stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง > ประเภททีมชาย

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | OW | OL | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 |  ฮ่องกง | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 6 |  จีนไทเป | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 7 |  มองโกเลีย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 8 |  สิงคโปร์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 9 |  ไทย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 10 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  15:30 13:30 (เวลาไทย) | จีนไทเป  | 15:30 13:30 (เวลาไทย) |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  12:00 9:00 (เวลาไทย) | สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  | 12:00 9:00 (เวลาไทย) |  ไทย | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  มองโกเลีย | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  สิงคโปร์ | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560  19:00 17:00 (เวลาไทย) | ฮ่องกง  | 19:00 17:00 (เวลาไทย) |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | สนามกีฬาในร่มมิกะโฮะ ด |
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020

ประเทศสหราชอาณาจักร ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหราชอาณาจักรได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 28 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 14 คนและหญิง 14 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 11 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
สกีลงเขา: 
| รวม | 14 | 14 | 28 |
สเกตลีลา

บทความหลัก: กีฬาสเกตลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สเกตความเร็ว

บทความหลัก: กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สเกตความเร็วระยะสั้น

บทความหลัก: กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ฮอกกี้น้ำแข็ง

บทความหลัก: กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
เคอร์ลิง

บทความหลัก: กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีข้ามทุ่ง

บทความหลัก: กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีกระโดดไกล

บทความหลัก: กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีนอร์ดิกผสม

บทความหลัก: กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีลีลา

บทความหลัก: กีฬาสกีลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีปีนเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สโนว์บอร์ด

บทความหลัก: กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ทวิกีฬาฤดูหนาว

บทความหลัก: กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ลูช

บทความหลัก: กีฬาลูชในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
บอบสเล

บทความหลัก: กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สเกเลตัน

บทความหลัก: กีฬาสเกเลตันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2016-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ที่ โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   เฮติ   เม็กซิโก   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ 
เอเชีย:   จีน   ฮ่องกง   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   อุซเบกิสถาน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลโดวา   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์ 
อื่นๆ:   ทีมผสม
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งสหราชอาณาจักรเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 33 คน ใน 13 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้สหราชอาณาจักรได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 20 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Dijkstra, BenBen Dijkstra | Triathlon | Boys' Race | 000000000018-08-01-0000สิงหาคม 18 |
| 1 ! ทอง | Regini-Moran, GiarnniGiarnni Regini-Moran | Gymnastics | Boys' Artistic Individual All-Around | 000000000019-08-01-0000สิงหาคม 19 |
| 1 ! ทอง | Greenbank, LukeLuke Greenbank Miles Munro Duncan Scott Martyn Walton | Swimming | Boys' 4 × 100 m freestyle relay | 000000000019-08-01-0000สิงหาคม 19 |
| 1 ! ทอง | Saywell, JakeJake Saywell | Equestrian | Team Jumping | 000000000020-08-01-0000สิงหาคม 20 |
| 1 ! ทอง | Dijkstra, BenBen Dijkstra | Triathlon | Mixed Relay | 000000000021-08-01-0000สิงหาคม 21 |
| 1 ! ทอง | Regini-Moran, GiarnniGiarnni Regini-Moran | Gymnastics | Boys' Floor | 000000000023-08-01-0000สิงหาคม 23 |
| 1 ! ทอง | Regini-Moran, GiarnniGiarnni Regini-Moran | Gymnastics | Boys' Vault | 000000000024-08-01-0000สิงหาคม 24 |
| 2 ! เงิน | Fullalove, JessicaJessica Fullalove | Swimming | Girls' 100 m backstroke | 000000000018-08-01-0000สิงหาคม 18 |
| 2 ! เงิน | Atkinson, CharlotteCharlotte Atkinson Georgina Evans Jessica Fullalove Amelia Maughan | Swimming | Girls' 4 × 100 m medley relay | 000000000018-08-01-0000สิงหาคม 18 |
| 2 ! เงิน | Fullalove, JessicaJessica Fullalove | Swimming | Girls' 50 m backstroke | 000000000021-08-01-0000สิงหาคม 21 |
| 2 ! เงิน | Rainsley, SianSian Rainsley | Triathlon | Mixed Relay | 000000000021-08-01-0000สิงหาคม 21 |
| 2 ! เงิน | Downie, EllieEllie Downie | Gymnastics | Girls' Vault | 000000000023-08-01-0000สิงหาคม 23 |
| 2 ! เงิน | Summers, FrancescaFrancesca Summers | Modern Pentathlon | Girls' Individual | 000000000023-08-01-0000สิงหาคม 23 |
| 3 ! ทองแดง | Stones, AbigailAbigail Stones | Taekwondo | Girls' −44 kg | 000000000017-08-01-0000สิงหาคม 17 |
| 3 ! ทองแดง | McNeish, ChristianChristian McNeish | Taekwondo | Boys' −63 kg | 000000000019-08-01-0000สิงหาคม 19 |
| 3 ! ทองแดง | Downie, EllieEllie Downie | Gymnastics | Girls' Artistic Individual All-Around | 000000000020-08-01-0000สิงหาคม 20 |
| 3 ! ทองแดง | Miles, PeterPeter Miles | Judo | Mixed Team | 000000000021-08-01-0000สิงหาคม 21 |
| 3 ! ทองแดง | Greenbank, LukeLuke Greenbank | Swimming | Boys' 200 m backstroke | 000000000022-08-01-0000สิงหาคม 22 |
| 3 ! ทองแดง | Regini-Moran, GiarnniGiarnni Regini-Moran | Gymnastics | Boys' Horizontal Bar | 000000000024-08-01-0000สิงหาคม 24 |
| 3 ! ทองแดง | Regini-Moran, GiarnniGiarnni Regini-Moran | Gymnastics | Boys' Parallel Bars | 000000000024-08-01-0000สิงหาคม 24 |
| 3 ! ทองแดง | Downie, EllieEllie Downie | Gymnastics | Girls' Balance Beam | 000000000024-08-01-0000สิงหาคม 24 |
| 3 ! ทองแดง | Downie, EllieEllie Downie | Gymnastics | Girls' Floor | 000000000024-08-01-0000สิงหาคม 24 |
| 3 ! ทองแดง | Ali, MuhammadMuhammad Ali | Boxing | Boys' -52 kg | 000000000027-08-01-0000สิงหาคม 27 |
| 3 ! ทองแดง | McGrail, PeterPeter McGrail | Boxing | Boys' -56 kg | 000000000027-08-01-0000สิงหาคม 27 |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

สหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาสหราชอาณาจักรที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
ถนนแสงชูโต

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 |
| --- | --- |
ถนนแสงชูโต, ทางเลี่ยงเมืองบ้านโป่ง
ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ  (ทางแยกต่างระดับหนองตะแคง-บ้านเก่า)
 
ความยาว: 287.167 กิโลเมตร (178.437 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออกเฉียงใต้:  ถ.เพชรเกษม ใน อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี
 :    ถ.เลี่ยงเมืองกาญจนบุรี ใน อ.ท่าม่วง จ.กาญจนบุรี   ทล.324 ใน อ.เมือง จ.กาญจนบุรี   ถ.เลี่ยงเมืองกาญจนบุรี ใน อ.เมือง จ.กาญจนบุรี 
ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ:  ด่านเจดีย์สามองค์ ใน อ.สังขละบุรี จ.กาญจนบุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนแสงชูโต หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 สายหนองตะแคง–เจดีย์สามองค์ บ้างก็เรียก 323 ทางเลี่ยงเมืองบ้านโป่ง เป็นทางหลวงแผ่นดินในภาคตะวันตกของประเทศไทย เริ่มต้นจากถนนเพชรเกษม ผ่านจังหวัดราชบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เชื่อมต่อกับประเทศพม่า ที่ด่านเจดีย์สามองค์ ระยะทางรวม 287.167 กิโลเมตร (อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง 276.991 กิโลเมตร) ก่อสร้างขึ้นเพื่อรองรับการคมนาคมทางบกนอกเหนือจากทางรถไฟสายธนบุรี–น้ำตก ซึ่งเป็นทางรถไฟเก่าแก่สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และทางเรือผ่านแม่น้ำแคว[ต้องการอ้างอิง]
รายละเอียดของเส้นทาง

|   | ไมล์ | กิโลเมตร |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดราชบุรี | 11.552 | 18.592 |
| จังหวัดกาญจนบุรี | 166.885 | 268.575 |
| รวม | 178.437 | 287.167 |
ถนนแสงชูโตเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรในช่วงแรก (ช่วงเลี่ยงเมืองบ้านโป่งมีขนาด 8 ช่องการจราจร) มีจุดเริ่มต้นที่กิโลเมตรที่ 67+727 (กิโลเมตรที่ 68+640 เดิม) ของถนนเพชรเกษม บริเวณทางแยกต่างระดับหนองตะแคง หรือทางแยกต่างระดับเพชร-บ้านโป่ง ในอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เข้าสู่จังหวัดกาญจนบุรี ผ่านอำเภอท่ามะกา อำเภอท่าม่วง ข้ามแม่น้ำแควใหญ่ในอำเภอเมืองกาญจนบุรี เมื่อพ้นวัดถ้ำเสือดาวจะลดเหลือ 2 ช่องจราจร ผ่านอำเภอไทรโยค และถนนจะขยายเป็น 4 ข่องจราจรในช่วงเทศบาลตำบลน้ำตกไทรโยคน้อย จากนั้นจะเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย ผ่านอำเภอทองผาภูมิ และสิ้นสุดที่ด่านเจดีย์สามองค์ อำเภอสังขละบุรี เชื่อมต่อกับเมืองพะย่าโต้นซู รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า ทั้งนี้ ถนนในช่วงด่านเจดีย์สามองค์ได้รับการปรับปรุงให้เป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจร
ประวัติ

ถนนแสงชูโตในสมัยก่อนเริ่มต้นที่วงเวียนช้าง หลังสถานีรถไฟบ้านโป่ง จากนั้นตัดกับถนนทรงพลที่วงเวียนหอนาฬิกาบ้านโป่ง ทอดยาวไปจนถึงเมืองกาญจนบุรี  แต่เดิมถนนทรงพลเป็นถนนที่เชื่อมเมืองนครปฐมกับบ้านโป่ง ต่อมาปรับเปลี่ยนถนนแสงชูโตให้มีแนวเส้นทางจากทางแยกหนองตะแคงผ่านจังหวัดกาญจนบุรี ถึงทางแยกปิล๊อก อำเภอทองผาภูมิ โดยในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ให้ขนานนามว่า "ถนนแสงชูโต" เพื่อเป็นเกียรติแก่หลวงอุปกรณ์รัฐวิถี (ษระ แสง-ชูโต) อดีตนายช่างใหญ่กรมทาง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493
ก่อนหน้านี้ได้กำหนดให้เป็นทางหลวงแผ่นดินสายที่ 18 หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ได้ออกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ระบบหมายเลขทางหลวงแผ่นดินและทางหลวงจังหวัดแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2509 ซึ่งมีการปรับปรุงระบบหมายเลขทางหลวง มาเป็นแบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน จึงได้กำหนดให้ถนนทางแยกจากเพชรเกษม-บ้านโป่ง-กาญจนบุรี-ลาดหญ้า ให้ใช้หมายเลข 323 จนถึงปัจจุบัน
ระหว่างเส้นทางได้แบ่งตอนควบคุมออกเป็นช่วง ๆ โดยช่วงตั้งแต่ทางแยกกระจับถึงจังหวัดกาญจนบุรี ได้วัดระยะทางนับต่อเนื่องจากถนนเพชรเกษมตั้งแต่กิโลเมตรที่ 72+180 เป็นต้นมา และสิ้นสุดบริเวณทางแยกหอนาฬิกาเมืองกาญจนบุรี คือกิโลเมตรที่ 127+090
ระหว่างทางตั้งแต่ทางแยกกระจับถึงตัวเมืองกาญจนบุรี ได้เปลี่ยนแปลงแนวเส้นทางตั้งแต่ทางเข้าอำเภอท่ามะกา บริเวณกิโลเมตรที่ 96+716 เป็นถนนเลี่ยงตัวอำเภอท่ามะกาและตำบลท่าเรือ โดยบรรจบกันที่ทางแยกพระแท่นดงรัง กิโลเมตรที่ 115+476 (หรือกิโลเมตรที่ 117+463 ของทางหลวงเส้นเดิม)
นอกจากนี้ยังได้ก่อสร้างทางเลี่ยงเมืองกาญจนบุรี ระยะทาง 13.154 กิโลเมตร บรรจบกับทางแยกแก่งเสี้ยน เพื่อมุ่งหน้าไปยังอำเภอทองผาภูมิและอำเภอสังขละบุรีโดยไม่ต้องเข้าตัวเมือง ซึ่งที่มีการจราจรหนาแน่น สำหรับถนนช่วงตั้งแต่ทางแยกแก่งเสี้ยน ถึงด่านเจดีย์สามองค์ มีระยะทางรวมกัน 222.317 กิโลเมตร ปัจจุบันกรมทางหลวงได้กำหนดเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 367
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554-2556 กรมทางหลวงมีการปรับเปลี่ยนบัญชีรายชื่อสายทางและหลักกิโลเมตร ทำให้ถนนสายนี้นับกิโลเมตรต่อเนื่องกันไปตลอดจนสุดสาย และนับหลักกิโลเมตรที่ 0 ที่ทางแยกต่างระดับหนองตะแคงแทน
บุญชู ตรีทอง

| บุญชู ตรีทองม> ป.ช., ม.ว.ม., ป.ภ. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 29 กันยายน พ.ศ. 2535 – 11 ธันวาคม พ.ศ. 2537
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย
ดำรงตำแหน่ง 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 – 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539
นายกรัฐมนตรี: บรรหาร ศิลปอาชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 (79 ปี) อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อิสระ
คู่สมรส: ปริศนา ตรีทอง

บุญชู ตรีทอง (เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ในรัฐบาลบรรหาร ศิลปอาชา รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง
ประวัติ

บุญชู เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ที่ตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นบุตรนายส่วยจิ่ง นางยุ้น ตรีทอง สมรสกับนางปริศนา ตรีทอง มีบุตรธิดา 2 คน
สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย ประกาศนียบัตรการศึกษา (ป.กศ.) สาขาการสื่อสารโทรคมนาคม จากวิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และระดับปริญญาตรีสาขาฟิสิกส์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เมื่อปี พ.ศ. 2511
นิตยสารฟอร์บส์ เอเชีย ฉบับเดือนกรกฎาคม 2557 ประกาศยกย่อง 48 สุดยอดคนใจบุญจาก 12 ประเทศในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก (Heroes of Philanthropy) โดยเขามีชื่อติด 1 ใน 4 รายชื่อคนไทย หลังจากที่เขาบริจาคทรัพย์สินกว่า 25 % เพื่อการศึกษา โดยบริจาคที่ดิน 365 ไร่ บริเวณอำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง เพื่อก่อสร้างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง รวมถึงบริจาคเงินจำนวน 100 ล้านบาทสร้างอาคารเรียนหลังแรก รวมไปถึงการสร้างห้องสมุด และให้ทุนการศึกษาระดับปริญญาเอก ณ ต่างประเทศ และภายในประเทศ เพื่อพัฒนาบุคลากรที่จะมาเป็นอาจารย์ ณ  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง ในอนาคต
งานการเมือง

บุญชู ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง ในการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ ต่อมาในการเลือกตั้ง ปี พ.ศ. 2538 จึงย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย
ในรัฐบาลของชวน หลีกภัย (สมัยแรก) บุญชู ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ซึ่งเป็นการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีครั้งแรกของบุญชู ต่อมาในรัฐบาลพรรคชาติไทย นำโดยบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรี จึงได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีอีกครั้ง ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ซึ่งในระหว่างดำรงตำแหน่งดังกล่าว เขามีส่วนในการผลักดันให้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ในปี 2557 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดลำปาง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
บทบาทด้านการศึกษา

นายบุญชู ตรีทอง เป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการผลักดันการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษาในจังหวัดลำปาง โดยการบริจาคที่ดิน จำนวน 365 ไร่ บริเวณอำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง เพื่อก่อสร้างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง  ซึ่งในปัจจุบันมหาวิทยาลัยดังกล่าวเป็นสถานที่จัดการเรียนการสอนที่รองรับนักเรียน นักศึกษาในจังหวัดลำปางจำนวนมาก  รวมทั้งการบริจาคเงินสร้างอาคารหอประชุมใหญ่โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย โดยใช้ชื่อ อาคารบุญชู ตรีทอง  โดยในปัจจุบันเป็นที่ทำการของสมาคมนักเรียนเก่าบุญวาทย์วิทยาลัย  และเป็นสถานที่สำหรับจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย  ทั้งยังเป็นสถานสำหรับจัดงานสำคัญต่างๆของภาครัฐและเอกชนในจังหวัดลำปาง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
รายพระนามเจ้าแผ่นดินในปัจจุบันเรียงตามเวลาครองราชสมบัติ
ภาพเจ้าแผ่นดินในปัจจุบัน

นารูฮิโตะ จักรพรรดิองค์เดียวของโลก และ องค์ประมุขแห่งลัทธิชินโต
ฟรานซิส พระสันตะปาปาแห่งนครรัฐวาติกัน และ องค์ประมุขแห่งคริสตจักรนิกายโรมันคาทอลิก
อาลแบร์ที่ 2 หนึ่งในเจ้าชายสององค์สุดท้ายของโลก
ฮันส์-อาดัมที่ 2 หนึ่งในเจ้าชายสององค์สุดท้ายของโลก
ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิเลีย หนึ่งในผู้ปกครองร่วมสององค์สุดท้ายของโลก
แอมานุแอล มาครง หนึ่งในผู้ปกครองร่วมสององค์สุดท้ายของโลก
อ็องรี แกรนด์ดยุกองค์เดียวของโลก
ฮัสซานัล โบลเกียห์ หนึ่งในสุลต่านสององค์สุดท้ายของโลก (รัฐเอกราช), นายกรัฐมนตรีแห่งบรูไน และ พระมหากษัตริย์ผู้ทรงครองราชย์ยาวนานที่สุดในโลก (และทวีปเอเชีย) ณ ปัจจุบัน
ฮัยษัม บิน ฏอริก อัสซะอีด หนึ่งในสุลต่านสององค์สุดท้ายของโลก (รัฐเอกราช)
โมฮัมเหม็ด เจ้าผู้ครองนครอาบูดาบี และ พระมหากษัตริย์ตำแหน่งประธานาธิบดีสององค์สุดท้ายของโลก
มุฮัมมัด เจ้าผู้ครองนครดูไบ และ นายกรัฐมนตรีแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ตะมีม บิน ฮะมัด อัษษานี หนึ่งในเอมีร์สององค์สุดท้ายของโลก
ซัลมาน กษัตริย์/นายกแห่งซาอุดีอาระเบีย และ องค์ประมุขแห่งมัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง
วชิราลงกรณ์ หนึ่งในพระมหากษัตริย์ชาวพุทธสามองค์สุดท้ายของโลก
นโรดม สีหมุนี หนึ่งในพระมหากษัตริย์ชาวพุทธสามองค์สุดท้ายของโลก
จิกมี หนึ่งในพระมหากษัตริย์ชาวพุทธสามองค์สุดท้ายของโลก
ตูโปอูที่ 6 พระมหากษัตริย์ทวีปโอเชียเนียองค์เดียวของโลก (ไม่รวมเครือจักรภพ)
อึมสวาตีที่ 3 พระมหากษัตริย์ผู้ทรงครองราชย์ยาวนานที่สุดในทวีปแอฟริกา
หมายเหตุ
↑  ประมุขร่วมฝ่ายพระราชาคณะแห่งอันดอร์รา (ผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา) ดำรงตำแหน่ง 000000002003-05-12-000012 พฤษภาคม 2003 (21 ปี 245 วัน)
↑  ประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส (ผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา) ดำรงตำแหน่ง 000000002017-05-14-000014 พฤษภาคม 2017 (7 ปี 243 วัน)
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกเรียงตามอาวุโสพระชนมพรรษา
รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกตามรัชกาล
รายพระนามพระมหากษัตริย์ในประวัติศาสตร์เรียงตามพระชนมายุในขณะที่ทรงขึ้นครองราชสมบัติ
| ด ค กพระประมุขที่อยู่ในราชสมบัติ |
| --- | --- |
ยุโรป:   แอมานุแอล มาครง และ ฌูอัน อันริก บิบัส ซิซิลิอา   สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป   สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10   เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 (ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน: เจ้าชายอาล็อยส์)   แกรนด์ดยุกอ็องรี   เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2   สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์   สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5   สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลีเปที่ 6   สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16   สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3   สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส 
อเมริกา:          สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 
เอเชีย:   สมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด   สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี   สมเด็จพระราชาธิบดีฮัสซานัล โบลเกียห์   พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี   สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ   สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2   มิชาน อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์   สมเด็จพระราชาธิบดีอิบราฮิม อิซมาอิล   สมเด็จพระราชาธิบดีฮัยษัม   ตะมีม บิน ฮะมัด อัษษานี   สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน   พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว   โมฮัมเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน 
แอฟริกา:   สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3   สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6   สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 
โอเชียเนีย:       สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3   สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6
คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

| --- | --- |
Faculty of Economics,  Chulalongkorn University

ชื่อเดิม: แผนกวิชาเศรษฐศาสตร์ แผนกวิชาการคลัง
สถาปนา: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2513; 54 ปีก่อน (2513-08-08)
สังกัดการศึกษา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณบดี: รองศาสตราจารย์ ดร.นพพล วิทย์วรพงศ์
ที่อยู่: 254 ถนนพญาไท แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
สี:   สีทอง
มาสคอต: เฟือง, รวงข้าว และคันไถ
เว็บไซต์: www.econ.chula.ac.th

อาคารเรียนคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566
คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อตั้งเป็นคณะลำดับที่ 12 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2513 เปิดทำการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี โท และเอก โดยมี 10 หลักสูตร ซึ่ง 7 ใน 10 หลักสูตร เป็นหลักสูตรนานาชาติ และมีการแลกเปลี่ยนนิสิตและคณาจารย์กับมหาวิทยาลัยต่างประเทศ 19 แห่งทั่วโลก
จากการจัดอันดับของ QS world university ranking by subject สาขาเศรษฐศาสตร์ และ เศรษฐมิติ พบว่าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 1 ของไทย อันดับ 201 – 250 ของโลก ในปี 2017 และยังเป็นศูนย์ความร่วมมือขององค์การอนามัยโลก (WHO) ด้านเศรษฐศาสตร์สุขภาพ
ประวัติ

ปี พ.ศ. 2510 ศาสตราจารย์ อาภรณ์ กฤษณามระ คณบดีคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีในขณะนั้น ได้ริเริ่มและเสนอโครงการยกฐานะแผนกวิชาเศรษฐศาสตร์ขึ้นเป็นคณะเศรษฐศาสตร์ต่อจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและสภาการศึกษาแห่งชาติ แต่สภาการศึกษาแห่งชาติได้พิจารณาหลักสูตรการศึกษาของโครงการดังกล่าวแล้วมีความเห็นว่า หลักสูตรนั้นมีความคล้ายคลึงกับหลักสูตรการศึกษาของแผนกวิชาการคลัง คณะรัฐศาสตร์ อยู่มาก น่าที่จะพิจารณารวมการดำเนินงานเข้าด้วยกัน จึงส่งเรื่องมาให้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพิจารณาอีกครั้ง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2513 มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะเศรษฐศาสตร์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยให้เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับดังกล่าวว่า เนื่องจากวิชาเศรษฐศาสตร์เป็นวิชาที่สำคัญและจำเป็นในการวางแผนพัฒนาประเทศประกอบกับขณะนั้น ในประเทศไทยยังขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญทางด้านนี้จำนวนมาก การสอนวิชาเศรษฐศาสตร์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยขณะนั้นได้แยกกันจัดดำเนินการโดยสองแผนกวิชา คือ แผนกวิชาเศรษฐศาสตร์ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี และแผนกวิชาการคลัง  คณะรัฐศาสตร์ ให้ยุบแผนกวิชาเศรษฐศาสตร์และแผนกวิชาการคลัง แล้วจัดตั้งเป็นคณะเศรษฐศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และโอนอาจารย์จากทั้ง 2 แผนกมาสังกัดคณะใหม่ โดยในขั้นแรกเปิดสอน 4 แผนกวิชา ได้แก่ เศรษฐศาสตร์ทฤษฎี เศรษฐศาสตร์พัฒนาการ เศรษฐศาสตร์การเงินและการคลัง และเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ