stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Smooth pursuit
ความบกพร่องในการเคลื่อนไหวแบบ smooth pursuit > โรคจิตเภท

มีหลักฐานมีนัยเป็นสำคัญว่า  มีความบกพร่องในการเคลื่อนไหวแบบ smooth pursuit ในคนไข้โรคจิตเภทและในญาติของคนไข้
คือคนไข้มักจะมีปัญหาในการติดตามวัตถุที่เคลื่อนไหวไปอย่างเร็วมาก
ซึ่งมีสหสัมพันธ์กับระดับการทำงานที่น้อยลงในเขตสมองที่รู้กันว่ามีบทบาทในการเคลื่อนไหวแบบนี้
เช่นที่ frontal eye field
แต่ว่า  มีงานวิจัยอื่นที่แสดงว่าคนไข้มีการเคลื่อนไหวตาที่เป็นปกติ
เทียบกับกลุ่มควบคุม  ถ้าวัตถุที่กำลังจับตาดูเคลื่อนที่ไปอย่างไม่คาดหวัง
ความบกพร่องอยู่ในระดับสูงสุดเมื่อคนไข้ติดตามวัตถุที่มีความเร็วที่คาดการได้ที่เริ่มเคลื่อนไหวในเวลาที่คาดการได้ 
งานวิจัยนี้คาดการว่า  ความบกพร่องเกี่ยวกับ smooth pursuit ในโรคจิตเภทเกิดจากความที่คนไข้ไม่สามารถเก็บข้อมูลเวกเตอร์การเคลื่อนไหวไว้ได้
ความบกพร่องในการเคลื่อนไหวแบบ smooth pursuit > โรคออทิซึม

คนไข้โรคออทิซึมมีปัญหามากมายเกี่ยวกับการเห็น
ซึ่งอย่างหนึ่งก็คือ  smooth pursuit
เด็กที่มีโรคออทิซึมมีความเร็วใน smooth pursuit ที่ลดลงเทียบกับเด็กปกติ 
แม้ว่า  ปฏิกิริยาในการเริ่ม smooth pursuit จะมีเวลาใกล้เคียงกัน
ความบกพร่องนี้  ดูเหมือนจะปรากฏในช่วงกลาง ๆ ระหว่างวัยรุ่นเท่านั้น
ความบกพร่องในการเคลื่อนไหวแบบ smooth pursuit > การบาดเจ็บในสมอง

คนไข้ที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ  ที่ประกอบด้วยอาการทางจิตอย่างอื่น ๆ ก็ปรากฏความบกพร่องทาง  smooth pursuit ด้วย 
คนไข้มักจะมีปัญหาในการทำ smooth pursuit เร็วกว่า 30 องศา/วินาที
และก็ยังพบสหสัมพันธ์ระหว่างปัญหาการมองตามวัตถุ
กับประวัติการถูกทารุณกรรมทางกายหรือทางใจในวัยเด็กด้วย
ความบกพร่องในการเคลื่อนไหวแบบ smooth pursuit > ยาเสพติดและสุรา

การไม่สามารถทำ smooth pursuit เป็นสิ่งที่ใช้เป็นค่าวัดอย่างหนึ่งในการตรวจสอบความเมาขององค์กรการบริหารความปลอดภัยจราจรทางหลวงแห่งชาติ  (NHTSA) ของประเทศสหรัฐอเมริกา
ค่าวัดนี้  เมื่อใช้ร่วมกับค่าวัดอื่น ๆ สามารถใช้ในการตรวจสอบว่าบุคคลนั้นเมายาหรือสุราหรือไม่
ยาที่มีผลเป็นการไม่สามารถทำ smooth pursuit รวมทั้งยากดประสาท ยาที่ใช้สูดบางชนิด และยาระงับความรู้สึกประเภท dissociative (เป็นยาที่ทำให้รู้สึกเฉย ๆ ไม่ใยดีต่องสิ่งแวดล้อมหรือกับตนเอง เช่น phencyclidine หรือ ketamine)
ดูเพิ่ม

Frontal eye fields
Saccade
แหล่งข้อมูลอื่น

Pursuit, Smooth ในหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติอเมริกัน สำหรับหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH)
Krauzlis, RJ. Recasting the Smooth Pursuit Eye Movement System. เก็บถาวร 2009-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Journal of Neurophysiology. 2004 Apr;J Neurophysiol 91: 591-603. PMID 14762145
Leigh, RJ., Zee, DS. The Neurology of Eye Movements, pp. 209–11. Oxford University Press, 4th Edition.
Thier P, Ilg UJ. The neural basis for smooth-pursuit eye movements. Curr Opin Neurobiology. 2005 Dec;15 (6) :645-52. PMID 16271460
ชุดเกราะของไอรอนแมน (จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล)

ชุดเกราะของไอรอนแมน เป็นชุดเกราะของ Tony Stark มีหลายรุ่นแตกต่างกันไป ที่ใช้สวมเพื่อเป็น Iron Man ใน Marvel Cinematic Universe (MCU) รวมทั้งสร้างชุดเกราะให้กับ James Rhodes ซึ่งกลายเป็นชุดเกราะ War Machine ชุด Iron Spider สำหรับ Peter Parker และชุดเกราะกู้ภัยของ Pepper Potts
ใน Iron Man (2008) ชุดเกราะทางกายภาพถูกสร้างโดย Stan Winston Studios พร้อมกับเวอร์ชันดิจิทัลและเอฟเฟกต์ภาพอื่น ๆ ที่ทำโดย Industrial Light & Magic รูปลักษณ์ภายนอกของชุดเกราะใน MCU ส่วนใหญ่สร้างขึ้นผ่านเอฟเฟกต์ภาพ Adi Granov เป็นศิลปินที่ได้ออกแบบชุดเกราะ Mark III ในหนังสือการ์ตูน Iron Man โดยชุดเกราะเพิ่มเติมยังได้รับแรงบันดาลใจจากชุดเกราะจากการ์ตูนอีกด้วย
รายชื่อชุดเกราะ > ชุดเกราะหลัก

| ชื่อ | เปิดตัว | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| Mark I | Iron Man |  ชุดเกราะนี้ถูกทำลายระหว่างการโจมตีบ้านของสตาร์กใน "Iron Man 3" |
| Mark II | Iron Man |  |
| Mark III | Iron Man |  |
ซัมซุง เอสจีเอช-อี310

ซัมซุง เอสจีเอช-อี310 เป็นโทรศัพท์มือถือของซัมซุง จำหน่ายในปี ค.ศ. 2004
คุณสมบัติ

| คุณสมบัติ | รายละเอียด |
| --- | --- |
ระบบสัญญาณ: Dual Band (GSM900/1800)
ขนาด: 83.7 x 46.3 x 23.4 มิลลิเมตร
น้ำหนัก: 90 กรัม
แบตเตอรี่: Li-Ion 800 mAh
ปุ่มควบคุมการทำงาน: 4 ทิศทาง
ระยะเวลารอรับสาย: 150 ชั่วโมง
ระยะเวลาสนทนา: 3 ชั่วโมง
ถนนสายไหม

ถนนสายไหม (หรือ ถนนสุขาภิบาล 5 (สายไหม)) เป็นถนนที่ตั้งอยู่ในท้องที่แขวงสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร มีความกว้าง 20 เมตร ยาว 6,670 เมตร มีจุดเริ่มต้นอยู่บริเวณคลองสองและจุดสิ้นสุดอยู่บริเวณคลองพระยาสุเรนทร์ เป็นถนนที่เชื่อมต่อกับถนนสำคัญหลายสาย ได้แก่ ถนนเลียบคลองสอง (พหลโยธิน 54/1) ถนนสุขาภิบาล 5 (ออเงิน) และถนนหทัยราษฎร์ และเชื่อมต่อไปยังถนนพหลโยธิน ถนนลำลูกกา ถนนกาญจนาภิเษก ถนนเทพรักษ์ ทางพิเศษฉลองรัช รวมถึงย่านวัชรพลและย่านรามอินทราได้
ในอดีตถนนสายไหมมีสภาพเป็นคันดินที่ตัดผ่านทุ่งนาขนานตามแนวยาวกับคลองหกวาสายล่างและคลองหมอนสี่สิบ มีขนาดช่องทางกว้าง 3 เมตร รถยนต์สามารถสัญจรได้เฉพาะในฤดูแล้ง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2526 เกิดน้ำท่วมอย่างหนักในกรุงเทพมหานคร ทำให้น้ำที่ไหลบ่ามาทางทิศเหนือผ่านเข้ามาทางคลองหกวาสายล่าง ทางเขตบางเขนจึงทำโครงการป้องกันและแก้ไขปัญหาน้ำท่วมโดยกำหนดให้ถนนสายไหมเป็นแนวคันดินกั้นน้ำและสร้างประตูระบายน้ำตามแนวถนน 3 แห่ง ที่บริเวณคลองสอง คลองลำหม้อแตก และคลองพระยาสุเรนทร์ โดยก่อสร้างถนนแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ผิวคันทางกว้าง 6 เมตร ทำให้การเดินทางสะดวกยิ่งขึ้น ต่อมา พ.ศ. 2537 ได้ปรับปรุงถนนให้กว้างขึ้นและซ่อมแซมทั่วไป
พ.ศ. 2539 ถนนสายไหมได้รับการปรับปรุงอีกครั้ง โดยขยายถนนเป็น 4 ช่องจราจร สร้างจากคอนกรีตเสริมเหล็ก คันทางกว้าง 14 เมตร พร้อมท่อระบายน้ำและทางเท้าสองฝั่ง รวมเป็นระยะทางทั้งสิ้น 6,670 เมตร สภาพปัจจุบันเป็นย่านอยู่อาศัย มีหมู่บ้านจัดสรร จากการประเมินทุนทรัพย์ที่ดินรอบบัญชี พ.ศ. 2559–2562 ราคาที่ดินประเมินบริเวณถนนสายไหมมีราคา 45,000  บาทต่อตารางวา
จัตตาแห่งเดนมาร์ก

จัตตาแห่งเดนมาร์ก หรือเป็นที่รู้จักในพระนามว่า จูดิธ (Judith) (ค.ศ. 1246 - 1286/95) ทรงเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก เป็นหนึ่งในพระราชธิดาของพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับจัตตาแห่งแซกโซนี เจ้าหญิงจัตตาเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสวีเดนและสมเด็จพระราชินีอิงเงอบอร์กแห่งนอร์เวย์ และเป็นพระเชษฐภคินีในเจ้าหญิงอักเนสแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงจัตตาได้กลายเป็นพระสนมในพระเชษฐภาดา (พี่เขย) คือ พระเจ้าวัลเดมาร์แห่งสวีเดน ในช่วงเวลาสั้นๆ เจ้าหญิงจัตตาทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์แอสตริดเซน
พระชนม์ชีพ

ในค.ศ. 1250 ขณะที่เจ้าหญิงจัตตาทรงมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา พระราชบิดาได้ถูกลอบปลงพระชนม์ พระราชมารดาของพระนางได้เสกสมรสใหม่กับบูร์ชาดที่ 8 เคานท์แห่งเคอร์ฟูร์ต-โรเซินบูร์ก พระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงจัตตาทั้งสองพระองค์ได้แก่ เจ้าหญิงโซเฟียและเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กได้อภิเษกสมรสออกจากราชสำนักไป ในขณะที่เจ้าหญิงจัตตาและเจ้าหญิงอักเนส พระขนิษฐา ประทับอยู่ในอารามนักบุญอักเนส, รอสคิลด์ ทั้งเจ้าหญิงจัตตาและเจ้าหญิงอักเนสไม่ทรงมีความสุขกับพระชนม์ชีพในฐานะนางชีที่ยากลำบากและโดดเดี่ยวได้
ใคนค.ศ. 1269 พระเชษฐภคินีองค์ใหญ่คือ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสวีเดน ได้เสด็จเยี่ยมสถานฝังพระบรมศพของพระราชบิดาและเสด็จเยี่ยมเยือนพระขนิษฐาทั้งสองในรอสคิลด์ ในค.ศ. 1272 เจ้าหญิงจัตตาได้รับพระบรมราชานุญาตให้เสด็จไปประทับที่สวีเดน แต่ที่นั่นทรงกลายเป็นพระสนมในพระเจ้าวัลเดมาร์แห่งสวีเดน ผู้เป็นพระเชษฐภาดา เรื่องอื้อฉาวนี้ทำให้เจ้าหญิงจัตตาทรงพระครรภ์และมีบุตรนอกสมรสใน ค.ศ. 1273 บุตรชายได้รับการตั้งชื่อว่า อีริค แม้ว่าจะมีการถกเถียงในกรณีนี้อยู่ ในปีถัดมา เจ้าหญิงจัตตาทรงถูกส่งกลับไปยังอารามนักบุญอักเนทา และกษัตริย์วัลเดมาร์ทรงต้องจาริกแสวงบุญไปยังกรุงโรมเพื่อขอการอภัยโทษจากสมเด็จพระสันตะปาปา ตามพงศาวดารบันทึกว่า สมเด็จพระราชินีโซเฟียทรงมีพระราชดำรัสว่า "ข้าฯ จะไม่มีวันหมดสิ้นซึ่งความเศร้าโศก ขอสาปแช่งในวันนั้น วันที่น้องสาวของข้าฯ ได้เดินทางมาเหยียบแผ่นดินสวีเดน" กษัตริย์วัลเดมาร์และสมเด็จพระราชินีโซเฟียทรงแยกกันประทับ
เจ้าหญิงจัตตาทรงประทับในคอนแวนต์จวบจนสุดท้ายของพระชนม์ชีพ พระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก พระญาติของเจ้าหญิงจัตตา ทรงปฏิเสธสิทธิในมรดกของเจ้าหญิงจัตตาและเจ้าหญิงอักเนสที่ควรได้รับจากพระราชบิดาของเหล่าพระนาง อย่างไรก็ตามเรื่องอื้อฉาวนี้ก็ได้รับการปรองดองกันใน ค.ศ. 1284 เมื่อเหล่าภคินีทั้งสองได้รับมรดก เจ้าหญิงจัตตา หรือ จูดิธ น่าจะสิ้นพระชนม์ราวช่วงค.ศ. 1286 ถึง ค.ศ. 1295 ในช่วงเวลานั้น เจ้าหญิงอักเนสอาจจะได้เสกสมรสกับอีริค ลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์ พระญาติ ส่วนพระนางโซเฟียสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1286
ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์

ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ เป็นชื่อค่ายเพลงไทยในอดีต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปลายปี พ.ศ. 2533 โดยคุณ วาสนา ศิลปิกุล แห่ง แว่วหวาน, เศก ศักดิ์สิทธิ์ และมี ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ครีเอทีฟมือฉมังเข้าร่วมงานด้วย
ศิลปินรายแรกของบริษัท คือ แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ซึ่งเป็นหัวหน้าวงคาราบาว กับอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 ชื่อชุด โนพลอมแพลม จากนั้นจึงรับผลิตผลงานเพลงอีกหลายศิลปิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิลปินเพลงเพื่อชีวิต จนเรียกได้ว่าเป็นค่ายเพลงหนึ่งในจำนวนไม่มากนักที่เน้นแต่เพลงเพื่อชีวิต อีกทั้งยังเป็นบริษัทเทปที่บริหารงานอย่างครบวงจร ทั้งการผลิต โปรโมท จัดจำหน่าย (ในนาม ซาวด์ - ซาวด์ ก่อนจะเปลี่ยนเป็น มิวสิก้า) แต่ก็ยังได้ผลิตผลงานเพลงในแนวสตริง และโพรเกรสซิฟร็อกด้วย โดยเริ่มจากผลงานเพลงชุดแรกและชุดเดียวของอั๋น - สิรคุปต์ เมทะนี กับอัลบั้ม ฟิตเปรี๊ยะ ก่อนจะมีค่ายเพลง มูเซอร์ เรคคอร์ดส ซึ่งนำทีมโดย ประภาส ชลศรานนท์ ร่วมด้วยสมาชิกวงดนตรีเฉลียงอย่างเกี๊ยง - เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์ และนก - ฉัตรชัย ดุริยประณีต เข้ามาประกบกับ ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ดำเนินงานอยู่ได้เพียง 3 ปีก็ถูกกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค ซึ่งเป็น 1 ใน 4 บริษัทค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) จากต่างประเทศเข้ามาเทคโอเวอร์กิจการ โดยรวมดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และ มูเซอร์ เรคคอร์ดส เข้ารวมกันและเปลี่ยนชื่อเป็น วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ โดยมีศิลปินในสังกัด ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และ มูเซอร์ เรคคอร์ดส จำนวนหนึ่งยังคงเดินหน้าทำเพลงต่อไปในบริษัทใหม่ และ วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ ยังได้นำอัลบั้มเพลงจากสมัย ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ มาวางจำหน่ายซ้ำอีกด้วย ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จึงเหลือเพียงตำนานค่ายเพลงเพื่อชีวิตครบวงจร
รายชื่อศิลปินในบริษัท ดี-เดย์

พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
แอ๊ด คาราบาว
เล็ก คาราบาว
เทียรี่ เมฆวัฒนา
คาราบาว
อี๊ด โอภากุล
โฮป
มงคล อุทก
คีตาญชลี
วิสา คัญทัพ
หงา คาราวาน
ซูซู
ทอม ดันดี (ออกอัลบั้ม อย่างนี้ต้องตีเข่า แต่ทีมมูเซอร์ทำดนตรีให้) พ.ศ. 2536
พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ (อัลบั้ม จ.ป.ล.) เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2534
สีเผือก คนด่านเกวียน
ฤทธิพร อินสว่าง
กษาปณ์ จำปาดิบ
น้อย ซานตานอย
ไทละเมอ
ตาวัน
เฉลียง
สิรคุปต์ เมทะนี (อัลบั้ม ฟิตเปรี๊ยะ)
สีเทา เพ็ชรเจริญ
เศก ศักดิ์สิทธิ์
ดูเพิ่ม

คาราบาว
มูเซอร์ เรคคอร์ดส
วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์
ซีนัน อาคคุส

ซีนัน อาคคุส (เกิด 17 ธันวาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ และนักเขียนชาวตุรกี-เยอรมัน
ผลงา

| ภาพยนตร์> ปี | ภาพยนตร์> เรื่อง | ภาพยนตร์> รับบทเป็น | ภาพยนตร์> หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | Evet, ich will! | Yüksel |  |
| 2003 | Lassie | Schauspieler |  |
| 2001 | Sheriff | KFZ Mechaniker |  |
| 2000 | ...und das ist erst der Anfang | Gärtner |  |
| 2000 | Fußball ist unser Leben | Barkeeper |  |
| 2014 | Stromberg - Der Film | Sinan Turculu |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ซีนัน อาคคุส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ซุนโฮ

ซุนโฮ เป็นบุคคลในยุคสามก๊ก อาจหมายถึง:
ซุนโฮ (ซุน เหอ) (孫和; ค.ศ. 224-253) รัชทายาทของรัฐง่อก๊ก เป็นโอรสของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก
ซุนโฮ (ซุน เฮ่า) (孫皓; ค.ศ. 243-284) จักรพรรดิลำดับที่ 4 ของรัฐง่อก๊ก เป็นโอรสของซุนโฮ (ซุน เหอ)
ชายฝั่ง

ชายฝั่งทางตะวันออกของบราซิล
ชายฝั่ง คือแนวชายทะเลขึ้นไปบนบกจนถึงบริเวณที่มีลักษณะภูมิประเทศเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัด มักมีลักษณะโค้งและเว้าแตกต่างกันออกไป บ้างก็เป็นหน้าผาหินสูงชัน และบางแห่งก็เป็นชายหาดระดับต่ำที่แผ่ขยายออกไปกว้างขวางแทรกสลับอยู่ระหว่างภูเขาและโขดหิน แรงที่ทำให้เกิดรูปร่างของชายฝั่งแบบต่าง ๆ เกิดจากแรงจากกระแสคลื่นและลมในทะเลที่ก่อให้เกิดขบวนการกัดกร่อน พัดพาและสะสมตัวของตะกอน เศษหินและแร่ที่เกิดจากขบวนการภายในโลกที่ทำให้เปลือกโลกเกิดการยกตัวหรือจมตัว
การจำแนกชนิดของชายฝั่งทะเล

ชายฝั่งทะเลปฐมภูมิ (Primary shore lines and coasts) ชายฝั่งที่แสดงรูปร่างอันเนื่องมาจากตัวกลางจากบนบกมากกว่าทะเล
ชายฝั่งจากการกัดกร่อนบนบก (Land Erosion coasts) เกิดการกัดกร่อนบนบกก่อนตามด้วยน้ำทะเลท่วม
ชายฝั่งเว้าแหว่ง (Ria coasts) หุบเขาใต้ทะเล (drowed river valley)
ชายฝั่งหุบเขาน้ำแข็งจมตัว (Drowed glacial erosion coast) เช่น fjord,glacial troughs
ชายฝั่งเตาขนมครกจมตัว (Drowned Karst topography)
ชายฝั่งจากการสะสมตัวบนบก (Subaerial Deposition Coasts)
ชายฝั่งสะสมตัวโดยแม่น้ำ (River Deposit Coasts)
ชายฝั่งสะสมตัวโดยธารน้ำแข็ง (Glacial Deposit Coasts)
ชายฝั่งสะสมตัวโดยลม (Wind Deposit Coasts)
ชายฝั่งจากแผ่นดินเลื่อน (Landslide Coasts)
ชายฝั่งภูเขาไฟ (Volcanic Coasts)
ชายฝั่งธารละลายไหล (Lava-flow Coasts)
ชายฝั่งเถ้าภูเขาไฟ (Tephra Coasts)
ชายฝั่งภูเขายุบตัว (Volcanic Collapse or Explosion Coasts)
ชายฝั่งจากการผันแปรของแผ่นเปลือกโลก (Coasts Shaped by Diastrochic Movements)
ชายฝั่งรอยเลื่อน (Fault Coasts)
ชายฝั่งแนวคดโค้ง (Fold Coasts)
ชายฝั่งทะเลทุติยภูมิ (Secondary Coasts) ชายฝั่งที่แสดงรูปร่างอันเนื่องมาจากตัวกลางทางทะเล หรือสิ่งมีชีวิตในทะเล
ชายฝั่งกัดกร่อนโดยคลื่นลม (Wave Erosion Coasts)
ชายฝั่งหน้าผาตัดตรง (Wave-straightened cliffs) ติดกับพื้นทะเลที่เอียง
ชายฝั่งเว้าแหว่ง (Coasts made irregular by wave erosion)
ชายฝั่งสะสมตัวโดยคลื่นลม (Marine deposit coasts)
ชายฝั่งสันทรายริมหาด (Barrier Coasts)
ชายฝั่งยื่นงอก (Cuspate foreland)
ชายหาดเรียบ (Beach plains)
หาดโคลน (Mud flat)
ชายฝั่งจากสิ่งมีชีวิตในทะเล (Coast Built by Marine Organisms)
ชายฝั่งโขดหินปะการัง (Coral-reef Coasts)
ชายฝั่งโขดหินหนอนไช (Serpulid-reef Coasts)
ชายฝั่งโขดหินหอยนางรม (Oyster-reef Coasts)
การกัดกร่อนโดยคลื่น

ตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดการกัดกร่อนชายฝั่งก็คือ การกระทำของคลื่น (Wave activity) แรงปะทะของคลื่นอาจรุนแรงมากกว่าแรงขับเคลื่อนของน้ำในมหาสมุทรมาก และเมื่อคลื่นเข้าปะทะชายฝั่งอาจพัดพาเอากรวดขนาดใหญ่มาด้วย ทำให้ชายฝั่งบริเวณนั้นพังทลายหรือเปลี่ยนรูปร่างไปได้ การผุพังดังกล่าวมักเกิดควบคู่ไปกับการผุพังทางเคมี การผุพังทางเคมีจะช่วยทำให้รอยแตกนั้นขยายใหญ่ขึ้นเมื่อถูกคลื่นปะทะอยู่เป็นเวลานาน ๆ จากรอยแตกกลายเป็นโพรงขนาดเล็ก (sea notch) และกลายเป็นถ้ำ (sea cave) ในที่สุดชายหาดบางแห่งที่มีหน้าผาเป็นแหลมยื่น จะถูกคลื่นกัดเซาะจนเกิดเป็นโพรงทะลุไปยังอีกด้านหนึ่งของแหลม เหลือให้เห็นเพียงส่วนบนที่ยังต่ออยู่ระหว่างแผ่นดินกับแหลมที่ยื่นออกไป เรียกลักษณะของผาทะเลนี้ว่าโค้งทะเล (sea arches) เมื่อการกัดเซาะยังเกิดต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งส่วนต่อดังกล่าวถูกกัดเซาะไปหมดจะทำให้ส่วนที่ยื่น ถูกตัดขาดจากแผ่นดินเรียกว่าโขดทะเล (sea stack)
ดูเพิ่ม

ชายหาด
| ด ค กสมุทรศาสตร์กายภาพ |
| --- | --- |
มหาสมุทรของโลก:  มหาสมุทรแปซิฟิก  มหาสมุทรแอตแลนติก  มหาสมุทรอินเดีย  มหาสมุทรอาร์กติก  มหาสมุทรใต้ 
ประเภท:  ทะเลปิด  ทะเลสาบปิด  ทะเลเปิด  ทะเลสาบเปิด  ทะเลชายขอบทวีป‎  ทะเลสาบ‎  ทะเลสาบน้ำเค็ม‎  ทะเลสาบน้ำจืด‎  เจ็ดสมุทร 
ระดับชั้นน้ำทะเล:  ท้องทะเล  เขตมีแสง ท้องทะเลตื้น  ทะเลลึก  เขตไร้แสง ท้องทะเลลึกปานกลาง  ท้องทะเลลึก  เขตความลึกก้นสมุทร 
คลื่น:  คลื่นใต้น้ำ  คลื่นสึนามิ 
กฎหมายทะเล:  เส้นฐาน  น่านน้ำภายใน  น่านน้ำอาณาเขต  เขตต่อเนื่อง  เขตเศรษฐกิจจำเพาะ  น่านน้ำนานาชาติ‎  การขนส่งทางน้ำนานาชาติ‎  การประมง‎  สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทร 
ลักษณะภูมิประเทศ:  ไหล่ทวีป  ลาดทวีป  ลาดตีนทวีป  ก้นสมุทร  เนินตะกอนรูปพัดก้นสมุทร  หุบผาชันใต้ทะเล  เขายอดราบใต้สมุทร  แอ่งสมุทร  ที่ราบก้นสมุทร  ภูเขาใต้ทะเล  ภูเขาไฟใต้ทะเล  ร่องลึกก้นสมุทร  เทือกเขากลางสมุทร  พืดหินปะการัง  อะทอลล์  ลากูน  ทะเล  อ่าว 
การแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค:  ธรณีวิทยาทางทะเล  การขยายตัวของพื้นมหาสมุทร  ปล่องแบบน้ำร้อน 
ปรากฏการณ์:  น้ำขึ้นลง  เอลนีโญ  ลานีญา  การกัดเซาะชายฝั่ง  กระแสน้ำย้อนกลับ 
กระแสน้ำมหาสมุทร:  กระแสน้ำกินี  กระแสน้ำญี่ปุ่น  กระแสน้ำมหาสมุทร  กระแสน้ำแลบราดอร์  กระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือ  กระแสน้ำเบงเกวลา 
ธรณีสัณฐาน:  เนินทราย  เนินทรายรูปพระจันทร์เสี้ยว  เกาะ  เกาะเล็ก  เกาะหินโด่ง  คอคอด  ฟยอร์ด  เฟิร์ธออฟฟอร์ธ  สะพานแผ่นดิน  สันดอนจะงอย  สันดอนเชื่อมเกาะ  หาด  ดอนทรายใต้น้ำ  กลุ่มเกาะ‎  คาบสมุทร‎  ช่องแคบ‎  ชะวากทะเล‎  ชายฝั่ง‎  ชายหาด‎  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ‎  ถ้ำ‎  หน้าผา‎  แหลม‎
ซัมซุง เอสจีเอช-ยู600

โทรศัพท์ซัมซุง รุ่น เอสจีเอช ยู 600
ซัมซุง เอสจีเอช-ยู600 เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ ผลิตในประเทศ ประเทศเกาหลีใต้ โดย ซัมซุง และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นอัลตร้า เอดิชั่น II หนึ่งในคุณสมบัติหลักคือสายและปุ่มเลือกที่ไวต่อการสัมผัส เริ่มออกวางจำหน่ายช่วงต้นปี 2007
คุณสมบัติ

อินเตอร์เน็ตรองรับภาษา XHTML, WAP 2.0 Browser
กล้องดิจิทัล 3.2 ล้านพิกเซล และ โฟกัสอัตโนมัติ
หน่วยความจำ 60 MB (ตัวเครื่อง)
จอแสดงผล CSTN-LCD 262,144 สี
กว้าง 2.2 นิ้ว (แนวทะแยง) ความละเอียด 240 x 320 พิกเซล
โปรแกรมอ่านเอกสาร (Quick Office editors)
โปรแกรมอ่านไฟล์ PDF
สแกนนามบัตรเป็นรายชื่อผู้ติดต่อ (Bussiness Card Scanner)
รองรับจาวาแอพพลิเคชั่น - Java MIDP Version 2.0
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของบริษัทซัมซุงทั่วโลก
เว็บไซต์สินค้า เก็บถาวร 2009-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชั่นเหว่ย์

| ชั่นเหว่ย์ 汕尾市 ซัวบ้วย |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในชั่นเหว่ย์
th
ที่ตั้งของชั่นเหว่ย์ในมณฑลกวางตุ้ง
ชั่นเหว่ย์ที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด (รัฐบาลท้องถิ่นนครชั่นเหว่ย์): 22°47′14″N 115°22′32″E﻿ / ﻿22.7872°N 115.3756°E﻿ / 22.7872; 115.3756
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: กวางตุ้ง
จำนวนเขตการปกครองระดับอำเภอ: 4
จำนวนเขตการปกครองระดับตำบล: 53
ศูนย์กลางการปกครอง: เฉิงชวี
การปกครอง
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 4,861.79 ตร.กม. (1,877.15 ตร.ไมล์)
ความสูง: 8 เมตร (26 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • นครระดับจังหวัด: 2,935,469 คน
 • ความหนาแน่น: 600 คน/ตร.กม. (1,600 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 437,000 คน
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสพื้นที่: 660
รหัส ISO 3166: CN-GD-15
ป้ายทะเบียนรถ: 粤N
สัญชาติหลัก: ฮั่น
ชายฝั่ง (ไม่รวมเกาะ): 302 กิโลเมตร (188 ไมล์)
ชั่นเหว่ย์ (จีน: 汕尾) หรือ ซัวบ้วย เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับเจียหยาง ทิศเหนือติดกับเหมย์โจวและเหอยฺเหวียน ทิศตะวันตกติดกับฮุ่ยโจว และทิศใต้ติดกับทะเลจีนใต้ อยู่ห่างจากเชินเจิ้นไปทางตะวันออกประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) คนในท้องถิ่นชั่นเหว่ย์พูดภาษาถิ่นไห่เฟิง
ประวัติศาสตร์

นครชั่นเหว่ย์ก่อตั้งขึ้นในปี 1988 ในสมัยก่อนชั่นเหว่ย์ถูกปกครองเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฮุ่ยโจว (惠州府) โดยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ชั่นเหว่ย์ได้แยกเป็นจังหวัดออกจากฮุ่ยโจวในช่วงยุคชาตินิยม
ชาติพันธุ์เด่นในชั่นเหว่ย์คือ ชาวฮกโล่ ซึ่งเป็นกลุ่มที่อพยพเข้ามา เป็นผลมาจากการลดลงอย่างมากของประชากรที่เกิดจากการทำสงครามในราชวงศ์ชิงตอนต้นในบริเวณที่ในปัจจุบันคือชั่นเหว่ย์
เขตการปกครอง

จังหวัดชั่นเหว่ย์แบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอจำนวน 4 แห่ง ประกอบด้วย 1 เขต, 1 นครระดับอำเภอ และ 2 อำเภอ
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  เขตเฉิง อำเภอไห่เฟิง เขตเชินชั่น อำเภอลู่เหอ นครลู่เฟิง สป.จีนอ้างสิทธิ์เกาะปราตัสแต่ไม่ได้เข้าไปควบคุม 
| ชื่อ | อักษรจีนตัวย่อ | ฮั่นยฺหวี่พินอิน | ประชากร (สำมะโนปี 2010) | พื้นที่ (ตร.กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |
| เขตเฉิง (เขตในเมือง) | 城区 | Chéng Qū | 491,766 | 421 | 1,168 |
| อำเภอไห่เฟิง | 海丰县 | Hǎifēng Xiàn | 804,107 | 1,750 | 459 |
| อำเภอลู่เหอ | 陆河县 | Lùhé Xiàn | 314,153 | 986 | 318 |
| นครลู่เฟิง | 陆丰市 | Lùfēng Shì | 1,688,536 | 1,671 | 940 |

| เขตความร่วมมือพิเศษเชินชั่น | 深汕特别合作区 | Shēnshàn Tèbié Hézuò Qū |  |  |  |
เขตการปกครองระดับอำเภอแบ่งย่อยออกเป็นเขตการปกครองระดับตำบลจำนวน 53 แห่ง ประกอบด้วย 40 เมือง, 10 ตำบล และ 3 แขวง
การขนส่ง

ทางรถไฟเซี่ยเหมิน–เชินเจิ้น
เหตุการณ์ยุคปัจจุบัน

ในคืนวันที่ 6 ธันวาคม 2005 มีการประท้วงเกิดขึ้นผลจากการยึดที่ดินของรัฐบาล เพื่อให้การประท้วงสงบลง จึงได้มีการส่งตำรวจติดอาวุธไปยังหมู่บ้านตงโจว หลังจากที่ชาวบ้านหัวรุนแรงทำการโจมตีตำรวจที่ไม่มีอาวุธ มีรายงานจากรัฐบาลจีนว่า มีผู้พบผู้เสียชีวิต 3 รายหลังจากการประท้วง อย่างไรก็ตาม ตัวเลขดังกล่าวถูกตั้งข้อสงสัยโดยสื่อว่าอาจมีผู้เสียชีวิตอยู่ระหว่าง 20 ถึง 40 ราย
ในปี 2011 การประท้วงในหมู่บ้านอูข่าน (ตั้งอยู่ในนครระดับอำเภอลู่เฟิงของชั่นเหว่ย์ ริมอ่าวเจี๋ยฉือ ห่างจากตัวเมืองชั่นเหว่ย์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์)) ได้รับความสนใจจากสื่อทั่วโลก
ภาษา

คนในพื้นที่โดยทั่วไปจะใช้ภาษาถิ่นไห่เฟิง ซึ่งคล้ายกับภาษาถิ่นเฉาโจว และภาษาถิ่นฮกโล่ ซึ่งจัดอยู่ในภาษาหมิ่นใต้ในกลุ่มภาษาจีนหมิ่น โดยพื้นฐานแล้วทั้งอำเภอไห่เฟิง นครลู่เฟิง และเขตในเมืองจะพูดสำเนียงเดียวกัน ส่วนใหญ่ของพื้นที่ชนบทอำเภอลู่เหอซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอลู่เฟิง ใช้ภาษาจีนแคะซึ่งจัดอยู่ในภาษาถิ่นย่อยซินฮุ่ยในภาษาถิ่นเยว่ไถ
เนื่องจากชั่นเหว่ย์อยู่ใกล้กับสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลและฮ่องกง รวมทั้งผลกระทบของรายการโทรทัศน์จากฮ่องกง และการเคลื่อนย้ายของประชากรในมณฑลกวางตุ้ง ทำให้ผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่นจำนวนมากโดยเฉพาะคนรุ่นหลังมีทักษะการสื่อสารภาษากวางตุ้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (อักษรจีนตัวย่อ)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
สถานีรถไฟชั่นเหว่ย์
ตำราคำสอนแห่งอเมเนมเฮต

แผ่นบันทึกที่มีข้อความที่ตัดตอนมาจากตำราคำสอนแห่งอเมนเอมฮัต จากในราชวงศ์ที่สิบแปด รัชสมัยของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 1 ซึ่งปกครองอยู่ระหว่าง 1514–1493 ปีก่อนคริสตกาล ข้อความอ่านว่า: "จงระวังทุกคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเจ้า ... อย่าวางใจพี่น้อง, ไม่รู้จักเพื่อน, อย่าสนิทสนม"
ตำราคำสอนแห่งอเมนเอมเฮต (หรือที่รู้จักในชื่อ "คำแนะนำของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ถึงพระราชโอรสของพระองค์ เซซอสทริส") เป็นบทกวีอียิปต์โบราณเรื่องสั้นประเภทตำราคำสอนเซไบยต์ (sebayt) ที่เขียนขึ้นในช่วงต้นของสมัยราชอาณาจักรกลาง บทกวีนี้ใช้รูปแบบของบทพูดคนเดียวที่เร้าอารมณ์ยิ่ง ซึ่งส่งมาจากดวงพระวิญญาณของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 จากราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ที่ถูกลอบปลงพระชนม์ให้กับฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ผู้เป็นพระราชโอรส โดยบรรยายถึงแผนการสมคบคิดที่ทำการลอบปลงพระชนม์พระองค์ และกำชับพระราชโอรสของพระองค์ไม่ให้เชื่อใจใครเลย บทกวีนี้เป็นการขออภัยโทษต่อการกระทำของฟาโรห์ก่อนหน้า และจบลงด้วยการชักชวนให้ฟาโรห์เซนุสเรตขึ้นครองพระราชบัลลังก์และปกครองอย่างชาญฉลาดแทนฟาโรห์อเมนเอมฮัต
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปล (ในภาษาอังกฤษ)
ถนนสายไม้

ซุ้มประตูถนนสายไม้
ถนนสายไม้ หรือ ชุมชนประชานฤมิตร ตั้งอยู่ในซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 24 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 5 (ประชานฤมิตร) ซึ่งเป็นซอยที่เชื่อมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 กับถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ถนนสายไม้มีความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 53 ไร่ ปัจจุบันถือเป็นแหล่งรวมเครื่องเรือนและชิ้นส่วนอุปกรณ์ไม้ต่าง ๆ ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย มีร้านไม้อยู่ประมาณ 200 ร้าน บริเวณริมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 มีซุ้มประตูสูงใหญ่ สลักจากไม้ตะเคียนทอง เขียนตัวอักษรสีทองว่า "ประชาคมประชานฤมิตร"
ประวัติ

แต่เดิมนั้นบริเวณบางโพเป็นส่วนชานเมือง เป็นที่รกร้างว่างเปล่า ส่วนในพระนครคือตัวเมืองซึ่งรับไม้มาจากทางภาคเหนือของไทย มีการตั้งโรงเลื่อยในเขตพระนครริมแม่น้ำเจ้าพระยา จนในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เห็นว่าพื้นที่ในพระนครนั้นคับแคบและการตั้งโรงงานนั้นสร้างมลพิษ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ย้ายออกจากเขตเมือง โรงเลื่อยจึงจำเป็นต้องย้ายกันออกมา มีการตั้งโรงเลื่อยไม้หลายโรงเรียงรายกันอยู่ เริ่มตั้งแต่บางกระบือ บางอ้อ รวมถึงบางโพ โรงเลื่อยเหล่านี้จะแปรรูปไม้เป็นผลิตภัณฑ์แล้วนำส่งขายไปที่ย่านบางลำพู วัดสระเกศ และสะพานดำ แต่เนื่องจากไม่สามารถขยายพื้นที่ได้ ร้านผลิตเครื่องเรือนต่าง ๆ ได้อพยพมาอยู่กันที่ซอยประชานฤมิตรซึ่งอยู่ตรงข้ามกับวัดบางโพโอมาวาสในปัจจุบัน เนื่องจากพื้นที่นี้ยังว่างและอยู่ใกล้แหล่งผลิตและสะดวกในการขนส่ง
ในอดีตภายในซอยประชานฤมิตรมีสะพานไม้อยู่ 6 สะพาน ต่อมา พ.ศ. 2503 มีการปรับปรุงถนนจากถนนคันดินกว้าง 2 เมตร ขยายเป็นถนนกว้าง 8 เมตร มีการลาดยางถนน ตั้งชื่อว่า ถนนร่วมสุข
พ.ศ. 2522 ชาวจีนในพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่ วัดญวน สะพานขาว ถนนดำรงรักษ์ สะพานดำ วัดสระเกศ และบางลำพู ได้ย้ายมาอยู่ในซอยประชานฤมิตรและซอยไสวสุวรรณ ชาวจีนเหล่านี้ได้นำความรู้ด้านการแกะสลักเครื่องไม้ติดตัวมาด้วย จากเดิมชาวบ้านทำอาชีพทำไร่ทำสวนมาเป็นผลิตเครื่องเรือนไม้
พ.ศ. 2540 สำนักงานเขตบางซื่อเห็นว่าชุมชนนี้มีความพิเศษ จึงเข้าส่งเสริมเศรษฐกิจท้องที่ให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางมากขึ้น จนมีการตั้งกิจกรรมนี้ว่า ถนนสายไม้ เมื่อ พ.ศ. 2542
ปัจจุบันได้มีการขยายถนนสายไม้ไปสู่ซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 28 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 13 (ไสวสุวรรณ) ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น ถนนสายไม้เส้นที่ 2
ซุนฮก

| ซุนฮก |
| --- | --- |
荀彧
ภาพวาดซุนฮกในสมัยราชวงศ์ชิง (1734)

ช่างชูลิ่ง (尚書令) (รักษาการ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 196 (196) – ค.ศ. 212 (212)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
ถัดไป: ฮัวหิม 
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 163 สฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน
เสียชีวิต: ค.ศ.212 (49 ปี) เทศมณฑลโช่ว มณฑลอานฮุย
บุตร: Xun Yun Xun Yu Xun Shen สฺวิน อี่ ซุนซ่าน ภรรยาของตันกุ๋น ลูกชายสองคนที่ไม่ทราบชื่อ
บุพการี: Xun Gun (บิดา)
อาชีพ: ข้อราชการทหาร, ขุนนาง
ชื่อรอง: เหวินรั่ว (文若)
ชื่อหลังเสียชีวิต: จิ้งโหว (敬侯)
ตำแหน่ง: ว่านซุ่ยถิงโหว (萬歲亭侯)

ซุนฮก (จีน: 荀彧; ค.ศ. 163-212) ชื่อรอง เหวินรั่ว (文若) เป็นข้าราชการทหารและขุนนางที่ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของโจโฉในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ประวัติ

ซุนฮกมาจากเมืองเองฉวน (ประมาณเมืองสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) และเกิดในครอบครัวข้าราชการ เขาได้รับการอธิบายไว้ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ว่าเป็นสุภาพบุรุษที่สูงและหล่อเหลา ปู่ของเขาคือ ซุนฉู่ (荀淑) รับราชการเป็นนายอำเภอ และมีลูกชาย 8 คน ซึ่งได้รับฉายาว่า "แปดมังกรแห่งตระกูลซุน"; ลุง/อาของซุนฮก คือซุนฉ่วง (荀爽) รับราชการเป็นหนึ่งในซันกง
ซุนฮกได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นเด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์ และได้รับการประเมินโดยนักวิชาการชื่อเหอหย่ง ว่าเป็น "ผู้ที่สามารถช่วยเหลือกษัตริย์ได้" (王佐之才) ในปี ค.ศ. 189 เขาได้รับการเสนอชื่อเป็นเซียวเหลียน (ผู้สมัครรับราชการ) และเริ่มรับราชการ เมื่อตั๋งโต๊ะเข้ายึดอำนาจในเมืองหลวงลั่วหยาง ซุนฮกเกรงจะไม่ปลอดภัยจึงลาออกจากราชการกลับไปยังกิจิ๋ว (มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน)
ซุนฮกรับใช้อ้วนเสี้ยวซึ่งมีฐานอำนาจอยู่ในกิจิ๋วเป็นครั้งแรก แต่ต่อมาซุนฮกก็ทิ้งเขาและไปรับใช้โจโฉแทนในปี ค.ศ. 191 โจโฉรับรู้ถึงพรสวรรค์ของซุนฮกและอุทานว่า "จื่อฟางของฉันมาแล้ว!" เมื่อซุนฮกมาถึง เขาได้แต่งตั้งซุนฮกเป็นผู้บัญชาการกองทัพ