stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
สมรส > เสกสมรส

ในปี ค.ศ. 1943 เธอได้มีปฏิสันถารครั้งแรกกับเจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ ในกรุงลอนดอนที่งานเลี้ยงค็อกเทลที่เสด็จมาเพื่อเป็นเกียรติในวาระวันเกิดของเธอที่เธอมีอายุ 28 ปี หลังจากการพบกันครั้งนั้นทั้งสองก็รักกัน ตอนนั้นเธอยังมิได้หย่าขาดจากอดีตสามีจนสองปีให้หลังจึงมีการหย่าร้างกับอดีตสามีในปี ค.ศ. 1945
ต่อมาเจ้าชายเบร์ติลก็ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แทนพระเชษฐาที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1947 และทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการให้แก่พระโอรสของพระเชษฐา นั้นคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ซึ่งขณะนั้นมีทรงพระเยาว์ ทั้งนี้เนื่องจากต้องทำตามกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบสันตติวงศ์ (เนื่องจากการเสกสมรสของเจ้าชายเบร์ติลจะไม่ได้รับการยอมรับ) เจ้าชายเบร์ติลจึงไม่เสกสมรสกับลิเลียนเนื่องจากเขาจะไม่มีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ แต่อย่างไรก็ตามทั้งสองก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างง่าย ๆ และดำรงพระชนม์อย่างรอบคอบร่วมกันโดยไม่เสกสมรสกว่า 30 ปี
ในปี ค.ศ. 1946 เจ้าชายเบร์ติลได้ประทับส่วนพระองค์อยู่ในแซงต์มาซีม (ฝรั่งเศส: Sainte-Maxime) ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งขณะนั้นสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน เจริญพระชันษาสามารถปกครองประเทศได้โดยพระองค์เองแล้ว และได้มีพระบรมราชานุญาตให้เจ้าชายเบร์ติลสามารถเสกสมรสกับลิเลียนผู้เป็นสตรีสามัญชนได้ โดยทั้งคู่ได้เสกสมรสเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1976 ณ โบสถ์ภายในพระราชวังดรอตต์นิงโฮล์ม
สมรส > พระสวามีสิ้นพระชนม์

เจ้าชายเบร์ติล สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1997 ณ พระตำหนักส่วนพระองค์ ซึ่งเจ้าหญิงลิเลียนประทับอยู่ที่นั้นด้วย หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสวามีพระองค์ก็ปฏิบัติพระกรณียกิจเป็นตัวแทนของพระบรมวงศานุวงศ์ตลอดมา พระองค์ได้อุปถัมภ์องค์กรต่าง ๆ จำนวนมาก และเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์กลุ่มองค์กรและสมาคมต่าง ๆ
ปลายพระชนม์และการสิ้นพระชนม์

ในปี ค.ศ. 2000 เจ้าหญิงลิเลียนทรงนิพนธ์อัตชีวประวัติระหว่างพระองค์กับเจ้าชายเบร์ติล และในปัจจุบันเจ้าหญิงลิเลียนถือเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีพระชนมายุสูงที่สุด
จนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008 พระองค์ทรงลื่นล้มจนกระดูกพระโสภี (สะโพก) แตกภายในอพาร์ตเมนต์ของพระองค์ และในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ได้มีการประกาศเกี่ยวกับการประชวรของพระองค์ จนท้ายที่สุดในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ได้มีการประกาศว่าพระองค์ประชวรด้วยโรคอัลไซเมอร์ ทำให้ไม่สามารถปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนอีกต่อไป พระองค์ได้ใช้ชีวิตในบั้นปลายพระชนม์ในวิลลาโซลบักเคิน พระตำหนักเดิมของเจ้าชายเบร์ติลที่ยูการ์เดนโดยมีนางพยาบาลคอยถวายการดูแล 3 คน
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2013 ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน สิริพระชนมายุ 97 พรรษา การนี้ทางสำนักพระราชวังของสวีเดนมิได้ประกาศถึงสาเหตุของการสิ้นพระชนม์ ซึ่งก่อนหน้านี้เจ้าหญิงลิเลียนทรงทนทุกข์ทรมานจากอัลไซเมอร์และพระพลานามัยที่ย่ำแย่มานาน
พระราชพิธีปลงพระศพถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มีนาคมปีเดียวกันนั้น และได้มีการถ่ายทอดสดผ่านช่อง SVT ของสวีเดน การนี้สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ล กุสตาฟที่ 16 และสมเด็จพระราชินีซิลเวีย พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์สวีเดน ได้แก่ เจ้าหญิงมาร์กาเรธา, เจ้าหญิงบิร์กิตตา, เจ้าหญิงเดซีเร, เจ้าหญิงคริสตินา, มกุฎราชกุมารีวิกตอเรีย, เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป, เจ้าหญิงมาเดอลีน และเจ้าชายดาเนียล ในการนี้เจ้าหญิงอัสตริด เชื้อพระวงศ์นอร์เวย์ได้เสด็จมาร่วมในพระราชพิธีดังกล่าวด้วย
พระเกียรติยศ

อักษรพระนามของเจ้าหญิงลิเลียน
ตราอาร์มประจำพระองค์
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

30 สิงหาคม ค.ศ. 1915 — ไม่มีข้อมูล : นางสาวลิลเลียน เมย์ เดวีส์
ไม่มีข้อมูล — ค.ศ. 1940 : นางสาวลิเลียน เมย์ เดวีส์
ค.ศ. 1940 — ค.ศ. 1945 : นางอีวาน เคร็ก
ค.ศ. 1945 — 7 ธันวาคม ค.ศ. 1976 : นางลิเลียน เมย์ เคร็ก
7 ธันวาคม ค.ศ. 1976 — 10 มีนาคม ค.ศ. 2013 : เจ้าหญิงลิเลียนแห่งสวีเดน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เดนมาร์ก :  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งช้าง
ไอซ์แลนด์ :  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งเหยี่ยว (26 ตุลาคม ค.ศ. 1981)
สวีเดน : เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวเหนือ (1976)
สวีเดน : เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟิม
สวีเดน : เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระราชวงศ์ประจำรัชกาลกษัตริย์คาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน (1976)
สวีเดน :  เหรียญกาญจนาภิเษกกษัตริย์คาร์ลที่ 16 กุสตาฟ (30 เมษายน ค.ศ. 1996)
เยอรมัน : เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์แห่งสหพันธรัฐเยอรมนี
นอร์เวย์ :  เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เซนต์โอลาฟแห่งราชวงศ์นอร์เวย์ (1992)
ลัตเวีย : เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์ดาวสามดวง ชั้นที่ 2
ลิทัวเนีย : เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์แกรนด์ดยุกเจดีมินัสแห่งลิทัวเนีย (21 พฤศจิกายน 1995)
จอร์แดน : เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาราแห่งจอร์แดน (2003)
ญี่ปุ่น :  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ (2000)
โปรตุเกส : เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์
สเปน : เครื่องราชอิสริยาภรณ์อีซาเบลลาชาวคาทอลิก (15ตุลาคม ค.ศ. 1979)
เอสโตเนีย : เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เทร์รามาเรียนา ชั้นที่ 1 (11 กันยายน ค.ศ. 1995)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
The Royal Court of Sweden: Princess Lilian, Duchess of Halland เก็บถาวร 2010-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งสวีเดนจากการเสกสมรส |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระสุนิสาของพระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน
รุ่นที่ 1:  Catherine Jagiellon  Countess Palatine Maria of Simmern  Princess Christina of Holstein-Gottorp 
รุ่นที่ 2:  Archduchess Anna of Austria  Princess Maria Elizabeth** 
รุ่นที่ 3:  ไม่มี 
รุ่นที่ 4:  ไม่มี 
รุ่นที่ 5:  ไม่มี 
รุ่นที่ 6:  เจ้าหญิงหลุยเซอ อูลริเคอแห่งปรัสเซีย 
รุ่นที่ 7:  เจ้าหญิงโซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์  Princess Hedvig Elisabeth Charlotte of Holstein-Gottorp 
รุ่นที่ 8:  เดซีเร คลารี* 
รุ่นที่ 9:  เจ้าหญิงลูอีส เอมิลีแห่งบาเดิน  Princess Josephine, Duchess of Galliera* 
รุ่นที่ 10:  เจ้าหญิงลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์*  เจ้าหญิงโซเฟียแห่งนัสเซา*  เจ้าหญิงเทเรซาแห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค* 
รุ่นที่ 11:  เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน*  เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก*  เอ็บบา เฮนเรียตตา มูนิก อัฟ ฟูลกิล*** 
รุ่นที่ 12:  เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต  เลดี ลูอีส เมานต์แบ็ตเทน  Grand Duchess Maria Pavlovna of Russia 
รุ่นที่ 13:  เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  ลิลเลียน เมย์ เดวีส์ 
รุ่นที่ 14:  ไม่มี 
รุ่นที่ 15:  โซเฟีย เฮลล์ควิสต์ 
*ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งนอร์เวย์จากการสมรสด้วย **ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสวีเดนโดยกำเนิดด้วย ***ทรงพระอิสริยยศ "เจ้าหญิงเบอร์นาดอตต์" แทน "เจ้าหญิงแห่งสวีเดน"
เจ้าชายเบร์ติล และเจ้าหญิงลิเลียนที่ซึ่งในขณะนั้นพระองค์ยังมิได้หย่าขาดจากอดีตพระสวามี
วิลลาโซลบักเคินในสต็อกโฮล์ม ที่ประทับของพระองค์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 2013
ลิงซ์แคนาดา

| ลิงซ์แคนาดา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ Carnivora
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย Feliformia
วงศ์:: เสือและแมว Felidae
วงศ์ย่อย:: แมว Felinae
สกุล:: Lynx Lynx Kerr, 1792
สปีชีส์:: Lynx canadensis
ชื่อทวินาม
Lynx canadensis Kerr, 1792

ชนิดย่อย
 ดูข้อความ

การกระจายพันธุ์ของลิงซ์แคนาดา (2016)
ชื่อพ้อง
  รายการ Felis borealis Thunberg, 1798  F. cervaria Temminck, 1824  F. isabellina Blyth, 1847  F. kattlo Schrank, 1798  F. lupulinus Thunberg, 1825  F. lyncula Nilsson, 1820  F. lynx Linnaeus, 1758  F. pardina Temminck, 1824  F. virgata Nilsson, 1829  F. vulpinus Thunberg, 1825  Lynx cervaria Fitzinger, 1870  L. pardella Miller, 1907  L. sardinae Mola, 1908  L. vulgaris Kerr, 1792  
ลิงซ์แคนาดา (อังกฤษ: Canada lynx, Canadian lynx) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Felidae เป็นญาติใกล้ชิดกับลิงซ์ยุโรป มีขนหนาสีเงิน-น้ำตาล มีแผงขนที่หน้าและกระจุกขนที่หู มีขนาดพอๆ กับลิงซ์ชนิดอื่นในสกุล มีขนาดเป็นสองเท่าของแมวบ้าน  พบในประเทศแคนาดาและรัฐอะแลสกา รวมทั้งบางส่วนทางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา
อนุกรมวิธาน

ชื่อวิทยาศาสตร์ Felis lynx canadensis เสนอโดยรอเบิร์ต เคอร์ใน ค.ศ. 1792 ซึ่งอธิบายถึงลิงซ์จากแคนาดา ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการระบุถึงตัวอย่างชนิดลิงซ์บางส่วน:
Lynx subsolanus เสนอโดยเอาต์แรม แบงส์ใน ค.ศ. 1897 จากหนังและกะโหลกที่เก็บใกล้ Codroy นิวฟันด์แลนด์
Lynx canadensis mollipilosus เสนอโดยวิตเมอร์ สโตนใน ค.ศ. 1900 เขาอธิบายกะโหลกและหนังสีน้ำตาลเข้มของลิงซ์เพศผู้ที่ถูกฆ่าใกล้เวนไรต์ รัฐอะแลสกา
การจัดตั้งลิงซ์แคนาดาในสกุล Lynx ได้รับการสนับสนุนจากเจอร์ริต มิลเลอร์ใน ค.ศ. 1912 ก่อนหน้าต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 นักวิทยาศาสตร์มีความเห็นต่างกันว่าสัตว์ชนิดนี้ควรเป็นสกุลย่อยของ Felis หรือวงศ์ย่อยของตนเอง บางคนถึงขั้นสงสัยว่าลิงซ์แคนาดาควรเป็นชนิดต่างหากหรือไม่ วอลเลซ คริสโตเฟอร์ วอเซินคราฟต์จำแนกลิงซ์แคนาดาใน ค.ศ. 2005 เป็นชนิดที่รับรองของ Lynx ร่วมกับบอบแคต (L. rufus) ลิงซ์ยูเรเชีย (L. lynx) และลิงซ์ไอบีเรีย (L. pardinus)
วอเซินคราฟต์ให้การรับรองชนิดย่อยของลิงซ์แคนาดา 3 ชนิด:
L. c. canadensis ในแคนาดาแผ่นดินใหญ่
L. c. subsolanus ในนิวฟันด์แลนด์
L. c. mollipilosus ในรัฐอะแลสกา
แหล่งข้อมูลอื่น

Canada lynx เก็บถาวร 2018-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
U.S. Fish & Wildlife "Species Profile" and lynx article index (archived 1 January 2009)
Canada lynx research at the University of Minnesota Duluth(archived 3 July 2018)
What Drives the 10-year Cycle of Snowshoe Hares?[ลิงก์เสีย]
Medicine Bow National Forest (A Habitat of the Canada Lynx) (archived 14 July 2010)
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q146457  Wikispecies: Lynx canadensis  ADW: Lynx_canadensis  BOLD: 12522  EoL: 328604  EPPO: LYNXCA  Fossilworks: 47819  GBIF: 2435263  iNaturalist: 41974  IRMNG: 10201330  ITIS: 180585  IUCN: 12518  MSW: 14000152  NCBI: 61383  Species+: 7928 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
เทลส์ออฟเบอร์เซเรีย

| เทลส์ออฟเบอร์เซเรีย |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: บันไดนัมโคสตูดิโอส์
ผู้จัดจำหน่าย: บันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์
กำกับ: Yoshimasa Tanaka
อำนวยการผลิต: Yasuhiro Fukaya
ออกแบบ: Tatsuro Udo
ศิลปิน:   Mutsumi Inomata  Kōsuke Fujishima  Minoru Iwamoto  Daigo Okumura 
เขียนบท: Naoki Yamamoto
แต่งเพลง: Motoi Sakuraba
ชุด: เทลส์
เครื่องเล่น:   เพลย์สเตชัน 3  เพลย์สเตชัน 4  ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ 
วางจำหน่าย: เพลย์สเตชัน 3JP: 18 สิงหาคม 2016เพลย์สเตชัน 4JP: 18 สิงหาคม 2016NA: 24 มกราคม 2017 EU: 27 มกราคม 2017ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ทั่วโลก: 27 มกราคม 2017
แนว: แอ็กชันเล่นตามบทบาท, เล่นตามบทบาทแบบญี่ปุ่น
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
เทลส์ออฟเบอร์เซเรีย (ญี่ปุ่น: テイルズ オブ ベルセリア; โรมาจิ: Teiruzu Obu Beruseria) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาทสไตล์ญี่ปุ่น พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 เพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เป็นเกมภาคหลักลำดับที่สิบหกในซีรีส์ เทลส์ และเป็นเกมภาคก่อนเกม เทลส์ออฟเซสทิเรีย ตัวเกมวางจำหน่ายในญี่ปุ่นสำหรับเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชัน 4 ในช่วงกลางเดือนสิงหาคม 2016 และวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับเพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในปลายเดือนมกราคม 2017 ตัวเกมมีการดัดแปลงมังงะซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนรายเดือนของ Ichijinsha ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2016
โปเกมอน เรด และ กรีน

| โปเกมอน เรด และ กรีน |
| --- | --- |
ภาพหน้ากล่องเกมโปเกมอนในโซนประเทศอเมริกา เวอร์ชันเรด แสดงภาพโปเกมอน ลิซาร์ดอน ภาพหน้ากล่อง โปเกมอนภาคบลู แสดงโปเกมอน คาเม็กซ์
ผู้พัฒนา: เกมฟรีก
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: ซาโตชิ ทาจิริ
อำนวยการผลิต: ชิเงรุ มิยาโมโตะ ทาเคชิ คาวางูจิ สึเนคาซุ อิชิฮาระ
ออกแบบ: ซาโตชิ ทาจิริ 
ศิลปิน: เค็น ซูงิโมริ
เขียนบท: ซาโตชิ ทาจิริ เรียวซูเกะ ทานิงูจิ ฟูมิฮิโระ โนโนมูระ ฮิโรยูกิ จินไน
แต่งเพลง: จุนอิจิ มาสึดะ
ชุด: โปเกมอน
เครื่องเล่น: เกมบอย
วางจำหน่าย: เรดและกรีนJP: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996บลู (ฉบับญี่ปุ่น)JP: 15 ตุลาคม ค.ศ. 1996 (โคโรโคโรคอมมิค) JP: 10 ตุลาคม ค.ศ. 1999 (ขายปลีก) เรดและบลูNA: 28 กันยายน ค.ศ. 1998 AUS: 23 ตุลาคม ค.ศ. 1998 EU: 5 ตุลาคม ค.ศ. 1999
แนว: วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, ผู้เล่นหลายคน
โปเกมอน เรด และ กรีน เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทพัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีกและจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นเกมบอย เกมโปเกมอนภาคนี้เป็นรุ่นที่หนึ่งของซีรีส์โปเกมอน ออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 ในประเทศญี่ปุ่น โดยถูกแบ่งวางจำหน่ายทั้ง 2 เวอร์ชันประกอบไปด้วย พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีแดง และ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีเขียว ต่อมาได้เพิ่มเวอร์ชันเพิ่มเติมได้แก่ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีน้ำเงิน และ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ พิคาชู
ต่อมาได้นำเกมนี้มากลับมาทำใหม่ในชื่อว่า โปเกมอน ไฟร์เรด และ ลีฟกรีน บนเครื่องเกมบอยอัดวานซ์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2004
นอกจากนี้ได้ถูกวางจำหน่ายในรูปแบบเวอร์ชวลคอนโซลบนเครื่องนินเท็นโด 3ดีเอส เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
ประวัติ

พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีแดง และ สีเขียว เป็นวิดีโอเกมชุดแรกของโปเกมอน โดยหน้าปกของกล่องเกมเป็นรูป ลิซาร์ดอน (สีแดง) และ ฟุชิกิบานะ (สีเขียว)
ผู้เล่นได้ควบคุมตัวละครหลักจากมุมมองด้านบนและพาเขาท่องภูมิภาคคันโตในภารกิจเพื่อเป็นสุดยอดนักต่อสู้โปเกมอน เป้าหมายของเกมคือการเป็นแชมเปียนของโปเกมอนลีกโดยเอาชนะหัวหน้ายิม 8 คน และโปเกมอนเทรนเนอร์ยอดเยี่ยม 4 คนในภูมิภาค หรือเรียกว่า "จตุรเทพทั้งสี่" (Elite Four) อีกเป้าหมายหนึ่งของเกมคือเติมเต็มสมุดภาพโปเกมอนหรือโปเกเดกซ์ (Pokédex) สารานุกรมภายในเกมให้สมบูรณ์ โดยครอบครองโปเกมอนให้ครบ 150 ตัว ทีมร็อกเก็ตเป็นกองกำลังปฏิปักษ์ เช่นเดียวกับคู่แข่งวัยเด็กของตัวละครผู้เล่นด้วย ทั้งนี้เวอร์ชัน สีแดง และ สีเขียว มีอุปกรณ์เสริมคือสายเกมลิงก์เคเบิล สำหรับเชื่อมต่อเครื่องเกมบอยสองเครื่องและสามารถแลกเปลี่ยนโปเกมอนหรือต่อสู้ระหว่างกันได้ เกมทั้งสองภาคเป็นอิสระจากกันแต่มีเนื้อเรื่องเหมือนกัน และขณะที่ผู้เล่นสามารถเล่นแยกกันได้ ผู้เล่นจำเป็นต้องแลกเปลี่ยนโปเกมอนกันเพื่อครอบครองให้ได้ครบ 150 ตัว โปเกมอนตัวที่ 151 (มิว) จะได้มาผ่านความผิดพลาดหรือกลิตช์ (glitch) ในเกมหรือการจำหน่ายอย่างเป็นทางการจากนินเท็นโด
ต่อมาในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการวางจำหน่ายนอกประเทศทั้งอเมริกาเหนือ ยุโรป และออสเตรเลีย โดยใช้ชื่อว่า โปเกมอน เรดเวอร์ชัน และ บลูเวอร์ชัน (อังกฤษ: Pokémon Red Version and Blue Version) โดยเอนจินภาพกราฟิกอ้างอิงมาจาก พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีน้ำเงิน ของประเทศญี่ปุ่น
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ได้รับการตอบรับที่ดี นักวิจารณ์ยกย่องทางเลือกในการเล่นหลายคน โดยเฉพาะแนวคิดการแลกเปลี่ยนโปเกมอน เกมได้คะแนน 89% จากเว็บไซต์เกมแรงกิงส์ และติดอันดับหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดเป็นเวลาอย่างน้อย 4 ปีในรายชื่อเกม 100 เกมยอดเยี่ยมตลอดกาลของไอจีเอ็น การจำหน่ายเกมนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แฟรนไชส์ทำยอดขายได้หลายพันล้านดอลลาร์ ขายรวมกันได้หลายล้านหน่วยทั่วโลก ใน ค.ศ. 2009 เกมเคยถูกบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ หัวข้อ "เกม RPG สำหรับเกมบอยที่ขายดีที่สุด" และ "เกม RPG ที่ขายดีที่สุดตลอดกาล"
ระบบเกม

บทความหลัก: ระบบเกมโปเกมอน
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ แสดงภาพในมุมมองบุคคลที่สาม เหนือศีรษะ และประกอบด้วยหน้าจอพื้นฐานสามหน้าจอ ได้แก่ โลกของเกม (Overworld) ที่ผู้เล่นใช้นำทางตัวละครหลัก ฉากต่อสู้แบบมองข้าง และหน้าจอเมนู ซึ่งผู้เล่นใช้ปรับแต่งค่าให้โปเกมอน ไอเทม หรือการตั้งค่าของระบบเกม
ผู้เล่นสามารถใช้โปเกมอนต่อสู้กับโปเกมอนของคนอื่น เมื่อผู้เล่นเผชิญหน้ากับโปเกมอนป่าหรือได้รับคำท้าจากเทรนเนอร์ หน้าจอจะสลับไปเป็นฉากต่อสู้แบบผลัดกันโจมตี (Turn-based) ที่แสดงโปเกมอนที่ใช้ต่อสู้ ระหว่างต่อสู้ ผู้เล่นอาจเลือกท่าโจมตีให้โปเกมอนหนึ่งในสี่ท่า ใช้ไอเทม สลับเปลี่ยนโปเกมอนเป็นตัวอื่น หรือพยายามหนี โปเกมอนมีค่าฮิตพอยต์ (HP) เมื่อค่าฮิตพอยต์ของโปเกมอนลดลงเหลือศูนย์ มันจะหมดสติและไม่สามารถต่อสู้ได้จนกว่ามันจะฟื้น เมื่อโปเกมอนของศัตรูหมดสติ โปเกมอนของผู้เล่นที่ได้เข้าฉากต่อสู้จะได้รับค่าประสบการณ์ (EXP) หลังสะสมค่าประสบการณ์ได้มากพอ โปเกมอนจะขึ้นเลเวลใหม่ เลเวลของโปเกมอนจะควบคุมคุณสมบัติทางกายภาพของโปเกมอน เช่น ค่าสถิติในการต่อสู้ และท่าโจมตี หากถึงเลเวลที่กำหนด โปเกมอนอาจพัฒนาร่าง วิวัฒนาการของโปเกมอนนี้จะกระทบค่าสถิติและเลเวลที่โปเกมอนจะเรียนรู้ท่าใหม่ (เลเวลสูงจะได้รับค่าสถิติต่อเลเวลเพิ่มมากขึ้น แต่พวกมันอาจไม่ได้เรียนท่าใหม่ได้เร็ว หากเทียบกับเลเวลต่ำ ๆ)
การจับโปเกมอนการจับโปเกมอนเป็นอีกสิ่งสำคัญในการเล่นเกม ระหว่างต่อสู้กับโปเกมอนป่า ผู้เล่นอาจโยนมอนสเตอร์บอลที่โปเกมอน ถ้าจับโปเกมอนสำเร็จ โปเกมอนจะกลายเป็นของผู้เล่น ปัจจัยความสำเร็จในการจับสำเร็จ ได้แก่ ค่าฮิตพอยต์ของโปเกมอนเป้าหมาย และชนิดของมอนสเตอร์บอลที่ใช้ ยิ่งโปเกมอนเป้าหมายมีฮิตพอยต์น้อยลงและมอนสเตอร์บอลที่มีโอกาสจับได้ ยิ่งมีอัตราสำเร็จสูง เป้าหมายสูงสุดของเกมคือการเติมเต็มโปเกเดกซ์ (Pokédex) สารานุกรมโปเกมอนแบบเบ็ดเสร็จ โดยการจับ พัฒนาร่าง และแลกเปลี่ยนโปเกมอนครบ 151 สายพันธุ์
นอกจากนี้ยังให้ผู้เล่นแลกเปลี่ยนโปเกมอนระหว่างตลับรอมสองตลับได้ผ่านสายเชื่อมเกมลิงก์เคเบิล การแลกเปลี่ยนด้วยวิธีนี้จำเป็นต้องทำเพื่อให้สมุดภาพโปเกมอนครบสมบูรณ์ เนื่องจากโปเกมอนบางตัวจะพัฒนาร่างต่อเมื่อถูกแลกเปลี่ยน และเกมแต่ละเวอร์ชันจะมีโปเกมอนที่หาไม่ได้ในอีกเวอร์ชันหนึ่ง สายลิงก์เคเบิลทำให้ผู้เล่นสามารถต่อสู้กับโปเกมอนของผู้เล่นอีกคนได้ด้วย เมื่อเล่นภาคเรดและบลูบนเกมบอยอัดวานซ์ หรือเอสพี เกมไม่รองรับสายเชื่อมมาตรฐาน GBA/SP ผู้เล่นต้องใช้สายเชื่อมนินเท็นโดยูนิเวอร์ซัลเกมลิงก์เคเบิลแทน ยิ่งกว่านั้น เกมภาคภาษาอังกฤษจะเข้ากันไม่ได้กับภาคภาษาญี่ปุ่น และการแลกเปลี่ยนระหว่างกันจะทำให้ไฟล์เซฟเกมมีปัญหา เนื่องจากเกมทั้งสองภาษาใช้ภาษาต่างกันและชุดอักขระคนละชุดกัน
ทั้งนี้ตัวเกมสามารถแลกเปลี่ยนกับโปเกมอนเวอร์ชันเดียวกันได้ทั้งสีแดง, สีเขียว, สีน้ำเงิน, พิคาชู และสามารถแลกเปลี่ยนกับเกมโปเกมอนเจเนอเรชันที่สอง โปเกมอน โกลด์ ซิลเวอร์ และคริสตัล ได้ อย่างไรก็ตาม มีข้อจำกัด เช่น เกมจะไม่สามารถเชื่อมกันได้หากผู้เล่นคนใดคนหนึ่งมีโปเกมอนหรือท่าโจมตีที่เริ่มมีในเจเนอเรชันที่สอง ใน โปเกมอนสเตเดียม และ โปเกมอนสเตเดียม 2 ของเครื่องนินเท็นโด 64 สามารถใช้ข้อมูล เช่น โปเกมอนและไอเทมจากโปเกมอนเวอร์ชันหลักได้ผ่านอุปกรณ์ทรานสเฟอร์แพ็ก (Transfer Pak) แต่ว่าเกมเวอร์ชันแรกไม่สามารถเข้ากันได้กับเกมโปเกมอนตั้งแต่รุ่น "แอดวานซ์เจเนอเรชัน" ของเครื่องเกมบอยอัดวานซ์ หรือเกมคิวบ์ เป็นต้นไป
โครงเรื่อง > ฉากท้องเรื่อง

ฉากท้องเรื่องในเกมโปเกมอน เรดและบลูคือภูมิภาคคันโต การออกแบบคันโตได้แรงบันดาลใจมาจากภูมิภาคคันโตที่ตั้งอยู่ในประเทศญี่ปุ่น เป็นภูมิภาคโดดเด่นกว่าเกมหลายภาคต่อมา เนื่องจากเป็นที่อยู่ของโปเกมอน 151 สายพันธุ์ รวมถึงมีเมืองและนครที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ และเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างสถานที่หนึ่งไปอีกสถานที่หนึ่ง บางบริเวณจะเข้าได้เฉพาะเมื่อผู้เล่นเรียนรู้ความสามารถพิเศษหรือได้รับไอเทมพิเศษ บริเวณที่ผู้เล่นสามารถจับโปเกมอนได้มีตั้งแต่ถ้ำไปจนถึงทะเล ซึ่งชนิดของโปเกมอนที่จับได้จะแตกต่างกันไป ตัวอย่างเช่น เมโนคุราเงะ (Tentacool) จะจับได้โดยวิธีการตกปลาหรือเมื่อผู้เล่นอยู่บนผิวน้ำ ขณะที่ซูแบต (Zubat) จะจับได้เฉพาะในถ้ำ
โครงเรื่อง > เนื้อเรื่อง

หลังจากเสี่ยงเดินทางเข้าไปในกอหญ้าสูงคนเดียว มีเสียงเสียงหนึ่งเตือนผู้เล่นให้หยุด ซึ่งเผยว่าเป็นศาสตราจารย์ออคิดส์ หรือโอ๊ก (Professor Oak) นักวิจัยโปเกมอนชื่อดัง ศาสตราจารย์ออคิดส์อธิบายผู้เล่นว่าโปเกมอนป่าอาจอาศัยอยู่ในกอหญ้านั้น และหากเผชิญหน้าโปเกมอนตามลำพังอาจเป็นอันตราย เขาพาผู้เล่นไปที่ห้องปฏิบัติการ และเขาได้พบกับหลานชายของศาสตราจารย์ ซึ่งจะเป็นคู่แข่งของผู้เล่น ผู้เล่นและคู่แข่งจะได้เลือกโปเกมอนเริ่มต้นที่จะเดินทางไปกับเขา ได้แก่ ฟุชิงิดาเนะ เซนิกาเมะ และฮิโตคาเงะ หลานชายของศาสตราจารย์จะเลือกโปเกมอนที่ได้เปรียบกว่าโปเกมอนของผู้เล่นเสมอ จากนั้นเขาจะท้าสู้กับผู้เล่นหลังได้รับโปเกมอนใหม่ และจะต่อสู้อีก ณ จุดที่กำหนดไว้ตลอดเกม
ขณะเยี่ยมเมืองต่าง ๆ ในภูมิภาค ผู้เล่นจะได้พบกับสถานที่พิเศษเรียกว่า ยิม ภายในอาคารเหล่านั้นจะมีหัวหน้ายิม ซึ่งผู้เล่นจะต้องเอาชนะแต่ละคนเพื่อให้ได้เข็มกลัดครบแปดอัน เมื่อสะสมเข็มกลัดครบแล้ว ผู้เล่นจะได้รับอนุญาตให้เข้าโปเกมอนลีกที่มีโปเกมอนเทรนเนอร์ที่ดีที่สุดในภูมิภาค ผู้เล่นจะได้ต่อสู้กับสี่จตุรเทพ (Elite Four) และแชมเปียนคนใหม่คือ คู่แข่งของผู้เล่น ตลอดทั้งเกม ผู้เล่นยังได้ต่อสู้กับกองกำลังของแก๊งร็อกเก็ต องค์กรอาชญากรรมที่ใช้โปเกมอนในทางที่ผิด พวกเขาคิดแผนขโมยโปเกมอนหายาก และผู้เล่นจะต้องขัดขวางให้ได้
ดนตรี

จุนอิจิ มาสึดะ แต่งดนตรีประกอบที่บ้านของตน ด้วยคอมพิวเตอร์รุ่นคอมโมดอร์ อามิกา ที่มีเพลย์แบ็กแบบการกล้ำรหัสของพัลส์ และแปลงเข้ากับเกมบอยด้วยโปรแกรมที่เขาเขียนเอง
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีน้ำเงิน

พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีน้ำเงิน (ญี่ปุ่น: ポケットモンスター青; โรมาจิ: Poketto Monsutā Ao) เป็นเกมเวอร์ชันที่ 3 ของโปเกมอน ในครั้งแรกนั้นได้ถูกวางจำหน่ายผ่านการสั่งซื้อทางจดหมาย เฉพาะสมาชิกของ โคโรโคโรคอมมิค ในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1996 ภายหลังได้วางจำหน่ายทั่วไป เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1999 ตัวเกมได้รับการปรับปรุงทั้งงานศิลป์ในเกม และบทสนทนาใหม่ โค้ด บทของเกม และงานศิลป์ของภาคนี้เคยใช้เมื่อครั้งจำหน่ายเวอร์ชันสีแดงและสีเขียว โดยปกเกมของเวอร์ชันนี้คือ คาเม็กซ์ ทั้งนี้เวอร์ชันสีน้ำเงินมีโปเกมอนทั้งหมดยกเว้นโปเกมอนที่พบในเวอร์ชันสีแดง และ สีเขียวจำนวนหนึ่ง ทำให้โปเกมอนบางตัวพบได้เฉพาะในภาคดั้งเดิมเท่านั้น
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ พิคาชู

| พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ พิคาชู |
| --- | --- |
ปกเกมพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ พิคาชู ในโซนอเมริกาเหนือ แสดงภาพโปเกมอนพิคาชู
ผู้พัฒนา: เกมฟรีก
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: ซาโตชิ ทาจิริ
อำนวยการผลิต: ชิเงรุ มิยาโมโตะ ทาเกฮิโระ อิซุซิ ทาเคชิ คาวากุจิ สึเนคาซึ อิชิฮาระ
ออกแบบ: ซาโตชิ ทาจิริ 
ศิลปิน: เค็น ซุงิโมริ
เขียนบท: ซาโตชิ ทาจิริ โทชิโนบุ มัตสึมิยะ
แต่งเพลง: จุนอิจิ มาสึดะ
ชุด: โปเกมอน
เครื่องเล่น: เกมบอย เกมบอยคัลเลอร์ 
วางจำหน่าย: JP: 12 กันยายน ค.ศ. 1998 AUS: 3 กันยายน ค.ศ. 1999 NA: 19 ตุลาคม ค.ศ. 1999 EU: 16 มิถุนายน ค.ศ. 2000
แนว: วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, ผู้เล่นหลายคน
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ พิคาชู (ญี่ปุ่น: ポケットモンスター ピカチュウ; โรมาจิ: Poketto Monsutā Pikachū) หรือ โปเกมอน เยลโลว์ สเปเชียลพิคาชูอีดิชัน (Pokémon Yellow: Special Pikachu Edition) เป็นเกมเวอร์ชันที่ 4 ของโปเกมอน โดยได้ปรับปรุงของเกมเวอร์ชันสีแดง, สีเขียว และ สีน้ำเงิน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1998 ในประเทศญี่ปุ่น บนแพล็ตฟอร์มเกมบอยและวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือและยุโรปเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1999 และ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2000 ตามลำดับ โดยในเวอร์ชันอเมริกาเหนือและยุโรปถูกวางจำหน่ายในรูปแบบแพล็ตฟอร์มเกมบอยคัลเลอร์ ด้านตัวเกมถูกออกแบบให้อ้างอิงจากพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ โดยตัวละครผู้เล่นได้รับพิคาชูเป็นโปเกมอนตัวเริ่มต้นของเกมพร้อมทั้งได้โปเกมอนเริ่มต้นทั้ง 3 ตัวอย่าง ฟุชิกิดาเนะ, ฮิโตคาเงะ และ เซนิกาเมะ ตามลำดับเนื้อหา และตัวละครคู่แข่งจะเริ่มต้นด้วยอีวุย รวมทั้งมีตัวละครที่ปรากฏในอนิเมะ เช่น แก๊งร็อกเก็ตทั้ง 3 ซึ่งมี มุซาชิ ,โคจิโร่ และเนียซ ปรากฏตัว เป็นต้น และมีโปเกมอนบางตัวที่ไม่สามารถหาหรือพัฒนาร่างได้ในเวอร์ชันทั้ง 3 เวอร์ชันอีกด้วย
เวอร์ชวลคอนโซล

เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 นินเท็นโดประกาศในการนำเสนอนินเท็นโดไดเรกต์ว่าเกมโปเกมอนรุ่นเก่าได้วางจำหน่ายในบริการเวอร์ชวลคอนโซล (Virtual Console) ของนินเท็นโด 3ดีเอส เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 เนื่องในโอกาสฉลองครบรอบ 20 ปีที่วางจำหน่ายเกมในญี่ปุ่น โดยเกมดังกล่าวเป็นเกมแรกในเวอร์ชวลคอนโซลที่จำลองการทำงานของสายเกมลิงก์เคเบิลให้สามารถแลกเปลี่ยนและต่อสู้กันระหว่างเกมได้ แต่ละภูมิภาคจะได้รับเกมเฉพาะภาคที่เคยวางจำหน่ายในภูมิภาคนั้นเท่านั้น อย่างเช่น เวอร์ชันกรีน วางจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น เกมรุ่นนี้สามารถย้ายโปเกมอนไปยังเกมหลักตั้งแต่ โปเกมอน ซัน และ มูน ผ่านทางโปรแกรมประยุกต์ โปเกมอนแบงค์ได้ด้วย
นอกจากนี้ยังมีสินค้าพิเศษที่พ่วงกับนินเทนโด 2ดีเอส กับแต่ละคอนโซลที่มีสีตามชื่อเวอร์ชัน วางจำหน่ายในญี่ปุ่น ยุโรป และออสเตรเลียเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 และในอเมริกาเหนือมีเครื่องนิวนินเท็นโด 3ดีเอส ตัวเครื่องเป็นลายเดียวกับภาพกล่องเกมเวอร์ชัน เรด และ บลู
ก่อนวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2016 ยอดขายรวมของเกมภาคที่จำหน่ายใหม่อีกครั้งรวมกันแตะ 1.5 ล้านก็อปปี้ ในจำนวนนี้มากกว่าครึ่งหนึ่งขายได้ในอเมริกาเหนือ
ในรูปแบบอื่น

โปเกมอน ออริจินส์ – อนิเมะทางโทรทัศน์ตอนพิเศษ ที่อิงจากเกมต้นฉบับ
แหล่งข้อมูลอื่น

พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ส เรด และ กรีน – นินเท็นโด (ญี่ปุ่น)
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ส บลู – นินเท็นโด (ญี่ปุ่น)
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ส เยลโลว์ – นินเท็นโด (ญี่ปุ่น)
ฟุชิงิดาเนะ เลเวล 5 ของผู้เล่น (ล่าง) ต่อสู้กับฮิโตคาเงะ เลเวล 5 ของคู่แข่ง (บน)
โปเกมอน เรดและบลู  เกิดขึ้นที่ภูมิภาคคันโต สร้างตามแบบภูมิภาคคันโตจริงของประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี

โลโก้ช่องไอทีวี
ไอทีวี เป็นสถานีโทรทัศน์ที่มีรายการต่าง ๆ มากมาย รวมไปถึงละครที่มีมากมายหลายเรื่องและหลายช่วงเวลา โดยส่วนใหญ่จะเป็นละครจากต่างประเทศ แต่ทางสถานีก็ได้มีนโยบายที่จะผลิตละครไทยออกมาภายใต้ชื่อโครงการ ละครไทยไอทีวี  โดยเริ่มโครงการมาตั้งแต่ปี 2544 และยังได้มีการจัดตั้งทีมงานดูแลและส่งเสริมการออกอากาศละครทางสถานีฯในชื่อทีมงานละครไทย ไอทีวี จนกระทั่งถึงเมื่อต้นปี 2551(ยุคของ สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี) นอกจากนี้ตั้งแต่ปี 2546 ยังได้เพิ่มช่วง ละครเด็ด11โมง  โดยเป็นการนำละครที่เคยออกอากาศไปแล้วนำกลับมาออกอากาศใหม่อีกครั้ง
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ตั้งแต่ปี 2544 ถึงปี 2551 (ยุคทีไอทีวี)
ปี 2544 > วันจันทร์ - วันอังคาร เวลา 21.30 - 22.30 น.

| ชื่อเรื่อง | วันออกอากาศ | นักแสดงนำ | ผลิตโดย |
| --- | --- | --- | --- |
| ผู้พิชิตมัจจุราช | 15 มกราคม 2544 - เมษายน 2544 | บิลลี่ โอแกน ทัศนพรรณ สิริสุขะ ตระการ พันธุมเลิศรุจี โอลิเวอร์ พูพาร์ท ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์ |  |
| ส่วย!!! สะท้านแผ่นดิน | เมษายน 2544 - 10 กรกฎาคม 2544 | จรัญ งามดี อดิเทพ ชดช้อย กมลชนก เวโรจน์ อุบลวรรณ บุญรอด | บริษัท อินดิโก้ เอส จำกัด |
| อมตะ | 16 กรกฎาคม 2544 - 9 ตุลาคม 2544 | ดอน ธีระธาดา ซาร่า มาลากุล เลน ชนิกา สุจริตกุล ชาติชาย งามสรรพ์ สวรส ศรีประทุม | บริษัท ดราม่า เทเลวิชั่น จำกัด |
| หน้าต่างบานแรก | 15 ตุลาคม 2544 - 8 มกราคม 2545 | นันทศัย พิศลยบุตร เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ ศุภักษร ไชยมงคล ธัญญา โสภณ สันติสุข พรหมศิริ | บริษัท ทูแฮนส์ จำกัด |