stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ (หม่อมราชวงศ์ประยูร อิศรศักดิ์)
บรรดาศักดิ์และตำแหน่ง

25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 หม่อมอุดมพงษ์เพ็ญสวัสดิ์ ราชินิกูล
เจ้ากรมตรวจ
27 กันยายน พ.ศ. 2441 รั้งตำแหน่งอธิบดีกรมสารบัญชี
พ.ศ. 2443 ข้าหลวงประจำเมืองเชียงใหม่
17 มิถุนายน 2446 – เจ้ากรมสำรวจ
ปลัดบัญชีกระทรวงมหาดไทย
2449 – อธิบดีกรมเก็บ
25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450 ผู้แทนปลัดกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ
1 เมษายน พ.ศ. 2451 ปลัดกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ
4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 พระยาอิศรพันธ์โสภณ ถือศักดินา 1000
23 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 พ้นจากตำแหน่งปลัดทูลฉลองกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ
29 ธันวาคม พ.ศ. 2462 พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ ถือศักดินา 1600
30 มีนาคม พ.ศ. 2465 ปลัดกรมสำรวจ
อธิบดีกรมสำรวจ
31 มีนาคม พ.ศ. 2468 ผู้รั้งสมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการ มณฑลปัตตานี
5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 สมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลปัตตานี
ยศ

มหาเสวกตรี
29 มีนาคม พ.ศ. 2465 จางวางตรีพิเศษ
22 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 มหาอำมาตย์ตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2494 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2473 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2467 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2471 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2471 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
พ.ศ. 2443 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
ศัลยศาสตร์

ศัลยแพทย์ทรวงอกกำลังผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ
ศัลยศาสตร์ หรือ ศัลยกรรม (อังกฤษ: surgery) เป็นการแพทย์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับการใช้หัตถการหรือเครื่องมือในการผ่าตัดเข้าในร่างกายผู้ป่วยเพื่อสืบค้นอาการ และ/หรือรักษาความผิดปกติ เช่น โรค หรือการบาดเจ็บต่าง ๆ เพื่อช่วยในการแก้ไขการทำงานหรือรูปลักษณ์ของร่างกาย หรือด้วยเหตุผลอื่น ๆ เรียกแพทย์ที่ศึกษาเฉพาะทางด้านศัลยศาสตร์ว่า ศัลยแพทย์ (surgeon)
ศัลยแพทย์ในประเทศไทยต้องสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต และสำเร็จการศึกษาแพทย์ประจำบ้านด้านศัลยศาสตร์ แล้วได้ผ่านการสอบเพื่อวุฒิบัตร และหนังสืออนุมัติเป็นผู้มีความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาศัลยศาสตร์ ของแพทยสภา และเป็นสมาชิกของราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย
ศัลยศาสตร์เฉพาะทาง

ในประเทศไทย แพทยสภาเป็นองค์กรที่ออกวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญในสาขาเฉพาะทางศัลยศาสตร์ นอกจากศัลยศาสตร์ทั่วไปแล้วยังจำแนกเป็นสาขาย่อยต่าง ๆ ของศัลยศาสตร์ดังต่อไปนี้
กุมารศัลยศาสตร์
ประสาทศัลยศาสตร์
ศัลยศาสตร์ตกแต่งและเสริมสร้าง
ศัลยศาสตร์ทรวงอก
ศัลยศาสตร์ทางเดินปัสสาวะ
ศัลยศาสตร์ลำไส้ใหญ่และทวารหนัก
ศัลยศาสตร์มะเร็งวิทยา
ศัลยศาสตร์หลอดเลือด
ศัลยศาสตร์อุบัติเหตุ
แหล่งข้อมูลอื่น

ราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย
The Thomson/Miles Manual of Surgery
Plastic surgery and Greek mythology เก็บถาวร 2008-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Surgery Videos เก็บถาวร 2009-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Surgeons Net Educational Site เก็บถาวร 2017-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Comparison of shoulder scars for open verses arthroscopic surgeries เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The portrayal of surgery by various artists เก็บถาวร 2008-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Manual of Military Surgery, by Samuel D. Gross, MD (1861). The manual used by doctors in the Union Army during the American Civil War.
United States Surgery Patents เก็บถาวร 2009-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Surgery Instruments
American Surgical Association เก็บถาวร 2010-11-11 ที่ archive.today
Unmanned robot surgeon เก็บถาวร 2006-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
AO Surgery Reference เก็บถาวร 2011-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Imperial College London Surgical Society เก็บถาวร 2017-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Pediatric Surgery เก็บถาวร 2008-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์

| แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ |
| --- | --- |
แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ ปี ค.ศ. 1932

อธิบดีกรมทหารบก
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม ค.ศ. 1934 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 1935
ก่อนหน้า: ควร์ท ฟ็อน ฮัมเมอร์ชไตน์-แอคูออร์ท
ถัดไป: ไม่มี (ยุบตำแหน่ง)
ผู้บัญชาการใหญ่กองทัพบกเยอรมัน
ดำรงตำแหน่ง 1 มิถุนายน ค.ศ. 1935 – 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1938
ก่อนหน้า: ไม่มี (เป็นคนแรก)
ถัดไป: วัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์
 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  เยอรมนี  เยอรมนี  ไรช์เยอรมัน
สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: 1898–1939
ยศ:  พลเอกอาวุโส (Generaloberst)
บังคับบัญชา: กองพลทหารม้าที่ 1 กองพลทหารราบที่ 3 กองบัญชาการสูงสุดกองทัพบก
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การล้อมวอร์ซอ † 
รางวัล: Order of the Red Eagle

Personal Details
เกิด: 4 สิงหาคม ค.ศ. 1880(1880-08-04) เบนรัท, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 22 กันยายน ค.ศ. 1939(1939-09-22) (59 ปี) วอร์ซอ, ประเทศโปแลนด์
 

พลเอกอาวุโส โทมัส ลูทวิช แวร์เนอร์ ไฟรแฮร์ ฟ็อน ฟริทช์ (เยอรมัน: Thomas Ludwig Werner Freiherr von Fritsch) เป็นนายทหารบกเยอรมัน ดำรงตำแหน่งผู้นำกองทัพบกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึง 1938 ต่อมาเขาถูกใส่ร้ายว่าเป็นพวกรักร่วมเพศและบีบบังคับให้ลาออก เพื่อเปิดทางให้ฮิตเลอร์เข้ามาควบคุมกองทัพบก
ฟริทช์เป็นนายทหารที่มีความเกลียดชังระบอบประชาธิปไตย เขาเคยเขียนจดหมายยุยงพลเอกอาวุโสฮันส์ ฟ็อน เซคท์ ก่อรัฐประหารล้มล้างรัฐบาลพลเรือนและจัดตั้งรัฐบาลเผด็จการทหาร ในจดหมายฉบับนั้นเขายังได้แสดงความเกลียดชังที่มีต่อฟรีดริช เอเบิร์ท, พวกสันตินิยม, ระบอบประชาธิปไตย, ชาวยิว รวมถึงประเทศฝรั่งเศส เขาเชื่อว่าคณะบุคคลเหล่านี้จะทำลายเยอรมนี และมีความเชื่อว่าฝ่ายเดียวที่สามารถไว้วางใจได้คือทหารด้วยกันเอง
ทัศนคติของเขาสอดคล้องกับแนวคิดต่อต้านยิวของพรรคนาซี ฟริทซ์มีความยินดีมากต่อการเถลิงอำนาจของพรรคนาซีในปี 1933 ฟริทซ์ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมทหารบก (Chef der Heeresleitung) ในปี 1934 ด้วยรัฐมนตรีแวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค มองว่าฟริทซ์มีความเป็นมืออาชีพ และฮิตเลอร์เองเห็นว่าฟริทซ์เป็นคนที่มีความคิดสอดคล้องกันกับระบอบการปกครอง เมื่อจอมพลบล็อมแบร์คสั่งปลดทหารที่มีเชื้อยิวทุกคนในกองทัพออกในกุมภาพันธ์ 1934 พลเอกอาวุโสฟริทซ์ไม่แสดงการคัดค้านและปฏิบัติตามอย่างง่ายดาย
ทุ่งสังหาร (ภาพยนตร์)

| ทุ่งสังหาร |
| --- | --- |
กำกับ: โรแลนด์ จอฟเฟ
เขียนบท: บรูซ โรบินสัน
สร้างจาก: The Death and Life of Dith Pran โดย ซิดนีย์ ชานเบิร์ก
อำนวยการสร้าง: เดวิด พัตต์นัม
นักแสดงนำ: แซม วอเตอร์สตัน, จอห์น มัลโควิช, เฮียง เอส. งอร์
กำกับภาพ: คริส เมนเกส
ตัดต่อ: จิม คลาร์ก
ดนตรีประกอบ: ไมค์ โอลด์ฟิลด์
บริษัทผู้สร้าง: Goldcrest Films International Film Investors Enigma Productions 
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอร์ส
วันฉาย: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 141 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเขมร
ทุนสร้าง: $14.4 ล้านเหรียญสหรัฐ
ทำเงิน: $34.7 ล้านเหรียญสหรัฐ
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
สำหรับความหมายหลัก ดูที่ ทุ่งสังหาร
ทุ่งสังหาร (อังกฤษ: The Killing Fields) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2527 ซึ่งกล่าวถึงประเทศกัมพูชาในยุคการปกครองของเขมรแดง โดยอาศัยเค้าโครงเรื่องจากประสบการณ์จริงของนักข่าวหนังสือพิมพ์ที่เข้าไปทำข่าวในกัมพูชาขณะนั้น 3 คน ได้แก่ ซิดนีย์ ชานเบิร์ก นักข่าวชาวอเมริกัน ดิธ ปราน ล่ามและนักข่าวชาวเขมร และจอน สเวน นักข่าวชาวอังกฤษ ภาพยนตร์เรื่องนี้ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ครั้งที่ 57 เป็นผลงานการกำกับของโรแลนด์ จอฟเฟ นำแสดงโดยแซม วอเตอร์สตัน, ดร. เฮียง เอส. งอร์, จูเลียน แซนด์, และ จอห์น มัลโควิช
ภาพยนตร์เรื่องนี้ส่วนใหญ่ถ่ายทำในประเทศไทย ซึ่งมีลักษณะทางวัฒนธรรมและภูมิประเทศใกล้เคียงกับประเทศกัมพูชามากที่สุด เนื่องจากในช่วงเวลาที่ถ่ายทำภาพยนตร์นั้น แม้ประเทศกัมพูชาจะสิ้นสุดยุคการปกครองของเขมรแดงแล้ว แต่ประเทศก็ยังอยู่ในช่วงฟื้นฟูจากสงครามกลางเมืองในยุคก่อนหน้า และยังคงมีการปะทะกันระหว่างกองทหารของขั้วการเมืองต่างๆ ในกัมพูชาอย่างต่อเนื่อง การเข้าไปใช้สถานที่จริงในการถ่ายทำภาพยนตร์จึงไม่ปลอดภัย
ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์ชุดนี้มีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง ครั้งแรกใช้ชื่อว่า "สิ้นชาติ สิ้นแผ่นดิน" ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็น "แผ่นดินของใคร" ​และ "ทุ่งสังหาร" ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้อยู่ในขณะนี้ เหตุที่มีหลายชื่อก็เนื่องจากว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้มีการเปลี่ยนผู้ถือครองลิขสิทธิ์ในประเทศไทยหลายครั้ง
นักแสดง

แซม วอเตอร์สตัน ... ซิดนีย์ ชานเบิร์ก
เฮียง เอส. งอร์ ... ดิธ ปราน
จอห์น มัลโควิช ... อัล ร็อกออฟ
จูเลียน แซนด์ส ... จอน สเวน
เครก ที. เนลสัน ... พันตรีรีฟ, ผู้ช่วยทูตทหารสหรัฐฯ
สปอลดิง เกรย์ ... กงสุลสหรัฐฯ ประจำสาธารณรัฐเขมร
บิล แพเตอร์สัน ...  ดร. แม็คเอนไทร์
อาทอล ฟูการ์ด ...  ดร. ซุนเดส์วัล
เกรแฮม เคนเนดี ... โดกัล
กาเทอรีน กราปุม เจ็ย ... เซอร์ เมือม (ภรรยาของปราน)
โอลิเวอร์ ปีเอร์ปาโอลี ... ติโตนี่ (ลูกชายของปราน)
เอ็ดเวิร์ด เอนเทโร เจ็ย ... สะรุน
ทอม เบิร์ด ... ที่ปรึกษาด้านการทหารชาวสหรัฐฯ
สีสุวัตถิ์ มุนีรักษ์ ... พัด (ผู้นำเขมรแดง, หมู่บ้านที่ 2)
ลำพูน ตั้งไพบูลย์ ... ลูกชายของพัด
ไอร่า วีลเลอร์ ... เอกอัครราชทูตเวด (สถานทูตฝรั่งเศส)
เดวิด เฮนรี ... ฟรานซ์
Patrick Malahide ... Morgan
Nell Campbell ... Beth
โจแอน แฮร์ริส ... ผู้สื่อข่าวโทรทัศน์
โจแอนนา เมอร์ลิน ... พี่สาวของซิดนีย์ ชานเบิร์ก
เจย์ บาร์นีย์ ... พ่อของซิดนีย์ ชานเบิร์ก
Mark Long ... Noaks
Sayo Inaba ... Mrs. Noaks
เมา เลง ... สีสุวัตถิ์ สิริมตะ
ชินซอร์ ซาร์ ... Arresting Officer
ฮวด มิง ตรัน ... ผู้นำเขมรแดง, หมู่บ้านที่ 1
Thach Suon ... Sahn
Neevy Pal ... Rosa
รางวัล > รางวัลออสการ์ ค.ศ. 1984

สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (เฮียง เอส. งอร์)
สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม (คริส เมนเกส)
สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม (จิม คลาร์ก)
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล:
สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เดวิด พัตต์นัม)
สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (แซม วอเตอร์สตัน)
สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (โรแลนด์ จอฟเฟ)
สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (บรูซ โรบินสัน)
รางวัล > รางวัลลูกโลกทองคำ ค.ศ. 1984

สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (เฮียง เอส. งอร์)
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล:
สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทดรามา (เดวิด พัตต์นัม)
สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทดรามา (แซม วอเตอร์สตัน)
สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (โรแลนด์ จอฟเฟ)
สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (บรูซ โรบินสัน)
สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ไมค์ โอลด์ฟิลด์)
รางวัล > รางวัลแบฟตา

Best Film (เดวิด พัตต์นัม) - ได้รับรางวัล
Best Direction (โรแลนด์ จอฟเฟ) - ได้รับการเสนอชื่อ
Actor in a Leading Role (เฮียง เอส. งอร์) - ได้รับรางวัล
Actor in a Leading Role (แซม วอเตอร์สตัน) - ได้รับการเสนอชื่อ
Most Promising Newcomer to Leading Film Roles (เฮียง เอส. งอร์) - ได้รับรางวัล
Best Adapted Screenplay (บรูซ โรบินสัน) - ได้รับรางวัล
Best Film Music (ไมค์ โอลด์ฟิลด์) - ได้รับการเสนอชื่อ
Best Cinematography (คริส เมนเกส) - ได้รับรางวัล
Best Production Design (รอย วอล์เกอร์) - ได้รับรางวัล
Best Editing (จิม คลาร์ก) - ได้รับรางวัล
Best Sound (เอียน ฟุลเลอร์, คลีฟ วินเทอร์,บิล โรว์) - ได้รับรางวัล
Best Special Visual Effects (เฟรด เครเมอร์) - ได้รับการเสนอชื่อ
Best Makeup and Hair (ทอมมี่ แมนเดอร์สัน) - ได้รับการเสนอชื่อ
รางวัล > อื่น ๆ

Eddie Award (จิม คลาร์ก) - ได้รับการเสนอชื่อ
Boston Society of Film Critics Award for Best Film - ได้รับรางวัล
Boston Society of Film Critics Award for Best Actor (เฮียง เอส. งอร์) - ได้รับรางวัล
Boston Society of Film Critics Award for Best Supporting Actor (จอห์น มัลโควิช) - ได้รับรางวัล
Boston Society of Film Critics Award for Best Cinematography (คริส เมนเกส) - ได้รับรางวัล
British Society of Cinematographers Award for Best Cinematography (คริส เมนเกส) - ได้รับรางวัล
César Award for Best Foreign Film (โรแลนด์ จอฟเฟ) - ได้รับการเสนอชื่อ
David di Donatello for Best Foreign Producer (เดวิด พัตต์นัม) - ได้รับรางวัล
David di Donatello for Best Foreign Director (โรแลนด์ จอฟเฟ) - ได้รับการเสนอชื่อ
David di Donatello for Best Foreign Film - ได้รับการเสนอชื่อ
Directors Guild of America Award for Outstanding Director - Feature Film (โรแลนด์ จอฟเฟ) - ได้รับการเสนอชื่อ
Guild of German Art House Cinemas Award for Best Foreign Film (โรแลนด์ จอฟเฟ) - ได้รับรางวัล
London Film Critics Circle Award for Director of the Year (โรแลนด์ จอฟเฟ) - ได้รับรางวัล
Los Angeles Film Critics Association Award for Best Supporting Actor (จอห์น มัลโควิช) - ได้รับรางวัลที่ 2
Los Angeles Film Critics Association Award for Best Cinematography (คริส เมนเกส) - ได้รับรางวัล
National Board of Review: Top Ten Films - ได้รับรางวัล
National Society of Film Critics Award for Best Supporting Actor (จอห์น มัลโควิช) - ได้รับรางวัล
National Society of Film Critics Award for Best Cinematography (คริส เมนเกส) - ได้รับรางวัล
New York Film Critics Circle Award for Best Cinematographer (คริส เมนเกส) - ได้รับรางวัล
New York Film Critics Circle Award for Best Film - ได้รับรางวัลที่ 2
Political Film Society Special Award - ได้รับรางวัล
Writers Guild of America Award for Best Adapted Screenplay (บรูซ โรบินสัน) - ได้รับรางวัล
การถ่ายทำ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถ่ายทำในประเทศไทยเกือบทั้งหมด โดยเริ่มในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ในหลายพื้นที่ อาทิ ถนนท่าดินแดงในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร, จังหวัดนครปฐม, จังหวัดภูเก็ต, อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี, อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์, ปราสาทหินพิมาย อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา และอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เบื้องหลังการถ่ายทำดังกล่าวได้ถูกบันทึกไว้โดยสมพล สังขะเวส ผู้ช่วยผู้กำกับฝ่ายไทย ในหนังสือชื่อ "The Killing Fields บันทึกถึงทุ่งสังหาร" อนึ่ง สมพลยังได้แปลนิยายที่ดัดแปลงจากบทภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว ซึ่งเขียนโดย คริสโตเฟอร์ ฮัดสัน โดยตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ "The Killing Fields ล้างชาติ ล้างแผ่นดิน" ซึ่งมีรายละเอียดบางอย่างที่ได้ตัดออกไปจากฉบับภาพยนตร์ที่ฉายจริง เนื่องจากข้อจำกัดในด้านความยาวของภาพยนตร์ที่ออกฉาย
แหล่งข้อมูลอื่น

The Killing Fields ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Film review by Tim Dirks
Mike Oldfield Discography (Tubular.net) - The Killing Fields
คิลลิ่งฟิลด์ แผ่นดินของใคร ใครล้างผลาญแผ่นดิน - บทความโดย คนเล่าเรื่อง (iseehistory.com)
Thailand บนแผ่นฟิล์ม Hollywood - ทุ่งสังหาร // The Killing Fields (1984)
ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค

| ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค |
| --- | --- |
7 พฤษภาคม 1945: ฟรีเดอบวร์ค (คนขวา) ร่วมเป็นสักขีพยานการจัดตั้งรัฐบาลเฟล็นส์บวร์ค
เกิด: 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1895(1895-07-15) สทราซบูร์ แคว้นอาลซัส-ลอแรน
เสียชีวิต: 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1945(1945-05-23) (49 ปี) เฟล็นส์บวร์ค มณฑลชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
รับใช้:  เยอรมนี  เยอรมนี  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  กองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน  ไรชส์มารีเนอ  ครีคส์มารีเนอ
ประจำการ: 1914–45
ชั้นยศ: พลเรือเอกอาวุโส
บังคับบัญชา: ผู้บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ
บำเหน็จ: Knight's Cross of the War Merit Cross
ฮันส์-เกออร์ค ฟรีดริช ลูทวิช โรแบร์ท ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค (เยอรมัน: Hans-Georg Friedrich Ludwig Robert von Friedeburg) เป็นพลเรือเอกอาวุโสของนาซีเยอรมนี รองผู้บัญชาการของกองกำลังเรือดำน้ำอูของนาซีเยอรมนีและเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนสุดท้ายของครีคส์มารีเนอ เขาเป็นคนเดียวที่เป็นตัวแทนของกองกำลังที่จะนำเสนอในการลงนามในตราสารยอมจำนนของเยอรมนีในเมืองแร็งส์ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม และในเบอร์ลินเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 พลเรือตรี ฟรีเดอเบิร์ก ได้กระทำอัตวินิบาตกรรมได้ไม่นาน ภายหลังจากการล่มสลายของรัฐบาลเฟล็นส์บวร์ค
| ด ค กผู้บัญชาการใหญ่กองทัพเรือเยอรมัน (แวร์มัคท์) |
| --- | --- | --- |
|  เอริช เรเดอร์ (1935–43)  คาร์ล เดอนิทซ์ (1943–45)  ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค (1945)  วัลเทอร์ วาร์เซอชา (1945)  |  เอริช เรเดอร์ (1935–43)  คาร์ล เดอนิทซ์ (1943–45)  ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค (1945)  วัลเทอร์ วาร์เซอชา (1945)  |  |
| ด ค กพลเอกอาวุโสและพลเรือเอกอาวุโสแห่งนาซีเยอรมนี |
| --- | --- |
พลเอกอาวุโส (กองทัพบก):  วิลเฮ็ล์ม อาดัม  ฮันส์-เยือร์เกิน ฟ็อน อาร์นิม  ลูทวิช เบ็ค  โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์  เอดูอาร์ท ดีเทิล  ฟรีดริช ด็อลมัน  นิคโคเลาส์ ฟ็อน ฟัลเคินฮอสท์  โยฮันเนิส ฟรีสเนอร์  แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์  ฟรีดริช ฟร็อม  ไฮนทซ์ กูเดรีอัน  ควร์ท ฮาเซอ  ฟรันทซ์ ฮัลเดอร์  Kurt von Hammerstein-Equord  โยเซ็ฟ ฮาร์เพอ  ก็อทฮาร์ท ไฮน์รีตซี  วัลเทอร์ ไฮทซ์  คาร์ล ฮิลเพิร์ท  เอริช เฮิพเนอร์  คาร์ล-อาด็อล์ฟ ฮ็อลลิท  แฮร์มัน โฮท  ฮันส์-วาเล็นทีน ฮูเบอ  แอร์วีน เยเน็คเคอ  อัลเฟรท โยเดิล  เกออร์ค ลินเดอมัน  เอเบอร์ฮาร์ท ฟ็อน มัคเคินเซิน  แอร์ฮาร์ท เราส์  เกออร์ค-ฮันส์ ไรน์ฮาร์ท  Lothar Rendulic  ริชชาร์ท รูอ็อฟ  ฮันส์ ฟ็อน ซัลมูท  รูด็อล์ฟ ชมิท  อ็อยเกน ริทเทอร์ ฟ็อน โชเบิร์ท  อาด็อล์ฟ ชเตราส์  คาร์ล ชเตร็คเคอร์  Heinrich von Vietinghoff  วัลเทอร์ ไวส์  ควร์ท ไซทซ์เลอร์ 
พลเอกอาวุโส (กองทัพอากาศ):  Otto Deßloch  อุลริช เกราเอิร์ท  ฮันส์ เย็ชช็อนเน็ค  อัลเฟรท เค็ลเลอร์  กึนเทอร์ คอร์เทิน  Bruno Loerzer  อเล็คซันเดอร์ เลอร์  กึนเทอร์ รือเดิล  ควร์ท ชตูเด็นท์  ฮันส์-เยือร์เกิน ชตุมพฟ์  แอ็นสท์ อูเด็ท  ฮูแบร์ท ไวเซอ 
พลเรือเอกอาวุโส:  ค็อนราท อัลเบร็ชท์  แฮร์มัน เบิม  ร็อล์ฟ คาลส์  ฮันส์-เกออร์ค ฟ็อน ฟรีเดอบวร์ค  Oskar Kummetz  วิลเฮ็ล์ม มาร์ชัล  อัลเฟรท ซาลเว็ชเทอร์  อ็อทโท ชนีวินท์  อ็อทโท ชุลท์เซอ  Walter Warzecha  Karl Witzell 
เอ็สเอ็ส-โอเบิร์ช-กรุพเพินฟือเรอร์:  ควร์ท ดาลือเกอ  เซ็พ ดีทริช  เพาล์ เฮาเซอร์  ฟรันทซ์ ซาเวอร์ ชวาทซ์
พระวิสุทธาธิบดี

| พระวิสุทธาธิบดี |
| --- | --- |
จวน: พระอารามหลวง หรือวัดราษฎร์
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: ตลอดพระชีพ หรือได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชาคณะ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: พระวิสุทธาธิบดี (ไสว ฐิตวีโร)
สถาปนา: 5 ธันวาคม 2516
พระวิสุทธาธิบดี เป็นราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ พระราชทานแก่พระภิกษุฝ่ายมหานิกาย
ฐานานุกรม

ผู้ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระวิสุทธาธิบดี มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป ดังนี้
พระครูปลัดสุวัฒนสารคุณ วิบุลมหาคณานุนายก ตรีปิฎกธรรมรักขิต
พระครูวินัยธร
พระครูธรรมธร
พระครูประกาศสรวุฒิ พระครูคู่สวด
พระครูวิสุทธิ์สรคุณ พระครูคู่สวด
พระครูสังฆวิจัย
พระครูสมุห์
พระครูใบฎีกา
รายนาม

| ลำดับ | นาม | วัด | ดำรงสมณศักดิ์ (พ> ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | พระวิสุทธาธิบดี (ไสว ฐิตวีโร) | วัดไตรมิตรวิทยาราม | 2516 - 2531 | - |
| 2. | พระวิสุทธาธิบดี (สง่า ปภสฺสโร) | วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม | 2532 - 2534 | - |
| 3 | พระวิสุทธาธิบดี (วีระ ภทฺทจารี) | วัดสุทัศนเทพวราราม | 2535 - 2553 | สุดท้ายเป็นสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ |
| 4 | พระวิสุทธาธิบดี (เชิด จิตฺตคุตฺโต) | วัดสุทัศนเทพวราราม | 2562 - 2565 | ต่อมาได้รับพระราชทานราชทินนามเป็นพระพรหมวชิรมุนี |
ทอรัส อัลเดบารัน

ทอรัส อัลเดบารัน (ญี่ปุ่น: 牡牛座（タウラス）のアルデバラン; โรมาจิ: Taurasu no Arudebaran) ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า เป็นโกลด์เซนต์ประจำราศีพฤษภ ผู้ดูแลปราสาทวัวทอง 1 ใน 12 ปราสาทแห่งแซงค์ทัวรี่
บทบาท > ผู้ดูแลปราสาทวัวทอง

เมื่อเพกาซัส เซย่า ดราก้อน ชิริว ซิกนัส เฮียวกะและอันโดรเมด้า ชุนเดินทางมาถึงปราสาทวัวทอง ในขณะนั้นโกลด์เซนต์อันเดบารันได้ยืนขวางอยู่ที่ปราสาท และเมื่อเซย่าโจมตีอัลเดบารันด้วยท่าเพกาซัสหมัดดาวตก  นอกจากอัลเดบารันจะไม่เป็นอะไรแล้ว ยังสามารถสะท้อนพลังกลับมาและเล่นงานชิริว เฮียวกะ และชุนจนสลบไป อัลเดบารันต่อสู้กับเซย่าในขณะที่มือยังกอดอกอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าเซย่าจะโจมตีด้วยท่าอะไร อัลเดบารันก็สามารถรับมือได้ พร้อมทั้งโจมตีกลับด้วยเกรทฮอร์น
ในระหว่างที่เซย่ารู้สึกหมดเรี่ยวแรงและคิดวิธีที่จะตอบโต้อัลเดบารันนั้น เซย่าก็นึกถึงคำสอนของมารีน ซึ่งมีวิธีเดียวที่จะตอบโต้อัลเดบารันได้ นั่นคือ ทำให้หมัดของอัลเดบารันชักออกมา โดยเซย่าได้รวบรวมพลังและปลุกเซเว่นเซนส์ (Seventh sense) ขึ้น แล้วโจมตีอัลเดบารันด้วยท่าหมัดดาวตก ซึ่งสามารถเปลี่ยนเป็นบิ๊กแบง (Big bang) ได้ ทำให้อัลเดบารันต้องคลายมือที่กอดอกอยู่มารับการโจมตีของเซย่าในครั้งนี้ หลังจากนั้น เซย่าบอกว่าจะหักเขาทองของอัลเดบารัน ซึ่งถ้าเซย่าทำได้อัลเดบารันจะยอมแพ้
หลังจากนั้น อัลเดบารันได้โจมตีเซย่าด้วยท่าเกรทฮอร์นอีกหลายครั้ง และในที่สุดเซย่าก็สามารถสะท้อนพลังเกรทฮอร์นของอัลเดบารันได้ และหักเขาทองได้สำเร็จ   ดังนั้น พวกเซย่าจึงสามารถผ่านปราสาทวัวทองได้พร้อมทั้งเตือนพวกเซย่าอย่าดูถูกเหล่าโกลด์เซนต์เป็นอันขาด  พอพวกเซย่าไปมูก็มาหากับจะรักษาเขาที่หักไปให้ แต่อัลเดบารันบอกไปว่าไม่จำเป็นกับหัวเราะ
บทบาท > ศึกเทพเจ้าโปไซดอน

หลังจากศึก 12 ปราสาทพวกเซย่าได้รับบาดเจ็บสาหัสพักรักษาตัวอยู่ที่สถานพักฟื้นมูลนิธิแกรนด์ อัลเดบารันได้รับหน้าที่ให้ไปเชิญอาเทน่ากลับไปยังแซงค์ทัวรี่ และทำหน้าที่ดูแลพวกเซย่าในขณะกำลังพักฟื้น ในขณะนั้น ไซเรน โซเรนต์ 1 ใน 7 มารีนเนอร์แห่งโพไซดอน ได้เดินทางมายังสถานพักฟื้นเพื่อกำจัดเซนต์แห่งอาเทน่า อัลเดบารันได้ต่อสู้กับไซเรน แต่ก็พลาดท่าโดนไซเรนเล่นงานด้วยท่าเดดเอนไคลแมกซ์จนได้รับบาดเจ็บ โดยไซเรนได้เอาหน้ากากของทอรัสคร็อธกลับไปยังวิหารโปไซดอนเพื่อยืนยันว่าโกลด์เซนต์ไม่น่ากลัวอย่างที่คิดไว้ด้วย
บทบาท > สงครามศักดิ์สิทธิ์-เทพเจ้าฮาเดส

ณ ปราสาทวัวทองนั้น อัลเดบารันได้ถูกไอพิษมรณะของดีพ นีโอเบ แห่งกลุ่มดาวจิอัน สเป็กเตอร์ของฮาเดสโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว จนถึงแก่ความตาย หลังจากมูมาถึงปราสาทวัวทองนั้น ได้กลิ่นที่ติดอยู่บนชุดทอรัสคล็อธของอัลเดบารัน จึงสามารถป้องกันการโจมตีของอีฟได้ และได้กล่าวว่าการต่อสู้กับคนที่ตายไปแล้วนั้นไม่มีประโยชน์  เพราะก่อนที่จะตายนั้นอัลเดบารันได้สวนการโจมตีของดีพด้วยท่าเกรทฮอร์น ทำให้ดีฟตายโดยไม่รู้ตัว 
หลังจากนั้น อัลเดบารันปรากฏตัวอีกครั้ง ณ ยมโลก โดยได้ร่วมมือกับโกลด์เซนต์ทั้ง 11 คน ในการทำลายกำแพงวิปโยคเพื่อเปิดทางให้พวกเซย่า เดินทางไปยังเอลิเชี่ยนเพื่อช่วยเหลืออาเทน่า
ท่าไม้ตาย

เกรต ฮอร์น (Great horn) เป็นท่าไม้ตายที่เวลาใช้จะยืนกอดอกและระเบิดพลังโจมตีออกไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นท่าที่มีความรวดเร็วสูงสุดในเหล่าโกลด์เซนต์ มีลักษณะโจมตีเหมือนการวิ่งชนของวัวกระทิงทอง โดยการโจมตีในครั้งแรกนั้นจะเบาที่สุด และจะหนักขึ้นเรื่อย ๆ ในการโจมตีครั้งต่อไป
ไททันส์ โนวา (titan nova) เป็นท่าไม้ตายโดยใช้มือเดียวจับบริเวณพื้นดินและพลิกแผ่นดินขึ้นมา ซึ่งมีพลังทำลายมหาศาล และเปลืองพลังในการใช้มาก
การต่อสู้ของ ทอรัส อัลเดบารัน

| ตนเอง | คู่ต่อสู้ | ผล |
| --- | --- | --- |
| อัลเดบารัน | เซย่า | เซย่า เป็นฝ่ายชนะ |
| อัลเดบารัน | ชิริว,เฮียวกะ,ชุน | อัลบารัน ยอมให้ผ่านไปได้ |
| อัลเดบารัน | ชิด,บั๊ด | ชิด,บั๊ด เป็นฝ่ายชนะ (ลอบโจมตี) |
| อัลเดบารัน | ไซเรน โซเรน | ไซเรน เป็นฝ่ายชนะ แต่อาเทน่าช่วยไว้ทัน |
| อัลเดบารัน | นิโอเบ | เสมอ (เสียชีวิตทั้งสองฝ่าย) |
แหล่งข้อมูลอื่น

ทอรัส อัลเดบารัน จากไทยเซนต์เซย่าดอตคอม เก็บถาวร 2007-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่า |
| --- | --- | --- |
| บรอนซ์เซนต์ |  เพกาซัส เซย่า  เพกาซัส เท็นมะ (LS)  เพกาซัส เท็นมะ (ND)  เพกาซัส โคกะ  ดราก้อน ชิริว  ดราก้อน ริวโฮ  ซิกนัส เฮียวกะ  อันโดรเมด้า ชุน  ฟีนิกซ์ อิคคิ  ไลโอเน็ต โซมะ  อาควีล่า ยูนะ  วูลฟ์ ฮารุโตะ  โอไรอ้อน เอเดน  ยูนิคอร์น จาบุ  ยูนิคอร์น ยาโตะ  ไฮดรา อิจิ  แบร์ เงกิ  วูล์ฟ นาจิ  ไลโอเน็ต บัน  คาเมเลียน จูน  |  |
| ซิลเวอร์เซนต์ | อีเกิ้ล มารีน โอฟิวซุส ไชน่า  ลิซาร์ด มิสตี้  ไคโทส โมเซซ  เฮาด์ แอสเทเรี่ยน  เซนทอร์ บาเบล  ออไรก้า คาเพลล่า  โครว์ จาเมี่ยน  เซอร์บิรัส ดันเต้  เพอร์เซอุส อัลกอร์  คานิสเมเจอร์ ซิริอุส  มุสก้า ดิออส  เฮอร์คิวลิส อัลเกตี้  ซาจิตต้า เทรมี่  เซเฟอุส ไดดาลอส  ไลร่า โอฟี่  คริสตัลเซนต์  เครน ยุสุริฮะ  ไฮดรัส อิจิ |  |
| แบล็คเซนต์ |  จังโก้  แบล็คเพกาซัส  แบล็คดราก้อน  แบล็คสวอน  แบล็คอันโดรเมด้า  แบล็คฟินิกซ์  |  |
| โกลด์เซนต์ |  แอเรียส มู  แอเรียส ชิออน  ทอรัส อัลเดบารัน  เจมินี่ ซากะ  เจมินี่ คาน่อน  เจมินี่ อัสปูรอส  เจมินี่ เดฟเทรอส  แคนเซอร์ เดธมาสค์  เลโอ ไอโอเลีย  เลโอ เรกูลัส  เวอร์โก้ ชากะ  เวอร์โก้ อัศมิฐา  ไลบร้า โดโก  ไลบร้า ชิริว  สกอร์เปี้ยน มิโร  ซาจิททาเรียส ไอโอลอส  ซาจิททาเรียส เซย์ย่า  แคปริคอร์น ชูร่า  อควอเรียส คามิว  พิสซิส อโฟรดิตี้  |  |
| ก็อดวอริเออร์ |  เฟคด้า ธอร์  แอริออธ เฟนริล  เมรัค ฮาเก้น  เบเนทนาช มีเมย์  เม็กเรซ อัลเบริช  มิซาร์ ชิด  อัลกอร์ บั๊ด  โดเบ ซิกฟรีด  |  |
| มารีเนอร์ |  เมอร์เมด เททีส  ซีฮอร์ส ไบอัน  สคิวล่า อิโอ  คริสซาออร์ กฤษณะ  ลิมนาเดส คาสะ  คราเก้น ไอแซ็ค  ไซเรน โซเรนต์  ซีดราก้อน คาน่อน  |  |
| สเป็คเตอร์ |  ไวเวิร์น ราดาแมนทีส  กริฟฟิน ไมนอส  การูด้า ไออาคอส  อาเครอน ชารอน  สเคลลิตัน มาคิโน  บัลร็อค รูเน่  สฟิงซ์ ฟาโรห์  โกเล็ม ร็อค  โทรล อิวาล  ไลคาออน ฟลีกีอัส  เดทลี่ บีเทิล สแตนด์  ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์  บาซิลิสค์ ซิลฟิด  มิโนทอรัส กอร์ดอน  อราวเน่ ควีน  ฟล็อก เซรอส  ดีพ นีโอเบ  ไซคลอปส์ คีกันต์  ปาปิญอง มิว  เวิร์ม ไรมี่  ดิวราแฮน คิวบ์  เอลฟ์ มิลูส  กอร์กอน อ๊อก  เมฟิสโตเฟเลส โยมะ  |  |
| เทพเจ้า |  อาเทน่า  ฮาเดส  โพไซดอน  ซุส  อาเรส  แอโฟรไดที  พัลลัส  ฮีรา  ดิมีเทอร์  เฮสเทีย  อาร์ทิมิส  อพอลโล  เฮอร์มีส  ฮิฟีสตัส  โอดิน  ธอร์  โลกิ  |  |
| อื่น ๆ |  คิโด ซาโอริ  โพลาริส ฮิลด้า  จูเลี่ยน โซโล  ซาช่า  อาโรน  แพนโดรา  อาวล์ พาร์ทีต้า  |  |
 โครงการ  หมวดหมู่  สถานีย่อย 
อัลเดบารันยังคงปกป้องปราสาทวัวทอง ถึงแม้ว่าได้ตายไปแล้ว
กันดั้มแอสเทรย์

กันดั้มแอสเทรย์ (ญี่ปุ่น: ガンダムアストレイ) (อังกฤษ: Gundam Astray) เป็นรุ่นของโมบิลสูทซึ่งเป็นมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น มังงะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด แอสเทรย์ กันดั้มแอสเทรย์รุ่นแรกได้รับการออกแบบโดยจุนอิจิ อะคุทสึ
บทบาทในเรื่อง

| กันดั้มแอสเทรย์ > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์รุ่นต้นแบบ
ความสูง: 17.53 เมตร
น้ำหนัก: 49.8 ตัน
เกราะ: โฟมโลหะ
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 75 มม. "อิเกลชเตลลุงก์" บีมไรเฟิล บีมเซเบอร์ โล่ 
ด ค ก
กันดั้มแอสเทรย์เป็นโมบิลสูทที่สถาบันมอเกนเรตของอาณาจักรอ็อบได้พัฒนาอย่างลับๆที่เฮลิโอโปลิสโดยใช้ข้อมูลที่ขโมยมาจากการช่วยพัฒนา GAT-Xซีรีส์ให้กลุ่มพันธมิตรโลก ลักษณะสำคัญของกันดั้มแอสเทรย์ก็คือเกราะที่มีน้ำหนักเบาเพื่อให้มีความคล่องตัวสูงสุด กันดั้มแอสเทรย์ยังมีอาวุธที่จำลองมาจาก GAT-Xซีรีส์อย่างบีมไรเฟิลและบีมเซเบอร์ มอเกนเรตได้ใช้รูปแบบพื้นฐานของกันดั้มแอสเทรย์ในการพัฒนาโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากคือ M1แอสเทรย์และชาวอาณานิคมดาวอังคารยังใช้ข้อมูลของแอสเทรย์ซีรีส์พัฒนา GSF-YAM01 เดลต้าแอสเทรย์ ของตัวเอง นอกจากนี้ โมบิลสูท YMF-X000A เดรดน็อตกันดั้ม ยังมีชื่อเล่นว่า Xแอสเทรย์ และเมื่อ โลว์ กิล ได้ใช้ชิ้นส่วนอะไหล่ของ ZGMF-X12A เทสตาเมนต์กันดั้ม มาดัดแปลงเป็นโมบิลสูทตัวใหม่ยังได้ตั้งชื่อว่า กันดั้มแอสเทรย์เอาต์เฟรม แต่ในทางเทคนิคแล้วทั้งคู่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับกันดั้มแอสเทรย์แต่อย่างใด