stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาวมอญ
แหล่งข้อมูลอื่น

Independent Mon News Agency
Hariphunchai National Museum
Kao Wao News Group, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2006
The Mon Information Home Page, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 สิงหาคม 2021
Dating and Range of Mon Inscriptions, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 เมษายน 2005
| ด ค ก กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า |
| --- | --- |
กะชีน (12):  กะฉิ่น  จิงผ่อ  ดะหล่อง  Taron  Guari  Hkahku  Duleng  มะรู  เรอหวั่ง  ลาชิ  Atsi  ลีซอ 
กะยา (9):  กะยา  ปะเล  Zayein  กะยัน  มะนูมะนอ  Gheko  Yin Talai  ยินบอ  กะเหรี่ยงพยู 
กะเหรี่ยง (11):  กะเหรี่ยง  ปาเลชิ  มอญกะเหรี่ยง  สะกอ  Ta-Hlay-Pwa  ปะกู  บเว  มอนปวา  มอนเนปวา  โปว์ 
ชีน (53):  Anu  Anun  Asho  Awa Khami  Bre (Ka-Yaw)  ชิน  Dai (Yindu)  Dim  Eik-swair  Gunte (Lyente)  Guite  Haulngo  Ka-Lin-Kaw (Lushay)  Kaung Saing Chin  Kaungso  Kebar  Khawno  Kwangli (Sim)  Kwelshin  Kwe Myi  ชินเมืองฮะคา  Laizao  Lawhtu  Laymyo  ลินบู  Lushei (Lushay)  Lyente  Magun  Malin  Maramagyi  Matu  กระแซ  Mgan  Mi-er  นาคา  Ngorn  Oo-Pu  Panun  Rongtu  Saing Zan  Saline  Sentang  Tanghkul  Tapong  Tay-Zan  สะโด  Tiddim (Hai-Dim)  ตอร์  Wakim (Mro)  Yin Gog  Za-How  Zahnyet (Zanniet)  Zizan  Zou  โซเป  Zotung 
พม่า (9):  พม่า  ทวาย  Beik  ยอ  ยะเบียน  กะดุ  ซะโลน  กะนัน  ฮปอน 
มอญ (1):  มอญ 
ยะไข่ (7):  ยะไข่  กะมัน  คามิ  Daingnet  มิรัม  มโร  เสต 
ชาน (33):  ไทใหญ่  ดะเนา  ดะนู  อินตา  ปะโอ  คำตี้  ขมุ  กวิ  โกก้าง  ล่าหู่  ปะหล่อง  ไทใหญ่เมืองกาเหล  ฉานกยี  ไตหลอย  ไตแหลม  ไตหลอน  ไตลาย  ไตฉอน  ตองโย  ว้า  เมี่ยน  ยินจา  ยินเนต  ยุน  หม่านซี  ปยิน  เอง  ซอน  อีก้อ  มอฉาน  เมียงสา  ขึน 
อื่น ๆ:  จีน  ปันเส  อินเดีย  อังกฤษ-พม่า  กุรข่า  ไทย  โยดายา  มลายู  บะยีนจี  ลินซิน  โรฮีนจา  จักมา 
| ด ค กกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย แยกตามตระกูลภาษา |
| --- | --- |
ออสโตรเอเชียติก:  กะซอง  กะเลิง  กันซิว  กินตัก  กูย (ส่วย)  ขมุ  เขมร  ชอง  ซะโอจ  ซำเร (สำเหร่)  โซ่ (ทะวึง)  ญวน (เวียดนาม)  ญัฮกุร (ชาวบน)  บรู  ปรัย  ปลัง  ปะหล่อง (ดาระอั้ง)  พะล็อก  มลาบรี (ผีตองเหลือง)  ม็อก  มอญ (รามัญ)  มัล  มานิ  เยอ  ลเวือะ  ละเม็ด  ลัวะ  โส้ 
ขร้า-ไท:  กาว  กุลา  เขิน  คำตี้  ซัมซัม  ญ้อ  ไทดำ (ไทโซ่ง)  ไทยใต้  ไทยเบิ้ง  ไทยสยาม  ไทยอีสาน  ไทหย่า  ไทเหนือ  ไทใหญ่ (เงี้ยว)  ผู้ไท  พวน  ยวน  ยอง  ยั้ง  โย้ย  ลาว เขมรลาวเดิม  ลาวกา  ลาวจิ่ว  ลาวเวียง  ลาวครั่ง  ลาวตี้  ลาวแง้ว  ลาวหล่ม  ลื้อ  แสก 
จีน-ทิเบต:  กระแซ  ก่อ (อึมปี้)  กฺ๋อง  กะชีน  กะยัน (กะเหรี่ยงคอยาว)  กะเหรี่ยง สะกอ  โป  กะยา  จีน กวางตุ้ง  แคะ  แต้จิ๋ว  เปอรานากัน  ไหหลำ  ฮกเกี้ยน  ฮ่อ  ทวาย  บีซู  ปะโอ  ผู้น้อย  พม่า  ลาหู่ (มูเซอ)  ลีซู (ลีซอ)  อ่าข่า (อีก้อ)  อาเค๊อะ 
ออสโตรนีเซียน:  จาม  ชวา  ฟิลิปปินส์  มลายู  มอแกน  มอแกลน  มักกะสัน  อูรักลาโวยจ 
ม้ง-เมี่ยน:  ม้ง (แม้ว)  อิ้วเมี่ยน (เย้า) 
อื่น ๆ:  เกาหลี  ญี่ปุ่น  เนปาล  ปากีสถาน  เปอร์เซีย  โปรตุเกส  ฝรั่ง  โรฮีนจา  ยิว  ออสเตรเลีย  อาหรับ  อินเดีย 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ 
อาณาจักรหงสาวดี (สีชมพูอ่อน) ราว ค.ศ. 1400 (พ.ศ. 1943)
จารึกเมียเซดี (ค.ศ. 1113) เป็นจารึกมอญในเมืองพุกามสมัยพระเจ้าจานซิต้า หนึ่งในจารึกที่เก่าแก่ที่สุดของพม่า
จะเข้ของมอญ ในวัดพุทธมอญ เมืองฟอร์ตเวย์น, รัฐอินดีแอนา, สหรัฐอเมริกา
ข้าวแช่
หญิงชาวมอญนิยมสวมเสื้อแขนกระบอก นุ่งผ้าถุง เกล้ามวยผม คล้องสไบ
วัดปรมัยยิกาวาส
คลองมอญ
คาร์บอนไดออกไซด์

Chemical compound
คาร์บอนไดออกไซด์ (อังกฤษ: carbon dioxide) หรือ CO2 เป็นก๊าซไม่มีสี ซึ่งหากหายใจเอาก๊าซนี้เข้าไปในปริมาณมาก ๆ จะรู้สึกเปรี้ยวที่ปาก เกิดการระคายเคืองที่จมูกและคอ เนื่องจากอาจเกิดการละลายของแก๊สนี้ในเมือกในอวัยวะ ก่อให้เกิดกรดคาร์บอนิกอย่างอ่อน
คาร์บอนไดออกไซด์มีความหนาแน่น 1.98 kg/m3 ซึ่งเป็นประมาณ 1.5 เท่าของอากาศ โมเลกุลประกอบด้วยพันธะคู่ 2 พันธะ (O=C=O) หรือ CO2  น้ำหนักโมเลกุล 44.01 ไม่ติดไฟและไม่ทำปฏิกิริยา
คาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า คาร์บอนไดออกไซด์แข็ง หรือ solid carbon dioxide    เตรียมได้จากการนำแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์มาผ่านกระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูงกลายเป็นคาร์บอนไดออกไซด์เหลว แล้วลดความดันลงอย่างรวดเร็วโดยการพ่นคาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่ความดันบรรยากาศ ผลที่ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้ายเกล็ดหิมะแล้วจึงนำมาอัดเป็นรูป
คาร์บอนไดออกไซด์จะกลายเป็นของแข็งที่มีสีขาวอุณหภูมิ -78 องศาเซลเซียส โดยไม่ผ่านการเป็นของเหลวก่อน หากต้องการทำให้คาร์บอนไดออกไซด์เป็นของเหลว ต้องใช้ความดันไม่น้อยกว่า 5.1 บรรยากาศ
คาร์บอนไดออกไซด์สามารถละลายน้ำได้ 1 เปอร์เซนต์ของสารละลายนั้นจะกลายเป็นกรดคาร์บอนิกซึ่งจะเปลี่ยนรูปเป็นไบคาร์บอเนตและคาร์บอเนตในภายหลัง
การทดสอบแก๊สคาร์บอนได้ออกไซด์ สามารถทำได้ 2 วิธี คือ
1. นำธูปที่ติดไฟอยู่เข้าไปในหลอดทดลองที่มีคาร์บอนไดออกไซด์อยู่ ไฟจะดับ เพราะคาร์บอนไดออกไซด์ไม่ได้ช่วยในการติดไฟของสาร จึงนำมาใช้เป็นก๊าซดับเพลิงได้
2. ผ่านแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ไปในน้ำปูนใส (แคลเซียมไฮดรอกไซด์) น้ำปูนใสจะขุ่น เนื่องจากเกิดแคลเซียมคาบอเนตเกิดขึ้น
ประโยชน์ของน้ำแข็งแห้ง

ด้านอุตสาหกรรม
การบดเย็น (Cold Grinding) น้ำแข็งแห้งช่วยบดวัสดุสังเคราะห์ที่แตกยาก เช่น Plexiglas, PVC , Resin , Epoxy , ABS , Polypropylene , Vinyl และอื่น ๆ ด้วยการทำให้เย็นจัดบดแตกได้ง่าย
การลดอุณหภูมิ (Low Temperature Refrigerant) ในอุตสาหกรรมเคมีและอิเล็กทรอนิกส์ น้ำแข็งแห้งเป็นตัวทำความเย็นต่ำที่หาได้ง่ายและใช้งานอย่างกว้างขวางในห้องปฏิบัติการ โรงงานนำร่อง ตู้ทดสอบอุณหภูมิต่ำทุกชนิด สายพานการผลิต และการประกอบชิ้นส่วน อิเล็กทรอนิกซ์
การให้ความเย็นและก๊าซเฉื่อย (Inerting and Cooling) การใส่น้ำแข็งแห้งลงในถังผสมสารเคมี นอกจากจะช่วยให้เกิดความเย็นแล้วยังสามารถช่วยปกคลุมสารเคมี มิให้เกิดปฏิกิริยาในถัง
ด้านการขนส่ง
บรรจุน้ำ แข็งแห้งน้ำหนักเบาไว้ในตู้คอนเทนเนอร์เพื่อป้องกันอาหารพวกเนื้อสัตว์ เนื้อไก่ ผัก ผลไม้ หรืออาหารทะเลมิให้เน่าเสียระหว่างการขนส่ง
และประโยชน์ในด้านอื่น ๆ เช่น
ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม     เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่อง
บิน
คาร์บอนไดออกไซด์ยังใช้สำหรับการผลิตน้ำอัดลมหรือโซดา และยังมีผสมในเบียร์ได้ตามธรรมชาติอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เบียร์บางยี่ห้อได้มีการใส่คาร์บอนไดออกไซด์โดยเจตนาด้วย
ข้อควรระวังจากการใช้น้ำแข็งแห้ง

หากจับต้องน้ำแข้งแห้งด้วยมือเปล่าหรือสัมผัสกับผิวหนังโดยตรงก็จะทำให้ผิวหนังไหม้ได้จากความเย็นจัด ( frost – bite ) ได้น้ำแข็งถือว่าเป็นวัตถุอันตรายชนิดหนึ่ง
ซึ่งเกิดจากการบรรจุน้ำแข็งแห้งในภาชนะปิดสนิทไม่มีช่องระบายอาจทำให้เกิดการสะสมของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ที่ระเหิดออกมา เมือถึงระดับหนึ่งจะเกิดแรงดันและระเบิดในที่สุด ดังนั้นในการขนส่งน้ำแข็งแห้งปริมาณมาก ๆ จะต้องเก็บในภาชนะบรรจุน้ำแข็งโดยเฉพาะที่มีช่องระบายอากาศ นอกจากจะเป็นการป้องกันการระเบิดแล้วยังช่วยลดอัตราการระเหิดของน้ำแข็งได้
การเก็บน้ำแข็งแห้งปริมาณมาก ๆในห้องแคบ ๆ หรือห้องเพดานต่ำที่การระบายอากาศไม่ดีพอ แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ที่ระเหิดออกมาแทนที่ออกซิเจนที่ทำให้ขาดอากาศหายใจได้
การปฐมพยาบาลเบื้องต้นจากอันตรายของน้ำแข็งแห้ง

กรณีถูกน้ำแข็งแห้งกัดให้ล้างมือทันทีด้วยน้ำสะอาดในปริมาณมากและไปพบแพทย์
การรักษาภาวะได้รับคาร์บอนไดออกไซด์เกิน (ร่วมกับภาวะขาดออกซิเจน) ต้องนำผู้ป่วยออกจากสภาวะขาดอากาศ หรือบริเวณที่มีแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์สะสมอยู่มากออกมาให้เร็วที่สุดก่อน ตรวจดูทางเดินหายใจ ถ้าหมดสติและไม่หายใจแล้ว ต้องรีบทำการช่วยหายใจ หน่วยกู้ชีพอาจพิจารณาใส่ท่อช่วยหายใจเพื่อรักษาชีวิต และรีบให้ออกซิเจนเสริมด้วยความรวดเร็ว จากนั้นรีบนำส่งพบแพทย์
เกร็ดความรู้เพิ่มเติม

เป็นที่รู้กันดีว่าแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์จะหนักกว่าอากาศจึงมักจะลอยอยู่ในระดับต่ำ ดังนั้นหากจำเป็นต้องทำงานร่วมกับน้ำแข็งแห้ง ในพื้นที่แคบหรือพื้นที่กว้างที่ระบบถ่ายเทอากาศไม่สะดวก ควรมีการวางระบบระบายอากาศไว้บริเวณด้านล่างของพื้นที่  และถ้าในอากาศมีปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์มากกว่าร้อยละ 5 จะทำให้เกิดพิษได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Current global map of carbon dioxide concentration
CDC – NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards – Carbon Dioxide
Trends in Atmospheric Carbon Dioxide (NOAA)
คาร์บอนไดออกไซด์คืออะไร เก็บถาวร 2009-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Carbon Dioxide (CO2) Properties, Uses, Applications
| ด ค กสาขาวิชาของเคมี |
| --- | --- | --- |
 ตารางธาตุ  รายชื่อโมเลกุลชีวภาพ  รายชื่อสารประกอบอนินทรีย์  รายชื่อสารประกอบอินทรีย์ 
| เคมีเชิงฟิสิกส์ |  เคมีควอนตัม  เคมีนิวเคลียร์  เคมีเฟมโต  เคมีสถานะแข็ง  เคมีแสง  จลนศาสตร์เคมี  ธรณีเคมี  ฟิสิกส์เชิงเคมี  ไฟฟ้าเคมี  วิทยาศาสตร์พื้นผิว  อุณหเคมี  |  |
| เคมีอินทรีย์ |  เคมีของฟุลเลอรีน  เคมีคลินิก  เคมีชีวภาพ  เคมีชีวอินทรีย์  เคมีพอลิเมอร์  เคมีฟิสิกัลเชิงชีวภาพ  เคมีอินทรีย์เชิงฟิสิกส์  ชีวเคมี  ประสาทชีวเคมี  เภสัชเคมี  เภสัชศาสตร์  เคมีอินทรีย์สังเคราะห์  เคมีของสารผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ  |  |
| เคมีอนินทรีย์ |  เคมีของคลัสเตอร์  เคมีเรติคิวลา  เคมีโลหอินทรีย์  ชีวอนินทรีย์เคมี  วัสดุศาสตร์  สารประกอบโคออร์ดิเนชัน  |  |
| เคมีวิเคราะห์ |  การไทเทรต  โครมาโทกราฟี  ผลิกศาสตร์  สเปกโทรสโกปี (ใช้นิวเคลียส นิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์ ใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อินฟราเรดสเปกโทรสโกปี รามานสเปกโทรสโกปี อัลตราไวโอเลตสเปกโทรสโกปี)  แมสสเปกโตรเมทรี  การวิเคราะห์ทางเคมีไฟฟ้า (คูลอเมทรี โวลแทมเมทรี โพเทนชิออเมทรี)  แคลอรีเมทรี  |  |
| อื่น ๆ |  การตรวจทางเคมี  เคมีการคำนวณ  เคมีของแอกทิไนด์  เคมีจักรวาล  เคมีเชิงทฤษฎี  เคมีดาราศาสตร์  เคมีดิน  เคมีเปียก  เคมีวิเคราะห์  เคมีศึกษา  เคมีสิ่งแวดล้อม  เคมีสีเขียว  เคมีอาหาร  ซูปราโมเลกุลาร์เคมี  |  |
  หมวดหมู่   สถานีย่อย 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
ฮิเดกิ โทโจ

| ฮิเดกิ โทโจ |
| --- | --- |
東條 英機


นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 17 ตุลาคม ค.ศ. 1941 – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1944
กษัตริย์: จักรพรรดิโชวะ
ก่อนหน้า: ฟูมิมาโระ โคโนเอะ
ถัดไป: คูนิอากิ โคอิโซะ
รัฐมนตรีกระทรวงการสงคราม
ดำรงตำแหน่ง 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1944
กษัตริย์: จักรพรรดิโชวะ
นายกรัฐมนตรี: ฟูมิมาโระ โคโนเอะ (1940–1941) ตัวเขาเอง (1941–1944)
ก่อนหน้า: ชุนโรกุ ฮาตะ
ถัดไป: ฮาจิเมะ ซูงิยามะ
เสนาธิการทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 21 กุมภาพันธ์ – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1944
นายกรัฐมนตรี: ตัวเอง
ก่อนหน้า: ฮาจิเมะ ซูงิยามะ
ถัดไป: โยชิจิโร่ อูเมซึ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 ธันวาคม ค.ศ. 1884(1884-12-30)  กรุงโตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: ธันวาคม 23, 1948(1948-12-23) (63 ปี) เรือนจำซูกะโมะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สาเหตุการเสียชีวิต: ประหารชีวิตด้วยการเเขวนคอ
ศาสนา: ชินโต
พรรคการเมือง: สมาคมให้ความช่วยเหลือการปกครองจักรวรรดิ (1940–1945)
คู่สมรส: คาสึโกะ อิโต (สมรส 1909–1948)
บุพการี: ฮิเดโนะริ โทโจ (บิดา)
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ญี่ปุ่น
สังกัด:  กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ยศ: พลเอก 
บังคับบัญชา: กองทัพคันโต (1932–1934)
ผ่านศึก:   การรุกรานแมนจูเรียของญี่ปุ่น  กรณี 26 กุมภาพันธ์  สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง  ปฏิบัติการชาร์ฮาร์  สงครามโลกครั้งที่สอง  สงครามแปซิฟิก 

พลเอก ฮิเดกิ โทโจ (ญี่ปุ่น: 東條英機; โรมาจิ: Tōjō Hideki) เป็นรัฐบุรุษและทหารบกในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น ผู้นำของสมาคมให้ความช่วยเหลือการปกครองจักรวรรดิ และเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่ 27 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองกำลังระอุมากขึ้น ตั้งแต่วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1941 - 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 เขาได้เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีจากการปฏิบัติหน้าที่ของเขาในฐานะที่เป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงสงคราม ดังเช่นที่มีส่วนรับผิดชอบในการออกคำสั่งให้โจมตีที่เพิร์ลฮาร์เบอร์และการทำสงครามอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งเป็นการเริ่มต้นของสงครามระหว่างญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา แม้ว่าการวางแ
ประวัติ

เกิดที่เมืองโคจิมาชิชานกรุงโตเกียวในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1884 เป็นบุตรคนที่สามของฮิเดโนริ โทโจ นายทหารในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น มีตำแหน่งเป็นพลโท พี่ชายสองคนเสียชีวิตก่อนที่เขาจะเกิด ในขณะนั้นญี่ปุ่นอยู่ภายใต้การปกครองในช่วงยุค บากูฟุ ซึ่งเป็นการปกครองโดยโชกุนแบบหนึ่ง สังคมญี่ปุ่นแบ่งออกเป็นสี่วรรณะอย่างเหนียวแน่น พ่อค้า,ชาวนา,ช่างฝีมือและซามูไร หลังการฟื้นฟูเมจิ ระบบวรรณะนั้นถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1871 แต่ความแตกต่างของวรรณะเดิมในหลาย ๆ ด้านยังคงมีอยู่หลังจากนั้นเพื่อให้แน่ใจว่าพวกวรรณะซามูไรในอดีตยังคงเพลิดเพลินไปกับศักดิ์ศรีดั้งเดิมของตน  ตระกูลโทโจมาจากวรรณะซามูไร แม้ว่าตระกูลโทโจนั้นค่อนข้างเป็นนักรบผู้ติดตามชั้นต่ำของ ไดเมียว (ขุนนาง) ที่พวกเขาได้รับใช้มาหลายชั่วอายุคน พ่อของโทโจเป็นซามูไรซึ่งต่อมาเปลี่ยนอาชีพเป็นนายทหารและแม่ของเขาเป็นลูกสาวของพระสงฆ์ในพุทธศาสนาทำให้ครอบครัวของเขาน่านับถือมาก แต่มีฐานะยากจน
ฮิเดกิมีการศึกษาตามแบบฉบับของเยาวชนญี่ปุ่นในช่วงรัชสมัยจักรพรรดิเมจิหรือยุคเมจิ จุดประสงค์ของระบบการศึกษาของเมจิคือเพื่อปลูกฝังฝึกให้เด็กๆเข้าเป็นทหารเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่และข่าวสารโฆษณาชวนเชื่อถูกเจาะอย่างไม่ลดละไปสู่นักเรียนญี่ปุ่นว่าสงครามเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในโลกว่าองค์พระจักรพรรดิเป็นเทพพระเจ้าที่มีชีวิตและยิ่งใหญ่ที่สุด เกียรติยศสำหรับคนญี่ปุ่นคือการตายเพื่อจักรพรรดิ ส่วนเด็กหญิงชาวญี่ปุ่นได้รับการสอนว่าเกียรติยศสูงสุดสำหรับผู้หญิงคือการมีลูกชายให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อที่จะได้เป็นทหารและตายเพื่อจักรพรรดิในสงคราม ในฐานะที่เป็นเด็กผู้ชาย ฮิเดกิ โทโจเป็นที่รู้จักในเรื่องความดื้อรั้นไม่มีอารมณ์ขันเพราะเป็นเด็กที่มีความคิดดื้อดึงและมักจะหาเรื่องชวนต่อสู้หรือไม่ก็เข้าไปรังแกผู้อื่นอยู่เสมอ
ในปี ค.ศ. 1899 ฮิเดกิเข้าโรงเรียนนายร้อยทหารบกแห่งกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นและสำเร็จการศึกษาระดับที่ 17 จากโรงเรียนนายร้อยแห่งกองทัพกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1915 ในอันดับที่ 42 จากจำนวนนักเรียนนายร้อย 50 คน ได้รับแต่งตั้งยศร้อยตรี สังกัดทหารราบ
ต่อมาในปีเดียวกันเขาได้สำเร็จการศึกษาขั้นสูงสุดจาก Army War College จากนั้นในปี ค.ศ. 1919 เขาได้เลื่อนยศเป็นร้อยเอก บัญชาการกองร้อยทหารรักษาพระองค์ที่ 3 ต่อมาเขาได้ถูกส่งไปประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในฐานะทูตทหาร หลังจากกลับมาจากภารกิจ ในปี ค.ศ. 1920
ประวัติ > เข้ารับราชการทหาร > ดำรงตำแหน่งพลตรี

ในปี ค.ศ. 1934 ฮิเดกิได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็น พลตรี และทำหน้าที่เป็นหัวหน้าแผนกบุคคลภายในกระทรวงว่าการสงครามแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น โทโจได้เขียนบทความหนึ่งในหนังสือ ฮิโจจิ โคะคุมิน เซ็นชู (บทความในเวลาฉุกเฉินแห่งชาติ), หนังสือที่ตีพิมพ์เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1934 โดยมีเนื้อหาเสนอและเรียกร้องให้กระทรวงทหารเปลี่ยนแปลงญี่ปุ่นให้กลายเป็นประเทศเผด็จการทหารและมีแนวความคิดลัทธิฟาสซิสต์แพร่ในหนังสือ นอกจากนี้โทโจยังได้มีแนวคิดที่ชื่นชมแสนยานุภาพของจักรวรรดิญี่ปุ่นที่มีชัยชนะเหนือรัสเซียในสงครามปี 1904–05 หรือ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เนื่องจากญี่ปุ่นนับถือลัทธิบูชิโดซึ่งมอบเกียรติยศและศักดิ์ศรีที่เหนือกว่าของญี่ปุ่นในขณะที่ญี่ปุ่นไม่กลัวความตายเหมือนชาวรัสเซียที่ขี้ขลาดและต้องการมีชีวิตอยู่ โทโจเห็นว่าญี่ปุ่นยังคงต้องทำสงครามอีกต่อไปที่ ซึ่งจะต้องระดมกำลังพลทั้งประเทศเพื่อทำสงคราม
โทโจได้กล่าวหาโจมตีเหล่าชาติตะวันตก ได้แก่ประเทศอังกฤษ, ฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกาที่เป็นคู่แข่งและแอบทำ "สงครามอุดมการณ์" กับญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 
โทโจได้เขียนสนับสนุนจบการเขียนบทความของเขาโดยระบุว่าญี่ปุ่นจะต้องยืนสูง ด้วยวิธีการขยายอำนาจอิทธิพลของจักรวรรดิญี่ปุ่นไปทั่วโลก ความคิดของเขายังทะเยอทะยานไปถึงการที่จักรวรรดิญี่ปุ่นต้องส่งทหารเข้าไปขับไล่เหล่าประเทศอาณานิคมของยุโรปตะวันตกออกไปและปลดปล่อยประเทศอาณานิคมในเอเชียให้เป็นอิสระ โดยแทรกความเป็นจักรวรรดิอาณานิคมญี่ปุ่นในเอเชียเข้าแทนที่ชาติตะวันตก มีการริเริ่มความคิดการก่อตั้งวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพาโดยให้ชาวญี่ปุ่นซึ่งเป็นผู้นำชาวเอเชียปกครองชาวเอเชียด้วยกัน
ประวัติ > เข้ารับราชการทหาร > ทำการรบในจีน

โทโจได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 24 ของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1934
เมื่อเกิดกรณีมุกเดนซึ่งทำให้จักรวรรดิญี่ปุ่นได้เข้าไปแทรกแซงกิจการภายในประเทศจีนและเข้ารุกรานยึดดินแดนแมนจูเรียมาได้สำเร็จ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1935 โทโจเข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดของหน่วยตำรวจลับ "เค็นเปไต" สังกัดกองทัพคันโตของญี่ปุ่นในแมนจูเรีย ในทางการเมืองเขาเป็นฟาสซิสต์ชาตินิยมและนิยมทหารจนได้รับฉายาว่า (ญี่ปุ่น: "ใบมีดโกน"; โรมาจิ: カミソリ; ทับศัพท์: คะมิโซะริ) สำหรับชื่อเสียงของเขาที่มีจิตใจที่ดุดันโหดร้ายและสามารถตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วเฉียบคม โทโจยังสมาชิกของกลุ่มโทะเซะฮะ (ที่มีแนวความคิดแบบควบคุม) ซึ่งเป็นฝ่ายในกองทัพบกที่มีแนวคิดขัดแย้งอย่างรุนแรงกับกลุ่มโคะโดะฮะ ("วิถีจักรวรรดิ")
ทั้งกลุ่ม โทะเซะฮะ และ โคะโดะฮะ ในกองทัพมีความเข้มแข็งทางทหารแบบฟาสซิสต์ซึ่งนิยมใช้นโยบายการขยายอำนาจในการทำสงครามรุกรานดินแดนและมีความเป็นเผด็จการภายใต้ระบอบจักรพรรดิญี่ปุ่น แต่ทั้งสองกลุ่มมีความต่างกันในแนวความคิดและวิธีการในการบรรลุเป้าหมายเหล่านี้ 
โดยที่กลุ่มโคะโดะฮะต้องการทำรัฐประหารเพื่อที่จะบรรลุแผนการฟื้นฟูโชวะ; ซึ่งเน้นย้ำ "จิตวิญญาณ" ในฐานะที่เป็นหลักการที่ชนะสงคราม มีแนวความคิดสนับสนุนการเปลี่ยนระบบอย่างรุนแรงและยืนกรานให้ญี่ปุ่นรุกรานสหภาพโซเวียต
ขณะที่กลุ่มโทะเซะฮะยินดีที่จะใช้การลอบสังหารเพื่อให้บรรลุเป้าหมายและยังคงเต็มใจที่จะทำงานในระบบแบบเดิมเพื่อให้เกิดการปฏิรูปมากขึ้น; อีกทั้งยังต้องการสร้าง "ความมั่นคงของชาติ" เพื่อระดมพลทั้งชาติก่อนทำสงคราม แม้ว่ากลุ่มโทะเซะฮะจะไม่ปฏิเสธแนวความคิดแบบ "จิตวิญญาณ" ในฐานะที่เป็นปัจจัยที่ชนะสงครามก็เห็นว่าการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ทางทหารเป็นปัจจัยที่ได้รับชัยชนะและมองว่าสหรัฐอเมริกาเป็นศัตรูในอนาคตเช่นเดียวกับสหภาพโซเวียต
ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1936 กลุ่มทหารโคะโดะฮะได้พยายามทำการก่อรัฐประหารขึ้น โทโจและชิเกะรุ ฮอนโจ ได้ให้การสนับสนุนการกระทำของซะดะโอะ อะระกิ ทั้งสองไม่เห็นด้วยกับการก่อกบฏของกลุ่มโคะโดะฮะที่เป็นคู่แข่งทางการเมือง เมื่อความไปถึงสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ พระองค์เองทรงพิโรธอย่างยิ่งในการที่กลุ่มกบฏโจมตีที่ปรึกษาที่ใกล้ชิดพระองค์และหลังจากเกิดวิกฤติทางการเมืองสั้นๆ ทรงถ่วงเวลาให้ทหารที่เห็นอกเห็นใจพวกกบฏถูกบังคับให้ยอมจำนน โทโจในฐานะที่ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วย เค็นเปไต เขาสั่งให้จับกุมเจ้าหน้าที่ทั้งหมดในกองทัพคันโตที่สงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องหรือสนับสนุนการรัฐประหารในกรุงโตเกียว หลังจากนั้นกลุ่มโทะเซะฮะได้ทำการกวาดล้างผู้เห็นต่างทางการเมืองในกองทัพและผู้นำการก่อรัฐประหารถูกดำเนินคดีตัดสินประหารชีวิต หลังจากการกวาดล้างทางการเมืองกลุ่มโคะโดะได้ถูกยุบรวมตัวเป็นหนึ่งเดียวในด้านการเมืองแบบชาตินิยมภายใต้การนำของกลุ่มทหารโทะเซะฮะ โดยมีโทโจเป็นผู้นำ
หลังจากการกวาดล้างกลุ่มโคะโดะฮะ โทโจได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองทัพคันโตในปี ค.ศ.1937 ขณะเดียวกันญี่ปุ่นได้ยกสถานะดินแดนยึดครองแมนจูเรียของตนเป็นประเทศอิสระชื่อว่า "ประเทศแมนจู" (แมนจูกัว) แต่ในความเป็นจริงเป็นอาณานิคมหุ่นเชิดของญี่ปุ่นในทุกด้านและหน้าที่ของกองทัพคันโตนั้นเป็นเรื่องทางการเมืองมากเท่ากับด้านการทหาร
ประวัติ > การบริหารประเทศในภาวะสงคราม

ฮิเดกิ โทโจ เป็นนายทหารอาชีพที่มีเกียรติประวัติดีเด่น เป็นคนดีซื่อสัตย์และมีคุณสมบัติครบถ้วนของความเป็นสุภาพบุรุษตามมาตรฐาน ของซามูไร เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงทหารบกในรัฐบาลของเจ้าชายโคโนเอะ เมื่อที่ประชุมร่วมกับสมเด็จพระจักรพรรดิของรัฐบาลโน้มเอียงไปในทางการทำสงคราม เจ้าชายฟูมิมาโระ โคโนเอะได้กราบถวายบังคมลาออกจากนายกรัฐมนตรี และ โทโจ ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นสืบต่อมา อันเป็นการเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยการถล่มเพิร์ลฮาเบอร์ พร้อม ๆ บุกเข้าสู่อินโดจีน สยาม มลายู ฟิลิปปินส์ ฯลฯ ในเวลาต่อ ๆ มา ด้วยชัยชนะติดต่อกันมาระยะหนึ่ง  ก่อนจะเริ่มพ่ายแพ้และกลายเป็นฝ่ายรับหลังยุทธนาวีที่มิดเวย์  ในช่วงแรกๆจะมีขบวนการสันติภาพที่ก่อตั้งขึ้นโดยอดีตนายกรัฐมนตรี ข้าราชสำนัก และแม้กระทั่งเชื้อพระวงศ์บางองค์  ให้ปลดโทโจออกตามคำเรียกร้องของฝ่ายที่ต้องการจะหยุดยั้งสงครามไว้ แต่สมเด็จพระจักรพรรดิก็ไม่ทรงยอดปลดโทโจออกตามคำเรียกร้อง เพราะในระหว่างสงครามยังไงเสียญี่ปุ่นก็ต้องอาศัยโทโจดำเนินการรบ แต่เมื่อชัดเจนว่าญี่ปุ่นกำลังเพลี่ยงพล้ำในสงครามหลังจากยุทธการโอะกินะวะ อันเป็นผลจากการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ถล่มฮิโระชิมะและนะงะซะกิ และการประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นของสหภาพโซเวียต  เมื่อสหรัฐอเมริกาประกาศให้ญี่ปุ่นยอมแพ้โดยไม่มีเงื่อนไข โทโจ จึงลาออกและสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตทรงประกาศยุติสงครามด้วยการยอมแพ้ต่อฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างไม่มีเงื่อนไข โดยหวังว่าทางสหรัฐอเมริกาจะใจกว้างกว่าสหภาพโซเวียต  ช่วง 1 วันก่อนจักรพรรดิฮิโรฮิโตทรงประกาศยอมแพ้สงครามอย่างไม่มีเงื่อนไข มีความพยายามจากนายทหารฝ่ายขวาจัดบางกลุ่มพยายามก่อการรัฐประหาร เพื่อให้กองทัพสู้ตายและไม่ยอมแพ้แต่ศัตรู ทหารกบฏบางส่วนก็ฆ่าตัวตายหนีความผิดแต่ไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากจักรพรรดิทรงประกาศยอมแพ้ในวันที่ 15 สิงหาคมแล้ว
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

ในปี ค.ศ. 1909 เขาได้สมรสกับคัตสุโกะ อิโตะ มีบุตร 3 คน และธิดา 4 คน
ในระหว่างบริหารประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลานานในช่วงสงคราม เขาเป็นตัวอย่างของนายทหารที่จงรักภักดีต่อสมเด็จพระจักรพรรดิอย่างยิ่งยวด มีหลักฐานหลายครั้งว่าเขาดำเนินนโยบายด้วยความเคารพในแนวทางที่สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระประสงค์แม้จะมีเหตุผลด้านอื่นที่ดีกว่า หลังสงครามเขาถูกจับกุมตัวนำขึ้นพิจารณาคดีในศาลอาชญากรสงคราม ในวันที่ถูกจับเขาพยายามยิงตัวตาย แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ คำให้การของเขาต่อศาลอาชญากรสงครามนั้นยืนยันความรับผิดชอบแต่ผู้เดียวในการ ก่อสงคราม รวมไปถึงคำให้การที่ชี้ว่า สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะมิได้ทรงเกี่ยวข้องกับการเริ่มสงคราม
ประวัติ > วาระสุดท้าย

ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง ฮิเดะกิ โทโจได้ถูกตัดสินลงโทษประหารชีวิตในข้อหาอาชญากรรมสงคราม ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2491 โดยถูกประหารชีวิตด้วยการเเขวนคอที่เรือนจำซูกะโมะ ตามคำพิพากษาของศาลทหารระหว่างประเทศสำหรับตะวันออกไกล ซึ่ง เถ้ากระดูกของโทโจ อยู่ที่ศาลเจ้ายาซูกูนิ
ภายหลังได้มีการสำรวจทรัพย์สินที่ทางสัมพันธมิตรอายัดไว้ และพบว่าไม่มีทรัพย์สมบัติอะไรเหลืออยู่เลยนอกจากบ้านเก่า ๆ หนึ่งหลัง ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงตัดสินใจส่งคืนให้กับภรรยาหม้ายของโทโจไป  [ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
ยศทหาร

มีนาคม 1905 : ร้อยตรี (陸軍少尉)
ธันวาคม 1907 : ร้อยโท (陸軍中尉)
ธันวาคม 1915 : ร้อยเอก (陸軍大尉)
สิงหาคม 1920 : พันตรี (陸軍少佐)
สิงหาคม 1924 : พันโท (陸軍中佐)
สิงหาคม 1928 : พันเอก (陸軍大佐)
มีนาคม 1933 : พลตรี (陸軍少将)
ธันวาคม 1936 : พลโท (陸軍中将)
ตุลาคม 1941 : พลเอก (陸軍大将)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮิเดกิ โทโจ เก็บถาวร 2009-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน อัตถชีวประวัติ
ข้อความเกี่ยวกับฮิเดกิ โทโจ
Asian Studies Document เก็บถาวร 2008-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
東條英機、鈴木貫太郎他 (1941-1945)
ประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกสมัยใหม่ [ลิงก์เสีย]
จดหมายจากอิโวจิมา
Tōjō, Hideki 1884-1948
เมื่อโทโจถูกแขวนคอ : วิเทศกรณีย์, จัดพิมพ์ครั้งแรกโดย ศิลปาบรรณาคาร ในปี พ.ศ. 2508
Source: (U.S.) Foreign Broadcast Monitoring Service, Federal Communications Commission.
ฮิเดกิ โทโจขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ลงปกนิตยสารชาชิน ชูโฮ (2 ธันวาคม ค.ศ. 1942) ครบรอบปีแรกของสงครามมหาเอเชียบูรพา
ฮิเดกิ โทโจ พยายามกระทำอัตวินิบาตกรรม แต่ไม่สำเร็จ
เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์

| เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน: เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2022

รางวัลสำหรับ: มิวสิกวิดีโอและวัฒนธรรมป็อป
ประเทศ: สหรัฐ
จัดโดย: เอ็มทีวี
รางวัลแรก: 14 กันยายน 1984; 40 ปีก่อน (1984-09-14)
เว็บไซต์: mtv.com/ontv/vma
เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ (อังกฤษ: MTV Video Music Awards, หรือเรียกย่อว่า VMAs) เป็นงานมอบรางวัลที่นำเสนอโดยเอ็มทีวี เพื่อเป็นเกียรติแก่มิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม เดิมทีเป็นทางเลือกแทนรางวัลแกรมมี (ในหมวดวิดีโอ) งานมอบรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ประจำปี มักถูกเรียกว่า "ซูเปอร์โบวล์สำหรับเยาวชน" อันเป็นการยอมรับศักยภาพของวีเอ็มเอในการดึงดูดเยาวชนนับล้านจากกลุ่มวัยรุ่นอายุราว ๆ 20 ปี จนในปี 2001 วีเอ็มเอได้กลายเป็นรางวัลอันทรงเกียรติ รูปปั้นที่มอบให้แก่ผู้ชนะคือ นักบินอวกาศบนดวงจันทร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวแทนแรกสุดของเอ็มทีวีและถูกเรียกขานว่า "มูนแมน" (moonman) อย่างไรก็ตามในปี 2017 คริส แม็กคาร์ธี ประธานของเอ็มทีวีกล่าวว่ารูปปั้นนี้จะถูกเรียกว่า "มูนเพอร์สัน" (Moon Person) นับตั้งแต่นั้น รูปปั้นออกแบบโดยแมนแฮตตันดีไซน์ ซึ่งเป็นผู้ออกแบบเครื่องหมายการค้าเอ็มทีวีดั้งเดิม  รูปปั้นอิงจากแอนิเมชันอย่าง ท็อปออฟเดอะอาวเออร์ เมื่อปี 1981 ที่สร้างโดยเฟรด ไซเบิร์ต ผลิตโดยแอลัน กูดแมน และบัซ โปตัมกิน ปัจจุบันรูปปั้นทำขึ้นโดยนิวยอร์กเฟิร์มโซไซอิตีอะวอดส์ นับตั้งแต่งานมอบรางวัลปี 2006 ผู้ชมสามารถลงคะแนนวิดีโอโปรดของพวกเขาในหมวดหมู่ทั่วไปทั้งหมดได้ โดยเยี่ยมชมเว็บไซต์ของเอ็มทีวี
รางวัลแต่ละหมวดหมู่

วิดีโอแห่งปี
ศิลปินแห่งปี
เพลงแห่งปี
ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
การแสดงผลักดันแห่งปี
ศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม
ร่วมขับร้องเพลงยอดเยี่ยม
ป็อปยอดเยี่ยม
ร็อกยอดเยี่ยม
ออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยม
อาร์แอนด์บียอดเยี่ยม
ฮิปฮอปยอดเยี่ยม
ลาตินยอดเยี่ยม
เคป็อปยอดเยี่ยม
วิดีโอฟอร์กูด
วิดีโอขนาดยาวยอดเยี่ยม
เพลงแห่งฤดูร้อน
กำกับยอดเยี่ยม
ออกแบบท่าเต้นยอดเยี่ยม
เอฟเฟกต์ภาพยอดเยี่ยม
กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
ตัดต่อยอดเยี่ยม
กำกับภาพยอดเยี่ยม
รางวัลไมเคิลแจ็กสันวิดีโอแวนการ์ด