stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เลโอนีด โนซือเรฟ
ชีวประวัติ

ในปี ค.ศ. 1956 โนซือเรฟสำเร็จการศึกษาจาก SchoolFedoskino miniature หลังจากนั้นเขาได้เรียนหลักสูตรสำหรับนักสร้างแอนิเมชันที่ โซยุซมุลต์ฟิล์ม จนเสร็จในปี ค.ศ. 1961 และเริ่มทำงานที่สตูดิโอแห่งนั้น ในปี ค.ศ. 1975 เขาสำเร็จการศึกษาจาก Moscow State University โดยมีความเชี่ยวชาญใน ทฤษฎี และ ประวัติศาสตร์ศิลปะ
ในฐานะนักการ์ตูน โนซือเรฟมีส่วนร่วมในการสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันโซเวียตหลายเรื่อง เช่น The Story of a Crime (1962), Toptyzhka [ru] (1964), The Vacation of Boniface [ru] (1965), The Most, the Most, the Most, the Most [ru] (1966), The Glass Harmonica (1968), The Bremen Town Musicians (1969), และ The Small Boat [ru] (1970)
ในปี ค.ศ. 1968 โนซือเรฟได้รับการโปรโมตให้เป็นผู้กำกับที่โซยุซมัลต์ฟิล์ม และเขายังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งนิตยสารภาพยนตร์ Happy Merry-Go-Round ตั้งแต่ปี 1996 โนซือเรฟได้สอนที่ Gerasimov Institute of Cinematography
แหล่งข้อมูลอื่น

เลโอนีด โนซือเรฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เวียเชสลัฟ กูเซฟ

| เวียเชสลัฟ กูเซฟ |
| --- | --- |
เกิด: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528
เวียเชสลัฟ กูเซฟ (รัสเซีย: Vyacheslav Gusev) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528 ที่เมืองโปรโคเปียฟสค์ (Prokopyevsk) ประเทศรัสเซีย สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 20 (น็อก 5) แพ้ 3
ประวัติ

กูเซฟขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1พฤศจิกายนพ.ศ. 2546 ชนะคะแนน พาเวล กูบาซอฟ ที่ รัสเซีย ขึ้นชกชนะอีกสองครั้งก็ได้ชิงแชมป์อูราลและไซบีเรียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่าง ชนะคะแนน เอมิน อาลีเอฟได้แชมป์มาครองเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ขึ้นชกป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์รัสเซียรุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่าง เมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน อเล็กซานเดอร์ ครูเลฟ ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น กูเซฟขึ้นชกชนะรวด และชกป้องกันแชมป์รัสเซียได้ 1 ครั้ง ในที่สุด กูเซฟได้ชิงแชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBA ที่ว่างเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2551 ชนะคะแนน อับดู เตบาซัลวา ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ชิงแชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBO อีกเส้นเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งกูเซฟเป็นฝ่ายชนะคะแนน ชัยยงค์ ศิษย์ทรายทอง ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น เดินทางไปชิงแชมป์ WBC แคริบเบียนรุ่นเฟเธอร์เวท ที่สหรัฐ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ฮวน คาร์ลอส บูร์โกส เมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ
ต่อมา กูเซฟขึ้นชิงแชมป์ WBO ยุโรปรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะน็อก เฟลิเซียโน อาซัวกา ยก 3 กูเซฟหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2555 โดยขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเอร์เวท เมื่อ 30 เมษายน ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนนปัจจัย ยงยุทธยิม โดยกูเซฟเองถูกชกลงไปนับแปดในยกที่ 1 ด้วย กูเซฟขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 แพ้คะแนน แกรี รัสเซล จูเนียร์ ที่ สหรัฐ แล้วยังไม่ได้ขึ้นชกอีก
เกียรติประวัติ

แชมป์ยูราลและไซบีเรียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2547)
แชมป์รัสเซียรุ่นเฟเธอร์เวท (2548 - 2550)
แชมป์ WBA Intercontinental (แชมป์เงา WBA) รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 12 เมษายน 2551 ชนะคะแนน อับดู เตบาซัลวา ที่ รัสเซีย
สละแชมป์
แชมป์ WBO Intercontinental (แชมป์​เงา WBO) รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 31 กรกฎาคม 2551 ชนะคะแนน ชัยยงค์ ศิษย์ทรายทอง ที่ รัสเซีย
สละแชมป์
แชมป์ WBO ยุโรปรุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 11 มีนาคม 2553 ชนะน็อก เฟลิเซียโน อาซัวกา ยก 3
สละแชมป์
แชมป์ PABA รุ่นเฟเอร์เวท
ชิง30 เมษายน 2555 ชนะคะแนน ปัจจัย ยงยุทธยิม ที่ รัสเซีย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBC แคริบเบียนรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 12 มิถุนายน 2552 แพ้คะแนน ฮวน คาร์ลอส บูร์โกส ที่สหรัฐ
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐอะดีเกยา

| คำแปล: เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐอะดีเกยา |
| --- | --- |
Адыге Республикэм и Гимн
ชื่ออื่น: English: Hymn of the Adygeya Republic
เนื้อร้อง: อิซฮาก ชูมาโฟวิช มาชบาช (Iskhak Shumafovich Mashbash)
ทำนอง: อูมาร์ คาซิโซวิช ทคาบิซิมอฟ (Umar Khatsitsovich Tkhabisimov
รับไปใช้: 25 มีนาคม ค.ศ. 1992
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐอะดีเกยา (อะดีเกยา: Адыге Республикэм и Гимн, รัสเซีย: Гимн Республики Адыгея) เป็นชื่อของเพลงชาติสาธารณรัฐอะดีเกยาแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย ประพันธ์คำร้องโดยอิซฮาก ชูมาโฟวิช มาชบาช (Iskhak Shumafovich Mashbash) ทำนองโดย อูมาร์ คาซิโซวิช ทคาบิซิมอฟ (Umar Khatsitsovich Tkhabisimov) เพลงดังกล่าวนี้ได้ผ่านการรับรองโดยสภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐอะดีเกยาเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1992 ซึ่งการผ่านมติดังกล่าวนับเป็นมติลำดับแรกๆ ของสาธารณรัฐที่มีการจัดตั้งขึ้นหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
บทร้อง > ภาษาอะดีเกยา

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อักษรซีริลลิก | อักษรละติน | การถอดแบบ IPA |
| I  Тихэгъэгу кlасэу тигупсэр  Адыгэ чlыгушъ, терэl.  Зы бын-унагъоу лъэпкъыбэр  Щызэгурыlоу щэрэl.    Ежьу:  Шlум факlу, лъыкlуат,  Республикэу тиунэ дах.  Егъэхъу, зыlат,  𝄆 Республикэу тигугъэ лъаг –  Уилъэпкъы хъишъэр фэlуат. 𝄇    II  Дунаим ичlыпlэ шlагъор  Нахьыжъмэ тэ къытфыхах,  Ахэмэ ялlыгъэ-шlагъэ  Лlэшlэгъумэ къызэlэпах.    Ежьу    III  Хьазабмэ уахэмытыжьэу  Уитыгъэ нэфи ушъхьащыт.  Россием зыкlэ ущыщэу  Ащ гукlи ущышъхьафит.    Ежьу    IV  Тэ тыщыlэфэ – егъашlэмъ –  Тичlыгоу тыгур щlэщт.  Тиуашъуи, тыгъи бэгъашlэ  Тфэхъоу тикlасэу тиlэщт.    Ежьу | I  Tixæghægu khasæu tigupsær  Adygæ čhyguŝ, teræh,  Zy byn-unaghou łæpqybær  Śyzæguryhou śæræh.    Eźu:  Šhum fakhu, łykhuat,  Respublikæu tiunæ dax.  Eghæxhu, zyhat,  𝄆 Respublikæu tigughæ łag –  Uiłæpqy xhiŝær fæhuat. 𝄇    II  Dunaim ičhyphæ šhaghor  Naħyẑmæ tæ qytfyxax,  Axæmæ jalhyghæ-šhaghæ  Lhæšhæghumæ qyxæhæpax.    Eźu    III  Ħazabmæ uaxæmytyźæu  Uityghæ næfi uŝħaśyt.  Rossiem zykhæ uśyśæu  Aś gukhi uśyŝħafit.    Eźu    IV  Tæ tyśyhæfæ – eghašhæm –  Tičhygou tygur śhæśt.  Tiuaŝui, tyghi bæghašhæ  Tfæxhou tikhasæu tihæśt.    Eźu | 1  [tixaʁaɡʷ tʃʼaːsaw tiɡʷəpsar]  [aːdəɣa tʂʼəgʷəʂ ǀ tajraʔ ‖]  [zə bən wənaːʁʷaw ɬapqəbar]  [ɕəzaɡʷərəʔʷaw ɕaraʔ ‖]    [jaʑʷ]  [ʃʷʼəm faːkʷʼ ǀ ɬəkʷʼaːt ǀ]  [rʲespublikaw tiwəna daːx ‖]  [jaʁaχʷ ǀ zəʔaːt ǀ]  𝄆 [rʲespublikaw tigʷəʁa ɬaːɣ ǀ]  [wiɬapqə χiʂar faʔwaːt ‖] 𝄇    2  [dunaːjəm jətʂʼəp’a ʃʼaːʁʷar]  [naːħəʐma ta qətfəxaːx ǀ]  [aːxama jaːɬʼəʁa ʃʼaːʁa]  [ɬʼaʃʼaːʁʷəma qəzaʔapaːx ‖]    [jaʑʷ]    3  [ħaːzaːbma waːxamətəʑaw]  [witəʁa nafəj wəʂhaːɕət ‖]  [rʷasːijam zətʃ’a wəɕəɕaw]  [aɕ gʷətʃ’əj wəɕəʂhaːfit ‖]    [jaʑʷ]    4  [ta təɕəʔafa ǀ jaʁaːʃ’am ǀ]  [titʂ’əgʷaw təgʷər ɕ’aɕt ‖]  [tiwaːʂʷi ǀ təʁəj baʁaːʃ’a]  [tfaχʷaw titʃ’aːsaw tiʔaɕt ‖]    [jaʑʷ] |
บทร้อง > ภาษารัสเซีย

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อักษรซีริลลิก | อักษรละติน | การถอดแบบ IPA |
| I  Славься, живи, Адыгея,  Милая сердцу страна.  Наши народы согрела  Добрым согласьем она.    Припев:  Солнечный край,  Республика — наш общий дом.  Крылья взметай,  𝄆 Республика, крепни трудом,  Светлая наша мечта. 𝄇    II  Предками выбрано было  Дивное место для нас,  Мужество, мудрость и силу  Дал нам от дедов Кавказ.    Припев    III  Гордо с душою свободной,  Вместе с Россией иди,  Солнце твоё над тобою,  Бури невзгод позади.    Припев    IV  Небо родное и нивы  Будут навеки в сердцах,  Будут для нас, пока живы,  В нашей судьбе и делах.    Припев | I  Slavjsä, živi, Adygeja,  Milaja serdcu strana.  Naši narody sogrela  Dobrym soglasjem ona.    Pripev:  Solnečnyj kraj,  Respublika — naš obçij dom.  Kryljä vzmetaj,  𝄆 Respublika, krepni trudom,  Svetlaja naša mečta. 𝄇    II  Predkami vybrano bylo  Divnoje mesto dlä nas,  Mužestvo, mudrostj i silu  Dal nam ot dedov Kavkaz.    Pripev    III  Gordo s dušoju svobodnoj,  Vmeste s Rossijej idi,  Solnce tvojo nad toboju,  Buri nevzgod pozadi.    Pripev    IV  Nebo rodnoje i nivy  Budut naveki v serdcah,  Budut dlä nas, poka živy,  V našej sudjbe i delah.    Pripev | 1  [ˈslafʲsʲə ǀ ʐɨˈvʲi ǀ ɐdɨˈɡʲejə ǀ]  [ˈmʲiləjə ˈsʲertsʊ strɐˈna ‖]  [ˈnaʂɨ nɐˈrodɨ sɐˈɡrʲelə]  [ˈdobrɨm sɐˈɡlasʲjɪm ɐˈna ‖]    [prʲɪˈpʲef]  [solnʲɪtɕnɨj ˈkraj ǀ]  [rʲɪsˈpublʲɪkə ǀ ˈnaʂ ˈopɕːɪj ˈdom ‖]  [krɨlʲjə vzmʲɪˈtaj ǀ]  𝄆 [rʲɪsˈpublʲɪkə ǀ ˈkrʲepnʲɪ trʊˈdom ǀ]  [svʲetləjə ˈnaʂə mʲɪtɕˈta ‖] 𝄇    2  [ˈprʲetkəmʲɪ ˈvɨbrənə ˈbɨlə]  [ˈdʲivnəjə ˈmʲestə dlʲɪ ˈnas ǀ]  [ˈmuʐɨstvə ǀ ˈmudrəsʲtʲ ˈi ˈsʲilʊ]  [ˈdal ˈnam ɐd‿ˈdʲedəf kɐfˈkas ‖]    [prʲɪˈpʲef]    3  [ˈgordə z‿dʊˈʂojʊ svɐbˈodnəj ǀ]  [ˈvmʲesʲtʲɪ s‿rɐˈsʲijɪj ɪˈdʲi ǀ]  [ˈsontsɪ tvɐˈjɵ nət‿tɐˈbojʊ ǀ]  [ˈburʲɪ nʲɪvzˈɡot pəzɐˈdʲi ‖]    [prʲɪˈpʲef]    4  [ˈnʲebə rɐdˈnojə ˈi ˈnʲivɨ]  [ˈbudʊt nɐˈvʲekʲɪ f‿sʲɪrˈtsax ǀ]  [ˈbudʊt dlʲɪ ˈnas ǀ pɐˈka ˈʐɨvɨ ǀ]  [v‿ˈnaʂɨj sʊdʲˈbʲe ˈi dʲɪˈlax ‖]    [prʲɪˈpʲef] |
บทร้อง > คำแปลภาษาไทย

ดินแดนแห่งอาดิเกีย หัวใจของประเทศที่ข้ารัก

จิตวิญญาณของเรา ขอให้มีชีวิตอยู่

ขอให้คำมั่นสัญญาเสมอไป

ในครอบครัวอันปึกแผ่นของประชาชน
ร้องประสานเสียง:

ไปในสิ่งที่ดี เดินต่อไป,

สาธารณรัฐ – บ้านของเรามีความสุข

ลุกขึ้น กางปีก

สาธารณรัฐ – ความฝันสูงสุดของเรา

เพิ่มราศีจากประชาเป็นของท่าน
หนึ่งในสถานที่ดีของโลก

โดยบรรพบุรุษเลือกสรรของเรา

ทั้งความกล้าหาญ ทั้งความอดทน

ส่งมองหลายทศวรรษซึ่งกันและกัน
ร้องประสานเสียง
ภาระของเจ้าทั้งมวลเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง

ดวงอาทิตย์ของท่านอยู่เหนือของท่าน

ท่าน ส่วนหนึ่งของรัสเซียอันรุ่งโรจน์

และในใจนั้นของท่านมีอิสระ
ร้องประสานเสียง
ขณะที่เรามีชีวิตอยู่ – นิรันดร์

แผ่นดินจะอยู่ในใจของเรา

และจะเป็นนิรันดร์สำหรับเรา

ทั้งพื้นดวงสุริยาและนภา
ร้องประสานเสียง
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงประจำสาธารณรัฐอะดีเกยา (ขับร้องภาษาอะดีเกยา) เก็บถาวร 2012-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เพลงประจำสาธารณรัฐอะดีเกยา (ขับร้องภาษารัสเซีย) เก็บถาวร 2012-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เพลงประจำสาธารณรัฐอะดีเกยา (บรรเลง)[ลิงก์เสีย]
เหตุระเบิดของเรือบรรทุกน้ำมันที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี

อนุสรณ์สถานเหตุระเบิดของเรือบรรทุกน้ำมันที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี
เหตุระเบิดของเรือบรรทุกน้ำมันที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี (รัสเซีย: Взрыв танкера на Сормовской нефтебазе) เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 เกิดระเบิดซึ่งตั้งอยู่ที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี ตั้งอยู่ในเมืองนิจนีนอฟโกรอด
เหตุการณ์

เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ได้มีการระเบิดบนเรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 จำนวน 600 ตันซึ่งอยู่ภายใต้การขนถ่ายที่บรรจุน้ำมันซอมอสกี สาเหตุของไฟคือความผิดปกติของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าในเรือ 8.34 นาฬิกา สัญญาณเตือนไฟได้ดังในแผงควบคุมของเรือ 14 นาฬิกาเรือบรรทุกน้ำมัน TH-602 ถูกนำน้ำมันส่งไปยังเรือบรรทุกน้ำมันอีกลำซึ่งมีรถดับเพลิง 4 คัน, เรือดับเพลิง 2 ลำ และเรือยนต์ 4 ลำคอยประจำการ
ไฟเริ่มขยายวงกว้างขึ้นจนเมื่อเวลา 9.37 นาฬิกาเกิดระเบิดขึ้นเรือบรรทุกน้ำมันถูกฉีกขาดออกเป็นสองส่วนส่วนท้ายเรือจมลง การระเบิดครั้งนี้ได้ฆ่านักผจญเพลิง 24 คนและลูกเรือ 9 คนของเรือ 28 คนบนฝั่งได้รับแผลไหม้อย่างรุนแรงและได้รับบาดเจ็บสาหัส ผลกระทบที่รุนแรงมากขึ้นคือเรือบรรทุกน้ำมันอยู่ห่างจากฝั่ง 30 เมตรในสถานที่แห่งนี้เป็นหน้าผาสูง 25 เมตรทำให้แรงระเบิดได้อัดขึ้นไปในภูเขา
ตามคำสั่งคณะกรรมการโซเวียตได้มอบเหรียญเกียรติยศให้แก่นักผจญเพลิง และผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ ในบริเวณที่เกิดเหตุได้มีการสร้างอนุสรณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยสหภาพโซเวียต
สถานีย่อยประเทศรัสเซีย
Годовщина трагедии на Сормовской нефтебазе: Взрыв на танкере оборвал жизни 24 пожарных. (1 августа 2013)
Память пожарных, погибших при исполнении служебного долга, почтили в Нижнем Новгороде. 1 августа 1977 году взрыв на нефтеналивном танкере на Сормовской нефтебазе унес жизни 24 пожарных и 9 человек плавсостава судов. (3 августа 2015 года)
Память пожарных, погибших при исполнении служебного долга, почтут в Нижнем Новгороде 1 августа. 39 лет прошло со дня трагедии на нефтеналивном танкере ТН-602, унесшем жизни 24 нижегородских пожарных.
เลโอนิด โรโกซอฟ

| เลโอนิด โรโกซอฟ  Leonid Rogozov |
| --- | --- |
เกิด: 14 มีนาคม พ.ศ. 2477 สถานีวิจัยดาอูรียา ชีตาอ็อบลัสต์ สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 21 กันยายน พ.ศ. 2543 (66 ปี) เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สหพันธรัฐรัสเซีย
สัญชาติ: สหภาพโซเวียต สหพันธรัฐรัสเซีย
อาชีพ: แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป ศัลยแพทย์
มีชื่อเสียงจาก: ศัลยแพทย์ผู้ผ่าตัดไส้ติ่งตนเอง ณ สถานีอันห่างไกลท่ามกลางพายุหิมะในทวีปแอนตาร์กติกา
เลโอนิด อีวาโนวิช โรโกซอฟ (รัสเซีย: Леонид Иванович Рогозов; อักษรโรมัน: Leonid Ivanovich Rogozov; 14 มีนาคม พ.ศ. 2477 — 21 กันยายน พ.ศ. 2543) เป็นแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปชาวรัสเซียซึ่งเข้าร่วมคณะสำรวจแอนตาร์กติกาแห่งโซเวียตในระหว่าง พ.ศ. 2503 ถึง พ.ศ. 2505 และขณะที่เป็นแพทย์ประจำอยู่ ณ สถานีวิจัยโนโวลาซาเรฟสกายาแต่เพียงผู้เดียว เยื่อบุช่องท้องของโรโกซอฟเกิดอักเสบ เป็นเหตุให้เขาต้องผ่าตัดไส้ติ่งตนเอง จนขึ้นชื่อว่าเป็นอัตศัลยกรรมครั้งสำคัญครั้งหนึ่ง
ต้นชีวิต

โรโกซอฟเกิด ณ หมู่บ้านชนบทในภาคตะวันออกของไซบีเรีย ห่างจากชายแดนระหว่างมองโกเลียกับประเทศจีนไปราวสิบเจ็ดกิโลเมตร ใกล้เคียงกิ่งจังหวัดมั่นโจวหลี่ของเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน บิดาของโรโกซอฟตายในสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2486 ครั้น พ.ศ. 2496 เมื่อเขาสำเร็จมัธยมศึกษาจากโรงเรียนในแขวงมีนูซิงสก์ เขตครัสโนยาส์กแล้ว ก็เข้าศึกษาต่อที่สถาบันกุมารเวชศาสตร์เลนินกราด (Leningrad Pediatric Medical Institute) จนสำเร็จเป็นแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปเมื่อ พ.ศ. 2502 จากนั้น โรโกซอฟเข้ารับการอบรมทางคลินิกเพื่อความเชี่ยวชาญทางด้านศัลยศาสตร์ แต่ต้องพักไปในเดือนกันยายน พ.ศ. 2503 เพื่อเข้าร่วมคณะสำรวจแอนตาร์กติกาแห่งโซเวียต คณะที่หก ซึ่งประกอบด้วยนักวิจัยสิบสามคน ในจำนวนนี้มีโรโกซอฟเป็นผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์แต่เพียงผู้เดียว
การสำรวจแอนตาร์ติกา

โรโกซอฟปฏิบัติหน้าที่ในทวีปแอนตาร์กติกาตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2503 จนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2505 ในระหว่างนั้น มีการตั้งสถานีวิจัยโนโวลาซาเรฟสกายาขึ้นเมื่อเดือนมกราคม 2504 โรโกซอฟซึ่งเป็นแพทย์ผู้เดียวในคณะจึงต้องเป็นแพทย์ประจำสถานีวิจัยนี้เพียงลำพัง
เช้าวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2504 โรโกซอฟรู้สึกอ่อนเพลียตามธรรมดา คลื่นไส้ และมีไข้อ่อน สักพักจึงรู้สึกปวดเจ็บบริเวณท้องน้อยด้านขวา แม้ใช้วิธีบำบัดรักษาแบบอนุรักษ์ทุกประการแล้วก็ไม่ทุเลา ครั้นวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2504 จึงปรากฏอาการแสดงภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบอย่างแจ้งชัด เย็นลงวันนั้น สภาวะร่างกายของเขาก็ย่ำแย่ลงถนัดตา เมื่อพิเคราะห์ว่า สถานีวิจัยเมอร์นีซึ่งเป็นสถานีวิจัยของสหภาพโซเวียตที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปกว่าหนึ่งพันหกร้อยกิโลเมตร ทั้งสถานีวิจัยของชาติอื่นก็ไม่มีอากาศยานจะรับส่งเขา และแม้จะมีก็คงไม่อาจลงจอดท่ามกลางพายุหิมะหนักเช่นนี้ได้ โรโกซอฟจึงตัดสินใจผ่าตัดรักษาตนเอง
การผ่าตัดเริ่มขึ้นในเวลาประมาณ 22:00 นาฬิกาของวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2504 ในการผ่าตัด โรโกซอฟนอนเอนหลัง เอี้ยวกายมาด้านซ้าย แล้วให้พลขับคนหนึ่งกับนักอุตุนิยมวิทยาอีกคนหนึ่งคอยช่วยจัดส่งอุปกรณ์และถือกระจกส่องบริเวณที่ไม่สามารถมองเห็นได้โดยตรง เขาฉีดน้ำยาโนโวเคน 0.5% เข้าที่ผนังท้องเพื่อทำให้ชา แล้วกรีดท้องเป็นรอยยาวราวสิบถึงสิบสองเซนติเมตร ก่อนจะดึงไส้ติ่งออกมา หลังเริ่มผ่าตัดได้ราวสามสิบถึงสี่สิบนาที โรโกซอฟก็ให้รู้สึกอ่อนเพลียและคลื่นไส้ด้วย การผ่าตัดจึงต้องทำ ๆ หยุด ๆ เขาบันทึกรายงานว่า ตรวจพบว่า ที่ฐานไส้ติ่งของตนเองมีรูขนาดสองคูณสองเซนติเมตร เขาจึงฉีดยาปฏิชีวนะเข้ารูนั้นโดยตรง การผ่าตัดดำเนินไปด้วยดีและลุล่วงในเวลาเกือบเที่ยงคืน
เขามีอาการอ่อนเพลียหลังผ่าตัดอยู่ครู่หนึ่ง เมื่ออาการนั้นหายแล้ว ความเจ็บปวดในช่องท้องก็หายตามไป อุณหภูมิร่างกายของเขาฟื้นคืนเป็นปรกติภายในห้าวัน เขาตัดไหมเย็บแผลออกในวันที่เจ็ด สองสัปดาห์ให้หลังก็สามารถกลับไปปฏิบัติหน้าที่ได้ดังเดิม
ความหาญกล้าของเขาในครั้งนี้ยังผลให้เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงแห่งแรงงาน (Order of the Red Banner of Labour) ใน พ.ศ. 2504 นั้นเองด้วย
ปีต่อ ๆ มา

เดือนตุลาคม พ.ศ. 2505 โรโกซอฟกลับกรุงเลนินกราดเพื่อศึกษาปริญญาเอกต่อที่สถาบันเดิม เขาทำวิทยานิพนธ์เรื่อง การตัดหลอดอาหารเพื่อรักษามะเร็งหลอดอาหาร (Resection of the esophagus for treating esophageal cancer) จนสำเร็จเป็นดุษฎีบัณฑิต แล้วทำงานเป็นแพทย์ในโรงพยาบาลหลายแห่ง ณ กรุงเลนินกราดซึ่งเวลานั้นเปลี่ยนชื่อเป็นเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กแล้ว
ในปี 2526 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการแผนกศัลยกรรม สถาบันวิจัยวัณโรคปอดเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (Saint Petersburg Research Institute for Tubercular Pulmonology) เขาดำรงตำแหน่งนั้นเรื่อยมาจนกระทั่งถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2543 เพราะมะเร็งลำไส้
เส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก

แผนที่แสดงเส้นทางการค้าหลักของวารันเจียนที่รวมทั้ง: เส้นทางการค้าสายโวลกา (สีแดง) และเส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก (สีม่วง) เส้นทางสายอื่นที่ใช้ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 จนถึง 11 เป็นสีส้ม
เส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก (รัสเซีย: Путь «из варяг в греки», Put iz varyag v greki, อังกฤษ: Trade route from the Varangians to the Greeks) เป็นเส้นทางการค้าที่เชื่อมระหว่างสแกนดิเนเวีย, เคียฟรุส และ จักรวรรดิไบแซนไทน์ เส้นทางนี้ทำให้พ่อค้าสามารถเดินทางติดต่อค้าขายโดยตรงได้กับจักรวรรดิไบแซนไทน์และทำให้เกิดการตั้งถิ่นฐานกันขึ้นในบริเวณที่ปัจจุบันคือเบลารุส รัสเซีย และยูเครน
เส้นทางเริ่มต้นที่ศูนย์กลางการค้าในสแกนดิเนเวียเช่นแบร์คา, เฮเดบี และ ก็อตแลนด์ ข้ามทะเลบอลติกเข้าไปยังอ่าวฟินแลนด์ และเดินตามลำแม่น้ำเนวาไปยังทะเลสาบลาโกดา จากนั้นก็ตามขึ้นแม่น้ำโวลคอฟ (Volkhov River) ผ่านเมือง สตารายาลาโดกา (Staraya Ladoga) และ เวลิคีโนฟโกรอด (Velikiy Novgorod) ข้ามทะเลสาบอิลเมน ตามลำน้ำแม่น้ำโลวัต จากแม่น้ำโลวัตก็ต้องบรรทุกทางบกไปยังแม่น้ำนีเพอร์ไม่ไกลจากกเนซโดโว (Gnezdovo)  สายที่สองเริ่มจากทะเลบอลติกไปยังแม่น้ำนีเพอร์ทางดวินาตะวันตก (Daugava) และตามแม่น้ำคาพลยา (Kasplya River) ไปยังกเนซโดโว ตามลำแม่น้ำนีเพอร์เส้นทางต้องข้ามจุดที่น้ำเชี่ยวจัดหลายจุดและผ่านเคียฟ และหลังจากเข้าสู่ทะเลดำแล้วก็เดินทางตามฝั่งตะวันตกไปยังคอนสแตนติโนเปิล
ประวัติ

เส้นทางการค้าจากวารันเจียนไปยังกรีกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกใน “พงศาวดารฉบับหลักของรัสเซีย” ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 แต่อันที่จริงแล้วการกล่าวถึงเส้นทางการค้าสายนี้มีมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อไบแซนไทน์กล่าวถึงผู้ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่ที่เรียกว่า “วารันเจียน” แม้ว่าคำนี้อาจจะหมายถึงไวกิงสำหรับบางคนแต่สำหรับไบแซนไทน์หมายถึงผู้ที่มาจากสแกนดิเนเวียและผู้ที่เกี่ยวข้องที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือรัสเซีย
เส้นทางสายนี้อาจจะเริ่มก่อตั้งขึ้นราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อนักสำรวจวารันเจียนพยายามเสาะหาที่ปล้นสดมใหม่และเพื่อหาแหล่งค้าทาสและสินค้าอื่นๆ เส้นทางกลายมามีความสำคัญมากขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 จนกระทั่งต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 พร้อมๆ กับเส้นทางสายโวลกา และ เส้นทางการค้าระหว่างชาวคาร์ซาร์กับชาวเยอรมัน (Trade route from the Khazars to the Germans)
ตามคำกล่าวของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7 กลุ่มชนคริวิคและกลุ่มอื่นๆ ขึ้นอยู่กับการเดินทางขึ้นล่องไปยังเมืองต่างๆ ตามลำแม่น้ำโดยเรือขุดของเคียฟที่บรรทุกผู้โดยสารได้ลำละประมาณ 30 ถึง 40 คน เรือเหล่านี่แล่นตามแม่น้ำแม่น้ำนีพเพอร์ขึ้นไปยังเคียฟ เพื่อนำไปขายให้แก่วารันเจียนผู้สร้างเสริมให้เหมาะแก่การบรรทุกสินค้า
ดูเพิ่ม

เส้นทางการค้า
| ด ค กเส้นทางการค้า |
| --- | --- |
เส้นทางสายอำพัน ·  เส้นทางสายวัว ·  เส้นทางเครื่องหอม ·  เส้นทางสายกัมพูชา-ทวารวดี ·  เส้นทางสายกษัตริย์ ·  เส้นทางสายโรมัน-อินเดีย ·  เส้นทางสายเปอร์เซีย ·  เส้นทางสายไหม  ·  เส้นทางสายเครื่องเทศ ·  เส้นทางสายชา ·  เส้นทางวารันเจียนกับกรีก  ·  เส้นทางสายเวียมาริส ·  เส้นทางการค้าระหว่างสามทวีป ·  เส้นทางสายโวลกา ·  เส้นทางสายทรานซาฮารา ·  เส้นทางสายเกลือ ·  เส้นทางฮันเซอ ·  เส้นทางสายหลัก
การค้า ·  การเดินเรือ
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564

การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เป็นการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลอีก 9 คน รวม 10 คน โดยได้เสนอญัตติเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2564 และสภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดกรอบการอภิปรายไว้ 4 วัน คือวันที่ 16, 17, 18, 19 กุมภาพันธ์ และลงมติในวันที่ 20 กุมภาพันธ์
เบื้องหลัง > การเตรียมการ

วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2564 ชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นประธานการประชุมร่วมกันระหว่างคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล ฝ่ายค้าน และตัวแทนจากคณะรัฐมนตรี เพื่อกำหนดวันประชุมสภาผู้แทนราษฎร โดยที่ประชุมได้ข้อสรุปร่วมกันถึงแนวทางการเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลในเบื้องต้น โดยให้เปิดอภิปรายระหว่างวันที่ 16-19 กุมภาพันธ์ และลงมติวันที่ 20 กุมภาพันธ์ จากนั้นในวันที่ 29 มกราคม ชวนก็ได้บรรจุญัตติไว้ในระเบียบการประชุม ก่อนจะประสานงานไปยังคณะรัฐมนตรีให้กำหนดวันอภิปราย ซึ่งก็ได้ข้อสรุปให้อภิปรายตามที่สภาสรุปไว้ก่อนหน้า ซึ่งก่อนหน้านี้ ศุภชัย โพธิ์สุ รองประธานสภาคนที่ 2 ได้ตรวจสอบญัตติแล้วพบถ้อยคำที่น่าจะทบทวน แต่ฝ่ายค้านตัดสินใจคงญัตติไว้อย่างเดิมทั้งหมด
เบื้องหลัง > ผู้อภิปราย

ในการอภิปรายครั้งนี้ วิปฝ่ายค้านได้เปิดเผยสัดส่วนการอภิปรายของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคต่าง ๆ ออกมาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ โดยยุทธพงศ์ จรัสเสถียร ส.ส.จังหวัดมหาสารคาม พรรคเพื่อไทย กล่าวว่า จะมี ส.ส. อภิปรายทั้งหมด 38 คน แบ่งเป็นพรรคเพื่อไทย 15 คน, พรรคก้าวไกล 13 คน และพรรคร่วมฝ่ายค้านอื่น ๆ พรรคละ 1 คน โดย ส.ส. 1 คน สามารถอภิปรายรัฐมนตรีได้ทุกคน แต่จะอภิปรายรัฐมนตรีให้จบเป็นรายบุคคล
ส่วนวิปรัฐบาลก็ได้จัดเตรียมผู้ประท้วงไว้จำนวนหนึ่งด้วยเช่นกัน เนื่องจากในญัตติของฝ่ายค้านมีเนื้อหาบางส่วนที่พาดพิงสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยขู่ว่าจะดำเนินคดีอาญาฐานความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย และพรรคพลังประชารัฐได้มอบหมายให้ ส.ส. ค้นหาข้อมูลสนับสนุนผลงานของรัฐบาลในเรื่องที่ถูกอภิปรายด้วย
เนื้อหา

วันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 รังสิมันต์ โรม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ได้ออกมาอภิปรายต่อนอกสภาภายหลังจากที่หัวข้อของตนถูกขัดขวางไม่ให้มีการได้พูดขึ้นภายในสภา โดยระบุว่ามีการฝากตำแหน่งของผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พร้อมทั้งเปิดเผย "ตั๋วช้าง" หรือจดหมายฝากตำแหน่งที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติส่งถึงสำนักงานราชเลขานุการในพระองค์ 904 ในปี พ.ศ. 2562 ส่งผลให้เกิดการชุมนุมประท้วงที่แยกราชประสงค์ และการเดินขบวนไปประท้วงที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติของกลุ่มราษฎรในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 นอกจากนี้พรรคก้าวไกลยังออกมาเปิดโปงปฏิบัติการสงครามสารสนเทศ (IO) ของกองทัพเพิ่มเติม เช่น ระบุว่าบัญชีชื่อ "เฮียตือ สนามเป้า" และ "เสือขาว" เป็นบุคลากรในกองทัพ, เปิดเผยคำสั่งโดยมีข้อความว่า "ให้เหมือนเราไปม็อบ แล้วบอกว่าการ์ดอาชีวะ กินเหล้า ทำพฤติกรรมรุนแรง ไม่เห็นด้วยกับเป้าหมายของม็อบ"
ผลการลงมติ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รายนามรัฐมนตรี | ไว้วางใจ | ไม่ไว้วางใจ | งดออกเสียง | ไม่ลงคะแนน | ผู้เข้าร่วมประชุม |
| พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา | 272 | 206 | 3 | - | 481 |
| พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ | 274 | 204 | 4 | - | 482 |
| อนุทิน ชาญวีรกูล | 275 | 201 | 6 | - | 482 |
| จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ | 268 | 207 | 7 | - | 482 |
| อนุพงษ์ เผ่าจินดา | 272 | 205 | 3 | - | 482 |
| ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ | 258 | 215 | 8 | - | 482 |
| สุชาติ ชมกลิ่น | 263 | 212 | 5 | 1 | 482 |
| ศักดิ์สยาม ชิดชอบ | 268 | 201 | 12 | 1 | 482 |
| นิพนธ์ บุญญามณี | 272 | 206 | 4 | - | 482 |
| ร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า | 274 | 199 | 5 | 1 | 482 |
เหรียญ "สำหรับการนำไครเมียกลับคืน"

| เหรียญ "สำหรับการนำไครเมียกลับคืน" |
| --- | --- |

ประเภท: เหรียญที่ระลึก
วันสถาปนา: 21 มีนาคม ค.ศ. 2014
ประเทศ:  รัสเซีย
ผู้สมควรได้รับ: ทหารและพลเรือนที่เข้าร่วมในการผนวกไครเมีย
มอบเพื่อ: "มีส่วนร่วมในการผนวกไครเมีย"
สถานะ: ยังคงมอบ
ผู้สถาปนา: กระทรวงกลาโหมแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
ประธาน: ไม่ทราบ
สถิติการมอบ
ทั้งหมด: ไม่ทราบ
เหรียญ "สำหรับการนำไครเมียกลับคืน" (รัสเซีย: Медаль «За возвращение Крыма») เป็นเหรียญที่ระลึกทางการศึกของรัสเซียจากกระทรวงกลาโหมแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย การมีอยู่ของเหรียญนี้มีผู้ยืนยัน คือ Yaroslav Roshchupkin ลูกจ้างในสำนักข่าวทหารกลาง (Central Military press service)
เหรียญนี้มอบให้แก่บุคลากรทางทหารและพลเรือนในกองทัพสหพันธรัฐรัสเซีย ตอบแทนคุณงามความดีที่กระทำในระหว่างการผนวกไครเมียของรัสเซีย การลงประชามติในวันที่ 16 มีนาคม 2014 และการที่ไครเมียเข้าสู่สหพันธรัฐรัสเซียตามผลการลงประชามติ เหรียญนี้ยังมอบให้แก่พลเมืองอื่นของรัสเซียและพลเมืองต่างประเทศ เพื่อตอบแทนที่เข้าช่วยให้กองทัพสหพันธรัฐรัสเซียบรรลุหน้าที่ที่เกี่ยวเนื่องกับการใช้มาตรการทางความมั่นคงดังกล่าวในไครเมีย อนึ่ง เหรียญนี้ยังมอบให้แก่ Ramzan Kadyrov หัวหน้าชาวเชเชน, Aleksandr Tkachyov ผู้ว่าการดินแดนครัสโนดาร์, และหัวหน้ากลุ่มหมาป่ายามวิกาล (Night Wolves) เพื่อตอบแทนที่ "ช่วยให้ชาวไครเมียได้กำหนดตัวเอง" (helping Crimeans to self-determinate)
เบื้องหลังของเหรียญนี้มีตรากระทรวงกลาโหมรัสเซียพร้อมลงวันที่ "20 กุมภาพันธ์ – 18 มีนาคม ค.ศ. 2014" อันเป็นระยะเวลาที่ "การนำไครเมียกลับคืน" ดำเนินขึ้น
ระเบียงภาพ

แพรแถบ
ด้านหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

Егоров, Андрей (2014-06-08). "Почему медали "За освобождение Крыма" получили Кадыров и Ткачев (Why the medals "For Liberation of Crimea" were received by Kadyrov and Tkachyov)" (ภาษารัสเซีย). Echo of Moscow. สืบค้นเมื่อ 2014-08-30.
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน

| คำแปล: เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน |
| --- | --- |

เนื้อร้อง: อัมมาน เคคิลอฟ (Aman Kekilov), ค.ศ. 1945
ทำนอง: เวลี มูคาตอฟ (Veli Mukhatov), ค.ศ. 1945
รับไปใช้: ค.ศ. 1946
รับไปใช้ใหม่: ค.ศ. 1991 (ไม่มีเนื้อร้อง)
เลิกใช้: ค.ศ. 1991 (เนื้อร้อง) กันยายน ค.ศ. 1996

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน (รัสเซีย: Гимн Туркменской ССР) เป็นเพลงชาติของเติร์กเมนิสถานสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต.
ประวัติ

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1946 จนถึงปี ค.ศ. 1997. เรียบเรียงทำนองโดย เวลี มูคาตอฟ (Veli Mukhato) ซึ่งเป็นผู้เรียบเรียงทำนองเพลงชาติเติร์กเมนิสถาน; และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย อัมมาน เคคิลอฟ (Aman Kekilov) ในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977. ในปี ค.ศ. 1997, จึงได้มีการประกาศใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน.