stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผลในฤดูกาล 2561
สถิติ > การทำประตู

| หมายเลข | ตำแหน่ง | ชื่อ | ลีก | เอฟเอคัพ | ลีกคัพ | รวม |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 | DF |  โฌแอ็ล ซามี | 2 | 0 | 0 | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 4 | MF |  ประวีณวัช บุญยงค์ | 1 | 0 | 0 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 5 | DF |  ประทุม ชูทอง | 1 | 0 | 0 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 7 | MF |  ชุติพนธ์ ทองแท้ | 5 | 0 | 0 | 5 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 9 | FW |  ณัฐวุฒิ สมบัติโยธา | 1 | 1 | 0 | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 10 | FW |  คัง ซู-อิล | 13 | 0 | 1 | 14 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 14 | FW |  มนตรี พรหมสวัสดิ์ | 1 | 1 | 1 | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 20 | FW |  มาร์ค ฮาร์ตแมนน์ | 1 | 1 | 0 | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 23 | FW |  ยานนิก ฌาโล | 1 | 3 | 0 | 4 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 24 | FW |  สมปอง สอเหลบ | 3 | 1 | 0 | 4 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 25 | DF |  สุรีย์ สุขะ | 0 | 1 | 0 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 31 | MF |  ปฐมชัย เสือสกุล | 2 | 0 | 0 | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 33 | DF |  ฟิลิป โรลเลอร์ | 2 | 0 | 0 | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 99 | FW |  เนรีจุส วัลสกีส์ | 9 | 2 | 0 | 11 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| — | — | เข้าประตูตัวเอง | 0 | 1 | 0 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |
ออกจากสโมสรระหว่างฤดูกาล
| 20 | MF |  เฟลีเป เมเนเซส | 2 | 0 | 0 | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 90 | FW |  โรซิมาร์ อามันซีโอ | 6 | 0 | 0 | 6 |  |  |  |  |  |  |  |  |
การซื้อ-ขาย

ตลาดซื้อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงแรกเปิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 ถึง 5 กุมภาพันธ์ 2561

ตลาดซื่อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงที่สองจะเปิดในวันที่ 11 มิถุนายน ถึง 9 กรกฎาคม 2561
การซื้อ-ขาย > เข้า

| วันที่ | ตำแหน่ง | ชื่อ | ย้ายมาจาก | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 ตุลาคม 2560 | MF |  กิตติไกร จันทะรักษา |  แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล |  |
| 17 พฤศจิกายน 2560 | MF |  นเรศ ฤทธิ์พิทักษ์วงศ์ |  ตราด เอฟซี |  |
| 24 พฤศจิกายน 2560 | MF |  จอนาตา แวร์ซูรา |  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด |  |
| 3 ธันวาคม 2560 | DF |  ประทุม ชูทอง |  เชียงราย ยูไนเต็ด |  |
| 11 ธันวาคม 2560 | GK |  กฤษฎา โนนชัย |  บางกอก เอฟซี |  |
|  |  |  ตะวัน หันทำเล |  อุดรธานี เอฟซี |  |
| 22 ธันวาคม 2560 | MF |  คัง ซู อิล |  เธสปา คูซัทซึ กุนมะ |  |
| 23 ธันวาคม 2560 | FW |  สมปอง สอเหลบ |  แบงค็อก ยูไนเต็ด |  |
| 14 มกราคม 2561 | FW |  เฟลิเป เมเนเซส |  พัลไมรัส |  |
| 25 มกราคม 2561 | FW |  บิลล์ โรซิมาร์ อมานซิโอ |  เซอารา |  |
การซื้อ-ขาย > ออก

| วันที่ | ตำแหน่ง | ชื่อ | ย้ายไป | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2560 | MF |  ทะคะฟุมิ อะกะโฮะชิ |  สุพรรณบุรี |  |
| 2560 | MF |  อัลฮัรบี เอล จาเดญาอุย |  เกรอน็อบล์ |  |
| 2560 | FW |  มาร์แซ็ล แอ็สซ็อมเบ |  การท่าเรือ |  |
| 2560 | FW |  ฆาเบียร์ อคุนญา |  อัลบาเซเต |  |
| 2560 | DF |  ชุมพล บัวงาม |  โปลิศ เทโร |  |
| 2560 | MF |  ใหญ่ นิลวงษ์ |  พีที ประจวบ เอฟซี |  |
| 2560 | DF |  อนุชา แก่นทองจันทร์ |  ชัยนาท ฮอร์นบิล |  |
| 2560 | DF |  เอกลักษณ์ ทองกริต |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  |
| 2560 | MF |  นพพล ผลอุดม |  แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล |  |
| 2560 | MF |  เอ็นจีวา ราโคโตฮาริมาลาล่า |  สุโขทัย เอฟซี |  |
การซื้อ-ขาย > ยืมตัว เข้า

| ตั้งแต่ | จนถึง | ตำแหน่ง | ชื่อ | ย้ายมาจาก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
การซื้อ-ขาย > ยืมตัว ออก

| วันเริ่มต้น | วันสุดท้าย | ตำแหน่ง | ชื่อ | ย้ายไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 มกราคม 2561 | 31 ตุลาคม 2561 | GK |  สันติภาพ บุญเกลี้ยง |  อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด |
| 31 มกราคม 2561 | 31 ตุลาคม 2561 | MF |  กิตติไกร จันทะรักษา |  ศรีสะเกษ เอฟซี |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลจังหวัดราชบุรี เก็บถาวร 2015-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แคเทอริน เฮาเวิร์ด

| แคเทอริน เฮาเวิร์ด |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ดำรงพระยศ: 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1540 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1541

พระราชสมภพ: ค.ศ. 1523 แลมเบธ ลอนดอน
สวรรคต: 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1542 (18 พรรษา) หอคอยแห่งลอนดอน อังกฤษ
พระราชสวามี: พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์: ทิวดอร์ (สมรส)
พระราชบิดา: ลอร์ดเอ็ดมุนด์ เฮาเวิร์ด
พระราชมารดา: โจคัสตา คัลเพเพอร์
ลายพระอภิไธย: 
สมเด็จพระราชินีแคเทอรินแห่งอังกฤษ เดิมชื่อ แคเทอริน เฮาเวิร์ด (Catherine Howard) เสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 1523 สวรรคต 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1542 เป็นสมเด็จพระราชินีอัครมเหสีพระองค์ที่ 5 ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และบางครั้งบางคราวเป็นที่รู้จักจากพระราชสมัญญาที่องค์กษัตริย์ทรงพระราชดำรัสเรียกว่า "my beauty rose " พระองค์เป็นธิดาของลอร์ดเอ็ดมัด เฮาเวิร์ด บุตรของดยุคแห่งนอฟอล์ค ซึ่งมีศักดิ์เป็นพี่ชายแท้ๆของเลดี้เอลิซาเบธ ฮอร์เวิร์ดซึ่งเป็นมารดาของพระนางแอนน์  โบลีน พระราชินีพระองค์ที่ 2ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8แห่งอังกฤษ
แคเทอรินทรงเสกสมรสกับพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1540 ที่พระราชวังโอตแลนด์ แทบจะทันทีหลังพระพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงหย่าขาดจากพระราชินีแอนน์แห่งคลีฟ ซึ่งในขณะนั้น พระเจ้าเฮนรี่ ที่ 8 กับพระนาง ทรงมีอายุต่างกัน 20 กว่าปี พระราชินีแคเทอรินทรงถูกสำเร็จโทษภายหลังจากการเสกสมรสไม่ถึง 2 ปี เนื่องจากคบชู้กับ โทมัส คัลเปเปอร์ พระราชดำรัสสุดท้ายคือ
"I die a Queen, but I would rather have died the wife of Culpepper."
"เราตายอย่างพระราชินีองค์หนึ่ง แต่เราจะพึงพอใจมากกว่าหากเราตายในฐานะภรรยาของคัลเปเปอร์"
พระราชินีแคเทอริน ถูกสำเร็จโทษในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1542 พระศพถูกฝังไว้ให้พื้นโบสถ์เซนต์ปีเตอร์ เคียงข้างกับพระราชินีแอนน์ โบลีน
แขวงบางปะกอก

| แขวงบางปะกอก |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Pakok
ถนนสุขสวัสดิ์ ช่วงตลาดบางปะกอก
แผนที่เขตราษฎร์บูรณะ เน้นแขวงบางปะกอก
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ราษฎร์บูรณะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 9.066 ตร.กม. (3.500 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 46,512 คน
 • ความหนาแน่น: 5,130.38 คน/ตร.กม. (13,287.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10140
รหัสภูมิศาสตร์: 102402
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางปะกอก เป็นท้องที่การปกครองระดับแขวงหนึ่งในสองแห่งของเขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัย
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางปะกอกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบางมด แขวงจอมทอง (เขตจอมทอง) แขวงดาวคะนอง (เขตธนบุรี) แขวงบางคอแหลม และแขวงบางโคล่ (เขตบางคอแหลม) มีถนนสุขสวัสดิ์ คลองดาวคะนอง และแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงราษฎร์บูรณะ (เขตราษฎร์บูรณะ) มีแนวเส้นตรงจากปากคลองราษฎร์บูรณะและคลองราษฎร์บูรณะเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงบางมด (เขตทุ่งครุ) มีคลองตาเทียบและลำรางสาธารณะเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงบางมด (เขตจอมทอง) มีคลองกอไผ่ขวด คลองยายจำปี และคลองบางปะแก้วเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางปะกอก ได้แก่
ถนนสุขสวัสดิ์
ถนนราษฎร์บูรณะ
ทางพิเศษเฉลิมมหานคร
ส่วนถนนสายรองและทางลัด ได้แก่
ถนนราษฎร์พัฒนา
ซอยสุขสวัสดิ์ 13
ถนนจอมทองบูรณะ
เพย์แบ็ก (2016)

เพย์แบ็ก (2016) (Payback (2016)) เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี(WWE) จัดเป็นครั้งที่4 โดยมีกำหนดจัดวันที่ 1 พฤษภาคม 2016 ที่สนามออลล์สเตตอะรีนา ที่เมืองโรสมอนต์ รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1P | Dolph Ziggler ชนะ Baron Corbin | แมตช์เดี่ยว | 7:43 |
| 2P | Kalisto (c) ชนะ Ryback | ชิงแชมป์ WWE United States Championship | 8:45 |
| 3 | Enzo Amore and Colin Cassady ปะทะ The Vaudevillains (Aiden English and Simon Gotch) จบลงโดยไม่มีผลตัดสิน | แมตช์แทกทีมเพื่อหาแทกทีมอันดับ1 ชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship | 3:58 |
| 4 | Kevin Owens ชนะ Sami Zayn | แมตช์เดี่ยว | 14:30 |
| 5 | The Miz (c) (with Maryse) ชนะ Cesaro | ชิงแชมป์ WWE Intercontinental Championship | 11:20 |
| 6 | Dean Ambrose ชนะ Chris Jericho | แมตช์เดี่ยว | 18:28 |
| 7 | Charlotte (c) (with Ric Flair) ชนะ Natalya (with Bret Hart) | ชิงแชมป์ WWE Women's Championship | 13:04 |
| 8 | Roman Reigns (c) ชนะ AJ Styles | แมตช์จับกดและยอมแพ้เท่านั้น ชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship | 25:05 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  P –  หมายถึงโชว์ก่อนเริ่มรายการ 
↑  แมตช์นี้จบด้วยการชนะเคาต์เอาต์ของสไตส์, ก่อนจะสั่งรีแมตช์โดย Shane McMahon ในกติกาไม่มีการเคาต์เอาต์ แต่จบด้วยการชนะฟาล์วของสไตส์, แต่ได้มีการสั่งรีแมตช์อีกครั้งโดย Stephanie McMahon ด้วยกติกา "จับกดและยอมแพ้เท่านั้น"
ดูเพิ่ม

เพย์แบ็ก
หรอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Payback Official Website
เอ็นเอ๊กซ์ที วูเมนส์ แท็กทีม แชมเปียนชิป

เอ็นเอ๊กซ์ที วูเมนส์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (NXT Women's Tag Team Championship) เป็นเข็มขัดแท็กทีมหญิงของสมาคมดับเบิลยูดับเบิลยูอี ป้องกันได้ทั้งสองค่าย เอ็นเอ๊กซ์ที และ เอ็นเอ๊กซ์ที ยูเค
ดูเพิ่ม

ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ วูเมนส์ แท็กทีม แชมเปียนชิป
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี วีเมนส์ แชมเปี้ยนชิพ (1956–2010)
รายนามดับเบิลยูดับเบิลยูอี วีเมนส์ แชมเปี้ยนชิพ (1956–2010)
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี รอว์ วีเมนส์ แชมเปียนชิป
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สแมคดาวน์ วีเมนส์ แชมเปียนชิป
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ดีวาส์ แชมเปี้ยนชิพ
รายนามดับเบิลยูดับเบิลยูอี ดีวาส์ แชมเปี้ยนชิพ
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี วูเมนส์ แท็กทีม แชมเปียนชิป
วีเมนส์ เวิลด์แท็กทีม แชมเปี้ยนชิพ
เมืองของประเทศจีน

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองทั่วไปในประเทศจีน สำหรับเมืองขนาดใหญ่ ดูที่ รายชื่อนครในประเทศจีน
เมื่อกล่าวถึงการแบ่งเขตทางการเมืองของประเทศจีน เมือง หรือ เจิ้น (จีนตัวย่อ: 镇; จีนตัวเต็ม: 鎮; พินอิน: zhèn; เวด-ไจลส์: chen4) หรือภาษาอังกฤษใช้คำว่า "town" ซึ่งเป็นการแปลแบบมาตรฐานจากตัวอักษรภาษาจีน ในการจัดประเภทตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน "เมือง" เป็นหน่วยการปกครองระดับที่สาม เช่นเดียวกับ "ตำบล" (乡; xiāng) และ "แขวง" (街道; jiēdào) โดยทั่วไปแล้ว ตำบลจะมีประชากรน้อยกว่าและเป็นพื้นที่ที่ห่างไกลกว่าเมือง
ในทำนองเดียวกันกับหน่วยการปกครองระดับที่สูงกว่า อาณาเขตของเมืองมักจะมีทั้งพื้นที่ที่เป็นตัวเมือง (เมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรจำนวนประมาณ 10,000 คน) และพื้นที่ที่เป็นชนบท อันประกอบไปด้วย "หมู่บ้าน" (村; cūn, หรือ 庄; zhuāng)
การใช้คำว่า เจิ้น ในไต้หวัน

ในการแปลเป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการที่นำมาใช้ในสาธารณรัฐจีนนั้น แตกต่างจากของสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยทั้งตัวอักษร "鄉" (xiāng) และ "鎮" (zhèn) จะแปลเป็น "township" ทั้งหมด และใช้คำขยายเพื่อแยกความแตกต่าง โดยเมืองจะแปลเป็น "urban township" และตำบลจะแปลเป็น "rural township"
ภาพ

ตัวเมืองของเมืองหลงก่าง (龙港镇; Lónggǎng Zhèn) เมืองทั่ว ๆ ไปในอำเภอหยางซิน จังหวัดหวงฉือ มณฑลหูเป่ย์
เมืองเหมาผิง (茅坪镇; Máopíng Zhèn) เมืองศูนย์กลางของอำเภอจื่อกุย จังหวัดอี๋ชาง มณฑลหูเป่ย์
แขวงบางรัก

สำหรับบางรักในความหมายอื่น ดูที่ บางรัก
| แขวงบางรัก |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Bang Rak
แขวงบางรักตลอดริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา
แผนที่เขตบางรัก เน้นแขวงบางรัก
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: บางรัก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.689 ตร.กม. (0.266 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 2,413 คน
 • ความหนาแน่น: 3,502.18 คน/ตร.กม. (9,070.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10500
รหัสภูมิศาสตร์: 100404
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แขวงบางรัก เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่การปกครองของเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นแขวงที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นแหล่งชุมชนของชาวต่างชาติที่มาอาศัยในกรุงเทพมหานครตั้งแต่การสร้างถนนเจริญกรุงและรถรางขึ้น จึงทำให้เป็นบริเวณที่ชาวยุโรปมาตั้งรกราก ค้าขาย และสร้างสถานทูต เช่น ฝรั่งเศส, โปรตุเกส, สหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของวัดม่วงแค, วัดสวนพลู, ตึกสเตท ทาวเวอร์, โอ.พี.การ์เดน, โรงเรียนอัสสัมชัญ, โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์, โรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา, อาคารสำนักงานของ โทรคมนาคมแห่งชาติ และศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
พื้นที่แขวงบางรักประกอบด้วยชุมชนโบราณหลายแห่ง เช่น ชุมชนมัสยิดฮารูณ และยังเป็นที่ตั้งของโบราณสถานที่มีสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกที่สวยงาม เช่น อาสนวิหารอัสสัมชัญ, ศุลกสถาน, อาคาร อีสต์ เอเชียติก, อาคารไปรษณีย์กลาง เป็นต้น
ศุลกสถานเป็นโบราณสถานสำคัญของแขวงบางรัก อาคารสูงด้านหลังคืออาคารที่ทำการของ โทรคมนาคมแห่งชาติ
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงบางรักตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงตลาดน้อย (เขตสัมพันธวงศ์) และแขวงมหาพฤฒาราม (เขตบางรัก) มีคลองผดุงกรุงเกษมและถนนเจริญกรุงเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงสี่พระยา แขวงสุริยวงศ์ และแขวงสีลม (เขตบางรัก) มีถนนเจริญกรุงเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงยานนาวา (เขตสาทร) มีคลองสาทรเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงคลองต้นไทร (เขตคลองสาน) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ถนนสายสำคัญคือ ถนนเจริญกรุง
เรือด่วนแม่น้ำเจ้าพระยา ประกอบไปด้วยท่าเรือดังนี้
ท่าสาทร
ท่าโอเรียนเต็ล
ท่าวัดม่วงแค
รถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสะพานตากสิน
ระเบียงภาพ

รถไฟฟ้าบีทีเอสบนสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน
โรงแรมแชงกรีลา
สเตท ทาวเวอร์
อาคารไปรษณีย์กลางที่ตั้งของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
โรงเรียนอัสสัมชัญ
อาสนวิหารอัสสัมชัญ
ภายในอาสนวิหารอัสสัมชัญ
อาคาร อีสต์ เอเชียติก
อาคารที่ทำการของ โทรคมนาคมแห่งชาติ
ท่าวัดม่วงแค วัดม่วงแค
ฮากูบะ

หมู่บ้านฮากูบะ มองจากฮัปโปะ-โอเนะ
ที่ทำการหมู่บ้านฮากูบะ
ฮากูบะ (ญี่ปุ่น: 白馬村; โรมาจิ: Hakuba-mura) เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 1 เมษายน ค.ศ.  2019 (2019 -04-01) ฮากูบะมีจำนวนประชากรประมาณ 9,007 คน 4,267 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 48 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 189.36 ตารางกิโลเมตร (73.11 ตารางไมล์)
ฮากูบะเป็นแหล่งสกีรีสอร์ตที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติในตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์แห่งญี่ปุ่น เนื่องจากมีหิมะตกมากกว่า 11 เมตรในแต่ละปี และหมู่บ้านแห่งนี้ยังเคยเป็นสถานที่จัดงานการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ค.ศ. 1998 (สกีลงเขา, สกีกระโดดไกล, สกีข้ามทุ่ง)
ภูมิศาสตร์

ฮากูบะตั้งอยู่ในแอ่งภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดนางาโนะ ติดกับจังหวัดโทยามะทางทิศตะวันตก และติดกับภูเขาทาเตยามะ ซึ่งมีความสูง 2,900 เมตร ทางทิศตะวันตก พื้นที่ส่วนใหญ่ของหมู่บ้านอยู่ภายในเขตอุทยานแห่งชาติชูบุ-ซังงากุ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลโดยรอบ

จังหวัดนางาโนะ
หมู่บ้านโอตาริ
นครนางาโนะ
นครโอมาจิ
หมู่บ้านโองาวะ
จังหวัดนีงาตะ
นครอิโตอิงาวะ
จังหวัดโทยามะ
นครคูโรเบะ
เมืองอาซาฮิ
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของฮากูบะยังคงค่อนข้างคงที่ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 6,559 | —     |
|  1970  | 7,421 | +13.1% |
|  1960  | 6,923 | −6.7% |
|  1970  | 6,292 | −9.1% |
|  1980  | 7,131 | +13.3% |
|  1990  | 8,356 | +17.2% |
|  2000  | 9,492 | +13.6% |
|  2010  | 9,207 | −3.0% |
ประวัติ

เทศบาลหมู่บ้านฮากูบะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1956 โดยการควบรวมหมู่บ้านโฮกูโจ และหมู่บ้านคามิชิโระ เข้าด้วยกัน
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจหลักของฮากูบะคือการท่องเที่ยวตามฤดูกาล
การศึกษา

ฮากูบะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลหมู่บ้าน ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง ฮากูบะมีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง โดยสังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดนางาโนะ
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายโออิโตะ
มินามิ-คามิชิโระ – คามิชิโระ – อีโมริ – ฮากูบะ – ชินาโนะ-โมริอูเอะ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 148
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 406
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการเทศบาลหมู่บ้านฮากูบะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ท่องเที่ยวฮากูบะ (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เมืองกุยบุรี

เมืองกุยบุรี หรือ เมืองกุย เป็นเมืองโบราณในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีวัดกุยบุรีเป็นศูนย์กลางชุมชน ไม่มีประวัติแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด ตัวเมืองตั้งอยู่บริเวณฝั่งแม่น้ากุยบุรีด้านเหนือ ตั้งอยู่ในตำบลกุยบุรี อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ปัจจุบันมีการสร้างกำแพงเมืองกุยบุรีจำลองเพื่อพยายามบอกเล่าเรื่องราวประวัติและความสำคัญของป้อมยันทัพพม่าครั้งเมื่อมีการใช้สู้รบกับข้าศึกในสมัยอยุธยา รวมทั้งมีการตั้งศาลเจ้าเมืองกุยบุรีอยู่ทางทิศเหนือของเนินโบราณสถาน
ประวัติและการบันทึก

เมืองกุยปรากฏชื่อในแผนที่ประเทศสยามในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งวาดโดยชาวฝรั่งเศสที่เข้ามาพร้อมกับลาลูแบร์ โดยระบุชื่อเมืองว่า Couil
บันทึกการเดินทางของ แซมวล ไวต์ (Samuel White) ที่บันทึกการเดินทางจากเมืองมะริดมายังกรุงศรีอยุธยา โดยผ่านเข้ามาทางด่านสิงขร มายังเมืองกุยบุรีเมืองปราณบุรีเมืองเพชรบุรีแล้วลงเรือล่องแม่น้ำขึ้นมายังกรุงเทพฯ และกรุงศรีอยุธยา
จดหมายเหตุการเดินทางของสังฆราชแห่งเบริธซึ่งเดินทางมายังกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2205 ระบุว่ากำแพงเมืองกุยทำด้วยไม้ มีบ้านอยู่ประมาณ 200 หลังคาเรือน
จากหลักฐานในกฎหมายตราสามดวงซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชได้โปรดให้ชำระขึ้นมีความว่า "สมัยพระบรมไตรโลกนาถ แห่งกรุงศรีอยุธยา มีพระราชโองการสั่งว่า บรรดาข้าราชการ ณ หัวเมืองปักษ์ใต้ ฝ่ายเหนือทั้งปวงให้ถือศักดินาตามพระราชบัญญัติหัวเมือง และมีข้อความตามพระราชบัญญัติหัวเมืองบัญญัติไว้ว่าออกพระพิไชยภักดีศรีวิสุทธิสงคราม เมืองกุย หรือเจ้าเมืองกุย ให้ถือศักดินาสามพัน เป็นเมืองจัตวา"
มีตำนานในท้องถิ่นเล่าขานว่า บรรพบุรุษชาวเมืองกุยได้ใช้ป้อมยันทัพพม่าทำการรบแบบกองโจรด้านทานพม่า รวมทั้งเป็นม้าเร็วนำใบบอกไปยังเมืองต่าง ๆ จนถึงกรุงศรีอยุธยา จนได้รับสมญานามว่า "เสือกุย" จากวีรกรรมดังกล่าว
โบราณสถาน

โบราณสถานตั้งอยู่ในพื้นที่ทางทิศใต้ของวัดกุยบุรี มีลักษณะเป็นเนินดินและมีวัชพืชปกคลุม บนเนินดินมีซากโบราณสถานที่ก่อสร้างด้วยอิฐและก้อนหินใหญ่ ทำให้ไม่สามารถเห็นลักษณะที่แท้จริงของตัวป้อมได้ มีขนาดกว้างประมาณ 16 เมตร สูงประมาณ 4–5 เมตร ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงเนินดินเดียว
มีสิ่งก่อสร้างที่เป็นป้อมโบราณซึ่งสันนิษฐานว่าคงเป็นชุมชนที่ช่วยสกัดทัพพม่าเมื่อยกมาตีกรุงศรีอยุธยา ลักษณะป้อมมีสภาพไม่ชัดเจน แต่ยังมีโครงเดิมอยู่บ้าง แต่เดิมริมคลองกุยหรือแม่น้ำกุยบุรีมีอยู่ 11 ป้อม ปัจจุบันเหลือหลักฐานให้เห็นเพียงป้อมเดียว
แผลบูรูลี

| Buruli ulcer |
| --- | --- |
แผลบูรูลีที่ตาตุ่มของชาวกาน่าผู้หนึ่ง
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: A31.1 (ILDS A31.120)
ICD-9: 031.1
DiseasesDB: 8568
MeSH: D009165
แผลบูรูลี (หรือที่รู้จักในชื่อของ แผลแบนสเดล แผลเซอลส์ หรือ แผลเดนทรี) เป็นโรคติดเชื้อ สาเหตุมาจากแบคทีเรียที่ชื่อ ไมโคแบคทีเรียม อัลเซอแรนส์. อาการเริ่มแรกของการติดเชื้อจะมีตุ่มเล็กหรือบวมที่ผิวแต่ไม่รู้สึกเจ็บ ตุ่มนี้จะกลายเป็น แผลเปื่อย. แผลเปื่อยใต้ชั้นผิวหนังจะมีขนาดใหญ่กว่าบริเวณผิวหนัง  และบริเวณรอบๆ แผลจะมีอาการบวม  เมื่ออาการหนักยิ่งขึ้น จะมีการติดเชื้อที่กระดูก  แผลบูรูลีส่วนมากจะพบการติดเชื้อในบริเวณแขนหรือขา  ปกติจะไม่มีไข้
เชื้อแบคทีเรีย เอ็ม อัลเซอแรนส์ จะปล่อยสารพิษที่มีชื่อว่า ไมโคแลกโทน ซึ่งจะลด การทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน และส่งผลให้เนื้อเยื่อตาย การตาย. แบคทีเรียจากตระกูลเดียวกันนี้เป็นสาเหตุของ วัณโรค และ โรคเรื้อน (เอ็ม ทูเบอร์คูโลซิส และ เอ็ม เลแปรตามลำดับ) วิธีการกระจายของโรคยังไม่ทราบแน่ชัด  แหล่งน้ำอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการกระจายของโรค จนถึงปี 2013 ยังไม่พบวัคซีนที่ใช้ป้องกันโรค
หากได้รับการรักษาในช่วงแรกของการติดเชื้อ โดยการรับประทานยาปฏิชีวนะ เป็นเวลาแปดสัปดาห์จะได้ผลถึง 80% การรักษามักจะใช้ยา ไรแฟมพิซิน และ สเตรปโตมัยซิน บางครั้งอาจจะใช้ยาคลาริโธมัยซิน หรือ มอกซิฟลอกซาซิน แทนสเตรปโตมัยซิน การรักษาวิธีอื่น ได้แก่ การตัด แผลเปื่อยออกไป หลังจากได้รับการรักษาแผลที่ติดเชื้อ โดยทั่วไปบริเวณผิวหนังจะเป็นแผลเป็น
แผลบูรูลีจะเกิดในพื้นที่ชนบทโดยส่วนใหญ่ของ แอฟริกาใต้สะฮารา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศ โกตดิวัวร์และยังเกิดขึ้นในเอเชีย  แปซิฟิกตะวันตกและทวีปอเมริกา พบการเกิดโรคในประเทศต่างๆ มากกว่า 32 ประเทศ  ในแต่ละปีจะพบผู้ติดเชื้อประมาณ ห้าถึงหกพันราย  ยังพบว่าโรคนี้นอกจากจะเกิดขึ้นมนุษย์แล้วยังเกิดขึ้นสัตว์ด้วยเช่นกัน  อัลเบิร์ต รัสกิน คุก เป็นบุคคลแรกที่อธิบายเกี่ยวกับโรคแผลบูลูรีในปี 1897
เตลกฏาหคาถา

เตลกฏาหคาถา แปลว่า "บทร้อยกรองที่กล่าวในกะทะน้ำมัน" เป็นวรรณกรรมบาลีประเภทร้อยกรอง มีคาถา 100 บท แต่เป็นวสันตดิลก 14 พยางค์ล้วนๆ เนื้อหากล่าวถึงหลักธรรมในพระพุทธศาสนา ตั้งแต่บทสรรเสริญพระรัตนตรัย การระลึกถึงความตาย ความไม่จีรังยั่งยืนของสรรพสิ่ง และโทษของบาปเวร
ที่มา

ความเป็นมาของคาถานี้ มีอยู่ว่า เมื่อครั้งพระเจ้ากัลยาณิยติสสะ ครองเมืองกัลยาณี ณ ลังกาทวีป ระหว่างพุทธราช 237 - 238 ทรงมีพระอนุชาเป็นอุปราชเคยศึกษาเล่าเรียนในสำนักพระกัลยาณิยะเถระ จึงมีลายมือคล้ายพระเถระ ต่อมาพระอนุชาเกิดความสิเนหาในพระมเหสีของพระเชษฐาธิราช เมื่อความทราบถึงพระองค์ พระอนุชาจึงเสด็จหนีไป แต่ไม่นานนักรับสั่งให้ชายคนหนึ่งปลอมตัวเป็นพระภิกษุในสำนักพระเถระติดตามพระเถระเข้าวัง พร้อมแอบซ่อนสาส์นรักไปเฝ้าพระมเหสี เมื่อพระภิกษุตัวปลอมฉันภัตตาหารแล้วลุกขึ้น ได้แอบโยนสาส์นรักให้พระมเหสี แต่บังเอิญพระราชาทอดพระเนตรเห็น และเข้าใจว่าเป็นสาส์นของพระเถระ จึงรับสั่งให้จับพระเถรโยนใส่กะทะน้ำมันที่เดือดพล่าน
ในขณะที่พระเถรถูกโยนลงไปนั้น หลับปราฏแก้วอินทนิลผุดขึ้นมาเป็นที่นั่งรองรับในกะทะน้ำมัน พระเถระได้เจริญวิปัสสนาจนบรรลุอรหันตผล เพื่อได้พิจารณากรรมเก่าของตนจึงทราบว่าในชาติก่อนเคยเป็นเด็กเลี้ยววัวและได้โยนแมลงวันตัวหนึ่งในน้ำนมที่เดือดพล่าน ครั้งนี้จึงไม่อาจหลีกเลี่ยงผลกรรมได้ ท่านจึงกล่าวคาถาเพื่อสั่งสอนเวไนยสัตว์มิให้มัวเมาประมาท ก่อนที่จะปรินิพพานในที่นัน จากนั้น พระราชารับสั่งให้ประหารชีวิตพระเถระและบุรุษนั้นเสียแล้วให้โยนศพทิ้งทะเล
ทว่า ในเวลาต่อมาศาสนิกชนได้สร้างวิหารเป็นอนุสรณ์เพื่อรำลึกถึงพระเถระผู้เป็นพระอรหันต์ไว้ ณ สถานที่ซึ่งตั้งกะทะนั้นมันนั้น   และทั้งนี้ เนื่องจากท่านกล่าวคาถาในกะทะน้ำมัน จึงปรากฏนามว่า เตลกฏาหคาถา แปลว่า "บทร้อยกรองที่กล่าวในกะทะน้ำมัน"
เนื้อหา

เตลกฏาหคาถามีเนื้อหาหลักอยู่ที่การสรรเสริญพระรัตนตรัย  มีบทพรรณนาพระเกียรติคุณของกษัตริย์ลังกา ในฐานะที่ทรงส่งเสริมให้พสกนิกรกระทำความดีเป็นแบบอย่าง มีการระลึกถึงความตายว่าเป็นที่สิ่งที่แน่นอนเที่ยงแท้ โดยใช้อุปมาอุปมัยทางกวีนิพนธ์ที่แหลมคมและได้ภาพพจน์ มีการกล่าวถึงพระไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ตลอดจนโทษของการทำบาป โดยท่านผู้ประพันธ์มุ่งเตือนสติชาวพุทธไม่ให้ประมาทในการบำเพ็ญคุณงามความดี อาทิ บทที่ 24 ที่กล่าวว่า
โภ โมหโมหิตตยา วิวโส อธญฺโญ
โลโก ปตตฺยปิ หิ มจฺจุมุเข สุภีเม
โภเค ริตึ สมุปยาติ วิหีนปญฺโญ
โทลาตรงฺคจปเล สุปิโนปเมยฺย
ชาวโลกผู้ไร้อำนาจบุญ เพราะถูกความหลงครอบงำ ย่อมตกไปสู่ปากแห่งมัจจุราชอันน่าสะพรึงกลัว คนเขลาย่อมแสวงหาความเพลิดเพลินในสมบัติพัสถานอันเปรียบเสมือนความฝัน ไม่ยั่งยืน เหมือนชิงช้าและรอกคลื่น
ทั้งนี้ 3 บทแรกของเตลกฏาหคาถาเป็นการพรรณนาคุณของพระรัตนไตร ด้วยฉันลักษณะและกวีรสที่งดงามอลังการ ดังนี้
บทพรรณนาพระพุทธคุณ
โย สพฺพโลกมหิโต กรุณาธิวาโส
โมกฺขากโร รวิกุลมฺพรปุณฺณจนฺโท
เญยฺโยทธึ สุวิปุลํ สกลํ วิพุทฺโธ
โลกุตฺตมํ นมถ ตํ สิรสา มุนินฺทํ.
พระจอมมุนีที่ชาวโลกทั้งปวงบูชา ทรงเพียบพร้อมด้วยพระกรุณา เป็นบ่อเกิดแห่งความหลุดพ้น เปรียบดั่งพระจันทร์เพ็ญท่ามกลางนภาอันเป็นอาทิตยวงศ์ ทรงตรัสรู้เญยยธรรมทั้งหมดอันไพศาลดั่งมหาสมุทร เชิญท่านทั้งหลายนมัสการพระจอมมุนีผู้ประเสริฐในโลก พระองค์นั้น
บทพรรณนาพระธรรมคุณ
โสปานมาล’มมลํ ติทสาลยสฺส
สํสารสาครสมุตฺตรณาย เสตุง
สพฺพาคติภยวิวชฺชิตเขมมคฺคํ
ธมฺมํ นมสฺสถ สทา มุนินา ปณีตํ.
เชิญท่านทั้งหลายนมัสการพระธรรมอันพระมุนีตรัสสอน เป็นขั้นบันไดอันหมดจดแห่งสวรรค์ ประดุจสะพานข้ามมหาสมุทรคือสงสาร และเป็นทางเกษมปลอดจากทุคคติภัยทั้งมวลทุกเมื่อ
บทพรรณนาพระสังฆคุณ
เทยฺยํ ตทปฺป’มปิ ยตฺถ ปสนฺนจิตฺตา
ทตฺวา นรา ผล’มุลารตรํ ลภนฺเต
ตํ สพฺพทา ทสพเลนปิ สุปฺปสตฺถํ
สํฆํ นมสฺสถ สทามิตปุญฺญเขตฺตํ.
เชิญท่านทั้งหลายนมัสการพระสงฆ์ ผู้เป็นนาบุญหาประมาณมิได้ ซึ่งแม้พระทศพลก็ทรงสรรเสริญเป็นนิตย์ ที่มหาชนมีใจเลื่อมใสแล้วถวายไทยธรรมแม้เล็กน้อยแล้วได้รับผลบุญอันโอฬาร
การแพร่หลายในประเทศไทย

จารึกเนินสระบัว พบที่เนินสระบัว ในบริเวณเมืองพระรถ ตำบลโคกปีบ อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ต่อมาได้ถูกเคลื่อนย้ายมาพิงไว้ที่โคนต้นโพธิ์ใหญ่ในวัดโพธิ์ศรีมหาโพธิ ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากที่เดิมนัก  เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 นายชิน อยู่ดี หัวหน้าแผนกพิพิธภัณฑ์พระนคร กองโบราณคดี กรมศิลปากร ได้ออกสำรวจที่แหล่งโบราณคดีนี้ จึงได้พบจารึกหลักดังกล่าว และได้ทำสำเนาจารึกหลักนี้ไว้ ต่อมา ศ. ฉ่ำ ทองคำวรรณ ได้อ่าน-แปลจารึกหลักนี้ แล้วนำไปตีพิมพ์ในหนังสือชุดประชุมศิลาจารึก ภาคที่ 3 ในปี พ.ศ. 2506 และ นาวาอากาศเอก แย้ม ประพัฒน์ทอง ได้อ่านและแปลใหม่อีกครั้ง แล้วนำไปตีพิมพ์ในหนังสือชุดจารึกในประเทศไทย เล่ม 1 ในปี พ.ศ. 2529
เนื้อหาในจารึกระบุมหาศักราช 683 ซึ่งตรงกับ พ.ศ. 1304 กล่าวถึงการประดิษฐานพระพุทธศาสนา เป็นการสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย และการอุทิศพระโค เดิมเชื่อว่า จารึกเนินสระบัว เป็นวรรณคดีภาษาบาลี ที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย ซึ่งนักปราชญ์ในอดีตคือ พระพุทธสิริรจนาขึ้น มิได้คัดลอกมาจากคัมภีร์พระบาลี หรืออรรถกถาใด ๆ
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๘ ดร.โรหนะ ชาวศรีลังกา ได้อ่านจารึกนี้พบว่า พระบาลีสามบทในจารึกเป็นบทสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยตรงกับ เตลกฏาหคาถา หรือ คาถากระทะน้ำมัน ในบทที่ 2, 3 และ 4
บรรณานุกรม

พระคันธสาราภิวงศ์ (แปล). (2545). เตลกฏาหคาถา. กรุงเทพมหานคร. สำนักพิมพ์สแควว์ปริ๊นซ์ 93.
G. P. Malalasekera. (1928). The Pali Literature of Ceylon. Kandy. Buddhist Publication Society.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. ฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย. จารึกเนินสระบัว.  http://www.sac.or.th/databases/inscriptions/inscribe_detail.php?id=321%5Bลิงก์เสีย%5D
M. Rohanadeera, "Earliest evidence of cultural relations between Sri Lanka and Dvaravati Kingdom in Thailand", Journal of the Royal Asiatic Society of Sri Lanka, New Series, Volume XLVIII, Special Number [in commemoration of the 250th anniversay of the restoration of the higher ordination, etc.], 2003, Columbo: Sri Lanka.
เตลกฏาหคาถาฉบับเต็ม

เตลกฏาหคาถา
เตวิช เต้พันธ์

| ธามัน เต้พันธ์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ธามัน เต้พันธ์
เกิด: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 (44 ปี)
ที่เกิด: ประเทศไทย
แนวเพลง: ป๊อป
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
ช่วงปี: พ.ศ. 2543 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ธามัน เต้พันธ์ ชื่อเล่น เต้ เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักร้องนักแสดงชาวไทยและเป็นอดีตสมาชิกวงดราก้อน ไฟว์ ในค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ปัจจุบันเต้เป็นพิธีกรรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย
การศึกษา

ปริญญาตรี นิเทศสาสตร์มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
งานเพลง > อัลบั้ม Dragon Five

อัลบั้ม Dragon 5
อัลบั้มพิเศษ อัลบั้ม White Album
อัลบั้มพิเศษ อัลบั้ม Cheer
อัลบั้ม Welcome To 5Club
อัลบั้มพิเศษ อัลบั้ม Cheer 2