stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
องค์บาก
นักแสดง

| ภาพยนตร์ องค์บาก |
| --- | --- |

รับบทเป็น: นักแสดงนำโดย
บุญทิ้ง / ทิ้ง ประดู่พริ้ว: ทัชชกร ยีรัมย์
อ้ายหำแหล่ / ยอร์จ: เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา
หมวยเล็ก (หมวย): ภุมวารี ยอดกมล
เสี่ยคมทวน: สุเชาว์ พงษ์วิไล
ลุงเมา: ชุมพร เทพพิทักษ์
ดอน: วรรณกิตย์ ศิริพุฒ
เป๋ง: เชษฐวุฒิ วัชรคุณ
สมิง สิบทิศ: ฉัฏฐพงศ์ พันธนะอังกูร
รับบทเป็น: นักแสดงรับเชิญ
เง็ก (พี่สาวของหมวยเล็ก): รุ้งนภัฐ บริจินดากุล
โตชิโร (นักมวยกังฟู): ณัฐพล อัศวโภคิน
แม่หวาน: พรพิมล ชูขันทอง
ยายหอม: บุญศรี ยินดี
ตาเหมือน: อุดม ชวนชื่น
เสี่ยเป้า: วรวิทย์ ตั้งจิตรศิริกุล
เฮียเหลา: ฉลองศักดิ์ ศิริมหาศาล
ผู้ใหญ่น้อย (พ่อของอ้ายหำแหล่): แสวง รอดนุช
แม่จำเนียร (แม่ของอ้ายหำแหล่): สุทิน รอดนุช
ชาวบ้าน: พันนา ฤทธิไกร
องครักษ์: ชูพงษ์ ช่างปรุง
องครักษ์: ดอน เฟอร์กูสัน
เพิร์ล ฮาร์เบอร์: อีริด มาร์คัส ชูทส์
หมอสัก: ทวีศิลป์ วิษณุโยธิน
รางวัลในประเทศไทย

ตารางสาขารางวัลที่ได้เข้าชิงรางวัล สีเขียวคือได้รับรางวัล สีแดงคือได้รับการเสนอชื่อแต่พลาดรางวัลไป
| ผู้มอบรางวัล | สาขารางวัล | ผล |
| --- | --- | --- |
| รางวัลสุพรรณหงส์ | การสร้างภาพพิเศษยอดเยี่ยม (ธนัติ สุนสิน), (ฐานพัฒน์ ทวีสุข) | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลสุพรรณหงส์ | ผู้แสดงประกอบชายยอดเยี่ยม (เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา) | เสนอชื่อเข้าชิง |
| รางวัลสุพรรณหงส์ | ผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม (ทัชชกร ยีรัมย์) | เสนอชื่อเข้าชิง |
| เฉลิมไทยอวอร์ด | ภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |
| สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (ทัชชกร ยีรัมย์) | ได้รับรางวัล |
| KUNGFUCINEMA AWARD | นักแสดงนำฝ่ายชายที่เน้นศิลปะการต่อสู้ยอดเยี่ยม (ทัชชกร ยีรัมย์) | ได้รับรางวัล |
| KUNGFUCINEMA AWARD | ออกแบบฉากและศิลปะการต่อสู้ยอดเยี่ยม (ทัชชกร ยีรัมย์) | ได้รับรางวัล |
| ทูตวัฒนธรรมด้านภาพยนตร์ครั้งที่ 1 | ทูตวัฒนธรรมด้านภาพยนตร์ครั้งที่ 1 (ทัชชกร ยีรัมย์) | ได้รับรางวัล |
เวอร์ชันอีกรูปแบบ

หลังจากที่ องค์บาก กลายเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมในประเทศไทย สิทธิการซื้อขายสำหรับต่างประเทศในเอเชีย ถูกซื้อโดย ลุก แบซง จากบริษัท EuropaCorp
ละครโชว์เวทีสุดยิ่งใหญ่

หลังจากประสบความสำเร็จอย่างมากจึงได้นำมาดัดแปลงเนื้อหาให้เป็นรูปแบบละครโชว์บนเวทีที่คงสไตล์การ เล่นจริง เจ็บจริง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน ทุกฉากทุกตอนของจริง ไม่มีตัด โดยได้นักแสดงสตั้นแมนและนักแสดงรุ่นใหม่ที่ผ่านการคัดกว่า 100 ชีวิต ฝึกฝนกว่า 1 ปีเต็ม ทำการเปิดโชว์การแสดงทุกวันยกเว้นวันจันทร์ ณ โรงละคร ห้าง SHOW DC พระราม 9 ชั้น 6 (MGI HALL ห้าง Bravo BKK ในปัจจุบัน) ติดกับ RCA ปัจจุบันการแสดงได้ปิดตัวไปแล้ว
สงครามประกาศอิสรภาพยูเครน
ดูเพิ่ม

สาธารณรัฐประชาชนยูเครน
สาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก
สงครามกลางเมืองรัสเซีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
บรรณานุกรม

Magocsi, Paul Robert (1996). A History of Ukraine. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 0-8020-0830-5.
Subtelny, Orest (1988). Ukraine: A History, 1st edition, Toronto: University of Toronto Press. ISBN 0-8020-8390-0.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่
สปอร์ตไบก์

Sport Bike
Sport Bike คือรถจักรยานยนต์ที่มีการออกแบบมาเพื่อใช้ในการแข่งขันทางเรียบเนื่องจากรถประเภทนี้จะมีสมรรถนะของเครื่องยนต์และช่วงล่างสูงมากกว่ารถจักรยานยนต์ประเภทอื่นๆ ซึ่งรถประเภทนี้มีท่วงท่าในการขับขี่แบบกึ่งนั่งกึ่งหมอบเพื่อให้ผู้ขับขี่สามารถควบคุมและทรงตัวในการใช้ความเร็วสูงๆและควบคุมอาการของรถในการเข้าโค้งได้เต็มประสิทธิภาพ
ประเภท

สปอร์ตไบก์สามารถแบ่งประเภทได้เป็น
ไลต์เวต (Lightweight)
มิดเดลเวต์ (Middleweight)
ซูเปอร์ไบก์ (Superbike)
หะดีษ

ฮะดีษ บ้างก็สะกด หะดีษ, หาดีษ, ฮาดีษ (อาหรับ: حديث, ฮะดีษ, พหุ. อะฮาดีษ, أحاديث, แปลว่า "คำพูด" หรือ "วาทกรรม") หรือ อะษัร (อาหรับ: أثر, แปลว่า "ส่วนที่เหลือ"/"ผลกระทบ") สื่อถึงสิ่งที่มุสลิมและสำนักแนวคิดอิสลามสายหลักส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นบันทึกคำพูด การกระทำ และการยอมรับของนบีมุฮัมมัดที่ถ่ายทอดผ่านสายรายงาน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ฮะดีษคือสายรายงานที่ระบุถึงสิ่งที่นบี
มุฮัมมัดเคยพูดและทำ
บางคนกล่าวถึงฮะดีษเป็น "กระดูกสันหลัง" ของอารยธรรมอิสลาม และสำหรับหลายคนถือว่าอำนาจของฮะดีษเป็นแหล่งนำทางทางศาสนาและศีลธรรมที่มีชื่อเรียกว่า ซุนนะฮ์ ซึ่งเป็นรองเพียงอัลกุรอาน (ซึ่งมุสลิมเชื่อว่าเป็นดำรัสจากพระเจ้าที่ประทานแก่มุฮัมมัด) มุสลิมส่วนใหญ่เชื่อว่าอำนาจในคัมภีร์สำหรับฮะดีษมาจากอัลกุรอานที่กำชับให้มุสลิมทำตามแบบอย่างของมุฮัมมัดและเชื่อฟังคำตัดสินของท่าน (ดังปรากฏในซูเราะฮ์ที่ 24:54 และ 33:21)
เอกสารตัวเขียนหัวข้องานเขียนกฎหมายอิสลาม (ชะรีอะฮ์) ของอิบน์ ฮันบัล ผลิตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 879
ในขณะที่โองการที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายในอัลกุรอานมีจำนวนค่อนข้างน้อย แต่หลายคนถือว่าฮะดีษเป็นแนวทางสำหรับทุกสิ่ง ตั้งแต่รายละเอียดของภาระหน้าที่ทางศาสนา (เช่น ฆุสล์ หรือ วุฎูอ์, การทำน้ำละหมาดเพื่อละหมาด) จนถึงวิธีการเคารพที่ถูกต้อง และความสำคัญของความเมตตากรุณาต่อทาส ดังนั้น สำหรับหลายคนถือว่ากฎหมายชะรีอะฮ์ (กฎหมายอิสลาม) "จำนวนมาก" มีที่มาจากฮะดีษมากกว่าอัลกุรอาน
ฮะดีษเป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับที่หมายถึงคำพูด รายงาน บันทึก เรื่องเล่า ซึ่งมีความแตกต่างจากอัลกุรอานตรงที่ มุสลิมทุกคนไม่เชื่อว่ารายงานฮะดีษ (หรืออย่างน้องก็ไม่ใช่บันทึกฮะดีษทั้งหมด) ได้รับการประทานจากพระเจ้า ชุดสะสมฮะดีษที่แตกต่างกันจะนำมาซึ่งความแตกต่างในสาขาต่าง ๆ ของความเชื่ออิสลาม มุสลิมบางส่วนเชื่อว่าแนวทางอิสลามควรอิงตามอัลกุรอานเท่านั้น จึงปฏิเสธอำนาจของฮะดีษ บางคนถึงขั้นอ้างว่าฮะดีษส่วนใหญ่ถูกแต่งขึ้นมา (pseudepigrapha) ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 9 และระบุอย่างผิด ๆ ว่ามาจากมุฮัมมัด ในอดีต กลุ่มอัลมัวะอ์ตะซิละฮ์ก็ปฏิเสธฮะดีษที่เป็นพื้นฐานสำหรับกฎหมายอิสลาม แต่ยอมรับซุนนะฮ์และอิจญ์มาอ์
เนื่องจากฮะดีษบางส่วนมีข้อความที่น่าสงสัยและขัดแย้งกัน การรับรองความถูกต้องของฮะดีษจึงกลายเป็นสาขาวิชาหลักในศาสนาอิสลาม โดยในรูปแบบคลาสสิก ฮะดีษประกอบด้วยสองส่วน สายผู้รายงานที่ส่งผ่านรายงาน (อิสนัด) อลัข้อความหลักของรายงาน (มัตน์) นักกฎหมายมุสลิมและมุสลิมที่สอนศาสนาจำแนกฮะดีษตามบุคคลได้เป็นหมวดหมู่ เช่น เศาะเฮียะห์ ("แท้"), ฮะซัน ("ดี") หรือ เฎาะอีฟ ("อ่อน") อย่างไรก็ตาม นักวิชาการและกลุ่มต่าง ๆ จัดประเภทฮะดีษไม่เหมือนกัน
ในบรรดานักวิชาการของศาสนาอิสลามนิกายซุนนี คำว่าฮะดีษไม่ได้มีเพียงคำพูด คำแนพนำ การปฏิบัติ ฯลฯ ของมุฮัมมัดเท่านั้น แต่ยังรวมของผู้ติดตามท่านด้วย ส่วนชีอะฮ์ถือว่าฮะดีษเป็นศูนย์รวมซุนนะฮ์ คำพูดและการกระทำของมุฮัมมัดและอะฮ์ลุลบัยต์ ครอบครัวของท่าน (อิมามทั้งสิบสองและฟาฏิมะฮ์ ลูกสาวของท่าน)
ความหมายทางภาษา

ในภาษาอาหรับ รูปคำนาม ฮะดีษ (حديث) หมายถึง "รายงาน", "บันทึก" หรือ "เรื่องเล่า" ซึ่งมีรูปพหุพจน์เป็น อะฮาดีษ (أحاديث) ฮะดีษ ยังหมายถึงคำพูดของบุคคลด้วย
ความหมายทางวิชาการอิสลาม > ในทัศนะของอิสลามซุนนีย์

ฮะดีษ คือ คำพูด การกระทำ การยอมรับ และคุณลักษณะ ตลอดจนชีวประวัติของท่านนบีมุฮัมมัด (ศ) อิบนุหะญัร อัลอัสกอลานีย์ให้นิยามของฮะดีษว่า “ทุก ๆ สิ่งที่พาดพิงถึงท่านนบี (ศ)”
ประเภทของฮะดีษ
การจำแนกประเภทของฮะดีษนั้นนักวิชาการได้จำแนกฮะดีษเป็นดังนี้
1. จำแนกตามลักษณะของกระแสรายงาน แบ่งออกเป็นได้ สองประเภทคือ ฮะดีษมุตะวาติรและ ฮะดีษอาฮาด
2. จำแนกตามลักษณะของการนำมาใช้มาเป็นหลักฐานอ้างอิง แบ่งได้เป็นสองประเภท คือ
2.1 ฮะดีษที่นำมาเป็นหลักฐานได้ คือ ฮะดีษศอฮีฮฺ และ ฮะดีษฮะซัน
2.2 ฮะดีษที่ใช้เป็นหลักฐานไม่ได้ คือ ฮะดีษฎออีฟ(ฮะดีษอ่อน)และฮะดีษเมาฎั๊วะ(ฮะดีษที่ถูกอุปโลกน์ขึ้น)
3. จำแนกตามลักษณะของผู้สืบ (ที่มา ,
รายนามพระวจนานุกรม

พระวจนานุกรมรวบรวมฮะดีษมีมากกว่า 10 พระวจนานุกรม ที่สำคัญคือ 6 พระวจนานุกรม คือ
1. เศาะฮีฮ์ อัลบุคอรี รวบรวมโดย อัลบุคอรีย์
2. เศาะฮีฮ์ มุสลิม รวบรวมโดย มุสลิม อิบน์ อัลฮัจญาจญ์
3. ญามิอ์ อัตติรมิซี รวบรวมโดย อัตตัรมีซี
4. ซุนัน อะบีดาวูด รวบรวมโดย อะบูดาวูด
5. ซุนัน อิบน์ มาญะฮ์ รวบรวมโดย อิบน์ มาญะฮ์
6. ซุนัน อัศศุฆรอ รวบรวมโดย อันนะซาอี
นอกจากนี้ยังมีพระวจนานุกรม
อัลมุวัฏเฏาะอ์ รวบรวมโดย มาลิก บิน อะนัส (เจ้าสำนักมาลิกี)
มุสนัด อะฮ์หมัด อิบน์ ฮัมบัล รวบรวมโดย อะฮ์หมัด อิบน์ ฮัมบัล (เจ้าสำนักฮัมบะลี)
เศาะฮีฮ์ อิบน์ คุซัยมะฮ์ รวบรวมโดย อิบน์ คุซัยมะฮ์
เศาะฮีฮ์ อิบน์ ฮิบบาน รวบรวมโดย อิบน์ ฮิบบาน
มุศ็อนนัฟ อับดุรร็อซซาก รวบรวมโดย อับดุรร็อซซาก อัศศ็อนอานีย์
มุสนัด อัชชาฟิอี รวบรวมโดย อัชชาฟิอี (เจ้าสำนักชาฟิอี)
มุสนัด อะบูฮะนีฟะฮ์ รวบรวมโดย อะบูฮะนีฟะฮ์ (เจ้าสำนักฮะนะฟี)
กิตาบ อัลอาษาร รวบรวมโดย มุฮัมมัด อัชชัยบานี และ อะบูยูซุฟ
ซุนัน อัลกุบรอ รวบรวมโดย อัลบัยฮะกี
อัลมุสตัดร็อก อัลฮากิม รวบรวมโดย อัลฮากิม อันนัยซาบูรี
ซุนัน อัดดาริมี รวบรวมโดย อัดดาริมี
อัลมุอ์ญัม อัลกะบีร รวบรวมโดย อัฏเฏาะบะรอนี
อัลมุอ์ญัม อัลเอาซาฏ รวบรวมโดย อัฏเฏาะบะรอนี
อัลมุอ์ญัม อัลเศาะฆีร รวบรวมโดย อัฏเฏาะบะรอนี
มุสนัด อัฏเฏาะยาลิซี รวบรวมโดย อะบูดาวูด อัฏเฏาะยาลิซี
มุศ็อนนัฟ อิบน์ อะบีชัยบะฮ์ รวบรวมโดย อิบน์ อะบีชัยบะฮ์
มุสนัด อะบูยะอ์ลา รวบรวมโดย อะบูยะอ์ลา อัลเมาศิลี
ซุนัน อัดดารุกุฏนี รวบรวมโดย อัดดารุกุฏนี
มุสนัด อัลบัซซาร รวบรวมโดย อะบูบักร์ อัลบัซซาร
ตะฮ์ซีบ อัลอาษาร รวบรวมโดย อัฏเฏาะบะรี (เจ้าสำนักมัซฮับญะรีรี)
รายนามพระวจนานุกรม > พระวจนานุกรมที่ใช้ตามมหาวิทยาลัยอิสลาม

มะศอบีฮ์ อัสซุนนะฮ์ รวบรวมโดย อัลบะเฆาะวี
มิชกาฮ์ อัลมะศอบีฮ์ รวบรวมโดย อัตตับรีซี
ริยาฎุศศอลิฮีน รวบรวมโดย อันนะวะวี
อัลอัรบะอีน รวบรวมโดย อันนะวะวี
มัจญ์มูอ์ อัซซะวาอิด รวบรวมโดย อัลฮัยษะมี
อัลเมาฎูอาต อัลกุบรอ รวบรวมโดย อิบน์ อัลเญาซี
บุลูฆ อัลมะรอม รวบรวมโดย อิบน์ ฮะญัร อัลอัสเกาะลานี
ญามิอ์ อัลกะบีร รวบรวมโดย อัสซุยูฏี
ญามิอ์ อัศเศาะฆีร รวบรวมโดย อัสซุยูฏี
ซิลซิละฮ์ อะฮาดีษ อัศเศาะฮีฮะฮ์ รวบรวมโดย อัลอัลบานี
อัลญามิอ์ อัศเศาะฮีฮ์ มิน มะลัยซะฟิศเศาะฮีฮัยน์ รวบรวมโดย มุกบิล อิบน์ ฮาดี อัลวาดิอี
รายนามพระวจนานุกรม > ฮะดีษในทัศนะของอิสลามชีอะหฺ

ฮะดีษ หมายถึงคำพูด การกระทำ และการยอมรับของนบีมุฮัมมัด และของบรรดามะอฺศูม
สายชีอะหฺได้มีการรวบรวมเป็นเล่ม ที่สำคัญที่สุดมี 4 เล่มคือ
1. อัลกาฟี รวมรวมโดย อัลกุลัยนีย์
2. มัน ลายะฮฺฎุรุฮุ อัลฟะกีหฺ รวมรวมโดย เชคศอดูก (ฮ.ศ.305-381)
3. ตะหฺซีบ อัลอะฮฺกาม รวบรวมโดย เชคอัตตูซีย์ (ฮ.ศ.385-460)
4. อัลอิสติบศอร รวบรวมโดย เชคอัตตูซีย์ เช่นเดียวกัน
บรรณานุกรม

Berg, H. (2000). The development of exegesis in early Islam: the authenticity of Muslim literature from the formative period. Routledge. ISBN 0-7007-1224-0.
Brown, Daniel W. (1996). Rethinking tradition in modern Islamic thought. Cambridge University Press. ISBN 0521570778. สืบค้นเมื่อ 10 May 2018.
Brown, Jonathan A. C. (2004). "Criticism of the Proto-Hadith Canon: Al-daraqutni's Adjustment of the Sahihayn". Journal of Islamic Studies. 15 (1): 1–37. doi:10.1093/jis/15.1.1.
Brown, Jonathan A.C. (2007). The Canonization of al-Bukhārī and Muslim (PDF). Leiden, Netherlands: Brill. ISBN 9789004158399. สืบค้นเมื่อ 3 October 2017.
Brown, Jonathan A.C. (2009). Hadith: Muhammad's Legacy in the Medieval and Modern World (Foundations of Islam). Oneworld Publications. ISBN 978-1851686636.
Brown, Jonathan A.C. (2014). Misquoting Muhammad: The Challenge and Choices of Interpreting the Prophet's Legacy. Oneworld Publications. ISBN 978-1780744209. สืบค้นเมื่อ 4 June 2018.
Hallaq, Wael B. (1999). "The Authenticity of Prophetic Ḥadîth: A Pseudo-Problem". Studia Islamica (89): 75–90. doi:10.2307/1596086. ISSN 0585-5292. JSTOR 1596086. S2CID 170916710.
Ibn Warraq, บ.ก. (2000). "1. Studies on Muhammad and the Rise of Islam". The Quest for the Historical Muhammad. Prometheus. pp. 15–88.
Lucas, S. (2004). Constructive Critics, Hadith Literature, and the Articulation of Sunni Islam. Brill Academic Publishers. ISBN 90-04-13319-4.
Muhyi ad-Din Abu Zakariyya Yahya bin Sharaf an-Nawawi (1975). Riyadh as-Salihin [Gardens of the Righteous]. Mauhammad Zafulla Khan, translator. New York: Olive Branch Press. สืบค้นเมื่อ 18 May 2018. [ลิงก์เสีย]
Robinson, C. F. (2003). Islamic Historiography. Cambridge University Press. ISBN 0-521-62936-5.
Robson, J. "Hadith".  ใน P.J. Bearman; Th. Bianquis; C.E. Bosworth; E. van Donzel; W.P. Heinrichs (บ.ก.). Encyclopaedia of Islam Online. Brill Academic Publishers. ISSN 1573-3912.
Schacht, Joseph (1950). The Origins of Muhammadan Jurisprudence. Oxford: Clarendon
Senturk, Recep (2005). Narrative Social Structure: Anatomy of the Hadith Transmission Network, 610-1505. Stanford, CA: Stanford University Press. ISBN 9780804752077.
Swarup, Ram (1983). Understanding Islam through Hadis. New Delhi: Voice of India. ISBN 9788185990736. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 October 2017. สืบค้นเมื่อ 3 October 2017.
อ่านเพิ่ม

Encyclopedia of Sahih Al-Bukhari by Arabic Virtual Translation Center (New York 2019, Barnes & Noble ISBN 9780359672653)
English Translation of over 60,000 Basic Ahadith Books from Ahl Al-Bayt, Online Shia Islamic Articles, Books, Khutbat, Calendar, Duas ( including Bihar ul Anwaar})
1000 Qudsi Hadiths: An Encyclopedia of Divine Sayings; New York: Arabic Virtual Translation Center; (2012) ISBN 978-1-4700-2994-4
Gauthier H.A. Joynboll (PhD) (2013). Encyclopedia of Canonical Hadith. archive.org (ภาษาอังกฤษ). London and Boston: Brill. p. 839. doi:10.1163/ej.9789004156746.i-804. ISBN 978-9004156746. OCLC 315870438. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 22, 2018.
Lucas, S. (2002). The Arts of Hadith Compilation and Criticism. University of Chicago. OCLC 62284281.
Musa, A. Y. Hadith as Scripture: Discussions on The Authority Of Prophetic Traditions in Islam, New York: Palgrave, 2008. ISBN 0-230-60535-4
Fred M. Donner, Narratives of Islamic Origins (1998)
Tottoli, Roberto, "Hadith", in Muhammad in History, Thought, and Culture: An Encyclopedia of the Prophet of God (2 vols.), Edited by C. Fitzpatrick and A. Walker, Santa Barbara, ABC-CLIO, 2014, Vol I, pp. 231–236.
อ่านเพิ่ม > ออนไลน์

Hadith Islam, in Encyclopædia Britannica Online, by Albert Kenneth Cragg, Gloria Lotha, Marco Sampaolo, Matt Stefon, Noah Tesch and Adam Zeidan
Hadith by Topics and advice of PBUH เก็บถาวร 2022-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Hadith – Search by keyword and find hadith by narrator
"Hadith" . New International Encyclopedia. 1905.
"Hadis" . Encyclopedia Americana. 1920.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล 2  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
อัครพงศ์ พุ่มวิเศษ

นักฟุตบอลชาวไทย
| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อัครพงศ์ พุ่มวิเศษ
วันเกิด:  23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดชุมพร ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.75 ม.
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลำพูน วอร์ริเออร์
หมายเลข:  8
สโมสรเยาวชน
2553–2556:  โรงเรียนปทุมคงคา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2557–2561 |  ชุมพร |  62 |  (4) |
| 2561–2562 |  บ้านบึง ภูเก็ต ซิตี้ |  23 |  (1) |
| 2562– |  ลำพูน วอร์ริเออร์ |  111 |  (15) |
ทีมชาติ‡
| 2567– |  ไทย |  6 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 21 ธันวาคม 2567
อัครพงศ์ พุ่มวิเศษ (เกิด 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางให้กับสโมสรฟุตบอลลำพูน วอร์ริเออร์ ในศึกไทยลีกและทีมชาติไทย
ระดับทีมชาติ

ใน พ.ศ. 2567 เขามีชื่อติดทีมชาติไทยโดยมาซาตาดะ อิชิอิสำหรับการแข่งฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก ในเกมที่พบกับทีมชาติจีนและทีมชาติสิงคโปร์ เมื่อวันที่ 6 และ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ตามลำดับ
เกียรติประวัติ > ร่วมกับสโมสร

ชนะเลิศไทยลีก 2: ฤดูกาล 2564–65
ชนะเลิศไทยลีก 3: ฤดูกาล 2563–64
แหล่งข้อมูลอื่น

Akarapong Pumwisat at Soccerway
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลลำพูน วอร์ริเออร์  |
| --- | --- |
 2 วิทยา  3 ศราวุธ  4 ลินาเรส  5 วิกตูร์  6 ทศพล  7 เนเกบา  8 อัครพงศ์  10 ลอปิส  11 อนันต์  14 ออสมาน  17 พัชรพล  18 อดิศักดิ์  19 ปภาวิน  20 นนท์  22 นพพล  23 วิธวินทร์  24 ศิลา  26 ชัยณรงค์  29 ตะวัน  32 บวร  40 กรพัฒน์  55 เกกโกเนน  77 เนเกบา  88 อังโตนีอู  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: กามา
สะพานพระปกเกล้า

| สะพานพระปกเกล้า |
| --- | --- |

พิกัด: 13°44′20″N 100°29′56″E﻿ / ﻿13.738999°N 100.498981°E﻿ / 13.738999; 100.498981
เส้นทาง: ถนนจักรเพชร ถนนจักรวรรดิ, ถนนประชาธิปก
ข้าม: แม่น้ำเจ้าพระยา
ที่ตั้ง: เขตพระนคร, เขตคลองสาน, เขตธนบุรี
ตั้งชื่อตาม: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ผู้ดูแล: กรมทางหลวงชนบท
รหัส: ส.010
เหนือน้ำ: สะพานพระพุทธยอดฟ้า
ท้ายน้ำ: สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานชนิดต่อเนื่อง
วัสดุ: คอนกรีตอัดแรง
ความยาว: 745 m (2,444 ft)
ความกว้าง: 13.20 m (43 ft)
ทางเดิน: 1.50 m (5 ft)
ช่วงยาวที่สุด: 100 m (328 ft)
จำนวนช่วง: 3
ขีดจำกัดบรรทุก: H-20-44
เคลียร์ตอนล่าง: 8.90 m (29 ft)
ประวัติ
ผู้สร้าง: บริษัท สุมิโตโม คอนสตรัคชั่น จำกัด
วันเริ่มสร้าง: 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524
งบก่อสร้าง: 475,000,000.00 บาท
วันเปิด: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2527
ที่ตั้ง
th
อ้างอิง

สะพานพระปกเกล้า (อังกฤษ: Phra Pok Klao Bridge) หรือที่บางคนเรียกกันแบบสั้น ๆ ว่า สะพานปก เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เชื่อมระหว่างถนนจักรเพชร กับ ถนนจักรวรรดิ ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร (ฝั่งพระนคร) กับถนนประชาธิปก ในพื้นที่แขวงสมเด็จเจ้าพระยา เขตคลองสาน และ แขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี ฝั่งธนบุรี เป็นสะพานคู่ขาไปและขากลับ สร้างเคียงข้างขนานกันกับสะพานพระพุทธยอดฟ้า เนื่องจากการจราจรบริเวณนั้นถึงจุดวิกฤต รัฐบาลโดยกรมโยธาธิการจึงเห็นว่าควรมีสะพานอีกแห่งหนึ่งเพื่อช่วยระบายการจราจร โดยได้เว้นที่ช่วงกลางสะพานไว้สำหรับก่อสร้างรถไฟฟ้าลาวาลินด้วย ปัจจุบันสะพานแห่งนี้อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท
สวนลอยฟ้าเจ้าพระยา

บทความหลัก: สวนลอยฟ้าเจ้าพระยา
สวนลอยฟ้าเจ้าพระยา หรือเดิมใช้ชื่อว่า “สะพานพระปกเกล้าสกายปาร์ค” เป็นสวนสาธารณะลอยฟ้าแห่งแรกของประเทศไทย เป็นโครงการปรับปรุงโครงสร้างเดิมของโครงการรถไฟฟ้าลาวาลินที่สร้างค้างและไม่ได้รับผลประโยชน์มานานกว่า 30 ปี โดยมีมุมพักผ่อน ทางเดิน ทางจักรยาน และจุดชมวิว เชื่อมการสัญจรฝั่งธนบุรีเข้ากับฝั่งพระนคร เริ่มตั้งแต่ปลายสะพานฝั่งธนบุรี เหนือสวนป่าเฉลิมพระเกียรติ ถึงปลายสะพานฝั่งพระนคร มีระยะทางประมาณ 280 เมตร โดยมีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2563
ดูเพิ่ม

สะพานพระพุทธยอดฟ้า
ถนนจักรเพชร
ถนนจักรวรรดิ
บางกอกริเวอร์พาร์ค
แหล่งข้อมูลอื่น

| สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- |
| เหนือน้ำ สะพานพระพุทธยอดฟ้า  | สะพานพระปกเกล้า  | ท้ายน้ำ สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช   |  |
| ด ค กจุดข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดนครสวรรค์ |  สะพานเดชาติวงศ์  สะพานตะเคียนเลื่อน  สะพานชุมชนตานิว-มณีวงศ์  สะพานสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี)  |  |
| จังหวัดอุทัยธานี |  สะพานมโนรมย์ 1  |  |
| จังหวัดชัยนาท |  สะพานมโนรมย์ 1  สะพานธรรมจักร  สะพานศรีธรรมจักร  สะพานชัยนาท  เขื่อนเจ้าพระยา  สะพานสรรพยา  |  |
| จังหวัดสิงห์บุรี |  สะพานอินทร์บุรี  สะพานบางระจัน  สะพานอนุสรณ์ 100 ปี สิงห์บุรี (หลวงพ่อแพ 99)  สะพานพรหมบุรี  |  |
| จังหวัดอ่างทอง |  สะพานพระมหาพุทธพิมพ์ 1  สะพานอ่างทอง  สะพานเลี่ยงเมืองอ่างทอง  สะพานป่าโมก  |  |
| จังหวัดพระนครศรีอยุธยา |  สะพานจุฬามณี  สะพานอยุธยา-ภูเขาทอง  สะพานกษัตราธิราช  สะพานอโยธยา  สะพานเกาะเรียน  สะพานเกาะเกิด  สะพานเชียงราก 2  |  |
| จังหวัดปทุมธานี |  สะพานเชียงราก 2  สะพานปทุมธานี 1  สะพานปทุมธานี 2  สะพานนนทบุรี 3  |  |
| จังหวัดนนทบุรี |  สะพานนนทบุรี 3  สะพานพระราม 4  สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า  สะพานพระนั่งเกล้า  สะพานรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม  สะพานมหาเจษฎาบดินทรานุสรณ์  สะพานพระราม 5  สะพานพระราม 7 4  สะพานรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน 4  |  |
| กรุงเทพมหานคร |  สะพานพระราม 7 4  สะพานรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน 4  สะพานพระราม 6  สะพานทางพิเศษประจิมรัถยา  สะพานรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล  สะพานกรุงธน  สะพานพระราม 8  สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า  อุโมงค์รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล  สะพานปฐมบรมราชานุสรณ์  สะพานพระปกเกล้า  สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช  สะพานพระราม 3  สะพานกรุงเทพ  สะพานพระราม 9  สะพานทศมราชัน  สะพานภูมิพล 1 5  |  |
| จังหวัดสมุทรปราการ |  สะพานภูมิพล 1 5  สะพานภูมิพล 2  สะพานกาญจนาภิเษก  |  |
ตัวเอียง: กำลังก่อสร้าง/ยังไม่เปิดใช้งาน 1เชื่อมระหว่างจังหวัดอุทัยธานีกับจังหวัดชัยนาท; 2เชื่อมระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดพระนครศรีอยุธยา; 3เชื่อมระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดนนทบุรี; 4เชื่อมระหว่างจังหวัดนนทบุรีกับกรุงเทพมหานคร; 5เชื่อมระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรปราการ 
สวนลอยฟ้าเจ้าพระยา
ทอม เวอร์เนอร์

| ทอม เวอร์เนอร์ |
| --- | --- |


ประธานฝ่ายดำเนินกิจการของ ผลิตภัณฑ์ Boston Red Sox
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002
ประธานของ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 ธันวาคม ค.ศ. 2010
ก่อนหน้า: มาร์ติน เบราท์ตัน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: โทมัส ชาร์เรส วอร์เนอร์  (1950-04-12) 12 เมษายน ค.ศ. 1950 (74 ปี) นครนิวยอร์ก, นิวยอร์ก
ศิษย์เก่า: โรงเรียนฮอตชิสคิต มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
วิชาชีพ: นักธุรกิจ

โทมัส ชาร์เรส "ทอม" วอร์เนอร์ เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1950 เป็นนักธุรกิจชาว นิวยอร์ก ใน ประเทศอเมริกา ในช่วงปัจจุบันเขาทำงานอยู่ในฐานะ ประธานฝ่ายดำเนินกิจการของ ผลิตภัณฑ์ Boston Red Sox และ เป็นประธานฝ่ายดำเนินการของ บริษัท เฟนเวย์ สปอร์ต กรุ๊ป โดยมีความสัมพันธ์มาเกี่ยวกับวงการฟุตบอลด้วยคือ วอร์เนอร์ เป็นประธานของ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล คนปัจจุบัน
วอร์เนอร์ยังเป็น ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยชื่อดังในอเมริกาคือ  มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

Biography at Yahoo! Movies
Profile: Tom Werner[ลิงก์เสีย]
ทอม เวอร์เนอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อะโบมาซัม

ระบบย่อยอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้อง – กระเพาะอะโบมาซัมอยู่ล่างสุด
อะโบมาซัม หรือ กระเพาะแท้ (อังกฤษ: abomasum หรือ maw, rennet-bag, reed tripe) เป็นกระเพาะอาหารลำดับที่ 4 และเป็นกระเพาะอาหารที่แท้จริงของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ซึ่งสัตว์เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์ที่มีกระเพาะขนาดใหญ่มีความจุของกระเพาะมากเนื่องมาจากอาหารที่กินส่วนใหญ่เป็นพืช อาหารสัตว์หรืออาหารที่มีลักษณะหยาบ เช่น หญ้า ใบไม้  กิ่งไม้เล็ก ๆ  รำหยาบ ฟาง เมล็ดธัญพืชทั้งเปลือก เป็นต้น
คำว่า "อะโบมาซัม" มาจากภาษาละตินใหม่ (ab- "ห่างจาก" + omasum "ลำไส้ของวัว") ถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษครั้งแรกใน ค.ศ. 1706
ลักษณะโครงสร้าง

อะโบมาซัม เป็นส่วนของกระเพาะที่มีต่อมสร้างน้ำย่อยที่ชั้นเยื่อเมือกเหมือนกันกับกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป มีลักษณะเหมือนลูกแพร์ (pear-shaped) มีความจุประมาณ 8% ของความจุกระเพาะทั้งหมด  อะโบมาซัมจะมีขนาดเล็กลงเมื่อเปรียบเทียบกับกระเพาะรูเมนเมื่อสัตว์มีการเจริญเติบโตขึ้น กระเพาะแท้ในสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกคือ fundic region มีชั้นเยื่อเมือกลักษณะเป็นกลีบ (fold) ประมาณ 12 กลีบ ทำหน้าที่ขับกรดเกลือ (HCl) และเอนไซม์ชนิดต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางที่เป็นกรด และส่วนที่สองคือ pyloric region ผนังส่วนนี้จะคล้ายกับผนังกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป เป็นที่รวมของอาหารก่อนที่จะถูกบีบให้เป็นก้อน (bolus) โดยการรัดตัวของกล้ามเนื้อให้ผ่านกล้ามเนื้อหูรูด เข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้น (ดูโอดินัม) ต่อไป สำหรับแพะ แกะ จะสามารถพบส่วน cardiac region ได้
ตำแหน่ง

อะโบมาซัม อยู่ด้านขวาของกระเพาะรูเมน และติดกับพื้นล่างของช่องท้อง
หน้าที่

อะโบมาซัม จะมีต่อมที่สร้างเอนไซม์ และปล่อยออกมาย่อยอาหารพวกโปรตีน รวมทั้งจุลินทรีย์ที่ติดอยู่ในอาหารเป็นจำนวนมาก สัตว์จึงได้รับกรดอะมิโนจากเซลล์จุลินทรีย์  และวิตามินต่างๆ ที่จุลินทรีย์สังเคราะห์ขึ้นมาทำให้สัตว์ได้รับสารอาหารมากกว่าที่จะได้รับจากหญ้าเพียงอย่างเดียว เมื่ออาหารผ่านกระเพาะส่วนนี้แล้ว จะเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้นที่มีอวัยวะช่วยย่อยอาหาร จะมีการย่อยอาหารและดูดซึมสารอาหารเช่นเดียวกับสัตว์กินพืชอื่น ๆ โดยอาศัยเอนไซม์จากตับอ่อนและน้ำดีจากตับ  โดยตับทำหน้าที่สร้างน้ำดีเพื่อทำให้ไขมันที่อยู่ในลำไส้เล็กเกิดการแตกตัว ตับอ่อนทำหน้าที่สร้างเอนไซม์ช่วยย่อยพวกโปรตีน ไขมัน และคาร์โบไฮเดรตที่อยู่ในลำไส้เล็ก เมื่ออาหารถูกย่อยเป็นโมเลกุลขนาดเล็กแล้วจะถูกส่งต่อไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกายต่อไป อาหารที่ยังย่อยไม่หมดและกากอาหารจะเคลื่อนที่เข้าสู่ลำไส้ใหญ่ และขับกากอาหารออกทางทวารหนักในที่สุด
พยาธิวิทยา

วัวที่ได้รับอาหารสูตรสำหรับช่วงผลผลิตสูงมีความไวรับต่อพยาธิสภาพหลายประการ ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นหลังจากตกลูก อะโบมาซัมที่เต็มไปด้วยแก๊สสามารถเคลื่อนไปอยู่ในตำแหน่งที่ผิดปกติและกลายเป็นโรคกระเพาะพลิกได้ หากว่าอะโบมาซัมเคลื่อนไปทางขวาก็มีความเสี่ยงที่จะบิดหมุน อะโบมาซัมที่เคลื่อนผิดตำแหน่งจะทำให้วัวแสดงอาการทั้งหมดหรือบางอาการต่อไปนี้: ไม่อยากอาหาร การบีบตัวของกระเพาะหมักลดลง การเคี้ยวเอื้องลดลง และการผลิตน้ำนมลดลง แม้ว่าอะโบมาซัมเคลื่อนผิดตำแหน่งจะไม่ใช่โรคที่อันตรายถึงชีวิตในฉับพลัน ก็ยังจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดแก้ไขจากสัตวแพทย์ กรณีที่อาการไม่รุนแรงสามารถแก้ไขได้ด้วยการพลิกกลิ้งตัววัวหรือบังคับให้วัววิ่งขึ้นเนินชัน อะโมมาซัมอักเสบพบได้ไม่บ่อยแต่เป็นโรคที่รุนแรง สาเหตุยังไม่ทราบแน่ชัด
การใช้เป็นอาหาร

อะโบมาซัมใช้สำหรับปรุงแลมเปรดอตโต (lampredotto) ซึ่งเป็นอาหารพื้นถิ่นของฟลอเรนซ์ ในเกาหลีมีการนำไปทอดและทานคู่กับหัวหอมเป็นส่วนหนึ่งของอาหารที่เรียกว่ามักชังกุย (막창구이)