stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟีนิกซ์ อิคคิ
บทบาท > ภาคเจ้านรกฮาเดส แชปเตอร์เอลิเชี่ยน

เมื่อเซย่า ชิริว เฮียวกะ ชุน และ อิคคิ มาถึงเอลิเชี่ยน 5 คนสู้ทานาทอสไม่ไหว อิคคิเป็นคนเดียวที่ทำหน้ากากทานาทอสแตก พวกเขาก็ต้องปะทะกับทานาทอส และฮิปนอส ซึ่งจับตัวอาเทน่าขังเอาไว้ในคนโทขนาดยักษ์ที่จะสูบเลือดของผู้ที่อยู่ข้างในจนตาย เซนต์ทั้ง 5 ไม่สามารถต่อสู้กับผู้ที่มีพลังดุจเทพเจ้าอย่างทานาทอส และฮิปนอสได้เลย ชุดคลอธของทั้ง 5 แตกสลายในพริบตา ไม่เว้นแม้กระทั่งโกลด์คลอธทั้ง 5 ราศี ที่เดินทางมายังดินแดนเอลิเชี่ยนด้วยพลังของโพไซดอน เซย่าพยายามต่อสู้ และด้วยกำลังใจของอาเทน่า เขาจึงสามารถสวมชุดเกราะสุดยอดของเทพเจ้าได้สำเร็จ เนื่องจากคลอธที่ได้รับการชุบชีวิตด้วยเลือดของผู้เป็นเทพ จะทำให้ผู้ที่สวมใส่มีพลังเสมือนเทพที่อยู่เหนือสิ่งทั้งปวงไม่เพียงแต่เซย่าเท่านั้น ชุน เฮียวกะ ชิริว ทางอิคคิก็รีบไปหาเซย่าโดยไร้คลอธแต่ช่วยไม่ไหวโชคดีที่เศษคลอธบนตัวอิคคิสัมผัสโลหิตอาเธน่าที่ออกมาจากคนโธจนสามารถสวมเกราะ "ก็อดคลอธ" นี้เช่นกันด้วย เมื่อสวมชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าว พวกเขาก็ได้ล้มทานาทอส และฮิปนอสได้สำเร็จ
เบื้องหน้าของเซนต์ทั้ง 5 ก็คือ "ฮาเดส เทพเจ้าแห่งยมโลก" ที่ถูกปลุกขึ้นมาในร่างกายแท้จริง ฮาเดสได้ใช้ดาบของตนโจมตีใส่เซนต์ทั้ง 5 อย่างรวดเร็ว เซย่า ชิริว เฮียวกะ ชุน และอิคคิ จึงร่วมพลังกันสร้างคอสโม่ที่ยิ่งใหญ่โจมตีใส่ฮาเดส เซย่าสามารถส่งชุดคลอธให้แก่อาเทน่าได้สำเร็จ แต่เขาเองก็ถูกดาบของฮาเดสแทงทะลุหัวใจอาการสาหัส เมื่ออาเทน่าได้รับคลอธ นางก็สามารถออกจากคนโทใบนั้น และสามารถกำจัดฮาเดสลงได้ด้วยคฑาทองคำของนาง ร่างของฮาเดสสลายไปพร้อมกันเอลิเชี่ยน และนรกภูมิของฮาเดส ปรากฏการณ์สุริยุปราคาก็หายไป ดวงอาทิตย์เริ่มส่องสว่างอีกครั้ง เหล่าเซนต์ที่เหลือแห่งแซงทัวรี่กำลังรอคอยการกลับมาของอาเทน่าและเหล่าเซนต์แห่งความหวัง
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟีนิกซ์ อิคคิ จากไทยเซนต์เซย่าดอตคอม  เก็บถาวร 2008-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่า |
| --- | --- | --- |
| บรอนซ์เซนต์ |  เพกาซัส เซย่า  เพกาซัส เท็นมะ (LS)  เพกาซัส เท็นมะ(ND)  เพกาซัส โคกะ  ดราก้อน ชิริว  ดราก้อน ริวโฮ  ซิกนัส เฮียวกะ  อันโดรเมด้า ชุน  ฟีนิกซ์ อิคคิ  ไลโอเน็ต โซมะ  อาควีล่า ยูนะ  วูลฟ์ ฮารุโตะ  โอไรอ้อน เอเดน  ยูนิคอร์น จาบุ  ยูนิคอร์น ยาโตะ  ไฮดร้า อิจิ  แบร์ เงกิ  วูล์ฟ นาจิ  ไลโอเน็ต บัน  คาเมเลี่ยน จูน  |  |
| ซิลเวอร์เซนต์ | อีเกิ้ล มารีน โอฟิวซุส ไชน่า  ลิซาร์ด มิสตี้  ไคโทส โมเซซ  เฮาด์ แอสเทเรี่ยน  เซนทอร์ บาเบล  ออไรก้า คาเพลล่า  โครว์ จาเมี่ยน  เซอร์บิรัส ดันเต้  เพอร์เซอุส อัลกอร์  คานิสเมเจอร์ ซิริอุส  มุสก้า ดิออส  เฮอร์คิวลิส อัลเกตี้  ซาจิตต้า เทรมี่  เซเฟอุส ไดดาลอส  ไลร่า โอฟี่  คริสตัลเซนต์  เครน ยุสุริฮะ  ไฮดรัส อิจิ |  |
| แบล็คเซนต์ |  จังโก้  แบล็คเพกาซัส  แบล็คดราก้อน  แบล็คสวอน  แบล็คอันโดรเมด้า  แบล็คฟินิกซ์  |  |
| โกลด์เซนต์ |  แอเรียส มู  แอเรียส ชิออน  ทอรัส อัลเดบารัน  เจมินี่ ซากะ  เจมินี่ คาน่อน  เจมินี่ อัสปูรอส  เจมินี่ เดฟเทรอส  แคนเซอร์ เดธมาสค์  เลโอ ไอโอเลีย  เลโอ เรกูลัส  เวอร์โก้ ชากะ  เวอร์โก้ อัศมิฐา  ไลบร้า โดโก  ไลบร้า ชิริว  สกอร์เปี้ยน มิโร่  ซาจิททาเรียส ไอโอลอส  ซาจิททาเรียส เซย์ย่า  แคปริคอร์น ชูร่า  อควอเรียส คามิว  พิสซิส อโฟรดิเท  |  |
| ก็อดวอริเออร์ |  เฟคด้า ธอร์  แอริออธ เฟนริล  เมรัค ฮาเก้น  เบเนทนาช มีเมย์  เม็กเรซ อัลเบริช  มิซาร์ ชิด  อัลกอร์ บั๊ด  โดเบ ซิกฟรีด  |  |
| มารีเนอร์ |  เมอร์เมด เททีส  ซีฮอร์ส ไบอัน  สคิวล่า อิโอ  คริสซาออร์ กฤษณะ  ลิมนาเดส คาสะ  คราเก้น ไอแซ็ค  ไซเรน โซเรนต์  ซีดราก้อน คาน่อน  |  |
| สเป็คเตอร์ |  ไวเวิร์น ราดาแมนทีส  กริฟฟ่อน มีนอส  การูด้า ไออาคอส  อาเครอน ชารอน  สเคเลตัน มารูคิโน่  บัลร็อค รูเน่  สฟิงซ์ ฟาโรห์  โกเล็ม ร็อค  โทรล อิวาล  ไลคาออน ฟลีกีอัส  เดทลี่ บีเทิล สแตนด์  ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์  บาซิลิสค์ ซิลฟิด  มิโนทอรัส กอร์ดอน  อราวเน่ ควีน  ฟล็อก เซรอส  ดีพ นีโอเบ  ไซคลอปส์ คีกันต์  ปาปิญอง มิว  เวิร์ม ไรมี่  ดิวราแฮน คิวบ์  เอลฟ์ มิลูส  กอร์กอน อ๊อก  เมฟิสโตเฟเลส โยมะ  |  |
| เทพเจ้า |  อาเทน่า  ฮาเดส  โพไซดอน  ซุส  อาเรส  แอโฟรไดที  พัลลัส  ฮีรา  ดิมีเทอร์  เฮสเทีย  อาร์ทิมิส  อพอลโล  เฮอร์มีส  ฮิฟีสตัส  โอดิน  ธอร์  โลกิ  |  |
| อื่น ๆ |  คิโด ซาโอริ  โพลาริส ฮิลด้า  จูเลี่ยน โซโล  ซาช่า  อาโรน  แพนโดรา  อาวล์ พาร์ทีต้า  |  |
 โครงการ  หมวดหมู่  สถานีย่อย
ท่าอากาศยานนานาชาติแฮร์รี รีด

ท่าอากาศยานใกล้ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
ท่าอากาศยานนานาชาติแฮร์รี รีด (อังกฤษ: Harry Reid International Airport (IATA: LAS, ICAO: KLAS, FAA LID: LAS)) หรือเดิมชื่อ ท่าอากาศยานนานาชาติแมคคาร์แรน เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในพาราไดซ์ รัฐเนวาดา และเป็นท่าอากาศยานหลักของรัฐบาลที่มีการใช้งานในหุบเขาลาสเวกัส โดยกินพื้นที่ 2,800 เอเคอร์ (11.3 ตารางกิโลเมตร)
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 1 > อาคารเทียบเครื่องบิน เอ

ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์มิดเวสต์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 1 > อาคารเทียบเครื่องบิน บี

เซาท์เวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์มิดเวสต์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 1 > อาคารผู้โดยสาร ซี

เซาท์เวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
อโลฮาแอร์ไลน์
เอทีเอแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 1 > อาคารผู้โดยสาร ดี

คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
เจ็ตบลูแอร์เวย์
ซันคันทรีย์แอร์ไลน์
เดลต้า แอร์ไลน์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย แอตแลนติกเซาท์เวสต์แอร์ไลน์
นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์
มิดเวสต์แอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย สกายเวสต์
สปิริตแอร์ไลน์
อเมริกันแอร์ไลน์
อเมริกันอีเกิล
อลาสกาแอร์ไลน์
ฮอไรซันแอร์
อัลเลไจแอนท์แอร์
แอร์ทรานแอร์เวย์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 2

บริติชแอร์เวย์
โกเรียนแอร์
คอนดอร์แอร์ไลน์
เคแอลเอ็ม
แชมเปียนแอร์
ทรานส์แอโร
บีเอ็มไอ
ฟลายโกลบสแปน
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
เม็กซิกานา
คลิกเม็กซิกานา
แม็กซ์เจ็ตแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
เวสต์เจ็ต
เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์เวย์
สกายแวลู
สกายแวลู ให้บริการโดย เอ็กซ์ตราแอร์เวย์
ไห่หนานแอร์ไลน์
เอเวียคซา
แอร์แคนาดา
แอร์แคนาดาแจ๊ซ
แอร์ทรานแซท
แอโรเม็กซิโก
แอลทียูอินเตอร์เนชั่นเนล
แอล อัล
ฮาวายเอียนแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > สายการบินเช่าเหมาลำ

คอนดอร์แอร์ไลน์
แชมเปียนแอร์
เบลแอร์
มายทราเวลแอร์เวย์
ไมอามีแอร์อินเตอร์เนชั่นเนล
สกายเซอร์วิส
ออมไนแอร์อินเตอร์เนชั่นเนล
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > สายการบินขนส่งสินค้า

ดีเอชแอล
เฟดเอ็กซ์
ยูพีเอส
ยูเอสแอร์เวย์คาร์โก
สถิติ > จราจรรายปี

| ปี | ผู้โดยสาร | ปี | ผู้โดยสาร | ปี | ผู้โดยสาร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1997 | 30,315,094 | 2007 | 47,728,414 | 2017 | 48,500,194 |
| 1998 | 30,227,287 | 2008 | 44,074,707 | 2018 | 49,716,584 |
| 1999 | 33,715,129 | 2009 | 40,469,012 | 2019 | 51,537,638 |
| 2000 | 36,865,893 | 2010 | 39,757,359 | 2020 | 22,201,479 |
| 2001 | 35,180,960 | 2011 | 41,479,814 | 2021 |  |
| 2002 | 35,009,011 | 2012 | 41,667,596 | 2022 |  |
| 2003 | 36,265,932 | 2013 | 41,857,059 | 2023 |  |
| 2004 | 41,441,531 | 2014 | 42,885,350 | 2024 |  |
| 2005 | 44,267,362 | 2015 | 45,389,074 | 2025 |  |
| 2006 | 46,193,329 | 2016 | 47,435,640 | 2026 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์การบิน Howard W. Cannon เก็บถาวร 6 พฤษภาคม 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — เว็บไซต์ทางการ
ผังท่าอากาศยานโดย Jeppesen ภาพปี 1955 และ 1966
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Structurae
เกมกระดาน

กล่องเกมกระดานสมัยใหม่
หมากฮอสสามแถว
เกมกระดาน คือเกมที่ต้องใช้ชิ้นส่วนหรือตัวหมากวางไว้บนพื้นที่เล่น เคลื่อนที่หรือหยิบออกจากพื้นที่เล่น พื้นที่เล่นเปรียบได้กับ "กระดาน" ซึ่งจะมีพื้นผิวหรือรูปภาพเฉพาะสำหรับเกมนั้น ๆ เกมกระดานอาจเป็นเกมที่ใช้ความสามารถในเชิงกลยุทธ์หรือใช้โชคหรือดวงเป็นส่วนประกอบก็ได้
จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่า วัฒนธรรมการเล่นเกมกระดานมีมาแล้วตั้งแต่อย่างน้อยสามพันปีก่อนคริสตกาล โดยมีการเล่นเกมกระดานในอียิปต์โบราณและในอารยธรรมแถบเมโสโปเตเมีย
เกมกระดานที่เล่นกันในปัจจุบันสามารถแบ่งออกได้เป็นเกมกระดานดั้งเดิม ที่มีการเล่นสืบเนื่องกันมาโดยไม่มีการคุ้มครองลิขสิทธิ์ของผู้ออกแบบแล้ว เช่น หมากรุก หมากล้อม หมากฮอส แบ็กแกมมอน เกมบิงโก BINGO เป็นต้น และเกมกระดานที่ทราบผู้คิดค้นชัดเจนและได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ เช่น เกมเศรษฐี
ดูเพิ่ม

ยูโรเกม
หนังสืออ่านเพิ่ม

Austin, Roland G. "Greek Board Games." Antiquity 14. September 1940: 257-271
Bell, Robert Charles. The Boardgame Book. London: Bookthrift Company, 1979.
Bell, Robert Charles. Board and Table Games from Many Civilizations . Mineola, New York: Dover Publications, 1980. ISBN 0-486-23855-5
Reprint: New York: Exeter Books, 1983.
Falkener, Edward. Games Ancient and Oriental, and How To Play Them. Longmans, Green and Co., 1892.
Fiske, Willard. Chess in Iceland and in Icelandic Literature—with historical notes on other table-games. Florentine Typographical Society, 1905.
Gobet, Fernand, de Voogt, Alex, & Retschitzki, Jean (2004). Moves in mind: The psychology of board games. Psychology Press. ISBN 1841693367.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Golladay, Sonja Musser,  "Los Libros de Acedrex Dados E Tablas: Historical, Artistic and Metaphysical Dimensions of Alfonso X’s Book of Games" เก็บถาวร 2011-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (PhD diss., University of Arizona, 2007)
Gordon, Stewart (July–August 2009). "The Game of Kings". Saudi Aramco World. Houston: Aramco Services Company. 60 (4): 18–23. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-20. สืบค้นเมื่อ 2010-08-02. (PDF version เก็บถาวร 2012-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
Murray, Harold James Ruthven. A History of Chess. Oxford, England: Clarendon Press, 1913.
Murray, Harold James Ruthven. A History of Board-Games Other Than Chess. Gardners Books, 1969.
Parlett, David. Oxford History of Board Games. Oxford University Press, 1999. ISBN 0-19-212998-8
Rollefson, Gary O., "A Neolithic Game Board from Ain Ghazal, Jordan," Bulletin of the American Schools of Oriental Research, No. 286. (May, 1992), pp. 1–5.
Sackson, Sid. A Gamut of Games . Arrow Books, 1983. ISBN 0-09-153340-6
Reprint: Dover Publications, 1992. ISBN 0-486-27347-4
Schmittberger, R. Wayne. New Rules for Classic Games . John Wiley & Sons, 1992. ISBN 0-471-53621-0
Reprint: Random House Value Publishing, 1994. ISBN 0-517-12955-8
แหล่งข้อมูลอื่น

Board Games ที่เว็บไซต์ Curlie
International Society for Board Game Studies
เกมกระดาน
BoardGameGeek
เนมาญา มาติช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มาติชขณะเล่นให้แก่เซอร์เบียในฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เนมาญา มาติช
วันเกิด:   (1988-08-01) 1 สิงหาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  Šabac ยูโกสลาเวีย
ส่วนสูง:  1.94 เมตร (6 ฟุต 4 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลียง
หมายเลข:  31
สโมสรเยาวชน
1993–1997:  Vrelo
1997–2000:  Obrenovac 1905
2000–2004:  เรดสตาร์เบลเกรด
2004:  Partizan
2004–2005:  Jedinstvo Ub
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2007 |  Kolubara |   |   |
| 2007–2009 |  Košice |  70 |  (4) |
| 2009–2011 |  เชลซี |  2 |  (0) |
| 2010–2011 |  → ฟีเตสเซอ (ยืมตัว) |  27 |  (2) |
| 2011–2014 |  ไบฟีกา |  56 |  (6) |
| 2014–2017 |  เชลซี |  121 |  (4) |
| 2017–2022 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  128 |  (2) |
| 2022–2023 |  โรมา |  35 |  (2) |
| 2023–2024 |  แรแน |  3 |  (0) |
| 2024– |  ลียง |  8 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2008–2010 |  เซอร์เบีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  11 |  (2) |
| 2008–2019 |  เซอร์เบีย |  48 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2019 (UTC)
เนมาญา มาติช (เซอร์เบีย: Немања Матић, ออกเสียง: [němaɲa mǎːtitɕ]; เกิดวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้แก่ลียง ความสามารถของมาติชได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและได้รับการยกย่องให้เป็นกองกลางตัวรับที่เก่งที่สุดคนหนึ่งของโลก
เขาเริ่มเล่นฟุตบอลให้กับสโมสรในบ้านเกิดอย่างเอฟเค เยดินสโวฟและสโมสรในประเทศสโลวีเกียคือ เอ็มเอฟเค โกซิส
ก่อนจะย้ายมาร่วมทีมเชลซีในปี ค.ศ.2009 ด้วยค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์ แต่ถูกจำกัดการลงเล่น จากนั้นมาติชได้ย้ายไปร่วมทีมในลีกฮอลแลนด์อย่างทีมวิสเทส ในฤดูกาลปี 2010-2011 และในเดือน มกราคม ค.ศ.2011 เขาได้ย้ายไปร่วมทีมเบนฟิก้าจากข้อเสนอในการซื้อ ดาวิดซ์ ลุยซ์ และมาติชกลับมาร่วมทีมเชลซีอีกครั้งในปี ค.ศ.2014 ด้วยค่าตัว 21 ล้านปอนด์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ.2017 เขากลับมาร่วมงานอีกครั้งกับอดีตผู้จัดการทีมเชลซี โชเซ มูรีนโย หลังจากเซ็นสัญญาเป็นนักเตะทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
เกียรติประวัติ > สโมสร

Košice
Slovak Cup: 2008–09
เชลซี
พรีเมียร์ลีก: 2014–15, 2016–17
เอฟเอคัพ: 2009–10; 2016–17 (รองชนะเลิศ)
ไบฟีกา
Primeira Liga: 2013–14
Taça da Liga: 2011–12
Taça de Portugal: 2012–13
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2012–13 (รองชนะเลิศ)
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
เอฟเอคัพ: 2017–18 (รองชนะเลิศ)
ยูฟ่ายูโรปาลีก : 2020–21 (รองชนะเลิศ)
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile on Serbian national football team website
ข้อมูลของ เนมาญา มาติช ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
เนมาญา มาติช ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของออแล็งปิกลียอแน  |
| --- | --- |
 1 ลอปึช  2 Yanga-Mbiwa  3 ตาเกลียฟิโก  5 Denayer (c)  6 Marcelo  8 Aouar  9 แดมเบเล  10 Traoré  12 T. Mendes  14 Dubois  16 Racioppi  17 โบอาเท็ง  19 Gouiri  20 Marçal  22 Jean Lucas  23 Tete  24 Cheikh  25 Caqueret  26 Solet  27 Cornet  28 Y. Koné  29 Tousart  30 Tătărușanu  35 Fofana  ผู้จัดการ: Peter Bosz 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเซอร์เบีย – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 สตอยกอวิช  2 รูกาวินา  3 ตอชิช  4 มิลิวอเยวิช  5 สปายิช  6 อิวานอวิช  7 ฌีฟกอวิช  8 ปรียอวิช  9 มิตรอวิช  10 ตาดีช  11 กอลาร็อฟ (c)  12 รายกอวิช  13 เวลย์คอวิช  14 รอดิช  15 มิเลงคอวิช  16 กรูยิช  17 ค็อสทิช  18 ราด็อนยิช  19 ยอวิช  20 มิลีงกอวิช-ซาวิช  21 มาติช  22 ยายิช  23 ดมิทรอวิช  ผู้ฝึกสอน: เกอร์สตายิช  |  1 สตอยกอวิช  2 รูกาวินา  3 ตอชิช  4 มิลิวอเยวิช  5 สปายิช  6 อิวานอวิช  7 ฌีฟกอวิช  8 ปรียอวิช  9 มิตรอวิช  10 ตาดีช  11 กอลาร็อฟ (c)  12 รายกอวิช  13 เวลย์คอวิช  14 รอดิช  15 มิเลงคอวิช  16 กรูยิช  17 ค็อสทิช  18 ราด็อนยิช  19 ยอวิช  20 มิลีงกอวิช-ซาวิช  21 มาติช  22 ยายิช  23 ดมิทรอวิช  ผู้ฝึกสอน: เกอร์สตายิช  |  |
อารยธรรมไมซีนี

| --- | --- |

ชื่อภาษาท้องถิ่น: กรีซสมัยไมซีนี
ภูมิภาค: กรีซแผ่นดินใหญ่ หมู่เกาะอีเจียน และอานาโตเลียตะวันตก
สมัย: สัมฤทธิ์
ช่วงเวลา: ประมาณ 1,750 ปี – ประมาณ 1,050 ปีก่อน ค.ศ.
แหล่งโบราณคดีต้นแบบ: ไมซีนี
แหล่งโบราณคดีสำคัญ: ปีโลส, ตีรึนส์, มิเดอา, โอร์โคเมโนส, อีโอลโกส
ลักษณะเด่น:  ระบบการบริหาร เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมที่เน้นใช้พระราชวังเป็นศูนย์กลาง  งานก่ออิฐแบบไซคลอป  งานบันทึกที่ใช้อักษรลิเนียร์บีของภาษากรีก 
ก่อนหน้า: อารยธรรมไมนอส, วัฒนธรรมโกรากู, วัฒนธรรมตีรึนส์
ถัดไป: ยุคมืดของกรีซ
| ประวัติศาสตร์กรีซ |
| --- | --- |
 บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความที่เกี่ยวกับ ประเทศกรีซ
กรีซยุคสำริด
อารยธรรมเฮลลาดิค
อารยธรรมซิคละดีส
อารยธรรมไมนอส
อารยธรรมไมซีนี
กรีซโบราณ
กรีซยุคมืด
กรีซยุคอาร์เคอิก
กรีซยุคคลาสสิก
กรีซยุคเฮลเลนิสติก
กรีซยุคโรมัน
กรีซยุคกลาง
กรีซยุคไบแซนไทน์
กรีซยุคฟรังโคคราเชีย
กรีซยุคออตโตมัน
กรีซยุคใหม่
สงครามประกาศเอกราชกรีซ
ราชอาณาจักรกรีซ
สาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 2
คณะการปกครอง 4 สิงหาคม
กรีซยุคยึดครองโดยอักษะ
สงครามกลางเมืองกรีซ
กรีซยุคปกครองโดยทหาร ค.ศ. 1967-1974
สาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 3
ประวัติศาสตร์แบ่งตามหัวข้อ
 ศิลปะกรีก  รัฐธรรมนูญ  เศรษฐกิจ  การทหาร  ชื่อ 
สถานีย่อยกรีซ  
"ประตูสิงโต" (Lion Gate) ประตูทางเข้าหลักของป้อมปราการเมืองไมซีไน ศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล
อารยธรรมไมซีนี (Mycenaean civilization) มาจากภาษากรีกโบราณ: (Μυκῆναι Mykēnai, มิเคไน หรือ  Μυκήνη Mykēnē, มิเคเน่) เป็นวัฒนธรรมอีเจียนในช่วงปลายสมัยเฮลลาดิก (ยุคสำริด) เจริญอยู่ระหว่างปี 1650 จนถึงปี 1100 ก่อนคริสตกาล อารยธรรมไมซีนีเป็นอารยธรรมแรกที่แสดงความก้าวหน้าในระดับสูงบนแผ่นดินใหญ่ของกรีซ โดยมีจุดเด่นที่การสร้างพระราชวังที่มีลักษณะเป็นป้อมปราการ เริ่มมีการจัดตั้งชุมชนเมือง การสร้างงานศิลปะเครื่องปั้นดินเผารูปเขียนสี และระบบการเขียน ซึ่งปรากฏอยู่ในจารึกแผ่นดินเหนียวไลเนียร์บี อันเป็นหลักฐานทางตัวอักษรที่เก่าแก่ที่สุดในภาษากรีก
ชาวไมซีเนียนมีนวัตกรรมหลายอย่างทั้งในทางวิศวกรรม สถาปัตยกรรม และทางการทหาร และมีการเดินทางค้าขายไปทั่วแถบเมดิเตอร์เรเนียน ศาสนาของไมซีนีมีเทพเจ้าหลายองค์ เช่นเดียวกับเทพเจ้าในเทวสภาโอลิมปัส สังคมของชาวกรีกในยุคไมซีนีเป็นสังคมที่นักรบชาติกำเนิดสูงมีบทบาทหลัก และประกอบไปด้วยเครือข่ายรัฐพระราชวังที่มีระบบของลำดับชั้นทางปกครอง ความสัมพันธ์ทางสังคม และทางเศรษฐกิจที่เข้มงวด ผู้ปกครองสูงสุดในสังคมเป็นกษัตริย์ ซึ่งเรียกว่า อะนักซ์ (wanak)
วัฒนธรรมกรีกในยุคไมซีนีต้องพบกับจุดจบ เมื่ออารยธรรมยุคสำริดในแถบเมดิเตอเรเนียนตะวันออกล่มสลายลง และติดตามมาด้วยยุคมืดของกรีซ อันเป็นช่วงที่สังคมกรีกเปลี่ยนผ่านแบบไร้การจดบันทึก (เป็นลายลักษณ์อักษร) ไปสู่กรีซยุคอาร์เคอิก อันเป็นยุคที่มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางเศรษฐกิจสังคมอย่างมีนัยสำคัญ โดยอำนาจที่เคยรวมศูนย์อยู่ที่พระราชวังได้กระจายตัวออกไป และมีการใช้เหล็กเพิ่มมากขึ้น มีทฤษฎีที่อธิบายการล่มสลายของอารยธรรมไมซีนีอยู่หลายทฤษฎี บ้างก็ว่าเป็นเพราะการรุกรานของชาวดอเรียนหรือเพราะการขยายอำนาจของ "ชาวทะเล" (the Sea Peoples) ในแถบเมดิเตอเรเนียนซึ่งชาวอียิปต์โบราณได้บันทึกไว้ ทฤษฎีอื่น ๆ ที่ยอมรับกันก็เช่น ภัยพิบัติทางธรรมชาติ และการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ อารยธรรมและประวัติศาสตร์ของยุคไมซีนีกลายเป็นวัตถุดิบที่สำคัญของวรรณกรรมกรีกโบราณ โดยเฉพาะเทพปกรณัมกรีก ซึ่งรวมถึงวัฏมหากาพย์กรุงทรอย (Trojan Epic Cycle)
ตัวตนของชาวไมซีนี

คำถามที่ว่าชาวไมซีนีเป็นใครนั้นยังเป็นเรื่องที่ถกเถียงกัน แต่หลักฐานตัวอักษรจากจารึกดินเหนียวไลเนียร์บี แสดงให้เห็นถึงความต่อเนื่องของภาษากรีกตั้งแต่ช่วงสหัสวรรษที่สองก่อนคริสตกาลลงมาถึง ศ.ที่แปดก่อน ค.ศ. นอกจากนี้หลักฐานจากจารึกที่พบยังแสดงว่าชาวไมซีนีมีความเกี่ยวข้องทางชาติพันธ์กับประชากรที่อาศัยอยู่ในคาบสมุทรกรีซในสมัยถัดไป ในวรรณคดีของโฮเมอร์ (คือ อีเลียด ซึ่งเล่าถึงการสู้รบเพื่อชิงเมืองทรอย อันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นราวปลายศตวรรษที่ 13 - 12 ก่อน ค.ศ.) ชาวไมซีนีถูกเรียกด้วยชื่อต่าง ๆ กัน โฮเมอร์เรียกนักรบไมซีนีที่ตั้งค่ายล้อมกรุงทรอยอยู่ ด้วยชื่อที่แสดงเอกลักษณ์ทางชาติพันธ์ เช่น ชาวอะคีอัน (Achaeans) ชาวดานาอัน (Danaans) และชาวอาร์กีฟ (Argives) ซึ่งเป็นชื่อที่ดูเหมือนจะถูกส่งผ่านมาสู่ยุคของโฮเมอร์จากช่วงเวลาก่อนหน้านั้น
หลักฐานจากไลเนียร์บีที่พบที่คนอสซอส เกาะครีต และมีอายุย้อนไปถึงราว 1400 ปีก่อน ค.ศ. อ้างถึงชื่อ a-kawi-ja-de ซึ่งเชื่อว่าเป็นชื่อของเมืองในไมซีนีที่ชาวอาไคอันอาศัยอยู่ บันทึกในอียิปต์อายุราว 1479-1425 ปีก่อน ค.ศ. ก็มีอ้างถึงดินแดน Tanaju (Danaya) และดินแดนของชาวดานาอัน (กรีกโบราณ: Δαναοί) - ชื่อของราชวงศ์ปรำปราที่เคยปกครองดินแดนอาร์กอส - ก็ได้รับการอธิบายในทางภูมิศาสตร์ในจารึกสมัยรัชกาลของฟาโรห์แอเมนโฮเทปที่ 3 (ครองราชย์ 1390-1352 ปีก่อน ค.ศ.) ว่ากินบริเวณกว้างในทางใต้ของกรีซแผ่นดินใหญ่
สะใภ้สายลับ

| สะใภ้สายลับ |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท ควิซ แอนด์ เควส จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : มัลลิกา บทโทรทัศน์ : ดำเนินสะดวก
กำกับโดย: ชูศักดิ์ สุธีรธรรม
แสดงนำ: เอกพงศ์ จงเกษกรณ์ ตฤณญา มอร์สัน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ชอบความเสี่ยง - นิภาภรณ์ ฐิติธนการ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ถ้าไม่มีฉัน - ม่อน วง Pure
จำนวนตอน: 24 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 15 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 27 มีนาคม พ.ศ. 2558 – 30 เมษายน พ.ศ. 2558
สะใภ้สายลับ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว แอ็กชั่น-โรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี  นำแสดงโดย เอกพงศ์ จงเกษกรณ์, ตฤณญา มอร์สัน และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2558–30 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 18.30 - 19.45 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ออริจินัล) และทีวีดิจิตอล ช่อง 3 เอชดี ช่อง 33 ผลิตโดย บริษัท ควิซ แอนด์ เควส จำกัด บทประพันธ์โดย มัลลิกา บทโทรทัศน์โดย ดำเนินสะดวก กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม
รายชื่อนักแสดง

เอกพงศ์ จงเกษกรณ์ รับบทเป็น ปารวี อิทธินันต์ (วี) (ผู้พิพากษา)
ตฤณญา มอร์สัน รับบทเป็น ร.ต.ท. มัลลิกา ใจหาญ (มะลิ)
มิเชล เบอร์แมน รับบทเป็น ชลิดา (ลิดา)
ปณิธิ เครือโสภณพงศ์ รับบทเป็น ร.ต.ท. วีรภัทร ธราธร (ภัทร)
เวธกา ศิริวัฒนา รับบทเป็น วิภาวี (วิ)
สราวุฒิ พุ่มทอง รับบทเป็น จ่าเมฆ
ไพโรจน์ สังวริบุตร รับบทเป็น ประพจน์ อิทธินันต์
อภิรดี ภวภูตานนท์ รับบทเป็น คุณหญิงเพียงแข
ทนงศักดิ์ ศุภการ รับบทเป็น เสี่ยวิบูลย์
ชาติชาย งามสรรพ์ รับบทเป็น อาคม
สมเล็ก ศักดิกุล รับบทเป็น กำนันยศ
รมิดา ประภาสโนบล รับบทเป็น มาลี
พรรษชล สุปรีย์ รับบทเป็น ช่อม่วง (ช่อ)
ดีใจ ดีดีดี รับบทเป็น พ.ต.อ. พิมพ์พรรณ
จรรยา ธนาสว่างกุล รับบท นวล
รุ้งลาวัณย์ โทนะหงษา รับบทเป็น พร
อิชย์ชยาภา เมธิชัยวราภาคย์ รับบทเป็น แอ๋ว
วิทยา เจตะภัย รับบทเป็น สมหมาย
รพีพร พ่วงเพ็ชร รับบทเป็น เหมียว (กาต่าย เดอะคอมเมเดี้ยน)
รายชื่อนักแสดง > นักแสดงรับเชิญ

คัคกิ่งรักส์ คิคคิคสะระณัง รับบทเป็น สาวิตรี
เวนย์ ฟอลโคเนอร์ รับบทเป็น ศักดิ์
กรกฏ พวงสวัสดิ์ รับบทเป็น ชัย
ยรรยงค์ คำสุขใส รับบทเป็น สน
พรสวรรค์ มะทะโจทย์ รับบทเป็น ไอซ์
จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร รับบทเป็น เฮียเม้ง
สุเชาว์ พงษ์วิไล รับบทเป็น ท่านผู้พิพากษาชลิต (พ่อของชลิดา)
อรสา พรหมประทาน รับบทเป็น คุณหญิงติ๋ม (แม่ของชลิดา)
ด.ช.ญาณภัทร ลิ้นแก้ว รับบทเป็น ปารวี อิทธินันต์ (วี) (ตอนเด็ก)
ด.ญ.พิชชา ชินวัตร รับบทเป็น มัลลิกา ใจหาญ (มะลิ) (ตอนเด็ก)
ด.ญ.ขวัญอนันต์ ลิ้มชัยสุวรรณ รับบทเป็น ชนิกา ใจหาญ (มาลี) (ลูกติดของมะลิ)
เพลงประกอบละคร

เพลง ชอบความเสี่ยง (เพลงเปิดเรื่อง) - ขับร้องโดย ซานิ นิภาภรณ์ ฐิติธนการ
เพลง ถ้าไม่มีฉัน (เพลงปิดเรื่อง) - ขับร้องโดย ม่อน วง Pure
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร สะใภ้สายลับ : Sanook
เรื่องย่อละคร สะใภ้สายลับ : กระปุก
สะใภ้สายลับ ที่สยามโซน
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันจันทร์ - ศุกร์ 18:30 - 19:45 น>  |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | สะใภ้สายลับ | ถัดไป |
| กระตุกหนวดเสือ | สะใภ้สายลับ | กระสือมหานคร |
สมัยร้อยวัน

สงครามนโปเลียน
th
th
สมัยร้อยวัน (ฝรั่งเศส: les Cent-Jours, สัทอักษรสากล: [le sɑ̃ ʒuʁ]; อังกฤษ: Hundred Days) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่เจ็ด (อังกฤษ: War of the Seventh Coalition) เป็นช่วงเวลาที่เริ่มตั้งแต่เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 หนีจากเกาะเอลบาขึ้นสู่แผ่นดินยุโรป เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1815 จนถึงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง เป็นครั้งที่สองเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1815 (เป็นเวลารวมทั้งสิ้น 111 วัน)
คำว่า “les Cent Jours” ใช้เป็นครั้งแรกโดยเพรเฟต์แห่งปารีส กาสปาร์ด เดอ ชาโบรล ในสุนทรพจน์ต้อนรับการกลับมาของพระมหากษัตริย์
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เสด็จกลับมายังปารีสขณะที่การประชุมแห่งเวียนนายังคงดำเนินอยู่ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม เจ็ดวันก่อนที่นโปเลียนจะเสด็จถึงปารีส คณะที่ประชุมก็ประกาศว่าพระองค์เป็นผู้นอกกฎหมาย สี่วันต่อมาสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์, รัสเซีย, ออสเตรีย  และ ปรัสเซีย รวมตัวกันเป็นสหสัมพันธมิตรและส่งกำลังทหาร 150,000 นายเข้าต่อสู้เพื่อยุติการหวนคืนสู่อำนาจของนโปเลียน การกระทำครั้งนี้เป็นการวางพื้นฐานของความขัดแย้งครั้งสุดท้ายของสงครามนโปเลียน  ความพ่ายแพ้ของนโปเลียนในยุทธการวอเตอร์ลู เป็นการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ของฝรั่งเศสเป็นครั้งที่สอง จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนาอันเป็นที่เสด็จสวรรคตของพระองค์ในปี ค.ศ. 1821
อ่านเพิ่ม

Abbot, John S.C. (1902). "Chapter XI: Life in Exile, 1815–1832". Makers of History: Joseph Bonaparte. New York and London: Harper & Brothers. pp. 320–324.
Alexander, Robert S. (1991). Bonapartism and Revolutionary Tradition in France: The Federes of 1815. Cambridge University Press.
Bowden, Scott (1983). Armies at Waterloo: a detailed analysis of the armies that fought history's greatest Battle. Empire Games Press. ISBN 978-0-913037-02-7.
Gurwood, Lt. Colonel (1838). The Dispatches of Field Marshal the Duke of Wellington. Vol. 12. J. Murray.
Hofschroer, Peter (1999). 1815 The Waterloo Campaign: The German victory, from Waterloo to the fall of Napoleon. Vol. 2. Greenhill Books. ISBN 978-1-85367-368-9.
Mackenzie, Norman (1984). The Escape from Elba. Oxford University Press.
Lucas, F.L. (1965). "'Long Lives the Emperor', an essay on The Hundred Days". The Historical Journal. 8 (1): 126–135. doi:10.1017/S0018246X00026868. JSTOR 3020309.
Schom, Alan (1992). One Hundred Days: Napoleon's road to Waterloo. New York: Atheneum. pp. 19, 152.
Smith, Digby (1998). The Greenhill Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill Books.
Wellesley, Arthur (1862). Supplementary Despatches, Correspondence and Memoranda of Field Marshal the Duke of Wellington. Vol. 10. London: United Services, John Murray.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ
พระเจ้าเหอต่านเจี่ย

เจียน เจี๋ย หรือ พระเจ้าเหอต่านเจี่ย (จีน: 河亶甲; Zi Zheng) เป็นพระมหากษัตริย์จีนองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ชาง