stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นักเรียนนายร้อย
กองทัพ > สหราชอาณาจักร

นายทหารที่ที่กำลังฝึกอบรมอยู่ที่โรงเรียนฝึกอบรมนายทหารที่แห่งหนึ่งของสหราชอาณาจักร ซึ่งได้แก่ วิทยาลัยราชนาวีบริทานเนีย สำหรับราชนาวี, ศูนย์ฝึกอบรมหน่วยคอมมานโด กองนาวิกโยธิน สำหรับนาวิกโยธินอังกฤษ, โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิร์สท สำหรับกองทัพบกอังกฤษ และ วิทยาลัยกองทัพอากาศอังกฤษ แครนเวลล์ สำหรับกองทัพอากาศอังกฤษ เช่นเดียวกับนักศึกษาที่เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ โครงการปริญญาตรีด้านเทคนิคการป้องกันประเทศ ก็มียศเป็น นักเรียนนายร้อยนายทหาร (officer cadet)
กองทัพ > ออสเตรเลีย

ในออสเตรเลีย นักเรียนนายร้อยคือนายทหารที่กำลังฝึกอบรม ยศอย่างเป็นทางการคือ นักเรียนนายทหาร (Officer Cadet) (OCDT สำหรับสมาชิกกองทัพประจำออสเตรเลีย และ OFFCDT สำหรับสมาชิกกองทัพอากาศออสเตรเลีย) อย่างไรก็ตาม OCDT ใน Royal Military College—Duntroon จะถูกเรียกว่าเสนาธิการนายร้อย (staff cadet: Scdt) ตามเหตุผลทางประวัติศาสตร์
กองทัพ > ออสเตรีย-ฮังการี

ในออสเตรีย-ฮังการี นักเรียนนายร้อยของกองทัพออสเตรีย-ฮังการี (พ.ศ. 2410–2461) สวมเครื่องหมายยศเฟลด์เวเบิล (Feldwebel) บนตราคอเก็ต ลักษณะเฉพาะของยศนักเรียนนายร้อยคือเครื่องหมายเกียรติยศที่เรียกว่า กัลลูน (Galloon) ที่ปลายแขนเสื้อ เครื่องหมายนี้คล้ายกับ กัลลูน เฟลด์เวเบิล (Galloon Feldwebel) แต่เป็นสีทองแทนที่จะเป็นสีเหลืองจักรพรรดิ มีการเพิ่มเครื่องหมายยศพิเศษนี้ด้วย
กองทัพ > อินเดีย

นักเรียนนายร้อย ยังใช้เป็นยศสำหรับผู้ที่เข้าเรียนในสถาบันการทหารของอินเดีย เช่น สถาบันการป้องกันประเทศ สถาบันการทหารอินเดีย สถาบันกองทัพเรืออินเดีย สถาบันกองทัพอากาศ สถาบันกองกำลังชายฝั่งอินเดีย สถาบันฝึกอบรมนายทหารที่ หรือวิทยาลัยแพทย์กองทัพ (อินเดีย) นักเรียนนายร้อยเหล่านี้จะได้รับหน้าที่เป็นนายทหารที่ในหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเมื่อสำเร็จการศึกษาและมุ่งมั่นที่จะรับใช้ชาติ คำว่า นักเรียนนายร้อยสุภาพบุรุษ (Gentleman Cadet) ใช้เพื่ออ้างถึงผู้ฝึกอบรมของสถาบันการทหารอินเดีย
กองทัพ > อินโดนีเซีย

ในโรงเรียนนายร้อยของอินโดนีเซีย ซึ่งรวมถึง (ทหารบก เรือ และอากาศ) และโรงเรียนนายร้อยตำรวจด้วย นักเรียนนายร้อยจะถูกเรียกในภาษาอินโดนีเซียว่า Taruna สำหรับโรงเรียนนายร้อยทหารและโรงเรียนนายร้อยตำรวจ เรียกว่า Kadet สำหรับนักเรียนนายเรือ และเรียกว่า Karbol สำหรับนักเรียนนายเรืออากาศ สำหรับทหารใหม่หรือผู้ฝึกหัดที่กำลังฝึกเพื่อเป็นทหารหรือเจ้าหน้าที่ตำรวจในยศชั้นยศทหาร คำว่า Siswa แปลว่า "นักเรียน" อย่างไรก็ตาม Siswa อาจหมายถึงนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียนมัธยมทหารและสถาบันฝึกอบรมอื่น ๆ ด้วย
กองทัพ > ไอร์แลนด์

ในไอร์แลนด์ นักเรียนนายร้อยคือลูกศิษย์ของวิทยาลัยการทหาร ซึ่งจัดฝึกอบรมนายทหารให้กับกองทัพอากาศ กองทัพบก และกองทัพเรือ การฝึกอบรมใช้เวลาสองปี และนักเรียนนายร้อยจะถูกแบ่งเป็นรุ่นและชั้นเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
องค์การพลเรือน

ข้อมูลเพิ่มเติม: นักเรียนฝึกฝ่ายปากเรือ และ นักเรียนนายร้อยตำรวจ
องค์การพลเรือนหลายแห่ง โดยเฉพาะหน่วยงานตำรวจ กลุ่มการบินพลเรือนและทางทะเล ใช้คำว่า "นักเรียนฝึก" (cadet) เพื่ออ้างถึงผู้เข้ารับการฝึก / นักศึกษาของตน
กะลาสีที่กำลังฝึกหัดในวิทยาลัยการเดินเรือ เช่น สถาบันการเดินเรือบังคลาเทศ (Bangladesh Marine Academy) และ มหาวิทยาลัยการเดินเรืออินเดีย (Indian Maritime University) เรียกอีกอย่างว่า นักเรียนฝึก นักศึกษาที่ สถาบันการเดินเรือพาณิชย์แห่งสหรัฐอเมริกา (United States Merchant Marine Academy) และนักศึกษาส่วนใหญ่ที่ สถาบันการเดินเรือเมน (Maine Maritime Academy), สถาบันการเดินเรือแมสซาชูเซตส์ (Massachusetts Maritime Academy), สถาบันการเดินเรือแคลิฟอร์เนีย (California Maritime Academy) และ วิทยาลัยการเดินเรือ มหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ก (State University of New York Maritime College) แม้จะเรียกว่านักเรียนฝึก (cadet) ในสถาบันของตน แต่จริง ๆ แล้วมียศเป็นนักเรียนทำการนายเรือ (Midshipman), ขณะที่ หน่วยกองหนุนการเดินเรือพาณิชย์สหรัฐ (United States Merchant Marine Reserve), หน่วยกองหนุนกองทัพเรือสหรัฐ วิทยาลัยการทหารบางแห่งที่รัฐให้การสนับสนุน เช่น เดอะซิทาเดล (The Citadel), สถาบันการทหารเวอร์จิเนีย (Virginia Military Institute: VMI) และ วิทยาลัยการทหารเอกชน เช่น มหาวิทยาลัยนอร์วิช เรียกนักศึกษาของตนว่านัก เรียนนายร้อย (cadet) หรือ รายชื่อนักเรียนนายร้อย
นักเรียนนายร้อย ระหว่างพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
นักเรียนนายร้อยของ Koninklijke Militaire Academie ในประเทศเนเธอร์แลนด์
นักเรียนนายร้อยจากสถาบันการทหารปากีสถานในระหว่างใช้ห้องแล็บภาษา
นักเรียนนายร้อยของสถาบันการทหารฟิลิปปินส์ในระหว่างการฝึกซ้อมพิธีรับปริญญา
นักเรียนนายร้อยกองฝึกอบรมนายทหารสำรองกองทัพอากาศแห่งมหาวิทยาลัยอลาสก้าแองเคอเรจ
นักเรียนนายร้อยที่ได้รับมอบหมายให้ไปประจำที่ โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิร์สทกำลังฝึกซ้อมการแกว่งเชือก
ขบวนพาเหรดพิธีสำเร็จการศึกษาสำหรับนักเรียนนายร้อยออสเตรเลียจากวิทยาลัยการทหารแห่งอังกฤษ เมืองดันทรูน
นักเรียนนายร้อยในอินเดียกำลังฝึกความอดทนทางร่างกาย
นักเรียนฝึก ของสถาบันการเดินเรือแคลิฟอร์เนีย
เฟรเดอริก ซอดดี

| เฟรเดอริค ซอดดี |
| --- | --- |

เกิด: 2 กันยายน ค.ศ. 1877(1877-09-02) อีสต์บอร์น, อังกฤษ
เสียชีวิต: 22 กันยายน ค.ศ. 1956(1956-09-22) (79 ปี) ไบรตัน, อังกฤษ
สัญชาติ: สหราชอาณาจักร
ศิษย์เก่า: Aberystwyth University Merton College, Oxford
มีชื่อเสียงจาก: การแปลงรูปทางนิวเคลียร์ของ radioelements Radioisotopes ผู้คิดศัพท์ ไอโซโทป พลังงานในทางเศรษฐศาสตร์  Soddy's hexlet Soddy circles
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาเคมี (1921) ชื่อแอ่งบนดวงจันทร์ Soddy
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: Radiochemistry, เศรษฐศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: McGill University (1900-1903) มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ (1904-1914) มหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีน (1914-1919) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (1919-1936)
อาจารย์ที่ปรึกษา: เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด
ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก: Satoyasu Iimori
 
เฟรเดอริค ซอดดี (อังกฤษ: Frederick Soddy; 2 กันยายน ค.ศ. 1877 – 22 กันยายน ค.ศ. 1956) เป็นนักเคมีชาวอังกฤษ และนักเศรษฐศาสตร์การเงินที่ทำงานร่วมกับเออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด ในการอธิบายว่า การสลายตัวของสารกัมมันตรังสีนั้นเป็นผลมาจากการแปรนิวเคลียสของธาตุ ซึ่งปัจจุบันเรารู้จักกันในฐานะปฏิกิริยานิวเคลียร์ เขายังพิสูจน์ถึงการมีอยู่ของไอโซโทปของธาตุกัมมันตรังสีจำนวนหนึ่ง ซอดดีได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี ค.ศ. 1921  แอ่งบนดวงจันทร์แห่งหนึ่งบนด้านไกลของดวงจันทร์ ตั้งชื่อว่าแอ่งซอดดี เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
ฮาเทอลีย์เสียนิ้วหัวแม่มือขณะพยายามหลบหนี ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในปี ค.ศ. 1892
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Adventure of the Engineer's Thumb
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดการผจญภัย
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: มีนาคม ค.ศ. 1892
เรื่องก่อนหน้า: ห่วงแต้ม 
เรื่องถัดไป: พ่อหม้ายบรรดาศักดิ์ 
ข้อความ: นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร ที่ วิกิซอร์ซ
"นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร" (อังกฤษ: The Adventure of the Engineer's Thumb) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1892 วาดภาพประกอบโดยซิดนีย์ พาเก็ต และยังเป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ในปี ค.ศ. 1892 ในเนื้อเรื่องหมอวัตสันระบุว่าเรื่องนี้เป็นหนึ่งในสองคดีที่ตัวหมอวัตสันเองนำไปแจ้งโฮมส์
ประวัติการตีพิมพ์

"นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1892 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1892 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ซีงตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1892
อ้างอิงและบรรณานุกรม

↑  Smith (2014), p. 64.
1 2  Cawthorne (2011), p. 68.
↑  Cawthorne (2011), p. 54.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดการผจญภัย รวมถึงเรื่อง นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร ที่ Standard Ebooks
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "เหตุอื้อฉาวในโบฮีเมีย"  "สันนิบาตผมแดง "  "คู่หมั้นจำแลง"  "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์"  "เมล็ดส้มห้าเมล็ด"  "ชายปากบิด"  "ทับทิมสีฟ้า"  "ห่วงแต้ม"  "นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร"  "พ่อหม้ายบรรดาศักดิ์"  "มงกุฎเพชรมรกต"  "คฤหาสน์อุบาทว์" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
พระวรสารเคลล์ส

| --- | --- |
หน้า 292r จากหนังสือ “พระวรสารเคลล์ส” แสดงการตกแต่งบทเขียนอย่างวิจิตรงดงามที่เปิดพระวรสารนักบุญจอห์น
ผู้ประพันธ์: นักบวชเคลต์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Leabhar Cheanannais
หัวเรื่อง: พระวรสาร
วันที่พิมพ์: ราว ค.ศ. 800
ชนิดสื่อ: หนังสือพระวรสาร
พระวรสารเคลล์ส หรือ พระวรสารโคลัมบา (ไอริช: Leabhar Cheanannais อังกฤษ: Book of Kells หรือ Book of Columba) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนเป็นภาษาละตินที่ประกอบด้วยพระวรสารทั้งสี่ฉบับของพันธสัญญาใหม่พร้อมด้วยเนื้อหาอื่น ๆ และตาราง “พระวรสารเคลล์ส” ที่เป็นงานที่เขียนขึ้นโดยนักบวชเคลต์เมื่อราวปี ราว ค.ศ. 800 หรือไม่นานก่อนหน้านั้น เป็นงานศิลปะชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของงานเขียนอักษรวิจิตรของยุโรปและเป็นงานที่แสดงถึงจุดสุดยอดของงานเขียนหนังสือวิจิตรของสมัยศิลปะเกาะ และเป็นสมบัติของชาติชิ้นสำคัญของไอร์แลนด์ เนื้อหาของพระวรสารส่วนใหญ่นำมาจากคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาละติน แต่ก็มีหลายส่วนที่มาจากพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับก่อนหน้านั้นที่เรียกกันว่า “คัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาละตินเดิม” (Vetus Latina)
ภาพวาดและงานตกแต่ง “พระวรสารเคลล์ส” เป็นฝีมือที่งดงามกว่าพระวรสารฉบับอื่นใดของหนังสือวิจิตรของสมัยศิลปะเกาะ ทั้งในด้านความหรูหราและความซับซ้อน การตกแต่งรวมธรรมเนียมนิยมของการเขียนรูปสัญลักษณ์ของศิลปะคริสต์ศาสนา เข้ากับลวดลายสอดผสานอันเป็นแบบฉบับของศิลปะเกาะอันหรูหรา รูปลักษณ์ของมนุษย์, สัตว์ และ สัตว์ในตำนาน พร้อมด้วยเงื่อนเคลติค และ ลายสอดประสานอันเต็มไปด้วยสีสันอันสดใสทำให้งานหนังสือวิจิตรเป็นงานที่เต็มไปด้วยพลังและมีชีวิตจิตใจ องค์ประกอบของสิ่งตกแต่งข้างเคียงเหล่านี้ผสานไปด้วยสัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนา ซึ่งเป็นการช่วยเน้นเนื้อหาของภาพหลักที่ต้องการที่จะสื่อให้ผู้อ่านหรือผู้ชมไปด้วย
“พระวรสารเคลล์ส” ปัจจุบันมีด้วยกันทั้งหมด 340 สี่หน้ายกและตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 ก็ได้รับการเย็บเป็นสี่เล่ม หน้าหนังสือเป็นกระดาษหนังลูกวัวที่มีคุณภาพดี และการตกแต่งอันหรูหราที่ไม่เคยทำกันมาแต่ก่อนรวมภาพประกอบเต็มหน้าสิบหน้า นอกจากนั้นก็มีหน้าที่มีบทเขียนที่นำด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์ ที่วาดอย่างแพรวพราวด้วยสีสัน ซึ่งก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงการเป็นปฏิปักษ์ต่อศิลปะคลาสสิกของศิลปะเกาะโดยการใช้คุณลักษณะความมีชีวิตจิตใจของศิลปะเกาะเอง อักขระแบบเกาะของบทเขียนดูเหมือนจะได้รับการเขียนขึ้นโดยนักคัดอย่างน้อยก็สามคน ตัวอักษรใช้หมึก iron-gall และสีที่ใช้มาจากวัสดุหลายอย่างที่บางอย่างก็เป็นวัสดุที่มาจากแดนไกล
“พระวรสารเคลล์ส” ตั้งตามชื่อแอบบีเคลล์สผู้เป็นเจ้าของพระวรสารอยู่เป็นเวลาหลายร้อยปี ในปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอสมุดวิทยาลัยทรินีที, ดับลินในไอร์แลนด์ หอสมุดมักจะตั้งแสดงครั้งละสองเล่มเท่านั้น เล่มหนึ่งจะแสดงภาพเขียนชิ้นเอก อีกเล่มหนึ่งจะแสดงหน้าที่มีเนื้อหาเป็นลายลักษณ์อักษร
การทำสำเนา

ในปี 1979 Faksimile-Verlag Luzern ได้มีเป้าหมายที่จะสร้างสำเนาของหนังสือ Book of Kells แต่ถูกปฏิเสธในเบื้องต้นเนื่องจากข้อกังวลเกี่ยวกับการอนุรักษ์ โดยในปี 1986 พวกเขาได้พัฒนาวิธีการที่ไม่ทำลายและได้รับอนุญาตให้ดำเนินการต่อไป ในปี 1997 มาริโอ เคลฟ จากเยอรมนีได้ทำสำเนาหลายหน้าของหนังสือ Book of Kells โดยใช้สีที่มีประวัติศาสตร์บนผ้าหนัง และผลงานของเขาถูกจัดแสดงที่วิหารบิชอปและพิพิธภัณฑ์ของสังฆมณฑลในเมืองไทรร์ ในปี 2006 Trinity College Dublin ได้เผยแพร่เวอร์ชันดิจิทัลของต้นฉบับ ซึ่งมีทั้งการแสดงความคิดเห็นและฟีเจอร์การค้นหา และภาพจาก Faksimile-Verlag ขณะนี้สามารถเข้าถึงออนไลน์ได้ผ่าน Digital Collections ของ Trinity College
ดูเพิ่ม

หนังสือพระวรสาร
หนังสือวิจิตร
ศิลปะเกาะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระวรสารเคลล์ส
Trinity College, listing pages currently on display
The Book of Kells DVD เก็บถาวร 2011-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Scanned images เก็บถาวร 2011-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, in the public domain
Article and pictures by Jerry B. Lincecumเก็บถาวร 2002-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Ireland Funds and the Book of Kells เก็บถาวร 2011-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การทำสำเนาที่ซื่อสัตย์ของ Book of Kells โดย มาริโอ เคลฟ
วิศวฮินดูบริษัท

| --- | --- |
ชื่อย่อ: VHP
ก่อตั้ง: 29 August 1964; 60 ปีก่อน (29 August 1964)
ผู้ก่อตั้ง: M. S. Golwalkar S. S. Apte Swami Chinmayananda
ประเภท: ขวาจัด
วัตถุประสงค์: ความเข้มแข็งของชาวฮินดู ชาตินิยมฮินดู, ฮินดูตวา และรวมธรรมิกศาสนา
สํานักงานใหญ่: นิวเดลี ประเทศอินเดีย
พิกัด: 28°20′N 77°06′E﻿ / ﻿28.33°N 77.10°E﻿ / 28.33; 77.10
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
ภาษาทางการ : ภาษาฮินดี
ประธานนานาชาติ: Rabindra Narain Singh
ประธานฝ่ายทำงานระหว่างประเทศ: Alok Kumar Advocate
หน่วยงานในกํากับ:   Bajrang Dal  Durga Vahini 
สังกัด: สังฆบริวาร
เว็บไซต์: vhp.org
วิศวฮินดูบริษัท (อักษรโรมัน: Vishva Hindu Parishad, VHP; แปลว่า สภาโลกของชาวฮินดู) เป็นองค์กรฮินดูฝ่ายขวาของอินเดียที่อิงตามชาตินิยมฮินดู ก่อตั้งใน ค.ศ. 1964 โดย M. S. Golwalkar และ S. S. Apte ร่วมกับ Swami Chinmayananda โดยมีเป้าหมายให้ "จัดระเบียบ รวบรวมสังคมฮินดู และรับใช้กับปกป้องฮินดูธรรม"องค์กรนี้สถาปนาขึ้นเพื่อสร้างและบูรณะโบสถ์พราหมณ์ และจัดการปัญหาเรื่องการเชือดพลีวัวและการเข้ารีตศาสนา วิศวฮินดูบริษัทเป็นสมาชิกของกลุ่มสังฆบริวาร ตระกูลองค์กรชาตินิยมฮินดูที่นำโดย RSS
วิศวฮินดูบริษัทถูกวิจารณ์จากการมีส่วนร่วมในความรุนแรงต่อมุสลิมในประเทศอินเดีย โดยเฉพาะในบทบาทต่อเหตุการณ์การทำลายมัสยิดบาบรีใน ค.ศ. 1992 ในกรณีพิพาทอโยธยา
บรรณานุกรม

Clarke, Peter (2004). Encyclopedia of New Religious Movements. Routledge. ISBN 978-0-203-48433-3.
Jaffrelot, Christophe (2011). Religion, Caste, and Politics in India. C Hurst & Co. ISBN 978-1849041386.
Juergensmeyer, Mark (1993). The New Cold War? Religious Nationalism Confronts the Secular State. University of California Press. ISBN 978-0-520-08651-7.
Katju, Manjari (2013). Vishva Hindu Parishad and Indian Politics. Orient Blackswan. ISBN 978-81-250-2476-7.
Kumar, Praveen (2011). Communal Crimes and National Integration: A Socio-Legal Study. Readworthy Publications. ISBN 978-93-5018-040-2.
Smith, David James (2003). Hinduism and Modernity. Blackwell Publishing. ISBN 978-0-631-20862-4.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
สาวน้อยเดือดร้อน

ภาพนักบุญจอร์จปะทะพญานาค โดย เพาโล อูเชลโล ราว ๆ ค.ศ. 1470 แสดงแก่นเรื่องยอดนิยม ที่มีอัศวินขี่ม้าขาว สาวน้อยเดือดร้อน และอสุรกาย
สาวน้อยเดือดร้อน[ต้องการอ้างอิง] (อังกฤษ: damsel in distress) เป็นหญิงสาวตามท้องเรื่องแบบดั้งเดิมและยอดนิยมในวรรณกรรม ศิลปะ และภาพยนตร์ส่วนใหญ่ของโลก โดยเธอมักเป็นหญิงงาม อ่อนหวาน และอ่อนวัย กำลังถูกเหล่าร้ายหรืออสุรกายคุกคาม และต้องการวีรบุรุษโดยด่วน ปรกติแล้ว "สาวน้อย" มักเป็นมนุษย์ธรรมดา แต่ในหลาย ๆ เรื่องเป็นเทพธิดา, พราย, เงือก หรือสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ก็มี แต่ลักษณะสากลของสาวน้อยเดือดร้อน คือ ต้องช่วยเหลือตนเองมิได้ (helpless) และบางทีก็ "ไม่ฉลาดนัก" (partly foolish) และ "อ่อนต่อโลก" (naive) ซึ่งเป็นลักษณะที่ชายหนุ่มทั่วไปต้องใจ อย่างไรก็ดี ทัศนคติเช่นนี้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของฝ่ายนิยมสิทธิสตรีเป็นอันมาก
คำ "damsel" ในภาษาอังกฤษนั้นมาแต่คำ "demoiselle" (เดมัวแซล) ในภาษาฝรั่งเศส อันแปลว่า "สาวน้อย" เช่นเดียวกับถ้อยคำ "damsel in distress" ที่มาจาก "demoiselle en détresse" (เดมัวแซล อ็อง เดแทร็ส) ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งแปลว่า "สาวน้อยกำลังแย่" ถ้อยคำเหล่านี้ใช้กันมาแต่โบร่ำโบราณ ซึ่งอาจนับถอยหลังไปถึงสมัยอัศวินพเนจร (knight-errant) ในยุโรปมัชฌิมยุค ซึ่งมีอัศวินออกเที่ยวไปในแว่นแคว้นต่าง ๆ เพื่อช่วยเหลือหญิงสาวผู้ตกที่นั่งลำบากเป็นหลัก
เนื้อเรื่องแบบสาวน้อยเดือดร้อนนี้พบมากในละครประโลมโลก (melodrama)
ประวัติ > โบราณกาล

ตัวอย่างดั้งเดิมที่สุดของเนื้อเรื่องแบบสาวน้อยเดือดร้อนนั้น มีอยู่ในเทพปกรณัมกรีกเกือบทุกเรื่อง ที่แม้ประกอบด้วยบรรดาเทพีทรงฤทธานุภาพ แต่ก็มักมีหญิงสาวที่สละตัวหรือถูกบังคับให้สละตัวบูชายัญ เช่น แอนดรอมีดา (Andromeda) เจ้าหญิงที่ได้รับความช่วยเหลือจากเพอร์ซีอุส (Perseus) หลังจากแคสซีออเพีย (Cassiopeia) มารดา ดูหมิ่นเจ้าบาดาลโพไซดอน และเจ้าบาดาลส่งสัตว์ร้ายมารังควาญอาณาจักรของเธอเป็นการตอบโต้ แล้วบิดามารดาของเธอตั้งใจจับเธอถ่วงน้ำบูชายัญเจ้าบาดาลเพื่อให้คลายโทสะ แอนดรอมีดาเป็นหัวเรื่องที่จิตรกรในสมัยต่อ ๆ มานิยมวาดเป็นอันมาก ทั้งยังเป็นรากของปรัมปราอีกหลาย ๆ เรื่อง รวมถึงเรื่องนักบุญจอร์จปะทะพญานาค (Saint George and the Dragon)
อีกตัวอย่างหนึ่งของสาวน้อยเดือดร้อน คือ สีดาในมหากาพย์อินเดียเรื่อง รามายณะ (Ramayana) ซึ่งถูกท้าวราพณ์ บิดาของเธอเอง ลักพาตัวไปยังกรุงลงกาด้วยหมายจะทำเป็นภริยา และพระราม สามี ติดตามมาช่วยเหลือได้ในที่สุด
ประวัติ > สมัยกลาง

เทพนิยายยุโรปหลายเรื่องมีแก่นสารเป็นสาวน้อยเดือดร้อน อาทิ ราพันเซลที่ถูกแม่มดขังไว้ในหอคอย สโนว์ไวต์ที่ถูกแม่มดฆ่าด้วยแอปเปิลอาบยาพิษ ตลอดจนเจ้าหญิงนิทราที่หลับไปเพราะมนตราแม่มด โดยหญิงสาวเหล่านี้ล้วนได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าชายรูปงาม (prince charming) และต่อมาก็ครองคู่กัน
ไม่เพียงเทพนิยาย นิทานจำนวนหนึ่งก็ว่าด้วยสาวน้อยเดือดร้อน เช่น อาหรับราตรี (One Thousand and One Nights) ซึ่งตอนหนึ่งว่าด้วยเจ้าชายกามาร์ อัล-อักมาร์ (Qamar al-Aqmar) ขี่ม้าพยนต์ไปช่วยเจ้าหญิงแห่งซานา (Sana'a) คนรัก จากพ่อมดแห่งอิหร่าน และจากจักรพรรดิแห่งไบแซนไทน์ อาหรับราตรีตอนดังกล่าวยังส่งอิทธิพลต่อนิทานยุโรปอีกหลาย ๆ เรื่อง เป็นต้นว่า เกลโอมาด (Cleomades) ของ อาเดอเนส เลอ รัว (Adenes Le Roi) และ เรื่องเล่าของอัศวินสํารอง (The Squire's Tale) ของเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ อนึ่ง สาวน้อยเดือดร้อนยังเป็นตัวละครหลักในนิยายรักใคร่สมัยมัชฌิมยุคด้วย เนื้อเรื่องส่วนใหญ่มักให้อัศวินพเนจรมาพบเธอถูกขังไว้บนหอคอยสูงตระหง่าน และช่วยเธอไว้ได้ เช่น ใน เรื่องเล่าของเสมียน (The Clerk's Tale) ของชอเซอร์นั้น หญิงสาวชื่อ กรีเซลดา (Griselda) ถูกไต่สวนและลงทัณฑ์หนักจนอัศวินผ่านมาช่วย
ในชีวิตจริง เมื่อ ค.ศ. 1399 มีการจัดตั้งกลุ่มอัศวิน ชื่อ วิสาหกิจโล่เขียวและพระแม่พิสุทธิ์ (Emprise de l'Escu vert à la Dame Blanche) ขึ้น มีวัตถุประสงค์ช่วยหญิงสาวที่ตกทุกข์ได้ยากเป็นหลัก โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากแนวคิดเรื่องรักเทิดทูน (courtly love)
เนื้อเรื่องทำนองสาวน้อยเดือดร้อนนี้ก็มีอยู่ในวรรณกรรมประเภทชีวประวัตินักบุญ (hagiography) ด้วย ที่ได้รับความนิยมที่สุดก็คือ เรื่องนักบุญจอร์จ ป้องกันมิให้เจ้าหญิงองค์หนึ่งถูกพญานาคกิน
ภาพแอนดรอมีดาถูกพันธนาไว้กับศิลารอสังเวยเจ้าบาดาล วาดโดยแรมบรังด์
การบำบัดด้วยการรู้อาศัยสติ

การบำบัดด้วยการรู้อาศัยสติ
หรือ การบำบัดความคิดอาศัยสติ
(อังกฤษ: Mindfulness-based cognitive therapy ตัวย่อ MBCT) เป็นการบำบัดทางจิตวิทยาออกแบบเพื่อไม่ให้เกิดความซึมเศร้าอีก โดยเฉพาะในบุคคลที่เป็นโรคซึมเศร้า (MDD)
เป็นการบำบัดที่มุ่งโรค MDD โดยเฉพาะ ซึ่งทำให้แตกต่างจากการบำบัดที่อาศัยสติอื่น ๆ เช่น การลดความเครียดอาศัยสติ (mindfulness-based stress reduction) ซึ่งใช้ได้กับความผิดปกติหลายอย่าง และการป้องกันการกลับติดอีกอาศัยสติ (mindfulness-based relapse prevention) ซึ่งใช้ในการติด
MBCT ใช้เทคนิคของการบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม (CBT) และเพิ่มกลยุทธ์ทางจิตวิทยาใหม่ ๆ เช่น สติ และการเจริญสติ (mindfulness meditation) และอาจจะรวมการให้การศึกษาแก่คนไข้เรื่องความซึมเศร้า
การเจริญสติมุ่งที่จะสำนึกถึงความคิดและความรู้สึกทั้งหมดแล้วยอมรับ โดยไม่เข้าไปยึดติดหรือมีปฏิกิริยาต่อพวกมัน
ซึ่งเป็นกระบวนการ (ที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า Decentering จะแปลว่า ไม่ยึดว่าเป็นตน) ที่ช่วยหยุดการติตนเอง การครุ่นคิด และอารมณ์ไม่ดี ที่ล้วนอาจเกิดขึ้นเป็นปฏิกิริยาต่อรูปแบบความคิดที่ไม่ดี
โดยเหมือนกับ CBT การบำบัดนี้อาศัยทฤษฎีว่า เมื่อบุคคลที่มีประวัติซึมเศร้าเกิดความทุกข์ พวกเขาจะกลับใช้กระบวนการความคิดอัตโนมัติที่สามารถจุดชนวนภาวะซึมเศร้า (depressive episode) อีก
จุดมุ่งหมายของ MBCT ก็เพื่อจะระงับกระบวนการอัตโนมัติเหล่านี้และฝึกให้คนไข้มีปฏิกิริยาน้อยลงต่อสิ่งเร้าที่เข้ามา แล้วแทนที่ด้วยการยอมรับและสังเกตสิ่งเหล่านั้นโดยไม่ตัดสินความดีไม่ดี
การฝึกสติเช่นนี้ทำให้สามารถสังเกตกระบวนการอัตโนมัติที่กำลังเกิดขึ้นแล้วเปลี่ยนปฏิกิริยาของตนให้เป็นความพินิจพิจารณา
ซึ่งสมมุติกันว่า เป็นส่วนของ MBCT ที่เป็นเหตุของผลต่างที่ได้ทางคลินิก
นอกจากจะใช้ลดความรุนแรงของความซึมเศร้า ผลงานวิจัยยังสนับสนุนประสิทธิผลของการเจริญสติเพื่อลดความอยากสารที่บุคคลติด
การติดเป็นกระบวนการที่ทำสมองส่วน prefrontal cortex (ตัวย่อ PFC) ให้อ่อนแอลง PFC ปกติจะช่วยระงับการหาความสุขในปัจจุบันเพื่อประโยชน์ในอนาคต
การเจริญสติเป็นเวลา 2 อาทิตย์โดยใช้เวลาทั้งหมด 5 ชม. ช่วยคนสูบบุหรี่ให้ลดบุหรี่ได้ 60% และลดความอยาก แม้ในผู้สูบบุหรี่ที่ไม่ได้ตั้งใจเลิกบุหรี่มาตั้งแต่ต้น
การสร้างภาพสมอง (Neuroimaging) ของผู้ฝึกเจริญสติพบการทำงานที่เพิ่มขึ้นใน PFC ซึ่งแสดงถึงการควบคุมตัวเองได้ดีกว่า
พื้นเพ

ในปี 1991 นักวิจัยชาวอังกฤษคู่หนึ่ง (Philip Barnard และ John D. Teasdale) ได้สร้างทฤษฎีเกี่ยวกับใจมีหลายระดับที่เรียกว่า “Interacting Cognitive Subsystems” (ICS)
ที่อ้างว่า ใจมีรูปแบบ (mode) หลายอย่างที่มีหน้าที่รับและประมวลข้อมูลใหม่ ๆ ทั้งทางการรู้คิดและทางอารมณ์
ทฤษฎีนี้สัมพันธ์ความเสี่ยงต่อความซึมเศร้าของบุคคลกับระดับที่บุคคลใช้รูปแบบเดียวของใจ โดยระงับการทำงานแบบอื่น ๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ
รูปแบบหลักสองอย่างของใจรวมทั้งแบบ "ทำ" และแบบ "เป็น"
แบบ "ทำ" รู้จักอีกอย่างว่าแบบ "มีแรงจูงใจ"
ซึ่งเป็นแบบที่สนใจในเป้าหมาย และจะทำงานเมื่อสิ่งที่ใจต้องการให้เป็นขัดแย้งกับเหตุการณ์จริง ๆ
แบบที่สองคือแบบ "เป็น"
ที่ไม่ได้สนใจการเข้าถึงเป้าหมาย แต่เน้นที่ "ยอมรับและปล่อยให้เป็นอย่างที่เป็น" โดยไม่กดดันที่จะเปลี่ยนสถานการณ์ในปัจจุบัน
องค์ประกอบหลักของทฤษฎีนี้ก็คือ ความสำนึกถึงความคิด (metacognitive awareness)
ซึ่งเป็นความสามารถประสบกับความคิดและความรู้สึกเชิงลบโดยเป็นเพียงเหตุการณ์ทางใจที่แค่ผ่านไป โดยไม่ใช่เป็นส่วนของบุคคลนั้น ๆ
คนที่สำนึกถึงความคิดของตนเองสูงสามารถหลีกเลี่ยงความซึมเศร้าและรูปแบบความคิดเชิงลบได้ง่ายกว่าเมื่อเผชิญกับสถานการณ์เครียดในชีวิต เทียบกับบุคคลที่มีความสามารถนี้ต่ำกว่า
การสำนึกถึงความคิดเห็นได้จากความสามารถของบุคคลที่จะไม่ยึดว่าเป็นตน (decenter)
ซึ่งเป็นความสามารถรับรู้ความคิดและความรู้สึก ทั้งโดยความไม่เที่ยงและความเป็นเหตุการณ์ที่เป็นกลาง ๆ/เป็นปรวิสัยที่เกิดในใจ
ตามทฤษฎีนี้ สุขภาพจิตขึ้นอยู่กับความสามารถของบุคคลที่จะยุติรูปแบบการทำงานของจิต หรือที่จะเปลี่ยนจากรูปแบบหนึ่งไปยังอีกรูปแบบหนึ่ง
ดังนั้น บุคคลที่สามารถเปลี่ยนรูปแบบใจอย่างยืดหยุ่นได้โดยขึ้นอยู่กับสถานการณ์สิ่งแวดล้อมจะมีสุขภาพจิตดีที่สุด
ทฤษฎีนี้สมมุติว่า รูปแบบ "เป็น" จะเป็นรูปแบบที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ที่คงยืน
ดังนั้น เพื่อป้องกันการเกิดความซึมเศร้าอีก การบำบัดทางประชานจะต้องโปรโหมตรูปแบบการทำงานนี้ของใจ
ซึ่งนำไปสู่การพัฒนา MBCT ซึ่งโปรโหมตรูปแบบนี้
ยังมีบุคคลอื่นที่ช่วยสร้างวิธีการบำบัดนี้ (คือ Zindel Segal และ J. Mark G. Williams) และมีฐานส่วนหนึ่งจากโปรแกรมการลดความเครียดอาศัยสติ (mindfulness-based stress reduction ที่พัฒนาโดย Jon Kabat-Zinn)
ทฤษฎีพื้นฐานของการแก้ปัญหาทางจิตวิทยาโดยอาศัยสติก็คือ การรู้สิ่งที่เป็นปัจจุบันโดยไม่เพ่งเรื่องในอดีตหรือในอนาคต ช่วยให้คนไข้สามารถรับมือตัวสร้างความเครียดในปัจจุบัน และกับความรู้สึกเป็นทุกข์ โดยมีใจที่สามารถยืดหยุ่นยอมรับได้ แทนที่จะหลีกเลี่ยง ซึ่งจะทำให้ปัญหายืนยาวขึ้น
การประยุกต์ใช้

โปรแกรม MBCT เป็นการแทรกแซงแบบทำเป็นกลุ่มมีระยะเวลา 8 อาทิตย์
โดยมีชั้นที่เข้าเรียนทุกอาทิตย์เป็นเวลา 2 ชม. และมีการเรียนทั้งวันครั้งหนึ่งหลังจากอาทิตย์ที่ 5
แต่ว่าการฝึกโดยมากทำนอกชั้นเรียน โดยฝึกอาศัยสื่อต่าง ๆ ช่วย และพยายามเจริญสติในชีวิตประจำวัน
MBCT ให้ความสำคัญต่อการเรียนรู้ที่จะใส่ใจหรือตั้งสมาธิประกอบด้วยเป้าหมาย ในทุก ๆ ขณะ โดยสำคัญที่สุดว่าไม่ตัดสินดีชั่ว
โดยผ่านการฝึกสติ คนไข้สามารถเข้าใจได้ว่า การยึดติดกับความรู้สึกเหล่านี้ไม่ได้ผลและเป็นอันตรายต่อจิตใจ
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีแบบการสอนการเจริญสติกับผู้ให้การบำบัดเพื่อเป็นประโยชน์ในการบำบัดคนไข้
MBCT เป็นโปรแกรมการแทรกแซงที่พัฒนาโดยเฉพาะเพื่อแก้ปัญหาความเสี่ยงต่อการเกิดความซึมเศร้าอีก
โปรแกรมช่วยคนไข้ให้เรียนรู้ทักษะเพื่อบริหารใจที่นำไปสู่ความสำนึกถึงความคิดในระดับที่สูงขึ้น ยอมรับรูปแบบความคิดเชิงลบและตอบสนองต่อสิ่งเหล่านั้นได้อย่างเหมาะสม
ในโปรแกรม คนไข้เรียนรู้ที่จะไม่ยึดติดความคิดและความรู้สึกเชิงลบว่าเป็นตน ช่วยให้ใจเปลี่ยนจากรูปแบบความคิดเชิงอัตโนมัติไปเป็นการประมวลอารมณ์ที่อยู่เหนือสำนึก (conscious emotional processing)
MBCT สามารถใช้เป็นทางเลือกเพื่อดำรงสภาพ (maintenance) คนไข้แทนยาแก้ซึมเศร้า แม้ว่ามันอาจจะไม่มีประสิทธิผลที่ดีกว่า
การประเมินประสิทธิผล

แม้ว่า MBCT สามารใช้เป็นการรักษาทางเลือกหรือเพิ่มเติมสำหรับความซึมเศร้า ผลงานวิจัยแสดงว่า มีประสิทธิผลดีที่สุดในบุคคลที่มีประวัติคราวแสดงออกของโรคซึมเศร้าอย่างน้อย 3 ครั้งในอดีต
ในบรรดาบุคคลเหล่านั้น บุคคลที่เกิดคราวซึมเศร้าจุดชนวนโดยเหตุการณ์ชีวิตยอมรับ MBCT ได้น้อยที่สุด
ส่วนงานวิเคราะห์อภิมานปี 2559 พบว่า MBCT มีประสิทธิผลในการป้องกันการเกิดคราวซึมเศร้าอีกในคนไข้ โดยเฉพาะถ้ายิ่งมีอาการที่เหลืออยู่มาก
ผลงานวิจัยสนับสนุนว่า MBCT มีผลเพิ่มสติที่บุคคลแจ้งเอง (self-reported) ซึ่งแสดงว่า มีการสำนึกรู้ขณะปัจจุบัน การไม่ยึดว่าเป็นตน และการยอมรับมากขึ้น นอกเหนือไปจากการลดกระบวนการความคิดที่เป็นการปรับตัวผิด (maladaptive) เช่น การตัดสินดีชั่ว การไวปฏิกิริยา การครุ่นคิด และการห้ามความคิด
ดูเพิ่ม

สติ (จิตวิทยา)
กลไกทางประสาทของการเจริญสติ
การทำงานในสมองกับการเข้าสมาธิ
การบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม
โรคซึมเศร้า (major depressive disorder)
คราวซึมเศร้า (major depressive episode)
Acceptance and commitment therapy
Dialectical behavior therapy