stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อารามบอนวาล (จังหวัดอาแวรง)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อารามบอนวาล
อาสนวิหารชาลง-ซูร์-โซน

|  อาสนวิหารนักบุญบิเซนเต แห่งชาลง-ซูร์-โซน |
| --- | --- |
อาสนวิหารแห่งชาลง-ซูร์-โซน

46°46′57″N 4°51′33″E﻿ / ﻿46.78250°N 4.85917°E﻿ / 46.78250; 4.85917
ที่ตั้ง: ชาลง-ซูร์-โซน จังหวัดโซเนลัวร์
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: โบสถ์ประจำเขต   (อาสนวิหารจนกระทั่งปี ค.ศ. 1801)
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอทิก   นีโอกอทิก
ปีสร้าง: คริสต์ศตวรรษที่ 11
แล้วเสร็จ: คริสต์ศตวรรษที่ 19 (บริเวณหน้าบัน)
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์  (ค.ศ. 1903)
อาสนวิหารชาลง-ซูร์-โซน (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Chalon-sur-Saône) หรือเรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งชาลง-ซูร์-โซน (Cathédrale Saint-Vincent de Chalon-sur-Saône) ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริช นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลชาลง-ซูร์-โซน ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลโอเติงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองชาลง-ซูร์-โซน จังหวัดโซเนลัวร์ ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญบิเซนเตแห่งอูเอสกา
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1903
อาสนวิหารนักบุญยอห์นบัปติสต์ (ซันโดรีนี)

| อาสนวิหารนักบุญยอห์นบัปติสต์ |
| --- | --- |
Καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή


ที่ตั้ง: ฟีรา ซันโดรีนี
ประเทศ:  กรีซ
นิกาย: โรมันคาทอลิก
การปกครอง
มุขมณฑล: ซันโดรีนี
อาสนวิหารนักบุญยอห์นบัปติสต์ (อังกฤษ: St. John the Baptist Cathedral, กรีก: Καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή) เป็นโบสถ์คริสต์โรมันคาทอลิกในฟีรา ซันโดรีนี ประเทศกรีซ และเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลซันโดรีนี (Dioecesis Sanctoriensis หรือ Επισκοπή Θήρας) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1204
อาร์ม็อง-แอมานุแอล ดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ

| ดยุกแห่งรีเชอลีเยอ Duc de Richelieu |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 20 กุมภาพันธ์ 1820 – 14 ธันวาคม 1821
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 18
ก่อนหน้า: เอลี เดอกาซ
ถัดไป: ฌ็อง-บาติสต์ เดอ วีแลล
ดำรงตำแหน่ง 26 กันยายน 1815 – 29 ธันวาคม 1818
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 18
ก่อนหน้า: ชาร์ล มอริส เดอ ตาแลร็อง-เปรีกอร์
ถัดไป: ฌ็อง-โฌแซ็ฟ เดซอล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Armand Emmanuel Sophie-Septimanie Vignerot du Plessis 25 กันยายน ค.ศ. 1766(1766-09-25) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1822(1822-05-17) (55 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
คู่สมรส: รอซาลี เดอ รอชัวร์
วิชาชีพ: นักการทูต, นายทหาร
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ฝรั่งเศส  รัสเซีย
ประจำการ: 1785–1814
ยศ: ร้อยเอก (ฝรั่งเศส)  พลตรี (รัสเซีย)
ผ่านศึก: สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส  สงครามรัสเซีย–ตุรกี สงครามนโปเลียน

อาร์ม็อง-แอมานุแอล ดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ (ฝรั่งเศส: Armand-Emmanuel du Plessis de Richelieu) เป็นรัฐบุรุษและนักการเมืองชาวฝรั่งเศสในช่วงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง เขาสืบบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งรีเชอลีเยอต่อจากบิดาใน ค.ศ. 1791
ประวัติ

เขาเกิดในกรุงปารีสในตระกูลรีเชอลีเยอ ซึ่งเป็นตระกูลขุนนางผู้ใกล้ชิดกับสถาบันกษัตริย์มากที่สุด ด้วยเหตุนี้ทำให้เป็นมีหัวคิดนิยมเจ้า ด้วยความที่เป็นบุตรชายคนโตของดยุก ทำให้เขาถูกเรียกตามมารยาทว่า เคานต์แห่งชีนง แม้ว่าไม่ไช่บรรดาศักดิ์อย่างเป็นทางการก็ตาม
ค.ศ. 1790 เขาได้รับมอบหมายจากพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ให้เดินทางไปเป็นทูตที่กรุงเวียนนา จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เพื่อหารือเกี่ยวกับเหตุการณ์ปฏิวัติฝรั่งเศสกับจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 พระเชษฐาของพระนาง แต่ก่อนที่เขาจะเดินทางถึง จักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 เสด็จสวรรคต เขาจึงได้เข้าร่วมพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 ที่นครฟรังค์ฟวร์ท แล้วจึงตามเสด็จไปยังกรุงเวียนนา ต่อมาเมื่อบิดาของเขาถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1791 พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงเรียกตัวเขากลับกรุงปารีสเพื่อรับตำแหน่งและทำงานต่อจากบิดาที่พระราชวังตุยเลอรี
เขารู้สึกว่าตัวเองไม่มีบทบาทในราชสำนักที่จะช่วยกอบกู้สถานการณ์ของฝ่ายเจ้า จึงขออนุญาตสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติเดินทางกลับไปเป็นทูตที่กรุงเวียนนา เมื่ออาศัยอยู่เวียนนาได้สักพัก เขาเข้าร่วมกับกองทัพของเจ้าชายแห่งกงเด (ลูกพี่ลูกน้องของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16) ซึ่งตั้งทัพอยู่บริเวณเมืองโคเบล็นทซ์นอกชายแดนฝรั่งเศส เพื่อต่อต้านฝ่ายปฏิวัติ แต่เมื่อกองทัพของกงเดประสบความพ่ายแพ้หลายครั้ง เขาจึงเดินทางไปรับราชการทหารในรัสเซียตามคำชวนของพระนางเจ้าเยกาเจรีนา และได้รับยศพลตรีในกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย เขาลาออกเมื่อเกิดการผลัดแผ่นดินในรัสเซีย เนื่องจากจักรพรรดิพอลที่ 1 แห่งรัสเซีย ไม่ทรงโปรดปรานเขา ต่อมาเมื่อจักรพรรดิพอลถูกปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1801 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย จักรพรรดิพระองค์ใหม่ซึ่งทรงคุ้นเคยกับเขา ทรงชวนเขากลับมารับราชการรัสเซียอีกครั้ง
เขารับราชการรัสเซียจนถึง ค.ศ. 1814 แล้วจึงเดินทางกลับฝรั่งเศส แต่เมื่อนโปเลียนหนีจากเกาะเอลบาและกลับมาทวงคืนบัลลังก์ รีเชอลีเยอเดินทางไปกรุงเวียนนาเพื่อเข้าร่วมกับกองทัพรัสเซีย และเมื่อสามารถขับไล่นโปเลียนแบบราบคาบ เขากลายเป็นบุคคลที่อิทธิพลในฐานะคนสนิทของจักรพรรดิรัสเซีย แต่เขาก็ยังปฏิเสธตำแหน่งในรัฐบาลฝรั่งเศส ท้ายที่สุด เมื่อนายกรัฐมนตรีตาแลร็องลาออกก่อนหน้าการเปิดประชุมสภาฐานันดรชุดใหม่ที่มีแต่พวกคลั่งเจ้า เขาตัดสินใจรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากตาแลร็อง บันทึกของเขาระบุว่าเขาไม่รู้จักใครสักคนในคณะรัฐมนตรี
บรรดาศักดิ์

ค.ศ. 1766–1791: เคานต์แห่งชีนง (Comte de Chinon)
ค.ศ. 1791–1822: ดยุกแห่งฟรงซัก (Duc de Fronsac)
ค.ศ. 1791–1822: ดยุกแห่งรีเชอลีเยอ (Duc de Richelieu)
อาบู ดียาบี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วาซีรีกี อาบู ดียาบี (Vassiriki Abou Diaby)
ส่วนสูง:  1.92 m (6 ft 4 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง (ซ้าย/ขวา/กลาง)
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์
หมายเลข:  5
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 12:00, 20 ธันวาคม ค.ศ. 2007 (UTC)
วาซีรีกี อาบู ดียาบี (ฝรั่งเศส: Vassiriki Abou Diaby) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายโกตดิวัวร์ (ไอวอรีโคสต์) เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 ที่กรุงปารีส ปัจจุบันเล่นให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ ในลีกเอิง ฝรั่งเศส หลังจากเล่นให้กับอาร์เซนอล ในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ จนมีชื่อเสียง โดยปกติแล้วจะเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลาง แต่ในระยะหลัง ๆ มักจะโดนจับไปเล่นเป็นปีกให้ของอาร์เซนอล ดียาบีมักจะเป็นรู้จักกันในชื่อ อาบู ซึ่งเป็นชื่อกลางของเขา
เริ่มต้นค้าแข้ง

ดียาบีเกิดที่ปารีส และได้เข้าร่วมสโมสรในบ้านเกิดอย่างสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ตั้งแต่อายุ 13 ปี ทั้งที่เป็นแฟนตัวยงของออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ ก่อนจะออกจากสโมสรในอีก 2 ปีถัดมา เขาเป็นสมาชิกของ โอแซร์ที่เป็นแชมป์ U-16 ในปี 2003 คริสเตียน เอนนา ซึ่งเป็นโค้ชของทีมในขณะนั้นกล่าวไว้ว่า ดียาบีเป็นผู้เล่นที่ฉลาดและมีเทคนิคเป็นเลิศ ดียาบีก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของโอแซร์และได้ลงเล่น 5 นัดในฤดูกาล 2004-05 และอีก 5 นัดในฤดูกาล 2005-06 โดยที่การลงเล่นครั้งแรกในทีมชุดใหญ่เป็นการลงสนามในฐานะตัวสำรอง ซึ่งถูกเปลี่ยนตัวลงมาในนาทีสุดท้ายในนัดที่พบกับแรนในวันที่ 14 สิงหาคม 2004
กับอาร์เซนอล

ดียาบี เซ็นสัญญากับอาร์เซนอลในวันที่ 12 มกราคม 2006 โดยเชื่อว่ามีค่าตัวประมาณ 2 ล้านปอนด์ ซึ่งก่อนหน้านั่นมีข่าวว่าเขาจะเซ็นสัญญากับสโมสรเชลซี คู่ปรับร่วมเมืองของอาร์เซนอล เขาเลือกสวมเสื้อเบอร์ 2 ที่ว่างเว้นมาจากการแขวนรองเท้าของลี ดิกสัน ดียาบีถูกดึงตัวมาอยู่กับอาร์เซนอลในฐานะตัวตายตัวแทนของปาทริก วีเยา เนื่องจากการเป็นผู้เล่นกองกลางผู้มีพลกำลัง และลีลาการเล่นที่ถอดกันมา เขาสามารถเล่นได้หลากหลายตำแหน่งในแผงมิดฟีลด์ จึงไม่แปลกเลยที่เราจะเห็นดียาบีเล่นเป็นกองกลางตัวรุกหรือกระทั่งตัวโฮดิ้งในบางเกม
นัดแรกของเขาที่ได้ลงเล่นกับอาร์เซนอลอย่างเป็นทางการ คือแมทช์ชนะ เอฟเวอร์ตัน 1-0 ในวันที่ 21 มกราคม 2006 ซึ่งเขาลงเล่นในฐานะตัวสำรอง ประตูแรกของดียาบีกับทีมใหม่ต้องรอถึงวันที่ 1 เมษายน เกิดขึ้นในเกมที่เปิดบ้านถล่ม แอสตันวิลลา 5-0 โดยในเกมนั่นนักเตะใหม่อย่างเอ็มมานูเอล อาเดบายอร์ ก็ทำประตูได้เช่นกัน ทุกอย่างเหมือนจะไปได้ดี แต่หนึ่งเดือนถัดมา เขาได้รับบาดเจ็บ จากการสไลด์ขาคู่อย่างรุนแรงจากแดน สมิธ ผู้เล่นของ 'แมวดำ' ซันเดอร์แลนด์ ส่งผลให้เขาต้องพักยาวถึงแปดเดือน ดียาบีกลับมาลงสนามได้อย่างสมบูรณ์ในลีกคัพปี 2007 นัดที่พบกับลิเวอร์พูล ในรอบก่อนรองชนะเลิศ โดยลงมาเป็นตัวสำรองของ ทีโอ วอลคอตต์ วันที่ 9 มกราคม 2007 ต่อมาในนัดชิงชนะเลิศลีก คัพปี 2007 เขาได้เข้าปะทะกับจอห์น เทร์รี โดยที่เท้าของเขาได้ไปปะทะกับกรามของเทอร์รี จนทำให้เทอร์รีสลบคาสนาม จากนั้น เทอร์รีก็ถูกนำส่งโรงพยาบาล แต่ก็ได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลได้ในวันรุ่งขึ้นโดยไม่ปรากฏอาการบาดเจ็บรุนแรง
กับอาร์เซนอล > ถดูกาล 2007-2008

เขาเริ่มต้นในฤดูกาลนี้ได้ค่อนข้างดี โดยได้ทำประตูในเกมพบกับสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี โดยถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนโทมาช โรซิตซ์กีที่บาดเจ็บ ซึ่งฤดูกาลนี้ เขามักจะถูกอาร์แซน เวนเกอร์จับไปเล่นในตำแหน่งปีกซ้ายบ่อยครั้ง เพื่อปรับปรุงการใช้เท้าซ้าย ปรับปรุงมุมมองในการเล่นให้กว้างขึ้น และปรับปรุงการตัดสินใจในการเล่น ต่อมาในวันที่ 12 ธันวาคม 2007 เขาได้ทำประตูแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในนัดที่เจอสเตอัวบูคาเรสต์ โดยทำประตูขึ้นนำให้อาร์เซนอลชนะไป 2-1 ในวันที่ 29 มีนาคม 2008 เขาได้รับใบแดงในนัดที่อาร์เซนอลเจอสโมสรฟุตบอลโบลตันวอนเดอเรอส์ หลังจากไปเข้าสกัดเกรตาร์ สไตน์สสัน กองหลังโบลตัน
ในวันที่ 8 เมษายน 2008 เขาได้ทำประตูลูกที่สองในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในเกมพบกับลิเวอร์พูลที่แอนฟีลด์ จากนั้นเขาก็บาดเจ็บอีกครั้ง
กับอาร์เซนอล > อาการบาดเจ็บ

อาบู ดียาบี เล่นให้กับอาร์เซนอลเป็นระยะเวลาทั้งสิ้น 9 ฤดูกาล โดยได้รับบาดเจ็บมากถึง 42 ครั้ง รวมเวลาต้องหยุดพักเพราะบาดเจ็บทั้งหมด 1,554 วัน 222 สัปดาห์ หรือคิดเป็นเวลามากกว่า 4 ปี หรือเฉลี่ยแล้วจะได้รับบาดเจ็บใหม่ในทุก ๆ 80 วัน
ปัจจุบัน

ปัจจุบัน ดียาบีได้ย้ายไปเล่นให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ ในลีกเอง ฝรั่งเศส หลังจากเป็นนักฟุตบอลไร้สังกัดอยู่พักหนึ่ง เนื่องจากอาร์เซนอลได้ปล่อยตัวไป เนื่องจากปัญหาบาดเจ็บที่มีมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน หลังจากจบฤดูกาล 2014–15
อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ

| พระอธิคุณเจ้าพระคาร์ดินัลดยุกแห่งรีเชอลีเยอ |
| --- | --- |


มุขมนตรีแห่งรัฐฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 12 สิงหาคม 1624 – 4 ธันวาคม 1642
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 13
ก่อนหน้า: มาร์ควิสแห่งอ็องคร์ ว่าง (1617–1624)
ถัดไป: พระคาร์ดินัลมาซาแร็ง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม
ดำรงตำแหน่ง 25 พฤศจิกายน 1616 – 24 เมษายน 1617
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 13
ก่อนหน้า: กลูก ม็องโก
ถัดไป: นีกอลา บรูแลร์ เดอ ซิลลีย์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 30 พฤศจิกายน 1616 – 24 เมษายน 1617
กษัตริย์: พระเจ้าหลุยส์ที่ 13
ก่อนหน้า: กลูก ม็องโก
ถัดไป: มาร์ควิสแห่งซิลเลอรี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Armand Jean du Plessis 09 กันยายน ค.ศ. 1585(1585-09-09) ปารีส ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 4 ธันวาคม ค.ศ. 1642(1642-12-04) (57 ปี) ปารีส ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เชื้อชาติ: ฝรั่งเศส
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
วิชาชีพ: บาทหลวง, นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ แปลซี พระคาร์ดินัลดยุกแห่งรีเชอลีเยอ (ฝรั่งเศส: Armand Jean du Plessis de Richelieu, Cardinal-Duc de Richelieu) เป็นบาทหลวงและรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส ท่านยังได้รับฉายาว่า พระคุณเจ้าแดง (I'Éminence rouge) จากการที่ท่านสวมเสื้อคลุมสีแดงของพระคาร์ดินัล
ภูมิหลัง

อาร์ม็อง เดอ รีเชอลีเยอเกิดที่ปารีส เป็นบุตรชายคนที่สามของครอบครัวขุนนางที่มีฐานะไม่ร่ำรวย บิดาของเขาป่วยเสียชีวิตในช่วงสงครามศาสนาของฝรั่งเศสในปี 1590 ทำให้ครอบครัวตกอยู่ในภาวะขัดสน เมื่อมีอายุเก้าปี เด็กชายอาร์ม็องถูกส่งตัวเข้าวิทยาลัยนาวาร์ในปารีสเพื่อศึกษาปรัชญา ภาษาละติน ภาษากรีก ภาษาฮีบรู ไวยากรณ์ และศิลปกรรม หลังจากออกจากวิทยาลัย เขาได้สืบบรรดาศักดิ์ มาร์ควิสแห่งชีลู (Marquis de Chillou) ซึ่งเป็นยศขุนนางจากญาติห่างๆที่เขามีสิทธิ์สืบทอด จากนั้นจึงเข้ารับการฝึกเตรียมทหาร ทำให้เขาได้เรียนคณิตศาสตร์ ขี่ม้า และมารยาทชั้นสูง ชีวิตส่วนตัวของเขาในช่วงนี้เหมือนกับเด็กเตรียมทหารทั่วไป
พระเจ้าอ็องรีที่ 3 ทรงตอบแทนบิดาของอาร์ม็อง ผู้มีความดีความชอบในสงครามศาสนา โดยการประทานมุขมณฑณลูว์ซง (Luçon) ให้แก่ครอบครัวรีเชอลีเยอ ด้วยเหตุนี้ ครอบครัวรีเชอลีเยอจึงนำรายได้ของมุขมณฑณมาใช้จ่ายส่วนตัวเป็นจำนวนมาก สร้างความไม่พอใจต่อนักบวชบางส่วนที่ต้องการนำเงินไปใช้จ่ายเพื่อศาสนา มารดาของรีเชอลีเยอต้องการปกป้องแหล่งรายได้ดังกล่าวจึงเสนอให้อาลฟงส์ บุตรชายคนที่สอง เตรียมตัวเป็นมุขนายกแห่งลูซง แต่อาลฟงส์ไม่อยากเป็นมุขนายก และเลือกเป็นแค่นักบวชคณะคาร์ทูเซียน ด้วยเหตุนี้ อาร์ม็องผู้น้อง จึงต้องหันไปสู่การเป็นพระ เขาเริ่มเรียนเทววิทยาในปี 1605 และจบการศึกษาในปี 1607
มุขนายก

รีเชอลีเยอในวัยยี่สิบเอ็ดได้รับการเสนอชื่อโดยพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ให้เป็นมุขนายกแห่งลูว์ซงในปลายปี 1606 เขาไปวาติกันและรับหนังสือแต่งตั้งในเดือนเมษายน 1607
ในปี 1614 พระคุณเจ้ารีเชอลีเยอได้เป็นสมาชิกสภาฐานันดร ผู้แทนฐานันดรที่หนึ่ง ส่งผลให้เขาเริ่มเข้าสู่แวดวงอำนาจการเมืองในปารีส ต่อมาเข้ารับราชการจนได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามในปี  1616 และยังก้าวหน้าในสมณศักดิ์จนได้รับการสถาปนาเป็นพระคาร์ดินัลในปี 1622 และได้ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีแห่งรัฐ (principal ministre d'État) ในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส
พระคุณเจ้ารีเชอลีเยอมีนโยบายรวมศูนย์อำนาจไว้ที่ส่วนกลาง ด้วยเหตุนี้ พระคุณเจ้าจึงพยายามรวมอำนาจเข้าสู่องค์กษัตริย์ (ซึ่งทรงตกอยู่ใต้อิทธิพลของท่าน) และพยายามจำกัดอำนาจของขุนนาง อีกด้านหนึ่ง พระคุณเจ้าก็นำฝรั่งเศสเข้าผูกมิตรกับประเทศที่นับถือโปรเตสแตนต์อย่างราชอาณาจักรอังกฤษและสาธารณรัฐดัตช์ เพื่อรักษาความเหนือกว่าของฝรั่งเศสในสงครามสามสิบปีระหว่างปี 1618–1648
ดยุกแห่งรีเชอลีเยอถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 1642 ในการนี้ พระคาร์ดินัลฌูล มาซาแร็ง เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งมุขมนตรีต่อจากเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Damayanov, Orlin. (1996). "The Political Career and Personal Qualities of Richelieu."
Goyau, Georges. (1912). "Armand-Jean du Plessis, Duke de Richelieu." The Catholic Encyclopedia, Volume XIII. New York: Robert Appleton Company
Schiller, Friedrich von. (1793). The History of the Thirty Years' War. Translated by A. J. W. Morrison. เก็บถาวร 2005-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://cardrichelieu.free.fr/
http://cardinalderichelieu.forumactif.com/index.htm
อาปูร์ตูเกซา

| คำแปล: เพลงแห่งโปรตุเกส |
| --- | --- |
A Portuguesa
สกอร์เพลงชาติโปรตุเกส (พ.ศ. 2500)
เนื้อร้อง: เองรีกี ลอปิช ดี เมงดงซา
ทำนอง: อัลเฟรดู ไกล์
รับไปใช้: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2453

ตัวอย่างเสียง
อาปูร์ตูเกซา (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
อาปูร์ตูเกซา (โปรตุเกส: A Portuguesa) เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐโปรตุเกส ประพันธ์บทร้องโดยเองรีกี ลอปิช ดี เมงดงซา (Henrique Lopes de Mendonça) ทำนองโดยอัลเฟรดู ไกล์ (Alfredo Keil) เริ่มใช้ในฐานะเพลงประจำกลุ่มการเมืองนิยมสาธารณรัฐในโปรตุเกส และนับเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐโปรตุเกสมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2454 แทนที่เพลง "อูอีนูดาการ์ตา" (O Hino da Carta) อันเป็นเพลงชาติเพลงสุดท้ายของราชอาณาจักรโปรตุเกสสมัยราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญในโปรตุเกส
บทร้อง > เนื้อร้องภาษามีรังดา

| เนื้อร้องฉบับดั้งเดิม> บทที่ 1 (เพลงชาติโปรตุเกส) | เขียนขึ้นใหม่ ค> ศ. 1957.บทที่ 1 (เพลงชาติโปรตุเกส) |
| --- | --- |
Heiróis de l mar, nobre pobo  Nacion baliente, eimortal  Lhebantai hoije de nuobo  L splandor de Pertual  Antre las nubrinas de ls mimória  Oh pátria sente-se la boç  De ls tous çtintos abós  Que ha de ancaminar-te a la bitória!
ประสานเสียง
A las armas, a las armas !  Subre la tierra, subre l mar,  A las armas, a las armas!  Pula pátria lhuitar!  Contra ls Bretones caminar, caminar!(*): A las armas, a las armas !  Subre la tierra, subre l mar,  A las armas, a las armas!  Pula pátria lhuitar!  Contra ls canhones caminar, caminar!(*)
บทที่ 2
Çfralda la ambita bandeira,  La lhuç biba de l tou cielo!  Bozie l’Ouropa a la tierra anteira:  Pertual nun morriu!  Beisa l tou chano persenteiro  L Ouceano, a rugir d’amor;  I l tou braço bencedor  Dou mundos nuobos al mundo
ประสานเสียง

บทที่ 3
Saludai l sol que quebra  Subre un alegre feturo;  Seia l sonido dũa afrunta  La seinha de l resurgir.  Relhistros dessa ourora fuorte  Son cumo beisos de mai,  Que mos guárdan, mos susténen,  Contra las anjúrias de la suorte.
ประสานเสียง
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศโปรตุเกส
ตราแผ่นดินของโปรตุเกส
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงชาติโปรตุเกส "A Portuguesa" เก็บถาวร 2007-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์ของรัฐบาลโปรตุเกส
ฟังเพลงชาติโปรตุเกส "A Portuguesa" เก็บถาวร 2020-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำเนาต้นฉบับสกอร์เพลงชาติโปรตุเกส พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890)
หนังสืออพยพ

หนังสืออพยพ (อังกฤษ: Exodus; ฮีบรู: ואלה שמות [Ve-eleh shemot]; กรีก: Ἔξοδος) เป็นหนังสือเล่มที่สองในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม และเป็นเล่มที่สองในหมวดเบญจบรรณ ซึ่งเชื่อกันว่าโมเสสเป็นผู้เขียนขึ้น
คำว่า "อพยพ" แปลจากภาษาอังกฤษซึ่งแปลอีกทอดจากภาษากรีก โดยหมายถึง การแยกออกจากกัน แต่ในภาษาฮีบรู มาจากคำขึ้นต้นซึ่งแปลเป็นภาษาไทยว่า "ต่อไปนี้เป็นชื่อของ..."
หนังสืออพยพประกอบด้วยเนื้อหาที่อาจสรุปย่อได้ดังนี้
การทรงเรียกโมเสส และการปลดแอกชาวอิสราเอลจากความเป็นทาส (บทที่ 1-12)
การเดินทางออกจากอียิปต์ ไปยังภูเขาซีนาย (บทที่ 13-18)
พระบัญญัติที่พระเจ้าทรงบัญชาต่ออิสราเอล (บทที่ 19-24)
การกำหนดแบบสำหรับสร้างพลับพลา แท่นบูชา เครื่องและอุปกรณ์พลับพลา (บทที่ 25-31)
เหตุการณ์สร้างวัวทองคำ (บทที่ 31-34)
การสร้างพลับพลา แท่นบูชา เครื่องและอุปกรณ์พลับพลา (บทที่ 35-40)
การปลดแอกอิสราเอล > สถานการณ์ของอิสราเอลในอียิปต์

ภายหลังการเสียชีวิตของโยเซฟ หลายชั่วคนต่อมา กลับสิ้นสุดความรุ่งเรืองของอิสราเอลในอียิปต์ แรกเริ่มยาโคบและบรรดาลูกหลานนั้นเดินทางเข้ามาในอียิปต์เพียง 70 คน แต่ต่อมาได้ขยายพงศ์พันธุ์เป็นจำนวนมาก 
เมื่อฟาโรห์องค์ต่อมาเห็นว่าชาวอิสราเอลซึ่งเป็นคนต่างชาติในแผ่นดินอียิปต์มีมากเกินไป จึงตั้งนายงานและเกณฑ์ให้คนอิสราเอลเป็นทาส ทำงานสร้างเมืองเก็บราชสมบัติให้แก่ฟาโรห์ ณ เมืองปิธม และเมืองราอัมเสส 
ถึงแม้ทำงานหนักเท่าใด ชาวอิสราเอลยังคงเพิ่มทวียิ่งขึ้น ฟาโรห์จึงสั่งให้ฆ่าเด็กผู้ชายชาวอิสราเอลที่เกิดใหม่ทุกคน โดยให้นำไปทิ้งในแม่น้ำไนล์ มีเพียงเด็กผู้หญิงเท่านั้นจึงมีชีวิตรอดได้
การปลดแอกอิสราเอล > กำเนิดโมเสส

แม้ฟาโรห์มีคำสั่งให้ฆ่าเด็กชายเกิดใหม่ของอิสราเอลทุกคน แต่ในเผ่าเลวีมีครอบครัวหนึ่งได้คลอดลูกชาย และซ่อนบุตรไว้จนโตขึ้นถึงวัยที่ไม่สามารถซ่อนต่อไป จึงนำเด็กลงในตะกร้าสานชันยาอย่างดี ไปวางไว้ในกอปรือริมแม่น้ำ ธิดาฟาโรห์มาพบขณะลงสรงน้ำ จึงเก็บไปเลี้ยง และประทานชื่อว่า โมเสส แม้โมเสสถูกเลี้ยงดูโดยธิดาฟาโรห์ แต่ยังมีใจผูกพันกับชาวอิสราเอล
การปลดแอกอิสราเอล > พระเจ้าทรงเรียกโมเสส

ครั้งหนึ่งโมเสสพลั้งมือฆ่าชาวอียิปต์ที่ข่มเหงชายชาวอิสราเอล โมเสสจึงหนีความผิดไปเป็นคนเลี้ยงแพะอยู่เมืองมีเดียน 
และที่นั้น โมเสสก็ได้รับการทรงเรียกจากพระเจ้า ให้เป็นผู้นำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์
เบื้องต้นโมเสสพยายามหลบเลี่ยงการทรงเรียกของพระเจ้าด้วยเหตุผลนานาประการ กระทั่งจำยอมด้วยฤทธิ์เดชพระเจ้า จึงได้เข้าไปอียิปต์ตามพระประสงค์ของพระเจ้า โดยพระเจ้าทรงให้อาโรนและมีเรียน พี่ชายและพี่สาวของโมเสสเป็นผู้คอยช่วยเหลือกิจการต่าง ๆ ของโมเสสท่ามกลางชาวอิสราเอล
โมเสสจึงเข้าไปทูลขอให้ฟาโรห์ปล่อยอิสราเอลเป็นอิสระถึง 10 ครั้ง และฟาโรห์ปฏิเสธทุกครั้ง แต่ละครั้งที่ฟาโรห์ปฏิเสธ พระเจ้าก็ทรงมอบภัยพิบัติแก่อียิปต์รวม 10 ครั้ง ในครั้งสุดท้ายฟาโรห์จึงยอมปล่อยให้อิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์ได้
อพยพ

ขณะอพยพออกจากอียิปต์นั้น นับเฉพาะผู้ชายได้ทั้งสิ้นประมาณหกแสนคน ไม่รวมผู้หญิง เด็ก และคนต่างชาติที่ขอติดตามไปด้วย
รวมเวลาที่อิสราเอลอาศัยในแผ่นดินอียิปต์ เป็นเวลา 430 ปี ทั้งนี้เป็นไปตามคำพยากรณ์ที่พระเจ้าประทานให้แก่อับราฮัม เมื่อออกจากอียิปต์ พระเจ้าทรงให้ผู้ชายทุกคนที่ยังมิได้เข้าสุหนัต ให้ถือพิธีเข้าสุหนัต เพื่อแสดงตนว่าได้เข้าเป็นชนชาติอิสราเอลด้วยแล้ว จึงถือปฏิบัติตั้งแต่นั้นมา และเฉพาะผู้ที่ได้เข้าสุหนัตแล้วเท่านั้นที่เข้าร่วมพิธีปัสคาได้
นอกจากนี้ ยังมีกำหนดการถวายสัตว์หัวปี เพื่อเป็นเครื่องถวายบูชา เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ภัยพิบัติในอียิปต์ที่พระเจ้าทรงนำบุตรหัวปีของอียิปต์ไป จนเป็นเหตุให้อิสราเอลได้เป็นไทอีกด้วย
ในการอพยพของอิสราเอล ข้ามทะเลทรายครั้งนี้ กินเวลากว่า 40 ปี มีเหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย และเป็นที่มาของคัมภีร์ไบเบิลในหมวดเบญจบรรณถึง 5 เล่มด้วยกัน
อพยพ > เสาเมฆ และเสาเพลิง

เมื่ออิสราเอลออกเดินทางจากอียิปต์นั้น ต้องผ่านเส้นทางที่เป็นทะเลทรายอันร้อนระอุ ทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการเดินผ่านเมืองที่มีผู้คนอาศัย (ในสมัยก่อนการยกพลผ่านเมืองอาจก่อให้เกิดสงครามได้) เมื่อออกเดินทางพระเจ้าเสด็จนำทางพวกเขาในเวลากลางวันด้วยเสาเมฆ และในเวลากลางคืนด้วยเสาเพลิง ให้เขามีแสงสว่างเพื่อได้เดินทางได้ทั้งกลางวันและกลางคืน เสาเมฆและเสาเพลิง มิได้คลาดจากเบื้องหน้าประชากรเลย
อพยพ > ข้ามทะเลแดง

เมื่ออิสราเอลออกเดินทางจากอียิปต์ไปแล้วนั้น ฟาโรห์และเหล่าขุนนางก็เปลี่ยนความคิด ต้องการให้คนอิสราเอลกลับมาเป็นทาสดังเดิม จึงได้จัดทัพออกติดตามอิสราเอล ในพระคัมภีร์บันทึกไว้ว่า ฟาโรห์ ทรงจัดเตรียมรถรบอย่างดี 600 คัน กับรถรบทั้งหมดในอียิปต์ ติดตามอิสราเอลไป
เมื่อกองทัพอียิปต์ติดตามมาจวนถึงแล้วนั้น ฝ่ายอิสราเอล กำลังตั้งค่ายอยู่ริมทะเลแดง โมเสสได้กล่าวกับชนชาติอิสราเอลว่า "อย่า​กลัว​เลย จง​ยืน​นิ่ง​อยู่ คอย‍ดู​ความ​รอด​จาก​พระ‍ยาห์‌เวห์ ซึ่ง​ทรง​ทำ​เพื่อ​พวก‍ท่าน​ใน​วัน‍นี้ เพราะ​คน​อียิปต์​ที่​เห็น​ใน​วัน‍นี้ พวก‍ท่าน​จะ​ไม่‍ได้​เห็น​อีก​ตลอด‍ไป พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​รบ​แทน​ท่าน​ทั้ง‍หลาย พวก‍ท่าน​จง​สงบ​อยู่​เถิด" แล้วพระเจ้าทรงสั่งให้โมเสสยกไม้เท้าขึ้นเหนือทะเล ทำให้ทะเลนั้นแหวกออก น้ำก็ตั้งเป็นเหมือนกำแพงสำหรับอิสราเอลทั้งซ้ายและขวา และคนอิสราเอลนั้นเดินข้ามทะเลไปได้ และเสาเมฆซึ่งอยู่ข้างหน้า ก็กลับมาอยู่ข้างหลังเขา คือระหว่างพลโยธาอียิปต์ และพลโยธาอิสราเอล เมื่ออิสราเอลข้ามผ่านทะเลแดงไปแล้ว พระเจ้าทรงบัญชาให้โมเสสยื่นมือออกไปเหนือทะเล น้ำทะเลไหลกลับคืนมาท่วมคนอียิปต์
อพยพ > มานา

เมื่ออิสราเอลรอดพ้นจากอียิปต์ได้ ต้องเดินทางท่ามกลางทะเลทรายซึ่งแห้งแล้งและกันดารอาหาร พระเจ้าจึงทรงประทานอาหารตกลงมาจากท้องฟ้า และทรงอนุญาตให้อิสราเอลเก็บกินได้พอกินเฉพาะวันหนึ่งเท่านั้น หากเก็บไว้เกินก็เน่าเป็นหนอนและบูดเหม็น แต่ในวันที่หก อนุญาตให้เก็บเป็นสองเท่า เพราะในวันสะบาโตพระเจ้าไม่ทรงอนุญาตให้กระทำกิจการใด ๆ
อาหารที่พระเจ้าประทานมานั้น อิสราเอล เรียกว่า "มานา" เป็นเม็ดขาวเหมือนเมล็ดผักชี มีรสเหมือนขนมแผ่นผสมน้ำผึ้ง พระเจ้าทรงประทานมานาในเวลาเช้า มานาปรากฏขึ้นหลังจากน้ำค้างระเหย แต่พอแดดร้อนจัดมานาก็ละลายไป
พระเจ้าทรงประทานมานา ให้แก่ อิสราเอล ตลอดระยะเวลา 40 ปี ที่เดินทางอยู่ในทะเลทราย จนกระทั่งออกเดินทางถึงยังชายแดนแคว้นคานาอัน
อพยพ > โมเสสพบพระเจ้า

ภายหลังจากอิสราเอลเดินทางออกจากอียิปต์ได้ 3 เดือน ก็มาถึงภูเขาซีนาย พระเจ้าทรงให้โมเสสนำความไปแจ้งแก่อิสราเอลว่า "...ถ้า​พวก‍เจ้า​ฟัง​เสียง​เรา​จริง ๆ และ​รักษา​พันธ‌สัญญา​ของ​เรา​ไว้ พวก‍เจ้า​จะ​เป็น​ของ​ล้ำ​ค่า​ของ​เรา​ที่​เรา​เลือก‍สรร​จาก​ท่าม‍กลาง​ชน‍ชาติ​ทั้ง‍ปวง เพราะ​แผ่น‍ดิน​ทั้ง‍สิ้น​เป็น​ของ​เรา พวก‍เจ้า​จะ​เป็น​อาณา‌จักร​ปุ‌โร‌หิต และ​เป็น​ชน‍ชาติ​บริ‌สุทธิ์​สำหรับ​เรา..." และอิสราเอลก็ทูลตอบว่า "ทุก‍อย่าง​ที่​พระ‍ยาห์‌เวห์​ตรัส​นั้น พวก‍ข้าพ‌เจ้า​จะ​ทำ​ตาม" ดังนั้น พระเจ้าจึงทรงเรียกโมเสสให้ขึ้นไปเฝ้าพระเจ้าบนภูเขาซีนายเพื่อรับธรรมบัญญัติจากพระเจ้า
อพยพ > แต่งตั้งอาโรนเป็นปุโรหิต

พระเจ้าทรงให้โมเสสแต่งตั้งอาโรนและบุตรของอาโรน เป็นปุโรหิต ทำหน้าที่ถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเจ้า ซึ่งประกอบด้วยแท่นเผาบูชา และแท่นเครื่องหอม สิ่งของที่ถวายบูชาประจำวันได้แก่
ลูกแกะอายุหนึ่งขวบ จำนวนสองตัว สำหรับตอนเช้าหนึ่งตัว และสำหรับตอนเย็นหนึ่งตัว
ยอดแป้ง เคล้าน้ำม้นมะกอก
เหล้าองุ่น
อพยพ > วัวทองคำ

โมเสสขึ้นไปเฝ้าพระเจ้าบนภูเขาซีนาย เป็นเวลา 40 วัน 40 คืน มิได้ลงมาจากภูเขาเลย และทรงประทานแผ่นพระโอวาทสองแผ่นเป็นแผ่นศิลาจารึกด้วยพระหัตถ์ของพระเจ้า
ฝ่ายประชาชนเห็นโมเสสไม่ลงมาจากภูเขา จึงพากันปรึกษาอาโรนให้สร้างพระใหม่ให้พวกเขา เพราะเห็นว่าโมเสสนั้นหายไปนานแล้ว อาโรนจึงให้ชาวอิสราเอลนำทองคำมารวมกัน และหล่อเป็นรูปโคหนุ่ม และนับถือโคหนุ่มนั้นเป็นพระเจ้า และจัดงานเลี้ยงฉลองกัน
ฝ่ายพระเจ้าตรัสสั่งโมเสสว่า "เจ้าจงลงไปเถิด ด้วยว่าชนชาติของเจ้า...ได้ทำความเสื่อมเสียมากแล้ว..." โมเสสจึงลงมาจากภูเขาพร้อมด้วยศิลาทั้งสองแผ่น และเมื่อลงมาถึงที่ค่ายพัก โมเสสพบกับงานเฉลิมฉลอง และการบูชาโคหนุ่ม จึงโกรธและโยนแผ่นศิลาทิ้งตกแตกที่เชิงภูเขา แล้วท่านสั่งให้นำรูปโคหนุ่มนั้นเผาและบดเป็นผงโรยลงในน้ำ บังคับให้ชนชาติอิสราเอลดื่ม
อพยพ > แผ่นศิลาชุดที่สอง

เสร็จการสะสาง โมเสสจึงขึ้นไปเข้าเฝ้าพระเจ้าอีก และครั้งนี้พระเจ้าทรงประกาศพระนามของพระองค์ว่า "พระยาห์เวห์" และทรงให้โมเสสสกัดแผ่นศิลาชุดที่สองขึ้น
เมื่อโมเสสได้ลงจากภูเขา และถือแผ่นพระโอวาทลงมาด้วย เมื่อลงมานั้น โมเสสไม่ทราบว่าผิวหน้าของตนทอแสงเพราะพระเจ้าทรงสนทนากับท่านและได้รับพระสิริจากพระองค์ เมื่ออาโรนและอิสราเอลเห็นหน้าของท่านทอแสงก็กลัวไม่กล้าเข้ามาใกล้ ท่านจึงเรียกเขามาและให้บัญญัติแก่อิสราเอลตามที่พระเจ้าตรัสแก่ท่าน
อพยพ > การสร้างพลับพลา

ในครั้งนั้น พระเจ้าทรงบัญชาให้สร้างพลับพลา ขึ้นเป็นสถานนมัสการพระองค์ ซึ่งประกอบด้วย หีบแห่งพันธสัญญา โต๊ะ คันประทีป แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ แท่นเผาเครื่องหอม แท่นเผาเครื่องเผาบูชา ขัน ลานพลับพลา ชุดปุโรหิต น้ำมันหอม และเครื่องโลหะสำหรับใช้ในสถานนมัสการ โมเสสทำตามทุกประการ
เมื่อสามารถสร้างสถานนมัสการเสร็จสิ้น ก็ถวายเครื่องเผาบูชา และเครื่องธัญบูชา แล้วจึงออกเดินทางต่อไป ตลอดการเดินทางนั้นมีเมฆปกคลุมอยู่ หากเมฆนั้นถูกยกขึ้นเมื่อใด ชนชาติอิสราเอลก็ยกเดินต่อไป แต่หากว่าเมฆนั้นมิได้ถูกยกขึ้นไป เขาก็ไม่ออกเดินทางเลย
เทียบช่วงเวลา

ในหนังสืออพยพได้กล่าวถึงช่วงเวลาตั้งแต่เมื่อโยเซฟเสียชีวิต ไปจนถึงการสร้างพลับพลา ที่นมัสการพระเจ้า ซึ่งนับรวมระยะเวลาได้ประมาณ 145 ปี โดยยึดจากคำพยากรณ์ที่พระเจ้าตรัสแก่อับราฮัมว่า อิสราเอลไปอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ 430 ปี
นอกจากนี้ ยังมีบุคคลหลายฝ่ายได้พยายามปรับปรุงข้อมูลของเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่บันทึกไว้ในหนังสืออพยพนี้ โดยมุ่งเน้นที่หาคำตอบสำหรับ
ระยะเวลาต่าง ๆ
มานา คืออะไร
พระนามของฟาโรห์ที่พระคัมภีร์กล่าวถึง
วันที่อิสราเอลอพยพออกจากอียิปต์
วันที่กำแพงเมืองเยรีโคถล่ม (ในหนังสือโยชูวา)
ฯลฯ
เหล่านี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ และไม่มีบทสรุปที่แน่นอน ข้อถกเถียงโดยมากมุ่งเน้นถึงประเด็นพระนามของฟาโรห์เป็นสำคัญ