stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศิลปะคริสเตียน
ดูเพิ่ม

ศิลปะไบแซนไทน์
ศิลปะกอทิก
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
สถาปัตยกรรมกอทิก
สถาปัตยกรรมบาโรก
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศิลปะคริสเตียน
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จิตรกรรมฝาผนังของศาสนาคริสต์
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระเยซู
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระแม่มารีและพระบุตร
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพเขียนนักบุญ
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รูปปั้นในศาสนาคริสต์
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถาปัตยกรรมวัดศาสนาคริสต์
ตัวอย่างศิลปะแบบต่าง ๆ และสมัยต่าง ๆ

ประติมากรรม
"ตรีเอกภาพ" โดย (ค.ศ. )
จิตรกรรมแผง
"พระเยซูในสวนเกทเสมนี" โดยครูบาวัดซังเซเวรอง  (ราว ค.ศ. 1500) มิวนิก, ประเทศเยอรมนี
หน้าต่างประดับกระจกสี
"การตัดสินครั้งสุดท้าย" วัดแฟร์ฟอร์ด, อังกฤษ
รูปแขวนจากเพดานเหนือแท่นบูชา "พระแม่มารีและพระบุตร" มหาวิหารอาเคิน เยอรมนี
ฉากแท่นบูชา
"มหาวิหารปาเลนเซีย"
สเปน
บานพับภาพ
"นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป"
โดยซิโมเน มาร์ตินิ (ราว ค.ศ. 1328)
หนังสือวิจิตร
"การพลีชีพของนักบุญมาร์คอีแวนเจลลิส"
จากหนังสือสวดมนต์ของดุ๊กเดอเบอร์รี
งานโลหะบน
บานประตูหอศีลจุ่ม
"พระเยซูถกกับปราชญ์ในวัด"
โดยโลเรนโซ กีแบร์ตี
(ค.ศ. 1425-1452)
งานโมเสก
"สวมมงกุฏพระแม่มารี"
มหาวิหารซานตามาเรียมายอเร,
โรม  (ค.ศ. 1295)
สื่อผสม (ประติมากรรม
และจิตรกรรม)
"พระเยซูทรงกางเขน"
ที่ซาโครมอนเตที่เมืองวารัลโลในประเทศอิตาลี
| ด ค กเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระเยซูจากพระวรสาร |
| --- | --- | --- |
|  ประสูติ  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  เสด็จหนีไปอียิปต์  รับบัพติศมา  ถูกทดลอง  เรียกอัครทูต  เทศนาบนภูเขา  ปาฏิหาริย์  ถูกปฏิเสธ  จำแลงพระกาย  เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม  สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ทรงถูกจับ  พิพากษา  ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส  ถูกทรมาน  ถูกตรึงกางเขน  อัญเชิญลงจากกางเขน  บรรจุพระศพ  คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์  เสด็จมาครั้งที่สอง  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  |  ประสูติ  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  เสด็จหนีไปอียิปต์  รับบัพติศมา  ถูกทดลอง  เรียกอัครทูต  เทศนาบนภูเขา  ปาฏิหาริย์  ถูกปฏิเสธ  จำแลงพระกาย  เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม  สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ทรงถูกจับ  พิพากษา  ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส  ถูกทรมาน  ถูกตรึงกางเขน  อัญเชิญลงจากกางเขน  บรรจุพระศพ  คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์  เสด็จมาครั้งที่สอง  การพิพากษาครั้งสุดท้าย  |  |
| ด ค กเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระแม่มารีย์ |
| --- | --- | --- |
|  ปฏิสนธินิรมล  กำเนิด  ถวายตัวในพระวิหาร  แต่งงาน  รับสาร  เสด็จเยี่ยม  ประสูติพระเยซู  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  การถวายพระกุมารในพระวิหาร  หนีไปอียิปต์  การประหารทารกผู้วิมล  พระเยซูในหมู่นักปราชญ์  ลาพระมารดา  การตรึงกางเขน  พระเยซูเสด็จขึ้นสวรรค์  ยกขึ้นสวรรค์  ราชินีแห่งสากลโลก  |  ปฏิสนธินิรมล  กำเนิด  ถวายตัวในพระวิหาร  แต่งงาน  รับสาร  เสด็จเยี่ยม  ประสูติพระเยซู  การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ  การนมัสการของโหราจารย์  การถวายพระกุมารในพระวิหาร  หนีไปอียิปต์  การประหารทารกผู้วิมล  พระเยซูในหมู่นักปราชญ์  ลาพระมารดา  การตรึงกางเขน  พระเยซูเสด็จขึ้นสวรรค์  ยกขึ้นสวรรค์  ราชินีแห่งสากลโลก  |  |
ตัวอย่างของ "ไอคอน" ของนิกายรัสเซียออร์ทอดอกซ์ของพระแม่มารีและพระบุตรของนักบุญทีโอดอร์
"พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี (ค.ศ. 1498)
จิตรกรรมฝาผนังพระแม่มารีและพระบุตรจากที่เก็บศพรังผึ้งที่โรมจากคริสต์ศตวรรษที่ 4
หน้าบัน "การตัดสินครั้งสุดท้าย" ที่มหาวิหารบูร์ฌ ประเทศฝรั่งเศส
หน้าต่างประดับกระจกสีที่มหาวิหารล็อง ประเทศฝรั่งเศส
การตกแต่งภายในโรโกโก ที่โบสถ์วีส ประเทศเยอรมนี
แท่นอ่านพระธรรมที่มหาวิหารกลอสเตอร์
อ่างศีลจุ่มโรมาเนสก์ที่มหาวิหารเฮริฟอร์ด
ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ

| --- | --- |
ภาพถ่ายหน้าศูนย์กีฬาในร่มหลัก

ชื่อเต็ม: ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ
ที่ตั้ง: เขตโอตะ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เจ้าของ: เขตโอตะ
ผู้ดำเนินการ: Sumitomo Realty & Development Esforta
ความจุ: ศูนย์กีฬาในร่มหลัก 4,012 ที่นั่ง ศูนย์กีฬาในร่มรอง 200 ที่นั่ง
ป้ายแสดงคะแนน: Daktronics centerhung scoreboard　SS-80X144-20i-RGB-10 224×672
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2552
เปิดใช้สนาม: พ.ศ. 2555
งบประมาณในการก่อสร้าง: 6.85 พันล้านเยน
สถาปนิก: Ishimoto Architectural & Engineering
วิศวกรโครงสร้าง: ชิเงรุ บัน
ผู้รับเหมาหลัก: Fujita Corporation
การใช้งาน
Earth Friends Tokyo Z  Tokyo Cinq Reves Haneda Vickies B.League U15 Championship
เว็บไซต์
http://www.ota.esforta.jp/  http://www.ota.esforta.jp/pdf/english.pdf
ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ (ญี่ปุ่น: 大田区総合体育館, อังกฤษ: Ota City General Gymnasium) เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ที่เขตโอตะ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใช้เป็นที่จัดการแข่งขันนัดเหย้า ของทีมบาสเกตบอลของสโมสร เอิร์ธ เฟรนด์ โตเกียว ซี (Earth Friends Tokyo Z) ของการแข่งขันบาสเกตบอลบีลีก (B. League)
ระเบียงภาพ

ภายในศูนย์กีฬาในร่มหลัก
มุมมองภาพที่สูงจากดาวเทียม
จีมิน

สำหรับสำหรับบุคคลอื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ จีมิน
| จีมิน |
| --- | --- |
จีมินในเดือนมีนาคม 2023
เกิด: พัก จี-มิน  (1995-10-13) 13 ตุลาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี) เขตกึมจอง ปูซาน เกาหลีใต้
การศึกษา: Korean Arts High School Global Cyber University
อาชีพ:  นักร้อง  นักเต้น 
รางวัล: เครื่องอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมฮวา-กวัน (2018)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  เคป็อป  ออลเทอร์นาทิฟอาร์แอนด์บี 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2013–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: บิกฮิต
สมาชิกของ: บีทีเอส
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 박지민
ฮันจา: 朴智旻
อาร์อาร์: Bak Ji-min 
เอ็มอาร์: Pak Chimin 
 
ลายมือชื่อ

พัก จี-มิน (เกาหลี: 박지민; เกิด 13 ตุลาคม ค.ศ. 1995) เป็นที่รู้จักในชื่อ จีมิน เป็นนักร้อง นักเต้น และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ เขาเดบิวต์ในฐานะสมาชิกบอยแบนด์เกาหลีใต้ บีทีเอส ในปี 2013 ภายใต้สังกัดบิกฮิตเอนเตอร์เทนเมนต์
จีมิน ได้ปล่อยผลงานเพลงเดี่ยว 3 เพลงภายใต้ชื่อบีทีเอส ได้แก่ "Lie" ในปี 2016 "Serendipity" ในปี 2017 และ "Filter" ในปี 2020 ทั้งหมดนี้ได้ติดชาร์ตในเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ตของเกาหลีใต้ เขาปล่อยเพลงเดี่ยวพร้อมกับเครดิตครั้งแรกของเขาเพลงดิจิทัลในชื่อ "Promise" ซึ่งเขาได้ร่วมเขียนในปี 2018 และเพลง "With You" ที่เขาได้ร่วมร้องกับฮา ซ็อง-อุนสำหรับเพลงประกอบละครเรื่อง เวลาสีฟ้าหม่น ทางช่องทีวีเอ็นในปี 2022 และอัลบั้มเดี่ยวที่เปิดตัวของเขา Face ในปี 2023 อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และอันดับสองในสหรัฐอเมริกา ในขณะที่ซิงเกิลที่สอง "Like Crazy" เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เขาเป็นศิลปินเดี่ยวของเกาหลีที่ติดชาร์ตสูงสุดตลอดกาลใน บิลบอร์ด 200 และเป็นคนแรกที่ติดท็อปฮอต 100
ประวัติ

พัคจีมิน ( เกาหลี :  박 지 민 ) เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 1995 ใน Geumjeong เขตปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ครอบครัวของเขาประกอบด้วย พ่อแม่และน้องชาย สมัยมัธยมต้นเขาเคยเรียนเต้น และเรียนรู้ทักษะการเต้นประเภทป๊อปปิ้ง(popping) และล็อกแดนซ์(Locking dance)
ในช่วงก่อนที่จะมาเป็นเด็กฝึกจีมินได้เรียนศิลปะร่วมสมัยที่ Busan High School of Arts และเป็นนักเรียนอันดับต้นๆในด้านการเต้นสมัยใหม่ (modern dance) หลังนั้นคุณครูของเขาจึงแนะนำให้เขาออดิชั่นกับ Big Hit Entertainment  เมื่อผ่านการออดิชั่นในปี 2012 เขาจึงย้ายไปเรียนที่ Korean Arts High School และจบการศึกษาในปี 2014
จีมินเข้าร่วมเป็นสมาชิกในวง บีทีเอส ในมิถุนายน 2013 ในตำแหน่ง Vocal
การศึกษา

ระดับประถม Hoedong Elementary School
ระดับมัธยมต้น Yunsan Middle School
ระดับมัธยมปลาย Korea Art School
ระดับปริญญาตรี Global Cyber ​​University สาขา Broadcasting & Entertainment
กำลังศึกษาระดับปริญญาโทที่ Hanyang Cyber ​​University สาขา Advertising Media
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KOR  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> CAN  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> GER  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> ITA  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> JPN  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> JPNHot  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> NLD  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> NZ  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> US  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> USWorld  | ยอดขาย | การรับรอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Face |  วางจำหน่าย: 24 มีนาคม 2023  สังกัด: บิกฮิตมิวสิก  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด, สตรีมมิง | 1 | 10 | 7 | 29 | 1 | 1 | 35 | 8 | 2 | 1 |  เกาหลีใต้: 1,613,941  ญี่ปุ่น: 247,641  สหรัฐ: 196,000 |  KMCA: Million  KMCA: Platinum  RIAJ: Platinum |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล > ในฐานะนักร้องนำ

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KOR  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> AUS  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> CAN  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> JPNDig.  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> JPNHot  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> NZHot  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> UK  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> US  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> USWorld  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> WW  | ยอดขาย | อัลบั้ม |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Promise" (약속) | 2018 | — | — | — | 2 | — | — | — | — | 2 | — |  ญี่ปุ่น: 8,184 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม  |  |
| "Christmas Love" | 2020 | — | — | — | 4 | — | — | — | — | 3 | — |  ญี่ปุ่น: 7,158 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม  |  |
| "With You" (กับ ฮา ซ็อง-อุน) | 2022 | 15 | — | — | 7 | — | 13 | — | — | — | 19 |  ญี่ปุ่น: 8,553  สหรัฐ: 9,800  WW: 39,400 | Our Blues OST |  |
| "Set Me Free Pt. 2" | 2023 | 24 | 71 | 45 | 1 | 59 | 4 | 30 | 30 | 1 | 8 |  ญี่ปุ่น: 9,102  สหรัฐ: 63,000  WW: 42,000 | Face |  |
| "Like Crazy" | 2023 | 8 | 23 | 21 | 9 | 43 | 5 | 8 | 1 | 1 | 2 |  ญี่ปุ่น: 3,308  สหรัฐ: 254,000  WW: 86,000 | Face |  |
"—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้จำหน่ายในภูมิภาคนั้น
ผลงานเพลง > ซิงเกิล > ในฐานะนักร้องรับเชิญ

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KOR  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KORBillb.  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> AUS  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> CAN  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> JPNHot  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> NZHot  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> UK  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> US  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> USWorld  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> WW  | ยอดขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Vibe" (แทยัง ร่วมกับ จีมิน) | 2023 | 5 | 4 | 48 | 59 | 32 | 8 | 96 | 76 | 1 | 12 |  ญี่ปุ่น: 12,010  สหรัฐ: 20,000  WW: 22,000 | ดาวน์ทูเอิร์ธ |
|  | 2023 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| "Angel Pt. 1" (โกดัก แบล็ก และ NLE Choppa ร่วมกับ จีมิน, เจค, และ มุนี ลอง) | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | Fast X Soundtrack |  |
ผลงานเพลง > เพลงอื่น ๆ ที่ติดชาร์ต

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KOR  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KORHot  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> CAN  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> HUN  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> JPNDig.  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> NZHot  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> SCO  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> UK  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> US  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> USWorld  | ยอดขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Lie" | 2016 | 19 | — | — | — | — | — | — | — | — | 2 |  เกาหลีใต้: 114,691 | Wings |
| "Intro: Serendipity" | 2017 | 18 | 7 | — | — | — | — | — | — | — | 2 |  เกาหลีใต้: 114,128 | Love Yourself: Her |
| "Serendipity" (Full length edition) | 2019 | 77 | 9 | — | 19 | — | — | 78 | — | — | 5 |  สหรัฐ: 10,000 | เลิฟยัวร์เซลฟ์: แอนเซอร์ |
| "Filter" | 2020 | 15 | 9 | 88 | 6 | — | 10 | 46 | 100 | 87 | 1 |  สหรัฐ: 17,000 | Map of the Soul: 7 |
| "Face-Off" | 2023 | 64 | * | — | — | 34 | 25 | * | — | — | 4 |  ญี่ปุ่น: 1,616 | Face |
| "Interlude: Dive" | 2023 | 136 | * | — | — | 44 | — | * | — | — | — |  ญี่ปุ่น: 1,326 | Face |
| "Alone" | 2023 | 112 | * | — | — | 37 | 33 | * | — | — | 5 |  ญี่ปุ่น: 1,454 | Face |
| "Like Crazy" (English version) | 2023 | 156 | * | — | — | 30 | — | * | — | — | — |  ญี่ปุ่น: 1,699 | Face |
| "Like Crazy" (Deep House Remix) | 2023 | — | * | — | — | 29 | — | * | — | — | — |  ญี่ปุ่น: 1,725 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม  |
| "Like Crazy" (UK Garage Remix) | 2023 | — | * | — | — | 38 | — | * | — | — | — |  ญี่ปุ่น: 1,439 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม  |
"—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้จำหน่ายในภูมิภาคนั้น "*" หมายถึงชาร์ตนั้นเลิกใช้งานแล้ว
ผลงานเพลง > เครดิตการผลิต

เครดิตเพลงทั้งหมดดัดแปลงมาจากฐานข้อมูลของสมาคมลิขสิทธิ์เพลงเกาหลี เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น
| เพลง | ศิลปิน | อัลบั้ม | ปี |
| --- | --- | --- | --- |
| "Alone" | จีมิน | Face | 2023 |
| "Boyz with Fun" | บีทีเอส | The Most Beautiful Moment in Life, Part 1 | 2015 |
| "Christmas Day" | จีมิน และ จ็องกุก | ไม่มีอัลบั้ม | 2014 |
| "Christmas Love" | จีมิน | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม  | 2020 |
| "Dis-ease" | บีทีเอส | Be | 2020 |
| "Face-off" | จีมิน | Face | 2023 |
| "Friends" | บีทีเอส | Map of the Soul: 7 | 2020 |
| "In the Soop" | บีทีเอส | ไม่มีอัลบั้ม | 2020 |
| "Letter" | จีมิน | Face | 2023 |
| "Lie" | บีทีเอส | Wings | 2016 |
| "Like Crazy" | จีมิน | Face | 2023 |
| "Outro: Circle Room Cypher" | บีทีเอส | 2 Cool 4 Skool | 2013 |
| "Promise" | จีมิน | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม  | 2018 |
| "Set Me Free Pt. 2" | จีมิน | Face | 2023 |
| "Vibe" | แทยัง ร่วมกับ จีมิน | ดาวน์ทูเอิร์ธ | 2023 |
Filmography

เพิ่มเติม: ผลงานวิดีโอของบีทีเอส
Filmography > Trailers และ short films

| ปี | เพลง | ความยาว | ผู้กำกับ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | "Lie #2" | 2:33 | Yong-seok Choi (Lumpens) |  |
| 2017 | "Intro: Serendipity" | 2:31 | Yong-seok Choi & Won-ju Lee (Lumpens) |  |
Filmography > บทบาทพิธีกร

| ปี | ช่อง | รายการ | เพิ่มเติม | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | MBC | Show! Music Core | ร่วมกับ Jungkook |  |
| 2016 | Mnet | M Countdown | ร่วมกับ Jin |  |
| 2017 | Mnet | M Countdown | ร่วมกับ RM & J-Hope |  |
ศูนย์กลางของการกำเนิด

The wild emmer wheat can be found in northern Israel. [Watch a short video] เก็บถาวร 2009-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on emmer wheat.
ศูนย์กลางของการกำเนิด (อังกฤษ: Center of Origin) คือ บริเวณที่กลุ่มสิ่งมีชีวิตถือกำเนิดขึ้น เช่น พันธุ์พื้นถิ่นหรือพันธุ์ป่า หลายคนเชื่อว่าศูนย์กลางของการกำเนิดเป็นศูนย์กลางของความหลากหลายด้วย
พืช

ต้นกำเนิดของพืชเป็นพื้นฐานของการปรับปรุงพันธุ์พืช ในกรณีที่ชี้ให้เห็นถึง พืชป่า พืชเครือญาติ และยีนใหม่ๆที่เป็นยีนเด่น และแหล่งของความต้านทานต่อโรค  ความรู้เกี่ยวกับต้นกำเนิดของพืชมีความสำคัญในแง่ของการหลีกเลี่ยงการสูญเสียพันธุกรรมพืช (genetic erosion) การสูญเสียพันธุ์พืชเกิดขึ้นเนื่องจากการสูญเสียลักษณะทางนิเวศวิทยา และพันธุ์พื้นถิ่น การสูญเสียแหล่งที่อยู่ เช่น ป่า และการเพิ่มขึ้นของชุมชนเมือง การอนุรักษ์พันธุ์พืชทำได้โดยการรวบรวมยีน (gene bank) ซึ่งอาจอยู่ในรูปของการรวบรวมเมล็ด การแช่แข็งต้นพืช รวมถึงการรวมรวมในแหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติ โดยเฉพาะแหล่งที่เป็นต้นกำเนิดพืช
ศูนย์ข้อมูล

ศูนย์ข้อมูล (อังกฤษ: data center) เป็นพื้นที่ที่ใช้จัดวางระบบประมวลผลกลางและระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ขององค์กร โดยมากผู้ใช้งานหรือลูกค้าจะเชื่อมต่อมาใช้บริการผ่านระบบเครือข่ายที่มาจากภายนอก Data Center จึงเปรียบได้กับสมองขององค์กรนั่นเอง การออกแบบ Data Center นั้น โดยมากจะมีหลักการออกแบบโดยคำนึงถึงปัจจัยสำคัญ ต่างๆดังนี้ อาทิเช่น
ความมีเสถียรภาพ
ความพร้อมใช้งาน
การบำรุงรักษา
ความเหมาะสมในการลงทุน
ความปลอดภัย
การรองรับการขยายในอนาคต
ความมีเสถียรภาพ

เนื่องจากศูนย์ข้อมูลส่วนใหญ่ต้องให้บริการตลอดเวลา ไม่มีวันหยุด เสถียรภาพของศูนย์ข้อมูลจึงเป็นสิ่งที่ต้องออกแบบและก่อสร้างให้ได้อย่างถูกต้อง ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจก่อนว่าสิ่งที่อยู่ในศูนย์ข้อมูลคือ เครื่องคอมพิวเตอร์แม่ข่าย (Server) , เครื่องประมวลผลขนาดใหญ่ (Main frame) , เครื่องบันทึกข้อมูล (Storage) , อุปกรณ์เครือข่าย (Network switch) , ข่ายสายสัญญาณ (Data cabling system) และอุปกรณ์สื่อสารต่างๆ
เพื่อให้อุปกรณ์ต่างๆเหล่านี้สามารถทำงานได้ มีอยู่ 4 ประการดังนี้
พื้นที่
ระบบไฟฟ้า
ระบบปรับอากาศ
ระบบเครือข่าย
ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง

| --- | --- |
ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง Beijing National Aquatics Center
ลูกบาศก์น้ำ

 ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่งช่วงกลางคืน
การก่อสร้าง
ชื่อเต็ม:: ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง
เมือง:: ปักกิ่ง, จีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°59′30″N 116°23′03″E﻿ / ﻿39.99167°N 116.38417°E﻿ / 39.99167; 116.38417
ความจุ:: 4,598 (17,000 ที่นั่ง ช่วงโอลิมปิก)
ก่อสร้าง:: 2004-2007
เปิดใช้สนาม:: 2008
มูลค่าการก่อสร้าง:: CNY940 ล้าน USD140 ล้าน EUR94 ล้าน
สถาปนิก:: PTW Architects, CSCEC, CCDI, and Arup

ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง (จีนตัวย่อ: 北京国家游泳中心; จีนตัวเต็ม: 北京國家游泳中心; พินอิน: Běijīng guójiā yóuyǒng zhōngxīn; อังกฤษ: Beijing National Aquatics Center) หรือที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติ (National Aquatics Center) และฉายาว่า ลูกบาศก์น้ำ (จีน: 水立方) เป็นศูนย์กีฬาทางน้ำที่โอลิมปิกกรีน ในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
National Aquatics Center (Water Cube) เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Science News article describing the design of the building and the mathematics behind it เก็บถาวร 2012-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
News and Project Information on the Watercube, Beijing
The Water Cube's creation process
| ด ค กสนามกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
 สนามกีฬาโอลิมปิก  อุทยานโอลิมปิก  หมู่บ้านโอลิมปิก 
ฤดูร้อน:  1896 สนามกีฬาพานาธิเนอิก  1900 วีละโดรมแว็งเซน  1904 สนามฟรานซิส (เซนต์หลุยส์)  1908 สนามกีฬาไวต์ซิตี  1912 สนามกีฬาโอลิมปิกสต็อกโฮล์ม  1920 สนามกีฬาโอลิมปิก (แอนต์เวิร์ป)  1924 สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์  1928 สนามกีฬาโอลิมปิก (อัมสเตอร์ดัม)  1932 โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส  1936 โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (เบอร์ลิน)  1948 สนามกีฬาเวมบลีย์ (1923)  1952 สนามกีฬาโอลิมปิกเฮลซิงกิ  1956 สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น  1960 สตาดีโอโอลิมปีโก  1964 สนามกีฬาแห่งชาติ (โตเกียว)  1968 สนามกีฬาโอลิมปิกมหาวิทยาลัย  1972 โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)  1976 สนามกีฬาโอลิมปิก (มอนทรีออล)  1980 สนามกีฬาลุจนีกี  1984 โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส  1988 สนามกีฬาโอลิมปิกโซล  1992 สนามกีฬาโอลิมปิกยูอิส กุมปัญส์  1996 สนามกีฬาโอลิมปิกศตวรรษ  2000 สนามกีฬาออสเตรเลีย  2004 สนามกีฬาโอลิมปิก (เอเธนส์)  2008 สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง  2012 สนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน)  2016 สนามกีฬามารากานัง  2020 กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น  2024 สตาดเดอฟร็องส์  2028 โคลิเซียมอนุสรณ์/สนามกีฬาอินเกิลวูด  2032 แลงพาร์ก
ยูโรสตาร์

รถไฟยูโรสตาร์ในสถานีวอเทอร์ลู
รถไฟยูโรสตาร์รุ่นใหม่
ยูโรสตาร์ (อังกฤษ: Eurostar) เป็นรถไฟความเร็วสูงที่ให้บริการในยุโรปตะวันตก เชื่อมต่อระหว่างลอนดอนและเคนต์ ในสหราชอาณาจักร กับปารีสและลีลในฝรั่งเศส และบรัสเซลส์ในเบลเยียม นอกจากนั้นยังให้บริการจากลอนดอนไปยังดิสนีย์แลนด์รีสอร์ตในปารีส และอีกหลายจุดหมายปลายทางตามแต่ช่วงฤดูกาลท่องเที่ยว โดยวิ่งผ่านอุโมงค์รถไฟลอดใต้พื้นทะเลช่องแคบอังกฤษ และฝรั่งเศส
รถไฟยูโรสตาร์เป็นขบวนรถไฟจำนวน 18 โบกี้ วิ่งด้วยความเร็วสูงสุด 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (186 ไมล์ต่อชั่วโมง) สร้างโดยบริษัทอัลสธอม ประเทศฝรั่งเศส โดยใช้เทคโนโลยีของรถไฟเตเฌเว (TGV) ในการพัฒนา ให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 ระหว่างลอนดอน ปารีส และลอนดอน บรัสเซลล์ ส่วนขบวนรถที่วิ่งระหว่างปารีส บรัสเซลล์ ให้บริการโดยรถไฟตาลิส และรถไฟเตเฌเว
สถานีหลักของยูโรสตาร์ที่ประเทศอังกฤษ คือสถานีนานาชาติเซนต์แพงครัส (St Pancras International) ในลอนดอน และอีกสองสถานี คือสถานีนานาชาติเอปสฟลีท (Ebbsfleet International) และสถานีนานาชาติแอชฟอร์ด (Ashford International) ในเมืองเคนท์ ส่วนสถานีในประเทศฝรั่งเศสคือสถานีกาแล เฟรทุน (Calais-Fréthun) และสถานีลีล-ยุโรป (Lille-Europe) และสถานีหลักคือสถานีปารีส นอร์ท (Gare du Nord) ในปารีส สถานีที่ประเทศเบลเยี่ยมคือสถานี Midi/Zuid ในบรัสเซลล์ นอกจากนี้ยังให้บริการจากลอนดอนไปยังดิสนีย์แลนด์รีสอร์ท และอีกหลากหลายจุดหมายปลายทางในฝรั่งเศส ตามแต่ช่วงฤดูกาลท่องเที่ยว
ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง รถไฟยูโรสตาร์ได้ร่วมบริหารโดยการรถไฟแห่งชาติฝรั่งเศส (SNCF) การรถไฟแห่งชาติเบลเยี่ยม (NMBS/SNCB) และบริษัทยูโรสตาร์ ของอังกฤษ (EUKL) ซึ่งเป็นบริษัทสาขาของ London and Continental Railways (LCR) ซึ่งเป็นเจ้าของระบบรางรถไฟความเร็วสูงและสถานีในฝั่งประเทศอังกฤษ รถไฟยูโรสตาร์ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงในการเดินทางระหว่างเมืองที่ให้บริการ โดยมีผู้โดยสารต่อปีมากกว่าทุกสายการบินรวมกันในจุดหมายเดียวกัน
ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2010 ได้จัดตั้งบริษัท ยูโรสตาร์ อินเตอร์เนชั่นเนล ลิมิเตด (EIL) ขึ้นมาบริหารแทนบริษัทรถไฟทั้งสามที่ดูแลอยู่ก่อน ซึ่งบริษัทใหม่นี้ถือหุ้นโดย LCR (40%), SNCF(55%) และ NMBS/SNCB (5%)
รถไฟยูโรสตาร์ ขณะวิ่งใกล้เคนต์ ก่อนที่จะผ่านอุโมงใต้น้ำ
ประวัติ > แนวคิดและการวางแผน

ประวัติศาสตร์ของรถไฟยูโรสตาร์ย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 1974 เมื่ออังกฤษและฝรั่งเศสมีแนวคิดร่วมกันที่จะสร้างอุโมงใต้ทะเลผ่านช่องแคบอังกฤษ ระหว่างเกาะบริเทน และประเทศฝรั่งเศส แต่โครงการก็ถูกยกเลิกไป โครงการนี้ได้ถูกนำมาทบทวนอีกครั้งในปี ค.ศ. 1986  และเริ่มก่อสร้างอุโมงผ่านช่องแคบอังกฤษโดยบริษัทยูโรทัลแนล การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1993 และเปิดอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1994
ระยะแรกของการให้บริการของรถไฟผ่านอุโมงค์ใต้ทะเลคือการขนรถยนต์ และรถบรรทุก ภายหลังมีการตัดสินใจว่าจะสร้างระบบรางเพื่อให้รถไฟโดยสารวิ่งผ่าน การรถไฟอังกฤษและการรถไฟฝรั่งเศสจึงได้ทำสัญญากับยูโรทัลแทล ในการใช้อุโมงค์สำหรับรถไฟโดยสาร
ปี ค.ศ. 1987 อังกฤษ ฝรั่งเศส และเบลเยี่ยม มีโครงการร่วมกันที่จะก่อสร้างระบบรถไฟความเร็วสูงระหว่างประเทศผ่านอุโมงค์ใต้ทะเล ฝรั่งเศสได้สร้างระบบรางสำหรับรถไฟความเร็วสูงใหม่ในชื่อ LGV Nord จากปารีสถึงอุโมงค์ช่องแคบอังกฤษฝั่งฝรั่งเศส และใช้เทคโนโลยีเดียวกันกับรถไฟ TGV ที่ฝรั่งเศสเองมีอยู่ก่อนแล้ว และสั่งซื้อขบวนรถไฟเพิ่มอีก 30 ขบวนจากบริษัทอัลสธอม
วันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1993 รถไฟยูโรสตาร์ขบวนแรกได้วิ่งจากปารีส ผ่านอุโมงค์ช่องแคบอังกฤษสู่ประเทศอังกฤษ มีปัญหาเกิดขึ้นหลายอย่างกับขบวนรถใหม่นี้บนรางฝั่งอังกฤษ แต่ปัญหาก็ถูกแก้อย่างรวดเร็ว
ประวัติ > การเปิดให้บริการ

14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 ให้บริการระหว่างสถานีนานาชาติวอเทอร์ลู ในลอนดอน สถานีปารีส นอร์ท ในปารีส และสถานีบรัสเซลส์ เซาท์ ในบรัสเซลส์ ทำความเร็วเฉลี่ย 171.5 กม./ชม. ระหว่างปารีส และลอนดอน
8 มกราคม ค.ศ. 1996 ยูโรสตาร์เปิดสถานีแห่งที่สองในอังกฤษ คือสถานีนานาชาติแอสฟอร์ด 
ปลายปี ค.ศ. 1997 การเดินทางระหว่างลอนดอนและบรัสเซลส์เร็วมากขึ้นเมื่อเบลเยี่ยมเปิดใช้ระบบราง HSL 1 
วันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ยูโรสตาร์ได้ย้ายสถานีหลักจากสถานีวอเทอร์ลู มาที่สถานีนานาชาติเซนต์แพงครัส
สถิติของรถไฟยูโรสตาร์

อุโมงค์ช่องแคบอังกฤษที่รถไฟยูโรสตาร์วิ่งนั้น เป็นอุโมงค์ใต้ทะเลที่มีความยาวมากที่สุดในโลก ทำให้รถยูโรสตาร์เป็นรถไฟที่วิ่งในอุโมงค์ยาวที่สุดในโลก
ยูโรสตาร์ทำสถิติของอังกฤษด้วยการวิ่งด้วยความเร็ว 334.7 กม./ชม. เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 บนราง High Speed 1 ของอังกฤษ
วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ยูโรสตาร์ได้ทำสถิติใหม่ด้วยเดินทางด้วยความเร็วสูงแบบไม่หยุดพัก เป็นระยะทาง  1,421 กม. จากลอนดอน ถึงเมืองคานส์ ในฝรั่งเศส ใช้เวลาทั้งหมด 7 ชั่วโมง 25 นาที
วันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2007 ขบวนรถเดินทางออกจากสถานีปารีส นอร์ท พร้อมนักข่าวและเจ้าหน้าที่ เวลา 10.44 น. ถึงสถานีนานาชาติเซนต์แพนคราสในลอนดอน ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 2 ชั่วโมง 3 นาที 39 วินาที เป็นการทำลายสถิติใหม่
ยูโรสตาร์เป็นรถไฟขบวนแรกที่ขนส่งผู้โดยสารสู่สถานีนานาชาติเซนต์แพงครัส
ยูโรสตาร์ทำลายสถิติการเดินทางที่เร็วที่สุดจากบรัสเซลส์ ไปลอนดอน ด้วยเวลา 1 ชั่วโมง 43 นาที
รถไฟท้องถิ่นยูโรสตาร์ และไนท์สตาร์

จุดประสงค์เดิมของการสร้างรถไฟยูโรสตาร์คือการให้บริการจากเมืองทางตอนเหนือของอังกฤษ ไปสู่ปารีส และบรัสเซลส์ เช่น จากแมนเชสเตอร์ ผ่านเบอร์มิงแฮม ไปตามเส้นทาง West coast และจากกลาสโกว์ ผ่านเอดินบะระ นิวคาสเซิ่ล และยอร์ก ไปตามเส้นทาง East coast 
อย่างไรก็ตามได้มีการสร้างรางสำหรับรถไฟท้องถิ่นยูโรสตาร์สายสั้นๆทางตอนเหนือของอังกฤษแล้วจำนวนเจ็ดสาย แต่ไม่ได้มีการให้บริการจริง เนื่องจากมีการคาดการณ์ว่าจะไม่สามารถแข่งขันกับสายการบินต้นทุนต่ำที่มีการเติบโตสูงในช่วงทศวรรษที่ 1990 ได้ เพราะหากเดินทางโดยรถไฟความเร็วสูงจากเมืองกลาสโกว ซึ่งเป็นเมืองทางตอนเหนือของอังกฤษไปปารีส จะใช้เวลากว่า 9 ชั่วโมง แต่เครื่องบินใช้เวลาน้อยกว่านั้น และยังมีราคาที่ไม่สูงมากนัก นอกจากนี้ยังมีอีกหลายสาเหตุที่คาดว่าได้ทำให้รถไฟท้องถิ่นยูโรสตาร์ต้องระงับไป คือนโยบายทางการเมืองในสมัยนั้น และจากการแทรกแซงโดยรถไฟท้องถิ่นเอกชนของอังกฤษ
บริษัทรถไฟ Great North Eastern Railway ได้เช่ารถไฟยูโรสตาร์จำนวน 3 ขบวน เพื่อให้บริการภายในประเทศจากสถานีรถไฟคิงครอสในลอนดอน ไปยังยอร์ก และลีดส์ สัญญาเช่าหมดลงในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 2005 และรถไฟที่เช่าทั้งทั้งหมดได้โอนไปให้การรถไฟฝรั่งเศส เพื่อนำไปใช้ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส
ได้มีการวางแผนที่จะสร้างรถไฟนอนระหว่างประเทศไนท์สตาร์ ที่จะให้บริการในเส้นทางเดียวกันกับรถไฟท้องถิ่นยูโรสตาร์ รวมถีงให้บริการจากสายตะวันตกของอังกฤษ ไปยังเมืองคาร์ดิฟฟ์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นเวลล์ แต่มีการประเมินทางการตลาดว่าจะไม่ทำกำไรให้ และได้ถูกล้มเลิกไป ขบวนรถทั้งหมดได้ถูกขายให้กับบริษัทรถไฟแคนาดา
สถานีรถไฟนานาชาติแอชฟอร์ด

เริ่มแรกนั้นสถานีนานาชาติแอชฟอร์ดสร้างขึ้นสำหรับรถไฟยูโรสตาร์เพื่อที่จะรับส่งผู้โดยสารในเมืองเคนท์ เช่นเดียวกับสถานีรถไฟนานาชาติเอปสฟลีท แต่หลังจากที่เปิดใช้แล้ว แต่มีรถไฟหยุดที่สถานีนี้เพียง 4 ขบวนต่อวันคือ 3 ขบวนไปปารีส และอีก 1 ขบวนไปสวนสนุกดิสนี่ย์แลนด์ ที่หยุดเพียง 3 ขบวนเนื่องจากรถไฟจะเสียความเร็วจากการจอดมาก และเกรงว่าการหยุดรถที่สถานีนานาชาติแอชฟอร์ดจะทำให้ผู้โดยสารลดลงหรือเปลี่ยนไปใช้บริการขนส่งอื่นแทน ดังนั้นยูโรสตาร์จึงวางแผนที่จะสร้างให้สถานีนานาชาติเอปสฟลีทเป็นชุมทางสำหรับรถท้องถิ่นแทน อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่ยูโรสตาร์ยกเลิกขบวนรถไฟไปบรัสเซลส์ได้ก่อให้เกิดความไม่พอใจของคนในท้องถิ่น
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ยูโรสตาร์ได้จัดขบวนรถวันละ 1 เที่ยวจากสถานีนานาชาติแอชฟอร์ดสู่บรัสเซลส์ แต่ก็ยังมีข้อกังขาว่า มีที่จำหน่ายตั๋วน้อยมากทั้งขาไปและขากลับมาที่สถานี่นานาชาติแอชฟอร์ด
เส้นทางหลักของยูโรสตาร์

LGV Nord
LGV Nord (Lignes à Grande Vitesse-Nord) คือระบบรางรถไฟความเร็วสูงของฝรั่งเศส จากปารีสไปทางเหนือจนสุดพรมแดนเบลเยี่ยมและเชื่อมต่อกับราง HSL 1 ของเบลเยี่ยม และแยกจากสถานีลีลล์-ยุโรป ไปบรรจบกับอุโมงช่องแคบอังกฤษ ทำให้ LGV Nord เป็นเส้นทางหลักของรถไฟยูโรสตาร์ทุกขบวน ในบรรดารางรถไฟความเร็วสูงทั้งหมดของฝรั่งเศส LGV Nord เป็นรางที่ใช้งานมากที่สุด