stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระครูพรหมจริยาธิมุตต์ (กุหลาบ พุทฺธโชติ)
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2477 เป็นพระครูประทวน ที่ “พระครูกุหลาบ”
พ.ศ. 2480 เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะอำเภอ ชั้นตรี
พ.ศ. 2497 เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะอำเภอ ชั้นเอก
พ.ศ. 2511 เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะอำเภอ ชั้นพิเศษ ในราชทินนามเดิม “พระครูพรหมจริยาธิมุตต์”
งานพัฒนา

พ.ศ. 2509 หลวงพ่อกุหลาบ เป็นผู้ริเริ่มร่วมกับราษฎร์ที่มีจิตรศรัทธาบริจาคเงินเพื่อสร้างโรงเรียนขึ้นภายในพื้นที่วัดบางเป้ง ปัจจุบันชื่อโรงเรียนว่า " โรงเรียนวัดบางเป้ง (กุหลาบราษฎร์อำนวยวิทย์) "
พ.ศ. 2512 สร้างกุฎิ 1 หลัง 2 ชั้น
พ.ศ. 2512 ปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ 1 หลัง เปลี่ยนหลังคาใหม่มุงด้วยกระเบื้องลอนเล็ก ทั้งได้สร้างอาสนะสงฆ์ พื้นหินขัด
พ.ศ. 2513 สร้างโรงครัว 1 หลัง ชั้นเดียว พื้นคอนกรีตหลังคามุงด้วยกระเบื้องลอนคู่
พ.ศ. 2514 สร้างกุฎิ 1 หลัง 2 ชั้น ชั้นล่างพื้นหินขัด ชั้นบนเป็นไม้ หลังคามุงด้วยกระเบื้องลอนเล็ก
พ.ศ. - สร้างหอระฆัง 1 หลัง 3 ชั้น เทคอนกรีตเสริมเหล็ก
พ.ศ. 2516 เทพื้นคอนกรีตบริเวณวัด หน้ากุฏิพระภิกษุสามเณร
พ.ศ. 2518 สร้างกุฎิ 1 หลัง 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นพื้นคอนกรีต ชั้นบนเป็นไม้ หลังคามุงด้วยกระเบื้องลอนเล็ก
พ.ศ. - หลวงพ่อกุหลาบ ผู้ริเริ่มสร้างถนนจากสุขุมวิทเข้าสู่วัดบางเป้ง ทางราชการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติว่า “พรหมประชาสรรค์”
หลวงพ่อบริจาคที่ดินส่วนตัวเพื่อสาธารณะกุศล

พ.ศ. 2516 ได้บริจาคที่ดินส่วนตัวที่ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ให้กับกรมสามัญศึกษาเพื่อสร้างโรงเรียนมัธยมแสนสุข เนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา
“ข้อมูลเพิ่มเติม คณะกรรมการดังกล่าวได้ดำเนินการจัดซื้อที่ดิน เพื่อย้ายโรงเรียนไปสร้าง ณ ที่แห่งใหม่ อยู่ห่างจากที่เดิมประมาณ 800 เมตร อยู่ติดกับอาณาเขตวัดบางเป้งเป็นเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา ท่านพระครูพรหมจริยาธิมุตติ์(หลวงพ่อกุหลาบ หรือ อาจารย์หลาบ) เจ้าอาวาสวัดบางเป้งในขณะนั้น มอบที่ดินส่วนตัวอีกจำนวน 9 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา ซึ่งจำนวนที่ดินทั้งหมดก็ยังไม่พอสร้างโรงเรียนได้ท่านพระครูพรหมจริยาธิมุตติ์ จึงอนุญาตให้ใช้ที่ธรณีสงฆ์ของวัดบางเป้งอีก 4 ไร่ 24 ตารางวา รวมเป็น 21 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา”
พ.ศ. - ได้บริจาคที่ดินส่วนตัวที่ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เพื่อสร้างสถานีดับเพลิงสุขาภิบาลแสนสุข เพื่อเป็นประโยชน์แก่ประชาชน เนื้อที่ 1 งาน 20 ตารางวา
พ.ศ. - ได้บริจาคที่ดินส่วนตัวที่ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ห่างจากชายทะเลบางแสน 500 เมตร ให้เป็นที่ธรณีสงฆ์ของวัดบางเป้ง เนื้อที่ 30 ไร่เศษ
(รวมที่ดิน 3 แปลง เป็นเงินประมาณ 2,600,000 บาทเศษ)
มรณภาพ

พระครูพรหมจริยาธิมุตต์ (หลวงพ่อกุหลาบ พุทฺธโชติ) ท่านมรณภาพ เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2519 สิริอายุได้ 86 ปี พรรษา 67
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติ หลวงพ่อกุหลาบ วัดบางเป้ง กับนักเลงโต - YouTube โดยอาจารย์ยอด
ประวัติ วัดบางเป้ง อ.เมืองชลบุรี จ.ชลบุรี - YouTube สารคดีเชิงข่าว:วัดบางเป้ง โดยนิสิต ม.บูรพา
ประวัติ วัดบางเป้ง - chonburiindex
ภาพถ่ายเกี่ยวกับวัดบางเป้งบางส่วน และข้อมูลทั่วไป - Pantip
| ก่อนหน้า |  | พระครูพรหมจริยาธิมุตต์ (กุหลาบ พุทฺธโชติ) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| - |  | เจ้าอาวาสวัดบางเป้ง  (พ.ศ.  – พ.ศ. 2519) |  | - |
แอนดีจ็อน

| แอนดีจัน Andijon / Андижон Андижан |
| --- | --- |
นคร
จากบนลงล่างและซ้ายไปขวา: มัสยิด Devonaboy Jome, รูปปั้น Z.M. Babur, โบสถ์น้อยนักบุญจอร์จ, มหาวิทยาลัยรัฐแอนดีจ็อน, มัสยิด Zubayr Ibn Avvom Jame, จัตุรัสนาว็อย
แอนดีจัน
พิกัด: 40°47′N 72°20′E﻿ / ﻿40.783°N 72.333°E﻿ / 40.783; 72.333
ประเทศ:  อุซเบกิสถาน
ภาค: แอนดีจ็อน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 74.3 ตร.กม. (28.7 ตร.ไมล์)
ความสูง: 500 เมตร (1,600 ฟุต)
ประชากร (2024)
 • ทั้งหมด: 747,800 คน
 • ความหนาแน่น: 10,000 คน/ตร.กม. (26,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+5 (UZT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+5
รหัสไปรษณีย์: 170100
รหัสพื้นที่: +998 74
เว็บไซต์: www.andijan.uz
แอนดีแจน (อักษรโรมัน: Andijan; /ˌændɪˈdʒæn, -ˈdʒɑːn/ an-dih-jan, -jahn) หรือ แอนดีจ็อน (ภาษาอุซเบก: [ˌændɪˈdʒɒn]; Andijon, รัสเซีย: Андижан [əndʲɪˈʐan]) เป็นนครในประเทศอุซเบกิสถาน ศูนย์กลางการปกครอง การค้า และวัฒนธรรมของภาคแอนดีจ็อน แอนดีจ็อนเป็นนครระดับอำเภอ มีขนาดพื้นที่รวม 74 km2 (29 sq mi) และมีความหนาแน่นประชากรมากกว่า 10,000 คนต่อตารางกิโลเมตร ด้วยจำนวนประชากร 747,800 คน ณ ปี 2024 แอนดีจ็อนตั้งอยู่ในบริเวณริมชายแดนตะวันออกเฉียงใต้ของหุบเขาแฟร์กานา ใกล้กับพรมแดนประเทศคีร์กีซสถาน
นครแอนดีจ็อนมีอายุมากกว่า 2,500 ปี ถือเป็นนครที่เก่าแก่ที่สุดในอุซเบกิสถาน ในบางส่วนของนคร มีการขุดค้นทางโบราณคดีพบหลักฐานที่ย้อนไปถึง 700-800 ปีก่อนคริสต์กาล และเป็นนครสำคัญบนเส้นทางสายไหม แอนดีจ็อนเป็นที่รู้จักดีในฐานะบ้านเกิดของจักรพรรดิบาบูร์ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิโมกุลในอนุทวีปอินเดีย รวมถึงเป็นที่รู้จักจากเหตุการณ์ในปี 2005 ซึ่งรัฐบาลทำการกราดยิงใส่ผู้ประท้วงเป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยราย
ในสมัยโซเวียต นครแอนดีจ็อนได้รับการพัฒนาให้เป็นเมืองอุตสาหกรรมสำคัญ มีโรงงานผลิตเคมีภัณฑ์, เครื่องใช้ไฟฟ้าทั่วไป, อาหาร, เฟอร์นิเจอร์, พลั่ว, ปั๊มน้ำ, รองเท้า, อะไหล่จักรกลการเกษตร เป็นต้น
แอนดีจ็อนเป็นหนึ่งในเมืองที่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวบ่อยครั้ง โดยมีครั้งที่หนักที่สุดเมื่อปี 1902 รวมถึงเป็นแผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดในประเทศในศตวรรษนั้น
มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี

| --- | --- |
Mahidol University, Kanchanaburi Campus

ชื่อย่อ: MUKA
คติพจน์: Wisdom of the West (ปัญญาแห่งภูมิภาคตะวันตก)
สถาปนา: 18 เมษายน พ.ศ. 2541; 26 ปีก่อน (2541-04-18)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยมหิดล
รองอธิการบดี: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธัชวีร์ ลีละวัฒน์
ที่อยู่: 199 หมู่ 9 ถนนแสงชูโต ตำบลลุ่มสุ่ม อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี 71150
สี:   สีแดงอิฐ 
เว็บไซต์: www.ka.mahidol.ac.th
มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี  เป็นส่วนงานระดับคณะ สังกัดมหาวิทยาลัยมหิดล จัดการเรียนการสอนในหลายสาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิทยาศาสตร์  สาขาบริหารธุรกิจ  สาขาบัญชี และสาขาวิศวกรรมศาสตร์
ประวัติ

เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2538 คณะกรรมการสภามหาวิทยาลัย และคณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยมหิดลได้เดินทางไปสำรวจพื้นที่ที่จังหวัดเสนอไว้ทั้ง 3 แห่ง และมหาวิทยาลัยมหิดลได้มีมติให้เลือกพื้นที่บริเวณอำเภอไทรโยค ซึ่งตั้งอยู่ที่หมู่บ้านไตรรัตน์ หมู่ที่ 9 ตำบลลุ่มสุ่ม อำเภอโทรโยค เนื้อที่ประมาณ 6,000 ไร่ และบางส่วนอยู่ติดกับทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 323 (กาญจนบุรี – ทองผาภูมิ) เป็นสถานที่ตั้งมหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี
เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2538 คณะรัฐมนตรี ได้มีมติให้มหาวิทยาลัยมหิดลรับภารกิจในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี ในโครงการขยายการศึกษาขั้นอุดมศึกษาไปสู่ภูมิภาค มหาวิทยาลัยมหิดล จึงจัดตั้งโครงการจัดตั้งมหาวิทยามหิดล ณ กาญจนบุรี ขึ้นในสังกัดสำนักงานอธิการบดีในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งจากการประสานงานระหว่าง รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ผู้แทนจังหวัดกาญจนบุรีและอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล ได้เห็นชอบที่จะให้มหาวิทยาลัยมหิดลขยายวิทยาเขตการศึกษาไปที่จังหวัดกาญจนบุรี โดยจังหวัดได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการการจัดหาที่ดินเพื่อเป็นที่ตั้งมหาวิทยาลัยขึ้นใหม่ เพื่อทำหน้าที่สำรวจ ตรวจสอบและศึกษา พื่นที่แปลงต่างๆ ที่เหมาะสม โดยได้เสนอพื้นที่ให้มหาวิทยาลัยพิจารณารวม 3 แห่ง คือ อำเภอห้วยกระเจา อำเภอพนมทวน และอำเภอไทรโยค
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2540 มหาวิทยาลัยมหิดล ได้เริ่มก่อสร้างอาคารเรียนรวมและอาคารอำนวยการขึ้นเป็นจุดแรกของพื้นที่ก่อสร้าง ซึ่งเป็นภาพความทรงจำและความภาคภูมิใจ ที่ชาวจังหวัดกาญจนบุรี และบุคลากรที่เข้ามามีส่วนร่วมในการเริ่มก่อตั้งมหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี เป็นที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน อำเภอไทรโยค สภาพเป็นที่ราบสูงและภูเขา เป็นที่ดินจำนวน 58 แปลงเนื้อที่ประมาณ 4,000 ไร่ นอกจากนี้เพื่อให้มหาวิทยาลัยมีสถานที่สวยงานสำหรับการประชุมและสัมมนา ชาวจังหวัดกาญจนบุรียังได้จัดซื้อที่ดินติดริมแม่น้ำแควน้อย ในเขตสุขาภิบาลลุ่มสุ่ม อำเภทโทรโยค จำนวน 24 ไร่ 1 งาน 67 ตารางวา มอบให้แก่มหาวิทยาลัยอีกด้วย
เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2541 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงวางศิลาฤกษ์ “มหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี” (ชื่อในขณะนั้น) ณ หมู่บ้านไตรรัตน์ ตำบลลุ่มสุ่ม อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2552 มีประกาศมหาวิทยาลัยมหิดล เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2552 (ทั้งนี้มีผลตั้งแต่วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) เพื่อให้การบริหารงานของมหาวิทยาลัยมหิดลมีความเหมาะสมและสอดคล้องกับพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2550 โครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยมหิดล ณ กาญจนบุรี จึงยกฐานะเป็น มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี นับตั้งแต่บัดนั้นจนถึงปัจจุบัน
ทำเนียบรองอธิการบดีวิทยาเขตกาญจนบุรี

|     มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี> รองอธิการบดี |     มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี> วาระการดำรงตำแหน่ง |     มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี>  |
| --- | --- | --- |
| 1. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ไพโรจน์ สุวรรณสุทธิ | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2542 - 30 กันยายน พ.ศ. 2545 |  |
| 2. รองศาสตราจารย์ ดร.นพดล ไชยคำ | 17 ตุลาคม พ.ศ. 2545 - 30 กันยายน พ.ศ. 2549 |  |
| 3. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นคร เหมะ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 (วาระที่ 1) |  |
| 4. รองศาสตราจารย์ นายแพทย์ปรีชา สุนทรานันท์ (รักษาการ) | 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 |  |
| 5. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ เชิญโชค ศรขวัญ (รักษาการ) | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2554 (วาระที่ 1) |  |
| 6. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นคร เหมะ | 22 ธันวาคมพ.ศ. 2554 (วาระที่ 2) |  |
| 7. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. นายสัตวแพทย์กำลัง ชุมพลบัญชร | 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557 |  |
| 8. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ เชิญโชค ศรขวัญ | 1 มกราคม พ.ศ. 2558 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 (วาระที่ 2) |  |
| 9. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธัชวีร์ ลีละวัฒน์ (รักษาการ) | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2560 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2563 |  |
| 10. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธัชวีร์ ลีละวัฒน์ | 20 สิงหาคม พ.ศ. 2563 - ปัจจุบัน  |  |
โครงสร้างการบริหารงาน > สำนักวิชาสหวิทยาการ

| --- | --- |
 สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การเกษตร  สาขาวิชาอุตสาหกรรมอาหาร  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพและทรัพยากรธรรมชาติ  สาขาวิชาธรณีศาสตร์:  สาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์  สาขาวิชาพาณิชยศาสตร์และการจัดการ  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์
โครงสร้างการบริหารงาน > สำนักงานวิทยาเขตกาญจนบุรี

กลุ่มงานการศึกษาและวิชาการ
งานการศึกษา
งานวิจัยและส่งเสริมวิชาการ
งานบริหารงานวิจัยและบริการวิชาการ
กลุ่มงานบริหาร
งานธุรการสำนักวิชาสหวิทยาการ
หน่วยสารบรรณ
หน่วยทรัพยากรบุคคล
หน่วยเลขานุการ
กลุ่มวางแผนและพัฒนาคุณภาพ
งานคลังและพัสดุ
หน่วยนโยบายและแผน
หน่วยหอสมุดและคลังความรู้
กลุ่มงานสร้างเสริมภาพลักษณ์องค์กร
งานกายภาพและสิ่งแวดล้อม
งานวิเทศสัมพันธ์และสื่อสารองค์กร
หน่วยอาคารที่พักอาศัยและศูนย์พัฒนาฝึกอบรม
โครงสร้างการบริหารงาน > ส่วนงานอื่นๆ

ศูนย์วิจัยโรคเขตร้อนกาญจนบุรี คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล
โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า ปศุปาลัน คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ศูนย์แรกรับ ฟื้นฟู กักกันโรคสัตว์ป่าของกลางและสัตว์ต่างถิ่น (Center of Rehabilitation and Quarantine for Alien and Confiscated Animal wildlife) จัดตั้งขึ้นจากความร่วมมือกันระหว่างกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช และคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ศูนย์เฝ้าระวังและติดตามโรคจากสัตว์ป่า สัตว์ต่างถิ่นและสัตว์อพยพ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ศูนย์วิจัยประชากรและสังคมกาญจนบุรี สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล
หลักสูตร

หลักสูตรที่เปิดสอนในมหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี มีดังนี้
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การเกษตร (Agricultural Science)
สาขาวิชาเทคโนโลยีการอาหาร (Food Technology)
สาขาวิชาชีววิทยาเชิงอนุรักษ์ (Conservation Biology)
สาขาวิชาธรณีศาสตร์ (Geoscience)
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต
สาขาวิชาการจัดการ (Management)
หลักสูตรบัญชีบัณฑิต
สาขาวิชาบัญชี (Accounting)
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต
สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมและการจัดการภัยพิบัติ (Environmental Engineering and Disaster Management)
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชาความยั่งยืนทางทรัพยากรอาหารและระบบนิเวศ (Food Resources and Ecosystem Sustainability)
พิพิธภัณฑ์

พิพิธภัณฑ์พืช (Her barium) อาจเปรียบเทียบได้กับหอสมุดพรรณไม้ โดยเป็นแหล่งข้อมูลต่างๆ ของพืช และส่วนสำคัญที่สุด คือ เป็นที่เก็บรวบรวมพันธุ์ไม้รักษาสภาพ ซึ่งทำการเก็บเป็นตัวอย่างแห้ง ที่จัดเป็นหมวดหมู่อย่างมีระบบ
นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างในสภาพอื่นๆ เช่น ตัวอย่างดอง ภาพถ่าย ภาพวาด ตัวอย่างเนื้อไม้ เปลือกไม้ ซากดึกดำบรรพ์ (fossil) หนังสือ ตำราเกี่ยวกับพันธุ์ไม้ทั้งทางด้านอนุกรมวิธาน นิเวศวิทยา ธรรมชาติวิทยา พฤกษศาสตร์เศรษฐกิจ เป็นต้น
พิพิธภัณฑ์พืชแห่งภาคตะวันตก
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตกาญจนบุรี
| ด ค กมหาวิทยาลัยมหิดล |
| --- | --- | --- |
| คณะ |  กายภาพบำบัด  ทันตแพทยศาสตร์  เทคนิคการแพทย์  เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  พยาบาลศาสตร์  แพทยศาสตร์รามาธิบดี  แพทยศาสตร์ศิริราช  เภสัชศาสตร์  วิทยาศาสตร์  ศิลปศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  เวชศาสตร์เขตร้อน  สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์  สัตวแพทยศาสตร์  สาธารณสุขศาสตร์  สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์  บัณฑิตวิทยาลัย  |  |
| วิทยาลัย |  วิทยาลัยการจัดการ  วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา  วิทยาลัยนานาชาติ  วิทยาลัยศาสนศึกษา  วิทยาลัยราชสุดา  วิทยาลัยดุริยางคศิลป์  |  |
| สถาบัน |  สถาบันนวัตกรรมการเรียนรู้  สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน  สถาบันวิจัยประชากรและสังคม  สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย  สถาบันโภชนาการ  สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล  สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว  สถาบันบริหารจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม  |  |
| วิทยาเขต |  กาญจนบุรี  นครสวรรค์  อำนาจเจริญ  |  |
| หน่วยงานอื่น |  โรงเรียนสาธิตนานาชาติ  โรงพยาบาลศิริราช  โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์  โรงพยาบาลรามาธิบดี  สถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์  โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน  สถาบันสุขภาพเด็กแห่งมหาราชินี  ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก  ศูนย์การแพทย์มหิดลบำรุงรักษ์ นครสวรรค์  โรงพยาบาลทันตกรรม  โรงพยาบาลทันตกรรมมหาจักรีสิรินธร  โรงพยาบาลสัตว์ประศุอาทร  โรงพยาบาลปศุสัตว์และสัตว์ป่า ปศุปาลัน  โรงแรมศาลายาพาวิลเลียน  อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุกขชาติ  |  |
| สถาบันสมทบ |  ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์  วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า  วิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก  วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ  วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ  |  |
| สถาบันสมทบในอดีต |  วิทยาลัยแพทยศาสตร์กรุงเทพมหานครและวชิรพยาบาล  วิทยาลัยพยาบาลเกื้อการุณย์  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สถาบันพระบรมราชชนก วิทยาเขตกรุงเทพ  จักรีรัช  ชัยนาท  พระพุทธบาท  ราชบุรี  สระบุรี  สุพรรณบุรี  ชลบุรี  วิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า สถาบันพระบรมราชชนก  โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท  |  |
| อื่น ๆ |  ประวัติ  บุคคลจากมหาวิทยาลัยมหิดล  วันมหิดล  รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล  ทุนมหิดลวิทยาจารย์  การจัดอันดับ  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
แผ้ว สนิทวงศ์เสนี

| ท่านผู้หญิง แผ้ว สนิทวงศ์เสนี ม> ว.ม., ป.ช., ท.จ.ว. |
| --- | --- |
ท่านผู้หญิงแผ้วในวัย 17 ปี
เกิด: แผ้ว สุทธิบูรณ์ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2446 จังหวัดฉะเชิงเทรา อาณาจักรสยาม
เสียชีวิต: 24 กันยายน พ.ศ. 2543 (96 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ชื่ออื่น: หม่อมแผ้ว นครราชสีมา
อาชีพ: ข้าราชการกรมศิลปากร (พ.ศ. 2491–2535)
คู่สมรส: สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา (พ.ศ. 2459–2468) หม่อมสนิทวงศ์เสนี (หม่อมราชวงศ์ตัน สนิทวงศ์) (พ.ศ. 2470–2502)
บุตร: หม่อมหลวงแต้ว สนิทวงศ์ ท่านผู้หญิงนวลผ่อง เสนาณรงค์ หม่อมหลวงเติม สนิทวงศ์ หม่อมหลวงตวง สนิทวงศ์
รางวัล: พ.ศ. 2528 – ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์)
ลายมือชื่อ

ท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี (สกุลเดิม สุทธิบูรณ์; 25 ธันวาคม พ.ศ. 2446 – 24 กันยายน พ.ศ. 2543) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนาฏศิลป์ไทย ทั้งยังเป็นผู้คิดค้นท่ารำใหม่โดยยึดระเบียบแบบแผนตามประเพณีโบราณ และมีความสามารถในการประพันธ์บทโขนละคร เคยเป็นหม่อมในสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ถือเป็นหญิงสามัญชนที่ไม่ใช่ลูกหลานขุนนางคนแรกที่ได้เป็นสะใภ้หลวง หลังการทิวงคตของอดีตสามี ได้สมรสอีกครั้งกับหม่อมสนิทวงศ์เสนี (หม่อมราชวงศ์ตัน สนิทวงศ์) ซึ่งเป็นทูตไทยในทวีปยุโรป มีบุตรด้วยกันสี่คน ครั้นเมื่อกลับประเทศไทยใน พ.ศ. 2489 ท่านผู้หญิงแผ้วได้ใช้ความสามารถเชิงนาฏศิลป์ไทยของตนเข้ารับราชการในกรมศิลปากรเมื่อ พ.ศ. 2491 และได้รังสรรค์ผลงานนาฏยประดิษฐ์ทั้งหมด 44 ท่วงท่า
ท่านผู้หญิงแผ้วได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์) เมื่อ พ.ศ. 2528 และได้รับรางวัลบุคคลดีเด่นของชาติ สาขาศิลปะ ด้านนาฏศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2529
ประวัติ > สะใภ้หลวง

ขณะท่านผู้หญิงแผ้วมีอายุ 13 ปี ได้ทำการแสดงที่กระทรวงการต่างประเทศ แสดงคู่กับคุณหญิงเทศ นัฏกานุรักษ์ โดยเธอได้แสดงเป็นเมขลา ส่วนคุณหญิงนัฏกานุรักษ์แสดงเป็นรามสูร ต่อมาได้แสดงเรื่อง อิเหนา รับบทเป็น ดรสา ที่กระโดดกองไฟตายตามระตู เป็นที่ต้องพระหฤทัยของสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา และทรงขอเธอเข้าเป็นหม่อมห้าม มีนามว่า หม่อมแผ้ว นครราชสีมา แม้จะเป็นการเสกสมรสกับหญิงสามัญชนแต่ก็ไม่มีผู้ใดขัดพระทัย ส่วนหนึ่งก็เพราะเจ้านายพระองค์นี้เป็นที่ห่วงใยของพระราชชนกชนนีเพราะมีพระพลานามัยไม่สู้สมบูรณ์มานาน เธอเปี่ยมสุขยิ่งในฐานะหม่อมในสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมาซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นรัชทายาทอันดับหนึ่งแห่งกรุงสยาม หลังการทิวงคตของสมเด็จพระเชษฐาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถเมื่อ พ.ศ. 2463 ต่อมาได้ทรงนำความกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณรับหม่อมแผ้วเข้าเป็นสะใภ้หลวง ถือเป็นหญิงสามัญชนที่ไม่ใช่ลูกหลานขุนนางคนแรกที่ได้เป็นสะใภ้หลวง และได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นทุติยจุลจอมเกล้าเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466
ทว่าชีวิตสะใภ้หลวงได้สิ้นสุดลง เมื่อสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมาประชวรด้วยพระโรคพระวักกะอักเสบ ก่อนทิวงคต ณ พระตำหนักวังสวนกุหลาบ พระราชวังดุสิต เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 (ปฏิทินแบบปัจจุบัน พ.ศ. 2468) สิริพระชนมายุได้ 36 พรรษา ยังความทุกข์เข้าสู่จิตใจของหม่อมแผ้วยิ่งนัก โดยเธอเคยกล่าวเกี่ยวกับความรู้สึกของตนหลังการทิวงคตของสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมาไว้ว่า "...ตอนนั้นพระองค์ท่านมีพระชนมายุได้ 36 ปี ฉันอายุได้ 25 ปี ฉันรู้สึกว้าเหว่และเศร้าโศกถึงกับเป็นลมพับไป และรู้สึกว่าโลกนี้ช่างไม่มีอะไรแน่นอนทั้งสิ้น..."
ในปี พ.ศ. 2470 หม่อมแผ้ว ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งหม่อมห้ามสะใภ้หลวง พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานพระบรมราชานุญาต และได้ถวายคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้า ที่ได้รับพระราชทานไว้
ประวัติ > สมรสหนที่สอง

หลังสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมาทิวงคตไปแล้วสามปี ท่านผู้หญิงแผ้วได้สมรสใหม่กับหม่อมราชวงศ์ตัน สนิทวงศ์ (26 สิงหาคม พ.ศ. 2438 – 3 เมษายน 2502) พระโอรสในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ กับหม่อมแจ่ม ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หม่อมสนิทวงศ์เสนี เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2467 เป็นทูตทหารประจำประเทศฝรั่งเศส ประเทศอังกฤษ และประเทศอิตาลี เป็นอัครราชทูตประจำประเทศโปรตุเกส และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (พ.ศ 2491–2492) ท่านผู้หญิงแผ้วได้ติดตามสามีซึ่งรับราชการเป็นทูตประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรปในฐานะภรรยาทูต ทั้งสองมีบุตร-ธิดาด้วยกันจำนวน 4 คน คือ
หม่อมหลวงแต้ว สนิทวงศ์
ท่านผู้หญิงนวลผ่อง เสนาณรงค์  (12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) สมรสกับพลเอก แสวง เสนาณรงค์
พันตำรวจเอก (พิเศษ) หม่อมหลวงเติม สนิทวงศ์ (8 กรกฎาคม พ.ศ. 2474 – พ.ศ. 2551) สมรสกับโสภี โชติกะพุกกณะ
หม่อมหลวงตวง สนิทวงศ์ (ไม่มีข้อมูล – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2557) สมรสและหย่ากับหม่อมเจ้ารังษีนภดล ยุคล
ขณะที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศท่านผู้หญิงแผ้วมีหน้าที่เลี้ยงดูบุตร ไปพร้อม ๆ กับการทำงานบ้านด้วยตนเองทุกชนิด และในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ท่านผู้หญิงต้องดูแลนักเรียนไทยที่ตกค้างอยู่ในประเทศอิตาลีเสมือนบุตรของตัว ในช่วงที่ตกระกำลำบาก ท่านผู้หญิงได้ขายเครื่องประดับและของใช้ส่วนตัวมาจุนเจือค่าใช้จ่ายโดยไม่นึกเสียดาย ด้วยมองว่าเป็นการทำคุณประโยชน์แก่ประเทศชาติ หลังใช้ชีวิตเป็นภรรยาทูตในทวีปยุโรปราว 10 ปี ท่านผู้หญิงแผ้วและครอบครัวกลับไปอาศัยที่จังหวัดพระนครเมื่อ พ.ศ. 2489
ประวัติ > ปัจฉิมวัย

ท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนีถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2543 อายุ 96 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2522 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แผ้ว สนิทวงศ์เสนี
สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ทรงฉายคู่กับหม่อมแผ้ว
นางรำขณะระบำสุโขทัยที่ท่านผู้หญิงแผ้วเป็นผู้ออกแบบท่วงท่า
ซานตาคลอส

| ซานตาคลอส |
| --- | --- |
โจนาธาน มีท รับบทเป็น ซานตาคลอส
ชื่ออื่น: นักบุญนิโคลัส นักบุญนิก ฟาเธอร์คริสต์มาส คริส ครินเกิล
มีชื่อเสียงจาก: เป็นผู้นำของขวัญไปมอบให้เด็กในวันคริสมาสต์
คู่สมรส: มิสซิสคลอส
ซานตาคลอส (อังกฤษ: Santa Claus) หรือรู้จักกันในชื่อ นักบุญนิโคลัส, ฟาเธอร์คริสต์มาส หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ซานตา" เป็นบุคคลที่มีจุดกำเนิดทางตำนาน เทพปกรณัม ประวัติศาสตร์และตำนานพื้นบ้าน ตามวัฒนธรรมตะวันตกหลายประเทศ กล่าวกันว่าเขาเป็นผู้นำของขวัญไปยังบ้านของเด็กดีในช่วงเย็นและข้ามคืนวันคริสต์มาสอีฟ วันที่ 24 ธันวาคม ภาพลักษณ์สมัยใหม่ถูกดัดแปลงมาจากภาพลักษณ์ซินเทอร์กลาส (Sinterklass) แบบดัตช์ ซึ่งอาจมีพื้นฐานมาจากเรื่องเล่าชีวประวัตินักบุญเกี่ยวกับบุคคลในประวัติศาสตร์ผู้ให้ของขวัญชื่อนักบุญนิโคลัส อีกทอดหนึ่ง เรื่องเล่าที่แทบไม่ต่างกันยังปรากฏในตำนานพื้นบ้านกรีกและไบแซนไทน์ คือ บาซิลแห่งซีซาเรีย วันสมโภชของบาซิลในวันที่ 1 มกราคมนั้น ถูกมองว่าเป็นช่วงเวลาแห่งการแลกของขวัญในกรีซ
โดยทั่วไปซานตาคลอสถูกพรรณนาว่าเป็นชายเคราขาวร่างท้วมผู้ร่าเริงสนุกสนาน สวมโค้ทสีแดงกับคอเสื้อสีขาว กางเกงขายาวสีแดง เข็มขัดและรองเท้าหนังสีดำ (ภาพของเขามักไม่ค่อยมีเคราโดยไม่มีหนวด) ภาพลักษณ์นี้ได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เนื่องจากอิทธิพลอย่างสำคัญของกวี "การมาเยี่ยมจากนักบุญนิโคลัส" ของคลีเมนต์ คลาร์ก มัวร์ ใน ค.ศ.1823 และของนักเขียนภาพล้อเลียนและนักวาดการ์ตูนการเมือง โทมัส แนสต์ ภาพลักษณ์นี้ถูกรักษาและเสริมแต่งผ่านเพลง วิทยุ โทรทัศน์ หนังสือเด็กและภาพยนตร์ การพรรณนาซานตาคลอสในอเมริกาเหนือดังที่พัฒนาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ต่อมาได้มีอิทธิพลต่อความเข้าใจสมัยใหม่ของฟาเธอร์คริสต์มาส ซินเตอร์กลาสและนักบุญนิโคลัสในวัฒนธรรมยุโรป
ตามความเชื่อซึ่งสามารถสืบย้อนไปได้ถึงคริสต์ศักราช 1820 ซานตาคลอสอาศัยที่ขั้วโลกเหนือ พร้อมกับเอลฟ์มีเวทมนตร์จำนวนมากและกวางเรนเดียร์เหาะเก้าตัว (แต่เดิมมีแปด) ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 ในแนวคิดซึ่งทำให้ได้รับความนิยมโดยเพลง "ซานตาคลอสกำลังมาเมือง" ใน ค.ศ. 1934 เชื่อกันว่าซานตาคลอสทำรายชื่อเด็กทั่วโลก และแบ่งประเภทพวกเขาตามพฤติกรรม ("ดื้อ" หรือ "น่ารัก") และในกลางดึกวันคริสต์มาส ซานตาคลอสจะแอบเข้าไปในบ้านที่มีเด็กประพฤติดีทางปล่องไฟ เพื่อนำของขวัญไปใส่ในถุงเท้าที่แขวนรอไว้หน้าเตาผิง รวมทั้งของเล่นและลูกกวาด และบางครั้งส่งถ่านหินไปให้เด็กดื้อ ภายในคืนวันคริสต์มาสอีฟคืนเดียว เขาสำเร็จได้ด้วยความช่วยเหลือของเอลฟ์ผู้ทำของเล่นในโรงงาน และกวางเรนเดียร์ที่ลากเลื่อนหิมะของเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Father Frost, the Red Nose
Father Frost of Yamal (penisula and region of Russia) เก็บถาวร 2009-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

| --- | --- |
Faculty of Pharmaceutical Sciences,  Chulalongkorn University

ชื่อเดิม: แผนกเภสัชกรรมศาสตร์
สถาปนา: 8 ธันวาคม พ.ศ. 2456; 111 ปีก่อน (2456-12-08)
สังกัดการศึกษา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณบดี: ศ.ภญ.ดร.พรอนงค์ อร่ามวิทย์
ที่อยู่: 254 ถนนพญาไท แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
สี:   สีเขียวมะกอก
มาสคอต: งูพันถ้วยยาไฮเกีย
เว็บไซต์: www.pharm.chula.ac.th

คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นคณะเภสัชศาสตร์แห่งแรกในประเทศไทย โดยถือกำเนิดจาก "แผนกแพทย์ผสมยา โรงเรียนราชแพทยาลัย" หรือ "โรงเรียนปรุงยา" ตามดำริของสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถและสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2456 ซึ่งถือเป็นวันสถาปนาคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นวันสถาปนาวิชาชีพเภสัชกรรมในประเทศไทยอีกด้วย
เมื่อประดิษฐานจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแล้ว โรงเรียนปรุงยามีฐานะเป็นแผนกแพทย์ผสมยา ในสังกัดคณะแพทยศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล) และได้รับการพัฒนาหลักสูตรขึ้น จัดตั้งเป็นแผนกเภสัชกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตามพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2477 ต่อมาในปี พ.ศ. 2486 มีการโอนย้ายสังกัดไปยังมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยมหิดล) เมื่อมหาวิทยาลัยมหิดลจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ขึ้นใหม่ จึงได้โอนย้ายคณะเภสัชศาสตร์แห่งนี้กลับมาสังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอีกครั้งหนึ่ง โดยใช้อาคารเภสัชศาสตร์ (ปัจจุบันคือคณะศิลปกรรมศาสตร์) เป็นที่ทำการเรียนการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2482 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2525 ได้ย้ายอาคารมาทำการเรียนการสอน ณ ที่ตั้งปัจจุบัน บริเวณสยามสแควร์ ติดกับคณะทันตแพทยศาสตร์ และคณะสัตวแพทยศาสตร์
ปัจจุบัน คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้จัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก โดยในระดับปริญญาตรีได้เปิดการเรียนการสอนใน 2 หลักสูตรคือ หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการบริบาลทางเภสัชกรรม และหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเภสัชศาสตร์ ทั้ง 2 หลักสูตรใช้ระยะเวลาในการศึกษาทั้งสิ้น 6 ปี โดยแบ่งการศึกษาออกเป็น 7 ภาควิชา และยังมีโครงการแลกเปลี่ยนนิสิตกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ อาทิ โครงการแลกเปลี่ยนนิสิตคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาฯ–ชิบะ, โครงการแลกเปลี่ยนคณาจารย์ นักวิจัย และนิสิตคณะเภสัชศาสตร์กับมหาวิทยาลัยต่างประเทศ อาทิ สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ เป็นต้น