stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เงินไหลมา

| เงินไหลมา |
| --- | --- |

Syngonium podophyllum var. podophyllum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Alismatales
วงศ์:: Araceae
วงศ์ย่อย:: Aroideae
เผ่า:: Caladieae
สกุล:: Syngonium
สปีชีส์:: S.  podophyllum
ชื่อทวินาม
Synogonium podophyllum Schott

ชื่อพ้อง.
 Syngonium podophyllum var. typicum Engl.  Syngonium peliocladum Schott  Pothos auritus Willd.  Arum auritum Vell. 1831, illegitimate homonym, not L. 1759  Xanthosoma gracile Miq.  Syngonium ruizii Schott  Syngonium vellozoanum Schott  Syngonium affine Schott  Syngonium decipiens Schott  Syngonium gracile (Miq.) Schott  Syngonium poeppigii Schott  Syngonium riedelianum Schott  Syngonium willdenowii Schott  Syngonium xanthophilum Schott  Syngonium amazonicum Engl.  Syngonium ternatum Gleason
เงินไหลมา (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Syngonium podophyllum) เป็นไม้เลื้อยลำต้นอวบน้ำ สีเขียวอมเทา เลื้อยพันด้วยรากพิเศษที่ออกมาตามลำต้น ใบเดี่ยว โคนใบเป็นรูปหัวลูกศร ปลายใบเรียวแหลม ใบสีเขียวหรือด่างขาว ดอกช่อแบบเดียวกับดอกหน้าวัว ยางเมื่อถูกผิวหนังทำให้เป็นผื่นคัน ถ้ารับประทานทำให้คันปาก ทางเดินอาหารอักเสบ
ลักษณะทั่วไป
ใต้ใบ
พันธุ์ผีเสื้อขาว
ดอก
เขตมิโดริ (นาโงยะ)

| เขตมิโดริ 緑区 |
| --- | --- |
เขตของนครนาโงยะ

เขตมิโดริ 
พิกัด: 35°09′01″N 136°56′03″E﻿ / ﻿35.15028°N 136.93417°E﻿ / 35.15028; 136.93417
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด: จังหวัดไอจิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 18.18 ตร.กม. (7.02 ตร.ไมล์)
ประชากร (เมษายน 2018)
 • ทั้งหมด: 244,990 คน
 • ความหนาแน่น: 6,462 คน/ตร.กม. (16,740 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เขตมิโดริ  (ญี่ปุ่น: 緑区; โรมาจิ: Midori-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 37.91 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 244,990 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,462 ต่อตารางกิโลเมตร
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
อุปสรรค (แก้ความกำกวม)

คำสำคัญ "อุปสรรค" [อุปะสัก, อุบปะสัก] สามารถหมายถึง
อุปสรรค - เครื่องขัดข้อง, ความขัดข้อง, เครื่องขัดขวาง.
คำอุปสรรค - คำสำหรับใช้เติมข้างหน้าคำนามหรือคำกริยาที่เป็นรูปคำบาลีหรือสันสกฤต ให้มีความหมายแผกเพี้ยนไปจากเดิม หรือมีความหมายตรงข้ามกับความหมายเดิม เป็นต้น และถือเป็นคำเดียวกับคำนามหรือคำกริยานั้น เพราะตามปรกติจะไม่ใช้ตามลำพัง เช่น วัฒน์ = เจริญ, อภิวัฒน์ = เจริญยิ่ง; ปักษ์ = ฝ่าย, ปฏิปักษ์ = ฝ่ายตรงข้าม, ข้าศึก, ศัตรู
หลวงโกษา (ยัง)

| หลวงโกษา (ยัง) |
| --- | --- |

ผู้รักษาเมืองพระพิษณุโลก
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2312 – พ.ศ. 2313
เจ้าเมืองพิจิตร
ดำรงตำแหน่ง ไม่ปรากฏ – 7 เมษายน พ.ศ. 2310
กษัตริย์: สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์
 

หลวงโกษา มีชื่อเดิมว่า ยัง เป็นเจ้าเมืองพิจิตรในรัชสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์  นายทหารคนสำคัญของชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) และชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง และเป็นผู้พิชิตสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้เป็นคนแรกในศึกเกยไชย
ประวัติ

หลวงโกษา (ยัง) ใน พงศาวดารเชียงใหม่ มีบรรดาศักดิ์ว่า พระโกษา เดิมเป็นเจ้าเมืองพิจิตร ในรัชสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ เป็นแม่ทัพคนสำคัญ (บ้างว่าเป็นน้องชาย) ของเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ที่คุมทัพพิษณุโลกมาป้องกันกรุงศรีอยุธยาในช่วงสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง หลังจากเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ตั้งชุมนุมพิษณุโลก หลวงโกษา (ยัง) ได้เป็นนายทัพมีบทบาทสำคัญในการสู้รับกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีที่เกยไชยจนได้รับชัยชนะนับว่าเป็นผู้พิชิตสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้เป็นคนแรก เมื่อชุมนุมพิษณุโลกถูกผนวกเข้ากับชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) ได้เป็นผู้รักษาเมืองพิษณุโลกจนกระทั่งชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) แตกพ่ายให้กับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี หลวงโกษา (ยัง) หลบหนีสูญหายไปจากประวัติศาสตร์ในที่สุด
การสงคราม > การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง > คุมกองทัพพิษณุโลก

เมื่อ พ.ศ. 2308 กองทัพของเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) มีรี้พลขับไล่พม่าตั้งแต่หัวเมืองเหนือจนมาถึงวัดภูเขาทองตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าเอกทัศ เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ได้ให้พระยาพลเทพกราบทูลถวายบังคมลาแทนตนเพื่อขอไปปลงศพมารดา และขอพระราชทานให้หลวงโกษา (ยัง) หลวงมหาดไทย และหลวงเสนา อยู่คุมทัพพิษณุโลกที่วัดภูเขาทองแทนตน สมเด็จพระเจ้าเอกทัศก็ทรงอนุญาตตามที่ขอ
พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน กล่าวว่า :-
ขณะนั้นเจ้าพญาพิศณุโลก ให้พญาพลเทพกราบทูลพระกรุณาถวายบังคมลากลับขึ้นไปปลงศภมานดา จะฃอให้หลวงมหาดไท หลวงโกษา หลวงเทพเสนา อยู่คุมกองทับ ณะ วัดภูเขาทองแทนตัว ก็ทรงพระกรรุณาโปรดให้กลับไปเมือง
การสงคราม > การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง > ช่วยเหลือเจ้าฟ้าจีดเข้ายึดเมืองพิษณุโลก

ดูเพิ่ม: เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล) § ปราบกบฏเจ้าฟ้าจีด
ในระหว่างที่หลวงโกษา (ยัง) อยู่คุมกองทัพพิษณุโลกอยู่นั้น เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ได้ยกทัพไปช่วยรบพม่า ณ เมืองสุโขไทย ส่วนหลวงโกษา (ยัง) คิดอ่านหมายให้เจ้าฟ้าจีด พระบุตรของพระองค์เจ้าดำขึ้นเป็นเจ้าเมืองแทนเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) จึงได้ลักลอบหนีคุมกองทัพไปช่วยเจ้าฟ้าจีดซึ่งต้องโทษอยู่ในพระราชวังหลวง เจ้าฟ้าจีดตัดสินบนผู้คุมขัง และทรงรวบรวมพรรคพวกรวมทั้งหม่อมเจ้าหญิงฉิม พระธิดา ให้หลวงโกษา (ยัง) ไปรับที่ค่ายภูเขาทองแล้วพากันหนีขึ้นไปยังเมืองพิษณุโลก ทางกรุงศรีอยุธยาได้ส่งข้าหลวงไปตามจับหลายนายแต่ไม่ทัน (พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา กล่าวว่า เฉพาะกองทัพของหลวงโกษา (ยัง) เท่านั้นที่ยกทัพกลับไปเมืองพิษณุโลก ในขณะที่พระราชพงศาวดารฉบับอื่นกล่าวว่าทัพพิษณุโลกทั้งหมดเลิกทัพกลับไปพร้อมกัน)
เมื่อพวกเจ้าฟ้าจีดมาถึงจึงได้เข้ายึดเมืองพิษณุโลกและเผาจวนเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ทิ้งเสีย ท่านผู้หญิงเชียง ภริยาของเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ทราบข่าวจึงแอบล่องเรือไปเมืองสุโขไทยหมายจะบอกข่าวให้เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) เมื่อเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ทราบข่าวก็ต้องเลิกทัพกลางคันแล้วจึงตั้งค่ายรบกับพวกเจ้าฟ้าจีด กระทั่งฝ่ายเจ้าฟ้าจีดปราชัยถูกเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) จับถ่วงน้ำจนสิ้นพระชนม์ บรรดาพรรคพวกถูกประหารชีวิตยกเว้นหม่อมเจ้าหญิงฉิม หลวงโกษา (ยัง) คงหนีรอดพ้นไปได้
การสงคราม > สภาพจลาจลหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง > ศึกที่เกยไชย

ดูเพิ่ม: เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล) § ชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง), และ สภาพจลาจลหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง § การรบที่เกยไชย
เมื่อ พ.ศ. 2311 ปีชวด ราวเดือนตุลาคมฤดูน้ำหลาก (ฤดูฝน) เป็นช่วงพ้นศึกสงครามจากพม่า หลวงโกษา (ยัง) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายทัพของชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ให้ยกทัพไปสกัดกองทัพของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เนื่องจากเป็นนายทหารผู้มีฝีมือและเป็นผู้ชำนาญชัยภูมิหัวเมืองเหนือ  และขณะนั้นฤดูน้ำหลากจึงทำให้สังเกตเห็นง่ายจึงเป็นชัยภูมิที่ได้เปรียบในการรบ เมื่อทัพฝ่ายสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมาถึงตำบลเกยไชยเหนือปากน้ำโพ เขตเมืองนครสวรรค์ เรือเร็วฝ่ายหลวงโกษา (ยัง) ซึ่งดักซุ่มอยู่จึงเข้าโจมตีทันทีไม่ทันให้อีกฝ่ายรู้ตัว กระสุนปืนฝ่ายหลวงโกษา (ยัง) ถูกพระชงฆ์ (หน้าแข้ง) ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้รับบาดเจ็บ จึงต้องยกทัพกลับไปยังกรุงธนบุรี
พระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) กล่าวว่า :-
พระยาพิษณุโลกรู้ประพฤติเหตุ แต่งพลทหารให้หลวงโกษา (ยัง) ยกออกมาตั้งรับ พระเจ้าอยู่หัวเสด็จนำพลทั้งปวงเข้ารณรงค์ด้วยข้าศึกครั้งนั้น ฝ่ายข้าศึกยิงปืนมาดังห่าฝนต้องพระชงฆ์เบื้องซ้าย เลียบตัดผิวพระมังสะไปจึงให้ลาดทัพกลับยังกรุงธนบุรี
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา กล่าวว่า :-
เจ้าพระพิษณุโลก (เรือง) ได้ทราบข่าวศึก จึงแต่งให้หลวงโกษา (ยัง) ยกกองทัพลงมาตั้งรับ ได้รบกันเป็นสามารถ ข้าศึกยิงปืนมาต้องพระชงฆ์ข้างซ้าย จึงให้ล่าทัพหลวงกลับมายังกรุงธนบุรี
ฝ่ายหลวงโกษา (ยัง) มีชัยชนะจึงมีรี้พลกลับไปยังเมืองพิษณุโลก
การสงคราม > สภาพจลาจลหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง > ศึกเมืองพิษณุโลก – สวางคบุรี

ดูเพิ่ม: ชุมนุมเจ้าพระฝาง
เมื่อ พ.ศ. 2312 หลังจากชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ผู้นำชุมนุมคือพระยาไชยบูรณ์ (จัน) ล่มสลายลงจากการเข้าโจมตีของชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) หัวเมืองเหนือใหญ่น้อยก็ตกอยู่ภายใต้อำนาจของเจ้าพระฝาง (เรือน) ทั้งสิ้น เมื่อเมืองพิษณุโลกถูกเข้ายึด เจ้าพระฝาง (เรือน) จึงได้ให้หลวงโกษา (ยัง) อยู่รักษาเมือง
เมื่อ พ.ศ. 2313 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมีรับสั่งให้จัดทัพหน้า 2 ทัพ โปรดให้พระยายมราช (บุญมา) ยกพล 5,000 เข้าตีเมืองพิษณุโลกทางทิศตะวันออก และโปรดให้พระยาพิชัยราชา ยกพล 5,000 เข้าตีเมืองทางทิศตะวันตก เจ้าพระฝาง (เรือน) ทราบข่าวศึกจึงได้ให้หลวงโกษา (ยัง) ผู้รักษาเมืองพิษณุโลกเตรียมรับศึก เมื่อทัพหน้าบุกเข้ามาถึงเมืองพิษณุโลกเมื่อวันเสาร์เดือนเก้า แรมสองค่ำ 
(8 สิงหาคม พ.ศ. 2313) มีรับสั่งให้ปล้นเมืองพิษณุโลกในคืนนั้นได้เข้าปะทะกับฝ่ายหลวงโกษา (ยัง) เพียงไม่ถึงวันทัพฝ่ายสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงได้เมืองพิษณุโลก ส่วนหลวงโกษา (ยัง)  หลบหนีไปรวบรวมพลตั้งค่ายอยู่ที่บ้านกระโทก (ปากโทก) เหนือเมืองพิษณุโลกเล็กน้อย หมายจะต่อสู้แต่ไพร่พลฝ่ายหลวงโกษา (ยัง) หนีแตกกระเจิงไปเสียมาก หลวงโกษา (ยัง) จึงทิ้งค่ายแล้วหนีขึ้นไปสมทบกับเจ้าพระฝาง (เรือน) ณ เมืองสวางคบุรี
พระราชพงศาวดารเรื่อง ไทยรบพม่า กล่าวว่า :-
ฝ่ายเจ้าพระฝางรู้ว่ากองทัพกรุงธนบุรียกขึ้นไป จึงให้หลวงโกษายังซึ่งเคยเป็นนายทัพมารบกับพระเจ้ากรุงธนบุรีที่ตำบลเกยไชย เมื่อครั้งยังเป็นนายทหารของเจ้าพิษณุโลกเรืองนั้นคุมกองทัพลงมาตั้งรับอยู่ที่เมืองพิษณุโลก กองทัพหลวงของพระเจ้ากรุงธนบุรียกขึ้นไปถึงเมืองพิษณุโลก เมื่อ ณ วันเสาร์ เดือน ๙ แรม ๒ ค่ำ มีรับสั่งให้ปล้นเมืองในค่ำวันนั้นก็ได้เมืองพิษณุโลก หลวงโกษายังหนีออกจากเมืองไปรวบรวมพลตั้งค่ายหมายจะคอยต่อสู้อยู่ที่บ้านกะโทก แต่ไพร่พลแตกหนีกระจัดกระจายไปเสียมาก หลวงโกษายังเห็นเหลือกำลังก็ทิ้งค่ายหนีกลับขึ้นไปยังเมืองสวางคบุรี
หลังจากฝ่ายกองทัพหน้าของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโดยมีพระยายมราช (บุญมา) และพระยาพิชัยราชาเป็นผู้คุมทัพได้เข้ายึดเมืองพิษณุโลกภายใต้อำนาจของเจ้าพระฝาง (เรือน) ภายในคืนเดียวจนสำเร็จ ฝ่ายทัพหลวงของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมีรี้พลยกขึ้นไปตีเมืองสวางคบุรี เจ้าพระฝาง (เรือน) เข้าสู้รบตีต่อได้ 3 วัน จึงปราชัยแตกพ่ายให้กับฝ่ายสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เจ้าพระฝาง (เรือน) จึงพาพรรคพวกหนีไปเมืองเชียงใหม่ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของพม่า ส่วนหลวงโกษา (ยัง) หลบหนีจนสูญหายไปจากประวัติศาสตร์ในที่สุด
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา กล่าวว่า :-
ฝ่ายกองทัพพระยายมราช และพระยาพิชัยราชายกขึ้นไปถึงเมืองสวางคบุรี ก็ให้ตั้งค่ายล้อมเมืองไว้ และเมืองสวางคบุรีนั้น ตั้งแต่ระเนียดไม้ขอนสักถมเชิงเทินดิน หามีกำแพงไม่ เจ้าพระฝางก็เกณฑ์พลทหารขึ้นรักษาเชิงเทินรอบเมืองยิงปืนใหญ่น้อยต่อรบป้องกันเมือง แต่คิดครั่นคร้ามพระเดชานุภาพเป็นกำลัง
บรรดาศักดิ์

หลวงโกษา (ยัง) ศักดินา 5000
พระโกษา (ยัง)
ตำแหน่งราชการ

?? – 7 เมษายน พ.ศ. 2310 เจ้าเมืองพิจิตร หัวเมืองชั้นตรี
พ.ศ. 2312 – พ.ศ. 2313 ผู้รักษาเมืองพระพิษณุโลก (ชุมนุมเจ้าพระฝาง)
ทัศนะ

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่า หลวงโกษา (ยัง) เป็นผู้มีความชำนาญภูมิประเทศหัวเมืองฝ่ายเหนือ ส่วนนักประวัติศาสตร์ไทยกล่าวถึงหลวงโกษา (ยัง) ว่าเป็นหนึ่งในข้าราชการที่ละทิ้งหน้าที่ระหว่างการทัพ เป็นสาเหตุประการหนึ่งของการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
เถา ศรีชลาลัย กรมศิลปากร ได้วิเคราะห์พฤฒิการณ์ของหลวงโกษา (ยัง) ว่าเป็นศัตรูตัวร้ายของเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) นับตั้งแต่เหตุการณ์ลักลอบหนีทัพไปช่วยเหลือกรมขุนสุรินทรสงคราม (เจ้าฟ้าจีด) และคิดไม่ซื่อตรงโดยส่งเสริมกรมขุนสุรินทรสงครามให้ปรปักษ์ต่อเจ้าเมืองพิษณุโลกด้วยการก่อกบฏเข้ายึดเมืองพิษณุโลก บางทีหลวงโกษา (ยัง) อาจยกกรมขุนสุรินทรสงครามเป็นโล่ห์เพื่อประโยชน์ของตนในอนาคตก็อาจเป็นได้ เมื่อเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ถูกหลวงโกษาหักหลังเช่นนั้นก็น่าจะสิ้นความหวังดีต่อหลวงโกษา (ยัง) ครั้นเจ้าฟ้าจีดถูกจับถ่วงน้ำ หลวงโกษาคงแตกไปจากเมืองพิษณุโลก บางทีจะหนีไปพักพิงในในสำนักเจ้าพระฝาง (เรือน) ฝ่ายเจ้าเมืองพิษณุโลกคงยังไม่มีเวลาติดตามไปปราบหลวงโกษา (ยัง) ให้สิ้นฤทธิ์
วัฒนธรรมร่วมสมัย

เรื่องราวของหลวงโกษา (ยัง) ปรากฏในงานวรรณกรรม ละคร และนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ เช่น
สมบัติเจ้าพระฝาง แต่งโดยนวลแสงทอง กล่าวถึงหลวงโกษา (ยัง) หนีไปเข้ากับชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน
กรุงแตก ประพันธ์โดยหลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ) กล่าวถึงหลวงโกษา (ยัง) ในการรบที่เกยไชยและชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน)
ตากสินมหาราช  แต่งโดยแรงเงาและบงกชเพชร กล่าวถึงหลวงโกษา (ยัง) รบที่เกยไชยจนมีชัยชนะเหนือสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
ลิลิตของ วัลลภิศร์ สดประเสริฐ กล่าวถึงหลวงโกษา (ยัง) ช่วยเหลือเจ้าฟ้าจีดเสด็จหนีออกจากกรุงศรีอยุธยา
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ จักกล่าวขับกลับเล่าเจ้าฟ้าจีด |  | โปรดให้กีดกันกักตำหนักขัง |
| แต่แผ่นดินท้ายสระละบัลลังก์ |  | เป็นโทษครั้งปิตุรงค์องค์เจ้าดำ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| หลวงโกษาผลพิษณุโลก |  | อุปโลกน์จงรักภักดีค้ำ |
| จึงแสร้งเสเทถ่ายอุบายทำ |  | ลอบนำหนีโทษเป็นโสดมาฯ |
— ลิลิต, วัลลภิศร์ สดประเสริฐ (2543)
ฟ้าใหม่ มีตัวละครชื่อหลวงโกษา (ยัง) นำแสดงโดยเฉลิมพร พุ่มพันธ์วงศ์
ดูเพิ่ม

การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
สภาพจลาจลหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
อานนท์ นานอก

อานนท์ นานอก ชื่อเล่น โด้ นักฟุตบอลชาวไทย ในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเลิกเล่นฟุตบอลแล้ว
อานนท์ถือว่ามีประสบการณ์ในการเล่นฟุตบอลลีกอาชีพของไทยมาอย่างยาวนาน โดยเริ่มเล่นฟุตบอลในระดับดิวิชัน 1 กับสโมสรกรุงเทพคริสเตียน ในฤดูกาล 2544 จากนั้นได้เล่นในระดับไทยพรีเมียร์ลีกเมื่อย้ายมาสโมสรธนาคารกรุงไทย โดยคว้าแชมป์ลีกสูงสุดกับสโมสรได้ 1 สมัย และได้เล่นในฟุตบอลถ้วยเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก ต่อมาได้ออกไปหาความท้าทายนอกประเทศด้วยการไปร่วมทีมเปอร์ซิคู คูดัส ทีมในระดับดิวิชัน 1 ของประเทศอินโดนีเซีย ก่อนจะกลับมาค้าแข้งในประเทศไทยอีกครั้งกับสโมสรเพื่อนตำรวจ ,ทีโอที เอสซี,ทีทีเอ็ม-สมุทรสาคร ,ชัยนาท ฮอร์นบิล,เชียงราย ยูไนเต็ด และไทยฮอนด้า ลาดกระบัง ในดิวิชัน 1
โดย อานนท์ ขึ้นชื่อว่าเป็นกองหลังที่สกัดบอลได้แม่นยำและหนักหน่วงคนหนึ่งในวงการฟุตบอลไทย แต่ก็มักจะมีปัญหาด้านการควบคุมอารมณ์ทำให้ถูกลงโทษแบนและปรับอยู่หลายครั้ง
ประวัติ

อานนท์ นานอก เกิดที่ตำบลในเมือง อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา โด้เป็นลูกคนกลางในครอบครัว นานอก เรียนจบชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนบ้านดอนแซะ ชั้น ม.1-ม.2 เรียนที่โรงเรียนพิมายวิทยา ก่อนจะย้ายมาทำงานอยู่กับน้าที่จังหวัดนนทบุรี และได้เล่นฟุตบอลเดินสายอยู่ย่านนั้น จนเข้าตาโค้ชของโรงเรียนบางบัวทองจนได้รับการชักชวนไปเป็นนักฟุตบอลของโรงเรียน และศึกษาต่อในระดับชั้น ม.3
อานนท์ นานอก ได้ทุนนักกีฬา ศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ซึ่งช่วงนี้เองที่ทำให้เขาได้รับโอกาสติดธงไตรรงค์ บนหน้าอกในนามตัวแทนทีมชาติในระดับเยาวชน เรื่อยมา
ประวัติ > สโมสรอินทรีเพื่อนตำรวจ

อานนท์ นานอก ได้รับมอบหมายจากเฮดโค้ช ชัยยง ขำเปี่ยม เป็นกัปตันทีมให้กับสโมสรอินทรีเพื่อนตำรวจ เพื่อช่วยดูแลเพื่อน และน้องๆในทีมทั้งใน และนอกสนาม อานนท์ นานอก เป็นกำลังสำคัญที่ทำให้สโมสรอินทรีเพื่อนตำรวจ กลับไปสู่ลีกสูงสุดของประเทศอีกครั้งในปี 2553
รางวัลในนามทีมชาติไทย

ชนะเลิศฟุตบอลอาเซียนเยาวชน ยู 20- 2005 (กรุงเทพ)
เหรียญทองกีฬาซีเกมส์ 2546 (เวียดนาม) : ทีมชาติไทย U-23
รางวัลในระดับสโมสร

แชมป์ไทยลีก กับสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย
แชมป์ไทยแลนด์ดิวิชั่น 1 กับสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ
การทำประตูในนามทีมชาติ

| # | Date | Venue | Opponent | Score | Result | Competition |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | October 13,2004 | Bangkok, Thailand |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 3 - 0 | Won | 2006 FIFA World Cup qualification |
อีริค จามิลี่

| อีริค จามิลี่ |
| --- | --- |
เกิด: 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2520
อีริค จามิลี่ (Eric Jamili) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 8) เสมอ 2 แพ้ 10
ประวัติ

จามิลีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 เสมอกับ แซนดี เบอร์กาซิโอ ที่ ฟิลิปปินส์ ในช่วงแรกชกแพ้บ้างชนะบ้าง จนได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBO เมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2540 ชนะน็อค อินทนนท์ จ๊อกกี้ยิม ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBO ที่ว่าง ชนะน็อค มิกกี คันเวล ยก 8 ที่ ลอนดอน ได้แชมป์โลกมาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค เคอร์มิน กัวเดีย ยก 5 ที่สหรัฐ เสียแชมป์ไป
จากนั้น จามิลีได้ครองแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBO โดยชนะคะแนน ฟาราโซนา ฟิเดลเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 และได้ชิงแชมป์โลกกับกัวเดียอีกครั้งเมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2542 ที่ สหรัฐ แต่ก็สู้ไม่ได้โดยจามิลีถูกชกลงไปนับแปดถึงสองครั้งก่อนจะแพ้คะแนนไปอีก จามิลีหันไปชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสหพันธ์มวยนานาชาติเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ที่แอฟริกาใต้ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค โซลานี เปเตโลแค่ยกแรกเท่านั้น จามิลียังคงชกมวยต่อมา จนขึ้นชิงแชมป์ WBO NABO ไม่สำเร็จเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ฮูโก คาซาเรส ยก 3 ที่เม็กซิโก จามิลีก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท WBO
ชิง 30 เมษายน 2540 ชนะน็อค อินทนนท์ จ๊อกกี้ยิม ยก 1 ที่ มะนิลา
สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBO
ชิง 19 ธันวาคม 2540 ชนะน็อค มิคกี้ คันต์เวล ยก 8 ที่ อังกฤษ
เสียแชมป์ 30 พฤษภาคม 2541 แพ้น็อค เคอร์มิน กัวเดีย ยก 5 ที่ สหรัฐ
แชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBO
ชิง 12 กันยายน 2541 ชนะคะแนน ฟาราโซนา ฟิเดล ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBO แพ้คะแนน เคอร์มิน กัวเดีย ที่ สหรัฐ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 29 พฤษภาคม 2542 แพ้น็อค โซลานี่ เปเตโล ยก 1 ที่ แอฟริกาใต้
ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 18 มกราคม 2546 แพ้น็อค ฮูโก คาซาเรส ยก 3 ที่ เม็กซิโก
อีบา (จังหวัดซัมบาเลส)

| อีบา |
| --- | --- |
เทศบาล
เทศบาลอีบา

คำขวัญ: Bagong Iba!
ที่ตั้งในจังหวัดซัมบาเลส
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: กิตนางลูโซน
จังหวัด: ซัมบาเลส
District: 2nd district of Zambales
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1611
บารังไกย์: 14 แห่ง
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Bayan
 • นายกเทศมนตรี: Rundy Ebdane
 • รองนายกเทศมนตรี: Aireen Maniquiz-Biñan
 • ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง: 29,781 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 153.38 ตร.กม. (59.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 50,506 คน
 • ความหนาแน่น: 330 คน/ตร.กม. (850 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 2201
PSGC: 037105000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)47
ภูมิอากาศ: มรสุมเขตร้อน
ระดับรายได้: ระดับที่ 2
เว็บไซต์: ibazambales.gov.ph
เทศบาลอีบา เป็นเทศบาลศูนย์กลางประจำจังหวัดซัมบาเลส ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 50,506 คน อีบาเป็นเมืองหลักประจำจังหวัดที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่สองในเขตกิตนางลูโซน รองจากตาร์ลักซิตี
อีบาเป็นเมืองเกิดของอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ รามอน แมกไซไซ อีบาเป็นเทศบาลที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจ และมีการแข่งขันสูง
ประชากร

| ปี ค> ศ. | ประชากร (คน) | %เพิ่ม/ลด |
| --- | --- | --- |
| 1903 | 4,482 | — |
| 1918 | 5,452 | +1.31% |
| 1939 | 8,299 | +2.02% |
| 1948 | 9,741 | +1.80% |
| 1960 | 14,555 | +3.40% |
| 1970 | 19,521 | +2.98% |
| 1975 | 21,020 | +1.49% |
| 1980 | 22,791 | +1.63% |
| 1990 | 29,221 | +2.52% |
| 1995 | 31,503 | +1.42% |
| 2000 | 34,678 | +2.08% |
| 2007 | 44,344 | +3.45% |
| 2010 | 46,761 | +1.95% |
| 2015 | 50,506 | +1.48% |
อ้างอิง:
ภูมิศาสตร์

เทศบาลอีบา อยู่ติดกับเทศบาลโบโตลันทางทิศใต้, เทศบาลปาลาอูอิกทางทิศเหนือ, จังหวัดตาร์ลักทางทิศตะวันออก และทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก เทศบาลอีบาเหมือนกับเทศบาลอื่น ๆ ในจังหวัด ตรงที่ติดทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก และมีแนวเทือกเขาซัมบาเลสทางทิศตะวันออก
ภูมิศาสตร์ > บารังไกย์

อีบาแบ่งการปกครองออกเป็น 14 บารังไกย์
อะมุนกัน
บันกันตาลิงกา
ดิริตา-บาโลกึน
ลิไปย์-ดิงกิน-ปานิบูอาตัน
ปาลังกีนัน
ซันอากุสติน
ซันตาบาร์บารา
ซันโตโรซารีโอ
เขตที่ 1
เขตที่ 2
เขตที่ 3
เขตที่ 4
เขตที่ 5
เขตที่ 6
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

อีบามีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน โดยฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายนจนถึงกันยายน ฤดูแล้งเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงพฤษภาคม ปริมาณน้ำฝนแต่ละปีคือ 43.15 เซนติเมตร (1.416 ฟุต) อุณหภูมิในฤดูฝนอยู่ที่ 22 องศาเซลเซียส (72 องศาฟาเรนไฮต์) อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกไว้อยู่ที่ 34 องศาเซลเซียส (93 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนอุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่ 19.18 องศาเซลเซียส (66.52 องศาฟาเรนไฮต์)
| ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอีบา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31 (88) | 31 (88) | 32 (90) | 33 (91) | 33 (91) | 31 (88) | 30 (86) | 30 (86) | 30 (86) | 31 (88) | 31 (88) | 31 (88) | 31 (88) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 25 (77) | 26 (79) | 27 (81) | 28 (82) | 28 (82) | 27 (81) | 27 (81) | 26 (79) | 27 (81) | 27 (81) | 27 (81) | 26 (79) | 26 (79) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 20 (68) | 20 (68) | 21 (70) | 23 (73) | 24 (75) | 23 (73) | 23 (73) | 23 (73) | 23 (73) | 23 (73) | 22 (72) | 21 (70) | 23 (73) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 4 (0.16) | 5 (0.2) | 11 (0.43) | 36 (1.42) | 252 (9.92) | 595 (23.43) | 853 (33.58) | 993 (39.09) | 605 (23.82) | 230 (9.06) | 96 (3.78) | 33 (1.3) | 3,712 (146.14) |
แหล่งที่มา: Weatherbase
การขนส่ง

อีบาอยู่ห่างจากมะนิลา 204 กิโลเมตร (127 ไมล์) สามารถเดินทางได้โดยใช้ทางพิเศษนอร์ทลูซอน ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างซันเฟร์นันโด และโอลองกาโป ซึ่งอีบาอยู่ห่างจากโอลองกาโป 78 กิโลเมตร (48 ไมล์)
อีบามีท่าอากาศยานอีบา มีทางวิ่ง 900-เมตร (3,000-ฟุต) บริเวณชายฝั่งทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทศบาลอีบา
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจังหวัดซัมบาเลส เก็บถาวร 2020-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Local Governance Performance Management System - Iba,Zambales เก็บถาวร 2015-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คู่มือการท่องเที่ยว เก็บถาวร 2012-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ท่าอากาศยานอีบา
อินเกอ อิกเกอร์

อินเกอ อิกเกอร์
อินเกอ อิกเกอร์: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
อินเกอ อิกเกอร์ (27 สิงหาคม ค.ศ. 1923 – 5 กันยายน ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดงละครเวที ภาพยนตร์ และโทรทัศน์หญิงชาวออสเตรีย
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Schrammeln (1944)
The Sinful Border (1951)
The Lady in Black (1951)
Ideal Woman Sought (1952)
The Rose of Stamboul (1953)
Melody Beyond Love (1954)
The Model Husband (1956)
We Cellar Children (1960)
The Young Sinner (1960)
แหล่งข้อมูลอื่น

อินเกอ อิกเกอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บรรณานุกรม

Goble, Alan. The Complete Index to Literary Sources in Film. Walter de Gruyter, 1999.
เขตอัตสึตะ

| เขตอัตสึตะ 熱田区 |
| --- | --- |
เขตของนครนาโงยะ


ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด: จังหวัดไอจิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 18.18 ตร.กม. (7.02 ตร.ไมล์)
ประชากร (เมษายน 2018)
 • ทั้งหมด: 66,176 คน
 • ความหนาแน่น: 8,070 คน/ตร.กม. (20,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เขตอัตสึตะ  (ญี่ปุ่น: 熱田区; โรมาจิ: Atsuta-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 8.20 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 66,176 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,070 ต่อตารางกิโลเมตร
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
อู๋โจว

| อู๋โจว 梧州市 • Vuzcouh Si Wuzhou |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
อาคารห้องแถวมีชานระเบียงในอู๋โจว ปี 2018
ที่ตั้งของจังหวัดอู๋โจวในเขตปกครองตนเองกว่างซี
อู๋โจวที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด: 23°28′36″N 111°16′44″E﻿ / ﻿23.4767°N 111.2790°E﻿ / 23.4767; 111.2790
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
เขตปกครองตนเอง: กว่างซี
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 12,588 ตร.กม. (4,860 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 1,792 ตร.กม. (692 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 1,792 ตร.กม. (692 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2020)
 • นครระดับจังหวัด: 2,820,977 คน
 • ความหนาแน่น: 220 คน/ตร.กม. (580 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 543XXX
รหัสพื้นที่: 0774
รหัส ISO 3166: CN-GX-03
ป้ายทะเบียนรถ: 桂D
เว็บไซต์: www.guilin.gov.cn
อู๋โจว (จีน: 梧州; พินอิน: Wúzhōu; จ้วง: Vuzcouh) เป็นนครระดับจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน
ข้อมูลประชากร

จากสำมะโนจีนปี 2020 มีประชากรทั้งหมด 2,820,977 คน โดย 859,815 คนอาศัยอยู่ในพื้นที่ใจกลางเมือง ซึ่งประกอบด้วยเขตเมือง 3 เขต จำนวนประชากรเฉลี่ยต่อปีที่ลดลงในช่วงปี 2553-2563 อยู่ที่ร้อยละ -0.21
กลุ่มชาติพันธุ์ที่โดดเด่นในเมืองระดับจังหวัดคือ ชาวจีนฮั่น ตามด้วย จ้วง, เหยา และอื่น ๆ ด้วย อู๋โจวเป็นของภูมิภาควัฒนธรรมและภาษา กวางตุ้ง ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงพูดภาษากวางตุ้งสำเนียงอู๋โจว และใช้ภาษาจีนกลางอันเป็นผลมาจากนโยบายส่งเสริมภาษาจีนกลางของรัฐบาลกลาง
การปกครอง

อู๋โจวแบ่งเขตการปกครองเป็น 3 อำเภอ, 1 นครระดับอำเภอ และ 3 เขต
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  เขตว่านซิ่ว เขตฉางโจว เขตหลงเหวย์ อำเภอชางอู๋ อำเภอเถิง อำเภอเหมิงชาน นครเฉินซี 
| ชื่อ | ภาษาจีน | พินอิน | พื้นที่ (กม²) | ประชากร (2010) | ความหนาแน่น (/กม²) |
| เขตฉางโจว | 长洲区 | Chángzhōu Qū | 378 | 160,000 | 423 |
| เขตว่านซิ่ว | 万秀区 | Wànxiù Qū | 439 | 320,000 | 728 |
| เขตหลงเหวย์ | 龙圩区 | Lóngwéi Qū | 971 | 270,000 | 278 |
| นครเฉินซี | 岑溪市 | Cénxī Shì | 2,783 | 920,000 | 330 |
| อำเภอชางอู๋ | 苍梧县 | Cāngwú Xiàn | 2,784 | 360,000 | 129 |
| อำเภอเถิง | 藤县 | Téng Xiàn | 3,946 | 1,040,000 | 263 |
| อำเภอเหมิงชาน | 蒙山县 | Méngshān Xiàn | 1,279 | 220,000 | 166 |
เขตเตี๋ยชาน (蝶山) ถูกยกเลิกไปในปี 2013
ฮีโน่

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
ISIN: JP3304200003 
อุตสาหกรรม: รถยนต์ ฯลฯ
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942)
สำนักงานใหญ่:  ฮิโนะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: คาซุโอะ โอกาโมโต้ (ประธานบริษัท)   โยชิโนะ ชิราอิ (ผู้บริหารสูงสุด)
ผลิตภัณฑ์: รถยนต์ รถบรรทุก รถโดยสาร
รายได้: ¥1,314,588 million (2012)
พนักงาน: 299,394 คน
เว็บไซต์: บริษัท ฮีโน่มอเตอร์ ประเทศญี่ปุ่น   ฮีโน่มอเตอร์ ประเทศไทย
บริษัท ฮีโน่มอเตอร์ จำกัด (日野自動車株式会社, Hino Jidōsha) เป็นบริษัทที่ผลิตรถบรรทุกและรถโดยสาร ในเครือโตโยต้า มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่นครฮิโนะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
จุดเริ่มต้น

ในปี พ.ศ. 2485 ฮีโน่ ได้แยกตัวออกมาจาก บริษัท ดีเซลมอเตอร์ อินดัสทรี จำกัด ในนาม บริษัทฮีโน่ เฮฟวี่ อินดัสทรี และหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 บริษัทได้มีการยกเลิกการผลิตเครื่องจักรกลขนาดใหญ่ที่มีการใช้งานทางทะเลและได้ลงนามในสนธิสัญญา ยกเลิกคำว่า "เฮฟวี่" ออกจากชื่อบริษัท เพื่อมุ่งเน้นผลิต รถยนต์นั่ง, รถโดยสาร, รถบรรทุก และเครื่องยนต์ดีเซล