stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 1
รายชื่อตอน > ตอนที่ 7: Design A Collection

ในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 6 คนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์คอลเลคชั่นเสื้อผ้าในปี ค.ศ. 2055 (โลกอนาคต) ซึ่งในครั้งนี้ทุกคนจะทำงานเป็นทีมเดียวกัน โดยแต่ละคนจะต้องออกแบบชุดตามคอนเซปต์ของตนเองแต่จะต้องให้มีความสอดคล้องเป็นคอลเล็คชั่นเดียวกัน โดยมีเควินเป็นหัวหน้าทีม (มาจากการสุ่มจับชื่อของทิม) คอยดูแลภาพรวมทั้งหมด นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินต้นทุนคนละ 50 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุสำหรับทำชุด และมีเวลา 1 วันในกาารทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
นักออกแบบกับแนวคิดของแต่ละคน:
เวนดี - ชุดของสาววัยรุ่น (youth)
เจย์ - ชุดไปเที่ยวกลางคืน (nightclub)
เควิน - ชุดเครื่องแบบ (service uniform)
ออสติน - ชุดค็อกเทลสำหรับใส่ไปงานปาร์ตี้ (cocktail party dress)
คารา - ชุดทำงาน, ติดต่อธุรกิจ (business suit)
โรเบิร์ต - ชุดแนวสตรีทแวร์ (streetwear)
กรรมการ: ไฮดี คลูม, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: แอนน์ สโลวีย์ และ เบตซีย์ จอห์นสัน
ผู้ชนะ: คารา
ผู้ถูกคัดออก: เควิน
ออกอากาศ: 26 มกราคม พ.ศ. 2548
รายชื่อตอน > ตอนที่ 8: Postal Uniform Challenge

ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 5 คนได้รับห่อพัสดุจากไฮดี ซึ่งสิ่งของในห่อนั้นจะเกี่ยวข้องกับโจทย์การแข่งขันครั้งต่อไป แต่ห้ามแกะห่อดูจนกว่าจะถึงวันพรุ่งนี้เช้า เมื่อถึงเช้าวันต่อมาทุกคนแกะห่อดูและพบว่าสิ่งของด้านในห่อนั้นก็คือเครื่องแบบของพนักงานไปรษณีย์พร้อมกับข้อความที่บอกให้ทุกคนใส่เครื่องแบบที่ได้รับและรวมตัวกันที่ล็อบบีของอพาร์ทเมนต์เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ จากนั้นทิม กันน์จึงได้พาทุกคนไปยังสำนักงานไปรษณีย์ และได้แจ้งให้ทุกคนทราบว่า โจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งนี้ก็คือการออกแบบเครื่องแบบใหม่ให้กับพนักงานไปรษณีย์ โดยนักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินต้นทุนคนละ 100 ดอลลาร์และมีเวลา 40 นาที ในการเลือกซื้อวัสดุสำหรับทำชุด นักออกแบบทุกคนมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: เบคกี เนกิช
ผู้ชนะ: คารา
ผู้ถูกคัดออก: โรเบิร์ต
ออกอากาศ: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
คารา เป็นนักออกแบบคนแรก ที่ชนะการแข่งขัน 2 ครั้งติดกัน
รายชื่อตอน > ตอนที่ 9: Design For The Red Carpet

ในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 4 คนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสำหรับเดินพรมแดงในงานแกรมมี่ อวอร์ดให้กับพิธีกรสาว แนนซี่ โอเดล นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินต้นทุนคนละ 300 ดอลลาร์ และมีเวลา 40 นาที ในการเลือกซื้อวัสดุที่จะนำมาทำชุด นักออกแบบมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ และจะมีนักออกแบบเพียง 3 คนเท่านั้น ที่จะได้ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้าย ในการแสดงผลงานการออกแบบของพวกเขา ในนิวยอร์กแฟชั่นวีค
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: แนนซี่ โอเดล
ผู้ชนะ: เวนดี
ผู้ถูกคัดออก: ออสติน
ออกอากาศ: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
รายชื่อตอน > ตอนที่ 10: Reunion

ในตอนนี้เป็นตอนพิเศษที่นักออกแบบทั้ง 12 คนได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งและพูดคุยถึงเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น ก่อนที่จะถึงรอบตัดสินที่นิวยอร์กแฟชั่นวีค
พิธีกร: ไฮดี คลูม, ทิม กันน์
ออกอากาศ: 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
รายชื่อตอน > ตอนที่ 11: Finale

ในสุดท้ายนี้นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 3 คน จะต้องสร้างสรรค์คอลเลคชั่นเพื่อแสดงโชว์ในงานนิวยอร์กโอลิมปัสแฟชั่นวีค โดยจะต้องทำชุดในคอลเลคชั่นทั้งหมด 12 ชุด นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินทุนคนละ 8,000 ดอลลาร์ และมีเวลา 5 เดือนในการสร้างสรรค์ชุดให้เสร็จ โดยนักออกแบบจะได้กลับที่พักเพื่อพักผ่อนและสร้างสรรค์ผลงาน 10 สัปดาห์ผ่านไป ทิม กันน์ ได้ไปพบผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนที่ที่พักของพวกเขา และได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับคอลเลคชั่นของแต่ละคน เมื่อถึงเวลา นักออกแบบทั้ง 3 คนกลับมายังนิวยอร์ก และได้คัดเลือกนางแบบสำหรับคอลเลคชั่นของพวกเขา เมื่อถึงวันแสดงผลงานจริง กรรมการรวมถึงทิม กันน์ได้ชมคอลเลคชั่นของนักออกแบบทั้ง 3 คน และได้ตัดสินให้เจย์ เป็นผู้ชนะคนแรกของรายการโปรเจกต์รันเวย์
กรรมการ: ไฮดี คลูม, นีน่า การ์เซีย, ไมเคิล คอร์ส
กรรมการรับเชิญ: ปาร์เกอร์ โพซีย์
ผู้ชนะ โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 1: เจย์ แม็คคาร์โรล
ผู้ถูกคัดออก: คารา ซอน (รองชนะเลิศอันดับ 1), เวนดี เปปเปอร์ (รองชนะเลิศอันดับ 2)
ออกอากาศ: 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
แหล่งข้อมูลอื่น

Alexandra Vidal official web site
Austin Scarlett official web site
Jay McCarroll official web site
Kara Saun official web site
Mario Cadenas เก็บถาวร 2019-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน official web site
Wendy Pepper official web site
Daniel Franco เก็บถาวร 2012-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน official web site
| ด ค กโปรเจกต์รันเวย์ |
| --- | --- |
ฤดูกาล:  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20 
ที่ปรึกษา:  ทิม กันน์ (ฤดูกาลที่ 1-16)  คริสเตียน ซิริอาโน ((ฤดูกาลที่ 17-ปัจจุบัน) 
กรรมการปัจจุบัน:  ไฮดี คลูม (ฤดูกาลที่ 1-16)  แซค โพเซน (ฤดูกาลที่ 11-16)  ไมเคิล คอรส์ (ฤดูกาลที่ 1-10)  คาร์ลี คลอสส์ (ฤดูกาลที่ 17-18)  นีนา การ์เซีย (ฤดูกาลที่ 1-ปัจจุบัน)  แบรนดอน แมกซ์เวลล์ (ฤดูกาลที่ 17-ปัจจุบัน)  อีเลน เวลเตรอธ (ฤดูกาลที่ 17-ปัจจุบัน) 
ผู้ชนะ:  เจย์ แม็คคาร์โรล  โคลอี ดาว  เจฟฟรีย์ ซีบีเลีย  คริสเตียน ซิริอาโน  ลีแอน มาร์แชล  ไอรีนา ชาบาเยวา  เซธ อารอน เฮนเดอร์สัน  เกรทเชน โจนส์  อันยา อายัง-ชี  ดิมิทรี โชโลโคฟ  มิเชลล์ เลสเนียค แฟรงคลิน  ดอม สตรีเตอร์  ชอน เคลลี  แอชลีย์ เนล ทิปตัน  เอริน โรเบิร์ตสัน  คาเมยามะ เคนทาโร  เซบาสเตียน เกรย์  เจฟฟรี แม็ค  ชานทอล ลาคาโย  บิชมี โครมาตี 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  โปรเจกต์รันเวย์: ออลสตาร์  อันเดอร์ เดอะ กันน์
การประท้วงในประเทศศรีลังกา พ.ศ. 2565

การประท้วงในประเทศศรีลังกา พ.ศ. 2565 เป็นการประท้วงต่อเนื่องของกลุ่มผู้ประท้วงที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ส่วนใหญ่เป็นประชาชนทั่วไปและพรรคการเมืองฝ่ายค้านที่ต่อต้านรัฐบาลของประธานาธิบดีโคฐาภยะ ราชปักษะ สาเหตุมาจากความเชื่อที่ว่า [ตระกูล] ราชปักษะไม่ได้ทำงานที่ดีในการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจของประเทศศรีลังกาซึ่งทำให้เกิดวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจด้วยอัตราเงินเฟ้อรุนแรง ไฟฟ้าดับทุกวันนานถึง 10–13 ชั่วโมง การขาดแคลนเชื้อเพลิง และสิ่งอุปโภคจำเป็นมากมาย ผู้ประท้วงหลายคนต้องการให้คณะรัฐมนตรีที่ดำเนินการโดยตระกูลราชปักษะลาออก และเลือกตั้งคณะผู้ปกครองจากระบอบประชาธิปไตยที่มีคุณสมบัติเหมาะสมชุดใหม่
ผู้ประท้วงมักตะโกนคำยอดนิยมของการเรียกร้อง เช่น "กลับบ้านซะโคฐา", "กลับบ้านซะราชปักษะ" และ "โคฐาปิสเส็ก" (โคฐาสติวิปลาส)
การประท้วงส่วนใหญ่เป็นการแสดงโดยประชาชนทั่วไป รวมทั้งครู นักเรียน แพทย์ พยาบาล ผู้เชี่ยวชาญด้านไอที เกษตรกร ทนายความ นักเคลื่อนไหวทางสังคม นักกีฬา วิศวกร และเจ้าหน้าที่ตำรวจบางนาย
เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ประธานาธิบดีโคฐาภยะ ราชปักษะ และนายกรัฐมนตรีรนิล วิกรมสิงหะ ประกาศลาออกหลังจากผู้ประท้วงบุกโจมตีบ้านในโคลัมโบ อย่างไรก็ตาม ราชปักษะสัญญาว่าจะลาออกในวันที่ 13 กรกฎาคม แต่กลับลี้ภัยออกจากประเทศไปยังมัลดีฟส์และต่อมาไปยังประเทศสิงคโปร์ ราชปักษาลาออกจากดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในเวลาต่อมา โดยลาออกเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 กรกฏาคม พ.ศ. 2565วันที่ 11 สิงหาคม เขาเดินทางมาถึงประเทศไทย
Nepenthes aristolochioides

| Nepenthes aristolochioides |
| --- | --- |

หม้อบนของ N. aristolochioides
สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Nepenthaceae
สกุล:: Nepenthes
สปีชีส์:: N.  aristolochioides
ชื่อทวินาม
Nepenthes aristolochioides Jebb & Cheek (1997)

Nepenthes aristolochioides เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะสุมาตรา พบที่ระดับความสูง 800-2500 ม.จากระดับน้ำทะเล มีลักษณะหม้อที่ผิดธรรมดา ปากหม้อเกือบจะตั้งตรง ชื่อ aristolochioides เป็นรูปแบบจากสกุลที่ชื่อ Aristolochia และเติมภาษาละตินในตอนท้าย -oides แปลว่า "เหมือน" ซึ่งหมายถึงความคล้ายคลึงของหม้อกับดอกของ Aristolochia
ประวัติทางพฤกษศาสตร์

Nepenthes aristolochioides ถูกเก็บได้ครั้งแรกโดย วิลเลียม เมเจอร์ (Willem Meijer) ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1956 ตัวอย่างต้นแบบแรกที่ชื่อ Meijer 6542 เก็ยได้จากภูเขาตูจุห์ (Tujuh) ในจุมบี (Jambi) ที่ความสูง 2000 ม. มันถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้แห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในไลเดน แต่อยู่ในสภาพไม่ดีนัก ตัวอย่างคู่ตัวอย่างต้นแบบเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์โบกอร์ (Bogor) ในเกาะชวา
แม้ว่ามันจะถูกแปะป้ายเป็น "ชนิดใหม่?" แต่ก็ไม่มีใครสนใจเป็นเวลามากกว่า 30 ปี ในปี ค.ศ. 1988 นักพฤกษศาสตร์ โจชิม เนอร์ซ (Joachim Nerz) ได้สังเกตเห็นเมื่อตอนไปเยี่ยมชมพอพรรณไม้ของมหาวิทยาลัยไลเดน ชื่อ N. aristolochioides ถูกตั้งให้แก่หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1994 ในปีเดียวกันนั้น นักอนุกรมวิธาน เจน สเชลาเลอร์ (Jan Schlauer) ได้เขียนว่าเขาได้ตรวจสอบตัวอย่าง Meijer 7426 และพบว่าแนวยืนตรงปากหม้อดูเหมือนว่าอาจเป็นผลของกระบวนการรักษาตัวอย่างโดยกับดักถูก "บีบอัดตามแนวยาว"
ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1996 เนอร์ซได้พบกับสเชลาเลอร์และเมเจอร์ในสวนปาล์ม (Palmengarten) ในแฟรงก์เฟิร์ต ซึ่งเมเจอร์ได้แสดงรูปถ่ายของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ให้ดู เนอร์ซและคาทริน ฮินเดอร์โฮเฟอร์ (Katrin Hinderhofer) ได้ไปสุมาตราในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1996 และเขาก็ประสบความสำเร็จในการค้นพบ N. aristolochioides ซ้ำอีกครั้งในป่า
Nepenthes aristolochioides ถูกจำแนกครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1997 โดย แมตทิว จิบบ์ (Matthew Jebb) และ มาร์ติน ชีก (Martin Cheek) รายละเอียดอยู่ในบทความ "A skeletal revision of Nepenthes (Nepenthaceae)" ในวารสารทางพฤกษศาสตร์ที่ชื่อ Blumea โจชิม เนอร์ซ เขียนการอนุรักษ์หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้และตีพิมพ์ใน Carnivorous Plant Newsletter ในปีถัดมา
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

N. aristolochioides เป็นไม้เลื้อยไต่ ยาว 8 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกหรือเหลี่ยมทื่อเมื่อตัดขวาง ยาว 15 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้าน แผ่นใบรูปช้อน-รูปใบหอก ยาว 15 ซม.กว้าง 3 ซม. ปลายแหลม สอบเรียวที่ละน้อยไปทางฐาน มีสองถึงห้าเส้นใบตามยาวในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 15 ซม.
หม้อใบกระจุกและหม้อล่างจะถูกสร้างเมื่อเป็นต้นใบกระจุกเล็กๆก่อนที่จะกลายเป็นลำต้นเลื้อยไต่หรือบนตะเกียงที่แทงขึ้นมาจากลำต้น หม้อเป็นรูปกรวยในส่วนล่าง ส่วนบนเป็นทรงกลม สูง 7 ซม.กว้าง 3 ซม. ปากหม้อกลมเฉียงเกือบเป็นแนวตั้ง มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ (ยาว ≤4 มม.) อยู่ตลอดด้านหน้าของหม้อ เพอริสโตมกว้าง โค้งเข้าด้านใน กว้าง 5 มม. ขอบด้านในมีฟันขนาดเล็ก ปลายงอ มีต่อมปกคลุมทั่วผิวด้านในหม้อ ต่อมมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.2-0.3 มม. มีความหนาแน่น 200-500 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร ฝารูปวงกลม-รูปหัวใจ กว้าง 1.5 ซม. ไม่มีรยางค์ เกือบตั้งฉากกับปาก มีเดือยกิ่งหรือเดือยเดี่ยว (ยาว ≤7 มม.) ที่ฐานฝา
หม้อบนส่วนล่างรูปกรวยส่วนบนคล้ายถุง มีขนาดใหญ่กว่าหม้อล่าง สูง 15 ซม.กว้าง 8 ซม. มีสันแทนที่ปีก ปากเกือบตั้งตรง เพอริสโตม (กว้าง ≤6 มม.) แผ่ออกและโค้งเข้า มีฟันไม่แยก ฝารูปไข่ บ่อยครั้งวางตัวขนานไปตามแนวนอน ต่อมปกคลุมผิวภายในบริเวณด้านล่าง ต่ำกว่าสองในสามของหม้อ ต่อมย่อยอาหารโค้งเล็กน้อย มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.2-0.4 มม. มีความหนาแน่น 200-250 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร ส่วนที่เหลือคล้ายกับหม้อล่าง
N. aristolochioides มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกและแกนกลางยาว 15 ซม. แม้ว่าแกนกลางจะสันกว่าในเพศเมีย ก้านดอกย่อยมีใบประดับย่อย มีหนึ่งดอก ยาว 12 มม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ ยาว 4 มม. ผลยาว 20 มม.กว้าง 4 มม.รูปใบหอก เมล็ดรูปเส้นด้าย
ส่วนมากไม่มีสิ่งปกคลุม ง่าม เส้นกลางใบ และหม้ออาจมีขนสั้นสีขาวปกคลุมบางๆ
ลำต้นและแผ่นใบสีเขียวอ่อน หม้อสีขาวถึงสีแดงเรื่อมีจุดสีน้ำตาลแดง เพอริสโตมสีแดงเข้ม ใต้ฝามีสีแดง บนฝามีสีเหมือนกับหม้อ
มีความหลากหลายเพียงเล็กน้อยที่สังเกตเห็นได้จากประชากรของ N. aristolochioides ไม่มีรูปแบบและความหลากหลายที่ถูกจำแนกไว้
แหล่งข้อมูลอื่น

Nepenthes aristolochioides in its natural habitat
ตะเกียงที่แทงขึ้นมาจากลำต้นเก่า
หม้อบนที่ยังไม่เปิดฝา
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2540

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2540 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคแรงงานได้รับที่นั่ง 418 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภาสามัญชน ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นสมัยแรกในรอบ 18 ปี ภายใต้การนำพรรคของโทนี แบลร์ได้ปรับจุดยืนจากพรรคฝ่ายซ้ายเป็นพรรคสายกลางมากขึ้น สนับสนุนระบบตลาดเสรีมากขึ้น ประกอบกับคะแนนนิยมที่เสื่อมลงของพรรคอนุรักษนิยมในการแก้ปัญหาเศรษฐกิจตั้งแต่ พ.ศ. 2535 ทำให้พรรคแรงงานได้รับชัยชนะมากที่สุดตั้งแต่ก่อตั้งพรรคมา พรรครัฐบาลเดิมอย่างพรรคอนุรักษนิยมได้รับที่นั่ง 166 ที่นั่ง ซึ่งสูญเสียที่นั่งในสภาถึง 178 ที่นั่ง ทำให้พรรคไม่มี ส.ส.ในเวลส์และสกอตแลนด์ พรรคเสรีประชาธิปไตยได้รับที่นั่ง 46 ที่นั่ง
กองอาทมาตประกาศศึก

กองอาทมาตประกาศศึก เป็นหนังสือการ์ตูนไทยแนวแอคชันอิงประวัติศาสตร์ เขียนโดย "พงษ์พัฒน์ เพชรรัตน์" ลิขสิทธิ์เป็นของ "บริษัท อาทมาต ครีเอชั่น" จัดจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2550 โดยเนื้อเรื่องอิงเหตุการณ์เกิดขึ้นจริงในปี พ.ศ. 2302 ซึ่งเป็นสมัยของสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์ (สมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์) จากวีรกรรมที่กล้าหาญของกองกำลังอาสาที่วิเศษชัยชาญทั้ง 400 คน ที่ชื่อว่า "กองอาทมาต"
กองอาทมาตประกาศศึกได้ถูกส่งเข้าประกวดในงาน "การ์ตูนนานาชาติ" (International Manga Award) ครั้งที่ 3 ที่ประเทศญี่ปุ่น และทำให้ "พงษ์พัฒน์ เพชรรัตน์" ผู้เขียน ได้รับรางวัลชมเชย เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ส่วนรางวัลชนะเลิศเป็นของ "จักรพันธ์ ห้วยเพชร" จากเรื่อง "สตรีทบอลสะท้านฟ้า" ซึ่งเป็นการ์ตูนไทยเช่นเดียวกัน
เนื้อเรื่อง

กองอาทมาตประกาศศึก เป็นเรื่องราวของกองกำลังอาสาที่วิเศษชัยชาญทั้ง 400 คน ที่ชื่อว่า "กองอาทมาต" ที่ก่อตั้งในสมัย "สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์" ในปี พ.ศ. 2302 ที่อาจหาญสู้กองกำลังพม่าของพระเจ้ามังระราชบุตร ซึ่งมีจำนวนมากกว่า การต่อสู้ของกองอาทมาตไม่ได้หวังชัยชนะ แต่เพื่อหน่วงทัพพม่าให้นานที่สุด
ตัวละคร

ตัวละครหลัก ได้แก่
ขุนรองปลัดชู เป็นผู้นำชาวบ้านทั้ง 400 คน เข้าต่อกรกับกองทัพพม่า มีนิสัยเด็ดเดี่ยว สุขุม โดยเป็นตัวละครที่ได้ต้นแบบมาจากบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์ ในชีวิตจริงเป็นผู้นำในคณะกรมการเมืองวิเศษไชยชาญ (อำเภอวิเศษชัยชาญในปัจจุบัน) มีชีวิตในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย
เพชร - เป็นคนรักครอบครัว ถึงจะมีความอ่อนไหวบ้าง แต่ก็เป็นคนรู้จักรับผิดชอบต่อหน้าที่
เถร - มีนิสัยสุขุม มีอาคมขลังที่สุดในกองอาทมาต
กระทิง - มีนิสัยดุดัน คอยติดตามเถรตลอดเวลา
ผาด - เป็นอดีตครูดาบประจำหมู่บ้าน
โผน - แม้ภายนอกจะดูเป็นเด็ก แต่มีใจห้าวหาญ เขาเป็นหลานของผาด
ใบ้ - เป็นใบ้มาแต่เกิด มีนิสัยใจดี เขามีหมีควายเป็นเพื่อนร่วมรบ
ไข่ - เป็นพี่ชายของน้อย ขี้เมา เข้าร่วมกับกองอาทมาตเพราะห่วงน้องชาย
น้อย - น้องชายของไข่ ไม่ค่อยลงรอยกับพี่ชายเท่าใดนัก
ดูเพิ่ม

รางวัลการ์ตูนนานาชาติ
ขุนรองปลัดชู
แหล่งข้อมูลอื่น

(กันยายน 2554). LET'S Comic. Vol 15. หสน.ห้องภาพสุวรรณ. ISBN 978-131-33172-2-1.หน้า 123
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2526

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2526 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมได้รับที่นั่ง 397 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภาสามัญชน ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นสมัยที่ 2 ติดต่อกัน แม้ว่าเศรษฐกิจตกต่ำและการว่างงานที่เพิ่มสูงขึ้น แต่ชัยชนะในสงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และความระส่ำระสายของพรรคฝ่ายค้านทำให้ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2488 ส่วนพรรคแรงงานได้รับที่นั่ง 209 ที่นั่ง พรรคเสรีนิยมและพรรคสังคมประชาธิปไตยได้รับที่นั่งรวมกัน 23 ที่นั่ง
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2530

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2530 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2530 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมได้รับที่นั่ง 376 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภาสามัญชน ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นสมัยที่ 3 ติดต่อกัน ส่วนพรรคแรงงานได้รับที่นั่ง 229 ที่นั่ง พรรคเสรีนิยมและพรรคสังคมประชาธิปไตยได้รับที่นั่งรวมกัน 22 ที่นั่ง
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2544

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2544 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคแรงงานได้รับที่นั่ง 413 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภาสามัญชน ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นสมัยที่ 2 ติดต่อกัน ส่วนพรรคอนุรักษนิยมได้รับที่นั่ง 166 ที่นั่ง ทำให้นายวิลเลียม เฮก ลาออกจากหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม และทำให้เขากลายเป็นหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยมคนแรกที่ไม่ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนับตั้งแต่ นายออสเตน เชมเบอร์เลน ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค และพรรคเสรีประชาธิปไตยได้รับที่นั่ง 52 ที่นั่ง
กองเรือ

ภาพถ่ายกองเรือใน "คีลลิน" : กองเรือประจัญบานชั้นเยอรมนีจัดรูปขบวนแบบคีลไลน์ (keel line)
| ด ค กหน่วยและรูปขบวนกองทัพเรือ |
| --- | --- |
 หมู่เรือ  กองเรือ  หมวดเรือ  หมู่เรือบรรทุกเครื่องบิน  กองเรือเฉพาะกิจ  ทัพเรือ 
กองเรือ (อังกฤษ: squadron หรือ naval squadron) เป็นกลุ่มของเรือรบหลักที่มีขนาดเล็กกว่าที่จะกำหนดเป็นทัพเรือ (naval fleet) ได้ ซึ่งปกติกองเรือจะเป็นส่วนหนึ่งของทัพเรือ ไม่มีข้อกำหนดชัดเจนในการจำแนกกองเรือจากทัพเรือ (หรือจากหมวดเรือ) โดยขนาดและความแข็งแกร่งของกองเรือจะแตกต่างกันไปตามประเทศและช่วงเวลา กลุ่มของเรือรบขนาดเล็ก หรือกลุ่มขนาดเล็กของเรือรบหลัก อาจจะถูกกำหนดให้เป็นหมวดเรือ (flotilla) โดยกองทัพเรือบางประเทศตามศัพท์เฉพาะ เนื่องจากขนาดของกองเรือมีความแตกต่างกันสูงมาก ทำให้ยศของนายทหารที่บัญชาการจึงมีความแตกต่างกันสูงมากเช่นกัน
ก่อนปี พ.ศ. 2407 ทัพเรือทั้งหมดของราชนาวีถูกแบ่งออกเป็น 3 กองเรือ คือกองเรือเรด ไวท์ และบลู ซึ่งกองเรือของราชนาวีเพียงกองเรือเดียวก็อาจมีแสงยานุภาพที่สูงกว่าทั้งกองทัพเรือของหลายประเทศ ปัจจุบันกองเรือหนึ่งอาจมีจำนวนเรือ 3 ถึง 10 ลำ ซึ่งอาจจะประกอบด้วยเรือรบหลัก เรือขนส่ง เรือดำน้ำ หรือเรือขนาดเล็กในกองเรือเฉพาะกิจขนาดใหญ่หรือทัพเรือ กองเรืออาจประกอบไปด้วยเรือประเภทต่าง ๆ หลายประเภทที่ได้รับมอบหมายในการทำภารกิจเฉพาะ เช่น การป้องกันชายฝั่ง การปิดล้อม หรือการกวาดทุ่นระเบิด ในกองทัพเรือสหรัฐ คำว่ากองเรือมักใช้สำหรับการจัดรูปขบวนเรือพิฆาตและเรือดำน้ำ
การบัญชาการ

โดยปกติกองเรือจะอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาจากนายทหารชั้นนายพล เช่น พลเรือโทหรือพลเรือตรี แต่บางครั้งกองเรืออาจอยู่ในบังคับบัญชาของพลเรือจัตวา หรือนาวาเอกที่มีความอาวุโส (หรือในระดับเดียวกัน) ขึ้นอยู่กับความสำคัญของการบัญชาการ กองเรือขนาดใหญ่บางครั้งจะถูกแบ่งออกเป็นสองหมู่เรือขึ้นไป ซึ่งแต่ละหมู่เรือจะบัญชาการโดยนาวาเอกที่อาวุโสรองลงมาเช่นเดียวกับทัพเรือ กองเรือมักจะเป็นรูปขบวนถาวร แต่อาจจะเป็นการประกอบกองเรือเฉพาะกิจขึ้นมาก็ได้
รูปแบบกองเรือ

กองเรือมีด้วยกันหลายประเภท ได้แก่:
กองเรืออิสระ (Independent squadron) ในความเป็นจริงแล้วนั้น กองเรือรูปแบบนี้มีขนาดเล็กเกินกว่าจะเรียกว่าทัพเรือ จึงใช้คำนี้ กองเรืออิสระอาจจะได้รับมอบภารกิจและตั้งชื่อตามมหาสมุทรหรือทะเลที่ไปประจำการเป็นการเฉพาะ โดยที่พลเรือเอกที่เป็นผู้บัญชาการกองเรืออาจจะเป็นผู้บัญชาการยุทธบริเวณนั้น ตัวอย่างของหน่วยประเภทนี้คือ กองเรือเอเชียติก (Asiatic Squadron) ของกองทัพเรือสหรัฐที่ประจำการอยู่ในจีนระหว่างปี พ.ศ. 2411 ถึง พ.ศ. 2445
หมู่เรือย่อยชั่วคราวของทัพเรือ (Temporary sub-division of a fleet) ในยุคสมัยของเรือใบ (Age of Sail) ทัพเรือถูกแบ่งออกเป็นหมู่เรือหน้า หมู่เรือกลาง และหมู่เรือระวังหลัง ตั้งชื่อตามสถานที่ในแนวเส้นประจัญบาน (line of battle) โดยการแยกหน่วยชั่วคราวจากทัพเรือจะถูกเรียกว่ากองเรือ (squadron)
รูปขบวนการรบถาวร (Permanent battle formation) ในช่วงที่เรือรบวิวัฒนาการช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรือรบขนาดใหญ่เริ่มเกิดขึ้นและมีการฝึกกำลังพลสำหรับจัดเป็นกองเรือถาวรที่มีหมายเลขกำกับในเรือรบชั้นเดียวกัน เช่น กองเรือประจัญบานที่ 5 ของราชนาวี ในขณะที่ประเภทของกองทัพเรือสหรัฐ ประกอบไปด้วย กองเรือประจัญบาน (Battleship Squadrons), กองเรือลาดตระเวน (Cruiser Squadrons: CruRons), กองเรือพิฆาต (Destroyer Squadrons: DesRons), กองเรือคุ้มกัน (Escort Squadrons), กองเรือขนส่ง (Transport Squadrons: TransRons) และกองเรือดำน้ำ (Submarine Squadrons: SubRons)
ในกองทัพเรือสมัยใหม่ กองเรือมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นหน่วยธุรการ กองทัพเรือส่วนใหญ่เริ่มละทิ้งรูปแบบของกองเรือเพื่อปรับเปลี่ยนไปใช้รูปขบวนเชิงยุทธวิธี (tactical formation) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และมีความต้องการเรือรบหลักที่มีระบบต่อต้านและป้องกันเรือดำน้ำอย่างเรือพิฆาตที่มีหน้าที่ในการเป็นแนวสกรีนป้องกันและการคุ้มกันทางอากาศจากเรือบรรทุกอากาศยาน นำไปสู่การปรับรูปแบบไปสู่หมู่เรือบรรทุกเครื่องบิน หรือกองเรือเฉพาะกิจมากขึ้น ซึ่งประกอบไปด้วยเรือลำใดก็ตามที่สามารถตอบสนองเฉพาะต่อปฏิบัติการ
เมื่อเรือรบมีขนาดที่ใหญ่ขึ้น คำว่ากองเรือจึงค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยคำว่าหมวดเรือ (flotilla) สำหรับรูปขบวนของเรือพิฆาต เรือฟริเกต และเรือดำน้ำในกองทัพเรือหลายชาติ
ดูเพิ่ม

หมู่เรือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Squadron. GlobalSecurity.org. Retrieved 2009-08-30.
กองเรือประจัญบานที่ 2 ของกองเรือหลวงในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2548

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2548 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคแรงงานได้รับที่นั่ง 355 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภาสามัญชน ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นสมัยที่ 3 ติดต่อกัน พรรคอนุรักษนิยมได้รับที่นั่ง 198 ที่นั่ง พรรคเสรีประชาธิปไตยได้รับที่นั่ง 62 ที่นั่ง มากที่สุดตั้งแต่ก่อตั้งพรรคมา
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2535 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2535 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมได้รับที่นั่ง 336 ที่นั่ง ซึ่งมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภาสามัญชน ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นสมัยที่ 4 ติดต่อกัน นางมาร์กาเรต แทตเชอร์ได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2533 เนื่องจากปัญหาภายในพรรคและการเสื่อมความนิยมจากนโยบายผู้มีสิทธิ์ออกเสียง (Poll Tax) ทำให้นายจอห์น เมเจอร์ชนะการเลือกตั้งหัวหน้าพรรคและก้าวขึ้นดำรงตำแหน่งแทน แม้ว่าผลสำรวจความคิดเห็นก่อนหน้านี้และหน้าคูหาจะระบุว่าพรรคแรงงานจะมีคะแนนนำ แต่ผลการเลือกตั้งกลับเป็นชัยชนะของพรรคอนุรักษนิยม ทำให้สำนักสำรวจความคิดเห็นเชื่อว่ากลุ่มคนที่ไม่ประสงค์ออกความคิดเห็นไม่กล้าบอกพรรคที่ตนเองชอบโดยเฉพาะผู้สนับสนุนพรรคอนุรักษนิยม การเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมได้รับคะแนนเสียงสูงที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองสหราชอาณาจักร ส่วนพรรคแรงงานได้รับที่นั่ง 271 ที่นั่ง และพรรคเสรีประชาธิปไตยได้รับที่นั่ง 20 ที่นั่ง
Nepenthes bicalcarata

| Nepenthes bicalcarata |
| --- | --- |

หม้อกลางของ N. bicalcarata
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Nepenthaceae
สกุล:: Nepenthes
สปีชีส์:: N.  bicalcarata
ชื่อทวินาม
Nepenthes bicalcarata Hook.f. (1873)

ชื่อพ้อง
 Nepenthes dyak S.Moore (1880)
Nepenthes bicalcarata (มาจากคำในภาษาละติน: bi "สอง", calcaratus "เดือย, เขี้ยว")หรือ Fanged Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ถิ่นเดียวของทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว
ประวัติ

Nepenthes bicalcarata ถูกจำแนกครั้งแรกโดย โจเซฟ เดลตัน ฮุกเคอร์ (En:Joseph Dalton Hooker) ในปี ค.ศ. 1873 พบพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บมาโดย ฮักฮ์ โลว (En:Hugh Low) และ โอโดอาร์โด เบคคารี (En:Odoardo Beccari) ใกล้กับแม่น้ำลาวัส (Lawas) ในเกาะบอร์เนียว ต้นแบบ Low s.n. ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว 7 ปีต่อมา สเพนเซอร์ เลอ เมอร์ชานต์ มัวร์ (Spencer Le Marchant Moore) ได้จำแนกเป็น Nepenthes dyak บนพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บโดย โจฮันเนส์ อีเลียส ทีจ์สแมนน์ (En:Johannes Elias Teijsmann) ที่ชื่อ Teijsmann 10962 จากแม่น้ำกาปูวัส (Kapuas) ในทางตะวันตกของบอร์เนียว ตัวอย่างนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิวเช่นกัน และสำเนาถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้แห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในไลเดน มีการกล่าวถึงชื่อ N. dyak ซึ่งถูกตั้งในภายหลังในหนังสือหลายเล่ม ปัจจุบันมันถูกพิจารณาให้เป็นชนิดเดียวกันกับ N. bicalcarta
Nepenthes bicalcarata ถูกนำมาสู่ยุโรปในปี ค.ศ. 1879 โดยนักสำรวจชาวอังกฤษที่ชื่อ เฟรดเดอร์ริก วิลเลียม เบอร์บิดก์ (Frederick William Burbidge) ซึ่งเก็บมาให้สถานเพาะเลี้ยงวีตช์ (Veitch Nurseries) ที่มีชื่อเสียง มีการปลูกเลี้ยงกันขนานใหญ่และแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 1881
ในระหว่างที่หม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นที่นิยมอย่างมาก มีบันทึกใน The Gardeners' Chronicle ของปี ค.ศ. 1881 ถึง N. bicalcarata ของสถานเพาะเลี้ยงวีตช์ดังนี้:
N. bicalcarata มีใบที่แข็ง ทน และมีหม้อทีมีเครื่องมือคล้ายกับดักหนูดูดุร้ายที่ฝา ทำให้มันแตกต่างจากหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่นเป็นอย่างมาก
สองสามปีหลังจะถูกนำเข้ามา N. bicalcarata ยังคงเป็นต้นไม้ที่หายาก ในบัญชีวีตช์ในปี ค.ศ. 1889 N. bicalcarata มีราคา £3.3s ต่อต้น ขณะที่ต้นไม้ยอดนิยมอย่าง N. northiana และ N. rajah มีราคาเพียงr £2.2s
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

N. bicalcarata เป็นพืชที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล เลื้อยไต่ได้สูงถึง 20 ม. ลำต้นทรงกระบอกหนากว่าชนิดอื่น มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3.5 ซม. ปล้องอาจยาวถึง 40 ซม.
ใบของ N. bicalcarata มีก้านใบ คล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปไข่กลับ-รูปใบหอก มีขนาดใหญ่ ยาว 80 ซม.กว้าง 12 ซม. เป็นครีบแคบๆที่ลำต้น แผ่นใบมีเส้นใบตามยาวไม่ชัดเจนและเส้นใบแบบขนนกจำนวนมาก สายดิ่งยาว 60 ซม.กว้าง 8 มม. มีแอ่งและรอยปูดใกล้กับหม้อ
ถึงแม้หลายๆส่วนของพืชจะมีขนาดใหญ่ แต่หม้อก็ไม่ได้ใหญ่ตามอย่างเช่นในชนิด N. rajah แต่กระนั้น หม้อก็อาจมีปริมาตรมากกว่า 1 ลิตร หม้อสูง 25 ซม.กว้าง 16 ซม. มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ยื่นออกมา (กว้าง ≤15 มม.) ตลอดด้านหน้าของหม้อล่าง และจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน เพอริสโตม (กว้าง ≤20 มม.) มีลักษณะแบบโค้งเข้าหาภายใน มีฟันขนาดเล็กแยกกัน มีหนามแหลมหนึ่งคู่ใต้ฝา ยาว 3 ซม. กลายมาจากสันของเพอริสโตม 10–12 สัน ฝารูปไตถึงรูปหัวใจ ไม่มีรยางค์ เดือยเดี่ยว (ยาว ≤15 มม.) แทรกอยู่ที่ฐานฝา
N. bicalcarata มีช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. แกนกลางยาว 100 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 40 มม.อาจมีดอกถึง 15 ดอก กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับหรือรูปใบหอกยาว 4 มม.
พืชที่โตเต็มที่ไม่มีสิ่งปกคลุม ขนร่วงง่ายจะพบในพืชที่ยังเล็กและช่อดอก
N. bicalcarata มีการกระจายตัวไม่กว้างนัก ไม่มีหน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิดจำแนกไว้
แหล่งข้อมูลอื่น

Danser, B.H. 1928. 4. Nepenthes bicalcarata. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
ภาพวาด N. bicalcarata จากบทความของ Macfarlane ในปี ค.ศ. 1908
ลำต้นเลื้อยไต่และหม้อบน
หม้อล่าง