stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ป็อปดีวา
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 | Oricon Daily Charts | #3 | 19,134 |  |  |
| 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 | Oricon Weekly Charts | #4 | 32,702 | 39,402 | 4 สัปดาห์ |
| 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 | Oricon Monthly Charts | #15 | 39,402 | 39,402 |  |
| 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 | Oricon Yearly Charts |  |  |  |  |
ชาร์ต > ชาร์ตบิลบอร์ดเจแปน

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด |
| --- | --- | --- |
| 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 | Billboard Japan Hot 100 |  |
| 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 | Billboard Japan Hot Top Airplay |  |
| 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 | Billboard Japan Hot Singles Sales |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลซิงเกิลป็อปดีวา เก็บถาวร 2010-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผลงานโดย คุมิ โคดะ |
| --- | --- |
Affection: TAKE BACK • Trust Your Love • COLOR OF SOUL • So Into You
grow into one: Love across the ocean • M·a·z·e • Real Emotion / 1000 โนะ โคโตบะ
feel my mind: COME WITH ME    •   Gentle Words    •   Crazy 4 U
secret: LOVE & HONEY    •   Chase    •   คิเซคิ    •   Hands    •   Hot Stuff feat.KM-MARKIT
BEST ~first things~: Butterfly    •   Flower    •   Promise / Star
BEST ~second session~: You    •    Birthday Eve    •   D.D.D. feat. SOULHEAD    •   Shake It Up    •   Lies    •   Feel    •   Candy feat. Mr.Blistah    •   No Regret    •   อิมาสุกุโฮชิอิ    •   Kamen    •   WIND    •   Someday / Boys♡Girls
Black Cherry: โคอิโนะทสึโบมิ    •   4 hot wave    •   ยูเมโนะอุตะ / ฟูตาริเดะ...    •   Cherry Girl / อุนเมย์
Kingdom: BUT / ไอโช    •   FREAKY    •   ไอโนะอุตะ    •   LAST ANGEL feat. โทโฮชินกิ    •   Anytime
TRICK: MOON     •   TABOO •   stay with me
BEST ~third universe~ & 8th AL "UNIVERSE: It's All Love! •   3 SPLASH  • Alive / Physical thing • Can We Go Back
Dejavu: Gossip Candy   •   สึคิเดะ สึคิเดะ สึคิเดะ / อะนะตะดะเคะกะ   •   POP DIVA
JAPONESQUE: 4 TIMES   •   ไอโวะโทะเมะนะอิเดะ   •   Love Me Back
ซิงเกิล: Go to the top
ดิจิตอลซิงเกิล: Get It On
คอแลบอเรชันซิงเกิล: the meaning of peace   • Switch/I Only Want to Be with You    •   Won't Be Long
ดูเพิ่มเติม: ผลงานเพลงทั้งหมด
พริซซันเนอร์ออฟเลิฟ

| "Prisoner of Love" |
| --- | --- |

เพลงโดยอูทาดะ ฮิคารุ
จากอัลบั้มHeart Station
วางจำหน่าย: 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
แนวเพลง: ป็อป
ค่ายเพลง: EMI Music Japan
ผู้ประพันธ์เพลง: อูทาดะ ฮิคารุ
โปรดิวเซอร์: อูทาดะ ฮิคารุ
"Prisoner of Love'" เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 21 (จากทั้งหมด 30) โดยวางจำหน่ายในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เป็นซิงเกิลแรกของเธอที่ออกมาในรูปแบบซีดี+ดีวีดี  ส่วนเพลงในซิงเกิลอย่าง "Prisoner of Love (Quiet Version)" ได้ถูกนำไปเป็นเพลงประกอบละครญี่ปุ่นเรื่อง Last Friend  ซึ่งได้รับรางวัลเพลงประกอบละครยอดเยี่ยมจากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ครั้งที่ 57 ของญี่ปุ่นอีกด้วย
มิวสิกวิดีโอ

ในมิวสิกวิดีโอของซิงเกิลนี้ โดยถ่ายทอดเลียนแบบเรื่องราวของเธอในการทำเพลงในห้อง ๆ หนึ่ง ทั้งการแต่งเพลง แต่งเสียงและขับร้อง
รายการแทรค

เวอร์ชัน CD+DVD
CD Tracklist
Prisoner of Love
Prisoner of Love: Quiet Version
Prisoner of Love (Original Karaoke)
Prisoner of Love: Quiet Version (Original Karaoke)
DVD Tracklist
Prisoner of Love (Video Clip)
ยอดดาวน์โหลด

ในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทาง "Barks.jp" ได้รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 1.5 ล้านครั้ง  ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 Yahoo!Japan รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 2.9 ล้านครั้ง ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2551 RIAJ รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 1 ล้านครั้ง
ชาร์ต > Oricon sales chart

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | Oricon Daily Singles Chart | 2 |  |  |
| 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | Oricon Weekly Singles Chart | 2 | 83,626 | 15 weeks |
| 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | Oricon Monthly Singles Chart | 11 |  |  |
| 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | Oricon Yearly Singles Chart | 95 |  |  |
พระมหากษัตริย์ตูวาลู

| พระมหากษัตริย์แห่งตูวาลู |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ตั้งแต่ 8 กันยายน ค.ศ. 2022
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สมเด็จพระราชาธิบดี แห่งตูวาลู
รัชทายาท: เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์
กษัตริย์องค์แรก: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
สถาปนาเมื่อ: 1 ตุลาคม ค.ศ. 1978
พระมหากษัตริย์แห่งตูวาลู เป็นสถาบันพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญและประมุขแห่งตูวาลู พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ซึ่งทรงเป็นพระประมุขของอีกสิบห้าราชอาณาจักรเครือจักรภพในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ
บทบาททางรัฐธรรมนูญของพระองค์นั้นใช้ผ่านผู้แทนพระองค์คือ ผู้สำเร็จราชการแห่งตูวาลู
พระพินิจธนากร (บุญเพ็ง ยุกตะนันทน์)

| พระพินิจธนากร (บุญเพ็ง ยุกตะนันทน์) |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
ดำรงตำแหน่ง 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2480
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: นางพินิจธนากร (ทรัพย์ ยุกตะนันทน์)

พระพินิจธนากร (บุญเพ็ง ยุกตะนันทน์) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ

พระพินิจธนากร หรือ บุญเพ็ง ยุกตะนันทน์ สมรสกับนางพินิจธนากร (ทรัพย์ ยุกตะนันทน์) บุตรีของนายเทียนเค่ง และนางเขียว เทียนศิริ มีบุตร-ธิดา 2 คน คือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ทันตแพทย์ อิศระ ยุกตะนันท์ ซึ่งได้รับการยกย่องเชิดชูว่าเป็นปูชนียบุคคลของวงการทันตแพทย์ไทย หรืออีกนัยหนึ่งคือเป็นครูสาขาปริทันตวิทยาท่านแรกของประเทศไทย
พระพินิจธนากร เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2476 ร่วมกับหลวงศรีประกาศ (ฉันท์ วิชยาภัย) และเป็นผู้รับมอบรัฐธรรมนูญฉบับจำลองมายังจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2477
พระพินิจธนากร มีบทาทสำคัญทางการเมืองการปกครองในช่วงปี พ.ศ. 2476 คือ เป็นผู้ออกปาฐกถาเผยแพร่รัฐธรรมนูญให้กับประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่  และเป็น ส.ส.คนหนึ่ง ที่มีบทบาทการอภิปรายในสภาผู้แทนราษฎร
พัน กี-มุน

| พัน กี-มุน |
| --- | --- |


เลขาธิการสหประชาชาติคนที่ 8
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม 2007 – 31 ธันวาคม 2016
ก่อนหน้า: โคฟี แอนนัน
ถัดไป: อังตอนียู กูแตรึช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและการค้า
ดำรงตำแหน่ง 17 มกราคมพ 2004 – 10 พฤศจิกายน 2006
ประธานาธิบดี: โน มูฮยอน
ก่อนหน้า: ยุน ยังควาน
ถัดไป: ซง มินซุน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1944-06-13) 13 มิถุนายน ค.ศ. 1944 (80 ปี) เทศมณฑลอึมซ็อง จังหวัดชุงช็องเหนือ ดินแดนเกาหลี จักรวรรดิญี่ปุ่น
เชื้อชาติ: เกาหลีใต้
ศาสนา: ไม่เปิดเผยต่อสาธารณะ
คู่สมรส: ยู ซุนแท็ก
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยนานาชาติโซล (B.A.) มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (M.P.A.)
ลายมือชื่อ (ภาษาเกาหลี): 
ลายมือชื่อ: 

พัน กี-มุน (อักษรโรมัน: Ban Ki-moon; เกาหลี: 반기문; ฮันจา: 潘基文; อาร์อาร์: Ban Gi-mun; เอ็มอาร์: Pan Ki-mun) ประธานคณะกรรมการจริยธรรมในคณะกรรมการโอลิมปิกสากล อดีตเลขาธิการสหประชาชาติคนที่ 8 ต่อจากโคฟี แอนนัน โดยได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2007 ก่อนที่จะเข้ารับตำแหน่ง พันเคยเป็นนักการทูตในกระทรวงการต่างประเทศและการค้าของเกาหลีใต้ เขาได้ก้าวเข้าสู่พิธีการทูตตั้งแต่ปีที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัย โดยได้รับตำแหน่งแรกในนิวเดลี ประเทศอินเดีย ในระหว่างการทำงาน เขาได้สร้างชื่อเสียงในด้านความถ่อมตนและความสามารถ
พันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและการค้าของเกาหลีใต้ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2005 ถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 เขาเริ่มการรณรงค์หาเสียงสำหรับตำแหน่งเลขาธิการสหประชาชาติ เดิมทีพันถูกพิจารณาว่ามีโอกาสเข้ารับตำแหน่งน้อยมาก อย่างไรก็ตาม ในฐานะรัฐมนตรี เขาสามารถเดินทางไปยังประเทศสมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติทุกประเทศได้ ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่ทำให้เขาได้เปรียบมากขึ้น
เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2006 เขาได้รับเลือกจากสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสหประชาชาติคนที่ 8 เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2007 เขาสืบทอดตำแหน่งแอนนันสำเร็จ และนำการปฏิรูปครั้งสำคัญในการรักษาสันติภาพและปฏิบัติการการจัดวางกำลังของสหประชาชาติ ในทางการทูต พันได้ให้ความเอาใจใส่อย่างมากต่อความขัดแย้งในดาร์ฟูร์ ที่ซึ่งเขาช่วยชักนำให้ประธานาธิบดีซูดาน อูมัร ฮะซัน อะห์มัด อัลบะชีร์ ยินยอมให้กองกำลังรักษาสันติภาพเข้าสู่ซูดาน ในประเด็นเกี่ยวกับปรากฏการณ์โลกร้อน เขาได้กดดันปัญหาดังกล่าวหลายครั้งกับอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
ประวัติ

พันสมรสกับนางยู ซูน แท็ก และมีลูกชาย 1 คน กับลูกสาว 2 คน ถึงแม้จะเป็นชาวเกาหลีใต้โดยกำเนิด แต่พันก็มีความคล่องแคล่วในภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส เมื่อครั้งยังเป็นนักเรียนมัธยมในทศวรรษที่ 60 พันชนะเลิศการแข่งขันภาษาอังกฤษซึ่งจัดขึ้นโดยสภากาชาดอเมริกัน ทำให้เขาได้เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาและเข้าพบ จอห์น เอฟ. เคนเนดี อีกด้วย เขาระบุว่าตนเองเป็นคริสต์ศาสนิกชนซึ่งไม่ได้เข้ารีตนิกายใด ๆ
พันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติกรุงโซลใน 1970 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปีค.ศ. 1985
เลขาธิการสหประชาชาติ

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 พันประกาศที่จะสมัครเข้ารับตำแหน่งเลขาธิการสหประชาชาติคนใหม่ซึ่งจะเป็นผู้สืบทอดอำนาจต่อจากโคฟี แอนนัน ที่จะหมดวาระเมื่อสิ้น ค.ศ. 2006 เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่มีชาวเกาหลีใต้ลงชิงตำแหน่ง โดยพันได้คะแนนนำเป็นอันดับหนึ่งทุกครั้งในการลงคะแนนหยั่งเสียงทั้ง 4 หนของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติซึ่งมีการจัดขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม 14 กันยายน 28 กันยายน และ 2 ตุลาคม
จากผลการลงคะแนนเสียงอย่างไม่เป็นทางการเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พันได้รับเสียงสนับสนุนทั้งสิ้น 14 เสียงโดยไม่มีผู้คัดค้านเลยแม้แต่เสียงเดียว และอีก 1 เสียงซึ่ง "ไม่ลงคะแนน" นอกจากนั้น เขายังไม่ถูกคัดค้านโดยใช้วีโต้คัดค้านเลย ในขณะที่ผู้ลงสมัครที่เหลืออีก 5 คนนั้นถูกลงคะแนนคัดค้านโดยแต่ละชาติสมาชิกถาวร 5 ชาติ-ซึ่งได้แก่ สาธารณรัฐประชาชนจีน ฝรั่งเศส รัสเซีย สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา-อย่างน้อย 1 เสียง หลังจากการลงคะแนนเสียง ชาชิ ธารูร์ ตัวแทนจากประเทศอินเดียซึ่งได้รับคะแนนเป็นอันดับสองได้ขอถอนตัวออกจากการคัดเลือกไปและกล่าวกับผู้สื่อข่าวว่าเขารู้สึก "มั่นใจว่าพันจะชนะ" ขณะที่ผู้แทนถาวรของจีนต่อสหประชาชาติกล่าวว่า "ค่อนข้างเป็นที่แน่ชัดจากการหยั่งเสียงในวันนี้ว่าท่านรัฐมนตรีพัน คี มูนจะเป็นผู้ลงสมัครซึ่งคณะมนตรีความมั่นคงแนะนำแก่สมัชชาใหญ่"
ในวันที่ 9 ตุลาคม คณะมนตรีความมั่นคงได้เลือกให้พันเป็นตัวแทนอย่างเป็นทางการ และเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม สมาชิกสมัชชาใหญ่ทั้ง 192 ชาติก็มีมติแต่งตั้งให้พันเป็นว่าที่เลขาธิการสหประชาชาติ[ต้องการอ้างอิง]
พระมหากษัตริย์กรีเนดา

| พระมหากษัตริย์แห่งกรีเนดา |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ตั้งแต่ 8 กันยายน ค.ศ. 2022
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สมเด็จพระราชาธิบดี แห่งกรีเนดา
รัชทายาท: เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์
กษัตริย์องค์แรก: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
สถาปนาเมื่อ: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974
พระมหากษัตริย์แห่งกรีเนดา เป็นสถาบันพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญและประมุขแห่งกรีเนดา พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ซึ่งทรงเป็นพระประมุขของอีกสิบห้าราชอาณาจักรในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ
บทบาททางรัฐธรรมนูญของพระมหากษัตริย์แห่งกรีเนดานั้นมีผู้แทนพระองค์คือ ผู้สำเร็จราชการแห่งกรีเนดา การสืบราชสันตติวงศ์ของกรีเนดานั้นกำกับอยู่ในพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701ของสหราชอาณาจักรซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของรัฐธรรมนูญ
พระมหากษัตริย์จาเมกา

| พระมหากษัตริย์แห่งจาเมกา |
| --- | --- |
The King of Jamaica  (อังกฤษ)
ตราแผ่นดินของจาเมกา
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ตั้งแต่ 8 กันยายน ค.ศ. 2022
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งจาเมกา
รัชทายาท: เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์
กษัตริย์องค์แรก: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
สถาปนาเมื่อ: 10 สิงหาคม ค.ศ. 1962
พระมหากษัตริย์แห่งจาเมกา เป็นสถาบันพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งจาเมกา โดยมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ถึงแม้ว่าสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งจาเมกานั้นมีรากฐานมาจากสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร แต่ต่อได้เริ่มมีการพัฒนาขึ้นเป็นสถาบันของตนโดยมีอัตลักษณ์ที่แตกต่าง พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และทรงเป็นพระประมุขของอีกสิบห้าราชอาณาจักรในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ
บทบาททางรัฐธรรมนูญของพระมหากษัตริย์แห่งจาเมกานั้นมีผู้แทนพระองค์คือ ผู้สำเร็จราชการแห่งจาเมกา
พัน จินเหลียน

พัน จินเหลียน สำเร็จความใคร่ให้ซีเหมิน ชิ่ง ภาพสมัยราชวงศ์หมิง
พัน จินเหลียน (จีนตัวย่อ: 潘金莲; จีนตัวเต็ม: 潘金蓮; พินอิน: Pān Jīnlián; เวด-ไจลส์: P'an Chin-lien; "ดอกบัวทอง") ตามสำเนียงกลาง หรือ พัวกิมเหลียน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เอกสารไทยบางทีเรียก นางบัวคำ หรือ นางบัวทอง เป็นตัวละครหลักในนวนิยายจีนเรื่อง บุปผาในกุณฑีทอง (金瓶梅) ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ช่วงราชวงศ์หมิง และเป็นตัวละครรองในนวนิยายจีนเรื่อง ซ้องกั๋ง (宋江) ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ช่วงราชวงศ์ยฺเหวียน เป็นหนึ่งในตัวร้ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในวัฒนธรรมจีน จนกลายเป็นตัวอย่างของแม่ยั่วเมือง (femme fatale) ทั้งกลายเป็นเทพีประจำโสเภณีและโรงโสเภณี
ชื่อ

เชื่อกันว่า นามของพัน จินเหลียน นั้นได้รับแรงบันดาลใจจากพัน ยฺวี่หนู (潘玉奴) นางสนมของเซียว เป่าเจฺวี้ยน (蕭寶卷) กษัตริย์แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (南齊) ผู้คลั่งใคล้ฝ่าเท้าของนางซึ่งบีบรัดจนเล็กผิดรูปเหมือนดอกบัว
เรื่อง

พัน จินเหลียน เป็นภริยาของอู่ ต้าหลาง (武大郎; "พี่ใหญ่อู่") หรือ บู๊ตัวหนึง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน ผู้เป็นพี่ชายของอู่ ซง (武松) หรือ บู๊สง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน
พัน จินเหลียน เป็นหญิงสาวรูปโฉมงดงามเป็นหนึ่ง แต่อู่ ต้าหลาง เป็นชายร่างเตี้ยอัปลักษณ์ ทำให้ผู้คนโจษจันว่า เป็นคู่ที่ผิดฝาผิดตัว
พัน จินเหลียน ไม่พอใจในชีวิตสมรส และลักลอบมีความสัมพันธ์กับซีเหมิน ชิ่ง (西門慶) หรือ ไซบุนเข่ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน
วันหนึ่ง อู่ ต้าหลาง จับได้ว่า พัน จินเหลียน คบชู้สู่ชาย นางกับชายชู้จึงช่วยกันฆ่าอู่ ต้าหลาง ด้วยยาพิษ และติดสินบนให้เจ้าหน้าที่ชันสูตรอำพรางสาเหตุการตาย
อู่ ซง เกิดสงสัยในการตายของพี่ จึงออกสืบสวนด้วยตนเองจนรู้ความจริง
เรื่อง ซ้องกั๋ง ระบุว่า อู่ ซง สังหารพัน จินเหลียน และซีเหมิน ชิ่ง อย่างโหดเหี้ยม โดยมีการพรรณนาการฆ่าจนได้ชื่อว่า เป็นฉากโดดเด่นฉากหนึ่งในวรรณกรรมจีน
ส่วนเรื่อง บุปผาในกุณฑีทอง ว่า พัน จินเหลียน หนีไปสมรสกับซีเหมิน ชิ่ง แต่เมื่อซีเหมิน ชิ่ง เสียชีวิตเพราะการร่วมเพศอย่างหักโหม อู่ ซง จึงตามไปฆ่าพัน จินเหลียน
การดัดแปลง

โอวหยาง ยฺหวี่เชี่ยน (歐陽予倩) นำเรื่องของนางไปแต่งเป็นบทละครสมัยใหม่เรื่อง พัน จินเหลียน เมื่อ ค.ศ. 1928 โดยให้นางเป็นหญิงที่เป็นตัวของตัวเองสูง แต่ตกเป็นเหยื่อของระบบสังคมแบบอนุรักษนิยมที่ชายเป็นใหญ่ โอวหยาง ยฺหวี่เชี่ยน ยังรับบทพัน จินเหลียน ด้วยตนเอง
เรื่องราวของพัน จินเหลียน ยังเป็นที่นิยมในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ทั้งในจีนและญี่ปุ่น นับแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา มีภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วอย่างน้อย 20 เรื่องที่มีนางเป็นตัวละครหลัก
พันกร สิงห์วังชา

| พันกร สิงห์วังชา |
| --- | --- |
เกิด: นิติกร ภูวนา 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 (32 ปี)
พันกร สิงห์วังชา มีชื่อจริงว่า นิติกร ภูวนา เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ที่ จังหวัดนครราชสีมา
เกียรติประวัติ

แชมป์สหพันธ์มวยแห่งเอเชีย ABF รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
ชิง, 28 มกราคม 2558 ชนะน็อคยกที่ 9 ฮู ลีฟู ( จีน) ที่ วัดอิติสุคโต ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBC Asia รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท 8 พฤศจิกายน 2557 แพ้น็อคยกที่ 8 อโดเนส คาบัลควินโต้ ( ฟิลิปปินส์) ที่ ดาเวา ประเทศฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์ WBA Asia รุ่นไลท์เวท 23 มิถุนายน 2558 เสมอ ไตโฮ อาลี ม.กรุงเทพธนบุรี ( ไนจีเรีย) ที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
ชื่ออื่น

พันกร ม.ภูวนา
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการชก
พระพิมพ์

พระพิมพ์ คือ พระพุทธรูปขนาดเล็กที่สร้างโดยกดประทับดินด้วยแม่พิมพ์ ในอินเดียเรียกพระพิมพ์ว่า Sacha Sachaya หรือ Sacchaha ซึ่งเป็นภาษาปรากฤต ส่วนภาษาสันสกฤตเรียกว่า Sat-chaya โดยทุกคำมีความหมายว่า "รูปภาพที่สมบูรณ์"
ประวัติ

สันนิษฐานว่าพระพิมพ์มาจากสังเวชนียสถานทั้ง 4 แห่ง ในช่วงเริ่มต้นมีจุดประสงค์เพื่อเป็นที่ระลึกในการเดินทางไปนมัสการสังเวชนียสถาน โดยสร้างรูปพิมพ์เกี่ยวข้องกับสังเวชนียสถานนั้น ๆ สันนิษฐานว่าเริ่มมีการสร้างพระพิมพ์ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 5–6 หลังจากการสร้างพระพุทธรูปและสังเวนียสถาน ซึ่งเริ่มสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 3  ต่อมาเปลี่ยนคติการสร้างพระพิมพ์มาเป็นการสร้างพระพุทธรูปและพระพิมพ์เพื่อความเป็นกุศล พระพิมพ์ในสมัยแรกมักปรากฏคำจารึกเล็ก ๆ เช่นคาถา
ในประเทศไทยพบหลักฐานทางโบราณคดีที่สร้างมาตั้งแต่สมัยทวารวดี โดยชาวมอญเป็นผู้สร้างและมักทำด้วยดินเผา มีพื้นฐานศิลปะแบบอมราวดี แต่บางองค์มีลักษณะศิลปะคุปตะของอินเดีย พระพิมพ์ที่พบส่วนใหญ่จารึกคาถา เย ธมฺมาฯ บางแห่งจารึกเป็นคำนมัสการพระรัตนตรัย พระพิมพ์ในสมัยทวารดีส่วนใหญ่พบในภาคกลางของประเทศไทย เช่นที่จังหวัดนครปฐม ราชบุรี สิงห์บุรี และสุพรรณบุรี ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือพบในอำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม
ในสมัยหริภุญชัยพบการสร้างพระพิมพ์จำนวนมาก โดยสร้างขึ้นเพื่อบรรจุในพระเจดีย์เพราะมีหลักฐานการจารึกระบุเรื่องราวการสร้างเจดีย์และบูรณะเจดีย์ พระพิมพ์ที่พบมีลักษณะศิลปะลพบุรีผสมกับพุทธศิลป์แบบมหายาน แบ่งการได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะต่าง ๆ คือ ศิลปะอินเดีย ศิลปะทวารวดี ศิลปะพุกาม และศิลปะลพบุรี
พระพิมพ์ในสมัยลพบุรีมักแสดงภาพเป็นพระพุทธรูปหลายองค์หรือพระพุทธรูปกับพระโพธิสัตว์รวมกันอยู่ในแผงพระพิมพ์เดียวกัน พระพิมพ์ในสมัยสุโขทัยมีแนวคิดการสร้างเพื่อเป็นปัจจัยให้ผู้สร้างนั้นได้เกิดในสมัยพระศรีอริยเมตไตรยตามความเชื่อในเรื่องไตรภูมิพระร่วง พระพิมพ์ในสมัยสุโขทัยมักสร้างด้วยเนื้อดินเผาและเนื้อชิน โดยพบตามกรตามเจดีย์ พระพิมพ์แบบสุโขทัยถือได้ว่างดงามกว่าสมัยอื่น ๆ
ในสมัยอยุธยามีการเปลี่ยนคติการสร้างพระพิมพ์ คนเริ่มเชื่อกันเรื่องเหนือธรรมชาติ ไสยศาสตร์ การสร้างพระพิมพ์จึงเพื่อความเป็นสิริมงคล ความศักดิ์สิทธิ์ เพื่อนำพกติดตัวไปได้ เช่นในลิลิตตะเลงพ่ายระบุว่าสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงนำพระพิมพ์ของเมืองพิจิตรติดไว้ที่พระมาลาเมื่อเวลาออกทำศึก
ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระพิมพ์ที่สร้างขึ้นได้รับการเคารพบูชาจนกลายมาเป็นพระเครื่อง
พระมหากษัตริย์บาร์เบโดส

|  พระมหากษัตริย์ แห่งบาร์เบโดส |
| --- | --- |
ราชาธิปไตยในอดีต


ตราแผ่นดินของบาร์เบโดส

สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระมหากษัตริย์เพียงพระองค์เดียว
 
ปฐมกษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
องค์สุดท้าย: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
อิสริยยศ: สมเด็จพระราชินีนาถ
เริ่มระบอบ: 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966
สิ้นสุดระบอบ: 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021
พระมหากษัตริย์แห่งบาร์เบโดส เป็นอดีตระบบการปกครองของประเทศบาร์เบโดสที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขภายใต้รัฐธรรมนูญ ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์เพียงพระองค์เดียวของประเทศบาร์เบโดส ทรงครองราชย์ตั้งแต่บาร์เบโดสได้รับเอกราชเมื่อ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 กระทั่งเปลี่ยนระบบการปกครองเป็นสาธารณรัฐ โดยมีเดม ซานดรา เมซันเป็นประธานาธิบดีคนแรกเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021
บทบาททางรัฐธรรมนูญของพระมหากษัตริย์แห่งบาร์เบโดสนั้น คือ การมีผู้แทนพระองค์ในฐานะผู้สำเร็จราชการแห่งบาร์เบโดส
ทั้งนี้ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ณ ขณะนั้นทรงเป็นพระประมุขของอีกสิบห้าราชอาณาจักรในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ ที่ซึ่งในแต่ละประเทศนั้นถือว่ามีสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นของตนตามกฎหมายและแยกจากกัน การสืบราชสันตติวงศ์นั้นกำกับอยู่ในพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ของสหราชอาณาจักรซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของรัฐธรรมนูญบาร์เบโดส
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 รัฐบาลแห่งบาร์เบโดสประกาศว่าจะทำการถอดถอนสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ออกจากตำแหน่งประมุขภายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 โดยนายกรัฐมนตรีกล่าวว่าได้เวลาที่จะทิ้งอดีตในการเป็นอาณานิคมไว้ข้างหลัง โดยมีแผนการเปลี่ยนการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐแทน อย่างไรก็ตาม ณ ชณะนั้นรัฐบาลไม่สามารถแจ้งให้ประชาชนทราบถึงกรอบเวลาที่ชัดเจนของการดำเนินการเรื่องนี้ได้
เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2564 ได้มีการเสนอร่างกฎหมายแก้ไขรัฐธรรมนูญ "the Constitution (Amendment) (No. 2 ) Bill, 2021" ซึ่งรัฐสภาบาร์เบโดสได้ผ่านกฎหมายดังกล่าวเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม มีใจความสำคัญว่า ให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีคนแรกในการประชุมร่วมกันของรัฐสภาบาร์เบโดส จากการเสนอชื่อร่วมของนายกรัฐมนตรีบาร์เบโดสและผู้นำฝ่ายค้านภายในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2564 และบุคคลที่ได้รับเลือกนั้นให้เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งบาร์เบโดส ในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ซึ่งเป็นวันครบวาระ 55 ปี ของการแยกตัวเป็นเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ประเทศอาร์เจนตินาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศอาร์เจนตินา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศอาร์เจนตินาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 37 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 10 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 3 | 2 | 5 |

| รวม | 3 | 2 | 5 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เฮอร์นัน บาร์เรโต | 100m T35 |  |  |  |  |
| เฮอร์นัน บาร์เรโต | 200m T35 |  |  |  |  |
| อเล็กซิส เซบาสเตียน ชาเวซ | 100m T36 |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศอาร์เจนตินาในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาร์เจนตินาในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาอาร์เจนตินาที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
พรมแดนเกาหลีเหนือ–รัสเซีย

แผนที่ชายแดนเกาหลีเหนือ-สหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือพรมแดนเกาหลีเหนือ-รัสเซีย
พรมแดนเกาหลีเหนือ-รัสเซีย ประกอบด้วย "พรมแดนทางบก" 17.3 กิโลเมตร (10.7 ไมล์) และ "พรมแดนทางทะเล" 22.1 กิโลเมตร (12 ไมล์ทะเล) ตามคำจำกัดความอย่างเป็นทางการของรัสเซีย เป็นพรมแดนระหว่างประเทศที่สั้นที่สุดจากบรรดาพรมแดนของประเทศรัสเซีย
คำอธิบาย

พรมแดนทางบกระหว่างรัสเซียและเกาหลีเหนือทอดยาวไปตามร่องน้ำของแม่น้ำตูเมนจนถึงปากแม่น้ำ ในขณะที่พรมแดนทางทะเลแบ่งน่านน้ำอาณาเขตของทั้งสองประเทศในเขตทะเลญี่ปุ่น
สนธิสัญญาพรมแดนหลักลงนามเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1985 โดยมีสนธิสัญญาไตรภาคีระบุตำแหน่งของจุดสามเหลี่ยมจีน–เกาหลีเหนือ–รัสเซียแยกออกมา พรมแดนเกาหลีเหนือ–รัสเซียและพรมแดนจีน–เกาหลีเหนือทอดยาวไปตามกลางแม่น้ำตูเมน ในขณะที่พรมแดนจีน–รัสเซียเข้าใกล้จุดเชื่อมต่อทางบกจากทิศเหนือ เนื่องจากตามทฤษฏี จุดสามเหลี่ยมจะตั้งอยู่กลางแม่น้ำซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะติดตั้งอนุสาวรีย์พรมแดน ข้อตกลงนี้จึงกำหนดให้ทั้งสามประเทศติดตั้งอนุเสาวรีย์พรมแดนที่ริมฝั่งแม่น้ำแทน และกำหนดตำแหน่งของจุดสามเหลี่ยมโดยการยึดตามจุดที่ตั้งของอนุสาวรีย์เหล่านั้น
หน่วยการบริหารที่ชายแดนฝั่งรัสเซียคือ เขตคาซันสกีของดินแดนปรีมอร์เย ทางฝั่งเกาหลีคือเมืองราซ็อน สถานีรักษาชายแดนรัสเซียหลักในพื้นที่คือเปสชายานา
คลังภาพ

แผนที่พรมแดน DPRK-USSR (1954)
แผนที่พรมแดน DPRK-USSR จาก แผนที่โลกสากล (1967)
แผนที่พรมแดนเกาหลีเหนือ-รัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

The Tumen River Documentation Project at Sino-NK
Frank Jacobs, Manchurian Trivia  February 21, 2012
Photo of border
International Boundary Study No. 59 – December 5, 1965 Korea – U.S.S.R. Boundary
Border marker at 9:28
| ด ค กพรมแดนของประเทศรัสเซีย |
| --- | --- |
ทางบก::  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  จีน  สหภาพยุโรป เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  โปแลนด์  จอร์เจีย อับคาเซีย (พิพาท)  เซาท์ออสซีเชีย (พิพาท)  คาซัคสถาน  มองโกเลีย  เกาหลีเหนือ  นอร์เวย์  ยูเครน 
ทางทะเล::  ญี่ปุ่น  อลาสกา (สหรัฐ)
ประเทศรวันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศรวันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012