stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กระทรวงในประเทศไทย
รายชื่อกระทรวงของไทย > พ.ศ. 2506–2534

ในปี พ.ศ. 2506 สมัยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2506 ดังนี้
สำนักนายกรัฐมนตรี
กระทรวงกลาโหม
กระทรวงการคลัง
กระทรวงการต่างประเทศ
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
กระทรวงคมนาคม
กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ
กระทรวงมหาดไทย
กระทรวงยุติธรรม
กระทรวงศึกษาธิการ
กระทรวงเศรษฐการ
กระทรวงสาธารณสุข
กระทรวงอุตสาหกรรม
รายชื่อกระทรวงของไทย > พ.ศ. 2534–2545

ในช่วงที่นายอานันท์ ปันยารชุน เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างกระทรวง ทบวง กรม ซึ่งใช้บังคับมาเป็นเวลานาน ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2534 ในมาตรา 4 ได้กำหนดให้มีกระทรวง ทบวง และส่วนราชการที่มีฐานะเป็นกระทรวงดังต่อไปนี้
สำนักนายกรัฐมนตรี
กระทรวงกลาโหม
กระทรวงการคลัง
กระทรวงการต่างประเทศ
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
กระทรวงคมนาคม
กระทรวงพาณิชย์
กระทรวงมหาดไทย
กระทรวงยุติธรรม
กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2535
กระทรวงศึกษาธิการ
กระทรวงสาธารณสุข
กระทรวงอุตสาหกรรม
ทบวงมหาวิทยาลัย
กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม จัดตั้งขึ้นเพิ่มเติม เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2536
รายชื่อกระทรวงของไทย > พ.ศ. 2545–2562

ในช่วงที่ ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างระบบราชการตาม พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โดยกำหนดในมาตรา 5 ให้มีกระทรวง และส่วนราชการที่มีฐานะเป็นกระทรวง ดังต่อไปนี้
| --- | --- |
 สำนักนายกรัฐมนตรี  กระทรวงกลาโหม  กระทรวงการคลัง  กระทรวงการต่างประเทศ  กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา  กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์  กระทรวงเกษตรและสหกรณ์  กระทรวงคมนาคม  กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม  กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559):  กระทรวงพลังงาน  กระทรวงพาณิชย์  กระทรวงมหาดไทย  กระทรวงยุติธรรม  กระทรวงแรงงาน  กระทรวงวัฒนธรรม  กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  กระทรวงศึกษาธิการ  กระทรวงสาธารณสุข  กระทรวงอุตสาหกรรม
รายชื่อกระทรวงของไทย > พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน

ในช่วงที่ ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีการยุบรวมกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ และสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ เข้าด้วยกันและจัดตั้งเป็นกระทรวงใหม่ คือ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
| --- | --- |
 สำนักนายกรัฐมนตรี  กระทรวงกลาโหม  กระทรวงการคลัง  กระทรวงการต่างประเทศ  กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา  กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์  กระทรวงเกษตรและสหกรณ์  กระทรวงคมนาคม  กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม  กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม:  กระทรวงพลังงาน  กระทรวงพาณิชย์  กระทรวงมหาดไทย  กระทรวงยุติธรรม  กระทรวงแรงงาน  กระทรวงวัฒนธรรม  กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม  กระทรวงศึกษาธิการ  กระทรวงสาธารณสุข  กระทรวงอุตสาหกรรม
ดูเพิ่ม

รัฐวิสาหกิจไทย
รายชื่อรัฐวิสาหกิจไทย
องค์การมหาชน
รายชื่อองค์การมหาชน
หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (ประเทศไทย)
มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ
วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ ประวัติตราสัญลักษณ์กระทรวงต่าง ๆ โดย พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ)
แหล่งข้อมูลอื่น

ไทยก็อฟดอตเน็ต เก็บถาวร 2006-07-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูลกระทรวงในประเทศไทย เก็บถาวร 2006-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กราชการของฝ่ายบริหารไทย |
| --- | --- | --- |
| ราชการส่วนกลาง |  กระทรวง  รัฐวิสาหกิจ  องค์การมหาชน  หน่วยงานรูปแบบพิเศษ  |  |
| ราชการส่วนภูมิภาค |  จังหวัด  อำเภอ/กิ่งอำเภอ  |  |
| ราชการส่วนท้องถิ่น |  องค์การบริหารส่วนจังหวัด  เทศบาลนคร  เทศบาลเมือง  เทศบาลตำบล  องค์การบริหารส่วนตำบล  กรุงเทพมหานคร  เมืองพัทยา  |  |
| ราชการในพระองค์ |  สำนักพระราชวัง  หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์  สำนักงานองคมนตรี  |  |
หมวดหมู่:การจัดระเบียบบริหารราชการแผ่นดินของไทย
ข้าวจี่ปาเต

| --- | --- |

ประเภท: แซนด์วิช
แหล่งกำเนิด: ลาว
ส่วนผสมหลัก: บาแก็ต, ไส้กรอก, เนื้อหมู, แฮม, มะละกอ, แคร์รอต, ต้นหอม, มินต์, ผักชี, ปาเต, แจ่วบอง
จานอื่นที่คล้ายกัน: บั๊ญหมี่, นมปัง
 ตำราอาหาร: ข้าวจี่ปาเต
ข้าวจี่ปาเต หรือ เข้าจี่ปาเต (ลาว: ເຂົ້າຈີ່ປາເຕ) เป็นแซนด์วิชที่ทำจากบาแก็ตของประเทศลาว มีลักษณะเดียวกันกับบั๊ญหมี่ของประเทศเวียดนาม และนมปังของประเทศกัมพูชา โดยบาแก็ตถูกนำเข้ามาสู่ลาวในช่วงที่ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส นับเป็นอาหารลาวที่ชื่อเสียง สามารถพบได้ทั่วไปในประเทศลาว
ตัวแซนด์วิชทำจากบาแก็ตผ่าตามยาว ทาด้วยปาเตตับหมูเป็นชั้นหนา สอดไส้ด้วยหมูสับ ไส้อั่ว เส้นมะละกอ แคร์รอต หอมแดง (หรือหอมหัวใหญ่) แตงกวา ผักชี บ้างก็ใส่ซอสพริกหรือแจ่วบองเพื่อเสริมรส
บั๊ญหมี่

| --- | --- |
บั๊ญหมี่ไส้หมูแดงและผัก
ชื่ออื่น: แซนด์วิชเวียดนาม, แซนด์วิชไซ่ง่อน
ประเภท: แซนด์วิช
แหล่งกำเนิด: เวียดนาม
คิดค้น: คริสต์ทศวรรษ 1950
ส่วนผสมหลัก: บาแก็ตเวียดนาม (หรือเรียกว่า บั๊ญหมี่ เช่นเดียวกับชื่ออาหาร)
 ตำราอาหาร: บั๊ญหมี่   สื่อ: บั๊ญหมี่
บั๊ญหมี่ (bánh mì) เป็นคำภาษาเวียดนามที่แปลว่า "ขนมปัง" แต่ในตำรับอาหารเวียดนามยังหมายถึงบาแก็ตหรือขนมปังฝรั่งเศสทรงสั้นชนิดหนึ่งที่มีผิวบางกรอบและเนื้อนุ่มโปร่ง ผ่าตามยาวแล้วนำส่วนผสมต่าง ๆ มาใส่ระหว่างกลางอย่างแซนด์วิชและเสิร์ฟเป็นอาหาร นอกจากนี้ยังมีการกินบั๊ญหมี่ (ขนมปังธรรมดา) เป็นอาหารหลักด้วย
บั๊ญหมี่เวียดนามแบบฉบับคือการผสมผสานระหว่างเนื้อสัตว์และผักจากตำรับอาหารเวียดนามพื้นเมือง (เช่น หมูยอ ผักชี แตงกวา แคร์รอตดอง หัวไชเท้าดอง) กับเครื่องปรุงรสจากตำรับอาหารฝรั่งเศส (เช่น ปาเต) ร่วมกับพริกและมายองเนส อย่างไรก็ตาม ยังมีความนิยมใส่ส่วนผสมอื่นอย่างหลากหลายตั้งแต่ไข่ดาว เนื้อหมูปั้นก้อน หมูแดง หมูหย็อง แฮม ปลากระป๋อง เนย แยม ไปจนถึงไอศกรีม ในเวียดนามนิยมกินบั๊ญหมี่เป็นอาหารเช้าหรือเป็นของว่าง
บาแก็ตได้รับการเผยแพร่เข้าสู่เวียดนามในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในขณะที่เวียดนามเป็นส่วนหนึ่งของอินโดจีนของฝรั่งเศส และกลายเป็นอาหารหลักชนิดหนึ่งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในคริสต์ทศวรรษ 1950 แซนด์วิชที่มีลักษณะเฉพาะตัวแบบเวียดนามปรากฏชัดขึ้นในไซ่ง่อนโดยกลายเป็นอาหารริมทางยอดนิยมซึ่งยังเป็นที่รู้จักในชื่อ บั๊ญหมี่ส่ายก่อน ("บั๊ญหมี่ไซ่ง่อน") หลังสงครามเวียดนาม ชาวเวียดนามโพ้นทะเลได้ทำให้บั๊ญหมี่เป็นที่นิยมในประเทศต่าง ๆ เช่น ออสเตรเลีย แคนาดา สหรัฐ บั๊ญหมี่ในประเทศเหล่านี้มักมีขายในร้านขนมปังของชาวเอเชีย
ณัฐชยกานต์ ปากหวาน

| ณัฐชยกานต์ ปากหวาน |
| --- | --- |
เกิด: 5 มกราคม พ.ศ. 2540 (27 ปี) ณัฐชยกานต์ ปากหวาน  สุราษฎร์ธานี ประเทศไทย
ส่วนสูง: 175 เซนติเมตร
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2557 – ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: วิชุดา - ไฟรักเกมร้อน (2559)   ปานจิต - นางฟ้าเปื้อนฝุ่น (2559)   สวย - มหาหิน (2560)   รุ้งรดา - เจ้าสาวจำยอม (2561)   อรศรี (อ้อ) - สุภาพบุรุษชาวดิน (2563)   ศรีทัย - ปิ่นไพร (2563)   กิ่งแก้ว - หุบพญาเสือ (2565)
สังกัด: ช่อง 7 เอชดี  (2557 - 2565) - ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ณัฐชยกานต์ ปากหวาน (ชื่อเล่น : เฟิร์น) เป็น นักแสดง นางแบบ ชาวไทย เป็นเจ้าของตำแหน่งมิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์ จากเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014
การศึกษา

มัธยมศึกษา : จบการศึกษาจาก 	โรงเรียนสุราษฎร์ธานี
อุดมศึกษา : จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก  คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
การประกวด > มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014

เฟิร์น ณัฐชยกานต์ ปากหวาน ได้เข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014 ซึ่งต่อมาเธอได้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์ 2014 พร้อมกับการเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงช่อง 7
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2558 | เพลิงตะวัน | จ๊ะจ๋า |
| 2559 | ไฟรักเกมร้อน | วิชุดา |
| 2559 | เทพธิดาป่าคอนกรีต | ไปรมา |
| 2559 | นางฟ้าเปื้อนฝุ่น | ปานจิต |
| 2559 | เพชรตัดเพชร | นักฆ่า |
| 2560 | วังนางโหง | จอมขวัญ |
| 2560 | เล่ห์รักยาใจ | ลำดวน |
| 2560 | มหาหิน | สวย |
| 2561 | เจ้าสาวจำยอม | รุ้งรดา |
| 2561 | พ่อตาปืนโต 2 ตอน หลานข้าใครอย่าแตะ | โสภิต |
| 2562 | มนตร์กาลบันดาลรัก | วรรณวรางค์ศรี |
| 2562 | สุภาพบุรุษชาวดิน | อรศรี ศิริเสนี (อ้อ) |
| 2563 | พ่อหม้ายเลขท้ายสองตัว | นุสรา |
| 2563 | ปิ่นไพร | ศรีทัย |
| 2564 | พริกกับเกลือ | สาลี่ |
| 2565 | หุบพญาเสือ | กิ่งแก้ว |
| 2565 | คุ้งเสน่หา | พิกุล |
| 2566 | กล้า ผาเหล็ก | ซอจา |
| 2566 | ฤทัยบดี | บัวงึม |
| 2566 | มาเฟียลำซิ่ง | เฟย |
| 2567 | ในรอยทราย | นิชา |
| 2567 | คุณเเม่เเก้ขัด |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางไทยพีบีเอส

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2567 | หม่อมเป็ดสวรรค์ | หม่อมแก้ว |
ผลงาน > ละครสั้น

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2560 | ฟ้ามีตา ตอน มรดก | เหมียว |
| 2561 | ฟ้ามีตา ตอน ฟางเส้นสุดท้าย | เมี้ยว |
แหล่งข้อมูลอื่น

เฟิร์น ณัฐชยกานต์ ปากหวาน
| ก่อนหน้า |  | ณัฐชยกานต์ ปากหวาน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ญาดา เทพนม |  | มิสแกรนด์ไรส์ซิงสตาร์  (2014  ร่วมกับ วรางคนาง วุฑฒยากร) |  | นรีดาว อิศรภักดี   และ ณัฏฐกันย์ อัมพรพงษ์ |
ไอด้า

| ไอด้า |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: คณะ 67 การละคร
เค้าโครงจาก: อุปรากร ไอด้า (Aida) โดยจูเซปเป แวร์ดี
กำกับโดย: สักกะ จารุจินดา
แสดงนำ: ดาเรศร์ ศาตะจันทร์ สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ สมจินต์ ธรรมทัต นินารถ ช่ำชองยุทธ ลาวัณย์ ดาวราย
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: จำนง รังสิกุล
ผู้อำนวยการสร้าง: สักกะ จารุจินดา
ออกอากาศ
เครือข่าย: ไทยทีวีช่อง 4
ออกอากาศ: พ.ศ. 2503 – 2504
ไอด้า หรือ อาอิด้า เป็นละครโทรทัศน์ของคณะ 67 การละคร ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 (ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดีในปัจจุบัน) ราว พ.ศ. 2503 - 2504 สร้างจากอุปรากรอมตะ เรื่อง ไอด้า (Aida) ของจูเซปเป แวร์ดี นักประพันธ์ชาวอิตาลี
โศกนาฏกรรมความรักของเจ้าหญิงไอด้า เชลยศึกชาวเอธิโอเปีย กับ รามาเดส แม่ทัพแห่งไอยคุปต์ และความริษยาของเจ้าหญิงอัมเนอริส พระราชธิดาฟาโรห์ ผู้พ่ายรัก
นำแสดงโดย ดาเรศร์ ศาตะจันทร์, สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์, สมจินต์ ธรรมทัต, นินารถ ช่ำชองยุทธ และนักแสดงรับเชิญ อาจารย์ลาวัณย์ อุปอินทร์ (ดาวราย) แห่งคณะจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร
สมจินต์ ธรรมทัต และ ดาเรศร์ ศาตะจันทร์ ในละครเรื่อง ไอด้า
ลาวัณย์ อุปอินทร์ (ดาวราย) ละคร ไอด้า
งานสร้าง

ไทยทีวีช่อง 4 ยุคแรก ๆ มีนโยบายให้ผู้จัดละครคณะต่าง ๆ ทำละครใหญ่จากวรรณกรรมชั้นเลิศทั้งไทยและต่างประเทศ คณะ 67 การละครของสักกะ จารุจินดา ได้เลือกอุปรากร ไอด้า ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง มาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกของประเทศไทย
เป็นเรื่องเดียวในเวลานั้นที่ลงทุนสูงมากจนสถานีแทบขาดทุนล้มละลาย  มีฉากต่าง ๆ เช่น ท้องพระโรงวังฟาโรห์และวิหาร รวมทั้งเครื่องประกอบเต็มห้องส่ง, ทะเลทราย,ตัวสฟิงค์ซหินดำ (วาดบนแผ่นไม้อัดขนาดมโหฬาร), เครื่องแต่งกายวิจิตรตระการตา และผู้แสดงจำนวนมาก
ออกอากาศสดในช่วงกระแสข่าวการสร้างหนังมหากาพย์ทุนมหาศาล คลีโอพัตรา (1963) ของทเวนตีท์เซ็นจูรีฟอกซ์ และดารานำ เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ ซึ่งได้ค่าตัวสูงสุดของวงการถึงล้านดอลลาร์ ซึ่งกำลังเป็นที่สนใจทั่วโลกในยุคนั้น
นักแสดงนำ

ดาเรศร์ ศาตะจันทร์  - เจ้าหญิงอัมเนอริส พระราชธิดาฟาโรห์แห่งอียิปต์
สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ - รามาเดส (หัวหน้าราชองครักษ์ฟาโรห์)
สมจินต์ ธรรมทัต - หัวหน้านักบวชอียิปต์
นินารถ ช่ำชองยุทธ  - ฟาโรห์แห่งอียิปต์
พฤทธิ์ อุปถัมภานนท์  - กษัตริย์เอธิโอเปีย
ลาวัลย์ ดาวราย - เจ้าหญิงไอด้า (เชลยศึกชาวเอธิโอเปีย)
โรตีสายไหม

โรตีสายไหม
โรตีสายไหม เป็นอาหารประเภทขนมหวานชนิดหนึ่งมีส่วนประกอบหลักอยู่สองส่วน คือ แผ่นแป้ง และ ส่วนไส้ที่เป็น น้ำตาลเคี่ยวทำเป็นเส้นฝอยที่เรียกว่า สายไหม เวลารับประทานจะนำแผ่นแป้งมาห่อไส้และม้วน เพื่อรับประทาน
เดิมโรตีสายไหมเข้ามาในประเทศไทยโดยชาวแขก จะห่อสายไหมด้วยแป้งโรตีชนิดหนา  ต่อมามีชาวไทยเชื้อสายจีนชื่อนางนภาพร นันทสุขเกษม ซึ่งขณะนั้นอายุ 13 ปี ได้ไปเรียนการทำเส้นสายไหมและกลับมาทำจนสำเร็จ แต่เนื่องจากไม่มีทุนมากพอที่จะเรียนหลักสูตรการทำแป้งโรตี จึงประยุกต์ใช้แป้งบางที่ชาวจีนเรียกว่าแป้ง เปาะเปี๊ยะ ในการห่อเส้นสายไหมแทน
จึงเกิดเป็นโรตีสายไหมแป้งบางอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
โรตีสายไหม ผลิตมากและขึ้นชื่อที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และเป็นผลิตโอทอปของ  ตำบลคานหาม อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
โดยมีการผลิตมี  5 ขั้นตอนคือ “การหม่าแป้ง” “การแต้มแป้ง” “การทำหัวเชื้อ” “การเคี่ยวน้ำตาล” และ “การดึงเส้นสายไหม”
หม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล

| หม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล |
| --- | --- |
 หม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด  ชุมพล

หม่อมเจ้า ชั้น 4
ประสูติ: 15 ธันวาคม พ.ศ. 2445 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
สิ้นชีพิตักษัย: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 (78 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พระบุตร: หม่อมราชวงค์เรืองรำไพ ชุมพล หม่อมราชวงค์หทัยธานี ชุมพล
ราชวงศ์: จักรี
ราชสกุล: ชุมพล
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์
พระมารดา: หม่อมบุญยืน ชุมพล ณ อยุธยา
พันตรี หม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล  พระโอรสใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์และหม่อมบุญยืน ชุมพล ณ อยุธยา ในขณะที่พระบิดาดำรงตำแหน่งข้าหลวงข้าหลวงใหญ่ผู้สำเร็จราชการมณฑลลาวกาว (มณฑลอีสาน)
พระประวัติ

พันตรี หม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล พระโอรสใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์และหม่อมบุญยืน ชุมพล ณ อยุธยา บุตรีในท้าวไชยบุตร (บุดดี บุญรมย์)  หลานเจ้าราชบุตรสุ่ย เจ้าเมืองอุบลราชธานี  ประสูติเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2445 ทรงมีพระพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีที่ร่วมหม่อมมารดา 4 พระองค์ คือ
หม่อมเจ้าหญิงบุญจิราธร ชุมพล (มีพระนามเดิมว่าหม่อมเจ้าหญิงจิรบุญญ์ณี)
หม่อมเจ้าฐิติศักดิ์วิบูลย์ ชุมพล
หม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล (พระองค์เอง)
หม่อมเจ้าหญิงนงนิตย์จำเนียร ชุมพล
และทรงมีพระเชษฐา พระเชษฐภคินี พระขนิษฐาต่างพระมารดา คือ
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล (ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา)
หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล (ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา)
หม่อมเจ้าหญิงจงใจถวิล ชุมพล (ประสูติแต่หม่อมจำเริญ ชุมพล  ณ อยุธยา)
หม่อมเจ้าชมิยบุตร ชุมพล (ประสูติแต่หม่อมคำเมียง ชุมพล ณ อยุธยา)
หม่อมเจ้าชุมปกบุตร ชุมพล (ประสูติแต่หม่อมปุ๊ก ชุมพล ณ อยุธยา)
หม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล ทรงเษกสมรสกับ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารำไพประภา พระธิดาใน สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช กับหม่อมเล็ก ยงใจยุทธ และสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2524 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2485 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2467 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พระเกียรติยศ > พระยศ > พระยศทางทหาร

24 ธันวาคม พ.ศ. 2467: นายร้อยตรี
1 เมษายน พ.ศ. 2479: นายร้อยเอก
1 เมษายน พ.ศ. 2480: นายพันตรี
พุดซ้อน

| พุดซ้อน |
| --- | --- |

Gardenia jasminoides

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Rubiaceae
สกุล:: Gardenia
สปีชีส์:: G.  jasminoides
ชื่อทวินาม
Gardenia jasminoides J.Ellis

ชื่อพ้อง
 Gardenia augusta (L.) Merr. (nom. illeg.)  Genipa florida (L.) Baill.  Genipa grandiflora (Lour.) Baill.  Genipa radicans (Thunb.) Baill.
พุดซ้อนเป็นไม้พุ่มพันธุ์ไม้วงศ์เดียวกับเข็มพวงขาว กระทุ่ม และกาแฟ ถิ่นกำเนิดเดิมของพุดซ้อนเข้าใจว่าอยู่ทางตอนใต้ของจีน โดยยังสามารถพบกระจายพันธุ์ในธรรมชาติอย่างแพร่หลายในบังกลาเทศ, อินเดีย, ญี่ปุ่น, เกาหลี, พม่า, และเวียดนาม มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ พุดจีน, พุดใหญ่, เก็ดถะหวา (ภาคเหนือ), และอินถะหวา (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของพุดซ้อน

พุดซ้อนเป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 1-2 เมตร แตกกิ่งแขนงมาก  ลำต้นเรียวเป็นรูปกรวย  ใบเดี่ยว รูปหอก ปลายใบและโคนใบแหลม ใบมีสีเขียวมน ดอกเดี่ยวสีขาวออกตามซอกใบและปลายกิ่ง มีกลีบเลี้ยงหนาเป็นสัน  มีทั้งชนิดดอกลา คือกลีบดอกชั้นเดียว และชนิดดอกซ้อน มีกลีบดอกจำนวนมากเรียงซ้อนกัน เมื่อดอกบานมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7-8 เซนติเมตร กลิ่นหอมแรง  ออกดอกตลอดปี
การปลูกเลี้ยง

พุดซ้อนเป็นไม้กลางแจ้ง  ต้องการแสงแดดจัด  ชอบดินร่วนที่มีความอุดมสมบูรณ์เพียงพอ ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดและตอนกิ่ง
ประโยชน์

นิยมนำไปร้อยพวงมาลัยบูชาพระ เมล็ดสีเหลืองทอง ใช้แต่งสีอาหารและทำสีย้อม ส่วนดอกใช้สกัดน้ำมันหอมระเหย ใช้ทำน้ำหอมและแต่งกลิ่นเครื่องสำอาง ในตำรายาจีนเรียกจือจื่อ (ภาษาจีนกลาง) หรือกี้จือ (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) ผลสดหรือผลที่เผาจนเป็นเถ้าใช้เป็นยาระบายความร้อนและขับสารพิษ
ในวรรณคดี

มีบทโครงที่กล่าวถึง พุดซ้อน ใน
| --- | --- |
ช่อตะแบกสัตตบุษย์พุดซ้อน: 
จำปีมลุลีมะลิลา: 
กลิ่นขจรฟุ้งจับนาสา: 
พิกุลกรรณิการ์สารภี: 
 (รามเกียรติ์ - พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1)
| --- | --- |
เจ้าโมรากรีดเล็บเก็บจำปี: 
ให้ประภาวดีศรีสมร: 
เจ้าวิเชียรเก็บกระถินกลิ่นขจร: 
กับพุดซ้อนตามส่งให้จงกล: 
 (พระอภัยมณี - สุนทรภู่)
สโมสรฟุตบอลฮาร์ตออฟมิดโลเดียน

สโมสรฟุตบอลฮาร์ตออฟมิดโลเดียน (อังกฤษ: Heart of Midlothian Football Club) หรือ ฮาร์ต เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพสกอตแลนด์ ตั้งอยู่ที่จอร์จี พื้นที่ทางตะวันตกของเอดินบะระ ฮาร์ตเป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในเมืองหลวงของสกอตแลนด์ โดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1874 จากกลุ่มเพื่อนของชมรมเดอะฮาร์ตออฟมิดโลเดียนควอดดริลล์ (ชมรมเต้น) ตราประจำสโมสรมีลายกระเบื้องฮาร์ตออฟมิดโลเดียน ซึ่งพบได้ที่ย่านรอยัลไมล์ สีประจำสโมสรคือสีแดงเข้มและขาว
ฮาร์ตมีสนามเหย้าคือไทน์คาสเซิลปาร์ก ซึ่งใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1886 ทางสโมสรได้ติดตั้งเก้าอี้ครบทุกที่นั่งในปี ค.ศ. 1990 จนถึงปัจจุบัน สนามมีความจุ 20,000 ที่นั่ง และมีการปรับปรุงอัฒจันทร์หลักในปี ค.ศ. 2017 สนามฝึกซ้อมของสโมสรอยู่บริเวณมหาวิทยาลัยแฮเรียต-วัตต์ในเอดินบะระ
ฮาร์ตคว้าแชมป์สกอตติชพรีเมียร์ชิป 4 สมัย ครั้งล่าสุดในฤดูกาล 1959–60 ทั้งยังเคยคว้าดับเบิลแชมป์ในปี ค.ศ. 1959 ที่พวกเขาชนะเลิศทั้งแชมป์ลีกและลีกคัพ นับเป็นเพียงสโมสรเดียวนอกเหนือจากโอลด์เฟิร์ม (เซลติกและเรนเจอส์) ที่สามารถคว้าดับเบิลแชมป์ได้ ช่วงที่สโมสรประสบความสำเร็จมากที่สุด คือช่วงของผู้จัดการทีม ทอมมี วอล์กเกอร์ ตั้งแต่กลางทศวรรษ 1950-1960 ช่วงนั้นสโมสรคว้าแชมป์ถึง 7 รายการ และรองแชมป์อีก 5 รายการ ผู้เล่นที่สำคัญในยุคนั้นได้แก่ จิมมี วอร์ดฮอจ, วิลลี บอล์ด และอัลฟี คอนน์ ซึ่งรู้จักกันในชื่อ สามประสานผู้สร้างความวุ่นวาย (Terrible Trio) นับเป็นกองหน้าที่มีชื่อเสียง ประกอบด้วยปีกอย่างเดฟ แม็คเคย์ และจอห์น คัมมิง วอร์ดฮอจเป็นหนึ่งในสามผู้เล่นตัวรุกที่พาสโมสรคว้าแชมป์ลีกในฤดูกาล 1957–58 ร่วมกับจิมมี เมอร์เรย์ และอเล็กซ์ ยัง สโมสรทำประตูในฤดูกาลนั้นมากถึง 132 ประตู ทำให้เป็นเพียงไม่กี่ทีมที่จบฤดูกาลด้วยผลต่างประตูมากกว่า 100 (+103)
ฮาร์ตคว้าแชมป์สกอตติชคัพ 8 สมัย ครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2012 ด้วยการเอาชนะคู่ปรับร่วมเมืองอย่างไฮเบอร์เนียน 5–1 และคว้าแชมป์สกอตติชลีกคัพ 4 สมัย ซึ่งอยู่ภายใต้การคุมทีมของวอล์กเกอร์ทั้งหมด โดยแชมป์ลีกคัพครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1962 ซึ่งฮาร์ตเอาชนะคิลมาร์น็อค 1–0 และพวกเขาเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศล่าสุดในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งแพ้ต่อเซนต์มิร์เรน 3–2
ในปี ค.ศ. 1958 ฮาร์ตออฟมิดโลเดียนกลายเป็นสโมสรที่สามของสกอตแลนด์ และสโมสรที่ห้าของบริติช ที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันระดับทวีป ฮาร์ตเข้าไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศของยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 1988–89 ซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ต่อบาเยิร์นมิวนิกด้วยสกอร์รวม 2–1
สีและสัญลักษณ์

ชุดแข่งยุคเริ่มแรกของสโมสรเป็นเสื้อสีขาวล้วน มีรูปหัวใจปักตรงอก และกางเกงสีแดงเข้ม ในฤดูกาลหนึ่ง พวกเขาลงเล่นในชุดแถบสีแดง, ขาว และน้ำเงิน สีของสโมสรเคยถูกเรียกว่าสีเซนต์แอนดรูส์ ซึ่งชื่อนี้มีที่มาจากมหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์ ภายหลังจากนั้นจนถึงปัจจุบัน สีประจำสโมสรจึงเป็นสีแดงเข้มและขาว เสื้อเป็นสีแดงเข้มล้วน คอปกสีขาว และมีการแทรกขริบสีขาวในเสื้อเฉพาะฤดูกาล 2010–11 ส่วนกางเกงเป็นสีขาว แต่เคยใช้สีแดงเข้มในฤดูกาล 2008–09 ถุงเท้าเป็นสีแดงเข้ม มีแทรกสีขาวเล็กน้อย
เสื้อเหย้าในปัจจุบันของฮาร์ต เป็นเสื้อสีแดงเข้มล้วน คอปกสีขาว
สัญลักษณ์ของสโมสรคือรูปหัวใจ ซึ่งมาจากกระเบื้องโมเสกที่ตั้งอยู่ที่ย่านรอยัลไมล์ บริเวณนั้นมักถูกแฟนไฮเบอร์เนียน สโมสรคู่ปรับร่วมเมือง ถ่มน้ำลายใส่
สำหรับในฤดูกาล 2014–2015 สโมสรได้เปลี่ยนชุดแข่งเป็นกรณีพิเศษ เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีของแม็คเครส์แบททัลเลียน โดยเป็นเสื้อสีแดงเข้ม กางเกงสีขาว ถุงเท้าสีดำ และใช้สัญลักษณ์แบบพิเศษ ทั้งยังไม่มีชื่อผู้สนับสนุนคาดหน้าอกบนเสื้อ
สนาม

เริ่มแรก ฮาร์ตลงเล่นที่เดอะเมโดว์ในพื้นที่พาวเบิร์น และพาวเดอร์ฮอลล์ ก่อนที่จะย้ายไปพื้นที่จอร์จีในปี ค.ศ. 1881 พวกเขาย้ายมาเล่นที่สนามไทน์คาสเซิลปาร์กในปี ค.ศ. 1886 โดยสนามแห่งนี้ ใช้จัดนัดการแข่งขันของทีมชาติสกอตแลนด์ถึง 9 นัด ชื่อสนามตั้งชื่อตาม ไทน์คาสเซิล โทลล์เฮาส์ ซึ่งตั้งอยู่ที่ทางเข้าของเมอร์ชิสตัน
ในช่วงศตวรรษที่ 20 ไทน์คาสเซิลมีลักษณะเป็นพื้นดินลดหลั่น โดยมีอัฒจันทร์หลักติดเก้าอี้ ซึ่งออกแบบโดย Archibald Leitch และเปิดในปี ค.ศ. 1919 พื้นที่ลดหลั่นนั้น ถูกแทนที่โดยอัฒจันทร์จอร์จี, วีตฟีลด์ และโรสเบิร์น ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 ทำให้สนามมีเก้าอี้ติดครบทุกที่นั่ง ในปี ค.ศ. 2017 อัฒจันทร์หลักถูกทุบทิ้งเพื่อสร้างใหม่ให้มีความจุเพิ่มเป็น 20,099 ที่นั่ง โดยในช่วงนั้น สโมสรต้องลงเล่นนัดเหย้าที่สนามกีฬาเมอร์เรย์ฟีลด์เป็นการชั่วคราว
คู่ปรับ

ฮาร์ตมีคู่ปรับท้องถิ่นในเอดินบะระที่สำคัญ นั่นคือ สโมสรฟุตบอลไฮเบอร์เนียน หรือ "ฮิบส์" การพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่าดาร์บีเอดินบะระ เป็นหนึ่งในการแข่งขันของคู่ปรับฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในโลก Graham Spiers เปรียบการแข่งขันนี้เหมือนอัญมณีในเกมสกอตติช ทั้งสองสโมสรพบกันครั้งในวันคริสต์มาส ค.ศ. 1875 ซึ่งฮาร์ตชนะ 1–0 สองทีมนี้กลายเป็นทีมใหญ่ของเอดินบะระ โดยเมื่อผ่านไป 5 นัดในเอดินบะระฟุตบอลคัพ ค.ศ. 1878 ฮาร์ตเอาชนะฮิบส์ไปได้ 3–2 หลังจากที่เสมอมา 4 นัดติดต่อกัน ทั้งคู่พบกันสองครั้งในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลถ้วย ครั้งแรกในสกอตติชคัพ ค.ศ. 1896 ฮาร์ตชนะ 3–1 และครั้งล่าสุดในสกอตติชคัพ ค.ศ. 2012 ฮาร์ตชนะ 5–1 โดยในนัดชิงชนะเลิศปี ค.ศ. 1896 นั้น มีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก เนื่องจากเป็นปีเดียวที่จัดการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศนอกกลาสโกว์
สถิติในการพบกัน ฮาร์ตทำได้ดีกว่า โดยเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 273 นัดจากทั้งหมด 615 นัด ส่วนฮิบส์เอาชนะไปได้ 198 นัด ประมาณครึ่งหนึ่งของการพบกันทั้งหมด เป็นการแข่งขันท้องถิ่นและนัดกระชับมิตร ฮิบส์ทำสถิติชนะสูงสุดในดาร์บีนี้ด้วยสกอร์ 7–0 ที่ไทน์คาสเซิลในวันขึ้นปีใหม่ ค.ศ. 1973 ส่วนฮาร์ตเคยทำได้ด้วยสกอร์ 10–2 เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893
ดาร์บีนี้เคยถูกบันทึกว่ามีศาสนาอยู่เบื้องหลัง แม้ว่าทั้งสองสโมสรจะเป็นคู่ปรับที่เจอกันประจำ แต่การพบกันของทั้งคู่ก็มีความเป็นธรรมชาติและมีผลกระทบที่ดี
ผู้สนับสนุนและวัฒนธรรม

ฮาร์ตออฟมิดโลเดียน เป็นหนึ่งในสองสโมสรฟุตบอลอาชีพของเอดินบะระ เมืองหลวงและเมืองใหญ่อันดับที่สองของสกอตแลนด์ จำนวนผู้ชมโดยเฉลี่ยในฤดูกาล 2014–15 อยู่ที่ประมาณ 16,000 คน ซึ่งมากเป็นอันดับที่สามของประเทศ มากกว่าสโมสรคู่ปรับท้องถิ่นอย่างไฮเบอร์เนียน และเป็นรองเพียงแค่สโมสรยักษ์ใหญ่จากกลาสโกว์ อย่างเซลติกและเรนเจอส์ การแข่งขันนัดที่สำคัญ อาทิ ดาร์บีเอดินบะระ, เกมยุโรป และการพบกับเซลติก-เรนเจอส์ (โอลด์เฟิร์ม) จะเป็นนัดที่มีผู้เข้าชมในสนามมากที่สุด
เพลง ฮาร์ตซอง ประพันธ์และขับร้องโดยนักแสดงตลกชาวสกอตแลนด์อย่าง เฮกเตอร์ นิโคล ซึ่งเป็นแฟนเซนต์มิร์เรน ต่อมาได้มีขับร้องเพลงนี้แบบทันสมัยขึ้น โดย "คอลิน คิสโฮล์ม แอนด์ เดอะ กลาสโกว์ บรานช์" ซึ่งเพลงนี้มักถูกเปิดก่อนการแข่งขันในสนาม
บุคคลที่มีชื่อเสียงที่สนับสนุนฮาร์ตออฟมิดโลเดียน อาทิ สตีเฟน เฮนดรี (นักสนุกเกอร์), Ronnie Corbett (นักแสดงและนักเขียน), Ken Stott (นักแสดง), Alex Salmond (นักการเมือง), Sir Chris Hoy (นักปั่นจักรยาน) และ Eilidh Doyle (นักกรีฑา)
เกียรติประวัติ > รางวัลหลัก

สกอตติชพรีเมียร์ชิป (1890–ปัจจุบัน):
ชนะเลิศ (4): 1894–95, 1896–97, 1957–58, 1959–60
รองชนะเลิศ (14): 1893–94, 1898–99, 1903–04, 1905–06, 1914–15, 1937–38, 1953–54, 1956–57, 1958–59, 1964–65, 1985–86, 1987–88, 1991–92, 2005–06
สกอตติชคัพ (1874–ปัจจุบัน):
ชนะเลิศ (8): 1890–91, 1895–96, 1900–01, 1905–06, 1955–56, 1997–98, 2005–06, 2011–12
รองชนะเลิศ (6): 1902–03, 1906–07, 1967–68, 1975–76, 1985–86, 1995–96
สกอตติชลีกคัพ (1947–ปัจจุบัน):
ชนะเลิศ (4): 1954, 1958, 1959, 1962
รองชนะเลิศ (3): 1961, 1996, 2012–13
เกียรติประวัติ > รางวัลรอง

สกอตติชแชมเปียนชิป (ลีกระดับที่สอง, 1893–ปัจจุบัน):
ชนะเลิศ (2): 1979–80, 2014–15
รองชนะเลิศ (2): 1977–78, 1982–83
วิกตอรีคัพ (1919)
รองชนะเลิศ: 1919
เอดินบะระฟุตบอลลีก (1894–1896):
ชนะเลิศ (2): 1894–95, 1895–96
อีสต์ออฟสกอตแลนด์ฟุตบอลลีก (1896–1907):
ชนะเลิศ (7): 1896–97, 1897–98, 1898–99, 1899–00, 1903–04, 1904–05, 1905–06
อินเตอร์ซิตีฟุตบอลลีก (1899–1904):
ชนะเลิศ (2): 1901–02, 1902–03
เฟสติวัลคัพ (2003–2004):
ชนะเลิศ (2): 2003, 2004
สถิติสโมสร

ผู้ชมในบ้านสูงสุด: 53,396 คน นัดที่พบกับเรนเจอร์ส วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932, สกอตติชคัพ
ผู้ชมในบ้านโดยเฉลี่ยสูงสุด: 28,195 คน ในฤดูกาล 1948–49 (15 นัด)
แพ้สูงสุด: 1–8 พบกับเวลออฟเลเวน, สกอตติชคัพ, ค.ศ. 1888
ชนะสูงสุด: 21–0 พบกับแองเคอร์, อีเอฟเอคัพ, ค.ศ. 1880
ติดทีมชาติมากที่สุด: Christophe Berra, 41 นัด (กับสกอตแลนด์)
อายุน้อยที่สุด: Scott Robinson ลงเล่นเมื่ออายุ 16 ปี 1 เดือน 14 วัน
ลงเล่นมากที่สุด: Gary Mackay 640 นัด, ค.ศ. 1980 – 1997
ลงเล่นในลีกมากที่สุด: Gary Mackay, 515 นัด
คว้าแชมป์มากที่สุด: John Cumming, ลีก 2 สมัย, ถ้วย 1 สมัย, ลีกคัพ 4 สมัย, ค.ศ. 1954–1962
ทำประตูมากที่สุด: John Robertson, 214 ลูก, ค.ศ. 1983–1998
ทำประตูมากที่สุดต่อฤดูกาล: Barney Battles, 44 ลูก
ย้ายเข้าด้วยค่าตัวสูงที่สุด: Mirsad Bešlija, 850,000 ปอนด์, จาก Racing Genk, ค.ศ.2006
ย้ายออกด้วยค่าตัวสูงที่สุด: 9 ล้านปอนด์, เคร็ก กอร์ดอน, ย้ายไปซันเดอร์แลนด์, ค.ศ. 2007 และยังเป็นสถิติซื้อ-ขายผู้รักษาประตูด้วยค่าตัวสูงสุดในบริติชอีกด้วย
สโมสรฟุตบอลหญิง

ในปี ค.ศ. 2009 ฮาร์ตได้ซื้อกิจการสโมสรฟุตบอลหญิงมุสเซิลบะระวินด์เซอร์ และได้กลายมาเป็นสโมสรฟุตบอลหญิงฮาร์ต ซึ่งปัจจุบันลงเล่นในสกอตติชวีเมนส์พรีเมียร์ลีก ภายใต้ชื่อฮาร์ตเลดี และใช้คิงส์ปาร์กเป็นสนามเหย้า กัปตันคนปัจจุบันคือ คิม เบิร์ทวิก