stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะไทแรนต์ (ละครโทรทัศน์ ค.ศ. 2024)
การออกฉาย

ที่ปลายปี 2023 มีรายงานว่า เดอะ ไทแรนท์ เป็นส่วนหนึ่งของรายชื่อภาพยนตร์ในปี 2024 ของ Ace Maker Movie Works ในต้นปี 2024 มีการกล่าวถึงภาพยนตร์นี้ว่าจะออกฉายในปีเดียวกัน
เดอะ ไทแรนท์ ได้รับการขายล่วงหน้าในหลายภูมิภาคและแพลตฟอร์ม รวมถึงเยอรมนี (Splendid), ไต้หวัน (MovieCloud), เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Purple Plan), ไทย (Neramitnung Film), CIS (Paradise Group), และความบันเทิงในเครื่องบิน (Eagle)
ตัวแทนของซีรีส์ได้แจ้งกับสื่อว่าภาพยนตร์ เดอะ ไทแรนท์ ถูกสร้างขึ้นเพื่อฉายในโรงภาพยนตร์ แต่หลังจากการถ่ายทำเสร็จสิ้น ถูกปรับเป็นซีรีส์ 4 ตอนในกระบวนการตัดต่อ การตัดสินใจขยายรูปแบบนี้ทำเพื่อแสดงเสน่ห์ของแต่ละตัวละครและเน้นความเชี่ยวชาญของผู้กำกับ พัก ฮุน-จอง โดยจะออกอากาศทาง ดิสนีย์+ ในปี 2024 และมีกำหนดฉายทั่วโลกในวันที่ 14 สิงหาคม 2024
ดิสนีย์+ ได้ปล่อยตัวอย่างสำหรับซีรีส์นี้เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2024
เดอะ ไทแรนท์ จะถูกเปิดตัวให้แฟน ๆ ดูล่วงหน้าผ่านการฉายพิเศษ 'Top Secret Premiere Screening' ที่ Megabox COEX เวลา 18:50 (เวลามาตรฐานเกาหลี) วันที่ 9 สิงหาคม 2024 หลังการฉายจะมี GV กับนักแสดงหลักของซีรีส์รวมถึง ชา ซึง-ว็อน, คิมซ็อน-โฮ, คิม คัง-อู, และโจ ยุน-ซู และในวันเดียวกัน เวลา 19:00 จะมีงานแฟนมีต 'Tyrant Sample Chasing Competition' ที่ชั้น 5 ของ Grand InterContinental Seoul Parnas
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการผลิต at Acemaker Movieworks
เดอะไทแรนต์ ใน ดิสนีย์+
เดอะไทแรนต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เดอะไทแรนต์ ที่ฮันซีเนมา
เดอะไทแรนต์ ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
วัดนครสวรรค์

| วัดนครสวรรค์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดหัวเมือง, วัดใหญ่
ที่ตั้ง: ถนนโกสีย์ ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธศรีสวรรค์
เจ้าอาวาส: พระธรรมวชิรธีรคุณ (ฐิตพัฒน์ สิริธโร)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดนครสวรรค์ เดิมมีนามว่า วัดหัวเมือง เพราะตั้งอยู่ตอนต้นของตัวเมืองก่อนจะเข้าถึงตัวเมืองจะต้องผ่านวัดนี้ก่อน สร้างขึ้นในราว พ.ศ. 1972 โดยประมาณ เดิมหน้าวัดอยู่ทางริมแม่น้ำเจ้าพระยามีต้นโพธิ์และพระปรางค์มองเห็นเด่นชัดสำหรับผู้สัญจรทางน้ำ ต่อมาสายน้ำได้เปลี่ยนทิศทางห่างออกไปจากวัดประมาณ 100 เมตร เป็นวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา มาแต่เดิม ประมาณ พ.ศ. 1972
วัดนครสวรรค์ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ 702 ถนนโกสีย์ ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 22 ไร่ 1 งาน 35 ตารางวา อาณาเขตเฉพาะส่วนที่เป็นเขตพุทธาวาส ทิศเหนือยาว 67 วา ติดต่อกับถนนเทพสิทธิชัย ทิศใต้ยาว 67 วา ติดต่อกับถนนลูกเสือ ทิศตะวันออกยาว 76 วา ติดต่อกับถนนโกสีย์ ทิศตะวันตกยาว 80 วา ติดต่อกับถนนสวรรค์วิถี ซึ่งเป็นถนนผ่ากลางที่ดินตั้งวัด มีโฉนดที่ดินเลขที่ 9943, 9639 และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 118 ไร่ 99 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 11253, 22673, 1041, 111 และ น.ส. 3 สารบบหน้า 38 เล่ม 1 ที่ธรณีสงฆ์นี้ตั้งอยู่ตำบลปากน้ำโพ 2 แปลง ตำบลบางม่วง 1 แปลง ตำบลศาลาแดง อำเภอโกรกพระ 1 แปลง และตำบลเนินมะกอก อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ 1 แปลง
เสนาสนะ

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู มีกำแพงโดยรอบทั้ง 4 ด้าน และมีประตูเข้าออกได้สะดวกทั้ง 4 ด้าน เช่นกัน ที่ดินตั้งวัดนี้ได้ถูกถนนสวรรค์วิถีตัดผ่านแบ่งเนื้อที่ออกเป็น 2 แปลงเป็นเขตสังฆาวาส และเขตพุทธาวาสในส่วนที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออกซึ่งมีเนื้อที่ 13 ไร่ 25 ตารางวา อีกแปลงหนึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกใช้เป็นเขตฌาปนสถาน มีเนื้อที่ 9 ไร่ 1 งาน 11 ตารางวา ภายในบริเวณวัดมีถนนติดต่อระหว่างอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ถึงกันหมด
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีพระอุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 26 เมตร บูรณะ พ.ศ. 2515 ศาลาการเปรียญกว้างยาวด้านละ 34 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น สร้าง พ.ศ. 2526 กฎิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารคอนกรีต 9 หลัง อาคารไม้สัก 2 ชั้น 1 หลัง ห้องสมุดจตุรมุขกว้าง 11 เมตร ยาว 12 เมตร อาคารคอนกรีต หอระฆังจตุรมุขสร้างด้วยไม้ทั้งหลัง อาคารเรียนพระปริยัติธรรมกว้าง 24.50 เมตร ยาว 28.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น มีมุขหน้าและหลัง พระวิหารสร้างด้วยอิฐโบราณแผ่นใหญ่ บูรณะ พ.ศ. 2527 อาคารสำนักงานมูลนิธิการกุศล 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 8 หลัง และฌาปนสถานแบบเตาอบคอนกรีตเสริมเหล็ก
ปูชนียวัตถุ

มีพระประธานในพระอุโบสถ ขนาดพระเพลากว้าง 2.50 เมตร สร้างด้วยทองเหลือง มีพระนามเรียกกันว่า “หลวงพ่อศรีสวรรค์” พระพุทธรูปใหญ่ 2 องค์ในพระวิหาร เรียกว่า “พระผู้ให้อภัย” พระพุทธรูปอื่นอีก 2 องค์ในพระวิหาร พระพุทธรูปเนื้อสำริดสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย อยู่ที่กุฏิเจ้าอาวาสจำนวน 4 องค์ พระเจดีย์เก่าอยู่ด้านหน้าพระอุโบสถ 3 องค์ พระปรางค์ซึ่งปรักหักพังมีเพียงซากและรากฐานปรากฏอยู่
ทางราชการได้เคยใช้สถานที่วัดนี้ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา (มีศิลาจารึกเป็นหลักฐาน) เป็นที่พำนักอยู่จำพรรษาของเจ้าคณะจังหวัด เป็นสถานที่ใช้สอบธรรมและบาลีสนามหลวงตลอดมา เมื่อ พ.ศ. 2203 ชาวบ้านได้พบช้างเผือก 1 เชือก ที่เมืองนครสวรรค์ได้ประกอบพิธีทางศาสนาที่วัดนี้ แล้วนำถวายสมเด็จพระนารายณ์มหาราชที่เมืองลพบุรี ซึ่งได้พระราชทานนามว่า “เจ้าพระยาบรมคเชนทรฉัททันต์” จึงนับว่าเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองมาแต่โบราณกาล
ในราว พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อคราวเสด็จทางชลมารคมาทรงเททองหล่อพระพุทธชินราชจำลองที่จังหวัดพิษณุโลก ได้เสด็จฯ มาทรงเยี่ยมและเห็นความสำคัญของวัดนี้ จึงได้โปรดให้ย้ายพระครูสวรรค์วิถีวิสุทธิอุตตมคณาจารย์สังฆปาโมกข์ (หลวงพ่อครุฑ) เจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์ จากวัดเขา (วัดจอมคีรีนาคพรต) มาพำนักอยู่ประจำที่วัดนี้ ในการย้ายหลวงพ่อครุฑนั้นทางราชการและประชาชนได้ร่วมจัดเป็นการใหญ่มาก มีขบวนแห่แบบเวสสันดร จำนวน 13 ขบวน พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าคำรบผู้บัญชาการทหารสมัยนั้นจัดขบวนส่งท่านด้วย
พ.ศ. 2454 สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า เสด็จประพาสมณฑลฝ่ายเหนือ ได้เสด็จมาทรงบำเพ็ญพระราชกุศลในวันพระราชสมภพ และวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมด้วยเจ้านายอีกหลายพระองค์ได้ทรงบริจาคพระราชทรัพย์ เพื่อปฏิสังขรณ์พระอารามนี้ด้วย
พ.ศ. 2456 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชเจ้า เสด็จตรวจการคณะสงฆ์ได้ทรงแวะเยี่ยมหลวงพ่อครุฑด้วย ในฐานะทรงคุ้นเคยเป็นการส่วนพระองค์มาก่อน และในปีต่อมาได้เสด็จมาในงานศพหลวงพ่อครุฑที่วัดนี้อีกครั้งหนึ่ง
พ.ศ. 2469 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์สำหรับเป็นทุนสร้างพระอุโบสถหลังปัจจุบัน ซึ่งได้ครอบหลังเดิมไว้พร้อมทั้งได้พระราชทานพระบรมฉายาลักษณ์เป็นโลหะทองแดงขนาดใหญ่ไว้เป็นอนุสรณ์ในพระอุโบสถด้วย วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้ประทานผ้าพระกฐินมาทอดถวายที่วัดนี้
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ได้เสด็จมาประทับแรมที่วัดนี้ 2 ครั้ง เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 และวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ครั้นถึง พ.ศ. 2527 ได้มีนายเสน่ห์ วัฒนาธร รองปลัดกระทรวงมหาดไทยได้เสนอเรื่องขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต เพื่อสถาปนาวัดนครสวรรค์ เป็นพระอารามหลวงความทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทแล้วพระราชทานพระบรมราชานุญาตตามหนังสือสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ที่ นร 02047846 ลงวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2528
กระทรวงศึกษาธิการได้ออกประกาศลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2528 วัดนครสวรรค์จึงได้เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ นับตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน 2528 เป็นต้นมา
ลำดับเจ้าอาวาสที่ทราบนามมี 8 รูป

พระอาจารย์เคลือบ พ.ศ. 2424-2443
พระครูสวรรค์วิถีสุทธิอุตตมคณาจารย์สังฆปาโมกข์ (ครุฑ) พ.ศ. 2444-2456
พระครูเขมวิถีสังฆปาโมกข์ (สด) พ.ศ. 2456-2462
พระใบฎีกาอั้น พ.ศ. 2462-2471
พระครูนิภาสธรรมคุณ (บุญเกิด จนฺทสาโร ป.ธ.3) พ.ศ. 2471-2508
พระเทพสิทธินายก (ห้อง ชาติสิริ ป.ธ.6) รักษาการแทนเจ้าอาวาส พ.ศ. 2477-2499
พระเทพญาณโมลี (ประสิทธิ์ มิตฺตธมฺโม ป.ธ.6) ปกครองระหว่าง พ.ศ. 2499-2508 และได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2508-2539
พระธรรมวชิรธีรคุณ (ฐิตพัฒน์ สิริธโร ป.ธ.๙ ,รศ.ดร.) ปกครองระหว่าง พ.ศ.2540-ปัจจุบัน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3 พระองค์เจ้าชั้นเอก
ประสูติ: 20 มกราคม พ.ศ. 2356
สิ้นพระชนม์: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2378 (22 ปี)
หม่อม: เจ้าจอมมารดางิ้ว
พระธิดา: สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาบาง ในรัชกาลที่ 3
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ (20 มกราคม พ.ศ. 2355 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2378) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 8 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาบาง และเป็นพระชนกในสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี พระอัครมเหสีพระองค์แรกในรัชกาลที่ 4
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าสังข์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 8 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาบาง เมื่อวันพุธ เดือนยี่ แรม 4 ค่ำ ปีวอกจัตวาศก จุลศักราช 1174 ตรงกับวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2355 (ปฏิทินสากลคือ พ.ศ. 2356) มีพระโสทรเชษฐภคินีพระองค์เดียว คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ
เดิมมีพระนามว่า หม่อมเจ้าสังข์ เมื่อพระราชชนกขึ้นครองราชย์ จึงได้มีพระยศเป็น พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้า เหตุที่มีพระนามว่าสังข์ เพราะพระรูปโฉมงามตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์เปรียบเหมือนพระสังข์ทอง จึงเรียกกันว่า พระองค์สังข์ หรือสังข์ทอง แต่ต่อมาพระราชทานพระนามใหม่ว่า "พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ" ซึ่งก็มีความหมายว่า รูปงาม เหล่ามิชชันนารีชาวตะวันตกที่เคยมาเผยแผ่ศาสนาคริสต์ในกรุงสยาม มองว่าพระองค์เจ้าลักขณานุคุณจะขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นสมเด็จพระมหาอุปราชกรุงสยามหากแต่สิ้นพระชนม์ไปก่อน
พระองค์มีพระธิดาพระองค์เดียว ซึ่งประสูติแต่หม่อมงิ้ว คือ สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี (พระยศเดิม หม่อมเจ้าโสมนัส; ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) ส่วนหม่อมงิ้วได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าจอมมารดางิ้ว ด้วยเป็นยายของสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าพระองค์แรกในรัชกาลที่ 4
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ สิ้นพระชนม์ในขณะที่พระธิดามีชันษาเพียงหกเดือน เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2378 ด้วยพระโรคไข้ป่วง สิริพระชันษา 22 ปี ในสายสกุลของพระองค์ ไม่มีราชสกุล เนื่องจากพระองค์ไม่มีพระโอรส
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

หม่อมเจ้าสังข์ (20 มกราคม พ.ศ. 2356 - สมัยรัชกาลที่ 3)
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าสังข์ (สมัยรัชกาลที่ 3 - พ.ศ. 2374)
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ (พ.ศ. 2374  - พ.ศ. 2378)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ (ในสมัยรัชกาลที่ 4)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ (ในสมัยรัชกาลที่ 6)
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ ได้แก่
กิติกร โพธิ์ปี จากละครเรื่อง หม่อมเป็ดสวรรค์ (2567)
ประเทศเกาหลีเหนือกับอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง
ดูเพิ่ม

วิกฤตการณ์เกาหลีเหนือ พ.ศ. 2560–2561
บะช่อ

| --- | --- |
ชื่ออื่น: บ๊ะฉ่อ
แหล่งกำเนิด: จีน
ส่วนผสมหลัก: หมูสับผสมเครื่องปรุงต่างๆ
 ตำราอาหาร: บะช่อ
บะช่อ หรือบ๊ะฉ่อ (จีน: 肉脞; เพ็งอิม: bhah4 co3)  เป็นอาหารประเภทเนื้อหมูอย่างหนึ่ง เป็นหมูสับผสมเครื่องต่าง ๆ ที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารจีนแต้จิ๋ว บ๊ะฉ่อมาจากภาษาจีนแต้จิ๋วหมายถึงหมูที่สับจนละเอียด เป็นการนำเนื้อหมูมาหั่นให้เป็นชิ้นเล็ก แล้วสับให้ละเอียดด้วยปังตอ ปรุงรสขณะสับด้วยซีอิ๊ว น้ำปลา น้ำตาล แป้งข้าวโพด หรือรากผักชี กระเทียมโขลก สูตรดั้งเดิมของชาวแต้จิ๋วจะใส่เพียงซีอิ๊วและพริกไทยป่น  บะช่อที่สับเสร็จแล้วใช้ปรุงอาหารได้หลายอย่าง เช่น แกงจืด นำไปยัดไส้มะระหรือหมึก บางครั้งนิยมสับส่วนผสมอื่นปนไปด้วยเช่น วุ้นเส้น กุ้ง ใบตำลึง ใบสะระแหน่
บะช่อมีบทบาทในอาหารจีนหลายชนิดและหลายภูมิภาค ชาวจีนแต้จิ๋วนำบะช่อไปนึ่ง ทอด และต้ม โดยนิยมนึ่งกับไข่ตุ๋นหรือผักกาดดอง ชาวจีนกวางตุ้งนิยมนำบะช่อมาผัด นึ่ง และตุ๋น นำมาปรุงคู่กับปลาเค็ม ผักกาดดองเค็ม ไข่เค็ม ไข่เยี่ยวม้า  นำมานึ่งเช่นคลุกกับข้าวเหนียวดิบแล้วนึ่ง ตุ๋นรวมกับน้ำแกงที่ใส่ของเค็มหรือของแห้ง เช่น เป็ดเค็ม หอยเชลล์แห้ง ผักกาดขาวตากแห้ง ชาวจีนฮกเกี้ยนนิยมนำบะช่อมาเป็นส่วนหนึ่งของน้ำแกง เช่งแกงจืดลำไยยัดไส้หมูสับ แกงจืดหมูสับผสมหัวไชเท้า ชาวจีนแคะใช้บะช่อปรุงอาหารมาก โดยนิยมนำสิ่งอื่นสับลงในบะช่อด้วย เช่น หมึกแห้ง ข้าวหมากแดง เนื้อปลา เนื้อกุ้ง อาหารไทยที่มีบะช่อเป็นองค์ประกอบได้แก่ ม้าอ้วน ที่นำหมูบะช่อ มันหมูแข็ง และเนื้อปูมารวมกัน ปรุงรสด้วยรากผักชี กระเทียม พริกไทย น้ำปลา ใส่ถ้วยตะไล นึ่งจนสุก ใช้เป็นอาหารว่าง
ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศมอริเตเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอริเตเนียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศมอริเตเนียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
| รวม |  |  | 3 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cheikh Beya | 100 m | 14.29 | 32 qD | DNS | DNS |
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Maimouna Cisse | 800 m | DSQ qC | DSQ qC | DNS | DNS |
เทควันโด

บทความหลัก: กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 16 คน> Opposition Result | รอบก่อนรองฯ> Opposition Result | รอบรองฯ> Opposition Result | ชิงชนะเลิศ> Opposition Result | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mohamed El Mokhtar | −55 kg |  F Zaouia (NED) L 5 – 26 (PTG) | Did not advance | Did not advance | Did not advance | 9 |
ดูเพิ่ม

ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติมอริเตเนียในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬามอริเตเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
กีฬาอเมริกันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาอเมริกันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาอเมริกันฟุตบอล
หน่วยงาน: ไอเอฟเอเอฟ
รายการ: 1 (ชาย)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาอเมริกันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน เป็นกีฬาที่มีการเสนอให้เป็นกีฬาสาธิตของโอลิมปิกฤดูร้อนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1932 ฟุตบอลวิทยาลัยแข่งขันในโอลิมปิก 1904 ที่ฟราสซิสฟิลด์ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ทีมวิทยาลัยต่างเล่นกันเองโดยเป็นส่วนหนึ่งของฤดูกาลปกติ สุดท้ายกีฬาชนิดนี้ก็ได้จัดแข่งขันอย่างเป็นทางการให้เป็นกีฬาสาธิตเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1932 แม้ว่าอเมริกันฟุตบอลจะไม่ได้แข่งขันในโอลิมปิกตั้งแต่นั้นมา แต่ผู้เล่นอเมริกันฟุตบอลหลายคนก็ได้เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก สหพันธ์อเมริกันฟุตบอลนานาชาติ (IFAF) ทำหน้าที่ดูแลจัดการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลชิงแชมป์โลก ซึ่งเป็นการแข่งขันระดับนานาชาติ ซึ่งจะจัดขึ้นทุก ๆ สี่ปี
ในปี พ.ศ. 2556 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ให้การรับรองชั่วคราวแก่สหพันธ์อเมริกันฟุตบอลนานาชาติ โดยจัดให้มีการลงคะแนนเสียงที่เป็นไปได้เกี่ยวกับการเข้าร่วมโอลิมปิกในอนาคต ในปี ค.ศ. 2015 อเมริกันฟุตบอลไม่รวมอยู่ในส่วนเพิ่มเติมของการแข่งขันปี ค.ศ. 2020
สาลี่

สาลี่ อาจหมายถึง
สาลี่ (สกุล) , ชื่อสกุลของไม้ผลยืนต้น ในวงศ์ Rosaceae ซึ่งมีประมาณ 30 ชนิดรวมถึง แพร์
สาลี่, ชื่อไม้ต้นชนิด Pyrus pyriflora L. ในวงศ์ Rosaceae ผลเนื้อกรอบ รสหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย กลิ่นหอม
สาลี่, ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งสาลีตีกับไข่และน้ำตาลจนฟู แล้วนึ่งจนสุก
สาลี่, เครื่องบรรทุกของหนัก มีสองล้อ ใช้ลากหรือผลักไป
สาลี่ (trolley), คันเหล็กติดอยู่บนหลังคารถราง ปลายมีลูกรอกยันอยู่กับสายไฟฟ้า เพื่อเป็นทางให้กระแสไฟฟ้าเข้าเครื่องรถ
แต้จิ๋ว (เมือง)

สำหรับภาษาในกลุ่มภาษาจีน ดูที่ ภาษาแต้จิ๋ว
| เฉาโจว 潮州市 แต้จิ๋ว |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครแต้จิ๋ว
สมญา: เมืองนกฟีนิกซ์ (凤城)
th
ตำแหน่งของนครแต้จิ๋วในมณฑลกวางตุ้ง
เฉาโจวตำแหน่งในประเทศจีน
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครแต้จิ๋ว): 23°39′29″N 116°37′19″E﻿ / ﻿23.658°N 116.622°E﻿ / 23.658; 116.622
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: กวางตุ้ง
จำนวนเขตการปกครอง: ระดับเทศมณฑล: 4; ระดับตำบล; 43
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตเซียงเกี๊ย (湘桥区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: ลั่ว เหวินจื้อ (骆文智)
 • นายกเทศมนตรี: ทัง ซีคุน (汤锡坤)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,110 ตร.กม. (1,200 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 1,497.5 เมตร (4,913.1 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 2,669,844 คน
 • ความหนาแน่น: 860 คน/ตร.กม. (2,200 คน/ตร.ไมล์)
 • ชาติพันธุ์ส่วนใหญ่: ฮั่น — 99.7%
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 521000  (ใจกลางเมือง) 515600, 515700  (พื้นที่อื่น)
รหัสพื้นที่: 768
รหัส ISO 3166: CN-GD-51
ป้ายทะเบียนรถ: 粤U
GDP (2017): CNY 107.4 พันล้าน US$ 15.6 พันล้าน
 - ต่อหัว: CNY 40,555 US$ 6,007
ภาษา: ภาษาแต้จิ๋ว และภาษาฮักกา (พื้นที่เทศมณฑลเหราผิง) (ภูมิภาค) ; ภาษากวางตุ้งมาตรฐาน (ในมณฑล) และภาษาจีนกลาง (ทางการ)
เว็บไซต์: www.chaozhou.gov.cn
แต้จิ๋ว (จีน: 潮州; เพ็งอิม: dio⁵ ziu¹) หรือ เฉาโจว (Cháozhōu, ตามภาษาจีนกลาง) เป็นเมืองซึ่งตั้งอยู่ติดกับซัวเท้าทางทิศใต้ (หรือที่คนไทยรู้จักในนามซัวเถา 汕頭市) จรดเมืองกิ๊กเอี๊ยทางตะวันตกเฉียงใต้ (หรือ เจียหยางในภาษาจีนกลาง) จรดเมืองเหมยโจวทางตะวันตกเฉียงเหนือ และจรดมณฑลฝูเจี้ยน (หรือมณฑลฮกเกี้ยนในภาษาไทย) ทางทิศตะวันออก และจรดทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และแต้จิ๋วก็เป็นภาษาจีนที่ใช้ในกลุ่มของคนจีนแต้จิ๋ว หรือสำเนียงแต้จิ๋ว
ประวัติศาสตร์

ในปี 214 ก่อนคริสตกาลซึ่งตรงกับสมัยราชวงศ์ฉิน แต้จิ๋วเป็นเพียงพื้นที่ที่ยังปราศจากการพัฒนา และเป็นส่วนหนึ่งของเขตบัญชาการหนานไห่ (南海郡) ล่วงมาถึงสมัยราชวงศ์จิ้นตะวันออก ได้มีการก่อตั้งอำเภอไห่หยาง (海陽縣) หรือ ไหเอี๊ย ในภาษาแต้จิ๋ว ขึ้นกับเขตบัญชาการตงกวัน หรือ ตงกวันจวิ้น (東官郡)
เมื่อ ค.ศ. 413 เขตบัญชาการตงกวันได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขตบัญชาการอี้อัน (義安郡) หรือหงี่อัง ในภาษาแต้จิ๋ว และในต้นรัชสมัยของราชวงศ์สุย ใน ค.ศ. 590 ได้มีการเปลี่ยนจากเขตบัญชาการมาเป็นจังหวัด ชื่อว่า จังหวัดสวิน หรือ สวินโจว (循州; Xúnzhōu) และอีกแห่งหนึ่งในปีถัดมาซึ่งก็คือ จังหวัดเฉา หรือ เฉาโจว (潮州; Cháozhōu) และต่อมาใน ค.ศ. 1914 รัฐบาลสาธารณรัฐจีนได้รวมจังหวัดเฉาและจังหวัดสวินเข้าด้วยกัน ให้ชื่อว่า จังหวัดเฉาสวิน (潮循道)
อำเภอไห่หยางเคยถูกเรียกว่าอำเภออี้อัน (義安縣) ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ในสมัยราชวงศ์สุยและต้นราชวงศ์ถัง และได้ใช้ชื่ออำเภอไห่หยางเรื่อยมาจนกระทั่ง ค.ศ. 1914 จึงได้ถูกเปลี่ยนเป็นอำเภอเฉาอัน (潮安縣) หรือ เตี่ยอัง ในภาษาแต้จิ๋ว เพื่อป้องกันไม่ให้สับสนกับอำเภอไห่หยางในมณฑลชานตง
ประวัติศาสตร์ > การทำลายล้างและการสังหารหมู่

ระหว่างที่มองโกลยึดครองแต้จิ๋ว ชาวมองโกลสังหารผู้คนจำนวนมากในแต้จิ๋วจนจำนวนประชากรลดลงจากกว่า 600,000 คน จนเหลือไม่ถึง 20,000 คน
ใน ค.ศ. 1653 กองทัพแมนจูและผู้แปรพักตร์ของจีนตอนเหนือสังหารพลเรือนประมาณ 100,000 คนในแต้จิ๋ว
ภูมิศาสตร์

แต้จิ๋วตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกสุดของมณฑลกวางตุ้ง และตั้งอยู่ทางทิศเหนือของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำหาน (韩江) หรือหั่งกัง ซึ่งไหลผ่านกลางเมือง
เขตการปกครอง

นครระดับจังหวัดแต้จิ๋วมีอำนาจปกครองครอบคลุมเขตการปกครองระดับอำเภอ 3 แห่ง ประกอบด้วย 2 เขต และ 1 อำเภอ ได้แก่
เขตเซียงเกี๊ย หรือ เซียงเฉียว (湘桥区)
เขตเตี่ยอัง หรือ เฉาอัน (潮安区)
เขตปังโคย หรือ เฟิงซี (枫溪区)
อำเภอเหยี่ยวเพ้ง หรือ เหราผิง (饶平县)
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  เขตเซียงเกี๊ย เขตเฉาอัน อำเภอเหยี่ยวเพ้ง เขตปังโคย 
| ชื่อ | อักษรจีนตัวย่อ | ฮั่นยฺหวี่พินอิน | ประชากร (สำมะโนปี 2010) | พื้นที่ (ตร.กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |
| เขตเซียงเกี๊ย | 湘桥区 | Xiāngqiáo Qū | 452,472 | 152,5 | 2,967 |
| เขตเตี่ยอัง | 潮安区 | Cháo'ān Qū | 1,335,398 | 1,261 | 1059 |
| อำเภอเหยี่ยวเพ้ง | 饶平县 | Ráopíng Xiàn | 881,974 | 1696,5 | 520 |
ดูเพิ่ม

คนไทยเชื้อสายจีน
สำเนียงแต้จิ๋ว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แต้จิ๋ว
กงเต๊ก

กงเต๊ก (แต้จิ๋ว: 功德) เป็นการทำบุญให้แก่ผู้ตายตามพิธีของนักบวชนิกายจีนและญวน มีการสวดและเผากระดาษที่ทำเป็นรูปต่าง ๆ มีบ้านเรือน คนใช้ เป็นต้น
คำว่า กงเต๊ก เป็นคำสองคำประกอบกัน กง (功) แปลว่า ทำ เต๊ก (德) แปลว่า บุญกุศล
การเตรียมงาน

ติดต่อซินแส หรืออาจารย์ (กรณีที่ต้องการให้มีการดูวันดี) หรือติดต่อวัดในสังกัดคณะสงฆ์จีนนิกาย
ติดต่อเขตที่ผู้ตายอาศัยอยู่เพื่อออกใบมรณบัตร
ติดต่อร้านโลงศพ เกี่ยวกับเรื่องโลงศพ พิธีบรรจุศพ การเคลื่อนศพ ฯลฯ
นิมนต์พระ เพื่อสวดในพิธีบรรจุศพ (นิมนต์พระจีน 1 รูปทำพิธีบรรจุศพลงโลงและตอกโลง พร้อมจูงศพไปวัด)
ติดต่อวัดเพื่อจัดสวดพระอภิธรรม
ติดต่อสมาคมจีนเพื่อให้ทางสมาคมช่วยในการดำเนินพิธีการต่างๆ
ติดต่อคนรับจัดของเซ่นไหว้ (สามารถจัดการเองได้)
ติดต่อผู้ใหญ่ที่นับถือให้เป็นผู้ตอกตะปูโลงศพ (อาจใช้คนของทางสมาคมก็ได้)
ติดต่อพระเรื่องฝังศพ เพื่อสวดมนต์ในระหว่างพิธีฝังศพ (งานฝังนิมนต์พระจีน 1 รูปจูงศพ)
ติดต่อสุสานที่ต้องการจะนำศพไปฝัง
ติดต่อของว่างหรืออาหารในระหว่างสวดพระอภิธรรมศพ
ในการเตรียมงานกงเต๊กหากท่านไม่มีความรู้ให้ติดต่อวัดในสังกัดคณะสงฆ์จีนนิกาย ได้ทุกวัด
หรือติดต่อมูลนิธิจีนต่างๆ ในการทำพิธี
การเตรียมของให้สำหรับผู้ตาย

เมื่อญาติผู้ใหญ่เสียชีวิตลง สิ่งที่ลูกหลานจะต้องเตรียมมีดังต่อไปนี้
ผ้าคลุมศพ หรือ ทอลอนีป๋วย (หาซื้อได้ที่วัดจีนทุกวัด และร้านขายอุปกรณ์กงเต๊ก)
ใบเบิกทาง หรือ อวงแซจิ้ (หาซื้อได้ที่วัดจีนทุกวัด นิยมซื้อเป็นชุด คือ 1 ลัง ใช้ทั้งงาน)
ภาพของผู้ตายใส่กรอบสำหรับตั้งหน้าโลงศพ
ของใช้ส่วนตัว เช่น
เสื้อผ้าเย็บกระเป๋าทุกใบแบบไม่มีปม (ให้เลือกชุดที่ผู้ตายชอบ)
รองเท้า
ไม้เท้า
แว่นตา (ถ้ามี)
ฟันปลอม (ถ้ามี)
ดอกบัว 3 ดอก
ยอดทับทิม
เอกสารประจำตัวผู้ตาย เช่นบัตรประชาชน ทะเบียนบ้าน เพื่อออกในมรณะบัตร
เงินสด (ค่าใช้จ่ายกรณีเสียชีวิตที่โรงพยาบาล)
ซองอั้งเปาหรือซองแดง (กรณีเสียชีวิตที่โรงพยาบาลเป็นเงินตอบแทนให้กับพยาบาล ที่ช่วยอาบน้ำและแต่งตัวให้ศพ)
เตี๊ยบ (มีเฉพาะของผู้หญิง เป็นเสมือนใบประวัติของผู้ตาย ส่วนใหญ่จะประมูลได้มาจากวัดพระพุทธบาท สระบุรี)
หมายเหตุ เย็บกระเป๋าทุกใบ (ต้องเดินด้ายเส้นเดียวเท่านั้น)เพราะกระเป๋าถือเป็นแหล่งทรัพย์สมบัติ ความเจริญรุ่งเรืองที่จะทิ้งเอาไว้ให้ลูกหลาน
เครื่องแต่งกายของลูกหลานในงาน

โดยการแต่งกายของผู้ที่มีความสัมพันธ์ของผู้เสียชีวิตโดยด้านในสุดจะใส่ชุดที่ตัดเย็บที่ผ้าดิบ โดยถือว่าผ้าดิบเป็นผ้าที่มีเนื้อบริสุทธิ์เปรียบดังความรักของบุพการีซึ่งรักเราด้วยความบริสุทธิ์ สว่นด้านนอกจะใส่ชุดที่ตัดเย็บจากผ้าปอหรือผ้ากระสอบ เรียกว่า หมั่วซ่า (จีน: 麻衣) โดยจะมีสีหรือเครื่องหมายแสดงความเกี่ยวข้องต่อผู้ตาย
เครื่องแต่งกายของลูกหลานในงาน > ลูกชาย

ลูกชายของผู้ตายทั้งหมดและรวมหลานชายคนแรกที่เกิดจากลูกชายคนโต
หมายเหตุ หลานชายคนแรกที่เกิดจากลูกชายคนโต ถือว่าเป็นลูกคนสุดท้ายของผู้ตาย
ใส่ชุดผ้าดิบด้านใน
ชุดกระสอบ ประกอบด้วย
เสื้อ
หมวกทรงสูง ถ้าลูกชายคนใดแต่งงานแล้วจะมีผ้าสี่เหลี่ยมเล็กสีขาว ส่วนคนที่ยังไม่แต่งงานจะเป็นสีแดงติดที่หมวก
เชือกคาดเอวที่มีถุงผ้าเล็กๆ ห้อยไว้
ไม้ไผ่ (เสียบไว้ที่เอว)
หมายเหตุ ไม้ไผ่เปรียบเสมือนคบเพลิง เพื่อส่องทาง และ ป้องกันอันตรายขณะเดินทางไปฝังศพ