stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโกตดิวัวร์
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมืองประวัติศาสตร์กร็อง-บาซาม |  | เขตกอมอเอ 5°11′45.1″N 3°44′11.1″W﻿ / ﻿5.195861°N 3.736417°W﻿ / 5.195861; -3.736417﻿ (Historic Town of Grand-Bassam) | วัฒนธรรม: (iii), (iv) | 109.89; พื้นที่กันชน 552.39 | 2555/2012 |  | 1322 |
| มัสยิดแบบอย่างซูดานในโกตดิวัวร์ตอนเหนือ |  | เขตแดนเกเล, เขตซาวาน และเขตซ็องซ็อง 9°08′57.0″N 4°36′34.0″W﻿ / ﻿9.149167°N 4.609444°W﻿ / 9.149167; -4.609444﻿ (Sudanese style mosques in northern Côte d’Ivoire) | วัฒนธรรม: (ii), (iv) | 0.1298; พื้นที่กันชน 2.3293 | 2564/2021 |  | 1648 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เขตสงวนธรรมชาติเข้มงวดเขานีมบา (ร่วมกับกินี) |  | เขตมงตาญ 7°36′11.5″N 8°23′27.5″W﻿ / ﻿7.603194°N 8.390972°W﻿ / 7.603194; -8.390972﻿ (Mount Nimba Strict Nature Reserve) | ธรรมชาติ: (ix), (x) | 17,540 | 2524/1981; เพิ่มเติม 2525/1982 | เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย | 155 |
| อุทยานแห่งชาติตาอี |  | เขตมงตาญและเขตบา-ซาซ็องดรา 5°45′06.1″N 7°02′56.8″W﻿ / ﻿5.751694°N 7.049111°W﻿ / 5.751694; -7.049111﻿ (Taï National Park) | ธรรมชาติ: (vii), (x) | 508,186 | 2525/1982; เพิ่มเติม 2566/2023 |  | 195 |
| อุทยานแห่งชาติกอมอเอ |  | เขตซาวานและเขตซ็องซ็อง 9°09′51.3″N 3°38′50.9″W﻿ / ﻿9.164250°N 3.647472°W﻿ / 9.164250; -3.647472﻿ (Comoé National Park) | ธรรมชาติ: (ix), (x) |  | 2526/1983; เพิ่มเติม 2566/2023 |  | 227 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศโกตดิวัวร์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
ภาษารัสเซีย
การจัดจำแนก

ภาษารัสเซียเป็นภาษากลุ่มสลาฟในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน ในแง่ของภาษาพูดมีความใกล้เคียงกับภาษาไบโลรัสเซียและภาษายูเครนที่อยู่ในภาษากลุ่มสลาฟตะวันออกและเป็นลูกหลานของภาษาสลาฟตะวันออกโบราณเช่นเดียวกัน หลายแห่งในไบโลรัสเซียและยูเครน มีผู้พูดภาษาเหล่านี้ได้สองภาษาซึ่งเป็นผลมาจากการปะปนกัน
ลักษณะของศัพท์ในภาษาเขียน หลักการสร้างคำ และการผันคำในภาษารัสเซียได้รับอิทธิพลจากภาษาสลาโวนิกคริสตจักรที่พัฒนามาจากภาษากลุ่มสลาฟใต้ ภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณซึ่งใช้ในทางศาสนาของคริสต์ศาสนา นิกายรัสเซียนออร์โธดอกซ์ สัทวิทยาและการเรียงประโยคของภาษารัสเซีย (โดยเฉพาะสำเนียงทางเหนือ) ได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มฟินน์ของภาษาตระกูลฟินโน-ยูกริก เช่นภาษาเมอร์ยา ภาษามอกซาภาษามูโรเมียด้วย ภาษาเหล่านี้มักเป็นภาษาที่ตายแล้ว แต่เคยใช้พูดในบริเวณภาคกลางและภาคเหนือของรัสเซียในยุโรป
การแพร่กระจายในทางภูมิศาสตร์

ภาษารัสเซียใช้พูดในรัสเซียเป็นหลัก ประเทศอื่นๆ ที่ใช้ภาษารัสเซียมักเป็นประเทศที่เคยรวมอยู่ในสหภาพโซเวียต ซึ่งใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษากลางตั้งแต่ พ.ศ. 2460 จนเมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายไปเมื่อ พ.ศ. 2534 ประเทศเหล่านั้นจึงกลับไปใช้ภาษาของตนเอง
ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 25 ประเทศในกลุ่มกติกาสัญญาวอร์ซอและประเทศที่อยู่ในสหภาพโซเวียต ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาในโรงเรียน เช่นในโปแลนด์ บัลแกเรีย เช็กเกีย สโลวาเกีย ฮังการี โรมาเนีย แอลเบเนีย และคิวบา แต่คนรุ่นต่อมาเริ่มใช้ภาษารัสเซียน้อยลง นอกจากนั้นมีชาวยิวในอิสราเอลที่พูดภาษารัสเซียอีกราว 750,000 คน ซึ่งเป็นกลุ่มที่อพยพไปจากรัสเซีย ในอเมริกาเหนือ พบผู้พูดภาษารัสเซียแพร่กระจายทั่วไปในช่วงก่อนการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ผู้พูดเหล่านี้ส่วนมากเป็นชาวยิวที่อพยพมาจากรัสเซีย ในยุโรปตะวันตกมีผู้พูดภาษารัสเซียซึ่งอพยพออกจากรัสเซียในพุทธศตวรรษที่ 25
สถานะการเป็นภาษาราชการ

ภาษารัสเซียเป็นภาษาราชการของรัสเซีย และเป็นภาษาราชการร่วมในเบลารุส คาซัคสถาน และคีร์กิซสถาน เป็น 1 ใน 6 ภาษาราชการของสหประชาชาติ มีการเรียนการสอนเป็นภาษารัสเซียในฐานะภาษาที่สองในหลายประเทศ โดยมากเป็นประเทศที่เคยอยู่ในสหภาพโซเวียตมาก่อน
สำเนียง

นักภาษาศาสตร์แบ่งภาษารัสเซียเป็นสองกลุ่มหลักคือกลุ่มเหนือและกลุ่มใต้ โดยสำเนียงมอสโกอยู่ระหว่างกลางทั้งสองกลุ่ม (ถือเป็นกลุ่มกลาง) และเป็นสำเนียงมาตรฐาน
ประวัติ

เมื่อประมาณ พ.ศ. 1543 กลุ่มชนส่วนใหญ่ในบริเวณที่เป็นประเทศรัสเซีย ยูเครน และไบโลรัสเซียเป็นชาวสลาฟกลุ่มตะวันออกที่พูดภาษาใกล้เคียงกัน การรวมตัวทางการเมืองบริเวณนี้เป็นเคียวาน รุสเมื่อ พ.ศ. 1423 ทำให้เกิดภาษาสลาฟตะวันออกโบราณที่กลายเป็นภาษาทางวรรณคดีและการค้า ตามมาด้วยการรับอิทธิพลของศาสนาคริสต์เมื่อ พ.ศ. 1531 และการเข้ามาของภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณที่เป็นภาษากลุ่มสลาฟใต้ และเป็นภาษาราชการและภาษาทางศาสนาในยุคนั้น เริ่มมีการยืมคำจากภาษากรีกยุคไบแซนไทน์ ทำให้ภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณเริ่มถูกเปลี่ยนแปลง
เมื่อเคียวาน รุสแตกสลายเมื่อราว พ.ศ. 1643 จึงมีการพัฒนาสำเนียงที่แตกต่างกัน ความแตกต่างอย่างชัดเจนเกิดขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 18 เมื่อมีการตั้งเขตของดยุกแห่งลิทัวเนีย ทางตะวันตกและดินแดนอิสระของสาธารณรัฐฟิวดัลโนฟโกรอดและดินแดนของตาตาร์ทางตะวันออก ภาษาราชการในโนฟโกรอด มอสโก และตาตาร์เป็นภาษาสลาโวนิกคริสตจักร ที่พัฒนามาจากภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณ ภาษารัสเซียได้รับอิทธิพลจากภาษาสลาโวนิกคริสตจักรจนถึงพุทธศตวรรษที่ 22 มีการจัดมาตรฐานโดยเมเลเตียส สโมเตรียสกีเมื่อ พ.ศ. 2163 และมีการปรับตัวอักษรในพระเจ้าปีเตอร์มหาราช ได้รับอิทธิพลด้านคำศัพท์จากยุโรปตะวันตกโดยเฉพาะภาษาฝรั่งเศสกับภาษาเยอรมัน
ภาษารัสเซียสมัยใหม่มีการปรับเปลี่ยนอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2461 อิทธิพลในยุคของสหภาพโซเวียตทำให้ภาษารัสเซียเป็นภาษาที่มีผู้ใช้แพร่หลายมากภาษาหนึ่ง
ภาษาลูกหลาน

ภาษาที่มีพัฒนาการไปจากภาษารัสเซียได้แก่
ภาษาเฟนยา ไวยากรณ์มีจุดกำเนิดเดียวกับภาษารัสเซียแต่ใช้คำศัพท์ต่างไป
ภาษาซุรเซียก เป็นภาษาที่มีลักษณะของภาษารัสเซียและภาษายูเครน ใช้พูดในบางบริเวณของประเทศยูเครน
ภาษาทราเซียนกา เป็นภาษาที่มีลักษณะของภาษารัสเซียและภาษาไบโลรัสเซีย ใช้พูดในเบลารุส
สำเนียงบาลัชกา ใช้พูดโดยชาวคอสซักก์ในบริเวณดอน คูบันและเตเรก
ภาษากวูเอเลีย เป็นภาษาผสมระหว่างภาษารัสเซียกับภาษาเยอรมัน
ภาษารุสเซนอร์ส เป็นภาษาผสมที่ตายแล้วใช้คำศัพท์จากภาษารัสเซียและไวยากรณ์ของภาษานอร์เวย์ ใช้ในการติดต่อทางการค้าระหว่างชาวรัสเซียและนอร์เวย์ในอดีต
ภาษารุงลิซ เป็นภาษาผสมระหว่างภาษารัสเซียกับภาษาอังกฤษ ใช้เรียกการพูดภาษาอังกฤษของชาวรัสเซียที่ใช้ลักษณะและการเรียงประโยคแบบภาษารัสเซีย
ภาษานักซัต เป็นภาษาในนิยายพูดโดย “A Clockwork Orange” ใช้คำและคำแสลงจากภาษารัสเซียมาก
ระบบการเขียน

เมเลเตียส สโมเตรียสกี นำอักษรซีริลลิกมาใช้เขียนภาษารัสเซียเมื่อราว พ.ศ. 2162 ใช้ตัวอักษร 33 ตัว มีการปรับปรุงตัวสะกดในภาษารัสเซียหลายครั้ง เช่นเมื่อ พ.ศ. 2423, 2461, และครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2533
อักษรที่ใช้เขียนภาษารัสเซียเรียกว่าอักษรซีริลลิก มีอยู่ทั้งหมด 33 ตัวด้วยกัน ดังต่อไปนี้
Аа Бб Вв Гг Дд Ее Ёё Жж Зз Ии Йй
Кк Лл Мм Нн Оо Пп Рр Сс Тт Уу Фф
Хх Цц Чч Шш Щщ Ъъ Ыы Ьь Ээ Юю Яя
ในภาษาอื่นที่ใช้อักษรซีริลลิก เช่น ภาษายูเครน ภาษามองโกเลีย ฯลฯ จะมีอักขระพิเศษเพิ่มขึ้นมาตามแต่ละภาษาในประเทศรัสเซีย อักษรซีริลลิกนอกจากจะใช้เขียนภาษารัสเซีย ปัจจุบันยังใช้เขียนภาษาของชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ ในประเทศด้วย
ระบบเสียง > เสียงพยัญชนะ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   | ริมฝีปาก | ริมฝีปากกับฟัน | ฟัน &   ปุ่มเหงือก | หลังปุ่มเหงือก | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน |
| นาสิก | หนัก | /m/ ม |   | /n/ น |   |   |   |
| นาสิก | เบา | /mʲ/ มฺย |   | /nʲ/ นฺย |   |   |   |
| กัก | หนัก | /p/   /b/ ป บ |   | /t/   /d/ ต ด |   |  A/อ | /k/   /g/ ก กฺง |
| กัก | เบา | /pʲ/   /bʲ/ ปฺย บฺย |   | /tʲ/   /dʲ/ ตฺย ดฺย |   |   | /kʲ/*   [gʲ] กฺย งฺย |
| Affricate | หนัก |   |   | /t͡s/    จ(ตฺซ) |     |   |   |
| Affricate | เบา |   |   |     | /t͡ɕ/    จ |   |   |
| เสียดแทรก | หนัก |   | /f/   /v/ ฟฺว | /s/   /z/ ซ | /ʂ/   /ʐ/ ซ(ม้วนลิ้น) |   | /x/      ฮฺค |
| เสียดแทรก | เบา |   | /fʲ/   /vʲ/ ฟฺย วฺย | /sʲ/   /zʲ/ ซฺย - | /ɕː/*   /ʑː/* ศ - |   | [xʲ]      ฮฺย |
| รัวลิ้น | หนัก |   |   | /r/ ร |   |   |   |
| รัวลิ้น | เบา |   |   | /rʲ/ รฺย |   |   |   |
| เปิดข้างลิ้น | หนัก |   |   | /l/ ล |   |   |   |
| เปิดข้างลิ้น | เบา |   |   | /lʲ/ ลฺย |   | /j/ ย |   |
ไวยากรณ์

ภาษารัสเซียมีลักษณะคล้ายกับภาษาอื่น ๆ ในตระกูลเดียวกัน คือมีการเปลี่ยนแปลงรูปคำเพื่อแสดงเพศ พจน์ กาล การก แม้ว่าในหลายภาษาในตระกูลเดียวกันกฎเกณฑ์เหล่านี้ได้หายไปบ้าง แต่ในภาษารัสเซียรวมทั้งภาษาสลาฟอื่น ๆ ยังคงมีกฎเหล่านี้อยู่ มีการเปลี่ยนรูปคำมาก การเรียงประโยคเป็นการผสมอิทธิพลระหว่างภาษาสลาโวนิกคริสตจักรกับภาษาในยุโรปตะวันตก
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| infinitive | работать ทำงาน |  |
|  | รูปปัจจุบัน | รูปอดีต |
| Я (สรรพนามบุรุษที่ 1 เอกพจน์) | работаю | ช работал ญ работала |
| Ты (สรรพนามบุรุษที่ 2  เอกพจน์) | работаешь | ช работал ญ работала |
| Он (สรรพนามเพศชายบุรุษที่ 3 เอกพจน์) | работает | работал |
| Она (สรรพนามเพศหญิงบุรุษที่ 3 เอกพจน์) | работает | работала |
| Оно (สรรพนามเพศกลางบุรุษที่ 3 เอกพจน์) | работает | работало |
| Мы (สรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์) | работаем | работали |
| Вы (สรรพนามบุรุษที่ 2 พหูพจน์) | работаете | работали |
| Они (สรรพนามบุรุษที่ 3 พหูพจน์) | работают | работали |

นอกจากนี้แล้ว กริยาภาษารัสเซีย ยังมีรูปสมบูรณ์ และ ไม่สมบูรณ์ โดยกริยาสมบูรณ์เน้นที่ผลของการกระทำกริยาตัวนั้นๆ ได้แก่ прочитать หมายถึง อ่าน (จบแล้ว)
ประโยคตัวอย่าง
Я прочитал эту книгу. (ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้ว)
ส่วนกริยาไม่สมบูรณ์เน้นที่ขั้นตอนของการกระทำกริยาตัวนั้นๆ ได้แก่ читать หมายถึง อ่าน
ประโยคตัวอย่าง
Я читаю эту книгу. ฉันกำลังอ่านหนังสือเล่มนี้อยู่ (เริ่มอ่านแล้ว และ ยังอ่านไม่จบเล่ม)
อนึ่ง กาลของกริยาสมบูรณ์มีเพียง 2 กาล คือ อดีต และ อนาคต ต่างจากกริยาไม่สมบูรณ์ ที่มี อดีต ปัจจุบัน และ อนาคต (กาลอนาคตใช้ กริยา быть มาขยายข้างหน้ากริยารูป infinitive โดยผันกริยา быть ตามประธาน กาลปัจจุบัน (เช่น Я буду, ты будешь...они будут)
การก

ภาษารัสเซียเป็นภาษาที่มีการผันคำนามและคุณศัพท์ตามการกหรือหน้าที่ของคำในประโยคนั้นๆ ภาษารัสเซียมีหกการก ดังนี้
กรรตุการก (Именительный падеж: Nominative case)ใช้เป็นประธาน หรือผู้กระทำ
สัมพันธการก (Родительный падеж: Genitive case)ใช้แสดงความเป็นเจ้าของ ใช้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างคนกับคนหรือสิ่งของกับคน
สัมปทานการก (Дательный падеж: Dative case)ใช้เป็นกรรมรอง เช่นได้รับของ ได้รับความช่วยเหลือ ได้รับคำแนะนำ
กรรมการก (Винительный падеж: Accusative case)ใช้เป็นกรรมตรง หรือผู้ถูกกระทำ
กรณการก (Творительный падеж: Instrumental case)ใช้เป็นตัวช่วย เป็นเครื่องมือ
อธิกรณการก (Предложный падеж: Prepositional case)ใช้แสดงตำแหน่ง หรือสถานที่
แหล่งข้อมูลอื่น

Oxford Dictionaries Russian Dictionary เก็บถาวร 2016-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Russian Language ที่เว็บไซต์ Curlie
USA Foreign Service Institute Russian basic course
Translation of Russian expressions and phrases
Russian – YouTube: playlist of (mostly half-hour-long) video lessons from Dallas Schools Television
Free Online Russian Language WikiTranslate Video Course
Национальный корпус русского языка National Corpus of the Russian Language (ในภาษารัสเซีย)
Russian Language Institute Language regulator of the Russian language (ในภาษารัสเซีย)
Top 7 foreign universities where studied Russian language
| ด ค กภาษาราชการในองค์การสหประชาชาติ |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  อาหรับ  จีน  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  รัสเซีย  สเปน  |  อาหรับ  จีน  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  รัสเซีย  สเปน  |  |
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแอลจีเรีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแอลจีเรียทั้งสิ้น 7 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  ha (acre) | ปีขึ้นทะเบียน  พ> ศ. (ค.ศ.) | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อัลก็อลอะฮ์แห่งเบนีฮัมมาด |  | Algeria !  แอลจีเรีย  | วัฒนธรรม:   (iii) | 54.7 | 2523 (1980) |  |  |
| เจมีลา |  | Algeria !  แอลจีเรีย  | วัฒนธรรม:   (iii) (iv) | 30.6 | 2525 (1982) |  |  |
| หุบเขาอึมซาบ |  | Algeria !  แอลจีเรีย  | วัฒนธรรม:   (ii) (iii) (v) | 665.03 | 2525 (1982) |  |  |
| ตาซีลีนาแฌร์ |  | Algeria !  แอลจีเรีย  | ผสม:   (i) (iii) (vii) (viii) | 7,200,000 | 2525 (1982) |  |  |
| ตีมกาด |  | Algeria !  แอลจีเรีย  | วัฒนธรรม:   (ii) (iii) (iv) | 90.54 | 2525 (1982) |  |  |
| ตีปาซา |  | Algeria !  แอลจีเรีย  | วัฒนธรรม:   (iii) (iv) | 52.16 | 2525 (1982) |  |  |
| ก็อศบะฮ์แห่งแอลเจียร์ |  | Algeria !  แอลจีเรีย  | วัฒนธรรม:   (ii) (v) | 54.7 | 2535 (1992) |  |  |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศแอลจีเรียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อแหล่งมรดกโลก
| ด ค กรายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- | --- |
| เหนือ (รวมรัฐอาหรับ) |  ซูดาน  ซูดานใต้  ตูนิเซีย  โปรตุเกส  โมร็อกโก  ลิเบีย  สเปน  อียิปต์  แอลจีเรีย  |  |
| กลาง |  กาบอง  แคเมอรูน  ชาด  เซาตูแมอีปริงซีป  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  แองโกลา  |  |
| ใต้ |  ซิมบับเว  นามิเบีย  บอตสวานา  เลโซโท  สหราชอาณาจักร  เอสวาตินี  แอฟริกาใต้  |  |
| ตะวันออก |  คอโมโรส  เคนยา  จิบูตี  เซเชลส์  แซมเบีย  โซมาเลีย  แทนซาเนีย  บุรุนดี  ฝรั่งเศส  มอริเชียส  มาดากัสการ์  มาลาวี  โมซัมบิก  ยูกันดา  รวันดา  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  |  |
| ตะวันตก (รวมรัฐอาหรับ) |  กานา  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเตเนีย  มาลี  ไลบีเรีย  |  |
 ดูเพิ่ม ยุโรป อเมริกาเหนือและใต้ เอเชีย โอเชียเนีย
รฺเหวี่ยน เวิงจ้ง

วีรบุรุษชาวจีนในยุคราชวงศ์ฉิน
ถนนเวิงจ้งยาว 250 เมตร เป็นส่วนที่สองของเส้นทางวิญญาณ (เฉินเต้า) ของสุสานหลวงหมิงเซียว เรียงรายไปด้วยรูปปั้นข้าราชการพลเรือนและข้าราชการทหารอย่างละ 2 คู่
รูปปั้นอนุสาวรีย์ที่ถนนเวิงจ้ง
รฺเหวี่ยน เวิงจ้ง (จีน: 阮翁仲; พินอิน: Ruǎn Wēngzhòng) เป็นวีรบุรุษชาวจีนในยุคราชวงศ์ฉิน ผู้ต่อสู้กับชนเผ่าซฺยงหนูบนกำแพงเมืองจีนที่เมืองชายแดนหลินเถา กล่าวกันว่ารฺเหวี่ยน เวิงจ้งเป็นยักษ์สูง 3 เมตร เรื่องราวของรฺวี่ยน เวิงจ้งถูกกล่าวถึงครั้งแรกโดยเกา โย่ว นักเขียนในศตวรรษที่ 3 โดยเขียนไว้ตำราหฺวายหนานจื่อ และต่อมาได้รับการพัฒนาในศตวรรษที่ 6 เป็นฉุ่ยจิงจู้:
ในปีที่ 26 ของรัชสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้  เมื่อทุกสิ่งในใต้ฟ้าเพิ่งถูกผนวกเข้าด้วยกัน มียักษ์ตนหนึ่งปรากฏตัวในหลินเถา สูง 5 จ้าง รอยเท้ายาว 8 ฉื่อ จึงมีการวาดภาพและสร้างรูปหล่อโลหะที่เหมือนกับยักษ์ตนนี้ ยักษ์ตนนี้คือเวิงจ้ง จฺวินเหอ
จิ๋นซีฮ่องเต้จักรพรรดิพระองค์แรกของจีนโปรดให้สร้างรูปหล่อสัมฤทธิ์ขนาดยักษ์ที่มีรูปร่างเหมือนเยฺวี่ยน เวิงจ้ง นอกเหนือจากสิบสองมนุษย์ทองคำอันโด่งดังของพระองค์ สร้างด้วยการหลอมอาวุธสัมฤทธิ์ที่ยึดมาได้จากชัยชนะเหนือหกรัฐ รูปหล่อนี้ถูกวางไว้นอกพระราชวังหลวงที่เสียนหยาง ใกล้กับนครซีอาน
คำว่า "เวิงจ้ง" ได้กลายเป็นคำทั่วไปสำหรับใช้เรียกรูปหล่อสัมฤทธิ์และรูปสลักหินขนาดใหญ่ และใช้เรียกรูปสลักหยกที่วางไว้ภายในโลงศพคนตาย
รัฐธรรมนูญแห่งเนปาล

ขณะนี้ ประเทศเนปาลยังไม่มีรัฐธรรมนูญฉบับถาวร หากใช้ฉบับชั่วคราวซึ่งมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2550 ปกครองไปพลางก่อน ทั้งนี้ รัฐธรรมนูญแห่งเนปาลฉบับชั่วคราวดังกล่าวร่างขึ้นโดยคณะกรรมการอันมีนายลักษมัน ปราสาท อารยัล (Laxman Prasad Aryal) อดีตข้าราชการตุลาการ เป็นประธานกรรมการ เพื่อใช้แทนรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรเนปาล พ.ศ. 2533
ประเทศเนปาลเคยประกาศใช้รัฐธรรมนูญมาแล้วดังต่อไปนี้ คือ ฉบับ พ.ศ. 2494 ฉบับ พ.ศ. 2502 ฉบับ พ.ศ. 2505 และฉบับ พ.ศ. 2533
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรเนปาลฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2550 (ภาษาอังกฤษ และภาษาเนปาล)
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรเนปาล พ.ศ. 2533 เก็บถาวร 2008-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายงานการวิจัยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรเนปาล พ.ศ. 2533 เก็บถาวร 2001-11-17 ที่ Library of Congress Web Archives โดย ที. เอลลิงซัน (Ellingson, T.) แห่งมหาวิทยาลัยเท็กซัส (University of Texas)
ราเอมา ลีซา รุมเบอวัซ

| สถิติเหรียญโอลิมปิก> ยกน้ำหนักหญิง.ตัวแทนของ   อินโดนีเซีย .โอลิมปิกเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  ซิดนีย์ 2543  | 48 kg |
|  |  เอเธนส์ 2547  | 53 kg |
แชมป์โลก
|  |  ซานโตโดมิงโก 2549  | - 53 kg |
เอเชียนเกมส์
|  |  ปูซาน 2545  | - 48 kg |
ราเอมา ลีซา รุมเบอวัซ (Raema Lisa Rumbewas) (10 กันยายน พ.ศ. 2523 – 14 มกราคม พ.ศ. 2567)นักยกน้ำหนักชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่ ปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย ได้เหรียญเงินกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกเกมส์ถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกได้เหรียญเงินในยกน้ำหนักหญิงรุ่น 48 กิโลกรัม ในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2543 ที่ ซิดนีย์ และได้เหรียญเงินอีกครั้งในยกน้ำหนักหญิงรุ่น 53 กิโลกรัม ในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่ เอเธนส์  ส่วนกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง เธอลงแข่งขันในรุ่นเดิม แต่ได้เพียงอันดับที่ 4.
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ชิง

พระนามเดิม จักรพรรดิราชวงศ์ทรงอยู่ในราชสกุล อ้ายซินเจว๋หลัว (อักษรจีนตัวย่อ: 爱新觉罗; อักษรจีนตัวเต็ม: 愛新覺羅; พินอิน: àixīn juéluó) แต่ตามปฏิบัติของชาวแมนจู การเรียกชื่อไม่จำเป็นต้องรวมนามสกุล
พระนามเรียกขาน และ พระนามแต่งตั้ง ส่วนมาก จักรพรรดิบางพระองค์ของจีนอาจมีพระนามเรียกขานเหมือนกันก็ได้ ดังนั้นเพื่อป้องกันการสับสน จึงให้มีชื่อราชวงศ์นำหน้า ตัวอย่างเช่น จักรพรรดิเฉียนหลง มีพระนามเรียกขานว่า ชิงเกาจง
พระนามเรียกขาน เป็นพระนามของจักรพรรดิจีนที่ตั้งขึ้นมาหลังจากจักรพรรดิพระองค์นั้น ๆ เสด็จสวรรคต
รัชศก คือ การเรียกชื่อยุคที่จักรพรรดิแต่ละพระองค์ครองราชย์
วงศ์ผักเบี้ย

| วงศ์ผักเบี้ย |
| --- | --- |

Portulaca amilis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Core eudicots
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Portulacaceae Juss.

Genera
 See text
วงศ์ผักเบี้ย หรือ Portulacaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกประกอบด้วย 20 สกุล และประมาณ 500 สปีชีส์ มีทั้งไม้ล้มลุกและไม้พุ่ม มีความหลากหลายในซีกโลกใต้ ตั้งแต่แอฟริกา ออสเตรเลีย และอเมริกาใต้  มีลักษณะคล้ายกับวงศ์ Caryophyllaceae ต่างกันที่กลีบเลี้ยงเท่านั้น
ระบบ APG II system  จัดให้อยู่ในอันดับ Caryophyllales ในกลุ่มพืชใบเลี้ยงคู่แท้แกน และได้ย้ายหลายสกุลไปยังวงศ์ Montiaceae, Didiereaceae, Anacampserotaceae และ Talinaceae ทำให้ในปัจจุบันมีเพียงสกุลเดียวคือ Portulaca
มหาภารตะ (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2531)

มหาภารตะ (เทวนาครี:महाभारत (टीवी धारावाहिक) อังกฤษ: Mahabharat) เป็นละครอินเดียที่เคยมาฉายที่ ช่อง 3 เมื่อปี พ.ศ. 2533 เป็นการเล่าของมหาภารตะ ทั้งแต่ต้นเรื่อง จนถึงจบเรื่อง และ กล่าวถึง ภควัทคีตา ที่ พระกฤษณะ แสดงให้กับ อรชุน ให้ สนามรบ ตอน สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ละครอินเดียนี้ นำแสดงโดย  นิทิช ภารทวาช
นักแสดงนำ > ราชวงศ์กุรุ

ราช บับบาร์ รับบท ท้าวภรต
อัจชาลาตา รับบท ศกุนตลา
ริชาบห์ ชูกลา รับบท ท้าวศานตนุ
กิเรน จูเนลา รับบท พระแม่คงคา
เทภาศรี รอย รับบท สัตยวดี
มุเกศ กรรณะ รับบท ภีษมะ
สุเทศ แบร์รี รับบท วิจิตรวิริยะ
มีนา จักรพาที รับบท เจ้าหญิงอัมพิกา
มีนากา บับบาร์ รับบท อัมพาลิกา
เจอร์เจีย ชันการ์ รับบท ท้าวธฤตราษฎร์
เรนุกา อิสรานี รับบท พระนางคานธารี
ทาราเกศ จาวฮัน รับบท ปาณฑุ
นาซนีน รับบท พระนางกุนตี
โรมา มานิค รับบท พระนางมาทรี
วิเรนทรา ราชทัน รับบท วิฑูร
นักแสดงนำ > ราชวงศ์ปาณฑพ

ปานกาศ ธีร์ รับบท กรรณะ
คเชนทรา จาวฮัน รับบท ยุธิษฐิระ
ปราวีณ กุมาร รับบท ภีมะ
อรชุน รับบท อรชุน
ซาเมียร์ รับบท นกุล
สัญชีพ รับบท สหเทพ
รูปา กังกุลีย์ รับบท พระนางเทราปตี
อโลกา มุขเฮอร์จี รับบท สุภัทรา
นักแสดงนำ > ราชวงศ์เการพ

ภูนีท อิสซาร์ รับบท ทุรโยธน์
วิโนด การ์ปูร์ รับบท ทุหศาสัน
ธิเนศ อนันต์ รับบท วิกรรณะ
ราซัค ข่าน รับบท ฆโฏต์กัจ
มายูร์ เวอร์มา รับบท อภิมันยุ
วาร์ชา อุศกาออนการ์ รับบท นางอุตตรา
ธรรมเมศ ทิวารี รับบท กฤปาจารย์
สุเรนทรา ปาล รับบท โทรณาจารย์
สาโรช ชาร์มา รับบท นางราธา
ประทีป ราวัต รับบท อัศวัตถามา
ราม โมฮาน รับบท ราชปุโรหิต
ลาลิต ทิวารี รับบท สัญชัย
นักแสดงนำ > ราชวงศ์ยาฑพ

นิทิช ภารทวาช รับบท พระกฤษณะ
รามลาล คุปตะ รับบท ท้าวอุครเสน
โกกา คาปูร์ รับบท พญากังสะ
อชัย สิงหา รับบท อักรูระ
วิษณุ ชาร์มา รับบท วาสุเทพ
คชามา ราช รับบท นางโรหินี
ชีลา ชาร์มา รับบท นางเทวกี
มันจุ วยาส รับบท นางยโสธา
ซาการ์ ซาลุนเก รับบท พระพลราม
ฉันนา รูปาเรล รับบท พระแม่รุกมินี
ปาริชาติ รับบท พระแม่ราธา
นักแสดงนำ > ปัญจาละ

ประทีป ชาร์มา รับบท ท้าวทรุปัท
อรุณ ภักสี รับบท ธฤตทยุมัน
เพนทาล รับบท ศิขัณฑิน / สุดามา
นักแสดงนำ > แคว้นวีรตะ

อโศก ชาร์มา รับบท ท้าววีรตะ
จันทนี ชาร์มา รับบท สุเทศนา
ซาเมียร์ รัชดา รับบท ท้าวอุตตระ
ซารัต ซาเซนา รับบท กิสัก
นักแสดงนำ > แคว้นมัทระ

กบิล กุมาร รับบท ท้าวศัลยา
นักแสดงนำ > สินธุ์

ทิป ดิลลอน รับบท ชยตทระ
นักแสดงนำ > เมืองกาสี

Rakesh Bidua as Kashya, King Of Kashi
Jahnavi as Amba, 1st princess of Kashi
Vikrant Mathur as Subala, Shakuni's and Gandhari's Father, King of Gandhara
Gufi Paintal as ศกุนิ, Gandhari's brother/ later King of Gandhara
Shivendra Mahal as Parshuram / Lord Shiva
Dara Singh as Hanuman (cameo)
Satish Kaul as Indra
Gopi Krishna as Chitrasena
Rana Jung Bahadur as Jarasandh, King of Magadha, Father-in-law of Kans
Karunakar Pathak as Shishupala, King of Chedi, Cousin of Krishna and Balaram
Pawan Shukla as Shalv Kumar, Prince of Salwa Kingdom
Prem Sagar as Rishi Kanva
Pankaj Berry as Rishi Kindama, sage who cursed Pandu
Rajesh Vivek as Maharishi Ved Vyas
Vikas Prasad as Ekalavya
Randhir Singh as Hidimba / Bhootana (Putana)
Sabrina as Bhootana, (Putana)
Paramjeet Chima as Dashraj, Satyavati's Father
Harish Bhimani as Samay/ Narrator
นักแสดงนำ > Cast (Children)

Shampa as Child Krishna
Kewal Shah as Adolescent Krishna
Chetan Hansraj as Young Balram
Krish Mallik as Young Bhishma
Harendra Paintal as Young Karna
Sonu as Young Yudhishthir
Mallik as Young Bhim
Ankur Javeri as Young Arjun
Amit Shukla as Young Duryodhan
Kaushal Shah as Young Dushasan
Babbu as Young Ashwatthama
Sumeet Raghavan as Young Sudama
วงศ์ผักปลาบ

| Commelinaceae |
| --- | --- |

Aneilema aequinoctiale

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Commelinales
วงศ์:: Commelinaceae Mirb. (1804)

สกุล
 ดู รายชื่อสกุลในวงศ์ผักปลาบ
วงศ์ผักปลาบ (Commelinaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอก อยู่ในอันดับ Commelinales มีสมาชิกประมาณ 650 สปีชีส์ใน 40 สกุล  มีความหลากหลายทั้งในโลกเก่าและโลกใหม่ โดยในสกุลเดียวกันจะพบทั้งสองที่ มีรูปร่างที่ผันแปรโดยเฉพาะดอกและช่อดอก
แหล่งข้อมูลอื่น

Commelinaceae เก็บถาวร 2007-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: descriptions, illustrations, identification, information retrieval. Version: 9 March 2006.  http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
NCBI Taxonomy Browser
links at CSDL เก็บถาวร 2007-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแอลเบเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแอลเบเนียทั้งสิ้น 4 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
ที่ตั้ง

ป่าต้นบีช
(แม่น้ำกาชี)
ป่าต้นบีช
(รัยเซอ)
บูตรินต์
เบรัต
จีรอกัสเตอร์
ออคริต
ที่ตั้งแหล่งมรดกโลกในประเทศแอลเบเนีย จุดสีแดงคือแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม จุดสีเขียวคือแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ และจุดสีน้ำเงินคือแหล่งมรดกโลกแบบผสม
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บูตรินต์ |  | เทศมณฑลวลอเรอ 39°44′44.6″N 20°01′15.4″E﻿ / ﻿39.745722°N 20.020944°E﻿ / 39.745722; 20.020944 | วัฒนธรรม: (iii) | พื้นที่กันชน 8,591 | 2535/1992; เพิ่มเติม 2542/1999 และ 2550/2007 |  | 570 |
| ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เบรัตและจีรอกัสเตอร์ |  | เทศมณฑลเบรัตและเทศมณฑลจีรอกัสเตอร์ 40°04′27.4″N 20°08′26.7″E﻿ / ﻿40.074278°N 20.140750°E﻿ / 40.074278; 20.140750 | วัฒนธรรม: (iii), (iv) | 58.9; พื้นที่กันชน 136.2 | 2548/2005; เพิ่มเติม 2551/2008 |  | 569 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก > แหล่งมรดกโลกแบบธรรมชาติ

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป (ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, มาซิโดเนียเหนือ, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, สเปน, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย และอิตาลี) |  | เทศมณฑลกูเกิสและเทศมณฑลเอลบาซัน 42°28′52.7″N 20°03′25.8″E﻿ / ﻿42.481306°N 20.057167°E﻿ / 42.481306; 20.057167 | ธรรมชาติ: (ix) | 99,947.81; พื้นที่กันชน 296,275.8 | 2550/2007; เพิ่มเติม 2554/2011, 2560/2017, 2564/2021 และ 2566/2023 | ป่าต้นบีชในประเทศแอลเบเนียได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2560 | 1133 |