stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักกีฬาแบ่งตามประเภทกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ยิงธนู | 1 | 0 | 1 |
|  กรีฑา | 1 | 2 | 3 |
|  ยูโด | 1 | 0 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
|  เทควันโด | 0 | 1 | 1 |
|  มวยปล้ำ | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 4 | 5 | 9 |
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
บ้านนี้ผี(ไม่)

| บ้านนี้ผี(ไม่)ปอบ |
| --- | --- |
สร้างโดย: พ.ศ. 2546 : บริษัท หนุก-หนาน จำกัด พ.ศ. 2558 : เมคเกอร์ เค
เขียนโดย: บทประพันธ์ : นันทนา วีระชน
กำกับโดย: 2546 : พีรพล เธียรเจริญ 2558 : ปิยะพงษ์ คำภากุล
แสดงนำ: พ.ศ. 2546  วัชระ ตังคะประเสริฐ สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา พ.ศ. 2558  พศุตม์ บานแย้ม พริมา พันธุ์เจริญ
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: (ดูในเนื้อหา)
จำนวนตอน: พ.ศ. 2558 : 33 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: พ.ศ. 2546 อรพรรณ วัชรพล พ.ศ. 2558 กฤษณ์ ศุกระมงคล
ความยาวตอน: พ.ศ. 2546 : 45 นาที/ตอน พ.ศ. 2558 : 45 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: พ.ศ. 2558 : 23 กันยายน พ.ศ. 2558 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
บ้านนี้ผี(ไม่)ปอบ เป็นนวนิยายจากบทประพันธ์ของ นันทนา วีระชน นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทั้งหมด 2 ครั้ง ได้แก่ พ.ศ. 2546 และ พ.ศ. 2558 โดยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546 เป็นละครแนว โรแมนติกคอมเมดี้ แฟนตาซี พวกผี ๆ ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 19.00 - 19.45 น. นำแสดงโดย วัชระ ตังคะประเสริฐ, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2558 ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 19.05 - 19.50 น. และวันศุกร์ เวลา 18.45 - 19.30 น. นำแสดงโดย พศุตม์ บานแย้ม, พริมา พันธุ์เจริญ
นักแสดงนำในแต่ละปี

| ละครโทรทัศน์ | พ> ศ. 2546 | พ> ศ. 2558 |
| --- | --- | --- |
| ผู้ผลิตละคร | บริษัท หนุก-หนาน จำกัด | กฤษณ์ ศุกระมงคล |
| บทโทรทัศน์ | หญ้าแพรก สถาพร สุชาติ ไผ่พยา โมนะ | ปัทมาพร เคนผาพงษ์ |
| ผู้กำกับการแสดง | พีรพล เธียรเจริญ | ปิยะพงษ์ คำภากุล |
| พล | วัชระ ตังคะประเสริฐ | พศุตม์ บานแย้ม |
| เฟิร์น / พิกุล | สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา | พริมา พันธุ์เจริญ |
| ระทวย | เบญจพล เชยอรุณ | นราวิชญ์ จิตรบรรจง |
| แก้ว | - | กฤตสุดา อัญภานนท์ |
| โม่ง | นาคร ศิลาชัย | ณฉัตร จันทพันธ์ |
| ระเริง | สุวัจนี ไชยมุสิก | ชนิดาภา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์ |
| กำนันระทึก | ดี๋ ดอกมะดัน | ศานติ สันติเวชกุล |
| ระทม | โชเล่ย์ ดอกกระโดน | ปราบต์ปฎล สุวรรณบาง |
| รัก | ชาญชัย วราวิทยา | ศุภชัย สุวรรณอ่อน |
| เกด | - | พรรณปพร ศรีดุรงคธรรมพ์ |
| มณี | - | หนูเล็ก ก่อนบ่ายฯ |
| ฟัก / เพิ่ม | - | ชญานิน เต่าวิเศษ |
| จีจี้ | นาเดีย นิมิตรวานิช |  |
| ฝุ่น | - | ปราโมทย์ เทียนชัยเกิดศิลป์ |
| ริ้น | - | คิง ก่อนบ่าย |
| ยายแฟง | อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ | พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา |
| ครูมาลัย | - | ปรารถนา บรรจงสร้าง |
| เจ๊กเส็ง | - | วีระชัย หัตถโกวิท |
| ครูเชย | - | ปริญญ์ วิกรานต์ |
| แฉะ | - | สมเจต พยัฆโส |
| เมี่ยง | - | รตวรรณ ออมไธสง |
| มนตรี (พ่อมณี) | - | สุรินทร คารวุตม์ |
|  | - | เขมิกา สุขประสงค์ดี |
| หลวงตา | สีเทา | หยอง ลูกหยี |
| แก๊งล่าผี 1 (รับเชิญ) | หม่ำ จ๊กมก |  |
| แก๊งล่าผี 2 (รับเชิญ) | เท่ง เถิดเทิง |  |
| แก๊งล่าผี 3 (รับเชิญ) | ถั่วแระ เชิญยิ้ม |  |
เพลงประกอบละคร

เพลง น่ากลัวกว่าผี - ขับร้องโดย อรรณพ ทองบริสุทธิ์
เพลง ถ้าไม่รัก - ขับร้องโดย พริมา พันธุ์เจริญ & ต้าร์ มิสเตอร์ทีม
แหล่งข้อมูลอื่น

Facebook Fanpage
บ้านนี้ผีไม่ปอบ (2558) ที่สยามโซน
| ไทยทีวีสีช่อง 3: ละครวันจันทร์ - พฤหัสบดี 19:05 - 19:50 น>  และวันศุกร์ 18:45 - 19:30 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | บ้านนี้ผี(ไม่)ปอบ | ถัดไป |
| เทพบุตรสุดเวหา | บ้านนี้ผี(ไม่)ปอบ | บุรำปรัมปรา |
พ.ศ. 1654

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1651  1652  1653  1654  1655  1656  1657
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1654
ปฏิทินกริกอเรียน: 1111 MCXI
Ab urbe condita: 1864
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 560 ԹՎ ՇԿ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5861
ปฏิทินบาไฮ: −733 – −732
ปฏิทินเบงกอล: 518
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2061
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 11 Hen. 1 – 12 Hen. 1
พุทธศักราช: 1655
ปฏิทินพม่า: 473
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6619–6620
ปฏิทินจีน: 庚寅年 (ขาลธาตุโลหะ) 3807 หรือ 3747     — ถึง — 辛卯年 (เถาะธาตุโลหะ) 3808 หรือ 3748
ปฏิทินคอปติก: 827–828
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2277
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1103–1104
ปฏิทินฮีบรู: 4871–4872
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1167–1168
 - ศกสมวัต: 1033–1034
 - กลียุค: 4212–4213
ปฏิทินโฮโลซีน: 11111
ปฏิทินอิกโบ: 111–112
ปฏิทินอิหร่าน: 489–490
ปฏิทินอิสลาม: 504–505
ปฏิทินญี่ปุ่น: Ten'ei 2 (天永２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1111 MCXI
ปฏิทินเกาหลี: 3444
ปฏิทินหมินกั๋ว: 801 ก่อน ROC 民前801年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1654 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1111 - มีนาคม ค.ศ. 1112
มหาศักราช 1033
พ.ศ. 166

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  163  164  165  166  167  168  169
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 166
ปฏิทินกริกอเรียน: 378 BC
Ab urbe condita: 376
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4373
ปฏิทินบาไฮ: −2221 – −2220
ปฏิทินเบงกอล: −970
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 573
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 167
ปฏิทินพม่า: −1015
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5131–5132
ปฏิทินจีน: 壬寅年 (ขาลธาตุน้ำ) 2319 หรือ 2259     — ถึง — 癸卯年 (เถาะธาตุน้ำ) 2320 หรือ 2260
ปฏิทินคอปติก: −661 – −660
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 789
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −385 – −384
ปฏิทินฮีบรู: 3383–3384
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −321 – −320
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2724–2725
ปฏิทินโฮโลซีน: 9623
ปฏิทินอิกโบ: −1377 – −1376
ปฏิทินอิหร่าน: 999 BP – 998 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1030 BH – 1029 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1956
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2289 ก่อน ROC 民前2289年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 166 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 378
ท้าวอินทรสุริยา (เนื่อง จินตดุล)

| คุณ ท้าวอินทรสุริยา (เนื่อง จินตดุล) ท> จ. |
| --- | --- |

เกิด: เนื่อง 10 ธันวาคม พ.ศ. 2428 กรุงเทพพระมหานคร
เสียชีวิต: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2517 (88 ปี) พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน กรุงเทพมหานคร
บิดามารดา: กลีบ จินตดุล ทองคำ จินตดุล
ท้าวอินทรสุริยา (เนื่อง จินตดุล; 10 ธันวาคม พ.ศ. 2428 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2517) เป็นพระพี่เลี้ยงผู้ถวายการอภิบาลพระราชโอรส-ธิดาในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก และพระราชโอรส-ธิดาในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ประวัติ

ท้าวอินทรสุริยา มีนามเดิมว่า เนื่อง เป็นธิดาคนเดียวของกลีบ และทองคำ จินตดุล เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2428 ณ ตำบลบางขุนศรี อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี บิดารับราชการกรมมหรสพ มารดามีเชื้อสายราชินิกุลชูโต
เมื่อเนื่องอายุประมาณ 2 ขวบ มารดายกเธอให้เป็นธิดาบุญธรรมของคุณนายทับทิม บุณยาหาร ซึ่งเป็นญาติกัน เนื่องเป็นที่รักของคุณนายทับทิมและคนในบ้าน เพราะเธอสุภาพเรียบร้อย ว่านอนสอนง่าย เมื่อเนื่องเริ่มโตพอศึกษา คุณนายทับทิมจึงหาครูมาสอนเธอที่บ้านให้พออ่านออกเขียนได้ จนอายุ 15 ปี เนื่องมีใจน้อมไปทางธรรม เนื่องจากมีโอกาสติดตามคุณนายทับทิมไปวัด ทำบุญรักษาศีลทุกวันมิได้ขาด ต่อมาเนื่องตัดสินใจโกนผมนุ่งห่มขาว บวชอยู่ ณ สำนักชีวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร เป็นเวลา 5 ปี ครั้นไม่มีคนช่วยดูแลบ้าน คุณนายทับทิมจึงขอร้องให้ลาเพศชีกลับมาช่วยดูแลบ้านตามเดิม
เนื่องลาเพศชีออกมาได้ 5-6 ปี ภารกิจที่บ้านว่างลง เธอจึงขออนุญาตคุณนายทับทิมเข้าศึกษาวิชาพยาบาล จนสำเร็จวิชาพยาบาลศิริราช รุ่นที่ 9 เนื่องเป็นพระสหายร่วมชั้นเรียนวิชาพยาบาลของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่โรงเรียนแพทย์ผดุงครรภ์และหญิงพยาบาลแห่งศิริราช ต่อมาเธอเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลศิริราชและโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ตามลำดับ และเคยเป็นพยาบาลอาสาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เมื่อปี พ.ศ. 2466 เมื่อหม่อมสังวาลย์ มหิดล ณ อยุธยา ได้ให้ประสูติหม่อมเจ้ากัลยาณิวัฒนา มหิดล และติดตามสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมขุนสงขลานครินทร์ เสด็จกลับสยาม ในปีนั้นเองสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าฯ กรมขุนสงขลานครินทร์ ได้คัดเลือกพระพี่เลี้ยงนางนมให้มาถวายการดูแลพระโอรส-ธิดา ปรากฏว่านางพยาบาลเนื่อง จินตดุล ได้รับการคัดเลือก เพราะเป็นสหายคนสนิทของหม่อมสังวาลย์ เธอได้ติดตามไปเป็นพระพี่เลี้ยง และตามเสด็จไปประเทศเยอรมนีและประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2468 และตามเสด็จในการเสด็จนิวัติพระนครทุกครั้ง ต่อมาเธอได้ย้ายมาอาศัยในพระตำหนักใหม่ วังสระปทุม
การเป็นพระพี่เลี้ยงของมาหลายสิบปี พระพี่เลี้ยงเนื่องจึงมีความรู้ทางด้านภาษาต่างประเทศพอสมควร นอกจากนี้ยังเป็นผู้ที่คอยติดตามข่าวสารบ้านเมืองเสมอ จึงเป็นคนที่ทราบการเคลื่อนไหวของชาวโลกตลอดเวลา ทั้งยังอยู่ในเหตุการณ์การสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ณ พระที่นั่งบรมพิมาน ในพระบรมมหาราชวัง และในเวลาต่อมา เธอได้เป็นพยานคนสำคัญในคดีนี้
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงออกนามเรียกพระพี่เลี้ยงเนื่องว่า แหนน เพราะออกเสียงง่ายกว่าคำว่า เนื่อง พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ก็ทรงออกนามเรียกท่านเช่นนั้นตามพระเชษฐภคินี
คุณท้าวอินทรสุริยายังได้ถวายการอภิบาลพระราชโอรสธิดาทุกพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยมีคุณวิไล อมาตยกุล ท่านผู้หญิงอภิรดี ยิ่งเจริญ ท่านผู้หญิงพรสม กุณฑลจินดา และคุณทวี มณีนุตร เป็นผู้ช่วยถวายการอภิบาล
บรรดาศักดิ์

วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2493 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้นางสาวเนื่อง จินตดุล เป็น ท้าวอินทรสุริยา สรรพาหารพิจาริณี ที่นักพฤฒิชราฉลองพระโอษฐ์ บังคับบัญชาบรรดาวิเสทนอกในทั้งปวง ถือศักดินา 1,000
บั้นปลายชีวิต

ต้นปี พ.ศ. 2505 ท้าวอินทรสุริยาได้กราบบังคมทูลลาถือเพศแม่ชีอีกครั้ง ณ วัดโกมุทรัตนาราม จังหวัดชลบุรี โดยมีหลวงพ่อสาลี เป็นผู้ประกอบพิธี เมื่อบวชแล้วก็ย้ายมาจำพรรษา ณ วัดธาตุทอง ท่านได้อุทิศตนบำเพ็ญประโยชน์ให้กับการบำรุงวัด สถานพยาบาล โรงเรียน และสถาบันแม่ชี และท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่าง ๆ ที่ชอบมาก คือ วัดวชิราลงกรณวราราม ตำบลหนองน้ำแดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ท้าวอินทรสุริยามีโอกาสได้รู้จักกับหลวงปู่ฝั้น อาจาโร และอาจารย์สายพระป่าในประเทศไทยหลายรูป ในเวลาต่อมาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงขอร้องให้ท้าวอินทรสุริยาเข้ามาพำนักในพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน และพระราชทานห้องพักในพระตำหนักจิตรลดารโหฐานให้
ท้าวอินทรสุริยาถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เวลา 19.10 น. ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน สิริรวมอายุได้ 88 ปี 11 เดือน ท้าวอินทรสุริยาเกิดในเดือนธันวาคม ถึงแก่อนิจกรรมในเดือนตุลาคม ตอนมีอายุ 88 ปี 11 เดือน เหมือนกับพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ผู้ที่ท้าวอินทรสุริยา ถวายการอภิบาลและถวายงานอย่างใกล้ชิดมาตลอด
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน น้ำหลวงอาบศพ โกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจา 6 คันตั้งประกอบเกียรติยศ ปี่ไฉน 1 กลองชนะ 10 ประโคมเวลารับพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และให้ตั้งโกศศพบำเพ็ญกุศลไว้ ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2518 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เสด็จฯในการพระราชทานเพลิงศพท้าวอินทรสุริยา ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส โดยทรงพระดำเนินขึ้นบนเมรุ ทรงวางดอกไม้จันทน์พระราชทานเพลิงศพด้วยพระองค์เอง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2483 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 3 (อ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2493 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.)
พ.ศ. 2496 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 1653

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1650  1651  1652  1653  1654  1655  1656
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1653
ปฏิทินกริกอเรียน: 1110 MCX
Ab urbe condita: 1863
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 559 ԹՎ ՇԾԹ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5860
ปฏิทินบาไฮ: −734 – −733
ปฏิทินเบงกอล: 517
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2060
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 10 Hen. 1 – 11 Hen. 1
พุทธศักราช: 1654
ปฏิทินพม่า: 472
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6618–6619
ปฏิทินจีน: 己丑年 (ฉลูธาตุดิน) 3806 หรือ 3746     — ถึง — 庚寅年 (ขาลธาตุโลหะ) 3807 หรือ 3747
ปฏิทินคอปติก: 826–827
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2276
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1102–1103
ปฏิทินฮีบรู: 4870–4871
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1166–1167
 - ศกสมวัต: 1032–1033
 - กลียุค: 4211–4212
ปฏิทินโฮโลซีน: 11110
ปฏิทินอิกโบ: 110–111
ปฏิทินอิหร่าน: 488–489
ปฏิทินอิสลาม: 503–504
ปฏิทินญี่ปุ่น: Tennin 3 / Ten'ei 1 (天永元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1110 MCX
ปฏิทินเกาหลี: 3443
ปฏิทินหมินกั๋ว: 802 ก่อน ROC 民前802年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1653 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1110 - มีนาคม ค.ศ. 1111
มหาศักราช 1032
ปลามูดหน้านอ

| ปลามูดหน้านอ> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Labeoninae
สกุล:: Garra
สปีชีส์:: G.  fuliginosa
ชื่อทวินาม
Garra fuliginosa Fowler, 1934

ปลามูดหน้านอ ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Garra fuliginosa อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 18-20 เซนติเมตร โดยพบขนาดใหญ่สุดถึง 30 เซนติเมตร มีลักษณะลำตัวสั้นทรงกระบอก หัวโตและแบนราบที่ด้านล่าง ด้านหน้าของหัวเว้า และมีโหนกยื่นออกเป็นตุ่มแหลม เหมือนปากที่มีฟันเป็นซี่ ๆ ซึ่งตามจริงแล้วมันมีปากจริงเป็นแบบปากดูดอยู่ด้านล่าง ลำตัวสีคล้ำอมเขียวอ่อน ข้าวแก้มมีสีส้มแดง ท้องสีจางอมส้ม ครีบอกแผ่ออกทางแนวราบ ครีบหางเว้าลึก
อาหารของปลามูดหน้านอคือ สาหร่ายและตะไคร่น้ำตามก้อนหินและท่อนไม้ใต้น้ำ โดยมักใช้ปากดูดเกาะติดกับสิ่งที่มีสาหร่ายและตะไคร่น้ำ
ปลามูดหน้านอมักอาศัยอยู่ในลำธารน้ำไหลแรงและมีพื้นเป็นกรวดหิน
บางแหล่งนิยมรับประทานปลามูดหน้านอ ในวัยที่เป็นลูกปลามักนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลามูดหน้านอมีชื่ออื่น ๆ อีกว่า "มูด", "ปากจระเข้", "งาลู่"(กะเหรี่ยง), "มูดพม่า"
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลามูดหน้านอ[ลิงก์เสีย]
ทางคู่

ถนนทั่วไปของอังกฤษที่คั่นด้วยเกาะกลางถนน
ทางคู่ เป็นรูปแบบทางหลวงลักษณะหนึ่งที่มีการจราจรแบบสองทิศทาง แบ่งการจราจรทั้งสองฝั่งโดยเกาะกลางถนน ถนนที่มีฝั่งการจราจรมากกว่าสองฝั่งที่ได้รับการออกแบบเป็นทางหลวงที่มีการควบคุมการเข้าออกโดยทั่วไปจะเรียกทางพิเศษ ทางหลวงพิเศษ หรืออื่น ๆ
ถนนที่ไม่มีเกาะกลางถนนจะเรียกว่าทางเดี่ยว โดยไม่คำนึงถึงจำนวนช่องจราจร ทางคู่จะได้รับการแก้ไขในเรื่องความปลอดภัยด้านจราจรทางถนนได้ดีกว่าทางเดี่ยว และมักมีการจำกัดความเร็วที่สูงกว่าด้วย ทางหลวงในบางแห่ง มีทั้งช่องจราจรหลักและช่องจราจรรอง ซึ่งก็คือระบบทางหลักและทางขนาน ออกแบบมาเพื่อให้รับการจราจรได้มากขึ้น และทำให้การเดินทางในทางหลักเป็นไปได้อย่างรวดเร็ว
ดูเพิ่ม

ทางหลวงพิเศษ
แหล่งข้อมูลอื่น

Department for Transport. Speed: Know your limits เก็บถาวร 2007-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (PDF)
แม่แบบ:ถนน
ท้าวอุปละ (มุง รามางกูร)

| ท้าวอุปละ (มุง รามางกูร) |
| --- | --- |

นายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมหรือหัวหน้าผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระธาตุพนม อดีตกรมการบ้านธาตุพนม
ก่อนหน้า: ท้าวราชวัตร์ (คูณ รามางกูร)
ถัดไป: พระพิทักษ์เจดีย์ (ถง รามางกูร)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ธาตุพนม
เสียชีวิต: ธาตุพนม
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
คู่สมรส: อาดยานางจันทาวะดี

ท้าวอุปละ (มุง รามางกูร) อดีตนายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนม หรือผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระธาตุพนม หรือนายกองบ้านธาตุพนมลำดับ 4 ก่อน พ.ศ. 2417 ในราชวงศ์เวียงจันทน์ปกครองธาตุพนมลำดับ 7 บรรดาศักดิ์เดิมท้าวสุวันนะเสฏฐากรมการธาตุพนม เชื้อสายราชวงศ์เวียงจันทน์และจำปาสัก เลื่อนเป็นที่เพี้ยอัคคะฮาดกรมการธาตุพนมก่อนยุบเป็นกองบ้านธาตุพนม นามเดิมท้าวสุวันนะคำมุงหรือท้าวคำมุง พื้นเมืองพนมออกนามพ่อออกอุปละคำมุงหรือยาพ่อผ้าขาวหรือผ้าขาวอุปละ เป็นต้นสกุลอุปละหรืออุประของอำเภอธาตุพนม
ประวัติ

เป็นบุตรลำดับแรกของพระอุปละ (คำมั่น) กรมการธาตุพนมเดิม มารดานามอาดยานางรัตนะหน่อแก้วชาวบ้านธาตุพนม เป็นหลานพระมหาสุระนันทากับอาดยานางแก้วอาไพธิดาเจ้าพระรามราชฯ (ราม) พระมหาสุระนันทาเป็นบุตรเจ้าสุทธฮาชและน้องอาดยานางยอดแก้วสีบุนมาภรรยาเจ้าพระรามราชฯ เจ้าสุทธฮาชและนางยอดแก้วสีบุนมาเป็นบุตรธิดาเจ้าสีสุมังกับนางคำส่วงตา เป็นหลานเจ้าพระยาหลวงกางสมคาม (คำวิสุด) โอรสกษัตริย์จำปาสักกับสนมไม่ปรากฏนาม ท้าวอุปละ (มุง) จึงมีเชื้อราชวงศ์เวียงจันทน์และขุนโอกาสธาตุพนมทางนางแก้วอาไพผู้ย่าและราชวงศ์จำปาสักทางพระมหาสุระนันทาผู้ปู่ ก่อน พ.ศ. 2402 พระอุปละ (คำมั่น) บิดาร้องขอหลวงอามาตย์ (อำนาจ) นายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมลำดับแรกหลังการแตกศึกเจ้าอนุวงศ์ ตั้งบุตรชายตนเป็นท้าวสุวันนะเสฏฐากรมการ ครั้นบิดาถึงแก่กรรมเลื่อนเป็นท้าวอุปละแทนบิดา ต่อมาท้าวราชวัตริ์ (คูณ) นายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมลำดับ 3 ญาติชาวบ้านชะโนดเมืองมุกดาหารถึงแก่กรรม เจ้าเมืองนครพนมและมุกดาหารเห็นควรเลื่อนเป็นนายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมแทน พ.ศ. 2402 พระยายมราชขุนนางสยามเป็นแม่กองสักเลกไพร่พลเมืองหัวเมืองลาวตั้งขึ้นเป็นท้าวอุปละนายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมเป็นหัวหน้ามีอำนาจควบคุมตัวเลกข้าพระธาตุพนม ให้กรมการท้าวเพี้ยบ้านธาตุพนมฟังบังคับบัญชาท้าวอุปละ (มุง) ธาตุพนมมีเลกข้าพระจำนวน 1,548 คน ตัวเลกมากใกล้เคียงหัวเมืองอื่น แต่เลกข้าพระตั้งเรือนย้ายทำกินในแดนเมืองนครพนมและมุกดาหารซึ่งมักแทรกแซงกิจการไพร่ส่วยกองข้าเลกพระธาตุพนมเสมอ ท้าวอุปละจึงขัดแย้งเจ้าเมืองใกล้เคียงบ่อยครั้ง พ.ศ. 2422 เลื่อนเป็นเพี้ยอัคคะฮาชเทียบอุปฮาตเมืองเล็กเดือนเศษถึงแก่กรรม ราชการตั้งท้าวสุวันนะคำถงบุตรคนโตเป็นท้าวอุปละหัวหน้าควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระธาตุพนมแทน ดังเอกสาร ร.5 ม.2 (12ก.) เล่ม 20 ร.ศ.107 ว่า ...ครั้นถึง จศก (พ.ศ. 2417) ท้าวอุปละ (มุง) ถึงแก่กรรม ท้าวถงบุตรอุปละ (มุง) เลื่อนขึ้นเป็นท้าวอุปละแทนบิดาควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกสืบต่อมา...
ประวัติ > การศาสนา

พื้นเมืองพนมระบุเป็นผู้ใฝ่รักษาอุโบสถศีลนุ่งขาวในวัดพระธาตุพนมประจำชาวบ้านจึงออกนามพ่อออกอุปละ บำรุงศาสนาในธาตุพนมหลายประการ เช่น ให้ข้าโอกาสบูรณะฐานพระธาตุพนมและกมมะเลียน บูรณะพระธาตุตุ้มพะวังบ้านนาวาง เมืองหนองบก แขวงคำม่วน โดยนำเศษปูนจากธาตุพนมไปผสม บูรณะพระธาตุน้อยและสิมวัดสีบุญเฮือง บ้านศรีบุญเรืองทิศเหนือธาตุพนม สร้างหอมเหสักเจ้าเฮือน 3 พระองค์ซึ่งพังทลายลง ให้คนทำความสะอาดต้นโพธิ์ปากก่ำประจำ ให้พวกพระเสพบรรเลงมโหรีถวายพระธาตุพนม
ประวัติ > พี่น้องและบุตรธิดา

มีพี่น้อง 7 ท่านคือท้าวอุปละ (มุง), เพี้ยคำบุ่งกวานบ้านปากก่ำ, พระหานลือไซย (ผูย) บ้านนาวาง, นางคำทุง, นางคำเผาะ, นางหนู, นางแสนคำติ้ว ภริยาปรากฏนาม 1 ท่านคือนางจันทาวะดีชาวธาตุพนม บุตรธิดา 7 ท่านคือพระพิทักษ์เจดีย์ (ถง) หรือท้าวสุวันนะคำถง นายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนม หรือผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระธาตุพนม หรือนายกองบ้านธาตุพนมลำดับ 5, ท้าวไซยะเสน (เหลา) หรือท้าวสุวันนะคำเหลา, เพี้ยไซยะบุตร (ลือ) หรือท้าวสุวันนะคำลือ, นางแดง, นางสุเทพาวะดี, นางประทุมมาวะดี, นางหล่า
ประวัติ > ถึงแก่อนิจกรรม

พื้นเมืองพนมระบุถึงแก่กรรม ณ บ้านธาตุพนม ฉศก พ.ศ. 2417 บ้างว่า 2422 กรมการชาวบ้านจัดเมรุพิธีที่หอขวางดงฮ้างริมฝั่งโขงบ้านหนองหอย ตำบลธาตุพนม ปัจจุบันเป็นที่ตั้งวัดป่าสุริโย สร้างธาตุบรรจุอัฐิทิศเหนือนอกกำแพงแก้วพระธาตุพนมต่อมารกร้าง พ.ศ. 2518 พระธาตุพนมถล่มจึงรื้อธาตุที่พังทั้งหมดออก
สายสกุล

ทายาทตั้งชื่อสกุลว่าอุปละแปลว่าดอกบัว มาจากบรรดาศักดิ์เดิมท้าวอุปละ (มุง) ณ ที่ว่าการอำเภอธาตุพนม ตำบลธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม บ้างเขียนเป็นอุประ ผู้ใช้สกุลท่านแรกคือท้าวคำลื้อหรือนายลื้อ อุประ หลานพระพิทักษ์เจดีย์ (ศรี รามางกูร) น้องชายพระพิทักษ์เจดีย์ (แก่น รามางกูร) ท้าวคำลื้อเป็นหลานปู่พระพิทักษ์เจดีย์ (ถง) เป็นเหลนทวดท้าวอุปละ (มุง) มีภริยานามนางใบ อุประ (สกุลเดิมพรหมอารักษ์) ทายาทบ้างระบุว่าผู้ตั้งสกุลท่านแรกคือบิดาท้าวคำลื้อ บ้างระบุว่าแรกตั้งสกุลใช้อุประ ส่วนอุปละเกิดจากการเขียนพลาด
| ก่อนหน้า |  | ท้าวอุปละ (มุง รามางกูร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) |  | นายกองข้าพระธาตุพนม  หรือหัวหน้าผู้ควบคุมข้าพระธาตุพนม  หรือนายกองบ้านธาตุพนม    |  | พระพิทักษ์เจดีย์ (ถง รามางกูร) |
ทางแยกต่างระดับเวียงสระ

| --- | --- |
ชื่ออักษรไทย: เวียงสระ
ชื่ออักษรโรมัน: Wiang Sa
ที่ตั้ง: ตำบลเวียงสระ อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ทิศทางการจราจร
↑: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 » บ้านนาสาร, สุราษฎร์ธานี
→: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009 » เวียงสระ, บ้านนาสาร
↓: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 » ถ้ำพรรณรา, ทุ่งสง
←: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009 » พระแสง, กระบี่
ทางแยกต่างระดับเวียงสระ ตั้งอยู่บนจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ที่อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
รูปแบบของทางแยกต่างระดับและวงเวียน

สะพานข้ามทางหลวงของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 (ถนนสายเอเชีย) ในแนวสุราษฎร์ธานี-ทุ่งสง ทางเหนือมุ่งสู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยผ่านอำเภอบ้านนาสาร (สายเอเชีย) และทางใต้มุ่งสู่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยผ่านอำเภอถ้ำพรรณรา
ถนนระดับดินของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009 ในแนวบ้านส้อง-พระแสง ทางตะวันตกมุ่งสู่จังหวัดกระบี่ จังหวัดพังงา และจังหวัดภูเก็ต โดยผ่านอำเภอพระแสง และทางตะวันออกมุ่งสู่ บ.บ้านส้อง อำเภอเวียงสระ และสามารถต่อไปยังตัวเมืองสุราษฎร์ธานี โดยผ่านอำเภอบ้านนาสาร (สายเก่า) และไปจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยผ่านอำเภอฉวาง และมีทางเลี้ยวไปทางทิศเหนือและใต้เพื่อเข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 41
ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน หากจะเลี้ยวขวา หรือตรงไป จะต้องอ้อมซ้ายวงเวียนก่อน นอกจากนี้การเลี้ยวซ้ายไปยังอีกฝั่งถนนสามารถเข้าวงเวียนเพื่อเลี้ยวซ้ายได้โดยไม่ต้องเลี้ยวซ้ายในถนนที่อยู่ติดกันแล้วไปกลับรถ
ทุกเส้นทางที่จะเข้าวงเวียนจะต้องผ่านสัญญาณไฟ หากตรงไปหรือเลี้ยวซ้ายในถนนที่ไม่ได้อยู่ติดกัน จะต้องผ่านสัญญาณไฟ 1 สัญญาณ และหากจะเลี้ยวขวาจะต้องผ่านสัญญาณไฟ 2 สัญญาณ
นกขุนทอง

| นกขุนทอง |
| --- | --- |

นกขุนทองในที่เลี้ยง  เสียงร้องของนกขุนทองไฟล์:Gracula religiosa.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Sturnidae
สกุล:: Gracula
สปีชีส์:: G.  religiosa
ชื่อทวินาม
Gracula  religiosa (Linnaeus, 1758)

ชนิดย่อย
 8 ชนิด (ดูในรายละเอียด)
ชื่อพ้อง
 Gracila indica (Cuvier, 1829)
ภาพแสดงให้เห็นถึงหัวของนกขุนทองชนิดย่อยต่าง ๆ ซึ่งแตกต่างกันที่เหนียง
นกขุนทอง หรือ นกเอี้ยงคำ (คำเมือง) (ชื่อวิทยาศาสตร์: Gracula religiosa) เป็นนกในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae) มีถิ่นอาศัยอยู่ทั่วไปในเอเชียใต้และเอเชียอาคเนย์ มีความสามารถเลียนเสียงมนุษย์ได้เหมือนนกแก้ว จึงนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงกันสูง
ชนิดย่อย

นกขุนทองมีชนิดย่อยทั้งหมด 8 ชนิด ได้แก่
G. r. andamanensis (Beavan, 1867) พบในเทือกเขาอันดามัน หมู่เกาะอันดามัน บริเวณตรงกลางของหมู่เกาะนิโคบาร์
G. r. batuensis พบในเกาะบาตูและเกาะมันตาวี
G. r. halibrecta (Oberholser, 1926) พบในส่วนอื่นของหมู่เกาะนิโคบาร์
G. r. intermedia ภาคเหนือและภาคตะวันตกของอินโดนีเซียและตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียและจีนตอนใต้  (นกขุนทองเหนือ)
G. r. palawanensis พบในเกาะปาลาวันของฟิลิปปินส์
G. r. peninsularis พบในภาคกลางของอินเดีย
G. r. religiosa พบในภูมิภาคซุนดา (ยกเว้นเกาะซูลาเวซี) และมาเลเซียตะวันตก (นกขุนทองใต้)
G. r. venerata พบในภาคตะวันตกของภูมิภาคซุนดา
ลักษณะทั่วไป

นกขุนทองมีความยาวเฉลี่ยประมาณ 29 เซนติเมตร  ลำตัวป้อมสีดำ หางสั้น ปีกแหลมยาว เท้าแข็งแรง มีเหนียง คือ แผ่นหนังสีเหลืองอมส้มคลุมทั่วท้ายทอยและเหนียงสีเหลืองแดงสดใต้ตา ขนสีดำเหลือบเขียว มีเงาสีม่วงบริเวณหัวและคอ มีสีขาวแซมใต้ปีก ปากสีแดงส้ม ขาสีเหลืองสด ทั้งตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน