stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดเขาดิน (จังหวัดสุพรรณบุรี)
ประวัติ

วัดเขาดินตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2521 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552 ผู้ดำเนินการก่อสร้างวัดคือ นายเทียบ เหมือนแก้ว, นายผาด เหมือนแก้ว, นายจำรัส เหมือนแก้ว, นายหยด เหมือนแก้ว, นายโปร่ง สุดสงวน, นายยวน โสขมา, นายน้อม รอดไผ่, นายชื่น น้ำดอกไม้, นายไล้ เหมือนแก้ว, นายหล่อ เหมือนแก้ว, นายทวี เหมือนแก้ว, นายสนิท เทียนเบ็ญจะ, นายสิริ ทองเครือ, นายจุล สว่างศรี และราษฎรบ้านเขาดิน ได้ร่วมบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะ
ในสมัยพระครูสิริสิกขการเป็นเจ้าอาวาสได้ดำเนินการสร้างวัดให้มีลักษณะศิลปะญี่ปุ่นเช่นมีซุ้มเสาโทริอิ แมวกวัก ตัวดารูมะ และตกแต่งด้วยอักษรญี่ปุ่น เพื่อให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว โดยได้รับการสนับสนุนจากพระราชรัตนสุนทร ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพน เจ้าคณะเขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร
เสนาสนะ

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 11.65 เมตร ยาว 17.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.  2554 วิหาร กว้าง 11.65 เมตร ยาว 17.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 33 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9 เมตรยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก อาคารสำนักปฏิบัติธรรม คอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2557 ด้านบนเขาเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท มหาธาตุเจดีย์ศรีรัตนสุนทรประชาสรรค์ ประดิษฐานพระปางห้ามญาติเก่าแก่
วงแหวนพันปี

วงแหวนพันปี คือสถานที่สมมุติในการ์ตูนเรื่อง เกมกลคนอัจฉริยะ เป็น 1 ใน 7 วัตถุพันปี ที่มีพลังพิเศษ ซึ่งถูกหลอมมาจากศิลายมโลก ผู้เป็นเจ้าของวงแหวนพันปีนี้คือ บาคุระ เรียว
วาร์

วาร์ อาจจะหมายถึง
จังหวัดวาร์ (Var (department))
แม่น้ำวาร์ (Var (river))
เทพวาร์ (Vár) - เทพในตำนานเทพเจ้านอร์ส
วาร์คาร์

Variable Character Field หรือ varchar (อ่านว่า วาร์คาร์ หรือ วาร์ชาร์) หมายถึงกลุ่มข้อมูลตัวอักขระที่ไม่สามารถระบุความยาวได้ คำนี้มักใช้เป็นชนิดข้อมูลในระบบจัดการฐานข้อมูล ชนิดข้อมูลประเภท varchar สามารถเก็บข้อมูลตัวอักขระขนาดเท่าใดก็ได้ที่ไม่เกินความยาวที่จำกัดไว้ การจำกัดความยาวก็แตกต่างกันออกไปในแต่ละฐานข้อมูล เช่น MySQL จำกัดไว้ที่ 255 ไบต์ สำหรับรุ่นที่ 5 หรือต่ำกว่า และจำกัดไว้ที่ 65,535 ไบต์ สำหรับรุ่นที่ 5.1 ขึ้นไป Oracle 9i อยู่ที่ 4000 ไบต์ และ SQL Server 2005 อยู่ที่ 8000 ไบต์ เป็นต้น
varchar เป็นชนิดข้อมูลที่เป็นที่นิยมใช้ในหลายระบบฐานข้อมูล เนื่องจาก varchar จะเก็บข้อมูลบนเนื้อที่ที่เท่ากับความยาวของสายอักขระเท่านั้น ไม่เก็บอักขระว่างในส่วนที่ไม่ได้ใช้ ซึ่งสามารถช่วยลดขนาดรวมของฐานข้อมูลได้ ไม่เหมือนชนิดข้อมูล char ที่เก็บอักขระตามจำนวนเสมอ รวมทั้งอักขระว่าง ไม่ว่าจะมีข้อมูลครบจำนวนที่จำกัดไว้หรือไม่
รถไฟคินเท็ตสึ

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทร่วมทุนของรัฐ
การซื้อขาย: TYO: 9041 OSE: 9041 NSE: 9041
อุตสาหกรรม: การขนส่งทางบก
ก่อตั้ง: โอซากะ, ญี่ปุ่น (16 กันยายน ค.ศ. 1910 (1910-09-16), บริษัทนาระ คิโดะจำกัด)
สำนักงานใหญ่: เท็นโนจิ, ญี่ปุ่น
พื้นที่ให้บริการ: จังหวัดโอซากะ จังหวัดเกียวโต จังหวัดนาระ จังหวัดมิเอะ จังหวัดไอจิ
บุคลากรหลัก: มาซาโนริ ยามางุจิ(ประธานบริษัท) เท็ตสึยะ โคบายาชิ(ผู้จัดการ)
บริการ: การขนส่งทางราง กีฬาและวัฒนธรรม ปกป้องสิ่งแวดล้อม โรงแรม สุขภาพ อสังหาริมทรัพย์ ค้าปลีก
รายได้:  ¥942,790 ล้าน (2012)  ¥960,006 ล้าน (2011)
รายได้จากการดำเนินงาน:  ¥40,209 ล้าน (2012) ¥39,919 ล้าน (2011)
รายได้สุทธิ:  ¥8,666 ล้าน (2012) ¥14,354 ล้าน (2011)
สินทรัพย์:  ¥1,839,572 ล้าน (2012) ¥1,860,222 ล้าน (2011)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  ¥192,338 ล้าน (2012) ¥174,366 ล้าน (2011)
พนักงาน: 8,401 (31 มีนาคม ค.ศ. 2012)
บริษัทในเครือ: บริษัทเคฮันนะบัสโฮลดิ้งจำกัด บริษัทคินเท็ตสึแท็กซีจำกัด บริษัทคิงกินิปปงทัวริสต์จำกัด บริษัทคิงกิชาร์โยจำกัด บริษัทห้างสรรพสินค้าคินเท็ตสึจำกัด บริษัทรถไฟอิงะจำกัด บริษัทรถไฟโยะโระจำกัด บริษัทมิเอะโคะสึจำกัด
เว็บไซต์: www.kintetsu.jp/english/ (ข้อมูลบริษัท) www.kintetsu.co.jp/foreign/english/ (ข้อมูลท่องเที่ยว)
เชิงอรรถ / อ้างอิง 1 2 3 4 5  "平成24年3月期決算短信（連結）" [Brief note of the Financial Results for the Fiscal Year ended March 31, 2012] (PDF) (ภาษาญี่ปุ่น). Kintetsu Corporation. May 12, 2011.[ลิงก์เสีย]  ↑  "Company Profile" (PDF). Kintetsu Corporation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-07-28. สืบค้นเมื่อ November 5, 2012. 
คินเท็ตสึ (ญี่ปุ่น: 近鉄) หรือ คิงกิเท็ตสึโด หรือชื่อเต็มคือ บริษัท รถไฟคิงกิ นิปปง มหาชนจำกัด (ญี่ปุ่น: 近畿日本鉄道株式会社) เป็นบริษัทเอกชนให้บริการรถไฟในประเทศญี่ปุ่น เป็นบริษัทรถไฟที่ไม่ได้อยู่ในเครือเจอาร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ให้บริการรับส่งผู้โดยสารระหว่างเมือง โอซากะ เกียวโต นาระ นาโงยะ สึ อิเสะ
คินเท็ตสึยังมีธุรกิจท่องเที่ยว อสังหาริมทรัพย์ และห้างสรรพสินค้า และยังเป็นผู้ผลิตรถไฟราง (คิงกิ ชาร์โย) ที่นำไปให้บริการเป็นรถไฟในญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา อียิปต์ และฮ่องกง
ประวัติ

เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1910 บริษัทนาระ คิโดะจำกัด (奈良軌道株式会社 Nara Kidō) ได้ก่อตั้งขึ้น และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถไฟฟ้าโอซากะจำกัด (大阪電気軌道株式会社 Ōsaka Denki Kidō หรือ ไดกิ (大軌)) ในอีกหนึ่งเดือนต่อมา
บริษัทไดกิสร้างอุโมงค์อิโคะมะและเริ่มให้บริการรถไฟเชื่อมต่อระหว่างโอซากะกับนาระ (ปัจจุบันคือ รถไฟคินเท็ตสึ สายนาระ) เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1914 หลังจากนั้น ทางรถไฟสายคะชิฮะระ โอซากะ และชิงิก่อสร้างแล้วเสร็จราวทศวรรษที่ 1920 ตามด้วยสายเกียวโต (ร่วมทุนกับรถไฟฟ้าเคฮัง) บริษัทไดกิได้ก่อตั้งบริษัทลูกคือ บริษัทรถไฟฟ้าซังงุ คีวโกะจำกัด (参宮急行電鉄株式会社 Sangū Kyūkō Dentetsu หรือ ซังกีว (参急)) ในปี 1927 และไปรวมตัวเป็นบริษัทรถไฟฟ้าอิเสะจำกัด (伊勢電気鉄道株式会社 Ise Denki Tetsudō หรือ อิเสะเด็ง (伊勢電)) เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1936
ในปี ค.ศ. 1938 บริษัทไดกิจับมือกับบริษัทรถไฟคันไซคีวโก (関西急行電鉄株式会社 Kansai Kyūkō Dentetsu หรือ คันกีวเด็ง (関急電)) ให้บริการรถไฟเชื่อมต่อระหว่างโอซากะกับนาโงยะโดยรถไฟเอกชนเป็นครั้งแรก จากนั้น บริษัทซังกีวได้เข้าซื้อกิจการของคันกีวเด็งเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1940 และเริ่มให้บริการด้วยตัวเอง จากนั้น บริษัทซังกีวได้รวมรวมเข้ากับบริษัทรถไฟโยะโระจำกัด (養老鉄道株式会社 Yōrō Tetsudō) เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ปีเดียวกัน และบริษัทไดกิได้ควบรวมเข้ากับบริษัทซังกีวเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1941 และเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถไฟคันไซคีวโกจำกัด (เป็นครั้งที่สอง มีชื่อว่า คันกีว (関急)) จากนั้น บริษัทคันกีวควบรวมเข้ากับบริษัทรถไฟโอซากะจำกัด (大阪鉄道株式会社 Ōsaka Tetsudō หรือ ไดเตะสึ(大鉄)) เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 และย้ายสำนักงานใหญ่จากอุเอะฮมมะชิ ไปยังโอซากะ อะเบะโนะบะชิ
จากนั้น บริษัทคันกีวควบรวมเข้ากับบริษัทรถไฟฟ้านันไกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 และเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทรถไฟคิงกินิปปงจำกัด (近畿日本鉄道株式会社 Kinki Nippon Tetsudō Kabushiki-gaisha หรือ คิงกินิปปง(近畿日本) หรือ คินนิชิ(近日)) แต่ในภายหลัง บริษัทรถไฟฟ้านันไกได้ขอแยกตัวออกไปอีกครั้งในปี 1947
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2ได้สิ้นสุดลง รถไฟคินเท็ตสึได้ขยายกิจการออกไปยังธุรกิจอื่นๆอาทิ บริษัทคิงกินิปปงทัวริสต์จำกัด (近畿日本ツーリスト株式会社) อันเป็นบริษัทท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มีสำนักงานทั้งในสหรัฐอเมริกาและนานาประเทศ
รถไฟด่วนพิเศษสายแรกเริ่มให้บริการระหว่างอุเอะฮมมะชิกับนาโงยะในปี ค.ศ. 1947 และเป็นจุดเริ่มต้นของรถไฟด่วนพิเศษคินเท็ตสึในทุกวันนี้ ปัจจุบัน เครือข่ายระบบรางของคินเท็ตสึค่อนข้างครอบคลุม จากการควบรวมกิจการกับบริษัทรถไฟนาระจำกัด (奈良電気鉄道株式会社 หรือนาระเด็ง(奈良電)) บริษัทรถไฟชิงิอิโคะมะจำกัด (信貴生駒電鉄株式会社) บริษัทรถไฟมิเอะจำกัด (重電気鉄道株式会社 หรือ มิเอะเด็ง(三重電)) และบริษัทอื่นๆ
คินเท็ตสึย้ายสำนักงานใหญ่อีกครั้งจากอะเบะโนะบะชิในโอซากะไปอุเอะฮมมะชิในโอซากะเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1969 และบริษัทรถไฟคิงกินิปปงจำกัด ก็เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทคินเท็ตสึ เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2003
เส้นทางรถไฟ > เส้นทางรถไฟประเภท 1 รถกระเช้า และรถราง > เส้นทางรางมาตรฐาน1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ

เส้นทางแถบโอซากะ-นาโงยะ
สายโอซากะ (Osaka Uehommachi - Ise-Nakagawa)
สายชิงิ (Kawachi-Yamamoto - Shigisanguchi)
สายนาโงยะ (คินเท็ตสึนาโงยะ - Ise-Nakagawa)
สายยุโนะยามะ (คินเท็ตสึYokkaichi - Yunoyama-Onsen)
สายซึสึกะ (Ise-Wakamatsu - Hiratacho)
สายยามาดะ (Ise-Nakagawa - Ujiyamada)
สายโทบะ (Ujiyamada - Toba)
สายชิมะ (Toba - Kashikojima)
เส้นทางแถบนาระ-เกียวโต
สายนัมบะ (Osaka Namba - Osaka Uehommachi)
สายนาระ (Fuse - Kintetsu-Nara)
สายอิโกมะ (Ikoma - Oji)
สายเคฮันนะ (Nagata - Gakken Nara-Tomigaoka)
สายเกียวโต (Kyoto - Yamato-Saidaiji)
สายคาชิฮาระ (Yamato-Saidaiji - Kashiharajingu-mae)
สายเท็นริ (Hirahata - Tenri)
สายทาวาราโมโตะ (Shin-Oji - Nishi-Tawaramoto)
เส้นทางรถไฟ > เส้นทางรถไฟประเภท 1 รถกระเช้า และรถราง > เส้นทางรางแคบ1,067 mm (3 ft 6 in)

เส้นทางแถบมินะมิโอซากะ
สายมินะมิโอซากะ (Osaka Abenobashi - Kashiharajingu-mae)
สายดมโยะจิ (Domyoji - Kashiwara)
สายนาโงยะ (Furuichi - Kawachi-Nagano)
สายโกะเซะ (Shakudo - คินเท็ตสึโกะเซะ)
สายโยะชิโนะ (Kashiharajingu-mae - Yoshino)
เส้นทางรถไฟ > เส้นทางรถไฟประเภท 1 รถกระเช้า และรถราง > เส้นทางรางแคบ762 mm (2 ft 6 in)

สายอุสึเบะ (คินเท็ตสึยกไกชิ - Utsube)
สายฮะชิโอะจิ (Hinaga - Nishi-Hino)
เส้นทางรถไฟ > เส้นทางรถไฟประเภท 1 รถกระเช้า และรถราง > เส้นทางกระเช้าไฟฟ้า

สายอิโคะมะเคเบิล (Toriimae - Ikoma-Sanjo)
สายนิชิชิงิเคเบิล (Shigisanguchi - Takayasuyama)
เส้นทางรถไฟ > เส้นทางรถไฟประเภท 1 รถกระเช้า และรถราง > เส้นทางกระเช้า

กระเช้าคัตสึรางิ (Katsuragi-tozanguchi - Katsuragi-sanjo)
เส้นทางรถไฟ > เส้นทางรถไฟประเภท 2

เส้นทางรางมาตรฐาน1,435 มม.
สายเคฮันนะ (Ikoma - Gakken-Nara-Tomigaoka)
เส้นทางรถไฟ > เส้นทางรถไฟประเภท 3

เส้นทางรางแคบ1,067 มม.
สายอิงะ (Iga-Ueno - Iga-Kambe)
สายโยโร (Kuwana - Ogaki - Ibi)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัท เก็บถาวร 2007-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
วงแหวนของรีอา

ภาพวาดแสดงลักษณะที่เป็นไปได้ของวงแหวนรีอา ความหนาแน่นของวงแหวนในภาพนี้มากกว่าที่เป็นจริง
ดาวบริวารของดาวเสาร์ รีอา อาจมีวงแหวนบางๆ ซึ่งประกอบด้วยแถบ 3 แถบ ซึ่งแคบและค่อนข้างหนาแน่น นี่อาจเป็นการค้นพบวงแหวนครั้งแรกของดาวบริวาร การค้นพบที่อาจจะเกิดขึ้นนี้ถูกประกาศในวารสารไซเอินซ์ เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2551
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ยานแคสซีนี พบว่าอิเล็กตรอนของสนามแม่เหล็กดาวเสาร์ลดต่ำลงไปในบริเวณใกล้กับรีอา ตามที่คณะผู้สำรวจกล่าว รูปแบบของการลดต่ำนี้อธิบายได้อย่างดีที่สุด คืออิเล็กตรอนจะต้องถูกดูดโดยวัตถุแข็งที่ก่อขึ้นในแนวเส้นศูนย์สูตร ซึ่งอาจมีขนาดตั้งแต่หลายเดชิเมตรไปถึงหลายเมตร แต่ต่อมายานแคสซินีก็ไม่สามารถถ่ายภาพวัตถุแข็งดังกล่าวได้ และในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2553 ก็ประกาศว่าดาวรีอา อาจไม่มีวงแหวนอยู่ ทำให้ปริศนาที่อิเล็กตรอนของสนามแม่เหล็กดาวเสาร์หายไป ก็ยังคงไม่มีคำตอบ อย่างไรก็ตาม ผิวบริเวณเส้นศูนย์สูตรของรีอามีแถบสีน้ำเงินซึ่งอาจเป็นรอยจากการปะทะกับวัตถุหลุดวงโคจร และมันก็ถูกทิ้งเป็นปริศนาต่อไป
ศิวสาคร

| ศิวสาคร |
| --- | --- |
นคร
ตามเข็มจากบน: ศิวทล, มัสยิดอาจันปีร์, กาเรงฆร, รงฆร และสระน้ำศิวสาคร
ศิวสาครแสดงแผนที่รัฐอัสสัมศิวสาครแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  26°59′N 94°38′E﻿ / ﻿26.98°N 94.63°E﻿ / 26.98; 94.63
ประเทศ: อินเดีย
รัฐ: รัฐอัสสัม
อำเภอ: ศิวสาคร
การปกครอง
 • องค์กร: คณะกรรมการเทศบาลศิวสาคร
ความสูง: 95 เมตร (312 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 50,781 คน
เดมะนิม: Sivsagarian
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 785640
รหัสโทรศัพท์: 91-3772
รหัส ISO 3166: IN-AS
ทะเบียนพาหนะ: AS 04
เว็บไซต์: www.sivasagar.nic.in
ศิวสาคร (อักษรโรมัน: Sivasagar; "สาครแห่งพระศิวะ", ออกเสียง: /ˈsɪvəˌsʌɡər/ หรือ /ˈʃɪvəˌsʌɡər/) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอศิวสาคร รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป 360 กิโลเมตรจากคุวาหาตี ศิวสาครเป็นที่รู้จักจากอนุสรณ์และพระราชวังของราชวงศ์อาหม รวมถึงเป็นศูนย์กลางสำคัญของอุตสาหกรรมน้ำมันและชาในประเทศอินเดีย
ชื่อเดิมของศิวสาครคือรังปุระ อดีตราชธานีของอาณาจักรอาหม ในปี 1699 ถึง 1788 ก่อนที่อาหมจะถูกยึดครองโดยพระเจ้าปดุงแห่งพม่าในปี 1819 อันเป็นผลให้ชนชั้นปกครองของอาหมทั้งหมดถูกกำจัดสิ้นไป
ริชาร์ด คาร์ป

ริชาร์ด คาร์ป (Richard Karp) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ที่มีชื่อเสียงอย่างมากในผลงานวิจัยที่เกี่ยวกับ ขั้นตอนวิธี กับ ทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ ปัจจุบันเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเบิร์คลีย์ คาร์ปได้รับรางวัลมากมายในสาขาของวิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎี แต่รางวัลที่ใหญ่ที่สุดก็คือ รางวัลทัวริง ที่ได้รับในปี 2528
งานวิจัย

คาร์ปมีผลงานวิจัยมากมาย แต่งานวิจัยที่โด่งดังมากก็คือ
พิสูจน์ปัญหากว่า 20 ปัญหาว่าเป็นเอ็นพีบริบูรณ์ งานชิ้นนี้ทำให้คาร์ปได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในคนที่ทำให้เกิดทฤษฎีของเอ็นพีบริบูรณ์ร่วมกับ สตีเฟน คุก และ เลโอนิด เลวิน
ร่วมกับ แจ๊ค เอ็ดมอนดส์ ในการออกแบบขั้นตอนวิธีสำหรับแก้ปัญหาการไหลภายในเครือข่าย
เกียรติยศที่ได้รับ

รางวัลทัวริง ปี 2528
รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ไทย

บทความหลัก: รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย
พม่า

สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติพม่า MRTV
สถานีโทรทัศน์เสียงประชาธิปไตย DVB
สถานีโทรทัศน์เพื่อความบันเทิงพม่า MM
Myanmar Media
สถานีโทรทัศน์เมียวดี MWD
ลาว

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีโทรภาพแห่งชาติลาว | สทล.หรือ ทชล. | ไม่มี | กระทรวงแถลงข่าวและวัฒนธรรม | 2 | 2526 |
| สถานีโทรทัศน์ลาวสตาร์ | Lao Star TV | ไม่มี | (เอกชน) | 1 | 2550 |
| สถานีโทรทัศน์ทีวีลาว | TV LAO | ไม่มี | (เอกชน) | 1 | 2556 |
| สถานีโทรภาพกระทรวงป้องกันความสงบ | LAO PSTV | ไม่มี | กระทรวงป้องกันความสงบ | 1 | 2553-2554 |
| สถานีโทรภาพมาลิม่าร์ | Malimar TV | ไม่มี | บริษัท มาลิม่าร์ จำกัด | 1 | 255- |
| สถานีโทรภาพเอ็มวีลาว | MVL | ไม่มี | บริษัท เอ็มวี อินเตอร์เนชั่นแนล (ประเทศลาว) จำกัด | 1 | 2555 |
กัมพูชา

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีโทรทัศน์ราชธานีพนมเปญช่อง 3 | TV3 (ททพป.) | XU-TV3 | ราชธานีพนมเปญ (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น) | 1 | 2539 |
| สถานีโทรทัศน์กองยุทธพลเขมรภูมินทร์ช่อง 5 | TV5 (ททขภม.5) | XU-ATV | กองยุทธพลเขมรภูมินทร์ | 1 | 2539 หรือ 2538 |
| สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศกัมพูชา | TVK (ททก.) | XU-TVK | กระทรวงการข่าว | 2 | 2506 |
| สถานีโทรทัศน์เขมรช่อง 9 | TV9 (ททข.9) | XU-TV9 | พรรคฟุนซินเปค | 1 | 2535 |
| สถานีโทรทัศน์อัปสราทีวีช่อง 11 | Apsara TV | XU-APSARA 11 | พรรคประชาชนกัมพูชา | 1 | 2539 |
| สถานีโทรทัศน์ซีทีเอ็น | CTN | XU-CTN | ไม่ทราบ | 1 | 2546 |
| สถานีโทรทัศน์บายน | Bayon TV | XU-BTV | Hun Mana (ลูกสาวฮุนเซน) | 2 | 2541 |
| สถานีโทรทัศน์มายทีวี | MYTV | XU-MYTV | สถานีโทรทัศน์กัมพูชา (ซีทีเอ็น) | 1 | 2553 |
| สถานีโทรทัศน์เอเชียอาคเนย์ | SEATV | XU-SEATV | สากลวิทยาลัยกัมพูชา | 1 | 2553 |
เวียดนาม

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนาม | VTV | ไม่มี | รัฐบาลเวียดนาม | 9 | 2508 |
| สถานีวิทยุโทรทัศน์นครหลวงฮานอย | HTV | ไม่มี | กรุงฮานอย (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น) | 2 | 2525 |
| สถานีโทรทัศน์นครโฮจิมินห์ | HTV | ไม่มี | นครโฮจิมินห์ (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น) | 3 | 2518 |
มาเลเซีย

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีโทรทัศน์ชาติมาเลเซีย | RTM | ไม่มี | สำนักงานบริหารกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ชาติมาเลเซีย | 2 | 2506 |
| สถานีโทรทัศน์ช่อง 3 มาเลเซีย | TV3 | ไม่มี | มีเดีย ไพรม่า | 1 | 2527 |
| สถานีโทรทัศน์เอ็นทีวี 7 | ntv7 | ไม่มี | มีเดีย ไพรม่า | 1 | 2541 |
| สถานีโทรทัศน์ช่อง 8 มาเลเซีย | 8TV | ไม่มี | มีเดีย ไพรม่า | 1 | 2546 |
| สถานีโทรทัศน์ช่อง 9 มาเลเซีย | TV9 | ไม่มี | มีเดีย ไพรม่า | 1 | 2546 |
| สถานีโทรทัศน์อัลฮิจาห์ | TV-Al Hijrah | ไม่มี | อัลฮิจาห์ มีเดีย คอปเปอเรชั่น | 1 | 2553 |
| สถานีโทรทัศน์ดับเบิลยูบีซี | WBC | ไม่มี | เวิลด์ไวด์ บรอตแคสติ้ง แชนแนล | 1 | 2555 |
สิงคโปร์

มีเดียคอร์ป ทีวี MediaCorp TV
บรูไน

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศบรูไน | RTB | ไม่มี | รัฐบาลบรูไน | 3 | 2518 |
อินโดนีเซีย

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศอินโดนีเซีย | TVRI | ไม่มี | รัฐบาลอินโดนีเซีย | 1 | 2505 |
| สถานีโทรทัศน์อาร์ซีทีไอ | RCTI | ไม่มี | เอ็มเอ็นซี | 1 | 2532 |
| สถานีโทรทัศน์เอ็มเอ็นซี | MNCTV | ไม่มี | เอ็มเอ็นซี | 1 | 2534 |
| สถานีโทรทัศน์ทรานส์ ทีวี | TRANS TV | ไม่มี | TRANS GROUP | 1 | 2545 |
| สถานีโทรทัศน์ทรานส์ 7 | TRANS 7 | ไม่มี | TRANS 7 | 1 | 2544 |
| สถานีโทรทัศน์โกลบอล ทีวี | GLOBAL TV | ไม่มี | เอ็มเอ็นซี | 1 | 2545 |
| สถานีโทรทัศน์อินโดเซียร์ | Indosiar | ไม่มี |  | 1 | 2538 |
| สถานีโทรทัศน์เมโทรทีวี | Metro TV | ไม่มี | มีเดียกรุ๊ป | 1 | 2543 |
| สถานีโทรทัศน์เอสซีทีวี | SCTV | ไม่มี |  | 1 | 2533 |
| สถานีโทรทัศน์อันทีวี | ANTV | ไม่มี |  | 1 | 2536 |
| สถานีโทรทัศน์ทีวีวัน | TVONE | ไม่มี | วีโว่/ลาตีวี(Lativi) | 1 | 2545 |
ติมอร์-เลสเต

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศติมอร์-เลสเต | RTTL | ไม่มี | รัฐบาลติมอร์-เลสเต | 1 | 2543 |
ฟิลิปปินส์

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์ | PTV | DWGT-TV | บรรษัทกิจการโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์ | 1 | 2517 |
| สถานีโทรทัศน์เอบีเอส-ซีบีเอ็น | ABS-CBN | DWWX-TV | เอบีเอสซีบีเอ็นคอปเปอเรชั่น | 2 | 2496 |
| สถานีโทรทัศน์จีเอ็มเอ | GMA | DZBB-TV | จีเอ็มเอ เน็ตเวิร์ค | 2 | 2504 |
| สถานีโทรทัศน์ช่อง 5 (ฟิลิปปินส์) | TV5 | DWET-TV | แอสโซซิเอทด์ บรอดคาสติ้ง คอปเปอเรชั่น | 1 | 2503 |
| สถานีโทรทัศน์ไนน์มีเดีย | Nine Media | DZKB-TV | ไนน์มีเดียคอเปอร์เรชั่น | 2 | 2504 |
| สถานีโทรทัศน์อัคซยอนทีวี | AksyonTV | DWNB-TV | เนชั่นบรอดแคสติงคอร์ปอเรชัน (แอสโซซิเอทด์ บรอดคาสติ้ง คอปเปอเรชั่น ผลิตรายการและบริหารเวลาออกอากาศ) | 1 | 2554 |
ม้ง

| ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) | ชื่อ | Call Sign | เจ้าของ | จำนวนช่อง | ปีที่เปิด (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สถานีโทรทัศน์ม้งแสททีวี | Hmong SAT TV | ไม่มี | ไม่ทราบ | 1 | 25-- |
| สถานีโทรทัศน์วาจิสทือวู | VAJTSWV | ไม่มี | ไม่ทราบ | 1 | 25- |
วัดเทพธงชัย

| วัดเทพธงชัย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบางน้ำจืด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเทพธงชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางน้ำจืด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 88 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสังฆรักษ์ปรีชา ธมฺมเตโช เป็นเจ้าอาวาส
ประวัติ

วัดเทพธงชัยตั้งเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2523 โดยมีนางลิ้นจี่ บริบูรณ์ เป็นผุ้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ผู้ที่ริเริ่มสร้างขึ้นได้แก่ นายอำนวย คนร่างทรงเจ้าพ่อเทพ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 60 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2523
ในสมัยพระครูสังฆรักษ์ปรีชา ธมฺมเตโช เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการปฏิสังขรณ์บูรณะวัด โดยการถมพื้นวัดให้สูงขึ้น ดีดกุฎิพระภิกษุให้สูงขึ้นป้องกันน้ำท่วมขัง สร้างบ่อเลี้ยงปลา รวมถึงได้มีการสร้างเสนาสนะที่มั่นคงเพิ่มขึ้น เช่น สร้างศาลาการเปรียญ วิหาร ศาลาสวดพระอภิธรรม กุฏิพระภิกษุเพิ่มขึ้นอีก 3 หลัง ตลอดจนถึงได้มีการปลูกต้นไม้ในวัดให้ร่มรื่น
อาคารเสนาสนะ

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถภายในประดิษฐานพระพุทธรูปที่สร้างจำลองขึ้นคือ หลวงพ่อวัดไร่ขิง หลวงพ่อบ้านแหลม หลวงพ่อวัดเขาตะเครา หลวงพ่อโสธร และหลวงพ่อโตวัดบางพลี กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
รายนามเจ้าอาวาส

พระสุรินทร์ พ. พระครูสาครธรรมทัต พ.ศ. 2519–
พระครูสังฆรักษ์ปรีชา ธมฺมเตโช
ลิลิตยวนพ่าย

| ลิลิตยวนพ่าย |
| --- | --- |
กวี: ไม่ทราบ
ประเภท: เฉลิมพระเกียรติ
คำประพันธ์: ลิลิต
ยุค: กรุงศรีอยุธยา
ปีที่แต่ง: ประมาณ พ.ศ. 2034 - 2072
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมวรรณศิลป์
ลิลิตยวนพ่าย เป็นวรรณคดีประเภทสดุดีวีรกรรมของพระมหากษัตริย์ จัดเป็นวรรณคดีประวัติศาสตร์ ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง แต่สันนิษฐานว่าแต่งขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ คำว่า "ลิลิต" หมายถึง คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองแบบหนึ่งซึ่งใช้โคลงและร่ายต่อสัมผัสกันเป็นเรื่องยาว ส่วน "ยวน" หมายถึง ชาวยวน ชาติพันธุ์หลักในอาณาจักรล้านนา ดังนั้นลิลิตยวนพ่ายจึงมีเนื้อหากล่าวถึงสงครามที่อาณาจักรอยุธยามีชัยเหนืออาณาจักรล้านนานั่นเอง
ลิลิตยวนพ่ายแต่งเป็นลิลิตดั้น กล่าวคือ เป็นร่ายดั้น  2 ตอนและโคลงดั้นบาทกุญชร 365 บท ภาษาที่ใช้เป็นภาษาไทยโบราณ เขมร สันสกฤต และบาลี จึงอ่านเข้าใจได้ยาก ใช้ภาษาที่ประณีตงดงาม ศัพท์สูงส่งวิจิตร เต็มไปด้วยชั้นเชิงสูงด้านการใช้ภาษา และเป็นแบบอย่างในการแต่งลิลิตตะเลงพ่ายของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
เนื้อหา

เนื้อเรื่องของลิลิตยวนพ่ายจะกล่าวถึงพระราชประวัติของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ โดยเริ่มจากการกล่าวนมัสการพระพุทธเจ้าและยกหัวข้อธรรมะเพื่อสรรเสริญสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แล้วจึงเริ่มกล่าวถึงพระราชประวัติของพระองค์ตั้งแต่ประสูติจนกระทั่งเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ต่อมา เจ้าเมืองพิษณุโลกเอาใจออกห่างกรุงศรีอยุธยาโดยหันไปติดต่อกับพระเจ้าติโลกราช พระองค์จึงทรงยกทัพไปขึ้นไปตีและปราบปรามมาจนสงบและเสด็จประทับที่เมืองพิษณุโลก
ต่อมา จึงกล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระเจ้าติโลกราชเสียพระจริตประหารหนานบุญเรือง ราชบุตรและหมื่นดังนคร เจ้าเมืองเชียงชื่น เป็นเหตุให้ภรรยาของหมื่นดังนครไม่พอใจและส่งสารมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของสมเด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระองค์จึงยกทัพไปช่วยจนเกิดสงครามระหว่างกรุงศรีอยุธยากับเมืองเชียงใหม่ พระเจ้าติโลกราชทรงยกทัพมาป้องกันเมืองเชียงชื่น เสร็จแล้วเสด็จกลับไปรักษาเมืองเชียงใหม่ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงกรีธาทัพหลวงขึ้นไปรบตีเชียงใหม่พ่ายไปได้เมืองเชียงชื่น ตอนสุดท้ายป็นการยอพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถอีกครั้งหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

สมเกียรติ วันทะนะ. (2561, มกราคม-มิถุนายน). โลกการเมืองในยวนพ่ายโคลงดั้น. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ปีที่ 40 ฉบับที่ 1: 180-210.
ปัทมา ฑีฆประเสิรฐกุล, ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต. (2557, มกราคม - มีนาคม). เชียงชื่น: ความสำคัญที่มีต่อการสร้างวีรกรรมของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถในยวนพ่ายโคลงดั้น. วารสารสุทธิปริทัศน์ ปีที่ 28 ฉบับที่ 85: 270-286.
ฤทธิเดช ว.วรรณทวี

| ฤทธิเดช ว> วรรณทวี |
| --- | --- |
เกิด: ฤทธิเดช เลิศขามป้อม
สัญชาติ:  ไทย
ฤทธิเดช ว.วรรณทวี หรือ ฤทธิเดช ท.เทพสุทิน ชื่อเล่น โอ๊ค เป็นนักมวยไทยชาวไทย ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในสามนักมวยไทยที่โปรโมเตอร์ชุ้น เกียรติเพชร ได้เสนอให้ใจสู้ ท.เทพสุทิน ผู้เป็นศิษย์เอกของสมรักษ์ คำสิงห์ เลือกต่อสู้ ทั้งนี้ ฤทธิเดชจัดเป็นนักมวยเอกที่มีชื่อเสียง และเคยสู้กับนักชกรุ่นพี่ที่มีฝีมือเก่งกาจอย่างสามเอ ไก่ย่างห้าดาวยิม มาแล้วครั้งหนึ่ง