stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระคริสต์ผจญพายุในทะเลกาลิลี (แร็มบรันต์)
แหล่งข้อมูลอื่น

One reference[ลิงก์เสีย]
A second; did Rembrandt depict himself in the painting?
Gardner Museum link เก็บถาวร 2010-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The FBI on the theft
Forbes on the theft เก็บถาวร 2011-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ภาอู ดาจี ลาฑ สังครหาลัย

| --- | --- |
ฟาซาดหน้าของอาคารพิพิธภัณฑ์
ที่ตั้งในมุมไบ
ก่อตั้ง: 2 May 1872; 152 ปีก่อน (2 May 1872)
ที่ตั้ง: วีรมาตา ชิชาบาอี โภนสเล อุทยาน, ถนน ดร.บาบา สาเหพ อามเพฑกร มรรค, ไบกุลลาอีสต์, มุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 18°58′46″N 72°50′05″E﻿ / ﻿18.979472°N 72.834806°E﻿ / 18.979472; 72.834806
ผู้ก่อตั้ง: ดร. จอร์จ เบิร์ดวูด, เซอร์ ชามเสตจี จีจีโภย, ดร. ภาอู ทาชี ลาฑ, คุณชคันนาถ สังกรเศฐ, ดร. จอร์จ บุยสต์
เว็บไซต์: www.bdlmuseum.org
พิพิธภัณฑ์ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ (อังกฤษ: Dr. Bhau Daji Lad Museum) หรือ ภาอู ดาจี ลาฑ สังครหาลัย (มราฐี: भाऊ दाजी लाड संग्रहालय) เป็นพิพิธภัณฑ์ในมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่วีรมาตา จีจาบาอี โภนสเล อุทยาน ใกล้กับสวนสัตว์ไบกุลลา ในย่านไบกุลลาอีสต์ พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1855 เพื่อเก็บสะสมสมบัติและชิ้นงานศิลปกรรม ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เพื่อให้เกียรติแด่ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ
ลอร์ดเอลฟินสะโตนสถาปนาพิพิธภัณฑ์กลางประวัติศาสตร์ธรรมชาติ เศรษฐศาสตร์ ธรณีวิทยา อุตสาหการ และศิลปกรรม (Central Museum of Natural History, Economy, Geology, Industry and Arts) ขึ้นในปี 1855 เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกในบอมเบย์ ต่อมาในปี 1857 พิพิธภัณฑ์ได้ปิดตัวลงและของสะสมถูกโอนย้ายไปยังศาลาว่าการนครมุมไบแทน กระทั่งปี 1858 จอร์จ เบิร์ดวูด ได้รับการแต่งตั้งเป็นภัณฑารักษ์พิพิธภัณฑ์ ต่อมาเขาได้ตั้งคณะกรรมการขึ้น อันประกอบด้วยตัวเขาเอง, ภาอู ดาจี ลาฑ และ ชคันนาถ ศังกรเศฐ เพื่อเรี่ยไรเงินในการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์แห่งใหม่ ซึ่งมีการวางศิลาฤกษ์ในปี 1862 และก่อสร้างขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของเศรษฐีใจบุญมากมาย เช่น เดวิด ซาสซูน, ชามเสตจี จีจีโภย และ ชคันนาถ ศังกรเศฐ
การก่อสร้างดำเนินไปในพื้นที่ของจีจีมาตาอุทยานในไบกุลลาตั้งแต่ปี 1862 แล้วเสร็จในปี 1871 ก่อนจะเปิดในปี 1872 ภายใต้ชื่อพิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต บอมเบย์ (The Victoria and Albert Museum, Bombay) ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อในปี 1975 เป็นพิพิธภัณฑ์ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ ผู้ว่าการนครมุมไบคนแรกที่เป็นชาวอินเดีย นักประวัติศาสตร์ ผู้ใจบุญ และศัลยแพทย์
แหล่งข้อมูลอื่น

Museum site
Dr.  Bhau Daji Lad Mumbai City Museum at Google Cultural Institute
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
ฟิลิปส์บืร์ค

| ฟิลิปส์บืร์ค |
| --- | --- |
ทัศนียภาพเมืองฟิลิปส์บืร์ค
สมญา: เมือง
ฟิลิปส์บืร์คที่ตั้งในซินต์มาร์เติน
พิกัด: 18°01′25″N 63°02′45″W﻿ / ﻿18.0237°N 63.0458°W﻿ / 18.0237; -63.0458
รัฐอธิปไตย:  เนเธอร์แลนด์
ประเทศ:  ซินต์มาร์เติน
เกาะ: เซนต์มาร์ติน
โคลัมบัสมาถึง: 11 พฤศจิกายน 1493
ก่อตั้ง: 1763 (โดยจอห์น ฟิลิปส์)
ประชากร (2017)
 • ทั้งหมด: 1,894 คน
เขตเวลา: UTC−4 (AST)
เคิพเพิน: Aw
ฟิลิปส์บืร์ค (ดัตช์: Philipsburg) เป็นเมืองหลวงของซินต์มาร์เติน ซึ่งเป็นดินแดนในทะเลแคริบเบียนของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ข้อมูลเมื่อ 2017 เมืองนี้มีประชากร 1,894 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

Philipsburg Jubilee Library, Public Library of St. Maarten เก็บถาวร 2017-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลีย

ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลีย (มองโกเลีย: Монголын хөлбөмбөгийн үндэсний шигшээ баг, Mongolyn khölbömbögiin ündesnii shigshee bag) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศมองโกเลียในการแข่งขันระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลีย ซึ่งเป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลเอเชียตะวันออกและสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย แม้ว่าสหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลียจะก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1959 แต่ทีมชาติกลับไม่ได้แข่งขันในระดับนานาชาติเป็นระยะเวลายาวนานถึง 38 ปี จนกระทั่งได้แข่งขันอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1998
ประวัติ

ระหว่าง ค.ศ. 1960 ถึง 1998 ทีมชาติมองโกเลียไม่เคยลงเล่นในระดับนานาชาติจนกระทั่งพวกเขาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 1998 การแข่งขันครั้งแรกของมองโกเลียเกิดขึ้นในฟุตบอลเอเชียนเกมส์ 1998 รอบคัดเลือก ซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ต่อคูเวต 11–0 และแพ้อุซเบกิสถาน 15–0
พวกเขาเข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2002 แต่พวกเขาพ่ายแพ้ถึงห้านัดติดต่อกันก่อนที่จะเสมอกับบังกลาเทศ 2–2 ต่อมาในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2006 มองโกเลียเปิดบ้านแพ้มัลดีฟส์ 0–1 ก่อนที่จะบุกไปแพ้ที่มาเลในเลกที่สองถึง 12–0 จนต้องตกรอบแรกในที่สุด ต่อมาในรอบแรกของฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก มองโกเลียแพ้เกาหลีเหนือด้วยผลประตูรวมถึง 9–2 ต่อมาในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2014 มองโกเลียแพ้พม่าในรอบแรก 2–1 และในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก รอบแรก มองโกเลียถูกจับสลากพบกับติมอร์-เลสเต และพวกเขาได้สิทธิ์ชนะบาย 3–0 ทั้งสองนัดหลังจากที่ติมอร์ถูกตรวจพบว่ามีผู้เล่นที่ลงทะเบียนผิดกฎ อย่างไรก็ตาม มองโกเลียตกรอบคัดเลือกรอบที่สอง
ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก รอบแรก มองโกเลียสามารถเอาชนะบรูไนด้วยผลประตูรวม 3–2 แต่ในรอบที่สอง มีนัดที่พวกเขาพ่ายแพ้ต่อญี่ปุ่นถึง 14–0 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2021 พวกเขาปลดรัสติสลัฟ บอซิกออกจากตำแหน่ง และได้แต่งตั้งชูอิจิ มาเสะเป็นผู้ฝึกสอนคนใหม่ ต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน มองโกเลียสามารถพลิกเอาชนะคีร์กีซสถาน 1–0 ได้อย่างเหนือความคาดหมาย นับเป็นครั้งแรกที่พวกเขาสามารถเอาชนะทีมจากเอเชียกลางและเป็นครั้งแรกที่พวกเขาเอาชนะทีมที่อันดับโลกฟีฟ่าสูงกว่า 100 ได้ในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก
แหล่งข้อมูลอื่น

MFF Official website เก็บถาวร 2018-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
FIFA profile
AFC profile
Mongolian Football Central
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียนคัพ
เอเชียตะวันตก (WAFF):  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  โอมาน 
เอเชียกลาง (CAFA):  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้ (SAFF):  เนปาล  บังกลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก (EAFF):  กวม  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน  จีนไทเป  ญี่ปุ่น  มองโกเลีย  มาเก๊า  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF):  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  ออสเตรเลีย  อินโดนีเซีย 
ทีมชาติที่ถูกยุบ:  มาลายา  เยเมนใต้  เวียดนามใต้  เวียดนามเหนือ 
ทีมชาติในอดีต:  อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)  คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)  นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966) 
1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
ทีมชาติมองโกเลียเคยใช้สนามกีฬาแห่งชาติเป็นสนามเหย้าจนกระทั่งศูนย์ฟุตบอลสหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลียได้ถูกสร้างขึ้น
ตำบลวังยาง (อำเภอศรีประจันต์)

| ตำบลวังยาง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Wang Yang
วัดไก่เตี้ย
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: ศรีประจันต์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.00 ตร.กม. (8.88 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,810 คน
 • ความหนาแน่น: 296.09 คน/ตร.กม. (766.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 72140
รหัสภูมิศาสตร์: 720509
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วังยาง เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลวังยาง เป็นที่ตั้งของวัดไก่เตี้ย มีเจดีย์ทรงลังกาวี ได้รับอิทธิพลจากศิลปะแบบลังกาผสมอู่ทอง ฐานมีลายสลักรูปไก่ขนาดเล็กโดยรอบ
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลวังยาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลศรีประจันต์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลอบทม (อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง) และตำบลสาวร้องไห้ (อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลดอนมะสังข์ และตำบลโพธิ์พระยา (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลมดแดง
| เทศบาลตำบลปลายนา |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.ปลายนาที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลปลายนา
พิกัด: 14°34′15.1″N 100°08′42.3″E﻿ / ﻿14.570861°N 100.145083°E﻿ / 14.570861; 100.145083
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุพรรณบุรี
อำเภอ: ศรีประจันต์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.00 ตร.กม. (8.88 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,810 คน
 • ความหนาแน่น: 296.09 คน/ตร.กม. (766.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05720502
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 3 หมู่ 6 ตำบลปลายนา อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 72140
เว็บไซต์: wangyangsuphanburi.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลวังยางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านสามนาค
หมู่ที่ 2 บ้านคลองตาลเสี้ยน
หมู่ที่ 3 บ้านบรรไดทอง
หมู่ที่ 4 บ้านดงตาล
หมู่ที่ 5 บ้านวังยาง
หมู่ที่ 6 บ้านดงตาลขี้พุ
หมู่ที่ 7 บ้านลาดปลาเค้า
หมู่ที่ 8 บ้านวังยาง
หมู่ที่ 9 บ้านทุ่งชนะ
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลวังยางเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลวังยาง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลวังยางมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,095 คน และ 1,609 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวังยางอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง
ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังยางมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,989 คน และ 2,066 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 11.48 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 4.01 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลวังยางอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลวังยาง
ประเทศซูรินาม

4°N 56°W﻿ / ﻿4°N 56°W﻿ / 4; -56
| สาธารณรัฐซูรินาม Republiek Suriname (ดัตช์) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "ยุติธรรม – กตัญญู – ศรัทธา" Justitia – Pietas – Fides  (ละติน) Gerechtigheid – Vroomheid – Vertrouwen  (ดัตช์)
เพลงชาติ: โคดไซแม็ตโอนส์ซือรีนาเมอ  (ดัตช์) ("ขอพระเจ้าสถิตอยู่กับซูรินามของเรา") 
ที่ตั้งของ ประเทศซูรินาม  (เขียว)ในทวีปอเมริกาใต้  (เทา)
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: ปารามาริโบ 5°50′N 55°10′W﻿ / ﻿5.833°N 55.167°W﻿ / 5.833; -55.167
ภาษาราชการ: ดัตช์
:  ภาษาชนพื้นเมือง 8 ภาษา  Akurio   Arawak-Lokono   Carib-Kari'nja   Sikiana-Kashuyana   Tiro-Tiriyó   Waiwai   Warao   Wayana  
ภาษากลาง: ซรานันโตโง
ภาษาอื่น ๆ:  13 ภาษา  ฮินดูสตานีซาร์นามี   Ndyuka   Saramaccan   Matawai   Aluku   Paramaccan   Kwinti   ชวา   จีน   อังกฤษ   โปรตุเกส   ฝรั่งเศส   สเปน  
กลุ่มชาติพันธุ์  (2012): 27.4% อินเดีย 21.7% Maroon-Bushinengue 15.7% ครีโอล 13.7% ชวา 13.4% ผสม 3.8% ชนพื้นเมือง 1.5% จีน 0.3% ชนผิวขาว 1.9% อื่น ๆ
ศาสนา  (2020): 52.3% คริสต์ 18.8% ฮินดู 14.3% อิสลาม 6.2% ไม่มี 5.6% พื้นเมือง 2.8% อื่น ๆ
การปกครอง: รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบรัฐสภาที่มีประธานาธิบดีมีอำนาจบริหารที่เป็นอิสระจากสภานิติบัญญัติ สาธารณรัฐธรรมนูญ

• ประธานาธิบดี : Chan Santokhi
• รองประธานาธิบดี : Ronnie Brunswijk
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภา
เอกราช

• ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ : 15 ธันวาคม ค.ศ. 1954
• เอกราชจากราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ : 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975
 
พื้นที่
• รวม: 163,821 ตารางกิโลเมตร (63,252 ตารางไมล์) (90th)
• แหล่งน้ำ (%): 1.1
ประชากร
• กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ประมาณ: 558,368 (อันดับที่ 171)
• สำมะโนประชากร 2012: 541,638
• ความหนาแน่น: 2.9 ต่อตารางกิโลเมตร (7.5 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 231)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2019 (ประมาณ)
• รวม: 9.044 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
• ต่อหัว: 15,845 ดอลลาร์สหรัฐ
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2019 (ประมาณ)
• รวม: 4.110 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
• ต่อหัว: 6,881 ดอลลาร์สหรัฐ
เอชดีไอ (2019):  0.738 สูง · อันดับที่ 97
สกุลเงิน: ดอลลาร์ซูรินาม (SRD)
เขตเวลา: UTC-3 (SRT)
รูปแบบวันที่: วว-ดด-ปปปป
ไฟบ้าน: 220 โวลต์–50 เฮิร์ตซ์  127 โวลต์–60 เฮิร์ตซ์
ขับรถด้าน: ซ้ายมือ
รหัสโทรศัพท์: +597
โดเมนบนสุด: .sr
ซูรินาม (อังกฤษ: Suriname, Surinam, ออกเสียง: /ˈsʊrɨnɑːm/; ดัตช์: Suriname, ออกเสียง: [ˌsyriˈnaːmə]) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐซูรินาม (อังกฤษ: Republic of Suriname; ดัตช์: Republiek Suriname) เดิมรู้จักกันในชื่อ "ดัตช์กีอานา" เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างเฟรนช์เกียนาทางทิศตะวันออกกับกายอานาทางทิศตะวันตก เขตแดนทางทิศใต้ติดต่อกับบราซิล ส่วนทางเหนือจรดมหาสมุทรแอตแลนติก พื้นที่ทางใต้สุดของประเทศกำลังเป็นกรณีพิพาทกับกายอานาและเฟรนช์เกียนา
ประวัติศาสตร์

ในปลายศตวรรษที่ 18 อังกฤษได้มาตั้งอาณานิคมริมแม่น้ำซูรินาม ต่อมาเนเธอร์แลนด์ได้ทำความตกลงแลกอาณานิคมกับอังกฤษ โดยที่เนเธอร์แลนด์ได้ครอบครองอาณานิคมซูรินาม ส่วนอังกฤษได้ครอบครองนิวอัมสเตอร์ดัมของเนเธอร์แลนด์ (คือนิวยอร์กในสหรัฐอเมริกาปัจจุบัน)
ในยุคอาณานิคมชาวดัตช์ได้บุกเบิกที่ดินทำไร่ และนำทาสจำนวนมากจากแอฟริกามาใช้ทำงานไร่ ความเป็นอยู่ของทาสในซูรินามนั้นมีความยากลำบากมาก ทาสจำนวนหนึ่งจึงได้หนีเข้าไปตั้งถิ่นฐานในป่าลึก ต่อมาเมื่อมีการเลิกทาส จึงได้มีการนำแรงงานใหม่ที่มีสัญญาจ้างงานมาจากอินโดนีเซีย อินเดีย และจีน แรงงานเหล่านี้ได้กลายเป็นชนกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากของซูรินาม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 อาณานิคมซูรินามได้รับการยกฐานะให้เป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ สามารถเลือกผู้แทนตนเองเพื่อบริหารกิจการภายใน แต่กิจการต่างประเทศ และการป้องกันประเทศเป็นหน้าที่ของเนเธอร์แลนด์ ต่อมาซูรินามได้รับเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2518
การเมือง

ซูรินามมีประธานาธิบดีซึ่งได้รับเลือกจากสภาเป็นทั้งประมุขของประเทศ และหัวหน้ารัฐบาลทำหน้าที่ในการบริหารประเทศ ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ซูรินามได้เป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติใน ปี พ.ศ. 2518
การแบ่งเขตการปกครอง

ซูรินามมีเขตการปกครอง 10 เขต ได้แก่
โบรโกโปนโด (Brokopondo)
โกมเมอไวเนอ (Commewijne)
โกโรนี (Coronie)
มาโรไวเนอ (Marowijne)
นิกเกรี (Nickerie)
ปารา (Para)
ปารามาริโบ (Paramaribo)
ซารามักกา (Saramacca)
ซีปาลีวีนี (Sipaliwini)
วานีกา (Wanica)
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจ ในช่วงที่ซูรินามอยู่ภายใต้การปกครองของคณะทหาร ภาวะความไม่แน่นอนทางการเมือง และความวุ่นวายอันเนื่องมาจากการหยุดงานของกรรมกรอยู่เป็นประจำ รวมทั้งการระงับความช่วยเหลือทางการเงินของเนเธอร์แลนด์ มีผลทำให้ภาวะเศรษฐกิจของประเทศตกต่ำลงไปด้วย ต่อมาเมื่อซูรินามมีการปกครองระบอบประชาธิปไตย เศรษฐกิจของประเทศฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว และรายได้ประชาชาติก็เพิ่มขึ้นด้วย
อ่านเพิ่ม

Box, Ben, Footprint Focus Guide: Guyana, Guyane & Suriname, (Footprint Travel Guides, 2011)
Counter, S. Allen and David L. Evans, I Sought My Brother: An Afro-American Reunion, Cambridge: MIT Press, 1981
Dew, Edward M., The Trouble in Suriname, 1975–93, (Greenwood Press, 1994)
Gimlette, John, Wild Coast: Travels on South America's Untamed Edge (Profile Books, 2011)
McCarthy Sr., Terrence J., A Journey into Another World: Sojourn in Suriname, (Wheatmark Inc., 2010)
Westoll, Adam, Surinam, (Old Street Publishing, 2009)
แหล่งข้อมูลอื่น

Suriname. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Suriname at UCB Libraries GovPubs.
Suriname from the BBC News.
Dictionaries of Suriname languages
ประเทศซูรินาม ที่เว็บไซต์ Curlie
Wikimedia Atlas of Suriname
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศซูรินาม ที่โอเพินสตรีตแมป
Perry–Castañeda Library Map Collection
Key Development Forecasts for Suriname from International Futures.
Materials on Suriname in the Digital Library of the Caribbean (dLOC)
(ในภาษาดัตช์) ประธานาธิบดี เก็บถาวร 2021-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ในภาษาดัตช์) รัฐบาล
(ในภาษาดัตช์) รัฐสภา
| ด ค กองค์การความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี) |
| --- | --- |
รัฐสมาชิก:  อัฟกานิสถาน  แอลเบเนีย  แอลจีเรีย  อาเซอร์ไบจาน  บาห์เรน  บังกลาเทศ  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  บรูไน  แคเมอรูน  ชาด  คอโมโรส  จิบูตี  อียิปต์  กาบอง  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  กายอานา  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  โกตดิวัวร์  จอร์แดน  คูเวต  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เลบานอน  ลิเบีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  มาลี  มอริเตเนีย  โมร็อกโก  โมซัมบิก  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โอมาน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  ซูดาน  ซูรินาม  ทาจิกิสถาน  ตุรกี  ตูนิเซีย  โตโก  เติร์กเมนิสถาน  ยูกันดา  อุซเบกิสถาน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
รัฐที่ถูกระงับ:  ซีเรีย 
รัฐสังเกตการณ์:  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  นอร์เทิร์นไซปรัส  รัสเซีย  ไทย 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
เขตการปกครองของซูรินาม
มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม

| --- | --- |
Universiteit van Amsterdam

ละติน: Universitas Amstelodamensis
ชื่อเดิม: Athenaeum Illustre (ค.ศ. 1632–1877) มหาวิทยาลัยเทศบาลนครอัมสเตอร์ดัม (ค.ศ. 1877–1961)
ประเภท: รัฐ
สถาปนา: ค.ศ. 1632
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: เคร์ต เต็น ดัม
อธิการบดี: กาเริน มากซ์
อาจารย์: 2,425 คน
ผู้ศึกษา: 31,186 คน (ค.ศ. 2014)
ที่ตั้ง: อัมสเตอร์ดัม, นอร์ทฮอลแลนด์, เนเธอร์แลนด์ 52°22′6″N 4°53′25″E﻿ / ﻿52.36833°N 4.89028°E﻿ / 52.36833; 4.89028
สี: ดำและแดง    
เว็บไซต์: www.uva.nl/home
มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม (ดัตช์: Universiteit van Amsterdam) เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ของรัฐตั้งอยู่ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1632 โดยสภาเทศบาลของเมือง เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป มีนักศึกษา 31,186 คน บุคลากร 4,794 คน และนักศึกษาระดับปริญญาเอก 1,340 คน และมีจำนวนนักศึกษาแรกเข้าต่อปีสูงที่สุดในเนเธอร์แลนด์ วิทยาเขตหลักตั้งอยู่ในกลางกรุงอัมสเตอร์ดัม และมีคณะต่าง ๆ ตั้งอยู่ในเขตรอบนอก มีทั้งหมด 7 คณะด้วยกัน ได้แก่ คณะมนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ คณะพฤติกรรมศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ คณะวิทยาศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ และคณะทันตแพทยศาสตร์
มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัมมีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมากถึง 6 คน และมีนายกรัฐมนตรีเนเธอร์แลนด์ที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้มาแล้ว 5 คน มักจะได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 100 อันดับแรกของบรรดามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ ๆ โดยมีชื่อเสียงในสาขาภาษาศาสตร์ สังคมวิทยา ปรัชญา ภูมิศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ บัญชี และการเงิน
มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม

| --- | --- |
Vrije Universiteit Amsterdam
ตรามหาวิทยาลัย: Maiden in the Garden
ละติน: Universitas Libera (Reformata Amstelodamensis)
คติพจน์: Auxilium nostrum in nomine Domini (ละติน)
คติพจน์อังกฤษ: Our help is in the name of the Lord
ประเภท: เอกชน (และรับงบรัฐบาล) คริสเตียน
สถาปนา: ค.ศ. 1880 
ทุนทรัพย์: 482.6 ล้านยูโร
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: มีร์ยัม ฟัน ปราค
พระอธิการ: เฟ. ซูบรามานียัม
อาจารย์: 2,976 คน
ผู้ศึกษา: 23,656 คน
ที่ตั้ง: อัมสเตอร์ดัม, นอร์ทฮอลแลนด์, เนเธอร์แลนด์
สี: ไซยันและดำ    
เว็บไซต์: VU.nl

มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม (ดัตช์: Vrije Universiteit Amsterdam หรือย่อว่า VU Amsterdam) เป็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1880 ความหมายของชื่อมหาวิทยาลัย Vrije Universiteit ในภาษาดัตช์หมายถึง มหาวิทยาลัยเสรี (คำว่า Vrije ในที่นี้แปลว่า "เสรี") กล่าวคือ เป็นอิสระจากทั้งภาครัฐและคริสตจักรดัตช์ปฏิรูป มักเป็นที่รู้จักกันในอักษรย่อ VU (เฟอู) แม้มหาวิทยาลัยจะถูกก่อตั้งขึ้นโดยสถาบันเอกชน แต่ก็ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาลเช่นกันนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 เป็นต้นมา มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอัมสเตอร์ดัม ถัดจากย่านธุรกิจเซาดัส
เมื่อปี ค.ศ. 2014 มีนักศึกษาลงทะเบียนในระบบทั้งสิ้น 23,656 คน มีบุคลากรฝ่ายวิชาการและนักวิจัย 2,263 คน และบุคลากรฝ่ายสนับสนุนอีก 1,410 คน งบประมาณสามในสี่มาจากการจัดสรรของรัฐบาล และอีกหนึ่งในสี่มาจาการเก็บค่าเล่าเรียน ทุนวิจัย และทุนเอกชน
ตราประจำมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการคือตรา หญิงพรหมจรรย์ในสวน โดยมีอาบราฮัม เกาเปอร์ หัวหน้าคณะโปรเตสแตนต์ปฏิรูปและผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเป็นผู้คัดเลือก เป็นภาพของหญิงพรหมจรรย์นั่งอยู่ในส่วนและผายมือไปยังพระเจ้า มีความหมายถึงการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ในเนเธอร์แลนด์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 แต่ต่อมาได้เปลี่ยนมาใช้กริฟฟอนเป็นสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยในการทั่วไปแทนในปี ค.ศ. 1990
ฟุตบอลทีมชาติซูรินาม

ฟุตบอลทีมชาติซูรินาม (ดัตช์: Surinaams voetbalelftal; Sranan Tongo: Sranankondre fubal pluga) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศซูรินาม อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลซูรินาม หนึ่งในสมาชิกของคอนคาแคฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แม่แบบ:ฟุตบอลในประเทศซูรินาม
ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู

หน้าของ ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู ซึ่งค้นพบในถ้ำทางทิศเหนือของถ้ำมั่วเกา
ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู (ตังกุต: 𗼇𘂜𗟲𗿳𗖵𘃎𘇂𗊏; จีน: 番漢合時掌中珠; พินอิน: Fān-Hàn Héshí Zhǎngzhōngzhū; อังกฤษ: Pearl in the Palm) เป็นอภิธานศัพท์สองภาษาของภาษาจีนและภาษาตังกุต หนังสือฉบับสมบูรณ์เพียงเล่มเดียวที่พิมพ์ด้วยแม่พิมพ์ไม้ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถูกค้นพบในเมืองร้างฮาราฮอตอ (มองโกลยุคกลาง: ᠬᠠᠷᠠ ᠬᠣᠲᠠ; ตังกุต: 𗋽𗰞;  จีน: 黑水城) ของอาณาจักรเซี่ยตะวันตก นอกจากนี้หน้าหนึ่งจากสำเนาอีกฉบับของ ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู ฉบับพิมพ์รุ่นเดียวกันถูกพบที่กลุ่มถ้ำทางทิศเหนือของถ้ำมั่วเกาในปี พ.ศ. 2532 หนังสือเล่มนี้ถ่ายเสียงของคำในภาษาจีนเป็นอักษรตังกุต และการออกเสียงอักษรตังกุตเป็นอักษรจีน และเป็นแหล่งข้อมูลที่สำคัญมากสำหรับสัทวิทยาเชิงประวัติของภาษาตังกุต และเป็นแหล่งข้อมูลหลักก่อนที่จะมีการเผยแพร่พจนานุกรมภาษาเดียวของภาษาตังกุต
การค้นพบ

ในปี พ.ศ. 2452 นักสำรวจชาวรัสเซีย ปอตร์ คอซลอฟ (รัสเซีย: Пётр Кузьми́ч Козло́в) ได้ขุดค้นพบข้อความและสิ่งประดิษฐ์จำนวนหนึ่งในพื้นที่กองธงเอเจน (มองโกเลีย: ᠡᠵᠡᠨ᠎ᠡ ᠬᠣᠰᠢᠭᠤ; จีน: 额济纳旗) ในเขตปกครองตนเองมองโกเลียในของประเทศจีน ซึ่งรวมทั้งหนังสือ ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู และได้ส่งกลับไปยังนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย ที่นั่นอะเลคเซย์ อีวาโนวิช อีวานอฟ (รัสเซีย: Алексе́й Ива́нович Ивано́в) ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ผู้ซึ่งตระหนักถึงคุณค่าและเพิ่มชิ้นงานเหล่านั้นเป็นสิ่งสะสมของเขา ปัจจุบันตกเป็นสิ่งสะสมของสถาบันต้นฉบับตัวเขียนแห่งบูรพาทิศของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งรัสเซียในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ในปี พ.ศ. 2455 นักวิชาการชาวจีนหลัว เจิ้นอวี้ (จีน: 羅振玉) และอี เฟิ่งเก๋อ (จีน: 伊鳳閣) เข้าพบอีวานอฟ เมื่อได้ศึกษาเกี่ยวกับชิ้นงานที่อีวานอฟครอบครอง และได้รับสิทธิ์เข้าถึงส่วนของหนังสือจำนวนเก้าหน้าซึ่งพวกเขาได้ถ่ายสำเนาไว้เพื่อการศึกษา ในปี พ.ศ. 2465 หลัว เจิ้นอวี้ได้พบกับอีวานอฟอีกครั้งในนครเทียนจิน ในตอนนั้นเองที่เขาสามารถเข้าถึงข้อความฉบับเต็มได้ทั้งหมด และได้สั่งให้หลัว ฝูเฉิง (จีน: 羅福成) บุตรชายของเขาทำสำเนาฉบับเต็มทั้งหมด
ลุค กวานเตน (ดัตช์: Luc Kwanten) นักวิชาการชาวเบลเยียมเดินทางเยือนสหภาพโซเวียตในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และสามารถถ่ายภาพของหน้าหนังสือ ฟานฮั่นเหอฉือจ่างจงจู ได้ทั้งเล่ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 หนังสือเล่มนี้ก็เป็นที่รู้จักแพร่หลายขึ้นเมื่อสำเนาภาพถ่ายได้รับการตีพิมพ์ในสหรัฐ
เนื้อหาและรูปแบบ

หนังสือต้นฉบับประกอบด้วย 37 หน้าซึ่งเป็นภาพพิมพ์แกะไม้เข้าเล่มด้วยการทบกลับไปกลับมา คำนำมีเนื้อหาเหมือนกันทั้งภาษาจีนและภาษาตังกุต จากประโยคที่ว่า "ถ้าคุณไม่เรียนภาษาตังกุต, คุณจะร่วมกับหมู่ชนชาวตังกุตได้อย่างไร; ถ้าคุณไม่เข้าใจภาษาจีน, จะรวมเป็นส่วนหนึ่งกับชาวฮั่นได้อย่างไร" (不學番言，則豈和番人之眾；不會漢語，則豈入漢人之數) หนังสือเล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกให้ชาวตังกุตและชาวจีนได้เรียนรู้ภาษาของกันและกัน
หนังสือประกอบด้วยคำศัพท์ 414 คำ แบ่งตามพลังทั้งสาม (天地人) ออกเป็นเก้าหมวดได้แก่ เทห์ฟากฟ้า ภาพท้องฟ้า การเปลี่ยนแปลงของท้องฟ้า วัตถุภาคพื้นดิน ภาพแผ่นดิน การใช้ภูมิประเทศ ร่างกายมนุษย์ ขั้นตอนของมนุษย์ เรื่องราวของมนุษย์ โดยมีหมวดหมู่ที่เนื้อหาครอบคลุมมากที่สุดคือ เรื่องราวของมนุษย์ซึ่งคิดเป็นครึ่งหนึ่งของเนื้อหาทั้งหมด
แต่ละรายการประกอบด้วยสี่องค์ประกอบเรียง จากขวาไปซ้าย สัทอักษรภาษาจีนแทนเสียงภาษาตังกุต อักษรตังกุต อักษรจีน และสัทอักษรภาษาตังกุตแทนเสียงภาษาจีน หนังสือเล่มนี้มีความสำคัญในการทำความเข้าใจและตีความภาษาตังกุตที่เป็นภาษาสูญแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

中国大百科全书·番汉合时掌中珠. สารานุกรมประเทศจีน.
พิธีขึ้นครองราชย์ของพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์

ภาพวาดพิธีขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ ณ วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2383
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์และสมเด็จพระราชินีมักซิมาในพิธีขึ้นครองราชย์ เดือนเมษายน พ.ศ. 2556
การขึ้นครองราชย์ของพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์  (ดัตช์: Inhuldiging van de Nederlandse monarch; อังกฤษ: Inauguration of the Dutch monarch) คือพิธีการสืบทอดราชบัลลังก์และเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการของพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ ซึ่งพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่จะขึ้นประทับบนบังลังก์ ตรัสคำปฏิญาณต่อรัฐธรรมนูญ และทรงรับคำถวายบังคมจากสมาชิกรัฐสภาเนเธอร์แลนด์