stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หินซักการาใต้

หินสลักแห่งซัคคาราใต้
หินสลักแห่งซัคคาราใต้ เป็นฝาของโลงศพหินของสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณนามว่า อังค์เอนเอสเปปิ ซึ่งถูกจารึกบันทึกพระนามของฟาโรห์ของราชวงศ์ที่หก จากฟาโรห์เตติ, ยูเซอร์คาเร, เปปิที่ 1, เมเรนเร ไปจนถึงปีแรก ๆ ของการครองราชย์ของฟาโรห์เปปิที่สอง ซึ่งหินสลักนี้อาจจะถูกสร้างขึ้นในสมัยของพระองค์ เป็นเอกสารสำคัญที่บันทึกเหตุการณ์ในแต่ละปีของรัชกาลของฟาโรห์ แต่มันน่าเสียดายที่มันถูกนำมาใช้ใหม่ในสมัยโบราณสำหรับการฝังพระศพของพระนางอังค์เซนเปปิที่ 1 และจารึกอันล้ำค่าจำนวนมากได้ถูกลบไปแล้ว
การค้นพบ

หินสลักแห่งซัคคาราใต้ถูกค้นพบเมื่อปี พ.ศ. 2475-76 โดยกุสตาฟ เยเรเยียร์ ในทางตอนใต้ของพีระมิดของสมเด็จพระราชินีไอพุตที่ 2 ภายในปิรามิดแห่งฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์คาเร (เป็นรัชสมัยที่หินสลักถูกสร้างขึ้น) ที่เมืองซัคคารา
ลักษณะ

ทำด้วยหินบะซอลต์ขนาด 2.43 เมตร กว้าง 0.92 เมตร หนา 20 เซนติเมตร มันถูกจารึกไว้ทั้งสองด้าน แต่ส่วนมากของจารึกจะถูกลบและไม่สามารถอ่านได้ ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในรัชสมัยของฟาโรห์เตติ, ยูเซอร์คาเร, เปปิที่ 1, เมเรนเร และอีกด้านจะอธิบายส่วนที่สองของรัชสมัยของฟาโรห์เมเรนเร และส่วนหนึ่งของรัชสมัยของฟาโรห์เปปิที่ 2
ความสำคัญ

ความสำคัญของหินสลักแห่งซัคคาราใต้ มาจากคำจารึกที่บันทึกพระนามของฟาโรห์จำนวนหนึ่ง พร้อมกับรายละเอียดของจำนวนปศุสัตว์ประจำปีหรือรายปีซึ่งยืนยันรายละเอียดในแหล่งข้อมูลอื่น ๆ (เช่น บันทึกพระนามแห่ง) และนักโบราณคดีก็ได้ประเมินความยาวของรัชกาลฟาโรห์ในหินสลัก โดยไมเคิล เบาด์และวาซิล โดเบรบสรุปได้ว่า ฟาโรห์เตติครองราชย์ประมาณ 12 ปี, ฟาโรห์ยเซอร์คาเรครองราชย์ประมาณ 2-4 ปี, ฟาโรห์เปปิที่ 1 ครองราชย์ประมาณ 49-50 ปี, ฟาโรห์เมเรนเรที่ 1 ครองราชย์ประมาณ 11-13 ปี
หินสลักแห่งซัคคาราใต้ถือว่าเป็นหนึ่งในเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในการดำรงอยู่เนื่องจากไม่ใช่เพียงรายชื่อบรรพบุรุษของราชวงศ์ที่ปกครองฟาโรห์ แต่รวมถึงชื่อของฟาโรห์ก่อนหน้าซึ่งเป็นที่รู้จักของผู้สร้างสิ่งประดิษฐ์รวมทั้งผู้ชิงอำนาจรู้จักกันในนามฟาโรห์ยูเซอร์คาเร
ดูเพิ่ม

บันทึกพระนามแห่งซัคคารา
เจ้าพระยา (แก้ความกำกวม)

เจ้าพระยา อาจหมายถึง
เจ้าพระยา และ สมเด็จเจ้าพระยา - บรรดาศักดิ์สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์
แม่น้ำเจ้าพระยา - แม่น้ำสายสำคัญของประเทศไทย
เขื่อนเจ้าพระยา - เขื่อนในจังหวัดชัยนาท
มหาวิทยาลัยเจ้าพระยา - มหาวิทยาลัยเอกชน ในจังหวัดนครสวรรค์
มะเขือเจ้าพระยา - มะเขือพันธุ์หนึ่ง
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
โรงพยาบาลเจ้าพระยา - โรงพยาบาลเอกชนในเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
อ้ายจาม

อ้ายจาม หรือไอจาม เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ต่างกับชาวปู้อีซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท และอาศัยอยู่ในประเทศจีน ชาวอ้ายจามมีมีภาษาใกล้เคียงกับกลุ่ม ต้ง-สุย แต่ชาวปู้อีมีภาษาใกล้เคียงกับคำเมือง (ล้านนา) ในตระกูลภาษาขร้า-ไท ปัจจุบันมีชาวอ้ายจามทั้งหมด 2,800 คน ทั้งหมดอาศัยอยู่ในประเทศจีน
ศาสนา

ชาวอ้ายจามส่วนมากนับถือศาสนาดั้งเดิมถึงร้อยละ 97 มีความเชื่อเรื่องพระเจ้า ผี และความเชื่อเหนือธรรมชาติต่าง ๆ ไสยศาสตร์ ชาวอ้ายจามเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกไม่ว่าจะเป็นแม่น้ำ ต้นไม้ หรือก้อนหินใหญ่ จะมีผีหรือเทพารักษ์อาศัยอยู่  นับถือพระพุทธศาสนาร้อยละ 0.5 คริสต์ศาสนาร้อยละ 0.5 เช่นกัน และอีกร้อยละ 2 เป็นกลุ่มไม่มีศาสนา
เจ้าพระยาจักรี (ครุฑ)

| เจ้าพระยาจักรี (ครุฑ) |
| --- | --- |

สมุหนายก
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ
ก่อนหน้า: เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ)
ถัดไป: พระยาราชสงคราม (ปาน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: กรุงศรีอยุธยา
เสียชีวิต: กรุงศรีอยุธยา
บุตร: สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี (บุตรบุญธรรม)

เจ้าพระยาจักรี (ครุฑ) ขุนนางในอาณาจักรอยุธยาซึ่งได้ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีที่ สมุหนายก ในรัชสมัยของ สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีและสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ
เจ้าพระยาจักรีท่านนี้มักถูกเรียกว่า เจ้าพระยาจักรีโรงฆ้อง เพราะเรือนที่ท่านอาศัยอยู่ตั้งอยู่ใกล้กับโรงทำฆ้อง ซึ่งท่านมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ เนื่องจากท่านเป็นพระบิดาบุญธรรมของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
อาซาฮิ (จังหวัดยามางาตะ)

| อาซาฮิ 朝日町 |
| --- | --- |
เมือง
สำนักงานเมืองอาซาฮิ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของอาซาฮิ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดยามางาตะ
อาซาฮิที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 38°18′N 140°09′E﻿ / ﻿38.300°N 140.150°E﻿ / 38.300; 140.150
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทโฮกุ
จังหวัด:  ยามางาตะ
อำเภอ: นิชิมูรายามะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 196.73 ตร.กม. (75.96 ตร.ไมล์)
ประชากร (เมษายน 2019)
 • ทั้งหมด: 7,020 คน
 • ความหนาแน่น: 36 คน/ตร.กม. (92 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
• ต้นไม้: Siebold’s beech
• ดอกไม้: Lilium rubellum
• นก: Varied tit
• สัตว์: Japanese serow
สำนักงาน:  
โทรศัพท์: 0237-67-2111
ที่อยู่: 1115 Miyajuku, Asahi-machi, Nishimurayama-gun, Yamagata-ken 990-1442
เว็บไซต์: www.town.asahi.yamagata.jp
อาซาฮิ (ญี่ปุ่น: 朝日町; โรมาจิ: Asahi-machi) เป็นเทศบาลเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอนิชิมูรายามะ จังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองอาซาฮิมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 196.73 ตารางกิโลเมตร (75.96 ตารางไมล์) ข้อมูลเมื่อ 1 เมษายน ค.ศ.  2019 (2019 -04-01) มีประชากรประมาณ 7,020 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 36 คนต่อตารางกิโลเมตร มีอดีตเทศบาลที่มีชื่อเดียวกันในจังหวัดเดียวกันคือ เทศบาลหมู่บ้านอาซาฮิ ซึ่งปัจจุบันได้ผนวกรวมเข้ากับเทศบาลนครสึรูโอกะแล้ว
ภูมิศาสตร์

อาซาฮิตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาของจังหวัดยามางาตะ มีภูเขาอาซาฮิตั้งอยู่บริเวณเส้นเขตแดนของเมือง และมีแม่น้ำโมงามิเป็นเส้นเขตแดนด้านตะวันตกของเมือง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดยามางาตะ
นครนางาอิ
เมืองโอเอะ
เมืองนิชิกาวะ
เมืองโองูนิ
เมืองยามาโนเบะ
เมืองชิราตากะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

อาซาฮิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfa) โดยมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ละฤดูกาลเป็นอย่างมาก โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นไปจนถึงร้อน (และมักจะชื้น) และฤดูหนาวที่หนาวเย็น (บางครั้งอาจหนาวจัด) มีหยาดน้ำฟ้าตกตลอดทั้งปี แต่จะหนักที่สุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอาซาฮิอยู่ที่ 8.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,715 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 22.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -3.7 °C
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของอาซาฮิค่อย ๆ ลดลงในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 15,594 | —     |
|  1970  | 12,501 | −19.8% |
|  1980  | 11,109 | −11.1% |
|  1990  | 10,417 | −6.2% |
|  2000  | 9,337 | −10.4% |
|  2010  | 7,856 | −15.9% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ที่เป็นเมืองอาซาฮิในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเดวะ หลังจากการเริ่มต้นของยุคเมจิ พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิมูรายามะ จังหวัดยามางาตะ เทศบาลเมืองอาซาฮิก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 โดยการควบรวมเมืองมิยาจูกุ กับหมู่บ้านโอยะ และหมู่บ้านนิชิอิโมงาวะ
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจหลักของอาซาฮิคือเกษตรกรรม
การศึกษา

อาซาฮิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง อาซาฮิไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
การขนส่ง > รถไฟ

อาซาฮิไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดคือ สถานีรถไฟอาเตราซาวะ ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองโอเอะที่อยู่ใกล้เคียง
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 287
สถานที่ท่องเที่ยว

ภูเขาอาซาฮิ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Asahi, Yamagata
เว็บไซต์ทางการเทศบาลเมืองอาซาฮิ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดยามางาตะ |
| --- | --- | --- |
ยามางาตะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ยามางาตะ  |  |
| นคร |  คามิโนยามะ  ชินโจ  ซากาตะ  ซางาเอะ  เท็นโด  นังโย  นางาอิ  มูรายามะ  โยเนซาวะ  สึรูโอกะ  โอบานาซาวะ  ฮิงาชิเนะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตะมูรายามะ โออิชิดะ  อำเภอนิชิมูรายามะ คาโฮกุ  นิชิกาวะ  อาซาฮิ  โอเอะ  อำเภอนิชิโอกิตามะ ชิราตากะ  อีเดะ  โองูนิ  อำเภอโมงามิ คาเนยามะ  ซาเกงาวะ  โทซาวะ  ฟูนางาตะ  มามูโรงาวะ  โมงามิ  โอกูระ  อำเภออากูมิ ยูซะ  อำเภอฮิงาชิตางาวะ โชไน  มิกาวะ  อำเภอฮิงาชิมูรายามะ นากายามะ  ยามาโนเบะ  อำเภอฮิงาชิโอกิตามะ คาวานิชิ  ทากาฮาตะ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูเขาอาซาฮิ
อำเภอบ้านแท่น

| อำเภอบ้านแท่น |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ban Thaen
คำขวัญ: เที่ยวชมปรางค์กู่ บูชาพระแท่น เยี่ยมแดนส้มโอหวาน สืบสานตำนานบุญ
แผนที่จังหวัดชัยภูมิ เน้นอำเภอบ้านแท่น
พิกัด: 16°24′18″N 102°20′31″E﻿ / ﻿16.40500°N 102.34194°E﻿ / 16.40500; 102.34194
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชัยภูมิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 308.707 ตร.กม. (119.192 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 45,066 คน
 • ความหนาแน่น: 145.98 คน/ตร.กม. (378.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 36190
รหัสภูมิศาสตร์: 3611
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบ้านแท่น เลขที่ 999 หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านแท่น อำเภอบ้านแท่น จังหวัดชัยภูมิ 36190 โทร 044886561
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อำเภอบ้านแท่น เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2512 โดยแยกออกจากอำเภอภูเขียว
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบ้านแท่นตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอชุมแพและอำเภอหนองเรือ (จังหวัดขอนแก่น)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอมัญจาคีรี (จังหวัดขอนแก่น)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแก้งคร้อ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอภูเขียว
ประวัติ

เดิมชื่อบ้านแท่น    สันนิษฐานว่า        ได้ชื่อมาจากพระแท่น ที่เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านพระแท่นบัลลังก์จะสร้างขึ้นเมื่อใดไม่มีประวัติพอที่จะค้นได้  ผู้สูงอายุเล่าว่าบริเวณที่พระแท่นประดิษฐานอยู่นี้     เป็นป่าไม้หนา มีเถาวัลย์ปกคลุมหนาทึบ  ปู่ ย่า ตา ทวด ในสมัยนั้นนับถือว่าเป็นพระภูมิเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์ พอถึงเดือน 5 เดือน 6  ทุกๆปีจะพาลูกหลานนำน้ำอบน้ำหอมมาสรงและบนบานศาลกล่าวขจัดปัดเป่าภยันอันตรายต่าง ๆให้ประชาชนในหมู่บ้านอยู่เป็นสุข  เมื่อประมาณปีพ.ศ. 2473 ขุนสาหร่าย เจ้าหน้าที่ปราบปรามจากอำเภอภูเขียวได้มาปราบปรามผู้ร้าย และติดตามโจรซึ่งหนีไปซ่อนตัวอยู่ในบริเวณที่พบพระแท่นเห็นพระแท่นซึ่งเป็นวัตถุโบราณตั้งอยู่ในที่ไม่เหมาะสมจึงพาราษฎรย้ายพระแท่นเข้าไปไว้ในวัดบัลลังก์จึงเกิดอาเพท เล่ากันว่าสัตว์ป่า เก้ง กวาง ลิงลม ชะนี วิ่งเข้ามาสู่หมู่บ้านประชาชนเกิดโรคระบาดจึงไปปรึกษาพระครูถาวรสีลวัฒน์    เจ้าคณะอำเภอภูเขียว ท่านแนะนำว่าให้นำพระแท่นบัลลังก์กลับมาไว้ที่เดิม   ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานในปัจจุบันนี้ เหตุอาเพทดังกล่าวจึงหายไป      บ้านแท่นในอดีตอยู่ในเขตตำบลบ้านมอญ อำเภอภูเขียว ต่อมาได้ไปอยู่ในเขตตำบลสามสวนและมาตั้งตำบลบ้านแท่น มีผู้ปกครองระดับหมู่บ้านมาแล้ว  17   คน และผู้ปกครองระดับหมู่บ้านคนแรกได้แก่ หลวงทิพยเนตร    บ้านแท่นได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2508    โดยขอแยกพี้นที่ 3 ตำบลจากการปกครองของอำเภอภูเขียว คือ ตำบลสามสวน ตำบลบ้านเต่า และตำบลบ้านแท่นต่อมาเมื่อปีพ.ศ. 2512 ได้แยกการปกครองออกอีก 1 ตำบลคือตำบลสระพัง     ในปีเดียวกันนั้นเองก็ได้ยกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็น  "อำเภอบ้านแท่น" และในปี พ.ศ. 2515 ตำบลบ้านเต่าได้แยกการปกครองออกเป็นอีก 1 ตำบล คือตำบลหนองคู จนถึงปัจจุบันนี้ รวม5 ตำบล 66 หมู่บ้าน    อำเภอบ้านแท่นมีนายอำเภอมาแล้ว   20   คน คนปัจจุบันคือ  นายเสวก พุทธรักษา  มาดำรงตำแหน่งเมื่อ 28 กันยายน 2550 จนถึงปัจจุบันนี้
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบ้านแท่นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านแท่น |  |  | (Ban Thaen) |
| 2. | สามสวน |  |  | (Sam Suan) |
| 3. | สระพัง |  |  | (Sa Phang) |
| 4. | บ้านเต่า |  |  | (Ban Tao) |
| 5. | หนองคู |  |  | (Nong Khu) |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบ้านแท่นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ้านแท่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแท่น เฉพาะหมู่ที่ 1–3, 11, 14
เทศบาลตำบลบ้านเต่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเต่าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแท่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแท่น เฉพาะหมู่ที่ 4–10, 12–13, 15–16
องค์การบริหารส่วนตำบลสามสวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามสวนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสระพัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระพังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคูทั้งตำบล
เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน

| "เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน"> เพลงโดยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี |
| --- | --- |
ด้านเอ: "เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน"
ด้านบี: "เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน  (Backing Track) "
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 3:38
ผู้ประพันธ์เพลง: สารภี ศิริสัมพันธ์
โปรดิวเซอร์: วรฤทธิ์ เล่ห์วิสุทธิ์
"เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน" คือเพลงป๊อปในโครงการ ทูบีนัมเบอร์วัน เพลงใหม่ ต่อจากเพลง "ทูบีนัมเบอร์วัน" ขับร้องโดยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เป็นผลงานเพลงที่ 5 ของพระองค์ และเป็นเพลงที่ 2 จากโครงการฯ
เพลง "ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน" เป็นผลงานการประพันธ์ของสารภี ศิริสัมพันธ์ แต่งเนื้อหาโดยสีฟ้า และเรียบเรียงดนตรีโดย วรฤทธิ์ เล่ห์วิสุทธิ์ มีเนื้อหาให้กำลังใจแก่คนรุ่นใหม่ให้มีความมุ่งมั่นตั้งใจทำตามความฝันของตน และพยายามเดินหน้าสู่จุดมุ่งหมายที่ฝันไว้เพื่อเป็นที่หนึ่งโดยไม่พึ่งพายาเสพย์ติด
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่อาคารสำนักงานคิงเพาเวอร์ ซอยรางน้ำ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ดูและการผลิตโดยสีฟ้า มีทีมงานจากจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ช่วยในการผลิต และมีศิลปินและบุคคลที่เป็นตัวอย่างที่ดีในสังคมมาร่วมแสดงได้แก่ กอล์ฟ-ไมค์  พิชญะ-พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, แบงค์-ปรีติ บารมีอนันต์, พั้นช์-วรกาญจน์ โรจนวัชร, สืบศักดิ์ ผันสืบ, ธงชัย พจน์สเถียร, อดิศักดิ์ ดวงแก้ว, พิเชษฐ์ กรุงเกตุ, เอกเทศ เกตุเอี่ยว, ธัญลักษณ์ โชติพิบูลย์ศิป์, ทักษพร กิตติอัครเสถียร, เจนวิทย์ วงศ์บัญสิน, บวร หงษ์ศรีจินดา, พิสุทธิ์ พรนิมิตร
เรื่องราวที่นำเสนอต้องการจะบอกกับวัยรุ่น ว่า ในเส้นทางความฝันสู่ความสำเร็จไม่ได้มาง่ายๆ เราจะประสบความสำเร็จเองได้ ต้องผ่านอุปสรรคต่างๆ อย่างในมิวสิกวิดีโอจะเห็นว่ามีบุคคลต่างๆ ทั้งศิลปิน นักกีฬา เด็กที่ชนะทางด้านวิชาการ ทุกคนต้องผ่านอุปสรรคผ่านทุกอย่างมาอย่างไม่ท้อถอย มีสติ
รูปแบบและรายชื่อเพลง

เพลงประชาสัมพันธ์โครงการ
เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน  (3:38)
รายชื่อเรือและเรือรบของกองทัพเรือญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง

รายชื่อเรือรบและเรือสงครามของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
นั้นประกอบไปด้วย เรือบรรทุกเครื่องบิน เรือดำน้ำ เรือพิฆาต เรือประจัญบาน เรือลาดตระเวณ เรือบรรทุกน้ำมัน รวมถึงเรือเดินสมุทรอื่นๆของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามแปซิฟิก
ธงของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ตรากองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
| --- | --- |
กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ในสงครามโลกครั้งที่สอง
: จำนวน
เรือประจัญบาน: 12
เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดหนัก: 11
เรือบรรทุกเครื่องบินหุ้มเกราะ: 1
เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเบา: 9
เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน: 10
เรือลาดตระเวนหนัก: 18
เรือลาดตระเวนเบา: 26
เรือพิฆาต: 198
เรือพิฆาตคุ้มกัน: 178
เรือตอร์ปิโด: 12
เรือเร็วโจมตีปืน: 20
เรือสงครามทุ่นระเบิด: 68
เรือดำน้ำ: 256
เรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำ: 3
เรือบรรทุกเครื่องบิน > เรือบรรทุกเครื่องบินมาตรฐาน

| เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดหนัก (8 ลำ)> ชั้นเรือ | เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดหนัก (8 ลำ)> รูปภาพ | เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดหนัก (8 ลำ)> จำนวน | เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดหนัก (8 ลำ)> เรือในชั้น | เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดหนัก (8 ลำ)> ขนาดระวางขับน้ำ | เรือบรรทุกเครื่องบินขนาดหนัก (8 ลำ)> รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เรือชั้นอาคากิ |  | 1 | อาคากิ Akagi (1927–1942) | 36,500 ตัน | ถูกจมในยุทธนาวีที่มิดเวย์ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 1942 |
| คากะ Akagi-class Kaga |  | 1 | คากะ Kaga (1928–1942) | 38,200 ตัน | ถูกจมในยุทธนาวีที่มิดเวย์ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 1942 |
| โซริว Sōryū-class |  | 2 | โซริว Sōryū (1937–1942)  ฮิริว Hiryū (1939–1942) | 16,200 ตัน | ถูกจมในยุทธนาวีที่มิดเวย์ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 1942   ถูกจมในยุทธนาวีที่มิดเวย์ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 1942 |
| โซคาคุ Shōkaku-class |  | 2 | โชคาคุ  Shōkaku (1941–1944) ซุยคาคุ Zuikaku (1941–1944) | 25,675 ตัน | ถูกจมในยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปินเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 1944 ถูกจมในยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เตเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 1944 |
| Unryū-class |  | 3 | อุนริวUnryū (1944–1945) Amagi (1944–1945) Katsuragi (1944–1945) | 17,480 ตัน | The design for these ships was based on the aircraft carrier Hiryū. IJN Planned to build 16 ships, however only 3 completed, 2 almost completed but project later abandoned then scrapped after the war. One also almost completed but sunk as a target practice then salvaged later scrapped. The rest cancelled in favor for construction of Shinano. |
| ชินาโนะ Yamato-class |  | 1 | ชินาโนะ Shinano (1944–1944) | 65,800 ตัน | ถูกจมโดยเรือดำน้ำ USS Archerfish (SS-311) ของสหรัฐเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 1944 |
เรือบรรทุกเครื่องบิน > เรือบรรทุกเครื่องบินเบา

| เรือบรรทุกเครื่องบินเบา (9 ลำ)> ชั้นเรือ | เรือบรรทุกเครื่องบินเบา (9 ลำ)> รูปภาพ | เรือบรรทุกเครื่องบินเบา (9 ลำ)> จำนวน | เรือบรรทุกเครื่องบินเบา (9 ลำ)> เรือในชั้น | เรือบรรทุกเครื่องบินเบา (9 ลำ)> ขนาดระวางขับน้ำ | เรือบรรทุกเครื่องบินเบา (9 ลำ)> รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Hōshō-class |  | 1 | Hōshō (1922–1945) | 7,470 ตัน | First purpose-built carrier in the world. |
| Ryūjō-class |  | 1 | Ryūjō (1931–1942) | 8,000 ตัน |  |
| Hiyō-class |  | 2 | Hiyō (1942–1944) Jun'yō (1942–1946) | 24,150 ตัน | Converted from an ocean liner in 1939. |
| Zuihō-class |  | 2 | Zuihō (1940–1944) Shōhō (1939–1942) | 11,443 ตัน |  |
| Chitose-class |  | 2 | Chitose (1938/1944–1944) Chiyoda (1938/1944–1944) | 11,200 ตัน | Both ships were seaplane tenders before their conversion in 1943. |
| Ryūhō-class |  | 1 | Ryūhō (1934/1942–1945) | 16,700 ตัน | Converted from the submarine tender Taigei 1941–1942. Recommissioned as Ryūhō 1942. |
เรือบรรทุกเครื่องบิน > เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน

| เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน (10 ลำ)> ชั้นเรือ | เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน (10 ลำ)> รูปภาพ | เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน (10 ลำ)> จำนวน | เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน (10 ลำ)> เรือในชั้น | เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน (10 ลำ)> ขนาดระวางขับน้ำ | เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน (10 ลำ)> รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Taiyō-class |  | 3 | Taiyō (1941–1944) Chūyō (1942–43) Unyō (1942–44) | 17,830 ตัน |  |
| Kaiyō-class |  | 1 | Kaiyō (1943–1945) | 13,600 ตัน  Converted from ocean liner Argentina Maru. |  |
| Shin'yō-class |  | 1 | Shin'yō (1943–1944) | 17,500 ตัน |  |
| Akitsu Maru-class |  | 2 | Akitsu Maru (1942–1944) Nigitsu Maru (1942?–1944) | 11,800 ตัน | Operated by the Imperial Japanese Army.  Worlds' first Amphibious Assault ships. |
| Shimane Maru-class |  | 1 | Shimane Maru (1945–1945) | 11,989 ตัน |  |
| Yamashio Maru-class |  | 1 | Yamashio Maru (1945–1945) | 16,119 ตัน |  |
| Kumano Maru-class |  | 1 | Kumano Maru (1945–1945) | 8,258 ตัน | Operated by Imperial Japanese Army. |
เรือบรรทุกเครื่องบิน > เรือส่งกำลังบำรุง

| เรือส่งกำลังบำรุง (9 ลำ)> ชั้นเรือ | เรือส่งกำลังบำรุง (9 ลำ)> รูปภาพ | เรือส่งกำลังบำรุง (9 ลำ)> จำนวน | เรือส่งกำลังบำรุง (9 ลำ)> เรือในชั้น | เรือส่งกำลังบำรุง (9 ลำ)> ขนาดระวางขับน้ำ | เรือส่งกำลังบำรุง (9 ลำ)> รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Nisshin-class |  | 1 | Nisshin (1942-1943) | 11499 ตัน | Also midget submarine carrier and minelayer |
| Kamikawa Maru-class |  | 4 | Kamikawa Maru (1937-1943) Kiyokawa Maru (1941-1946) Kimikawa Maru (1937-1944) Kunikawa Maru (1937-1945) | 6862 ตัน | Hirokawa Maru of the same class was converted to auxiliary (anti-aircraft) cruiser instead of seaplane tender when impressed for Navy service |
| Akitsushima-class |  | 1 | Akitsushima (1942-1944) | 4725 ตัน |  |
| Kamoi-class |  | 1 | Kamoi | 17273 ตัน |  |
| Notoro-class |  | 1 | Notoro | 15647 ตัน | Of 7 oilers in class, Notoro was converted to seaplane tender and Shiretoko to munition ship |
| Mizuho-class |  | 1 | Mizuho | 10930 ตัน | Also midget submarine carrier |
เรือรบหุ้มเกราะ > เรือลาดตระเวณประจันบาน

| เรือลาดตระเวณประจันบาน (4 ลำ)> ชั้นเรือ | เรือลาดตระเวณประจันบาน (4 ลำ)> รูปภาพ | เรือลาดตระเวณประจันบาน (4 ลำ)> จำนวน | เรือลาดตระเวณประจันบาน (4 ลำ)> เรือในชั้น | เรือลาดตระเวณประจันบาน (4 ลำ)> ขนาดระวางขับน้ำ | เรือลาดตระเวณประจันบาน (4 ลำ)> รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คองโก Kongō-class |  | 4 | คองโก Kongō ฮิเอย์ Hiei  คิริชิม่า Kirishima   ฮารุนะ Haruna | 32,156 ตัน | Laid down and commissioned as Battlecruisers in early 20th century, remodeled into Battleships because of Washington Naval Treaty in the late 20' and into Fast Battleships in 1935, allowing them to accompany growing carrier force. |
เรือรบหุ้มเกราะ > เรือประจัญบาน

| เรือประจัญบาน (8 ลำ)> ชั้นเรือ | เรือประจัญบาน (8 ลำ)> รูปภาพ | เรือประจัญบาน (8 ลำ)> จำนวน | เรือประจัญบาน (8 ลำ)> เรือในชั้น | เรือประจัญบาน (8 ลำ)> ขนาดระวางขับน้ำ | เรือประจัญบาน (8 ลำ)> รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Fusō-class |  | 2 | ฟุโซว Fusō ยามาชิโระ Yamashiro | 29,330 ตัน | There was a plan to converted these ships into Aviation Battleships in 1943. The plan was cancelled and the two Ise-class battleships were converted instead. |
| อิเสะ Ise-class |  | 2 | อิเสะ Ise ฮิวกะ Hyūga | 27,384 ตัน | Converted into Aviation Battleship in 1943. |
| นากาโตะ Nagato-class |  | 2 | นากาโตะ Nagato มุทสึ Mutsu | 32,720 ตัน |  |
| ยามะโตะ Yamato-class |  | 2 | ยามะโตะ Yamato มูซาชิ Musashi | 69,988 ตัน | 5 planned, 1 converted into Aircraft carrier, 2 cancelled. Yamato was sunk during the battle of Okinawa. She never saw action there and was sunk by aircraft on the way. |
เรือรบหุ้มเกราะ > เรือลาดตระเวนหนัก

| เรือลาดตระเวนหนัก (18 ลำ)> ชั้นเรือ | เรือลาดตระเวนหนัก (18 ลำ)> รูปภาพ | เรือลาดตระเวนหนัก (18 ลำ)> จำนวน | เรือลาดตระเวนหนัก (18 ลำ)> เรือในชั้น | เรือลาดตระเวนหนัก (18 ลำ)> ขนาดระวางขับน้ำ | เรือลาดตระเวนหนัก (18 ลำ)> รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Furutaka-class |  | 2 | Furutaka Kako | 7,100 ตัน |  |
| Aoba-class |  | 2 | Aoba Kinugasa | 7,100 ตัน |  |
| Myōkō-class |  | 4 | Myōkō Nachi Haguro Ashigara | 11,633 ตัน |  |
| Takao-class |  | 4 | Takao Atago Maya Chōkai | 11,633 ตัน |  |
| Mogami-class |  | 4 | Mogami Mikuma Suzuya Kumano | 8,500 ตัน | Suzuya and Kumano is Considered as Suzuya Sub-class.  Mogami considered as an Aviation Cruiser by IJN (1943). |
| Tone-class |  | 2 | Tone Chikuma | 11,213 ตัน | Considered as Aviation Cruisers by IJN |
เรือรบหุ้มเกราะ > เรือลาดตระเวนเบา

| เรือลาดตระเวนเบา (26 ลำ)> ชั้นเรือ | เรือลาดตระเวนเบา (26 ลำ)> รูปภาพ | เรือลาดตระเวนเบา (26 ลำ)> จำนวน | เรือลาดตระเวนเบา (26 ลำ)> เรือในชั้น | เรือลาดตระเวนเบา (26 ลำ)> ขนาดระวางขับน้ำ | เรือลาดตระเวนเบา (26 ลำ)> รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Tenryū-class |  | 2 | Tenryū Tatsuta | 3,948 ตัน |  |
| Kuma-class |  | 5 | Kuma Tama Kitakami Ōi Kiso | 5,500 ตัน | Kitakami, Ōi and Kiso later Converted to Torpedo cruiser under a short-lived Imperial Japanese Navy program. |
| Nagara-class |  | 6 | Nagara Isuzu Yura Natori Kinu Abukuma | 5,570 ตัน |  |
| Yūbari-class |  | 1 | Yūbari | 2,890 ตัน | She was an experimental light cruiser. |
| Sendai-class |  | 3 | Sendai Jintsu Naka | 5,195 ตัน | Planned 8. Cancelled 5. |
| Katori-class |  | 3 | Katori Kashima Kashii | 5,890 ตัน | Planned 4. Cancelled 1. Originally served as Training Ship. |
| Agano-class |  | 4 | Agano Noshiro Yahagi Sakawa | 6,652 ตัน |  |
| Ōyodo-class |  | 1 | Ōyodo | 8,164 ตัน | Planned 2. Cancelled 1. |
| Yasoshima-class |  | 1 | Yasoshima | 2,448 ตัน | Serve for Republic of China Navy under the name Ping Hai until seized and re-float on 1938 by IJN after sunken a year before. |