พรรคแรงงาน (สหราชอาณาจักร)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พรรคแรงงาน
| พรรคแรงงาน Labour Party |
| --- | --- |

หัวหน้า: เซอร์ เคียร์ สตาร์เมอร์
รองหัวหน้า: แอนเจลา เรย์เนอร์
เลขาธิการ: เอลลี รีฟส์
ประธาน: ฮอลลีย์ ริดลีย์
หัวหน้าขุนนาง: บาร์รอนเนสสมิธแห่งแบซิลดอน
คำขวัญ: "Britain's future" /   "Let's get Britain's future back" (2024)
ก่อตั้ง: 27 กุมภาพันธ์ 1900; 125 ปีก่อน (1900-02-27) (ในนามคณะกรรมการตัวแทนแรงงาน)
ที่ทำการ:   เซาธ์ไซด์ 105 ถนนวิกตอเรีย ลอนดอน SW1E 6QT  เลเบอร์เซนทรัล คิงสแมเนอร์ นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ NE1 6PA 
ฝ่ายเยาวชน: ยังเลเบอร์
ฝ่าย LGBT: LGBT+ เลเบอร์
สมาชิกภาพ  (ปี 2567):  366,604
อุดมการณ์: ประชาธิปไตยสังคมนิยม
จุดยืน: ซ้ายกลาง
กลุ่มระดับสากล: พันธมิตรก้าวหน้า สมาคมพรรคสังคมนิยมสากล (สังเกตการณ์)
กลุ่มในภูมิภาค: พรรคสังคมนิยมยุโรป
พรรคที่เกี่ยวข้อง: พรรคสหกรณ์ (สหราชอาณาจักร) (แรงงานและสหกรณ์)   เคยเกี่ยวข้อง พรรคแรงงานอิสระ (1906–1932) พรรคสังคมนิยมบริเตน (1916–1920) พรรคสังคมนิยม (1918–1939/1942) 
ความเกี่ยวข้องอื่น ๆ: พรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมและแรงงาน (ไอร์แลนด์เหนือ)   พรรคแรงงานสังคมนิยมยิบรอลตาร์ (ยิบรอลตาร์)
สี:   แดง
เพลง: "เดอะเรดแฟลก"
พรรคระดับท้องถื่น:   พรรคแรงงานลอนดอน  พรรคแรงงานสกอต  พรรคแรงงานเวลส์  พรรคแรงงานในไอร์แลนด์เหนือ 
พรรคในรัฐสภา: พรรคแรงงานในรัฐสภา (Parliamentary Labour Party; PLP)
สภาสามัญชน: 404 / 650
สภาขุนนาง: 177 / 786
รัฐสภาสกอตแลนด์: 22 / 129
รัฐสภาเวลส์: 30 / 60
นายกเทศมนตรีภูมิภาค[nb]: 11 / 12
สภาลอนดอน: 11 / 25
ผู้บัญชาการตำรวจ: 8 / 39
นายกเทศมนตรีเลือกตั้งโดยตรง: 10 / 16
สมาชิกสภาท้องถิ่น[nb]: 6,561 / 18,646
เว็บไซต์
labour.org.uk 
การเมืองสหราชอาณาจักร   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง ^ นายกเทศมนตรีลอนดอนและนายกเทศมนตรีองค์กรบริหารรวม 11 คน  ^ สมาชิกสภาองค์กรบริหารส่วนท้องถิ่น (รวมถึงเทศมนตรี 25 คนในนครลอนดอน) สกอตแลนด์ สภาหลักในเวลส์และสภาท้องถิ่นในไอร์แลนด์เหนือ 
พรรคแรงงาน (อังกฤษ: Labour Party) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายกลางในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นหนึ่งในสามพรรคการเมืองใหญ่ของประเทศ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) ซึ่งเก่าแก่ที่สุดในสหราชอาณาจักร โดยเข้าควบรวมพรรคเสรีนิยมในช่วงต้นยุคปี พ.ศ. 2463 และได้จัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยในสภาโดยมีแรมเซย์ แมคโดนัล เป็นนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2467 และระหว่าง พ.ศ. 2472 - 2474 ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พรรคได้ร่วมจัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติในภาวะสงครามกับพรรคอนุรักษนิยมระหว่างปี พ.ศ. 2483 - 2488 ต่อมาจึงได้มีโอกาสจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากในสภาโดยมีเคลเมนต์ แอตต์ลี เป็นนายกรัฐมนตรี พรรคยังมีโอกาสได้เป็นรัฐบาลในช่วงปี พ.ศ. 2507 - 2513 ภายใต้นายกรัฐมนตรีเฮโรลด์ วิลสัน และช่วงปี พ.ศ. 2517 - 2522 ซึ่งในช่วงแรกภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีเฮโรลด์ วิลสัน ก่อนที่จะสืบต่อด้วยนายกรัฐมนตรีเจมส์ คัลลาฮาน
พรรคแรงงานได้มีโอกาสเป็นรัฐบาลในช่วงปี พ.ศ. 2540 - 2553 ภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีโทนี แบลร์ และนายกรัฐมนตรีกอร์ดอน บราวน์ เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2540 ด้วยเสียงข้างมากในสภา 179 ที่นั่ง ก่อนจะลดลงมาที่ 169 ที่นั่งในปี พ.ศ. 2544 และ 66 ที่นั่งในปี พ.ศ. 2548 ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2558 พรรคได้รับคะแนนเสียง 232 ที่นั่งในสภาและดำรงตำแหน่งเป็นฝ่ายค้านในปัจจุบัน พรรคแรงงานเป็นพรรคขนาดใหญ่ในเวลส์และได้รับเสียงมากในสมัชชาแห่งเวลส์และมีเสียงส่วนหนึ่งในรัฐสภาสกอตแลนด์ และยังมีสมาชิกของพรรค 13 คนได้รับเลือกเข้าเป็นสมาชิกรัฐสภายุโรป พรรคแรงงานยังเป็นสมาชิกของสมาคมพรรคสังคมนิยมสากลและพรรคสังคมนิยมยุโรปอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2567 พรรคแรงงานโดยการนำของ เคียร์ สตาร์เมอร์ ชนะการเลือกตั้งในเดือนกรกฎาคมอย่างถล่มทลาย ส่งผลให้สตาร์เมอร์เป็นนายกรัฐมนตรีจากพรรคแรงงานคนแรกในรอบ 14 ปี