stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2008
รอบ แพ้คัดออก > รอบรองชนะเลิศ

2008-05-16
15:00
| ไทย  | 7 - 3 |  จีน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
2008-05-16
17:30
| ญี่ปุ่น  | 0 - 1 |  อิหร่าน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
รอบ แพ้คัดออก > รอบชิงอันดับ3

2008-05-18
14:30
| จีน  | 3 - 5 |  ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 3,000
ผู้ตัดสิน: Nurdin Bukuev
รอบ แพ้คัดออก > รอบชิงชนะเลิศ

2008-05-18
17:00
| ไทย  | 0 - 4 |  อิหร่าน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 6,000
ผู้ตัดสิน: Li Zhizhong
มิสเตอร์เคนเนดี

| Ken Anderson |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Kenneth Anderson
เกิด:  (1976-03-06) 6 มีนาคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) Wisconsin Rapids, Wisconsin, U.S.
ที่พัก: Minneapolis, Minnesota, U.S.
คู่สมรส: Shawn Trebnick (สมรส 2008)
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Kamikaze Ken Ken Anderson Ken Kennedy Mr. Anderson Mr. Kennedy Two Rivers Jack
ส่วนสูง: 6 ft 2 in (1.88 m)
น้ำหนัก: 243 lb (110 kg)
มาจาก: Green Bay, Wisconsin
ฝึกหัดโดย: Eric Hammers Mike Mercury Ohio Valley Wrestling
เปิดตัว: 1999
เคนเนต แอนเดอร์สัน (Kenneth Anderson; 6 มีนาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในชื่อ มิสเตอร์เคนเนดี (Mr. Kennedy) หรือ เคน เคนเนดี (Ken Kennedy) เป็นแชมป์ยูเอสของ WWE และชนะการปล้ำไต่บันได Money In The Bank ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 แต่ถูกชิงกระเป๋าไปโดยเอดจ์ ทำให้เขาเสียสิทธิ์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท และในวันที่ 29 พฤกษภาคม ค.ศ. 2009 ทาง WWE ได้ไล่เคนเนดีออกอย่างกะทันหัน โดยข่าวนี้ได้ประกาศผ่านเว็บไซด์ส่วนตัวของเขาเอง ก่อนจะย้ายมาสังกัดอยู่ TNA ในชื่อ เคน แอนเดอร์สัน (Ken Anderson) หรือ มิสเตอร์แอนเดอร์สัน (Mr. Anderson)  ได้เป็นแชมป์โลก TNA
แชมป์และรางวัล

All-Star Championship Wrestling/ACW Wisconsin
ACW Heavyweight Championship (4 times)
ACW Tag Team Championship (3 times) – with Mike Mercury (1), Eric Hammers (1), and Adrian Serrano (1)
ACW Television Championship (1 time)
ACW Hall of Fame (Class of 2009)
Big League Wrestling
BLW World Heavyweight Championship (1 time)
BLW Tag Team Championship (1 time)
Championship Of Wrestling
cOw/WPWI United Championship (1 time)
Great Lakes Championship Wrestling
GLCW Heavyweight Championship (1 time)
Heavy on Wrestling
HoW Undisputed Championship (1 time)
Mid American Wrestling
MAW Heavyweight Championship (1 time)
NWA Midwest
NWA Midwest Heavyweight Championship (1 time)
Nu-Wrestling Evolution/New Wrestling Entertainment
NWE World Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 7 of the top 500 singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 2011
Pro Wrestling Pride
PWP Heavyweight Championship (1 time)
River City Championship Wrestling
RCCW Heavyweight Championship (1 time)
Total Nonstop Action Wrestling
TNA World Heavyweight Championship (2 time)
Ultimate Pro Championship Wrestling
UPCW Tag Team Championship (1 time) – with Big Daddy Loker
World Association of Wrestling
WAW World Heavyweight Championship (1 time)
World Wrestling Entertainment
WWE United States Championship (1 time)
Money in the Bank (2007)
Wrestling Observer Newsletter
Best Gimmick (2005)
Worst Gimmick (2013) as a member of Aces & Eights
Xtreme Intense Championship Wrestling
XICW Tag Team Championship (1 time) – with Joey Padgett
แหล่งข้อมูลอื่น

มิสเตอร์เคนเนดี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
TNA Wrestling profile
Ken Anderson ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ตอนคว้ากระเป๋าสิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23
รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกส่วนประกอบอากาศยาน

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกส่วนประกอบอากาศยานมากที่สุด 20 อันดับแรก ข้อมูลของ The Observatory of Economic Complexity เมื่อปี พ.ศ. 2555
| # | ประเทศ | มูลค่า (ล้านดอลลาร์สหรัฐ) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 17,013 |
| 2 |  สหราชอาณาจักร | 8,863 |
| 3 |  เยอรมนี | 8,698 |
| 4 |  ฝรั่งเศส | 7,227 |
| 5 |  ญี่ปุ่น | 4,287 |
| 6 |  อิตาลี | 2,818 |
| 7 |  แคนาดา | 2,758 |
| 8 |  สเปน | 1,946 |
| 9 |  จีน | 1,176 |
| 10 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 907 |
| 11 |  เนเธอร์แลนด์ | 895 |
| 12 |  เบลเยียม &  ลักเซมเบิร์ก | 828 |
| 13 |  เม็กซิโก | 826 |
| 14 |  เกาหลีใต้ | 819 |
| 15 |  อินเดีย | 813 |
| 16 |  ออสเตรีย | 735 |
| 17 |  สิงคโปร์ | 674 |
| 18 |  ออสเตรเลีย | 638 |
| 19 |  อิสราเอล | 561 |
| 20 |  มาเลเซีย | 466 |
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์

| รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ |
| --- | --- |
ผู้ชนะล่าสุด   แอน ทองประสม   เกมรักทรยศ (2566)
รางวัลสำหรับ: นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
ประเทศ:  ไทย
จัดโดย: ฝ่ายข่าวบันเทิง หนังสือพิมพ์คมชัดลึก
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ เป็นรางวัลประเภทละครโทรทัศน์ที่มอบให้กับนักแสดงหญิงที่สามารถแสดงบทบาทที่ได้รับอย่างยอดเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นการแสดงผ่านสีหน้าท่าทางหรือการแสดงผ่านอารมณ์ ความรู้สึกของตัวละคร ซึ่งนักแสดงสามารถตีบทและถ่ายทอดออกมาได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยนักแสดงหญิงที่ได้เข้าชิงสาขานี้จะต้องเป็นนักแสดงหญิงที่รับบทนำในละครเรื่องนั้นๆ รางวัลนี้ตัดสินโดยคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
กมลชนก เขมะโยธินเป็นนักแสดงหญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลในสาขานี้ โดยได้รับรางวัลจากการแสดงละครเรื่อง บ่วงเล่ห์เสน่หา ส่วนผู้ที่ได้รับรางวัลคนล่าสุดคือ แอน ทองประสม โดยได้รับรางวัลจากการแสดงละครเรื่อง เกมรักทรยศ ถือเป็นครั้งที่ 2 ที่เธอได้รับรางวัลในสาขานี้
มีนักแสดงหญิง 3 คนที่ได้รับรางวัลสาขานี้ 2 ครั้ง คือ ลลิตา ปัญโญภาส, ใหม่ เจริญปุระ และ แอน ทองประสม ส่วนผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดคือ วรนุช ภิรมย์ภักดี โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งหมด 6 ครั้ง
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง

| จำนวน | ชื่อ |
| --- | --- |
6: วรนุช ภิรมย์ภักดี
4: เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์
3: เขมนิจ จามิกรณ์
3: น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์
3: ปิยธิดา วรมุสิก
3: พรชิตา ณ สงขลา
3: พัชราภา ไชยเชื้อ
3: อารยา เอ ฮาร์เก็ต
3: แอน ทองประสม
2: กมลชนก เขมะโยธิน
2: เข็มอัปสร สิริสุขะ
2: คัทลียา แมคอินทอช
2: จรินทร์พร จุนเกียรติ
2: จีรนันท์ มะโนแจ่ม
2: ณฐพร เตมีรักษ์
2: ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ
2: ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
2: พิยดา จุฑารัตนกุล
2: พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์
2: ราณี แคมเปน
2: ลลิตา ปัญโญภาส
2: ศิรพันธ์ วัฒนจินดา
2: สุวนันท์ คงยิ่ง
2: ใหม่ เจริญปุระ
| จำนวน | ชื่อ |
| --- | --- |
2: ลลิตา ปัญโญภาส
2: ใหม่ เจริญปุระ
2: แอน ทองประสม
ละครที่มีนักแสดงเข้าชิงมากกว่า 1 รายชื่อในปีเดียวกัน

| ปี  (ครั้งที่จัดงาน) | ละคร | นักแสดง | ผลรางวัล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2549  (4) | นางบาป | พรชิตา ณ สงขลา | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2549  (4) | นางบาป | อิศริยา สายสนั่น | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2551  (6) | นางทาส | จีรนันท์ มะโนแจ่ม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2551  (6) | นางทาส | ปิยธิดา วรมุสิก | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2552  (7) | เมียหลวง | ปิยธิดา วรมุสิก | ชนะ |
| 2552  (7) | เมียหลวง | พัชราภา ไชยเชื้อ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2555  (10) | มารยาริษยา | น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2555  (10) | มารยาริษยา | สาวิกา ไชยเดช | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2557  (12) | สามีตีตรา | เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2557  (12) | สามีตีตรา | วรัทยา นิลคูหา | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2562  (16) | กรงกรรม | ใหม่ เจริญปุระ | ชนะ |
| 2562  (16) | กรงกรรม | ราณี แคมเปน | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2565  (19) | รากแก้ว | สุภัสสรา ธนชาต | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2565  (19) | รากแก้ว | คริส หอวัง | เสนอชื่อเข้าชิง |

| ด ค กคมชัดลึก อวอร์ด |
| --- | --- |
รางวัลประเภทภาพยนตร์:  ภาพยนตร์  ผู้กำกับภาพยนตร์  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  บทภาพยนตร์ 
รางวัลประเภทละครโทรทัศน์:  ละครโทรทัศน์  ผู้กำกับละครโทรทัศน์  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  บทละครโทรทัศน์ 
รางวัลประเภทป็อบปูลาร์โหวต:  ภาพยนตร์ไทย  ละครไทย  นักแสดงชาย  นักแสดงหญิง  นักร้องเพลงไทยสากล  นักร้องเพลงลูกทุ่ง 
งานประกาศรางวัล:  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2561  2562  2563  2564  2565  2566 
| ด ค กรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ |
| --- | --- |
2546–2551:  กมลชนก เขมะโยธิน (2546)  รุจิรา ช่วยเกื้อ (2547)  ลลิตา ศศิประภา (2548)  แอน ทองประสม (2549)  บุษกร พรวรรณะศิริเวช (2550)  ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ (2551) 
2552–2562:  ปิยธิดา วรมุสิก (2552)  เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ (2553)  อารยา เอ ฮาร์เก็ต (2554)  ศิรพันธ์ วัฒนจินดา (2555)  ณฐพร เตมีรักษ์ (2556)  มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล (2557)  รัดเกล้า อามระดิษ (2558)  วรนุช ภิรมย์ภักดี (2559)  ลลิตา ปัญโญภาส (2561)  ใหม่ เจริญปุระ (2562) 
2563–2573:  จรินทร์พร จุนเกียรติ (2563)  ดาวิกา โฮร์เน่ (2564)  ใหม่ เจริญปุระ (2565)  แอน ทองประสม (2566) 
แอน ทองประสม ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร อุ้มรัก (2549) และ เกมรักทรยศ (2566)
บุษกร พรวรรณะศิริเวช ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร แรมพิศวาส (2550)
เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร ระบำดวงดาว (2553)
อารยา เอ ฮาร์เก็ต ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร ดอกส้มสีทอง (2554)
ศิรพันธ์ วัฒนจินดา ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร บ่วง (2555)
ณฐพร เตมีรักษ์ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร คุณชายรัชชานนท์ (2556)
รัดเกล้า อามระดิษ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร สุดแค้นแสนรัก (2558)
วรนุช ภิรมย์ภักดี ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร พิษสวาท (2559)
ใหม่ เจริญปุระ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร กรงกรรม (2562) และ สาปซ่อนรัก (2565)
จรินทร์พร จุนเกียรติ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร ทุ่งเสน่หา (2563)
ดาวิกา โฮร์เน่ ได้รับรางวัลจากการแสดงละคร วันทอง (2564)
มูชาเอะ

ภาพอูเอซูงิ เค็นชิง ในกิริยาดุดัน โดยอูตางาวะ คูนิโยชิ เดิมตีพิมพ์ในหนังสือ Stories of 100 Heroes of High Renown วาดช่วง ค.ศ. 1843 ถึง 1844
มูชาเอะ (ญี่ปุ่น: 武者絵; โรมาจิ: Musha-e) เป็นเทคนิคภาพพิมพ์ไม้อูกิโยะประเภทหนึ่งในศิลปะญี่ปุ่น พัฒนาขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และแสดงภาพของนักรบและซามูไรจากประวัติศาสตร์และเทพปกรณัมญี่ปุ่น
ภาพ

47 โรนิน โดยโองาตะ เก็กโก ระหว่าง ค.ศ. 1895 ถึง 1903
100 Aspects of the Moon โดยโยชิโตชิ ประมาณ ค.ศ. 1890
ภาพโคจิมะ ยาตาโร กับไซโฮอิง อากาโบซุ โดยโฮกูไซ ประมาณ ค.ศ. 1830
ลัทธิขงจื๊อแบบบอสตัน

นักปรัชญาขงจื่อแบบบอสตัน  เป็นกลุ่มของลัทธิขงจื่อสมัยใหม่จากบอสตัน  ผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีที่สุด คือ ตู้เหวยหมิงจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด John Berthrong และ Robert Neville จากมหาวิทยาลัยบอสตัน   ลัทธิขงจื่อแบบบอสตันเป็นการอภิปรายในประเด็นของการศึกษาและปฏิบัติเกี่ยวกับลัทธิขงจื่อในบริบทที่อยู่นอกเหนือจากประเทศจีนและภูมิภาคเอเชียตะวันออก  อันเป็นนัยยะสำคัญของลัทธิขงจื่อสำหรับวิถีชีวิตชาวอเมริกันยุคใหม่
ลัทธิขงจื่อแบบบอสตัน

ลัทธิขงจื่อแบบบอสตัน อ้างถึงผู้ที่เชื่อว่าลัทธิขงจื่อสามารถปรับตัวให้เข้ากับมุมมองแบบตะวันตกได้   ลัทธิขงจื่อถูกมองว่าเป็นประเพณีที่มีจิตวิญญาณอันอุดมสมบูรณ์และแหล่งวัฒนธรรมที่สามารถปรับปรุงให้เข้ากับประเพณีอื่นของโลกได้   ลัทธิขงจื่อแบบบอสตันยังโต้แย้งเหตุผลว่าการเปลี่ยนย้ายลัทธิขงจื่อไปยังที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่นอกเหนือจากทวีปเอเชียนั้นมีความเหมาะสม   ลักษณะที่เป็นสากลของลัทธิขงจื่อแบบบอสตันนั้นเป็นคุณลักษณะสำคัญนักปรัชญาลัทธิขงจื่อสมัยใหม่รุ่นที่สอง ทั้ง สำนักพลาโต้ และ ศาสนาคริสต์ เริ่มเป็นประเพณีพกพาซึ่งสามารถปฏิบัตินอกเหนือจากรากฐานของชาวกรีกโบราณ และ ชาวยิว ที่ให้กำเนิดอารยธรรมเหล่านั้น
อย่างไรก็ตามนี่เป็นมุมมองที่ธรรมดาสำหรับนักปรัชญาขงจื่อสมัยใหม่โดยทั่วไป   ไม่ว่าจะเป็นจากบอสตัน  ปักกิ่ง ไทเป ฮ่องกง หรือ สิงคโปร์   อันที่จริงมีผู้สนับสนุนลัทธิขงจื่อในยุคร่วมสมัยที่ไม่ใช่นักปรัชญาขงจื่อสมัยใหม่   แต่ใครจะยอมรับว่าลัทธิขงจื่อไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะแค่ในเขตภูมิศาสตร์หรือวัฒนธรรมมากกว่าศาสนาพุทธหรือศาสนาอิสลาม   Philip J. Ivanhoe, Joel J. Kupperman และ David B. Wong ถูกจัดให้อยู่ในหมวดหมู่นี้   ดังนั้น "ลัทธิขงจื่อแบบบอสตัน" จึงเป็นคำที่เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับลักษณะทางภูมิศาสตร์มากกว่าเนื้อหาทางปัญญา   ลัทธิขงจื่อแบบบอสตันพยายามสำรวจการประยุกต์ใช้ความแตกต่างของลัทธิขงจื่อในยุคโลกาภิวัตน์
สำนักขงจื่อแบบบอสตันกลายเป็นที่รู้จักกันดีในแวดวงวิชาการในประเทศจีน  นักวิชาการชาวจีนมองว่านี่เป็นข้อบ่งชี้แรกของความสามารถของลัทธิขงจื่อที่จะได้รับการรับรองอย่างกระตือรือร้นจากนักวิชาการที่ไม่ใช่ชาวเอเชียในอเมริกาเหนือและนักเทววิทยาเพื่อจุดประสงค์ที่นอกเหนือจากด้านวิชาการ
กลุ่มเฟซบุ๊คปิด ชื่อ "เพื่อนจากแดนไกล: กลุ่มลัทธิขงจื่อ" ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.2015  นอกจากนี้กลุ่เฟซบุ๊คเปิดที่ชื่อว่า "กลุ่มอภิปรายลัทธิหรู: ลัทธิขงจื่อในอเมริกา" เริ่มขึ้นในปี ค.ศ.2016  .ดร.ซ่งปิน (宋彬) ได้ตีพิมพ์บทความใน The Huffington Post เกี่ยวกับลัทธิขงจื่อแบบบอสตัน  ดร.ซ่งปินได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยบอสตันและตอนนี้สอนอยู่ที่วิทยาลัยวอชิงตัน  เก็บถาวร 2020-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อความสำคัญ

ในความเรียง เรื่อง "ความหมายของชีวิต"(1988) ของ "ตู้เหวยหมิง"  ได้เขียนบันทึกไว้ว่า:
โคเปอร์นิคัสเสนอว่าโลกไม่ใช่ศูนย์กลางจักรวาล   ดาร์วินเสนอว่าภาพเหมือนพระเจ้าของมนุษย์มีความเป็นสัมพัทธ์   มาร์กซ์ริเริ่มอุดมการณ์ของความสามัคคีทางสังคม  และฟรอยด์สร้างความซับซ้อนชีวิตของจิตสำนึกของเรา   พวกเขาได้นิยามความหมายของมนุษยชาติขึ้นมาใหม่สำหรับยุคสมัยใหม่  พวกเขายังมอบอำนาจให้เราด้วยความตระหนักรู้ตนเองในชุมชนอย่างวิพากษ์เพื่อรื้อฟื้นศรัทธาในภูมิปัญญาของลัทธิขงจื่อยุคโบราณว่า โลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาลและเป็นเพียงบ้านของเรา  ส่วนเราเป็นผู้พิทักษ์แห่งโลกของความดี   ผู้ได้รับมอบหมายตามอาณัติแห่งสวรรค์ซึ่งบัญชาให้เราทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง  จิตใจไวต่อความรู้สึกและมีความตื่นตัว  จิตวิญญาณบริสุทธิ์และวิญญาณสุกใส...    เราอยู่ที่นี่เพราะฝังอยู่ในธรรมชาติของมนุษย์อันเป็นรหัสลับสำหรับการสำนึกตนในสวรรค์   สวรรค์เป็นสิ่งที่ดำรงอยู่ทุกหนทุกแห่ง  แม้จะรอบรู้ในทุกสิ่ง แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้มีอำนาจทุกอย่าง สิ่งนั้นต้องการมีส่วนร่วมกับเราในการตระหนักความจริงของตัวเอง เราเป็นหุ้นส่วนของสวรรค์ผู้ซึ่งร่วมสร้างอย่างแท้จริง  เรารับใช้สวรรค์ด้วยสามัญสำนึก  การขาดแคลนสิ่งเหล่านี้ในปัจจุบันได้นำเราไปสู่การทำลายตนเอง   เนื่องจากเราช่วยให้สวรรค์ตระหนักถึงตนเองผ่านการค้นพบตนเองและการเข้าใจตนเองในการใช้ชีวิตประจำวัน   ความหมายสูงสุดของชีวิตจึงพบได้ในการดำรงอยู่ของมนุษย์ธรรมดาอย่างเรา
ผลงาน "The Western Inscription" ของจางจ้ายผู้ซึ่งเป็นนักปรัชญาขงจื่อยุคศตวรรษที่ 11 เป็นหนึ่งในผลงานเล่มโปรดของ ดร.จอห์น เบอร์ทรองซึ่งเป็นนักปรัชญาขงจื่อแบบบอสตัน { https://open.bu.edu/bitstream/handle/2144/49/20001022-exploring_the_dao_ htm? sequence = 1 & isAllowed = y} ตามข้อสงสัยทางนิเวศวิทยา:
สวรรค์ คือ พ่อ  โลก คือ แม่  แม้กระทั่งสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ฉันพบได้ในสถานที่ที่คุ้นเคยท่ามกลางพวกเขา   ดังนั้นข้าพเจ้าถือว่า สิ่งที่แผ่ขยายไปทั่วจักรวาลเปรียบเสมือนร่างกายของข้าพเจ้า และสิ่งที่นำทางจักรวาลเป็นธรรมชาติของข้าพเจ้า ทุกคนล้วนเป็นพี่น้องของข้าพเจ้า และทุกสิ่งล้วนเป็นสหายของฉัน   การเคารพผู้สูงอายุ...   การแสดงความรักต่อเด็กกำพร้าและผู้อ่อนแอ...   ปราชญ์ระบุลักษณะของเขากับสวรรค์และโลก  รวมถึงผู้ที่มีคุณธรรมจึงจะดีที่สุด {ในบรรดาลูกหลานของสวรรค์และโลก} แม้แต่ผู้ที่เหนื่อยล้าและอ่อนแอ  คนพิการและผู้ป่วย  รวมไปถึงผู้ที่ไม่มีพี่น้องลูกเมียหรือสามีก็เป็นพี่น้องของข้าพเจ้าทุกคนผู้ซึ่งอยู่ในความทุกข์และไม่มีใครสนใจ
ดูเพิ่ม

ลัทธิขงจื่อในอเมริกา
รายชื่อนักจริยศาสตร์
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น

ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 皇位継承順位) ในปัจจุบันอ้างอิงจาก กฎราชวงศ์ ฉบับ พ.ศ. 2490 ซึ่งกำหนดให้เฉพาะเจ้าชายเท่านั้นที่มีสิทธิ์สืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศได้
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ในปัจจุบัน

| ลำดับปัจจุบัน ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค> ศ. 2019 |
| --- | --- |
1. พระยุพราช: 
2. เจ้าชายฮิซาฮิโตะ: 
3. ฮิตาจิโนะมิยะ: 

นี่คือรายพระนามของผู้มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศในปัจจุบัน
สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ (พ.ศ. 2444–2532)
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ (พระราชสมภพ พ.ศ. 2476)
สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ (พระราชสมภพ พ.ศ. 2503)
(1) เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ (ประสูติ พ.ศ. 2508)
(2) เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ (ประสูติ พ.ศ. 2549)
(3) เจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนะมิยะ (ประสูติ พ.ศ. 2478)
มูกเขา

| มูกเขา |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Apocynaceae
สกุล:: Hunteria
สปีชีส์:: H. zeylanica
ชื่อทวินาม
Hunteria zeylanica (Retz.) Gardner ex Thwaites

ชื่อพ้อง
  ชื่อพ้อง  Cameraria zeylanica Retz.   Gynopogon lanceolatus Kurz   Hunteria africana K.Schum   Hunteria corymbosa Roxb.   Hunteria lanceolata Wall. ex A.DC.   Hunteria legocii Livera   Hunteria roxburghiana Wight   Tabernaemontana salicifolia Wall. ex A.DC.  
มูกเขา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Hunteria zeylanica) หรือ นวล, มูกขาว, ยางขาว เป็นพืชในวงศ์ตีนเป็ด (Apocynaceae) กระจายพันธุ์ในแอฟริกาตะวันออก ทางตอนใต้ของโซมาเลียและโมซัมบิกถึงเขตร้อนในทวีปเอเชีย เนื้อไม้ใช้ทำของใช้ ใบใช้รักษาแผลสด ผลสามารถรับประทานได้
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

มูกเขาเป็นไม้ยืนต้นสูงได้ถึง 20 เมตร มีน้ำยางสีขาว ใบออกเรียงตรงข้ามเป็นรูปรีถึงรูปใบหอก ยาว 4-18 เซนติเมตร ปลายใบแหลมยาวหรือคล้ายหาง เส้นแขนงใบข้างละ 14-30 เส้น ก้านใบยาว 0.6-1.5 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบกระจุก ยาว 1.5-5.7 เซนติเมตร ก้านดอกหนาสั้น กลีบเลี้ยง 5 กลีบ รูปไข่ ยาว 1-2 มิลลิเมตร ปลายแหลมยาว ดอกสีขาวมี 5 กลีบ หลอดกลีบยาว 6-9 มิลลิเมตร กลีบรูปขอบขนาน ยาว 2-5 มิลลิเมตร เกสรเพศผู้มี 5 อัน ก้านชูอับเรณูสั้นกว่าอับเรณู ไม่มีจานฐานดอก มี 2 คาร์เพล ปลายเชื่อมติดกัน เรียวยาวเป็นก้านเกสรเพศเมีย ยาว 5-6 มิลลิเมตร รวมยอดเกสร ผลคล้ายผลสดติดเป็นคู่ รูปรี ยาว 1.5-3.5 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีส้ม ภายในมี 2 เมล็ด รูปไข่ ยาว 1-1.5 เซนติเมตร
รายชื่อเมืองในประเทศแอลเบเนีย

แผนที่ประเทศแอลเบเนีย
ติรานา
Durrës
Vlorë
Elbasan
Shkodër
Fier
Berat
รายชื่อเมืองในประเทศแอลเบเนีย ทั้งหมด
นคร 10 อันดับ

| อันดับ | เมือง | ประชากร ค> ศ. 2001 | ประชากร ค> ศ. 2011 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | ติรานา | 352,581 | 421,286 |
| 2 | ดูร์เรส | 113,465 | 115,550 |
| 3 | วลอเรอ | 85,180 | 79,948 |
| 4 | เอลบาซาน | 95,554 | 79,810 |
| 5 | ชกอเดอร์ | 85,798 | 74,876 |
| 6 | ฟิเยร์ | 56,297 | 57,198 |
| 7 | โคร์ช | 58,911 | 51,683 |
| 8 | เบรัต | 45,572 | 36,467 |
| 9 | Lushnjë | 38,336 | 31,424 |
| 10 | Kavajë | 28,149 | 20,312 |
เมืองอื่นๆ

Ballsh
Bilisht
Bulqizë
Burrel
Cërrik
Çorovodë
Delvinë
Divjakë
Ersekë
Fushë-Arrëz
Fushë-Krujë
Gjirokastër
Gramsh
Himarë
Kamëz
Këlcyrë
Klos
Konispol
Koplik
Krastë
Krrabë
Krujë
Krumë
Kuçovë
Kukës
Laç
Leskovik
Lezhë
Libohovë
Librazhd
Maliq
Mamurras
Memaliaj
Orikum
Patos
Peqin
Përmet
Përrenjas
Peshkopi
Pogradec
Poliçan
Pukë
Roskovec
Rrëshen
Rrogozhinë
Rubik
Sarandë
Selenicë
Selitë
Shëngjin
Shijak
Tepelenë
Tropoja
Ulëz
Urë Vajgurore
Vorë
ดูเพิ่ม

อำเภอในแอลเบเนีย
จังหวัดในแอลเบเนีย
ภูมิศาสตร์แอลเบเนีย
การท่องเที่ยวในประเทศแอลเบเนีย
รายชื่อสนามแข่งม้า

รายชื่อสนามที่ใช้สำหรับการแข่งม้า แบ่งตามประเทศ
ประเทศญี่ปุ่น > สมาคมแข่งม้าญี่ปุ่น

สนามแข่งม้าชูเกียว
สนามแข่งม้าฟูกูชิมะ
สนามแข่งม้าฮาโกดาเตะ
สนามแข่งม้าฮันชิน
สนามแข่งม้าโคคูระ
สนามแข่งม้าเกียวโต
สนามแข่งม้านากายามะ
สนามแข่งม้านีงาตะ
สนามแข่งม้าซัปโปโระ
สนามแข่งม้าโตเกียว
ประเทศญี่ปุ่น > สมาคมแข่งม้าแห่งชาติ

สนามแข่งม้าฟูนาบาชิ
สนามแข่งม้าคานาซาวะ
สนามแข่งม้าคาซามัตสึ
สนามแข่งม้าคาวาซากิ
สนามแข่งม้าโคจิ
สนามแข่งม้ามิซูซาวะ
สนามแข่งม้ามมเบ็ตสึ
สนามแข่งม้าโมริโอกะ
สนามแข่งม้านาโงยะ
สนามแข่งม้าโอบิฮิโระ (สนามแข่งบันเอ)
สนามแข่งม้าโออิ
สนามแข่งม้าซางะ
สนามแข่งม้าโซโนดะ
สนามแข่งม้าอูราวะ
ประเทศไทย

ราชกรีฑาสโมสร กรุงเทพมหานคร
สนามม้านางเลิ้ง กรุงเทพมหานคร (ปิด)
สนามม้าสโมสรนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
สนามม้าโคราช จังหวัดนครราชสีมา
สนามม้าอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
มาเก๊า

สนามแข่งม้าไทปา
ฮ่องกง

สนามแข่งม้าแฮปปี้แวลลีย์
สนามแข่งม้าซ้าถิ่น
สนามแข่งม้าโตเกียว
ราชกรีฑาสโมสร
ลัทธิขงจื่อใหม่แบบเอโดะ

ลัทธิขงจื่อใหม่แบบเอโดะ เป็นที่รู้จักกันในชื่อภาษาญี่ปุ่นว่า "ชูชิ-งะคุ" (朱子学 - Shushigaku)  เป็นสำนักปรัชญาขงจื่อใหม่ที่พัฒนาขึ้นในญี่ปุ่นสมัยเอโดะ   ลัทธิขงจื่อใหม่เริ่มเข้ามาในญี่ปุ่นช่วงยุคคามาคุระ   หลักปรัชญานี้มีลักษณะที่เน้นความเมตตาและความมีเหตุผลซึ่งเชื่อว่าเราสามารถเข้าใจจักรวาลได้ด้วยเหตุผลของมนุษย์และขึ้นอยู่กับมนุษย์ที่จะสร้างความสัมพันธ์อันประสานกลมกลืนกันระหว่างจักรวาลกับปัจเจกบุคคล   ในสมัยศตวรรษที่ 17 โชกุนตระกูลโทคุงาวะ ได้นำปรัชญาของลัทธิขงจื่อใหม่มาใช้เป็นหลักการในการปกครองประชาชน   นักปราชญ์ขงจื่อใหม่  ได้แก่ Hayashi Razan และ Arai Hakuseki ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการสร้างนำลัทธิขงจื่อใหม่มาใช้เป็นเครื่องมือในปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ตอนต้นอันโดดเด่นของญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์

ลัทธิขงจื่อใหม่มีต้นกำเนิดในสมัยราชวงศ์ถังของจีน   นักปรัชญาขงจื่ออย่างหานอวี๋และหลี่อ้าวมีอิทธิพลต่อนักปรัชญาขงจื่อใหม่สมัยราชวงศ์ซ่ง  โจวตุนอี๋ นักปรัชญาขงจื่อแห่งราชวงศ์ซ่งขึ้นชื่อว่าเป็น "ผู้บุกเบิกลัทธิขงจื่อใหม่" ที่แท้จริงคนแรก  โดยใช้แนวคิดอภิปรัชญาของเต๋าเป็นกรอบสำหรับปรัชญาทางจริยธรรม  ลัทธิขงจื่อใหม่พัฒนาขึ้นเพื่อฟื้นฟูแนวคิดลัทธิขงจื่อดั้งเดิมและเป็นปฏิกิริยาโต้ตอบกับความคิดของพุทธศาสนาและลัทธิเต๋า   แม้ว่านักปรัชญาขงจื่อใหม่จะปฏิเสธอภิปรัชญาของพุทธ   แต่ลัทธิขงจื่อใหม่ก็ได้หยิบยืมคำศัพท์และแนวคิดของลัทธิเต๋าและพุทธศาสนามาใช้
ลัทธิขงจื่อได้เข้ามาในญี่ปุ่นในช่วงปลายสมัยคามาคุระ   มีการเผยแผ่อันเป็นการศึกษาขั้นพื้นฐานสำหรับพระภิกษุในการฝึกปฏิบัติของสมาคมวัดเซนอย่าง Five Mountain System (Gozan) ในขณะที่ทฤษฎีของลัทธิขงจื่อใหม่ สำนักเฉิงจูได้รับการถ่ายทอดผ่านคำอธิบายโดยพระ Yishan Yining ซึ่งเดินทางมาเยือนญี่ปุ่นในปี 1299 จากราชวงศ์หยวน   ยิ่งไปกว่านั้นความคิดแบบขงจื่อใหม่ ได้มาจากผลงานของเฉิงอี้, เฉิงฮ่าว และ จูซี  และอุดมการณ์ดั้งเดิมของจีนและเกาหลีในเวลานั้น  การเฟิ่องฟูของลัทธิขงจื่อใหม่ในญี่ปุ่นได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโทกุงาวะ ซึ่งสนับสนุนให้มีการจัดตั้งอุดมการณ์ทางโลกแห่งชาติเพื่อเป็นวิธีการเสริมสร้างกฎหมายที่ใช้ปกครองทางการเมืองในประเทศ  ปรัชญาขงจื่อได้เข้ามาถึงญี่ปุ่นก่อนหน้านี้ในศตวรรษที่ 14 แต่ความรู้เกี่ยวกับลัทธิขงจื่อถูกจำกัดเฉพาะพระเซน ที่เห็นว่าลัทธิขงจื่อมีความน่าสนใจทางสติปัญญา แต่เป็นรองจากนิกายเซน  และบางสำนัก เช่น สำนักอาขิคางะ
ผู้บุกเบิกลัทธิขงจื่อของญี่ปุ่น คือ ฟูจิวาระ  เซกะ อดีตผู้ปฏิบัติงานปรัชญาเซนที่สนใจในความคิดของขงจื่อ   ซึ่งในที่สุดก็ปฏิเสธแนวคิดเซนให้กลายเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนหลักของลัทธิขงจื๊อนีโอในญี่ปุ่น  ฮายาชิราซัน นักเรียนของฟูจิวาระรับใช้โชกุนโทคุงาวะและโดยการอุปถัมภ์ของรัฐก็สามารถก่อตั้ง สถาบันโชเฮอิโกะ ได้  หลังจากที่ Kansei Edict ได้ กำหนดให้ Neo-Confucianism เป็นอุดมการณ์อย่างเป็นทางการของญี่ปุ่นสถาบัน Shoheiko ก็ได้กลายเป็นผู้มีอำนาจในการปกครองแบบลัทธิขงจื้อ แม้ว่าโรงเรียนที่แตกต่างกันของลัทธินีโอ - ขงจื๊อจะถูกห้ามอย่างเป็นทางการ แต่โรงเรียนยังคงอยู่ในญี่ปุ่น นักปรัชญาชาวญี่ปุ่น Toju Nakae เป็นหนึ่งในกรณีเช่นนี้ซึ่งได้รับอิทธิพลจาก heterodox Wang Yangming มากกว่าที่เขาเป็นดั้งเดิมของ Zhu Xi
ในศตวรรษที่ 17 และ 18  มีการเฟื่องฟูของสำนักปรัชญาโคคุงาคุซึ่งท้าทายลัทธิขงจื่อใหม่ในญี่ปุ่น  ผู้สนับสนุนสำนักโคคุงาคุ Kokugaku โต้แย้งว่าชาวญี่ปุ่นโบราณเป็นตัวแทนของคุณธรรมของขงจื่อได้ดีกว่าชาวจีนโบราณ  และควรให้ความสำคัญกับปัญญามากกว่าตำนานคลาสสิกของญี่ปุ่นโบราณและศาสนาชินโตซึ่งเป็นศาสนาพื้นเมืองของญี่ปุ่น   แม้ว่าคู่แข่งทางปรัชญาระหว่างสำนักโคคุงาคุ (Kokugaku) และ ลัทธิขงจื่อใหม่ (Neo-Confucianism) จะดำรงอยู่ร่วมกันในฐานะแนวคิดทางปรัชญาที่โดดเด่นของญี่ปุ่นจนกระทั่งการได้รับอิทธิพลจากปรัชญาตะวันตกในยุคเมจิ
ปรัชญา

เช่นเดียวกับลัทธิขงจื่อแบบจีนและเกาหลี  ลัทธิขงจื่อใหม่แบบเอโดะ (Edo Neo-Confucianism)  เป็นปรัชญาสังคมและจริยศาสตร์ที่อยุ่บนฐานของแนวคิดอภิปรัชญา  ปรัชญามีลักษณะแนวคิดแบบมนุษยนิยมและเหตุผลนิยมโดยมีความเชื่อว่าเราสามารถเข้าใจจักรวาลได้ด้วยเหตุผลของมนุษย์ และขึ้นอยู่กับตัวมนุษย์ที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ประสานกลมกลืนกันระหว่างจักรวาลและปัจเจกบุคคล
สำนักเหตุผลนิยม (หลี่เสว) ของลัทธิขงจื่อใหม่ตรงกันข้ามกับลัทธิรหัสยนัยของศาสนาพุทธนิกายเซนที่มีอิทธิพลก่อนหน้านี้ในญี่ปุ่น   นักปรัชญาขงจื่อใหม่เชื่อว่ามนุษย์มีตัวตนอยู่จริง และมนุษยชาติสามารถเข้าใจการดำรงอยู่ของมนุษย์ได้  แม้ว่าการตีความของความเป็นจริงขึ้นอยู่กับปรัชญาขงจือใหม่ ซึ่งมีความแตกต่างจากศาสนาพุทธ
แต่จิตวิญญาณของนักปรัชญาขงจื่อใหม่  สำนักเหตุผลนิยม  ได้คัดค้านแนวคิดรหัสยนัยของพุทธศาสนา    ในขณะที่ศาสนาพุทธยังยืนยันในเรื่องของความเป็นสูญญตาของสรรพสิ่ง    ลัทธิขงจื่อใหม่ได้เน้นย้ำในความเป็นจริง   ศาสนาพุทธและลัทธิเต๋ามุ่งเน้นให้มนุษย์ละตัวตน  และหันกลับไปหาสู่ความไม่มีตัวตน    ลัทธิขงจื่อใหม่เห็นว่าความเป็นจริงเป็นการทำให้เป็นจริงของขั้นสูงสุดอย่างค่อยเป็นค่อยไป... ศาสนาพุทธและลัทธิเต๋าเน้นการทำสมาธิ  เพื่อเห็นแจ้งและบรรลุในเหตุผลสูงสุด  นักปรัชญาขงจื่อใหม่จึงเลือกที่จะนำแนวคิดเหตุผลของศาสนาพุทธและลัทธิเต๋ามาสร้างคำอธิบายอภิปรัชญาในลัทธิขงจื่อ
ปรัชญาในแง่มุมทางสังคมมีการจัดลำดับชั้นโดยเน้นที่ความกตัญญู   สิ่งนี้ก่อให้เกิดการจัดลำดับชั้นทางสังคมแบบขงจื่อในสังคมเอโดะที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีมาก่อน โดยในสังคมญี่ปุ่นได้แบ่งออกเป็น 4 ชนชั้นหลัก ได้แก่ ซามูไร ซึ่งถืิอว่าเทียบเท่ากับปัญญาชนและขุนนางในราชสำนักของจีนที่อยู่ด้านบนสุดของลำดับชั้นทางสังคม   จากนั้นก็คือ ชาวนา ช่างฝีมือ และพ่อค้า  ซามูไรเป็นนักอ่านตัวยงและเป็นครูสอนแนวคิดของลัทธิขงจื่อในญี่ปุ่น โดยได้ก่อตั้งสถาบันการศึกษาขงจื่อขึ้นเป็นจำนวนมาก
ลัทธิขงจื่อใหม่ได้นำองค์ประกอบของแนวคิดชาติพันธุ์นิยมเข้ามาในญี่ปุ่น   ในขณะที่ลัทธิขงจื่อใหม่ของจีนถือว่าวัฒนธรรมของตนเองเป็นศูนย์กลางของโลก   นักปรัชญาขงจื่อใหม่ชาวญี่ปุ่นได้พัฒนามาเป็นความภาคภูมิใจในชาติของตนเองที่คล้ายคลึงกับจีน  ความภาคภูมิใจของชาตินี้จะพัฒนาไปสู่สำนักปรัชญาโคคุงาคุซึ่งในเวลาต่อมาได้เป็นปฏิกิริยากับลัทธิขงจื่อใหม่และได้รับรู้ว่าแนวคิดที่มีต้นกำเนิดมาจากจีนเป็นปรัชญาที่โดดเด่นของญี่ปุ่น