stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หอแต๋วแตก (ภาพยนตร์ชุด)
ภาพยนตร์ > หอแต๋วแตก แหกต่อไม่รอแล้วนะ (2561)

หลังจากเหตุการณ์ในแหกนะคะได้ไม่นาน ในปี 2558 ชีวิตอันแสนสงบสุขของเจ๊แต๋ว และ อาโคย ลูกชายที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาร่วมกันกับ เจ๊มดดำกะเทยสาวใต้ผู้รักสวยรักงาม และ แพนเค้ก ผีสาวร่างยักษ์ปากร้ายใจดี เผชิญหน้ากับเรื่องราววุ่นๆ ของวิญญาณมาเป็นเวลานาน จนเมื่อเจ๊การ์ตูนได้ดีมีสามีฝรั่งแล้วย้ายไปอยู่เมืองนอก ก็ถึงคราวที่คนที่เหลือๆ ต้องพบกับความวุ่นวายอีกครั้ง เมื่อเจ๊พยูน อริเก่าที่โดนแพนด้า น้องสาวฝาแฝดสุดหงิมของแพนเค้กจับเข้าคุกไปในคดีฆาตกรรมคนในหอเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้ได้พ้นโทษออกมาจากคุกพร้อมกับเพื่อนใหม่อย่าง ขนเพชร ลูกเบ๊ของเธออีกที การพบกันครั้งนี้เต็มไปด้วยความบาดหมาง ก่อนที่ทุกอย่างจะชะงัก เมื่อมีชายชาวอินเดียปริศนาได้มาแจ้งว่า พวกเขาเป็นผู้โชคดีที่ได้รับคฤหาสน์หลังงาม ทุกคนตื่นเต้นมากโดยไม่รู้ว่า เบื้องหลังของคฤหาสน์มีเรื่องที่น่าสะพรึงซ่อนอยู่ ในขณะเดียวกัน แพนเค้ก ก็กำลังจะได้ไปเกิดใหม่ เว้นเสียแต่จะมีเงื่อนไขที่เธอต้องผ่านไปให้ได้ โดยมีสองหนุ่มยมทูตคอยเป็นผู้คุมให้ เรื่องราวแหกต่อไม่รอแล้วนะของพวกเขาจึงเริ่มขึ้น... โดยภาคนี้ถึอว่าเป็นบทสรุปหนังหอที่นานกว่า 11 ปี ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็น จักรวาลหอแต๋วแตก แฟรนไชส์
ภาคต่อที่หกที่จะพากะเทยรุ่นใหญ่มาร่วมกันแย่งชิงคฤหาสน์หลังงามโดยมีกลิ่นอายใกล้เคียวกับภาค 2 พร้อมการกลับมาร่วมแสดงเป็นตัวหลักอีกครั้งของติ๊ก กลิ่นสี ในบทของเจ๊พยูน ที่ออกจากคุกหลังจากภาค 2 เสริมทัพด้วย เจนนี่ ปาหนัน ในบทตัวละครนำประจำภาค โดยภาคนี้เคยตั้งใจจะเป็นบทสรุปภาคสุดท้ายที่จะปิดตำนานภาพยนตร์หอแต๋วแตกมากว่า 11 ปี โดยการให้แพนเค้กทำภารกิจเพื่อไปเกิดใหม่ แต่ด้วยความสำเร็จจึงได้เกิดเป็น จึงถูกสานต่อเป็นจักรวาลหอแต๋วแตก  โดยไม่มี อ.ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ ร่วมแสดงเช่นเคยโดยเขียนบทให้ตัวละครเจ๊การ์ตูนเดินทางไปอยู่เมืองนอกกับสามีชาวต่างชาติจากภาคแหกกระเจิง
ภาพยนตร์ > พจมาน สว่างคาตา (2563)

ภาพยนตร์ภาคแยกเปิดจักรวาลหอแต๋วแตก เป็นการตีความใหม่ของ บ้านทรายทองในโลกคู่ขนานของจักรวาลหอแต๋วแตก ว่าด้วยเรื่องราวสุดวายป่วงและสยองพองขนใน พจมาน สว่างคาตา เริ่มต้นขึ้นเมื่อ พจมาน (โก๊ะตี๋ อารามบอย) สาวน้อยผู้เรียบร้อยน่ารักเดินทางจากบ้านนอกเข้ากรุงเทพฯ เพื่อมาเรียนหนังสือต่อตามความประสงค์ของบิดาที่สั่งไว้ก่อนเสียชีวิต โดยให้พจมานไปอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์บ้านดอกไม้ทองกับครอบครัวของหม่อมอัมราภาแพรวพรรณนารายณ์พรรณาโวหารสมานจิต (จาตุรงค์ โพธาราม) ซึ่งมีศักดิ์เป็นหม่อมป้าและแล้วเมื่อพจมานเดินย่างกรายเข้ามาอยู่ที่บ้านดอกไม้ทอง เธอก็ได้พบกับ หญิงใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่ม (เอกชัย ศรีวิชัย), หญิงเล็กจิ๊ดริด (ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์) และ ชายน้อยหนึ่ง (วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย) ที่มีร่างกายพิการ ขาเป๋ ปากเบี้ยว และเหล่าบรรดาคนรับใช้ที่คอยกลั่นแกล้งพจมานสารพัด โดย แม่ช่อมณี (พชร์ อานนท์) หัวหน้าแม่บ้านซึ่งเป็นผู้กุมความลับสำคัญของบ้านดอกไม้ทอง เธอก้าวมาในบ้านอย่างที่ไม่คาดคิดว่าชีวิตของเธอนั้นกำลังตกอยู่ในในอันตราย! ทุกคนได้ร่วมกันวางแผนฆ่าพจมาน เพราะไม่อยากให้เธอมาแย่งมรดก แต่แผนการกลับล้มเหลวทุกคร้ง จนกระทั่งจู่ๆ พจมานกลับลื่นตกบันไดลงไปตายเองต่อหน้าคนในบ้านเสียอย่างนั้น
แต่แล้วท่ามกลางความสะใจและดีใจ หม่อมอัมราภาเพิ่งนึกได้ว่าพินัยกรรมจะเปิดได้ก็ต่อเมื่อคนในตระกูลอยู่ครบ และพรุ่งนี้เป็นวันที่ ชายกลาง (ชาลี ไตรรัตน์) จะเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ ถ้าไม่มีพจมานก็จะไม่สามารถเปิดพินัยกรรมได้ ว่าแล้วแม่ช่อมณี หัวหน้าแม่บ้าน ได้แนะนำสาวสวยคนหนึ่งชื่อ แพนเค้ก (เขมนิจ จามิกรณ์)ให้เข้ามาสวมรอยเป็นพจมาน โดยสัญญาว่าจะมอบเงินก้อนโตให้เธอเอาไปเป็นค่ารักษาพยาบาลแม่… ใช่แล้ว และนับตั้งแต่ที่สาวสวยนามแพนเค้กก้าวเข้ามาในบ้านพร้อมภารกิจพิเศษ พร้อมๆ กับการต้องเผชิญหน้ากับผีพจมานตัวจริง! ที่คลั่งแค้นชนิดตั้งใจจะหลอกหลอนทุกคนในบ้านจนสว่างคาตา
ภาพยนตร์ > หอแต๋วแตก แหกโควิดปังปุริเย่ (2564)

หลังจากเหตุการณ์ในแหกต่อไม่รอแล้วนะได้ไม่นาน เจ๊มดดำ และ เจ๊การ์ตูน ได้ไปดูการประกวดนางงามที่เมืองนอกและปล่อยให้เจ๊แต๋วและอาโคยให้ดูแลหอ แต่แล้วก็เกิดเชื้อไวรัสประหลาดที่ทำให้คนกลายเป็นผีจนทำให้ทั้งหอถูกปิดตายจากภายนอกเป็นเวลา 14 วัน เจ๊แต๋วและอาโคยพร้อมกับคนในหอ จึงต้องหาทางร่วมมือกันเผชิญหน้ากับวิญญาณร้ายที่น่ากลัวไม่แพ้วิญญาณตนไหน ๆ เสริมทัพด้วยเจ๊พยูนที่กลับตัวกลับใจหันมาทำอาชีพสุจริตแต่ก็ยังไม่วายเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้อีก แถมคนในหอแต่ละคนก็ไม่ธรรมดา มิหนำซ้ำแพนเค้กที่ควรจะได้ไปเกิดใหม่นั้นดันกลับมาที่โลกด้วยเหตุบางอย่าง ทำให้การคืนฟอร์มของแก๊งหอแต๋วแตกที่รุ่นเก่ายังเก๋าอยู่และรุ่นใหม่ที่ต๊าซไม่เบาจึงเกิดขึ้น โดยมีหลานสาว 2 คนของเจ๊แต๋วอย่างเปรี้ยว และ หวาน มาช่วยเหลือ เรื่องราวจะจบยังไง จักรวาลหอแต๋วแตกจะไปได้ไกลอีกแค่ไหน เชื้อร้ายหรือกะเทยปากแซ่บ ฝ่ายไหนจะเป็นฝ่ายมีชัย!
ภาพยนตร์ > หอแต๋วแตก แหกสัปะหยด (2567)

เจ๊แต๋ว กับ อาโคย ได้วางแผนซื้อกิจการหอพักต่างจังหวัดมารีโนเวท ในขณะที่ แพนเค้ก ขอตัวลาไปพักร้อนกับหนุ่มหล่อ เจ๊แต๋วจึงชวน แพนด้า ฝาแฝดของแพนเค้ก มาช่วยทำงานบริหารหอพักแทน หอพักใหม่แห่งนี้ตั้งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงาม แต่อยู่ ๆ อาโคยเกิดตัวบวมขึ้นอย่างน่าประหลาด คล้ายมีคนทำของใส่ ทุกคนไม่รู้จะช่วยได้ยังไง คืนหนึ่ง มีผีร้ายออกอาละวาดไปตามบ้านเรือนต่าง ๆ เข้าสิงชาวบ้านจนเกิดความวุ่นวายไปทั่ว เจ๊แต๋ว แพนด้า และอาโคย จึงพากันไปช่วยปราบผี จนมาถึงบ้าน "สาวเขมร" ผีที่เข้าสิงสาวเขมรมีฤทธิ์เดชมาก พวกเจ๊แต๋วต่อสู้อยู่นานกว่าจะปราบสำเร็จ แต่ทันใดนั้น มีคนปล่อยยาสลบเข้ามาในบ้าน ทำให้พวกเจ๊แต๋วหมดสติไป
เจ๊แต๋วกับอาโคยฟื้นขึ้นมาริมน้ำตกแห่งหนึ่ง และได้รับการช่วยเหลือจากพระ 3 รูป ที่พายเรือออกบิณฑบาต และได้พาเจ๊แต๋วกับอาโคยไปฝากไว้ให้กลุ่มกะเทยในหมู่บ้านช่วยดูแล ส่วนแพนด้าตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนั้นโดนจับและขังเอาไว้ในบ้านหลังนึงและได้พบกับเจ๊มดดำ และ เจ๊การ์ตูน ที่โดนลักพาตัวมาจากหอและจับตัวไว้เพื่อทำพิธีกรรมบางอย่าง จนวันหนึ่งกลุ่มกะเทยได้พาเจ๊แต๋วไปดูหนุ่ม ๆ ที่ท่าน้ำ ทำให้เจ๊แต๋วได้เจอกับเจอกับแพนเค้กโดยบังเอิญ และได้เล่าเรื่องที่แพนด้าหายตัวไปให้แพนเค้กฟัง เจ๊แต๋ว แพนเค้ก และอาโคย จึงช่วยกันวางแผนและออกตามหาแพนด้าและช่วยเหลือเจ๊มดดำกับเจ๊การ์ตูน รวมถึงช่วยกันสืบว่า เรื่องราวแปลก ๆ ทั้งผี ทั้งคน ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านแห่งนี้ เกิดจากใคร หรืออะไรกันแน่ ผีร้ายที่ว่าแน่ จะมาเก่งกว่าตัวแม่ได้ยังไง แต่พวกเขากำลังจะได้พบว่ามีสิ่งลึกลับที่กะเทยปากแซ่บอย่างพวกเขาไม่สามารถรับมือได้ และบทสรุปของศึกกะเทย ปะทะ ผี ก็ได้มาถึง ณ หมู่บ้านสัปะหยดแห่งนี้
ภาคที่ตั้งใจจะให้เป็นสุดท้าย ที่มีโทนจริงจังและน่ากลัวแบบภาคแรก โมโนออริจินัลในเครือโมโนกรุ๊ปกลับมาร่วมสร้างอีกครั้ง นับตั้งแต่ภาค แหกนะคะ และสร้างร่วมกับ เอ็ม สตูดิโอ เมื่อกลุ่มเจ๊แต๋วต้องเจอเรื่องสยองของแทร่แบบขำไม่ออก ในหมู่บ้านสัปะหยดที่เต็มไปด้วยเรื่องราวอาคม ผีเขมร และผีที่พร้อมมาทวงแค้นทุกคนที่ย่างกรายเข้ามา ภาพยนตร์หยิบนำ 2 ภาพยนตร์ไทยรายได้สูงสุดของปี 2566 อย่าง สัปเหร่อ ของไทบ้าน สตูดิโอ และ ธี่หยด ของบีอีซี ฟิล์ม รวมถึงเหตุการณ์ กะเทยไทย-กะเทยฟิลิปปินส์ที่สุขุมวิท 11 ที่เกิดขึ้นในวันที่ 4 มีนาคม มาดำเนินเรื่องและเป็นการกลับมาปรากฏอีกของ บ้านชวนชม ชื่อของหอที่เคยเป็นสถานที่หลักของหนังภาคแรก และอำลาตัวละครของเจ๊มดดำและเจ๊การ์ตูนโดยให้ตัวละครทั้งสองโดนจับตัวมาทรมานและถูกสังหารที่หมู่บ้านสัปะหยด
ภาพยนตร์ > หอแต๋วแตกแหกหลีหู (2568)

ภาคสุดท้ายที่ไม่มีจริง กำหนดฉายปี 2568
ภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ภาคแยกในอนาคต

พชร์ อานนท์ เปิดเผยใบปิดภาพยนตร์ใหม่ในจักรวาลหอแต๋วแตก ได้แก่ อีแต๋วพระโขนง ใครฆ่าหมากู, มงไม่ลง จะงงมาก และ แพนเค้ก 1990
นักแสดง

ทางด้านการคัดเลือกตัวนักแสดง นำแสดงโดย จาตุรงค์ มกจ๊ก, เอกชัย  ศรีวิชัย และ ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ มารับบทแก๊ง 3 กะเทย ร่วมด้วย โก๊ะตี๋ อารามบอย รับบทเป็นผีกะเทย และ  วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย ที่รับบทสมทบใน เพื่อน...กูรักมึงว่ะ มารับบทนำร่วมในฐานะ ลูก 1 ในสามกะเทย เวลาต่อมาเนื่องด้วยความไม่สะดวกทำให้ เอกชัย ศรีวิชัย และ ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฏาวงศ์ ไม่สามารถนำแสดงได้ในทุกภาค โดยจำนวนภาคที่ทั้ง 5 ได้แสดงร่วมกันคือ หอแต๋วแตก 4 ภาคแรก และภาคแยก พจมาน สว่างคาตา ในขณะที่จาตุรงค์ มกจ๊ก, โก๊ะตี๋ อารามบอย และ วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย ถือเป็นนักแสดงชุดหลักของแฟรนไชน์จักรวาลหอแต๋วแตก ทั้งในทุกภาคหลักและภาคแยก
นักแสดง > นักแสดงหลัก

เจ๊แต๋ว หรือ ชวนชม พัชราภา (รับบทโดย จตุรงค์ พลบูรณ์)
แพนเค้ก และ แพนด้า (รับบทโดย เจริญพร อ่อนละม้าย )
อาโคย หรือ นโม พัชราภา (รับบทโดย วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย)
พยูน หรือ หม่อมพรรณราย (รับบทโดย ชาญณรงค์ ขันฑีท้าว)
นักแสดง > อดีตนักแสดงหลัก

เจ๊มดดำ หรือ เฌอมาลย์ ศรีชัยวิ (รับบทโดย เอกชัย ศรีวิชัย และ น้าโบ๊ท โอนไว)
เจ๊การ์ตูน หรือ ชวนชื่น พัชราภา (รับบทโดย อาจารย์ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์)
เพลง > เพลงประกอบภาพยนตร์

| ชื่อเพลง | ศิลปิน | ภาพยนตร์ |
| --- | --- | --- |
| "หอแต๋วแตก" | จตุรงค์ พลบูรณ์, เอกชัย ศรีวิชัย, ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์และโก๊ะตี๋ อารามบอย | หอแต๋วแตก |
| "แหกกระเจิง" | มัม ลาโคนิคส์ | หอแต๋วแตก แหกกระเจิง |
| "แต๋วแตก...แหวกชิมิ" | คชาภา ตันเจริญ | หอแต๋วแตก แหวกชิมิ |
| "แต๋ว แต๋ว ก็มีหัวใจ" | โก๊ะตี๋ อารามบอยและจตุรงค์ พลบูรณ์ | หอแต๋วแตก แหกมว๊ากมว๊าก |
| "แหกนะคะ" | วนิดา เติมธนาภรณ์ | หอแต๋วแตก แหกนะคะ |
| "แหกต่อไม่รอแล้วนะ" | พล นพวิชัย feat. ธชย ประทุมวรรณ | หอแต๋วแตก แหกต่อไม่รอแล้วนะ |
| "สคูบี้ดู ไอเลิฟยู" | ชาลี ไตรรัตน์ | พจมาน สว่างคาตา |
| "OK นัมเบอร์วัน" | วราวุธ โพธิ์ยิ้มและจารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม | หอแต๋วแตก แหกโควิดปังปุริเย่ |
| "ของแทร่" | แจ็กแปปโฮและโต๊ด เก๋าซึม | หอแต๋วแตก แหกสัปะหยด |
การตอบรับ > การทำเงินในบ็อกซ์ออฟฟิศ

ภาพยนตร์ชุด หอแต๋วแตก ทำเงินทั่วประเทศรวมกันมากกว่า 744 ล้านบาท หากนับเฉพาะรายได้จากในเขตกรุงเทพมหานคร ปริมณฑลและจังหวัดเชียงใหม่ จะทำเงินรวมกัน 285 ล้านบาท โดยเป็นภาพยนตร์ไทยชุดที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่สามในประเทศไทย โดยภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดคือ หอแต๋วแตก แหกสัปะหยด โดยภาพยนตร์ทำเงินทั่วประเทศ 132 ล้านบาท หากนับเฉพาะกรุงเทพมหานคร ปริมณฑลและเชียงใหม่ หอแต๋วแตก แหกกระเจิง จะเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด โดยทำเงินมากกว่า 55 ล้านบาท
| ภาพยนตร์ | วันฉายในไทย | ทำเงินในบ็อกซ์ออฟฟิศ> กรุงเทพฯ ปริมณฑลและเชียงใหม่ | ทำเงินในบ็อกซ์ออฟฟิศ> ทั่วประเทศ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หอแต๋วแตก | 8 มีนาคม พ.ศ. 2550 | ฿51,000,000 | ฿95,100,000 |  |
| หอแต๋วแตก แหกกระเจิง | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 | ฿55,600,000 | ฿125,990,000 |  |
| หอแต๋วแตก แหวกชิมิ | 6 มกราคม พ.ศ. 2554 | ฿33,960,000 | ฿78,900,000 |  |
| หอแต๋วแตก แหกมว๊ากมว๊าก | 23 ตุลาคม พ.ศ. 2555 | ฿26,140,000 | ฿70,000,000 |  |
| หอแต๋วแตก แหกนะคะ | 22 ตุลาคม พ.ศ. 2558 | ฿23,220,000 | ฿89,240,000 |  |
| หอแต๋วแตก แหกต่อไม่รอแล้วนะ | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2561 | ฿27,280,000 | ฿111,580,000 |  |
| พจมาน สว่างคาตา | 3 มิถุนายน พ.ศ. 2563 | ฿8,720,000 | ฿23,700,000 |  |
| หอแต๋วแตก แหกโควิดปังปุริเย่ | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | ฿10,900,000 | ฿18,000,000 |  |
| หอแต๋วแตก แหกสัปะหยด | 14 มีนาคม พ.ศ. 2567 | ฿48,850,000 | ฿132,000,000 |  |
| รวม | รวม | ฿285,670,000 | ฿744,510,000 |  |
ดยุกแห่งบราบันต์

| ดยุกแห่งบราบันต์ รัชทายาทแห่งเบลเยียม |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำพระองค์
สถาปนา: 16 ธันวาคม ค.ศ. 1840
องค์แรก: เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุคแห่งบราบันต์ (สายเบลเยียม)
องค์ปัจจุบัน: เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์ (สายเบลเยียม)​
ดยุกแห่งบราบันต์ หรือ ดยุกแห่งบราบ็อง (อังกฤษ: Duke of Brabant) เป็นพระอิสริยยศที่จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงสถาปนาให้แก่อ็องรีที่ 1 พระราชโอรสของก็อดฟรีที่ 3 เคานต์แห่งลูแวง (ซึ่งเป็นดยุกแห่งโลธารินเจีย อีกบรรดาศักดิ์หนึ่งด้วย) ซึ่งดัชชีบราบันต์ถูกสถาปนาขึ้นราวปี ค.ศ. 1183 โดยยกสถานะจากแลนด์กราฟบราบันต์ (Landgrave of Brabant) ซึ่งมีอยู่เดิมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1085
ในปี ค.ศ. 1288 ผู้ถือบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งบราบันต์" ยังถือเป็น "ดยุกแห่งลิมบูร์ก" อีกด้วย และต่อมาได้ขึ้นเป็นบรรดาศักดิ์ของ "ดยุกแห่งเบอร์กันดี" ในปี ค.ศ. 1430 ซึ่งยังคงใช้อยู่และสืบตระกูลกันต่อมาจนกระทั่งสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส ถึงแม้ว่าดินแดนแถบภาคเหนือของบราบันต์นั้นจะเป็นดินแดนที่ปกครองโดยสาธารณรัฐดัตช์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17-18 ก็ตาม
รายพระนามและชื่อ > ตระกูลรีจีนาริดส์​

| รูป | ชื่อ | เกิด | เริ่มต้น | สิ้นสุด | ถึงแก่อสัญกรรม | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ​ | อ็องรีที่ 1​ | ค.ศ. 1165 | 21 สิงหาคม ค.ศ. 1190 | 5 กันยายน ค.ศ. 1235 | 5 กันยายน ค.ศ. 1235 |  |
| ​ | อ็องรีที่ 2​ | ค.ศ. 1207 | 5 กันยายน ค.ศ. 1235 | 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1248 | 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1248 |  |
| ​ | อ็องรีที่ 3​ | ค.ศ. 1230 | 1 กุมภาพันธ์​ ค.ศ. 1248 | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1261 | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1261 |  |
| ​ | อ็องรีที่ 4​ | ค.ศ. 1251 | 28 กุมภาพันธ์​ ค.ศ. 1261 | ค.ศ. 1267 | 29 เมษายน ค.ศ. 1272 |  |
| ​ | ยอนที่ 1​ | ค.ศ. 1252 | ค.ศ. 1267 | 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1294 | 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1294 |  |
| ​ | ยอนที่ 2​ | 27 กันยายน ค.ศ. 1275 | 3 พฤษภาคม​ ค.ศ. 1294 | 27 ตุลาคม ค.ศ. 1312 | 27 ตุลาคม ค.ศ. 1312 |  |
| ​ | ยอนที่ 3​ | ค.ศ. 1300 | 27 ตุลาคม​ ค.ศ. 1312 | 5 ธันวาคม ค.ศ. 1355 | 5 ธันวาคม ค.ศ. 1355 |  |
| ​ | โยฮันนา​ | 24 มิถุนายน ค.ศ. 1322 | 5 ธันวาคม ค.ศ. 1355 | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1406 | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1406 |  |
รายพระนามและชื่อ > ราชวงศ์วาลัว​

| พระรูป/รูป | พระนาม/ชื่อ | ประสูติ/เกิด | เริ่มต้น | สิ้นสุด | สิ้นพระชนม์/ถึงแก่อสัญกรรม | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ​ | อ็องตอนี​ | สิงหาคม ค.ศ. 1384 | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1406 | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1415 | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1415 |  |
| ​ | ฌ็องที่ 4​ | 11 มิถุนายน ค.ศ. 1403 | 25 ตุลาคม ค.ศ. 1415 | 17 เมษายน ค.ศ. 1427 | 17 เมษายน ค.ศ. 1427 |  |
| ​ | ฟิลิปที่ 1​ | 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1404 | 17 เมษายน​ ค.ศ. 1427 | 4 สิงหาคม ค.ศ. 1430 | 4 สิงหาคม ค.ศ. 1430 |  |
| ​ | ฟิลิปที่ 3​ | 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1396 | 4 สิงหาคม ค.ศ. 1430 | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1467 | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1467 |  |
| ​ | ชาร์ลที่ 1​ | 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1433 | 15 มิถุนายน​ ค.ศ. 1467 | 5 มกราคม ค.ศ. 1477 | 5 มกราคม ค.ศ. 1477 |  |
| ​ | เจ้าหญิงแมรี​ | 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1457 | 5 มกราคม​ ค.ศ. 1477 | 27 มีนาคม ค.ศ. 1482 | 27 มีนาคม ค.ศ. 1482 |  |
| ​ | เจ้าชายฟร็องซัว​​ (พิพาท)​ | 18 มีนาคม ค.ศ. 1555 | ค.ศ. 1582 | 27 มิถุนายน ค.ศ. 1584 | 27 มิถุนายน ค.ศ. 1584 |  |
รายพระนามและชื่อ > ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค​

| พระฉายาลักษณ์​/พระรูป | พระนาม | พระราชสมภพ/ประสูติ | เริ่มต้น | สิ้นสุด | สวรรคต/สิ้นพระชนม์ | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ​ | อาร์ชดยุคมัคซีมีลีอาน​ (รักษาการ)​ | 22 มีนาคม ค.ศ. 1459 | 27 มีนาคม ค.ศ. 1482 | ค.ศ. 1494 | 12 มกราคม ค.ศ. 1519 |  |
| ​ | สมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 1​ | 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1482 | ค.ศ. 1494 | 25 กันยายน ค.ศ. 1506 | 25 กันยายน ค.ศ. 1506 |  |
| ​ | สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5​ | 24 กุมภาพันธ์​ ค.ศ. 1500 | 25 กันยายน​ ค.ศ. 1506 | ค.ศ. 1555 | 21 กันยายน ค.ศ. 1558 |  |
| ​ | สมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 2​ | 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1527 | ค.ศ.​ 1555 | 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1598 | 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1598 |  |
| ​ | เจ้าหญิงอิซาเบล กลารา เอวเฆเนีย​ | 12 สิงหาคม ค.ศ. 1566 | 6 พฤษภาคม​ ค.ศ. 1598 | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1621 | 1 ธันวาคม ค.ศ. 1633 |  |
| ​ | อาร์ชดยุคอัลเบร็คท์​​ (ร่วม)​ | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1559 | 6 เมษายน ค.ศ. 1598 | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1621 | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1621 |  |
| ​ | สมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 4​ | 8 เมษายน ค.ศ. 1605 | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1621 | 17 กันยายน ค.ศ. 1665 | 17 กันยายน ค.ศ. 1665 |  |
| ​ | สมเด็จพระเจ้าการ์โลสที่ 2​ | 6 พฤศจิกายน​ ค.ศ. 1661 | 17 กันยายน ค.ศ. 1665 | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1700 | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1700 |  |
| ​ | สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 6​ | 1 ตุลาคม ค.ศ. 1865 | ค.ศ.​ 1714 | 20 ตุลาคม ค.ศ. 1740 | 20 ตุลาคม ค.ศ. 1740 |  |
| ​ | จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา​ | 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1717 | 20 ตุลาคม​ ค.ศ. 1740 | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1780 | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1780 |  |
| ​ | สมเด็จพระจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2​​ | 13 มีนาคม ค.ศ. 1741 | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1780 | 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1790 | 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1790 |  |
| ​ | สมเด็จพระจักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2​ | 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1747 | 20 กุมภาพันธ์​ ค.ศ. 1790 | 1 มีนาคม ค.ศ. 1792 | 1 มีนาคม ค.ศ. 1792 |  |
| ​ | สมเด็จพระจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2​ | 12 กุมภาพันธ์​ ค.ศ. 1768 | 17 กันยายน ค.ศ. 1665 | ค.ศ. 1793 | 2 มีนาคม ค.ศ. 1835 |  |
รายพระนามและชื่อ > ราชวงศ์บูร์บง​

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระราชสมภพ | เริ่มต้น | สิ้นสุด | สวรรคต | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ​ | สมเด็จพระเจ้าเฟลิเปที่ 5​​ | 19 ธันวาคม ค.ศ. 1683 | 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1700 | ค.ศ. 1714 | 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1746 |  |
​
รายพระนามและชื่อ > ราชวงศ์บูร์บง​ > พระมหากษัตริย์แห่งสเปน

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระราชสมภพ | เริ่มต้น | สิ้นสุด | สวรรคต | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ​ | สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1​​ | 5 มกราคม ค.ศ. 1938 | 22 พฤศจิกายน​ ค.ศ. 1975 | 19 มิถุนายน​ ค.ศ. 2014 | ​ยังทรงพระชนม์​ |  |
| ​ | สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6​​ | 30 มกราคม ค.ศ. 1968 | 19 มิถุนายน​ ค.ศ. 2014 | ปัจจุบัน | ​ยังทรงพระชนม์​ |  |
​
รายพระนามและชื่อ > ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา​ > รัชทายาทแห่งเบลเยียม

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | รัชทายาทใน | ความสัมพันธ์ | พระราชสมภพ | เริ่มต้น | สิ้นสุด | สวรรคต | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ​ | เจ้าชายเลออปอล​​ | สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 1​​​ | พระราชโอรส ในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 1​​​ และสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี​ | 9 เมษายน ค.ศ. 1835 | 16 ธันวาคม ค.ศ. 1840 | 17 ธันวาคม ค.ศ. 1865​ (สืบราชสมบัติ)​ | 17 ธันวาคม ค.ศ. 1909 |  |
| ​ | เจ้าชายเลออปอล​​ | สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2​ | พระราชโอรส ในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2​​​ และสมเด็จพระราชินีมารี เฮนรีทเทอ | 12 มิถุนายน ค.ศ. 1859 | 17 ธันวาคม ค.ศ. 1865 | 22 มกราคม ค.ศ. 1869 | 22 มกราคม ค.ศ. 1869 |  |
| ​ | เจ้าชายเลออปอล​​​ | สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1​ | พระราชโอรส ในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1​​​ และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ | 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 | 23 ธันวาคม ค.ศ. 1909 | 17 กุมภาพันธ์​ ค.ศ. 1934​ (สืบราชสมบัติ) | 25 กันยายน ค.ศ. 1983 |  |
| ​ | เจ้าชายโบดวง​​ | สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 3​ | พระราชโอรส ในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 3​​​ และสมเด็จพระราชินีอัสตริด | 7 กันยายน ค.ศ. 1930 | 17 กุมภาพันธ์​ ค.ศ. 1934 | 17 กรกฎาคม​ ค.ศ. 1951​ (สืบราชสมบัติ) | 31 กรกฎาคม​ ค.ศ. 1993 |  |
| ​ | เจ้าชายฟีลิป​​ | สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2​ | พระราชโอรส ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2​​​ และสมเด็จพระราชินีเปาลา | 15 เมษายน ค.ศ. 1960 | 9 สิงหาคม ค.ศ. 1993 | 21 กรกฎาคม​ ค.ศ. 2013​ (สืบราชสมบัติ) | ​ยังทรงพระชนม์​ |  |
| ​ | เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต​​ | สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป​ | พระราชธิดา ในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป​​​ และสมเด็จพระราชินีมาตีลด์ | 25 ตุลาคม ค.ศ. 2001 | 21 กรกฎาคม​ ค.ศ. 2013 | ปัจจุบัน | ​ยังทรงพระชนม์​ |  |
​
บรรดาศักดิ์ในยุคปัจจุบัน > ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา

ราชอาณาจักรเบลเยียมในยุคปัจจุบันได้นำบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งบราบันต์" กลับมาใช้อีกครั้งหนึ่ง โดยใช้สำหรับพระราชทานเพื่อประกอบพระอิสริยยศของรัชทายาท (ถึงแม้ว่าจังหวัดนอร์ทบราบันต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนของดัชชีในอดีต จะตกอยู่ในดินแดนของเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1648 เป็นต้นมา)
รัชทายาทที่เฉลิมพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งบราบันต์ ได้แก่
สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 (1840-1865)
เจ้าชายเลโอโปลด์ พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 (1865-1869)
สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 (1909-1934)
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง (1934-1951)
สมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิป (1993-2013)
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต (2013-ปัจจุบัน)
พระอิสริยยศของเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตในฐานะรัชทายาทนั้น เรียกว่า "เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม" มิใช่ "เจ้าหญิงแห่งชาวเบลเยียม" ซึ่งไม่ถูกต้อง และมักใช้ผิดพลาดอันเนื่องมาจากการเทียบเคียงกับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ในฐานะ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม"
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ยังมีพระอิสริยยศเป็น "ดัชเชสแห่งบราบันต์" ซึ่งจะพระราชทานเฉพาะสำหรับองค์รัชทายาท ซึ่งบรรดาศักดิ์นี้ถือว่าสูงกว่าอิสริยยศ "เจ้าหญิง/เจ้าชายแห่งเบลเยียม"
บรรดาศักดิ์ในยุคปัจจุบัน > ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา > กฎหมาย

จากพระราชบัญญัติลงวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1840 มาตรา 1 ย่อหน้าที่ 2 แก้ครั้งสุดท้ายเมื่อปีค.ศ. 2001 ระบุเกี่ยวกันการพระราชทานไว้ว่า :  บรรดาศักดิ์ "ดยุกหรือดัชเชสแห่งบราบันต์" จะพระราชทานให้สำหรับเจ้าชาย หรือเจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชโอรส/ธิดาพระองค์ใหญ่ของพระมหากษัตริย์ โดยหากพระราชโอรส/ธิดาพระองค์หาได้ไม่ ให้บรรดาศักดิ์นี้ตกลงเป็นของพระโอรสหรือพระธิดาพระองค์ใหญ่ของเจ้าชายหรือเจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชโอรส หรือพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระมหากษัตริย์ (พระราชนัดดาพระองค์ใหญ่)
ห้องน้ำ

ห้องน้ำในบ้านโดยทั่วไปในสหรัฐอเมริกา
ห้องน้ำ (อังกฤษ: bathroom) เป็นห้องซึ่งใช้สำหรับสุขลักษณะส่วนบุคคล โดยมากมักมีอ่างอาบน้ำ หรือ ฝักบัว และบางครั้งอาจมีบิเดร์ด้วย ในอเมริกาเหนือ และสถานที่อื่น ๆ ห้องน้ำมักประกอบด้วยส้วมและอ่างล้างมือ ในบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย ฝรั่งเศส และ ญี่ปุ่น ภายในบ้านบางครั้งอาจแยกห้องน้ำกับห้องส้วม ส่วนในอิหร่าน บ้านโดยมากมักแยกแยะระหว่างห้องน้ำกับห้องส้วมเสมอ
ดูเพิ่ม

ห้องส้วม
| ด ค กห้องภายในบ้าน |
| --- | --- |
ห้องเก็บของ • ห้องเก็บเสบียง • ห้องครัว • ห้องคอมพิวเตอร์ • ห้องคาราโอเกะ • ห้องใต้ดิน • ห้องใต้หลังคา • ห้องนอน • ห้องนั่งเล่น • ห้องน้ำ • ห้องพระ • ห้องพักผ่อน • ห้องรับแขก • ห้องรับประทานอาหาร • ห้องละหมาด • ห้องส้วม • ห้องหนังสือ • ห้องอบซาวน่า • ห้องออกกำลังกาย
กระทรวงวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะ

| --- | --- |
ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ Krâsuŏng Vôbbâthôrm nĭng Vĭchĕtr Sĕlbă
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: ตุลาคม พ.ศ. 2540; 27 ปีที่แล้ว (2540-10)
เขตอำนาจ: รัฐบาลกัมพูชา
สำนักงานใหญ่: 227 ถนนนโรดม พนมเปญ ประเทศกัมพูชา 11°31′58″N 104°55′46″E﻿ / ﻿11.532644°N 104.929354°E﻿ / 11.532644; 104.929354
รัฐมนตรี: Phoeurng Sackona, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะ
เว็บไซต์: mcfa.gov.kh
กระทรวงวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะ (MCFA; เขมร: ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ) เป็นกระทรวงของรัฐบาลกัมพูชาที่มีหน้าที่ส่งเสริม สนับสนุน และส่งเสริมวิจิตรศิลป์ของประเทศกัมพูชา
หน่วยงานในสังกัด

กระทรวงวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะประกอบด้วยหน่วยงานในสังกัด ดังนี้
สำนักงานใหญ่รัฐบาลและการเงิน (អគ្គនាយកដ្ឋានរដ្ឋបាល និងហិរញ្ញវត្ថុ)
สำนักงานใหญ่เทคโนโลยีวัฒนธรรม (អគ្គនាយកដ្ឋានបច្ចេកទេសវប្បធម៏)
สำนักงานใหญ่มรดก (អគ្គនាយកដ្ឋាន បេតិកភណ្ឌ)
สำนักอธิการ (អធិការដ្ឋាន)
สำนักงานการไต่สวนภายใน (នាយកដ្ឋានសវនកម្មផៃ្ទក្នុង)
ศาลามัธยมวิจิตรศิลปะ (សាលាមធ្យមវិចិត្រសិល្បះ)
สากลวิทยาลัยภูมิวิจิตรศิลปะ (សាកលវិទ្យាល័យភូមិវិចិត្រសិល្បៈ)
มนเทียรวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะราชธานี-เขต (មន្ទីរវប្បធម៌និងវិចិត្រសិល្បៈរាជធានី-ខេត្ត)
ดูเพิ่ม

วัฒนธรรมกัมพูชา
แหล่งข้อมูลอื่น

Ministry of Fine Arts
Telegram Ministry of Fine Arts
| ด ค ก กระทรวงของรัฐบาลกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
|  กสิกรรม การป่าไม้ และการประมง  กิจการพลเรือน  พาณิชยกรรม  ธรรมการและศาสนา  วัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะ  อบรม ยุวชน และกีฬา  เศรษฐกิจและการคลัง  สิ่งแวดล้อม  การต่างประเทศและความร่วมมือนานาชาติ  สุขาภิบาล  อุตสาหกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม  การข่าว  มหาดไทย  ยุติธรรม  แรงงานและการฝึกอาชีพ  การจัดการที่ดิน การผังเมือง และการก่อสร้าง  เหมืองแร่และพลังงาน  ประสานงานรัฐสภาและตรวจราชการแผ่นดิน  ป้องกันราชอาณาจักร  แผนการ  ไปรษณีย์และโทรคมนาคม  โยธาธิการและคมนาคม  การพัฒนาชนบท  กิจการสังคม ทหารผ่านศึก และการฟื้นฟูเยาวชน  การท่องเที่ยว  ทรัพยากรน้ำและอุตุนิยมวิทยา  กิจการสตรี  |  กสิกรรม การป่าไม้ และการประมง  กิจการพลเรือน  พาณิชยกรรม  ธรรมการและศาสนา  วัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะ  อบรม ยุวชน และกีฬา  เศรษฐกิจและการคลัง  สิ่งแวดล้อม  การต่างประเทศและความร่วมมือนานาชาติ  สุขาภิบาล  อุตสาหกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม  การข่าว  มหาดไทย  ยุติธรรม  แรงงานและการฝึกอาชีพ  การจัดการที่ดิน การผังเมือง และการก่อสร้าง  เหมืองแร่และพลังงาน  ประสานงานรัฐสภาและตรวจราชการแผ่นดิน  ป้องกันราชอาณาจักร  แผนการ  ไปรษณีย์และโทรคมนาคม  โยธาธิการและคมนาคม  การพัฒนาชนบท  กิจการสังคม ทหารผ่านศึก และการฟื้นฟูเยาวชน  การท่องเที่ยว  ทรัพยากรน้ำและอุตุนิยมวิทยา  กิจการสตรี  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
มารียาน

โปสเตอร์โฆษณาชวนเชื่อของรัสเซียในปี ค.ศ. 1914 แสดงภาพมารียาน (ตัวแทนของฝรั่งเศส, ยืนด้านซ้าย) และเทวีบริทานเนีย (ตัวแทนของบริเตนใหญ่, ยืนด้านขวา ประคองสมอ) ยอมรับการนำของมารดารัสเซีย (ตัวแทนของรัสเซีย, ยืนตรงกลาง) ในการเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 1
"เสรีภาพนำทางประชาชน" (ฝรั่งเศส: La Liberté guidant le peuple), ฝีมือของ เออแฌน เดอลาครัวซ์ (1830), (พิพิธภัณฑ์ลูฟร์)
มารียาน (ฝรั่งเศส: Marianne) เป็นชื่อเรียกของรูปสัญลักษณ์เชิงบุคลาธิษฐานประจำชาติ (national personification) ของประเทศฝรั่งเศส ในรูปลักษณ์ของสตรีเพศผู้เป็นตัวแทนแห่งเสรีภาพ  สัญลักษณ์ดังกล่าวมักปรากฏอยู่ในเหรียญเงิน ภาพวาด ตรามหาลัญจกรประจำแผ่นดิน รูปปั้น อนุสาวรีย์ต่าง ๆ ในประเทศฝรั่งเศส และยังปรากฏอยู่ในภาพเขียน "เสรีภาพนำทางประชาชน" (ฝรั่งเศส: La Liberté guidant le peuple) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1830
ดูเพิ่ม

เทพีแห่งประชาธิปไตย (Goddess of Democracy)
เทพีเสรีภาพ
อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำสหรัฐอเมริกา เก็บถาวร 2013-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำนักนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส เก็บถาวร 2005-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสัญลักษณ์ประจำสาธารณรัฐฝรั่งเศส |
| --- | --- |
 ธงชาติฝรั่งเศส  เพลงชาติฝรั่งเศส "ลามาร์แซแยซ"  ตราแผ่นดินของฝรั่งเศส  คำขวัญประจำชาติ "เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ"  มารียาน  ตรามหาลัญจกรประจำแผ่นดิน
รายชื่ออัลบั้มเพลงของพุ่มพวง ดวงจันทร์

รายชื่ออัลบั้มเพลงที่พุ่มพวง ดวงจันทร์ขับร้อง นับตั้งแต่ในช่วงปี พ.ศ. 2525 โดยมีทั้งอัลบั้มปกติ อัลบั้มเพลงคู่ และอัลบั้มรวมเพลง ขณะยังมีชีวิตอยู่และภายหลังเสียชีวิต
ผลงานอัลบั้มปกติ > สังกัด อโซน่า โปรโมชั่น > จะให้รอ พ.ศ. ไหน (2525)

จะให้รอ พ.ศ. ไหน
สัญญาลมลม
แฟนพุ่มพวง
ง-เอิน-เงิน
คนใช้เกรดเอ
แม่ค้าข้าวแกง
สิ้นรักครั้งแรก
น้องเมียเพลียใจ
สัญญาที่ถูกลืม
คนปากเสีย
ผลงานอัลบั้มปกติ > สังกัด อโซน่า โปรโมชั่น > ดวงตาดวงใจ (2525)

ดวงตาดวงใจ
ดาวเรืองดาวโรย
ขุดดินแช่ง
ฉันรักขโมย
อย่ามารักน้องเลย
ผู้ชายพายเรือ
หัวใจอะไหล่
ไถ่นาให้หน่อย
บทเรียนราคาแพง
สาวท่าเตียน
ผลงานอัลบั้มปกติ > สังกัด อโซน่า โปรโมชั่น > สาวนาสั่งแฟน (2526)

สาวนาสั่งแฟน
แม่จ๋า...หนูเหงา
วิมานระทม
บทนางรอง
คิดแล้วกลุ้ม
รักแล้วอย่าลืม
ลาแล้วคนลวง
เงินซื้อฉันไม่ได้
เจอแต่คนชอบหลอก
หนูเป็นสาวแล้ว