stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สะพานชาลส์

| สะพานชาลส์ |
| --- | --- |
Karlův most

พิกัด: 50°05′11″N 14°24′43″E﻿ / ﻿50.08639°N 14.41194°E﻿ / 50.08639; 14.41194
เส้นทาง: เฉพาะคนเดิน
ข้าม: แม่น้ำวัลตาวา
ที่ตั้ง: Prague
ชื่อทางการ: Karlův most
ชื่ออื่น: สะพานหิน (Kamenný most), สะพานปราก (Pražský most)
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: หิน
วัสดุ: หินทรายโบฮีเมีย
ความยาว: 515.8 เมตร (1,692 ฟุต)
ความกว้าง: 9.5 เมตร (31 ฟุต)
ช่วงยาวที่สุด: 13.4 เมตร (44 ฟุต)
จำนวนช่วง: 16
เคลียร์ตอนล่าง: 13 เมตร (43 ฟุต)
ประวัติ
ผู้ออกแบบ: เพเทอร์ พาร์เลอร์
วันเริ่มสร้าง: ค.ศ. 1357
วันสร้างเสร็จ: ค.ศ. 1402 (45 ปี)
ที่ตั้ง
th
สะพานชาลส์ (เช็ก: Karlův most, [ˈkarluːf ˈmost] ( ฟังเสียง); อังกฤษ: Charles Bridge) เป็นสะพานประวัติศาสตร์ ข้ามแม่น้ำวัลตาวา ในกรุงปราก ประเทศเช็กเกีย เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1357 ในพระบรมราชานุเคราะห์จากจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สร้างเสร็จเมื่อตอนเริ่มศตวรรษที่ 15 สะพานแห่งนี้สร้างแทนสะพานจูดิท ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1158–1172 ได้รับความเสียหายจากน้ำท่วมในปี ค.ศ. 1342 จึงได้มีการก่อสร้างสะพานใหม่ แรกเริ่มใช้ชื่อว่า สะพานสโตน (Stone Bridge) หรือสะพานปราก (Prague Bridge) และมาเปลี่ยนชื่อมาเป็นสะพานชาลส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1870
สะพานมีความยาว 621 เมตร (2,037 ฟุต) และมีความกว้างเกือบ 10 เมตร (33 ฟุต) สร้างตามแบบสะพานสโตนในเรเกนส์บูร์ก เป็นสะพานโค้งประกอบด้วยช่องโค้ง 16 ช่อง
แกลเลอรี่ภาพ

สะพานชาลส์ - Karlův most
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สะพานชาลส์
Official Museum of Charles Bridge
สะพานชาลส์ ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Structurae
สภากาชาดยูเครน

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 18 เมษายน 1918
วัตถุประสงค์: ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม
สํานักงานใหญ่: เคียฟ
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ยูเครน
President: Mykola Polishchuk (รักษาการ)
องค์กรแม่: Board of Governors
งบประมาณ  : 12 ล้านดอลลาร์ (2014)
เว็บไซต์: redcross.org.ua/en/
สภากาชาดยูเครน (ยูเครน: Товариство Червоного Хреста України, Tovarystvo Chervonoho Khresta Ukrayiny) เป็นสมาคมเพื่อมนุษยธรรมและการกุศลที่ไม่แสวงหาผลกำไรของประเทศยูเครน ดำเนินการในการจัดการภัยพิบัติ สุขภาพและการดูแล บริการติดตาม กิจกรรมเยาวชน/อาสาสมัคร และการปกป้องศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์
ประวัติในช่วงต้น

สภากาชาดยูเครนก่อตั้งขึ้นในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1918 ในกรุงเคียฟ ในฐานะสมาคมมนุษยธรรมอิสระของสาธารณรัฐประชาชนยูเครน ภารกิจเร่งด่วนของสมาคมคือการช่วยเหลือผู้ลี้ภัยและเชลยศึก การดูแลคนพิการ เด็กกำพร้า การต่อสู้กับความอดอยากและโรคระบาด การสนับสนุนและการจัดที่พักผู้ป่วย โรงพยาบาล และโรงอาหารสาธารณะ
ตั้งแต่ ค.ศ. 1920 เมื่อยูเครนถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต และจนถึง  ค.ศ. 1991 สภากาชาดยูเครนได้ทำหน้าที่เป็นส่วนหนึ่งของสภากาชาดโซเวียต
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

เมื่อโครงสร้างของกองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครนรวมเป็นหนึ่งเดียวใน ค.ศ. 1943 สภากาชาดยูเครนได้ถูกก่อตั้งขึ้นใหม่โดยแยกมาจากสภากาชาดโซเวียต โดยในงานนี้ให้การดูแลทหารของกองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครนที่ป่วยและบาดเจ็บ ดึงดูดแพทย์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม เตรียมการจัดหาและการผลิตยา โรงพยาบาลใต้ดินที่มีอุปกรณ์ครบครัน และจัดชั้นเรียนสำหรับแพทย์และทหารใหม่ของกองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครนและเตรียมคู่มือทางการแพทย์พิเศษ
บทบาทในปัจจุบัน

กฎหมายกาชาดผ่านความเห็นชอบจากรัฐสภายูเครนใน ค.ศ. 1999
ใน ค.ศ. 2001 สภากาชาดยูเครนมีผู้สนับสนุนและนักเคลื่อนไหวมากกว่า 6.3 ล้านคน องค์กรมีส่วนร่วมในโครงการด้านมนุษยธรรมมากกว่า 40 โครงการทั่วประเทศยูเครน ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับทุนจากการบริจาคสาธารณะและความร่วมมือขององค์กร ตามการประเมินของตนเอง สมาคมให้บริการทุกปีแก่ผู้สูงอายุที่โดดเดี่ยวมากกว่า 105,000 คน ผู้พิการราว 23,000 คนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและคนงานพิการ ทหารผ่านศึกมากกว่า 25,000 คน และผู้ใหญ่มากกว่า 8,000 คน พิการตั้งแต่ยังเด็ก นอกจากนี้ยังมีการให้ความช่วยเหลือเด็กกำพร้าและพิการด้วย
สภากาชาดยูเครน (ตั้งแต่ปี 1993) เป็นสมาชิกของขบวนกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงนานาชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

Ukrainian Red Cross Society
อาสาสมัครทำการปฐมพยาบาลให้ผู้ประท้วงที่ได้รับบาดเจ็บในช่วงยูโรไมดาน
สันโตษีมาตา

| สันโตษีมาตา |
| --- | --- |
เทวีแห่งความความพึงพอใจ

ชื่อในอักษรเทวนาครี: संतोषी माता
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทวี
ที่ประทับ: สวานันทโลก
อาวุธ: ดาบ, หม้อข้าวทอง, ตริศูล
วัน: วันศุกร์
พาหนะ: เสือ, วัว, บัว
คัมภีร์: ชัยสันโตษีมา (ภาพยนตร์)
ข้อมูลส่วนบุคคล
บิดา-มารดา: พระคเณศ (บิดา) พระฤทธิ, พระสิทธิ (มารดา)
พี่น้อง: ศุภ/เกษม, ลาภ
สันโตษีมาตา (ฮินดี: संतोषी माता; Santoshi Mata) หรือ สันโตษีมา (संतोषी माँ; Santoshi Maa) เป็นเทวีในศาสนาฮินดูที่บูชาในฐานะเทวีแห่งความพึงพอใจ มีการเคารพบูชามากเป็นพิเศษโดยสตรีในแถบอินเดียเหนือและเนปาล
ประวัติศาสตร์

ภาพยนตร์ปี 1975 เรื่อง ชัยสันโตษีมา เป็นภาพยนตร์ที่ยกระดับให้สันโตษีมาตา เทพเจ้าที่เป็นที่รู้จักน้อยเข้าสู่การเป็น "เทพองค์ใหม่" ในปรัมปราฮินดู การฉายภาพยนตร์จะมีการประกอบพิธีทางศาสนาควบคู่ไปด้วย ผู้ชมบางส่วนเดินทางเข้าชมภาพยนตร์เท้าเปล่า ประดุจกำลังเดินเข้าเทวสถาน นับจากการฉายภาพยนตร์ได้เกิดเทวาลัยจำนวนมากที่บูชาพระนางขึ้นไปทั่วแถบอินเดียเหนือ ภาพยนตร์เข้าสู่สถานะความเป็น "คัลต์" (cult status) และเวลาหลายปีนับจากการเข้าฉาย ได้มีการฉายภาพยนตร์นี้เป็นพิเศษในช่วงกลางวันของวันศุกร์สำหรับสตรีที่ทำการ วรตะ (อดอาหาร) ได้เข้าชมและประกอบพิธีบูชา ภาพยนตร์ทุนต่ำนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง และได้รับการกล่าวขานโดยสื่อว่าเป็น "การเกิดขึ้นโดยฉับพลันของเทวียุคใหม่ เทวีเซลลูลอยด์" และยังนำไปสู่ความสนใจทางวิชาการมากมายเกี่ยวกับศึกษาในพระนาง
วรตะ

สันโตษีมาตาพรต หรือ สันโตษีมาตาวรตะ (Santoshi Mata vrata) เป็นการถือพรตที่ปฏิบัติในวันศุกร์ต่อเนื่องกัน 16 ศุกร์ หรือจนกว่าคำขอจะประสบผล ผู้ถือพรตจะประกอบพิธี บูชา พระนางและถวายดอกไม้ ธูป และถ้วยใส่นํ้าตาลดิบกับถั่วลูกไก่ย่าง (คุรจนะ; gur-chana) ในระหว่างวันที่ถือพรต จะทานเพียงมื้อเดียว และจะเลี่ยงการทานอาหารรสขมหรือเปรี้ยว รวมถึงจะส่งต่ออาหารพวกนี้แก่บุคคลอื่น เนื่องมาจากอาหารรสเช่นนี้จะบดบัง "ความพึงพอใจ" จากนั้นผู้ถือพรตจะต้องทำพิธี อุทยปัน (udyapan; สรุป) ที่มีเด็กชายแปดคนนำอาหารมื้อเทศกาลมาเสิร์ฟให้
วาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือ

วาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือ (ตุรกี: Vakıfbank Spor Kulübü) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงที่ตั้งอยู่ในอิสตันบูล ประเทศตุรกี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1986 โดยชนะเลิศการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 4 สมัย (2014, 2018, 2019 และ 2022) ชนะเลิศการแข่งขันซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก 6 สมัย (ฤดูกาล 2011, 2013, 2017, 2018, 2022 และ 2023) และชนะเลิศการแข่งขันเตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก 12 สมัยซึ่งเป็นหนึ่งในสโมสรวอลเลย์บอลหญิงชั้นนำของโลก
ตั้งแต่วันที่ 23 ตุลาคม 2012 ถึงวันที่ 22 มกราคม 2014 ทีมสามารถเก็บชัยชนะได้ 73 เกมในการแข่งขันระดับประเทศและระดับนานาชาติอย่างเป็นทางการทั้งหมด ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นสถิติโลกโดย กินเนสส์บุ๊ค สโมสรชนะเกมอย่างเป็นทางการทั้งหมด 52 เกมที่เล่นระหว่างฤดูกาล 2012–13 และเกมอย่างเป็นทางการทั้งหมด 51 เกมที่เล่นในปี 2013 วาคึฟบังค์ ชนะได้ถ้วยรางวัลแชมป์ทั้ง 5 รายการโดยไม่แพ้ใครในฤดูกาล 2012–13 โดยเป็นสโมสรในประวัติศาสตร์วอลเลย์บอลที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
วาคึฟบังค์ในฤดูกาล 2018
ชื่อทีมก่อนหน้า

| ชื่อทีมก่อนหน้า> ระยะเวลา | ชื่อทีมก่อนหน้า> ชื่อ | ชื่อทีมก่อนหน้า>  | ชื่อทีมก่อนหน้า>  | ชื่อทีมก่อนหน้า>  | ชื่อทีมก่อนหน้า>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. 1986–1988 | กือเนชซิกอร์ตา |  |  |  |  |
| ค.ศ. 1988–1991 | วาคึฟบังค์ รูโตสปอร์ |  |  |  |  |
| ค.ศ. 1991–2000 | วาคึฟบังค์ อังการา |  |  |  |  |
| ค.ศ. 2000–2009 | วาคึฟบังค์ กือเนชซิกอร์ตา |  |  |  |  |
| ค.ศ. 2009–2011 | วาคึฟบังค์ กือเนชซิกอร์ตา เติร์กเทเลคอม |  |  |  |  |
| ค.ศ. 2011–2012 | วาคึฟบังค์ เติร์กเทเลคอม |  |  |  |  |
| ค.ศ. 2012– | วาคึฟบังค์ สปอร์ คูลือบือ |  |  |  |  |
สนามกีฬา

ตั้งแต่ปี 2016 สโมสรวาคึฟบังค์อิสตันบูล ได้แข่งขันในเกมเหย้าของพวกเขาที่ วาคึฟบังค์สปอตส์แพลิส (ตุรกี: VakıfBank Spor Sarayı) ในอิสตันบูลสนามกีฬาแห่งนี้สามารถรองรับผู้ชมได้ถึง 2,000 คน
| สนามกีฬา> พิกัด | สนามกีฬา> ที่ตั้ง | สนามกีฬา | สนามกีฬา> ความจุ | สนามกีฬา> ระยะเวลา | สนามกีฬา>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 41°01′30.6″N 29°02′07.8″E﻿ / ﻿41.025167°N 29.035500°E﻿ / 41.025167; 29.035500 | เมืองอึสคือดาร์, อิสตันบูล | วาคึฟบังค์สปอตส์แพลิส | 2,000 ที่นั่ง | ค.ศ. 2016– |  |
สมาชิกทีมปัจจุบัน

ข้อมูลสมาชิกทีม 2023-2024
| รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2023–2024> No. | รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2023–2024> ผู้เล่น | รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2023–2024> ตำแหน่ง | รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2023–2024> ส่วนสูง (ม.) | รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2023–2024>  | รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2023–2024>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 |  อาลี ฟรานติ | ตัวตบหัวเสา | 1.91 |  |  |
| 3 |  จันซู ออซบาย | ตัวเซ็ต | 1.82 |  |  |
| 4 |  คาร์เมน อักซอย | ตัวบล็อกกลาง | 1.92 |  |  |
| 5 |  อายชา อายคัช | ตัวรับอิสระ | 1.76 |  |  |
| 7 |  เชียกา อ็อกโบกู | ตัวบล็อกกลาง | 1.88 |  |  |
| 10 |  กาบรีแยลา กีมาไรส์ (C) | ตัวตบหัวเสา | 1.80 |  |  |
| 11 |  อีดิล นาซ คันบูร์ | ตัวตบหัวเสา | 1.85 |  |  |
| 12 |  เบียงกา บูซา | ตัวตบหัวเสา | 1.87 |  |  |
| 13 |  เซย์เนป ซูเด เดมีเรล | ตัวบล็อกกลาง | 1.98 |  |  |
| 14 |  อาเลกซียา เกอรุตซาชู | ตัวตบตรงข้ามหัวเสา | 1.89 |  |  |
| 16 |  อายลีน อาจาร์ | ตัวรับอิสระ | 1.68 |  |  |
| 18 |  เซห์รา กือเนซ | ตัวบล็อกกลาง | 2.03 |  |  |
| 20 |  ซาราห์ ฟาน อาเลน | ตัวเซ็ต | 1.85 |  |  |
| 21 |  บาฮาร์ อักบาย | ตัวบล็อกกลาง | 1.96 |  |  |
| 23 |  จอร์แดน ธอมป์สัน | ตัวตบตรงข้ามหัวเสา | 1.93 |  |  |
ตำแหน่งหลัก

อ้างอิงจากการแข่งขัน:
หัวหน้าทีมและหัวหน้าผู้ฝึกสอน > หัวหน้าทีม

รายชื่อหัวหน้าทีมสมัยที่ผ่านมา
| ฤดูกาล | ชื่อ |
| --- | --- |
ค.ศ. 2000–2004:  เพลิน ยูซเช
ค.ศ. 2004–2008:  อัยซุน ออซเบก
ค.ศ. 2008–2010:  อาร์ซู กอลลือ
ค.ศ. 2010–2018:  กอซเด เคียร์ดาร์
ค.ศ. 2018–2022:  เมลิส เกอร์ไคนัค
ค.ศ. 2022–:  กาบรีแยลา กีมาไรส์
หัวหน้าทีมและหัวหน้าผู้ฝึกสอน > หัวหน้าผู้ฝึกสอน

รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมสมัยที่ผ่านมา
| ฤดูกาล | ชื่อ |
| --- | --- |
ค.ศ. 1993–1996:  เฟก การาเยฟ
ค.ศ. 1996–2000:  อันด์แซย์ เนียมต์ซิก
ค.ศ. 2000–2002:  วลาดิมีร์ บูซาเยฟ
ค.ศ. 2002–2003:  โกคาน เอ็ดมัน
ค.ศ. 2003–2007:  วลาดิมีร์ บูซาเยฟ
ค.ศ. 2007–2008:  เคลาดีโอ โลเปส ปินเฮโร
ค.ศ. 2008–:  โจวันนี กุยเดตตี
ผู้ผลิตชุด

รายชื่อผู้ให้บริการเครื่องแบบ
| ฤดูกาล | ยี่ห้อผู้ผลิตชุด |
| --- | --- |
ค.ศ. 2003–2006: Isacco
ค.ศ. 2006–2009: Caan
ค.ศ. 2009–2012: Erreá
ค.ศ. 2012–2015: Asics
ค.ศ. 2015–2016: Nike Erreá
ค.ศ. 2016–2017: Nike Macron
ค.ศ. 2016–: Nike
เกียรติประวัติ > การแข่งขันระดับนานาชาติ

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก
ชนะเลิศ (4): 2013, 2017, 2018, 2021
รองชนะเลิศ (1): 2011, 2022
อันดับที่ 3 (2): 2016, 2019
ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก
ชนะเลิศ (6): 2011, 2013, 2017, 2018, 2022, 2023
รองชนะเลิศ (5): 1998, 1999, 2014, 2016, 2021
อันดับที่ 3 (1): 2015
ซีอีวีคัพ
ชนะเลิศ (1): 2004
ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ
ชนะเลิศ (1): 2008
วิมินส์ท็อปวอลเลย์อินเตอร์เนชันแนล
ชนะเลิศ (1): 2008
เกียรติประวัติ > การแข่งขันภายในประเทศ

เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก
ชนะเลิศ (13): 1992, 1993, 1997, 1998, 2004, 2005, 2013, 2014, 2016, 2018, 2019, 2021, 2022
เตอร์กิชคัพ
ชนะเลิศ (9): 1995, 1997, 1998, 2013, 2014, 2018, 2021, 2022, 2023
เตอร์กิชซูเปอร์คัพ
ชนะเลิศ (4): 2013, 2014, 2017, 2021
รองชนะเลิศ (5): 2010, 2015, 2018, 2020, 2022
อดีตผู้เล่น

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ผู้เล่นในประเทศ  ตุรกี เนกลา เอเชปาชา  อีเปก โซโรลู เออร์ชาน  อัยชุน ออซเบก  เดนิซ ฮากเยเมซ  นีฮัน กูนีลีกิล  เนสลีฮาน เดเมียร์  ดุยกู บัล  อาร์ชู โกลลู  เอลีฟ อักจา ยาราร์  ออซเก เคอร์ดาร์  นีลัย ออซเดเมียร์  เออร์กุล อัฟเจอ เอโรลู  จีเซม กูเรเชน  โพเลน อูสลูเพลีวาน  บาฮาร์ ต็อกซอย  กุลเดนิซ ออนัล  เชเรน คาปูชู  ชาก์ลา อาคิน  เซดา โทคัตลีออลู  จันซู เซติน  เมลิส ดูรูล  แนซ อายเดเมียร์  กอซเด เคอร์ดาร์  อีบราร์ คาราคูร์ต  เมลิฮา อิสไมโลลู  จีเซม ออร์เก  กอซเด ยึลมาซ  ทูก์บา เชโนลู  เมลิส เกอร์ไคนัค  แมเรียม บอซ  กูบรา อักมาน  บูเก็ต กือลือบาย  เดเรีย เซเบซีโอลู     |  ผู้เล่นชาวยุโรป  อาเซอร์ไบจาน เยเลนา ชาบอฟตา  บัลแกเรีย เอลิตซา วาซิเลวา  โครเอเชีย มายา โพลยัค  ฟินแลนด์ รีกกะ เลาฮ์โตเน็น  ฝรั่งเศส วิกตอเรีย ราฟวา  คิงกา มาคูเลวิช  เยอรมนี แอนเจลีนา กรืน  คริสเตียน เฟิรสท์  เนเธอร์แลนด์ เด็บบี สตัม  รอบิน เดอ กร็อยฟ์  อันเนอ เบยส์  โลนเนอเกอ สลุเจิส  นิกา ดัลเดอรอป  อิตาลี การอลีนา คอสตากรานเด  ปาโอลา เอโกนู  โปแลนด์ มัลกอร์ซาตา กลินกา  รัสเซีย ยูเลีย สวิสตินา  เซอร์เบีย เยเลนา นิโคลิช  โจวานา บราโคเซวิก  มีเลนา ราซิช  มายา อ็อคเยโนวิช  สวีเดน อิสซาเบลล์ ฮาค  ยูเครน โอเลนา เตอร์กูลา  โอเลนา อัสตีเมียนโก |  ผู้เล่นที่ไม่ใช่ชาวยุโรป  สาธารณรัฐโดมินิกัน แอนเนอรีส วาร์กัส  บราซิล ชีลา คาสโตร  กาบรีแยลา กีมาไรส์  จีน จู ถิง  ญี่ปุ่น ซาโอริ คิมูระ  สหรัฐ คิมเบอร์ลี ฮิลล์  เคลซีย์ โรบินสัน  มิเชลล์ บาร์ตช์-แฮคลีย์  คารา บาเจมา  เชียกา อ็อกโบกู   |
ดูเพิ่ม

ดูเพิ่ม วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติตุรกี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website of Vakıfbank SK (ตุรกี)
วาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือ ที่เฟซบุ๊ก
วาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือ ที่อินสตาแกรม
วาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
วาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือ ที่ติ๊กต็อก
วาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือ ที่ยูทูบ
วาคึฟบังค์สปอตส์แพลิส
สุทรรศน์ อครวาล

| สุทรรศน์ อครวาล |
| --- | --- |
สุทรรศน์ อครวาลในปี ค.ศ. 2004
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 มิถุนายน ค.ศ. 1931(1931-06-19) ปัญจาบ, ประเทศอินเดีย
เสียชีวิต: 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2019(2019-07-03) (88 ปี) นิวเดลี, ประเทศอินเดีย
เชื้อชาติ: อินเดีย

สุทรรศน์ อครวาล (ฮินดี: सुदर्शन अग्रवाल, เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1931 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองจากประเทศอินเดีย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐอุตตราขัณฑ์ ตั้งแต่วันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 จนถึงวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2007) และรัฐสิกขิม ตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2007 จนถึงปี ค.ศ. 2008
สุทรรศน์ อครวาล เกิดที่เมืองลูธีอาน และจบปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการด้านสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ เป็นระยะเวลา 3 ปี และในปี ค.ศ. 1981 จนถึงปี ค.ศ. 1993 เขาได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการราชยสภา
สาธารณรัฐสังคมนิยมเชโกสโลวัก

สาธารณรัฐเชโกสโลวัก (เช็ก: Československá republika; สโลวัก: Česko-slovenská republika) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1948 จนถึง ค.ศ. 1960 สาธารณรัฐสังคมนิยมเชโกสโลวัก (เช็กและสโลวัก: Československá socialistická republika) เป็นชื่อเรียกอย่างเป็นทางการของ "เชโกสโลวาเกีย" ตั้งแต่ ค.ศ. 1948 จนถึงวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1990 เป็นประเทศในยุครัฐคอมมิวนิสต์ปกครองในระบบ "พรรคคอมมิวนิสต์เชโกสโลวัก" ตั้งแต่ "คลีเมนต์ ก็ออต์วลอด์" เป็นประธานาธิบดีคนแรก และเป็นผู้ก่อตั้งประเทศ สาธารณรัฐสังคมนิยมเชโกสโลวัก ได้รับสนธิสัญญาวอร์ซอและเป็นอดีตรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต ตั้งแต่ ค.ศ. 1948 ถึง ค.ศ. 1989
ประวัติ

พรรคคอมมิวนิสต์มีอิทธิพลในเชโกสโลวาเกียมาโดยตลอด จนกระทั่งในช่วงปลายทศวรรษที่ 1960 ได้เริ่มมีการเคลื่อนไหวเพื่อการปฏิรูปที่เรียกว่า ปรากสปริง ภายใต้การนำของนายอเล็กซานเดอร์ ดุปเชค (Alexander Dubček) เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ สหภาพโซเวียตและประเทศอื่นในกลุ่มกติกาสนธิสัญญาวอร์ซอ (Warsaw Pact) เกรงว่าความเคลื่อนไหวดังกล่าวจะเป็นภัยคุกคามต่อระบบคอมมิวนิสต์  จึงได้ยกกองกำลังเข้าไปในเชโกสโลวาเกียเมื่อปี พ.ศ. 2511 และจัดตั้งระบบคอมมิวนิสต์ที่เข้มงวดขึ้น อย่างไรก็ตาม ยังคงมีแนวคิดต่อต้านระบบคอมมิวนิสต์ในเชโกสโลวาเกีย
หลังจากที่สหภาพโซเวียตล่มสลายลง เชโกสโลวะเกียได้เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยอย่างสันติ โดยผ่านกระบวนการที่เรียกว่า การปฏิวัติเวลเวต (Velvet Revolution) และนายวาคลัฟ ฮาเวล (Václav Havel) ซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มเคลื่อนไหวต่อต้านระบบคอมมิวนิสต์ ได้รับเลือกตั้งให้เป็นประธานาธิบดีเชโกสโลวาเกียในปี พ.ศ. 2532
รัฐบาลเชโกสโลวาเกียได้มีมติเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2536 ให้สลายประเทศเชโกสโลวาเกีย และแบ่งออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและสาธารณรัฐสโลวัก (สโลวาเกีย) ซึ่งเป็นกระบวนการที่เรียกว่า Velvet Divorce ต่อมา นายวาคลัฟ ฮาเวลได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐเช็กในปี พ.ศ. 2536 และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2541 จนกระทั่งหมดวาระ (วาระละ 5 ปี) เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 และนายวาคลัฟ เคลาอุส (Vaclav Klaus) ได้เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสืบต่อ เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย

สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (อังกฤษ: Byelorussian Soviet Socialist Republic; เบลารุส: Белару́ская Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка; รัสเซีย: Белору́сская Сове́тская Социалисти́ческая Респу́блика) เป็นหนึ่งในสาธารณรัฐ จำนวนทั้งหมด 15 รัฐ ที่ประกอบกันเป็นสหภาพโซเวียต และเป็นหนึ่งในสี่ชาติสมาชิกแรกที่ร่วมกันลงนามสนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพโซเวียต อันเป็นผลทำให้สหภาพโซเวียต ถูกก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2465 จนกระทั่งการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
ประวัต​ิ

หลังการประกาศเอกราชของสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1918 กลุ่มบอลเชวิคจากรัสเซียโซเวียตได้เข้ายึดครองดินแดนเบลารุสและประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐโซเวียตสังคมนิยมเบียโลรัสเซีย (Socialist Soviet Republic of Byelorussia) ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1919 ต่อมาสาธารณรัฐแห่งนี้ถูกยุบและแยกพื้นที่ไปรวมกับสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียและสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย-เบลารุส แต่ก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่อีกครั้งในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 โดยใช้ชื่อว่า "สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย"
สาธารณรัฐสังคมนิยมเบียโลรัสเซียเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งสหภาพโซเวียตเมื่อปี ค.ศ. 1922 ร่วมกับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคเชีย และสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย เบียโลรัสเซียเป็นหนึ่งในสาธารณรัฐหลายแห่งในสหภาพโซเวียตที่ถูกเยอรมนีนาซียึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกก่อตั้งองค์การสหประชาชาติในปี ค.ศ. 1945 ร่วมกับชาติอื่น ๆ รวมทั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนและสหภาพโซเวียตอีกด้วย จุดสิ้นสุดของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซียมาถึงในปี ค.ศ. 1991 เมื่อสาธารณรัฐแห่งนี้กลายเป็นรัฐเอกราชและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น สาธารณรัฐเบลารุส
| ด ค กสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต  |
| --- | --- | --- |
 สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต 
| หลัก |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก  |  |
| หลังสงครามโลกครั้งที่สอง |   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย1  |  |
| สาธารณรัฐอายุสั้น |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช  |  |
| ไม่ใช่สาธารณรัฐในสหภาพ |   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตโคเรซม์   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตบูคารา   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียพรีดเนสโตรวี   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย (สหพันธ์รัฐทรานส์คอเคซัส)  |  |
1การยึดครองรัฐบอลติก  ในปี 1940 เป็นการอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 - 1991 ในบางประเทศอย่าง สหรัฐอเมริกา , สหราชอาณาจักร  และ ประชาคมยุโรป  ยังถือว่ารัฐบอลติกทั้งสามมีเอกราชจนกระทั่งวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตจึงได้ยอมรับเอกราชของรัฐบอลติกทั้งสามในที่สุด
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน

สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน (อาเซอร์ไบจาน: Азәрбајҹан Совет Сосиалист Республикасы รัสเซีย: Азербайджанская Советская Социалистическая Республика [АзССР]) เป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ (constituent republic) ของสหภาพโซเวียต ก่อตั้งเมื่อวันที่ 28 เมษายน 1920 เมื่อโซเวียตรัสเซีย และผ่ายนิยมโซเวียตเข้ามามีอำนาจในภูมิภาคนี้ ในช่วงสองปีแรก สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานเป็นประเทศอิสระจนถึงการรวมตัวกันเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส พร้อมกับ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย
ในเดือนธันวาคม 1922 สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส กลายเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตที่จัดตั้งขึ้นใหม่ รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ได้รับการอนุมัติโดยการประชุม 9th Extraordinary All-Azerbaijani Congress of Soviets ในวันที่ 14 มีนาคม 1937 ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 1991 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน ตามคำตัดสิน № 16-XII ของสภาโซเวียตแห่งอาเซอร์ไบจาน ซึ่งอนุมัติตามกฤษฎีกาของประธานาธิบดีสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ลงวันที่ 29 พฤศจิกายน 1990 แม้อาเซอร์ไบจานจะยังคงเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตก็ตาม ก่อนที่จะประกาศเป็นเอกราชในเดือนตุลาคม 1991 รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานสิ้นสุดลงในปี 1995 เมื่อมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ของอาเซอร์ไบจาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность населения союзных республик СССР и их территориальных единиц по полу
Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898 – 1965
Сталинские списки: Азербайджанская ССР เก็บถาวร 2018-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Azerbaijan: A Land in Bloom by Mamed Iskenderov
Azerbaijan: Azerbaijan has become a member of the International Organization of Vine and Wine (OIV)  เก็บถาวร 2013-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ismailov, Eldar: "1937: “Great Terror” in Azerbaijan" in the Caucasus Analytical Digest No. 22
| ด ค กสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต  |
| --- | --- | --- |
 สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต 
| หลัก |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก  |  |
| หลังสงครามโลกครั้งที่สอง |   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย1   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย1  |  |
| สาธารณรัฐอายุสั้น |   สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช  |  |
| ไม่ใช่สาธารณรัฐในสหภาพ |   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตโคเรซม์   สาธารณรัฐประชาชนโซเวียตบูคารา   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียพรีดเนสโตรวี   สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย (สหพันธ์รัฐทรานส์คอเคซัส)  |  |
1การยึดครองรัฐบอลติก  ในปี 1940 เป็นการอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 - 1991 ในบางประเทศอย่าง สหรัฐอเมริกา , สหราชอาณาจักร  และ ประชาคมยุโรป  ยังถือว่ารัฐบอลติกทั้งสามมีเอกราชจนกระทั่งวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตจึงได้ยอมรับเอกราชของรัฐบอลติกทั้งสามในที่สุด
สเวียตอฮีสก์

| สเวียตอฮีสก์ |
| --- | --- |
นคร
โบสถ์นักบุญนิโคลัสและโบสถ์น้อยนักบุญอันดรูว์ในอารามสเวียตอฮีสก์
   ธง ตรา
สเวียตอฮีสก์ที่ตั้งนครสเวียตอฮีสก์ในประเทศยูเครน
พิกัด: 49°02′N 37°34′E﻿ / ﻿49.033°N 37.567°E﻿ / 49.033; 37.567
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: ดอแนตสก์
เขต: กรามาตอสก์
กล่าวถึงครั้งแรก: คริสต์ศตวรรษที่ 16
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: วอลอดือมือร์ บันดูรา
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 4,309 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
สเวียตอฮีสก์ (ยูเครน: Святогі́рськ, ออกเสียง: [sʲwʲɐtoˈɦ⁽ʲ⁾irsʲk]) เป็นนครทางตอนเหนือของแคว้นดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำซีแวร์สกึยดอแนตส์ ห่างจากสลอวิยันสก์ประมาณ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 4,309 คน มีอารามคริสต์ออร์ทอดอกซ์สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 อยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำตรงข้ามกับตัวนคร
สาธุ

สาธุ (สันสกฤต: साधु) เป็นนักพรต นักบวชภิกขาจาร หรือบุคคลศักดิ์สิทธิ์ ที่สละชีวิตทางโลกมาออกบวชตามคติศาสนาฮินดูและศาสนาเชน มีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น โยคี สันนยาสี หรือ ไวราคี
คำว่าสาธุในที่นี้ มีความหมายตามตัวอักษรว่า ผู้บำเพ็ญสาธนา หรือปฏิบัติตามแนวทางวินัยของศาสนา แม้ว่าสาธุส่วนใหญ่จะเป็นโยคี แต่ไม่ใช่โยคีทุกรูปจะเป็นสาธุ สาธุเน้นอุทิศตนฝึกสมาธิเพื่อเข้าถึงพรหมัน แล้วบรรลุโมกษะตามเป้าหมายสุดท้ายของอาศรม 4 สาธุนุ่งห่มผ้าอย่างเรียบง่าย สาธุฮินดูนุ่งผ้ากาสาวพัสตร์ ส่วนสาธุเชนไม่นุ่งผ้าหรือนุ่งผ้าขาว เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการสละโลก สาธุเพศหญิงเรียกว่าสาธวี หรือ อารยิกา