stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศกานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ก่อนรองฯ> ผล | ก่อนรองฯ> อันดับ | รองฯ> ผล | รองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sean Safo-Antwi | 100 m | Bye | Bye | 10.43 | 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Emmanuel Dasor | 200 m | 20.65 | 6 | — | — | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Alex Amankwah | 800 m | 1:50.33 | 7 | — | — | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศกานาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเนปาลในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศเนปาล ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: NEP
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกเนปาล
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 1 คน (ชาย 0 คน / หญิง 1 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเนปาล จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเนปาลได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  เทควันโด | 0 | 1 | 1 |

| รวม | 0 | 1 | 1 |
เทควันโด

| นักกีฬา | รายการ | รอบแรก> คู่แข่ง ผล | รอบก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปาเลชา โกเวอร์ถาน | Women's +58 kg |  |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศเนปาลในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเนปาลในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเนปาลที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
นีโอบอมเบอร์แมน

| นีโอบอมเบอร์แมน |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: โพรดิวซ์!
ผู้จัดจำหน่าย: ฮัดสันซอฟต์
กำกับ: เอดดี จ้าว
อำนวยการผลิต: ฮิโรชิ อิการิ
ออกแบบ: ชินจิ อิมาดะ ทากายูกิ ฮิราอิ
โปรแกรมเมอร์: ทากูจิ โคซาซะ
ศิลปิน: อัตสึชิ ซูงิยามะ ฮิโรมิ ชิมาดะ จุง คูซากะ
แต่งเพลง: นาวโปรดักชัน
ชุด: บอมเบอร์แมน
เครื่องเล่น: อาร์เคด
วางจำหน่าย: ทั่วโลก: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1997
แนว: แอ็กชัน, วงกต
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
ระบบอาร์เคด: นีโอจีโอ เอ็มวีเอส
นีโอบอมเบอร์แมน เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดแนววงกต-แอ็กชัน ที่พัฒนาโดยบริษัทโพรดิวซ์!และเผยแพร่โดยบริษัทฮัดสันซอฟต์สำหรับนีโอจีโอ เอ็มวีเอส เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 โดยเป็นหนึ่งในสองเกมในแฟรนไชส์บอมเบอร์แมนที่เปิดตัวสำหรับแพลตฟอร์มระบบนีโอจีโอ ซึ่งเกมแรกคือแพนิกบอมเบอร์ ส่วนนีโอบอมเบอร์แมนเป็นเกมเดียวในแพลตฟอร์มนี้ที่ยังคงรูปแบบการเล่นจากบนลงล่างแบบดั้งเดิมไว้ โดยได้เปิดตัวสำหรับนีโอจีโอ เอ็มวีเอส (อาร์เคด) และยังไม่ได้รับการเผยแพร่สำหรับเครื่องเล่นภายในบ้านจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นเกมบอมเบอร์แมนดั้งเดิมภาคสุดท้ายที่วางจำหน่ายสำหรับอาร์เคดจนกระทั่งเป็นบอมเบอร์เกิร์ลของบริษัทโคนามิใน ค.ศ. 2018
ในนีโอบอมเบอร์แมน เนื้อเรื่องนั้นเกี่ยวกับไวต์บอมเบอร์แมนและแบล็กบอมเบอร์แมน พร้อมกับนักสู้คนอื่น ๆ ที่มารวมตัวกันเพื่อการแข่งบอมเบอร์แมนทัวร์นาเมนต์ ก่อนที่ศาสตราจารย์บากูราจะปรากฏตัวในป้อมปราการเคลื่อนที่เพื่อทำลายทัวร์นาเมนต์ดังกล่าว รวมถึงได้ลักพาตัวเหล่านักสู้ด้วยการขังพวกเขาไว้ในกรง และผลที่ตามมาก็คือบอมเบอร์แมนทั้งไวต์และแบล็กได้ออกเดินทางเพื่อช่วยเหลือเพื่อน ๆ และหยุดบากูรา ควบคู่ไปกับอะตอมมิกบอมเบอร์ ซึ่งเป็นสิ่งสร้างใหม่ภายใต้คำสั่งของเขา เกมนี้มีความคล้ายคลึงกับซูเปอร์บอมเบอร์แมน 4 สำหรับซูเปอร์แฟมิคอม เนื่องจากได้รับการพัฒนาโดยทีมเดียวกันเป็นส่วนใหญ่
รูปแบบการเล่น

นีโอบอมเบอร์แมนเป็นเกมแอ็กชันวงกตที่เล่นเหมือนกับเกมอื่น ๆ ในแฟรนไชส์บอมเบอร์แมน ในเกมนี้ ผู้เล่นจะได้ควบคุมตัวละครโดยตำแหน่งซึ่งมีวัตถุประสงค์หลักในการทำลายมอนสเตอร์ทั้งหมดที่อยู่เต็มสนามด้วยการวางระเบิด และการชนะมอนสเตอร์ทั้งหมดจะเปิดประตูของด่านและนำผู้เล่นไปยังพื้นที่ถัดไป
เพื่อช่วยในการทำลายมอนสเตอร์ ผู้เล่นสามารถวางระเบิดซอฟต์บล็อก ซึ่งอาจค้นพบไอเทมที่มีประโยชน์ ไอเทมดังกล่าวได้แก่ สิ่งที่เพิ่มจำนวนระเบิดที่สามารถวางได้ในคราวเดียว, ระยะหรือการระเบิดของระเบิด หรือความเร็ว นอกจากนี้ ยังมีไอเทมสำหรับผ่านซอฟต์บล็อกและระเบิด, เตะและขว้างระเบิด ตลอดจนสร้างระเบิดควบคุมจากระยะไกลหรือทะลวงหลายบล็อกในคราวเดียว ส่วนด่านต่อมาจะแนะนำส่วนสำคัญเพิ่มเติม เช่น การช่วยชีวิตตัวละครบอมเบอร์แมนคนอื่น ๆ ซึ่งจะช่วยผู้เล่นตลอดทั้งด่านนั้น และศัตรูที่สามารถขี่หรือขับเคลื่อนหลังจากปราบพวกมันได้
เกมนี้ได้ยกให้ผู้เล่นสูงสุดสองคนเล่นผ่านการทัพผู้เล่นเดี่ยวร่วมกันได้ แต่เช่นเดียวกับภาคอื่น ๆ ที่ส่วนใหญ่ก็มีโหมดประจัญบานเช่นกัน โดยในโหมดประจัญบานเ ผู้เล่นสามารถเลือกหนึ่งในสิบตัวละครที่แตกต่างกันและปะทะกับคู่ต่อสู้ที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ได้มากถึงสามคนในห้ายกในสี่สนามที่ต่างกัน เช่นเดียวกับโหมดเนื้อเรื่อง ผู้เล่นสามารถทำลายซอฟต์บล็อกเพื่อค้นพบไอเทมที่จะช่วยพวกเขาได้ หากผู้เล่นคนที่สองเข้าร่วม เกมจะเปลี่ยนเป็นโหมดประจัญบานแบบตัวต่อตัว และผู้ชนะการแข่งดังกล่าวจะเล่นเกมต่อจากตรงนั้น
การพัฒนาและการตลาด

นีโอบอมเบอร์แมนได้รับการพัฒนาโดยบริษัทโพรดิวซ์! ซึ่งก่อนหน้านี้เคยทำงานในซีรีส์ย่อยของซูเปอร์บอมเบอร์แมนสามภาคสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม ในขณะที่พนักงานเอดีเอสสองคนร่วมมือกันสร้างอาร์ตเวิร์กสำหรับเกมนี้ แม้ว่าผู้แต่งเพลงสำหรับเกมนี้จะไม่ได้รับเครดิต แต่บริษัทนาวโปรดักชันก็ได้อยู่ในรายชื่อสำหรับการสร้างทั้งดนตรีและเอฟเฟกต์เสียง เกมนี้เปิดตัวครั้งแรกแก่ผู้ชมที่เข้าร่วมงานแสดงสินค้าสมาคมเครื่องจักรและการตลาดเพื่อความบันเทิงแห่งประเทศญี่ปุ่น (JAMMA) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1996 พร้อมด้วยเกมนีโอจีโออื่น ๆ ที่กำลังจะมีตามมา เช่น คิซูนะเอนเคาน์เตอร์ และซามูไรโชดาวน์ IV รวมทั้งงานอะมิวส์เมนต์แมชชีนโชว์และการแสดงสมาคมผู้ประกอบการสวนสนุกและดนตรีที่จัดขึ้นในปีเดียวกัน เกมนี้เปิดตัวสำหรับนีโอจีโอ เอ็มวีเอส ในอาร์เคดโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 อย่างไรก็ตาม เกมนี้ไม่เคยได้รับการแปลงสำหรับนีโอจีโอ เออีเอส และนีโอจีโอ ซีดี รวมถึงเมื่อเล่นในระบบยุโรป ข้อความจะแสดงเป็นภาษาสเปนแทนที่จะเป็นภาษาอังกฤษ
การตอบรับ

ในการเขียนบทวิจารณ์นีโอบอมเบอร์แมนนั้น ไคล์ ไนต์ ชื่นชมภาพที่มีสีสัน, รูปแบบการเล่นที่น่าดึงดูด และการออกแบบเสียงที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าดีเหนือสิ่งอื่นใด รวมถึงมองว่าเป็นการเพิ่มที่น่ายินดีในคลังเกมของนีโอจีโอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Neo Bomberman at GameFAQs
Neo Bomberman at Giant Bomb
Neo Bomberman at Killer List of Videogames
Neo Bomberman at MobyGames
ภาพจับหน้าจอรูปแบบการเล่นของด่านแรกจากโลกที่หนึ่ง
ประเทศอัฟกานิสถานในเอเชียนเกมส์

| ประเทศอัฟกานิสถาน ในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: AFG
เอ็นโอซี: Afghanistan National Olympic Committee
เหรียญ อันดับ 40:  ทอง 0 เงิน 5 ทองแดง 8 รวม 13 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1951 1954 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
2007 2011 2017
ประเทศอัฟกานิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1951 ที่จัดขึ้น ณ กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอัฟกานิสถาน เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาอัฟกานิสถานเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติอัฟกานิสถานได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันทั้งหมด 0 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน 8 เหรียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 13 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์
| การแข่งขัน | อันดับ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1951 New Delhi |  | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1954 Manila | 11 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 1958 Tokyo |  | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1962 Jakarta | 13 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 1966 Bangkok |  | 0 | 0 | 0 | 0 |
1970 Bangkok: did not participate
| 1974 Tehran | 19 | 0 | 0 | 1 | 1 |
1978 Bangkok: did not participate
| 1982 New Delhi | 17 | 0 | 1 | 0 | 1 |
1986 Seoul: did not participate
| 1990 Beijing |  | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1994 Hiroshima |  | 0 | 0 | 0 | 0 |
1998 Bangkok: did not participate
| 2002 Busan | 36 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 2006 Doha | 36 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 2010 Guangzhou | 29 | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 2014 Incheon | 35 | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 2018 Jakarta & Palembang | 35 | 0 | 0 | 2 | 2 |
2022 Hangzhou: Future event
2026 Nagoya: Future event
| รวม | 38 | 0 | 5 | 8 | 13 |
ดูเพิ่ม

ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิก
พระนางวิชเยนทรลักษมี

| พระนางวิชเยนทรลักษมี> พระราชินีแห่งอาณาจักรพระนคร |
| --- | --- |
ราชาภิเษก: อภิเษกสมรส พ.ศ.1623
ประสูติ: ศตวรรษที่ 11
สวรรคต: ศตวรรษที่ 12
พระราชสวามี: ยุวราช พระเจ้าชัยวรมันที่ 6 พระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1
ราชวงศ์: ราชวงศ์ไศเลนทร์(โดยประสูติ) ราชวงศ์มหิธรปุระ(โดยอภิเษก)
พระราชบิดา: พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2
พระนางวิชเยนทรลักษมี (Vijayendralakshmi) (ศตวรรษที่ 11 - ศตวรรษที่ 12) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอาณาจักรพระนคร พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 (พ.ศ.1623-พ.ศ.1650) และอภิเษกสมรสกับพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1 (พ.ศ.1650 - พ.ศ.1656)
พระราชประวัติ

พระองค์ประสูติที่อมัลกะสธาลา และพระองค์เป็นพระกนิษฐาของพระเจ้านฤปตินทรวรมัน ซึ่งเป็นหัวหน้ากองทัพ ซึ่งเป็นไปได้ว่านฤปตินทรวรมัน พระเชษฐาของพระองค์ได้ช่วยพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 ในการชิงราชบัลลังก์จากพระเจ้าหรรษวรมันที่ 3 พระองค์และพระเชษฐาเป็นพระบุตรของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2
พระองค์ถูกอธิบายว่าเป็น “ภาชนะรองรับความร่ำรวย ความงาม คารมคมคาย และความเสน่หา และเนื่องจากพระนางถือเป็นผลไม่แห่งโชคลาภและชัยชนะ (ลักษมีและวิชัย) พระนางจึงได้ชื่อ วิชเยนทรลัษมี”
พระองค์อภิเษกสมรสกับยุวราชแห่งมหิธรปุระก่อน จากนั้นจึงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 และสุดท้ายกับพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1
”ระหว่างพระนางกับพระลักษมีบนสวรรค์ไม่มีความแตกต่าง และทั้งสองพระองค์ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าตนเหนือกว่าองค์อื่น จากความคิดนี้เองที่ยุวรราชซึ่งกำลังจะเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ได้มอบพระนางให้กับพระเชษฐาคือพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 ด้วยความรักใคร่กันในครอบครัว เมื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 ติดตามบรรพบุรุษและยุวราชไปสู่สรวงสวรรค์ พระองค์จึงมอบพระนางให้กับพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 1"
พระองค์เป็นสตรีองค์เดียวในอาณาจักรพระนครที่อภิเษกสมรสกับพระมหากษัตริย์ถึง 3 พระองค์ มีข้อสังเกตว่า “พระองค์ได้มาโดยความโปรดปรานของพระมหากษัตริย์ชื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 6 และตามคำสัญญาของยุวราช อมัลกะสธาลาซึ่งเป็นบ้านเกิดของพระองค์ “
พรรคไดเวียด

นายจั่น จอง ดัต ประธานพรรคขณะเปิดการประชุมที่ไซ่ง่อนน้อยเมื่อ พ.ศ. 2555
พรรคไดเวียดหรือพรรคชาตินิยมแห่งเวียดนามใหญ่ (Nationalist Party of Greater Vietnam; ภาษาเวียดนาม: Đại Việt Quốc dân đảng หรือ Đại Việt) เป็นพรรคการเมืองที่เน้นชาตินิยมและต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่มีกิจกรรมในเวียดนามเมื่อพุทธศตวรรษที่ 25 พรรคนี้ยังคงมีกิจกรรมอยู่นอกเวียดนาม โดยมีเป้าหมายเพื่อให้ประเทศเป็นประชาธิปไตยแบบหลายพรรค
พรรคนี้ก่อตั้งโดยเจื่อง ตื๋อ อัญ หรือที่รู้จักกันในชื่อ อัญ ก๋า เฟือง (พี่ชายใหญ่เฟือง) สมาชิกเริ่มต้นของพรรคมีหลากหลาย เช่น ดร. ฟัน ฮวี กวต และ ดร. เหงียน ตอน ฮวาน  ในสมัยที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ไดเวียดได้จัดให้มีการต่อสู้ทางทหารเพื่อเอกราช สมาชิกไดเวียดบางคนได้รับการฝึกอบรมจากก๊กมินตั๋งในยูนนานก่อนจะมีการปฏิวัติโดยพรรคคอมมิวนิสต์ในจีน กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่นิยมญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อญี่ปุ่นเข้ามายึดครองอินโดจีน หลังจากการแบ่งแยกเวียดนามใน พ.ศ. 2497 กลุ่มไดเวียดถูกคว่ำบาตรในเวียดนามเหนือ แต่ยังมีกิจกรรมต่อไปในเวียดนามใต้ โดยเป็นกลุ่มต่อต้านประธานาธิบดีโง ดิ่ญ เสี่ยม และมีส่วนในการปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลของเสี่ยมโดยกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

Nationalist Party of Greater Vietnam
พระนางวีรลักษมี

พระนางวีรลักษมี หรือ พระนางนฤปตินนทรลักษมี (เขมร : វីរ៉ាឡាក់ស្មី, ណារូផាទីនថនឡាក់ស៊ី ; โรมัน :  Viralakshmi, Narupatindralakshmi) (ศตวรรษที่ 10 - ศตวรรษที่ 11) เป็นพระราชินีแห่งอาณาจักรพระนคร อภิเษกสมรสกับพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 พระนามของพระนางวีรลักษมี หมายถึง โชคแห่งอำนาจ
พระราชประวัติ

พระองค์เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าชัยวีรวรมัน เป็นพระราชมารดาของพระเจ้าภูวนาทิตย์และพระเจ้าหรรษวรมันที่ 3
ในจารึกได้กล่าวว่า “พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ได้เคยถวายมงกุฏ ต่างหู อาภรณ์ ทองคำ และของต่างๆ มากมาย และพระองค์ยังถวายเกี้ยวทองคำแก่พระนางวีรลักษมี เมื่อพระองค์ขออภิเษกกับพระนาง พระเจ้านรปตินทรวรมันและพระเจ้าภูวนาทิตย์พระเชษฐาของพระองค์ ได้รับสิทธิพิเศษอย่างมากและพระเชษฐาองค์ที่ 2 ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งวนาปุระ เชื่อว่าการอภิเษกสมรสครั้งนี้จะช่วยให้พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ในการขึ้นครองราชย์ได้อย่างง่ายขึ้น”
พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ขึ้นครองราชสมบัติในปี พ.ศ.1593 โดยพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 ซึ่งอาจจะพระโอรสของพระนางวีรลักษมี ซึ่งก่อนหน้านี้มีพระนามว่า ภูวนาทิตย์ พระองค์เป็นพระอัยยิกาของพระนางวิชเยนทรลักษมีพระธิดาของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2
ปลาหมอ

| ปลาหมอ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Anabantiformes Anabantiformes
วงศ์:: Anabantidae Anabantidae
สกุล:: ปลาหมอ (สกุล) Anabas (Bloch, 1792)
สปีชีส์:: Anabas testudineus
ชื่อทวินาม
Anabas testudineus (Bloch, 1792)

ชื่อพ้อง
 Anthias testudineus Bloch, 1792  Amphiprion testudineus (Bloch, 1792)  Antias testudineus (Bloch, 1792)  Sparus testudineus (Bloch, 1792)  Perca scandens Daldorff, 1797  Anabas scandens (Daldorff, 1797)  Lutjanus scandens (Daldorff, 1797)  Sparus scandens (Daldorff, 1797)  Amphiprion scansor Bloch & Schneider, 1801  Lutjanus testudo Lacepède, 1802  Anabas spinosus Gray, 1834  Anabas variegatus Bleeker, 1851  Anabas macrocephalus Bleeker, 1855  Anabas microcephalus Bleeker, 1857  Anabas trifoliatus Kaup, 1860  Anabas elongatus Reuvens, 1895
ปลาหมอ เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anabas testudineus ในวงศ์ปลาหมอ (Anabantidae) มีรูปร่างป้อม ลำตัวแบนข้าง ตาโต ปากกว้าง ขอบฝาปิดเหงือกหยักแข็ง เกล็ดใหญ่คลุมทั้งลำตัว มีขอบเกล็ดแบบหยัก ผิวสาก เส้นข้างลำตัวขาดตอน ครีบหลังยาวเกือบเท่าความยาวลำตัว มีก้านครีบแข็งแหลมคมจำนวนมากเช่นเดียวกับครีบก้น แต่ครีบก้นสั้นกว่า ครีบอกเล็กเป็นรูปไข่ ครีบหางปลายมน ตัวมีสีเขียวมะกอกและมีลายประสีคล้ำที่ข้างลำตัว ครีบใส ลำตัวด้านท้องมีสีเหลือง ขอบฝาปิดเหงือกตอนบนมีแต้มสีคล้ำ มีอวัยวะช่วยหายใจเป็นแผ่นริ้วย่น ๆ อยู่ตอนบนของของช่องเหงือก จึงสามารถฮุบอากาศจากบนผิวน้ำได้โดยตรงโดยไม่ต้องรอให้ออกซิเจนละลายในน้ำ และสามารถอยู่บนบกหรือพื้นที่ขาดน้ำได้เป็นระยะเวลานาน ๆ ซึ่งในฤดูฝนบางครั้งจะพบปลาหมอแถกเหงือกไถลคืบคลานไปบนบกเพื่อหาที่อยู่ใหม่ได้ ด้วยความสามารถนี้ ในภาษาอังกฤษจึงเรียกปลาชนิดนี้ว่า "climbing perch" หรือ "climbing gourami"
ปลาหมอกำลังแถกเหงือกบนบก
ปลาหมอมีความยาวประมาณ 10–13 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบถึง 20 เซนติเมตร มีพฤติกรรมการวางไข่โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันปรับที่วางไข่ โดยวางไข่ลอยเป็นแพ แต่จะปล่อยให้ลูกปลาเติบโตขึ้นมาเอง
ปลาหมอเป็นปลาที่สามารถพบได้ในทุกแหล่งน้ำ กระจายอยู่ทั่วไปในทวีปเอเชีย สำหรับในประเทศไทยพบทุกภาค และเป็นปลาที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี ด้วยใช้เป็นอาหารมาช้านาน และมีความเชื่อว่าหากปล่อยปลาหมอจะทำให้ไม่เป็นโรคหรือหายจะโรคได้ ด้วยชื่อที่มีความหมายถึงหมอหรือแพทย์ผู้รักษาโรค และนิยมเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจในปัจจุบัน อีกทั้งในปลาที่มีสีกลายไปจากสีปกติ เช่น สีทองยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีราคาขายแพงอีกด้วย
ปลาหมอมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "ปลาหมอไทย", "ปลาเข็ง" หรือ "ปลาสะเด็ด" ในภาษาอีสาน เป็นต้น ในขณะที่ภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า "อีแก ปูยู"
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาหมอ
| ด ค กสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  ปลาบึก (เชียงราย, พะเยา)  ปลากา (เชียงใหม่, แพร่)  ปลาปากหนวด (น่าน)  กบทูด (แม่ฮ่องสอน)  ปลารากกล้วยชนิด Acantopsis choirorhynchos (ลำปาง)  อึ่งปากขวด (ลำพูน)  ปลาตะโกก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ปลาเกล็ดถี่ (กาฬสินธุ์)  ปลาพรม (ขอนแก่น)  ปลาสลาด (ชัยภูมิ)  ปลาเผาะ (นครพนม)  ปลาบ้า (นครราชสีมา)  ปลาบู่กุดทิง (บึงกาฬ)  กุ้งฝอยชนิด Macrobrachium lanchesteri (บุรีรัมย์)  ปูทูลกระหม่อม (มหาสารคาม)  ปลากดคัง (มุกดาหาร)  ปลาชะโอน (ยโสธร)  ปลาหลดจุด (ร้อยเอ็ด)  ปลาเพ้าชนิด Bangana lippus (เลย)  กบนา (ศรีสะเกษ)  ปลากา (สกลนคร)  ปลานวลจันทร์น้ำจืด (สุรินทร์)  ปลายี่สก (หนองคาย)  ปลาสร้อยขาว (หนองบัวลำภู, อำนาจเจริญ)  ปลาสร้อยลูกกล้วย (อุดรธานี)  ปลาเทโพ (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ปลากระโห้ (กรุงเทพมหานคร)  ปลาตะพากเหลือง (กำแพงเพชร)  ปลาแดง (ชัยนาท)  ปลาตะเพียนทอง (นครนายก, อ่างทอง)  กุ้งก้ามกราม (นครปฐม, พระนครศรีอยุธยา)  ปลาสวาย (นครสวรรค์)  ปลาเทพา (นนทบุรี)  ปลาบู่ทราย (ปทุมธานี)  จระเข้น้ำจืด (พิจิตร)  ปลากดคัง (พิษณุโลก)  แมงกะพรุนน้ำจืดชนิด Craspedacusta sowerbii (เพชรบูรณ์)  ปลาตะเพียนขาว (ลพบุรี)  ปลาสลิด (สมุทรปราการ)  หอยหลอดชนิด Solen regularis (สมุทรสงคราม)  ปลาทู (สมุทรสาคร)  ปูน้ำตกสระบุรี (สระบุรี)  ปลาช่อน (สิงห์บุรี)  ปลาก้างพระร่วง (สุโขทัย)  ปลาม้า (สุพรรณบุรี)  ปลาแรด (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  ปลาบู่มหิดล (จันทบุรี)  ปลากะพงขาว (ฉะเชิงเทรา)  ปลาฉลามกบ (ชลบุรี)  ปลากะรังจุดฟ้าจุดเล็ก (ตราด)  ปลาตะโกก (ปราจีนบุรี)  ปลาพลวงทอง (ระยอง)  ปลาบ้า (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ปลายี่สก (กาญจนบุรี, ราชบุรี)  ปลาตะพากส้ม (ตาก)  ปลานวลจันทร์ทะเล (ประจวบคีรีขันธ์)  ปลาเวียน (เพชรบุรี) 
ภาคใต้:  หอยชักตีน (กระบี่)  ปลาทู (ชุมพร)  พะยูน (ตรัง)  ปลาหมอ (นครศรีธรรมราช)  ปลาซิวข้างขวานใหญ่ (นราธิวาส)  ปลาสลิด (ปัตตานี)  เต่าตนุ (พังงา)  ปลากระแห (พัทลุง)  หอยมุกจาน (ภูเก็ต)  ปลาพลวงชมพู (ยะลา)  ปูเจ้าฟ้า (ระนอง)  ปลาตะกรับ (สงขลา)  ปลาการ์ตูนส้มขาว (สตูล)  ปลาตะพัดเขียว (สุราษฎร์ธานี) 
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q10540515  Wikispecies: Anabas testudineus  BOLD: 48010  EoL: 46577514  FishBase: 495  GBIF: 2391579  iNaturalist: 93987  IRMNG: 10150973  ITIS: 172585  IUCN: 166543  NCBI: 64144  WoRMS: 279597
พระที่นั่งดุสิตาภิรมย์

| พระที่นั่งดุสิตาภิรมย์ |
| --- | --- |
พระที่นั่งดุสิตาภิรมย์
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระที่นั่ง
เมือง: หมู่พระที่นั่งภายใน พระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2325
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
เป็นส่วนหนึ่งของ: พระมหามณเฑียร
เลขอ้างอิง: 0005574
 
 
 
พระที่นั่งดุสิตาภิรมย์ สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ตั้งอยู่ริมกำแพงทางด้านทิศะวันตกเฉียงเหนือของพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย เป็นพลับพลาโถงเสาไม้ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย ชั้นเดียวยกพื้นสูง บันไดอยู่ในกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออก ภายในยกพื้นตอนกลางสูง มีพระแท่นองค์ประธานอยู่ระหว่างเสาลายทอง หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ประดับกระจก หน้าบันไม้จำหลักรูปเทวดายืนแท่น พระหัตถ์ขวาทรงพระขรรค์ พระหัตถ์ซ้ายทรงตรี ล้อมรอบด้วยลายกระหนกก้านขดเทพพนม พื้นปิดกระจกสี ลายจำหลักลงรักปิดทอง ผนังภายนอกเขียนลายกระหนกก้านแย่งหน้าสิงห์ ผนังภายในเขียนเป็นภาพในสรวงสวรรค์
ด้านทิศเหนือเป็นเกยประทับพระคชาธาร ด้านทิศตะวันตกเป็นเกยประทับพระราชยาน ในสมัยรัชกาลที่ ๓ โปรดเกล้าฯให้แก้ผนังเป็นผนังก่ออิฐฉาบปูนและเขียนสีภายนอกภายใน รัชกาลที่ ๔ โปรดเกล้าฯ ย้ายเกยประทับพระราชยานจากทิศตะวันออกไปทิศเนือ และย้ายเกยพระคชาธารไปไว้ด้านทิศตะวันออก พระที่นั่งองค์นี้สร้างเป็นพลับพลาเปลื้องเครื่อง ในโอกาสเสด็จพระราชดำเนินขึ้นทรงพระคชาธารหรือทรงพระราชยาน เสด็จฯโดยกระบวนพยุหยาตรา บางโอกาสเป็นพิธีมณฑลในการพระราชพิธีต่าง ๆ
พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์

| พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
สถานะ: โบราณสถาน
ประเภท: พระที่นั่ง
สถาปัตยกรรม: อยุธยา
ที่ตั้ง: พระราชวังโบราณ
เมือง: ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเทศ: ประเทศไทย
รื้อถอน: พ.ศ. 2310 (ถูกทำลาย)
ในกำกับดูแลของ: กรมศิลปากร
พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์ เป็นพระที่นั่งขนาดเล็ก ตั้งอยู่ภายในพระราชวังหลวง ในยุคที่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สร้างขึ้นโดย สมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งราชวงศ์ปราสาททอง ทรงโปรดเกล้า ฯ ให้สร้างขึ้นสำหรับใช้เป็นที่ประทับและสำราญพระราชหฤทัย โดยสร้างเป็นปราสาทจตุรมุขอยู่บนเกาะ ขนาดขื่อกว้าง 6 เมตร สูง 40 เมตร มีเครื่องยอด 9 ชั้น มีพรหมพักตร์  มีฉัตรและหลังคามุงด้วยกระเบื้องดีบุก มีสระน้ำล้อมรอบ ด้านหลังพระที่นั่งมีสระเลี้ยงปลาเงินปลาทอง เรียกว่าอ่างแก้ว ภายในอ่างก่อเป็นภูเขาและทำน้ำพุ  ตั้งอยู่ท้ายพระราชวังหลวง ระหว่างพระมหาปราสาท 3 องค์ คือ  พระที่นั่งวิหารสมเด็จ พระที่นั่งสรรเพชญ์มหาปราสาท และพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์
ชาวบ้านนิยมเรียกพระที่นั่งองค์นี้ว่าพระที่นั่งท้ายสระ  สมเด็จพระเพทราชาโปรดที่จะเสด็จมาโปรยข้าวตอกให้ปลา ต่อมาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ (เจ้าฟ้าเพชร) โปรดประทับที่พระที่นั่งองค์นี้ด้วยเช่นกัน จนเป็นที่มาของพระนามเรียกขานพระองค์
ปลาดอกหมาก (น้ำจืด)

สำหรับปลาดอกหมากที่เป็นปลาทะเล ดูที่: ปลาดอกหมาก
| ปลาดอกหมาก |
| --- | --- |

ภาพวาดของปลาดอกหมากชนิด B. bakeri

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Danioninae
สกุล:: Barilius Hamilton, 1822

ชนิดต้นแบบ
Cyprinus barila Hamilton, 1822
ชื่อพ้อง
 Bendilisis Bleeker, 1860   Chedrus Swainson, 1839   Pachystomus Heckel, 1843   Pelotrophus Günther, 1864   Pteropsarion Günther, 1868   Sagittabarilius Fowler, 1936   Schacra Günther, 1868   Shacra Bleeker, 1860
ปลาดอกหมาก หรือ ปลาน้ำหมึก เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในสกุล Barilius ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวยาว แบนข้างเล็กน้อย มีหนวดสั้น ๆ หรือไม่มี แต่ก็มีจุดสีดำหรือนํ้าตาลบนพื้นลำตัวสีเงินกระจายอยู่ข้างตัว อาศัยอยู่เป็นฝูงตามต้นนํ้าลำธาร เป็นปลาที่มีความคล่องแคล่วว่องไวมาก
เป็นปลาที่มีความใกล้ชิดและคล้ายคลึงกับปลาในสกุล Opsarius มาก โดยเคยจัดอยู่ในสกุลเดียวกัน ก่อนที่จะแยกออกมาต่างหาก
การจำแนก

ทั้งหมดพบในทวีปเอเชีย
Barilius ardens Knight, Rai, D’Souza & Vijaykrishnan, 2015
Barilius bakeri Day, 1865
Barilius barila Hamilton, 1822
Barilius barna Hamilton, 1822
Barilius bendelisis Hamilton, 1807
Barilius bernatziki Koumans, 1937
Barilius bonarensis Chaudhuri, 1912
Barilius borneensis Roberts, 1989
Barilius canarensis Jerdon, 1849
Barilius caudiocellatus Chu, 1984
Barilius chatricensis Selim & Vishwanath, 2002
Barilius dimorphicus Tilak & Husain, 1990
Barilius dogarsinghi Hora, 1921
Barilius evezardi Day, 1872
Barilius gatensis Valenciennes, 1844
Barilius huahinensis Fowler, 1934 (มีความเป็นไปได้ว่าอาจเป็นชื่อพ้องรองของ Opsarius koratensis หรือ ปลาน้ำหมึกโคราช)
Barilius infrafasciatus Fowler, 1934
Barilius lairokensis Arunkumar & Tombi Singh, 2000
Barilius malabaricus Jerdon, 1849
Barilius mesopotamicus Berg, 1932
Barilius modestus Day, 1872
Barilius naseeri Mirza, Rafiq & Awan, 1986
Barilius nelsoni Barman, 1988
Barilius ngawa Vishwanath & Manojkumar, 2002
Barilius ornatus Sauvage, 1883
Barilius pakistanicus Mirza & Sadiq, 1978
Barilius pectoralis Husain, 2012
Barilius ponticulus Smith, 1945
Barilius profundus Dishma & Vishwanath, 2012
Barilius radiolatus Günther, 1868
Barilius shacra Hamilton, 1822
Barilius signicaudus Tejavej, 2012
Barilius tileo Hamilton, 1822
Barilius vagra Hamilton, 1822