พระเจ้าคนุตมหาราช
ขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษ > การเสริมสร้างความมั่นคงและเดนเกล

ในฐานะที่พระองค์ทรงเป็นต้นราชวงศ์ใหม่ พระเจ้าคนุตจึงทรงเร่งหาทางกำจัดเชื้อพระวงศ์ที่เหลือรอดของราชวงศ์เวสเซกซ์เดิมโดยเร็วเพื่อมิให้ราชบัลลังก์ของพระองค์สั่นคลอน ปีแรกในรัชสมัยของพระองค์ป็นที่จดจำจากการที่มีรับสั่งให้ประหารเหล่าขุนนางอังกฤษที่พระองค์มองว่าไม่น่าวางพระราชหฤทัย เอ็ดวิก เอเธลลิง พระราชโอรสในพระเจ้าแอเธลเรดผู้ไม่พร้อมเสด็จหนีออกจากอังกฤษ แต่ก็ถูกปลงพระชนม์ในภายหลังโดยพระราชกระแสรับสั่งของพระเจ้าคนุต เช่นเดียวกับเหล่าพระราขโอรสของพระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้ทนทานที่เสด็จลี้ภัยออกนอกราชอาณาจักรเช่นกัน ส่วนพระราชโอรสของพระเจ้าแอเธลเรดที่ประสูติแต่พระนางเอ็มมาได้หนีไปอยู่ภายใต้ความคุ้มครองของพระญาติในดัชชีนอร์ม็องดี
ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1017 พระเจ้าคนุตทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีเอ็มมา พระมเหสีม่ายของพระเจ้าแอเธลเรด และพระธิดาในรีชาร์ที่ 1 ดยุกแห่งนอร์ม็องดี เมื่อถึง ค.ศ. 1018 พระเจ้าคนุตก็สามารถรวบรวมเดนเกล ได้เป็นจำนวนมากถึง 72,000 ปอนด์จากการจัดเก็บภาษีทั่วประเทศ บวกกับเงินอีกจำนวน 10,500 ปอนด์ที่ทรงเรียกเก็บจากนครลอนดอน พระองค์ใช้เงินส่วนนี้ในการจ่ายค่าจ้างทหารแล้วจึงส่งไพร่พลส่วนมากกลับบ้าน เหลือเพียงกองเรือ 40 ลำ และลูกเรือซึ่งทำหน้าที่เป็นกองทัพประจำการในอังกฤษ โดยพวกเขาจะได้รับการจ่ายค่าจ้างจากภาษีรายปีที่เรียกว่าแฮร์เกล (heregeld) ซึ่งมีระบบการจัดเก็บเหมือนกับภาษีที่พระเจ้าแอเธลเรดเป็นผู้ริเริ่มใน ค.ศ. 1012 เพื่อจ่ายค่าจ้างให้กับชาวสแกนดิเนเวียที่ต่อสู้เพื่อพระองค์
พระเจ้าคนุตทรงแบ่งเขตการปกครองของอังกฤษตามวิธีที่นิยมในเวลานั้น กล่าวคือไชร์หลายไซร์จะอยู่ภายใต้การปกครองของขุนนางบรรดาศักดิ์เอลโดแมนหนึ่งคน อาณาจักรของพระองค์จึงถูกแบ่งออกเป็นหน่วยปกครองสี่หน่วยใหญ่ โดยอิงเขตแดนทางภูมิศาสตร์มาจากราชอาณาจักรโบราณต่าง ๆ อันมีเขตแดนที่แพ่ไพศาลและดำรงอยู่นานที่สุดการที่จะมีการรวมแผ่นดินอังกฤษ ตำแหน่งที่ทำหน้าที่ดูแลอาณาเขตเหล่านั้นคือตำแหน่งเอิร์ล เป็นบรรดาศักดิ์ที่มีต้นกำเนิดในสแกนดิเนเวีย และพบการใช้งานแล้วในอังกฤษ โดยในปัจจุบันบรรดาศักดิ์นี้ได้เข้ามาแทนที่ตำแหน่งเอลโดแมนแล้ว ในช่วงแรกดินแดนเวสเซกซ์อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงจากพระเจ้าคนุต ขณะที่นอร์ทัมเบรียตกเป็นของอีริค โฮกุนนาร์สัน ธอร์เคลได้ครองอีสต์แองเกลีย ส่วนเมอร์เซียยังคงอยู่ในความปกครองของเอ็ดริก สโตรนา
กระนั้น การแบ่งสรรอำนาจนี้ก็ดำรงอยู่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เอ็ดริก สโตรนา ผู้แปรพักตร์ถูกประหารไม่นานหลังจากที่พระเจ้าคนุตขึ้นครองราชย์ เมอร์เซียจึงตกไปอยู่ในการปกครองของตระกูลผู้นำท้องถิ่น บุคคลนั้นอาจจะเป็นเลโอไฟน์ ผู้ดำรงตำแหน่งเอลโดแมนแห่งฮวิกก์ในรัชสมัยของพระเจ้าแอเธลเรด แต่สิ่งที่แน่ชัดก็คือเลโอฟริก บุตรชายของเขาได้ปกครองพื้นที่นั้นต่อจากผู้ปกครองคนก่อน ต่อมาใน ค.ศ. 1021 ธอร์เคลก็หลุดจากความเป็นคนโปรด และได้รับการประกาศว่าเป็นคนนอกกฎหมาย
หลังจากการเสียชีวิตของอีริคในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1020 ตำแหน่งเอิร์ลแห่งนอร์ทัมเบรียจึงตกไปเป็นของซิวาร์ด พระราชนัดดา (หลานย่า)[ต้องการอ้างอิง] ในเจ้าหญิงแอสทริด สเวนด็อทเทียร์ พระขนิษฐาของพระเจ้าคนุต ผู้อภิเสกสมรสกับอุลฟ์ ทอร์กิลสัน ยาร์ลแห่งสกอเนอ ดินแดนเบอร์นิเซียซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของนอร์ทธัมเบรียนั้นโดยนิตินัยแล้วอยู่ภายใต้การปกครองอีริคและซิวาร์ด ทว่าในความเป็นจริงแล้วตลอดการครองราชย์ของพระเจ้าคนุต ดินแดนดังกล่าวยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลขุนนางท้องถิ่นในบริเวณแบมเบิร์ก ตระกูลขุนนางดังกล่าวมีอิทธิพลในพื้นที่นั้นมาตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 เป็นอย่างน้อย โดยดำรงตำแหน่งเป็นเอิร์ลแห่งเบอร์นิเซียภายใต้การปกครองของเอิร์ลแห่งนอร์ทัมเบรีย ครั้นถึงช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1030 การปกครองเวสเซกซ์โดยตรงของพระเจ้าคนุตก็สิ้นสุดลง โดยทรงตั้งอาณาเขตเอิร์ลขึ้นมาแทน และพระราชทานให้ กอดวิน ขุนนางชาวอังกฤษจากตระกูลผู้ทรงอำนาจแถบซัสเซกซ์เป็นผู้ปกครอง กล่าวโดยสรุปได้ว่า ในช่วงแรกของการครองราชย์ พระเจ้าคนุตทรงพึ่งพาเหล่าผู้ติดตามชาวสแกนดิเนเวียในการปกครองอังกฤษ และเมื่อเวลาผ่านไป พระองค์จึงพระราชทานเขตปกครองต่าง ๆ ให้แก่เหล่าขุนนางอังกฤษที่ไว้วางพระราชหฤทัยไปปกครอง