stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.biodic.go.jp/english/jpark/np/fuji_e.html เก็บถาวร 2006-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คู่มือการท่องเที่ยว Fuji-Hakone-Izu National Park จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
อุทยานแห่งชาติ:  อากัง  อาชิซูริ-อูวาไก  อาโซะ-คูจู  บันได-อาซาฮิ  อุทยานแห่งชาติชิจิบุ-ทามะ-ไค  ชูบุซังงากุ  ไดเซ็ง-โอกิ  ไดเซ็ตสึซัง  ฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ  ฮากุซัง  อิริโอโมเตะ-อิชิงากิ  อิเซะชิมะ  โจชินเอ็ตสึโคเง็ง  เครามะโชะโต  คิริชิมะ-คิงโกวัง  คูชิโระชิตสึเง็ง  เมียวโก-โทงากูชิ  มินามิแอลป์  นิกโก  โองาซาวาระ  โอเซะ  ริชิริ-เรบุง-ซาโรเบ็ตสึ  ไซไก  ซันอิงไคซัง  ซันริกุฮุกโก  เซโตะไนไก  ชิกตสึ-โทยะ  ชิเรโตโกะ  โทวาดะ-ฮาจิมันไต  อุนเซ็ง-อามากูซะ  ยันบารุ  ยากูชิมะ  โยชิโนะ-คูมาโนะ 
วนอุทยานแห่งชาติ:  อาบาชิริ  ไอจิโคเง็ง  อากิโยชิได  บิวาโกะ  โชไก  เอจิโงะ ซันซัง-ทาดามิ  เอจิเซ็ง-คางะไคงัง  เก็งไก  ฮายาจิเนะ  ฮิบะ-โดโง-ไทชากุ  ฮิดะ-คิโซงาวะ  ฮิดากะ-ซันเมียกุ เอริโมะ  เฮียวโนเซ็น-อูชิโรยามะ-นางิซัน  อิบิ-เซกิงาฮาระ-โยโร  อิกิ-สึชิมะ  อิชิซูจิ  คิตะนางะโตะ  คิตะกีวชู  คงโง-อิโกมะ-คิเซ็ง  โคยะ-ริวจิน  คุริโกมะ  เกียวโตะทัมบะโคเง็ง  คิวชูจูโอซันจิ  เมจิโนะโมริมิโน  เมจิโนะโมริทากาโนะ  มิกาวะวัง  มินามิโบโซ  มินามิซันริกุคินคะซัง  มุโร-อากาเมะ-อาโอยามะ  มูโนโตะ-อานังไคงัง  เมียวงิ-อาราฟูเนะ-ซากุโคเง็ง  นิจินังไคงัง  นิปโปไคงัง  นิเซโกะ-ชาโกตัง-โอตารุไคงัง  นิชิ-ชูโงกุซันจิ  โนโตะฮันโต  โองะ  โอกินาวะไคงัง  โอกินาวะเซนเซกิ  โอนุมะ  ซาโดะ-ยาฮิโกะ-โยเนยามะ  ชิโมกิตะฮันโต  โชกันเบ็ตสึ-เทอูริ-ยางิชิริ  โซโบะ-กาตามูกิ  ซุยโง-สึกุบะ  ซูซูกะ  ทังโงะ-อามาโนฮาชิดาเตะ-โอเอะยามะ  ทันซาวะ-โอยามะ  เท็นริว-โอกุมิกาวะ  สึงารุ  สึรุงิซัน  วากาซะวัง  ยาบะ-ฮิตะ-ฮิโกะซัง  ยามาโตะ-ฮาโองากิ  ยัตสึงาตาเกะ-ชูชิงโคเง็ง  ซาโอ
ป่าฮอยา

ป่าฮอยา (ขวา) กับภูมิทัศน์ของเมืองคลูช-นาโปกา (ซ้าย)
ป่าฮอยา (อังกฤษ: Hoia Forest; โรมาเนีย: Pădurea Hoia; ฮังการี: Hója-erdő) ป่าแห่งหนึ่ง ใกล้กับเมืองคลูช-นาโปกา ในภูมิภาคทรานซิลเวเนีย ประเทศโรมาเนีย เป็นป่าที่มีเนื้อที่ประมาณ 295 เฮกเตอร์ (729.0 เอเคอร์ หรือ 3 ตารางกิโลเมตร) โดยเป็นป่าที่ได้ชื่อว่าลึกลับและเต็มไปด้วยเรื่องราวเหนือธรรมชาติไม่สามารถหาคำอธิบายได้ จนได้ชื่อว่า "สามเหลี่ยมเบอร์มิวดาทรานซิลเวเนีย" หรือ "สามเหลี่ยมเบอร์มิวดาโรมาเนีย"
ใจกลางของป่าจะมีพื้นที่เป็นวงกลม เห็นได้ชัดจากบนท้องฟ้า ซึ่งวงกลมตรงนี้ไม่มีต้นไม้ใด ๆ ขึ้นอยู่เลยเป็นที่น่าประหลาด โดยไม่มีใครทราบเหตุผล และเมื่อถ่ายภาพด้วยกล้องจับความร้อนจากบนอากาศ ก็เห็นความร้อนที่ชัดเจนจากที่นี่ ผิดกับพื้นที่ป่าโดยรอบ และพื้นที่วงกลมนี้เป็นสถานที่ที่มีรายงานเรื่องลึกลับมากที่สุดในป่า เช่น แสงไฟประหลาดที่มักปรากฏขึ้น หรือพลังงานลึกลับที่ไม่มีใครอธิบายได้ มีบางคนได้เข้าไปในพื้นที่แห่งนี้และเล่าว่าตัวเขาถูกอะไรบางอย่างผลักดันให้กระเด็นไปไกลราว 2–4 เมตร ซึ่งชาวพื้นถิ่นที่อาศัยอยู่แถบนี้ต่างหวาดกลัวและไม่มีใครกล้าเข้าไปในป่านี้ มีผู้หญิงคนหนึ่งเล่าว่า ในสมัยที่เธอยังเด็ก มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งได้เข้าไปในป่า ที่สุดก็หายไป ก่อนที่ถูกพบว่าทั้งหมดได้แขวนคอตาย แต่ผู้ที่อาศัยอยู่แถบนี้เชื่อว่าเป็นเพราะถูกอำนาจของผีหรือปิศาจที่สิงอยู่ในป่าบังคับให้พวกเขาทำเช่นนั้น
ในช่วงทศวรรษที่ 60 ศาสตราจารย์ อเล็กซานดรู ซิฟต์ นักวิชาการด้านชีววิทยาได้ลงพื้นที่สำรวจและเก็บข้อมูลเกี่ยวกับป่าแห่งนี้ โดยได้ศึกษาถึงปรากฏการณ์แสงและพลังแม่เหล็กที่เกิดขึ้นที่นี่ โดยได้หลักฐานเป็นภาพถ่ายจำนวนมาก โดยเชื่อว่าอาจเชื่อมโยงกับยูเอฟโอ หรือสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาจากนอกโลก และได้รับความสนใจและศึกษามากขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 70 แต่หลังจากซิฟต์เสียชีวิตไปในปี ค.ศ. 1993 หลักฐานทั้งหมดก็หายไปด้วย
อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันป่าฮอยาก็กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งสำหรับผู้ที่สนใจในเรื่องแปลก ๆ โดยมีหลักฐานเพียงเล็กน้อยที่ก่อให้เกิดความคลางแคลงเหล่านี้ทำให้จุดสนใจในแง่ของความบันเทิง
เอกสารอ่านเพิ่มเติม

Adrian Pătruț - Fenomenele de la Pădurea Hoia-Baciu (Clujul și imprejurimile, a tourist map)
ดูเพิ่ม

อาโอกิงาฮาระ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของป่า
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ป่าฮอยา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
46°46′26″N 23°31′19″E﻿ / ﻿46.774°N 23.522°E﻿ / 46.774; 23.522
ปีศาจเจอร์ซีย์

ภาพวาดในจินตนาการของปีศาจเจอร์ซีย์ ในหนังสือพิมพ์ Philadelphia Evening Bulletin ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1909
ปีศาจเจอร์ซีย์ (อังกฤษ: Jersey Devil) สัตว์ประหลาดในตำนานพื้นถิ่นของชาวรัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา ปีศาจเจอร์ซีย์ในบางครั้งจะถูกเรียกว่า ปีศาจลีดส์ (Leeds Devil) เป็นสัตว์ประหลาดที่มีรูปร่างคล้ายปีศาจตามความเชื่อในคริสต์ศาสนา เชื่อว่ามีความสูงประมาณ 4–6 ฟุต มีส่วนหัวคล้ายม้าหรือแพะ แต่ลำตัวยาวคล้ายงูหรือมังกร มีปีกขนาดใหญ่คล้ายค้างคาว สามารถบินได้บนท้องฟ้า มีหาง 2 แฉก  มีเขางอกบนหน้าผากเล็ก ๆ 2 ชิ้น ลำตัวปกคลุมด้วยขนสีดำ
ปีศาจเจอร์ซีย์ เชื่อว่าอาศัยอยู่ในป่าสนที่ชื่อ ไพน์บาร์เรนส์  อันเป็นป่าสนขนาดใหญ่ในพื้นที่ทิศตะวันออกและใต้ของรัฐนิวเจอร์ซีย์ กินเนื้อที่ถึง 1 ใน 5 ของรัฐ
ในปี ค.ศ. 1909 มีพยานหลายคนได้ยินเสียงน่าขนลุกจากแม่น้ำเดลาแวร์ และเห็นสัตว์ประหลาดเรืองแสงบินอยู่บนท้องฟ้า นอกจากนั้นยังพบรอยเท้าประหลาดบนหลังคาบ้านหรือบริเวณใกล้กับเล้าไก่อีกด้วย
ในตำนานพื้นถิ่นของการกำเนิดปีศาจเจอร์ซีย์ เล่าว่า มันถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1745 จากการตั้งครรภ์ของผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ เดเบอร่าห์ ลีดส์  โดยเป็นลูกคนที่ 13 ของเธอ (ซึ่งเลข 13 เป็นเลขอัปมงคลตามความเชื่อของคริสต์ศาสนา) ดังนั้นมันจึงได้อีกชื่อหนึ่งว่า ปีศาจลีดส์ ทั้งนี้เป็นเพราะว่าเธอได้ขายวิญญาณให้แก่ปีศาจ จึงถูกสาป
จากนั้นมา ก็ได้มีผู้พบเห็นปีศาจเจอร์ซีย์นี้เป็นระยะ ๆ ในระยะเวลา 200 กว่าปีที่ผ่านมา จวบจนปัจจุบัน ซึ่งบุคคลหลายคนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง และน่าเชื่อถือด้วย เช่น โจเซฟ โบนาปาร์ต (พี่ชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต—ต่อมาได้เป็นจักรพรรดิแห่งสเปน) ระบุว่าพบเห็นเมื่อปี ค.ศ. 1820 จนถึงปัจจุบัน ก็ยังมีผู้อ้างว่าได้ยินเสียงร้องน่ากลัวในเวลาค่ำคืนรวมถึงพบรอยเท้าประหลาดและข้าวของที่บิดเบี้ยวเสียหายในบ้าน บ้างก็อ้างว่าได้ขับรถยนต์สปอร์ตส์ไล่มันไป บ้างก็บอกว่าเห็นมันบินผ่านต่อหน้าหรือปรากฏตัวในป่าใกล้บ้าน ซึ่งยืนยันได้ว่าไม่ใช่ไก่หรือนกขนาดใหญ่แน่  รวมถึงได้มีกลุ่มบุคคลตั้งทีมขึ้นมาเพื่อล่าปีศาจเจอร์ซีย์นี้ด้วย โดยสถานที่ ๆ มีรายงานการพบเห็นมากที่สุด คือ ป่ารัฐวาร์ตัน รวมถึงมีพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในรัฐนิวเจอร์ซีย์ที่เก็บรวบรวมหลักฐานทางชีวภาพเกี่ยวกับปีศาจเจอร์ซีย์ด้วย
หลายคนลงความเห็นว่าปีศาจเจอร์ซีย์มีลักษณะคล้ายสัตว์เลื้อยคลานในยุคก่อนประวัติศาสตร์จำพวก เทอโรซอร์  หรือ ดิโมฟอร์ดอน ซึ่งมีชีวิตร่วมสมัยเดียวกับไดโนเสาร์
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย มีการอ้างอิงถึงปีศาจเจอร์ซีย์อยู่หลายอย่าง เช่น  บรูซ สปริงส์ทีน นักร้องชื่อดังชาวอเมริกันได้แต่งเพลงชื่อ  "A Night with the Jersey Devil" ลงในเว็บไซต์ส่วนตัวของตนเองและเปิดโอกาสให้ดาวน์โหลดได้ฟรี ในเทศกาลวันฮาโลวีนเมื่อปี ค.ศ. 2008 หรือ ในซีรีส์ชุด The X-Files ซีรีส์ไซไฟสืบสวนสอบสวนยอดนิยมทางโทรทัศน์ก็เคยมีตอนของปีศาจเจอร์ซีย์ด้วย ในซีซั่นแรก (ค.ศ. 1993) ในชื่อว่า "The Jersey Devil" รวมทั้งสารคดีชุด Lost Tapes ของช่องดิสคัฟเวอรี่ แชนนอลปีที่ 2 ในตอน "Jersey Devil" และสารคดีทางโทรทัศน์สำหรับเด็กของแคนาดาชุด Mystery Hunters ปีที่ 3 อีกทั้งยังเป็นชื่อสโมสรฮอกกี้น้ำแข็งประจำรัฐนิวเจอร์ซีย์ด้วย คือ นิวเจอร์ซีย์เดวิลส์ ในปี ค.ศ. 2013 ได้มีการสร้างภาพยนตร์ชื่อ The Barrens กำกับโดย ดาร์เรน ลินน์ บูสแมน ซึ่งเคยสร้างชื่อเสียงมาแล้วกับภาพยนตร์ชุด Saw ในภาค II, III และ IV  มีเนื้อหาจากตำนานการกำเนิดปีศาจเจอร์ซีย์ กำหนดฉายในวันที่ 13 มิถุนายน
ดูเพิ่ม

คองกามาโต
มนุษย์นกฮูก
แหล่งข้อมูลอื่น

Lost Tapes ตอน Jersey Devil จากyoutube
บัวบูชา ปุณณนันท์

| บัวบูชา ปุณณนันท์ จ> ภ. |
| --- | --- |
เกิด: บัวบูชา ปุณณนันท์ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 (33 ปี)
ชื่ออื่น: บัว
การศึกษา: โรงเรียนประถมศึกษาสารสาสน์เอกตรา, โรงเรียนมัธยมตอนต้น Freie Waldorfschule, Trier, Germany (เมืองเทรียร์, ประเทศเยอรมนี), Bad Axe High School, Michigan, United States (รัฐมิชิแกน, ประเทศสหรัฐอเมริกา), ปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์ สาขา (ภาคภาษาอังกฤษ) ภาควิชา บริหารสื่อ (Communication Management) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกียรตินิยมอันดับ 1)
อาชีพ: ผู้ประกาศข่าว พิธีกร, นางแบบ, นักร้อง
องค์การ: ช่อง 7HD (2557 – ปัจจุบัน)
บัวบูชา ปุณณนันท์ ชื่อเล่น บัว (เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) เป็นผู้ประกาศข่าวและพิธีกรชาวไทยในสังกัดช่อง 7HD เกิดที่กรุงเทพมหานครเธอเริ่มเข้าในวงการบันเทิงสู่เวทีการประกวด Ambassador ประจำปี 2011 และผลงานถ่ายแบบนิตยาสาร Magazine และผลงานพิธีกร และเป็นนักร้องนำหญิง ของวง Old Doc จากนั้นเธอเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงสู่การเป็นผู้ประกาศข่าวในสังกัด ช่อง 7HD จากโครงการค้นหาผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ช่อง 7HD ในรุ่นที่ 3ปัจจุบันเธอเป็นผู้ประกาศข่าวในสังกัดช่อง 7HD ผลงานรายการข่าว เช่น ข่าวเย็นประเด็นร้อน ช่วง บันเทิงวาไรตี้ ร่วมกับ "นภัสกรณ์ เสรีโรจน์สิริ" เป็นต้น
ประวัติ

บัวบูชา เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 เกิดที่กรุงเทพมหานครเธอจบการศึกษาโรงเรียนประถมศึกษาสารสาสน์เอกตราและกำลังศึกษาโรงเรียนมัธยมตอนต้นที่ Freie Waldorfschule, Trier, Germany (เมืองเทรียร์, ประเทศเยอรมนี) ภายหลังบัวบูชาเธอสำเร็จการศึกษาที่ Bad Axe High School, Michigan, United States (รัฐมิชิแกน, ประเทศสหรัฐอเมริกา) จากนั้นเธอกลับมาศึกษาต่อที่ประเทศไทยสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์ สาขา (ภาคภาษาอังกฤษ) ภาควิชา บริหารสื่อ (Communication Management) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกียรตินิยมอันดับ 1)
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง

บัวบูชา เธอเริ่มเข้าในวงการบันเทิงสู่เวทีการประกวด Ambassador ประจำปี 2011และผลงานถ่ายแบบนิตยาสาร Magazine และผลงานพิธีกรและเป็นนักร้องนำหญิง ของวง Old Doc จากนั้นเธอเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงสู่การเป็นผู้ประกาศข่าวในสังกัด ช่อง 7HD จากโครงการค้นหาผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ช่อง 7HD ในรุ่นที่ 3 ปัจจุบันเธอเป็นผู้ประกาศข่าวในสังกัดช่อง 7HD ผลงานรายการข่าว เช่น ห้องข่าวภาคเที่ยง และคอลลัมน์ บัวบูชา พาเที่ยว เป็นต้น
ผลงาน

ข่าวเย็นประเด็นร้อน ช่อง 7HD ช่วง บันเทิงวาไรตี้  (1 มิถุนายน 2566 - 9 สิงหาคม 2567) (ผลิตโดย เทโร เอ็นเทอร์เทนเม้นท์)
ประเด็นเด็ด 7 สี ช่อง 7HD (4 กันยายน 2566 - 28 สิงหาคม 2567)
ห้องข่าวภาคเที่ยง (4 มิถุนายน 2561 - 1 กันยายน 2566)
ข่าวต้นชั่วโมง GOOD TIME RADIO
คอลลัมน์ บัวบูชา พาเที่ยว
คอลลัมน์ เช้านี้วิถีไทย
คอลลัมน์ ทำได้ใช้เป็น
คอลลัมน์ 7HD VLOG
รายการ ตะลุยตลาด สด/หุ้น
รายการ วาไรตี อาเซียน
รายการ อุณหภูมิโลก
คอลลัมน์ เด็ดเศรษฐกิจ
ผลงาน > พิธีกร

พิธีกรรายการ i Studio by Truemove H 3G+ ช่อง True Inside
พิธีกรรายการ Chill Out ช่อง TGN
รายการ Recharge ช่อง Chic Channel
รายการ Today Warming ช่อง 5
รายการ The Thesis ช่อง Thai PBS
พิธีกร Chula Inter Game ปี 2012-2014
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

บัวบูชา ปุณณนันท์ ที่อินสตาแกรม
มารีโก (ประเทศดอมินีกา)

| มารีโก |
| --- | --- |
เมือง
ปลาอีโต้มอญที่ท่าเรือประมงมารีโก
มารีโกที่ตั้งมารีโกในประเทศดอมินีกา
พิกัด: 15°32′N 61°18′W﻿ / ﻿15.533°N 61.300°W﻿ / 15.533; -61.300
ประเทศ:  ดอมินีกา
เขต: เซนต์แอนดรูว์
ประชากร (2001)
 • ทั้งหมด: 2,676 คน
เขตเวลา: UTC-4 (AST)
มารีโก (อังกฤษ: Marigot) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตเซนต์แอนดรูว์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศดอมินีกา มีประชากร 2,676 คน เป็นที่ตั้งของ Fisheries Complex และสนามบินหลักของเกาะ
บ้านเกิดของ Wills Stratmore Stevens นักการศึกษาท้องถิ่น B.O Robinson อดีตเจ้าหน้าที่การศึกษา Doctor Watts Edison James นักการเมืองท้องถิ่น (อดีตนายกรัฐมนตรี) และ Billy Doctrove กรรมการคริกเกต มารีโกเคยเป็นชุมชนชั้นนำของดอมินีกาในช่วงเวลาหนึ่ง โดยผู้คนในชุมชนแห่งนี้ทำหน้าที่ในทุกด้านของภาครัฐและการพัฒนาชุมชนในท้องถิ่น อดีตผู้บัญชาการตำรวจ O N Philip และเจ้าหน้าที่ควบคุมศุลกากร Victoria Watty ก็มาจากมารีโกเช่นกัน สามารถกล่าวได้ว่ามารีโกเป็นผู้นำในการสร้างงาน การเกษตร และการเป็นผู้ประกอบการ นอกจากนี้มารีโกยังเป็นบ้านเกิดของอดีตวุฒิสมาชิกรัฐบาล Allan Jerry E Samuel ซึ่งเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดที่ดำรงตำแหน่งในรัฐสภาในภูมิภาคแคริบเบียน นอกจากนี้ยังเป็นบ้านเกิดของ Lennox Linton อดีตผู้นำฝ่ายค้านอีกด้วย
กองบังคับการตำรวจรถไฟ

| กองบังคับการตำรวจรถไฟ |
| --- | --- |
เครื่องหมายราชการและอาร์มประจำหน่วยงาน
อักษรย่อ: บก.รฟ.
คำขวัญ: ทุกขบวนปลอดภัย​ ตำรวจรถไฟ​ พร้อมใจให้บริการ
ข้อมูลองค์กร
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2437; 131 ปีที่แล้ว (2437)
ยุบเลิก: 17 ตุลาคม 2566
โครงสร้างเขตอำนาจ
เขตอำนาจในการปฏิบัติการ: ประเทศไทย
สำนักงานใหญ่: เชิงสะพานนพวงศ์ ถนนเลียบคลองผดุงเกษม แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
 
ผู้บริหารหน่วยงาน: พลตำรวจตรี ชัยรพ จุณณวัตต์, ผบก.รฟ.
หน่วยงานปกครอง:  กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
เขตอำนาจปกครอง:  • เขตเกี่ยวเนื่องกับรถไฟทั่วประเทศ  • 6 กองกำกับการ   • 15 สถานีตำรวจรถไฟ (ส.รฟ.)
เว็บไซต์
www.railwaypolice.go.th
กองบังคับการตำรวจรถไฟ (อังกฤษ: Railway Police Division) (อักษรย่อ บก.รฟ.) เป็นอดีตหน่วยงานตำรวจระกับกองบังคับการ สังกัดกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง (บช.ก.) สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ซึ่งถูกยุบตามผลของ พระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ ฉบับ พ.ศ.2565 ในเดือน ตุลาคม พ.ศ.2566  มีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลการสืบสวนสอบสวน และการป้องกันปราบกรามการกระทำความผิดทางอาญา รวมไปถึงความปลอดภัยในเขตพื้นที่อันเกี่ยวเนื่องกับการรถไฟแห่งประเทศไทยทั่วประเทศ อันได้แก่ สถานีรถไฟ ทางรถไฟ ขบวนรถไฟ จุดถ่ายโอนสินค่า และที่พักสินค้า รวมไปถึง ที่ดินอันเป็นทรัพย์สินของการรถไฟ
ปัจจุบันทาง บช.ก. ได้จัดตั้ง ศูนย์รักษาความปลอดภัยบนขบวนรถไฟ (ศปรฟ.บช.ก.) ขึ้นมาทำหน้าทดแทน ตามการขอความอนุเคราะห์จากการรถไฟแห่งประเทศไทย
ประวัติ

กองตำรวจรถไฟ ได้ถูกจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2437 สามปีหลังจากการจัดตั้งกรมรถไฟหลวง ณ สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีการดำเนินการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2443 ในเส้นทางรถไฟสาย กรุงเทพ-นครราชสีมา มีหน้าที่ป้องกันภัยรถไฟ และผู้โดยสาร จากการก่ออาชญากรรม ตลอดจนการป้องกันขับไล่สัตว์ป่าดุร้าย ภายหลังราวปี 2494–2500 พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้น ได้มีคำสั่งให้ยกสถานะเป็น กองบังคับการ เพื่อเพิ่มอำนาจหน้าที่และอัตรากำลังพลให้เพียงพอต่ออัตราการเกิดอาชญากรรมที่เพิ่มมากขึ้น รวมไปถึงเส้นทางเดินรถ สถานี และปริมาณการเดินรถและผู้โดยสารที่มากขึ้น ในปี 2548 ได้มีการโอนให้หน่วยมาสังกัดกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
ประวัติ > การยุบหน่วยงาน

ตามที่ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ พระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2565 ฉบับใหม่ มีเนื้อหาให้มีการดำเนินการยุบยกเลิกกองบังคับการตำรวจรถไฟในเดือนตุลาคม 2566 หลังจากการดำเนินงานของหน่วยมากว่า 126 ปี ซึ่งแผนการดำเนินการดังกล่าวนั้นก็ไม่เป็นที่เห็นด้วยนักในหมู่ประชาชนผู้ใช้รถไฟ ตลอดจนนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เจ้าหน้าที่ประจำขบวน และเจ้าหน้าที่สถานีรถไฟ จากการสำรวจเบื้องต้นโดยสำนักข่าวไทยพีบีเอส ทั้งนี้ปัจจุบัน (พ.ศ. 2566) ตำรวจรถไฟมีกรอบอยู่ที่ 870 อัตรา มีเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานอยู่ที่ 738 อัตรา มีความจำเป็นที่ต้องจัดหาตำแหน่งใหม่ให้หลังจากการยุบหน่วย ซึ่งจะยุติการปฏิบัติงานในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2566
ประวัติ > ศูนย์รักษาความปลอดภัยบนขบวนรถไฟ (ศปรฟ.บช.ก.)

ก่อนการยุบ บก.รฟ. การรถไฟแห่งประเทศไทย และกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง ได้ลงนามบันทึกความเข้าใจว่าด้วยการแก้ไขปัญหาอาชญากรรมในเขตระบบรถไฟ เพื่อเป็นข้อตกลงให้ทางสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ในส่วนของ บช.ก. มีอำนาจดูแลความปลอดภัยในขบวรรถไฟ รวมไปถึงจัดกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าเข้ามาดูแลในขบวร แม้ว่าจะมีการยุบหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรงก็ตาม โดยหลังจากมีการยุบกองบังคับการตำรวจรถไฟ ทาง บช.ก. จึงจัดตั้ง "ศูนย์รักษาความปลอดภัยบนขบวนรถไฟ (ศปรฟ.บช.ก.)" ซึ่งมีกำลังตำรวจราว 200 นาย มีขอบเขตดำเนินการบนขบวนรถไฟและแนวทางปฏิบัติงานยังเป็นไปเช่นเดิม เหมือนที่เคยมีกองบังคับการตำรวจรถไฟอยู่เดิม  โดยจะประจำการบนขบวนรถไฟประมาณ 30 ขบวน ขบวนละ 2-3 นาย มีอำนาจดำเนินการจับกุมตามปกติ และจะได้รับกรอบวงเงินเบี้ยเลี้ยงขบวนรถและค่าที่พัก จาก รฟท. ตามเดิมที่เคยให้ตำรวจรถไฟที่ผ่านมาทุกปี แต่บ้านพักและที่ทำการ รวมไปถึงสถานีตำรวจรถไฟ (ส.รฟ.) ยานพาหนะ และอุปกรณ์พิเศษอื่น ๆ ยังคงต้องส่งมอบคืนให้แก่การรถไฟ
โครงสร้างหน่วยงาน

กองบังคับการตำรวจรถไฟ มีสถานะเป็นกองบังคับการในสังกับกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง โดยปัจจุบันมีอัตรากำลังพลกว่า  738 นาย กระจายอยู่ใน 15 สถานีตำรวจรถไฟ (ส.รฟ.) ตามเส้นทางรถไฟ และมีหน่วยบริการอยู่ตามสถานีรถไฟ 40 แห่ง โดยปัจจบันมี พล.ต.ต.ชัยรพ จุณณวัตต์ เป็นผู้บังคับการ (ผบก.รฟ.)
กองกำกับการอำนายการ
งานธุรการและกำลังพล
งานการข่าว ความมั่นคง และเทคโนโลยี
งานยุทธศาสตร์ และงบประมาณ
งานกิจการพิเศษและจิตอาสา
งานส่งกำลังบำรุง
งานกฎหมายและนิติกร
งานการเงินและบัญชี
กองกำกับการ 1 ป้ายแสดงข้อมูลในการแจ้งเหตุของสถานีตำรวจรถไฟหัวหิน
สถานีตำรวจรถไฟ นพวงศ์
สถานีตำรวจรถไฟ มักกะสัน
สถานีตำรวจรถไฟ ธนบุรี
กองกำกับการ 2
สถานีตำรวจรถไฟ อยุธยา
สถานีตำรวจรถไฟ นครสวรรค์
สถานีตำรวจรถไฟ ศิลาอาสน์
กองกำกับการ 3
สถานีตำรวจรถไฟ หัวหิน และหน่วยกอ.ปภ.97 บก.รฟ.
สถานีตำรวจรถไฟทุ่งสง
สถานีตำรวจรถไฟ หาดใหญ่
กองกำกับการ 4
สถานีตำรวจรถไฟ สุวรรณภูมิ
สถานีตำรวจรถไฟ ฉะเชิงเทรา
สถานีตำรวจรถไฟ อรัญประเทศ
กองกำกับการ 5
สถานีตำรวจรถไฟ นครราชสีมา
สถานีตำรวจรถไฟ อุบลราชธานี
สถานีตำรวจรถไฟ หนองคาย
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กหน่วยงานในสังกัดกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง |
| --- | --- | --- |
| กองบังคับการ |  กองปราบปราม  ตำรวจทางหลวง  ตำรวจน้ำ  ตำรวจป่าไม้  ปราบปรามการค้ามนุษย์  ปราบปรามอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ  ปราบปราบการทุจริต  ปกป้องคุ้มครองผู้บริโภค  อาชญากรรมทางเทคโนโลยี  ปฏิบัติการพิเศษ  |  |
| อดีต |  ตำรวจรถไฟ  |  |
| หน่วยปฏิบัติการพิเศษ |  หนุมานกองปราบ  คอมมานโด กองบังคับการปฏิบัติการพิเศษ  |  |
 สำนักงานตำรวจแห่งชาติ  หน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ 
ป้ายแสดงข้อมูลในการแจ้งเหตุของสถานีตำรวจรถไฟหัวหิน
สงครามเก้าทัพ

| ด ค กสงครามพม่า–สยาม |
| --- | --- |
 พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้  ช้างเผือก  การเสียกรุงครั้งที่หนึ่ง  ยุทธหัตถี  1593–1600  1609–1622  1662–1664  1675–1676  1700–1701  พระเจ้าอลองพญา  การเสียกรุงครั้งที่สอง  1767-1770  เชียงใหม่  บางแก้ว  อะแซหวุ่นกี้  เก้าทัพ  ท่าดินแดง  ตีเมืองทวาย  ทวาย  พม่าตีเชียงใหม่  เชียงแสน  เมืองถลาง  เชียงตุง 
สงครามเก้าทัพ พม่ายกมา 9 ทัพ 5 ทาง เป็นสงครามครั้งแรก ระหว่างราชวงศ์โก้นบองของพม่ากับอาณาจักรรัตนโกสินทร์แห่งราชวงศ์จักรี
พระเจ้าปดุงแห่งพม่ามีความทะเยอทะยานที่จะขยายพระราชอำนาจของพระองค์เข้ามาในสยาม ในปี พ.ศ. 2328 หรือ 3 ปีหลังจากสถาปนากรุงเทพมหานครเป็นราชธานีแห่งใหม่และสถาปนาราชวงศ์จักรี พระเจ้าปดุงได้ยกทัพใหญ่จำนวน 144,000 นายบุกสยามถึง 9 ทัพ 5 ทิศทาง ได้แก่ กาญจนบุรี ราชบุรี ล้านนา ตาก ถลาง (ภูเก็ต) และคาบสมุทรมลายูตอนใต้ อย่างไรก็ตาม การสู้รบที่ยืดเยื้อและการขาดแคลนเสบียงถือว่าการรบของพม่าในครั้งนี้ล้มเหลว สยามภายใต้พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และพระราชอนุชาคือสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ป้องกันการรุกรานของพม่าได้สำเร็จ ในต้นปี พ.ศ. 2329 พระเจ้าปดุงมีพระบรมราชโองการให้ถอยทัพเนื่องจากเสบียงขาดแคลน
ภายหลังการพักรบระหว่างฤดูฝนเพื่อรวบรวมเสบียงไพร่พล พระเจ้าปดุงมีพระบรมราชโองการให้กลับมาทำศึกอีกครั้งในปลายปี พ.ศ. 2329 พระเจ้าปดุงส่งพระราชโอรสองค์โต คือเจ้าชายตะโดเมงสอ พระมหาอุปราช มุ่งยกทัพมาตีเมืองกาญจนบุรีเพียงทางเดียวเพื่อรุกรานสยาม สยามพบพม่าที่ท่าดินแดง แขวงเมืองกาญจนบุรี จึงเรียกสงครามครั้งนั้นว่า "สงครามท่าดินแดง" พม่าพ่ายแพ้อีกครั้งและสยามสามารถป้องกันชายแดนด้านตะวันตกได้ การรุกรานที่ล้มเหลวทั้งสองครั้งนี้กลายเป็นการรุกรานสยามแบบเต็มรูปแบบครั้งสุดท้ายของพม่า
ภูมิหลัง

ความขัดแย้งเรื่องอิทธิพลในหัวเมืองมอญ เมืองทวาย มะริด และตะนาวศรี และแนวคติความเป็นพระจักรพรรดิราชนำไปสู่การรุกรานอาณาจักรสยามของพม่า หลังจากการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงขับอิทธิพลของพม่าออกไปและฟื้นฟูอาณาจักรสยามขึ้นอีกครั้ง ในสงครามอะแซหวุ่นกี้ การรบส่วนใหญ่เกิดขึ้นในหัวเมืองเหนือ ได้แก่สวรรคโลก สุโขทัย และพิษณุโลก ทำให้หัวเมืองเหนือได้รับความเสียหายและหลงเหลือประชากรอยู่น้อย เนื่องจากสูญเสียกำลังพลไปในการรบ
ในปี พ.ศ. 2325 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสร้างกรุงเทพมหานครขึ้น เพื่อให้เป็นราชธานีแห่งใหม่ของสยามและทรงปราบดาภิเษกสถาปนาพระราชวงศ์จักรี ในปีเดียวกันนั้น พระเจ้าปดุงทรงปลดพระเจ้าหม่องหม่องออกราชราชสมบัติ และปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรพม่า ในรัชสมัยของพระเจ้าปดุง อาณาจักรพม่าภายใต้ราชวงศ์โก้นบองเรืองอำนาจขึ้นอีกครั้ง พระเจ้าปดุงทรงส่งพระโอรสอินแซะ (Ainshe หรือ Einshay) มหาอุปราชยกทัพไปโจมตีเมืองธัญญวดีหรือเมืองมเยาะอู้ ซึงเป็นราชธานีของอาณาจักรยะไข่ จนสามารถผนวกอาณาจักรยะไข่เข้าเป็นส่วนหนึ่งของพม่าได้สำเร็จใน พ.ศ. 2328 หลังจากที่ทรงปราบกบฏของตะแคงแปงตะเลพระอนุชาได้สำเร็จในปีเดียวกัน ด้วยคติความเป็นพระจักรพรรดิราช พระเจ้าปดุงจึงดำริที่จะกรีฑาทัพเข้ารุกรานอาณาจักรสยามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯ หลังจากที่สถาปนากรุงเทพมหานครเป็นราชธานีได้เพียงสามปี เพื่อสร้างอาณาจักรพม่าให้มีอำนาจเกรียงไกรดังเช่นที่เคยเป็นในรัชสมัยพระเจ้าบุเรงนองและพระเจ้ามังระ
การเตรียมการ > การจัดเตรียมทัพฝ่ายพม่า

ในพ.ศ. 2328 พระเจ้าปดุงมีพระราชโองการให้เกณฑ์กำลังไพร่พลจำนวนมหึมารวมทั้งกำลังพลจากประเทศราชต่างๆเพื่อยกทัพเข้าโจมตีสยามจากหลายทิศทาง เอกสารฝ่ายไทยระบุว่าเป็นจำนวนเก้าทัพ จำนวนทั้งสิ้น 144,000 คน ในขณะที่พงศาวดารพม่าระบุว่าทัพที่ยกมาในครั้งนี้มีห้าเส้นทาง จำนวนทั้งสิ้น 134,000 คน โดยแบ่งการเข้าโจมตีกรุงรัตนโกสินทร์ออกเป็นดังนี้;
ทัพที่ 1; นำโดยแมงยีแมงข่องจอ (Mingyi Mingaung Kyaw) ยกทัพจำนวน 10,000 คน แบ่งเป็นทัพบกเข้าโจมตีหัวเมืองประเทศราชทางปักษ์ใต้ตั้งแต่เมืองชุมพรจนถึงเมืองนครศรีธรรมราชและสงขลา และทัพเรือเข้าโจมตีหัวเมืองชายทะเลตะวันตกตั้งแต่ตะกั่วป่าไปจนถึงเมืองถลาง  พระเจ้าปดุงมีพระราชโองการให้แมงยีแมงข่องจอยกทัพจำนวน 10,000 คน ลงมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2328 มาตั้งที่เมืองมะริด เพื่อรวบรวมเตรียมเสบียงสำหรับทัพหลวงขนาดใหญ่ที่กำลังจะยกลงมา ในเวลาต่อมาเมื่อแมงยีแมงข่องจอไม่สามารถค้นหาเสบียงได้เพียงพอสำหรับทัพหลวง พระเจ้าปดุงพิโรธให้ประหารชีวิตแมงยีแมงข่องจอเสีย แล้วตั้งให้แกงหวุ่นแมงยี (Kinwun Mingyi) มหาสีหสุระ (Maha Thiha Thura) อรรคเสนาบดีเป็น"โบชุก"หรือแม่ทัพใหญ่ของทัพนี้แทน
ทัพที่ 2; นำโดย อะนอกแฝกคิดวุ่น (Anaukpet Taik Wun) หรือเนเมียวนรธา (Nemyo Nawratha) ยกทัพจำนวน 10,000 คน มาตั้งที่เมืองทวาย เพื่อยกเข้าผ่านทางด่านบ้องตี้ (อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี) เพื่อโจมตีเมืองราชบุรีและเมืองเพชรบุรี จากนั้นจึงไปสมทบกับทัพที่ 1 ที่ชุมพร โดยแบ่งให้เจ้าเมืองทวายนำทัพจำนวน 3,000 คน เป็นทัพหน้ายกมาก่อนทางด่านเจ้าขว้าว (อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี)
ทัพที่ 3 นำโดยเจ้าชายสะโดศิริมหาอุจนา (Thado Thiri Maha Uzana) เจ้าเมืองตองอู ยกทัพจำนวน 30,000 คน เข้ามาทางหัวเมืองฝ่ายเหนือทางเมืองเชียงแสน ยกเข้าโจมตีเมืองลำปาง ตั้งแต่หัวเมืองฝ่ายเหนือลงมาสมทบกับทัพที่ 9 ที่ยกเข้ามาทางด่านแม่ละเมา เพื่อตีเมืองตาก กำแพงเพชร พิษณุโลก นครสวรรค์
ทัพหลวงทัพใหญ่ของพระเจ้าปดุง จำนวนรวมทั้งสิ้นประมาณ 88,000 คน ยกมาตั้งที่เมืองเมาะตะมะ เพื่อยกทัพผ่านด่านเจดีย์สามองค์เข้าโจมตีเมืองกาญจนบุรี จากนั้นจึงรอสมทบกับทัพเหนือและใต้เพื่อเข้าโจมตีกรุงเทพฯ ประกอบด้วย;
ทัพที่ 4; เมียนวุ่น เป็นทัพหน้าที่หนึ่ง ยกทัพจำนวน 10,000 คน
ทัพที่ 5; เมียนเมวุ่น เป็นทัพหน้าที่สอง ยกทัพจำนวน 5,000 คน
ทัพที่ 6; เจ้าชายศิริธรรมราชา (Thiri Damayaza) หรือตะแคงกามะ พระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าปดุง ยกทัพจำนวน 12,000 คน เป็นทัพหน้าที่หนึ่งของทัพหลวง
ทัพที่ 7; เจ้าชายสะโดเมงสอ (Thado Minsaw) หรือตะแคงจักกุ พระโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าปดุง ยกทัพจำนวน 11,000 คน เป็นทัพหน้าที่สองของทัพหลวง
ทัพที่ 8; ทัพหลวงของพระเจ้าปดุงเป็นจอมพล มีกำลังพลมากที่สุดถึง 50,000 คน ยกเข้ามาทางด่านพระเจดีย์สามองค์เพื่อรอสมทบกับทัพเหนือ และใต้โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะเข้ารบกับกรุงเทพฯ
ทัพที่ 9; นำโดยนรธาจอข่อง (Nawratha Kyawgaung) ยกทัพจำนวน 5,000 คน เข้ามาทางด่านแม่ละเมา แม่สอด เมืองระแหง (เมืองตาก)
การเตรียมการ > การจัดเตรียมทัพฝ่ายไทย

เดือนพฤศจิกายนพ.ศ. 2328 กองทหารมอญลาดตระเวนพบกองทัพพม่ามาตั้งอยู่ที่เมืองสมิ จึงจับชาวพม่าสามคนส่งเข้ามาให้แก่ทางกรุงเทพฯ เชลยพม่าสามคนนั้นให้การว่า พม่ากำลังเตรียมกองทัพขนาดใหญ่เพื่อยกเข้ารุกรานพระนครจากหลายทิศทาง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงทราบข่าวการศึกแล้วจึงดำรัสให้ประชุมพระบรมวงศานุวงศ์และบรรดาเสนาบดีทั้งหลาย ปรึกษาราชการสงคราม"เป็นหลายเวลา" ฝ่ายสยามรวบรวมกองกำลังทั้งหมดได้ประมาณ 70,000 คน จากนั้นทางกรุงเทพฯจึงออกหนังสือแจ้งเมืองต่างๆ ได้แก่ เมืองถลาง เมืองชุมพร เมืองราชบุรี เมืองกาญจนบุรี เมืองกำแพงเพชร เมืองพิษณุโลก เมืองสุโขทัย เมืองสวรรคโลก เมืองตาก เมืองลำปาง แจ้งข้อราชการการศึกพม่าซึ่งยกมาหลายทาง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมีพระราชโองการให้จัดกระบวนทัพเข้ารับศึกกับพม่าดังนี้;
ทางกาญจนบุรี; สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าบุญมา สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เสด็จพระราชดำเนินยกทัพหลวงไปตั้งรับพม่าที่กาญจนบุรี พร้อมทั้งสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา พระยากลาโหมราชเสนา (พระชัยบูรณ์) และพระยาจ่าแสนยากร (ทุเรียน) รวมทั้งเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) สมุหนายก คุมทัพฝ่ายพระราชวังหลวงและฝ่ายเหนือไปสบทบอีกทัพหนึ่ง รวมจำนวนทั้งสิ้น 30,000 คน
ทางราชบุรี; เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (บุญรอด บุณยรัตพันธุ์) และพระยายมราช (ทองอิน) ยกทัพจำนวน 5,000 คน ไปตั้งรับพม่าที่ราชบุรี
ทางเหนือ; สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ และเจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ เสด็จยกทัพไปตั้งรับพม่าที่นครสวรรค์ รวมทั้งเจ้าพระยามหาเสนา (ปลี) สมุหกลาโหม พระยาพระคลัง (หน) และพระยาอุไทยธรรม (บุนนาค) จำนวนทั้งสิ้น 15,000 คน
ทางกรุงเทพมหานครนั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเป็นผู้คุมทัพคอยเป็นกำลังหนุน จำนวน 20,000 คน เมื่อทัพไหนเพลี้ยงพล้ำก็จะคอยเป็นกำลังหนุน ส่วนทางแหลมมลายูทางใต้และหัวเมืองชายทะเลตะวันตกนั้น ยังไม่ได้มีการแต่งทัพออกไปสู้รบเนื่องจากศึกใกล้พระนครมีมาก รวมจำนวนกองทัพฝ่ายสยามทั้งสิ้นประมาณ 70,000 คน