stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธานินทร์ ทัพมงคล
ผลงาน > ละคร

2530 ยุทธจักรนักคิด ช่อง 9
2531 มุกดามะดัน ช่อง 7
2532 วิมานสังกะสี ช่อง 9
2532 เจ้าพ่อกรรมกร  ช่อง 7
2533 ข้าวนอกนา ช่อง 7
2533 ดวงตาสวรรค์ ช่อง 7  รับบท เทิน เวียงไทย
2534 แม่หญิง ช่อง 7  รับบท จักร
2535 พรพรหมอลเวง  ช่อง 7  รับบท เมธี
2535 ภูติแม่น้ำโขง ช่อง 7  รับบท หมออุ่นเงิน
2536 วันนี้ที่รอคอย ช่อง 7  รับบท ผู้กองเหลียง
2536 พรหมพยศ ช่อง 9
2537 ถนนสายสุดท้าย ช่อง 7​ รับบท​ ประชา
2537 ดงดอกไม้ ช่อง 5​ รับบท​ พงษ์ดนัย
2538 ขุนศึก ช่อง 9
2538 พินัยกรรมมรณะ ช่อง 5
2538 ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน ช่อง 7  รับบท ทองเส็ง
2539  หักลิ้นช้าง ช่อง 7​ รับบท​ พลาย
2539  เชลยรัก ช่อง 9
2539  ดอกแก้ว ช่อง 7​ รับบท​ หลวงมนูกิจธรรม
2539  ฉก.เสือดำ ถล่มหินแตก  ช่อง 5 รับบท​ ร้อยโท ฉัตรเมือง เมืองใจราช
2540 อินทรีแดง ช่อง 7 (รับเชิญ)
2540 ตะวันยอแสง ช่อง 3​ รับบท​ นายซ้อน
ผลงาน > ละครสั้น

2535 มนต์เรียกผัว (ละครสั้นปากกาทองมินิซีรีส์) ช่อง 7
2535 ของรักตกตม (ละครสั้นปากกาทองมินิซีรีส์) ช่อง 7
2535 นางเสือง (ละครเทิดพระเกียรติ) ช่อง 7
2537 ผิดฝา ผิดตัว (ละครสั้นปากกาทองมินิซีรีส์) ช่อง 7
2540 รอยไถ (ละครสั้นปากกาทองมินิซีรีส์) ช่อง 7
ผลงาน > ภาพยนตร์

2530 สารวัตรเถื่อน รับบท หัวหน้ามาเฟีย
2533 ก่อนจะสิ้นแสงตะวัน รับบท เชิง
2533 ความรักไม่มีชื่อ รับบท ทิต
2533 ข้าชือเสี่อน้อย รับบท เสือน้อย
2533 เล่นกับไฟ รับบท ธงทอง
2536 ชะแว้บแอบปิ๊ง รับบท พ่อเลี้ยง
2536 วิ่งหน้าตั้งกำลัง 2 บนเส้นทางมหัศจรรย์ รับบท หัวหน้ามาเฟีย
2536 นินจากระแทกคลื่นบ้า รับบท พระราชา
2536 นิจจาโต้คลืน
2547 เสือยอดสุภาพบุรุษพันธ์เสือ
ผลงาน > โฆษณา

สบู่แอสทรัล
มัมโรลออน
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

ให้มันแล้วไป
ลืมได้ลืมเลย
ไม่บอกตรงๆ
เอาไงเอาเถอะ
พร้อม
เก่าเกินไป
วางใจได้เลย
ผลงาน > อัลบั้มเพลง

กันยายน 2532 พร้อม
ผลงาน > อัลบั้มรวมเพลง

Song Boom โพดำ (พฤศจิกายน 2533)
ไทยป๊อป คาราโอเกะ (2533)
ฮอทคาราโอเกะ (2534)
Rock History (กันยายน 2550)
คอ Song Best (2552)
คอ Song Love (กรกฎาคม 2552)
Good Old Day (กันยายน 2553)
เพลงหวานเมื่อวันวาน (สิงหาคม 2554)
หัวใจปลายปากกา รอยร้าว (กุมภาพันธ์ 2556)
RS Best Classic รักเธอเป็นวันสุดท้าย (มิถุนายน 2556)
ผลงาน > คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต ไฟ (3 มิถุนายน 2532) (รับเชิญ)
คอนเสิร์ต ลอยกระทงโต้รุ่ง (2 พฤศจิกายน 2534)
ผลงาน > งานเขียน

ความรัก...ไม่มีชื่อ
วิ่งหน้าตั้งก้อยังรักเธอ 2 ตอน บนเส้นทางมหัศจรรย์
เล่นกับไฟ
น.ส. กาเหว่า
พิศวาสซาตาน
สารวัตรเถื่อน
แรงปรารถนา
ผลงาน > หนังสือ

THE GUITAR รวมเทปเพลงดัง ชุด 10
Memmory Song Book Vol.4
รายการอ้างอิง

↑  ประวัติของโด่ง ธานินทร์ ทัพมงคล
↑  ผลงานเพลง "ให้มันแล้วไป" จากเว็บไซต์ผู้จัดการ Online[ลิงก์เสีย] สืบค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
↑  ผลงานละคร "ข้าวนอกนา" จากเว็บไซต์ Thai Film Foundation[ลิงก์เสีย] สืบค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

| ประเทศแคนาดา ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 |
| --- | --- |
ธงชาติแคนาดา
รหัสประเทศ: CAN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแคนาดา
เว็บไซต์: www.olympic.ca (ในภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส)
ณ บัวโนสไอเรส, ประเทศอาร์เจนตินา
นักกีฬา: 72 คน  ใน 20 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): Jérémy Chartier
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): Emma Spence
เหรียญ อันดับ 65:  ทอง 0 เงิน 3 ทองแดง 6 รวม 9 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
2010 2014 2018
ประเทศแคนาดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแคนาดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 72 คน ใน 20 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแคนาดาได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 9 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 ! ทอง | Brian YangBrian Yang | Badminton | Mixed team relay | ตุลาคม 12 |
| 2 ! เงิน | Misak, EmmaEmma Misak | Dancesport | B-Girls' | ตุลาคม 8 |
| 2 ! เงิน | Broad, MadisonMadison Broad | Swimming | Girls' 200 metre backstroke | ตุลาคม 9 |
| 2 ! เงิน | Dolci, FelixFelix Dolci | Gymnastics | Boys' rings | ตุลาคม 14 |
| 3 ! ทองแดง | Young, KeeganKeegan Young | Judo | Boys' 81 kg | ตุลาคม 8 |
| 3 ! ทองแดง | Knox, FinlayFinlay Knox | Swimming | Boys' 200 metre individual medley | ตุลาคม 8 |
| 3 ! ทองแดง | Krapman, RachelRachel Krapman | Judo | Mixed team | ตุลาคม 10 |
| 3 ! ทองแดง | McClymont, EthanEthan McClymont | Taekwondo | Boys' +73 kg | ตุลาคม 11 |
| 3 ! ทองแดง | Milanovich, AlexanderAlexander Milanovich | Swimming | Boys' 50 metre breaststroke | ตุลาคม 12 |
| 3 ! ทองแดง | Spence, EmmaEmma Spence | Gymnastics | Girls' vault | ตุลาคม 13 |
| 3 ! ทองแดง | Aikens, DelaneyDelaney Aikens Black, TaylorTaylor Black Cousineau, KendraKendra Cousineau Czeppel, HunterHunter Czeppel De Couvreur, OliviaOlivia De Couvreur Feasby, BrooklynnBrooklynn Feasby Gibson, LizzieLizzie Gibson Madison GrantMadison Grant Izyk, CarmenCarmen Izyk Lewis, AleishaAleisha Lewis Mackinnon, MaggieMaggie Mackinnon Wardley, KeyaraKeyara Wardley | Rugby sevens | Girls' tournament | ตุลาคม 15 |
ดูเพิ่ม

ประเทศแคนาดาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติแคนาดาในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาแคนาดาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ที่ บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   ทีมผสม  |  |
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924

| ประเทศแคนาดา ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: CAN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแคนาดา
เว็บไซต์: www.olympic.ca (ในภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส)
ณ ชามอนี
นักกีฬา: 12 คน (ชาย 11 คน / หญิง 1 คน) ใน 3 ชนิดกีฬา   8 รายการ
ผู้เชิญธงชาติ: Ernie Collett (ฮอกกี้น้ำแข็ง)
เหรียญ อันดับ 8:  ทอง 1 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว (ภาพรวม)
1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
ประเทศแคนาดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ ชามอนี ประเทศฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 12 คน แข่งขัน 8 รายการใน 3 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา |
| --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Canada men's national ice hockey team (Toronto Granites) Jack Cameron Ernie Collett Bert McCaffrey Harold McMunn Duncan Munro Beattie Ramsay Cyril Slater Reginald "Hooley" Smith Harry Watson | Ice hockey |
ผู้นำร่อง

สำหรับนักบินเครื่องบินนาวี ดูที่ การบินนาวี
ผู้นำร่องชาวไนจีเรียช่วยเรือของกองทัพเรือสหรัฐ เข้าสู่ท่าเรือที่ลากอสโดยใช้แผนที่เดินเรือ
เรือนำร่อง Grandes Eaux ของแคนาดา
ผู้นำร่องทางทะเล หรือ ผู้นำร่อง หรือ เจ้าพนักงานนำร่อง (อังกฤษ: maritime pilot, marine pilot, harbor pilot, port pilot, ship pilot, หรือง่าย ๆ ว่า pilot) คือ คนประจำเรือที่มีความรู้เฉพาะด้านเส้นทางน้ำที่มักเป็นอันตรายหรือแออัด เช่น ท่าเรือหรือปากแม่น้ำ ผู้นำร่องจะรู้รายละเอียดในท้องถิ่น เช่น ความลึก กระแสน้ำ และอันตราย โดยพวกเขาจะขึ้นเรือและเข้าร่วมกับลูกเรือชั่วคราวเพื่อควบคุมการเดินเรืออย่างปลอดภัย ดังนั้นพวกเขาจึงต้องมีความเชี่ยวชาญในการจัดการเรือทุกประเภทและทุกขนาด การได้รับตำแหน่ง "ผู้นำร่อง" ต้องได้รับใบอนุญาตหรือได้รับอนุญาตจากหน่วยงานนำร่องที่ได้รับการยอมรับ
ประวัติ

เชื่อกันว่าคำว่า pilot มาจากภาษาฝรั่งเศสกลางว่า pilot, pillot มาจากภาษาอิตาลี pilota มาจากภาษาละตินยุคหลังว่า pillottus และจากภาษากรีกโบราณว่า πηδόν (pēdón แปลว่า "ใบพาย ไม้พาย")
หน้าที่การทำงานของผู้นำร่องสามารถสืบย้อนกลับไปถึงกรีกและโรมโบราณ เมื่อกัปตันท่าเรือที่มีประสบการณ์ในท้องถิ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวประมงในท้องถิ่น ได้รับการว่าจ้างจากกัปตันเรือขาเข้าเพื่อนำเรือค้าของพวกเขาเข้าสู่ท่าเรืออย่างปลอดภัย
เรือนำร่องถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเข้าถึงเรือที่เข้ามาจากท่าเรือได้อย่างรวดเร็ว เจ้าท่าเริ่มกำหนดให้ต้องมีใบอนุญาตและประกันภัยสำหรับผู้นำร่อง และวางระเบียบบังคับกับเรือที่เข้ามาเพื่อนำผู้นำร่องขึ้นเรือ
การค้าในลำน้ำภายในประเทศยังต้องอาศัยการทำงานของผู้นำร่องที่เรียกว่า ผู้นำร่องภายใน (trip pilot) เนื่องจากขาดแคลนกัปตันที่มีคุณสมบัติเหมาะสม ผู้รับจ้างอิสระเหล่านี้จึงต้องเข้ามาเติมเต็มตารางการทำงานของเรือลากจูงภายในประเทศในเส้นทางแม่น้ำภายในประเทศต่างๆ
ผู้นำร่องแซนดี้ฮุค คือผู้ที่ได้รับใบอนุญาตให้นำร่องทางทะเลสำหรับท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซี แม่น้ำฮัดสัน และช่องแคบลองไอแลนด์ ซึ่งผู้นำร่องแซนดี้ฮุคทำหน้าที่นำร่องเรือในท่าเรือนิวยอร์กมาเป็นเวลา 300 กว่าปีแล้ว ผู้นำร่องของนิวยอร์กและบอสตันเคยทำงานบนแท่นขุดเจาะสแควร์ ก่อนที่จะเข้าสู่ตำแหน่งผู้นำร่องในฐานะผู้ดูแลเรือ ต่อมาได้รับใบอนุญาตเป็นผู้นำร่อง จากนั้นจึงได้รับตำแหน่งสาขานำร่องเต็มตัวซึ่งได้รับอนุญาตให้นำร่องเรือที่มีขนาดกินน้ำลึกใดก็ได้
หน้าที่ที่เกี่ยวข้อง

ในกฎหมายอังกฤษ มาตรา 742 ของพระราชบัญญัติการเดินเรือพาณิชย์ พ.ศ. 2437 (57 & 58 Vict. c. 60) กำหนดให้ผู้นำร่องเป็น "บุคคลใด ๆ ที่ไม่ใช่คนบนเรือแต่มีพฤติกรรมเช่นนั้น" ซึ่งหมายถึงบุคคลอื่นที่ไม่ใช่ลูกเรือที่มีอำนาจควบคุมความเร็ว ทิศทาง และการเคลื่อนที่ของเรือ พระราชบัญญัติการนำร่อง พ.ศ. 2530 กำหนดการจัดการผู้นำร่องเดินเรือและการนำร่องในท่าเรือในสหราชอาณาจักร
ผู้นำร่องต้องมีประสบการณ์ด้านการเดินเรือก่อนที่จะเป็นผู้นำร่อง รวมถึงมีความรู้เกี่ยวกับพื้นที่นั้น ๆ ตัวอย่างเช่น คณะกรรมการผู้นำร่องแห่งแคลิฟอร์เนียกำหนดให้ผู้นำร่องฝึกหัดต้องมีใบอนุญาตของนายเรือ มีประสบการณ์การบังคับเรือลากจูงหรือเรือเดินทะเลน้ำลึก 2 ปี และผ่านการสอบข้อเขียนและการฝึกจำลองสถานการณ์ ตามด้วยการฝึกอบรมเป็นระยะเวลาสูงสุด 3 ปี โดยได้รับประสบการณ์กับเรือประเภทต่าง ๆ และสิ่งอำนวยความสะดวกในการจอดเรือ หลังจากได้รับใบอนุญาต ผู้นำร่องจะต้องเข้าร่วมโปรแกรมการศึกษาต่อเนื่อง
โดยปกติ ผู้นำร่องจะขึ้นเรือร่วมกับเรือที่เข้ามา ก่อนที่เรือจะเข้าสู่บริเวณน้ำตื้นที่ "บริเวณขึ้นเรือนำร่อง" ที่กำหนด โดยผ่านเฮลิคอปเตอร์หรือเรือนำร่อง และปีนบันไดนำร่อง ซึ่งบางครั้งอาจสูงถึง 40 ฟุต (12 เมตร) ไปยังดาดฟ้าของเรือบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์และเรือบรรทุกน้ำมันที่ใหญ่ที่สุด ก่อนที่จะปีนบันไดนำร่อง ผู้นำร่องจะทำการตรวจสอบการขึ้นเรือด้วยสายตาเพื่อยืนยันว่าปลอดภัยต่อการใช้งานและเป็นไปตามข้อกำหนดระหว่างประเทศ
เนื่องจากทั้งเรือที่นำร่องและเรือของผู้นำร่องเองมักจะเคลื่อนที่ ดังนั้น จึงอาจเป็นอันตรายได้ โดยเฉพาะในทะเลที่มีคลื่นลมแรง สำหรับเรือขาออก เรือนำร่องจะพาผู้นำร่องกลับขึ้นบกหลังจากที่เรือแล่นผ่านน่านน้ำชายฝั่งได้สำเร็จ กฎหมายกำหนดให้ต้องมีผู้นำร่องในท่าเรือสำคัญ ๆ ของโลกสำหรับเรือขนาดใหญ่ ผู้นำร่องใช้เทคนิคนำร่องโดยอาศัยจุดอ้างอิงทางสายตาที่อยู่ใกล้เคียงและความรู้ในท้องถิ่นเกี่ยวกับกระแสน้ำ คลื่น กระแสน้ำ ความลึก และสันดอน ซึ่งอาจไม่สามารถระบุได้ง่ายบนแผนที่เดินเรือหากไม่มีประสบการณ์ตรงในน่านน้ำบางแห่ง
ตามกฎหมาย กัปตันเรือต้องรับผิดชอบเต็มที่ต่อการเดินเรืออย่างปลอดภัยของเรือ แม้ว่าจะมีผู้นำร่องอยู่บนเรือก็ตาม หากกัปตันเรือมีเหตุผลชัดเจนว่าผู้นำร่องอาจเป็นอันตรายต่อความปลอดภัยในการเดินเรือ กัปตันเรือสามารถปลดผู้นำร่องออกจากหน้าที่และขอผู้นำร่องคนอื่นมาแทน หรือหากไม่จำเป็นต้องมีผู้นำร่องอยู่บนเรือ กัปตันเรือก็สามารถนำทางเรือโดยไม่ต้องมีผู้นำร่องได้ ในทุกกรณี ตลอดระยะเวลาที่อยู่บนเรือเพื่อปฏิบัติการ ผู้นำร่องจะยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกัปตันเรือ และจะไม่อยู่ใน "สายการบังคับบัญชาของเรือ" เสมอ ผู้นำร่องจะยังคงอยู่บนเรือในฐานะส่วนสำคัญและขาดไม่ได้ของทีมสะพานเดินเรือ ผู้นำร่องจะมีหน้าที่รับผิดชอบเต็มที่ต่อการเดินเรือของเรือเฉพาะในระหว่างการผ่านคลองปานามาเท่านั้น
ในบางประเทศ นายประจำเรือฝ่ายเดินเรือที่มีความรู้ในท้องถิ่นและประสบการณ์ในการเดินเรือในท่าเรือเหล่านั้น เช่น เรือข้ามฟากหรือเรือเดินทะเลทั่วไป อาจได้รับใบรับรองการยกเว้นการนำร่องเรือ ซึ่งจะช่วยให้พวกเขาไม่จำเป็นต้องพาผู้นำร่องขึ้นเรือ
ค่าตอบแทน

พันธมิตรองค์การทางทะเลแห่งฟลอริดา รายงานว่าเงินเดือนประจำปีของผู้นำร่องในฟลอริดาอยู่ระหว่าง 100,000 ถึง 400,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเท่ากับรัฐอื่น ๆ ในสหรัฐฯ ที่มีท่าเรือขนาดใหญ่ ผู้นำร่องของ โคลัมเบีย บาร์ มีรายได้ประมาณ 180,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี การตรวจสอบเงินเดือนของผู้นำร่องในสหรัฐ เมื่อปี พ.ศ. 2551 แสดงให้เห็นว่าเงินเดือนมีตั้งแต่ประมาณ 250,000 ดอลลาร์สหรัฐถึงมากกว่า 500,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี สมาคมผู้นำร่องแซนดี้ฮุค ในเกาะสแตเทน รัฐนิวยอร์ก มีพนักงาน 50 คนในสาขาต่าง ๆ และสร้างยอดขายได้ 7.15 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (USD)
ค่าตอบแทนของผู้นำร่องเป็นที่ถกเถียงกันในท่าเรือหลายแห่ง รวมถึงที่ลอสแอนเจลิสและลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของผู้นำร่องที่ทำงานให้กับหน่วยงานของรัฐแทนที่จะทำหน้าที่เป็นผู้รับเหมาอิสระ ผู้นำร่องในลอสแอนเจลิสได้รับเงิน 374,000 ดอลลาร์ต่อปี
ค่าตอบแทนแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ในนิวซีแลนด์ ตามข้อมูลของหน่วยงานด้านอาชีพของรัฐบาล ผู้นำร่องได้รับค่าตอบแทน 90,000-120,000 ดอลลาร์นิวซีแลนด์
ระเบียงภาพ

ธงประมวลสากล H (โฮเท็ล) ใช้เพื่อบอกว่า "กำลังทำการนำร่อง"
ธงประมวลสากล G (กอล์ฟ) ใช่เพื่อบอกว่า "ต้องการการนำร่อง"
ดูเพิ่ม

ต้นหน
เรือนำร่อง
สถานีนำร่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

International Maritime Pilots Association
List of Maritime Pilots Organisations worldwide
American Pilots Association
Pilot's Duties
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี 
ผู้นำร่องทั้งห้าคนกำลังนั่งอยู่รอบโต๊ะไม้
ผู้นำร่องกำลังเตรียมขึ้นเรือด้วยเฮลิคอปเตอร์นอกท่าเรือเดอร์บันในแอฟริกาใต้
ผู้นำร่องกำลังขึ้นเรือจากเรือนำร่องขณะกำลังเดินทาง
เรือนำร่องฟินแลนด์ของ Finnpilot นอกชายฝั่งเฮลซิงกิ
ภาษาซะราอีกี

| ภาษาซะราอีกี |
| --- | --- |
سرائیکی
ซะราอีกี ในอักษรชาห์มุขี (แบบแนสแทอ์ลีก)
ประเทศที่มีการพูด: ปากีสถาน
ภูมิภาค: แคว้นปัญจาบและแคว้นสินธ์
ชาติพันธุ์: ชาวซะราอีกี
จำนวนผู้พูด: 26 ล้านคน  (2017)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันตะวันตกเฉียงเหนือLahndaภาษาซะราอีกี
ระบบการเขียน: เปอร์เซีย-อาหรับ (อักษรซะราอีกี)
สถานภาพทางการ
ผู้วางระเบียบ: ไม่มีหน่วยงาน
รหัสภาษา
ISO 639-3: skr
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาซะราอีกีเป็นภาษาแม่ในแต่ละอำเภอของประเทศปากีสถานตามสำมะโน ค.ศ. 2017
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาซะราอีกี ( سرائیکی Sarā'īkī) หรือภาษาเสไรกิ ภาษามันตานี ภาษาปัญจาบใต้ ในอดีตเรียกเป็น ภาษามุนตานี  (อักษรชาห์มูขี: ملتانی, อักษรคุรมุขี: ਮੁਲਤਾਨੀ, อักษรเทวนาครี: मुल्तानी) เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดสินธ์ และปัญจาบ ประเทศปากีสถาน มีผู้พูดราว 14 ล้านคน นอกจากนี้มีผู้พูดอีก 20,000 คนในอินเดียและอังกฤษ ที่มาของคำว่า “ซะราอีกี” ยังไม่แน่นอน อาจมาจากภาษาสินธี แปลว่า “เหนือ” หรือภาษาสันสกฤต แปลว่า “พระอาทิตย์”
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์และจำนวนผู้พูด

ปัจจุบันผู้พูดภาษาซะราอีกีส่วนใหญ่อยู่ในปากีสถาน ภาษานี้เป็นภาษากลางของผู้คนในบริเวณนั้นคือชาวบาโลช ชาวพาซตุน ชาวสินธ์และชาวปัญจาบ นอกจากนั้น ยังเป็นภาษาทางการค้าจนถึงปัจจุบัน ปัจจุบันมีประชาชนในบริเวณต่างๆของปัญจาบและเดรา อิสมาอิล ข่าน ใช้พูดเป็นภาษาแม่ เป็นภาษาที่ใช้พูดและเข้าใจอย่างกว้างขวางในฐานะภาษาที่สองทางเหนือและทางตะวันตกของสินธ์ไปจนถึงการาจี ที่ราบกัจฉิในบาลูชิสถาน ในอินเดีย รายงานใน พ.ศ. 2544 มีผู้พูดภาษาซะราอีกีในอินเดียราว 70,000 คน ซึ่งเป็นลูกหลานของผู้อพยพมาจากปัญจาบตะวันตกหลังจากการแบ่งแยกอินเดียใน พ.ศ. 2490 ในอัฟกานิสถานมีผู้พูดภาษาซะราอีกี สำเนียงกันดาฮารีในหมู่ชาวอัฟกานิสถานที่นับถือศาสนาฮินดู
ในปากีสถานรายงานไว้เมื่อ พ.ศ. 2524 ซึ่งมีผู้พูดภาษาซะราอีกีเป็นภาษาแม่ 9.38% ต่อมาใน พ.ศ. 2541 เพิ่มเป็น 10.53% ในอินเดียมีผู้พูดสำเนียงมูลตานี 56,096 คน พูดสำเนียงพหาวัลปุรีอีกราว 11,873 คน ที่เหลือพูดสำเนียงอื่นๆ
ชื่อของภาษา

คำว่าซะราอีกีเริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยผู้นำทางการเมืองและสังคมที่พยายามจะสร้างกลุ่มชาติพันธุ์ซะราอีกีและสร้างมาตรฐานของภาษาเขียนขึ้นมา คำว่าซะราอีกีมาจากคำว่าเสาวีรา (سوویرا) ซึ่งเป็นชื่อรัฐเก่าในอินเดีย และเมื่อเติมปัจจัย –ki ให้คำว่าเสาวีรา ทำให้กลายเป็นเสาวีรากี และเกิดการลดเสียงเหลือเพียงซะราอีกี ส่วน George Abraham Grierson รายงานว่าซะราอีกีมาจากภาษาสินธี สิโรหมายถึงทางเหนือ ส่วนในมหาวิทยาลัยในปากีสถานที่เปิดสอนภาษานี้ จะใช้ชื่อภาษาว่าซะราอีกี
การจัดจำแนก

ภาษาซะราอีกี ภาษาสินธี และภาษาปัญจาบเป็นภาษาในกลุ่มภาษาอินโด-อารยันเช่นเดียวกัน ภาษาปัญจาบและภาษาซะราอีกีสามารถเข้าใจกันได้ดี  มีความแตกต่างกันเฉพาะเสียงพยัญชนะ และโครงสร้างของกริยา
ระบบการเขียน

ภาษาซะราอีกีมีระบบการเขียน 3 แบบคือ อักษรเปอร์เซีย โดยมีอักษร 42 ตัว ยืมมาจากอักษรอูรดู 37 ตัว และพิเศษเฉพาะภาษาซะราอีกี 5 ตัว ผู้นับถือศาสนาฮินดูจะใช้อักษรคุรมุขีหรืออักษรเทวนาครี และมีการปริวรรตระหว่างภาษาซะราอีกีที่เขียนด้วยอักษรเปอร์เซียและเทวนาครี
แหล่งข้อมูลอื่น

A review of the linguistic literature on Saraiki[ลิงก์เสีย]
Saraiki Alphabet เก็บถาวร 2017-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน with Gurmukhi equivalents
Download Saraiki font and keyboard for Windows and Android เก็บถาวร 2015-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Saraiki online transliteration เก็บถาวร 2014-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
กบฏมัคคาบี

กบฏมัคคาบี (ฮีบรู: מרד החשמונאים) เป็นการกบฏชาวยิวนำโดยกลุ่มมัคคาบีเพื่อต่อต้านจักรวรรดิซิลูซิดและอิทธิพลกรีก การกบฏช่วงหลักเกิดขึ้นระหว่าง 167–160 ปีก่อนคริสตกาล และจบลงเมื่อซิลูซิดเข้าควบคุมยูเดีย แต่ความขัดแย้งระหว่างมัคคาบี ชาวยิวเฮลเลนิสต์และซิลูซิดยังดำเนินต่อไปจนถึง 134 ปีก่อนคริสตกาล จุดเริ่มต้นของเหตุการณ์เกิดจากพระเจ้าแอนทิโอคัสที่ 4 เอพิฟาเนสปราบปรามผู้นับถือศาสนายูดาห์ใน 168 ปีก่อนคริสตกาล สาเหตุที่พระองค์ทำเช่นนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่เชื่อว่าอาจมาจากความขัดแย้งทางการเมืองที่มีความเชื่อเป็นองค์ประกอบ แอนทิโอคัสให้เยรูซาเลมอยู่ใต้อำนาจซิลูซิดโดยตรง สั่งห้ามประกอบพิธีกรรมของศาสนายูดาห์ และดัดแปลงพระวิหารที่สองในเยรูซาเลมเป็นศาสนสถานของลัทธิผสานกรีก-ยูดาห์ การปราบปรามนี้นำไปสู่การกบฏนำโดยยูดาสมัคคาบี นักบวชยูดาห์ใน 167 ปีก่อนคริสตกาล การต่อสู้ดังกล่าวถูกบันทึกในหนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 1 และฉบับที่ 2
มัคคาบีตั้งเป็นกองโจรที่เคลื่อนไหวในชนบท เข้าปล้นเมืองที่อยู่ห่างไกลอำนาจซิลูซิดและข่มเหงข้ารับใช้กรีก ก่อนจะพัฒนาเป็นกองทัพที่มีศักยภาพในการโจมตีเมืองปราการของซิลูซิด การยึดเยรูซาเลมใน 164 ปีก่อนคริสตกาลถือเป็นชัยชนะช่วงแรกที่สำคัญ มัคคาบีทำการชำระพระวิหารและอุทิศแท่นบูชาใหม่เป็นเวลา 8 วัน ซึ่งฉลองสืบต่อมาเป็นเทศกาลฮานุกกะห์ ที่สุดแล้วซิลูซิดยอมผ่อนปรนและยกเลิกการสั่งห้ามศาสนายูดาห์ แต่มัคคาบีหัวรุนแรงบางกลุ่มยังคงสู้ต่อเพื่อต้องการหลุดพ้นจากอำนาจซิลูซิด ต่อมาใน 160 ปีก่อนคริสตกาล ยูดาสมัคคาบีถูกสังหารในยุทธการที่เอลาซา โยนาธานอัฟฟุส น้องชายของยูดาสขึ้นเป็นผู้นำแทน ความขัดแย้งภายในจักรวรรดิซิลูซิดและการเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโรมันเอื้อให้มัคคาบีมีโอกาสเป็นอิสระมากขึ้น จากนั้น 141 ปีก่อนคริสตกาล ซีโมนธัสสี ผู้นำต่อจากโยนาทันขับไล่ชาวกรีกออกจากป้อมอะคราในเยรูซาเลมได้สำเร็จ และก่อตั้งราชวงศ์แฮสโมเนียที่ปกครองยูเดียจนถึง 37 ปีก่อนคริสตกาล
กบฏมัคคาบีเป็นหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญของชาวยิว และเป็นแรงบันดาลใจให้กับการก่อการกำเริบของชาวยิวในเวลาต่อมาอย่างสงครามยิว–โรมันครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 66–73) และกบฏบาร์ คอคบา (ค.ศ. 132–136)
หลิว ฮุย

นักคณิตศาสตร์และนักเขียนชาวจีน
| หลิว ฮุย |
| --- | --- |
劉徽

เกิด: ป. ค.ศ. 225 นครจือปั๋ว มณฑลชานตง
เสียชีวิต: ป. ค.ศ. 295
อาชีพ: นักคณิตศาสตร์, นักเขียน
หลิว ฮุย (จีน: 劉徽; พินอิน: Liú Huī; ราว คริสต์ศตวรรษที่ 3) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวจีนผู้เขียนตำราจิ่วจางซฺว่านชู่ (九章算術; "เลขคณิตเก้าบท") ในปี ค.ศ. 263 หลิว ฮุยเป็นผู้สืบเชื้อสายของจือเซียงโหว (菑鄉侯) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและอาศัยในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220–280) ของจีน
ผลงานสำคัญของหลิว ฮุยที่บันทึกไว้ในตำราจิ่วจางซฺว่านชู่ ได้แก่ การพิสูจน์ทฤษฎีบทพีทาโกรัส, ทฤษฎีบทของเรขาคณิตทรงตัน, การพัฒนาวิธีประมาณค่าพาย (π) ของอาร์คิมิดีส และวิธีการเป็นระบบของการแก้สมการเชิงเส้นที่มีตัวแปรที่ไม่ทราบค่าหลายตัว ในอีกงานเขียนหนึ่งชื่อว่าไหเต่าซฺว่านจิง (海島算經; "คู่มือคณิตศาสตร์สำหรับเกาะกลางทะเล") หลิว ฮุยได้เขียนเกี่ยวกับปัญหาทางเรขาคณิตและการประยุกต์ใช้ในการสำรวจ หลิว ฮุยอาจเดินทางมาเยือนนครลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) ที่ซึ่งหลิว ฮุยได้วัดเงาของดวงอาทิตย์
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
ขั้นตอนวิธีประมาณค่าพายของหลิว ฮุย