stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สหพันธ์เทเบิลเทนนิสนานาชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ |
| --- | --- |
 สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ  รายชื่อสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ 
ASOIF (28) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูร้อน:  FINA (กีฬาทางน้ำ)  WA (ยิงธนู)  WA (กรีฑา)  BWF (แบดมินตัน)  FIBA (บาสเกตบอล)  IBA (มวยสากล)  ICF (เรือแคนู)  UCI (จักรยาน)  FEI (ขี่ม้า)  FIE (ฟันดาบ)  FIH (ฮอกกี้)  FIFA (ฟุตบอล)  IGF (กอล์ฟ)  FIG (ยิมนาสติก)  IHF (แฮนด์บอล)  IJF (ยูโด)  UIPM (ปัญจกีฬาสมัยใหม่)  FISA (เรือพาย)  WR (รักบี้)  WS (เรือใบ)  ISSF (ยิงปืน)  ITTF (เทเบิลเทนนิส)  WT (เทควันโด)  ITF (เทนนิส)  WT (ไตรกีฬา)  FIVB (วอลเลย์บอล)  IWF (ยกน้ำหนัก)  UWW (มวยปล้ำ) 
AIOWF (7) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูหนาว:  IBU (ทวิกีฬา)  FIBT (บอบสเลและสเกเลตัน)  WCF (เคอร์ลิง)  IIHF (ฮอกี้น้ำแข็ง)  FIL (ลูช)  ISU (สเกต)  FIS (สกี) 
ARISF (42) องค์กรที่รับรองโดยไอโอซี:  FAI (กีฬาทางอากาศ)  IFAF (อเมริกันฟุตบอล)  FIA (การแข่งรถ)  FIB (แบนดี้)  WBSC (เบสบอลและซอฟต์บอล)  FIPV (เปโลตาบาสก์)  WCBS (กีฬาบิลเลียด)  CMSB (boules)  WB (โบว์ลิ่ง)  WBF (บริดจ์)  ICU (เชียร์)  FIDE (หมากรุก)  UIAA (ปีนเขา)  ICC (คริกเกต)  WDSF (ลีลาศ)  FMJD (หมากฮอส)  IFF (ฟลอร์บอล)  WFDF (จานบิน)  WKF (คาราเต้)  IKF (คอร์ฟบอล)  ILSF (ช่วยชีวิต)  FIM (การแข่งจักรยานยนต์)  IFMA (มวยไทย)  INF (เนตบอล)  IOF (การนำทาง)  FIP (โปโล)  UIM (เรือเร็ว)  IRF (แร็กเกตบอล)  WS (กีฬาโรลเลอร์)  ISMF (สกีภูเขา)  IFSC (ปีนหน้าผา)  WSF (สควอช)  IFS (ซูโม่)  ISA (โต้คลื่น)  TWIF (ชักเย่อ)  CMAS (กีฬาใต้น้ำ)  FISU (กีฬามหาวิทยาลัย)  IWWF (สกีน้ำและเวกบอร์ด)  IWUF (วูซู) 
AIMS  (สมาชิกอิสระ ของกีฬาที่ได้รับ การยอมรับ) (20):  IAF (ไอกิโด)  IFBB (เพาะกาย)  ICSF (แคสติง)  WDF (ปาเป้า)  IDBF (เรือมังกร)  FMJD (หมากฮอส)  IFA (ฟิสต์บอล)  IGF (หมากล้อม)  IFI (สต็อกน้ำแข็ง)  JJIF (ยิวยิตสู)  FIK (เค็นโด)  WAKO (คิกบ็อกซิง)  FIL (ลาครอส)  WMF (มินิกอล์ฟ)  IPF (พาวเวอร์ลิฟติ้ง)  FIAS (แซมโบ)  FISav (ซาเวจ)  ISTAF (เซปักตะกร้อ)  ISFF (สุนัขลากเลื่อน)  ISTF (ซอฟท์เทนนิส)  CIPS (ตกปลา)  FITEQ (เทคบอล) 
สมาชิกสังเกตการณ์ ของ GAISF (13):  WAF (งัดข้อ)  WDA (ดอดจ์บอล)  FIFG (ฟุตกอล์ฟ)  IUKL (ยกเคตเทิลเบลล์)  IFP (โป๊กเกอร์)  IPSF (เต้นรูดเสา)  ITSF (ฟุตบอลโต๊ะ)  RLIF (รักบี้ลีก)  IPF (พาเดล) 
อื่น ๆ (22):  ARI (ออสเตรเลียนรูลส์ฟุตบอล)  IBA (บอดี้บอร์ด)  PBA (โบว์ล)  IBJJF (บราซิลเลียนยิวยิตสู)  IFBA (บรูมบอล)  WCF (โครเก)  IGAA (แกลิกฟุตบอลและเฮอร์ลิง)  IKF (กาบัดดี้)  IMMAF (ศิลปะการต่อสู้แบบผสม)  WMRA (วิ่งภูเขา)  IPSC (ยิงปืนรณยุทธ)  IQA (ควิดดิช)  IFMAR (รถบังคับวิทยุ)  IRF (โรเกน)  WSSF (วิ่งสโนว์ชู)  ISF (สกายรันนิ่ง)  WSSA (กีฬาสแต็ก)  ITPF (เต็นท์เพกกิ่ง)  FIT (ทัชฟุตบอล)  ITRA (วิ่งเทรล)  IAU (วิ่งอัลตรา) 
 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล  สมาพันธ์เวิลด์เกมส์นานาชาติ  สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ
สะพานหินน้ำแดง

| สะพานน้ำแดง |
| --- | --- |

พิกัด: 26°57′01″N 94°32′43″E﻿ / ﻿26.9503891°N 94.5451547°E﻿ / 26.9503891; 94.5451547
ข้าม: แม่น้ำน้ำแดง
ที่ตั้ง: สิวสาคร
ชื่ออื่น: น้ำแดงสาโข (Namdang Xaku), น้ำแดงศิลาสาโข (Namdang Sila Saku)
ผู้ดูแล: รัฐอัสสัม
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานโค้ง
วัสดุ: หิน
ความยาว: 60 เมตร
ความกว้าง: 6.5 เมตร
ประวัติ
วันสร้างเสร็จ: 1703
ที่ตั้ง
th
สะพานหินน้ำแดง (อังกฤษ: Namdang Stone Bridge) เป็นสะพานโบราณในเมืองสิวสาคร รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ที่สร้างขึ้นในปี 1703 โดยช่างจากเบงกอล ในรัชสมัยของกษัตริย์รุทรสิงห์แห่งอาณาจักรอาหม สะพานมีความยาว 60 m (200 ft) กว้าง 6.5 m (21 ft) และสูง 1.7 m (5.6 ft) ข้ามแม่น้ำน้ำแดง (Namdang; จากภาษาไท-อาหม: Nam แปลว่า น้ำ และ Dang แปลว่า แดง) ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม้น้ำดีโข ปัจจุบันสะพานเป็นส่วนหนึ่งของทางด่วนแห่งชาติสายที่ 37 เชื่อกันว่าสะพานนี้แกะมาจากหินก้อนใหญ่ก้อนเดียว
สะพานนี้เชื่อมต่อเมืองสิวสาครเข้ากับโชรหัต
นักประวัติศาสตร์ พีเทอร์ เวด (Peter Wade) ระบุว่าสะพานน้ำแดงนี้เป็นประตูทางตะวันตดของรงปุระ ซึ่งเป็นศูนย์กลางการทหารของอาณาจักรอาหม และยังคงอยู่แม้ผ่านศึกต่าง ๆ เช่น การกบฏโมอาโมริยา ไปจนถึงการรบในปี 1825 ระหว่างบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษกับราชวงศ์โก้นบองของพม่า
สะพานเวเรซาโน่-นาร์โรว์

| สะพานเวเรซาโน่-นาร์โรว์ |
| --- | --- |

พิกัด: 40°36′23″N 74°02′44″W﻿ / ﻿40.60639°N 74.04556°W﻿ / 40.60639; -74.04556
เส้นทาง:  I-278 ทางด่วนบรุกลิน–ควีนส์และทางด่วนเกาะสแตเทน
ข้าม: เดอะนาร์โรว์
ที่ตั้ง: นครนิวยอร์ก (เกาะสแตเทน–บรุกลิน), รัฐนิวยอร์ก
ชื่ออื่น: สะพานเวราซาโน่-นาร์โรว์ สะพานเวเรซาโน่ สะพานนาร์โรว์
ผู้ดูแล: องค์การขนส่งมวลชนนิวยอร์ก
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานแขวน
ความยาว: 13,700 ft (4,176 m)
ความกว้าง: 103 ft (31 m)
ความสูง: 693 ft (211 m)
ช่วงยาวที่สุด: 4,260 ft (1,298 m)
เคลียร์ตอนบน: 15 ft (4.57 m) (ชั้นบน) 14.4 ft (4.39 m) (ชั้นล่าง)
เคลียร์ตอนล่าง: 228 ft (69.5 m) at mean high water
ประวัติ
ผู้ออกแบบ: โอทมาร์ อัมมันท์, ลีโอปอลด์ จัสต์ และวิศวกรคนอื่น ๆ ที่ อัมมันท์แอนด์วิตท์นี
วันเริ่มสร้าง: 13 สิงหาคม ค.ศ. 1959 (1959-08-13)
วันเปิด: 21 พฤศจิกายน 1964; 59 ปีก่อน (1964-11-21) (ชั้นบน) 28 มิถุนายน 1969; 55 ปีก่อน (1969-06-28) (ชั้นล่าง)
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ย: 202,523 (2016)
ค่าผ่าน: (ทั้งสองทิศทาง) ข้อมูลเมื่อ 11 เมษายน ค.ศ.  2021 (2021 -04-11): $6.55 (สำหรับผู้ใช้นิวยอร์กอีซีพาส นอกเกาะสแตเทน) $2.75 (สำหรับผู้ใช้อีซีพาสในเกาะสแตเทน) $10.17 (สำหรับการจ่ายค่าผ่านทางโดยจดหมายและผู้ใช้อีซีพาสที่ไม่ได้อยู่ในนิวยอร์ก) $8.36 (Mid-Tier NYCSC E-Z Pass)
ที่ตั้ง
th
สะพานเวเรซาโน่-นาร์โรว์ (อังกฤษ: Verrazzano-Narrows Bridge /vərəˈzɑːnoʊ/ vər-ə-zah-noh; ถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สะพานเวเรซาโน่ เป็นที่รู้จักกันภายในเมืองว่า เวเรซาโน่ แต่เดิมมีชื่อว่า สะพานเวราซาโน่-นาร์โรว์ (Verrazano-Narrows Bridge (มีตัวอักษร "z" เพียง 1 ตัว)) หรือ สะพานนาร์โรว์) เป็นสะพานแขวนเชื่อมโบโรฮ์เกาะสแตเทนและบรุกลิน ในนครนิวยอร์ก ทอดข้ามเดอะนาร์โรว์ ซึ่งเป็นแหล่งน้ำที่เชื่อมระหว่างอ่าวนิวยอร์กบนซึ่งค่อนข้างจะปิดกับอ่าวนิวยอร์กล่าง และมหาสมุทรแอตแลนติก และเป็นทางข้ามช่องแคบเพียงแห่งเดียวของเดอะนาร์โรว์ ลักษณะเป็นสะพานสองชั้น รองรับเส้นทางของอินเตอร์สเตด 278 จำนวน 13 ช่องจราจร โดยชั้นบนมี 7 ช่องจราจร และชั้นล่างมี 6 ช่องจราจร สะพานนี้ตั้งชื่อตามจิโอวานี เดอ เวเรซาโน่ ซึ่งใน ค.ศ. 1524 เป็นนักสำรวจยุโรปคนแรกที่เข้าสู่ท่าเรือนิวยอร์กและแม่น้ำฮัดสัน
สหภาพเศรษฐกิจ

สหภาพเศรษฐกิจ (อังกฤษ: Economic union) เป็นรูปแบบหนึ่งของการบูรณาการทางเศรษฐกิจซึ่งประเทศสมาชิกภายในกลุ่มจะดำเนินกิจการภายใต้ของเศรษฐกิจเดียวกัน เช่น ใช้ระบบการเงินการคลังเดียวกัน ไม่มีการเก็บภาษีการค้าระหว่างกัน มีการเคลื่อนย้ายปัจจัยการผลิตระหว่างสมาชิกได้อย่างเสรีเปรียบเสมือนเป็นประเทศเดียวกัน วัตถุประสงค์คือ การเพิ่มประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจและการสร้างความสัมพันธ์กับเมืองใกล้ชิดและวัฒนธรรมระหว่างประเทศสมาชิก
สหภาพเศรษฐกิจ คือ การตกลงผ่านการค้า
รายชื่อสหภาพเศรษฐกิจ

สหภาพยุโรป
CARICOM Single Market and Economy
สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย
Mercosur
พฤตินัย iechtenstein–Switzerland relations
ดูเพิ่ม

สหภาพเหนือชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

การรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจ: ภาพรวม
รวมกลุ่มทางเศรษฐกิจในโลก:
   สหภาพเศรษฐกิจและการเงิน   สหภาพเศรษฐกิจ   ศุลกากรและสหภาพการเงิน   ตลาดร่วม (EEA, EFTA, CES)   สหภาพศุลกากร   เขตการค้าเสรี
สะพานมิลเลนเนียม (ลอนดอน)

| สะพานมิลเลนเนียม |
| --- | --- |
สะพานมองจากอาสนวิหารเซนต์พอล
พิกัด: 51°30′37″N 0°05′54″W﻿ / ﻿51.510173°N 0.098438°W﻿ / 51.510173; -0.098438
เส้นทาง: คนเดินเท้า
ข้าม: แม่นำเทมส์
ที่ตั้ง: ลอนดอน
ชื่อทางการ: สะพานเดอนเท้าลอนดอนมิลเลนเนียม
ผู้ดูแล: บริดจ์เฮาส์เอสเตทส์, องค์การบริหารนครลอนดอน
เหนือน้ำ: สะพานรถไฟแบล็กแฟรส์
ท้ายน้ำ: สะพานซัทเทิร์ค
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานแขวน
ความยาว: 325 เมตร (1,066 ฟุต)
ความกว้าง: 4 เมตร (13 ฟุต)
ช่วงยาวที่สุด: 144 เมตร (472 ฟุต)
ประวัติ
ออกแบบวิศวกรรม: อรูพ
ผู้สร้าง: มอนบอร์ย & ตอร์เซิน เซอร์อัลเบิร์ท แมคอัลไพน์
วันเปิด: 10 มิถุนายน 2000; 24 ปีก่อน (2000-06-10)
ที่ตั้ง
th
สะพานมิลเลนเนียม (อังกฤษ: Millennium Bridge) หรือชื่อทางการ สะพานเดินเท้าลอนดอนมิลเลนเนียม (อังกฤษ: London Millennium Footbridge) เป็นสะพานแขวนเหล็กสำหรับเดินเท้าข้ามแม่น้ำเทมส์ในลอนดอน เชื่อมต่อย่านแบงค์ไซด์เข้ากับนครหลวงลอนดอน แรก่อสร้างสะพานเริ่มต้นในปี 1998 และเปิดให้บริการในปี 2000
ชาวลอนดอนเรียกสะพานนี้ว่า "สะพานวอบบลี" (อังกฤษ: Wobbly Bridge; สะพานโคลงเคลง) หลังผู้เดินเท้าพบว่าสะพานสั่นโคลงเคลงจนอันตรายในวันแรกที่สะพานเปิดให้บริการ ส่งผลให้สะพานถูกปิดเป็นเวลาสองปีเพื่อปรับปรุงซ่อมแซมก่อนจะเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 2002
สะพานตั้งอยู่ระหว่าง สะพานซัทเทิร์ค กับ สะพานรถไฟแบล็คแฟรส์ เชิงสะพานฝั่งทิศใต้อยู่ใกล้กับโรงละครโกลบ, หอศิลป์แบงค์ไซด์ และ เททมอเดิร์น ส่วนทางทิศเหนืออยู่ไม่ไกลจากอาสนวิหารเซนต์พอล
แหล่งข้อมูลอื่น

Millennium Bridge ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
Arup's Millennium Bridge site
A PDF paper from Arup, discussing the engineering and resonance of the bridge.
A paper from Taylor Devices Inc on the dampers retrofitted to the bridge
Information about the GERB TMDs เก็บถาวร 2016-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน retrofitted to the bridge.
Brooklyn Bridge: lateral S-shaped vibration = pedestrian oscillations or "sway" เก็บถาวร 2008-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Cambridge University Engineering Department account of the Millennium Bridge problem. (January 2002)
Bing's Image of the Day for 2020-06-10. The Millennium Bridge is featured.
benobve (28 November 2012), London Millennium Funicular Modernized, youtube.com, สืบค้นเมื่อ 12 April 2013. A video of a descent and an ascent using the Millennium Inclinator.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Structurae
สะพานลอยน้ำ

สะพานในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน
สะพานลอยน้ำ (อังกฤษ: pontoon bridge) หรือสะพานเรือ คือสะพานรูปแบบหนึ่งซึ่งลอยอยู่บนน้ำ โดยมีเรือท้องแบนหรือเรือลักษณะเดียวกันพยุงพื้นสะพานเอาไว้และรับน้ำหนักถ่วงของสะพาน สะพานลอยน้ำปกติจะเป็นโครงสร้างชั่วคราว บางสะพานนั้นอาจถูกใช้เป็นเวลายาวนาน ส่วนสะพานลอยน้ำแบบถาวรเป็นประโยชน์สำหรับการข้ามน้ำที่มีที่กำบัง ซึ่งพิจารณาถึงความไม่เหมาะสมในเชิงเศรษฐกิจที่จะสร้างสะพานเป็นท่าเรือถาวร สะพานเหล่านี้อาจสร้างส่วนหนึ่งซึ่งสามารถถูกยกขึ้นหรือเคลื่อนย้ายสะพานเพื่อที่จะให้เรือผ่านได้
สะพานลอยน้ำเป็นประโยชน์อย่างมากโดยเฉพาะใช้ในการข้ามแม่น้ำในช่วงสงคราม โดยปกติจะสร้างเป็นสะพานชั่วคราว และบางครั้งถูกทำลายหลังจากการข้าม (เพื่อที่จะไม่ให้ศัตรูใช้สะพาน) หรือยุบและขนย้าย (ถ้ามีการเดินทางที่ยาวไกล) สะพานถูกใช้ด้วยข้อดีมากมายในหลาย ๆ การสู้รบตลอดจนการรักษาเวลา ได้แก่ การสู้รบ Garigliano การสู้รบ Oudenarde สงครามอาหรับ-อิสราเอล ค.ศ. 1973 และอื่น ๆ อีกหลายสงคราม ซึ่งสะพานลอยน้ำถูกใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว
สมุดภาพ

สะพานผู้ว่าการ อัลเบิร์ต ดี. โรสเซลลินี-เอเวอร์กรีน พอยต์ (Albert D. Rosellini Bridge—Evergreen Point) ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน สะพานลอยน้ำที่ยาวที่สุดในโลก
สะพานลอยน้ำสมัยใหม่ ที่ใช้ในการรบ
อดีตสะพานลอยน้ำที่ยาวที่สุดในโลก รัฐอาร์คันซอ ค.ศ. 1913-1926
สะพานอุตตมานุสรณ์ อำเภอสังขละบุรี กาญจนบุรี สร้างสะพานชั่วคราวเป็นสะพานลอยน้ำ
| ด ค กบทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- | --- | --- |
| รูปแบบ |  สะพานแขวน  สะพานขึง  สะพานยื่น  สะพานแบบคาน  สะพานแบบโครง  สะพานแบบโค้ง  สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก  สะพานลอยน้ำ  สะพานชัก  สะพาน–อุโมงค์  สะพานคานรูปกล่อง  |  |
| รายชื่อ |  รายชื่อสะพาน  สะพานแขวน  สะพานขึง  ยาวที่สุด  ใหญ่ที่สุด  สูงที่สุด  |  |
สะพานชัก

สะพานชักของป้อมปงตาดาบังไดรา (Ponta da Bandeira) เมืองลากุช ประเทศโปรตุเกส
สะพานชัก (อังกฤษ: drawbridge) คือสะพานประเภทหนึ่งที่สามารถเคลื่อนที่ได้ ซึ่งปกติจะใช้งานร่วมกับทางเข้าของปราสาทที่ล้อมรอบด้วยคูเมือง ในภาษาอังกฤษของบางท้องถิ่นซึ่งรวมถึงภาษาอังกฤษอเมริกัน คำว่า drawbridge จะหมายถึงสะพานทุกรูปแบบที่เคลื่อนที่ได้ เช่น สะพานหก (bascule) สะพานยกแนวตั้ง (vertical-lift) สะพานหมุน (swing) เป็นต้น แต่ในหน้านี้จะกล่าวถึงสะพานดังกล่าวตามความหมายดั้งเดิม
สะพานชักปราสาท

ปราสาทหรือป้อมในสมัยกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5–15) ปกติแล้วจะมีร่องน้ำหรือคูเมืองล้อมรอบโดยใช้สะพานไม้ทอดข้าม ในปราสาทยุคเริ่มแรก สะพานเหล่านั้นอาจถูกออกแบบให้ถูกทำลายหรือเคลื่อนย้ายได้หากศัตรูเข้าโจมตี แต่สะพานชักก็กลายเป็นสิ่งที่ใช้ทั่วไปในเวลานั้น การสร้างปราสาทตามแบบฉบับจะมีสะพานชักที่ด้านนอกของเรือนเฝ้าประตู ประกอบด้วยพื้นสะพานไม้ซึ่งมีปลายด้านหนึ่งเป็นบานพับหรือมีแกนหมุนตรงธรณีประตู เมื่อชักสะพานขึ้น พื้นสะพานก็จะปิดช่องประตูได้ราบสนิทและกลายเป็นเครื่องกีดขวางทางเข้าเพิ่มเติม นอกจากนี้ สะพานชักยังมีประตูชักหรือซุ้มประตูเหล็กคอยเสริมความแข็งแรงอีกชั้นหนึ่ง และการเข้าถึงตัวสะพานอาจถูกสกัดกั้นจากอาวุธต่าง ๆ ที่ยิงออกไปทางช่องซัดอาวุธหรือช่องธนูในหอคอยด้านข้าง
สมุดภาพ

สะพานชักของปราสาทในฝรั่งเศส
สะพานชักในเยอรมนี
สะพานชักในยุคกลาง
| ด ค กบทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- | --- | --- |
| รูปแบบ |  สะพานแขวน  สะพานขึง  สะพานยื่น  สะพานแบบคาน  สะพานแบบโครง  สะพานแบบโค้ง  สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก  สะพานลอยน้ำ  สะพานชัก  สะพาน–อุโมงค์  สะพานคานรูปกล่อง  |  |
| รายชื่อ |  รายชื่อสะพาน  สะพานแขวน  สะพานขึง  ยาวที่สุด  ใหญ่ที่สุด  สูงที่สุด  |  |
สะพานรถไฟหุบเขาอูส

| สะพานรถไฟหุบเขาอูส |
| --- | --- |
สะพานรถไฟ
พิกัด: 51°02′05″N 0°06′52″W﻿ / ﻿51.03472°N 0.11444°W﻿ / 51.03472; -0.11444
เส้นทาง: การรถไฟลอนดอนและไบรตัน
ข้าม: ริเฟอร์อูส มณฑลซัสเซ็กซ์
ที่ตั้ง: ระหว่างฮายเวิดส์ฮีธ กับ บาลคัม
ชื่ออื่น: สะพานรถไฟบาลคัม
ผู้ดูแล: เน็ทเวิร์คเรล
สถานะ: Grade II* ลิสเท็ดบิลดิง
ข้อมูลจำเพาะ
วัสดุ: อิฐ
ความยาว: 450 m (1,480 ft)
ความกว้าง: 13 m (43 ft)
จำนวนช่วง: 37
ประวัติ
ผู้ออกแบบ: จอห์น เออร์เปธ รัสทริค
หัวหน้าผู้ออกแบบในสัญญา: เดวิด มอคัททา
วันสร้างเสร็จ: 1842
งบก่อสร้าง: £38,500 (1841)
วันเปิด: 1841 กรกฎาคม
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ย: ไบรตันเมน
ที่ตั้ง
th
สะพานรถไฟหุบเขาอูส (อังกฤษ: Ouse Valley Viaduct) หรือ สะพานรถไฟบาลคัม (อังกฤษ: Balcombe Viaduct) เป็นสะพานรถไฟสำหรับรถไฟสายลอนดอน-ไบรตันข้ามริเวอร์อูสในมณฑลซัสเซ็กซ์ ตั้งอยู่ทางเหนือของฮายเวิดส์ฮีธ และทางใต้ของบาลคัม สะพานรถไฟนี้เป็นที่รู้จักจากการออกแบบที่วิจิตร และเคยได้รับการยกย่องว่า "น่าจะเป็นสะพานรถไฟที่งดงามที่สุดในบริเตน"
สะพานรถไฟก่อสร้างโดยบริษัทการรถไฟลอนดอนแอนด์ไบรตันในปี 1839 ออกแบบโดยวิศวกรหลักของสายรถไฟ จอห์น เออร์เปธ รัสสตริค ร่วมกับ เดวิด มอคัททา สะพานรถไฟมีความสูง 96 ฟุต (29 เมตร) และประกอบด้วยซุ้มโค้งครึ่งวงกลม 37 ซุ้ม ซึ่งสูง 30 ฟุต (9.1 เมตร)
ระเบียงภาพ

มุมมองผ่านโค้งใต้สะพาน
ทางรถไฟบนสะพาน
ศาลาประดับปลายสะพาน
สะพาน–อุโมงค์

สะพานเออเรซุนด์ (The Oresund Connection) เชื่อมระหว่างประเทศเดนมาร์กกับสวีเดน
สะพาน–อุโมงค์ (อังกฤษ: bridge–tunnel) คือการเชื่อมต่อถนนหรือทางรถไฟอย่างต่อเนื่องข้ามแหล่งน้ำที่ใช้การรวมสะพานและอุโมงค์ไว้ด้วยกัน และมีทางหลวงเป็นบางครั้ง โดยไม่เกี่ยวข้องกับการเชื่อมต่อเป็นช่วง ๆ เช่น สะพานชักหรือเรือข้ามฟาก
สะพาน–อุโมงค์ คือ รูปแบบทั่วไปของการเชื่อมต่อกันหรือการข้ามโดยเฉพาะซึ่งแทนที่การให้บริการเรือข้ามฟาก การเชื่อมต่อนี้บ่อยครั้งเป็นการเชื่อมระหว่างทวีปหรือข้ามมหาสมุทรสู่เกาะที่ห่างไกลจากชายฝั่ง
สะพานลอนดอน

ระวังสับสนกับ สะพานทาวเวอร์
51°30′29″N 0°05′16″W﻿ / ﻿51.50806°N 0.08778°W﻿ / 51.50806; -0.08778
| สะพานลอนดอน |
| --- | --- |
สะพานลอนดอนเมื่อปี ค.ศ. 2017
พิกัด: 51°30′29″N 0°05′16″W﻿ / ﻿51.50806°N 0.08778°W﻿ / 51.50806; -0.08778
เส้นทาง: ถนน A3 ขนาด 5 เลน
ข้าม: แม่น้ำเทมส์
ที่ตั้ง: ลอนดอนกลาง
ผู้ดูแล: บริดจ์เฮาส์เอสเตทส์, ซิทีออฟลอนดอนคอร์เปอเรชัน
เหนือน้ำ: สะพานรถไฟแคนเนินสตรีท
ท้ายน้ำ: สะพานทาวเวอร์
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานคอนกรีดอัดแรงแบบบอกซ์เกอร์เดอร์
ความยาว: 269 เมตร (882.5 ฟุต)
ความกว้าง: 32 เมตร (105 ฟุต)
ช่วงยาวที่สุด: 104 เมตร (341.2 ฟุต)
เคลียร์ตอนล่าง: 8.9 เมตร (29.2 ฟุต)
อายุการใช้งาน:   สะพานปัจจุบัน (ค.ศ. 1971–ปัจจุบัน)  สะพานหินยุควิคตอเรีย (ค.ศ. 1832–1968)  สะพานหินยุคกลาง (ค.ศ. 1176–1832)  สะพานไม้จำนวนมาก (ค.ศ. 50–1176) 
ประวัติ
วันเปิด: 17 มีนาคม 1973; 51 ปีก่อน (1973-03-17)
ที่ตั้ง
th
สะพานลอนดอน (อังกฤษ: London Bridge) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ เชื่อมต่อระหว่างซิทีออฟลอนดอนเข้ากับย่านซัทเทิร์กในเซนทรอลลอนดอน สะพานในแบบปัจจุบันเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1973 ส่วนประกอบเป็นชนิดคานคอนกรีตอัดแรงสำเร็จรูปหน้าตัดแบบกล่อง (บอกซ์เกอร์เดอร์) ซึ่งสร้างขึ้นมาทดแทนสะพานโค้งหินจากยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ซึ่งสร้างขึ้นทดแทนสะพานหินยุคกลางอายุกว่า 600 ปี ซึ่งก็สร้างทับสะพานไม้เดิมอีกหลายสะพาน สะพานไม้แรกสร้างโดยจักรวรรดิโรมันขณะยีดครองลอนดอน
สะพานปัจจุบันตั้งอยู่ปลายทางตะวันตกของพูลออฟลอนดอน และตั้งอยู่ห่างไป 30 เมตร (98 ฟุต) ทางต้นน้ำของสะพานถัดไปบนแม่น้ำเทมส์ สะพานลอนดอนเคยเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์สะพานเดียวในคิงสตันอัพเดินเทมส์ จนกระทั่งสะพานเพิทนีเปิดในปี ค.ศ. 1729 สะพานลอนดอนเป็นที่รู้จักในระดับสากล และปรากฏในสื่อต่าง ๆ รวมทั้งเพลงกล่อมเด็ก "ลอนดอนบริดจ์อิสฟอลลิงดาวน์" และมหากาพย์ เดอะเวสต์แลนด์ ของ ที เอส อีเลียต
สะพานปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของบริดจ์เฮาส์เอสเตทส์ภายใต้ซิทีออฟลอนดอนคอร์เปอเรชัน ถนนบนสะพานคือ A3
สะพานเคยเป็นที่เกิดเหตุก่อการร้ายสองครั้งในปี ค.ศ. 2017 และอีกครั้งในปี 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สะพานลอนดอน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Structurae
สะวันนา

สะวันนาเขตร้อนตรงแบบในประเทศออสเตรเลียตอนเหนือแสดงความหนาแน่นของไม้ต้นสูงและการเว้นช่องสม่ำเสมออันเป็นลักษณะของสะวันนาหลายแห่ง
สะวันนา (อังกฤษ: savanna หรือ savannah) เป็นระบบนิเวศทุ่งหญ้าที่มีลักษณะไม้ต้นมีที่ว่างกว้างจนร่มไม้ไม่ปิด เป็นทุ่งหญ้าในเขตอบอุ่น  ร่มไม้เปิดทำให้แสงถึงพื้นเพียงพอเพื่อสนับสนุนชั้นไม้ล้มลุกซึ่งประกอบด้วยหญ้าเป็นหลัก
สหภาพเหนือชาติ

สหภาพเหนือชาติ (อังกฤษ: Supranational union) เป็นพัฒนาการของการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจขั้นสูงสุด โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรวมกันเป็นชาติเดียวกัน ซึ่งรัฐบาลของแต่ละประเทศไม่สามารถกำหนดนโยบายของตนเองได้ แต่สหภาพจะกำหนดนโยบายให้ประเทศสมาชิกดำเนินการเอง
องค์กรระหว่างประเทศ

สหภาพยุโรป (EU)
สหภาพแอฟริกา (AU)
สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ASEAN)
เบเนลักซ์ สหภาพการเมืองของประเทศเบลเยียม เนเธอร์แลนด์ และลักเซมเบิร์ก แม้ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพยุโรป แต่สนธิสัญญาของสหภาพยุโรปมีข้อยกเว้นว่ากฎหมายของสหภาพยุโรปอยู่ภายใต้การรวมกลุ่มของเบเนลักซ์
ระบบบูรณาการอเมริกากลาง (SICA)
ประชาคมเพื่อประชาธิปไตยและสิทธิแห่งชาติ
คณะมนตรีความร่วมมือรัฐอ่าวอาหรับ (สภาความร่วมมืออ่าว) (GCC)
สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย (EAEU)
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนนานาชาติ (IHRC)
สมาคมเอเชียใต้เพื่อความร่วมมือระดับภูมิภาค (SAARC)
สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้ (USAN)
เครือรัฐเอกราช (CIS)
รัฐสหภาพรัสเซียและเบลารุส
องค์กรรัฐเตอร์กิก (TurkKon)
องค์กรความร่วมมือทางเศรษฐกิจ (ECO)
องค์การรัฐไอบีโร-อเมริกา (OEI)
องค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจในทะเลดำ (BSEC)
พันธมิตรแปซิฟิก
องค์กรอื่นที่ได้มีการบูรณาการเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน ได้แก่
สันนิบาตอาหรับ เข้าสู่ "สหภาพอาหรับ"
ที่ประชุมเกาะแปซิฟิก เข้าสู่ "สหภาพแปซิฟิก"
สหภาพศุลกากรของเบลารุส คาซัคสถาน และรัสเซีย เข้าสู่ "สหภาพยูเรเชีย"
ประชาคมรัฐลาตินอเมริกาและรัฐแคริบเบียน (CELAC) เข้าสู่ "สหภาพลาตินอเมริกา"
ประชาคมแอฟริกาตะวันออก เข้าสู่ "สหพันธรัฐแอฟริกาตะวันออก"
ดูเพิ่ม

สหพันธรัฐ
ปฏิญญาชูมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

"Towards Unity". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 มกราคม 2009. สืบค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2009.
"โรเบิร์ต ชูแมน และ สหภาพเหนือชาติของยุโรป". สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2009.
"สหภาพพันธมิตร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2011.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
สะพานซิงหม่า

| สะพานซิงหม่า |
| --- | --- |
青馬大橋
สะพานมองจากซิงยี
พิกัด: 22°21′05″N 114°04′27″E﻿ / ﻿22.35139°N 114.07417°E﻿ / 22.35139; 114.07417
เส้นทาง: รถไฟ, ยานพาหนะ
ข้าม: ช่องแคบหม่าวัน
ที่ตั้ง: นิวเทร์ริทอรีส์ ฮ่องกง
เจ้าของ: รัฐบาลฮ่องกง
ผู้ดูแล: TIML MOM Limited (ภายใต้สัญญาของ Highways Department)
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานแขวนสองชั้น
ความกว้าง: 41 เมตร (135 ฟุต)
ช่วงยาวที่สุด: 1,377 เมตร (4,518 ฟุต)
เคลียร์ตอนล่าง: 53 เมตร (174 ฟุต) (จำกัดความสูงในการจัดส่งอย่างเป็นทางการ)
ประวัติ
ผู้ออกแบบ: มอตต์ แมคดอนัลด์
ผู้สร้าง: กิจการร่วมค้าก่อสร้างอังกฤษ ญี่ปุ่น
วันเริ่มสร้าง: พฤษภาคม 1992; 32 ปีที่แล้ว (1992-05)
วันสร้างเสร็จ: พฤษภาคม 1997; 27 ปีที่แล้ว (1997-05)
งบก่อสร้าง: 7.14 พันล้านดอลลาร์ฮ่องกง
เปิดตัว: 27 เมษายน 1997; 27 ปีก่อน (1997-04-27)
วันเปิด: 22 พฤษภาคม 1997; 27 ปีก่อน (1997-05-22)
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ย: 87,764 คัน (2016) (Lantau Link)
ค่าผ่าน: ไม่มี (ตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2020)
ที่ตั้ง
th
สะพานซิงหม่า (จีน: 青馬大橋; อังกฤษ: Tsing Ma Bridge) เป็นสะพานในฮ่องกง ซึ่งเป็นสะพานแขวนที่ยาวอันดับที่ 16 ของโลก และขณะสร้างเสร็จถือเป็นสะพานที่ยาวเป็นอันดับสองของโลก สะพานนี้ตั้งชื่อตามชื่อเกาะที่สะพานเชื่อมอยู่ คือ เกาะซิงยีและเกาะหม่าวัน มีช่วงกลางยาว 1,377 เมตร (4,518 ฟุต) และสูง 206 เมตร (676 ฟุต)
ตัวสะพานมีความกว้าง 41-เมตร (135-ฟุต) มีสองชั้น ชั้นบนมีเส้นทางรถวิ่งจำนวน 6 ช่องทาง ส่วนชั้นล่างใช้สำหรับรถไฟ 2 ช่องทาง และช่องทางสำรองสำหรับรถยนต์ ในช่วงฤดูมรสุมอีก 4 ช่องทาง
สะพานแห่งนี้เป็นเส้นทางสำคัญที่เชื่อมย่านธุรกิจในฮ่องกง กับเกาะลันเตา เพื่อไปยังท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงบนเกาะเช็คแลปก๊ก
อ่านเพิ่ม

Y. L. Xu, J. M. Ko and Z. Yu. "Modal analysis of tower-cable system of Tsing Ma long suspension bridge". Engineering Structures. Volume 19, Issue 10, October 1997, pp. 857–867.
แหล่งข้อมูลอื่น

Tsing Ma Bridge ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
Tsing Ma Bridge description from City University, Hong Kong (archive)
22°21′05″N 114°04′27″E﻿ / ﻿22.35139°N 114.07417°E﻿ / 22.35139; 114.07417
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า อุโมงค์หนานวาน | ฮ่องกงรูต 8  สะพานซิงหม่า | ถัดไป สะพานรถไฟหม่าวัน |
สะพานมหัศจรรย์

| สะพานมหัศจรรย์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ
กำกับ: เกเบอร์ ซูโป
เขียนบท: แคเทอรีน แพเทอร์สัน (หนังสือ)  เจฟ สต็อคเวล
อำนวยการสร้าง: เดวิด แพทเทอสัน
นักแสดงนำ: จอช ฮัทเชอร์สัน  แอนนาโซเฟีย ร็อบ  โรเบิร์ต แพททริค  ซูอีย์ เดสชาเนล
กำกับภาพ: ไมเคิล แชปแมน
ตัดต่อ: จอห์น กิลเบิร์ต
ดนตรีประกอบ: แอรอน ซิคแมน
บริษัทผู้สร้าง: วอลเดน มีเดีย 
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์ ซัมมิต เอนเตอร์เทนเมนต์
วันฉาย: 16 กุมภาพันธ์ 2550
ความยาว: 96 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา  ประเทศนิวซีแลนด์
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: $20,000,000
ทำเงิน: $137,587,063
สะพานมหัศจรรย์ (อังกฤษ: Bridge to Terabithia) เป็นภาพยนตร์แนวดราม่าผจญภัยแฟนตาซีจากประเทศสหรัฐอเมริกา กำกับโดย เกเบอร์ ซูโป เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 ความยาว 96 นาที จัดจำหน่ายโดย บริษัท มงคลเมเจอร์ (ประเทศไทย) นำแสดงโดย จอช ฮัทเชอร์สัน แอนนาโซเฟีย ร็อบ โรเบิร์ต แพททริค โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากนวนิยาย เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกัน แคเทอรีน แพเทอร์สัน
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวความมหัศจรรย์เริ่มจาก “เจส” และ “เลสลี่” เด็กชายเก่งศิลป์กับเด็กหญิงนักเรียนใหม่ได้มาเป็นเพื่อนรักกัน และทั้งคู่ได้ค้นพบดินแดนอันอัศจรรย์สุดคณานับ ดินแดนที่เรียกขานว่า “Terabithia” ที่ทีราบิเตีย ต้นไม้จะเดินได้ แมลงจะรบได้ ยักษ์จะปกป้อง อินทรีจะพิฆาต ทุกสิ่งทุกอย่างสามารถเป็นไปได้ เพียงหลับตา แล้วเปิดใจ ในดินแดนทีราบิเตียนี้เอง ที่บังเกิดสิ่งไม่คาดคิดเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Bridge to Terabithia
Bridge to Terabithia ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Official Bridge to Terabithia website and trailer at Disney
Bridge to Terabithia interviews เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน with AnnaSophia Robb, Josh Hutcherson, author Katherine Paterson and producer David Paterson on Sidewalks Entertainment.
Interview with Katherine Paterson เก็บถาวร 2007-05-05 ที่ archive.today
Bridge to Terabithia Blu-ray Disc Review
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ในฐานะเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 หากนับรวมโอลิมปิกครั้งนี้ ลอนดอนจะเป็นเมืองแห่งแรกของโลกที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนถึงสามครั้ง โดยสองครั้งก่อนหน้านี้จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) และ 1948 (พ.ศ. 2491) ตามลำดับ
ทีมนักกีฬาจากสหราชอาณาจักร หรือมีชื่อตามคณะกรรมการโอลิมปิกสากลว่า ทีมบริเตนใหญ่ (Great Britain: GBR) บริหารจัดการโดยสมาคมโอลิมปิกแห่งสหราชอาณาจักร (อังกฤษ: British Olympic Association) ได้คัดเลือกนักกีฬาทั้งจากในสหราชอาณาจักรและดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร รวมกันเป็นทีมนักกีฬาในตรา ทีมจีบี (Team GB) ที่หมายถึง "ทีมนักกีฬาโอลิมปิกแห่งบริเตนใหญ่" โดยตรานี้จัดตั้งโดยสมาคมโอลิมปิกแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 คณะนักกีฬาจากสหราชอาณาจักรที่เข้าแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้มีจำนวน 564 คน ใน 26 ชนิดกีฬา ครบทุกชนิดกีฬาที่มีในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้