stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุปกรณ์ไฟฟ้าในพื้นที่อันตราย
การจำแนกพื้นที่ (ก๊าซและไอ) > พื้นที่โซน 1 (Zone 1 Area)

พื้นที่โซน 1 นี้คือบริเวณที่อุปกรณ์ชนิดพิเศษหรืออุปกรณืที่ได้รับการจำแนกชนิดจะต้องถูกนำมาใช้ ในบริเวณนี้ ก๊าซ ของเหลว หรือหมอกจะถูกคาดเอาไว้ว่าปรากฏขึ้นมา หรือปรากฏในช่วงเวลาที่ยาวนานภายใต้สภาวะการทำงานปกติ ตามแนวทางการพิจารณานั้น บริเวณนี้จะมีสสารอันตรายปรากฏขึ้นระหว่าง 10 - 1,000 ชั่วโมงต่อปี หรือ 0.1 - 10 % ของเวลา อุปกรณ์ที่ได้รับการป้องกันการระเบิดที่สูงกว่าระดับ 2 จะต้องถูกนำมาใช้
การจำแนกพื้นที่ (ก๊าซและไอ) > พื้นที่โซน 0 (Zone 0 Area)

สภานการณ์เลวร้ายที่สุดของพื้นที่นี้คือมีสสารไวไฟปรากฏตลอดเวลา (ซึ่งมากกว่า 1,000 ชั่วโมงต่อปี หรือ มากกว่า 10% ของเวลา) ถึงแม้ว่านี่จะเป็นกรณีที่เลวร้ายที่สุด แต่ทว่าเป็นเรื่องยากมากที่โซน 0 จะเป็นระบบเปิด โดยทั่วไปแล้วจะมีช่องว่างของไอน้ำเหนือของเหลวในถังบรรจุสาร
พื้นที่ที่มีฝุ่น

ในพื้นที่ที่มีฝุ่นนั้นก็มีโอกาสที่จะเกิดการระเบิดด้วยเช่นกัน แต่เดิมการจำแนกชนิดของพื้นที่อันตรายจะใช้ระบบอังกฤษที่ใช้ตัวอักษรระบุชนิด แต่ในปัจจุบันจะใช้ระบบยุโรปที่ใช้ตัวเลขในการจำแนกแทน
ขอบเขตและลักษณะของพื้นที่อัตรายจำพวกนี้ควรจะถูกจำแนกโดยผู้มีความชำนาญ ควรจะมีการวาดแผนผังของโรงงานเพื่อบ่งถึงพื้นที่อันตราย
พื้นที่อันตรายจำพวกฝุ่นนั้นสามารถแบ่งได้ดังนี้:
พื้นที่ที่มีก๊าซ

ก๊าซ ไอระเหยและฝุ่นที่ไวไฟมีคุณสมบัติทางเคมีที่ต่างกันที่ส่งผลต่อโอกาสและความรุนแรงของระเบิดที่ไม่เหมือนกัน คุณสมบัติเหล่านั้นประกอบด้วยอุณหภูมิเปลวไฟ (Flame Point) พลังงานต่ำสุดที่ใช้ในการติดไฟ ขอบเขตสูงสุด/ต่ำสุดในการระเบิด และน้ำหนักโมเลกุล การทดสอบด้วยการสังเกต (Empirical testing) จะถูกกระทำเพื่อพิจารณาตัวแปรอย่างเช่น ระยะห่างปลอดภัยที่สุดในการทดลอง (maximum experimental safe gap) กระแสติดไฟต่ำสุด (minimum ignition current) ความดันการระเบิด (explosion pressure) และเวลาที่ใช้ในการเข้าสู่ความดันสูงสุด (time to peak pressure) อุณหภูมิจุดระเบิดตามธรรมชาติ (spontaneous ignition iemperature) และอัตราการเพิ่มความดันสูงสุด (maximum rate of pressure rise) ถึงแม้ว่าสสารทุกชนิดมีคุณสมบัติในการระเบิดที่แตกต่างกัน แต่พวกมันสามารถถูกจัดลำดับในช่วงที่คล้ายคลึงกันซึ่งทำให้ง่ายต่อการเลือกอุปกรณ์ไฟฟ้าสำหรับใช้ในพื้นที่อันตราย
ความสามารถในการติดไฟของของเหลวไวไฟถูกจำแนกได้โดยจุดวาบไฟ (flash point)ของมัน โดยจุดวาบไฟหมายถึงอุณหภูมิที่วัสดุสามารถก่อไอระเหยที่มีความสามารถเพียงพอที่จะก่อให้เกิดส่วนผสมที่จุดไฟได้ นี่เป็นข้อมูลสำคัญในการพิจารณาว่าพื้นที่นี้จำเป็นจะต้องพิจารณาว่าเป็นพื้นที่เสี่ยงหรือไม่ และเป็นพื้นที่เสี่ยงแบบไหน พื้นที่ที่มีวัสดุที่มีอุณหภูมิจุดระเบิดด้วยตัวเองต่ำมากและมีจุดวาบไฟที่สูงกว่าอุณหภูมิบรรยากาศนั้น อาจจะไม่ถูกพิจารณาว่าเป็นพื้นที่เสี่ยงก็ได้ อย่างไรก็ตาม ถ้าวัสดุนั้นก่อให้เกิดอุณหภูมิที่สูงกว่าบรรยากาศและอุณหภูมิที่เกิดขึ้นนั้นสูงกว่าจุดวาบไฟ พื้นที่ที่มีวัสดุนั้นจะถูกพิจารณาว่าเป็นพื้นที่เสี่ยง
กาซในอุตสาหกรรม สามารถถูกแบ่งออกได้ดังนี้
| กลุ่ม | กาซที่ปรากฏในพื้นที่ |
| --- | --- |
I: เหมืองถ่านหินใต้ดินทั้งหมด, มีเทน
IIA: มีเทน (ในอุตสาหกรรม), โพรเพน, เชื้อเพลิง และโรงงานอุตสาหกรรมเคมีส่วนใหญ่
IIB: เอธีลีน, ถ่านโค้ก และกาซอุตสาหกรรมอื่น ๆ
IIC: "ฮโดรเจน, อซิทีลีน, คาร์บอน ไดซัลเฟส
เชิงอรรถ

↑  หมายถึงการที่ไอระเหยของสสารผสมกับอากาศ แล้วมีความสามารถที่จะก่อให้เกิดเปลวไฟได้ ณ สภาวะนี้ ถ้านำเอาเปลวไฟไปล่อ จะทำให้เกิดการติดไฟเป็นห้วง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

ATEX "Use" Directive เก็บถาวร 2008-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Hazardous/Intrinsic Safety Location Equipment (อังกฤษ)
ดูเพิ่ม

Alan McMillan, Electrical Installations in Hazardous Areas, Butterworth-Heineman 1998, ISBN 0750637684, preview available at Google Books at http://books.google.ca/books?id=Ojke07cRCzQC&printsec=frontcover&dq=electrical+installations+in+hazardous+areas+mcmillan#v=onepage&q=&f=false (อังกฤษ)
Peter Schram Electrical Installations in Hazardous Locations, Jones and Bartlett, 1997, ISBN 0877654239, preview available at Google Books at http://books.google.ca/books?id=WbKRE9FfhOQC&printsec=frontcover&dq=electrical+installations+in+hazardous+areas&lr=&source=gbs_book_other_versions_r&cad=5#v=onepage&q=electrical%20installations%20in%20hazardous%20areas&f=false (อังกฤษ)
เทาเจียด

| เทาเจียด (เฉา เจี๋ย) |
| --- | --- |
曹節

นายกองรถม้า (奉車都尉)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าฮวนเต้
เสนาบดีองครักษ์แห่งตำหนักฉางเล่อ (長樂衛尉)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 168 (168) – ค.ศ. 169 (169)
กษัตริย์: พระเจ้าเลนเต้
มหาดเล็กรับใช้จักรพรรดินี (大長秋)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 169 (169) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเลนเต้
หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 179 (179) – ค.ศ. 181 (181)
กษัตริย์: พระเจ้าเลนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ปรากฏ
เสียชีวิต: ค.ศ. 181
อาชีพ: ขันทีราชสำนัก, ขุนนาง
ชื่อรอง: ฮั่นเฟิง (漢豐)
บรรดาศักดิ์: โหฺวแห่งยีหยง (育陽侯)

เทาเจียด (เสียชีวิต ค.ศ. 181) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉา เจี๋ย (จีน: 曹節; พินอิน: Caó Jié) ชื่อรอง ฮั่นเฟิง  (จีน: 漢豐; พินอิน: Hànfēng) เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เทาเจียดขึ้นมามีอำนาจในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ (ฮั่นหลิงตี้; ครองราชย์ ค.ศ.168–189) มีส่วนร่วมในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจกับฝ่ายตรงข้ามที่นำโดยเตาบู (โต้ว อู่) และตันผวน (เฉิน ฝัน) ในรัชสมัยของพระเจ้าฮวนเต้ (ฮันหฺวันตี้; ครองราชย์ ค.ศ. 146–168) และต้นรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ ต่อมาเฝิงฝาง ลูกเขยของเทาเจียดกลายเป็นหนึ่งใน 8 นายกองพันของกองทัพอุทยานตะวันตก
ในช่วงต้นของนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง สามก๊ก ที่ประพันธ์ในศตวรรษที่ 14 เทาเจียดได้รับการระบุให้เป็นขันทีคนหนึ่งในกลุ่มสิบขันที แม้ว่าตามประวัติศาสตร์จริงแล้วเทาเจียดไม่ได้เป็นสมาชิกของกลุ่มสิบขันที
ประวัติ

เฉาเจี๋ยเริ่มทำรับราชการในตำแหน่งเสี่ยวหฺวังเหมิน (小黃門) เมื่อต้นรัชสมัย จักรพรรดิฮั่นชุ่นตี้ (ครองราชย์ ค.ศ. 125–144) ต่อมาเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นจงฉางชื่อ (中常侍) ในรัชสมัยพระเจ้าฮวนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 146–168) เทาเจียดยังได้รับการแต่งตั้งให้ตำแหน่งเฟิ่งเชอตูเว่ย์ (奉車都尉) หรือนายกองรถม้า
ในปี ค.ศ. 168 เทาเจียดได้รับบรรดาศักดิ์เซียงโหฺวแห่งเตียงฮัน (長安鄉侯 ฉางอันเซียงโหว) จากความชอบในการมีส่วนช่วยให้พระเจ้าเลนเต้ได้ขึ้นครองราชย์ เนื่องจากเวลานั้นพระเจ้าเลนเต้ยังทรงพระเยาว์ พระพันปีหลวงเตา (โต้วไท่โฮฺ่ว; มเหสีม่ายของพระเจ้าเลนเต้), ขุนพลใหญ่เตาบู (บิดาของพระพันปีหลวงเตา) และ ราชครูตันผวนจึงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เตาบูและตันผวนเป็นผู้นำกลุ่มขุนนางในราชสำนักที่ขัดแย้งกับกลุ่มขันทีที่มีเทาเจียดและคนอื่น ๆ เป็นตัวแทนกลุ่ม  เมื่อเทาเจียดและกลุ่มขันทีได้ยินว่าฝ่ายเตาบูและตันผวนวางแผนกำจัดพวกตน เทาเจียดและกลุ่มขันทีจึงกระทำรัฐประหารยึดอำนาจฝ่ายตรงข้ามด้วยความช่วยเหลือของหวัง ฝู่ (王甫) จู ยฺหวี่ (朱瑀) ก้ง ผู่ (共普), จาง เลี่ยง (張亮) และคนอื่น ๆ เตาบูและตันผวนถูกจับและถูกประหารชีวิต  ในขณะที่พระพันปีหลวงเตาถูกกักบริเวณ หลังการรัฐประหาร เทาเจียดได้เลื่อนตำแหน่งเป็น “เสนาบดีราชองครักษ์แห่งตำหนักฉางเล่อ” (長樂衛尉 ฉางเล่อเว่ย์เว่ย์) นอกจากนี้ยังได้บรรดาศักดิ์เป็น "โหฺวแห่งยีหยง" (育陽侯 ยวี่หยางโหฺว) พร้อมได้กินส่วย 3,000 ครัวเรือน พันธมิตรที่ร่วมกับเทาเจียดในการทำรัฐประหารก็ได้รับบรรดาศักดิ์โหฺวและเกียรติยศอื่น ๆ จากพระเจ้าเลนเต้
ในปี ค.ศ. 169 เทาเจียดได้รับตำแหน่งเป็นจงฉางชื่อ (中常侍) อีกครั้ง ไม่นานหลังจากนั้น เทาเจียดได้รับการแต่งตั้งเป็นต้าฉางชิว (大長秋) หรือมหาดเล็กผู้รับใช้จักรพรรดินี ในปี ค.ศ. 172 เมื่อพระพันปีหลวงเตาสิ้นพระชนม์ระหว่างถูกกักบริเวณ เทาเจียดและหวัง ฝู่ทูลโน้มน้าวพระเจ้าเลนเต้ให้จัดพิธีศพของพระพันปีหลวงเตาเยี่ยงพิธีศพของพระสนมทั่วไปแทนที่จะจัดพิธีศพให้เหมาะกับสถานภาพ และไม่ให้ฝังพระศพด้วยกับพระบรมศพของพระเจ้าฮวนเต้ แต่ความพยายามทูลโน้มน้าวของทั้งคู่ไม่สำเร็จ เพราะขุนนางสองคนคือ เฉินฉิว (陳球) เสนาบดีตุลาการ (廷尉 ถิงเว่ย์) และหลี่ เสียน (李咸) เสนาบดีกลาโหม (太尉 ไท่เว่ย์) ทูลโน้มน้าวพระเจ้าเลนเต้ให้จัดพิธีศพของพระพันปีหลวงเตาเยี่ยงพิธีศพของพระพันปีหลวงและให้ฝังพระศพด้วยกันกับพระเจ้าฮวนเต้  ในปีเดียวกันนั้น เทาเจียด หวัง ฝู่ และคนอื่น ๆ ใส่ร้ายหลิว คุย (劉悝) อ๋องแห่งปุดไฮ (勃海王 ปั๋วไห่หฺวัง) และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าฮวนเต้ว่าเป็นกบฏ ต่อมาหลิว คุยฆ่าตัวตายในคุก พระเจ้าเลนเต้บำเหน็จรางวัลให้เทาเจียดและหวัง ฝู่ที่เปิดเผย "การเป็นกบฏ" ของหลิว คุย โดยให้เพิ่มจำนวนครัวเรือนที่เรียกเก็บส่วย ญาติ ๆ ของทั้งคู่ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางในราชสำนักฮั่น
ในปี ค.ศ. 179 เทาเจียดได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ชั่งชูลิ่ง) เทาเจียดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 181 และได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังให้เป็นขุนพลทหารม้าและรถศึก (車騎將軍 เชอฉีเจียงจฺวิน)
เรนะ คาโตะ

| เรนะ คาโตะ |
| --- | --- |
加藤 玲奈
เรนะ คาโตะ ในปี ค.ศ. 2019
เกิด:  (1997-07-10) 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) จังหวัดชิบะ, ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: Renacchi (れなっち)
อาชีพ: นักแสดงรับจ้าง, นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2010–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Mama&Son
ส่วนสูง: 161 เซนติเมตร (5 ฟุต 3 นิ้ว)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เจป๊อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2010–2022
ค่ายเพลง: King Records (AKB48) Avex Trax (Anrire)
อดีตสมาชิก: เอเคบีโฟร์ตีเอต, AnRiRe
 นักดนตรี
เรนะ คาโตะ(ญี่ปุ่น: 加藤 玲奈; โรมาจิ: Katō Rena) เกิดวันที่ 10 เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงและอดีตนักร้องชาวญี่ปุ่นเธอยังเป็นอดีตสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ เธอยังอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า Anrire กับ อันนะ อิริยามะ และ รินะ คาวาเอ. พวกเขาปรากฏตัวในซิงเกิล "อิคูจินาชิ Masquerade" ของริโนะ ซาชิฮาระ เริ่มต้นในปี ค.ศ. 2012 หลังจากปล่อยมาไม่นานก็ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตเพลงของญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

AKB48 official profile ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร ธันวาคม 11, 2021)
Rena Kato on Twitter
Rena Kato on Instagram
แบเรียมคลอไรด์

| --- | --- |


ชื่อ
ชื่ออื่น Barium dichloride Barium muriate Muryate of Barytes Neutral barium chloride
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 10361-37-2 Y 10326-27-9 (dihydrate) Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
เคมสไปเดอร์: 23540 Y
ECHA InfoCard: 100.030.704 
EC Number: 233-788-1
ผับเคม CID: 25204
RTECS number: CQ8750000 (anhydrous) CQ8751000 (dihydrate)
UNII: 0VK51DA1T2 Y EL5GJ3U77E (dihydrate) Y
UN number: 1564
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID7044508 
 InChI InChI=1S/Ba.2ClH/h;2*1H/q+2;;/p-2 YKey: WDIHJSXYQDMJHN-UHFFFAOYSA-L Y InChI=1/Ba.2ClH/h;2*1H/q+2;;/p-2Key: WDIHJSXYQDMJHN-NUQVWONBAL 
 SMILES [Ba+2].[Cl-].[Cl-] 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: BaCl2 
มวลโมเลกุล: 208.23 g/mol (anhydrous) 244.26 g/mol (dihydrate)   
ลักษณะทางกายภาพ: ผงสีขาว หรือ คริสตัลไม่มีสีหรือสีขาว (anhydrous) ผลึกสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนไม่มีสี (dihydrate)
กลิ่น: ไม่มีกลิ่น
ความหนาแน่น: 3.856 g/cm3 (anhydrous) 3.0979 g/cm3 (dihydrate)
จุดหลอมเหลว: 962 องศาเซลเซียส (1,764 องศาฟาเรนไฮต์; 1,235 เคลวิน) (960 °C, dihydrate)
จุดเดือด: 1,560 องศาเซลเซียส (2,840 องศาฟาเรนไฮต์; 1,830 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: 31.2 g/(100 mL) (0 °C) 35.8 g/(100 mL) (20 °C) 59.4 g/(100 mL) (100 °C)
ความสามารถละลายได้: ละลายได้ในเมทานอล, ไม่ละลายในเอทิลแอซิเตต, ละลายได้เล็กน้อยในกรดไฮโดรคลอริกและกรดไนตริก, ละลายได้เล็กน้อยมากในเอทานอล ไดไฮเดรตของแบเรียมคลอไรด์ละลายได้ในเมทานอล ซึ่งแทบไม่ละลายในเอทานอล แอซีโทน และเอทิลแอซิเตต
Magnetic susceptibility (χ): −72.6·10−6 cm3/mol
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: PbCl2-type orthorhombic (anhydrous) monoclinic (dihydrate)
Coordination geometry: Of the Ba2+ cations: 8 (the fluorite polymorph) 9 (the cotunnite polymorph) 10 (the post-cotunnite polymorph at pressures of 7–10 GPa)
อุณหเคมี
Std molarentropy (S⦵298) : 123.9 J/(mol·K)
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : −858.56 kJ/mol
ความอันตราย
อาชีวอนามัยและความปลอดภัย (OHS/OSH):
อันตรายหลัก: เป็นพิษสูง, มีฤทธิ์กัดกร่อน
GHS labelling:
Pictograms: 
Signal word: อันตราย
Hazard statements: H301, H302, H332
Precautionary statements: P261, P264, P270, P271, P301+P310, P304+P312, P304+P340, P312, P321, P330, P405, P501
NFPA 704 (fire diamond):   3 0 0
จุดวาบไฟ: ไม่ติดไฟ
ปริมาณหรือความเข้มข้น (LD, LC):
LD50 (median dose): 78 mg/kg (rat, oral) 50 mg/kg (guinea pig, oral)
LDLo (lowest published): 112 mg/kg (as Ba) (rabbit, oral) 59 mg/kg (as Ba) (dog, oral) 46 mg/kg (as Ba) (mouse, oral)
NIOSH (US health exposure limits):
PEL (Permissible): TWA 0.5 mg/m3
REL (Recommended): TWA 0.5 mg/m3
IDLH (Immediate danger): 50 mg/m3
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): NIH BaCl
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: Barium fluoride Barium bromide แบเรียมไอโอไดด์
แคทไอออนอื่น ๆ: Beryllium chloride Magnesium chloride Calcium chloride Strontium chloride Radium chloride Lead chloride
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
แบเรียมคลอไรด์ (Barium chloride; BaCl2) ที่เตรียมได้จากแร่แบไรต์ใช้เป็นตัวเคลือบกระดาษและเป็นส่วนผสมของกระดาษอัดรูปนอกจากนี้ยังใช้เป็นตัวเติมเพื่อเพิ่มความแข็งของเหล็กในอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้า ช่วยในการผลิตโลหะแมกนีเซียมและปรับปรุงคุณภาพน้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

International Chemical Safety Card 0614. (anhydrous)
International Chemical Safety Card 0615. (dihydrate)
Barium chloride's use in industry.
ChemSub Online: Barium chloride.
| ด ค กสารประกอบแบเรียม (Ba) |
| --- | --- |
 Ba(BO2)2  BaBr2  Ba(CH3CO2)2   Ba(C5H7O2)2  Ba(ClO)2  BaCO3  BaC2O4  Ba(ClO3)2  Ba(ClO4)2  BaCl2  BaCrO4 
 BaF2  BaFeO4  BaFe2O4  BaI2  BaN6  Ba(NO3)2  BaO  BaO2  Ba(OH)2  BaS  BaSO3  BaSO4  BaTiO3  Ba2TiO4 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
เรนัน เดเมียร์คัน

'เรนัน เดเมียร์คัน, 2018
เรนัน เดเมียร์คัน (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1955) เป้นนักแสดงและนักเขียนเชื้อสายตุรกี-เยอรมัน
ผลงาน

1983: Super
1984: Don Carlos
1985: Zahn um Zahn (de)
1988: Reporter
1989: Er – Sie – Es
1989: Quarantäne
1990: Für immer jung
1992: Auge um Auge
1992: Der Augenzeuge
1992: Der große Bellheim (de)
1993: Das Sahara-Projekt
1995: Inzest – Ein Fall für Sina Teufel
1998: Reise in die Nacht
2005: Unter weißen Segeln
สิ่งพิมพ์

Schwarzer Tee mit drei Stück Zucker. Roman, 1991.
Die Frau mit Bart. Erzählung, 1994.
Es wird Diamanten regnen vom Himmel. Roman, 1999.
Über Liebe, Götter und Rasenmähn. Geschichten, 2003.
Septembertee. Autobiographie, 2008.
แหล่งข้อมูลอื่น

เรนัน เดเมียร์คัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Official website
Renan Demirkan in: เก็บถาวร 2016-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน NRW Literatur im Netz (German)
เทวา ต.สุรัตน์

| เทวา ต> สุรัตน์ |
| --- | --- |
เกิด: อภินันท์ เรืองรอน 19 กันยายน พ.ศ. 2533 (34 ปี)
สัญชาติ: ไทย
เทวา ต.สุรัตน์ มีชื่อจริงคือ อภินันท์ เรืองรอน เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2533 ที่จังหวัดระยอง เป็นทั้งนักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทยสไตล์จังหวะฝีมือ เขาเคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นมินิฟลายเวทสนามมวยราชดำเนิน และแชมป์เอส-วัน รุ่นเฟเธอร์เวท
ในภายหลัง เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยให้แก่ปืนกล ต.สุรัตน์
ประวัติ

เทวาหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2556 โดยชนะคะแนน อนันตชัย สพล.กรุงเทพฯ ในการชกกำหนด 6 ยก ร่วมรายการ ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส ป้องกันแชมป์ องค์กรมวยโลก ภาคตะวันออกไกล กับเบน มานาคิว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ที่อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์
เทวาทำสถิติชกชนะรวดต่อเนื่อง 4 ครั้ง ก็ได้โอกาสชิงแชมป์สภามวยแห่งเอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่าง เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2557 แต่เทวาทำไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเหว่ย เฉียน เซียน นักมวยชาวจีน ที่มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตวัชรพล ตำบลลาดสวาย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และเมื่อไปชิงคืนเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ปีเดียวกัน ที่เมืองไห่โข่ว มณฑลไหหลำ ประเทศจีน ปรากฏว่า เทวาถูกเหว่ย นักมวยชาวจีนเอาชนะน็อคไปในยกที่ 10
หลังจากนั้น เทวาก็ทำสถิติชนะรวดต่อเนื่องอีก และได้โอกาสชิงแชมป์อีกครั้ง เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เป็นการชิงแชมป์องค์กรมวยโลก เอเชียแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวท แต่ไม่สำเร็จอีก เป็นฝ่ายแพ้น็อคคอสมาส ชีกา นักมวยชาวแทนซาเนียในยกที่ 7 ที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
เกียรติประวัติ > มวยไทย

แชมป์รุ่นมินิฟลายเวทสนามมวยราชดำเนิน
แชมป์เอส-วัน รุ่นเฟเธอร์เวท
เกียรติประวัติ > มวยสากล > เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ

ชิงแชมป์ (ที่ว่าง) WBC Asia รุ่นเฟเธอร์เวท 15 สิงหาคม 2557 แพ้คะแนน เหว่ย เฉียน เซียน ( จีน) ที่มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตวัชรพล ตำบลลาดสวาย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ชิงแชมป์ WBC Asia รุ่นเฟเธอร์เวท 27 ธันวาคม 2557 แพ้น็อคยก 10 เหว่ย เฉียน เซียน (จีน) ที่เมืองไห่โข่ว มณฑลไหหลำ
ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBO Asia Pacific รุ่นเฟเธอร์เวท 2 ตุลาคม 2558 แพ้น็อคยก 7 คอสมาส ชีกา ( แทนซาเนีย) ที่ศูนย์การค้า เซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
ชื่อชกมวยอื่นๆ

เทวา ศิษย์คุณมะ (ชื่อมวยไทย)
เทวินทร์ ชาติสุวรรณ

เทวินทร์ ชาติสุวรรณ (ชื่อเล่น: ต่อ; 1 มิถุนายน พ.ศ. 2525 – ) เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติไทย ซึ่งทำหน้าที่เป็นรองกัปตันของทีมชุดใหญ่ และเป็นผู้ที่สามารถทำประตูได้มากที่สุดให้แก่ทีมชาติไทย เดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 เทวินทร์รับหน้าที่เป็นกัปตันฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติไทย ในการแข่งขันไอไอเอชเอฟชาลเลนจ์คัพออฟเอเชีย 2009 ที่ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยเขาได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมถึง 2 ครั้ง เมื่อครั้งที่ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะทีมชาติอินเดีย และทีมชาติมาเลเซีย
ประวัติ

เทวินทร์ ชาติสุวรรณ เป็นบุตรของจรูญ และทัศนะ ชาติสุวรรณ เขาสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา และระดับชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนราชวินิต ประมาณปี พ.ศ. 2542 เทวินทร์เริ่มเล่นให้แก่ทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีเป็นครั้งแรก และใน พ.ศ. 2543 เขาเป็นผู้ได้รับเลือกเข้าศึกษาที่คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เนื่องด้วยความสามารถด้านกีฬาที่โดดเด่น อย่างไรก็ตาม เขาได้ออกจากมหาวิทยาลัยดังกล่าว และเดินทางไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศแคนาดาอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง
ใน พ.ศ. 2554 เขาเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2011 ที่ประเทศคาซัคสถาน รวมถึง ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 เทวินทร์เป็นหนึ่งในนักฮอกกี้น้ำแข็งชาวไทยผู้เข้าแข่งขันใน บางกอกแบทเทิลออนไอซ์ 2012 ที่เซ็นทรัลพลาซา แกรนด์ พระราม 9 ซึ่งเป็นรายการแข่งขันระดับสโมสรจากนานาประเทศ
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2556 เทวินทร์เป็นหนึ่งในผู้ทำประตูในการแข่งฮอกกี้น้ำแข็งชิงชนะเลิศแห่งเอเชียครั้งที่ 6 รายการไอไอเอชเอฟชาลเลนจ์คัพออฟเอเชีย 2013 ที่จัดขึ้น ณ กรุงเทพมหานคร ในครั้งที่พบกับทีมชาติจีนไทเป วันที่ 21 มีนาคม เขาเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนช่วยให้ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ซึ่งเป็นแชมป์เก่าได้สำเร็จ ตลอดจน เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน ณ วันที่ 22 มีนาคม เมื่อครั้งพบกับทีมชาติมองโกเลีย
เกียรติประวัติ

แชมป์ ฮอกกี้น้ำแข็งชิงแชมป์โลก 2024 ดิวิชัน 3 กลุ่มเอ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทวินทร์ ชาติสุวรรณ
เทวินทร์ ชาติสุวรรณ และธีระศักดิ์ รัตนโชติ
เดอะพาวเวอร์ทริป

| เดอะพาวเวอร์ทริป> ทีม |
| --- | --- |
สมาชิก: สตีฟ ออสติน ทริปเปิล เอช วินซ์ แม็กแมเฮิน และ สเตฟานี แม็กแมเฮิน
ฉายา: The McMahon Alliance The Two-Man Power Trip The Power Trip
อดีต สมาชิก: เคิร์ต แองเกิล วิลเลียม รีกัล ริกิชิ ไรโน เอดจ์และคริสเตียน
เปิดตัว: April 2, 2001
แตกกลุ่ม: July 22, 2001
สมาคม: WWF
เดอะพาวเวอร์ทริป (อังกฤษ: The Power Trip) เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำ มีสมาชิก 4 คน และ อดีตสมาชิก 6 คน เซ็นสัญญากับสมาคม WWF ปัจจุบันได้แตกทีมไปเรียบร้อย
ผลงานทั้งหมด

เวิลด์เรสต์ลิงเฟดเดเรชั่น
WWE Championship (1 สมัย) - สตีฟ ออสติน
WWE Intercontinental Championship (2 สมัย) - ทริปเปิล เอช
WWF World Tag Team Championship (1 สมัย) - สตีฟ ออสติน และ ทริปเปิล เอช
Grand Slam Championship
เว็ดดิงมาร์ช

เว็ดดิงมาร์ช (Wedding march) ของเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน ในบันไดเสียงซี เมเจอร์  แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1842 เป็นส่วนหนึ่งของท่อนอินเตอร์เมซโซ ระหว่างองก์ที่ 4 และ 5 ของสวีทสำหรับประกอบละครเวทีเรื่อง ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน (A Midsummer Night's Dream) ของวิลเลียม เชกสเปียร์
โดยทั่วไปมักบรรเลงด้วยออร์แกน นิยมใช้บรรเลงในงานแต่งงานแบบตะวันตก ขณะเจ้าสาวเดินทางเข้าสู่พิธี  ควบคู่ไปกับเพลง ไบรดัลคอรัส จากอุปรากร โลเฮ็นกริน ของริชาร์ด วากเนอร์  และพรินซ์ออฟเดนมาร์กมาร์ช ของเจเรเมียห์ คลาร์ก
เว็ดดิงมาร์ชของเม็นเดิลส์โซน ถูกใช้บรรเลงในงานแต่งงานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1847  แต่มาได้รับความนิยมหลังจากพระราชพิธีอภิเษกของเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี กับเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์ม นิโคเลาส์ คาร์ล มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1858  เจ้าหญิงทรงเลือกเพลงนี้เนื่องจากพระราชมารดา คือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงชื่นชมผลงานของเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน เป็นพิเศษ
แหล่งข้อมูลอื่น

Free sheet music on Cantorion.org
Audio of the full Wedding March played on a virtual organ เก็บถาวร 2009-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อำเภอกันทรารมย์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ กันทรารมย์
| อำเภอกันทรารมย์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Kanthararom
คำขวัญ: กันทรารมย์อุดมพริกหอมกระเทียม ยอดเยี่ยมกลองตุ้ม ปลาชุมมูลชี หม้อดินดีโพนทราย มีฝายหัวนา งามสง่าพระมงคลมิ่งเมือง
แผนที่จังหวัดศรีสะเกษ เน้นอำเภอกันทรารมย์
พิกัด: 15°6′24″N 104°34′12″E﻿ / ﻿15.10667°N 104.57000°E﻿ / 15.10667; 104.57000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ศรีสะเกษ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 664.21 ตร.กม. (256.45 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 99,389 คน
 • ความหนาแน่น: 149.64 คน/ตร.กม. (387.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 33130
รหัสภูมิศาสตร์: 3303
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอกันทรารมย์ หมู่ที่ 5 ถนนประชารังสฤษดิ์ ตำบลดูน อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ 33130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เขื่อนหัวนา
กันทรารมย์ [กัน-ทะ-รา-รม] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ ตั้งอยู่บนเส้นทางหลักเชื่อมระหว่างจังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดอุบลราชธานี ทั้งการขนส่งทางบก และการขนส่งทางรางรถไฟ
อนึ่ง ในอำเภอกันทรารมย์ไม่มีตำบลที่ชื่อ "กันทรารมย์" ส่วนตำบลกันทรารมย์นั้นตั้งอยู่ในเขตอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอกันทรารมย์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเขื่องใน (จังหวัดอุบลราชธานี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองอุบลราชธานี อำเภอวารินชำราบ และอำเภอสำโรง (จังหวัดอุบลราชธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโนนคูณและอำเภอน้ำเกลี้ยง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองศรีสะเกษและอำเภอยางชุมน้อย
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอกันทรารมย์แบ่งพื้นที่การปกครองย่อยออกเป็น 16 ตำบล 175 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ดูน |  |  | (Dun) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  | 9. | เมืองน้อย |  |  | (Mueang Noi) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 2. | โนนสัง |  |  | (Non Sang) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |  |  | 10. | อีปาด |  |  | (I Pat) |  |  | 5 หมู่บ้าน |  |
| 3. | หนองหัวช้าง |  |  | (Nong Hua Chang) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |  | 11. | บัวน้อย |  |  | (Bua Noi) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ยาง |  |  | (Yang) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |  | 12. | หนองบัว |  |  | (Nong Bua) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 5. | หนองแวง |  |  | (Nong Waeng) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |  |  | 13. | ดู่ |  |  | (Du) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 6. | หนองแก้ว |  |  | (Nong Kaeo) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  | 14. | ผักแพว |  |  | (Phak Phaeo) |  |  | 18 หมู่บ้าน |  |
| 7. | ทาม |  |  | (Tham) |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |  |  | 15. | จาน |  |  | (Chan) |  |  | 15 หมู่บ้าน |  |
| 8. | ละทาย |  |  | (Lathai) |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |  |  | 16. | คำเนียม |  |  | (Kham Niam) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอกันทรารมย์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลกันทรารมย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดูน (เฉพาะหมู่ที่ 2, 5, 6, 9, 12, 13)
องค์การบริหารส่วนตำบลดูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดูน (เฉพาะหมู่ที่ 1, 3, 4, 7, 8, 10, 11, 14)
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหัวช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหัวช้างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแก้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทามทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลละทาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละทายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอีปาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอีปาดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัวน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดู่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลผักแพว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผักแพวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคำเนียม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำเนียมทั้งตำบล
การขนส่ง

อำเภอกันทรารมย์เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟกันทรารมย์ โดยเป็นสถานีรถไฟที่มีผู้โดยสารมาใช้บริการจำนวนมาก และมีขบวนรถไฟโดยสารจอดทุกขบวน อาทิ รถด่วนพิเศษอีสานวัตนา (23), รถด่วนพิเศษดีเซลรางที่ 21 และรถด่วนดีเซลรางที่ 71
ห้วยขะยุงมาบรรจบกับแม่น้ำมูล
ด้านบนของเขื่อนหัวนา
ทางหลวงหมายเลข 2412 (ท่าวารี-ละทาย)
ทางหลวงหมายเลข 2412 (ท่าวารี-ละทาย)
แผนที่เฉพาะเรื่อง

แผนที่เฉพาะเรื่อง ของเอดมอนด์ แฮลลีย์
แผนที่เฉพาะเรื่อง (thematic map) เป็นแผนที่ที่แสดงเฉพาะสิ่งที่สนใจในบริเวณพื้นที่ภูมิศาสตร์ที่สนใจ แผนที่นี้สามารถแสดงลักษณะต่างๆ เช่น การเมือง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ การเกษตร หรือลักษณะเฉพาะของเมือง เช่น เขตการปกครอง หรือ ความหนาแน่นของประชากร
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่เฉพาะเรื่อง กรมทรัพยากรธรณี ประเทศไทย
| ด ค กแผนที่เล่ม |
| --- | --- |
 การทำแผนที่  แผนที่  ภูมิประเทศ  ภูมิศาสตร์  เส้นโครงแผนที่ 
 ประวัติศาสตร์การทำแผนที่  แผนที่โลกยุคแรก  รายชื่อนักทำแผนที่ 
 คาร์โตแกรม  แผนที่คาร์โตแกรม  แผนที่เฉพาะเรื่อง  แผนที่เดินเรือ  แผนที่ธรณีวิทยา  แผนที่ภาษา  แผนที่ภาพถ่าย  แผนที่ภูมิประเทศ  แผนที่ภูมิอากาศ 
หมวดหมู่:แผนที่