stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายในเอเชียนเกมส์ 1962
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม | Pld | W | L |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! |  ญี่ปุ่น | 7 | 7 | 0 |
| 2 ! |  อินเดีย | 7 | 6 | 1 |
| 3 ! |  ปากีสถาน | 7 | 3 | 4 |
| 4 |  อินโดนีเซีย | 7 | 4 | 3 |
| 5 |  เกาหลีใต้ | 7 | 3 | 4 |
| 6 |  พม่า | 7 | 1 | 6 |
| 7 |  กัมพูชา | 4 | 2 | 2 |
| 8 |  ไทย | 4 | 1 | 3 |
| 9 |  ฟิลิปปินส์ | 4 | 0 | 4 |
| ด ค กกีฬาวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  |  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  |  |
 เอเชียนเกมส์  กีฬาในเอเชียนเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สรุปเหรียญ  สนามแข่งขัน
สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมอนเตเนโกร

| มิเลนา วูโกติช |
| --- | --- |
พระสาทิสลักษณ์ เมื่อ ค.ศ. 1910
สมเด็จพระราชินีแห่งมอนเตเนโกร
ระหว่าง: 28 สิงหาคม ค.ศ. 1910 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918
เจ้าหญิงแห่งมอนเตเนโกร
ระหว่าง: 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1860 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1910

พระราชสมภพ: 4 พฤษภาคม 2391 ประเทศมอนเตเนโกร
สวรรคต: 16 มีนาคม พ.ศ. 2466 (74 พรรษา) ฝรั่งเศส
พระราชสวามี: พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร
พระราชบุตร: เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร เจ้าหญิงอนัสตาเซียแห่งมอนเตเนโกร เจ้าหญิงมาลิกาแห่งมอนเตเนโกร เจ้าชายดานิโล มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี เจ้าหญิงอันนาแห่งมอนเตเนโกร เจ้าหญิงโซเฟียแห่งมอนเตเนโกร เจ้าชายมิครอฟแห่งมอนเตเนโกร เจ้าหญิงซาเนียแห่งมอนเตเนโกร เจ้าหญิงวีเยราแห่งมอนเตเนโกร เจ้าชายปีเตอร์แห่งมอนเตเนโกร
ราชวงศ์: เปรโตวิช-เนจอร์จ
พระราชบิดา: เปตรา วูโกติช
พระราชมารดา: เยเลนา วูโกติช
ลายพระอภิไธย: 
สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมอนเตเนโกร (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Милена Петровић-Његош) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2391 ณ มอนเตเนโกร เป็นธิดาของเปตรา วูโกติช
และเยเลนา วูโกติช พระราชบิดาของพระองค์ทรงเป็นเศรษฐีที่ดินรายใหญ่ของประเทศ และยังเป็นสหายคนสนิทของมิครอฟ เปรโตวิช-เนจอร์จ พระราชบิดาในพระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกรซึ่งเป็นทหารในยุค 2393 ในปี 2396 ขณะพระองค์มีพระชนมายุได้ 6 พรรษา ก็ได้หมั้นกับดานิโลที่ 1 เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกรซึ่งเป็นพระปิตุลาในพระราชสวามี และเมื่อพระราชมารดาของพระองค์ถึงแก่กรรม การหมั้นนั้นก็ยุติลงเนื่องจากพระองค์และดานิโลที่ 1 เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกรมิได้มีใจให้กันแต่อย่างใด พระองค์ทรงเติบโตมาในแบบของผู้ดีชั้นสูงของยุโรป เรียนรู้วัฒนธรรมและประเพณีของยุโรปจนชำนาญ แต่พระองค์ก็ยังทรงไม่สามารถอ่านหนังสือออก พระองค์ถูกส่งไปเรียนในตรีเยสเต พระองค์ทรงสามารถอ่านออกเขียนได้ในเวลาไม่นานก่อนจะย้ายไปปารีส
อภิเษกสมรส

มิเลนา วูโกติชทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร ในเดือนพฤศจิกายน 2403 มิเลนา วูโกติซ รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงพระชายาแห่งมอนเตเนโกร จนกระทั่งพระราชสวามีขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ มิเลนา วูโกติซ จึงเป็น สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมเนเตเนโกร ทั้งคู่ มีพระราชบุตรถึง 12 พระองค์ ดังนี้
เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงอนัสตาเซียแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงมาลิกาแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าชายดานิโล มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร
เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี
เจ้าหญิงอันนาแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงโซเฟียแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าชายมิครอฟแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงซาเนียแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าหญิงวีเยราแห่งมอนเตเนโกร
เจ้าชายปีเตอร์แห่งมอนเตเนโกร
บั้นปลายพระชนม์ชีพ

สมเด็จพระราชินีมิเลนา ทรงดำรงพระชนม์ชีพแบบเรียบง่าย ถึงแม้ประเทศนั้นกำลังต่อต้านราชวงศ์ จนเกิดการปฏิวัติมอนเตเนโกรเข้าสู่ระบอบประธานาธิบดี และพระองค์กับพระราชสวามี จึงเป็นพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งมอนเตเนโกรเพียง 2 พระองค์เท่านั้น พระองค์และพระราชสวามีเคยเสด็จพระราชดำเนินเยือนอิสตันบูล ตามคำกราบบังคมทูลเชิญของ สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ในปี 2422 ซึ่งถือเป็นพระราชวงศ์ต่างประเทศเพียงไม่กี่พระองค์เท่านั้น ที่มีโอกาสได้เสด็จไปนครแห่งนี้ จนกระทั่งมอนเตเนโกรถูกผนวกเข้ากับเซอร์เบีย ในปี 2461 พระบรมวงศ่นุวงศ์แห่งมอนเตเนโกรต้องเสด็จพระราชดำเนิน/เสด็จออกจากประเทศซึ่งพระองค์แลพระราชสวามีเสด็จสวรรคตลงในประเทศฝรั่งเศส พระบรมศพของพระองค์และพระราชสวามีถูกฝังในซานโรเม เมืองทางตอนใต้ของอิตาลี
สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมอนเตเนโกร เมื่อพระชนมายุย่างเข้าปีที่ 70
หญ้าตะกรับ

| หญ้าตะกรับ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Cyperaceae
สกุล:: Cyperus
สปีชีส์:: C.  procerus 
ชื่อทวินาม
Cyperus procerus 

หญ้าตะกรับ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyperus procerus) เป็นพืชวงศ์กกและเป็นพืชหลายฤดู ขึ้นเป็นกอ มีไหล สูง 50–150 เซนติเมตร ใบเป็นเส้นตรง สั้นกว่ากอ ดอกเป็นดอกช่อแบบซี่ร่ม ช่อดอกย่อยยาว 1–3 เซนติเมตร สีน้ำตาลหรือแดง มีดอกย่อย 10–30 ดอก ขยายพันธุ์ด้วยไหลหรือเมล็ด ชอบขึ้นในดินชื้น พบทั่วไปบริเวณท้องนาและที่ที่มีน้ำท่วมขัง
อรพิม

| อรพิม |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
สกุล:: Bauhinia
สปีชีส์:: B.  winitii
ชื่อทวินาม
Bauhinia winitii Craib

อรพิม หรือ คิ้วนาง  (ชื่อวิทยาศาสตร์: Bauhinia winitii) เป็นไม้เถาเนื้อแข็งในสกุลชงโค มีมือเกาะ มีขนสีน้ำตาลที่กิ่งอ่อน ใบประกอบ ดอกมี 5 กลีบ สีขาว 4 กลีบ สีเหลือง 1 กลีบ ติดฝักเป็นรูปดาบ เปลือกบาง ผิวเรียน เมล็ดข้างในแบน มีจำนวนมาก แก้ท้องเสีย แก้ปวดศีรษะ ขับเสมหะ แก้บิด จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นที่พบได้ในประเทศไทยเท่านั้น และเป็นดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
โดยชื่อวิทยาศาสตร์นั้น ตั้งขึ้นเป็นเกียรติแก่ พระยาวินิจวนันดร (โต โกเมศ) นักพฤษศาสตร์ชาวไทย ที่ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งพฤษศาสตร์ไทย"
สวนสาธารณะโอโดริ

| สวนสาธารณะโอโดริ |
| --- | --- |


ประเภท: สวนสาธารณะเทศบาล
ที่ตั้ง: ซัปโปโระ ญี่ปุ่น
พื้นที่: 78,901 ตร.ม.
เปิดตัว: พ.ศ. 2412
ผู้ดำเนินการ: นครซัปโปโระ
เทศกาลหิมะซัปโปโระ
สวนสาธารณะโอโดริ (ญี่ปุ่น: 大通公園; โรมาจิ: โอโดริโกเอ็ง) เป็นสวนสาธารณะใจกลางเมืองของนครซัปโปโระ เมืองเอกของจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น คำว่า "โอโดริ" ในภาษาญี่ปุ่นมีความหมายว่า "ทางเดินที่กว้าง" สวนสาธารณะโอโดริ มีความยาวถึง 1.5 กิโลเมตร ผ่านอาคารกว่า 12 ช่วงตึก (丁目 โชเมะ) มีพื้นที่รวมทั้งหมด 78,901 ตารางเมตร ในอดีตเมื่อครั้งเริ่มวางผังเมือง มันถูกวางแผนไว้ให้เป็นทางเดินสายใหญ่ใจกลางเมือง ก่อนที่จะกลายเป็นสวนสาธารณะในเวลาต่อมา ในแต่ละปี จะมีงานมากมายมาจัดที่สวนสาธารณะแห่งนี้ อาทิ เทศกาลดอกไลลักซัปโปโระ เทศกาลหิมะซัปโปโระ เป็นต้น ปลายสุดของสวนสาธารณะแห่งนี้ ยังเป็นที่ตั้งของซัปโปโระทีวีทาวเวอร์ และใกล้เคียงยังมีสถานที่ที่น่าสนใจ อาทิ พิพิธภัณฑ์จดหมายเหตุนครซัปโปโระ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสวนสาธารณะโอโดริ เก็บถาวร 2008-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Japan Travel Guide, Odori Park เก็บถาวร 2017-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Happy Jappy, Odori Park เก็บถาวร 2009-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
43°03′35″N 141°20′47″E﻿ / ﻿43.05972°N 141.34639°E﻿ / 43.05972; 141.34639
หญ้าช้างน้อย

| หญ้าช้างน้อย |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Dipsacales
วงศ์:: Caprifoliaceae
สกุล:: Lonicera
สปีชีส์:: L.  siamensis
ชื่อทวินาม
Lonicera siamensis 

หญ้าช้างน้อย  ชื่อวิทยาศาสตร์: Lonicera siamensis เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Caprifoliaceae ยอดอ่อนมีขนนุ่ม ใบเดี่ยว รูปไข่ ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 กลีบไม่เท่ากัน ผลรูปกลม ออกดอกช่วงเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ พบตามพื้นที่สูงของภาคเหนือและภาคตะวันตก พบครั้งแรกในประเทศไทยโดยหมอคาร์เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 ที่ ดอยเว้า จังหวัดลำปาง ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
วัดบางอ้อยช้าง

| วัดบางอ้อยช้าง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 79 หมู่ที่ 2 ซอยบางกรวย-ไทรน้อย 29 ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบางอ้อยช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดบางอ้อยช้าง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง รวบรวมของเก่าแก่ของสำคัญในชุมชน
ประวัติ

สันนิษฐานว่าวัดสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยหรือก่อนหน้านั้น เดิมที่ตั้งหมู่บ้านที่ปลูกต้น อ้อยช้าง สำหรับเลี้ยงช้าง และยังได้ส่งส่วยอ้อยไปเลี้ยงช้างหลวงที่กรุงศรีอยุธยา จึงเรียกหมู่บ้านว่า บ้านส่วยอ้อย ต่อมาเมื่อมีการสร้างวัดบางอ้อยช้างขึ้นมา จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น บ้านวัดบางอ้อยช้าง ตามชื่อวัด จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชาวบ้านก็ได้ร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นในบริเวณชุมชน ราว พ.ศ. 2304 เป็นหนึ่งในสามชุมชนที่รวบรวมเสบียงเวลาเกิดศึกสงครามร่วมกับทัพหลวง รวมถึงส่งชายฉกรรจ์ในพื้นที่ไปร่วมรับใช้ชาติร่วมกับกองทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินในการกู้แผ่นดิน ทำให้วัดมีการสร้างอนุสาวรีย์พระเจ้าตากสิน ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง รวบรวมของเก่าแก่ของสำคัญในชุมชน
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปสลักด้วยศิลาแลงสมัยสุโขทัย และถอดได้เป็นท่อน ๆ อายุประมาณ 600 ปี สันนิษฐานว่าเอาแบบมาจากลังกา เดิมพระพุทธรูปองค์นี้ประดิษฐานในอุโบสถหลังเก่าที่มีลักษณะเป็นแบบมหาอุตย์จนถึง พ.ศ. 2495 จึงได้อันเชิญมายังอุโบสถหลังใหม่ ภายในพระอุโบสถหลังใหม่ยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เขียนขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2549 ด้วยสีอะครีลิก ลักษณะของภาพแบ่งเป็น 4 ผนังคือ ผนังด้านที่ 1 ตอนมหาสุบินนิมิต ตอนประสูติ ตอนมหาภิเนษกรมณ์ ตอนตรัสรู้ ผนังด้านที่ 2 ตอนเสด็จโปรดปัญจวคีย์ ตอนแสดงปาฏิหาริย์ ตอนเสด็จลงจากดาวดึงส์ ตอนปรินิพพาน ผนังด้านที่ 3 (ผนังหุ้มกลองหลังพระประธาน) วาดเรื่องไตรภูมิ และผนังด้านสุดท้าย (ผนังหุ้มกลองด้านหน้าพระประธาน) วาดเป็นตอนมารผจญ นอกจากเนื้อหาพุทธประวัติยังสอดแทรกประวัติศาสตร์ของวัดบางอ้อยช้าง เช่น ภาพวาดตอนรัชกาลที่ 5 เสด็จมาบำเพ็ญพระราชกุศลทางชลมารค เป็นต้น
รอยพระพุทธบาทเบื้องซ้าย ประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปที่สร้างปี พ.ศ. 2535 รอยพระพุทธบาท หล่อด้วยทองสำริดขนาด 54 นิ้ว กว้าง 19.5 นิ้ว หนัก 190 กิโลกรัม คาดว่ารอยพระพุทธบาทพบโดยท่านพระอธิการทองอยู่ เจ้าอาวาสวัดองค์แรก ที่ได้ธุดงด์ไปทางเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2339
ศาลาการเปรียญ มีภาพจิตรกรรมลวดลายทองรอยพระพุทธบาทเบื้องขวาบนฝ้าเพดานไม้เหนือศีรษะ สันนิษฐานว่าน่าจะมีมานานแล้ว ภายในมีธรรมาสน์บุษบกยอดมหากฐินที่เป็นศิลปะสมัยอยุธยา
พิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง

พิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้างโดยเปิดอย่างเป็นทางการ พ.ศ. 2541–2542 เป็นอาคาร 3 ชั้น รวบรวมของเก่า เช่น ตาลปัตรของรัชกาลที่ 5 ที่มีสัญลักษณ์นารายณ์ทรงครุฑตามศิลปะของรัชกาลที่ 5 ชุดของหลวงปู่ที่เย็บด้วยมือทั้งหมดหนังสือพระไตรปิฎก ตู้ไม้สักลายรดน้ำที่ยังไม่ปิดทองหีบทองที่ใช้บรรจุศพลายเทพพนมพิกุลและลายบัว ตะลุ่มหรือพานแว่นฟ้า ยังมีเครื่องถ้วยชามของจีนในสมัยราชวงศ์ชิง สมุดข่อยโบราณและชุดแสดงข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันของชาวสวนเมืองนนท์ เช่น หม้อไว้เพาะทุเรียน หม้อหุงข้าว ไห โอ่งทำมือยุคแรกของจีนที่มีสีเขียวหยก
สุลต่านแห่งรัฐกลันตัน

| สุลต่านรัฐกลันตัน |
| --- | --- |
รัฐ
ตราประจำรัฐ
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน ตั้งแต่ 13 กันยายน พ.ศ. 2553
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สุลต่านแห่งรัฐกลันตัน
กษัตริย์องค์แรก: สุลต่านมูฮัมมัดที่ 1 แห่งกลันตัน
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1267
สุลต่านแห่งรัฐกลันตัน เริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1886 สุลต่านองค์ปัจจุบันคือ สุลต่านมูฮัมมัด ฟาริส เปตรา ดำรงตำแหน่งสุลต่าน เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2010
ราชวงศ์กลันตัน

| ลำดับ | พระนาม | ครองราชย์ |
| --- | --- | --- |
| 1 | สุลต่านฮะมัดแห่งกลันตัน | 1886 - 1890 |
| 2 | สุลต่านมูฮัมมัดที่ 3 แห่งกลันตัน | 1890 - 1891 |
| 3 | สุลต่านมันซูแห่งกลันตัน | 1891 - 1900 |
| 4 | สุลต่านมูฮัมมัดที่ 4 แห่งกลันตัน | 1900 - 1920 |
| 5 | สุลต่านอิสมาอิลแห่งกลันตัน | 1920 - 1944 |
| 6 | สุลต่านอิบราฮิมแห่งกลันตัน | 1944 - 1960 |
| 7 | สมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา | 1960 - 1979 |
| 8 | สุลต่านอิสมาอิล เปตรา | 1979 - 2010 |
| 9 | สมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5 | 2010 - ปัจจุบัน |
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์มาเลเซีย
รัฐกลันตัน
สุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์

| สุลต่านรัฐเซอลาโงร์ |
| --- | --- |
รัฐ
ตราประจำรัฐ
อยู่ในราชสมบัติ

สุลต่านชะรอฟุดดีน อิดริส ชาห์ ตั้งแต่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สุลต่านแห่งเซอลาโงร์
กษัตริย์องค์แรก: สุลต่านซาลาฮุดดิน ชาห์
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1745
สุลต่านแห่งเซอลาโงร์ เป็นตำแหน่งสำหรับผู้ปกครองตามรัฐธรรมนูญแห่งรัฐเซอลาโงร์ เริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1745 สุลต่านองค์ปัจจุบันคือ สุลต่านชะรอฟุดดีน อิดริส ชาห์ ขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ.2001 หรือ พ.ศ. 2544 ต่อไปนี้คือรายพระนามสุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์
รายพระนามสุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์

สุลต่านซาลาฮุดดิน ชาห์:1745-1778
สุลต่านอิบราฮิม ชาห์:1778-1826
สุลต่านมูฮัมหมัด ชาห์:1826-1857
สุลต่านซีร์ อับดุล ซามัด:1857-1896
สุลต่านซีร์ อเลดดิน สุไลยมาน ชาห์:1896-1937
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลตาน ฮิซามุดดีน อะลาม ชาห์:1937-1942, 1945-1960
สุลต่านมูซา เกียฮุดดิน เกียยาด ชาห์:1942-1945
สมเด็จพระราชาธิบดีซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ:1960-2001
สุลต่านชะรอฟุดดีน อิดริส ชาห์:2001-ปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

ยังดีเปอร์ตวนอากง
รัฐเซอลาโงร์
| ด ค กประมุขแห่งรัฐในมาเลเซีย |
| --- | --- |
สุลต่าน/รายา/ยังดีเปอร์ตวนเบซาร์:  รัฐยะโฮร์ อิบราฮิม อิสมาอิล รัฐเกอดะฮ์ ตวนกู มาห์มุด ซาเลฮุดดิน รัฐกลันตัน มูฮัมมัด ฟาริส เปตรา รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ตวนกู มูห์ริซ ปะหัง อับดุลละฮ์ ชะฮ์ รัฐเประก์ สุลต่านนาซรีน ชาห์ รัฐปะลิส ซัยยิด ซีรอญุดดีน เซอลาโงร์ สุลต่านชาราฟุดดิน อิดริซ ชะฮ์ รัฐตรังกานู มีซัน ไซนัล อาบีดิน 
ยังดีเปอร์ตวนเนกรี/ผู้ว่าราชการรัฐ:  รัฐมะละกา โมห์ด อาลี รุซตัม รัฐปีนัง อะห์มัด ฟูซี อับดุล ราซะก์ รัฐซาบะฮ์ จูฮาร์ มาฮิรุดดิน รัฐซาราวัก อับดุล ตาอิบ มะห์มุด 
ธงประจำพระอิสริยยศสุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์
สโนว์

สโนว์ อาจหมายถึง
สโนว์ (นักร้อง) หรือในชื่อจริงว่า Darrin O'Brien นักร้องเรกเก้ชาวแคนาดา
สโนว์ ตัวละครในอิทธิฤทธิ์พิชิตมายา
สโนว์ วิลเลียส ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี XIII
หิมะ
สุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์

| สุลต่านรัฐยะโฮร์ |
| --- | --- |
รัฐ
ตราประจำรัฐ
อยู่ในราชสมบัติ

สุลต่านอิบราฮิม อิสมาอิล ตั้งแต่ 23 มกราคม ค.ศ. 2010
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: ฮิสมาเจสตี สุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์
กษัตริย์องค์แรก: สุลต่านมะห์มุด ชาห์
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1511
สุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์ (ยาวี: سلطان جوهر) เป็นตำแหน่งผู้ปกครองของรัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย ในอดีต สุลต่านมีอำนาจเด็ดขาดเหนือรัฐและได้รับการถวายคำแนะนำจากเบนดาฮารา แต่ในปัจจุบันบทบาทของเบนดาฮาราถูกแทนที่โดยเมินเตอรีเบอซาร์ หรือมนตรีข้าหลวง (Menteri Besar) ด้วยระบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญผ่านรัฐธรรมนูญแห่งรัฐยะโฮร์ สุลต่านเป็นประมุขแห่งรัฐยะโฮร์ตามรัฐธรรมนูญ สุลต่านมีกองกำลังทหารอิสระของพระองค์เอง คือ กองกำลังทหารหลวงยะโฮร์ (อัสการ์ ทิมบาลัน เซเตีย เนเกรี ยะโฮร์) สุลต่านยังเป็นประมุขของศาสนาอิสลามในรัฐยะโฮร์ด้วย
รายพระนามสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์

| ลำดับ | พระนาม | ครองราชย์ |
| --- | --- | --- |
| 1 | สุลต่านมะห์มุด ชาห์ | 1511 – 1528 |
| 2 | สุลต่านอัลอุดดิน เรียยาด ชาห์ที่ 2 | 1528 – 1564 |
| 3 | สุลต่านมูซาฟาร์ ชาห์ที่ 2 | 1564 – 1579 |
| 4 | สุลต่านอับดุล จาลิล ชาห์ที่ 1 | 1579 – 1580 |
| 5 | สุลต่านอลี จาลลา อับดุล จาลิล ชาห์ที่ 2 | 1581 – 1597 |
| 6 | สุลต่านอัลอุดดิน เรียยาด ชาห์ที่ 3 | 1597 – 1615 |
| 7 | สุลต่านอับดุลเลาะห์ มายาด ชาห์ | 1615 – 1623 |
| 8 | สุลต่านอับดุล จาลิล ชาห์ที่ 3 | 1623 – 1677 |
| 9 | สุลต่านอิบราฮิม ชาห์ แห่งยะโฮร์ | 1677 – 1685 |
| 10 | สุลต่านมะห์มุด ชาห์ที่ 2แห่งยะโฮร์ | 1685 – 1699 |
| 11 | สุลต่านอับดุล จาลิลที่ 4 | 1699 – 1720 |
| 12 | สุลต่านอับดุล จาลิล ราห์มาด ชาห์ | 1718 – 1722 |
| 13 | สุลต่านสุไลยมาน บาดรุน อลัม ชาห์ | 1722 – 1760 |
| 14 | สุลต่านอับดุล จาลิล มุดซัม ชาห์ | 1760 – 1761 |
| 15 | สุลต่านฮะมัด เรียยาด ชาห์ | 1761 – 1761 |
| 16 | สุลต่านมะห์มุด ชาห์ที่ 3 | 1761 – 1812 |
| 17 | สุลต่านอับดุล ราห์มาน มุดซัม ชาห์ | 1812 – 1819 |
| 18 | สุลต่านฮุสเซียน ชาห์ | 1819 – 1835 |
| 19 | สุลต่านอลี | 1835 – 1877 |
| 20 | รายาเตเมงกุง ตุน เดียง อิบราฮิม | 1855 – 1862 |
| 21 | สุลต่านอบู บาคาร์ | 1862 – 1895 |
| 22 | สุลต่านอิบราฮิม | 1895 – 1959 |
| 23 | สุลต่านอิสมาอิล | 1959 – 1981 |
| 24 | สมเด็จพระราชาธิบดีอิสกันดาร์ | 1981 – 2010 |
| 25 | สมเด็จพระราชาธิบดีอิบราฮิม อิซมาอิล | 2010 – ปัจจุบัน |
ดูเพิ่ม

ยังดี เปอร์ตวน อากง
รัฐยะโฮร์
หญ้าถอดปล้อง

| หญ้าถอดปล้อง |
| --- | --- |

หญ้าถอดปล้องที่สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Pteridophyta
ชั้น:: Equisetopsida
อันดับ:: Equisetales
วงศ์:: Equisetaceae
สกุล:: Equisetum
สปีชีส์:: Equisetum ramosissimum
สปีชีส์ย่อย:: E.  debile
ชื่อทวินาม
Equisetum debile Roxb. ex Vaucher

หญ้าถอดปล้อง หญ้าถอดบ้อง หรือ หญ้าเงือก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Equisetum debile) เป็นพืชในวงศ์ Equisetaceae บางครั้งหญ้าถอดปล้องถูกจัดเป็นชนิดย่อยของ Equisetum ramosissimum ในชื่อ E. ramosissimum subsp. debile กระจายพันธุ์ในเขตอบอุ่นของทวีปเอเชีย ได้แก่ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนใต้ของจีน อินเดีย เนปาล และศรีลังกา
หญ้าถอดปล้องเป็นเฟิร์นที่มีท่อลำเลียง แต่ไม่มีดอกและเมล็ด สูงได้ถึง 1 เมตร ลำต้นกลมสีเขียว มีข้อปล้องเห็นชัดเจน ภายในลำต้นกลวง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4–7 มิลลิเมตร ใบลดรูปเป็นเกล็ดเล็ก ๆ รูปสามเหลี่ยม ยาวได้ถึง 8 มิลลิเมตร เรียงรอบลำต้นตามข้อ แต่ละข้อแตกกิ่งก้าน 2–5 กิ่ง มีส่วนสโตรบิลัสรูปกลมรีที่ปลายกิ่ง ขนาดประมาณ 1 เซนติเมตร ภายในมีอับสปอร์ เมื่อแก่จะมีสีน้ำตาล มีเหง้าใต้ดิน
หญ้าถอดปล้องขยายพันธุ์ด้วยการแยกเหง้าหรือใช้สปอร์ ปลูกบนดินเหนียว ระดับน้ำ 5–10 เซนติเมตร ต้องการแสงแดดรำไร ต้นสดตำเป็นยาพอกบาดแผล แก้ปวดตามข้อ ต้มน้ำดื่มเป็นยาแก้ไข้ ขับปัสสาวะ บำรุงไต ในเนปาลใช้เป็นยารักษาโรคหิด ไข้มาลาเรีย และหนองในแท้
สะพานมิตรภาพอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถาน

| สะพานมิตรภาพอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถาน  Afghanistan–Uzbekistan  Friendship Bridge |
| --- | --- |
ตำรวจตระเวนชายเดนอัฟกานิสถานยืนอยู่บนฝั่งอัฟกานิสถานของสะพานมิตรภาพอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถาน

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: สะพานระหว่างประเทศ
ประเทศ: อัฟกานิสถานและอุซเบกิสถาน
สะพานมิตรภาพอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถาน เป็นสะพานถนนกับรางรถไฟข้ามแม่น้ำอามูดาร์ยา เชื่อมเมืองฮัยราทอนในจังหวัดบัลค์ทางเหนือของประเทศอัฟกานิสถาน เข้ากับเมืองเตร์มึซของประเทศอุซเบกิสถาน สะพานนี้สหภาพโซเวียตสร้างขึ้น และเปิดใช้งานใน พ.ศ. 2525 เพื่อลำเลียงกองทัพในประเทศอัฟกานิสถาน
ภาพรวม

สะพานนี้เป็นจุดเชื่อมต่อถาวรเพียงแห่งเดียวสำหรับข้ามชายแดนอุซเบกิสถานและอัฟกานิสถาน ส่วนสะพานที่ใกล้ที่สุดซึ่งข้ามแม่น้ำอามูดาร์ยานั้นเป็นสะพานแบบสายท่อ (pipeline bridge) อยู่ที่เคลิฟ ห่างกันออกไปทางตะวันตกราว 120  กิโลเมตร (74.5 ไมล์) ตัดผ่านชายแดนเติร์กเมนิสถานและอัฟกานิสถาน
มีการปิดสะพานนี้ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2540 เมื่อกองทัพตอลิบานโจมตีเมืองมะซารีชะรีฟ และอุซเบกิสถานเกรงความวุ่นวายจะแพร่มาถึงประเทศตน สะพานเปิดอีกครั้งตั้งแต่วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 มีการเริ่มงานขยายทางรถไฟไปมะซารีชะรีฟ ซึ่งเสร็จลุล่วงในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สะพานมิตรภาพอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถาน
สมาคมสหประชาชาติแห่งประเทศไทย

| สมาคมสหประชาชาติแห่งประเทศไทย The United Nations Association of Thailand> ข้อมูล |
| --- | --- |
ประเภท: สมาคม
สถาปนา: พ.ศ. 2496
เว็บไซต์: http://unat.mfa.go.th
สมาคมสหประชาชาติแห่งประเทศไทย เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า “The United Nations Association of Thailand” ใช้อักษรย่อว่า “ส.ส.ป.ท.” เขียนย่อเป็นภาษาอังกฤษว่า “UNAT” โดยมี ดร.มนัสพาสน์ ชูโต เป็นนายกสมาคมสหประชาชาติแห่งประเทศไทย ประจำปี 2559-2560
คณะกรรมการสมาคมฯ

ดร.มนัสพาสน์  ชูโต              นายกสมาคมฯ
นางจรรย์สมร  วัธนเวคิน          อุปนายก
นางสาวอัจฉรา เสริบุตร           อุปนายก
นายทวีเกียรติ เจนประจักษ์          เลขาธิการ
นายณัฏฐ์ สวัสดิ์สาลี          รองเลขาธิการ
นางเสริมสุข  วรรณพฤกษ์        เหรัญญิก
นายมานพ เมฆประยูรทอง     กรรมการบริหาร
นางลดา  รุธิรกนก	             สาราณียกร
นายกำธร สิทธิโชติ              กรรมการบริหาร
นางขจิตพรรณ  ไทยเพ็ชร       กรรมการบริหาร
นายอุษณากร อมาตยกุล        กรรมการบริหาร
คุณหญิงณัฐิกา  วัธนเวคิน        กรรมการบริหาร
พลโท สรรเสริญ แก้วกำเนิด อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์           กรรมการบริหาร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์สมาคมฯ เก็บถาวร 2009-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สุลต่านแห่งรัฐเประ

| สุลต่านรัฐเประ |
| --- | --- |
รัฐ
ตราประจำรัฐ
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สุลต่านแห่งรัฐเประ
กษัตริย์องค์แรก: สุลต่านมุดซาฟาร์ ชาห์ที่ 1
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1528
สุลต่านแห่งรัฐเประ เริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1528 สุลต่านองค์ปัจจุบันคือ สุลต่านนราซรีน ชาห์ ขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 29 พฤษคม ค.ศ. 2014 ต่อไปนี้คือรายพระนามสุลต่านแห่งรัฐเประ
รายพระนามสุลต่านแห่งรัฐเประ

| ลำดับ | พระนาม | ครองราชย์ | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | สุลต่านมุดซาฟาร์ ชาห์ที่ 1 แห่งเประ | 1528 - 1549 | 21 ปี |
| 2 | สุลต่านมานซู ชาห์ที่ 1 | 1549 - 1577 | 28 ปี |
| 3 | สุลต่านฮะมัด ทาจุดดิน ชาห์ | 1577 - 1584 | 7 ปี |
| 4 | สุลต่านทาจุล อาริฟฟิน ชาห์ | 1584 - 1594 | 10 ปี |
| 5 | สุลต่านอัลอุดดิน ชาห์ | 1594 -  1603 | 9 ปี |
| 6 | สุลต่านมูคัดดัม ชาห์ | 1603 -  1619 | 16 ปี |
| 7 | สุลต่านมานซู ชาห์ที่ 2 | 1619 - 1627 | 8 ปี |
| 8 | สุลต่านมะห์มุด ชาห์ที่ 1 แห่งเประ | 1627 - 1630 | 3 ปี |
| 9 | สุลต่านซาเลฮุดดิน ชาห์ | 1630 - 1636 | 6 ปี |
| 10 | สุลต่านมุดซาฟาร์ ชาห์ที่ 2 แห่งเประ | 1636 - 1653 | 17 ปี |
| 11 | สุลต่านมะห์มุด อิสกันดาร์ ชาห์ | 1653 - 1720 | 67 ปี |
| 12 | สุลต่านอัลอุดดิน มุกฮายัด ชาห์ | 1720 - 1728 | 8 ปี |
| 13 | สุลต่านมุดซาฟาร์ ชาห์ที่ 3 แห่งเประ | 1728 - 1752 | 24 ปี |
| 14 | สุลต่านมูฮาหมัด ชาห์ | 1744 - 1750 | 6 ปี |
| 15 | สุลต่านอิสกันดาร์ ดซูลคาร์เนียน | 1752 - 1765 | 13 ปี |
| 16 | สุลต่านมะห์มุด ชาห์ที่ 2 แห่งเประ | 1765 - 1773 | 8 ปี |
| 17 | สุลต่านอัลอุดดิน มานซู ชาห์ | 1773 - 1786 | 13 ปี |
| 18 | สุลต่านฮะมัดดิน ชาห์ | 1786 - 1806 | 20 ปี |
| 19 | สุลต่านอับดุล มาลิค มานซู ชาห์ | 1806 - 1825 | 19 ปี |
| 20 | สุลต่านอับดุลเลาะห์ มุดซัม ชาห์ แห่งรัฐเประ | 1825 - 1830 | 5 ปี |
| 21 | สุลต่านชาฮาบุดดิน เรียยัด ชาห์ | 1830 - 1851 | 21 ปี |
| 22 | สุลต่านอับดุลเลาะห์ มูฮัมหมัด ชาห์ที่ 1 | 1851 - 1857 | 7 ปี |
| 23 | สุลต่านจาฟาร์ ซาฟุดดิน มุดซัม ชาห์ | 1857- 1865 | 8 ปี |
| 24 | สุลต่านอลี อัลมูคัมมัล อินายัด ชาห์ | 1865 - 1871 | 6 ปี |
| 25 | สุลต่านอิสมาอิล อัลมูบิดีน เรียยัด ชาห์ | 1871 - 1874 | 4 ปี |
| 26 | สุลต่านอับดุลเลาะห์ มูฮัมหมัด ชาห์ที่ 2 | 1874 - 1876 | 3 ปี |
| 27 | สุลต่านยูซูฟ ชาริฟุดดิน มุดซาฟาร์ ชาห์ | 1876 - 1887 | 11 ปี |
| 28 | สุลต่านอิดริส มูชีดุล อัดซัม ชาห์ | 1887 - 1916 | 29 ปี |
| 29 | สุลต่านอับดุล จาลิล นาซิรุดดิน อัลมูร์ตารัม ชาห์ | 1916 - 1918 | 2 ปี |
| 30 | สุลต่านอิสกันดาร์ ชาห์ | 1918 - 1938 | 20 ปี |
| 31 | สุลต่านอับดุล อัซซิซ อัลมูตาซัม บิลเลาะห์ ชาห์ | 1938 - 1948 | 10 ปี |
| 32 | สุลต่านยูซูฟ อิซซูดดิน ชาห์ | 1948 - 1963 | 15 ปี |
| 33 | สุลตาน อิดริส อัล-มูตาวัคคิล อัลลาลาฮ์ ชาห์ | 1963 - 1984 | 21 ปี |
| 34 | สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์ | 1984 - 2014 | 30 ปี |
| 35 | สุลต่านนริน มูอิซซัดดิน ชาห์ | 2014 - ปัจจุบัน |  |
ดูเพิ่ม

ยังดีเปอร์ตวนอากง
รัฐเประ
| ด ค กประมุขแห่งรัฐในมาเลเซีย |
| --- | --- |
สุลต่าน/รายา/ยังดีเปอร์ตวนเบซาร์:  รัฐยะโฮร์ อิบราฮิม อิสมาอิล รัฐเกอดะฮ์ ตวนกู มาห์มุด ซาเลฮุดดิน รัฐกลันตัน มูฮัมมัด ฟาริส เปตรา รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ตวนกู มูห์ริซ ปะหัง อับดุลละฮ์ ชะฮ์ รัฐเประก์ สุลต่านนาซรีน ชาห์ รัฐปะลิส ซัยยิด ซีรอญุดดีน เซอลาโงร์ สุลต่านชาราฟุดดิน อิดริซ ชะฮ์ รัฐตรังกานู มีซัน ไซนัล อาบีดิน 
ยังดีเปอร์ตวนเนกรี/ผู้ว่าราชการรัฐ:  รัฐมะละกา โมห์ด อาลี รุซตัม รัฐปีนัง อะห์มัด ฟูซี อับดุล ราซะก์ รัฐซาบะฮ์ จูฮาร์ มาฮิรุดดิน รัฐซาราวัก อับดุล ตาอิบ มะห์มุด
สโนว์บอลลิง (การร่วมเพศ)

สโนว์บอลลิงหรือสโนว์ดรอปปิง(Snowballing - snowdropping) เป็นกิจกรรมทางเพศอย่างหนึ่งของมนุษย์ซึ่งบุคคลหนึ่งจะเอาน้ำอสุจิที่หลั่งออกมาจากอวัยวะเพศชายของคู่ร่วมนอนชายเข้าไปในปากของตน จากนั้นก็จะป้อนส่งเข้าไปในปากของคนอื่นอีกคนหรือของคู่ร่วมนอนชายที่เป็นผู้หลั่ง​น้ำอสุจิก็ได้ ซึ่งมักจะผ่านทางการจูบ
สุลต่านแห่งรัฐตรังกานู

| สุลต่านรัฐตรังกานู |
| --- | --- |
รัฐ
ตราประจำรัฐ
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน มีซาน ไซนัล อาบิดีน ตั้งแต่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2541
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สุลต่านแห่งรัฐตรังกานู
กษัตริย์องค์แรก: สุลต่านไซนัล อาบิดีนที่ 1
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1725
สุลต่านแห่งรัฐตรังกานู เริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ.1725 สุลต่านองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระราชาธิบดีสุลตาน มีซาน ไซนัล อาบิดีน ขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ.1998 หรือ พ.ศ. 2541 และดำรงตำแหน่ง ยังดี เปอร์ตวน อากง เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2549 ถึงวันที่ 12 ธันวาคม 2554 ต่อไปนี้คือรายพระนามสุลต่านแห่งรัฐตรังกานู
รายพระนามสุลต่านแห่งรัฐตรังกานู

| ลำดับ | พระนาม | ครองราชย์ |
| --- | --- | --- |
| 1 | สุลต่านไซนัล อาบิดีนที่ 1 | 1708 - 1733 |
| 2 | สุลต่านมานซู ชาห์ที่ 1 | 1733 - 1794 |
| 3 | สุลต่านไซนัล อาบิดีนที่ 2 | 1794 - 1808 |
| 4 | สุลต่านฮะมัด ชาห์ที่ 1 | 1808 - 1830 |
| 5 | สุลต่านอับดุล ราห์มาน | 1830 - 1831 |
| 6 | สุลต่านดาอุด | 1831 - 1831 |
| 7 | สุลต่านมานซู ชาห์ที่ 2 | 1831 - 1836 |
| 8 | สุลต่านมูฮัมหมัด ชาห์ที่ 1 | 1836 - 1839 |
| 9 | สุลต่านโอมาร์ | 1839 - 1876 |
| 10 | สุลต่านฮะมัด มุดซัม ชาห์ที่ 1 | 1876 - 1881 |
| 11 | สุลต่านไซนัล อาบิดีนที่ 3 | 1881 - 1918 |
| 12 | สุลต่านมูฮัมหมัด ชาห์ที่ 2 | 1918 - 1920 |
| 13 | สุลต่านสุไลยมาน บาดรุน อลัม ชาห์ | 1920 - 1942 |
| 14 | สุลต่านอลี ชาห์ | 1942 - 1945 |
| 15 | สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน อิสมาอิล นาซีรุดดีน ชาห์ | 1945 - 1979 |
| 16 | สุลต่านมะห์มุด อัล-มักตาฟี บิลลาห์ ชาห์ | 1979 - 1998 |
| 17 | สมเด็จพระราชาธิบดีสุลตาน มีซาน ไซนัล อาบิดีน | 1998 - ปัจจุบัน |
ดูเพิ่ม

ยังดี เปอร์ตวน อากง
รัฐตรังกานู