stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บาลาอิโดส

| --- | --- |

th
ชื่อเต็ม: สนามกีฬาเทศบาลบาลาอิโดส
ชื่อเดิม: สนามกีฬาบาลาอิโดส (ค.ศ. 1928–1946)
ที่อยู่: Avenida de Balaídos, s/n 36210 บิโก, โปนเตแบดรา
ที่ตั้ง: บิโก แคว้นกาลิเซีย ประเทศสเปน
พิกัด: 42°12′43″N 8°44′23″W﻿ / ﻿42.211842°N 8.739711°W﻿ / 42.211842; -8.739711﻿ (Estadio Municipal de Balaídos)
เจ้าของ: Concello de Vigo
ผู้ดำเนินการ: เซลตาเดบิโก
ความจุ: 29,000 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 45,000 คน (เซลตาบิโก พบ เฆตาเฟ, 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1982)
ขนาดสนาม: 105 × 68 เมตร (344 × 223 ฟุต)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1925–1928
เปิดใช้สนาม: 30 ธันวาคม ค.ศ. 1928 (1928-12-30)
ปรับปรุง: ค.ศ. 2004, 2015–ปัจจุบัน
ต่อเติม: ค.ศ. 1967, 1982
สถาปนิก: เฆนาโร เด ลา ฟูเอนเต อัลบาเรซ
ผู้รับเหมาทั่วไป: Stadium de Balaídos, S.A.
การใช้งาน
เซลตาเดบิโก (ค.ศ. 1928–ปัจจุบัน)
สนามกีฬาเทศบาลบาลาอิโดส (สเปน: Estadio Municipal de Balaídos) หรือที่เรียกว่า อาบังกา-บาลาอิโดส (Abanca-Balaídos) ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน เป็นสนามกีฬาในเมืองบิโก แคว้นกาลิเซีย ประเทศสเปน และเป็นสนามเหย้าของเซลตาเดบิโก ความจุ 29,000 ที่นั่ง
การแข่งขันระหว่างประเทศ > ฟุตบอลทีมชาติสเปน

| วันที่ | คู่แข่ง | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| 2 เมษายน ค.ศ. 1933 |  โปรตุเกส | 3–0 | กระชับมิตร |
| 26 กันยายน ค.ศ. 1979 |  โปรตุเกส | 1–1 | กระชับมิตร |
| 23 มกราคม ค.ศ. 1980 |  เนเธอร์แลนด์ | 1–0 | กระชับมิตร |
| 19 มกราคม ค.ศ. 1994 |  โปรตุเกส | 2–2 | กระชับมิตร |
| 25 มีนาคม ค.ศ. 1998 |  สวีเดน | 4–0 | กระชับมิตร |
| 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 |  บราซิล | 0–0 | กระชับมิตร |
| 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 |  เยอรมนี | 0–1 | กระชับมิตร |
การแข่งขันระหว่างประเทศ > ฟุตบอลโลก 1982

สนามเคยใช้จัดแข่งขันฟุตบอลโลก 1982 ทั้งหมดสามนัด โดยเป็นนัดของฟุตบอลทีมชาติอิตาลีทั้งหมด
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 มิถุนายน ค.ศ. 1982  | อิตาลี  | 0–0 |  โปแลนด์ | บาลาอิโดส, บิโก |
| 17:15 CEST |  | (รายงาน) |  | ผู้ชมในสนาม: 33,000 คน ผู้ตัดสิน: มีแชล โวโทร (ฝรั่งเศส) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 มิถุนายน ค.ศ. 1982  | อิตาลี  | 1–1 |  เปรู | บาลาอิโดส, บิโก |
| 17:15 CEST | กอนตี  18' | (รายงาน) | ดิอัซ  83' | ผู้ชมในสนาม: 25,000 คน ผู้ตัดสิน: วัลเทอร์ เอ็ชไวเลอร์ (เยอรมนีตะวันตก) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 มิถุนายน ค.ศ. 1982  | อิตาลี  | 1–1 |  แคเมอรูน | บาลาอิโดส, บิโก |
| 17:15 CEST | กราซีอานี  60' | (รายงาน) | อึมบีดา  61' | ผู้ชมในสนาม: 20,000 คน ผู้ตัดสิน: Bogdan Dotchev (บัลแกเรีย) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Balaídos เก็บถาวร 2013-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Celtavigo.net
Balaídos at Google Maps
Balaídos at CandidaturaIberica.com
Estadios de Espana เก็บถาวร 2016-05-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
| ด ค กสนามแข่งขันในลาลิกา ฤดูกาล 2019–20 |
| --- | --- | --- |
|  เมนดิซอร์โรตซา  ซานมาเมส  เอสตาดิโอเมโตรโปลิตาโน  กัมนอว์  บาลาอิโดส  อิปูรัว  แอร์ราเซเดเอ  อัลฟอนโซ เปเรซ  นูเอโบโลสการ์เมเนส  บูตาร์เก  นครบาเลนเซีย  ซ็อนโมช  เอลซาดาร์  เบนิโต บิยามาริน  ซานเตียโก เบร์นาเบว  อาโนเอตา  รามอน ซันเชซ ปิซฆวน  เม็สตัลยา  โฆเซ ซอร์ริยา  เซรามิกา  |  เมนดิซอร์โรตซา  ซานมาเมส  เอสตาดิโอเมโตรโปลิตาโน  กัมนอว์  บาลาอิโดส  อิปูรัว  แอร์ราเซเดเอ  อัลฟอนโซ เปเรซ  นูเอโบโลสการ์เมเนส  บูตาร์เก  นครบาเลนเซีย  ซ็อนโมช  เอลซาดาร์  เบนิโต บิยามาริน  ซานเตียโก เบร์นาเบว  อาโนเอตา  รามอน ซันเชซ ปิซฆวน  เม็สตัลยา  โฆเซ ซอร์ริยา  เซรามิกา  |  |
ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล

| ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล |
| --- | --- |
ภาพถ่ายของซานเตียโก รามอน อี กาฆัล
เกิด: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1852 เปติยาเดอารากอน แคว้นนาวาร์ ประเทศสเปน
เสียชีวิต: 17 ตุลาคม ค.ศ. 1934 (76 ปี) มาดริด ประเทศสเปน
สัญชาติ: สเปน
การศึกษา: มหาวิทยาลัยซาราโกซา มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด
อาชีพ: แพทย์
ซานเตียโก เฟลิเป รามอน อี กาฆัล (สเปน: Santiago Felipe Ramón y Cajal) ForMemRS (ออกเสียง: [sanˈtjaɣo raˈmon i kaˈxal]; 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1852 – 18 ตุลาคม ค.ศ. 1934) เป็นแพทย์ อาจารย์ พยาธิแพทย์ นักมิญชวิทยา และนักประสาทวิทยาศาสตร์ชาวสเปน ได้รับรางวัลรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี ค.ศ. 1906 จากการศึกษาระบบประสาทด้วยการย้อมสี เป็นบุตรของฆุสโต รามอน กาซาซุส กับอันโตเนีย กาฆัล
การสำรวจรุ่นบุกเบิกของเขาเกี่ยวกับโครงสร้างจุลทรรศน์ของสมอง เป็นงานต้นฉบับในประสาทวิทยาศาสตร์ จึงได้รับการพิจารณาว่าเป็นบิดาของประสาทวิทยาศาสตร์ เขามีความชำนาญในการวาดรูปและภาพวาดเซลล์สมองเป็นร้อย ๆ ของเขาก็ยังถูกใช้ในการศึกษาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้
ประวัติ

ซานเตียโกมีชีวิตวัยเด็กที่ต้องย้ายที่อยู่บ่อยเนื่องจากต้องติดตามบิดาที่เป็นศัลยแพทย์ เริ่มเข้าเรียนประถมศึกษาในโรงเรียนของคณะเยซูอิตที่ฆากา และเรียนมัธยมศึกษาที่อูเอสกา เขาจบมัธยมศึกษาในปีเดียวกับที่ประเทศสเปนประกาศเป็นสาธารณรัฐครั้งที่หนึ่ง เข้าเรียนแพทย์ที่มหาวิทยาลัยซาราโกซา ในเมืองหลักของแคว้นอารากอน ซึ่งครอบครัวทั้งหมดของเขาก็ย้ายไปอยู่ที่นั่นด้วยในปี ค.ศ. 1870 จบการศึกษาอย่างรวดเร็วในปี ค.ศ. 1873 ปี ค.ศ. 1874 สมัครไปเป็นแพทย์ทหารที่คิวบา และเขาติดโรคมาลาเรียและโรคบิดที่นั่น เขาถูกส่งตัวถึงสเปนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1875
ก่อนจะถึง ค.ศ. 1876 เขาซื้อกล้องจุลทรรศน์ตัวแรก ค.ศ. 1876 ได้เป็นแพทย์ฝึกหัดที่โรงพยาบาลแม่พระแห่งพระหรรษทานที่เมืองซาราโกซา ค.ศ. 1878 เขาป่วยเป็นวัณโรค  ค.ศ. 1879 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์แห่งซาราโกซา 19 กรกฎาคม ปีเดียวกัน เขาแต่งงานกับซิลเบเรีย ฟัญญานัส การ์ซิอา มีบุตรธิดา 7 คน ค.ศ. 1883 เป็นอาจารย์สาขาการอธิบายกายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบาเลนเซีย ซึ่งเขามีโอกาสศึกษาอหิวาตกโรคที่นี่  ค.ศ. 1887 ย้ายไปสอนสาขามิญชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา
ค.ศ. 1892 ย้ายไปทำงานในสาขาวิชามิชญวิทยา มิชญวิทยาเคมีพื้นฐานและพยาธิกายวิภาคศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด ค.ศ. 1902 สามารถทำให้รัฐบาลสร้างห้องปฏิบัติการทางชีววิทยาใหม่ ซึ่งเขาทำงานที่นั่นถึง ค.ศ. 1922 หลังจากนั้นเขาย้ายไปทำวิจัยที่สถาบันรามอน อี กาฆัล จนเสียชีวิต
ในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1934 เขาเสียชีวิตในบ้านที่มาดริด ประเทศสเปน
ผลงานทางวิทยาศาสตร์

ค.ศ. 1888 ตอนที่เขาอยู่ที่บาร์เซโลนา ได้ใช้เทคนิกการย้อมสีตามแบบของกามิลโล กอลจี นักวิทยาศาสตร์อิตาลี และค้นพบการเชื่อมต่อของเซลล์ประสาทในสารสีเทา ระบบประสาทของสมองและกระดูกสันหลัง ซึ่งทฤษฎีนี้ถูกนำเสนอที่ สถาบันกายวิภาคศาสตร์เยอรมันใน ค.ศ. 1889 ซึ่งให้คำอธิบายเกี่ยวกับกระแสประสาท ในปี ค.ศ. 1906 เขาและกอลจีด้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือแพทยศาสตร์ จากการศึกษาระบบประสาท
สิ่งตีพิมพ์

รามอน อี กาฆัลพิมพ์เผยแพร่งานและบทความทางวิทยาศาสตร์ มากกว่า 100 ผลงานในภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน และภาษาเยอรมัน ที่โด่งดังมากที่สุดก็คือ "กฎเกณฑ์และคำแนะนำสำหรับการสืบสวนทางวิทยาศาสตร์", "มิญชวิทยา (วิทยาเนื้อเยื่อ)", "ความเสื่อมและการเจริญทดแทนของระบบประสาท", "คู่มือเทคนิคมาตรฐานในวิทยาเนื้อเยื่อและไมโครกราฟ", "องค์ประกอบต่าง ๆ ของวิทยาเนื้อเยื่อ", "คู่มือพยาธิวิทยาทั่วไป", "ข้อคิดใหม่ ๆ ในกายวิภาคแบบละเอียดของศูนย์ประสาท", "ตำราระบบประสาทของมนุษย์และสัตว์มีกระดูกสันหลัง", "เรตินาของสัตว์มีกระดูกสันหลัง"
ในปี ค.ศ. 1905 เขาตีพิมพ์หนังสือนวนิยายวิทยาศาสตร์  "เรื่องต่าง ๆ ในเวลาหยุดงาน" ภายใต้นามปากกา  "ดร. แบคทีเรีย"
งานตีพิมพ์ของเขารวมทั้ง
ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล (1900). Manual de Anatomia Patológica General (คู่มือกายวิภาคยพยาธิวิทยาทั่วไป) (ภาษาสเปน).
ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล (1894). Die Retina der Wirbelthiere: Untersuchungen mit der Golgi-cajal'schen Chromsilbermethode und der ehrlich'schen Methylenblaufärbung (ภาษาเยอรมัน). เบอรก์แมนน์. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล (1894). Les nouvelles idées sur la structure du système nerveux chez l'homme et chez les vertébrés. (English translation, 2004: ″Texture of the nervous system of man and the vertebrates″, Berlin: Springer) (ภาษาฝรั่งเศส). C. Reinwald. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล (1896). Beitrag zum Studium der Medulla Oblongata: Des Kleinhirns und des Ursprungs der Gehirnnerven (ภาษาเยอรมัน). Verlag von Johann Ambrosius Barth. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
รามอน อี กาฆัล, ซานเตียโก (1898). "Estructura del quiasma óptico y teoría general de los entrecruzamientos de las vías nerviosas" [Die Structur des Chiasma opticum nebst einer allgemeine Theorie der Kreuzung der Nervenbahnen (เยอรมัน, 1899, Verlag Joh. A. Barth)]. Rev. Trim. Micrográfica (ภาษาสเปน). 3: 15–65.
ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล (1899). Comparative study of the sensory areas of the human cortex (การศึกษาแบบเปรียบเทียบของเขตรับความรู้สึกในคอร์เทกซ์ของมนุษย์).
ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล (1906). Studien über die Hirnrinde des Menschen v.5 (ภาษาเยอรมัน). โยแฮนน์ แอมโบรเซียส บาร์ท.
ภาพวาดโดย รามอน อี กาฆัล

รูปวาดของวงจรประสาทในฮิปโปแคมปัสของสัตว์ฟันแทะ จาก Histologie du Systeme Nerveux de l'Homme et des Vertebretes, Vols. 1 and 2. A. Maloine. Paris. 1911.
รูปวาดเซลล์ประสาทในซีรีเบลลัมของลูกไก่ จาก "Estructura de los centros nerviosos de las aves", Madrid, 1905.
รูปวาดของหน้าตัดจาก optic tectum ของนกกระจอก  จาก "Estructura de los centros nerviosos de las aves", Madrid, 1905.
โครงสร้างของเรตินาในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม  จาก "Structure of the Mammalian Retina  (โครงสร้างของเรตินาในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม)" Madrid, 1900.
รูปวาด Purkinje cells (A) และ เซลล์ประสาทเล็ก (B) ในซีรีเบลลัมของนกพิราบ  โดย ซานเตียโก รามอน อี กาฆัล, 1899. Instituto Santiago Ramón y Cajal, Madrid, Spain.
รูปวาด Cajal-Retzius cells, 1891.
วาดในปี ค.ศ. 1899, มาจากหนังสือ "Comparative study of the sensory areas of the human cortex  (การศึกษาเปรียบเทียบของเขตรับรู้ความรู้สึกในคอร์เทกซ์ของมนุษย์)"
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  ForMemRS  เป็นชื่อเรียกที่อนุญาตให้ใช้ ตามหลังชื่อของผู้ที่เป็นสมาชิกต่างชาติของราชสมาคมแห่งลอนดอน
↑  doi:10.1098/rsbm.1935.0007
This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or
1 2  Nobel lectures, Physiology or Medicine 1901-1921. Amsterdam: Elsevier Publishing Company. 1967. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-14. สืบค้นเมื่อ 2013-01-29.
↑  The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1906|"http://nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/1906/index.html"
↑  "History of Neuroscience". Society for Neuroscience. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-15. สืบค้นเมื่อ 2008-10-09.
↑  http://www.cajal.csic.es/ingles/historia.html เก็บถาวร 2017-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Institue of Cajal's history
ดูเพิ่ม

พยาธิวิทยา
หนังสืออ้างอิงอื่น

Everdell, William R. (1998). The First Moderns. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0-226-22480-5.
Mazzarello, Paolo (2010). Golgi: A Biography of the Founder of Modern Neuroscience. Translated by Aldo Badiani and Henry A. Buchtel. New York: Oxford University Press. ISBN 9780195337846.
Ramón y Cajal, Santiago (1999) [1897]. Advice for a Young Investigator. Translated by Neely Swanson and Larry W. Swanson. Cambridge: MIT Press. ISBN 0-262-68150-1.
Ramón y Cajal, Santiago (1937). Recuerdos de mi Vida. Cambridge: MIT Press. ISBN 84-206-2290-7.
ตีกัล

| อุทยานแห่งชาติตีกัล * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
วิหารหมายเลข 2
พิกัด: 17°13′20.1″N 89°37′25.5″W﻿ / ﻿17.222250°N 89.623750°W﻿ / 17.222250; -89.623750
ประเทศ:  กัวเตมาลา
ภูมิภาค **: ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน
ประเภท: มรดกแบบผสม
เกณฑ์พิจารณา: (i), (iii), (iv), (ix), (x)
อ้างอิง: 64
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1979 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
พื้นที่: 57,600 ha (142,000 เอเคอร์)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ตีกัล (มายา: Tik’al) หรือ ติกัล (สเปน: Tikal) คือซากเมืองโบราณขนาดใหญ่ที่สุดของอารยธรรมมายา ปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดเปเตน ประเทศกัวเตมาลา ปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมอีกด้วย
ตีกัลคือเมืองที่สำคัญเมืองหนึ่งในอารยธรรมมายา สถาปัตยกรรมที่ตั้งอยู่ภายในที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุตั้งแต่ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช ช่วงเวลาที่เมืองเจริญถึงขีดสุดคือช่วงสมัยคลาสสิก คือ ค.ศ. 200 ถึง 900 ซึ่งช่วงนั้นเมืองตีกัลเป็นศูนย์กลางทั้งการปกครอง เศรษฐกิจ และการทหาร เนื่องจากเมืองตั้งอยู่ในจุดที่เชื่อมโยงกับพื้นที่อื่น ๆ ของมีโซอเมริกาได้ทั้งหมด เช่น เมืองเม็กซิกัน เมืองเตโอตีวากาน
หลังจากสิ้นสุดสมัยคลาสสิก ไม่มีสถานที่สร้างขึ้นมาใหม่ และสถานที่บางแห่งถูกเผาทำลาย รวมถึงมีประชากรลดลง และในที่สุดเมืองก็ถูกละทิ้งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10
ลักษณะพิเศษ

เมืองโบราณตีกัลตั้งอยู่ในที่ลุ่มป่าดิบชื้น แต่เมืองก็ไม่มีน้ำสะสมไว้ใต้ดินที่มาจากฝน ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่แล้ว นักโบราณคดีได้พยายามค้นหาแหล่งน้ำใต้ดินที่ชาวมายันได้กักเก็บเพื่อไว้ใช้ และได้ค้นพบว่าบ่อน้ำ แม่น้ำ หรือทะเลสาบใกล้ ๆ เมืองมีความผิดปกติเกิดความแห้งแล้ง แต่อย่างไรก็ตาม เมืองตีกัลก็มีภูมิปัญญาทำการเกษตรที่ยอดเยี่ยม ซึ่งนักโบราณคดีได้ตั้งทฤษฎีว่าก้าวหน้ากว่าการถางป่าเพื่อทำการเกษตร แต่การพึ่งแต่ฝนตกตามฤดูกาลทำให้เมืองตีกัลแห้งแล้ง ในปัจจุบันจึงเรียกตีกัลว่าเป็นต้นกำเนิดของ การล่มสลายของมายาสมัยคลาสสิก (Classic Maya Collapse)
นักปกครอง

นักปกครองของตีกัลในสมัยโบราณมีดังนี้
นักปกครอง > ยุคก่อนคลาสสิกตอนปลาย

Yax Ehb' Xook – ประมาณ ค.ศ. 60 ผู้สถาปนาราชวงศ์
Siyaj Chan K'awil Chak Ich'aak ("Stormy Sky I") – ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 2
Yax Ch’aktel Xok – ประมาณ ค.ศ. 200
นักปกครอง > สมัยคลาสสิกตอนต้น

Balam Ajaw ("Decorated Jaguar") – ค.ศ. 292
K'inich Ehb' – ประมาณ ค.ศ. 300
Ix Une' B'alam ("Queen Jaguar") – ค.ศ. 317
"Leyden Plate Ruler" – ค.ศ. 320
K'inich Muwaan Jol – เสียชีวิต ค.ศ. 359
Chak Tok Ich'aak I ("Jaguar Paw I") – ค.ศ. 360-378
Nun Yax Ayin – ค.ศ. 370-411  Nun Yax Ayin เป็นบุคคลสำคญจากติโอติวากัน ผู้ซึ่งสถาปนาราชบัลลังก์ตีกัลในปี ค.ศ. 379
Siyaj Chan K'awiil II ("Stormy Sky II") – ค.ศ. 411-456
K'an-Ak ("Kan Boar") – ค.ศ. 458-486
Ma'Kin-na Chan – ประมาณ ปลายคริสตวรรษที่ 5
Chak Tok Ich'aak (Bahlum Paw Skull) – ค.ศ. 486-508
Ix Kalo'mte' Ix Yo K'in ("Lady of Tikal") – ค.ศ. 511-527  ปกครองร่วมกับ Kaloomte' B'alam ซึ่งอาจจะครองรักกัน
Kaloomte' B'alam ("Curl-Head" and "19th Lord") – A.D. 511-527  ปกครองร่วมกับ Ix Kalo'mte' Ix Yo K'in ("Lady of Tikal") เป็นผู้สำเร็จราชการ
"Bird Claw" ("Animal Skull I", "Ete I") – ประมาณ ค.ศ. 527–537
Wak Chan K'awiil ("Double-Bird") – ค.ศ. 537-562  ถูกจับและอาจถูกบูชายัญโดย Caracol
"Lizard Head II" – ไม่ทราบแน่ชัด คาดว่าพ่ายแพ้สงครามกับ Caracol ในปี ค.ศ. 562
นักปกครอง > ยุคเสื่อม

K'inich Waaw – ค.ศ. 593-628
K'inich Wayaan – ประมาณ ตอนต้น/กลางคริสต์ศตวรรษที่ 7
K'inich Muwaan Jol II – ประมาณ ตอนต้น/กลางคริสต์ศตวรรษที่ 7
นักปกครอง > สมัยคลาสสิกตอนปลาย

Jasaw Chan K'awiil I (a.k.a. Ruler A หรือ Ah Cacao) – ค.ศ. 682-734 ถูกฝังในวิหารหมายเลข 1
Yik'in Chan K'awiil (a.k.a. Ruler B) – ค.ศ. 734-766
"Temple VI Ruler" – ค.ศ. 766-768
Yax Nuun Ayiin II ("Chitam") – ค.ศ. 768-790
Chitam II ("Dark Sun") – ถูกฝังประมาณ ค.ศ. 810 ในวิหารหมายเลข 3
"Jewel K'awil" – ค.ศ. 849
Jasaw Chan K'awiil II – ค.ศ. 869-889
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์อุทยานแห่งชาติตีกัล เก็บถาวร 2021-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tikal Digital Media Archive เก็บถาวร 2008-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลทั่วไปและรูปภาพ เก็บถาวร 2010-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติศาสตร์การค้นพบและงานโบราณคดีเมืองตีกัล ใน Mesoweb
การขึ้นทะเบียนมรดกโลก
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศกัวเตมาลา |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  อันติกัวกัวเตมาลา  อุทยานโบราณคดีและซากเมืองกิริกัว  อุทยานโบราณคดีแห่งชาติทากาลิคอะบัฆ  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติตีกัล  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
กษัตริย์แห่งตีกัล จากขื่อประตูไม้ในวิหารหมายเลข 3 ซึ่งเป็นกษัตริย์ "Yax Nuun Ayin II" หรือ "Dark Sun"
ธงชาติเปรู

| --- | --- |


Bandera Nacional (ธงชาติ)
การใช้: 
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1825 (แก้ไข 31 มีนาคม ค.ศ. 1950)
ลักษณะ: ธงสามแถบแนวตั้ง พื้นสีแดง-ขาว-แดง
 

Pabellón Nacional (ธงราชการ)

การใช้: 
 

Bandera de Guerra (ธงกองทัพ)

การใช้: 
 
ธงชาติเปรู มีลักษณะเป็นธงสามแถบตามแนวตั้ง แถบด้านข้างสองแถบเป็นสีแดง ส่วนแถบตรงกลางเป็นสีขาว ประกาศใช้เมื่อปีค.ศ. 1825 ในสมัยการปกครองของประธานาธิบดีซีมอง โบลีวาร์  เมื่อแรกออกรัฐบัญญัติธงในปี ค.ศ. 1825 นั้น ได้ระบุให้มีตราอาร์มอยู่ตรงกลางของผืนธง ก่อนจะมีการเปลี่ยนแปลงในปี ค.ศ. 1950 ในสมัยการปกครองของมานวยล์ โอดรีอา  ธงนี้อาจมีชื่อและมีตราแผ่นดินกลางธงที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการใช้งาน
วันธงชาติเปรูตรงกับวันที่ 7 มิถุนายนของทุกปี ซึ่งเป็นวันครบรอบการเกิดศึกแห่งอาริกา (Battle of Arica)
การออกแบบธง และ สัญลักษณ์ > ความหมายของสีธงชาติ

สีแดง หมายถึง เลือดเนื้อวีรบุรุษผู้สูญเสียชีวิตในการเรียกร้องอิสรภาพจากสเปน. โดยได้แนวคิดจาการเห็นฝูงนกฟลามิงโกที่มีหน้าอกสีขาว ปีกสีแดง ซึ่งฝูงนกดังกล่าวบินอยู่เหนือกองทหารของตน ท่านถือว่าเป็นลางดี. จากตำนานดังกล่าว จึงเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบธงชาติ สำหรับดินแดนของตนในดินแดนชายฝั่งทางใต้ของเมืองปารากัส เมื่อ ค.ศ. 1820 หลังจากที่ฝูงนกฟลามิงโก ได้บินผ่านกองทหารของตน. ความหมายของสีธงจากสำนวนอื่นๆ ดังนี้ สีขาว หมายถึง ความสงบ และ ความยุติธรรม และ สีแดง หมายถึง เลือดเนื้อวีรบุรุษที่ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ.
ประวัติ > ธงปี ค.ศ. 1821

ธงนี้ออกแบบโดยนายพลโฮเซ เด ซาน มาร์ติน ประกาศใช้ในกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1820 โดยระบุว่า เป็นธงยาวแปดฟุต กว้างหกฟุต แบ่งเป็นสี่ส่วนตามเส้นทแยงมุม ด้านบนและด้านล่างเป็นสีขาว ด้านข้างสองข้างเป็นสีแดง ตรงกลางเป็นตราใบเลาเรลทรงรี ภายในมีรูปดวงอาทิตย์ขึ้นหลังภูเขาเหนือทะเล
ลักษณะธง

ธงชาติและธงที่มีความหมายถึงชาติของเปรูมีอยู่ 4 อย่าง คือ
ธงชาติ (สเปน: bandera nacional) เป็นธงสำหรับใช้โดยพลเรือน ลักษณะเป็นธงสามแถบสีแดง-ขาว-แดง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน สัดส่วนโดยรวมกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน แบบของธงชาตินี้มีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง โดยแบบที่กำหนดให้ใช้ในปี ค.ศ. 1825 นั้นคล้ายกับธงชาติปัจจุบัน แต่มีตราสัญลักษณ์อยู่กลางธง ใช้เป็นทั้งธงราชการและธงพลเรือน ต่อมาในปี ค.ศ. 1950 มานวยล์ โอดรีอาจึงให้เอาตราอาร์มกลางธงออกเพื่อใช้เป็นธงพลเรือน และกำหนดธงราชการกับธงกองทัพขึ้นใช้เพิ่มเติมจากธงชาติ
ธงราชการ (สเปน: pabellón nacional) เป็นธงที่กำหนดให้ใช้ในหน่วยงานราชการ และในกองทัพเรือเปรู (สังเกตได้จากภาพธงชาติท้ายเรือรบของกองทัพเรีอเปรู) ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ แต่เพิ่มภาพตราแผ่นดินของเปรูลงที่กลางธงชาติ ตราแผ่นดินนั้นมีช่อใบลอเรลและใบโอ๊คล้อมอยู่เบื้องล่าง
ธงกองทัพ (สเปน: bandera de guerra) มีลักษณะคล้ายกับธงราชการ แต่ตราแผ่นดินที่กลางธงนั้นไม่มีช่อใบลอเรลและใบโอ๊คล้อม และเบื้องหลังของตรานั้นเป็นภาพของธงชาติเปรูไขว้ ธงนี้ใช้ในกองทัพเปรูและหน่วยงานตำรวจ ปกติแล้วธงนี้จะมีข้อความระบุชื่อและหมายเลขของหน่วยงาน เพื่อใช้เป็นธงประจำกองทหารหรือหน่วยงานนั้นๆ
ธงฉาน (สเปน: bandera de proa) ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมจัตุรัส พื้นในสีขาว พื้นนอกสีแดง กลางธงมีภาพตราแผ่นดินอย่างที่ใช้ในธงราชการ ธงนี้สำหรับใช้ชักบนเรือรบ ซึ่งโดยปกติแล้วมักจะชักขึ้นเหนือธงแสดงยศของนายทหารเรือระดับสูง
เพลงธงชาติ

เพลงธงชาติ (สเปน: Marcha de Banderas:อังกฤษ: March of Flags) หรือ เพลงสรรเสริญธง เป็นเพลงในพิธีการทางทหาร ในช่วงของการเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา. เพลงนี้กำเนิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1897 โดย จ่าสิบเอก โจเซ่ ซาลาซ ลิโบโน ปรึกษาหารือกับ ประธานาธิบดี นิโคลาส เดอ เปโรลา,เขาไม่ได้ให้ความเห็นชอบในการประกาศใช้เพลงธงชาติ เนื่องจาก เพลงชาตินั้นใช้ในงานพิธีต่างๆของราชการ และ กิจกรรมโดยทั่วไป. ในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้น ได้มีการประกาศใช้เพลงธงชาติ โดยมีการแก้ไขเนื้อร้องบางวรรค และ ใช้ในงานพิธีการต่างๆ
| ภาษาสเปน | คำแปล |
| --- | --- |
Arriba, arriba, arriba el Perú  y su enseña gloriosa inmortal,  llevad en alto siempre  la bandera nacional.    Tal la llevaron con gloria y honor,  héroes peruanos de invencible ardor.  Arriba, arriba siempre la bandera nacional.    Es la bandera del Perú,  de blanco y rojo color,  cual llamarada de amor,  que en Ayacucho y en Junín  victoriosa amaneció con el  sol de la Libertad    Todo Peruano ha de sentir,  vibrar en su corazon  amor al patrio pendón,  y bajo sus pliegues luchar,  y si fuera menester  por sus lauros y honor morir: Long live, long live, long live Peru  and to its glorious immortal ensign  always carried aloft  is the national flag.    They carry it with glory and honor,  Peruvian heroes with invincible ardor.  Going up, up whenever, the national flag.    This is the flag of Peru,  of white and red in color,  as a flame of love,  in Ayacucho and Junín  it dawned victorious with the  Sun of Liberty    Every Peruvian has to feel  his heart vibrating,  for love for the fatherland's flag  and fight under its folds,  and if ever needed  by their laurels and honor, to die.
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศเปรู
ตราแผ่นดินของเปรู
เพลงชาติเปรู
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเปรู ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ความเป็นมาของธงชาติเปรู
| ด ค กธงชาติของประเทศในทวีปอเมริกาใต้ |
| --- | --- |
 กายอานา ·  โคลอมเบีย ·  ชิลี ·  ซูรินาม ·  บราซิล ·  โบลิเวีย ·  ปารากวัย ·  เปรู ·  เวเนซุเอลา ·  อาร์เจนตินา ·  อุรกวัย ·  เอกวาดอร์ 
| ด ค ก สัญลักษณ์ของประเทศเปรู |
| --- | --- |
 ธงชาติ  ตราแผ่นดิน  เพลงชาติ  Cockade 
แบบการสร้างธงชาติเปรู.
ธงฉาน (สเปน: bandera de proa) สัดส่วนธง 1:1
บลูดีมอน

| อาเลฆันโดร มุญโญซ โมเรโน |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: อาเลฆันโดร มุญโญซ โมเรโน
เกิด: 24 เมษายน ค.ศ. 1922 ริงโกนาดา, รัฐนวยโวเลออง, ประเทศเม็กซิโก
เสียชีวิต: 16 ธันวาคม ค.ศ. 2000(2000-12-16) (78 ปี)
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Blue Demon (Demonio Azul), El Manotas (The Big Handed One), The Professor Tosco Muñoz
ฝึกหัดโดย: Rolando Vera
เปิดตัว: 12 มีนาคม ค.ศ. 1948
รีไทร์: ค.ศ. 1988
อาเลฆันโดร มุญโญซ โมเรโน (สเปน: Alejandro Muñoz Moreno) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ บลูดีมอน (อังกฤษ: Blue Demon) เป็นนักมวยปล้ำสวมหน้ากากอาชีพชาวเม็กซิโก และเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำชาวเม็กซิกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1922 และเสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจล้มเหลวเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2000
ประวัติ

อาเลฆันโดร มุญโญซ โมเรโน เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1922 ในที่ริงโกนาดา, รัฐนวยโวเลออง, ประเทศเม็กซิโก เขาเป็นลูกของชาวนาและเป็นคนที่ 5 ในบรรดาลูกทั้งหมด 12 คน
เกี่ยวกับมวยปล้ำ

ท่าไม้ตาย
ออกโตพัส โฮลด์
ผลงาน

Empresa Mexicana de Lucha Libre
Mexican National Tag Team Championship (1 time) – with Black Shadow
Mexican National Welterweight Championship (3 times)
NWA World Welterweight Championship (2 times)
Wrestling Observer Newsletter awards
Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)
ผลงาน > นัดเดิมพัน

| Winner (wager) | Loser (wager) | Location | Event | Date | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Blue Demon (mask) | Jorge Allende (hair) | Unknown | Live event | Unknown |   |
| Blue Demon (mask) | Moloch (mask) | Monterrey, Nuevo León | Live event | Unknown |   |
| Blue Demon (mask) | Baby Olson (hair) | Unknown | Live event | Unknown |   |
| Blue Demon (mask) | Tony Borne (hair) | Unknown | Live event | 000000001953-11-27-000027 พฤศจิกายน 1953 |   |
| Blue Demon (mask) | Cavernario Galindo (hair) | Unknown | Live event | 000000001954-03-12-000012 มีนาคม 1954 |   |
| Blue Demon (mask) | Conde Giuseppe Daidone (beard) | Mexico City, Mexico | Live event | 000000001955-03-12-000012 มีนาคม 1955 |   |
| Blue Demon (mask) | Espanto II (hair) | Monterrey | EMLL Show | 000000001964-06-01-0000มิถุนายน 1964 |  |
| Blue Demon (mask) | Espectro II (mask) | Tijuana, Baja California | Live event | 000000001971-12-03-00003 ธันวาคม 1971 |   |
| Blue Demon (mask) | Máquina Salvaje (mask) | Mexico City, Mexico | Live event | 000000001979-12-02-00002 ธันวาคม 1979 |   |
| Blue Demon (mask) | Rayo de Jalisco (mask) | Monterrey, Nuevo León | Live event | 000000001989-07-30-000030 กรกฎาคม 1989 |  |
| Blue Demon (mask) | Matemático (mask) | Monterrey, Nuevo León | Live event | 000000001989-08-27-000027 สิงหาคม 1989 |  |
| Blue Demon (mask) | Matemático (hair) | Mexico City, Mexico | Live event | 000000001989-09-06-00006 กันยายน 1989 |  |
↑  Triangle match that also included Rayo de Jalisco, Sr.
แหล่งข้อมูลอื่น

Blue Demon wrestling profile
| ด ค กรายชื่อแชมป์โลกเวลเตอร์เวท NWA |
| --- | --- |
 El Santo  Jack O'Brien  Gory Guerrero  Bobby Bonales  บลูดีมอน  Karloff Lagarde  Huracán Ramírez  Vento Castella  Alberto Muñoz  Mano Negra  Fishman  Américo Rocca  Kato Kung Lee  El Supremo  Lizmark  La Fiera  Mocho Cota  Chamaco Valaguez  El Dandy  Monarca Cruz  Javier Rocca  El Solar II  Fuerza Guerrera  Águila Solitaria  Misterioso  Negro Casas  Shinjiro Otani  อัลติโม ดราก้อน  เดอะเกรตซาสึเกะ  จูชิง ไลเกอร์  El Samurai  Dragon Kid  Judo Suwa  Keni'chiro Arai  Susumu Mochizuki  Ryo Saito  Genki Horiguchi  Ricky Marvin  Darkness Dragon  Yossino  Hajime Ohara  Super Delfin  ลาซอมบรา  Mephisto  Cassandro  Magno  Impostor Jr.  Ultimo Samuray  Akantus (ปัจจุบัน)