stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สิงคโปร์แอร์ไลน์
บริการ > บริการในระหว่างการบิน > ระบบความบันเทิงและการสื่อสารในระหว่างการบิน

คริสเวิลด์ (KrisWorld) เป็นระบบความบันเทิงในระหว่างการบินของสิงคโปร์แอร์ไลน์ เริ่มนำมาให้บริการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 บนเครื่องบินโบอิง 747-400 และโบอิง 777-200ER ทุกชั้นโดยสารจะใช้ระบบ ไวส์แมน 3000 ที่มีภาพยนตร์ เพลง และเกมจากนินเทนโดให้เลือกได้ตามความต้องการ ผู้โดยสารในชั้น ห้องชุดสิงคโปร์แอร์ไลน์ ชั้นหนึ่ง และ ชั้นธุรกิจ จะได้รับหูฟัง Active noise-cancelling อีกด้วย
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 สิงคโปร์แอร์ไลน์ได้นำบริการ Connexion by Boeing สำหรับอินเทอร์เน็ตในระหว่างการบินมาให้บริการ และต่อมาในเดือนมิถุนายนได้เพิ่ม live TV เข้าไป บริการนี้ยกเลิกไปเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 หลังจากโบอิงยกเลิกให้บริการนี้แก่สายการบิน
ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา สิงคโปร์แอร์ไลน์ได้บรรจุโปรแกรมบทเรียนสอนภาษา 22 ภาษาแบบไม่เสียค่าใช้จ่ายลงในระบบ และต่อมาในเดือนธันวาคมในปีเดียวกัน ได้เพิ่มระบบข้อความข่าวสั้นแบบทันปัจจุบันเข้าไปด้วย
สิงคโปร์แอร์ไลน์ได้ประกาศเลือก Panasonic Avionics Corporation ให้เป็นผู้สร้างระบบคริสเวิลด์แบบใหม่ โดยใช้ระบบ eX2 ที่คิดค้นขึ้นใหม่ คริสเวิลด์แบบใหม่นี้มีให้บริการบนเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 แอร์บัส เอ 330-300 แอร์บัส เอ 340-500 (เฉพาะชั้นธุรกิจเท่านั้น) และโบอิง 777-300ER ประกอบด้วย
จอภาพผลึกเหลวแบบกว้าง ความละเอียด 1280 x 768
ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ ดนตรี เกม และโปรแกรมเชิงโต้ตอบต่างๆ
ชุดซอฟต์แวร์สำนักงาน StarOffice Productivity Suite ใช้กับช่องเสียบยูเอสบี
ช่องเสียบ AC power บนที่นั่ง
บริการ > บริการภาคพื้นดิน

ผู้โดยสารสามารถลงทะเบียนเดินทางได้ก่อนเที่ยวบินออก 2-48 ชั่วโมง ทั้งที่โต๊ะรับลงทะเบียนและที่ห้องรับรองในท่าอากาศยาน (สำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่งและชั้นประหยัด) ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ยังมีมุมสำหรับลงทะเบียนด้วยตนเอง และทางเดินพิเศษสำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่งที่จะมีพนักงานคอยต้อนรับและเดินตามไปสง
นอกจากนี้ ผู้โดยสารยังสามารถลงทะเบียนทางอินเทอร์เน็ตหรือบริการข้อความสั้นได้ ผู้โดยสารที่ลงทะเบียนทางอินเทอร์เน็ตจะสามารถพิมพ์บัตรโดยสารออนไลน์ได้ และผู้โดยสารที่เดินทางระยะสั้นยังสามารถลงทะเบียนเที่ยวบินขากลับได้พร้อมกับเที่ยวบินขาไปอีกด้วย
บริการ > บริการภาคพื้นดิน > ห้องรับรอง

ห้องรับรองซิลเวอร์คริสเลาจน์ของสายการบินเปิดให้บริการสำหรับผู้โดยสารห้องชุด ชั้นหนึ่ง และชั้นธุรกิจ รวมทั้งสมาชิกของโซลิแทร์พีพีเอสคลับ พีพีเอสคลับ และคริสฟลายเออร์เอไลท์โกลด์ สมาชิกเหล่านี้สามารถเข้าห้องรับรองของผู้ร่วมธุรกิจกับสายการบินได้เช่นกัน ห้องรับรองเหล่านี้ตั้งอยู่ที่
แอดิเลด
อัมสเตอร์ดัม
กรุงเทพมหานคร
บริสเบน
ฮ่องกง
กัวลาลัมเปอร์
ลอนดอน
มะนิลา
เมลเบิร์น
เพิร์ธ
ซานฟรานซิสโก
สิงคโปร์ (อาคาร 2-3)
ซิดนีย์
ไทเป
รายการสะสมแต้ม

สิงคโปร์แอร์ไลน์มีรายการสะสมแต้มสองรายการ ได้แก่
รายการสะสมแต้ม > คริสฟลายเออร์

ในรายการนี้ผู้โดยสารจะสะสมแต้มเพื่อนำไปเพิ่มระดับชั้นโดยสารในการเดินทาง ได้จากบริการของสิงคโปร์แอร์ไลน์และองค์กรผู้ร่วมรายการ ซึ่งได้แก่ สายการบินที่เป็นสมาชิกของสตาร์อัลไลแอนซ์ ซิลค์แอร์ เวอร์จินแอตแลนติก เดลตาแอร์ไลน์ และกลุ่มธุรกิจโรงแรมและบริการเช่ารถยนต์อีกหลายแห่ง คริสฟลายเออร์แบ่งออกเป็นระดับต่างๆ ได้แก่ คริสฟลายเออร์ (KrisFlyer) คริสฟลายเออร์เอไลท์ซิลเวอร์ (KrisFlyer Elite Silver) และคริสฟลายเออร์เอไลท์โกลด์ (KrisFlyer Elite Gold) ซึ่งสัมพันธ์กับสถานะสตาร์อัลไลแอนซ์ซิลเวอร์และโกลด์ตามลำดับ ระดับเอไลท์ซิลเวอร์และเอไลท์โกลด์จะมอบให้ผู้โดยสารที่สะสมแต้มได้ 25,000 และ 50,000 ไมล์ขึ้นไปตามลำดับ ภายในระยะเวลา 12 เดือน โดยเริ่มนับจากวันที่สมัครเป็นสมาชิกของรายการคริสฟลายเออร์ เที่ยวบินของสิงคโปร์แอร์ไลน์ที่มี Booking class V, Q, G, N และ T (เดินทางเป็นกลุ่มหรือรายการส่งเสริมการตลาด) และเที่ยวบินของซิลค์แอร์ที่มี Booking class W และ L จะไม่ได้รับแต้มในรายการนี้
รายการสะสมแต้ม > พีพีเอสคลับ

Priority Passenger Service (PPS : พีพีเอส) เป็นรายการสำหรับผู้โดยสารที่สะสมมูลค่าของแต้มพีพีเอสได้ 25,000 เหรียญสิงคโปร์ภายในหนึ่งปี โดยแต้มพีพีเอสจะเพิ่มขึ้นเมื่อโดยสารบน ห้องชุดสิงคโปร์แอร์ไลน์ ชั้นหนึ่ง ชั้นธุรกิจ ของสิงคโปร์แอร์ไลน์ หรือชั้นธุรกิจของซิลค์แอร์ รายการพีพีเอสแบ่งออกเป็นพีพีเอสคลับ โซลิแทร์พีพีเอสคลับ และโซลิแทร์พีพีเอสคลับไลฟ์
สมาชิกของพีพีเอสคลับจะได้สถานะเป็นโซลิแทร์พีพีเอสคลับโดยสะสมแต้มให้ได้ 250,000 เหรียญสิงคโปร์ภายในห้าปี ส่วนสถานะโซลิแทร์พีพีเอสคลับไลฟ์จะมอบให้สมาชิกที่เดินทางได้ระยะทาง 1,875,000 ไมล์ (3,018,000 กิโลเมตร) ขึ้นไป โดยมีสิทธิพิเศษเท่ากับโซลิแทร์พีพีเอสคลับ แต่ปัจจุบันสิงคโปร์แอร์ไลน์ไม่เปิดรับสมาชิกโซลิแทร์พีพีเอสคลับไลฟ์เพิ่มอีกแล้ว
สมาชิกพีพีเอสจะได้รับสิทธิลงทะเบียนโดยสารและขนกระเป๋าสัมภาระก่อน และสำรองที่นั่งชั้นประหยัดไว้ในกรณีที่อยู่ในรายการรอของชั้นธุรกิจหรือชั้นหนึ่ง นอกจากนี้ยังสามารถเข้าซิลเวอร์คริสเลานจ์ส่วนของชั้นธุรกิจได้ ส่วนสมาชิกโซลิแทร์พีพีเอสและคู่สมรสจะสามารถลงทะเบียนโดยสารในส่วนชั้นหนึ่ง และเข้าซิลเวอร์คริสเลานจ์ส่วนของชั้นหนึ่งได้
เหตุร้ายและอุบัติเหตุ

ข้อมูลด้านล่างนี้กล่าวถึงเฉพาะสิงคโปร์แอร์ไลน์ ส่วนที่เป็นของซิลค์แอร์อยู่ที่บทความของสายการบินดังกล่าว
26 มีนาคม พ.ศ. 2534 สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 117 ถูกจี้โดยคนร้ายชาวปากีสถานระหว่างทางไปยังสิงคโปร์ หลังจากลงจอด กองกำลังปฏิบัติการพิเศษสิงคโปร์ได้เข้าจู่โจม คนร้ายทั้งหมดเสียชีวิตระหว่างปฏิบัติการ ไม่มีผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิต
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 สิงคโปร์แอร์ไลน์ เครื่องบินแบบ Learjet 31 ทะเบียน 9V-ATD ประสบอุบัติเหตุตกที่จังหวัดระนอง มีผู้เสียชีวิต 2 ราย
31 ตุลาคม พ.ศ. 2543 สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 006 บินด้วยเครื่องบินโบอิง 747-400 นักบินพยายามนำเครื่องขึ้นจากทางวิ่งที่ทำการซ่อมอยู่โดยเข้าใจว่าเป็นทางวิ่งที่ถูกต้อง และชนเข้ากับอุปกรณ์ก่อสร้างบนทางวิ่งดังกล่าว ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเจียงไคเช็ค (ปัจจุบันคือ ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน)ในไต้หวัน มีผู้เสียชีวิต  83 คน บาดเจ็บ 71 คน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นระหว่างฝนตกหนักเนื่องจากพายุไต้ฝุ่น Xangsane นับเป็นอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตครั้งแรกของสิงคโปร์แอร์ไลน์อย่างไรก็ตามการสอบสวนให้สาเหตุไว้ค่อนข้างกว้าง
12 มีนาคม พ.ศ. 2546 สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 286 บินด้วยเครื่องบินโบอิง 747-400 เกิดเหตุหางของเครื่องบินครูดกับทางวิ่งขณะบินออกจากออคแลนด์ นิวซีแลนด์ ไปยังสิงคโปร์ ทำให้ส่วนหางของเครื่องบินเสียหายอย่างหนัก เครื่องบินสามารถกลับมาลงจอดที่ท่าอากาศยานได้อย่างปลอดภัย ไม่มีรายงานผู้เสียชีวิต
23 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 836 บินด้วยเครื่องบินแอร์บัส เอ 330-300 เกิดเครื่องยนต์ทั้งสองดับกลางอากาศขณะบินจากสิงคโปร์ ไปยังเซี่ยงไฮ้ หลังจากทำการบินไปได้สามชั่วโมงครึ่ง ทำให้ร่วงจากเพดานบินไปอยู่ที่ 26,000 ฟุต ก่อนนักบินจะสามารถกู้เครื่องบินกลับมาได้ปกติและลงจอดได้อย่างปลอดภัย ไม่มีรายงานผู้เสียชีวิต
27 มิถุนายน พ.ศ. 2559 สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 368 บินด้วยเครื่องบินโบอิง 777-300ER ได้รับแจ้งเตือนน้ำมันรั่วขณะบินจากสิงคโปร์ ไปยังมิลาน นักบินนำเครื่องกลับและเกิดไฟลุกไหม้ขณะลงจอดฉุกเฉิน ไม่มีรายงานผู้เสียชีวิต
21 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 321 บินด้วยเครื่องบินโบอิง 777-300ER หมายเลขทะเบียน 9V-SWM เดินทางจากลอนดอนไปยังสิงคโปร์ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 229 คน ประสบอุบัติเหตุตกหลุมอากาศบริเวณมหาสมุทรอินเดีย และขอลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ รายงานผู้เสียชีวิต 1 ราย และบาดเจ็บจำนวนมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
เครื่องบิน Airspeed Consul (VR-SCD) ซึ่งเป็นอากาศยานประเภทแรกที่สายการบินมลายาแอร์ไลน์ใช้บิน สายการบินดังกล่าวเป็นบริษัทผู้บุกเบิกของสิงคโปร์แอร์ไลน์
เครื่องบินโบอิง 747-400 ของสิงคโปร์แอร์ไลน์ ชื่อเครื่องว่า Megatop ที่ท่าอากาศยานโอกแลนด์ นิวซีแลนด์ เครื่องบินลำนี้จัดเป็นเรือธงของสายการบินมาตั้งแต่ พ.ศ. 2532 จนกระทั่งเริ่มใช้เครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550
เครื่องบินแอร์บัส เอ380 ของสิงคโปร์แอร์ไลน์
เครื่องบินโบอิง 747-412 บินออกจากท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์
เครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ลงจอดที่ ท่าอากาศยานซูริค สวิตเซอร์แลนด์
พนักงานต้อนรับหญิงที่รู้จักในชื่อ สิงคโปร์เกิร์ล ได้รับการส่งเสริมให้เป็นสัญลักษณ์ของสายการบิน
จุดหมายปลายทาง 61 แห่งใน 35 ประเทศจากห้าทวีปของสิงคโปร์แอร์ไลน์
เครื่องบินโบอิง 747-400 ที่ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ ทำลวดลายสตาร์อัลไลแอนซ์ โดยส่วนหางยังคงเป็นเครื่องหมายของสิงคโปร์แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสมาชิกสตาร์อัลไลแอนซ์สายเดียวที่ทำลวดลายเช่นนี้
ที่นั่งชั้นหนึ่งบนเครื่องบินโบอิง 777-300ER
ที่นั่งชั้นธุรกิจบนเครื่องบินโบอิง 777-300ER
ชั้นประหยัดบนเครื่องบินแอร์บัส เอ 380
อาหารเรียกน้ำย่อยที่เสิร์ฟบนชั้นธุรกิจของสิงคโปร์แอร์ไลน์
สัญลักษณ์คริสเวิลด์
โจเซ่ กับเสือและหมู่ปลา

ภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่น ค.ศ. 2020
| โจเซ่ กับเสือและหมู่ปลา |
| --- | --- |
โปสเตอร์เปิดตัวภาพยนตร์

ญี่ปุ่น: ジョゼと虎と魚たち
เฮปเบิร์น: Joze to Tora to Sakanatachi
 
กำกับ: โคตาโร ทามูระ
บทภาพยนตร์: ซายากะ คูวามูระ
สร้างจาก: โจเซ โตะ โทระ โตะ ซากานาทาจิ โดย เซโกะ ทานาเบะ
อำนวยการสร้าง: ชูโซ คาซาฮาระ โจอิจิโร มูไก มาริ ซูซูกิ
นักแสดงนำ:   ไทชิ นากางาวะ  คายะ คิโยฮาระ  ยูเมะ มิยาโมโตะ  คาซูยูกิ โอกิสึ  ลินน์  ชิเอมิ มัตสึเตระ  ชินตาโร โมริยามะ (มิโตริซุ)  ลิลี (มิโตริซุ) 
กำกับภาพ: สึโยชิ คันบายาชิ
ตัดต่อ: คูมิโกะ ซากาโมโตะ
ดนตรีประกอบ: อีวาน คอล
บริษัทผู้สร้าง: โบนส์ 
ผู้จัดจำหน่าย:   โชจิกุแอนิเมชัน  คาโดกาวะแอนิเมชัน 
วันฉาย:   30 ตุลาคม ค.ศ. 2020 (2020-10-30) (ปูซาน)  25 ธันวาคม ค.ศ. 2020 (2020-12-25) (ญี่ปุ่น)  4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 (2021-11-04) (ไทย) 
ความยาว: 98 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
โจเซ่ กับเสือและหมู่ปลา (ญี่ปุ่น: ジョゼと虎と魚たち; อังกฤษ: Josee, the Tiger and the Fish) เป็นภาพยนตร์ดรามาแอนิเมชันแนวภาพยนตร์รักตลกจากประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 2020 ซึ่งสร้างจากเรื่องสั้นในชื่อเดียวกันโดยเซโกะ ทานาเบะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เสียงพากย์โดยไทชิ นากางาวะ และคายะ คิโยฮาระ
ภาพยนตร์ดังกล่าวได้รับการกำกับโดยโคตาโร ทามูระ จากบทภาพยนตร์โดยซายากะ คูวามูระ ด้วยการออกแบบตัวละครดั้งเดิมโดยนาโอะ เอโมโตะ (ผู้สร้างมังงะพ่วงขาย) และการออกแบบตัวละครแอนิเมชันโดยฮารูโกะ ลิซูกะ (ซึ่งทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ดูแลแอนิเมชันเช่นกัน) ตลอดจนการผลิตแอนิเมชันโดยบริษัทโบนส์
ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวโดยได้อยู่ในอันดับที่ 9 ที่บ็อกซ์ออฟฟิศของญี่ปุ่นในสัปดาห์แรกเมื่อเปิดตัว และได้รับการวิจารณ์เชิงบวกอย่างสูงจากนักวิจารณ์
โครงเรื่อง

สึซึคาวะ สึเนโอะ เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยอายุ 22 ปีที่กำลังศึกษาชีววิทยาทางทะเล เขาทำงานพาร์ตไทม์ที่ร้านขายอุปกรณ์ดำน้ำแห่งหนึ่ง ซึ่งเขาได้สร้างสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานที่ชื่อไมและฮายาโตะ ระหว่างทางกลับบ้านหลังจากการบรรยาย เขาได้ช่วยชีวิตหญิงสาวที่เป็นอัมพาตครึ่งล่างที่ชื่อยามามูระ คุมิโกะ ซึ่งยืนกรานให้เรียกว่า "โจเซ่" หลังจากได้รับเชิญไปทานอาหารค่ำเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ สึเนโอะได้รับข้อเสนองานเพื่อเป็นผู้ดูแลให้โจเซ่จากชิซุผู้เป็นย่าของเธอ
ในตอนแรก โจเซ่เป็นปฏิปักษ์ต่อสึเนโอะ โดยเรียกเขาว่าผู้บุกรุก เธอสั่งให้เขาทำสิ่งที่ไม่มีเหตุผลอันสมควร เช่น คุกเข่าเป็นเวลานาน โดยทำให้มั่นใจน้อยลง สึเนโอะจึงตัดสินใจลาออกจากงานผู้ดูแล อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะลาออก เขาพบว่าโจเซ่หายตัวไป เมื่อสึเนโอะพบโจเซ่ในที่สุด เขาก็พบว่าเธอต้องการเห็นทะเล ดังนั้น เขาจึงพาเธอไปทะเล และพวกเขาก็สนุกกับช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมร่วมกัน
หลังจากเหตุการณ์นี้ โจเซ่และสึเนโอะได้เดินทางไปที่ต่าง ๆ ร่วมกันมากขึ้น ในการเดินทางไปห้องสมุด โจเซ่พยายามอ่านหนังสือให้เด็ก ๆ ฟัง ซึ่งทำให้พวกเด็ก ๆ เบื่อ อย่างไรก็ตาม ภาพวาดของเธอดึงดูดใจพวกเขา จากนั้นเธอก็ค่อย ๆ ตระหนักว่าเธอต้องการเป็นนักวาดภาพประกอบ
น่าเสียดาย ที่คุณย่าของโจเซ่เสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน เมื่อถูกทิ้งให้อยู่ด้วยเงินเพียงเล็กน้อย โจเซ่จึงล้มเลิกความฝันและกลายเป็นพนักงานออฟฟิศ ในขณะเดียวกัน สึเนโอะได้รับทุนการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศเม็กซิโก และจะออกเดินทางในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า แม้ว่ามีอนาคตที่สดใสของเขา แต่เขาก็ยังกังวลมากกับสถานการณ์ของโจเซ่ และด้วยความกังวลเกี่ยวกับสึเนโอะ ไม ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของสึเนโอะในร้านดำน้ำ จึงบอกโจเซ่ว่าให้ปล่อยสึเนโอะให้เป็นอิสระ
โจเซ่จึงเรียกสึเนโอะไปทะเลเพื่ออำลา อย่างไรก็ตาม โจเซ่เกิดติดอยู่กลางถนน สึเนโอะจึงรีบวิ่งไปหาเธอเพื่อช่วยเธอ และจบลงด้วยการถูกรถชน
จากนั้น สึเนโอะพบว่าได้รับบาดเจ็บจากกระดูกที่เท้าหัก และได้รับการบอกว่าเขาอาจจะไม่เดินได้เหมือนเมื่อก่อน นับประสาอะไรกับการดำน้ำ สึเนโอะยอมแพ้ในการฟื้นฟูสมรรถภาพและความฝันที่จะได้เห็นปลาเทวดาในประเทศเม็กซิโก ไมจึงพบโจเซ่ บอกเธอเกี่ยวกับสถานการณ์ของสึเนโอะ และขอให้เธอพิสูจน์ความรู้สึกที่มีต่อสึเนโอะ
จากนั้น โจเซ่ก็ได้สร้างหนังสือภาพประกอบโดยอ้อมที่มีเนื้อเรื่องของสึเนโอะและเรื่องราวของเธอ ซึ่งจบลงด้วยตัวละครที่เป็นตัวแทนของสึเนโอะในการบรรลุความฝันของเขาได้สำเร็จ ต่อมา เธอก็ขอให้ฮายาโตะเพื่อนร่วมงานอีกคนในร้านดำน้ำพาสึเนโอะไปที่ห้องสมุดที่โจเซ่อ่านหนังสือให้เด็ก ๆ ฟัง สึเนโอะประทับใจกับเรื่องราวดังกล่าว เขาได้ฟื้นจิตวิญญาณและความฝัน รวมถึงฟื้นฟูสุขภาพอย่างจริงจัง
ในวันที่สึเนโอะออกจากโรงพยาบาล โจเซ่ได้หายตัวไป ด้วยความเป็นห่วง สึเนโอะได้ไปหลายที่ และในที่สุดก็เริ่มวิ่งแม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ หลังจากการค้นหาเป็นเวลานาน เขาพบว่าโจเซ่ตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับเสือในสวนสัตว์และบนถนนด้วยตัวเธอเอง ซึ่งเคยข่มขู่เธอมาก่อนและประสบความสำเร็จ เมื่อพวกเขาพบกัน สึเนโอะและโจเซ่สารภาพรักต่อกัน และจุ๊บกัน
จากนั้น สึเนโอะก็ไปเรียนที่ประเทศเม็กซิโก เมื่อสึเนโอะกำลังจะหยุดพักฤดูใบไม้ผลิ โจเซ่ได้พบกับสึเนโอะอีกครั้งภายใต้ดอกซากูระที่บานเต็มที่
รายนามผู้ให้เสียงพากย์

| ตัวละคร | ภาษาญี่ปุ่น | ภาษาอังกฤษ |
| --- | --- | --- |
| สึซึคาวะ สึเนโอะ | ไทชิ นากางาวะ | ฮาวเวิร์ด หวัง |
| โจเซ่ (ยามามูระ คุมิโกะ) | คายะ คิโยฮาระ | ซูซี หยาง |
| นิโนมิยะ ไม | ยูเมะ มิยาโมโตะ | แดนี เชมเบอส์ |
| มัตสึอุระ ฮายาโตะ | คาซูยูกิ โอกิสึ | ซีโน โรบินสัน |
| คิชิโมโตะ คานะ | ลินน์ | เมแกน ชิปแมน |
| ยามามูระ ชิซุ | ชิเอมิ มัตสึเตระ | เคซีย์ แคสเปอร์ |
| ผู้จัดการนิชิดะ | ชินตาโร โมริยามะ (มิโตริซุ) | แลร์รี แบรนต์ลีย์ |
| ผู้ดูแลสถานี | ลิลี (มิโตริซุ) | ไม่ปรากฏ |
| ยูกิจิ | เค็งโงะ คาวานิชิ | แอนโทนี โบว์ลิง |
| คนโด ซาซูกุ | คันจิ โอบานะ | ฟิลิป วีเบอร์ |
| หมอ | มาซากิ เทราโซมะ | ไม่ปรากฏ |
การผลิต > แผนเดิม

โจเซ่ กับเสือและหมู่ปลา ได้รับการประกาศแผนการผลิตโดยโบนส์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ภายใต้การกำกับของโคตาโร ทามูระ ซึ่งมีประสบการณ์ในการเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง คู่จี๊ดชีวิตอัศจรรย์ (2012) และเป็นผู้กำกับอนิเมะโทรทัศน์เรื่อง โนรางามิ เทวดาขาจร (2015) และถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ทามูระเป็นผู้กำกับอีกด้วย สำหรับนักเขียนบทภาพยนตร์ คือ ซายากะ คูวามูระ นักเขียนบทที่เป็นที่รู้จักจากละครโทรทัศน์แนวความรัก และถือเป็นภาพยนตร์อนิเมะเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องแรกที่คูวามูระเป็นนักเขียนบทเช่นเดียวกัน ส่วนการออกแบบตัวละครดั้งเดิมของภาพยนตร์เรื่องนี้ดําเนินการโดยนาโอะ เอโมโตะ และการออกแบบและกำกับตัวละครแอนิเมชันโดยฮารูโกะ ลิซูกะ
โจเซ โตะ โทระ โตะ ซากานาทาจิ เป็นเรื่องสั้นที่ประพันธ์โดยเซโกะ ทานาเบะ ผู้ชนะรางวัลอากูตางาวะ (Akutagawa Prize) ใน ค.ศ. 1984 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในรวบรวมเรื่องสั้นที่มีชื่อเดียวกัน และได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ไลฟ์แอคชันสองครั้ง เมื่อทามูระได้รับทราบถึงเรื่องการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นครั้งแรก เขายังไม่ได้เลือกต้นฉบับของเรื่องที่จะดัดแปลง ชูโซ คาซาฮาระ ผู้อำนวยการสร้างจากคาโดกาวะคอร์ปอเรชัน จึงได้เตรียมหนังสือให้ทามูระอ่านทีละเล่ม ซึ่งท้ายที่สุดทามูระจึงเลือกเรื่อง โจเซ่ กับเสือและหมู่ปลา ซึ่งเป็นเรื่องที่ตราตรึงใจเขามากที่สุด หลังจากนั้นคาซาฮาระจึงช่วยทามูระติดต่อกับคูวามูระซึ่งเป็นนักเขียนบท เมื่อทามูระเสนอแผนการที่จะดัดแปลง โจเซ โตะ โทระ โตะ ซากานาทาจิ มินามิ มาซาฮิโกะ ตัวแทนของโบนส์ จึงอยากทราบว่าเรื่องนี้จะแสดงออกมาในรูปแบบแอนิเมชันของโบนส์อย่างไร เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้มีแนวที่แตกต่างจากภาพยนตร์แอคชันที่โบนส์มักผลิต
การผลิต > แนวคิด

ทามูระกล่าวว่าเรื่องสั้นที่ประพันธ์ใน ค.ศ. 1984 และภาพยนตร์แอคชันใน ค.ศ. 2003 ล้วนมีแต่กลิ่นอายของยุคโชวะและยุคเฮเซ ซึ่งเขาต้องการมุ่งนําเสนอภาพยนตร์เรื่องนี้ให้กับผู้ชมวัยยี่สิบปีเป็นหลัก ดังนั้นเขาจึงละทิ้งความรู้สึกแบบต้นฉบับและนําตัวละครทั้งหมดมาใส่แรงบันดาลใจและความรู้สึกของยุคเรวะ ในแง่ของการพรรณนาตัวละคร ทามูระมองว่าโจเซ่ซึ่งนางเอกในต้นฉบับเป็นตัวละครที่แข็งแกร่ง หากมีการเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของเธอ ก็จะทำให้ "โจเซ่" จะไม่เป็น "โจเซ่" อีกต่อไป ดังนั้นภาพลักษณ์ของเธอจึงคล้ายคลึงกับต้นฉบับ ทามูระจึงปรับเปลี่ยนแค่ความนึกคิดเพื่อให้สอดคล้องกับความรู้สึกของยุคสมัยเท่านั้น สำหรับตัวละครสึเนโอะ ทามูระชี้ให้เห็นว่าไม่ว่าสึเนโอะจะต้องการทํางานที่ศาลาว่าการท้องถิ่นแบบในต้นฉบับหรือเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแบบในไลฟ์แอคชัน ซึ่งภาพลักษณ์ของเขามีความเหมือนกับผู้คนธรรมดาในยุคนั้นมากกว่าลักษณะเฉพาะของสึเนโอะ ในทางกลับกัน ทามูระต้องการสึเนโอะมีลักษณะเฉพาะเป็นของตนเองที่ยังคงความเป็นปกติ แทนที่จะเป็นตัวละครที่อิงตามลักษณะโดยเฉลี่ยของผู้คนทั่วไป ทามูระและสมาชิกคณะผู้ผลิตคนอื่น ๆ เริ่มดำเนินการออกแบบตัวละครสึเนโอะด้วยคำถามเกี่ยวกับ "ตัวละครที่น่าประทับใจ" และ "ความรู้สึกของนักศึกษาชายในมหาวิทยาลัยในปัจจุบันเป็นอย่างไร" แต่พวกเขากลับไม่สามารถนึกภาพอะไรออกได้เลย ส่วนทางคูวามูระก็ติดปัญหาเกี่ยวกับบทสนทนาและอารมณ์ของตัวละครเช่นกัน ทามูระรับรู้ว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติเกี่ยวกับแผนการออกแบบตัวละครดั้งเดิมและการกําหนดลักษณะนิสัย แต่ก็ยังมีบางอย่างที่เขาไม่สามารถตัดสินใจได้ ซึ่งในที่สุด ไทชิ นากางาวะ นักพากย์เสียง ก็ได้เติมเต็มปัญหาที่ขาดหายไปเกี่ยวกับตัวละครสึเนโอะ
สำหรับการจัดฉาก ทามูระไม่ต้องการใช้ภาพที่หนักหน่วงเพื่อนําเสนอเรื่องราวที่หนักหน่วง สิ่งที่เขาต้องการคือการเริ่มเรื่องอย่างสดใส โดยเขากล่าวว่า "อุปสรรคอาจเริ่มสูงขึ้นในช่วงครึ่งแรกของเนื้อเรื่อง ซึ่งเป็นการยากที่จะทําให้เนื้อเรื่องสดใสขึ้นมาท่ามกลางปมขัดแย้ง หลังจากการพากย์เสียงเสร็จสิ้น เราได้บันทึกเสียงอีกครั้งสำหรับบางส่วนของครึ่งแรก รวมถึงยังได้ปรับฉากและการแสดง เสียง และอื่น ๆ อย่างต่อเนื่อง เพื่อเปลี่ยนเรื่องราวที่น่าเบื่อเป็นเรื่องราวที่สดใส"
ทามูระเชิญลาวน์ดรอ (loundraw) มาเป็นผู้ออกแบบคอนเซ็ปต์สําหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ หลังจากทามูระได้เห็นภาพวาดของหญิงสาวนั่งยองริมแม่น้ําในหนังสือ Hello,light ~loundraw art works~ ลาวน์ดรอเคยรับหน้าที่ออกแบบตัวละครในอนิเมะเรื่อง จันทร์เจ้าเราสอง และเป็นผู้ร่างคอนเซ็ปต์ ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับภาพยนตร์ ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่ลาวน์ดรอได้ร่างคอนเซ็ปต์ของภาพยนตร์อนิเมะ ทามูระได้พบกับลาวน์ดรอเป็นครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 เมื่อลาวน์ดรอได้รับคําเชิญให้เข้าร่วมโครงการนี้ การผลิตยังอยู่ในระยะเริ่มต้น โดยเขาเริ่มพูดคุยกับทามูระในขณะที่อ่านบทภาพยนตร์ หลังจากการพูดคุย ลาวน์ดรอจึงเขียนร่างคอนเซ็ปต์อย่างรวดเร็ว และสร้างภาพที่มีรายละเอียดของฉากนั้นด้วยการทำให้ "ภาพเป็นแบบนี้มากกว่านี้อีกเล็กน้อย" ลาวน์ดรอกล่าวว่าเขาได้รับมอบหมายให้สร้างฉากโรแมนติกที่ต้องการ "บางสิ่ง" มากขึ้น
การผลิต > แอนิเมชัน

| ภาพจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 แผนที่นครโอซากะบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ โจเซ่ กับเสือและหมู่ปลา
โบนส์มีข้อกำหนดที่เข้มงวดเกี่ยวกับรายละเอียดในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยสมาชิกของ Co., Ltd. 5 ที่มีส่วนร่วมในการผลิตภาพยนตร์ได้กล่าวว่า ในฉากที่มีฝูงปลาว่ายน้ํา ทิศทางการว่ายน้ํา จํานวนสัตว์น้ำ ตําแหน่งของฝูงปลา การเคลื่อนไหว และพื้นผิวสองมิติ ได้รับการแก้ไขอยู่บ่อยครั้งหรือมีหลายรูปแบบด้วยกัน ของประกอบฉากที่ใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ในภาพยนตร์ ได้แก่ รถเข็นคนพิการของโจเซ่ รถยนต์บนท้องถนน ผู้คนที่อยู่ห่างไกล และปลา สมาชิกในคณะผู้ผลิตได้ใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ในการกําหนดรูปแบบอาหารเช่นเดียวกัน แต่ก็มีการเพิ่มลวดลายศิลปะลงไปด้วย
ฉากของภาพยนตร์เรื่องนี้อิงมาจากนครโอซากะ ซึ่งทามูระได้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ มากมาย เพื่อนำมาเป็นรากฐานในการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยนอกจากจะไปตามสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ที่จําเป็นแล้ว ทามูระยังได้เดินอย่างช้า ๆ ไปตามทางรถไฟและถนนหนทางต่าง ๆ เพื่อจินตนาการว่าชีวิตของโจเซ่ในโอซากะจะเป็นอย่างไร ในตอนต้นของภาพยนตร์ ทางลาดที่โจเซ่และสึเนโอะพบกันนั้นมีต้นแบบมาจากเนินไอเซ็นซากะ ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดทางลาดที่ไปยังศาลเจ้าเท็นโนจิ อีกทั้งหินปูคลื่นของทางลาดก็มีการสะท้อนให้เห็นในภาพยนตร์ด้วย ย่านชายามาจิ เขตคิตะ ที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้ คณะผู้ผลิตได้จําลองถนนที่ซับซ้อนของย่านนี้ขึ้นมาใหม่ สำหรับฉากที่สึเนโอะพาโจเซ่ไปที่สวนใบแดงนั้นอิงมาจากภาพของสวนเคมะซากูราโนมิยะ โดยสวนแห่งนี้เป็นที่กล่าวถึงกันว่าเป็นจุดชมซากูระในฤดูใบไม้ผลิ แต่ในภาพยนตร์กลับเลือกช่วงเวลาฤดูใบไม้ร่วงที่ซึ่งซากูระยังคงเป็นใบไม้สีแดง
ชายหาดที่สึเนโอะพาโจเซ่ไปเที่ยวชมครั้งแรก คือ สวนสาธารณะชายฝั่งซูมะ นครโคเบะ สวนสัตว์ที่สึเนโอะพาโจเซ่ไป คือ สวนสัตว์เท็นโนจิ ทั้งสองตัวละครมีการเดินทางไปในหลากหลายพื้นที่ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น ไมอามีที่ย่านอเมริกามูระ ชิงช้าสวรรค์ HEP FIVE ที่มีความสูงมากกว่า 100 เมตร สวนสาธารณะนัมบะ และสวนสาธารณะเท็นโนจิ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ําที่โจเซ่และสึเนโอะไปเยี่ยมชมด้วยกัน คือ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไคยูกัง ซึ่งเปิดบริการตั้งแต่ ค.ศ. 1990 นอกจากนี้ ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวที่คนในท้องถิ่นคุ้นเคยในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย เช่น ย่านการค้าโดตมโบริ ถนนมิโดซูจิ และริมฝั่งแม่น้ําตามากูชิงาวะ เป็นต้น ฤดูกาลแรกของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ ฤดูร้อน ซึ่งฉากที่ตามมาจะแสดงให้เห็นฉากในฤดูกาลต่อ ๆ ไป ส่วนฉากท้องฟ้าและทะเล คณะผู้ผลิตก็ได้ออกแบบให้มีความสอดคล้องตามช่วงเวลานั้น ๆ ที่ภาพยนตร์ได้ดำเนินเรื่อง
การผลิต > การพากย์เสียง

เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ได้มีการประกาศรายชื่อนักพากย์เสียงของภาพยนตร์อนิเมะเรื่องนี้ โดยมีไทชิ นากางาวะ และคายะ คิโยฮาระ เป็นผู้พากย์เสียงตัวละครหลัก ส่วนนักพากย์เสียงตัวละครรอง ได้แก่ ยูเมะ มิยาโมโตะ (พากย์เสียงนิโนมิยะ ไม) คาซูยูกิ โอกิสึ (พากย์เสียงมัตสึอุระ ฮายาโตะ) ลินน์ (พากย์เสียงคิชิโมโตะ คานะ) และชิเอมิ มัตสึเตระ (พากย์เสียงยามามูระ ชิซุ) ต่อมาเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม คณะอำนวยการสร้างประกาศว่าคู่หูนักพากย์มิโตริซุจะเข้าร่วมการพากย์เสียงด้วย ทามูระให้สัมภาษณ์ถึงเหตุที่เขาเชิญนักแสดงภาพยนตร์ไลฟ์แอคชันอย่างนากางาวะและคิโยฮาระมาร่วมการพากย์เสียงนั้น เพราะว่าเขาต้องการถ่ายทอดความสมจริงของมนุษย์ในภาพยนตร์ หากนักพากย์มืออาชีพทำการพากย์เสียงได้ดีจนเกินไปก็จะทําให้ผู้ชมรู้สึกว่านี่เป็นตัวละครที่สวมบทบาท ซึ่งทามูระไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น ทามูระกล่าวว่าสิ่งที่คณะผู้ผลิตต้องการนําเสนอคือ "ความรู้สึกของความเป็นจริงที่เปิดเผยอย่างไม่รู้ตัว" ซึ่งตรงกันข้ามกับอนิเมะทั่วไป แต่สิ่งนั้นคือวิสัยทัศน์ของโครงการนี้ ซึ่งการที่จะทำให้บรรลุเป้าหมายนี้สำเร็จ คณะผู้ผลิตจึงได้บันทึกฉากของโจเซ่และสึเนโอะ และนํามุมมองโลกทัศน์กับความเป็นจริงของตัวละครทั้งสองมาเป็นมาตรฐาน จากนั้นจึงบันทึกฉากของตัวละครอื่น ๆ ต่อไป ทามูระยังกล่าวอีกว่าทักษะการแสดงของนากางาวะและคิโยฮาระที่ผู้ชมได้เห็นในภาพยนตร์คือความสมดุลระหว่างความรู้สึกสมจริงกับแอนิเมชัน รวมทั้งความรู้สึกที่แท้จริงก็จะปรากฏบนหน้าจอเช่นเดียวกัน โดยเสื้อผ้าที่ตัวละครสวมใส่ในฉากก่อนหน้าจะถูกสวมใส่อีกครั้งในฉากถัดไป ซึ่งทําให้รู้สึกราวกับว่าตัวละครนี้อาศัยอยู่ที่ไหนสักแห่งในโลกจริง ๆ
เพลง > เพลงประกอบภาพยนตร์

| 'โจเซ่ กับเสือและหมู่ปลา' ออริจินัล ซาวด์แทร็ก 「ジョゼと虎と魚たち」 オリジナル・   サウンドトラック Josee, the Tiger and the Fish Original Soundtrack |
| --- | --- |

ซาวด์แทร็กอัลบั้มโดยอีวาน คอล
วางตลาด: 23 ธันวาคม ค.ศ. 2020 (2020-12-23)
แนวเพลง: เพลงอนิเมะ
ค่ายเพลง: TOY'S FACTORY
:  
เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ประพันธ์ขึ้นโดยอีวาน คอล นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้แต่งเพลงเปิดชื่อ เทกมีฟาอเวย์ (Take Me Far Away) ด้วยความหวังว่าเพลงนี้จะนำเสนอบรรยากาศองค์รวมของเพลงประกอบทั้งหมด และเพลงที่ยาวที่สุดชื่อ เดอะเมอร์เมดแอนด์เดอะไชนีวิง (The Mermaid and the Shiny Wing) ซึ่งเป็นเพลงที่เปิดในฉากการเล่าเรื่องในสมุดภาพของโจเซ่ มีความยาวมากกว่าห้านาที เพลงประกอบที่ใช้ในฉากชีวิตประจำวันจะบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีประเภทกลอง กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์โปร่ง ส่วนฉากที่มีแก่นเรื่องของทะเลจะใช้อูกูเลเล และดนตรีหนักจะบรรเลงโดยวงซิมโฟนีออร์เคสตราที่ประกอบด้วยเครื่องสายและเครื่องเป่าลมไม้ ทั้งนี้ อัลบั้มเพลงประกอบเป็นการบันทึกระยะไกลจากกรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ซึ่งเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 มีการประกาศว่าเพลงประกอบภาพยนตร์จะได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 23 ธันวาคม รวมถึงอนิเมะลิมิเต็ดก็ออกมาเปิดเผยว่าจะมีการปล่อยตัวเพลงประกอบฉบับเสียงร้องในสหราชอาณาจักรด้วย
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Take Me Far Away" | 2:00 |
| 2. | "Part Time Worker" | 1:16 |
| 3. | "Accidental Fate" | 0:49 |
| 4. | "A Girl, a Grandma, and a "Weirdo"" | 1:26 |
| 5. | "Dinner With Josee" | 1:27 |
| 6. | "Aquatic Fantasy" | 1:37 |
| 7. | "An Unreasonable Job" | 1:57 |
| 8. | "If I Could Be Free" | 1:45 |
| 9. | "Josee's True Passion" | 0:33 |
| 10. | "Tigers" | 1:19 |
| 11. | "First Date" | 2:09 |
| 12. | "Waves of Joy" | 2:53 |
| 13. | "Josee and Tsuneo" | 3:28 |
| 14. | "The Origin of the Name" | 1:29 |
| 15. | "A New Friend" | 1:42 |
| 16. | "Don't Come Back" | 1:04 |
| 17. | "A Talent for Drawing" | 1:32 |
| 18. | "In the Light of the Clarion Angel" | 3:34 |
| 19. | "Josee's Dream" | 1:51 |
| 20. | "Under the Heavy Waves of a Harsh Reality" | 2:20 |
| 21. | "The Waves Keep Crashing" | 2:22 |
| 22. | "Caretaker's Final Job" | 1:49 |
| 23. | "The Able-bodied Can Never Understand" | 1:39 |
| 24. | "Fighting for His Life" | 2:08 |
| 25. | "Bad News" | 1:09 |
| 26. | "Fallen Into a Sea of Hopelessness" | 1:02 |
| 27. | "Mai's Unrequited Feelings" | 2:17 |
| 28. | "Spark" | 3:05 |
| 29. | "Dream Chaser" | 1:34 |
| 30. | "The Mermaid and the Shiny Wing" | 5:31 |
| 31. | "Wings of the Heart" | 0:57 |
| 32. | "On This Christmas Night" | 1:31 |
| 33. | "Facing the Tiger" | 2:14 |
| 34. | "Closing Time" | 0:44 |
| 35. | "Following Her Tracks" | 1:15 |
| 36. | "Spread Your Wings" | 2:39 |
| 37. | "Coming Home" | 0:50 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 69 นาที |
เพลง > เพลงหลัก

ประมาณเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 ทามูระตัดสินใจขอให้อีฟ (Eve) นักร้องชาวญี่ปุ่นเขียนเพลงหลัก ต่อมาเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ตัวแทนจําหน่ายภาพยนตร์ได้ประกาศเพลงหลักชื่อ อาโอะโนะวอลซ์ (Ao no Waltz) จากนั้นเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม อีฟได้ปล่อยเพลงเสริมชื่อ ชินไก (Shinkai) พร้อมกับตัวอย่าง ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีการประกาศเปิดตัวมินิอัลบั้ม "Kaikai Kitan/Ao no Walzt" (迴奇谭/结のワルツ) โดยวันที่วางจําหน่ายคือ 23 ธันวาคม ปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ผู้จัดจําหน่ายภาพยนตร์ได้เปิดเผยว่า "ชินไก" จะวางจําหน่ายบนอินเทอร์เน็ตในวันที่ 4 ธันวาคม ในวันที่ 7 ธันวาคม อีฟได้ปล่อยมิวสิควิดีโอ "ชินไก" บนช่องยูทูบของเขา มิวสิควิดีโอ "Ao no Waltz" ประกอบด้วยฉากจากภาพยนตร์ที่เผยแพร่ผ่านยูทูบในวันที่ 21 ธันวาคม