stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องฉายข้ามศีรษะ
ส่วนประกอบของเครื่องฉายข้ามศีรษะ

หลอดฉาย หรือ หลอดฮาโลเจน (Projection Lamp) อยู่ภายในเครื่อง มีกำลังส่องสว่างประมาณ 250-600 วัตต์ ทำหน้าที่สะท้อนแสงจากหลอดฉายขึ้นไป ช่วยให้แสงมีความเข้มมากขึ้น
แผ่นสะท้อนแสง (Reflector) ช่วยสะท้อนแสงจากด้านหลังกระทบที่วัสดุฉาย ทำให้เพิ่มความเข้มของแสงสว่างให้กับหลอดฉาย
เลนส์รวมแสง(Condenser Lens) ทำหน้าที่รวมหรือบีบแสงให้มีความเข้มมากขึ้น
เลนส์เกลียแสง หรือ เลนส์เฟรสนัล (Fresnel lens) เป็นเลนส์ชนิดพิเศษเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมมีร่องวงกลมคล้ายแผ่นเสียง ทำหน้าที่เกลี่ยแสงจากหลอดฉายให้เสมอกัน
แท่นกระจกวางโปร่งใส (Transparency Table) เป็นกระจกธรรมดา ช่วยกรองความร้อนไม่ให้ผ่านมายังแผ่นโปร่งใสมากเกินไป อาจจะทำให้แผ่นโปร่งใสเสียหายได้
เลนส์ฉายภาพ (Projection Lens) เป็นชุดของเลนส์นูน อยู่ด้านบนของหัวฉาย ทำหน้าที่ฉายวัสดุให้มีขนาดใหญ่ไปฉายบนหน้าจอ
กระจกเงาสะท้อนภาพ หรือ กระจกเอน (Tilt Mirror) ทำหน้าที่สะท้อนภาพจากแนวนอนไปสู่แนวตั้ง อยู่ด้านบนของหัวฉาย
ปุ่มปรับความชัด (Focusing Knob) ใช้สำหรับหมุนเพื่อให้เลนส์ฉายเลื่อนขึ้นเลื่อนลง เพื่อให้ภาพได้ระยะความชัดที่พอดี ทำให้ภาพความคมชัด ภาพไม่เบลอ
พัดลม (Fan) ทำหน้าที่ระบายความร้อนออกจากเครื่อง
สวิตซ์เปิด-ปิดไฟ
ปุ่มปรับกระจกเอนเหนือเลนส์ฉาย (Mirror Tilt Knob)
แขนตั้งสำหรับเลื่อนเลนส์ฉายขึ้นลง (Head Support)
เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ

เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติที่ผลิตในปี ค.ศ. 1952
เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ (อังกฤษ: Vending machine) เป็นเครื่องที่มีจุดประสงค์เพื่อจำหน่ายสิ่งของเช่น อาหารว่าง, เครื่องดื่ม, บุหรี่ หรือ ล็อตเตอรี หรือแม้กระทั่งทองคำ ให้กับลูกค้าโดยอัตโนมัติ หลังจากลูกค้าได้ใส่เงินหรือบัตรเครดิต เข้าสู่เครื่อง โดยเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติเครื่องแรกได้รับการพัฒนาในประเทศอังกฤษ ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อจำหน่ายไปรษณียบัตร
ประวัติ

ในยุคแรกของประวัติศาสตร์การคิดค้นเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ ซึ่งคิดค้นโดยเฮโรแห่งอะเล็กซานเดรีย วิศวกรและนักคณิตศาสตร์ชาวกรีกในช่วงคริสต์ศตวรรษแรก โดยเครื่องของเขาสามารถรับเหรียญเพื่อจำหน่ายน้ำมนต์ ได้ เมื่อหยอดเหรียญแล้วมันจะตกลงบนถาดที่เชื่อมต่อกับคันโยก และคันโยกจะเปิดท่อที่สามารถทำให้น้ำไหลลงมาได้ โดยถาดนั้นจะเอียงจนกว่าเหรียญจะตกลง และเมื่อไม่มีน้ำหนักของเหรียญแล้วคันโยกจะดันขึ้นและปิดท่อ
เฮโรแห่งอะเล็กซานเดรีย วิศวกรจากสมัยโบราณ ผู้คิดค้นเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติในยุคแรก
เครื่องทำละออง

| Nebulizer |
| --- | --- |
การแทรกแซง
A hospital nebulizer setup
เครื่องทำละออง หรือ เครื่องพ่นละออง, เครื่องพ่นหมอก (อังกฤษ: nebulizer) เป็นอุปกรณ์ให้ยาอย่างหนึ่ง ใช้สำหรับให้ยาในรูปของหมอกละอองเพื่อให้ผู้ป่วยหายใจเอายานี้ไปยังปอด นิยมใช้ในการรักษาโรคหืด, โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง, และโรคระบบหายใจอื่นๆ หลายอย่าง อุปกรณ์นี้จะใช้ออกซิเจน หรืออากาศอัดแรงดัน หรือคลื่นเสียงความถี่สูง ในการสลายสารละลายหรือสารแขวนลอยให้กลายเป็นฝอยละอองขนาดเล็กที่สามารถให้ผู้ป่วยสูดหายใจผ่านทางปากหรือหน้ากากได้
เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าชนิดอัตโนมัติ

เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าชนิดอัตโนมัติในสภาพพร้อมใช้งาน
เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าชนิดอัตโนมัติ (อังกฤษ: automated external defibrillator, AED) เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์แบบพกพาชนิดหนึ่ง สามารถวินิจฉัยภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะที่เป็นอันตรายถึงชีวิตชนิดเวนทริคูลาร์ฟิบริลเลชัน (ภาวะหัวใจห้องล่างเต้นแผ่วระรัว) และเวนทริคูลาร์แทคีคาร์เดีย (ภาวะหัวใจห้องล่างเต้นเร็วผิดปกติ) ได้โดยอัตโนมัติ และสามารถให้การรักษาด้วยการช็อกไฟฟ้ากระตุกหัวใจได้โดยใช้กระแสไฟฟ้าหยุดรูปแบบการเต้นของหัวใจที่ผิดจังหวะ เพื่อเปิดโอกาสให้หัวใจกลับมาเต้นใหม่ในจังหวะที่ถูกต้อง
เครื่อง AED ถูกออกแบบมาให้ใช้ได้โดยคนทั่วไป โดยจะให้คำแนะนำผ่านเสียงพูดและภาพประกอบบนจอ โดยถูกรวมอยู่ในการเรียนการสอนการปฐมพยาบาล การอบรมผู้ปฏิบัติการแพทย์ฉุกเฉิน (first responder) และการช่วยกู้ชีพ (CPR) ทุกระดับขั้น รวมถึงขั้นพื้นฐาน (basic life support)
การใช้

1.ติดแผ่น AED ให้แนบสนิทกับหน้าอกของผู้ป่วย กรณีที่ผู้ป่วยสวมเสื้อ หากจำเป็นสามารถใช้กรรไกรตัดเสื้อผู้ป่วยออกได้
2.การติดแผ่น AED ต้องแน่ใจว่าติดแนบสนิทกับหน้าอกของผู้ป่วย และหน้าอกของผู้ป่วยต้องแห้งสนิทดี ไม่เปียกน้ำ ไม่เปียกเหงื่อ หากเปียกต้องใช้ผ้าขนหนูเช็ดให้แห้ง
3.การติดแผ่น AED เริ่มต้นด้วยการลอกแผ่นพลาสติกด้านหลังออก จากนั้นติดแผ่น AED ตามรูปที่แสดง เครื่องบางรุ่นจะมีรูปแสดงการติดแผ่น AED ที่ถูกต้องบนตัวแผ่นนำไฟฟ้าหรือตัวเครื่อง
4.ติดแผ่น เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้า (AED) ลอกแผ่นพลาสติกด้านหลังออก ก่อนนำไปติดให้แนบสนิทกับผู้ป่วยด้วยความรวดเร็ว แผ่นหนึ่งติดไว้ใต้กระดูกไหปลาร้า และอีกแผ่นติดใต้ราวนมซ้ายด้านข้างลำตัว
การใช้ > ภาวะที่รักษาได้

เครื่อง AED ใช้รักษาภาวะหัวใจหยุดที่มีสาเหตุมาจากหัวใจเต้นผิดจังหวะ ส่วนใหญ่เครื่องจะสามารถรักษาหัวใจเต้นผิดจังหวะได้ 2 ชนิดหลักๆ คือ
1. เวนทริคูลาร์ แทคีคาร์เดีย (หัวใจห้องล่างเต้นเร็ว) ชนิดคลำชีพจรไม่ได้ (VT หรือ V-Tach)
2. เวนทริคูลาร์ ฟิบริลเลชัน (หัวใจห้องล่างเต้นแผ่วระรัว) (VF หรือ V-Fib)
ทั้งสองภาวะนี้เป็นภาวะซึ่งหัวใจยังเต้นอยู่ แต่เต้นในจังหวะที่ผิดปกติจนเป็นอันตรายต่อชีวิต ใน VT เป็นภาวะที่หัวใจเต้นเร็วมากเกินไปจนไม่สามารถสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงร่างกายได้มากพอ เมื่อเป็นมากถึงระดับหนึ่งจะกลายเป็น VF ซึ่งกระแสไฟฟ้าในหัวใจที่คอยกระตุ้นให้กล้ามเนื้อหัวใจทำงานนั้นเกิดความปั่นป่วนอย่างมากจนกล้ามเนื้อหัวใจเต้นไม่ประสานกัน ไม่เกิดเป็นกลไกสูบฉีดเลือด หากยังเป็นต่อไปกระแสไฟฟ้าหัวใจจะปั่นป่วนมากขึ้น จนหัวใจหยุดเต้น
เครื่อง AED ทำงานเช่นเดียวกับเครื่องกระตุกหัวใจธรรมดาอื่น ๆ คือไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ช็อคหัวใจที่หยุดเต้นแบบไม่มีคลื่นไฟฟ้า (เส้นคลื่นไฟฟ้าหัวใจแบนราบ) ซึ่งไม่เกิดประโยชน์ใด ๆ ผู้ป่วยที่หัวใจหยุดเต้นโดยสิ้นเชิงจะมีโอกาสรอดชีวิตได้ด้วยการนวดหัวใจและการใช้ยากระตุ้นหัวใจเท่านั้น หลังจากนั้นเมื่อเกิดเป็นคลื่นหัวใจชนิดที่สามารถช็อคไฟฟ้าได้แล้วจึงจะมีบทบาทของการช็อคหัวใจ
เครื่องทัวริง

เครื่องจักรทัวริง (อังกฤษ: Turing machine) คือเครื่องจักรนามธรรมที่แอลัน ทัวริงได้คิดค้นขึ้นใน ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) เพื่อการนิยามขั้นตอนวิธีหรือ 'กระบวนการเชิงกล' อย่างชัดเจนแบบคณิตศาสตร์  เครื่องจักรทัวริงได้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในการศึกษาวิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎี โดยเฉพาะในทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณและทฤษฎีการคำนวณ ข้อปัญหา (thesis) ที่ว่าโมเดลของเครื่องจักรทัวริงนั้นครอบคลุมกระบวนการเชิงกลทั้งหมด ในการคำนวณทางตรรกศาสตร์และคณิตศาสตร์ เป็นที่รู้จักกันในชื่อข้อปัญหาของเชิร์ช-ทัวริง
แนวคิดของเครื่องจักรทัวริงนั้นต้องการจะอธิบายการทำงานของคนที่ปฏิบัติตามขั้นตอนที่ระบุไว้อย่างชัดเจน เพื่อแก้ไขข้อมูลที่ถูกบันทึกไว้ในกระดาษที่เรียงต่อกันความยาวไม่จำกัด โดยที่กระดาษแผ่นหนึ่งจะสามารถเก็บสัญลักษณ์ได้หนึ่งตัวจากสัญลักษณ์ที่เป็นไปได้จำนวนจำกัด  ผู้ปฏิบัติงานนั้นจะต้องจดจำสถานะหนึ่งจากสถานะที่เป็นไปได้ที่มีจำนวนจำกัด และขั้นตอนที่ระบุให้เขาทำงานนั้นจะอยู่ในลักษณะเช่น "ถ้าสถานะของคุณคือ 42 และสัญลักษณ์บนกระดาษที่คุณเห็นคือ '0', ให้เปลี่ยนสัญลักษณ์นี้เป็น '1', จดจำว่าสถานะใหม่เป็น 17 และไปทำงานต่อกับกระดาษแผ่นถัดไป"
เครื่องจักรทัวริงนั้นไม่เกี่ยวข้องกับการทดสอบของทัวริง ซึ่งถูกใช้เพื่ออธิบายความหมายของปัญญาประดิษฐ์โดยทัวริง
เครื่องจักรทัวริงที่สามารถจำลองการทำงานของเครื่องจักรทัวริงเครื่องใด ๆ ก็ได้เรียกว่า เครื่องจักรทัวริงสากล (universal Turing machine) หรือเรียกสั้นๆ ว่า เครื่องจักรสากล  ทัวริงอธิบายไว้ใน ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490) ว่า
เครือข่ายการปฏิบัติ

เครือข่ายการปฏิบัติ (อังกฤษ: Network of practice) มีต้นกำเนิดแนวคิดมาจาก John Seely Brown และ Paul Duguid (มักย่อเป็น NoPs)  แนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการทำงานในสังคมของการปฏิบัติโดย Jean LaveและÉtienne Wenger อ้างถึงชุดรวมประเภทต่างๆแบบไม่เป็นทางการและเครือข่ายสังคมฉุกเฉินที่อำนวยความสะดวกในการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างบุคคลกับเป้าหมาย ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติ  กล่าวอีกนัยหนึ่งเครือข่ายการปฏิบัติมีตั้งแต่ ชุมชนการปฏิบัติที่ซึ่งการเรียนรู้ เกิดขึ้น ไปจนถึงเครือข่ายการปฏิบัติทาง อิเล็กทรอนิกส์ (มักเรียกว่าชุมชนเสมือน หรืออิเล็กทรอนิกส์)
แนวคิดพื้นฐาน

เพื่อเพิ่มเติมกำหนดแนวคิด เครือข่ายในระยะแรกชุดของบุคคลที่มีการเชื่อมต่อผ่านความสัมพันธ์ทางสังคมไม่ว่าจะแข็งแรงหรืออ่อนแอ แต่เครือข่ายทุกเครือข่ายความสัมพันธ์ทางสังคมไม่ว่าจะอ่อนแอหรือแข็งแรง  สอง การปฏิบัติเป็นระยะเริ่มต้นที่ติดต่อกันในเครือข่ายของพวกเขา แนวคิดหลักปฏิบัติเป็นที่แสดงถึงการกระทำของบุคคลและกลุ่มเมื่อการดำเนินงานของพวกเขา ยกตัวอย่าง เช่น การปฏิบัติของวิศวกรซอฟต์แวร์ นักข่าว การศึกษา และการปฏิบัติเกี่ยวกับการปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
เครือข่ายการปฏิบัติแตกต่างอะไรจากเครือข่ายอื่น ๆ  คือเหตุผลหลักในการเกิดความสัมพันธ์ภายในเครือข่ายการปฏิบัติ คือบุคคลที่ติดต่อโดยการแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อการทำงานของพวกเขาการถามและแบ่งปั่นความรู้กัน เครือข่ายการปฏิบัติจะโดดเด่นจากเครือข่ายอื่น ๆ ที่เกิดจากปัจจัยอื่น ๆ เช่น ความสนใจในงานอดิเรกหรือคุยเรื่องกีฬาในขณะนั่งรถบัสคันเดียวกันไปทำงาน เป็นต้น ท้ายที่สุด การปฏิบัติต้องไม่จำเป็นต้องถูก จำกัด ให้มีที่ภายในหนึ่งอาชีพหรือวินัยในการทำงานแต่มันอาจมีบุคคลจากหลากหลายอาชีพจึง ระยะที่ การปฏิบัติ จะเหมาะสมกว่ากว่าคนอื่น ๆ เช่นอาชีพ
ตามที่ระบุข้างต้นเครือข่ายการปฏิบัติรวมช่วงของทางการ เครือข่ายฉุกเฉิน จากสังคมของการปฏิบัติสู่เครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ของการปฏิบัติ สอดคล้องกับ Lave & Wenger’s งานต้นแบบ (1991)  Brown & Duguid เสนอให้สังคมของการปฏิบัติเป็นกลุ่มย่อยเฉพาะท้องถิ่นและเครือข่ายการปฏิบัติ  โดยปกติจะประกอบด้วยความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งบุคคลที่เชื่อมโยงในการทำงานร่วมกันที่มักจะสื่อสารในสถานการณ์หันหน้าเข้าหากัน ตรงข้ามของคลื่นเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ของการปฏิบัติ ซึ่งมักจะหมายถึงชุมชนเป็นเสมือนหรือสังคมอิเล็กทรอนิกส์และประกอบด้วยความสัมพันธ์อ่อนแอ ในเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ของการปฏิบัติ บุคคลที่อาจไม่เคยรู้จักกันหรือพบหน้ากัน และพวกเขาประสานงานทั่วไปด้วยวิธีการเช่นบล็อก กระดานรายการจดหมายอิเล็กทรอนิกส์หรือกระดานข่าว
ความแตกต่างจากกลุ่มงานเป็นทางการ

ในทางในทางตรงกันข้ามการใช้การควบคุมอย่างเป็นทางการเพื่อสนับสนุนการแลกเปลี่ยนความรู้มักใช้ในกลุ่มงานเป็นทางการ เช่นพันธสัญญา  ลำดับชั้นขององค์กร, สิ่งจูงใจทางการเงิน หรือกฎบังคับ  เครือข่ายของการส่งเสริมความรู้ตามแนวเส้นกระแสการปฏิบัติผ่านเครือข่ายทางสังคมทางการ จึงเป็นวิธีหนึ่งที่จะแยกแยะระหว่างเครือข่ายการปฏิบัติงานกลุ่ม สร้างจากเอกสารขององค์กรเป็นทางการ เป็นธรรมชาติของการควบคุมกลไก
กลุ่มที่สองของความแตกต่างคุณสมบัติอ้างไปยังส่วนประกอบของพวกเขา เครือข่ายการปฏิบัติและกลุ่มงานอย่างเป็นทางการแตกต่างกันไปในแง่ของขนาดของเครือข่ายตั้งแต่การปฏิบัติอาจจะช่วงจากบุคคลที่เลือกบางถึงขนาดใหญ่มาก เปิดเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ ผู้เข้าร่วมประกอบด้วยหลายพันคนในขณะที่กลุ่มมักจะมีขนาดเล็ก  พวกเขายังแตกต่างกันไปในแง่ของผู้ที่สามารถเข้าร่วม  กลุ่มงานและทีมงานเสมือนโดยปกติจะประกอบด้วยสมาชิกที่มีกำหนดอย่างเป็นทางการและได้รับมอบหมาย ในทางตรงกันข้ามเครือข่ายการปฏิบัติประกอบด้วยอาสาสมัคร โดยไม่มีข้อจำกัดสมาชิก
ท้ายที่สุด  เครือข่ายการปฏิบัติและกลุ่มงานอย่างเป็นทางการแตกต่างกันไปในแง่ของความคาดหวังเกี่ยวกับการมีส่วนร่วม  ในกลุ่มงานอย่างเป็นทางการและทีมงานเสมือน  การมีส่วนร่วมพิจารณาร่วมกันและสมาชิกที่คาดว่าจะบรรลุเป้าหมายการทำงานที่เฉพาะเจาะจง การมีส่วนร่วมในชุมชนของการพิจารณาร่วมกัน เช่นที่บุคคลทั่วไปวิธีการเฉพาะอื่น ๆ สำหรับช่วยในเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์การปฏิบัติ การมีส่วนร่วมการกำหนด ผู้มีความรู้ในการควบคุมที่ไม่ตอบสนองคำถามของพวกเขาหรือคุณภาพของคำตอบ . ในทางกลับกัน, ก็มีผู้ให้ความรู้ไม่รับรองผู้ที่จะเข้าใจคำตอบให้หรือจะยินดีที่จะตอบสนองความโปรดปราน
ดูเพิ่ม

Teigland, Robin, Knowledge Networking: Structure and Performance in Networks of Practice เก็บถาวร 2006-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Stockholm: Stockholm School of Economics, 2003.
Teigland, Robin and Wasko, M. M. Extending Richness with Reach: Participation and Knowledge Exchange in Electronic Networks of Practice. Chapter 19 in Hildreth, P & Kimble, C (eds.), Knowledge Networks: Innovation Through Communities of Practice, London: Idea Group Inc., 2004.
Wasko, M M, Faraj, S, & Teigland, Robin, Collective Action and Knowledge Contribution in Electronic Networks of Practice เก็บถาวร 2006-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Journal of the Association for Information Systems (JAIS) , Special Issue on Theory Development, 5, 11-12, 2004.
Whelan, E. Knowledge Exchange in Electronic Networks of Practice , "Journal of Information Technology (JIT)", 22, 5-13, 2007.
Takhteyev, Y. Networks of Practice as Actor-Networks, Information, Communication and Society, 12 (4), 566-583, June 2009.
เครื่องบันทึกตลับวิดีโอ

เครื่องบันทึกตลับวิดีโอในระบบวีเอชเอส
เครื่องบันทึกตลับวิดีโอ (อังกฤษ: videocassette recorder) หรือ เครื่องบันทึกวิดีโอ (อังกฤษ: video recorder) เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าสำหรับบันทึกเสียงและภาพในระบบอนาล็อกจากสัญญาณโทรทัศน์หรือสัญญาณเสียงและภาพอื่น ๆ บนวิดีโอเทปซึ่งมีเทปแม่เหล็กอยู่ และยังสามารถเล่นวิดีโอที่บันทึกไปแล้วซ้ำได้ โดยนิยมนำมาใช้ในการบันทึกรายการโทรทัศน์ลงบนวิดีโอเทปเพื่อนำมารับชมภายหลังได้
เครื่องบดยางสองลูกกลิ้ง

เครื่องบดยางสองลูกกลิ้ง (อังกฤษ: two roll mill) เป็นเครื่องบดยางที่ประกอบด้วยลูกกลิ้งสองลูกกลิ้งบีบอัดและบดยางให้โมเลกุลของยางเกิดการขาด ทำให้ขนาดของโมเลกุลยางที่ใหญ่และยาวลดลง ทำให้ยางนิ่มลง และสามารถแปรรูปยางได้และยังจะสามารถนำสารเคมีผสมเข้าไปในยางเพื่อให้ได้สมบัติตามที่ต้องการได้ ขบวนการลดความหนืดของยางโดยใช้เครื่องบดยางสองลูกกลิ้ง เรียกว่า Mastication และการที่จะทำให้ยางนิ่มลงนั้นจะขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น ความเร็วของผิวลูกกลิ้งทั้งสองจะต้องมีความเร็วที่ไม่เท่ากันโดยที่ลูกกลิ้งหน้าจะช้ากว่าลูกกลิ้งหลัง อัตราส่วนความเร็วผิวระหว่างลูกกลิ้งหน้ากับลูกกลิ้งหลังเรียกว่า Friction ratio โดยทั่วไป Friction ration จะอยู่ในช่วง 1:1 ถึง 4:1 และจะขึ้นกับชนิดของยางที่ใช้บด ในระหว่างการบดออกซิเจนในบรรยากาศจะเข้าไปทำปฏิกิริยากับสายโซ่โมเลกุลของยางที่ขาดออกจากกันไม่ให้รวมตัวกันได้ และอุณหภูมิของลูกกลิ้ง ถ้าอุณหภูมิต่ำ ยางจะแข็งไหลผ่านลูกกลิ้งได้ยากทำให้เกิดการฉีกขาดของสายโซ่โมเลกุลของยางมากขึ้น และในทางกลับกัน ถ้าอุณหภูมิสูงยางจะถูกออกซิไดซ์ได้ง่ายทำให้ยางนิ่มลงได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน
เครื่องจักรความร้อนการ์โน

เครื่องจักรความร้อนการ์โน (อังกฤษ: Carnot Heat Engine) ถูกใช้ในการศึกษาวงจรอุณหพลศาสตร์โดย นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน ในปี 1820 และได้รับการอธิบายเพิ่มเติมโดยเบอนัวต์ ปอล เอมีล กลาปีรง (Benoit Paul Émile Clapeyron) ในทศวรรษต่อมา เครื่องจักรความร้อนเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ความร้อนในการสร้างงานโดยการนำพาสารไปตามกระบวนการที่เป็นวัฏจักร
วัฏจักรการ์โน

วัฏจักรการ์โนประกอบด้วยขั้นตอนต่างๆ ดังนี้
การขยายตัวแบบผันกลับได้ที่อุณหภูมิเสมอของก๊าซที่อุณหภูมิสูง TH (การเพิ่มความร้อนที่อุณหภูมิเสมอ)  ในขั้นตอนนี้ก๊าซขยายตัวโดยการดันลูกสูบทำให้ก๊าซทำงานให้กับสภาพแวดล้อมพร้อมกันนั้นก๊าซจะรับความร้อนเข้าได้ด้วย
การขยายตัวแบบผันกลับได้ที่ไม่มีการแลกเปลี่ยนความร้อนของก๊าซ ในขั้นตอนนี้สมมติให้กระบอกสูบและลูกสูบนั้นเป็นฉนวน ซึ่งทำให้ไม่มีการแลกเปลี่ยนความร้อนกับก๊าซ ก๊าซยังคงขยายตัวและทำงานให้กับสภาพแวดล้อม การขยายตัวนี้ทำให้อุณหภูมิของก๊าซลงลดไปยังที่อุณหภูมิต่ำ TC
การบีบอัดที่อุณหภูมิเสมอแบบผันกลับได้ของก๊าซที่อุณหภูมิต่ำ TC (การคายความร้อนที่อุณหภูมิเสมอ)  ตอนนี้สภาพแวดล้อมจะทำงานให้ก๊าซ ทำให้ความร้อนไหลออกจากก๊าซกลับสู่สภาพแวดล้อม
การบีบอัดแบบผันกลับได้ที่ไม่มีการแลกเปลี่ยนความร้อนของก๊าซ เรายังสมมติให้กระบอกสูบและลูกสูบเป็นฉนวน  ในขั้นตอนนี้สภาแวดลอบทำงานให้กับก๊าซโดยบีบอัดก๊าซและทำให้อุณหภูมิเพิ่มขึ้นไปเป็น TH ที่จุดนี้ ก๊าซกลับไปอยู่ในตอนเริ่มของขั้นตอนที่ 1
สมบัติของวัฏจักรการ์โน

ประสิทธิภาพของเครื่องจักรการ์โน  \eta  คือปริมาณงานที่เครื่องจักรทำงานต่อความร้อนที่ได้รับที่อุณหภูมิ TH
เคนเนธ บรานาห์

| เซอร์ เคนเนธ บรานาห์ |
| --- | --- |
บรานาห์ใน ค.ศ. 2015
เกิด: เคนเนธ ชาลส์ บรานาห์  (1960-12-10) 10 ธันวาคม ค.ศ. 1960 (63 ปี) เบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ
อาชีพ: นักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1981–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เอ็มมา ทอมสัน (สมรส 1989; หย่า 1995) ลินด์เซย์ บรันน็อก (สมรส 2003)
คู่รัก: เฮเลนา บอนแฮม คาร์เตอร์ (1994–1999)
เซอร์เคนเนธ ชาลส์ บรานาห์ (อังกฤษ: Sir Kenneth Charles Branagh เกิด 10 ธันวาคม ค.ศ. 1960) เป็นนักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้อำนวยการสร้างและนักเขียนบทชาวไอริชทางเหนือ บรานาห์ได้รับการฝึกฝนที่ ราชสถานศิลปะการละคร ในกรุงลอนดอน ในปี 2015 เขาประสบความสำเร็จในฐานะประธานของ ริชาร์ด แอทเทนเบอเรอห์ เขาเป็นทั้งผู้กำกับและนักแสดงในภาพยนตร์ดัดแปลงหลายเรื่องอย่าง วิลเลียม เชกสเปียร์ รวมไปถึงการได้กำกับและแสดงเป็น เฮนรี่ที่ 5 จอมราชันย์ (1989) (ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และ ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม) รักจะแต่งต้องแบ่งหัวใจ (1993), โอเทลโล่ (1995), แฮมเล็ต (1996) (ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขา บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม) เลิฟส์ เลเบอร์ ลอสต์ (2000), แอส ยู ไลค์ อิท (2006) และภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากนวนิยายของอกาธา คริสตี ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส (2017), ฆาตกรรมบนลำน้ำไนล์ (2022) และ ฆาตกรรมหลอนแห่งนครเวนิส (2023) ซึ่งเขายังแสดงเป็น แอร์กูล ปัวโร
บรานาห์ได้แสดงในภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์อีกหลายเรื่องรวมถึง Fortunes of War (1987) วูดดี อัลเลน ซะเลบบริที้ (1998), คู่พิทักษ์ปราบอสูรเจ้าโลก (1999) และได้พากย์เสียงเป็นมิเกลใน ผจญภัยแดนมหัศจรรย์ เอลโดราโด้ (2000), Shackleton (2002), แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ (2002), วอร์ม สปริงส์ (2005) ได้รับบทฐานะเป็นพลเอก เฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค ใน ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก (2008), แก๊งฮากลิ้ง ซิ่งเรือร็อค (2009), Wallander (2008–2016), 7 วัน แล้วคิดถึงกันตลอดไป (2011) รับบทเป็น ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (ได้เสนอชื่อเข้าชิง รางวัลออสการ์ สาขา นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม) และได้รับบทเป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือโบลตันในภาพยนตร์แอ็กชั่นระทึกขวัญ ดันเคิร์ก (2017) เขาได้กำกับภาพยนตร์อย่างเช่น เมินเสียเถิดความตาย (1991) ซึ่งเขายังนำแสดงด้วย สวอน ซอง (1992) (ได้เสนอชื่อเข้าชิง รางวัลออสการ์ สาขา ภาพยนตร์เหตุการณ์สั้นยอดเยี่ยม) แมรี่ เชลลีย์ แฟรงเกนสไตน์ (1994) ซึ่งเขายังนำแสดงด้วย เดอะ เมจิก ฟลูต (2006), เฉือนเหลี่ยม คนหักคม (2007) ภาพยนตร์ซุปเปอร์ฮีโร่จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ธอร์: เทพเจ้าสายฟ้า (2011) ภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญ แจ็ค ไรอัน: สายลับไร้เงา (2014) ภาพยนตร์คนแสดงของ ดิสนีย์' เรื่อง ซินเดอเรลล่า (2015) และภาพยนตร์เล่าเรื่องส่วนตัว เบลฟาสต์ (2021) (ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลออสการ์สาขา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม กับ ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และชนะในสาขา บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม)
ผลงาน > บทบาทการแสดง

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1981 | เกียรติยศแห่งชัยชนะ | นักศึกษาเคมบริดจ์ | ไม่มีเครดิต |
| 1987 | อะ มันธ์ อิน เดอะ คันทรี | เจมส์ มุน |  |
| 1987 | ไฮ ซีซั่น | ริก |  |
| 1989 | เฮนรี่ที่ 5 จอมราชันย์ | เฮนรีที่ 5 |  |
| 1991 | เมินเสียเถิดความตาย | ไมค์ เชิร์ช / โรมัน สเตราส์ |  |
| 1992 | ปีเตอร์ส เฟรนส์ | แอนดรูว์ เบนสัน |  |
| 1993 | รักจะแต่งต้องแบ่งหัวใจ | เบเนดิกต์ |  |
| 1993 | สวิง คิดส์ | เฮอร์ นอปป์, เกสตาโพ | ไม่มีเครดิต |
| 1994 | แมรี่ เชลลีย์ แฟรงเกนสไตน์ | วิคเตอร์ แฟรงเกนสไตน์ |  |
| 1995 | โอเทลโล่ | อิอาโก |  |
| 1996 | แฮมเล็ต | เจ้าชายแฮมเล็ต |  |
| 1998 | เดอะ จินเจอร์เบรด แมน | ริก แมกกรูเดอร์ |  |
| 1998 | เดอะ ธีโอรี่ ออฟ ไฟลท์ | ริชาดส์ |  |
| 1998 | ซะเลบบริที้ | ลี ไซมอน |  |
| 1998 | เดอะ พร็อพโพซิชั่น | ฟาเธอร์ ไมเคิล แม็คคินน่อน |  |
| 1998 | เดอะ แดนซ์ ออฟ ชีวา | พันเอกอีแวนส์ | ภาพยนตร์สั้น |
| 1999 | เอเลี่ยน เลิฟ ไทรแองเกิล | สตีเว่น เชสเตอร์แมน | ภาพยนตร์สั้น |
| 1999 | คู่พิทักษ์ปราบอสูรเจ้าโลก | ด็อกเตอร์ อาร์ลิสส์ เลิฟเลส |  |
| 2000 | เลิฟส์ เลเบอร์ ลอสต์ | เบราวน์ |  |
| 2000 | ผจญภัยแดนมหัศจรรย์ เอลโดราโด้ | มิเกล | พากย์เสียง |
| 2000 | เฮา ทู คิล ยัวร์ เนเบอร์ส ด็อก | ปีเตอร์ แม็คโกแวน |  |
| 2000 | เพนนีเวย์ เมกเกอร์ | เดอะ เพนนีเวย์ เมกเกอร์ | ภาพยนตร์สั้น |
| 2001 | ชไนเดอร์ส เซคเคินด์ สตาช | โจเซฟ บาร์เนต | ภาพยนตร์สั้น |
| 2002 | แรบบิท พรูฟ เฟนซ์ | เอ.โอ. เนวิล |  |
| 2002 | แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ | กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต |  |
| 2004 | ไฟว์ ชิลเดรน & อิท | อังเคิล อัลเบิร์ต |  |
| 2007 | เฉือนเหลี่ยม คนหักคม | ชายในทีวี | ไม่มีเครดิต |
| 2008 | ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก | เฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค |  |
| 2009 | แก๊งฮากลิ้ง ซิ่งเรือร็อค | เซอร์อลิสแตร์ ดอร์แมนดี้ |  |
| 2011 | 7 วัน แล้วคิดถึงกันตลอดไป | ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ |  |
| 2012 | สตาร์ อิน ชอร์ทส | มาร์ค สโนว์ | ภาพยนตร์สั้น, ตอน: พรอดดะเกิล |
| 2014 | แจ็ค ไรอัน: สายลับไร้เงา | วิกเตอร์ เชเรวิน |  |
| 2016 | มายด์ฮอร์น | เป็นตัวเอง | คามิโอ |
| 2017 | ดันเคิร์ก | ผู้บัญชาการกองทัพเรือโบลตัน |  |
| 2017 | ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส | แอร์กูล ปัวโร |  |
| 2018 | อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล | ชาวแอสการ์ดที่วอขอความช่วยเหลือ | พากย์เสียง (ไม่มีเครดิต) |
| 2018 | ออล อิส ทรู | วิลเลียม เชกสเปียร์ |  |
| 2020 | เทเน็ท | อันเดร ซาทอร์ |  |
| 2022 | สาวน้อยผจญไฟหัวใจไม่หยุดฝัน | ชอว์น โนแลน | พากย์เสียง |
| 2022 | ฆาตกรรมบนลำน้ำไนล์ | แอร์กูล ปัวโร |  |
| 2023 | ออปเพนไฮเมอร์ | นิลส์ โปร์ |  |
| 2023 | ฆาตกรรมหลอนแห่งนครเวนิส | แอร์กูล ปัวโร |  |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1988 | ทเวนตี้ ไนท์ | ใช่ | ไม่ | ไม่ | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1989 | เฮนรี่ที่ 5 จอมราชันย์ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 1991 | เมินเสียเถิดความตาย | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 1992 | ปีเตอร์ส เฟรนส์ | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 1992 | สวอน ซอง | ใช่ | ไม่ | ไม่ | ภาพยนตร์สั้น |
| 1993 | รักจะแต่งต้องแบ่งหัวใจ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 1994 | แมรี่ เชลลีย์ แฟรงเกนสไตน์ | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 1995 | อิน เดอะ บลีค มิดวินเทอร์ | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 1996 | แฮมเล็ต | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2000 | เลิฟส์ เลเบอร์ ลอสต์ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2003 | ลีเซ็นนิง | ใช่ | ใช่ | ไม่ | ภาพยนตร์สั้น |
| 2006 | เดอะ เมจิก ฟลูต | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2006 | แอส ยู ไลค์ อิท | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2007 | เฉือนเหลี่ยม คนหักคม | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2011 | ธอร์: เทพเจ้าสายฟ้า | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2014 | แจ็ค ไรอัน: สายลับไร้เงา | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2015 | ซินเดอเรลล่า | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2017 | ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2018 | ออล อิส ทรู | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2020 | อาร์ทิมิส ฟาวล์: ผจญภัยสายลับใต้พิภพ | ใช่ | ไม่ | ใช่ | ฉายในดิสนีย์+ |
| 2021 | เบลฟาสต์ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2022 | ฆาตกรรมบนลำน้ำไนล์ | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2023 | ฆาตกรรมหลอนแห่งนครเวนิส | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 20 เรื่องของ เคนเนธ บรานาห์
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ไอเอ็มดีบี | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1989 | เฮนรี่ที่ 5 จอมราชันย์ |  98% (8.20/10) (42 รีวิว) |  | 83 (17 รีวิว) | 7.5 (‎‎31,842) | $9,000,000 | $10,176,701 |
| 1991 | เมินเสียเถิดความตาย |  81% (7.20/10) (52 รีวิว) |  | 66 (19 รีวิว) | 6.8 (30,556) | $15,000,000 | $38,016,380 |
| 1992 | ปีเตอร์ส เฟรนส์ |  65% (6.00/10) (37 รีวิว) | — | — | 7.0 (12,235) | $5,000,000 | $4,058,564 |
| 1993 | รักจะแต่งต้องแบ่งหัวใจ |  90% (7.20/10) (49 รีวิว) |  | 80 (25 รีวิว) | 7.3 (52,412) | $11,000,000 | $22,549,338 |
| 1994 | แมรี่ เชลลีย์ แฟรงเกนสไตน์ |  42% (5.50/10) (53 รีวิว) |  | 49 (17 รีวิว) | 6.3 (59,674) | $45,000,000 | $112,006,296 |
| 1995 | อิน เดอะ บลีค มิดวินเทอร์ |  81% (7.00/10) (27 รีวิว) | — | — | 7.2 (2,788) | — | $469,571 |
| 1996 | แฮมเล็ต |  95% (8.10/10) (57 รีวิว) | — | — | 7.7 (40,253) | $18,000,000 | $6,288,230 |
| 2000 | เลิฟส์ เลเบอร์ ลอสต์ |  50% (5.50/10) (68 รีวิว) |  | 35 (29 รีวิว) | 5.9 (4,921) | $13,000,000 | $299,792 |
| 2006 | เดอะ เมจิก ฟลูต |  70% (5.60/10) (23 รีวิว) |  | 55 (9 รีวิว) | 6.5 (1,308) | $27,000,000 | $2,000,853 |
| 2006 | แอส ยู ไลค์ อิท |  36% (4.70/10) (14 รีวิว) |  | 75 (15 รีวิว) | 6.1 (3,767) | — | $563,162 |
| 2007 | เฉือนเหลี่ยม คนหักคม |  36% (5.20/10) (121 รีวิว) |  | 49 (30 รีวิว) | 6.4 (33,110) | — | $4,889,751 |
| 2011 | ธอร์: เทพเจ้าสายฟ้า |  77% (6.70/10) (296 รีวิว) |  | 57 (40 รีวิว) | 7.0 (906,846) | $150,000,000 | $449,326,618 |
| 2014 | แจ็ค ไรอัน: สายลับไร้เงา |  54% (5.60/10) (189 รีวิว) |  | 57 (36 รีวิว) | 6.2 (138,778) | $60,000,000 | $135,511,030 |
| 2015 | ซินเดอเรลล่า |  84% (7.20/10) (258 รีวิว) |  | 67 (47 รีวิว) | 6.9 (192,074) | $95,000,000 | $543,514,353 |
| 2017 | ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส |  60% (6.10/10) (301 รีวิว) |  | 52 (46 รีวิว) | 6.5 (300,134) | $55,000,000 | $352,794,081 |
| 2018 | ออล อิส ทรู |  72% (6.60/10) (143 รีวิว) |  | 59 (32 รีวิว) | 6.3 (5,510) | — | $3,019,143 |
| 2020 | อาร์ทิมิส ฟาวล์: ผจญภัยสายลับใต้พิภพ |  8% (3.60/10) (177 รีวิว) |  | 31 (33 รีวิว) | 4.3 (‎30,574) | $125,000,000 | — |
| 2021 | เบลฟาสต์ |  86% (7.80/10) (335 รีวิว) |  | 75 (55 รีวิว) | 7.2 (93,892) | $25,000,000 | $49,158,709 |
| 2022 | ฆาตกรรมบนลำน้ำไนล์ |  61% (5.90/10) (292 รีวิว) |  | 52 (51 รีวิว) | 6.3 (191,584) | $90,000,000 | $137,307,235 |
| 2023 | ฆาตกรรมหลอนแห่งนครเวนิส |  75% (6.50/10) (295 รีวิว) |  | 63 (52 รีวิว) | 6.5 (117,342) | $60,000,000 | $122,290,456 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  66% (6.31/10) | 59 | 59 | 6.6 | $803 ล้าน | $1,994,240,263 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ