stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฌอร์ดี อัลบา
ประวัติ > บาร์เซโลนา

เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2012 อัลบาเซ็นสัญญากับบาร์เซโลนาเป็นระยะเวลา 5 ปีโดยมีค่าตัวจำนวน 14 ล้านยูโร เขาลงเล่นเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ในนัดเปิดฤดูกาลลาลิกาโดยเปิดกัมนอว์เอาชนะเรอัลโซซิเอดัด 5–1 ตัวเขายังเล่นครบ 90 นาที อีกด้วย
อัลบายิงประตูแรกของเขากับบาร์เซโลนาเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ในนัดที่ออกไปเยือนเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา โดยเขายิงประตูขึ้นนำ 0–1 ในนาทีที่ 3 ก่อนที่ผลจะจบลงด้วยชัยชนะที่ 5–4 ในอีก 3 วันต่อมาในเกม ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 รอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งบาร์เซโลนาเปิดบ้านพบกับ เซลติก เข้ายังเป็นคนทำประตูชัยในนาทีที่ 93 ช่วยให้บาร์เซโลนาชนะไปด้วยผล 2–1  โดยในฤดูกาลแรกของอัลบานี้เขาได้รับโอกาสลงเล่นจาก ตีโต บีลานอบา ผู้จัดการทีม 44 นัดในทุกรายการและทวงคืนแชมป์ลีกกลับสู่ทีมได้หลังจากเสียแชมป์ให้กับ เรอัลมาดริด  เมื่อฤดูกาลก่อน
ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 อัลบา ได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศของโกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2014–15 เป็นเวลา 77 นาที ก่อนถูกเปลี่ยนตัวออกไปโดยมีเฌเรมี มาตีเยอลงมาเล่นแทน ช่วยให้ทีมเอาชนะอัตเลติกบิลบาโอ 1–3 ซึ่งเป็นการชนะเลิศโกปาเดลเรย์เป็นครั้งแรกของเขาและเป็นสมัยที่ 27 ของทีมจากกาตาลัน ในอีก 3 วันถัดมา อัลบา ได้ต่อสัญญากับบาร์เซโลนาออกไปอีก 5 ปี จนถึงปี ค.ศ. 2020 โดยมีค่าฉีกสัญญา 150 ล้านยูโร โดยสี่วันหลังจากวันที่ต่อสัญญานั้น อัลบา ได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ที่โอลึมพีอาชตาดีอ็อน ในกรุงเบอร์ลิน กับยูเวนตุส โดยทีมของพวกเขาเอาชนะไป 3–1 ทำให้ทีมคว้าแชมป์สมัยที่ 5 ได้สำเร็จ ตลอดฤดูกาลเขาลงเล่น 38 นัดและทำ 1 ประตู และพาทีมคว้าทุกแชมป์ที่บาร์เซโลนามีสิทธิ์ลงเล่นในฤดูกาลนี้ ในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2015 เขายังได้ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 พบกับริเบร์เปลต ช่วยให้ทีมเอาชนะ 3–0 ทำให้ อัลบา ชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรเป็นสมัยแรกของตัวเขาและเป้นสมัยที่สามของสโมสร
ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 อัลบา พาทีมคว้าแชมป์ โกปาเดลเรย์ โดยเขาสามารถทำประตูได้ในรอบชิงชนะเลิศ กับเซบียา ที่บิเซนเต กัลเดรอน ในช่วงต่อเวลาพิเศษในนาทีที่ 97 เป็นประตูขึ้นนำ 1–0 ก่อนที่เนย์มาร์จะทำประตูที่สองทำให้ผลจบลงที่ 2–0
ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2019 อัลบา ได้เซ็นสัญญาฉบับใหม่กับทีมเป็นระยะเวลา 5 ปี โดยมีค่าฉีกสัญญา 500 ล้านยูโร ในฤดูกาล 2020–21 เขาได้มีผลงานที่ยอดเยี่ยมโดยทำ 5 ประตู 13 แอสซิตส์ ในทุกรายการ และช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปาเดลเรย์ เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2564 อัลบา ได้รับการประกาศให้เป็นกัปตันทีมลำดับที่สี่ของบาร์เซโลนา หลังจากที่กัปตันลิโอเนล เมสซิ ออกจากสโมสรไปในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2021–22
ระดับทีมชาติ

ในปี ค.ศ. 2008 อัลบา ได้รับเลือกให้เข้าร่วมทีมชาติสเปน รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี เพื่อแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป โดยเขาทำประตูได้ในเกมกับเยอรมนี แต่สเปนตกรอบแรกของการแข่งขัน ในปีต่อมา เขาคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2009 ณ กรุงเพสการา กับทีมชาติสเปนรุ่นดังกล่าวนี้โดยเขาได้ลงเล่น 4 นัด รวมถึงได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี ที่ประเทศอียิปต์
ในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2011 อัลบา ได้ถูกเรียกตัวขึ้นสู่ทีมชาติสเปน ชุดใหญ่ เพื่อแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบคัดเลือก กับ สาธารณรัฐเช็ก และ สกอตแลนด์ โดยเขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในเกมกับสกอตแลนด์ในวันที่ 11 ตุลาคม ที่เอสตาดิโอโฆเซริโกเปเรซ ซึ่งสเปนเอาชนะไป 3–1 โดยเขายังสามารถทำแอสซิตส์ให้กับดาบิด ซิลบา เพื่อนร่วมทีมบาเลนเซียทำประตูได้อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2012 เขาได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติสเปน รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี สำหรับการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่สหราชอาณาจักร โดยเขาได้ลงเล่นครบทั้ง 3 นัดในรอบแบ่งกลุ่มและสเปนก็ตกรอบที่รอบนี้หลังจากแพ้ 2 นัดและเสมอ 1 นัด
อัลบาได้รับเลือกจากบิเซนเต เดล โบสเกให้เป็น 1 ใน 23 คนของทีมชาติสเปน เพื่อแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบสุดท้ายที่โปแลนด์และยูเครน โดยเขาลงเล่นครบทุกนัดและในรอบก่อนรองชนะเลิศ เขาได้เปิดบอลให้กับชาบี อาลอนโซ ทำประตูขึ้นนำ 2–0 เก็บชัยชนะเหนือฝรั่งเศส ด้วยคะแนนดังกล่าวได้สำเร็จ ในรอบชิงชนะเลิศกับอิตาลี เขาได้ทำประตูขึ้นนำ 2-0 ในนาทีที่ 41 โดยผลการแข่งขันจบลงที่ชัยชนะ 4–0 ทำให้สเปนคว้าแชมป์ 2 สมัยติดต่อกัน
ในปีถัดมาเขาได้เข้าร่วมแข่งขัน ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 ที่บราซิล โดยเขาสามารถทำ 2 ประตูได้ในเกมกับไนจีเรีย ในรอบแบ่งกลุ่มทำให้สเปนเอาชนะไป 3–0 โดยตลอดการแข่งขันเขาได้ลงเล่น 4 นัดรวมถึงในนัดชิงชนะเลิศกับบราซิลที่มารากานัง ทีมของพวกเขาแพ้ให้กับทีมเจ้าภาพไป 3–0
ในปีถัดมาเขาได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วมทีมเพื่อแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 โดยเขาได้ลงเล่นครบทั้ง 3 นัดและทีมของพวกเขาตกรอบแรกของการแข่งขันครั้งนี้ ในปี ค.ศ. 2016 เขาได้เข้าแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปที่ฝรั่งเศส โดยเขาได้ลงเล่นทั้ง 4 นัดตลอดการแข่งขันรวมถึงในรอบ 16 ทีมสุดท้ายกับอิตาลี ซึ่งสเปนแพ้ไป 2–0 ทำให้ทีมของพวกเขาตกรอบในรอบดังกล่าวนี้ในปี ค.ศ. 2018 เขาได้แข่งขันฟุตบอลโลกที่รัสเซีย ซึ่งเขาได้ลงเล่นในทุกนัดตลอดการแข่งขัน โดยทีมของเขาตกรอบในรอบ 16 ทีมสุดท้ายหลังจากแพ้การดวลลูกโทษ 4–3 ให้กับร้สเซียหลังเสมอกันใน 120 นาที 1–1
ในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 เขายังได้เป็นหนึ่งใน 24 คนในทีมของลุยส์ เอนริเก ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ซึ่งเขาได้ลงเล่นทุกนัด และทำได้หนึ่งประตูในรอบก่อนรองชนะเลิศ นัดที่เสมอกับสวิตเซอร์แลนด์ 1–1 ในนาทีที่ 8 ก่อนที่สเปนเอาชนะได้ในช่วงการดวลลูกโทษ ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ ก่อนพ่ายแพ้ต่อทีมชนะเลิศอย่างอิตาลี ซึ่งเขายังได้รับหน้าที่เป็นกัปตันในช่วงท้ายของนัด
เกียรติประวัติ

บาร์เซโลนา
ลาลิกา: 2012–13, 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19
โกปาเดลเรย์: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18 , 2020–21 รองชนะเลิศ: 2013–14, 2018–19
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2013, 2016, 2018
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2014–15
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2015
สเปน รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์: 2009
สเปน
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2012
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ รองชนะเลิศ: 2013
ยูฟ่าเนชันส์ลีก รองชนะเลิศ: 2020–21
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมประจำการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2012
ฟีฟโปรเวิลด์ 11: ทีมลำดับที่ 2 2015 ทีมลำดับที่ 3 2013, 2014, 2016, 2018 ได้รับการเสนอชื่อ 2019 (ลำดับที่ 8 ในตำแหน่งกองหลัง)
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2014–15
ลาลิกา ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2014–15
บอร์นโฮล์ม

| --- | --- |
Østerlars Church, one of Bornholm's five round churches
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: Baltic Sea
พิกัด: 55°07′30″N 14°55′00″E﻿ / ﻿55.12500°N 14.91667°E﻿ / 55.12500; 14.91667
พื้นที่: 588 ตารางกิโลเมตร (227 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 162 ม. (531 ฟุต)
จุดสูงสุด: Rytterknægten
การปกครอง
 เดนมาร์ก
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 42,154
ความหนาแน่น: 71.9/กม.2 (186.2/ตารางไมล์)
บอร์นโฮล์ม (เดนมาร์ก: Bornholm) เป็นเกาะของประเทศเดนมาร์ก ตั้งอยู่ในทะเลบอลติก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเดนมาร์ก ทางทิศใต้ของสวีเดน และทางทิศเหนือของประเทศโปแลนด์ มีอุตสาหกรรมที่สำคัญคือการประมง ศิลปะและงานหัตถกรรม และการทำแก้วและเครื่องปั้นดินเผา และการท่องเที่ยวในฤดูร้อน ในสมัยโบราณเป็นที่พำนักของโจรสลัด ต่อมาในปี ค.ศ. 1510 สันนิบาตฮันซาได้เข้ายึดเกาะนี้ และตกอยู่ใต้การปกครองของเดนมาร์ก ลือเบค และสวีเดน ตามลำดับ จนตกเป็นของเดนมาร์กในปี ค.ศ. 1660
บอริส ตาดิช

| บอริส ตาดิช |
| --- | --- |
Борис Тадић
ทาดิชในปี 2012

 ประธานาธิบดีเซอร์เบีย คนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง 11 กรกฎาคม 2004 – 5 เมษายน 2012
นายกรัฐมนตรี: วอยีสลาฟ คอชตูนีตซา มีร์กอ เวตกอวิช
ก่อนหน้า: เปดราก มาร์กอวิช (รักษาการ)
ถัดไป: สลาวีตซา ดายูกิช เดยานอวิช (รักษาการ) ตอมิสลัฟ นีกอลิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
ดำรงตำแหน่ง 17 มีนาคม 2003 – 16 เมษายน 2004
ประธานาธิบดี: สเวทอซาร์ มารอวิช
ก่อนหน้า: เวลิเมียร์ ราดอเยวิช
ถัดไป: พาร์โวสลาฟ ดาวินิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโทรคมนาคมแห่ง สหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤศจิกายน 2000 – 7 มีนาคม 2003
ประธานาธิบดี: วอยีสลาฟ คอชตูนีกา
นายกรัฐมนตรี: ซอรัน ซิซิช ดรากีซา เปซิช
ก่อนหน้า: อีวัน มาร์กอวิช
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1958-01-15) 15 มกราคม ค.ศ. 1958 (66 ปี) ซาราเยโว, บอสเนียและเออร์เซโกวีนา, ยูโกสลาเวีย
พรรคการเมือง: พรคคประชาธิปไตยเซอร์เบีย (1990–2014) พรรคสังคมประชาธิปไตยเซอร์เบีย (2014–ปัจจุบัน)
ความสูง: 1.88 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
คู่สมรส: เวเซลินกา ซาสตาฟนิโควิช (สมรส 1980; หย่า 1996) ทัตยานา โรดิช (สมรส 1997; หย่า 2019)
บุตร: มาชา แวนยา
บุพการี: ลูโบเมียร์ ตาดิช (บิดา) เนเวนกา คิชาโนวิช (มารดา)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเบลเกรด
ลายมือชื่อ: 

บอริส ตาดิช (เซอร์เบีย: Борис Тадић, ออกเสียง: [bǒris tǎdiːt͡ɕ]; เกิด 15 มกราคม 1958) เป็นนักการเมืองชาวเซอร์เบียซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเซอร์เบียตั้งแต่ปี 2004 ถึง 2012
ตาดิชเกิดที่เมืองซาราเยโว เขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเบลเกรด สาขาจิตวิทยา ต่อมาเขาทำงานเป็นนักข่าว นักจิตวิทยาการทหารและครูที่โรงยิมเฟิร์สเบลเกรด เขาได้เข้าร่วมพรรคประชาธิปไตย (DS) ในปี 1990 และได้รับเลือกเข้าสู่สมัชชาแห่งชาติหลังการเลือกตั้งปี 1993 หลังจากการโค่นล้มมีลอเชวิชในปี 2000 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโทรคมนาคมในรัฐบาลของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย ซึ่งดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี 2003 หลังจากนั้นเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลเซอร์เบีย ตาดิชได้รับเลือกเป็นประธานพรรคประชาธิปไตยหนึ่งปีหลังจากการลอบสังหาร ซอรัน จินดิช หลังจากก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกคนหนึ่งของผู้นำชั่วคราว เขายืนเป็นผู้สมัครของพรรคในการเลือกตั้งประธานาธิบดี 2004 ซึ่งเขาชนะหลังจากเอาชนะ ตอมิสลัฟ นีกอลิช จากพรรค Serbian Radical Party ในรอบที่สอง
หลังจากได้รับแรงกดดันจากการประท้วงที่จัดโดยพรรคเซอร์เบียก้าวหน้าของนิกอลิชในปี 2011 ตาดิชก็ประกาศว่าจะมีการเลือกตั้งอย่างรวดเร็วในปี 2012 เขาแพ้การเลือกตั้งในรอบที่สองให้กับนีกอลิช ซึ่งตำแหน่งประธานพรรคถูกรักษาการโดย ดรากัน ดิลาช ในตำแหน่งประธานพรรคประชาธิปไตย ในเดือนพฤศจิกายน 2012 หลังจากนั้นตาดิชพยายามที่จะเป็นประธานพรรคอีกครั้งไม่สำเร็จในปี 2014 จากนั้นเขาก็ออกจากพรรคและก่อตั้งพรรค New Democratic Party ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น Social Democratic Party ซึ่งยังคงเป็นพรรครัฐสภาจนถึงการเลือกตั้งปี 2020 ซึ่งคว่ำบาตรเสรีนิยมเขาเป็นผู้สนับสนุนความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับสหภาพยุโรป (EU) และสนับสนุนการภาคยานุวัติของเซอร์เบียในสหภาพยุโรป และได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้สนับสนุนตะวันตก ในขณะเดียวกันก็สนับสนุนความสัมพันธ์ที่ดีกับรัสเซีย จีน สหรัฐอเมริกา และสหภาพยุโรป
ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย

| ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย |
| --- | --- |
ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก บนภาพศิลปะเฟรสโก ที่โบสถ์นักบุญเบ็นท์, ริงสเต็ด, เดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1205–1212

ประสูติ: ป. ค.ศ. 1186 ไมเซิน
สวรรคต: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1212 รีเบ
ฝังพระศพ: โบสถ์นักบุญเบ็นท์
คู่อภิเษก: พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
พระราชบุตร: วัลเดมาร์ยุวกษัตริย์
ราชวงศ์: ปแชมิเซิล
พระราชบิดา: พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย
พระราชมารดา: อาเดิลไฮท์แห่งไมเซิน
ดักมาร์ (เช็ก: Dagmar) หรือ มาร์แกตา (Markéta; ราว ค.ศ. 1186 – 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1212 เมืองรีเบ) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก โดยทรงเป็นพระมเหสีพระองค์แรก พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย ที่ประสูติแต่พระมเหสีองค์แรกคืออาเดิลไฮท์แห่งไมเซิน
ช่วงต้นพระชนมชีพ

พระราชบิดาของเจ้าหญิงมาร์แกตา คือ ปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 ทรงเป็นดยุกแห่งโบฮีเมียใน ค.ศ. 1192 แต่ใน ค.ศ. 1193 ทรงถูกปลดจากตำแหน่งจากภัยทางการเมืองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์และราชวงศ์ได้ออกจากโบฮีเมีย พระชายาของพระองค์คือ อาเดิลไฮท์แห่งไมเซิน และพระโอรสธิดาได้ไปประทับที่ราชสำนักของพระเชษฐาในพระนางอาเดิลไฮท์ คือ อัลเบร็ชท์ที่ 1 มาร์เกรฟแห่งไมเซิน ปแชมิเซิล โอตาการ์ทรงกลายเป็นทหารรับจ้างของจักรพรรดิเยอรมัน ใน ค.ศ. 1197 ปแชมิเซิล โอตาการ์ได้รับตำแหน่งดยุกแห่งโบฮีเมียเป็นครั้งที่สอง และได้ขึ้นเป็นกษัตริย์โบฮีเมียใน ค.ศ. 1198 กษัตริย์ปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 ทรงละทิ้งพระราชินีอาเดิลไฮท์ด้วยการหย่าร้างใน ค.ศ. 1199 จากการร่วมสายโลหิตกัน และหลังจากนั้นหนึ่งปีทรงอภิเษกสมรสใหม่กับเจ้าหญิงโกนช์ต็อนซิยอแห่งฮังการี กระบวนการนี้มีส่วนช่วยให้พระองค์ยกระดับตำแหน่งจากดยุกมาเป็นพระมหากษัตริย์ตามพระราชกฤษฎีกาทองแห่งซิชิลี
อดีตพระราชินีอาเดิลไฮท์ไม่ทรงสละสิทธิ์ของพระนาง ใน ค.ศ. 1205 พระนางเสด็จกลับไปยังปรากชั่วคราว ในช่วงนั้นกษัตริย์ปแชมิเซิล โอตาการ์ ทรงให้เจ้าหญิงมาร์แกตา พระราชธิดาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระมเหสีองค์ใหม่ของพระองค์คือ พระราชินีโกนช์ต็อนซิยอมีประสูติกาลพระโอรสซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 1 แห่งโบฮีเมียในปีเดียวกัน อดีตพระราชินีอาเดิลไฮท์เสด็จออกจากโบฮีเมีย และสิ้นพระชนม์ในเวลาไม่นานหลังจากนั้น
สมเด็จพระราชินี

ก่อนการอภิเษกสมรสครั้งแรก กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสกับรีเชซาแห่งบาวาเรีย ธิดาในดยุกแห่งแซกโซนี เมื่อการแต่งงานไม่เกิดขึ้น พระองค์ได้อภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าหญิงมาร์แกตาแห่งโบฮีเมีย ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม "ดักมาร์" ใน ค.ศ. 1205 ที่เมืองลือเบ็ค ตามบันทึกอันนาเลสเย็นเซส (รีดาบอเก็น; Rydårbogen) บันทึกว่าใน ค.ศ. 1206 สมเด็จพระราชินีดักมาร์มีอิทธิพลเหนือกษัตริย์วัลเดมาร์ให้ปล่อยตัวศัตรูคู่อาฆาตของพระองค์คือ บิชอปวัลเดมาร์แห่งชเลสวิช ซึ่งถูกคุมขังมาตั้งแต่ ค.ศ. 1193
ใน ค.ศ. 1209 สมเด็จพระราชินีดักมาร์มีพระประสูติกาล เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก (ราว ค.ศ. 1209–1231) สมเด็จพระราชินีดักมาร์สิ้นพระชนม์ขณะมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์ที่สอง ซึ่งไม่รอดพระชนม์เช่นกัน กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 ทรงแต่งตั้งให้พระโอรสขึ้นเป็นกษัตริย์ร่วมเป็นที่รู้จักในนาม ยุวกษัตริย์วัลเดมาร์ ณ เมืองชเลสวิกใน ค.ศ. 1218 แต่ยุวกษัตริย์วัลเดมาร์กลับทรงประสบอุบัติเหตุต้องลูกธนูขณะเสด็จออกล่าสัตว์ที่เรฟสนีส์ในภาคเหนือของจัตแลนด์ ค.ศ. 1231
ไม่ค่อยมีใครทราบถึงเรื่องราวของสมเด็จพระราชินีดักมาร์ในฐานะบุคคลจริง เนื่องจากภาพลักษณ์ของพระนางมักปรากฏตามคติชนพื้นบ้าน นิทานโบราณและตำนาน ที่แสดงภาพลักษณ์พระนางในฐานะพระราชินีชาวคริสต์ในอุดมคติ ผู้อ่อนโยน มีขันติธรรมและเป็นที่เคารพรักไปทั่ว ตรงกันข้ามกับพระราชินีองค์ต่อมาอย่าง พระราชินีบึเร็งการียา เพลงบัลลาดเก่าแก่มีเนื้อความว่า พระนางดักมาร์ขอร้องให้กษัตริย์อภิเษกสมรสกับเคิร์ชเทน บุตรีของคาร์ล ฟอน รีซ และไม่ให้เสกสมรสกับ "ดอกไม้งาม" อย่างบึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส (เบ็นเกิร์ด) เพราะพระนางทรงทำนายว่าเหล่าโอรสที่เกิดกับบาเรนกาเรียแห่งโปรตุเกสจะต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์กัน
หลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชินีดักมาร์ มีความพยายามผูกสัมพันธ์กับฟลานเดอส์ (ดินแดนที่มีความสำคัญทางการค้าและมีพรมแดนติดกับศัตรูเดนมาร์กทางตะวันตก) กษัตริย์วัลเดมาร์จึงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงบึเร็งการียาใน ค.ศ. 1214 พระศพของสมเด็จพระราชินีดักมาร์ถูกฝังที่โบสถ์นักบุญเบ็นท์ในริงสเต็ด เคียงข้างกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 และมีพระศพของพระราชินีบึเร็งการียาอยู่อีกข้างหนึ่งของพระบรมศพกษัตริย์
สมเด็จพระราชินี > พระโอรส

ทรงมีพระโอรสดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | วัลเดมาร์ยุวกษัตริย์ | ค.ศ. 1209 | 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1231 | อภิเษกสมรส 24 มิถุนายน ค.ศ. 1229 กับ ลียูโนร์แห่งโปรตุเกส ไม่มีพระโอรสธิดา |

| - | พระโอรสตายคลอด | ค.ศ. 1212 | ค.ศ. 1212 | สิ้นพระชนม์เมื่อประสูติ |
กางเขนดักมาร์

กางเขนประดับหน้าอก เป็นที่รู้จำในนามว่า "กางเขนดักมาร์" (ดักมาร์คอร์เซ็ท;Dagmarkorset) ซึ่งวางอยู่บนพระทรวงของพระศพพระราชินีดักมาร์ซึ่งมีการเปิดโลงพระศพใน ค.ศ. 1683 ใน ค.ศ. 1695 กางเขนได้ถูกบริจาคแก่หอศิลป์แห่งชาติเดนมาร์ก อัญมณีมีการเจียระไนตามศิลปะไบแซนไทน์และวัสดุทำจากทองคำ มีการเคลือบโดยเอนาเมล ด้านหนึ่งเป็นไม้กางเขนส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นภาพพระเยซูอยู่ตรงกลาง ล้อมรอบด้วยนักบุญบาซิลแห่งซีซาเรีย นักบุญจอห์น คริสซอสตอม พระแม่มารีย์ และนักบุญยอห์นอัครทูต ใน ค.ศ. 1863 พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์กได้บริจาครูปจำลองของกางเขนให้แก่เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระธิดาในเจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ในคราวที่เจ้าหญิงได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
ในยุคสมัยใหม่ กางเขนดักมาร์จะถูกสวมใส่โดย "เด็กหญิงชาวเดนมาร์กเพื่อยืนยันการนับถือคริสตจักรนิกายลูเธอรันและจะถูกมอบให้แก่เด็กๆ ในฐานะของขวัญบัพติศมาด้วย" ในนิกายลูเธอรันของศาสนจักรสวีเดน "กางเขนจะถูกส่งต่อสืบทอดไปยังบิชอปคนใหม่ที่ได้รับการแต่งตั้งเข้ารับตำแหน่ง อาร์กบิชอปแห่งอุปซาลาพร้อมกับตุ้มปี่และโครเซียร์"
ภาพ

พระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีดักมาร์ โดยนักปฏิมากร แอนน์ มารี คาร์ล-นีลส์เซน ที่รีเบอฮัส
อนุสรณ์สถานสมเด็จพระราชินีดักมาร์ที่มันโด จัตแลนด์
สถานที่ฝังพระศพโบสถ์นักบุญเบ็นท์, ริงสเต็ด, เดนมาร์ก
แผ่นโลหะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระราชินีดักมาร์ที่ริงสเต็ด
ภาพนูนแกะสลักของแอนน์ มารี คาร์ล-นีลส์เซน ที่บรรยายการสิ้นพระชนม์ของพระราชินีดักมาร์ตามการตีความในเพลงพื้นบ้านเดนมาร์ก ที่รีเบอฮัส
ข้อมูล

Earenfight, Theresa (2013). Queenship in Medieval Europe. Palgrave Macmillan. ISBN 978-1137303929.
แหล่งข้อมูลอื่น

Dansk Kvindebiografisk Leksikon (In Danish)
| ก่อนหน้า |  | ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก  (ราชวงศ์แอสตริดเซน)   (ค.ศ. 1205–1212) |  | บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส |
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก |
| --- | --- |
 แมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน (2024–)   อ็องรี เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซา (1972–2018)  อิงกริดแห่งสวีเดน (1947–1972)  อเล็กซานดรีนแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน (1912–1947)  ลูอิสแห่งสวีเดน (1906–1912)  ลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คาสเซิล (1863–1898)  แคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก (1839–1848)  มารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล† (1808–1839)  แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่† (1766–1775)  จูเลียนา มาเรียแห่งบรันสวิค-วอฟเฟนบุตเทล† (1752–1766)  หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่† (1746–1751)  โซฟี มักดาเลเนอ ฟอน บรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค† (1730–1746)  แอนน์ โซฟี เรเวนโทล์ว† (1721–1730)  หลุยส์แห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทรว์† (1699–1721)  ชาร์ล็อต อเมลีแห่งเฮสส์-คาสเซิล† (1670–1699)  โซฟี อเมลีแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์ก (1648–1670)  แอนน์ แคทเทอรีนแห่งบรันเดนบูร์ก† (1597–1612)  โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร† (1572–1588)  โดโรเธียแห่งแซ็กซ์-เลาเอนบูร์ก† (1534–1559)  โซฟีแห่งพอเมอเรเนีย† (1523–1533)  อิซาเบลลาแห่งออสเตรีย†‡ (1515–1523)  คริสตินาแห่งแซ็กโซนี†‡ (1481–1513)  โดโรเธียแห่งบรันเดนบูร์ก†‡ (1445–1448 & 1449–1481)  ฟิลิปปาแห่งอังกฤษ†‡ (1406–1430)  เฮลวิกแห่งชเลสวิช (1340–1374)  เอลิซาเบธแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บูร์ก (1330–1331)  ยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย (1326–1330)  อิงเงอร์บอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน (1296–1319)  อักเนสแห่งบรันเดินบวร์ค (1273–1286)  มาร์กาเร็ต ซัมบีเรีย (1252–1259)  มาทิลดาแห่งฮ็อลชไตน์ (1250–1252)  จูตตาแห่งแซ็กโซนี (1239–1250)  เอเลียนอร์แห่งโปรตุเกส (1229–1231)  บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส (1214–1221)  ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย (1205–1213)  เกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย (1182–1197)  โซเฟียแห่งมินสค์ (1157–1182)  เฮเลนาแห่งสวีเดน (1156–1157)  อเดลาแห่งไมเซิน (1152–1157)  ลุยท์การ์ดแห่งซาลซ์เวเดล (1144–1146)  มาล์มเฟรดแห่งเคียฟ† (1134–1137)  อูล์ฟฮิลด์ โฮกุนสด็อทเทอร์‡ (1130–1134)  มาร์กาเรธา เฟร็ดคูลลาแห่งสวีเดน† (1104–1130)  บอดิล ทูร์โกต์สแด็ทเทอร์ (1095–1103)  อิงเงอเกิร์ดแห่งนอร์เวย์‡ (1086–1095)  อเดลาแห่งแฟลนเดอส์ (1080–1086)  มาร์กาเรธา ฮัสยอร์นสแด็ทเทอร์ (1076–1080)  กุนน์ฮิลด์ สเวนสด็อททีร์‡ (1050–1052)  กูดาแห่งสวีเดน (1048–1049)  เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี† (1017–1035)  ซิกริดผู้ทรนง†‡  กุนฮิลด์แห่งเว็นเด็น†  ทอราแห่งโอโบไทรต์† (970–986)  กีริดแห่งสวีเดน (952–970)  ไธรา (900–935) 
 † ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์  ‡ ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เช็กเกีย 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
กางเขนดักมาร์
กางเขนดักมาร์อีกด้านหนึ่ง
นเรนทรมณฑล

การประชุมของนเรนทรมณฑลในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941
นเรนทรมณฑล (ฮินดี: नरेन्द्रमण्डल นเรนฺทฺรมณฺฑลฺ; อังกฤษ: Chamber of Princes) เป็นสถาบันที่จัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1920 ตามพระราชโองการของพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ในฐานะจักรพรรดิแห่งอินเดีย เพื่อให้ผู้ปกครองริยาสัต (रियासतें ริยาสตฺ; princely state) มีที่ประชุมแสดงความต้องการและความปรารถนาต่อรัฐบาลอาณานิคมบริติชราช (ब्रिटिश राज บฺริติศราชฺ; British Raj) สถาบันนี้ดำรงอยู่จนกระทั่งบริติชราชสิ้นสุดลงเมื่อ ค.ศ. 1947
ภาพรวม

พระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงตั้งนเรนทรมณฑลขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1920 ตามพระราชโองการลงวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1919 หลังจากที่ทรงอนุมัติพระราชบัญญัติการปกครองอินเดีย ค.ศ. 1919 (Government of India Act 1919) การจัดตั้งนเรนทรมณฑลนี้เป็นผลมาจากการที่ชาติบริเตนเลิกใช้นโยบายแยกผู้ปกครองท้องถิ่นในอินเดียออกจากกันและออกจากโลกภายนอก
นเรนทรมณฑลประชุมกันครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 เริ่มแรกมีสมาชิก 120 คน ในจำนวนนี้ 108 ตำแหน่งไว้สำหรับผู้แทนรัฐสำคัญ ๆ ซึ่งได้เป็นสมาชิกตามสิทธิอันชอบธรรมของตนเอง ส่วน 12 ตำแหน่งที่เหลือไว้สำหรับผู้แทนรัฐต่าง ๆ อีก 127 รัฐ ทำให้รัฐเล็กรัฐน้อย 327 รัฐไม่มีผู้แทน นอกจากนี้ ผู้ปกครองรัฐสำคัญอย่างรัฐพโรทา (बड़ोदा राज्य พโรทาราชฺย; Baroda State), รัฐ ควาลิยัร (Gwalior State), และรัฐโหลการ์ (होलकर โหลฺการ; Holkar) ก็ไม่ยอมร่วมนเรนทรมณฑล
ปรกติแล้ว นเรนทรมณฑลประชุมกันปีละครั้ง ประธานที่ประชุม คือ มหาราชยปาล (महाराज्यपाल มหาราชฺยปาลฺ; Viceroy of India) นเรนทรมณฑลยังตั้งคณะกรรมาธิการซึ่งประชุมกันค่อนข้างบ่อย
ที่ประชุมของนเรนทรมณฑล คือ อาคารสันสัทภวัน (संसद भवन สนฺสทฺภวนฺ; Sansad Bhavan)
บังกะโล

บังกะโล (ฮินดี: बुन्गलोव; อังกฤษ: bungalow) มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าสถานที่ตากอากาศ ซึ่งก็คือห้องพักที่มีราคาถูกสำหรับให้นักท่องเที่ยวหรือ นักเดินทางได้เข้าไปพัก ซึ่งบังกะโลนั้นเมื่อเที่ยบกับ โรงแรมแล้วจะไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกหรือความหรูหราทันสมัยเหมือนกับโรงแรม บังกะโลจะเน้นความเป็นธรรมชาติมากที่สุด บังกะโลส่วนมากจะตั้งอยู่ใกล้กับแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ เช่น สถานที่ท่องเที่ยวที่ติดชายทะเล ตามแนวชายเขา นอกจากนั้น ยังใช้เรียกแทนที่พักขนาดเล็ก
นางสมุทรชา

| นางสมุทรชา Sumitra |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามายณะ
พระนางสมุทรชาให้กำเนิดสองโอรสคู่แฝด (ภาพกลาง, บน)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
คู่สมรส: ท้าวทศรถ
บุตร: พระลักษมณ์ (โอรส) พระสัตรุด (โอรส)
นางสมุทรชา หรือ นางสมุทรเทวี  หรือในรามายณะฝั่งอินเดียเรียกว่า นางสุมิตรา (อังกฤษ: Sumitra สันสกฤต: सुमित्रा, IAST: Sumitrā) เป็นพระมเหสีองค์ที่สามของ ท้าวทศรถ กษัตริย์แห่งกรุงอโยธยา เป็นมเหสีองค์กลางของพระมเหสีทั้งสามพระองค์ พระนางเป็นพระมารดาของ พระลักษมณ์ กับ พระสัตรุด สองโอรสคู่แฝด ตัวละครสำคัญใน รามายณะ
นางมีเชื้อสายของกษัตริย์ของกาสี นับได้ว่าเป็นมเหสีที่ฉลาดที่สุดในบรรดามเหสีทั้งสามของท้าวทศรถ ว่ากันว่านางเป็นผู้ทูลขอให้ พระลักษมณ์ ออกติดตามพระรามและรับใช้พระองค์ในระหว่างที่ถูกเนรเทศ พระนางมีส่วนช่วยในการแก้ไขปัญหาส่วนตัวของท้าวทศรถเสมอ นางรักใคร่กับนางอูมิลา พระสุนิสาของนางอย่างมากและถือว่านางสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ในระหว่างที่พระลักษณ์ถูกเนรเทศ นางมักจะคอยให้กำลังใจอยู่เคียงข้างกับนางอูมิลาเสมอ
ประวัติ

จากในวรรณกรรมรามายณะของอินเดียระบุว่านางสมุทรชามีมีอำนาจเหนือกว่านางไกยเกษี อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ใช่มเหสีเอกผู้เป็นที่โปรดปราน แต่พระนางก็ยังจงรักภักดีให้กับท้าวทศรถ พระสวามี และนางเกาสุริยา มเหสีเอกเพียงผู้เดียว และนางยังเสียสละ ให้พระลักษมณ์ลูกชายของเธอไปคอยรับใช้กับพระราม โดยพื้นเพนางเป็นเจ้าหญิงแห่ง กาสี
แหล่งข้อมูลอื่น

Ramayana (ภาษาอังกฤษ). แปลโดย Griffith – โดยทาง โครงการกูเทินแบร์ค.
ท้าวทศรถมอบข้าวปายาสให้พระมเหสี
นาตาชา ดูเชฟ-ยานิช

นาตาชา ดูเชฟ-ยานิช (ฮังการี: Dusev-Janics Natasa; เซอร์เบีย: Наташа Душев-Јанић, Nataša Dušev-Janić) เกิดวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ที่บาชคาพาลางคา สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เป็นนักกีฬาแคนูสปรินท์ชาวฮังการี ผู้ได้รับรางวัลสองเหรียญทองโอลิมปิกในรายการแคนูสปรินท์ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 กับอีกเหรียญทองและเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เมื่อครั้งที่แข่งขันให้แก่ทีมชาติฮังการี เธอยังได้รับเหรียญรางวัล 22 เหรียญจากรายการ ICF แคนูสปรินท์เวิลด์แชมเปี้ยนชิป โดยเป็นเหรียญทอง 18 เหรียญ (เค-1 200 ม.: ค.ศ. 2007, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-2 200 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-2 500 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006; เค-2 1000 ม.: ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2006; เค-4 200 ม.: ค.ศ. 2002, ค.ศ. 2006; เค-4 500 ม.: ค.ศ. 2006, ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-4 1000 ม.: ค.ศ. 2003, ค.ศ. 2006) และ 4 เหรียญเงิน (เค-1 500 ม.: ค.ศ. 2010, เค-1 4 x 200 ม.: ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010; เค-4 200 ม.: ค.ศ. 2009) และเป็นแชมป์ยุโรป 17 สมัย
นาตาชาเติบโตขึ้นในประเทศเซอร์เบียและเข้าแข่งขันให้แก่ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ก่อนที่จะย้ายไปยังประเทศฮังการี เธอเป็นลูกสาวคนสุดท้องของ มิลาน ยานิช นักพายเรือแคนูชาวเซอร์เบียที่ได้รับรางวัลเหรียญเงินสำหรับทีมชาติยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส พี่ชายทั้งสองของเธอ ซึ่งได้แก่ มีโช และ สเตียฟาน ยานิช ต่างก็เป็นนักพายเรือแคนูเช่นเดียวกัน และร่วมแข่งขันให้แก่ทีมชาติเซอร์เบียตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ที่ซึ่งพวกเขาล้วนมีส่วนร่วมในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 แม้ว่ามีโชจะได้รับการเสนอเพียงในฐานะตัวสำรองก็ตาม
เธอได้รับเลือกให้เป็นนักกีฬาหญิงแห่งปีของฮังการีใน ค.ศ. 2004 และ 2010 และร่วมทีมฮังการีกับ คาเธอลีน โควาช ใน ค.ศ. 2005, 2006 และ 2010
หนังสืออ่านเพิ่ม

"Janics Natasa cikkei az origo.hu-n". origo.hu. สืบค้นเมื่อ 2011-06-18.
Magyar sportévkönyv 2001-2010. Budapest: Aréna 2000.ISSN 1218-0807
แหล่งข้อมูลอื่น

Janics és Kovács bearanyozta a szombatot (2008. augusztus 23.), Index-cikk
Janics Natasa éremtáblázata เก็บถาวร 2021-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฮังการี)
Janics Natasa a Kajakkenusport.hu-n เก็บถาวร 2009-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บัณฑิต

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บัณฑิต (แก้ความกำกวม)
หุ่นบัณฑิตในพิพิธภัณฑ์ในปากีสถาน
บัณฑิต (บัน-ดิด) หรือ ปัณฑิตะ (สันสกฤต: पण्डित, paṇḍita, ปณฺฑิต) ในภาษาฮินดีเขียนเป็น पंडित ในภาษาอังกฤษอาจเขียนเป็น pandit หรือ pundit (ออกเสียงว่า /ˈpʌndɪt, ˈpændɪt/) คือคนที่มีใจผ่องใสอยู่เป็นปกติ ทำให้มีความเห็นถูก ยึดถือค่านิยมที่ถูกต้อง สามารถดำเนินชีวิตด้วยปัญญา