stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แฮร์มันน์ รีเดอร์
นักวิทยาศาสตร์

ภายหลังจากการศึกษาของเขาในสาขาภาษาเยอรมันและวรรณคดี, ประวัติศาสตร์ และพลศึกษาในมิวนิก แฮร์มันน์ รีเดอร์ ก็ได้มีบทบาทในฐานะผู้ช่วยศาสตรารย์ที่มหาวิทยาลัยเวือร์ซบูร์ก ตั้งแต่ ค.ศ. 1968 ถึง 1994 เขาได้ทำการชี้แนะแก่สถาบันการพลศึกษาที่มหาวิทยาลัยไฮเดลแบร์ก ที่ซึ่งในภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันกีฬาและวิทยาศาสตร์การกีฬาใน ค.ศ. 1973 พร้อมกันนี้ เขายังเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันวิทยาศาสตร์การกีฬาแห่งชาติ ที่ซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการตั้งแต่ ค.ศ. 1970 ถึง 1973 จุดสูงสุดอย่างมีนัยสำคัญด้านการทำงานของเขาได้รวมถึงการก่อตั้งวิทยาศาสตร์การกีฬาในฐานะกฎระเบียบทางวิทยาศาสตร์และการสนับสนุนส่งเสริมการเล่นกีฬาสำหรับคนพิการ นอกจากนี้ รีเดอร์ยังเป็นเลขาธิการของสมาคมจิตวิทยาการกีฬานานาชาติ
แฮร์มันน์ รีเดอร์ ได้มีส่วนร่วมหลายด้านของวิทยาศาสตร์การกีฬาและมีความสันทัดด้านการประสานทั้งทางทฤษฎีและทางปฏิบัติเข้าไว้ด้วยกัน ในผลงานของเขาสามารถพบได้จากการมีส่วนร่มในด้านจิตวิทยาการกีฬา, กลศาสตร์การเคลื่อนไหว, ทฤษฎีการฝึกสอน และสาขาสหวิทยาการของกีฬาบำบัดที่ซึ่งเขาเป็นผู้คิดค้น ในฐานะของการเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญหลายด้าน เขาได้รวมวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาที่หลากหลายเข้าไว้ด้วยกันทั้งหมด ตั้งแต่การค้นหาผู้มีความสามารถพิเศษในกีฬาเทนนิส เพื่อหลักสูตรการฝึกซ้อมสำหรับผู้ป่วยเอชไอวี รีเดอร์มีความเชื่อมั่นในพลังของการสื่อสาร ที่ได้รับการอธิบายในการประชุมระดับนานาชาติที่เขาได้จัดขึ้นอยู่จำนวนหนึ่ง
จากจุดเริ่มต้นของเขาในการเป็นนักการศึกษา รีเดอร์ได้เป็นผู้สนับสนุนด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา โดยมีผู้ทรงคุณวุฒิระดับปริญญาเอกและผู้สำเร็จการสอบสมรรถนะกว่า 40 รายที่เขาดูแลเป็นสักขีพยาน นักเรียนหลายรุ่นได้ผลประโยชน์จากความสามารถของเขา ในการให้แรงบันดาลใจและชักจูงสู่การทำงานด้านวิทยาศาสตร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 เขาได้รับเกียรติจากสถาบันกีฬาและวิทยาศาสตร์การกีฬาร่วมกับรางวัลที่ได้รับการตั้งชื่อสำหรับเขา ซึ่งเป็นรางวัลประจำปีสำหรับผลงานคุณสมบัติยอดเยี่ยมจากนักศึกษา
หลังจากได้เป็นศาสตราจารย์กิตติคุณ ซึ่งยึดตามการศึกษาและประสบการณ์ในการเล่นกีฬาของเขา แฮร์มันน์ รีเดอร์ ได้อุทิศตนต่อสาระสำคัญด้าน "ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมแห่งกีฬาพุ่งแหลน" ในปี ค.ศ. 2001 เขาได้เปิดตัวจัดแสดงงาน "การขว้างปาหอก - จากผู้ล่ายุคหินสู่แชมป์โอลิมปิก" ที่มันไฮม์ และมีการจัดบรรยายในหัวข้อดังกล่าว
รางวัลที่ได้รับ

แฮร์มันน์ รีเดอร์ ได้รับรางวัลร่วมกับคนอื่น ๆ ดังรายการต่อไปนี้ :
กางเขนสหพันธรัฐสรรเสริญ, กางเขนชั้นอัศวิน
กางเขนสหพันธรัฐสรรเสริญ, ชั้นที่ 1
รางวัลฟิลิป โนเอล-เบเกอร์
ค.ศ. 1997 รางวัลนักจิตวิทยาการกีฬาดีเด่นนานาชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:DNB portal
Obituary[ลิงก์เสีย] from the German Olympic Sports Alliance (เยอรมัน)
Obituary[ลิงก์เสีย] in the Blog of the Institute for Sport and Sport Science at Heidelberg University
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie
แอร์บอลติก

แอร์บอลติก (อังกฤษ: airBaltic) เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศลัตเวีย แอร์บอลติกก่อตั้งขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1995 โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติรีกา และฐานการบินรองในทาลลินน์, วิลนีอัส และตัมเปเร โดย ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2022 แอร์บอลติกให้บริการเที่ยวบินไปยัง 80 จุดหมายปลายทางด้วยอากาศยาน 39 ลำ
แอร์บอลติกให้บริการเครื่องบินแอร์บัส เอ220 เพียงชนิดเดียว
ประวัติ

แอร์บอลติกก่อตั้งขึ้นในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1995 โดยรัฐบาลลัตเวียได้ดำเนินการทำสัญญาร่วมทุนกับสแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม โดยเริ่มปฎิบัติการในวันที่1 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ด้วยเครื่องบินซ้าบ 340
ต่อมาในปีค.ศ. 1999 บริษัทก็มีสถานะเป็น บริษัทร่วมหุ้น  และก็ได้ปลดประจำการแซ้บ 340 และได้นำฟอคเคอร์ 50 มาทดแทน
โบอิง 737 ลำแรกของแอร์บอลติกได้ส่งมอบในปีค.ศ. 2003 และให้บริการเที่ยวบินไปยังวิลนีอัส เป็นเที่ยวบินแรกในปีต่อมา
เครื่องบินหลายๆ ลำได้ถูกพิจรณาเพื่อจะมาทดแทนโบอิง 737-300 และ -500 และบอมบาร์ดิเอร์ ซีเอส-300 (เอ220-300)ก็เป็นหนึ่งในนั้น และในที่สุดบอมบาร์ดิเอร์ ซีเอส-300 ก็ได้มาประจำการกับแอร์บอลติกในที่สุด (ลูกค้าเปิดตัว)
หลังจากปีค.ศ. 2020 แอร์บอลติกก็ได้ปลดประจำการเครื่องบินอื่น ๆ ในฝูงบินและให้บริการเฉพาะแอร์บัส เอ220-300 เพียงชนิดเดียว ก่อนที่สายการบินเช่าเครื่องบินโบอิง 737-900อีอาร์เข้ามาประจำการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022
กิจการองค์กร

สำนักงานใหญ่ของสายการบินตั้งอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติรีกา โดยเปิดทำการในปี 2016
กิจการองค์กร > กรรมสิทธิ์บริษัท

แอร์บอลติกเป็นการร่วมทุนระหว่างผู้ถือกรรมสิทธิ์ ดังนี้:
| ผู้ถือกรรมสิทธิ์ | ผลประโยชน์ |
| --- | --- |
รัฐบาลลัตเวีย (ผ่านกระทรวงคมนาคม): 096.14%
แอร์คราฟท์ลีสซิ่ง 1 เอสไอเอ: 03.86%
อื่น ๆ: 00.0002%
รวม: 100%
จุดหมายปลายทาง

แอร์บอลติกให้บริการเที่ยวบินตรงตลอดทั้งปีและตามฤดูกาลจากรีกา ทาลลินน์ และวิลนีอุส ส่วนใหญ่ไปยังเมืองใหญ่และเมือท่องเที่ยวในยุโรป
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

แอร์บอลติกได้มีข้อตกลงการบินร่วมสายการบินดังต่อไปนี้:
อีเจียนแอร์ไลน์
แอร์ฟรานซ์
แอร์มอลตา
แอร์เซอร์เบีย
ออสเตรียนแอร์ไลน์
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์
เบลาเวีย
บริติชแอร์เวย์
บรัสเซลส์แอร์ไลน์
ไซปรัสแอร์เวย์
เช็กแอร์ไลน์
เอมิเรตส์
เอทิฮัดแอร์เวย์
จอร์เจียแอร์เวย์
ไอบีเรีย
ไอซ์แลนด์แอร์
อิตาแอร์เวย์
เคแอลเอ็ม
ลอตโปลิชแอร์ไลน์
ลุฟท์ฮันซ่า
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
ตัปแอร์ปูร์ตูกัล
ตารอม
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์
อุซเบกิสถานแอร์เวย์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนกรกฎคม ค.ศ. 2024 แอร์บอลติกมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ220-300 | 49 | 41 | 145 | ลูกค้าเปิดตัว เครื่องบินสามลำสวมลวดลาย "กลุ่มรัฐบอลติก" (ลัตเวีย, เอสโตเนีย และ ลิทัวเนีย) |
| แอร์บัส เอ220-300 | 49 | 41 | 148 | ลูกค้าเปิดตัว เครื่องบินสามลำสวมลวดลาย "กลุ่มรัฐบอลติก" (ลัตเวีย, เอสโตเนีย และ ลิทัวเนีย) |
| รวม | 49 | 41 |  |  |
แอร์บอลติกมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 4 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

แอร์บอลติกเคยให้บริการเครื่องบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | เครื่องบินทดแทน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ319-100 | — | เช่ามาจาก เช็กแอร์ไลน์ เป็นเวลาสามเดือน |
| แอฟโร อาร์เจ-70 | — |  |
| โบอิง 737-300 | แอร์บัส เอ220-300 |  |
| โบอิง 737-500 | แอร์บัส เอ220-300 |  |
| โบอิง 757-200 | — |  |
| บอมบาร์ดิเอร์ เดช 8 คิว-400 | — |  |
| บริติชแอโรสเปซ 146-200 | — | เช่าเป็นเวลาสามเดือน |
| ฟอกเกอร์ 50 | บอมบาร์ดิเอร์ คิว-400 |  |
| แซ้บ 340 | ฟอกเกอร์ 50 |  |
ฝูงบิน > ลวดลายพิเศษ

ในการเฉลิมฉลอง แอร์บอลติดได้มีการสร้างลวดลาย "กลุ่มรัฐบอลติก" (ลัตเวีย, เอสโตเนีย และ ลิทัวเนีย) บนเครื่องบินแอร์บัส เอ220 สามลำ
ลวดลายเครื่องบินของแอร์บอลติก
ลวดลายปัจจุบันของแอร์บัส เอ220
ลวดลายพิเศษ "ลัตเวีย 100" โดยแสดงธงชาติประเทศลัตเวีย
ลวดลายพิเศษแสดงธงชาติเอสโตเนียบนหนึ่งในแอร์บัส เอ220 ของสายการบิน
ลวดลายพิเศษแสดงธงชาติลิทัวเนียบนหนึ่งในแอร์บัส เอ220 ของสายการบิน
ไฟกามเทพ

| ไฟกามเทพ |
| --- | --- |
อาร์ท ศุภวัฒน์ & นิ้ง กุลสตรี พระนางในละครเรื่องไฟกามเทพ
Fire of Desire
แนว: ดราม่า-รักโรแมนติก
สร้างโดย: Shadow Entertainment (อาร์เอส)
บทประพันธ์: บุษยมาส
บทละครโทรทัศน์: ระฆังเงิน
กำกับโดย: อดุลย์ ดุลยรัตน์
แสดงนำ: ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา ยศวดี หัสดีวิจิตร เปียเชอร์ คริสเตนเซ่น พฤกษ์ พีรนันท์ สุรพันธ์ ชาวปากน้ำ
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "เพิ่งจะรู้ใจตัวเอง" ขับร้องโดย: นฤมล จิวังกูร
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "ภาพในใจ" ขับร้องโดย: นฤมล จิวังกูร
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 20
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง: พงษ์ศักดิ์ ประคองสังข์
สถานที่ถ่ายทำ:  ประเทศไทย
ความยาวตอน: 45 นาที/ตอน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ไฟกามเทพ (อังกฤษ: Fai Kammathep) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า - รักโรแมนติก ปี พ.ศ. 2544 นำแสดงโดยศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์และกุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา
จากบทประพันธ์เรื่อง ไฟกามเทพ ของบุษยมาส เขียนบทละครโทรทัศน์ โดย ระฆังเงิน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์ ผลิตโดย บริษัท Shadow Entertainment  และดำเนินการผลิตโดย บริษัท อาร์เอส ออกอากาศทาง ช่อง 3
นอกจากจะเป็นผลงานละครเรื่องแรกทางช่อง 3 แล้ว 'ไฟกามเทพ' ยังเป็นครั้งแรกที่พระเอกช่อง7 สังกัด กันตนา ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ ได้ร่วมงานกับค่ายอื่นที่ไม่ใช่ค่ายต้นสังกัดอีกด้วย
รายชื่อนักแสดง

| นักแสดง | รับบท |
| --- | --- |
ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์: เคนนิธ
กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา: เพียงอุมา
ยศวดี หัสดีวิจิตร: หัทยา
พฤกษ์ พีรนันท์: พงษ์ยุทธ
เปียเชอร์ คริสเตนเซ่น: จันทร์เจิด
สุรพันธ์ ชาวปากน้ำ: วาริช
ทองขาว ภัทรโชคชัย: เจตนา
สุรางคณา สุนทรพนาเวศ: พรรฌารี
ฐิติ พุ่มอ่อน: วสุ
ศิริพิชญ์ กฤษณะเศรณี: ทีรตา
เดือนเต็ม สาลิตุลย์: ชลาลัย
สุเชาว์ พงษ์วิไล: พิสุทธิ์
มารศรี อิศรางกูร ณ อยุธยา: คุณหญิงชื่นบุญ
เพลงประกอบละคร

"เพิ่งจะรู้ใจตัวเอง" ขับร้องโดย โฟร์ท นฤมล จิวังกูร
"ภาพในใจ" ขับร้องโดย โฟร์ท นฤมล จิวังกูร
แหล่งข้อมูลอื่น

ไฟกามเทพ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
'ไฟกามเทพ' ที่ช่อง YouTube ทางการของ Art Supawatt Purdy
'ไฟกามเทพ' ที่ช่อง Youtube ThaiCh 2
กระทรวงกิจการภายใน (ประเทศรัสเซีย)

| --- | --- |
Министерство внутренних дел Российской Федерации Ministerstvo vnutrennikh del Rossiyskoy Federatsii
ตราประจำกระทรวง
ธงประจำกระทรวง
 สำนักงานใหญ่ของกระทรวงในมอสโก
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 8 กันยายน ค.ศ. 1802
หน่วยงานก่อนหน้า: กระทรวงกิจการภายในแห่งจักรวรรดิรัสเซีย (1802–1917) กระทรวงกิจการภายในแห่งสาธารณรัฐรัสเซีย (1917) หน่วยงานประชาชนคอมมิสซาเรียตด้านกิจการภายในแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (1917–1946) กระทรวงกิจการภายในแห่งสหภาพโซเวียต (1946–1991)
เขตอำนาจ: ประธานาธิบดีรัสเซีย
สำนักงานใหญ่: ถนนจิตนายา 16, ยาคิมันกา, มอสโก, รัสเซีย 55°43′51″N 37°36′50″E﻿ / ﻿55.73083°N 37.61389°E﻿ / 55.73083; 37.61389
บุคลากร: 907,630 คน (ค.ศ. 2012)
งบประมาณต่อปี: 1,192.2 พันล้านรูเบิล (ปีงบประมาณ 2011)[ต้องการอ้างอิง]
รัฐมนตรี: วลาดีมีร์ โคโลโคลต์เซฟ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในแห่งรัสเซีย
ลูกสังกัด:  ตำรวจแห่งรัสเซีย  กรมสอบสวน  กรมควบคุมยาเสพติดแห่งรัสเซีย  กรมกิจการตรวจคนเข้าเมืองแห่งรัสเซีย
เว็บไซต์: en.mvd.ru
กระทรวงกิจการภายในแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (MVD; รัสเซีย: Министерство внутренних дел [МВД], Ministerstvo vnutrennikh del) เป็นกระทรวงมหาดไทยของสหพันธรัฐรัสเซีย
กระทรวงกิจการภายในรับผิดชอบด้านการบังคับใช้กฎหมายในประเทศรัสเซียผ่านหน่วยงานภายใต้การกำกับ ได้แก่ ตำรวจแห่งรัสเซีย กรมกิจการตรวจคนเข้าเมืองแห่งรัสเซีย กรมควบคุมยาเสพติดแห่งรัสเซีย กรมความปลอดภัยด้านจราจรแห่งรัสเซีย ศูนย์ต่อต้านลัทธิสุดโต่ง และกรมสอบสวน สำนักงานใหญ่ของกระทรวงกิจการภายในตั้งอยู่ที่ถนนจิตนายา 16 ในยาคิมันกา มอสโก โดยมี วลาดีมีร์ โคโลโคลต์เซฟ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในแห่งรัสเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012
ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936

| ประเทศอัฟกานิสถาน ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: AFG
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอัฟกานิสถาน
ณ เบอร์ลิน
นักกีฬา: 15 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศอัฟกานิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 1-16 สิงหาคม พ.ศ. 2479 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอัฟกานิสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 15 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอัฟกานิสถานไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 3 | 0 | 3 |
| ฮอกกี้ | 12 | 0 | 12 |
| รวม | 15 | 0 | 15 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mohammad Khan | Men's 100 m |  | 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mohammad Khan | Men's Long jump |  | — | Did not advance | Did not advance |
| Abdul Rahim | Men's Shot put |  | — | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอัฟกานิสถานในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาอัฟกานิสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ที่ เบอร์ลิน นาซีเยอรมนี |
| --- | --- |
แอฟริกา:   อียิปต์   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   เม็กซิโก   เปรู   สหรัฐ   อุรุกวัย 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   ไต้หวัน   อินเดีย   ญี่ปุ่น   ฟิลิปปินส์   ตุรกี 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   บัลแกเรีย   เชโกสโลวาเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   โมนาโก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ยูโกสลาเวีย 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์
โครงการสปุตนิก

แบบจำลอง ดาวเทียมสปุตนิก 1
โครงการสปุตนิก (ภาษารัสเซีย: Спутник, IPA: [ˈsputnʲɪk] ) เป็นลำดับภารกิจการส่ง ยานอวกาศไร้คนขับคุม ดำเนินการโดยรัฐบาล สหภาพโซเวียต (ในขณะนั้น)
ยานลำแรกคือ ดาวเทียมสปุตนิก 1 เป็นดาวเทียมดวงแรก และเป็นวัตถุมนุษย์สร้างเครื่องแรกของโลกที่ส่งขึ้นสู่วงโคจร เมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957)
ดูเพิ่ม

ดาวเทียมสปุตนิก 1
การแข่งขันด้านอวกาศ ในสมัย สงครามเย็น
แหล่งข้อมูลอื่น

พอล ดิกสัน สปุตนิก: เรื่องช็อกแห่งศตวรรษ" (Sputnik: The Shock of the Century). Walker & Company, 26 มิถุนายน, 2007, ISBN 978-0-8027-1365-0
Don Mitchell. สปุตนิก: ผ่านมาแล้ว 50 ปี. 2007-10-10
Asif Siddiqi. สปุตนิก: ประวัติการเริ่มต้นแห่งยุคอวกาศ. 2007-10-10
Zak Anatoly. สปุตนิก. 2007-10-10
Timeline of Space Exploration and Sputnik diagram by Newsweek เก็บถาวร 2008-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
An interview with Sir Arthur C. Clarke on Sputnik
NASA's 50th Anniversary of the Space Age & Sputnik - Interactive Media เก็บถาวร 2011-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Documents related to Sputnik and the Space Race, Dwight D. Eisenhower Presidential Library เก็บถาวร 2008-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Secrets of 1957 Sputnik Launch Revealed เก็บถาวร 2007-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
50th anniversary of the Earth's first artificial satellite launch. RIA Novosti Video เก็บถาวร 2007-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sputnik
Sputnik Program Page เก็บถาวร 2011-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by NASA's Solar System Exploration
Diary of the Sputnik Programme เก็บถาวร 2009-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แสตมป์ของสหภาพโซเวียตที่ระลึกถึง ดาวเทียมสปุตนิก 1 ข้อความบรรทัดล่างแปลว่า "ดาวเทียมโซเวียต ดวงแรกของโลก"
แอร์แคมโบเดีย

แอร์แคมโบเดีย (เขมร: អាកាសចរណ៍ជាតិកម្ពុជា) หรือชื่อเดิม แคมโบเดียอังกอร์แอร์ (เขมร: កម្ពុជា អង្គរ អ៊ែរ) เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศกัมพูชา โดยมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญและมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่พนมเปญซึ่งเป็นเมืองหลวง สายการบินเริ่มให้บริการเชิงพาณิชย์วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 มีรัฐบาลกัมพูชาเป็นเจ้าของ (51%) ร่วมกับสายการบินเวียดนามแอร์ไลน์ (49%) ซึ่งใช้ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน เครื่องบินส่วนใหญ่เช่ามาจากเวียดนามแอร์ไลน์
ประวัติ

สายการบินก่อตั้งขึ้นในชื่อ แคมโบเดียอังกอร์แอร์ และให้บริการเต็มรูปแบบในเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 2009 โดยรัฐบาลกัมพูชาและเวียดนามแอร์ไลน์ พร้อมเงินทุนหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ ให้บริการชั้นประหยัดและชั้นธุรกิจบน Airbus A321 ส่วน ATR 72 ให้บริการเฉพาะชั้นประหยัด โดยสายการบินนี้มาแทนที่รอยัลแอร์แคมโบดจ์ ซึ่งปิดกิจการมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ปัจจุบัน แคมโบเดียอังกอร์แอร์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายต่าง ๆ ในทวีปเอเชีย และมีส่วนช่วยในการพานักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมนครวัด จังหวัดเสียมราฐ
นับตั้งแต่เริ่มให้บริการ แคมโบเดียอังกอร์แอร์ได้กลายมาเป็นผู้ผูกขาดรายใหญ่ของตลาดการบินในประเทศ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน สายการบินต้องแข่งขันเที่ยวบินในประเทศกับสามสายการบินเอกชน ได้แก่ แคมโบเดียบายนแอร์ไลน์, บัสซากาแอร์ และสกายอังกอร์แอร์ไลน์
ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2025 แคมโบเดียอังกอร์แอร์ได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น แอร์แคมโบเดีย อย่างเป็นทางการ
เหตุการณ์สำคัญ

28 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 – เริ่มให้บริการเครื่องบิน เอทีอาร์ 72 ในหลาย ๆ เส้นทาง ได้แก่ พนมเปญ – เสียมราฐ, พนมเปญ – โฮจิมินห์ และ เสียมราฐ – โฮจิมินห์ และได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินเวียดนามแอร์ไลน์ในเส้นทางที่บินไปยังเมืองในเวียดนาม
2 กันยายน ค.ศ. 2009 – ได้รับมอบเครื่องบิน Airbus A321
14 ธันวาคม ค.ศ. 2011 – เปิดเที่ยวบินในประเทศเพิ่มเติม เส้นทางเสียมราฐ – เมืองพระสีหนุ โดยใช้เครื่องบิน ATR 72
30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 – เปิดเที่ยวบินระหว่างประเทศ จากเสียมราฐ มายังกรุงเทพมหานคร (สุวรรณภูมิ) โดยเครื่องบิน ATR 72 ซึ่งก่อนหน้านี้ สายการบินบางกอกแอร์เวย์ให้บริการเส้นทางนี้ ต่อมาวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2013 ได้เพิ่มเที่ยวบินเป็น 2 เที่ยวต่อวัน และในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน ได้เพิ่มเที่ยวบินเป็น 3 เที่ยวต่อวัน
7 มกราคม ค.ศ. 2013 – เปิดเที่ยวบินไปยังฮานอย โดยมีทั้งเที่ยวบินจากพนมเปญและเสียมราฐ ใช้เครื่องบิน A321 นับเป็นจุดหมายปลายทางแห่งที่สองในประเทศเวียดนาม
1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 – เปิดเที่ยวบินจากพนมเปญ ไปยังกรุงเทพมหานคร (สุวรรณภูมิ) โดยเครื่องบิน A321
6 มีนาคม ค.ศ. 2013 –
แคมโบเดียอังกอร์แอร์ คาดการณ์ว่าจะขาดทุนเป็นครั้งแรก เนื่องจากอัตราการแข่งขันที่สูงขึ้น
ปรับเส้นทางการบิน เสียมราฐ – เมืองพระสีหนุ โดยให้แวะรับผู้โดยสารที่พนมเปญในเที่ยวกลับ (เที่ยวไปบินตรงเหมือนเดิม)
14 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 – เปิดเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำ เสียมราฐ – เซี่ยเหมิน
26 กันยายน ค.ศ. 2013 – เปิดเที่ยวบิน เสียมราฐ – กวางโจว โดยเครื่องบิน Airbus A321 ซึ่งก่อนหน้านี้ สายการบินไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ให้บริการเส้นทางนี้
26 ธันวาคม ค.ศ. 2013 –
เปิดเที่ยวบินเฉพาะฤดูกาล เสียมราฐ – หางโจว
เปิดเที่ยวบินไปยังเซี่ยงไฮ้-ผู่ตง โดยมีต้นทางจากเสียมราฐและพนมเปญ ใช้เครื่องบิน Airbus A321 โดยมี 4 เที่ยวต่อสัปดาห์
18 และ 23 มกราคม ค.ศ. 2014 – เปิดเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำไปยังเวินโจวและเจิ้งโจว
1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 – เปิดเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำ เสียมราฐ – ฟูโจว
16 มกราคม ค.ศ. 2015 – เปิดเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำไปยังจางีสิงคโปร์ ใช้เครื่องบิน Airbus A321
25 ตุลาคม ค.ศ. 2015 – มีแผนเปิดเที่ยวบินอินโดจีน เชื่อมต่อระหว่างเวียดนาม กัมพูชา และลาว ในเส้นทางโฮจิมินห์ – พนมเปญ – เวียงจันทน์ – ฮานอย โดยจะใช้เครื่องบิน Airbus A321
30 ตุลาคม ค.ศ. 2015 – กลับมาเปิดเที่ยวบิน เสียมราฐ – เซี่ยงไฮ้ หลังจากที่ปิดไปชั่วคราว
25 ธันวาคม ค.ศ. 2015 – เปิดเที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำไปยังโซล-อินช็อน
30 ธันวาคม ค.ศ. 2016 – กลับมาเปิดเที่ยวบิน เสียมราฐ – ฮานอย โดยใช้เครื่องบิน A320-200 ลำใหม่
จุดหมายปลายทาง

| --- | --- |
: ฐานการบินหลัก
: เมืองสำคัญ
: เส้นทางในอนาคต
: เส้นทางแบบเช่าเหมาลำ
: เส้นทางที่ยกเลิกแล้ว
| นคร | ประเทศ | ท่าอากาศยาน | ปีที่เริ่มให้บริการ | ปีที่ยุติการให้บริการ | อ้างอิงและหมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พนมเปญ | กัมพูชา | ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ | ค.ศ. 2009 | ปัจจุบัน | ฐานการบินหลัก |
| เสียมราฐ | กัมพูชา | ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ | ค.ศ. 2009 | ปัจจุบัน | ฐานการบินหลัก |
| พระสีหนุ | กัมพูชา | ท่าอากาศยานนานาชาติจังหวัดพระสีหนุ | ค.ศ. 2012 | ปัจจุบัน |  |
| โซล | เกาหลีใต้ | ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน | ค.ศ. 2016 | ปัจจุบัน |  |
| กวางโจว | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน | ค.ศ. 2013 | ปัจจุบัน |  |
| เซี่ยงไฮ้ | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง | ค.ศ. 2013 | ปัจจุบัน |  |
| ฉางชา | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชาฮวงหัว | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| เฉิงตู | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูซวงหลิว | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| ฉงชิ่ง | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติฉงชิ่งเจียงเป่ย์ | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| หางโจว | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติหางโจวเซี่ยวชาน | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| เหอเฝย์ | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติเหอเฝย์ซิ่นเฉียว | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| หนานชาง | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติหนานชางฉางเป่ย์ | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| หนิงปัว | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติหนิงปัวหลีเฉอ | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| เสินหยาง | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติเสินหยางเถ่าเสียน | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| เทียนจิน | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติเทียนจินปินไห่ | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| เวินโจว | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติเวินโจวหลองหวัน | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| อู๋ซี | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติสูหนันโฉวฝาง | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| เซี่ยเหมิน | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยเหมินเกาจี | ค.ศ. 2012 | ค.ศ. 2012 | ยกเลิกแล้ว |
| เจิ้งโจว | จีน | ท่าอากาศยานนานาชาติเจิ้งโจวซินเจิ้ง | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| สิงคโปร์ | สิงคโปร์ | ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน | เช่าเหมาลำ |
| กรุงเทพมหานคร | ไทย | ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ | ค.ศ. 2013 | ปัจจุบัน |  |
| ดานัง | เวียดนาม | ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง | ค.ศ. 2016 | ปัจจุบัน |  |
| ฮานอย | เวียดนาม | ท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน |  |
| โฮจิมินห์ | เวียดนาม | ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต | ค.ศ. 2009 | ปัจจุบัน | เมืองสำคัญ |
| หลวงพระบาง | ลาว | ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง | ค.ศ. 2015 | ปัจจุบัน |  |
| เวียงจันทน์ | ลาว | ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต | ค.ศ. 2015 | ค.ศ. 2016 | ยกเลิกแล้ว |
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

แอร์แคมโบเดียได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
การบินลาว
เวียดนามแอร์ไลน์
ฝูงบิน

ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 แอร์แคมโบเดียมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | จำนวนที่นั่ง> ธ | จำนวนที่นั่ง> ป | จำนวนที่นั่ง> ทั้งหมด | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 2 | – | 0 | 180 | 180 |  |
| แอร์บัส เอ321-200 | 1 | – | 16 | 168 | 184 |  |
| เอทีอาร์ 72-500 | 2 | – | 0 | 68 | 68 |  |
| ทั้งหมด | 5 | – |  |  |  |  |
แอร์แคมโบเดียมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10.5 ปี
ดูเพิ่ม

การขนส่งในประเทศกัมพูชา
รายชื่อสายการบินในประเทศกัมพูชา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ข้อมูลฝูงบิน เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cambodia Angkor SihanoukVille Flights
| ด ค กสายการบินในประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| ให้บริการ |  แอร์เอเชียแคมโบเดีย  แคมโบเดียแอร์เวย์  แคมโบเดียอังกอร์แอร์  สกายอังกอร์แอร์ไลน์  |  |
| ยกเลิกแล้ว |  แอร์ดรีม  อังกอร์แอร์เวย์  อัปสราอินเตอร์เนชันแนลแอร์  บัสซากาแอร์  แคมโบเดียแอร์ไลน์  แคมโบเดียบายนแอร์ไลน์  เฟิร์สแคมโบเดียแอร์ไลน์  เจซีอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์  กัมปูเจียแอร์ไลน์  แม่โขงแอร์ไลน์  พีเอ็มทีแอร์  เพรสซิเดนท์แอร์ไลน์  รอยัลแอร์แคมโบดจ์  รอยัลขะแมร์แอร์ไลน์  รอยัลพนมเปญแอร์เวย์  เสียมเรียบแอร์เวย์  โตนเลสาบแอร์ไลน์  วัดพนมแอร์ไลน์  |  |
แอร์บัส เอ321-200 ของแอร์แคมโบเดีย
ละฏีฟะฮ์ อัดดุรูบี

| ละฏีฟะฮ์ อัดดุรูบี |
| --- | --- |
لَطيْفةُ الدُّروبيِّ

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งซีเรีย
เปลี่ยนผ่าน
รับตำแหน่ง  29 มกราคม ค.ศ. 2025
ประธานาธิบดี: อะห์มัด อัชชะเราะอ์
ก่อนหน้า: อัสมาอ์ อัลอะซัด[a]
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ละฏีฟะฮ์ อัดดุรูบี ค.ศ. 1984 (อายุ 40–41 ปี) อัลก็อรยะตัยน์ ฮอมส์ ประเทศซีเรีย
คู่สมรส: อะห์มัด อัชชะเราะอ์
บุตร: 3
^ ตำแหน่งว่างลงตั้งแต่ 8 ธันวาคม 2024 ถึง 28 มกราคม 2025

ละฏีฟะฮ์ อัดดุรูบี (อาหรับ: لَطيْفةُ الدُّروبيِّ; เกิด ค.ศ. 1984) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งซีเรียที่รับตำแหน่งในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2025 ในฐานะภริยาของอะห์มัด อัชชะเราะอ์ ผู้ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีในช่วงเปลี่ยนผ่านหลังการล่มสลายของระบอบอัลอะซัด
ชีวิตส่วนตัว

ละฏีฟะฮ์ อัดดุรูบีเกิดใน ค.ศ. 1984 ที่อัลก็อรยะตัยน์ เมืองชนบทในเขตผู้ว่าการฮอมส์ของประเทศซีเรีย เธอมีปริญญาโทสาขาภาษาและวรรณกรรมอาหรับ ในสื่อตุรกี มีการอ้างว่าอะลาอัดดีน อัดดุรูบี ปู่ของเธอที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีซีเรียคนที่ 2 ในวันที่ 26 กรกฎาคมจนกระทั่งถูกลอบสังหารในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1920 เป็นแพทย์ส่วนพระองค์ในสุลต่านออตโตมัน อับดุล ฮามิดที่ 2 ครอบครัวของเธอยังรวมถึงบุคคลสำคัญทางศาสนาที่มีชื่อเสียง เช่น ชัยค์ อับดุลฆ็อฟฟาร อัดดุรูบี นักอ่านอัลกุรอานผู้มีชื่อเสียงจากซีเรียที่เสียชีวิตในญิดดะฮ์เมื่อ ค.ศ. 2009
อัดดุรูบียังคงไม่ปรากฎต่อสาธารณะมากนัก แม้ว่าสามีของเธอจะปรากฏตัวต่อสื่อก็ตาม ในการประชุมกับคณะผู้แทนสตรีชาวซีเรียที่อาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา อะห์มัด อัชชะเราะอ์ได้แนะนำเธอว่าเป็นภริยาเพียงคนเดียวของเขา โดยปฏิเสธข่าวลือในโซเชียลมีเดียที่บอกว่าเขามีคู่สมรสหลายคน เขายืนยันว่าเธอคือภริยาคนเดียวของเขา เธอเป็นมารดาของบุตรสามคน
ภาพลักษณ์สาธารณะ

รายงานระบุว่าเธอสวมชุดประจำชาติซีเรียสำหรับผู้หญิงที่สวมชุดฮิญาบแต่ไม่ได้สวมนิกอบ ซึ่งขัดแย้งกับการคาดเดาก่อนหน้านี้ รายงานเหล่านี้ได้รับการยืนยันในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 เมื่อแพลตฟอร์มสื่อสังคมเผยแพร่ภาพที่เธอประกอบพิธีอุมเราะฮ์ที่มักกะฮ์ร่วมกับสามีของเธอในระหว่างการเยือนซาอุดีอาระเบียอย่างเป็นทางการครั้งแรก เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ เอมีเน แอร์โดอันโพสต์รูปถ่ายกับอัดดุรูบีขณะที่เธอมาถึงตุรกีพร้อมกับสามีของเธอเป็นส่วนหนึ่งของการเยือนอย่างเป็นทางการ