stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แคทริน บิเกโลว์
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1981 | เดอะ เลิฟเลส | ใช่ | ใช่ | ไม่ | กำกับและเขียนบทร่วมกับ มอนตี้ มอนต์โกเมอรี่ |
| 1987 | เนียร์ ดาร์ก | ใช่ | ใช่ | ไม่ | เขียนบทร่วมกับ อีริก เรด |
| 1990 | บูลสตีล | ใช่ | ใช่ | ไม่ | เขียนบทร่วมกับ อีริก เรด |
| 1991 | คลื่นบ้ากระแทกคลื่นบ้า | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 1995 | สิ้นศตวรรษ วันช็อกโลก | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 1996 | อันเดอร์โทว์ | ไม่ | ใช่ | ไม่ | เขียนบทร่วมกับ อีริก เรด |
| 2000 | เดอะ เวท ออฟ วอเทอร์ | ใช่ | ไม่ | ไม่ |  |
| 2002 | ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2009 | หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2012 | ยุทธการถล่มบินลาเดน | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2017 | ดีทรอยต์: จลาจลองศาเดือด | ใช่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2019 | ปล้น ล่า ท้านรก | ไม่ | ไม่ | ฝ่ายบริหาร | ฉายในเน็ตฟลิกซ์' |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | กำกับตอน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993 | ไวลด์ ปาล์มส์ | "ไรซิ่ง ซันส์" | มินิซีรีส์ - เอบีซี |
| 1998 - 1999 | ฮอมมิไซด์: ไลฟ์ ออน เดอะ สตรีท | - "ฟอลเลน ฮีโรส์" ภาค 1, 2 (1989)  - "ไลนส์ ออฟ ไฟร์" (1999) | ทีวีซีรีส์ - เอ็นบีซี |
| 2004 | คาเรน ซิสโก้ | "ฮี วอส อะ เฟรนด์ ออฟ ไมน์" | ทีวีซีรีส์ - เอบีซี (จากนวนืยายแนวอาชญากรรม เอาท์ ออฟ ไซท์ ของนักเขียนอเมริกัน เอลมอร์ ลีโอนาร์ด) |
ผลงาน > การแสดง

1983: บอร์น อิน เฟลมส์ — สารคดี กำกับโดย ลิซซี่ บอร์เดน
1988:	รีช — มิวสิกวิดิโอ สำหรับวงดนตรี มาร์ตินี่ แรนช์ กำกับโดย เจมส์ แคเมรอน
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 10 เรื่องของ แคทริน บิเกโลว์
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1981 | เดอะ เลิฟเลส |  73% (6.30/10) (11 รีวิว) |  | 44 (5 รีวิว) | — | — |
| 1987 | เนียร์ ดาร์ก |  82% (7.30/10) (66 รีวิว) |  | 76 (17 รีวิว) | $5,000,000 | $3,369,307 |
| 1990 | บูลสตีล |  75% (6.00/10) (24 รีวิว) |  | 54 (20 รีวิว) | — | $8,217,997 |
| 1991 | คลื่นบ้ากระแทกคลื่นบ้า |  70% (6.10/10) (60 รีวิว) |  | 58 (20 รีวิว) | $24,000,000 | $83,531,958 |
| 1995 | สิ้นศตวรรษ วันช็อกโลก |  63% (6.20/10) (46 รีวิว) |  | 66 (30 รีวิว) | $42,000,000 | $7,959,291 |
| 2000 | เดอะ เวท ออฟ วอเทอร์ |  35% (5.10/10) (65 รีวิว) |  | 45 (22 รีวิว) | $16,000,000 | $321,279 |
| 2002 | ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก |  61% (6.10/10) (170 รีวิว) |  | 58 (35 รีวิว) | $100,000,000 | $65,716,126 |
| 2009 | หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก |  97% (8.50/10) (289 รีวิว) |  | 95 (37 รีวิว) | $15,000,000 | $49,259,766 |
| 2012 | ยุทธการถล่มบินลาเดน |  91% (8.60/10) (300 รีวิว) |  | 95 (46 รีวิว) | $40,000,000 | $132,820,716 |
| 2017 | ดีทรอยต์: จลาจลองศาเดือด |  82% (7.60/10) (301 รีวิว) |  | 77 (49 รีวิว) | $34,000,000 | $26,033,563 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  73% (6.78/10) | 67 | 67 | $276 ล้าน | $377,230,003 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัล

จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ แคทริน บิเกโลว์
| ปี | เรื่อง | รางวัลออสการ์> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลออสการ์> ชนะ | รางวัลแบฟตา> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลแบฟตา> ชนะ | รางวัลลูกโลกทองคำ> เสนอชื่อเข้าชิง | รางวัลลูกโลกทองคำ> ชนะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก | 9 | 6 | 8 | 6 | 3 |  |
| 2012 | ยุทธการถล่มบินลาเดน | 5 | 1 | 5 |  | 4 | 1 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 14 | 7 | 13 | 6 | 7 | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Kathryn Bigelow ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กภาพยนตร์โดย แคทริน บิเกโลว์ |
| --- | --- |
 The Loveless (1982)  Near Dark (1987)  Blue Steel (1990)  คลื่นบ้ากระแทกคลื่นบ้า (Point Break, 1991)  Strange Days (Strange Days, 1995)  The Weight of Water (2000)  ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก (K-19: The Widowmaker, 2002)  หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก (The Hurt Locker, 2008)  ยุทธการถล่ม บิน ลาเดน (Zero Dark Thirty, 2012)  ดีทรอยต์ (Detroit, 2017) 
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1927–1940:  Frank Borzage (1927)  Lewis Milestone (1928)  Frank Lloyd (1929)  Lewis Milestone (1930)  Norman Taurog (1931)  Frank Borzage (1932)  Frank Lloyd (1933)  แฟรงก์ คาปรา (1934)  จอห์น ฟอร์ด (1935)  แฟรงก์ คาปรา (1936)  Leo McCarey (1937)  แฟรงก์ คาปรา (1938)  Victor Fleming (1939)  จอห์น ฟอร์ด (1940) 
1941-1960:  จอห์น ฟอร์ด (1941)  William Wyler (1942)  Michael Curtiz (1943)  Leo McCarey (1944)  Billy Wilder (1945)  William Wyler (1946)  Elia Kazan (1947)  John Huston (1948)  Joseph L. Mankiewicz (1949)  Joseph L. Mankiewicz (1950)  George Stevens (1951)  จอห์น ฟอร์ด (1952)  Fred Zinnemann (1953)  Elia Kazan (1954)  Delbert Mann (1955)  George Stevens (1956)  เดวิด ลีน (1957)  Vincente Minnelli (1958)  William Wyler (1959)  Billy Wilder (1960) 
1961-1980:  Jerome Robbins และ Robert Wise (1961)  เดวิด ลีน (1962)  Tony Richardson (1963)  George Cukor (1964)  Robert Wise (1965)  Fred Zinnemann (1966)  Mike Nichols (1967)  Carol Reed (1968)  John Schlesinger (1969)  Franklin J. Schaffner (1970)  วิลเลียม เฟรดกิน (1971)  บ๊อบ ฟอสซี (1972)  จอร์จ รอย ฮิลล์ (1973)  ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา (1974)  มิลอส ฟอร์แมน (1975)  จอห์น จี. อาวิลด์เซน (1976)  วูดดี อัลเลน (1977)  ไมเคิล ชิมิโน (1978)  โรเบิร์ต เบนตัน (1979)  โรเบิร์ต เรดฟอร์ด (1980) 
1981-2000:  วอร์เรน เบต์ตี (1981)  ริชาร์ด แอทเทนโบโรห์ (1982)  เจมส์ แอล. บรูกส์ (1983)  มิลอส ฟอร์แมน (1984)  ซิดนีย์ พอลแลค (1985)  โอลิเวอร์ สโตน (1986)  แบร์นาโด แบร์โตลุชชี (1987)  แบร์รี เลวินสัน (1988)  โอลิเวอร์ สโตน (1989)  เควิน คอสต์เนอร์ (1990)  โจนาธาน เดมม์ (1991)  คลินต์ อีสต์วูด (1992)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (1993)  โรเบิร์ต เซเม็กคิส (1994)  เมล กิบสัน (1995)  แอนโทนี มิงเกลลา (1996)  เจมส์ แคเมรอน (1997)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (1998)  แซม เมนเดส (1999)  สตีเวน โซเดอเบิร์ก (2000) 
2001-ปัจจุบัน:  รอน ฮาวเวิร์ด (2001)  โรมัน โปลันสกี (2002)  ปีเตอร์ แจ็กสัน (2003)  คลินต์ อีสต์วุด (2004)  หลี่ อัน (2005)  มาร์ติน สกอร์เซซี (2006)  โจเอล และ อีธาน โคเอน (2007)  แดนนี บอยล์ (2008)  แคทริน บิเกโลว์ (2009)  ทอม ฮูเปอร์ (2010)  มีแชล อาซานาวีซียุส (2011)  หลี่ อัน (2012)  อัลฟอนโซ กัวรอน (2013)  อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู (2014)  อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู (2015)  เดเมียน ชาเซลล์ (2016)  กิเยร์โม เดล โตโร (2017)  อัลฟอนโซ กัวรอน (2018)  พง จุน-โฮ (2019)  โคลอี เจา (2020)  เจน แคมเปียน (2021)  แดเนียล กวัน และ แดเนียล ไชเนิร์ท (2022)  คริสโตเฟอร์ โนแลน (2023)
เรซิเดนต์อีวิล 2

สำหรับวิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562 ดูที่ เรซิเดนต์อีวิล 2 (วิดีโอเกม พ.ศ. 2562)
| เรซิเดนต์อีวิล 2 |
| --- | --- |
ภาพหน้าปกเกมเพลย์สเตชันขายในอเมริกาเหนือ
ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย:  แคปคอม PS / DC JP/NA: CapcomPAL: เวอร์จินอินเตอร์แอ็กทีฟเกมดอตคอม NA: ไทเกอร์อิเล็กทรอนิกส์นินเทนโด 64 JP/NA: แคปคอมEU: เวอร์จินอินเตอร์แอ็กทีฟAU: นินเทนโด ออสเตรเลียเกมคิวบ์ JP/NA/EU: แคปคอมAU: นินเทนโด ออสเตรเลีย ไมโครซอฟท์ วินโดวส์  JP: สึกุดะออริจินัล/แคปคอม NA: แคปคอม PAL: เวอร์จินอินเตอร์แอ็กทีฟ CIS: อะเคลลา 
กำกับ: ฮิเดกิ คามิยะ
อำนวยการผลิต: ชินจิ มิคามิ
โปรแกรมเมอร์: ยาซูฮิโระ อัมโพ
ศิลปิน: อิซาโอะ โอฮิชิ เรียวจิ ชิโมงามะ
เขียนบท: โนโบรุ ซูงิมุระ
แต่งเพลง: มาซามิ อูเอดะ ชูซากุ อูชิยามะ ซีอุง นิชิงากิ
ชุด: เรซิเดนต์อีวิล
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเทนโด 64, ดรีมแคสต์, เกมคิวบ์
วางจำหน่าย:  21 มกราคม 2541 เพลย์สเตชัน NA: 21 มกราคม 2541 JP: 29 มกราคม 2541 PAL: 8 พฤษภาคม 2541ดูอัลช็อกเวอร์. JP: 6 สิงหาคม 2541 NA: 11 พฤศจิกายน 2541ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ JP: 19 กุมภาพันธ์ 2542 NA: 28 กุมภาพันธ์ 2542 PAL: เมษายน 2542นินเทนโด 64 NA: 31 ตุลาคม 2542 JP: 28 มกราคม 2543 PAL: 9 กุมภาพันธ์ 2543ดรีมแคสต์ JP: 22 ธันวาคม 2542 PAL: 28 เมษายน 2543 NA: 6 ธันวาคม 2543เกมคิวบ์ NA: 14 มกราคม 2546 JP: 23 มกราคม 2546 PAL: 30 พฤษภาคม 2546 
แนว: สยองขวัญเอาชีวิตรอด
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
เรซิเดนต์อีวิล 2 (อังกฤษ: Resident Evil 2) หรือชื่อญี่ปุ่น ไบโอฮาซาร์ด 2 (ญี่ปุ่น: バイオハザード2; โรมาจิ: Baiohazādo Tsū; Biohazard 2) เป็นวิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดซึ่งแคปคอมเป็นผู้พัฒนาและจัดจำหน่าย และวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชันเมื่อปี 2541 ผู้เล่นควบคุมลีออน เอส. เคนเนดีและแคลร์ เรดฟิลด์ ซึ่งต้องหลบหนีออกจากแร็กคูนซิตีหลังพลเมืองกลายสภาพเป็นซอมบีโดยอาวุธชีวภาพสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก เกมการเล่นให้ความสนใจกับการสำรวจ ปริศนาและการต่อสู้ โดยข้อแตกต่างหลักจากภาคก่อนคือ เส้นทางแบบแตกกิ่ง โดยตัวละครผู้เล่นทั้งสองมีแนวนิยายและอุปสรรคเฉพาะของตนเอง
เรซิเดนต์อีวิล 2 กำกับโดยฮิเดกิ คามิยะ ผลิตโดยชินจิ มิคามิ ผู้กำกับเกมเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก และพัฒนาโดยทีมงานประมาณ 50 คนในระยะเวลา 21 เดือน เกมรุ่นแรกที่มักเรียกว่า เรซิเดนต์อีวิล 1.5 นั้น แตกต่างจากเกมจริงอย่างมากและมีการยกเลิกเมื่อพัฒนาไปได้สองในสามแล้วหลังมิคะมิมองว่ายังไม่เพียงพอ การออกแบบสุดท้ายริเริ่มการนำเสนอที่เป็นภาพยนตร์มากขึ้น
เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับคำชมจากบรรยากาศ ฉากท้องเรื่อง กราฟิกส์ และเสียง และปรากฏอยู่ในรายการเกมยอดเยี่ยมเท่าที่เคยสร้างในหลายสื่อ ทว่า การควบคุม การพากย์เสียง ระบบคลังสิ่งของและปริศนาได้รับคำตำหนิอยู่บ้าง เป็นเกมเรซิเดนต์อีวิล ขายดีที่สุดสำหรับแพลตฟอร์มเดียว โดยขายได้เกิน 4.96 ล้านก๊อปปีทางเพลย์สเตชัน มีการพอร์ตไปไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเทนโด 64 ดรีมแคสต์ และเกมคิวบ์ และมีการวางจำหน่ายในรุ่น 2.5 มิติดัดแปรสำหรับมือถือเกม.คอม มีการนำเนื้อเรื่องเรซิเดนต์อีวิล 2 มาเล่าใหม่และต่อเติมในเกมหลัง ๆ อีกหลายเกม และมีการดัดแปลงเป็นงานมีลิขสิทธิ์อีกหลายงาน มีภาคต่อได้แก่ เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส ในปี 2542 มีภาครีเมคชื่อเดียวกันวางจำหน่ายทางเพลย์สเตชัน 4 วินโดวส์และเอ็กซ์บ็อกซ์ในปี 2562
ระบบเกม

เรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด และมีกลไกระบบเกมพื้นฐานเหมือนภาคแรก เรซิเดนต์อีวิล ผู้เล่นสำรวจเมืองสมมุติขณะแก้ปริศนาและต่อสู้สัตว์ประหลาดไปด้วย ตัวเอกสองคนของเกมสามารถถืออาวุธปืนได้ แต่กระสุนปืนมีจำกัดจึงเพิ่มส่วนที่เป็นยุทธวิธีในการใช้อาวุธ บนจอสถานะ ผู้เล่นสามารถตรวจสอบสถานะของตัวเอก ใช้ยารักษาแผล และถืออาวุธ พลังชีวิตปัจจุบันของตัวละครดูได้จากท่ายืนและความเร็วในการเคลื่อนไหว ตัวอย่างเช่น ตัวละครจะกุมท้องด้วยความเจ็บปวดหากได้รับบาดเจ็บ และจะลากขาช้า ๆ หากตัวละครใกล้ตาย ตัวเอกแบกสิ่งของได้จำนวนจำกัด และต้องเก็บไว้ในกล่องที่วางอยู่ทั่วโลกเกม และสามารถนำมาใช้ใหม่ได้ภายหลัง ตัวเอกแต่ละคนจะมีตัวละครสนับสนุนระหว่างเนื้อเรื่อง ตัวละครเหล่านี้จะสมทบผู้เล่นในบางฉาก และบางทีก็สามารถเล่นได้ ห้องบางห้องจะมีเครื่องพิมพ์ดีดที่ผู้เล่นใช้บันทึกเกมได้ แต่การบันทึกเกมต้องใช้แถบผ้าหมึกที่มีอยู่จำกัด โดยผู้เล่นต้องเก็บในเกม กราฟิกส์ของเรซิเดนต์อีวิล 2 ประกอบด้วยโมเดลตัวละครและสิ่งของหลายเหลี่ยมที่สร้างขึ้นแบบเรียลไทม์ ทำให้เคลื่อนไหวได้ วางอยู่ในฉากหลังแบบพรีเรนเดอร์ที่มองจากมุมกล้องตั้งนิ่ง ตัวเกมใช้การควบคุมแบบรถถัง หมายความว่า เมื่อกดขึ้นจะเคลื่อนตัวละครไปในทิศทางที่กำลังมองไป กดลงจะหันหลังในทางตรงข้าม และซ้ายและขวาเป็นการหมุนตัวละคร ทั้งนี้ ไม่ขึ้นอยู่กับมุมกล้อง
สิ่งที่เพิ่มหลัก ๆ จากเกมภาคแรกคือ "ระบบแซปปิง" โดยตัวละครที่เล่นได้สองตัวจะเผชิญปริศนาและเนื้อเรื่องต่างกันในฉากของตน หลังจากเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครหนึ่งแล้ว จะมีการปลดล็อกเนื้อเรื่อง "บี" ซึ่งเป็นการพรรณนาเหตุการณ์ในมุมมองของอีกตัวละครหนึ่ง ผู้เล่นสามารถเลือกว่าจะเริ่มเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครตัวใด ทำให้มีเนื้อเรื่องรวมสี่เนื้อเรื่อง การกระทำในการเล่นรอบแรกจะส่งผลต่อการเล่นรอบสอง ตัวอย่างเช่น ไอเท็มบางอย่างอาจมีหรือไม่มี หลังจบเกมแต่ละเกม ผู้เล่นจะได้รับระดับคะแนนขึ้นกับเวลาทั้งหมดที่ใช้เล่นจบเนื้อเรื่อง และจำนวนการบันทึกเกม และจำนวนการใช้ไอเท็มฟื้นฟูพลังพิเศษ ระดับความสำเร็จของผู้เล่นสามารถปลดล็อกอาวุธพิเศษและเสื้อผ้าเป็นรางวัล เกมเรซิเดนต์อีวิล 2 รุ่นแรกมีมินิเกมแยกสองเกม คือ "เดอะโฟร์ธเซอร์ไวเวอร์" และ "เดอะโทฟูเซอร์ไวเวอร์" ในมินิเกมนี้ ผู้เล่นต้องไปถึงจุดหมายพร้อมกับต่อสู้ศัตรูทุกตัวตลอดทางโดยใช้ไอเท็มที่เตรียมไว้ให้ ในรุ่นถัดมาทั้งหมด (ยกเว้นนินเทนโด 64) เพิ่มมินิเกมเกมที่สาม "เอกซ์ตรีมแบตเทิล" ประกอบด้วยตัวละครที่เล่นได้สี่ตัวและด่านสามด่าน
การพัฒนา > เรซิเดนต์อีวิล 1.5

การพัฒนาเรซิเดนต์อีวิล 2 เริ่มต้นหนึ่งเดือนหลังเกมก่อนหน้าแล้วเสร็จในต้นปี 2539 มีการแสดงภาพแรกของเกมของวีจัมพ์เฟสติวัล '96 ในเดือนกรกฎาคม การสร้างระยะแรกที่ต่อมาผู้ผลิต ชินจิ มิคามิเรียกว่า "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" แตกต่างอย่างมากจากรุ่นที่วางจำหน่ายทั้งเรื่องย่อ การนำเสนอและกลไกเกมการเล่น โครงเรื่องมีเค้าโครงเบื้องต้นแบบเดียวกับเรซิเดนต์อีวิล 2 และนำเสนอโรคระบาดซอมบีในแรกคูนซิตีสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเกมแรก ทว่า ในนิยายรุ่นนี้ อัมเบรลลาถูกปิดลงแล้วอันเนื่องจากการทดลองผิดกฎหมายของบริษัท
ทีมพัฒนามุ่งรักษาระดับความกลัวจากเกมดั้งเดิม และนำเสนอตัวละครสองตัวซึ่งขาดประสบการณ์กับสถานการณ์น่ากลัว หนึ่งคือ ลีออน เอส. เคนเนดี ซึ่งค่อนข้างเหมือนกับบุคลิกของเขาในการสร้างสุดท้าย และเอลซา วอล์กเกอร์ นักศึกษาวิทยาลัยและนักแข่งจักรยานยนต์ที่กำลังพักผ่อนในแรกคูนซิตี เมืองเกิดของเธอ รุ่นนี้ต่างจากรุ่นสุดท้ายที่วิถีนิยายของลีออนและเอลซาจะไม่พบกัน และตัวละครที่เล่นได้ทั้งสองตัวจะมีคู่หู่สนับสนุนสองคนไม่ใช่คนเดียว ลีออนได้รับความช่วยเหลือจากนายตำรวจ มาร์วิน บรานาก และนักวิจัยชื่อลินดา ซึ่งเป็นรุ่นแรกของเอดา ส่วนเอลซาจะได้รับความช่วยเหลือจากเชอร์รี เบอร์กินและชายชื่อจอห์น ซึ่งปรากฏในเรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเจ้าของร้านปืนชื่อ โรเบิร์ต เคนโด
ตัวอย่างโลกจริงต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อการออกแบบตัวละครหลายตัวโดยศิลปิน อิซาโอะ โอฮิชิและเรียวจิ ชิโมกามา ตัวอย่างเช่น โอฮิชิยึดลีออนตามหมาบลัดฮาวน์ของเขา และแอนเนต เบอร์กินสร้างแบบตามนักแสดง โจดี ฟอสเตอร์ กรมตำรวจซึ่งเริ่มเรื่อง เรซิเดนต์อีวิล 1.5 นั้นมีการออกแบบที่ทันสมัยและสมจริงกว่า และมีขนาดเล็กกว่าอาคารสุดท้ายในเรซิเดนต์อีวิล 2 มีการพบตำรวจผู้รอดชีวิตมากกว่า เช่น นายตำรวจผู้บังคับบัญชาของลีออนชื่อรอย จำนวนพอลิกอนซึ่งใช้สำหรับโมเดลศัตรูมีน้อยกว่ารุ่นที่วางจำหน่ายมาก ทำให้มีซอมบีปรากฏในจอเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นวิธีกระตุ้นความกลัวแก่ผู้เล่นซึ่งใช้บ่อยตลอดทั้งเรซิเดนต์อีวิล 1.5 ยิ่งไปกว่านั้น เกมยังใช้ดนตรีพลวัต และมีการสับไปเป็นพื้นหลังพรีเรนเดอร์บ่อยครั้งเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ระหว่างเกมการเล่น ตัวละครที่เล่นได้สามารถสวมอุปกรณ์ เช่น เครื่องป้องกันซึ่งเสริมการป้องกันและทำให้สามารถถือไอเทมได้มากขึ้น แบบจำลองพอลิกออนของตัวละครเปลี่ยนไปตามเสื้อผ้าและจากความเสียหายที่ได้รับจากศัตรู
การพัฒนา > ดนตรี

มาซามิ อูเอดะ, ชูซากุ อูชิยามะและซิว นิชิงากิ ดนตรีสำหรับเรซิเดนต์อีวิล 2 โดยมีนาโอชิ มิซูตะเป็นผู้ประพันธ์หนึ่งเพลง งานดนตรีดังกล่าวตั้งใจถ่ายทอด "ความสิ้นหวัง" เป็นแก่นพื้นเดิม อูเอดะในฐานะหัวหน้าผู้ประพันธ์ ให้แนวเรื่อง ส่วนอูชิยามะรับผิดชอบต่อดนตรีแนวสยองขวัญซึ่งใช้สำหรับฉากสืบสวนและภาพยนตร์ แก่นหลักของเพลง ไลท์โมทีฟสามโน้ตที่มีหลากหลาย ปรากฏหลายครั้งตลอดทั้งเรื่อง โดยรวมอยู่ในเพลงอย่าง "โพรล็อก", "แร็กคูนซิตี" และ "เดอะเธิร์ตมัลฟอร์เมชันออฟจี" ลีลาดนตรีต่าง ๆ ซึ่งมีตั้งแต่ดนตรีสยองขวัญโดยรอบไปจนถึงดนตรีอุตสาหกรรมยังใช้แสดงถึงสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกันของเกม ตัวอย่างเช่น ท้องถนนของแร็กคูนซิตีได้รับการเน้นด้วยดนตรีที่เน้นเครื่องเคาะจังหวะแนวทหาร ส่วนสถานีตำรวจมีการเสนออันเดอร์สกอร์เปียโนที่คุกคาม เหตุการณ์สำคัญของเรื่องมีดนตรีออเคสตราและดนตรีคล้ายภาพยนตร์ประกอบ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์
อัลบั้มที่มีเพลงจากเกมนี้สองอัลบั้มวางจำหน่ายในเดือนมกราคมและสิงหาคม 2541 ตามลำดับ อัลบั้มแรก ไบโอฮาซาร์ด 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก เป็นการวางจำหน่ายหลักและมีเพลงสำคัญส่วนใหญ่ อัลบั้มที่สอง ไบโอฮาซาร์ด 2 คอมพลีทแทร็ก ซึ่งส่วนใหญ่มีเพลงที่ใช้น้อยกว่า แต่มีเมดเลย์ออเคสตราและซีดีแผ่นที่สองที่มีเอฟเฟกต์เสียงและการสะสมเสียง ตลอดจนบทสัมภาษณ์กับเจ้าหน้าที่เสียง ไบโอฮาซาร์ด 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก ได้รับซีดียุโรปสองแบบเดียวกันชื่อ เรซิเดนต์อีวิล 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก ในอัลบั้มฝั่งอเมริกาเหนือที่มีชื่อเดียวกัน เพลงเปิด "เดอะบีกินนิงออฟสตอรี" มีการแบ่งเป็นสี่เพลงแยกกัน การเรียบเรียงออเคสตราห้าแบบในดนตรีของเกมรวมอยู่ใน ไบโอฮาซาร์ดออเคสตราอัลบั้ม ซึ่งเป็นบันทึกคอนเสิร์ตสดของนิวเจแปนฟิลฮาร์โมนิก ดิสก์จ็อกกี พิสตัน นิชิซาวะ สร้างรีมิกซ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับหลายเพลง ซึ่งต่อมาวางจำหน่ายเป็นอัลบั้ม ไบโอฮาซาร์ด 2 รีมิกซ์: เมตามอร์โฟซีส
การตอบรับ > ยอดขาย

เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับการส่งเสริมด้วยการรณรงค์โฆษณามูลค่า 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในประเทศอิตาลีเกมมีการสั่งจองล่วงหน้า 100,000 ครั้ง คิดเป็นมูลค่า 12,000 ล้านลีรา (ประมาณกว่า 6.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เกมนี้ยังเป็นวิดีโอเกมขายเร็วที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ในช่วงสุดสัปดาห์หลังวางจำหน่ายเกมขายได้ 380,000 ก๊อปปีและทำรายได้ 19 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ฉะนั้นจึงทำรายได้เกินภายพนตร์ฮอลลีวูดเกือบทุกเรื่องในเวลานั้นและทำลายสถิติยอดขายวิดีโอเกมที่ไฟนอลแฟนตาซี VII และซูเปอร์มาริโอ 64 ทำไว้ ณ เทศกาลมิเลีย 1999 ในกาน เกมได้รับรางวัล "ทองคำ" สำหรับยอดขายเกิน 29 ล้านยูโรในสหภาพยุโรปในปีก่อน ด้วยยอดขาย 4.96 ล้านก๊อปปี รุ่นเพลย์สเตชันของเรซิเดนต์อีวิล 2 ประสบความสำเร็จทางพาณิชย์ และเป็นเกมขายดีที่สุดในแพลตฟอร์มเดียว มีการขนส่งดูอัลช็อกเวอร์. 810,000 ก๊อปปีในเดือนมีนาคม 2542
มรดก > รีเมก

ในเดือนสิงหาคม 2558 แคปคอมประกาศว่ารีเมกของเรซิเดนต์อีวิล 2 อยู่ระหว่างการพัฒนา แคปคอมเปิดตัวเกมในอี3 2018 โดยมีเทรลเลอร์และภาพเกมการเล่น และประกาศวันวางจำหน่ายทั่วโลกวันที่ 25 มกราคม 2562 ทางเพลย์สเตชัน 4, เอ็กซ์บ็อกซ์วัน และวินโดวส์ เกมใช้อาร์อีเอนจิน ซึ่งใช้สำหรับเรซิเดนต์อีวิล 7: ไบโอฮาซาร์ด เช่นกัน และแทนการควบคุมแบบรถถังและมุมกล้องแบบไม่เคลื่อนที่ด้วยเกมการเล่น "ข้ามหัวไหล่" คล้ายกับเรซิเดนต์อีวิล 4
เชิงอรรถ

↑  ทำลง นินเทนโด 64 โดยแคปคอมโปรดักชันสตูดิโอ 3, แอนเจิลสตูดิโอส์ และ แฟกเตอร์ 5
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
พระเจ้ามิลินท์

| เมนันเดอร์ ที่ 1 |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้ามิลินท์ในเหรียญ
พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอินโด-กรีก
ครองราชย์: 165/155–130 ปีก่อน ค.ศ.
ก่อนหน้า: อันติมาคัส ที่ 2
ถัดไป: สตราโตที่ 1 (Agathoclea ทำหน้าที่อุปราช)

พระราชสมภพ: ป. 180 ปีก่อน ค.ศ. กาลิสี (ปัจจุบันอยู่ที่แบกรอม ประเทศอัฟกานิสถาน) หรือสาคละ (ปัจจุบันอยู่ที่ซิอัลโกต ประเทศปากีสถาน)
สวรรคต: 130 ปีก่อน ค.ศ. สาคละ (ปัจจุบันอยู่ที่ซิอัลโกต)
ฝังพระศพ: สถูปทั่วอาณาจักรอินโด-กรีก
มเหสี: อะกาทอคลีอา
พระราชบุตร: สตราโตที่ 1
ราชวงศ์: Euthydemid
ศาสนา: พุทธแบบกรีก
พระเจ้าเมนันเดอร์ ที่ 1  (อังกฤษ: Menander I Soter; กรีกโบราณ: Μένανδρος Σωτήρ, อักษรโรมัน: Ménandros Sōtḗr) เป็นที่รู้จักกันในวรรณกรรมภาษาบาลีว่า พระเจ้ามิลินท์ (บาลี: Milinda) เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรกรีก-แบกเตรีย และภายหลังกลายเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรอินโด-กรีก (ครองราชย์ ป. 165/155 –130 ปีก่อน ค.ศ.) ผู้ปกครองจักรวรรดิขนาดใหญ่ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงหนือของอนุทวีปอินเดียจากเมืองหลวงของพระองค์คือ เมืองสาคละ และพระองค์ถูกบันทึกว่าเป็นผู้อุปถัมภ์และเข้ารีตศาสนาพุทธแบบกรีก และได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นกษัตริย์อินโด-กรีกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
พระเจ้าเมนันเดอร์อาจเคยดำรงตำแหน่งกษัตริย์แบกเตรีย หลังจากพิชิตแคว้นปัญจาบได้อีกครั้ง พระองค์สถาปนาจักรวรรดิขึ้นในเอเชียใต้  ขยายออกจากที่ราบหุบเขาลุ่มแม่น้ำคาบูลจากทางทิศตะวันตก ไปจรดถึงแม่น้ำราวีทางทิศตะวันออก และจากที่ราบหุบเขาลุ่มแม่น้ำสวัตทางตอนเหนือ ไปจรดถึงอะราโคเซีย (จังหวัดเฮลมันด์) เหล่านักบันทึกชาวอินเดียโบราณชี้ว่า พระองค์ได้ขยายอาณาจักรไปทางทิศใต้เข้ามาในรัฐราชสถานและขยายไปทางทิศตะวันออกไกลถึงแม่น้ำคงคาตอนล่างที่เมืองปาฏลีบุตร (ปัฏนา) และสตราโบ นักภูมิศาสตร์กรีก เขียนไว้ว่า "(พระองค์) พิชิต (รัฐในอินเดีย) ได้มากกว่าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช"
เหรียญของพระองค์จำนวนมากที่ถูกขุดพบ ยืนยันถึงทั้งการค้าที่เจริญรุ่งเรืองและช่วงระยะเวลาของจักรวรรดิของพระองค์ พระเจ้าเมนันเดอร์ยังได้เป็นผู้อุปถัมภ์พระพุทธศาสนา และบทสนทนาของพระองค์กับพระนาคเสน พระเถระนักปราชญ์ชาวพุทธ ก็ถูกบันทึกไว้เป็นผลงานสำคัญทางพระพุทธศาสนาชื่อว่า "มิลินทปัญหา" (ปัญหาของพระเจ้ามิลินท์) หลังจากที่พระองค์สวรรคตใน 130 xuก่อน ค.ศ. พระมเหสีของพระองค์พระนามว่า อะกาทอคลีอา (Agathokleia) ก็รับช่วงต่อโดยเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระโอรสของพระองค์พระนามว่า สตราโต ที่ 1 (Strato I) ธรรมเนียมพุทธระบุว่าพระองค์ส่งมอบอาณาจักรไปสู่พระโอรสและปลีกตัวเองจากโลก แต่พลูทาร์กบันทึกว่าพระองค์สวรรคตในค่ายในขณะที่มีการออกรบทางทหาร และยังบอกว่า พระอัฏฐิของพระองค์ถูกแบ่งออกเป็นส่วนเท่าๆกันเพื่อเมืองต่าง ๆ เพื่อนำไปประดิษฐานในอนุสรณ์สถานอาจจะเป็นสถูปทั่วทั้งอาณาจักรของพระองค์
พระเจ้าเมนันเดอร์กับพระพุทธศาสนา > มิลินทปัญหา

บทความหลัก: มิลินทปัญหา
ตามที่ได้มีการนำสืบๆมา พระเจ้าเมนันเดอร์ยึดศรัทธาในพระพุทธศาสนา ซึ่งมีบรรยายในมิลินทปัญหา ซึ่งเป็นวรรณกรรมพุทธบาลีคลาสสิก (ข้อความภาษาสันสฤตฉบับเดิมสูญหายแล้ว) การสนทนาระหว่างพระเจ้าเมนันเดอร์กับพระนาคเสนนักบวชพุทธ พระองค์ถูกบรรยายตลอดว่าอยู่พร้อมกับทหารองครักษ์ ๕๐๐ คน และอำมาตย์ที่ปรึกษาของพระองค์ชื่อ เดเมตริอัส กับ อันทิคัส (Demetrius and Antiochus) ในมิลินทปัญหา พระองค์ถูกบรรยายประวัติว่า
กษัตริย์แห่งเมืองสาคละในชมพูทวีปพระนามว่ามิลินท์เป็นผู้คงแก่เรียนมีไหวพริบปฏิภาณฉลาดสามารถและเป็นผู้สังเกตการณ์ที่มีศรัทธาและในเวลาที่สมควร การกระทำความจงรักภักดีและพิธีกรรมต่างๆทั้งหมดสั่งการโดยพระองค์เองด้วยบทสวดอันศักดิ์ที่เป็นเรื่องเกียวกับอดีตปัจจุบันและอนาคต เป็นผู้ได้ศึกษาศาสตร์ต่าง ๆ
ไว้เป็นอันมาก ถึง ๑๘ ศาสตร์ด้วยกัน รวมเป็น ๑๙ กับทั้งพุทธศาสตร์ ศิลปศาสตร์ ๑๘ ประการคือ
๑. รู้จักภาษาสัตว์มีเสียงนกร้อง เป็นต้นว่าร้ายดีประการใดได้สิ้น 
๒. รู้จักกำเนิดเขาและไม้ เป็นต้นว่าชื่อนั้นๆ
๓. คัมภีร์เลข
๔. คัมภีร์ช่าง
๕. คัมภีร์นิติศาสตร์ รู้ที่จะเป็นครูสั่งสอนท้าวพระยาทั้งปวง
๖. คัมภีร์พาณิชยศาสตร์ รู้ที่จะเลี้ยงฝูงชนให้เป็นสิริมงคล
๗. พลศาสตร์ รู้นับนักขัตฤกษ์ รู้ตาราดวงดาว
๘. คัมธัพพศาสตร์ รู้เพลงขับร้องและดนตรี
๙. เวชชศาสตร์ รู้คัมภีร์แพทย์ 
๑๐. ธนูศาสตร์ รู้ศิลปะการยิงธนู
๑๑. ประวัติศาสตร์
๑๒. ดาราศาสตร์ รู้วิธีทำนายดวงชะตาของคน
๑๓. มายาศาสตร์ รู้ว่านี่เป็นแก้ว นี่มิใช่แก้ว เป็นต้น
๑๔. เหตุศาสตร์ ผลศาสตร์ รู้จักเหตุ รู้จักผลจะบังเกิด
๑๕. ภูมิศาสตร์ รู้จักที่จะเลี้ยงโคกระบือ รู้การที่จะหว่านพืชลงในนาไร่ให้เกิดผล
๑๖. ยุทธศาสตร์ รู้คัมภีร์พิชัยสงคราม
๑๗. ลัทธิศาสตร์ รู้คัมภีร์โลกโวหาร
๑๘. ฉันทศาสตร์ รู้จักคัมภีร์ผูกบทกลอนกาพย์โคลง
พระเจ้ามิลินท์นั้น มีถ้อยคำหาผู้ต่อสู้ได้ยาก และเป็นบุคคลผู้เอาชนะได้ยาก เป็นผู้ยอดเยี่ยมที่ได้รับการยอมรับจากเจ้าสำนักนักคิดนักปรัชญาต่างๆทั้งหมด และเป็นผู้มีกำลังแห่งปัญญา มีกำลังกาย มีเชาวน์อันเร็ว และไม่มีคู่โต้วาทีที่สมน้ำสมเนื้อกับพระเจ้ามิลินท์ในชมพูทวีป ทั้งพระองค์ยังเป็นผู้มั่งคั่งร่ำรวย มีทรัพย์สมบัติและความรุ่งเรื่องมาก และจำนวนทหารของพระองค์นับไม่ถ้วน
ข้อความที่นำสืบมาของศาสนพุทธบอกเล่าว่า การสนทนาของพระองค์ตามที่กล่าวมานั้นกับพระนาคเสน พระยามิลินท์ก็เกิดศรัทธาในพระพุทธศาสนา:
ขอให้พระคุณเจ้านาคเสนยอมรับเราว่าเป็นพุทธมามกะและเป็นผู้เปลี่ยนแปลงจริงๆนับแต่วันนี้เป็นต้นไปตลอดชั่วชีวิต
จากนั้นพระองค์ก็ส่งมอบอาณาจักรของพระองค์ให้กับพระโอรสและปลีกพระองค์ออกจากโลกียวาส:
และหลังจากนั้น พระองค์ก็พอพระทัยในปัญญาของผู้อาวุโส พระองค์ส่งมอบอาณาจักรให้แก่พระโอรสของพระองค์ และสละการใช้ชีวิตในพระราชวังเพื่ออยู่แบบไม่มีเรือน เจริญก้าวหน้าในโพธิธรรม และพระองค์เองได้บรรลุพระอรหันต์
อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากพินัยกรรมที่บงชี้ว่าพระองค์สละราชบัลลังก์เพื่อพระโอรสของพระองค์ตามความพอพระทัยแล้ว ยังมีหลักฐานบนเหรียญที่เซอร์ วิลเลี่ยม ตาร์น (Sir William Tarn) เชื่อว่า พระองค์สวรรคตจริงทิ้งให้พระอัครมเหสีของพระองค์เป็นผู้สำเร็จราชการ จนกระทั่งพระโอรสของพระองค์ สตราโบ สามารถที่จะขึ้นครองราชย์อย่างถูกต้อง แม้ว่ารัชสมัยของพระองค์จะประสบความสำเร็จ เป็นที่ชัดเจนว่าหลังจากพระองค์สวรรคต จักรวรรดิก็ระส่ำระส่ายได้แตกแยกออกจากอาณาจักรที่มีรัชทายาทเป็นกษัตริย์อินโด-กรีกที่หลากหลาย จากขนาดที่หลากหลายและความมีเสถียรภาพ
พระเจ้าเมนันเดอร์กับพระพุทธศาสนา > เอกสารอื่น ๆ ของชาวอินเดีย

200 ปีก่อนคริสตกาล รูปสลักนูนต่ำจากสถูปทางพุทธศาสนาในภารหุตทางตะวันออกของรัฐมัธยมประเทศ (ปัจจุบัน รูปสลักนั้นอยู่ในพิพิธภัณฑ์เมืองโกลกาตา) รูปสลักนั้นเป็นทหารต่างประเทศพร้อมด้วยผมยิกสไตล์กรีกและผ้าพันศีรษะแบบหลวงปลายผ้าพลิวไหวตามลมแบบกษัตริย์กรีก และบางทีอาจจะวาดถึงพระเจ้าเมนันเดอร์ ในมือของรูปสลักถือกิ่งเถาวัลย์ สัญลักษณ์ของเทพเจ้าผู้เก็บเกี่ยวองุ่น ทั้งชายของผ้านุ่งห่มของรูปสลักก็เป็นแถวเป็นแนวพับแบบรูปทรงเรขาคณิต มีลักษณะสไตล์เฮเลนิก บนดาบของรูปสลักปรากฏสัญลักษณ์ทางศาสนาพุทธคือรัตนากร
การค้นพบที่เก็บพระธาตุในเมืองบาจาเออ (Bajaur) มีข้อความจารึกเป็นการบริจาคของมีค่าเพื่ออุทิศ บอกถึง วันที่ 14 ของเดือนกัตติกา (เดือน 12 ตามจันทรคติ ราวเดือนพฤศจิกายน) ของปีที่แน่นอนของการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าเมนันเดอร์:
| --- | --- |
Minadrasa maharajasa Katiassa divasa 4 4 4 11 pra[na]-[sa]me[da]... (prati)[thavi]ta pranasame[da]... Sakamunisa: ในวันที่ 14 ของเดือนกัตติกา ในรัชสมัยพระเจ้าเมนันเดอร์มหาราช(ในปี...) (ของที่ระลึก)ของศากยมุนี ซึ่งได้บริจาคอุทิศชีวิต...ได้ถูกก่อสร้าง

ตามแหล่งข้อมูลของศรีลังกาโบราณชื่อคัมภีร์มหาวงศ์บันทึกว่า ภิกษุชาวกรีกคาดว่าได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธในช่วงเวลารัชกาลของพระเจ้าเมนันเดอร์: พระมหาธรรมรักขิตะ ภิกษุชาวโยนะ (ชาวกรีก)กล่าวว่ามาจากเมืองอละสันดรา (Alasandra) (น่าจะเป็นเมืองอเล็กซานเดรียแห่งคอเคซัส เป็นเมืองที่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ทรงก่อตั้งขึ้น ปัจจุบันอยู่ใกล้กรุงคาบูล) ท่านมาพร้อมกับพระภิกษุ ๓๐,๐๐๐ เพื่อมาพิธีวางรากฐานของพระมหาสถูป ณ เมืองอนุราธปุระ(อนุราธบุรี) ในศรีลังกา ในช่วงเวลา ๒๐๐ ปีก่อนคริสตกาล:
พระเถระผู้อาวุโส มหาธรรมรักขิตะพร้อมด้วยภิกษุ ๓๐,๐๐๐ รูปมาจากเมืองอละสันดรา (Alasandra) แห่งแคว้นโยนะ
พระเจ้าเมนันเดอร์กับพระพุทธศาสนา > การก่อสร้างทางพระพุทธศาสนา

เหรียญของพระเจ้าเมนันเดอร์ที่ 1 ถูกพบในชั้นที่สองของบัตการาสถูป (Butkara stupa) ซึ่งเป็นช่วงเวลาของการก่อสร้างชั้นที่สองของสถูปเพิ่มเติมในรัชสมัยของพระเจ้าเมนันเดอร์  ซึ่งพระองค์สร้างชั้นที่สองต่อจากการสร้างชั้นที่หนึ่งครั้งแรกในยุคราชวงศ์โมริยะ  องค์ประกอบเหล่านี้มีแนวโน้มบ่งบอกถึงความสำคัญทางพระพุทธศาสนาภายชุมชนชาวกรีกในอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือและบทบาทที่โดดเด่นของพระสงฆ์กรีก ซึ่งพวกเขาอาจจะอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของพระเจ้าเมนันเดอร์