stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พาเมล่า เบาว์เด้นท์
ประวัติ > งานเพลง

อัลบั้มชุดที่ 1 ทอร์นาโด ภายใต้สังกัด เอสพี ศุภมิตร วางแผงเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 พาเมล่าแจ้งเกิดในฐานะนักร้องเดี่ยวอย่างเต็มตัวจากอัลบั้มชุดแรกของเธอ กับแนวเพลง ป๊อป-แดนซ์ หลังจากเปิดตัวกับซิงเกิ้ลแรกของอัลบั้ม อย่างเพลง ทอร์นาโด เธอก็แจ้งเกิดภายในเวลาชั่วข้ามคืน ชื่อของเธอเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น ก่อนจะตอกย้ำความสำเร็จกับเพลง รู้แล้วอย่าทำ เพลงแดนซ์จังหวะน่ารัก ๆ ที่ได้รับความนิยมเช่นกัน และตามมาด้วยเพลงช้าที่ได้รับความนิยมเหมือนกันอย่างเพลง ไม่มีน้ำตาให้เธอ และ ลางสังหรณ์ ซึ่งหลังจากอัลบั้มวางแผงไม่นานก็เกิดกระแสความนิยมอย่างสูง ยอดจำหน่ายเพิ่มขึ้นเป็นหลักแสนตลับและยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทางค่ายตัดสินใจจัดฟรีคอนเสิร์ตเพื่อเป็นการเปิดตัวอัลบั้มชุดนี้ออกสู่สายตาสาธารณชนอย่างเป็นทางการ กับฟรีคอนเสิร์ตในชื่อว่า คอนเสิร์ต เปิดพายุทอร์นาโด ณ ลานหน้าศูนย์การค้า ฟอร์จูนทาวน์ รัชดา ในเดือน กรกฎาคม 2535 ได้รับการตอบรับจากแฟนคลับที่มาดูกันอย่างท่วมท้น และ แฟชั่น คอสตูมและ ทรงผม ในอัลบั้มชุดนี้เป็นที่พูดถึงกันอย่างกว้างขวาง
อัลบั้มชุดที่ 2 ระเบิดเวลา หลังจากเป็นเวลาครบหนึ่งปีพอดี พาเมล่ากลับมากับอัลบั้มชุดใหม่ ความพิเศษอย่างแรกคือมีการดีไซน์ตัวปกอัลบั้มออกมาถึง 3 แบบ 3 สไตล์ เพื่อให้แฟนคลับได้สะสมกัน โดยแนวคิดของอัลบั้มนี้ ต้องการที่นำเสนอภาพลักษณ์ของพาเมล่าที่แตกต่างจากอัลบั้มที่แล้ว ให้มีความแข็งแรงและเข้มแข็งดุดันแต่ยังคงความน่ารักสดใสในไว้ เครื่องแต่งกายที่มาในโทนร็อค-ดาร์ก เปิดตัวครั้งแรกกับเพลง "ระเบิดเวลา" ซิงเกิลเปิดตัวที่ได้รับความนิยมสูงสุด ตามมาด้วยซิงเกิลที่ 2 สาหัส ที่ได้รับความนิยมไม่แพ้กัน และมีอีกหลากหลายเพลงที่น่าสนใจอย่าง ชำระใจ, เซิ๊บ..เซิ๊บ, ไกลหัวใจ และ สัญญาโมฆะ การันตีความเป็นศิลปินหญิงเบอร์หนึ่งของค่ายกับการเปิดอัลบั้มอย่างยิ่งใหญ่ในคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้มระเบิดเวลา เป็นคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบครั้งแรกในชีวิตของเธอที่ เอ็มบีเคฮอลล์ ชั้น 7 ศูนย์การค้า เอ็มบีเค เซ็นเตอร์ ได้รับการตอบรับจากแฟนๆอย่างล้นหลาม โดยหลังจากจบทัวร์คอนเสิร์ตชุดนี้ได้ไม่นาน บริษัท เอสพี ศุภมิตร ได้ปิดตัวลง ทำให้เธอห่างหายไปจากงานเพลงไป โดยมีผลงานสุดท้ายคือเพลง "ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ" ประกอบละครไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ ในปี 2537 ก่อนจะหันไปรับงานละครเป็นหลัก
อัลบั้มชุดที่ 3 Pretty P ภายใต้สังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ วางแผงเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2538 หลังจากห่างหายจากวงการเพลงไปเกือบ 2 ปี พาเมล่าก็กลับมาอีกครั้ง ในตอนแรก เรวัติ พุทธินันท์ อยากให้ทำออกมาเป็นแนวร็อค แต่เนื่องจาก พาเมล่าตอนนั้นถนัดแนวป๊อป - แดนซ์มากกว่า จึงปฏิเสธไป ทำให้ทางค่ายนั้น พยายามจะฉีกภาพลักษณ์เดิมของพาเมล่า และ เอาความเป็นแดนซ์ และ ร็อคมาผสมผสานกัน จึงออกมาเป็นพาเมล่าในลุค สาวพังค์สุดเปรี้ยว และแฟชั่นผมสีฟ้าน้ำทะเลสุดจี๊ด จนสร้างความฮือฮาและเป็นที่พูดถึงเป็นอย่างมาก และเปิดตัวอัลบั้มด้วยเพลงแดนซ์จังหวะน่ารัก ๆ อย่างเพลง Sorry ก่อนจะตามมากับเพลงช้าที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากอย่าง เพลง เหลืออยู่ และเพลง ความลับ ที่ได้รับความนิยมอย่างยาวนานจนดังข้ามปีเลยทีเดียว ซึ่งเป็นการประสบความสำเร็จในระดับที่พอสมควรกับการกลับมาอีกครั้งของเธออย่างงดงาม
อัลบั้มชุดที่ 4 ฉันไม่ใช่หุ่นยนต์ วางแผงเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2540 อัลบั้มชุดนี้กลับไม่ได้รับความนิยมตั้งแต่เปิดตัว ทำให้ไม่มีการโปรโมท เนื่องจากเพลงที่ไม่ค่อยติดหูคนฟังสมัยนั้น และคอสตูมที่ดูธรรมดาเกิน อาจไม่สะดุดตา จึงเป็นเหตุทำให้ไม่ได้รับความสนใจจากแฟนคลับเท่าที่ควร จึงทำให้เธอเงียบหายไป และไม่ได้มีการต่อสัญญากับ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และเริ่มอิ่มตัวกับเพลงไทย-สากล
ผลงานเพลง > ผลงานเพลง (สตริง)

| ปี พ> ศ. | รายชื่อเพลง | อัลบั้ม | วันที่ | ยอดขาย | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2535 |  รู้แล้วอย่าทำ  ไม่มีน้ำตาให้เธอ  ทอร์นาโด  ใจต่อใจ  หัวใจติดสปริง  ลางสังหรณ์  อย่าอ้อมค้อม  อยากหยุดตรงนี้  อยากจะรู้  ยังไม่สายเกินไป | ทอร์นาโด | 7 กรกฎาคม 2535 | 9 แสนตลับ | เอสพี ศุภมิตร |
| พ.ศ. 2536 |  ระเบิดเวลา  สาหัส  ชำระใจ  ปลอดภัยไว้ก่อน  เซิ้บ...เซิ้บ  ไกลหัวใจ  สัญญาโมฆะ  ไปซะ  เต็มแรง  คำสุดท้าย | ระเบิดเวลา | 20 กรกฎาคม 2536 | 7.6 แสนตลับ | เอสพี ศุภมิตร |
| พ.ศ. 2538 |  Sorry  เหลืออยู่  ไม่เอานะ  ทำไมง่ายจัง  ใจคน  มากไปนิด  ความลับ  ขอให้ได้ดี  ตามกำลังศรัทธา  รับปาก | Pretty p | 30 กันยายน 2538 | 5 แสนตลับ | จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ |
| พ.ศ. 2540 |  ฉันไม่ใช่หุ่นยนต์  จะรักกันอีกได้ไหม  จูบ  โอยรักเธอจังเลย  ร้ายนะคะ  ขอยืมตัว  เขาจะไม่มาอีกแล้ว  ประตูกั้น  ช้าก่อน  ถอนหายใจ  หยุดรักเธอ | ฉันไม่ใช่หุ่นยนต์ | 21 ตุลาคม 2540 | 2 แสนตลับ | จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ |
ผลงานเพลง > ผลงานเพลง (ลูกทุ่ง)

| ปี พ> ศ. | รายชื่อเพลง | อัลบั้ม | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2543 |  รักพี่ จุด จุด จุด  ก้มหน้ายอมอาย  มองอยู่ได้  กวาดหยักไย่หัวใจช้ำ  ไหนว่ารักจริง  ถ้าสนให้ต่อคิว  พี่จ๋าน้องรอ  ระแวงรัก  ฉันโง่เอง  ทำให้รักทำไม | ลูกน้ำ...ลูกทุ่ง 1 | ยูพีแอล |
| พ.ศ. 2544 |  โบว์แดงแสลงใจ  วัดใจกัน  คิดถึงหลายครั้ง  ดอกไม้ดอกแรก  คิดเท่าไหร่  รักตายเลย  อยากกินเนื้อคนใจดำ  พ่อบุญหล่นทับ  แค่ไม้ประดับ  รวยทีไรมีใหม่ทุกที | ลูกน้ำ...ลูกทุ่ง 2 | ยูพีแอล |
| พ.ศ. 2546 |  ไม่ย๊อม ไม่ยอม  ผ้าเช็ดหน้าลาใจ  หัวใจสลาย  ชุมทางเขาชุมทอง  เดี๋ยวโดนไม่ใช่น้อย  ดอกไม้อหังการ์  หล่อไม่กลัว กลัวแก่  ซอร์รี่ ซอร์รี่  ผู้ชายคออ่อน  หนูไม่ได้เล่น | ลูกน้ำ...ลูกทุ่ง 3 | ยูพีแอล |
| พ.ศ. 2549 |  สาวรอยสัก  หน้าตาคุ้นคุ้น  เต้ยแร๊พ  ชวนเลิก  ไม่เอาเขาอาย  คุณนายแกงถุง  อาจารย์เยอะจัง  สงสารหรือยัง  สีไหนให้คุณ  เดี๋ยวก็ตาย  ปู่เย็น  พี่ขวัญอยู่ไหน | สาวรอยสัก | โฟร์เอส |
| พ.ศ. 2552 |  ดอกกระเจียวบาน  สาวลีวายส์  เวทมนต์คาถา  น้ำพริกหนุ่มแคบหมู  น้อย น้อย หน่อย  ตัวสำรอง  ชีวิตศิลปิน  คิดถึงกันบ้างรึป่าว  บอกรักซิ  เจ้าแม่จามเทวี  ไหนใครยังโสด | ดอกกระเจียวบาน | แก้วกล้าเอนเตอร์เทนเมนต์ |
ผลงานเพลง > อัลบั้มพิเศษ

| ปี พ> ศ. | รายชื่อเพลง | อัลบั้ม | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2545 |  How Are You  โบว์แดงแสลงใจ  วัดใจ  ทำให้รักทำไม  รักพี่ จุด จุด จุด  ชอบไหม  พกเมีย  สาวอีสานรอรัก  สงสัยจะโดนหรอก  ทุ่งลุยลาย  REMIXED | อีนางแดนซ์ | ยูพีแอล |
| พ.ศ. 2547 |  ทอร์นาโด  ป่าลั่น  รอวันเธอว่าง  บ้านใกล้เรือนเคียง  ปูไก่ไข่หลง  ฉันทนาที่รัก  ฮักสาวขอนแก่น  งานวัด  รักข้ามคล่อง  ไซง่อนแดบล้ำ | อีนางแดนซ์ 2 | ยูพีแอล |
| พ.ศ. 2548 |  คอยวันเธอใจเดียว  ผู้เสียสละ  เอาความข่มขืนไปทิ้งแม่โขง  น้องช้ำวันนี้พี่ช้ำวันหน้า  หลบเลียแผลใจ  หัวใจหล้มเหลว  ขอเป็นนางเอก  แนวหลังยังคอย  อีสานที่รัก  สุดท้ายที่กรุงเทพ | แก้วตาดวงใจ | ยูพีแอล |
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร

"ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ" ประกอบละคร ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ (2537)
"คุณผู้หญิงบานเบอะ" ประกอบละคร คุณผู้หญิงบานเบอะ (2538)
"เธอ (ไม่มีใครทดแทน)" ประกอบละคร แม่นาคพระนคร (2539)
"ลมหายใจ มีไว้ให้สู้" ประกอบละคร ฉันทนาสามช่า (2559)
"ได้เพียงสิทธิ์คบ ไม่มีสิทธิ์คิด" ประกอบละคร สะใภ้ไร้ศักดินา (2563)
ผลงานเพลง > ซิงเกิ้ล

เพลง เบื่อจะฟัง (เพลงลุกทุ่ง) / ค่ายเพลงอิสระ ปล่อยมิวสิควิดีโอผ่านทางยูทูป วันที่ 7 มกราคม 2561
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2533 | นิยายรักนักศึกษา | จูน | ช่อง 3 |
| 2534 | สี่แผ่นดิน | ลูซิลล์ | ช่อง 3 |
| 2534 | ทะเล้นเอนทรานซ์ | - | ช่อง 3 |
| 2535 | คลื่นซัดใจ | ชรี / อาภา | ช่อง 3 |
| 2537 | กามเทพเท้าเปล่า | - | ช่อง 5 |
| 2537 | นกน้อยในไร่ส้ม | - | ช่อง 3 |
| 2537 | สายรักสายสวาท | โสมภา | ช่อง 3 |
| 2537 | ว้าวุ่น | - | ช่อง 7 |
| 2538 | คุณผู้หญิงบานเบอะ | - | ช่อง 5 |
| 2538 | ร่มฉัตร | อุษา | ช่อง 3 |
| 2539 | สาบนรสิงห์ | วิภาวี | ช่อง 5 |
| 2540 | อยากได้เธอไว้คนเดียว | นารี | ช่อง 5 |
| 2541 | สวรรค์เบี่ยง | ภัทรศรี (แพท) | ช่อง 7 |
| 2541 | ธรณีนี่นี้ใครครอง | ตุลยานี | ช่อง 3 |
| 2541 | กระท่อมโสมจันทร์ | - | ช่อง 7 |
| 2542 | สาวน้อยปะแป้ง | พรรณเพ็ญ | ช่อง 3 |
| 2542 | นิยายรักภาค 2 | จูน | ช่อง 5 |
| 2543 | สาวน้อยคาเฟ่ | พิลาวรรณ | ช่อง 3 |
| 2543 | ร้ายเดียงสา | ใหญ่ | ช่อง 7 |
| 2544 | บ้านสาวโสด | ประเทืองทิพย์ | ช่อง 3 |
| 2544 | นางสาวหวานชื่น | - | ช่อง 3 |
| 2544 | มายา | มรกต | ช่อง 7 |
| 2545 | จอมใจจอมแก่น | ณีรดา | ช่อง 3 |
| 2546 | พ่อดอกรักเร่ | กันยา | ช่อง ITV |
| 2547 | หลานสาวคุณยาย หลานชายคุณย่า | ดวงตา | ช่อง 3 |
| 2554 | ผมไม่อยากเป็นสายลับ | จอมใจ | ช่อง 3 |
| 2555 | รักสุดปลายฟ้า | จันทร์ฉาย | ช่อง 3 |
| 2556 | มิสเตอร์บ้านนา | รพีพร | ช่อง 3 |
| 2556 | ฉก.น้ำหวานอันธพาลหลบไป | ปรางทิพย์ | ช่อง 7 |
| 2557 | ยมบาลเจ้าขา ตอน รักไม่รู้ดับ | น้าเดือน | ช่อง 7 |
| 2557 | คู่ปรับตำรับเฮี้ยน ตอน รักสามเส้า | ปรางทิพย์ | ช่อง 7 |
| 2557 | เพลงรักผาปืนแตก | ลำดวน | ช่อง 7 |
| 2557 | พรายพยากรณ์ | กานต์กมล | ช่อง 7 |
| 2559 | ฉันทนาสามช่า | อำภา | ช่อง 7 |
| 2560 | สื่อสองโลก | เด่นเดือน เหมือนใจประชา | ช่อง 7 |
| 2563 | เมื่ออายุ 16 | แม่พิมพ์ | True4U |
| 2563 | สะใภ้ไร้ศักดินา | ปรุงใจ | ช่อง 8 |
| 2564 | เพลิงปริศนา | ดุจดาว | ช่อง 7 |
| 2565 | นางสาวส้มหล่น | ลำดวน / อรุณมาศ | ช่อง 7 |
| 2565 | สาวน้อยร้อยไมค์ | สิริมายา | ช่อง 7 |
| 2565 | อุ้มรักปาฏิหาริย์ | พิสมัย | ช่อง 7 |
| 2566 | เพื่อนพ่อแล้วไง เป็นที่รักได้ก็แล้วกัน | พิม | AIS Play |
| 2566 | ภารกิจนายเทวดา | แม่ของหมอเมษ | GMM25 |
| 2566 | แม่ปูเปรี้ยว | แม่มน | ช่อง 7 |
| 2566 | หลังคาใบบัว | พุมเรียง | Amarin TV |
| 2567 | ทายาทไหทองคำ | บังอร | ช่อง 8 |
| 2567 | Club Friday The Series Hot Love Issue เรื่องรัก เรื่องร้อน ตอน เรื่องรักวัยใส | แก้ว | ช่องวัน 31 |
| 2567 | หนึ่งในร้อย | คุณหญิงมะยม | ช่อง 3 |
| 2567 | เทียนซ่อนแสง | ประภาฉาย | ช่องวัน 31 |
ผลงานการแสดง > ละครสั้น

ปี 2562
ฟ้ามีตา ตอน ลำใย (ออกอากาศ 21 ธันวาคม 2562)
ปี 2563
ฟ้ามีตา ตอน กลวิธีหักแขนหักขา...มือที่สาม (ออกอากาศ 21 พฤศจิกายน 2563)
ปี 2566
ฟ้ามีตา ตอน คนนี้เด็ด (ออกอากาศ 18 กุมภาพันธ์ 2566)
ผลงานการแสดง > โฆษณา

โฆษณา ยาสีฟันคอลเกต
โฆษณา ครีมอาบน้ำบีโอเร
โฆษณา ลูกอมเซียร์ล่า
โฆษณา โลชั่นโอนีล
โฆษณา ลูกอมซานโตส
โฆษณา ลูกอม เนสท์เล่ ไอซ์เบิร์ก
โฆษณา สถาบันสอนแต่งหน้า MTI
โฆษณา ผลิตภัณฑ์ดูแลผมบิวตี้ทัช
โฆษณา ไทยสมุทรประกันชีวิต
ผลงานการแสดง > มิวสิควีดีโอ

เพลง กระจกเงา ของ สมประสงค์ สิงหวนวัฒน์ ปี 2531  อัลบั้ม แหวกฟ้า คว้าดาว
เพลง ใจหาย ของ วง แกรนด์เอ๊กซ์ ปี 2531 อัลบั้ม ได้ไหม
เพลง รู้ทั้งรู้ ของ วง เฟม ปี 2532 อัลบั้ม คนไม่เคย
เพลง ทำไม ของ ดอน สอนระเบียบ  ปี 2532  อัลบั้ม ทางรักสีดำ
พิษราคะ

| พิษราคะ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: สแตนลีย์ คูบริก
บทภาพยนตร์: สแตนลีย์ คูบริก เฟรเดริก ราฟาเอล
สร้างจาก: Dream Story โดย อาร์เธอร์ ชนิตซ์เลอร์
อำนวยการสร้าง: สแตนลีย์ คูบริก
นักแสดงนำ: ทอม ครูซ นิโคล คิดแมน ซิดนีย์ พอลแล็ค มารี ริชาร์ดสัน
กำกับภาพ: แลร์รี สมิธ
ตัดต่อ: ไนเจล กอลต์
ดนตรีประกอบ: โจเซลีน พูค
บริษัทผู้สร้าง: Hobby Films Pole Star  
ผู้จัดจำหน่าย: Warner Bros.
วันฉาย: 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 (สหรัฐอเมริกา) 10 กันยายน ค.ศ. 1999 (สหราชอาณาจักร)
ประเทศ: สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 162.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
พิษราคะ (อังกฤษ: Eyes Wide Shut) เป็นภาพยนตร์ที่ฉายในปี ค.ศ. 1999  กำกับและเขียนบทโดยสแตนลีย์ คูบริก โดยอิงจากนิยาย Dream Story (ชื่อเยอรมัน: Traumnovelle) ของอาร์เธอร์ ชนิตซ์เลอร์ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1926 นำแสดงโดยทอม ครูซและนิโคล คิดแมน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัล Filmcritica "Bastone Bianco" Award และรางวัลสมาคมนักวิจารณ์ภาพยนตร์ฝรั่งเศส (French Syndicate of Cinema Critics) สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม
เนื้อเรื่อง

วิลเลี่ยม แฮร์ฟอร์ด แพทย์หนุ่มผู้คิดว่าชีวิตดีพร้อมต้องฝันสลาย เมื่ออลิซ แฮร์ฟอร์ ภรรยาสารภาพว่าเธอเคยคิดทิ้งเขาและลูกไปเพื่อแลกเซ็กซ์เพียงคืนเดียวกับผู้ชายที่เธอพึงใจ เขาผิดหวังและประชดเมียด้วยการแอบดูพิธีกรรมเซ็กซ์หมู่เพราะคิดว่ามันตื่นเต้นดี หารู้ไม่ว่าความอยากรู้อยากเห็นอาจมีค่าเท่าชีวิต
นักแสดง

ทอม ครูซ รับบท ดร. วิลเลียม "บิล" ฮาร์ฟอร์ด
นิโคล คิดแมน รับบท อลิซ ฮาร์ฟอร์ด
ซิดนีย์ พอลแล็ค รับบท วิกเตอร์ ซีกเลอร์
มารี ริชาร์ดสัน รับบท มาริออน นาธานสัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ พิษราคะ
พิษราคะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กภาพยนตร์โดย สแตนลีย์ คูบริก |
| --- | --- |
Day of the Fight (1951) • Flying Padre (1951) • The Seafarers (1953) • Fear and Desire (1953) • Killer's Kiss (1955) • The Killing (1956) • Paths of Glory (1957) • Spartacus (1960) • Lolita (1962) • Dr. Strangelove (1964) • 2001: A Space Odyssey (1968) • A Clockwork Orange (1971) • Barry Lyndon (1975) • The Shining (1980) • Full Metal Jacket (1987) • Eyes Wide Shut (1999)
พีวีย์อิเล็กทรอนิกส์

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทเอกชน
ก่อตั้ง: 1965
ผู้ก่อตั้ง: ฮาร์ตลีย์ พีวีย์
สำนักงานใหญ่: เมอริเดียน มิสซิสซิปปี สหรัฐอเมริกา
บุคลากรหลัก: ฮาร์ตลีย์ พีวีย์ (ซ๊อีโอ)
ผลิตภัณฑ์: อุปกรณ์เครื่องเสียง
รายได้: 271 ล้าน ดอลลาร์
พนักงาน: 2,400
บริษัทในเครือ: Peavey Electronics Europe, Ltd.
เว็บไซต์: www.peavey.com
พีวีย์อิเล็กทรอนิกส์คอร์ปอเรชัน (อังกฤษ: Peavey Electronics Corporation) เป็นบริษัทอเมริกันที่ออกแบบพัฒนา ผลิตและขายอุปกรณ์เครื่องเสียงระดับมืออาชีพ หนึ่งในผู้ผลิตอุปกรณ์เครื่องเสียงที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีสำนักงานใหญ่ในเมอริเดียน มิสซิสซิปปี
พีต พอเซิลธ์เวต

| พีต พอเซิลธ์เวต OBE |
| --- | --- |
พอเซิลธ์เวตในงาน  Make Poverty History March เมื่อ ค.ศ. 2005
เกิด: พีเทอร์ วิลเลียม พอเซิลธ์เวต 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946(1946-02-07) วอร์ริงตัน แลงคาสเชอร์ ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 2 มกราคม ค.ศ. 2011(2011-01-02) (64 ปี) ชรูส์บรี ชร็อปเชอร์ ประเทศอังกฤษ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1975–2011
คู่สมรส: Jacqueline Morrish (สมรส 2003)
บุตร: 2, รวมบิลลี
พีต พอเซิลธ์เวต (อังกฤษ: Pete Postlethwaite) มีชื่อจริงว่า พีเทอร์ วิลเลียม พีต พอเซิลธ์เวต (Peter William Postlethwaite; 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 — 2 มกราคม ค.ศ. 2011) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
พีต พอเซิลธ์เวต เริ่มต้นอาชีพนักแสดงโดยการเล่นละครเวที ในโรงอุปรากรณ์ระดับชาติของอังกฤษ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักโดยทั่วกันจากการรับบทเป็น จูเซปเป คอนลอน ในภาพยนตร์เรื่อง In The Name of the Father พ่อของแกรี คอนลอน (แสดงโดย แดเนียล เดย์-ลูอิส) ที่ถูกตัดสินให้จำคุกด้วยข้อหาเป็นกบฏไอ.อาร์.เอ. ซึ่งพอเซิลธ์เวตแสดงบทนี้ได้อย่างลึกซึ้ง ซึ่งทำให้ได้รับเสนอชื่อนำชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชาย ในปี ค.ศ. 1993
จากนั้น พอเซิลธ์เวตได้รับให้แสดงในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ โดยมากเป็นตัวประกอบ เช่น The Last of the Mohicans ในปี ค.ศ. 1992, Dragon Heart ในปี ค.ศ. 1996, William Shakespeare's Romeo + Juliet ในปีเดียวกัน, The Lost World ในปี ค.ศ. 1997 (กำกับโดยสตีเว่น สปีลเบิร์ก ซึ่งสปีลเบิร์กได้ออกปากชมว่า โพสเทลเวทเป็นนักแสดงที่ดีที่สุดในโลก), The Constant Gardener ในปี ค.ศ. 2006 เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Pete Postlethwaite ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พีต พอเซิลธ์เวต ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์ทีซีเอ็ม
Pete Postlethwaite ที่ออลมูวี
แม่แบบ:Screenonline name
Daily Telegraph Obituary
พีต พอเซิลธ์เวต ที่ไฟน์อะเกรฟ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
พีระมิดระบบทุนนิยม

ภาพการ์ตูนฉบับอเมริกัน พ.ศ. 2454
ภาพต้นฉบับจากรัสเซีย พ.ศ. 2443
พีระมิดระบบทุนนิยม (อังกฤษ: Pyramid of Capitalist System) คือชื่อเรียกทั่วไปของภาพวาดการ์ตูนจากสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2454 ที่ล้อเลียนและเสียดสีข้อวิจารณ์ถึงระบบทุนนิยม โดยอ้างอิงจากต้นฉบับที่เป็นภาพวาดบนใบปลิวจากรัสเซียราวปี พ.ศ. 2443 ภาพวาดดังกล่าวมุ่งประเด็นไปที่การจัดช่วงชั้นทางสังคมออกเป็นชนชั้นต่าง ๆ และความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ ซึ่งภาพวาดชิ้นนี้ถูกขนานนามว่า "โด่งดัง"และ "เป็นที่รู้จักและถูกทำซ้ำอย่างแพร่หลาย" ก่อให้เกิดภาพวาดอื่น ๆ ที่อ้างอิงภาพวาดนี้ตามมาอีกหลายชิ้นงาน
ภาพวาดดังกล่าวถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ อินดัสเตรียลเวิร์กเคอร์ (Industrial Worker) โดยบริษัท อินเทอร์เนชันแนลพบลิชชิง จำกัด ในคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ขององค์การแรงงานอุตสาหกรรมสากล (Industrial Workers of the World) วาดโดย "เนเดลยอโควิช บรัสซิช และคูฮาริช"
โดยภาพแสดงให้เห็นถึง "พีระมิดทางสังคม" หรือลำดับชั้นทางสังคมโดยแท้ ที่ซึ่งผู้ร่ำรวยมั่งคั่งอันเป็นชนส่วนน้อยอยู่ชั้นบนสุดในขณะที่ผู้ยากไร้อันเป็นชนส่วนมากอยู่ชั้นล่างสุด ด้านบนสุดของยอดพีระมิดคือถุงเงินอันเป็นตัวแทนของระบบทุนนิยม ถัดลงมาคือชั้นของเจ้านายเชื้อพระวงศ์และบรรดาผู้นำของรัฐที่กล่าวว่า "เราปกครองท่าน" (We rule you) ถัดมาอีกคือชั้นของนักบวชที่กล่าวว่า "เราหลอกลวงท่าน" (We fool you) ตามมาด้วยชั้นของบรรดานายทหารที่กล่าวว่า "เรายิงไปที่ท่าน" (We shoot at you) และชั้นของบรรดากระฎุมพีที่กล่าวว่า "เรารับประทานแทนท่าน" (We eat for you) ส่วนชั้นล่างสุดของพีระมิดคือชั้นของบรรดากรรมากรซึ่งกล่าวว่า "เราทำงานให้ทุกคน... เราหล่อเลี้ยงทุกคน" (We work for all... We feed all)
ภาพวาดนี้อ้างอิงมาจากต้นฉบับที่เป็นภาพล้อเลียนลำดับชั้นทางสังคมในจักรวรรดิรัสเซียของสหภาพนักสังคมนิยมรัสเซีย ซึ่งวาดโดยบุคคลนิรนามราวปี พ.ศ. 2443 โดยภาพต้นฉบับแสดงให้เห็นถึงชนชั้นกรรมกรที่แบกรับพีระมิดไว้บนหลังของพวกเขาพร้อมกับโคลงบนหนึ่งว่า "กาลเวลาจะเวียนมาถึงเมื่อฝูงชนผู้โกรธแค้นจะผายหลังอันคดงอให้ตรงขึ้นและพังโครงสร้างพีระมิดทั้งหมดลงด้วยแรงผลักอันทรงพลังจากไหล่ของพวกเขาเอง" ทั้งนี้ความแตกต่างที่เห็นได้ชัดเจนระหว่างภาพวาดต้นฉบับรัสเซียปี พ.ศ. 2443 และภาพวาดอ้างอิงฉบับอเมริกันปี พ.ศ. 2454 คือการแทนที่นกอินทรีสีดำของรัสเซียที่อยู่ด้านบนสุดด้วยถุงเงิน แทนที่พระเจ้าซาร์และพระจักรพรรดินีรัสเซียด้วยตัวแทนของผู้นำรูปแบบทั่วไป 3 บุคคล (พระมหากษัตริย์และผู้นำของรัฐในชุดสูทสองคน) แทนที่นักบวชในนิกายออร์โธดอกซ์รัสเซีย 2 ท่านด้วยพระคาร์ดินัลในนิกายโรมันคาทอลิกและบาทหลวงในนิกายโปรเตสแตนต์ และแทนที่กองทหารรัสเซียด้วยนายทหารกลุ่มที่มีรูปแบบทั่วไปมากขึ้น ส่วนเหล่ากรรมกรไม่ได้วาดให้ลำตัวคดงอเท่าต้นฉบับและไม่มีโคลงปลุกใจประกอบในภาพ ทั้งนี้ภาพทั้งสองปรากฏมีรูปของเด็กชนชั้นกรรมากรผู้นอนหงายอยู่บนพื้นอันเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงชะตากรรมอันเลวร้ายที่ชนชั้นล่างต้องเผชิญ อีกหนึ่งองค์ประกอบของภาพที่มีร่วมกันก็คือธงสีแดงที่คนในชนชั้นล่างชูขึ้นมา เป็นสัญลักษณ์แสดงถึงการถือกำเนิดขึ้นของขบวนการสังคมนิยม
ข้อความหลัก ๆ ที่ภาพนี้ต้องการจะสื่อถึงคือบทวิจารณ์ต่อระบบทุนนิยมที่มีลำดับชั้นของอำนาจและความร่ำรวยมั่งคั่ง นอกจากนี้ภาพยังแสดงให้เห็นว่าชนชั้นล่างหรือกรรมกรคือผู้ที่ค้ำจุนผู้คนในทุกชนชั้นของสังคม หากขาดเสียงสนับสนุนจากคนกลุ่มนี้ก็จะส่งผลให้ระบบทุนนิยมหรือระเบียบสังคมในปัจจุบันพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ซึ่งข้อวิจารณ์เช่นนี้เป็นแนวคิดของนักสังคมนิยมชาวฝรั่งเศส หลุยส์ บล็องก์
พิโกไฟแนนซ์

พิโกไฟแนนซ์ (อังกฤษ: Pico Finance) คือ ธุรกิจสินเชื่อรายย่อยระดับจังหวัดภายใต้การกำกับกระทรวงการคลัง ที่เปิดให้ประชาชนสามารถดำเนินธุรกิจสินเชื่ออย่างถูกกฏหมายในพื้นที่ ที่ผู้ให้กู้กับผู้กู้มีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ในจังหวัดเดียวกัน โดยบริษัทที่ผ่านการอนุญาตจากกระทรวงการคลังถือว่าเป็นสถาบันทางการเงินที่สามารถดำเนินธุรกิจสินเชื่อได้อย่างถูกกฏหมาย
ความเป็นมา

เนื่องจากปัญหาหนี้นอกระบบ เป็นปัญหาซึ่งนำมาถึงการกระทำผิดกฏหมาย โดยเกิดจากลูกหนี้ไม่สามารถเข้าถึงแหล่งเงินทุนเงินกู้ในระบบได้ เนื่องด้วยอาชีพ รายได้ หรือ สภาพทางการเงินที่ธนาคารไม่อนุมัติให้กู้  จึงทำให้ต้องกู้กับเจ้าหนี้นอกระบบ หรือ เจ้าหนี้ที่ไม่ใช่สถาบันทางการเงิน โดยธนาคารแห่งประเทศไทยจึงมีนโยบายเพิ่มช่องทางการเข้าถึงสินเชื่อที่ง่ายขึ้น โดยผ่านการจัดตั้ง พิโกไฟแนนซ์ ซึ่งเปลี่ยนเจ้าหนี้นอกระบบให้สามารถดำเนินธุรกิจเป็น สถาบันทางการเงินได้ เพื่อกำกับให้อยู่ภายใต้กฏหมาย
ความแตกต่างระหว่างสินเชื่อ

พิโกไฟแนนซ์ ให้บริการสินเชื่อพิโกไฟแนนซ์ ที่มีลักษณะเป็นสินเชื่ออเนกประสงค์ ทั้งแบบมีหรือไม่มีหลักประกัน มีการพิจารณาสินเชื่อที่ยืดหยุ่นกว่าธุรกิจสถาบันทางการเงินประเภทธนาคาร โดยมีนโยบายเหมือนกับ ไมโครไฟแนนซ์ และ นาโนไฟแนนซ์ แต่พิโกไฟแนนซ์จำกัดอยู่ที่พื้นที่ให้บริการสินเชื่อโดยผู้ให้กู้กับผู้กู้มีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ในจังหวัดเดียวกันเท่านั้น
|  | สินเชื่อพิโกไฟแนนซ์ | สินเชื่อพิโกไฟแนนซ์พลัส | สินเชื่อไมโครไฟแนนซ์ | สินเชื่อนาโนไฟแนนซ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พื้นที่ให้บริการระหว่างผู้ให้กู้กับผู้กู้ | ต้องอยู่จังหวัดเดียวกัน | ต้องอยู่จังหวัดเดียวกัน | ให้บริการได้ทั่วประเทศ | ให้บริการได้ทั่วประเทศ |
| ลักษณะผู้ให้บริการ | เป็นนิติบุคคลห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือ บริษัทจำกัด ที่มีทุนจดทะเบียนไม่ต่ำกว่า 5 ล้านบาท | เป็นนิติบุคคลห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือ บริษัทจำกัด ที่มีทุนจดทะเบียนไม่ต่ำกว่า 10 ล้านบาท | ธนาคารพาณิชย์ | เป็นบริษัทจำกัด หรือบริษัทมหาชนจำกัดที่มีทุนจดทะเบียนไม่ต่ำกว่า 50 ล้านบาท |
| วงเงินการกู้ | ไม่เกิน 50,000 บาท/ราย | ไม่เกิน 100,000 บาท/ราย | ไม่เกิน 200,000 บาท/ราย | ไม่เกิน 100,000 บาท/ราย |
| ดอกเบี้ย ค่าปรับ ค่าบริการ และค่าธรรมเนียม | รวมกันไม่เกิน ร้อยละ  33 ต่อปี | รวมกันไม่เกิน ร้อยละ  33 ต่อปี | รวมกันไม่เกิน ร้อยละ  28 ต่อปี | รวมกันไม่เกิน ร้อยละ  36 ต่อปี |
| กำกับโดย | กระทรวงการคลัง | กระทรวงการคลัง | ธนาคารแห่งประเทศไทย | ธนาคารแห่งประเทศไทย |
พีเพิล (นิตยสาร)

| พีเพิล |
| --- | --- |
 

บรรณาธิการ: Larry Hackett
ประเภท: คนดัง, เรื่องน่าสนใจของคน, ข่าว
นิตยสารราย: รายสัปดาห์
วันจำหน่ายฉบับแรก: 4 มีนาคม ค.ศ. 1974
บริษัท: Time Inc. (Time Warner)
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
เว็บไซต์: People
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร (ISSN): 0093-7673
พีเพิล (อังกฤษ: People หรือชื่อเต็ม People Weekly) เป็นนิตยสารอเมริกันรายสัปดาห์ ในรูปแบบเนื้อหาเกี่ยวกับคนดัง บุคคลที่มีเรื่องราวน่าสนใจ พิมพ์โดย Time Inc. ในปี 2006 มียอดขาย 3.75 ล้าน และมียอดขายประมาณ $1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังได้ชื่อเป็น "นิตยสารประจำปี" จาก  Advertising Age เมื่อเดือนตุลาคม 2005 สำหรับบทบรรณาธิการยอดเยี่ยม การจำหน่ายและการโฆษณา พีเพิล ติดอันดับ 6 ของการจัดอันดับหัวข้อ "A-list"  จัดโดย Advertising Age และ อันดับ 3 ในหัวข้อ  "Brand Blazers" จัดโดย Adweek ในเดือนตุลาคม 2006
เนื้อหาของนิตยสารเป็นรูปแบบกอสซิปดารา นิตยสาร พีเพิล ยังเป็นที่รู้จักในการจัดอันดับประจำปีในหัวข้อ/ฉบับ "บุคคลหล่อ-สวยที่สุด", "ชุดแต่งงานเยี่ยม/แย่ ที่สุด" และ "ผู้ชายเซ็กซี่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่"
พีเพิลส์พาร์กคอมเพล็กซ์

| พีเพิลส์พาร์กคอมเพล็กซ์ |
| --- | --- |
珍珠坊

th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิด
ประเภท: พาณิชย์ ที่อยู่อาศัย
สถาปัตยกรรม: บรูทัลลิสต์
ที่ตั้ง: 1 พาร์กโรด, สิงคโปร์ 059108 ( NE4  DT19  ไชน่าทาวน์)
พิกัด: 1°17′02.6″N 103°50′31.8″E﻿ / ﻿1.284056°N 103.842167°E﻿ / 1.284056; 103.842167
เปิดใช้งาน: 1973; 51 ปีที่แล้ว (1973)
เจ้าของ: พีเพิลส์พาร์กเดเวลอปเมนต์
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 31
พื้นที่แต่ละชั้น: 845,000 ตารางฟุต (78,500 ตารางเมตร)
ลิฟต์: 6 (3 resident, 2 passenger, 1 cargo)
พีเพิลส์พาร์กคอมเพล็กซ์ (อังกฤษ: People's Park Complex; จีน: 珍珠坊; พินอิน: Zhēnzhū fāng) เป็นอาคารที่อยู่อาศัยและเชิงพาณิชย์ในสิงคโปร์ ตั้งอยู่บนถนนพาร์ก ออกมาจากถนนยู ทอง เซน ในย่านเอาตราม ติดกับเอ็มอาร์ทีสถานีไชน่าทาวน์
ในปี 1967 หลังการแตกหักกับสถาปนิกมลายา วิลเลียม ลิม ตั้ง "ดีไซน์ พาร์ทเนอร์ชิพ" (Design Partnership) ที่ซึ่งต่อมาเป็นดีพีอาร์คิเท็กส์ ร่วมกับ Tay Kheng Soon และ Koh Seow Chuan ในปีแรกของการก่อตั้ง บริษัทประสบความสำเร็จในการยื่นโครงการออกแบบพีเพิลส์พาร์กคอมเพล็กซ์ สถาปัตยกรรมของโครงการเป็นแฟลตที่ใกล้เคียงกับอุดมคติของเลอกอร์บูซีเยร์ดังที่ปรากฏใน Unité d'Habitation ที่มาร์แซลส์ ทั้งในแง่ของแนวคิดและรูปแบบ
พิพิธภัณฑ์วิทยา

สาขาวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยาที่มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย
พิพิธภัณฑ์วิทยา หรือ พิพิธภัณฑสถานวิทยา (อังกฤษ: museology) หรือ พิพิธภัณฑ์ศึกษา (อังกฤษ: museum studies) เป็นสาขาวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์ ในด้านประวัติศาสตร์ของพิพิธภัณฑ์และบทบาทของพิพิธภัณฑ์ในสังคม ตลอดจนกิจกรรมที่พิพิธภัณฑ์มีส่วนร่วม รวมไปถึงการดูแล การอนุรักษ์ การจัดรายการสาธารณะ และการศึกษา
ศัพทวิทยา

คำศัพท์ที่ใช้ระบุถึงสาขาวิชาที่ศึกษาเกี่ยวข้องพิพิธภัณฑ์แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับภาษาและภูมิศาสตร์ ตัวอย่างเช่น แม้คำว่า “museology” (พิพิธภัณฑ์วิทยา) จะแพร่หลายมากขึ้นในภาษาอังกฤษ แต่มักใช้เพื่อกล่าวถึงถึงการศึกษาเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์ในประเทศฝรั่งเศส (muséologie) สเปน (museología) เยอรมนี (Museologie) อิตาลี (museologia) และโปรตุเกส ( museologia) ในขณะที่ผู้พูดภาษาอังกฤษมักใช้คำว่า "museum studies" (พิพิธภัณฑ์ศึกษา) เพื่อกล่าวถึงสาขาวิชาเดียวกันนี้ เมื่อกล่าวถึงการดำเนินงานในแต่ละวันของพิพิธภัณฑ์ ภาษายุโรปอื่น ๆ มักจะใช้คำที่มาจาภาษากรีก “museographia” (ฝรั่งเศส: muséographie, สเปน: museografía, เยอรมนี: Museographie, อิตาลี: museografia, โปรตุเกส: museografia) ในขณะที่ผู้พูดภาษาอังกฤษโดยทั่วไปจะใช้คำว่า “museum practice” หรือ “operational museology”
ดูเพิ่ม

งานนิทรรศการโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Calls to Action – Truth and Reconciliation Commission of Canada
Centre for Anthropological Research on Museums and Heritage
Curatorial dreams
Curating and Public Scholarship Lab
Guerrilla Girls
International Council of Museums
Making Culture Lab
Task Force Report on Museums and First Peoples
Truth and Reconciliation Commission
TRC - 94 Calls to Action
พีเจ มอร์ตัน

| พีเจ มอร์ตัน |
| --- | --- |
พีเจ มอร์ตันในปี ค.ศ. 2011
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: พอล มอร์ตัน จูเนียร์
เกิด:  (1981-03-29) มีนาคม 29, 1981 (43 ปี) นิวออร์ลีนส์ ลุยเซียนา สหรัฐ
แนวเพลง:  R&B  ป็อป 
อาชีพ:  นักดนตรี  นักร้อง  นักแต่งเพลง  โปรดิวเซอร์เพลง 
เครื่องดนตรี:  เสียงร้อง  คีย์บอร์ด 
ช่วงปี: ค.ศ. 2005–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  อินเตอร์สโคปเรเคิดส์  เอแอนด์เอ็มอ็อกโทนเรเคิดส์  มอร์ตันเรคอร์ดิงส์ 

เว็บไซต์: pjmortononline.com
นักดนตรี
พีเจ มอร์ตัน (อังกฤษ: PJ Morton, เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2524) เป็นนักดนตรี นักร้อง นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน ปัจจุบันเป็นหนึ่งในมือคีย์บอร์ดของวงมารูนไฟฟ์
พีเจ มอร์ตันเกิดที่เมืองนิวออร์ลีนส์ ลุยเซียนา มีชื่อเกิดคือ พอล มอร์ตัน จูเนียร์ (Paul Morton Jr.) เขาเรียนที่ St. Augustine High School ก่อนจะเรียนจบด้านการตลาดจากวิทยาลัยมอร์เฮาส์ ปีพ.ศ. 2553 แอดัม แบล็กสโตน เพื่อนของมอร์ตันและผู้อำนวยการด้านดนตรีของวงมารูนไฟฟ์เสนอให้มอร์ตันไปเข้าทดสอบเพื่อหามือคีย์บอร์ดของวง ต่อมาพ.ศ. 2555 มอร์ตันทำหน้าที่เล่นคีย์บอร์ดแทนเจสซี คาร์ไมเคิล ซึ่งขอลาพักงานชั่วคราว หลังจากนั้นเขากลายเป็นสมาชิกวงอย่างเป็นทางการในตำแหน่งมือคีย์บอร์ดและร้องประสาน
นอกจากจะมีผลงานร่วมกับมารูนไฟฟ์ มอร์ตันยังมีผลงานเดี่ยวหลายอัลบั้ม อัลบั้มล่าสุดของเขาที่ใช้ชื่อ Watch The Sun ออกเผยแพร่ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565