stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฐาณิดาภัทฐ์ ติณสุทธินานนท์
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | รับบท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2556 | ยัยบุญกับหมอทึ่ม | บุญจิรา | ช่อง 3 |
| 2557 | คุณชายรักเร่ | ฝนริน เทพนภาภรณ์ | ช่อง 3 |
| 2559 | นางบาป | ทองร่วม สุขสุวรรณ | ช่องวัน 31 |
| 2559 | ต้นน้ำของแผ่นดิน | ต้นน้ำ ปิติโชค | ช่อง 5 |
| 2561 | เงินปากผี  | พินทุอร | ช่อง 3 เอชดี |
| 2561 | OMG ผีป่วนชวนมารัก | ไอด้า | ทรูโฟร์ยู |
| 2561 | แก้วกุมภัณฑ์‬ | นงพะงา (เนย) | ช่อง 3 เอชดี |
| 2563 | ชีช้ำกระหล่ำพลอย | พลอย ดุจแสงเพชร (พลอยสวย) | ทรูโฟร์ยู |
| 2564 | เมียจำเป็น | กิ่งแก้ว | ช่อง 3 เอชดี |
| 2564 | Let's Fight Ghost คู่ไฟท์ไฝว้ผี | น้ำหวาน | ทรูเอเชียนมอร์ |
| 2564 | เปิ๊ดสะก๊าดบ้านทุ่ง | ณกรกานดา | ไทยรัฐทีวี |
| 2566 | Letter From The Sun ครั้งนั้น...ไม่เคยลืม | ลิตา | ไทยพีบีเอส |
| 2566 | It's ok to be 30 สามสิบกำลังดี | พลอยดาว | ไทยพีบีเอส |
| 2566 | เสือตัดสิงห์ ลิงหลอกเจ้า | ดุจดาว | ช่องเวิร์คพอยท์ |
| 2567 | ดวงใจเทวพรหม ตอน พรชีวัน | มัสลิน | ช่อง 3 เอชดี |
ผลงาน > ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | ตอน | เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2562 | Club Friday The Series 11 รักที่ไม่ได้ออกอากาศ |  ส้มหวาน  | ตอน รักซึมเศร้า | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2564 | Bangkok Breaking มหานครเมือง(ห)ลวง (ละครซีรีส์) | ธิดา |  | เน็ตฟลิกซ์ |
| 2565 | เสน่หาสตอรี่ Season 4 |  | ตอน เสน่หากับชีวิต | AIS Play |
| 2567 | Good Doctor หมอใจพิเศษ | เมษา (เมย์) |  | TrueID |
| 2568 | รักจะตาย My Miracle (My Undying Miracle) | อรญา สุขพิมล (โอปอล์) |  | Mono Max/โมโน 29 |
ผลงาน > ซิตคอม

| ปี | เรื่อง | บทบาท | ตอน | เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2564 | เป็นต่อ 2021 | EP 21 | น้องกรุ๊ป | ช่องวัน 31 |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2559 | คนสำคัญ | de flamingo |
| 2561 | เลวไม่พอ | ชาช่า |
| 2562 | ไม่ใช่เวลาของเรา | นนท์ ธนนท์ |
| 2562 | ฆ่าคนด้วยมือเปล่า | BIG ASS |
| 2563 | ข้างเดียว | ชาติ สุชาติ |
2563:
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

| ปี | ละคร | สถานีโทรทัศน์ | เพลง | ออกอากาศ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2556 | ยัยบุญกับหมอทึ่ม | ช่อง 3 | ฟาร์มเรา ฟาร์มรัก (ร้องคู่กับ เทวินทร์ สุรเชิดเกียรติ) | YouTube: |  |
รางวัล

| ปี | รางวัล | ประเภท/สาขา | ผลงานที่เข้าชิง | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2555 | มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2555 | มิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2555 |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | เหรียญทอง ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | เหรียญเงิน Press Presentation@ Taguig |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | เหรียญทองแดง Resorts Wear Competition (Group 3) |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | เหรียญเงิน M.E Evening Gown Competition (Group 3) |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | เหรียญเงิน M.E Miss Photogenic |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | Miss MyPhone |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | Miss Ever Bilena (two times) |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | Miss Earth Pacific Mall |  | ชนะ |
| 2555 | มิสเอิร์ธ 2555 | Miss Psalmstre Placenta |  | ชนะ |
|  | มิสเอิร์ธ 2555 |  |  |  |
พิธีกร

ออนไลน์
พ.ศ. 2564 : ทางช่อง YouTube:YAHsis Channel (24 ก.พ. 2021)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐาณิดาภัทฐ์ ติณสุทธินานนท์ ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า |  | ฐาณิดาภัทฐ์ ติณสุทธินานนท์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ณิรัฐชา ตังติสานนท์ |  | มิสเอิร์ธไทยแลนด์  (ค.ศ. 2012) |  | ปุณิกา กุลสุนทรรัตน์ |
คิฮะ 183 ซีรีส์

| คิฮะ 183 ซีรีส์ |
| --- | --- |
คิฮะ 183-900 ซีรีส์ โอค็อตสค์ ในปี 1990
ประจำการ: 1980–ปัจจุบัน
ผู้ผลิต:   ฟูจิเฮฟวี่อินดัสทรี  นิอิกาตะเอ็นจิเนียริง 
แทนที่: คิฮะ 80 ซีรีส์
สายการผลิต: 1979–1992
เข้าประจำการ: 10 กุมภาพันธ์ 1980
จำนวนที่เก็บรักษาไว้: 2
ผู้ให้บริการ:   JNR (1980–1987)  เจอาร์ ฮกไกโด (1987–2023)  เจอาร์ คิวชู (1988–ปัจจุบัน)  การรถไฟเมียนมาร์ (2009-2012)  การรถไฟแห่งประเทศไทย (2022–ปัจจุบัน) 
คุณลักษณะ
ความยาว: 21,300 mm (69 ft 11 in)
ความกว้าง: 2,903 mm (9 ft 6 in)
ความเร็วสูงสุด: 130 km/h (81 mph)
เครื่องยนต์: DMF15HSA・DML30HSI
มาตรฐานทางกว้าง: 1,067 mm (3 ft 6 in)
คิฮะ 183 ซีรีส์ (ญี่ปุ่น: キハ183系) เป็นรถดีเซลราง เมื่อแรกประจำการในปี 1980 อยู่ภายใต้การดูแลของการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น และแปรสภาพเป็นของ JR ฮกไกโด ตั้งแต่ปี 1987 ถูกออกแบบให้สอดรับภูมิอากาศเย็นจัดของจังหวัดฮกไกโด ปัจจุบันเป็นรถด่วนพิเศษที่มีอายุการใช้งานเยอะที่สุดของ JR ฮกไกโด ยังเหลือวิ่งให้บริการขบวนโอค็อตสค์ และขบวนไทเซ็ตซึ ประจำการที่โรงงานนาเอะโบะ และเคยประจำการที่ศูนย์ซัปโปโร ฮาโกดาเตะ คุชิโระ สามารถทำความเร็วสูงสุด 110-130 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ในขณะที่ตัวรถไฟส่วนใหญ่ได้รับการตกแต่งใหม่และยังคงให้บริการอยู่บางขบวนก็ถูกถอนออกจากการให้บริการเช่นกัน ในจำนวนนั้นรถสามคัน (รถ KiHa 183-200 จำนวน 2 คัน และรถ KiHa 183-5000 Niseko Express หนึ่งคัน) ได้รับทุนบูรณะซ่อมแซมและถูกเก็บไว้ในสถานที่รอบฮกไกโด บริษัท JR ฮกไกโด และฟูจิเฮฟวี่อินดัสทรีได้เริ่มการบริจาครถไฟที่ปลดระวาง 19 คันให้กับการรถไฟเมียนมาร์เพื่อใช้ในเส้นทางมัณฑะเลย์-เนปยีดอ และบริการที่ใช้รถเหล่านี้วิ่งตั้งแต่ปี 2009 ถึง 2012 ซึ่งในปัจจุบันได้เลิกใช้แล้ว
ในวันที่ 13 ธันวาคม 2021 บริษัทรถไฟฮกไกโดบริจาครถไฟดีเซลรางรุ่นคิฮะ 183 ซีรีส์ที่ปลดระวางและจอดทิ้งไว้ให้การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) จำนวน 17 คัน โดยทางการรถไฟแห่งประเทศไทยได้เริ่มให้บริการคิฮะ 183 ซีรีส์ ในปี 2022 และได้มีการปรับปรุงซ่อมแซมอย่างต่อเนื่องเพื่อเปิดให้บริการครบทั้ง 17 คันภายในปี 2023
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-900 ซีรีส์

เป็นรุ่นแรกของซีรีส์ที่ถูกผลิตขึ้นเป็นรถต้นแบบในปี 1979 ทั้งหมด 12 คัน ลักษณะของตัวรถคล้ายกับรุ่นคิฮะ 183-0 ซีรีส์ แต่จะมีจุดแตกต่างเล็กน้อยเช่นช่องระบายอากาศมีขนาดไม่เท่ากัน มีลักษณะกันชนที่ต่างกัน
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์

| คิฮะ 183-0 ซีรีส์ |
| --- | --- |
รถไฟคิฮะ 183-0 ซีรีส์ ขบวน Ōzora ที่ซัปโปโระปี 1986
สายการผลิต: 1981–1983
เข้าประจำการ: 1981
จำนวนที่ผลิต: 89 คัน
จำนวนที่ปลดระวาง: 89 คัน
ความจุผู้โดยสาร:   40 (KiHa 183-0)  68 (KiHa 182-0)  44 (KiHa 184-0)  32 (KiRo 184-0) 
คุณลักษณะ
ความเร็วสูงสุด:   100 km/h (62 mph) (ก่อนหน้า)  110 km/h (68 mph) (ภายหลัง) 
เป็นรุ่นหลักที่มีการผลิตออกเป็นจำนวนมากถึง 89 คัน มีการผลิตตั้งแต่ปี 1981 ถึง 1983 ในช่วงปี 1999 ถึง 2009 ได้มีโครงการเสริมความหนาของกระจกเพื่อป้องกันการเป็นรอยของกระจก ตั้งแต่ปี 1997 เริ่มมีการนำคิฮะ 283 และคิฮะ261เข้าประจำการจึงทำให้คิฮะ 183-0 ซีรีส์ลดหน้าที่ลง และทยอยตัดบัญชีลงแล้วปลดระวางทั้งหมดภายในปี 2018
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > คิฮะ 183-0

ผลิตขึ้นจำนวน 20 คันเป็นตู้โดยสารมีห้องขับ โดยรุ่นนี้จะมีลักษณะพิเศษที่มีการวางห้องขับสูงกว่าระดับพื้นรถ และมีหน้ารถที่เอียงจึงมีชื่อเรียกว่า "Slanted Nose" ตัวรถมีที่นั่ง 40 ที่นั่ง
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > คิฮะ 182-0

เป็นตู้กลางของคิฮะ 183-0 ซีรีส์ ผลิตขึ้นเป็นจำนวนมากที่สุดของซีรีส์ที่ 48 ตู้มีความจุผู้โดยสารมากสุด 68 ที่นั่ง
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > คิฮะ 184-0

เป็นตู้กลางของคิฮะ 183-0 ซีรีส์ แต่มีเครื่องปั่นกระแสไฟฟ้า มีแผงระบายอากาศติดอยู่ด้านข้างของตัวรถ ผลิตขึ้นจำนวน 11 ตู้ มีความจุผู้โดยสาร 52 ที่นั่ง
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > คิโระ 182-0

เป็นรถที่มีชั้นกรีนคาร์ และห้องเตรียมอาหารของคิฮะ 183-0 ซีรีส์ ผลิตขึ้น 10 ตู้ และมีความจุผู้โดยสาร 32 ที่นั่ง
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > รถปรับสภาพ > คิฮะ 183-100

ในปี 1985 มีการนำตู้รถโดยสาร 4 คันทะเบียน คิฮะ 184 1, 3, 4 และ 5 มาปรับปรุงให้มีห้องขับเพิ่ม โดยลดความจุผู้โดยสารลงเหลือ 40 ที่นั่ง และได้เปลี่ยนเลขทะเบียนเป็น คิฮะ 183-101,102,103 และ 104 โดยหมายเลข -104 เป็นคันสุดท้ายของรุ่นที่ปลดระวาง คันเดียวที่ใช้สีโทคาชิ และเป็นคันเดียวของรุ่นที่ได้บริจาคให้กับการรถไฟแห่งประเทศไทย
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > รถปรับสภาพ > คิฮะ 183-200

เนื่องจากคิฮะ 183-0 จำนวน 13 คันได้มีการเปลี่ยนเครื่องยนต์เป็น N-DMF13HZC จึงมีการเปลี่ยนทะเบียนเป็น -200 โดนที่หมายเลข -207 ถึง -215 มีห้องเก็บอุปกรณ์ขายอาหารสำหรับขบวนโอค็อตสค์ ส่วนหมายเลข -217 ถึง -220 จะมีห้องทำการพนักงานอยู่
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > รถปรับสภาพ > คิฮะ 182-100

ดัดแปลงจากคิฮะ 182-0 เพื่อทำการสับเปลี่ยนให้สะดวกและ รวดเร็วขึ้นจึงมีการติดตั้งห้องขับด้านหน้าของตัวรถ 3 คัน ทะเบียนคิฮะ 183-106, 107 และ 108
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > รถปรับสภาพ > คิฮะ 182-200

สำหรับการเดินรถขบวนโทคาชิ จึงมีการเปลี่ยนเครื่องยนต์เป็น DMF18HZ จำนวน 4 คัน และมีการเปลี่ยนทะเบียนเป็น -200
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > รถปรับสภาพ > คิโระฮะ 182-0

ในปี 1996 ผู้ใช้บริการตู้กรีนคาร์ลดลง จึงมีการแบ่งตู้ครึ่งหนึ่งเป็นกรีนคาร์ และอีกครึ่งเป็นห้องโดยสารชั้นธรรมดา หมายเลขทะเบียนคิโระฮะ182-2, 3, 4,6 และ 10
รุ่นสมัยแรก > คิฮะ 183-0 ซีรีส์ > รถปรับสภาพ > ดัดแปลงสำหรับการทำขบวนบนสายหลักโซยะ

เพื่อทดแทนตู้นั่งเอนได้ของ 14 ซีรีส์ที่ปลดระวางไป จึงมีการนำตู้คิฮะ182 36, 37 และ 38 มีดัดแปลงให้สามารถวิ่งผสมกับคิฮะ400 และทำสีลายรถด่วนโซยะ สำหรับขบวนบนสายหลักโซยะ เช่น รถด่วนข้ามคืนริชิริ เป็นต้น
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-500 ซีรีส์

| 183-500 & 183-1500 ซีรีส์ (N183 ซีรีส์) |
| --- | --- |
รถไฟ N183 ขบวน Hokuto ใกล้สถานีโอะสะซึตปี 1992
สายการผลิต: 1986
เข้าประจำการ: 1986
จำนวนที่แยกชิ้นส่วน: 1994–2019
จำนวนที่ผลิต: 36 คัน
จำนวนที่ปลดระวาง: 7 คัน
ความจุผู้โดยสาร:   60 (KiHa 183-500)  68 (KiHa 183-1500)  60 (KiHa 182-500) 
คุณลักษณะ
ความเร็วสูงสุด:   110 km/h (68 mph) (ก่อนหน้า)  120 km/h (75 mph) (ภายหลัง) 
มีการผลิตขึ้นเป็นจำนวน 36 คันโดยนิอิกาตะเอ็นจิเนียริ่ง และฟูจิเฮฟวี่อินดัสทรีในปี 1986 โดยมีการปรับเปลี่ยนตัวรถให้มีประสิทธิภาพในการเดินรถคล่องตัวขึ้น และไม่มีการผลิตรถที่มีห้องขับสูง เนื่องจากผลิตขึ้นในสมัยยุคเปลี่ยนผ่านจึงไม่ได้มีการติดสัญลักษณ์รถด่วนพิเศษของ JNR มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งคือ N183 ซีรีส์ และถูกจัดเป็นรุ่นสมัยหลังรวมกับ NN183
ในสมัยที่เริ่มให้บริการของซีรีส์จะใช้สีที่มีชื่อว่า "Shin tokkyu" ตัวรถสีขาว และมีลายคาดสีแดง กับ สีส้ม
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-500 ซีรีส์ > คิฮะ 183-500

ผลิตขึ้นเป็นจำนวน 7 ตู้ เป็นตู้โดยสารมีห้องขับ ใช้เครื่องยนต์ DML30HSJ มีห้องน้ำภายในตู้แต่ไม่มีเครื่องปั่นกระแสไฟฟ้ามีที่นั่งทั้งหมด 60 ที่ รถทะเบียนคิฮะ 183-505 และ 506 ถูกปรับให้ลดความเร็วสูงสุดเหลือเพียง 110 กม./ชม. ปัจจุบันคิฮะ 183-500 ถูกปลดระวางหมดยกเว้นคิฮะ 183-507 ที่ถูกดัดแปลงเป็นคิฮะ 183-6001
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-500 ซีรีส์ > คิฮะ 183-1500

ผลิตขึ้นเป็นจำนวน 7 ตู้ เป็นตู้โดยสารมีห้องขับเช่นเดียวกับคิฮะ 183-500 แต่ใช้เครื่องยนต์ DMF13HS มีเครื่องปั่นกระแสไฟฟ้าแต่กลับจะไม่มีห้องน้ำภายในตู้มีที่นั่งทั้งหมด 68 ที่ รถทะเบียนคิฮะ 183-1501 ถึง 1504 มีการปรับแบบให้มีห้องน้ำเพื่อรองรับการเดินรถขบวน 3 ตู้ในเส้นทางสายหลักโซยะได้
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-500 ซีรีส์ > คิฮะ 182-500

ผลิตขึ้นมา 14 ตู้ เป็นตู้โดยสารคั่นกลาง ไม่มีห้องขับมีที่นั่งสำหรับผู้โดยสารสูงสุด 68 ที่ รถทะเบียนคิฮะ 183-504 ถึง 506 และ 513 ถูกปรับให้ลดความเร็วสูงสุดเหลือเพียง 110 กม./ชม. รถทะเบียนคิฮะ 183-512 มีการใช้ลายเดียวกับคิฮะ 183-0 คือลายโทคาชิ ปัจจุบันคิฮะ 182-500 คิฮะ 183-514 ที่ถูกดัดแปลงเป็นคิฮะ 182-6001 ปัจจุบันรุ่นนี้ถูกปลดระวางเกือบทั้งหมดยกเว้นคิฮะ 183-502 และ 508
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-500 ซีรีส์ > คิโระ 182-500

ผลิตขึ้นมา 8 ตู้เพื่อเป็นตู้ชั้นกรีนคาร์ของซีรีส์มีลักษณะแตกต่างจากตู้อื่นๆในซีรีส์ มีการยกพื้นห้องโดยสารสูงขึ้น 50 ซม.จากความสูงทั่วไปของพื้นรถ มีกระจกขนาดใหญ่ และใช้เครื่องปรับอากาศรุ่น AU76 รุ่นเดียวกับ 14 ซีรีส์ รถทะเบียนคิโระ 182-501 ถึง 503 ได้มีการเปลี่ยนเครื่องยนต์ และเปลี่ยนทะเบียนเป็น -2550 ในปี 1994 และได้เปลี่ยนรุ่นอีกครั้งเป็น -7550 ปัจจุบันคิโระ 182 ที่ยังไม่ได้ตัดบัญชีเหลือเพียง -7551 ถึง 7553 และ 504 กับ 505
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-550 ซีรีส์

| 183-550 & 183-1550 ซีรีส์ (NN183 ซีรีส์) |
| --- | --- |
NN183 ซีรีส์ ทำขบวนโอค็อตสค์ ปี 2021
สายการผลิต: 1988–1991
เข้าประจำการ: 1988
จำนวนที่ผลิต: 32 คัน
จำนวนที่ปลดระวาง: 4 (KiSaRoHa 182-550)
ความจุผู้โดยสาร:   68 (KiHa 183-1550)  68 (KiHa 182-550)  10 ธรรมดา + 24 เขียว (KiSaRoHa 182-550) 
คุณลักษณะ
ความเร็วสูงสุด: 120–130 km/h (75–81 mph) (KiSaRoHa 182-550 จำกัดที่ 120 km/h [75 mph])
เนื่องจากมีการยกความเร็วสูงสุดที่ให้บริการของสายหลักฮาโกดาเตะขึ้นเป็น 120 กม./ชม. เจอาร์ ฮกไกโดจึงได้สั่งผลิตคิฮะ 183-550 ซีรีส์ ซึ่งพัฒนาต่อจากคิฮะ 183-500 ซีรีส์ แต่มีการปรับแคร่ เครื่องยนต์ และอุปกรณ์เครื่องปรับอากาศให้เหมาะสมมากขึ้น มีชื่อเรียกอีกชื่อคือ NN183 รวมกันกับ N183 เป็นรุ่นที่ถูกจัดอยู่ในหมวดรุ่นสมัยหลัง
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-550 ซีรีส์ > คิฮะ 183-1550

เป็นตู้โดยสารมีห้องขับของซีรีส์มีการผลิตขึ้น 16 คันออกแบบตามคิฮะ 183-1500 มีการติดตั้งเครื่องปั่นกระแสไฟฟ้า และไม่มีห้องน้ำภายในตู้ ต่อมามีบางคันการเปลี่ยนอุปกรณ์เบรครถจึงเปลี่ยนเลขทะเบียนเป็น -3550 และบางคันได้เปลี่ยนเครื่องยนต์ขับเคลื่อนใหม่ด้วยจึงใช้ทะเบียน -7550 คิฮะ 183-1555 และ 1556 มีการดัดแปลงเพื่อใช้งานในเส้นทางสายหลักโซยะ ส่วนคิฮะ 183-1507 ได้นำไปปรับสภาพเป็นคิฮะ 183-6101
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-550 ซีรีส์ > คิฮะ 182-550

เป็นตู้โดยสารคั่นกลางของซีรีส์ผลิตขึ้นมาจำนวน 12 คันออกแบบตามคิฮะ 182-500 มีห้องน้ำภายในตู้ 
เช่นเดียวกับคิฮะ 183-1550 มีการเปลี่ยนอุปกรณ์เบรครถได้เปลี่ยนเลขทะเบียนเป็น -3550 และทุกคันได้เปลี่ยนเครื่องยนต์ขับเคลื่อนใหม่จึงใช้ทะเบียน -7550
รุ่นสมัยหลัง > คิฮะ 183-550 ซีรีส์ > คิซาโระฮะ 182-550

รุ่นเดียวที่ผลิตโดยบริษัทฮิตาชิเพื่อใช้ในการทำขบวนรถด่วนพิเศษโทคาชิจำนวน 4 คันเป็นรถ 2 ชั้น ในห้องโดยสารผสมระหว่างที่นั่งกรีนคาร์ และที่นั่งธรรมดา ใช้พ่วงในริ้วขบวนของคิฮะ 183-0เป็นส่วนใหญ่ แต่เนื่องจากขบวนโทคาชิสลับมาใช้คิฮะ 283 ในการทำขบวน รุ่นนี้จึงถูกปลดระวาง และทำลายลงในปี 2001
รุ่นพิเศษ > คิฮะ 183-5000 ซีรีส์ "รีสอร์ทเทรน" > คิฮะ 183-5000 ซีรีส์ "นิเซโกะเอกซ์เพรส"

เป็นรถเชิงท่องเที่ยวที่สร้างขึ้นมาใหม่ในปี 1988 จัดอยู่ในรถประเภท "จอยฟูลเทรน" ในอดีตจะใช้วิ่งขบวนนิเซโกะสกีเอกซ์เพรส รถเที่ยวพิเศษในมุ่งไปทางตอนใต้ และรถจัดเฉพาะ ปัจจุบันได้ตัดบัญชี และทำลายลงเมื่อปี 2017
รุ่นพิเศษ > คิฮะ 183-5000 ซีรีส์ "รีสอร์ทเทรน" > คิฮะ 183-5100 ซีรีส์ "คริสตัลเอกซ์เพรส"

เป็นรถเชิงท่องเที่ยวที่สร้างขึ้นมาใหม่ในปี 1989 จัดอยู่ในรถประเภท "จอยฟูลเทรน" ในอดีตมักจะถูกใช้เป็นรถนำเที่ยวไปทางเมืองฟูราโนะ และเป็นจัดเฉพาะ ปัจจุบันปลดระวางไปแล้ว และทำลายลงเมื่อปี 2019
รุ่นพิเศษ > คิฮะ 183-5000 ซีรีส์ "รีสอร์ทเทรน" > คิฮะ 183-5200 ซีรีส์ "นอร์ธเรนโบว์เอกซ์เพรส"

เป็นรถเชิงท่องเที่ยวที่สร้างขึ้นมาใหม่ในปี 1992 จัดอยู่ในรถประเภท "จอยฟูลเทรน" ถูกใช้เป็นรถนำเที่ยวในหลายพื้นที่ เป็นรถเสริมในช่วงเทศกาล และเป็นรถจัดเฉพาะ ถูกปลดระวางไปในปี 2023
รุ่นพิเศษ > คิฮะ 183-6000 ซีรีส์ "ซาชิกิ"

ดัดแปลงมาจากคิฮะ183-507 คิฮะ182-514 และคิฮะ183-1557 ในปี 1999 รุ่น N183 ในชุดได้มีการแปลงเครื่องยนต์และอุปกรณ์ให้เหมือนรุ่น NN183 และมีการปรับปรุงตัวรถให้สามารถลอดอุโมงค์เซกังได้ ภายในห้องโดยสารเป็นที่นั่งแบบทาทามิ และมีการตกแต่งภายในให้สอดคล้องกับที่นั่ง ในปี2015 ตู้กลางคิฮะ182-6001 ถูกตัดบัญชี ส่วนตู้ที่มีห้องขับได้เปลี่ยนสีกลับเป็นลาย HET และยังประจำการอยู่ที่โรงงานนาเอโบะ โดยจะพ่วงเป็นตู้เสริมในริ้วขบวนต่าง ๆ
คิฮะ183 900ซีรีย์ในลาย Shin Tokkyu
คิฮะ 183-0ลาย JNR Revival ขณะทำขบวนพิเศษมาริโมะ
ตู้คิฮะ182 42
คิฮะ183-101 ขณะทำขบวนรถด่วนมาริโมะ
คิฮะ183-214
คิโรฮะ183-6
คิฮะ182 สีรถด่วนโซยะที่ถูกปลดระวางแล้ว
คิฮะ 183-501 จอดในโรงวานนาเอะโบะ
คิฮะ 183-1500 ที่มีการปรับแบบให้มีห้องน้ำ ทำขบวนซาโรเบทซึ
คิฮะ 183-504 ในย่านซัปโปโร
คิโระ 182-504 ในย่านศูนย์ฮาโกดาเตะ
คิฮะ 183-1555 ขณะทำขบวนไทเซ็ตซึ
คิซาโระฮะ 182-550 ที่จอดตัดบัญชีแล้ว
"นิเซโกะเอกซ์เพรส"
"คริสตัลเอกซ์เพรส"
"นอร์ธเรนโบว์เอกซ์เพรส"
คิฮะ182-6001
คิฮะ183-6001 ขณะเป็นตู้เสริมขบวนฮกกุโตะ
ลักษณะภายในตู้ซาชิกิ
ลอดลายมังกร

| ลอดลายมังกร |
| --- | --- |

สร้างโดย: พ.ศ. 2535   สุรางค์ เปรมปรีดิ์   พ.ศ. 2549  เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ
เขียนโดย: บทประพันธ์ : ประภัสสร เสวิกุล  บทโทรทัศน์ : พ.ศ. 2535 วิลาสิณี  พ.ศ. 2549  วรรณา แต่งผสุเลิศ
กำกับโดย: พ.ศ. 2535  ธีระศักดิ์ พรหมเงิน  พ.ศ. 2549  ผอูน จันทรศิริ
แสดงนำ: พ.ศ. 2535 นพพล โกมารชุน อภิรดี ภวภูตานนท์ ปรียานุช ปานประดับ วาสิฏฐี ศรีโลฟุ้ง ปัญญา นิรันดร์กุล เด่น ดอกประดู่ พ.ศ. 2549 ศรัณยู วงษ์กระจ่าง ธัญญา โสภณ บุษกร วงศ์พัวพันธ์ กัญญารัตน์ พิมพ์สวัสดิ์ ตี๋ ดอกสะเดา
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: พ.ศ. 2535  ลอดลายมังกร พ.ศ. 2549  ยืนหยัด ยืนยง - อัสนี โชติกุล
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: พ.ศ. 2535  ลอดลายมังกร พ.ศ. 2549 ยืนหยัด ยืนยง - อัสนี โชติกุล
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: พ.ศ. 2535  22 ตอน พ.ศ. 2549  34 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: พ.ศ. 2535   สุรางค์ เปรมปรีดิ์   พ.ศ. 2549   เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ
ความยาวตอน: พ.ศ. 2535 69 นาที  พ.ศ. 2549   60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: พ.ศ. 2535 ช่อง 7 HD  พ.ศ. 2549  ช่อง 5
ออกอากาศ: พ.ศ. 2535  2 กันยายน พ.ศ. 2535- 17 ธันวาคม พ.ศ. 2535  พ.ศ. 2549  9 มกราคม พ.ศ. 2549 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
ลอดลายมังกร เป็นนวนิยายที่ประพันธ์โดย นาย ประภัสสร เสวิกุล ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปีพุทธศักราช 2554 ว่าด้วยเรื่องราวของชาวจีนโพ้นทะเลที่อพยพตั้งถิ่นฐานในราชอาณาจักรไทย ที่ชื่อ เหลียง สือพาณิชย์ ที่สร้างเนื้อสร้างตัวจากเสื่อผืนหมอนใบจนกลายเป็นมหาเศรษฐี ได้รับรางวัลชมเชยประเภทนวนิยาย จากการประกวดหนังสือดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2533
เนื้อเรื่อง

อาเหลียง มีภรรยาชื่อ เหมยหลิง มีลูกชายเล็ก ๆ 2 คนชื่อ อาเทียน กับ แอนดี้ อาเหลียงได้เดินทางจากซัวเถาสู่เมืองไทยด้วยเรือสำเภาพร้อมกับเพื่อนอีก 2 คน คือ อาจั๊วและหลงจู๊บุ๋น ด้วยความหวังที่จะสร้างเนื้อสร้างตัว
อาเหลียงได้เริ่มกิจการเล็ก ๆ จนขยับขยายให้ใหญ่ขึ้น และได้แต่งงานอีกครั้งกับภรรยาชาวไทย ชื่อ เนียม (ซึ่งต้องยุติความฝันในการศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยมาแต่งงานกับอาเหลียง) และมีลูกด้วยกันหลายคน โดยลูกคนโตเป็นลูกชาย ชื่อ นัฐกิจ  ต่อมาเหมยหลิงพร้อมลูกได้เดินทางสู่เมืองไทยเพื่อตามหาอาเหลียง ความวุ่นวายในครอบครัวก็เกิดขึ้น พร้อม ๆ กับการขยายตัวของกิจการ ซึ่งมีทั้งประสบความสำเร็จและล้มเหลว ด้วยความยึดมั่นในคุณธรรมและความขยัน ด้วยการเตือนใจด้วยตัวอักษรคำว่า "หงี" (จีน: 义) ซึ่งหมายถึงคุณธรรมที่ติดไว้กลางบ้าน
หลายปีผ่านไป ลูกหลานของอาเหลียง เหมยหลิง และ เนียม ก็เติบโตขึ้น หลายคนได้ช่วยขยับขยายกิจการจนประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะแอนดี้บุตรชายคนรอง ในขณะที่อาเทียนบุตรชายคนโตกลับทำอะไรไม่ประสบความสำเร็จเลย ในขณะที่หลาน ๆ  ของอาเหลียง แต่ละคนก็มีบุคลิกนิสัยแตกต่างกันออกไป และชาญชัย ลูกชายเพียงคนเดียวของแอนดี้และเป็กกี้ ภรรยาชาวฮ่องกงของแอนดี้ ผู้เป็นลูกสาวของโรเจอร์ เฟย มหาเศรษฐีเจ้าของกิจการเดินเรือชาวฮ่องกง  ที่ถูกเลี้ยงมาด้วยการเอาใจมาแต่เล็ก  ก็ได้สร้างความหายนะให้แก่กิจการและเสื่อมเสียชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลในบั้นปลายชีวิตของอาเหลียง โดยที่เรื่องราวทั้งหมดถูกบอกเล่าผ่านโดย นภา หลานชายของอาเหลียงที่เป็นลูกชายของ นภ ลูกชายคนรองของอาเหลียงกับเนียม
รูปแบบการสร้าง

ลอดลายมังกร ได้ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง และละครเวที 1 ครั้ง ครั้งแรกในกลางปี พ.ศ. 2535 โดย สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยายฉบับนี้ มอบหมายให้กันตนา ผลิตเพื่อออกอากาศทางช่อง 7 HD วันพุธและวันพฤหัสบดี เวลา 20.30 น. ออกอากาศวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2535 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2535 นำแสดงโดย นพพล โกมารชุน รับบทเป็น อาเหลียง, ปรียานุช ปานประดับ รับบทเป็น เนียม, อภิรดี ภวภูตานนท์ เป็น เหมยหลิง, ปัญญา นิรันดร์กุล เป็น อาจั๊ว, เด่น ดอกประดู่ เป็น หลงจู๊บุ๋น, ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ เป็น อาเทียน, ทนงศักดิ์ ศุภการ เป็น แอนดี้, ทัศนีย์ ชลหวรรณ เป็น เป๊กกี้, สัญญา คุณากร เป็น ชาญชัย, คุณากร เกิดพันธ์ เป็น ระวี เพลงประกอบละครชื่อตามละครมีสองแบบขับร้องโดย ประวิทย์ เปรื่องอักษร (เหลียงในวัยหนุ่ม-วัยกลางคน) และ เทียรี่ เมฆวัฒนา (เหลียงในวัยชรา-บั้นปลายชีวิต) กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน
ลอดลายมังกร ปี 2535 เป็นละครโทรทัศน์อีกหนึ่งเรื่องที่ใช้เวลาถ่ายทำยาวนาน ปิดกล้องเรียบร้อยก่อนจะออกอากาศ
ครั้งที่สองในต้นปี พ.ศ. 2549 โดยเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ ออกอากาศทางช่อง 5 วันจันทร์และอังคาร เวลา 20.30 น. ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2549 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 นำแสดงโดย ศรัณยู วงษ์กระจ่าง รับบทเป็น อาเหลียง,  บุษกร พรวรรณะศิริเวช เป็น เนียม, ธัญญา วชิรบรรจง เป็น เหมยหลิง, ตี๋ ดอกสะเดา เป็น อาจั๊ว, พล ตัณฑเสถียร เป็น แอนดี้, ณพสิทธิ์ เที่ยงธรรม เป็น อาเทียน, มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ เป็น เป๊กกี้, รัฐศาสตร์ กรสูต เป็น ชาญชัย, ตรีพล พรมสุวรรณ เป็น ระวี เพลงประกอบละครโดย อัสนี-วสันต์ ชื่อเพลง  ยืนหยัด-ยืนยง กำกับการแสดงโดย ผอูน จันทรศิริ
และล่าสุดในปี พ.ศ. 2559 โดยซีเนริโอ ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในรูปแบบละครเวที แสดงที่ เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ เริ่มแสดงรอบแรกกำหนดการเดิมคือวันที่  13 ตุลาคม พ.ศ. 2559  แต่เนื่องจากวันดังกล่าวเกิดเหตุการณ์การสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร การแสดงจึงถูกเลื่อนไปเป็นวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 นำแสดงโดย ปรีติ บารมีอนันต์ รับบทเป็น อาเหลียง, พิจิกา จิตตะปุตตะ เป็น เนียม, สินจัย เปล่งพานิช เป็น เหมยหลิง, อาณัตพล ศิริชุมแสง เป็น แอนดี้, ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล เป็น เป๊กกี้, ธนทัต ชัยอรรถ เป็น ชาญชัย เขียนบทและกำกับการแสดงโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ
รายชื่อนักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2535 | พ> ศ. 2549 | พ> ศ. 2559 |
| --- | --- | --- | --- |
| ออกอากาศ/แสดงที่ | ละคร ช่อง 7 HD | ละคร ช่อง 5 | ละครเวที เมืองไทยรัชดาลัย |
| อำนวยการผลิต | สุรางค์ เปรมปรีดิ์ | เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ | ซีเนริโอ |
| ผู้ผลิต | กันตนา | เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ | ซีเนริโอ |
| บทการแสดง | วิลาสิณี | วรรณา แต่งผสุเลิศ | ถกลเกียรติ วีรวรรณ พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์  วรรณถวิล สุขน้อย  พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข  ณัฐกฤตา แย้มศิริ |
| ผู้กำกับการแสดง | ธีระศักดิ์ พรหมเงิน | ผอูน จันทรศิริ | ถกลเกียรติ วีรวรรณ |
| วันเวลาออกอากาศ / วันเวลาการแสดง | วันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 21.00 - 22.15 น. | วันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.25 - 21.25 น. |  |
| เหลียง สือพาณิชย์ | นพพล โกมารชุน | ศรัณยู วงศ์กระจ่าง | ปรีติ บารมีอนันต์ |
| เหมยหลิง | อภิรดี ภวภูตานนท์ | ธัญญา วชิรบรรจง | สินจัย เปล่งพานิช |
| เนียม สือพาณิชย์ | ปรียานุช ปานประดับ | บุษกร วงศ์พัวพันธ์ | พิจิกา จิตตะปุตตะ |
| มาลัย | วาสิฏฐี ศรีโลฟุ้ง | กัญญารัตน์ พิมพ์สวัสดิ์ | กุลธิดาฐ์ อักษรนันทน์ |
| อาจั๊ว | ปัญญา นิรันดร์กุล | ตี๋ ดอกสะเดา | เลอวิทย์ สังข์สิทธิ์ |
| หลงจู๊บุ๋น | เด่น ดอกประดู่ | - | - |
| แอนดี้ สือพาณิชย์ | ทนงศักดิ์ ศุภการ | พล ตัณฑเสถียร | อาณัตพล ศิริชุมแสง |
| ชาญชัย สือพาณิชย์ | สัญญา คุณากร | รัฐศาสตร์ กรสูต | ธนทัต ชัยอรรถ |
| นัฐกิจ  สือพาณิชย์ | วินิจ เลิศรัตนชัย | เขมชาติ เดโชชัชวาล | สิรภพ สมผล |
| ดอน (สามีของนุช) | สิรคุปต์ เมทะนี | - | - |
| นภ | ปริญญ์ วิกรานต์ | ภูวฤทธิ์ พุ่มพวง | - |
| อาเทียน สือพาณิชย์ | ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ | ณพสิทธิ์ เที่ยงธรรม |  |
| ระวี สือพาณิชย์ | คุณากร เกิดพันธุ์ | ณพล พรมสุวรรณ |  |
| นรากร  สือพาณิชย์ | พอพล สุพรรณพงศ์ | พัฒนพล มินทะขิน | กรณ์ ศิริสรณ์ |
| นนท์ สือพาณิชย์ | มาฬิศร์ เชยโสภณ | รุ่งเรือง อนันตยะ | สหรัฐต์ หิรัญญ์ธนภูวดล |
| นภา สือพาณิชย์ | ณัฏฐพล กรรณสูต |  | อรรณพ ทองบริสุทธิ์ |
| ทรงศรี | สุรัตนา ข้องตระกูล | ปิยวรรณ จิตณาธรรม |  |
| ปริยาภรณ์ (ภรรยาของระวี) | เหมือนฝัน บัณฑิตสกุล | - |  |
| เป็กกี้ | ทัศนีย์ ชลหวรรณ | มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ | ณัฎฐพัชร์ วิภัทรเดชตระกูล |
| วันทนา (ภรรยาของอาจั๊ว) | รักษ์สุดา สินวัฒนา | - | - |
| ศิรี (ภรรยาของนภ) | จริญญา หาญณรงค์ | ภัทรา มั่นพิริยะกุล | - |
| ดวงดาว สือพาณิชย์ | สมฤทัย กล่อมน้อย | เฟี้ยว์ฟ้าว สุดสวิงริงโก้ |  |
| นุช สือพาณิชย์ | วชิรา เพิ่มสุริยา | อริศรา วงษ์ชาลี | ภาวิดา มอริจจิ |
| นันทนา สือพาณิชย์ | มณีรัตน์ วงศ์จีระศักดิ์ | พิมลรัตน์ พิศลยบุตร | ณัฐภัสสร สิมะเสถียร |
| สุวิตรา | วันวิสา ดำขำ | - | - |
| อร (ภรรยาของนัฐกิจ) | ดิศราพร อิศรางกูร ณ อยุธยา | - |  |
| โรเจอร์ เฟย | จีระศักดิ์ ปิ่นสุวรรณ | ทนงศักดิ์ ศุภการ |  |
| พ่อของเหลียง | ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง | - | - |
| แม่ของเหลียง | เดือนเต็ม สาลิตุล | - | - |
| พ่อของเนียม | สมยศ เปรมอนันต์ | - | - |
| แม่ของเนียม | พิราวรรณ ประสพศาสตร์ | - | - |
| เนียม (วัยเด็ก) | ด.ญ.อรรัตน์ ฉัตรวลี | - | - |
|  | ด.ช.พชร ธรรมมล | - | - |
เพลงประกอบ > ปี 2535

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "ลอดลายมังกร" | สุวนัย สอนคำแก้ว | นุกูล เกียรติกลาง | ประวิทย์ เปรื่องอักษร | 3:15 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 3:15 |
เพลงประกอบ > ปี 2549

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "ยืนหยัดยืนยง" | นิติพงษ์ ห่อนาค | อภิสิทธิ์ ณ ตะกั่วทุ่ง | วสันต์ โชติกุล | 4:20 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 4:20 |
เพลงประกอบ > ปี 2559

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "คุณธรรม" | ปรีติ บารมีอนันต์ | 3:13 |
| 2. | "หรือมันไม่จริง" | สินจัย เปล่งพานิช | 3:09 |
| 7. | "โชคดีที่ได้รักเขา" | สินจัย เปล่งพานิช Feat.พิจิกา จิตตะปุตตะ | 3:49 |
| 8. | "ความหมายของคนดี" | ปรีติ บารมีอนันต์ Feat.ธนทัต ชัยอรรถ | 2:59 |
รางวัล

| รางวัล | สาขารางวัล | ผู้ได้รับการเสนอชื่อ | ผลการตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- |
|  รางวัลเมขลา ครั้งที่ 12  | ละครสร้างสรรค์สังคมดีเด่น | ลอดลายมังกร | ชนะ |
|  รางวัลเมขลา ครั้งที่ 12  | ผู้เขียนบทละครดีเด่น | วิลาสิณี | ชนะ |
|  รางวัลเมขลา ครั้งที่ 12  | ผู้กำกับการแสดงดีเด่น | ธีระศักดิ์ พรหมเงิน | ชนะ |
|  รางวัลเมขลา ครั้งที่ 12  | ผู้แสดงนำหญิงดีเด่น | อภิรดี ภวภูตานนท์ | ชนะ |
|  รางวัลเมขลา ครั้งที่ 12  | ผู้แสดงประกอบชายดีเด่น | เด่น ดอกประดู่ | ชนะ |
|  รางวัลเมขลา ครั้งที่ 12  | ผู้แสดงบทร้ายหญิงดีเด่น | ทัศนีย์ ชลหวรรณ | ชนะ |
|  รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 6  | ละครชีวิตดีเด่น | ลอดลายมังกร | ชนะ |
รายชื่อตัวละครในเก็นโซซุยโคเด็น V
ไคล์

ไคล์ (อังกฤษ: Kyle) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V ไคล์มีตำแหน่งเป็นหนึ่งในอัศวินรักษาองค์ราชินี (Queen's Knight)