stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ช้าง เอฟเอคัพ 2565–66
สถิติตลอดทัวร์นาเมนต์ > แฮตทริก

| ผู้เล่น | สโมสร | พบกับ | ผลการแข่งขัน | วันที่ | รอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ธนบดี ธงทอง | วชิราลัย ยูไนเต็ด (ทีเอ) | น้ำพอง ยูไนเต็ด (ทีเอ) | 0–11 (A) | 28 กันยายน 2565 | รอบคัดเลือก |
|  ธเนศ แสงทอง | อโยธยา วอริเออร์ (ทีเอ) | เกษตรศาสตร์ อคาเดมี (ทีเอ) | 1–6 (A) | 28 กันยายน 2565 | รอบคัดเลือก |
|  มนุเชษฐ์ วันสา4 | เออีเอส มูนไลท์ (ทีเอ) | ทีเค อคาเดมี่ (ทีเอ) | 6–2 (H) | 28 กันยายน 2565 | รอบคัดเลือก |
|  จัตตุพน เนื้อแก้ว | สุรินทร์ ซิตี้ (ที3) | ธนบุรีฟอเรสต์ (ทีเอ) | 5–0 (H) | 28 กันยายน 2565 | รอบคัดเลือก |
|  ธรรมธร นารีคำ | เอฟซี ฮาเลลูย่า (ทีเอ) | ดอนเมือง (ทีเอ) | 3–6 (A) | 28 กันยายน 2565 | รอบคัดเลือก |
|  เดชา มูฮัมหมัด | แพร่ ยูไนเต็ด (ที2) | วังน้อย ซิตี้ (ทีเอ) | 6–0 (H) | 28 กันยายน 2565 | รอบคัดเลือก |
|  จักรกฤษ นิยมสุข5 | นครศรีฯ ยูไนเต็ด (ที2) | ขุนหาญ ยูไนเต็ด (ทีเอ) | 12–0 (H) | 28 กันยายน 2565 | รอบคัดเลือก |
|  ปฐมพร พุฒซ้อน4 | ชาติตระการ ซิตี้ (ทีเอ) | สยาม (ที3) | 4–1 (H) | 5 ตุลาคม 2565 | รอบแรก |
|  ภัสกร ฟักแฟง | ฟุตเทร่า ยูไนเต็ด (ทีเอ) | เดอะ ชีโร่ (ทีเอ) | 1–5 (A) | 5 ตุลาคม 2565 | รอบแรก |
|  ซากีรีน ตีกาสม | ยาลอ ซิตี้ (ที3) | หัวสำโรงเกตเวย์ (ทีเอ) | 6–0 (H) | 5 ตุลาคม 2565 | รอบแรก |
|  ธเนศ แสงทอง | อโยธยา วอริเออร์ (ทีเอ) | เออีเอส มูนไลท์ (ทีเอ) | 5–0 (H) | 5 ตุลาคม 2565 | รอบแรก |
|  ภัสกร ศรีแก้วนิน | เอฟซี บางเสาธง (ทีเอ) | ธีรชัยพาเลท สมุทรปราการ (ทีเอ) | 1–6 (A) | 5 ตุลาคม 2565 | รอบแรก |
|  อีบราอีม โกนาเร4 | ราชประชา (ที2) | แพร่ (ทีเอ) | 6–0 (H) | 5 ตุลาคม 2565 | รอบแรก |
|  พีรพัฒน์ คำแพง | สุพรรณบุรี (ที2) | ยูดี เวสสุวรรณ (ทีเอ) | 11–1 (H) | 5 ตุลาคม 2565 | รอบแรก |
|  ดนุสรณ์ วิจิตรปัญญา | อยุธยา ยูไนเต็ด (ที2) | วิทยาลัยนครราชสีมา (ทีเอ) | 6–0 (H) | 5 ตุลาคม 2565 | รอบแรก |
|  ณัฐชัย ศรีสุวรรณ์ | นครราชสีมา มาสด้า (ที1) | สมุทรสงคราม (ที3) | 10–0 (H) | 2 พฤศจิกายน 2565 | รอบ 64 ทีมสุดท้าย |
|  วัชระ จันทร์ทัย | ศรีสะเกษ ยูไนเต็ด (ที3) | เชียงราย (ทีเอ) | 10–0 (H) | 30 พฤศจิกายน 2565 | รอบ 32 ทีมสุดท้าย |

Notes: 5 = ผู้เล่นที่ทำ 5 ประตู; 4 = ผู้เล่นที่ทำ 4 ประตู; (H) = เหย้า; (A) = เยือน
ดูเพิ่ม

ไทยลีก ฤดูกาล 2565–66
ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนภาคเหนือ
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนภาคตะวันออก
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนภาคตะวันตก
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนกรุงเทพและปริมณฑล
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนภาคใต้
รีโว่ คัพ 2565–66
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2565
มะเกลือ

| มะเกลือ |
| --- | --- |

ต้นมะเกลือในประเทศเวียดนาม

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับกุหลาบป่า Ericales
วงศ์:: วงศ์มะพลับ Ebenaceae
สกุล:: สกุลมะพลับ Diospyros Griff.
สปีชีส์:: Diospyros mollis
ชื่อทวินาม
Diospyros mollis Griff.

มะเกลือ เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Ebenaceae พบขึ้นตามป่าเบญจพรรณทั่วไป เรือนยอดเป็นพุ่มกลมกิ่งอ่อนมีขนนุ่ม ผลดิบของมะเกลือมีสรรพคุณเป็นยา จัดเป็นพืชสมุนไพรชนิดหนึ่ง สมัยก่อนนิยมใช้ยางผลมะเกลือไปย้อมผ้า ผลที่เปลือกเป็นสีดำ เมื่อรับประทานทำให้หน้ามืด ตาลายตาพร่ามัว อาเจียน ท้องเดินและตาบอดได้
มะเกลือเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลของจังหวัดสุพรรณบุรี  ในภาคเหนือเรียกต้นไม้ชนิดนี้ว่า มะเกีย มะเกือ หรือ ผีผา  ทางใต้เรียกว่า เกลือ  แถบเขมร-ตราดเรียก มักเกลือ
ลักษณะทั่วไป

มะเกลือไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง 10-30 เมตร ใบกว้าง 3.5-4.0 ซม. ยาว 9-10 ซม. เปลือกต้นมีสีดำแตกเป็นสะเก็ดเล็ก ๆ ใบเป็นใบเดียวรูปรี ปลายใบแหลม ผลกลมผิวเกลี้ยง ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีดำ ผลแก่จัดจะแห้ง มีกลีบเลี้ยงติดบนผล 4 กลีบ ผลแก่ราวเดือนมิถุนายน-สิงหาคม เมล็ด แบน สีเหลือง 4-5 เมล็ด ขนาดกว้าง 0.5-0.7 ซม. ยาว 1-2 ซม. ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด
การปลูก

มะเกลือเป็นไม้ที่ปลูกโดยการใช้เมล็ด ขึ้นได้ดีกับดินแทบทุกชนิดเหมาะที่จะปลูกในฤดูฝน ต้นมะเกลือนี้หากถ้าโดนแดดจัดจะทำให้ผลดกมากแต่ใบไม่ค่อยงาม วิธีการปลูกให้เพาะกล้าเสียก่อนเช่นเดียวกันกับต้นไม้อื่น ๆ แล้วนำเอาไปปลูกในหลุมที่เตรียมไว้
สรรพคุณ

สรรพคุณจากส่วนต่าง ๆ มีดังนี้
ผล  มะเกลือดิบมีสรรพคุณเป็นยาขับพยาธิที่คนไทยรู้จักและใช้กันมานาน ผลมะเกลือมีรสเมาเบื่อ ขับพยาธิในลำไส้ ถ่ายตานซาง ถ่ายกระษัยโดยมากใช้กับเด็ก วิธีการคือ เอาลูกสดใหม่ไม่ช้ำ ตำคั้นเอาน้ำผสมกับน้ำกะทิมะพร้าวดื่มทันที ห้ามเก็บไว้ จะเกิดพิษ ขับพยาธิไส้ เดือน พยาธิปากขอ พยาธิตัวตืด พยาธิเส้นด้าย จำนวนลูกเอาเท่าอายุ แต่ไม่เกิน 25 ลูก เอาดีเกลือ ฝรั่ง 10 กรัม ละลายน้ำสุก 1 แก้ว ดื่มตามหลัง 30 นาทีอย่าปล่อยให้เป็นสีดำ เพราะอาจเป็นพิษ ปัจจุบัน มีการสกัดสารที่มีฤทธิ์ขับพยาธิจากผลมะเกลือแล้วผลิตเป็นยาเม็ดสำเร็จรูปใช้รับประทาน
เมล็ด รสเมามัน ขับพยาธิในท้อง
เปลือกต้น รสฝาดเมา เป็นยาช่วยบูด แก้กระหาย ขับพยาธิ แก้พิษ ตานซาง
ทั้งต้น รสฝาดเมา ขับพยาธิ แก้ตานซาง แก้กระษัย
แก่น รสฝาดเค็มขมเมา ขับพยาธิ แก้ตานซาง
ราก รสเมาเบื่อ ฝนกับน้ำข้าวกิน แก้อาเจียน แกเป็นลม หน้ามืด แก้กระษัย แก้ริดสีดวงทวาร แก้พิษตานซาง ขับพยาธิ
วิธีการย้อมผ้าด้วยมะเกลือ

วิธีแรก คือนำผลดิบมาตำให้ละเอียด กรองเอาแต่น้ำสีเหลืองมาใช้ย้อมผ้า ผ้านั้นจะมีสีเหลือง แต่เมื่อตากให้แห้งจะมีสีเขียวจะต้องย้อมและตากแห้งอย่างนี้ซ้ำ ๆ กัน 5 - 6 ครั้ง ผ้าจะเปลี่ยนสีจนกระทั่งกลายเป็นสีดำตามต้องการ อีกวิธีหนึ่ง คือ นำผลสุกสีดำมาบดละเอียด กรองแต่น้ำสีดำมาย้อมผ้า โดยย้อมแล้วตาก แล้วนำกลับมาย้อมซ้ำอีกประมาณ 3 ครั้ง ถ้าจะให้ผ้ามีสีดำสนิทและเป็นมันเงาด้วย ให้นำผ้าไปหมักในดินโคลน 1 – 2 คืน หรืออย่างน้อย 5 ชั่วโมงแล้วจากนั้นจึงนำมาซักให้สะอาด
การย้อมผ้าด้วยมะเกลือ ค่อนข้างที่จะใช้เวลามาก ปัจจุบันจึงมีการเปลี่ยนไปใช้สีสังเคราะห์แทน เพราะสะดวกและใช้เวลาไม่มาก แต่ปัญหาที่พบ คือ สีสังเคราะห์ ทำให้เกิดอันตรายต่อผู้ย้อม ซึ่งอาการ คือ ผิวหนังเป็นผื่นอักเสบและติดเชื้อได้ง่าย ตาอักเสบ จึงมีการนำมะเกลือมาใช้ย้อมผ้ากันเช่นเดิม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Diospyros mollis ที่วิกิสปีชีส์
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q13018882  Wikispecies: Diospyros mollis  APDB: 9677  GBIF: 4070936  GRIN: 70232  IPNI: 322726-1  NCBI: 268842  Plant List: kew-2770166  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:322726-1  Tropicos: 50179996  WCSP: 384447
ล็อก

บทความนี้เกี่ยวกับการแก้ความกำกวม สำหรับการล็อกในนโยบายวิกิพีเดีย ดูที่ วิกิพีเดีย:นโยบายการล็อก
ล็อก เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง
แม่กุญแจ (lock) บ้างก็สะกดว่า ล็อก
ปูม หรือ บันทึก (data log) หมายถึง การลงบันทึก
บันทึกประจำวัน (logbook)
ลอการิทึม (logarithm) ใช้สัญลักษณ์ log
ลอการิทึมธรรมชาติ (natural logarithm) ใช้สัญลักษณ์ ln
แอนติลอการิทึม (antilogarithm)
ล็อก (แหล่งน้ำ) - แหล่งน้ำประเภทหนึ่ง
จอห์น ล็อก (John Locke) นักปรัชญาชาวอังกฤษ
เมืองล็อก (Lock) ในรัฐออสเตรเลียใต้ ประเทศออสเตรเลีย
เมืองล็อก (Locke) ในเทศมณฑลซาคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย
เมืองล็อก (Locke) ในเทศมณฑลคายูกา รัฐนิวยอร์ก
ล็อก โคล (Locke Cole) ตัวละครใน ไฟนอลแฟนตาซี VI
ริงโกะ อูเอดะ

ริงโกะ อูเอดะ (ญี่ปุ่น: 倫子上田; โรมาจิ: Ueda Rinko; เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
ผลงาน

ภาพรักในฝัน
เรียว (Ryo)
อุซางิ นินจาสาว (Tail of the moon)
ล็อกซ์

| --- | --- |
ล็อกซ์บนเบเกิล
ชื่ออื่น: Lox
มื้อ: อาหารเช้า, อาหารเที่ยง, บรันช์
แหล่งกำเนิด: ยิวแบบอเมริกา
 ตำราอาหาร: ล็อกซ์   สื่อ: ล็อกซ์
"ล็อกซ์กับสกเมียร์" (lox and a schmear) คือเบเกิลกับครีมชีสและล็อกซ์ เป็นอาหารสำคัญของอาหารยิวแบบอเมริกา
ล็อกซ์ (Lox) คือเนื้อปลาแซลมอนรมควันที่แล่และหมักในน้ำเกลือจนมีรสเค็ม นิยมเสิร์ฟคู่กับเบเกิลกับครีมชีส โดยความหมายจริง ๆ แล้ว ล็อกซ์จะเฉพาะเจาะตงไปยังส่วนท้องของแซลม่อนซึ่งมีไขมันเยอะ แต่ในปัจจุบันล็อกซ์ที่มีวางขายทั่วไปทำมาจากส่วนใด ๆ ของปลาแซลมอน
รายพระนามพระมหากษัตริย์เอสวาตินี

| พระมหากษัตริย์แห่งเอสวาตินี |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตินี ตั้งแต่ 25 เมษายน พ.ศ. 2529
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเอสวาตินี
รัชทายาท: เจ้าชายมาจาฮา
กษัตริย์องค์แรก: สมเด็จพระราชาธิบดีซอบูซาที่ 2 แห่งเอสวาตินี
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1968
ที่ประทับ: อึมบาบานี
หัวหน้าเผ่าสวาซี (ในอดีต–1745)

พระเจ้ามคูลูโนซี
พระเจ้าโคมีซิทา
พระเจ้าซูคูทา
พระเจ้ามาดลาโซโม
พระเจ้านูดโลวู
พระเจ้านูงเวคาตี
พระเจ้ามาวาวา
พระเจ้าซิดวาบาซีลูฟูลี
พระเจ้าเกบาเซ
พระเจ้าคูเนเน
พระเจ้านาบีนูงเว
พระเจ้าจาบู นูนเด มาดลาบาเน
พระเจ้าฮิลี
พระเจ้าดูนโดโบลา
พระเจ้าซิฮูบา
พระเจ้ามลานเกนี
พระเจ้ามซิมูดเซ
พระเจ้ามโบโฮโล
พระเจ้าเทมบี
พระเจ้าซีคูลูมาโลโย
พระเจ้าลานกา ซามูเคตี
พระเจ้าโนโม (1200–1300)
พระเจ้าคาบาโค (1300–1355)
พระเจ้าโนซีที่ 1 (1355-1400)
พระเจ้าอังวาเนที่ 1 (1400-1435)
พระเจ้าดิลามนีที่ 1 (1435–1465)
พระเจ้าอึมสวาตีที่ 1 (1480–1520)
พระเจ้าอังวาเนที่ 2 (1520–1550)
พระเจ้าดิลามนีที่ 2 (1555–1600)
พระเจ้าโนซีที่ 2 (1600–1640)
พระเจ้ามาวูโซที่ 1 (1645–1680)
พระเจ้ามากูดูเลลา (1685)
พระเจ้าลูโดงาที่ 1 (1685–1715)
พระเจ้าดิลามนีที่ 3 (1720–1744)
กษัตริย์เผ่าสวาซิแลนด์ (1745–1968)

สมเด็จพระเจ้าอังวาเนที่ 3 (1745-1780)
สมเด็จพระเจ้างูวันกันเย (1780-1815)
สมเด็จพระเจ้าซอบูซาที่ 1 (อังวาเนที่ 4) (1815-1836)
สมเด็จพระราชินีโลจีบา ซิมิเลน (สำเร็จราชการ) (1836-1840)
สมเด็จพระเจ้าอึมสวาตีที่ 2 (1840-1868)
สมเด็จพระราชินีซานซิลิ วันเว (สำเร็จราชการ) (1868-1875)
สมเด็จพระเจ้าลุดวองกาที่ 2 (สวรรคตก่อนบรมราชาภิเษก)
สมเด็จพระเจ้าดลามินิที่ 4 (แบนแซนนิ) (1875-1889)
สมเด็จพระราชินีทิบาทิ กัมบูเร (สำเร็จราชการ) (1889-1894)
สมเด็จพระเจ้าอังวาเนที่ 5 (1895-1899)
สมเด็จพระราชินีลาโบซิเลนิ (สำเร็จราชการ) (1899-1921)
สมเด็จพระเจ้าซอบูซาที่ 2  (1921-1968)
พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเอสวาตินี

| พระบรมฉายาลักษณ์ | พระนาม | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล |
| --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระราชาธิบดีซอบูซาที่ 2 แห่งเอสวาตินี | 2 กันยายน 1968 | 21 สิงหาคม 1982 |
|  | สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตินี | 25 เมษายน 1986 | ยังอยู่ในราชสมบัติ |

| ด ค กรายพระนามพระมหากษัตริย์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  โมร็อกโก  เลโซโท  เอสวาตินี (*) 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์ (*)  คูเวต (⁂)  จอร์แดน (⁂)  ซาอุดีอาระเบีย (*)  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน (*)  บาห์เรน (*)  ภูฏาน  มาเลเซีย (!)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (*)  โอมาน (*) 
ทวีปยุโรป:  เดนมาร์ก  นครรัฐวาติกัน (*!)  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  เบลเยียม  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  ลีชเทินชไตน์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (* สกอตแลนด์ อังกฤษ)  อันดอร์รา (!) 
ทวีปอเมริกา:  แคนาดา 
เขตโอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  กรีซ  เกาหลี  คอโมโรส  เคนยา  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จีน  ซามัว  เซอร์เบีย  ตุรกี  ตูนิเซีย  เนปาล  บราซิล  บอสเนีย  บัลแกเรีย  บุรุนดี  เบนิน  จักรวรรดิไบแซนไทน์  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟีจี  ฟินแลนด์  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มัลดีฟส์  มาดากัสการ์  มาลาวี  เม็กซิโก  ยูกันดา  ยูโกสลาเวีย  ยูเครน  เยเมน  เยอรมนี  รวันดา  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เวียดนาม  ศรีลังกา  ออสเตรีย  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อินเดีย  อิรัก  อาเซอร์ไบจาน  อิหร่าน  อิสราเอล  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  เฮติ 
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์, ⁂ ราชาธิปไตยกึ่งภายใต้รัฐธรรมนูญ, ! ราชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้ง
ลฺหวี่ ปู้เหวย์

พ่อค้าและนักการเมืองของรัฐฉิน (291–235 ปีก่อนคริสตกาล)
| ลฺหวี่ ปู้เหวย์ |
| --- | --- |


อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉิน
ดำรงตำแหน่ง 251 ปีก่อนคริสตกาล – 235 ปีก่อนคริสตกาล
กษัตริย์: พระเจ้าฉินจฺวังเซียง   อิ๋ง เจิ้ง
ถัดไป: หลี่ ซือ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 291 ปีก่อนคริสตกาล
เสียชีวิต: 235 ปีก่อนคริสตกาล (อายุ 54–55 ปี)
อาชีพ: พ่อค้า, นักการเมือง

ลฺหวี่ ปู้เหวย์ (291–235 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักการเมืองแห่งรัฐฉิน (秦国) ในยุครณรัฐ (戰國時代) ของประเทศจีนโบราณ เดิมเป็นพ่อค้าที่มีอิทธิพลมาก มาจากรัฐเว่ย์ (卫国) ได้คบหากับพระเจ้าฉินจฺวังเซียง (秦莊襄王) แต่ครั้งที่ยังเป็นเจ้าชายยศน้อยและถูกจับเป็นองค์ประกันอยู่ในรัฐจ้าว (赵国) ต่อมาลฺหวี่ ปู้เหวย์ ได้ใช้สินบนและกลวิธีต่าง ๆ ช่วยเหลือพระเจ้าฉินจฺวังเซียงให้ได้ครองบัลลังก์รัฐฉินสืบต่อจากพระเจ้าฉินเซี่ยวเหวิน (秦孝文王) พระบิดา เมื่อ 249 ปีก่อนคริสตกาล พระเจ้าฉินจฺวังเซียงจึงตั้งลฺหวี่ ปู้เหวย์ เป็นอัครมหาเสนาบดี (相國) มีบรรดาศักดิ์ว่า เหวินซิ่นโหฺว (文信侯) ครั้นพระเจ้าฉินจฺวังเซียงสิ้นพระชนม์เมื่อ 247 ปีก่อนคริสตกาล อิ๋ง เจิ้ง (嬴正) โอรส สืบราชสมบัติต่อ และเป็นที่รู้จักด้วยสมัญญา ฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝; "ปฐมจักรพรรดิฉิน") ลฺหวี่ ปู้เหวย์ ก็ได้สำเร็จราชการแทนอิ๋ง เจิ้ง และเป็นอัครมหาเสนาบดีในรัชสมัยนี้ด้วย
แต่เมื่ออิ๋ง เจิ้ง มีพระชนมายุมากขึ้นพอที่จะครองบัลลังก์รัฐฉินต่อไป ลฺหวี่ ปู้เหวย์มีความกังวลว่า ตนเองและจ้าวจี พระสนมของพระเจ้าฉินจฺวังเซียงเคยเป็นอดีตภรรยาน้อยของตนมาก่อน เมื่อครั้งได้เป็นอัครมหาเสนาบดีและได้สำเร็จราชการแทนอิ๋ง เจิ้ง มีอำนาจมากล้นในกำมือและได้สนิทสนมใกล้ชิดกับจ้าวจีที่ดำรงตำแหน่งเป็นไท่โฮ่วจนต้องไปมาหาสู่ถึงตำหนักทุกวัน หากอิ๋ง เจิ้งทราบเรื่องเข้า หายนะจะนำมาสู่ตน จึงคิดที่จะถอยห่างจากจ้าวจีโดยไม่เข้าวังหลวงอีก แต่จ้าวจีกลับไม่ยอมและเรียกตัวหลายครั้งด้วยความต้องการของพระนาง ลฺหวี่ ปู้เหวย์กลัวที่จะถูกจับได้ จึงได้ส่งเล่าไอ่มาเป็นชู้รักแทนตนโดยปลอมตัวเป็นขันทีโดยไม่ผ่านการตรวจสอบของฝ่ายใน เล่าไอ่ได้เสพสุขกับจ้าวจีจนมีบุตรสองคน จ้าวจีโปรดปรานเล่าไอ่มากจนถึงกับแต่งตั้งบรรดายศศักดิ์เป็นจ่างซิ่นโหว (長信侯) มีอำนาจมากและข้าทาสบริวารมากมายจนกำเริบเสิบสานเรียกตนเองเป็น"พระบิดาบุญธรรม"ของอิ๋ง เจิ้ง ต่อมาก็คิดก่อการกบฏต่ออิ๋ง เจิ้งเพื่อหวังจะแต่งตั้งบุตรของตนเป็นอ๋องฉินแทนและเสพสุขกับจ้าวจีต่อไป แต่อิ๋ง เจิ้งกลับล่วงรู้เข้าซะก่อนจึงนำกองกำลังเข้าปราบปรามจนสำเร็จ เล่าไอ่และบุตรสองคนพร้อมพรรคพวกที่ให้การสนับสนุนได้ถูกสำเร็จโทษ  ส่วนจ้าวจี พระมารดาก็ถูกสั่งกักตัวอยู่ในพระตำหนัก ต่อมาอิ๋ง เจิ้งได้รับรู้ว่าผู้ที่แนะนำเล่าไอ่ ผู้เป็นกบฏคือลฺหวี่ ปู้เหวย์นั่นเอง จึงคิดที่จะประหารเขาเสีย แต่ขุนนางต่างพากันทัดท้านโดยให้เหตุผลว่า "ลฺหวี่ ปู้เหวย์มีความดีความชอบใหญ่หลวงต่ออ๋องคนก่อน เล่าไอ่ก็ไม่เคยซัดทอดว่าเขาร่วมมือก่อกบฏ ความผิดของเขาคือการนำเล่าไอ่เข้ามาในวัง ความผิดครั้งนี้โทษไม่ถึงประหาร ขอให้พิจารณาด้วยพ่ะย่ะค่ะ" อิ๋ง เจิ้งจึงได้ตัดสินลงโทษลฺหวี่ ปู้เหวย์ด้วยการปลดตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีและเนรเทศไปยังซื่อชวน แต่ลฺหวี่ ปู้เหวย์กลับเกรงกลัวว่าอิ๋ง เจิ้งจะต้องสังหารตนเป็นแน่จึงตัดสินใจดื่มยาพิษฆ่าตัวตายในที่สุด
นอกเหนือจากบทบาทด้านการเมืองแล้ว ลฺหวี่ ปู้เหวย์ยังมีชื่อเสียงจากการเป็นผู้สนับสนุนการรวบรวมลฺหวี่ชื่อชุนชิว ตำราสารานุกรมประมวลแนวคิดของร้อยสำนักคิดซึ่งรวบรวบเสร็จสมบูรณ์เมื่อ 239 ปีก่อนคริตกาล
ลีออน เบสต์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  Leon Julian Brendan Best
เกิด:   (1986-09-19) 19 กันยายน ค.ศ. 1986 (38 ปี)
เกิดที่:  นอตทิงแฮม  อังกฤษ
สูง:  185 เมตร
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ชุดเยาวชน
2002–2004:  นอตส์เคาน์ตี
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2004–2007 |  เซาแทมป์ตัน |  15 |  (4) |
| 2004–2005 |  → ควีนส์พาร์กเรนเจอส์  (ยืม) |  5 |  (0) |
| 2005 |  → เชฟฟิลด์เวนสเดย์ (ยืม) |  2 |  (1) |
| 2006 |  → เชฟฟิลด์เวนสเดย์ (ยืม) |  11 |  (1) |
| 2006 |  → บอร์นมัท (ยืม) |  15 |  (3) |
| 2006–2007 |  → โยวิล ทาวน์ (ยืม) |  15 |  (10) |
| 2007–2010 |  โคเวนทรี ซิตี้ |  92 |  (19) |
| 2010–2012 |  นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด |  42 |  (10) |
| 2012–2015 |  แบล็กเบิร์น โรเวอส์ |  13 |  (2) |
| 2014 |  → เชฟฟิลด์เวนสเดย์ (ยืม) |  15 |  (4) |
| 2014–2015 |  → ดาร์บี เคาน์ตี (ยืม) |  15 |  (0) |
| 2015 |  → ไบรท์ตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบียน (ยืม) |  13 |  (0) |
| 2015–2016 |  ร็อตเธอร์แฮม ยูไนเต็ด |  16 |  (4) |
| 2016–2017 |  อิปสวิช ทาวน์ |  11 |  (0) |
| 2017–2018 |  ชาร์ลตัน แอธเลติก |  5 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2008 |  ฟุตบอลทีมชาติไอร์แลนด์  21 ปี |  1 |  (0) |
| 2009– |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ |  7 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 1 มกราคม 2018.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 30 March 2011
ลีออน จูเลียน เบรนดัน เบสต์ (เกิด 19 กันยายน ค.ศ. 1986 ที่นอตทิงแฮม ประเทศอังกฤษ) เป็นนักฟุตบอลชาวไอริช ตำแหน่งกองหน้า
ริงคาคิง

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทเอกชน
อุตสาหกรรม: มวยปล้ำอาชีพ
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2011
ผู้ก่อตั้ง: เจฟฟ์ จาเรต
เลิกกิจการ: พ.ศ. 2555 
สำนักงานใหญ่: ปุเณ 
บุคลากรหลัก: เจฟฟ์ จาเรต – ก่อการสนับสนุน เจเนมี่ โบแรช เดฟ ลากาน่า ดูช แมนเทลล์
บริษัทแม่: โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง
ริงคาคิง เป็นสมาคมมวยปล้ำอาชีพที่อยู่ในอินเดีย ซึ่งเป็นเจ้าของและดำเนินการโดย โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง หรือ ทีเอ็นเอ และการถ่ายทำโทรทัศน์สำหรับรายการสมาคมที่จะเริ่มต้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 มีการสนับสนุนของ เอนเดโม และถูกกำหนดที่จะเปิดตัวในอินเดียเครือข่ายของสีในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

Ring Ka King at IMDB.com
ราชอาณาจักรโปแลนด์

ราชอาณาจักรโปแลนด์ อาจจะหมายถึง
ราชอาณาจักรโปแลนด์ (ค.ศ. 1025–1385) (Kingdom of Poland (1025-1385)) - ตั้งแต่สมัยแรกมาจนถึงราชวงศ์ไพอัสต์
ราชอาณาจักรโปแลนด์ (ค.ศ. 1385–1569) (Kingdom of Poland (1385–1569)) - ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ยาเจลลอน
เครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย (Polish–Lithuanian Commonwealth) - ราชอาณาจักรโปแลนด์ที่เป็นส่วนหนึ่งของเครือจักรภพ (ค.ศ. 1569–1791)
คองเกรสโปแลนด์ (Congress Poland) - รัฐปกครองตนเองโดย “การรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักร” กับจักรวรรดิรัสเซีย (ค.ศ. 1815–1831)
ราชอาณาจักรโปแลนด์ (ค.ศ. 1916–1918) (Kingdom of Poland (1916–1918)) - เสนอเป็นรัฐหุ่นเชิดโดยจักรวรรดิเยอรมัน
รายชื่ออักษรในภาษาต่าง ๆ แบ่งตามชนิดอักษร

อักษรในภาษาต่าง ๆ แบ่งตามชนิดอักษร
อักษรหน่วยเสียง > อักษรไร้สระ (Abjads)

มีแต่พยัญชนะหรือพยัญชนะกับสระบางตัว อาจเติมเครื่องหมายแทนเสียงสระได้แต่ไม่ใช่รูปแบบปกติ
อักษรซัลเตอร์ (Psalter)
อักษรซอกเดีย
อักษรซาบาเอียน (Sabaean)
อักษรซามาริทัน (Samaritan)
อักษรซีเรียค (Syriac)
อักษรทิฟินาค (Tifinagh)
อักษรดิเวส อกุรุ (Dhives Akuru)
อักษรนาบาทาเอียน (Nabataean)
อักษรเบอร์เบอร์โบราณ
อักษรเปอร์เซียกลาง (Middle Persian)
อักษรพาร์เทียน (Parthian)
อักษรฟินิเชีย (Phoenician)
อักษรมันดาอิก (Mandaic)
อักษรยาวี (Jawi, Yawi)
อักษรยูการิติก (Ugaritic)
อักษรอราเมอิก (Aramaic)
อักษรอาระเบียใต้ (South Arabian)
อักษรอาหรับ (Arabic)
อักษรฮีบรู (Hebrew)
อักษรฮีบรูระยะแรก (Proto-Hebrew)
อักษรหน่วยเสียง > อักษรสระประกอบ (Syllabic alphabets, alphasyllabaries or abugidas)

อักษรกทัมพะ (Kadamba)
อักษรกลิงคะ
อักษรกวิ (Kawi)
อักษรกันนาดา (Kannada)
อักษรกันนาดาโบราณ (Old kannada)
อักษรกูร์มูคี (Gurmukhi)
อักษรขอม (Khom)
อักษรขอมไทย
อักษรขอมบาลี
อักษรเขมร (Khmer)
อักษรขโรษฐี (Kharosthi)
อักษรคยาห์ (Kayah Li)
อักษรคฤนถ์ (Grantha)
อักษรคุชราต (Gujarati)
อักษรคุปตะ
อักษรจาม (Cham)
อักษรชวา (Javanese)
อักษรโซยอมโบ (Soyombo)
อักษรตักบันวา (Tagbanwa)
อักษรตากาล็อก (Tagalog)
อักษรเตลุกุ (Telugu)
อักษรโตชาเรียน (Tocharian)
อักษรทมิฬ (Tamil)
อักษรทิเบต (Tibetan)
อักษรเทวนาครี (Devanagari)
อักษรไทดำ (Tai Dam)
อักษรไทใต้คง (Dehong Dai)
อักษรไทย (Thai)
อักษรไทลื้อ (Tai Lue)
อักษรไทใหญ่ (Shan)
อักษรไทอาหม (Ahom) .
อักษรธรรมลาว/ธรรมอีสาน
อักษรบาตัก (Batak)
อักษรบายบายิน
อักษรบาหลี (Balinese)
อักษรเบงกอล (Bengali)
อักษรบูฮิด (Buhid)
อักษรพม่า (Burmese)
อักษรพราหมี (Brahmi)
อักษรพัก-ปา (Phags-pa)
อักษรม้ง (Hmong)
อักษรมอญ (Mon)
อักษรมณีปูรี (Manpuri)
อักษรมลยาฬัม (Malayalam)
อักษรโมดี (Modi)
อักษรรานจานา (Ranjana)
อักษรเรชัง (Redjang)
อักษรลนตารา/มากาซาร์ (Lontara/Makasar)
อักษรลันทะ (Landa)
อักษรล้านนา (Lanna)
อักษรลาว (Lao)
อักษรลิมบู (Limbu)
อักษรเลปชา (Lepcha)
อักษรวารังกสิติ (Varang Kshiti)
อักษรสรทะ (Sharda)
อักษรเสาราษฏร์ (Sourashtra)
อักษรสิงหล (Sinhala)
อักษรสิทธัม (Siddham)
อักษรสิเลฏินาครี (Sylheti Nagari)
อักษรโสรัง สมเป็ง (Sorang Sompeng)
อักษรเอธิโอปิก (Ethiopic)
อักษรโอริยา (Oriya)
อักษรฮานูโนโอ (Hanuno'o)
อักษรหน่วยเสียง > อักษรสระ-พยัญชนะ (Alphabets)

อักษรกรีก (Greek)
อักษรกลาโกลิติก (Glagolitic)
อักษรเกาหลี (Han-gul)
อักษรโกธิก (Gothic)
อักษรคอปติก (Coptic)
อักษรคาเรีย
อักษรจอร์เจีย (Georgian)
อักษรซีริลลิก (Cyrillic)
อักษรโซมาลี (Somali)
อักษรทานะ (Thaana)
อักษรบัสซา (Bassa Vah)
อักษรเบยทากุกจู (Beitha Kukju)
อักษรโบสถ์สลาโวนิกโบราณ (Old Church Slavonic)
อักษรเปอร์มิกโบราณ (Old Permic)
อักษรพอลลาร์ด เมียว (Pollard Miao)
อักษรฟราเซอร์ (Fraser)
อักษรมองโกเลีย (Mongolian)
อักษรเมรอยติก (Meroïtic)
อักษรแมนจู (Manchu)
อักษรรูนส์ ฮังการี (Hungarian Runes)
อักษรรูนส์ (Runic)
อักษรรูมี (Rumi)
อักษรละติน หรือ อักษรโรมัน (Latin)
อักษรลายสือไทย
อักษรไลเซีย
อักษรไลเดีย
อักษรเวเนติก (Venetic)
อักษรสัทศาสตร์สากล (International Phonetic Alphabet)
อักษรสันตาลี (Santali)
อักษรอเวสตัน (Avestan)
อักษรออร์คอน (Orkhon)
อักษรอาร์เมเนีย (Armenian)
อักษรอิตาลีโบราณ (Old Italic)
อักษรอีทรัสคัน (Etruscan)
อักษรเอ็นโก (N'Ko)
อักษรเอลบ์ซาน (Elbsan)
อักษรโอคัม (Ogham)
อักษรไอริช (Irish)
อักษรพยางค์ (syllabaries)

อักษรกเปลเล (Kpelle)
อักษรครี (Cree)
อักษรคะตะคะนะ (Katakana)
อักษรคาร์เรีย (Carrier)
อักษรเชอโรกี (Cherokee)
อักษรเซลติเบเรียน (Celtiberian)
อักษรไซเปรียท (Cypriot)
อักษรนดยุกา (Ndjuká)
อักษรแบล็กฟุต (Blackfoot)
อักษรเมนเด (Mende)
อักษรอี้ (Yi)
อักษรโลมา (Loma)
อักษรไว (Vai)
อักษรหมู่เกาะคาโรไลน์ (Caroline Island Script)
อักษรอัคคาเดีย (Akkadian)
อักษรอินุกติตุต (Inuktitut)
อักษรโอจิบเว (Ojibwe)
อักษรไอบีเรีย (Iberian)
อักษรฮิระงะนะ (Hiragana)
อักษรคำ (complex scripts)

สือดิบผู้จ่อง
อักษรคีตัน (Khitan)
อักษรจีน (Chinese)
อักษรจื๋อโนม (Chữ-nôm)
อักษรจูร์เชน (Jurchen)
อักษรญี่ปุ่น (Japanese)
อักษรตันกัท (Tangut)
อักษรนาซี (Naxi)
อักษรนุชุ (Nushu)
อักษรมายา (Mayan)
อักษรลูเวีย
อักษรไลเนียร์บี (Linear B)
อักษรวินคา
อักษรอียิปต์โบราณ (Ancient Egyptian)
รายพระนามพระมหากษัตริย์เลโซโท

| พระมหากษัตริย์แห่งเลโซโท |
| --- | --- |
Marena a Lesotho
ตราแผ่นดินแห่งเลโซโท
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 ตั้งแต่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเลโซโท
รัชทายาท: เจ้าชายเลโรโทรี เซเอโซ
กษัตริย์องค์แรก: พระเจ้าโมโชโชที่ 1
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1822
ที่ประทับ: มาเซรู
ราชอาณาจักรเลโซโทเป็นหนึ่งในสามประเทศในทวีปแอฟริกาที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (อีก 2 ประเทศ คือ ราชอาณาจักรโมร็อกโก และราชอาณาจักรสวาซิแลนด์) เดิมประเทศเลโซโทมีชื่อว่า บาซูทู (Basutho) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ.1818 โดยมีสมเด็จพระราชาธิบดีโมโชโชที่ 1 เป็นผู้ปกครอง ต่อมา ชนเผ่าซูลู และคนผิวขาวเข้าไปตั้งหลักแหล่งในประเทศ และถูกแอฟริกาใต้รุกราน ประเทศบาซูทูขอรับความคุ้มครองจากรัฐบาลสหราชอาณาจักร และมีฐานะเป็นรัฐในปกครองของสหราชอาณาจักร (British protectorate of Basutholand) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ.1966 ได้ประกาศเอกราชและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นเลโซโท
พระมหากษัตริย์เลโซโท (1822–1913) > ราชวงศ์โบโกโมเทลี

| พระรูป | พระนาม | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  โมโชโชที่ 1  | 1822 | 11 มีนาคม 1870 |
|  | เลตซีที่ 1  | 11 มีนาคม 1870 | 20 พฤศจิกายน 1891 |
|  | เลโรโทลีที่ 1 | 20 พฤศจิกายน 1891 | 19 สิงหาคม 1905 |
|  | เลตซีที่ 2 | 19 สิงหาคม 1905 | 28 มกราคม 1913 |
ผู้สำเร็จราชการเลโซโท (1913–1960)

| พระรูป | พระนาม | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล |
| --- | --- | --- | --- |
|  | นาธาเนียล กริฟฟิ เลโทโรลิ  | 11 เมษายน 1913 | กรกฎาคม 1939 |
|  | ไซมอน ซีโซ กริฟฟี | 3 สิงหาคม 1939 | 26 ธันวาคม 1940 |
|  | มานเซโบ อามีเลีย กาซาบา | 1941 | 1960 |
พระมหากษัตริย์เลโซโท (1960–) > ราชวงศ์โมเชช

| พระรูป | พระนาม | เริ่มรัชกาล | สิ้นสุดรัชกาล |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  โมโชโชที่ 2 | 1960 | 1990 |
|  | เลตซีที่ 3 | 1990 | 1995 |
|  |  โมโชโชที่ 2 | 1995 | 1996 |
|  | เลตซีที่ 3 | 1996 |  |