stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มอาการไขสันหลังถูกดึงรั้ง

| กลุ่มอาการไขสันหลังถูกดึงรั้ง |
| --- | --- |
สาขาวิชา: เวชพันธุศาสตร์
กลุ่มอาการไขสันหลังถูกดึงรั้ง (อังกฤษ: tethered cord syndrome) คือกลุ่มของโรคระบบประสาทกลุ่มหนึ่งที่มีความผิดปกติของไขสันหลัง มีหลายแบบ เช่น filum terminale คับแน่น, lipomeningomyelocele, split cord malformation, dermal sinus tracts และถุงน้ำเดอร์มอยด์ ซึ่งทั้งหมดมีผลให้เกิดการดึงรั้งของไขสันหลังที่ส่วนปลายของช่องไขสันหลัง โดยปกติแล้วไขสันหลังจะลอยอย่างเป็นอิสระอยู่ในช่องไขสันหลัง สามารถเลื่อนขึ้นลงได้ตามการเจริญเติบโต หรือการงอตัวเหยียดตัวเป็นต้น ไขสันหลังที่ถูกดึงรั้งไว้นั้นอาจทำให้เกิดปัญหาในเด็กเนื่องจากจะถูกดึงให้ยืดออกเมื่อเด็กโตขึ้น ในผู้ใหญ่ไขสันหลังจะถูกดึงให้ยืดออกแม้ในการเคลื่อนไหวตัวปกติ ทำให้เกิดการเสียหายต่อไขสันหลังได้ในระยะยาวหากไม่ได้รับการรักษา ส่วนใหญ่พบร่วมกับภาวะกระดูกสันหลังโหว่ (spina bifida) อาจเป็นตั้งแต่กำเนิดเช่นที่พบใน tight filum terminale หรือเกิดจากอุบัติเหตุในภายหลังก็ได้
กลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดา

| --- | --- |


ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: แคนาดาตอนเหนือ
พิกัด: 75°N 90°W﻿ / ﻿75°N 90°W﻿ / 75; -90﻿ (Arctic Archipelago)
เกาะทั้งหมด: 36,563
เกาะหลัก: เกาะแบฟฟิน, เกาะวิกตอเรีย, เกาะเอลสเมียร์
พื้นที่: 1,407,770 ตารางกิโลเมตร (543,540 ตารางไมล์)
การปกครอง
แคนาดา
รัฐและดินแดน: นูนาวุต นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ยูคอน นิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์
เมืองใหญ่สุด: อีคาลูอิต นูนาวุต (ประชากร 7,429 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 23,073 (2021)
ความหนาแน่น: 0.0098/กม.2 (0.0254/ตารางไมล์)
กลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดา (อังกฤษ: Canadian Arctic Archipelago) หรือ กลุ่มเกาะอาร์กติก (อังกฤษ: Arctic Archipelago) เป็นกลุ่มเกาะขนาดใหญ่ทางตอนเหนือของแผ่นดินแคนาดา ในมหาสมุทรอาร์กติก ไม่รวมกรีนแลนด์ (ดินแดนปกครองตนเองของเดนมาร์ก) และไอซ์แลนด์
ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของทวีปอเมริกาเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ราว 1,424,500 km2 (550,000 sq mi) ประกอบด้วยเกาะ 36,563 เกาะ รวมอยู่ในดินแดนส่วนใหญ่ของนูนาวุตและบางส่วนของดินแดนนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ กลุ่มเกาะแสดงให้เห็นถึงผลกระทบของภาวะโลกร้อนบางส่วน การประมาณการของคอมพิวเตอร์บางส่วนระบุว่า การละลายจะมีส่วนทำให้ระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้น 3.5 ซm (0.11 ft) ภายใน ค.ศ. 2100
กลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก

| กลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก |
| --- | --- |
ภูมิภาค:: ยุโรปตะวันออก, ยุโรปกลางและยุโรปเหนือ, เอเชียเหนือ
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: ยูรัลกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก
กลุ่มย่อย::   ฟินโน-เปอร์มิก  ยูกริก  
ISO 639-2 / 5:: fiu
กลอตโตลอก:: None
กลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก
กลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก (อังกฤษ: Finno-Ugric languages) เป็นกลุ่มของภาษาที่อยู่ในตระกูลภาษายูรัล ประกอบด้วยภาษาเอสโตเนีย ภาษาฟินแลนด์ ภาษาฮังการี และภาษาที่เกี่ยวข้อง แบ่งเป็นกลุ่มย่อยคือกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกและกลุ่มภาษายูกริก
สถานะ

คำว่าฟินโน-ยูกริกยังเป็นที่โต้แย้ง โดยนักภาษาศาสตร์เชิงประวัติศาสตร์เห็นว่ากลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกมีความห่างไกลจากกลุ่มภาษายูกริก เช่นเดียวกับที่แตกต่างจากกลุ่มภาษาซาโมเยดิกในไซบีเรีย ซึ่งในอดีตเคยคาดการณ์ว่ากลุ่มภาษาซาโมเยดิกได้แยกตัวออกไปก่อนด้วยการถูกกีดขวางทางภูมิศาสตร์ แล้วจึงแตกออกเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกและกลุ่มภาษายูกริกในภายหลัง แต่ไม่มีหลักฐานทางภาษาศาสตร์สนับสนุน
ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่ากลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริกต่างจากภาษาอื่นในยุโรปเพราะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน จึงเป็นเหตุผลแรก ๆ ที่รวมภาษาเหล่านี้เข้าด้วยกันเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก
จุดกำเนิด

ภาษาดั้งเดิมของกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริกคือภาษาฟินโน-ยูกริกดั้งเดิมซึ่งเป็นบรรพบุรุษของกลุ่มภาษาบอลติก-ฟิน เช่น ภาษาฟินแลนด์ ภาษาเอสโตเนีย ภาษากลุ่มยูกริก เช่น ภาษาฮังการี และภาษากลุ่มยูรัลอื่น ๆ ยกเว้นกลุ่มภาษาซาโมเยดิก บรรพบุรุษของภาษานี้คือภาษายูรัลดั้งเดิม ซึ่งได้แยกออกเป็นภาษาฟินโน-ยูกริกดั้งเดิม และภาษาซาโมเยดิกดั้งเดิม
ประวัติ

กลุ่มชนที่พูดภาษาในตระกูลยูรัลกลุ่มแรกคือชาวเฟนนีในเจอร์มาเนีย และอีกสองเผ่าในสแกนดิเนเวีย ที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก ในพุทธศตวรรษที่ 20 นักวิชาการชาวยุโรปได้กล่าวถึงความคล้ายคลึงกันของชื่อฮังกาเรีย และยูเกรียซึ่งเป็นชื่อของแหล่งที่อยู่ทางด้านตะวันออกของเทือกเขายูรัล ความเชื่อมโยงเหล่านี้ถูกสันนิษฐานแต่ไม่ได้มาจากหลักฐานทางภาษาศาสตร์ ใน พ.ศ. 2214 นักวิชาการชาวสวีเดน Georg Stiernhielm ได้ศึกษาความคล้ายคลึงของภาษาแลบบ์ ภาษาเอสโตเนีย และภาษาฟินแลนด์ และความคล้ายคลึงของคำระหว่างภาษาฟินแลนด์กับภาษาฮังการี ในขณะที่นักวิชาการเยอรมัน Martin Vogel ได้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาษาฟินแลนด์ ภาษาแลบบ์ และภาษาฮังการี กรอบการศึกษาของนักวิชาการทั้งสองคนนี้ได้เป็นกรอบสำหรับการจัดจำแนกกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก ใน พ.ศ. 2260 นักวิชาการชาวสวีเดน Olof Rudbeck ได้เสนอความเชื่อมโยงระหว่างภาษาฟินแลนด์กับภาษาฮังการี และนักวิชาการชาวเยอรมัน Johann Georg von Eckhart ได้เสนอความสัมพันธ์ภายในกลุ่มภาษาซาโมเยดิกเป็นครั้งแรก
ต่อมา ใน พ.ศ. 2313 คำว่ากลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริกเป็นที่รู้จัก แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางโดยที่นักวิชาการชาวฮังการีสนใจทฤษฎีนี้และพยายามหาความเชื่อมโยงกับชาวเติร์กและความสัมพันธ์ระหว่างภาษาฮังการีกับภาษาแลบบ์ ต่อมา ใน พ.ศ. 2342 นักวิชาการชาวฮังการี Sámuel Gyarmathi ได้เสนองานที่สมบูรณ์เกี่ยวกับกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก การศึกษาเกี่ยวกับภาษาในกลุ่มนี้ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 24 เป็นต้นมา มีการศึกษาในประเทศฮังการีเป็นหลัก
ลักษณะเชิงโครงสร้าง

ภาษาในกลุ่มนี้ทั้งหมดมีลักษณะร่วมกันทางด้านคำศัพท์พื้นฐานที่คาดว่ามีจุดกำเนิดจากภาษาฟินโน-ยูกริกดั้งเดิม ส่วนใหญ่เป็นคำศัพท์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และร่างกาย การตกปลา การล่าสัตว์ การกินเนื้อสัตว์ พืชที่เป็นอาหาร เป็นต้น ภาษาในกลุ่มนี้เป็นรูปคำติดต่อ  มีลักษณะของการผันคำโดยการเติมปัจจัย ไม่มีการกำหนดเพศทางไวยากรณ์ เช่น ไม่แยกสรรพนามบุรุษที่สามระหว่าง he กับ she แบ่งเป็น 7 การก ใช้สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของน้อย และพัฒนาขึ้นภายหลัง
ข้อโต้แย้ง

ความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกและกลุ่มภาษายูกริกยังมีการศึกษาน้อย และเชื่อว่าเป็นกลุ่มที่มีความห่างไกลกันมาก และมีนักวิชาการบางกลุ่มพยายามเพิ่มภาษาอื่น ๆ เข้ามาเพื่อให้จัดเป็นกลุ่มใหญ่ขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Some Finno-Ugrian links เก็บถาวร 2008-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A more comprehensive link collection
Swadesh lists for the Finno-Ugric languages (from Wiktionary's Swadesh-list appendix)
FAQ about Finno-Ugrian Languages
Linguistic Shadow-Boxing Johanna Laakso's book review of Angela Marcantonio's "The Uralic language family. Facts, myths and statistics"
Uralic Linguistics Vs. Voodoo Science! เก็บถาวร 2012-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A collection of links about the "new paradigm" debate by Merlijn de Smit
Numbers in Asian languages Counting to ten in a variety of languages
Ugri.info Finno-Ugric peoples infobase
Finno-Ugric Electronic Library เก็บถาวร 2005-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by the Finno-Ugric Information Center in Syktyvkar, Komi Republic Interface in Russian and English, texts in Mari, Komi, Udmurt, Erzya and Moksha languages.
The Finno-Ugrics: The dying fish swims in water The Economist, December 20, 2005
"Ethnic origins of Finno-Ugric nations and modern Finno-Ugric nationalism in the Russian Federation" by Konstantin Zamyatin
กลุ่มอาการเดอ เกอแวง

| de Quervain Syndrome |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: BlackBerry thumb, texting thumb, gamer's thumb, washerwoman's sprain, radial styloid tenosynovitis, de Quervain disease, de Quervain's tenosynovitis, de Quervain's stenosing, designer's thumb, tenosynovitis, mother's wrist, mommy thumb

The modified Eichoff maneuver, commonly called the Finkelstein's test. The arrow mark indicates where the pain is worsened in de Quervain syndrome.
การออกเสียง: เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [də kɛʁvɛ̃] 
สาขาวิชา: Plastic surgery
อาการ: Pain at the outside of the wrist
การตั้งต้น: Gradual
ปัจจัยเสี่ยง: Repetitive movements, trauma, rheumatic diseases
วิธีวินิจฉัย: Based on symptoms and examination
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Osteoarthritis
การรักษา: Avoiding activities that bring on the symptoms, pain medications, splinting the thumb
ความชุก: c. 1%
กลุ่มอาการเดอ เกอแวง (อังกฤษ: de Quervain syndrome) หรือโรคปลอกเอ็นกล้ามเนื้อเรเดียล สไตลอยด์อักเสบ (อังกฤษ: radial styloid tenosynovitis) เป็นการอักเสบของปลอกเอ็นกล้ามเนื้อของเอ็นกล้ามเนื้อสองชิ้นที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของนิ้วหัวแม่มือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Hand University: A Patient's Guide to de Quervain Tenosynovitis
DeQuervain's Syndrome: Medical Imagery - Medical Art and Illustration เก็บถาวร 2003-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
-1744437193 ที่ GPnotebook
Computer related diseases and prevention methods
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: M65.4 ICD-9-CM: 727.04 MeSH: D053684 DiseasesDB: 3472
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: pmr/36
กลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย

| --- | --- |

ชื่อย่อ: กสพท./COTMES
ก่อตั้ง: 7 เมษายน พ.ศ. 2532; 35 ปีก่อน (2532-04-07)
ประเภท: องค์กรอิสระที่ไม่เป็นส่วนราชการ
สํานักงานใหญ่: ชั้น 8 อาคารเรียนรวม คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
สมาชิก  : 28 สถาบัน
เลขาธิการ: รศ.พญ.นันทนา ศิริทรัพย์
เว็บไซต์: www.cotmes.net
กลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย (อังกฤษ: Consortium of Thai Medical Schools;อักษรย่อ:กสพท.) เป็นองค์กรอิสระที่ไม่เป็นส่วนราชการ จัดตั้งขึ้นโดยการรวมกลุ่มกันของคณะแพทยศาสตร์ในประเทศไทยเพื่อส่งเสริมความร่วมมือทางวิชาการ แลกเปลี่ยนองค์ความรู้และความคิดเห็นระหว่างกัน เสนอแนะความเห็นไปยังรัฐบาลรวมทั้งจัดสอบคัดเลือกร่วมกันเพื่อรับบุคคลเข้าศึกษาต่อ
ประวัติ

กสพท.ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2532 โดยเริ่มต้นจากการประชุมร่วมกันของคณบดีคณะแพทยศาสตร์จำนวน 9 แห่งจาก 7 สถาบันดังรายชื่อดังต่อไปนี้
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า
โดยวัตถุประสงค์ในการดำเนินงานของกสพท.มีดังนี้
เพื่อส่งเสริมและพัฒนาการศึกษา วิจัย และบริการด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพในทุกระดับ ให้สอดคล้องและสนองตอบต่อนโยบายและปัญหาการสาธารณสุขของประเทศ
เพื่อเป็นศูนย์ประสานงานและแลกเปลี่ยนความรู้วิชาการด้านการศึกษาแพทยศาสตร์และศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง
เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมการพัฒนางาน/บุคลากร และระบบข้อมูลกลางของงานทางด้านการแพทย์ การสาธารณสุข และวิทยาศาสตร์สุขภาพ
เพื่อเป็นแหล่งรวบรวมข้อคิดเห็นและเสนอต่อรัฐบาล และองค์กรที่เกี่ยวข้อง ในด้านการพัฒนาการศึกษาแพทยศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพ และการสาธารณสุขของประเทศไทย
เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมการพัฒนางาน บุคลากร และระบบข้อมูลกลางของงานทางด้านการแพทย์ การสาธารณสุข และด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ ให้ทันสมัย ก้าวหน้า และมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
เพื่อเป็นสถาบันทางวิชาการและไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง
นอกจากวัตถุประสงค์ดังกล่าวข้างต้นกสพท.ยังมีหน้าที่จัดสอบวิชาเฉพาะแพทย์หรือ TPAT 1 เพื่อประกอบการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อในหลักสูตรแพทยศาสตร์บัณฑิต ทันตแพทยศาสตร์บัณฑิต สัตวแพทยศาสตร์บัณฑิตและเภสัชศาสตร์บัณฑิตในการคัดเลือกผ่านระบบ TCAS รอบที่ 3 ของทปอ.อีกด้วย
สถาบันสมาชิก

ปัจจุบันกสพท.มีโรงเรียนแพทย์เข้าเป็นสมาชิกจำนวน 28 สถาบัน ดังรายชื่อดังต่อไปนี้
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช
สำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
วิทยาลัยแพทยศาสตร์และการสาธารณสุข มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
สำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
สำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม
คณะแพทยศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
วิทยาลัยแพทยศาสตร์ศรีสวางควัฒน ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น
คณะแพทยศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
วิทยาลัยแพทยศาสตร์นานาชาติจุฬาภรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ข้อวิพากษ์วิจารณ์ > กรณีคัดลอกข้อสอบ BMAT มาใช้เป็นข้อสอบคัดเลือก

เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ได้มีการจัดสอบวิชาเฉพาะแพทย์หรือ TPAT 1 ซึ่งกสพท.เป็นผู้จัดสอบ โดยหลังการสอบเสร็จสิ้นผู้เข้าสอบได้วิจารณ์ว่าข้อสอบฉบับที่ 1 จากทั้งหมด 3 ฉบับมีการคัดลอกข้อสอบ BMAT ซึ่งจัดสอบโดย Cambridge Assessment Admissions Testing มาใช้เป็นข้อสอบคัดเลือกโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาของโจทย์ใดๆทั้งสิ้นเพียงแค่แปลโจทย์จากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยเท่านั้น อาจส่งผลให้เกิดความได้เปรียบแก่ผู้เข้าสอบที่เคยเห็นโจทย์ดังกล่าวมาก่อนแล้ว อีกทั้งการคัดเลือกในระบบ TCAS รอบที่ 1 ได้นำผลคะแนนจากข้อสอบ BMAT มาใช้ในการคัดเลือกด้วยดังนั้นอาจมีผู้เข้าสอบบางคนได้รับประโยชน์จากเหตุการณ์ดังกล่าว  ต่อมาในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2566 กสพท.ได้ออกแถลงการณ์กรณีข้อสอบดังกล่าวว่าจากการตรวจสอบพบว่ามีข้อสอบจำนวน 11 ข้อจากทั้งหมด 45 ข้อมีเนื้อหาคล้ายกับข้อสอบ BMAT จริง จึงมีมติตัดข้อสอบฉบับดังกล่าวออกทั้งฉบับและไม่นำมาคิดคะแนนในการคัดเลือก นอกจากนี้ยังแถลงว่าจะปรับปรุงกระบวนการออกข้อสอบไม่ให้มีเหตุการณ์เช่นนี้อีก อีกทั้งประธานคณะอนุกรรมการจัดสอบคัดเลือกของกสพท.ได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อแสดงความรับผิดชอบ
เชิงอรรถ

↑  ในขณะนั้นเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดลและย้ายมาสังกัดมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชในเวลาต่อมา
↑  เป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดล
กลูคากอน

PDB rendering based on 1d0r
กลูคากอน (อังกฤษ: Glucagon) คือฮอร์โมนสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการเผาผลาญคาร์โบไฮเดรต กลูคากอนผลิตโดยตับอ่อนและจะถูกปล่อยเมื่อระดับน้ำตาลในกระแสเลือดลดระดับต่ำกว่าปกติ เป็นผลให้ตับเปลี่ยนไกลโคเจนที่สะสมไว้เป็นกลูโคสและปล่อยเข้าสู่กระแสเลือด เพื่อเพิ่มระดับน้ำตาลในกระแสเลือด ป้องกันร่างกายจากภาวะน้ำตาลในเส้นเลือดต่ำ (hypoglycemia) การปล่อยกลูคากอนจึงตรงข้ามกับอินซูลินที่บอกให้เซลล์ในร่างกายดึงกลูโคสจากเลือด แต่กลูคากอนสามารถกระตุ้นการปล่อยอินซูลินได้ด้วย ดังนั้นกลูโคสในกระแสเลือดจึงสามารถถูกดึงไปใช้โดยเนื้อเยื่อที่ต้องพึ่งอินซูลิน
กลุ่มอาการแดนดี–วอล์กเกอร์

| กลุ่มอาการแดนดี–วอล์กเกอร์ |
| --- | --- |

Variant DWS with dysplasia of the pons and cerebellum in an 8-year old. T2 weighted sagittal MRI.
สาขาวิชา: เวชพันธุศาสตร์
กลุ่มอาการแดนดี–วอล์กเกอร์ (อังกฤษ: Dandy–Walker syndrome, DWS) เป็นความผิดปกติแต่กำเนิดชนิดหนึ่งของสมองซึ่งเป็นโรคหายาก แบ่งออกเป็นสามชนิดย่อย แต่ละชนิดมีความรุนแรงแตกต่างกันไป ความผิดปกติสำคัญซึ่งเหมือนกันระหว่างสามชนิดนี้คือมีความผิดปกติของเซเรเบลลัม หรือสมองน้อย ซึ่งเป็นสมองส่วนที่ควบคุมการประสานงานกล้ามเนื้อ สมองอีกส่วนที่มักจะได้รับผลกระทบด้วยคือบริเวณโพรงสมองที่สามและโพรงสมองที่สี่ ซึ่งบริเวณนี้หากได้รับผลกระทบอาจทำให้เกิดการไหลของน้ำหล่อสมองไขสันหลังที่ผิดปกติ ทำให้เกิดความดันในกะโหลกสูง ส่งผลต่อการทำงานของสมองส่วนอื่นๆ ได้ บางรายจะมีโพรงสมองคั่งน้ำ ทำให้มีศีรษะโตผิดปกติได้ ผู้ป่วยอาจมีความพิการทางกายที่เป็นผลจากสมองได้หลายระดับ (อัมพาตสมองใหญ่) ส่วนใหญ่หากเป็นแล้วมักจะเป็นไปตลอดชีวิต ประมาณครึ่งหนึ่งจะความพิการทางสติปัญญาร่วมด้วย ซึ่งอาจเป็นได้หลายระดับตั้งแต่รุนแรงจนถึงมีสติปัญญาใกล้เคียงปกติ และอาจมีพัฒนาการล่าช้าในด้านอื่น ๆ เช่น การคลาน การเดิน และการประสานงานกล้ามเนื้อ (เช่น เขียนหนังสือ) บางรายอาจมีโรคลมชักร่วมด้วย
การรักษาทำได้โดยการทำกายภาพบำบัด การศึกษาพิเศษ และการผ่าตัดเพื่อวางทางระบายน้ำหล่อสมองไขสันหลังในบางราย เป็นต้น
โรคนี้ได้ชื่อตามชื่อของวอลเตอร์ แดนดี และอาร์เทอร์ เอิร์ล วอล์กเกอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: Q03.1 ICD-9-CM: 742.3 OMIM: 220200 MeSH: D003616 DiseasesDB: 3449
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: radio/206
กลุ่มอาการฮอร์เนอร์

| กลุ่มอาการฮอร์เนอร์ |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: กลุ่มอาการเบอร์นาร์ด-ฮอร์เนอร์ (BH), oculosympathetic palsy

ฮอร์เนอร์ซินโดรมทางด้านซ้ายของใบหน้า
สาขาวิชา: ประสาทวิทยา
กลุ่มอาการฮอร์เนอร์ (อังกฤษ: Horner's syndrome) หรือ อัมพฤกษ์ออคูโลซิมพาเธทิก (oculosympathetic paresis) เป็นกลุ่มอาการที่เกิดจากกลุ่มของเส้นประสาทซิมพาเธทิกทรังค์ได้รับความเสียหาย อาการแสดงจะเกิดขึ้นที่ด้านเดียวกัน (ipsilateral) กับที่เกิดการบาดเจ็บบนซิมพาเธทิกทรังค์ อาการแสดงประกอบด้วยไมออซิส (รูม่านตาหด), โทซิสบางส่วน (หนังตาอ่อนแรงและห้อย), แอนไฮโดรซิสอย่างสังเกตได้ (เหงื่อออกลดลง) และเอนอฟธัลมอส (ลูกตาหดเข้าด้านใน)
เส้นประสาทต่าง ๆ ของซิมพาเธทิกทรังค์นั้นออกมาจากไขสันหลังส่วนอก และวิ่งไปตามคอและใบหน้า เส้นประสาทต่าง ๆ เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทซิมพาเธทิก ส่วนหนึ่งของระบบประสาทออโทนอมิก เมื่ออาการเป็นที่สังเกตได้แล้ว อาจจำเป็นต้องมีการถ่ายภาพทางการแพทย์และตรวจสอบการตอบสนองต่อตาที่ตกเพื่อวินิจฉัยจุดที่เกิดการบาดเจ็บในระบบประสาทต่อไป
ดูเพิ่ม

อานิซอคอเรีย
กลุ่มอาการฮาร์เลควิน
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G90.2 ICD-9-CM: 337.9 OMIM: 143000 MeSH: D006732 DiseasesDB: 6014 SNOMED CT: 12731000
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000708 eMedicine: med/1029 oph/336 Patient UK: กลุ่มอาการฮอร์เนอร์
แม่แบบ:Autonomic diseases
กลุ่มอาการคลือเวอร์–บิวซี

| กลุ่มอาการคลือเวอร์–บิวซี |
| --- | --- |
สาขาวิชา: จิตเวชศาสตร์, ประสาทวิทยา
กลุ่มอาการคลือเวอร์-บิวซี (อังกฤษ: Klüver–Bucy syndrome) เป็นกลุ่มอาการที่เกิดจากการได้รับบาดเจ็บทั้งสองฝั่งของสมองส่วนเมเดียลเทมเปอรอล (medial temporal lobe) ซึ่งรวมถึงอะมิกดะลอยด์นิวเคลียสด้วย กลุ่มอาการนี้อาจประกอบด้วยอาการแสดงคือการกินไม่หยุด, มีอารมณ์ทางเพศสูงผิดปกติ, การนำเอาสิ่งแปลก ๆ ยัดเข้าปาก, การไม่รับรู้ทางการมองเห็น และ ความหัวอ่อน
ชื่อของกลุ่มอาการตั้งตามไฮน์ริช คลือเวอร์ (Heinrich Klüver) และประสาทศัลยแพทย์ พอล บิวซี (Paul Bucy)
อาการ

อาการที่มักพบในผู้ป่วยได้แก่
ความหัวอ่อนหรือเชื่อง (Docility) ซึ่งมีลักษณะคือมีการแสดงอาการกลัวที่ลดลงหรือตอบสนองด้วยความเกรี้ยวกราดที่ลดลงจนผิดปกติ คำอื่น ๆ ที่ปรากฏในภาษาอังกฤษได้แก่ "placidity" และ "tameness"
ความเปลี่ยนแปลงในการรับประทานอาหาร หรือ อาการหิวมากผิดปกติ (hyperphagia) และการมียัดเอาวัตถุอื่น ๆ ที่ไม่ใช่อาหารใส่ปากตนเอง (ปิกา) หรือ กินมากผิดปกติ หรือทั้งคู่
ไฮเปอร์ออรัลลิที (Hyperorality) ที่ซึ่ง Ozawa และคณะระบุว่าคือ "ความต้องการหรือแนวโน้มที่จะนำปากไปสัมผัสรับรู้กับสิ่งต่าง ๆ" (an oral tendency, or compulsion to examine objects by mouth)
มีอารมณ์ทางเพศมากผิดปกติ (Hypersexuality) มีลักษณะคือมีความใคร่ทางเพศที่สูงขึ้นจนผิดปกติหรือมีความใคร่ต้อวัตถุที่ประหลาด
ภาวะไม่รับรู้ทางการมองเห็น (Visual agnosia) มีลักษณะคือไม่สามารถรับรู้ (recognize) วัตถุหรือบุคคลที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีได้ถึงแม้จะสามารถมองเห็นก็ตาม
ดูเพิ่ม

ความผิดปกติของสมองส่วนหน้า
ลอว์เรนซ์ ไวน์สกรานตซ์
โรคเออร์บาค-วีเธ
บรรณานุกรม

Rockland, Kathleen S.; Jon H. Kaas; Alan Peters (1997). Cerebral Cortex: Extrastriate Cortex in Primates. Springer. ISBN 978-0-306-45530-8.
Ozawa, Hiroshi; Masayuki Sasaki; Kenji Sugai; Toshiaki Hashimoto; Hiroshi Matsuda; Sachio Takashima; Akira Uno; Takashi Okawa (1997). "Single-Photon Emission CT and MR Findings in Klüver-Bucy" (PDF). American Journal of Neuroradiology. 18 (3): 540–542. ISSN 0195-6108. PMID 9090419. สืบค้นเมื่อ 2008-10-11.
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: F07.0 ICD-9-CM: 310.0 MeSH: D020232 DiseasesDB: 32907
ทรัพยากรภายนอก: Patient UK: กลุ่มอาการคลือเวอร์–บิวซี Orphanet: 157823
The National Institute of Neurological Disorders and Stroke – Kluver-Bucy Syndrome
Anatomic Basis of Klüver-Bucy Syndrome
Monkeys With Amygdala Lesions
Six distinct case studies of KBS in India
กลุ่มอาการเรย์

| กลุ่มอาการเรย์ (Reye syndrome) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Reye's syndrome

ภาพจากกล้องจุลทรรศน์แสดงให้เห็นเซลล์ตับของผู้ป่วยเด็กที่เสียชีวิตจากกลุ่มอาการเรย์ เซลล์ตับในภาพมีไขมันสะสมในเซลล์จึงพบติดสีจาง
การออกเสียง: /raɪ ˈsɪndroʊm/ rye-_-sin-drohm 
สาขาวิชา: กุมารเวชศาสตร์
อาการ: อาเจียน บุคลิกเปลี่ยนแปลง สับสน ชัก หมดสติ
ภาวะแทรกซ้อน: สภาพผักเรื้อรัง, โคม่า
สาเหตุ: ไม่ทราบสาเหตุ
ปัจจัยเสี่ยง: การใช้ยาแอสไพรินในเด็ก, การติดเชื้อไวรัส
การรักษา: Supportive care
ยา: Mannitol
พยากรณ์โรค: 1/3rd long term disability
ความชุก: Less than one in a million children a year
การเสียชีวิต: ~30% chance of death
กลุ่มอาการเรย์ (อังกฤษ: Reye syndrome) เป็นโรคสมองที่ดำเนินโรครวดเร็วโรคหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีอาการอาเจียน บุคลิกเปลี่ยนแปลง สับสน ชัก หมดสติได้ มักพบกับภาวะเป็นพิษต่อตับแต่ไม่ค่อยพบภาวะดีซ่าน อัตราการเสียชีวิตอยู่ที่ 20-40% และในกลุ่มที่ไม่เสียชีวิตนั้นหนึ่งในสามจะมีภาวะสมองเสียหายรุนแรงได้
สาเหตุของภาวะนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ส่วนใหญ่พบว่าเกิดขึ้นไม่นานหลังผู้ป่วยหายจากการติดเชื้อไวรัส เช่น ไข้หวัดใหญ่ หรืออีสุกอีใส ผู้ป่วยโรคนี้ 90% พบว่ามีประวัติเป็นผู้ป่วยเด็กที่ใช้ยาแอสไพริน ปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือโรคในกลุ่มความผิดปกติแต่กำเนิดของกระบวนการสร้างและสลาย การตรวจเลือดอาจพบมีระดับแอมโมเนียในเลือดสูง น้ำตาลในเลือดต่ำ ผลตรวจระยะเวลาโปรทรอมบินนานกว่าปกติ และมักมีตับโตร่วมด้วย
การป้องกันทำได้โดยการงดใช้แอสไพรินในผู้ป่วยเด็ก หลังจากมีคำแนะนำให้งดใช้แอสไพรินในผู้ป่วยเด็กพบว่าจำนวนผู้ป่วยกลุ่มอาการเรย์ลดลงกว่า 90% การวินิจฉัยให้ได้ในระยะแรกเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ช่วยให้ผู้ป่วยมีผลการรักษาดีขึ้น การรักษามุ่งเน้นไปที่การรักษาประคับประคอง (supportive treatment) กรณีที่ผู้ป่วยมีภาวะสมองบวมการให้แมนนิทอลอาจช่วยลดภาวะสมองบวมได้
ผู้ที่บรรยายภาวะนี้ไว้เป็นครั้งแรกคือดักลาส เรย์ โดยได้บรรยายภาวะนี้ไว้เมื่อ ค.ศ. 1963 ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นผู้ป่วยเด็ก ปัจจุบันมีผู้ป่วยกลุ่มอาการเรย์ประมาณ 1 คนต่อเด็ก 1 ล้านคนต่อปี จากการค้นพบโรคนี้ทำให้คำแนะนำเดิมที่แนะนำให้ใช้แอสไพรินเป็นยาลดไข้ในเด็กถูกถอนออกไป คงเหลือที่ใช้แอสไพรินเฉพาะในโรคคาวาซากิเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

NINDS Reye's Syndrome Information Page เก็บถาวร 2016-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G93.7 ICD-9-CM: 331.81 MeSH: D012202 DiseasesDB: 11463 SNOMED CT: 74351001
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001565 eMedicine: emerg/399 Patient UK: กลุ่มอาการเรย์ Orphanet: 3096
กล่องสุ่ม

ในวิดีโอเกม กล่องสุ่ม (อังกฤษ: loot box) คือสิ่งของสมมติในเกมที่ผู้เล่นสามารถนำไปแลกสิ่งของสมมติอื่นในเกม โดยของที่ได้รับจะมากจากการสุ่ม ของที่ได้รับอาจมีตั้งแต่อวตาร ตัวละคร ไปจนถึงอุปกรณ์ในเกม เช่นอาวุธและเกราะ กล่องสุ่มอาจเรียกได้ว่า กาชา (มาจากคำว่า กาชาปอง – แคปซูลของเล่น) ซึ่งเป็นระบบที่อยู่ในเกมกาชา
กลุ่มอาการโลอีส–ดีตซ์

| กลุ่มอาการโลอีส–ดีตซ์ |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: กลุ่มอาการหลอดเลือดแดงใหญ่โป่งพองอันเนื่องมาจากความผิดปกติของตัวรับ TGF-บีตา
การออกเสียง: /ˌloʊiːzˈdiːts/ LOH-eez-DEETS 
สาขาวิชา: หทัยวิทยา, วิทยารูมาติก, เวชพันธุศาสตร์
กลุ่มอาการโลอีส–ดีตซ์ (อังกฤษ: Loeys–Dietz syndrome; LDS) เป็นโรคความผิดปกติของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบออโตโซมอลโดมิแนนต์ โรคนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกันกับกลุ่มอาการมาร์แฟน และ กลุ่มอาการเอเลอร์-ดานลอส ลักษณะสำคัญของโรคนี้คือการโป่งพองในหลอดเลือดแดงใหญ่โดยเฉพาะในเด็ก หลอดเลือดแดงใหญ่อาจเกิดการแบ่งชั้นฉับพลันในผนังหลอดเลือดซึ่งอ่อนแอลง การโป่งพองและแยกชั้นนี้อาจเกิดได้ในหลอดเลือดแดงอื่น ๆ ในร่างกายเช่นกัน หลอดเลือดแดงโป่งพองมีความเสี่ยงแตก ทำให้ผู้ป่วยมีความเสี่ยงสูงต่อการเสียชีวิตหากไม่สามารถระบุโรคได้ การรักษาจำเป็นต้องมีการผ่าตัดซ่อมแซมหลอดเลือดแดงใหญ่โป่งพอง
โรคนี้สามารถแบ่งได้เป็นห้าชนิด คือ I ถึง V ซึ่งแยกกันด้วยสาเหตุทางพันธุกรรมที่ก่อโรค ชนิด 1, 2, 3, 4 และ 5 เกิดจากการกลายพันธุ์ของยีน TGFBR1, TGFBR2, SMAD3, TGFB2 และ TGFB3 ตามลำดับ ยีนเหล่านี้มีหน้าที่ในหารสร้าง transforming growth factors ซึ่งมีบทบาทในการส่งสัญญาณของเซลล์ซึ่งช่วยในการเติบโตและพัฒนาการของเนื้อเยื่อ การกลายพันธุ์ทำให้การผลิตโปรตีนเหล่านี้โดยไร้หน้าที่ เซลล์ผิวหนังของผู้ป่วยโรคนี้ไม่สามารถผลิตคอลลาเจนได้ คอลลาเจนเป็นโปรตีนที่ทำให้เซลล์ผิวหนังยืดหยุ่นและแข็งแรง แม้ว่าโรคนี้จะมีรูปแบบการถ่ายทอดทางออโทซอมอล กระนั้น ผู้ป่วยกว่า 75% ไม่มีประวัติโรคนี้ในครอบครัว
โรคนี้ได้รับการระบุและบรรยายโดยนักพันธุศาสตร์กุมารเวช บาร์ต โลอีส (Bart Loeys) และ แฮร์รี "แฮล" ดีตซ์ (Harry "Hal" Dietz) จากมหาวิทยาลัยจอห์น ฮ็อปกินส์ เมื่อปี 2005
แหล่งข้อมูลอื่น

Bertoli-Avella, A. M; Gillis, E; Morisaki, H; Verhagen, J. M. A; De Graaf, B. M; Van De Beek, G; Gallo, E; Kruithof, B. P. T; Venselaar, H; Myers, L. A; Laga, S; Doyle, A. J; Oswald, G; Van Cappellen, G. W. A; Yamanaka, I; Van Der Helm, R. M; Beverloo, B; De Klein, A; Pardo, L; Lammens, M; Evers, C; Devriendt, K; Dumoulein, M; Timmermans, J; Bruggenwirth, H. T; Verheijen, F; Rodrigus, I; Baynam, G; Kempers, M;  และคณะ (2015). "Mutations in a TGF-β ligand, TGFB3, cause syndromic aortic aneurysms and dissections". Journal of the American College of Cardiology. 65 (13): 1324–1336. doi:10.1016/j.jacc.2015.01.040. PMC 4380321. PMID 25835445.
lds-syndrome.net LDS-Syndrome
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: Q87.89 OMIM: 609192 Online 'Mendelian Inheritance in Man' (OMIM) 610168 MeSH: D055947 DiseasesDB: 34032 SNOMED CT: 446263001
ทรัพยากรภายนอก: GeneReviews: Loeys-Dietz Syndrome Orphanet: 60030