stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพชรโคอินัวร์

| --- | --- |
แบบจำลองเหมือนจริงของโคอินัวร์ ในพิพิธภัณฑ์คริสตัลที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี
น้ำหนัก: 186 1/16 กะรัต (37.21 กรัม)
สถานที่ค้นพบ:  อินเดีย
แหล่งกำเนิด: เหมืองกอลลูร์ อำเภอกุนตูร์ รัฐอานธรประเทศ
ผู้ครอบครอง: ส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
โคห์อินัวร์  (อังกฤษ: Koh-i-Noor, เปอร์เซีย: کوہ نور อ่านออกเสียง: koh iː nuːɾ|pron, "ภูเขาแห่งแสง"; บางครั้งสะกดเป็น Kuh-e Nur หรือ Koh-i-Nur) คือเพชรที่มีขนาด 105.6 กะรัต มีน้ำหนัก 21.6 กรัม ในสภาพที่เจียระไนครั้งล่าสุด (ก่อนหน้านี้มีขนาด 186.6 กะรัต หนัก 37.21 กรัม) และยังเคยเป็นเพชรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของโลก ตามหลักฐานนั้นค้นพบในรัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย พร้อมกันกับเพชรคู่แฝดที่มีชื่อว่า ดารยา-เย-นัวร์ (แปลว่า​ "ทะเลแห่งแสง") โคห์อินัวร์นั้นมีประวัติอันยาวนาน โดยตกเป็นเพชรของหลายราชวงศ์ในอดีต รวมถึง ราชปุตแห่งอินเดีย, ราชวงศ์โมกุล, ราชวงศ์อัฟชาริด, ราชวงศ์ดูร์รานี, ราชวงศ์ซิกข์ และล่าสุดนั้นตกเป็นของจักรวรรดิอังกฤษ
โคห์อินัวร์ได้ถูกริบจากผู้ครอบครองคือ ดูลิป สิงห์ ในปีค.ศ. 1850 โดยบริษัทอินเดียตะวันออก และต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักรเมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในปีค.ศ. 1877 โคห์อินัวร์เคยถูกเรียกว่า "ศิยมันทกามณี" และต่อมา "มณยัก" หรือ "ราชาแห่งอัญมณี" ก่อนจะถูกเรียกเป็น "โคห์อินัวร์" ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยชาห์นาเดอร์ ภายหลังจากการยึดครองอินเดียของพระองค์ ในปัจจุบันโคห์อินัวร์ถูกเก็บรักษาและจัดแสดงที่หอคอยแห่งลอนดอน
เครื่องราชกกุธภัณฑ์

บทความหลัก: เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
ในปีค.ศ. 1852 ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม ภายใต้การกำกับของเจ้าชายอัลเบิร์ต และผู้เชี่ยวชาญทางอัญมณี เจมส์ เทนแนนท์ ได้ทำการเจียระไนโคห์อินูร์จากขนาดดั้งเดิมที่ 186 1/6 กะรัต (หนัก 37.21 กรัม) ให้เหลือเพียงขนาดปัจจุบันที่ 105.602 กะรัต (21.61 กรัม) เพื่อเพิ่มการสะท้อนแสง ซึ่งพระองค์ได้ทรงตัดสินพระทัยอย่างกล้ำกลืนภายหลังจากทรงหารือกับผู้เชี่ยวชาญแล้ว ด้วยมูลค่าการเจียระไนประมาณ 8,000 ปอนด์ ซึ่งได้ลดขนาดของเพชรนี้ลงถึง 42 เปอร์เซนต์ แต่ถึงกระนั้นทรงไม่พอพระทัยผลงานที่ได้  จากนั้นได้นำโคห์อินัวร์ไปประดับบนมงกุฎที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมักทรงอยู่บ่อยๆ ซึ่งขณะนั้นได้เก็บรักษาไว้ที่พระราชวังวินด์เซอร์ ซึ่งปกติแล้วเครื่องราชกกุธภัณฑ์จะต้องเก็บรักษาที่หอคอยแห่งลอนดอนเท่านั้น
ภายหลังจากที่ทรงเสด็จสวรรคตแล้ว ในรัชกาลถัดมา สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราทรงให้ย้ายโคห์อินูร์มาประดับบนมงกุฏองค์ใหม่ของพระองค์ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระสวามี ซึ่งในขณะนั้นสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราทรงเป็นพระราชินี (ฐานะพระอัครมเหสี) พระองค์แรกที่ทรงมงกุฏประดับเพชร ซึ่งได้เป็นธรรมเนียมปฏิบัติต่อมาในรัชกาลของสมเด็จพระราชินีแมรี และต่อมาสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
การทวงสิทธิ์ในโคห์อินัวร์

อินเดียได้มีการทวงสิทธิ์ในโคห์อินัวร์ เนื่องจากถือว่าถูกริบไปอย่างผิดกฎหมาย และควรที่จะถูกส่งมอบคืนให้แก่อินเดีย เมื่อสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบ็ธที่ 2 ได้เสด็จพระราชดำเนินเยือนอินเดียอย่างเป็นทางการในรัฐพิธีเฉลิมฉลองอิสรภาพครบ 50 ปีของอินเดียในปีค.ศ. 1997 ชาวอินเดียในประเทศอินเดีย และในสหราชอาณาจักรได้เรียกร้องให้มีการส่งคืนโคห์อินัวร์ให้กับอินเดีย ซึ่งต่อมาในปีค.ศ. 2013 ในขณะที่นายกรัฐมนตรีอังกฤษเยือนประเทศอินเดียนั้น ได้กล่าวว่า โคห์อินัวร์จะไม่ถูกมอบคืน และไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องส่งคืนให้กับอินเดีย
ดูเพิ่ม

เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา ทรงเครื่องประดับที่มีโคห์อินัวร์อยู่บนมงกุฏ
แบบจำลองหลังเจียระไนครั้งใหม่ของโคห์อินัวร์
เอสเอที

การทดสอบการใช้เหตุผลเอสเอที (SAT Reasoning Test) เป็นข้อสอบมาตรฐานสำหรับการรับบุคคลเข้าศึกษาในสถานบันอุดมศึกษาในระบบการศึกษาของสหรัฐอเมริกา เอสเอทีได้รับการพัฒนาโดย College Board ซึ่งองค์การองค์กรที่ไม่แสวงผลกำไรในสหรัฐอเมริกา ก่อนหน้านี้ข้อสอบได้รับการพัฒนาโดย Educational Testing Service แต่ในปัจจุบันองค์กรดังกล่าวมีหน้าที่ในการจัดสอบเท่านั้น ข้อสอบใช้ในการวัดความสามารถของเด็กในการศึกษาในระดับอุดมศึกษาโดยจัดสอบครั้งแรกในปี 1926 โดยมีการเปลี่ยนชื่อหลายครั้งหลังจากนั้น ข้อสอบนี้เคยมีชื่อว่า ข้อสอบความถนัดทางการศึกษา (Scholastic Aptitude Test) จากนั้นเปลี่ยนเป็น ข้อสอบทางการศึกษา (Scholastic Assessment Test) แต่ในตอนนี้เอสเอทีไม่มีความหมายดังกล่าวอีกต่อไป ข้อสอบเอสเอทีนั้นทดสอบความสามารถในการใช้เหตุผลเช่นเดียวกับข้อสอบความถนัดทั่วไปที่จัดสอบโดยสทศ.
ข้อสอบปัจจุบันได้รับการจัดสอบเป็นครั้งแรกในปี 2005   ปัจจุบัน (2014) ค่าสอบคือ $52.50 ($98.50 สำหรับการสอบนอกสหรัฐฯ) ทั้งนี้ไม่รวมค่าสมัครสอบสาย
ข้อสอบแบ่งออกเป็นสามส่วนด้วยกัน ซึ่งคือการอ่านจับใจความ (Critical Reading) การใช้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ (Math) และการเขียน (Writing) คะแนนเต็มแต่ละ Part คือ 800 
คะแนนคะแนนรวมของทั้งสามส่วนนี้เป็นคะแนนที่ผ่านการปรับเทียบโดยคะแนนต่ำสุดที่เป็นไปได้คือ 600 และสูงสุดคือ 1600
ข้อสอบและการสอบ

ข้อสอบเอสเอทีประกอบไปด้วยข้อสอบสามความถนัด แบ่งออกเป็น 10 ส่วน โดยสอบการอ่านจับใจความ การใช้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ และการเขียนทั่วไป คะแนนของแต่ละวิชาอยู่ระหว่าง 200-800 แต่ละวิชามีสามส่วนโดยแต่ละส่วนมีจำนวนข้อมากมายแตกต่างกันไป ส่วนที่ 10 ซึ่งคือส่วนสุดท้ายเป็นส่วนสาธิตโดยอาจจะเป็นวิชาใดก็ได้ ส่วนที่ 10 นี้ใช้ในการปรับเทียบคะแนนโดยใช้การแจกแจงแบบปกติและปรับเทียบคะแนนจริงเป็นคะแนนระหว่าง 200-800
ข้อสอบการอ่านจับใจความทดสอบความรู้ศัพท์ภาษาอังกฤษและการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลจากบทคัดย่อ โดยบทคัดย่อแต่ละบทนำมาจากเอกสารในหลากหลายวิชา
ข้อสอบการใช้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ทดสอบความสามารถใช้คณิตศาสต์เบื้องต้นซึ่งส่วนที่ยากที่สุดทดสอบความรู้ด้านพีชคณิตและทฤษฎีจำนวน ข้อสอบเหมือนกับส่วนอื่น คือเป็นข้อส่วนปรนัย ทั้งนี้ข้อสอบในวิชาคณิตศาสตร์นี้มีข้อสอบปรนัยแบบเติมตัวเลข นักเรียนสามารถใช้เครื่องคำนวณระหว่างการสอบได้
ข้อสอบการเขียนทดสอบความรู้ด้านไวยากรณ์และการเขียนที่ดี มีข้อสอบเลือกส่วนที่ผิด ข้อสอบเติมประโยคที่ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ และข้อสอบเขียนเรียงความโดยเป็นส่วนเดียวของข้อสอบที่เป็นข้อสอบอัตนัย ทั้งนี้ ข้อสอบส่วนเขียนเรียงความเป็นส่วนที่ถูกวิจารณ์ว่าไม่เหมาะสมมาที่สุดเพราะการเขียนส่วนใหญ่ไม่มีเนื้อความ นักเรียนอาจเขียนข้อมูลที่ผิดแต่หากเขียนโดยใช้ไวยากรณ์และศัพท์ที่ดีแล้ว นักเรียนก็อาจได้คะแนนสูงได้
คะแนนสอบ

หลังจากตรวจข้อสอบเสร็จแล้ว คะแนนจะถูกปรับเทียบโดยใช้การแจกแจงแบบปกติแล้วรายงานให้ผู้สอบผ่านทางอินเทอร์เน็ตและส่งให้กับมหาวิทยาลัยในเวลาประมาณหนึ่งเดือน
นอกจากการสอบเอสเอทีนี้แล้ว ยังมีข้อสอบรายวิชาเอสเอทีซึ่งเป็นข้อสอบซึ่งสอบความรู้เฉพาะเจาะจง เช่นข้อสอบคณิตศาสตร์ในข้อสอบเอสเอทีรายวิชา (Subject Tests) สอบความรู้ด้านสถิติ ลิมิต ฟังก์ชัน และเมทริกซ์...ทั้งนี้ยากกว่าข้อสอบการใช้เหตุผลเอสเอทีมาก ข้อสอบรายวิชายังมีข้อสอบวิทยาศาสตร์ สังคม และภาษาต่างประเทศ
ปัญหาของข้อสอบ

ข้อสอบเอสเอทีได้รับการวิจารณ์อย่างกว้างขวางว่าไม่ได้สอบความสามารถของผู้สอบจริงๆ เพราะไอคิวกับคะแนนสอบไม่มีความเกี่ยวข้องกัน นอกจากนี้ ยังมีการวิจารณ์ว่าข้อสอบเอสเอทีลำเอียงทางเชื้อชาติและรายรับ เด็กอเมริกาผิวขาวและเอเซียสอบได้คะแนนดีกว่าเด็กอเมริกาผิวสีมาก ผู้สอบที่มีฐานะทางสังคมดีกว่ามักจะได้คะแนนสูงกว่าอีกด้วย ทั้งนี้ เริ่มมีมหาวิทยาลัยที่ยกเลิกการใช้คะแนนเอสเอทีแล้ว
อ่านต่อ

Coyle, T. R. & Pillow, D. R. (2008). "SAT and ACT predict college GPA after removing g". Intelligence. 36 (6): 719–729. doi:10.1016/j.intell.2008.05.001.
Coyle, T.; Snyder, A.; Pillow, D.; Kochunov, P. (2011). "SAT predicts GPA better for high ability subjects: Implications for Spearman's Law of Diminishing Returns". Personality and Individual Differences. 50 (4): 470–474. doi:10.1016/j.paid.2010.11.009.
Frey, M. C.; Detterman, D. K. (2003). "Scholastic Assessment or g? The Relationship Between the Scholastic Assessment Test and General Cognitive Ability" (PDF). Psychological Science. 15 (6): 373–378. doi:10.1111/j.0956-7976.2004.00687.x. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2004-11-01. สืบค้นเมื่อ 2011-11-13.
Gould, Stephen Jay (1996). The Mismeasure of Man (Rev/Expd ed.). W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-31425-1.
Hoffman, Banesh (1962). The Tyranny of Testing. Orig. pub. Collier. ISBN 0-486-43091-X. (and others)
Hubin, David R. (1988). The Scholastic Aptitude Test: Its Development and Introduction, 1900–1948. Ph.D. dissertation in American History at the University of Oregon.
Owen, David (1999). None of the Above: The Truth Behind the SATs (Revised ed.). Rowman & Littlefield. ISBN 0-8476-9507-7.
Sacks, Peter (2001). Standardized Minds: The High Price of America's Testing Culture and What We Can Do to Change It. Perseus. ISBN 0-7382-0433-1.
Zwick, Rebecca (2002). Fair Game? The Use of Standardized Admissions Tests in Higher Education. Falmer. ISBN 0-415-92560-6.
Gladwell, Malcolm (December 17, 2001). "Examined Life: What Stanley H. Kaplan taught us about the S.A.T." The New Yorker.
แหล่งข้อมูลอื่น

Official SAT Reasoning Test page
แม่แบบ:Admission tests
นามูเมียวโฮเร็งเงเกียว

ตัวอย่างของ "โกฮนซน" (御本尊) มณฑลอักษรภาพซึ่งมีมนต์ "นะมุเมียวโฮเร็งเงะเคียว" เป็นประธานหลักของมัณฑละ
นามูเมียวโฮเร็งเงเกียว หรือ นัมเมียวโฮเร็งเงเกียว (ญี่ปุ่น: 南無妙法蓮華経; ทับศัพท์: Namu Myōhō Renge Kyō, Nam Myōhō Renge Kyō) เป็นพุทธมนต์หลักของนิกายนิจิเร็ง มีความหมายว่า "ขอนอบน้อมแด่สัทธรรมปุณฑรีกสูตร" มนต์นี้ถูกอ้างอิงถึงในชื่อไดโมกุ (題目) หรือเรียกอย่างยกย่องว่าโอไดโมกุ (お題目)  ซึ่งได้มีการเผยแพร่ครั้งแรกโดยพระนิจิเร็ง ภิกษุชาวญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 28 เดือนสี่ทางจันทรคติญี่ปุ่น ค.ศ. 1253 ณ วัดเซโชจิ (หรือที่เรียกกันว่าคิโยซูมิเดระ) ใกล้เมืองโคมินาโตะ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองคาโมงาวะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น  พิธีสวดไดโมกุนั้นเรียกว่า "โชได" (唱題) มีจุดมุ่งหมายเพื่อการตรัสรู้เข้าถึงพุทธภาวะได้โดยสมบูรณ์ในภพปัจจุบัน
ความหมาย

มนต์ดังกล่าวมีความหมายโดยแยกศัพท์ดังนี้
นามุ (南無 - เสียงอาจกร่อนลงเป็น "นัม") มาจากศัพท์สันสกฤต นมสฺ (อ่านว่า /นะ-มัส/) หมายถึง นอบน้อม
เมียว (妙) หมายถึง ความแปลก, ความลึกลับ, ความอัศจรรย์, ความฉลาดเฉียบแหลม
โฮ (法) หมายถึง กฎ, หลักการ, แนวคิด ตรงกับคำว่า "ธรฺม" ในภาษาสันสกฤต
เมียวโฮ (妙法) หมายถึง ธรรมอันเลิศล้ำแห่งพระพุทธะ ตรงกับคำว่า "สทฺธรฺม" ในภาษาสันสกฤต
เร็ง (蓮) หมายถึง บัว
เงะ (華) หมายถึง ดอกไม้
เร็งเงะ (蓮華) หมายถึงดอกบัว ในที่นี้ได้แก่ดอกบัวขาว หรือบัวบุณฑริก (ปุณฺฑรีก) ซึ่งปรากฏอยู่ในชื่อพระสูตร
เคียว (経) หมายถึง พระสูตร หรือ คำสอน
เมื่อเขียนให้อยู่ในรูปภาษาสันสกฤต จะได้ใจความว่า "นโม สทฺธรฺมปุณฺฑรีกสูตฺราย" แปลว่า ""ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่สัทธรรมปุณฑรีกสูตร (พระสูตรว่าด้วยบัวขาวแห่งธรรมอันล้ำเลิศ)"
ดูเพิ่ม

ไดโงฮนซง
เชิงอรรถ

↑  SGDB 2002, Namu เก็บถาวร 2014-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  SGDB 2002, Lotus Sutra of the Wonderful Law เก็บถาวร 2014-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  Kenkyusha 1991
↑  Kenkyusha 1991
↑  Anesaki 1916, p.34
↑  SGDB 2002, Nichiren เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  Kenkyusha 1991
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Causton, Richard: "Buddha in Daily Life, An Introduction to the Buddhism of Nichiren Daishonin", Rider, London 1995; pp. 96–222. ISBN 978-0712674560
Montgomery, Daniel B. Fire In The Lotus - The Dynamic Buddhism of Nichiren. Mandala - HarperCollins, 1991. ISBN 1-85274-091-4
Odaimoku The Significance Of Chanting Namu Myoho Renge Kyo by Rev. Shoryo Tarabini; lulu.com; ISBN 978-1447736578
Stone, Jacqueline, I. "Chanting the August Title of the Lotus Sutra: Daimoku Practices in Classical and Medieval Japan". In: Payne, Richard, K. (ed.); Re-Visioning Kamakura Buddhism, University of Hawaii Press, Honolulu 1998, pp. 116–166. ISBN 0-8248-2078-9
กรีโกรี รัสปูติน

| กรีโกรี รัสปูติน |
| --- | --- |
กริกอรี รัสปูติน
เกิด: 21 มกราคม ค.ศ. 1869(1869-01-21) จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 30 ธันวาคม ค.ศ. 1916 (อายุ 47) เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก จักรวรรดิรัสเซีย
สาเหตุเสียชีวิต: ฆาตกรรม
อาชีพ: นักรหัสยลัทธิ
คู่สมรส: Praskovia Fedorovna Dubrovina
บุตร: Dmitri (1897–1937) Matryona (1898–1977) Varvara (1900–1925)
บิดามารดา: Efim Vilkin Rasputin Anna Parshukova
กรีกอรี เยฟิโมวิช รัสปูติน (รัสเซีย: Григорий Ефимович Распутин, อักษรโรมัน: Grigori Yefimovich Rasputin, สัทอักษรสากล: [ɡrʲɪˈɡorʲɪj jɪˈfʲiməvʲɪtɕ rɐˈsputʲɪn]; ภาษาอังกฤษ: /ræˈspjuːtɪn/; 21 มกราคม [ตามปฎิทินเก่า: 9 มกราคม] ค.ศ. 1869 – 30 ธันวาคม [ตามปฎิทินเก่า: 17 ธันวาคม] ค.ศ. 1916) เป็นนักรหัสยลัทธิชาวรัสเซีย และเป็นผู้ที่เรียกตัวเองว่า ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งได้ตีสนิทกับราชวงศ์ของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายแห่งรัสเซีย และได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากในสมัยจักรวรรดิรัสเซียตอนปลาย
ชีวิตช่วงต้น

กริกอรี รัสปูตินเกิดในหมู่บ้านชาวนาเล็กๆที่มีฐานะค่อนข้างดี บริเวณ  Pokrovskoye เมือง  Tobolsk , Gubernia (ปัจจุบันคือเขตแดน Yarkovsky ใน  Tyumen Oblast)
Yefim Yakovlevich Rasputin (หรือในนาม  Efim Yakovlevich Rasputin) กับภรรยาของเขา  โดยทั้งสองได้ทำการปฏิบัติตามขนบประเพณีอย่างถูกต้อง และกำเนิดเด็กชายที่มีนามว่า Grigory (กริกอริ)
หนึ่งวันต่อมา เด็กชายกริกอริได้รับให้มีตั้งชื่อใหม่ หลังจาก Gregory of Nyssa ได้จัดงานเลี้ยงฉลองเมื่อวันที่ 10 มกราคม (แต่ไม่ทราบปี) ให้มีมติตั้งชื่อเด็กชายใหม่เพราะเกรงว่าชื่อดูไม่เหมาะสม
กริกอริเกิดในลำดับคนที่ห้าจากทั้งหมดเก้าคน กริกอริเป็นคนที่ไม่สนใจในการศึกษา ; จากการสำรวจในปี ค.ศ. 1897 พบว่าประชาชนในหมู่บ้านส่วนมากเป็นผู้ไม่รู้หนังสือ)
ในเมือง Pokrovskoye เด็กชายรัสปูตินถูกมองว่าเป็นคนนอกในหมู่บ้านนี้  เรื่องเล็กน้อยๆในวัยเด็กถูกส่งผ่านต่อยอดมายังลูกสาวของเขา มาเรีย
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1887 กริกอรีคบภรรยาที่มีอายุน้อยกว่าตนเองถึง 3 ปี Praskovia Fyodorovna Dubrovina โดยทั้งคู่ได้มีลูกด้วยกันสามคน ได้แก่ ดิมิตรี (Dmitri), วัววารา(Varvara) และ มาเรีย (Maria) ลูกชายของเขาเสียชีวิตในเยาววัยเมื่อปี ค.ศ. 1892
กริกอริออกจากหมู่บ้าน และลาจากญาติของเขา เขาใช้เวลาอยู่หลายเดือนในการอยู่วัดใน  Verkhoturye Spiridovich หลังการเสียชีวิตของหลานกริกอริ
 โดยวัด Verkhoturye มีฤๅษีนามว่า Brother Makary ที่มีอิทธิพลสำคัญต่อกริกอริ
และทำให้กริกอรีได้เปลี่ยนแปลงทัศนคติด้านลบต่างๆ หลังจากที่เขาได้กลับบ้านไปเขาได้เรียนรู้อะไรมากมาย และนั้นทำให้กริกอริเปลี่ยนความคิดขึ้นมาใหม่
ก้าวสู่ชีวิตทางศาสนา

รัสปูตินอ้างว่าการประจักษ์มาของพระแม่แห่งคาซันนำเขาไปสู่ชีวิตความศรัทธาด้านศาสนา ในช่วงราวปีค.ศ. 1893 เขาได้เดินทางมายังภูเขา Athos แต่เขานั้นตกใจอย่างสุดขีดและทำให้กระจ่างขึ้นมา ในขณะที่เขาบอก Makary
ในปี ค.ศ. 1900 เขาระบุว่าเป็น strannik (ผู้แสวงบุญทางศาสนาในรัสเซีย) , นักบุญพเนจร อย่างไรก็ตามรัสปูตินมักจะกลับบ้านมาช่วยเหลือครอบครัวในการเก็บเกี่ยวผลผลิต และได้รับถูกเรียกว่า ผู้มาใหม่ ,  yurodiviy (คนโง่เขลาที่ศักดิ์สิทธิ์) โดยเหล่าผู้ติดตามที่เชื่อว่าสามารถจะหยั่งรู้และรักษาผู้คนได้ , แต่ถึงกระนั้นรัสปูตินก็ยังยืนยันว่าเขาไม่ใช่ที่ปรึกษาในคริสตจักรภาคตะวันออกหรือครูสอนเกี่ยวกับศาสนา (ภาษาอังกฤษ : starets) , โดยรัสปูตินนั้นพยายามที่จะเรียนรู้ภาษาไซบีเรียอยู่หลายครั้ง แต่กระนั้นก็ไม่สามารถทำให้รัสปูตินเข้าใจภาษาไซบีเรียได้อยู่ดี  และการเทศนาหลักธรรมสอนที่ไม่บ่อยนัก
ในปี ค.ศ. 1903 เขาใช้เวลาส่วนมากอยู่ในเคียฟซึ่งเขาได้ไปเยี่ยมเยือนวัด Monastery of thé Caves (ซึ่งปัจจุบันปลี่ยนชื่อเป็น Kiev Pechersk Lavra) ในเมือง Kazan ซึ่งเขาได้ดึงดูดความสนใจแก่เหล่าพวกบาทหลวงและสมาชิกชั้นสูงต่างๆ
รัสปูตินได้เดินทางไปยังเมืองหลวงเพื่อพบปะกับ John of Kronstadt ,  Pierre Gilliard ได้เขียนไว้ว่ารัสปูตินได้เดินทางมาถึงในปี ค.ศ. 1905 , M. Nelipa คิดว่าฤดูใบ้ไม้ผลิจะเกิดขึ้นในปีค.ศ. 1904 Iliodor (เป็นชื่อนามแฝงของ Sergei Trufanov ซึ่งเดิมเป็นนักโบสถ์ซึ่งมารู้จักกับรัสปูตินแล้วก็ได้มาแต่งหนังสือชีวประวัติในบั้นปลายชีวิต) เชื่อว่าฤดูใบ้ไม้ผลิจะมาตอนปีค.ศ. 1903 ประมาณธันวาคม  
เขาได้แนะนำให้รู้จักกับ  Ivan Stragorodsky อธิการบดีของ Theological Faculty (เป็นโรงเรียนสอนศาสนา), รัสปูตินพักอยู่ที่ Alexander Nevsky Lavra ชั่วคราว , และเขาก็พบกับ Hermogenes และ Theophanes of Poltava ผู้ที่ศรัทธาในด้านจิตวิทยาของรัสปูตินและความเฉียบแหลมคมของเขา , รัสปูตินถูกเชื้อเชิญโดยเจ้าหญิงมิลคา (ภาษาอังกฤษ :Princess Milica of Montenegro) จากเมืองประเทศมอนเตเนโกร 
และเจ้าหญิงอนาตาเซีย (ภาษาอังกฤษ : Princess Anastasia of Montenegro)  แห่งประเทศมอนเตเนโกร ซึ่งเป็นน้องสาวของเจ้าหญิงมิลคาเอง ซึ่งเจ้าหญิงอนาตาเซียมีความสนใจในเวทมนตร์เปอร์เซีย
เจตนิยมและการใช้เวทมนตร์คาถา เจ้าหญิงมิลคาได้นำเสนอเรื่องรัสปูตินไปยังซาร์นีโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย และภรรยาของอเล็กซานเดอร์ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905 .
ก่อนที่จะมีการประชุมกับรัสปูติน , ซารนิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซียต้องรับมือกับสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น (ค.ศ. 1904-1905) , วันอาทิตย์ทมิฬ , การปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ.1905 มีเหตุชุลมุนมากมายหลายที่และการพังทลายของตึกต่างๆ บริเวณในเมืองที่ไม่มีไฟฟ้าเข้าถึงเหล่าจักรพรรดิ์และผู้มีอำนาจทั้งหลายถูกบังคับ เมื่อวันที่ 17 โดย Sergei Witte ได้ออกลงนามแถลงการณ์เดือนตุลาคม (October Manifesto) ซึ่งจะเป็นการยอมรับที่จะได้สถาปนารัฐดูมาและจะให้เป็นส่วนหนึ่งของเขาในระบอบผเด็จการ
 หกเดือนต่อมา Sergei Witte ได้ถูกรับเลือกให้เป็นนายกรัฐมนตรี , แต่ถูกปกครองที่แท้จริงคือนายพล Dmitri Trepov
รักษาอเล็กซานเดอร์

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1906 มีคำสั่งจากพระเจ้าซาร์ ,  รัสปูตินเข้าเยี่ยมลูกสาวของนายกรัฐมนตรี Pyotr Stolypin ที่มีอาการบาดเจ็บ, ไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านั้น  มีประชากรจำนวน 29 คนเสียชีวิตด้วยแรงของระเบิดซึ่งนั้นรวมถึงลูกสาวของนายกรัฐมนตรี Pyotr Stolypin อีกด้วย  ไม่กี่เดือนต่อมา,
... ในวันที่ 15 ธันวาคม, รัสปูตินขอร้องอ้อนว่าต่อพระเจ้าซาร์, เกี่ยวกับการเปลี่ยนชื่อของเขาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย. กริกอริอธิบายว่าสมาชิกในครอบครัวหกคน ในเมือง Pokrovskoye ไม่ชอบนามสกุลรัสปูติน, และนี่คือสิ่งที่สร้างขึ้น การแบ่งประเภทก็อาจนำไปสู่ความโกลาหลได้ รัสปูตินถามนิโคลัส "วิธีที่จะยุติความหยุ่งเหยิงโกลาหลครั้งนี้ได้ด้วยควรอนุญาตให้ผมเปลี่ยนชื่อและลูกหลานใช้ชื่อว่า Rasputin-Novyi (Новый ซึ่งหมายถึง รัสปูตินคนใหม่ หรือ รัสปูตินแบบใหม่."
ในเดือน เมษายน ค.ศ. 1907 รัสปูตินถูกเชื้อเชิญอีกครั้งโดย Tsarskoye Selo , ในครั้งนี้เพื่อพบกับ Tsarevich Alexe 
ซึ่งเป็นเด็กที่มีอาการบาดเจ็บจากโรคฮีโมฟีเลียบี , ซึ่งแน่นอนไม่เป็นที่รู้กันอย่างสาธารณะว่ารัชทายาทจะติดโรคฮีโมฟีเลียบี โดยโรคนี้ค่อนข้างจะแพร่หลายในพระบรมวงศานุวงศ์ในแถบยุโรป. เมื่อแพทย์ไม่รักษาได้จึงทำให้เกิดความหมดหวัง Tsarina นั้นยังคงรอคอยความช่วยเหลือจากใครสักคน โดยเธอได้สูญเสียแม่ ,พี่ชาย , น้องสาว เมื่อเธอยังเป็นเด็ก
รัสปูตินบอกสามารถที่จะรักษาได้โดยการอธิษฐานภาวนาแด่พระเจ้า ซึ่งนั้นทำให้ญาติของเธอมีอาการดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
และก็ช่วยเบาบางจิตใจของเด็กและอาการได้อย่างดี ซึ่งก่อนหน้านี้มีการคาดการณ์จากหมอว่าเธอจะตายในเร็ววัน โดย Tsarevich แสดงให้เห็นสัญญาณของการฟื้นตัวอย่างมีนัยสำคัญ
เชิงอรรถ

ก.   ^  ที่ถูก คำ "Rasputin" ตามสำเนียงรัสเซีย อ่านว่า "ระสฺปูติน" ("ระ-สฺปู-ติน") โดย "ระ" กับ "สฺปู" นั้นเป็นคนละพยางค์กัน (/rʌˈsputyɪn/; Ra·spu·tin) ส่วนสำเนียงอังกฤษว่า "แรสพฺยูทิน" (ræˈspyutɪn) อนึ่ง ชื่อเต็มคือ "Grigori Yefimovich Rasputin" นั้น สำเนียงรัสเซียว่า "กริกอรี ยิฟีเมอวิช ระสฺปูติน" (/gryɪˈgɔryi yɪˈfyiməvyɪtʃ rʌˈsputyɪn/) ส่วนสำเนียงอังกฤษว่า "กริกอรี อิฟีเมอะวิช แรสพฺยูทิน" (/grɪˈgɔri ɪˈfiməvɪtʃ ræˈspyutɪn/)
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

King, Greg (1998) [Originally by Carol Pub. in 1995]. The Man Who Killed Rasputin: Prince Felix Youssoupov and the Murder That Helped Bring Down the Russian Empire (illustrated ed.). Secaucus, New Jersey: Citadel Press. ISBN 0806519711.
แหล่งข้อมูลอื่น

Photographs and films about Grigorii Yefimovich Rasputin
The Alexander Palace Time Machine Bios-Rasputin เก็บถาวร 2006-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - bio of Rasputin
Rasputin documentary (Discovery Channel)
Okhrana Surveillance Report on Rasputin - from the Soviet Krasnyi Arkiv
Rasputin, Grigory Yefimovich, Microsoft Encarta Online Encyclopedia( เก็บถาวร 2009-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 2009-10-31)
Russian Revolutions of 1917( เก็บถาวร 2009-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 2009-10-31)
The Murder of Rasputin
Rasputin the Musical by Michael Rapp
BBC's Rasputin murder reconstruction
RASPUTIN Grigory Efimovich - article about Rasputin at Encyclopaedia of Saint Petersburg
Mark 16:18 - a bible verse believed by some Christians to ascribe Rasputin-like powers to some Christians
เมือง Pokrovskoye, ซึ่งขนานไปด้วยแม่น้ำ Tura ในปี ค.ศ. 1912 และโบสถ์ที่ถูกสร้างในราว ค.ศ. 1906 และถูกทำลายลงใน ค.ศ. 1950
ภาพมุมมองของวัด เซนต์นิโคลัส ในปี ค.ศ. 1910
การเดินทางครั้งที่สองของรัสปูตินในการมาเยือน Monastery of the Caves ที่เมืองเคียฟ, เกือบ 3,000 กิโลเมตรจากหมู่บ้านของเขา
รัสปูตินกับหลานของเขา
Alexandra Feodorovna กับหลานของเธอ, รัสปุตินและผู้ปกครองหญิงในปีค.ศ. 1908
รายพระนามผู้ปกครองตลาเตโลลโก

ต่อไปนี้เป็นรายพระนามของตละโตอานี (tlàtoāni, "ผู้ปกครอง") แห่งตลาเตโลลโก นครรัฐแห่งหนึ่งของชาวแอซเท็กก่อนการเข้ามาของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส
ยุคก่อนอาณานิคม

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | สวรรคต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กวา-กเวาปิตซาวัก 2 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1403)  – 4 กระต่าย (ค.ศ. 1418)  |  | พระราชโอรสในเตโซโซโมก แห่งอาสกาโปตซัลโก | 4 กระต่าย (ค.ศ. 1418)  | พระชายามีพระนามว่า อักโช-กเวอิตล์ |
| ตลากาเตโอตล์ 13 ตุ๊กแก 4 กระต่าย (ค.ศ. 1418)  – 12 กระต่าย (ค.ศ. 1426)  |  | พระราชโอรสใน กวา-กเวาปิตซาวัก | 12 กระต่าย (ค.ศ. 1426)  อัตโซมปัน ถูกชาวอาโกลวาปลงพระชนม์ | พระชายามีพระนามว่า ชิวกานาวัลต์ซิน  (เป็นพระปิตุจฉาของพระองค์)  |
| กเวา-ตลาโตอา 1 แร้ง 1 ขนนก (ค.ศ. 1428)  – 4 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1431) / 7 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1460) / 8 บ้าน (ค.ศ. 1461)  |  | พระราชโอรสใน อาโกลมิสตลี | 4 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1431) / 7 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1460) / 8 บ้าน (ค.ศ. 1461)  ถูกชาวเตโนชตีตลันปลงพระชนม์ |  |
| โมกีวิชตลี 13 ลิง 7 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1460)  – 7 บ้าน (ค.ศ. 1473)  |  |  | 7 บ้าน (ค.ศ. 1473)  ถูกชาวเตโนชตีตลัน ปลงพระชนม์ | ทรงได้รับการแต่งตั้งโดยพระเจ้ามอกเตซูมาที่ 1 และพระเจ้าอาชายากัตล์แห่งเตโนชตีตลัน |
| อิตส์กเวาต์ซิน 9 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1475)  – 2 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1520)  |  | พระราชโอรสใน ตลากาเตโอตล์ | 2 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1520)  ถูกชาวสเปนปลงพระชนม์ | ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นเพียง กเวา-ตละโตอานี (ผู้ปกครองเฉพาะกาล) โดยพระเจ้าอาชายากัตล์แห่งเตโนชตีตลัน |
ยุคอาณานิคม

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | สวรรคต | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เดียโก เด เมนโดซา 4 บ้าน (ค.ศ. 1549)  – 5 กระต่าย (ค.ศ. 1562)  |  | พระราชโอรสในซาโยลต์ซิน | 20 ธันวาคม 5 กระต่าย (ค.ศ. 1562)  |  |
มีเกล การ์ซีอา โอกิซต์ซิน 10 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1567)  – 9 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1579) :
บรรณานุกรม

Chimalpahin Cuauhtlehuanitzin, Domingo Francisco de San Antón Muñón (1997). Codex Chimalpahin: society and politics in Mexico Tenochtitlan, Tlatelolco, Texcoco, Culhuacan, and other Nahua altepetl in central Mexico: the Nahuatl and Spanish annals and accounts collected and recorded by don Domingo de San Antón Muñón Chimalpahin Quauhtlehuanitzin. The Civilization of the American Indian Series. edited and translated by Arthur J. O. Anderson and Susan Schroeder. Norman: University of Oklahoma Press. ISBN 0-8061-2921-2.
ท่าอากาศยานนานาชาติหนานหนิงอู๋ซู

ท่าอากาศยานในอู๋ซู ประเทศจีน
ท่าอากาศยานนานาชาติหนานหนิงอู๋ซู ( IATA : NNG , ICAO : ZGNN ) เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการนครหนานหนิงเมืองเอกของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ประเทศจีน ตั้งอยู่ห่าง  32 กิโลเมตร (20 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้จากใจกลางเมือง สนามบินสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2505 โดยมีการปรับปรุงในปี พ.ศ. 2533 อาคารผู้โดยสาร 2 เปิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2557 มีพื้นที่ 189,000 ตารางเมตร (2,030,000 ตารางฟุต) ได้รับการออกแบบเพื่อรองรับผู้โดยสาร 16 ล้านคนต่อปี โดยในปี 2545 มีจำนวนผู้โดยสารถึง 1 ล้านคน และเพิ่มเป็น 2 ล้านคนในปี 2549 และในปี 2559 มีผู้โดยสาร 11.56 ล้านคนใช้ท่าอากาศยานแห่งนี้
ประวัติในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ท่าอากาศยานนี้เป็นที่รู้จักในชื่อสนามบินหนานหนิง (Nanning Airfield) ซึ่งดำเนินการโดยกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (กองทัพอากาศที่สิบสี่) เป็นส่วนหนึ่งของการรณรงค์ป้องกันประเทศจีน (พ.ศ. 2485–2488) สนามบินถูกใช้งานโดยหน่วยลาดตระเวนเป็นหลัก ซึ่งใช้เครื่องบินลาดตระเวน ล็อกฮีด พี-38 ไลท์นิง ไม่ติดอาวุธ บินถ่ายภาพเหนือดินแดนที่ญี่ปุ่นยึดครอง และเผยแพร่ข้อมูลให้กับหน่วยรบ กองบินพิเศษของฝูงบินขับไล่และทิ้งระเบิดยังปฏิบัติการจากสนามบินเป็นครั้งคราว พร้อมกับเป็นจุดรับส่งเสบียงสำหรับฝูงบินขนส่งยุทธปัจจัย 2d ซึ่งทิ้งเสบียงและยุทโธปกรณ์ทางอากาศให้กับกองกำลังภาคพื้นดินในแนวหน้า ในตอนท้ายของสงครามการขนส่งยังรวมถึงการลำเลียงคน ม้า และล่อ ไปยังสนามบิน สหรัฐยุติการใช้งานสนามบินในสิ้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2488
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ท่าอากาศยานนานาชาติหนานหนิงอู๋ซู
เว็บไซต์ทางการ
ประเทศจำลอง

ซีแลนด์เป็นไมโครเนชันบนป้อมทะเลนอกชายฝั่งสหราชอาณาจักร
ประเทศจำลอง, รัฐจิ๋ว หรือ ไมโครเนชัน (อังกฤษ: micronation) เป็นหน่วยทางการเมืองซึ่งสมาชิกอ้างว่าตนเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเอกราชหรือรัฐที่มีอธิปไตยของตน แต่ปราศจากการรับรองทางนิตินัยโดยรัฐบาลของประเทศใด ๆ หรือองค์การระหว่างประเทศขนาดใหญ่ ส่วนใหญ่ประเทศจำลองมีขนาดเล็ก แต่อาจมีขนาดใหญ่ได้ถึงล้านตารางไมล์ เช่น เวสตาร์กติกา
ประเทศจำลองนั้นตรงข้ามกับจุลรัฐ อันหมายถึงรัฐเอกราชที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติแต่มีพื้นที่เล็ก เช่น อันดอร์รา, บาห์เรน, ลิกเตนสไตน์, โมนาโก, ซานมาริโน, สิงคโปร์ และนครรัฐวาติกัน นอกจากนี้ ยังต่างกับประเทศสมมุติ และกลุ่มทางสังคมอื่น ๆ (เช่น หมู่บ้านอีโค, วิทยาเขต, ชนเผ่า, แคลน, เซกต์ และ สมาคมชุมชนที่อยู่อาศัย)