stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้

| สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้ Union of South American Nations (อังกฤษ) Unie van Zuid-Amerikaanse Naties (ดัตช์) União de Nações Sul-Americanas (โปรตุเกส) Unión de Naciones Suramericanas (สเปน) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
รัฐสมาชิกแห่งสหภาพประชาชาติอเมริกาใต้
แผนการ administrative  centres:  กีโต (สำนักงานใหญ่เลขาธิการ)  โกชาบัมบา (รัฐสภา)
เมืองใหญ่สุด:  เซาเปาลู
ภาษาราชการ:  4  ดัตช์   อังกฤษ   โปรตุเกส   สเปน 
เดมะนิม: อเมริกาใต้
รัฐสมาชิก:  12 รัฐสมาชิก  อาร์เจนตินา   โบลิเวีย   บราซิล   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   กายอานา   ปารากวัย   เปรู   ซูรินาม   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   2 รัฐสังเกตการณ์  เม็กซิโก   ปานามา 
การปกครอง: สหภาพแห่งทวีป

• Secretary general :  María Mejía'
• President Pro-tempore :  Fernando Lugo
 
ก่อตั้ง

• Cusco Declaration : 8 ธันวาคม ค.ศ. 2004
• Constitutive Treaty : 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2008
 
พื้นที่
• รวม: 17,731,457 ตารางกิโลเมตร (6,846,154 ตารางไมล์)
• แหล่งน้ำ (%): 8.91
ประชากร
• 2008 ประมาณ: 387.948 million
• ความหนาแน่น: 21.9 ต่อตารางกิโลเมตร (56.7 ต่อตารางไมล์) (192nd)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2008 (ประมาณ)
• รวม: $4.066 trillion (4th)
• ต่อหัว: $9,736 (77th)
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2008 (ประมาณ)
• รวม: $2.879 trillion (5th)
• ต่อหัว: $7,421 (68th)
สกุลเงิน:  12  เปโซอาร์เจนตินา   โบลิเบียโนโบลิเวีย   เรอัลบราซิล   เปโซชิลี   เปโซโคลอมเบีย   ดอลลาร์กายอานา   กัวรานีปารากวัย   นูเอโบซอลเปรู   ดอลลาร์ซูรินาม   ดอลลาร์สหรัฐ   เปโซอุรุกวัย   โบลิบาร์เวเนซุเอลา 
เขตเวลา: UTC-2 to -5
โดเมนบนสุด:  12  .ar   .bo   .br   .cl   .co   .ec   .gy   .py   .pe   .sr   .uy   .ve 
เว็บไซต์ UNASUR (สเปน)
สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้ 2008
สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้ (อังกฤษ: Union of South American Nations; ดัตช์: Unie van Zuid-Amerikaanse Naties, UZANไฟล์:Nl-Unie van Zuid-Amerikaanse Naties.ogg; โปรตุเกส: União de Nações Sul-Americanas, UNASUL; สเปน: Unión de Naciones Suramericanas, UNASUR) เป็นรัฐบาลระหว่างประเทศที่รวมกลุ่มเขตการค้าเสรีสองกลุ่มคือ เมร์โกซูร์และประชาคมชาติแอนดีส ซึ่งเป็นหนึ่งในกระบวนการรวมกลุ่มเศรษฐกิจ อันมีสหภาพยุโรปเป็นต้นแบบ
ราชอาณาจักรนาวาร์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แคว้นนาวาร์
ราชอาณาจักรนาวาร์ (อังกฤษ: Kingdom of Navarre; สเปน: Reino de Navarra; ฝรั่งเศส: Royaume de Navarre) เดิมชื่อ ราชอาณาจักรปัมโปลนา เป็นราชอาณาจักรในยุโรปที่ตั้งอยู่สองฝั่งเหนือใต้ของเทือกเขาพิรินีทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติก
ราชอาณาจักรนาวาร์ก่อตั้งขึ้นเมื่อ Íñigo I of Pamplona ผู้นำบาสก์ (Basque) ผู้ได้รับเลือกและประกาศให้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งปัมโปลนา (ราว ค.ศ. 824) นำการกบฏต่อต้านอำนาจการปกครองของชาวแฟรงก์ในบริเวณนั้น
ด้านใต้ของราชอาณาจักรถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรกัสติยาในปี ค.ศ. 1513 ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรสเปน ทางด้านเหนือยังคงเป็นอิสระจนมารวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสโดยการสมรสในปี ค.ศ. 1589 เมื่อพระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งนาวาร์ทรงขึ้นครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเป็นพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และในที่สุดก็รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1620
ประวัติศาสตร์ > ยุคเริ่มต้นของราชวงศ์นาวาร์

ในปี ค.ศ. 714 ชาวมัวร์ซึ่งเป็นชาวมุสลิมได้เข้ายึดครองลุ่มแม่น้ำเอโบร ทว่ามีอำนาจไม่มากพอที่จะกุมอำนาจทางการเมืองและสังคมได้ ผู้ปกครองชาวบาสก์ของปัมโปลนาจึงยังคงมีอิสรภาพในระดับหนึ่ง ต่อมาชาวคริสต์ลุกขึ้นมาต่อต้านชาวมัวร์ ราวปี ค.ศ. 798 อิญญิโก อารีสตาได้ยุติการอยู่ภายใต้อำนาจของชาวมัวร์และสถาปนาตนเป็นผู้ปกครองอิสระภายใต้ร่มเงาของชาวแฟรงก์ อันเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์อิญญิเกซ ราชวงศ์แรกที่ปกครองนาวาร์ (หรือราชอาณาจักรปัมโปลนา) ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อพระเจ้าการ์ซีอา อิญญิเกซได้ขึ้นครองอำนาจ ราชวงศ์อิญญิเกซของนาวาร์ก็มีอำนาจแข็งแกร่งพอที่จะไม่ต้องอยู่ภายใต้ร่วมเงาของใคร พระองค์ได้สร้างสายสัมพันธ์ทางการทูตและครอบครัวกับราชอาณาจักรอัสตูเรียส
สถานะทางการเมืองของนาวาร์เป็นมั่นคงขึ้นภายใต้การปกครองของราชวงศ์ต่อมา คือ ราชวงศ์ฆีเมเนส พระเจ้าซันโช การ์เซส ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฆีเมเนสได้ดำเนินนโยบายขยายอาณาเขตด้วยการต่อสู้กับชาวมัวร์ พระองค์ได้สร้างสัมพันธไมตรีกับราชอาณาจักรคริสเตียนอื่น ๆ ในคาบสมุทรไอบีเรีย
ประวัติศาสตร์ > ยุคเรืองอำนาจ

ภายใต้การปกครองของพระเจ้าซันโช การ์เซสและรัชกาลต่อ ๆ มานาวาร์ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดทางอำนาจ การผสมผสานระหว่างความช่ำชองทางการทูตและความแข็งแกร่งทางการทหารทำให้ราชอาณาจักรอยู่รอดในยุคที่อิทธิพลของรัฐเคาะลีฟะฮ์ในสเปนรุ่งเรืองถึงขีดสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 10
พระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 3 มหาราชซึ่งปกครองนาวาร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1004 ถึง ค.ศ. 1035 สามารถรวมราชอาณาจักรชาวคริสต์ในสเปนเป็นหนึ่งเดียวได้เป็นระยะเวลาสั้น ๆ โดยทรงปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของชาวคริสต์ในคาบสมุทรไอบีเรีย ได้แก่ ปัมโปลนา, นาเฆรา, อารากอน, โซบราเบ, ริบาร์โกร์ซา, กัสติยา และเลออน ขณะเดียวกันได้อ้างสิทธิ์ในกัสกอญและเคาน์ตีบาร์เซโลนา รัชสมัยของพระองค์เป็นยุคแห่งการขยายตัวทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจของราชอาณาจักรปัมโปลนาไปพร้อม ๆ กับการขยายอาณาเขต พระมหากษัตริย์นาวาร์เป็นผู้บริหารจัดการเส้นทางสู่ซันเตียโก ทรงนำสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์มาใช้ และเผยแผ่วัฒนธรรมคลูนิคไปทั่วราชอาณาจักร
ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 ราชอาณาจักรปัมโปลนาถูกบีบให้หยุดการขยายอาณาเขตเนื่องจากอำนาจที่เพิ่มขึ้นของกัสติยาและอารากอน ซึ่งคุกคามความมั่นคงทางการเมืองของราชอาณาจักรที่ผนวกรวมเป็นหนึ่งเดียว การไม่ยอมตัดสินใจว่าจะตั้งตนเป็นอิสระหรือจะอยู่ภายใต้ร่วมเงาของฝรั่งเศสทำให้กษัตริย์ของกัสติยาและอารากอนซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของนาวาร์ตกอยู่ในสถานะลำบากในช่วงสมัยกลางตอนต้น
ประวัติศาสตร์ > ยุคภายใต้ราชบัลลังก์อารากอน

จักรวรรดิของพระเจ้าซันโชคงอยู่ได้ไม่นาน ในปี ค.ศ. 1076 พระเจ้าซันโช รามีเรซแห่งอารากอนได้เข้ายึดครองปัมโปลนา ทำให้ราชอาณาจักรตกอยู่ภายใต้การปกครองของอารากอนจนถึงปี ค.ศ. 1134 กระทั่งแยกตัวออกมาในรัชสมัยของพระเจ้าการ์ซีอา รามีเรส และกลับมามีอิสรภาพทางการเมืองอีกครั้ง ในรัชสมัยต่อมาของพระเจ้าซันโชที่ 6 ราชอาณาจักรปัมโปลนาได้เปลี่ยนชื่อเป็นราชอาณาจักรนาวาร์ เพื่อยืนยันถึงอำนาจทางการเมืองและความเป็นอธิปไตยทางอาณาเขต ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งส่วนใดของราชอาณาจักรอื่นในคาบสมุทรไอบีเรีย โดยเฉพาะกัสติยา
ทว่าในระหว่างการกอบกู้อิสรภาพกลับคืนมานี้อาณาจักรได้สูญเสียอาณาเขตไปอย่างต่อเนื่อง จนในปี ค.ศ. 1200 ในรัชสมัยของพระเจ้าซันโชที่ 7 ดินแดนอาลาบา, กีปุซโกอา และดุรันเกซาโดในบิซกายาถูกพระมหากษัตริยกัสติยาพิชิตเอาไป ฝั่งตะวันตกของนาวาร์จึงถูกพรมแดนของกัสติยาขวางไว้ บีบให้นาวาร์หันไปให้ความสนใจกับการขยายอาณาเขตไปทางเหนือสู่ดินแดนอุลตราปูเอร์ตอสของฝรั่งเศสและทางตะวันออกสู่พื้นที่ชายแดนที่ติดกับอารากอนแทน
ประวัติศาสตร์ > ยุคภายใต้อิทธิพลของฝรั่งเศส

ทิศทางของประวัติศาสตร์นาวาร์เปลี่ยนไปในปี ค.ศ. 1234 เมื่อการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าซันโชที่ 7 ทำให้ราชวงศ์นาวาร์สิ้นสุดลง ราชอาณาจักรยอมอยู่ภายใต้อิทธิพลของฝรั่งเศสเพื่อเอาตัวรอดจากแรงกดดันจากกัสติยาและอารากอน ชาวฝรั่งเศสกลุ่มแรกที่ขึ้นครองบัลลังก์นาวาร์คือราชวงศ์ช็องปาญ โดยตีโบที่ 1 เคานต์แห่งช็องปาญ พระภาคิไนยของพระเจ้าซันโชที่ 7 ต่อด้วยราชวงศ์กาแปที่ครองทั้งบัลลังก์ฝรั่งเศสและบัลลังก์นาวาร์ในช่วง ค.ศ. 1274 ถึง ค.ศ. 1326 ผู้ปกครองชาวฝรั่งเศสที่โด่งดังในประวัติศาสตร์นาวาร์คือชาร์ลที่ 2 เคานต์แห่งเอเวรอที่ทำให้นาวาร์มีความสำคัญในระดับนานาชาติจากการเข้าไปพัวพันในกิจการภายในของฝรั่งเศส จนนำพาราชอาณาจักรต่าง ๆ ในคาบสมุทรไอบีเรียเข้าสู่สงครามร้อยปี ชาร์ลมีความทะเยอทะยานที่จะกอบกู้ดินแดนเดิมในสเปนที่เคยเป็นราชอาณาจักรในยุคของพระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 3 กลับคืนมา พระองค์ได้รับสมญานามว่า "ผู้ร้ายกาจ" จากการปรับเปลี่ยนนโยบายด้านการต่างประเทศของนาวาร์อย่างน่าไม่อายอยู่บ่อยครั้ง เพื่อปรับเปลี่ยแรงกดดันจากต่างประเทศที่มีต่อนาวาร์ ทว่าพระเจ้าชาร์ลเป็นทีจงรักภักดีของคนในปกครองและรักษาเอกราชของนาวาร์ไว้ได้ แต่พระองค์ได้สูญเสียการครอบครองในฝรั่งเศสทั้งหมดยกเว้นอัลเลียนปูเอร์ตอส ในปี ค.ศ. 1379 พระองค์ถูกบีบคั้นจนต้องยอมให้ทหารรักษาการณ์ของกัสติยาเข้ามาอยู่ในปราสาททางตอนใต้ของพระองค์
ประวัติศาสตร์ > ความขัดแย้งเรื่องการสืบราชบัลลังก์และการสิ้นสภาพความเป็นราชอาณาจักร

การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าชาร์ลที่ 3 ก่อเกิดความขัดแย้งในการสืบราชบัลลังก์จนนำไปสู่สงครามกลางเมือง พระเจ้าชวนที่ 2 ผู้นำฝ่ายอารากอนได้สมรสกับบลังกา ทายาทในราชบัลลังก์นาวาร์และขึ้นครองตำแหน่งเป็นกษัตริยแห่งนาวาร์และอารากอนในปี ค.ศ. 1458
ในปี ค.ศ. 1484 ราชบัลลังก์ตกเป็นของฌ็องที่ 2 แห่งอาลแบร แต่อิสรภาพเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับนาวาร์ซึ่งอยู่ตรงกลางระหว่างสองรัฐใหญ่ที่เป็นศัตรูกัน คือ ฝรั่งเศสและสเปน สงครามภายในดำเนินอยู่ครึ่งศตวรรษและสร้างประโยชน์ให้แก่พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนซึ่งให้การสนับสนุนฝ่ายบูมงต์และเข้ารุกรานนาวาร์ในปี ค.ศ. 1512 ในปี ค.ศ. 1515 ราชอาณาจักรถูกผนวกเข้ากับราชบัลลังก์กัสติยาอย่างเป็นทางการ ความพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์ทำให้ดอนฌ็องและดอนญากาตาลีนา เด อาลแบร สองกษัตริย์คู่สุดท้ายแห่งนาวาร์ขอลี้ภัยในอีกฝั่งหนึ่งของเทือกเขาพิรินีและไม่ได้ข้ามกลับมาอีก ทั้งคู่ได้ให้การสนับสนุนราชวงศ์บูร์บงที่ขึ้นมามีอำนาจในฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1555 นาวาร์ฝั่งฝรั่งเศสซึ่งตั้งอยู่บนพื้นที่ราบชันทางตะวันตกของเทือกเขาพิรินียังคงความเป็นราชอาณาจักรอิสระได้จนถึงปี ค.ศ. 1589 จนถูกรวมเข้ากับฝรั่งเศส ราชวงศ์บูร์บงของฝรั่งเศสได้ขึ้นปกครองสเปนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1700 เป็นต้นมา แต่ในฝรั่งเศสราชวงศ์ถูกปฏิวัติในปี ค.ศ. 1789
หลังถูกกัสติยาพิชิต นาวาร์ถูกบริหารปกครองโดยอุปราชซึ่งมีอำนาจเทียบเท่ากษัตริย์แห่งปัมโปลนา ขณะเดียวกันหน่วยงานต่าง ๆ ของราชอาณาจักร โดยเฉพาะสภานิติบัญญัติ มียังคงอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้มีการออกกฎหมายยกให้การเงินของราชอาณาจักรอยู่ในการตัดสินใจของกษัตริย์สเปน ในปี ค.ศ. 1576 ได้มีการจัดตั้งสภาอาณาจักรขึ้นมาแทนที่สภานิติบัญญัติและบริหารปกครองนาวาร์ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นสภาจังหวัด ต่อด้วยสภาภูมิภาคนาวาร์ และในปี ค.ศ. 1982 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นรัฐบาลนาวาร์ แม้จะเป็นส่วนหนึ่งของสเปน แต่นาวาร์มีการบริหารปกครองและกฎหมายเป็นของตนเองในฐานะแคว้นปกครองตนเอง
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์อิญญิเกซ

พระเจ้าอิญญิโก อาริสตาแห่งปัมโปลนา ปฐมกษัตริย์แห่งนาวาร์ (หรือปัมโปลนา) ผู้ก่อตั้งชาติในปี ค.ศ. 824
พระเจ้าการ์เซีย อิญญิเกซ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 851 หรือ ค.ศ. 852
พระเจ้าฟอร์ตุน การ์เซส สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 870 ทรงครองราชย์เป็นเวลา 30 ปีและเป็นพระมเหากษัตริย์คนสุดท้ายของราชวงศ์อิญญิเกซ พระมเหสีของพระองค์เป็นพระราชินีที่ได้รับการบันทึกชื่อคนแรกของปัมโปลนา ทรงมีพระนามว่าออเรีย พระเจ้าฟอร์ตุน การ์เซสถูกแทนที่โดยซันโช การ์เซสในปี ค.ศ. 905 และเกษียณตนเข้าสู่อาราม ทรงสิ้นพระชนม์ในอารามดังกล่าวในปี ค.ศ. 922
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์ฆีเมเนซ

ซันโช การ์เซสเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฆิเมเนส และเป็นที่รู้จักในเวลาต่อมาในชื่อพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งปัมโปลนา ทรงอภิเษกสมรสกับตอดาซึ่งเป็นพระนัดดาของกษัตริย์คนก่อน
พระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 แห่งปัมโปลนา สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดา ทรงอภิเษกสมรสกับอันเดรโกโต กาลินเดซ ลูกพี่ลูกน้องชั้นที่หนึ่งของพระองค์เอง ทรงทอดทิ้งอันเดรโกโตในปี ค.ศ. 942 และอภิเษกสมรสใหม่กับเตเรซาแห่งเลออน
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งปัมโปลนา พระราชโอรสของกษัตริย์คนก่อนกับอันเดรโกโต ทรงมีตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งอารากอนอยู่แล้วตามสายเลือดทางพระมารดา พระองค์อาจเป็นกษัตริย์คนแรกที่ขนานนามตนเองว่ากษัตริย์แห่งนาวาร์ แม้ตำแหน่งดังกล่าวจะถูกใช้อย่างกว้างขวางในคริสต์ศตวรรษที่ 11 พระเจ้าซันโชที่ 2 อภิเษกสมรสกับอูร์รากา เฟร์นันเดซ
พระเจ้าการ์ซิอา ซันเชสที่ 2 สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดา ทรงอภิเษกสมรสกับฆิเมนา เฟร์นันเดซ ในปี ค.ศ. 1000 พระองค์ถูกสังหารในสมรภูมิ
พระเจ้าซันโชที่ 3 สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดา พระองค์อภิเษกสมรสกับมูนิอาโดนาแห่งกัสติยา และเป็นบิดาของบุตรชายนอกสมรสที่ต่อมาขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอารากอน
พระเจ้าการ์ซิอา ซันเชสที่ 3 สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดา ทรงอภิเษกสมรสกับเอสเตฟานิอาแห่งฟัวซ์
พระเจ้าซันโชที่ 4 สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดา ทรงอภิเษกสมรสกับพลาซ็องเซียแห่งนอร์ม็องดี พระอนุชาของพระองค์รวมหัวกันลอบสังหารพระองค์ในปี ค.ศ. 1076
พระเจ้าซันโช รามิเรซ ครองตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งอารากอนอยู่แล้ว ทรงอภิเษกสมรสกับอิซาเบลแห่งอูร์เกลซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1071 พระองค์ได้อภิเษกสมรสใหม่กับเฟลิเซียแห่งรูซี
พระเจ้าเปโดรที่ 1 สืบทอดตำแหน่งทั้งในปัมโปลนาและอารากอนต่อจากพระราชบิดา ทรงอภิเษกสมรสสองครั้ง พระมเหสีคนแรกคือแอนเญ็สแห่งอากีแตนซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1097 พระธิดาสองคนของทั้งคู่สิ้นพระชนม์ก่อนพระราชบิดา พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับเบร์ตาแห่งอารากอน แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 พระอนุชาต่างมารดาของกษัตริย์คนก่อน ทรงอภิเษกสมรสระยะสั้น ๆ กับอูร์รากาแห่งเลออนและกัสติยา แต่การสมรสถูกประกาศให้เป็นโมฆะและทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน
พระเจ้าการ์ซิอา รามิเรซ พระราชนัดดาของพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชสที่ 3 ผ่านทางบุตรนอกสมรส พระองค์เป็นที่รู้จักในชื่อผู้กอบกู้ ด้วยทรงกอบกู้อิรภาพของปัมโปลนากลับคืนมา ทรงอภิเษกสมรสกับมาร์เกอริตแห่งเลเกลอซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1141 พระองค์จึงอภิเษกสมรสใหม่ในปี ค.ศ. 1144 กับอูร์รากาแห่งกัสติยา
พระเจ้าซันโชที่ 6 พระราชโอรสของกษัตริย์คนก่อนกับพระมเหสีคนแรก พระองค์เป็นคนแรกที่ใช้ชื่อ "นาวาร์" แทนปัมโปลนา พระเจ้าซันโชอภิเษกสมรสกับซันชาแห่งกัสติยา เบเรงเกลา พระธิดาคนโตของทั้งคู่อภิเษกสมรสกับพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าซันโชที่ 7 สืบทอดตำแหน่งต่จากพระราชบิดา พระมเหสีคนแรกของพระองค์คือกงสต็องส์แห่งตูลูส ส่วนพระมเหสีคนที่สองไม่มีใครทราบชื่อ พระองค์ไม่มีพระโอรสธิดากับพระมเหสีทั้งสองคน ทำให้พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์คนสุดท้ายของราชวงศ์ฆีเมเนส
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์บลัว

พระเจ้าตีโบที่ 1 แห่งนาวาร์ พระภาคิไนยของกษัตริย์คนก่อน โดยทรงเป็นบุตรชายของบลังกาแห่งนาวาร์ พระธิดาคนสุดท้องของพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์และพระขนิษฐาของพระเจ้าซันโชที่ 7 พระมเหสีคนแรกของพระเจ้าตีโบคือแกร์ทรูดแห่งดักสบวร์กที่หย่าขาดกันหลังสมรสได้สองปีโดยไม่มีพระโอรสธิดา พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับแอนเญ็สแห่งบูฌูซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1231 พระองค์อภิเษกสมรสอีกครั้งกับมาร์เกอรีตแห่งบูร์บง
พระเจ้าตีโบที่ 2 แห่งนาวาร์ พระราชโอรสของกษัตริย์คนก่อนกับมาร์เกอรีตแห่งบูร์บง ทรงอภิเษกสมรสกับอีซาแบลแห่งฝรั่งเศส แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน
พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งนาวาร์ พระอนุชาของกษัตริย์คนก่อน ทรงอภิเษกสมรสกับบล็องช์แห่งอาร์ตัว
สมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 1 แห่งนาวาร์ พระธิดาวัยทารกของกษัตริย์คนก่อน เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษา ทรงอภิเษกสมรสกับอนาคตพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส พระนางเป็นผู้ปกครองคนสุดท้ายนาวาร์ที่มาจากราชวงศ์บลัว
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์กาแป

พระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งนาวาร์ (หรือพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส) สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชมารดา พระมเหสีคนแรกของพระองค์คือมาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญ พระนางถูกจับกุมตัวในเหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอเนส์ลและสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1315 ระหว่างถูกคุมขัง พระเจ้าหลุยส์อภิเษกสมรสใหม่กับเคลเมนเทียแห่งฮังการี
พระเจ้าฌ็องที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ พระราชโอรสของกษัตริย์คนก่อนกับเคลเมนเทียแห่งฮังการีซึ่งเสด็จพระราชสมภพหลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชิบดา พระองค์มีชีวิตอยู่เพียงห้าวัน
พระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศสและที่ 2 แห่งนาวาร์ พระปิตุลาของพระเจ้าฌ็อง ทรงสมรสกับฌวนที่ 2 เคานเตสแห่งบูร์กอญซึ่งถูกจับกุมตัวในเหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอเนส์ลเช่นกัน ทว่าพระสวามีไม่ทอดทิ้งพระนาง
พระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและที่ 1 แห่งนาวาร์ พระอนุชาคนเล็กของกษัตริย์คนก่อน ทรงสมรสกับบล็องช์แห่งบูร์กอญซึ่งถูกจับกุมตัวในเหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอเนส์ลเช่นกัน การสมรสถูกประกาศให้เป็นโมฆะและบล็องช์สิ้นพระชนม์ระหว่างถูกคุมขัง กษัตริย์อภิเษกสมรสใหม่กับมารีแห่งลักเซมเบิร์ก แต่พระนางสิ้นพระชนม์ในการคลอดพระโอรสที่สิ้นพระชนม์เช่นกัน พระเจ้าชาร์ลจึงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับฌวน ดีฟโรซ์ สายอาวุโสของราชวงศ์กาแปสิ้นสุดลงหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์
สมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 2 แห่งนาวาร์ พระราชธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศสและที่ 1 แห่งนาวาร์ พระมารดาของพระนางถูกจับกุมตัวในเหตุสัมพันธ์ชู้สาวตูร์เดอเนส์ล จึงเป็นที่สงสัยว่าใครคือบิดาตัวจริงของพระนาง แต่พระเจ้าหลุยส์ได้กล่าวบนเตียงสิ้นพระชนม์ว่าพระนางเป็นพระธิดาของพระองค์ พระนางอภิเษกสมรสกับฟีลิปแห่งเอเวรอซึ่งขึ้นปกครองร่วมกับพระนาง
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์เอเวรอ

พระเจ้าชาร์ลที่ 3 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชมารดา ทรงเป็นผู้ปกครองนาวาร์คนแรกที่มาจากราชวงศ์เอเวรอ พระองค์อภิเษกสมรสกับฌวนแห่งฝรั่งเศส พระธิดาคนสุดท้องของทั้งคู่คือฌวนแห่งนาวาร์ ซึ่งอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาร์ลที่ 3 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชมารดา ทรงสมรสกับเลโอนอร์แห่งกัสติยา
สมเด็จพระราชินีนาถบล็องช์ที่ 1 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดา พระสวามีคนแรกของพระราชินีบล็องช์คือพระเจ้ามาร์ตินที่ 1 แห่งซิซิลี ทั้งคู่มีพระโอรสที่อายุสั้นหนึ่งคน หลังเป็นม่ายทรงอภิเษกสมรสใหม่กับพระเจ้าชวนที่ 2 แห่งอารากอน หลังพระนางสิ้นพระชนม์ พระเจ้าชวนผู้เป็นพระสวามีบริหารราชการนาวาร์ต่อด้วยพระองค์เองโดยไม่ให้สิทธิ์ในการปกครองแก่การ์โลสผู้เป็นพระราชโอรส การ์โลสกับแอ็กเนสแห่งคลีฟส์แต่ไม่มีบุตร พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1461 โดยไม่เคยได้ปกครองนาวาร์
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์ตรัสตามารา

สมเด็จพระราชินีนาถบลังกาที่ 2 แห่งนาวาร์ พระราชธิดาของพระราชินีบล็องช (บลังกา) ที่ 1 และพระขนิษฐาของการ์โลส พระนางอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเอนริเกที่ 4 แห่งกัสติยา แต่ชีวิตสมรส 13 ปีของทั้งคู่ถูกประกาศให้เป็นโมฆะด้วยเหตุผลว่าไม่เคยสมบูรณ์และบลังกาถูกส่งตัวกลับบ้าน พระนางถูกพระบิดาจับขังคุกจนสิ้นพระชนม์
สมเด็จพระราชินีนาถเลโอนอร์ที่ 1 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเชษฐภคินี พระนางไม่ได้รับสิทธิ์ตามตำแหน่งจากพระบิดาเช่นกัน แต่สองพ่อลูกมีมิตรภาพที่ดีต่อกันมากพอที่จะทำให้พระนางได้รับอนุญาตให้ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งนาวาร์ พระนางแต่งงานกับแกสตงที่ 4 เคานต์แห่งฟรัวซ์ เมื่อพระเจ้าชวนที่ 2 สิ้นพระชนม์ พระราชินีเลโอนอร์จึงได้เข้ารับการสาบานตนเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ แต่ทรงสิ้นพระชนม์ในอีกสองสัปดาห์ต่อมา
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์ฟลัวซ์

พระเจ้าฟรานซิสโกที่ 1 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระอัยกี เนื่องจากพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนพระราชินีเลโอนอร์ผู้เป็นมารดา พระองค์เป็นที่รู้จักในชื่อพระเจ้าฟรานซิสโก เฟบูส ทรงมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษขณะขึ้นครองตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์และอยู่ภายใต้การสำเร็จราชการแผ่นดินแมกเดลานาแห่งฝรั่งเศสผู้เป็นพระราชชนนี
สมเด็จพระราชินีนาถกาตาลีนาแห่งนาวาร์ พระขนิษฐาของกษัตริย์พระองค์ก่อน ทรงอภิเษกสมรสกับฌ็องแห่งอาลแบร ด้วยพระนางต้องการการสนับสนุนจากฌ็องเนื่องจากพระปิตุลาของพระนางได้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์เช่นกัน
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์อาลแบร

พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชมารดา ทรงอภิเษกสมรสกับมาร์เกอรีตแห่งอ็องกูแลม
พระราชินีฌวนที่ 3 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดา พระนางถูกบังคับให้สมรสกับวิลเลียม ดยุคแห่งยูลิช-คลีฟส์-แบร์ก โดยทรงถูกลากตัวไปที่แท่นประกอบพิธี พระนางยังคงแสดงท่าทีต่อต้านต่อไปจนกระทั่งการสมรสถูกประกาศให้เป็นโมฆะในอีกสี่ปีต่อมา พระนางสมรสใหม่กับอ็องตวน เดอ บูร์บงซึ่งมีเชื้อสายในบัลลังก์ฝรั่งเศส
การสืบราชบัลลังก์ > ราชวงศ์บูร์บง

พระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชมารดา ทรงอภิเษกสมรสกับมาร์เกอรีตแห่งวาลัว แต่ทั้งคู่มีชีวิตสมรสที่ไม่มีความสุขและไร้ซึ่งบุตรธิดา การขึ้นครองบัลลังก์ฝรั่งเศสบีบคั้นให้พระองค์ต้องมีทายาท การสมรสจึงถูกประกาศให้เป็นโมฆะ พระองค์ได้อภิเษกสมรสใหม่กับมารี เดอ เมดีซี
พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสและที่ 2 แห่งนาวาร์ สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระราชบิดา ทรงอภิเษกสมรสกับอานน์แห่งออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1620 ราชอาณาจักรนาวาร์ถูกผสานรวมกับฝรั่งเศส แต่กษัตริย์ฝรั่งเศสยังคงครองตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ไปจนถึงปี ค.ศ. 1791 ตำแหน่งถูกฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1814 ถึง ค.ศ. 1830 ในช่วงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์สเปน
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
แคว้นนาวาร์
สหพันธ์อนาธิปไตยไอบีเรีย

| สหพันธ์อนาธิปไตยไอบีเรีย  |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1927 (1927)
หนังสือพิมพ์: แผ่นดินและเสรีภาพ
อุดมการณ์: สหการนิยมอนาธิปไตย
จุดยืน: ฝ่ายซ้ายจัด
กลุ่มระดับสากล: สหพันธ์อนาธิปไตยระหว่างประเทศ
สี: สีดำ  
เว็บไซต์
บล็อก
ธงประจำพรรค

การเมืองสเปน   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
สหพันธ์อนาธิปไตยไอบีเรีย (สเปน: Federación Anarquista Ibérica) หรือ ไฟ (FAI) เป็นองค์การของกลุ่มกองกำลังติดอาวุธที่นิยมลัทธิอนาธิปไตยของสเปนซึ่งเคลื่อนไหวทำงานอย่างใกล้ชิดกับสมาพันธ์แรงงานแห่งชาติ (Confederación Nacional del Trabajo) หรือเซเอเนเต (CNT) ซึ่งเป็นสหภาพแรงงานที่นิยมลัทธิสหการนิยมอนาธิปไตย (anarcho-syndicalism) มักเรียกองค์การนี้ด้วยคำย่อว่า เซเอเนเต-ไฟ (CNT-FAI) เนื่องจากความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดระหว่างองค์การทั้งสอง ไฟได้ออกหนังสือพิมพ์ที่มีชื่อว่า แผ่นดินและเสรีภาพ (Tierra y Libertad)
คำว่า "ไอบีเรีย" สื่อถึงจุดประสงค์ในการรวมกลุ่มผู้นิยมลัทธิอนาธิปไตยชาวสเปนและชาวโปรตุเกสไว้ในองค์การรวมกลุ่มไอบีเรีย การประชุมของไฟในช่วงแรกมีผู้เข้าร่วมที่เป็นสมาชิกสหภาพอนาธิปไตยโปรตุเกส (União Anarquista Portuguesa) และสมาชิกสหภาพแรงงานทั่วไป (Confederação Geral do Trabalho) รวมทั้งการประชุมที่ซาราโกซาของเซเอเนเตใน ค.ศ. 1936 อย่างไรก็ตาม ต่อมาการมีส่วนร่วมของโปรตุเกสได้สิ้นสุดลงและองค์การนี้กลายเป็นองค์การของสเปนเต็มตัว องค์การยังคงดำเนินการอยู่ในยุคปัจจุบันและโดยสนับสนุนสหพันธ์อนาธิปไตยระหว่างประเทศ (International of Anarchist Federations, IAF-IFA)
ประวัติ

ไฟได้รับก่อตั้งขึ้นในเมืองบาเลนเซียใน ค.ศ. 1927 (ภายหลังจากการประชุมเบื้องต้นเมื่อปีก่อนหน้าที่เมืองมาร์แซย์ ฝรั่งเศส) เพื่อรณรงค์ให้เซเอเนเตดำเนินอยู่บนเส้นทางความเป็นอนาธิปไตยด้วยการท้าทายระบบการบริหารที่ซับซ้อนของเซเอเนเตซึ่งไฟถือว่าเติบโตขึ้นจนกลายเป็นตัวเชื่อมระหว่างแรงงานกับทุน มากกว่าที่จะเป็นตัวแทนของชนชั้นแรงงาน ปัญหานี้เริ่มตึงเครียดมากขึ้นอีกเมื่อระบอบเผด็จการของมิเกล ปริโม เด ริเบรา ได้ขึ้นมามีอำนาจในสเปนและวางแผนปราบปรามขบวนการแรงงาน
อำนาจที่ไม่สมส่วนซึ่งไฟมีเหนือเซเอเนเตในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 นำไปสู่การเผชิญหน้ากับสมาชิกนักปฏิวัติลัทธิสหการนิยมที่หัวรุนแรงน้อยกว่า (เตรย์นติสโม) ตั้งแต่ ค.ศ. 1931 ในปีแรก ๆ ของสาธารณรัฐสเปนที่สอง เจ้าหน้าที่ของสหภาพที่เป็นฝ่ายสนับสนุนสาธารณรัฐและผู้ติดตามของพวกเขาถูกบีบบังคับให้ออกจากตำแหน่งหรือถูกขับไล่อย่างเป็นระบบ นำไปสู่การการก่อตั้งสหภาพต่อต้านไฟภายในเซเอเนเตในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1933 สมาชิกสหภาพแรงงานที่อยู่สายกลางมากที่สุดภายใต้การนำของอังเฆล เปสตัญญา ถูกขับไล่ออกไปในที่สุด จึงก่อตั้งพรรคสหการนิยมในเดือนเมษายน ค.ศ. 1934 และปล่อยให้ผู้นำเซเอเนเตอยู่ภายใต้การควบคุมของไฟในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน สมาชิกของไฟอยู่ในแนวหน้าในการสู้รบกับกองกำลังของฟรันซิสโก ฟรังโก ในช่วงสงครามกลางเมือง โดยส่วนใหญ่อยู่ในกองทัพภาคตะวันออก (Ejército del Este)
นับตั้งแต่อสัญกรรมของพรังโกและการเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบอบประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนของสเปน ไฟก็ยังคงดำเนินการต่อไป แม้ว่าองค์การจะมีสมาชิกร่วมกับเซเอเนเต แต่สมาชิกภาพในไฟนั้นถือเป็นความลับ
สโมสรกีฬากัวดาลาฮารา

สโมสรกีฬากวาดาลาฮารา (สเปน: C.D. Guadalajara) เป็นสโมสรกีฬาของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ที่เมืองกวาดาลาฮารา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1906 ปัจจุบันกำลังลงเล่นอยู่ในลิกา เอเมเอกิส
สโมสรฟุตบอลกรุซอาซุล

กรุซอาซุล (สเปน: Cruz Azul) เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ที่เม็กซิโกซิตี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 ปัจจุบันกำลังลงเล่นอยู่ในลิกา เอเมเอกิส
สหภาพฟุตบอลอเมริกากลาง

| --- | --- |
ชื่อย่อ: อุงกัฟ/อันแคฟ
ก่อตั้ง: 1990
ประเภท: องค์กรกีฬา
สํานักงานใหญ่: กัวเตมาลาซิตี, กัวเตมาลา
สมาชิก  : 7
ประธาน: ราฟาเอล ตีโนโก 
องค์กรปกครอง: คอนคาแคฟ
เว็บไซต์: http://www.uncafut.com
*สมาชิกของสหภาพฟุตบอลอเมริกากลางอยู่ในบริเวณสีส้มเข้ม
*สมาชิกทั้งหมดของคอนคาแคฟอยู่ในบริเวณสีส้มอิฐรวมถึงสีส้มเข้ม
สหภาพฟุตบอลอเมริกากลาง (สเปน: Unión Centroamericana de Fútbol; อังกฤษ: Central American Football Union) หรือที่นิยมเรียกแบบย่อว่า อุงกัฟ/อันแคฟ (UNCAF) คือองค์กรฟุตบอลที่เกิดจากการรวมตัวกันของสมาคมฟุตบอลในภูมิภาคอเมริกากลาง ได้แก่ คอสตาริกา, ฮอนดูรัส, เบลีซ, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, นิการากัว และปานามา โดยจัดเป็นองค์กรย่อยของคอนคาแคฟ มีอำนาจบริหารสมาคมฟุตบอลในภูมิภาคอเมริกากลาง โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงกัวเตมาลาซิตี ประเทศกัวเตมาลา
สหภาพฟุตบอลอเมริกากลางจัดการแข่งขันฟุตบอลในระดับภูมิภาค 2 รายการคือ โกปาเซนโตรอาเมรีกานา และ โกปาอินเตร์กลูเบสอุงกัฟ โดยรายการโกปาเซนโตรอาเมรีกานาจะเป็นการแข่งขันของทีมชาติซึ่งจัดขึ้นทุก ๆ 2 ปี เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 โดยผู้ชนะรายการนี้จะได้แข่งขันในรายการคอนคาแคฟโกลด์คัพซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับทวีป ส่วนรายการโกปาอินเตร์กลูเบสอุงกัฟเป็นการแข่งขันของสโมสร ซึ่ง 3 สโมสรจากรายการนี้จะได้สิทธิเข้าแข่งขันในรายการคอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก โดยในปี ค.ศ. 2007 สหภาพฟุตบอลอเมริกากลางได้ยุบรายการโกปาอินเตร์กลูเบสอุงกัฟ ทำให้ในปัจจุบันเหลือแต่เพียงการจัดการแข่งขันระหว่างชาติคือรายการโกปาเซนโตรอาเมรีกานา
สถิติการเข้าร่วมการแข่งขันรายการต่างๆของสมาชิก

| ทีมชาติ | ฟุตบอลโลก | ฟุตบอลโลกหญิง | คอนคาแคฟ โกลด์คัพ | คอนคาแคฟ โกลด์คัพ (หญิง) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  คอสตาริกา | 4 | 1 | 11 | 2 |
|  ฮอนดูรัส | 3 | 0 | 11 | 0 |
|  เอลซัลวาดอร์ | 2 | 0 | 8 | 0 |
|  กัวเตมาลา | 0 | 0 | 9 | 1 |
|  ปานามา | 0 | 0 | 6 | 2 |
|  เบลีซ | 0 | 0 | 1 | 0 |
|  นิการากัว | 0 | 0 | 1 | 0 |
สเปนภายใต้การปกครองของโฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต

ราชอาณาจักรสเปน (สเปน: Reino de España; ฝรั่งเศส: Royaume d’Espagne) เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนสเปนที่จงรักภักดีต่อพระเจ้าโฆเซที่ 1 ในระหว่างสงครามคาบสมุทร (ค.ศ. 1808–1813) ภายหลังจากที่สเปนถูกกองกำลังของจักรวรรดิฝรั่งเศสยึดครองบางส่วน ในระยะเวลานี้ สเปนจึงถือเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง
บางส่วนของดินแดนสเปนซึ่งยังคงต่อต้านการเข้ายึดครองของจักรวรรดิฝรั่งเศสยังคงจงรักภักดีต่อพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 7 และเป็นพันธมิตรกับบริเตนและโปรตุเกสเพื่อขับไล่กองทัพของนโปเลียนออกจากดินแดนสเปน โดยในสงครามส่วนใหญ่มักผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ จนกระทั่งตั้งแต่ ค.ศ. 1812–1813 ฝ่ายสหสัมพันธมิตรได้รับชัยชนะที่ซาลามังกาและบิโตเรีย นั่นหมายถึงความปราชัยของระบอบโบนาปาร์ตและการขับไล่กองกำลังของนโปเลียน สนธิสัญญาวาล็องแซได้รับรองว่า พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 เป็นพระมหากษัตริย์โดยชอบด้วยกฎหมายของสเปน