stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซายะ ไอซาวะ
ผลงานพากย์ > ออริจินัลวิดีโอแอนิเมชัน

ราชันย์โลหิตรัตติกาล (พ.ศ. 2563 - 2565) - ชิซูริ คาสเทียลล่า คาซูกายะ
ผลงานพากย์ > วีดีโอเกมส์

Trickster: Shōkan Samurai ni Naritai - Rosalyn
Gyakuten Othellonia - Rinalia
ดิ ไอดอลมาสเตอร์ ซินเดอเรลลาเกิร์ลส์ - ฮิโรมิ เซกิ
Ange Vierge: Girls Battle - Sealum 999
Sōten no Skygalleon - Sicily
Kōsei Shōjo: Do The Scientists Dream of Girls' Asterism? - D. Argedi
For Whom the Alchemist Exists - Suey
Megido 72 - Beval
Z/X Code OverBoost -  Pectilis
100% Orange Juice! - Lulu
Kōya no Kotobuki Hikōtai: Ōzora no Take Off Girls! - Madoka, Chiyo
Brown Dust - Diana
Kingdom of Hero - Astaroth
มอนสเตอร์สไตรก์ - Marta
Uma Musume Pretty Derby - Mejiro Ardan
Heaven Burns Red - Charlotta Skopovskaya
Azur Lane - Pompeo Magno
Action Taimanin - Kannazuki Sora
Brown Dust 2 - Sylvia
ฮนไคอิมแพกต์เทิร์ด - Coralie
เก็นชินอิมแพกต์ - ยูเมะมิซึกิ มิซึกิ
เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์

เจ้าชายคาร์ล ฟิลิปแห่งสวีเดน หรือ คาร์ล ฟิลิป เอ็ดมุนด์ เบอร์ติล (สวีเดน: Prins Carl Philip; ประสูติเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ณ พระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม) เป็นดยุกแห่งวาร์มลานด์ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองและพระองค์เดียวในพระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ และ ราชินีซิลเวีย แรกประสูติพระองค์ทรงเป็นมกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและคงดำรงพระอิสริยยศนี้และรัชทายาทลำดับที่ 1 ในลำดับการสืบราชบัลลังก์เป็นเวลา 7 เดือนจนกระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2523 ซึ่งได้ทรงถูกถอดถอนทั้งสองตำแหน่งจากการเปลี่ยนแปลงพระราชบัญญัติการสืบราชสมบัติเพื่อให้ทายาทของกษัตริย์สืบสันตติวงศ์ได้ไม่ว่าจะเป็นเพศใด นับแต่นั้นเจ้าชายทรงอยู่ลำดับที่ 2 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์สวีเดน ต่อจากวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารี พระเชษฐภคินี แต่อย่างไรก็ดี เจ้าชายก็ทรงอยู่ลำดับก่อนหน้าในสายการสืบราชบัลลังก์อังกฤษเนื่องจากประเทศอังกฤษยังให้สิทธิบุรุษสืบราชสมบัติก่อนหน้าสตรีอยู่
เจ้าชายคาร์ล ฟิลิปทรงเข้ารับศีลจุ่มเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ณ โบสถ์หลวง (Storkyrkan) กรุงสต็อกโฮล์ม โดยทรงมีพ่อและแม่ทูนหัวดังนี้คือ ดยุกแห่งฮัลลันด์ เจ้าชายเลโอโพลด์แห่งบาวาเรีย พระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 และ สมเด็จพระองค์หญิงบีร์กิตตา
สถานีเพลินจิต

สถานีเพลินจิต (อังกฤษ: Phloen Chit station; รหัส: E2) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนเพลินจิตบริเวณทางแยกเพลินจิต ในพื้นที่เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง

สถานีตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของทางแยกเพลินจิต (จุดตัดระหว่างถนนเพลินจิตกับถนนวิทยุ) ใกล้จุดตัดทางพิเศษเฉลิมมหานคร (ทางลงทางด่วนเพลินจิต) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของถนนสุขุมวิท ในพื้นที่แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า เคหะฯ (นานา) |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า คูคต (ชิดลม) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-5, ศูนย์บริการผู้โดยสาร ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า,เซ็นทรัล เอ็มบาสซี่ อาคารเวฟเพลส และ โฮมโปรพลัส  |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, อาคารคิวเฮาส์,  อาคารมหาทุน พลาซ่า ธนาคารศรีอยุธยา สำนักงานใหญ่  |
รูปแบบของสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา การออกแบบสถานีเพลินจิตมีข้อแตกต่างจากสถานีอื่น ๆ กล่าวคือ ทางขึ้นไปยังตัวสถานีนั้นจะลอดอยู่ใต้ชั้นขายบัตรโดยสาร ซึ่งจะต้องเดินขึ้นไปบริเวณกลางสถานีอีกชั้นจึงจะถึงชั้นขายบัตรโดยสาร เนื่องจากแนวเส้นทางจะต้องข้ามทางพิเศษเฉลิมมหานคร
ทางเข้า-ออก

1 ถนนวิทยุ หน้าอาคารเวฟเพลส
2 ธนาคารกรุงเทพ สาขาเพลินจิต, ป้ายรถประจำทางไปราชประสงค์
3 ป้ายรถประจำทางไปอโศก, ซอยนายเลิศ, รพ.บำรุงราษฎร์ (บันไดเลื่อน,ลิฟต์)
4 ซอยร่วมฤดี, อาคารคิวเฮาส์, เพลินจิตเซ็นเตอร์ (บันไดเลื่อน)
5 อาคารเวฟเพลส, เซ็นทรัล เอ็มบาสซี, ธนาคารกรุงศรีอยุธยา สำนักเพลินจิต, อาคารวันซิตี้เซ็นเตอร์ (สะพานเชื่อม), ป้ายรถประจำทางไปราชประสงค์, สถานทูตเนเธอร์แลนด์ (ทางเดินยกระดับไปยังทางแยกเพลินจิต)
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 3 หน้าบริษัท บางกอก แทรเวล คลับ จำกัด
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| E23 | เคหะฯ | 05.33 | 00.05 |

| E15 | สำโรง | – | 00.18 |
ชานชาลาที่ 2
| N24 | คูคต | 05.39 | 23.56 |

| N9 | ห้าแยกลาดพร้าว | – | 00.11 |
จุดเชื่อมต่อการเดินทางในอนาคต

รถไฟฟ้าสายสีแดงอ่อน เชื่อมต่อที่ สถานีเพลินจิต (โครงการ)
รถไฟฟ้าสายสีฟ้า เชื่อมต่อที่สถานีเพลินจิต (โครงการ)
รถโดยสารประจำทาง

ถนนพระรามที่ 1 มุ่งหน้า อโศก รถขสมก. สาย 2 25 501 508 511 รถเอกชน สาย 40 48
ถนนพระรามที่ 1 มุ่งหน้า ชิดลม รถขสมก. สาย 2 25 62 501 508 511 รถเอกชน สาย 40 48
รถโดยสารประจำทาง > ถนนเพลินจิต

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > ถนนเพลินจิต > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 (3-1)  | ปากน้ำ |  สะพานพุทธ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 40 (4-39)  |  BTS เอกมัย |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ตลิ่งชัน) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 48 (3-11)  | ม.รามคำแหง 2 | วัดโพธิ์ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 3-53  |  ARL หัวหมาก | เสาชิงช้า | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 3-54  | ตลาดพลู |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

สถานเอกอัครราชทูตเนเธอร์แลนด์ประจำประเทศไทย
สถานเอกอัครราชทูตเวียดนามประจำประเทศไทย
สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย
สถานเอกอัครราชทูตสวิตเซอร์แลนด์ประจำประเทศไทย
โรงเรียนนานาชาติ อาร์ซี และศูนย์การเรียนรู้ร่วมฤดี
โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์
บีดีเอ็มเอส เวลเนส คลินิก
ธนาคารกรุงไทย สำนักงานใหญ่
ธนาคารกรุงศรีอยุธยา สำนักเพลินจิต
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน

อาคารมหาทุน พลาซ่า
อาคารเวฟเพลส และ โฮมโปรพลัส
อาคารคิวเฮาส์
อาคารจีพีเอฟ วิทยุ
อาคารซีอาร์ซี ทาวเวอร์ อาคารเอ็มไทย ทาวเวอร์ อาคารแคปปิตัล ทาวเวอร์ และออล ซีซันส์ เพลส
เพลินจิตเซ็นเตอร์
อาคารวีรสุ
อาคารปาร์คเวนเชอร์ ดิ อีโคเพล็กซ์ แอท วิทยุ
เซ็นทรัล เอ็มบาสซี
อาคารวันซิตี้เซ็นเตอร์
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > โรงแรม

โรงแรมเซ็นเตอร์พอยต์ ถนนวิทยุ
โรงแรมดิ แอทธินี กรุงเทพฯ เดอะ ลักชูรี คอลเลกชัน
โรงแรมคอนราด กรุงเทพ (ออล ซีซันส์ เพลส)
โรงแรมชาโต เดอ บางกอก เซอวิส อพาร์ทเมนท์
โรงแรมฮอลิเดย์แมนชั่น
โรงแรมเจดับบลิว แมริออท กรุงเทพฯ
โรงแรมโอคุระ เพรสทีจ กรุงเทพ
โรงแรมปาร์ก ไฮแอท กรุงเทพ
โรงแรมดิเอทัส บางกอก แอนด์ เรสสิเดนส์
โรงแรมเมอเวนพิค บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท กรุงเทพ
โรงแรมอามัน นายเลิศ กรุงเทพฯ
กอบศักดิ์ ภูตระกูล

| กอบศักดิ์ ภูตระกูลป> ช., ต.ภ. |
| --- | --- |
กอบศักดิ์ ใน พ.ศ. 2563

รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – 29 มกราคม พ.ศ. 2562 (1 ปี 2 เดือน 6 วัน)ดำรงตำแหน่งร่วมกับ สุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ก่อนหน้า: ออมสิน ชีวะพฤกษ์  สุวิทย์ เมษินทรีย์
ถัดไป: เทวัญ ลิปตพัลลภ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2511 (56 ปี)
ศาสนา: พุทธ

กอบศักดิ์ ภูตระกูล นักเศรษฐศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาประเทศ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค การเงิน และตลาดทุน กรรมการรองผู้จัดการใหญ่ เลขานุการบริษัทและกรรมการบริหาร ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ และอดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ
ประวัติ

กอบศักดิ์ ภูตระกูล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ด้านเศรษฐศาสตร์มหภาค และเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ เมื่อปี 2540 หลังจากสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีด้าน คณิตศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ ที่วิทยาลัยวิลเลียม ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี 2534 สำหรับมัธยมศึกษาตอนปลาย จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในปี 2529 และมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ในปี 2526
การทำงาน

หลังสำเร็จการศึกษา ได้กลับมาปฏิบัติงานที่ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) เป็นเวลา 14 ปี โดยมีประสบการณ์ทำงานด้านนโยบายเศรษฐกิจมหภาค ระบบการเงิน ในงานด้านต่าง ๆ ทั้งส่วนของนโยบายการเงิน นโยบายสถาบันการเงิน นโยบายเงินทุนเคลื่อนย้ายระหว่างประเทศ และได้ถูกยืมตัวไปทำงานที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (ตลท.) ในตำแหน่งผู้บริหารสถาบันวิจัยเพื่อตลาดทุน ดูแลด้านงานวิจัย และผู้ช่วยผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ดูแลฝ่ายพัฒนากลยุทธ์ ในระหว่างปี 2550-2551 ต่อมากลับมาทำงานที่ ธปท. ในตำแหน่งผู้บริหารส่วนกลยุทธ์นโยบายการเงิน สายนโยบายการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย รับผิดชอบงานที่เกี่ยวกับการดำเนินนโยบายการเงินและประเด็นต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง หลังจากนั้นเมื่อปี 2553 ได้ตัดสินใจลาออกเพื่อหาประสบการณ์ในภาคเอกชน โดยทำงานที่ธนาคารกรุงเทพ ตำแหน่งผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ กิจการธนาคารต่างประเทศ เป็นเวลา 5 ปี
งานการเมือง

เริ่มทำงานในภาคการเมืองเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2559 โดยได้รับแต่งตั้งเป็น ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อช่วยในการแก้ไขปัญหาและปฏิรูปเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจไทยในด้านต่างๆ ต่อมาในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กำกับดูแลสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม สภาวิจัยแห่งชาติ กรมประชาสัมพันธ์ และ อสมท.
นอกจากนี้ ดร. กอบศักดิ์ยังเคยเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง (รองนายกรัฐมนตรีสมคิด จาตุศรีพิทักษ์) กรรมการและเลขานุการในคณะกรรมการรัฐมนตรีฝ่ายเศรษฐกิจ ประธานกรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนมาตรการบริหารเศรษฐกิจ ประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูป กรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านเศรษฐกิจ  กรรมการในคณะกรรมการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างความสามารถในการแข่งขัน กรรมการในคณะกรรมการดำเนินการปฏิรูปกฎหมายระยะเร่งด่วน รองประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารโครงการจัดตั้งสถาบันไทยโคเซ็น รวมทั้งยังเคยดำรงตำแหน่ง กรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ  กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิด้านเศรษฐกิจ การเงิน การคลัง ธุรกิจ และการบริการในคณะกรรมการสภาการศึกษา และกรรมการในคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ
ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2565 เขาได้รับเลือกเป็น ประธานกรรมการสภาธุรกิจตลาดทุนไทย และกรรมการในคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพื่อแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 67/2557
ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2565 มติคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 62 แต่งตั้งให้เป็นกรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
งานวิชาการ

ในด้านวิชาการ ดร.กอบศักดิ์ ได้ผลิตผลงานการศึกษาด้านต่าง ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ วันที่ 9 มีนาคม 2552 ได้รับรางวัล ป๋วย อึ๊งภากรณ์ สำหรับนักเศรษฐศาสตร์รุ่นใหม่ที่มีผลงานดีเด่น ประจำปี 2552 จากสถาบันป๋วย อึ๊งภากรณ์ สถาบันทางวิชาการเศรษฐศาสตร์ 7 สถาบัน และกองทุนป๋วย อึ๊งภากรณ์ มูลนิธิ 50 ปี ธนาคารแห่งประเทศไทย โดย คำประกาศเกียรติคุณของคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ กลั่นกรองผลงานวิชาการในการมอบรางวัล เขียนไว้ว่า
ดร.กอบศักดิ์ ภูตระกูล เป็นนักเศรษฐศาสตร์รุ่นใหม่ซึ่งมีความแม่นยำและความลุ่มลึกในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ มีความรัดกุมในวิธีวิทยา ตลอดจนมีความสามารถในการประยุกต์ใช้วิธีการทางเทคนิคในการทดสอบแนวคิดทางทฤษฎีต่างๆ ได้อย่างเหมาะสมไม่ฟุ่มเฟื่อย และมีความโดดเด่นที่สามารถตีความข้อมูลเชิงประจักษ์ที่คุ้นเคยให้เกิดมุมมองใหม่ที่น่าสนใจและเข้าใจได้ง่าย งานวิชาการของ ดร. กอบศักดิ์ หลายชิ้นสามารถก่อให้เกิดการถกเถียงและเปิดประเด็นให้เกิดการศึกษาวิจัยสื่บเนื่องอย่างกว้างขวาง

ผลงานวิชาการคุณภาพสูงจำนวนมากของ ดร. กอบศักดิ์ ได้แสดงให้เห็นถึงฉันทะทางวิชาการและความสนใจในการศึกษาวิจัยในเรื่องต่างๆ ที่หลากหลาย ครอบคลุมปริมณฑลทางวิชาการอย่างกว้างขวาง ทั้งเรื่องนโยบายการเงิน การออม สินเชื่อ ทุนมนุษย์ การประกันสังคม และการค้าระหว่างประเทศ โดยทุกเรื่องล้วนมีนัยทางนโยบายต่อการพัฒนาประเทศไทย...
ต่อมา ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้รับทุนพระองค์เจ้าวิวัฒนไชย จากมูลนิธิ 50 ปี ธปท. เพื่อทำการศึกษาวิจัยเรื่อง "ปัญหาการกระจายรายได้ในไทยและทางออก" ซึ่งบทวิจัยนี้ได้เป็นพื้นฐานเชิงวิชาการสำคัญ ในการกำหนดนโยบายของภาครัฐ เพื่อช่วยลดความเหลื่อมล้ำ และแก้ไขปัญหาความยากจนของประเทศ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
สุมาเล่าจี๋

ขุนนางรัฐวุยก๊ก (ค.ศ. 190-273)
| สุมาเล่าจี๋  (หลู่ จือ) |
| --- | --- |
魯芝

ที่ปรึกษาผู้ใหญ่ราชสำนัก (光祿大夫 กวางลู่ต้าฟู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 273 (273)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
ขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันออก (鎮東將軍 เจิ้นตงเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 266 (266) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: สุมาเอี๋ยน
ขุนพลสยบภาคตะวันออก (平東將軍 ผิงตงเจียงจวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 266 (266)
กษัตริย์: โจฮวน
ขุนพลกระตุ้นยุทธ (振武將軍 เจิ้นอู่เจียงจวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 260 (260) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮวน
ข้าหลวงมณฑลเฉงจิ๋ว (青州刺史 ชิงโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 260 (260) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮวน
ราชเลขาธิการใหญ่ (大尚書 ต้าช่างชู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 257 (257) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจมอ
ขุนพลเชิดชูยุทธ (揚武將軍 หยางอู่เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 255 (255) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจมอ
ข้าหลวงมณฑลเกงจิ๋ว (荆州刺史 จิงโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 255 (255) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจมอ
เสนาบดีปฏิคม (大鴻臚 ต้าหงหลู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
ขุนพลราชองครักษ์ป้องกันชนเผ่าซฺยงหนู (匈奴中郎將 ฮู่-ซฺยงหนูจงหลางเจี้ยง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 249 (249) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮอง
ขุนพลกระตุ้นพลานุภาพ (振威將軍 เจิ้นเวย์เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 249 (249) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮอง
ข้าหลวงมณฑลเป๊งจิ๋ว (并州刺史 ปิงโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 249 (249) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮอง
นายกองพัน / สุมา (司馬 ซือหม่า)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 249 (249)
กษัตริย์: โจฮอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 190 อำเภอเหมย์ นครเป่าจี มณฑลฉ่านซี
เสียชีวิต: ค.ศ. 273 (83 ปี)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: ชื่ออิง (世英)
สมัญญานาม: เจิน (貞)
บรรดาศักดิ์: โหว (侯)

สุมาเล่าจี๋ หรือ เล่าจี๋ (ค.ศ. 190 – 273) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลู่ จือ (จีน: 魯芝; พินอิน: Lǔ Zhī) ชื่อรอง ชื่ออิง (จีน: 世英; พินอิน: Shìyīng) เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติช่วงต้น

สุมาเล่าจี๋เป็นชาวอำเภอเหมย์ (眉縣 เหมย์เซี่ยน) เมืองฝูเฟิง (扶風郡 ฝูเฟิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอเหมย์ นครเป่าจี มณฑลฉ่านซี  บรรพบุรุษของสุมาเล่าจี๋เป็นผู้มีชื่อเสียงและคุณธรรม อยู่ในตระกูลที่มั่งคั่งในมณฑลทางตะวันตก บิดาของสุมาเล่าจี๋ถูกกุยกีสังหาร สุมาเล่าจี๋ในวัยเยาว์จึงกลายเป็นคนไร้บ้านและยากจน เมื่อสุมาเล่าจี๋อายุ 17 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) ได้ย้ายไปอยู่ที่มณฑลยงจิ๋ว (雍州 ยงโจว) เพื่อศึกษาตำราโบราณ ต่อมาสุมาเล่าจี๋ได้เข้ารับราชการในตำแหน่งเจ้าหน้าที่รายงาน (上計吏 ช่างจี้ลี่) ของที่ว่าการเมือง ภายหลังได้รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยข้าหลวงมณฑล (別駕 เปี๋ยเจี้ย)
การป้องกันชายแดนด้านจ๊กก๊ก

ในช่วงที่กุยห้วยเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลยงจิ๋ว กุยห้วยนับถือความสามารถของสุมาเล่าจี๋อย่างสูง สุมาเล่าจี๋ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นบัณฑิตเซี่ยวเหลียน (孝廉 "ผู้กตัญญูและซื่อตรง") ต่อมาสุมาเล่าจี๋ได้เป็นมหาดเล็กกลาง (郎中 หลางจง) เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กยกทัพบุกหล่งโย่ว (隴右) กุยห้วยได้ขอตัวสุมาเล่าจี๋ให้มาเป็นผู้ช่วยข้าหลวงมณฑลอีกครั้ง หลังต้านการบุกของจ๊กก๊กได้สำเร็จ กุยห้วยเสนอความชอบของสุมาเล่าจี๋ไปยังราชสำนัก จึงมีการเรียกตัวสุมาเล่าจี๋มาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของโจจิ๋นผู้เป็นเสนาบดีกลาโหม (大司馬 ต้าซือหม่า) ต่อมาย้ายไปเป็นบัณฑิตวรรณกรรม (文學 เหวินเสฺว) ในสำนักของโหวแห่งลิมฉี (臨淄侯 หลินจือโหว)
เตงโป้ (鄭袤 เจิ้ง เม่า) แนะนำสุมาเล่าจี๋ให้กับอองลองผู้เป็นเสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง) อองลองจึงรับสุมาเล่าจี๋เข้าทำงานทันที ต่อมาสุมาเล่าจี๋ได้ดำรงตำแหน่งนายกองร้อยทหารม้า (騎都尉 ฉีตูเว่ย์) เข้าร่วมราชการกองทัพ เดินทางไปดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองลำอั๋น (南安 หนานอาน) และย้ายกลับมาเป็นขุนนางสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง) ในช่วงที่โจจิ๋นรับผิดชอบกำกับราชการทหารในมณฑลด้านตะวันตก (ยงจิ๋วและเลียงจิ๋ว) สุมาเล่าจี๋ได้เข้าร่วมช่วยราชการในทัพเสนาบดีกลาโหม
หลังโจจิ๋นเสียชีวิตในปี ค.ศ. 231 สุมาอี้ได้ขึ้นตำรงตำแหน่งแทนโจจิ๋น สุมาอี้ตั้งให้สุมาเล่าจี๋ช่วยราชการในทัพม้าทะยาน (驃騎軍 เพี่ยวฉีจฺวิน) ต่อมาสุมาเล่าจี๋ได้ไปเป็นเจ้าเมืองของเมืองเทียนซุย (天水 เทียนฉุ่ย) เมืองเทียนซุยอยู่ใกล้กับชายแดนที่ติดกับอาณาเขตของรัฐจ๊กก๊ก จึงถูกทัพจ๊กก๊กบุกปล้นชิงอยู่หลายครั้ง จำนวนประชากรในเมืองก็ลดลงและมีพวกโจรฉกฉวยอยู่ทุกหนทุกแห่ง สุมาเล่าจี๋จึงจัดการวางกำลังป้องกันเมือง ให้สร้างตลาดกระตุ้นการค้า และยึดที่ดินที่ถูกช่วงชิงไปคืนมาภายในเวลาไม่กี่ปี ภายหลังสุมาเล่าจี๋ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองของเมืองก่วงผิง (廣平) ชาวเมืองเทียนซุยและชนเผ่ากลุ่มน้อยต่างเคารพนับถือสุมาเล่าจี๋ จึงพากันเขียนฎีกาส่งไปนครหลวงเพื่อขอให้สุมาเล่าจี๋กลับมาเป็นเจ้าเมืองเทียนซุยตามเดิม จักรพรรดิโจยอยทรงเห็นชอบและออกพระราชโองการยกย่องสุมาเล่าจี๋ว่าเป็นคุณธรรมเฉกเช่นหฺวาง ป้า (黃霸) สุมาเล่าจี๋ยังได้รับยศเป็นขุนพลปราบโจร (討寇將軍 เถ่าโค่วเจียงจฺวิน)
การก่อรัฐประหารของสุมาอี้

บทความหลัก: อุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง
ในช่วงที่โจซองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชสมัยจักรพรรดิโจฮอง (ครองราชย์ ค.ศ. 239–254) โจซองเสนอให้แต่งตั้งสุมาเล่าจี๋ให้ดำรงตำแหน่งสุมา (司馬 ซือหม่า) หรือนายกองพัน สุมาเล่าจี๋เสนอความเห็นอย่างตรงไปตรงมาและให้คำแนะนำที่ดีหลายครั้ง แต่โจซองไม่ยอมรับความคิดเห็นของสุมาเล่าจี๋
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 สุมาอี้ก่อการรัฐประหารยึดอำนาจโจซองในนครลกเอี๋ยง ในช่วงที่สุมาอี้ส่งกองกำลังไปจะจัดการกับโจซองซึ่งเวลานั้นตามเสด็จจักรพรรดิโจฮองไปสุสานโกเบงเหลง (高平陵 เกาผิงหลิง) สุมาเล่าจี๋ได้สังหารทหารเฝ้าประตูหนีจากนครลกเอี๋ยง พร้อมเรียกให้ซินเป (辛敞 ซิน ฉ่าง) ไปพบโจซองด้วยกันกับตน ซินเปทำตามคำแนะนำของซินเหียนเอ๋ง (辛憲英 ซิน เซี่ยนอิง) พี่สาว ตามสุมาเล่าจี๋ออกทางประตูนครลกเอี๋ยง
สุมาเล่าจี๋ไปพบโจซองและแนะนำโจซองว่า "บัดนี้ฐานะของท่านสูงส่งเฉกเช่นอิอิ๋น (伊尹 อี อิ่น) และจิวกอง (周公 โจวกง) หากท่านถูกตัดสินโทษให้ถูกปลดจากตำแหน่ง แม้นคิดว่าอาจจะยังคงมีชีวิตที่สุขสบาย แต่มันจะยังเป็นเช่นนั้นจริงหรือ หากท่านกุมองค์โอรสสวรรค์ไว้ รักษาฮูโต๋ พึ่งพระบารมีองค์ประมุข และจึงใช้อำนาจระดมเรียกระดมกำลังทหาร จะมีใครกล้าไม่เชื่อฟังเล่า หากท่านทิ้งที่นี่ไป ก็เทียบเท่ากับการไปตลาดตะวันออกเพื่อรับความตายในลานประหาร มันจะไม่น่าโศกเศร้าหรอกหรือ" โจซองไม่กล้าทำตามคำแนะนำสุมาเล่าจี๋ ในที่สุดก็ถูกประหารชีวิตตามคำสั่งของสุมาอี้ ในวันที่ 9 ของเดือนเดียวกัน
สุมาเล่าจี๋ที่มีส่วนเกี่ยวกับโจซองก็ถูกจับกุมและถูกตัดสินโทษประหารชีวิต สุมาเล่าจี๋ไม่แก้ต่างให้ตนเองและไม่ขอร้องให้ไว้ชีวิตตน สุมาอี้ชื่นชมสุมาเล่าจี๋มากจึงละเว้นโทษประหารชีวิตแก่สุมาเล่าจี๋ สุมาอี่้ตั้งให้สุมาเล่าจี๋เป็นผู้ถืออาญาสิทธิ์ ให้มียศเป็นขุนพลราชองครักษ์ป้องกันชนเผ่าซฺยงหนู (匈奴中郎將 ฮู่-ซฺยงหนูจงหลางเจี้ยง) ขุนพลกระตุ้นพลานุภาพ (振威將軍 เจิ้นเวย์เจียงจฺวิน) และมีตำแหน่งข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลเป๊งจิ๋ว และเนื่องด้วยสุมาเล่าจี๋ปกครองอย่างมีธรรมาภิบาล จึงได้เลื่อนขั้นเป็นเสนาบดีปฏิคม (大鴻臚 ต้าหงหลู)
ได้เลื่อนขั้นอย่างรวดเร็ว

ภายหลังจากจักรพรรดิโจมอขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 254 สุมาเล่าจี๋ได้รับบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 กวานเน่ย์โหว) และได้ศักดินา 200 ครัวเรือน
ภายหลังกบฏบู๊ขิวเขียมถูกปราบปรามในปี ค.ศ. 255 สุมาเล่าจี๋ได้ศักดินาเพิ่มเติมอีก 200 ครัวเรือนและได้รับการแต่งตั้งให้มียศขุนพลเชิดชูยุทธ (揚武將軍 หยางอู่เจียงจฺวิน) กับมีตำแหน่งเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลเกงจิ๋ว
ในปี ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนก่อกบฏยึดอำเภอฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน) สุมาเจียวรับบัญชาจักรพรรดิโจมอนำทัพออกรบและเกณฑ์กำลังทหารจากทุกทิศ สุมาเล่าจี๋นำทหารและพลเรือนมณฑลเกงจิ๋วเป็นกองหน้า ภายหลังจากจูกัดเอี๋ยนถูกปราบปราม สุมาเล่าจี๋ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นอู่จิ้นถิงโหว (武進亭侯) ได้รับศักดินาเพิ่มเติม 900 ครัวเรือน และเลื่อนตำแหน่งเป็นราชเลขาธิการใหญ่ (大尚書 ต้าช่างชู) รับผิดชอบด้านกฎหมายอาญา
ภายหลังจากจักรพรรดิโจฮวนขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 260 สุมาเล่าจี๋ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นหลีเฉิงเซียงโหว (斄城鄉侯) ได้รับศักดินาเพิ่มขึ้น 800 ครัวเรือน และได้ขึ้นเป็นผู้รับผิดชอบราชการทหารทั้งหมดของมณฑลเฉงจิ๋ว มียศเป็นขุนพลกระตุ้นยุทธ (振武將軍 เจิ้นอู่เจียงจวิน) และมีตำแหน่งข้าหลวงมณฑลของมณฑลเฉงจิ๋ว ต่อมาได้มียศเป็นขุนพลสยบภาคตะวันออก (平東將軍 ผิงตงเจียงจวิน) ภายหลังเมื่อมีการก่อตั้งระบบศักดินา 5 ขั้นเพิ่มเติม สุมาเล่าจี๋ก็ได้รับบรรดาศักดิ์อินผิงปั๋ว (陰平伯)
ในรัชสมัยสุมาเอี๋ยน

หลังจากสุมาเอี๋ยนจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้นขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 266 สุมาเล่าจี๋ก็ได้รับยศเป็นขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันออก (鎮東將軍 เจิ้นตงเจียงจฺวิน) และขึ้นมามีบรรดาศักดิ์ชั้นโหว (侯) จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงเห็นว่าสุมาเล่าจี๋เป็นคนซื่อสัตย์ตรงไปตรงมาและไม่เคยซื้อบ้านเป็นของตนเอง จึงทรงส่งทหารไปสร้างบ้านห้าสิบหลังให้กับสุมาเล่าจี๋ ต่อมาสุมาเล่าจี๋เข้าสู่วัยชราจึงขอเกษียณอายุราชการ สุมาเล่าจี๋ถวายฎีกานับสิบฉบับ ท้ายที่สุดสุมาเล่าจี๋ได้รับการตั้งเป็นที่ปรึกษาผู้ใหญ่ราชสำนัก (光祿大夫 กวางลู่ต้าฟู) ได้รับตำแหน่งพิเศษ ได้รับพระราชทานเจ้าหน้าที่และทหารผู้ติดตาม มีรถม้าจอดรอรับหน้าประตูบ้าน
เมื่อเอียวเก๋าได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน) ในปี ค.ศ. 269 เอียวเก๋าต้องการจะสละตำแหน่งให้กับสุมาเล่าจี๋โดยกล่าวว่า "เล่าจี๋โดยตลอดมาเป็นคนซื่อสัตย์ จิตใจบริสุทธิ์ มีความต้องการน้อย ถ่อมตนแต่ไม่เคยคล้อยตามโดยไม่ไตร่ตรองก่อน อุทิศตนต่อหน้าที่จนผมขาว และภักดีต่อราชสำนักตั้งแต่ต้นจนปลาย แต่ท่านไม่ได้รับเกียรตินี้ ในขณะที่ตำแหน่งของข้าพระพุทธเจ้าได้แซงขึ้นเหนือท่านแล้ว จะขจัดความแค้นเคืองของผู้คนในแผ่นดินต่อข้าพระพุทธเจ้าได้อย่างไร" แต่สุมาเอี๋ยนไม่ทรงฟังคำทูลของเอียวเก๋า
สุมาเล่าจี๋เสียชีวิตในปี ค.ศ. 273 ขณะอายุ 84 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) สุมาเอี๋ยนทรงพระราชทานสมัญญานามแก่สุมาเล่าจี๋ว่าเจิน (貞; มีความหมายว่า "บริสุทธิ์") และพระราชทานสุสานสำหรับฝังศพพื้นที่ 100 หมู่ (畝)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
ฝาง เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  สุมาฮิว  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน (เว่ย์ กว้าน)  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  คูเกี๋ยน  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จง ยฺวี่  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนไค  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตงต๋ง  เตนซก  เตาอี้  เติ้ง ตุน  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  เถียน จาง  บังเต๊ก  บังโฮย  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน (หฺวาง เฉฺวียน)  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาเกียน  เฮาหุน  เฮาเหลก  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  จู เจี้ยนผิง  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจว เซฺวียน  โจวุนซก  ตู้ ขุย  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  สฺวิน ช่าน  หลิว เป้า  หลิว ฮุย  หวาง ปี้  หฺวางฝู่ มี่  ห่อปี  หูฉูเฉฺวียน  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
ฟรันเชสโก บัญญายา

ฟรันเชสโก "เปกโก" บัญญายา (อิตาลี: Francesco Bagnaia) (เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม 1997 ในเมืองตูริน) เป็นนักแข่งรถจักรยานยนต์ชาวอิตาลี ในปัจจุบันเขาร่วมการแข่งขันโมโตจีพี ให้กับทีมดูคาติทีม
บัญญายากลายเป็นแชมป์โลกโมโต2 2018 หลังจากสามารถเก็บชัยชนะไป 8 สนามด้วยกัน ได้แก่ โลเซล, เซอร์กิต ออฟ ดิ อเมริกาส์, เลอมองส์, อัสเซิน, เรดบูลริง, มีซาโน, บุรีรัมย์ และ โมเตกิ จบฤดูกาลด้วย 12 โพเดียม 6 โพลโพซิชั่น และ 306 คะแนน
ระดับอาชีพ > ช่วงแรก

เกิดที่เมืองโตริโน (อิตาลี) บัญญายาประสบความสำเร็จในการแข่งขันมินิโมโตและเขาชนะการแข่งขันมินิจีพีชิงแชมป์ยุโรปในปี 2009 บัญญายาลงแข่งขันในพรีจีพี 125 ชิงแชมป์เมดิเตอร์เรเนียนกับทีมมอนเลากอมเปติซิออนในปี 2010 และจบอันดับที่ 2 ในตารางคะแนนรวม ใน ซีอีวี โมโต3 ฤดูกาล 2012 เขาขับฮอนด้า NSF250R และจบในอันดับที่ 3 ในตารางคะแนนรวมตามหลังอาเลกซ์ มาร์เกซและลูกา อามาโต ด้วย 3 โพเดียมในการแข่งขัน 7 เรซ บัญญายายังเป็นหนึ่งในสมาชิกของ VR46 Riders Academy