มาโรไนต์

| ܡܖ̈ܘܢܝܐ |
| --- | --- |
ธงมาโรไนต์
ประชากรทั้งหมด
ป. 7–12 ล้าน 
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 เลบานอน 1.4 ล้าน (2006)
 บราซิล: 3–4 ล้าน (รวมถึงต้นตระกูล)
 สหรัฐ: 1.2 ล้าน (รวมถึงต้นตระกูล)
 อาร์เจนตินา: 750,000
 เม็กซิโก: 167,190
 ออสเตรเลีย: 161,370
 แคนาดา: 96,100
 ซีเรีย: 50,000–60,000
 ฝรั่งเศส: 51,520
 เวเนซุเอลา: 25,000
 แอฟริกาใต้: 20,000
 ไซปรัส: 13,170
 อิสราเอล: 10,000
 อียิปต์: 6,350
 ไนจีเรีย: 5,850
 เยอรมนี: 5,400
 สหราชอาณาจักร: 5,300
 เบลเยียม: 3,400
 โกตดิวัวร์: 2,250–3,000
 อิตาลี: 2,500
 สวีเดน: 2,470
  สวิตเซอร์แลนด์: 2,000
 จอร์แดน: 1,000–1,500
เยรูซาเลม และ  ปาเลสไตน์: 504
ภาษา
ภาษาอาหรับเลอวานต์ ภาษาอาหรับมาโรไนต์ ภาษาแอราเมอิกใหม่ภาษาแอราเมอิกเลบานอน (ภาษาแม่และในอดีต) ภาษาซีรีแอก (ในทางศาสนา)
ศาสนา
คริสตจักรมาโรไนต์
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
คริสต์ศาสนิกชนชาวเลบานอนอื่น ๆ 
มาโรไนต์ (อาหรับ: الموارنة, อักษรโรมัน: Al-Mawārinah; ซีรีแอก: ܡܖ̈ܘܢܝܐ, อักษรโรมัน: Marunoye) เป็นกลุ่มศาสนาชาติพันธุ์พื้นถิ่นเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกและภูมิภาคลิแวนต์ในเอเชียตะวันตก ปัจจุบันมีชุมชนขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใกล้ภูเขาเลบานอนในประเทศเลบานอน ชาวมาโรไนต์เป็นคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มหนึ่งที่ใช้ภาษาซีรีแอกในทางศาสนา นับถือคริสตจักรมาโรไนต์ ซึ่งเป็นคริสตจักรเฉพาะถิ่นแห่งหนึ่งของคาทอลิกตะวันออกที่ปกครองตนเอง แต่ร่วมเอกภาพสมบูรณ์กับพระสันตะปาปาและ คริสตจักรโรมันคาทอลิก มีประมุขคือ อัครบิดรมาโรไนต์แห่งแอนทิออก
มาโรไนต์มาจากชื่อนักบุญมารอน นักบวชผู้บำเพ็ญพรตในเทือกเขาทอรัส ต่อมาผู้นับถือนักบุญมารอนอพยพจากถิ่นเดิมในแอนติออกมาที่ภูเขาเลบานอน และก่อตั้งคริสตจักรมาโรไนต์ขึ้น
ศาสนาคริสต์ในเลบานอนมีประวัติศาสตร์ต่อเนื่องยาวนาน มีบันทึกช่วงต้นบ่งบอกถึงความเป็นไปได้ที่นักบุญเปโตรเป็นผู้ประกาศข่าวดีแก่ชาวฟินิเชียที่ขึ้นกับเขตอัครบิดรแอนติออก นอกจากนี้นักบุญเปาโลได้เทศนาคริสต์ศาสนิกชนยุคแรกในไทร์และไซดอน การเผยแผ่ศาสนาคริสต์ในเลบานอนเป็นไปอย่างเชื่องช้าเนื่องจากลัทธินอกศาสนามีอิทธิพลสูง โดยเฉพาะแถบภูเขาเลบานอน ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 5 นักบุญมารอนส่งอับราฮัมแห่งซีรัสมาเทศนาผู้คนในเลบานอนให้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ แม่น้ำอะโดนิส แม่น้ำสายหนึ่งที่มีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาเลบานอนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นแม่น้ำอับราฮัมตามชื่ออับราฮัมนี้
ชาวมาโรไนต์ยุคแรกเป็นชาวเซไมต์ที่กลายเป็นกรีก พูดภาษากรีกและภาษาซีรีแอก มีถิ่นฐานในซีเรียสมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์ แต่จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับผู้พูดภาษากรีกในคอนสแตนติโนเปิลและแอนติออก พวกเขาสามารถรักษาอิสรภาพไว้ได้หลังมุสลิมยึดครองลิแวนต์ รวมถึงการนับถือศาสนาและภาษาแอราเมอิกเลบานอน จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาวมาโรไนต์มักถูกจัดเป็นชาวเลบานอนที่มีพื้นเพเป็นมาโรไนต์ แต่บางส่วนต้องการเป็นชาวอาหรับที่นับถือศาสนาคริสต์ บางส่วนระบุว่าตนสืบเชื้อสายจากชาวฟินิเชีย ขณะที่บางส่วนอ้างว่าตนมีบรรพบุรุษเป็นชาวมัรไดต์ แต่นักประวัติศาสตร์และอัครมุขนายกคาทอลิกซีรีแอกแห่งดามัสกัสปฏิเสธข้อกล่าวอ้างนี้
ชาวมาโรไนต์อพยพขนานใหญ่ไปยังทวีปอเมริกาช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทุพภิกขภัยระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งคร่าชีวิตชาวมาโรไนต์หนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมด สงครามกลางเมืองภูเขาเลบานอน ค.ศ. 1860 และสงครามกลางเมืองเลบานอน (ค.ศ. 1975–1990) ยิ่งลดจำนวนประชากรมาโรไนต์ในลิแวนต์ อย่างไรก็ตามปัจจุบันชาวมาโรไนต์คิดเป็นหนึ่งในสี่ของประชากรเลบานอนทั้งหมด บางส่วนกระจายตัวในประเทศเพื่อนบ้าน และมีชุมชนชาวเลบานอนพลัดถิ่นในทวีปอเมริกา ยุโรป ออสเตรเลียและแอฟริกา
ชาวมาโรไนต์และชาวดรูซมีส่วนในการสร้างเลบานอนสมัยใหม่ช่วงปกครองโดยจักรวรรดิออตโตมันสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในเขตมุตาซาร์ริฟเมาต์เลบานอน ผ่านระบบสังคมและการปกครองที่เรียกว่า "ทวินิยมมาโรไนต์–ดรูซ" ประธานาธิบดีเลบานอนทั้งหมด (ยกเว้นชาลส์ เดบบัสและเปโตร ทราด) เป็นชาวมาโรไนต์ ซึ่งเป็นไปตามกติกาสัญญาแห่งชาติ อันเป็นความตกลงไม่เป็นลายลักษณ์อักษรระหว่างชาวมาโรไนต์ ชาวมุสลิมซุนนี และชาวมุสลิมชีอะฮ์ในการร่วมกันบริหารประเทศ โดยประธานาธิบดีจะเป็นชาวมาโรไนต์ นายกรัฐมนตรีจะเป็นชาวมุสลิมซุนนี และประธานรัฐสภาจะเป็นชาวมุสลิมชีอะฮ์