโดย มัสเกตเทียส์
เพลงช้าฟังสบายจังหวะบัลลาดที่เสริมด้วยซา­วด์อิเล็กโทรนิก เพิ่มลูกเล่นความพิเศษเข้าไปในช่วงอินโทรท­ี่นำไวโอลินและเซลโล่มาบรรเลงร่วมให้ความร­ู้สึกว่าฟังแล้วเหมือนกำลังอยู่ในงานเต้นร­ำ
เนื้อหาของเพลงนี้ เปรียบเหมือนกับความรัก ความสัมพันธ์ ของคนเราทุกคนที่กำลังเต้นรำอยู่ในงานเต้น­รำ ต่างคนต่างช่วยกันประคับประคองกัน เพื่อเต้นรำไปตามจังหวะเพลง แต่ไม่มีใครรู้ว่าตอนจบจะมีท่าจบที่สวยงาม หรือจะสะดุดล้มจนต้องเลิกเต้นรำไป เช่นเดียวกับความรักที่ไม่รู้ว่าจะจบลงเมื­่อใด เพราะต่อให้เรารักกันมากแค่ไหนก็ต้องมีเหต­ุให้จากกันอยู่ดีมีแค่สิ่งสุดท้ายที่เหลือ­ไว้เพียงความรักและความทรงจำที่สวยงามเสมอ­เมื่อหวนนึกถึง...
การตอบรับ

เพลง "งานเต้นรำ" ได้อันดับสูงสุดที่ 5 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 5
กีฬาว่ายน้ำในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

กีฬาว่ายน้ำในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12–17 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่สระว่ายน้ำ โรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 40 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 120 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

| ลำดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กรุงเทพมหานคร | 18 | 9 | 13 | 40 |
| 2 |  นครปฐม | 8 | 1 | 2 | 11 |
| 3 |  เชียงใหม่ | 3 | 3 | 4 | 10 |
| 4 |  อุดรธานี | 2 | 4 | 0 | 6 |
| 5 |  สุพรรณบุรี | 2 | 3 | 3 | 8 |
| 6 |  ศรีสะเกษ | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 7 |  สมุทรสาคร | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 8 |  พังงา | 1 | 4 | 3 | 8 |
| 9 |  สมุทรปราการ | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 10 |  นครศรีธรรมราช | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 11 |  อุบลราชธานี | 0 | 4 | 3 | 7 |
| 12 |  ปทุมธานี | 0 | 4 | 2 | 6 |
| 13 |  น่าน | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  พิษณุโลก | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  ตราด | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  นนทบุรี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  เชียงราย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (17 จังหวัด) | รวม (17 จังหวัด) | 40 | 40 | 40 | 120 |
แหล่งที่มา: ตารางสรุปเหรียญตามชนิดกีฬา
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล > ประเภทผสม

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผลัดฟรีสไตล์ 4×100 เมตร  |  กรุงเทพมหานคร ศุภ สง่าวรวงศ์ นวพรรษ  วงค์เจริญ ฝนปราย  แย้มสรวล ภราดา  พรมตวง | 3:44.67 |  พังงา พิมพ์พันธุ์  ชูพงศ์ จิตรภณ  ถาวราภา สุรสิทธิ์  ทองแดง กัญญาภัค  ส้อสกุล | 3:48.82 |  เชียงใหม่ ณัฐภัทร  นันตาเป็ง ตันน้ำ  กันตีมูล สุกฤตา  สายเนตร ธนัชญา  คงทวีบุญ | 3:50.66 |
| ผลัดผสม 4×100 เมตร  |  กรุงเทพมหานคร จิรภัทร  ริมประนาม นวพรรษ  วงค์เจริญ ฝนปราย  แย้มสรวล ภราดา  พรมตวง | 4:04.22 |  พังงา พิมพ์พันธุ์  ชูพงศ์ ประสบชัย  แก้วรุ่งเรือง สุรสิทธิ์  ทองแดง กัญญาภัค  ส้อสกุล | 4:11.69 |  นครปฐม  กมลชนก  ขวัญเมือง สรรเสริญ  ประจิตร ธนนชัย  จันทร์รักษา อริศรา  ประยุทธสินธุ์ | 4:15.53 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน[ลิงก์เสีย]
| ด ค กชนิดกีฬาที่แข่งขันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 (ศรีสะเกษ) |
| --- | --- |
 กรีฑา  กอล์ฟ  กาบัดดี้  กีฬาทางอากาศ  คาราเต้โด  จักรยาน  ชักเย่อ  ซอฟต์เทนนิส  ซอฟต์บอล  เซปักตะกร้อ  ตะกร้อลอดห่วง  เทควันโด  เทควันโด-พุ่มเซ่  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บริดจ์  เนตบอล  บาสเกตบอล  บิลเลียด  แบดมินตัน  ปันจักสีลัต  เปตอง  เพาะกาย  ฟันดาบ  ฟุตซอล  ฟุตบอล  เจ็ตสกี  มวยไทยสมัครเล่น  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงปืน  ยิงปืนรณยุทธ  ยิมนาสติก  ยูโด  ยิวยิตสู  รักบี้ฟุตบอล  เรือพาย  ลีลาศ  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด  ว่ายน้ำ  วู้ดบอล  สนุกเกอร์  หมากล้อม  เอ็กซ์ตรีม  ฮอกกี้  แฮนด์บอล
คูโรดะ คิโยตากะ

| คูโรดะ คิโยตากะ |
| --- | --- |
黑田 清隆


นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 30 เมษายน 1888 – 25 ตุลาคม 1889
กษัตริย์: จักรพรรดิเมจิ
ก่อนหน้า: อิโต ฮิโรบูมิ
ถัดไป: ซันโจ ซาเนโตมิ (รักษาการ)
รักษาการนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 31 สิงหาคม 1896 – 18 กันยายน 1896
กษัตริย์: จักรพรรดิเมจิ
ก่อนหน้า: อิโต ฮิโรบูมิ
ถัดไป: มัตสึกาตะ มาซาโยชิ
ประธานองคมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 17 มีนาคม 1894 – 25 สิงหาคม 1900
กษัตริย์: จักรพรรดิเมจิ
ก่อนหน้า: ยามางาตะ อาริโตโมะ
ถัดไป: ไซอนจิ คิมโมจิ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840(1840-11-09) คาโงชิมะ แคว้นซัตสึมะ ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 23 สิงหาคม ค.ศ. 1900(1900-08-23) (59 ปี) โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
วิชาชีพ: นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด:  กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ยศ:  พลโท
ผ่านศึก: การระดมยิงคาโงชิมะ สงครามโบชิง กบฏซัตสึมะ

พลโท เคานต์ คูโรดะ คิโยตากะ (ญี่ปุ่น: 黑田 清隆) หรือที่รู้จักกันในชื่อ คูโรดะ เรียวซูเกะ (ญี่ปุ่น: 黑田 了介) เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นในยุคเมจิ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1888-1889 และเป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและพาณิชย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสื่อสาร นอกจากนี้ยังได้ดำรงตำแหน่งประธานองคมนตรีในสมเด็จพระจักรพรรดิ ระหว่างปี ค.ศ. 1894-1900 นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้บุกเบิกของเกาะฮกไกโด
ประวัติ > ซามูไรในแคว้นซัตสึมะ

คูโรดะเกิดมาในตระกูลชนชั้นซามูไรในสังกัดของไดเมียวตระกูลชิมาซุแห่งเมืองคาโงชิมะ ในแคว้นซัตสึมะ บนเกาะคีวชู ในปี 1862 เขาได้เข้าไปข้องเกี่ยวกับกรณีนามามูงิ ที่คนของแคว้นซัตสึมะไปสังหารพ่อค้าชาวอังกฤษ ชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน และนำไปสู่เหตุการณ์การระดมยิงคาโงชิมะ ในปี 1863 ซึ่งภายหลังสิ้นสุดสงคราม เขาก็เดินทางไปยังโตเกียว เพื่อศึกษาวิชายิงปืนใหญ่
เมื่อเขากลับมายังซัตสึมะ เขาได้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในคณะกรรมการประจำพันธมิตรซัตสึมะ-โชชู เพื่อล้มล้างอำนาจของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ภายหลังเขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารในสงครามโบชิง เขามีชื่อเสียงขึ้นมาจากการไว้ชีวิต เอโนโตโมะ ทาเกอากิ ผู้ที่นำกำลังเข้าต่อต้านกองกำลังของเขาที่ยุทธการฮาโกดาเตะ ในปี 1869
ประวัติ > งานการเมือง

ภายใต้รัฐบาลเมจิใหม่ ในปี 1870 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นทูตสำรวจไปยังคาราฟูโตะ (เกาะซาฮาลิน) คูโรดะกลับมายังโตเกียวและและสนับสนุนการพัฒนาและตั้งรกรากในชายแดนทางเหนือของประเทศซึ่งก็คือเกาะฮกไกโด ต่อมาในปี 1871 เขาได้เดินทางทัศนศึกษายังยุโรปและสหรัฐอเมริกาเป็นเวลาห้าเดือน จนกระทั่งกลับญี่ปุ่นในปี 1872 ซึ่งเขาได้รับผิดชอบการบุกเบิกและตั้งรกรากบนเกาะฮกไกโด ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการสำนักงานการตั้งถิ่นฐานฮกไกโด ซึ่งเขาได้มีแผนการที่จะบุกเบิกเกาะฮกไกโดโดยใช้อดีตซามูไรที่ว่างงานตลอดจนอดีตทหาร มาเป็นทั้งเกษตรกรและทหารกองหนุนในเวลาเดียวกัน ซึ่งทำให้เขาได้รับยศเป็นพลโทแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น นอกจากนี้ เขายังได้เชิญผู้เชี่ยวชาญด้านเกษตรกรรมจากต่างชาติในเขตหนาวจำนวนมากมาเยือนฮกไกโด เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและคำปรึกษาว่าควรจะปลูกพืชอะไรถึงจะสำเร็จ
ปี 1875 เขาถูกส่งไปยังเกาหลีในฐานะทูตเพื่อร่วมคณะเจรจาสนธิสัญญาเกาหลี-ญี่ปุ่น ค.ศ. 1876 ต่อมาในปี 1877 เขาเป็นหนึ่งในผู้นำกองทหารเข้าระงับกบฏซัตสึมะในเกาะคีวชู ในปี 1878 ภายหลังการถึงแก่ลอบสังหารโอกูโบะ โทชิมิจิ เขาก็ได้เป็นผู้นำโดยพฤตินัยของแคว้นซัตสึมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คูโรดะ คิโยตากะ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ค่ายกลทหารศิลาแปดประตู

กองหินในคติชนจีน
ค่ายกลทหารศิลาแปดประตู (จีน: 八陣圖 หรือ 石兵八陣) เป็นกองหินที่จูกัดเหลียงให้ก่อขึ้นตามแนวคิดของปากั้ว ก่อขึ้นที่ตำบลริมฝั่งน้ำอิปักโป้ (魚腹浦 ยฺหวีฟูผู่) ริมฝั่งแม่น้ำแยงซี ใกล้กับไป๋ตี้เฉิง  ในนครฉงชิ่ง ประเทศจีนในปัจจุบัน ซึ่งมีซากโบราณสถานที่คาดว่าจะเป็นค่ายกลทหารศิลา ในคติชนจีน เมื่อระดับน้ำในแม่น้ำแยงซีเพิ่มสูงขึ้นในฤดูร้อน กองหินจึงจมอยู่ใต้น้ำ แต่ในฤดูใบไม้ร่วง กองหินจะปรากฏขึ้นมาใหม่ โดยหินแต่ละก่อนจะยังคงอยู่ในสภาพเดิมไม่บุบสลายและอยู่ในตำแหน่งเดิม
ลกซุนเผชิญหน้ากับค่ายกล

ค่ายกลทหารศิลาแปดประตูถูกกล่าวถึงในนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊กโดยล่อกวนตงในตอนที่ 84
เล่าปี่จักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กพ่ายแพ้ให้กับลกซุนขุนพลของง่อก๊กในยุทธการที่อิเหลง และหนีไปเป๊กเต้เสีย (白帝城 ไป๋ตี้เฉิง) ลกซุนยกทัพไล่ตาม เมื่อลกซุนมาถึงตำบลอิปักโป้ริมแม่น้ำแยงซีใกล้กับเป๊กเต้เสีย ก็รู้สึกว่ามีกองกำลังข้าศึกแข็งแกร่งในบริเวณใกล้เคียงจึงเตือนกองกำลังของตนให้ระวังการซุ่มโจมตี ลกซุนส่งคนไปสอดแนมข้างหน้าแล้วทราบความว่าบริเวณนั้นเป็นที่รกร้าง เว้นแต่มีกองหินกระจัดกระจาย ลกซุนสงสัยจึงให้หาตัวชาวบ้านในท้องถิ่นมาสอบถาม ชาวบ้านตอบว่าเริ่มมีไอประหลาดพวยพุ่งในพื้นที่หลังจากที่จูกัดเหลียงให้จัดกองหินขณะเข้าเสฉวนครั้งแรก
ลกซุนเข้าไปตรวจสอบพื้นที่ด้วยตนเองและเชื่อว่านี่เป็น "ค่ายกล" เป็นเพียงกลอุบายเล็กน้อย จึงนำทหารไม่กี่คนเข้าไปข้างใน ขณะที่กำลังจะออกไป ก็เกิดลมกระโชกแรงพัดมา พายุฝุ่นปกคลุมท้องฟ้าและกองหินดูคล้ายดาบ กลุ่มฝุ่นภูเขาปลิวว่อนในขณะที่คลื่นแม่น้ำส่งเสียงเหมือนกองหารเข้าโจมตี ลกซุนอุทานว่า "ข้าตกหลุมพรางของจูกัดเหลียงแล้ว!" และพยายามหนีออกจากค่ายกลแต่ไม่เป็นผล
ทันใดนั้น ลกซุนก็เห็นชายชราคนหนึ่งซึ่งให้ความช่วยเหลือในการพาออกจากค่ายกล ลกซุนตามชายชราออกมาจากค่ายกลอย่างปลอดภัย ชายชราบอกว่าตนเองคืออุยสิง่าน (ฮองเสงหงัน) พ่อตาของจูกัดเหลียง และอธิบายกับลกซุนว่าค่ายกลถูกสร้างขึ้นตามแนวคิดของปากั้ว อุยสิง่านยังบอกลกซุนว่าจูกัดเหลียงทำนายว่าจะมีขุนพลง่อก๊กหลงเข้ามาในค่ายกลที่ตนสร้าง และขอกับอุยสิง่านไม่ให้ช่วยพาขุนพลคนนั้นออกไป  ลกซุนลงจากหลังม้าและขอบคุณอุยสิง่าน เมื่อลกซุนกลับมาที่ค่ายก็กล่าวว่าตนมีสติปัญญาด้อยกว่าจูกัดเหลียง จากนั้นจึงตั้งใจจะกลับไปง่อก๊กเพราะเกรงว่าวุยก๊กที่เป็นรัฐอริอาจใช้ประโยชน์จากสถานการณ์เข้าโจมตีง่อก๊ก
ลกซุนเผชิญหน้ากับค่ายกล > ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์

ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ในจดหมายเหตุสามก๊ก ซึ่งเป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เชื่อถือได้ของประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก มีการกล่าวถึงในชีวประวัติของลกซุน ว่าหลังจากที่เล่าปี่ล่าถอยไปยังเป๊กเต้เสีย ขุนพลง่อก๊กอันได้แก่ ชีเซ่ง พัวเจี้ยง ซงเขียม และคนอื่น ๆ เห็นว่าเล่าปี่อยู่ใกล้แค่เอื้อมและสามารถยกกำลังไปจับตัวได้ จึงร้องขอต่อซุนกวนให้พวกตนเข้าโจมตีเป๊กเต้เสีย ซุนกวนถามความคิดเห็นจากลกซุน ลกซุนพร้อมด้วยจูเหียนและเล่งทอง (駱統 ลั่ว ถง) จึงให้ความเห็นว่า "โจผีมีกำลังพลนับพัน แสร้งทำเป็นยินดีที่จะช่วยเราโจมตี (เล่า) ปี่ แต่แท้จริงมีเจตนาอื่น โปรดตัดสินใจกลับ (ไปยังง่อก๊ก) โดยเร็ว” ต่อมาไม่นานทัพของวุยก๊กก็เข้าโจมตีง่อก๊กสามทิศทางตามที่ลกซุนคาดการณ์ไว้ ซึ่งนำไปสู่ยุทธการหลายครั้งระหว่างวุยก๊กและง่อก๊ก ระหว่างปี ค.ศ. 222 ถึง ค.ศ. 225
การอ้างอิงทางวัฒนธรรม

ค่ายกลทหารศิลาแปดประตูเคยเป็นหัวข้อของกวีนิพนธ์จีนโดยนักกวีจีนโบราณหลายคน เช่น ตู้ ฝู่ และลู่ ยฺหวี่
ค่ายกลทหารศิลาแปดประตูเป็นฉากในเรื่องสั้นเรื่อง The Small Stones of Tu Fu โดยไบรอัน อัลดิส (Brian Aldiss) ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1978
ในนวนิยายคลาสสิกแนวลึกลับเรื่อง เทโตะ โมโนงาตาริ โดยฮิโรชิ อาราตามะ เวทมนตร์คิมง ทงโก มีต้นแบบมาจากค่ายกลทหารศิลาแปดประตู
ค่ายกลทหารศิลาแปดประตูมีอยู่ในวิดีโอเกมหลายเกมที่อิงจากยุคสามก๊ก เช่นเป็นองค์ประกอบที่ขาดไม่ได้ในฉากยุทธการที่อิเหลง ในซีรีส์ ไดนาสตีวอริเออร์ ของโคเอ
ชุดขยาย พอร์ทัลทรีคิงดัมส์ (Portal Three Kingdoms) ของเกมการ์ดสะสม เมจิกเดอะแกเธอริง (Magic: the gathering) ประกอบด้วยการ์ดชื่อ "Eightfold Maze"
ในภาพยนตร์เรื่อง สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ในปี พ.ศ. 2551 ซึ่งอิงมาจากยุทธการที่เซ็กเพ็ก เล่าปี่และซุนกวนจัดกองกำลังทหารของพวกตนในรูปแบบค่ายกลที่อิงมาจากแนวคิดเรื่องปากั้ว  ทัพหน้าของโจโฉถูกลวงให้เข้าไปในค่ายกลและถูกตีแตกพ่ายด้วยฝีมือของกองกำลังพันธมิตร
ในเกมมือถือยอดนิยม เฟต/แกรนด์ออร์เดอร์ มีการอ้างอิงถึงค่ายกลทหารศิลาแปดประตูโดยโนเบิล แฟนทาสม์ของจูกัดเหลียง ¨Unreturning Army • Stone Sentinel Maze¨
ค่ายกลทหารศิลาแปดประตูมีการอ้างถึงในมังงะและอนิเมะ ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว
การเลือกตั้งในประเทศญี่ปุ่น

การเลือกตั้งในประเทศญี่ปุ่น กำกับดูแลโดยคณะกรรมการการเลือกตั้งในแต่ละส่วนการปกครองท้องถิ่นภายใต้สภาการจัดการการเลือกตั้งกลาง ซึ่งเป็นองค์กรพิเศษขึ้นตรงต่อกระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 มีการลดอายุผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งจาก 20 ปี ลงไปที่ 18 ปี ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งต้องพำนักอาศัยอยู่อย่างน้อย 3 เดือนก่อนการออกเสียง ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกราชมนตรีสภาต้องมีอายุอย่างน้อย 25 ปี และ 35 ปีตามลำดับ
การเลือกตั้งในประเทศญี่ปุ่น แบ่งออกเป็น 3 รูปแบบ:
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป (衆議院議員総選挙) จะจัดขึ้นทุก 4 ปี
การเลือกตั้งสมาชิกราชมนตรีสภา (参議院議員通常選挙) จะจัดขึ้นทุก 3 ปี
การเลือกตั้งท้องถิ่น (統一地方選挙) จะจัดขึ้นทุก 4 ปี ในตำแหน่งส่วนจังหวัดและส่วนเทศบาลต่าง ๆ
การเลือกตั้งระดับประเทศ

สภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น (衆議院, Shūgi-in) ประกอบด้วยสมาชิก 465 คน วาระเต็ม 4 ปี โดยมีสมาชิกจากเขตเลือกตั้งที่นั่งเดียว 289 คน และสมาชิกจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วน 176 คน ใน 11 เขตเลือกตั้งส่วนภูมิภาค เขตเลือกตั้งที่นั่งเดียวกำหนดโดยอิงคะแนนเสียงที่เหนือกว่า (plurality) และการเลือกตั้งระบบสัดส่วนกำหนดโดยวิธีโดนต์ ราชมนตรีสภา ประกอบด้วยสมาชิก 245 คน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2022 เป็น 248 คน)
จากการสำรวจโดยโยมิอูริชิมบุง ใน ค.ศ. 2010 เปิดเผยว่าชาวญี่ปุ่นผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งครึ่งหนึ่งไม่สนับสนุนพรรคการเมืองใดเลยเนื่องด้วยความขาดประสิทธิภาพทางการเมือง