stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภูตผีปีศาจไทย
รายชื่อเรื่อง > ปีศาจของไทย

ไปฝังศพ (นายทองคำ)
ขึ้นจากหลุม (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน ไปฝังศพ)
ศาลาทางเปลี่ยว (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน ขึ้นจากหลุม)
หมอผี (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน ศาลาทางเปลี่ยว)
ไปจับจิ้งหรีด (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน หมอผี)
ผี! (นายเจิม เรื่องในตอนนี้นับเป็นเรื่องแรกที่ได้ตีพิมพ์)
ผีปอบ (นายโอ)
ผู้ที่กลับมา (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน ไปจับจิ้งหรีด)
เลขานุการผี (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน ผู้ที่กลับมา)  1
เนื้อมันหวานกลมกล่อม (นายมุต พ่อค้าปลา และได้มีผู้ที่นั่งฟังกลับมาจดบันทึก)
ก็ผี น่ะซี! (นายฉ่ำ ช่างตัดผม โดย นายทองคำ เป็นผู้ฟังและจดบันทึก)
มรดกยุ่งยาก (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน เลขานุการผี)
แดนประหลาด (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน มรดกยุ่งยาก)
รำเพยจะเป็นของคุณทุก ๆ ชาติ (นายทองคำ ตอนต่อจากตอน แดนประหลาด และจบเรื่องราวของนายทองคำ โดยในซีรีส์ ผี! วิญญาณและความผูกพัน ได้นำเฉพาะเรื่อง มรดกยุ่งยาก และ รำเพยจะเป็นของคุณทุก ๆ ชาติมาสร้างรวมกันใช้ชื่อว่า รำเพยจะเป็นของคุณทุกชาติไป)  2
เธอว่าอะไร (นายนพ เซลล์แมน เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของนายนพโดยมีนายทองคำเป็นผู้ฟังและจดบันทึก)
นั่งหวย (นายมิ่ง เซียนหวย และมีผู้ที่นั่งฟังกลับมาจดบันทึก)
ฆาตกรรม (นายพิพัฒน์ คนขับแท็กซี่ มีนายอนันต์เป็นผู้นั่งฟังและจดบันทึก)  3
ผ้าป่าผีตาย (นายแม้น และมีผู้นั่งฟังกลับมาจดบันทึก)
อ้ายทุยผู้ซื่อสัตย์ (นายกล่อม ชาวนา และมีผู้ที่นั่งฟังกลับมาจดบันทึก จบชุด ปีศาจของไทย)  4
ผี!
เนื้อมันหวานกลมกล่อม
นั่งหวย
อ้ายทุยผู้ซื่อสัตย์
รายชื่อเรื่อง > วิญญาณที่เร่ร่อน

น้ำมันผีพราย (นายแจ้ง พ่อค้าเหล้า ผู้ที่ไปนั่งดื่มเหล้าที่ร้านของนายแจ้งได้กลับมาจดบันทึก)  5
หลบภัยทางอากาศ (นายสุพจน์ และนายบรรเจิด ข้าราชการกระทรวงศึกษาธิการ โดยนายสุพจน์เป็นผู้จดบันทึกเอง)  6
คู่กรรม
วิญญาณที่ถูกสาป (นายปรีชา คนเฝ้าโกดัง)  7
แม่จ๋า (ร้อยตำรวจโทบรรยงค์ ลูกน้องของหมวดบรรยงค์เป็นผู้จดบันทึก)  8
แม่ค้ากล้วยทอด (นายแก้ว เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของนายแก้ว)
พ่อมดหมอผี (นายชาญ ลูกเลี้ยงของหมอผี)  9
ของรักเสมอใจ (นายเกษม ข้าราชการ)  10
อวสานของหมอผี (นายชาญ เป็นตอนต่อจากตอนพ่อมดหมอผี)  11
วันทองสองใจ
เปลี่ยนคอน (นายฉาย)
ครูอรุณ (แสงเดือน)  12
วิญญาณที่ติดตาม (นายคล้าย)
เรื่องของพวกแทงหยวก (นายเชาว์น)
เหมาโทษ (นายนพ ตอนต่อจากตอน เธอว่าอะไร)  13
ใครจะไล่เจ้าของที่ (นายนพ ตอนต่อจากตอน เหมาโทษ)
เข้าป่าหาระกำ (นายนพ การปรากฏตัวครั้งแรกของนายสมัย ตอนต่อจากตอน ใครจะไล่เจ้าของที่)
คอยหา (นายนพ ตอนต่อจากตอน เข้าป่าหาระกำ)
สโมสรพวกกายทิพย์ (นายนพ ตอนต่อจากตอน คอยหา จบเรื่องราวของนายนพ และจบเล่ม วิญญาณที่เร่ร่อน)
รายชื่อเรื่อง > ผู้ที่ไม่มีร่างกาย

มนุษย์ผู้ไม่สังคมโลก (นายสมัย)  14
ไปชุบตัว (นายเรือง การปรากฏตัวครั้งแรกของนายเรือง)
เมืองแม่วันทอง (นายอุทิศ การปรากฏตัวครั้งแรกของ นายอุทิศ)
พ่อเพลงแม่เพลง (นายสมัย ตอนต่อจากตอน มนุษย์ผู้ไม่สังคมโลก การปรากฏตัวครั้งแรกของนายมั่น)  15
หยดน้ำสังข์ (นายสมัย ตอนต่อจากตอน พ่อเพลงแม่เพลง)  16
นักคำนวณที่เล่นกับไฟ (นายสมัย การปรากฏตัวครั้งแรกของครูพยุง)
อ้ายป็อก (พลทหารอุดร)
เรื่องเก่าที่บ้านเกิด (นายพฤกษ์)
ดวงที่ตกเลขเลว (นายสมัย ตอนต่อจากตอน นักคำนวณที่เล่นกับไฟ)
น้าเกียรติ (นายเรือง ตอนต่อจากตอน ไปชุบตัว)
อ้ายกล้าจะตายไม่ได้ (นายเรือง ตอนต่อจากตอน น้าเกียรติ)
ภาพปั้นเป็นเหตุ (นายสมัย)  17
เงินยวง (นายแก้ว ตอนต่อจากตอน แม่ค้ากล้วยทอด)
ใคร? (นายสมัย ตอนต่อจากตอน ภาพปั้นเป็นเหตุ)
อ้ายบักสอย (นายเรือง ตอนต่อจากตอน อ้ายกล้าจะตายไม่ได้)
อ้ายเรืองพเนจร (นายเรือง ตอนต่อจากตอน อ้ายบักสอย จบเล่ม ผู้ที่ไม่มีร่างกาย)
มนุษย์ผู้ไม่สังคมโลก
ไปชุบตัว
เมืองแม่วันทอง
พ่อเพลงแม่เพลง
หยดน้ำสังข์
นักคำนวณที่เล่นกับไฟ
อ้ายป็อก
เรื่องเก่าที่บ้านเกิด
ดวงที่ตกเลขเลว
น้าเกียรติ
อ้ายกล้าจะตายไม่ได้
ภาพปั้นเป็นเหตุ
เงินยวง
ใคร?
อ้ายบักสอย
อ้ายเรืองพเนจร
รายชื่อเรื่อง > ผู้มาจากเมืองมืด

เรากันเอง (นายเรือง ตอนต่อจากตอน อ้ายเรืองพเนจร)
คนละทาง (นันทวัน)
ยามรักษาซ่อง (นายเรือง ตอนต่อจากตอน เรากันเอง)
อ้ายไพร่พิลาป
เรื่องส่วนตัวกลั้วการเมือง (นายอุทิศ)
ใครจะกางกั้น (นายดาว)
ยักษ์วัดแจ้ง
โรงเรียนครูพยุง (นายสมัย ตอนต่อจากตอน นักคำนวณที่เล่นกับไฟ)
ไม่มีใครใจหมา (นายเรือง ตอนต่อจากตอน ยามรักษาซ่อง)
คุณปู่อาละวาด (นายสมัย ตอนต่อจากตอน ภาพปั้นเป็นเหตุ)
วิญญาณทรมาน (นายอุทิศ ตอนต่อจากตอน เรื่องส่วนตัวกลั้วการเมือง)
กรุงเทพฯแช่น้ำ (นายยอด)
ฉันคอยรักที่นี่ (นายอุทิศ ตอนต่อจากตอน วิญญาณทรมาน)
มรดกบังคับ (นายเรือง ตอนต่อจากตอน ยามรักษาซ่อง)
เรื่องยุ่งของมนุษย์ (นายอุทิศ ตอนต่อจากตอน ฉันคอยรักที่นี่)
บ้านเกิดอ้ายเรือง (นายเรือง ตอนต่อจากตอน มรดกบังคับ)
ผู้วิเศษ (นายสมัย ตอนต่อจากตอน เรื่องยุ่งของมนุษย์)
หมอยูโซะ (นายสมัย ตอนต่อจากตอน ผู้วิเศษ)
หมอดูเฒ่า
ประตูผี (นายสิงห์โต จบเล่ม ผู้มาจากเมืองมืด)
1 สำหรับเรื่อง ประตูผี นั้นเป็นเรื่องที่ได้ค้นพบต้นฉบับลายมือของครูเหมในภายหลังทางสำนักพิมพ์วิริยะจึงได้นำมาใส่เพิ่มเติมเป็นเรื่องสุดท้ายในชุด ผู้มาจากเมืองมืด ซึ่งในความเป็นจริงแล้วเรื่อง ประตูผี นั้นควรนำไปบรรจุไว้ในเล่ม ใครอยู่ในอากาศ พร้อมกับเรื่องอื่นๆ ของนายสิงห์โต
2 สำหรับตัวเลขที่ต่อท้ายชื่อเรื่องนั้นคือ จำนวนเรื่องที่ได้ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์เรื่อง ผี! วิญญาณและความผูกพัน
คนละทาง
ยามรักษาซ่อง
เรื่องส่วนตัวกลั้วการเมือง
ยักษ์วัดแจ้ง
โรงเรียนครูพยุง
คุณปู่อาละวาด
วิญญาณทรมาน
รายชื่อเรื่อง > ใครอยู่ในอากาศ

นางกลม (นายอุทิศ)
ทำมาก็ทำไป (นายสมัย)
ชีวิตคุณย่า (นายสิงห์โต การปรากฏตัวครั้งแรกของนายสิงห์โต)
สีนวล (นายอุทิศ)
เจ้าพ่อ (นายสมัย)
แม่ชี
เพื่อนพิเศษ (นายเย็น)
เรื่องใหญ่ (นายสมัย ตอนต่อจากตอน ทำมาก็ทำไป)
ทิดอู๋ (นายอุทิศ)
เป็ดเหาะ (นายสิงห์โต)
อ้ายจอมต้องสู้ (นายเรือง ตอนต่อจากตอน บ้านเกิดอ้ายเรือง)
ทรมานหรือ? (นายแก้ว)
แม่บรรจง (นายอุทิศ)
ชีวิตชาวทะเล (นายกล่อม คนละคนกับนายกล่อมในตอน อ้ายทุยผู้ซื่อสัตย์)
พนันสนุก (นายทองมา)
ลูกสาวทิดอู๋ (นายอุทิศ ตอนต่อจากตอน ทิดอู๋)
เพลงสังขารา (นายอุทิศ ตอนต่อจากตอน ลูกสาวทิดอู๋)
บ่าวสาวพลัดถิ่น (นายด้ง)
เพื่อนเก่าเมียรัก (นายประสาน)
แก้ลำ (นายสิงห์โต)
ใครเป็นผู้ห้าม (ร้อยตรีอนันต์)
อัมพวาแห่งความหลัง (นางประกายเพชร)
หมอจำเป็น (นายเชาว์)
คณะละครเร่ (นายเด่น)
ตาฝาด (ครูเหม)
แขกเมื่อค่อนคืน (ครูเหม)
3 สำหรับ 2 เรื่องสุดท้ายในเล่มใครอยู่ในอากาศเป็นที่เรื่องที่มาจากประสบการณ์จริงของครูเหมเองซึ่งได้ตีพิมพ์เป็นบทความลงในนิตยสาร โดยเป็นเรื่องที่ค้นพบทีหลังจึงได้นำมาตีพิมพ์เพิ่มเติม
นางกลม
ทำมาก็ทำไป
ชีวิตคุณย่า
เจ้าพ่อ
เป็ดเหาะ
อ้ายจอมต้องสู้
ทรมานหรือ?
บ่าวสาวพลัดถิ่น
เพื่อนเก่าเมียรัก
นอกจากนี้ยังมีเรื่องสั้นของครูเหมที่เคยตีพิมพ์แล้วเมื่อปี 2513 แต่ไม่ได้เข้ามารวมอยู่ในชุดภูตผีปีศาจไทยซึ่งได้มีการค้นพบต้นฉบับในภายหลังมีชื่อว่า "ชุดผีไทย" มีทั้งสิ้น 6 เรื่องได้แก่
วิญญาณที่ยังไม่ดับ (นายอุทิศ)
พี่สายทองของน้องพิม (นายอุทิศ)
ผู้สงบแล้ว (เรือเอกศักดา)
ผู้กำกับภาพยนตร์
ญาติผู้ใหญ่ (นายทองคำ)
ใครอยู่กับข้าพเจ้า (ครูเหม เป็นประสบการณ์จริงของครูเหม)
ดูเพิ่ม

เหม เวชกร
เปนชู้กับผี
ผีในวัฒนธรรมไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

พิชยะพัฒน์ นัยสุภาพ. (2561). เรื่องผีของเหม เวชกร: ประวัติศาสตร์สังคมและวัฒนธรรมไทย (พ.ศ. 2475-2513). วิทยานิพนธ์ อ.ม. (ประวัติศาสตร์). กรุงเทพฯ: ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เหม เวชกร บรมครูช่างเขียน ผู้บันทึก ‘ความหลอน’ ของสังคมไทยหลัง 2475 บทความโดย กฤษฏิญา ไชยศรี
ปกเล่ม ผู้ที่ไม่มีร่างกาย ซึ่งเป็นเล่มที่ 3 ในชุด
ภาพจากปกเล่ม ใครอยู่ในอากาศ ซึ่งเป็นเล่มสุดท้ายในชุดนี้
ยุทธการที่เต๊กโตเสีย

ยุทธการระหว่างรัฐจ๊กก๊กและวุยก๊ก (ค.ศ. 255)
| ด ค กสงครามสามก๊ก |
| --- | --- |
 ← ปลายราชวงศ์ฮั่น  อิเหลง  การบุกง่อก๊ก  การบุกลงใต้  ซินเสีย  การบุกขึ้นเหนือ  เซ็กเต๋ง  จูงอก๊ก  หับป๋า (ค.ศ. 231)  หับป๋า (ค.ศ. 233)  หับป๋า (ค.ศ. 234)  เลียวตั๋ง  อ้วนเสีย (ค.ศ. 241)  เชฺว่เปย์  ซิงชื่อ  โคกูรยอ  สุสานโกเบงเหลง  การบุกของเกียงอุย  (เต๊กโตเสีย)   ฉิวฉุน  ตังหิน  หับป๋า (ค.ศ. 253)  โจมอ  เกาจิ๋ว  การล่มสลายของจ๊กก๊ก  จงโฮย  เองอั๋น  ทูฟ่า ชู่จีเหนิง  ซีหลิง  การล่มสลายของง่อก๊ก 
ยุทธการที่เต๊กโตเสีย (จีน: 狄道之戰) หรือ ยุทธการที่เจ้าเส  (จีน: 洮西之戰) เป็นการรบระหว่างรัฐจ๊กก๊กและวุยก๊กในปี ค.ศ. 255 ในยุคสามก๊กของจีน ยุทธการสิ้นสุดด้วยชัยชนะของวุยก๊ก
โหมโรง

ในปี ค.ศ. 255 เกียงอุยขุนพลของรัฐจ๊กก๊กตัดสินใจใช้โอกาสจากการเสียชีิวิตของสุมาสูผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊ก เปิดฉากการรบกับวุยก๊กอีกครั้ง ทัพที่ใช้บุกวุยก๊กครั้งนี้เป็นหนึ่งในทัพที่ใหญ่ที่สุดที่เกียงอุยรวบรวมได้ในการบุกขึ้นเหนือ รวมแล้วมีกำลังพล 30,000 นายเป็นอย่างน้อย[ต้องการอ้างอิง] รวมถึงแม่ทัพอย่างแฮหัวป๋าและเตียวเอ๊ก เป็นที่น่าสังเกตว่าทั้งแฮหัวป๋าและเตียวเอ๊กต่างดำรงตำแหน่งในการบริหารราขการพลเรือนสูงกว่าเกียงอุย แต่เกียงอุยขึ้นเป็นผู้บังคับบัญชาทั้งคู่ในการดำเนินการทางการทหาร แฮหัวป๋าเป็นพระญาติของราชวงศ์แห่งจ๊กก๊ก (หลานสาวสองคนของแฮหัวป๋าสมรสกับเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก) ด้านเตียวเอ๊กก็ถือว่าอาวุโสมากกว่าเกียงอุยและแฮหัวป๋าเพราะเตียวเอ๊กเคยรับราชการกับเล่าปี่จักรพรรดิผู้ก่อตั้งจ๊กก๊กมาก่อน ส่วนเกียงอุยและแฮหัวป๋าเพิ่งเข้าร่วมจ๊กก๊กหลังการสวรรคตของเล่าปี่ ระหว่างวันที่ 18 กันยายนและ 17 ตุลาคม ทัพของเกียงอุยเข้ายึดเปาสิว (枹罕 ฝูห่าน; ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอหลินเซี่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) และรุดหน้าไปยังเต๊กโตเสีย (狄道 ตี๋เต้า; ปัจจุบันคืออำเภอหลินเถา มณฑลกานซู่)
บุคคลในยุทธการ

| --- | --- |
 ทัพวุยก๊ก ขุนพลโจมตีภาคตะวันตก (征西將軍 เจิงซีเจียงจฺวิน) ต้านท่าย รักษาการขุนพลสงบภาคตะวันตก (代安西將軍 ไต้อานซีเจียงจฺวิน) เตงงาย  ข้าหลวงมณฑลยงจิ๋ว (雍州刺史 ยงโจวชื่อฉื่อ) อองเก๋ง (王經 หวาง จิง)  ขุนพล เฮาหุน (胡奮 หู เฟิ่น)  ขุนพล หวาง มี่ (王秘):  ทัพจ๊กก๊ก ขุนพลพิทักษ์ (衛將軍 เว่ย์เจียงจฺวิน) เกียงอุย ขุนพลทหารม้าและรถศึก (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน) แฮหัวป๋า  มหาขุนพลโจมตีภาคตะวันตก (征西大將軍 เจิงซีต้าเจียงจฺวิน) เตียวเอ๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
Selected Examples of Battles in Ancient China Writing Team, Selected Examples of Battles in Ancient China, 1st Edition, published by Chinese Publishing House & Distributed by New China Bookstore Publishing House in Beijing, 1981 - 1984.
Yuan, Tingdong, War in Ancient China, 1st Edition, published by Sichuan Academy of Social Science Publishing House & Distributed by New China Bookstore in Chengdu, 1988, ISBN 7-80524-058-2.
Zhang, Xiaosheng, General View of War of Ancient China, 1st Edition in Xi'an, published by Long March Publishing House in Beijing & Distributed by New China Bookstore in Beijing, 1988, ISBN 7-80015-031-3 (set).
มาร์ก

มาร์ก หรือ มาร์ค สามารถหมายถึง
มาร์ก (ชื่อ) - ชื่อต้นของบุคคล
มาร์ก (นามสกุล) - นามสกุลของบุคคล
สกุลเงิน

มาร์ค (สกุลเงิน)
สกุลเงิน > เยอรมัน

มาร์คเยอรมัน
มาร์คทอง
ไรชส์มาร์ค
บุคคล

มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก - นักธุรกิจชาวอเมริกัน
มาร์ก ลี - นักร้อง-นักแต่งเพลงชาวแคนาดาเชื้อสายเกาหลี
อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ - อดีตนายกรัฐมนตรีไทย
มาร์ก ต้วน - นักร้อง-นักแต่งเพลงสัญชาติอเมริกัน-ไต้หวัน
ตัวละครในบันเทิงคดี

มาร์ก ยังแมน (Mark Youngman) - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
มาร์ก อีแวนส์ (Mark Evans) - ตัวละครจากเรื่องอินาสึมะอีเลฟเวน
มาร์ก กรีน (Mark Greene) - ตัวละครจากเรื่องอีอาร์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
มาร์ก ชาง (Mark Chang) - ตัวละครจากเรื่องเดอะแฟร์ลี่อ๊อดพาเร้นท์
มาร์ค ครูเกอร์ (Mark Kruger) - ตัวละครจากเรื่องอินาสึมะอีเลฟเวน
ดูเพิ่ม

จอร์จ
จิมมี
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเยเมน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเยเมนทั้งสิ้น 5 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปี (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| เมืองเก่าที่มีป้อมปราการแห่งชิบาม |  | Yemen !  เยเมน 15°55′37″N 48°37′36″E﻿ / ﻿15.92694°N 48.62667°E﻿ / 15.92694; 48.62667﻿ (Old Walled City of Shibam) | วัฒนธรรม:   (iii) (iv) (v) |  | 2525/1982 | ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย |  |
| เมืองเก่าซานา |  | Yemen !  เยเมน 15°21′20″N 44°12′29″E﻿ / ﻿15.35556°N 44.20806°E﻿ / 15.35556; 44.20806﻿ (Old City of Sana'a) | วัฒนธรรม:  (iv) (v) (vi) |  | 2529/1986 | ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย |  |
| เมืองประวัติศาสตร์ซะบีด |  | Yemen !  เยเมน 14°11′53″N 43°19′48″E﻿ / ﻿14.19806°N 43.33000°E﻿ / 14.19806; 43.33000﻿ (Historic Town of Zabid) | วัฒนธรรม:  (ii) (iv) (vi) |  | 2536/1993 | ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย |  |
| หมู่เกาะโซโคตรา |  | Yemen !  เยเมน 12°30′N 53°50′E﻿ / ﻿12.500°N 53.833°E﻿ / 12.500; 53.833﻿ (Socotra Archipelago) | ธรรมชาติ:   (x) | 410,460 (1,014,300); พื้นที่กันชน 1,740,958 (4,302,000) | 2551/2008 |  |  |

| ภูมิสัญลักษณ์แห่งอาณาจักรซะบะอ์โบราณในมะอ์ริบ |  | Yemen !  เยเมน 15°25′36.8″N 45°20′06.8″E﻿ / ﻿15.426889°N 45.335222°E﻿ / 15.426889; 45.335222﻿ (Landmarks of the Ancient Kingdom of Saba, Marib) | วัฒนธรรม:  (iii) (iv) |  | 2566/2023 | ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย | 1700 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเยเมนมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 10 แห่ง
วัดขะจาว

| วัดขะจาว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขะจาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 45 ตารางวา
วัดขะจาวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 โดยนายยศ ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ส่วนผู้สร้างไม่ปรากฏอยู่ในหลักฐาน เหตุที่ชื่อว่าวัดขะจาวเพราะที่ตั้งวัดเพราะมีต้นขะจาวจำนวนมากอยู่ แต่ในปัจจุบันต้นขะจาวถูกตัดทำลายไป จึงเหลือแค่เพียง 3 ต้นเท่านั้นซึ่งอยู่บริเวณหน้าวัด ขะจาว 1 ต้น อยู่บริเวณหลังวัดขะจาว 1 ต้น และอยู่บริเวณหน้าตลาดขะจาวอีก 1 ต้นเท่านั้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 ศิลปะล้านนา ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูป 3 องค์ เจดีย์เป็นศิลปะล้านนามีมาแต่สมัยโบราณ สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2396 พร้อมกันกับการสร้างวัด ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ภายใน และอุโบสถเป็นศิลปะแบบไทยล้านนา อุโบสถได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491 โดย พระอธิการดวงดี เจ้าอาวาส ได้ก่อสร้างไว้ในสมัยนั้น ต่อมาอุโบสถได้ชำรุดทรุดโทรม จึงได้ทำการบูรณะขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2533 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2543
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลีซ

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบลีซทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ระบบอนุรักษ์เทือกปะการังเบลีซ |  | เขตโทลีโด, เขตเบลีซ และเขตสแตนน์ครีก | ธรรมชาติ: (vii), (ix), (x) | 96,300 | 2539/1996 | พื้นที่ชายฝั่งทะเลของเบลีซเป็นระบบธรรมชาติที่โดดเด่น ประกอบด้วยแนวปะการังที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกเหนือ แนวปะการังนอกชายฝั่งทะเล ป่าชายเลน ทะเลสาบชายฝั่ง และปากแม่น้ำ | 764 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเบลีซไม่มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคต
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเลโซโท

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเลโซโททั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุทยานมาลูตี-ดราเคนส์เบิร์ก (ร่วมกับแอฟริกาใต้) |  | 29°54′29.2″S 29°07′25.3″E﻿ / ﻿29.908111°S 29.123694°E﻿ / -29.908111; 29.123694﻿ (Maloti-Drakensberg Park) | ผสม: (i), (iii), (vii), (x) | 249,313; พื้นที่กันชน 46,630 | 2543/2000; เพิ่มเติม 2556/2013 |  | 985 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเลโซโทมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
วัดขุนพรหม

| วัดขุนพรหม |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขุนพรหม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาไม่ไกลจากป้อมเพชรมากนัก ในตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ชุมชนแถบวัดขุนพรหมมีชื่อเสียงด้านผลิตผ้าพิมพ์มาตั้งแต่อดีต เนื่องจากผู้คนในสมัยกรุงศรีอยุธยานิยมมอบผ้าลักษณะต่าง ๆ ให้แก่กันเพื่อแสดงถึงฐานะและตำแหน่งของผู้สวมใส่ พระเจ้าแผ่นดินก็ทรงมอบผ้าให้เป็นบำเหน็จรางวัลแก่ข้าราชการที่ทำความดีความชอบให้แก่บ้านเมือง จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2100 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2120
เดิมวัดมีศาลาการเปรียญอายุกว่า 100 ปี แต่ถล่มลงมาขณะซ่อมแซม แต่พระประธานในศาลาการเปรียญไม่ได้รับความเสียหาย วัดมีศาลพระพรหมขนาดใหญ่หันหน้าออกแม่น้ำเจ้าพระยา และมีปูชนียวัตถุสมัยทวารวดี คือพระศิลาขาวประดิษฐานอยู่หน้าอุโบสถ ชิ้นส่วนต่าง ๆ ไม่ครบ เชื่อว่าพระมหาเถรศรีศรัทธา (หลานพ่อขุนผาเมือง) เจ้านายรัฐสุโขทัย เก็บรวบรวมซากปรักหักพังพระพุทธรูปหินทรายนั่งห้อยพระบาท 4 องค์ จากวัดพระเมรุ (นครปฐม) เก็บไว้ที่นครปฐม 2 องค์ อีก 2 องค์ ขนลงเรือไปที่วัดพญากง อยุธยา ต่อมามีผู้ขนย้ายเศษซากพระพุทธรูปหินทรายบางส่วนจากวัดพญากงไปไว้วัดขุนพรหม บางส่วนถูกขโมยไปขาย เช่น เศียรขนาดใหญ่
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเลบานอน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเลบานอนทั้งสิ้น 6 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปี (พ> ศ./ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อันจาร์ |  | Lebanon !  เลบานอน 33°43′33″N 35°55′47″E﻿ / ﻿33.72583°N 35.92972°E﻿ / 33.72583; 35.92972﻿ (Anjar) | วัฒนธรรม:  (iii) (iv) |  | 2527/1984 |  |  |
| บาลเบก |  | Lebanon !  เลบานอน 34°0′25″N 36°12′18″E﻿ / ﻿34.00694°N 36.20500°E﻿ / 34.00694; 36.20500﻿ (Baalbek) | วัฒนธรรม:  (i) (iv) |  | 2527/1984 |  |  |
| บิบลัส |  | Lebanon !  เลบานอน 34°7′9″N 35°38′51″E﻿ / ﻿34.11917°N 35.64750°E﻿ / 34.11917; 35.64750﻿ (Byblos) | วัฒนธรรม:  (iii) (iv) (vi) |  | 2527/1984 |  |  |
| ไทร์ |  | Lebanon !  เลบานอน 33°16′15″N 35°11′46″E﻿ / ﻿33.27083°N 35.19611°E﻿ / 33.27083; 35.19611﻿ (Tyre) | วัฒนธรรม:  (iii) (vi) |  | 2527/1984 |  |  |
| วาดีกอดีชา (หุบเขาศักดิ์สิทธิ์) และป่าซีดาร์ของพระเจ้า (ฮัรช์อัรซัรร็อบ) |  | Lebanon !  เลบานอน 34°14′36″N 36°2′56″E﻿ / ﻿34.24333°N 36.04889°E﻿ / 34.24333; 36.04889﻿ (Ouadi Qadisha (the Holy Valley) and the Forest of the Cedars of God (Horsh Arz el-Rab)) | วัฒนธรรม:  (iii) (iv) |  | 2541/1998 |  |  |
| งานแสดงสินค้านานาชาติเราะชีด กะรอมี ในตริโปลี |  | Lebanon !  เลบานอน 34°26′16.0″N 35°49′27.0″E﻿ / ﻿34.437778°N 35.824167°E﻿ / 34.437778; 35.824167﻿ (Rachid Karami International Fair-Tripoli) | วัฒนธรรม:  (ii) (iv) |  | 2566/2023 | ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกที่ตกอยู่ในสภาวะอันตรายในปี 2566 |  |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศเลบานอนมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 9 แห่ง
ลุยส์ โดเรีย

| ลุยส์ โดเรีย |
| --- | --- |
เกิด: 26 มีนาคม พ.ศ. 2516
ลุยส์ โดเรีย (Luis Doria) นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองโลริกา ประเทศโคลอมเบีย สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 13) เสมอ 1 แพ้ 17
เกียรติประวัติ

แชมป์ IBF Latino รุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง 19 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนน โฮเซ่ กูเอวารา ที่ โคลอมเบีย
เสียแชมป์ 16 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค เมาริซิโอ พาสตรานา ยก 6 ที่โคลอมเบีย
แชมป์ WBA FEDEBOX รุ่นฟลายเวท
ชิง 3 กรกฎาคม 2541 ชนะน็อค เปโดร โรดริเกวซ ยก 2 ที่ โคลอมเบีย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 22 มีนาคม 2540 แพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 4 ที่ สระบุรี
ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 22 กรกฎาคม 2546 แพ้น็อค ไบรอัน วิโลเรีย ยก 1 ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์ WBA Fedelatin และ WBC Latino รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 26 พฤศจิกายน 2546 แพ้น็อค โรเบอร์โต วาสเควซ ยก 7 ที่ ปานามา
ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBO เมื่อ 14 ตุลาคม 2548 แพ้น็อค มารัต มาซิมบาเอฟ ยก 11 ที่ คาซัคสถาน
ชิงแชมป์ WBA FEDEBOL รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 ธันวาคม 2548 แพ้คะแนน อเลฮานโดร ฟิเดล ออร์โดเนซ ที่ โคลอมเบีย
ภาษาญัฮกุร

| ภาษาญัฮกุร |
| --- | --- |
พาซา ญัฮกุร
ประเทศที่มีการพูด: ไทย
ภูมิภาค: จังหวัดเพชรบูรณ์, จังหวัดชัยภูมิ, จังหวัดนครราชสีมา
จำนวนผู้พูด: 1,500 คน  (2549)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรมอญภาษาญัฮกุร
รูปแบบก่อนหน้า: ภาษามอญเก่า ภาษาญัฮกุร 
ระบบการเขียน: อักษรไทย
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3: cbn

ภาษาญัฮกุร (ญัฮกุร: พาซา ญัฮกุร) เป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร กลุ่มย่อยมอญ ถือว่าใกล้เคียงกับภาษามอญโบราณในสมัยทวารวดี มีผู้พูดคือชาวญัฮกุรในจังหวัดนครราชสีมา เพชรบูรณ์ และชัยภูมิ บางส่วนเริ่มเปลี่ยนมาพูดภาษาไทย
ภาษาญัฮกุรเดิมเป็นเพียงภาษาพูดไม่มีตัวเขียน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2548 ได้มีการสร้างระบบตัวเขียนขึ้นใหม่โดยใช้อักษรไทย และเพิ่มสัทอักษรสากล ʔ และรวบรวมคำศัพท์เอาไว้เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อไม่ให้สูญหาย มีพยัญชนะ 26 เสียง เป็นตัวสะกดได้ 15 เสียง มีสระ 21 เสียง เป็นสระเดี่ยว 18 เสียง สระประสม 3 เสียง ไม่มีเสียงวรรณยุกต์ ใช้ระบบน้ำเสียงแทน มีระบบการเติมหน่วยคำเติมแต่ปัจจุบันเหลือใช้ไม่มากนัก เรียงประโยคแบบประธาน–กริยา–กรรม
สัทวิทยา > พยัญชนะ

| ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง> ริมฝีปาก | ตำแหน่งเกิดเสียง> ปุ่มเหงือก | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานแข็ง | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานอ่อน | ตำแหน่งเกิดเสียง> เส้นเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงนาสิก | ก้อง | ก้อง | m | n | ɲ | ŋ |  |  |
| เสียงนาสิก | ไม่ก้อง | ไม่ก้อง | m̥ | n̥ |  | ŋ̊ |  |  |
| เสียงหยุด | ก้อง | ก้อง | b | d |  |  |  |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | ไม่พ่นลม | p | t | c | k | ʔ |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | พ่นลม | pʰ | tʰ | cʰ | kʰ |  |  |
| เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | (f) | (s) | ç |  | h |  |
| เสียงรัว | ก้อง | ก้อง |  | r |  |  |  |  |
| เสียงรัว | ไม่ก้อง | ไม่ก้อง |  | r̥ |  |  |  |  |
| เสียงข้างลิ้น | ก้อง | ก้อง |  | l |  |  |  |  |
| เสียงข้างลิ้น | ไม่ก้อง | ไม่ก้อง |  | l̥ |  |  |  |  |
| เสียงกึ่งสระ | ก้อง | ก้อง | w |  | j |  |  |  |
| เสียงกึ่งสระ | ไม่ก้อง | ไม่ก้อง | ʍ |  |  |  |  |  |
หน่วยเสียงที่เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายมี 14 หน่วยเสียง ได้แก่ /m/, /n/, /ɲ/, /ŋ/, /p/, /t/, /c/, /k/, /ʔ/, /h/, /r/, /l/, /w/ และ /j/
หน่วยเสียงพยัญชนะควบมี 16 หน่วยเสียง ได้แก่ /bl/, /pr/, /pʰr/, /pʰl/, /tr/, /tʰr/, /tʰl/, /cr/, /cl/, /cʰr/, /kr/, /kl/, /kw/, /kʰr/, /kʰl/ และ /kʰw/ เกิดในตำแหน่งต้นพยางค์เท่านั้น นอกเหนือจากนี้จะกลายเป็น 2 พยางค์โดยมี /a/ คั่นกลาง
พยางค์นาสิกจะตามด้วยพยัญชนะในฐานเดียวกัน เช่น /m̩p/, /n̩t/ ฯลฯ (ดูหมายเหตุท้ายตารางด้านล่าง)
ผู้พูดรุ่นใหม่อาจออกเสียง /cʰ/ เป็น [s]
หน่วยเสียง /f/ และ /s/ พบในคำยืมจากภาษาไทย โดยผู้พูดรุ่นเก่าจะออกเสียง /f/ เป็น [kʰw] เช่น /faj.faːʔ/ > [kʰwaj.kʰwaːʔ] 'ไฟฟ้า, ไฟฉาย'
หน่วยเสียง /ç/ เกิดในตำแหน่งท้ายพยางค์เท่านั้น
สัทวิทยา > สระ > สระเดี่ยว

| ระดับลิ้น | ตำแหน่งลิ้น> หน้า | ตำแหน่งลิ้น> กลาง | ตำแหน่งลิ้น> หลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| สูง | i, iː | ɯ, ɯː | u, uː |
| กึ่งสูง | e, eː | ɤ, ɤː | o, oː |
| กึ่งต่ำ | æ, æː | ʌ | ɔ, ɔː |
| ต่ำ |  | a, aː |  |
สัทวิทยา > สระ > สระประสม

หน่วยเสียงสระประสมภาษาญัฮกุรถิ่นบ้านไร่มี 3 หน่วยเสียง ได้แก่ /ia/, /ɯa/ และ /ua/
สัทวิทยา > ลักษณะน้ำเสียง

ภาษาญัฮกุรถิ่นบ้านไร่มีลักษณะน้ำเสียงที่ทำให้ความหมายของคำต่างกัน 2 ลักษณะ ได้แก่ ลักษณะน้ำเสียงที่ 1 ซึ่งเป็นลักษณะน้ำเสียงปกติโดยมักออกเป็นเสียงสูง และลักษณะน้ำเสียงที่ 2 ซึ่งมักออกเป็นเสียงต่ำ ในการถอดเสียงเป็นสัทอักษรใช้เครื่องหมาย ⟨◌̀⟩ หรือ ⟨◌̤⟩
ระบบการเขียน

ตัวเขียนภาษาญัฮกุรอักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทย สำนักงานราชบัณฑิตยสภา ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
รัฐบาลเวียดนามอิสระ

ธงของรัฐบาลเวียดนามอิสระ
รัฐบาลเวียดนามอิสระ (Provisional Government of Free Vietnam, GFVN; ภาษาเวียดนาม: Chính Phủ Lâm Thời Việt Nam Tự Do) เป็นองค์กรทางการเมืองที่มีศูนย์กลางอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2548 ทางกลุ่มได้เลือกเหงียน ฆาญ เป็นผู้นำของรัฐบาลสาธารณรัฐเวียดนาม
ประวัติ

รัฐบาลเวียดนามอิสระเป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่ก่อตั้งเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2538 โดยเหงียน ฮวางซัน มีเป้าหมายเพื่อล้มล้างรัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามไม่ว่าจะโดยการเมืองหรือกำลังทหาร รัฐบาลเวียดนามอิสระกล่าวอ้างว่ามีสมาชิก 6,000 คนและมีผู้สนับสนุน 100,000 คน ซึ่งมีค่ายลับอยู่ตามแนวชายแดนเวียดนาม-กัมพูชา
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 นายกรัฐมนตรีของรัฐบาลเวียดนามอิสระคือ เหงียน ฮูจาญถูกตำรวจรัฐแคลิฟอร์เนียร์จับในข้อหาออกพันธบัตรทองคำโดยไม่ได้รับอนุญาต ในปี พ.ศ. 2542 คณะกรรมการความมั่นคงของสหรัฐระบุว่ารัฐบาลเวียดนามอิสระพัวพันกับกลยุทธการขายที่ผิดกฎหมาย
การเมืองและกิจกรรม > เป้าหมายทางการเมือง

เป้าหมายของรัฐบาลเวียดนามอิสระมี 4 ประการคือ
ปลดรัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามให้พ้นจากอำนาจ
จัดตั้งรัฐบาลเสรีของเวียดนามด้วยการเลือกตั้งที่เป็นธรรม
จัดตั้งระบบตลาดเสรี
ยับยั้งความก้าวร้าวในทุกรูปแบบ