stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอทุ่งสง
ประวัติ > ความพยายามจัดตั้งจังหวัดทุ่งสง

เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคพลังประชารัฐ ได้เสนอญัตติขอตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาการจัดตั้งจังหวัดสว่างแดนดินและจังหวัดทุ่งสง เนื่องจากระยะทางระหว่างอำเภอห่างไกลจากตัวจังหวัด เพื่อประโยชน์ในการปกครองและกระจายความเจริญ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอทุ่งสงมีพื้นที่ประมาณ 802.977 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 501,860.02 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 8.08 ของพื้นที่ทั้งจังหวัด ทั้งนี้จังหวัดนครศรีธรรมราชมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 9,942.50 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 6,214,064 ไร่
อำเภอทุ่งสงแบ่งเขตการปกครองตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 ออกเป็น 13 ตำบล 124 หมู่บ้านได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ปากแพรก | Pak Phraek | – | 29,465 |   |
| 2. | ชะมาย | Chamai | 8 | 14,082 |   |
| 3. | หนองหงส์ | Nong Hong | 14 | 10,920 |   |
| 4. | ควนกรด | Khuan Krot | 13 | 10,860 |   |
| 5. | นาไม้ไผ่ | Na Mai Phai | 14 | 9,777 |   |
| 6. | นาหลวงเสน | Na Luang Sen | 9 | 10,102 |   |
| 7. | เขาโร | Khao Ro | 11 | 10,625 |   |
| 8. | กะปาง | Kapang | 11 | 14,441 |   |
| 9. | ที่วัง | Thi Wang | 11 | 14,432 |   |
| 10. | น้ำตก | Namtok | 6 | 3,376 |   |
| 11. | ถ้ำใหญ่ | Tham Yai | 11 | 12,353 |   |
| 12. | นาโพธิ์ | Na Pho | 5 | 6,468 |   |
| 13. | เขาขาว | Khao Khao | 12 | 14,091 |   |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอทุ่งสงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองทุ่งสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากแพรกทั้งตำบล
เทศบาลตำบลที่วัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลที่วังทั้งตำบล
เทศบาลตำบลชะมาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะมายทั้งตำบล
เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำใหญ่ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลกะปาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะปางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหงส์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหงส์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลควนกรด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนกรดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาไม้ไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาไม้ไผ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาหลวงเสน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหลวงเสนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาโร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาโรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำตก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำตกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโพธิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาขาวทั้งตำบล
แหล่งท่องเที่ยว > ตำบลถ้ำใหญ่

น้ำตกโยง
น้ำตกปลิว
ถ้ำพระหอ
แหล่งท่องเที่ยว > เทศบาลเมืองทุ่งสง

ถ้ำตลอด
สวนสาธารณะพฤกษาสิรินธร
ศาลเจ้าแม่กวนอิม
สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง
ตลาดชุมทางทุ่งสง
ตลาดโต้รุ่ง
การคมนาคม

การคมนาคมขนส่งของอำเภอทุ่งสงเป็นการคมนาคมทางบก มีทางหลวงสายต่าง ๆ และทางรถไฟเป็นเส้นทางติดต่อกับชุมชนอื่น ๆ ทั้งภายในและภายนอกอำเภอทุ่งสงได้สะดวกโดยแยกออกเป็น
การคมนาคม > ทางรถไฟ

เนื่องจากอำเภอทุ่งสง เป็นที่ตั้งของสถานีชุมทางรถไฟ โดยมีชื่อว่า สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง ดังนั้นรถไฟโดยสารทุกขบวนที่เดินทางผ่านสถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง จะต้องหยุดรับส่งผู้โดยสารที่สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสงนี้ ทำให้การเดินทางโดยรถไฟมายังและจากอำเภอทุ่งสง ได้รับความสะดวกอย่างยิ่ง เนื่องจากมีรถไฟให้เลือกใช้บริการหลายขบวนต่อวัน อีกทั้งยังมีชั้นโดยสารให้เลือกใช้บริการที่หลากหลาย
นอกจากนี้ สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง ยังเป็นจุดแวะเติมน้ำมันเชื้อเพลิง และน้ำที่ใช้บนขบวนรถไฟอีกด้วย
การคมนาคม > ทางรถยนต์

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 (ชุมพร-พัทลุง) เชื่อมอำเภอทุ่งสงเข้ากับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียง เช่น อำเภอนาบอน อำเภอทุ่งใหญ่ อำเภอถ้ำพรรณรา อำเภอจุฬาภรณ์ อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดสุราษฎร์ธานี และเป็นเส้นทางสายหลักสำหรับการเดินทางไป กรุงเทพมหานคร และ สงขลา ( หาดใหญ่ )
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 403 (ต่อเขตเทศบาลนครนครศรีธรรมราช-บรรจบทางของเทศบาลเมืองกันตัง) เริ่มจากเขตเทศบาลเมืองทุ่งสง ผ่านเทศบาลตำบลชะมาย เทศบาลตำบลที่วัง เทศบาลตำบลกะปาง ไปอำเภอรัษฎาและอำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4110 (ทุ่งสง-พระแสง) เชื่อมการคมนาคมระหว่างอำเภอทุ่งสงกับอำเภอทุ่งใหญ่ โดยผ่านพื้นที่ของตำบลเขาขาว ตำบลนาโพธิ์ ตำบลควนกรด มาบรรจบกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ในหมู่ที่ 1 บ้านหนองหว้า ตำบลชะมาย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4211 [ แยก ทางหลวงหมายเลข 41 (แก้วแสน) - นาบอน  เชื่อมการคมนาคมระหว่างอำเภอทุ่งสงกับอำเภอนาบอน ผ่านตำบลหนองหงส์ และมาเชื่อมติดต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ในหมู่ที่ 7 บ้านนาไม้ดัก ตำบลหนองหงส์
ทุ่งสง-นครศรีธรรมราช
ทุ่งสง-สุราษฎร์ธานี
ทุ่งสง-กระบี่-พังงา-ภูเก็ต
กรุงเทพ-ทุ่งสง
กรุงเทพ-ทุ่งสง-เชียรใหญ่
กรุงเทพ-ทุ่งสง-ตรัง-สตูล
กรุงเทพ-ทุ่งสง-พัทลุง-สตูล
ทุ่งสง-นครศรีธรรมราช
ทุ่งสง-ตรัง
ทุ่งสง-นครศรีธรรมราช
ทุ่งสง-ตรัง
ทุ่งสง-ลำทับ-กระบี่
ทุ่งสง-หาดใหญ่
ทุ่งสง-สุราษฎร์ธานี
ทุ่งสง-ทุ่งใหญ่
สถานศึกษา > โรงเรียน

โรงเรียนเจริญวัยวิทยา
โรงเรียนเจริญวิทยา
โรงเรียนบ้านวังเต่า เก็บถาวร 2020-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงเรียนทุ่งสงวิทยา
โรงเรียนสตรีทุ่งสง
โรงเรียนทุ่งสง
โรงเรียนทุ่งสงสหประชาสรรค์
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 19
โรงเรียนกีฬาจังหวัดนครศรีธรรมราช
โรงเรียนกีฬาเทศบาลเมืองทุ่งสง
โรงเรียนมัธยมเทศบาลเมืองทุ่งสง
โรงเรียนรัตนศึกษาชายเขา
โรงเรียนเสริมปัญญา
โรงเรียนรัตนศึกษาชนปรีดา
โรงเรียนเทศบาลวัดชัยชุมพล
โรงเรียนกาญจนศึกษาพัฒนาการ
โรงเรียนกาญจนศึกษา
โรงเรียนมัธยมวัดท่าแพ
โรงเรียนเทศบาลวัดโคกสะท้อน
สถานศึกษา > สถาบันอาชีวศึกษา

โรงเรียนพณิชยการทุ่งสง
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้
วิทยาลัยเทคนิคทุ่งสง
สถานศึกษา > สถาบันอุดมศึกษา

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช (ไสใหญ่)
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้
สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง นครศรีธรรมราช
เมืองหลวง

เมืองหลวง หรือ ราชธานี คือ เมืองหลักที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล ส่วนใหญ่เป็นที่ตั้งของทำเนียบรัฐบาล คำในภาษาอังกฤษ capital มาจากภาษาละติน caput หมายถึง "หัว" และอาจเกี่ยวข้อง เนินเขาแคปิทอไลน์ เนินเขาที่สูงที่สุดในโรมโบราณ ศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์และศาสนา
กรุงเทพมหานคร
ในภาษาไทย มีหลายคำที่ใช้ในความหมายนี้ เช่น กรุง หรือ พระนคร สำหรับคำว่าเมืองหลวงนั้นยังก็มีความหมายเป็นสองนัย กล่าวคือ หมายถึงเมืองใหญ่ (หลวง หมายถึง ใหญ่) หรือเมืองของหลวง (คือเมืองของพระเจ้าแผ่นดิน, เพราะเป็นที่ประทับของกษัตริย์) 
เมืองหลวงในบางประเทศ มีขนาดเล็กกว่าเมืองอื่น เช่นใน สหรัฐ อินเดีย บราซิล สำหรับคำว่าเมืองหลวงนี้ อาจเป็นเมืองหลวงของรัฐ (ในประเทศที่ปกครองแบบสาธารณรัฐ เป็นต้น) หรือเมืองหลวงของเขตการปกครองระดับใด ๆ ก็ได้ เช่น อำเภอเมือง เปรียบเสมือนเป็นเมืองหลวงของจังหวัด
เมืองหลวงที่ไม่ใช่เมืองใหญ่ที่สุด

บทความหลัก: รายชื่อประเทศที่มีเมืองหลวงไม่ใช่เมืองใหญ่ที่สุด
กรุงออตตาวา, ประเทศแคนาดา
กรุงเยรูซาเล็มตะวันออก, รัฐปาเลสไตน์
กรุงวอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐ
กรุงเบลโมแพน, ประเทศเบลีซ
กรุงกีโต, ประเทศเอกวาดอร์
กรุงบราซีเลีย, ประเทศบราซิล
กรุงซูเกร, ประเทศโบลิเวีย
กรุงพริทอเรีย, ประเทศแอฟริกาใต้
กรุงโดโดมา, ประเทศแทนซาเนีย
กรุงคาร์ทูม, ประเทศซูดาน
กรุงยาอุนเด, ประเทศแคเมอรูน
กรุงอาบูจา, ประเทศไนจีเรีย
กรุงยามูซูโกร, ประเทศโกตดิวัวร์
กรุงราบัต, ประเทศโมร็อกโก
กรุงวัลเลตตา, ประเทศมอลตา
กรุงซานมารีโน, ประเทศซานมารีโน
กรุงวาดุซ, ประเทศลิกเตนสไตน์
กรุงแบร์น, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กรุงอังการา, ประเทศตุรกี
กรุงอาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
กรุงศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ, ประเทศศรีลังกา
กรุงพอร์ต-ออฟ-สเปน, ประเทศตรินิแดดและโตเบโก
กรุงบันจูล, ประเทศแกมเบีย
กรุงนิวเดลี, ประเทศอินเดีย
กรุงอิสลามาบาด, ประเทศปากีสถาน
กรุงอัสตานา, ประเทศคาซัคสถาน
กรุงปักกิ่ง, ประเทศจีน
กรุงเนปยีดอ, ประเทศพม่า
กรุงฮานอย, ประเทศเวียดนาม
กรุงมะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์
กรุงแคนเบอร์รา, ประเทศออสเตรเลีย
กรุงเวลลิงตัน, ประเทศนิวซีแลนด์
กรุงปาลีกีร์, ประเทศไมโครนีเซีย
กรุงปอร์โต-โนโว, ประเทศเบนิน
กรุงมาลาโบ, ประเทศอิเควทอเรียลกินี
กรุงเงรุลมุด, ประเทศปาเลา
กรุงไทเป, ประเทศไต้หวัน
เมืองหลวงที่ใหญ่ที่สุดในแต่ละทวีป

ชื่อทวีป ชื่อเมืองหลวง และจำนวนประชากรในวงเล็บ
ยุโรป: กรุงลอนดอน (14,400,000) [ต้องการอ้างอิง]
เอเชีย: กรุงโตเกียว (21,237,000) [ต้องการอ้างอิง]
แอฟริกา: กรุงไคโร (16,100,000) [ต้องการอ้างอิง]
อเมริกาเหนือ: กรุงเม็กซิโกซิตี (19,809,471) [ต้องการอ้างอิง]
อเมริกาใต้: กรุงบัวโนสไอเรส (12,430,000) [ต้องการอ้างอิง]
โอเชียเนีย: กรุงเวลลิงตัน (445,400) [ต้องการอ้างอิง]
เปรียบเทียบกับ กรุงเทพมหานคร ที่มีประชากร 5,716,248 คน เมื่อ พ.ศ. 2550 จากข้อมูลของสำนักทะเบียนกลาง
เมืองหลวงที่วางแผนไว้

กรุงจาการ์ตา จะย้ายไปสร้างเมืองหลวงใหม่ชื่อ นูซันตารา (เมือง) ซึ่งตั้งอยู่ที่จังหวัดกาลีมันตันตะวันออกบนเกาะบอร์เนียว
กรุงไคโร จะย้ายไปสร้างเมืองหลวงใหม่ซึ่งตั้งอยู่ที่ชานกรุงไคโร
ดูเพิ่ม

รายชื่อเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก
รายชื่อประเทศพร้อมทั้งชื่อเมืองหลวงทั่วโลก
แผนที่ประเทศที่เมืองหลวงไม่ใช่เมืองใหญ่ที่สุด
เดฟคอน 5 (วิดีโอเกม พ.ศ. 2538)

วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย ค.ศ. 1995
| เดฟคอน 5 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: มิลเลนเนียมอินเตอร์แอกทีฟ
ผู้จัดจำหน่าย: ยุโรป: ซิกโนซิส (เพลย์สเตชัน)ยุโรป: จีที อินเตอร์แอกทีฟ (เอ็มเอส-ดอส/เซกา แซตเทิร์น)อเมริกาเหนือ: วิก โทไก (เอ็มเอส-ดอส)อเมริกาเหนือ: เดทาอีสต์ (เพลย์สเตชัน/เซกา แซตเทิร์น)
เครื่องเล่น: เอ็มเอส-ดอส, เพลย์สเตชัน, เซกา แซตเทิร์น, ทรีดีโอ
วางจำหน่าย: ค.ศ. 1995
แนว: ผจญภัย, ยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
เดฟคอน 5 (อักษรโรมัน: Defcon 5) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดยบริษัทมิลเลนเนียมอินเตอร์แอกทีฟ เกมดังกล่าวเปิดตัวสำหรับเอ็มเอส-ดอส ใน ค.ศ. 1995 และพอร์ตไปยังเพลย์สเตชัน, เซกา แซตเทิร์น และทรีดีโอ อินเตอร์แอกทีฟมัลติเพลเยอร์ ใน ค.ศ. 1996 ชื่อเกมนี้อ้างอิงถึงสภาวะที่ใช้กำหนดความพร้อมรบตามปกติในยามสงบภายใต้ระบบเดฟคอน แต่กลับถูกใช้อย่างไม่ถูกต้องในบันเทิงคดียอดนิยมเพื่อบ่งชี้ถึงภาวะฉุกเฉิน ซึ่งเกมนี้ได้รับการประกาศครั้งแรกภายใต้ชื่ออินคัมมิง
ห้องโถงหลักของบล็อกผู้ดูแลระบบ ที่โลโก้บริษัทไทรอนสามารถมองเห็นได้ทางด้านขวา
โครงเรื่อง

ตัวละครของผู้เล่นทำหน้าที่เป็น "ไซเบอร์เนียร์" ที่ทำงานให้แก่ไทรอนซึ่งเป็นบริษัทสมมติ โดยได้รับมอบหมายให้ติดตั้งซอฟต์แวร์ป้องกันอัตโนมัติที่ฐานขุดเหมืองในอวกาศลึกเอ็มอาร์พี-6เอฟ ซึ่งเป็นฐานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่รอบ ๆ ด้านบนของหลุมอุกกาบาตที่ใช้ดำเนินการขุดเหมือง โดยมีวัตถุประสงค์คือเพื่อป้องกันการติดตั้งการขุดจากการโจมตีของศัตรู เพื่อจุดประสงค์นี้ การติดตั้งนี้จะมีป้อมปืนป้องกันอันทรงพลังจำนวนหกแห่งติดตั้งอยู่รอบ ๆ แอ่งดังกล่าว รวมไปถึงระบบสนับสนุนจำนวนมากสำหรับการผลิตพลังงานและคลังกระสุนสำหรับอาวุธเหล่านั้น
ไม่นานหลังจากตัวละครผู้เล่นมาถึงเอ็มอาร์พี-6เอฟ การติดตั้งก็ถูกโจมตีโดยกองกำลังศัตรูที่ไม่รู้จัก ตัวละครผู้เล่นจะต้องเผชิญหน้ากับนักรบของศัตรูรวมไปถึงผู้รุกรานที่กำลังค้นหาฐาน เป้าหมายโดยรวมคือการหลบหนีจากการติดตั้งดังกล่าวโดยมีหลักฐานของสิ่งที่เกิดขึ้น
รูปแบบการเล่น

เกมนี้ชวนให้นึกถึงซีรีส์ซิสเตมช็อกในแง่ของรูปแบบการเล่น ผู้เล่นจะต้องสำรวจฐานนี้เพื่อค้นหาบรรดาไอเทมที่จำเป็นในการสร้างแนวป้องกันและหลบหนีจากสิ่งติดตั้งดังกล่าวในที่สุด ซึ่งเกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับศัตรูที่รุกรานโดยการวางป้อมปืนป้องกันอย่างมีประสิทธิภาพและใช้เทอร์มินัลคอมพิวเตอร์ของการติดตั้งนี้ (เรียกว่า "เทอร์มินัลวีโอเอส") เพื่อขัดขวางการรุกคืบของผู้บุกรุก
เทอร์มินัลคอมพิวเตอร์ในเกมนี้มีช่วงการโต้ตอบที่กว้างผิดปกติ ผู้เล่นสามารถใช้พวกมันเพื่อควบคุมป้อมปืนป้องกันจากระยะไกล, โหลดกระสุน, ตรวจสอบป้อมปืนเพื่อดูว่าได้รับความเสียหายหรือไม่ และส่งหุ่นยนต์รบไปประจำการภายในขอบเขตการติดตั้ง ตลอดจนสามารถควบคุมประตูจากเทอร์มินัลวีโอเอสเพื่อควบคุมการเข้าถึงพื้นที่ต่าง ๆ ของการติดตั้งดังกล่าว โดยผู้เล่นสามารถใช้ความสามารถนี้เพื่อล็อกกองกำลังศัตรูไว้ในบางส่วนของการติดตั้ง
เกมนี้ยังให้ผู้เล่นต่อสู้กับผู้รุกรานโดยการยิงพวกมัน แต่สิ่งที่น่าผิดหวังก็คือมีศัตรูใหม่ ๆ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับบรรดายานโจมตีที่แล่นผ่านไปมา นอกจากนี้ การทำลายศัตรูยังทำให้คุณภาพอากาศในบริเวณโดยรอบลดลงอย่างมากเช่นกัน โดยคอมพิวเตอร์ดังกล่าวอาจปิดผนึกประตูในพื้นที่ที่มลพิษ ซึ่งบางครั้งอาจทำให้ผู้เล่นติดอยู่ได้ ผู้เล่นสามารถสลายมลพิษดังกล่าวได้โดยการเปิดประตูไปยังพื้นที่ใกล้เคียง และสามารถตรวจสอบระดับมลพิษได้ในโมดูลสิ่งแวดล้อมของเทอร์มินัลวีโอเอส
การติดตั้งดังกล่าวประกอบด้วยหอคอยหลักสองแห่ง โดยแต่ละแห่งสูงเจ็ดชั้น (อาคารบริหารและที่อยู่อาศัย), โรงเก็บสามแห่ง, ชั้นบริการ, ป้อมปืนหกแห่ง และห้องควบคุม ทั้งหมดนี้เชื่อมโยงกันด้วยระบบขนส่งคล้ายรถไฟใต้ดินที่มีชื่อว่า "ลิโม" โดยระบบลิฟต์หลายตัวยังเชื่อมต่อระหว่างชั้นต่าง ๆ เช่นกัน ตลอดจนเค้าโครงที่ซับซ้อนนี้ทำให้ผู้เล่นหลีกเลี่ยงศัตรูได้โดยเลือกเส้นทางอื่นไปยังจุดหมายปลายทาง
การตอบรับ

ในการวิจารณ์เวอร์ชันเพลย์สเตชัน โบร' บัซ จากนิตยสารเกมโปรได้สรุปถึงเดฟคอน 5 ไว้ว่า "ยาก, ช้า และยิ่งใหญ่" แม้ว่าเขาจะแสดงความคิดเห็นว่าเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งนี้ค่อนข้างธรรมดาทั้งในด้านรูปแบบการเล่นและกราฟิก รวมถึงโดยทั่วไปแล้วเกมนี้จะไม่ดึงดูดใจนักเล่นเกมที่ใจร้อน แต่เขาก็ขอแนะนำอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ชื่นชอบเกมแนววางแผนด้วยส่วนต่อประสานวีโอเอสที่สร้างสรรค์, ลำดับภาพที่เคลื่อนไหวได้ดี ตลอดจนความท้าทายที่ชาญฉลาดและสูงชัน ส่วนนิตยสารแม็กซิมัมคัดค้านอย่างหนักถึงจังหวะของเกมที่ต้องใช้สติปัญญา โดยโต้แย้งว่าบทนำวีดิทัศน์เต็มอัตราของเกมนั้นทำให้ผู้เล่นคาดหวังให้มีการยิงแบบแอ็กชันมากกว่าที่เกมนี้นำเสนอ อย่างไรก็ตาม เว็บไซต์ไอจีเอ็นให้คะแนนเกมนี้ที่ 7 เต็ม 10 โดยยกย่องโครงเรื่องที่น่าติดตาม, ฉากแอ็กชันที่สนุกสนาน ตลอดจนรายละเอียดที่สมจริงและน่าดื่มด่ำที่ใส่เข้าไปในรูปแบบการเล่น รวมถึงนิตยสารเนกซ์เจเนอเรชันได้เห็นด้วยอย่างยิ่งกับทุกประเด็นของเว็บไซต์ไอจีเอ็น โดยเฉพาะประเด็นสุดท้าย โดยให้ความเห็นว่า "สิ่งที่ทำให้เกมนี้มีระดับสูงกว่าเกมแบบดูม แต่กลับมีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ หลายอย่าง ถึงแม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่ได้โดดเด่นอะไรมากนักเมื่อเล่นด้วยตัวของมันเอง แต่เมื่อนำมารวมกันแล้วก็สามารถสร้างความสนุกสนานให้กับเกมได้อย่างมาก"
ในการวิจารณ์เกมเวอร์ชันเซกา แซตเทิร์น นักวิจารณ์ทั้งสี่คนของนิตยสารอิเล็กทรอนิกเกมมิงมันท์ลีต่างติเตียนภาพกราฟิกที่ออกมาแบบพิกเซล แต่ยังชื่นชมแนวทางการเล่นที่เน้นเนื้อเรื่อง, การควบคุมที่ออกแบบมาอย่างดี รวมถึงการผสมผสานระหว่างการแก้ปริศนา, กลยุทธ์ และแอ็กชัน อย่างไรก็ตาม นิตยสารเซกา แซตเทิร์น แมกกาซีน ได้วิจารณ์เวอร์ชันแซตเทิร์นอย่างรุนแรง โดยระบุว่ามีกราฟิกที่ไม่ดี, ขาดวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน และใช้เวลาเดินจากสถานที่หนึ่งไปอีกสถานที่หนึ่งนานเกินไป พวกเขาสรุปว่า "นี่ไม่ใช่แม้แต่การลอกเลียนแบบดูมที่แย่เลย" จอห์นนี บอลเกม จากนิตยสารเกมโปรยอมรับว่าเกมนี้มีความคิดริเริ่ม แต่สุดท้ายก็รู้สึกว่าจังหวะเกมที่ช้าและใช้ความคิดนั้นไม่สนุกเลย "ส่วนใหญ่แล้วคุณจะเสียเวลาไปกับการเดินไปมาในทางเดินที่ว่างเปล่า และหลังจากนั้นไม่นาน คุณก็หวังว่าพวกเอเลียนจะขึ้นไปบนยานเพื่อที่คุณจะมีอะไรทำ"
แหล่งข้อมูลอื่น

Defcon 5 at mobygames.com
Intro movie at archive.org
ขณะเผชิญหน้ากับผู้บุกรุกที่เป็นศัตรูในคลังเก็บอาวุธ
มุมมองของส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้เทอร์มินัลวีโอเอส
ซอฟต์แวร์ป้องกันกำลังได้รับการปรับเปลี่ยนเพื่อประสิทธิภาพที่ดีขึ้น
การประท้วงโดยเผาตัวตายของชาวทิเบตในประเทศจีน

ร่างของภิกษุทิเบตรูปหนึ่งที่มรณภาพจากการจุดไฟเผาตนเองภายในสำนักยิตโส (Nyitso monastery) ท่านจุดไฟเผาตนเองเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2011
การประท้วงโดยการจุดไฟเผาตนเองของชาวทิเบตในประเทศจีน เป็นการประท้วงของชาวทิเบต ที่ซึ่งข้อมูลจากวันที่ 5 มิถุนายน 2017 มีชาวทิเบต 148 เสียชีวิตจากการประท้วงเผาตนเองนี้ตั้งแต่ 27 กุมภาพันธ์ 2009  การจุดไฟเผาตนเองในทิเบตนั้นเริ่มมีรายงานครั้งแรกในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2009 เมื่อตาเปย์ (Tapey) สามเณรจากกีรติโกมปา จุดไฟเผาตนเองกลางตลาดแห่งหนึ่งในเมือง Ngawa City, Ngawa County, เสฉวน ต่อมาในปี 2011 ได้มีกระแสการจุดไฟเผาตนเองของชาวทิเบตในทิเบต อินเดีย และเนปาล ตามหลังเหตุการณ์ที่พุนตซอก (Phuntsog) เมื่อ 16 มีนาคม 2011 ใน Ngawa County, เสฉวน การประท้วงนี้ยังคงดำเนินอยู่ในปัจจุบัน การประท้วงผ่านการจุดไฟเผาตนเองนั้นมีเป้าหมายหลักเพื่อเป็นการเรียกร้องเอกราชของทิเบตคืนจากการปกครองของรัฐบาลจีนโดยไม่ชอบธรรม และเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลจีนหยุดฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุทางวัฒนธรรมของทิเบต
ผู้ประท้วงที่จุดไฟเผาตนเองส่วนใหญ่เป็นพระภิษุและภิกษุณี หรือผู้ที่เคยบวชในพุทธศาสนา มีบางส่วนเป็นวัยรุ่น เหตุจุดไฟเผาตนเองเพื่อประท้วงส่วนมากเกิดขึ้นในจังหวัดเสฉวนของจีน โดยเฉพาะบริเวณโดยรอบสำนักกีรติ (Kirti Monastery) ในเมือง Ngawa City, Ngawa County จังหวัดเสฉวน ส่วนพื้นที่อื่น ๆ เช่น Gansu, Qinghai และ เขตปกครองตนเองทิเบต นอกจากนี้ยังมีเหตุประท้วงโดยการเผาตนเองเกิดขึ้นในประเทศอินเดีย และในกรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาลเช่นกัน
ข้อมูลจากรอยเตอส์ระบุว่าองค์ดาไลลามะเคยกล่าวไว้เมื่อเดือนมีนาคม 2012 ว่าท่านไม่สนับสนุนการประท้วงนี้ แต่ชื่นชมในความกล้าหาญของผู้ที่เกี่ยวข้องในการจุดไฟเผาตนเองนี้ และกล่าวโทษว่ามูลเหตุนั้นมากจาก "การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทางวัฒนธรรม" (cultural genocide) ของรัฐบาลจีน
ผลกระทบ

การจุดไฟเผาตนเองเพื่อประท้วงการยึดครองทิเบตโดยจีนนั้นมีผลกระทบที่มากกว่าการประท้วงต่าง ๆ ที่เคยมีมา ถึงแม้จะมีผู้เสียชีวิตจำนวนมากจากการประท้วงของบาวทิเบตเมื่อปี 2008 ทั้งที่เป็นชาวทิเบตและชาวจีนฮั่นในทิเบต จำนวนผู้เสียชีวิตนั้นกลับไม่ถูกรายงานโดยรัฐบาลจีน ในขณะที่การจุดไฟเผาตนเองเพื่อประท้วงนั้นสร้างภาพที่ติดตรึงและมีผลกระทบมาก และสามารถถูกส่งต่อเพื่อเผยแพร่และตีพิมพ์โดยข่าวและผู้สนับสนุนได้โดยง่าย ประกอบกับการเข้าถึงอินเตอร์เน็ตของชาวทิเบต แม้ในพื้นที่ห่างไกลของจีน
อย่างไรก็ตาม พื้นที่เสี่ยงต่าง ๆ ของทิเบตเหล่านี้มักถูกตัดการสื่อสารโดยรัฐบาล การตัดการสื่อสาร ประกอบกับการห้ามไม่ให้นักข่าวต่างชาติและผู้ตรวจการณ์ด้านสิทธิมนุษยชน  เดินทางเข้ามาในพื้นที่ ส่งผลให้การรับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับการเผาตนเองประท้วงนั้นเป็นไปได้อย่างยากลำบาก อย่างไรก็ตามได้มีองค์กรต่าง ๆ เช่น ขบวนการปลดปล่อยทิเบต ได้ทำรายชื่อเหตุการณ์ที่มีการอัปเดตตลอดเวลา
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์ทิเบตนับตั้งแต่ปี 1950
รายชื่อการจุดไฟเผาตนเองเพื่อจุดประสงค์ทางการเมือง
สิทธิมนุษยชนในทิเบต
การทำทิเบตให้กลายเป็นจีน
การรวมทิเบตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีน
การจุดไฟเผาตนเองในประเทศอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Tibetan Self-Immolations Reported or Believed To Focus on Political and Religious Issues (Summary, Source, and Location Information), Incidents- (12 January 2013 through 8 December 2016)
Guardian.uk photo gallery Portrait photos and short details.
Free Tibet[ลิงก์เสีย]'s list compiling individuals who have self-immolated inside Tibet.
Self-immolation fact sheet เก็บถาวร 2013-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Special Report: Tibetan Monastic Self-immolations Appear to Correlate with Increasing Repression of Freedom of Religion Congressional-Executive Commission on China
Self-immolations of Tibetans, an interview with Thierry Dodin Part 1: Why are Tibetans doing that?, Part 2: Self-immolations and Buddhism, Part 3: Part 3: Reactions and Consequences
โอเอฟซีเมนส์แชมเปียนส์ลีก

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1987
ภูมิภาค: โอเชียเนีย (โอเอฟซี)
จำนวนทีม: 16 (group stage) 18 (total) (from 11 associations)
ผ่านเข้าไปเล่นใน: ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  ออกแลนด์ซิตี (9th title)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  ออกแลนด์ซิตี (9 titles)
 โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018
โอเอฟซีเมนส์แชมเปียนส์ลีก (อังกฤษ: OFC Men's Champions League; ชื่อเดิม: โอเอฟซีแชมเปียนชีพ; OFC Club Championship) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสรต่าง ๆ ภายในทวีปโอเชียเนีย ซึ่งจัดการแข่งขันโดยสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย (โอเอฟซี) เริ่มการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1987 ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 2007
ทำเนียบผู้ชนะ > แชมป์ (จำแนกตามสโมสร)

| ทีม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีที่ได้ชนะเลิศ | ปีที่ได้รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออกแลนด์ซิตี | 9 | — | 2006, 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 | — |
|  ไวตาเกเรยูไนเต็ด | 2 | 2 | 2007, 2008 | 2010, 2013 |
|  Team Wellington | 1 | 3 | 2018 | 2015, 2016, 2017 |
|  เฮการี ยูไนเต็ด | 1 | — | 2010 | — |
|  Sydney FC | 1 | — | 2005 | — |
|  Wollongong Wolves | 1 | — | 2001 | — |
|  South Melbourne | 1 | — | 1999 | — |
|  Adelaide City | 1 | — | 1987 | — |
|  Hienghène Sport | 1 | — | 2019 | — |
|  Magenta | — | 2 | — | 2005, 2019 |
|  Amicale | — | 2 | — | 2011, 2014 |
|  Tefana | — | 1 | — | 2012 |
|  Koloale | — | 1 | — | 2009 |
|  Kossa | — | 1 | — | 2008 |
|  Ba | — | 1 | — | 2007 |
|  Pirae | — | 1 | — | 2006 |
|  Tafea | — | 1 | — | 2001 |
|  Nadi | — | 1 | — | 1999 |
|  University-Mount Wellington | — | 1 | — | 1987 |
ทำเนียบผู้ชนะ > แชมป์ (จำแนกตามชาติ)

| ทีม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
|  นิวซีแลนด์ | 12 | 6 |
|  ออสเตรเลีย | 4 | — |
|  นิวแคลิโดเนีย | 1 | 2 |
|  ปาปัวนิวกินี | 1 | — |
|  วานูวาตู | — | 3 |
|  ตาฮีตี | — | 2 |
|  ฟีจี | — | 2 |
|  หมู่เกาะโซโลมอน | — | 2 |
เรขาคณิต

เรขาคณิต (อังกฤษ: Geometry; กรีก: γεωμετρία, geometria; geo = พื้นดิน/โลก, metria = วัด) เป็นสาขาความรู้ที่เกี่ยวข้องกับรูปทรง รูปร่าง ขนาดและตำแหน่งของวัตถุในปริภูมิ
ในช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรขาคณิตแบบยุคลิดแทบจะเป็นเรขาคณิตแบบเดียวที่เป็นที่รู้จักและถูกศึกษามากที่สุด เรขาคณิตแบบยุคลิดเป็นการศึกษาเรขาคณิตบนระนาบ และเรขาคณิตในปริภูมิสามมิติ โดยมี จุด เส้น ระนาบ ระยะทาง มุม พื้นผิว และความโค้งเป็นพื้นฐาน เรขาคณิตอีกแบบที่เป็นที่รู้จักคือเรขาคณิตทรงกลม ซึ่งใช้ในการศึกษาดาราศาสตร์ และการเดินทาง
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการค้นพบใหม่ ๆ ที่ขยายสาขาเรขาคณิตออกไปโดยกว้าง หนึ่งในนั้นคือ Theorema Egregium (ทฤษฎีบทอันน่าทึ่ง) โดย คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ ซึ่งกล่าวโดยคร่าวว่า ความโค้งเกาส์เซียน ของพื้นผิวเป็นคุณสมบัติเฉพาะของพื้นผิวที่สามารถวัดได้จากบนพื้นผิวนั้น และไม่ขึ้นอยู่กับปริภูมิแวดล้อมที่พื้นผิวนั้นอาศัยอยู่ใน การค้นพบนี้นำไปสู่เรขาคณิตแบบรีมันน์
ถัดมาในช่วงหลังคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการค้นพบเรขาคณิตในรูปแบบอื่นที่นอกเหนือไปจากเรขาคณิตแบบยุคลิดโดยปฏิเสธสัจพจน์เส้นขนานของยุคลิด  ผ่านงานของ นิโคไล อิวาโนวิช โลบาเชฟสกี และ ยานอส โบลไย ปัจจุบันเรียกเรขาคณิตที่ไม่มีสัจพจน์เส้นขนานว่า เรขาคณิตแบบไม่ยุคลิด เรขาคณิตที่ใช้ในทฤษฎีสัมพัทธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เป็นตัวอย่างหนึ่งของเรขาคณิตแบบไม่ยุคลิดซึ่งมีชื่อเสียงที่สุด
ในปัจจุบันเรขาคณิตได้ขยายออกไปกว้างขวางมาก และแบ่งย่อยออกไปตามเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาปัญหาทางเรขาคณิต ตัวอย่างเช่น เรขาคณิตเชิงอนุพันธ์ เรขาคณิตเชิงพีชคณิต เรขาคณิตเชิงคณนา เรขาคณิตวิยุต และอื่น ๆ หรือแบ่งตามสมบัติที่เรขาคณิตนั้นแตกต่างไปจากเรขาคณิตแบบยุคลิด เช่น เรขาคณิตโพรเจคทีฟไม่มีแนวคิดเกี่ยวกับระยะทางและเส้นขนาน เรขาคณิตสัมพรรคไม่มีแนวคิดเกี่ยวกับมุมและระยะทาง เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว เรขาคณิตยังมีบทประยุกต์ในคณิตศาสตร์สาขาอื่น ๆ ที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับเรขาคณิตโดยตรง ตัวอย่างที่เป็นที่รู้จักคือ ทฤษฎีบทสุดท้ายของแฟร์มา ซึ่ง แอนดรูว์ ไวลส์ ได้พิสูจน์สำเร็จในปี ค.ศ. 1994 บทพิสูจน์ของไวลส์ใช้เครื่องมือทางเรขาคณิตเชิงพีชคณิตเป็นหัวใจสำคัญ
สาขาของเรขาคณิต > เรขาคณิตแบบยุคลิด

บทความหลัก: เรขาคณิตแบบยุคลิด
เรขาคณิตแบบยุคลิดเป็นเรขาคณิตแบบคลาสสิค ซึ่งศึกษารูปร่างและรูปทรงที่เป็นไปตามสัจพจน์ที่ริเริ่มโดยยุคลิด
สาขาของเรขาคณิต > เรขาคณิตเชิงอนุพันธ์

เรขาคณิตเชิงอนุพันธ์มุ่งศึกษาเรขาคณิตของเส้นโค้ง พื้นผิว และแมนิโฟลด์ โดยอาศัยเครื่องมือและวิธีการจาก แคลคุลัสเชิงอนุพันธ์ หรือ แคลคุลัสเชิงปริพันธ์ เข้าร่วม
สาขาของเรขาคณิต > ทอพอโลยี

บทความหลัก: ทอพอโลยี
ทอพอโลยีเป็นสาขาเกี่ยวข้องกับการส่งต่อเนื่อง และสมบัติของปริภูมิ อาทิ ความเชื่อมโยง และความกระชับ
สาขาของเรขาคณิต > เรขาคณิตเชิงพีชคณิต

บทความหลัก: เรขาคณิตเชิงพีชคณิต
เรขาคณิตเชิงพีชคณิตพัฒนามาจากการหาคำตอบของเซตของพหุนามในระบบพิกัดคาร์ทีเซียน เรขาคณิตเชิงพีชคณิตอาศัยเครื่องมือจาก เรขาคณิตเชิงโพรเจคทีฟ เรขาคณิตทวิตรรกยะ วาไรตีเชิงพีชคณิต และ พีชคณิตสลับที่ ซึ่งต่างเป็นสาขาที่เพิ่งสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา ในช่วงท้ายของทศวรรษ 1950 เรขาคณิตเชิงพีชคณิตได้รับการพัฒนาฐานรากจากงานของ ฌ็อง-ปีแยร์ แซร์ และ อเล็กซานเดอร์ โกรเธนดีก ซึ่งเสนอแนวคิดเรื่อง สกีม และประยุกต์ใช้วิธีทางทอพอโลยี
บทพิสูจน์ทฤษฎีบทสุดท้ายของแฟร์มา โดย แอนดรูว์ ไวลส์ ใช้เครื่องมือขั้นสูงจากเรขาคณิตเชิงพีชคณิตมาแก้ปัญหาในทฤษฎีจำนวน