stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์หมิง

| สมเด็จพระจักรพรรดิต้าหมิง |
| --- | --- |
大明皇帝聖上
จักรวรรดิ

พระบรมฉายาสาทิสลักษณ์ สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: สมเด็จพระจักรพรรดิ
กษัตริย์องค์แรก:  สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่（ราชวงศ์หมิง)  สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอันจง（ราชวงศ์หมิงใต้） 
กษัตริย์องค์สุดท้าย:  สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงฮ่วยจง（ราชวงศ์หมิง）  สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงจาวจง（ราชวงศ์หมิงใต้） 
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 1368（ราชวงศ์หมิง） ค.ศ. 1644（ราชวงศ์หมิงใต้）
การล้มล้าง: ค.ศ. 1644（ราชวงศ์หมิง） ค.ศ. 1662（ราชวงศ์หมิงใต้）
ที่ประทับ: พระราชวังหลวงหนานจิง พระราชวังต้องห้าม
ราชวงศ์หมิงปกครองประเทศจีนตั้งแต่ พ.ศ. 1911 จนถึง พ.ศ. 2187 (ค.ศ. 1368 - 1644) ปกครองเป็นระยะเวลา 276 ปี สืบทอดจากจักรพรรดิราชวงศ์หยวนซึ่งเป็นชาวมองโกล
พระนามเดิม จักรพรรดิราชวงศ์ทรงอยู่ในราชสกุล จู(อักษรจีน: 朱; พินอิน: Zhū)
พระสมัญญานาม และ พระอารามนาม ส่วนมาก จักรพรรดิบางพระองค์ของจีนอาจมีพระนามเรียกขานเหมือนกันก็ได้ ดังนั้นเพื่อป้องกันการสับสน จึงให้มีชื่อราชวงศ์นำหน้า ตัวอย่างเช่น จักรพรรดิหงหวู่ มีพระนามเรียกขานว่า เกาหวงตี้
พระสมัญญานาม และ พระอารามนาม เป็นพระนามของจักรพรรดิจีนที่ถูกตั้งขึ้นมาหลังจากจักรพรรดิพระองค์นั้นๆ เสด็จสวรรคต
รัชศก คือ การเรียกชื่อยุคที่จักรพรรดิแต่ละพระองค์ครองราชย์
ข้อมูลอ้างอิง

↑  明史本纪第三
| ด ค กจักรพรรดิตามราชวงศ์จีน |
| --- | --- |
 สามราชาห้าจักรพรรดิ  ราชวงศ์เซี่ย  ราชวงศ์ซาง  ราชวงศ์โจว  ราชวงศ์ฉิน  ราชวงศ์ฮั่น  ราชวงศ์จิ้น  ราชวงศ์เหนือ-ใต้  ราชวงศ์สุย  ราชวงศ์ถัง   ยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร  ราชวงศ์เหลียว  ราชวงศ์ซ่ง  ราชวงศ์จิน  ราชวงศ์เซี่ยตะวันตก  ราชวงศ์หยวน  ราชวงศ์หมิง  ราชวงศ์ชิง
ตำบลภูเหล็ก

| ตำบลภูเหล็ก |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Phu Lek
ตำบลภูเหล็ก
พิกัด: 16°06′38″N 102°50′11″E﻿ / ﻿16.11056°N 102.83639°E﻿ / 16.11056; 102.83639
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: บ้านไผ่
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 73 ตร.กม. (28 ตร.ไมล์)
ประชากร (2559)
 • ทั้งหมด: 6,199 คน
 • ความหนาแน่น: 84.91 คน/ตร.กม. (219.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40110
รหัสภูมิศาสตร์: 401011
เว็บไซต์: อบต.ภูเหล็ก
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ภูเหล็ก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอ สภาพพื้นที่เป็นที่ราบสูง ลาดเอียงลงไปทางทิศตะวันตก ทางตอนกลางมีลำห้วยไหลผ่าน 2 สาย คือ ลำห้วยภูเหล็ก และลำห้วยหนองหญ้าปล้อง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลรับผิดชอบตำบลภูเหล็ก คือ องค์การบริหารส่วนตำบลภูเหล็ก ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเหล็กทั้งตำบล
อาณาเขต

ตำบลภูเหล็กอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแซง (อำเภอบ้านแฮด)
ทิศใต้ ติดต่อองค์การบริหารส่วนตำบลหินตั้ง
ทิศตะวันออก ติดต่อองค์การบริหารส่วนตำบลนาโพธิ์ (อำเภอกุดรัง)
ทิศตะวันตก ติดต่อเทศบาลตำบลในเมือง
ประวัติ

ภูเหล็ก แต่ก่อนแต่เดิมนั้น เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในเขตตำบลในเมือง อำเภอบ้านไผ่ กระทั่งมีพลเมืองหนาแน่นขึ้นจึงแบ่งออกเป็นหมู่บ้านเพิ่มอีกหลายแห่ง เช่น บ้านภูเหล็กน้อย บ้านโนนสวรรค์ บ้านภูเงิน เป็นต้น ประกอบกับการเดินทางสัญจรไม่สะดวก และการให้บริการประชาชนยากลำบากเกี่ยวกับทะเบียนราษฎร เมื่อปี พ.ศ. 2517 ทางราชการจึงได้แบ่งท้องที่ของตำบลในเมืองออกมาจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า ตำบลภูเหล็ก และเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ได้ประกาศจัดตั้ง สภาตำบลภูเหล็ก จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ให้จัดตั้งขึ้นเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลภูเหล็ก จนถึงปัจจุบัน
การตั้งถิ่นฐานของบ้านภูเหล็ก เมื่อปี พ.ศ. 2434 มีผู้คนอพยพมาจากจังหวัดมหาสารคาม 3 กลุ่มใหญ่ ซึ่งได้แก่ กลุ่มของนายภูมี แก้วหย่อง จากอำเภอโกสุมพิสัย กลุ่มที่สองของนายกระดูก สายทอง จากอำเภอบรบือ และอีกกลุ่มหนึ่งของ นายอ้วน นามบุดดี จากบ้านบ่อใหญ่ อำเภอบรบือ เมื่ออพยพมาแล้วได้พิจารณาเห็นลักษณะพื้นที่ของสันเขาสองลูก ตั้งอยู่ใกล้พื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์ด้วยป่าไม้ และสัตว์นานาชนิดคิดว่าน่าจะตั้งหลักแหล่งได้ เพราะไม่ไกลจากแหล่งน้ำมากนัก จึงได้พากันปลูกบ้านสร้างเรือน และตั้งชุมชนจากสิ่งแวดล้อมว่า "บ้านภูเหล็ก" ทั้งนี้ได้อาศัยการสังเกตว่ามีสันเขาที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ชื่อภูหนองแซง อยู่ทางทิศตะวันอกเฉียงใต้ ชื่อ ภูหนองผือ ลักษณะหินของภูเขาทั้งสองลูก ดูคล้ายขี้เหล็กที่ถูกถลุงแล้ว แต่ไม่เคยพิสูจน์ยืนยันอายุ และความเป็นมาของลักษณะดังกล่าว อย่างไรก็ตามในพื้นที่นั้น มักจะขุดค้นพบหม้อและไหหินเผาอยู่เป็นประจำซึ่งแสดงถึงความที่เคยเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของคนในยุคอดีตล่วงมาแล้วหลายร้อยปี
การปกครอง

ตำบลภูเหล็กแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 บ้านภูเหล็ก
หมู่ที่ 2 บ้านโนนสวรรค์
หมู่ที่ 3 บ้านภูเหล็กน้อย
หมู่ที่ 4 บ้านหนองหญ้าปล้อง
หมู่ที่ 5 บ้านหนองรูแข้
หมู่ที่ 6 บ้านภูเงิน
หมู่ที่ 7 บ้านภูเงิน
หมู่ที่ 8 บ้านหนองรูแข้
หมู่ที่ 9 บ้านโนนสวรรค์ใหม่
ตราองค์การบริหารส่วนตำบลภูเหล็ก
สุวรรณ ธนกัญญา

| สุวรรณ ธนกัญญาป> ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 17 มีนาคม พ.ศ. 2518 – 20 เมษายน พ.ศ. 2519
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
พรรคการเมือง: สหประชาไทย (2512–2514) ธรรมสังคม (2518–2519)
คู่สมรส: พริ้ง ธนกัญญา
บุตร: ธนวิทย์ ธนกัญญา

สุวรรณ ธนกัญญา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 2 สมัย
การทำงาน

สุวรรณ ธนกัญญา เคยรับราชการครูและเคยดำรงตำแหน่งศึกษาธิการจังหวัดหลายจังหวัด และยังเป็นผู้ประกอบการธุรกิจด้านการทำเหมืองแร่ ประทานบัตรเหมืองแร่ในท้องที่อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง
งานการเมือง

สุวรรณ ธนกัญญา เป็นนักการเมืองชาวนครราชสีมา ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย ซึ่งมีจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคธรรมสังคม นำโดยนายทวิช กลิ่นประทุม และเขาได้รับตำแหน่งเป็นรองเลขาธิการพรรคธรรมสังคม
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หัวหน้าพรรคกิจสังคม ซึ่งมี ส.ส.ในสภาผู้แทนราษฎรเพียง 18 เสียง สามารถรวบรวมเสียงสนับสนุนจากพรรคต่าง ๆ จัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ และนายสุวรรณ ธนกัญญา ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เป็น 1 ใน 9 รัฐมนตรีของพรรคธรรมสังคม ในขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ นายสุวรรณ ธนกัญญา มีบทบาทในการสนับสนุนผลักดันการจัดตั้ง ขยาย และยกระดับโรงเรียนหลายแห่ง เช่น โรงเรียนมัธยมวชิราลงกรณวราราม ซึ่งเป็นโรงเรียนที่จัดตั้งขึ้นตามพระดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โรงเรียนชัยบาดาลพิทยาคม โรงเรียนหลวงพ่อปานคลองด่านอนุสรณ์ เป็นต้น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2509 - เหรียญลูกเสือสดุดี
เห็ดสน

| เห็ดสน |
| --- | --- |

เห็ดสน
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: เห็ดรา Fungi
หมวด:: Basidiomycota 
ชั้น:: Agaricomycetes 
อันดับ:: Agaricales 
วงศ์:: Tricholomataceae 
สกุล:: Tricholoma  (S.Ito & Imai) Singer (1943)
สปีชีส์:: Tricholoma matsutake
ชื่อทวินาม
Tricholoma matsutake (S.Ito & Imai) Singer (1943)

ชื่อพ้อง
 Armillaria ponderosa Sacc. (1887)  Armillaria matsutake var. matsutake S.Ito & Imai (1925)  Armillaria matsutake var. formosana S.Ito & Imai (1931)  Tricholoma nauseosum  (A.Blytt) Kytov. (1989)
เห็ดสน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Tricholoma matsutake) หรือ มัตสึตาเกะ (ญี่ปุ่น: マツタケ, 松茸; โรมาจิ: matsutake) เป็นเห็ดชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในสกุล Tricholoma วงศ์ Tricholomataceae แพร่กระจายอยู่ในทวีปเอเชีย (รวมถึงญี่ปุ่นและรัสเซีย) ยุโรป และ อเมริกาเหนือ ชอบดินที่ค่อนข้างแห้งและมีฮิวมัสน้อย ช่วงอุณหภูมิการเจริญเติบโตอยู่ที่ 5-30 °C อุณหภูมิที่เหมาะสมที่สุดคือ 22-25°C ค่า pH ที่เหมาะสมคือ 4.5-5.5 ป่าสนทั่วโลกซึ่งเป็นแหล่งของเห็ดสนกำลังเผชิญปัญหาจากโรคต่าง ๆ เช่น โรคเหี่ยวของสน ทำให้จำนวนกำลังลดลงอย่างมาก สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) กำหนดให้เห็ดชนิดนี้เป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์ ในเดือนกรกฎาคม 2020
เห็ดสนมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวและได้รับการยกย่องให้เป็นเห็ดกินได้ที่มีค่าสูงในญี่ปุ่น แต่ที่นอกญี่ปุ่นบ่อยครั้งกลับถูกมองว่าเป็นกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์
การใช้กิน

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 96 กิโลจูล (23 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 8.2 g
ใยอาหาร: 4.7 g
 

ไขมัน: 0.6 g
 

โปรตีน: 2.0 g
 

วิตามิน
ไทอามีน (บี1): (9%) 0.10 มก.
ไรโบเฟลวิน (บี2): (8%) 0.10 มก.
ไนอาซิน (บี3): (53%) 8.0 มก.
กรดแพนโทเทนิก (บี5  ) : (38%) 1.91 มก.
วิตามินบี6: (12%) 0.15 มก.
โฟเลต (บี9): (16%) 63 μg
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (1%) 6 มก.
เหล็ก: (10%) 1.3 มก.
แมกนีเซียม: (2%) 8 มก.
แมงกานีส: (6%) 0.12 มก.
ฟอสฟอรัส: (6%) 40 มก.
โพแทสเซียม: (9%) 410 มก.
โซเดียม: (0%) 2 มก.
สังกะสี: (8%) 0.8 มก.
 

องค์ประกอบอื่น
น้ำ: 88.3 g
เส้นใยละลายน้ำได้: 0.3 g
เส้นใยละลายน้ำไม่ได้: 4.4 g
 
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่
เห็ดสนเป็นเห็ดที่กินได้ซึ่งมีความหมายแทนรสชาติของฤดูใบไม้ร่วงในญี่ปุ่น และมีฉายาว่า "ราชาแห่งเห็ดญี่ปุ่น" (日本のキノコの王様) เพราะยากที่จะเพาะปลูกเทียมและสามารถกินได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ ในฤดูใบไม้ร่วงเท่านั้น จึงถูกมองว่าเป็นอาหารที่มีมูลค่าสูงเพราะขาดแคลน สำหรับชาวญี่ปุ่นหลายคน โดยทั่วไปมักกล่าวว่าเห็ดสนมีกลิ่นหอม ฤดูกาลหลักสำหรับการเก็บเกี่ยวเพื่อใช้กินคือเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน พันธุ์ที่มีลำต้นหนาและแข็ง หมวดไม่เปิดกว้างมากไป ถือเป็นสินค้าดีที่มีมูลค่าการค้าสูง ถ้าลำต้นนิ่มเวลาสัมผัสแปลว่าเป็นไปได้ที่จะถูกแมลงกิน สามารถเอาแมลงออกได้ด้วยการแช่ในน้ำเกลือสักพัก
เห็ดสนเข้ากันได้ดีกับอาหารญี่ปุ่นรสอ่อน และโดยทั่วไปนิยมรับประทานในรูปแบบต่าง ๆ เช่น นึ่งในหม้อดิน ย่างด้วยถ่าน ทำเป็นซุป ทากิโกมิโงฮัง หรือ เท็มปุระ เป็นต้น บางคนบอกว่าเห็ดสนที่มีฝาปิดอาจมีกลิ่นแรง ดังนั้นจึงควรสับมันแล้วใช้ทำข้าวหรือซุปจะดีกว่า เช่นเดียวกับเห็ดอื่น ๆ เห็ดสนสามารถรับประทานแบบดิบ ๆ ได้ เพราะส่วนประกอบของอูมามิจะเพิ่มขึ้นเมื่อได้รับความร้อน เมื่อปรุงอาหาร เนื่องจากกลิ่นจะหายไปหากล้าง จึงใช้ผ้าเช็ดเบา ๆ และฐานจะไม่ถูกตัดออก แต่จะตัดเฉพาะส่วนรอบ ๆ เพื่อให้เหลือตรงกลางไว้ เห็ดสนยิ่งสดก็ยิ่งมีกลิ่นหอม และหลังจากผ่านไป 2-3 วัน กลิ่นและรสชาติจะจางลงและแห้งไป ดังนั้นพยายามใช้ให้หมดทันทีที่ได้มา
ในปี 1938 ดร. อิโนะสุเกะ อิวาเดะ แพทย์ด้านการเกษตรได้ชี้แจงองค์ประกอบหลักของกลิ่นเฉพาะซึ่งมีอยู่ในเห็ดสนซึ่งประกอบด้วย 1-octen-3-ol และ กรดซินนามิก และยังสังเคราะห์เทียมได้สำเร็จอีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรดซินนามิกที่สร้างกลิ่นเฉพาะของเห็ดสน กลิ่นหอมสังเคราะห์ราคาไม่แพงที่จำลองกลิ่นของเห็ดสนมีวางจำหน่ายทั่วไปในชื่อ "มัตสึตาเกะเอสเซนซ์" นอกจากนี้ยังอุดมไปด้วย เส้นใยอาหาร และ โพแทสเซียม และกล่าวกันว่าเป็นเห็ดที่มีคุณค่าทางโภชนาการที่ดีเยี่ยมเช่นเดียวกับกลิ่นและรสชาติ
เห็ดสนหมักเกลือยังได้รับการแนะนำวิธีการเก็บรักษาใน "สึเกโมโนะชิโอะคาเง็ง" (漬物塩嘉言) ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในยุคเท็มโป (ปี 1831-1845)
อี ซัง-จุน

| อี ซัง-จุน |
| --- | --- |
เกิด: เกาหลีใต้
อาชีพ: นักแสดง
ตัวแทน: Double H TNE

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이상준
อาร์อาร์: Yi Sangjun 
เอ็มอาร์: Yi Sangchun 
 
อี ซัง-จุน (เกาหลี: 이상준, เกิดในปี ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ภายใต้สังกัด Double H TNE
อาชีพ

เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 อี ซัง-จุนได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดกับบริษัท Double H TNE อย่างเป็นทางการ
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี ค> ศ. | ชื่อเรื่อง | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2021 | Blue Birthday | ชา อึน-ซ็อง |  |
| 2021 | School 2021 | อี แจ-ฮย็อก |  |
| 2024 | Beauty and Mr. Romantic | พัค โด-จุน |  |
| 2024 | Frankly Speaking | ซง กี-แบค |  |
| 2024 | จุดเชื่อมตาย | คิม อู-ซ็อง |  |
| 2024 | สควิดเกม เล่นลุ้นตาย ฤดูกาล ที่ 2 | ผู้จัดการ | [ต้องการอ้างอิง] |
| รอประกาศ | Heesu in Class 2 | คิม ซึง-ว็อน |  |
แหล่ฃข้อมูลอื่น

อี ซัง-จุน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อี ซัง-จุน ที่ฮันซีเนมา
อุทยานแห่งชาติศรีน่าน
ลักษณะภูมิอากาศ

แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม และฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 24 องศาเซลเซียส
การเดินทาง

จากตัวอำเภอเมืองน่าน ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ถึงอำเภอเวียงสา เลี้ยวขวาไปตามทางหลวงหมายเลข 1026 ถึงอำเภอนาน้อย ระยะทางประมาณ 35 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 1083 (นาน้อย -ปางไฮ) อีกประมาณ 15 กิโลเมตร ถึงที่ทำการอุทยานฯ
แหล่งท่องเที่ยว

ดอยเสมอดาว
ผาหัวสิงห์
ผาชู้
เสาดินนาน้อยและคอกเสือ
แก่งหลวง
แอ็สแอนเซแอ็ฟ

| --- | --- |
แผนที่ทางรถไฟฝรั่งเศสแสดงทางเดินรถไฟความเร็วสูง TGV (รางรถไฟ LGV: สีฟ้า; รางรถไฟธรรมดา: สีดำ) และ อังแตร์ซิเต้ (Intercités) (สีเทา) ที่เดินทางเข้าสู่และออกจากนครปารีส
รถไฟความเร็วสูงเตเฌเว 2 คัน (ซ้าย) รถด่วนชานเมือง TER และ รถไฟความเร็วสูง Eurostar [[[บริติชเรล ชั้น 373]] (ขวา) ที่ สถานีช็องเบรี-คาลล์-เลส์-โซส์, ประเทศฝรั่งเศส
ภาพรวม
สํานักงานใหญ่: Saint-Denis, France
สัญลักษณ์: TGV, อังแตร์ซิเต้ (Intercités), TER, ตร็องซิเลียง, วีโก (Ouigo), Eurostar, Thalys, TGV Lyria
ที่ตั้ง: ประเทศฝรั่งเศส
วันที่ให้บริการ: 1938–จนถึงปัจจุบัน
ข้อมูลเทคนิค
ช่วงกว้างราง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) and 1,000 mm (3 ft 3 3⁄8 in)
ความยาว: 29,273 km (18,189 mi)
อื่น ๆ
เว็บไซต์: www.sncf.com
| --- | --- |
ประเภท: รัฐวิสาหกิจ
อุตสาหกรรม: การขนส่งทางราง
ก่อตั้ง: 1938
ผู้ก่อตั้ง: French State 
สำนักงานใหญ่: ฝรั่งเศส
บุคลากรหลัก: Guillaume Pepy (President)
พนักงาน: 149,500 (2015)
บริษัทในเครือ: SNCF Mobilités SNCF Réseau
บริษัททางรถไฟแห่งชาติฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Société Nationale des Chemins de fer Français) หรือ แอ็สแอนเซแอ็ฟ (SNCF) เป็นบริษัทบริการรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2481 โดยเป็นผู้ให้บริการรถไฟความเร็วสูงหรือเตเฌเว (TGV) มาตั้งแต่ ค.ศ. 1978
กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ

| กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 (0 ปี 334 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 (40 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: อนาคตใหม่ (2561–2563) คณะก้าวหน้า (2563-ปัจจุบัน)
ศิษย์เก่า: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
อาชีพ: อาจารย์ นักเขียน นักการเมือง
ผลงานเด่น: ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาในประเทศฟินแลนด์
ชื่อเล่น: จุ๊ย

กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ (เกิด 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527) หรือเป็นที่รู้จักในนาม ครูจุ๊ย เป็นนักวิชาการอิสระ ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาในประเทศฟินแลนด์ และนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25) แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่ อดีตรองหัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ลำดับที่ 1 ปัจจุบันเป็นแกนนำคณะก้าวหน้า
ประวัติ

กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 จังหวัดกรุงเทพมหานคร ต่อมาได้ย้ายไปอาศัยที่จังหวัดนนทบุรี
กุลธิดาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาอังกฤษ และปริญญาโท Master of Arts in Intercultural Communication จาก University of Jyväskylä ประเทศฟินแลนด์ ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาเอก Doctor of Philosophy Programme in Applied Linguistics (International Programme) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ในขณะที่ดำรงตำแหน่งอาจารย์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี กุลธิดาเคยถูกปฏิเสธไม่ให้ใช้บริการห้องสมุด เนื่องจากเจ้าหน้าที่อ้างว่าสวมกางเกงขาสั้น แม้ว่ากางเกงขาสั้นของเธอจะยังดูสุภาพเรียบร้อยอยู่ก็ตาม เธอจึงโพสต์ข้อความลงเฟซบุ๊ค ดังนี้
"วันนี้มาห้องสมุดค่ะ จองไว้ทำกิจกรรมกับนักศึกษา มาชุดนี้ แต่เข้าได้เพียงเท่านี้ เพราะเจ้าหน้าที่บอกว่าเราใส่กางเกงขาสั้นค่ะ เข้าไม่ได้ หากห้องสมุด พื้นที่ที่ควรเปิดกว้างให้ผู้คนในชุมชนมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเพราะจอมเกล้าธนบุรี ได้ใช้เป็นแหล่งค้นคว้า ทำกิจกรรมต่างๆ ยังเป็นพื้นที่ปิดเพียงเพราะเครื่องแต่งกายแล้ว จะเหลือความหวังอะไรอีกให้การศึกษาไทยคะ แค่การเข้าถึงแหล่งความรู้ยังยากขนาดนี้ หน้าที่ของห้องสมุดที่จะต้องสนับสนุนกระบวนการเรียนรู้มันบกพร่องหรือเปล่าคะ วอนผู้บริหารห้องสมุดเลยนะคะ กรุณาทบทวนกฎของคุณใหม่เสียเถิด ความรู้ข้อมูลไม่ใช่สิ่งศักสิทธิ์ มันต้องเข้าถึงได้ และเข้าถึงง่ายนะคะ และจะทำหนังสือร้องเรียนห้องสมุดต่อไปค่ะ ฝากแชร์ด้วยนะคะ"
บทบาททางการเมือง

นอกจากมีความสนใจด้านการศึกษาแล้ว กุลธิดามีแนวคิดต่อต้านการรัฐประหาร และยังเป็นผู้ออกแบบแผนกิจกรรม “อ่านก่อนโหวต” ก่อนจะถึงเวลาการลงประชามติรับรองรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
ในปี พ.ศ. 2561 กุลธิดาเข้าร่วมเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้ง พรรคอนาคตใหม่ และดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคลำดับที่ 1 โดย ปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการพรรคในขณะนั้น เคยได้กล่าวไว้ว่า เชิญชวนกุลธิดามาทำงานร่วมกับพรรคทางข้อความเฟชบุ๊ก พูดคุยกันไม่ถึง 20-30 ข้อความ กุลธิดาก็ตอบตกลงทันที และในปีต่อมา เธอได้ลงสมัคร สส.แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 5 ใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และได้รับเลือกตั้ง
หลังคำตัดสินให้ยุบพรรคอนาคตใหม่ พร้อมกับตัดสิทธิ์กรรมการบริหารพรรคเป็นเวลา 10 ปี กุลธิดาและอดีตสมาชิกพรรคอีก 11 คนที่ถูกตัดสิทธิ์ย้ายมาทำงานที่ คณะก้าวหน้า
บทบาททางการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่
ผลงานหนังสือ > งานเขียน

ไม่มีอะไรในเกาหลีเหนือ
ผลงานหนังสือ > งานแปล

Forgotten English Conversation
Hot English
งานแปลวรรณกรรมเยาวชนฟินแลนด์ไตรภาค สโนว์ไวต์ เขียนโดย ซัลล่า ซิมุกกา
รวมเรื่องสั้นแปลจากภาษาฟินแลนด์ "นักสำรวจและเรื่องฟินน์อื่นๆ"
แหล่งข้อมูลอื่น

กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ ที่เฟซบุ๊ก
กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ ที่อินสตาแกรม
กุลธิดา ในลิงกต์อิน
งานเขียนของกุลธิดาในคณะก้าวหน้า
ข้อตกลงสำหรับเครื่องหมายพาสซีฟ

ภาพประกอบของ "ทิศทางอ้างอิง" ของกระแส (i) แรงดันไฟฟ้า (v) และกำลังไฟฟ้า (p) เป็นตัวแปรที่ใช้ในข้อตกลงสำหรับสัญลักษณ์พาสซีฟ ถ้ากระแสบวกถูกกำหนดให้ไหลเข้าที่ขั้วไฟฟ้าซึ่งถูกกำหนดให้มีแรงดันบวก ดังนั้นกำลังไฟฟ้าบวกจะหมายถึงกำลังไฟฟ้าที่ไหลเข้าสู่อุปกรณ์ (ลูกศรขนาดใหญ่)
ในสาขา วิศวกรรมไฟฟ้า, ข้อตกลงเครื่องหมายพาสซีฟ (อังกฤษ: Passive sign convention (PSC)) เป็นข้อตกลงเกี่ยวกับเครื่องหมายหรือกฎมาตรฐานที่ถูกพัฒนาขึ้นมาใช้อย่างกว้างขวางโดยชุมชนวิศวกรรมไฟฟ้าเพื่อกำหนดเครื่องหมายของ กำลังไฟฟ้า (อังกฤษ: electric power) ในวงจรไฟฟ้าหนึ่ง ข้อกำหนดนี้ได้กำหนดให้กำลังไฟฟ้าที่ไหลออกมาจากวงจร เข้า ไปใน ชิ้นส่วนไฟฟ้า มีเครื่องหมายเป็นบวก และกำลังไฟฟ้าที่ไหลเข้าไปในวงจร ออก จากชิ้นส่วนไฟฟ้าหนึ่ง มีเครื่องหมายเป็นลบ ดังนั้น ชิ้นส่วนที่เป็น พาสซีฟ ซึ่งบริโภคกำลังไฟฟ้าเช่นเครื่องใช้ไฟฟ้าหรือหลอดไฟ จะมีการกระจายพลังงาน (อังกฤษ: power dissipation) เป็น บวก ในขณะที่ชิ้นส่วนที่เป็นแอคทีฟ ได้แก่แหล่งจ่ายพลังงานเช่นเครื่องกำเนิดไฟฟ้าหรือแบตเตอรี่ จะมีการกระจายพลังงานเป็น ลบ นี่คือการกำหนดมาตรฐานของการใช้พลังงานในวงจรไฟฟ้า
เพื่อให้สอดคล้องกับข้อตกลง ทิศทางของตัวแปร แรงดัน และ กระแส ที่ใช้ในการคำนวณกำลังไฟฟ้าและความต้านทานในชิ้นส่วน จะต้องมีความสัมพันธ์ที่แน่นอน ตัวแปรกระแสจะต้องถูกกำหนดเพื่อที่ว่ากระแสบวกจะเข้าทางขั้วแรงดันไฟฟ้าบวกของอุปกรณ์ ทิศทางเหล่านี้อาจแตกต่างจากทิศทางของการไหลของกระแสและแรงดันไฟฟ้าที่เกิดขึ้นจริง
ข้อตกลง

ข้อตกลงเครื่องหมายพาสซีฟระบุว่าในชิ้นส่วนที่ตัวแปร กระแสตามธรรมเนียมปฏิบัติ i จะถูกกำหนดให้เป็นการไหลเข้าสู่อุปกรณ์ผ่านขั้วไฟฟ้าที่เป็นบวกตามที่กำหนดโดยตัวแปรแรงดันไฟฟ้า v ดังนั้น กำลังไฟฟ้า p และความต้านทาน r จะได้จาก
ในชิ้นส่วนที่กระแส i ไหลเข้าไปผ่านขั้วไฟฟ้าแรงดันลบ กำลังไฟฟ้าและความต้านทานจะได้จาก
ด้วยนิยามเหล่านี้ ชิ้นส่วนพาสซีฟ (โหลด) จะมี p > 0 และ r > 0 และชิ้นส่วนแอคทีฟ (แหล่งพลังงาน) จะมี p < 0 และ r < 0
คำอธิบาย

โหลด (ชิ้นส่วนพาสซีฟ)
แหล่งพลังงาน (ชิ้นส่วนแอคทีฟ)
คำอธิบาย > ชิ้นส่วนแอคทีฟและพาสซีฟ

ในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า กำลังไฟฟ้า หมายถึงอัตราของพลังงานไฟฟ้าที่ไหลเข้าหรือออกจากชิ้นส่วนใด ๆ กำลังไฟฟ้าเป็นปริมาณที่มีเครื่องหมาย โดยที่กำลังไฟฟ้าที่เป็นลบหมายถึงเพียงว่าเป็นกำลังไฟฟ้าที่ไหลไปในทิศทางที่ตรงข้ามกับกำลังที่เป็นบวก จากมุมมองของการไหลของกำลังไฟฟ้า ชิ้นส่วนไฟฟ้า ในวงจรจึงสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภท ดังนี้
ชิ้นส่วนที่เป็น โหลด หรือแบบ พาสซีฟ เช่น หลอดไฟ, ตัวต้านทาน, หรือ มอเตอร์ไฟฟ้า. กระแสไฟฟ้า (การไหลของประจุบวก) จะเคลื่อนผ่านชิ้นส่วนภายใต้อิทธิพลของแรงดันไฟฟ้าไปในทิศทางของศักย์ไฟฟ้าที่ต่ำกว่า จากขั้วบวกไปยังขั้วไฟฟ้าลบ ดังนั้นงานจะถูกกระทำ โดย ประจุไฟฟ้า บน ชิ้นส่วนนั้น พลังงานศักย์จะไหลออกจากประจุเหล่านั้น; และกำลังไฟฟ้าก็จะไหลจากวงจรเข้าสู่ชิ้นส่วน ซึ่งจะถูกแปลงเป็นรูปแบบอื่น ๆ ของพลังงานในชิ้นส่วนนั้น เช่นความร้อนหรืองานด้านกลไก
ชิ้นส่วนที่เป็น แหล่งพลังงาน หรือแบบ แอคทีฟ เช่น แบตเตอรี่ หรือ เครื่องกำเนิดไฟฟ้า กระแสจะถูกบังคับให้เคลื่อนที่ผ่านชิ้นส่วนไปในทิศทางของ พลังงานศักย์ ไฟฟ้าที่สูงกว่า จากขั้วไฟฟ้าแรงดันลบไปยังขั้วไฟฟ้าแรงดันบวก การไหลของกระแสไฟฟ้าในทิศทางนี้จะเพิ่มพลังงานศักย์ให้กับชิ้นส่วนดังกล่าว ทำให้กำลังไฟฟ้าไหลออกจากชิ้นส่วนเข้าสู่วงจร. งาน จะต้องถูกทำ บน ประจุที่กำลังเคลื่อนที่โดยแหล่งที่มาของพลังงานบางอย่างในชิ้นส่วนนั้น ที่จะทำให้พวกมันเคลื่อนที่ไปในทิศทางนี้ต้านกับแรงฝ่ายตรงข้ามกับ สนามไฟฟ้า E
บางชิ้นส่วนอาจเป็นได้ทั้งแหล่งพลังงานหรือโหลด ขึ้นอยู่กับแรงดันไฟฟ้าหรือกระแสที่ผ่านตัวพวกมัน ตัวอย่างเช่นแบตเตอรี่ที่ชาร์จใหม่ได้จะทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงานเมื่อมันถูกนำมาใช้ในการผลิตกำลังไฟฟ้า แต่จะเป็นโหลดเมื่อมันกำลังถูกชาร์จใหม่
เนื่องจากกระแสสามารถไหลได้ทั้งสองทิศทาง มันจึงมีสองวิธีที่เป็นไปได้ในการกำหนดกำลังไฟฟ้า; หรือสอง ทิศทางอ้างอิง ที่เป็นไปได้: คือกำลังไฟฟ้าไหลเข้ามาในวงจร หรือกำลังไฟฟ้าไหลออกมาจากวงจร อันใดอันหนึ่งนี้สามารถกำหนดให้เป็นบวก ไม่ว่าทิศทางไหนจะถูกกำหนดให้เป็นบวก อีกทิศทางหนึ่งจะเป็นลบ ข้อตกลงสำหรับเครื่องหมายพาสซีฟจะกำหนดกำลังไฟฟ้าที่ไหล ออก จากวงจร (เข้า ชิ้นส่วน) ให้เป็นบวก ดังนั้นชิ้นส่วนพาสซีฟจึงมีกำลังไฟไหลผ่านเป็น "บวก"
ทิศทางอ้างอิง

การไหลของกำลังไฟฟ้า p และ ความต้านทาน r ของชิ้นส่วนไฟฟ้าหนึ่ง จะเกี่ยวข้องกับตัวแปรแรงดันไฟฟ้า v และกระแส i โดยกำหนดเป็นสมการสำหรับกำลังไฟฟ้าและ กฎของโอห์ม ดังต่อไปนี้:
เช่นเดียวกับกำลังไฟฟ้า แรงดันและกระแสก็มีปริมาณเป็นเครื่องหมาย การไหลของกระแสในเส้นลวดจะมีสองทิศทางที่เป็นไปได้ ดังนั้นเมื่อจะกำหนดตัวแปรกระแส i ทิศทางซึ่งแทนความหมายของการไหลของกระแสในเชิงบวกจะต้องชี้ให้เห็น โดยมักจะเป็นลูกศรในแผนภาพวงจร เครื่องหมายนี้เรียกว่าทิศทางอ้างอิงสำหรับกระแส i ถ้ากระแสที่เกิดขึ้นจริงเป็นไปในทิศทางตรงกันข้าม ตัวแปร i ก็จะมีค่าเป็นลบ ในทำนองเดียวกันในการกำหนดตัวแปรแรงดันไฟฟ้า v ขั้วไฟฟ้าที่แสดงความหมายว่าเป็นด้านบวกจะต้องมีการระบุ ซึ่งมักใช้ลูกศรหรือเครื่องหมายบวก เครื่องหมายนี้เรียกว่า ทิศทางอ้างอิงสำหรับแรงดันไฟฟ้า v
เพื่อให้เข้าใจถึง 'ข้อตกลงสำหรับสัญลักษณ์พาสซีฟ' มากยิ่งขึ้น มันจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องแยกแยะทิศทางอ้างอิงของตัวแปร v และ i ซึ่งสามารถกำหนดได้ด้วยสามัญสำนึก จากทิศทางของแรงดันไฟฟ้าและกระแสที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งจะถูกกำหนดโดยวงจร แนวคิดของข้อตกลงนี้ก็คือว่าโดยการกำหนดทิศทางอ้างอิงของตัวแปร v และ i ในชิ้นส่วนหนึ่งด้วยความสัมพันธ์ที่ถูกต้อง, การไหลเวียนของกำลังไฟฟ้าในชิ้นส่วนแบบพาสซีฟที่คำนวณได้จากสมการ (1) จะมีผลออกมาเป็นบวก ในขณะที่การไหลของกำลังไฟฟ้าในชิ้นส่วนแบบแอคทีฟจะมีผลออกมาเป็นลบ มันไม่จำเป็นที่จะต้องทราบว่าชิ้นส่วนนั้นจะผลิตหรือจะบริโภคพลังงานเมื่อทำการวิเคราะห์วงจร; ทิศทางอ้างอิงสามารถกำหนดได้เองสำหรับเส้นทางไปยังกระแสและขั้วไฟฟ้าไปยังแรงดัน จากนั้นข้อตกลงฯ มีใว้ใช้ในการคำนวณการใช้กำลังไฟฟ้าในชิ้นส่วนทั้งหลาย ถ้ากำลังไฟฟ้าออกมาในเป็นบวก ชิ้นส่วนนั้นจะเป็นโหลดซึ่งแปลงกำลังไฟฟ้าให้เป็นกำลังงานรูปอื่น ถ้ากำลังไฟฟ้าออกมาเป็นลบ ชิ้นส่วนนั้นจะเป็นแหล่งจ่ายไฟ ซึ่งจะแปลงกำลังงานรูปแบบอื่นให้เป็นกำลังไฟฟ้า
ข้อตกลงด้านเครื่องหมาย

การอภิปรายข้างต้นแสดงให้เห็นว่าการเลือกทิศทางที่สัมพันธ์กันของตัวแปรแรงดันไฟฟ้าและกระแสในชิ้นส่วนหนึ่งจะเป็นตัวกำหนดทิศทางการไหลของกำลังไฟฟ้าที่ได้ถูกพิจารณาว่าเป็นบวก ทิศทางอ้างอิงของตัวแปรแต่ละตัวจะไม่สำคัญ ความสัมพันธ์ของพวกมันที่มีต่อกันเท่านั้นที่สำคัญ มีสองทางเลือกคือ:
ข้อตกลงสำหรับเครื่องหมายพาสซีฟ : การกำหนดตัวแปรกระแสว่าเป็นการไหลเข้าขั้วบวกหมายความว่าถ้าตัวแปรแรงดันและกระแสมีค่าเป็นบวก, กระแสจะไหลจากขั้วบวกไปยังขั้วลบ, งานเกิดขึ้น "บน" ชิ้นส่วน เหมือนกับที่เกิดขึ้นในชิ้นส่วนพาสซีฟ ดังนั้นกำลังไฟฟ้าที่ไหล "ลงสู่" ชิ้นส่วนนั้นจะถูกกำหนดให้เป็นบวก ตัวแปรกำลังไฟฟ้าจะหมายถึง "การกระจาย" (อังกฤษ: dissipation ) ของกำลังไฟฟ้าในชิ้นส่วน ดังนั้น
ชิ้นส่วนแบบแอคทีฟ (แหล่งพลังงาน) จะมีความต้านทานเป็นลบและการไหลเวียนของกำลังงานเป็นลบ
ชิ้นส่วนแบบพาสซีฟ (โหลด) จะมีความต้านทานเป็นบวกและการไหลเวียนของกำลังงานเป็นบวก
ข้อตกลงเกี่ยวกับเครื่องหมายแอคทีฟ : การกำหนดตัวแปรกระแสเมื่อมันไหลเข้าขั้วลบหมายความว่าถ้าตัวแปรแรงดันไฟฟ้าและกระแสมีค่าเป็นบวก, กระแสจะไหลจากขั้วลบไปขั้วบวก ดังนั้นงานกำลังจะถูกทำ "บน" กระแส และกำลังไฟฟ้าจะไหลออกจากชิ้น ส่วน ดังนั้นกำลังไฟฟ้าที่ไหลออกจากชิ้นส่วนจะถูกกำหนดให้เป็นบวก ตัวแปรกำลังไฟฟ้าแทนความหมายของกำลังงานที่ถูก "ผลิตขึ้น" ดังนั้น:
ชิ้นส่วนแบบแอคทีฟจะมีความต้านทานเป็นบวกและการไหลเวียนของกำลังไฟฟ้าก็เป็นบวก
ชิ้นส่วนแบบพาสซีฟจะมีความต้านทานเป็นลบและการไหลเวียนของกำลังไฟฟ้าก็เป็นลบ
ในทางปฏิบัติมันไม่จำเป็นต้องมีการกำหนดตัวแปรแรงดันไฟฟ้าและกระแสในวงจรเพื่อให้สอดคล้องกับข้อกำหนดของเครื่องหมายพาสซีฟ มีชิ้นส่วนหลายอย่างที่ตัวแปรมีความสัมพันธ์ "ย้อนหลัง" และมีตัวแปรกระแสไหลเข้าสู่ขั้วลบ ชิ้นส่วนพวกนี้ยังสามารถถูกทำเพื่อให้สอดคล้องกับข้อตกลงสำหรับเครื่องหมายพาสซีฟโดยการเปลี่ยนเครื่องหมายของความสัมพันธ์ที่เป็นส่วนประกอบ (1) และ (2) ใช้กับพวกมัน กระแสที่เข้าทางขั้วลบเทียบเท่ากับกระแสลบที่เข้าสู่ขั้วบวก ดังนั้นในชิ้นส่วนดังกล่าว