stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิกทอรีบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต

| วิกทอรีบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต |
| --- | --- |

ประเภท: วาไรตี้โชว์
สร้างโดย: เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ โต๊ะกลมโทรทัศน์ บีเอ็นเคโปรดักชั่น
พิธีกร: ปราโมทย์ ปาทาน ภาคภูมิ จงมั่นวัฒนา วรชาติ ธรรมวิจินต์ (แทนโอ๊ต ปราโมทย์)  บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 26
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: เวิร์คพอยท์ สตูดิโอ
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องเวิร์คพอยท์
ออกอากาศ: 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2561
วิกทอรีบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต (อังกฤษ: Victory BNK48) เป็นรายการประเภทวาไรตี้โชว์ ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) บริษัท โต๊ะกลมโทรทัศน์ จำกัด ร่วมกับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ซึ่งผลิตในนาม บีเอ็นเคโปรดักชั่น ออกอากาศทุกวันอังคาร เวลา 21:15 - 22:15 น. (โดยประมาณ) ทางช่องเวิร์คพอยท์ เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2561
รูปแบบรายการ

เป็นการแข่นขันโดยแบ่งทีมเป็น 2 ฝ่าย คือทีม ทีมสีแดง (มี ภาคภูมิ จงมั่นวัฒนา เป็นโค้ช) และทีมสีนำเงิน (มี ปราโมทย์ ปาทาน เป็นโค้ช) โดยแต่ละทีมจะประกอบด้วยสมาชิกจากวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตประมาณ 5-6 คน ซึ่งจะสลับเปลี่ยนหมุนเวียนมาร่วมแข่งขันกันในแต่ละสัปดาห์ โดยในช่วงแรกของรายการจะมีการเปิดตัวไอคอนหรือดารารับเชิญของรายการ ซึ่งบางสัปดาห์จะให้สมาชิกทั้งสองทีม ร่วมกันทายว่าไอคอนประจำสัปดาห์นั้นเป็นคือใคร(ทีมไหนทายถูกจะได้รับ 1 คะแนน) หลังจากนั้นช่วงต่อมาก็จะเข้าสู่ช่วงที่ 1แข่งขันต่าง ๆ ซึ่งจะแข่งขันอยู่ 2-3 เกม (บางสัปดาห์แข่งเพียง 1 เกม และช่วงก่อนหน้าแทนที่ด้วยช่วง แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ) โดยแต่ละเกมจะเป็นไปตามที่รายการและไอคอนประจำสัปดาห์กำหนดให้
ซึ่งจะมีคะแนนในแต่ละเกมคือ 1, 2 และ 3 คะแนน ตามลำดับ หากรวมคะแนนทั้งหมดแล้วทีมฝ่ายไหนมีคะแนนน้อยที่สุด จะต้องส่งหัวหน้าทีมหรือตัวแทนของทีมฝ่ายนั้น มาลงโทษในช่วงท้ายรายการ หากเสมอจะต้องส่งหัวหน้าทีมหรือตัวแทนมาลงโทษทั้งสองฝ่าย แต่ในบางสัปดาห์จะไม่มีการประกาศคะแนนผู้ชนะ และบทลงโทษในสัปดาห์นี้ ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นการเลือก MVP Victory ประจำสัปดาห์จากสมาชิกทั้งหมดที่ร่วมแข่งขัน โดยไอคอนของสัปดาห์นั้นเป็นผู้เลือก และมีของรางวัลนั้นก็คือปลอบใจให้กับ MVP ประจำสัปดาห์และทีมที่ชนะในสัปดาห์นั้น
พิธีกรรับเชิญ

ในกรณีที่พิธีกร 1 ในนั้น ติดภารกิจ ก็จะมีพิธีกรรับเชิญมาแทนพิธีกรคนนั้น
| วันที่ออกอากาศ | พิธีกรรับเชิญ |
| --- | --- |
6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561: วรชาติ ธรรมวิจินต์ (ดีเจพล่ากุ้ง) แทน ปราโมทย์ ปาทาน (โอ๊ต)
4 ธันวาคม พ.ศ. 2561: วรชาติ ธรรมวิจินต์ (ดีเจพล่ากุ้ง) แทน ปราโมทย์ ปาทาน (โอ๊ต)
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | เสนอชื่อเข้าชิง | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2562 | ดาราเดลี่ อวอร์ดส์ | พิธีกรรายการโทรทัศน์ที่สุดแห่งปี | ปราโมทย์ ปาทาน | ชนะ |  |
| 2562 | ดาราเดลี่ อวอร์ดส์ | รายการโทรทัศน์ที่สุดแห่งปี | Victory BNK48 | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
ดูเพิ่ม

บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
บุปผาราตรี 3.1

| บุปผาราตรี 3> 1 |
| --- | --- |

กำกับ: ยุทธเลิศ สิปปภาค
เขียนบท: ยุทธเลิศ สิปปภาค
อำนวยการสร้าง: สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ
นักแสดงนำ: เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์   มาริโอ้ เมาเร่อ   ฉันทนา กิติยพันธ์   นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ   สมเล็ก ศักดิกุล   สันติสุข พรหมศิริ   ค่อม ชวนชื่น   อุดม ชวนชื่น
กำกับภาพ: ยุคนธร มิ่งมงคล
ตัดต่อ: ธวัช ศิริพงศ์
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 9 เมษายน พ.ศ. 2552
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 36.72 ล้านบาท
ก่อนหน้านี้: บุปผาราตรี เฟส 2
ต่อจากนี้: บุปผาราตรี 3.2
ข้อมูลจากสยามโซน
บุปผาราตรี 3.1 เป็นภาพยนตร์ไทยภาคต่อ ภาค 3 ของหนังผี สยองขวัญ ต่อจาก บุปผาราตรี และ บุปผาราตรี เฟส 2 ออกฉายวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2552 กำกับและเขียนบทโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ , มาริโอ้ เมาเร่อ , ฉันทนา กิติยพันธ์ , นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ , สมเล็ก ศักดิกุล , สันติสุข พรหมศิริ , ค่อม ชวนชื่น , อุดม ชวนชื่น
มีเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่ ออสการ์อพาร์ตเม้นต์ ในยุคเรโนเวท ทำการปรับปรุงสถานที่ใหม่  บริหารงานโดย “เจ๊สาม” (ฉันทนา กิติยพันธ์) พี่สาวของเจ๊สี่ที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งเจ๊สามเปิดบ่อนเถื่อนอย่างลับ ๆกับ"เซียนต้อม" (ค่อม ชวนชื่น) ขณะเดียวกัน  “หรั่ง” (มาริโอ้ เมาเร่อ) หนุ่มนักวาดการ์ตูนผี ที่มีความสามารถมองเห็นผีได้ย้ายเข้ามาอยู่ ซึ่งเขาได้พบกับผี “บุปผา” (เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์) ที่ห้อง 609 จนทำให้หรั่งหลงรักบุปผา
บุปผาราตรี 3.1 เปิดตัวในสัปดาห์แรกด้วยโรงฉาย93 โรงฉาย ด้วยรายได้ 13.8 ล้านบาท ซึ่งไม่ต่างกับในภาคแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่เปิดตัว 3 วันได้ไป 8 ล้านบาท ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 36.72 ล้านบาท
นักแสดงหลัก

เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ ... บุปผา
มาริโอ้ เมาเร่อ ... หรั่ง
ฉันทนา กิติยพันธ์ ... เจ๊สาม
นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ ... เด็กหญิงปลา
สมเล็ก ศักดิกุล ... หมอคง
สันติสุข พรหมศิริ ... นายภพ (พ่อของเด็กหญิงปลา)
ค่อม ชวนชื่น ... เซียนต้อม
อุดม ชวนชื่น ... ลูกกรอกตัวพ่อ
อ่าง เถิดเทิง ... ยามอ่าง
สายเชีย วงศ์วิโรจน์ ... หนึ่ง
ปิยะ ชนะสัตรู ... ปี้ด
ศุภสิทธิ์ ก๊กผล ... หมู
ยศวัศ สิทธิวงศ์ .. ตี๋
พงศ์เทพ อนุรัตน์ ... สายสืบเทพ
เห็ดเผาะ เชิญยิ้ม ... แพนเค้ก
เดฟ ดวงดี ... ลุงเดฟ
นักแสดงหลัก > นักแสดงรับเชิญ

อารักษ์ อมรศุภศิริ ... พายุ
รัชวิน วงศ์วิริยะ ... น้ำ
ศิริพรรณ แสงจันทร์ ... ปุ้ย
ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล... เจ๊สี่
อรรณพ สงวนชาติ ... แหลม
กิ๊ฟ ชวนชื่น ... เซียนจีน
รางวัลและเทศกาลภาพยนตร์ต่างๆ

ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ) จากงานประกาศผลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ด ประจำปี 2552
ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากงานประกาศผลรางวัลท็อปอวอร์ด 2009
ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์ตะวันออกไกล เมืองอูดิเน่ ประเทศอิตาลี ครั้งที่ 11 ประจำปี 2552
ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์แนวแฟนตาซี เมืองนูชาเต็ล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ครั้งที่ 9 ประจำปี 2552
แหล่งข้อมูลอื่น

บุปผาราตรี 3.1 (2552) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2009-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บุปผาราตรี 3.1 (2009) ที่สยามโซน
| ด ค กผลงานโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค |
| --- | --- |
กำกับภาพยนตร์: มือปืน/โลก/พระ/จัน (2544)  • กุมภาพันธ์ (2546)  • บุปผาราตรี (2546)  • สายล่อฟ้า (2547)  • บุปผาราตรี เฟส 2 (2548)  • กระสือวาเลนไทน์ (2549)  • โกยเถอะเกย์ (2550) • รัก/สาม/เศร้า (2551)  • อีติ๋มตายแน่ (2551) • บุปผาราตรี 3 (3.1-3.2) (2552) • สามย่าน (2553) • มือปืนตรัยภาค (มือปืนดาวพระเสาร์  • หมาแก่ อันตราย •  มือปืนพระอาทิตย์) (2553 - 255X) • บางกอกกังฟู (2554) • วงจรปิด (2555) • ตุ๊กแกรักแป้งมาก (2557) • บุปผาอาริกาโตะ (2559) • FATHERLAND ปิตุภูมิพรมแดนแห่งรัก (ยังไม่มีกำหนดฉาย) • ดอกฟ้ากับหมาแจ๊ส (2560)
บทภาพยนตร์: รัก-ออกแบบไม่ได้ (บทฉบับร่าง) (2540)  • มือปืน/โลก/พระ/จัน (2544)  • กุมภาพันธ์ (2546)  • บุปผาราตรี (2546)  • สายล่อฟ้า (2547)  • บุปผาราตรี เฟส 2 (2548)  • กระสือวาเลนไทน์ (2549)  • โกยเถอะเกย์ (2550)     • รัก/สาม/เศร้า (2551) • บุปผาราตรี 3 (3.1-3.2) (2552)  • มือปืนตรัยภาค (มือปืนดาวพระเสาร์ • หมาแก่ อันตราย •  มือปืนพระอาทิตย์) (2553 - 256X)  • บางกอกกังฟู (2554) • วงจรปิด (2555) • ตุ๊กแกรักแป้งมาก (2557)
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก

| ธรรมเนียมพระยศของ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: เฮอร์มาเจสตี (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: ยัวร์มาเจสตี (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม ค.ศ. 1844 — 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925) เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในช่วงระหว่างรัชกาลของพระสวามี ก่อนหน้านี้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ระหว่างปี ค.ศ. 1863 — ค.ศ. 1901 (ยาวนานกว่าผู้ใดที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้) หลังการเสด็จสวรรคตของพระสวามีในปี ค.ศ. 1910 ตราบจนถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์เอง ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชชนนี ที่ทรงเป็นทั้งพระราชินีในรัชกาลก่อนและพระราชชนนีของกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่โปรดใช้พระอิสริยยศเช่นนี้ จึงได้มีพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา " (Her Majesty Queen Alexandra) ตลอดการเป็นหม้ายของพระองค์
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงอเล็กซานดรา หรือ "อลิกซ์" ที่เรียกกันในหมู่พระประยูรญาติ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1844 ณ พระราชวังสีเหลือง ซึ่งเป็นตึกแถวในสมัยศตวรรษที่ 18 ที่เลขที่ 18 ถนนอมาลีกาด ถัดมาจากพระราชวังอามาเลียนบอร์ก ในกรุงโคเปนเฮเกน พระราชชนกคือ เจ้าชายคริสเตียน ซึ่งต่อมาเสวยราชสมบัติเป็นคริสเตียนที่ 9 ส่วนพระราชชนนีคือ สมเด็จพระราชินีลูอีเซอแห่งเดนมาร์ก แม้ว่าพระองค์จะมีพระราชเปตามหัยกาสองพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 และ เฟรเดอริกที่ 5 เป็นพระมหากษัตริย์และทรงมีเชื้อสายของเจ้าชายครองรัฐ ครอบครัวของพระองค์ทรงมีความเป็นอยู่แบบธรรมดา และถึงแม้จะไม่ได้มีความมั่งคั่งมากมาย ก็ยังสามารถมีการอภิเษกสมรสอย่างน่าประทับใจได้ เช่น เจ้าหญิงแด็กมาร์ พระขนิษฐาที่ต่อมาทรงเป็น จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระอัครมเหสีในอะเลคซันดร์ที่ 3 และพระราชชนนีในนิโคลัสที่ 2 ทำให้พระราชชนกของพระองค์มีพระสมัญญาว่า "พระสัสสุระแห่งยุโรป" (Father-in-Law of Europe)
เจ้าหญิงแห่งเวลส์

เจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งเรียกกันว่า "เบอร์ตี้" ทรงทำให้สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี พระชนนีและพระชนกทรงหนักใจอย่างมาก และพระชนนีซึ่งตอนนี้ทรงเป็นม่ายทรงกระตือรือร้นที่จะให้พระองค์อภิเษกสมรส เจ้าหญิงอเล็กซานดรามิได้ทรงเป็นตัวเลือกแรกของพระองค์ เนื่องจากว่าประเทศเดนมาร์กเป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศปรัสเซีย และพระประยูรญาติในพระราชวงศ์อังกฤษส่วนมากเป็นชาวเยอรมัน
อย่างไรก็ตาม ในการเข้าเฝ้าฯ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงอลิกซ์ผู้ทรงพระสิริโฉมงามทำให้พระองค์และเจ้าชายเบอร์ตี้ทรงพึงพอพระทัยมาก  อัลเฟรด เทนนีสัน กวีเอกแห่งราชสำนัก ได้ประพันธ์บทกวีสรรเสริญพระเกียรติเจ้าหญิงอเล็กซานดรา และเซอร์ อาร์เธอร์ ซัลลิแวนก็ได้แต่งดนตรีเป็นพิเศษเพื่อการต้อนรับเจ้าหญิงในการเสด็จมาถึงสหราชอาณาจักร ทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1863 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ พระชนกของเจ้าหญิงได้เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์เดนมาร์กในอีกแปดเดือนต่อมา
ในการเสด็จไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ของทั้งสองพระองค์ก็ได้มีเด็กนักเรียนจากวิทยาลัยอีตัน ที่อยู่ข้างปราสาทวินด์เซอร์ส่งเสด็จ รวมทั้งลอร์ด แรนดอล์ฟ เชอร์ชิล บิดาของวินสตัน เชอร์ชิล ซึ่งต่อมาดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรด้วย
เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์มีพระโอรสและธิดา 6 พระองค์ดังนี้
เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล (พระนามแบบเต็ม อัลเบิร์ต วิกเตอร์ คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด; ประสูติ 8 มกราคม ค.ศ. 1864 สิ้นพระชนม์ 14 มกราคม ค.ศ. 1892)
ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1890
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 (จอร์จ เฟรเดอริค เออร์เนส อัลเบิร์ต; 3 มิถุนายน ค.ศ. 1865 - 20 มกราคม ค.ศ. 1936)
เสด็จขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระบรมราชชนกเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1910
ทรงอภิเษกสมรสกับเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรี่ ออกัสตา หลุยซา โอลกา พอลีน คลอดีน แอ็กเนสแห่งเท็ค (26 พฤษภาคม ค.ศ. 1867 - 24 มีนาคม ค.ศ. 1953)
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเวลส์ (หลุยส์ วิกตอเรีย อเล็กซานดรา แด็กมาร์; 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1867 - 4 มกราคม ค.ศ. 1831)
ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น พระราชกุมารี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905
ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1889 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ อเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกที่ 1 แห่งไฟฟ์ (เกิด 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1849 ถึงแก่กรรม  29 มกราคม ค.ศ. 1912) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ดยุคแห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1889
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเวลส์ (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา โอลกา แมรี่; 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1868 - 3 ธันวาคม ค.ศ. 1935)
เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ (ม็อด ชาร์ล็อต แมรี่ วิกตอเรีย; 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938)
ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1896 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก (3 สิงหาคม ค.ศ. 1872 - 21 กันยายน ค.ศ. 1957) เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งนอร์เวย์ และ เถลิงพระนามาภิไธย โฮกุนที่ 7 เมื่อวันที่ [18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905
ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905 หลังจากการเสวยราชสมบัติแห่งนอร์เวย์
เจ้าชายจอห์นแห่งเวลส์ (อเล็กซานเดอร์ จอห์น ชาร์ลส์ โรเบิร์ต อัลเบิร์ต; 6  - 7 เมษายน ค.ศ. 1871)
ชีวิตส่วนพระองค์

เจ้าหญิงอลิกซ์ทรงทุ่มเทให้กับพระโอรสธิดาและข้าราชบริพารทั้งหลายอย่างมากและทรงรื่นรมย์กับกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การเต้นรำและการเล่นสเก็ตน้ำแข็ง แม้หลังการประสูติของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ("เอ็ดดี้") พระโอรสพระองค์แรกในปี พ.ศ. 2407 พระองค์ก็ยังทรงปฏิบัติพระองค์ดังเดิมเหมือนแต่ก่อน ทำให้การกระทบกระทั่งกันระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถกับทั้งเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์อยู่บ้าง อย่างไรก็ดี หลังจากการประสูติพระธิดาพระองค์ที่สามในปี พ.ศ. 2410 ความยุ่งยากต่าง ๆ ก็เข้ามาคุกคามชีวิตของพระองค์และทรงจมอยู่ในความทุกข์ใจอย่างถาวร อีกทั้งยังทรงทนทุข์กับระดับความหูหนวกที่เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นกรรมพันธุ์ ด้วยความอายรอยแผลเป็นบนพระศอ (ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นผลมาจากอุบัติเหตุเมื่อทรงพระเยาว์) ทำให้พระองค์ทรงพยายามซ่อนแผลเป็นโดยการสวมสร้อยพระศอแบบรัดคอสูงและทรงฉลองพระองค์คอตั้ง เนื่องจากทรงเป็นสตรีที่มีรูปโฉมงดงาม พระคอที่เรียวระหงทำให้การแต่งพระองค์เช่นนี้เกิดเป็นกระแสความนิยมขึ้นมา
เจ้าชายเบอร์ตี้และเจ้าหญิงอลิกซ์ทรงให้ตำหนักแซนดริงแฮมเป็นพระราชฐานโปรด การอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์ถือว่ามีความสุขในหลาย ๆ ด้าน อย่างไรก็ตาม เจ้าชายเบอร์ตี้มิได้ทรงสนพระทัยพระชายาหรือพระโอรสธิดามากเท่าที่ควร และทั้งสองพระองค์ก็เหินห่างกันมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งการประชวรอย่างรุนแรงของเจ้าชายในต้นทศวรรษ 1870 ได้นำความปรองดองกลับคืนมา ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ขึ้น ๆ ลง ๆ ตลอดเวลาหลายปี แม้ว่าเจ้าชายเบอร์ตี้จะทรงได้รับความรักใคร่จากพระชายากลับคืนมา แต่ก็ยังคงมีพระสนมลับอยู่เรื่อย ๆ เช่น ลิลลี แลงทรีย์ ซึ่งเป็นนักแสดงละคร เดซี เกรวิลล์ เค้านท์เตสแห่งวอร์วิค แอ็กเนส เคย์เซอร์ หญิงสาวผู้มีมนุษยธรรม และอลิซ เค็พเพล หญิงสาวแม่งานสังคม
เจ้าหญิงทรงทราบเรื่องราวเกี่ยวกับบรรดาสนมลับส่วนใหญ่อย่างเต็มที่ และเค็พเพลถึงขนาดได้รับพระราชานุญาตจากพระองค์ให้มาเข้าเฝ้าที่ข้างพระแท่นบรรทมของพระสวามีในช่วงการเสด็จสวรรคต อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงเพียงแค่ยอมทนกับเค็พเพลเท่านั้นแต่ก็ไม่ได้ทรงยอมรับเธอ ในบรรดาหญิงสาวคนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเจ้าชายเบอร์ตี้ เคย์เซอร์ดูเหมือนจะได้รับการยอมรับอย่างดีที่สุดจากเชื้อพระวงศ์ เนื่องมาจากลักษณะนิสัยที่สุขุมรอคอบและมีความเคารพนบนอบ และความจริงที่ว่าเธอเองก็ยังไม่ได้แต่งงาน
เรย์มอนด์ ลามอนท์-บราวน์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง Edward VII's Last Loves: Alice Keppel and Agnes Keyser (ความรักครั้งสุดท้ายของเอ็ดเวิร์ดที่ 7: อลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์) เขียนว่าอิทธิพลด้านบวกที่ความสัมพันธ์นอกสมรสทั้งสองครั้งนี้มีอิทธิพลต่อพระองค์สามารถบรรยายออกมาอย่างเต็มที่ได้ เขาได้อ้างอิงถึงอลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์ ซึ่งความสัมพันธ์เกิดขึ้นพร้อมกัน โดยเริ่มต้นในระหว่างปี พ.ศ. 2441 และ พ.ศ. 2443 และดำเนินต่อมาจนกระทั่งการเสด็จสวรรคตของพระองค์ ส่วนเจ้าหญิงอเล็กซานดราเองก็ทรงมีความซื่อสัตย์ตลอดชีวิตการสมรสของพระองค์
การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ในปี พ.ศ. 2435 เป็นความหายนะอันรุนแรงต่อเจ้าหญิงซึ่งทรงจิตใจที่อ่อนไหว และพระองค์ทรงยืนยันให้คงสภาพห้องพระบรรทมและสิ่งของทุกอย่างให้เหมือนเดิมอย่างที่เจ้าชายทรงทิ้งไว้มากเท่ากับที่พระสัสสุ (แม่สามี) เคยปฏิบัติหลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ตในปี พ.ศ. 2404 เจ้าหญิงอลิกซ์ยังคงมีพระสิริโฉมที่อ่อนเยาว์ในช่วงกลางพระชนม์ชีพ ราวกับว่าพระองค์ยังสาว ยังต้องขอบคุณผ้าคลุมอันประณีตและการแต่งพระพักตร์อย่างหนา (นักสังเกตคนหนึ่งบรรยายพระองค์ว่า ทรงดูเหมือนเคลือบเอาไว้)
สมเด็จพระราชินี

เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จสวรรคตในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1901 เจ้าชายแห่งเวลส์ก็เสวยราชสมบัติสืบต่อเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงแห่งเวลส์ได้กลายเป็นสมเด็จพระราชินี ตั้งแต่ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีในรัชกาลของพระสวามี และสมเด็จพระราชชนนีต่อจากนั้นจนกระทั่งสวรรคต พระองค์ทรงเป็นที่รักของประชาชนชาวอังกฤษอย่างมาก พระองค์ทรงประกอบการกุศลมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Alexandra Rose Day ในช่วงของสงครามบัวร์ พระองค์ได้ทรงก่อตั้งกองร้อยพยาบาลแห่งสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา  (Queen Alexandra's Nursing Corps) หรือที่รู้จักกันในนาม "Q.A.s" ไม่ได้มีหลักฐานอันชี้ชัดว่าพระองค์ทรงขาดไหวพริบทางการการเมือง พระองค์ทรงมีความไม่โปรดจำเพาะกับชาวเยอรมัน เป็นความเกลียดชังซึ่งเกิดมาจากการที่ปรัสเซียยึดครองชเลสวิชและฮ็อลชไตน์ ซึ่งเป็นอดีตดินแดนของเดนมาร์กในช่วงสงครามชเลสวิชในปี ค.ศ. 1864
เฉกเช่นเดียวกับพระราชวงศ์ต่าง ๆ ในสมัยของพระองค์ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรามิทรงมีความเข้าพระทัยเรื่องเงินตรา แม้จะมีความอุตสาหะของเซอร์ ดิกตัน โพรบีน ผู้ควบคุมบัญชีอันจงรักภักดี ซึ่งมีบทบาทที่คล้ายคลึงกันเมื่อพระสวามีทรงเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์และต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7
พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925 ด้วยอาการพระหทัยวาย ณ พระราชวังแซนดริงแฮม และพระบรมศพฝังอยู่ในหลุมผังพระศพที่ตกแต่งอย่างปราณีตทางด้านขวาของแท่นบูชาหลัก เคียงข้างพระราชสวามีในโบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ และถัดมาอีก 13 ปี ในปี 2481 ม็อดแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ พระราชธิดาของพระองค์ ก็สวรรคตลงในวันเดียวกัน
มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์

| --- | --- |
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง:  ไทย
ภาษาทางการ : อังกฤษ,ไทย
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์ (อังกฤษ: Mister Continental World) เป็นการประกวดความงามชาย โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2561 ที่ประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2018-2019 ใช้ชื่ออัลติจูดแมนอินเตอร์เนชันแนล (อังกฤษ: Altitude Men International) ต่อมาในปี 2021 ได้เปลี่ยนชื่อในการประกวดว่า มิสเตอร์อัลติจูดเวิลด์ (อังกฤษ: Mister Altitude World) ในปี 2022 ได้เปลี่ยนชื่อในการประกวดว่า จูดเวิลด์แอมบาสซาเดอร์ (อังกฤษ: Altitude World Ambassador) ต่อมาในปี 2023 ได้เปลี่ยนชื่อในการประกวดว่า อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล (อังกฤษ: Altitude World Supermodel) จัดประกวดรวมกับผู้หญิงเป็นครั้งแรกของการประกวด และในปี 2023 ได้เปลี่ยนชื่อในการประกวดว่า มิสเตอร์อัลติจูด (อังกฤษ: Mister Altitude) และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อในการประกวดว่า มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์ (อังกฤษ: Mister Continental World) และมิสคอนติเนนตัลเวิลด์ (อังกฤษ: Miss Continental World)
ผู้ดำรงตำแหน่ง (ฝ่ายชาย)

| ปี | มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์ | รองชนะเลิศ> อันดับที่ 1 | รองชนะเลิศ> อันดับที่ 2 | รองชนะเลิศ> อันดับที่ 3 | รองชนะเลิศ> อันดับที่ 4 | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อัลติจูดแมนอินเตอร์เนชันแนล (Altitude Men International)
| 2019 | Artur Orszag  เช็กเกีย | Marcio Silva  บราซิล | Bryan Alexis De Guzman  ฟิลิปปินส์ | Poramet Manyuen  ไทย | Nguyễn Thành Tâm  เวียดนาม |  กรุงเทพมหานคร, ไทย | 13 |
| 2018 | Htet Oo Htut  พม่า | Bhupendra Naidu  อินเดีย | Pongsiri Phatta  ไทย | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  กรุงเทพมหานคร, ไทย | 12 |
มิสเตอร์อัลติจูดเวิลด์ (Mister Altitude World)
| 2021 | Nathan Battaglia  ฝรั่งเศส | Teddy Teng  ตาฮีตี | Akash Rana  อินเดีย | Khoon Nya  พม่า | Noel Furto  ฟิลิปปินส์ในซาอุดีอาระเบีย | ออนไลน์ | 8 |
จูดเวิลด์แอมบาสซาเดอร์ (Altitude World Ambassador)
| 2022 | ชลสิทธิ์พงศ์ ละแมนชัย (แทน)  ไทยPaul An (สละ)  เกาหลีใต้ | Jerson Mendez (สละ)  ฟิลิปปินส์ | ชลสิทธิ์พงศ์ ละแมนชัย (เลื่อน)  ไทย | Quang Thạch  เวียดนาม | Nicholas  สิงคโปร์ |  กรุงเทพมหานคร, ไทย | 18 |
อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล (Altitude World Supermodel) และมิสเตอร์อัลติจูด (Mister Altitude)
| 2023 | Richard Rey Gomez  ฟิลิปปินส์ | Hoàng Đức Trung  เวียดนาม | Bade Arrasyid  อินโดนีเซีย | Nattasak Phumnoi  ไทย | Anthony  แอฟริกาใต้ |  กรุงเทพมหานคร, ไทย | 6 |
มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์ (Mister Continental World)
| 2024 | Jupheter Franco  ฟิลิปปินส์ | Abubakkar Syed  อินเดีย | Kasidis Kajornkittiyut  ไทย | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  กรุงเทพมหานคร, ไทย | 3 |
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | กษิดิศ ขจรกิตติยุทธ | จันทบุรี | รองอันดับ 2 |  |
| 2023 | ณัฐศักดิ์ พุ่มน้อย | เชียงราย | รองอันดับ 3 |  2 รางวัลพิเศษ  Mister Top Commercial Model  Altitude Men International  |
| 2022 | ชลสิทธิ์พงศ์ ละแมนชัย | กรุงเทพมหานคร | มิสเตอร์อัลติจูด 2022 (ดำรงตำแหน่งแทน) |  |
| 2022 | ธีรภัทร​ อังคณิตย์ | กรุงเทพมหานคร | ไม่สามารถเข้าร่วมการประกวดได้ | ไม่สามารถเข้าร่วมการประกวดได้ |
| 2019 | ปรเมศร์ แมนยวน | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 3 |  1 รางวัลพิเศษ  รองชนะเลิศ - เครื่องแต่งกายชาติพันธุ์ยอดเยี่ยม  |
| 2018 | พงศ์สิริ ปัตถา | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 2 |  |
ผู้ดำรงตำแหน่ง (ฝ่ายหญิง)

| ปี | อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล | รองชนะเลิศ> อันดับที่ 1 | รองชนะเลิศ> อันดับที่ 2 | รองชนะเลิศ> อันดับที่ 3 | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อัลติจูดเวิลด์ซูเปอร์โมเดล (Altitude World Supermodel)
| 2022 | Nguyễn Thùy Dung  เวียดนาม | Yumi  ฟิลิปปินส์ | Supapoison  ไทย | Desilia  อินโดนีเซีย |  กรุงเทพมหานคร, ไทย | 18 |
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | Supapoison | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 2 |  1 รางวัลพิเศษ  Best Ethnic Couture  |
ดูเพิ่ม

รายการประกวดความงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กการประกวดความงามนานาชาติ |
| --- | --- |
การประกวดผู้หญิง (แกรนด์สแลม):  มิสเวิลด์  มิสยูนิเวิร์ส  มิสอินเตอร์เนชันแนล  มิสซูปราเนชันแนล  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดผู้หญิง:  มิสเอิร์ธ  มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล  มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์  เวิลด์มิสยูนิเวอร์ซิตี้  มิสออลเนชันส์  มิสทัวริซึมเวิลด์ (สหราชอาณาจักร)  มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล  ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์  มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล  เดอะมิสโกลบ  มิสออราอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  มิสเฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล  ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  เฟซออฟบิวตีอินเตอร์เนชันแนล  มิสโกลบอล  มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล  มิสทัวริซึมเวิลด์ (จีน)  มิสแพลนเน็ตอินเตอร์เนชันแนล  มิสแฟบิวลัสอินเตอร์เนชันแนล  มิสชาร์ม  มิสคอสโม  เรย์นาอินเตร์นาซิโอนัลเดลกากาโอ  มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์  มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์  มิสไชนิสเวิลด์  เรย์นา อิสปาโนอาเมริกานา  มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล  มิสเอเชีย  เรย์น่า มูนเดียล เดล บานาโน  เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ  มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล  มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล (สิงคโปร์)  มิสซิสยูนิเวิร์ส  มิสซิสโกลบ  มิสซิสเวิลด์  มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล (สหรัฐ)  มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล  ปรินส์แอนด์ปรินส์เซสอินเตอร์เนชันแนล  มิสทีนอินเตอร์เนชันแนล (สหรัฐ)  มิสทีนอินเตอร์เนชันแนล (เอกวาดอร์)  มิสทีนอินเตอร์เนชันแนล (อินเดีย)  มิสโกลบ  มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย  มิสโกลบอลบิวตีควีน  มิสแอมบาสซเดอร์  มิสโกลบอินเตอร์เนชันแนล 
การประกวดผู้ชาย (แกรนด์สแลม):  แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิลด์  มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอล  มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล 
การประกวดผู้ชาย:  แมนออฟเดอะเวิลด์  แมนฮอตสตาร์อินเตอร์เนชันแนล  เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล  มิสเตอร์เฟรนด์ชิปอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เวิร์คคิงเมนอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์  มิสเตอร์ยูไนเต็ดเวิลด์  มิสเตอร์แกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์เนชันแนลยูนิเวิร์ส  แมนออฟเดอะเยียร์  มิสเตอร์ทัวริซึมเวิลด์  มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล  มิสเตอร์โกลบอลทีน  แมนยูนิเวิร์สโมเดล  มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์ 
การประกวดแอลจีบีที+:  มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 
การประกวดอื่นๆ:  มิสแฟบบิวลัสอินเตอร์เนชันแนล  มิสแอนด์มิสเตอร์เดฟเวิลด์แอนด์ยุโรปแอนด์เอเชีย  ปรินส์แอนด์ปรินส์เซสอินเตอร์เนชันแนล  มิสแอนด์มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล
สโมสรฟุตบอลบีเอฟบี พัทยา ซิตี้

ระวังสับสนกับ สโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด สโมสรในไทยลีก 2 และ สโมสรฟุตบอลพัทยา ซิตี้ อดีตสโมสรในจังหวัดชลบุรี
| --- | --- |
ชื่อเต็ม: สโมสรฟุตบอลบีเอฟบี พัทยา ซิตี้ BFB Pattaya City Football Club
ฉายา: โลมาเพชฌฆาต
ก่อตั้ง: 2022; 3 ปีที่แล้ว (2022) (ในชื่อ บ้านฟุตบอล พัทยา) 2023; 2 ปีที่แล้ว (2023) (ในชื่อ บีเอฟบี พัทยา ซิตี้)
สนาม: สนามกีฬาเทศบาลเมืองหนองปรือ
ความจุ: 11,000 ที่นั่ง
เจ้าของ: บริษัท บ้านฟุตบอล จำกัด
ประธาน: จีระยุทธ มณีโคตร
ผู้จัดการ: พันตำรวจเอก คมน์สรณ์ มาบำรุง
ผู้ฝึกสอน: สุรชาติ สิงห์โหง่น
ลีก: ไทยลีก 3
2566–67: ไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออก, อันดับที่ 8
สโมสรฟุตบอลบีเอฟบี พัทยา ซิตี้ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดชลบุรี ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออก
ประวัติ

สโมสรฟุตบอลบ้านฟุตบอล พัทยา ก่อตั้งเมื่อปี 2565 บ้านฟุตบอล พัทยาได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2565 ในโซนภาคตะวันออก เป็นการแข่งขันแรก โดยผลงานสามารถเข้ารอบแพ้คัดออก ของโซนตอนล่างได้ ต่อมาในปี 2566 สโมสรได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2566 ในโซนภาคตะวันออก โดยได้ตำแหน่งรองชนะเลิศของโซน และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออก แทนจันทบุรี ที่ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2
ต่อมาในปีเดียวกัน บ้านฟุตบอล พัทยา ได้เปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น บีเอฟบี พัทยา ซิตี้