stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ.ศ. 2539
ผู้ดำรงตำแหน่ง

ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ : อุทัย พิมพ์ใจชน
รองประธานประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่หนึ่ง : กระมล ทองธรรมชาติ
รองประธานประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่สอง : ยุพา อุดมศักดิ์
โดยก่อนที่จะมีการลงมตินั้น เหลื่อม พันธ์ฤกษ์ ทำหน้าที่ประธานสภาชั่วคราว ในฐานะที่เป็นสมาชิกที่อาวุโสสูงสุด
ผู้ดำรงตำแหน่ง > การลงมติเลือกผู้ดำรงตำแหน่ง > ลงมติเลือกประธานสภาฯ

มีการเสนอชื่อผู้ที่จะดำรงตำแหน่งประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญดังต่อไปนี้
พวงเล็ก บุญเชียง เสนอชื่อ พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร
คณิน บุญสุวรรณ เสนอชื่อ อุทัย พิมพ์ใจชน
สุทธินันท์ จันทระ เสนอชื่อ อานันท์ ปันยารชุน
เขียน ธีระวิทย์ เสนอชื่อ กระมล ทองธรรมชาติ
ประเทือง คำประกอบ เสนอชื่อ สวัสดิ์ คำประกอบ
| ตำแหน่ง | ชื่อ | คะแนนเสียง |
| --- | --- | --- |
| ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | อุทัย พิมพ์ใจชน | 44 |
| ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | อานันท์ ปันยารชุน | 27 |
| ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร | 18 |
| ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | กระมล ทองธรรมชาติ | 4 |
| ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | สวัสดิ์ คำประกอบ | 2 |
|  งดออกเสียง  |  งดออกเสียง  | 2 |
|  บัตรเสีย  |  บัตรเสีย  | 1 |
|  รวม  |  รวม  | 98 |

เนื่องจากคะแนนเสียงไม่ถึงกึ่งหนึ่ง จำเป็นต้องมีการลงมติอีกครั้ง
| ตำแหน่ง | ชื่อ | คะแนนเสียง |
| --- | --- | --- |
| ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | อุทัย พิมพ์ใจชน | 65 |
| ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ | อานันท์ ปันยารชุน | 30 |
|  งดออกเสียง  |  งดออกเสียง  | 2 |
|  บัตรเสีย  |  บัตรเสีย  | 1 |
|  รวม  |  รวม  | 98 |
ผู้ดำรงตำแหน่ง > การลงมติเลือกผู้ดำรงตำแหน่ง > ลงมติเลือกรองประธานสภาฯ คนที่ 1

มีการเสนอชื่อผู้ที่จะดำรงตำแหน่งรองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่หนึ่ง ดังต่อไปนี้
ธงชาติ รัตนวิชา เสนอชื่อ เดโช สวนานนท์
สมคิด เลิศไพฑูรย์ เสนอชื่อ ยุพา อุดมศักดิ์
วรพจน์ ณ นคร เสนอชื่อ นายแพทย์ ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี
ลิขิต ธีรเวคิน เสนอชื่อ กระมล ทองธรรมชาติ
| ตำแหน่ง | ชื่อ | คะแนนเสียง |
| --- | --- | --- |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 1 | ยุพา อุดมศักดิ์ | 36 |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 1 | กระมล ทองธรรมชาติ | 35 |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 1 | เดโช สวนานนท์ | 14 |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 1 | ประดิษฐ์ เจริญไทยทวี | 11 |
|  รวม  |  รวม  | 96 |

เนื่องจากคะแนนเสียงไม่ถึงกึ่งหนึ่ง จำเป็นต้องมีการลงมติอีกครั้ง
| ตำแหน่ง | ชื่อ | คะแนนเสียง |
| --- | --- | --- |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 1 | กระมล ทองธรรมชาติ | 52 |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 1 | ยุพา อุดมศักดิ์ | 44 |
|  งดออกเสียง  |  งดออกเสียง  | 1 |
|  บัตรเสีย  |  บัตรเสีย  | 1 |
|  รวม  |  รวม  | 98 |
ผู้ดำรงตำแหน่ง > การลงมติเลือกผู้ดำรงตำแหน่ง > ลงมติเลือกรองประธานสภาฯ คนที่ 2

มีการเสนอชื่อผู้ที่จะดำรงตำแหน่งรองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่สอง ดังต่อไปนี้
พวงเล็ก บุญเชียง เสนอชื่อ ยุพา อุดมศักดิ์
บัวพรม ธีรกัลยาณพันธุ์ เสนอชื่อ อนันต์ บูรณวนิช
สุทธินันท์ จันทระ เสนอชื่อ เสรี สุวรรณภานนท์
จำนงค์ พิณสาย เสนอชื่อ ทวิช กลิ่นประทุม
สมรรค ศิริจันทร์ เสนอชื่อ ธรรมนูญ ลัดพลี
| ตำแหน่ง | ชื่อ | คะแนนเสียง |
| --- | --- | --- |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 2 | ยุพา อุดมศักดิ์ | 62 |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 2 | อนันต์ บูรณวนิช | 23 |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 2 | เสรี สุวรรณภานนท์ | 5 |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 2 | ทวิช กลิ่นประทุม | 3 |
| รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่ 2 | ธรรมนูญ ลัดพลี | 2 |
|  งดออกเสียง  |  งดออกเสียง  | 2 |
|  รวม  |  รวม  | 97 |
ดูเพิ่ม

สภาร่างรัฐธรรมนูญ (ประเทศไทย)
รายงานการประชุมสภาร่างรัฐธรรมนูญ 2540
"ทำเนียบสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พุทธศักราช 2540". dl.parliament.go.th.
อัน ชางโฮ

| อัน ชางโฮ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีรักษาการณ์แห่งรัฐบาลเกาหลีชั่วคราว
ดำรงตำแหน่ง 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1926 – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1926
ก่อนหน้า: ยี ดง-ยอง
ถัดไป: ยี ดง-ยอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2421 คังโซ-กูยอค,ปยองอัน,เกาหลี
เสียชีวิต: 10 มีนาคม พ.ศ. 2481 โซล,เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
ศาสนา: ศาสนาคริสต์
พรรคการเมือง: พรรคเอกราชเกาหลี

อัน ชางโฮ (An Chang-ho; 안창호) เป็นนักชาตินิยมสายกลางของเกาหลี และเป็นนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลรักษาการณ์ของเกาหลีเมื่อถูกญี่ปุ่นยึดครอง และเชื่อว่าเขาเป็นผู้แต่งเพลงชาติเกาหลีใต้
ประวัติ

ชางโฮเกิดเมื่อ พ.ศ. 2421 ใกล้กับกรุงเปียงยาง เขาเรียนในโรงเรียนมิชชันนารีที่โซลก่อนจะหันไปนับถือศาสนาคริสต์ เขาไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกาใน พ.ศ. 2445 และกลับมายังเกาหลีใน พ.ศ. 2450 ชางโฮได้พยายามรณรงค์ให้ประชาชนเกิดความรักชาติ จัดตั้งสมาคมประชาชนใหม่ (Sinminhoe) ตั้งโรงเรียนแตซองเพื่อสอนเยาวชนเกี่ยวกับชาตินิยมและวัฒนธรรมเกาหลี เมื่อญี่ปุ่นเข้ายึดครองเกาหลีใน พ.ศ. 2453 ญี่ปุ่นได้ควบคุมเกาหลีอย่างเข้มงวด และปราบปรามการเดินขบวนเรียกร้องเอกราชรวมทั้งสมาคมประชาชนใหม่ด้วย ชางโฮได้หลบหนีไปสหรัฐและตั้งสมาคมแห่งชาติซึ่งเป็นที่รวมขแงนักชาตินิยมเกาหลีที่นิยมตะวันตก
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 นักชาตินิยมเกาหลีได้ขอความช่วยเหลือจากตะวันตกเพื่อต่อต้านญี่ปุ่น การต่อต้านเริ่มขึ้นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 โดยนักศึกษาเกาหลีในญี่ปุ่นชุมนุมกันที่กรุงโตเกียวเพื่อเรียกร้องเอกราช และจัดการเดินขบวนเพื่อเรียกร้องเอกราชทั้งในและนอกประเทศเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ญี่ปุ่นได้ปราบปรามผู้ชุมนุมประท้วงอย่างรุนแรง
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2462 รี ซิงมันและอัน ชางโฮซึ่งเป็นผู้นำสำคัญในการต่อต้านญี่ปุ่นได้ประชุมกันที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีนและจัดตั้งรัฐบาลเกาหลีชั่วคราวขึ้น โดยอัน ชางโฮได้เป็นรักษาการณ์นายกรัฐมนตรี แต่การจัดตั้งรัฐบาลช่วคราวนี้ไม่ได้ผลนัก เกิดความขัดแย้งภายในจนต้องสลายตัวไป อัน ชางโฮที่ต้องการปลดปล่อยชาติแบบค่อยเป็นค่อยไปได้ไปจัดตั้งสมาคมคุงมินโฮที่สหรัฐเมื่อพ.ศ. 2468 ต่อมา ใน พ.ศ. 2471 ชางโฮร่วมมือกับคิม กุจัดตั้งพรรคเอกราชเกาหลี เขาถูกญี่ปุ่นจับได้เมื่อ พ.ศ. 2475 ระหว่างลอบเข้าไปวางระเบิดการเดินขบวนฉลองชัยชนะของญี่ปุ่นที่เซี่ยงไฮ้ จึงถูกตัดสินจำคุกจนเสียชีวิตในคุกเมื่อ พ.ศ. 2481 รวมอายุได้ 59 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

The Ahn Chang Ho Website
Biographical Information เก็บถาวร 2008-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Dosan Ahn Chang-ho House เก็บถาวร 2010-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Patriot Dosan Ahn Chang-ho Memorial เก็บถาวร 2012-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, International Relations Council of Riverside, CA.
Photos of Riverside Memorial
อัน ชางโฮ พ.ศ. 2480
ออกัส (แก้ความกำกวม)

ออกัส อาจหมายถึง
ออกัส วงดนตรีชาวไทย
ออกัสต์ (เพลง) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์
สิงหาคม เดือนที่ 8 ของปีปฏิทิน
บุคคล

ออกัสต์ บรุกส์แบงก์ พระโอรสคนแรกใน เจ้าหญิงยูเชนี และ แจ็ก บรุกส์แบงก์
ออกัสต์ กุสตาฟสัน เลาหประเสริฐ นักฟุตบอลลูกครึ่งไทย-สวีเดน
วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์ นักแสดงชายชาวไทย
ตัวละครในบันเทิงคดี

ออกัส (แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร) - ตัวละครจากเรื่องแฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
ออกัส - สัญลักษณ์นำโชคจากเวิลด์เกมส์ 1997
ออกัสต์ วอล์กเกอร์ - ตัวละครจากเรื่องมิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์
ดูเพิ่ม

ออกัสตัส (แก้ความกำกวม)
จูน (แก้ความกำกวม)
วิบูลย์กิจ

สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ เป็นสำนักพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่นในประเทศไทย รู้จักกันในชื่อย่อ VBK หรือชื่อเต็ม Vibulkij Publishing Group
ประวัติ

วิบูลย์กิจเป็นหนึ่งในสำนักพิมพ์หัวแถวของตลาดหนังสือการ์ตูนแปลในเมืองไทยช่วงยุคเริ่มแรกที่ยังไม่มีลิขสิทธิ์(ช่วงยุค80's-ต้นๆ90's) มีหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์มีชื่อหลายหัว เช่น เดอะซีโร่ (the Zero), อนิเมทวีคลี่ (Animage Weekly), วีคลี่สเปเชียล (Weekly-Special) และหนังสือการ์ตูนแนวฮีโร่รายสะดวกที่ได้รับความนิยมอย่างสูงอย่าง ทีวีไลน์ และนิตยสารเกมแนวคอนโซลนาม เมก้า ภายหลังได้เป็นสำนักพิมพ์การ์ตูนค่ายแรก ๆ ในประเทศ ที่หันมาซื้อสิทธิการ์ตูนอย่างถูกต้องจากต้นสังกัดในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ทางวิบูลย์กิจยังเป็นสำนักพิมพ์เจ้าแรกๆในไทยที่สนับสนุนการสร้างสรรค์งานการ์ตูนฝีมือคนไทยผ่านทางนิตยสารในเครือเช่น Thai Comics(ไทยคอมิค)
ทางวิบูลย์กิจได้ถือสิทธิของการ์ตูนญี่ปุ่นดังๆไว้เป็นจำนวนมาก และหลายเรื่องก็เป็นที่รู้จักกันในหมู่นักอ่านการ์ตูนชาวไทย เช่น. ข้าชื่อโคทาโร่, โคนัน, จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก, คุณครูจอมเวทย์ เนกิมะ, ล่าอสูรกาย, เซนต์เซย์ย่า, จอมคนแดนฝัน เป็นต้น แต่ผลงานการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จทางด้านยอดขายสูงสุดได้แก่ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ในอดีต วิบูลย์กิจปฏิเสธที่จะทำหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์แบบเล่มใหญ่ และใช้วิธีอ่านจากหลังไปหน้าแบบญี่ปุ่นด้วยเหตุผลว่าไม่ต้องการจะให้วิถีการอ่านของคนไทยต้องคล้อยตามวัฒนธรรมการอ่านของทางญี่ปุ่นมากเกินไปนัก ทำให้ไม่สามารถขอลิขสิทธิ์การ์ตูนบางเรื่อง ที่สำนักพิมพ์ค่อนข้างเข้มงวดกับรูปเล่มได้ ต่อมาจึงได้เริ่มตีพิมพ์โดยใช้วิธีอ่านจากหลังไปหน้า โดยการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องแรกที่ตีพิมพ์แบบจากหลังไปหน้าคือ xxxโฮลิค และ ซึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ จากนิตยสาร KC.Trio เนื่องจากทางญี่ปุ่นต้องการให้คงภาพและวิธีอ่านตามต้นตำหรับไว้ให้มากที่สุด โดยทำให้นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นและรวมเล่มทั้งหมดในเครือต้องปรับเป็นการอ่านจากขวาไปซ้ายมานับแต่นั้น
ปัจจุบันนับตั้งแต่พ.ศ.2559เป็นต้นมา ทางวิบูลย์กิจได้ยุติการผลิตนิตยสารการ์ตูนในเครือลงทั้งหมดคงเหลือแต่ฉบับรวมเล่ม และเน้นไปที่การจัดทำในรูปแบบของ เเพลตฟอรม์ อี-บุ้ค ควบคู่กับตัวหนังสือการ์ตูนที่เป็นรูปเล่มดั้งเดิม
นิตยสารในเครือ > KC.Weekly

นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายสัปดาห์ โดยต้นฉบับส่วนใหญ่มาจากนิตยสาร โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ โคดันฉะเปิดตัวในปี พ.ศ. 2536 โดยมีการ์ตูนเด่น ๆ ในฉบับเช่น คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา,ข้าชื่อโคทาโร่, ก้าวแรกสู่สังเวียน ฯลฯ ในช่วงต้น ๆ ยุคหลัง ๆ จะมีเรื่องยาวเช่น โรงเรียนนักสืบ Q, คุณครูพันธุ์หายาก, เรฟ ผจญภัยเหนือโลก, GetBackers, คุโรมาตี้, คุณครูจอมเวทย์ เนกิมะ ฯลฯ ไปจนถึง Fairy tail,UQ Holder! ในช่วงท้าย ๆ ของนิตยสาร ก่อนจะยุติตัวเองแบบเล่มในปี 2559 และปรับไปเป็นนิตยสารออนไลน์ KC.Digimag แทน
นิตยสารในเครือ > Viva Friday

นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายสัปดาห์ โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ อาคิตะโชเต็น ปัจจุบันปิดตัวไปเมื่อ 28 ก.ค.2558
นิตยสารในเครือ > Neoz

นิตยสารการ์ตูนไทยและญี่ปุ่นรายสัปดาห์ โดยต้นฉบับคือนิตยสาร โชเนนซันเดย์ ของสำนักพิมพ์ โชงะกุกัง และสำนักพิมพ์ ฮาคุเซ็นฉะ มีเรื่องยาวเช่น Berserk, ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ส่วนงานการ์ตูนไทยจะมาจากทางนักเขียนที่มีผลงานในเครือ Thai Comics มีเรื่องยาว เช่น เตะระเบิดไม่ต้องเปิดตำรา, ซุปเปอร์หน่อไม้ แสบนี้ไม่มีเบรค, ป่าผี เปิดตัว พ.ศ. 2543 ปิดตัวในปี 2558
นิตยสารในเครือ > KC.Trio

นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายปักษ์ โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ ในปัจจุบันยุติการตีพิมพ์ไปเมื่อ 2 มี.ค.2558
นิตยสารในเครือ > Young Friday

นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายเดือน โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ อาคิตะโชเต็น ปัจจุบันปิดตัวไปเมื่อ 24.มี.ค.2557
นิตยสารในเครือ > RINA

นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายเดือน แนวผู้หญิง โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ อาคิตะโชเต็น ปัจจุบันปิดตัวไปในปี 2556
นิตยสารในเครือ > Mr. Monthly

นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายเดือน โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ โคดันฉะยุติการตีพิมพ์ไปเมื่อ 14 ก.ย.2558
นิตยสารในเครือ > NEXT

(หรือ Thai Comic Next Generation) เป็นนิตยสารการ์ตูนรายสองเดือนที่แตกตัวจาก ไทยคอมมิค โดยได้ลิขสิทธ์จากทางญี่ปุ่นลงตีพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่นควบการ์ตูนไทย ในช่วงแรกลงการ์ตูนไทย 5 เรื่องต่อการ์ตูนญี่ปุ่น 1 เรื่อง การ์ตูนไทยมีเรื่อง มยุราตร์, เทวราชันย์, Bad Vision, สายฟ้า และการ์ตูนสมัครเล่นจากทางบ้าน โดยมังงะเป็นลิขสิทธ์ของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ เรื่อง มังกรอหังการหมาป่าคะนองศึก ภายหลังจะมีการ์ตูนไทยทั้งเรื่องสั้นเรื่องยาวมาลงตีพิมพ์สลับสับเปลี่ยนกับการ์ตูนญี่ปุ่นที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไปเรื่อย ๆ เปิดตัว ปี พ.ศ. 2538 ปิดตัวในปี 2554
นิตยสารในเครือ > Thai Comics

นิตยสารการ์ตูนไทยรายเดือน ที่เริ่มต้นจากการรวบรวมผลงานจากนักเขียนสมัครเล่นทางบ้านมาลงตีพิมพ์ ก่อนจะพัฒนานักเขียนประจำขึ้นมาและออกการ์ตูนคนไทยทั้งเรื่องยาวเรื่องสั้นหลากหลายมีนักเขียนที่สร้างชื่อกับหนังสือการ์ตูนหัวนี้หลายท่าน ไม่ว่าจะเป็น เอกสิทธิ์ ไทยรัตน์, วรา เตมียพันธ์ุ, สำราญ จารุกุลวนิชย์, อเบศ ลิ้มละมัย, วิรัตน์ ยืนยงพัฒนากิจ, รัตนะ สาทิส, อดิศักดิ์ พงษ์สัมพันธ์, ทวีศักดิ์ วิริยะวรานนท์, จักรพันธ์ ห้วยเพชร ฯลฯ ตีพิมพ์เป็นเวลากว่า 21 ปี มีงานเด่น ๆ ในเครือ เช่น รวมเรื่องสั้นจิตหลุดที่ได้มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ จัดพิมพ์ช่วงปี 2535 ปิดตัวในปี 2556
นิตยสารในเครือ > MEGA

นิตยสารเกมรายสัปดาห์ที่จัดทำมาตั้งแต่ช่วงยุคที่ยังไม่มีการขอลิขสิทธ์ เน้นเนื้อหาไปทางเกมที่มาจากเครื่องเล่นวีดีโอเกม (Console Game) ที่กำลังได้รับความนิยมในช่วงนั้น ๆ เช่น Famicom, Sega Genesis, SNES,PlayStation เป็นต้น ก่อนจะมีเล่มแยกและปรับเปลี่ยนรูปแบบของตัวหนังสือมาตลอด จัดพิมพ์เมื่อปี.พ.ศ.2533 ปิดตัวในปี 2559
นิตยสารในเครือ > MegaMONTH

นิตยสารเกมรายเดือน เน้นการเจาะลึกเกมเด่น รวมถึงวิธีพิชิตเกม
นั้น ๆ
นิตยสารในเครือ > ZIRIUS

นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายเดือนเน้นงานไปยังแนวไซไฟเป็นหลัก เช่น กายเวอร์ อมนุษย์เกราะชีวะ, ยอดหญิง Hyper Doll, คาเซ่ สายลมทลายฟ้า ออกวางตลาดครั้งแรก ในปี 1993 (2536) เลิกออกไปในปี 1997 เนื่องจากต้นฉบับที่ญี่ปุ่น นิตยสาร Monthly Shounen Captain (โทคุมะโชเต็น) ปิดตัวลง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ออกญากรมไวย

ออกญากรมไวย เป็นหัวหน้าทหารอาสาญี่ปุ่นและขุนนาง ถูกประหารด้วยข้อหากบฏ ครั้นสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมขึ้นครองราชย์
ปูมหลัง

กบฏญี่ปุ่น เกิดขึ้นสมัยพระเจ้าทรงธรรม เมื่อ พ.ศ. 2155 มีชาวต่างชาติเข้ามาทำการค้าขายเป็นจำนวนมาก สมัยอยุธยาตอนต้นถึงสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ปรากฏมีพ่อค้าชาวเอเชียเข้ามาตั้งร้านค้าขายอยู่ในกรุงศรีอยุธยา ทั้งจีน อินเดีย อาหรับ มลายู ขอม ลาว พม่า มอญ จาม ชวา
ในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ชาวยุโรปเริ่มเข้ามาติดต่อสัมพันธ์ เป็นที่ทราบกันว่า ยุโรปชาติแรกที่เข้ามาคือ โปรตุเกส ตามมาด้วยฮอลันดาในสมัยสมเด็จพระนเรศวร และสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถได้ทำการเปิดสถานีการค้าเป็นครั้งแรก ก่อนจะปิดลงชั่วคราวในสมัยพระเจ้าทรงธรรม
โดยการเข้ามาของชาวต่างชาติเป็นจำนวนมาก นอกจากกรุงศรีอยุธยาจะได้ประโยชน์ทางพาณิชย์ และการค้าขายแลกเปลี่ยน อยุธยายังได้รับวิทยาการสมัยใหม่อีกมากมาย นอกจากนี้ อยุธยายังตั้งชาวต่างชาติเป็นขุนนางฝ่ายชำนาญการ ซึ่งจะทวีบทบาทในราชสำนัก นำสู่การเกิด “กบฏต่างชาติ” ในเวลาต่อมา รวมทั้งเกิดกองทหารอาสาจากชาติต่าง ๆ เช่น ทหารอาสาฝรั่งเศส ทหารอาสามอญ ทหารอาสาญี่ปุ่น เป็นต้น ญี่ปุ่นได้เข้ามาติดต่อทางการทูตกับอยุธยาอย่างเป็นทางการในสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ แต่ก่อนหน้านี้เชื่อว่า คงมีกลุ่มพ่อค้าญี่ปุ่นเข้ามาทำการค้าขาย
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ได้บันทึกช่วงแรกของการเป็นกษัตริย์ของพระเจ้าทรงธรรม ซึ่งเกิดความวุ่นวายจากเหตุการณ์กบฏญี่ปุ่นเอาไว้ว่า
“ครั้งนั้นญี่ปุ่นเข้ามาค้าขายหลายลำ ญี่ปุ่นโกรธว่าเสนาบดีมิได้เป็นธรรม คบคิดเข้าด้วยพระพิมลฆ่าพระมหากษัตริย์เสีย ญี่ปุ่นคุมกันได้ประมาณ 500 ยกเข้ามาในท้องสนามหลวง คอยจะกุมเอาพระเจ้าอยู่หัว อันเสด็จออกมาฟังพระสงฆ์บอกหนังสือ ณ พระที่นั่งจอมทองสามหลังขณะนั้นพอพระสงฆ์วัดประดู่โรงธรรมเข้ามา 8 รูป พาเอาพระองค์เสด็จออกมาต่อหน้านี้ญี่ปุ่น ครั้นพระสงฆ์พาเสด็จไปแล้วญี่ปุ่นร้องอื้ออึงขึ้นว่า จะกุมเอาพระองค์แล้วเป็นไรจึงนิ่งเสียเล่า ญี่ปุ่นทุ่มเถียงเป็นโกลาหล ฝ่ายพระมหาอำมาตย์คุมพลได้ แลไล่รบญี่ปุ่นล้มตายเป็นอันมาก ญี่ปุ่นแตกไปจากพระราชวังลงสำเภาหนี”
เหตุการณ์ประหาร

เอกสารของตุรแปง ระบุว่า
“ตอนปลายรัชสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ ออกญากรมนายไวย ขุนนางท่านหนึ่งคิดก่อการกบฏ เมื่อสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมขึ้นครองราชย์จึงให้ประหารชีวิตออกญากรมนายไวย การประหารครั้งนั้นทำให้ชาวญี่ปุ่นภายใต้การบังคับบัญชาออกญากรมนายไวยจำนวน  280 คน ไม่พอใจจึงยกพวกพากันเข้าไปในพระราชวัง เข้าคุมตัวพระเจ้าทรงธรรมไว้ จากนั้นก็เรียกร้องให้ส่งตัวข้าราชการผู้ใหญ่ 4 คนที่มีส่วนประหารออกญากรมนายไวย ทางฝ่ายอยุธยายินยอม พวกญี่ปุ่นจึงนำตัวขุนนางทั้ง 4 ไปประหารชีวิต
ภายหลังพระเจ้าทรงธรรมทรงเจรจากับพวกญี่ปุ่นเหล่านี้ได้ ทรงอนุญาตให้พวกญี่ปุ่นกลุ่มนี้ออกจากอยุธยา ส่วนพวกญี่ปุ่นขอนำพระสงฆ์จำนวน 3-4 รูปไปเป็นตัวประกันในการออกจากอยุธยา ระหว่างทางพวกญี่ปุ่นอาละวาดปล้นสะดมบ้านเรือนราษฎรฉวยทรัพย์สมบัติไปจำนวนมาก แถมยังกำเริบเข้ายึดเมืองเพชรบุรี แต่ในปีเดียวกัน พระเจ้าทรงธรรมโปรดเกล้าฯ ให้ทัพอยุธยายกไปปราบ และขับไล่ชาวญี่ปุ่นออกจากเพชรบุรีได้สำเร็จ”
บรรณานุกรม

จิตรสิงห์ ปิยะชาติ. กบฏกรุงศรีอยุธยา. พิมพ์ครั้งที่ 3. นนทบุรี : ศรีปัญญา, 2562
สี่มนุษย์ ส.สริญญา

| สี่มนุษย์ ส> สริญญา |
| --- | --- |
เกิด: วีระยุทธ สุทธาภิรมย์ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 (32 ปี)
สี่มนุษย์ ส.สริญญา หรือชื่อจริง วีระยุทธ สุทธาภิรมย์ (30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย ประเภทไฟท์เตอร์ที่มีเข่าหนัก และถนัดขวา เขาได้รับการฝึกจากเทรนเนอร์ ขจรศักดิ์ ลูกโพธิ์เรียง จนสามารถสร้างผลงานเป็นที่รู้จักในระดับประเทศ
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 เขาได้รับการจัดอันดับนักมวยไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวทของ 3 เวทีมวย ได้แก่ อันดับ 1 ของสนามมวยเวทีลุมพินี, อันดับ 3 ของเวทีมวยสยามอ้อมน้อย และอันดับ 4 ของเวทีมวยราชดำเนิน โดยทางสนามมวยเวทีลุมพินีและราชดำเนินได้จัดให้เขาอยู่ในอันดับขึ้นนำนักมวยไทยอย่างสิงห์มณี แก้วสัมฤทธิ์
ประวัติ

สี่มนุษย์ ส.สริญญา มีชื่อจริงคือ วีระยุทธ สุทธาภิรมย์ เขามีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง โดยมีพี่น้อง 2 คน ซึ่งเป็นบุตรของนายวิทำรัช และนางปราณี สุทธาภิรมย์ เขามีครูมวยคนแรกชื่อ สูศักดิ์ ทวี นิรันรัตน์ และเริ่มแข่งขันเมื่ออายุ 7 ปี โดยใช้ชื่อ กลั้งชัย ศิษย์จ่าบูรณ์ ในการแข่งครั้งแรก
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 สี่มนุษย์พบกับคู่ชก กูปรี เกียรติยงยุทธ ในการแข่งขันศึกจ้าวมวยไทย ที่เวทีมวยอ้อมน้อยในพิกัด 142 ปอนด์ ซึ่งสี่มนุษย์เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกสุดท้าย ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน ของรายการเดียวกันนี้ สี่มนุษย์พบกับคู่ชก แหลมทอง ต.พรชัย ซึ่งสี่มนุษย์เป็นฝ่ายชนะคะแนน รวมถึง ในวันที่ 23 มิถุนายน ของรายการเดียวกัน สี่มนุษย์ได้พบกับคู่ชก วัชระเล็ก อ.ขวัญเมือง ซึ่งสี่มนุษย์เป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด จากการแข่งขันในครั้งดังกล่าว ส่งผลให้สี่มนุษย์สามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศมวยรอบฟุกเทียนกรุ๊ป ครั้งที่ 6 กับ ฟ้ามงคล เพชรสุภาพรรณ ซึ่งสี่มนุษย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน และครองตำแหน่งรองแชมป์ของรายการดังกล่าว
วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2555 สี่มนุษย์พบกับ แสนเก่ง จ.นพรัตน์ ในคู่เอกของรายการศึกจ้าวมวยไทย ที่เวทีมวยอ้อมน้อย โดยสี่มนุษย์เป็นฝ่ายชนะคะแนน 49-48 ปีถัดมา ในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 สี่มนุษย์ได้พบกับอภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม ในคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว สี่มนุษย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน
และในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 สี่มนุษย์เข้าแข่งขันในคู่เอก ศึกมวยเอ็กซ์ตรีม ที่สังเวียนจีเอ็มเอ็ม สเตเดียม โดยพบกับฮาลิล อิปราฮิม จากประเทศเนเธอร์แลนด์ จากการแข่งขันครั้งนี้ สี่มนุษย์เป็นฝ่ายชนะคะแนน
เกียรติประวัติ

แชมป์ (เฉพาะกาล) สหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก (WPMF) รุ่น 140 ปอนด์
สถิติการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| วันที่ | ผล | คู่ชก | รายการ | สถานที่จัด | วิธีชนะ | ยก |

| 21 มกราคม พ.ศ. 2560 | แพ้ |  สิงห์สุริยา ม.รัตนบัณฑิต | ศึกมวยดีวิถีไทย | เวทีบลูอารีน่า จังหวัดสมุทรปราการ | แพ้คะแนน |  |
| 26 ธันวาคม พ.ศ. 2560 | แพ้ |  ราฟฟี่ สิงห์ป่าตอง | ศึกเพชรหนุ่มน้อย | สนามมวยเวทีลุมพินี | แพ้คะแนน |  |

| 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 | ชนะ |  ฮาลิล อิปราฮิม | มวยเอ็กซ์ตรีม | สังเวียนจีเอ็มเอ็ม สเตเดียม | ชนะคะแนน |  |

| 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 | แพ้ |  ราฟฟี่ สิงห์ป่าตอง | ศึกเพชรเกียรติเพชร | สนามมวยเวทีลุมพินี | แพ้คะแนน |  |

| 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 | แพ้ |  อภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม | ศึกมวยไทย 7 สี | เวทีมวย 7 สี | แพ้คะแนน |  |

| 27 ตุลาคม พ.ศ. 2555 | ชนะ |  แสนเก่ง จ.นพรัตน์ | ศึกจ้าวมวยไทย | เวทีมวยสยามอ้อมน้อย | ชนะคะแนน |  |

| 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 | แพ้ |  ฟ้ามงคล เพชรสุภาพรรณ | มวยรอบฟุกเทียนกรุ๊ป ครั้งที่ 6 | เวทีมวยสยามอ้อมน้อย | แพ้คะแนน |  |

| 23 มิถุนายน พ.ศ. 2555 | ชนะ |  วัชระเล็ก อ.ขวัญเมือง | ศึกจ้าวมวยไทย | เวทีมวยสยามอ้อมน้อย | คะแนนตัดสิน |  |

| 28 เมษายน พ.ศ. 2555 | ชนะ |  แหลมทอง ต.พรชัย | ศึกจ้าวมวยไทย | เวทีมวยสยามอ้อมน้อย | คะแนนตัดสิน |  |

| 31 มีนาคม พ.ศ. 2555 | ชนะ |  เฉลิมเดช ส.ตะวันรุ่ง | ศึกจ้าวมวยไทย | เวทีมวยสยามอ้อมน้อย | คะแนนตัดสิน |  |

| 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 | แพ้ |  กูปรี เกียรติยงยุทธ | ศึกจ้าวมวยไทย | เวทีมวยสยามอ้อมน้อย | แพ้น็อก | 5 |
อัน จุง-กึน

| อัน จุง-กึน 안중근 |
| --- | --- |

เกิด: 2 กันยายน ค.ศ. 1879(1879-09-02) แฮจู จังหวัดฮวังแฮ เกาหลี (ปัจจุบันอยู่ที่แฮจู จังหวัดฮวังแฮ ประเทศเกาหลีเหนือ)
เสียชีวิต: 26 มีนาคม ค.ศ. 1910(1910-03-26) (30 ปี) เรียวจุน Kwantung Leased Territory จักรวรรดิญี่ปุ่น (ปัจจุบันอยู่ที่ Lüshunkou ประเทศจีน)
มีชื่อเสียงจาก: การลอบสังหารอิโต ฮิโรบูมิใน ค.ศ. 1909
บิดามารดา: An Tae-hun (บิดา) Jo Maria (มารดา)
รางวัล: เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณสำหรับการสร้างชาติ (หลังเสียชีวิต)

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 안중근
ฮันจา: 安重根
อาร์อาร์: An Jung-geun 
เอ็มอาร์: An Chunggŭn 
 
อัน จุง-กึน (เกาหลี: 안중근; ฮันจา: 安重根; อาร์อาร์: An Chung-gun; 2 กันยายน ค.ศ. 1879 – 26 มีนาคม ค.ศ. 1910; ชื่อหลังเข้ารับบัพติสมา: โทมัส อัน เกาหลี: 도마) เป็นผู้นำคนหนึ่งของเกาหลีที่ต่อต้านการยึดครองของญี่ปุ่นโดยเป็นสมาชิกระดับหัวหน้าของกองทัพฝ่ายขวาเกาหลีและเป็นผู้สังหารข้าหลวงใหญ่คนแรกของญี่ปุ่นที่มาประจำที่เกาหลี
จุง-กึนเกิดเมื่อ ค.ศ. 1879 ที่จังหวัดฮวังแฮ ได้รับการศึกษาตามแบบจีน จากนั้นมาเรียนที่โรงเรียนช็อนจู เมื่อสำเร็จการศึกษา เขาทำธุรกิจค้าถ่านหินและประสบความสำเร็จ ญี่ปุ่นได้เข้ามาเป็นผู้อารักขาเกาหลีเมื่อ ค.ศ. 1905 และแต่งตั้งให้ อิโต ฮิโรบูมิ (伊藤博文) มาเป็นข้าหลวงใหญ่ ช่วงเวลาเดียวกันนั้น จุง-กึนได้จัดตั้งโรงเรียนโทนุยเพื่อเป็นแหล่งสอนวัฒนธรรมและความรักชาติ นโยบายของฮิโรบูมิในการเข้ามาเป็นข้าหลวงใหญ่นั้นเต็มไปด้วยความแข็งกร้าวและบีบบังคับให้พระเจ้าโกจงสละราชสมบัติให้พระโอรสคือพระเจ้าซุนจงใน พ.ศ. 1907 ทำให้ชาวเกาหลีลุกฮือขึ้นต่อต้าน ญี่ปุ่นได้ปราบปรามอย่างรุนแรงจนชาวเกาหลีถูกสังหารไปกว่าหมื่นคน จำนวนหนึ่งต้องอพยพหนีไปยังแมนจูเรียและรัสเซีย
ฮิโรบูมิลาออกจากตำแหน่งข้าหลวงใหญ่ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1909 หลังจากนั้น เขาได้เดินทางไปตรวจราชการที่แมนจูเรียเพื่อเจรจากับตัวแทนจากรัสเซียซึ่งชาวเกาหลีระแวงว่าจะมีการเจรจาเรื่องการผนวกเกาหลีด้วย จุง-กึนได้ปลอมตัวไปยังแมนจูเรียและยิงฮิโรบูมิเสียชีวิตเมื่อ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1909 เขาถูกจับกุมทันทีโดยฝ่ายรักษาความปลอดภัยของรัสเซีย เขาถูกดำเนินคดีในฐานะนายทหารของกองทัพต่อต้านแห่งเกาหลี ไม่ใช่อาชญากร ถูกสั่งประหารชีวิตเมื่อ 26 มีนาคม ค.ศ. 1910
หลังจากนั้นอีก 5 เดือน ญี่ปุ่นก็ผนวกเกาหลีเป็นอาณานิคม
บรรณานุกรม

Chung, K. (1910/2004). 대한계년사 9 [History of Korean Empire Vol. 9]. Seoul, South Korea: Somyung. ISBN 89-5626-094-X
Itō, Y. (2009). 伊藤博文 近代日本を創った男 [Itō Hirobumi – A man who modernized Japan]. Tokyo, Japan: Kodansha. ISBN 4-06-215909-0.
Jansen, M. B. (1961). Sakamoto Ryoma and the Meiji Restoration. Stanford, CA: Stanford University Press. ISBN 0-8047-0785-5
Kang, J. (2007). 한국근대사산책 5 [Modern history of Korea Vol.5]. Seoul, South Korea: Inmulgwa Sasang. ISBN 978-89-5906-075-7
Kim, G. (1928/1997). 백범일지 [Baekbeomilji]. Seoul, Korea: Hakminsa. ISBN 89-7193-086-1
Nam, K. (1999). 종횡무진 동양사 [History of Eastern Asia] Seoul, South Korea: Greenbee. ISBN 89-7682-051-7
Ravina, M. (2004). The last samurai: The life and battles of Saigo Takamori. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. ISBN 0-471-08970-2
วุฒิชัย พูลทรัพย์. อัน ชูงกูน ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 144
แหล่งข้อมูลอื่น

An Jung Geun Memorial Hall
2009 Lost Memories ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
"Catholic Church in Korea and the Nationalist Movement". Catholic Bishops' Conference of Korea. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 22, 2005. สืบค้นเมื่อ December 15, 2005.
Scholarly introduction to An Jung-geun's Treatise on Peace in the East
An Jung-geun's Treatise on Peace in the East (1910)
Hero: the Musical, Lincoln Center, New York, 2011
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  ออสเตรเลีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
อักษรไอบีเรีย

อักษรไอบีเรีย จารึกของอักษรนี้พบในคาบสมุทรไอบีเรีย ฝรั่งเศสตอนใต้ และเกาะบาเลียริก อายุเก่าสุดเมื่อราวพ.ศ. 143 คาดว่าพัฒนามาจากอักษรพูนิก คาบสมุทรไอบีเรียถูกชาวคาร์เธจรุกรานในช่วงพ.ศ. 243 และตามด้วยชาวโรมัน ภาษาและอักษรดั้งเดิมบริเวณนี้จึงหายไป
ลักษณะ

โดยทั่วไป เป็นอักษรพยางค์ บางส่วนมีลักษณะของการแบ่งเป็นสระ-พยัญชนะ มี 2  รูปแบบคือ
อักษรไอบีเรียเหนือ ใช้ใน ฝรั่งเศสตอนใต้ คาตาโลเนีย และคาสเทิล เขียนจากขวาไปซ้าย
อักษรไอบีเรียใต้ ใช้ใน อันดาลูซิอาและเมอร์เซีย เขียนจากซ้ายไปขวา
ใช้เขียน

ภาษาไอบีเรีย
ภาษาลูซิตาเนีย
รูปแบบปรับปรุงของอักษรไอบีเรียเหนือ ใช้เขียนภาษาเซลติเบเรีย
สถานีสามเสน

การปรับปรุงรางรถไฟและชานชาลาสถานีรถไฟสามเสน ต้นปี พ.ศ. 2560
สถานีรถไฟสามเสน เป็นสถานีรถไฟที่สำคัญสถานีหนึ่ง เพราะอยู่ในย่านชุมชนใจกลางย่านที่อยู่อาศัยในกรุงเทพมหานคร ขบวนรถไฟที่วิ่งผ่านคือ  ขบวนรถธรรมดา รถชานเมือง และรถนำเที่ยว ของทางรถไฟสายเหนือ สายตะวันออกเฉียงเหนือ และสายใต้ เดิมมีอาคารทรงดอกเห็ดที่เป็นเอกลักษณ์สวยงาม ได้รับการออกแบบโดยอภัย เผดิมชิต แต่ต่อมารื้อลงเนื่องจากต้องใช้พื้นที่ในการวางตอม่อโครงการโฮปเวลล์
สถานีรถไฟสามเสนตั้งอยู่ริมถนนเทอดดำริ มีพื้นที่อยู่ในแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต ในพื้นที่ชานชลาฝั่งไปสถานีชุมทางบางซื่อ (ตัวอาคารสถานี) และบางส่วนอยู่ในแขวงพญาไท เขตพญาไท ในพื้นที่ชานชลาฝั่งไปสถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง)
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ชานชาลา: 
ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| ชานชาลา | ชานชาลา 1 | รถไฟชานเมือง มาจาก สถานีรถไฟกรุงเทพ |
| ชานชาลา | ชานชาลา 2 | รถไฟชานเมือง มุ่งหน้า สถานีรถไฟกรุงเทพ |
ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| อาคารสถานี | พื้นที่ขายบัตรโดยสาร | ทางออก, ห้องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า |
| ระดับถนน | - | ป้ายรถประจำทาง |