stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดินีมย็องซ็อง
เหตุการณ์ลอบปลงพระชนม์

ฝ่ายจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เล็งเห็นแล้วว่า พระมเหสีมินทรงเป็นอุปสรรคที่สำคัญที่สุดในการแผ่ขยายอิทธิพลของญี่ปุ่นเข้าไปในเกาหลี ตราบใดที่พระมเหสีมินยังมีพระชนม์ชีพอยู่ญี่ปุ่นก็ไม่อาจเข้ายึดครองเกาหลีได้ มิอุระ โกโร (ญี่ปุ่น: 三浦梧楼; โรมาจิ: Miura Gorō) เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำเกาหลีในขณะนั้น จึงวางแผนการลอบปลงพระชนม์พระมเหสีมิน โดยให้ชื่อปฏิบัติการนี้ว่า การปฏิบัติการฟอกซ์ฮันท์ (Operation Fox Hunt) ในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1895 มิอุระ โกโร ได้นำทหารผสมชาวญี่ปุ่นและเกาหลีเข้าบุกพระราชวังคยองบก ควบคุมองค์พระเจ้าโคจงและองค์ชายรัชทายาทเอาไว้ และเข้าปลงพระชนม์พระมเหสีมินที่ตำหนักอ๊กโฮรู (เกาหลี: 옥호루) แต่ไม่เคยมีใครทราบหรือเห็นเหตุการณ์การลอบปลงพระชนม์หรือมีการบันทึกไว้แต่อย่างใด
ในพ.ศ. 2509 มีการค้นพบเอกสารบันทึกของนายอิชิซุกะ เอย์โจ (ญี่ปุ่น: 石塚英藏; โรมาจิ: Ishizuka Eijō) ผู้เป็นหนึ่งในผู้ก่อการลอบปลงพระชนม์พระมเหสีมิน โดยนายอิชิซุกะระบุว่าทูตมิอุระโกโรเป็นผู้วางแผนการณ์ โดยอาศัยความร่วมมือจากทหารญี่ปุ่นที่อารักขาพระราชวังคยองบกขณะนั้นในการเข้าถึงองค์พระมเหสี เมื่อทหารญี่ปุ่นบุกถึงองค์พระมเหสีแล้วจึงแทงพระมเหสีด้วยดาบหลายครั้งจนเสด็จสวรรคต จากนั้นปลดฉลองพระองค์ของพระมเหสีออกจนพระวรกายเปลือยเปล่า กระทำการลบหลู่พระเกียรติต่าง ๆ นำพระบรมศพไปแสดงให้แก่ข้าราชการชาวรัสเซียในพระราชวังได้เห็น จากนั้นจึงนำพระบรมศพไปยังป่าสนในพระราชวัง แล้วจึงจุดไฟเผาพระบรมศพของพระมเหสีมิน เมื่อเสร็จสิ้นแล้วจึงนำพระบรมอัฐิไปโปรยตามที่ต่าง ๆ ในพระราชวัง
ในพ.ศ. 2546 มีการค้นพบเอกสารบันทึกของสถาปนึกชาวรัสเซียชื่อว่า อะฟานาซี เซอเรอดิน-ซาบาติน (Afanasy Seredin-Sabatin) ผู้เห็นเหตุการณ์ลอบสังหารพระมเหสีมินโดยทหารญี่ปุ่น ในบริเวณพระตำหนักของพระมเหสีนั้นเต็มไปด้วยทหารญี่ปุ่นประมาณยี่สิบถึงยี่สิบห้าคน พวกเขาแต่งกายด้วยชุดประหลาดและมีดาบไว้ในครอบครองซึ่งดาบของทหารบางนายนั้นสามารถมองเห็นได้ชัด ในขณะที่ทหารญี่ปุ่นส่วนหนึ่งลาดตระเวณตรวจค้นทุกซอกมุมของพระราชวัง มีการทหารญี่ปุ่นกลุ่มหนึ่งบุกเข้าไปในพระตำหนักของพระมเหสีและเข้าจับสตรีที่อยู่ในที่นั่นไว้ ข้าพเจ้ายังคงสังเกตการณ์ต่อไป พวกทหารนำสิ่งของต่าง ๆ ออกมาจากพระตำหนัก ทหารญี่ปุ่นสองคนลากนางในคนหนึ่งออกมาด้วยการดึงผม และลากนางในคนนั้นลงบันใดมา นอกจากนั้นทหารญี่ปุ่นคนหนึ่งถามข้าพเจ้าเป็นภาษาอังกฤษซ้ำ ๆ ว่า "พระมเหสีอยู่ที่ไหน ชี้พระมเหสีเดี๋ยวนี้" ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังเดินผ่านพระตำหนักใหญ่ ข้าพเจ้าสังเกตว่าพระตำหนักใหญ่นั้นถูกห้องล้อมด้วยทหารญี่ปุ่นและข้าราชการเกาหลี แต่ข้าพเจ้าไม่อาจทราบได้ว่าข้างในนั้นมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น
นักประวัติศาสตร์เกาหลีเรียกเหตุการณ์ลอบปลงพระชนม์พระมเหสีมินว่า เหตุการณ์ปีอึลมี (เกาหลี: 을미사변) หลังจากเหตุการณ์พระเจ้าโคจงและเจ้าชายรัชทายาทเสด็จลี้ภัยยังสถานกงสุลรัสเซียในโซล ทางฝ่ายรัฐบาลญี่ปุ่นมีการตั้งข้อกล่าวหาแก่ราชทูตมิอุระโกโรและผู้ร่วมก่อการทั้งหมด แต่ทว่าทั้งหมดพ้นข้อกล่าวหาเนื่องจากไม่มีหลักฐานยืนยันการกระทำความผิด ต่อมาค.ศ. 1897 พระเจ้าโคจงทรงสถาปนาจักรวรรดิเกาหลี (Korean Empire) และจัดพิธีพระบรมศพให้แก่พระมเหสีมินอย่างสมพระเกียรติ โดยใช้ขบวนแห่พระบรมศพประกอบไปด้วยทหารกว่า 5,000 นาย แม้ว่าพระบรมศพที่หลงเหลืออยู่นั้นจะประกอบไปด้วยเพียงพระดัชนีหนึ่งเท่านั้น หลังสวรรคตไปแล้วพระมเหสีมินได้รับพระนามว่า สมเด็จพระราชินีมย็องซ็อง และต่อมาเมื่อพระเจ้าโคจงทรงปราบดาภิเษกเป็นพระจักรพรรดิควางมู พระมเหสีมย็องซ็องจึงได้รับการเลื่อนขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมย็องซ็องในที่สุด
การจากไปของจักรพรรดินีมย็องซ็องเป็นช่วงที่พระนางมีพระชนมายุ 43 พรรษาเท่านั้น
ดูเพิ่ม

เมียงซอง จักรพรรดินีที่โลกลืม
แหล่งข้อมูลอื่น

Making of an Asian hit: A Korean royal tragedy in the Broadway style เก็บถาวร 2006-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Ricardo Saludo, Asia Week (18 ธันวาคม ค.ศ. 1998)
Characteristics of Queen of Corea, The New York Times, 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895.
Japanese Document Sheds New Light on Korean Queen's Murder เก็บถาวร 2005-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Yoo Seok-jae, The Chosun Ilbo (12 มกราคม ค.ศ. 2005)
Empress Myeongseong OST Error:No page id specified ที่ยูทูบ
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีมย็องซ็อง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระราชินีชอริน |  | สมเด็จพระราชินีแห่งโชซอน   (20 มีนาคม ค.ศ. 1866 – 8 ตุลาคม ค.ศ. 1895) |  | สมเด็จพระจักรพรรดินีซุนจ็อง       |
ภาพวาดเหตุการณ์ลอบปลงพระชนม์พระมเหสีมินจากคำบอกเล่า ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ของฝรั่งเศส "Le Journal Illustré" ค.ศ. 1895
คนร้ายชาวญี่ปุ่นในคดีลอบปลงพระชนม์พระมเหสีมิน
ริ้วกระบวนในพระราชพิธีพระบรมศพของพระมเหสีมิน ค.ศ. 1897
รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์เพื่อมอบให้กับนักแสดงชายผู้มีการแสดงที่โดดเด่นในการทำงานกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์ เหล่านักแสดงชายจะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขารางวัลนี้โดยสมาชิกออสการ์ผู้ซึ่งเป็นนักแสดงด้วยกันเอง และผู้ที่ได้รับรางวัลจะถูกเลือกจากสมาชิกทุกคน
ประวัติ

ตลอด 89 ปีที่ผ่านมา สถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ได้มอบรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ให้แก่นักแสดงชายทั้งหมด 75 คน ซึ่งทุกคนได้รับรูปปั้นรางวัลออสการ์รูปแบบเดียวกัน นักแสดงชายคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้คือ วอลเทอร์ เบรนแนน ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 9 (ปีค.ศ. 1936) จากภาพยนตร์เรื่อง Come and Get It และ The Way of All Flesh ส่วนนักแสดงชายที่ได้รับรางวัลนี้คนล่าสุดคือ คี ฮุย ควน ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 95 ประจำปีค.ศ. 2022 จากภาพยนตร์เรื่อง Everything Everywhere All at Once
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 8 (ปีค.ศ. 1936) ได้รวมรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมและนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมเข้าด้วยกันเป็นรางวัลเดียว
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 9 (ปีค.ศ. 1937) ได้แยกรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมและนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมออกจากกัน เนื่องจากมีผู้แสดงความคิดเห็นว่านักแสดงนำนั้นปรากฏในภาพยนตร์มากกว่านักแสดงสมทบ อย่างไรก็ตาม ไลโอเนล แบร์รีมอร์ยังได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง A Free Soul ในปีค.ศ. 1931 และ ฟรานโชท์ โทนก็ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง Mutiny on the Bounty ในปีค.ศ. 1936 โดยที่ทั้งสองแสดงในบทบาทนักแสดงสมทบชายอย่างชัดเจน
ปัจจุบันรางวัลนี้เป็นรางวัลออสการ์สำหรับการแสดง เช่นเดียวกับ รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
สถิติที่สำคัญ

| สถิติ | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | สรุป | สรุป |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ได้รับรางวัลมากที่สุด | แดเนียล เดย์-ลูวิส | 3 | วอลต์เตอร์ เบรนแนน | 3 | วอลต์เตอร์ เบรนแนน แจ็ก นิโคลสัน แดเนียล เดย์-ลูวิส | 3 |
| ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุด | สเปนเซอร์ เทรซี ลอร์เรนซ์ โอลิเวียร์ | 9 | วอลต์เตอร์ เบรนแนน คลอด เรนส์ อาเธอร์ เคนเนดี้ แจ็ก นิโคลสัน | 4 | แจ็ก นิโคลสัน | 12 |
| ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุด โดยที่ไม่ได้รับรางวัลเลย | ปีเตอร์ โอ ทูล | 8 | คลอด เรนส์ อาเธอร์ เคนเนดี้ | 4 | ปีเตอร์ โอ ทูล | 8 |
| ภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานี้มากที่สุด | Mutiny on the Bounty | 3 | On the Waterfront The Godfather The Godfather Part II | 3 | On the Waterfront The Godfather The Godfather Part II | 4 |
| อายุมากที่สุดที่ได้รับรางวัล | เฮนรี ฟอนด้า | 76 | จอร์จ เบิร์นส | 80 | จอร์จ เบิร์นส | 80 |
| อายุมากที่สุดที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง | ริชาร์ด ฟาร์นสเวิร์ธ | 79 | ฮัล ฮอลบรูก | 82 | ฮัล ฮอลบรูก | 82 |
| อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัล | เอเดรียน โบรดี | 29 | ทิมอธี ฮัตทอน | 20 | ทิมอธี ฮัตทอน | 20 |
| อายุน้อยที่สุดที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง | แจ็กกี้ คูเปอร์ | 9 | จัสติน เฮนรี | 8 | จัสติน เฮนรี | 8 |
ผู้ที่ได้รับรางวัลและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง

ปีที่ปรากฏจะเป็นปีที่ภาพยนตร์เรื่องนั้นออกฉาย ไม่ใช่ปีที่จัดงานประกาศผลรางวัลออสการ์ นักแสดงที่ได้รับรางวัลจะแสดงในรูปแบบตัวหนาและตามด้วยนักแสดงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง
ผู้ที่ได้รับรางวัลและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > ปีค.ศ. 1936–1939

1936 Walter Brennan จากภาพยนตร์เรื่อง Come and Get It (ในบทบาท Swan Bostrom )
Mischa Auer จากภาพยนตร์เรื่อง My Man Godfrey (ในบทบาท Carlo)
Stuart Erwin จากภาพยนตร์เรื่อง Pigskin Parade (ในบทบาท Amos Dodd)
Basil Rathbone จากภาพยนตร์เรื่อง Romeo and Juliet (ในบทบาท Tybalt - Nephew to Lady Capulet)
Akim Tamiroff จากภาพยนตร์เรื่อง The General Died at Dawn (ในบทบาท Gen. Yang)
1937 Joseph Schildkraut จากภาพยนตร์เรื่อง The Life of Emile Zola (ในบทบาท Capt. Alfred Dreyfus )
Ralph Bellamy จากภาพยนตร์เรื่อง The Awful Truth (ในบทบาท 'Dan' Leeson)
Thomas Mitchell จากภาพยนตร์เรื่อง The Hurricane (ในบทบาท Dr. Kersaint)
H. B. Warner จากภาพยนตร์เรื่อง Lost Horizon (ในบทบาท Chang)
Roland Young จากภาพยนตร์เรื่อง Topper (ในบทบาท Cosmo Topper)
1938 Walter Brennan จากภาพยนตร์เรื่อง Kentucky (ในบทบาท Peter Goodwin )
John Garfield จากภาพยนตร์เรื่อง Four Daughters (ในบทบาท Mickey Borden)
Gene Lockhart จากภาพยนตร์เรื่อง Algiers (ในบทบาท Regis)
Robert Morley จากภาพยนตร์เรื่อง Marie Antoinette (ในบทบาท King Louis XVI)
Basil Rathbone จากภาพยนตร์เรื่อง If I Were King (ในบทบาท King Louis XI)
1939 Thomas Mitchell จากภาพยนตร์เรื่อง Stagecoach (ในบทบาท Doc Boone )
Brian Aherne จากภาพยนตร์เรื่อง Juarez (ในบทบาท Emperor Maximilian von Habsburg)
Harry Carey จากภาพยนตร์เรื่อง Mr. Smith Goes to Washington (ในบทบาท President of the Senate)
Brian Donlevy จากภาพยนตร์เรื่อง Beau Geste (ในบทบาท Sgt. Markoff)
Claude Rains จากภาพยนตร์เรื่อง Mr. Smith Goes to Washington (ในบทบาท Sen. Joseph Harrison Paine)
ผู้ที่ได้รับรางวัลและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > ปีค.ศ. 2010–2019

2010 Christian Bale – The Fighter (ในบทบาท Dicky Eklund)
John Hawkes – Winter's Bone ในบทบาท Teardrop Dolly
Jeremy Renner – The Town ในบทบาท James "Jem" Coughlin
Mark Ruffalo – The Kids Are All Right ในบทบาท Paul Hatfield
Geoffrey Rush – The King's Speech ในบทบาท Lionel Logue
2011 Christopher Plummer – Beginners (ในบทบาท Hal Fields)
Kenneth Branagh – My Week with Marilyn ในบทบาท Laurence Olivier
Jonah Hill – Moneyball ในบทบาท Peter Brand
Nick Nolte – Warrior ในบทบาท Paddy Conlon
Max von Sydow – Extremely Loud and Incredibly Close ในบทบาท The Renter
2012 Christoph Waltz – Django Unchained (ในบทบาท Dr. King Schultz)
Alan Arkin – Argo ในบทบาท Lester Siegel
Robert De Niro – Silver Linings Playbook ในบทบาท Patrizio "Pat" Solitano, Sr.
Philip Seymour Hoffman – The Master ในบทบาท Lancaster Dodd
Tommy Lee Jones – Lincoln ในบทบาท Thaddeus Stevens
2013 Jared Leto – Dallas Buyers Club (ในบทบาท Rayon)
Barkhad Abdi – Captain Phillips ในบทบาท Abduwali Muse
Bradley Cooper – American Hustle ในบทบาท Richard "Richie" DiMaso
Michael Fassbender – 12 Years a Slave ในบทบาท Edwin Epps
Jonah Hill – The Wolf of Wall Street ในบทบาท Donnie Azoff
2014 J. K. Simmons – Whiplash (ในบทบาท Terence Fletcher)
Robert Duvall – The Judge ในบทบาท Judge Joseph Palmer
Ethan Hawke – Boyhood ในบทบาท Mason Evans, Sr.
Edward Norton – Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) ในบทบาท Mike Shiner
Mark Ruffalo – Foxcatcher ในบทบาท Dave Schultz
2015 Mark Rylance – Bridge of Spies (ในบทบาท Rudolf Abel)
Christian Bale – The Big Short ในบทบาท Michael Burry
Tom Hardy – The Revenant ในบทบาท John Fitzgerald
Mark Ruffalo – Spotlight ในบทบาท Michael Rezendes
Sylvester Stallone – Creed ในบทบาท Rocky Balboa
2016 Mahershala Ali – Moonlight (ในบทบาท Juan)
Jeff Bridges – Hell or High Water ในบทบาท Marcus Hamilton
Lucas Hedges – Manchester by the Sea ในบทบาท Patrick Chandler
Dev Patel – Lion ในบทบาท Saroo Brierley
Michael Shannon – Nocturnal Animals ในบทบาท Lieutenant Bobby Andes
2017 Sam Rockwell – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (ในบทบาท Officer Jason Dixon)
Willem Dafoe – The Florida Project ในบทบาท Bobby Hicks
Woody Harrelson – Three Billboards Outside Ebbing, Missouri ในบทบาท Chief William "Bill" Willoughby
Richard Jenkins – The Shape of Water ในบทบาท Giles
Christopher Plummer – All the Money in the World ในบทบาท J. Paul Getty
2018 Mahershala Ali – Green Book (ในบทบาท Don Shirley)
Adam Driver – BlacKkKlansman ในบทบาท Detective Philip "Flip" Zimmerman
Sam Elliott – A Star Is Born ในบทบาท Bobby Maine
Richard E. Grant – Can You Ever Forgive Me? ในบทบาท Jack Hock
Sam Rockwell – Vice ในบทบาท George W. Bush
2019 Brad Pitt – Once Upon a Time in Hollywood (ในบทบาท Cliff Booth)
Tom Hanks – A Beautiful Day in the Neighborhood ในบทบาท Fred Rogers
Anthony Hopkins – The Two Popes ในบทบาท Pope Benedict XVI
Al Pacino – The Irishman ในบทบาท Jimmy Hoffa
Joe Pesci – The Irishman ในบทบาท Russell Bufalino
ผู้ที่ได้รับรางวัลและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > ปี ค.ศ. 2020–ปัจจุบัน

2020 Daniel Kaluuya – Judas and the Black Messiah (ในบทบาท Fred Hampton)
Sacha Baron Cohen – The Trial of the Chicago 7 ในบทบาท Abbie Hoffman
Leslie Odom Jr. – One Night in Miami... ในบทบาท Sam Cooke
Paul Raci – Sound of Metal ในบทบาท Joe
Lakeith Stanfield – Judas and the Black Messiah ในบทบาท William "Bill" O'Neal
2021 Troy Kotsur – CODA (ในบทบาท Frank Rossi)
Ciarán Hinds – Belfast ในบทบาท Pop
Jesse Plemons – The Power of the Dog ในบทบาท George Burbank
J. K. Simmons – Being the Ricardos ในบทบาท William Frawley
Kodi Smit-McPhee – The Power of the Dog ในบทบาท Peter Gordon
2022 Ke Huy Quan – Everything Everywhere All At Once (ในบทบาท Waymond Wang)
Brendan Gleeson – The Banshees of Inisherin ในบทบาท Colm Doherty
Brian Tyree Henry – Causeway ในบทบาท James Aucoin
Judd Hirsch – The Fabelmans ในบทบาท Boris Schildkraut
Barry Keoghan – The Banshees of Inisherin ในบทบาท Dominic Kearney
2023 Robert Downey Jr. – Oppenheimer (ในบทบาท  Lewis Strauss)
ประธานาธิบดีดอมินีกา

| ประธานาธิบดี แห่งเครือรัฐดอมินีกา |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ซิลวานี เบอร์ตัน ตั้งแต่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2566
จวน: ทำเนียบรัฐบาล, โรโซ
วาระ: 5 ปี ต่ออายุได้
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: เซอร์ หลุยส์ คูลส์-ลาร์ติก
สถาปนา: 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521
เงินตอบแทน: 91,000 ดอลลาร์แคริบเบียนตะวันออกต่อปี
เว็บไซต์: http://presidentoffice.gov.dm/
ประธานาธิบดีดอมินีกา (อังกฤษ: President of Dominica) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งเครือรัฐดอมินีกา (อังกฤษ: President of Commonwealth of Dominica) เป็นประมุขแห่งรัฐภายใต้ระบบที่ใช้โดยรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2524 ปีแห่งเอกราชของดอมินีกา
ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือ ชาลส์ ซาวาริน ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2556
รายชื่อ

นี่คือรายชื่อประธานาธิบดีและรักษาการประธานาธิบดีดอมินีกา ตั้งแต่ปี 2521 ถึงปัจจุบัน รวม 10 คน โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้
| ประธานาธิบดี> ลำดับ | ประธานาธิบดี> รูปภาพ | ประธานาธิบดี> ชื่อ | ดำรงตำแหน่ง> ระหว่าง | ดำรงตำแหน่ง> พรรค |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — (1) |  | เซอร์ หลุยส์ คูลส์-ลาร์ติก (รักษาการ) | 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 – 16 มกราคม พ.ศ. 2522 (74 วัน) | อิสระ |
| 1 |  | เฟรด เดกาซอน | 16 มกราคม พ.ศ. 2522 – 29 มกราคม พ.ศ. 2523 (1 ปี 13 วัน) | อิสระ |
| — (2) |  | เซอร์ หลุยส์ คูลส์-ลาร์ติก (รักษาการ) | 15 มิถุนายน พ.ศ. 2522 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2522 (1 วัน) | อิสระ |
| — |  | เจนเนอร์ บี.เอ็ม.อาร์เมอร์ (รักษาการ) | 21 มิถุนายน พ.ศ. 2522 – 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 (249 วัน) | อิสระ |
| 2 |  | ออเรลิอุส มารี | 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 – 19 ธันวาคม พ.ศ. 2526 (3 ปี 297 วัน) | อิสระ |
| 3 |  | คลาเรนซ์ เซย์โนเรต | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2526 – 25 ตุลาคม พ.ศ. 2536 (9 ปี 311 วัน) | อิสระ |
| 4 |  | คริสปิน ซอร์เฮนโด | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2536 – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2541 (4 ปี 345 วัน) | อิสระ |
| 5 |  | เวอร์นอน ชอว์ | 6 ตุลาคม พ.ศ. 2541 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 (4 ปี 360 วัน) | อิสระ |
| 6 |  | นิโคลัส ลิเวอร์พูล | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 – 17 กันยายน พ.ศ. 2555 (8 ปี 351 วัน) | อิสระ |
| 7 |  | เอเลียด วิลเลียมส์ | 17 กันยายน พ.ศ. 2555 – 2 ตุลาคม พ.ศ. 2556 (1 ปี 15 วัน) | พรรคแรงงานดอมินีกา |
| 8 |  | ชาลส์ ซาวาริน | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2556 – 2 ตุลาคม พ.ศ. 2566 (10 ปี 0 วัน) | พรรคแรงงานดอมินีกา |
| 9 |  | ซิลวานี เบอร์ตัน | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน (161 วัน) | พรรคแรงงานดอมินีกา |
ดูเพิ่ม

นายกรัฐมนตรีดอมินีกา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของทำเนียบประธานาธิบดีเครือรัฐดอมินีกา
รัฐบุรุษโลกดอมินีกา
สโมสรฟุตบอลอุทัยธานี

สโมสรฟุตบอลอุทัยธานี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอุทัยธานี โดยได้มีการเปลี่ยนชื่อมาจากแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด ใน พ.ศ. 2562 ตามการตัดสินใจของเจ้าของสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซยูไนเต็ดในการเปลี่ยนชื่อสโมสรและย้ายไปอยู่ที่จังหวัดอุทัยธานี ปัจจุบันลงเล่นในไทยลีก
ประวัติสโมสร > อุทัยธานี เอฟซี

สโมสรฟุตบอลอุทัยธานี ฟอเรสท์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2010 โดยนายชาดา ไทยเศรษฐ์ นักการเมืองชื่อดังของ จังหวัดอุทัยธานี เป็นประธานสโมสร และส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนภาคเหนือ ในฤดูกาล 2553 จนถึงฤดูกาล 2557 ก็ไม่ได้ส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันในฤดูกาล 2558 และกลับมาแข่งขันอีกครั้งในฤดูกาล 2559 พร้อมกับย้ายมาอยู่โซนกรุงเทพและปริมณฑลแต่แข่งขันได้ฤดูกาลเดียวก็ประกาศพักทีมซึ่งเทียบเท่ากับเป็นการยุบทีมไปโดยปริยาย
ประวัติสโมสร > สโมสรฟุตบอลอุทัยธานี

เมื่อจบฤดูกาล 2562 ทาง สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด ได้ขายสิทธิ์การทำทีมให้กับนายชาดา ไทยเศรษฐ์ จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอลอุทัยธานี พร้อมกับเปลี่ยนตราสัญลักษณ์ของสโมสรเป็น ช้างป่าห้วยขาแข้ง และย้ายสนามเหย้ามาอยู่ที่ สนามกีฬากลางจังหวัดอุทัยธานี
เกียรติประวัติ

ไทยลีก 3
ชนะเลิศ ระดับประเทศ: 2564–65
ชนะเลิศ โซนภาคเหนือ: 2564–65
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล

| ฤดูกาล | ลีก | ลีก> แข่ง | ลีก> ชนะ | ลีก> เสมอ | ลีก> แพ้ | ลีก> ประตูได้ | ลีก> ประตูเสีย | ลีก> คะแนน | ลีก> อันดับ | เอฟเอคัพ | ลีกคัพ | ผู้ทำประตูสูงสุด> ชื่อ | ผู้ทำประตูสูงสุด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2564–65 | ไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ | 22 | 18 | 2 | 2 | 63 | 11 | 56 | อันดับที่ 1 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รีการ์ดู ซังตุส | 30 |
| 2564–65 | ไทยลีก 3 รอบแชมเปี้ยนส์ลีก โซนบน | 5 | 4 | 0 | 1 | 14 | 6 | 12 | อันดับที่ 1 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รีการ์ดู ซังตุส | 30 |
| 2565–66 | ไทยลีก 2 | 34 | 16 | 11 | 7 | 70 | 36 | 59 | อันดับที่ 3 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | รีการ์ดู ซังตุส | 30 |
| 2566–67 | ไทยลีก | 30 | 9 | 8 | 13 | 39 | 55 | 35 | อันดับที่ 7 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | รีการ์ดู ซังตุส | 16 |
| 2567–68 | ไทยลีก |  |  |  |  |  |  |  |  | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |  |  |  |

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | เลื่อนชั้น | ตกชั้น |
สถิติของสโมสร

ชนะในลีกมากที่สุด — 8 ประตู
วัดโบสถ์ ซิตี้ 0–8 อุทัยธานี (ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65)
แพ้ในลีกมากที่สุด — 4 ประตู
อุทัยธานี 0–4 เชียงใหม่ ยูไนเต็ด (ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563–64)
อุทัยธานี 1–5 การท่าเรือ (ไทยลีก ฤดูกาล 2566–67)
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด 4–0 อุทัยธานี (ไทยลีก ฤดูกาล 2566–67)
ชนะในฟุตบอลถ้วยมากที่สุด — เชียงราย ล้านนา 0–10 อุทัยธานี (รีโว่ ลีกคัพ 2564–65 รอบคัดเลือก)
ทีมงานสตาฟ

| ตำแหน่ง | ชื่อ |  |
| --- | --- | --- |
| ประธาน |  ชาดา ไทยเศรษฐ์ |  |
| ประธานสโมสร |  ธนเสฏฐ์ อมรสินกิตติโชติ |  |
| ผู้จัดการสโมสร |  ธนาชัย ปั้นงาม |  |
| หัวหน้าผู้ฝึกสอน |  มีลอช ยอกซิช |  |
| ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน |  มาตู คอนเด |  พันธ์ุนารายณ์ พันธุ์ศิริ |
| ผู้เล่น/ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน |  สุมัญญา ปุริสาย |  |
| โค้ชผู้รักษาประตู |  อูลริช มูนซ์ |  |
| ผู้ฝึกสอนฟิตเนส |  ไคเก้ มุลเลอร์ |  |
| ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนฟิตเนส |  ฉัตรวิทย์ รุนตรัย |  |
| ผู้ฝึกสอนนักกายภาพ |  วีรยุทธ สุกุณี |  |
| ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนนักกายภาพ |  กฤษดา กมุทเสน |  |
| ผู้ประสานงาน |  พงษ์อนันต์ บุญนาน |  |
| ผู้จัดการทีม |  วรากรณ์ บีโอนดี |  |
ทำเนียบหัวหน้าผู้ฝึกสอน

| ชื่อและสัญชาติ | ช่วงปี | เกียรติประวัติ |
| --- | --- | --- |
|  ธนเสฏฐ์ อมรสินกิตติโชติ | พ.ศ. 2562 – 2563 |  |
|  เทิดศักดิ์ ใจมั่น | พ.ศ. 2563 |  |
|  มาซายูกิ มิอูระ | พ.ศ. 2563 – 2564 |  |
|  วรชัย สุรินทร์ศิริรัฐ | พ.ศ. 2564 |  |
|  เทิดศักดิ์ ใจมั่น | พ.ศ. 2564 – 2565 | ชนะเลิศ ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 – โซนภาคเหนือ ชนะเลิศ ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 – โซนบน ชนะเลิศ ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 – รอบระดับประเทศ |
|  สมชาย มากมูล | พ.ศ. 2565 |  |
|  ภัทรพล นาประเสริฐ | พ.ศ. 2565 – 2566 | อันดับที่ 3 ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66 (เลื่อนชั้น) |
|  จักรพันธ์ ปั่นปี | พ.ศ. 2566 |  |
|  มิคาเอล สตาห์เร | พ.ศ. 2566 – 2567 |  |
|  จักรพันธ์ ปั่นปี | พ.ศ. 2567 – สิงหาคม 2567 |  |
|  มีลอช ยอกซิช | สิงหาคม 2567 – |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลอุทัยธานี ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลอุทัยธานี  |
| --- | --- |
 1 ธนกร  2 อดิศักดิ์  3 ซาราลัมปอส  4 พศวีร์  5 เซซาร์  6 วัฒนา  7 สุมัญญา  8 วิลเลียม  9 จีอัส  10 เบน  11 ซังตุส  14 ยุน-แจ นัม  16 อันโตนิโอ  17 จักรกฤษ  18 บุญเกียรติ  19 วัฒนา  20 นนทพัทธ์  21 ศิริมงคล  22 อภิโชค  26 ขวัญชัย  27 เจมส์  36 อองตู  65 ทิตาธร  77 อี กี-จุน  99 เอ็มบาห์  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ยอกซิช 
| ด ค กไทยลีก |
| --- | --- |
บริษัท ไทยลีก จำกัด
สโมสร (ฤดูกาล 2567–68):  การท่าเรือ  ขอนแก่น ยูไนเต็ด  ทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด  นครปฐม ยูไนเต็ด  นครราชสีมา มาสด้า  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด  พีที ประจวบ  เมืองทอง ยูไนเต็ด  ระยอง  ราชบุรี  ลำพูน วอร์ริเออร์  สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด  สุโขทัย  หนองบัว พิชญ  อุทัยธานี 
สโมสรที่เคยอยู่ ในไทยลีก (ยุบทีม):  กรุงเทพคริสเตียน  ขอนแก่น  ชลบุรี  ชัยนาท ฮอร์นบิล  เชียงใหม่  เชียงใหม่ ยูไนเต็ด  ซุปเปอร์ พาวเวอร์ สมุทรปราการ  ไดสตาร์ กรุงเทพฯ  ตราด  ทีทีเอ็ม  ทีโอที  ไทยฮอนด้า  ธนาคารกสิกรไทย  ธนาคารกรุงเทพ  ธนาคารกรุงไทย  ธำรงไทยสโมสร  บีบีซียู  โปลิศ เทโร  เพื่อนตำรวจ  พัทยา ยูไนเต็ด  พีทีที ระยอง  ราชประชา  ราชนาวี  ราชวิถี  ลำปาง  ศรีราชา  ศรีสะเกษ  ศุลกากร  สงขลา ยูไนเต็ด  สมุทรปราการ ซิตี้  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สุพรรณบุรี  อาร์มี่ ยูไนเต็ด  อาร์แบค  อุบล ยูไนเต็ด  แอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด 
ฤดูกาล:  2539/40  2540  2541  2542  2543  2544/45  2545/46  2546/47  2547/48  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563–64  2564–65  2565–66  2566–67  2567–68 
 ทำเนียบทีมชนะเลิศ  ผู้ฝึกสอนในฤดูกาลปัจจุบัน  รายชื่อผู้ฝึกสอน  รายชื่อผู้เล่นต่างชาติ  ผู้ออกอากาศ  ไทยลีก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 
ตราสัญลักษณ์ในอดีต
สนามกีฬากลางจังหวัดอุทัยธานี
ชลบุรี ไดกิ้น สเตเดียม

| --- | --- |

th
ชื่อเต็ม: ชลบุรี ไดกิ้น สเตเดียม
ที่ตั้ง: ตำบลเสม็ด, อำเภอเมืองชลบุรี, จังหวัดชลบุรี, ประเทศไทย
พิกัด: 13°20′11″N 100°57′23″E﻿ / ﻿13.336368°N 100.956405°E﻿ / 13.336368; 100.956405
เจ้าของ: องค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี
ผู้ดำเนินการ: สโมสรฟุตบอลชลบุรี
ความจุ: 8,680
พื้นผิว: หญ้า
เปิดใช้สนาม: พ.ศ. 2553
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลชลบุรี (พ.ศ. 2554–ปัจจุบัน)
ชลบุรี ไดกิ้น สเตเดียม ตามชื่อผู้สนับสนุนคือ บริษัท ไดกิ้น อินดัสทรีส์ (ประเทศไทย) จำกัด หรือ สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่บริเวณซอยนารถมนตเสวี 18 ถนนพระยาสัจจา สวนหลวงชลบุรี ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีความจุ 8,600 ที่นั่ง ปัจจุบันใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลสโมสรฟุตบอลชลบุรี
ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 39 พ.ศ. 2553 หรือ ชลบุรีเกมส์  สนามชลบุรี สเตเดียมใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาฟุตบอล ประเภททีมชาย
โดยนอกจากจะเป็นรังเหย้าของสโมสรฟุตบอลชลบุรีแล้ว ยังเคยใช้จัดการแข่งขันระดับนานาชาติของทีมชาติไทย รวมถึงฟุตบอลถ้วยรายการสำคัญของเมืองไทย
การแข่งขันระดับทีมชาติ

| วันที่ | ทีม 1 | ผล | ทีม 2 | รายการ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 มีนาคม 2565 |  ไทย | 2–0 |  เนปาล | กระชับมิตร |
วิศิษฏ์ วิศิษฏ์สรอรรถ

| ศาสตราจารย์พิเศษวิศิษฏ์ วิศิษฏ์สรอรรถ ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

ปลัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 ตุลาคม พ.ศ. 2565
ก่อนหน้า: อัจฉรินทร์ พัฒนพันธ์ชัย
ปลัดกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง 6 มิถุนายน พ.ศ. 2560 – 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days หากใช้ปีคริสต์ศักราช )
ก่อนหน้า: ชาญเชาวน์ ไชยานุกิจ
ถัดไป: พงษ์สวาท กายอรุณสุทธิ์
ผู้อำนวยการสำนักงาน ป.ย.ป. 
ดำรงตำแหน่ง 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 – 30 กันยายน พ.ศ. 2565 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days หากใช้ปีคริสต์ศักราช )
ก่อนหน้า: พงษ์สวาท กายอรุณสุทธิ์ (รักษาราชการแทน)
ถัดไป: ชุติมา หาญเผชิญ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 (60 ปี) กรุงเทพมหานคร
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: นิศากร วิศิษฏ์สรอรรถ
ชื่อเล่น: โจ

ศาสตราจารย์พิเศษ วิศิษฏ์ วิศิษฏ์สรอรรถ ( 1 ก.พ. 2508 -) เป็นข้าราชการพลเรือนชาวไทย ปัจจุบันเป็นปลัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เป็นกรรมการในคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารสาขาสังคม การบริหารราชการแผ่นดินและการบังคับใช้กฎหมายและกรรมการในคณะกรรมการพัฒนาและส่งเสริมองค์การมหาชน
อดีตผู้อำนวยการสำนักงานขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ยุทธศาสตร์ชาติ และการสร้างความสามัคคีปรองดอง (สำนักงาน ป.ย.ป.) สำนักนายกรัฐมนตรี อดีตปลัดกระทรวงยุติธรรม อดีตอธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน อดีตผู้อำนวยการสำนักงานกิจการยุติธรรม และอดีตอธิบดีกรมบังคับคดี
ประวัติ

วิศิษฎ์ วิศิษฏ์สรอรรถ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของพันตำรวจเอก โดม กับนางวันเพ็ญ วิศิษฏ์สรอรรถ สมรสกับนาง นิศากร วิศิษฏ์สรอรรถ ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสงคราม นายกเหล่ากาชาดและประธานแม่บ้านมหาดไทยจังหวัดสมุทรสงคราม