stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จูราสสิค เวิลด์
ภาคต่อ

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 โคลิน เทรวอร์โรว์ยืนยันว่าตนจะไม่กลับมาทำหน้าที่ผู้กำกับภาพยนตร์ภาคต่อ แต่จะทำหน้าที่เขียนบทร่วมกับดีเรค คอนนอลลีและจะได้คริส แพร็ตต์และไบรซ์ ดัลลาส โฮเวิร์ดกลับมารับบทเดิม โดยจะได้เจ. เอ. บาโญนามารับหน้าที่เป็นผู้กำกับ ภาพยนตร์ถ่ายทำช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 2017 ต่อมาในวันที่ 22 มิถุนายน ปีเดียวกัน มีการเปิดเผยว่าภาพยนตร์ภาคต่อจะใช้ชื่อว่า จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย (Jurassic World: Fallen Kingdom) จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย เข้าฉายในสหรัฐ วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2018
ดูเพิ่ม

รายชื่อภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด
เชิงอรรถ

↑  The film's official website states that the Indominus rex is part Abelisaurus, Carnotaurus, Giganotosaurus, Majungasaurus, Rugops, and Tyrannosaurus. In the film itself, Dr. Henry Wu (B.D. Wong) says she is part cuttlefish and tree frog, while Owen Grady (Chris Pratt) says she is part Velociraptor.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จูราสสิค เวิลด์
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ จูราสสิค เวิลด์
เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
จูราสสิค เวิลด์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จูราสสิค เวิลด์ ที่สยามโซน
ซับบาธบลัดดีซับบาธ

ซับบาธบลัดดีซับบาธ (อังกฤษ: Sabbath Bloody Sabbath) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ห้าของวงเฮฟวีเมทัลของอังกฤษ วงแบล็ก ซับบาธ ออกวางขายช่วง ธันวาคม 1973 อัลบั้มนี้มีการเพิ่มเคื่องสังเคราะห์เสียง และคีย์บอร์ดในการบันทึกเพลงด้วย
รายชื่อเพลง

เพลงทั้งหมดแต่งโดย Tony Iommi, Ozzy Osbourne, Geezer Butler และ Bill Ward.
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Sabbath Bloody Sabbath" | 5:45 |
| 2. | "A National Acrobat" | 6:16 |
| 3. | "Fluff" (instrumental) | 4:11 |
| 4. | "Sabbra Cadabra" | 5:59 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Killing Yourself to Live *" | 5:41 |
| 2. | "Who Are You?" | 4:11 |
| 3. | "Looking for Today" | 5:06 |
| 4. | "Spiral Architect" | 5:29 |
สมาชิก

Ozzy Osbourne – ร้อง
Tony Iommi – กีตาร์, เปียโน, เครื่องสังเคราะห์เสียง, ออร์แกน, ฟลุต
Geezer Butler – เบส
Bill Ward – กลอง
Rick Wakeman – คีย์บอร์ด และ เปียโนเพลง "Sabbra Cadabra"
| ด ค กBlack Sabbath |
| --- | --- |
Tony Iommi · Ozzy Osbourne · Geezer Butler  Bill Ward · Ronnie James Dio · Vinny Appice · Geoff Nicholls · Tony Martin · Ian Gillan · Glenn Hughes · Ray Gillen · Cozy Powell · Neil Murray · Bev Bevan ·  Jo Burt · Terry Chimes · Bob Daisley · Bobby Rondinelli · Eric Singer · Dave Spitz · Dave Walker
สตูดิโออัลบั้ม: Black Sabbath ·  Paranoid ·  Master of Reality ·  Black Sabbath Vol. 4 ·  Sabbath Bloody Sabbath ·  Sabotage ·  Technical Ecstasy ·  Never Say Die! ·  Heaven and Hell ·  Mob Rules ·  Born Again ·  Seventh Star ·  The Eternal Idol ·  Headless Cross ·  TYR ·  Dehumanizer ·  Cross Purposes ·  Forbidden · 13
อัลบั้มบันทึกการแสดงสด: Live Evil · Cross Purposes Live · Reunion · Past Lives · Live at Hammersmith Odeon
อัลบั้มรวมเพลง: We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll · The Collection · The Sabbath Stones · Symptom of the Universe: The Original Black Sabbath 1970–1978  · Black Box: The Complete Original Black Sabbath (1970–1978) · Greatest Hits 1970–1978 · The Dio Years · The Rules of Hell · Greatest Hits (2009) · Iron Man: The Best of Black Sabbath
ซิงเกิล: "Evil Woman" · "N.I.B." · "The Wizard" · "Paranoid" · "Iron man" · "War pigs" · "Fairies Wear Boots" · "Sweet Leaf" · "Children of the Grave" · "Into the Void " · "Changes" · "Sabbath Bloody Sabbath " · "Symptom of the Universe" · "Rock 'n' Roll Doctor" · "Dirty Women" · "Never Say Die!" · "Neon Knights" · "Heaven and Hell" · "Die Young" · "The Mob Rules" · "Turn Up the Night" · "Trashed" · "Disturbing the Priest" · "Zero the Hero" · No Stranger to Love" · "TV Crimes" · "Psycho Man" · "The Devil Cried"
วิดีโอ: Never Say Die · Black and Blue · The Black Sabbath Story, Vol. 1 · The Black Sabbath Story, Vol. 2 · The Last Supper · Inside Black Sabbath - 1970–1992 · Black Sabbath's Paranoid · Rock Review · In Their Own Words · Hangin' with Heaven and Hell
ส่วนที่เกี่ยวข้อง: Mythology · Heaven & Hell · Velvett Fogg · GZR · Deep Purple · Rainbow · Dio
อื่นๆ: Members
ซัม บูร์ดัม

| ซัม บูร์ดัม |
| --- | --- |
เกิด: ซามูเว็ล บูร์ดัม 13 ธันวาคม พ.ศ. 2527
ซัม บูร์ดัม (อินโดนีเซีย: Sam Burdam) หรือ ซามูเว็ล บูร์ดัม (Samuel Burdam) เป็นนักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2527 ที่โซรง จังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 13 (น็อก 4) เสมอ 2 แพ้ 7
ประวัติ

บูร์ดัมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ชนะคะแนนโยโนที่อินโดนีเซีย จากนั้นก็ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในประเทศอินโดนีเซีย จน พ.ศ. 2550 จึงเดินทางไปชกนอกรอบที่ฟิลิปปินส์ แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไรอัน มาลีเตก ต่อมา ได้มาชิงแชมป์พาบา รุ่นฟลายเวตที่ประเทศไทยเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2551 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อกรัตนพล ส.วรพิน ในยกที่ 3 จากนั้นขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก โดยขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 6 เมษายน พ.ศ. 2552 แพ้คะแนนอานิซ เจอุนฟิน ที่อินโดนีเซีย
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์พาบา รุ่นฟลายเวตเมื่อ 15 เมษายน 2551 แพ้น็อก รัตนพล ส.วรพิน ยก 3 ที่ นครพนม
จฺวินจีชู่

สำนักงานของจฺวินจีชู่
สำนักงานของจฺวินจีชู่ เป็นอาคารอันไม่โดดเด่น อยู่ใกล้เขตพระราชฐานในพระราชวังต้องห้าม
ภาพมุมกว้าง
จฺวินจีชู่ (จีนตัวย่อ: 军机处; จีนตัวเต็ม: 軍機處; พินอิน: Jūnjīchù; "สภาความลับทหาร"; อังกฤษ: Grand Council) เป็นองค์กรสำคัญในการกำหนดนโยบายการปกครองแผ่นดินของประเทศจีนสมัยราชวงศ์ชิง ซึ่งจักรพรรดิยงเจิ้ง (雍正帝) ทรงจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1733 เดิมมีอำนาจหน้าที่ทางทหารเท่านั้น แต่ภายหลังขยายขอบข่ายภารกิจมากขึ้น จนมีอำนาจหน้าที่เทียบเท่าสภาองคมนตรีในโลกตะวันตก ถึงขนาดมีบทบาทและความสำคัญยิ่งกว่าเน่ย์เก๋อ (內閣; "ศาลาใน") ซึ่งเป็นองค์กรสูงสุดในระบบราชการจีน
แม้มีบทบาทสำคัญในราชการ แต่สถานะของจฺวินจีชู่ในการเป็นหน่วยงานกำหนดนโยบายนั้นกลับไม่เป็นทางการ ทั้งสมาชิกของจฺวินจีชู่ก็ควบตำแหน่งอย่างอื่นในราชสำนักด้วย เดิมทีสมาชิกส่วนใหญ่ของจฺวินจีชู่เป็นชาวแมนจู แต่ภายหลังก็ได้ชาวฮั่นเข้ามาร่วมมากขึ้นตามลำดับ หนึ่งในสมาชิกชาวฮั่นกลุ่มแรก คือ จาง ถิงอฺวี้ (張廷玉)
จฺวินจีชู่มีสำนักงานอยู่ ณ อาคารเล็ก ๆ ทางด้านตะวันตกของประตูสู่พระที่นั่งเฉียนชิง (乾清宫) ในพระราชวังต้องห้าม
องค์ประกอบ

จำนวนสมาชิกของจฺวินจีชู่นั้นต่างกันไปในแต่ละยุค บางครั้งมีสาม บางครั้งมีสิบ แต่ปรกติแล้วมีห้า เป็นชาวแมนจูสอง ชาวฮั่นสอง และมีองค์ชายที่ดำรงฐานะเหอชั่วชินหวัง (和碩親王) อีกหนึ่งพระองค์เป็นประธาน ซึ่งในวงราชการเรียก "หลิ่งปานจฺวินจีต้าเฉิน" (領班軍機大臣; "แม่กองมหาอำมาตย์ความลับทหาร") แต่มิใช่คำเรียกอย่างเป็นทางการ
ประวัติ > อี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้

ในช่วงแรกของราชวงศ์ชิง อำนาจทางการเมืองนั้นอยู่ในเงื้อมมือของอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ (議政王大臣會議; "ที่ประชุมมหาอำมาตย์และราชวงศ์เพื่อทรงหารือราชกิจ") อันจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1637 ประกอบด้วย องค์ชายแปดพระองค์ซึ่งควบตำแหน่งที่ปรึกษาในพระมหากษัตริย์ และข้าราชการชาวแมนจูอีกจำนวนหนึ่ง มีหน้าที่ลงมติเกี่ยวกับนโยบายสำคัญในการบริหารราชการแผ่นดิน มติของที่ประชุมมีอำนาจเหนือกว่ามติของเน่ย์เก๋อ หรือแม้แต่ของคณะเสนาบดี นอกจากนี้ จักรพรรดิหนูเอ่อร์ฮาชื่อ (努爾哈赤) ยังทรงบัญญัติให้ที่ประชุมมีอำนาจถอดถอนพระมหากษัตริย์ด้วย ครั้น ค.ศ. 1643 จักรพรรดิซุ่นจื้อ (順治帝) ทรงให้เพิ่มเจ้าหน้าที่ชาวฮั่นเข้าไปในที่ประชุม และขยายอำนาจของที่ประชุมให้ครอบคลุมกิจการสำคัญทั้งปวงของจักรวรรดิ แต่เมื่อมีการจัดตั้งหนานชูฝางและจฺวินจีชู่ขึ้น บทบาทของที่ประชุมก็ลดลงเรื่อย ๆ จนยุบทิ้งไปใน ค.ศ. 1717
ประวัติ > หนานชูฝาง

หนานชูฝาง (南書房; "หอสมุดใต้") เป็นองค์กรกำหนดนโยบายสูงสุด จักรพรรดิคังซี (康熙帝) ทรงจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1677 และยุบเลิกไปใน ค.ศ. 1898 รัชกาลจักรพรรดิกวังซฺวี่ (光绪帝)
องค์กรนี้จัดตั้งขึ้นที่ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของพระที่นั่งเฉียนชิง จึงมีคำว่า "ใต้" อยู่ในนาม บุคลากรขององค์กรเป็นบัณฑิตจากสำนักฮั่นหลิน (翰林院; "สำนักป่าพู่กัน") ซึ่งคัดเลือกโดยพิจารณาผลงานด้านอักษรศาสตร์เป็นหลัก พระมหากษัตริย์จะได้ทรงสะดวกในการปรึกษาและอภิปราย ผู้ใดได้รับเลือกเข้าองค์กรนี้ ก็มักเรียกว่า ได้ "เหยีบย่างหอสมุดใต้" (南書房行走) และโดยที่มีบทบาทได้รับใช้ใกล้ชิดยุคลบาท สมาชิกขององค์กรนี้จึงมีอิทธิพลสูงยิ่งต่อองค์พระมหากษัตริย์ แต่เมื่อจัดตั้งจฺวินจีชู่ขึ้นแล้ว องค์กรนี้ก็สูญสิ้นอำนาจหน้าที่ในการถวายคำปรึกษาไป แต่ยังคงเป็นองค์กรสำคัญในราชการอยู่
ประวัติ > จฺวินจีชู่

ใน ค.ศ. 1729 จักรพรรดิยงเจิ้งทรงเปิดศึกกับรัฐข่านจฺวิ่นก๋าเอ่อร์ (准噶尔汗国; Dzungar Khanate) และเกิดความวิตกกังวลกันว่า การที่เน่ย์เก๋อมีสำนักงานอยู่นอกประตูไท่เหอ (太和門; "ประตูมหาสันติ") จะทำให้ความลับทหารไม่ปลอดภัย จักรพรรดิยงเจิ้งจึงทรงจัดตั้งจฺวินจีชู่ขึ้น ณ ราชสำนักชั้นใน และทรงเลือกสมาชิกคณะเสนาบดีที่ทรงไว้วางพระทัยไปควบตำแหน่งในหน่วยงานใหม่นี้
เมื่อทรงพิชิตรัฐข่านได้แล้ว จักรพรรดิยงเจิ้งทรงเห็นว่า หน่วยงานที่ทรงตั้งขึ้นใหม่นี้ช่วยลดความไร้ประสิทธิภาพในวงราชการได้ ดังนั้น ใน ค.ศ. 1732 จฺวินจีชู่จึงกลายสถานะจากหน่วยงานชั่วคราวเป็นสถาบันชั้นสูงในราชการ ภายหลังก็ค่อย ๆ กลืนอำนาจของอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ และหนานชูฝาง จนที่สุดก็กลายเป็นองค์กรกำหนดนโยบายหลักของจักรวรรดิ
ประวัติ > การจัดตั้งซ้ำ

เมื่อสิ้นรัชสมัยจักรพรรดิยงเจิ้งใน ค.ศ. 1735 แล้ว จฺวินจีชู่ก็เป็นอันสิ้นสุดลง แต่ก่อนจะสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิยงเจิ้งได้ทรงตั้งองค์กรชั่วคราว เรียก "จ๋งหลี่ชื่ออู้ชู่" (總理事務處; "กรมกิจการนายก") ไว้ถวายความช่วยเหลือพระโอรสซึ่งจะขึ้นสืบราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิเฉียนหลง (乾隆帝) ไม่ช้าองค์กรนี้ก็มีบทบาททับซ้อนกับหน่วยงานหลายหน่วย จนมีขอบข่ายอำนาจกว้างขวาง ที่สุดใน ค.ศ. 1738 จักรพรรดิเฉียนหลงจึงทรงยุบองค์กรดังกล่าวทิ้ง และจัดตั้งจฺวินจีชู่ขึ้นใหม่
จฺวินจีชู่มีหน้าที่หลายประการในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง บางอย่างก็เป็นหน้าที่ธุรการ เช่น ติดตามหนังสือเวียน ตลอดจนจัดกิจกรรม อย่างมหรสพในวัง และการประพาส หน้าที่อย่างอื่นที่เกี่ยวกับการบริหารรัฐกิจก็มี เช่น ร่างราชโองการ และถวายความเห็นเรื่องนโยบายและปัญหาอื่น ความใกล้ชิดกับพระมหากษัตริย์ ราชสำนักชั้นใน และความลับทางราชการ รวมถึงสถานะที่ไม่เป็นทางการ ทำให้จฺวินจีชู่มีบทบาทเป็นหน่วยงานกลางในการปกครองแผ่นดิน ทั้งไม่อยู่ในความควบคุมของหน่วยงานราชสำนักชั้นนอกด้วย
ประวัติ > หลังรัชสมัยเฉียนหลง

ใน ค.ศ. 1796 จักรพรรดิเฉียนหลงทรงสละพระราชสมบัติให้พระโอรสเสวยราชย์สืบมาเป็นจักรพรรดิเจียชิ่ง (嘉慶帝) ครั้น ค.ศ. 1799 จักรพรรดิเฉียนหลงสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเจียชิ่งทรงปฏิรูปจฺวินจีชู่หลายประการ รวมถึงลดจำนวนสมาชิกของจฺวินจีชู่ และขับเหอเชิน (和珅) ขุนนางคนโปรดของจักรพรรดิเฉียนหลงซึ่งเข้าอยู่ในจฺวินจีชู่มาตั้งแต่ ค.ศ. 1776 ออกจากตำแหน่ง จักรพรรดิเจียชิ่งยังทรงกำหนดโทษทางปกครองไว้สำหรับสมาชิกของจฺวินจีชู่ และทรงกำหนดให้การแต่งตั้งเสมียนของจฺวินจีชู่ต้องได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุมขุนนาง
ประวัติ > สมัยพระพันปีฉือสี่

ครั้นพระพันปีฉืออัน (慈安太后) และพระพันปีฉือสี่ (慈禧太后) เข้าดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิถงจื้อ (同治帝) ร่วมกันใน ค.ศ. 1856 จฺวินจีชู่รับหน้าที่ลงมติทางการเมืองหลายประการ เหตุผลสำคัญประการหนึ่งเพราะพระนางทั้งสองยังทรงไม่จัดเจนราชการนัก ครั้น ค.ศ. 1861 มีราชโองการวางรายละเอียดในการดำเนินงานเกี่ยวกับหนังสือราชการ โดยกำหนดให้หลายเรื่องเป็นไปตามมติของจฺวินจีชู่ ราชโองการนี้ระบุให้ส่งหนังสือราชการไปยังพระพันปีทั้งสองก่อน แล้วพระพันปีทั้งสองจะทรงส่งคืนไปยังองค์ชายอี้ซิน (奕訢) ผู้ดำรงฐานันดรศักดิ์กงชินหวัง (恭親王) และเป็นประธานจฺวินจีชู่ จากนั้น จฺวินจีชู่จะประชุมปรึกษา แล้วขอพระวินิจฉัยจากพระพันปีทั้งสอง ก่อนจะร่างมติตามนั้น แล้วส่งร่างให้พระพันปีทั้งสองทรงอนุมัติอีกชั้นหนึ่ง กระบวนการดังกล่าวทำให้แม่ทัพเจิง กั๋วฟาน (曾國藩) กล่าวหลังเข้าเฝ้าใน ค.ศ. 1869 ว่า "ราชการแผ่นดินทั้งสิ้นทั้งปวงตกเป็นสิทธิ์ขาดของสมาชิกจฺวินจีชู่...ผู้ซึ่งมีอำนาจยิ่งกว่าราชครู" ("the state of affairs hinged entirely on the Grand Councillors....whose power surpassed that of the imperial master.") ขั้นตอนดำเนินงานเช่นนี้ยังมีสืบมาจนถึงช่วงที่พระพันปีฉือสี่สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิกวังซฺวี่
ภายหลังจากที่จักรพรรดิกวังซฺวี่ทรงว่าราชการด้วยพระองค์เองแล้ว ทั้งจักรพรรดิเองและจฺวินจีชู่ก็ยังขอพระวินิจฉัยจากพระพันปีฉือสี่ต่อไป หนึ่งในเหตุการณ์สำคัญ คือ ใน ค.ศ. 1894 เมื่อเกิดสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งแรก จฺวินจีชู่ส่งสำเนาฎีกาไปถวายทั้งองค์จักรพรรดิและพระพันปี ขั้นตอนเช่นนี้ปฏิบัติต่อมาจนถึง ค.ศ. 1898 เมื่อพระพันปีฉือสี่ทรงยึดอำนาจจากจักรพรรดิกวังซฺวี่
ประวัติ > การยุบเลิก

เมื่อพระพันปีฉือสี่และจักรพรรดิกวังซฺวี่สิ้นพระชนม์ในเวลาไล่เลี่ยกันใน ค.ศ. 1908 องค์ชายผู่อี๋ (溥儀) สืบสันตติวงศ์ต่อมาเป็นจักรพรรดิเซฺวียนถ่ง (宣统帝) โดยมีพระบิดา คือ องค์ชายไจ้เฟิง (載灃) ซึ่งทรงดำรงฐานันดรศักดิ์ฉุนชินหวัง (醇親王) สำเร็จราชการแทน ครั้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1911 องค์ชายไจ้เฟิงทรงยุบเลิกจฺวินจีชู่ และจัดตั้งคณะรัฐมนตรี (内阁) ขึ้นแทน เพื่อปฏิรูปประเทศ ทว่า ความพยายามนี้สายเกินไป จักรวรรดิชิงล่มสลายลงใน ค.ศ. 1912
สมาชิกที่มีชื่อเสียงของจฺวินจีชู่

กงชินหวังอี้ซิน (恭親王奕訢)
จาง ถิงอฺวี้ (張廷玉)
ฉุนชินหวังอี้เซฺวียน (醇親王奕譞)
ชิ่งชินหวังอี้ควง (慶親王奕劻)
ซู่ชุ่น (肃顺)
เวิง ถงเหอ (翁同龢)
หรงลู่ (榮祿)
เหอเชิน (和珅)
จักรพรรดิยงเจิ้ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1722–1735) ผู้ทรงก่อตั้งจฺวินจีชู่
องค์ชายอี้ซิน (奕訢) ประธานจฺวินจีชู่ในสมัยพระพันปีฉือสี่
ซันเหอ

สำหรับความหมายอื่น ดู อั้งยี่
ซันเหอ ตามสำเนียงกลาง หรือ ซาฮะ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีน: 三合; พินอิน: Sān Hé; อังกฤษ: Triad) หรือในภาษาไทยนิยมเรียกกันว่า อั้งยี่ (จีน: 红字; พินอิน: Hóngzì หงจื้อ; "อักษรสีชาด") เป็นสมาคมลับของชาวจีนในต่างประเทศที่แตกแขนงมาจากสมาคมเทียนตี้ (天地, Tiān Dì) ซึ่งในภาษาไทยก็เรียกว่า "อั้งยี่" เช่นกัน
สมาคมเทียนตี้นั้นพระสงฆ์ห้ารูปจากวัดเส้าหลินที่เรียกกันว่า "บุรุษทั้งห้า" (五祖, Wǔ Zǔ) ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าคังซี ครั้งนั้น ราชวงศ์ชิงเคลือบแคลงพฤติกรรมของวัดเส้าหลินจึงเผาฆ่าล้างวัด สมาชิกวัดที่เหลือรอดมีเพียงพระสงฆ์ทั้งห้ารูปดังกล่าว จึงพากันก่อตั้งสมาคมลับเพื่อ "โค่นชิงฟื้นหมิง" (反清復明, Fǎn Qīng Fù Míng) แต่พอแตกแขนงไปยังประเทศอื่นแล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะล้มราชวงศ์ชิง เดิมมีวัตถุประสงค์จะช่วยเหลือกันในหมู่ชาวจีนที่อยู่ต่างด้าว แต่ภายหลังก่อความวุ่นวายในประเทศที่ตนอยู่จนถูกปราบปรามเรื่อยมา และปัจจุบันกลายเป็นองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติซึ่งยังดำรงอยู่ในหลาย ๆ ประเทศ กับทั้งมีส่วนพัวพันการค้ามนุษย์ ค้าประเวณี ฟอกเงิน กรรโชกทรัพย์ ปลอม แปลง และรับจ้างฆ่า
ชื่อ

"ซันเหอ" แปลว่า องค์สาม สื่อถึงฟ้า ดิน และมนุษย์ ส่วนชื่อ "Triad" ในภาษาอังกฤษนั้นแปลว่า องค์สาม เช่นกัน แต่รัฐบาลอังกฤษซึ่งเข้ายึดครองฮ่องกงตั้งให้เพราะเห็นว่า พวกอั้งยี่มักใช้ยันต์รูปสามเหลี่ยม
ประเทศไทย

อั้งยี่เป็นสมาคมลับที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ ตั้งขึ้นด้วยวัตถุประสงค์จะช่วยเหลืออนุเคราะห์กลุ่มชาวจีนด้วยกันเอง ต่อมาสมาคมเหล่านี้ดำเนินงานอย่างไร้ระเบียบ ก่อปัญหารุนแรงขึ้นหลายครั้งจนทางการต้องใช้อำนาจขั้นเด็ดขาดเข้าจัดการ
สมาคมอั้งยี่ลักลอบนำฝิ่นเข้ามาขายในประเทศไทย ซึ่งในเวลานั้นมีคนไทยและจีนติดฝิ่นเป็นจำนวนมาก ในปี พ.ศ. 2390 พวกอั้งยี่ก่อเหตุขึ้นครั้งแรก ซึ่งทำให้ฝ่ายไทยเริ่มไม่ไว้ใจคนจีนตั้งแต่นั้นมา ต่อมาก่อนจะสิ้นรัชกาลที่ 4 ในปี พ.ศ. 2410 อั้งยี่ในเมืองภูเก็ตสองก๊กคือ ก๊กงี่หิน มีกำลังประมาณ 3,500 คนกับ อั้งยี่ก๊กปูนเถ้าก๋ง มีกำลังประมาณ 4,000 คน เกิดปะทะกัน สาเหตุจากการแย่งชิงสายน้ำแร่ดีบุก ทางการในเมืองภูเก็ตเข้าระงับเหตุไม่สำเร็จ ต้องขอกำลังจากกรุงเทพฯ ไปปราบ พวกอั้งยี่เกรงกำลังจากกรุงเทพฯ จึงอ่อนน้อมโดยดี เหตุการณ์จึงได้สงบลง
ประเทศไทย > การก่อเหตุของอั้งยี่

2410 - 2411 อั้งยี่กำเริบที่ระนอง และภูเก็ต ทางการต้องยกกองทัพไปปราบ
2432 อั้งยี่กำเริบที่กรุงเทพฯ  ยิงกันเอง ทางการต้องเข้าปราบปราม
2436-2439 อั้งยี่กำเริบที่ปราจีนบุรีและฉะเชิงเทรา
2438 อั้งยี่กำเริบที่ตลาดพลู ธนบุรี
2438-2440 อั้งยี่กำเริบที่จันทบุรี
ซอล เบลโลว์

| ซอล เบลโลว์ Saul Bellow |
| --- | --- |
เกิด: 10 มิถุนายน ค.ศ. 1915 แคนาดา
เสียชีวิต: 5 เมษายน ค.ศ. 2005 สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: ชาวแคนาดา/ชาวอเมริกัน
อาชีพ: นักเขียน
ตำแหน่ง: นักเขียน
นักเขียนแคนาดา/นักเขียนอเมริกัน
ซอล เบลโลว์ หรือ โซโลมอน เบลโลว์ (อังกฤษ: Saul Bellow หรือ Solomon Bellows) (10 มิถุนายน ค.ศ. 1915 - 5 เมษายน ค.ศ. 2005) ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวอเมริกันที่เกิดในแคนาดา เบลโลว์ได้รับทางวรรณกรรมหลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลพูลิตเซอร์ในปี ค.ศ. 1976, รางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1976 และได้รับมอบเหรียญศิลปินดีเด่นแห่งชาติแห่งสหรัฐอเมริกา (National Medal of Arts) ในปี ค.ศ. 1988 ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนเดียวที่ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ (National Book Award) สามครั้งและเป็นคนเดียวที่ได้รับการเสนอชื่อหกครั้ง
ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) สรรเสริญงานของซอล เบลโลว์ว่าเป็นงานที่เต็มไปด้วย
exuberant  ideas, flashing irony, hilarious comedy and burning compassion... the mixture of rich picaresque novel and subtle analysis of our culture, of entertaining adventure, drastic and tragic episodes in quick succession interspersed with philosophic conversation, all developed by a commentator with a witty tongue and penetrating insight into the outer and inner complications that drive us to act, or prevent us from acting, and that can be called the dilemma of our age.
งานชิ้นสำคัญของซอล เบลโลว์ก็ได้แก่ The Adventures of Augie March (ไทย: การผจญภัยของออจี มาร์ช), Herzog (ไทย: แฮร์ซอก), Mr. Sammler's Planet (ไทย: โลกของมิสเตอร์แซมม์เลอร์), Seize the Day (ไทย: ฉวยโอกาส), Humboldt's Gift (ไทย: ของขวัญของฮัมโบลดท์) และ Ravelstein (ไทย: ราเวนสไตน์) ซอล เบลโลว์ถือกันว่าเป็นนักประพันธ์คนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้มี "อิทธิพลทางวรรณกรรมอันใหญ่หลวง"
งานเขียนบางชิ้น > นวนิยาย และ นวนิยายขนาดสั้น

Dangling Man (ค.ศ. 1944)
The Victim (ค.ศ. 1947)
The Adventures of Augie March (ค.ศ. 1953)
Seize the Day (ค.ศ. 1956)
Henderson the Rain King (ค.ศ. 1959)
Herzog (ค.ศ. 1964)
Mr. Sammler's Planet (ค.ศ. 1970)
Humboldt's Gift (ค.ศ. 1975) ชนะรางวัลพูลิตเซอร์ในปี ค.ศ. 1976
The Dean's December (ค.ศ. 1982)
More Die of Heartbreak (ค.ศ. 1987)
A Theft (ค.ศ. 1989)
The Bellarosa Connection (ค.ศ. 1989)
The Actual (ค.ศ. 1997)
Ravelstein (2000)
งานเขียนบางชิ้น > รวมเรื่องสั้น

Mosby's Memoirs (ค.ศ. 1968)
Him with His Foot in His Mouth (ค.ศ. 1984)
Something to Remember Me By: Three Tales (ค.ศ. 1991)
Collected Stories (2001)
งานเขียนบางชิ้น > งานแปล

Gimpel the Fool (ค.ศ. 1945) โดย ไอแซค บาเชวิส ซิงเกอร์ (แปลโดยซอล เบลโลว์ ในปี ค.ศ. 1953)
งานเขียนบางชิ้น > สารคดี

To Jerusalem and Back (ค.ศ. 1976) - บันทึกชีวประวัติ
It All Adds Up (ค.ศ. 1994) - รวบรวมบทเขียน
แหล่งข้อมูลอื่น

Mr. Sammler's City, City Journal, Spring 2008 เก็บถาวร 2016-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nobel site with two speeches (one of which is an audio recording) & longer biography
Annotated Bibliography of Criticism เก็บถาวร 2009-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by the Saul Bellow Society
Bellow's 1955 autobiographical statement for reference book
JM Coetzee on the early novels
Slate's assortment of other writers' takes on Bellow, mostly eulogistic
Joyce Carol Oates on Saul Bellow
Saul Bellow 'Bookweb' on literary website The Ledge, with suggestions for further reading. เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Blogpost on Bellow's Russian family name–Belo or Belov?
Saul Bellow, a neocon’s tale[ลิงก์เสีย] by John Podhoretz
| ด ค กรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม |
| --- | --- |
ค.ศ. 1901–1925 (พ.ศ. 2444–2468): พรูดอม (1901) ·  ม็อมเซิน (1902) ·  บีเยินซ็อน (1903) ·  มิสทราล / เอย์ซากีร์เร (1904) ·  แชงกีเยวิตช์ (1905) ·  คาร์ดุชชี (1906) ·  คิปลิง (1907) ·  อ็อยเคิน (1908) ·  ลอเกร์เลิฟ (1909) ·  ไฮเซอ (1910) ·  มาแตร์แล็งก์ (1911) ·  เฮาพท์มัน (1912) ·  ฐากุร (1913) ·  รอล็อง (1915) ·  ไฮเดินสตัม (1916) ·  เกลเลอโรป / พอนทอปปีดัน (1917) ·  ชปิทเทอเลอร์ (1919) ·  ฮัมซัน (1920) ·  ฟร็องส์ (1921) ·  เบนาเบนเต (1922) ·  เยตส์ (1923) ·  แรย์มอนต์ (1924) ·  ชอว์ (1925)
ค.ศ. 1926–1950 (พ.ศ. 2469–2493): เดเลดดา (1926) ·  แบร์กซอน (1927) ·  อึนเซ็ต (1928) ·  มันน์ (1929) ·  ลูอิส (1930) ·  คาร์ลเฟลต์ (1931) ·  กอลส์เวอร์ธี (1932) ·  บูนิน (1933) ·  ปีรันเดลโล (1934) ·  โอนีล (1936) ·  มาร์แต็ง ดูว์ การ์ (1937) ·  บัก (1938) ·  ซิลลันแป (1939) ·  เยนเซน (1944) ·  มิสตรัล (1945) ·  เฮ็สเซอ (1946) ·  ฌีด (1947) ·  เอเลียต (1948) ·  ฟอกเนอร์ (1949) ·  รัสเซลล์ (1950)
ค.ศ. 1951–1975 (พ.ศ. 2494–2518): ลาเกอร์กวิสต์ (1951) ·  โมรียัก (1952) ·  เชอร์ชิลล์ (1953) ·  เฮมิงเวย์ (1954) ·  ลัฆส์แนส (1955) ·  ฆิเมเนซ (1956) ·  กามูว์ (1957) ·  ปัสเตร์นัค (1958) ·  กวาซีโมโด (1959) ·  แปร์ส (1960) ·  อานดริช (1961) ·  สไตน์เบ็ก (1962) ·  เซเฟริส (1963) ·  ซาทร์ (1964) ·  โชโลคอฟ (1965) ·  อักนอน / ซัคส์ (1966) ·  อัสตูเรียส (1967) ·  คาวาบาตะ (1968) ·  เบ็คเค็ทท์ (1969) ·  โซลเซนิตซิน (1970) ·  เนรูดา (1971) ·  เบิล (1972) ·  ไวต์ (1973) ·  จอห์นสัน / มาร์ตินสัน (1974) ·  มอนตาเล (1975)
ค.ศ. 1976–2000 (พ.ศ. 2519–2543): เบลโลว์ (1976) ·  อาเลย์กซันเดร (1977) ·  ซิงเกอร์ (1978) ·  เอลีติส (1979) ·  มีวอช (1980) ·  คาเนตติ (1981) ·  มาร์เกซ (1982) ·  โกลดิง (1983) ·  ไซเฟิร์ต (1984) ·  ซีมง (1985) ·  โชยิงกา (1986) ·  บรอดสกี (1987) ·  มะห์ฟูซ (1988) ·  เซลา (1989) ·  ปัซ (1990) ·  กอร์ดิเมอร์ (1991) ·  วอลคอต (1992) ·  มอร์ริสัน (1993) ·  โอเอะ (1994) ·  ฮีนีย์ (1995) ·  ชึมบอร์สกา (1996) ·  โฟ (1997) ·  ซารามากู (1998) ·  กรัส (1999) ·  เกา ซิงเจี้ยน (2000)
ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน): ไนพอล (2001) ·  แกร์เตส (2002) ·  คุตซี (2003) ·  เย็ลลีเน็ค (2004) ·  พินเทอร์ (2005) ·  พามุค (2006) ·  เลสซิง (2007) ·  เลอ เกลซีโย (2008) · มึลเลอร์ (2009) ·  โยซา (2010) ·  ทรานสเตรอเมอร์ (2011) ·  โม่เหยียน (2012) ·  มุนโร (2013) · มอดียาโน (2014) · อะเลคซีเอวิช (2015) · ดิลลัน (2016) · อิชิงูโระ (2017) · ตอการ์ตชุก (2018) · ฮันท์เคอ (2019) · กลิก (2020) · เกอร์นาห์ (2021)  ·  แอร์โน (2022)  ·  ฟ็อสเซอ (2023)  ·  คัง (2024)
ซัมซุง กาแลคซี วาย

| --- | --- |
หน่วยความจำ: 190 MB (สามารถใช้ได้ 158 MB)
จอแสดงผล: 240×320 pixels, 3.0 inch (133 ppi pixel density) TFT capacitive touchscreen, 262144 colors, 18-bit, 60Hz Refresh Rate
ซัมซุง กาแลคซี วาย (อังกฤษ: Samsung Galaxy Y) หรือ ซัมซุง กาแลคซี ยัง (GT-S5360) เป็นโทรศัพท์มือถือประเภทสมาร์ตโฟน ที่ผลิตโดยซัมซุง มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ที่ประกาศวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011
ดูเพิ่ม

ซัมซุง กาแลคซี
รายชื่ออุปกรณ์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์
ซัมซุง กาแลคซี วาย ดูโอส
แหล่งข้อมูลอื่น

Full phone specifications เก็บถาวร 2011-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
GSMArena page on Galaxy Y
Google Play
Android Website
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 5

| --- | --- |


ผู้พัฒนา: ซัมซุง อิเล็กทรอนิกส์
ผู้ผลิต: ซัมซุง อิเล็กทรอนิกส์
สโลแกน: Your World Just Got Bigger
ซีรีส์: ซัมซุง กาแลคซี โน้ต
เครือข่ายที่รองรับ: จีเอสเอ็ม/จีพีอาร์เอส/เอดจ์ – 850, 900, 1800, 1900 เมกาเฮิรตซ์  เอชเอสพีเอพลัส (3 จี) – 850, 900, 1900, 2100 เมกาเฮิรตซ์  4 จี แอลทีอี – 700, 800, 1700, 1800, 1900, 2600 เมกาเฮิรตซ์ (ขึ้นอยู่กับประเทศ) HSPA+
เปิดตัวครั้งแรก: 13 สิงหาคม 2015; 9 ปีก่อน (2015-08-13)
ขายในประเทศ: 21 สิงหาคม 2015; 9 ปีก่อน (2015-08-21)
รุ่นก่อนหน้า: ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 4
รุ่นถัดไป: ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 7
รุ่นที่เกี่ยวข้อง: ซัมซุง กาแลคซีเอส 6
ลักษณะการออกแบบ: แฟบเล็ตจอสัมผัส
ขนาด: สูง 153.2 mm (6.03 in)   กว้าง 76.1 mm (3.00 in)   หนา 7.6 mm (0.30 in)
น้ำหนัก: 168 g (5.9 oz)
ระบบปฏิบัติการ: เดิม: แอนดรอยด์ 5.1.1 "โลลี่ป๊อป" ปัจจุบัน: แอนดรอยด์ 7.0 "นูกัต"
ซีพียู: เอ็กซีนอส 5 อ็อกตะ (1.9 จิกะเอิรตซ์ ควอด-คอร์ คอร์เท็กซ์-เอ15 และ 1.3 จิกะเอิรตซ์ ควอด-คอร์ คอร์เท็กซ์-เอ7) หรือ ควอลคอมม์ สแนปดรากอน 800 (2.3 จิกะเอิรตซ์ ควอด-คอร์)
จีพียู: มาลี-T628 MP6 หรือ อาดรีโน 330
หน่วยความจำระบบ: 4 จิกะไบต์
หน่วยความจำ: 32;จิกะไบต์
หน่วยความจำภายนอก: มากสุดถึง 64 จิกะไบต์ ไมโครเอสดีเอกซ์ซี
แบตเตอรี่: 3000 มิลลิแอมแปร์
จอแสดงผล: 5.7 in (140 mm) ฟูลเอชดี ซูเปอร์อาโมเลด 518 พิกเซลต่อนิ้ว (2560 x 1440 พิกเซล)
กล้องหลัง: 16 ล้านพิกเซล
กล้องหน้า: 5 ล้านพิกเซล
การเชื่อมต่อ:  รายการ วายฟาย (802.11 a/b/g/n/ac)  จีพีเอส/โกลนาสส์  เอ็นเอฟซี  บลูทูธ 4.0  อินฟราเรด แอลอีดี  เอ็มเอชแอล 2.0  
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
อ้างอิง: 
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 5 (อังกฤษ: Samsung Galaxy Note 5) คือสมาร์ตโฟนระบบจอสัมผัสและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่พัฒนาโดยซัมซุง อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นรุ่นที่ต่อมาจากรุ่นซัมซุง กาแลคซี โน้ต 4 โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยมาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ เวอร์ชัน 5.1 "โลลิป๊อป"(Lollipop) เป็นมาตรฐาน
แหล่งข้อมูล

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 5
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กซัมซุงสมาร์ตโฟน |
| --- | --- | --- |
| กาแลคซี เอส | กาแลคซีเอส • กาแลคซีเอส 2 • กาแลคซีเอส 3 • กาแลคซีเอส 4 • กาแลคซีเอส 5 • กาแลคซีเอส 6 • กาแลคซีเอส 7 • กาแลคซีเอส 8 • กาแลคซีเอส 9 • กาแลคซีเอส 10 • กาแลคซีเอส 20 • กาแลคซีเอส 21 • กาแลคซีเอส 22 • กาแลคซีเอส 23 • กาแลคซีเอส 24 |  |
| กาแลคซี โน้ต | กาแลคซี โน้ต • กาแลคซี โน้ต 2 • กาแลคซี โน้ต 3 • กาแลคซี โน้ต 4 • กาแลคซี โน้ต เอดจ์ • ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 5 • ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 7 • กาแลคซี โน้ต 8 • กาแลคซี โน้ต 9 • กาแลคซี โน้ต 10 • กาแลคซี โน้ต 20 |  |
| กาแลคซี โน้ต (แท็บเล็ต) | กาแลคซี โน้ต 8.0 • กาแลคซี โน้ต 10.1 |  |
| กาแลคซี แท็บ | กาแลคซี แท็บ • กาแลคซี แท็บ 2 • กาแลคซี แท็บ 3 • กาแลคซี แท็บ 10.1 |  |
| กาแลคซี เอ | กาแลคซี ซีรี่ยส์ เอ • กาแลคซีเอ 5 • กาแลคซีเอ 7 • กาแลคซี เอ 5(2016)• กาแลคซี เอ 7(2016) • Galaxy A50 • Galaxy A5 (2016) • Galaxy A5 (2017) • Galaxy A8 (2018) • Galaxy A6 (2018) • Galaxy A6+ (2018) • Galaxy A7 (2015) • Galaxy A7 (2016) • Galaxy A8+ (2018) • Galaxy A7 (2017) • Galaxy A7 (2018) • Propel • Galaxy A8 (2015) • Galaxy A8 (2016) •  Impression • Galaxy A9 (2016) • Galaxy A9 Pro (2016) • Galaxy A9 (2018)/A9s |  |
| กาแลคซี เจ | ซัมซุง กาแลคซี เจ 2 • ซัมซุง กาแลคซี เจ 5 • ซัมซุง กาแลคซี เจ 5 เวอร์ชั่น 2 • ซัมซุง กาแลคซีเจ 7 • ซัมซุง กาแลคซี เจ 7 เวอร์ชั่น 2 |  |
| กูเกิล เน็กซัส | เน็กซัสเอส • กาแลคซี เน็กซัส |  |