stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จาตุรนต์ ฉายแสง
ประวัติ > ภูมิหลังและการศึกษา

เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2499 ที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรคนโตของอนันต์ ฉายแสง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฉะเชิงเทรา และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช กับเฉลียว ฉายแสง
จาตุรนต์ศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์หลุยส์ จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย หลังจากนั้น เข้าเรียนต่อที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ขณะเรียนชั้นปีที่ 4 เกิดเหตุการณ์ 6 ตุลา มีการกวาดล้างผู้นำนักศึกษา ทำให้เขาไปใช้ชีวิตในป่าระยะหนึ่ง โดยใช้ชื่อจัดตั้งว่า "สหายสุภาพ" ภายหลังสถานการณ์คลี่คลายจึงกลับเข้าเมืองและตัดสินใจไปศึกษาต่อจนสำเร็จปริญญาตรี และปริญญาโท ด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ก ที่บัฟฟาโล สหรัฐอเมริกาและได้รับทุน Teaching ของมหาวิทยาลัยอเมริกัน สหรัฐอเมริกา เรียนต่อระดับปริญญาเอก จนสอบประมวลความรู้ (Comprehensive) แต่ไม่ได้ทำวิทยานิพนธ์ เนื่องจากกลับประเทศไทยเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2529 และได้รับการเลือกตั้ง
ประวัติ > ครอบครัว

จาตุรนต์ ฉายแสงสมรสกับจิราภรณ์ ฉายแสง (สกุลเดิม "เปี่ยมกมล") อดีตเลขานุการหน้าห้องของพิศาล มูลศาสตร์สาทร ขณะดำรงตำแหน่งเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย โดยพิธีหมั้นระหว่างจาตุรนต์กับจิราภรณ์ มีขึ้นเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2546 ที่สยามสมาคม
จาตุรนต์มีชื่อจีนว่า หลิว หง อวี่ เมื่อเริ่มศึกษาภาษาจีน และปี พ.ศ. 2551 เขาได้ออกซีดีเพลงจีนที่เขาร้องเอง
บทบาททางการเมือง

จาตุรนต์ ก้าวเข้าสู่การเมืองครั้งแรกจากการชักชวนของผู้เป็นพ่อให้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี 2529 ในนาม พรรคประชาธิปัตย์และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. ฉะเชิงเทราสมัยแรก และสมัยที่ 2 ในปี 2531 และได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคประชาชน ซึ่งนำโดยนายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับการเลือกตั้งต่อเนื่องกันมาโดยตลอด จนกระทั่งในการเลือกตั้งปี 2544 จาตุรนต์ได้เป็น ส.ส.บัญชีรายชื่อสังกัดพรรคไทยรักไทย จนกระทั่งเกิดรัฐประหารในปี 2549
ภายหลังรัฐประหาร พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรคไทยรักไทย จาตุรนต์ ได้เข้ามาเป็นหัวหน้าพรรครักษาการแทน
หลังตุลาการรัฐธรรมนูญมีมติยุบพรรคไทยรักไทยด้วยมติเอกฉันท์ในวันที่ 30 พฤษภาคม 2550 แล้ว ซึ่งก่อนมีคำตัดสิน จาตุรนต์ รักษาการหัวหน้าพรรค มีท่าทีว่าจะขอน้อมรับมติของศาล แต่หลังจากนั้นแล้ว จาตุรนต์ได้เดินทางไปที่ทำการพรรคและปราศรัยว่า เป็นการตัดสินที่ไม่เป็นธรรม เป็นคำพิพากษาที่มาจากปากกระบอกปืน ทำให้มีการตั้งข้อสังเกตว่าเป็นการปลุกระดมประชาชนให้ต่อต้าน คมช.
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 39
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม เขาถูกทหารควบคุมตัวที่สมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศ อาคารมณียาเซ็นเตอร์ ถนนเพลินจิต โดยจาตุรนต์มิได้ขัดขืน ระหว่างการแถลงต่อผู้สื่อข่าว
เขาเป็นบุคคลแรกที่ถูกไต่สวนในศาลทหารเนื่องจากไม่ไปรายงานตัวตามคำสั่ง คสช. เขาถูกตั้ง 3 ข้อหา คือ ขัดคำสั่ง คสช., ยุยงให้เกิดความกระด้างกระเดื่องและให้ทำผิดกฎหมาย (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116) และความผิดต่อความมั่นคงหรือก่อการร้ายตามพระราชบัญญัติคอมพิวเตอร์ รวมมีโทษระวาง 14 ปีเขาถูกจำคุกที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหนคร ก่อนได้รับการปล่อยตัว ในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2557
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักษาชาติ ลำดับที่ 2 แต่พรรคไทยรักษาชาติ ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรคก่อนวันเลือกตั้ง
20 มีนาคม พ.ศ.2564 จาตุรนต์พร้อมกับ เศกสิทธิ์ ไวนิยมพงศ์ ร่วมกันจัดตั้งพรรค พรรคเส้นทางใหม่ โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค ก่อนจะกลับไปสังกัดพรรคเพื่อไทยในวันที่ 8 ธันวาคม ในปีเดียวกัน
และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ได้สมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อของพรรค ในลำดับที่ 13 และได้รับการเลือกตั้ง
บทบาททางการเมือง > ตำแหน่ง

ปี พ.ศ. 2535 - 2538 ดำรงตำแหน่ง โฆษกพรรคความหวังใหม่
ปี พ.ศ. 2540 - 2542 ดำรงตำแหน่งเป็น รองเลขาธิการพรรคความหวังใหม่
ปี พ.ศ. 2542 - 2544 ได้รับเลือกเป็น เลขาธิการพรรคความหวังใหม่
ปี พ.ศ. 2544 ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค สังกัดพรรคไทยรักไทย
ปี พ.ศ. 2549 รักษาการหัวหน้าพรรคไทยรักไทย
ปี พ.ศ. 2564 ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค สังกัดพรรคเส้นทางใหม่
ปี พ.ศ. 2539 - 2540 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง  โดยเป็นการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีครั้งแรก ของนายจาตุรนต์ ฉายแสงในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
ปี พ.ศ. 2544 เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ปี พ.ศ. 2545
เดือนมีนาคม 2545 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
เดือนตุลาคม 2545 ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี
ปี พ.ศ. 2548
เดือนมีนาคม 2548 ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
เดือนสิงหาคม 2548 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ จนถึงเหตุการณ์รัฐประหาร ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 และหลังจากนั้นได้ดำรงตำแหน่งรักษาการหัวหน้าพรรคไทยรักไทย แทนพ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร
ประธานกรรมการนโยบายและอำนวยการการเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบสืบเนื่องจากสถานการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ (กยต.)
กรรมการในคณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์แห่งชาติ (กอส.)
รองประธานกรรมการบริหารองค์การยูเนสโก
สมาชิกสมัชชาประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
เกียรติรางวัล

จากการทุ่มเททำงานและยึดมั่นในอุดมการณ์เพื่อส่วนรวม ทำให้เขาได้รับรางวัลยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย เช่น
รางวัล "นักการเมืองมาตรฐานแห่งปี 2542” จากสมัชชา สสร.แห่งประเทศไทย
นิตยสารเอเชียวีค (Asia Week) จัดให้เป็น 1 ใน 20 ผู้นำชาติในเอเชีย ที่มีบทบาทในศตวรรษที่ 20 เมื่อปี พ.ศ. 2542
นิตยสารต่างประเทศยกย่องให้เป็น 1 ใน 4 ผู้นำรุ่นใหม่ของประเทศไทยในปีเดียวกัน
เป็นนักการเมืองคนที่ 4 ของประเทศไทยที่ได้รับเกียรติจากรัฐบาลออสเตรเลีย เชิญเป็นแขกของรัฐบาลในฐานะนักการเมืองรุ่นใหม่ที่มีศักยภาพ และทำประโยชน์ในสังคม เมื่อปี 2543
นักศึกษาเก่าดีเด่นจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2544
รางวัล “ลี กวน ยิว” จากประเทศสิงคโปร์ในปี พ.ศ. 2545 ซึ่งนับเป็นคนไทยคนที่ 2 ที่ได้รับรางวัลนี้ (คนแรกคือ พันตำรวจโททักษิณ  ชินวัตร ในปี 2538)
The Asian Forum of Parliamentarians on Population and Development (AFPPD) มอบโล่เกียรติคุณในฐานะผู้ประสานการประชุมร่วมรัฐสภาอาเซียนกับองค์การสหประชาชาติ เมื่อปี 2546
รางวัล "บุคคลผู้มีอิทธิพลต่อสังคมไทย" (Thailand key's maker) ปี พ.ศ. 2546 จากการโหวตของประชาชนผ่านคลื่น 101 News Channel ด้วยผลงานการจัดระเบียบโฆษณาเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมแอลกอฮอล์ เมื่อปี 2547
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ
ทฤษฎีจำนวน

ทฤษฎีจำนวน (อังกฤษ: number theory) เป็นสาขาหนึ่งของคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับคุณสมบัติของจำนวนเต็ม นักคณิตศาสตร์ที่ศึกษาสาขานี้เรียกว่า นักทฤษฎีจำนวน นักทฤษฎีจำนวนศึกษาจำนวนเฉพาะ และโครงสร้างทางคณิตศาสตร์ที่สร้างขึ้นจากจำนวนเต็ม เช่น จำนวนตรรกยะ ตลอดจนถึงจำนวนอื่น ๆ ซึ่งเกิดจากการขยายนัยทั่วไปของจำนวนเต็ม เช่น จำนวนเชิงพีชคณิต
คำว่า "เลขคณิต" (arithmetic) มักถูกใช้เพื่ออ้างถึงทฤษฎีจำนวน นี่เป็นการเรียกในอดีต ซึ่งในปัจจุบันไม่ได้รับความนิยมเช่นเคย   ทฤษฎีจำนวนเคยถูกเรียกว่า เลขคณิตชั้นสูง ซึ่งเลิกใช้ไปแล้ว   อย่างไรก็ตามคำว่า "เลขคณิต" ยังปรากฏในสาขาทางคณิตศาสตร์อยู่ (เช่น ฟังก์ชันเลขคณิต เลขคณิตของเส้นโค้งวงรี หรือ ทฤษฎีบทมูลฐานของเลขคณิต)  ไม่ควรจะสับสนระหว่างคำว่า เลขคณิต นี้ กับเลขคณิตมูลฐาน (elementary arithmetic) หรือสาขาของตรรกศาสตร์ที่ศึกษาเลขคณิตปีอาโนในรูปของระบบรูปนัย
สาขา > ทฤษฎีจำนวนพื้นฐาน

เป็นสาขาหนึ่งของทฤษฎีจำนวนที่ศึกษาจำนวนโดยไม่ได้ใช้ความรู้ชั้นสูงจากสาขาอื่นเลย ปัญหาที่สาขานี้สนใจส่วนใหญ่แล้วจะเกี่ยวกับสมบัติที่น่าสนใจต่าง ๆ ของจำนวนเต็ม เช่น การหารลงตัว (divisibility) การแยกตัวประกอบเฉพาะ (prime factorization) และ จำนวนสมบูรณ์ (perfect number) เป็นต้น ทฤษฎีบทในทฤษฎีจำนวนพื้นฐานจำนวนมากมีประยุกต์ใช้ในคณิตศาสตร์สาขาอื่น เช่น ทฤษฎีบทเศษเหลือของจีน (Chinese remainder theorem) ในขณะที่ทฤษฎีบทเล็กของแฟร์มาต์ (Fermat's little theorem) และ ทฤษฎีบทของออยเลอร์ (Euler's theorem) ถูกนำไปใช้ในงานวิจัยด้านทฤษฎีพื้นฐานของการเข้ารหัส
ปัญหาบางอย่างในสาขานี้สามารถอธิบายให้เข้าใจได้ง่าย แต่ยังเป็นปัญหาเปิดจนถึงปัจจุบัน เช่น
ข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาช (Goldbach conjecture)
ข้อความคาดการณ์ของคาตาลอง (Catalan's conjecture)
ข้อความคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด (Twin prime conjecture)
สาขา > ทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์

ทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์ (Analytic number theory) เป็นการศึกษาทฤษฎีจำนวนผ่านเครื่องมือจากสาขาการวิเคราะห์เชิงจริง หรือการวิเคราะห์เชิงซ้อน จึงเป็นที่มาของชื่อดังกล่าว ลักษณะอีกอย่างหนึ่งของทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์คือ เป็นการศึกษาทฤษฎีจำนวนผ่านการประมาณค่า
ทฤษฎีบทที่มีชื่อเสียงของสาขาทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์คือ ทฤษฎีบทจำนวนเฉพาะ ในขณะที่หลายปัญหาเปิดในสาขานี้ก็เป็นที่รู้จักกันทั่วไป เช่น ข้อความคาดการณ์ฮาร์ดี-ลิตเติลวูด ปัญหาวอร์ริง และ สมมติฐานรีมันน์
เครื่องมือที่สำคัญในสาขาทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์เช่น วิธีวงกลม วิธีตะแกรง และ แอล-ฟังก์ชัน นอกจากนี้ทฤษฎีของแบบมอดูลาร์ยังเป็นแกนหลักสำคัญของทฤษฎีจำนวนวิเคราะห์สมัยใหม่ด้วย
คำคม

คณิตศาสตร์เป็นราชินีของวิทยาศาสตร์ และทฤษฎีจำนวนก็เป็นราชินีของคณิตศาสตร์
ชั้นแกสโทรโพดา

| ชั้นแกสโทรโพดา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Cambrian–Present  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

แกสโทรพอดชนิดต่าง ๆ: ทากดำ (ทาก), Haliotis asinina (หอยเป๋าฮื้อ), Cornu aspersum (หอยทากบก), Notarchus indicus (กระต่ายทะเล), Patella vulgata (หอยทะเล) และ Polycera aurantiomarginata (ทากทะเล)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: มอลลัสกา Mollusca
ชั้น:: หอยฝาเดียว Gastropoda Cuvier, 1795

ชั้นย่อย
 Helcionelloida  Caenogastropoda  Heterobranchia  Neomphaliones  Neritimorpha  Patellogastropoda  Vetigastropoda
ความหลากหลาย
65,000 ถึง 80,000 ชนิด
ชื่อพ้อง
 Angiogastropoda - แทน Gastropoda  Apogastropoda - ตัวแทน Gastropoda อีกแบบ  Psilogastropoda - แทน Gastropoda
ชั้นแกสโทรโพดา (ชั้น: Gastropoda) หรือที่เรียกกันในชื่อสามัญว่า หอยฝาเดียว หรือ หอยฝาเดี่ยว หรือ หอยกาบเดี่ยว หรือ หอยกาบเดียว หรือ หอยเปลือกเดี่ยว หรือ หอยเปลือกเดียว เป็นหนึ่งในลำดับของไฟลัมมอลลัสคา ในสิ่งมีชีวิต สัตว์ในชั้นนี้มีการสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันมีอยู่ระหว่าง 65,000-80,000 ชนิด จัดเป็นมอลลัสคาที่มีวิวัฒนาการสูงสุดรองจากมอลลัสคาในชั้นเซฟาโลพอดหรือหมึกและหอยงวงช้าง
รูปร่างลักษณะ

ด้วยเหตุที่ได้พัฒนารูปร่างและวิถีการดำรงชีวิตให้อาศัยอยู่ได้ทั้งในน้ำจืดและทะเลรวมถึงบนบก บนต้นไม้ หรือแม้กระทั่งในทะเลทรายอีกด้วย มีกล้ามเนื้อบริเวณเท้าแข็งแรงและหนาแน่น  พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วโลก  
มีลักษณะเปลือกตอนท้ายวนเป็นเกลียวซึ่งประกอบไปด้วยหินปูนเป็นสำคัญ โดยมากจะวนตามเข็มนาฬิกา คือ จากซ้ายไปขวา แต่ก็พบเป็นบางชนิดที่วนจากขวาไปซ้ายเช่นกัน  มีเปลือกบาง ๆ ชิ้นหนึ่งปิดตอนต้นของฝาเรียกว่า "โอเพอร์คูลัม" (Operculum) มีส่วนหัวเจริญดี มีหนวด 1-2 คู่ มีตา ภายในปากมีแรดูลาใช้สำหรับบดอาหาร หายใจด้วยเหงือกหรือปอดหรือแมนเทิล มีไตเป็นอวัยวะขับถ่าย
ซึ่งมอลลัสคาในชั้นนี้ยังรวมถึง ทากทะเล ซึ่งไม่มีเปลือก แต่ถูกจัดให้อยู่ในชั้นนี้ ซึ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ใต้ท้องทะเลที่มีสีสันจัดจ้านด้วย
มอลลัสคาในชั้นแกสโทรโพดา

ตัวอย่างของมอลลัสคาในชั้นนี้ ได้แก่ หอยขม, หอยสังข์, หอยเชอรี่, หอยทาก, หอยเต้าปูน, หอยเบี้ยจักจั่น, ทาก เป็นต้น
ข้อมูล

This article incorporates CC-BY-2.0 text from the following source: Cunha, R. L.; Grande, C.; Zardoya, R. (2009). "Neogastropod phylogenetic relationships based on entire mitochondrial genomes". BMC Evolutionary Biology. 9: 210. doi:10.1186/1471-2148-9-210. PMC 2741453. PMID 19698157.
Abbott, R. T. (1989): Compendium of Landshells. A color guide to more than 2,000 of the World's Terrestrial Shells. 240 S., American Malacologists. Melbourne, Fl, Burlington, Ma. ISBN 0-915826-23-2
Abbott, R. T. & Dance, S. P. (1998): Compendium of Seashells. A full-color guide to more than 4,200 of the world's marine shells. 413 S., Odyssey Publishing. El Cajon, Calif. ISBN 0-9661720-0-0
Parkinson, B., Hemmen, J. & Groh, K. (1987): Tropical Landshells of the World. 279 S., Verlag Christa Hemmen. Wiesbaden. ISBN 3-925919-00-7
Ponder, W. F. & Lindberg, D. R. (1997): Towards a phylogeny of gastropod molluscs: an analysis using morphological characters. Zoological Journal of the Linnean Society, 119 83–265.
Robin, A. (2008): Encyclopedia of Marine Gastropods. 480 S., Verlag ConchBooks. Hackenheim. ISBN 978-3-939767-09-1
แหล่งข้อมูลอื่น

Gastropod reproductive behavior
2004 Linnean taxonomy of gastropods
Webster, S.; Fiorito, G. (2001). "Socially guided behaviour in non-insect invertebrates". Animal Cognition. 4 (2): 69. doi:10.1007/s100710100108. S2CID 25373798. – Article about social learning also in gastropods.
Gastropod photo gallery, mostly fossils, a few modern shells
A video of a crawling Garden Snail (Cornu aspersum), YouTube
Grove, S.J. (2018). A Guide to the Seashells and other Marine Molluscs of Tasmania: Molluscs of Tasmania with images
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q4867740  Wikispecies: Gastropoda  ADW: Gastropoda  BioLib: 2442  BOLD: 92  EoL: 2366  EPPO: 1GASTC  Fauna Europaea: 11369  Fossilworks: 8304  GBIF: 225  iNaturalist: 47114  IRMNG: 1298  ITIS: 69459  NCBI: 6448  NZOR: 61ced7ea-ca51-4c6f-afcf-b8f8596eecb0  Plazi: F1260A76-FF83-FFDC-FF43-F8DCFA02FC48  uBio: 425100  WoRMS: 101 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
วงศ์ปลาอะราไพม่า

| วงศ์ปลาอะราไพม่า |
| --- | --- |

ปลาอะราไพม่า (A. gigas)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: ปลาลิ้นกระดูก Osteoglossiformes
วงศ์:: วงศ์ปลาอะราไพม่า Arapaimidae Bonaparte, 1846

สกุล
 Arapaima  Heterotis
ชื่อพ้อง
 Heterotidae Cope, 1871  Clupisudiidae Jordan, 1923
วงศ์ปลาอะราไพม่า (อังกฤษ: Arapaima, Nile arowana) เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาลิ้นกระดูก (Osteoglossiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Arapaimidae
โดยมีลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) คือ มีเกล็ดขนาดใหญ่ ตำแหน่งของครีบท้องอยู่ห่างจากครีบอก มีกระดูกสันหลัง 60-100 ข้อ แต่ทว่ามีรูปร่างและพฤติกรรมที่ต่างออกไป
เป็นปลาที่ถือว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตเช่นเดียวกับปลาในวงศ์ปลาตะพัด โดยถือกำเนิดมาไม่ต่ำกว่า 220 ล้านปีแล้ว ตั้งแต่ยุคไทรแอสสิกตอนปลาย
พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำขนาดใหญ่และแหล่งน้ำขนาดใหญ่ในทวีปอเมริกาใต้ และแอฟริกา เป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ขนาดตั้งแต่ 98 เซนติเมตร ถึง 4.5 เมตร น้ำหนักกว่า 186 หรือเกือบ ๆ 200 กิโลกรัม
การจำแนก

แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล 6 ชนิด:
Arapaima
A. arapaima
A. gigas (ปลาอะราไพม่า, ปลาช่อนยักษ์อเมซอน)
A. leptosoma
A. mapae
A. agassizii
Heterotis
H. niloticus (ปลาอะโรวาน่าแอฟริกา)
หมายเหตุ: ปลาในวงศ์นี้หลายข้อมูลจะจัดให้เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ปลาตะพัด โดยใช้ชื่อว่า Heterotidinae
อิควานัลมุสลิมีน

| สมาคมอิควานัลมุสลิมีน جماعة الإخوان المسلمين |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: ฮะซัน อัลบันนา
หัวหน้า: มุฮัมมัด บะเดียะอ์
โฆษก: ญิฮาด อัลฮัดดาด
ก่อตั้ง: 22 มีนาคม 1928; 96 ปีก่อน (1928-03-22) อิสเมอิลีอา ราชอาณาจักรอียิปต์
ที่ทำการ: ไคโร ประเทศอียิปต์ (อดีต)  ไม่เป็นที่กระจ่าง (ปัจจุบัน)
อุดมการณ์: อุดมการณ์รวมกลุ่มอิสลาม อิสลามนิกายซุนนี ลัทธิศูฟีใหม่ อนุรักษนิยมทางศาสนา ซะละฟียะฮ์ ต่อต้านจักรวรรดินิยม อนุรักษนิยมทางสังคม ต่อต้านลัทธิไซออนิสต์ ต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์
จุดยืน: ขวา
เว็บไซต์
www.ikhwanweb.com (อังกฤษ)   www.ikhwanonline.com (อาหรับ)
ธงประจำพรรค

สมาคมอิควานัลมุสลิมีน (อาหรับ: جماعة الإخوان المسلمين) รู้จักกันในชื่อ อิควานัลมุสลิมูน (الإخوان المسلمون) เป็นองค์กรซุนนีข้ามชาติที่ก่อตั้งในประเทศอียิปต์โดยฮะซัน อัลบันนา นักวิชาการอิสลามและครู ใน ค.ศ. 1928 คำสอนของอัลบันนากระจายไปนอกอียิปต์ เป็นแรงบันดาลใจต่อขบวนการลัทธิอิสลามสมัยใหม่ในปัจจุบันหลายกลุ่ม ตั้งแต่องค์กรการกุศลจนถึงพรรคการเมือง
กลุ่มนี้ขยายไปยังประเทศมุสลิมอื่น ๆ ด้วย แต่ยังคงเป็นหนึ่งในองค์กรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอียิปต์ แม้จะมีการปราบปรามของรัฐบาลอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ค.ศ. 1948 จนถึงปัจจุบัน กลุ่มนี้เคยเป็นกลุ่มชายขอบในการเมืองโลกอาหรับจนกระทั่งสงคราม 6 วันใน ค.ศ. 1967 เมื่อแนวคิดลัทธิอิสลามเข้ามาแทนที่แนวคิดชาตินิยมอาหรับหลังจากความพ่ายแพ้ของอาหรับต่ออิสราเอล ขบวนการนี้ก็ได้รับการสนับสนุนจากซาอุดีอาระเบีย ซึ่งมีศัตรูร่วมกันอย่างลัทธิคอมมิวนิสต์
อาหรับสปริงทำให้กลุ่มนี้มีสถานะถูกกฎหมายและมีอำนาจทางการเมืองอย่างมากในตอนแรก แต่ใน ค.ศ. 2013 กลับประสบกับภาวะพลิกผันอย่างรุนแรง อิควานัลมุสลิมีนในอียิปต์ได้รับการทำให้ถูกกฎหมายใน ค.ศ. 2011 และชนะการเลือกตั้งบางส่วน ซึ่งรวมการเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2012 ที่มุฮัมมัด มุรซี ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง กลายเป็นประธานาธิบดีอียิปต์คนแรกที่มีอำนาจจากการเลือกตั้ง ปีถัดมา หลังจากการประท้วงครั้งใหญ่และการก่อความไม่สงบ เขาถูกโค่นล้มจากทหารและกักกันไว้ในบ้าน กลุ่มนี้ถูกแบนในอียิปต์และมีการประกาศเป็นองค์กรก่อการร้าย ซาอุดีอาระเบียและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ดำเนินการตาม โดยขับเคลื่อนด้วยการรับรู้ว่ากลุ่มนี้เป็นภัยคุกคามต่อการปกครองแบบอำนาจนิยม ทางกลุ่มอ้างว่าตนเป็นองค์กรสันติสุขที่เป้นประชาธิปไตย และผู้นำ "ประณามความรุนแรงและการกระทำที่รุนแรง"
ปัจจุบัน ประเทศหลักที่หนุนหลังอิควานัลมุสลิมีนคือกาตาร์และตุรกี ณ ค.ศ. 2015 รัฐบาลบาห์เรน, อียิปต์, รัสเซีย, ซีเรีย, ซาอุดีอาระเบีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์จัดให้กลุ่มนี้เป็นองค์กรก่อการร้าย
ข้อมูล

Abdullahi, Abdurahman (Baadiyow) (October 2008) "The Islah Movement: Islamic moderation in war-torn Somalia" Hiiraan Online Mogadishu, Somalia
Ankerl, Guy (2000) Coexisting Contemporary Civilizations: Arabo-Muslim, Bharati, Chinese, and Western. INUPRESS, Geneva. ISBN 2-88155-004-5
Baer, Robert (2002). See No Evil: The True Story of a Ground Soldier in the CIA's War on Terrorism. Three Rivers Press. ISBN 978-1-4000-4684-3.
Cohen, Nick (9 July 2006) "The Foreign Office ought to be serving Britain, not radical Islam" The Observer London
Dreyfuss, Robert (2006). Devil's Game: How the United States Helped Unleash Fundamentalist Islam. Owl Books. ISBN 978-0-8050-7652-3.
Leikrn, Robert S. and Steven Brooke (2007) "The Moderate Muslim Brotherhood", Foreign Affairs.
Mallmann, Klaus-Michael and Martin Cüppers (2006) Halbmond und Hakenkreuz: Das 'Dritte Reich', die Araber und Palästina Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt. ISBN 978-3-534-19729-3
Mayer, Thomas (1982) "The Military Force of Islam: The Society of the Muslim Brethren and the Palestine Question, 1945–1948", in Kedourie, Elie and Haim, Sylvia G. (1982) Zionism and Arabism in Palestine and Israel. Frank Cass, London, pp. 100–117, ISBN 0-7146-3169-8
Mura, Andrea (2015). The Symbolic Scenarios of Islamism: A Study in Islamic Political Thought. London: Routledge.
Zahid, Mohammed (2012) The Muslim Brotherhood and Egypt's Succession Crisis: The Politics of Liberalisation and Reform in the Middle East. I. B. Tauris ISBN 1780762178
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  เวิลด์แคต 2 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์ 2  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี 2  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
ซัลเฟอร์เฮกซะฟลูออไรด์

Chemical compound
ซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์ (Sulfur hexafluoride)  เป็นสารประกอบอนินทรีย์ มีสูตรเคมี SF6   เป็นก๊าซโพพิแลนต์ไม่มีกลิ่น ไม่มีพิษ ไม่ไวต่อปฏิกิริยา มีความหนาแน่น 6.13 g/L ที่ระดับน้ำทะเล มากกว่าอากาศ 6 เท่า  ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกโดย Henri Moira และ Paul Lebeau ในปี ค.ศ. 1901
ซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์ไม่ละลายในน้ำ แต่ละลายในตัวทำละลาย นิยมใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ โดยเฉพาะในการผลิตเซอร์กิตเบรกเกอร์ และสวิตช์เกียร์ที่ใช้กับระบบไฟฟ้าแรงสูง
คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ระบุว่าซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์เป็นแก๊สเรือนกระจก ที่มีสามารถสร้างผลกระทบรุนแรงกว่าคาร์บอนไดออกไซด์ 22,000 เท่า แต่เนื่องจากก๊าซนี้มีความหนาแน่นสูง จึงลอยตัวลงต่ำ และไม่มีผลทำให้อุณหภูมิผิวโลกสูงขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Fluoride and compounds fact sheet— National Pollutant Inventory
High GWP Gases and Climate Change from the U.S. EPA website
International Conference on SF6 and the Environment (related archive)
CDC - NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
ดาวมวลอัดแน่น

เนบิวลาเอสกิโมมีดาวแคระขาวซึ่งเป็นดาวมวลอัดแน่นอยู่ที่ใจกลาง
ดาวมวลอัดแน่น (compact star) เป็นชื่อที่ใช้ในฟิสิกส์ดาราศาสตร์สำหรับเรียกดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน และ หลุมดำ วัตถุเหล่านี้มีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับขนาดต่อมวลของดาวฤกษ์ปกติ
ดาวแคระขาวและดาวนิวตรอนเรียกอีกอย่างว่า ดาวสถานะเสื่อม (degenerate star) เพราะดาวแคระขาวได้รับแรงค้ำจุนจากความดันสถานะเสื่อมของอิเล็กตรอน ส่วนดาวนิวตรอนได้รับแรงค้ำจุนจากความดันสถานะเสื่อมของนิวตรอน นอกจากนี้แล้ว ยังมีการเสนอทฤษฎีความเป็นไปได้เกี่ยวกับการมีอยู่ของ ดาวควาร์ก ซึ่งเป็นดาวที่ได้รับแรงค้ำจุนจากความดันสถานะเสื่อมของควาร์กด้วย
จุดสิ้นสุดของวิวัฒนาการของดาวฤกษ์

ดาวมวลอัดแน่นถือเป็นช่วงสุดท้ายของวิวัฒนาการของดาวฤกษ์
เมื่อดาวฤกษ์ส่องแสง มันจะสูญเสียพลังงานในตัวเองไปเรื่อย ๆ พลังงานที่สูญเสียไปจากพื้นผิวที่แผ่รังสีจะสมดุลกับพลังงานที่เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันภายในดาวฤกษ์ แต่การตายของดาวฤกษ์จะเริ่มขึ้นเมื่อดาวฤกษ์หมดพลังงาน ก๊าซร้อนภายในไม่สามารถรองรับน้ำหนักของดาวฤกษ์ได้ และถูกอัดเข้าไปภายในจนกลายเป็นดาวที่มีความหนาแน่นสูง นั่นก็คือดาวมวลอัดแน่น
ความแตกต่างระหว่างดาวแคระขาวหรือดาวนิวตรอนกับดาวฤกษ์เดิมนั้นอาจสามารถอธิบายได้โดยการเปรียบเทียบกับความแตกต่างระหว่างความหนาแน่นของแข็งและก๊าซ
เวลาที่ดาวแคระขาวต้องใช้เวลาในการเย็นตัวเพื่อกลายเป็นดาวแคระดำนั้นยาวนานกว่าอายุของเอกภพในปัจจุบันมาก
ผลต่อสุขภาพจากเสียง

การจราจรเป็นแหล่งมลภาวะทางเสียงหลักในเมือง
ผลต่อสุขภาพจากเสียง (อังกฤษ: Noise health effects) เป็นผลต่าง ๆ จากการได้รับเสียงดังจากที่ทำงานหรือที่อื่น ๆ
ซึ่งอาจทำให้การได้ยินพิการ เกิดความดันสูง โรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ ความรำคาญ และปัญหาในการนอน
นอกจากนั้น ปัญหาระบบภูมิคุ้มกัน และความพิการของทารกแรกเกิด อาจมีเหตุจากเสียงดัง
แม้ว่า หูตึงเหตุสูงอายุ (presbycusis) ก็อาจเกิดตามธรรมชาติได้เหมือนกัน
แต่ว่าในประเทศพัฒนาแล้วหลายประเทศ ปัญหาสะสมจากเสียงก็พอสร้างความเสียหายต่อประชากรเป็นจำนวนมากภายในชั่วชีวิตแล้ว
การได้รับเสียงดังยังก่ออาการเสียงในหู (tinnitus) ความดันสูง การตีบของหลอดเลือด (vasoconstriction) และปัญหาทางหัวใจหลอดเลือดอื่น ๆ
นอกจากผลเหล่านี้ เสียงดังยังสามารถทำให้เครียด เพิ่มอัตราอุบัติเหตุในที่ทำงาน และก่อความก้าวร้าวและพฤติกรรมต้านสังคมอื่น ๆ
แหล่งเสียงที่สำคัญที่สุดคือจากรถยนต์กับเครื่องบิน การฟังเสียงดนตรีดัง ๆ บ่อย ๆ และเสียงจากอุตสาหกรรม
ในประเทศนอร์เวย์ เสียงจราจรพบว่า เป็นเหตุต่อความรำคาญเสียงถึง 88% ที่รายงาน
เสียงอาจจะมีผลให้เกิดโรคจิตอีกด้วย
เช่น เสียงประทัดอาจทำทั้งสัตว์เลี้ยงสัตว์ป่า หรือบุคคลที่ได้รับความบอบช้ำทางจิตใจให้แตกตื่น (คนที่บอบช้ำทางจิตใจรวมทั้งคนที่ผ่านสงครามมา)
แต่เพียงแค่กลุ่มคนเสียงดังก็อาจจะก่อการร้องทุกข์หรือปัญหาพฤติกรรมอื่น ๆ แล้ว
แม้ทารกก็ตื่นเสียงได้ง่ายอีกด้วย
ค่าเสียหายทางสังคมเนื่องจากเสียงจราจรในประเทศยุโรป 22 ประเทศอาจมีค่าถึง 4 หมื่นล้านยูโรต่อปีโดยปี 2550 (ประมาณ 1.5 ล้านล้านบาท) โดยรถโดยสารและรถบรรทุกเป็นเหตุหลักของปัญหา
เสียงจราจรอย่างเดียวทำให้สุขภาพของคนเกือบ 1/3 ในเขตยุโรปเสียหาย
โดยประชากรยุโรป 1 ใน 5 จะได้รับเสียงตอนกลางคืนเป็นปกติในระดับที่อาจทำให้สุขภาพเสียหายอย่างสำคัญ
เสียงยังเป็นอัตรายต่อระบบนิเวศทั้งทางบกและทางน้ำอีกด้วย
การเสียการได้ยิน

กลไกการเสียการได้ยินเกิดจากความบอบช้ำต่อ stereocilia ของคอเคลีย ซึ่งเป็นโครงสร้างหลักเต็มไปด้วยน้ำของหูชั้นใน
ใบหูบวกกับหูชั้นกลางจะขยายความดันเสียงถึง 20 เท่า จึงเป็นความดันเสียงในระดับสูงที่เข้ามาถึงคอเคลียแม้จะเกิดจากเสียงในอากาศที่ไม่ดังมาก
เหตุโรคของคอเคลียก็คือ สารมีออกซิเจนที่มีฤทธิ์ (reactive oxygen species) ซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อการตายเฉพาะส่วนกับอะพอพโทซิสที่เกิดจากเสียงของ stereocilia
การได้รับเสียงดัง ๆ มีผลต่าง ๆ กันต่อบุคคลกลุ่มต่าง ๆ

บทบาทของสารมีออกซิเจนที่มีฤทธิ์อาจชี้วิธีการป้องกันและรักษาความเสียหายต่อการได้ยิน และชี้โครงสร้างต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกัน
เสียงดังเป็นเหตุให้โครงสร้างในคอเคลียบอบช้ำ ซึ่งทำให้เสียการได้ยินอย่างแก้ไม่ได้
เสียงดังในพิสัยความถี่โดยเฉพาะสามารถทำให้เซลล์ขนของคอเคลียที่ตอบสนองที่ความถี่นั้น ๆ เสียหาย และดังนั้น จะลดสมรรถภาพของหูในการได้ยินเสียงที่ความถี่นั้น ๆ ในอนาคต
แต่ว่า เสียงดังในพิสัยความถี่ไหนก็ตาม ก็ยังมีผลไม่ดีต่อการได้ยินของมนุษย์ตลอดทุกพิสัย
เพราะหูชั้นนอก (คือส่วนที่สามารถมองเห็นได้) บวกกับหูชั้นกลาง จะขยายเสียงประมาณ 20 เท่าแล้วก่อนจะถึงหูชั้นใน
การเสียการได้ยิน > หูตึงเหตุสูงอายุ (presbycusis)

การเสียการได้ยินมักจะเลี่ยงไม่ได้เมื่อสูงอายุขึ้น
แม้ว่า ชายสูงอายุที่ได้รับเสียงดัง ๆ จะไวเสียงน้อยกว่าอย่างสำคัญเทียบกับชายที่ไม่ได้รับ แต่ว่า ความแตกต่างจะลดลงไปเรื่อย ๆ และกลุ่มทั้งสองจะไม่แตกต่างกันเลยโดยอายุ 79 ปี
หญิงที่ได้รับเสียงดังในอาชีพจะไม่ไวเสียงต่างจากหญิงที่ไม่ได้รับ และก็ยังได้ยินเสียงได้ดีกว่ากลุ่มชายที่ไม่ได้รับเสียงดังด้วย
เนื่องจากเสียงดนตรีและเสียงจากสิ่งแวดล้อมที่หนวกหู เยาวชนในสหรัฐอเมริกาจะมีอัตราความพิการทางการได้ยินเป็น 2.5 เท่าของพ่อแม่ปู่ย่าตายาย โดยจะมีคนพิการถึงประมาณ 50 ล้านคนโดยปี 2050
งานศึกษาปี 2533 ในเรื่องผลทางสุขภาพและการเสียการได้ยิน ติดตามคนเผ่า Maaban ในประเทศกานา ผู้ได้รับเสียงเพราะการคมนาคมและอุตสาหกรรมน้อย
โดยเปรียบเทียบอย่างมีระบบกับคนรุ่นเดียวกัน (cohort) ในสหรัฐ
แล้วพิสูจน์ว่า ความสูงอายุเป็นเหตุการเสียการได้ยินเพียงเล็กน้อยจนเกือบไม่มีนัยสำคัญ แต่มีเหตุมาจากการได้รับเสียงค่อนข้างดังอย่างเรื้อรังจากสิ่งแวดล้อม