stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Golgi tendon organ

| Golgi tendon organ |
| --- | --- |
ผังแสดง Golgi tendon organ ที่เอ็นร้อยหวาย (Achilles tendon)
รายละเอียด
ระบบ: ระบบกล้ามเนื้อและกระดูก
ที่ตั้ง: กล้ามเนื้อโครงร่าง
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Organum sensorium tendinis
TH: H3.03.00.0.00024
ศัพท์ทางกายวิภาคของจุลกายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
Golgi tendon organ (ตัวย่อ GTO) หรือ Golgi organ หรือ tendon organ หรือ neurotendinous organ หรือ neurotendinous spindle เป็นอวัยวะรับความรู้สึกที่ปรับตัวอย่างช้า ๆ มีขีดเริ่มเปลี่ยนน้อยของระบบรับรู้อากัปกิริยาที่รับรู้ความตึง/แรงของกล้ามเนื้อ
มันเป็นโครงสร้างหุ้มแคปซูลยาวประมาณ 1 มม. มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.1 มม.
อยู่ระหว่างเส้นใยกล้ามเนื้อโครงร่างกับเอ็นโดยต่อเป็นอนุกรมกับเส้นใยกล้ามเนื้อหลายเส้น 
(10–20 เส้น) 
แคปซูลแต่ละอันมีใยคอลลาเจนพันเป็นเกลียวหลายชุดโดยมีปลายประสาทรับความรู้สึกพันสานอยู่ในระหว่าง ๆ
นอกจากจะเป็นตัวส่งข้อมูลเกี่ยวกับความตึงของกล้ามเนื้ออย่างแม่นยำแล้ว
มันยังเป็นปลายประสาทรับความรู้สึกที่ก่อ Golgi tendon reflex ซึ่งคลายกล้ามเนื้อเมื่อออกแรงมากจนถึงอาจทำอันตรายแก่กล้ามเนื้อ
วิถีประสาทของมันช่วยควบคุมกำลังกล้ามเนื้อเหมือนกับที่ stretch reflex ช่วยควบคุมความยาวกล้ามเนื้อ
รวมทั้งช่วยให้ได้แรงกล้ามเนื้อที่สม่ำเสมอและได้มุมข้อต่อที่มีเสถียรภาพซึ่งแก้ปัญหาต่าง ๆ ที่มีผลลดกำลังกล้ามเนื้อ (เช่น ความล้า)
เพราะวิถีประสาทของมันได้รับข้อมูลจากตัวรับความรู้สึกอื่น ๆ คือ muscle spindle และตัวรับความรู้สึกที่หนังเป็นต้น ข้อมูลเหล่านี้จึงอาจช่วยให้ร่างกายควบคุมการออกแรงได้อย่างละเอียดเช่นการจับของเบา ๆ อีกด้วย
และเพราะมันส่งกระแสประสาทไปยังเซลล์ประสาทสั่งการของกล้ามเนื้อซึ่งออกแรงที่ข้อต่อต่าง ๆ ของอวัยวะ มันจึงเป็นส่วนของเครือข่ายประสาทที่ควบคุมการเคลื่อนไหวอวัยวะหนึ่ง ๆ ทั้งอวัยวะ
ไม่ควรสับสนอวัยวะนี้กับ Golgi apparatus ซึ่งเป็นออร์แกเนลล์ในเซลล์ยูแคริโอต หรือกับ Golgi stain ซึ่งเป็นการแต้มสีตัวเซลล์ประสาทในมิญชวิทยา
เพราะทั้งหมดล้วนตั้งชื่อตามแพทย์ชาวอิตาลีคือ คามีลโล กอลจี (Camillo Golgi)
โครงสร้าง

ตัวอวัยวะประกอบด้วยเส้นคอลลาเจนหลายเส้น (เรียกได้ว่า intrafusal fasciculi 
หรือ tendon fasciculi) ซึ่งพันเป็นเกลียวโดยไม่ได้อัดกันแน่นเหมือนกับที่พบในเอ็นที่เหลือ และมีแคปซูลหุ้มอยู่ 
แคปซูลจะต่อเป็นอนุกรมกับกลุ่มเส้นใยกล้ามเนื้อ (10-20 เส้น) ที่ข้างหนึ่งและอีกข้างหนึ่งจะสืบต่อกลายเป็นเอ็น
แคปซูลยาวประมาณ 1 มม.
มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.1 มม.
อวัยวะหนึ่ง ๆ จะได้เส้นประสาทนำเข้าแบบ 1b (type Ib sensory nerve fiber, Aɑ fiber) เส้นหนึ่ง (หรือมากกว่านั้น) ที่เจาะผ่านเข้ามาในแคปซูลโดยเสียปลอกหุ้มไป
แล้วแตกสาขาออกพันสานกับเส้นคอลลาเจนต่าง ๆ โดยยุติเป็นปลายแบน ๆ คล้ายกับใบไม้ในระหว่างเส้นคอลลาเจน
เส้นประสาทนำเข้าแบบ 1b มีเส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่ (12–20 ไมโครเมตร) มีปลอกไมอีลิน จึงนำกระแสประสาทได้เร็ว
วิถีประสาทในระบบประสาทส่วนกลาง

เส้นประสาทรับความรู้สึกเกี่ยวกับอากัปกิริยา ส่งผ่าน dorsal root เข้าไปในไขสันหลัง โดยแยกส่งขึ้นลงและส่งสาขาไปยังปล้องไขสันหลังระดับต่าง ๆ สาขาบางส่วนไปไซแนปส์กับเซลล์ประสาทที่ปีกหลัง (dorsal horn) ของไขสันหลังและบางส่วนที่ปีกหน้า (ventral horn) ซึ่งเป็นที่อยู่ของเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟา สาขาเหล่านี้อำนวยการตอบสนองต่าง ๆ รวมทั้งรีเฟล็กซ์เข่า ส่วนวิถีประสาทที่ส่งขึ้นไปยังสมองแม้จะมีบางส่วนที่คล้ายกับวิถีประสาทส่งความรู้สึกทางผิวหนัง แต่ก็ต่างกันเพราะวิถีประสาทการรับรู้อากัปกิริยาต้องส่งข้อมูลไปยังสมองน้อยด้วย ซึ่งเป็นตัวควบคุมเวลาและลำดับการหดเกร็งของกล้ามเนื้อเมื่อเคลื่อนไหวร่างกายใต้อำนาจจิตใจ ข้อมูลอากัปกิริยาส่งไปยังสมองผ่านวิถีประสาทดังต่อไปนี้
วิถีประสาท Dorsal spinocerebellar tract - ส่งข้อมูลอากัปกิริยาจากร่างกายส่วนล่างเริ่มลงไปตั้งแต่เส้นประสาทไขสันหลังระดับ T1 เพื่อส่งไปยังสมองน้อยเป็นต้น
วิถีประสาท Dorsal column-medial lemniscus pathway - ส่งข้อมูลอากัปกิริยาจากร่างกายส่วนบนรวมศีรษะครึ่งหลัง ผ่านไขสันหลังไปยังทาลามัส แล้วส่งต่อไปยังคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย
ตามเส้นประสาทไทรเจมินัล - ส่งข้อมูลอากัปกิริยาจากใบหน้าไปยังก้านสมองและคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย
ข้อมูลเพิ่มเติม: วิถีประสาทของการรับรู้อากัปกิริยา และ ตัวรับแรงกล § วิถีประสาท
หน้าที่

ตราบเท่าที่เอ็นของกล้ามเนื้อยังหย่อนอยู่ ใยคอลลาเจนใน GTO ก็จะยังค่อนข้างห่างกัน แต่เมื่อกล้ามเนื้อออกแรง ใยคอลลาเจนก็จะตึงไปด้วยมีผลคล้ายดึงหนังยางจนเส้นทั้งสองข้างบรรจบกัน
เป็นการกดปลายประสาทที่พันสานอยู่ในใยคอลลาเจน
การบิดเบือนรูปของปลายแอกซอนนำเข้าแบบ 1b เป็นการเปิดช่องแคตไอออนที่ไวแรงยืดของมัน
จึงทำให้มันลดขั้วแล้วส่งศักยะงานหรือกระแสประสาทไปยังไขสันหลัง
ความถี่ศักยะงานจะระบุแรงที่เส้นใยกล้ามเนื้อ 10–20 เส้นออกแรงในบรรดาเส้นใยกล้ามเนื้อจำนวนมากในกล้ามเนื้อ
ระดับการทำงานของ GTO กลุ่มหนึ่งโดยเฉลี่ยจะเป็นตัวแทนแรงที่กล้ามเนื้อนั้นออกได้
ข้อมูลป้อนกลับของใยประสาทรับความรู้สึก 1b ก่อรีเฟล็กซ์ไขสันหลัง (spinal reflex) และการตอบสนองในสมองซึ่งควบคุมการหดเกร็งกล้ามเนื้อ
ใยประสาทนำเข้า 1b ยังไซแนปส์กับอินเตอร์นิวรอนภายในไขสันหลังที่ส่งกระแสประสาทไปยังสมองน้อยและเปลือกสมอง
กระแสประสาทจาก 1b ก่อรีเฟล็กซ์ Autogenic inhibition (เรียกอีกอย่างว่า Golgi tendon reflex) ซึ่งยับยั้งเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟาที่ส่งกระแสประสาทไปยังกล้ามเนื้อเดียวกัน ทำให้คลายกล้ามเนื้ออย่างฉับพลันเมื่อกล้ามเนื้อออกแรงเกิน
มันเป็นปฏิกิริยาที่ระบบประสาททำเอง เป็นการยับยั้ง (inhibitory) เป็นการป้อนกลับเชิงลบ ที่คลายกล้ามเนื้อเพื่อป้องกันไม่ให้มันฉีกขาด
อย่างไรก็ดี ให้สังเกตว่า GTO ส่งข้อมูลแรงกล้ามเนื้อตลอดพิสัยกำลังของกล้ามเนื้อ ไม่ใช่แต่เมื่อออกแรงมาก
และช่วยควบคุมแรงหดเกร็งของกล้ามเนื้อด้วย
เมื่อเดิน กระแสประสาทจาก 1b จะกระตุ้นแทนที่จะยับยั้งเซลล์ประสาทสั่งการที่ส่งเส้นประสาทไปยังกล้ามเนื้อเดียวกัน มันมีผลต่อเวลาในการสับเปลี่ยนระยะเท้าถูกพื้น (stance) กับระยะแกว่งขา (swing)
นี่เรียกว่า autogenic excitation ซึ่งเป็นการป้อนกลับเชิงบวก
อวัยวะมีวิถีประสาทไปสู่สมองน้อยคือ spinocerebellar tract ทั้งทางส่วนหน้า (ventral) และหลัง (dorsal)
จึงมีบทบาทต่อการเคลื่อนไหวที่สมองน้อยเป็นผู้ควบคุม
ประวัติ

GTO ในประวัติเคยเชื่อว่า มีหน้าที่ป้องกันกล้ามเนื้อจากการออกแรงมากเกินที่เป็นอันตรายเท่านั้น เพราะสมมุติกันว่า มันยับยั้งการทำงานของเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟาที่ส่งประสาทไปยังกล้ามเนื้อเดียวกันในสถานการณ์ทุกสถานการณ์ และว่า มันทำงานต่อเมื่อกล้ามเนื้อตึงมากเท่านั้น แต่ปัจจุบันชัดเจนแล้วว่า GTO ส่งข้อมูลแรงตึง/กำลังของกล้ามเนื้ออยู่ตลอดเวลาซึ่งให้ข้อมูลที่แม่นยำกับระบบประสาทกลาง อนึ่ง เพราะอินเตอร์นิวรอนในวงรีเฟล็กซ์ของ GTO ได้รับข้อมูลความรู้สึกจาก muscle spindle, ตัวรับความรู้สึกที่หนัง และ joint receptors (ตัวรับรู้ตำแหน่งข้อต่อ) จึงอาจช่วยให้ระบบประสาทควบคุมกล้ามเนื้อได้อย่างละเอียดเมื่อประสาทสัมผัสนั้น ๆ ช่วยระบุแรงที่ต้องใช้ในกิจนั้น ๆ ได้ (เช่น สัมผัสที่มืออาจช่วยบอกให้ลดแรงเพื่อให้จับอย่างเบา ๆ ได้) และเพราะเส้นใยประสาท 1b ส่งสาขาจำนวนมากไปยังเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟาของกล้ามเนื้อซึ่งออกแรงที่ข้อต่อต่าง ๆ ของอวัยวะ วงรีเฟล็กซ์ของ GTO จึงเป็นส่วนของเครือข่ายรีเฟล็กซ์ที่ช่วยควบคุมการเคลื่อนไหวอวัยวะมีแขนขาเป็นต้นนั้น ๆ ทั้งอวัยวะ
เชิงอรรถ

↑  0.5 มม.
↑  3–25 เส้น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Golgi tendon organ
| ด ค กตัวรับความรู้สึก |
| --- | --- |
สัมผัส:  ตัวรับแรงกล  แรงสั่น เม็ดพาชีเนียน  สัมผัสเบา เม็ดรู้สัมผัส  แรงดัน ปลายประสาทเมอร์เกิล  แรงยืด ปลายรัฟฟินี 
ความเจ็บปวด:  ปลายประสาทอิสระ  โนซิเซ็ปเตอร์ 
อุณหภูมิ:  ปลายประสาทรับร้อน 
การรับรู้อากัปกิริยา:  Golgi organ  Muscle spindle Intrafusal muscle fiber  Nuclear chain fiber  Nuclear bag fiber 
อื่น ๆ:  เซลล์ขน  Baroreceptor  ตัวรับรู้สารเคมี 
tendon organ ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ภาพแสดงตำแหน่งปกติในกล้ามเนื้อ (ซ้าย) การเชื่อมต่อกันของเซลล์ประสาทในไขสันหลัง (กลาง) และผังขยาย (ขวา)
tendon organ เป็นปลายประสาทรับการยืดที่ส่งข้อมูลเกี่ยวกับแรงที่กล้ามเนื้อออก
ปลายประสาทรับความรู้สึกของใยประสาทนำเข้า 1b จะพันสานกับเส้นใยคอลลาเจนที่ต่อกับเส้นใยกล้ามเนื้อ 10–20 เส้น
ดูภาพแบบเคลื่อนที่ (หรืออินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์)
Thoracostomopsidae

| Thoracostomopsidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: หนอนตัวกลม Nematoda
ชั้น:: Enoplea Enoplea
อันดับ:: Enoplida Enoplida
วงศ์:: Thoracostomopsidae Thoracostomopsidae
สปีชีส์:: Thoracostomopsidae
ชื่อทวินาม
Thoracostomopsidae 

Thoracostomopsidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Enoplida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Euthoracostomopsis Sergeeva, 1974
Fleuronema Greenslade & Nicholas, 1991
Okranema Greenslade & Nicholas, 1991
Thoracostomopsis Ditlevsen, 1918
Thurstonella

| Thurstonella |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับใหญ่:: Peracarida Peracarida
อันดับ:: Amphipoda Amphipoda
วงศ์:: Thurstonellidae Thurstonellidae Lowry & Zeidler, 2008
สกุล:: Thurstonella Thurstonella (Barnard, 1931)
สปีชีส์:: Thurstonella chelata
ชื่อทวินาม
Thurstonella chelata (Barnard, 1931)

ชื่อพ้อง
 Clarenciidae Barnard & Karaman, 1987
Thurstonella เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Thurstonellidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Thurstonella chelata.
สปีชีส์ที่พบในทวีปแอนตาร์กติกา
Thoosidae

| Thoosidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: Porifera Porifera
ชั้น:: Demospongiae Demospongiae
อันดับ:: Tetractinellida Tetractinellida
วงศ์:: Thoosidae Thoosidae
สปีชีส์:: Thoosidae
ชื่อทวินาม
Thoosidae 

Thoosidae เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Tetractinellida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Alectona Carter, 1879
Delectona Laubenfels, 1936
Neamphius Laubenfels, 1953
Thoosa Hancock, 1849
Thygater

| Thygater |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: แตน Hymenoptera
วงศ์:: Apidae Apidae
สกุล:: Thygater Thygater Holmberg, 1884
สปีชีส์:: Thygater
ชื่อทวินาม
Thygater Holmberg, 1884

Thygater เป็นสกุลของผึ้งที่อยู่ในวงศ์ Apidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกากลางและอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Thygater aethiops (Smith, 1854)
Thygater anae Urban, 1999
Thygater analis (Lepeletier, 1841)
Thygater carijo Freitas & Silveira, 2018
Thygater chaetaspis Moure, 1941
Thygater cockerelli (Crawford, 1906)
Thygater colombiana Urban, 1967
Thygater crawfordi Urban, 1967
Thygater danunciae Freitas & Silveira, 2017
Thygater dispar (Smith, 1854)
Thygater hirtiventris Urban, 1967
Thygater laevis Urban, 1999
Thygater latitarsis Urban, 1967
Thygater luederwaldti (Schrottky, 1910)
Thygater melanotricha Urban, 1967
Thygater mexicana Urban, 1967
Thygater micheneri Urban, 1967
Thygater minarum Urban, 1999
Thygater montezuma (Cresson, 1879)
Thygater mourei Urban, 1961
Thygater nigropilosa Urban, 1967
Thygater oliveirae (Holmberg, 1903)
Thygater palliventris (Friese, 1908)
Thygater paranaensis Urban, 1967
Thygater rubricata (Smith, 1879)
Thygater seabrai Urban, 1967
Thygater sordidipennis Moure, 1941
Thygater tuberculata Urban, 1967
Thygater ubirajarai Urban, 1999
Thygater xanthopyga Urban, 1967
Thoreauella

| Thoreauella |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: แตน Hymenoptera
วงศ์:: Figitidae Figitidae Girault, 1930
สกุล:: Thoreauella Thoreauella Girault, 1930
สปีชีส์:: Thoreauella amatrix
ชื่อทวินาม
Thoreauella amatrix Girault, 1930

Thoreauella เป็นสกุลของต่อที่อยู่ในวงศ์ Figitidae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Thoreauella amatrix
Ogg

| --- | --- |
นามสกุลไฟล์:  .ogg
ประเภทสื่ออินเทอร์เน็ต:  application/ogg
Magic number: OggS
ผู้พัฒนา: Xiph.Org Foundation
รูปแบบ: Container format
บรรจุสำหรับ: Vorbis, Theora, Speex, FLAC Opus, etc.
ogg ("อ็อก") เป็นรูปแบบคอนเทนเนอร์ดิจิทัลแบบมาตรฐานเปิดสำหรับบรรจุสื่อผสม ถูกออกแบบมาเพื่อประสิทธิภาพในการกระจายเสียง (สตรีมมิง) และการเปลี่ยนแปลง รูปแบบ ogg ออกแบบโดยมูลนิธิ Xiph.Org และปลอดจากสิทธิบัตรซอฟต์แวร์
คำว่า "ogg" ยังถูกใช้บ่อย ๆ เพื่อเรียกรูปแบบแฟ้มเสียง Ogg Vorbis ซึ่งเป็นเสียงที่ถูกเข้ารหัสแบบ Vorbis แล้วเก็บลงในคอนเทนเนอร์ Ogg
การเข้ารหัสอื่นที่เด่น ๆ ของ Xiph ที่มักถูกใส่ใน Ogg ก็คือ Theora ซึ่งเป็นการเข้ารหัส วิดีโอ, Opus ซึ่งเป็นการบีบอัดเสียงทั่วไปและใหม่กว่า Vorbis ที่ฟรี และดีกว่า MP3 และ AAC,  และ Speex ซึ่งเป็นการบีบอัดเสียงพูดของมนุษย์
MIME type ของ ogg คือ application/ogg
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้า Ogg ที่มูลนิธิ Xiph.Org
RFC 3533 - The Ogg Encapsulation Format Version 0
RFC 3534 - The application/ogg Media Type
การใช้ Creative Commons Metadata ในหีบห่อ Ogg เก็บถาวร 2007-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Thrinascotrematidae

| Thrinascotrematidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: Platyhelminthes Platyhelminthes
อันดับ:: Plagiorchiida Plagiorchiida
วงศ์:: Thrinascotrematidae Thrinascotrematidae Jue Sue & Platt, 1999
สปีชีส์:: Thrinascotrematidae
ชื่อทวินาม
Thrinascotrematidae Jue Sue & Platt, 1999

Thrinascotrematidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Thrinascotrema
การกระจายรายได้

การกระจายรายได้ (Income Distribution) หมายถึงการแบ่งสันปันส่วนผลผลิตมวลรวมของประเทศ (GDP) ในหมู่ประชากรของประเทศ โดยใช้เป็นปัจจัยชี้วัดความเท่าเทียมทางสังคม ความเท่าเทียมทางเศรษฐกิจ และการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างสมดุล (Income Distribution, n.d.)
อรรถาธิบาย

การกระจายรายได้เป็นดัชนีตัวหนึ่งที่ใช้ในการวัดค่าความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจ ซึ่งมิใช่เรื่องเดียวกันกับความยากจน ความไม่เท่าเทียมในเชิงเศรษฐกิจที่วัดโดยใช้การกระจายรายได้นั้นจะดูจากการแบ่งสันปันส่วนผลผลิตมวลรวมของประเทศโดยแบ่งประชาชนออกเป็นส่วนๆ แล้วดูว่าประชาชนส่วนที่ได้รับรายได้สูงสุดนั้นได้รับรายได้มากกว่าประชาชนส่วนที่ได้รับรายได้น้อยที่สุดเท่าไร แล้วคิดออกมาเป็นสัดส่วนที่บ่งชี้ความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจ (Income Inequality Metrics, n.d.)
ดังนั้น แม้จะมีความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจก็มิได้หมายความว่าจะมีความยากจน เพราะประชาชนส่วนที่มีรายได้น้อยที่สุดอาจจะมีรายได้เหนือเส้นความยากจน หรือแม้แต่มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีก็ได้ เพียงแต่มีรายได้น้อยกว่าประชาชนที่มีรายได้มากที่สุดของประเทศอย่างมากเท่านั้น โดยวิธีการคิดคำนวณเช่นนี้อาจมิได้คำนึงถึง หรือ ละเลยสิ่งที่เรียกว่า “ช่องว่างระหว่างรายได้” อันเกิดมาจากการกระจายรายได้ที่ไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งทำให้ความแตกต่างระหว่างผู้ที่มีรายได้มากที่สุด กับผู้ที่มีรายได้น้อยที่สุดของประเทศไทยมีความแตกต่างกันหลายเท่า เพราะประเทศที่ประชากรส่วนใหญ่อยู่เหนือระดับเส้นความยากจนก็อาจเป็นประเทศที่มีช่องว่างในการกระจายรายได้สูงหลายสิบเท่าได้ด้วยเช่นกัน
วิธีที่นิยมใช้กันในการวัดการกระจายรายได้คือค่าสัมประสิทธิ์จีนี (Gini Coefficient) ซึ่งเป็นวิธีวัดการกระจายทางสถิติวิธีหนึ่ง ค่านี้จะบ่งชี้การกระจายรายได้โดยคิดออกมาเป็นอัตราส่วนการกระจายรายได้ระหว่าง 0 กับ 1 “0” หมายถึงประชากรทั้งหมดมีรายได้เท่าเทียมกันอย่างแท้จริง และ “1” หมายถึงการเหลื่อมล้ำสมบูรณ์แบบซึ่งมีบุคคลเพียงคนเดียวมีรายได้ทั้งหมดขณะที่คนที่เหลือไม่มีรายได้เลย (องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ) สัมประสิทธิ์จีนีจะถูกเปลี่ยนเป็นร้อยละเพื่อคิดเป็นดัชนีจีนีสำหรับวัดการกระจายรายได้ เช่น ประเทศเยอรมนีมีสัมประสิทธิ์จีนีจากการกระจายรายได้เท่ากับ 0.283 ดัชนีจีนีของเยอรมนีจะเท่ากับร้อยละ 28.3
ดัชนีจีนี จะทำการชี้วัดการกระจายรายได้เพื่อวัดความเท่าเทียมทางเศรษฐกิจของทั้งประเทศ ส่วนอัตราส่วนคนรวยคนจนที่แบ่งประชาชนออกเป็นกลุ่มๆ นั้นจะให้ข้อมูลของความแตกต่างระหว่างคนที่มีรายได้มากที่สุดกับคนที่มีรายได้น้อยที่สุดว่าความไม่เท่าเทียมมีความรุนแรงเพียงใด (โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ) เมื่อเรานึกถึงรูปภาพแก้วแชมเปญ เราสามารถเห็นภาพของปัญหาการกระจายรายได้และการถือครองทรัพยากรของประชากรโลกที่ไม่เป็นธรรม กล่าวคือ คนรวยที่สุด 20 เปอร์เซ็นต์ของโลกถือครองทรัพยากรกว่า 82 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ คนจนที่สุด 20 เปอร์เซ็นต์ มีส่วนแบ่งในด้านรายได้และทรัพยากรเพียง 1.4 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ภาพแก้วแชมเปนปากกว้างและก้านเรียวเล็ก สะท้อนความไม่สมดุลในการกระจายรายได้ของประชากรโลกได้เป็นอย่างดี (โปรดดูเพิ่มเติม Champagne Glass Distribution from Conley (2008) You May Ask Yourself)
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย

ดัชนีจีนีของประเทศไทย ซึ่งจัดทำโดยสหประชาชาติในปี ค.ศ.2013 อยู่ที่ 0.4 ส่วนสำนักงานข่าวกรองกลางสหรัฐอเมริกาให้ค่าในปีเดียวกันไว้ที่ 0.536  (สำนักข่าวกรองกลาง) ทั้งนี้ค่าความเหลื่อมล้ำในการกระจายรายได้ของประเทศ ถูกตั้งไว้ตั้งแต่ 0 ถึง 1 โดยยิ่งมีค่าเพิ่มจาก 0 มากเท่าไหร่ก็ยิ่งแสดงให้เห็นถึงความเหลื่อมล้ำในการกระจายรายได้มากเท่านั้น
ปัจจัยจำนวนมากสามารถก่อให้เกิดความไม่เท่าเทียมของรายได้ ตั้งแต่โครงสร้างทางสังคม เพศ เชื้อชาติ วัฒนธรรมการศึกษา ทักษะของแรงงาน จนถึงนโยบายของภาครัฐ อย่างนโยบายด้านภาษี นโยบายเศรษฐกิจ นโยบายแรงงาน นโยบายการเงิน รวมถึงระบบเศรษฐกิจ เทคโนโลยีและระบบอัตโนมัติในการผลิต จนถึงอิทธิพลจากโลกาภิวัตน์  แต่โดยพื้นฐานแล้วการกระจายรายได้ที่ไม่เท่าเทียมกันนั้นมีสาเหตุมาจากธรรมชาติของการสั่งสมต้นทุนทางเศรษฐกิจของผู้เข้าแข่งขันในระบบตลาดเสรีที่จะได้เปรียบผู้ที่มีต้นทุนทางเศรษฐกิจที่น้อยกว่าอยู่แล้ว ปัจจัยอื่นๆ จึงเป็นเพียงตัวเร่ง และขยายความไม่เท่าเทียมดังกล่าวนี้ให้มากและรุนแรงมากยิ่งขึ้นไปเท่านั้น สำหรับประเทศไทยนั้น สาเหตุสำคัญที่กระตุ้นให้ความไม่เท่าเทียมดังกล่าวนี้ทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นก็คือ ความไม่เท่าเทียมในโอกาสทางการศึกษา ซึ่งส่งผลให้ประชากรส่วนใหญ่ต้องกลายเป็นประชาชนผู้มีรายได้ต่ำ และมีโอกาสเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจขนาดใหญ่เพื่อแสวงหาความมั่งคั่ง และความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจได้น้อยกว่าคนอื่นๆ แม้รัฐบาลจะพยายามแก้ไขปัญหาด้วยการจัดให้มีการศึกษาภาคบังคับ และโครงการค่าเรียนฟรีแล้วก็ตาม แต่ด้วยข้อจำกัดทางเศรษฐกิจของครอบครัวที่บีบบังคับ ทำให้ผู้คนเหล่านี้ท้ายที่สุดต้องผันตัวมาเป็นแรงงานรับจ้างที่มีรายได้ต่ำปัญหาที่ว่านี้ถูกส่งต่อไปยังบุตรหลานรุ่นต่อๆไปของพวกเขา ในขณะที่ผู้มีรายได้สูงก็จะสามารถเข้าถึงและขยับขยายโอกาสในการแสวงหาความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจได้อยู่เสมอ และส่งต่อโอกาสที่ว่านี้ไปยังลูกหลานได้ด้วยเช่นกัน ความแตกต่างในโอกาสทางการศึกษาผลิตซ้ำความเหลื่อมล้ำดังกล่าวนี้ให้ห่างมากขึ้นเรื่อยๆ  หลายคนมองว่าความเหลื่อมล้ำที่ถูกผลิตซ้ำส่วนหนึ่งเพราะรัฐไม่มีการจัดเก็บภาษีที่ดิน และภาษีมรดกในอัตราก้าวหน้า หากสามารถบังคับใช้กฎหมายภาษีทั้งสองประเภทได้ ช่องว่างในการถือครองทรัพย์สินคือ ที่ดิน และการส่งต่อความมั่งคั่งคือมรดก ก็จะลดลงจากเดิม และจะสามารถตอบโจทย์ที่เป็นพื้นฐานสำคัญของปัญหาการกระจายรายได้ของประเทศไทยได้เป็นอย่างดี
กลุ่มอาการเตตรา-อะมีเลีย

| Tetra-amelia syndrome> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
OMIM: 273395
DiseasesDB: 34469
กลุ่มอาการเตตรา-อะมีเลีย หรือ เตตราอะมีเลียชนิดถ่ายทอดทางออโตโซมลักษณะด้อย เป็นความผิดปกติแต่กำเนิดที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบออโตโซมลักษณะด้อยชนิดหนึ่ง ทำให้ผู้ป่วยไม่มีแขนและขา อวัยวะส่วนอื่นอาจผิดปกติ เช่น ใบหน้า กะโหลกศีรษะ อวัยวะสืบพันธุ์ ทวารหนัก และเชิงกราน เกิดจากการกลายพันธุ์ในยีน WNT3
การกระจายอย่างเป็นธรรม

การกระจายอย่างเป็นธรรม (Distributive Justice) เป็นหลักการพื้นฐานที่สุดที่ใช้กำกับหรือกำหนดโครงสร้างความสัมพันธ์ของคนและสถาบันในสังคม อันเกี่ยวข้องกับการกระจายประโยชน์ และสิ่งที่มีคุณค่าในสังคม การเข้าถึงทรัพยากร รวมถึงโอกาสที่จะได้รับสิทธิบางอย่าง และการกำหนดภาระหน้าที่ให้แก่สมาชิกในสังคม (Kurian, 2011: 446; Rawls, 1971: 4) การกระจายอย่างเป็นธรรมมีหลายแนวคิดแตกต่างกันออกไป เช่น หลักการกระจายที่เน้นความเท่าเทียมกันอย่างเด็ดขาด (Strict Egalitarianism) หลักการกระจายแบบประโยชน์นิยม (Utilitarianism–Based Principle) หลักที่มีฐานจากความแตกต่าง (Difference-Based Principle) หลักการกระจายแบบเสรีภาพนิยม ที่ขึ้นอยู่กับความสามารถของคนบุคคล (Libertarian Principle) และหลักการกระจายตามความเหมาะสม (Desert-based Principle) เป็นต้น
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย

ในประเทศไทยนั้น แนวคิดเกี่ยวกับการกระจายอย่างเป็นธรรมปรากฏในหลักข้อที่สามของหลักหกประการของคณะราษฎรอันได้แก่ “เอกราช ปลอดภัย เศรษฐกิจ เสมอภาค เสรีภาพ การศึกษา" หลักเศรษฐกิจที่คณะราษฎรต้องการจัดการทางเศรษฐกิจโดยไม่ปล่อยให้ประชาชนอดอยาก ถือว่าตั้งอยู่บนหลักการกระจายอย่างเป็นธรรม มากไปกว่านั้น ในสมุดปกเหลือง หรือ เค้าโครงเศรษฐกิจของนายปรีดี พนมยงค์ ก็มีการจัดวางรูปแบบทางเศรษฐกิจที่ผสมผสานหลักการกระจายอย่างเป็นธรรมในหลายๆ แบบ ด้วยเหตุนี้ จึงกล่าวได้ว่าแนวคิดในเรื่องการกระจายประโยชน์ในสังคมได้เริ่มก่อรูปก่อร่างตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ต่อมาในช่วงที่เกิดวิกฤติการณ์เดือนตุลาคม พ.ศ. 2516 สังคมไทยได้มีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ความเป็นสมัยใหม่มากขึ้น ความคิดของคนมีลักษณะก้าวหน้าซึ่งนำไปสู่การตั้งคำถามในหลายๆ เรื่องเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ในชีวิตประจำวันและเรื่องหนึ่งที่ไม่สามารถหลีกหนีพ้นได้นั่นก็คือ การกระจายรายได้หรือทรัพยากรในสังคม ซึ่งประเด็นหลักที่ผู้คนในสมัยนั้นโดยเฉพาะนิสิตนักศึกษาตั้งคำถาม คือทำไมประเทศไทยมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสูงเมื่อเทียบกับอดีต แต่ยิ่งมีความเจริญมากขึ้นเท่าไรความเหลื่อมล้ำของประชาชนยิ่งทวีมากขึ้นตามไปด้วย ความไม่พอใจในการกระจายที่ไม่เป็นธรรม ได้กลายเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การโค่นล้มเผด็จการทหารและสถาปนาระบอบประชาธิปไตยขึ้นมาในช่วงสั้นๆ (กุลภา วจนสาร, 2554, 32)
ในปัจจุบัน การตั้งคำถามถึงความเป็นธรรมในการกระจายประโยชน์ยิ่งพบเห็นได้มากขึ้น ท่ามกลางการชุมนุมเคลื่อนไหวทางการเมือง ประเด็นหนึ่งที่กลุ่มคนเสื้อแดงพยายามที่จะชูขึ้นก็คือการเรียกร้องให้มีการกระจายรายได้ (ซึ่งรวมถึงสิทธิต่างๆ ของพลเมือง) ให้เท่าเทียมมากขึ้น (นิธิ เอียวศรีวงศ์, 2554) หากพิจารณาจากค่าสัมประสิทธิ์จีนี (Gini coefficient) ซึ่งเป็นดัชนีบ่งชี้ความเหลื่อมล้ำของการกระจายรายได้หรือการกระจายความร่ำรวยของคนในสังคมแล้ว จะพบว่าประเทศไทย มีค่าสัมประสิทธิ์จีนี ที่สะท้อนระดับของการกระจายรายได้ต่ำ และความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจสูงเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ ในโลก
ไอ้แมงมุมในรูปแบบอื่น

บทความหลัก: ไอ้แมงมุม
ไอ้แมงมุมรูปแบบต่าง ๆ
(วาดโดย เดวิด ลินช์)
นอกจากจะเป็นหนึ่งในหนังสือการ์ตูนกระแสหลักของสังกัดมาร์เวลคอมิกส์ (Marvel Comics) แล้ว เรื่องของไอ้แมงมุม หรือสไปเดอร์แมน (Spider-Man) ก็ยังถูกนำมาเล่าในเนื้อเรื่องอื่น ๆ ด้วย
ไอ้แมงมุมตัวอื่น ๆ

นอกจากในเรื่องไอ้แมงมุมแล้ว หนังสือการ์ตูนเรื่องอื่น ๆ  ก็ยังมีตัวละครการ์ตูนที่ได้หยิบยืมเอาอัตลักษณ์ของไอ้แมงมุมไปใช้ โดยในจำนวนนี้ บางตัวเป็นตัวการ์ตูนของมาร์เวลคอมมิคส์อยู่แล้วด้วย ซึ่งได้แก่
เบน เรลลีย์ (Ben Reilly) มนุษย์เทียมที่ถูกคัดลอกพันธุกรรมมาจากตัวของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ (Peter Parker) หรือไอ้แมงมุม เขาได้ออกมาต่อสู้กับอาชญากรในนามของ “สคาร์เลตสไปเดอร์” (Scarlet Spider) โดยใช้พลังพิเศษคล้ายกับที่ไอ้แมงมุมมี
แมทที แฟรงคลิน (Mattie Franklin) หลานสาวของเจ. โจนาห์ เจมสัน (J. Jonah Jameson) เคยเข้ามาสวมชุดไอ้แมงมุมแทนปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ที่เลิกทำหน้าที่ไปชั่วคราว ซึ่งภายหลังเธอก็ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า “สไปเดอร์วูแมน” (Spider-Woman) แทน
ไทม์สปินเนอร์ (Timespinner) หุ่นยนต์ไอ้แมงมุมที่สร้างขึ้นมาโดยแคงเดอะคองเคอเรอร์ (Kang the Conqueror) เพื่อมาใช้ปราบกลุ่มยอดมนุษย์อเวนเจอรส์ (Avengers)  ซึ่งไทม์สปินเนอร์ได้ถูกทำให้ใช้การไม่ได้ไปครั้งหนึ่ง แต่ภายหลังก็ทำงานได้ใหม่พร้อมกับความสามารถในการดูดซับพลังงานจากมนุษย์ได้ โดยผู้ที่ทำลายมันได้ในท้ายที่สุดก็คือเบน เรลลีย์ และกลุ่มอเวนเจอรส์
เดดพูล (Deadpool) ตัวละครตัวหนึ่งของมาร์เวล เคยนำหน้ากากของไอ้แมงมุมมาใส่เป็นบางครั้ง
เกว็น สแตซี (Gwen Stacy) เป็นอดีตนักเรียนสาว ที่ถูกแมงมุมกัดมาเป็นสไปเดอร์เกว็น (Spider-Gwen) เคยนำหน้ากากของไอ้แมงมุมมาใส่เป็นบางครั้ง
คาเมเลียน (Chameleon) มิสเทริโอ (Mysterio) และแครเวนเดอะฮันเตอร์ (Kraven the Hunter) ศัตรูตัวร้ายของไอ้แมงมุม ก็เคยนำหน้ากากไอ้แมงมุมมาใส่เช่นกัน
นอกจากนี้ ยังมีตัวการ์ตูนตัวอื่น ๆ ที่เคยนำลักษณะเด่นของไอ้แมงมุมมาใช้เช่นกัน ได้แก่
เจสสิคา ดริว (Jessica Drew) จูเลีย คาร์เพนเทอร์ (Julia Carpenter, ปัจจุบันใช้ชื่อว่าแอรัชเน (Arachne)) ชาร์ลอตต์ วิตเตอร์ (Charlotte Witter) และมนุษย์เทียมเพศหญิงที่ถูกคัดลอกพันธุกรรมมาจากปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ในหนังสือการ์ตูนไอ้แมงมุมชุดอัลทิเมต สไปเดอร์แมน (Ultimate Spider-Man) ต่างก็มีบทบาทเป็นสไปเดอร์วูแมน เหมือนกับแมทที แฟรงคลิน
เคน (Kaine) มนุษย์เทียมคนแรกที่คัดลอกพันธุกรรมมาจากปาร์คเกอร์ แต่ไม่สมบูรณ์ และสไปเดอร์ไซด์ (Spidercide) มนุษย์เทียมคนที่สามที่คัดลอกพันธุกรรมจากปาร์คเกอร์เช่นกัน
บลัดสไปเดอร์ (Blood Spider) หรือไอ้แมงมุมในรูปแบบชั่วร้าย สร้างขึ้นมาโดยแทสก์มาสเตอร์ (Taskmaster) และเรดสกัลล์ (Red Skull)
สไปเดอร์ด็อพเพลแกงเกอร์ (Spider Doppelganger) หรือไอ้แมงมุมในรูปแบบชั่วร้ายอีกตัวหนึ่ง สร้างขึ้นมาโดยแมกัส (Magus) ในเนื้อเรื่องช่วงอินฟินิตีวอร์ (Infinity War)
มาดามเว็บ (Madame Web) พันธมิตรของทั้งไอ้แมงมุมและสไปเดอร์วูแมน
เอเซเคียล ซิมส์ (Ezekiel Sims) มีพลังต่าง ๆ คล้ายกับไอ้แมงมุม แต่จุดกำเนิดนั้นยังเป็นปริศนา เขาเป็นสมาชิกของสมาคมแมงมุม (Spider Society) และองค์การที่ชื่อ “เว็บคอร์ปส์” (WebCorps)
อาราญา (Araña) วีรสตรีสาวที่มีพลังต่าง ๆ ของแมงมุม ผู้ซึ่งเป็นอดีตพนักงานของเว็บคอร์ปส์
โจ เวด (Joe Wade) สายลับเอฟ.บี.ไอ. (F.B.I.) ที่ถูกเปลี่ยนร่างให้กลายเป็นสคาร์เลตสไปเดอร์รูปแบบชั่วร้ายโดยเลดีออคโตปุส (Lady Octopus)
เวนอม (Venom) และตัวการ์ตูนอื่น ๆ ที่มีเชื้อสายมาจากเวนอม ได้แก่ สครีม (Scream) เฟจ (Phage) ไรออต (Riot) แอโกนีย์ (Agony) ไฮบริด (Hybrid) ชี-เวนอม (She-Venom) และคาร์เนจ (Carnage) และทายาทของคาร์เนจที่ชื่อท็อกซิน (Toxin)
การ์ตูนไอ้แมงมุมในรูปแบบอื่น ๆ > อัลทิเมต สไปเดอร์แมน

บทความหลัก: อัลทิเมต สไปเดอร์แมน