stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตซอลนครราชสีมา วี-วัน
ประวัติสโมสร

สโมสรฟุตซอลนครราชสีมา วี-วัน ก่อตั้งเมื่อวันอังคารที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2558 ภายในงานการแถลงข่าวเปิดตัวสโมสรฯ “ร่วมนับหนึ่ง ประวัติศาสตร์ ฟุตซอลโคราช 2015" ที่โรงแรมวี-วัน โคราช อ.เมือง จ.นครราชสีมา เพื่อสู้ศึกไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2558 ซึ่งสโมสรฟุตซอลนครราชสีมา วี-วัน ได้รับสิทธิ์การทำทีมจากสโมสรฟุตซอลลีโอ บางซื่อ
ทั้งนี้ภายในงานเปิดตัวสโมสรฯ ยังได้แต่งตั้ง พลโทมารุต ลิ้มเจริญ ผู้ทรงคุณวุฒิ กองทัพบก เป็นประธานที่ปรึกษากิตติมศักดิ์, นายชัชวาล วงศ์จร เป็นประธานสโมสรฯ, นายวัชรพล โตมรศักดิ์ เป็นรองประธานสโมสรและผู้จัดการทีม และนายพัทยา เปี่ยมคุ้ม เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนแรกของสโมสรฯ
และในวันอาทิตย์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2558 ได้มีการเปิดตัวสโมสรฟุตซอลนครราชสีมา วี-วัน พร้อมด้วยการเปิดตัวทีมงานผู้ฝึกสอน ผู้เล่น และผู้ให้การสนับสนุนอย่างเป็นทางการ ประจำฤดูกาล 2015 ที่ลานน้ำตก ชั้น 1 ศูนย์การค้า เดอะมอลล์ นครราชสีมา เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ในศึก ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2558
สนามแข่งขัน

ในปี พ.ศ. 2558 หรือ ฤดูกาล 2015 ใช้อาคารโคราช ชาติชาย ฮอลล์ ภายในสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 เป็นสนามแข่งขันหลัก (บรรยากาศการแข่งขันนักแรกในบ้าน )
ในปี พ.ศ. 2559 หรือ ฤดูกาล 2016 ใช้อาคารลิปตพัลลภ ฮอลล์ ภายในสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 เป็นสนามแข่งขันหลัก
และในปี พ.ศ. 2560 หรือ ฤดูกาล 2017 ได้กลับมาใช้สนามแข่งขันเดิม คืออาคารโคราช ชาติชาย ฮอลล์ ภายในสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 เป็นสนามแข่งขันหลัก และมีสนาม เอ็มซีซี ฮอลล์ ภายในศูนย์การค้า เดอะมอลล์ นครราชสีมา เป็นสนามแข่งขันสำรอง
เพลงประจำสโมสร

แมวจอมพลัง SUPER CAT แมวจอมพลัง SUPER CAT / Nakhonratchasima V-One Futsal Club Official Soundtrack.
SUPER CAT FIGHT! SUPER CAT FIGHT! / Nakhonratchasima V-One Futsal Club Official Soundtrack.
สเต็ปยู / อีสดีสเลิฟ?

สเต็ป ยู/อีส ดีส เลิฟ? (ญี่ปุ่น: ステップ ユー/イズ ディス ラヴ; โรมาจิ: Suteppu yu / Izu disu rabu; ทับศัพท์: STEP you / is this LOVE?) เป็นซิงเกิลที่ 35 ของอายูมิ ฮามาซากิ  และเป็นซิงเกิลแรกของอายูมิ ฮามาซากิที่มีขายในประเทศไทย  เป็นซิงเกิลของนักร้องหญิงที่มียอดขายมากที่สุดจนถึงเดือนกันยายน 2005 เมื่อ มิกะ นากาชิม่าออกซิงเกิล "Glamorous Sky" โดยซิงเกิลนี้ได้บรรจุพีวีไว้ 3 พีวีด้วยกันคือ "สเต็ป ยู", "อีส ดีส เลิฟ?" และ "มาย เนม อีส วูเมน" จากอัลบั้มมายสตอรี่ โดยซิงเกิลมียอดขายรวม 345,000 แผ่น
รายชื่อเพลง

1.STEP you -Original Mix- Mixed by Koji Morimoto
2.is this LOVE? -Original Mix- Mixed by Koji Morimoto
3.Step you -Instrumental-
4.is this LOVE? -Instrumental-
มิวสิกวีดีโอ

1.Step you (Video clip)
2.is this LOVE? (Video clip)
3.my name's Women (Video clip)
การแสดงสด

13 เมษายน พ.ศ. 2548 – Minna no Terebi – "Step you"
16 เมษายน พ.ศ. 2548 – CDTV – "Step you"
22 เมษายน พ.ศ. 2548 – Music Fighter – "Step you"
29 เมษายน พ.ศ. 2548 – Music Station – "Step you"
6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 – Music Station – "Step you" and "is this Love?"
31 ธันวาคม พ.ศ. 2548 – CDTV Special 2005-2006 – "Step you" และ "Bold & Delicious"
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 เมษายน พ.ศ. 2548 | Oricon Daily Singles Chart | #1 |  |  |  |
| 20 เมษายน พ.ศ. 2548 | Oricon Weekly Singles Chart | #1 | 164,008 | 401,000 | 19 สัปดาห์ |
| 20 เมษายน พ.ศ. 2548 | Oricon Monthly Singles Chart | #1 |  |  |  |
| 20 เมษายน พ.ศ. 2548 | Oricon Yearly Singles Chart | #19 |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของเอเว็กซ์ แทร็กซ์ เก็บถาวร 2005-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CD+DVD ข้อมูลของเอเว็กซ์ แทร็กซ์ เก็บถาวร 2006-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลของออริกอน
| ด ค กอายูมิ ฮามาซากิ |
| --- | --- |
อัลบั้มเพลง:  A Song for ××  LOVEppears  Duty  I am...  RAINBOW  MY STORY  (miss) understood  Secret  Guilty  NEXT LEVEL  Rock'n'Roll Circus  Love songs 
ซิงเกิล:  "Nothing from Nothing"  "Poker face"  "You"}  "Trust"  "For My Dear..."  "Depend on you"  "WHATEVER"  "Love ~Destiny~"  "TO BE"  "Boys & Girls"  "A"  "Appears"  "Kanariya"  "Fly high"  "Vogue"  "Far Away"  "Seasons"  "Surreal"  "AUDIENCE"  "M"  "Evolution"  "NEVER EVER"  "Endless sorrow"  "UNITE!"  "Dearest"  "A song is born"  "Daybreak"  "Free & Easy"  "H"  "Voyage"  "&"  "Forgiveness"  "No way to say"  "Moments"  "INSPIRE"  "Carols"  "STEP you / is this LOVE?"  "fairyland c/w alterna"  "HEAVEN"  "Bold & Delicious / Pride"  "Startin' / Born To Be..."  "BLUE BIRD"  "Glitter / fated"  "Talkin' 2 myself"  "Together When..."  "Mirrorcle World"  "Days / GREEN"  "Rule / Sparkle"  "Sunrise / Sunset ~LOVE is ALL~"  "You were... / BALLAD"  "MOON / blossom"  "crossroad"  "L" 
ดูเพิ่มเติม:  อัลบั้มรวมเพลงและมินิอัลบั้ม  อัลบั้มรีมิกซ์  บันทึกการแสดงสด
สม ชุตินันท์

| สม ชุตินันท์> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2448
พรรคการเมือง: พรรคสหชีพ
คู่สมรส: สุมาลัย ชุตินันท์

สม ชุตินันท์ (20 ตุลาคม พ.ศ. 2448 - ???) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 1 สมัย
ประวัติ

สม ชุตินันท์ (สกุลเดิม : นันทขว้าง) เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2448 เป็นบุตรของนายสุข กับ นางเพ็ญ นันทขว้าง สำเร็จการศึกษา ประกาศนียบัตรบัณฑิต จาก โรงเรียนกฎหมายกระทรวงยุติธรรม สมรสกับนางสุมาลัย ชุตินันท์ มีบุตร-ธิดา 4 คน
การทำงาน

สม เริ่มการทำงานด้วยการเป็นข้าราชการชั้นตรี ในตำแหน่งอัยการผู้ช่วยจังหวัดพิจิตร ใน พ.ศ. 2474 ก่อนที่จะเลื่อนตำแหน่งเป็นข้าราชการชั้นโทในตำแหน่งอัยการจังหวัดแพร่ ใน พ.ศ. 2477
งานการเมือง

สม ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 สังกัดพรรคสหชีพ และได้รับเลือกตั้งสมัยเดียว
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สม ชุตินันท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป สิงหาคม พ.ศ. 2489 จังหวัดลำพูน สังกัดพรรคสหชีพ
สายหลักโซยะ

รถไฟฮกไกโดสายหลักโซยะ (ญี่ปุ่น: 宗谷本線; โรมาจิ: Sōya-honsen) เป็นเส้นทางรถไฟในจังหวัดฮกไกโด ระหว่างสถานีอาซาฮิกาวะ นครอาซาฮิกาวะ ถึงสถานีวักกาไน นครวักกาไน ดำเนินการโดย JR ฮกไกโด
ที่มาของชื่อสายมาจาก กิ่งจังหวัดโซยะ ซึ่งเป็นที่ตั้งของปลายทางรถไฟ
สถานี

รถไฟธรรมดาแวะจอดทุกสถานีโดยสาร
| สถานี | สถานี | สถานี | หลักทางรถไฟ  | ประเภทที่แวะจอด  | เชื่อมต่อกับ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A28 | อาซาฮิกาวะ | 旭川 | กม. 0.0 | L R | สายฟูราโนะ สายหลักฮาโกดาเตะ | อาซาฮิกาวะ |
| A29 | อาซาฮิกาวะโยโจ | 旭川四条 | กม. 1.8 |   r |   | อาซาฮิกาวะ |
| A30 | ชิงอาซาฮิกาวะ | 新旭川 | กม. 3.7 |     | สายหลักเซกิโฮกุ | อาซาฮิกาวะ |
|   | สถานีขนส่งคิตะอาซาฮิกาวะ | 北旭川 (貨) | กม. 6.6 | - |   | อาซาฮิกาวะ |
| W31 | นางายามะ | 永山 | กม. 9.3 |   R |   | อาซาฮิกาวะ |
| W32 | คิตะนางายามะ | 北永山 | กม. 11.4 |     |   | อาซาฮิกาวะ |
| W34 | พิปปุ | 比布 | กม. 17.1 |   R |   | พิปปุ อำเภอคามิกาวะ |
| W36 | รันรุ | 蘭留 | กม. 22.8 |     |   | พิปปุ อำเภอคามิกาวะ |
| W37 | ชิโอการิ | 塩狩 | กม. 28.4 |     |   | วัซซามุ อำเภอคามิกาวะ |
| W38 | วัซซามุ | 和寒 | กม. 36.3 | L R |   | วัซซามุ อำเภอคามิกาวะ |
| W40 | เค็มบูจิ | 剣淵 | กม. 45.2 |   R |   | เค็มบูจิ อำเภอคามิกาวะ |
| W42 | ชิเบ็ตสึ | 士別 | กม. 53.9 | L R |   | ชิเบ็ตสึ |
| W44 | ทาโยโระ | 多寄 | กม. 61.7 |   r |   | ชิเบ็ตสึ |
| W45 | มิซูโฮะ | 瑞穂 | กม. 64.5 |     |   | ชิเบ็ตสึ |
| W46 | ฟูรัง | 風連 | กม. 68.1 |   r |   | นาโยโระ |
| W47 | โรงเรียนมัธยมนาโยโร | 名寄高校 | กม. 74.1 |   R |   | นาโยโระ |
| W48 | นาโยโระ | 名寄 | กม. 76.2 | L R |   | นาโยโระ |
| W49 | นิชชิง | 日進 | กม. 80.2 |     |   | นาโยโระ |
| W51 | ชิเอบุง | 智恵文 | กม. 91.2 |     |   | นาโยโระ |
| W52 | ชิโฮกุ | 智北 | กม. 93.3 |     |   | นาโยโระ |
| W54 | บิฟูกะ | 美深 | กม. 98.3 | L   |   | บิฟูกะ อำเภอนากางาวะ |
| W55 | ฮัตสึโนะ | 初野 | กม. 101.9 |     |   | บิฟูกะ อำเภอนากางาวะ |
| W57 | อนเนไน | 恩根内 | กม. 112.1 |     |   | บิฟูกะ อำเภอนากางาวะ |
| W59 | เทชิโองาวะอนเซ็ง | 天塩川温泉 | กม. 121.5 |     |   | โอโตอิเน็ปปุ อำเภอนากางาวะ |
| W60 | ซักกูรุ | 咲来 | กม. 124.7 |     |   | โอโตอิเน็ปปุ อำเภอนากางาวะ |
| W61 | โอโตอิเน็ปปุ | 音威子府 | กม. 129.3 | L   |   | โอโตอิเน็ปปุ อำเภอนากางาวะ |
| W62 | โอซาชิมะ | 筬島 | กม. 135.6 |     |   | โอโตอิเน็ปปุ อำเภอนากางาวะ |
| W63 | ซากุ | 佐久 | กม. 153.6 |     |   | นากางาวะ อำเภอนากางาวะ |
| W64 | เทชิโอะนากางาวะ | 天塩中川 | กม. 161.9 | L   |   | นากางาวะ อำเภอนากางาวะ |
| W66 | โทอิกัมเบ็ตสึ | 問寒別 | กม. 175.8 |     |   | โฮโรโนเบะ อำเภอเทชิโอะ |
| W67 | นูกานัง | 糠南 | กม. 178.0 |     |   | โฮโรโนเบะ อำเภอเทชิโอะ |
| W68 | โอนปปูไน | 雄信内 | กม. 183.7 |     |   | โฮโรโนเบะ อำเภอเทชิโอะ |
| W70 | มินามิโฮโรโนเบะ | 南幌延 | กม. 191.6 |     |   | โฮโรโนเบะ อำเภอเทชิโอะ |
| W72 | โฮโรโนเบะ | 幌延 | กม. 199.4 | L   |   | โฮโรโนเบะ อำเภอเทชิโอะ |
| W73 | ชิโมนูมะ | 下沼 | กม. 207.2 |     |   | โฮโรโนเบะ อำเภอเทชิโอะ |
| W74 | โทโยโตมิ | 豊富 | กม. 215.9 | L   |   | โทโยโตมิ อำเภอเทชิโอะ |
| W76 | คาบูโตนูมะ | 兜沼 | กม. 230.9 |     |   | โทโยโตมิ อำเภอเทชิโอะ |
| W77 | ยูจิ | 勇知 | กม. 236.7 |     |   | วักกาไน |
| W78 | บักไก | 抜海 | กม. 245.0 |     |   | วักกาไน |
| W79 | มินามิวักกาไน | 南稚内 | กม. 256.7 | L   |   | วักกาไน |
| W80 | วักกาไน | 稚内 | กม. 259.4 | L   |   | วักกาไน |
1 2 3 4 5 6 7 8 9  สถานีที่ขาดแคลนบุคลากร
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19  สถานีที่มีจุดวกกลับ
ข้อมูลเพิ่มเติม

(ญี่ปุ่น) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด
(อังกฤษ) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด เก็บถาวร 2006-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กการขนส่งในฮกไกโด |
| --- | --- |
สาย  เจอาร์ฮกไกโด:   ฮกไกโดชิงกันเซ็ง  ■■ สายชิโตเซะ  ■ สายฟูราโนะ  ■■■ สายหลักฮาโกดาเตะ  ■ สายหลักฮิดากะ  ■ สายไคเกียว  ■■ สายหลักมูโรรัง  ■■ สายหลักเนมูโระ  ■ สายหลักรูโมอิ  ■สายซัชโช  ■ สายหลักเซกิโฮกุ  ■สายเซกิโช  ■ สายหลักเซ็มโม  ■ โซยะ 
ขบวนรถโดย    ฮกไกโด:  แคสซิโอเปีย  ฮากูโจ  ซูเปอร์ฮากูโจ  ฮามานาซุ  โฮกูโตะ  ซูเปอร์โฮกูโตะ  โฮกูโตะเซ (อิชิการิ)  คิตามิ (ไลแลค)  โอค็อตสค์  ซาโรเบ็ตสึ  ซูเปอร์คามูอิ  ซูเปอร์โอโซระ  ซูเปอร์โซยะ  ซูเปอร์โทกาจิ (ซูเปอร์ไวท์แอร์โรว์)  ซุซุรัง  ทไวไลท์ เอ็กเพรซ  (ไวท์แอร์โรว์) 
 รถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ:   สายนัมโบกุ   สายโทไซ   สายโทโฮ 
ระบบรางอื่น ๆ:   บริษัทรถไฟฮกไกโดใต้  รถรางฮาโกดาเตะ  รถรางซัปโปโระ  Taiheiyō Coal (เฉพาะสินค้า) 
ท่าอากาศยาน:  อาซาฮิกาวะ  ชินชิโตเซะ  ฮาโกดาเตะ  คูชิโระ  เมมัมเบ็ตสึ  มมเบ็ตสึ  นากะชิเบ็ตสึ  โอกาดามะ  โอกูชิริ  ริชิริ  โทกาจิโอบิฮิโระ  วักกาไน 
ทางด่วน:  ทางด่วนโดโอ
สายหลักโทไกโด

| สายหลักโทไกโด |
| --- | --- |
JT  
221 ซีรีส์ ในสายหลักโทไกโด ช่วงเกียวโต
ข้อมูลทั่วไป
ชื่ออื่น:  สายบิวาโกะ (ไมบาระ - เกียวโต)  เจอาร์ สายเกียวโต (เกียวโต - โอซากะ)  เจอาร์ สายโคเบะ (โอซากะ - โคเบะ) 
ชื่อลำลอง: 東海道本線
เจ้าของ:  JR ตะวันออก   JR ตอนกลาง   JR ตะวันตก
ที่ตั้ง: ภูมิภาค คันโต, โทไก, คันไซ
ปลายทาง: โตเกียว โคเบะ
จำนวนสถานี: 166 (เฉพาะขนส่งผู้โดยสาร)
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ทางรถไฟหนัก
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 14 ตุลาคม ค.ศ. 1872 (1872-10-14) (151 ปี)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 589.5 กิโลเมตร (366.3 ไมล์)
รางกว้าง: 1,067 mm (3 ft 6 in)
ระบบจ่ายไฟ: 1,500 V DC, ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว
ความเร็ว: 130 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ทางรถไฟ สายหลักโทไกโด (ญี่ปุ่น: 東海道本線; โรมาจิ: Tōkaidō-honsen) เป็นทางรถไฟที่ชุกชุมที่สุด ในประเทศญี่ปุ่น เชื่อมระหว่างมหานครโตเกียว กับ นครโคเบะ ด้วยระยะทางทั้งหมด 589.5 กิโลเมตร โดยไม่นับเส้นทางขนส่งสินค้าระหว่างเมืองรายทาง อีกทั้งรถไฟความเร็วสูง โทไกโด ชิงกันเซ็ง ยังวิ่งขนานไปกับเส้นทางนี้ด้วย
สายหลักโทไกโดถูกครอบครองและดำเนินงานโดย 3 บริษัทรถไฟญี่ปุ่น คือ
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) (โตเกียว - อาตามิ)
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง (JR ตอนกลาง) (อาตามิ - ไมบาระ)
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก) (ไมบาระ - โคเบะ)
ข้อมูลทั่วไป

ระยะทางทั้งหมด: โตเกียว - โคเบะ รวมเส้นทางสายย่อย รวมทั้งหมด 589.5 km (366.3 mi)
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) (บริการและรางคู่)
โตเกียว - อาตามิ: 104.6 km (65.0 mi)
ชินางาวะ - ชินคาวาซากิ - สึรุมิ: 17.8 km (11.1 mi)
ฮามามัตสึโช - สถานีบรรทุกโตเกียว - สถานีบรรทุกคาวาซากิ - ฮะมะ-คาวาซากิ: 20.6 km (12.8 mi) (สายบรรทุกโทไกโด)
สึรุมิ - ฮัตโช-นาวาเตะ: 2.3 km (1.4 mi) (สายบรรทุกโทไกโด)
สึรุมิ - ฮิงาชิทากาชิมะ - ซากูระงิโช: 8.5 km (5.3 mi) (สายทากาชิมะ)
สึรุมิ - โยโกฮามะ-ฮาซาวะ - ฮิงาชิโทสึกะ: 16.0 km (9.9 mi) (สายบรรทุกโทไกโด)
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง (JR ตอนกลาง) (บริการและรางคู่)
อาตามิ - ไมบาระ: 341.3 km (212.1 mi) (3.3 km (2.1 mi) ระหว่าง คะนะยะมะ - นาโงยะ คาบเกี่ยวกับ สายหลักชูโอ)
โองะกิ - มิโนะ-อะกะซะกะ: 5.0 km (3.1 mi) (สายย่อยมิโนะ-อะกะซะกะ)
โองะกิ - (ชินทะรุอิ) - เซกิงาฮาระ: 13.8 km (8.6 mi) (สายชินทะรุอิ)
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก) (บริการและรางคู่)
ไมบาระ - โคเบะ: 143.6 km (89.2 mi)
สถานีบรรทุกเกียวโต - ทัมบะงุชิ: 3.3 km (2.1 mi) (ไม่ใช้สำหรับขบวนขนส่งผู้โดยสาร)
ซุอิตะ - (ลานรถไฟมิยะฮะระ) - อามางาซากิ: 10.7 km (6.6 mi) (สายบรรทุกฮปโป)
ซุอิตะ - อูเมดะ - ฟูกูชิมะ: 8.5 km (5.3 mi) (สายบรรทุกอูเมดะ, ในใช้งาน ฮะรุกะ เอ็กซเพรส จำกัด)
บริษัทรถไฟบรรทุกญี่ปุ่น (JR บรรทุก) (บริการและรางคู่)
เขตสัญญาณซันโน - นาโงยะมินาโตะ: 6.2 km (3.9 mi) (สายนาโงยะ-มินาโตะ)
เขตสัญญาณซุอิตะ - สถานีบรรทุกโอซะกะ: 8.7 km (5.4 mi) (สายสถานีโอซะกะ)
บริษัทรถไฟบรรทุกญี่ปุ่น (JR บรรทุก) (บริการเฉพาะ)
ชินางาวะ - อาตามิ: 97.8 km (60.8 mi)
ชินางาวะ - เขตสัญญาณชินสึรุมิ: 13.9 km (8.6 mi)
สถานีบรรทุกโตเกียว  - ฮะมะ-คาวาซากิ: 12.9 km (8.0 mi)
สึรุมิ - โยโกฮามะฮาซาวะ - ฮิงาชิโทสึกะ: 16.0 km (9.9 mi)
สึรุมิ - ฮัตโชนาวาเตะ: 2.3 km (1.4 mi)
สึรุมิ - ชินโก - ซากูระงิโช: 11.2 km (7.0 mi)
อาตามิ - ไมบาระ: 341.3 km (212.1 mi)
เขตสัญญาณมินามิ-อาราโอะ - เซกิงาฮาระ: 10.7 km (6.6 mi)
เขตสัญญาณมินามิ-อาราโอะ - มิโนะ-อะกะซะกะ: 1.9 km (1.2 mi)
ไมบาระ - โคเบะ: 139.0 km (86.4 mi) (via สายบรรทุกฮปโป)
สถานีบรรทุกเกียวโต - ทัมบะงุชิ: 3.3 km (2.1 mi)
ซุอิตะ - อูเมดะ - ฟูกูชิมะ: 8.5 km (5.3 mi)
ขนาดความกว้างรางรถไฟ: 1.067 เมตร ทางรถไฟรางขนาดแคบ (Narrow Gauge)
สถานี:
ผู้โดยสาร: 166 (ไม่รวม ชินางาวะ - ชินคาวาซากิ - สึรุมิ หรือส่วนอื่นนอกเหนือจาก สายย่อยมิโนะ-อะกะซะกะ)
JR ตะวันออก: 34
JR ตอนกลาง: 82
JR ตะวันตก: 50
เฉพาะบรรทุก: 14
จำนวนทางรถไฟ:
สี่ทางหรือมากกว่า
โตเกียว - โอดาวาระ: 83.9 km (52.1 mi)
นาโงยะ - อินาซาวะ: 11.1 km (6.9 mi)
คุซะสึ - โคเบะ: 98.1 km (61.0 mi)
สองทาง
โอดาวาระ - นาโงยะ
อินาซาวะ - คุซะสึ
ชินางาวะ - ชินคาวาซากิ - สึรุมิ
ฮามามัตสึโช - สถานีบรรทุกโตเกียว - สถานีบรรทุกคาวาซากิ - ฮะมะ-คาวาซากิ
สึรุมิ - ฮัตโช-นาวาเตะ
สึรุมิ - ฮิงาชิทากาชิมะ
สึรุมิ - โยโกฮามะ-ฮาซาวะ - ฮิงาชิโทสึกะ
ซุอิตะ - อูเมดะ
ซุอิตะ - (ลานรถไฟมิยะฮะระ) - อามางาซากิ
ทางเดี่ยว: ส่วนที่เหลือ
ระบบจ่ายไฟ: 1500 V DC (ยกเว้นเขตสัญญาณซันโน - นาโงยะ-มินาโตะ)
ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟ: ควมคุมรถไฟอัตโนมัติ
ความเร็วสูงสุด:
โตเกียว - โอฟุนะ, โอดาวาระ - โทโยฮาชิ: 110 km/h (68 mph)
โอฟุนะ - โอดาวาระ, โทโยฮาชิ - ไมบาระ: 120 km/h (75 mph)
เขตสัญญาณมินามิ-อาราโอะ - ทะรุอิ - เซกิงาฮาระ, เขตสัญญาณมินามิ-อาราโอะ  - มิโนะ-อะกะซะกะ: 85 km/h (53 mph)
ไมบาระ - โคเบะ: 130 km/h (81 mph)
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีของสายหลักโทไคโด (JR ตะวันออก) (ในภาษาญี่ปุ่น)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น 
E231 ซีรีส์ EMU ในสายหลักโทไกโด
ออสกิเลียธ

ออสกิเลียธ จากภาพยนตร์ไตรภาค เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ออสกิเลียธ (Osgiliath) เป็นชื่อเมืองในตำนานชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อเป็นคำในภาษาซินดาริน แปลว่า "ปราการแห่งดวงดาว" ตั้งอยู่ในอาณาจักรกอนดอร์ ซึ่งเป็นอาณาจักรของมนุษย์
ประวัติ

ออสกิเลียธตั้งอยู่บนแม่น้ำอันดูอินโดยมีแม่น้ำไหลผ่ากลางเมือง ทำให้เมืองแยกออกเป็นสองฝั่ง ห่างออกไปทางตะวันตกเป็นมินัสทิริธ และทางตะวันออกเป็นดินแดนที่เรียกว่า อิธิลิเอน ซึ่งเป็นอุทยานของกอนดอร์ ซึ่งเป็นพรมแดนระหว่างกอนดอร์และมอร์ดอร์ ห่างออกไปอีกเป็นที่ตั้งของ มินัสมอร์กูล (มินัสอิธิล) ผู้ก่อตั้งออสกิเลียธคือ อิซิลดูร์ และ อนาริออน บุตรแห่งเอเลนดิล ออสกิเลียธเป็นเมืองหลวงของกอนดอร์ ในยุคแรกเริ่ม ก่อนที่มินัสทิริธจะมาเป็นเมืองหลวง
ออสกิเลียธเป็นเมืองใหญ่และสวยงาม สิ่งก่อสร้างสำคัญของเมืองคือ โดมแห่งดวงดาว (Dome of Stars) ซึ่งเป็นที่เก็บดวงพาลันเทียร์ และเป็นที่ตั้งบัลลังก์ว่าราชการของสองพี่น้องอิซิลดูร์และอนาริออน ระหว่างสองฝั่งแม่น้ำ มีสะพานใหญ่ที่ทำด้วยหินทอดยาวข้ามแม่น้ำ ริมตลิ่งยังเป็นท่าเรือและเป็นจุดศูนย์กลางในการเดินเรือ ไปทางตอนเหนือและทางตอนใต้ของแม่น้ำอันดูอิน
ในปี 3429 ยุคที่สอง เซารอนโจมตีเมืองออสกิเลียธ แต่อนาริออนรักษาเมืองไว้ได้และขับไล่กองทัพของเซารอนไป
ในระหว่างสงครามกบฏราชวงศ์ ในสมัยของกษัตริย์ เอลดาคาร์ (Eldacar) ออสกิเลียธถูกพวกกบฏยึด (ปี 1437 ของยุคที่สาม) และยังเผาทำลาย ปล้นสะดมเมือง สังหารพลเมืองอย่างโหดร้ายจำนวนมาก โดมแห่งดวงดาวถูกทำลายและพาลันเทียร์ก็สูญหายไปในแม่น้ำอันดูอิน พวกกบฏที่นำโดย คาสทาเมียร์ (Castamir) ช่วงชิงอำนาจและย้ายเมืองหลวงของกอนดอร์ไปยัง เพลาเกียร์ แต่เพียง 10 ปี เขาก็ต้องพ่ายแพ้ต่อเอลดาคาร์ ที่ชิงอำนาจคืนและกลับมาเป็นกษัตริย์อีกครั้งปกครองที่ออสกิเลียธเช่นเดิม
ในปี 1636 ของยุคที่สาม เกิดโรคระบาดรุนแรง และนำความหายนะมาสู่กอนดอร์ ออสกิเลียธได้รับผลกระทบอย่างหนัก พลเมืองจำนวนมากเสียชีวิต รวมไปถึง กษัตริย์ เทเลมาร์ (Telemnar) และลูก ๆ ของเขา ต่อมาทารอนดอร์ หลานชายของเขาก็ขึ้นเป็นกษัตริย์จากนั้นจึงย้ายเมืองหลวงไปยังมินัสอะนอร์ และต่อมาก้รู้จักกันในนามมินัสทิริธ หลังจากนั้นออสกิเลียธก็กลายเป็นเมืองร้าง ถูกละทิ้งและยังถูกพวกออร์คจากมอร์ดอร์รุกรานบ่อย ๆ เป็นเวลานานหลายปี
จนกระทั่ง ในปี 2900 จึงมีกองรักษาการออสกิเลียธ สะพานข้ามแม่น้ำก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่อีกครั้งเพื่อความสะดวกของทหาร จนกระทั่งในช่วงตอนต้นของสงครามแหวน ออสกิเลียธถูกกองทัพมอร์ดอร์โจมตีนำโดยพวกนาซกูล แต่เซารอนทำไปเพียงแค่หยั่งกำลังของกอนดอร์ และให้เหล่านาซกูลผ่านข้ามไปตามล่าหาแหวนประมุขเท่านั้น
ในสมรภูมิแห่งทุ่งเพเลนนอร์ ออสกิเลียธถูกกองทัพเซารอนยึดอย่างรวดเร็วด้วยกำลังพลมหาศาล และใช้ออสกิเลียธเป็นที่ระดม และรวมกำลังพลจากกองทัพต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น ฮาราดริมจากฮารัด อิสเตอร์ลิง และกองเรือคอร์แซร์
หลังจบสงครามเมื่ออารากอร์นได้เป็นกษัตริย์ ออสกิเลียธก็ได้รับการบูรณะซ่อมแซมอีกครั้ง
สาทิส อินทรกำแหง

| สาทิส อินทรกำแหง |
| --- | --- |

เกิด: 14 มีนาคม พ.ศ. 2469 อำเภอบางรัก จังหวัดพระนคร
เสียชีวิต: 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555 (86 ปี) โรงพยาบาลบางปะกอก 9 อินเตอร์เนชันแนล เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
นามปากกา: คีตกร จ.มงคลขจร สาทิส จ.กฤตัญชลี ตุลย์ ศิริทรรศน์
อาชีพ: นักเขียน, นักธรรมชาติบำบัด
คู่สมรส: ฉินโฉม อินทรกำแหง
สาทิส อินทรกำแหง (14 มีนาคม พ.ศ. 2469 — 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555) เป็นนักเขียนและบรรณาธิการหนังสือ, ผู้ริเริ่มและเผยแพร่การแพทย์แบบผสมผสาน และการรักษาสุขภาพตามหลักธรรมชาติ เข้ามาในประเทศไทย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแนวทางสุขภาพแบบชีวจิต และเป็นผู้ได้รับรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2549
ประวัติ

สาทิส อินทรกำแหง เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2469 ที่อำเภอบางรัก จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของพันเอก พระศรีพิชัยบริบูรณ์ (เหมือน อินทรกำแหง) อดีตเจ้ากรมมณฑลทหารบกที่ 3 กับเชย อินทรกำแหง (มารดา) ข้าหลวงราชสำนัก  , สาทิส เป็นผู้สืบสายสกุล “ณ ราชสีมา” ชั้น 6 สาย "เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา)"  และเป็นน้องชายของอุบาสิการัญจวน อินทรกำแหง
เดิมชื่อสาโรช แต่มารดามักเรียกว่าจงกล ต่อมาภายหลังจึงเปลี่ยนเป็นสาทิส ตามแนวนโยบายรัฐนิยมของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม จากนั้นเมื่อพระศรีพิชัยบริบูรณ์เกษียณอายุราชการ ก็เดินทางย้ายถิ่นฐานกลับไปยังจังหวัดนครราชสีมา อันเป็นภูมิลำเนาเดิมของบิดา ซึ่งสาทิสมีโอกาสเป็นลูกมือผลิตยาสมุนไพรแผนโบราณให้แก่บิดา รวมถึงเป็นลูกมือนวดแผนโบราณและผลิตยาพื้นบ้านช่วยเหลือมารดา ในการรักษาพระสงฆ์อาพาธ สมาชิกครอบครัว ตลอดจนชาวบ้านละแวกนั้น ชีวิตครอบครัว สาทิสสมรสกับฉินโฉม ชาวสิงคโปร์ มีบุตรคือปิยะ และธิดาคือภาสินี สาทิสถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยโรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลัน ที่โรงพยาบาลบางปะกอก 9 อินเตอร์เนชันแนล ขณะมีอายุ 86 ปี
ประวัติ > การศึกษา

ดร.สาทิส อินทรกำแหง จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร จากนั้นเข้าศึกษาในโรงเรียนเตรียมแพทยศาสตร์ ร่วมกับแผนกวิชาการหนังสือพิมพ์ภาคสมทบ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อทางจิตวิทยาทดลอง (Experimental Psychology) ที่มหาวิทยาลัยออริกอน รัฐออริกอน, มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และวิทยาลัยแนสซอในมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก ของสหรัฐอเมริกา พร้อมทั้งเข้าอบรมศึกษาในหลักสูตรพิเศษต่าง ๆ เช่นโภชนาการ ชีวโมเลกุล แมคโครไบโอติกส์ การฝังเข็ม การแพทย์แผนจีน การแพทย์ทางเลือก เป็นต้น ในสถาบันการศึกษาหลายแห่งของสหรัฐอเมริกา ทวีปยุโรป และสาธารณรัฐประชาชนจีน จนกระทั่งจบการศึกษาระดับดุษฎีบัณฑิต ทางสังคมวิทยาและวิทยาศาสตร์การอาหาร จากมหาวิทยาลัยออริกอน และมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ประวัติ > การทำงาน

สาทิสเริ่มการทำงาน โดยเป็นผู้ช่วยผู้เชี่ยวชาญทางจิตวิทยา ของโรงพยาบาลและศูนย์การแพทย์ Sacred Heart ที่รัฐออริกอน, ผู้เชี่ยวชาญประจำโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเซียะเหมิน สาธารณรัฐประชาชนจีน และผู้เชี่ยวชาญการส่งเสริมองค์ความรู้เชิงสิ่งแวดล้อม และวิทยาศาสตร์การอาหารเพื่อประโยชน์สูงสุด ประจำสหประชาชาติ นอกจากนี้ ยังเคยเป็นบรรณาธิการหนังสือกะดึงทอง และ สยามสมัย  รวมถึงมีผลงานเขียนบทความวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก โดยใช้นามปากกาว่า คีตกร, จ.มงคลขจร, สาทิส, จ.กฤตัญชลี และ ตุลย์ ศิริทรรศน์  และยังเคยเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์รายวัน "ศานต์สยาม"
ประวัติ > ชีวจิต

สาทิสพาครอบครัวกลับมายังประเทศไทยเป็นการถาวร หลังจากที่เขาเกษียณอายุงาน ด้วยปณิธานในการเผยแพร่องค์ความรู้เกี่ยวกับ การแพทย์แบบผสมผสาน (Integrated Medicine) เพื่อให้เป็นทางเลือกแก่ชาวไทยในการดูแลสุขภาพ และกลายเป็นผู้ให้กำเนิดแนวทางสุขภาพแบบชีวจิตในประเทศไทย ต่อมาร่วมกับชูเกียรติ อุทกะพันธุ์ ผู้ก่อตั้งบริษัท อมรินทร์พรินติงแอนด์พับลิชชิง จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งนิตยสารชีวจิตรายปักษ์ โดยสาทิสเป็นบรรณาธิการที่ปรึกษาและคอลัมนิสต์ประจำ ตลอดจนมีงานเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐฉบับวันอาทิตย์ รวมถึงร่วมกับสุทธิชัย หยุ่น บรรณาธิการอำนวยการ บริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโทรทัศน์ กินอยู่อย่างชีวจิต [ต้องการอ้างอิง] นอกจากนี้ ยังเป็นที่ปรึกษาและวิทยากรพิเศษเกี่ยวกับชีวจิต ให้แก่หน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องและที่สนใจ
ผลงานหนังสือ

จากดวงใจ - วิจารณ์ดนตรี
รอยทราย
สุดขอบฟ้า
ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ
ชีวจิต - ได้รับคัดเลือกเป็นหนึ่งใน 88 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย โดย สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
มะเร็งแห่งชีวิต (กันยายน 2541)
กูแน่ (ตุลาคม 2541)
เรื่องของภูมิชีวิต (มกราคม 2543)
ตอบคำถามสุขภาพ เล่ม 1 (มกราคม 2543)
การแพทย์ทางเลือก (กุมภาพันธ์ 2544)
ปั้นชีวิตใหม่ด้วยชีวจิต เล่ม 1 (กุมภาพันธ์ 2544)
ปั้นชีวิตใหม่ด้วยชีวจิต เล่ม 2 (มีนาคม 2544)
ปั้นชีวิตใหม่ด้วยชีวจิต เล่ม 3 (เมษายน 2545)
ตอบคำถามสุขภาพ เล่ม 2 (มกราคม 2546)
เตะสุดชีวิต (มีนาคม 2547)
ชีวิตเริ่มต้นเมื่อ 70 (พฤษภาคม 2547)
กูไม่แน่ (มีนาคม 2548)
ปั้นชีวิตใหม่ด้วยชีวจิต เล่ม 4 (กุมภาพันธ์ 2550)
สันติ เล็กสุขุม

| ศาสตราจารย์เกียรติคุณ สันติ เล็กสุขุม ม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |
เกิด: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2488 จังหวัดสมุทรสาคร
ศิษย์เก่า: คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัยปารีส
อาชีพ: นักประวัติศาสตร์ศิลปะ นักโบราณคดี
มีชื่อเสียงจาก: งานวิจัยเรื่องศิลปะอยุธยา
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร. สันติ เล็กสุขุม (เกิด 26 มิถุนายน พ.ศ.  2488) เป็นนักประวัติศาสตร์ศิลปะ นักโบราณคดี และราชบัณฑิต เป็นที่รู้จักจากผลงานในการศึกษาค้นคว้าประวัติศาสตร์ศิลปะและสถาปัตยกรรมไทยโดยเฉพาะในสมัยอยุธยา
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร. สันติ เล็กสุขุม เกิดที่ จังหวัดสมุทรสาคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ปริญญาโทจาก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านประวัติศาสตร์ศิลปะและโบราณคดีจาก มหาวิทยาลัยปารีส เป็นอาจารย์ประจำคณะโบราณคดีมหาวิทยาลัยศิลปากร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 จนกระทั่งเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2548 ดำรงตำแหน่งทางวิชาการสุดท้ายเป็น ศาสตราจารย์ ระดับ 11 และได้รับประกาศเชิดชูเป็น ศาสตราจารย์เกียรติคุณ เคยเป็นหัวหน้าภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และคณบดี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร มีผลงานเขียนตำราประมาณ 20 เล่มและบทความวิชาการมากกว่า 100 บทความ เคยได้รับรางวัลสภาวิจัยแห่งชาติในปี พ.ศ. 2543 จากผลงานเรื่องพระปรางค์ วัดราชบูรณะ ที่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เขาเป็นราชบัณฑิต และเคยทำหน้าที่ให้คำปรึกษาแก่ กรมศิลปากร และ สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2560 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ)) สาขามนุษยศาสตร์
พ.ศ. 2541 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
สวัสดิการสังคมในประเทศออสเตรเลีย

การให้บริการสาธารณะแก่ประชาชน ในประเทศออสเตรเลีย มีดังต่อไปนี้
1.    แมร์ดิแคร์ (ออสเตรเลีย)
2.    นโยบายสุขภาพแห่งชาติ
3.    สวัสดิการทางสังคมผู้สูงอายุ
4.    การคุ้มครองในกรณีพิเศษ
5.    การคุ้มครองสิทธิมนุษยชน