stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แวร์วีอาร์
ประวัติการจำหน่าย

| ประเทศ / ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | สังกัด | แคตตาล็อก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไอร์แลนด์ | 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | อาร์ซีเอเรเคิดส์ | 88697611272 |
| ฟิลิปปินส์ | 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| นิวซีแลนด์ | 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| นอร์เวย์ | 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| แอฟริกาใต้ | 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| สหราชอาณาจักร | 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | เอส/ไซโคมิวสิก | 88697611272 |
| ฮ่องกง | 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| เกาหลีใต้ | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| ยุโรป | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| ฟินแลนด์ | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| มาเลเซีย | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| สวีเดน | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | 88697611272 |
| เนเธอร์แลนด์ | 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 88697611272 |
| ไต้หวัน | 4 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 88697611272 |
| ฝรั่งเศส | 8 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | B002RHP88S |
| ญี่ปุ่น | 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิกเจแปน | SICP2509 |
| ไทย | 21 มกราคม พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 88697611272 |
| ออสเตรเลีย | 22 มกราคม พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 88697611272 |
| จีน | 25 มกราคม พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 88697611272 |
| ออสเตรีย | 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 88697611272 |
| เยอรมนี | 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 88697611272 |
| สวิตเซอร์แลนด์ | 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 88697611272 |
| เม็กซิโก | 15 มีนาคม พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 886976112721 |
| เช็กเกีย | 5 เมษายน พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 289173 |
| สโลวาเกีย | 5 เมษายน พ.ศ. 2553 | ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | โซนีมิวสิก | 289173 |
ปรินซ์ แอมพอนซา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ปรินซ์ แอมพอนซา
วันเกิด:   (1996-12-29) 29 ธันวาคม ค.ศ. 1996 (27 ปี)
สถานที่เกิด:  อักกรา กานา
ส่วนสูง:  1.76 m (5 ft 9 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  FK Pelister
หมายเลข:  14
สโมสรเยาวชน
2013–2015:  ชลบุรี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2016–2021 |  ชลบุรี |  57 |  (20) |
| 2016–2017 |  → พานทอง (ยืมตัว) |  16 |  (5) |
| 2018 |  → อ่างทอง (ยืมตัว) |  11 |  (5) |
| 2019 |  → บ้านบึงภูเก็ต (ยืมตัว) |  6 |  (2) |
| 2020 |  → อุทัยธานี เอฟซี (ยืมตัว) |  4 |  (1) |
| 2020 |  → ราชนาวี (ยืมตัว) |  0 |  (0) |
| 2021– |  FK Pelister |  7 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ปรินซ์ แอมพอนซา (เกิดวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวกานา ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสร FK Pelister ในประเทศมาเซโดเนีย
สโมสรอาชีพ > ชลบุรี

ปรินซ์ขึ้นมาเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของชลบุรีครั้งแรกในปี ค.ศ. 2015 หลังจากที่เคยลงเล่นให้กับชุดเยาวชนอยู่สามปี เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรในนัดที่ชลบุรีเปิดบ้านเอาชนะชัยนาท ฮอร์นบิล ไปได้ 7-2 เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2016  ต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ปรินซ์ได้ต่อสัญญากับทางสโมสรเป็นเวลา 5 ปี
สโมสรอาชีพ > อ่างทอง

ในเลกที่สองของฤดูกาล 2018 ปรินซ์ถูกปล่อยยืมตัวให้กับอ่างทอง สโมสรในไทยลีก 2
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลชลบุรี เก็บถาวร 2016-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลของ ปรินซ์ แอมพอนซา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
น้ำทะเล

ข้อมูลจากแผนที่มหาสมุทรโลก  แสดงค่าความเค็มในแต่ละพื้นที่
น้ำทะเล   เป็นของเหลวที่ได้จากทะเลหรือมหาสมุทร   โดยทั่วไปมหาสมุทรทั่วโลกมีความเค็ม (salinity) ประมาณ 3.5% หรือ 35 ส่วนต่อพันส่วน   นั่นหมายความว่าในน้ำทะเลทุกๆ 1 กิโลกรัม   จะพบเกลืออยู่ 35 กรัม (ส่วนมากจะพบในรูปของไอออนโซเดียมคลอไรด์ (Na+, Cl−) ความหนาแน่นเฉลี่ยที่ผิวน้ำของมหาสมุทรอยู่ที่ 1.025 กรัมต่อมิลลิลิตร   น้ำทะเลมีความหนาแน่นมากกว่าน้ำจืด (น้ำจืดมีความหนาแน่นสูงสุดที่ 1.000 กรัมต่อมิลลิลิตร ที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส) เพราะน้ำทะเลมีความหนักของเกลือและ Electrostriction (ไฟฟ้าที่ไม่นำกระแส  แต่อยู่ในเรื่องของสนามไฟฟ้า) จุดเยือกแข็งของน้ำทะเลอยู่ที่อุณหภูมิ −2 องศาเซลเซียสหรือ 28.4 องศาฟาเรนไฮต์ นับว่ามากกว่าน้ำจืด   ในน้ำทะเลที่มีความเข้มข้น 35 ส่วนต่อพันส่วน (35 ppt)
ความเค็ม

| ธาตุ | ร้อยละ | ธาตุ | พันละ |
| --- | --- | --- | --- |
| ออกซิเจน | 85.84 | กำมะถัน | 0.091 |
| ไฮโดรเจน | 10.82 | ออกซิเจน | 0.04 |
| คลอรีน | 1.94 | โพแทสเซียม | 0.04 |
| โซเดียม | 1.08 | โบรมีน | 0.0067 |
| แมกนีเซียม | 0.1292 | คาร์บอน | 0.0028 |
ถึงแม้ว่าน้ำทะเลส่วนใหญ่จะมีปริมาณเกลืออยู่ที่ระหว่างร้อยละ 3.1–3.8  แต่น้ำทะเลทั่วโลกก็ไม่ได้เหมือนกัน   อาจมีการผสมกับน้ำจืดจากการไหลของแม่น้ำหรือแหล่งน้ำออกสู่ทะเล  หรือจากการละลายของธารน้ำแข็ง   จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ความเค็มของน้ำทะเลในแต่ละพื้นที่แตกต่างกัน   ทะเลเปิดที่มีความเค็มมากที่สุดคือ ทะเลแดง
ไวรอยด์

ลักษณะอาการผิดปกติที่เกิดจากเชื้อ Columnea latent viroid (CLVd) บนมะเขือเทศ ทำให้พืชเกิดอาการต้นเตี้ยแคระแกรนอย่างรุนแรง
ไวรอยด์ (อังกฤษ: Viroid) เป็นเชื้อสาเหตุโรคพืช (plant pathogen) ที่มีขนาดเล็กที่สุดเท่าที่มีรายงาน สมัยก่อนถูกจัดจำแนกไว้รวมกับไวรัส (virus) แต่ปัจจุบันถูกจัดจำแนกมาเป็นกลุ่มของตัวเองเนื่องจากความแตกต่างทางโครงสร้างและระดับอาร์เอ็นเอ
ไวรอยด์เป็นเชื้อสาเหตุโรคพืชที่มีขนาดเล็กที่สุดเท่าที่เคยมีรายงานซึ่งมีขนาดที่เล็กกว่าเชื้อไวรัสอีก  นอกจากนี้ไวรอยด์ยังมีลักษณะพิเศษและแตกต่างจากเชื้อสาเหตุโรคชนิดอื่นๆ คือ โครงสร้างของไวรอยด์ (และไวรัส) ไม่ได้มีลักษณะเป็นเซลล์เหมือนสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น กล่าวคือ ไม่มีเยื่อหุ้มเซลล์ (cell membrane) รวมถึงองค์ประกอบเซลล์ (cell organelle) ที่จำเป็นในขั้นพื้นฐานสำหรับสิ่งมีชีวิต เช่น ไรโบโซม (ribosome) ซึ่งมีหน้าที่ในการสังเคราะห์โปรตีนให้กับเซลล์สิ่งมีชีวิต ด้วยเหตุผลดังกล่าวทำให้โครงสร้างของเชื้อไวรอยด์ (และไวรัส) ถูกจัดจำแนกเป็น “อนุภาค” (particle) และเนื่องจากองค์ประกอบพื้นฐานที่ไม่เป็นเซลล์ของทั้งไวรอยด์และไวรัส จึงทำให้เชื้อทั้งสองชนิดมีคุณลักษณะเป็น “ปรสิตถาวร” (obligate parasite) ที่จะเพิ่มปริมาณตัวเอง, มีการก่อให้เกิดโรคหรือแสดงอาการผิดปกติ รวมถึงแสดงคุณสมบัติความเป็นสิ่งมีชีวิตได้ก็ต่อเมื่อเชื้อไวรอยด์และไวรัสนั้นจะต้องติดเชื้อ (infection) อยู่ภายในเซลล์เจ้าบ้าน (host cell) แล้วเท่านั้น หากอยู่ภายนอกเซลล์โฮสต์ไม่ว่าจะเป็นพื้นผิววัสดุต่างๆ หรือในสิ่งแวดล้อม ไวรอยด์ (และไวรัส) จะไม่มีกิจกรรมหรือแสดงคุณสมบัติของความเป็นสิ่งมีชีวิตอยู่เลยแม้แต่น้อย ซึ่งต่างจากเชื้อสาเหตุโรคชนิดอื่นๆ (เชื้อรา, แบคทีเรีย, ไฟโตพลาสมา, โปรโตซัว และไส้เดือนฝอย)
องค์ประกอบ

เชื้อไวรอยด์มีองค์ประกอบเพียงเส้นอาร์เอ็นเอสายเดี่ยว (ssRNA) ที่เป็นวงปิด มีขนาดตั้งแต่ 296-463 เบส (base) โดยไม่มีโปรตีน (coat protein) ห่อหุ้ม (ซึ่งแตกต่างจากเชื้อไวรัสที่จะมีโปรตีนห่อหุ้มสารพันธุกรรมของตัวเองรวมถึงอาจมี envelop หุ้มอีกชั้นในเชื้อไวรัสสัตว์) โดยเทียบได้ว่าไวรอยด์มีขนาดจีโนม (genome) ที่เล็กมากที่สุดเท่าที่เคยมีรายงานซึ่งเล็กกว่าไวรัสชนิดที่เล็กที่สุดด้วยซ้ำ (ประมาณ 2,000 base) เนื่องจากลำดับเบสภายในจีโนมของไวรอยด์มีลักษณะเป็น “self-complementary base-pair” คือมีลำดับนิวคลีโอไทด์ที่สามารถสร้างพันธะ hydrogen bond แบบจับกันเองภายในจีนโนมได้สูง จนทำให้จีโนมของไวรอยด์ที่เป็นวงอาร์เอ็นเอเกิดโครงสร้างทุติยภูมิ (secondary structure) ที่มีลักษณะคล้ายกับไม้เท้าหรือเหมือนวงหนังยางที่ถูกบิดเป็นเกลียว ที่เรียกว่า “rod-like structure” ในไวรอยด์วงศ์ Pospiviroidae หรือเป็น branched structure ในไวรอยด์ในวงศ์ Avsunviroidae นอกจากนี้แล้วไวรอยด์ยังเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่ไม่สามารถสังเคราะห์โปรตีนได้เหมือนสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น
โครงสร้างของเชื้อไวรอยด์

ไวรอยด์เป็นเชื้อสาเหตุโรคพืชที่สำคัญชนิดหนึ่ง มีองค์ประกอบเป็นอาร์เอ็นเอสายเดี่ยวที่เป็นวงปิดไม่มีโปรตีนห่อหุ้ม มีขนาดตั้งแต่ 246-399 เบส โดยปกติแล้วอาร์เอ็นเอไวรอยด์จะอยู่ในสภาพโครงสร้างทุติยภูมิที่มีลักษณะเป็น rod-shape (ภาพด้านล่าง) เนื่องจากการเกิดจับกันของเบสในสายอาร์เอ็นเอของเชื้อไวรอยด์ด้วยพันธะไฮโดรเจน ซึ่งเป็นโครงสร้างที่มีความเสถียรมากที่สุด  ไวรอยด์เป็นเชื้อปรสิตถาวรในพืชที่ไม่สามารถสังเคราะห์โปรตีนได้ การเพิ่มปริมาณ การเคลื่อนย้าย และการทำให้อาการผิดปกติจะใช้โปรตีนและสารเคมีต่าง ๆ จากพืชอาศัย  โครงสร้างของเชื้อไวรอยด์ประกอบไปด้วย 5 domain ได้แก่
1  Conserved central domain (C domain) ประกอบไปด้วยนิวคลีโอไทด์ประมาณ 95 เบส ซึ่งมีลักษณะอนุรักษ์สูง พบว่าบริเวณดังกล่าวจะเป็นบริเวณที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มปริมาณอาร์เอ็นเอของไวรอยด์เพื่อสร้างไวรอยด์รุ่นลูก
2  Pathogenicity domain (P domain) เป็นบริเวณที่มีบทบาทเกี่ยวกับการทำให้พืชเป็นโรค และการแสดงอาการที่รุนแรงในการทำให้เกิดโรคของเชื้อไวรอยด์   P domain เป็นบริเวณที่ทำให้เกิดความแตกต่างของลักษณะอาการของโรคที่เกิดจากเชื้อ PSTVd เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงลำดับเบสทำให้ลักษณะอาการของโรคเปลี่ยนไป
3  Variable domain (V domain) เป็นบริเวณที่มีความแปรผันของลำดับเบสมากที่สุด โดยมีระดับความเหมือนกันของบริเวณ V domain ของเชื้อที่มีความใกล้ชิดกันน้อยกว่า 50 เปอร์เซ็นต์
4  Terminal domains (T domains) เป็นบริเวณปลายทั้ง 2 ด้านของโครงสร้างไวรอยด์ มีลักษณะเป็นเบสที่อนุรักษ์ในไวรอยด์กลุ่ม PSTVd
การเพิ่มปริมาณของเชื้อ

การเพิ่มปริมาณของเชื้อไวรอยด์จะอาศัยกระบวนการ rolling circle ซึ่งทำให้แยกไวรอยด์ออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ ได้ตามลักษณะของกระบวนการจำลองตัวเอง และบริเวณที่เกิดการจำลองตัว คือ
1.  พวกที่มีการจำลองตัวแบบ symmetric cycle กระบวนการนี้ เชื้อไวรอยด์จะจำลอง อาร์เอ็นเอสายลบเส้นยาวจาก อาร์เอ็นเอสายเดี่ยววงกลมเส้นบวก จากนั้นเส้นอาร์เอ็นเอสายลบเส้นยาวจะเกิดกระบวนการ self cleaving ได้เป็น monomeric minus strand และเกิดกระบวนการ self ligation ได้เป็น minus circle monomer จากนั้นจะเกิดกระบวนการ rolling circle ขึ้นที่ minus circle monomer ได้เป็นอาร์เอ็นเอสายเดี่ยวเส้นบวกเส้นใหม่ และเกิดกระบวนการ self cleaving ตัดตัวเองให้ได้เป็น monomeric plus strand แล้วเกิดกระบวนการ self ligation ได้เป็นไวรอยด์ที่สมบูรณ์ กระบวนการดังกล่าวจะเกิดขึ้นที่คลอโรพลาสต์ ตัวอย่างไวรอยด์ในกลุ่มนี้ได้แก่ Avocado sunblotch viroid (ASBVd)  Peach latent mosaic viroid (PLMVd) และ Chrysanthemum chlorotic mottle viroid (CChMVd)
2.  พวกที่มีการจำลองตัวแบบ asymmetric cycle กระบวนการนี้ เชื้อไวรอยด์จะจำลองอาร์เอ็นเอสายลบเส้นยาวจาก อาร์เอ็นเอสายเดี่ยววงกลมเส้นบวก จากนั้นจะจำลองอาร์เอ็นเอสายเดี่ยวเส้นบวกเส้นใหม่ และจะเกิดกระบวนการ self cleaving ในการตัดตัวเองให้ได้เป็น monomeric plus strand แล้วเกิดกระบวนการ self ligation ได้เป็นไวรอยด์ที่สมบูรณ์ กระบวนการดังกล่าวจะเกิดขึ้นที่นิวเคลียสของเซลล์ ตัวอย่างไวรอยด์ในกลุ่มนี้ได้แก่ Potato spindle tuber viroid (PSTVd)    Citrus exocortis viroid (CEVd)    Hop stunt viroid (HSVd) และ Coconut cadang-cadang viroid (CCCVd) เป็นต้น
การถ่ายทอด

เชื้อไวรอยด์ทุกชนิดจะถ่ายทอดโรคโดยวิธีกล (mechanical transmission) เป็นหลัก เช่น จากการปนเปื้อนของเครื่องมือและเครื่องจักรกลการเกษตร รวมถึงการปนเปื้อนอันเนื่องจากการใช้รถแทรคเตอร์ด้วย นอกจากนี้การปฏิบัติทางการเกษตรต่างๆ เช่น การติดตา ต่อกิ่ง ไถพรวน ล้วนสามารถก่อให้เกิดการแพร่กระจายของเชื้อได้ อย่างไรก็ตามไวรอยด์หลายชนิดสามารถถ่ายทอดโรคผ่านทางเมล็ดพันธุ์ซึ่งสร้างปัญหาให้กับธุรกิจการค้าเมล็ดพันธุ์เป็นอย่างมาก ไวรอยด์บางชนิดสามารถถ่ายทอดโรคผ่านทางละอองเกสรโดยอาศัยผึ้งหรือแมลงภู่เป็นพาหะได้ ทำให้พืชต้นดังกล่าวรวมถึงเมล็ดพันธุ์ติดโรคไปด้วย นอกจากนี้ไวรอยด์บางชนิดยังสามารถถ่ายทอดโรคผ่านทางเพลี้ยอ่อนได้ในระดับต่ำมาก (ต่ำระดับ 0.5%) ซึ่งแตกต่างจากเชื้อไวรัสที่มักจะถ่ายทอดโรคผ่านทางแมลงเป็นหลัก
ไวลด์วันส์ (เพลง)

Error ซิงเกิลโดยโฟล ไรเดอ ร่วมกับเซีย
ไวลด์วันส์ (อังกฤษ: Wild Ones) เป็นเพลงซิงเกิลของนักแร็ปชาวอเมริกัน โฟล ไรเดอ โดยวางจำหน่ายเป็นอัลบั้มเดี่ยวที่สองเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ในสหรัฐอเมริกา
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "ไวลด์วันส์" | 3:53 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "ไวลด์วันส์" | 3:53 |
| 2. | "กูดฟีลลิง" (Carl Tricks Remix) | 5:38 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "ไวลด์วันทู" | 5:47 |
| 2. | "ไวลด์วันทู" (Jaywalker Remix) | 6:18 |
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 7× Platinum | 490,000^ |
| Austria (IFPI Austria) | Platinum | 30,000* |
| Canada (Music Canada) | 5× Platinum | 400,000* |
| Denmark (IFPI Danmark) | Gold | 15,000^ |
| Germany (BVMI) | Gold | 150,000^ |
| Italy (FIMI) | Gold | 15,000* |
| Mexico (AMPROFON) | Platinum | 60,000* |
| New Zealand (RMNZ) | 2× Platinum | 30,000* |
| Sweden (GLF) | 5× Platinum | 200,000 |
| Switzerland (IFPI Switzerland) | Platinum | 30,000^ |
| United Kingdom (BPI) | 2× Platinum | 730,000 |
| United States (RIAA) | 5× Platinum | 3,620,000 |
สตรีมมิง
| Denmark (IFPI Danmark) | 3× Platinum | 5,400,000† |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว †ตัวเลขสตรีมมิงเท่านั้นขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | ค่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐ | 9 มกราคม 2012 | ดิจิทัลดาวน์โหลด |  แอตแลนติกเรเคิดส์  โพบอยเอนเตอร์เทนเมนต์  |
| สหราชอาณาจักร | 23 มกราคม 2012 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | แอตแลนติกเรเคิดส์ |
| ยุโรป | 13 กุมภาพันธ์ 2012 | ซีดีซิงเกิล ("ไวลด์วันทู" รีมิกซ์) | วอร์เนอร์บราเธอส์เรคอดส์ |
| เยอรมนี | 17 กุมภาพันธ์ 2012 | ซีดีซิงเกิล | แอตแลนติกเรเคิดส์ |
ด็อลซาแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส

| ด็อลซาแห่งอารากอน |
| --- | --- |
พระสาทิสลักษณ์ของด็อลซาแห่งอารากอน
สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1185 – 1198

พระราชสมภพ: ค.ศ. 1160 บาร์เซโลนา
สวรรคต: ค.ศ. 1198 (37/38 พรรษา) กูอิงบรา ราชอาณาจักรโปรตุเกส
ฝังพระศพ: อารามซังตากรุช
คู่อภิเษก: พระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส
ราชวงศ์: ราชวงศ์บาร์เซโลนา
พระราชบิดา: ราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา
พระราชมารดา: เปโตรนิยาแห่งอารากอน
ด็อลซาแห่งอารากอน (กาตาลา: Dolça d'Aragó; อารากอน: Dulcía d'Aragón; โปรตุเกส: Dulce de Aragão) หรือ ด็อลซาแห่งบาร์เซโลนา (กาตาลา: Dolça de Barcelona; อารากอน: Dulcía de Barcelona; โปรตุเกส: Dulce de Barcelona) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส ทรงเป็นธิดาคนโตของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนากับภริยา สมเด็จพระราชินีนาถเปโตรนิยาแห่งอารากอน
ด็อลซาทรงเสกสมรสกับเจ้าชายซังชูในปี ค.ศ. 1174 ซึ่งเป็นการฟื้นฟูสัมพันธไมตรีระหว่างโปรตุเกสกับอารากอน บ้านเกิดเมืองนอนของพระองค์ การแต่งงานเป็นการคลุมถุงชนโดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน พระเชษฐาของพระองค์ เมื่อพระสวามีของพระองค์ขึ้นครองบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1185 พระองค์กลายเป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งโปรตุเกส
พระราชประวัติ

ด็อลซาเป็นบุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาและเจ้าชายแห่งอารากอน กับพระราชินีเปโตรนิยาแห่งอารากอน การหมั้นหมายกับอิงฟังตึซังชู พระโอรสของพระเจ้าอาฟงซู เอ็งรีกึช ปฐมกษัตริย์โปรตุเกส เกิดขึ้นขณะพระองค์มีพระชนมายุราว 11 พรรษาและแต่งงานกันในเวลาต่อมาในปี ค.ศ. 1174 ชีวิตของพระองค์ก่อนหน้าที่จะเดินทางมาถึงราชอาณาจักรโปรตุเกสรวมถึงสินสอดในการแต่งงานมีข้อมูลอยู่ไม่มาก
อินฟันตาด็อลซาไม่ต่างกับผู้หญิงในยุคกลางคนอื่น ๆ ที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการสานสัมพันธไมตรี เพื่อ "เสริมความแข็งแกร่งให้โปรตุเกสและขยายฐานอำนาจของกัสติยา-เลออน" และถูกคาดหวังให้ทำหน้าที่เป็นพระมเหสีและพระมารดาของพระโอรสธิดาจำนวนมากมาย ขณะเดียวกันก็เป็นตัวแทนชดเชยการหมั้นหมายที่ล้มเหลวระหว่างเจ้าหญิงมาฟัลดา พระเชษฐภคินีของพระสวามี กับพระเชษฐาของพระองค์ซึ่งในอนาคตจะขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน
ด็อลซาสิ้นพระชนม์ไม่นานหลังให้กำเนิดพระธิดาสองคนสุดท้าย บรังกากับบึเร็งการียา ซึ่งเป็นฝาแฝด ทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1198 อาจด้วยโรคระบาดหรือไม่ก็ความอ่อนแอที่เกิดจากการให้กำเนิดพระโอรสธิดาอย่างต่อเนื่อง ร่างของพระองคถูกฝังในอารามซังตากรุชในนครกูอิงบรา
พระโอรสธิดา

จากการแต่งงานกับพระเจ้าซังชู พระองค์ให้กำเนิดพระโอรสธิดา 11 พระองค์ ซึ่ง 9 พระองค์มีชีวิตรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่
ตึเรซา (ค.ศ. 1175/1176 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 1250) พระมเหสีของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน พระองค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1705
ซังชา (ค.ศ. 1180–1229) ผู้ก่อตั้งอารามเซลัชใกล้กับกูอิงบรา ทรงพำนักอยู่ที่นั่นจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ ตึเรซา พระเชษฐภคินีของพระองค์มีคำสั่งให้ฝังร่างของพระองค์ที่อารามลูร์เวา พระองค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1705 ในปีเดียวกับพระเชษฐภคินี โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 11
กงช์ตังซา (ค.ศ. 1182) น่าจะสิ้นพระชนม์ก่อนปี ค.ศ. 1186 เนื่องจากชื่อของพระองค์ไม่มีปรากฏในเอกสารของพระเจ้าซังชูที่ 1 ที่เริ่มออกในปีนั้น
พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส (23 เมษายน ค.ศ. 1186–1223) สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระบิดาเป็นกษัตริย์ลำดับที่สามแห่งโปรตุเกส
เปดรู (ค.ศ. 1187–1258) สามีของเอารัมบิอัช เคาน์เตสแห่งอูร์เฌ็ลย์
ฟือร์นังดู (ค.ศ. 1188–1233) เคานต์แห่งฟลานเดอส์และสามีของเคาน์เตสฌานแห่งคอนสแตนติโนเปิล
เอ็งรีกึ สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
ไรมุงดู สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
มาฟัลดา (ค.ศ. 1195/1196–1256) พระมเหสีของพระเจ้าเอนริเกที่ 1 แห่งกัสติยา พระองค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1793
บรังกา (ค.ศ. 1198) อาจเป็นพี่น้องฝาแฝดของบึเร็งการียา พระองค์ถูกส่งตัวเข้าอารามลูร์เวาที่พระเชษฐภคินีอีกสองคนอยู่ตอนพระชนมายุอยู่ในช่วง 8–10 พรรษา ทรงเป็นแม่ชีในคอนแวนต์กัวดาลาฆาราและสิ้นพระชนม์ราวปี ค.ศ. 1240 ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ในอารามเดียวกับพระมารดา
บึเร็งการียา (ค.ศ. 1198) อภิเษกสมรสในปี ค.ศ. 1214 กับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กและมีพระโอรสธิดา 4 คน คือ เอริก, โซฟี, เอเบิล และคริสโตเฟอร์ ซึ่งพระโอรสทุกคนล้วนเป็นกษัตริย์ บึเร็งการียาสิ้นพระชนม์ในช่วงพระชนมายุยี่สิบพรรษาใน ค.ศ. 1221
ระเบียงฉันนบทของอารามซังตากรุชในกูอิงบรา อันเป็นที่ฝังร่างของพระราชินีด็อลซา
13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง

13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง (จีนตัวย่อ: 满清十三皇朝; จีนตัวเต็ม: 滿清十三皇朝; อังกฤษ: The Rise and Fall of Qing Dynasty) ซีรีส์ชุดของสถานีโทรทัศน์ ATV ของฮ่องกง นับเป็นซีรีส์ชุดใหญ่ ด้วยการออกอากาศนานถึง 5 ปี โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็นภาคใหญ่ ๆ ทั้งหมด 4 ภาค
เป็นเรื่องราวของของประวัติศาสตร์จีนยุคราชวงศ์ชิง ตั้งแต่ยุคบุกเบิกและก่อตั้งราชวงศ์ไปจนกระทั่งมาถึงการล่มสลาย นำแสดงโดยนักแสดงมากมาย อาทิ หวังเหว่ย (รับบทเป็น พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ), เหมียว เข่อซิ่ว (รับบทเป็น เซี่ยวจฺวังไทเฮา), หมีเซียะ (รับบทเป็น ซูสีไทเฮา), ทัง เจิ้นเย่ (รับบทเป็น จักรพรรดิกวังซฺวี่), ชี เหม่ยเจิน (รับบทเป็น สมเด็จ พระมเหสีเจิน) เป็นต้น
เนื้อเรื่อง

ภาคแรก (滿清十三皇朝)
กำเนิด ชิงไทจงฮ่องเต้ จักรพรรดิบนหลังม้า ปฐมกษัตริย์ หวงไท่จี๋ ซุนจื่อ และคังซี
เป็นเรื่องราวในตอนต้นของราชวงศ์ชิง ตั้งแต่ ค.ศ. 1582-ค.ศ. 1722 ที่เป็นการบุกเบิกและสร้างราชวงศ์ชิง โดย นูรฮาชี ที่ได้รับสมัญญานามว่า "จักรพรรดิ์บนหลังม้า" มาจนถึง หวงไท่จื้อ พระราชบุตร และผ่านมายัง คังซี พระจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ผู้สร้างความมั่นคงให้แก่แผ่นดิน
ในภาคนี้มีทั้งหมด 68 ตอน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน-11 ธันวาคม ค.ศ. 1987
ภาคสอง (滿清十三皇朝2)
จักรพรรดิบัลลังก์เลือด ยงเจิ้ง จักรพรรดิเจ้าสำราญ เฉียนหลง ศึกล่าบัลลังก์ทอง เจียชิ่ง และ บัลลังก์รัก บัลลังก์เลือด เต้ากวง
เป็นเรื่องราวในยุคกลางราชวงศ์ เมื่อคังซีเสด็จสวรรคต องค์ชาย 4 ได้ขึ้นครองราชย์ในพระนาม ยงเจิ้ง ท่ามกลางเสียงครหาว่าเป็น "จักรพรรดิบลลังก์เลือด" เพราะได้ราชสมบัติมาจากแก่งแย่งชิงกันเองในหมู่พี่น้อง ก่อนจะส่งผ่านมายังยุคของ เฉียนหลง จักรพรรดิเจ้าสำราญผู้มีสีสันและเรื่องราวเล่าขานต่าง ๆ มากมายในรัชสมัยนี้ ก่อนจะส่งมายังยุคของ เจียชิ่ง องค์ชาย 15 ที่ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาที่ยังคงครองอำนาจอยู่ ทำให้ไม่อาจมีพระราชอำนาจอย่างเต็มที่ได้นัก ก่อนที่จะจบลงที่รัชกาลของ เต้ากวัง หรือองค์ชาย 4 หมิ่นหนิง ที่บ้านเมืองถึงคราวระส่ำ เงินพระคลังเริ่มหดหาย ประกอบกับการรุกรานของมหาอำนาจชาติตะวันตก ในสงครามฝิ่น
ในภาคนี้มีทั้งหมด 50 ตอน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 29 มิถุนายน-7 กันยายน ค.ศ. 1988
ภาคสาม (血染紫禁城)
หลั่งเลือดชิงบังลังก์ เสียนเฟิง และถงจื่อ
เป็นรัชกาลจักรพรรดิเสียนเฟิงที่ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเต้ากวง ด้วยพระพลานามัยที่ไม่สมบูรณ์ แต่ทว่าได้แสดงออกให้เห็นว่าทรงมีความเมตตาจึงได้รับแต่งตั้ง เป็นยุคที่ซูสีไทเฮาได้รุ่งเรืองในฐานะนางสนมเอกและขึ้นกุมอำนาจในวังหลวง โดยที่ทั้ง 2 พระนาง คือ พระนางซูสีไทเฮาและพระนางซูอันไทเฮา ได้ออกว่าราชการหลังม่านของ ถงจื่อ พระโอรสของซูสีไทเฮา ที่ขึ้นครองราชย์ด้วยพระชนมายุเพียง 5 ขวบ
ในภาคนี้มีทั้งหมด 20 ตอน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน-20 กันยายน ค.ศ. 1990
ภาคสี่ (危城爭霸)
ล้างชาติราชวงศ์ชิง ปูยี จักรพรรดิองค์สุดท้าย
ยุคสุดท้ายของราชวงศ์ชิง เมื่อถึงการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิกวงสู ปูยีได้ขึ้นครองราชย์แทน ด้วยการเป็นหุ่นเชิดของพระนางซูสีไทเฮาต่อไป และได้เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายในหน้าประวัติศาสตร์จีน ด้วยการสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1911 สิ้นสุดราชวงศ์ชิงที่มีอายุกว่า 268 ปี และถือเป็นการสิ้นสุดระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของจีนที่ปกครองอย่างต่อเนื่องยาวนานกว่า 4,000 ปี
ในภาคนี้มีทั้งสิ้น 20 ตอน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 27 เมษายน-22 พฤษภาคม ค.ศ. 1992
การออกฉายในประเทศไทย

สำหรับในประเทศไทย ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไททีวีช่อง 2 ในกลางปี พ.ศ. 2550 ในเวลา 20.00 น. พร้อมกับมีการจำหน่ายวีซีดีซีรีส์พร้อมกันด้วย ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 17 แผ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

ไตเติลภาคแรก
ช่องยิง

ช่องยิง (ตามเข็มนาฬิกาจากซ้ายบน) ของรถถังครูเซเดอร์, รถถังเชอร์แมน, ที-34-85, ทีเกอร์ 1 โดย ที-34-85 มีปลั๊กเกราะอยู่เหนือช่องยิง
ช่องยิง (อังกฤษ: firing port) บางครั้งเรียกว่า ช่องปืนพก (pistol port) เป็นช่องเปิดเล็กๆ ในรถหุ้มเกราะ โครงสร้างป้อมสนาม เช่น บังเกอร์ หรืออุปกรณ์หุ้มเกราะอื่น ๆ ที่ช่วยให้สามารถยิงอาวุธขนาดเล็กออกจากรถใส่ทหารราบของศัตรูได้อย่างปลอดภัย โดยมักจะใช้เพื่อปิดจุดบอดของรถหรืออาคาร ตัวอย่างนี้พบเห็นได้ในรถถังครูเซเดอร์ เอ็ม4 เชอร์แมน ทีเกอร์ 1 ที-34-85 และแม้แต่รถหุ้มเกราะสมัยใหม่ในปัจจุบัน เช่น โครงการยานรบทหารราบยานเกราะ (Mechanized Infantry Combat Vehicle: MICV) โครงการรถรบแบรดลีย์ (Bradley Fighting Vehicle: BFV) ซึ่งเป็นโครงการต่อจากโครงการนี้ ที่มี เอ็ม231 อาวุธช่องยิง (M231 Firing Port Weapon) และรถลำเลียงพลหุ้มเกราะของรัสเซีย ช่องยิงปืนบางแห่งได้รับการปรับปรุงเพื่อการใช้งานดังกล่าว ตัวอย่างเช่น คู่มือของทีเกอร์ 1 ที่ผลิตในช่วงปลายการใช้งานแสดงให้เห็นว่ามีการใช้ Nahverteidigungswaffe เป็นช่องยิงปืน
ช่องสำหรับปืนพกบางช่อง เช่น ในรถถังเชอร์แมน มีช่องสำหรับมองเห็น เช่น "กล้องป้องกัน" (protectoscope) เพื่อเพิ่มทัศนวิสัยในการมองเห็นรอบ ๆ รถถัง
ช่องยิงเชื่อมของรถถังเชอร์แมน และ ทีเกอร์ 1 พร้อมช่องทางหนีของพลบรรจุกระสุนอยู่ที่ด้านหลังป้อมปืน และไม่มีช่องยิงที่ 2 อยู่
จุดอ่อนจากการยิง

เนื่องจากเป็นจุดอ่อนจากการยิง ช่องยิงปืนจึงมักได้รับการเสริมด้วยเกราะเพิ่มเติม ในการออกแบบในเวลาต่อมาได้ลดจำนวนลง (BFV) หรือลบออกไปเลย (เชอร์แมนและทีเกอร์ที่ 1 [มกราคม พ.ศ. 2487]) ขณะที่เกราะอื่น ๆ ได้รับการปรับปรุง เช่น เกราะแผ่นไม้เพื่อป้องกันประจุไฟฟ้ารูปร่างต่าง ๆ หรือลวดตาข่ายไก่เพื่อป้องกันระเบิดมือ
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีความต้องการในการบรรทุกลูกเรือจำนวนมาก มันจึงถูกนำกลับมาใช้ เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นกับเชอร์แมน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการใช้งานระหว่างการเติมกระสุนในเชอร์แมน ทำให้ไม่จำเป็นต้องมีลูกเรือเพิ่มเติมเพื่อส่งกระสุนผ่านช่องทางของพลบรรจุกระสุน แทนที่จะส่งกระสุนจากพื้นดินผ่านช่องยิง
ช่องยิงหนึ่งของทีเกอร์ 1 (ขวา) ได้รับการดัดแปลงให้เป็นช่องทางหลบหนีของพลบรรจุกระสุน และอีกช่องหนึ่งถูกปิดทับด้วยปลั๊กหุ้มเกราะ และในที่สุดก็ถูกถอดออกจากการออกแบบเพื่อปรับปรุงเวลาการผลิตและลดต้นทุน
ดูเพิ่ม

เอ็ม231 อาวุธช่องยิง
ป้อมปืน
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ม)

| ด ค กรายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
 ก  ข  ค  ง  จ  ฉ  ช  ซ  ต  ถ  ท  น  บ  ป  ผ  ฝ  พ  ภ  ม  ย  ร  ล  ว  ส  ห  อ  ฮ 
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ม รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน