stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2 คมล่าถล่มเมือง
เบื้องหลังและคำวิจารณ์

Cold War ได้โครงมาจากเหตุการณ์ครั้งที่สหรัฐอเมริกากำลังจะมีการเลือกตั้งประธานาธิบดี ซึ่งในขณะนั้นไม่ว่าจะเป็น บารัค โอบามา, จอห์น แมคเคน  หรือว่า ฮิลลารี คลินตัน ทุกคนเป็นคู่แข่งทางการเมืองแต่ละคนก็มีดีกรีสูสีกันไม่มีใครด้อยไปกว่าใคร ผู้สร้างจึงรู้สึกประทับใจอย่างมากที่คู่แข่งเหล่านี้เคารพในสิทธิซึ่งกันและกัน แม้ว่าแต่ละคนต้องใช้กลยุทธ์การต่อสู้ในการหาเสียงที่ต้องพูดเอาดีเข้าตัว แต่ละคนก็มีสปิริตที่ดี ไม่สาดโคลนให้คู่แข่งขัน จึงได้ดัดแปลงเรื่องราวทั้งหมดมาใส่ไว้ในกรมตำรวจฮ่องกง
โดยภาพยนตร์ได้นักแสดงที่มีชื่อเสียงมากมายมาร่วมแสดง รวมทั้งนักแสดงสมทบที่ปรากฏตัวเพียงไม่กี่ฉากอย่าง หลิว เต๋อหัว และไมเคิล หว่อง ด้วย เมื่อออกฉาย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งในฮ่องกง, จีน และไต้หวัน จนกล่าวว่าเป็นภาพยนตร์ฮ่องกงที่ดีที่สุดในรอบ 10 ปี และได้รับเกียรติให้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน ที่เกาหลีใต้ และทำรายได้มากกว่า 20 ล้านเหรียญฮ่องกงในการฉายเพียงไม่กี่สัปดาห์ จนกระทั่งกัว ฟู่เฉิ่ง นักแสดงในเรื่องที่รับบท หลิว ฉีฮวย ตอบรับในการรับบทต่อไปในภาคที่ 2 ทันที
ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ว่าเข้มข้น เล่าเรื่องได้สนุก ดูจริงจัง ฉับไว หนักแน่น ลุ้นระทึก ตื่นเต้นทุกนาที ทั้ง ๆ ที่มีฉากแอ็คชั่นให้ได้ชมกันเพียงไม่กี่ฉาก แม้จริง ๆ แล้ว เรื่องที่ดูแน่น ก็มีรอยโหว่ในเรื่องความน่าเชื่อถือของเหตุการณ์ ความสมเหตุ สมผล การสอดรับกันของสถานการณ์มากมาย แต่กว่าผู้ชมจะคิดหรือมองเห็น ก็คือเมื่อเดินออกจากโรงภาพยนตร์เรียบร้อยแล้ว
อีกอย่างที่ขาดไป ก็คือความเข้มข้นในส่วนดราม่า ทั้งที่มีโอกาสเอามาใช้เป็นประโยชน์ได้ในหลาย ๆ ครั้ง ซึ่งอาจจะทำให้ผู้ชมมีอารมณ์ร่วมที่ไม่ใช่แค่ความตื่นเต้นมากขึ้น แต่ก็เป็นได้ที่ผู้กำกับ-เขียนบทของเรื่องเอง เลือกจะเดินหน้าไปในทิศทางเดียว
ซึ่งก็ต้องให้เครดิตกับบทที่วางปมไว้ได้น่าติดตาม สร้างเงื่อนไข จุดพลิกผันต่าง ๆ เป็นระยะ ๆ ทำให้ผู้ชมจดจ่อกับสถานการณ์ที่ดำเนินไป แบบไม่วางตา กระทั่งตอนที่จะขึ้นเครดิตในตอนจบ ก็ยังอุตส่าห์ที่ดึงอารมณ์กลับมาให้ผู้ชมที่กำลังเดินออกจากโรงพร้อมกับวางปมทิ้งไว้อีกครั้ง แต่ไม่ใช่ในแบบที่ทำให้งงงวย หากแต่ทำให้เห็นอีกด้านหนึ่งของตัวละครบางตัว
ตำหนิบางรอยที่เกิดขึ้น ทำให้เป็นภาพยนตร์ไม่ถึงกับเหนือชั้นแบบ Infernal Affairs แต่หากมองว่าเป็นภาพยนตร์เลือกที่จะสร้างความบันเทิง ในความเป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น หักเหลี่ยม ระทึก ตื่นเต้น แบบไม่ต้องสนเส้นทางสายอื่น Cold War พาตัวเองเดินมาถูกทาง ทำได้อย่างที่ต้องการ และมีความชัดเจนในตัวเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

2 คมล่าถล่มเมือง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
2 คมล่าถล่มเมือง ที่สยามโซน
ชตัฟเฟิล (หน่วย)

| ด ค กหน่วยทหารและ การจัดกำลังทหาร |
| --- | --- |
หน่วยรอง:  ชุดยิง / ชุด  Ø  หมู่  ●  ตอน / ชุดลาดตระเวน  ●● หมวด / กอง  ●●●  ชตัฟเฟิล  ●●●●  
หน่วย:  กองร้อย / กองร้อยปืนใหญ่ / ฝูงบิน ❘  กองพัน / กองพันทหารม้า / โคฮอร์ต ❘ ❘  กรม / กลุ่ม  ❘ ❘ ❘   
รูปขบวน:  กองพลน้อย / กลุ่ม / กองบิน ☓  กองพล / ลีเจียน ☓☓  กองทัพน้อย ☓☓☓  
หน่วยบัญชาการ:  กองทัพภาค / กองบัญชาการ ☓☓☓☓  หมู่กองทัพ / แนวรบ ☓☓☓☓☓  ภูมิภาค / ยุทธบริเวณ ☓☓☓☓☓☓  
หน่วยเฉพาะกาล:  หน่วยแยก  การตรวจตรา  กองกำลังสนาม  กองกำลังเฉพาะกิจ  กลุ่มกองพลน้อย  หน่วยเคลื่อนที่เร็ว  หน่วยบัญชาการรบ  กรมผสม  กลุ่มกองพันยุทธวิธี  กลุ่มชุดรบ  หมู่กองทัพ  ชุดรบ 
| ด ค กหน่วยและรูปขบวนกองทัพอากาศ |
| --- | --- |
 Section/element 
 หน่วยบิน  เซกาดริย์ (ฝรั่งเศส)  Schwarm (เยอรมนี) 
 ฝูงบิน   เซกาดรง (ฝรั่งเศส)  ชตัฟเฟิล (เยอรมนี) 
 กองบิน (RAF)  กองบินน้อย (USAAF/USAF)  Geschwader (เยอรมนี)  Régiment/Escadre (ฝรั่งเศส)  Aviation regiment (USSR/Russia) 
 กองบินน้อย (RAF)  Wing (USAAF/USAF)  Brigade aérienne (ฝรั่งเศส) 
 กองการบิน  กองการบิน (USAAF/USAF)  Aviation division (USSR) 
 กำลังรบทางอากาศยุทธวิธี (RAF)  หน่วยบัญชาการ (USAAF/USAF) 
 กองบัญชาการทางอากาศ (RAF)  Numbered air force (USAAF/USAF)  Air army (USSR) 
 กองทัพอากาศ 
ชตัฟเฟิล (เยอรมัน: Staffel, ออกเสียง: [ˈʃtafl̩]; มาจากคำภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิมว่า *stapul 'เสาหลัก') เป็นหน่วยทางหทารในกลุ่มกองทัพที่พูดภาษาเยอรมัน
หน่วยปฏิบัติการ

ภายในกองทัพอากาศเยอรมัน (Deutsche Luftwaffe) ชตัฟเฟิล เป็นหน่วยบินที่เล็กที่สุดในการปฏิบัติการทางอากาศได้ด้วยตัวเอง
สัญลักษณ์แผนที่เนโทสำหรับ ชตัฟเฟิล คือ:
หน่วยรอง

จากมาตรฐานกำหนดของเนโทระบุว่า ชตัฟเฟิล เป็นระดับการบัญชาการที่ไม่เหมือนใครของเยอรมนี ภายในกองทัพบกเยอรมัน (Heer) ชตัฟเฟิล เป็นหน่วยที่เล็กกว่ากองร้อย แต่มีขนาดใหญ่กว่าหมวด เช่น Fahrzeugstaffel (หมู่ยานยนต์), Instandsetzungsstaffel (หมู่ซ่อมบำรุง)
สัญลักษณ์แผนที่เนโทสำหรับ ชตัฟเฟิล คือ:
ชตัฟเฟิล ของ ลุฟท์วัฟเฟอ ในสงครามโลกครั้งที่สอง

หน่วย ชตัฟเฟิล ของ Luftwaffe ประกอบไปด้วยอากาศยาน 9-12 ลำ โดย Gruppe ประกอบไปด้วย ชตัฟเฟิลน์ 3-4 หน่วย ในขณะที่ ชตัฟเฟิล สามารถแบ่งออกเป็นหน่วย Schwärme (เอกพจน์: Schwarm) ได้ 3 หน่วย ประกอบด้วยอากาศยาน 4-6 ลำ
ชัฟเฮาเซิน

| ชัฟเฮาเซิน |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ชัฟเฮาเซิน
 ที่ตั้งของชัฟเฮาเซิน  
พิกัด: 47°42′N 8°38′E﻿ / ﻿47.700°N 8.633°E﻿ / 47.700; 8.633
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: ชัฟเฮาเซิน
เขต: (None in canton of Schaffhausen)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 31.00 ตร.กม. (11.97 ตร.ไมล์)
ความสูง: 403 เมตร (1,322 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2015)
 • ทั้งหมด: 35,948 คน
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,000 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 8200
เลข SFOS: 2939
เมืองแฝด: Sindelfingen (Germany), Singen am Hohentwiel (Germany), Dobrich (Bulgaria)
เว็บไซต์: www.stadt-schaffhausen.ch
ชัฟเฮาเซิน (เยอรมัน: Schaffhausen) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นเมืองหลวงของรัฐชัฟเฮาเซิน มีประชากรราว 34,587 คน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008
มีอาคารเก่าในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาหลายแห่ง ประดับประดาภายนอกด้วยศิลปะเฟรสโกและประติมากรรม มีน้ำตกไรน์ เป็นแหล่งท่องเที่ยว
ชวาเนินเกอซัง

ชวาเนินเกอซัง (เยอรมัน: Schwanengesang, D 957) เป็นชื่อรวมผลงานของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท (1797 - 1828) คีตกวีชาวออสเตรีย ที่ตีพิมพ์หลังการเสียชีวิตของชูเบิร์ท ประกอบด้วยงานดนตรี 13 ชิ้นสำหรับประกอบโคลงของกวีสามคน คือ ลูทวิช เร็ลชตาพ (1799–1860), ไฮน์ริช ไฮเนอ (1797–1856) และโยฮัน กาบรีเอล ไซเดิล (1804-1875) รวมกับผลงานชื่อ Taubenpost ที่ว่ากันว่าเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ทก่อนจะเสียชีวิต
รวมผลงานชิ้นนี้ได้ชื่อว่า "ชวาเนินเกอซัง" เป็นภาษาเยอรมันมีความหมายว่า "งานชิ้นสุดท้าย (ก่อนตาย)" ตั้งชื่อโดยโทบีอัส ฮัสลิงเงอร์ ผู้จัดพิมพ์ครั้งที่ 1 เมื่อ ค.ศ. 1829 เพื่อผลทางการตลาด โดยสื่อความหมายว่าเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ท
ผลงานทั้ง 14 ชิ้น ได้แก่
Liebesbotschaft ("Message of love"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
Kriegers Ahnung ("Warrior's foreboding"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
Frühlingssehnsucht ("Longing in spring"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
Ständchen ("Serenade"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
Aufenthalt ("Dwelling place"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
In der Ferne ("In the distance"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
Abschied ("Farewell"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
Der Atlas ("Atlas"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
Ihr Bild ("Her image"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
Das Fischermädchen ("The fisher-maiden"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
Die Stadt ("The city"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
Am Meer ("By the sea"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
Der Doppelgänger ("The double"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
Die Taubenpost ("Pigeon post"; ประกอบโคลงของ Johann Gabriel Seidl) ผลงานชิ้นนี้ได้รับการระบุหมายเลขแคตาล็อก D 965a
แหล่งข้อมูลอื่น

Schwanengesang songtexts and translations เก็บถาวร 2012-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โน้ตเพลงเสรีของ Schwanengesang ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
1 พงศ์กษัตริย์ 11

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 บทที่ 11
| 1 พงศ์กษัตริย์ 11 |
| --- | --- |
← 1 พงศ์กษัตริย์ 101 พงศ์กษัตริย์ 12 →
หน้าของหนังสือพงศ์กษัตริย์ (1 และ 2 พงศ์กษัตริย์) ใน Leningrad Codex (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 4
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคต้น
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 11
1 พงศ์กษัตริย์ 11 (อังกฤษ: 1 Kings 11) เป็นบทที่ 11 ของหนังสือพงศ์กษัตริย์ในคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือพงศ์กษัตริย์เป็นการรวบรวมจดหมายเหตุต่าง ๆ ที่บันทึกถึงพระราชกิจของกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์โดยผู้เรียบเรียงประวัติศาสตร์สายเฉลยธรรมบัญญัติในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล โดยมีส่วนผนวกเพิ่มเข้ามาในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล บทที่ 11 ของ 1 พงศ์กษัตริย์เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่การปกครองของซาโลมอนเหนืออาณาจักรยูดาห์และอิสราเอลที่รวมเป็นหนึ่งเดียว (1 พงศ์กษัตริย์ 1 ถึง 11) จุดเน้นของบทนี้คือความเสื่อมและการสิ้นพระชนม์ของซาโลมอน
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 43 วรรคตั้งแต่ศตวรรษที่ 16
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008)
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

1 พงศ์กษัตริย์ 11:41–43: 2 พงศาวดาร 9:29–31
เหล่ามเหสีของซาโลมอนและการนับถือรูปเคารพ (11:1–8)

การที่ซาโลมอนสมรสกับมเหสีหลายคนอาจไม่ถือว่าผิดจริยธรรมในยุคนั้น โดยเฉพาะเมื่อเป็นการแต่งงานด้วยเหตุผลทางการทูต แต่ก็ไม่อาจเป็นที่ยอมรับในแง่คำสอนในโทราห์ (เทียบกับเฉลยธรรมบัญญัติ 17:17) เรื่องราวนี้เน้นไปที่ประเด็นถกเถียงทางศาสนามากกว่าทางจริยธรรมเกี่ยวกับการมีภรรยาชาวต่างชาติ ด้วยลักษณะที่คล้ายกับความในคัมภีร์ช่วงหลังการไปเป็นเชลย (เอสรา 10; เนหะมีย์ 10) มองว่าภรรยาชาวต่างชาติเหล่านี้เป็นสิ่งยั่วใจที่คุกคามความภักดีต่อพระเจ้าของอิสราเอล ซาโลมอนประทานสิ่งที่คล้ายกับสิทธิและเสรีภาพในการนับถือศาสนาของชนกลุ่มน้อยในสมัยใหม่แก่เหล่ามเหสี แต่พระองค์ทรงทำเกินเลยไปจนกลายเป็นทำบาปร้ายแรงต่อพระยาห์เวห์ นำไปสู่ผลที่ตามมาอย่างร้ายแรง
การทรงสำแดงของพระเจ้า (11:9–13)

เหตุเพราะพระทัยของซาโลมอน "ได้หันไปจากพระยาห์เวห์" ซาโลมอนจึงฝ่าฝืนพระบัญญัติข้อแรกจึงต้องเผชิญกับการสูญเสียอำนาจ แต่พระยาห์เวห์ยังทรงเห็นแก่ความดีของดาวิดจึงเลื่อนการลงโทษออกไป โดยผู้สืบเชื้อสายของซาโลมอนจะเหลืออาณาจักรที่มีขนาดเล็กลง
การทรงสำแดงของพระเจ้า (11:9–13) > วรรค 13

"ให้เผ่าหนึ่ง": หมายถึง "เผ่ายูดาห์" ซึ่งภายหลังกลายเป็นชื่อของราชอาณาจักรด้านใต้ อย่างไรก็ตาม เผ่าเบนยามินก็สามารถนับรวมไว้ ณ ที่นี่ได้เช่นกัน เนื่องจากความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเผ่ายูดาห์และมีทรัพย์สินร่วมกันในเยรูซาเล็ม (รวมไปถึงพระวิหาร) เพราะเมืองนี้เดิมเป็นของชาวเยบุสซึ่งต่อมาถูกพิชิตโดยดาวิด แต่ดินแดนทางเหนือของหุยเขาฮินโนมทั้งหมดแท้จริงแล้วอยู่ในอาณาเขตของเผ่าเบนยามิน ผู้เผยพระวจนะอาหิยาห์ใช้รูปแบบคำเดียวกันนี้ (1 พงศ์กษัตริย์ 11:32) เมื่อพูดกับเยโรโบอัม หลังฉีกเสื้อคลุมใหม่ของตนออกเป็น 12 ชิ้นและมอบให้เยโรโบอัม 10 ชิ้น
บรรดาศัตรูของซาโลมอน (11:14–40)

ความไม่ซื่อสัตย์ของซาโลมอนต่อพระเจ้าส่งผลทำให้เกิด 'ศัตรู' (ภาษาฮีบรู: ซาตาน) ต่อต้านพระองค์ในรูปของ 3 บุคคลที่แตกต่างกัน ได้แก่ ฮาดัดเชื้อกษัตริย์แห่งเอโดม (วรรค 14–22), เรโซนบุตรของเอลียาดา  (วรรค 23–25) และเยโรโบอัมบุตรเนบัท (วรรค 26–40) เรื่องราวนี้ระบุอย่างชัดเจนว่าพระเจ้าเป็นผู้ริเริ่มให้เกิดศัตรูเหล่านี้ (วรรค 14, 23 รวมถึง 29–33) ประวัติโดยย่อของศัตรูแต่ละคนที่นำเสนอในเรื่องราวนั้นมีความคล้ายคลึงกับในประวัติศาสตร์ยุคก่อนหน้าของอิสราเอล
ประวัติของฮาดัดเชื้อกษัตริย์แห่งเอโดมสะท้อนถึงประวัติศาสตร์การย้ายถิ่นของครอบครัวยาโคบไปยังอียิปต์และเรื่องราวการอพยพ:
| เหตุการณ์ | ฮาดัด | ครอบครัวของยาโคบ |
| --- | --- | --- |
| ย้ายไปอียิปต์ | เนื่องจากการยึดครองเอโดมโดยอิสราเอลที่นำโดยดาวิดและโยอาบ (11:14–15) | เนื่องจากการกันดารอาหาร |
| การปฏิบัติอย่างกรุณาจากฟาโรห์ | ประทานบ้าน อาหาร และที่ดิน (11:18) | ประทานดินแดนอันอุดมสมบูรณ์แห่งโกเชน |
| สมรสเข้าราชวงศ์ | ประทานน้องสาวของพระราชินีให้เป็นภรรยา (11:19) | โยเซฟได้บุตรสาวของมหาปุโรหิตเป็นภรรยา |
| บุตรชายท่ามกลางบุตรของฟาโรห์ | เกนูบัท (11:20) | โมเสส |
| ออกจากอียิปต์ | หาทางกลับไป (11:21–22) | การอพยพโดยการนำของโมเสส |
ฮาดัดกล่าวถึงความต้องการจะกลับไปเอโดมของตนโดยใช้ 'ภาษาหนังสืออพยพ' ว่า "ขอให้ข้าพระบาทไปเถิด" (อิงจากกริยาเดียวกันในภาษาฮีบรูว่า shalakh)
ประวัติของเรโซนบุตรของเอลียาดาแห่งดามัสกัส (11:23–25) ก็ขนานกันกับประวัติศาสตร์ของดาวิดกษัตริย์แห่งอิสราเอล
| เหตุการณ์ | เรโซน | ดาวิด |
| --- | --- | --- |
| หนีจากเจ้านาย | จากฮาดัดเอเซอร์ (11:23) | จากซาอูล |
| รวบรวมผู้คน | กลายเป็นหัวหน้ากองปล้น (11:24) | กลายเป็นผู้นำของผู้คนในถิ่นทุรกันดาร |
| กลายเป็นกษัตริย์ | ขึ้นครองราชย์ที่ดามัสกัสในซีเรีย (11:25) | ได้รับการเจิมตั้งให้ขึ้นครองราชย์ที่เฮโบรนและภายหลังที่เยรูซาเล็ม |
เยโรโบอัมบุตรเนบัท ศัตรูคนที่ 3 ของซาโลมอน มาจากทางเหนือของอิสราเอล บ่งบอกว่ามาจากกลุ่มแรงงานเกณฑ์ในเอฟราอิม ความคู่ขนานของประวัติของเยโรโบอัมกับประวัติของดาวิดเป็นดังนี้:
| เหตุการณ์ | เยโรโบอัม | ดาวิด |
| --- | --- | --- |
| นักรบผู้กล้าหาญ | สามารถเป็นบุคคลสำคัญของราชสำนัก (11:28) | ชนะยุทธการที่รบกับชาวฟีลิสเตีย |
| ช่วงต้นชีวิตรับใช้เจ้านายอย่างซื่อสัตย์ | รับใช้ซาโลมอน (11:28) | รับใช้ซาอูล |
| ได้รับพระวจนะโดยผู้เผยพระวจนะ | พบกับผู้เผยพระวจนะอาหิยาห์แห่งชิโลห์ (11:29–39) | ได้รับการเจิมตั้งโดยผู้เผยพระวจนะซามูเอลผู้ได้รับการเลี้ยงดูจากปุโรหิตเอลีแห่งชิโลห์ |
| ฉีกเสื้อคลุม | อาหิยาห์ฉีกเสื้อคลุมของตนและมอบให้เยโรโบอัม (11:30) | ซาอูลฉีกเสื้อคลุมของซามูเอล (1 ซามูเอล 15:27) |
| ถูกคุกคามในฐานะผู้มีสิทธิ์ชิงบัลลังก์ | ซาโลมอนหาทางสังหารเยโรโบอัม (11:40) | ซาอูลหาทางสังหารดาวิด |
| พระสัญญาของพระเจ้า | แก่เยโรโบอัม (11:38–39) | แก่ดาวิด |
อาหิยาห์ชาวชิโลห์ปรากฏในฐานะผู้สนับสนุนเยโรโบอัมในเรื่องราวนี้ แต่เขาจะกลายเป็นศัตรูของเยโรโบอัมใน 1 พงศ์กษัตริย์ 14:1-18
ซาโลมอนสิ้นพระชนม์ (11:41–43)

นี่เป็นครั้งแรกที่ใช้รูปแบบสรุปรัชสมัยโดยทั่วไปในหนังสือพงศ์กษัตริย์  ผู้เขียนพงศาวดารกล่าวถึง 'หนังสือพระราชกิจของซาโลมอน' ว่าเป็นแหล่งข้อมูล ซึ่งอาจจะอยู่ในรูปของจดหมายเหตุหลวง
ซาโลมอนสิ้นพระชนม์ (11:41–43) > วรรค 42

"40 ปี": ตามลำดับเหตุการณ์ของ Edwin R. Thiele รัชสมัยของซาโลมอนเริ่มต้นหลังการสิ้นพระชนม์ของดาวิดระหว่างเดือนกันยายน 972 ปีก่อนคริสตกาลและกันยายน 971 ปีก่อนคริสตกาล จนกระทั่งการสิ้นพระชนม์ของซาโลมอนระหว่างเดือนกันยายน 931 ปีก่อนคริสตกาลและเมษายน 930 ปีก่อนคริสตกาล
ดูเพิ่ม

การบูชาเทวรูป
การมีคู่ครองหลายคน
การอยู่กินด้วยกันโดยไม่ได้สมรส
เคโมช
ชาวอัมโมน
ชาวฮิตไทต์
ซีเรีย
ดามัสคัส
ดาวิด
ถิ่นทุรกันดารปาราน
พระวิหารของซาโลมอน
มิลโคม
มีเดียน
โมเลค
โมอับ
เยรูซาเล็ม
โศบาห์
หนังสือพระราชกิจของซาโลมอน
อัชโทเรท
อิสราเอล
อียิปต์
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เฉลยธรรมบัญญัติ 17, 1 ซามูเอล 15, 2 ซามูเอล 7, 2 ซามูเอล 8, 1 พงศ์กษัตริย์ 5, 1 พงศ์กษัตริย์ 6, 1 พงศ์กษัตริย์ 7, 1 พงศ์กษัตริย์ 9, 2 พงศาวดาร 2, 2 พงศาวดาร 9, เอสรา 10, เนหะมีย์ 10
บรรณานุกรม

Collins, John J. (2014). "Chapter 14: 1 Kings 12 – 2 Kings 25". Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. pp. 277–296. ISBN 978-1451469233.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0195288810.
Dietrich, Walter (2007). "13. 1 and 2 Kings".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 232–266. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Leithart, Peter J. (2006). 1 & 2 Kings. Brazos Theological Commentary on the Bible. Brazos Press. ISBN 978-1587431258.
McFall, Leslie (1991), "Translation Guide to the Chronological Data in Kings and Chronicles" (PDF), Bibliotheca Sacra, 148: 3-45, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2003-08-07
McKane, William (1993). "Kings, Book of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 409–413. ISBN 978-0195046458.
Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D, บ.ก. (1993). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. ISBN 978-0195046458.
Thiele, Edwin R., The Mysterious Numbers of the Hebrew Kings, (1st ed.; New York: Macmillan, 1951; 2d ed.; Grand Rapids: Eerdmans, 1965; 3rd ed.; Grand Rapids: Zondervan/Kregel, 1983). ISBN 9780825438257
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Melachim I - I Kings - Chapter 11 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
1 Kings chapter 11. Bible Gateway
1 พงศ์กษัตริย์ 11. YouVersion
การเผยพระวจนะของอาหิยาห์ต่อเยโรโบอัม โดย Gerard Hoet (ค.ศ. 1728)
162173 รีวงู

| การค้นพบ  |
| --- | --- |
ค้นพบโดย:: LINEAR, Lincoln Lab's ETS
ค้นพบเมื่อ:: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
ชื่อตามระบบ MPC:: (162173) รีวงู
ชื่ออื่น ๆ:: 1999 JU3 
ลักษณะของวงโคจร 
 ต้นยุคอ้างอิง 12 ธันวาคม พ.ศ. 2554 (JD 2455907.5)
ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด:: 1.4159 AU
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 0.9633 AU
กึ่งแกนเอก:: 1.1896 AU
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.1902
คาบการโคจร:: 1.30 ปี (474 วัน)
มุมกวาดเฉลี่ย:: 3.9832°
ความเอียง:: 5.8837°
ลักษณะทางกายภาพ
เส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ย:: 0.865±0.015 km 0.87 km 0.90±0.14 km 0.92±0.12 km 0.980±0.029 km 1.13±0.03 km
คาบการหมุนรอบตัวเอง:: 7.627±0.007 h
อัตราส่วนสะท้อน:: 0.037±0.002 0.042±0.003 0.047±0.003 0.063±0.020 0.07±0.01 0.078±0.013
ชนิดสเปกตรัม:: SMASS = Cg  · C 
โชติมาตรสัมบูรณ์:: 18.69±0.07 (R) 18.82 19.2 19.25±0.03 19.3
162173 รีวงู (Ryugu) หรือ 1999 JU3 ตามการตั้งชื่อดาวเคราะห์น้อยชั่วคราว เป็นเทห์ฟ้าใกล้โลก (NEO) และเป็นดาวเคราะห์น้อยที่มีศักยภาพเป็นอันตรายต่อโลก (PHO) ดวงหนึ่งในกลุ่มอะพอลโล มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 กิโลเมตร ถือเป็นวัตถุท้องฟ้าสีเข้มที่จัดอยู่ในชนิดของสเปกตรัมประเภท Cg ซึ่งมีคุณสมบัติเป็นดาวเคราะห์น้อยทั้งประเภท G และ C ดาวเคราะห์น้อยรีวงูเป็นเป้าหมายของการสำรวจโดยยานสำรวจอวกาศ ฮายาบูซะ 2 ซึ่งปล่อยจากโลกเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 มีกำหนดถึงเป้าหมายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 เพื่อเก็บตัวอย่างส่งกลับโลก และกลับถึงโลกราวปลายปี พ.ศ. 2563
ประวัติ

นักดาราศาสตร์ในโครงการวิจัยดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกลินคอล์น (LINEAR) ค้นพบดาวเคราะห์น้อยรีวงูเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) ณ ศูนย์ปฏิบัติการห้องทดลองลินคอล์น (Lincoln Laboratory's ETS) ใกล้เมืองซอคอร์โร รัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐ และให้ชื่อดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ว่า 1999 JU3 ตามการตั้งชื่อชั่วคราว
ชื่อ

ดาวเคราะห์น้อย 1999 JU3 ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "รีวงู" (อังกฤษ: Ryugu) เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2558 โดยศูนย์ดาวเคราะห์น้อย (เลขอ้างอิง M.P.C 95804) ชื่อ "รีวงู" นั้นมีที่มาจาก "รีวงูโจ" (ญี่ปุ่น: 竜宮城; โรมาจิ: Ryūgū-jō) หรือ "ปราสาทพระราชวังมังกร" ที่ปรากฏในคติชนญี่ปุ่นเรื่อง อูราชิมะ ทาโร ชาวประมงผู้ซึ่งขี่หลังเต่าไปยังพระราชวังใต้น้ำรีวงูโจ และเมื่อกลับขึ้นฝั่งเขาได้นำกล่องปริศนามาด้วย หากจะเปรียบเทียบก็เหมือนกับที่ยานสำรวจฮายาบูซะ 2 นำตัวอย่างจากดาวเคราะห์น้อยกลับมายังโลก
ลักษณะ > วงโคจร

ดาวเคราะห์น้อยรีวงูโคจรรอบดวงอาทิตย์ด้วยระยะห่างระหว่าง 0.96–1.41 หน่วยดาราศาสตร์ (AU) มีระยะกึ่งแกนเอก 1.19 AU ใช้เวลาโคจรครบหนึ่งรอบ 474 วันหรือ 16 เดือน วงโคจรมีความเยื้องศูนย์กลาง 0.19 และความเอียง 6 องศาเมื่อเทียบกับสุริยวิถี มีระยะร่วมวงโคจรที่น้อยที่สุด (MOID) กับโลก 95,400 กิโลเมตร หรือเพียง 23% ของระยะห่างระหว่างโลกกับดวงจันทร์
ลักษณะ > ลักษณะทางกายภาพ

เมื่อปี พ.ศ. 2555 นักดาราศาสตร์โทมัส จี. มึลเลอร์และคณะ ได้ศึกษาดาวเคราะห์น้อยรีวงูด้วยการสังเกตการณ์หลายรูปแบบ และให้ความเห็นว่าดาวเคราะห์น้อยนั้นแทบจะเป็นทรงกลม มีการหมุนรอบตัวเองสวนทางกับดวงอาทิตย์ (retrograde rotation) มีเส้นผ่านศูนย์กลางประสิทธิภาพ (effective diameter) 0.85–0.88 กิโลเมตร และมีอัตราส่วนสะท้อนเรขาคณิต (geometric albedo) 0.044–0.050 นอกจากนี้ยังได้ประมาณขนาดเม็ดของวัสดุพื้นผิวดาวไว้ระหว่าง 1–10 มิลลิเมตร
ภาพชุดแรกของดาวเคราะห์น้อยรีวงู ถ่ายโดยยานสำรวจฮายาบูซะ 2 เผยแพร่เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ขณะที่ยานอยู่ห่างจากดาว 700 กิโลเมตร เผยให้เห็นว่าดาวเคราะห์น้อยมีรูปทรงอย่างเพชร ยานสำรวจฮายาบูซะ 2 ยังคงถ่ายภาพอย่างต่อเนื่องในขณะที่เข้าใกล้ดาวมากขึ้น
ลักษณะ > ส่วนประกอบและมูลค่าดาว

อ้างอิงตามเว็บไซต์แอสเทอแรงค์ (Asterank) ซึ่งดำเนินงานโดยบริษัท Planetary Resources ดาวเคราะห์น้อยรีวงูมีองค์ประกอบทางเคมีได้แก่ นิกเกิล เหล็ก โคบอลต์ น้ำ ไนโตรเจน ไฮโดรเจน และแอมโมเนีย และมีการประเมินมูลค่าดาวปัจจุบันเพื่อการทำเหมืองแร่ไว้ที่ 82,760 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยระบบสุริยะ
ดาวเคราะห์น้อยใกล้โลก
บรรณานุกรม

Vilas, F. (2008). "Spectral Characteristics of Hayabusa 2 Near-Earth Asteroid Targets 162173 1999 Ju3 and 2001 Qc34". Astronomical Journal. 135: 1101. Bibcode:2008AJ....135.1101V. doi:10.1088/0004-6256/135/4/1101.
"International Symposium Marco Polo and other Small Body Sample Return Missions: Programme and Presentations". องค์การอวกาศยุโรป. 18–20 พฤษภาคม 2009.
Moskovitz, Nicholas A.; Abe, Shinsuke; Pan, Kang-Shian; Osip, David J.; Pefkou, Dimitra; Melita, Mario D.;  และคณะ (พฤษภาคม 2013). "Rotational characterization of Hayabusa II target Asteroid (162173) 1999 JU3" (PDF). Icarus. 224 (1): 24–31. arXiv:1302.1199. Bibcode:2013Icar..224...24M. doi:10.1016/j.icarus.2013.02.009. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2018.
| ด ค กปี 2563 ในอวกาศ |
| --- | --- |
  « 2562 2564 » 
การส่งยานสำรวจอวกาศ :  Solar Orbiter (solar space mission; กุมภาพันธ์ 2563)  Chang'e 5 (แผนภารกิจนำตัวอย่างจากดวงจันทร์กลับสู่โลก)  Hope Mars Mission (กรกฎาคม)  Tianwen-1 (กรกฎาคม–สิงหาคม)  มาร์ส 2020 (กรกฎาคม–สิงหาคม) Perseverance  Mars Helicopter Ingenuity 
เหตุการณ์การชนกัน:  – 
วัตถุใกล้โลก (NEOs) บางส่วน:  ดาวเคราะห์น้อยใกล้โลก  (52768) 1998 OR2  2011 ES4  2018 VP1  2020 AV2  2020 BX12  2020 CD3  2020 JJ 
ดาวเคราะห์นอกระบบ :  TOI 700 d  TOI 1338 b  เคปเลอร์-1649ซี 
การค้นพบ:  Radcliffe wave  Ophiuchus Supercluster explosion  PSO J03094+27  SGR 1935+2154 
ดาวหาง :  C/2019 Y4 (ATLAS)  C/2020 F3 (NEOWISE)  C/2020 F8 (SWAN) 
การสำรวจอวกาศ:  ไอไซริส-เร็กซ์ (เก็บรวบรวมตัวอย่างจากดาวเคราะห์น้อย Bennu; สิงหาคม 2563)  ฮายาบูซะ 2 (ตัวอย่างจากดาวเคราะห์น้อย รีวงู กลับสู่โลก; ธันวาคม 2563) 
  หมวดหมู่:ปี 2562 ในอวกาศ — หมวดหมู่:ปี 2563 ในอวกาศ — หมวดหมู่:ปี 2564 ในอวกาศ 
ยานสำรวจอวกาศ ฮายาบูซะ 2
1 พงศ์กษัตริย์ 7

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 บทที่ 7
| 1 พงศ์กษัตริย์ 7 |
| --- | --- |
← 1 พงศ์กษัตริย์ 61 พงศ์กษัตริย์ 8 →
หน้าของหนังสือพงศ์กษัตริย์ (1 และ 2 พงศ์กษัตริย์) ใน Leningrad Codex (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 4
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคต้น
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 11
1 พงศ์กษัตริย์ 7 (อังกฤษ: 1 Kings 7) เป็นบทที่ 7 ของหนังสือพงศ์กษัตริย์ในคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือพงศ์กษัตริย์เป็นการรวบรวมจดหมายเหตุต่าง ๆ ที่บันทึกถึงพระราชกิจของกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์โดยผู้เรียบเรียงประวัติศาสตร์สายเฉลยธรรมบัญญัติในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล โดยมีส่วนผนวกเพิ่มเข้ามาในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล บทที่ 7 ของ 1 พงศ์กษัตริย์เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่การปกครองของซาโลมอนเหนืออาณาจักรยูดาห์และอิสราเอลที่รวมเป็นหนึ่งเดียว (1 พงศ์กษัตริย์ 1 ถึง 11) จุดเน้นของบทนี้คือการปกครองของซาโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอล
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 51 วรรคตั้งแต่ศตวรรษที่ 16
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q54 (4QKings; 50–25  ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 20–21, 25–27, 29–42, 51
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

1 พงศ์กษัตริย์ 7:13–22: 2 พงศาวดาร 3:14–17
1 พงศ์กษัตริย์ 7:23–26:: 2 พงศาวดาร 4:1–5
1 พงศ์กษัตริย์ 7:38–39: 2 พงศาวดาร 4:6–8
1 พงศ์กษัตริย์ 7:40–47: 2 พงศาวดาร 4:11–18
1 พงศ์กษัตริย์ 7:48–51: 2 พงศาวดาร 4:19–22
วิเคราะห์

1 พงศ์กษัตริย์ 6 ถึง 7 ครอบคุลมเรื่องการสร้างพระวิหาร โดยแทรกข้อมูลเกี่ยวกับพระราชวังของซาโลมอน "พระตำหนักพนาเลบานอน", ท้องพระโรงเสาหาน, ท้องพระโรงวินิจฉัย และพระราชวังของพระราชธิดาของฟาโรห์ (1 พงศ์กษัตริย์ 7:1–12)