stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอปราสาท
การขนส่ง > ทางบก

อำเภอปราสาทตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดิน 2 สาย จึงเป็นทางผ่านที่สำคัญ สามารถเดินทางมาโดยทางถนนได้สะดวกหรือสามารถเดินทางโดยรถโดยสารประจำทาง ซึ่งมีรถโดยสารประจำทางหลายสายดังนี้
รถประจำทางสาย กรุงเทพ ปลายทางสุรินทร์
รถประจำทางสาย กรุงเทพ ปลายทาง ศรีสะเกษ
รถประจำทางสาย กรุงเทพ ปลายทาง กันทรลักษ์-เขาพระวิหาร
รถประจำทางสาย กรุงเทพ ปลายทาง อุบลราชธานี
รถประจำทางสาย นครราชสีมา ปลายทาง สุรินทร์
รถประจำทางสาย นครราชสีมา ปลายทาง ศรีสะเกษ
รถประจำทางสาย นครราชสีมา ปลายทาง อุบลราชธานี
รถประจำทางสาย มุกดาหาร ปลายทาง พัทยา
รถประจำทางสาย อุบาลราชธานี ปลายทาง พัทยา
การขนส่ง > รถไฟ

สามารถเดินทางมาลงที่สถานีรถไฟสุรินทร์ แล้วต่อรถโดยสารจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุรินทร์ได้ มีทั้งรถสองแถว รถตู้ รถบัสสายสุรินทร์-ช่องจอมและรถประจำทางอื่น ๆ ที่ผ่านทางอำเภอปราสาทให้บริการ ระยะทางจากอำเภอเมืองสุรินทร์ถึงอำเภอปราสาท มีระยะทางเพียง 28 กิโลเมตร
เศรษฐกิจ

สภาพเศรษฐกิจโดยรวมของอำเภอปราสาทอยู่ในเกณฑ์ค่อนข้างดี  การกระจายความเจริญอยู่ในระดับปานกลาง  สภาพคล่องทางเศรษฐกิจและเงินหมุนเวียนในระบบตลาดอยู่ที่ลำดับที่2ของจังหวัดสุรินทร์  (รองจากอำเภอเมืองสุรินทร์) การเจริญเติบโตด้านอุตสาหกรรมใน พ.ศ. ธันวาคม 2561 มียอดการลงทุนสะสม อันดับ 2 ของจังหวัดสุรินทร์
(อ.เมือง 229 โรงงาน/เงินลงทุน 7,854.225 ล้านบาท/แรงงาน 4,093 คน  อ.ปราสาท 53 โรงงาน/เงินลงทุน 6,007.884 ล้านบาท/แรงงาน 2,729 คน  ข้อมูลจาก สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดสุรินทร์  )
สาเหตุที่ทำให้อำเภอปราสาทมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจค่อนข้างดี เนื่องจากคณะรัฐมนตรีได้วางยุทธศาสตร์ให้จังหวัดสุรินทร์เป็นหนึ่งในประตูสู่อินโดจีนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพื่อให้ประเทศเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางบกของอาเซียน อำเภอปราสาทมีที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญของเส้นทางการขนส่งที่มีถนนสายสำคัญผ่านสองสายคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24(ถนนสีคิ้ว-เดชอุดม) ซึ่งมีจุดเริ่มต้นจากอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมาผ่านเข้าสู่เขตจังหวัดบุรีรัมย์(อำเภอหนองกี่ อำเภอนางรอง อำเภอเฉลิมพระเกียรติและอำเภอประโคนชัย) เข้าเขตจังหวัดสุรินทร์ที่อำเภอปราสาท ผ่านอำเภอสังขะ เข้าสู่จังหวัดศรีสะเกษและและไปสิ้นสุดที่อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งสามารถออกสู่ประตูอินโดจีนที่ด่านช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานีได้
ปัจจุบันการเดินทางจากอำเภอปราสาท โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24(ถนนสีคิ้ว-เดชอุดม) ไปยังกรุงเทพมหหานครเป็นถนน4ช่องจราจรจนถึงแยกต่างระดับอำเภอสีคิ้ว ถนนสายสำคัญอีกเส้นหนึ่ง คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214(กาฬสินธุ์-ช่องจอม) มีจุดเริ่มต้นจากเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ ผ่านจังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดมหาสารคาม เข้าสู่จังหวัดสุรินทร์ที่อำเภอท่าตูม อำเภอเมืองสุรินทร์ อำเภอปราสาท เข้าสู่อำเภอกาบเชิงและสิ้นสุดที่ประตูอินโดจีน ช่องจอม ซึ่งสามารถเชื่อมต่อกับถนนหมายเลข 68 ของกัมพูชาทีทางรัฐบาลไทยให้เงินช่วยเหลือในการพัฒนาเส้นทาง จากเหตุผลที่กล่าวมาข้างต้นทำให้อำเภอปราสาท อยู่ในฐานะที่เป็นดินแดนเชื่อมโยงของจังหวัดและของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ส่งผลให้การลงทุนในอำเภอปราสาทขยายตัวอย่างต่อเนื่อง แม้จะมีบางปีที่เกิดภาวะถดถอยบ้าง จากภาวะเศรษฐกิจโลกและความไม่มั่นคงทางการเมืองของประเทศ อย่างไรก็ดี ยุทธศาสตร์ที่ตั้งของอำเภอปราสาทยังคงเสียเปรียบอำเภอประโคนชัยและอำเภอนางรอง ของจังหวัดบุรีรัมย์ได้ เนื่องจากอำเภอดังกล่าวมีที่ตั้งที่สามารถเชื่อมต่อสู่ภาคตะวันออกได้
ในภาคเกษตรกรรม มีพืชเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ยางพารา ข้าว มันสำปะหลัง และอ้อย ส่วนในภาคอุตสาหกรรม ส่วนใหญ่จะเป็นอุตสาหกรรมประเภทแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร เช่น โรงสีไฟ ซึ่งกระจายอยู่ทั่วไป โดยอำเภอปราสาทมีโรงงานอุตสาหกรรมที่สำคัญ เช่น โรงงานน้ำตาล, โรงไฟฟ้า และโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าขนาดใหญ่ เป็นต้น
ย่านการค้าที่สำคัญในตัวอำเภอมีดังนี้
เทศบาลตำบลกังแอน จุดศูนย์กลางของอำเภอ
ปราสาทเมืองใหม่ ตำบลบ้านพลวง ประชิดกับเขตเทศบาลตำบลกังแอน
เทศบาลตำบลนิคมปราสาท บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยการอาชีพปราสาท และสำนักงานขนส่งจังหวัดสุรินทร์ สาขาอำเภอปราสาท
บุคคลที่มีชื่อเสียง

พระครูประสาทพรหมคุณ (หงษ์ พฺรหฺมปญฺโญ) อดีตพระเกจิอาจารย์ชื่อดัง,อดีตเจ้าอาวาสวัดเพชรบุรี (สุสานทุ่งมน) ตำบลทุ่งมน อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์
พันตำรวจเอกหญิงอัญชุลี ธีระวงศ์ไพศาล อดีตรองโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
โนนี่ เบวอนคามิโน

อันโทนี่ เบวอนคามิโน (เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 1966) หรือรู้จักในชื่อ โนนี่ เบวอนคามิโน เป็นนักแสดงชาวฟิลิปปินส์
ผลงาน > ภาพยนตร์

| --- | --- |
ปี: เรื่อง
1994: Nag-Iisang Bituin
1995: Patayin sa Sindak si Barbara
1995: Costales
1995: Nena
1996: Ama, Ina, Anak
1996: Kahit Kailan
1997: Rizal sa Dapitan
1997: Calvento Files: The Movie
1998: Magandang Hatinggabi
1998: Jose Rizal
1999: Still Lives
2000: Tunay Na Mahal
2000: Lagarista
2000: Ex-Con
2000: Ping Lacson: Supercop
2001: Mila
2001: La vida Rosa
2001: Bagong Buwan
2002: Alyas Bomba Queen
2002: Mga Munting Tinig
2003: Noon at Ngayon: Pagsasamang Kay Ganda
2004: Feng Shui
2005: Maging Akin Muli
2005: Shake Rattle & Roll 2k5
2006: Batad: Sa paang palay
2007: Ataul: For Rent
2009: Boy
2011: Aswang
2011: A Mother's Story
2012: Mga Kidnapper Ni Ronnie Lazaro
2013: Alfredo S. Lim: The Untold story
2015: Heneral Luna
2016: Everything About Her
2016: Ang Babaeng Humayo
2017: Smaller and Smaller Circles
2017: Ang Larawan
2018: Goyo: Ang Batang Heneral
2018: Meet Me in St. Gallen
2018: Citizen Jake
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| --- | --- |
ปี: เรื่อง
2018: Asintado
2017: The Better Half
2016-2017: The Greatest Love
2016: My Super D
2016: Ang Probinsyano
2015-2016: Ningning
2015: My Faithful Husband
2015: Oh My G!
2014: Ikaw Lamang
2014: Pure Love
2013: Honesto
2013: Carlo J. Caparas' Dugong Buhay
2012: Walang Hanggan
2012: Precious Hearts Romances Presents: Hiyas
2011-2012: Glamorosa
2011-2012: Ikaw Ay Pag-Ibig
2011: Machete
2011: Carlo J. Caparas' Bangis
2010: Noah
2010: Tanging Yaman
2009: Kambal sa Uma
2009: Zorro
2009: Sine Novela Presents: Kung Aagawin Mo Ang Lahat Sa Akin
2008: Kahit Isang Saglit
2008: Ligaw na Bulaklak
2007-2008: Prinsesa ng Banyera
2007-2008: Mars Ravelo's Lastikman
2007-2008: Sine Novela Presents: Pasan Ko Ang Daigdig
2007: Lupin
2007: Komiks Presents: Pedro Penduko at ang mga Engkantao: Sigben
2005-2006: Etheria: Ang Ikalimang Kaharian ng Encantadia
2005: Ikaw ang Lahat sa Akin
2002-2003: Habang Kapiling Ka
1999-2001: Saan Ka Man Naroroon
1997-1998: Ikaw Na Sana
แอร์นิปปอน

แอร์นิปปอน (ญี่ปุ่น: エアーニッポン株式会社; โรมาจิ: Eā Nippon Kabushiki-gaisha) เป็นสายการบินท้องถิ่น ของญี่ปุ่น บินในเส้นทางระยะสั้น และเส้นทางระหว่างแผ่นดินใหญ่กับเกาะต่างๆของญี่ปุ่น โดยมีออล นิปปอน แอร์เวย์ เป็นบริษัทผู้ถือหุ้นใหญ่ทั้งหมด มีฐานบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2012-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
รายละเอียดฝูงบิน เก็บถาวร 2005-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โนบอดีเอลส์

Nobody Else เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามของวงบอยแบนด์อังกฤษเทกแดท โดยทางวงได้ปล่อยซิงเกิลแรกคือ "Sure" สามรถขึ้นถึงอันดับ 1 ได้อีกครั้ง และซิงเกิลที่ 2 คือ "Back For Good" เพลงนี้เป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวง โดยเพลงนี้สามารถขึ้นไปถึงอันดับหนึ่งของชาร์ตซิงเกิลของ 31 ประเทศ ซึ่งเพลงนี้ถือเป็นเพลงฮิตเพลงเดียวในอเมริกาของเทกแดต โดยขึ้นไปถึงอันดับ 7 และต่อมาทางวงได้ออกซิงเกิลที่สาม "Never Forget" ซึ่งยังคงขึ้นถึงอันดับหนึ่งเหมือนเดิม โดยอัลบั้มนี้ถือเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในทั้งในแแง่ของอัลบั้มและซิงเกิล โดยอัลบั้มนี้ขายได้กว่า 6 ล้านชุดทั่วโลก และทั้ง 3 ซิงเกิลได้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งหมด โดยอัลบั้มนี้ แกรี บาร์โลว์เป็นคนแต่งทั้งหมด (ทั้งนี้ วงได้ออกอีก 2 ซิงเกิล นั่นคือ "Every Guy" ซึ่งเป็นซิงเกิลโปรโมต และ "Sunday To Saturday" ที่ปล่อยเฉพาะในญี่ปุ่น)
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Sure" (นักร้องนำ: Barlow) | Gary Barlow • Mark Owen • Robbie Williams | Brothers in Rhythm | 3:42 |
| 2. | "Back for Good" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow | Gary Barlow • Chris Porter | 4:02 |
| 3. | "Every Guy" (นักร้องนำ: Barlow, Williams) | Barlow | Brothers in Rhythm • Barlow | 3:59 |
| 4. | "Sunday to Saturday" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow • Owen • Howard Donald | Brothers in Rhythm • Barlow | 5:03 |
| 5. | "Nobody Else" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow | Barlow • Porter | 5:48 |
| 6. | "Never Forget" (นักร้องนำ: Donald) | Barlow | Brothers in Rhythm • James • Jim Steinman | 5:12 |
| 7. | "Hanging Onto Your Love" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow • David Morales | David Morales | 4:09 |
| 8. | "Holding Back the Tears" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow | Brothers in Rhythm • Barlow | 5:29 |
| 9. | "Hate It" (นักร้องนำ: Barlow, Williams) | Barlow | Brothers in Rhythm • Barlow | 3:41 |
| 10. | "Lady Tonight" (นักร้องนำ: Barlow, Williams) | Barlow | Brothers in Rhythm • Barlow | 4:37 |
| 11. | "The Day After Tomorrow" (นักร้องนำ: Owen) | Barlow | Barlow • Porter | 4:53 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | โปรดิวเซอร์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Sure" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow • Owen • Williams | Brothers in Rhythm | 3:42 |
| 2. | "Back for Good" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow | Barlow • Porter | 4:02 |
| 3. | "Babe" (Return remix) (นักร้องนำ: Owen) | Barlow | Wales • Steve Jervier | 4:55 |
| 4. | "Pray" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow | Wales • Steve Jervier | 3:43 |
| 5. | "Nobody Else" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow | Barlow • Porter | 5:48 |
| 6. | "Never Forget" (นักร้องนำ: Donald) | Barlow | Brothers in Rhythm • James • Steinman | 5:12 |
| 7. | "Holding Back the Tears" (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow | Brothers in Rhythm • Barlow | 5:29 |
| 8. | "Every Guy" (นักร้องนำ: Barlow, Williams) | Barlow | Brothers in Rhythm • Barlow | 3:59 |
| 9. | "Love Ain't Here Anymore" (American version) (นักร้องนำ: Barlow) | Barlow | Wales • Steve Jervier | 4:04 |
| 10. | "The Day After Tomorrow" (นักร้องนำ: Owen) | Barlow | Barlow • Porter | 4:53 |
เฮนุตเซน

เฮนุตเซน เป็นพระนามของพระมเหสีและสมเด็จพระราชินีของราชวงศ์อียิปต์โบราณที่อาศัยและปกครองในช่วงราชวงศ์ที่สี่ ของยุคราชอาณาจักรเก่า พระองค์เป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองหรือสามของฟาโรห์คูฟู และพระศพอาจจะถูกฝังอยู่ที่กิซา
ชีวประวัติ > พระชนม์ชีพ

ไม่ค่อยมีใครรู้จักเกี่ยวกับพระชนม์ชีพของพระองค์ นักวิชาการบางคนเชื่อว่าพระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์สเนฟรู แต่ข้อมูลนี้ไม่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ซึ่งชื่อดังกล่าวจะระบุว่าพระองค์เป็นเจ้าหญิง เอกสารเดียวที่อธิบายว่าพระองค์เป็นเจ้าหญิงคือ แผ่นหินสลักที่มีชื่อเสียงจากราชวงศ์ที่ 26 เป็นบันทึกที่ระบุโดยนักวิชาการในปัจจุบันเป็นของปลอมโดยนักบวช ทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานะเป็นเจ้าหญิงเฮนุตเซนยังคงเป็นปริศนา แต่พระองค์ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นพระมเหสีของฟาโรห์
ชีวประวัติ > พระโอรสและธิดา

พระองค์เป็นที่รู้กันว่าได้ให้ประสูติอย่างน้อยสองเจ้าชาย จะมีเจ้ามีคูฟูคาฟ กับเจ้าชายมินคาฟ ซึ่งเจ้าชายคูฟูคาฟไม่ใช่พระองค์เดียวกับฟาโรห์คาเฟร พระนางเฮนุตเซนเป็นมารดาของฟาโรห์คาเฟรด้วย พระโอรสทั้งหมดของพระองค์ถูกฝังไว้ที่กิซ่า ที่ฝังพระศพของคูฟูคาฟอยู่ในมาสตาบาที่ถูกทำลายในช่วงยุคของราชอาณาจักรกลาง เพื่อที่จะสร้างเทวสถานของเทพีไอซิส
สุสานที่ฝังพระศพ

พระองค์อาจถูกฝังอยู่ในพีระมิด จี 1-ซี เชื่อกันว่าปิรามิดแห่งนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของปิรามิดของฟาโรห์คูฟู แต่ภายหลังได้เพิ่มไว้เนื่องจากด้านทิศใต้ของมันไม่สอดคล้องกับที่ของมหาพีระมิด ในความเป็นจริงด้านใต้ของพีระมิดสอดคล้องกับสุสานมาสตาบาของคูฟูคาฟที่อยู่ใกล้เคียง นอกจากนี้เชื่อว่าเจ้าชายคูฟูคาฟอาจจะเป็นพระองค์เดียวกันกับฟาโรห์คาเฟร และสร้างคาเฟร จี 1-ซี เป็นหลุมฝังศพของพระมารดา และพีระมิด จี 1-ซี ถูกระบุว่าเป็นปิรามิดที่ยังไม่เสร็จซึ่งสร้างขึ้นโดยรีบร้อน
เส้นขนานที่ 11 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 11 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 11 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก
ดูเพิ่ม

เส้นขนานที่ 10 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 12 องศาเหนือ
โทซะ

ระวังสับสนกับ โทสะ
โทซะ (ญี่ปุ่น: 土佐; โรมาจิ: tosa) อาจหมายถึงสถานที่ต่าง ๆ ที่เกียวข้องกับจังหวัดโคจิ
แคว้นโทซะ (土佐国) - หนึ่งในแคว้นของญี่ปุ่นพื้นที่เกือบจะตรงกับจังหวัดโคจิในปัจจุบัน
แคว้นศักดินาโทซะ (土佐藩) - แคว้นศักดินาในยุคเอโดะ
นครโทซะ (土佐市) - นครในจังหวัดโคจิ
อำเภอโทซะ (土佐郡) - อำเภอในจังหวัดโคจิ
เมืองโทซะ (土佐町) - เมืองในจังหวัดโคจิ
แคว้นคันธาระ

| คันธาระ गन्धार (สันสกฤต) |
| --- | --- |
ป. 800 ปีก่อน ค.ศ. – ป. ค.ศ. 1000
 Gandhara ที่ตั้งของคันธาระในเอเชียกลางตอนใต้และเอเชียใต้ (อัฟกานิสถานและปากีสถาน)
เปศวาร์ตักศิลาชาร์ซัดดาฮ์มัรดานคันธาระแม่น้ำคาบูลแม่น้ำสินธุแม่น้ำสินธุ ขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของแคว้นคันธาระที่มีจุดศุนย์กลางในลุ่มน้ำเปศวาร์ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศปากีสถานตะวันตกเฉียงเหนือ
เมืองหลวง: Kapisi (Bagram) Puṣkalavati (ชาร์ซัดดาฮ์) Puruṣapura (เปศวาร์) ตักษศิลา (ตักศิลา) Udabhandapura (ฮุนด์)
การปกครอง: 
ราชา:  

• ป. 550 ปีก่อน ค.ศ. : Pushkarasarin
• ป. 330 – ป. 316 ปีก่อน ค.ศ. : Taxiles
 
 
ยุคทางประวัติศาสตร์: โบราณ

• ก่อตั้ง : ป. 800 ปีก่อน ค.ศ.
• สิ้นสุด : ป. ค.ศ. 1000
 
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ: อัฟกานิสถาน ปากีสถาน
คันธาระตอนเหนือในแผนที่เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19
ภาพถ่ายดาวเทียมของคันธาระในปัจจุบัน (ตุลาคม ค.ศ. 2020)
คันธาระ (อักษรโรมัน: Gandhāra) เป็นแคว้นสมัยโบราณที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ปากีสถานตะวันตกเฉียงเหนือและบางส่วนของอัฟกานิสถานตะวันออกเฉียงใต้ในปัจจุบัน ในบริเวณรอบนอกของอนุทวีปอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือ มีจุดศุนย์กลางรอบหุบเขาเปศวาร์และหุบเขาสวัต แม้ว่าอิทธิพลทางวัฒนธรรมของ "Greater Gandhara" ขยายไปทั่วแม่น้ำสินธุถึงแคว้นตักศิลาในที่ราบสูงโปโตฮาร์และทางตะวันตกถึงหุบเขาคาบูลในอัฟกานิสถาน และทางเหนือถึงเทือกเขาการาโกรัม
การมีตัวตนของแคว้นคันธาระได้รับการยืนยันตั้งแต่สมัยฤคเวท (ป. 1500 –  1200 ปีก่อน ค.ศ.)และปรากฏในอเวสตะของโซโรอัสเตอร์ ซึ่งระบุเป็น Vaēkərəta สถานที่ที่สวยงามมากเป็นอันดับ 6 ของโลกที่สร้างโดยพระอหุระมาซดะ จากนั้นจึงเป็นหนึ่งใน 16 มหาชนบทในสมัยพระเวท โดยเป็นศูนย์กลางของศาสนาพระเวทและภายหลังก่อให้เกิดศาสนาฮินดู มีการระบุชื่อคันธาระในมหากาพย์พระเวทหลายแห่ง เช่น ฤคเวท, รามายณะ และมหาภารตะ โดยเป็นที่ประทับของพระนางคานธารี เจ้าหญิงแห่งอาณาจักรคันธาระ
อาณาจักรคันธาระในยุคเหล็กกลายเป็นมหาอำนาจในสมัย Pushkarasarin เมื่อประมาณ 550 ปีก่อน ค.ศ. คันธาระถูกพิชิตจากจักรวรรดิอะคีเมนิดในศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ. อเล็กซานเดอร์มหาราชใน 327 ปีก่อน ค.ศ. และภายหลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเมารยะก่อนกลายเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรอินโด-กรีก แคว้นนี้เคยเป็นศูนย์กลางของศาสนาพุทธแบบกรีกของอาณาจักรอินโด-กรีกและศาสนาพุทธแบบคันธาระในราชวงศ์ยุคหลัง เช่น อินโด-ไซเทีย, อินโด-พาร์เทีย และจักรวรรดิกุษาณะ คันธาระก็ยังเป็นศูนย์กลางของการเผยแผ่ศาสนาพุทธเข้าสู่เอเชียกลางและเอเชียตะวันออก
แคว้นนี้เสี่อมถอยอย่างต่อเนื่องหลังการรุกรานอย่างรุนแรงโดยAlchon Hunsในคริสต์ศตวรรษที่ 6 และชื่อคันธาระหายไปจากแผนที่หลังการพิชิตของแมฮ์มูด แฆซแนวีใน ค.ศ. 1001
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กมหาชนบท |
| --- | --- | --- |
| อาณาจักร |  อังคะ (จามปา)  มคธ (ราชคฤห์  ปาฏลีบุตร)  กาสี (พาราณสี)  โกศล (สาวัตถี)  วัชชี (เวสาลี)  มัลละ (ปาวา  กุสินารา)  เจตี (โสตถิตถิวดี)  วังสะ (โกสัมพี)  กุรุ (อินทรปัตถ์)  ปัญจาละ (กัมปิละ  กันยากุพย์  สังกัสสะ)  มัจฉะ (สาคละ)  สุรเสนะ (มถุรา)  อัสสกะ (โปตนะ)  อวันตี (อุชเชนี)  คันธารราฐ (ตักสิลา)  กัมโพชะ (ทวารกะ)  |  |
| แคว้น |  สักกะ (กบิลพัสดุ์)  โกลิยะ (เทวทหะ)  ภัคคะ (สุงสุมารคีรี)  วิเทหะ (มิถิลา)  อังคุตตราปะ (อาปณะ)  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 2 
อื่น ๆ:  IdRef 
33°45′22″N 72°49′45″E﻿ / ﻿33.7560°N 72.8291°E﻿ / 33.7560; 72.8291
แสวง ธีระสวัสดิ์

| แสวง ธีระสวัสดิ์ |
| --- | --- |


อธิบดีกรมตำรวจ
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2532 – 21 มกราคม พ.ศ. 2534
ก่อนหน้า: พลตำรวจเอกเภา สารสิน
ถัดไป: พลตำรวจเอกสวัสดิ์ อมรวิวัฒน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ตำบลนางเลิ้ง อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี
เสียชีวิต: 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 (72 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงอารีย์ ธีระสวัสดิ์

พลตำรวจเอก แสวง ธีระสวัสดิ์ (27 ตุลาคม พ.ศ. 2474 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546) อดีตอธิบดีกรมตำรวจ คนที่ 26
ประวัติ

พลตำรวจเอก แสวง ธีระสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ที่ตำบลนางเลิ้ง อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรของนายสวัสดิ์และนางสะอาด ธีระสวัสดิ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 3 คน คือ
นางไสว เหมาะใจ
พลตำรวจเอกแสวง ธีระสวัสดิ์
พลอากาศเอกชาญ ธีระสวัสดิ์
สมรสกับคุณหญิงอารีย์ ธีระสวัสดิ์ มีบุตรสามคน ได้แก่ พล.ต.อ.ธนิตศักดิ์ ธีระสวัสดิ์ อดีตที่ปรึกษาพิเศษสำนักงานตำรวจแห่งชาติ นางขัตติยา ธีระสวัสดิ์ และ พล.ต.อ.สุชาติ ธีระสวัสดิ์ รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
การศึกษา

พลตำรวจเอก แสวง เริ่มเรียนที่โรงเรียนประชาบาลตำบลรังสิต อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี จนกระทั่งจบชั้นมัฐยมต้นเมื่อปี 2484 ต่อมาเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมวัดห้วยโป่ง (จันทร์ราษฎร์บำรุง) จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปี 2490 จบชั้นเตรียมอุดมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนอำนวยศิลป์พระนคร และจบชั้นเตรียมอุดมศึกษาปีที่ 2 ที่โรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รับราชการ

18 กันยายน พ.ศ. 2518 เป็นรองผู้บังคับการตำรวจนครบาลพระนครเหนือ
1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 เป็นหัวหน้ากองวิชาการ กรมตำรวจ
22 ตุลาคม พ.ศ. 2523 เป็นผู้บังคับการตำรวจนครบาลพระนครใต้
14 ตุลาคม พ.ศ. 2524 เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจนครบาล
1 ตุลาคม พ.ศ. 2526 เป็นรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล
2 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาล
10 มิถุนายน พ.ศ. 2529 เป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ
2 ตุลาคม พ.ศ. 2530 เป็นรองอธิบดีกรมตำรวจ
1 ตุลาคม พ.ศ. 2532 เป็นอธิบดีกรมตำรวจ
21 มกราคม พ.ศ. 2534 ลาออกจากราชการก่อนเกษียณอายุเพราะได้รับผลกระทบทางการเมือง
ถึงแก่อนิจกรรม

พลตำรวจเอก แสวง ธีระสวัสดิ์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคเส้นเลือดในสมองอุดตัน ณ โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เวลา 23.57 น.
วันพุธที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เวลา 17.00 น. ขอรับพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ พร้อมด้วยเครื่องเกียรติยศประกอบศพ ณ ศาลา 5/1 วันตรีทศเทพ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์ 7 วัน มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพเวลากลางคืน กำหนด 7 คืน
วันพุธที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2547 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพพลตำรวจเอก แสวง ธีระสวัสดิ์ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2533 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2508 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2532 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2508 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 5 (ภ.ป.ร.5)
พ.ศ. 2524 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
โจเท้ง

โจเท้ง (จีน: 曹騰, 643-702) ในภาษาจีนฮกเกี้ยน หรือ เฉาเถิง ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง จี้ซิง (季興) ขันทีผู้มีชีวิตระหว่างยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน. เขารับใช้จักรพรรดิถึง 4 พระองค์ (ชุ่น,ชง,จื้อ,ฮวน). เขาเป็นบิดาบุญธรรมของ โจโก๋, และเป็นปู่บุญธรรมของ โจโฉ, ผู้ก่อตั้งรัฐ วุยก๊ก ใน ยุคสามก๊ก. ใน พ.ศ. 763 เมื่อมีการสถาปนาราชวงศ์วุยโดยบุตรชายของโจโฉ โจผี, โจเท้งได้รับการสถาปนาย้อนหลังเป็น "จักรพรรดิเกาวุย" (魏高帝), กลายเป็นขันทีเพียงผู้เดียวในประวัติศาสตร์จีนที่ได้รับเกียรตินี้
ชีวิต

โจเท้งรับราชการในราชสำนักฮั่นระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นอัน. ใน พ.ศ. 663 เมื่อ จักรพรรดิฮั่นชุ่น ยังคงเป็นองค์ชายหลิวเป่า, เติ้ง ซุย หรือ เติ้งไทเฮา ได้แต่งตั้งให้โจเท้งมารับใช้องค์ชายเพราะโจเท้งเป็นคนที่มีความซื่อสัตย์, เจียมเนื้อเจียมตัว และรอบคอบ. โจเท้งได้รับความไว้วางพระทัยจากจักรพรรดิฮั่นชุ่นและกลายเป็นพระสหายสนิทของพระองค์. ใน พ.ศ. 669 เมื่อจักรพรรดิฮั่นชุ่นเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ, โจเท้งได้เลื่อนขึ้นเป็นขันทีชั้นผู้ใหญ่
หลังจากจักรพรรดิฮั่นชุ่นเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 687, พระราชโอรสองค์เดียวของจักรพรรดิฮั่นชุ่นคือ องค์ชายหลิวปิ่ง พระชนมายุเพียง 1 พรรษาจึงขึ้นครองสิริราชสมบัติสืบต่อเป็น จักรพรรดิฮั่นชง แต่ครองได้เพียงปีเดียวก็เสด็จสวรรคตโดยไร้รัชทายาท ขุนพล เหลียงจี้ จึงสนับสนุนองค์ชายหลิวจวั่นพระชนมายุ 7 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็น จักรพรรดิฮั่นจื้อ แต่องค์จักรพรรดิก็ได้แสดงความไม่พอพระทัยต่อขุนพลเหลียงจี้ ทำให้เหลียงจี้ตัดสินใจวางยาพิษปลงพระชนม์จักรพรรดิฮั่นจื้อเสียใน พ.ศ. 689. ราชสำนักจึงแบ่งเป็น 2 ฝ่ายอีกครั้งในเรื่องการสรรหาผู้สืบทอดราชบัลลังก์
โดยโจเท้งได้อยู่ทางฝั่งของเหลียงจี้ในการสนับสนุนองค์ชายหลิวจื้อขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฮั่นฮวน กระทั่งถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 702
ครอบครัว

บทความหลัก: พงศาวลีวุยก๊ก § โจโก๋
ใบสั่งยา

สัญลักษณ์ในใบสั่งยา
℞ เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ในใบสั่งยาจากแพทย์ถึงเภสัชกร เริ่มแรกเข้าใจว่าเป็นการเขียนอักขระลงเลขยันต์เพราะสมัยก่อนการแพทย์ยังไม่เจริญก้าวหน้าและมีประสิทธิภาพเช่นปัจจุบัน โอกาสที่คนไข้จะหายหรือตายไม่ต่างกันมากนัก การอาศัยโชคช่วยจึงมีส่วนในการรักษา โดยการเขียนคำในภาษาลาตินว่า recipe (เรซิพี)  หมายถึง สูตร ตำรับ เขียนไปเขียนมามีการตัดหางตัวอาร์เลยกลายเป็น ℞ ที่เห็นกันในปัจจุบัน
แอร์นา เฟนท์ช

แอร์นา เฟนท์ช (21 เมษายน ค.ศ. 1909 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงและนักเขียนบทหญิงชาวเยอรมัน ซึ่งแอร์นาเล่นภาพยนตร์มากถึง 18 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง ค.ศ. 1944
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

A Man with Heart (1932)
The Tunnel (1933)
Das sündige Dorf (1940)
The White Hell of Pitz Palu (1950)
The Confession of Ina Kahr (1954)
Crown Prince Rudolph's Last Love (1955)
แหล่งข้อมูลอื่น

Erna Fentsch ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แอมโบรส เบียร์ซ

แอมโบรส เบียร์ซ
แอมโบรส กวินเนตต์ เบียร์ซ (Ambrose Gwinnett Bierce, เกิด 24 มิถุนายน ค.ศ. 1842 วันเสียชีวิต ไม่ปรากฏแน่ชัด คาดว่าราวๆ เดือนธันวาคม ค.ศ. 1913 หรือต้นปี ค.ศ. 1914) เป็นนักเขียนเรื่องเสียดสี และเรื่องสั้นชาวอเมริกัน ซึ่งผลงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ หนังสือรวบรวมคำคมขบขันและเสียดสีต่าง ๆ The devil’s dictionary (ค.ศ. 1911)และเรื่องสั้นเหนือจริงซึ่งมักเกี่ยวข้องกับความตาย (Tales of soldiers and civilians, ค.ศ. 1891) การหยิบเอาจิตใจของมนุษย์และแนวคิดหน่ายโลกมาเสียดเย้ยทำให้เขาได้รับฉายาว่า ‘เบียร์ซผู้ขมขื่น’ เบียร์ซเกิดในฟาร์มในโอไฮโอ พ่อแม่ซึ่งยากจนต้องเลี้ยงดูลูกถึงสิบสามคน  เขาจึงต้องทำงานเป็นลูกจ้างเล็ก ๆ น้อยๆ ทั้งตอนก่อนและหลังเป็นทหารของกองทหารฝ่ายเหนืออยู่สี่ปีในสงครามกลางเมืองสหรัฐ ระหว่างเป็นทหารเขาได้เลื่อนขั้นขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งถูกยิงกระสุนฝังในกะโหลกใต้หูข้างซ้าย  ช่วงปลายทศวรรษที่ 1860 เขาย้ายไปอยู่ซานฟรานซิสโก และเริ่มต้นอาชีพคอลัมนิสต์หนังสือพิมพ์ปากสามหาวที่ผู้คนกลัวเกรง  เขาทำอาชีพนี้อยู่นานมาก และได้สลับฉากไปอยู่อังกฤษสามปี  ในช่วงบั้นปลาย ปี ค.ศ. 1913 เมื่ออายุได้ 71 ปี เขาไปเม็กซิโกและหายสาบสูญไปในสงครามกลางเมือง
คำคม :  Marriage: a community consisting of a master, a mistress, and two slaves, making in all, two. (การแต่งงาน : ชุมชนอันประกอบขึ้นด้วยนายผู้หญิง นายผู้ชาย และทาสสองคน รวมแล้วเท่ากับสองคน)
ผลงานสำคัญ

Tales of Soldiers and Civilians (a.k.a., In the Midst of Life) (ค.ศ. 1892)
Can Such Things Be? (ค.ศ. 1893)
Collected Works (ค.ศ. 1912)
ผลงานสำคัญ > ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

A man with two lives (สองสำนวนแปล)  คนสองเงา ) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บุรุษสองชีวิต เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เหตุเกิดที่สะพานโอวล์ครีก (An occurrence at Owl Creek Bridge) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คืนหนึ่งในฤดูร้อน  (One summer night) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ Ambrose Bierce (ภาษาอังกฤษ)
สมาคมผู้ชื่นชอบ Ambrose Bierce (ภาษาอังกฤษ)
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม เก็บถาวร 2005-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์