stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดศาลาทอง
สิ่งปลูกสร้างภายในวัด > พระอุโบสถ

เป็นทรงจตุรมุขหรือมีหน้าบัน 4 ด้าน อย่างพระปรางค์ปราสาทหินพิมาย ปราสาทหินพนมรุ้ง ถ้าตัดมุขทั้ง 4 ด้านออก ซึ่งจะไม่เหมือนรูปอุโบสถอย่างไทยนิยมในปัจจุบัน ซึ่งส่วนใหญ่สร้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมมีหลังคาลาดชัน
เป็นพระพุทธรูปปางป่าเลไลย์ ทรงนั่งห้อยพระบาททั้งสองเฉกเดียวกับปางปฐมเทศนา ซึ่งนิยมสร้างกันมากในสมัยทวาราวดี ผิดกันแต่พระกรขวาท่อนล่างพาดอยู่บนพระเพลา ทรงหงายพระหัตถ์ ส่วนปางปฐมเทศนานั้นพระหัตถ์ขวายกขึ้นจีบนิ้วเป็นรูปวงธรรมจักร แต่พระประธานวัดศาลาทองทรงประทับนั่งบนแท่นศิลาไม่พิงพนัก ทอดพระเนตรต่ำ สีพระวรกายเป็นสีทองอร่าม ริมพระโอษถ์สีแดงสด ความสูงจากพระบาทฐานถึงพระรัศมี 5.10 เมตร วัดโดยรอบพระต้นพระกร รวมอุระ 3.10 เมตร พระบาทสูงจากพื้น 0.50 เมตร พื้นพระอุโบสถยกสูงจากพื้นดิน 1.80 เมตร ไม่มีดอกบัวรองรับพระบาท ครองผ้าเฉวียงอังสะ พาดสังฆาติคล้ายพระสงฆ์ลงโบสถ์ทำสังฆกรรม ผินพระพักต์ไปทางทิศตะวันออกพระกรทั้งสองพาดพระเพลา เป็นกิริยารับถวายน้ำเต้าและรวงผึ้งจากช้างและวานร
สิ่งปลูกสร้างภายในวัด > พระสัมพุทธเจดีย์ศรีสิงหนาท

ทำพิธีวางศิลาฤกษ์และทำการก่อสร้าง เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2489 ตรงกับวันเสาร์ แรม 11 ค่ำ เดือน 10 ปีจอ อัฐศก มีลักษณะ เป็นพระเจดีย์เป็นสององค์ครอบทับกันอยู่ องค์ใหญ่ความสูง 32.60 เมตรฐานวงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 21.60 เมตร องค์เล็ก ความสูง 7.20 เมตร ฐานวงกลมเส็นผ่านศูนยบ์กลาง 4.80 เมตร
ตามหลักฐานคำกล่าวรายงานของ พลโท ส.ไสว แสนยากร ต่อ จอมพลผิน ชุณหะวัณ รองนายกรัฐมนตรีขณะนั้น ในโอกาสมาเป็นประธานพิธีบรรจุพระบรมสารริกธาตุ เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2496 ตรงกับวันอังคาร แรม 13 ค่ำ เดือน ยี่ ปีมะเส็ง เบญจศก ความตอนหนึ่งว่า
ในวันที่ 15 มกราคม พุทธศักราช 2485 ขณะที่กองพลทหารที่ 3 (กองทัพภาคที่ 2 ค่ายสุรนารี ในปัจจุบัน)ขณะทำการปฏิบัติ ก่อสร้างสะพานสำรอง ข้ามแม่น้ำอิง ที่ อ.พะเยา จ.เชียงราย ร้อยโทวงศ์ เสริมธน ได้ขุดพบ ผอบ 7 ชั้น จำนวน 4 องค์ สันนิษฐานว่าน่าจะมี สิ่งสำคัญบรรจุอยู่ภายใน กองพลที่ 3 จึงได้ตั้งเรื่องตรวจสอบไปยังกรมศิลปากร โดยมีผู้ทรงคุณวุฒิของกรมศิลปากร ขณะนั้น คือ หลวงบริบาลบุรีรภัณฑ์ ได้ทำการพิสูจน์และยืนยันว่า เป็นพระบรมสารีริกธาตุ
เมื่อเป็นที่ปรากฏฉะนี้ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายบ้านเมืองจึงได้จัดงานฉลองพระบรมสารีริกธาตุขึ้นที่ พระนคร จนเกิดความน่าอัศจรรย์ต่อการเคารพบูชาขึ้นหลายสิ่ง ต่อมา จอมพลผิน ชุณหะวัณ ท่านได้ขอแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ ออกเป็นสองส่วน ส่วนนึง อัญเชิญไปประดิษฐานยัง วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน พระนคร อีกส่วนหนึ่งได้อัญเชิญมาประดิษฐานยัง มณฑลอิสาน ณ วัดศาลาทอง จังหวัดนครราชสีมา เพื่อก่อให้เกิดมิ่งขวัญ และความเป็นสิริพิพัฒนมงคล แก่บรรดา เหล่าทหารและพุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป อนึ่งท่านจอมพลผิน ชุณหะวัณ ได้ตั้งปณิธานไว้ว่า
แม้นเมื่อเสร็จศึกสงครามมหาเอเชียบูรพาลงเมื่อใด แลบังเกิดความผาสุกขึ้นแก่ชาติบ้านเมือง ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง จักได้สร้างพระเจดีย์อันเป็นเหมาะสม บังควรถวายเป็นศรีสง่า ให้พุทธบูชา ของประชาชนชาวอิสาน และประเทศชาติสืบไปเบื้องหน้า
ดังที่ปรากฏเป็นสาระสำคัญที่ได้กล่าวมาแล้วในข้างต้น
งานวัดประจำปี

ในทุกๆปี จะมีเทศกาลตรุษสงกรานต์ได้มีพิธีสรงน้ำพระประธาน " หลวงพ่อใหญ่ " (ปางป่าเลไลย์) ในพระอุโบสถ
ความสำคัญ

มวลสารวัตถุจากโบราณสถาน และโบราณวัตถุที่วัดศาลาทอง รัชกาลที่ 9 ได้นำมาเป็นส่วนประกอบในการทำพระสมเด็จจิตรลดา
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.freewebtown.com/communit/dotvdi1.htm เก็บถาวร 2007-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.freewebtown.com/ooraapii/ หนังสือ พระสมเด็จจิตรลดา พระกำลังแผ่นดิน,ว่าที่ ร้อยตรี นันทเดช โชคถาวร, พิมพ์ครั้งที่ 9 ตอนที่ 1-2 เก็บถาวร 2007-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.freewebtown.com/dotva/ หนังสือ พระสมเด็จจิตรลดา พระกำลังแผ่นดิน,ว่าที่ ร้อยตรี นันทเดช โชคถาวร, พิมพ์ครั้งที่ 11 ตอนที่ 1-20 เก็บถาวร 2007-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดมหาธาตุ (จังหวัดเพชรบูรณ์)

สำหรับวัดมหาธาตุแห่งอื่น ดูที่ วัดมหาธาตุ
| วัดมหาธาตุ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกายมหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระราชพัชรธรรมเมธี (ลักษณะ กิตฺติญาโณ ป.ธ.9)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมหาธาตุ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
ประวัติ

วัดมหาธาตุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1926 คาดว่าเป็นวัดที่เจ้าเมืองเป็นผู้สร้างและทำนุบำรุงให้รุ่งเรือง จนกระทั่งได้กลายเป็นวัดร้าง ตามตำนานเล่ากันว่าเมื่อคราวเจ้าพระยาจักรี (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) กับเจ้าพระยาสุรสีห์ (สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท) ยกทัพไปรบกับพม่าที่พิษณุโลก ได้นำไพร่พลมาทางเมืองเพชรบูรณ์และได้ทำพิธีบวงสรวงเพื่อให้ได้ชัยชนะที่วัดมหาธาตุแห่งนี้
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2447 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพมีรับสั่งให้พระยาเพรชรัตน์ (เฟื่อง) เจ้าเมืองเพชรบูรณ์ เกณฑ์คนมาทำการบูรณะวัดมหาธาตุครั้งใหญ่ วัดมหาธาตุได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญเมื่อ พ.ศ. 2525
ปูชนียวัตถุ

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปสององค์ องค์แรกชาวบ้านเรียกว่า หลวงพองาม ด้วยเหตุที่งามด้วยพุทธลักษณะ สร้างด้วยทองสำริด ปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยาตอนต้นสมัยอู่ทองรุ่นที่ 3 หน้าตักกว้าง 36 นิ้ว ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในโบสถ์ ส่าวนองค์ที่สองคือ หลวงพ่อเพชรมีชัย เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยเช่นเดียวกัน สร้างด้วยทองสำริดหน้าตักกว้าง 36 นิ้ว หลวงพ่อเพชรมีชัยเดิมชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงพ่อวัดมหาธาตุ สันนิษฐานว่าสร้างพร้อมกับวัดเมื่อ พ.ศ. 1926 ต่อมาเปลี่ยนเป็นหลวงพ่อเพชรมีชัย เพราะถือเอาคำพูดของพระยาจักรี แม่ทัพที่ถืออาญาสิทธิ์มาขับไล่ทัพพม่าศึกอะแซวุ่นกื้ ซึ่งยกทัพมามาล้อมเมืองพิษณุโลกไว้ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
พระเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์แบบสุโขทัย ที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย เพื่อเป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ความสูงประมาณ 4 วาเศษ โดยทางกรมศิลปากรได้บูรณะพระเจดีย์ เมื่อ พ.ศ. 2510 และได้ขุดพบลานทองจารึกในพระเจดีย์องค์ใหญ่หลังพระอุโบสถ รวมถึงได้นำโบราณวัตถุที่บรรจุเจดีย์นั้นขึ้นมา บนลานทองจารึกไว้ว่า "พระเจ้าเพชรบุรเป็นลูกพระญาอนรงปรดิสถาแล" หรือ "พระเจ้าเพชรบุรเป็นลูกพระยาอันรงประดิษฐานไว้" จึงทำให้ทราบได้ว่า "เพชรบูรณ์" แต่เดิมมีชื่อว่า "เพชรบุร"
หรือมันไม่มีอยู่จริง

| "หรือมันไม่มีอยู่จริง" |
| --- | --- |

เพลงโดยรังสรรค์ ปัญญาเรือน
วางจำหน่าย: 9 มกราคม พ.ศ. 2558
แนวเพลง: ร็อก, บัลลาดร็อค
ความยาว: 4:31
ค่ายเพลง: ไอแอมมิวสิค
ผู้ประพันธ์เพลง: รังสรรค์ ปัญญาเรือน ประกาศิต แสนปากดี

มิวสิกวิดีโอ
"หรือมันไม่มีอยู่จริง" ที่ยูทูบ
 
"หรือมันไม่มีอยู่จริง" เป็นซิงเกิลของ รังสรรค์ ปัญญาเรือน ผู้ชนะการแข่งขันเดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 2 ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดย รังสรรค์ ปัญญาเรือน ,ประกาศิต แสนปากดี และเรียบเรียงโดย รังสรรค์ ปัญญาเรือน ,อัษ นิลปั้น ,ณัฐพล ฤกษ์อรุโณทัย ,ธนวิตร พงษ์เจริญ ,โกมล บุญเพียรผล ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2558
การตอบรับ

เพลง "หรือมันไม่มีอยู่จริง" ได้ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 และอันดับสูงสุดที่ 1 ของชาร์ต อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ ประจำวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
TrueMusic Digital Chart: 1
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 3
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 22
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์	: 17
หรือว่าเธอ

| "หรือว่าเธอ?" |
| --- | --- |

เพลงโดยนัน สุนันทา
วางจำหน่าย: 29 กันยายน พ.ศ. 2557
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2557
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 4:50
ค่ายเพลง: สหภาพดนตรี
ผู้ประพันธ์เพลง: Uncleae Team
โปรดิวเซอร์: J & J

มิวสิกวิดีโอ
"หรือว่าเธอ?" ที่ยูทูบ
 
"หรือว่าเธอ?" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557 ของนักร้องนัน สุนันทา ผู้เข้าแข่งขันรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 10 สังกัดค่ายสหภาพดนตรี ประพันธ์เนื้อร้องโดย Uncleae Team ทำนองโดย-เรียบเรียงโดย J & J ออกจำหน่ายในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2557 โดยเป็นเพลงของคนขี้เหงาที่อยากได้ใครสักคนมาเปิด­ตัวใช้คำว่ารักไปด้วยกัน
การตอบรับ

เพลง "หรือว่าเธอ?" ติดอันดับสูงสุดที่ 30 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 37
ยู2เพลย์ ท็อป 10 ชาร์ต: 10
สึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์

| "สึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์" |
| --- | --- |

เพลงโดยไม คุรากิ
จากอัลบั้มเพอร์เฟกต์ไคร์ม
ด้านเอ: "สึเมะทาอิอุมิ สตาร์ทอินมายไลฟ์"
วางจำหน่าย: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
ค่ายเพลง: กิซ่า สตูดิโอ
ผู้ประพันธ์เพลง: ไม คุรากิ ไอกะ โอโนะ
โปรดิวเซอร์: KANONJI
เพลงสึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์ (ญี่ปุ่น: 冷たい海/Start in My Life; โรมาจิ: Tsumetai Umi/Start in My Life) เป็นซิงเกิลที่ 7 ของไม คุรากิ และเป็นซิงเกิลแรกที่เป็นแบบดับเบิ้ล-เอ ไซด์(มีเพลงหลัก 2 เพลง)ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ข้อมูลเพลง

ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 7 ของ ไม คุรากิและเป็นซิงเกิลแรกที่เป็นดับเบิ้ล-เอ ไซด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2544 ยอดขายสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ขายได้ 200,480 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 11 สัปดาห์ ยอดขายรวม 356,310 ชุด นับเป็นซิงเกิลอันดับที่ 52 ของปี 2544
ซิงเกิลนี้ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงปิดที่ 11 ของเรื่องนี้ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 219-232 จำนวน 14 ตอน ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม -7 พฤษภาคม พ.ศ. 2544
เพลงทั้งสองเพลงที่เป็น Double A-side ประพันธ์โดยไม คุรากิและไอกะ โอโนะ โปรดิวเซอร์โดย KANONJI รหัสเพลงคือ GZCA-1063 ราคาขาย 1,260 เยน
เพลง สึเมะทาอิ อุมิ (Tsumetai Umi) เป็นเพลงที่ไอ ทะกะฮะชิ หนึ่งในสมาชิกของวงมอร์นิงมุซุเมะ ชอบมากที่สุด และยังเป็นเพลงที่เธอใช้ร้องในการคัดเลือกเพื่อเป็นสมาชิกมอร์นิงมุซุเมะ ในโครงการเลิฟว์ออดิชัน 21 (Love Audition 21) ทั้งสองรอบอีกด้วย
รายชื่อเพลง

1.สึเมะทาอิอุมิ(4:40)
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
2.สตาร์ทอินมายไลฟ์ (5:09)
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดยไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
3.เนเวอร์กอนนากิฟยูอัพ~เนเวอร์ เนเวอร์ แลนด์ มิกซ์ วัน~(NEVER GONNA GIVE YOU UP 〜Never Never Land mix one〜)(5:38)
รีมิกซ์โดย เพอร์รี เกย์เยอร์และไมเคิล อะฟริก
4.สึเมะทาอิอุมิ-ฉบับดนตรี-
5.สตาร์ทอินมายไลฟ์-ฉบับดนตรี-
การนำไปใช้

เพลงปิดที่ 11 ของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน(#2)
อัลบั้มวิชยูเดอะเบสต์(#1)
อัลบั้มเพอร์เฟกต์ไคร์มและออลมายเบสต์(#1,2)
แหล่งข้อมูลอื่น

Mai Kuraki Official Website
| ก่อนหน้า |  | สึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นัตสึโนะมาโบโรชิ โดย GARNET CROW |  | สตาร์ทอินมายไลฟ์ โดย ไม คุรากิ (ประจำวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2544 — 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2544)   (เพลงปิดอนิเมะเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน) |  | ออลเวยส์ โดย ไม คุรากิ |
วัดมหาธาตุ (จังหวัดสุโขทัย)

สำหรับความหมายอื่นของ "วัดมหาธาตุ" ดูที่ วัดมหาธาตุ
| วัดมหาธาตุ   (อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย) |
| --- | --- |
   พระวิหารและเจดีย์มหาธาตุในปี พ.ศ. 2557 และเจดีย์มหาธาตุและเจดีย์บริวารเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: วัดมหาธาตุ   โบราณสถานในเขตกำแพงเมืองอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมสมัยสุโขทัย   สถาปัตยกรรมหริภุญชัย-ล้านนา   สถาปัตยกรรมขอม   สถาปัตยกรรมลังกา   สถาปัตยกรรมพุกาม
เมือง: ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ประเทศ:  ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: ราวพุทธศตวรรษที่ 18
ในกำกับดูแลของ: กรมศิลปากร
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: เสา: ศิลาแลงฉาบปูน   ฐานและผนัง: ก่ออิฐถือปูน
แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (i), (iii)    โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร เลขอ้างอิง: 0004056
วัดมหาธาตุ มุมมองจากทิศตะวันตกบริเวณทางเข้าวัดเมื่อปี พ.ศ. 2558
วัดมหาธาตุ เป็นโบราณสถานที่มีความสำคัญในฐานะวัดมหาธาตุ ซึ่งเป็นพระอารามหลวงในเขตพระราชวังราชธานีสุโขทัยในอดีต ปัจจุบันตั้งอยู่บริเวณศูนย์กลางอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
วัดมหาธาตุเป็นวัดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเมือง สร้างขึ้นในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 หรือสมัยสุโขทัยตอนต้น ในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง พุทธศักราช 1835 (หลักที่ 1 ด้านที่ 2 บรรทัดที่ 23–26) ได้ระบุถึงอารามดังกล่าวว่า "กลางเมืองสุโขทัยนี้ มีพิหาร มีพระพุทธรูปอันราม" ซึ่งหมายถึงวิหารหลวงทางด้านทิศตะวันออกของเจดีย์ประธานเคยเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดแบบสุโขทัย หน้าตักกว้าง 6.25 เมตร พระมหาธรรมราชาลิไทได้โปรดฯ ให้หล่อขึ้นและทำการฉลองเมื่อ พ.ศ. 1904
วัดมหาธาตุ ยังมีองค์ประกอบสำคัญคือเจดีย์มหาธาตุและเจดีย์บริวารทรงปรางค์จำนวน 8 องค์ซึ่งทำหน้าที่เป็นเจดีย์ประจำด้าน (ทิศ) ได้อิทธิพลจากศิลปะขอมและมีลวดลายปูนปั้นแบบอิทธิพลศิลปะลังกา ส่วนเจดีย์ประจำมุมทั้งสี่เป็นเจดีย์ทรงปราสาทห้ายอดได้อิทธิพลของศิลปะพุกาม-หริภุญไชย-ล้านนา ถือเป็นหนึ่งในตัวอย่างเจดีย์ทรงปราสาทแบบสุโขทัยแท้ที่หลงเหลือในสภาพสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่ง
วัดมหาธาตุได้รับการประกาศขึ้นทำเบียนโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
โบราณสถาน

กลุ่มโบราณสถานพื้นที่บริเวณวัดกว้าง ยาว ด้านละ 200 เมตร มีพระเจดีย์มหาธาตุรูปดอกบัวตูมหรือพุ่มข้าวบิณฑ์เป็นหลักของวัด ภายในรายรอบไปด้วยเจดีย์แบบต่าง ๆ ฐานวิหาร ฐานโบสถ์ และซุ้มคูหาพระพุทธรูป ประกอบด้วย
เจดีย์มหาธาตุ เป็นเจดีย์ประธานตั้งอยู่กลางวัด ลักษณะรูปทรงแบบดอกบัวตูมหรือพุ่มข้าวบิณฑ์ ตั้งอยู่บนชั้นแว่นฟ้า 3 ชั้น รอบฐานชั้นล่างสุดมีปูนปั้นรูปพระสาวกเดินพนมมือโดยรอบ ขนาดของฐานเจดีย์ กว้างยาวด้านละ 27 เมตร สูง 29 เมตร บนฐานอันเดียวกันโดยรอบมีปรางค์ 4 องค์ ตั้งอยู่ด้านหน้าเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ และบริเวณที่มุม ทั้ง 4 ทิศ มีเจดีย์ทรงปราสาทแบบศรีวิชัยผสมลังกา 4 องค์ ตั้งอยู่เป็นเจดีย์บริวารของเจดีย์ประธาน มีเจดีย์รายจำนวน 200 องค์
ฐานวิหาร ขนาดต่าง ๆ กัน 10 แห่ง ได้แก่ วิหารพระศรีศากยมุนี ตั้งอยู่ด้านหน้า หรือตะวันออกของเจดีย์พระมหาธาตุ ซุ้มคูหา จำนวน 8 ซุ้ม ฐานโบสถ์ ตั้งอยู่ด้านเหนือของเจดีย์มหาธาตุ กว้าง 14 เมตร ยาว 25 เมตร ก่อด้วยอิฐ สระน้ำ 4 สระ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือและทิศตะวันตก และมีกำแพงแก้ว ก่อด้วยอิฐ ล้อมรอบบริเวณวัดทั้ง 4 ด้าน กว้างยาวด้านละ 200 เมตร
ระเบียงภาพ

ทัศนียภาพวัดมหาธาตุ มุมมองจากอุโบสถวัดตระพังเงิน เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566
ฐานเจดีย์รายวัดมหาธาตุ
เจดีย์มหาธาตุในปี พ.ศ. 2556
เจดีย์มหาธาตุในปี พ.ศ. 2566
วัดมหาธาตุ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557
เจดีย์รายขนาดใหญ่ทรงระฆังกลมบนฐานย่อมุมไม้ยี่สิบแปด มีความสูงประมาณ 19.50 เมตร
ประติมากรรมพระพุทธสาวกลีลารอบฐานไพที เจดีย์ประธาน
สถานีรถไฟโตเกียว

สถานีรถไฟโตเกียว ด้านยาเอสึ ปี 2021
สถานีรถไฟโตเกียว ด้านนิฮมบาชิ ปี 2021
สถานีรถไฟโตเกียว (ญี่ปุ่น: 東京駅; โรมาจิ: Tōkyō-eki) เป็นสถานีรถไฟหลักของกรุงโตเกียว ตั้งอยู่ในย่านมารูโนอูจิ (丸の内 Marunouchi) เขตชิโยดะ หนึ่งในเขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น อยู่ใกล้กับพระราชวังหลวง และย่านกินซะ
สถานีรถไฟโตเกียวให้บริการรถไฟระหว่างเมือง รถไฟท้องถิ่น และรถไฟชิงกันเซ็ง (รถไฟความเร็วสูง) ของกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (Japan Railway Group) และรถไฟฟ้าใต้ดินของโตเกียวเมโทร 1 ใน 2 ผู้ให้บริการรถไฟฟ้าใต้ดินของกรุงโตเกียว
สถานีรถไฟโตเกียวเป็นสถานีรถไฟที่มีจำนวนรถไฟระหว่างเมืองเข้าออกคับคั่งที่สุดอันดับหนึ่งของญี่ปุ่น (มากกว่า 3,000 เที่ยวต่อวัน) และมีผู้คนสัญจรผ่านมากที่สุดเป็นอันดับ 5 ของภาคตะวันออกของญี่ปุ่น สถานีรถไฟโตเกียวยังเป็นต้นทางและชุมทางของรถไฟชิงกันเซ็งมากขบวนที่สุด
เส้นทางรถไฟ

เส้นทางรถไฟที่ให้บริการผ่านสถานีโตเกียว:
เจอาร์ตะวันออก
โทโฮกุชิงกันเซ็ง
ยามางาตะชิงกันเซ็ง
อากิตะชิงกันเซ็ง
โจเอ็ตสึชิงกันเซ็ง
โฮกูริกุชิงกันเซ็ง
ฮกไกโดชิงกันเซ็ง
JT สายหลักโทไกโด
JU สายอูเอโนะ–โตเกียว
JK สายเคฮิน–โทโฮกุ
JY สายยามาโนเตะ
สายหลักชูโอ (รวมทั้ง JC สายชูโอ (รถเร็ว))
สายหลักโซบุ (รวมทั้ง JO สายโซบุ (รถเร็ว), ลิมิเต็ดเอ็กซเพรส นาริตะเอ็กซเพรส, ชิโอไซ)
JO สายโยโกซูกะ (รวมทั้ง ลิมิเต็ดเอ็กซเพรส นาริตะเอ็กซเพรส)
JE สายเคโย
JR ตอนกลาง
(ผ่านเส้นทางซันโยชิงกันเซ็ง ให้บริการโดย JR ตะวันตก)
โตเกียวเมโทร
M สายมารูโนอูจิ
สถานีก่อนหน้า

| «> โทไกโดชิงกันเซ็ง | «> โทไกโดชิงกันเซ็ง | ขบวนรถ> โทไกโดชิงกันเซ็ง | »> โทไกโดชิงกันเซ็ง | »> โทไกโดชิงกันเซ็ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชินางาวะ | ชินางาวะ | ทุกขบวน | ปลายทาง | ปลายทาง |
โทโฮกุ /โจเอ็ตสึ /โฮกูริกุชิงกันเซ็ง
| ปลายทาง | ปลายทาง | ทุกขบวน | อูเอโนะ หรือ โอมิยะ | อูเอโนะ หรือ โอมิยะ |
สายชูโอ (รถด่วน)
| ปลายทาง |   | Chūō Liner/Ōme Liner |   | ชินจูกุ |
| ปลายทาง |   | Commuter Limited Rapid |   | คันดะ |
| ปลายทาง |   | Chūō Limited Rapid |   | คันดะ |
| ปลายทาง |   | Ōme Limited Rapid |   | คันดะ |
| ปลายทาง |   | รถด่วนคอมมูเตอร์ |   | คันดะ |
| ปลายทาง |   | รถด่วน |   | คันดะ |
สายยามาโนเตะ
| ยูรากุโจ | ยูรากุโจ | ● | คันดะ | คันดะ |
สายเคฮิน-โทโฮกุ
| ฮามามัตสึโจ |   | รถด่วน |   | คันดะ |
| ยูรากุโจ |   | ธรรมดา |   | คันดะ |
สายหลักโทไกโด/สายอูเอโนะ-โตเกียว {{j-rserv|service=ซูเปอร์วิวโอโดริโกะ|col=white|next=|previous=ชินางาวะ โยโกฮามะ
| ชินางาวะ |   | โอโดริโกะ |   | ปลายทาง |
| ชิมบาชิ |   | รถด่วนคอมมูเตอร์ |   | ปลายทาง |
| ชิมบาชิ |   | RapidActy |   | ปลายทาง|next=อูเอโนะ |
| ชิมบาชิ |   | รถธรรมดา |   | ปลายทาง|next=อูเอโนะ |
สายโยโกซูกะ / รถด่วนสายโซบุ {{j-rserv|service=นาริตะเอ็กซเพรส|col=Blue|previous=ชินางาวะ ชิบูยะ|next=[[สถานีรถไฟชิบะ อาคารผู้โดยสาร 2|ชิบะ อาคารผู้โดยสาร 2]]
| ปลายทาง | ปลายทาง | อายาเมะ ชิโอไซ | คินชิโจ | คินชิโจ |
| ชิมบาชิ | ชิมบาชิ | รถธรรมดา /รถด่วน | ชินนิฮมบาชิ | ชินนิฮมบาชิ |
สายเคโย
| ปลายทาง | ปลายทาง | ซาซานามิ วากาชิโอะ | ไคฮิมมากูฮาริ | ไคฮิมมากูฮาริ |
| ปลายทาง |   | รถด่วนคอมมูเตอร์ |   | ฮัตโจโบริ |
| ปลายทาง |   | รถด่วน |   | ฮัตโจโบริ |
| ปลายทาง |   | รถธรรมดา |   | ฮัตโจโบริ |
สายมูซาชิโนะ
| ปลายทาง |   | รถธรรมดา |   | ฮัตโจโบริ |
โตเกียวเมโทร สายมารูโนอูจิ
| กินซะ | กินซะ | ● | โอเตมาจิ | โอเตมาจิ |
แหล่งข้อมูลอื่น

JR East map of Tōkyō Station เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Tōkyō Station (JR East) (ญี่ปุ่น)
Tōkyō Station (JR Central) (ญี่ปุ่น)
Tokyo Station (Tokyo Metro) (ญี่ปุ่น)
หม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์

| หม่อมราชวงศ์โต จิตรพงศ์ |
| --- | --- |

เกิด: หม่อมราชวงศ์โต งอนรถ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2426
เสียชีวิต: 2 ตุลาคม พ.ศ. 2501 (74 ปี)
คู่สมรส: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
บุตร: 6 องค์
บิดามารดา: หม่อมเจ้าแดง งอนรถ หม่อมวัน งอนรถ ณ อยุธยา
หม่อมราชวงศ์โต งอนรถ หรือ ท่านผู้หญิงโต จิตรพงศ์ หม่อมในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ และเป็นผู้ขอพระราชทานราชสกุล "งอนรถ"
ประวัติ

หม่อมราชวงศ์โต เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2426 เป็นธิดาในหม่อมเจ้าแดง งอนรถ (โอรสใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้างอนรถ-ต้นราชสกุลงอนรถ) กับ หม่อมวัน เนื่องจาก หม่อมเจ้าแดง และหม่อมวัน มีบุตรธิดาทั้งหมด 4 คนแต่ได้สิ้นชีพไปตั้งแต่วัยเยาว์ เหลือเพียงคนเดียวที่อยู่มาจนโต จึงได้ชื่อว่า "โต" และมีน้องชายหนึ่งคนคือ พันเอกหม่อมราชวงศ์เล็ก งอนรถ (สมรสกับเฉลา งอนรถ ณ อยุธยา มีบุตร 7 คน)
เมื่ออายุได้ 7 ขวบก็ได้เข้าอยู่ในพระบรมมหาราชวังกับหม่อมเจ้าหญิงอ่าง โกเมน ซึ่งทรงมีหน้าที่เป็นพนักงานเครื่องนมัสการ  คือ ควั่นธูปเทียนสำหรับใช้ในราชการ  จึงได้รับการอบรมสั่งสอนในวิชาการด้านนี้มาจากหม่อมเจ้าหญิงอ่างด้วย  นอกจากนั้นหม่อมเจ้าหญิงอ่างยังทรงอบรมโตในด้านความประพฤติและกิริยามารยาทอุปนิสัยอย่างเข้มงวด
หม่อมเจ้าหญิงอ่างทรงสนิทสนมคุ้นเคยกันมากกับพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงพรรณราย  พระมารดาของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์  ซึ่งในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงมีตำหนักที่ประทับในบริเวณวังของพระโอรสที่ตำบลท่าพระ  หม่อมเจ้าหญิงอ่างเคยเสด็จออกมาประทับกับพระองค์เจ้าหญิงพรรณราย  และ หม่อมราชวงศ์โตก็ได้ตามเสด็จด้วย  พระองค์เจ้าหญิงพรรณรายโปรด หม่อมราชวงศ์โต  จึงตรัสขอจาก หม่อมเจ้าหญิงอ่าง  เมื่อทรงได้รับความเห็นชอบจาก หม่อมเจ้าแดงแล้ว  หม่อมเจ้าหญิงอ่างก็ทรงยก หม่อมราชวงศ์โตถวายแด่พระองค์เจ้าหญิงพรรณราย  หม่อมราชวงศ์โตจึงออกจากพระบรมมหาราชวังมาอยู่ที่วังท่าพระตั้งแต่นั้นมา
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิงพรรณราย ทรงเป็นช่างดอกไม้และทรงชำนาญทำพุ่มขี้ผึ้ง  และปักพุ่มบูชาต่าง ๆ  ทรงทำพุ่มขี้ผึ้งขนาดต่าง ๆ ขายมาตั้งแต่ยังเสด็จอยู่ในพระบรมมหาราชวังแล้ว  เมื่อเสด็จออกมาประทับที่วังท่าพระก็ยังทรงทำพุ่มขาย  และได้ทรงขยายกิจการอีกมากมาย  พระโอรสทรงเป็นช่างก็ทรงออกแบบลวดลายเขียนพาน  ทำหุ่นทรงติดพุ่ม  สวมยอดแบบตัวผึ้งถวายให้งดงาม  เมื่อ หม่อมราชวงศ์โตมาอยู่กับพระองค์หญิงพรรณราย  ก็ได้ถ่ายวิชาต่าง ๆ จากพระสัมพันธวงศ์เธอพระองค์นั้นไว้ด้วย
หม่อมราชวงศ์โตอยู่กับพระองค์เจ้าหญิงพรรณรายได้ 10 ปี   สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ก็ทรงพระเมตตา  ยกขึ้นเป็นพระชายาในปี พ.ศ. 2446
ซึ่ง หม่อมราชวงศ์โต มีโอรสธิดากับ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทั้งหมด 6 องค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าสาม จิตรพงศ์
หม่อมเจ้าประโลมจิตร ไชยันต์ (ต.จ.) (พ.ศ. 2448-2513)
หม่อมเจ้าดวงจิตร จิตรพงศ์ (ท.จ.ว.) (พ.ศ. 2451-2550)
หม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์ (ป.จ.) (พ.ศ. 2453-2539)
หม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ (พ.ศ. 2457-2537)
หม่อมเจ้ากรณิกา จิตรพงศ์ (ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว.) (พ.ศ. 2459-2558)
หม่อมราชวงศ์โต ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2501  สิริอายุได้ 74 ปี 294 วัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2493 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 2 (อ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
แหล่งข้อมูลอื่น

เพชรพระมหามงกุฎ - สมเด็จเจ้าฟ้า กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ (นายช่างใหญ่กรุงรัตนโกสินทร์) จากพันทิปดอตคอม
หร่วน หลิงอวี้

| หร่วน หลิงอวี้ |
| --- | --- |
หร่วน หลิงอวี้ในปี ค.ศ. 1935
ชื่อจีน: 阮玲玉
ชื่อเกิด: หร่วน เฟิ่งเกิน (阮鳳根)
เกิด: 26 เมษายน ค.ศ. 1910(1910-04-26) เซี่ยงไฮ้, จีน
ตาย: 8 มีนาคม ค.ศ. 1935(1935-03-08) (24 ปี) เซี่ยงไฮ้, จีน
ชื่ออื่น ๆ: ลิลี หยวน, หร่วน อวี้อิง
ปีทำงาน: ค.ศ. 1927–1935
หร่วน หลิงอวี้ (จีน: 阮玲玉; 26 เมษายน ค.ศ. 1910 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1935) เป็นนักแสดงภาพยนตร์เงียบชาวจีน เกิดในครอบครัวชั้นแรงงานที่เมืองเซี่ยงไฮ้ มีชื่อเกิดว่า หร่วน เฟิ่งเกิน (阮鳳根) บิดาของหร่วนเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก ส่วนมารดาทำงานเป็นแม่บ้าน เมื่ออายุได้ 16 ปี หร่วนเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับบริษัทภาพยนตร์หมิงซิงและแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ A Married Couple in Name Only กำกับโดยปู้ ว่านชาง สองปีต่อมา เธอเซ็นสัญญากับบริษัทดาจงหัวไป่เหอและแสดงภาพยนตร์ 6 เรื่อง หร่วนเริ่มเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ Spring Dream of an Old Capital ในปี ค.ศ. 1930 และ Love and Duty ในปี ค.ศ. 1931 ต่อมาในปี ค.ศ. 1934 เธอแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง The Goddess ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของเธอ ปีต่อมา หร่วนแสดงภาพยนตร์สองเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง New Women ที่อิงจากชีวิตบางส่วนของอ้าย เสีย นักแสดงหญิงชาวจีนผู้ฆ่าตัวตายในปี ค.ศ. 1934 และ National Customs ชีวิตการแสดงของเธอโด่งดังจนได้รับฉายาว่าเป็น "เกรต้า กาโบ" แห่งวงการหนังจีน แต่สุดท้ายเธอกลับต้องมาจากโลกนี้ไป ด้วยการฆ่าตัวตาย เพราะความกดดันจากข่าวฉาวเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว หร่วนคบหากับจาง ต๋าหมิน บุตรชายของครอบครัวที่มารดาเธอทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ แต่ภายหลังเลิกราเนื่องจากทนนิสัยติดการพนันของจางไม่ได้ ต่อมาเธอคบหากับถัง จี้ชาน นักธุรกิจค้าชา แต่ถูกจางฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย หร่วนจึงตกเป็นเป้าของหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ความเครียดจากการถูกฟ้องร้อง การถูกคุกคามจากสื่อและปัญหาส่วนตัว ทำให้หร่วนตัดสินใจฆ่าตัวตายในปี ค.ศ. 1935 เธอได้เขียนจดหมายลาตาย ประโยคหนึ่งคือ การซุบซิบนินทาเจ็บปวดยิ่งกว่าการตาย หนังสือพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ กล่าวว่าพิธีศพของเธอเป็น "พิธีศพที่มีผู้เข้าร่วมมากที่สุดแห่งศตวรรษ"
การเสียชีวิต

หร่วนหลิงอวี้ โดนข่าวฉาวจากสื่อโจมตีอย่างหนักเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว และผู้คนมากมายนินทาเธอ หลายคนใช้วาจาเสียดสีเธอต่อหน้าอย่างสนุก
สุดท้ายอดีตนางเอกสาวชื่อดัง ได้ตัดสินใจกินยานอนหลับชนิดรุนแรงที่สุด ผสมลงในข้าวต้มแล้วทานพร้อมทั้งเขียนจดหมายลาตาย ระบายความ อัดอั้นตันใจก่อนอำลาโลกว่า "เธอไม่เสียใจที่ตาย สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ คำนินทา"
หลังการเสียชีวิตไปนานเกือบ 100 ปี หร่วนหลิงอี้ ได้รับการยกย่องจากสื่อมากมาย จนกลายเป็นหนึ่งในตำนานสำคัญของนางเอกจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หร่วน หลิงอวี้
""People say" the tragic actress Ruan Lingyu to death". Best China News. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-16. สืบค้นเมื่อ 2017-06-08.
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2018 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2018 รอบคัดเลือกโซนแอฟริกา จะมีสมาชิกทั้งหมด 2 ประเทศ ผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมแข่งขันในรอบสุดท้ายที่ประเทศญี่ปุ่น
การแบ่งกลุ่ม

สมาชิกซีเอวีบี 31 ประเทศจะเข้าร่วมการคัดเลือก
การแบ่งกลุ่ม > รอบแรก

| โซน 1 (กลุ่ม A) | โซน 2 (กลุ่ม B) | โซน 3 (กลุ่ม C) | โซน 4 (กลุ่ม D) | โซน 5 (กลุ่ม E) | โซน 6 (กลุ่ม F) | โซน 7 (กลุ่ม G) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ตูนิเซีย |  กาบูเวร์ดี |  โกตดิวัวร์ |  แคเมอรูน |  อียิปต์ |  บอตสวานา |  เซเชลส์ |
|  แอลจีเรีย |  เซเนกัล |  ไนจีเรีย |  คองโก |  เคนยา |  โมซัมบิก |  มอริเชียส |
|  ลิเบีย |  แกมเบีย |  กานา |  กาบอง |  รวันดา |  เอสวาตินี |  มาดากัสการ์ |
|  |  |  ไนเจอร์ |  แอฟริกากลาง |  ยูกันดา |  เลโซโท |  |
|  |  |  |  |  บุรุนดี |  มาลาวี |  |
|  |  |  |  |  ซูดาน |  นามิเบีย |  |
|  |  |  |  |  แทนซาเนีย |  ซิมบับเว |  |
การแบ่งกลุ่ม > รอบสอง

รอบสองคือการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์แอฟริกา 2017 ซึ่งทำหน้าที่เป็นการคัดเลือกทีมเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2018 สองอันดับแรกจากอันดับโลก ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2017 และเจ้าภาพจะผ่านการคัดเลือกโดยอัตโนมัติสำหรับรอบแรก
รอบแรก

| --- | --- |
: ผ่านเข้าสู่รอบสอง