stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหตุผลวิบัติในการวางแผน
วิธีการแก้ไข > การแบ่งส่วน

ปรากฏการณ์การแบ่งส่วน (segmentation effect) เกิดขึ้นเมื่อเวลาที่ตั้งเพื่อทำงานงานหนึ่ง  กลับน้อยกว่าเวลาที่ตั้งเพื่อทำงานย่อย ๆ ในงานนั้นรวมกันทั้งหมด  ดังนั้น  การวางแผนบวกเวลาที่พยากรณ์ว่าจะใช้ในการทำงานย่อย ๆ อาจจะใกล้กับเวลาที่ใช้จริง ๆ มากกว่า
ในงานศึกษาปี ค.ศ. 2008 มีการทดสอบว่า  ปรากฏการณ์นี้จะสามารถใช้ลดระดับเหตุผลวิบัติในการวางแผนหรือไม่
งานทดลองสามงานแสดงว่า  สามารถมีอิทธิพลได้
แต่ว่าการแบ่งงานออกเป็นส่วน ๆ ต้องใช้ทรัพยากรทางความคิดมาก  ซึ่งอาจเป็นไปไม่ได้ในสถานการณ์ทั่วไปของชีวิตประจำวัน
วิธีการแก้ไข > ตั้งใจไว้ว่าจะทำอะไร

การตั้งใจไว้ว่าจะปฏิบัติอย่างไร (Implementation intention) เป็นแผนงานที่เป็นรูปธรรม  ที่ตั้งแผนไว้ว่าจะทำอะไร  อย่างไร  เมื่อไร  และที่ไหน
งานทดลองหลายงานได้แสดงแล้วว่า  การตั้งใจไว้ว่าจะปฏิบัติอย่างไรช่วยเราให้ระลึกถึงเป้าหมายของงานโดยทั่วไปได้ดีขึ้น  และช่วยให้เห็นผลที่อาจจะเกิดขึ้นทั้งหมด
แม้ว่า  ในตอนต้นแล้ว  วิธีเช่นนี้ทำการพยากรณ์ให้เป็นไปในแง่ดีเพิ่มขึ้นอีก
แต่ว่า  เชื่อกันว่า  การตั้งใจไว้ว่าจะปฏิบัติอย่างไร  "จะสร้างแรงจูงใจอย่างชัดแจ้ง" ทำให้เราทุ่มตัวเพื่อความสำเร็จของงาน
ผลที่พบในงานทดลองก็คือ  ผู้ที่มีการตั้งใจไว้ว่าจะปฏิบัติอย่างไร  เริ่มทำงานก่อน
มีเรื่องขัดจังหวะน้อยกว่า  
และการพยากรณ์ที่ตามมาภายหลังมีระดับมองในแง่ดีที่ลดลงเทียบกับผู้ที่ไม่มีการตั้งใจ
งานทดลองพบด้วยว่า  การลดเรื่องขัดจังหวะลงเป็นตัวสื่อระดับที่ลดลงของการมองในแง่ดี
ตัวอย่างสำคัญที่มีอยู่จริง ๆ > โรงอุปรากรซิดนีย์

โรงอุปรากรซิดนีย์ในประเทศออสเตรเลียเริ่มสร้างโดยวางแผนว่าจะเสร็จในปี ค.ศ. 1963
แต่จะเป็นอีกทศวรรษต่อมาในปี ค.ศ. 1973 ที่โรงอุปรากรที่ลดระดับโครงงานลง  จึงจะเปิดให้ใช้งาน
ค่าใช้จ่ายในเบื้องต้นประมาณไว้ที่ 7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  แต่ความล่าช้าได้เพิ่มค่าใช้จ่ายไปที่ 103 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ตัวอย่างสำคัญที่มีอยู่จริง ๆ > ยูโรไฟต์เตอร์ ไทฟูน

โครงการสร้างเครื่องบินรบยูโรไฟต์เตอร์ ไทฟูน ใช้เวลา 6 ปีนานกว่าที่คาดไว้  โดยเกินงบประมาณไปถึง 8,000 ล้านยูโร
ตัวอย่างสำคัญที่มีอยู่จริง ๆ > โครงการขุดอุโมงค์ใช้แทนอินเตอร์สเตต 93

โครงการขุดอุโมงค์ใช้แทนอินเตอร์สเตต 93 ในเมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา ทำเสร็จ 7 ปีหลังความคาดหมาย  และเกินงบประมาณไป 12,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ตัวอย่างสำคัญที่มีอยู่จริง ๆ > ท่าอากาศยานนานาชาติเดนเวอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติเดนเวอร์ ในประเทศสหรัฐอเมริกาล่าช้าไป 16 เดือนโดยมีค่าใช้จ่ายทั้งหมด 4,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  เกินงบประมาณไป 2,000 ล้านเหรียญ (71%)
ดูเพิ่ม

ความเอนเอียงโดยการมองในแง่ดี
แหล่งข้อมูลอื่น

The Planning Fallacy by Roger Buehler
Chapter One - The Planning Fallacy: Cognitive, Motivational, and Social Origins by Roger Buehler, Dale Griffin, and Johanna Peetz
If you don't want to be late, enumerate: Unpacking reduces the planning fallacy by Matt Evans and Justin Kruger
(200011/12)30:6%3C873::AID-EJSP22%3E3.0.CO%3B2-U&title=European+journal+of+social+psychology&volume=30&issue=6&date=2000&spage=873&issn=0046-2772 Overcoming the planning fallacy through willpower: effects of implementation intentions on actual and predicted task-completion times by Sander Koole
The Hourglass Is Half Full or Half Empty: Temporal Framing and the Group Planning Fallacy by Seth Carter, Edward Chang, Craig Parks, and Lawrence Sanna
Underestimating the Duration of Future Events: Memory Incorrectly Used or Memory Bias? by Nicholas Christenfeld, Craig McKenzie, and Michael Roy
มินิตซาลาแมนเดอร์

| มินิตซาลาแมนเดอร์ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Amphibia
อันดับ:: Urodela
วงศ์:: Plethodontidae
วงศ์ย่อย:: Hemidactyliinae
สกุล:: Thorius Cope, 1869

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
มินิตซาลาแมนเดอร์ หรือ ปิกมีซาลาแมนเดอร์ หรือ เม็กซิกันปิกมีซาลาแมนเดอร์ (อังกฤษ: Minute salamanders, Pigmy salamanders,  Mexican pigmy salamanders) เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกจิ้งจกน้ำหรือซาลาแมนเดอร์ จัดอยู่ในสกุล Thorius (/ทอ-ริ-อุส/)  จัดอยู่ในวงศ์ Plethodontidae หรือซาลาแมนเดอร์ไม่มีปอด
เป็นซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก จัดได้ว่าเป็นซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็กที่สุดในโลก เนื่องจากเมื่อโตเต็มที่มีขนาดไม่เกินไม้ขีดไฟ และถือได้ว่าเป็นสัตว์สี่เท้ามีหางที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกด้วย ซึ่งถือว่าผิดปกติสำหรับสัตว์ประเภทนี้
ซาลาแมนเดอร์ในสกุลนี้มีถิ่นกำเนิดเฉพาะในเม็กซิโกที่เดียวในโลกเท่านั้น โดยพบในรัฐเบรากรุซ, รัฐปวยบลา, รัฐเกร์เรโร และรัฐวาฮากา ที่อยู่ตอนใต้ของประเทศ โดยถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อศตวรรษที่ 19 โดยถูกเข้าใจแต่ทีแรกว่าเป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวนานถึง 75 ปี จนกระทั่งมีการแยกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้อีก 9 ชนิด ระหว่างปี ค.ศ. 1940–ค.ศ. 1960 และต่อมาในยุคปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ด้านวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกได้ค้นพบชนิดใหม่อีก 3 ชนิด รวมเป็นทั้งสิ้นเกือบ 30 ชนิด ทั้งนี้เนื่องจากเป็นสัตว์ขนาดเล็ก ยากจะแยกแยะออกจากลักษณะภายนอก กอรปกับเป็นสัตว์ที่หายาก อยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์หรือเสี่ยงต่อการถูกคุกคามแทบทุกชนิด ไม่มีการค้นพบมานานหลายสิบปีแล้ว โดยตัวสุดท้ายที่พบพบที่เทือกเขาอันห่างไกลในรัฐวาฮากา และเป็นซาลาแมนเดอร์ที่อาศัยอยู่เฉพาะดินแดนที่ราบสูงของเม็กซิโก
โดยนักวิทยาศาสตร์ทำการแยกแยะชนิดได้โดยการศึกษาด้วยการวิเคราะห์ทางโมเลกุล, การจัดเรียงดีเอ็นเอ, การประกอบดิจิตัล, เอกซเรย์ ตลอดจนการวิเคราะห์ทางสถิติทางกายวิภาคทั้งภายในและภายนอกลำตัว
การจำแนก

ปัจจุบัน (ค.ศ. 2016) มีทั้งสิ้น 29 ชนิด
| ชื่อวิทยาศาสตร์และชื่อผู้อนุกรมวิธาน | ชื่อสามัญ (ภาษาอังกฤษ) |
| --- | --- |

Thorius adelos   (Papenfuss & Wake, 1987): Sierra Juarez salamander
Thorius arboreus   Hanken & Wake, 1994: Arboreal minute salamander
Thorius aureus   Hanken & Wake, 1994: Golden minute salamander
Thorius boreas   Hanken & Wake, 1994: Northern minute salamander
Thorius dubitus   Taylor, 1941: Acultzingo minute salamander
Thorius grandis   Hanken, Wake & Freeman, 1999: Grand minute salamander
Thorius hankeni   Campbell, Brodie, Flores-Villela & Smith, 2014: Hanken's minute salamander
Thorius infernalis   Hanken, Wake & Freeman, 1999: Atoyac minute salamander
Thorius insperatus   Hanken & Wake, 1994 : Vista Hermosa minute salamander
Thorius lunaris   Hanken & Wake, 1998: Orizaba minute salamander
Thorius macdougalli   Taylor, 1949: MacDougall's minute salamanders
Thorius magnipes   Hanken & Wake, 1998: Big-footed minute salamander
Thorius maxillabrochus   Gehlbach, 1959: Zoquitlan pigmy salamander
Thorius minutissimus   Taylor, 1949: Oaxacan minute salamander
Thorius minydemus   Hanken & Wake, 1998: La Hoya minute salamander
Thorius munificus   Hanken & Wake, 1998: McDiarmid minute salamander
Thorius narismagnus   Shannon & Werler, 1955: San Martin minute salamander
Thorius narisovalis   Taylor, 1940: Upper Cerro minute salamander
Thorius omiltemi   Hanken, Wake & Freeman, 1999: Omiltemi minute salamander
Thorius papaloae   Hanken & Wake, 2001: Papalo minute salamander
Thorius pennatulus   Cope, 1869: Veracruz minute salamander
Thorius pulmonaris   Taylor, 1940: Lower Cerro minute salamander
Thorius schmidti   Gehlbach, 1959: Schmidt's minute salamander
Thorius smithi   Hanken & Wake, 1994: Smith's minute salamander
Thorius spilogaster   Hanken & Wake, 1998: Spotted minute salamander
Thorius troglodytes   Taylor, 1941: Taylor's minute salamander
Thorius pinicola   Parra-Olea et al., 2016: Pine-dwelling minute salamander
Thorius longicaudus   Parra-Olea et al., 2016: Long-tailed minute salamander
Thorius tlaxiacus   Parra-Olea et al., 2016: Heroic minute salamander
เชือดก่อนชิม

| เชือดก่อนชิม |
| --- | --- |

กำกับ: ทิวา เมยไธสง
เขียนบท: ทิวา เมยไธสง
อำนวยการสร้าง: พจน์ อานนท์
นักแสดงนำ: ใหม่ เจริญปุระ รัตนบัลลังก์ โตสวัสดิ์ ปิยวัฒน์ นิวาตวงศ์ พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ อาทิตยา ชินเดชาณิชกุล จิรัชญา จิรรัชชกิจ วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย ดวงตา ตุงคะมณี
ผู้จัดจำหน่าย: พระนครฟิล์ม
วันฉาย: 19 มีนาคม พ.ศ. 2552
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
ทุนสร้าง: 20 ล้านบาท
ทำเงิน: 13.55 ล้านบาท
ข้อมูลจากสยามโซน
เชือดก่อนชิม เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญของค่ายพระนครฟิลม์ ออกฉายในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2552 ผลงานการกำกับของทิวา เมยไธสง โดยมีพจน์ อานนท์เป็นผู้อำนวยการสร้าง นำแสดงโดย ใหม่ เจริญปุระ, รัตนบัลลังก์ โตสวัสดิ์, ปิยวัฒน์ นิวาตวงศ์, พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์, จิรัชญา จิรรัชชกิจ มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับบุษ (ใหม่ เจริญปุระ) เจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อสูตรโบราณที่ธุรกิจร้านกำลังแย่นอกจากนั้นยังต้องจ่ายหนี้ที่สามีก่อไว้ แต่วันหนึ่งเธอได้นำเอาเนื้อคนมาทำก๋วยเตี๋ยวและทำให้ธุรกิจร้านไปได้สวย นอกจากนั้นเธอยังได้พบกับอรรถพลนักศึกษามหาลัยที่คอยเอาใจใส่เธอ แต่กลับเกิดเรื่องกับน้องบัวน้องสาวต่างวัยของเธอที่ถูกประวิทย์และอ้อยฆ่าและอรรถพลที่หันไปคบกับนิดา เรื่องเหล่านี้ทำให้บุษเคียดแค้นใจและพร้อมที่จะล้างแค้นทุกคนที่ขวางทางเธอ
ภาพยนตร์ได้สื่อถึงความรุนแรงในสังคมไทยปัจจุบันที่กระทำต่อเด็กและสตรีและความไม่เท่าเทียมทางเพศ เดิมทีภาพยนตร์ใช้ชื่อเดิมว่า ก๋วยเตี๋ยวเนื้อคน แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็นเชือดก่อนชิม
ภาพยนตร์ทำรายได้ 13.55 ล้านบาท
เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องในช่วงแรกได้เล่าถึงบุษในวัยเด็กที่ถูกพ่อแม่กระทำรุนแรงเช่น เฆี่ยนตี จับกดน้ำ เป็นต้น ทำให้บุษมีอารมณ์ที่ค่อนข้างโรคจิตและมีอารมณ์ทางประสาท เวลาผ่านไปบุษทำหน้าที่สืบทอดธุรกิจร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อสูตรโบราณต่อจากแม่แต่ธุรกิจร้านไม่ดีอีกทั้งบุษยังต้องเลี้ยงดู "บัว" น้องสาวต่างวัยที่มีขาพิการและยังต้องจ่ายหนี้ให้ประวิทย์สามีของเธอที่ไปสร้างหนี้พนันและหนีไปกับอ้อยชู้สาว วันหนึ่งบุษเข็นรถก๋วยเตี๋ยวไปขายดังเช่นทุกวันแต่วันนั้นเกิดเหตุจลาจลการชุมนุมประท้วงของกลุ่มนักศึกษาในขณะนั้นมีทหารมาสลายการชุมนุม อรรถพลได้เข้ามาช่วยบุษทำให้ทั้งคู่พบกันครั้งแรก ในเย็นวันนั้นบุษพบศพของนักศึกษาที่เข้ามาแอบในช่องเก็บของในรถเข็นของเธอ เธอจึงนำศพมาหมักสมุนไพรและแล่เนื้อมาทำก๋วยเตี๋ยวปรากฏว่าก๋วยเตี๋ยวที่ทำจากเนื้อคนของเธอมีรสชาติอร่อยและทำให้มีคนมาลิ้มลองชิมก๋วยเตี๋ยวของเธอเป็นจำนวนมาก ธุรกิจร้านก๋วยเตี๋ยวของเธอกำลังไปได้ดีและลูกค้าหลักของเธอคืออรรถพลที่ภายหลังหันมาช่วยงานเธอและคอยดูแลเอาใจใส่เธอ นอกจากนั้นยังล่วงรู้เรื่องที่เธอแล่เนื้อมาทำก๋วยเตี๋ยวอีกด้วย
บุษหันมาเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวที่บ้าน ลูกค้าของเธอมากมายจนทำให้ธุรกิจร้านก๋วยเตี๋ยวดีวันดีคือและเธอยังนำเนื้อคนมาทำก๋วยเตี๋ยวอยู่เรื่อย ๆ นอกจากนั้นยังสร้างห้องลับที่มีไว้เก็บเนื้อคนที่เธอหลอกมาฆ่าอีกด้วย แต่ในคืนหนึ่งเจ้าหนี้ของสามีเธอและลูกน้องมาทวงหนี้จากเธอบุษเชิญให้พวกเขาลิ้มลองก๋วยเตี๋ยวของเธอ แต่บุษคิดแผนการออกและปิดล็อกบ้านเพื่อไม่ให้ใครเห็นแล้วจัดการฆ่าเจ้าหนี้และลูกน้องอย่างเหี้ยมโหด บุษได้นำเนื้อของพวกเขามาแล่เป็นก๋วยเตี๋ยว วันหนึ่งบุษออกไปข้างนอกและทิ้งบัวไว้ที่บ้านประวิทย์สามีเธอและอ้อยได้กลับมาที่บ้าน เมื่อทั้งคู่พบบัวจึงได้จับบัวไปกดน้ำจนตาย บุษกลับมาพบทั้งคู่และเห็นศพบัวบุษจึงโกรธแค้นใจมากจึงได้จับประวิทย์และอ้อยไปทรมานในห้องลับจนตาย อรรถพลมาหาเธอแต่กลับพบเธอร้องไห้และพบศพของบัว บุษเพ้อว่าบัวยังไม่ตายอยู่หลายครั้งหลายหนอรรถพลจึงเข้าใจว่าบุษเป็นบ้าไปเสียแล้วและหันไปคบกับนิดาแทนโดยที่บุษไม่รู้
ธุรกิจของบุษยังคงไปได้สวยวันหนึ่งเธอได้พบกับคู่หมั้นของอ้อยที่กำลังตามหาอ้อยและสงสัยว่าบุษทำอะไรกับอ้อย บุษเห็นดังนั้นจึงจัดการคู่หมั้นของอ้อยอย่างเหี้ยมโหดและแล่เนื้อมาทำก๋วยเตี๋ยวเช่นเคย บุษเริ่มรู้สึกว่าอรรถพลเริ่มไม่สนใจเธอและหันไปคบกับนิดาแทน เรื่องนี้ทำให้บุษแค้นใจและหลอกนิดามาเพื่อจับตัวไปทรมาน นิดาได้พยายามหนีจากบุษแล้วได้พบว่า ประวิทย์ยังมีชีวิตอยู่ โดยอาศัยการกินเนื้อของอ้อยชู้สาวที่ตายไปในการประทังชีวิต แล้วนิดาก็ถูกบุษจับไปตอกตะปูใส่มือ ขึงไว้บนโต๊ะ ในขณะที่บุษกำลังจะสังหารนิดาอรรถพลได้เข้ามาขวางไว้บุษจึงเข้าใจว่าอรรถพลรักนิดาและไม่เคยรักตนเลยแม้แต่น้อยแต่ในความจริงแล้วอรรถพลรักบุษยิ่งกว่าสิ่งใด บุษจึงวิ่งหนีออกมาแต่อรรถพลได้ตามเธอมาติด ๆ จนกระทั่งบุษวิ่งไปถึงสะพานสูงอรรถพลตามเธอจนเจอและขอร้องให้เธอมอบตัวกับตำรวจซึ่งตำรวจเองก็กำลังจะมา แต่วิญญาณของบัวกระซิบบุษว่าให้ฆ่าอรรถพลซะบุษจึงเกิดอาการหลอนทางจิตในขณะนั้นตำรวจได้มาถึงเธอจึงกระโดดน้ำและหายตัวไป อรรถพลเฝ้ารอให้เธอว่ายขึ้นมาอยู่นานจนตัดใจและเดินกลับไป (แต่กลับต้องโดนตำรวจต้องสงสัยว่ามีส่วนรู้เห็นและร่วมกับบุษในการทำก๋วยเตี๋ยวเนื้อคน) แต่บุษยังไม่ตายเธอได้ว่ายน้ำกลับมาที่บ้านและพบแม่ของเธอกำลังแล่เนื้อคนอยู่พร้อมส่งยิ้มให้เธอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เชือดก่อนชิม (2009) ที่สยามโซน
| ด ค กพระนครฟิลม์ |
| --- | --- |
ภาพยนตร์:  ผีหัวขาด (2545)  ดึก ดำ ดึ๋ย (2546)  คนปีมะ (2546)  ผีช่องแอร์ (2547)  ผีหัวขาด 2 (2547)  คนหอนขี้เรื้อน ในคืนเดือนเสี้ยว (2548)  หลวงพี่เท่ง (2548)  เด็กเดน (2548)  เสือภูเขา (2548)  น้ำพริก ลงเรือ (2549)  พระ เด็ก เสือ ไก่ วอก (2549)  ลูกตลกตกไม่ไกลต้น (2549)  มากับพระ (2549)  เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ (2550)  ชุมทางรถไฟผี (2550)  อีส้ม สมหวัง (2550)  ลิขิตรัก ขัดใจแม่ (2550)  ผีเลี้ยงลูกคน (2550)  ครอบครัวตัวดำ (2550)  เหยิน เป๋ เหล่ เซมากูเตะ (2550)  สวย สิงห์ กระทิง แซ่บ (2551)  ผีตาหวานกับอาจารย์ตาโบ๋ (2551)  คู่ก๊วนป่วนเมษา (2551)  หนุมานคลุกฝุ่น (2551)  หลวงพี่เท่ง 2 รุ่นฮาร่ำรวย (2551)  หัวหลุดแฟมิลี่ (2551)  ปาฏิหาริย์รักต่างพันธุ์ (2551)  ท้าชน (2552)  เชือดก่อนชิม (2552)  แต๋วเตะตีนระเบิด (2552)  อีส้มสมหวัง ชะชะช่า (2552)  หอแต๋วแตก แหกกระเจิง (2552)  ตายโหง (2553)  กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก (2553)  บางระจัน 2 (2553)  เขี้ยวอาฆาต (2553)  เการักที่เกาหลี Sorry ซารังเฮโย (2553)  หลวงพี่เท่ง 3 (2553)  มือปืนดาวพระเสาร์ (2553)  อีเห็ดสดเผด็จศึก (2553)  หอแต๋วแตกแหวกชิมิ (2554)  ศพเด็ก 2002 (2554)  สมอลล์รูกูแนว (2554)  ก้านคอกัด (2554)  เหลือแหล่ (2554)  หมาแก่ อันตราย (2554)  มึงกู เพื่อนกันจนวันตาย (2555)  แก๊งค์ตบผี (2555)  ปล้นนะยะ 2 อั๊ยยยย่ะ (2555)  วงจรปิด (2555)  หอแต๋วแตกแหกมว๊ากมว๊ากกก (2555)  มอ 6/5 ปากหมา ท้าผี (2556)  ตายโหง ตายเฮี้ยน (2557)  มอ 6/5 ปากหมา ท้าแม่นาค (2557)  วัยเป้งง นักเลงขาสั้น (2557)  นะโม OK (2557)  สตรีเหล็ก ตบโลกแตก (2557)  รด.เขาชนผี  (2558)  มอ 6/5 ปากหมา ท้าผี 3 (2558)  เลิฟเฮี้ยวเฟี้ยวต๊อด (2558)  หอแต๋วแตก แหกนะคะ (2558)  ไทยแลนด์โอนลี่ #เมืองไทยอะไรก็ได้ (2560)  ดอกฟ้า_หมาแจ๊ส (2560)  ฮักแพง (2561)  มือปืน/โลก/พระ/จัน 2 (2563)  หลวงพี่กะอีปอบ (2563)  คุณชายใหญ่ (2564)  บักแตงโม (2565)  7 Boy Scouts (2565) 
ภาพยนตร์ชุด:  ผีหัวขาด (2545–47)  หลวงพี่เท่ง (2548–53)  อีส้ม สมหวัง (2550–52)  หอแต๋วแตก (2552–58)  มือปืน/โลก/พระ/จัน (2553–62)  มอ 6/5 ปากหมา ท้าผี (2556–58) 
บุคคลสำคัญ:  มาโนช ธนารุ่งโรจน์  ธนพล ธนารุ่งโรจน์  วิชัย ธนารุ่งโรจน์  วรรณี ธนารุ่งโรจน์ 
ผู้กำกับภาพยนตร์:  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  อุดม อริยอุดมโรจน์  โน้ต เชิญยิ้ม  เทพ โพธิ์งาม  ธนิตย์ จิตนุกูล  พจน์ อานนท์  ยุทธเลิศ สิปปภาค  โย่ง เชิญยิ้ม  โก๊ะตี๋ อารามบอย  โจอี้ บอย  เฉลิม วงศ์พิมพ์  ธีระวัฒน์ รุจินธรรม  มารุต สาโรวาท  พิสุทธิ์ แพร่แสงเอี่ยม  ทิวา เมยไธสง  ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์  วิโรจน์ ทองชิว  สุขุม เมธาวนิช  สรัญญา น้อยไทย  ศักดิ์ชัย ศรีบุนนาค  วรพจน์ โพธิเนตร  จิตต์สินธ์ ผ่องอินทรกุล  ธนดล นวลสุทธิ์  ธรรมนูญ สกุลบุญถนอม  ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์  มานุสส วรสิงห์  ชาติชาย เกษนัส  ณัฐพีระ ชมศรี  โสภณ นิ่มอนงค์  วรวุฒิ ชวนอยู่  ปฏิภาณ คณาสารสมบัติ  ธนกร พงษ์สุวรรณ  คมสัน ตรีพงษ์  อัศจรรย์ สัตโกวิท 
ดูเพิ่มเติม:  ธนาซีเนเพล็กซ์  เมโทรโปร-ดิสก์  ตระกูลธนารุ่งโรจน์  ยิ้มแย้ม  ฟิล์ม กูรู  เมโทรฟิล์ม  ทรูไทยฟิล์ม
ผงกล้วย

ผงกล้วย เป็นผงที่ได้มาจากกล้วยที่ผ่านกรรมวิธีต่าง ๆ ถูกใช้เป็นส่วนประกอบในการผลิตนมปั่นและอาหารทารก นอกจากนี้ยังได้มีกาารนำไปใช้ในการผลิตเค้กและบิสกิตหลายประเภท
การผลิต

ผงกล้วยผลิตขึ้นโดยใช้หยวกกล้วย โดนนำไปสับด้วยเครื่องจักร จากนั้นนำไปผ่านกระบวนการด้วยเครื่องตัดโลหะโดยใช้เครื่องโม่บดแบบคอลลอยด์จนได้เป็นแป้งเปียก หลังจากนั้น ใช้โซเดียมเมตาไบซัลไฟต์เพื่อทำให้สีเหลืองของแป้งเปียกสว่างยิ่งขึ้น แล้วจึงนำแป้งเปียกไปทำให้แห้งด้วยวิธีการทำให้แห้งแบบลูกกลิ้งหรือแบบพ่นฝอย แต่แบบลูกกลิ้งได้รับความนิยมมากกว่าเนื่องจากไม่มีแป้งเปียกสูญเสียไประหว่างการทำให้แห้ง  การทำให้แห้งแบบลูกกลิ้งยังได้เพิ่มปริมาณผงกล้วยให้มากขึ้นอีก 2% และทำให้มันแห้งไปได้พร้อม ๆ กัน แต่ไม่ว่ากระบวนการทำให้แห้งแบบใดก็ทำให้ผงกล้วยสามารถเก็บรักษาไว้ได้นานประมาณหนึ่งปีก่อนที่จะหมดอายุเช่นเดียวกัน
ประวัติ

การใช้ผงกล้วยในสูตรอาหารทารกได้รับความนิยมแพร่หลายตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 เนื่องจากเป็นวิธีการในการรักษาสุขภาพของทารกให้แข็งแรง ในปี ค.ศ. 1916 ผงกล้วยได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งใน "อุตสาหกรรมที่สำคัญของเวสต์อินดีส" ในช่วงเวลาดังกล่าว เช่นเดียวกับกล้วยตาก
ยูไนเต็ดฟรุตคอมพานีเริ่มต้นออกผลิตภัณฑ์ชื่อว่า เมลโซ ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยมีผงกล้วยเป็นส่วนประกอบหลัก และเนื่องจากคุณสมบัติที่มีประโยชน์ของผงกล้วย เมลโซจึงได้โฆษณาว่าเป็น "อาหารเพื่อสุขภาพสำหรับเด็กและคนชรา ช่วยรักษาอาการอาหารไม่ย่อย และเป็นผู้ให้ชีวิตใหม่สำหรับผู้ขี้เกียจทางร่างกายหรือจิตใจ"
การนำไปใช้ > โดยทั่วไป

ผงกล้วยได้รับการค้นพบว่าเป็น "แหล่งสำคัญของคาร์โบไฮเดรตและแคลอรี ในขณะที่เป็นแหล่งโปรตีนปริมาณไม่มากนัก แต่ถึงกระนั้น คุณค่าทางอาหารของผงกล้วยยัง "เหนือกว่าคุณค่าทางอาหารของผลไม้อื่นอย่างชัดเจน" ผงกล้วยดังกล่าวยังพบว่ามีประโยชน์ในการรักษาอาการปวดแน่นท้องโดยทั่วไป
การนำไปใช้ > ในทางวิทยาศาสตร์

ในปี ค.ศ. 1984 นักวิทยาศาสตร์จากอินเดียสามารถแยกส่วนของ "สารประกอบรักษาแผลเปื่อย" ที่พบในผงกล้วย ซึ่งได้นำไปสู่การผลิตผงประเภทที่ "มีฤทธิ์มากขึ้น 300 เท่า" ในการป้องกันโรคกระเพาะอาหาร ในภายหลังยังได้มีการค้นพบอีกว่าผงกล้วยยังได้เพิ่มการเจริญเติบโตของเซลล์ ซึ่งทำให้บริเวณที่เกิดแผลเปื่อยรักษาตัวเองได้เร็วขึ้น
จังหวัดมารินดูเก

| จังหวัดมารินดูเก |
| --- | --- |
จังหวัด
จากซ้ายบนไปล่างขวา: เกาะมารินดูเก เมืองกาซาน หาดบากูลอง แม่น้ำโบอัค โมกโปก
   ธง ตรา
สมญา:   "หัวใจแห่งฟิลิปปินส์ ♡"  "Geodetic Center of the Philippines"  "Lenten Mecca of the South"  "Little Gem of Southern Tagalog Region"  "สวรรค์ของผีเสื้อแห่งฟิลิปปินส์"  "Smack Center of the Philippine Archipelago"  "เยรูซาเลมแห่งฟิลิปปินส์"  "สวรรค์อันสงบสุขแห่งฟิลิปปินส์" 
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
พิกัด: 13°24′N 121°58′E﻿ / ﻿13.4°N 121.97°E﻿ / 13.4; 121.97
ประเทศ: ประเทศฟิลิปปินส์
เขต: เขตมีมาโรปา
ก่อตั้ง: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920
เมืองหลัก: โบอัก
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Carmencita Reyes (Liberal)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Romulo Baccoro (PDP-Laban)
 • Representative: Lord Allan Jay Velasco (PDP-Laban)   Lone District
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 952.58 ตร.กม. (367.79 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 76 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขามาลินดิก): 1,157 เมตร (3,796 ฟุต)
ประชากร (2020) 
 • ทั้งหมด: 239,207 คน
 • อันดับ: 69 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 250 คน/ตร.กม. (650 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 37 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นคร: 0
 • เทศบาล: 6
 • บารังไกย์: 218
 • Districts: Lone district of Marinduque
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 4900–4905
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)42
รหัส ISO 3166: PH-MAD
ภาษา: ตากาล็อก (สำเนียงมารินดูเก) อังกฤษ
เว็บไซต์: www.marinduque.gov.ph
จังหวัดมารินดูเก (ตากาล็อก: Marinduque) เป็นจังหวัดที่เป็นเกาะในเขตมีมาโรปา ประเทศฟิลิปปินส์ มีศูนย์กลางอยู่ที่เทศบาลโบอัค ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวตายาบัสทางทิศเหนือ กับทะเลซีบูยันทางทิศใต้ และตั้งอยู่ใกล้กับคาบสมุทรโบนโดกของจังหวัดเกซอนทางทิศตะวันออก เกาะมินโดโรทางทิศตะวันตก และเกาะจังหวัดโรมโบลนทางทิศใต้ พื้นที่บางส่วนของช่องแคบเกาะเวิร์ด ศูนย์กลางความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลของโลก ก็อยู่ในน่านน้ำของจังหวัดนี้
ในปี ค.ศ. 2013 จังหวัดมารินดูเกเป็นจังหวัดที่สงบสุขที่สุดของประเทศ จากการจัดอันดับของกรมตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินและกองกำลังรักษาความสงบแห่งฟิลิปปิน เนื่องจากมีอัตราการก่ออาชญากรรมน้อยมาก นอกจากนี้ยังมีเทศกาลทางศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ นั่นคือ โมริโอเนส ซึ่งจัดขึ้นทุก ๆ ปีในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ เป็นเวลากว่า 200 ปีแล้ว
ภูมิศาสตร์

ภาคเหนือ
ภาคใต้
มารินดูเกถูกจัดให้เป็นศูนย์กลางของแผนที่ประเทศฟิลิปปินส์โดย Luzon Datum of 1911 เกาะจังหวัดแห่งนี้มีรูปร่างคล้ายหัวใจ มีพื้นที่ 952.58 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวตายาบัสทางทิศเหนือ กับทะเลซีบูยันทางทิศใต้ ถูกคั่นออกจากคาบสมุทรโบนโดกในจังหวัดเกซอนโดยช่องแคบมัมปอง ส่วนทางทิศตะวันตก ก็ถูกคั่นออกจากเกาะมินโดโรโดยช่องแคบตาบลาส เกาะเล็ก ๆ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ เกาะโปโล, เกาะมานิวายา และเกาะมัมปอง ส่วนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ก็มีเกาะเตรส และเกาะเอเลเฟนท์
จุดสูงสุดของจังหวัดอยู่ที่ภูเขามาลินดิก (ชื่อเดิม ภูเขามาร์ลังกา) ระดับความสูง 1,157 เมตร (3,796 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล เป็นภูเขาไฟที่ยังมีชีวิตอยู่ ตั้งอยู่ที่ปลายด้านทิศใต้ของเกาะ นอกจากนี้ยังมีถ้ำอีกหลายแห่งในจังหวัด ถ้ำที่สำคัญได้แก่ ถ้ำบาทาลา, ถ้ำซันอีซิโดร และถ้ำตาเลา
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

มารินดูเกมีภูมิอากาศแบบที่ 3 ตามการจัดของกรมอุตุนิยมวิทยาฟิลิปปิน นั่นคือมีฝนตกมากและไม่มีการแบ่งฤดูแล้งกับฤดูฝนที่ชัดเจน อุณหภูมิโดยเฉลี่ย สูงสุด และต่ำสุดของปี อยู่ที่ 27.0 องศาเซลเซียส (80.6 องศาฟาเรนไฮต์), 32.9 องศาเซลเซียส (91.2 องศาฟาเรนไฮต์) และ 22.3 องศาเซลเซียส (72.1 องศาฟาเรนไฮต์) ตามลำดับ ความชื้นโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 78% ปริมาณน้ำฝนต่อปีอยู่ที่ 2,034.6 ลูกบาศก์มิลลิเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดมารินดูเก
คู่มือการท่องเที่ยว Marinduque จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดมารินดูเก ที่โอเพินสตรีตแมป
Total Population by Province, City, Municipality and Barangay as of August 1, 2007
ซินชาร์อิชคุน

| ซินชาร์อิชคุน |
| --- | --- |
กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย กษัตริย์แห่งบาบิโลน ราชาแห่งจักรวาล
จดหมายของซินชาร์อิชคุนที่เขียนถึงแนโบโพแลสซาร์แห่งบาบิโลน ศัตรูหลักของพระองค์ที่ระบุเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนและขอให้รักษาอาณาจักรของพระองค์ ความน่าเชื่อถือของจดหมายนี้ยังคงเป็นที่โต้เถียง
กษัตริย์แห่งจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่
ครองราชย์: 627–612 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ก่อนหน้า: อาชูร์-เอติล-อีลานี
ถัดไป: อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 (อัสซีเรีย) แนโบโพแลสซาร์ (บาบิโลน)

สวรรคต: สิงหาคม 612 ปีก่อนคริสต์ศักราช นิเนเวห์
คู่อภิเษก: อานา-ตัชเมตุม-ตักลาก (?)
พระราชบุตร: อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 (?)
แอกแคด: Sîn-šar-iškun Sîn-šarru-iškun
ราชวงศ์: ซาร์กอน
พระราชบิดา: อาชูร์บานิปัล
พระราชมารดา: ลิบบาลี-ชาร์รัต
ซินชาร์อิชคุน (อักษรโรมัน: Sinsharishkun, Sin-shar-ishkun; คูนิฟอร์มอัสซีเรียใหม่:  Sîn-šar-iškun  หรือ Sîn-šarru-iškun,) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ ครองราชย์ประมาณ 627 – 612 ปีก่อนคริสตศักราช ทรงเป็นโอรสของพระเจ้าอาชูร์บานิพัล (Ashurbanipal) และอาจเป็นพระเชษฐา (พี่ชาย) ของพระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 มีประวัติเกี่ยวกับพระองค์น้อยมาก แต่คาดว่าทรงขึ้นครองราชย์ประมาณปีที่ 627 ก่อนคริสตศักราชต่อจากอาชูร์-อิทิล-อิลานี (Ashur-etil-ilani) พระองค์ต้องสู้รบกับซิน-ชามู-ลีชีร์ (Sin-shumu-lishir) ในสงครามกลางเมือง ในขณะที่ประเทศราชต่าง ๆ แยกตัวเป็นอิสระ โดยเฉพาะบาบิโลเนียที่มีผู้นำคือแนโบโพแลสซาร์ หลังชนะสงครามกลางเมือง พระเจ้าซินชาร์อิชคุนกับแนโบโพแลสซาร์ทำสงครามแย่งชิงเมืองนิปปูร์ (Nippur) ซึ่งเป็นศูนย์กลางอำนาจของอัสซีเรีย พระเจ้าซินชาร์อิชคุนป้องกันเมืองไว้ได้ แต่แนโบโพแลสซาร์ก็เข้าเมืองบาบิโลนและสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์
พระเจ้าซินชาร์อิชคุนนำทัพไปที่บาบิโลน แต่กลับพบว่ามีการกบฏเกิดขึ้นภายในเมืองหลวงและทหารไปเข้ากับกลุ่มกบฏ แม้พระองค์จะปราบกบฏได้สำเร็จ แต่ก็ต้องเสียเมืองนิปปูร์ไป ในปีที่ 616 พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ทรงร่วมเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าไซอาซาเรส กษัตริย์แห่งชาวมีเดีย ต่อมากลุ่มชนหลายกลุ่มได้เข้าร่วมกับพันธมิตรนี้แล้วบุกโจมตีนิเนเวห์ เมืองหลวงของจักรวรรดิอัสซีเรีย จนที่สุดในปีที่ 612 ก่อนคริสตศักราช นิเนเวห์ก็เสียเมือง ชะตากรรมสุดท้ายของพระเจ้าซินชาร์อิชคุนไม่เป็นทราบแน่ชัด แต่มีความเป็นไปได้ที่พระองค์อาจจะสวรรคตในการรบครั้งนี้
พระเจ้าอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 กษัตริย์องค์ต่อมาทรงถอยทัพไปที่เมืองฮาร์ราน ทางตอนเหนือของซีเรียและเป็นพันธมิตรกับฟาโรห์เนโคที่ 2 (Necho II) ต่อมากองทัพบาบิโลน-มีเดียได้ยึดเมืองฮาร์รานและรบชนะในยุทธการที่คาร์เคมิช (Battle of Carchemish) ยุทธการสุดท้ายระหว่างอัสซีเรีย-อียิปต์กับบาบิโลน-มีเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Daniel David Luckenbill's Ancient Records of Assyria and Babylonia Volume 2: Historical Records of Assyria From Sargon to the End, containing translations of Sinsharishkun's inscriptions.
สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย

| --- | --- |
Olympic Council of Asia

ประเทศสมาชิกแสดงด้วยสีเขียวบนแผนที่
ชื่อย่อ: OCA
คําขวัญ: Ever Onward (ก้าวหน้าตลอดไป)
ก่อนหน้า: สหพันธ์เอเชียนเกมส์
ก่อตั้ง: 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525; 42 ปีก่อน (2525-11-16)
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
วัตถุประสงค์: บริหารจัดการแข่งขัน กีฬาในทวีปเอเชีย (2525-ปัจจุบัน)
สํานักงานใหญ่: คูเวตซิตี ประเทศคูเวต
สมาชิก  : 45 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ
ภาษาทางการ : อังกฤษ
รักษาการประธาน:  ราชา รันธีร์ ซิงห์
เว็บไซต์: oca.asia
สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (อังกฤษ: Olympic Council of Asia; OCA) เป็นองค์กรบริหารจัดการแข่งขันกีฬาระดับทวีปเอเชียในปัจจุบัน สืบต่อจากสหพันธ์เอเชียนเกมส์ ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 1982 โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่คูเวตซิตี ประเทศคูเวต
ชาติสมาชิก > อดีตสมาชิก

| ชาติ | รหัส | คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ | ก่อตั้ง | เข้าร่วม OCA | สมาชิก IOC | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อิสราเอล | ISR | คณะกรรมการโอลิมปิกอิสราเอล | 1933 | 1952 | ใช่ |  |
อิสราเอลเคยเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์เอเชียนเกมส์ แต่ถูกกีดกันออกจากสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ขณะที่มีการก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อ 1981 โดยตั้งแต่ปี 1994 อิสราเอลเข้าร่วมเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC)
การแข่งขันที่บริหารจัดการ

เอเชียนเกมส์
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
เอเชียนบีชเกมส์
เอเชียนเกมส์เยาวชน
เอเชียนอินดอร์เกมส์ (รวมเป็น เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์)
เอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์ (รวมเป็น เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์)
เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์
กีฬานักเรียนระหว่างประเทศแห่งเอเชีย
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง
กีฬาตะวันออกไกล - กีฬาเอเชียตะวันตก
กีฬาเฟสปิก - เอเชียนพาราเกมส์