stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกียรติศักดิ์ อุดมนาค
ผลงาน > กรรมการ

แก๊งนักสืบรายการ สาบานว่าพูดจริง To Tell The Truth
แก๊งนักสืบรายการ I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ
กรรมการ รายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง
แม่ทัพ ทีม BlueStar รายการ StarWar สงครามดวงดาว
กรรมการรายการ สมรภูมิเพลงดัง และ สมรภูมิเพลงดัง สู้เพื่อฝัน ทางช่อง 7 HD (12 มกราคม พ.ศ. 2566 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2566,รายการ สมรภูมิเพลงดัง / 24 กันยายน พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน,รายการ สมรภูมิเพลงดัง สู้เพื่อฝัน )
กรรมการ รายการ หลงเสียงเธอ
กรรมการรายการ SUPER 10 ซูเปอร์เท็น
กรรมการรายการ Super 60+ อัจฉริยะพันธุ์เก๋า
กรรมการรายการ Super 100 อัจฉริยะเกินร้อย
ผลงาน > ภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่อง ลูกบ้า เที่ยวล่าสุด (พ.ศ. 2536)
ภาพยนตร์เรื่อง นายระบือ หวานมันฉันคือควาย (พ.ศ. 2537)
ภาพยนตร์เรื่อง ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน (พ.ศ. 2540)
ภาพยนตร์เรื่อง แจ๋ว (พ.ศ. 2547)
ภาพยนตร์เรื่อง โกยเถอะเกย์ (พ.ศ. 2550) (ร่วมแสดง ทำเพลงประกอบภาพยนตร์)
ภาพยนตร์เรื่อง Super แหบ-แสบ-สะบัด (พ.ศ. 2551) (ร่วมแสดงนำ ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์)
ภาพยนตร์เรื่อง สาระแน ห้าวเป้ง!! (พ.ศ. 2552) (ร่วมแสดงนำ ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ ควบคุมการผลิต)
ภาพยนตร์เรื่อง สาระแนสิบล้อ (พ.ศ. 2553) (ร่วมแสดงนำ ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ ควบคุมการผลิต)
ภาพยนตร์เรื่อง สามย่าน (พ.ศ. 2553)
ภาพยนตร์เรื่อง โคตรสู้ โคตรโส (พ.ศ. 2553)
ภาพยนตร์เรื่อง สาระแนเห็นผี (พ.ศ. 2553)
ภาพยนตร์เรื่อง สาระแน โอเซกไก (พ.ศ. 2555)
ภาพยนตร์เรื่อง เพื่อนขีดเส้นใต้ (พ.ศ. 2558)
ภาพยนตร์เรื่อง บุปผาอาริกาโตะ (พ.ศ. 2559)
ภาพยนตร์เรื่อง สาระแน เลิฟยูววว (พ.ศ. 2560)
ภาพยนตร์เรื่อง ทวงคืน (พ.ศ. 2565)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น |
| --- | --- | --- | --- |
| 2535 | เคหาสน์ดาว | ช่อง 5 | เชษฐ์ |
| 2536 | วัยนี้ไม่มีเบรก | ช่อง 3 |  |
| 2537 | ว้าวุ่น | ช่อง 7 | หยอย |
| 2540 | เงิน เงิน เงิน | ช่อง 7 | ดำ |
| ไม่ย่อท้อมรสุม | ช่อง 5 |  |  |
| 2541 | ฉลุย | ช่อง 3 |  |
| ระเบิดเถิดเทิง ตอน ตัวซวย | ช่อง 3 |  |  |
| 2544 | เทวดาเดินดิน | ช่อง 3 |  |
| 2546 | 2 ผู้ยิ่งใหญ่ | ช่อง 3 |  |
| 2549 | โคกคูนตระกูลไข่ | ช่อง 5 | แป้ง (รับเชิญ) |
| 2557 | พราว | ช่อง 7 | แฟรงค์ อุดมนุด |
| 2558 | อัศจรรย์คุณครูเทวดา | ช่องวัน | ครูอัศ |
| 2559 | ฟิตเนสสะเด็ดยาด | ช่อง 9 |  |
| 2559 | เทพธิดาป่าคอนกรีต‬ | ช่อง 7 | อนุชา |
| 2560 | สารวัตรแม่ลูกอ่อน | ช่อง 7 | จ.ส.อ.พิไล (จ่าพิไล) |
| 2561 | บ้านปั้นดาว | ช่อง 7 | คิตตี้ |
| 2563 | เลดี้บานฉ่ำ | ช่องวัน 31 | ป้าตุ้ม |
| 2565 | รักสุดท้ายยัยจอมเหวี่ยง | ช่องวัน 31 | โตโต้ |
| Finding The Rainbow สุดท้าย… ที่ปลายรุ้ง | Viu Original | เฮียตุ๋ย |  |
| 2566 | 7 อัคนีพิทักษ์จักรวาล | ALTV | ครูประวัติศาสตร์ |
| 2568 | รักร้ายสายลับ | ช่อง 7 |  |
ผลงาน > ผลงานเพลง

นักร้องนำค่าย ลักษ์ มิวสิก (อัลบั้มแรก Happy Story Lucks Music)
Single เดี่ยว "แอบเหงา"
เพลง เกลียดอย่างไหน ได้อย่างนั้น ประกอบละครเรื่อง ฟ้าสวยเลนส์ใส (2549)
อัลบั้มเดี่ยว "ดำจัง" (2549)
เพลง รักไม่ใช่ประเด็น ประกอบภาพยนตร์เรื่อง โกยเถอะเกย์ (พ.ศ. 2550)
เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Super แหบ-แสบ-สะบัด (พ.ศ. 2551) ได้แก่เพลง “ได้มารักเธอ”, “Touch My Heart”, “เธอเป็น...แรงบันดาลใจ”
เพลง แฮปปี้นะ ประกอบภาพยนตร์เรื่อง สาระแน ห้าวเป้ง!! (พ.ศ. 2552)
เพลง เด้ง ประกอบภาพยนตร์เรื่อง สาระแนสิบล้อ (พ.ศ. 2553)
ผลงานแต่งเพลง มีเพลงที่ได้รับความนิยมเช่น เพลง คำถาม (นิชาภา โพธิ์งาม), ใจฉัน (พีระพัฒน์ เถรว่อง)
ผลงาน > คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต D2B GOODTIME THANKS CONCERT FOR FRIENDS (2545)
คอนเสิร์ต Nat Myria My Days Concert (2545)
คอนเสิร์ต "B5/Event The Concert" (2547)
คอนเสิร์ต Love in Red & White (2548)
คอนเสิร์ต Nop Ponchamni Live & A Man of Smiles (2548)
คอนเสิร์ต Pattaya International Music Festival 2005 (2548)
คอนเสิร์ต อีเอฟเอ็ม ฟันแฟร์ ครั้งที่ 2 (2548)
คอนเสิร์ต The Rhythm of the Times (2549)
คอนเสิร์ต Etc : Bring It Back (2551)
คอนเสิร์ต Five Men And A Lady (2553)
คอนเสิร์ต My Name Is Kim (2553)
คอนเสิร์ต 4+1 Superstar Concert (2555)
คอนเสิร์ต BLACK VALENTINE Charity Concert เพราะรักแท้คือ การให้...ไม่สิ้นสุด (2559)
คอนเสิร์ต J-DNA Concert (2560)
คอนเสิร์ต J-DNA Xtreme Concert (2560)
ผลงาน > ละครเวที

คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 7 ตอน อโรคา จอมยากับยาใจ (พ.ศ. 2543)
ละครเวที เคนลี่กะก๊วนขี้เล่น (พ.ศ. 2553)
รางวัล

คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 12 สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง พราว
แหล่งข้อมูลอื่น

เกียรติศักดิ์ อุดมนาค ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เกียรติศักดิ์ อุดมนาค ที่อินสตาแกรม
| ด ค กรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ |
| --- | --- |
2547–2551:  วรวุฒิ นิยมทรัพย์ (2547)  สันติสุข พรหมศิริ (2548)  อภิชาติ พัวพิมล (2549)  ชาติชาย งามสรรพ์ (2550)  นิธิชัย ยศอมรสุนทร (2551) 
2552–2562:  ริชาร์ด เกียนี่ (2552)  ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ (2553)  สรพงศ์ ชาตรี (2554)  ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต (2555)  ณัฐวุฒิ สกิดใจ (2556)  เกียรติศักดิ์ อุดมนาค (2557)  วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์ (2558)  ธนากร โปษยานนท์ (2559)  สุประวัติ ปัทมสูต (2561)  พูลภัทร อัตถปัญญาพล	(2562) 
2563–2573:  ดอม เหตระกูล (2563)  ภาสวร บวรกีรติ (2564)  กวินรัฏฐ์ ยศอมรสุนทร (2565) 
| ด ค กสาระแน |
| --- | --- |
พิธีกร: วิลลี่ แมคอินทอช • เกียรติศักดิ์ อุดมนาค • นาคร ศิลาชัย • รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์
ภาพยนตร์: สาระแน ห้าวเป้ง!! (2552) • สาระแนสิบล้อ (2553) •  สาระแนเห็นผี (2553) • สาระแน โอเซกไก (2555) • สาระแน เลิฟยูววว (2560) • รายชื่อนักแสดง
 ดูเพิ่ม : สาระแน แปซิฟิค • สาระแนดารา • สาระแน แชนแนล • กันตนา
ขากรรไกร

ขากรรไกล่างของมนุษย์มองจากข้างซ้าย
ขากรรไกของมดบุลล์ (สกุล Myrmecia ชื่อสามัญ bull ant)
ภาพแสดง Floor of pharynx ของตัวอ่อนมนุษย์อายุ 26 วัน แสดงส่วนโค้งคอหอย (pharyngeal arch)
ปลาไหลมอเรย์มีขากรรไกร 2 ชุด ส่วนปากใช้จับเหยื่อ และส่วนคอหอยที่อยู่ลึกเข้าไปในปากใช้ส่งเหยื่อจากขากรรไกรส่วนปากไปยังหลอดอาหารเพื่อกลืน
บริเวณปากของเม่นทะเล Strongylocentrotus purpuratus แสดงฟันที่แบ่งออกเป็น 5 ส่วนโดยสมมาตร
ขากรรไกร (อังกฤษ: jaw) เป็นกระดูกหลายชิ้นมีข้อ ที่มาประกบกันได้ของปาก ปกติใช้จับหรือจัดการอาหาร
บางครั้งใช้กว้าง ๆ รวมเอาช่องปาก มีหน้าที่ปิดเปิดปาก และเป็นส่วนร่างกายของสัตว์โดยมาก
สัตว์ขาปล้อง

ในสัตว์ขาปล้อง ขากรรไกรทำมาจากไคทินและประกบกันทางด้านข้าง ซึ่งอาจเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า mandibles สำหรับสัตว์เคลด Mandibulata หรือ chelicerae สำหรับสัตว์ไฟลัมย่อย เชลิเซอราตา
มักจะมีส่วนต่าง ๆ ที่เรียกว่า mouthpart (ส่วนของปาก) 
มีหน้าที่หลักเพื่อหาอาหาร ส่งอาหารไปที่ปาก และ/หรือเคี้ยวอาหาร
ส่วนของปากและโครงสร้างที่เกี่ยวกัน (เช่น pedipalp) หลายส่วน ได้วิวัฒนาการมาจากขา
สัตว์มีกระดูกสันหลัง

ในสัตว์มีกระดูกสันหลังโดยมาก ขากรรไกรจะเป็นกระดูกหรือกระดูกอ่อน ประกบกันทางด้านบน-ล่าง จึงมีขากรรไกรบนและล่าง
พัฒนาการ/วิวัฒนาการมาจากส่วนโค้งคอหอย (pharyngeal arch) หน้าสุดสองชุดซึ่งค้ำเหงือก ปกติมีฟันหลายซี่
สัตว์มีกระดูกสันหลัง > ปลา

ขากรรไกของสัตว์มีกระดูกสันหลังน่าจะวิวัฒนาการขึ้นในยุคไซลูเรียน ซึ่งปรากฏในปลามีเกราะ แล้วหลายหลากยิ่งขึ้นในยุคดีโวเนียน
ส่วนโค้งคอหอยหน้าสุดสองชุดเชื่อว่าได้กลายเป็นขากรรไกรและส่วนโค้งกระดูกไฮออยด์ (hyoid arch) ตามลำดับ
ระบบกระดูกไฮออยด์แขวนขากรรไกรไว้กับกระดูกหุ้มสมอง ทำให้ขยับขากรรไกรได้อย่างสะดวก
แม้จะไม่มีหลักฐานซากดึกดำบรรพ์ที่สนับสนุนทฤษฎีนี้ แต่ก็เข้ากับสิ่งที่เห็นว่า สัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีขากรรไกร (อินฟราไฟลัม Gnathostomata) มีส่วนโค้งคอหอยเพียงแค่ 7 ชุด แต่สัตว์มีกระดูกสันหลังที่ไร้ขากรรไกร (ปลาไม่มีขากรรไกร) มี 9 ชุด
ประโยชน์ของขากรรไกรที่ได้คัดเลือกในเบื้องต้นอาจไม่เกี่ยวกับการกิน แต่ทำให้หายใจอย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
คือใช้เป็นปัมพ์ (buccal pump ดังที่เห็นในปลาและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกปัจจุบัน) ส่งน้ำไปที่เหงือก (ปลา) หรือส่งอากาศไปที่ปอด (สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก)
แล้วในที่สุดก็วิวัฒนาการมาเป็นขากรรไกรดังที่เห็นในมนุษย์เพื่อใช้กินอาหาร ซึ่งเป็นหน้าที่สำคัญมากในสัตว์มีกระดูกสันหลัง
ส่วนปลา teleost (infraclass Teleostei) หลายชนิดมีขากรรไกรที่วิวัฒนาการเพื่อดูดกิน และเพื่อยื่นขากรรไกรออก จึงเป็นโครงสร้างที่ซับซ้อนมากและมีกระดูกที่เกี่ยวข้องเป็นโหล ๆ
สัตว์มีกระดูกสันหลัง > สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์ปีก

ขากรรไกของ tetrapod (superclass Tetrapoda) ง่ายกว่าของปลามาก
เพราะกระดูกขากรรไกส่วนบนต่าง ๆ (คือ premaxilla, maxilla, jugal, quadratojugal และ quadrate) ได้เชื่อมยึดกับกระดูกหุ้มสมอง และกระดูกขากรรไกรล่างต่าง ๆ (dentary, splenial, angular, surangular และ articular) ได้เชื่อมเป็นหน่วยเดียวกันโดยเรียกว่า ขากรรไกรล่าง (mandible)
ขากรรไกรทั้งสองเชื่อมเป็นข้อที่กระดูก quadrate กับ articular
และสามารถขยับกระดูกต่าง ๆ มากน้อยต่างกันแล้วแต่สัตว์
สัตว์บางสปีชีส์มีกระดูกขากรรไกรที่เชื่อมเข้าด้วยกันโดยสิ้นเชิง บางสปีชีส์มีข้อต่อให้เคลื่อนกระดูก dentary, quadrate หรือ maxilla ได้
ส่วนงูสามารถขยับขากรรไกรได้มากที่สุด ทำให้สามารถกลืนเหยื่อขนาดใหญ่ได้
สัตว์มีกระดูกสันหลัง > สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีขากรรไกรล่าง (mandible) และขากรรไกรบน (maxilla)
ส่วนเอปมีโครงสร้างทำให้ขากรรไกรล่างแข็งแรงขึ้นที่เรียกว่า simian shelf ซึ่งมนุษย์ปัจจุบันไม่มี
ในวิวัฒนาการของขากรรไกรสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม กระดูกสองชิ้น (คือ articular ของขากรรไกรล่าง และ quadrate ของขากรรไกรบน) ได้ลดขนาดลงแล้วรวมเข้าเป็นส่วนของหู และมีกระดูกอีกจำนวนหนึ่งที่เชื่อมเข้าด้วยกัน
ดังนั้น จึงขยับกระดูกต่าง ๆ ได้ไม่ดี และขากรรไกรล่างจึงเชื่อมกับกระดูกขมับด้วยข้อต่อขากรรไกร (temporomandibular joint)
มีโรคสามัญที่ข้อต่อนี้เรียกว่า temporomandibular joint dysfunction (การทำหน้าที่ผิดปกติของข้อต่อขากรรไกร) ซึ่งมีอาการเจ็บ ส่งเสียงเมื่อขยับ และขยับขากรรไกรล่างไม่สะดวก
เม่นทะเล

เม่นทะเลมีขากรรไกรพิเศษซึ่งปรากฏเป็นส่วนที่สมมาตรกัน 5 ส่วน
แต่ละส่วนยึดกับฟันซี่เดียวที่งอกออกเรื่อย ๆ ทำด้วยแคลเซียมคาร์บอเนตที่เป็นผลึก
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Smith, M.M.; Coates, M.I. (2000). "10. Evolutionary origins of teeth and jaws: developmental models and phylogenetic patterns".  ใน Teaford, Mark F.; Smith, Moya Meredith; Ferguson, Mark W.J. (บ.ก.). Development, function and evolution of teeth. Cambridge: Cambridge University Press. p. 145. ISBN 978-0-521-57011-4.
↑  Britt, Robert Roy (November 28, 2006). "Prehistoric Fish Had Most Powerful Jaws". Live Science.
↑  Allin, EF (December 1975). "Evolution of the mammalian middle ear". J. Morphol. 147 (4): 403–37. doi:10.1002/jmor.1051470404. PMID 1202224.
↑  Wright, Edward F. (2010). Manual of temporomandibular disorders (2nd ed.). Ames, Iowa: Wiley-Blackwell. ISBN 978-0-8138-1324-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

Jaw ในหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติอเมริกัน สำหรับหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH)
ทาเกฟูซะ คูโบะ

ทาเกฟูซะ คูโบะ (久保 建英, Kubo Takefusa, เกิดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เขาเคยเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่นและสโมสรฟุตบอลเรอัลโซซิเอดัด เขาได้รับฉายาว่า "เมสซี่ญี่ปุ่น" เนื่องมาจากการเลี้ยงบอล ความคล่องตัว และเทคนิคของเขา
อาชีพเยาวชน

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 เขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมศูนย์ฝึกซ้อมลามาเซียของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ในฤดูกาลแรกของเขาที่เล่นให้กับบาร์ซารุ่นอายุไม่เกิน 11 ปี เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในทัวร์นาเมนต์นี้ด้วยการยิงไป 74 ประตูจาก 30 นัด ฤดูกาลที่สองของเขาอยู่ที่นี่ เลื่อนชั้นสู่บาร์ซารุ่น U14 จากนั้นพบว่าบาร์ซาละเมิดนโยบายการโอนของ สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ สำหรับผู้เล่นอายุต่ำกว่า 18 ปี เขาไม่มีสิทธิ์เล่นให้กับบาร์ซาและต้องกลับมาญี่ปุ่นเพื่อเล่นให้กับเอฟซี โตเกียว
ระดับสโมสร

ในเดือนพฤศจิกายนปี 2560 มีการประกาศว่าเขาได้เซ็น สัญญา อาชีพกับ เอฟซีโตเกียว เขาเปิดตัวกับทีมชุดใหญ่ในนัดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน และกลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสามในประวัติศาสตร์ เจลีก เขาถูกโอนไปยัง โยโกฮาม่า เอฟ มารินอส เป็นเวลาจำกัดเพื่อปรับปรุงคุณภาพผลงานของเขา เขาเล่นอยู่ที่นั่นมา 5 เดือนแล้ว เขากลับมาที่ เอฟซีโตเกียว ในปี 2562 และเล่นเป็นเวลาครึ่งปี จากนั้นในเดือนมิถุนายน 2562 เขาก็ย้ายไปอยู่ทีมบีของ เรอัลมาดริด เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้ไปอยู่ในทีมระดับสูงสุด ในหนังสือพิมพ์ มารูกะ ของสเปน เขาอยู่ในอันดับหนึ่ง ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 เขาได้ย้ายไป มายอร์กา เป็นเวลาจำกัด ในเดือนสิงหาคม 2563 มีประกาศว่าเขาจะย้ายไป บียาร์เรอัล เป็นเวลาจำกัด และล่าสุดก็มีการประกาศออกมาว่าเขาจะออกจากบียาร์เรอัล ในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 คูโบะได้ร่วมทีมเรอัล โซเซียดาดด้วยสัญญาถาวร กลายเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่เซ็นสัญญากับสโมสร คูโบะเปิดตัวด้วยการยิงประตูเดียวในนัดที่บุกชนะกาดิซ 1–0 ในเกมเปิดฤดูกาลในลาลีกา
ทีมชาติ

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 เมื่ออายุได้ 15 ปี คูโบะได้รับเลือกให้ เป็นทีมชาติญี่ปุ่น รุ่นอายุต่ำกว่า 20 ปี สำหรับ ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2017 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 เขายังเล่นให้กับ ทีมชาติญี่ปุ่น รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ในการ แข่งขันฟุตบอลโลก U-17 ปี 2017 อีกด้วย วันที่ 9 มิถุนายน 2562 เขาเปิดตัวกับ ทีมชาติญี่ปุ่น ในเกมพบกับ เอลซัลวาดอร์ เขายังเข้าร่วม โกปาอาเมริกา 2019 อีกด้วย ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 เขาถูกจัดให้อยู่ในทีม 22 ผู้เล่นอายุต่ำกว่า 23 ปีสำหรับการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 คูโบะได้รับการเสนอชื่อให้ติดทีมชาติญี่ปุ่นสำหรับฟุตบอลโลก 2022 โดยเขาได้ลงสนามเป็นตัวจริงในรอบแบ่งกลุ่มที่เอาชนะเยอรมนี และสเปน แม้ว่าจะถูกเปลี่ยนตัวออกก่อนกำหนดในทั้งสองแมตช์ก็ตาม
เกียรติยศ

รายบุคคล
นักเตะยอดเยี่ยมลาลีกาประจำเดือน : กันยายน 2023
ทีมแห่งปี ของยูฟ่า ลาลีกา: 2019–20
รางวัลสมาคมนักฟุตบอลอาชีพแห่งประเทศญี่ปุ่น: XI ยอดเยี่ยม (2022)
นักเตะยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล ของเรอัล โซเซียดาด : 2022–23
เมแกน ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์

เมแกน ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ (อังกฤษ: Meghan, Duchess of Sussex; ประสูติ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1981) นามเดิม เรเชล เมแกน มาร์เคิล (อังกฤษ: Rachel Meghan Markle) เป็นสมาชิกในราชวงศ์อังกฤษ เมแกนเป็นพระชายาในเจ้าชายแฮร์รี ดยุกแห่งซัสเซกซ์ เป็นอดีตนักแสดง นางแบบ และนักมนุษยธรรมชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากบท เรเชล เซน (Rachel Zane) ในซีรีส์เรื่อง คู่หูทนายป่วน (Suits) และจากบท เอมี เจสซัป (Amy Jessup) ในซีรีส์เรื่อง ฟรินจ์ (Fringe) หลังพิธีเสกสมรสกับเจ้าชายแฮร์รีในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 เสร็จสิ้นลง พระองค์ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์[ต้องการอ้างอิง]
นอกจากนี้ เมแกนยังติดอยู่ใน 100 บุคคลทรงอิทธิพลของโลกของนิตยสารไทม์ประจำปี 2018
พระชนมชีพช่วงต้น

เรแชล เมแกน มาร์เคิลเกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1981 และเติบโตในลอสแอนเจลิส เล่าถึงบิดาและมารดาว่า "พ่อของฉันเป็นคอเคเซียน อเมริกันผิวขาว และแม่ฉันเป็นแอฟริกัน-อเมริกัน...ฉันยอมรับ [และ] พูดว่าฉันคือใคร มาจากไหน เพื่อแสดงตัวว่าฉันเป็นผู้หญิงเลือดผสมที่เข้มแข็งและมั่นใจ" มารดาสืบสันดานมาจากทาสแอฟริกันในรัฐจอร์เจีย ส่วนพระบิดามีเชื้อสายอังกฤษ, ดัตช์ และไอริช บุรพชนของพระบิดาคือ ร้อยเอกคริสโตเฟอร์ ฮัสซีย์, เซอร์ฟิลิปส์ เวนต์เวิร์ท และแมรี คลิฟฟอร์ด ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ดอเรีย ลอยซ์ แร็กแลนด์ (Doria Loyce Ragland) มารดา สำเร็จการศึกษาปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย เป็นนักจิตบำบัดและครูสอนโยคะ ปัจจุบันพระชนนีพำนักอยู่ในวิวพาร์ก-วินด์เซอร์ฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ส่วนพระชนกชื่อทอมัส มาร์เคิล ซีเนียร์ (Thomas Markle Sr.) มีเชื้อสายอังกฤษ, ดัตช์ และไอริช เจ้าของรางวัลเอ็มมีผู้เชี่ยวชาญการกำกับแสงให้กับบุตรสาวคนเล็กในซิตคอมเรื่อง แมร์รีด์...วิตชิลเดรน (Married... with Children) ปัจจุบันอาศัยอยู่ในประเทศเม็กซิโก พระบิดาและพระมารดาหย่ากันขณะมีพระชันษาได้ 6 ปี มีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีต่างมารดาสองคนคือทอมัส มาร์เคิล จูเนียร์ และซาแมนทา แกรนต์
ดัชเชสแห่งซักเซกซ์เป็นลืบของแมรี เมร์ริลล์ (สกุลเดิม เบิร์ด) ผู้เคยปฏิบัติงานเป็นเจ้าพนักงานถวายการรับใช้ในพระราชวังวินด์เซอร์เมื่อ ค.ศ. 1856 และเป็นลืบของเจคอบ ลี เมร์ริลล์ (Jacob Lee Merrill) เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ในเมืองโฮลเดอร์เนสส์ รัฐนิวแฮมป์เชอร์เมื่อนับจากฝ่ายพระบิดา
พระชนมชีพช่วงต้น > การศึกษา

ขณะอายุห้าปี ดัชเชสทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเอกชนฮอลลิวูดลิตเติลเรด (Hollywood Little Red Schoolhouse) ต่อมาได้ศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมศึกษาดวงหทัยนิรมล (Immaculate Heart High School) ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิกหญิงล้วนในลอสแอนเจลิส และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการละคร และสาขาวิเทศคดีศึกษา มหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์นใกล้เมืองชิคาโก ก่อนสำเร็จการศึกษา พระองค์เคยผ่านการฝึกงานที่สถานทูตสหรัฐประจำกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ชีวิตส่วนพระองค์

ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์เคยคบหากับเทรเวอร์ เองเกลสัน (Trevor Engelson) นักแสดง เมื่อ ค.ศ. 2004 ก่อนสมรสกันเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2011 ณ โอโชริโอส ประเทศจาเมกา ภายหลังได้หย่าเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013
เวลาต่อมา ดัชเชสเริ่มมีความสัมพันธ์พิเศษกับเจ้าชายแฮร์รี ผู้สืบราชสันติวงศ์แห่งสหราชอาณาจักรลำดับที่หก ช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 กระทั่งเดือนกันยายนปีถัดมา พระองค์ให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร เวนิตีแฟร์ (Vanity Fair) เกี่ยวกับความสัมพันธ์กับเจ้าชายแฮร์รีว่า "เราทั้งสองสุขกับความรัก เราคบหากันเงียบ ๆ ประมาณหกเดือนก่อนจะเป็นข่าว และฉันก็ง่วนกับการทำงานอยู่ตลอด และสิ่งที่เปลี่ยนไปคือทุกคนรู้เรื่องกันหมดแล้ว" ในเดือนถัดมาทั้งสองได้ออกงานพร้อมกันในพิธีเปิดกีฬาทหารผ่านศึกอินวิกตัสเกมส์ (Invictus Games) ที่โทรอนโต ประเทศแคนาดา ในวันที่ 27 พฤศจิกายนปีเดียวกัน มีการประกาศว่าพระองค์ทรงหมั้นกับเจ้าชายแฮร์รีแล้ว โดยพระราชพิธีเสกสมรสจะจัดขึ้นในวันที่ 19 พฤษภาคมปีต่อมา
ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ให้นิยามพระองค์เป็นนักกิน (foodie) ตามที่ปรากฏในบทเรเชล เซน ตัวละครในซีรีส์ คู่หูทนายป่วน ที่พระองค์แสดง พระองค์โปรดพระกระยาหารอย่างไทยโดยเฉพาะผัดไทย เธอมีความสนิทสนมกับเซเรนา วิลเลียมส์, เจสสิกา มุลโรนีย์ และเบน มุลโรนีย์จากช่อง อี! นิวส์ (E! News)
ก่อนหน้านี้ทรงเช่าบ้านเลขเลขที่ 10 ถนนยาร์เมาท์ของซีตันวิลเลจในเขตเมืองโทรอนโต ในช่วงที่ถ่ายทำซีรีส์เรื่อง คู่หูทนายป่วน ในโทรอนโต และได้ย้ายออกเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 หลังถ่ายทำซีรีส์ดังกล่าวจนจบฤดูกาลที่ 7
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 พระองค์ลบบัญชีโซเชียลมีเดียทั้งหมดของตัวเอง โดยมีข้อความจากพระราชวังเค็นซิงตันได้กล่าวขอบพระทัยทุกคนที่ติดตามพระองค์ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ดยุกและดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ประทับอยู่ที่พระตำหนักนอตทิงแฮมในกรุงลอนดอน ภายในพระราชวังเคนซิงตัน แต่ต่อมาได้ย้ายไปประทับที่พระตำหนักฟรอกมอร์ บริเวณพื้นที่ใกล้ปราสาทวินด์เซอร์ พร้อมกับย้ายสำนักงานไปอยู่ในพระราชวังบักกิงแฮม
เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ดยุกและดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ทรงให้กำเนิดพระโอรสพระองค์แรก ผู้ซึ่งอยู่ในลำดับที่ 7 ของการสืบสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร และได้ประกาศชื่ออย่างเป็นทางการผ่านอินสตาแกรมเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 "อาร์ชี เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์" ภายหลังการเข้าเฝ้าฯ สมเด็จพระราชินีนาถและดยุกแห่งเอดินบะระ
ฐานันดรและพระอิสริยยศ

4 สิงหาคม 1981 – 10 กันยายน 2011 : นางสาวเรเชล เมแกน มาร์เคิล
10 กันยายน 2011 – 7 มีนาคม 2013 : นางเทรเวอร์ เองเกลสัน
7 มีนาคม 2013 – 19 พฤษภาคม 2018 : นางเรเชล เมแกน มาร์เคิล
19 พฤษภาคม 2018 – 31 มีนาคม 2020 : เฮอร์รอยัลไฮเนส ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์
31 มีนาคม 2020 – ปัจจุบัน : ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์
ตามธรรมเนียมราชสำนักของสหราชอาณาจักร สะใภ้เจ้าจะมิได้อิสริยยศเป็นเจ้าหญิง หลังเสกสมรสกับเจ้าชายแฮร์รีจึงได้รับฐานันดรศักดิ์เป็นรอยัลไฮนิส ได้บรรดาศักดิ์ตามพระสวามีทั้งหมดคือ "ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์" (Her Royal Highness The Duchess of Sussex) รวมทั้งตำแหน่งอื่น ๆ ได้แก่เคาน์เตสแห่งดัมบาร์ตัน (Countess of Dumbarton) และบารอนิสคิลคีล (Baroness Kilkeel)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เมแกน มาร์เกิล
เมแกน มาร์เกิล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ก่อนหน้า |  | เมแกน ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าหญิงแห่งเวลส์ |  | ลำดับโปเจียมแห่งสหราชอาณาจักร (ฝ่ายใน)    |  | เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ |
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรจากการเสกสมรส |
| --- | --- |
รุ่นที่ 1:  เจ้าหญิงคาโรลีเนอแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค 
รุ่นที่ 3:  มาเรีย วัลโพล  แอนน์ ฮอร์ตัน 
รุ่นที่ 4:  ดัชเชสคาโรลีเนอแห่งเบราน์ชไวค์  เจ้าหญิงฟรีเดรีเกอ ชาร์ลอตเตอแห่งปรัสเซีย  เจ้าหญิงอาเดิลไฮด์แห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน  เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์  ดัชเชสฟรีเดรีเกอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์  เจ้าหญิงเอากุสตาแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล  เจ้าหญิงแมรี* 
รุ่นที่ 5:  เจ้าหญิงมารีแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก 
รุ่นที่ 6:  เจ้าหญิงอะเล็กซันดราแห่งเดนมาร์ก  แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย  เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรตแห่งปรัสเซีย  เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  เจ้าหญิงธือราแห่งเดนมาร์ก 
รุ่นที่ 7:  เจ้าหญิงมาเรียแห่งเท็ค  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์*  เจ้าหญิงวิคโทรีอา อาเดิลไฮท์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์  เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ แห่งปรัสเซีย 
รุ่นที่ 8:  เลดีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน  เลดีอลิซ มอนเตกู ดักลัส สกอตต์  เจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก 
รุ่นที่ 9:  บีร์กิตเทอ ฟัน เดิร์ส  แคทริน เวิร์สลีย์  บารอเนสมารี คริสติน ฟอน ไรบ์นิตซ์ 
รุ่นที่ 10:  เลดีไดอานา สเปนเซอร์  คามิลลา พาร์กเกอร์ โบวส์  ซาราห์ เฟอร์กูสัน  โซฟี ไรส์-โจนส์ 
รุ่นที่ 11:  แคเธอริน มิดเดิลตัน  เมแกน มาร์เกิล 
* เป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่แรกประสูติ
เมแกนขณะตามเสด็จเจ้าชายแฮร์รีเพื่อเยี่ยมชมไททานิกเบลฟัสต์ เมืองเบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ
ตราประจำพระองค์ของดัชเชสแห่งซัสเซกซ์
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2512 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 3 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 9 คน
ดูเพิ่ม

จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
โรงพยาบาลสมิติเวช

| --- | --- |

โรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท
ชื่อทางการค้า: โรงพยาบาลสมิติเวช
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
ก่อนหน้า: บริษัท สุขุมวิทเวชกิจ จำกัด (พ.ศ. 2519)
ก่อตั้ง: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2522; 45 ปีก่อน (2522-06-04)
ผู้ก่อตั้ง: บัญชา ล่ำซำ
สำนักงานใหญ่: 133 ซอยสุขุมวิท 49 (กลาง) ถนนสุขุมวิท แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
บริการ: กิจกรรมโรงพยาบาล
เจ้าของ: กรุงเทพดุสิตเวชการ โรงพยาบาลกรุงเทพ
เว็บไซต์: www.samitivejhospitals.com
บริษัท สมิติเวช จำกัด (มหาชน) ดำเนินธุรกิจด้านการรักษาพยาบาลซึ่งเป็นโรงพยาบาลเอกชน ภายใต้ชื่อ โรงพยาบาลสมิติเวช เป็นหนึ่งในโรงพยาบาลเครือบริษัท กรุงเทพดุสิตเวชการ จำกัด (มหาชน) โดยให้บริการแก่ผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยในตลอด 24 ชั่วโมง ในระดับตติยภูมิ (Tertiary Care) และมีบริการรักษาพยาบาลแบบไม่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืน (Out Patient Clinic) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2522 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท ในซอยสุขุมวิท 49 จากข้อมูลในปี พ.ศ. 2552 ร้อยละ 40 ของคนไข้เป็นชาวต่างชาติ และจากข้อมูลปี 2560 โรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท และโรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์ ทั้งสองแห่งสร้างรายได้ประมาณ 8,000 ล้านบาทต่อปี ซึ่งร้อยละ 46 มาจากลูกค้านานาชาติ และร้อยละ 54 เป็นลูกค้าชาวไทย และเกือบร้อยละ 20 เป็นชาวญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังให้บริการรักษาพยาบาลแบบไม่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืน มี 2 แห่ง คือ สมิติเวชสุวรรณภูมิ คลินิกเวชกรรม และสมิติเวชดอนเมือง คลินิกเวชกรรม
บริษัท สมิติเวช จำกัด (มหาชน) จดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัด เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ด้วยทุนจดทะเบียน 20 ล้านบาท ในนาม บริษัท สุขุมวิท เวชกิจ จำกัด โดยหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี เป็นผู้ตั้งชื่อโรงพยาบาลว่า โรงพยาบาลสมิติเวช ที่มีความหมายว่า "ที่รวมแห่งแพทย์" บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อปี 2532 และเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2535 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท สมิติเวช จำกัด จากนั้นแปรเปลี่ยนมาเป็นบริษัทมหาชนเมื่อวันที่ 25 เมษายน 2536 ในปี 2536 นี้เองที่ดำเนินการก่อสร้างโรงพยาบาลแห่งที่สอง ที่ชื่อ โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์ จนเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2540 โรงพยาบาลสมิติเวชแห่งแรก ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น โรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิทดร. สมชัย ฤชุพันธุ์ เป็น ประธานกรรมการ นายแพทย์ ชัยรัตน์ ปัณฑุรอัมพร เป็น ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการ
สาขา

ปัจจุบันมี 9 สาขาดังนี้
โรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท ขนาด 311 เตียง
โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์ ขนาด 400 เตียง
โรงพยาบาลเด็กสมิติเวช มี 2 สาขาตั้งอยู่ภายในอาณาเขตเดียวกับโรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิทและโรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์
โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีราชา ขนาด 184 เตียง
โรงพยาบาลสมิติเวช ธนบุรี ขนาด 150 เตียง
โรงพยาบาลสมิติเวช ชลบุรี ขนาด 260 เตียง
โรงพยาบาลสมิติเวช ไชน่าทาวน์ ขนาด 59 เดียง ตั้งอยู่ย่านเยาวราช แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์
โรงพยาบาลญี่ปุ่น สมิติเวช (Samitivej Japanese Regional Hospital) ขนาด 30 เตียง รองรับชาวญี่ปุ่นเป็นหลัก
สมิติเวช วังจันทร์ วัลเลย์ คลินิกเวชกรรม
ในต่างประเทศมีคลินิกสมิติเวช 2 แห่งในกรุงย่างกุ้ง ประเทศพม่า คือ
คลินิกในโรงพยาบาลปารามี (Samitivej Parami Clinic)
คลินิกสมิติเวช อินเตอร์เนชั่นแนล
เหม เวชกร

| เหม เวชกร |
| --- | --- |

เกิด: หม่อมหลวงเหม 17 มกราคม พ.ศ. 2446 จังหวัดพระนคร มณฑลกรุงเทพ ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 16 เมษายน พ.ศ. 2512 (66 ปี) อำเภอธนบุรี จังหวัดธนบุรี ประเทศไทย
การศึกษา: โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนอัสสัมชัญ
มีชื่อเสียงจาก: ภาพประกอบนิยายผี
ผลงานเด่น: ภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ ตอน ศึกมังกรกรรฐ์ (พ.ศ. 2473)
คู่สมรส: แช่มชื่น คมขำ
บิดามารดา: หม่อมราชวงศ์ปฐม ทินกร (บิดา) หม่อมหลวงสำริด พึ่งบุญ (มารดา)

ลายมือชื่อ

 
ส่วนหนึ่งของจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ ตอน ศึกมังกรกรรฐ์ ที่ระเบียงคดวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ห้องที่ 69 ผลงานของ เหม เวชกร วาดเมื่อ พ.ศ. 2473 (ซ่อมโดย พ.ต.ท อำพัน ศิรสงเคราะห์ เมื่อ พ.ศ. 2515)
เหม เวชกร (17 มกราคม พ.ศ. 2446 – 16 เมษายน พ.ศ. 2512) เป็นศิลปินและนักเขียนชาวไทย เขาเป็นที่รู้จักจากภาพประกอบของเขาจากปกนิยายขนาด 10 สตางค์ที่ส่งอิทธิพลต่อศิลปินและนักวาดภาพประกอบชาวไทยรุ่นต่อมา และรวมถึงเรื่องผีของเขาด้วย คาดว่าเขาผลิตงานศิลปะมากกว่า 50,000 ชิ้น เช่น ภาพวาดด้วยปากกาและดินสอ สีน้ำ สีโปสเตอร์ และ สีน้ำมัน เขาพรรณาถึงชีวิตในชนบทประวัติศาสตร์ไทยและตัวละครจากวรรณคดีไทย ผลงานของเขาได้รับการทำซ้ำบนแสตมป์ไทย และนำเสนอในหอศิลป์