stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ห้องเจ้าสาว (มานเทนยา)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ “ห้องเจ้าสาว”
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
การให้แสงเงาแบบฟ็อง

การให้แสงเงาแบบฟ็อง (Phong shading) หรือ การประมาณค่าในช่วงของฟ็อง (Phong interpolation) เป็นเทคนิคการประมาณค่าในช่วงสำหรับการคำนวณการให้แสงเงาในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ โดยกำหนดค่าสีในแต่ละพิกเซล โดยการประมาณค่าในช่วงของเวกเตอร์แนวฉากตลอดทั่วโพลีกอน
เทคนิคนี้คิดค้นโดยบู่ย เตื่อง ฟ็อง ชาวเวียดนาม ซึ่งได้ตีพิมพ์เรื่องนี้ในวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของเขาในปี 1973 เขายังได้เสนอแบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็องขึ้นมาพร้อมกันด้วย แบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็องเองก็อาจใช้ร่วมกับเทคนิคการให้แสงเงาแบบอื่น ๆ เช่น การให้แสงเงาแบบกูโร ได้อีกด้วย และการให้แสงเงาแบบฟ็องก็ยังสามารถใช้ร่วมกับแบบจำลองการสะท้อนแบบอื่น ๆ ที่ไม่ใช่แบบการสะท้อนแบบฟ็อง
ภาพรวม

การให้แสงเงาแบบฟ็องปรับปรุงมาจากการให้แสงเงาแบบกูโร โดยให้การประมาณค่าที่ดีกว่า สำหรับการให้แสงเงาของพื้นผิวเรียบลื่น การให้แสงเงาแบบฟ็องถือว่าเวกเตอร์แนวฉากแปรผันอย่างต่อเนื่อง เทคนิคการประมาณค่าในช่วงแบบฟ็องให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าการให้แสงเงาแบบกูโร เมื่อนำไปใช้กับแบบจำลองการสะท้อนที่มีส่วนสว่างจัดจ้าขนาดเล็ก เช่น ในแบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง
ปัญหาใหญ่ของการให้แสงเงาแบบกูโร คือเมื่อส่วนสว่างจัดจ้าอยู่ตรงกลางของโพลีกอนขนาดใหญ่ เนื่องจากการให้แสงเงาแบบกูโรจะคำนวณสีของจุดยอดของโพลีกอนและทำการประมาณค่าในช่วงระหว่างจุดยอดทั้งหมด จึงมองไม่เห็นส่วนสว่างนั้น การให้แสงเงาแบบฟ็องสามารถแก้ไขปัญหาตรงนี้ได้
การให้แสงเงาแบบฟ็องนั้นแตกต่างจากการให้แสงเงาแบบกูโรตรงที่จะหาเวกเตอร์แนวฉากของพื้นผิวภายในโพลีกอนจากเวกเตอร์แนวฉากของจุดยอดโพลีกอนโดยการประมาณค่าในช่วงแบบเชิงเส้น ดังนั้นเวกเตอร์แนวฉากจะถูกกำหนดสำหรับแต่ละพิกเซลในฉาก และแบบจำลองการสะท้อนนี้จะถูกนำไปใช้กับแต่ละพิกเซลเพื่อกำหนดสีของพิกเซล การให้แสงเงาแบบฟ็องนั้นต้องใช้กำลังการคำนวณมากกว่าการให้แสงเงาแบบกูโร เนื่องจากต้องทำการคำนวณแบบจำลองการสะท้อนสำหรับแต่ละพิกเซล
ระบบประมวลผลแบบตามเวลาจริง

Direct3D ซึ่งเป็นหนึ่งใน 3DCG API สำหรับระบบประมวลผลตามเวลาจริง มี D3DSHADE_PHONG ซึ่งเป็นหนึ่งในโหมดเงา D3DSHADEMODE ที่ฟังก์ชันการให้แสงเงาแบบตายตัว แต่ไม่เคยถูกนำมาใช้หรือสนับสนุนในการใช้งานจริง
ฮาร์ดแวร์ที่รองรับตัวให้แสงเงาแบบสั่งการได้ สามารถทำการให้แสงเงาแบบฟ็องที่ดำเนินการโดยตัวให้แสงเงาแบบพิกเซล หรือตัวให้แสงเงาแบบแฟรกเมนต์
แบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง

บทความหลัก: แบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง
การสะท้อนแบบฟ็องเป็นแบบจำลองเชิงประจักษ์ของการส่องสว่างเฉพาะที่ โดยการสะท้อนแบบลัมแบร์ทของพื้นผิวขรุขระ และการสะท้อนแสงจัดจ้าของพื้นผิวเรียบ จะถูกนำมาคิดรวมกันเพื่อแสดงถึงการสะท้อนของพื้นผิววัตถุ ซึ่งมาจากประสบการณ์การสังเกตอย่างไม่เป็นทางการของตัวฟ็องเองที่ว่าพื้นผิวที่เรียบจะมีส่วนสว่างจัดจ้าที่เล็กและสว่างมาก ในขณะที่พื้นผิวที่หยาบจะมีส่วนสว่างจัดจ้าที่ใหญ่และค่อย ๆ จางลง แบบจำลองการสะท้อนนี้ยังได้รวมพจน์ของแสงโดยรอบ ซึ่งอธิบายถึงแสงที่กระจัดกระจายอย่างอ่อนทั่วทั้งฉาก
ตัวอย่างของการให้แสงเงาแบบฟ็อง (ขวา) เทียบกับการให้แสงเงาแบบเรียบ (ซ้าย)
ส่วนประกอบต่าง ๆ ในแบบจำลองการสะท้อนแบบฟ็อง ในที่นี้แสงที่ฉายมาเป็นแสงสีขาว ส่วนสีของแสงโดยรอบ (ambient) สีของการสะท้อนแสงพร่า (diffuse) มีสีน้ำเงิน และส่วนการสะท้อนแสงจัดจ้า (specular) เป็นสีขาว แสงส่วนใหญ่ที่ตกกระทบพื้นผิวจะสะท้อนออกมา แต่ส่วนสว่างจัดจ้าจะแคบมาก ความเข้มขององค์ประกอบกระจายแสงจะต่างไปตามมุมของพื้นผิว ส่วนองค์ประกอบแสงโดยรอบจะสม่ำเสมอ (ไม่ขึ้นกับมุม)
อนาธิปไตย

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อนาธิปไตย (แก้ความกำกวม)
ระวังสับสนกับ ลัทธิอนาธิปไตย
อนาธิปไตย (อังกฤษ: Anarchy) คือสังคมที่ไม่มีรัฐบาล หรืออาจใช้หมายถึงสังคมหรือคนกลุ่มหนึ่งที่ปฏิเสธการจัดลำดับชั้น (hierarchy) โดยสิ้นเชิง
ในทางปฏิบัติ อนาธิปไตยอาจหมายถึงการลดทอนหรือยกเลิกรัฐบาลและสถาบันในรูปแบบดั้งเดิม และอาจหมายถึงชาติหรือดินแดนที่มีคนอาศัยอยู่ที่ใดก็ตามที่ไม่มีระบบการปกครองหรืออำนาจส่วนกลาง ผู้ที่สนับสนุนอนาธิปไตยโดยหลักประกอบด้วยนักอนาธิปัตย์ซึ่งเสนอให้แทนที่รัฐบาลด้วยสถาบันแบบสมัครใจ โดยทั่วไป สถาบันหรือสมาคมเสรีเหล่านี้ใช้ตัวแบบตามแบบอย่างธรรมชาติ เพราะมันสามารถเป็นตัวแทนของแนวคิดเช่นชุมชนกับการพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจ (autarky) การพึ่งพาระหว่างกัน (Interdependence) หรือปัจเจกนิยมได้ แม้ว่าอนาธิปไตยมักถูกใช้ในเชิงลบเป็นไวพจน์ของภาวะยุ่งเหยิงหรือการล่มสลายของสังคมหรืออโนมี แต่นักอนาธิปัตย์ใช้คำว่าอนาธิปไตยในความหมายที่ต่างออกไป โดยหมายถึงสังคมซึ่งไม่มีลำดับชั้น
ศัพทมูลวิทยา

Anarchy มาจากคำภาษาละติน anarchia ซึ่งมาจากคำภาษากรีก anarchos ("ไร้ผู้ปกครอง") ประกอบด้วย an- (“ไม่” หรือ “ไร้”) + archos ("ผู้ปกครอง") มีความหมายตรงตัวว่า "ไร้ผู้ปกครอง" ในภาษาอังกฤษ มีการใช้คำว่า Anarchy เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1539 โดยหมายถึง "การปราศจากรัฐบาล"
ภาพรวม > มานุษยวิทยา

แม้ว่าลักษณะของสังคมที่เป็นที่รู้จักส่วนใหญ่จะมีลำดับชั้นหรือรัฐ แต่นักมานุษยวิทยาได้ศึกษาสังคมไร้รัฐที่เสมอภาคหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงสังคมคนเก็บของป่าล่าสัตว์เร่ร่อน และสังคมกสิกรรมพืชสวนส่วนใหญ่ อาทิชาวเซอไม (Semai people) และชาวเปียโรอา (Piaroa) สังคมเหล่านี้หลายแห่งนับว่าเป็นแบบอนาธิปไตยได้ในแง่ที่พวกเขาปฏิเสธแนวคิดเรื่องอำนาจทางการเมืองแบบรวมศูนย์อย่างชัดเจน
ปีเตอร์ ลีสัน (Peter Leeson) ได้พิจารณาสถาบันบังคับใช้กฎหมายเอกชน (private law enforcement) ที่โจรสลัดยุคคริสต์ศตวรรษที่ 18 ชนเผ่าก่อนอ่านออกเขียนได้ และแก๊งในเรือนจำรัฐแคลิฟอร์เนียพัฒนาขึ้นมาในสถานการณ์แบบอนาธิปไตย กลุ่มชนเหล่านี้ปรับใช้หลากหลายวิธีการในการบังคับใช้กฎหมายเอกชนเพื่อสนองความจำเป็นเฉพาะตัวของแต่ละกลุ่มและความเฉพาะตัวของสถานการณ์แบบอนาธิปไตยที่พวกเขาพบ
ภาพรวม > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

อนาธิปไตยในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศคือ "การไม่มีอำนาจใดที่อยู่เหนือรัฐประชาชาติ หรือที่สามารถตัดสินชี้ขาดข้อพิพาทระหว่างกันและบังคับใช้กฎหมายระหว่างประเทศได้"
ภาพรวม > ปรัชญาการเมือง > ลัทธิอนาธิปไตย

บทความหลัก: ลัทธิอนาธิปไตย
ในฐานะปรัชญาการเมือง ลัทธิอนาธิปไตยสนับสนุนให้มีสังคมที่ปกครองตนเอง (Self-governance) ผ่านสถาบันแบบสมัครใจ ซึ่งมักบรรยายว่าเป็นสังคมไร้รัฐ แต่นักเขียนบางรายให้นิยามที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นว่าหมายถึงสถาบันซึ่งตั้งอยู่บนฐานของสมาคมเสรีซึ่งไม่มีลำดับชั้น ลัทธิอนาธิปไตยมองว่ารัฐเป็นสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ ไม่จำเป็น และอันตราย และถึงแม้ว่ามีแก่นหลักเป็นการต่อต้านรัฐ แต่เป็นเงื่อนไขที่จำเป็นแต่ยังไม่เพียงพอ ลัทธิอนาธิปไตยยังหมายถึงการต่อต้านอำนาจหรือองค์กรแบบลำดับชั้น (hierarchical organisation) ภายในมนุษยสัมพันธ์ทุกรูปแบบ ซึ่งรวมถึงแต่ไม่จำกัดเฉพาะระบบรัฐ
ภาพรวม > ปรัชญาการเมือง > อิมมานูเอล คานต์

นักปรัชญาชาวเยอรมันอิมมานูเอล คานต์ กล่าวถึงอนาธิปไตยในงานของเขา Anthropology from a Pragmatic Point of View ว่าประกอบขึ้นจาก "กฎหมายและเสรีภาพโดยไร้ซึ่งอำนาจ" ในมุมมองของคานต์ อนาธิปไตยยังไม่เรียกว่าเป็นประชารัฐที่แท้จริงได้ เพราะกฎหมายเป็นเพียง "คำแนะนำกลวงเปล่า" เมื่อไม่มีอำนาจที่ทำให้กฎหมายมีประสิทธิผล ในการที่รัฐเช่นนี้จะดำรงอยู่ได้ อำนาจจะต้องมีและกฎหมายกับเสรีภาพจะต้องคงไว้ คานต์เรียกรัฐดังกล่าวว่าสาธารณรัฐ คานต์ระบุรัฐบาลไว้สี่ชนิด:
กฎหมายและเสรีภาพโดยไร้ซึ่งอำนาจ (อนาธิปไตย)
กฎหมายและอำนาจโดยไร้ซึ่งเสรีภาพ (ระบบใช้อำนาจเด็ดขาด)
อำนาจโดยไร้ซึ่งเสรีภาพและกฎหมาย (สังคมไร้อารยะ)
อำนาจอันพร้อมด้วยเสรีภาพและกฎหมาย (สาธารณรัฐ)
ตัวอย่างของอนาธิปไตยรัฐล่มสลาย > การปฏิวัติฝรั่งเศส (ค.ศ. 1789–1799)

บทความหลัก: การปฏิวัติฝรั่งเศส และ สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
นักเขียนความเรียงชาวสกอตในสมัยวิกตอเรีย ทอมัส คาร์ไลล์ เขียนไว้ในงานเขียนประวัติศาสตร์ของเขา The French Revolution ว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสเป็นสงครามต่อต้านอภิชนาธิปไตยและอนาธิปไตย:
ในขณะเดียวกัน เราจะชังอนาธิปไตยเหมือนความตาย ซึ่งคือสิ่งที่มันเป็น และสิ่งที่เลวกว่าอนาธิปไตยย่อมต้องชังยิ่งกว่า สันติเพียงอย่างเดียวให้ผลดีแล้วแน่นอนไหม อนาธิปไตยคือการทำลายล้าง การเผาไหม้ เช่นของการหลอกลวงและสิ่งที่มิอาจทนได้ แต่ทิ้งไว้ข้างหลังเพียงความว่างเปล่า และจงทราบสิ่งนี้ด้วยว่าอะไรที่เกิดขึ้นจากโลกของพวกไม่ฉลาดไม่ใช่สิ่งใดนอกเสียจากความไม่ฉลาด คุณจะจัดเรียงมัน ร่างธรรมนูญมันขึ้นมา หรือกลั่นกรองมันผ่านหีบเลือกตั้ง มันก็เป็นและจะยังคงเป็นเพียงความไม่ฉลาด ตกเป็นเหยื่อตัวใหม่ของการต้มตุ๋นแบบใหม่และสิ่งที่สกปรก หลังจากนั้นดีกว่าตอนเริ่มต้นเพียงน้อยนิด ใครกันที่สามารถหาสิ่งที่ฉลาดจากคนที่ไม่ฉลาดได้หรือ ไม่มีสักคน และดังนั้นเมื่อความว่างเปล่าและการยกเลิกโดยทั่วไปมาถึงฝรั่งเศส อนาธิปไตยจะทำสิ่งใดได้อีกหรือ มันต้องมีระเบียบ ไม่ว่าจะอยู่ใต้คบดาบของทหาร มันต้องมีสันติ ของขวัญจากสวรรค์จะได้ไม่เสียของ ความฉลาดใดที่มันนำมาให้เราจะออกดอกออกผลเมื่อถึงฤดูของมัน! ยังไม่เป็นที่ทราบดีว่าผู้ที่ปราบปรามพวกซ็องกูว์ล็อตโดนปราบปรามเองได้อย่างไร และสิทธิอันศักดิ์สิทธิ์ของการกบฏถูกปัดเป่าไปด้วยดินปืน ณ ที่นี้คือจุดจบของห้วงประวัติศาสตร์หนึ่งที่เต็มไปด้วยเหตุการณ์ นามว่า การปฏิวัติฝรั่งเศส
ใน ค.ศ. 1789 นีกอลา แบร์กัส (Nicolas Bergasse) แสดงความคิดเห็นต่ออนาธิปไตยแก่สมัชชาแห่งชาติ:
ในโอกาสนี้ ข้าพเจ้าขออนุญาตแสดงความคิดเห็นส่วนตัว ไม่ต้องสงสัยว่าข้าพเจ้าจะไม่ถูกกล่าวหาว่าไม่รักเสรีภาพ แต่ข้าพเจ้ารู้ว่าการเคลื่อนไหวของประชาชนไม่ได้นำไปสู่เสรีภาพทั้งหมด แต่ข้าพเจ้ารู้ว่าอนาธิปไตยอันใหญ่หลวงจะทำให้เกิดความเหนื่อยหน่ายเป็นที่สุดในไม่ช้า และเผด็จการนั้น ซึ่งเป็นความสงบชนิดหนึ่ง เป็นผลลัพธ์อันจำเป็นของของอนาธิปไตยอันใหญ่หลวงแทบทุกครั้ง การยุติความไร้ระเบียบที่เราคอยบ่นถึงจึงเป็นสิ่งสำคัญยิ่งกว่าที่ท่านคิด และหากทางเดียวที่จะบรรลุเป้าหมายนี้ได้คือการคืนภารกิจบางส่วนให้กับกำลังสาธารณะ การปล่อยให้มันอยู่นิ่งนานไปกว่านี้จึงจะเป็นความไม่คงเส้นคงวาโดยแท้
คริส บอชเชอ (Chris Bossche) กล่าวถึงบทบาทของอนาธิปไตยในการปฏิวัติฝรั่งเศส:
ในการปฏิวัติฝรั่งเศส เรื่องราวว่าอนาธิปไตยจะเพิ่มขึ้น บ่อนทำลายเรื่องราวที่กล่าวว่านักปฏิวัติกำลังสร้างระเบียบสังคมใหม่ขึ้นมาด้วยการเขียนรัฐธรรมนูญ
ตัวอย่างของอนาธิปไตยรัฐล่มสลาย > ประเทศจาเมกา (ค.ศ. 1720)

ใน ค.ศ. 1720 เซอร์นิโคลัส ลอวส์ (Nicholas Lawes) ผู้ว่าการจาเมกา เขียนถึงจอห์น รอบินสัน (John Robinson (bishop of London)) บิชอปแห่งลอนดอนว่า:
ในส่วนของชาวอังกฤษที่มาเป็นช่างที่นี่ อายุน้อยมากแล้วตอนนี้ได้ถือครองที่ดินผืนงามใน Sugar Plantations and Indigo & co. แน่นอนว่าพวกเขาไม่รู้ดีกว่าหลักใดที่เขาได้เรียนที่ประเทศ กล่าวสั้น ๆ เรียบ ๆ ท่านจะพบว่าพวกเขาไม่มีหลักของศาสนจักรกับรัฐเลย แต่เป็นอนาธิปไตยทั้งสิ้น
ในจดหมายร้องทุกข์ฉบับนี้ ลอวส์กล่าวว่า "บุรุษที่มีทรัพย์สินเดี๋ยวนี้เป็นเหมือนต้นละหุ่ง (Kikayon) ของโยนาห์" และอธิบายถึงรากเหง้าที่ต่ำต้อยของ "ชาวครีโอล" (Creole peoples) ว่าส่วนใหญ่ไม่มีการศึกษาและเยาะเย้ยกฎของศาสนจักรและรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขากล่าวถึงการที่พวกเขาปฏิเสธไม่ทำตามกฎหมาย Deficiency Act ซึ่งบังคับให้เจ้าของทาสต้องจัดหาคนผิวขาว (White people) จากอังกฤษหนึ่งคนต่อชาวแอฟริกันที่ตกเป็นทาส 40 คน ซึ่งมุ่งหวังเพื่อทำให้สามารถขยายอาณาเขตที่ดินของตัวเองได้และยับยั้งการอพยพจากอังกฤษและไอร์แลนด์เพิ่มเติม ลอวส์กล่าวถึงรัฐบาลว่าเป็น "คล้ายอนาธิปไตย แต่ใกล้เคียงอภิชนาธิปไตยไม่ว่ารูปแบบใดมากที่สุด" และเสริมว่า "จำเป็นหรือที่ราษฎรของกษัตริย์ที่มีความสามารถริเริ่มอาณานิคมเหมือนบรรพบุรุษของเขา ซึ่งเช่นกัน ถูกกีดกันเสรีภาพในการตั้งอาณานิคมบนเกาะอันประเสริฐนี้ตลอดไป แล้วกษัตริย์และชาติที่บ้านเกิดก็ถูกกีดกันจากความอุดมสมบูรณ์ล้น เพื่อสร้างองค์ชายสุภาพบุรุษไฟแรงไม่กี่คน?"
ตัวอย่างของอนาธิปไตยรัฐล่มสลาย > ประเทศแอลเบเนีย (ค.ศ. 1997)

ใน ค.ศ. 1997 ประเทศแอลเบเนียตกอยู่ในสภาวะอนาธิปไตย หลัก ๆ เป็นเพราะการสูญเสียเงินตราจำนวนมากจากการล่มสลายของธุรกิจแบบพีระมิด และจากการล่มสลายทางสังคมครั้งนี้ อาชญากรติดอาวุธสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างเสรีโดยแทบจะไม่ต้องรับโทษ แต่ละเมืองโดยเฉพาะในภาคใต้มักมีแก๊งอยู่สามถึงสี่กลุ่ม โดยที่ตำรวจไม่มีทรัพยากรเพียงพอในการจัดการกับอาชญากรรมที่เกี่ยวข้องกับแก๊งพวกนี้
ตัวอย่างของอนาธิปไตยรัฐล่มสลาย > ประเทศโซมาเลีย (ค.ศ. 1991–2006)

แม้ว่าระบบตุลาการทางการของประเทศโซมาเลียส่วนใหญ่ถูกทำลายลงเมื่อระบอบของไซอัด บาร์รี ล่มสลาย แต่ก็ค่อย ๆ ถูกสร้างขึ้นใหม่และบริหารจัดการโดยรัฐบาลของภูมิภาคค่าง ๆ อาทิพุนต์แลนด์และโซมาลีแลนด์ ในกรณีของรัฐบาลเปลี่ยนผ่านแห่งชาติและในภายหลังเป็นรัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่าน โครงสร้างตุลาการชั่วคราวใหม่ถูกสร้างขึ้นผ่านการประชุมระดับนานาชาติหลายหน ถึงแม้ว่าทั้งสองจะมีโครงสร้างทางการเมืองที่แตกต่างแต่มีโครงสร้างทางกฎหมายที่คล้ายกัน ส่วนใหญ่มีอยู่มาก่อนในระบบตุลาการของรัฐโซมาลีที่แล้ว กฎหมายลายลักษณ์อักษรมีความคล้ายกันที่กฎบัตร (charter) ซึ่งยืนยันความสูงสุดของชะรีอะฮ์หรือกฎหมายศาสนา แม้ว่าในทางปฏิบัติมีการใช้ชะรีอะฮ์ในประเด็นเกี่ยวกับการสมรส การหย่าร้าง มรดก และแพ่งเท่านั้น กฎบัตรนี้รับประกันอิสรภาพของอำนาจตุลาการซึ่งได้รับความคุ้มครองจากคณะกรรมการตุลาการ ระบบตุลาการสามชั้นอันประกอบด้วยศาลสูงสุด ศาลชั้นอุทธรณ์ (Appellate court) และศาลชั้นต้น (ที่แบ่งเขตอำนาจศาลตามเขตหรือภูมิภาค หรืออาจมีศาลหนึ่งแห่งต่อภูมิภาค) และกฎหมายของรัฐบาลพลเรือนที่มีผลบังคับใช้ก่อนการรัฐประหารโดยทหารเพื่อเอาบาร์รีขึ้นสู่อำนาจยังคงมีผลบังคับใช้ต่อไปจนกระทั่งมีการแก้ไขกฎหมาย
นักเศรษฐศาสตร์อเล็กซ์ แทบาร์รอก (Alex Tabarrok) กล่าวว่าโซมาเลียในยุคที่ไม่มีรัฐเป็น "บททดสอบพิเศษของทฤษฎีอนาธิปไตย" และในบางแง่มุมใกล้เคียงกับที่ผู้นิยมลัทธิอนาธิปไตย-ทุนนิยม (Anarcho-capitalism) เช่นเดวิด ดี. ฟรีดแมน (David D. Friedman) และเมอร์เรย์ รอทบาร์ด (Murray Rothbard) สนับสนุน อย่างไรก็ตาม ทั้งนักอนาธิปัตย์และผู้นิยมลัทธิอนาธิปไตยทุนนิยมบางคนเช่นวอลเตอร์ บล็อก (Walter Block) กล่าวว่าโซมาเลียในตอนนั้นไม่ได้เป็นสังคมอนาธิปไตย
ดูเพิ่ม

คตินิยมสิทธิสตรีแบบอนาธิปไตย (Anarchist feminism)
อโนมี (Anomie)
สังคมนิยมแบบอิสรนิยม
เค้าโครงลัทธิอนาธิปไตย (Outline of anarchism)
ช่องว่างแห่งอำนาจ (Power vacuum)
แหล่งข้อมูลอื่น

Emma Goldman, Anarchism and Other Essays.
Matt Stone, On the Steppes of Central Asia. หนังสือฉบับออนไลน์ที่เว็บไซต์ Anarchism.net.
"Who Needs Government? Pirates, Collapsed States, and the Possibility of Anarchy", Cato Unbound ฉบับเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 เกี่ยวกับอนาธิปไตยในโซมาเลีย.
"Historical Examples of Anarchy without Chaos", รายการความเรียงต่าง ๆ ที่เว็บไซต์ royhalliday.home.mingspring.com.
Anarchy Is Order. หลักการ ข้อเสนอ และข้อถกเถียงเกี่ยวกับที่ดินและเสรีภาพ.
Brandon's Anarchy Page, รายการความเรียงคลาสสิกและข้อถกเถียงสมัยใหม่ออนไลน์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1994.
กลุ่มทรัพยากรลัทธิอนาธิปไตยจากหอสมุดรัฐสภาสหรัฐ แผนกหนังสือหายากและกลุ่มทรัพยากรพิเศษ.
| ด ค กปรัชญาสังคมและการเมือง |
| --- | --- |
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ปรัชญาเศรษฐศาสตร์ ·  ปรัชญาการศึกษา ·  ปรัชญาประวัติศาสตร์ ·  นิติศาสตร์ ·  ปรัชญาสังคมศาสตร์ ·  ปรัชญาความรัก 
หัวข้อสำคัญ:  สังคม ·  สงคราม ·  กฎหมาย ·  ความยุติธรรม ·  สันติภาพ ·  สิทธิมนุษยชน ·  การปฏิวัติ ·  การดื้อแพ่ง ·  ประชาธิปไตย ·  สัญญาประชาคม 
ทฤษฎีทางสังคม:  อนาธิปไตย ·  อำนาจนิยม ·  อนุรักษนิยม ·  เสรีนิยม ·  อิสรนิยม ·  ชาตินิยม ·  สังคมนิยม ·  ประโยชน์นิยม ·  ทฤษฎีความขัดแย้ง ·  ทฤษฎีความเห็นหมู่ 
บุคคลที่เกี่ยวข้อง:  เพลโต ·  โสกราตีส ·  อริสโตเติล ·  ขงจื๊อ ·  นักบุญออกัสติน ·  นักบุญโทมัส อควีนาส ·  มาเกียเวลลี ·  ฮอบส์ ·  ล็อก ·  รูโซ ·  มงแต็สกีเยอ ·  วอลแตร์ ·  อดัม สมิธ ·  โรเบิร์ต พีล ·  เอ็ดมันด์ เบิร์ก ·  มิล ·  แฟรงคลิน ·  ไลบ์นิซ ·  คานท์ ·  ทอโร ·  มหาตมา คานธี 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี 
คนเก็บของป่าล่าสัตว์นับว่าอาศัยอยู่ในสังคมแบบอนาธิปไตย
ยุโรปแผ่นดินใหญ่ประสบกับเหตุการณ์ใกล้เคียงอนาธิปไตยในสงครามสามสิบปี (1618–1648).
แผนที่โซมาเลียที่แสดงพื้นที่หลัก ๆ ที่ประกาศตนเป็นรัฐและอยู่ใต้การควบคุมของแต่ละฝ่ายใน ค.ศ. 2006
จะมาลุดดีน อัลอัฟกานี

| จะมาลุดดีน อัลอัฟกานี |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: Sayyid Jamaluddin ibn Safdar ฮ.ศ.1254/ ค.ศ.1839 ไม่ทราบสถานที่แน่นอน
มรณภาพ: 9 มีนาคม ค.ศ.1897  (58 ปี) คอนสแตนติโนเปิล, จักรวรรดิออตโตมัน
สาเหตุการเสียชีวิต: มะเร็งที่ขากรรไกร
ที่ฝังศพ: คาบูล, อัฟกานิสถาน
ศาสนา: อิสลาม
สัญชาติ: ไม่ทราบ
ลัทธิ: ไม่ทราบ
แนวคิดโดดเด่น: Pan-Islamism, เอกภาพระหว่างซุนนี-ชีอะฮ์, เอกภาพระหว่างฮินดู-มุสลิม
ตำแหน่งชั้นสูง
 ได้รับอิทธิจาก Alpharabius, อิบน์ ซีนา, อิบน์ รุชด์, Avempace, Suhrawardi, Mir Damad, Mulla Sadra 
 มีอิทธิพลต่อ มุฮัมมัด อับดุฮ์, มุฮัมมัด เราะชีด ริฎอ, Maulana Azad, Saad Zaghloul, Mirza Reza Kermani 
ซัยยิด จะมาลุดดีน อัลอัฟกานี (ปาทาน: سید جمال‌‌‌الدین افغاني) รู้จักกันในชื่อ ซัยยิด จะมาลุดดีน อัลอัฟกานี อะซะดาบาดี (ปาทาน: سید جمال‌‌‌الدین اسدآبادي) และรู้จักกันโดยทั่วไปว่า อัลอัฟกานี (ค.ศ. 1838/1839 – 9 มีนาคม ค.ศ. 1897) เป็นนักคิดเจ้าของลัทธิรวมกลุ่มอิสลามและเป็นปัญญาชนคนสำคัญในโลกอิสลาม เกิดเมื่อ  พ.ศ. 2382 ใกล้กับเมืองฮะมะดันในอิหร่านตะวันตก และเข้าศึกษาทางด้านอิสลามที่สำนักอิสลามนิกายชีอะห์ในอิรัก ก่อนจะเผยแพร่ลัทธิรวมกลุ่มอิสลาม เพื่อฟื้นฟูศาสนาอิสลามให้เป็นหนึ่งเดียวกันทั้งโลก ใน พ.ศ. 2400 เขาได้เดินทางไปอินเดีย และได้เห็นเหตุการณ์กบฏซีปอย ทำให้เขารู้สึกเกลียดชังอังกฤษ เขาได้เดินทางไปอัฟกานิสถานและสนับสนุนให้อัฟกานิสถานต่อสู้กับอังกฤษ แต่ไม่สำเร็จจึงถูกเนรเทศออกมา
จากนั้นจามาลได้ไปเผยแพร่ศาสนาในอียิปต์ ซึ่งความเชื่อของเขาได้รับความนิยมมาก แต่ในที่สุด เขาถูกขับออกจากอียิปต์เพราะเข้าไปเกี่ยวข้องกับการเมือง โดยสนับสนุนให้ข้าหลวงอิสมาอีลสละบัลลังก์ให้เตาฟีก บุตรชาย และสนับสนุนให้ชาวอียิปต์ต่อต้านตะวันตก เมื่ออกจากอียิปต์เขาเดินทางไปยังไฮเดอราบาดและเขียนบทความโจมตีเซอร์ไซยิด อาหมัด ข่านที่นิยมอังกฤษ เขาจึงถูกจำคุกที่กัลกัตตา เมื่อพ้นโทษจึงเดินทางไปปารีสและออกหนังสือพิมพ์ต่อต้านอังกฤษ ภายหลังได้เดินทางไปรัสเซียและอิหร่าน แต่ก็ถูกปฏิเสธจากรัฐบาลเหล่านี้ จามาลจึงตั้งองค์กรลับและออกใบปลิวต่อต้านรัฐบาลที่ยอมให้สัมปทานแก่ตะวันตก
ในบั้นปลายชีวิต เขาได้เดินทางไปยังออตโตมานใน พ.ศ. 2435 เพื่อพบกับสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ในระยะแรก สุลต่านสนับสนุนเขา แต่ภายหลังเมื่อสุลต่านพบว่าจามาลไม่ได้จงรักภักดีต่อพระองค์อย่างแท้จริงจึงสั่งกักบริเวณจนเขาถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2439 แม้ว่าจามาลจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเกลี้ยกล่อมผู้นำมุสลิมต่างๆต่อต้านตะวันตกแต่ไม่สำเร็จ แต่คนรุ่นต่อมาได้นำความคิดของเขามาใช้จนเกิดเป็นขบวนการภราดรภาพอิสลามในอียิปต์
สารานุกรม

Bashiri, Iraj, Bashiri Working Papers on Central Asia and Iran, 2000.
Black, Antony (2001). The History of Islamic Political Thought. New York: Routledge. ISBN 0-415-93243-2.
Cleveland, William (2004). A History of the Modern Middle East. Boulder, CO: Westview Press. ISBN 0-8133-4048-9.
Keddie, Nikki Ragozin. Sayyid Jamal ad-Din al-Afghani: A Political biography. Berkeley: University of California Press, 1972. ISBN 978-0-520-01986-7
Pankaj Mishra (2012). "Strange Odyssey of Jamal al-Din al-Afghani". From the Ruins of Empire:The Intellectuals Who Remade Asia. New York: Farrar, Straus and Giroux. ISBN 0374249598.
Watt, William Montgomery (1985). Islamic Philosophy and Theology. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 0-7486-0749-8.
Mehrdad Kia, Pan-Islamism in Late Nineteenth-Century Iran, Middle Eastern Studies, Vol. 32, No. 1, pp. 30–52 (1996).
Moazzam, Anwar (1984). Jamal Al-Din Al-Afghani, A Muslim Intellectual. New Delhi. ISBN 978-81-7022-150-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

Jamal-ad-Din Afghani, a comprehensive article in Encyclopædia Iranica.
ยูโรเปียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1968

ยูโรเปียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1968 เป็นนัดชิงชนะเลิศของยูโรเปียนคัพ ฤดูกาล 1967–68 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรในยุโรป ลงเล่นที่สนามเวมบลีย์ในลอนดอน เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 1968 ระหว่างไบฟีกาของโปรตุเกสและแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดของอังกฤษ ต่อหน้าฝูงชน 92,225 คน เป็นรอบชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพครั้งที่ 5 ของไบฟีกา ซึ่ง 2 ใน 5 ที่พวกเขาชนะคือปี 1961 และ 1962 และเป็นครั้งแรกของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
การแข่งขัน

รอบชิงชนะเลิศเล่นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ ในลอนดอน เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 1968 และเริ่มต้นเวลา 19:45 น. (เวลาฤดูร้อนของอังกฤษ) ต่อหน้าฝูงชน 92,225 คน; นอกจากนี้ยังมีผู้ชมโทรทัศน์ทั่วยุโรปประมาณ 250 ล้านคน ผู้ตัดสินคือ คอนเชตโต โล เบลโลจากอิตาลี แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เล่นได้ดีในครึ่งแรก แต่การป้องกันอย่างดุดันของไบฟีกา ทำให้พวกเขาไม่สามารถบุกทะลวงได้ จากข้อมูลของเอริค ท็อดด์จากเดอะ การ์เดียน เบสต์ถูกทำฟาวล์ 6 ครั้งในครึ่งแรก; คนละ 3 ครั้งโดยเฟร์นันโด ครูซ และอุมแบร์โต ฟือร์นังดึช ซึ่งคนหลังถูกเตือนในนาทีที่ 20 และในนาทีที่ 28 ไบรอัน คิดด์ ส่งบอลให้ เดวิด แซดเลอร์ ซึ่งอยู่ห่างจากประตู 10 หลา แต่เขายิงออกไป โอกาสทำประตูที่ดีที่สุด 3 ครั้งของเบนฟิก้าในครึ่งแรกทั้งหมดมาจากเอวแซบียู ซึ่งมีฉายาว่า เสือดำแห่งโมซัมบิก; ครั้งแรกมาจากฟรีคิกซึ่งข้ามกำแพงและเซฟโดยอเล็กซ์ สเต็ปนีย์ ผู้รักษาประตูมือ 1 ของยูไนเต็ด ฟรีคิกอีกลูกยิงข้ามคาน ก่อนที่เขาจะยิงชนคาน โดยที่ท็อดด์อธิบายว่าเป็น "ลูกยิงที่ดีที่สุดของครึ่งแรก"
แอสตันได้ยิง 2 ครั้งในช่วงต้นครึ่งหลัง แต่ทั้งสองครั้งเซฟได้โดยโฮเซ่ เฮนริเก้ ผู้รักษาประตูของไบฟีกา 8 นาทีของครึ่งหลัง โทนี ดันน์จ่ายบอลให้แซดเลอร์ก่อนจ่ายบอลให้บ็อบบี ชาร์ลตัน ซึ่งสวมปลอกแขนกัปตันทีมแทนเดนิส ลอว์ในแมตช์นี้กระโดดและโหม่งบอลเข้าประตูให้ยูไนเต็ดขึ้นนำ 1–0 อย่างไรก็ตามในนาทีที่ 79 ไชเม กราซา ยิงตีเสมอเป็น 1–1 ในช่วง 5 นาทีสุดท้ายของเวลาปกติ เอวแซบียูมีโอกาสทำประตู 2 ครั้ง แต่สเต็ปนีย์เซฟไว้ได้ ซึ่งได้รับการปรบมือให้กับความพยายามของเขาจากกองหน้าชาวโปรตุเกส
สกอร์ยังคงอยู่ที่ 1–1 จนกระทั่งจบช่วงเวลาปกติทำให้การแข่งขันต้องต่อเวลาพิเศษ ในนาทีที่ 3 ของช่วงต่อเวลาพิเศษ สเต็ปนีย์เตะบอลยาว คิดด์โหม่งบอล และเก็บโดยเบสต์; เขาเลี้ยงบอลผ่านแนวรับแล้วล็อคหลบผู้รักษาประตูก่อนที่จะยิงบอลเข้าประตูทำให้ยูไนเต็ดขึ้นนำไบฟีกา 2–1 ใน 2 นาทีต่อมา แซดเลอร์โหม่งบอล เฮนริเกเซฟไว้ได้ แต่บอลเด้งมาทางคิดด์ที่โหม่งเข้าประตูให้ยูไนเต็ดขึ้นนำ 3–1 ยูไนเต็ดยังคงครองเกมต่อไป และได้ยิงประตูแต่ยิงชนคาน ชาร์ลตันยิงประตูที่ 4 ในนาทีที่ 9 ของช่วงต่อเวลาพิเศษ จากลูกจ่ายของคิดด์ ทำให้จบเกมยูไนเต็ดชนะไบฟีกา 4–1
เบธ ฟีนิกซ์

| เบธ ฟีนิกซ์ |
| --- | --- |

เกิด: Elizabeth Kocianski  (1980-11-24) พฤศจิกายน 24, 1980 (44 ปี) Elmira, New York, United States
คู่สมรส: Joey Knight (สมรส 2001; หย่า 2010) Edge (สมรส 2016)
บุตร: 2 นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Beth Phoenix Fabulous Firebird Firebird Phoenix
ส่วนสูง: 5 ft 7 in (1.70 m)
น้ำหนัก: 150 lb (68 kg)
มาจาก: Buffalo, New York
ฝึกหัดโดย: Ron Hutchinson Joey Knight Robin Knightwing Ohio Valley Wrestling
เปิดตัว: May 2001
 
อีลิซาเบท โคแคนสกี (Elizabeth Kocianski; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีในชื่อ เบธ ฟีนิกซ์ (Beth Phoenix) ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2017
ประวัติ

เบทเปิดตัวใน WWE ครั้งแรกเมื่อปี 2006 ด้วยการเป็นเพื่อนของทริส สตราตัส ที่ตอนนั้นกำลังมีเรื่องมีราวอยู่กับมิกกี เจมส์ มีฉายาว่า "เดอะ กรามาซอน" (The Glamazon) เป็นอดีตแชมป์หญิง WWE 3 สมัย และแชมป์ดีวาส์ 1 สมัย รวมทั้งสิ้น 4 สมัย ในช่วงต้นปี 2012 เบทกำลังอยู่ในระหว่างการครองแชมป์ดีวาส์ เพื่อล้มสถิติการครองแชมป์ดีวาส์ ที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของ WWE ซึ่งมารีส เป็นคนทำไว้ ทว่าอีกแค่หนึ่งสัปดาห์ก็จะสามารถล้มสถิติได้นั้น เบทก็มาเสียแชมป์ให้นิกกี เบลลาวันที่ 23 เมษายน 2012
ในรอว์ (1 สิงหาคม 2011) เบทได้เป็นผู้ชนะแบทเทิลรอยัลได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 แชมป์ดีวาส์กับเคลลี เคลลี เจ้าของตำแหน่งในขณะนั้น ในซัมเมอร์สแลม (2011) เบทได้ชิงแชมป์ดีวาส์กับเคลลี เคลลีแต่ไม่สำเร็จ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) เบทได้ขอท้าชิงแชมป์อีกครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ ในเฮลอินเอเซล (2011) เบทคว้าแชมป์ดีวาส์สมัยแรกได้สำเร็จ ในเวนเจินส์ (2011) เบทป้องกันแชมป์กับอีฟ ทอร์เรสเอาไว้ได้ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) ต้องป้องกันแชมป์กับอีฟแบบลัมเบอร์จิลแต่ก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011)ป้องกันแชมป์กับเคลลีเอาไว้ได้ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เบทได้จับคู่กับ อีฟ ทอร์เรส เจอกับ เคลลี เคลลี จับคู่กับ มาเรีย มีนัวโนส สุดท้าย เบทกับ อีฟ ทอร์เรส ก็เป็นฝ่ายแพ้ ในรอว์ (23 เมษายน 2012) เบทเสียแชมป์ให้นิกกี เบลลาในลัมเบอร์จิล ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012)ได้ขอท้าชิงแชมป์กับเลย์ลาแต่ไม่สำเร็จ ในศึก โนเวย์เอาท์ (2012)ได้ขอท้าชิงแชมป์อีกครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ
เบทได้จะลาออกจาก WWE ในช่วงสิ้นเดือนตุลาคม 2012 ทาง PWInsider รายงานว่า ตัวเบทเองได้แจ้งให้ทาง WWE ทราบก่อนหน้านี้แล้วว่าเธอจะลาออก แถมยังกำหนดวันเวลาไว้แล้วด้วยว่าจะออกเมื่อไหร่ แหล่งข่าวภายใน WWE บอกไม่รู้สึกประหลาดใจอะไรกับการที่เบทแจ้งว่าเธอจะลาออกจาก WWE ล่วงหน้าไว้แล้ว เนื่องจากดูเหมือนเธอมีที่ท่าทีว่าจะออกตั้งแต่เมื่อปีที่แล้ว ทุกวันนี้เบทมักใช้เวลาอยู่กับแฟนหนุ่มอย่าง เอดจ์ ที่บ้านของเอดจ์ ในเมืองนอร์ทแคโรไลนา ถ้าหากหลังจากลาออกจาก WWE ไปแล้ว และวันนึงเบทตัดสินใจที่จะปล้ำกับสมาคมอื่น เธอก็สามารถที่จะใช้ชื่อเบทเป็นชื่อในการปล้ำได้ เนื่องจากเธอใช้ชื่อนี้มาตั้งแต่ก่อนที่จะเข้ามาปล้ำใน WWE แล้ว ซึ่งแท้จริงแล้วเบทแค่อยากจะออกเพื่อเอาเวลาไปทำบางสิ่งบางอย่างสักพักเท่านั้น ซึ่งก็มีการคาดการณ์เช่นกันว่าที่เธอลาออกไปนั้น เป็นเพราจะไปคอยดูแลเอดจ์ ซึ่งเตรียมจะเข้ารับการผ่าตัดต้นเดือนพฤศจิกายน 2012 และพักรักษาตัวอีกประมาณ 4 เดือน และก็มีการคาดการณ์ว่า เบทจะกลับมาใน WWE อีกในอนาคต ซึ่งเธอได้ปล้ำแมตช์สุดท้ายสั่งลาในรอว์ (29 ตุลาคม 2012) โดยเจอกับ เอเจ ลี
ปี 2017 เบทได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2017