stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
กิจกรรมมหาวิทยาลัย > ประดู่เกมส์

มหกรรมการแข่งขันกีฬาสีภายในมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ "ประดู่เกมส์" มีคณะสีประกอบด้วยสำนักวิชาต่าง ๆ ดังนี้
สีแดง : สูรย์ส่องหล้า ประกอบด้วย สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี และวิทยาลัยนานาชาติ
สีเหลือง : จันทราฉายแสง ประกอบด้วย สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ สำนักวิชาแพทยศาสตร์ และสำนักวิชาเภสัชศาสตร์
สีน้ำเงิน : นภากาศสำแดง ประกอบด้วย สำนักวิชาสารสนเทศศาสตร์ วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์นานาชาติ และวิทยาลัยสัตวแพทยศาสตร์อัครรราชกุมารี
สีเขียว : ไพรแผลงจำรูญ ประกอบด้วย สำนักวิชาการจัดการ และสำนักวิชาการบัญชีและการเงิน
สีชมพู : นภศูรย์ศิริชัย ประกอบด้วย สำนักวิชาสหเวชศาสตร์ และสำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์
สีขาว : กฤษนัยเศวตศิลา ประกอบด้วย สำนักวิชานิติศาสตร์ สำนักวิชาครุศาสตร์ สำนักวิชาศิลปศาสตร์ สำนักวิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ สำนักวิชาวิทยาศาสตร์  และสำนักวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ
หน่วยงานภายใน

| --- | --- |
 สำนักวิชา บัณฑิตวิทยาลัย (CGS)  วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์นานาชาติ (ICD)  วิทยาลัยนานาชาติ (WIC)  วิทยาลัยสัตวแพทยศาสตร์อัครราชกุมารี (AVC)  สำนักวิชาการจัดการ (SMN)  สำนักวิชาการบัญชีและการเงิน (SAF)  สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร (SAF)  สำนักวิชานิติศาสตร์ (SLW)  สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ (SON)  สำนักวิชาพหุภาษาและการศึกษาทั่วไป (SLG)  สำนักวิชาแพทยศาสตร์ (SMD)  สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ (SPM)  สำนักวิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ (SPA)  สำนักวิชาวิทยาศาสตร์ (SCI)  สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี (SET)  สำนักวิชาศิลปศาสตร์ (SLA)  สำนักวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ (SAD)  สำนักวิชาสหเวชศาสตร์ (SAH)  สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ (SPH)  สำนักวิชาสารสนเทศศาสตร์ (SIF)  ศูนย์ ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ (WUH)  ศูนย์กิจการนานาชาติ (CIA)  ศูนย์ความเป็นเลิศการเรียนการสอน (CTE)  ศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา (CLM)  ศูนย์บริการการศึกษา (CES)  ศูนย์บริการวิชาการ (CAS)  ศูนย์บริหารทรัพย์สิน (CPM)  ศูนย์สมาร์ทฟาร์มและภูมิสถาปัตย์ (CSF)  ศูนย์สหกิจศึกษาและพัฒนาอาชีพ (CCC)  ศูนย์ส่งเสริมวัฒนธรรมและการกีฬา (CSP)  ศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (CSE)  ศูนย์เทคโนโลยีดิจิทัล (CDT):  สถาบัน สถาบันส่งเสริมการวิจัยและนวัตกรรมสู่ความเป็นเลิศ (RII) สำนักงาน สำนักงานสภามหาวิทยาลัย (OUC) ส่วน ส่วนการเงินและบัญชี (DFA)  ส่วนทรัพยากรมนุษย์และองค์กร (DHR)  ส่วนนิติการ (DLA)  ส่วนบริการกลาง (DSC)  ส่วนพัสดุ (DPS)  ส่วนภูมิสถาปัตยกรรมและสิ่งแวดล้อม (DLE)  ส่วนสื่อสารองค์กร (DCC)  ส่วนส่งเสริมและพัฒนานักศึกษา (DSD)  ส่วนอาคารสถานที่ (DLB)  ส่วนอำนวยการและสารบรรณ (DCG)  ส่วนแผนงานและยุทธศาสตร์ (DPL) หน่วย หน่วยตรวจสอบภายใน (IAU)  หน่วยประสานงาน (BCS) อุทยาน อุทยานพฤกษศาสตร์ (WBP)  อุทยานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (STP)
สถาบันพี่น้อง

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
โรงพยาบาลการแพทย์แผนไทยประยุกต์
โรงพยาบาลกายภาพบำบัด
โรงพยาบาลสัตว์เล็ก
โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยลักษณ์ พ.ศ. 2535
8°38′32″N 99°54′40″E﻿ / ﻿8.642194°N 99.911167°E﻿ / 8.642194; 99.911167
| ด ค กมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ |
| --- | --- | --- |
| สำนักวิชา |  การจัดการ  การบัญชีและการเงิน  ครุศาสตร์  เทคโนโลยีการเกษตรและอุตสาหกรรมอาหาร  นิติศาสตร์  พยาบาลศาสตร์  พหุภาษาและการศึกษาทั่วไป  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์  วิทยาศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี  ศิลปศาสตร์  สถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ  สหเวชศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สารสนเทศศาสตร์  |  |
| วิทยาลัย |  วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์นานาชาติ  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยสัตวแพทยศาสตร์อัครราชกุมารี  บัณฑิตวิทยาลัย  |  |
| สถาบัน |  สถาบันวิจัยวิทยาการสุขภาพ  สถาบันส่งเสริมการวิจัยและนวัตกรรมสู่ความเป็นเลิศ  |  |
| สถาบันสมทบ |  ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลตรัง  ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต  |  |
| วิทยาเขต |  กรุงเทพมหานคร  สุราษฎร์ธานี  |  |
| โรงพยาบาล |  โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์  โรงพยาบาลการแพทย์แผนไทยประยุกต์  โรงพยาบาลกายภาพบำบัด  โรงพยาบาลทันตกรรม  โรงพยาบาลสัตว์ โรงพยาบาลสัตว์เล็ก  โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย 
ต้นประดู่
อิลสลิก

| อิลสลิก |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ฑิฆัมพร เวชไทยสงค์ (โต้ง)
เกิด: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 (38 ปี) จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย
แนวเพลง: ฮิปฮอป, แร็ป
อาชีพ: แร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง
ช่วงปี: 2551–ปัจจุบัน
ฑิฆัมพร เวชไทยสงค์ (ชื่อเล่น: โต้ง) (เกิด: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529) หรือรู้จักกันในชื่อ อิลสลิก (อังกฤษ: Illslick) เป็นนักร้องแร็ปเปอร์และนักแต่งเพลงสัญชาติไทย เริ่มกลายเป็นที่รู้จักหลังแข่งขันกิจกรรมฮิปฮอป SEA Audio Battle Vol.2
ในเวลาเดียวกับที่เขาได้เริ่มผลงานในรูปแบบมิกซ์เทป แฟนๆ ก็ได้มีโอกาสฟังซิงเกิลของอิลสลิก อย่างเพลง "ก้อนหิน" "รักเมียที่สุดในโลก" "ใจร้าย" "เอ็ม-แอล" "ถ้าเธอต้องเลือก" "บอกฉัน" "ทุกคนหัวเราะใส่ฉัน" "กลัวเครื่องบิน" "พิพิธภัณฑ์" "My dad" "คำๆเดียว" และ "Thai town"
ประวัติ

เริ่มแรกอิลสลิกเริ่มมีชื่อเสียงจากการแข่ง Battle จนกระทั่งปี พ.ศ. 2551 อิลสลิกได้แชมป์ SEA Audio Battle Vol.2 และต่อมาประมาณปี พ.ศ. 2553 เพลงของอิลสลิกก็กลายเริ่มเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้น  เช่น "รักเมียที่สุดในโลก" และ "M-LEG"
อิลสลิกเป็นนักร้องแร็ปที่ร้องเพลงแร็ปแนวสโลว์แจม (Slow jam) และแนวป็อปฮิปฮอป[ต้องการอ้างอิง] ผลงานเพลงที่เขาได้แต่งส่วนใหญ่เป็นมิกซ์เทป เขาเป็นผู้ที่มีความสนใจในดนตรีฮิปฮอปในช่วงมัธยม โดยเขาเริ่มทำผลงานเพลงตั้งแต่เขาอายุ 17 ปี และได้เข้าแข่งขันประกวดจนได้แชมป์ SEA Audio Battle vol.2 ในปี พ.ศ. 2551 นอกจากนี้ เขายังเป็นนักร้องคนหนึ่งที่มีสำเนียงการร้องเป็นเอกลักษณ์ นั่นคือมีสำเนียงการร้องเป็นสำเนียงแบบคำเมือง โดยอิลสลิกมี จรัล มโนเพ็ชร ศิลปินภาคเหนือที่อิลสลิกเคารพนับถือเป็นครูเพลงตัวเอง[ต้องการอ้างอิง] ในยุคแรกๆเขาทำเพลงภายใต้สังกัดกับค่ายอิสระ Nefhole ของ NUKIE P ก่อนที่จะมารวมเป็น Teambangbath ในภายหลังจากเจอ KK Thaikoon[ต้องการอ้างอิง]
อิลสลิกได้ทำเพลงออกมามากมาย ซึ่งมีหลายเพลงที่มียอดผู้ชมในยูทูปสูงมาก เช่น เพลงรักเมียที่สุดในโลก ,ใจร้าย , M-LEG , จูบ , ถ้าเธอต้องเลือก , กำลังจะ เป็นต้น[ต้องการอ้างอิง] อิลสลิกเคยร่วมกลุ่มกับเพื่อนวง Thaikoon, 101 Town, NUKIE P,DJ Hungry, Thaiblood ทำเพลงร่วมกันในนามของ Teambangbath แต่สุดท้ายทั้งอิลสลิกมีปัญหากันกับ 101 town นอกจากนี้ยังมีประเด็นที่ Big P ผู้จัดการวง Thaikoon ขโมยเพจของอิลสลิก[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาเขาผันตัวไปเปิดช่องของตัวเองในยูทูบนั้นคือ Illslick thelegandary
เขายังเคยร่วมงานกับน้าเน็ก และยังได้ร่วมงานกับศิลปินอื่นอีกมากมาย เช่น ฟักกลิ้งฮีโร่, สุนทรี เวชชานนท์, โอ้ เสกสรรค์, พิทวัส พฤกษกิจ, ปาล์มมี่, หนึ่ง ETC, DM Thaiblood ฯลฯ[ต้องการอ้างอิง]
เขาเคยมีเรื่องกระทบกระทั่งกับศิลปินและประเด็นวิจารณ์หลายเรื่อง แรกๆได้เขียนเพลงเพื่อด่าแฟนเก่าซึ่งเป็นชาวมุสลิมและเพราะเหตุนั้นเองที่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นสีสันของวงการฮิปฮอปไทยท่ามกลางความเงียบเหงาของวงการในเวลานั้น ทั้งเรื่องทะเลาะกับ 101 town,[ต้องการอ้างอิง] ฮิปฮอป P9D ที่ฟัดกันไปกันมาอย่างยาวนานตั้งแต่เรื่องของดราม่าเพลง เสมือนว่า2pacมา จนขนาดชาวฮิปฮอปบางส่วนร่วมกันสร้างเพจเฟชบุ๊ค Diss illslick ตามมาด้วยเรื่องที่ผู้จัดการวง Big P หนึ่งในสมาชิก วง Thaikoon ขโมยเพจของอิสลิก และล่าสุดอิลสลิกเองก็ได้มีปัญหากับศิลปินนาม Meyou โดยทาง Meyou ได้นำผลงานเพลง "M-Leg" และ "ใจร้าย" ของอิลสลิกไปรีมิกซ์ใหม่ จนทำให้อิลสลิกและน้องของเขา DM หรือ Dynamite (อดีต 1 ใน สมาชิก Thaiblood) ตั้งใจจะฟ้องเอาเรื่องกับทาง Meyou จนทำให้เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นใหญ่ในวงการอยู่พักนึง และหลังจากเหตุการณ์นั้นไม่นานนักอิลสลิกก็ได้ทำการปล่อยเพลง "Set Zero" ออกมาจนทำให้เรื่องนี้กลับมาเป็นประเด็นอีกครั้ง จนทำให้ทาง Meyou ต้องออกมาขอโทษและลบเพลงดังกล่าวออกจากช่องยูทูบของตัวเองไป[ต้องการอ้างอิง]
อิลสลิกได้ออกจำหน่ายอัลบั้ม โนอะพอโลจีส์ (No Apologies) เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2557
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขาที่เข้าชิง | จากผลงาน | ผลการตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2565 | โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2021 | อัลบั้มแห่งปี | หัวเราะใส่ฉัน | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2565 | โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2021 | เพลงศิลปินชายยอดนิยม | หัวเราะใส่ฉัน | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2566 | โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2022 | เพลงยอดนิยมแห่งปี | พิพิธภัณฑ์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2566 | โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2022 | เพลงศิลปินชายยอดนิยมแห่งปี | พิพิธภัณฑ์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
พระพนัสบดี

ระวังสับสนกับ พระพนัสบดี ศรีทวารวดี
| พระพนัสบดี |
| --- | --- |

ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางเสด็จลงจากดาวดึงส์ ศิลปะทวารวดี หมวดพระพนัสบดี
ความกว้าง: 24 เซนติเมตร
ความสูง: 45 เซนติเมตร
วัสดุ: ศิลาดินดำเนื้อละเอียด
สถานที่ประดิษฐาน: ในครอบครองของทายาทผู้พบ และพระพนัสบดีจำลอง ประดิษฐาน ณ หอพระพนัสบดี ถนนเมืองเก่า ตำบลพนัสนิคม  อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
ความสำคัญ: พระพุทธรูปสำคัญ ของ  อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระพนัสบดี เป็นพระพุทธรูปศิลาศิลปะสมัยทวารวดี ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุ โดยสันนิษฐานว่าพระพนัสบดีองค์จริงนั้น สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี และมีการสร้างพระพนัสบดีองค์จำลอง ประดิษฐาน ณ หอพระพระพนัสบดี อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี จัดเป็นพระพุทธรูปที่มีพุทธลักษณะงดงามองค์หนึ่ง
ประวัติ

มีการค้นพบพระพุทธรูปพระพนัสบดีเมื่อประมาณปี พ.ศ.2440 โดยผู้พบขณะพายเรือไปขายของ ได้ปักไม้พายไปถูกองค์พระใต้ผิวน้ำที่ชายฝั่งคลองแบ่ง ตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี และได้เก็บรักษาบูชาไว้ที่บ้านซึ่งอยู่ตรงข้างสถานีตำรวจพนัสนิคมมาจนถึงปัจจุบัน เป็นพระพุทธรูปจำหลักจากศิลาดำเนื้อละเอียด นักโบราณคดีกำหนดว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยทวารวดี โดยพระพุทธรูปที่มีพุทธลักษณะเช่นเดียวกันนี้ เก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครหลายองค์ พระพนัสบดี มีพุทธลักษณะงดงามแปลกกว่าพระพุทธรูปอื่น ๆ คือ เป็นฐานพระพุทธรูปปางเสด็จลงจากดาวดึงส์ ประทับยืนบนดอกบัว ยกพระหัตถ์ทั้งสองเสมอพระอุระ จีบพระองคุลีพระหัตถ์ทั้งสองเช่นพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา บนฝ่าพระหัตถ์ทั้งสองมีลายธรรมจักร เบื้องพระปฤษฎางค์มีประภามณฑล ประทับยืนบนสัตว์พาหนะที่แปลกพิเศษ โดยเป็นสัตว์ที่เกิดจากจินตนาการ ซึ่งประติมากรผู้สร้างพระพุทธรูปนำ โค ครุฑ หงส์ มารวมเป็นสัตว์ตัวเดียวกัน สัตว์นั้นมีหน้าเป็นครุฑ เขาเป็นโค ปีกเป็นหงส์ โดย โค ครุฑ และหงส์ เป็นพาหนะของเทพเจ้าทั้งสาม คือ พระอิศวรทรงโค พระนารายณ์ทรงครุฑ พระพรหมทรงหงส์ ผู้สร้างอาจหมายถึงพระพุทธเจ้าอาศัยศาสนาพราหมณ์เป็นพาหนะในการประกาศพระศาสนา หรืออาจหมายถึงพระพุทธเจ้าทรงชัยชนะแล้วซึ่งศาสนาพราหมณ์ก็ได้ พระพนัสบดีที่ขุดพบมีความสูง 45 เซนติเมตร
พระพนัสบดีองค์จำลอง สร้างเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2517 จำลองให้ขนาดใหญ่กว่าเดิม 3 เท่า ประดิษฐานอยู่ ณ หอพระ ซึ่งเป็นอาคารจตุรมุขกลางสระน้ำในเขต เทศบาลเมืองพนัสนิคม ส่วนองค์จริงกรมศิลปากรได้ตรวจอายัดเมื่อ พ.ศ. 2474 พระพนัสบดีเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่มีอายุ 1,200–1,300 ปี ประทับยืนบนหลังสัตว์ประหลาดที่สร้างขึ้นจากจินตนาการ รูปร่างคล้ายนก ดวงตากลมโปนโต แก้มเป็นกระพุ้ง จะงอยปากใหญ่งุ้มแข็งแรง ปลายจะงอยปากจากบนลงล่าง มีรูทะลุคล้ายกับจะแขวนกระดิ่งได้ มีเขาทั้งคู่บิดเป็นเกลียวงอเข้าหากันคล้ายเขาโคตั้งอยู่เหนือตา ที่โคนเขามีหูสองหูอย่างหูโค มีปีสองข้างใหญ่สั้นที่กำลังกางออก ขาทั้งสองข้างพับแนบทรวงอกยกเชิดขึ้นอย่างขาของครุฑที่กำลังเหินลม
ประกาศกรมศิลปากร

กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนพระพุทธรูปศิลาสมัยทวารวดี อำเภอพนัสนิคม ตำบลพนัสนิคม เป็นโบราณวัตถุ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
เชิงอรรถ

↑  พนัสบดีแปลว่า ผู้เป็นใหญ่ในป่า
แหล่งข้อมูลอื่น

"หอพระพนัสบดี", คลังข้อมูลชุมชน ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน), 28 พฤษภาคม 2021, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-07-10, สืบค้นเมื่อ 2023-07-10
หนังสือพิมพ์

ร้านจำหน่ายหนังสือพิมพ์และนิตยสาร ในเมืองแพดดิงตัน กรุงลอนดอน เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
หนังสือพิมพ์ คือสิ่งพิมพ์ที่เสนอข่าว การเคลื่อนไหวใหม่ ๆ ทั้งภายในและภายนอกประเทศ มีกำหนดการออกที่แน่นอนตายตัว โดยส่วนใหญ่จะออกเป็นรายวัน นอกจากนี้แล้วยังมีหนังสือพิมพ์รายสามวัน รายสัปดาห์ รายปักษ์ และรายเดือน หนังสือพิมพ์มักจะพิมพ์ลงในกระดาษสำหรับพิมพ์หนังสือพิมพ์โดยเฉพาะ ซึ่งมีราคาถูก
เนื้อหาหลักของหนังสือพิมพ์ คือข่าวสารบ้านเมืองและเหตุการณ์ปัจจุบันในด้านต่าง ๆ เช่น ข่าวการเมือง ข่าวอาชญากรรม ข่าวเศรษฐกิจ ข่าวกีฬา และข่าวบันเทิง มีการใช้รูปภาพประกอบเนื้อหา ทำให้เนื้อหาชัดเจนมากขึ้น นอกจากนี้แล้วอาจมีส่วนต่าง ๆ เพิ่มเติมเป็นพิเศษ เช่น พยากรณ์อากาศ
ประวัติ

ประมาณ 60 ปีก่อนคริสต์ศักราช ยุคอาณาจักรโรมันที่อารยธรรมเจริญยิ่ง จักรพรรดิจูเลียส ซีซาร์บัญชาให้อาลักษณ์คัดลอกแถลงการณ์ของพระองค์ รวมถึงข่าวประจำวันของราชการ แล้วนำไปปิดไว้ตามกำแพงในที่ชุมชนเพื่อประชาชนได้อ่านทั่วถึง ใบประกาศนั้นเรียก "แอ็กตา ดิอูนา" (Acta diuna) นับว่าเป็นต้นแบบหนังสือพิมพ์ ขณะที่ทางตะวันออก ในประเทศจีนก็ได้กำเนิดหนังสือพิมพ์ ซิงเป้า (Tsing Pao) ตีพิมพ์เรื่องราวเกี่ยวกับราชการสำนักมาตั้งแต่ พ.ศ. 1043
จากแผ่นประกาศข่าว วิวัฒนาการเป็นจดหมายข่าว และหนังสือข่าว รายงานข่าวสารทางการค้า การเมือง แล้วพัฒนาเป็นหนังสือพิมพ์ซึ่งเกิดขึ้นหลังจาก พ.ศ. 1997 ที่ โจฮัน กูเต็นเบิร์ก ชาวเยอรมัน ประดิษฐ์เครื่องพิมพ์และตัวพิมพ์ขึ้น และวิลเลียมส์ แซกส์ตัน นำเครื่องพิมพ์ไปใช้ในประเทศอังกฤษ
การพัฒนาแท่นพิมพ์ดีขึ้นเป็นลำดับ ที่สุดหนังสือพิมพ์ฉบับแรกก็เกิดขึ้น คือ Avisa Relation Order Zeitung พิมพ์ขึ้นในประเทศเยอรมนีเมื่อ พ.ศ. 2152 แต่ไม่ใช่หนังสือพิมพ์รายวัน กระทั่ง พ.ศ. 2165 อังกฤษรวบรวมข่าวรายวันมาพิมพ์ออกจำหน่ายเป็นรายสัปดาห์ ในชื่อ A Weekly News London ถือเป็นหนังสือพิมพ์ฉบับแรกของโลก โดยเสนอข่าวที่เกิดขึ้นในภูมิภาคยุโรป เป็นของใหม่ที่ได้รับความสนใจมากพอควร แต่ออกเป็นรายสัปดาห์ ต่อมา ได้มีผู้ริเริ่มออกหนังสือพิมพ์เป็นรายวันคนแรกของโลกคือ เอ็ดวาร์ด มอลเลต หนังสือชื่อ The Daily Courant ฉบับแรกออกเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2245 เปิดโลกใหม่ด้วยการเสนอบทความ บทวิจารณ์สังคม คอลัมนิสต์ชื่อดังคือ ดาเนียล เดอโฟ
บทวิจารณ์เขาโจมตีรัฐบาลและวิธีการปฏิบัติศาสนกิจของคริสต์ ถูกใจประชาชน แต่เป็นที่ขัดใจของกษัตริย์และพระสันตะปาปา เขาถูกจับตัวคุมขัง แต่มีเพื่อนดีจัดหาอุปกรณ์เครื่องเขียนให้ เดอโฟจึงคิดออกหนังสือพิมพ์ วิธีการคือเขาเป็นผู้เขียนข่าวหรือบทความจากข้อเท็จจริงที่เพื่อนส่งมาให้จากภายนอก เสร็จแล้วส่งออกไปพิมพ์ นั่นเป็นจุดกำเนิดของหลักการ "เขียนข่าวใหม่" หรือเรียบเรียงข่าว หรือ Rewriting
ส่วนในสหรัฐอเมริกาหนังสือพิมพ์รายวันฉบับแรก ออกที่ในรัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อ พ.ศ. 2326 มีชื่อว่า เพนซิลเวเนียอีฟนิงโพสต์แอนด์เดลีแอดเวอร์ไทเซอร์ (Pennsylvania Evening post and Daily Advertiser)
หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย

บทความหลัก: รายชื่อหนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
วิวัฒนาการของหนังสือพิมพ์ในประเทศไทย เริ่มตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 โดยมีกลุ่มมิชชันนารีชาวอเมริกัน เป็นเจ้าของ และบรรณาธิการ ซึ่งหมอบรัดเลย์ได้ออก หนังสือพิมพ์ข่าวรายปักษ์ฉบับแรกในประเทศไทย ชื่อ หนังสือจดหมายเหตุ (บางกอกรีคอเดอ - อังกฤษ: The Bangkok Recorder) พิมพ์ด้วยภาษาไทย และภาษาอังกฤษ แต่มีอายุได้ไม่ถึง 2 ปี ก็ต้องปิดกิจการลง
หลังจากนั้น ก็มีหนังสือพิมพ์ออกมาอีกหลายฉบับ ทั้งรายสัปดาห์ รายปักษ์ และรายปี อาทิ บางกอกคาเลนดาร์ ต่อมาพัฒนาเป็นหนังสือพิมพ์รายวัน เช่น บางกอก เดลี่ แอดเวอไทเซอ (อังกฤษ: Bangkok Daily Advertiser) และ สยาม เดลี่ แอดเวอไทเซอ (อังกฤษ: Siam Daily Advertiser)
ต่อมา สมัยรัชกาลที่ 4 ทรงเป็นผู้จัดทำ หนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย ชื่อ ราชกิจจานุเบกษา เพื่อชี้แจงข่าวคลาดเคลื่อน ที่ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ของหมอบรัดเลย์ และเพื่อแจ้งข่าวการบริหารพระราชภารกิจทางการเมือง
ในสมัยรัชกาลที่ 5 เริ่มมีหนังสือพิมพ์ภาษาไทยฉบับแรก ที่เผยแพร่สู่ประชาชน ชื่อ ดรุโณวาท และมีหนังสือพิมพ์ที่ยอดจำหน่ายสูงมาก จนกระทั่งต้องมีระบบจัดส่งหนังสือ ซึ่งกลายเป็นจุดเริ่มต้นของกิจการไปรษณีย์ไทย คือ ข่าวราชการ (อังกฤษ: Court - ค็อต) ในยุคนี้ วงการหนังสือพิมพ์ตื่นตัวมาก โดยมีการออกหนังสือพิมพ์ถึง 59 ฉบับ
สมัยรัชกาลที่ 6 กิจการหนังสือพิมพ์ก้าวหน้ามาก หนังสือพิมพ์สามารถวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลและเสนอแนะความคิดเห็นได้อย่างเสรีในเรื่องการบริหารประเทศด้านต่าง ๆ มีทั้งหนังสือพิมพ์ภาษาไทย เช่น จีนโนสยามวารศัพท์ กรุงเทพเดลิเมล์ หนังสือพิมพ์ไทย ฯลฯ หรือหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ เช่น The Bangkok Times ต่อเนื่องมาถึงรัชกาลที่ 7 มีหนังสือพิมพ์ 55 ฉบับ โดยฉบับที่มีชื่อเสียง และน่าเชื่อถือที่สุดคือ ประชาชาติรายวัน ซึ่งมีอิทธิพลต่อผู้อ่านอย่างสูง โดยเฉพาะปัญญาชน ที่ตื่นตัวทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม
สมัยรัชกาลที่ 8 ต่อเนื่องถึงรัชกาลที่ 9 หนังสือพิมพ์เริ่มถูกควบคุมโดยรัฐบาล และเมื่อปี พ.ศ. 2501 เกิดรัฐประหาร นำโดย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ หนังสือพิมพ์ตกไปอยู่ภายใต้การควบคุมของประกาศคณะปฏิวัติ ในยุคนี้มีหนังสือพิมพ์ 33 ฉบับ เช่น เกียรติศักดิ์ (2495-2513), เดลินิวส์ (2507-ปัจจุบัน), เดลิเมล์ (2493-2501),  ไทยรัฐ (2492-ปัจจุบัน), เสียงอ่างทอง (2500-2507), ไทยเดลี่ (2512-), แนวหน้า (2495-ปัจจุบัน), ประชาธิปไตย (2502-2519), พิมพ์ไทย (2489-2561), สยามนิกร (2481-2512), สารเสรี (2497-2508), สยามรัฐ (2493-ปัจจุบัน), อาณาจักรไทย (2501-2504), ผู้จัดการรายวัน (2533-2551), ผู้จัดการรายวัน 360 องศา (2551-ปัจจุบัน), มติชน (2521-ปัจจุบัน), คมชัดลึก (2544-2563) ฯลฯ
ดูเพิ่ม

รายชื่อหนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
กองตั้งหนังสือพิมพ์
หนังสือ​พิมพ์​ไทยรัฐ​ หนังสือพิมพ์​ที่จำหน่าย​มากที่สุด​ในประเทศ​ไทย​
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 232

| สรุปอุบัติเหตุ |
| --- | --- |
วันที่: 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 (1989-07-19)
สรุป: เครื่องยนต์ล้มเหลวนำมาสู่การสูญเสียระบบไฮดรอลิกและการควบคุม
จุดเกิดเหตุ: ท่าอากาศยานซูเกทเวย์ ซูซิตี รัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา  42°24′29″N 96°23′02″W﻿ / ﻿42.40806°N 96.38389°W﻿ / 42.40806; -96.38389
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-10
ดําเนินการโดย: ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: UA232
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: UAL232
รหัสเรียก: UNITED 232 HEAVY
ทะเบียน: N1819U
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติสเตเปิลตัน เดนเวอร์ รัฐโคโลราโด
จุดพัก: ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ ชิคาโก รัฐอิลลินอย
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติฟิลาเดลเฟีย ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย
จำนวนคน: 296
ผู้โดยสาร: 285
ลูกเรือ: 11
เสียชีวิต: 112
บาดเจ็บ: 171
รอดชีวิต: 184
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 232 เป็นเที่ยวบินภายในประเทศสหรัฐอเมริกาในเส้นทาง เดนเวอร์ รัฐโคโลราโด สู่ ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย โดยเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 หลังจากทำการบินได้กว่าหนึ่งชั่วโมง ก็เกิดการระเบิดบริเวณท้ายเครื่อง นักบินตัดสินใจนำเครื่องลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินซูใน รัฐไอโอวา แต่เครื่องบินเสียการทรงตัว ทำให้ตกกระแทกกับรันเวย์และพลิกคว่ำ มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก
เหตุการณ์

ช่วงบ่ายวันอาทิตย์ที่ 19 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันหยุด พ่อแม่พาลูกหลานเดินทางไปเที่ยวในวันหยุด เครื่องบิน แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-10 ของสายการบิน ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ พร้อมผู้โดยสาร 285 คน และลูกเรือ 11 คน ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติสตาพเพิลตันในเดนเวอร์ไปยัง ท่าอากาศยานนานาชาติฟิลาเดลเฟีย ในฟิลาเดลเฟียเมื่อเวลา 14:09 น. ตามเวลาท้องถิ่นของสหรัฐ โดยกัปตันในเที่ยวบินนี้คือ อัลเฟรด ซี. เฮนส์ นักบินผู้ช่วย William Roy (Bill) Records วิศวกรการบิน Dudley Joseph Dvorak หลังจากบินได้ 1 ชั่วโมง 7 นาที เมื่อเวลา 15:16 น. ตามเวลาท้องถิ่นของสหรัฐ ได้เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นบริเวณท้ายเครื่องจนทำให้ผู้โดยสารตกใจและหวาดกลัว
กัปตันอัลทราบว่าระบบไฮดรอลิกมีปัญหา จึงดับเครื่องยนต์ตัวที่ 2 ซึ่งอยู่บริเวณหางลง และใช้เครื่องยนต์ตัวที่ 1 และตัวที่ 3 ซึ่งอยู่ที่ปีกทั้งสองข้างในการส่งแรงกำลังให้เครื่องบินบินต่อไปได้
ต่อมาในเวลา 15:29 น. ตามเวลาท้องถิ่นของสหรัฐ กัปตันเดนนิส อี. ฟิตช์ นักบิน ยูไนเต็ดแอร์ไลน์  และผู้ฝึกสอนการบินในเครื่องรุ่นดีซี-10 ซึ่งกำลังเดินทางกลับบ้าน ได้เดินเข้าไปในห้องนักบินเพื่อช่วยเหลือกัปตันอัลในการแก้ปัญหาเรื่องระบบไฮดรอลิก
เมื่อนักบินติดต่อกับหอบังคับการบินก็ได้รับการแนะนำว่าให้ไปลงจอดที่ท่าอากาศยานซู เกทเวย์ในเมืองซูซิตี้ รัฐไอโอว่าซึ่งเป็นท่าอากาศยานขนาดเล็กแต่มีรันเวย์ยาวพอที่จะให้เครื่องดีซี-10ลงจอดได้
เมื่อมาถึงสนามบิน กัปตันอัลพยายามจะนำเครื่องบินลงจอด โดยมีกัปตันเดนนิสคอยใช้เครื่องยนต์ที่เหลือ 2 ตัวเพิ่มกำลังให้ อย่างไรก็ตาม เครื่องบินเกิดเสียการทรงตัว เขาต้องการใช้รันเวย์ที่มีรถดับเพลิงจอดขวางอยู่รถดับเพลิงจึงรีบออกจากรันเวย์นั้น ในที่สุด เมื่อเวลา 16:00 น. ตามเวลาท้องถิ่นของสหรัฐ เที่ยวบินที่ 232 ตกกระแทกกับรันเวย์อย่างแรง ก่อนที่ระเบิดลุกเป็นไฟและพลิกคว่ำไปหยุดอยู่ที่ไร่ข้าวโพดข้างๆรันเวย์ โดยมีผู้ถ่ายวีดีโอขณะเกิดเหตุสยองไว้ได้จากการตกครั้งนี้ มีผู้เสียชีวิต 112 คน แบ่งเป็นเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ 111 คน และเสียชีวิตในเวลาต่อมาอีก 1 คน และรอดชีวิต 184 คนรวมทั้งกัปตันอัล กัปตันเดนนิส และนักบินอีก 2 คนในห้องนักบิน โดยมี 171 คนที่ได้รับบาดเจ็บ
สาเหตุ

3 เดือนต่อมา คณะสืบสวนอุบัติเหตุได้รับแจ้งจากหญิงชาวไร่ข้าวโพดคนหนึ่งว่าพบใบพัดเครื่องยนต์เจ็ทที่หักออกไปจากเครื่อง UA232 จึงเดินทางไปตรวจสอบยังจุดที่พบ ผลจากการตรวจสอบพบว่าใบพัดเครื่องยนต์ของแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10นั้นมีรอยร้าว เมื่อถูกหมุนด้วยความเร็วสูงขณะที่เครื่องบินกำลังบินอยู่ จึงทำให้เกิดรอยร้าวที่ใบพัดเครื่องยนต์มากขึ้นจนกระทั่งระเบิดในทีสุด เมื่อใบพัดเครื่องยนต์ระเบิดออกไป จึงทำให้ระบบไฮดรอลิกเสียหาย ซึ่งเป็นสาเหตุของอุบัติเหตุครั้งนี้
ภายหลังเหตุการณ์

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 232 ถูกยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นตัวอย่างของการรับมือกับสถานการณ์ที่ยอดเยี่ยมทั้งกับนักบิน นักบินผู้ช่วย วิศวกรการบิน พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศ รถดับเพลิง รถพยาบาล แม้กระทั่งนักข่าว ที่พร้อมรอรับสถานการณ์เครื่องบินตก โดยปกติแล้วจำนวนผู้เสียชีวิตจะมีมากกว่านี้ การร่วมมือกันเป็นอย่างดีส่งเสริมให้รักษาชีวิตคนไว้ได้
นักดับเพลิงยังใช้กรณีนี้เป็นกรณีศึกษาเนื่องจากในตอนแรกเขาได้รับคำสั่งให้อยู่รันเวย์อีกทางหนึ่งหากรถดับเพลิงยังอยู่ในรันเวย์นั้นเครื่องบินจะชนรถดับเพลิงการที่รถดับเพลิงต้องรีบเปลี่ยนรันเวย์ในขั้นตอนสุดท้ายภายในระยะเวลาไม่ถึง 5 นาที เป็นเรื่องยากพอสมควร
ดูเพิ่ม

เจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 123
ภาพวินาทีการตกของเที่ยวบินที่ 232 ขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานซูเกทเวย์
ประยุทธ์ ศิริพานิชย์

| ประยุทธ์ ศิริพานิชย์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม
ดำรงตำแหน่ง 17 เมษายน พ.ศ. 2535 – 13 มิถุนายน พ.ศ. 2535
นายกรัฐมนตรี: พลเอกสุจินดา คราประยูร
ก่อนหน้า: สง่า สรรพศรี
ถัดไป: ไพจิตร เอื้อทวีกุล
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
ดำรงตำแหน่ง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
ดำรงตำแหน่ง 26 สิงหาคม พ.ศ. 2533 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533
นายกรัฐมนตรี: พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ดำรงตำแหน่ง 11 เมษายน 2543 – 6 มกราคม 2544
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
เลขาธิการพรรคกิจสังคม
ดำรงตำแหน่ง 9 มิถุนายน พ.ศ. 2534 – 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534
ก่อนหน้า: มนตรี พงษ์พานิช
ถัดไป: พลโท เขษม ไกรสรรณ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 กันยายน พ.ศ. 2488 (79 ปี) อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: พลังใหม่ (2519) กิจสังคม (2522–2535) ชาติไทย (2538–2549) ไทยรักไทย (2549–2550) พลังประชาชน (2550–2551) เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: พัฒนวดี ศิริพานิชย์ (2513–2565) (เสียชีวิต)

ประยุทธ์ ศิริพานิชย์ เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย จังหวัดมหาสารคาม 8 สมัย และได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 และเป็นอดีตที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (ปลอดประสพ สุรัสวดี)
ประวัติ

ประยุทธ์ ศิริพานิชย์ เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2488 ที่ตำบลหัวขวาง อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรคนที่สองของนายประจวบ กับนางหนูทอง ศิริพานิชย์ มีพี่น้อง 8 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
สมรสกับนางพัฒนวดี ศิริพานิชย์ เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2513 มีบุตรธิดา 3 คน คือนายจิรวัฒน์ ศิริพานิชย์ นางรชดาวัลย์​ ศิริพานิชย์  และ นางสุรางค์ จันทรสถาพร
งานการเมือง

นายประยุทธ์ เป็นสมาชิกสภาจังหวัดมหาสารคามหลายสมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา และเคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคกิจสังคม ในช่วงที่มีนายมนตรี พงษ์พานิช เป็นหัวหน้าพรรค และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลพลเอกสุจินดา คราประยูร และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย
ในปี พ.ศ. 2553 นายประยุทธ์ ได้รับเลือกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทย ให้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 นายประยุทธ์ ได้ลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคพร้อมกับคณะกรรมการบริหารพรรคอีกจำนวนหนึ่ง เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบอันจะเป็นเหตุให้มีการยุบพรรคได้
ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เขาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (ปลอดประสพ สุรัสวดี) ต่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่งดังกล่าว เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 56
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 20 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 17 และได้รับการเลือกตั้ง เนื่องจากผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทยได้ 29 ที่นั่ง คือผู้สมัครของพรรคในลำดับที่ 1-29
งานการเมือง > การเสนอร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม

ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 เขาในฐานะรองประธานกรรมาธิการพิจารณาร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม ได้เสนอให้มีการแก้ไขให้มีการนิรโทษกรรมทุกฝ่าย หรือฉบับที่สื่อมวลชนเรียกว่า "นิรโทษกรรมสุดซอย" จนมีการคัดค้านจากฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง ว่าเป็นการเอื้อผลประโยชน์ให้ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี
ผลการกระทำของนายประยุทธ์ในครั้งนี้ลุกลามใหญ่โต เกิดความไม่พอใจของหลายฝ่าย ในที่สุด น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ในฐานะนายกรัฐมนตรี ต้องประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎรในวันที่ 9 ธันวาคม 2556