stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 1
ตารางสรุปผลการแข่งขัน

| รหัส | ชื่อ | อายุ | สัปดาห์> 1 | สัปดาห์> 2 | สัปดาห์> 3 | สัปดาห์> 4 | สัปดาห์> 5 | สัปดาห์> 6 | สัปดาห์> 7 | สัปดาห์> 8 | สัปดาห์> 9 | ตำแหน่งที่ได้รับ/โจทย์เพลงในสัปดาห์ที่ตกรอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| V2 | วิทย์ - พชรพล จั่นเที่ยง | 26 |   |   |   |   |   |   |  |   | ชนะ | สุดยอดนักล่าฝัน |
| V1 | จีน - ธัญนันท์ มหาพิรุณ | 19 |   |   |   |   |   |   |   |   |   | รองชนะเลิศอันดับ 1 |
| V6 | อ๊อฟ - ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ | 19 |   |  |   |   |   |   |   |   |   | รองชนะเลิศอันดับ 2 |
| V9 | แนม - ซีแนม สุนทร | 19 |   |  |   |   | ออก |   |   |  |   | รองชนะเลิศอันดับ 3 |
| V7 | น้ำตาล - ชนัตตาฎา ปฐมนุพงศ์ | 22 |  |   |  |  |   |   |   |   |   | รองชนะเลิศอันดับ 4 |
| V4 | เค - ณัฏฐพล ภมรพล | 22 | ออก |   |   |  |   |  |   |  |   | รองชนะเลิศอันดับ 5 |
| V5 | จุ้มจิ้ม - กิตติลักษณ์ จุลลัษเฐียร | 28 |   |   |   |   |  |  |  | ออก |  | (เพลงร็อคแอนด์โรลล์) |
| V10 | ปอ - ปานเวทย์ ไสยคล้าย | 19 |   |   |   |   |   |   | ออก |  |  | (เพลงสากลประกอบภาพยนตร์) |
| V3 | แนน - ณัชธน์กมล ก่อสุวรรณ | 20 |   |   |  |   |  | ออก |  |  |  | (เพลงฟังสบาย) |
| V12 | นุ่น - ชเนษฏ์ผกา ก่อสุวรรณ | 19 |  |   |   | ออก |  |  |  |  |  | (ผสมแต่ละแนวเพลง) |
| V11 | แหม่ม - วัชรินทร์ จินะมุสิ | 18 |   |   | ออก |  |  |  |  |  |  | (เพลงหลากสไตล์) |
| V8 | ท๊อป - พลวิชช์ จั่นแย้ม | 24 |   | ออก |  |  |  |  |  |  |  | (เพลงตามสไตล์ตัวเอง) (ตัดสิทธิ์) |
หมายถึง ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ
หมายถึง ผู้ที่ยังอยู่ในการแข่งขัน
หมายถึง ผู้ที่มีคะแนนโหวตน้อยที่สุด 1 ใน 3 อันดับ
หมายถึง ผู้ที่มีคะแนนโหวตน้อยที่สุดแต่ไม่ต้องออก
หมายถึง ผู้ที่มีคะแนนโหวตน้อยที่สุดและต้องออกจากการแข่งขัน
หมายถึง ออกจากการแข่งขันเนื่องจากได้มีการเซ็นต์สัญญากับสังกัดอื่นไว้ก่อนเข้าร่วมรายการ จึงจำเป็นต้องออกจากการแข่งขันไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2012-07-22 ที่ archive.today
| ด ค กทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย |
| --- | --- | --- |
| ฤดูกาล | 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 |  |
| พิธีกร | เศรษฐา ศิระฉายา |  |
| สุดยอดนักล่าฝัน | พชรพล จั่นเที่ยง •  ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ •  เกียรติกมล ล่าทา  • ณัฐ ศักดาทร  • ณัฎฐ์ ทิวไผ่งาม  • นิภาภรณ์ ฐิติธนการ • อรรณพ ทองบริสุทธิ์ • ธนษิต จตุรภุช • ภรภัสสรณ์ ชัยอนันต์นิธิ • ภูริวัชร์ ธีระชาติ • สาธิดา ปิ่นสินชัย • อภิสร สุขวัฒนาศัย |  |
| รองชนะเลิศอันดับ 1 |  ธัญนันท์ มหาพิรุณ •  พัดชา เอนกอายุวัฒน์ •  สักกทัศน์ กุลไพศาล • วันธงชัย อินทรวัตร •  ภัทรภณ โตอุ่น • ณัฎฐ์ณัชชา นำเจริญสมบัติ • ณัฐวัตร ดีวงกิจ • จีรวัลย์ สอนสะอาด  •  วงศพัทธ์ ตั้งนิยม • เมธี ทับทิมทอง • วัฒน์ สุดกล้า • จิรโรจน์ ศรุณานิธิโรจน์ |  |
| รองชนะเลิศอันดับ 2 | ปองศักดิ์ รัตนพงษ์ • พิษณุ นิ่มสกุล • สิทธิชัย ผาบชมพู •  ธนัยนันท์ เต็มปรีชา • สหรัส นฤคุปต์ชาญชัย • ทีป์ชลิต พรหมชนะ • ธนบัตร งามกมลชัย •  นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์ • วิชเวช เอื้ออำพน • ธัญชนิต ศรีสมเพ็ชร • ภูมิสิทธิ์ วงศ์สมบูรณ์ • ภัทรพงศ์ เวศกามี |  |
| บุคคลอื่นที่มีชื่อเสียง | ซีแนม สุนทร •  อนุสรา วันทองทักษ์ • ธนกฤต พานิชวิทย์ • มิณฑิตา วัฒนกุล •  นลินธารา โฮเลอร์  •  รัชพล แย้มแสง • ภคมน บุณยะภูติ • วิวิศน์ บวรกีรติขจร •  ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล• เมธัส ตรีรัตนวารีสิน  • อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล • สาวิตรี สุทธิชานนท์ • คนึงพิมพ์ ธนพิชชากรณ์ • ป่านทอทอง บุญทอง•  เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี•  เศรษฐพงศ์ เพียงพอ•  นิศาชล สิ่วไธสง•  พรนับพัน พรเพ็ญพิพัฒน์•  กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์ |  |
| ส่วนเกี่ยวข้อง | ทรูวิชั่นส์ |  |
ภาษาบูฮิด

| ภาษาบูฮิด |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: จังหวัดมิมาโร
จำนวนผู้พูด: 8,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียภาษากลุ่มบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์ภาษากลุ่มเมโซฟิลิปปินส์ภาษากลุ่มมังยันใต้ภาษาบูฮิด ตาวบูอิดภาษาบูฮิด
ระบบการเขียน: อักษรบูฮิด
รหัสภาษา
ISO 639-3: bku
ภาษาบูฮิด เป็นภาษาที่พูดโดยชาวมังยัน ในจังหวัดมินโดโร ฟิลิปปินส์ แบ่งเป็นสำเนียงตะวันออกและตะวันตก มีตัวอักษรเป็นของตนเองคืออักษรบูฮิด
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเพชรหึง

| พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเพชรหึง> พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ |
| --- | --- |
ประสูติ: พ.ศ. 2336
สิ้นพระชนม์: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2358
พระบุตร: พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่เข่ง
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาชู
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเพชรหึง หรือ เพ็ชรหึง (พ.ศ. 2336 — ไม่ปรากฏ) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาชู
พระประวัติ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเพชรหึงประสูติเมื่อปีฉลู เบญจศก จ.ศ. 1155 พ.ศ. 2336 พระนาม เพชรหึง มาจากเหตุในวันประสูติ เกิดลมพายุรุนแรงที่คนโบราณเรียกกันว่า ลมเพชรหึง ถึงขนาดพัดพระตำหนักแพวังหน้าที่ผูกไว้หลุดลอย บังเอิญเจ้าจอมมารดาชูประสูติพระองค์เจ้าชายในวันนั้น พระราชบิดาจึงพระราชทานพระนามว่า พระองค์เจ้าเพชรหึง สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 3 แรม 12 ค่ำ ปีกุน สัปตศก จ.ศ. 1177 ตรงกับวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2358
พระธิดา

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเพชรหึง มีพระธิดา 1 พระองค์
หม่อมเจ้ายี่เข่ง (ไม่ปรากฏ — 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2439) รับราชการฝ่ายในภายในพระบรมมหาราชวัง ทรงได้รับการเฉลิมพระยศเป็น พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่เข่ง
ภาษาบูเดะห์ สเตียง

| ภาษาบูเดะห์ สเตียง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม
จำนวนผู้พูด: ไม่แน่นอน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรมอญ-เขมรตะวันออกกลุ่มภาษาบะห์นาริกภาษาบูเดะห์ สเตียง
รหัสภาษา
ISO 639-3: stt
ภาษาบูเดะห์ สเตียง (Budeh Stieng) หรือภาษาสเตียงต่ำ ภาษาสเตียงใต้ มีผู้พูดในภาคใต้ของเวียดนาม จำนวนไม่แน่นอน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก เขียนด้วยอักษรละติน
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์

| พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นตรี

ประสูติ: 20 มิถุนายน พ.ศ. 2452
สิ้นพระชนม์: 24 ตุลาคม พ.ศ. 2525 (73 ปี)
หม่อม: มณี สิริวรสาร อำไพ แสงสุข
พระบุตร: หม่อมราชวงศ์อรมณี ภาณุพันธุ์ หม่อมราชวงศ์พันธุรังษี ภาณุพันธุ์ หม่อมราชวงศ์สุดารัตน์ ณ นคร
ราชสกุล: ภาณุพันธุ์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช
พระมารดา: หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ (20 มิถุนายน พ.ศ. 2452 – 24 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม ยงใจยุทธ) เมื่อประสูติมีพระยศที่ “หม่อมเจ้า” ต่อมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น “พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า”
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ เสกสมรสกับมณี สิริวรสาร (สกุลเดิม บุนนาค) อดีตหม่อมในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต ต่อมาได้หย่าขาดกับหม่อมมณี และมีหม่อมคนใหม่คือ หม่อมอำไพ ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม แสงสุข)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ มีพระโอรสธิดา 3 คน ได้แก่
หม่อมราชวงศ์อรมณี นิเวศน์มรินทร์ หรือ คุณหญิงออร่า เกิดแต่หม่อมมณี สมรสครั้งแรกกับ พันตำรวจโทจุมพล นิลวัฒนานนท์ และครั้งที่สองกับวัฒนา นิเวศน์มรินทร์ มีบุตรจากการสมรสครั้งแรกสองคน และครั้งที่สองหนึ่งคน
หม่อมราชวงศ์พันธุรังษี ภาณุพันธุ์ เกิดแต่หม่อมอำไพ สมรสกับอาภาวรรณ ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา มีบุตรธิดาสองคน
หม่อมหลวงรังษิธร ภาณุพันธุ์
หม่อมหลวงรังษิอาภา ภาณุพันธุ์
หม่อมราชวงศ์สุดารัตน์ ณ นคร เกิดแต่หม่อมอำไพสมรสกับจิโรจ ณ นคร มีบุตรธิดาสามคน
เบญจ ณ นคร
ภาวิดา ณ นคร
ณัฏฐา ณ นคร
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2525 สิริพระชันษา 73 ปี
พระอิสริยยศ

20 มิถุนายน พ.ศ. 2452 – 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 : หม่อมเจ้าอาภัสสรวงศ์
8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 – 24 ตุลาคม พ.ศ. 2525 : พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2493 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 1 (ป.ป.ร.1)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1 (ภ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
ภาษาบูโล สเตียง

| ภาษาบูโล สเตียง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม กัมพูชา
จำนวนผู้พูด: 6,059 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรมอญ-เขมรตะวันออกภาษากลุ่มบะห์นาริกภาษาบูโล สเตียง
รหัสภาษา
ISO 639-3: sti
ภาษาบูโล สเตียง (Bulo Stieng) หรือภาษาซาเดียง  ภาษาบูดีบ ภาษารางะห์ ภาษาสเตียงบน ภาษาสเตียงเหนือ มีผู้พูดทั้งหมด 6,059 คน พบในประเทศเวียดนาม บริเวณจังหวัดบิญพวก จังหวัดลำซอง และตายนิญ เป็นชนกลุ่มน้อยที่นับถือศาสนาคริสต์และความเชื่อดั้งเดิม ในกัมพูชาพบที่จังหวัดกระตียทางตะวันออกและจังหวัดมณฑลคีรีทางใต้ พูดภาษามนองหรือภาษาเขมรได้ด้วย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก
ภาษาอินตา

| ภาษาอินตา |
| --- | --- |

ประเทศที่มีการพูด: พม่า
จำนวนผู้พูด: 90,000 คน (พ.ศ. 2543)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  กลุ่มภาษาทิเบต-พม่ากลุ่มภาษาพม่า-โลโลกลุ่มภาษาพม่าภาษาอินตา
รหัสภาษา
ISO 639-3: int
ภาษาอินตาหรือภาษาอินทา (Intha language) มีผู้พูดทั้งหมด 90,000 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐฉานทางตอนใต้ ประเทศพม่า บริเวณรอบๆทะเลสาบอินเล จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยพม่า จัดเป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาพม่าแต่มีคำศัพท์และการออกเสียงแตกต่างไป เรียงประโยคแบบประธาน – กรรม –กริยา
พ.ศ. 2440

| --- | --- |
ศตวรรษ::  18  19  20
ปี::  2437  2438  2439  2440  2441  2442  2443
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2440
ปฏิทินกริกอเรียน: 1897 MDCCCXCVII
Ab urbe condita: 2650
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1346 ԹՎ ՌՅԽԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6647
ปฏิทินบาไฮ: 53–54
ปฏิทินเบงกอล: 1304
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2847
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 60 Vict. 1 – 61 Vict. 1
พุทธศักราช: 2441
ปฏิทินพม่า: 1259
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7405–7406
ปฏิทินจีน: 丙申年 (วอกธาตุไฟ) 4593 หรือ 4533     — ถึง — 丁酉年 (ระกาธาตุไฟ) 4594 หรือ 4534
ปฏิทินคอปติก: 1613–1614
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3063
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1889–1890
ปฏิทินฮีบรู: 5657–5658
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1953–1954
 - ศกสมวัต: 1819–1820
 - กลียุค: 4998–4999
ปฏิทินโฮโลซีน: 11897
ปฏิทินอิกโบ: 897–898
ปฏิทินอิหร่าน: 1275–1276
ปฏิทินอิสลาม: 1314–1315
ปฏิทินญี่ปุ่น: ศักราชเมจิ 30 (明治３０年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 12 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4230
ปฏิทินหมินกั๋ว: 15 ก่อน ROC 民前15年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2440 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1897 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ปีระกา นพศก จุลศักราช 1259 (วันที่ 14 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้าอินทวิชยานนท์
เจ้าผู้ครองนครน่าน: พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช
เจ้าผู้ครองนครแพร่: เจ้าพิริยเทพวงษ์
เหตุการณ์

26 มกราคม - จัดตั้งโรงเรียนสอนกฎหมายแห่งแรกของไทยโดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
7 เมษายน - พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 1 และเสด็จนิวัติพระนคร 16 ธันวาคม พ.ศ. 2440 รวมระยะเวลาที่เสด็จประพาสยุโรป 253 วัน  ซึ่งในครั้งนั้นได้มีช่างภาพของบริษัทลูมิแอร์ ประเทศฝรั่งเศส บันทึกภาพยนตร์การเสด็จถึงกรุงเบอร์นของพระเจ้ากรุงสยามไว้ 1 ม้วน ใช้เวลาประมาณ 1 นาที นับว่าเป็นการถ่ายภาพยนตร์ม้วนแรกของโลกที่บันทึกเกี่ยวกับชนชาติไทย
15 กุมภาพันธ์ – สงครามสเปน-อเมริกา: เรือรบยูเอสเอสเมนระเบิดและล่มในอ่าวฮาวานาของคิวบา ซึ่งสหรัฐฯ เชื่อว่าถูกก่อวินาศกรรม นำไปสู่การประกาศสงครามต่อสเปน
23 พฤศจิกายน - พระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้านครเชียงใหม่ องค์ที่ 7 ถึงแก่พิราลัยด้วยโรคชรา
วันเกิด

4 มกราคม - พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ พระบิดาใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชินีในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 9
24 กุมภาพันธ์ - พระครูสุดานุโยค (สุข สุจิตโต)
25 เมษายน - เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วูด (สิ้นพระชนม์ 28 มีนาคม พ.ศ. 2508)
28 พฤษภาคม - เจ้ากาวิละวงศ์ ณ เชียงใหม่ (ถึงแก่กรรม 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2510)
16 มิถุนายน - เกออร์ก วิททิก นักเคมีชาวเยอรมัน (ถึงแก่กรรม 26 สิงหาคม พ.ศ. 2530)
14 กรกฎาคม - จอมพลแปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี (ถึงแก่อนิจกรรม 11 มิถุนายน พ.ศ. 2507)
8 สิงหาคม - หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล (สิ้นชีพิตักษัย 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528)
10 สิงหาคม - หม่อมเจ้าบุญจิราธร จุฑาธุช (สิ้นชีพิตักษัย 19 มีนาคม พ.ศ. 2523)
20 ตุลาคม - พระมงคลศีลาจารย์ (คร่ำ ยโสธโร) (มรณภาพ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2540)
วันถึงแก่กรรม

23 พฤศจิกายน - พระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 7
ประเทศเบนินในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| ประเทศเบนิน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BEN
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเบนิน
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: 
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเบนิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเบนินเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ระยะ | ชิงชนะเลิศ> คะแนน | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คอนแสตนต์ คอนฮินโต | Shot Put F57-58 | 8.25 m | 268 | 17 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเบนินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเบนินในพาราลิมปิก
ประเทศเบนินในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเบนินที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
พิพิธภัณฑ์ศิลปะนครอาบาชิริ

พิพิธภัณฑ์ญี่ปุ่น
| --- | --- |
網走市立美術館

th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2515
ที่ตั้ง: 1 มินามิ 6 โจนิชิ นครอาบาชิริ จังหวัดฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 44°01′10″N 144°16′03″E﻿ / ﻿44.019449°N 144.267488°E﻿ / 44.019449; 144.267488
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์ศิลปะนครอาบาชิริ (ญี่ปุ่น: 網走市立美術館; โรมาจิ: Abashiri Shiritsu Bijutsukan) เป็นพิพิธภัณฑ์จดทะเบียนที่เปิดในนครอาบาชิริ จังหวัดฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2515 ในฐานะพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งที่สอง และเป็นแห่งที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะบนเกาะ  สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์เกี่ยวข้องกับศิลปินในภูมิภาคโอค็อตสค์และยังมีการจัดนิทรรศการชั่วคราวด้วย
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑ์ฮกไกโด
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านนครอาบาชิริ
พิพิธภัณฑ์เรือนจำอาบาชิริ
แหล่งข้อมูลอื่น

พิพิธภัณฑ์ศิลปะนครอาบาชิริ เก็บถาวร 2023-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาษาบูโครี

| ภาษาบูโครี |
| --- | --- |
בוכארי, бухорӣ, buxorī
ประเทศที่มีการพูด: อิสราเอล, อุซเบกิสถาน, ทาจิกิสถาน, อัฟกานิสถาน
ชาติพันธุ์: ชาวยิวบูฆอรอ
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (60,000 คนในอิสราเอลและอุซเบกิสถาน อ้างถึง1995) 50,000 คนในสหรัฐ (ไม่มีวันที่)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอิหร่านตะวันตกตะวันตกเฉียงใต้เปอร์เซียทาจิกภาษาบูโครี
ระบบการเขียน: อักษรฮีบรู, อักษรซีริลลิก, อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3: bhh
บูโครี (อักษรฮีบรู: בוכארי, อักษรซีริลลิก: бухорӣ, อักษรละติน: Buxorī) เป็นภาษาย่อยยิว-ทาจิกที่ชาวยิวบูฆอรอในเอเชียกลางเคยใช้พูดกัน ภาษาบูโครีได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียคลาสสิก โดยมีคำยืมจากภาษาฮีบรูเป็นจำนวนมาก รวมทั้งคำยืมจากภาษาในบริเวณข้างเคียงอย่างภาษารัสเซียและภาษาอุซเบกเป็นต้น เป็นภาษาที่ใช้สื่อสารกับชาวทาจิก
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง

| พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง> พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 4 |
| --- | --- |
ประสูติ: 4 กันยายน พ.ศ. 2399
สิ้นพระชนม์: 13 พฤศภาคม พ.ศ. 2471 (72 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระราชบิดา: พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาหงส์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง หรือ พระองค์เจ้าโศกสร่าง (4 กันยายน พ.ศ. 2399 — 13 พฤศภาคม พ.ศ. 2471) พระราชธิดาพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหงส์
พระประวัติ

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2399 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหงส์
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าโศกส่าง ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี  ปรากฏความใน วชิรญาณวิเศษ ว่า
"...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ  พระองค์เจ้าโศกสร่าง ๑..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 เมื่อวันอาทิตยที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 พระชันษา 72 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2473
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าเจ้าโศกส่าง (21 มิถุนายน พ.ศ. 2399 — พ.ศ. 2411)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจ้าโศกส่าง (พ.ศ. 2411 — พ.ศ. 2430)
พระเจ้าบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง (พ.ศ. 2430 — 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 เป็นต้นไป)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2446 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2447 -  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 3 (ม.ป.ร.3)
ภาษาอิร

| ภาษาอิร |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ลาว
จำนวนผู้พูด: 4,420 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรมอญ-เขมรตะวันออกภาษากลุ่มกะตูภาษาอิร
รหัสภาษา
ISO 639-3: irr
ภาษาอิร (Ir) หรือภาษายิร มีผู้พูดทั้งหมด 4,420 คน (พ.ศ. 2543) ในแขวงสาละวัน ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู ใกล้เคียงกับภาษาโอง
พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะ

พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 熊本県立美術館; โรมาจิ: Kumamoto Kenritsu Bijutsukan) เปิดทำการในบริเวณปราสาทคูมาโมโตะ นครคูมาโมโตะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2519 เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งจากหลายแห่งได้รับการสนับสนุนโดยส่วนจังหวัด
สิ่งสะสมถาวรในพิพิธภัณฑ์มุ่งเน้นไปที่งานศิลปะและงานฝีมือของจังหวัดคูมาโมโตะ และยังมีผลงานโดยปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ และโอกุสต์ รอแด็ง มีห้องหนึ่งที่จัดแสดงแบบจำลองของโคฟุงซึ่งพบในจังหวัดคูมาโมโตะ
ดูเพิ่ม

พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาญี่ปุ่น) พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
(ในภาษาอังกฤษ) พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
32°48′27.1″N 130°42′1.9″E﻿ / ﻿32.807528°N 130.700528°E﻿ / 32.807528; 130.700528
ภาษามลายูดิลี

| ภาษามลายูดิลี |
| --- | --- |
Melayu Dili
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศติมอร์-เลสเต
ภูมิภาค: กัมปุงอาโลร์ ดิลี
ชาติพันธุ์: ชาวมลายู, ชาวเตตุม
จำนวนผู้พูด: 1,000  (2000)
ตระกูลภาษา: ครัโอลมลายู  อินโดนีเซียตะวันออกภาษามลายูดิลี
ภาษาถิ่น: Batugade Kampung Alor Pante Macassar                 
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
Linguasphere: 33-AFA-j
ภาษามลายูดิลี เป็นภาษาครีโอลฐานมลายูที่มีผู้พูดในดิลี ประเทศติมอร์-เลสเต โดยเฉพาะในกัมปุงอาโลร์ ผู้เชี่ยวชาญรายงานว่า ก่อนที่ภาษานี้จะกลายเป็นภาษาแม่ของประชากรหลายคน ภาษานี้เคยเป็นภาษาพิดจินมาก่อน (Bloomfield, 1933; Hall, 1966) จากนั้นจึงมีการพัฒนาภาษานี้จนกลายสถานะเป็นภาษาครีโอลที่ใช้ในการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมในสังคมที่กว้างขึ้น (Todd, 1974:50)
ฟ้าลั่นจูเนียร์ ศักดิ์กรีรินทร์

| ฟ้าลั่นจูเนียร์ ศักดิ์กรีรินทร์ |
| --- | --- |
เกิด: ธีระพงษ์ อุทัยดา 7 มิถุนายน พ.ศ. 2536 (31 ปี)
สัญชาติ: ไทย
ฟ้าลั่นจูเนียร์ ศักดิ์กรีรินทร์  มีชื่อจริงว่า ธีระพงษ์ อุทัยดา (ชื่อเล่น: แชมป์; เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2536; ที่จังหวัดบุรีรัมย์) นักมวยสากลอาชีพชาวไทย