stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 – ทีมชาย
รอบคัดเลือก > กลุ่ม A

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ยูโกสลาเวีย | 5 | 4 | 1 | 0 | 123 | 76 | +47 | 9 | ชิงเหรียญทอง |
| 2 |  โรมาเนีย | 5 | 4 | 0 | 1 | 120 | 91 | +29 | 8 | ชิงเหรียญทองแดง |
| 3 |  ไอซ์แลนด์ | 5 | 3 | 1 | 1 | 102 | 96 | +6 | 7 | ชิงอันดับที่ 5 |
| 4 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 5 | 2 | 0 | 3 | 83 | 102 | −19 | 4 | ชิงอันดับที่ 7 |
| 5 |  ญี่ปุ่น | 5 | 1 | 0 | 4 | 84 | 117 | −33 | 2 | ชิงอันดับที่ 9 |
| 6 |  แอลจีเรีย | 5 | 0 | 0 | 5 | 75 | 105 | −30 | 0 | ชิงอันดับที่ 11 |
แหล่งข้อมูล: Olympedia
รอบคัดเลือก > กลุ่ม B

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เยอรมนีตะวันตก | 5 | 5 | 0 | 0 | 114 | 95 | +19 | 10 | ชิงเหรียญทอง |
| 2 |  เดนมาร์ก | 5 | 4 | 0 | 1 | 115 | 99 | +16 | 8 | ชิงเหรียญทองแดง |
| 3 |  สวีเดน | 5 | 3 | 0 | 2 | 119 | 110 | +9 | 6 | ชิงอันดับที่ 5 |
| 4 |  สเปน | 5 | 2 | 0 | 3 | 105 | 106 | −1 | 4 | ชิงอันดับที่ 7 |
| 5 |  สหรัฐอเมริกา (H) | 5 | 0 | 1 | 4 | 91 | 100 | −9 | 1 | ชิงอันดับที่ 9 |
| 6 |  เกาหลีใต้ | 5 | 0 | 1 | 4 | 123 | 157 | −34 | 1 | ชิงอันดับที่ 11 |
แหล่งข้อมูล: Olympedia
 เจ้าภาพ
รอบสุดท้าย

ทีมอันดับ 1 ของแต่ละกลุ่มแข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 1 ในรอบนี้
อันดับที่ 2 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 3
อันดับที่ 3 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 5
อันดับที่ 4 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 7
อันดับที่ 5 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 9
อันดับที่ 6 - แข่งขันเพื่อชิงอันดับที่ 11
การแข่งขันทั้งหมดจัดขึ้นในวันที่ 10-11 สิงหาคม
ธานี ยี่สาร

| ธานี ยี่สารป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
ก่อนหน้า: พิเชษฐ์ สถิรชวาล
ถัดไป: อภิชาติ สุภาแพ่ง
ดำรงตำแหน่ง 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 – 27 กันยายน พ.ศ. 2539
ก่อนหน้า: ภิมุข อังกินันทน์
ถัดไป: พิเชษฐ์ สถิรชวาล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 กันยายน พ.ศ. 2497 (70 ปี) อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย
คู่สมรส: ทัศนาวดี ยี่สาร

ธานี ยี่สาร (เกิด 4 กันยายน พ.ศ. 2497) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี เคยเป็นแกนนำกลุ่ม 16 และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย (บ้านเลขที่ 111)
ประวัติ

ธานี ยี่สาร เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายพิน กับนางเฉลา ยี่สาร เขาเข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนท่ายางประชาสรรค์ ชั้นมัธยมที่โรงเรียนอรุณประดิษฐ จนได้เรียนต่อปริญญาตรีทางด้านรัฐศาสตร์ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ธานี ยี่สาร สมรสกับนางทัศนาวดี ยี่สาร (สกุลเดิม บริสุทธิ์) ไม่มีบุตร
การทำงาน

ธานี ยี่สาร เริ่มทำงานการเมืองท้องถิ่นในปี 2523 โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) จนกระทั่งมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 เขาจึงได้เข้าร่วมกับพรรคสามัคคีธรรม โดยการชักชวนของพลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล และได้รับเลือกเป็น ส.ส.สมัยแรก
จากนั้นเขาจึงได้ย้ายไปสังกัดพรรคชาติพัฒนา และรวมกลุ่ม ส.ส.เป็นกลุ่ม 16 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 แต่ในปี 2539 เขาตัดสินใจไม่ลงสมัครรับเลือกตั้ง เพื่อหลีกทางให้กับ พิเชษฐ สถิรชวาล ซึ่งเคยเป็นผู้สมัครพรรคเดียวกันแต่สอบตกในครั้งก่อน
ธานี ยี่สาร เข้าร่วมงานการเมืองอีกครั้งในปี 2544 กับพรรคไทยรักไทย และเป็นกรรมการบริหารพรรค รวมทั้งลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีก 2 สมัย คือ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จนกระทั่งเกิดการรัฐประการในปี 2549 และยุบพรรคไทยรักไทย
ธานี ยี่สาร เป็นนักการเมืองมากบารมีคนหนึ่ง เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (สมพงษ์ อมรวิวัฒน์) เลขานุการรัฐมนตรีฯ (สรอรรถ กลิ่นประทุม)
หลังถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เขาก็ยังมีบทบาทในการจัดวางตัวผู้สมัคร ส.ส.ให้กับพรรคเพื่อไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขามีส่วนในการสนับสนุนผู้สมัครจากพรรคภูมิใจไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
การ์ตูนล้อการเมือง

โรสเวลต์เสนอแทฟต์เป็นมกุฎราชกุมาร: หน้าปกนิตยสาร Puck, ค.ศ. 1906
การ์ตูนล้อการเมือง (อังกฤษ: Political Cartoon) หรือ การ์ตูนบรรณาธิการ (อังกฤษ: Editorial Cartoon) คือภาพการ์ตูนที่วาดและตีพิมพ์ลงสื่อสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ โดยใช้ทักษะทางศิลปะ, อติพจน์ และการเสียดสีเพื่อตั้งคำถามถึงผู้มีอำนาจและดึงดูดความสนใจต่อการทุจริต, ความรุนแรงทางการเมือง และประเด็นสังคมอื่น ๆ
ผู้บุกเบิกการ์ตูนล้อการเมืองคือเจมส์ กิลเรย์ ผู้อาศัยอยู่ในอังกฤษช่วงหลังคริสต์ศตวรรษที่ 18
ประวัติ > จุดเริ่มต้น

การ์ตูนล้อการเมือง เกิดขึ้นครั้งแรกที่ประเทศอังกฤษ โดยชาวอังกฤษ ชื่อ เจมส์ กิลล์เรย์ (ค.ศ. 1757-1815) ได้เขียนภาพล้อเลียนพระบรมวงศานุวงศ์ของประเทศอังกฤษ ที่ใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ศีลธรรมของชนชั้นสูง และการทำงานของรัฐบาล ทำให้ประชาชนคลายความเครียดจากภาวะสงครามในขณะนั้น
ประวัติ > การ์ตูนล้อการเมืองในประเทศไทย

สำหรับในประเทศไทย การ์ตูนล้อการเมืองเริ่มขึ้นมาพร้อม ๆ กับวิวัฒนาการการ์ตูนในประเทศไทย ยิ่งโดยเฉพาะในยุครัชกาลที่ 6 ที่สื่อสิ่งพิมพ์และประชาธิปไตยเฟื่องฟู ในยุคนี้มีการ์ตูนล้อการเมืองเริ่มเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย
นักเขียนการ์ตูนการเมืองคนแรกของไทยคือ ขุนปฏิภาคพิมพ์ลิขิต (เปล่ง ไตรปิ่น) ซึ่งมีโอกาสเดินทางไปศึกษาวิชาศิลปะการวาดภาพที่ยุโรป ได้นำเทคนิคจากต่างประเทศ วาดภาพการ์ตูนเป็นลายเส้น ได้รับรางวัลการประกวดภาพล้อจากรัชกาลที่ 6 โดยการเขียนการ์ตูนล้อเลียนนักการเมืองสำคัญๆ ในยุคนั้น
นอกจากนี้แล้วชาวญี่ปุ่นที่ชื่อ ไอ เคียว คาวา ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองไทยสนับสนุนให้ นักเขียนการ์ตูน วาดภาพการ์ตูนลงใน หนังสือพิมพ์ยาโมโต จวบจนสมัยรัชกาลที่ 7 การ์ตูนเริ่มซบเซาเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เกิดปัญหาการขาดแคลนกระดาษพิมพ์
จนกระทั่งยุคการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ใน พ.ศ. 2475 วงการการ์ตูนเริ่มฟื้นฟูขึ้นพร้อมกับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นทางการเมือง แต่ก็มีการ์ตูนที่วาดล้อเลียนจนเกินขอบเขต ทำให้มีกฎหมายของคณะราษฎรออกมาควบคุม
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ประยูร จรรยาวงศ์ ได้วาดภาพการ์ตูนที่มีตัวแสดงชื่อ "ศุขเล็ก" ใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำตัว เขียนการ์ตูนขำขันและการ์ตูนล้อการเมือง ได้รับรางวัลจากการประกวดการ์ตูนสันติภาพโลก เมื่อ พ.ศ. 2503 ที่นิวยอร์ก ชื่อภาพ การทดลองระเบิดปรมาณูลูกสุดท้าย (The Last Nuclear Test) และได้รับรางวัลแมกไซไซ ที่ประเทศฟิลิปปินส์
ดูเพิ่ม

การ์ตูนไทย
อ่านเพิ่ม

Adler, John, and Hill, Draper. Doomed by Cartoon: How Cartoonist Thomas Nast and the New York Times Brought Down Boss Tweed and His Ring of Thieves (2008)
Gocek, Fatma Muge. Political Cartoons in the Middle East: Cultural Representations in the Middle East (Princeton series on the Middle East) (1998)
Hess, Stephen, and Sandy Northrop. American Political Cartoons, 1754–2010: The Evolution of a National Identity (2010)
Keller, Morton. The Art and Politics of Thomas Nast (1975)
Knieper, Thomas. "Caricature and cartoon". Encyclopædia Britannica.
Krauss, Jerelle. All the Art That’s Fit to Print (And Some That Wasn’t): Inside The New York Times Op-Ed Page (2009). excerpt ISBN 978-0-231-13825-3
"It's No Laughing Matter". Classroom Materials: Presentations and Activities. Library of Congress.
Mateus, Samuel. ""Political Cartoons as communicative weapons – the hypothesis of the 'Double Standard Thesis' in three Portuguese cartoons", Communication Studies, nº23, pp. 195–221 (2016)
McKenna, Kevin J. All the Views Fit to Print: Changing Images of the U.S. in 'Pravda' Political Cartoons, 1917–1991 (2001)
Morris, Frankie. Artist of Wonderland: The Life, Political Cartoons, and Illustrations of Tenniel (Victorian Literature and Culture Series) (2005)
Navasky, Victor S. (2013). The Art of Controversy: Political Cartoons and Their Enduring Power. ISBN 978-0307957207.
Nevins, Allan. A Century of Political Cartoons: Caricature in the United States from 1800 to 1900 (1944)
Press, Charles. The Political Cartoon (1981)
ข้อมูลจากฝ่ายวารสารและเอกสาร คณะกรรมการจัดทำเว็บไซต์ สำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปีการศึกษา 2546
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA 2
โรมัน ไวเดินเฟ็ลเลอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ไวเดินเฟ็ลเลอร์ขณะฝึกซ้อมกับโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ในปี 2012
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โรมัน ไวเดินเฟ็ลเลอร์
วันเกิด:   (1980-08-06) 6 สิงหาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี)
สถานที่เกิด:  ดีทซ์, เยอรมนีตะวันตก
ส่วนสูง:  1.88 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมายเลข:  1
สโมสรเยาวชน
1985–1996:  ชปอร์ทฟร็อยน์เดอไอส์บัคทาล
1996–1998:  ไคเซิร์สเลาเทิร์น
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1998–2002 |  ไคเซิร์สเลาเทิร์น |  6 |  (0) |
| 2002– |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |  254 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 1999–2001 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 21 ปี |  3 |  (0) |
| 2005 |  เยอรมนี เบ |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:00, 2 กันยายน 2012 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22:00, 2 กันยายน 2012 (UTC)
โรมัน ไวเดินเฟ็ลเลอร์ (เยอรมัน: Roman Weidenfeller; เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ในบุนเดิสลีกา ตำแหน่งผู้รักษาประตู และได้รับตำแหน่งรองกัปตันทีมคนปัจจุบันของโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์อีกด้วย
ประวัติการเล่นฟุตบอลสโมสร > ไคเซิร์สเลาเทิร์น

ใน ค.ศ. 1996 ไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้ย้ายไปแอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น ในชุดทีมเยาวชน เขาได้ลงเล่นครบ 40 นัดในฤดูกาลแรกและฤดูกาลที่สอง เขาได้รับเลื่อนให้ไปเล่นในทีมชุดใหญ่ของไคเซิร์สเลาเทิร์นใน ค.ศ. 1998 แต่พอเขาได้ลงเล่นในทีมชุดใหญ่รวมสองฤดูกาลเขาได้ลงเล่นแค่ 6 นัด
ประวัติการเล่นฟุตบอลสโมสร > โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์

ไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้ย้ายไปโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ใน ค.ศ. 2002 ด้วยค่าตัวฟรี และได้มาแทนที่ของเย็นส์ เลมัน ที่ได้ย้ายไปอยู่กับสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีก โดยในนัดแรกในการลงเล่นให้กับดอร์ทมุนท์คือในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2003 ในนัดที่เจอกับทีมเก่าอย่างไคเซิร์สเลาเทิร์น โดยดอร์ทมุนท์แพ้ไป 1-0
ใน ค.ศ. 2005 ไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่าซ้ายของเขาในระหว่างการฝึกซ้อมกับทีมและได้รับการผ่าตัดซึ่งใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะกลับมาลงเล่นได้
ในฤดูกาล 2007-2008 ไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้รับโทษห้ามลงสนามในการแข่งขันฟุตบอลสามนัด และปรับเงิน 10,000 ยูโรในโทษฐานที่เขาไปมีปากเสียงกับเกรัลด์ อซาโมอาห์ ในนัดที่พบกับ สโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04 หลังจากการแข่งขันเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ทางอซาโมอาห์และไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้ออกมาขอโทษซึ่งกันและกันจากการปะทะกันในนาทีที่ 51 โดยไวเดินเฟ็ลเลอร์เป็นคนเสนอขอโทษอซาโมอาห์ก่อนตามรายงานข่าว
เกียรติประวัติ > สโมสร

บุนเดิสลีกา (2): 2010–11, 2011–12
เดเอ็ฟเบ-โพคาล (1): 2011–12
สถิติ

| ระดับสโมสร> ฤดูกาล.Germany | ระดับสโมสร> สโมสร.Germany | ระดับสโมสร> ลีก.Germany | เกมลีก> ลงเล่น.ลีก | เกมลีก> ประตู.ลีก | ฟุตบอลถ้วย> ลงเล่น.DFB-Pokal | ฟุตบอลถ้วย> ประตู.DFB-Pokal | ระดับทวีป> ลงเล่น. ยุโรป | ระดับทวีป> ประตู. ยุโรป | รวม> ลงเล่น.รวม | รวม> ประตู.รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000–01 | แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น | บุนเดิสลีกา | 3 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 |
| 2001–02 | แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น | บุนเดิสลีกา | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 |
| 2002–03 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | 0 |
| 2003–04 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 17 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 21 | 0 |
| 2004–05 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 26 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 26 | 0 |
| 2005–06 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 24 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 24 | 0 |
| 2006–07 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 34 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 34 | 0 |
| 2007–08 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 0 |
| 2008–09 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 32 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 35 | 0 |
| 2009–10 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 30 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 33 | 0 |
| 2010–11 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 33 | 0 | 2 | 0 | 8 | 0 | 43 | 0 |
| 2011–12 | โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | บุนเดิสลีกา | 25 | 0 | 1 | 0 | 3 | 0 | 29 | 0 |
| รวม | Germany | Germany | 252 | 0 | 9 | 0 | 16 | 0 | 277 | 0 |
| สรุปรวม | สรุปรวม | สรุปรวม | 252 | 0 | 9 | 0 | 16 | 0 | 277 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สถิติของ Roman Weidenfeller ที่ Soccerbase
Career stats at Fussballdaten.de (เยอรมัน)
Roman Weidenfeller football profile from Yahoo! Sports UK
ESPN Profile เก็บถาวร 2007-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปวีณา หงสกุล

| ปวีณา หงสกุลม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ดำรงตำแหน่ง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556 – 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 (0 ปี 326 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ก่อนหน้า: สันติ พร้อมพัฒน์
ถัดไป: อดุลย์ แสงสิงแก้ว
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2543 (0 ปี 332 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า: พิทักษ์ อินทรวิทยนันท์
ถัดไป: อดิศัย โพธารามิก
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ดำรงตำแหน่ง 5 ตุลาคม พ.ศ. 2541 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 (0 ปี 277 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า: ประกอบ สังข์โต
ถัดไป: วุฒิ สุโกศล
เลขาธิการพรรคชาติพัฒนา
ดำรงตำแหน่ง 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 – 31 สิงหาคม พ.ศ. 2547 (1 ปี 205 วัน)
ก่อนหน้า: สุวัจน์ ลิปตพัลลภ
ถัดไป: ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 (75 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชากรไทย (2531–2539)   ชาติพัฒนา (2539–2547)   ไทยรักไทย (2547–2549)   ชาติไทย (2549–2551)  เพื่อไทย (2555–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: ประมวล หุตะสิงห์ (หย่า)
บุตร: 1 คน

ปวีณา หงสกุล (เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) ชื่อเล่น ปิ๊ก อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นักการเมืองสตรีชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครหลายสมัย เป็นที่รู้จักในบทบาทของนักสังคมสงเคราะห์และผู้ดำเนินงานในนามมูลนิธิปวีณา
การศึกษา

สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสตรีวรนาถ บางเขน กรุงเทพมหานคร
สำเร็จการศึกษา โรงเรียนเคนยอน เร เมธอดิสต์ เกิร์ล สกูล ปีนัง (Kenyon Rae Methodist Girls School) ประเทศมาเลเซีย
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี Bachelor Of Commerce Bliss College เมืองโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา
สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรชั้นสูง สถาบันพระปกเกล้า รัฐสภารุ่นที่ 1
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์การเมือง คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปริญญากิตติมศักดิ์
คหกรรมศาสตร์บัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาพัฒนาการครอบครัวและเด็ก สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ประวัติการทำงาน

เริ่มต้นการทำงานที่สถานทูตสหรัฐอเมริกา ต่อมาเข้าทำงานที่ ลุค อีสต์ แม็กกาซีน และเข้าทำงานที่ธนาคารกรุงศรีอยุธยา เป็นเวลา10 ปี จนได้เป็นผู้จัดการธนาคาร สาขาลาดพร้าว แล้วลาออกมาเป็น ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการโรงแรมโซฟิเทล หัวหิน ก่อนจะเข้าสู่วงการเมืองในสังกัดพรรคประชากรไทย ของนายสมัคร สุนทรเวช และต่อมาย้ายไปอยู่พรรคชาติพัฒนา
อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร 6 สมัย
ประธานมูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี (องค์การสาธารณประโยชน์)
ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี
เลขาธิการพรรคชาติพัฒนา
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (กำกับดูแลการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย)
ประธานคณะกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
รองประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. 2542 สภาผู้แทนราษฎร
ประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสภาผู้แทนราษฎร
ประธานคณะกรรมการเร่งรัดและประสานการปฏิบัติงานเยาวชน สตรี ภาครัฐและเอกชนสำนักนายกรัฐมนตรี
รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง
ประธานชมรมรัฐสภาสตรีไทยคนแรก (ประธานชมรม ส.ส.หญิง-วุฒิสภาหญิง)
ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดใหญ่ โรงแรม โซฟิเทล หัวหิน
ผู้จัดการธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) สาขาลาดพร้าว
การดำรงตำแหน่งทางการเมือง

ส.ส. กรุงเทพฯ เขต 13 พรรคประชากรไทย เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2531
ลงสมัคร ส.ส. กทม. เขต 12 พรรคประชากรไทย เมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2535 แต่ไม่ได้รับเลือก
ส.ส. กรุงเทพฯ เขต12 พรรคประชากรไทย เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2535
ส.ส. กรุงเทพฯ เขต 12 พรรคประชากรไทย เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2538
รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง (นายสมัคร สุนทรเวช) 1 สิงหาคม 2538
โฆษกพรรคประชากรไทย และรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง 9 กรกฎาคม 2539
ส.ส. กรุงเทพฯ เขต 12 พรรคชาติพัฒนา เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2539 (ลาออกเมื่อ 6 มิ.ย.2543)
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม 5 ตุลาคม 2541 (พ้นตำแหน่ง 9 ก.ค.2542)
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี 9 กรกฎาคม2542 (ลาออกเมื่อ 6 มิ.ย. 2543)
รองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนา 5 เมษายน 2543
ลงสมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2543 แต่ไม่ได้รับเลือก
เลขาธิการพรรคชาติพัฒนา 15 มีนาคม 2546
ส.ส.บัญชีปาร์ตี้ลิสต์ พรรคชาติพัฒนา 6 มกราคม 2544
ลาออกจากพรรคชาติพัฒนาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2547
ลงสมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2547 ในนามผู้สมัครอิสระ แต่ไม่ได้รับเลือก
ส.ส.กรุงเทพฯ เขต 15 พรรคไทยรักไทย เมื่อวันที่  6 กุมภาพันธ์ 2548
ส.ส.กรุงเทพฯ เขต 15 พรรคไทยรักไทย เมื่อวันที่  2 เมษายน 2549 (โมฆะ)
กรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย 24 เมษายน 2548
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นของมนุษย์ 30 มิถุนายน 2556
หมายเหตุ : ในการดำรงตำแหน่งทางการเมือง นางปวีณา หงสกุล ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร์ทั้งสิ้น 6 สมัย
ชีวิตส่วนตัวและเส้นทางทางการเมือง

นางปวีณาเกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวน 6 คน บิดา คือ น.อ. (พิเศษ) เพิ่ม หงสกุล และมารดา คือ นางเกยูร หงสกุล
นางปวีณามีชื่อเล่นว่า "ปิ๊ก" เป็นน้องสาวของ อาภัสรา หงสกุล ผู้เป็น นางงามจักรวาลชาวไทยคนแรก มีบุตรชายคือ นายษุภมน หุตะสิงห์ ลงเล่นการเมืองระดับท้องถิ่นได้เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตสายไหม เขต 1 เมื่อปี พ.ศ. 2548 นอกจากนี้มีน้องชายคือ นายฉมาดล หงสกุล ที่เป็น ส.ก. เขตสายไหม เขต 2 และ  นายเอกภาพ หงสกุล  เป็นประธานสภาเขตสายไหม อีกด้วย
นางปวีณา หงสกุล ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร์ทั้งสิ้น 6 สมัย (2531-2549) และดำรงตำแหน่งที่สำคัญทางการเมือง อาทิ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (กำกับดูแลการท่องเที่ยว) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี  และเลขาธิการพรรคหญิงคนแรกของพรรคชาติพัฒนา นางปวีณาเคยลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร 2 ครั้ง โดยครั้งแรกในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ในสังกัดพรรคชาติพัฒนา ได้เบอร์ 5 และครั้งที่ 2 คือ ในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547 โดยไม่สังกัดพรรคการเมืองใด ได้เบอร์ 7 อันเป็นเบอร์เก่าของนายสมัคร สุนทรเวช อดีตผู้ว่าฯ คนก่อน ในการหาเสียงคราวนี้นางปวีณาใช้สีชมพูเป็นสีประจำตัว ซึ่งมีความหมายถึงความอ่อนหวานของผู้หญิง แต่ นางปวีณาต้องพบกับคู่แข่งคนสำคัญจากพรรคประชาธิปัตย์คือ นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ก่อนการลงคะแนน ความนิยมของทั้งคู่คี่สูสีกันมาก จนกระทั่งผลการเลือกตั้งออกมา ปรากฏว่า นางปวีณาได้คะแนนเสียงเป็นอันดับที่ 2 มีคะแนนเสียงมากถึง 6 แสนกว่าคะแนน
หลังจากนี้ นางปวีณาได้เข้าสังกัดกับทางพรรคไทยรักไทย อันเนื่องจากพรรคชาติพัฒนาได้ยุบรวมกับพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 นางปวีณาได้ลงเลือกตั้งในเขตสายไหมและได้รับการเลือกตั้งไปด้วยคะแนนที่ทิ้งห่างคู่แข่งขันอย่างมาก เนื่องจากมีฐานเสียงอยู่บริเวณนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 ภายหลังจึงได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคชาติไทย
ในกลางปี พ.ศ. 2552 ได้ออกมาเปิดเผยกับสังคมว่าป่วยเป็นมะเร็งทรวงอกมานานกว่า 5 ปี โดยที่ไม่มีใครทราบนอกจากคนในครอบครัว โดยได้ต่อสู้กับโรคนี้มาโดยตลอด จนเกือบหายเป็นปกติในปัจจุบัน
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
การทำงานสาธารณประโยชน์

นางปวีณามีภาพลักษณ์ที่ทุกคนรู้จักดี คือ เป็นผู้ที่ทำงานด้านสังคมสงเคราะห์เกี่ยวกับปัญหาผู้หญิงและเยาวชน โดยมีมูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี (องค์การสาธารณประโยชน์) เป็นองค์กรให้ความช่วยเหลือ ซึ่งมักจะมีผลงานปรากฏตามสื่อมวลชนเป็นระยะ ๆ ซึ่งบทบาทในด้านนี้ของนางปวีณาโดดเด่นมาก จนได้รับการขนานนามว่า "แม่พระ"
มูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี (องค์การสาธารณประโยชน์) ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2542 มีนางปวีณา ดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี (องค์การสาธารณประโยชน์) โดยมูลนิธิฯ มีวัตถุประสงค์ที่จะให้ความช่วยเหลือกับเด็กและสตรีที่ถูกละเมิดสิทธิ ถูกทารุณกรรม ถูกเอารักเอาเปรียบ ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อให้รับความเป็นธรรมและสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้เป็นปกติสุขอย่างถาวรสืบไป เป็นการช่วยเหลือรัฐบาลในฐานะพลเมืองดีอีกทางหนึ่ง นอกจากนี้มูลนิธิฯ ยังได้เปิดสายด่วน "1134" และ "ตู้ ปณ.222 ธัญบุรี" เพื่อรับเรื่องร้องทุกข์อีกด้วย
นางปวีณา ได้กล่าวถึงจุดมุ่งหมายในการก่อตั้งมูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี (องค์การสาธารณประโยชน์) ว่า "จุดมุ่งหมายของมุลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี ที่ตั้งขึ้นมานั้น เราจะทำในกรณีที่ได้รับการร้องขอ ร้องเรียนให้เข้าไปช่วย โดยถ้าเป็นในกรณีที่เจ้าหน้าที่ของรัฐเข้าไปช่วยเหลือแล้วนั้นเราจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยเราจะทำอย่างเดียวคือต้องเข้ามาร้องขอให้เราเข้าไปช่วย ไม่ว่าจะเป็นกรณีเด็กถูกข่มขืน โดยทารุณกรรม ถูกละเมิดสิทธิ ใช้แรงงานเด็กผิดกฎหมาย กรณีต่าง ๆ เหล่านี้ เมื่อเราได้รับการร้องทุกข์แล้วขั้นตอนต่อไปก็คือการเชิญเจ้าทุกข์เข้ามาที่มูลนิธิเพื่อให้ข้อมูล ถ้าเห็นว่ามีน้ำหนัก จากนั้นก็จะมีชุดเฉพาะกิจของเราเข้าไปสืบก่อนล่วงหน้าว่าเป็นจริงที่ตามได้รับหารร้องเรียนมาหรือไม่ ถ้าข้อร้องเรียนมีมูลเราก็จะประสานงานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งเจ้าทุกข์ได้ไปแจ้งความไว้แล้วเพื่อดำเนินการต่อไปเป็นการช่วยเหลือทางราชการอีกทางหนึ่ง และเมื่อเราได้ช่วยเหลือเด็กแล้ว ก็จะต้องดูต่อไปว่า เด็กสามารถที่จะอยู่กับครอบครัวได้หรือไม่ ถ้ากรณีเด็กต้องการฟื้นฟูสภาพจิต หรือฝึกอาชีพ เราก็จะประสานงานกับกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมต่อไป แต่สำหรับกระบวนการยุติธรรมต่าง ๆ มูลนิธิฯ จะดูแลต่อไปจนสิ้นคดีนั้น"
การดำรงตำแหน่งอื่น ๆ

อนุกรรมการแก้ไขปัญหาโสเภณีเด็กของกรรมาธิการเยาวชน สตรี และผู้สูงอายุ สภาผู้แทนราษฎร
ประธานคณะอนุกรรมการเยาวชน สภาผู้แทนราษฎร
โฆษกกรรมาธิการเยาวชน สตรีและผู้สูงอายุ สภาผู้แทนราษฎร
ประธานกรรมาธิการ การวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สภาผู้แทนราษฎร
ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน (นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ)
ประธานมูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี (องค์การสาธารณประโยชน์)
อาจารย์พิเศษ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ