stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ ที่เฟซบุ๊ก
ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ ที่อินสตาแกรม
ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
กลุ่มรอยัลลิสต์มาร์เก็ตเพลส-ตลาดหลวง
ป้ายแบนเนอร์ “รอยัลลิสต์มาร์เก็ตเพลส” ในการชุมนุมแห่งหนึ่ง
ทัดดาว นึกแจ้ง

Thai volleyball player
ทัดดาว นึกแจ้ง เกิดเมื่อวันที่ 3 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ภูมิลำเนาจังหวัดร้อยเอ็ด อำเภอจตุรพักตรพิมาน เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย เล่นในตำแหน่งบอลเร็ว และปัจจุบันเล่นลีกอาชีพในประเทศญี่ปุ่นร่วมกับทีม พีเอฟยู บลูแคตส์
ทัดดาว ได้รับมอบหมายจากสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย รับตำแหน่งกัปตันทีมชาติไทย ในทัวร์นาเมนต์การแข่งขันปี 2024 รายการแรกคือ วอลเลย์บอลหญิงเนชั่นส์ลีก
สโมสร

ขอนแก่นสตาร์ (ค.ศ. 2011–2020)
เจที มาร์เวลลัส (ค.ศ. 2020–2023)
ฮิตาชิรีวาเล (ค.ศ. 2023–2024)
พีเอฟยู บลูแคตส์ (ค.ส. 2024–ปัจจุบัน)
ผลงาน > บุคคล

VTV Cup 2015 – "ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม"
ไทยแลนด์ลีก 2016-17 – "ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม"
ไทยแลนด์ลีก 2019-20 – "ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม"
Sea v league 2023 - “ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม”
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2023 – "ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม"
ผลงาน > สโมสร

ไทยแลนด์ลีก 2012-13 –  ชนะเลิศ กับเอสซีจีขอนแก่น
ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2013 –  ชนะเลิศ กับไอเดียขอนแก่น
ไทยแลนด์ลีก 2014-15 –  รองชนะเลิศอันดับสอง กับไอเดียขอนแก่น
ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2019 –  รองชนะเลิศอันดับสอง กับขอนแก่นสตาร์
ไทยแลนด์ลีก 2019-20 –  รองชนะเลิศ กับขอนแก่นสตาร์
ชิงถ้วยสมเด็จพระจักรพรรดิและสมเด็จพระจักรพรรดินี 2020 –  ชนะเลิศ กับเจที มาร์เวลลัส
วี.ลีก ดิวิชั่น 1  2020-21 –  ชนะเลิศ กับเจที มาร์เวลลัส
รางวัล

รางวัล ลูกที่มีความกตัญญูกตเวทีอย่างสูงต่อแม่ เนื่องในวันแม่แห่งชาติ ประจำปี พุทธศักราช 2566 ของ สมาคมสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ทัดดาว นึกแจ้ง ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย – วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 วิภาวี ศรีทอง  2 ปิยะนุช แป้นน้อย  3 พรพรรณ เกิดปราชญ์  4 ดลพร สินโพธิ์  5 ทัดดาว นึกแจ้ง   6 วริศรา สีทาเลิศ  7 วารุณี การรัมย์  8 กัญญารัตน์ ขุนเมือง  9 จิดาภา นาหัวหนอง  10 ดาริน ปิ่นสุวรรณ  11 ศศิภาพร จันทรวิสูตร  12 หัตถยา บำรุงสุข  13 กนกพร แสงทอง  14 สิริวัลย์ ดีแก้ว  15 ณัฐณิชา ใจแสน  16 พิมพิชยา ก๊กรัมย์  18 อัจฉราพร คงยศ  19 ชัชชุอร โมกศรี  20 สุพัตรา ไพโรจน์  21 ธนัชชา สุขสด  23 กัตติกา แก้วพิน  24 ฑิชากร บุญเลิศ  25 วิรัลยุพา อินทร์จันทร์  29 วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์  99 จรัสพร บรรดาศักดิ์  ผู้ฝึกสอน: ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค  |  1 วิภาวี ศรีทอง  2 ปิยะนุช แป้นน้อย  3 พรพรรณ เกิดปราชญ์  4 ดลพร สินโพธิ์  5 ทัดดาว นึกแจ้ง   6 วริศรา สีทาเลิศ  7 วารุณี การรัมย์  8 กัญญารัตน์ ขุนเมือง  9 จิดาภา นาหัวหนอง  10 ดาริน ปิ่นสุวรรณ  11 ศศิภาพร จันทรวิสูตร  12 หัตถยา บำรุงสุข  13 กนกพร แสงทอง  14 สิริวัลย์ ดีแก้ว  15 ณัฐณิชา ใจแสน  16 พิมพิชยา ก๊กรัมย์  18 อัจฉราพร คงยศ  19 ชัชชุอร โมกศรี  20 สุพัตรา ไพโรจน์  21 ธนัชชา สุขสด  23 กัตติกา แก้วพิน  24 ฑิชากร บุญเลิศ  25 วิรัลยุพา อินทร์จันทร์  29 วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์  99 จรัสพร บรรดาศักดิ์  ผู้ฝึกสอน: ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค  |  |
วันพาย

| วันพาย |
| --- | --- |
แลร์รี ชอว์ ผู้จัดงานฉลองวันพายเป็นครั้งแรก ณ Exploratorium ในเมืองซานฟรานซิสโก
จัดขึ้นโดย: นักคณิตศาสตร์ทั่วโลก
ประเภท: คณิตศาสตร์
ความสำคัญ: 3, 1, และ 4 เป็นเลขที่มีนัยสำคัญสูงสุดของ π
การเฉลิมฉลอง: การรับประทานพาย, พูดเกี่ยวกับ π
วันที่: 14 มีนาคม
ความถี่: ทุกปี
ครั้งแรก: ค.ศ. 1988
ส่วนเกี่ยวข้อง: วันการประมาณค่าพาย, วันคณิตศาสตร์สากล
วันพาย (อังกฤษ: Pi Day) และ วันการประมาณค่าพาย (อังกฤษ: Pi Approximation Day) เป็นรายชื่อวันสำคัญสำหรับการเฉลิมฉลองอย่างไม่เป็นทางการ 2 วัน ซึ่งจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ π (พาย) ได้แก่ 14 มีนาคม และ 22 กรกฎาคม
สาเหตุที่ยึดถือวันที่ 14 มีนาคมของทุกปีเป็น "วันพาย" เนื่องจากเลขนัยสำคัญสามตัวแรกของค่าพาย คือ 3.14  นอกจากนั้น วันดังกล่าวยังเป็นวันเกิดของอัลเบิร์ต ไอนสไตน์ และเหตุการณ์ทั้งสองมักจะจัดการฉลองพร้อมกันในวันเดียวกัน
วันการประมาณค่าพายจัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม เช่นกัน เนื่องจากอาร์คิมีดีสมักจะประมาณค่าพายอยู่ที่ 22/7 อย่างไรก็ตาม มันอาจถูกพิจารณาว่านำไปสู่ความเข้าใจผิดได้ ดังที่วันดังกล่าวถูกเรียกว่าเป็น "วันการประมาณค่า" (แต่พายเป็นจำนวนอตรรกยะ) และ 22/7 เป็นค่าที่ใกล้เคียงของพายมากกว่า 3.14 วันที่ 14 มีนาคมจึงมักถูกจัดขึ้นในประเทศซึ่งใช้รูปแบบเดือน/วัน และวันที่ 22 กรกฎาคม มักถูกจัดขึ้นในประเทศที่ใช้รูปแบบวัน/เดือน
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2015 เวลา 9.26 น. 53 วินาที ถือเป็นโอกาสพิเศษที่วันพายเรียงตรงตามค่าคงตัวสิบตัวแรกของพาย (3/14/15 9.26.53) โดยเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นอีกครั้งในอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้า
นที ทองสุขแก้ว

พันตำรวจโท นที ทองสุขแก้ว (เกิด 8 ธันวาคม พ.ศ. 2509) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทย เกิดที่จังหวัดอุตรดิตถ์ เคยเป็นกัปตันทีมชาติไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ถึง พ.ศ. 2541
ประวัติ

ในเริ่มแรก นที เล่นฟุตบอลให้กับโรงเรียนในจังหวัดอุตรดิตถ์ จนติดทีมชาติไทยครั้งแรกตั้งแต่อายุ 17 ปี ในชุดอายุไม่เกิน 19 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2528
ทีมชาติ

นที ติดทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ พ.ศ. 2529 ซึ่งเขาอายุเพียง 20 ปี ก่อนจะลงเล่นทีมชาติไทยในการแข่งขันซีเกมส์ 1987, ซีเกมส์ 1989, ซีเกมส์ 1991, ซีเกมส์ 1993, ซีเกมส์ 1995 และ ซีเกมส์ 1997 โดยทีมชาติไทยได้เหรียญทองจากกีฬาฟุตบอลถึง 3 ครั้ง ซึ่งเขาเคยเป็นกัปตันทีมชาติไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ถึง พ.ศ. 2541 โดยมีการแข่งขันสำคัญคือเอเชียนคัพ 1996
หลังเลิกเล่น

นที เล่นให้กับตำรวจ เป็นสโมสรสุดท้าย ก่อนจะตัดสินใจเลิกเล่นในปี พ.ศ. 2543 ด้วยอายุ 34 ปี และเข้ารับราชการตำรวจในเวลาถัดมา ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่ง รองผู้กำกับการ ตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดฉะเชิงเทรา กองบังคับการตรวจคนเข้าเมือง 3 สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
ประตูในนามทีมชาติ

| # | วันที่ | สถานที่ | พบกับ | ประตู | ผลการแข่งขัน | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 | สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |  บังกลาเทศ | 1–1 | 1–1 | เอเชียนคัพ 1988 รอบคัดเลือก |
แหล่งข้อมูลอื่น

นที ทองสุขแก้ว ที่ National-Football-Teams.com
วิทยา เลาหกุล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 วิทยา เลาหกุล ใน พ.ศ. 2561
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วิทยา เลาหกุล
วันเกิด:  1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 (70 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดลำพูน
ส่วนสูง:  1.81 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ชลบุรี (ประธานฝ่ายพัฒนาเทคนิค)
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2516-2517 |  ฮากกา |   |   |
| 2518-2519 |  ราชประชา |  97 |  (28) |
| 2520-2521 |  ยันมาร์ดีเซล |  33 |  (14) |
| 2522-2524 |  แฮร์ทา เบเอ็สเซ |  33 |  (1) |
| 2525-2527 |  เอฟเซ ซาร์บรึคเคิน |  54 |  (7) |
| 2527-2528 |  ราชประชา |  24 |  (5) |
| 2529-2530 |  มัตสึชิตะ (กัมบะ โอซากะ) |  32 |  (6) |
ทีมชาติ
| 2518-2528 |  ไทย |  61 |  (18) |
จัดการทีม
2531-2538:  มัตสึชิตะ (กัมบะ โอซากะ)
2539-2540:  ธนาคารกรุงเทพ
2540:  ทีมชาติไทย
2543:  ไทย อายุไม่เกิน 16 ปี
2545-2546:  เซมบาวัง เรนเจอร์ส (ชุดเยาวชน)
2547:  เซมบาวัง เรนเจอร์ส
2547-2549:  ชลบุรี
2550-2552:  ไกนาเร ทตโตริ
2552-2559:  ชลบุรี
2559-2562:  ทีมชาติไทย (ประธานพัฒนาเทคนิค)
2562-2563:  สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ (อุปนายก)
2566-2567:  ชลบุรี (รักษาการ)
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
วิทยา เลาหกุล (ชื่อเล่น ยา​)​ (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 — ) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ โค้ชเฮง เป็นผู้ฝึกสอนและอดีตนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเป็นประธานฝ่ายพัฒนาเทคนิคให้กับสโมสรฟุตบอลชลบุรี ใน ไทยลีก 2 เขาเคยเป็นกัปตันทีมชาติไทย และเป็นนักฟุตบอลคนแรกของไทยที่เล่นในลีกยุโรป โดยเล่นให้กับแฮร์ทา เบเอ็สเซ ในบุนเดิสลีกา  และเคยทำหน้าที่คุมทีมไกนาเร ทตโตริ ในดิวิชัน 3 ของญี่ปุ่น หลังจากนั้นได้กลับมาดำรงตำแหน่งประธานพัฒนาเทคนิคของสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นอดีตอุปนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย
ประวัติ

วิทยา เลาหกุล เกิดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 ที่จังหวัดลำพูน มีพี่น้องทั้งหมด 14 คน ปี พ.ศ. 2516 ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเขตแห่งประเทศไทยครั้งที่ 7 ณ จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้กับทีมฟุตบอลเขต 5 จังหวัดลำพูน จนได้รับเหรียญรางวัลชนะเลิศพร้อมตำแหน่งผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำรายการ
ต่อมาได้เริ่มเล่นฟุตบอลสโมสรให้กับสโมสรฟุตบอลฮากกา และสโมสรฟุตบอลราชประชา ติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในรายการเอเซียนคัพในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2518 ซึ่งทีมชาติไทยชนะทีมชาติอินโดนีเซีย 3-1
ปี พ.ศ. 2519 วิทยา เลาหกุลได้เล่นฟุตบอลในการแข่งขันฟุตบอลควีนสคัพ ซึ่งในครั้งนั้นสโมสรฟุตบอลยันมาร์ดีเซลจากประเทศญี่ปุ่นได้มาแข่งขันและคว้าชัยชนะไป และได้ติดต่อซื้อตัววิทยาจากสโมสรฟุตบอลราชประชา ให้ไปเล่นกับสโมสร ชีวิตการค้าแข้งของวิทยาที่ญี่ปุ่นถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก เคยได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลและเคยเป็นผู้ที่ทำประตูสูงสุดในถ้วย F.A.Cup ของญี่ปุ่นที่จำนวน 6 ประตู โดยยิงประตูในลีกของญี่ปุ่นได้ทั้งสิ้น 14 ประตู
ในปี 2522 ได้ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรในเยอรมันคือ แฮร์ทา เบเอ็สเซ และ เอฟเซ ซาร์บรึคเคิน เป็นเวลารวมหกปีได้รับคำยกย่องจากสื่อในเยอรมันว่า "ไทย บูม" (THAI BOOM) และได้กลับมาประเทศไทย
ภายหลังจากที่ได้เลิกเล่นฟุตบอล ได้มาเป็นผู้ฝึกสอนให้กับมัตสึชิตะในประเทศญี่ปุ่น (สโมสรกัมบะ โอซากะปัจจุบัน) ซึ่งในปี 2535 ทีมมัตสึชิตะได้ชนะเลิศควีนสคัพในประเทศไทย หลังจากนั้นได้คุมทีมสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพจนชนะเลิศการแข่งขันไทยลีก ซึ่งต่อมาได้คุมทีมชาติไทยชนะเลิศซีเกมส์ในปี 2540 และได้คุมทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรีจากโปรลีกจนได้เข้ามาเล่นไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกของสโมสร
ปี พ.ศ. 2548 วิทยา เคยเสนอตัวเข้ารับการชิงตำแหน่งนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากสมาชิกที่ประชุมและไม่ได้รับเลือกตั้งให้เป็นนายกสมาคมในครั้งนี้ โดยตำแหน่งเป็นของวิจิตร เกตุแก้ว ด้วยคะแนนเสียงจากสมาชิกในที่ประชุมอย่างท้วมท้น 118 ต่อ 16 คะแนน มีบัตรเสีย 1 ใบ
ปี พ.ศ. 2550 วิทยา ได้ลาออกจากสโมสรฟุตบอลชลบุรี ทั้งที่เพิ่งพาทีมเลื่อนชั้นมาได้เพียงปีเดียว ก่อนย้ายไปคุมทีมไกนาเร ทตโตริ ในลีกดิวิชัน 3 ของญี่ปุ่น พร้อมทั้งซื้อตัวอดุล หละโสะ นักเตะไทยชุดซีเกมส์จากสโมสรฟุตบอลชลบุรีไปร่วมทีม
ปี พ.ศ. 2552 วิทยา กลับมารับตำแหน่งประธานฝ่ายพัฒนาเทคนิคของสโมสรชลบุรีเอฟซี และรับตำแหน่งผู้จัดการทีม ในฤดูกาล 2554
ปี พ.ศ. 2559 วิทยา ได้รับตำแหน่งอุปนายกฝ่ายพัฒนาเทคนิคของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ
รางวัลในฐานะนักเตะ > รางวัลส่วนบุคคล

หนึ่งใน 11 ผู้เล่นที่ดีที่สุดของลีกญี่ปุ่น: (มัตสึชิตะ (กัมบะ โอซากะ))
รางวัลในฐานะนักเตะ > รางวัลร่วมกับทีม

แชมป์ซีเกมส์: ปี 2520 (ทีมชาติไทยชุดซีเกมส์)
แชมป์ซีเกมส์ (กัปตันทีม) : ปี 2528 (ทีมชาติไทยชุดซีเกมส์)
แชมป์ลีก Oberliga Südwest เยอรมัน : ปี 2526 (สโมสรซาร์บรุ๊คเคน)
รางวัลในฐานะผู้จัดการทีม

ทีมชาติไทย
ซีเกมส์ (ฟุตบอล) ชนะเลิศ 1 สมัย: 2540
ธนาคารกรุงเทพ
ไทยพรีเมียร์ลีก ชนะเลิศ 1 สมัย: 2539/40
ชลบุรี เอฟซี
ไทยพรีเมียร์ลีก รองชนะเลิศ 1 ครั้ง: 2554
ไทยคม เอฟเอคัพ ชนะเลิศ 1 ครั้ง : 2553
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ก ชนะเลิศ 4 สมัย: 2551, 2552, 2554, 2555
รางวัลในฐานะผู้จัดการทีม > รางวัลส่วนบุคคล

โค้ชยอดเยี่ยมประจำปีไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก: สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ
รางวัลในฐานะผู้จัดการทีม > รางวัลร่วมกับทีม

ชนะเลิศ : ถ้วยสมเด็จพระจักรพรรดิ (มัตสึชิตะ (กัมบะ โอซากะ)) ปี 2533
ชนะเลิศ : ควีนส์คัพที่ประเทศไทย (มัตสึชิตะ (กัมบะ โอซากะ)) ปี 2535
ชนะเลิศ : ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2539 (สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ)
ชนะเลิศ : เหรียญทองซีเกมส์ ครั้งที่ 19 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ปี 2540
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ เก็บถาวร 2007-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก soccerthai.net
ชีวประวัติ เก็บถาวร 2007-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากสยามฟุตบอล
| ด ค กสโมสรฟุตบอลชลบุรี |
| --- | --- | --- |
 ประวัติ  ผู้เล่น  หัวหน้าผู้ฝึกสอน  ฤดูกาล  เอเชีย  สถิติ  เกียรติประวัติ  ฤดูกาลปัจจุบัน 
| ทีมอื่น ๆ |  ทีมสำรอง  สโมสรฟุตซอลชลบุรีบลูเวฟ  |  |
| สนามเหย้า |  ชลบุรีสเตเดียม  สนามกีฬาสิรินธร  สนามสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี  |  |
| การแข่งขัน |  ชลบุรีดาร์บี  |  |
| ฤดูกาล |  2555  2556  2558  2559  2560  2561  2562  2563–64  2564–65  2565–66  2566–67  2567–68  |  |
| บุคลากร |  วิทยา คุณปลื้ม  อรรณพ สิงห์โตทอง  วิทยา เลาหกุล  |  |
| บทความที่เกี่ยวข้อง |  จังหวัดชลบุรี  |  |
ยาซูโตชิ มิอูระ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ยาซูโตชิ มิอูระ
วันเกิด:   (1965-07-15) 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1965 (59 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.71 m (5 ft 7 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง, กองกลาง
สโมสรเยาวชน
1981–1983:  โรงเรียนชิซูโอกะ กะคุเอ็น
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1984–1985 |  ซานโตส |   |   |
| 1986–1992 |  โยมิอูริ |  82 |  (5) |
| 1992–1995 |  ชิมิซุ เอส-พัลส์ |  104 |  (3) |
| 1996–1998 |  เวอร์ดี คาวาซากิ |  56 |  (1) |
| 1999–2001 |  อวิสปา ฟูกูโอกะ |  74 |  (5) |
| 2002–2003 |  วิสเซล โคเบะ |  24 |  (0) |
| รวม |   |  340 |  (14) |
ทีมชาติ
| 1993 |  ญี่ปุ่น |  3 |  (0) |
จัดการทีม
2005:  วิสเซล โคเบะ (รักษาการ)
2011–2012:  กิราวานซ์ คิตากีวชู
2013–2014:  โตเกียว เวอร์ดี
2015:  เชียงใหม่ เอฟซี
2016:  คาทัลเลอร์ โทยามะ
2017–2018:  คาโงชิมะยูไนเต็ด
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ยาซูโตชิ มิอูระ (ญี่ปุ่น: 三浦 泰年; อังกฤษ: Yasutoshi Miura) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น เป็นอดีตผู้จัดการทีมของสโมสรฟุตบอลคาโงชิมะยูไนเต็ด ทีมในระดับเจลีก ดิวิชัน 3 ของญี่ปุ่น
ยาซูโตชิ มิอูระ ผ่านการคุมสโมสรมาหลายระดับ รวมทั้งสโมสรฟุตบอลจังหวัดเชียงใหม่ และยังเป็นพี่ชายของคาซูโยชิ มิอูระ นักฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นเจ้าของสถิตินักเตะที่อายุมากที่สุดที่ลงเล่นในเจลีก
เส้นทางอาชีพ

มิอูระ เคยค้าแข้งกับสโมสรโยมิอูริหรือต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเวอร์ดี คาวาซากิ  และเป็นกัปตันทีมของสโมสรชิมิซุ เอส-พัลส์ สโมสรอวิสปา ฟูกูโอกะ สโมสรวิสเซล โคเบะ และเคยมีชื่อติดทีมชาติญี่ปุ่นชุดใหญ่ 3 ครั้งในปี 1993 เคยพาทีมคว้าแชมป์เอเชียนคลับแชมเปียนชิพในปี 1987 ก่อนที่จะเลิกเล่นในปี 2003
หลังจากนั้น ผ่านการคุมกับมากับสโมสรฟุตบอลกิราวานซ์ คิตากีวชู และโตเกียว เวอร์ดี ก่อนจะย้ายมาคุมเชียงใหม่ เอฟซีในปี 2015 แต่ไม่ค่อยประสบความสำคัญเท่าไหร่นัก จึงได้ย้ายกลับมาญี่ปุ่นเพื่อคุมสโมสรคาทัลเลอร์ โทยามะ ก่อนจะมาลงเอยกับคาโงชิมะยูไนเต็ดในปี 2017 พร้อมทั้งให้โอกาสสิทธิโชค ภาโส นักฟุตบอลชาวไทยได้ไปเล่นอยู่ที่สโมสรแห่งนี้ด้วยสัญญายืมตัว หลังจากสิทธิโชคทำผลงานได้ดีในช่วงทดสอบฝีเท้าที่ญี่ปุ่น
สถิติระดับสโมสร

| สโมสร> ฤดูกาล.ญี่ปุ่น | สโมสร> สโมสร.ญี่ปุ่น | สโมสร> ลีก.ญี่ปุ่น | ลีก> ลงสนาม.เจลีก | ลีก> ประตู.เจลีก | ถ้วย> ลงสนาม.ถ้วยจักรพรรดิ | ถ้วย> ประตู.ถ้วยจักรพรรดิ | ลีกคัพ> ลงสนาม.เจลีกคัพ | ลีกคัพ> ประตู.เจลีกคัพ | รวม> ลงสนาม.รวม | รวม> ประตู.รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1986/87 | โยมิอูริ | JSL ดิวิชัน 1 | 6 | 1 | 1 | 0 | 4 | 0 | 11 | 1 |
| 1987/88 | โยมิอูริ | JSL ดิวิชัน 1 | 13 | 1 | 1 | 0 | 4 | 0 | 18 | 1 |
| 1988/89 | โยมิอูริ | JSL ดิวิชัน 1 | 15 | 2 | 3 | 0 | 3 | 0 | 21 | 2 |
| 1989/90 | โยมิอูริ | JSL ดิวิชัน 1 | 19 | 0 | 3 | 0 | 4 | 0 | 26 | 0 |
| 1990/91 | โยมิอูริ | JSL ดิวิชัน 1 | 22 | 1 | 2 | 0 | 2 | 0 | 26 | 1 |
| 1991/92 | โยมิอูริ | JSL ดิวิชัน 1 | 7 | 0 | 5 | 0 | 5 | 0 | 17 | 0 |
| 1992 | ชิมิซุ เอส-พัลส์ | เจลีก ดิวิชัน 1 | - | - | 2 | 1 | 11 | 0 | 13 | 1 |
| 1993 | ชิมิซุ เอส-พัลส์ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 19 | 1 | 4 | 0 | 4 | 0 | 27 | 1 |
| 1994 | ชิมิซุ เอส-พัลส์ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 37 | 2 | 1 | 0 | 1 | 0 | 39 | 2 |
| 1995 | ชิมิซุ เอส-พัลส์ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 48 | 2 | 1 | 0 | - | - | 49 | 2 |
| 1996 | เวอร์ดี คาวาซากิ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 19 | 1 | 5 | 2 | 15 | 0 | 39 | 3 |
| 1997 | เวอร์ดี คาวาซากิ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 21 | 0 | 1 | 0 | 5 | 0 | 27 | 0 |
| 1998 | เวอร์ดี คาวาซากิ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 16 | 0 | 2 | 0 | 2 | 1 | 20 | 1 |
| 1999 | อวิสปา ฟูกูโอกะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 23 | 4 | 2 | 1 | 3 | 0 | 28 | 5 |
| 2000 | อวิสปา ฟูกูโอกะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 25 | 1 | 2 | 1 | 1 | 0 | 28 | 2 |
| 2001 | อวิสปา ฟูกูโอกะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 26 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | 31 | 0 |
| 2002 | วิสเซล โคเบะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 7 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 9 | 0 |
| 2003 | วิสเซล โคเบะ | เจลีก ดิวิชัน 1 | 17 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 | 22 | 0 |
| ประเทศ | ญี่ปุ่น | ญี่ปุ่น | 340 | 16 | 43 | 5 | 68 | 1 | 451 | 22 |
| รวม | รวม | รวม | 340 | 16 | 43 | 5 | 68 | 1 | 451 | 22 |
สถิติระดับทีมชาติ

| ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น> ลงสนาม | ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 1993 | 3 | 0 |
| รวม | 3 | 0 |
สถิติการเป็นผู้จัดการทีม

| ปี | สโมสร | ดิวิชัน | ลีก> จบที่อันดับ | ลีก> แข่งขัน | ลีก> แต้ม | ลีก> ชนะ | ลีก> เสมอ | ลีก> แพ้ | ถ้วย> ถ้วยนาบิสโก | ถ้วย> ถ้วยจักรพรรดิ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | กิราวานซ์ คิตากีวชู | เจลีก ดิวิชัน 2 | 8 | 38 | 58 | 16 | 10 | 12 | - | รอบ 3 |
| 2012 | กิราวานซ์ คิตากีวชู | เจลีก ดิวิชัน 2 | 9 | 42 | 64 | 19 | 7 | 16 | - | รอบ 2 |
| 2013 | โตเกียว เวอร์ดี | เจลีก ดิวิชัน 2 | 13 | 42 | 56 | 14 | 14 | 14 | - | รอบ 3 |
| 2014 | โตเกียว เวอร์ดี | เจลีก ดิวิชัน 2 | 20 | 31 | 27 | 6 | 9 | 16 | - | รอบ 2 |
| 2015 | เชียงใหม่เอฟซี | ไทยลีก ดิวิชัน 1 | 19 | 19 | - | 4 | 7 | 8 | - | - |
| 2016 | คาทาลเลอร์ โทยามะ | เจลีก ดิวิชัน 3 | 6 | 30 | 49 | 13 | 10 | 7 | - | รอบ 2 |
| 2017 | คาโงชิมะยูไนเต็ด | เจลีก ดิวิชัน 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ประเทศ | ญี่ปุ่น | - | - | 179 | - | 68 | 50 | 65 |  |  |
| ประเทศ | ไทย | - | - | 19 | - | 4 | 7 | 8 |  |  |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | - | 198 | - | 72 | 57 | 73 |  |  |
ยาไต

ยาไตขายมิตาราชิดังโงะแห่งหนึ่งในนครทากายามะ
ยาไตร้านสุดท้ายของจังหวัดคูมาโมโตะ
ยาไต (ญี่ปุ่น: 屋台; โรมาจิ: Yatai) เป็นร้านค้าแผงลอยขายของหรือรถเข็นขายของขนาดเล็กในประเทศญี่ปุ่น จำหน่ายราเม็งหรืออาหารอื่น ๆ โดยคำ "ยาไต" แปลว่า "ร้านขายของ" การตั้งยาไตหรือแผงขายของ จะตั้งบนบาทวิถีในช่วงเย็น และจะเก็บร้านช่วงดึกหรือก่อนรุ่งสาง
ยาไตมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้รับความนิยมและแพร่หลายมากในยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) โดยพัฒนาเป็นรถเข็นขายของที่ทำด้วยไม้ ครั้นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยาไตก็ยังเป็นที่นิยม จนกระทั่งการจัดโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่กรุงโตเกียว รัฐบาลญี่ปุ่นจึงออกกฎระเบียบการตั้งร้านยาไต ด้วยเหตุผลด้านสุขอนามัย ปัจจุบันยาไตยังมีมากในนครฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ แต่ก็ลดน้อยลงกว่าแต่เก่าก่อนมาก
ยาไตที่เป็นแบบรถเข็น มีสองล้อ ทำจากไม้ ภายในมีอุปกรณ์ประกอบอาหาร และที่นั่งที่พับเก็บได้ โดยมากตัวรถเข็นมีขนาด 3 x 2.5 เมตร จำหน่ายอาหารญี่ปุ่นดั้งเดิมอย่างหลากหลาย เป็นต้นว่า ราเม็ง เท็มปูระ และเกี๊ยวซ่า รวมทั้งมีบริการเบียร์ เหล้า สาเก และโชจู
ดูเพิ่ม

ร้านราเม็ง
รถขายของเคลื่อนที่
โพจังมาชา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยาไต
ภาษามลายูซียัก

| ภาษามลายูซียัก |
| --- | --- |
Bahase Melayu Siak
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศอินโดนีเซีย
ภูมิภาค: จังหวัดรีเยา อำเภอซียัก  เปอกันบารู 
ชาติพันธุ์: มลายูซียัก
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มลายู-พอลินีเชียมลายู-ซุมบาวามาเลย์อิกมลายูมลายูรีเยาภาษามลายูซียัก
ระบบการเขียน:  ละติน (ทางการ)  ยาวี 
สถานภาพทางการ
ผู้วางระเบียบ: สำนักงานพัฒนาและส่งเสริมภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
ภาษามลายูซียัก (มลายู: Bahase Melayu Siak) เป็นภาษาถิ่นของภาษามลายูรีเยา มีผุ้พูดภาษานี้ในอำเภอซียักและนครเปอกันบารู กับบริเวณชายฝั่งรีเยาโดยทั่วไป ภาษานี้เป็นภาษาเอกภาพของนครเปอกันบารูด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Malay Online Web Application เก็บถาวร 2019-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน with 40 Interactive Free Lessons
Malay–English Online Dictionary (from Malay to English only) from Webster's Dictionary
Malay–English Online Dictionary
โมกลี

ม๊อกกุริ (ญี่ปุ่น: モーグリ; โรมาจิ: Mōguri, ทับศัพท์จาก Moogle, หรือ Moglie ตามตัวสะกดในต้นฉบับ, อ่านว่า โม-กลี) เป็นชื่อเผ่าพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ที่มีบทบาทแตกต่างกันในแต่ละภาค เช่น เป็นพรรคพวกใน ไฟนอลแฟนตาซี VI เป็นจุดเซฟเกมใน ไฟนอลแฟนตาซี IX และเป็นชุดสวมใส่ใน ไฟนอลแฟนตาซี X-2 เป็นต้น ลักษณะโดยทั่วไปทุกภาคคือ เป็นสัตว์คล้ายแมว ตัวเล็กๆ เหมือนตุ๊กตา ขนสีขาว จมูกใหญ่สีแดง และมีปีกสีม่วงเล็กๆ คล้ายกับปีกค้างคาว 2 ข้าง
ชื่อ ม๊อก หรือ ม๊อกกุริ ตามการออกเสียงในภาษาญี่ปุ่น มาจากการผสมคำระหว่าง โมะกุระ (ญี่ปุ่น: 土竜; โรมาจิ: mogura) ที่แปลว่าตัวตุ่น กับ โคโมะริ (ญี่ปุ่น: 蝙蝠; โรมาจิ: kōmori) ที่แปลว่าค้างคาว
| ด ค กไฟนอลแฟนตาซี |
| --- | --- |
เกมหลัก:  ไฟนอลแฟนตาซี  II  III  IV  V  VI  VII (รีเมค, รีเบิร์ธ)  VIII  IX  X  XI  XII  XIII  XIV 1.0  2.0 เฮเวนส์เวิร์ด  สตอร์มบลัด  ชาโดว์บริงเกอส์  เอนด์วอล์คเกอร์  XV  XVI 
เกมอื่น ๆ:  Airborne Brigade  All the Bravest  Artniks  Brave Exvius  Dimensions  Explorers  Mobius  Mystic Quest  Record Keeper  Toki no Suishō  The 4 Heroes of Light  World 
ชุดเกมย่อย:  คริสตัลโครนิเคิลส์  ดิซซิเดีย  แทกติกส์ (เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์)  แทกติกส์ แอดวานซ์  Theatrhythm Curtain Call  ไทป์-0 HD  Agito  Online 
ภาพยนตร์และแอนิเมชั่น:  Legend of the Crystals  The Spirits Within  อันลิมิตเต็ด  แอดเวนต์ชิลเดรน  บราเธอร์ฮูด  คิงส์เกลฟ 
ตัวละครถาวร:  ซิด  โจโคโบะ  โมกลี
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศสวีเดน ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SWE
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกสวีเดน
เว็บไซต์: www.sok.se (ในภาษาสวีเดนและอังกฤษ)
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 10 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1896 1900 1904 1908 1912 1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
โอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศสวีเดน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยจะเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนยุคใหม่เป็นครั้งที่ 29 ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่เซนต์หลุยส์
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ขี่ม้า | TBD | TBD | 9 |
| ยิงปืน | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 1 | 0 | 10 |
เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา

| เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา |
| --- | --- |
เกิด: พันธุ์เทพ มุลลีปุ้ม 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 (36 ปี)
เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย เป็นอดีตแชมเปี้ยนโลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) ของสมาคมมวยโลก (WBA)
ประวัติ

เทพฤทธิ์ มีชื่อจริงว่า พันธุ์เทพ มุลลีปุ้ม เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ที่ตำบลแก้งแก อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เคยชกมวยไทยมากว่า 100 ไฟต์ ในชื่อ เทพฤทธิ์ ว.สิงห์เสน่ห์ ก่อนจะหันมาชกมวยสากลอาชีพในปี พ.ศ. 2551 ขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2551 ชนะน็อค ชนะศึก ศงสำราญชัย ยก 3 มีแพ้อยู่ 2 ครั้ง (หนึ่งในนั้นคือแพ้คะแนน สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย) ก่อนจะได้แชมป์พาบา (PABA) ในรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) เมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ชนะคะแนน นีโน ซูอีโล และยังได้เป็นแชมป์ของสถาบันองค์กรมวยโลกในภาคพื้นเอเชียแปซิฟิค (WBO Asia Pacific) อีกด้วย เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยป้องกันแชมป์ไว้ได้ทั้งหมด 6 ครั้ง
แชมป์โลก

เทพฤทธิ์ขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลก ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ชนะคะแนน เดรียน ฟรานซิสโก นักมวยชาวฟิลิปปินส์ที่ไม่เคยแพ้ใครมาก่อน ไปได้อย่างเป็นเอกฉันท์ด้วยคะแนน 114-113, 114-113 และ 117-111 ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 โดยสามารถชกให้ฟรานซิสโกลงไปให้กรรมการนับ 8 ได้ในยกที่ 3 อีกด้วย ที่โรงเรียนเบญจมเทพอุทิศ ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ต่อมาทางสมาคมมวยโลกได้สถาปนาให้เป็นแชมป์โลกตัวจริง เนื่องจาก โทโมโนบุ ชิมิซุ นักมวยชาวญี่ปุ่นซึ่งเป็นแชมป์โลกตัวจริงได้หยุดพักการชกไปหลังจากการชกแล้วได้รับบาดเจ็บ
เทพฤทธิ์สามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกเอาไว้ได้ถึง 3 ครั้งติดต่อกัน กับนักมวยชาวญี่ปุ่นทั้งหมด ถึงประเทศญี่ปุ่น จนกระทั่งได้รับฉายาว่า "เจแปน คิลเลอร์"  แม้จะมีจุดอ่อน คือ การป้องกันตัว เพราะในการชกแต่ละครั้ง เทพฤทธิ์มักทำการ์ดตกข้างลำตัว แต่ครั้งในที่ 4 ในวันสิ้นปี พ.ศ. 2555 กับ โคเฮ โคโนะ นักมวยอายุ 32 ที่เคยชิงแชมป์โลกมาแล้วก่อนหน้านี้ถึง 2 ครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เทพฤทธิ์กลับเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 4 ด้วยการถูกชกล้มถึง 3 ครั้ง เพราะจุดอ่อนคือการ์ดตก และเมื่อโดนหมัดเข้าไปแล้วยังเข้าไปแลกหมัดด้วย ทำให้โคโนะได้กลายเป็นแชมป์โลกไปทันที และถือเป็นการแพ้น็อกครั้งแรกในชีวิตของเทพฤทธิ์ด้วย
หลังจากเสียแชมป์โลกไปแล้ว เทพฤทธิ์ยังได้ชกมวยต่อ จนคว้าแชมป์พาบา ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทและแบนตัมเวท (118 ปอนด์) มาได้ โดยชกครั้งสุดท้ายเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ที่แขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว และหลังจากนั้นเจ้าตัวได้หยุดการชกมวยลง เนื่องจากต้องการแขวนนวม แต่ได้เปลี่ยนใจและหันมาชกมวยอีกครั้ง ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 เท่ากับว่าได้หยุดชกไปนานถึง 1 ปีเต็ม โดยเทพฤทธิ์กลับมาชกเคลื่อนไหวอีกครั้งเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ซึ่งตรงกับ วันวาเลนไทน์ ในปีนั้น โดยสามารถชนะคะแนน โจอาควิม มาแฮ นักมวยชาวฝรั่งเศส ที่เวทีมวยพัทยาบ็อกซื่งเวิลด์ เมืองพัทยา ตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ในการชกกำหนด 6 ยก เทพฤทธิ์กลับมาครองแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทได้อีกสมัย ก่อนจะแขวนนวมไปอีกครั้งหลังจากที่ชกป้องกันแชชมป์ ชนะน็อค จูเนียร์ บาจาวา ยก 7 เมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
ชื่ออื่น

เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติยิม
เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา
เทพฤทธิ์ ปูนอินทรียิม
เทพฤทธิ์ ว.สิงห์เสน่ห์ (ชื่อชกมวยไทย)
เทพฤทธิ์ ศิษย์หมอเส็ง
เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติเจนิฟู้ดยิม
เทพฤทธิ์ สปอร์ตบ๊อกซิ่งยิม
เทพฤทธิ์ ก่อเกียรติซูชีพยิม
เทพฤทธิ์ จีเอ็นจีบ๊อกซิ่งยิมส์