stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ขวัญแก้ว วัชโรทัย
ถึงแก่อสัญกรรม

ขวัญแก้วเข้ารับการรักษาภาวะเส้นเลือดหัวใจตีบตันมาระยะหนึ่งด้วยการรักษาทางยา ในห้องไอซียู โรงพยาบาลศิริราช แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร และถึงแก่อสัญกรรมด้วยภาวะหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อเวลา 04.48 น. ของวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2560
วันที่ 29 มกราคม เวลา 17.20 น พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และเชิญพวงมาลาของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพวงมาลาส่วนพระองค์วางที่หน้าโกศศพ นายขวัญแก้ว วัชโรทัย ป.จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ภ.ป.ร.2 ปฏิบัติหน้าที่ประจำพระองค์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อดีตรองเลขาธิการพระราชวัง ในการนี้ ท่านผู้หญิง พลอยไพลิน เจนเซน พระธิดาในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี พร้อมด้วย นายเดวิด วีลเลอร์ สามี มาร่วมพิธีด้วย โดยมี ท่านผู้หญิงวัฒนา วัชโรทัย ภรรยาพร้อมด้วยบุตรชาย นายฐานิสร์ วัชโรทัย วิทยากรพิเศษ สำนักราชเลขาธิการ และนายดิสธร วัชโรทัย ผู้บริหารระดับสูง ประจำสำนักพระราชวัง เฝ้าฯ รับเสด็จ ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เวลา 17.44 น. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่ง จากพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ไปพระราชทานเพลิงศพ นายขวัญแก้ว วัชโรทัย ป.จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ป.ภ., ภ.ป.ร.2 และพลตรีหญิง ท่านผู้หญิงวัฒนา วัชโรทัย ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว., ภ.ป.ร.4 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ขวัญแก้ว วัชโรทัย ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 1 ปฐมดิเรกคุณาภรณ์ (ป.ภ.)
พ.ศ. 2508 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2518 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2520 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2534 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2508 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

อิตาลี :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์
เบลเยียม :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 4
ลักเซมเบิร์ก :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อดอล์ฟแห่งนัสเซา ชั้นที่ 4 (พิเศษ)
เนเธอร์แลนด์ :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งราชวงศ์ออเรนจ์ ชั้นที่ 4
สเปน :
พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นที่ 3 นายทัพ
กรีซ :
พ.ศ. 2506 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จที่ 1 ชั้นที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัตินายขวัญแก้ว วัชโรทัย จากเว็บไซต์โรงเรียนวังไกลกังวล[ลิงก์เสีย]
บ้านพิบูลธรรม

บ้านพิบูลธรรม เลขที่ 17 เชิงสะพานกษัตริย์ศึก ถนนพระรามที่ 1 แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน และเคยเป็นที่ตั้งของกระทรวงพลังงาน ก่อนจะย้ายไปยังอาคารศูนย์เอนเนอร์ยี่คอมเพล็กซ์
ประวัติ

บ้านพิบูลธรรมเดิมชื่อบ้านนนที เป็นบ้านที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชทานเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล) เสนาบดีกระทรวงวัง ซึ่งคงได้สร้างประมาณ พ.ศ. 2456 อันเป็นปีที่เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าฯ เป็นเจ้าพระยา บ้านนี้มีชื่อว่าบ้านนนที ตามชื่อวัวพระนนทิการ ซึ่งเป็นเทวพาหนะของพระอิศวร (ตราประจำเสนาบดีกระทรวงวัง คือคราพระมหาเทพทรงพระนนทิการ) เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดีอยู่ที่บ้านหลังนี้จนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2485 ต่อมารัฐบาลสมัยจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ซื้อไว้เป็นบ้านรับรองแขกเมือง เปลี่ยนชื่อว่าบ้านพิบูลธรรมจน พ.ศ. 2501 จึงมอบให้เป็นที่ทำการของการพลังงานแห่งชาติดังกล่าวแล้วในข้างต้น
สถาปัตยกรรม

ปัจจุบัน ภายในบ้านพิบูลธรรมมีอาคารเก่าแต่แรกสร้างซึ่งมีความงดงามทั้งด้านสถาปัตยกรรมและ ศิลปกรรมอยู่ 2 หลัง และศาลาไม้อีกหลังหนึ่ง คือ อาคารสำนักงานเลขานุการกรมซึ่งอยู่หลังหน้า และอาคาร กองควบคุมและส่งเสริมพลังงานตั้งเยื้องไปด้านหลัง ส่วนศาลาไม้อยู่ด้านขวาของอาคารสำนักเลขานุการกรมและด้านหน้าของอาคารกองควบคุมและส่งเสริมพลังงาน
อาคารทั้งสองหลังสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมยุโรปที่นิยมในยุคนั้น ลักษณะเหมือนปราสาท เป็นอาคาร 2 ชั้น รูปทรงตามปีกอาคารสองข้าง และมีส่วนโค้งส่วนหักมุมและเฉลียงต่างกันแต่ได้สัดส่วนกลมกลืน ประดับลายปูนปั้นตามผนังตอนบน หัวเสา ขอบหน้าต่าง และลูกกรงระเบียง ประตูหน้าต่างไม้สลักลาย มีรูปประติมากรรมหน้าวัวหรือพระโคนนทีติดอยู่ที่เหนือประตู เฉลียงที่มุมขวาของตึกหน้า และที่ผนังข้างประตูหน้าและเหนือประตูเฉลียงข้างของตึกหลังมีสะพานคอนกรีตเชื่อมชั้น 2 ของอาคารทั้ง 2 หลัง
อาคารทั้งสองหลังตกแต่งภายในอย่างวิจิตรด้วยลายไม้แกะสลักตามเพดานและผนังห้อง ประตู และหน้าต่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อาคารในซึ่งตอนหน้าส่วนกลางก่อเป็นห้องชั้นที่ 3 อีกห้องหนึ่งนั้น ด้านหลังเป็นอาคารชั้นเดียว จัดเป็นห้องโถงเอกของบ้าน โดยโถงหน้าเป็นทางเชื่อมจากส่วนหน้าของอาคารสู่โถงในซึ่งมีปีกเป็นรูปโค้งมน รูปทรงของห้องโถงนี้จึงเหมือนตัว T แต่มุมหักมน นับเป็นความงามเยี่ยมทางสถาปัตยกรรม ภายในห้องโถงนี้กึ่งกลางเพดานประดับภาพจิตรกรรมแบบตะวันตกเรื่องรามเกียรติ์ โถงนอกรูปรามสูรเมขลา โถงในรูปทศกัณฐ์ลักนางสีดากำลังต่อสู้กับนกสดายุ เพดานรอบๆ ภาพเขียนประดับด้วยหูช้างไม้สลักเรียงรายตลอด ถัดลงมาเป็นภาพจิตรกรรมเถาไม้ดอกสีสดสวย ผนังจากระดับขอบประตูบนลงมาประดับไม้สลักลาย ตามขอบสลักลายเถาผลไม้ เสาไม้กลมตั้งบนฐานสี่เหลี่ยมสลักลาย พื้นปูหินอ่อน ห้องโถงนี้ปัจจุบันใช้เป็นห้องเลียงรับรอง ห้องด้านหน้าทางปีกซ้ายของอาคารหลังนี้ ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นห้องทำงาน มีภาพจิตรกรรมแบบเดียวกันประดับที่ฝาผนังด้านขวา จับภาพตอนพระรามตามกวาง ส่าวนเพดานห้องเขียนรูปหมู่กามเทพเด็กแบบฝรั่ง เป็นภาพ fresco เขียนโดยชาวอิตาลีชื่อ Carlo Rigoli
ศาลาไม้ เป็นศาลาทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดับไม้สลักตามพนักระเบียงเสา และหูช้างรับกับตัวอาคารทั้งสองหลัง พื้นปูนหินอ่อน หลังคามุงกระเบื้องว่าว
อาคารเหล่านี้ได้รับการซ่อมแซมเพียงเล็กน้อย และทาสีใหม่ สภาพอาคารหลังใหญ่ค่อนข้างชำรุดทรุดโทรม มีรอยร้าวในบางแห่งกรมศิลปากรได้ตรวจสภาพภาพจิตรกรรมแล้วขอให้สำนักงานพลังงานแห่งชาติซ่อมหลังคาแล้วทิ้งไว้ 2-3 ปีเพื่อให้ความชื้นภายในแห้งก่อนจึงจะดำเนินการซ่อมแซมภาพจิตรกรรม ซึ่งสำนักงานพลังงานแห่งชาติได้เปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคาเป็นกระเบื้องลอน และจะได้ดำเนินการของบประมาณซ่อมแซมภาพจิตรกรรมต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

บ้านพิบูลธรรม อาคารอนุรักษ์ด้านศิลปกรรม เก็บถาวร 2009-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติบ้านพิบูลธรรม เก็บถาวร 2010-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ บ้านพิบูลธรรม
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′59″N 100°31′04″E﻿ / ﻿13.7497077°N 100.5179018°E﻿ / 13.7497077; 100.5179018
สถานีรถไฟพหลโยธิน

ระวังสับสนกับ สถานีพหลโยธิน ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
สถานีรถไฟพหลโยธิน หรือ ที่ทำการรับส่งสินค้าพหลโยธิน หรือ ย่านพหลโยธิน เคยเป็นศูนย์ขนถ่ายสินค้าหลักและย่านสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ที่ตั้งเดิมอยู่ที่ถนนกำแพงเพชร 2 แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ฝั่งตรงข้ามสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) (หรือที่เรียกกันติดปากว่า หมอชิต 2) อยู่ในบริเวณเดียวกับที่ทำการรับส่งสินค้าพหลโยธิน เคยเป็นย่านสับเปลี่ยนขนาดใหญ่ซึ่งมีจำนวนรางมากกว่า 50 ราง รวมความยาว (ตามแนวเส้นทาง) ถึง 4 กม.
ประวัติ > การเปิดใช้งาน

สถานีรถไฟพหลโยธิน เป็นสถานีที่สร้างและเปิดใช้งานเป็นลำดับล่าสุด เริ่มก่อสร้างในปลายปี พ.ศ. 2543 การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2544  สถานีนี้สร้างขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ในการให้บริการขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร การให้บริการเดินขบวนรถไฟไปสู่ภูมิภาค และเป็นการตอบสนองความต้องการด้านการขนส่งภายในประเทศ ตามนโยบายของกระทรวงคมนาคม ในการที่จะจัดระบบการขนส่งในช่วงเทศกาลให้เกิดความสะดวกต่อประชาชน สามารถเลือกเดินทางได้ทั้งทางรถไฟ และรถโดยสารประจำทาง กับเพื่อใช้เป็นสถานีเชื่อมต่อ และรองรับการเกิดขึ้นของโครงการรถไฟฟ้าของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ซึ่งมีสถานีปลายทางที่สถานีบางซื่อ
ในระยะแรกการรถไฟฯ ได้จัดให้มีขบวนรถออก-เข้าที่สถานีพหลโยธินแห่งนี้เฉพาะในช่วงเทศกาลวันหยุดหลายวัน เพื่อให้ผู้โดยสารที่ไม่สามารถขึ้นรถโดยสารประจำทางมาขึ้นรถไฟ  โดยไม่ต้องขึ้นรถเมล์ ในปลายปี พ.ศ. 2545 การรถไฟฯ มีนโยบายที่จะปรับปรุงงานด้านบริการ  เพื่อให้ผู้โดยสารได้รับความสะดวก รวดเร็ว ในการเดินทาง และช่วยแก้ปัญหาการจราจรติดขัดในเขตกรุงเทพมหานคร กับปัญหารถแน่นย่านสถานีรถไฟกรุงเทพ (ช่วงแยกยมราช-อุภัยเจษฎอุทิศ) จึงจัดเที่ยวรถประจำที่สถานีพหลโยธินจำนวน 6 ขบวน คือ ขบวนรถธรรมดาที่ 201/202 (พหลโยธิน-พิษณุโลก-พหลโยธิน), ขบวนรถธรรมดาที่ 211/212 (พหลโยธิน-ตะพานหิน-พหลโยธิน) และขบวนรถเร็วที่ 115/116 (พหลโยธิน-พิษณุโลก-พหลโยธิน) และประกาศเปิดใช้เป็นทางการถาวร ตามคำสั่งฝ่ายการเดินรถที่ พ.2/ดร.3/121 ลงวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ยังไม่กำหนดอัตรากำลัง และชั้นสถานีอย่างเป็นทางการ
ประวัติ > การยกเลิกขบวนรถโดยสาร

วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ประกาศยกเลิกเที่ยวรถประจำทั้งหมดจากสถานีรถไฟพหลโยธิน ส่งผลให้ขบวนรถรวมทั้งหมด 6 ขบวน เปลี่ยนต้นทาง/ปลายทาง ไปที่สถานีรถไฟกรุงเทพ
ประวัติ > การยกเลิกสถานีรถไฟ

สถานีรถไฟพหลโยธิน ถูกประกาศยกเลิกการใช้งานอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เป็นต้นไป รวมถึงยกเลิกอักษรย่อ ชื่อภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และรหัสสถานีจากสารบบของการรถไฟฯ เนื่องจากกีดขวางโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม ช่วงบางซื่อ - รังสิต ซึ่งสถานีแห่งนี้อยู่สังกัดงานย่านบางซื่อ กองจัดการเดินรถเขต 1 ศูนย์กรุงเทพปริมณฑล และภาคตะวันออก จุดศูนย์กลางสถานีตั้งอยู่ที่ กม. 8+902.86
แหล่งข้อมูลอื่น

แวะทักทายสถานีพหลโยธิน ก่อนที่ความเงียบเหงาจะมาเยือน
การรถไฟแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2006-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ทางรถไฟสายเหนือ |
| --- | --- |
กรุงเทพ–เชียงใหม่: กรุงเทพ - ยมราช - หอประแจจิตรลดา - สามเสน - ชุมทางบางซื่อ/กรุงเทพอภิวัฒน์ - ดอนเมือง - รังสิต - คลองหนึ่ง - เชียงราก - มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ - นวนคร - เชียงรากน้อย - คลองพุทรา - บางปะอิน - บ้านโพ - อยุธยา - บ้านม้า - มาบพระจันทร์ - บ้านดอนกลาง - พระแก้ว - บ้านภาชี - ดอนหญ้านาง - หนองวิวัฒน์ - บ้านปลักแรด - ท่าเรือ - บ้านหมอ - หนองโดน - บ้านกลับ - บ้านป่าหวาย - ลพบุรี - ท่าแค - โคกกระเทียม - หนองเต่า - หนองทรายขาว - บ้านหมี่ - ห้วยแก้ว - ไผ่ใหญ่ - โรงเรียนจันเสน - จันเสน - บ้านกกกว้าว - ช่องแค - ทะเลหว้า - โพนทอง - บ้านตาคลี - ดงมะกุ - หัวหวาย - หนองโพ - หัวงิ้ว - เนินมะกอก - เขาทอง - นครสวรรค์ - ปากน้ำโพ - บึงบอระเพ็ด - ทับกฤช - คลองปลากด - ชุมแสง - วังกร่าง - บางมูลนาก - หอไกร - ดงตะขบ - ตะพานหิน - ห้วยเกตุ - หัวดง - วังกรด - พิจิตร - ท่าฬ่อ - บางกระทุ่ม - แม่เทียบ - บ้านใหม่ - บึงพระ - พิษณุโลก - บ้านเต็งหนาม - บ้านตูม - แควน้อย - พรหมพิราม - หนองตม - บ้านบุ่ง - บ้านโคน - พิชัย - ไร่อ้อย - ชุมทางบ้านดารา - ท่าสัก - ตรอน - วังกะพี้ - อุตรดิตถ์ - ศิลาอาสน์ - ท่าเสา - บ้านด่าน - ปางต้นผึ้ง - เขาพลึง - ห้วยไร่ - ไร่เกล็ดดาว - แม่พวก - เด่นชัย - ปากปาน - แก่งหลวง - ห้วยแม่ต้า - บ้านปิน - ผาคัน - ผาคอ - ปางป๋วย - แม่จาง - แม่เมาะ - ห้วยรากไม้ - ศาลาผาลาด - แม่ทะ - หนองวัวเฒ่า - นครลำปาง - ห้างฉัตร - ปางม่วง - ห้วยเรียน - แม่ตานน้อย - ขุนตาน - ทาชมภู - ศาลาแม่ทา - หนองหล่ม - ลำพูน - ป่าเส้า - สารภี - เชียงใหม่
ชุมทางบ้านดารา–สวรรคโลก: ชุมทางบ้านดารา - คลองมะพลับ - สวรรคโลก
เด่นชัย–เชียงของ (กำลังก่อสร้าง): เด่นชัย - สูงเม่น - แพร่ - แม่คำมี - หนองเสี้ยว - สอง - แม่ตีบ - งาว - ปงเตา - มหาวิทยาลัยพะเยา - บ้านโทกกวาก - พะเยา - ดงเจน - บ้านร้อง - บ้านใหม่ (พะเยา) - ป่าแดด - ป่าแงะ - บ้านโป่งเกลือ - บ้านโป่งเกลือ - สันป่าเหียง - เชียงราย - ทุ่งก่อ - ชุมทางบ้านป่าซาง - บ้านเกี๋ยง - ศรีดอนชัย - เชียงของ
ชุมทางบ้านป่าซาง–เชียงแสน (กำลังก่อสร้าง): ชุมทางบ้านป่าซาง - โชคชัย - เชียงแสน
นครสวรรค์–แม่สอด (โครงการ): ปากน้ำโพ - บึงเสนาท - บ้านมะเกลือ - มหาโพธิ - เก้าเลี้ยว - บางตาหงาย - เจริญผล  - ตาขีด - ป่าพุทรา  - ยางสูง  - วังแขม - วังยาง - ท่ามะเขือ  - วังบัว - คณฑี  - เทพนคร - กำแพงเพชร - หนองปลิง - ลานดอกไม้ -โกสัมพี - วังเจ้า  - วังหิน  - หนองบัวใต้ - ตาก - ด่านแม่ละเมา - แม่ปะ - แม่สอด - ด่านแม่สอด
ทางรถไฟสายเหนือ
| ด ค ก สถานีรถไฟ ป้ายหยุดรถไฟ และที่หยุดรถไฟ ในพื้นที่ของแขวงบำรุงทางบางซื่อ |
| --- | --- |
 ประดิพัทธ์ (แขวงบำรุงทางกรุงเทพ)  สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์  สทล 10+375  บางซ่อน  บางบำหรุ  พหลโยธิน  นิคมรถไฟ กม.11  บางเขน  ทุ่งสองห้อง  หลักสี่  การเคหะ กม.19 | (แขวงบำรุงทางอยุธยา) ตลาดใหม่ดอนเมือง »   ธนบุรี (เดิม) ธนบุรี  จรัญสนิทวงศ์  บางระมาด  ชุมทางตลิ่งชัน  บ้านฉิมพลี  พุทธมณฑล สาย 2  ศาลาธรรมสพน์  ศาลายา | (แขวงบำรุงทางนครปฐม) วัดสุวรรณ
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

| โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามฝ่ายปฐมวัยและประถมศึกษา |
| --- | --- |
Pibulsongkram Rajabhat University Demonstration School

1 ถนนสนามบิน ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000 
พิกัด: 16°48′37″N 100°16′10″E﻿ / ﻿16.8101711°N 100.2695674°E﻿ / 16.8101711; 100.2695674
ข้อมูล
ประเภท: โรงเรียนสาธิต
คติพจน์: จัดการศึกษา สอดคล้องกับพัฒนาการ เกิดการเรียนรู้อย่างมีความสุข
สถาปนา: 10 มีนาคม พ.ศ. 2505
หน่วยงานกำกับ: มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
ผู้อำนวยการ: รองศาสตราจารย์ นิวัตร พัฒนะ
จำนวนนักเรียน: 790 คน (ปีการศึกษา 2558)
สี:    เขียวอ่อน-ขาว
การจัดการศึกษา: ปฐมวัย - ประถมศึกษา
เว็บไซต์: satit.psru.ac.th
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามฝ่ายปฐมวัยแลประถมศึกษา (อังกฤษ: Pibulsongkram Rajabhat University Demonstration School) เป็นโรงเรียนสาธิต สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ตั้งอยู่เลขที่ 1 ถนนสนามบิน ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก จัดการศึกษาในระดับปฐมวัยถึงประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) โดยมีรองศาสตราจารย์ ดร.นิวัตร พัฒนะ เป็นผู้อำนวยการคนปัจจุบัน
ประวัติ

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2505 ในสมัยที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ยังเป็นวิทยาลัยครูพิบูลสงครามอยู่ โดยได้รับงบประมาณสนับนุนจากองค์การบริหารวิเทศกิจแห่งสหรัฐ (United States Operation Mission: USOM) จำนวน 265,000 บาท และเปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2505 นั้น โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูพิบูลสงคราม" มีสถานที่ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ส่วนวังจันทน์
ในปี พ.ศ. 2524 วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม ได้ทำการรื้อถอนอาคารด้านทิศเหนือและโรงอาหารออกเพื่อจัดสร้างหอสมุด จึงได้ย้ายโรงเรียนไปที่อาคาร 1 ในปีการศึกษา 2525 แต่เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2525 อาคาร 1 ได้ถูกเครื่องบินโอวี-10 ของกองทัพอากาศ พุ่งชนทำความเสียหายให้กับอาคารเรียนทั้งหมด ในเวลา 14.20 น. กองทัพอากาศจึงได้ชดเชยค่าเสียหาย จำนวน 7,200,00 บาท เพื่อก่อสร้างอาคารเรียนให้ใหม่ และให้ชื่ออาคารเรียนหลังใหม่ว่า "อาคารอนุสรณ์" เพื่อเป็นเกียรติแก่นักบินที่เสียชีวิต คือ เรืออากาศโทอนุสรณ์ ถนอมกุลบุตร
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2538 วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม ได้เปลี่ยนเป็นสถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม ตามพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 โรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูพิบูลสงคราม จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสาธิตสถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม
และในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2547 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ลงพระปรมาภิไทยในพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 และประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ส่งผลให้สถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 โรงเรียนสาธิตสถาบันราชภัฏพิบูลสงคราม จึงเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
ต่อมาใน พ.ศ. 2551 มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ได้จัดสรรงบประมาณเพื่อก่อสร้างโรงเรียนสาธิตแห่งใหม่ขึ้นบริเวณ ถนนสนามบิน ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก และทำการย้ายโรงเรียนมาตั้งในสถานที่ใหม่ในปีการศึกษา 2552
สัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์ของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม เป็นตราของมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน และด้านล่างมีชื่อโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงครามบนแถบโค้งชายธง
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
โรงเรียนสาธิต
แหล่งข้อมูลอื่น

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม เก็บถาวร 2017-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก รายชื่อโรงเรียนสาธิตในประเทศไทย |
| --- | --- |
มหาวิทยาลัยรัฐ/   มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ:  เกษตรศาสตร์  เกษตรศาสตร์ กำแพงแสน  ขอนแก่น  ขอนแก่น หนองคาย  จุฬาลงกรณ์  เชียงใหม่  ธรรมศาสตร์  นครพนม  นเรศวร  บูรพา  บูรพา อาชีวศึกษา  พระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง  พระจอมเกล้าธนบุรี  พะเยา  มหาสารคาม  มหิดล  รามคำแหง  รามคำแหง บางนา  ศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน  ศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร  ศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์  ศิลปากร  สงขลานครินทร์  สงขลานครินทร์ อิสลามศึกษา  สวนดุสิต  สวนดุสิต ลำปาง  สวนดุสิต สุพรรณบุรี  สวนดุสิต นครนายก 
มหาวิทยาลัยราชภัฏ:  กาญจนบุรี  จันทรเกษม  เชียงราย  เชียงใหม่  เทพสตรี  ธนบุรี  นครปฐม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  บ้านสมเด็จเจ้าพระยา  พระนคร  พระนครศรีอยุธยา  พิบูลสงคราม  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  มหาสารคาม  ยะลา  ร้อยเอ็ด  รำไพพรรณี  เลย  วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สวนสุนันทา  สุรินทร์  หมู่บ้านจอมบึง  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุบลราชธานี 
มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล:  สาธิตนวัตกรรม ธัญบุรี  อนุบาลสาธิตราชมงคล ธัญบุรี  อีสาน 
มหาวิทยาลัยเอกชน:  กรุงเทพธนบุรี  การจัดการปัญญาภิวัฒน์  รังสิต  รังสิต เชียงใหม่  สาธิตปฐมวัย มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย 
กิจกรรม:  สาธิตสามัคคี  สาธิตราชภัฏสัมพันธ์  สาธิตวิชาการ
หลี่ ต้าเจา

ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีน (ค.ศ. 1888–1927)
หลี่ ต้าเจา (จีน: 李大釗; พินอิน: Lǐ dàzhāo; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1889 – 28 เมษายน ค.ศ. 1927) เป็นปัญญาชนและนักปฏิวัติชาวจีนผู้เข้าร่วมในขบวนการวัฒนธรรมใหม่ในช่วงปีแรกของสาธารณรัฐจีนที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1912 เขาร่วมก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีนกับเฉิน ตู๋ซิ่วในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1921 เขาช่วยสร้างแนวร่วมที่เป็นหนึ่งเดียวระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์จีนกับพรรคชาตินิยมของซุน ยัตเซ็นในช่วงต้นปี ค.ศ. 1924 ระหว่างการกรีธาทัพขึ้นเหนือ หลี่ถูกจับและประหารชีวิตโดยขุนศึกจาง จั้วหลินในปักกิ่งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1927
ชีวประวัติ > หัวหน้าบรรณารักษ์และศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยปักกิ่ง

หลังจากกลับมายังประเทศจีน หลี่ทำงานเป็นบรรณาธิการให้กับหนังสือพิมพ์หลายฉบับในปักกิ่ง โดยตีพิมพ์บทความต่าง ๆ มากมายเพื่อส่งเสริมประชาธิปไตย เสรีภาพ การปกครองภายใต้รัฐธรรมนูญ และการฟื้นคืนชาติ ในฐานะปัญญาชนชั้นนำในขบวนการวัฒนธรรมใหม่  เขาโจมตีประเพณีระบบศักดินาของจีน วิจารณ์อดีตอันทรราชย์ และสนับสนุนระบบผู้แทนอย่างแข็งขัน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1918 หลี่ได้รับการว่าจ้างจากไช่ ยฺเหวียนเผย์ให้เป็นหัวหน้าห้องสมุดที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งในปักกิ่ง และสองสามปีต่อมา เขาก็ได้กลายเป็นศาสตราจารย์ด้านการเมือง ประวัติศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์ที่นั่น เขาสอนหลักสูตรต่าง ๆ มากมายไม่เพียงแต่ในมหาวิทยาลัยปักกิ่งเท่านั้น แต่ยังรวมถึงมหาวิทยาลัยอื่นอีกสี่แห่งในปักกิ่งด้วย เขาได้รับเชิญเป็นวิทยากรโดยสมาคม วิทยาลัย และองค์กรอื่น ๆ ทั่วประเทศจีน ที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง เขามีอิทธิพลต่อนักเรียนในช่วงขบวนการ 4 พฤษภาคมในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 รวมถึงเหมา เจ๋อตง ซึ่งทำงานเป็นผู้ช่วยในห้องอ่านหนังสือของห้องสมุด ในหลาย ๆ ด้าน "การเรียกร้องอย่างเร่งด่วนของหลี่เพื่อประชาธิปไตย วิทยาศาสตร์ และการปกครองตามรัฐธรรมนูญถือเป็นองค์ประกอบสำคัญของความยอดเยี่ยมของขบวนการ 4 พฤษภาคม"
ที่สำคัญไปกว่านั้น หลี่เป็นผู้นำที่มีชื่อเสียงในช่วงขบวนการ 4 พฤษภาคม  เขาให้คำแนะนำและฝึกสอนนักเรียนรุ่นเยาว์ในปักกิ่งให้ต่อต้านรัฐบาลเป่ย์หยางและประท้วงการตัดสินใจของมหาอำนาจจักรวรรดินิยมในการประชุมสันติภาพปารีสใน ค.ศ. 1919 ที่จะโอนสิทธิพิเศษของอาณานิคมของเยอรมันในชานตงให้กับจักรวรรดิญี่ปุ่น ในช่วงเวลานี้ เขาตีพิมพ์ผลงานอย่างมีประสิทธิผลในหัวข้อต่าง ๆ มากมาย โดยส่งเสริมแนวคิดใหม่ ๆ และก้าวหน้า และกลายเป็นคอมมิวนิสต์จีนคนแรกที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาด้วยตนเอง เขาเป็นหนึ่งในนักวิชาการคนแรก ๆ ที่สำรวจรัฐบาลบอลเชวิคในสหภาพโซเวียตซึ่งอาจเป็นต้นแบบให้กับประเทศของเขาเอง ตลอดชีวิตของเขา หลี่รักษาความสัมพันธ์อันดีกับบุคคลสำคัญในขบวนการวัฒนธรรมใหม่ เช่น หู ชื่อ และหลู่ ซฺวิ่น พวกเขาจะมีความเห็นทางวิชาการหลากหลายและมีจุดยืนทางการเมืองต่างกัน
ชีวประวัติ > ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีน

จากคำบอกเล่ามากมาย หลี่เป็นชาตินิยมและเชื่อว่าประชาชาติจีนสามารถเพลิดเพลินไปกับยุคฟื้นฟูได้โดยการยอมรับวัฒนธรรมใหม่ ฟื้นฟูประชาชน และปรับปรุงอารยธรรมของตน หลี่ชื่นชมอเมริกามาหลายปีแต่เปลี่ยนทัศนคติดังกล่าวมาเป็นปัญญาชนที่นิยมรัสเซียใน ค.ศ. 1919  เช่นเดียวกับปัญญาชนคนอื่น ๆ ในสมัยของเขา ความคิดของหลี่ได้รับผลกระทบจากองค์ประกอบที่หลากหลาย เช่น ลัทธิอนาธิปไตยของโครพ็อตกิน หลังจากขบวนการ 4 พฤษภาคม เขาและปัญญาชนคนอื่น ๆ เริ่มหันไปหาลัทธิมากซ์ ความสำเร็จของการปฏิวัติบอลเชวิคเป็นปัจจัยในการปรับเปลี่ยนมุมมองทางการเมืองของเขา
ต่อมา หลี่ผสมผสานความคิดชาตินิยมดั้งเดิมของตนกับทัศนคติแบบมาร์กซิสต์ที่เพิ่งได้รับมาใหม่เพื่อสร้างวิสัยทัศน์ทางการเมืองเพื่อความอยู่รอดของชาติ การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าหลี่อ่านผลงานที่เกี่ยวข้องกับลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นหลักจากแหล่งข้อมูลของญี่ปุ่นซึ่งช่วยให้เขาเข้าใจอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ได้ลึกซึ้งขึ้น
ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์การเมืองของหลี่มีความต่างจากมุมมองทั่วไปของมาร์กซิสต์ที่ว่าชนชั้นกรรมาชีพในเมืองเป็นชนชั้นปฏิวัติ ในมุมมองของหลี่ ชาวนาในชนบทของจีนจะเป็นพลังสำคัญในการปรับระดับชนชั้นและเป็นแหล่งที่มาทางการเมืองสำหรับการปฏิวัติ
แม้จะมีการตีพิมพ์บทความที่อ้างอิงถึงลัทธิมากซ์บางส่วนในประเทศจีนมาก่อนแล้วก็ตาม แต่ใน ค.ศ. 1918 หลี่กลายเป็นคนแรกในจีนที่เผยแพร่ลัทธิมากซ์ผ่านบทความที่ตีพิมพ์อย่างมีนัยสำคัญ ในบทความ ทัศนะมาร์กซิสต์ของข้าพเจ้า (My Marxist Views) ของเขาใน ค.ศ. 1919 และบทความ สาระสำคัญของการศึกษาประวัติศาสตร์ (The Essentials of Historical Study) ของเขาใน ค.ศ. 1924 หลี่กล่าวว่ารุ่นต่อรุ่นสร้างอนาคตของตนเองได้โดยการควบคุมพลังทางสังคม ในมุมมองของหลี่ การเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์เกิดขึ้นผ่านการก้าวหน้าแบบเชิงเส้นตรงที่เน้นไปที่ขั้นตอนต่าง ๆ ของการปรับปรุงอารยธรรมโดยได้รับการควบคุมจากการกระทำของมนุษย์
หลี่ริเริ่มเหล่าเยาวชนสังคมนิยมปักกิ่งใน ค.ศ. 1920 เขาสร้างกลุ่มสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์จีนกลุ่มแรก ๆ ในปักกิ่งตั้งแต่ก่อนจะมีการก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีนในเซี่ยงไฮ้ หลี่และเฉิน ตู๋ซิ่วได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรค
ชีวประวัติ > แนวร่วมพรรคชาตินิยมของซุน ยัตเซ็น

ภายใต้การนำของหลี่และเฉิน พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้พัฒนาความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับองค์การคอมมิวนิสต์สากลที่ควบคุมโดยโซเวียต ภายหลังการก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีน หลี่และคอมมิวนิสต์ยุคแรกคนอื่น ๆ ได้ทำงานอย่างขยันขันแข็งเพื่อระดมคนงานทางรถไฟและเหมืองแร่ชาวจีนให้ต่อสู้เพื่อสิทธิของตนเอง ภายใต้การกำกับดูแลของโคมินเทิร์น หลี่และเฉินเข้าร่วมพรรคชาตินิยมใน ค.ศ. 1922 และสร้างความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับซุน ยัตเซ็น หลี่ได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมาธิการบริหารกลางของก๊กมินตั๋ง ในกว่างโจว (กวางตุ้ง) ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2467 ซึ่งถือเป็นการก่อตั้งแนวร่วมแรกระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคชาตินิยมอย่างเป็นทางการ ทั้งสองฝ่ายทำงานร่วมกันในการต่อสู้กับศัตรูร่วมกัน ได้แก่ รัฐบาลขุนศึกในปักกิ่งและมหาอำนาจจักรวรรดินิยมที่ครอบงำอิทธิพลหลายด้านในประเทศจีน
หลี่ไปเยือนสหภาพโซเวียตในปลายปี ค.ศ. 1924 และอยู่ที่นั่นนานหลายเดือน เมื่อกลับจากรัสเซีย เขาได้เกี้ยวพาราสีเฝิง ยฺวี่เสียง ขุนศึกคริสเตียนให้เข้าฝ่ายชาตินิยม ชักชวนคนหนุ่มสาวเข้าร่วมพรรคการเมืองทั้งสอง และจัดกิจกรรมปฏิวัติมากมาย เขาเร่งเร้าให้เฝิงใช้ยุทธศาสตร์ในการต่อสู้กับจาง จั้วหลินตั้งแต่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีนไปจนถึงมณฑลเหอหนาน ซึ่งถือเป็นสิ่งสำคัญต่อความสำเร็จของการกรีธาทัพขึ้นเหนือเพื่อโค่นระบอบขุนศึกในปักกิ่ง
ชีวประวัติ > เสียชีวิต

ความตึงเครียดระหว่างโคมินเทิร์นกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนในด้านหนึ่งและก๊กมินตั๋งในอีกด้านหนึ่งนำไปสู่การวางอุบายทางการเมือง โดยเฉพาะหลังการเสียชีวิตของซุน ยัตเซ็นใน ค.ศ. 1925 ไม่ว่าในกรณีใด หลี่มีส่วนสำคัญในแนวร่วมของพรรคทั้งสองซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นผู้นำในจีนตอนเหนือ เขาช่วยจัดการประท้วงต่อต้านรัฐบาล โดยเฉพาะในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1926 ซึ่งทหารรักษาการณ์ของรัฐบาลได้ยิงเข้าไปในฝูงชน ทำให้มีผู้เสียชีวิต 47 รายและบาดเจ็บอีกกว่า 200 ราย หลังการสังหารหมู่ 18 มีนาคม หลี่ถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อผู้ต้องสงสัยที่รัฐบาลเป่ย์หยางต้องการตัวมากที่สุด เขาหลบภัยไปยังสถานทูตโซเวียตในปักกิ่งแต่ยังคงเคลื่อนไหวทางการเมืองในจีนตอนเหนือเพื่อโค่นรัฐบาลขุนศึก เมื่อแนวร่วมล่มสลายใน ค.ศ. 1927 จาง จั้วหลินแห่งกลุ่มเฟิ่งเทียนได้สั่งการบุกโจมตีสถานทูตในวันที่ 6 เมษายน แม้จะละเมิดเอกสิทธิ์ทางการทูต แต่การกระทำนี้ได้รับการสนับสนุนจากคณะผู้แทนทางการทูตต่างประเทศอื่น ๆ ไปแล้ว หลี่ ภรรยาและลูกสาวของเขาถูกจำคุก แต่ภรรยาและลูกสาวของเขาได้รับการปล่อยตัวไม่นานหลังจากหลี่ถูกประหารชีวิต หลี่และพันธมิตรอีก 19 คน ทั้งชาตินิยมและคอมมิวนิสต์ ถูกตัดสินประหารชีวิตอย่างลับ ๆ และพวกเขาถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1927