เบสบอลกราวด์
ประวัติ

ตามชื่อของสนาม สนามกีฬาแห่งนี้เดิมใช้สำหรับแข่งเบสบอลเดิมเรียกว่า เลย์เบสบอลกราวด์ และเป็นส่วนหนึ่งของสนามกีฬา (Ley's Recreation Centre) ที่สร้างโดยเซอร์ ฟรานซิส เลย์ สำหรับคนงานใน Ley's Malleable Castings Vulcan Ironworks ซึ่งเป็นโรงหล่อของเขา สนามกีฬาเป็นจุดศูนย์กลางของกลุ่มอาคารและเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจส่วนตัวของเลย์ในการสร้างทีมเบสบอลระดับมืออาชีพในสหราชอาณาจักร Ley's Recreation Club ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1890 และต่อมากลายเป็นที่รู้จักในชื่อสโมสรเบสบอลดาร์บี ก่อนที่จะถูกยุบโดยเลย์และแทนที่ด้วย สโมสรเบสบอลดาร์บี ที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1890
พื้นดินมีขอบเขตติดกับ Shaftesbury Crescent (ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ), ถนนวัลแคน (ทิศใต้เฉียงใต้), โรงหล่อเลย์ (ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ) และส่วนต่อขยายของถนนเคมบริดจ์ (ทิศเหนือเฉียงเหนือ) ซึ่งจะตรงกับถนนโคลัมโบ อัฒจันทร์เดิมสร้างขึ้นตามแนวถนนวัลแคน โดยมีพื้นที่ยืนเรียงรายอยู่ตามขอบของสนาม ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีการสร้างอัฒจันทร์เพิ่มเติมรอบสนาม และมีการตั้งชื่อที่สอดคล้องกับทิศทางของอัฒจันทร์เมื่อเทียบกับถนน (Vulcan และ Columbo) และบริเวณใกล้เคียง ( Normanton และ Osmaston )
สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรเบสบอลดาร์บี ซึ่งเป็นสโมสรเบสบอลที่กำลังจะคว้าแชมป์เบสบอลอาชีพของอังกฤษเป็นครั้งแรก นั่นคือเนชันนัลลีก ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1890 อย่างไรก็ตาม แรงกดดันจากทีมอื่น ๆ ในลีกเกี่ยวกับจำนวนผู้เล่นชาวอเมริกันที่ดาร์บี้ใช้แข่งขันทำให้พวกเขาต้องลาออกจากลีกก่อนที่ฤดูกาลแรกของลีกจะสิ้นสุดลง
สโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตีก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1884 โดยแยกตัวออกมาจากสโมสรคริกเกตดาร์บีเชอร์ สโมสรลงเล่นในสนามที่เป็นส่วนหนึ่งของสนามคริกเก็ตดาร์บีซึ่งในเวลานั้นอยู่กลางสนามแข่งม้า สนามแห่งนี้ได้รับเลือกให้จัดการแข่งขันเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศ 5 นัด นัดรีเพลย์ของเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ ปี 1886 และนัดกระชับมิตรของอังกฤษในปี 1895
ดาร์บีเคยใช้สนามเลย์เบสบอลกราวด์สำหรับการแข่งขันในบ้านเป็นครั้งคราวเนื่องจากการแข่งขันม้ามีความสำคัญมากกว่า เมื่อสโมสรเบสบอลกำลังเสื่อม สโมสรดาร์บีเคาน์ตีจึงได้ใช้ที่นี่เป็นสนามเหย้าถาวรในปี ค.ศ. 1895 และเปลี่ยนชื่อเป็นเดอะเบสบอลกราวด์ ชาวยิปซีกลุ่มหนึ่งถูกบังคับให้ย้ายออกไป และมีตำนานเล่าว่าก่อนจะออกจากพื้นที่ พวกเขาได้สาปแช่งทำให้ดาร์บีเคาน์ตีไม่สามารถคว้าแชมป์เอฟเอคัพได้ สนามแห่งนี้กลายเป็นทรัพย์สินของสโมสรในปี ค.ศ. 1924 เมื่อพวกเขาซื้อจากทายาทของเลย์ในราคา 10,000 ปอนด์ สนามเบสบอลกราวด์เคยถูกใช้จัดการแข่งขันระดับนานาชาติ โดยอังกฤษเอาชนะไอร์แลนด์ 2–1 ในแมตช์บริติชโฮมแชมเปียนชิปเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1911
เมื่อถึงจุดสูงสุด สนามเบสบอลสามารถรองรับผู้ชมได้ประมาณ 42,000 คน สถิติผู้เข้าชมคือ 41,826 คน ในแมตช์ที่พบกับทอตนัมฮอตสเปอร์ ในปี ค.ศ. 1969 ซึ่งตรงกับช่วงเริ่มต้นยุคที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร ตรงกับช่วงที่ดาร์บีเลื่อนชั้นสู่ดิวิชัน 1 ภายใต้การคุมทีมของไบรอัน คลัฟ คลัฟนำดาร์บีเคาน์ตีคว้าแชมป์ลีกได้ในปี ค.ศ. 1972 และเดฟ แม็คเคย์ซึ่งเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขาก็พาทีมคว้าแชมป์ได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 1975
อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้เข้าชมลดลงในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เนื่องจากดาร์บีตกชั้นจากดิวิชัน 1 ในปี ค.ศ. 1980 และในปี ค.ศ. 1984 พวกเขาก็ตกไปอยู่ดิวิชัน 3 แม้ว่าฟอร์มจะดีขึ้นมาและพวกเขาก็กลับมาอยู่ดิวิชัน 1 ในปี ค.ศ. 1987 รั้วได้รับการสร้างขึ้นระหว่างอัฒจันทร์และสนามในช่วงทศวรรษที่ 1970 เพื่อป้องกันการบุกรุกสนามโดยกลุ่มอันธพาลแต่รั้วนี้ได้ถูกรื้อถอนในเดือนเมษายนปี ค.ศ. 1989 ไม่กี่วันหลังจากภัยพิบัติฮิลส์โบโรซึ่งทำให้แฟนบอลลิเวอร์พูลเสียชีวิต 97 ราย โดยส่วนใหญ่ถูกทับจนเสียชีวิตเพราะรั้ว