stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
การส่งเสริมเพลง > มิวสิกวิดีโอ

ไอส์แลนด์เดฟแจมมิวสิกกรุ๊ปมอบหมายให้โคลิน ทิลลีกำกับมิวสิกวิดีโอ ซึ่งก่อนหน้านี้ได้ทำงานกับบีเบอร์ในมิวสิกวิดีโอเพลง "ยูสไมล์" (ค.ศ. 2010)  การถ่ายทำมีขึ้นในสัปดาห์วันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2012 ที่สตูดิโอแห่งหนึ่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย บีเบอร์เผยว่ามิวสิกวิดีโอไม่ได้มี "มโนทัศน์คงตัว" และเสริมว่า ส่วนใหญ่แสดงมุมกล้องแบบศิลป์แทรกด้วยท่าเต้นประกอบฉาก เขาอธิบายต่อว่า "มันไม่ใช่ว่า 'บีเบอร์ตามผู้หญิงคนนี้มายังจุดนี้ ไม่ใช่ มันเป็นกลุ่มฉากที่น่าประหลาดใจ เช่นเดียวกับฉากไฟ เรามีฉากน้ำแข็ง" ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2012 บีเบอร์ได้เผยแพร่ทีเซอร์ (teaser) ของคลิป เบ็กกี เบน จากเว็บไซต์ไอโดเลเตอร์ เปิดเผยว่า ทีเซอร์ที่ตามมาหลายตัวแสดงบีเบอร์กำลังถูกมือหญิงหลายคนลูบคลำ ขณะกำลังเต้นท่าไมเคิล แจ็กสันอยู่หน้าสปอตไลต์สีขาวขนาดใหญ่ [และ]โพสอย่างเป็นอันตรายหน้าไฟและและลอยอยู่ใต้น้ำ" นิโคลา เซีย จากเว็บไซต์ไอโดเลเตอร์เช่นกัน มองฉากที่นักร้อง "กระซิบที่ข้างหูสาว ๆ อย่างยั่วยวน" ว่า "อีโรติก"เกินไป
แต่ภายหลังมีรายงานว่ามิวสิกวิดีโอที่ทิลลีกำกับถูกพับไป และถ่ายทำใหม่โดยไดเร็กเตอร์เอ็กซ์ (Director X) ในช่วงวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2012 วิดีโอเวอร์ชันที่สองเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ทางช่องเอ็มทีวี ไดเร็กเตอร์เอ็กซ์ได้สรุปเรื่องย่อในวิดีโอว่า "มีแค่รถยนต์และความเรียบง่ายที่เขาโปรดปราน รถยนต์ ผู้หญิง แค่คนหนุ่มสาวไปเที่ยวกัน สนุกกัน อะไรประมาณนั้น ตอนที่ผมได้ยินมัน ผมคิดว่านั่นแหละเหมาะสมแล้ว"
โบรแกน ดริสคอล จาก เดอะฮัฟฟิงตันโพสต์ เขียนว่า บีเบอร์ "ได้แสดงให้เห็นว่าเขาโตขึ้น ขับรถเร็ว และคว้าสาวนุ่งน้อยห่มน้อยมาอยู่ในอ้อมแขน" เจมส์ มอนต์โกเมอรี จากเอ็มทีวีนิวส์ เขียนว่า "เต็มไปด้วยเสื้อผ้าเจ๋ง ๆ รถร้อนแรง และผู้หญิงที่ร้อนแรงยิ่งหว่า บอยเฟรนด์ เป็นชิ้นงานแห่งฝันของผู้ใหญ่คนใหม่ที่ชอบต่างเพศที่ทำงานหนักเกินไป" และเสริมอีกว่า "เป็นคลิปที่เจ๋งและมั่นใจ และยิ่งรู้ว่าเขาเป็นอย่างไรในตอนนี้ มันยิ่งเป็นคลิปที่สำคัญ" บรูนา เนสซิฟ จาก อี! ออนไลน์ ให้ความเห็นสั้น ๆ ว่า บีเบอร์ "ไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไป" หลังจากออกจำหน่าย วิดีโอนี้ทำลายสถิติของวีโว หลังจากมียอดวิวมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงแรกด้วยจำนวน 8.00 ล้านยอดวิว หลังจากที่สถิติเดิมทำไว้โดยเพลง "สติวปิดโฮ" ของนิกกี มินาจ (4.8 ล้านยอดวิว) และเพลง "แวร์แฮฟยูบีน" ของริอานนา (4.9 ล้านยอดวิว)  แต่สุดท้ายหลังจากวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2012 มิวสิกวิดีโอเพลง "ลิฟไวล์วีร์ยัง" ของวันไดเรกชัน ถูกปล่อยออกมาก็ทำยอดวิวได้ 8.24 ล้านยอดวิวใน 24 ชั่วโมงแรก ทำลายสถิติที่บีเบอร์ได้ทำไว้ (8.00 ล้านยอดวิว)
การส่งเสริมเพลง > การแสดงสด

เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการโปรโมตเพลง บีเบอร์แสดงเพลง "บอยเฟรนด์" ในรายการ เดอะวอยซ์ ซีซันสอง ตอนสุดท้าย จบลงด้วยท่าเต้นที่ชวนให้รำลึกถึงเพลง "ริธึมเนชัน" ของเจเน็ต แจ็กสัน บีเบอร์ยังแสดงเพลงนี้ในงานประกาศรางวัลบิลบอร์ดมิวสิกอวอร์ดส 2012 และรายการเน็กซ์ท็อปโมเดลของประเทศเยอรมนีอีกด้วย บีเบอร์ยังแสดงเพลง "บอยเฟรนด์" ที่งานแคปิตัลเอฟเอ็มซัมเมอร์ไทม์บอล 2012 ด้วย สำหรับการแสดงนั้น บีเบอร์สวมใส่ถุงมือแบบไม่มีนิ้วมือ เสื้อกล้ามลายยูเนียนแจ็กกับเสื้อกั๊กที่เข้ากัน และกางเกงยีนส์ บีเบอร์ยังแสดงเพลงนี้ในระหว่างเล่นคอนเสิร์ตโปรโมตเพลงในทวีปยุโรปในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ร่วมกับเพลง "ออลอะราวด์เดอะเวิลด์" และ "ดายอินยัวร์อามส์"บีเบอร์ร้องเพลงนี้เป็นครั้งแรกหลังงาน 2015 แวงโกแทงโก
การนำมาทำใหม่

ในปี ค.ศ. 2012 เพลงบอยเฟรนด์ถูกนำไปคัฟเวอร์โดยวงดนตรีแนวเมทัลคอร์ อิชชูส์ ลงในอัลบั้ม พังก์โกส์ป็อปไฟฟ์ ในเดือนพฤษภาคม ปีเดียวกัน ซิโมเรลลีคัฟเวอร์เพลงบอยเฟรนด์เข้าประกวดงานชื่อ "เดอะบีเบอร์-ออฟ" และชนะการประกวดหลังจากวันที่ 21 พฤษภาคม และภายในปีเดียวกัน นักแสดงเจเด็น สมิธ เพื่อนคนหนึ่งของบีเบอร์ ได้รีมิกซ์เพลงบอยเฟรนด์และตั้งชื่อว่า "เฟลม (จัสต์คัส) " ยังมีเวอร์ชันรีมิกซ์ที่ได้แม็ก มิลเลอร์, แอชเชอร์ รอธ และทูเชนส์ ร้องร่วมด้วย เวอร์ชันนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2012
ในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2012 มารีนาแอนด์เดอะไดมอนส์ ได้คัฟเวอร์เพลงนี้ในการแสดงในรายการไลฟ์เลาจ์ ทางสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอ 1 ในระหว่างการแสดง เธอได้เปลี่ยนเนื้อร้องและเจฟฟ์ เบนจามิน จากนิตยสาร บิลบอร์ด กล่าวว่า "เธอได้เปลี่ยนแนวดนตรีของเพลงนี้ด้วย จากผลงานล่าสุดของบีเบอร์ไปเป็นดนตรีอคูสติกแบบมืดมน" และในปีเดียวกัน เควิน แม็กเฮล และดาร์เรน คริส (ในนามของตัวละครชื่ออาร์ตี อะบรัมส์ และเบลน แอนเดอร์สัน) แสดงเพลงบอยเฟรนด์ผสมกับเพลง "บอยส์" ของบริตนีย์ สเปียส์ในตอน "บริตนีย์ 2.0" ของซีรีส์มิวสิคัล กลี
คู่นักร้องแร็ป ยิงยางทวินส์ รีมิกซ์เพลงบอยเฟรนด์ในช่วงวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ดี-ร็อก หนึ่งในสมาชิกอธิบายว่า หลังจากเพื่อนของเขานำเพลงบอยเฟรนด์ไปเปรียบเทียบกับเพลง "เวต (เดอะวิสเปอร์ซอง) " (ค.ศ. 2005) ของพวกเขา เขากล่าวว่า "ผมรู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้ฟังเพลงนี้ เมื่อผมได้ฟังมัน ผมก็รู้สึกว่าเสียงมันฟังดูเป็นตัวพวกเรา เขาชมพวกเรา" เขากล่าวอีกว่า "ดังนั้นผมจึงอยากทำเวอร์ชันนี้เพื่อชื่นชมเขาบ้าง"
ในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 มีเวอร์ชันผสมกันของเพลงบอยเฟรนด์ และเพลง "เกิร์ลเฟรนด์" ของเอ็นซิงก์ ถูกอัปโหลดขึ้นยูทูบ และกลายเป็นไวรอลวิดีโออย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 2013 วงดนตรีแนวอะแคปเปลลา ซิกซ์ นำเพลง "บอยเฟรนด์" มาร้องใหม่ โดยนักร้องนำและมือเบส แจ็ก นัดเซน ร้องเพลงนี้ลงอัลบั้ม ไลฟ์อิสอะไฮเวย์
รายชื่อแทร็ก

ดิจิทัลดาวน์โหลด / ซีดี ซิงเกิล
"บอยเฟรนด์" – 3:31
ดิจิทัลดาวน์โหลด – เวอร์ชันรีมิกศ์
"บอยเฟรนด์" (Oliver Twizt Radio) – 3:44
"บอยเฟรนด์" (Oliver Twizt Club) – 4:27
"บอยเฟรนด์" (Oliver Twizt Instrumental) – 4:27
"บอยเฟรนด์" (Vice Radio) – 3:08
"บอยเฟรนด์" (Vice Club) - 4:46
"บอยเฟรนด์" (Vice Instrumental) – 4:46
"บอยเฟรนด์" (Joe Gauthreaux & Peter Barona Full Vocal Club) – 6:58
"บอยเฟรนด์" (Joe Gauthreaux Dark Dub) – 7:46
ดิจิทัลดาวน์โหลด – บอยเฟรนด์ (Dada Life Remix) - ซิงเกิล
"บอยเฟรนด์" (Dada Life Remix) – 5:32
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

บันทึกเสียงที่ชาลีซเรคอร์ดิงสตูดิโอส์ ฮอลลีวูด ลอสแอนเจลิส และในลอนดอน สหราชอาณาจักร
มิกซ์เสียงที่สตูดิโอลาร์ราบี เบอร์แบงก์ แคลิฟอร์เนีย
ไมก์ พอสเนอร์ – เขียนเพลง, โปรดิวซ์, คีย์บอร์ด
จัสติน บีเบอร์ – เขียนเพลง, ร้องนำ
เมสัน "เอ็มดีแอล" เลวี – เขียนเพลง, โปรดิวซ์
แมทธิว มัสโต – เขียนเพลง, ผลิตเสียงกีต้าร์
คัก ฮาร์เรล – ผลิตเสียงร้องนำ
จอช กุดวิน – เอนจินเนียร์
คริส "ทีอีเค" โอ'ไรอัน – เอนจินเนียร์
โธมัส คัลลิสัน – ผู้ช่วยเอนจินเนียร์
แมนนี มาร์โรควิน – ผสานเสียง
คริส กัลแลนด์ – ผู้ช่วยผสานเสียง
เดล บาวเออร์ส – ผู้ช่วยผสานเสียง
เบนนี สตีล – บันทึกเสียงกีต้าร์
การออกจำหน่าย

| ประเทศ | วันที่ | รูปแบบ | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก | 23 มีนาคม 2012 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | ดิไอส์แลนด์เดฟแจมมิวสิกกรุ๊ป |
| เยอรมนี | 20 เมษายน 2012 | ซีดีซิงเกิล | ดิไอส์แลนด์เดฟแจมมิวสิกกรุ๊ป |
| ฝรั่งเศส | 7 พฤษภาคม, 2012 | ซีดีซิงเกิล | ดิไอส์แลนด์เดฟแจมมิวสิกกรุ๊ป |
| สหราชอาณาจักร | 21 พฤษภาคม 2012 | ซีดีซิงเกิล | เมอร์คิวรี เรเคิดส์ |
| สหรัฐอเมริกา | 12 มิถุนายน 2012 | ดิจิทัลดาวน์โหลด — เวอร์ชันรีมิกซ์ | ไอส์แลนด์ เรเคิดส์, เรย์มอนด์ บรอน มีเดีย กรุ๊ป, สคูลบอย เรเคิดส์ |
บาร์บารา แมคคลินทอค

| บาร์บารา แมคคลินทอค ForMemRS |
| --- | --- |
บาร์บารา แมคคลินทอคในห้องแลบ
เกิด: เอเลนอร์ แมคคลินทอค 16 มิถุนายน ค.ศ. 1902(1902-06-16) ฮาร์ตเฟิร์ดรัฐคอนเนทิคัต สหรัฐ
เสียชีวิต: 2 กันยายน ค.ศ. 1992(1992-09-02) (90 ปี) Huntington, New York City
สัญชาติ: ชาวอเมริกัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยคอร์เนล (BS) (MS) (PhD)
มีชื่อเสียงจาก: Work in genetic structure of maize
รางวัล:   Member of the National Academy of Sciences (1944)  National Medal of Science (1970)  Thomas Hunt Morgan Medal (1981)  Louisa Gross Horwitz Prize (1982)  Nobel Prize in Physiology or Medicine (1983) 
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: Cytogenetics
สถาบันที่ทำงาน: University of Missouri Cold Spring Harbor Laboratory
วิทยานิพนธ์: A Cytological and Genetical Study of Triploid Maize (1927)
 
ลายมือชื่อ

บาร์บารา แมคคลินทอค (อังกฤษ: Barbara McClintock; 16 มิถุนายน 1902 – 2 กันยายน 1992) เป็นนักวิทยาศาสตร์และนักพันธุศาสตร์ ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัล โนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ในปี 1983 เธอได้รับปริญญาเอกด้านพฤกษศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนล ในปี 1927 ที่นั่นเธอเริ่มอาชีพในฐานะผู้นำในการพัฒนาเซลล์พันธุศาสตร์ ข้าวโพด ซึ่งเป็นจุดสนใจของการวิจัยตลอดชีวิตที่เหลือของเธอ ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1920 แมคคลินทอคได้ศึกษาโครโมโซม และการเปลี่ยนแปลงของโครโมโซมระหว่างการสืบพันธุ์ในข้าวโพด เธอพัฒนาเทคนิคในการแสดงภาพโครโมโซมของข้าวโพดและใช้การวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อแสดงแนวคิดทางพันธุกรรมพื้นฐานมากมาย แนว​คิด​อย่าง​หนึ่ง​เหล่า​นี้​คือ​แนว​คิด​เรื่อง ​การ​ผสม​ใหม่​ทาง​พันธุกรรม ​โดย​การ ​ไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม ระหว่าง ไมโอซิส—กลไก​ที่​โครโมโซม​ใช้​แลกเปลี่ยน​ข้อมูล เธอได้จัดทำ แผนที่ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม ฉบับแรกสำหรับข้าวโพด โดยเชื่อมโยงบริเวณโครโมโซมกับลักษณะทางกายภาพ เธอได้แสดงให้เห็นบทบาทของเทโลเมียร์ และ เซนโทรเมียร์ ซึ่งเป็นบริเวณของโครโมโซมที่มีความสำคัญต่อการอนุรักษ์ ข้อมูลทางพันธุกรรม เธอได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้ ได้รับรางวัลทุนอันทรงเกียรติ และได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ National Academy of Sciences ในปี 1944
ในช่วงทศวรรษที่ 1940 และ 1950 แมคคลินทอค ค้นพบ transposon และใช้แสดงให้เห็นว่ายีนมีหน้าที่ในการเปิดและปิดลักษณะทางกายภาพ เธอพัฒนาทฤษฎีเพื่ออธิบายการซ่อนและการแสดงออกของข้อมูลทางพันธุกรรมจากพืชข้าวโพดรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นต่อไป เนื่องจากความกังขาในงานวิจัยของเธอ เธอจึงหยุดเผยแพร่ข้อมูลของงานวิจัยในปี 1953
ต่อมา เธอได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับพันธุศาสตร์เซลล์และ พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน ของพันธุ์ข้าวโพดจากอเมริกาใต้ งานวิจัยของแมคคลินทอคเป็นที่เข้าใจกันเป็นอย่างดีในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 เนื่องจากนักวิทยาศาสตร์คนอื่นๆ ได้ยืนยันกลไกของการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมและการควบคุมการแสดงออกของยีนที่เธอได้แสดงให้เห็นในการวิจัยข้าวโพดของเธอในปี 1940 และ 1950 เธอได้รับรางวัลและการยอมรับผลงานรวมถึงได้รับ รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 1983 สำหรับการค้นพบการ genetic transposition ในปี 2022 เธอยังคงเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ได้รับรางวัลโนเบลไม่รวมกับใครในสาขานั้น
บาร์บารา บุช

| บาร์บารา บุช |
| --- | --- |
Barbara Bush
บาร์บารา บุช ใน พ.ศ. 2532

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา
ดำรงตำแหน่ง 20 มกราคม พ.ศ. 2532 – 20 มกราคม พ.ศ. 2536
ก่อนหน้า: แนนซี เรแกน
ถัดไป: ฮิลลารี คลินตัน
สุภาพสตรีหมายเลขสองสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 20 มกราคม พ.ศ. 2524 – 20 มกราคม พ.ศ. 2532
ก่อนหน้า: โจน มอนเดล
ถัดไป: มาริลิน ควีลีย์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: บาร์บารา เพียซ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2468 นครนิวยอร์ก, นิวยอร์ก
เสียชีวิต: 17 เมษายน พ.ศ. 2561 (92 ปี) ฮิวสตัน, เท็กซัส
ศาสนา: Episcopalian
คู่สมรส: จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (แต่งงาน 2488–2561)
บุตร: จอร์จ ดับเบิลยู.   พอลีน โรบินสัน   เขบ   นีล   มาร์วิน   โดโรธี
ญาติ: มาร์วิน เพียซ (บิดา) พอลีน โรบินสัน เพียซ (มารดา) สกอตต์ เพียซ จูเนียร์ (พี่ชาย)  สกอตต์ เพียซ (ปู่ฝ่ายบิดา)  โจนาส เจมส์ เพียซ (ทวดฝ่ายบิดา)  เจมส์ เพียซ จูเนียร์ (ทวดลำดับที่ 2 ฝ่ายบิดา)  เลวิ เพียซ (ทวดลำดับที่ 3 ฝ่ายบิดา) ไอแซก เพียซ (ทวดลำดับที่ 4 ฝ่ายบิดา) เจมส์ เอดการ์ โรบินสัน (ปู่ฝ่ายมารดา)
ที่อยู่อาศัย: ฮิวสตัน, เท็กซัส
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยสมิธ (attended)
อาชีพ: อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา
ลายมือชื่อ: 

บาร์บารา เพียซ บุช (อังกฤษ: Barbara Bush; 8 มิถุนายน พ.ศ. 2468 – 17 เมษายน พ.ศ. 2561) เป็นภรรยาของประธานาธิบดีคนที่ 41 แห่งสหรัฐอเมริกา คือ จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช เมื่อปีกลายได้เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ พ.ศ. 2524 ถึง พ.ศ. 2533 เธอเป็นมารดาของประธานาธิบดีของอเมริกา คือ จอร์จ ดับเบิลยู บุช และอดีตผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคือ เจ็บ บุช
ช่วงต้นของชีวิต

บาร์บารา เพียซ เป็นบุตรีคนที่ 3 ของนางพอลีน โรบินสันก่อนหน้านี้ พอลีน กับ สามีของเธอ มาร์วิน เพียซผู้ซึ่งภายหลังเป็นประธานบริษัทแม็คคอล คอเปอเรชั่น ผู้ผลิตนิตยสารสตรี บาร์บาราเกิดที่นิวยอร์กและได้ไปอยู่ที่ชานเมือง บาร์บาราได้เข้าเรียนที่โรงเรียนรายน์ ครันทรี เดย์ จากนั้นเข้าเรียนที่ แอชลีย์ ฮอลล์ ในเมืองชาล์สตัน เซาท์แคโรไรนา
บาร์บาราเป็นนักกีฬาในวัยสาว และชอบ ว่ายน้ำ เล่นเทนนิส และขี่จักรยาน ช่วงแรกเธอมีความสนใจในการอ่าน
บรรพบุรุษของเธอ คือ โธมัส เพียซ แต่ก่อนเป็นผู้ไปอาศัยในอาณานิคมอังกฤษ และบรรพบุรุษของเธอ แฟรงคลิน เพียซเป็นประธานาธิบดีคนที่ 14 แห่งสหรัฐอเมริกา เธอเป็นลูกหลานของเจมส์ เพียซ จูเนียร์ผู้ซึ่งเป็นหลานคนที่ 4 ของแฟรงคลิน เพียซ แม่ของเธอเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2492
บาร์โค้ด

คำว่า "Wikipedia" เข้ารหัสแบบ Code 128-B
บาร์โค้ด  หรือ รหัสแท่ง (อังกฤษ: barcode) เป็นเครื่องหมายแทนข้อมูลชนิดหนึ่งที่อ่านได้ด้วยแสง (optical machine-readable) ซึ่งข้อมูลนั้นมักเกี่ยวข้องกับวัตถุที่มันติดอยู่ บาร์โค้ดโดยแรกเริ่มใช้รูปแบบ "บาร์" หรือ "แท่ง" คือเส้นขนานหลาย ๆ เส้นที่มีความหนาและช่องไฟต่าง ๆ วางเรียงกันอยู่อย่างมีกฎเกณฑ์ ซึ่งรูปแบบนี้อาจเรียกว่า เชิงเส้น หรือ หนึ่งมิติ (1D) ก็ได้ เวลาต่อมามีการพัฒนารูปแบบเป็นจุด สี่เหลี่ยม หกเหลี่ยม และรูปแบบทางเรขาคณิตอื่น ๆ ใน สองมิติ (2D) ถึงแม้ระบบสองมิตินี้ใช้สัญลักษณ์ที่หลากหลาย โดยรวมก็ยังคงเรียกว่าบาร์โค้ดอยู่เช่นเดิม บาร์โค้ดดั้งเดิมอ่านด้วยเครื่องกราดภาพด้วยแสงชนิดพิเศษที่เรียกว่าเครื่องอ่านบาร์โค้ด แต่ต่อมาเครื่องกราดภาพชนิดอื่นและซอฟต์แวร์แปลความหมายก็มีให้ใช้ในอุปกรณ์ต่าง ๆ รวมไปถึงเครื่องพิมพ์ตั้งโต๊ะชนิดอยากที่ที่กราดภาพได้ และสมาร์ตโฟน
บาร์โค้ดถูกใช้เป็นครั้งแรกเพื่อติดป้ายกำกับรถรางแต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จในเชิงพาณิชย์ จนกระทั่งระบบ ณ จุดขายอัตโนมัติในซูเปอร์มาร์เก็ตได้นำบาร์โค้ดไปใช้ ซึ่งเป็นงานหนึ่งที่ทำให้บาร์โค้ดแพร่หลายไปเกือบทั่วโลก การใช้งานบาร์โค้ดก็แพร่กระจายไปยังงานอื่น ๆ ที่มักเกี่ยวข้องกับการระบุและการจับข้อมูลอัตโนมัติ (automatic identification and data capture: AIDC) บาร์โค้ดสมัยใหม่ในรูปแบบรหัสผลิตภัณฑ์สากล (Universal Product Code: UPC) อันแรกสุดที่ถูกอ่าน คือบาร์โค้ดที่ติดอยู่บนห่อหมากฝรั่งริกลีย์เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1974
โดเรม่อน  3D
ปัจจุบันได้มีการนำบาร์โค้ดสองมิติมาใช้งาน สำหรับข้อมูลที่มีจำนวนมาก รวมถึงการนำเทคโนโลยี RFID ซึ่งเป็นการตรวจสอบข้อมูลผ่านทางคลื่นวิทยุ แทนที่เลเซอร์เหมือนบาร์โค้ดในปัจจุบัน
บาร์โค้ดสองมิติที่นิยมใช้ในปัจจุบันมีหลายประเภท โดยแต่ละประเภทจะมีรูปแบบการจัดวางที่แตกต่างกัน โดยที่นิยมใช้กันมากได้แก่
รหัสคิวอาร์ (QR Code)
ดาต้าเมทริกซ์ (Data matrix)
รหัสแม็กซี (MaxiCode)
รหัสอีซี (EZcode)
รหัสแอซเทค (Aztec Code)
เอ็มเอสแท็ก (MS Tag) บาร์โค้ดสองมิติจากไมโครซอฟท์
บาร์บี้ (แก้ความกำกวม)

บาร์บี้ (อังกฤษ: Barbie) เป็นตุ๊กตาแฟชันที่ได้รับการเปิดตัวในปี ค.ศ. 1959
บาร์บี้ หรือ บาร์บี ยังอาจหมายถึง:
บุคคล

บาร์บี้ สวี หรือ ต้าเอส (เกิดปี ค.ศ. 1976) นักแสดงหญิงชาวไต้หวัน
เคลลี เคลลี (เกิดปี ค.ศ. 1987) ซึ่งเป็นชื่อบนสังเวียนของนักมวยปล้ำอาชีพและนางแบบชื่อบาร์บารา ยีน "บาร์บี" แบลงก์
เอแคเทอรีนา แวนดารีวา เจ้าของฉายา บาร์บี้ (เกิดปี ค.ศ. 1991) นักมวยไทยหญิงชาวเบลารุส
บาร์บรา สไตรแซนด์

| บาร์บรา สไตรแซนด์ |
| --- | --- |
บาร์บรา สไตรแซนด์ในปี ค.ศ. 2018
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1942-04-24) 24 เมษายน ค.ศ. 1942 (82 ปี) บาร์บารา โจแอน สไตรแซนด์
คู่สมรส: เอลลิออตต์ โกลด์ (1963-1971)   เจมส์ บรอลิน (1998-ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และผู้กำกับ
ปีที่แสดง: 1957-ปัจจุบัน
รางวัล
ออสการ์: Best Actress   1968 Funny Girl   Best Original Song   1976 A Star Is Born
เอมมี: Outstanding Individual Performance - Variety/Music Program   1995 Barbra Streisand: The Concert   2001 Timeless: Live in Concert
ลูกโลกทองคำ: Best Actress - Motion Picture Musical/Comedy   1969 Funny Girl   1977 A Star Is Born   Best Original Song   1977 A Star Is Born   Best Director - Motion Picture   1984 Yentl   Cecil B. DeMille Award (2000)
บาร์บรา สไตรแซนด์  (อังกฤษ: Barbra Joan Streisand) เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1942 เป็นชาวอเมริกันในวงการฮอลีวูดที่มีการบันทึกอาชีพอย่างเป็นทางการ 4 อาชีพ ได้แก่นักร้อง นักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์และผู้กำกับ อีกทั้งมีส่วนร่วมในการประพันธ์เพลง เป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมือง เคยได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม และเพลงยอดเยี่ยม นอกจากนั้นยังได้รับอีกหลายรางวัลจากรางวัลเอมมี รางวัลแกรมมี รางวัลลูกโลกทองคำ
บาลเฟรินทาวเวอร์

| บาลเฟรินทาวเวอร์ |
| --- | --- |

th
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: แฟลตที่อยู่อาศัย
ที่ตั้ง: ลอนดอน E14 สหราชอาณาจักร
พิกัด: 51°30′49.1″N 00°00′31.7″W﻿ / ﻿51.513639°N 0.008806°W﻿ / 51.513639; -0.008806
เริ่มสร้าง: 1965
แล้วเสร็จ: 1967
ความสูง
หลังคา: 84 เมตร (276 ฟุต)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 26
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: แอร์เนอ โกลด์ฟิงเงอร์
กำหนดให้เป็น: อาคารอนุรักษ์เกรด II*  (1334931)
บาลเฟรินทาวเวอร์ (อังกฤษ: Balfron Tower) เป็นอาคารที่อยู่อาศัยความสูง 26 ชั้นในย่านพอพพล่าร์ ทาวเวอร์ฮามเลทส์ ลอนดอน สร้างด้วยสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์ และเป็นส่วนหนึ่งของบราวน์ฟีลด์เอสเตท (Brownfield Estate) บ้านสังคมสงเคราะห์ของรัฐบาล ตั้งอยู่ติดกับชริสพ์สตรีทมาร์เก็ต อาคารเป็นผลงานออกแบบโดย แอร์เนอ โกลด์ฟิงเงอร์ ในปั 1963 ให้กับสภามณฑลลอนดอน สร้างขึ้นในปี 1965–67 โดยสภาเกรทเทอร์ลอนดอน และได้รับการขึ้นทะเบียนในปี 1996 (เกรด II*, จากเดิมเกรด II) อาคารมีความคล้ายคลึงในทางรูปแบบกับอาคารเทรลลิคทาวเวอร์ของโกลด์ฟิงเงอร์ซึ่งสร้างขึ้นในภายหลัง
บาร์งา

| บาร์งา Gbanga, Gbanka |
| --- | --- |
บาร์งาLocation in Liberia
พิกัด: 6°59′53″N 9°28′23″W﻿ / ﻿6.99806°N 9.47306°W﻿ / 6.99806; -9.47306
ประเทศ:  ไลบีเรีย
เทศมณฑล:  เทศมณฑลบอง
ความสูง: 250 เมตร (820 ฟุต)
ประชากร (2008)
 • ทั้งหมด: 34,046 คน
ภูมิอากาศ: Am
บาร์งา (อังกฤษ: Gbarnga) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลบอง ประเทศไลบีเรีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมอนโรเวีย ในช่วงสงครามกลางเมืองไลบีเรียครั้งที่หนึ่งเมืองนี้เป็นที่ตั้งของฐานทัพของชาร์ลส์ เทย์เลอร์ แนวร่วมรักประเทศแห่งชาติไลบีเรีย วิทยาลัยคัตติงตันซึ่งเป็นสถาบันเอกชนในเครืออิปิสโคปัลตั้งอยู่ใกล้กับเมืองนี้ และวิทยาเขตนี้เคยเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์แอฟริกาซึ่งถูกทำลายในช่วงสงครามกลางเมือง
จากการสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2008 เมืองมีประชากรประมาณ 34,046 คน เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของประเทศไลบีเรีย
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบาร์งา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 32.1 (89.8) | 33.1 (91.6) | 32.5 (90.5) | 32.3 (90.1) | 31.3 (88.3) | 30.4 (86.7) | 29.1 (84.4) | 28.1 (82.6) | 29.8 (85.6) | 31.1 (88) | 31.3 (88.3) | 31.5 (88.7) | 31.05 (87.89) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 25.1 (77.2) | 25.2 (77.4) | 25.3 (77.5) | 25.7 (78.3) | 25.3 (77.5) | 24.8 (76.6) | 24.1 (75.4) | 23.2 (73.8) | 24.5 (76.1) | 25.5 (77.9) | 25.8 (78.4) | 25.1 (77.2) | 24.97 (76.94) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 18.1 (64.6) | 17.4 (63.3) | 18.1 (64.6) | 19.1 (66.4) | 19.3 (66.7) | 19.2 (66.6) | 19.2 (66.6) | 18.3 (64.9) | 19.2 (66.6) | 20 (68) | 20.3 (68.5) | 18.7 (65.7) | 18.91 (66.04) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 20 (0.79) | 61 (2.4) | 150 (5.91) | 179 (7.05) | 194 (7.64) | 216 (8.5) | 221 (8.7) | 204 (8.03) | 384 (15.12) | 236 (9.29) | 110 (4.33) | 38 (1.5) | 2,013 (79.25) |
แหล่งที่มา: Climate-Data.org, altitude: 250m
เมืองพี่น้องและเมืองแฝด

บอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐ
บาร์กเชอร์

บาร์กเชอร์ (อังกฤษ: Berkshire, ออกเสียง: /ˈbɑːk.ʃəʳ/) บางทีก็เรียกว่า  “ราชมณฑลบาร์กเชอร์”  เพราะเป็นที่ตั้งของ พระราชวังวินด์เซอร์ การเรียกนี้ทำกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และเป็นที่ยอมรับโดยสมเด็จพระราชินีในปี ค.ศ. 1958 เมื่อพระราชทานพระราชเอกสารสิทธิ (letters patent) ในการใช้ชื่อนั้นอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1974
บาร์กเชอร์เป็นหนึ่งในมณฑลรอบนครลอนดอน (Home County)ในอังกฤษที่มีฐานะเป็นมณฑลภูมิศาสตร์ และมณฑลนอกเมโทรโพลิตัน บาร์กเชอร์ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษที่มีเขตแดนติดกับมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์, มณฑลบัคคิงแฮมเชอร์, มณฑลเซอร์รีย์, มณฑลวิลท์เชอร์ และมณฑลแฮมป์เชอร์ และหลังจากการเปลี่ยนแปลงเขตแดนในปี ค.ศ. 1995 ก็มีเขตแดนติดกับนครหลวงลอนดอนด้วย
บาร์กเชอร์แบ่งการปกครองเป็นหกแขวง: เวสต์บาร์กเชอร์, เรดิง, โวคคิงแฮม, แบรกเนลล์ฟอเรสต์, วินด์เซอร์และเมดเด็นเฮด, สเลา โดยมีเรดิงเป็นเมืองหลวงของมณฑล บาร์กเชอร์มีเนื้อที่ 1,262 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 812,200 คน ถัวเฉลี่ย 643 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มณฑลบาร์กเชอร์
ระเบียงภาพ

Benham Valence
วัดเซนต์ลอเรนซ์อัพตัน
ที่สโลห์
แอบบีเรดิง
พระราชวังวินด์เซอร์
ชาเปลเซนต์จอร์จ,
พระราชวังวินด์เซอร์
ปราสาทดอนนิงตัน
สนามม้าแอสคอต
วิทยาลัยอีตัน
| ด ค กค> ศ. 1974 – ค.ศ. 1996 ←    เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ   → ปัจจุบัน |
| --- | --- |
 กลอสเตอร์เชอร์  เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เกรเทอร์ลอนดอน  คอร์นวอลล์  คัมเบรีย  เคนต์  เคมบริดจ์เชอร์  ชรอปเชอร์  เชชเชอร์  ซัฟฟอล์ก  ซัมเมอร์เซต  เซอร์รีย์  เซาท์ยอร์กเชอร์  ดอร์เซต  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  เดอรัม  ไทน์และเวียร์  นครลอนดอน  นอตทิงแฮมเชอร์  นอร์ทยอร์กเชอร์  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ฟอล์ก  บริสตอล  บักกิงแฮมเชอร์  บาร์กเชอร์  เบดฟอร์ดเชอร์  เมอร์ซีย์ไซด์  รัตแลนด์  ลิงคอล์นเชอร์  เลสเตอร์เชอร์  แลงคาเชอร์  วอริกเชอร์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  เวสต์ซัสเซกซ์  เวสต์มิดแลนส์  เวสต์ยอร์กเชอร์  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  อีสต์ซัสเซกซ์  อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์  เอสเซกซ์  ไอล์ออฟไวต์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  เฮริฟอร์ดเชอร์  แฮมป์เชอร์
บาธ

| บาธ Bath |
| --- | --- |
นคร
ใจกลางเมืองบาธ
พิกัด:  51°23′N 2°22′W﻿ / ﻿51.38°N 2.36°W﻿ / 51.38; -2.36
รัฐเอกราช:  สหราชอาณาจักร
ประเทศ:  อังกฤษ
ภาค: เซาท์เวสต์อิงแลนด์
เทศมณฑลทางพิธีการ: ซัมเมอร์เซต
ประชากร: 88,859 คน
เดมะนิม: Bathonian
เขตเวลา: UTC±0 (GMT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+1 (BST)
รหัสไปรษณีย์: BA
รหัสพื้นที่: 01225
| บาธ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  สหราชอาณาจักร
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i), (ii), (iv)
อ้างอิง: 428
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2530 (คณะกรรมการสมัยที่ 11)
พื้นที่: 2,900 เฮกตาร์
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
บาธ (อังกฤษ: Bath) เป็นเมืองที่มีฐานะนครในมณฑลซัมเมอร์เซตในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ บาธตั้งอยู่ห่างจากลอนดอนไปทางตะวันตก 156 กิโลเมตร และจากบริสตอลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 21 กิโลเมตร
บาธมีประชากรทั้งหมดประมาณ 80,000 คน บาธได้รับพระราชทานฐานะเป็น “นคร” โดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ในปี ค.ศ. 1590 และได้เป็นเทศบาลมณฑล ในปี ค.ศ. 1889 ที่ทำให้บาธเป็นอิสระจาการบริหารของมณฑลซัมเมอร์เซต บาธเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเอวอนเมื่อเอวอนได้รับฐานะเป็นมณฑลในปี ค.ศ. 1974 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 เมื่อมณฑลเอวอนถูกยุบบาธก็กลายเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวของบาธและตะวันออกเฉียงเหนือของซัมเมอร์เซต (B&NES) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลภูมิศาสตร์แห่งซัมเมอร์เซต
ตัวเมืองบาธตั้งอยู่เนินหลายลูกในหุบเขาของแม่น้ำเอวอนในบริเวณที่มีน้ำพุร้อนธรรมชาติที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของโรมัน ผู้สร้างโรงอาบน้ำโรมัน (Roman Bath) และแอบบีย์ และตั้งชื่อเมืองว่า “Aquae Sulis” เมืองบาธเป็นสถานที่ที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสทำพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษที่แอบบีย์บาธ ในปี ค.ศ. 973  ต่อมาในยุคจอร์เจีย บาธกลายเป็นเมืองน้ำแร่ที่เป็นที่นิยมกันมากซึ่งทำให้เมืองขยายตัวขึ้นมากและมีสถาปัตยกรรมจอร์เจียนที่โดดเด่ จากสมัยนั้นที่สร้างจากหินบาธที่เป็นหินสีเหลืองนวล
เมืองบาธได้รับฐานะเป็นเมืองมรดกโลกในปี ค.ศ. 1987 และมีโรงละคร, พิพิธภัณฑ์ และสิ่งสำคัญทางวัฒนธรรมและทางการกีฬา ที่ทำให้กลายเป็นเมืองที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวโดยมีนักท่องเที่ยวพักค้างคืนหนึ่งล้านคน และนักท่องเที่ยวไปเช้าเย็นกลับ 3.8 ล้านคนต่อปี เมืองบาธมีมหาวิทยาลัยสองมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยและสถานศึกษาอื่น ๆ  แรงงานส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมการบริการและมีความเจริญเติบโตทางด้านข้อมูลและเทคโนโลยีที่สร้างงานให้แก่ผู้อยู่อาศัยในเมืองบาธเองและบริเวณปริมณฑล
ดูเพิ่ม

มณฑลซอมเมอร์เซ็ท
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บาธ
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิหารบาธ
ระเบียงภาพ

มหาวิหารบาธ
มหาวิหารบาธ
โรงอาบน้ำโรมัน/บ่อน้ำร้อน
สะพานข้ามแม่น้ำเอวอน
สะพานข้ามแม่น้ำเอวอน
โรงละคร
ถนนพัลท์นีย์
ตึกรอยัลเครสเซนต์หรือพระจันทร์ครึ่งดวงในเมืองบาธ
| ด ค กนครในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
อังกฤษ:  กลอสเตอร์  คอเวนทรี  คาร์ไลล์  คิงส์ตันอะพอนฮัลล์  เคมบริดจ์  แคนเทอร์บรี  โคลเชสเตอร์  ชิชิสเตอร์  เชฟฟีลด์  เชสเตอร์  ซอลฟอร์ด  ซอลส์บรี  ซันเดอร์แลนด์  เซนต์ออลบันส์  เซาท์เอนด์-ออน-ซี  เซาแทมป์ตัน  ดองคัสเตอร์  ดาร์บี  เดอรัม  ทรูโร  นครเวสต์มินสเตอร์  นครหลวงลอนดอน  นอตทิงแฮม  นอริช  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์  บริสตอล  บาธ  เบอร์มิงแฮม  แบรดฟอร์ด  ไบรตันและโฮฟ  พลิมัธ  พีเทอร์เบรอห์  เพรสตัน  มิลตันคีนส์  แมนเชสเตอร์  ยอร์ก  ริพพอน  ลิงคอล์น  ลิชฟีลด์  ลิเวอร์พูล  ลีดส์  เลสเตอร์  แลงคาสเตอร์  วินเชสเตอร์  วุร์สเตอร์  วุลเวอร์แฮมป์ตัน  เวกฟีลด์  เวลล์ส  สโตก-ออน-เทรนต์  ออกซฟอร์ด  อีลี  เอ็กซิเตอร์  เฮริฟอร์ด 
สกอตแลนด์:  กลาสโกว์  ดันดี  ดันเฟิร์มลีน  เพิร์ท  สเตอร์ลิง  อินเวอร์เนสส์  เอดินบะระ  แอเบอร์ดีน 
เวลส์:  คาร์ดิฟฟ์  เซนต์เดวิดส์  เซนต์แอซัฟ  นิวพอร์ต  แบงกอร์  เรกซัม  สวอนซี 
ไอร์แลนด์เหนือ:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  แบงเกอร์  ลิสเบิร์น  อาร์มา