stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แฌเฟร์ซง จี โอลีเวย์รา กัลเวา

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  แฌเฟร์ซง จี โอลีเวย์รา กัลเวา
วันเกิด:   (1983-01-02) 2 มกราคม ค.ศ. 1983 (41 ปี)
สถานที่เกิด:  เซาวีเซงชี, รัฐเซาเปาลู, บราซิล
ส่วนสูง:  1.90 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  บอตาโฟกู
หมายเลข:  1
สโมสรเยาวชน
1995-1997:  เฟโรเวียเรีย
1997-2002:  กรูเซย์รู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  สโมสร |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2001–2005 |  กรูเซย์รู |  28 |  (0) |
| 2003-2005 |  →บอตาโฟกู(ยืม) |  49 |  (0) |
| 2005–2008 |  ตรับซอนสปอร์ |  44 |  (0) |
| 2008-2009 |  กอนยัสปอร์ |  19 |  (0) |
| 2009-ปัจจุบัน |  บอตาโฟกู |  201 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2003 |  บราซิล-U20 |  4 |  (0) |
| 2011-2015 |  บราซิล |  22 |  (0) |
 นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 30 พฤษภาคม 2018.  † ลงเล่น (ประตู).  ‡ นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมชาติ ข้อมูลล่าสุดวันที่ 27 มิถุนายน 2015
แฌเฟร์ซง มีชื่อเต็มว่า แฌเฟร์ซง จี โอลีเวย์รา กัลเวา (โปรตุเกส: Jefferson de Oliveira Galvão) เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1983 ที่ประเทศบราซิล เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลบอตาโฟกูในบราซีเลย์รู เซรีเอ อา ประเทศบราซิล เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลตรับซอนสปอร์ในซือเปร์ลีกของตุรกี
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติบราซิล – อันดับที่สี่ ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 แฌเฟร์ซง  2 ดานีแยล อัลวิส  3 ชียากู ซิลวา (กัปตัน)  4 ดาวิด ลูอีซ  5 เฟร์นังจิญญู  6 มาร์เซลู  7 ฮุลกี  8 เปาลีญู  9 แฟรจี  10 เนย์มาร์  11 โอสการ์  12 ชูลีอู เซซาร์  13 ดังชี  14 มักซ์เวล  15 เอ็งรีกี  16 รามีริส  17 ลูอิส กุสตาวู  18 เอร์นานิส  19 วีลียัง  20 แบร์นาร์  21 โฌ  22 Victor  23 ไมกง  ผู้ฝึกสอน: สโกลารี  |  1 แฌเฟร์ซง  2 ดานีแยล อัลวิส  3 ชียากู ซิลวา (กัปตัน)  4 ดาวิด ลูอีซ  5 เฟร์นังจิญญู  6 มาร์เซลู  7 ฮุลกี  8 เปาลีญู  9 แฟรจี  10 เนย์มาร์  11 โอสการ์  12 ชูลีอู เซซาร์  13 ดังชี  14 มักซ์เวล  15 เอ็งรีกี  16 รามีริส  17 ลูอิส กุสตาวู  18 เอร์นานิส  19 วีลียัง  20 แบร์นาร์  21 โฌ  22 Victor  23 ไมกง  ผู้ฝึกสอน: สโกลารี  |  |
แฌลซัน มาร์ติงช์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มาร์ติงช์กับทีมชาติโปรตุเกสในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  แฌลซัน ดานี บาตัลยา มาร์ติงช์
วันเกิด:   (1995-05-11) 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  ไปรยา กาบูเวร์ดี
ส่วนสูง:  1.73 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มอนาโก
หมายเลข:  11
สโมสรเยาวชน
2008–2010:  ฟูตือบอลไบฟีกา
2010–2014:  สปอร์ติงลิสบอน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2015 |  สปอร์ติง เบ |  40 |  (6) |
| 2015–2018 |  สปอร์ติงลิสบอน |  92 |  (18) |
| 2018–2019 |  อัตเลติโกเดมาดริด |  8 |  (0) |
| 2019 |  → มอนาโก (ยืมตัว) |  16 |  (4) |
| 2019– |  มอนาโก |  14 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2012–2013 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 18 ปี |  10 |  (0) |
| 2013–2014 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 19 ปี |  21 |  (7) |
| 2014–2015 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 20 ปี |  9 |  (3) |
| 2015–2017 |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 21 ปี |  5 |  (2) |
| 2016– |  โปรตุเกส อายุไม่เกิน 23 ปี |  1 |  (1) |
| 2016– |  โปรตุเกส |  21 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 5 ธันวาคม 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 10 กันยายน 2018
แฌลซัน ดานี บาตัลยา มาร์ติงช์ (โปรตุเกส: Gelson Dany Batalha Martins; เกิดวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกให้กับมอนาโกในฝรั่งเศสและทีมชาติโปรตุเกส
มาร์ติงช์เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลที่สปอร์ติงลิสบอน โดยปรากฏตัวในการแข่งขัน 125 นัด และได้รับถ้วยรางวัล 2 ถ้วยในช่วงเวลา 3 ปีกับสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2018 เขาได้เซ็นสัญญาเล่นให้กับอัตเลติโกเดมาดริด
ในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกสตั้งแต่ ค.ศ. 2016 มาร์ติงช์ได้เป็นตัวแทนประเทศในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 และฟุตบอลโลก 2018
แครมบรูว์เล

| --- | --- |

ชื่ออื่น: ครีมเผา, เกรมากาตาลานา, ครีมทรินิตี
มื้อ: ของหวาน
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
อุณหภูมิเสิร์ฟ: อุณหภูมิห้อง
ส่วนผสมหลัก: คัสตาร์ด, คาราเมล
 ตำราอาหาร: แครมบรูว์เล   สื่อ: แครมบรูว์เล
แครมบรูว์เล (ฝรั่งเศส: crème brûlée, แปลตามตัวอักษรว่า "ครีมที่ถูกเผาไหม้") เป็นของหวานชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยคัสตาร์ดด้านล่าง (มักเป็นรสวานิลลา) ด้านบนเป็นชั้นคาราเมลแข็งซึ่งได้จากการเผาไหม้ของน้ำตาล เสิร์ฟที่อุณหภูมิห้อง
ประวัติ

แครมบรูว์เลปรากฏชื่ออยู่ในตำราทำอาหารของพ่อครัวฟร็องซัว มาซียาโล (François Massialot) ฉบับปี ค.ศ. 1691 แต่ในตำราทำอาหารของมาซียาโล ฉบับปี ค.ศ. 1731 เรียกแครมบรูว์เลว่า "แครม็องแกลซ" หรือครีมแบบอังกฤษ (crème anglaise) ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ของหวานชนิดนี้มีชื่อเรียกว่า "เบินต์ครีม" หรือครีมเผา (burnt cream) ในภาษาอังกฤษ
ส่วนในบริเตนใหญ่ มีการแนะนำแครมบรูว์เลอีกชนิดหนึ่งให้เป็นที่รู้จักในวิทยาลัยทรินิตี มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1879 แครมบรูว์เลชนิดนั้นจึงมีชื่อท้องถิ่นว่า "ครีมทรินิตี" (Trinity Cream) หรือ "ครีมเผาแบบเคมบริดจ์" (Cambridge burnt cream) อย่างไรก็ตาม ครีมทรินิตีก็ไม่ได้รับการคิดค้นขึ้นที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์แต่อย่างใด กล่าวกันว่าสูตรของครีมทรินิตีมาจากแอเบอร์ดีนไชร์ในสกอตแลนด์
เกรมากาตาลานา

ในแคว้นกาตาลุญญาของสเปนมีของหวานที่คล้ายกับแครมบรูว์เล เรียกว่า "เกรมากาตาลานา" (crema catalana, "ครีมแบบกาตาลุญญา") หรือ "เกรมากรามาดา" (crema cremada, "ครีมเผา") มักรับประทานกันในวันนักบุญโยเซฟ (19 มีนาคม) แต่ปัจจุบันหารับประทานได้ตลอดปี โดยคัสตาร์ดของเกรมากาตาลานามีส่วนผสมคือเปลือกส้มและอบเชย บางครั้งประดับด้วยสับปะรดด้านบน
การเสิร์ฟ

แครมบรูว์เลมักเสิร์ฟมาในถ้วยเซรามิก โดยอาจเตรียมชั้นคาราเมลแยกไว้ก่อนแล้วนำมาจัดวางบนส่วนคัสตาร์ดเมื่อจะเสิร์ฟ หรืออาจทำชั้นคาราเมลบนส่วนคัสตาร์ดโดยตรงก่อนเสิร์ฟเลยก็ได้ ในกรณีหลังนี้ จะต้องโรยน้ำตาลลงบนผิวหน้าคัสตาร์ดให้ทั่ว แล้วเผาให้ไหม้ละลายจนมีสีน้ำตาลโดยใช้ความร้อนจากเตาหรือเครื่องพ่นไฟเล็ก ๆ จากนั้นจึงปล่อยให้คาราเมลแข็งตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แครมบรูว์เล
Cookbook:Crème Brûlée - Wikibooks, open books for an open world
BBC - Food - Recipes : Original crème brûlée
Creme Brulee Recipe - Allrecipes.com
การเผาให้น้ำตาลละลายด้วยเครื่องพ่นไฟ
แคว้นของประเทศฝรั่งเศส

แคว้นของประเทศฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: région) ปัจจุบันมีทั้งหมด 18 แคว้น ซึ่งอยู่ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ 12 แคว้น บนเกาะคอร์ซิกา 1 แคว้น และแคว้นโพ้นทะเลอีก 5 แคว้น แคว้นในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่และบนเกาะคอร์ซิกายังแบ่งการบริหารย่อยเป็นจังหวัด (département) อีกโดยมีจำนวนระหว่าง 2-13 จังหวัด ส่วนแคว้นโพ้นทะเลแต่ละแคว้นมีเพียง 1 จังหวัด
แคว้นในปัจจุบัน (ตั้งแต่ พ.ศ. 2559)

| รหัส | ธง | แคว้น | เมืองหลัก | จังหวัด | แผนที่แสดงที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 44 |  |   กร็องแต็สต์ |   สทราซบูร์ |   บา-แร็ง,   มอแซล,   มาร์น,   เมอร์เตมอแซล,   เมิซ,   โวฌ,   อาร์แดน,   โอ-แร็ง,   โอต-มาร์น,   โอบ |  |
| 94 |  |   กอร์ส |   อาฌักซีโย |   กอร์ส-ดูว์-ซูด,   โอต-กอร์ส |  |
| 01 |  |   กัวเดอลุป |   บัส-แตร์ |   กัวเดอลุป |  |
| 03 |  |   กุยยาน  |   กาแยน |   กุยยาน |  |
| 24 |  |   ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ |   ออร์เลอ็อง |   แชร์,   ลัวเรแชร์,   ลัวแร,   เออเรลัวร์,   แอ็งดร์,   แอ็งเดรลัวร์ |  |
| 28 |  |   นอร์ม็องดี |   รูอ็อง |   กาลวาโดส,   แซน-มารีตีม,   ม็องช์,   ออร์น,   เออร์ |  |
| 75 |  |   นูแวลากีแตน |   บอร์โด |   กอแรซ,   เคริซ,   ชาร็องต์,   ชาร็องต์-มารีตีม,   ฌีรงด์,   ดอร์ดอญ,   เดอ-แซฟวร์,   ปีเรเน-อัตล็องติก,   ลอเตการอน,   ล็องด์,   เวียน,   โอต-เวียน |  |
| 27 |  |   บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต |   ดีฌง |   โกต-ดอร์,   โซเนลัวร์,   ฌูว์รา,   ดู,   แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์,   เนียฟวร์,   อียอน,   โอต-โซน |  |
| 53 |  |   เบรอตาญ |   แรน |   โกต-ดาร์มอร์,   ฟีนิสแตร์,   มอร์บีอ็อง,   อีเลวีแลน |  |
| 52 |  |   เปอีเดอลาลัวร์ |   น็องต์ |   ซาร์ต,   มาแยน,   แมเนลัวร์,   ลัวรัตล็องติก,   ว็องเด |  |
| 93 |  |   พรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ |   มาร์แซย์ |   บุช-ดูว์-โรน,   วาร์,   โวกลูซ,   อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์,   อาลป์-มารีตีม,   โอตซาลป์ |  |
| 06 |  |   มายอต |   มามูดซู |   มายอต |  |
| 02 |  |   มาร์ตีนิก |   ฟอร์-เดอ-ฟร็องส์ |   มาร์ตีนิก |  |
| 04 |  |   เรอูว์นียง |   แซ็ง-เดอนี |   เรอูว์นียง |  |
| 76 |  |   อ็อกซีตานี |   ตูลูซ |   การ์,   แฌร์,   ตาร์น,   ตาร์เนการอน,   ปีเรเน-ออรีย็องตาล,   ลอแซร์,   ล็อต,   อาเรียฌ,   อาแวรง,   เอโร,   โอด,   โอต-การอน,   โอต-ปีเรเน |  |
| 11 |  |   อีล-เดอ-ฟร็องส์ |   ปารีส |   แซน-แซ็ง-เดอนี,   แซเนมาร์น,   ปารีส,   วาล-เดอ-มาร์น,   วาล-ดวซ,   อีฟว์ลีน,   เอซอน,   โอดแซน |  |
| 32 |  |   โอดฟร็องส์ |   ลีล |   ซอม,   นอร์,   ปาดกาแล,   อวซ,   แอน |  |
| 84 |  |   โอแวร์ญ-โรนาลป์ |   ลียง |   ก็องตาล,   ซาวัว,   โดรม,   ปุย-เดอ-โดม,   โรน,   ลัวร์,   อาร์แด็ช,   อาลีเย,   อีแซร์,   แอ็ง,   โอต-ซาวัว,   โอต-ลัวร์ |  |
แคว้นระหว่างปี พ.ศ. 2525–2558

ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ (ไม่นับรวมเกาะคอร์ซิกา) พื้นที่เฉลี่ยของแต่ละแคว้นคือ 25,809 ตารางกิโลเมตร (9,965 ตารางไมล์) ซึ่งก็คือประมาณ 1 ใน 5 ของพื้นที่เฉลี่ยในแต่ละรัฐในสหรัฐอเมริกา และถือเป็นร้อยละ 4 ของพื้นที่เฉลี่ยของแต่ละรัฐในประเทศแคนาดา ถึงกระนั้นก็ใหญ่กว่าพื้นที่เฉลี่ยของรัฐในประเทศเยอรมนีร้อยละ 15 และร้อยละ 67 เมื่อเทียบกับแคว้นในประเทศอังกฤษ
| รหัส | ธง | แคว้น | เมืองหลัก | จังหวัด | แผนที่แสดงที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 94 |  |   กอร์ส |   อาฌักซีโย |   กอร์ส-ดูว์-ซูด,   โอต-กอร์ส |  |
| 01 |  |   กัวเดอลุป |   บัส-แตร์ |   กัวเดอลุป |  |
| 03 |  |   กุยยาน  |   กาแยน |   กุยยาน |  |
| 21 |  |   ช็องปาญาร์แดน |   ชาลง-อ็อง-ช็องปาญ |   มาร์น,   อาร์แดน,   โอต-มาร์น,   โอบ |  |
| 24 |  |   ซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ |   ออร์เลอ็อง |   แชร์,   ลัวเรแชร์,   ลัวแร,   เออเรลัวร์,   แอ็งดร์,   แอ็งเดรลัวร์ |  |
| 31 |  |   นอร์-ปาดกาแล |   ลีล |   นอร์,   ปาดกาแล |  |
| 25 |  |   บัส-นอร์ม็องดี |   ก็อง |   กาลวาโดส,   ม็องช์,   ออร์น |  |
| 26 |  |   บูร์กอญ |   ดีฌง |   โกต-ดอร์,   โซเนลัวร์,   เนียฟวร์,   อียอน |  |
| 53 |  |   เบรอตาญ |   แรน |   โกต-ดาร์มอร์,   ฟีนิสแตร์,   มอร์บีอ็อง,   อีเลวีแลน |  |
| 54 |  |   ปัวตู-ชาร็องต์ |   ปัวตีเย |   ชาร็องต์,   ชาร็องต์-มารีตีม,   เดอ-แซฟวร์,   เวียน |  |
| 22 |  |   ปีการ์ดี |   อาเมียง |   ซอม,   อวซ,   แอน |  |
| 52 |  |   เปอีเดอลาลัวร์ |   น็องต์ |   ซาร์ต,   มาแยน,   แมเนลัวร์,   ลัวรัตล็องติก,   ว็องเด |  |
| 93 |  |   พรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ |   มาร์แซย์ |   บุช-ดูว์-โรน,   วาร์,   โวกลูซ,   อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์,   อาลป์-มารีตีม,   โอตซาลป์ |  |
| 43 |  |   ฟร็องช์-กงเต |   เบอซ็องซง |   ฌูว์รา,   ดู,   แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์,   โอต-โซน |  |
| 06 |  |   มายอต |   มามูดซู |   มายอต |  |
| 02 |  |   มาร์ตีนิก |   ฟอร์-เดอ-ฟร็องส์ |   มาร์ตีนิก |  |
| 73 |  |   มีดี-ปีเรเน |   ตูลูซ |   แฌร์,   ตาร์น,   ตาร์เนการอน,   ล็อต,   อาเรียฌ,   อาแวรง,   โอต-การอน,   โอต-ปีเรเน |  |
| 04 |  |   เรอูว์นียง |   แซ็ง-เดอนี |   เรอูว์นียง |  |
| 82 |  |   โรนาลป์ |   ลียง |   ซาวัว,   โดรม   โรน,   ลัวร์,   อาร์แด็ช,   อีแซร์,   แอ็ง,   โอต-ซาวัว |  |
| 91 |  |   ล็องก์ด็อก-รูซียง |   มงเปอลีเย |   การ์,   ปีเรเน-ออรีย็องตาล,   ลอแซร์,   เอโร,   โอด |  |
| 41 |  |   ลอแรน |   แม็ส |   มอแซล,   เมอร์เตมอแซล,   เมิซ,   โวฌ |  |
| 74 |  |   ลีมูแซ็ง |   ลีมอฌ |   กอแรซ,   เคริซ,   โอต-เวียน |  |
| 72 |  |   อากีแตน |   บอร์โด |   ฌีรงด์,   ดอร์ดอญ,   ปีเรเน-อัตล็องติก,   ลอเตการอน,   ล็องด์ |  |
| 42 |  |   อาลซัส |   สทราซบูร์ |   บา-แร็ง,   โอ-แร็ง |  |
| 11 |  |   อีล-เดอ-ฟร็องส์ |   ปารีส |   แซน-แซ็ง-เดอนี,   แซเนมาร์น,   ปารีส,   วาล-เดอ-มาร์น,   วาล-ดวซ,   อีฟว์ลีน,   เอซอน,   โอดแซน |  |
| 23 |  |   โอต-นอร์ม็องดี |   รูอ็อง |   แซน-มารีตีม,   เออร์ |  |
| 83 |  |   โอแวร์ญ |   แกลร์มง-แฟร็อง |   ก็องตาล,   ปุย-เดอ-โดม,   อาลีเย,   โอต-ลัวร์ |  |
แนอูซา (แพรอส)

แนอูซา
แนอูซา (กรีก: Νάουσα; Naousa) เป็นหมู่บ้านประมงในหมู่เกาะซิคละดีส โดยตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะแพรอส มีประชากร 2,870 คน ในช่วงฤดูร้อน แนอูซาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของเกาะแพรอส
ในระหว่างปี 1770–1775 ท่ามกลางสงครามระหว่างตุรกีกับรัสเซีย และการปฏิวัติออร์ลอฟ แนอูซาถูกใช้งานเป็นฐานทัพเรือของรัสเซีย และมีชื่อในภาษารัสเซียว่า อาอูซา (Auza) รวมถึงใช้งานเป็นศูนย์กลางของกองทัพที่นำโดยอาเล็กเซย์ ออร์ลอฟ
เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง

| หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง |
| --- | --- |
ภาพเหมือนตนเองสวมหมวกฟาง ค.ศ. 1782
เกิด: เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ 16 เมษายน ค.ศ. 1755(1755-04-16) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 30 มีนาคม ค.ศ. 1842(1842-03-30) (86 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ผลงานเด่น: พระนางมารี อ็องตัวแน็ตถึอดอกกุหลาบ พระนางมารี อ็องตัวแน็ตในชุดฉลองพระกรน้อย ภาพเหมือนตนเองสวมหมวกฟาง ภาพเหมือนเลดีแฮมิลตันในเครื่องทรงอย่างนักพรตหญิงชาวคีเมไซบรี
ขบวนการ: ไฮโรโกโก คลาสสิกใหม่
คู่สมรส: ฌ็อง-บาติสต์-ปีแยร์ เลอเบริง
บุตร: 2 คน รวมถึงจูลี
บิดามารดา: หลุยส์ วีเฌ (บิดา) ฌาน ไมซีน (มารดา)

ลายมือชื่อ

 
เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง (ฝรั่งเศส: Élisabeth-Louise Vigée-Le Brun) หรือ มารี เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ (Marie Élisabeth-Louise Vigée; 16 เมษายน ค.ศ. 1755 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1842) เป็นจิตรกรสมัยโรโคโคชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ผู้มีชื่อเสียงในการเขียนจิตรกรรมภาพเหมือน เอลีซาแบ็ตแสดงความสนใจในศิลปะฟื้นฟูคลาสสิกแต่ไม่ได้จัดอยู่ในจิตรกรกลุ่มนี้เพราะความสนใจของเอลีซาแบ็ตจำกัดอยู่แต่เพียงการแต่งตัวของแบบที่เขียนให้เป็นคลาสสิก มิใช่ความสนใจในการสร้างจิตรกรรมประวัติศาสตร์แบบคลาสสิก
ชีวิตเบื้องต้น

เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริงเกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1755 ที่เมืองปารีสในประเทศฝรั่งเศส โดยมีชื่อเมื่อแรกเกิดว่า มารี เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ ลูกสาวของจิตรกรภาพเหมือนและภาพบนพัด หลุยส์ วีเฌ ผู้ที่เอลีซาแบ็ตได้รับการศึกษาทางศิลปะเมื่อเริ่มแรก มารดาของเอลีซาแบ็ตเป็นช่างแต่งผม เอลีซาแบ็ตถูกส่งไปอยู่กับญาติในเอเปร์นอง (Epernon) จนอายุ 6 ปีเมื่อเอลีซาแบ็ตเข้าคอนแวนต์และอยู่ที่นั่นอีก 5 ปี พ่อของเอลีซาแบ็ตเสียชีวิตเมื่อเอลีซาแบ็ตอายุได้ 12 ปี ในปี ค.ศ. 1768 แม่ของเอลีซาแบ็ตแต่งงานกับช่างอัญมณี, ฌาคส์ ฟรองซัวส์ เลอ เซเวร์ หลังจากนั้นครอบครัวก็ย้ายไปถนนแซงต์โอเนอร์ไม่ไกลจากพระราชวังปาแล-รัวยาล ระหว่างนี้เอลีซาแบ็ตก็ได้รับการศึกษาแนะนำจากกาเบรียล ฟร็องซัว ดัวย็อง (Gabriel François Doyen), ฌ็อง-บาติสต์ เกริซ (Jean-Baptiste Greuze) และโฌแซ็ฟ แวร์แน (Joseph Vernet) และจิตรกรสำคัญคนอื่น ๆ ในยุคนั้น
เมื่ออยู่ในวัยรุ่น เอลีซาแบ็ตก็เริ่มเขียนภาพเหมือนเป็นอาชีพ หลังจากห้องเขียนภาพถูกปิดเพราะไม่มีใบอนุญาต เอลีซาแบ็ตก็สมัครเป็นสมาชิกของสถาบันเซนต์ลูคที่ไม่เต็มใจแสดงภาพเขียนของเอลีซาแบ็ตในห้องแสดงภาพของสถาบัน แต่เอลีซาแบ็ตก็ได้รับเข้าเป็นสมาชิกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1774
มารี อองตัวเนต

เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1775 เอลีซาแบ็ตแต่งงานกับฌ็อง-บาติสต์-ปีแยร์ เลอเบริง จิตรกรและผู้ค้าขายศิลปะ เอลีซาแบ็ตเขียนภาพเหมือนของเจ้านายคนสำคัญ ๆ ของสมัยนั้นหลายพระองค์และเมื่อมีชื่อเสียงมากขึ้น เอลีซาแบ็ตก็ได้รับเชิญจากสำนักพระราชวังแวร์ซายส์ให้เขียนภาพมารี อองตัวเนต สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
มารี อองตัวเนตทรงพอพระทัยในฝีมือจนทรงให้เอลีซาแบ็ตเขียนภาพเหมือนของพระองค์และพระราชโอรสธิดาของพระองค์และพระญาติพระวงศ์ต่อมาอีกหลายปี เอลีซาแบ็ตคลอดลูกสาวเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1780 ชื่อฌานน์ ฌูลี หลุยส์ ผู้ที่เอลีซาแบ็ตเรียกว่า “ฌูลี”
ในปี ค.ศ. 1781 เอลีซาแบ็ตและสามีก็ไปเดินทางไปเที่ยวบริเวณฟลานเดอร์สและเนเธอร์แลนด์ที่เอลีซาแบ็ตได้เห็นงานเขียนต่าง ๆ ของจิตรกรเฟล็มมิชคนสำคัญ ๆ ที่ทำให้ได้รับแรงบันดาลใจในการทดลองการเขียนวิธีใหม่ ระหว่างการเดินทางเอลีซาแบ็ตก็มีโอกาสเขียนภาพเหมือนของเจ้านายที่นั่นรวมทั้งเจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์
เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1783 เอลีซาแบ็ตก็ได้รับเข้าเป็นสมาชิกของ “ราชสถาบันแห่งจิตรกรรมและประติมากรรม” ในฐานะจิตรกรภาพอุปมานิทัศน์ประวัติศาสตร์ อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์ (Adélaïde Labille-Guiard) ก็ได้รับเข้าเป็นสมาชิกในวันเดียวกัน
การยอมรับของเอลีซาแบ็ตเข้าเป็นสมาชิกได้รับการต่อต้านเพราะสามีเป็นผู้ค้าศิลปะ แต่ในที่สุดมติของสมาคมก็ถูกเปลี่ยนโดยพระราชโองการของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 โดยมีมารี อองตัวเนตหนุนหลังพระสวามีในนามของเอลีซาแบ็ต การยอมรับสตรีสองคนเข้าเป็นสมาชิกของสถาบันในวันเดียวกันเป็นการเปรียบเทียบงานของสตรีสองคนแทนที่จะเปรียบคุณค่าของงานของเอลีซาแบ็ตกับงานของสมาชิกของสมาคมที่มีอยู่แล้วซึ่งเป็นผู้ชายทั้งหมด
ในปี ค.ศ. 1789 อเล็กซานเดอร์ คูชาสกี (Alexander Kucharsky) ก็ได้เป็นช่างเขียนประจำราชสำนักต่อจากเอลีซาแบ็ต
การปฏิวัติฝรั่งเศส

หลังจากที่พระราชวงศ์ถูกจับระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส เอลีซาแบ็ตก็หลบหนีจากฝรั่งเศสกับลูกสาว เอลีซาแบ็ตไปทำงานอยู่ในอิตาลี ออสเตรีย และรัสเซีย ในกรุงโรม ภาพเขียนของเอลีซาแบ็ตได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง และทำให้เอลีซาแบ็ตได้รับเข้าเป็นสมาชิกของสถาบันเซนต์ลูคแห่งโรม
ในรัสเซียเอลีซาแบ็ตเข้าเขียนภาพในราชสำนักของพระจักรพรรดินีนาถแคทเธอรีนที่ 2 แห่งรัสเซีย ขณะที่พำนักอยู่ที่นั่นเอลีซาแบ็ตก็ได้เข้าเป็นสมาชิกของ “สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก” ส่วนฌูจีแต่งงานกับขุนนางรัสเซีย
เอลีซาแบ็ตได้รับการต้อนรับกลับฝรั่งเศสระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 งานของเอลีซาแบ็ตเป็นที่ต้องการกันในหมู่ชนชั้นสูงไปทั่วยุโรป เอลีซาแบ็ตเดินทางไปอังกฤษเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 และได้เขียนภาพเหมือนของขุนนางหลายคนรวมทั้งจอร์จ กอร์ดอน ไบรอน บารอนไบรอนที่ 6 (George Gordon Byron, 6th Baron Byron) ต่อมาในปี ค.ศ. 1807 เอลีซาแบ็ตก็เดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์และได้เข้าเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสมาคมเพื่อความก้าวหน้าของวิจิตรศิลป์ (Société pour l'Avancement des Beaux-Arts” แห่งเจนีวา
เอลีซาแบ็ตพิมพ์บันทึกความทรงจำในปี ค.ศ. 1835 และปี ค.ศ. 1837 ซึ่งเป็นที่น่าสนใจตรงที่ทำให้เห็นภาพพจน์ของการศึกษาของจิตรกรในปลายสมัยของจิตรกรรมที่มีอิทธิมาจากราชสถาบัน
เอลีซาแบ็ตยังคงเขียนภาพจนอายุอยู่ในวัยห้าสิบ เอลีซาแบ็ตซื้อบ้านที่ลูฟว์เซียน (Louveciennes) ในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ และพำนักอยู่ที่นั่นจนถูกยึดโดยทหารของปรัสเซีย ระหว่างสงครามนโปเลียน ในปี ค.ศ. 1814 เอลีซาแบ็ตพำนักอยู่ในปารีสจนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1842 ร่างของเอลีซาแบ็ตถูกนำกลับไปฝังที่ลูฟว์เซียนบนหินบนหลุมศพมีคำจารึก “Ici, enfin, je repose…”
เอลีซาแบ็ตเขียนภาพเหมือนด้วยกันทั้งหมด 660 ภาพและภาพภูมิทัศน์อีก 200 ภาพ ภาพของเอลีซาแบ็ตตั้งแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงทั่วโลกรวมทั้งพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจและหอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน) ในยุโรปและอีกหลายพิพิธภัณฑ์ในสหรัฐอเมริกา
ดูเพิ่ม

ภาพเหมือน
จิตรกรรมภูมิทัศน์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง
ชีวประวัติของเอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริงที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของเอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริงที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ระเบียงภาพของเอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริงรวมทั้งบทความ, บันทึกความทรงจำและชีวประวัติ เก็บถาวร 1998-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
“บันทึกความทรงจำของมาดามวีเฌ-เลอเบริง” แปลโดย ไลโอเนล สตราชีย์
สมุดภาพ

“มารี อองตัวเนต”
ค.ศ. 1786
“มาดามดู แบร์รี”
“Antoinette-Elisabeth-Marie d'Aguesseau”
ราว ค.ศ. 1785
“Marquise de Rougé with her Sons”
ราว ค.ศ. 1787
“น้องชายของจิตรกร”
ค.ศ. 1773
“Comte de Vaudreuil”
ค.ศ. 1784
“อูแบร์ต โรแบร์ต”
ค.ศ. 1788
“Caroline Murat with her daughter”
ราว ค.ศ. 1807
“เลดีแฮมมิลตันแต่งตัวเป็นอาเรียดเน”
ราว ค.ศ. 1790
“Bacchante”
ราว ค.ศ. 1785
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
“ภาพเหมือนของมารี อองตัวเนต”, ค.ศ. 1783 ที่บ่งว่าเขียนโดยเอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง
“ชาร์ลส์ อเล็กซานเดอร์ เดอ คาลอง” โดยเอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง
“ภาพเหมือนตนเอง” เขียนในฟลอเรนซ์ ค.ศ. 1790
แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก

ภาพเขียนแฮร์เรียต สมิทสัน ขณะรับบทเป็น โอฟีเลีย

Symphonie fantastique
5th movement (sound sample)
Organ arrangement: Josh Perschbacher
แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก: เอปิซอดเดอลาวีดูว์นาร์ติสต์...อ็องแซ็งก์ปาร์ตี (ฝรั่งเศส: Symphonie Fantastique: Épisode de la vie d'un Artiste...en cinq parties) หรือมักเรียกชื่อสั้น ๆ ว่า แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก (Symphonie fantastique) เป็นโปรแกรมซิมโฟนีที่แต่งโดยแอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ คีตกวีคนสำคัญของฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1830 ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นสำคัญในช่วงต้นของยุคโรแมนติก ซิมโฟนีชุดนี้จัดแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ Conservatoire de Paris กรุงปารีส เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1830 แบร์ลีโยซได้ปรับปรุงผลงานชิ้นนี้เรื่อยมา ตั้งแต่ปี 1831 ถึง 1845
แซ็งฟอนีฟ็องตัสติกเล่าเรื่องราวของศิลปินคนหนึ่งที่มากด้วยพรสวรรค์และจินตนาการ แต่ไม่สมหวังเรื่องความรัก จึงเกิดอาการหดหู่และหันไปสูบฝิ่น จนเกิดอาการประสาทหลอน จินตนาการไปว่าเขาบันดาลโทสะสังหารเธอ ถูกลงโทษประหารชีวิตโดยการแขวนคอ และในงานศพของตัวเอง ได้มีการเต้นรำอย่างบ้าคลั่งโดยเหล่าวิญญาณที่ขึ้นมาจากนรก ณ ที่นั้นเขาได้พบกับหญิงผู้เป็นที่รักอีกครั้งหนึ่ง
แบร์ลีโยซแต่งซิมโฟนีชุดนี้เพื่อบรรยายความรู้สึกส่วนตัวที่มีต่อแฮร์เรียต สมิทสัน  นักแสดงหญิงชาวไอริชที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ  ขณะนั้นเธอรับบทเป็นโอฟีเลียในเรื่องแฮมเลต จากผลงานของเชกสเปียร์ซึ่งแบร์ลีโยซได้ชมการแสดงเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1827  เขาส่งจดหมายรักถึงเธอเป็นจำนวนมาก แต่เธอไม่เคยตอบกลับ เนื่องจากคิดว่าเป็นเพียงการเกี้ยวพาราสี  ครั้งหนึ่งเขาตัดสินใจไปรอพบเธอหลังเวทีแสดงเพื่อสารภาพรักด้วยตัวเอง กลับไปพบแฮร์เรียตกำลังซ้อมบทรักกับนักแสดงอื่นอยู่ ด้วยความเข้าใจผิด แบร์ลีโยซจึงจากไปด้วยความผิดหวัง และระบายอารมณ์สะเทือนใจด้วยการแต่งซิมโฟนีบทนี้ขึ้นมา
แฮร์เรียตไม่ได้ชมแซ็งฟอนีฟ็องตีสติกตั้งแต่รอบแรก เนื่องจากต้องย้ายไปแสดงที่อื่น เธอได้ชมการแสดงที่แบร์ลีโยซร่วมบรรเลงในสองปีต่อมา และรับรู้ถึงสารแบร์ลีโยซตั้งใจส่งให้ หลังการแสดงแบร์ลีโยซได้พบกับแฮร์เรียตและขอแต่งงานกับเธอ ทั้งคู่แต่งงานเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1833 ก่อนจะแยกทางกันหลังจากแต่งงานได้ 9 ปี
ซิมโฟนีชุดนี้แบ่งออกเป็น 5 ท่อน ซึ่งแตกต่างจากแบบแผนของซิมโฟนีอื่น ๆ ที่นิยมแบ่งเป็น 4 ท่อน  ได้แก่
I. "Rêveries - Passions" (Daydreams - Passions)
II.  "Un bal"(A Dance)
III. "Scène aux champs"(Scene in the Fields)
IV. "Marche au supplice"(March to the Scaffold)
V. "Songe d'une nuit de sabbat"(Dreams of a Witches' Sabbath)
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Symphonie Fantastique ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ฟังผลงาน Symphony Fantastique Op.14 ที่ มิวโซเพน
แบฌา

| แบฌา |
| --- | --- |
เทศบาล

   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 38°02′N 7°53′W﻿ / ﻿38.033°N 7.883°W﻿ / 38.033; -7.883
ประเทศ:  โปรตุเกส
ภูมิภาค: Alentejo
Subregion: Baixo Alentejo
Intermunic. comm.: Baixo Alentejo
เขต: Beja
Parishes: 11
การปกครอง
 • President: Paulo Arsénio (PS)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,146.44 ตร.กม. (442.64 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 35,854 คน
 • ความหนาแน่น: 31 คน/ตร.กม. (81 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: WET/WEST (UTC+0/+1)
เว็บไซต์: http://www.cm-beja.pt
แบฌา (โปรตุเกส: Beja) เป็นนครและเทศบาลในภูมิภาคอาเล็งแตฌู (Alentejo) ประเทศโปรตุเกส มีประชากร 35,854 คนในปี ค.ศ. 2011 มีพื้นที่ 1,146.44 ตร.กม. (442.64 ตร.ไมล์) เมื่อปี 2001 เมืองมีประชากร 21,658 คน