stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิลเลียมเดอลาโพล ดยุกแห่งซัฟฟอล์กที่ 1
ข้อมูล > บรรณานุกรม

Curran, Susan (2011). The English Friend. Norwich: Lasse Press. ISBN 978-0-9568758-0-8.
Fryde, E.B. (1964). The Wool Accounts of William de la Pole: a study of some aspects of the English wool trade at the start of the Hundred Years' War. St. Anthony's Press, Borthwick Institute of Historical Research. ISBN 978-0-900701-26-9.
Griffiths, R.A. (1981). The Reign of King Henry VI. University of California Press. ISBN 978-0-520-04372-5.
Richardson, Douglas (2004).  Kimball G. Everingham (บ.ก.). Plantagenet Ancestry. Baltimore, MD: Genealogical Publishing Co. ISBN 978-0-8063-1750-2.
Watts, J. (1996). Henry VI and the Politics of Kingship. Cambridge UP. ISBN 978-0-521-42039-6.
Williams, E.T.; Nicholls, C.S., บ.ก. (1981). Dictionary of National Biography (8th supplement). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-865207-6.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
อื่น ๆ:  SNAC
วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์

วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ (อังกฤษ: William Holman Hunt; 2 เมษายน ค.ศ. 1827 – 7 กันยายน ค.ศ. 1910) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษ และหนึ่งในผู้ก่อตั้งกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน
วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1827 ที่ชีพไซด์ ลอนดอน อังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1910 ที่เค็นซิงตัน
ชีวิตและงาน

เดิมชื่อกลางของฮันท์ คือ “ฮอบแมน” แต่ฮันท์ไม่ชอบเอามากๆ และเลือกเรียกตัวเองว่า “โฮลแมน” ตามที่พบว่าสะกดผิดโดยนายทะเบียนหลังจากที่ได้รับศีลจุ่มที่วัดเซนต์แมรีที่อีเวลล์  แม้ว่านามสกุลจะเป็น “ฮันท์” เมื่อมีชื่อเสียงในบั้นปลายฮันท์ก็พ่วงชื่อกลางเป็นส่วนหนึ่งของนามสกุลแยกด้วยไฮเฟ็นเป็น “โฮลแมน-ฮันท์”
ในที่สุดฮันท์ก็ได้เข้าศึกษาในราชสถาบันศิลปะหลังจากที่ไม่ถูกยอมรับก่อนหน้านั้น แต่ฮันท์ก็ต่อต้านอิทธิพลของเซอร์โจชัว เรย์โนลด์ส ผู้ก่อตั้งสถาบัน ใน ค.ศ. 1848 ฮันทก็ก่อตั้งกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์หลังจากที่ได้พบกับศิลปินดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ และกับจอห์น เอเวอเรทท์ มิเลส์ พยายามแสวงหาที่ทำให่ศิปปะมีชีวิตชีวาขึ้นและเน้นการสังเกตรายละเอียดของสิ่งแวดล้อมของธรรมชาติรอบตัวทำนองกึ่งศรัทธาต่อการแสวงหาความเป็นจริง แนวที่เอียงไปทางศาสนาเป็นอิทธิพลที่มาจากศิลปะยุคกลางที่ตรงกันข้ามกับการหาเหตุผลของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาที่เห็นในผลงานของราฟาเอล ฮันท์มีลูกศิษย์หลายคนรวมทั้งโรเบิร์ต เบรธเวท มาร์ตินโน (Robert Braithwaite Martineau) ผู้ได้รับความสำเร็จพอสมควรแต่เสียชีวิตตั้งแต่ยังหนุ่ม
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะพรีราฟาเอลไลท์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์
สมุดภาพ

ภาพประกอบโคลงของทอมัส วูนเนอร์ (Thomas Woolner) “สาวสวยของฉัน” (ค.ศ. 1850)
“คลอดิโอและอิสซาเบลลา” (ค.ศ. 1850)
“แสงส่องโลก” (The Light of the World) (ค.ศ. 1854)
“แพะรับบาป” (The Scapegoat) (ค.ศ. 1856)
“พระเยซูในหมู่นักปราชญ์” (The Finding of the Saviour in the Temple) (ค.ศ. 1860)
“อิสซาเบลลา, หรือกระถางใบโหระพา” (ค.ศ. 1868)
“เงาแห่งความตาย” (ค.ศ. 1871)
“The Awakening Conscience” (ค.ศ. 1853)
“เลดี้แห่งแชลล็อต” (ค.ศ. 1905)
สตีเฟน ลัชชิงตัน โฮลแมน-ฮันท์
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
วิวัฒนาการเบนออก

นกจาบปีกอ่อนของดาร์วินเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนและมีชื่อเสียงในกระบวนการวิวัฒนาการเบนออก ที่สปีชีส์บรรพบุรุษแผ่ปรับตัวกลายเป็นสปีชีส์ลูกหลานต่าง ๆ ซึ่งมีลักษณะสืบสายพันธุ์ที่ทั้งเหมือนกันและไม่เหมือนกัน
วิวัฒนาการเบนออก
(อังกฤษ: divergent evolution)
เป็นการสะสมความแตกต่างระหว่างกลุ่มสิ่งมีชีวิต ซึ่งนำไปสู่การเกิดสปีชีส์ใหม่ ๆ
แต่ก็สามารถใช้กับรูปแบบทางชีววิทยาระดับโมเลกุล เช่น หมายถึงโปรตีนอนุพันธ์ต่าง ๆ ของยีนที่มีกำเนิดเดียวกัน (homologous genes) สองยีนหรือมากกว่านั้น
ดังนั้น ทั้งยีนแบบ orthologous (คือยีนกำเนิดเดียวกันที่สืบมาจากการเกิดสปีชีส์) และแบบ paralogous (คือยีนกำเนิดเดียวกันที่มาจากการเพิ่มขึ้นของยีน [gene duplication]) สามารถมีความต่างที่จัดว่ามาจากวิวัฒนาการเบนออก
เพราะเหตุหลังนี่ วิวัฒนาการเบนออกจึงสามารถเกิดระหว่างสองยีนในสปีชีส์เดียวกัน
ความคล้ายคลึงกันระหว่างสปีชีส์ที่วิวัฒนาการเบนออกจากกันมาจากการมีกำเนิดเดียวกัน ดังนั้น จึงจัดว่ามีต้นกำเนิดเดียวกัน (homologous)
เปรียบเทียบกับ วิวัฒนาการเบนเข้าที่เกิดเมื่อสิ่งมีชีวิตปรับตัวอย่างเป็นอิสระจากกันและกันแล้วเกิดโครงสร้างคล้ายกันแต่มีกำเนิดต่างกัน (analogous) เช่น ปีกของนกและของแมลง
การใช้คำ

นักธรรมชาตินิยมชาวอเมริกัน (J. T. Gulick 1832-1923) เป็นบุคคลแรกที่ใช้คำว่า "divergent evolution"
วิวัฒนาการเบนออกเกิดเมื่อโครงสร้างที่มีกำเนิดเดียวกัน ได้ปรับตัวต่าง ๆ กันในสายพันธุ์ต่าง ๆ เช่น แขน/ขาหน้าซึ่งปัจจุบันเป็นอวัยวะสำหรับพายในวาฬ เป็นปีกในค้างคาว เป็นมือในไพรเมต และเป็นขาในม้า
เช่นกัน วิวัฒนาการเบนออกได้แยกสายพันธุ์มนุษย์จากชิมแปนซี
นกจาบปีกอ่อนของดาร์วิน เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับวิวัฒนาการเบนออก ที่นก 15 สปีชีส์วิวัฒนาการเบนออกจากนกจาบปีกอ่อนสปีชีส์เดียวที่บินมาถึงหมู่เกาะกาลาปาโกส
อนึ่ง วิวัฒนาการเบนออกของหมาบ้านและหมาป่าจากบรรพบุรุษเดียวกัน ก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง
งานศึกษาดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียในหมาบ้านและหมาป่าพบว่า มีการเบนออกจากกันอย่างมาก แต่งานก็ยังสนับสนุนสมมติฐานว่า หมาบ้านเป็นลูกหลานของหมาป่า
การเกิดสปีชีส์ คือการเบนออกของสปีชีส์หนึ่งกลายเป็นสปีชีส์ลูกหลานสองสปีชีส์หรือเกินกว่านั้น เกิดเมื่อประชากรส่วนหนึ่งของสปีชีส์แยกออกจากกลุ่มหลักแล้วทำให้ผสมพันธุ์กันไม่ได้
ในการเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณและรอบบริเวณ เครื่องกีดขวางการผสมพันธุ์เป็นอุปสรรคทางกายภาพ (เช่น น้ำท่วม เทือกเขา ทะเลทรายเป็นต้น)
เมื่อแยกกันแล้ว กลุ่มที่แยกจากกันก็จะเริ่มปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมของตนเอง ๆ ผ่านกระบวนการเปลี่ยนความถี่ยีนอย่างไม่เจาะจงและการคัดเลือกโดยธรรมชาติ
หลังจากผ่านไปหลายชั่วยุคโดยวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่อง กลุ่มทั้งสองก็จะไม่สามารถผสมพันธุ์กันได้แม้มาอยู่รวมกันอีก
ดูเพิ่ม

การแผ่ขยายของการปรับตัว
แคลดิสติกส์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "divergent evolution", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (พฤษศาสตร์) วิวัฒนาการเบนออก
↑  Gulick, John T. (September 1888). "Divergent Evolution through Cumulative Segregation". Journal of the Linnean Society of London, Zoology. 20 (120): 189–274. doi:10.1111/j.1096-3642.1888.tb01445.x. สืบค้นเมื่อ 26 September 2011. (ต้องรับบริการ)
↑  MacAndrew, Alec. "Human/chimpanzee divergence". สืบค้นเมื่อ 2 February 2016.
↑  Lack, David. 1947. Darwin's Finches. Cambridge University Press (reissued in 1961 by Harper, New York, with a new preface by Lack; reissued in 1983 by Cambridge University Press with an introduction and notes by Laurene M. Ratcliffe and Peter T. Boag).
↑  "Unraveling the mysteries of dog evolution". สืบค้นเมื่อ 2 February 2016.
↑  Vilà, Carles; Savolainen, Peter; Maldonado, Jesús E.; Amorim, Isabel R.; Rice, John E.; Honeycutt, Rodney L.; Crandall, Keith A.; Lundeberg, Joakim; Wayne, Robert K. (13 June 1997). "Multiple and Ancient Origins of the Domestic Dog". 276 (5319): 1687–1689. doi:10.1126/science.276.5319.1687. PMID 9180076. สืบค้นเมื่อ 14 December 2016 – โดยทาง www.sciencemag.org. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
↑  "Sympatric speciation". สืบค้นเมื่อ 2 February 2016.
วิลเลียม แครีย์

| วิลเลียม แครีย์ |
| --- | --- |
มิชชันนารที่อินเดีย
เกิด: 17 สิงหาคม, พ.ศ. 2304 ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 9 มิถุนายน, พ.ศ. 2377 เซแรมโปร ประเทศอินเดีย
วิลเลียม แครีย์ (อังกฤษ: William Carey) เป็นมิชชันนารีคณะแบปทิสต์ในประเทศอินเดีย ในคริสต์ศตวรรษที่ 19  แครีย์ได้แปลคัมภีร์ไบเบิลเป็น 3 ภาษาและมีส่วนสำคัญในการต่อต้านการเผาแม่ม่ายในพิธีสตี
ในวงการคริสตจักรนิกายโปรเตสแตนต์ มีกิตติศัพท์ว่าเป็น “บิดาแห่งมิชชันนารียุคใหม่” และ “มหาบุรุษผู้บุกเบิกอินเดีย”
การศึกษา

วิลเลียม แครีย์ เกิดในปี ค.ศ.1761 ใกล้เมืองนอร์ธแฮมตัน ประเทศอังกฤษ ไม่ได้มีความรู้มากนัก กลับใจเชื่อพระเจ้าตอนวัยรุ่นและเข้าร่วมงานกับกลุ่มแบปทิสต์  เขาได้ใช้เวลาว่างในการศึกษาพระคัมภีร์และรับใช้ในฐานะผู้รับใช้ฆราวาส
ชีวิตครอบครัว

แครีย์ แต่งงานครั้งแรกกับ ดอรอธี (Dorothy) น้องภรรยาของนายจ้างในปี ค.ศ. 1781 ดอรอธีแก่กว่าเขา 5 ปี มีบุตร 2 คน ครั้งที่ 2 แต่งกับเลดีชาร์ลอตต์ รูมอห (Lady Charlotte Rhumohr) ในปี ค.ศ. 1808 ครั้งที่ 3 แต่งกับเกรซ ฮิวส์ (Grace Hughes) ในปี ค.ศ.1821
งานบุกเบิก

เขาเริ่มออกทำพันธกิจต่างแดนโดยได้เดินทางไปที่อินเดีย โดยถูกจุดประกายจากการอ่านหนังสือ “The Voyages of Captain Cook” (การเดินทางของกัปตันฮุค) โดยได้เริ่มพันธกิจที่มัลดาทางเหนือของอินเดีย แต่ด้วยความจำเป็นจึงต้องย้ายไปที่กัลกัตตา รัฐเซแรมโปร์ เซแรมโปร์กลายเป็นศูนย์กลางของกิจกรรมงานมิชชั่นของคณะแบบทิสต์ในอินเดีย โดยมีผู้ร่วมงานที่สำคัญคือ โยชูวา มาร์ชแมน (Joshua Marshman) และวิลเลียม วาร์ด (William Ward) ซึ่งทั้งสามเป็นที่รู้จักกันในนาม 
สามสหายแห่งแรมโปร์ (The Serampore Trio) จนกลายเป็นทีมมิชชันนารีที่มีชื่อเสียงที่สุดทีมหนึ่งในประวัติศาสตร์
ผลงานที่สำคัญ

วิลเลียม แครีย์ ก่อตั้งโรงเรียนหลายแห่ง โรงพิมพ์ขนาดใหญ่  และผลงานที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือการแปลพระคัมภีร์จบทั้งเล่มเป็น 3 ภาษา คือ ภาษาเบงกอล ภาษาสันสกฤต และภาษามราฐี
ความตาย

วิลเลียม แครีย์ เสียชีวิตใน ปี ค.ศ.1834 เขาได้สร้างผลงานและมีอิทธิพลอย่างมากในอินเดียและยังเป็นแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญสำหรับคริสเตียนนิกายโปรเตสแตนต์ในช่วงต่อมา
วิศวกรรมขนถ่ายวัสดุ

วิศวกรรมขนถ่ายวัสดุ (อังกฤษ: Materials Handling Engineering) เป็นแขนงหนึ่งของวิศวกรรมเครื่องกล โดยนำเทคโนโลยีวิศวกรรมเครื่องกล มาใช้สำหรับการออกแบบระบบขนถ่ายวัสดุในรูปแบบต่างๆ เช่น สายพานลำเลียง (Belt) ,ลูกกลิ้งลำเลียง (Roller) ,การขนถ่ายวัสดุด้วยลม ,สกรูลำเลียง (Screw) ,ระบบอัตโนมัติ และรูปแบบอื่นๆ มาใช้กับอุตสาหกรรมการผลิต
ประวัติ

ภาควิชาเทคโนโลยีขนถ่ายวัสดุเป็นภาควิชาฯแรกในประเทศไทย ที่ได้ประศาสน์ปริญญา อุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต (อส.บ.) สาขาเทคโนโลยีขนถ่ายวัสดุ และมีชื่อปริญญาเป็นภาษา อังกฤษว่า Bachelor of Industrial Technology in Material Handling หรือมีชื่อย่อว่า B.Ind.Tech.(MH) และในปี พ.ศ. 2542 ทางภาควิชาได้ทำประศาสน์ปริญญา วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต (วศ.บ) สาขาวิศวกรรมขนถ่ายวัสดุ เพิ่มขึ้นโดยมีชื่อปริญญาทางภาษาอังกฤษว่า Bachelor of Engineering (Materials Handling Engineering) หรือมีชื่อย่อทางภาษาอังกฤษว่า B.Eng. (Materials Handling Engineering) และผู้ที่จบการศึกษาสามารถสอบใบประกอบวิชาชีพวิศวกรรมเครื่องกล
ความหมายของการขนถ่ายวัสดุ

การขนถ่ายวัสดุ คือ การเคลื่อนย้ายวัสดุ (Moving) การเก็บรักษาวัสดุ (Storing) การป้องกันวัสดุ ระหว่างการเคลื่อนย้าย (Protecting) และการควบคุมวัสดุ (Controlling) เพื่อให้ได้วัสดุมาถูกต้องตาม ชนิด จำนวน สถานที่ เวลา ตำแหน่ง ขั้นตอนที่ต้องการ
กลุ่มวิชาที่สำคัญ

ระบบลำเลียงวัสดุด้วยลม
การออกแบบเครื่องมือขนถ่ายวัสดุ
วิศวกรรมโรงจักรต้นกำลัง
การทำความเย็นและปรับอากาศ
เครื่องยนต์สันดาปภายใน
การกำจัดฝุ่นในอุตสาหกรรม
ปฏิบัติการวิศวกรรมเครื่องกล
การจ่ายและเก็บวัสดุปริมาณมวล
กลศาสตร์วัสดุเม็ด
การควบคุมส่งกำลังด้วยของไหล
กลศาสตร์เครื่องจักรกล
การวิเคราะห์ระบบขนถ่ายวัสดุ
ออกแบบเครื่องจักรกล
การสั่นสะเทือนทางกล
การถ่ายเทความร้อน
กลศาสตร์ของแข็ง
กรรมวิธีการผลิต
วิหารมายาเทวี

| วิหารมายาเทวี |
| --- | --- |
วิหารมายาเทวี, สระปุษกรณี (ด้านหน้า) และ เสาพระเจ้าอโศก (ด้านซ้าย) ในลุมพินี
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ลุมพินี
ประเทศ: ประเทศเนปาล
ที่ตั้งในรัฐลุมพินีแสดงแผนที่รัฐลุมพินีวิหารมายาเทวี (ประเทศเนปาล)แสดงแผนที่ประเทศเนปาล
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°28′10″N 83°16′33″E﻿ / ﻿27.469554°N 83.275788°E﻿ / 27.469554; 83.275788
สถาปัตยกรรม
เสร็จสมบูรณ์: 300 ปีก่อนคริสต์กาล (วิหารมายาเทวี) ~550 ปีก่อนคริสต์กาล (ซากของศาลภายใน)
วิหารมายาเทวี (เนปาล: मायादेवी मन्दिर; มายาเทวี มนฺทิร, Maya Devi Temple) เป็นวัดพุทธโบราณในลุมพินี แหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ในประเทศเนปาล ถือเป็นวิหารหลักที่ลุมพินี สถานที่ประสูติตามธรรมเนียมของพระโคตมพุทธเจ้า ตัววิหารตั้งอยู่ติดกับสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ (ปุษฺกรณี) และอุทยาน ซากโบราณคดีสร้างจากอิฐที่พบในวิหารมีอายุประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์กาล สร้างโดยพระเจ้าอโศก และในปี 2013 มีการค้นพบซากของศาลจาก 600 ปีก่อนคริสต์กาล ทำจากไม้
ภายในวิหารมีศิลาที่ระบุจุดที่พระโคตมพุทธเจ้าประสูติ และประติมากรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประสูติกาลของพระองค์ วิหารหลังโบราณสร้างขึ้นโดยพระเจ้าอโศกขณะพระองค์เสด็จเยือนลุมพินีในราวปี 249 ปีก่อนคริสต์กาล โดยมีการก่อสร้างด้วยอิฐเผาล้อมรอบศิลาดังกล่าว การตรวจวัดอายุทางรังสีคาร์บอนจากหลุมเสาในดินโดยรอบบ่งบอกว่ามีโครงสร้างของเดิมที่อายุย้อนไปถึง 600 ปีก่อนคริสต์กาล
นับตั้งแต่ปี 2010 คณะศึกษาโบราณคดีจากยูเนสโก, มหาวิทยาลัยเดอรัม, กรมโบราณคดีของเนปาล และทรัสต์พัฒนาลุมพินี (Lumbini Development Trust) ริเริ่มการขุดค้นทางโลราณคดีภายในวิหารมายาเทวี ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น ในการขุดค้นนี้พบสิ่งปลูกสร้างที่อายุร่วมสมัยกับพระโคตมพุทธเจ้า อายุ 600 ปีก่อนคริสต์กาล ซึ่งผ่านการก่อสร้างใหม่และบูรณะหลายครั้งตลอดประวัติศาสตร์ ศาลที่ขุดพบนี้ถือเป็นพุทธศาสนสถานที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในเอเชียใต้ นอกจากนี้ยังมีการพบซากของหมู่บ้านเก่าที่อายุถึง 1300 ปีก่อนคริสตกาล ประมาณ 200-300 เมตรทางใต้ต่อวิหาร
วิศวศานติสถูป

| วิศวศานติสถูป |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธแบบทิเบต
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เขารัตนคีรี ราชคฤห์ อำเภอนาลันทา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
พิกัดภูมิศาสตร์: IN-BR 25°00′44″N 85°44′45″E﻿ / ﻿25.01222°N 85.74583°E﻿ / 25.01222; 85.74583
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: นิชิดัตซุ ฟูจิอิ
เริ่มก่อตั้ง: 1969
วิศวศานติสถูป, วิศวสันติสถูป หรือ สถูปสันติภาพโลก (อังกฤษ: World Peace Stupa; Vishwa Shanti Stupa) เป็นสันติสถูปสีชาวขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่ราชคฤห์ อำเภอนาลันทา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ลักษณะของสถูปมีสีขาว ทั้งสี่ทิศมีประดิษฐานพระพุทธรูปอยู่ สถูปตั้งอยู่ในสวนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวัดพุทธแบบญี่ปุ่นขนาดเล็ก สถูปองค์นี้สร้างเสร็จในปี 1969 และมีการสร้างสถูปใหม่ตามมาในปี 1993 ซึ่งเป็นสถูปองค์ปัจจุบัน วิศวศานติสถูปที่ราชคฤห์เป็นหนึ่งในราว 80 สันติสถูปที่สร้างขึ้นทั่วโลกโดยองค์การศาสนาพุทธยุคใหม่ นิปปงซัง เมียวโฮจิ (Nipponzan Myohoji) ตามความปราถนาของนิชิดัตซุ ฟูจิอิ และได้รับอิทธิพลมาจากมหาตมา คานธี สันติสถูปของฟูจิอิสร้างขึ้นเพื่อตอบสนองต่อการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ในญี่ปุ่น โดยสถูปที่ราชคฤห์นี้เป็นสันติสถูปแรกของเขา
องค์สถูปตั้งอยู่ที่ความสูง 400 เมตร บนเขารัตนคีรี องค์สถูปมีความสูง 120 ฟุต เส้นผ่านศูนย์แลาง 103 ฟุต
แหล่งข้อมูลอื่น

Siby K. Joseph, Bharat Mahodaya (eds), Essays in Conflict Resolution, Institute of Gandhian Studies, 2007
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Peace Pagoda, Rajgir
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2016

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  โปแลนด์ (รอบสุดท้ายดิวิชัน 1)
วันที่: 17 มิถุนายน – 17 กรกฎาคม
ทีม: 36
สถานที่: 27 (ใน 27 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  เซอร์เบีย (สมัยที่ 1st)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  มาร์คอ อีวอวิช
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
FIVB Volleyball World League
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2016 (อังกฤษ: 2016 FIVB Volleyball World League) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับโลก จำนวน 36 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน – 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 โดยเจ้าภาพสนามแข่งขันรอบสุดท้ายในครั้งนี้คือ กรากุฟ, ประเทศโปแลนด์
การคัดเลือก

32 ทีมจากการแข่งขันครั้งที่แล้ว
สโลวีเนีย ผ่านการคัดเลือกจากการแข่งขันยูโรเปียนลีก 2015
จีนไทเป  เยอรมนี และ  กาตาร์ ได้รับเชิญให้เข้าร่วมดิวิชัน 3
รูปแบบการแข่งขัน

การแข่งขันในดิวิชัน 1 ประกอบไปด้วย 12 ทีม แข่งขันกัน 9 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยในแต่ละกลุ่มจะต้องทำการแข่งขันแบบพบกันหมด เมื่อจบการแข่งขัน ทีมเจ้าภาพและอันดับที่ 1-5 จะผ่านเข้ารอบสุดท้าย ทีมที่ได้ลำดับสุดท้ายของดิวิชัน 1 อาจจะเลื่อนลงไปเล่นดิวิชัน 2 ในปีถัดไป แต่ทีมที่ได้อันดับแรกของดิวิชัน 2 ต้องผ่านเกณฑ์การคัดเลือกตามเงื่อนไขของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ จึงจะสามารถแข่งขันดิวิชัน 1 ในปีถัดไปได้
การแข่งขันในดิวิชัน 2 ประกอบไปด้วย 12 ทีม แข่งขันกัน 9 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยในแต่ละกลุ่มจะต้องทำการแข่งขันแบบพบกันหมด เมื่อจบการแข่งขัน ทีมเจ้าภาพและอันดับที่ 1-3 จะผ่านเข้ารอบสุดท้าย ทีมที่ได้ลำดับสุดท้ายของดิวิชัน 2 อาจจะเลื่อนลงไปเล่นดิวิชัน 3 ในปีถัดไป แต่ทีมที่ได้อันดับแรกของดิวิชัน 3 ต้องผ่านเกณฑ์การคัดเลือกตามเงื่อนไขของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ จึงจะสามารถแข่งขันดิวิชัน 2 ในปีถัดไปได้
การแข่งขันในดิวิชัน 3 ประกอบไปด้วย 12 ทีม แข่งขันกัน 6 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยในแต่ละกลุ่มจะต้องทำการแข่งขันแบบพบกันหมด เมื่อจบการแข่งขัน ทีมเจ้าภาพและอันดับที่ 1-3 จะผ่านเข้ารอบสุดท้าย
การแบ่งกลุ่ม

ดิวิชัน 1 และ ดิวิชัน 2 ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ส่วนดิวิชัน 3 ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2558
การแบ่งกลุ่ม > รอบสุดท้าย

ตัวเลขในวงเล็บเป็นอันดับโลกเอฟไอวีบี เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558
ปฏิทินการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ● | รอบแบ่งกลุ่ม | ● | รอบสุดท้าย |
|  | สัปดาห์ที่ 1   16–19 มิ> ย. | สัปดาห์ที่ 2   24–26 มิ> ย. | สัปดาห์ที่ 3   1–3 ก> ค. | สัปดาห์ที่ 4   9–10 ก> ค. | สัปดาห์ที่ 5   13–17  ก> ค. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดิวิชัน 1 | 18 แมทช์ | 18 แมทช์ | 18 แมทช์ |  | 10 แมทช์ |
| ดิวิชัน 2 | 18 แมทช์ | 18 แมทช์ | 18 แมทช์ | 4 แมทช์ |  |
| ดิวิชัน 3 | 12 แมทช์ | 12 แมทช์ | 4 แมทช์ |  |  |
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน

ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
จำนวนครั้งที่ชนะ
คะแนน
อัตราส่วนเซตที่ชนะต่อแพ้
อัตราส่วนคะแนนที่ทำได้ในแมชท์ต่อคะแนนที่เสีย
ผลการแข่งขันจากแมชท์สุดท้ายของทีมที่ทำการแข่งขันด้วยซึ่งเป็นทีมเดียวกัน
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1  ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round)

เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > ดิวิชัน 1 > ตารางคะแนนการแข่งขัน

| --- | --- |
: ผ่านเข้ารอบสุดท้ายดิวิชัน 1
: ผ่านเข้ารอบสุดท้าย เนื่องจากได้สิทธิ์การเป็นเจ้าภาพสนามแข่งขันรอบสุดท้าย ดิวิชัน 1
: หมดสิทธิ์เข้าแข่งขันดิวิชัน 1 ในปีถัดไป
| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บราซิล | 8 | 1 | 23 | 25 | 8 | 3.125 | 793 | 681 | 1.164  |
| 2 |  สหรัฐ | 8 | 1 | 23 | 25 | 9 | 2.778 | 814 | 748 | 1.088  |
| 3 |  เซอร์เบีย | 7 | 2 | 21 | 23 | 11 | 2.091 | 810 | 738 | 1.098  |
| 4 |  ฝรั่งเศส | 6 | 3 | 20 | 23 | 10 | 2.300 | 806 | 735 | 1.097  |
| 5 |  อิตาลี | 6 | 3 | 19 | 20 | 10 | 2.000 | 715 | 654 | 1.093  |
| 6 |  รัสเซีย | 5 | 4 | 15 | 15 | 14 | 1.071 | 698 | 662 | 1.054  |
| 7 |  อิหร่าน | 4 | 5 | 9 | 15 | 22 | 0.682 | 777 | 861 | 0.902  |
| 8 |  เบลเยียม | 3 | 6 | 11 | 15 | 20 | 0.750 | 760 | 779 | 0.976  |
| 9 |  อาร์เจนตินา | 3 | 6 | 10 | 16 | 20 | 0.800 | 824 | 835 | 0.987  |
| 10 |  โปแลนด์ | 3 | 6 | 8 | 11 | 22 | 0.500 | 755 | 815 | 0.926  |
| 11 |  บัลแกเรีย | 1 | 8 | 2 | 8 | 26 | 0.308 | 706 | 810 | 0.872  |
| 12 |  ออสเตรเลีย | 0 | 9 | 1 | 3 | 27 | 0.111 | 600 | 740 | 0.811 |
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > ดิวิชัน 1 > สัปดาห์ที่ 1 > กลุ่ม A1

สนาม:  ซิดนีย์, ออสเตรเลีย
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 มิ.ย. | 18:10 | ฝรั่งเศส   | 3–0 |   อิตาลี  | 25–23 | 25–22 | 25–18 |   |   | 75–63 | P2 P3 |
| 17 มิ.ย. | 20:40 | ออสเตรเลีย   | 0–3 |   เบลเยียม  | 27–29 | 18–25 | 22–25 |   |   | 67–79 | P2 P3 |
| 18 มิ.ย. | 17:40 | เบลเยียม   | 0–3 |   อิตาลี  | 15–25 | 23–25 | 21–25 |   |   | 59–75 | P2 P3 |
| 18 มิ.ย. | 20:10 | ออสเตรเลีย   | 0–3 |   ฝรั่งเศส  | 14–25 | 18–25 | 21–25 |   |   | 53–75 | P2 P3 |
| 19 มิ.ย. | 13:40 | เบลเยียม   | 3–2 |   ฝรั่งเศส  | 13–25 | 26–24 | 21–25 | 25–18 | 15–12 | 100–104 | P2 P3 |
| 19 มิ.ย. | 16:10 | ออสเตรเลีย   | 0–3 |   อิตาลี  | 23–25 | 23–25 | 20–25 |   |   | 66–75 | P2 P3 |
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > ดิวิชัน 1 > สัปดาห์ที่ 1 > กลุ่ม B1

สนาม:  รีโอเดจาเนโร, บราซิล
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 มิ.ย. | 17:10 | บราซิล   | 3–0 |   อิหร่าน  | 25–19 | 25–16 | 28–26 |   |   | 78–61 | P2 P3 |
| 16 มิ.ย. | 20:15 | อาร์เจนตินา   | 1–3 |   สหรัฐ  | 24–26 | 23–25 | 25–22 | 22–25 |   | 94–98 | P2 P3 |
| 17 มิ.ย. | 17:10 | บราซิล   | 3–0 |   อาร์เจนตินา  | 25–21 | 25–13 | 26–24 |   |   | 76–58 | P2 P3 |
| 17 มิ.ย. | 20:15 | สหรัฐ   | 3–1 |   อิหร่าน  | 23–25 | 25–13 | 27–25 | 26–24 |   | 101–87 | P2 P3 |
| 19 มิ.ย. | 23:30 | อิหร่าน   | 3–2 |   อาร์เจนตินา  | 25–22 | 25–20 | 21–25 | 13–25 | 15–11 | 99–103 | P2 P3 |
| 19 มิ.ย. | 02:10 | บราซิล   | 3–1 |   สหรัฐ  | 25–19 | 25–15 | 22–25 | 25–22 |   | 97–81 | P2 P3 |
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > ดิวิชัน 1 > สัปดาห์ที่ 1 > กลุ่ม C1

สนาม:  คาลินินกราด, รัสเซีย
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 มิ.ย. | 16:40 | บัลแกเรีย   | 1–3 |   โปแลนด์  | 25–19 | 19–25 | 17–25 | 20–25 |   | 81–94 | P2 P3 |
| 17 มิ.ย. | 19:10 | รัสเซีย   | 0–3 |   เซอร์เบีย  | 22–25 | 32–34 | 17–25 |   |   | 71–84 | P2 P3 |
| 18 มิ.ย. | 16:40 | บัลแกเรีย   | 0–3 |   เซอร์เบีย  | 26–28 | 25–27 | 18–25 |   |   | 69–80 | P2 P3 |
| 18 มิ.ย. | 19:10 | รัสเซีย   | 3–0 |   โปแลนด์  | 25–22 | 25–19 | 25–22 |   |   | 75–63 | P2 P3 |
| 19 มิ.ย. | 16:40 | เซอร์เบีย   | 3–0 |   โปแลนด์  | 25–20 | 25–20 | 25–23 |   |   | 75–63 | P2 P3 |
| 19 มิ.ย. | 19:10 | รัสเซีย   | 3–1 |   บัลแกเรีย  | 20–25 | 25–18 | 25–17 | 25–22 |   | 95–82 | P2 P3 |
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > ดิวิชัน 1 > สัปดาห์ที่ 2 > กลุ่ม D1

สนาม:  วูช, โปแลนด์
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 มิ.ย. | 15:10 | รัสเซีย   | 0–3 |   ฝรั่งเศส  | 22–25 | 34–36 | 20–25 |   |   | 76–86 | P2 P3 |
| 24 มิ.ย. | 18:10 | โปแลนด์   | 3–1 |   อาร์เจนตินา  | 26–24 | 31–29 | 36–38 | 25–22 |   | 118–113 | P2 P3 |
| 25 มิ.ย. | 15:10 | ฝรั่งเศส   | 2–3 |   อาร์เจนตินา  | 25–19 | 21–25 | 23–25 | 27–25 | 13–15 | 109–109 | P2 P3 |
| 25 มิ.ย. | 18:10 | โปแลนด์   | 1–3 |   รัสเซีย  | 17–25 | 20–25 | 25–20 | 15–25 |   | 77–95 | P2 P3 |
| 26 มิ.ย. | 15:10 | อาร์เจนตินา   | 3–0 |   รัสเซีย  | 25–18 | 25–20 | 28–26 |   |   | 78–64 | P2 P3 |
| 26 มิ.ย. | 18:10 | โปแลนด์   | 0–3 |   ฝรั่งเศส  | 28–30 | 20–25 | 29–31 |   |   | 77–86 | P2 P3 |
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > ดิวิชัน 1 > สัปดาห์ที่ 2 > กลุ่ม E1

สนาม:  โรม, อิตาลี
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 มิ.ย. | 15:00 | เบลเยียม   | 2–3 |   สหรัฐ  | 25–17 | 20–25 | 21–25 | 25–21 | 10–15 | 101–103 | P2 P3 |
| 24 มิ.ย. | 18:00 | ออสเตรเลีย   | 0–3 |   อิตาลี  | 15–25 | 27–29 | 17–25 |   |   | 59–79 | P2 P3 |
| 25 มิ.ย. | 15:00 | สหรัฐ   | 3–1 |   ออสเตรเลีย  | 20–25 | 25–17 | 25–23 | 25–20 |   | 95–85 | P2 P3 |
| 25 มิ.ย. | 18:00 | อิตาลี   | 3–0 |   เบลเยียม  | 25–20 | 25–17 | 31–29 |   |   | 81–66 | P2 P3 |
| 26 มิ.ย. | 13:30 | ออสเตรเลีย   | 0–3 |   เบลเยียม  | 21–25 | 22–25 | 17–25 |   |   | 60–75 | P2 P3 |
| 26 มิ.ย. | 16:30 | สหรัฐ   | 3–0 |   อิตาลี  | 25–22 | 25–23 | 25–23 |   |   | 75–68 | P2 P3 |