stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดชวาตะวันตก
ประชากร

จำนวนประชากรของชวาตะวันตกอยู่ที่ 43,053,732 คน จากการสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 และ 48,274,160 คน จากการสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 ทำให้เป็นจังหวัดที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย คิดเป็นร้อยละ 18 ของจำนวนประชากรทั้งประเทศบนพื้นที่ร้อยละ 1.8 ของประเทศ หากไม่นับรวมเขตพิเศษจาการ์ตา จังหวัดชวาตะวันตกจะเป็นจังหวัดที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในประเทศ โดยมีค่าเฉลี่ย 1,364.5 คนต่อตารางกิโลเมตร (สำมะโนประชากร ค.ศ. 2020) อัตราการเติบโตของประชากรเฉลี่ยต่อปีที่บันทึกไว้ในช่วง 10 ปีถึงค.ศ. 2010 อยู่ที่ร้อยละ 1.9
ประชากร > ศาสนา

ศาสนาในชวาตะวันตก (ค.ศ. 2020)
อิสลาม (97.22%)
โปรเตสแตนต์ (1.84%)
โรมันคาทอลิก (0.65%)
พุทธ (0.22%)
ฮินดู (0.04%)
ขงจื๊อ (0.03%)
ศาสนาพื้นบ้าน (0.01%)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดชวาตะวันตก
เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2023-07-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจังหวัดในประเทศอินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
 เมืองหลวง จาการ์ตา (ปัจจุบัน) นูซันตารา (กำลังก่อสร้าง) 
| สุมาตรา |  เกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุง  เกอปูเลาวันรีเยา  จัมบี  เบิงกูลู  รีเยา  ลัมปุง  สุมาตราตะวันตก  สุมาตราใต้  สุมาตราเหนือ  อาเจะฮ์  |  |
| ชวา |  จาการ์ตา  ชวากลาง  ชวาตะวันตก  ชวาตะวันออก  บันเติน  ยกยาการ์ตา  |  |
| กาลีมันตัน |  กาลีมันตันกลาง  กาลีมันตันตะวันตก  กาลีมันตันตะวันออก  กาลีมันตันใต้  กาลีมันตันเหนือ  |  |
| ซุนดาน้อย |  นูซาเติงการาตะวันตก  นูซาเติงการาตะวันออก  บาหลี  |  |
| ซูลาเวซี |  โก-รนตาโล  ซูลาเวซีกลาง  ซูลาเวซีตะวันตก  ซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้  ซูลาเวซีใต้  ซูลาเวซีเหนือ  |  |
| มาลูกู |  มาลูกู  มาลูกูเหนือ  |  |
| นิวกินีตะวันตก |  ปาปัว  ปาปัวกลาง  ปาปัวตะวันตก  ปาปัวตะวันตกเฉียงใต้  ปาปัวใต้  ปาปัวที่สูง  |  |
| อดีตจังหวัด |  สุมาตรากลาง  ติมอร์ตะวันออก  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA
จังหวัดสุมาตราเหนือ

Province of Indonesia
| จังหวัดสุมาตราเหนือ Provinsi Sumatera Utara (อินโดนีเซีย) |
| --- | --- |
จังหวัด
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งจังหวัดสุมาตราเหนือในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 2°00′N 99°00′E﻿ / ﻿2.000°N 99.000°E﻿ / 2.000; 99.000
สถาปนา: 15 เมษายน พ.ศ. 2501
เมืองหลัก: เมดัน
การปกครอง
 • องค์กร: รัฐบาลจังหวัดสุมาตราเหนือ
 • ผู้ว่าการจังหวัด: เอดี ระฮ์มายาดี
 • รองผู้ว่าการ: มูซา ราเจ็กชะฮ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 72,981.23 ตร.กม. (28,178.21 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับ 8 ในอินโดนีเซีย
ความสูงจุดสูงสุด: 2,457 เมตร (8,061 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2562)
 • ทั้งหมด: 14,639,400 คน
 • อันดับ: อันดับ 4 ในอินโดนีเซีย
 • ความหนาแน่น: 200 คน/ตร.กม. (520 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับ 11 ในอินโดนีเซีย
ข้อมูลประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: 45% บาตัก  31% ชวา  6.0% จีนชาวอินโดนีเซีย   5.7% มาเลย์ชาวอินโดนีเซีย  4.1% เนียส  5.9% อื่น ๆ
 • ศาสนา (พ.ศ. 2559): 60.4% อิสลาม  35.7% ศาสนาคริสต์  4.34% พุทธ  0.11% ฮินดู 0.36% อื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาตะวันตกของอินโดนีเซีย)
รหัส ISO 3166: ID-SU
HDI:  0.717 (High)
HDI rank: อันดับ 12 ในอินโดนีเซีย (พ.ศ. 2562)
GRP Nominal: $56.70 billion
GDP PPP (พ.ศ. 2562): $185.33 billion
GDP rank: อันดับ 3 ในอินโดนีเซีย (พ.ศ. 2562)
Nominal per capita: US$ 3,894 (พ.ศ. 2562)
PPP per capita: US$ 12,798 (พ.ศ. 2562)
Per capita rank: อันดับ 13 ในอินโดนีเซีย (พ.ศ. 2562)
เว็บไซต์: sumutprov.go.id
สุมาตราเหนือ หรือ ซูมาเตอราอูตารา (อินโดนีเซีย: Sumatera Utara) เป็นจังหวัดหนึ่งบนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีประชากรมากกว่า 13 ล้านคน เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศหากไม่นับรวมกรุงจาการ์ตา
ประชากร

| สถิติจำนวนผู้นับถือศาสนาต่างๆ ของจังหวัดสุมาตราเหนือ ในปี 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสนา | ศาสนา |  | ร้อยละ | ร้อยละ |
| อิสลาม | อิสลาม |    | 64.5% | 64.5% |
| คริสต์ | คริสต์ |    | 30.4% | 30.4% |
| พุทธ | พุทธ |    | 6.8% | 6.8% |
| ฮินดู | ฮินดู |    | 0.2% | 0.2% |
หน่วยการบริหาร

พื้นที่จังหวัดสุมาตราเหนือแบ่งออกเป็น 25 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 8 นครหรือโกตา และ 450 ตำบลหรือเกอจามาตัน
อำเภอกาโร (Kabupaten Karo)
อำเภอซาโมซีร์ (Kabupaten Samosir)
อำเภอซีมาลูงุน (Kabupaten Simalungun)
อำเภอเซอร์ดังเบอดาไก (Kabupaten Serdang Bedagai)
อำเภอเดลีเซอร์ดัง (Kabupaten Deli Serdang)
อำเภอไดรี (Kabupaten Dairi)
อำเภอตาปานูลีกลาง (Kabupaten Tapanuli Tengah)
อำเภอตาปานูลีใต้ (Kabupaten Tapanuli Selatan)
อำเภอตาปานูลีเหนือ (Kabupaten Tapanuli Utara)
อำเภอโตบา (Kabupaten Toba)
อำเภอนียัซ (Kabupaten Nias)
อำเภอนียัซตะวันตก (Kabupaten Nias Barat)
อำเภอนียัซใต้ (Kabupaten Nias Selatan)
อำเภอนียัซเหนือ (Kabupaten Nias Utara)
อำเภอบาตูบารา (Kabupaten Batu Bara)
อำเภอปักปักบารัต (Kabupaten Pakpak Bharat)
อำเภอปาดังลาวัซ (Kabupaten Padang Lawas)
อำเภอปาดังลาวัซเหนือ (Kabupaten Padang Lawas Utara)
อำเภอมันไดลิงนาตัล (Kabupaten Mandailing Natal)
อำเภอลังกัต (Kabupaten Langkat)
อำเภอลาบูฮันบาตู (Kabupaten Labuhanbatu)
อำเภอลาบูฮันบาตูใต้ (Kabupaten Labuhanbatu Selatan)
อำเภอลาบูฮันบาตูเหนือ (Kabupaten Labuhanbatu Utara)
อำเภออาซาฮัน (Kabupaten Asahan)
อำเภอฮุมบังฮาซุนดูตัน (Kabupaten Humbang Hasundutan)
กูนุงซีโตลี (Gunungsitoli)
ซีบลกา (Sibolga)
ตันจุงบาไล (Tanjung Balai)
เตอบิงติงกี (Tebing Tinggi)
บินไจ (Binjai)
ปาดังซีเดิมปูวัน (Padang Sidempuan)
เปอมาตังซียันตาร์ (Pematangsiantar)
เมดัน (Medan; เมืองหลัก)
แหล่งข้อมูลอื่น

North Sumatra Government
| ด ค กจังหวัดในประเทศอินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
 เมืองหลวง จาการ์ตา (ปัจจุบัน) นูซันตารา (กำลังก่อสร้าง) 
| สุมาตรา |  เกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุง  เกอปูเลาวันรีเยา  จัมบี  เบิงกูลู  รีเยา  ลัมปุง  สุมาตราตะวันตก  สุมาตราใต้  สุมาตราเหนือ  อาเจะฮ์  |  |
| ชวา |  จาการ์ตา  ชวากลาง  ชวาตะวันตก  ชวาตะวันออก  บันเติน  ยกยาการ์ตา  |  |
| กาลีมันตัน |  กาลีมันตันกลาง  กาลีมันตันตะวันตก  กาลีมันตันตะวันออก  กาลีมันตันใต้  กาลีมันตันเหนือ  |  |
| ซุนดาน้อย |  นูซาเติงการาตะวันตก  นูซาเติงการาตะวันออก  บาหลี  |  |
| ซูลาเวซี |  โก-รนตาโล  ซูลาเวซีกลาง  ซูลาเวซีตะวันตก  ซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้  ซูลาเวซีใต้  ซูลาเวซีเหนือ  |  |
| มาลูกู |  มาลูกู  มาลูกูเหนือ  |  |
| นิวกินีตะวันตก |  ปาปัว  ปาปัวกลาง  ปาปัวตะวันตก  ปาปัวตะวันตกเฉียงใต้  ปาปัวใต้  ปาปัวที่สูง  |  |
| อดีตจังหวัด |  สุมาตรากลาง  ติมอร์ตะวันออก  |  |
ทองบัน แสงอาพอน

นักการเมืองชาวลาว
| ทองบัน แสงอาพอน |
| --- | --- |

สมาชิกเลขาธิการประจำคณะกรรมการกลางแห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
ดำรงตำแหน่ง 21 มีนาคม ค.ศ. 2006 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014
ผู้นำ: จูมมะลี ไซยะสอน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงป้องกันความสงบ
ดำรงตำแหน่ง 8 มิถุนายน ค.ศ. 2006 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014
ก่อนหน้า: Soutchay Thammasith
ถัดไป: รอคัดเลือก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 Thouai Beang ราชอาณาจักรลาว
เสียชีวิต: 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014(2014-05-17) (61 ปี) Baan Nadi ประเทศลาว
พรรคการเมือง: พรรคประชาชนปฏิวัติลาว

ทองบัน แสงอาพอน (ลาว: ທອງບັນ ແສງອາພອນ; 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักการเมืองชาวลาวและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงพร้อมกับคณะกรรมการกลางของพรรค (ครั้งที่ 7) และเป็นเลขาธิการ (ครั้งที่ 8)
ณ วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 แสงอาพอนเสียชีวิตจากเครื่องบินตกที่ภาคเหนือของประเทศลาว
ดาดาร์กูลุง

แนพเค้กมะพร้าวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
| --- | --- |

ชื่ออื่น: กูวิฮ์เกอตายัป, กูวิฮ์เลิงกัง, กูวิฮ์ดาดาร์
ประเภท: กูเว, แพนเค้กม้วน
มื้อ: ของว่าง
แหล่งกำเนิด: บรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอนุทวีปอินเดีย
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: บรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ศรีลังกา
อุณหภูมิเสิร์ฟ: อุ่นหรืออุณหภูมิห้อง
ส่วนผสมหลัก: มะพร้าวขูดกับน้ำตาลปี๊บ ห่อด้วยแผ่นแป้งบางที่ทำจากแป้งข้าวเจ้าและน้ำสีเขียวจากใบเตยหอม
 ตำราอาหาร: ดาดาร์กูลุง   สื่อ: ดาดาร์กูลุง
ดาดาร์กูลุง (อินโดนีเซีย: dadar gulung, แปลว่า "แพนเค้ก/ไข่เจียวม้วน") เป็น กูเว ("ขนม") ยอดนิยมที่มีลักษณะเป็นแพนเค้กม้วนสอดไส้มะพร้าวขูดปรุงรสหวาน ในประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์ และประเทศบรูไน มีชื่อเรียกว่า กูวิฮ์เกอตายัป กูวิฮ์เลิงกัง หรือ กูวิฮ์ดาดาร์ ในประเทศอินโดนีเซียมีชื่อเรียกว่า ดาดาร์กูลุง ในประเทศศรีลังกามีชื่อว่า จุรุฬอาปปัม และในประเทศฟิลิปปินส์มีชื่อเรียกว่า ดารัล
ในภาษามลายูและภาษาอินโดนีเซีย ดาดาร์ มีความหมายว่า "ไข่เจียว" หรือ "แพนเค้ก" ส่วน กูลุง หมายถึง "ห่อ" ตัวแพนเค้กมักมีสีเขียวซึ่งได้มาจาก เดาน์ซูจี หรือใบเตยหอม
แหล่งข้อมูลอื่น

RECIPE: Dadar Gulung (Indonesian Coconut Pancakes)
How to make dadar gulung video
ทะเลนาตูนา

| ทะเลนาตูนา |
| --- | --- |
ทะเลนาตูนาทะเลนาตูนาในหมู่เกาะรีเยาแสดงแผนที่หมู่เกาะรีเยาทะเลนาตูนาทะเลนาตูนาในประเทศอินโดนีเซียแสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
ทะเลนาตูนากับนาตูนาเหนือ
พิกัด: 1°N 107°E﻿ / ﻿1°N 107°E﻿ / 1; 107
ชนิด: ทะเล
ชื่อในภาษาแม่: Laut Natuna  (อินโดนีเซีย)
ประเทศในลุ่มน้ำ: อินโดนีเซีย
ทะเลนาตูนา (อินโดนีเซีย: Laut Natuna) เป็นทะเลน้ำตื้นที่กว้างขวาง ตั้งอยู่รอบอำเภอนาตูนาที่ทางใต้ติดกับหมู่เกาะรีเยา ทางตะวันออกติดกับอำเภอลิงกา และทางตะวันตกติดเกาะบอร์เนียวกับหมู่เกาะบังกาเบอลีตุง ส่วนตรงกลางทะเลคือหมู่เกาะบาดัซและกลุ่มเกาะตัมเบอลัน พื้นที่ทะเลส่วนใหญ่อยู่ในน่านน้ำอาณาเขตของประเทศอินโดนีเซีย โดยทะเลนี้เป็นบริเวณตอนใต้สุดของทะเลจีนใต้และในทางทางธรณีวิทยาถือเป็นส่วนหนึ่งของไหล่ทวีปซุนดา ขอบทะเลทางตะวันออกเฉียงใต้เชื่อมกับทะเลชวาผ่านช่องแคบการีมาตากับกัซปาร์ทางตะวันออก และทางตะวันตกของเบอลีตุง และเชื่อมกับช่องแคบมะละกาทางตะวันตกผ่านช่องแคบเบอร์ฮาลากับสิงคโปร์
ทางองค์การอุทกศาสตร์สากล (IHO) ไม่ได้ระบุทะเลนาตูนาใน Limits of Oceans and Seas พิมพ์ครั้งที่ 3 (1953) แต่พื้นที่ที่ล้อมรอบด้วยทะเลนาตูนาถือเป็นส่วนใต้ของทะเลจีนใต้ ฉบับร่าง Limits of Oceans and Seas ของ IHO ใน ค.ศ. 1986 เสนอทะเลนาตูนา ซึ่งทอดตัวไปจากเกาะนาตูนาและเกาะอานัมบัซทางใต้ไปจนถึงหมู่เกาะเบอลีตุง  อย่างไรก็ตาม ฉบับร่างใน ค.ศ. 1986 ไม่ได้รับการอนุมัติ
ทองสิง ทำมะวง

| ฯพณฯทองสิง ทำมะวง |
| --- | --- |
ທອງສິງ ທຳມະວົງ


นายกรัฐมนตรีลาว คนที่ 6
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม ค.ศ. 2010 – 20 เมษายน ค.ศ. 2016
ประธานาธิบดี: จูมมะลี ไซยะสอน
รองนายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ สมสะหวาด เล่งสะหวัด ทองลุน สีสุลิด อาซาง ลาวลี ดวงใจ พิจิด พันคำ วิพาวัน 
ก่อนหน้า: บัวสอน บุบผาวัน
ถัดไป: ทองลุน สีสุลิด
ประธานสภาแห่งชาติลาว คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 8 มิถุนายน ค.ศ. 2006 – 23 ธันวาคม ค.ศ. 2010
ประธานาธิบดี: จูมมะลี ไซยะสอน
ประธานพรรค: จูมมะลี ไซยะสอน
ก่อนหน้า: สะหมาน วิยะเกด
ถัดไป: ปานี ยาท่อตู้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1944-04-12) 12 เมษายน ค.ศ. 1944 (80 ปี) บ้านซ่อนเหนือ แขวงหัวพัน อาณาจักรหลวงพระบาง อินโดจีนของฝรั่งเศส
สัญชาติ: ลาว
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พรรคการเมือง: ประชาชนปฏิวัติลาว
คู่สมรส: บัวตอง ทำมะวง
อาชีพ: นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

ทองสิง ทำมะวง (ลาว: ທອງສິງ ທຳມະວົງ) อดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศลาว เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2487 ที่บ้านซ่อนเหนือ เมื่องเวียงทอง แขวงหัวพัน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกรรมการกรมการเมืองศูนย์กลางพรรค พรรคประชาชนปฏิวัติลาว ปีที่เข้าร่วมการปฏิวัติวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1959 ขณะได้อายุ 15 ปี วันที่เข้าร่วมพรรคอย่างสมบูรณ์วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นสมาชิกของสภาแห่งชาติลาว โดยเป็นผู้แทนราษฎรของแขวงหลวงพระบาง (เขตเลือกตั้ง 6) ดำรงตำแหน่งประธานสภาแห่งชาติระหว่าง พ.ศ. 2549-2553
ตาฮูซูเมอดัง

| --- | --- |

ชื่ออื่น: ตาฮูบุนเก็ง
แหล่งกำเนิด: ซุนดา
ส่วนผสมหลัก: เต้าหู้ทอด
 ตำราอาหาร: ตาฮูซูเมอดัง   สื่อ: ตาฮูซูเมอดัง
ตาฮูซูเมอดัง (อินโดนีเซีย: tahu sumedang) หรือ ตาฮูบุนเก็ง (tahu bunkeng) เป็นเต้าหู้ทอดในตำรับอาหารซุนดาจากอำเภอซูเมอดัง จังหวัดชวาตะวันตก ผลิตเป็นครั้งแรกโดยชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีนชื่อ อง กีโน (Ong Kino) เต้าหู้นี้มีลักษณะแตกต่างจากเต้าหู้อื่น ๆ สิ่งที่แตกต่างจากเต้าหู้อื่นคือด้านในค่อนข้างเป็นโพรง และด้านในเป็นครีมมากกว่าเต้าหู้อื่น และมีรสกลมกล่อม
ดูเพิ่ม

รายชื่ออาหารจากเต้าหู้
ตาฮูโกเร็ง
ตาฮูเก็จรต
ตรีนิล

สถานที่ทางมานุษยวิทยาบรรพชีวินวิทยาในเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย
ตรีนิล
ตรีนิล (ประเทศอินโดนีเซีย)
เปลือกหอย Pseudodon DUB1006-fL ที่มีรอยแกะสลักเรขาคณิตที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จัก ซึ่งคาดว่าโฮโมอิเร็กตัส เป็นผู้สลักเมื่อประมาณ 500,000 ปีก่อน; จากตรีนิล (เกาะชวา); Naturalis Biodiversity Center (ประเทศเนเธอร์แลนด์)
"มนุษย์ชวา" โฮโมอิเร็กตัส จัดแสดงในNaturalis Biodiversity Center ประเทศเนเธอร์แลนด์
ตรีนิล (อินโดนีเซีย: Trinil) เป็นสถานที่ทางมานุษยวิทยาบรรพชีวินวิทยาริมแม่น้ำเบองาวันโซโลในอำเภองาวี จังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ใน ค.ศ. 1891 เออแฌ็ง ดูบัวส์ นักกายวิภาคศาสตร์ชาวดัตข์ค้นพบตัวอย่างชนิด "มนุษย์ชวา" (Homo erectus erectus) โฮมินินชนิดแรกที่พบนอกทวีปยุโรป
อ่านเพิ่ม

Hooijer, Dirk A.; Kurtén, Björn (1984). "Trinil and Kedungbrubus: the Pithecanthropus-bearing fossil faunas of Java and their relative age". Annales Zoologici Fennici. 21 (2): 135–41. JSTOR 23734854.
Jacob, Teuku (1973). "Palaeoanthropological discoveries in Indonesia with special reference to the finds of the last two decades". Journal of Human Evolution. 2 (6): 473–8, IN5–IN11, 479–85. doi:10.1016/0047-2484(73)90125-5.
7°22′27″S 111°21′28″E﻿ / ﻿7.3743°S 111.3578°E﻿ / -7.3743; 111.3578
ซูราบายาบินซามาโตร์

| --- | --- |
ชื่อสั้น: บินซามาโตร์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2002
สนาม: GOR Tawangalun, Banyuwangi
ลีก: โปรลีกา (ประเทศอินโดนีเซีย)
ซูราบายาบินซามาโตร์ (อินโดนีเซีย: Surabaya BIN Samator) เป็นทีมวอลเลย์บอลระดับอาชีพของประเทศอินโดนีเซียที่ได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 2002 ทีมนี้ตั้งอยู่ ณ เมืองซูราบายา โดยมีสนามเหย้าของสโมสรแห่งนี้คือ "GOR Tawangalun" ทีมนี้เคยเป็นตัวแทนของประเทศอินโดนีเซีย เข้าแข่งขันรายการวอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย ในปี ค.ศ. 2009 และ 2012
เกียรติประวัติ

แชมป์ (3): 2004, 2007, 2009, 2014
รองชนะเลิศ (4): 2002, 2003, 2006, 2010
แหล่งข้อมูลอื่น

ซูราบายาบินซามาโตร์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ทะเลซาวู

ตำแหน่งของทะเลซาวู
ทะเลซาวู (อินโดนีเซีย: Laut Sawu) เป็นทะเลขนาดเล็กที่อยู่ในประเทศอินโดนีเซียตั้งชื่อตามชื่อเกาะซาวูที่อยู่ทางใต้ ขอบเขตของทะเลนี้คือทางใต้เริ่มจากเกาะซาวูและเกาะไรจูวา ทางตะวันออกเป็นเกาะโรเตและเกาะติมอร์ ทางเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือเป็นเกาะโฟลเร็ซและเกาะอาโลร์ ทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือเป็นเกาะซุมบา ทะเลนี้ไหลไปสู่มหาสมุทรอินเดียทางใต้และตะวันตก มีทะเลโฟลเร็ซอยู่ทางเหนือและทะเลบันดาอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
ทะเลซาวูลึกถึงประมาณ 3,500 เมตร ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 600 กิโลเมตรจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก และ 200 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ เมืองใหญ่ที่สุดที่อยู่ติดทะเลนี้คือกูปัง เมืองหลักของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกบนเกาะติมอร์ มีคนที่อาศัยอยู่ประมาณ 450,000 คน
9°45′S 122°00′E﻿ / ﻿9.750°S 122.000°E﻿ / -9.750; 122.000
ทะเลติมอร์

ที่ตั้งของทะเลติมอร์
ทะเลติมอร์ (อินโดนีเซีย: Laut Timor; โปรตุเกส: Mar Timor; อังกฤษ: Timor Sea) เป็นทะเลที่ตั้งอยู่บริเวณเกาะติมอร์และประเทศติมอร์-เลสเต ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเกาะติมอร์ ระหว่างติมอร์ในประเทศอินโดนีเซีย ติมอร์-เลสเต และประเทศออสเตรเลีย
11°32′02″S 126°01′35″E﻿ / ﻿11.53389°S 126.02639°E﻿ / -11.53389; 126.02639
ถ้ำจัง

ภายในถ้ำจัง
ถ้ำจัง (ลาว: ຖ້ຳຈັງ) เป็นถ้ำที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของวังเวียง ประเทศลาว ซึ่งเข้าไปได้โดยผ่านสะพานข้ามน้ำซอง จากนั้นเดินต่อไปอีกสักระยะ แล้วขึ้นบันไดเป็นระยะทางยาวประมาณ 50 เมตร (160 ฟุต) ภายในถ้ำ ถ้ำแห่งนี้ถูกใช้เป็นที่ซ่อนตัวในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างการปล้นสะดมของชาวจีนฮ่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

Video
ทะเลบันดา

ตำแหน่งของทะเลบันดาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ทะเลบันดา (อินโดนีเซีย: Laut Banda; อังกฤษ: Banda Sea) ตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย วัดจากทิศตะวันตกมาทิศตะวันออก กว้างประมาณ 1,000 กิโลเมตร จากเหนือจรดใต้ยาวประมาณ 500 กิโลเมตร
5°27′26″S 127°23′12″E﻿ / ﻿5.45722°S 127.38667°E﻿ / -5.45722; 127.38667
ตีนูตูวัน

| --- | --- |
ตีนูตูวันกับปลาเค็ม
มื้อ: จานหลัก
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: มีนาฮาซา, จังหวัดซูลาเวซีเหนือ
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ข้าวต้มและผัก
 ตำราอาหาร: ตีนูตูวัน   สื่อ: ตีนูตูวัน
ตีนูตูวัน (อินโดนีเซีย: tinutuan) หรือ บูบูร์มานาโด (bubur manado) เป็นโจ๊กของชาวมานาโด กินกับผักเช่นผักโขม ผักบุ้ง ข้าวโพด ฟักทอง มันเทศ หรือมันสำปะหลัง ตีนูตูวันเป็นอาหารที่มีจุดกำเนิดที่มานาโด จังหวัดซูลาเวซีเหนือ แต่บางคนก็บอกว่ามาจากมีนาฮาซา จังหวัดซูลาเวซีเหนือ ไม่ทราบที่มาของคำว่าตีนูตูวัน และไม่ทราบจุดกำเนิดแต่เริ่มเป็นที่นิยมระหว่างช่วง พ.ศ. 2513–2524 รัฐบาลท้องถิ่นของมานาโดกำหนดให้ตีนูตูวันเป็นสัญลักษณ์ของเมือง นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า กินกับปลาเค็ม ซัมบัล หัวหอมทอด  ในมานาโดจะรับประทานตีนูตูวันกับปลารมควัน ซัมบัล และกะปิ
รวมรูป

ตีนูตูวันกับปลาเค็มและซัมบัล
อาหารที่กินคู่กับตีนูตูวัน
ทะเลชวา

| ทะเลชวา |
| --- | --- |
แผนที่ทะเลชวา
ทะเลชวา
ที่ตั้ง: ไหล่ทวีปซุนดา
พิกัด: 5°S 110°E﻿ / ﻿5°S 110°E﻿ / -5; 110
ชนิด: ทะเล
ประเทศในลุ่มน้ำ: อินโดนีเซีย

ช่วงยาวที่สุด: 1,600 กิโลเมตร (990 ไมล์)
ช่วงกว้างที่สุด: 380 กิโลเมตร (240 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ: 320,000 ตารางกิโลเมตร (120,000 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 46 เมตร (151 ฟุต)
ทะเลชวา
ทะเลชวา (อินโดนีเซีย: Laut Jawa) ตั้งอยู่ระหว่างเกาะชวากับเกาะบอร์เนียว (กาลีมันตัน) ในประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 310,000 ตารางกิโลเมตร โดยเชื่อมต่อกับทะเลจีนใต้
การประมงเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญอย่างหนึ่งในทะเลชวา มีสัตว์น้ำในพื้นที่เหล่านี้มากกว่า 3,000 ชนิด มีอุทยานแห่งชาติจำนวนหนึ่งในพื้นที่ดังกล่าว เช่น การีมุนจาวา และมีเกาะนับพันเกาะทางตอนเหนือของแผ่นดินใหญ่จาการ์ตา พื้นที่รอบทะเลชวาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญและเป็นแหล่งดำน้ำเพื่อชมและถ่ายภาพใต้น้ำ เช่น สัตว์ทะเล ฟองน้ำ ปะการัง ซากเรืออับปาง หรือถ้ำใต้น้ำ เป็นต้น
การรบในทะเลชวาในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม พ.ศ. 2485 นับเป็นยุทธนาวีที่สิ้นเปลืองมากที่สุดครั้งหนึ่งในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยที่กองกำลังทางเรือของเนเธอร์แลนด์ อังกฤษ ออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา แทบจะถูกทำลายย่อยยับในการรบเพื่อป้องกันชวาจากการโจมตีของญี่ปุ่น
ตาฮูเก็จรต

| --- | --- |

ประเภท: อาหารจากเต้าหู้
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: ชวาตะวันตก
ส่วนผสมหลัก: เต้าหู้ทอด
 ตำราอาหาร: ตาฮูเก็จรต   สื่อ: ตาฮูเก็จรต
ตาฮูเก็จรต (อินโดนีเซีย: tahu gejrot)  เป็นเต้าหู้ทอดราดน้ำจิ้มเผ็ดหวานของชาวอินโดนีเซียจากจีเรอบน เมืองท่าในจังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย ประกอบด้วยตาฮูปง (เต้าหู้ทอดแบบเป็นโพรงข้างใน) หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ เสิร์ฟพร้อมกับน้ำจิ้มที่ผสมจากน้ำตาลปี๊บ น้ำส้มสายชู และซีอิ๊วหวานในชามดินเผาขนาดเล็ก โรยหน้าด้วยกระเทียมทอดป่น หอมแดงโขลก และพริกขี้หนูหั่นเพื่อเพิ่มความเผ็ด
ปัจจุบัน ตาฮูเก็จรตได้แพร่กระจายไปทั่วอินโดนีเซียเช่น จาการ์ตา ซูราบายา และอีกหลายแห่งในจังหวัดใหญ่อื่น ๆ ในอินโดนีเซีย
หาบเร่ขายตาฮูเก็จรต
รถเข็นขายตาฮูเก็จรต
ดูเพิ่ม

รายชื่ออาหารจากเต้าหู้
ตาฮูโกเร็ง
ตาฮูซูเมอดัง
ทองวิน พมวิหาน

| ทองวิน พมวิหาน |
| --- | --- |

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งลาว
ดำรงตำแหน่ง 15 สิงหาคม 2534 – 21 พฤศจิกายน 2535
ก่อนหน้า: คำสุก วงวิจิด
ถัดไป: บุนมา พูมสะหวัน
คู่สมรสนายกรัฐมนตรีลาว
ดำรงตำแหน่ง 8 สิงหาคม 2518 – 15 สิงหาคม 2534
ก่อนหน้า: อาลีน แกลร์ อาลาร์
ถัดไป: ทองวัน สีพันดอน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มกราคม พ.ศ. 2481 (86 ปี) เวียงจันทน์ ลาวในอารักขาของฝรั่งเศส
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: ประชาชนปฏิวัติลาว
คู่สมรส: ไกสอน พมวิหาน (พ.ศ. 2497–2535)
บุตร: 6 คน

ทองวิน พมวิหาน (ลาว: ທອງວິນ ພົມວິຫານ; เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2481) เป็นนักการเมืองหญิงชาวลาว เป็นสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว และเป็นภรรยาของไกสอน พมวิหาน อดีตประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีของประเทศลาว ทองวินมีความสนใจด้านการเมืองมาตั้งยังเยาว์ โดยเธอเข้าร่วมกับลาวอิสระตั้งแต่เธออายุได้ 13 ปี จากนั้นก็เข้าร่วมกับขบวนการปะเทดลาว
ทองวินสมรสกับไกสอน พมวิหาน เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ขณะเธออายุได้ 16 ปี ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 6 คน มีเท่าที่ปรากฏชื่อ ได้แก่
ไซสมพอน พมวิหาน (เกิด 12 ธันวาคม พ.ศ. 2497)
ทองสะหวัน พมวิหาน (เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2507)
สันยาฮัก พมวิหาน (16 มิถุนายน พ.ศ. 2511 – 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2556) สมรสกับออละวัน พมวิหาน มีบุตรด้วยกันสี่คน
สันติพาบ พมวิหาน
ทองวินยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการคณะกรรมการกลางสหภาพเยาวชนประชาชนปฏิวัติลาว ตั้งแต่ พ.ศ. 2531–2536 ในเวลาต่อมาทองวินได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการกลางของพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ในการประชุมแห่งชาติครั้งที่ 3 และรั้งตำแหน่งดังกล่าวจนถึงวาระประชุมแห่งชาติครั้งที่ 5
แต่หลังการถึงแก่อสัญกรรมของสามี ทองวินได้หันหลังให้กับการเมือง โยกย้ายไปพำนักอยู่แขวงสุวรรณเขต แล้วหวนกลับเข้าสู่ร่มเงาแห่งพระศาสนาด้วยการสร้างวัดแห่งใหม่ที่นั่น
เครื่องอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายใน)
ชาวซาซัก

| --- | --- |
ขบวนแห่เจ้าสาวชาวซาซักในพิธีสมรส
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก: 3,000,000 คน
ภาษา
ซาซัก, อินโดนีเซีย
ศาสนา
ส่วนใหญ่นับถืออิสลาม (ลัทธิเวอตูลีมา • ลัทธิเวอตูเตอลู) ส่วนน้อยนับถือฮินดูและพุทธปนนับถือผี
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
บาหลี, ซุมบาวา 
ซาซัก (อินโดนีเซีย: Suku Sasak)  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนเกาะลมบกในประเทศอินโดนีเซีย มีประชากรราว 3,600,000 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 85 ของประชากรทั้งหมดบนเกาะดังกล่าว ชาวซาซักมีความเกี่ยวข้องและเชื่อมโยงกับชาวบาหลีไม่ว่าจะเป็นด้านเชื้อชาติและภาษา แต่ต่างกันเพียงศาสนาที่ส่วนใหญ่ชาวบาหลีนับถือศาสนาฮินดู ส่วนชาวซาซักส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม
ประวัติ

ประวัติศาสตร์เบื้องต้นของชาวซาซักนั้นไม่ใคร่ปรากฏนัก ปรากฏแค่ในช่วงที่เกาะลมบกอันเป็นที่อาศัยของชาวซาซักนั้นถูกกาจะฮ์ มาดา (Gajah Mada) นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิมัชปาหิตเข้าปกครอง ครั้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงต้นศตวรรษที่ 17 ชาวซาซักถูกบังคับให้เข้ารีตศาสนาอิสลาม หลังอยู่ภายใต้อิทธิพลของเจ้าชายปราเปิน (Pangeran Prapen) หรือ ซูนันปราเปิน (Sunan Prapen) พระโอรสของระเด่นปากู (Raden Paku) หรือซูนันกีรี (Sunan Giri) ซึ่งซูนันกีรีและชาวมุสลิมจากเกาะมากัสซาร์มาเผยแผ่ศาสนา แต่ชาวซาซักเองมักผสานความเชื่อ โดยนำหลักศาสนาอิสลามขั้นพื้นฐานมาผสานกับความเชื่อของศาสนาฮินดู-พุทธ เข้ากับการนับถือผี จนเกิดเป็นลัทธิเวอตูเตอลู (Wetu Telu) หรือลัทธิสามเวลาขึ้น
ช่วงต้นศตวรรษที่ 16 เกาะลมบกถูกอาณาจักรเกิลเกิล (Gelgel) จากเกาะบาหลีเข้ายึดครอง จึงมีการอพยพชาวบาหลีเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะลมบกจำนวนมาก ปัจจุบันยังมีผู้สืบเชื้อสายชาวบาหลีอาศัยบนเกาะลมบกราว 300,000 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 10-15 ของประชากรบนเกาะ ซึ่งชาวบาหลีเหล่านี้ยังส่งอิทธิพลฮินดูแก่ลัทธิเวอตูเตอลูของลมบกด้วย
ภาษา

เรือนแบบชาวซาซักดั้งเดิมที่หมู่บ้านซาเด
ภาษาซาซักมีความเชื่อมโยงและใกล้เคียงกับภาษาบาหลี ซุมบาวา และภาษาของอินโดนีเซียฝั่งตะวันตกอื่น ๆ นอกจากนี้ยังสามารถแบ่งภาษาซาซักออกเป็นสำเนียงต่าง ๆ ได้แก่ สำเนียงเหนือ หรือกูโต-กูเต (Kuto-Kute), สำเนียงกลาง หรือเมอโน-เมอเนอ (Meno-Mene), สำเนียงกลางตอนใต้ หรือมรียัก-มรีกู (Mriak-Mriku), สำเนียงกลางฝั่งตะวันออกและตะวันตก หรือเงอโน-เงอเนอ (Ngeno-Ngene) สำเนียงตะวันออกเฉียงเหนือ หรือเงอโต-เงอเตอ (Ngeto-Ngete) และสำเนียงย่อยอื่น ๆ
ศาสนา

ชาวซาซักส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามลัทธิเวอตูลีมา (Wetu Lima) หรือวักตูลีมา (Waktu Lima) หรือลัทธิห้าเวลา ที่หมายถึงการละหมาดห้าครั้งอันเป็นวัตรปฏิบัติที่ชาวมุสลิมพึงปฏิบัติ แต่ชาวซาซักอีกส่วนหนึ่งนับถือลัทธิเวอตูเตอลู (Wetu Telu) หรือวักตูเตอลู (Waktu Telu) หรือลัทธิสามเวลา ที่ศาสนิกชนจะละหมาดเพียงแค่สามครั้งเท่านั้น ต่างจากมุสลิมอื่น ๆ ที่ละหมาดห้าเวลา
อิสลามิกชนที่ปฏิบัติตามแนวทางของลัทธิเวอตูเตอลูนั้นสามารถพบได้ทั่วไปบนเกาะ โดยเฉพาะที่เมืองบายันอันเป็นที่กำเนิดลัทธิ นอกจากนี้ยังมีชุมชนต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่นับถือลัทธิเวอตูเตอลู เช่น มาตารัม (Mataram), ปูจุง (Pujung), เซิงกล (Sengkol), รัมบีตัน (Rambitan), ซาเด (Sade), เตอเตอบาตู (Tetebatu), บุมบุง (Bumbung), เซิมบาลุน (Sembalun), เซอนารู (Senaru), โลยก (Loyok) และปาซูกูลัน (Pasugulan)
นอกจากนี้ยังมีชาวซาซักจำนวนหนึ่งที่เรียกว่าโบดา (Bodha) จำนวน 8,000-12,533 คน ส่วนใหญ่อาศัยที่หมู่บ้านเบินเติก (Bentek) เชิงเขารินจานี (Gunung Rinjani) ยังคงนับถือเทพเจ้าต่าง ๆ และไม่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม แต่รับอิทธิพลด้านพิธีกรรมและภาษาจากศาสนาฮินดูและพุทธ พวกเขามีความเชื่อด้านเวทมนตร์เช่นเดียวกับเวอตูเตอลูเพียงแต่ไม่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม โบดาจะนับถือเทพเจ้าทั้งหมดห้าพระองค์ คือ บาตารากูรู (Batara Guru) เป็นเทพเจ้าสูงสุด ส่วนบาตาราซักตี (Batara Sakti) และบาตาราเจอเนิง (Batara Jeneng) เป็นเทพเจ้ารองลงมา และมีเทวสตรีอีกสองพระองค์คืออีดาดารีซักตี (Idadari Sakti) และอีดาดารีเจอเนิง (Idadari Jeneng) ซึ่งเป็นพระชายาของเทพเจ้ารองทั้งสองดังกล่าว แม้ว่าพวกเขายังนับถือผี แต่ก็ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธที่เข้มข้นขึ้นจากการเผยแผ่ศาสนาจากพระธรรมทูตในยุคหลังมานี้ ปัจจุบันจึงมีทั้งพระสงฆ์และหมอผีปฏิบัติศาสนกิจตามความเชื่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชาวซาซัก
สตรีซาซักในอดีต
ทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา

แผนที่แสดงถนนในเกาะสุมาตราและเส้นทางคมนาคมที่เชื่อมต่อไปยังเกาะชวา
ทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา (อินโดนีเซีย: Jalan Raya Trans-Sumatra, Jalan Raya Lintas Sumatera) เป็นถนนแนวเหนือ-ใต้สายหลักในเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีระยะทาง 2,508.5 กิโลเมตร และเชื่อมต่อตอนเหนือของเกาะที่เมืองบันดาอาเจะฮ์ เข้ากับตอนใต้ที่เมืองบันดาร์ลัมปุง โดยตัดผ่านเมืองใหญ่ต่าง ๆ เช่น เมดัน, ปาดัง และคาดว่าจะเริ่มพัฒนาถนนให้เป็นทางหลวงเต็มรูปแบบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 รวมถึงการซื้อที่ดิน
ถนนสายนี้เปรียบเสมือนหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ช่วยขนส่งผู้อพยพย้ายถิ่นจากเกาะชวาไปยังเกาะสุมาตราซึ่งมีประชากรเบาบางกว่า รวมถึงขนส่งผู้ที่เดินทางจากเกาะสุมาตราไปยังจาการ์ตาและเมืองในเกาะชวา โดยทางหลวงสายทรานส์-สุมาตราตลอดทั้งสายอยู่ในโครงข่ายทางหลวงเอเชียสาย 25
ถนนสายนี้ประกอบไปด้วย 4 ส่วน ได้แก่ Jalan Raya Lintas Barat (Jalinbar), Jalan Raya Lintas Tengah (Jalinteng), Jalan Raya Lintas Timur (Jalintim) และ Jalan Raya Lintas Pantai Timur โดยถนนบางส่วนได้พัฒนาเป็นทางหลวงที่มีการควบคุม เช่น ถนนเมดัน−บินไจ ระยะทาง 20.5 กิโลเมตร และเปิดให้บริการระหว่างปี ค.ศ. 2005 และ ค.ศ. 2010
ทะเลโฟลเร็ซ

ตำแหน่งของทะเลโฟลเร็ซในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ทะเลโฟลเร็ซ (อินโดนีเซีย: Laut Flores) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเกาะโฟลเร็ซ ประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 240,000 ตารางกิโลเมตร
7°00′S 121°00′E﻿ / ﻿7.000°S 121.000°E﻿ / -7.000; 121.000