stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ
พระราชประวัติเบื้องต้น

พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1901 ณ กรุงเอเธนส์, ราชอาณาจักรเฮเลนิก พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน พระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1 กับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย พระองค์ทรงเป็นผู้สืบสายเลือดโดยตรงลำดับที่ 5 ของราชวงศ์อิมพีเรียลกรีก (จักรวรรดิไบแซนไทน์) พระองค์ทรงเข้ารับการฝึกในราชนาวีกรีซ
โดยระหว่างปี ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1920 พระองค์ต้องทรงออกนอกประเทศและลี้ภัยอยู่ในต่างแดนกับพระราชบิดา ครั้งที่สองระหว่าง ค.ศ. 1923 ถึง ค.ศ. 1935 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1946 ครั้งนี้กับพระเชษฐา สมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ที่กรีซอยู่ภายใต้การควบคุมของนาซีเยอรมัน พระองค์ร่วมกับรัฐบาลผลัดถิ่นกรีซทั้งในลอนดอนและไคโร กระจายเสียงผ่านวิทยุไปยังชาวกรีกในกรีซ พระองค์เสด็จนิวัติกลับประเทศกรีซเมื่อปี ค.ศ. 1946 ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ. 1947 ซึ่งต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2 พระเชษฐาที่เสด็จสวรรคตในระหว่างสงครามกลางเมือง
การอภิเษกสมรสและพระราชบุตร

ในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1938 พระองค์อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงฟรีเดอรีเคอแห่งฮันโนเฟอร์ พระญาติองค์แรกเคยถูกถอดออกจากฟรีดริชที่ 3 จักรพรรดิเยอรมัน และ  วิกตอเรีย เจ้าหญิงพระราชกุมารี และพระญาติชั้นที่สองผ่านทางคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ณ กรุงเอเธนส์ และมีโอรสธิดาด้วยกันสามพระองค์ดังนี้
โซเฟีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (พระราชสมภพ: ค.ศ. 1938)
กอนสตันดีโนสที่ 2 พระมหากษัตริย์เฮเลนส์ (พระราชสมภพ: ค.ศ. 1940)
ไอรีน (ประสูติ: ค.ศ. 1942)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.) (ประเทศไทย)
สมเด็จพระราชาธิบดีปัฟโลสในวัยรุ่น
มัสยิดสแตนลีย์

| มัสยิดสแตนลีย์ |
| --- | --- |
赤柱清真寺
มัสยิดสแตนลีย์ตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกันกับเรือนจำ
ศาสนา
ศาสนา: อิสลาม
นิกาย: ซุนนี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: 53 Tung Tau Wan Road, สแตนลีย์ ฮ่องกง ประเทศจีน
ที่ตั้งในเกาะฮ่องกง
พิกัดภูมิศาสตร์: 22°12′54″N 114°13′08″E﻿ / ﻿22.21500°N 114.21889°E﻿ / 22.21500; 114.21889
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
เสร็จสมบูรณ์: 1 มกราคม ค.ศ. 1937
มัสยิดสแตนลีย์ (อังกฤษ: Stanley Mosque; จีน: 赤柱清真寺; พินอิน: Chìzhù Qīngzhēnsì) เป็นมัสยิดในสแตนลีย์ ฮ่องกง ประเทศจีน ถือเป็นมัสยิดที่ 4 ที่สร้างขึ้นในฮ่องกง และตั้งอยู่ในเรือนจำสแตนลีย์
ประวัติ

ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีคนงานมุสลิมประมาณ 400 คนจากปากีสถานและอินเดียทำงานในกรมราชทัณฑ์ฮ่องกง ตอนแรกสำนักงานกลางตั้งอยู่ที่ถนน Arbuthnot คนงานส่วนใหญ่เดินทางไปละหมาดที่มัสยิดญามิอะฮ์ อย่างไรก็ตาม หลังย้ายสำนักงานใหญ่จากถนน Arbuthnot ไปยังเรือนจำสแตนลีย์ที่อยู่ไกลกว่าเดิม จึงมีการเรียกร้องให้สร้างมัสยิดแห่งใหม่รอบบริเวณเรือนจำ เพื่อดูแลสวัสดิการและความต้องการทางศาสนาของเจ้าหน้าที่ชาวมุสลิมในเรือนจำ ดังนั้น มัสยิดสแตนลีย์จึงได้เปิดใช้งานภายในเรือนจำเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1937
คณะกรรมการที่ปรึกษาของสำนักงานโบราณสถานและอนุสรณ์สถานจัดให้มัสยิดนี้เป็นอาคารประวัติศาสตร์ Grade I ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2009
อิหม่ามประจำมัสยิดคือฮาฟิซ อัฟซัล ข่าน เขายังสอนอัลกุรอานและเป็นผู้นำละหมาด เขาเป็นอิหม่ามประจำมัสยิดนี้เป็นเวลากว่า 20 ปี
สถาปัตยกรรม

มัสยิดสีทรายนี้มีหอละหมาดขนาดใหญ่ ระเบียง และลานมัสยิด พื้นที่จอดรถตั้งอยู่หน้ามัสยิด มัสยิดนี้โดยทั่วไปไม่เปิดให้คนทั่วไปเข้าชม เนื่องจากตั้งอยู่ในพื้นที่เรือนจำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Antiquities Advisory Board. Historic Building Appraisal. Stanley Mosque No. 53 Tung Tau Wan Road, Stanley Pictures
ฟุตบอลทีมชาติโบลิเวีย

ฟุตบอลทีมชาติโบลิเวีย (สเปน: Selección de fútbol de Bolivia) หรือรู้จักกันในชื่อ ลาเบร์เด (La Verde) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศโบลิเวีย ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1926 ดำเนินการโดยสหพันธ์ฟุตบอลโบลิเวีย (Federación Boliviana de Fútbol, FBF) และเป็นหนึ่งใน 10 ชาติสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้หรือคอนเมบอล
โบลิเวียเคยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 3 ครั้งในปี 1930, 1950 และ 1994 โดยในครั้งหลังสุด พวกเขาพ่ายแพ้ต่อแชมป์เก่าอย่างเยอรมนีในนัดเปิดสนาม 1–0 โบลิเวียไม่เคยผ่านรอบแรกของฟุตบอลโลกเลย และทำได้เพียงประตูเดียวในรายการแข่งขันนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาชนะเลิศโกปาอาเมริกาหนึ่งสมัยที่จัดขึ้นในประเทศตัวเองเมื่อปี 1963 และจบอันดับรองชนะเลิศในเมื่อปี 1997 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศตัวเองเช่นกัน ในโกปาอาเมริกา 2015 พวกเขาผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศของรายการนี้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1997 หลังจากที่สามารถเอาชนะเอกวาดอร์ไปได้ 3–2 นอกจากนี้ ยังเป็นการชนะคู่แข่งในรายการนี้เป็นครั้งแรกของพวกเขานับตั้งแต่วันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1997 ที่พวกเขาเอาชนะเม็กซิโกในรอบรองชนะเลิศไปได้ 1–0
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Bolivia FIFA profile เก็บถาวร 2018-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
RSSSF archive of most capped players and highest goalscorers
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ |
| --- | --- | --- |
| ฟุตบอลชาย | โคลอมเบีย · ชิลี · บราซิล · โบลิเวีย · ปารากวัย · เปรู · เวเนซุเอลา · อาร์เจนตินา · อุรุกวัย · เอกวาดอร์ |  |
| ฟุตบอลหญิง | โคลอมเบีย · ชิลี · บราซิล · โบลิเวีย · ปารากวัย · เปรู · เวเนซุเอลา · อาร์เจนตินา · อุรุกวัย · เอกวาดอร์ |  |
ทีมชาติโบลิเวียในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1930
ทีมชาติโบลิเวียชุดที่ชนะการแข่งขันโกปาอเมริกา 1963 ซึ่งเป็นครั้งเดียวที่พวกเขาคว้าแชมป์
ผู้เล่นทีมชาติโบลิเวียก่อนการแข่งขันกับเอกวาดอร์ในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาใต้
การกร่อน

การกร่อนของผิวดินจากการทำการเกษตรเข้มข้นในประเทศเยอรมนี
ในทางปฐพีวิทยา การกร่อนคืออาการของกระบวนการที่ทำให้พื้นผิวดิน หิน หลุดออก หรือทำละลายออกจากตำแหน่งใด ๆ ของเปลือกโลก ให้เคลื่อนย้ายไปสู่ตำแหน่งอื่น ๆ  การกร่อนนี้มีสองรูปแบบคือ การกร่อนทางกล และการกร่อนทางเคมี การกร่อนทางกลคือการที่ดินหรือหินแตกแยกย่อยและเคลื่อนย้ายตำแหน่ง  ส่วนการกร่อนทางเคมีคือการที่ดิน หิน หรือแร่ธาตุถูกย้ายตำแหน่งด้วยการละลายในตัวทำละลาย ซึ่งโดยมากคือน้ำ เมื่อละลายแล้วได้รับการพัดพาไปสู่ตำแหน่งใหม่ การกร่อนทั้งสองรูปแบบนี้เป็นผลให้สสารเคลื่อนย้ายตำแหน่งไป ในระดับมิลลิเมตร จนถึงหลายพันกิโลเมตร
การกร่อนตามธรรมชาตินั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยขับดันทางธรรมชาติ ซึ่งทำให้เกิดอัตราและรูปแบบการกร่อนที่แตกต่างกัน เช่นการไหลของน้ำฝน การกร่อนของชั้นหินดินดานในแม่น้ำ การกัดเซาะชายฝั่งโดยคลื่น การกระทบกระแทกโดยธารน้ำแข็ง การกร่อนโดยกระแสลม การไหลของน้ำใต้ดิน หรือการไถล ถล่มของดิน เป็นต้น
นอกจากการกร่อนทางธรรมชาติและ กิจกรรมของมนุษย์ทำให้เกิดการกร่อนด้วยเช่นกัน เช่นการทำการเกษตรอย่างเข้มข้น การทำลายป่าไม้ การสร้างถนน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจากกิจกรรมของมนุษย์
เมาริซิโอ ฟูเนส

เมาริซิโอ ฟูเนส
การ์โลส เมาริซิโอ ฟูเนส การ์ตาเฮนา (สเปน: Carlos Mauricio Funes Cartagena; 18 ตุลาคม ค.ศ. 1959 – 21 มกราคม ค.ศ. 2025) เป็นนักการเมืองชาวเอลซัลวาดอร์ เขาเป็นผู้ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีเอลซัลวาดอร์ ค.ศ. 2009 ในฐานะผู้สมัครฝ่ายซ้ายของพรรคแนวร่วมฟาราบุนโด มาร์ตี เพื่อการปลดปล่อยแห่งชาติ (Frente Farabundo Martí para la Liberación Nacional) และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีระหว่าง ค.ศ. 2009–2014
ประวัติ

ฟูเนสเกิดในซานซัลวาดอร์ เขาสมรสกับ ดร.วังดา ปิกนาดู ผู้ซึ่งมีส่วนร่วมในพรรคแรงงานในประเทศบราซิล พวกเขามีบุตรด้วยกันหนึ่งคนชื่อ กาบริเอล ทั้งนี้ ฟูเนสได้รับประกาศนียบัตรโรงเรียนมัธยม (bachillerato) จากโรงเรียนเอซเตร์นาโดซานโฮเซ และเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยอเมริกากลาง "โฮเซ ซิเมออน กัญญัส" (UCA) แต่ไม่สำเร็จการศึกษา
บิดาของฟูเนสถูกสังหารในช่วงที่เกิดสงครามกลางเมืองเอลซัลวาดอร์ และอาเลฮันโดร ฟูเนส เบลัสโก บุตรคนโตของเขาซึ่งมีอายุ 27 ปี เสียชีวิตจากการถูกโจมตีในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในช่วงที่เขากำลังเรียนการถ่ายภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

MauricioFunes.org - The Official President Mauricio Funes Fansite http://mauriciofunes.org เก็บถาวร 2007-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Campaign Website เก็บถาวร 2009-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
First President from the Left Elected in San Salvador by Katie Kohlstedt, June 6, 2009
El Salvador Rising by Tom Hayden, The Nation, June 15, 2009
El Salvador’s 'Date with History' by Oscar Faria, Workers World, July 2, 2009
เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี

เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี (อังกฤษ: Anne, Princess Royal; 15 สิงหาคม ค.ศ. 1950) หรือพระนามเต็ม แอนน์ เอลิซาเบธ อลิซ หลุยส์ (Anne Elizabeth Alice Louise) เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่สองและเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เมื่อแรกประสูติกาล พระองค์อยู่ในลำดับที่สามแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักรต่อจากเจ้าหญิงเอลิซาเบธ (พระชนนี – พระยศในขณะนั้น) และเจ้าชายชาลส์ (พระยศในขณะนั้น) พระเชษฐา และเคยอยู่ในลำดับที่สองหลังพระชนนีขึ้นเสวยราชสมบัติ แต่ปัจจุบันทรงอยู่ในลำดับที่สิบเจ็ดแห่งการสืบราชสันตติวงศ์
พระองค์เป็นที่รู้จักการประกอบพระกรณียกิจด้านการกุศลและทรงอุปภัมภ์องค์กรต่าง ๆ กว่า 200 แห่ง รวมทั้งยังมีพระอัจฉริยภาพด้านการขี่ม้า พระองค์ได้รับเหรียญเงินสองเหรียญในปี 1975 และเหรียญทองหนึ่งเหรียญในปี 1971 จากการแข่งขันในรายการการแข่งม้าประเภทอีเวนติ้งชิงแชมป์ยุโรป (European Eventing Championships) และเป็นสมาชิกของราชวงศ์แห่งสหราชอาณาจักรพระองค์แรกที่ทรงเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เจ้าหญิงแอนน์ได้รับพระราชทานอิสริยยศเป็น ราชกุมารี ในปี 1987 และเป็นพระราชกุมารีพระองค์ที่เจ็ด และด้วยทรงได้รับพระราชมานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของทั้งอังกฤษและสกอตแลนด์ทำให้ทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในที่ไม่ใช่สมเด็จพระราชินีและเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ที่ได้รับพระราชทานพระเกียรติยศสูงสุดในประวัติศาสตร์
เจ้าหญิงแอนน์เสกสมรสครั้งแรกกับร้อยเอก มาร์ก ฟิลลิปส์ เมื่อ ค.ศ. 1973 และทรงหย่าเมื่อ ค.ศ. 1992 มีพระบุตรสองคนและพระนัดดาห้าคน ต่อมาพระองค์เสกสมรสหนที่สองกับนาวาโท (ปัจจุบันเป็นพลเรือโท) เซอร์ทิโมที ลอเรนซ์ ราชองครักษ์ในสมเด็จพระราชินีนาถ ซึ่งเสกสมรสกันใน ค.ศ. 1992 เดือนเดียวกับที่ทรงหย่ากับอดีตพระสวามี
พระชนม์ชีพในวัยเยาว์

เจ้าหญิงแอนน์ประสูติเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2493 ณ พระตำหนักแคลเรนซ์ ในลอนดอน เป็นพระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระ (สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร) และฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ
แอนน์ทรงรับบับติศมาที่ห้องดนตรีในพระราชวังบักกิงแฮม เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2493 มีพระบิดาและพระมารดาทูนหัวคือ เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า แอนดรูว์ เอลฟินสโตน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เจ้าหญิงแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก
ใน พ.ศ. 2491 ก่อนที่เจ้าชายชาลส์ พระเชษฐาของพระองค์จะเสด็จพระราชสมภพไม่นาน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร มีพระราชโองการให้พระราชโอรสธิดาทุกพระองค์ที่ประสูติจากเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระ จะทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าชายหรือเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่(Great Britain)​และไอร์แลนด์เหนือตั้งแต่แรกประสูติทุกพระองค์
การศึกษา

เจ้าหญิงแอนน์ทรงเริ่มต้นการศึกษาจากชั้นเรียนขนาดเล็กซึ่งเข้ามาถวายพระอักษรที่พระราชวังบักกิงแฮม ใน พ.ศ. 2505 สมเด็จพระราชินีนาถก่อนที่จะเสวยราชย์ย้ายไปประทับที่อื่น แอนน์ทรงรับการศึกษาจากชั้นเรียนส่วนตัวที่ประเทศฝรั่งเศส ในปีถัดมาทรงเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนเบนเดน ซึ่งอยู่ในเมืองเคนต์
ชีวิตส่วนพระองค์

เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 พระเจ้าจอร์จที่ 6 พระอัยกาของเจ้าหญิงแอนน์สวรรคต พระมารดาได้เสด็จขึ้นเสวยราชย์ เจ้าหญิงแอนน์ทรงได้รับเลื่อนพระยศขึ้นเป็นเฮอร์รอยัลไฮเนส แต่เนื่องจากขณะนั้นพระองค์ยังทรงพระเยาว์มาก พระองค์จึงมิได้ตามเสด็จฯ พระมารดาไปในพระราชพิธีราชาภิเษก เจ้าหญิงแอนน์ทรงเริ่มบำเพ็ญพระกรณียกิจเป็นครั้งแรกในราว พ.ศ. 2511–2513
ชีวิตส่วนพระองค์ > กีฬาขี่ม้า

เจ้าหญิงโปรดการทรงม้า และรับสั่งว่าสิ่งนี้เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของชีวิตพระองค์ เมื่อพระชันษาได้ 21 ปี เจ้าหญิงแอนน์ทรงชนะการแข่งขันยูโรเปียนอีเวนทิงแชมเปียนชิป (European Eventing Championship) ประจำ พ.ศ. 2514 ซึ่งเป็นการแข่งขันชิงชนะเลิศระดับทวีป และทรงได้รับเลือกให้เป็นนักกีฬาแห่งปีประจำ พ.ศ. 2514 ด้วย เจ้าหญิงทรงเข้าร่วมการแข่งขันเป็นเวลาต่อมากว่า 5 ปี โดยทรงได้รับทูลเกล้าฯ เหรียญเงินที่จากการแข่งขันรายการเดียวกันที่ประเทศเยอรมนีตะวันตก และในการแข่งขันโอลิมปิกปีต่อมาที่ประเทศแคนาดา พระองค์ก็ทรงเข้าร่วมด้วยในฐานะนักกีฬาทีมชาติสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงแอนน์เป็นองค์ประธานสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติระหว่าง พ.ศ. 2529–2537
เสกสมรสครั้งแรก

วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 เจ้าหญิงแอนน์ทรงเสกสมรสกับมาร์ก ฟิลิปส์ พระราชพิธีได้รับการถ่ายทอดไปทั่วโลก โดยมีผู้ชมกว่าหนึ่งร้อยล้านคน จากภาพ เด็กผู้ชายที่ประทับยืนด้านซ้ายสุดคือเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เด็กหญิงด้านขวาสุดคือเลดีซาราห์ แชตโท (พระธิดาในเจ้าหญิงมากาเร็ต) ในวันพระราชพิธีสมเด็จพระราชินีนาถรับสั่งกับมาร์กว่าพระราชทานตำแหน่งให้เป็นเอิร์ล แต่มาร์กปฏิเสธ เชื่อว่าเป็นพระราชประสงค์ของแอนน์ที่จะปกป้องพระโอรสพระธิดาที่จะเกิดในไม่ช้าจากสื่อ
พระโอรสและพระธิดา

เจ้าหญิงแอนน์มีพระโอรสธิดากับมาร์ก 2 คน ทั้งสองคนเกิดวันที่ 15 เช่นเดียวกับเจ้าหญิงแอนน์
ปีเตอร์ ฟิลลิปส์ - รัชทายาทลำดับที่ 18 ของอังกฤษ เกิด 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520
ซารา ฟิลลิปส์ - รัชทายาทลำดับที่ 21 ของอังกฤษ เกิด 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2524
พระราชกุมารี

เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2530 สมเด็จพระราชินีนาถทรงสถาปนาเจ้าหญิงแอนน์เป็น "ราชกุมารี" ซึ่งเป็นการสถาปนาตำแหน่งนี้ครั้งที่ 7 พระอิสริยยศนี้จะพระราชทานให้เฉพาะกับพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระเจ้าแผ่นดินเท่านั้น สำหรับราชกุมารีพระองค์ก่อนคือเจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วุด
ใน พ.ศ. 2539 เจ้าหญิงแอนน์เสด็จไปทรงร่วมพระราชกรณียกิจที่ประเทศสกอตแลนด์ ในขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยศักดิ์ทางทหาร ซึ่งมีลำดับพระยศสูงกว่าตำแหน่งของราชกุมารี
การหย่าและเสกสมรสครั้งที่สอง

เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2532 แอนน์และมาร์กประกาศว่าทั้งสองได้แยกกันอยู่มาเป็นเวลาหลายปีแล้ว และได้หย่าขาดจากกันในเดือนเมษายน พ.ศ. 2535 ในวันที่ 12 เดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้นเอง แอนน์ทรงเสกสมรสอีกครั้ง กับทีโมที ลอเรนซ์ นายทหารเรือ ทั้งสองไม่มีพระโอรสธิดาร่วมกัน
พระกรณียกิจ

เจ้าหญิงแอนน์ทรงเริ่มบำเพ็ญพระราชกรณียกิจครั้งแรกเมื่อพระชันษาได้ 18 ปี เมื่อพระองค์ทรงทรงเปิดศูนย์การศึกษาและฝึกฝนที่ชรอปไชร์ พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม ปีเดียวกันนั้น ทรงตามเสด็จฯ พระมารดาและพระบิดาไปยังประเทศออสเตรเลีย
พระกรณียกิจของเจ้าหญิงแอนน์นั้นมีมากมาย ทรงรับอุปถัมภ์มากกว่า 200 มูลนิธิ
พระอิสริยยศทางทหาร

เหมือนกับเจ้านายพระองค์อื่น แอนน์ทรงดำรงพระอิสริยยศทางการทหารด้วย และใน พ.ศ. 2545 พระองค์ทรงสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นสตรีคนแรกที่ไม่ใช่พระเจ้าแผ่นดินที่ฉลองพระองค์ด้วยชุดจอมพลไปในงานพระศพของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ทรงเป็นจอมพลหญิงทั้งในประเทศอังกฤษ แคนาดา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
ฐานันดรและพระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าหญิงเเอนน์ พระราชกุมารี |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Royal Highness   (ใต้ฝ่าพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Royal Highness   (พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ)
ฐานันดรและพระอิสริยยศ > พระอิสริยยศ

15 สิงหาคม พ.ศ. 2493 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 : เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงแอนน์แห่งเอดินบะระ (Her Royal Highness Princess Anne of Edinburgh)
6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 : เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงแอนน์แห่งสหราชอาณาจักร (Her Royal Highness The Princess Anne)
14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 – 13 มิถุนายน พ.ศ. 2530 : เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงแอนน์ มิซิสมาร์ก ฟิลลิปส์ (Her Royal Highness The Princess Anne, Mrs Mark Phillips)
13 มิถุนายน พ.ศ. 2530 – ปัจจุบัน : เฮอร์รอยัลไฮเนส พระราชกุมารี (Her Royal Highness The Princess Royal)
ฐานันดรและพระอิสริยยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ในเครือจักรภพ

ค.ศ. 1953 -  เหรียญราชาภิเษกของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ค.ศ. 1969 -  Royal Family Order of Queen Elizabeth II
ค.ศ. 1974 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญแห่งสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย ชั้นอัศวินสูงสุด (GCVO)
ค.ศ. 1977 -  เหรียญที่ระลึกพระราชพิธีรัชดาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ค.ศ. 1989 -  Canadian Forces Decoration (CD) with two clasps
ค.ศ. 1990 -  Queen's Service Order (QSO)
ค.ศ. 1994 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งการ์เทอร์
ค.ศ. 2000 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลและมีเกียรติยศยิ่งทริสเติล ชั้นอัศวินพิเศษ
ค.ศ. 2002 -  เหรียญที่ระลึกพระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ค.ศ. 2005 -  เหรียญที่ระลึกร้อยปีแห่งซัสแคตเชวัน
ค.ศ. 2005 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์โลโกฮู ชั้น Grand Companion
ค.ศ. 2009 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญยอห์น ชั้น Grand Companion
ค.ศ. 2012 -  เหรียญที่ระลึกพระราชพิธีพัชราภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ค.ศ. 2016 -  Naval Long Service and Good Conduct Medal and 2 clasps
ค.ศ. 2022 -  เหรียญที่ระลึกพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ค.ศ. ไม่ปรากฏ -  Service Medal of the Order of St John with 2 Gold Bars
ค.ศ. 2024 - Royal Family Order of King Charles III
ฐานันดรและพระอิสริยยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์และเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ออสเตรีย :
ค.ศ. 1969 -  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย ชั้นมหาอิสริยาภรณ์ทอง (พร้อมสายสะพาย)
ฟินแลนด์ :
ค.ศ. 1969 -  เครื่องอิสริยาภรณ์กุหลาบขาวแห่งฟินแลนด์ ชั้นที่ 1
ญี่ปุ่น :
ค.ศ. 1971 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1 มงกุฎดอกพอโลเนีย
อิหร่าน :
ค.ศ. 1971 -  เหรียญครบรอบ 2,500 ปีการก่อตั้งจักรวรรดิเปอร์เซีย
เนเธอร์แลนด์ :
ค.ศ. 1972 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งราชวงศ์ออเรนจ์ ชั้นที่ 1
ลักเซมเบิร์ก :
ค.ศ. 1972 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งพระมหามงกุฎโอ๊ก ชั้นมหากางเขน
ยูโกสลาเวีย :
ค.ศ. 1972 -  เครื่องอิสริยาภรณ์ธงชาติยูโกสลาฟ ชั้นประถมาภรณ์
สเปน :
ค.ศ. 2017 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อิซเบลลาชาวคาทอลิก ชั้นประถมาภรณ์
มาดากัสการ์ :
ค.ศ. 2017 -  เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐมาดากัสการ์ ชั้นที่ 1
ชิลี :
ค.ศ. 2021 -  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม (ประเทศชิลี) ชั้นประถมาภรณ์
ธนา เมตตาริกานนท์

| ธนา เมตตาริกานนท์ |
| --- | --- |

รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง
ดำรงตำแหน่ง 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 กันยายน พ.ศ. 2489 (78 ปี) อำเภออำนาจเจริญ จังหวัดอุบลราชธานี
คู่สมรส: เก็จแก้ว เมตตาริกานนท์

ธนา เมตตาริกานนท์ (เกิด 4 กันยายน พ.ศ. 2489) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 3 สมัย
ประวัติ

ธนา เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2489 สำเร็จการศึกษา ระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ จาก วิทยาลัยช่างกลพระนครเหนือ (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตพระนครเหนือ ในปัจจุบัน) สมรสกับ นางเก็จแก้ว เมตตาริกานนท์ และมีหลานชาย คือ พงศกร เมตตาริกานนท์ นักแสดงช่อง 3
งานการเมือง

ธนา เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานี 2 สมัย คือ พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2523 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 3 ครั้ง
ธนา ได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 16 เมื่อ พ.ศ. 2531
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ธนา เมตตาริกานนท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคกิจสังคม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2562

พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2562 แบ่งออกเป็นพื้นที่เจ็ดบริเวณที่แตกต่างกันเรียกว่า แอ่ง รวมถึงพื้นที่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนด้วย จนถึงขณะนี้ มีพายุก่อตัวขึ้นทั่วโลกในระหว่างปีนี้ 38 ลูก ในจำนวนนั้นมีพายุ 24 ลูกเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีกำลังจนได้รับชื่อเรียกจากบรรดาศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (RSMC) หรือศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อน (TCWC) ในพื้นที่
พายุหมุนเขตร้อนที่เป็นเหตุให้มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดของปี คือ พายุไซโคลนรุนแรงอิดาอีในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ ซึ่งมีผู้เสียชีวิตจำนวน 1,066 คนในประเทศโมซัมบิก ประเทศมาลาวี ประเทศซิมบับเว และประเทศมาดากัสการ์ ส่วนพายุที่ก่อให้เกิดความเสียหายมากที่สุดของปี คือ พายุไซโคลนกำลังแรงวิรอนิกาในภูมิภาคออสเตรเลีย โดยมีความเสียหายเกิดขึ้น 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
กิจกรรมพายุหมุนเขตร้อน ในแต่ละแอ่งจะอยู่ภายใต้อำนาจหน้าที่ของศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคต่าง ๆ ดังนี้ ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) รับผิดชอบพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือและมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก, ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง (CPHC) รับผิดชอบพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง โดยทั้ง NHC และ CPHC เป็นหน่วยงานย่อยของบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติสหรัฐ, กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ทำหน้าที่เฝ้าระวังและติดตามพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก, กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD) ทำหน้าที่เฝ้าระวังและติดตามพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรอินเดียเหนือ ขณะที่ศูนย์อุตุนิยมวิทยาฝรั่งเศสในเกาะเรอูว์นียง (MFR) ทำหน้าที่เฝ้าระวังและติดตามพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรอินเดียใต้ฝั่งตะวันตก ส่วนในภูมิภาคออสเตรเลีย พายุหมุนเขตร้อนจะถูกติดตามโดย TCWC ห้าศูนย์ภายใต้การประสานงานของสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย (BOM), กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี (FMS) และ เมทเซอร์วิสของนิวซีแลนด์ รวมถึงยังมีหน่วยงานที่ติดตามพายุอย่างไม่เป็นทางการ คือ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) และหน่วยงานที่ตั้งชื่อพายุอย่างไม่เป็นทางการ คือ สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ด้วย
สรุป

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ |   มหาสมุทรอินเดียเหนือ |   ภูมิภาคออสเตรเลีย |
|   มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกและกลาง |   มหาสมุทรอินเดียใต้ฝั่งตะวันตก |   มหาสมุทรแอตแลนติกใต้ |
|   มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก |   มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ |   ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน |
พายุ > มกราคม

เดือนมกราคมเป็นเดือนที่ไม่ค่อยมีกิจกรรมของพายุนัก มีพายุหมุนเขตร้อนเพียงแปดลูกเท่านั้น ซึ่งในจำนวนพายุทั้งหมดของเดือน มีพายุจำนวนห้าลูกที่ได้รับชื่อ อย่างไรก็ตาม พายุโซนร้อนปาบึก กลายเป็นพายุโซนร้อนที่ก่อตัวเร็วที่สุดในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ทำลายสถิติเดิมที่พายุไต้ฝุ่นอลิซทำไว้เมื่อปี พ.ศ. 2522 ปาบึกทำให้มีผู้เสียชีวิต 10 คนในประเทศไทย, ประเทศเวียดนาม และ ประเทศมาเลเซีย และทำให้มีความเสียหายเกิดขึ้น 115 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ค.ศ. 2019) ต่อมาช่วงปลายเดือนมกราคม พายุโซนร้อนเอเกตแซงได้ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 27 คนในประเทศมาดากัสการ์
| ชื่อพายุ | ช่วงที่พายุมีกำลัง | ลมแรงสุด กม> /ชม. (ไมล์/ชม.) | ควมกดอากาศ (hPa) | พื้นที่ได้รับผลกระทบ | ความเสียหาย (USD) | ผู้เสียชีวิต | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โมนา | 28 ธันวาคม—9 มกราคม | 95 (60) | 985 | หมู่เกาะโซโลมอน, ฟีจี, ตองงา | เล็กน้อย | ไม่มี |  |
| ปาบึก | 31 ธันวาคม—7 มกราคม | 85 (50) | 994 | หมู่เกาะนาตูนา, เวียดนาม, มาเลเซีย, ไทย, พม่า, หมู่เกาะอันดามัน | 151 ล้าน | 10 |  |
| 01W (อามัง) | 4–22 มกราคม | 55 (35) | 1004 | คิริบาส, หมู่เกาะมาร์แชลล์, หมู่เกาะแคโรไลน์, ฟิลิปปินส์ | 4.11 ล้าน | 9 |  |
| 11U | 15—23 มกราคม | ไม่ได้ระบุ | 1004 | เกาะชวา | ไม่มี | ไม่มี |  |
| เดสมอนด์ | 17—22 มกราคม | 65 (40) | 995 | โมซัมบิก, มาดากัสการ์ | ไม่ทราบ | ไม่มี |  |
| ไรลีย์ | 19—30 มกราคม | 120 (75) | 974 | หมู่เกาะมาลูกู, ติมอร์ตะวันออก, รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย | ไม่มี | ไม่มี |  |
| 13U | 21—25 มกราคม | 55 (35) | 999 | คาบสมุทรเคปยอร์ก | ไม่มี | ไม่มี |  |
| เอเกตแซง | 22—24 มกราคม | 75 (45) | 993 | มาดากัสการ์ | ไม่ทราบ | 27 |  |
พายุ > กุมภาพันธ์

เดือนกุมภาพันธ์เป็นเดือนที่ไม่ค่อยมีกิจกรรมของพายุนัก มีพายุหมุนเขตร้อนเพียงสิบลูกเท่านั้น ซึ่งในจำนวนพายุทั้งหมดของเดือน มีพายุจำนวนเจ็ดลูกที่ได้รับชื่อ อย่างไรก็ตาม พายุไต้ฝุ่นหวู่ติบ ได้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีกำลังแรงที่สุดในเดือนกุมภาพันธ์
| ชื่อพายุ | ช่วงที่พายุมีกำลัง | ลมแรงสุด กม> /ชม. (ไมล์/ชม.) | ควมกดอากาศ (hPa) | พื้นที่ได้รับผลกระทบ | ความเสียหาย (USD) | ผู้เสียชีวิต | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฟูนานี | 3–10 กุมภาพันธ์ | 195 (120) | 940 | รอดริเกซ | ไม่มี | ไม่มี |  |
| 06F | 3–9 กุมภาพันธ์ | 65 (40) | 994 | วอลิสและฟูตูนา, หมู่เกาะซามัว | None | None |  |
| เจเลนา | 4–14 กุมภาพันธ์ | 205 (125) | 942 | มาดากัสการ์, มอริเชียส, รอดริเกซ | 1.02 ล้าน | ไม่มี |  |
| โอมา | 7–22 กุมภาพันธ์ | 130 (80) | 974 | วานูวาตู, นิวแคลิโดเนีย, หมู่เกาะโซโลมอน, รัฐควีนส์แลนด์, รัฐนิวเซาท์เวลส์ | 51 ล้าน | 1 |  |
| เนอีล | 8–10 กุมภาพันธ์ | 65 (40) | 994 | วอลิสและฟูตูนา, ฟีจี, ตองงา | ไม่มี | ไม่มี |  |
| 08F | 10–13 กุมภาพันธ์ | ไม่ได้ระบุ | 996 | ฟีจี, ตองงา | ไม่มี | ไม่มี |  |
| 10F | 11–13 กุมภาพันธ์ | ไม่ได้ระบุ | 996 | วอลิสและฟูตูนา, ฟีจี | ไม่มี | ไม่มี |  |
| หวู่ติบ (เบตตี) | 18 กุมภาพันธ์–2 มีนาคม | 195 (120) | 920 | หมู่เกาะแคโรไลน์, กวม | 3.3 ล้าน | ไม่มี |  |
| โปลา | 23 กุมภาพันธ์–2 มีนาคม | 165 (105) | 950 | วอลิสและฟูตูนา, ฟีจี, ตองงา | ไม่มี | ไม่มี |  |
| ฮาเลฮ์ | 28 กุมภาพันธ์–7 มีนาคม | 175 (110) | 945 | ไม่มี | ไม่มี | ไม่มี |  |