วัดใหญ่อินทาราม
หลวงพ่อเฉย

หลวงพ่อเฉย เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคูเมืองชลบุรี ลักษณะเป็นพระพุทธปฏิมาสำริดทรงเครื่อง ศิลปะสมัยอยุธยา เดิมทีหลวงพ่อเฉย เป็นพระพุทธรูปประจำอยู่วัดสมรโกฏ เป็นวัดที่สร้างในยุคเดียวกับวัดใหญ่อินทาราม (พระอารามหลวง) แต่ต่อมาภายหลังวัดสมรโกฏไม่มีพระภิกษุอยู่จำพรรษา และขาดผู้อุปถัมภ์บำรุง จึงกลายเป็นวัดร้าง และวิหารที่ประทับของหลวงพ่อเฉยก็ชำรุดทรุดโทรม ขาดผู้บูรณะซ่อมแซม จึงผุพังไปตามกาลเวลา ทำให้หลวงพ่อเฉยต้องประดิษฐานประทับนั่งอยู่กลางแจ้ง ท่ามกลางแสงแดดและลมฝนอยู่นานหลายปี เป็นที่สังเวชต่อสายตาของผู้พบเห็นยิ่ง ชาวบ้านจึงได้ขนานนามท่านว่า "หลวงพ่อเฉย" เพราะท่านประทับนั่งเฉยอยู่กลางแจ้ง ฝนตก แดดออก ถูกต้องท่าน ท่านก็ไม่ได้บ่นได้ว่าอะไร ต่อมา ชาวบ้านจึงได้ประกอบพิธีอัญเชิญย้ายท่านจากวัดร้างสมรโกฏมาอยู่ ณ วัดใหญ่อินทาราม (พระอารามหลวง)
เพื่อให้ประชาชนได้สักการะหลวงพ่อเฉย ในช่วงเทศกาลงานประจำปีของจังหวัดชลบุรี วัดใหญ่อินทาราม จึงได้สร้างหลวงพ่อเฉยองค์จำลองขึ้น เพื่อนำแห่รอบเมืองชลบุรี แต่ด้วยเป็นพระพุทธรูปจำลององค์ใหญ่ ที่มีลักษณะเหมือนและมีขนาดเท่าองค์จริง มีน้ำหนักมาก จึงนำขึ้นแห่ได้เพียงปีเดียว และได้อัญเชิญมาประดิษฐานให้ประชาชนได้กราบไหว้ที่บริเวณด้านล่างภายในวัดอีกองค์หนึ่งด้วย
หลวงพ่อเฉย เป็นพระพุทธรูปที่มีบารมีอิทธิฤทธิ์ สามารถบันดาลให้เด็กเล็กๆ ที่เจ็บป่วยออดแอด สามวันดีสี่วันไข้ กลับกลายเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายอย่างน่าพิศวง ชาวบ้านที่มีลูกเจ็บไข้ได้ป่วยเป็นประจำ มักจุดธูปเทียน ถวายเป็นลูกหลวงพ่อเฉย โดยจะฉีกชายจีวรที่ห่มคลุมองค์หลวงพ่อไปผูกข้อมือเด็ก เด็กก็จะหายโรค หายภัย เลี้ยงง่าย เมื่อเห็นว่าผ้าเหลืองที่คลุมองค์หลวงพ่อถูกฉีกไปมากเข้า ชาวบ้านก็จะมีศรัทธานำจีวรมาห่มให้ใหม่อย่างไม่รู้จักจบสิ้น หรือหากผู้ใดของหาย เมื่อเข้ามาบนบานต่อหลวงพ่อเฉยแล้ว ก็จะได้ของคืนเกือบทุกราย จึงเป็นที่เคารพสักการบูชาอยู่เสมอมา
พระมณฑป
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของพระอุโบสถ  ปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๒ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน   มีผังอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หลังคาเป็นรูปทรงกรวยสี่เหลี่ยม ปลายเรียวแหลม มีช่องประตู ๔ ช่องบนผนังด้านทิศตะวันออก-ตะวันตก ผนังละ ๒ ช่อง ไม่มีช่องหน้าต่าง
ภายในประดิษฐานพระพุทธบาทจำลองเบื้องซ้าย ขนาด ๖๒×๑๔๙ เซนติเมตร จำหลักลายเส้นนิ้วพระบาทเป็นลักษณะเส้นตื้น ๆ สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธบาทสมัยเดียวกันกับพระพุทธบาทที่จังหวัดสระบุรี
ตามทะเบียนจารึกของหอสมุดแห่งชาติ มีหลักฐานบันทึกไว้ว่า พระพุทธบาทจำลองวัดใหญ่อินทารามนี้ มีจารึกอักษรไทย ภาษาไทย จำนวน ๗ บรรทัด โดย นายฉ่ำ ทองคำวรรณ อ่านไว้เมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๐๒ มีการวิเคราะห์ลักษณะตัวอักษรว่าคล้ายกับจารึกกรุ วัดมหาธาตุ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ผนังภายในมณฑปมีภาพเขียนที่เขียนขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ ๙ เกี่ยวกับการกอบกู้อิสรภาพ และการตั้งทัพที่วัดใหญ่อินทารามของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช มีภาพวิถีชีวิตประเพณีของชาวเมืองชลบุรี ฝาผนังทางด้านทิศตะวันตก เขียนภาพการแสดงมหรสพและการละเล่นต่าง ๆ ในวันฉลองพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และฝาผนังทางด้านทิศตะวันออก เขียนภาพพระพุทธเจ้าปางปรินิพพาน ณ สาลวโนทยาน เมืองกุสินาร แต่ละภาพมีคำโคลงบรรยายประกอบ ทุก ๆ ตอน ประพันธ์โดย ท่านเจ้าคุณ พระราชพรหมาจารย์ (จำรัส ภทฺโท) อดีตเจ้าอาวาสวัดใหญ่อินทาราม
ระเบียงทางทิศตะวันออกของพระมณฑป ประดิษฐานพระพุทธรูปปางไสยยาสน์ หันพระเศียรไปทางทิศเหนือ หันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันตก มีพระพุทธลักษณะงดงามน่าสนใจอย่างยิ่ง
พระพุทธศาสนากับประเพณีวิ่งควาย
ประเพณีเก่าแก่ตั้งแต่ดั้งเดิมของจังหวัดชลบุรี เมื่อประมาณ ๑๐๐ ปีเศษมาแล้ว  เป็นประเพณีที่อาศัยพระพุทธศาสนาเชื่อมความสัมพันธ์กับวิถีชีวิตของชาวเกษตรกรรม ที่ได้ตกทอดมาจากบรรพบุรุษจนถึงปัจจุบัน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ชาวบ้านได้ทำบุญตักบาตร เข้าวัดฟังธรรม ในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา คือวันเทโวโรหนะ วันออกพรรษา และได้พักผ่อนสังสรรค์กันระหว่างชาวบ้าน ซึ่งเหนื่อยจากการทำงาน และให้ควายได้พักเนื่องจากต้องตรากตรำในการทำนา ทำไร่
ทุกปีของวันขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๑๑ หรือก่อนออกพรรษา ๑ วัน  วัดใหญ่อินทารามในสมัยนั้น ได้จัดงานเทศน์มหาชาติโดยเจ้าของกัณฑ์เทศน์ จะจัดเครื่องไทยทานกัณฑ์เทศน์ เช่น ข้าวเปลือก ข้าวสาร หมาก มะพร้าว กล้วย อ้อย เป็นต้น โดยใช้ควายมาเทียมเกวียนและตกแต่งเกวียนให้แลดูสวยงาม เป็นต้นว่า
หน้าประทุนร้อยดอกไม้  เป็นม่านห้อย และใช้หน่อกล้วยกับต้นอ้อย ผูกขนาบสองข้าง นำเครื่องกัณฑ์เทศน์บรรทุกสิ่งเหล่านี้มาพักที่วัด เพื่อจะรอให้ชาวบ้านโดยทั่วไปได้ติดกัณฑ์เทศน์ จัดเตรียมกันอย่างคึกคัก เป็นชีวิตจิตใจ
บริเวณวัดใหญ่อินทาราม เคยเป็นสถานที่ที่บรรดาชาวไร่ชาวสวน นำผลผลิตของตนบรรทุกเกวียนมาขาย บรรดาเกวียนและโคกระบือที่บรรทุกผลผลิตจะมาพักรวมกันอยู่ในบริเวณนี้ จึงเรียกว่า “ท่าเกวียน” จนถึงปัจจุบัน
เมื่อเกวียนเหล่านี้มาพร้อมรวมกันที่วัด โดยมีเกวียน ๑๓ เล่ม (๑๓ กัณฑ์) มีควายที่ใช้เทียมเกวียน ๒๖ ตัว  ชาวบ้านในเมืองและชาวไร่ ชาวนา ต่างเมือง ก็มาร่วมบุญกุศลติดกัณฑ์เทศน์กันเป็นจำนวนมาก
ส่วนเจ้าของควาย ก็จะนำควายของตนไปอาบน้ำที่สระภายในวัด เมื่อต่างคนต่างก็พาควายไปอาบน้ำ จึงเกิดมีคนนึกสนุกท่าผู้อื่นขี่ควายแข่งขันประลองฝีเท้าควายขึ้นมา โดยเริ่มจากท่าเกวียนจนถึงวัดกลางบริเวณต้นเลียบ เพื่อความสนุกสนานและเพื่อทดสอบความแข็งแรงของควาย
ตั้งแต่นั้นมา เมื่อถึงวันขึ้น ๑๔ ค่ำเดือน ๑๑ ก็จะมีการแต่งเกวียนกัณฑ์งานเทศน์มหาชาติและแข่งขันวิ่งควาย ต่อมาทางราชการและทุกภาคส่วน ได้พัฒนาจัดเป็นประเพณีวิ่งควายประจำจังหวัดชลบุรี ที่หน้าศาลากลางจังหวัด โดยมีพิธีสู่ขวัญควาย เพื่อแสดงความเมตตาธรรม กตัญญูรู้คุณต่อควาย ที่เป็นสัตว์มีบุญคุณต่อชาวนาและคนไทย จัดขบวนแห่ควายเทียมเกวียนเครื่องกัณฑ์เทศน์ ๑๓ กัณฑ์ (ขบวนเกวียนกัณฑ์) รอบเมืองชลบุรี มาที่วัดใหญ่อินทารามในปัจจุบัน และกิจกรรมอื่น ๆ ตามยุคสมัย
เมื่อวันเสาร์ที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๕๕  พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จประพาสจังหวัดชลบุรี ในสมัยนั้นมีผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี คือ พระยาวิเศษฤาไชย ได้จัดวิ่งควายถวายทอดพระเนตร ที่หน้าศาลากลางจังหวัดชลบุรี มีหลักฐานปรากฏในพระราชกิจรายวัน กรมราชเลขาธิการได้บันทึกไว้ จนเป็นประเพณีวิ่งควายของจังหวัดชลบุรี สืบมาจนถึงทุกวันนี้