stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซูเปอร์เฮฟวี

| SuperHeavy |
| --- | --- |
ที่เกิด: ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย
แนวเพลง: ร็อก เร้กเก้
ช่วงปี: 2011
ค่ายเพลง: เอแอนด์เอ็มเรเคิดส์

สมาชิก: มิก แจ็กเกอร์ โจส สโตน เอ. อาร์. ราห์แมน  เดวิด แอลัน สจวต เดเมียน มาร์เลย์

เว็บไซต์: superheavy.com
ซูเปอร์เฮฟวี (อังกฤษ: SuperHeavy) เป็นกลุ่มดนตรีร็อกซูเปอร์กรุป ซึ่งประกอบด้วยนักดนตรีร็อกระดับซูเปอร์สตาร์ 5 คน คือ มิก แจ็กเกอร์ แห่งวงเดอะโรลลิงสโตนส์, โจส สโตน, เดฟ สจวต แห่งวงยูรีธมิกส์, เดเมียน มาร์เลย์ ลูกชายคนสุดท้องของบ็อบ มาร์เลย์ และเอ. อาร์. ราห์แมน นักดนตรีชาวอินเดีย
วงซูเปอร์เฮฟวีเกิดขึ้นจากแนวคิดของเดฟ สจวต ที่เคยร่วมงานกับมิก แจ็กเกอร์ และโจส สโตน มาก่อนหน้านั้น  โดยทำงานดนตรีร่วมกันมาตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2552 แต่ปกปิดเป็นความลับ จนกระทั่งเปิดเผยต่อสาธารณชนเมื่อเดือนพฤษภาคม  พ.ศ. 2554  แนวดนตรีเป็นแนวผสมผสานระหว่างดนตรีร็อกกับเร้กเก้ และดนตรีประสานเสียงแบบพื้นเมืองอินเดีย ผลงานชุดแรกใช้ชื่อเดียวกับชื่อวง คือ SuperHeavy มีกำหนดวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2554
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ซูเปอร์ซิกเวิลด์บ็อกซิ่งคลาสสิก

โปสเตอร์โฆษณาการแข่งขัน
ซูเปอร์ซิกเวิลด์บ็อกซิ่งคลาสสิก (อังกฤษ: Super Six World Boxing Classic) เป็นชื่อรายการแข่งขันชกมวยสากลอาชีพในรุ่นมิดเดิลเวท (160 ปอนด์) และซูเปอร์มิดเดิลเวท (168 ปอนด์) ของนักมวยในรุ่นพิกัดนี้ทั้งหมด 6 คน โดยผู้ชนะได้จะตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทของสถาบันสภามวยโลก (WBC) และสมาคมมวยโลก (WBA) พร้อมกันทีเดียวเลย 2 สถาบัน
กติกา

นักมวยแต่ละคนจะต้องชกในรอบแรก คนละ 3 ไฟท์ ผู้ชนะในแต่ละไฟท์ จะมี 2 คะแนน และหากสามารถชนะน็อกจะได้ 3 คะแนน ส่วนเสมอได้ 1 คะแนน ผู้ที่มีคะแนนดีสุด 4 คน จะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศต่อไป โดยผู้ที่ได้คะแนนดีที่สุดจะพบกับผู้ที่อยู่ในอันดับ 4 และผู้ที่อยู่ในอันดับ 2 จะพบกับอันดับ 3 และผู้ชนะของแต่ละคู่จะโคจรมาพบกันในรอบชิงชนะเลิศ ที่จะมีขึ้นในปี ค.ศ. 2011
โดยเริ่มชกคู่แรกขึ้นในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2009
สำหรับในประเทศไทยได้มีการถ่ายทอดสดมวยรายการนี้ทางช่อง 3 โดยทำการถ่ายทอดตั้งแต่คู่แรกจนถึงรอบชิงชนะเลิศ
หมายเหตุ: เจอร์เมน เทย์เลอร์ หลังจากชกไฟท์แรกแพ้น็อกต่อ อาเธอร์ อับราฮัม ก็ได้ขอถอนตัวออกไป ทางผู้จัดการแข่งขันจึงให้ อลัน กรีน นักมวยชาวอเมริกันเช่นเดียวกันมาชกแทน และต่อมา มิกเกล เคสเลอร์ และอังเดร เดอเรลล์ ก็ได้ขอถอนตัวไปอีก ซึ่งจากการถอนตัวของเดอเรลล์ทำให้ อังเดร วอร์ด เพิ่มสถิติและเพิ่มคะแนนขึ้น
นักมวย

| นักมวย | สัญชาติ | สถานะ |
| --- | --- | --- |
| อาเธอร์ อับราฮัม |  เยอรมัน | อดีตแชมป์โลกรุ่นมิดเดิลเวท  IBF |
| อังเดร เดอเรลล์ |  อเมริกัน | รองแชมป์โลกอันดับ 1 ของรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท  WBC |
| คาร์ล ฟรอช |  อังกฤษ | แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท WBC |
| มิกเกล เคสเลอร์ |  เดนมาร์ก | แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท WBA |
| เจอร์เมน เทย์เลอร์ |  อเมริกัน | อดีตแชมป์โลก 4 สถาบัน รุ่นมิดเดิลเวท |
| อังเดร วอร์ด |  อเมริกัน | เจ้าของเหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นโอลิมปิก 2004 รุ่นไลท์เฮฟวี่เวท |
| อลัน กรีน |  อเมริกัน | ดาวรุ่งรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท (ชกแทนเจอร์เมน เทย์เลอร์) |
| เกล็น จอห์นสัน |  จาเมกา | ชกแทนมิกเกล เคสเลอร์ และอังเดร เดอเรลล์ |
ผลการแข่งขัน

| คู่ชก | ผลการแข่งขัน | วันที่, สถานที่ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| อาเธอร์ อับราฮัม VS. เจอร์เมน เทย์เลอร์ | อับราฮัมชนะน็อกยก 12 | 19 ตุลาคม 2009 เบอร์ลิน เยอรมนี | - |
| คาร์ล ฟอรช VS. อังเดร เดอเรลล์ | ฟอรชชนะคะแนนไม่เอกฉันท์ | 19 ตุลาคม 2009 น็อตติงแฮม อังกฤษ | ฟอรชป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้ |
| อังเดร วอร์ด VS. มิกเกิล เคสเลอร์ | วอร์ดชนะแตกยก 11 | 21 พฤศจิกายน 2009 โอคแลนด์ สหรัฐอเมริกา | วอร์ดได้แชมป์โลกซูเปอร์มิดเดิลเวท WBA |
| อังเดร เดอเรลล์ VS. อาเธอร์ อับราฮัม | เดอเรลล์ชนะฟาลว์ยก 11 | 27 มีนาคม 2010 ดีทรอยต์ สหรัฐอเมริกา | - |
| มิกเกล เคสเลอร์ VS. คาร์ล ฟรอช | เคสเลอร์ชนะคะแนนเอกฉันท์ | 24 เมษายน 2010 เฮอร์นิง เดนมาร์ก | เคสเลอร์ได้แชมป์โลกซูเปอร์มิดเดิลเวท WBC |
| อังเดร วอร์ด VS. อลัน กรีน | วอร์ดชนะคะแนนเอกฉันท์ | 19 มิถุนายน 2010 โอคแลนด์ สหรัฐอเมริกา | วอร์ดป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกซูเปอร์มิดเดิลเวท WBA ไว้ได้ |
| เกล็น จอห์นสัน VS. อลัน กรีน | จอห์นสันชนะน็อกยก 8 | 6 พฤศจิกายน 2010 เนวาดา สหรัฐอเมริกา | - |
| คาร์ล ฟรอซ VS. อาร์เธอร์ อับราฮัม | ฟรอซชนะคะแนนเอกฉันท์ | 27 พฤศจิกายน 2010 เฮลซิงกิ ฟินแลนด์ | ฟรอซได้แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท WBC |
รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศ

| คู่ชก | ผลการแข่งขัน | วันที่, สถานที่ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| อังเดร วอร์ด VS. อาเธอร์ อับราฮัม | วอร์ดชนะคะแนนอับราฮัม | 14 พฤษภาคม 2011 คาร์สัน สหรัฐอเมริกา | วอร์ดป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกซูเปอร์มิดเดิลเวท WBA ไว้ได้ |
| คาร์ล ฟรอซ VS. เกล็น จอห์นสัน | ฟรอซชนะคะแนนจอห์นสัน | 4 มิถุนายน 2011 แอตแลนติกซิตี สหรัฐอเมริกา | ฟรอซป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกซูเปอร์มิดเดิลเวท WBC ไว้ได้ |
| อังเดร วอร์ด VS. คาร์ล ฟรอซ | วอร์ดชนะคะแนนฟรอซ | 17 ธันวาคม 2011 แอตแลนติกซิตี สหรัฐอเมริกา | วอร์ดป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกซูเปอร์มิดเดิลเวท WBA และคว้าแชมป์รุ่นเดียวกันของ WBC มาได้ และเป็นผู้ชนะเลิศในการแข่งขันรายการนี้ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรายการ
ซีเมนส์ เดซิโร

รถไฟเดซิโรในเมืองกราซ ประเทศออสเตรีย
สำหรับบริษัทของระบบรถไฟฟ้านี้ ดูที่ ซีเมนส์
ซีเมนส์ เดซิโร (อังกฤษ: Siemens Desiro) เป็นรถตระกูลหนึ่งของรถดีเซลรางและรถไฟฟ้า ซึ่งใช้ขนส่งผู้โดยสาร ซีเมนส์ เดซิโร มีรถหลายรุ่นที่ดัดแปลงออกมา เช่น เดซิโร คลาสสิก, เดซิโร เอ็มแอล, เดซิโร ยูเค และรถรุ่นในอนาคต เดซิโร ซิตี และ เดซิโร อาร์ยูเอส มักใช้ในรถไฟชานเมืองและสายระหว่างภูมิภาค การออกแบบตัวรถค่อนข้างง่ายไม่ซับซ้อนแต่อย่างใด
เดซิโร คลาสสิก > ออสเตรีย

การรถไฟออสเตรีย (ÖBB) ใช้รถดีเซลรางเดซิโรจำนวน 60 ขบวน ถูกกำหนดให้เป็นรุ่น ÖBB 5022 โดยใช้ขบวนรถพื้นฐานจากคลาส 642 ของเยอรมัน แต่มีการเพิ่มเติมอุปกรณ์ด้านความปลอดภัยเข้ามาด้วย
เดซิโร คลาสสิก > บัลแกเรีย

ในปี ค.ศ. 2005 – ค.ศ. 2006 การรถไฟบัลแกเรีย ได้เปิดเดินรถไฟระหว่างเมืองโซเฟียและลากัตนิก โดยใช้ขบวนรถดีเซลรางเดซิโร 25 ขบวน มูลค่า 67 ล้านยูโร เมื่อ 22 มีนาคม ค.ศ. 2006 รถไฟอีก 16 ขบวน ได้เริ่มเปิดให้บริการ ในเส้นทางสายโซเฟีย–Kyustendil–โซเฟีย
เดซิโร คลาสสิก > สาธารณรัฐเช็ก

บริษัทรถไฟในเช็ก ได้นำขบวนรถไฟเดซิโรเข้ามาใช้ชั่วคราวเพียง 2 ขบวนเท่านั้น โดยเช่ามาจากประเทศเยอรมนี
เดซิโร คลาสสิก > เดนมาร์ก

การรถไฟเดนมาร์ก (DSB) ได้ทำการเช่ารถไฟเดซิโรมาตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ให้บริการเริ่มแรกระหว่างเมือง โอเดนเซ–ซเวนเบิร์ก กับ โอเดนเซ–Fredericia เมื่อ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 DSB ได้ลงสัญญาสั่งซื้อซีเมนส์เพื่อนำมาใช้ในเส้นทางรถไฟสายเกรนาบาเนน ซึ่งได้นำเข้ามาเมื่อ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2012 รถไฟขยายไปถึงเมือง Odder ตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นต้นทางของเครือข่ายรถไฟฟ้ารางเบาในเมืองออร์ฮูส
เดซิโร คลาสสิก > เยอรมนี

สายรถไฟเยอรมัน (Deutsche Bahn) ได้ใช้รถไฟฟ้า 2 คันต่อขบวนมาตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ด้วยความเร็วสูงสุด 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (75 ไมล์ต่อชั่วโมง) รถรุ่นคลาส 642 ได้นำมาใช้เส้นทางหลักและทางแยกย่อยต่าง ๆ
เดซิโร คลาสสิก > กรีซ

การรถไฟเฮลเลนิก (OSE) ได้นำรถไฟ 2 คันต่อขบวน (OSE class 660) จำนวน 8 ขบวน มาใช้งานชั่วคราวระหว่าง ค.ศ. 2004 – ค.ศ. 2006 และใช้งานอีกครั้งใน ค.ศ. 2007 บนทางสายเอเธนส์–Chalkida และระบบรถไฟชานเมืองกรุงเอเธนส์
เดซิโร คลาสสิก > ฮังการี

MÁV ได้นำรถเดซิโรจำนวน 39 คันมาใช้งานหลักในรถไฟชานเมืองระหว่างกรุงบูดาเปสต์–Esztergom และบูดาเปสต์–Lajosmizse และสายรถไฟระหว่างเมือง บูดาเปสต์–บาจา ส่วนในวันหยุดสุดสัปดาห์ มีการเปิดเดินรถไฟจากบูดาเปสต์ ไปยังเมืองบาจา และเมือง Sátoraljaújhely และจากบูดาเปสต์ไปยังทาพอลคา และในวันหยุดฤดูร้อน รถไฟเดซิโรก็ได้ใช้งานในรถไฟท้องถิ่นสายเลียบทะเลสาบบาลาตอนฝั่งเหนือ
เดซิโร คลาสสิก > มาเลเซีย

รถไฟฟ้าระยะทาง 57 กิโลเมตร (35 ไมล์) อันได้แก่ สายเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส ซึ่งเป็นรถไฟฟ้าด่วนจอดเฉพาะสถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ (เคแอลเซ็นทรัล) กับท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ (เคแอลไอเอ) และ สายเคแอลไอเอ แทรนซิต  ซึ่งเป็นสายรถไฟฟ้าชานเมืองในเขตกัวลาลัมเปอร์โดยจะจอดทุกสถานี (รวมทั้งสิ้น 6 สถานี) ที่อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ (เคแอลเซ็นทรัล) กับท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ (เคแอลไอเอ) ทั้งสองสายนี้จะใช้ทางวิ่งร่วมกันและใช้รถไฟฟ้ารุ่น อีที 425 เอ็ม จำนวน 4 คันต่อขบวน มีในบริการทั้งหมด 12 ขบวน
8 ขบวน ใช้สำหรับเส้นทางรถด่วน ไม่จอดสถานีย่อยระหว่างทาง จอดเฉพาะสถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์และสถานีท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์
4 ขบวน ใช้สำหรับเส้นทางรถธรรมดา
ความเร็วสูงสุด 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (99 ไมล์ต่อชั่วโมง)
เดซิโร คลาสสิก > โรมาเนีย

CFR เป็นกิจการรถไฟประจำชาติโรมาเนีย เป็นประเทศหนึ่งที่ใช้รถไฟฟ้าเดซิโรมากที่สุดในโลก CFR มีรถไฟฟ้าทั้งหมด 120 คัน โดยนำไปวิ่งตั้งแต่ทางระยะสั้นจนถึงทางไกล
เดซิโร คลาสสิก > สโลวีเนีย

การรถไฟสโลวีเนีย ใช้รถไฟฟ้าเดซิโรรุ่น EMG 312 SR 31E เพื่อนำไปใช้ในขบวนรถชานเมือง
เดซิโร คลาสสิก > สหรัฐอเมริกา

รถสปรินเทอร์แซนดีเอโก ใช้รถเดซิโรรุ่น VT642 ให้บริการทางตอนเหนือของจังหวัดแซนดีเอโก จากเมืองโอเชียนไซด์ไปยังเมืองเอสคอนดิโด ระยะทาง 35 กิโลเมตร (22 ไมล์)
เดซิโร เมนไลน์ > ออสเตรีย

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 ÖBB ได้ลงนามซื้อสัญญาเพื่อที่จะเพิ่มจำนวนรถเป็น 200 คัน
เดซิโร เมนไลน์ > เบลเยียม

ใน ค.ศ. 2008 NMBS และ SNCB ได้สั่งซื้อรถจำนวน 95 คัน เพื่อนำไปรวมกับรถที่มีอยู่เดิมให้เป็น 300 คัน แต่ใน ค.ศ. 2013 การสั่งซื้อได้ถูกระงับ เนื่องจากเครื่องยนต์ขัดข้องระหว่างทำงาน เป็นเหตุให้การขนส่งล่าช้า และต้องจ่ายเงินเพิ่มอีก 25 ล้านยูโร
เดซิโร เมนไลน์ > เยอรมนี

รถรุ่น ML ใช้งานเป็นรถไฟเอกชน วิ่งระหว่างเมืองโคโลญ-แม้นซ์ ต่อมา EMUs ได้ทำการเช่ารถจากแองเจิ้ล เทรน และได้รับรถรุ่น 460 เพื่อนำมาใช้งาน รถกระแสไฟฟ้าตรงเหนือหัวของ EMUs ทำความเร็วสูงสุด 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (99 ไมล์ต่อชั่วโมง) อย่างไรก็ตาม ก็ถกจำกัดความเร็วให้เหลือเพียงแค่ 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (93 ไมล์ต่อชั่วโมง)
เดซิโร ยูเค > ประเทศไทย

ใช้ใน รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ โดยลักษณะตัวรถเป็นรถรุ่น บริติช เรล คลาส 360/2 ตัวรถจะมีสองแบบคือ
แบบคาดแดง เป็นขบวนด่วน ไม่จอดรับส่งผู้โดยสารระหว่างทาง
แบบคาดน้ำเงิน เป็นขบวนธรรมดา จอดรับส่งผู้โดยสารระหว่างทาง
รถไฟฟ้าทั้ง 2 แบบ ให้บริการระหว่าง สถานีพญาไท และ สถานีท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ดูเพิ่ม

ซีเมนส์
ซีเมนส์ โมดูลาร์ เมโทร
ซีเมนส์ อินสไปโร
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
แหล่งข้อมูลอื่น

"Desiro", Siemens, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 มิถุนายน 2015
"Interactive 360º virtual tour of a Desiro ML", kaemena360.com, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2016
รถไฟของการรถไฟบัลแกเรีย สายโซเฟีย-ลากัตนิก ที่สถานีรถไฟเมืองทอมพ์สอน
รถไฟเยอรมันทั้ง 2 ขบวนนี้ ใช้รถรุ่นคลาส 642
OSE Desiro EMU
KLIA Ekspres ใช้รถไฟฟ้ารุ่น อีที 425 เอ็ม
รถไฟในโรมาเนีย (Săgeata Albastră)
SŽ Series 312
สปรินเทอร์แห่งเมืองแซนดีเอโก
คลาส 460
รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์
ซูเปอร์แมน (พิภพ-สอง)

| ซูเปอร์แมน |
| --- | --- |
Superman. Also pictured; Earth-Two's Lois Lane, Superboy-Prime, and Alexander Luthor, Jr. Art by Phil Jimenez
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: ดีซี คอมิคส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: Justice League Vol 1. ฉบับที่ 73 (สิงหาคม 1969) (ระบุย้อนหลังว่าจะปรากฏครั้งแรกใน Action Comics ฉบับที่ 1, 1938)
สร้างสรรค์โดย: Jerry Siegel และJoe Shuster
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: Kal-L, นำมาใช้จาก Clark Kent
นามแฝง: Black Lantern
สปีชี่ส์: Kryptonian
สังกัดทีม: Daily Star Justice Society of America All-Star Squadron Black Lantern Corps
ความสามารถ: Superhuman strength, speed and stamina, multiple extrasensory and vision powers, invulnerability, longevity, flight, Black Lantern Power Ring
ซูเปอร์แมนแห่งพิภพ-สอง (อังกฤษ: Superman of Earth-Two) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง Justice League Vol 1. ฉบับที่ 73 (สิงหาคม 1969) เขาเป็นรุ่นของซูเปอร์ฮีโร่ชาวดาวคริปตัน ความเป็นจริงทางเลือกที่เรียกว่าพิภพสอง ซึ่งแตกต่างจากที่เป็นที่นิยมมากขึ้นในพิภพหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Superman Through the Ages: Earth-2 Superman
The Golden Age Superman Site
JSA Fact File: Superman เก็บถาวร 2008-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Earth-2 Superman Index เก็บถาวร 2013-01-21 ที่ archive.today
ซูเปอร์มาริโอปาร์ตี

วิดีโอเกม ค.ศ. 2018
| ซูเปอร์มาริโอปาร์ตี |
| --- | --- |
อาร์ตเวิร์กไอคอน
ผู้พัฒนา: เอ็นดีคิวบ์
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: ชูอิจิโร นิชิยะ
อำนวยการผลิต: โทชิอากิ ซูซูกิ โทโยกาซุ โนนากะ เคซูเกะ เทราซากิ อัตสึชิ อิเคดะ เค็นจิ คิกูจิ
ออกแบบ: ทัตสึมิตสึ วาตานาเบะ ทาเกรุ ซูงิโมโตะ
โปรแกรมเมอร์: ยูเฮ สึกามิ ยูยะ คูมาไง
ศิลปิน: เคซูเกะ คาซาฮาระ ทากามิตสึ มานาเบะ โทโมอากิ วาตานาเบะ ซาโอริ ยามาชิตะ
แต่งเพลง: มาซาโยชิ อิชิ โทชิกิ ไอดะ ซาโตชิ โอกูโบะ นารูกิ คาโดซากะ
ชุด: มาริโอปาร์ตี
เครื่องเล่น: นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่าย: 5 ตุลาคม ค.ศ. 2018
แนว: ปาร์ตี
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
ซูเปอร์มาริโอปาร์ตี (อังกฤษ: Super Mario Party) เป็นวิดีโอเกมปาร์ตีที่ได้รับการพัฒนาโดยบริษัทเอ็นดีคิวบ์ และเผยแพร่โดยนินเท็นโดสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ โดยเป็นภาคหลักที่สิบเอ็ดในซีรีส์มาริโอปาร์ตี เกมนี้ได้รับการอธิบายว่าเป็น "การรีเฟรชที่สมบูรณ์" ของแฟรนไชส์ดังกล่าว โดยนำองค์ประกอบและฟื้นฟูรูปแบบการเล่นจากเกมที่เก่ากว่า ในขณะที่ยังแนะนำสิ่งใหม่ให้เข้ากับพวกเขา ซึ่งได้รับการเปิดตัวทั่วโลกในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2018 และขายได้ 1.5 ล้านชุดภายในสิ้นเดือนดังกล่าว ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 เกมดังกล่าวมียอดขายมากกว่า 17.39 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้เป็นหนึ่งในสิบเกมที่ขายดีที่สุดในระบบนี้ ได้รับการประกาศและเผยแพร่ใน ค.ศ. 2021 ส่วนภาคต่อสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ อย่างมาริโอปาร์ตีซูเปอร์สตาร์ ได้รับการประกาศและเปิดตัวใน ค.ศ. 2021
รูปแบบการเล่น

ดูเพิ่ม: รูปแบบการเล่นในมาริโอปาร์ตี
มาริโอกำลังจะกลิ้งลูกเต๋ามาริโอบนกระดานวอมส์โดมิโนรูอินส์ โดยมีโยชิและโรซาลินาติดตามเขาในฐานะพันธมิตร
การแข่งของมาริโอ, คุริโบ, เจ้าหญิงพีช และกุปปะในมินิเกมไทรก์ฮาร์เดอร์
ซูเปอร์มาริโอปาร์ตีหวนคืนสู่รูปแบบเกมมาริโอปาร์ตีแบบผลัดกันเล่นแบบดั้งเดิมเป็นครั้งแรกในรอบกว่าทศวรรษ และเป็นรูปแบบที่หายไปจากรายการเครื่องเล่นประจำบ้านนับตั้งแต่มาริโอปาร์ตี 9 เกมนี้เล่นด้วยคอนโทรลเลอร์จอยคอนหนึ่งตัวต่อผู้เล่นหนึ่งคน โดยผู้เล่นอื่นต้องการคอนโทรลเลอร์เพิ่มเติมสำหรับผู้เล่นหลายคน
โหมดเกมมาตรฐาน "มาริโอปาร์ตี" มีผู้เล่นสูงสุดสี่คนที่ผลัดกันสำรวจเกมกระดานอย่างอิสระ เมื่อถึงตาของผู้เล่น ลูกเต๋าจะได้รับการทอยเพื่อกำหนดจำนวนช่องที่ผู้เล่นเคลื่อนที่บนกระดาน และไอเทมที่รวบรวมสามารถใช้เพื่อเปลี่ยนจำนวนช่องที่ผู้เล่นสามารถเคลื่อนที่ได้ โดยแต่ละช่องมีฟังก์ชันเฉพาะ เช่น ช่องสีน้ำเงินและสีแดง ให้และรับเหรียญสามเหรียญตามลำดับ รวมถึงช่องโชคดีและโชคร้าย ที่ให้ผลที่เป็นประโยชน์แก่ผู้เล่นหรือผลที่ไม่เอื้ออำนวย
หลังจากที่ผู้เล่นแต่ละคนผลัดกัน ทุกคนจะแข่งในมินิเกมซึ่งจะมอบเหรียญตามตำแหน่งของพวกเขา มินิเกมจะแตกต่างกันไปตามกติกาและรูปแบบการเล่น เช่น การแข่งผู้เล่น 4 คน, การจับคู่แบบ 2 ต่อ 2 หรือ 1 ต่อ 3 หรือใช้โมชันคอนโทรล หรือเอชดี รัมเบิล เกมนี้มีมินิเกมทั้งหมด 80 เกมในโหมดเกมทั้งหมด และสามารถเล่นได้ทั้งหมดโดยอิสระจากกระดานเกมในส่วนการเล่นแบบอิสระ
ดาวหนึ่งดวงตั้งอยู่ในสถานที่สุ่มในแต่ละครั้ง ผู้เล่นที่ไปถึงสามารถใช้เหรียญสิบเหรียญเพื่อซื้อได้ ผู้เล่นที่มีดาวและเหรียญมากที่สุดเมื่อจบเกมจะเป็นผู้ชนะ เหรียญสามารถใช้กับไอเทมแบบใช้ครั้งเดียวเพื่อให้ผู้เล่นได้เปรียบบนกระดาน เช่น การทอยลูกเต๋าของตัวเอง, การหักลบออกจากการทอยลูกเต๋าของผู้เล่นคนอื่น หรือใช้ท่อทองเพื่อนำไปที่ดาวโดยตรง
ข้อแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่งเมื่อเทียบกับรายการเครื่องเล่นประจำบ้านก่อนหน้านี้คือการแนะนำบล็อกลูกเต๋าเฉพาะตัวละคร โดยตัวละครแต่ละตัวมีบล็อกลูกเต๋าทางเลือกที่ไม่ซ้ำกัน ซึ่งมีการเลือกตัวเลขที่แตกต่างกันเมื่อเทียบกับบล็อกลูกเต๋ามาตรฐานรวมถึงโอกาสได้เลข 3 ที่สูงขึ้นเล็กน้อย (ของมาริโอ), การทอยเฉพาะเลขคู่ (ของเจ้าหญิงพีช) และมีโอกาสดีที่จะทอยได้เลขสูงแต่มีโอกาสเสียเหรียญเท่ากัน (ของบาวเซอร์) ส่วนความแตกต่างที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือการรวมระบบพันธมิตรจากเกมนินเท็นโด ทรีดีเอส อย่างมาริโอปาร์ตี: สตาร์รัช ซึ่งผู้เล่นแต่ละคนสามารถรับสมัครพันธมิตรสูงสุดสามคนจากบัญชีรายชื่อ พันธมิตรเหล่านี้สามารถเพิ่มการทอยเพิ่มเติมให้กับบล็อกลูกเต๋าของผู้เล่น โดยให้ผู้เล่นยืมบล็อกลูกเต๋าเฉพาะตัวละครของพวกเขาในช่วงระยะเวลาของเกม และสามารถปรากฏตัวเป็นตัวช่วยในมินิเกมบางเกม
การพัฒนา

ซูเปอร์มาริโอปาร์ตีได้รับการพัฒนาโดยบริษัทเอ็นดีคิวบ์ ซึ่งดูแลเกมมาริโอปาร์ตีทุกเกมตั้งแต่มาริโอปาร์ตี 9 (ค.ศ. 2012) ส่วนบริษัทนินเท็นโดได้เปิดเผยซูเปอร์มาริโอปาร์ตีเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ระหว่างการนำเสนอนินเท็นโดไดเรกต์สำหรับอิเล็กทรอนิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เอ็กซ์โป 2018 พวกเขายังประกาศด้วยว่าเกมจะวางจำหน่ายในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2018 เฉพาะสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 นินเท็นโดระบุว่าซูเปอร์มาริโอปาร์ตีจะไม่รองรับนินเท็นโด สวิตช์ โปร คอนโทรลเลอร์ ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 ได้เปิดเผยว่าซูเปอร์มาริโอปาร์ตีจะไม่รองรับโหมดพกพา เนื่องจากเกมรองรับจอยคอนหนึ่งตัวต่อผู้เล่น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กชุดเกม มาริโอปาร์ตี |
| --- | --- |
คอนโซล:  มาริโอปาร์ตี  2  3  4  5  6  7  8  9  10  ซูเปอร์  ซูเปอร์สตาร์ 
พกพา:  แอดเวนซ์  ดีเอส  ไอแลนด์ทัวร์  สตาร์รัช  เดอะท็อป 100
ซูเปอร์แมน vs มูฮัมหมัด อาลี

| --- | --- |
ภาพปกหนังสือการ์ตูน ซูเปอร์แมน vs มูฮัมหมัด อาลี ซึ่งมี แบทแมน เป็นผู้ชมอยู่นอกเวที
ซูเปอร์แมน vs มูฮัมหมัด อาลี (อังกฤษ: Superman vs. Muhammad Ali) เป็นหนังสือการ์ตูน ที่นำเอาซูเปอร์ฮีโร่ที่มีชื่อเสียงอย่าง ซูเปอร์แมน มาสู้กับนักมวยสากลรุ่นเฮฟวี่เวทนามว่า มูฮัมหมัด อาลี (เจ้าของฉายา แบล็คซูเปอร์แมน) ในรูปของลายเส้นการ์ตูน จัดพิมพ์โดย สนพ.ดีซีคอมิกส์ ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 1978 หนา 72 หน้ากระดาษ ราคาแรกจำหน่าย 2.50 ดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2010 ได้มีการจัดพิมพ์ขึ้นมาใหม่อีกครั้งด้วยเช่นกัน
ดูเพิ่ม

ซูเปอร์แมน
มูฮัมหมัด อาลี
ซูเปอร์แมนกับแบทแมน vs เอเลี่ยนกับพรีเดเตอร์
ซูม

| --- | --- |

ประเภท: มหาชน
Traded as: NASDAQ: ZM (Class A) NASDAQ-100 component
วันที่ก่อตั้ง: 21 เมษายน 2011; 13 ปีก่อน (2011-04-21)
สำนักงานใหญ่: แซนโฮเซ (รัฐแคลิฟอร์เนีย) สหรัฐ
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
ผู้ก่อตั้ง: เอริก หยวน
บุคคลสำคัญ: เอริก หยวน (ประธาน & CEO) เคลลี สเตเกิลเบิร์ก (CFO) ปีเตอร์ แกสส์เนอร์ (ผู้อำนวยการ) เจนีน เพโลซี (CMO)
บริการ: การโทรศัพท์ภาพ แชตออนไลน์ ตู้สาขาโทรศัพท์
รายได้:  2.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2021)
รายได้จากการดำเนินงาน:  660 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2020)
เงินได้สุทธิ:  672 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2020)
สินทรัพย์รวม:  5.298 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2020)
หุ้นรวม:  3.861 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2020)
ลูกจ้าง: 2,532 (ค.ศ. 2020)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ 

ซูม วิดีโอคอมมิวนิเคชันส์ (อังกฤษ: Zoom Video Communications) หรือเรียกย่อว่า ซูม เป็นบริษัทอเมริกันที่ให้บริการซอฟต์แวร์ด้านการประชุมทางไกล และการประชุมออนไลน์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่แซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ โดยให้บริการ การประชุมทางไกล การประชุมออนไลน์ แช็ต ความร่วมมือออนไลน์ ผ่านทางคอมพิวเตอร์ระบบปฏิบัติการวินโดว์และแมคโอเอส และมีบริการผ่านสมาร์ตโฟนและแท็บเลตผ่านทาง ระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์
ซูมได้ถูกเรียกว่าเป็นซอฟต์แวร์ที่นิยมมากที่สุดในหลายประเทศในด้านประชุมทางไกล โดยมีลักษณะเด่นที่การใช้งานที่ง่ายเมื่อเทียบกับซอฟต์แวร์ประเภทเดียวกัน ตั้งแต่ต้น ค.ศ. 2020 มีการใช้งานซอฟต์แวร์ของซูมเพิ่มขึ้นทั่วโลกหลังจากมีการใช้มาตรการการกักด่านเพื่อหยุดการระบาดทั่วของโควิด-19 และมีข้อวิจารณ์หลายอย่างในด้านความปลอดภัยทางคอมพิวเตอร์และความเป็นส่วนตัว
ประวัติ

ซูมก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2554 โดยเอริก ยวน วิศวกรจากบริษัทซิสโกหนึ่งในทีมงานที่พัฒนาซอฟต์แวร์ WebEx โดยซูมเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อ มกราคม พ.ศ. 2556 และในปีเดียวกันเดือนพฤษภาคม มีผู้ใช้งานมากกว่าหนึ่งล้านคน
ผลิตภัณฑ์

ซูมให้บริการซอฟต์แวร์สำหรับประชุมออนไลน์ โดยแบ่งเป็นหลายรูปแบบ เช่น
Zoom Basic ให้บริการฟรี จำนวนเวลาใช้งานครั้งละ 40 นาที และผู้เข้าร่วม 100 คน
Zoom Pro จำนวนเวลาใช้งานไม่เกิน 24 ชั่วโมง และผู้เข้าร่วม 300 คน
และบริการอื่น
การวิพากษ์วิจารณ์ > การห้ามใช้งาน

จากปัญหาเรื่องความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัว หลายหน่วยงานได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการในการห้ามใช้งาน อาทิ
กูเกิล
นาซา
สเปซเอ็กซ์
ประเทศแคนาดา (การใช้งานภาครัฐ)
กระทรวงต่างประเทศ (ประเทศเยอรมนี)
โรงเรียนรัฐของนครนิวยอร์ก
ไต้หวัน (การใช้งานภาครัฐ)
ดูเพิ่ม

สไกป์
รายการอ้างอิง

↑  "Zoombombing new problematic trend | GMA" – โดยทาง www.youtube.com.
↑  Inc, Zoom Video Communications (March 1, 2021). "Zoom Video Communications Reports Fourth Quarter and Fiscal Year 2021 Financial Results". GlobeNewswire News Room.
1 2 3 4  "Zoom Video Communications Reports Fourth Quarter and Fiscal Year 2021 Financial Results - Zoom". investors.zoom.us (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-03-07.
↑  "Zoom Video Communications, Inc. 2019 Form 10-K Annual Report". U.S. Securities and Exchange Commission. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 8, 2020. สืบค้นเมื่อ June 11, 2020.
1 2  Maldow, David S. (27 January 2013). "Zoom's Full Featured UME Videoconferencing Platform Exceeds Expectations". Telepresence Options. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-09-08. สืบค้นเมื่อ 2020-04-10.
↑  Novet, Jordan (2020-03-21). "Why Zoom has become the darling of remote workers during the COVID-19 crisis". CNBC. สืบค้นเมื่อ 2020-04-07.
↑  Strauss, Valerie (March 20, 2020). "As schooling rapidly moves online across the country, concerns rise about student data privacy". The Washington Post. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 31, 2020. สืบค้นเมื่อ March 26, 2020.
↑  Morrison, Sara (March 31, 2020). "Zoom responds to its privacy (and porn) problems". Vox Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 11, 2020. สืบค้นเมื่อ April 7, 2020.
↑  Rae, Hodge (2020-04-15). "Timeline of every security issue uncovered in Zoom". CNET. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 16, 2020.
↑  Lopez, Napier (2020-04-22). "Zoom's 5.0 update helps stop zoombombing and improves encryption". The Next Web. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 8, 2020. สืบค้นเมื่อ 2020-04-29.
↑  Pleasant, Robbie (23 May 2013). "Zoom Video Communications Reaches 1 Million Participants". TMCnet.
↑  Langley, Hugh. "Google has banned the Zoom app from all employee computers over 'security vulnerabilities'". Business Insider.
↑  "Google bans its employees from using Zoom over security concerns". msn.com.
↑  "Elon Musk's SpaceX bans Zoom over privacy concerns, memo shows". CNBC (ภาษาอังกฤษ). 1 April 2020. สืบค้นเมื่อ 2 April 2020. NASA, one of SpaceX’s biggest customers, also prohibits its employees from using Zoom, said Stephanie Schierholz, a spokeswoman for the U.S. space agency.
↑  "Elon Musk's SpaceX Bans Zoom Over Privacy Concerns - Memo". nytimes.com (ภาษาอังกฤษ). 2 April 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-08. สืบค้นเมื่อ 2020-04-10.
↑  "Taiwan joins Canada in banning Zoom for government video conferencing". CBC News. 7 April 2020. สืบค้นเมื่อ 2020-04-08.
↑  Welle (www.dw.com), Deutsche. "German government restricts use of Zoom over security concerns - reports | DW | 08.04.2020". DW.COM.
↑  Harris, Ainsley (5 April 2020). "Zoom banned from New York City schools due to privacy and security flaws". Fast Company. สืบค้นเมื่อ 2020-04-05.{{cite news}}:  CS1 maint: url-status (ลิงก์)
↑  Debby Wu; Samson Ellis (7 April 2020). "Taiwan Bans Government Use of Zoom Over Cybersecurity Concerns". Bloomberg L.P. (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 7 April 2020. Taiwan barred all official use of Zoom, becoming one of the first governments to impose an outright ban on the popular video-conferencing app over security concerns.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ข้อมูลทางด้านธุรกิจของ Zoom Video Communications, Inc.:
บลูมเบิร์ก
กูเกิล
รอยเตอร์ส
การยื่นเอกสารต่อ ก.ล.ต. สหรัฐ
ยาฮู!
โฆษณาซูมที่ท่าอากาศยานนานาชาติเดนเวอร์