stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นกกระเต็นเฮอร์คิวลิส

| นกกระเต็นเฮอร์คิวลิส |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Coraciiformes
วงศ์:: Alcedinidae
สกุล:: Alcedo
สปีชีส์:: A.  hercules
ชื่อทวินาม
Alcedo hercules Laubmann, 1917

นกกระเต็นเฮอร์คิวลิส (อังกฤษ: Blyth's kingfisher; ชื่อวิทยาศาสตร์: Alcedo hercules) เป็นนกกระเต็นชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระเต็นน้อย (Alcedinidae)
นับเป็นนกระเต็นที่มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางในประเทศแถบเอเชีย เช่น อินเดีย, เนปาล, ภูฏาน, บังกลาเทศ, พม่า, ไทย, เวียดนาม, ลาว และจีน
สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นนกอพยกที่หายากมาก ในประเทศไทยมีรายงานพบที่ด้านตะวันตกของภาคเหนือ แต่ก็มีรายงานพบที่แม่น้ำโขง ที่อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย และที่อุทยานแห่งชาติดอยผาห่มปก จังหวัดเชียงใหม่ แม้ว่านกกระเต็นเฮอร์คิวลิสจะเป็นนกที่ถิ่นกระจายพันธุ์ที่กว้าง แต่ถิ่นที่อาศัยกลับถูกจำกัดแคบ ๆ ตามแนวลำน้ำเท่านั้นซึ่งมักถูกบุกรุกและยึดครอง ประกอบกับมีจำนวนประชากรที่น้อย จึงเป็นนกที่หาตัวพบเห็นได้ยากมาก
ในประเทศไทยมีตัวอย่างอ้างอิงของนกกระเต็นเฮอร์คิวลิสเพียงตัวอย่างเดียวเท่านั้น เป็นตัวอย่างนกตัวเมีย เก็บโดย นายกิตติ ทองลงยา
จากบริเวณป่าริมน้ำ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ปัจจุบันตัวอย่างอ้างอิงนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่ศูนย์รวบรวมตัวอย่างอ้างอิงทางชีววิทยา สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย  (วว.) เป็นตัวอย่าง หมายเลข CTNRC 53-331
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Alcedo hercules ที่วิกิสปีชีส์
ธนาคารซีไอเอ็มบีไทย

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:CIMBT
อุตสาหกรรม: ธุรกิจการเงิน ธนาคาร
ก่อตั้ง: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552; 15 ปีก่อน (2552-05-04)
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 44 ถนนหลังสวน แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
บุคลากรหลัก: เต็งกู อัสมิล ซาห์รูดิน บิน ราจา อับดุล อาชิส (ประธานกรรมการ) พอล วอง ชี คิน (กรรมการผู้จัดการใหญ่และประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
รายได้:  19,887.05 ล้านบาท (2562)
สินทรัพย์:  391,907.13 ล้านบาท (2562)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  38,520.66 ล้านบาท (2562)
อันดับความน่าเชื่อถือ: Fitch: AA-(tha)
เว็บไซต์: www.cimbthai.com
ธนาคารซีไอเอ็มบีไทย จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: CIMB Thai Bank Public Company Limited; ชื่อย่อ: ซีไอเอ็มบี ไทย; SET:CIMBT) เดิมชื่อ ธนาคารสหธนาคาร จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2492  (อังกฤษ: The Union Bank of Bangkok Public Company Limited ชื่อย่อ: สหธนาคาร , UBOB) และธนาคารไทยธนาคาร จำกัด (มหาชน) ซึ่งเปลี่ยนชื่อเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ตามลำดับ (อังกฤษ: BankThai Public Company Limited ชื่อย่อ: ไทยธนาคาร , BT)) โดยมีกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของธนาคารมาโดยตลอด   จากนั้นเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 กลุ่มซีไอเอ็มบี โดย CIMB Bank Berhad ได้เข้าเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดในไทยธนาคาร และได้ดำเนินการควบรวมกิจการดำเนินกิจการต่อเนื่องในนามของ ธนาคารซีไอเอ็มบี (ไทย) เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
ประวัติ

กลุ่มซีไอเอ็มบี ดำเนินธุรกิจในฐานะของธนาคารผู้ให้บริการทางการเงินอย่างครบวงจร (Universal Bank) โดยเป็นผู้ให้บริการทางการเงินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศมาเลเซีย และอันดับ 5 ของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อจัดอันดับตามขนาดสินทรัพย์ และมีเงินทุนหมุนเวียนในตลาดประมาณ 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ปัจจุบัน กลุ่มซีไอเอ็มบี มีฐานการตลาดหลักด้านการเงินธนาคารแบบครบวงจร ในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ และไทย นอกจากนี้ ยังมีเครือข่ายใน 9 ประเทศ ทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตลอดจนศูนย์ให้บริการทางการเงินทั่วโลก รวมถึงในประเทศต่างๆ ที่ลูกค้ามีธุรกิจและการลงทุนอยู่
ทั้งนี้ กลุ่มซีไอเอ็มบี ดำเนินธุรกิจผ่าน 3 หน่วยงานหลัก ดังนี้ CIMB Bank, CIMB Investment Bank และ CIMB Islamic โดย CIMB Bank เป็นส่วนสำคัญในการดำเนินธุรกิจด้านธนาคารพาณิชย์ของกลุ่ม ขณะที่ CIMB Islamic ดำเนินธุรกิจด้านการเงินและการธนาคารอิสลามในระดับโลก ซึ่งทั้ง CIMB Bank และ CIMB Islamic ให้บริการธุรกิจรายย่อย (Retail Banking) บนระบบธนาคาร 2 ระบบควบคู่กัน โดยมีลูกค้ารายย่อยมากกว่า 4.7 ล้านคนใน 367 สาขาทั่วประเทศมาเลเซีย
กลุ่มซีไอเอ็มบี ถือหุ้นโดย Bumiputra – Commerce Holdings Bhd ซึ่งเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศมาเลเซีย ด้วยมูลค่าตลาด (Market Capitalization) เกือบ 7,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีพนักงานรวมกว่า 36,000 คน ประจำอยู่ใน 9 ประเทศ
สาขาในประเทศไทยมีทั้งสิ้น 209 สาขา
คณะกรรมการบริหาร

นายปรีชา อุ่นจิตติ  ประธานคณะกรรมการบริหาร
ดาโต๊ะ โรเบิร์ต แชบ เด๊า เม็ง  กรรมการในคณะกรรมการบริหาร
นายชิน หยวน หยิน  กรรมการในคณะกรรมการบริหาร
ผู้อำนวยการอาวุโส  สำนักกรรมการผู้จัดการใหญ่  เลขานุการ
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | CIMB BANK BERHARD | 33,021,971,285 | 94.83% |
| 2 | BANK JULIUS BAER & CO. LTD, SINGAPORE | 760,756,147 | 2.18% |
ธนูและลูกธนู

ธนูคอมโพสิทสมัยใหม่
ธนูและลูกธนู (อังกฤษ: Bow and arrow) จัดเป็นอาวุธระยะไกล ที่ได้รับการจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเป็นวิวัฒนาการที่สำคัญในเกือบทุกวัฒนธรรมโบราณ โดยการยิงธนูถือเป็นศาสตร์และศิลป์อย่างหนึ่งที่ผู้ใช้ต้องใช้เวลาฝึกฝนเป็นระยะเวลานาน ปัจจุบันธนูได้ถูกพัฒนามาเพื่อใช้ในการล่าสัตว์ และเพื่อใช้ในการกีฬาเท่านั้น
หลักการทำงานของธนู

ธนูเป็นอุปกรณ์ที่ใช้คุณสมบัติการยืดหยุ่นของวัสดุ ซึ่งอาศัยหลักการพุ่งออกไปแบบโปรเจ็กไทล์และหลักอากาศพลศาสตร์ของลูกธนู เมื่อสายธนูได้ถูกง้าง และปล่อยออกมา จะทำให้เกิดการถ่ายเทพลังงานจลน์ของวัสดุที่เกร็งเกิดเป็นแรงผลักลูกธนู
ประวัติ

ธนูไม่ได้เป็นอาวุธระยะไกลชนิดแรกที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้น มันได้ถูกพัฒนาขึ้นมาจากหนังสติ๊กและหอกพุ่งแหลน ธนูเป็นสิ่งที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นมาเพื่อใช้ในการล่าสัตว์และป้องกันตัวตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์ โดยเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญต่อการดำรงชีพและการทหารของมนุษย์ในยุคโบราณ มีหลักฐานค้นพบหัวของลูกธนูโบราณที่ยังสภาพดีอยู่ประมาณ 64,000 ปีในถ้ำซิบูดูทวีปแอฟริกาใต้ และมีการค้นพบหินเหล็กไฟ (flint) ที่ถูกพันด้ามไว้ด้วยเอ็น ปีกลูกธนู (Fletching) ถูกทำด้วยขนนกติดกาวและผูกติดกับลำธนูตั้งแต่ช่วงยุคหินกลาง หรือประมาณ 16,000 ปีก่อนคริสตกาล
ธนูที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงสภาพดีอยู่ คือ ธนูที่ทำด้วยต้นเอล์มจากเมืองโฮล์มการ์ด (elm Holmegaard bow) ประเทศเดนมาร์ก ซึ่งคาดว่ากำเนิดในช่วง 9,000 ปีก่อนคริสตกาล ธนูชนิดนี้เป็นคันธนูไม้ที่มีประสิทธิภาพสูงที่ปัจจุบันยังคงผลิตตามรูปแบบสไตล์เมืองโฮล์มการ์ดอยู่
โครงสร้าง > ส่วนประกอบของธนู

องค์ประกอบพื้นฐานของธนูจะประกอบด้วยปีกธนูที่มีความยืดหยุ่น
โครงสร้าง > ส่วนประกอบของธนู > ส่วนประกอบของธนูรีเคิร์ฟแบบสมัยใหม่

| --- | --- |
:  อุปกรณ์หลัก คันธนู (Riser)  ปีกธนู (Limb) เป็นส่วนที่เพิ่มแรงดีดของลูกธนู  สายธนู (Bow string)  ที่จับ (Grip)  ช่องมองเป้า (Sight window) ธนูสมัยใหม่จะทำช่องโค้งเพื่อให้สามารถเล็งเป้าได้  ที่พักลูกธนู (Arrow rest) ฐานพักลูกธนูขณะง้างสาย  น็อก (Nock) เป็นที่ยึดลูกธนูขณะเล็งเป้า และเป็นจุดกระแทกปลายลูกธนูเมื่อเกิดแรงดีด  ร่องพาดสายธนู (Center string serving) เป็นจุดสำหรับพาดนิ้วและง้างสายธนู  ปลายปีกธนู (Bow Tip) มีผลต่อการสะบัดและความแม่นยำในการยิง  ที่คล้องสายธนู (String nock) ศูนย์เล็ง (Sight) แท่งปรับศูนย์เล็ง (Sight bar with scale) ใช้สำหรับปรับระยะเล็งตามหลักโปรเจ็กไทล์  หมุดเล็งเป้า (Sight pin & aperture) เพื่อเพิ่มความแม่นยำ  จุดยึดศูนย์เล็ง (Sight block) เพื่อไม่ให้ศูนย์เล็งเขยื่อนเมื่อปรับระยะแล้ว อุปกรณ์เสริม คลิกเกอร์ (Clicker) ที่วัดระยะปลายลูกธนูเพื่อกำหนดระยะความแม่นยำในการดึงลูกธนู ซึ่งนักกีฬาแต่ละคนจะมีการคำนวณความยาวของก้านลูกธนูที่เหมาะสำหรับตัวเอง  ศูนย์ถ่วง (Stabilizer thread) เพื่อช่วยให้สามารถจับคันธนูได้นิ่งขึ้น
โครงสร้าง > ส่วนประกอบของธนู > ส่วนประกอบของธนูแบบดั้งเดิม

| --- | --- |
:  คันธนู  ปีกธนู  สายธนู
โครงสร้าง > ประเภทของธนู > ธนูแบบดั้งเดิม

ธนูประดิษฐ์ (Self Bow) เป็นธนูประดิษฐ์ในยุคแรกเริ่ม มีโครงสร้างไม่ซับซ้อน และมีขนาดเล็กสะดวกในการพกพาในพื้นที่จำกัดอย่างเช่น การล่าสัตว์ในป่า
ธนูยาว (Long Bow) เป็นธนูที่พัฒนาเพื่อใช้ในทางการทหาร โดยลักษณะของธนูส่วนปีกจะมีความยาวมากกว่าธนูสั้น เพื่อเพิ่มแรงส่งของลูกธนูให้ไกลขึ้น และเพิ่มอำนาจการทำลายล้างเพิ่มขึ้น ประเภทของธนูยาวจะแบ่งตามวัฒนธรรมต่างๆ เช่น ธนูยาวอังกฤษ, ธนูยุมิ (ธนูยาวญี่ปุ่น)
ธนูคอมโพสิท (Composite Bow) เป็นธนูที่มีส่วนประกอบของคันธนูหลายชิ้นส่วนมาประกอบเข้าด้วยกัน ธนูเตอร์กิส, ธนูสมัยราชวงศ์หมิง และ ธนูมองโกล
ทั้งนี้ธนูแบบดั้งเดิมยังมีแบบพิเศษอื่น ๆ อีกเช่น ธนูกักกุง (Gak Gung) ของเกาหลีที่ทำจากเขาควาย และธนูถักสายแอ่น (Cable-backed bow) ของชนเผ่าเอสกิโม
โครงสร้าง > ประเภทของธนู > ธนูสมัยใหม่

ธนูปีกโค้งกลับ (Recurve Bow) เป็นธนูสมัยใหม่ที่รูปทรงใกล้เคียงกับธนูยาวโดยมีเคล็ดลับที่ส่วนปลายปีกของธนูจะมีรูปทรงโค้งกลับเพื่อทำให้เกิดความแม่นยำในการยิงเพิ่มขึ้น และธนูสมัยใหม่จะมีอุปกรณ์เสริมต่างๆเพื่อเพิ่มความแม่นยำในการยิง
ธนูทดกำลัง (Compound Bow) เป็นธนูที่มีการพัฒนาด้วยหลักกลศาสตร์สมัยใหม่โดยการใช้รอกทดกำลัง
โครงสร้าง > ลูกธนู

บทความหลัก: ลูกธนู
ส่วนประกอบหลักของลูกธนูคือก้านธนู (Shaft) หัวลูกธนู (Arrow head) อยู่ตรงส่วนหน้าของลูกธนู ปีกธนูและน็อก อยู่ตรงส่วนท้ายของลูกธนู ปัจจุบันก้านธนูมักทำจากเส้นใยคาร์บอนแทนวัสดุไม้แบบดั้งเดิมเพราะให้ความตรง, น้ำหนัก และความทนทานดีกว่า ความยาวของลูกธนูแบบดั้งเดิมจะขึ้นอยู่กับประเภทของธนูในแต่ละวัฒนธรรม ความยาวของลูกธนูสมัยใหม่จะมีความยาวประมาณ 22 - 30นิ้ว
ดูเพิ่ม

การยิงธนู (Archery)
หน้าไม้ (Crossbows) อาวุธที่พัฒนามาจากธนู
โครงสร้างของลูกธนู
นกกระเรียนฟ้า

| นกกระเรียนฟ้า |
| --- | --- |

ที่แอ่งน้ำในอุทยานแห่งชาติอีโตชา นามิเบีย
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Gruiformes
วงศ์:: Gruidae
สกุล:: Anthropoides
สปีชีส์:: A.  paradiseus
ชื่อทวินาม
Anthropoides paradiseus (Lichtenstein,AAH, 1793)

นกกระเรียนฟ้า
นกกระเรียนฟ้า (อังกฤษ: Blue Crane Stanley Crane หรือ Paradise Crane) เป็นนกประจำชาติของประเทศแอฟริกาใต้ เป็นนกตัวสูง อาศัยอยู่บนพื้นดิน แต่จัดเป็นนกในวงศ์นกกระเรียน นกมีความสูง 100–120 ซม.และมีน้ำหนัก 4-6.2 กก. มีสีฟ้า-เทา กระหม่อมสีขาว ปากชมพู ปลายปีกและหางมีสีเทาเข้ม
แหล่งข้อมูลอื่น

BirdLife Species Factsheet
IUCN Red List
International Crane Foundation's Blue Crane page เก็บถาวร 2005-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Blue Crane videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection
Blue Crane (Anthropoides paradises) from Cranes of the World by Paul Johnsgard
นกกระทาดงแข้งเขียว

| นกกระทาดงแข้งเขียว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Galliformes
วงศ์:: Phasianidae
วงศ์ย่อย:: Perdicinae
สกุล:: Arborophila
สปีชีส์:: A.  chloropus
ชื่อทวินาม
Arborophila chloropus (Blyth, 1859)

นกกระทาดงแข้งเขียว (อังกฤษ: Green-legged partridge, Scaly-breasted partridge, Green-legged hill-partridge) เป็นนกในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae) พบในป่าในอินโดจีนไปจนถึงตอนใต้สุดของประเทศจีน (มณฑลยูนนาน) จัดเป็นญาติใกล้ชิดกับนกกระทาดงเวียดนามและนกกระทาดงปักษ์ใต้
ลักษณะ

คิ้ว แก้ม และคอสีขาว มีจุดดำขนาดเล็กกระจายเต็มบนพื้นขาว ข้างหัวและคอด้านล่างสีส้มแกมน้ำตาล ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลลายขวางดำ อกและสีข้างสีน้ำตาลสลับด้วยน้ำตาลอ่อน ท้องสีน้ำตาลอ่อน แข้งเหลืองแกมเขียว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Arborophila chloropus ที่วิกิสปีชีส์
นกกระเรียนมงกุฎ

| นกกระเรียนมงกุฎ |
| --- | --- |

นกกระเรียนมงกุฎเทา (B. regulorum)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Gruiformes
วงศ์:: Gruidae
วงศ์ย่อย:: Balearicinae
สกุล:: Balearica Brisson, 1760

ชนิด
 Balearica pavonina   Balearica regulorum

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Basityto Mlikovsky, 1998
นกกระเรียนมงกุฎ (อังกฤษ: Crowned crane) เป็นนกกระเรียนสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในสกุล Balearica และวงศ์ย่อย Balearicinae
มีลักษณะทั่วไป คือ ส่วนหัวมีขนเป็นหงอนพู่เป็นเส้นตรงสีทองขึ้นเรียงเป็นแผงคล้ายมงกุฎ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ และยังมีนิ้วตีนหลังยาวพบที่จะสามารถเกาะคอนบนต้นไม้
จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด โดยพบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา จนถึงตอนใต้ของทะเลทรายสะฮารา
นกกระเรียนมงกุฎดำ (B. pavonina)
นกกระเรียนมงกุฎเทา หรือ นกกระเรียนหงอนพู่ (B. regulorum)
มีพฤติกรรมเหมือนนกกระเรียนทั่วไป หรือนกกระเรียนในสกุล Grus คือ หากินตามแหล่งน้ำต่าง  ๆ และทุ่งหญ้า โดยกินสัตว์น้ำเล็ก ๆ เป็นอาหาร รวมถึงแมลง, สัตว์เคลื้อยคลาน และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Balearica ที่วิกิสปีชีส์
นกกระจอกชวา

| นกกระจอกชวา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Estrildidae
สกุล:: Lonchura
สปีชีส์:: L.  oryzivora
ชื่อทวินาม
Lonchura oryzivora (Linnaeus, 1758)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Padda oryzivora (Linnaeus, 1758)
นกกระจอกชวา (อังกฤษ: Java sparrow, Java finch; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lonchura oryzivora) นกเกาะคอนขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระติ๊ด (Estrildidae)
มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 13-17 เซนติเมตร หัวและหางสีดำ วงรอบตาสีแดง แก้มสีขาว ลำตัวด้านบนเป็นสีเทา ลำตัวด้านล่างตั้งแต่ช่วงกลางท้องลงไปเป็นสีชมพูอ่อน ปากหนาสำหรับขบเมล็ดพืชสีชมพูอมแดง นกตัวผู้และตัวเมียคล้ายกัน
เป็นนกที่มีถิ่นกำเนิดในเกาะชวา, เกาะบาหลี และเกาะใกล้เคียงอื่น ๆ ในประเทศอินโดนีเซีย อาศัยอยู่เป็นคู่หรือเป็นฝูงตามทุ่งหญ้า, แหล่งเกษตรกรรม และที่ที่มีผู้คนอยู่อาศัย อาหารหลักได้แก่เมล็ดข้าว, เมล็ดหญ้า, ผลไม้และแมลงเล็ก ๆ ต่าง ๆ โดยจะลงมาหากินตามพื้นดิน มีเสียงร้องว่า "ชิ๊บ" และหากร้องติดต่อกันจะร้องว่า "ชิ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ" ต่อเนื่องกัน
นกกระจอกชวาทำรังช่วงเดือนเมษายนถึงเดือนสิงหาคมตามโพรงบนต้นไม้, ชายคาบ้าน และรอยแตกตามอาคารต่าง ๆ รังเป็นรูปกลมทำจากรากหญ้า ใบหญ้า ลักษณะค่อนข้างรกรุงรัง วางไข่ครั้งละ 4-6 ฟอง ใช้เวลากกไข่ประมาณ 13-14 วัน
นกกระจอกชวา เป็นนกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงาม น่ารัก จึงนิยมนำมาเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนได้นกที่มีสีสันแตกต่างสวยงามออกไปจากสีที่มีอยู่ในธรรมชาติ อีกทั้งยังเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในหลายพื้นที่ จากการถูกนำเข้าไป เพราะเป็นนกที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี อาทิ หมู่เกาะแปซิฟิก, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ฮาวาย, เปอร์โตริโกและรัฐฟลอริด้า ในสหรัฐอเมริกา รวมถึงในประเทศไทย โดยนกในประเทศไทยหลุดมาจากการนำเข้าที่สนามบินดอนเมืองราวปี พ.ศ. 2500
นอกจากนี้แล้ว นกกระจอกชวายังได้ชื่อว่าเป็น "นกหมอดู" เนื่องจากมีผู้ที่เลี้ยงไว้เพื่อเสี่ยงทายดวงชะตาตามหลักโหราศาสตร์
รูปภาพ

นกขนาดเล็กที่ยังไม่โตเต็มวัย
นกขนาดโตเต็มวัย ที่มหาวิทยาลัยฮาวาย (โฮโนลูลู, รัฐฮาวาย)
นกที่มีสีขาวล้วน เกิดจากการเพาะพันธุ์ของมนุษย์ในฐานะสัตว์เลี้ยง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lonchura oryzivora ที่วิกิสปีชีส์
ธีโอฟิลลีน

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้า: Theolair, Slo-Bid
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
MedlinePlus: a681006
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: A [ต้องการอ้างอิง]  US: C (ยังไม่ชี้ขาด)   
ช่องทางการรับยา: oral, IV, rectal
รหัส ATC: R03DA04 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา)   CA:  ℞-only   UK: POM (Prescription only)   US: ℞-only  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: 100%
การจับกับโปรตีน: 40%, primarily to albumin
การเปลี่ยนแปลงยา: hepatic to 1-methyluric acid
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 5–8 ชั่วโมง
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC 1,3-dimethyl-7H-purine-2,6-dione 
เลขทะเบียน CAS: 58-55-9 Y
PubChem CID: 2153
IUPHAR/BPS: 413
DrugBank: DB00277 Y
ChemSpider: 2068 Y
UNII: 0I55128JYK
KEGG: D00371 Y
ChEBI: CHEBI:28177 Y
ChEMBL: CHEMBL190 Y
ECHA InfoCard: 100.000.350 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C7H8N4O2
มวลต่อโมล: 180.164 g/mol g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES Cn1c2c(c(=O)n(c1=O)C)[nH]cn2 
 InChI InChI=1S/C7H8N4O2/c1-10-5-4(8-3-9-5)6(12)11(2)7(10)13/h3H,1-2H3,(H,8,9) Y Key:ZFXYFBGIUFBOJW-UHFFFAOYSA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ธีโอฟิลลีน (อังกฤษ: Theophylline) หรือ 1,3-ไดเมทิลแซนทีน (อังกฤษ: 1,3-dimethylxanthine) เป็นยาประเภทสารขยายหลอดลม ใช้ในการรักษาโรคระบบหายใจ อาทิ โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และ โรคหืด
ธีโอฟิลลีนเป็นสารที่สกัดได้จากใบชา ถูกค้นพบโดย อัลเบรชท์ ค็อดเซิล นักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมันในปี ค.ศ. 1888 จากนั้นมีการนำมาพัฒนาโดยสามารถสังเคราะห์ขึ้นภายในปี ค.ศ. 1900 ในครั้งแรกทีโอฟิลลีนถูกใช้เป็นยาขับปัสสาวะ จากนั้นก็นำมาใช้รักษาโรคหืด ด้วยมีฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อบริเวณหน้าอกและปอดคลายตัว ส่งผลให้ภาวะหลอดลมเกร็งตัวทุ เลาเบาบางลง หลังจากร่างกายได้รับยาธีโอฟิลลีน ยาจะถูกส่งไปเปลี่ยนโครงสร้างที่อวัยวะตับ และ 50% ของระดับยาในร่างกายจะถูกกำจัดออกโดยทางปัสสาวะภายในเวลา 5-8 ชั่วโมง ในต่างประเทศสามารถพบรูปแบบของการจัดจำหน่ายยานี้ ทั้งชนิดรับประทาน ชนิดฉีด และชนิดเหน็บทวาร
ธีโอฟิลลีน จัดอยู่ในหมวดยาอันตราย การใช้ยาต้องอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของแพทย์ผู้ทำการรักษาเท่านั้น ไม่สมควรซื้อยามาใช้เอง
การใช้งานทางการแพทย์

ผลจากการใช้ธีโอฟิลลีน มีดังต่อไปนี้:
ขยายหลอดลมของกล้ามเนื้อเรียบ
เพิ่มแรงบีบตัวของกล้ามเนื้อหัวใจ
เพิ่มอัตราการเต้นของหัวใจ
เพิ่มความดันโลหิต
เพิ่มการไหลเวียนโลหิตที่ไต
ป้องกันการเกิดการอักเสบ
ระบบประสาทกลางไปกระตุ้นศูนย์ควบคุมการหายใจที่สมองส่วนใน
ข้อควรระวัง

การใช้ยาทีโอฟิลลีนร่วมกับยาแก้ปวดบางประเภท อาจมีความเสี่ยงที่จะทำให้เกิดอา การชัก โดยเฉพาะการนำมาใช้กับผู้ที่เคยมีประวัติด้วยโรคลมชัก ผู้ที่ติดเหล้า ผู้สูงอายุ ผู้ที่เคยได้รับบาดเจ็บที่สมอง หรือผู้ที่ป่วยเป็นเนื้องอกสมอง ยาแก้ปวดดังกล่าว เช่น Tramadol
การใช้ทีโอฟิลลีนร่วมกับยาลดความดันโลหิตบางกลุ่ม สามารถลดประสิทธิภาพในการควบคุมความดันโลหิตของยาลดความดันโลหิตให้ด้อยประสิทธิภาพลงไป พร้อมกับมีอาการต่างๆเหล่านี้ตามมาเช่น คลื่นไส้ อาเจียน นอนไม่หลับ มือเท้าสั่น หายใจติดขัด เป็นต้น ยาลดความดันโลหิตที่กล่าวถึง เช่น Acebutolol, Atenolol, Esmolol, Metoprolol และ Nadolol เป็นต้น
การใช้ทีโอฟิลลีนร่วมกับยาปฏิชีวนะ บางประเภทสามารถทำให้ปริมาณยาทีโอฟิลลีนในกระแสเลือดมีระดับสูงขึ้น จนอาจก่อให้เกิดอาการข้างเคียงตามมา เช่น คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย ปวดศีรษะ นอนไม่หลับ ชัก ใจสั่น
การใช้ทีโอฟิลลีนร่วมกับการดื่มเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของกาเฟอีน สามารถกระตุ้นให้เกิดผลข้างเคียงของทีโอฟิลลีนติดตามมาเช่น คลื่นไส้ อาเจียน นอนไม่หลับ มือเท้าสั่น เป็นต้น จึงควรหลีกเลี่ยงการใช้ยาทีโอฟิลลีนร่วมกับการดื่มหรือรับประทานอาหารที่มีกาเฟอีนเป็นส่วนผสม
ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา

ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา (อังกฤษ: Stockholm Arlanda Airport)  (IATA: ARN, ICAO: ESSA) ตั้งอยู่ที่เขตซิกทูนา เทศมณฑลสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ห่างจากกรุงสต็อกโฮล์มไปทางเหนือประมาณ 42 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของสวีเดน และเป็นท่าอากาศยานหลักสู่ประเทศสวีเดน เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานหลักของสแกนดิเนเวียน แอร์ไลน์ ซิสเต็ม ใหญ่เป็นอันดับสามในประเทศกลุ่มนอร์ดิก มีผู้ใช้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศหนาแน่นเป็นอันดับสองในภูมิภาค รองรับผู้โดยสารกว่า 19 ล้านคนต่อปี ในปี ค.ศ. 2011 แบ่งเป็นผู้โดยสารระหว่างประเทศ 14 ล้านคน และผู้โดยสารภายในประเทศ 5 ล้านคนเป็นศูนย์จำลองการบินของสถาบันการบินออกซฟอร์ด
นอกจากนี้ท่าอากาศยานออลันดายังเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานที่ใช้เป็นที่ลงจอดฉุกเฉินของกระสวยอวกาศ ขององค์การนาซ่าอีกด้วย
ประวัติ

ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา เปิดใช้ในปี พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) สำหรับการฝึกบิน เริ่มใช้งานจริงในปี พ.ศ. 2503 และเปิดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2505 เนื่องจากสนามบินบรุมม่า ซึ่งเป็นสนามบินเก่า มีทางวิ่งที่สั้นเกินไปที่จะรองรับอากาศยานขนาดใหญ่ ขณะนั้นสายการบินสแกนดิเนเวียน แอร์ไลน์ซิสเตม ได้เปิดเส้นทางการบินสู่อเมริกาเหนือ และสายการบิน Pan America ก็เป็นสายการบินแรกๆที่ใช้บริการท่าอากาศยานออลันดา ในเที่ยวบินระหว่างอเมริกาเหนือและสแกนดิเนเวีย
ชื่อออลันดา มาจากที่ตั้งอยู่ในเขตที่มีชื่อเป็นภาษาสวีเดนว่า  Ärlinghundra หรือเขต Aarland ซึ่งเป็นที่ตั้งของสนามบินในปัจจุบัน และได้เติม "-a" ต่อท้ายเพื่อให้คล้ายคลึงกับสถานที่ของสวีเดนที่มักจะลงท้ายด้วยคำว่า  "-landa" และเหมือนมีการเล่นคำในกริยาภาษาสวีเดนด้วย เพราะคำว่า "Anlända" หมายถึง การมาถึง (arrive) และการตั้งรกราก
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน

ท่าอากาศยานออลันดามีอาคารผู้โดยสาร 4 หลัง อาคารที่ 2 และ 5 ใช้สำหรับสายการบินระหว่างประเทศ อาคารที่ 3 และ 4 สำหรับสายการบินภายในประเทศ อาคารโดยสารกลางหลังใหม่ และออลันดาฝั่งเหนือ ซึ่งเปิดใช้งานปลายปี พ.ศ. 2546 เชื่อมต่อกับอาคารโดยสาร 5
อาคารผู้โดยสาร 2 ระหว่างประเทศ (อาร์แลนดาฝั่งใต้)

ตุยฟลาย
ตัปปูร์ตูกัล
นอร์เวย์เจียนแอร์ชัตเทิล
บริติช แอร์เวย์
ฟลายนอร์ดิก
ฟินน์แอร์
เยอรมันวิงส์
สเตอร์ลิงแอร์เวย์
แอร์เบอร์ลิน
ไอซ์แลนด์เอ็กซ์เพรส
ไอบีเรีย
อาคารผู้โดยสาร 3 ภูมิภาค (อาร์แลนดาฝั่งใต้)

เน็กซ์เจ็ต
สกายเวย์ เอ็กซ์เพรส
สกายเวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย ไดเร็กต์ฟลายก์
อาคารผู้โดยสาร 4 ภายในประเทศ (อาร์แลนดาฝั่งใต้)

นอร์ดิกเรจินัล
ฟลายนอร์ดิก
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
สเตอร์ลิงแอร์เวย์
อาคารผู้โดยสาร 5 ระหว่างประเทศ (อาร์แลนดาฝั่งเหนือ)

กาตาร์แอร์เวย์
การบินไทย
กิมเบอร์แอร์
เคแอลเอ็ม
แจ็ตแอร์เวย์
เชคแอร์ไลน์
ซีเรียนอาหรับแอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
บัลแกเรียแอร์
เบลาเวีย
ฟลายลาล
มาเลเซียแอร์ไลน์
รอสซิยา
ล็อตโปลิชแอร์ไลน์
ลุฟต์ฮันซา
ไวกิงแอร์ไลน์
สกายเวย์เอ็กซ์เพรส
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม ให้บริการโดย ทรานสวีเดแอร์เวย์
สเตอร์ลิงแอร์ไลน์
สวิสอินเตอร์ฌนชั่นเนล
อธิโอเปียนแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์โรว์
อัลอิตาเลีย
อาร์เกียอิสราเอลแอร์ไลน์
อิสแรร์
อิหร่านแอร์
เอสโตเนียแอร์
แอร์ไชน่า
แอร์บอลติก
แอร์ฟรานซ์
แอร์มอลตา
แอร์อาแลนด์
แอโรฟลอต
แอโรวิตแอร์ไลน์
ไอซ์แลนด์แอร์
อาคารผู้โดยสาร 5 ระหว่างประเทศ (อาร์แลนดาฝั่งเหนือ) > สายการบินเช่าเหมาลำ

จอร์แดนเอวิเอชั่น
ซันเอ็กซ์เพรส
ตุยฟลายนอร์ดิก
นอร์ดิกลีเซอร์
นูวแอร์
นูเวลแอร์ตูนิเซีย
เปกาซัสแอร์ไลน์
ฟรีเบิร์ดแอร์ไลน์
ฟลายนอร์ดิก
ฟลายแอร์
มัลโมเอวิเอชั่น
มายทราเวลแอร์เวย์
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
แอร์ฟินแลนด์
แอร์ยูโรปา
แอร์เอเดรียติก
เฮลวาติกา
สายการบินขนส่งสินค้า

ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดามีเที่ยวบินขนส่งสินค้าจำนวนมาก มีอาคารขนส่งสินค้าและเปลี่ยนถ่ายที่สะดวกสบาย ตั้งอยู่ฝั่งทิศใต้ของสนามบิน ชื่อว่า "Cargo city"  มีสายการบินขนส่งสินค้าคือ
โกเรียนแอร์คาร์โก
คาเธย์แปซิฟิก
เจดคาร์โกอินเตอร์เนชั่นเนล
ไชน่าแอร์ไลน์
ดีเอชแอล
ทีเอ็นทีแอร์เวย์
บริติช แอร์เวย์ เวิลด์ คาร์โก
เฟดเอ็กซ์
ยูพีเอส
วาวอัลไลแอนซ์
ลุฟต์ฮันซาคาร์โก
เอสเอเอสคาร์โก
รูปแบบของสนามบิน

ท่าอากาศยานออลันดา มีรันเวย์ 3 เส้น รันเวย์ 1 (01L/19R) รันเวย์ 2 (08/26) รันเวย์ 3 (01R/19L) รันเวย์ 1 ยาว 3,310 เมตร ใช้สำหรับวิ่งขึ้น ลงสำหรับเครื่องบินขนาดใหญ่ รันเวย์ 2 และ 3 ยาว 2,500 	เมตร สามารถรองรับเครื่องบินที่ขึ้นและ ลงในเวลาเดียวกันได้ในรันเวย์ที่ 1 และ 3
การจัดการของสนามบินในฤดูหนาว

เนื่องจากสภาพอากาศของภูมิภาคมีลักษณะหนาวยาวนานถึง 6 เดือนใน 1 ปี ท่าอากาศยานออลันดา ได้ถูกออกแบบมาสำหรับการบินในสภาวะอากาศหนาวจัด หิมะตกหนัก และสภาพอากาศที่เลวร้าย สนามบินมีเจ้าหน้าที่และเครื่องมือที่ทันสมัยในการกวาดหิมะออกจากรันเวย์ตลอดเวลา ในสภาวะหิมะตกหนักอาจจะทำให้เที่ยวบินล่าช้าได้บ้าง แต่ไม่เคยหยุดทำการบินในสภาวะที่หิมะตกหนักเนื่องจากความไม่พร้อมของสนามบินเลย แม้ว่าสนามบินจะมีพื้นที่กว่า 250,000 ตร.ม. และมีเที่ยวบินขึ้น-ลง และเข้าเทียบตลอดเวลา
ความสะดวกสบายของผู้โดยสารและการบริการ

ในส่วนของอาคารผู้โดยสาร มีห้างสรรพสินค้า "Sky City" ประกอบไปด้วย
ร้านค้า 35 ร้าน
ร้านอาหาร 33 ร้าน
โรงแรม 3 แห่ง
ธนาคาร 2 แห่ง
ร้านขายยา 1 แห่ง
โบสถ์
ห้องประชุม 49 ห้อง มีพื้นที่กว่า 6,300 ตร.ม.
โถงจัดนิทรรศการที่รองรับผู้ชมได้กว่า 1000 คน
รถไฟ

ออลันดาเอ็กซ์เพร็สเป็นรถไฟความเร็วสูงเชื่อมต่อระหว่างท่าอากาศยานออลันดาและสถานีรถไฟกลางของสต็อกโฮล์ม  ออกทุก 10 นาที ใช้เวลาเดินทาง 20 นาที
นอกจากออลันดาเอ็กซ์เพร็สแล้ว ยังมีรถไฟระหว่างเมืองที่จอดที่สถานีท่าอากาศยานออลันดา บริเวณชั้นใต้ดินของอาคารผู้โดยสารออลันดาเซ็นทรัล จากที่นี่ผู้โดยสารสามารถโดยสารรถไฟเพื่อไปทางภาคเหนือของสวีเดนโดยไม่เข้ากรุงสต็อกโฮล์มได้เช่นเดียวกัน
รถโดยสารประจำทาง

รถโค้ชโดยสารระหว่างสนามบินกับสถานีรถโดยสารกลางของสต็อกโฮล์ม เป็นการโดยสารที่ถูกที่สุด ให้บริการโดย Flygbussana และ Swebus
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา
อาคารผู้โดยสาร 2 ออลันดาฝั่งใต้
หอบังคับการบิน สนามบินออลันดา
สายการบิน SAS
สายการบิน SAS กำลังบินขึ้นจากสนามบินออลันดา
โถงบริเวณอาคารกลาง ชั้นใต้ดินของอาคารคือสถานีรถไฟออลันดาเซนทรัล
สายการบินไอซ์แลนแอร์ กำลังลงจอด ในขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังกวาดหิมะที่สนามบินออลันดา
ออลันดาเอ็กซ์เพร็ส
นกกระเรียนมงกุฎดำ

| นกกระเรียนมงกุฎดำ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Gruiformes
วงศ์:: Gruidae
สกุล:: Balearica
สปีชีส์:: B.  pavonina
ชื่อทวินาม
Balearica pavonina Linnaeus, 1758

นกกระเรียนมงกุฎดำ (อังกฤษ: Black Crowned Crane หรือ Kaffir Crane) เป็นนกในวงศ์นกกระเรียน พบในทุ่งหญ้าสะวันนาในทวีปแอฟริกาทางใต้ของทะเลทรายซาฮารา ทำรังในพื้นที่เปียกชื้น มี 2 ชนิดย่อยคือ B. p. pavonina พบในทางตะวันตกและ B. p. ceciliae พบในทางตะวันออกของแอฟริกา
นกกระเรียนชนิดนี้และญาติของมัน นกกระเรียนมงกุฎเทาเป็นนกกระเรียนที่สามารถเกาะคอนบนต้นไม้ได้ เพราะมีนิ้วเท้าหลังยาวพอที่จะจับกิ่งไม้ได้ ด้วยเหตุผลนี้จึงเชื่อว่านกกระเรียนสกุล Balearica เป็นสมาชิกที่คล้ายบรรพบุรุษของนกกระเรียนเป็นอย่างมาก
นกกระเรียนมงกุฎดำยาวประมาณ 1 เมตร ช่วงปีกว้าง 1.87 เมตร หนักประมาณ 3.6 กิโลกรัม นกกระเรียนมงกุฎดำกินหญ้า แมลง สัตว์เลื้อยคลาน และ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเป็นอาหาร มันกำลังถูกคุคามจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่และกำลังลดจำนวนลง โดยเฉพาะทางด้านตะวันตกของแอฟริกา