stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1
พระราชประวัติ

ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในฟาโรห์อาโมสที่ 1ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่ 18 และพระนางอาห์โมส-เนเฟอร์ตารี โดยที่แอเมนโฮเทปมีพระเชษฐาร่วมพระมารดา 2 พระองค์ คือ เจ้าชายอาโมส-อังค์(Ahmose-ankh)และเจ้าชายอาโมส-ซาแพ(Ahmose Sapair) พระเชรษฐาทั้งสองพระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ทำให้แอเมนโฮเทปได้ดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมาร และเข้าพิธีราชาภิเษกเมื่อพระชนมายุราว 21 ชันษา หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดา และอภิเษกสมรสกับพระนาง  อาห์โมส เมอร์ริตามุน(Ahmose-Meritamun)พระภคินีร่วมสายพระโลหิต และมีพระราชโอรสด้วยกัน แต่สิ้นพระชนม์เมื่อยังเยาว์วัย
ในรัชสมัยของพระองค์ ได้มีการทำศึกกับชนชาติต่าง ๆ และได้รับชัยชนะ เช่น นูเบียน 
ตามบันทึกของมาเนโธนักประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์ปโตเลมี กล่าวว่า ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1 ทรงอยู่ในราชสมบัติประมาณ 10 ปี แต่ตามบันทึกในสุสานของนักบวช ชื่อ อาเมเนมฮัต ซึ่งเป็นบุคคลที่มีชีวิตในสมัยเดียวกับแอเมนโฮเทปที่ 1  ระบุไว้ชัดเจนว่า ทรงครองราชย์นาน 21 ปี โดยนักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าพระองค์ทรงครองราชย์ระหว่าง ปี 1546 – 1526 ก่อนคริสตกาล หรือ 1525 – 1504 ก่อนคริสตกาล โดยแต่ละกลุ่มอาจมีการกำหนดะยะเวลาที่ทรงครองราชย์ต่างกันเล็กน้อย
การพัฒนาวัฒนธรรมและภูมิปัญญา

อนุสรณ์จำนวนมากที่มีการค้นพบว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยของแอเมนโฮเทปที่ 1 มีลักษณะเช่นเดียวกับรูปปั้นยุครามเสส(Ramesside period)ซึ่งมีความสัมพันธ์กับพิธีกรรมศพตามแบบศาสนาอียิปต์โบราณ รูปปั้นบางส่วนได้รับอิทธิพลจากศิลปะสมัยอาณาจักรกลาง ศิลปะในสมัยราชวงศ์ที่ 18 จึงมีความคล้ายคลึงกับในช่วงต้นของยุคอาณาจักรกลาง รูปปั้นสมัยนี้มีต้นฉบับจากยุคฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และฟาห์โรเซนุสเรทที่ 3
สุสานไว้พระศพ

ฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 1 สิ้นพระชนม์ประมาณ ปี 1506 หรือ ปี 1504 ก่อนคริตส์ศักราช สุสานหลวงที่มีพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ คือ เควี 39 แต่มีการค้นพบพระศพที่ ดรา' อบู เอล-นากา ในเขตหุบผากษัตริย์
↑  Clayton, p.100.
The mummy of Amenhotep I
ภาษาเมอลาเนา

| ภาษาเมอลาเนา |
| --- | --- |
เมอลาเนากลาง
ประเทศที่มีการพูด: มาเลเซีย, บรูไน
ภูมิภาค: รัฐซาราวักและบริเวณบรอบบรูไน
ชาติพันธุ์: ชาวเมอลาเนา
จำนวนผู้พูด: 110,000  (2000)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มลายู-พอลินีเชียบอร์เนียวเหนือเมอลาเนา–กาจังเมอลาเนาภาษาเมอลาเนา
รหัสภาษา
ISO 639-3: มีหลากหลาย: mel – เมอลาเนากลาง dro – เมอลาเนาดาโร-มาตู sdx – เมอลาเนาซีบู
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาเมอลาเนากลาง (Central Melanau) หรือภาษาเมอลาเนา เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่มีผู้พูดในบริเวณชายฝั่งของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำราจังทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย และประเทศบรูไน ภาษานี้มีภาษาย่อยหลายภาษา เช่น: มูกะฮ์-โอยา, Balingian, Bruit, ดาลัต, ลาวัซ, อีกัน, ซารีเกอี, เซอกาฮัน, เปรอฮัน, เซอกาลัง และซีเติง
อักขรวิธี > สระเดี่ยวและสระประสมสองเสียง

a – [a]
aa – [aː]
e – [ɛ/ə]
i – [i]
o – [ɔ]
u – [u]
ai – [ai]
au – [au]
ei – [ei]
ou – [ou]
ui – [ui]
อักขรวิธี > พยัญชนะ

b – [b]
c – [t͡ʃ]
d – [d]
g – [g]
h – [h, ɦ]
j – [d͡ʒ]
k – [k]
l – [l]
m – [m]
n – [n]
ng – [ŋ]
ny – [ɲ]
p – [p]
r – [r/ʀ]
s – [s]
t – [t]
w – [w]
y – [j]
ข้อมูล

I.F.C.S. Clayre.  1970.  "The Spelling of Melanau (nee Milano)," The Sarawak Museum Journal 18:330-352.
Clayre, Iain F. C. S. 1972. A grammatical description of Melanau. University of Edinburgh.
Rensch, Calvin R. 2012. Melanau and the Languages of Central Sarawak. SIL Electronic Survey Report. SIL International.
แหล่งข้อมูลอื่น

Kaipuleohone holds two open access collections that include Balingian language materials (RB1-002 and RB2-003-E) as well as notebook pages of stories
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายต้าซิง

| รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายต้าซิง |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
ปลายทาง: สถานีกงอี้ซีเฉียว สถานีเทียนกงย่วน
จำนวนสถานี: 11
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินปักกิ่ง
ผู้ดำเนินงาน: Beijing MTR Corp. Ltd.
ผู้โดยสารต่อวัน: 1,551,200 คน (2013)   222,000 คน (เฉลี่ยปี 2012)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 21.7 กิโลเมตร
รางกว้าง: แม่แบบ:Railauge
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายต้าซิง (จีน: 北京地铁大兴线; พินอิน: běijīng dìtiě dàxīng xiàn) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง เป็นเส้นทางส่วนต่อขยายฝั่งใต้ของ  4  ซึ่งส่วนต่อขยายนี้มีระยะทาง 21.7 กิโลเมตร โดยมี 18 กิโลเมตร เป็นทางใต้ดิน มี 12 สถานี มีเพียงสถานีซีหงเหมินที่เป็นสถานีระดับดิน เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2007 เปิดให้บริการในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010 เวลา 14:00 น.
รายชื่อสถานี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| สถานี | สถานี | เชื่อมต่อ | เขตที่ตั้ง |


เชื่อมต่อกับ  4 
| สถานีกงอี้ซีเฉียว | 公益西桥 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีซินกง | 新宫 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีซีหงเหมิน | 西红门 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีเกาหมี่เตี้ยนเหนือ | 高米店北 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีเกาหมี่เตี้ยนใต้ | 高米店南 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีเจ่าหยวน | 枣园 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีชิงหยวนลู่ | 清源路 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีหวงชุนซีต้าจเย | 黄村西大街 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีรถไฟหวงชุน | 黄村火车站 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีอี้เหอจวง | 义和庄 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีฐานเวชศาสตร์ชีวภาพ | 生物医药基地 |  | เขตต้าซิง |
| สถานีเทียนกงย่วน | 天宫院 |  | เขตต้าซิง |
ริชาร์ด โอเวน

ริชาร์ด โอเวน
เซอร์ ริชาร์ด โอเวน (Sir Richard Owen KCB) (20 ก.ค. ค.ศ. 1804 - 18 ธ.ค. ค.ศ. 1892)
เป็นนักชีววิทยา, นักกายวิภาคศาสตร์เปรียบเทียบ, และนักบรรพชีวินวิทยา ชาวอังกฤษ
ฟาโรห์โชเชงค์ที่ 5

ฟาโรห์อาห์เคปเปอร์เร โชเชงค์ที่ 5 เป็นฟาโรห์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 22
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 9

รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 9 (จีน: 北京地铁9号线; พินอิน: běijīng dìtiě jiǔhào xiàn) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าฝั่งตะวันตกของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีระยะทาง 16.5 กิโลเมตร แนวเส้นทางจากสถานีหอสมุดแห่งชาติ ไปสิ้นสุดที่สถานีกูกงซวง สีประจำเส้นทางคือสีเขียวอ่อน
รายชื่อสถานี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| สถานี | สถานี | เชื่อมต่อ | เขตที่ตั้ง |

| สถานีหอสมุดแห่งชาติ | 国家图书馆 |  4  | เขตไห่เตี้ยน |
| สถานีไป๋สือเฉียวใต้ | 白石桥南 |  6  | เขตไห่เตี้ยน |
| สถานีไป๋ตุยจื่อ | 白堆子 |  | เขตไห่เตี้ยน |
| สถานีพิพิธภัณฑ์กองทัพ (ไม่ได้สร้าง) | 军事博物馆 |  1  | เขตไห่เตี้ยน |
| สถานีรถไฟปักกิ่งตะวันตก | 北京西站 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีลิ่งหลี่เฉียวตะวันออก | 六里桥东 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีลิ่วหลี่เฉียว | 六里桥 |  10  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีชีหลี่จวง | 七里庄 |  14  (โครงการ) | เขตเฟิงไถ |
| สถานีเฟิงไถตงต้าจเย* | 丰台东大街 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีเฟิงไถหนันลู่ | 丰台南路 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีเคออี๋ลู่ | 科怡路 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีสวนวิทยาศาสตร์เฟิงไถ | 丰台科技园 |  | เขตเฟิงไถ |
| สถานีกัวกงจวง | 郭公庄 |  สายฝังซาน  | เขตเฟิงไถ |
โครงการในอนาคต

รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 9 มีโครงการก่อสร้างส่วนต่อขยายจากฝั่งเหนือไปสถานีไห่เตี้ยน แต่ได้มีโครงการ  16  เข้ามาแทนที่
สมุดภาพ

Line 9
ชานชาลาสถานีลิ่วหลี่เฉียว
ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารสถานีลิ่วหลี่เฉียว
ชานชาลาสถานีกัวกงจวง
ริชาร์ด แรนซัม

ริชาร์ด เค แรนซัม (13 กันยายน ค.ศ. 1919 – 11 เมษายน ค.ศ. 2016) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน และผู้คิดค้น ฮิคโครี ฟาร์ม
ประวัติ

ริชาร์ด ได้ให้ความช่วยเหลือในเหตุการณ์ สงครามโลกครั้งที่สอง ที่ เกาะโอะกินะวะ เริ่มต้นในปี 1951 เขาได้เปิดธุรกิจอาหารโดยใช้เทคนิคการ "ทดลองฟรี" เขาได้ขายฮิคโครีฟาร์ม ให้กับเกนเนอรอล โฮลต์ คอเปอเรชันในปี 1980 ริชาร์ดได้เป็น คณะกรรมการ สวนสัตว์ โทเลโด และ โรงพยาบาลริเวอร์ไซต์ และเขาเป็น คณะกรรมการของโรงเรียน เซนต์ จอหน์ จีซุต ไฮท์ สคูล แอนด์ อะคาเดมี่
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พื้นที่บพิตรพิมุข จักรวรรดิ

| --- | --- |

ที่ตั้ง: 264 ถนนจักรวรรดิ แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร 10100
เว็บไซต์: http://www.bpc.rmutr.ac.th
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พื้นที่บพิตรพิมุข จักรวรรดิ เป็นพื้นที่จัดการศึกษาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เดิมเป็นวิทยาเขตในสังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในอดีตเป็นสถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียงด้านการบริหารธุรกิจและภาษาต่างประเทศ ปัจจุบันจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรของคณะบริหารธุรกิจ และคณะศิลปศาสตร์
ประวัติ

วิทยาเขตบพิตรพิมุข แต่เดิมเป็นโรงเรียนราษฎร์  มีชื่อเดิมว่า โรงเรียนวัดบพิตรพิมุข ตั้งชื่อตามชื่อวัดบพิตรพิมุขหรือวัดเชิงเลน บพิตรพิมุข เป็นสถานศึกษาที่มีการจัดการเรียนการสอนมาช้านาน ตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ โดยมีพระภิกษุสามเณรผู้ทรงความรู้เป็นครูผู้สอน และใช้กุฎิศาลาการเปรียญ หรือศาลารายภายในวัดเป็นสถานที่เรียน  ต่อมาเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2428  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกาศตั้งโรงเรียนบพิตรพิมุขขึ้น เป็นโรงเรียนหลวงรุ่นแรกสำหรับราษฎรได้ศึกษาเล่าเรียน โดยมีขุนอนุกิจวิธูร (น้อย จุลวิธูร) เป็นครูใหญ่คนแรก และมีนักเรียนเพียง 34 คน
จากนั้นการจัดการเรียนการสอนของบพิตรพิมุขก็มีพัฒนาการมาเรื่อย ๆ ดังนี้
พ.ศ. 2456  เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษา จึงเรียกชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนมัธยมวัดบพิตรพิมุข"
พ.ศ. 2477  เปิดสอนชั้นมัธยม ปีที่ 7-8 แผนกวิสามัญ สอนภาษาต่างประเทศ ซึ่งต้องเรียนภาษาอังกฤษ เป็นวิชาบังคับและเรียนภาษาฝรั่งเศส เยอรมัน จีน ญี่ปุ่น
พ.ศ. 2503  โรงเรียนมีนโยบายที่จะขยายการศึกษาด้านอาชีวศึกษาชั้นสูง จึงได้เริ่มยุบชั้นมัธยมปีที่ 1-6 ลงปีละชั้น คงเหลือแต่แผนกอาชีวศึกษาชั้นสูง แผนกภาษาต่างประเทศและเลขานุการ เมื่อปี พ.ศ. 2509
พ.ศ. 2516  เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกฐานะโรงเรียนขึ้นเป็น "วิทยาลัยบพิตรพิมุข"
พ.ศ. 2520 เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ภาคค่ำและโอนจากกรมอาชีวศึกษาไปสังกัด วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาโดยเรียกชื่อโรงเรียนว่า "วิทยาเขตบพิตรพิมุข"
พ.ศ. 2526  กระทรวงศึกษาธิการประกาศแยกเป็น 2 วิทยาเขต คือ วิทยาเขตบพิตรพิมุข จักรวรรดิ และวิทยาเขตบพิตรพิมุข มหาเมฆ
พ.ศ. 2531  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามใหม่ให้แก่วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาว่า สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
แหล่งข้อมูลอื่น

สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศทางธุรกิจ คณะบริหารธุรกิจ วิทยาเขตบพิตรพิมุข จักรวรรดิ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
| ด ค กมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ |
| --- | --- | --- |
| วิทยาเขต |  สำนักงานอธิการบดี  สำนักงานวิทยาเขตวังไกลกังวล  |  |
| คณะ |  บริหารธุรกิจ  วิศวกรรมศาสตร์  ศิลปศาสตร์  อุตสาหกรรมการโรงแรมและการท่องเที่ยว  อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี  สถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ  วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  |  |
| วิทยาลัย |  เพาะช่าง  พลังงานและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนรัตนโกสินทร์  นวัตกรรมการจัดการ  ผู้ประกอบการสร้างสรรค์นานาชาติรัตนโกสินทร์  |  |
| อื่น ๆ |  บพิตรพิมุข จักรวรรดิ  |  |
 หมวดหมู่  ตัวเอียง หมายถึง หน่วยงานที่จัดตั้งภายใน
ยูมิริ ฮานาโมริ

| ยุมิริ ฮานาโมริ |
| --- | --- |
花守 ゆみり
เกิด:  (1997-09-29) 29 กันยายน ค.ศ. 1997 (27 ปี) จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ยุมิริง (ゆみりん), ยุมิมิ (ゆみみ)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: tomorrow jam
ส่วนสูง: 157 ซม.
ยุมิริ ฮานาโมริ (花守 ゆみり, はなもり ゆみり, 29 กันยายน 1997 –) เป็นนักพากย์ หญิงชาวญี่ปุ่น อยู่สังกัด tomorrow jam เกิดที่ จังหวัดคานางาวะ สูง 157 ซม.
ผลงานพากย์

สาวน้อยชมรมผู้กล้า (มิโนะวะ กิง)
แคมป์สบายสไตล์สาว ๆ (คางามิฮาระ นาเดชิโกะ)
อาชีพกระจอกแล้วทำไม ยังไงข้าก็เทพ (ยาเองาชิ ชิซึกุ)
ชมรมอนิเมะฉัน ใครอย่าแตะ! (โดเมกิ พาร์เกอร์)
ฝ่าปริศนาตะลุยโลกเบื้องหลัง (คามิโคชิ โซราโอะ)
คาเงกิ โชโจะ!! (นาระตะ ไอ)
บลูพีเรียด (อายุกาวะ ริวจิ)
ผลไม้วิวัฒนาการ: ชีวิตผู้ชนะแบบไม่ทันตั้งตัว (เซโตะ ไอริ)
เพลงรักมนุษย์ค้างคาว (อาซาอิ อากิระ)
ไทรกัน (มิลเลียนส์ ไนฟส์)
ไซเกียว อมเมียวจิ โนะ อิเซไก เท็นเซกิ (เซย์กะ แลมโพรก)
ช่างฝีมือไซโต้ไปสู่ต่างโลก (ลิลีซา)
คาวาอิซูงิ ไครซิส (ลิซา ลูนา)
สุขาวดีอเวจี (ยามาดะ อาซาเอมง ซางิริ)
เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง (อาชิดะ เคย์)
ดาบพิฆาตอสูร (อุบุยาชิกิ ฮินากิ)
ภาษาตาตาร์ไครเมีย

ระวังสับสนกับ ภาษาตาตาร์
| ภาษาตาตาร์ไครเมีย |
| --- | --- |
ภาษาไครเมีย
qırımtatar tili, къырымтатар тили  qırım tili, къырым тили  Tatarşa, Tatar tĭlĭ (Tatar tili)
ประเทศที่มีการพูด: ยูเครน, ตุรกี, อุซเบกิสถาน, โรมาเนีย, รัสเซีย, คีร์กีซสถาน, บัลแกเรีย, ลิทัวเนีย, โปแลนด์, เบลารุส
ภูมิภาค: ยุโรปตะวันออก
ชาติพันธุ์: ชาวตาตาร์ไครเมีย
จำนวนผู้พูด: 540,000  (2006–2011)
ตระกูลภาษา: เตอร์กิก  เตอร์กิกทั่วไปเคียปชักเคียปชัก–Cumanภาษาตาตาร์ไครเมีย
ระบบการเขียน: อักษรละตินและซีริลลิก; อดีตเขียนด้วยอักษรอาหรับ (ชุดตัวอักษรตาตาร์ไครเมีย)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  สาธารณรัฐไครเมีย (รัสเซีย)  ไครเมีย (ยูเครน)
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  โรมาเนีย  รัสเซีย  ยูเครน
รหัสภาษา
ISO 639-2: crh
ISO 639-3: crh
Crimean Tatar-speaking world
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาตาตาร์ไครเมีย (qırımtatar tili, къырымтатар тили) หรือภาษาไครเมีย (qırım tili, къырым тили),ภาษาตุรกีไครเมีย เป็นภาษาของชาวตาตาร์ไครเมีย ใช้พูดในไครเมีย เอเชียกลาง โดยเฉพาะในอุซเบกิสถาน และผู้อพยพชาวตาตาร์ ไครเมียในตุรกี โรมาเนีย บัลแกเรีย เป็นคนละภาษากับภาษากวาซัน ตาตาร์
ประวัติ

ภาษานี้เกิดขึ้นในยุคที่ตุรกีแผ่อำนาจเข้าไปในแหลมไครเมียและเป็นการสิ้นสุดอำนาจของไครเมียข่าน ภาษาเขียนหลักในยุคไครเมีย ข่านคือภาษาชะกะไตและภาษาตุรกีแบบออตโตมัน เมื่อเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม ภาษาตาตาร์ ไครเมีย เขียนด้วยอักษรอาหรับแบบเปอร์เซีย พ.ศ. 2319 มีการจัดมาตรฐานภาษาเขียนของภาษาตาตาร์ ไครเมียแต่ละสำเนียงให้เป็นแบบเดียวกันโดย Ismail Gaspirali
ใน พ.ศ. 2471 เปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินแบบภาษาตุรกี และเปลี่ยนเป็นอักษรซีริลลิก ในอีกสิบปีต่อมา เริ่มหันมาใช้อักษรละตินอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 แต่ยังคงมีการใช้อักษรซีริลลิกอยู่ ภาษานี้เคยเป็นภาษาราชการในสาธารณรัฐปกครองตนเองโซเวียตไครเมีย
จำนวนผู้พูด

ปัจจุบัน มีชาวตาตาร์ไครเมียมากกว่า 260,000 คนในไครเมีย มีประมาณ 150,000 คนอาศัยในเอเชียกลาง (ส่วนใหญ่อยู่ในอุซเบกิสถาน) โดยมีบรรพบุรุษที่ถูกทางสหภาพโซเวียตเนรเทศในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองใน ค.ศ. 1944 อย่างไรก็ตาม ในจำนวนคนเหล่านี้ เฉพาะคนรุ่นเก่าส่วนใหญ่เท่านั้นที่พูดภาษาตาตาร์ไครเมีย ใน ค.ศ. 2013 มีการประมาณการว่าภาษานี้มีความเสี่ยงต่อการสูญหาย โดยีการสอนภาษานี้ในไครเมียประมาณ 15 แห่ง ตุรกีให้การสนับสนุนยูเครน เพื่อช่วยนำโรงเรียนสอนด้วยภาษาตาตาร์ไครเมียมาใช้ในรัฐสมัยใหม่
มีผู้ที่มีบรรพบุรุษจากไครเมียในตุรกีประมาณ 5 ล้านคนอาศัยอยู่ในประเทศตุรกี ในจำนวนนี้มีผู้พูดภาษานี้ประมาณ 2,000 คน และยังมีชุมชนชาวตาตาร์ไครเมียขนาดเล็กในโรมาเนีย (22,000), บัลแกเรีย (6,000) และสหรัฐ ภาษาตาตาร์ไครเมียเป็นหนึ่งในภาษาในทวีปยุโรปที่มีความเสี่ยงต่อการสูญหายอย่างมาก
สำเนียง

มีสามสำเนียงคือ โนคายส์ (ต่างจากภาษาโนไก) กำเนิดจากภาษาเคียปชัก สำเนียงโอคุซซึ่งใกล้เคียงกับภาษาตุรกี และสำเนียงตัตส์ซึ่งมีลักษณะผสมระหว่างสำเนียงทั้งสอง สำเนียงเหล่านี้พัฒนามาจากภาษาคูมันโดยตรง แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษาตุรกีแบบโอคุซ การเขียนในปัจจุบันยึดตามสำเนียงตัตส์ โดยผู้พูดสำเนียงนี้มี 55% ของผู้พูดภาษาตาตาร์ ไครเมีย ทั้งหมด
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล
ยันเน ฟัน ดัม

| ยันเน ฟัน ดัม |
| --- | --- |

เกิด: Jeanè Van Dam 9 เมษายน พ.ศ. 2544 (23 ปี) โจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้
สัญชาติ:  แอฟริกาใต้
อาชีพ: นางแบบ นางงาม
ปีปฏิบัติงาน:  2562–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 1.68 m (5 ft 6 in)
รางวัล: มิสแกรนด์แอฟริกาใต้2019   (รองอันดับ1) มิสแกรนด์แอฟริกาใต้2021   (ชนะเลิศ)   มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021   (รองอันดับ4)
ยันเน ฟัน ดัม (อังกฤษ: Jeanè Van Dam; เกิดวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2544) เป็นนางแบบและนางงามชาวแอฟริกาใต้ ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์แอฟริกาใต้ และเป็นตัวแทนประเทศแอฟริกาใต้ ในการประกวดเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ณ ประเทศไทยในเดือนธันวาคม
ประวัติ

ยันเน ฟัน ดัม เธอเกิดที่ประเทศแอฟริกาใต้ เธอเป็นนางแบบและนางงามชาวแอฟริกาใต้ กำลังศึกษาระดับปริญญาตรีทางด้านกฎหมายและการพาณิชย์ที่มหาวิทยาลัย Bong University Australia นอกจากนี้เธอยังได้ก่อตั้งองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรขึ้นในปี2018 ชื่อว่า The Beauty of Caring
การประกวด > มิสแกรนด์แอฟริกาใต้ 2019

ยันเน เคยเข้าร่วมการประกวดในมิสแกรนด์แอฟริกาใต้2019 และในตอนนั้นเธอได้ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ1
การประกวด > มิสแกรนด์แอฟริกาใต้ 2021

ยันเน ได้กลับมาเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์แอฟริกาใต้อีกครั้ง ซึ่งเธอก็สามารถเอาชนะสาวงามผู้เข้าประกวดทั้งหมด และคว้าตำแหน่งมิสแกรนด์แอฟริกาใต้2021 ไปครองได้สำเร็จ และเธอจะเป็นตัวแทนของแอฟริกาใต้ ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล2021 ในเดือนธันวาคม
การประกวด > มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021

ยันเน เป็นตัวแทนของแอฟริกาใต้ในการเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ที่ประเทศไทย และเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่4
แหล่งข้อมูลอื่น

ยันเน ฟัน ดัม ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ยันเน ฟัน ดัม> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ลาลา แกจิส |  | รองอันดับ 4 มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  (2021) |  |  มารีอานา เบ็ชโกวา |
| อันโรเนต โรเอลอฟซ์ |  |  มิสแกรนด์แอฟริกาใต้  (2021) |  | ลู จวน ซีก |
| ด ค กตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 |
| --- | --- |
  โลเรนา โรดรีกิส   อันเดรอา อากิเลรา   บิเบียนิ ดิอัซ อาร์โรโย   ยันเน ฟัน ดัม   อินดี จอห์นสัน   เหงียน ทุก ถวี่ เตียน 
 ตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายด่วนท่าอากาศยาน

บทความนี้เกี่ยวกับรถไฟเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติกรุงปักกิ่ง สำหรับรถไฟเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติเป่ย์จิงต้าซิง ดูที่ รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายด่วนท่าอากาศยานต้าซิง
| รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายด่วนท่าอากาศยาน |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดให้บริการ
เจ้าของ: 北京市基礎設施投資有限公司 (Beijing Infrastructure Investment Co., Ltd.)
ที่ตั้ง: ปักกิ่ง, ประเทศจีน
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง (สถานีเทอร์มินัล 2/สถานีเทอร์มินัล 3) สถานีตงจื๋อเหมิน
จำนวนสถานี: 4
การดำเนินงาน
รูปแบบ: รถไฟใต้ดิน
ระบบ: รถไฟใต้ดินปักกิ่ง
ผู้ดำเนินงาน: 北京京城地铁有限公司 (Beijing Mass Transit Railway Operation Corp., Ltd)
ผู้โดยสารต่อวัน: 36,800 คน (2012)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 28.1 กิโลเมตร (17.5 ไมล์)
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายด่วนท่าอากาศยาน (จีนตัวย่อ: 北京机场轨道交通线; จีนตัวเต็ม: 北京機場軌道交通線; พินอิน: Běijīng Jīchǎng Guǐdào Jiāotōng xiàn) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีระยะทาง 28.1 กิโลเมตร (17.5 ไมล์) จำนวน 4 สถานี จุคนได้ 4,500 คนต่อชั่วโมง และ 40,000 คนต่อวัน เปิดให้บริการวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 สีประจำเส้นทางคือ      สีม่วงอ่อน
รายชื่อสถานี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| สถานี | สถานี | เชื่อมต่อ | เขตที่ตั้ง |

| สถานีตงจื๋อเหมิน | 东直门 |  2   13  | เขตตงเฉิง |
| สถานีซันหยวนเฉียว | 三元桥 |  10  | เขตเฉาหยาง |
| สถานีเทอร์มินัล 3 | 3号航站楼 |  | เขตซุ่นอี้ |
| สถานีเทอร์มินัล 2 | 2号航站楼 |  | เขตเฉาหยาง |
สมุดภาพ

รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สายด่วนท่าอากาศยาน
แผนที่เส้นทางในบัตร
รถไฟฟ้าที่สถานีเทอร์มินัล 3
รถไฟฟ้ารุ่นบอมบาร์ดิเออร์ เอ็มเครุ่นที่ 2
อาคารสถานีเทอร์มินัล 3
สถานีเทอร์มินัล 3
ทางเข้าสถานีเทอร์มินัล 2
ภายในรถไฟฟ้า
ภายในรถไฟฟ้า
ทางเข้าสถานีซันหยวนเฉียว
ชานชาลาสถานีซันหยวนเฉียว
ชานชาลาสถานีตงจื๋อเหมิน
ดูเพิ่ม

รถไฟใต้ดินปักกิ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Airport Express Beijing Capital International Airport (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กรถไฟใต้ดินปักกิ่ง |
| --- | --- |
เส้นทางที่เปิดให้บริการ:   1  -  สายบาตง    2    4  -  สายดาซิง    5    6    7    8    9    10    11    13    14    15    16    17    19    สายยีจวง  (สาย 24)   สายฝังซาน  (สาย 25)   Yanfang  (สาย 25 ใต้)   สายเอส 1  (สาย 26)   สายชางปิง  (สาย 27)   สายด่วนท่าอากาศยาน  (สาย 34)   ท่าอากาศต้าซิง  (สาย 35) 
เส้นทางที่กำลังก่อสร้าง:   1  (ปรับปรุงใหม่)   3  (ระยะ 1)   6  (ส่วนใต้)   12   โครงการแยกสาย 13 ( 13A  &  13B )   17  (ส่วนกลาง)   Pinggu  (สาย 22)   28  (CBD Line)   ท่าอากาศต้าซิง  (ส่วนเหนือ)   M101  
เส้นทางโครงการ:   1  (สายแยก)   7  (ระยะ 3)   11  (ระยะ 2)   15  (ระยะ 2)   17  (สายแยก)   19  (ส่วนขยายและสายแยก)   20  (ระยะ 1)   Lijin  (สาย 25 ระยะ 3)   S6  (ระยะ 1) 
ดูเพิ่ม:  สถานี  ระบบรถไฟฟ้า
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 1

การแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย - รอบแรก เป็นการแข่งขันฟุตบอลในทวีปเอเชียเพื่อคัดเลือกทีมฟุตบอลเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบสุดท้ายที่ประเทศกาตาร์ ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย โดยโซนเอเชียได้รับโควตาทั้งหมด 4 ทีม กับอีก 1 ทีมที่มีสิทธิ์ไปแข่งรอบเพลย์ออฟกับทีมจากโซนอื่น ๆ โซนเอเชียเริ่มแข่งขันเป็นครั้งแรกในวันที่ 6 ถึง 11 มิถุนายน พ.ศ. 2562.
รูปแบบการแข่งขัน

ทีมฟุตบอลในโซนเอเชีย 12 ทีม (ทีมอันดับ 35-46) จับคู่แข่งขันแบบ เหย้า-เยือน 2 นัด หาทีมชนะ 6 ทีมผ่านเข้าสู่รอบต่อไป
การจับคู่แข่งขัน

Note: Bolded teams qualified for the second round.
| โถ เอ | โถ บี |
| --- | --- |
 มาเลเซีย (168)  กัมพูชา (173)  มาเก๊า (183)  ลาว (184)  ภูฏาน (186)  มองโกเลีย (187):  บังกลาเทศ (188)  กวม (193)  บรูไน (194)  ติมอร์-เลสเต (195)  ปากีสถาน (200)  ศรีลังกา (202)
สรุปผลการแข่งขัน

| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง |   นัดแรก   |   นัดที่สอง   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มองโกเลีย  | 3–2 |  บรูไน | 2–0 | 1–2  |
| มาเก๊า  | 1–3 |  ศรีลังกา | 1–0 | 0–3 (awd.)  |
| ลาว  | 0–1 |  บังกลาเทศ | 0–1 | 0–0  |
| มาเลเซีย  | 12–2 |  ติมอร์-เลสเต | 7–1 | 5–1  |
| กัมพูชา  | 4–1 |  ปากีสถาน | 2–0 | 2–1  |
| ภูฏาน  | 1–5 |  กวม | 1–0 | 0–5  |
นัด

6 มิถุนายน 2019
17:00 UTC+8
| มองโกเลีย  | 2–0 |  บรูไน |
| --- | --- | --- |
| Tsedenbal  9' Naranbold  69' | รายงาน (เอเอฟซี) |  |
ผู้ชม: 1,685 คน
ผู้ตัดสิน: Pranjal Banerjee (India)
11 มิถุนายน 2019
20:15 UTC+8
| บรูไน  | 2–1 |  มองโกเลีย |
| --- | --- | --- |
| Razimie  4', 34' | รายงาน (เอเอฟซี) | Tsedenbal  47' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: 17,210 คน
ผู้ตัดสิน: Ahmad Yacoub Ibrahim (Jordan)
รวมผลสองนัด มองโกเลีย ชนะ 3–2 และผ่านเข้าไปเล่นในรอบที่สอง.
6 มิถุนายน 2019
19:30 UTC+8
| มาเก๊า  | 1–0 |  ศรีลังกา |
| --- | --- | --- |
| Duarte  52' | รายงาน (เอเอฟซี) |  |
ผู้ชม: 901
ผู้ตัดสิน: Kim Dae-yong (South Korea)
11 มิถุนายน 2019
15:30 UTC+5:30
| ศรีลังกา  | 3–0 ชนะผ่าน |  มาเก๊า |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (เอเอฟซี) |  |
ผู้ตัดสิน: Çarymyrat Kurbanow (Turkmenistan)
รวมผลสองนัด ศรีลังกา ชนะ 3–1 และผ่านเข้าไปเล่นในรอบที่สอง.
6 มิถุนายน 2019
18:30 UTC+7
| ลาว  | 0–1 |  บังกลาเทศ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (เอเอฟซี) | Ro. Hasan  71' |
ผู้ชม: 4,572 คน
ผู้ตัดสิน: Ho Wai Sing (Hong Kong)
11 มิถุนายน 2019
19:00 UTC+6
| บังกลาเทศ  | 0–0 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน (เอเอฟซี) |  |
ผู้ชม: 7,453 คน
ผู้ตัดสิน: Timur Faizullin (Kyrgyzstan)
รวมผลสองนัด บังกลาเทศ ชนะ 1–0 และผ่านเข้าไปเล่นในรอบที่สอง.
7 มิถุนายน 2019
20:45 UTC+8
| มาเลเซีย  | 7–1 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
| Corbin-Ong  12' Shahrel  23' Norshahrul  43' Safawi  45+1', 59' Faiz  78' Akhyar  89' | รายงาน (เอเอฟซี) | João Pedro  52' |
ผู้ชม: 4,244 คน
ผู้ตัดสิน: Sherzod Kasimov (อุซเบกิสถาน)
11 มิถุนายน 2019
20:45 UTC+8
| ติมอร์-เลสเต  | 1–5 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| Gama  72' | รายงาน (เอเอฟซี) | Shahrel  10', 17', 64' Sumareh  37' Akhyar  55' |
ผู้ชม: 12,776 คน
ผู้ตัดสิน: Yusuke Araki (ญี่ปุ่น)
รวมผลสองนัด มาเลเซีย ชนะ 12–2 และผ่านเข้าไปเล่นในรอบที่สอง.
6 มิถุนายน 2019
18:30 UTC+7
| กัมพูชา  | 2–0 |  ปากีสถาน |
| --- | --- | --- |
| Chanthea  81' Sokumpheak  84' | รายงาน (เอเอฟซี) |  |
ผู้ชม: 33,706 คน
ผู้ตัดสิน: Shaun Evans (ออสเตรเลีย)
11 มิถุนายน 2019
19:00 UTC+3
| ปากีสถาน  | 1–2 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| Bashir  18' (ลูกโทษ) | รายงาน (เอเอฟซี) | Rosib  64' Bunheing  89' |
ผู้ชม: 300 คน
ผู้ตัดสิน: Hanna Hattab (ซีเรีย)
รวมผลสองนัด กัมพูชา ชนะ 4–1 และผ่านเข้าไปเล่นในรอบที่สอง.
6 มิถุนายน 2019
18:00 UTC+6
| ภูฏาน  | 1–0 |  กวม |
| --- | --- | --- |
| Ts. Dorji  35' | รายงาน (เอเอฟซี) |  |
ผู้ชม: 8,000 คน
ผู้ตัดสิน: Omar Al-Yaqoubi (โอมาน)
11 มิถุนายน 2019
15:15 UTC+10
| กวม  | 5–0 |  ภูฏาน |
| --- | --- | --- |
| Lagutang  23' Cunliffe  27', 82', 90+4' Malcolm  51' | รายงาน (เอเอฟซี) |  |
ผู้ชม: 1,029 คน
ผู้ตัดสิน: Yu Ming-hsun (จีนไทเป)
รวมผลสองนัด กวม ชนะ 5–1 และผ่านเข้าไปเล่นในรอบที่สอง.
อันดับดาวซัลโว

การแข่งขันทั้งหมดมี 32 ประตูที่ทำได้ใน 11 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย 2.91 ประตูต่อนัด.
Shahrel Fikri
Jason Cunliffe
Razimie Ramlli
Akhyar Rashid
Safawi Rasid
Norjmoogiin Tsedenbal
Robiul Hasan
Tshering Dorji
Reung Bunheing
Sieng Chanthea
Sath Rosib
Kouch Sokumpheak
Isiah Lagutang
Shane Malcolm
Filipe Duarte
La'Vere Corbin-Ong
Faiz Nasir
Norshahrul Idlan
Mohamadou Sumareh
Nyam-Osor Naranbold
Hassan Bashir
Rufino Gama
João Pedro