stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็นเอ๊กซ์ที (รายการโทรทัศน์)
ผู้ร่วมดำเนินรายการ > พิธีกร

| พิธีกร | วันที่ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| Matt Striker | February 23, 2010–present | Host |
| Ashley Valence | June 22, 2010– August 31, 2010 | Co-Host |
| Maryse* | March 8, 2011– October 28, 2011 | Co-Host |
| William Regal | February 29, 2012–June 13, 2012 | Match Coordinator |
| Dusty Rhodes | June 20, 2012–present | Interim General Manager |
ผู้ร่วมดำเนินรายการ > ผู้บรรยาย

| ผู้บรรยาย | วันที่ |
| --- | --- |
Michael Cole and Josh Mathews: February 23, 2010–September 14, 2010 September 28, 2010–November 30, 2010   January 18, 2012
Michael Cole, Josh Mathews and CM Punk: September 21, 2010
Todd Grisham and Josh Mathews: December 7, 2010–March 1, 2011
Todd Grisham and William Regal: March 8, 2011–April 12, 2011 April 26, 2011 May 17, 2011–May 24, 2011 June 7, 2011–August 23, 2011
Josh Mathews and William Regal: April 19, 2011, November 16, 2011 January 25, 2012 – present
Todd Grisham and Matt Striker**: May 3, 2011, May 10, 2011
Todd Grisham and Michael Cole***: May 31, 2011
Jack Korpela and Michael Cole***: September 13, 2011
Jack Korpela and William Regal: September 6, 2011–November 2, 2011
Josh Mathews and Matt Striker****: November 9, 2011–December 28, 2011
Matt Striker and William Regal*****: November 23, 2011 January 4, 2012–January 11, 2012
Matt Striker and Guest Commentators******: April 25, 2012
William Regal, Jim Ross and Byron Saxton: June 20, 2012–present
ผู้ร่วมดำเนินรายการ > ผู้ประกาศ

| ชื่อผู้ประกาศ | วันที่ |
| --- | --- |
Savannah: February 23, 2010–June 1, 2010
Jamie Keyes: June 8, 2010–August 24, 2010
Justin Roberts: December 7, 2010 March 8, 2011 September 13, 2011
Tony Chimel*: August 31, 2010–November 30, 2010 December 14, 2010–March 1, 2011 March 15, 2011–November 30, 2011 December 28, 2011–January 11, 2012 January 26, 2012–June 13, 2012
Eden Stiles: July 12, 2011 November 9, 2011 December 7, 2011 - December 21, 2011
Lilian Garcia: January 18, 2012
Caylee Turner: June 20, 2012–present
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
WWE NXT at WWE.com
WWE NXT at Syfy.com[ลิงก์เสีย]
WWE NXT ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
WWE NXT ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
–WWE NXT ที่ทีวีดอตคอม
| ก่อนหน้า |  | ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็นเอ๊กซ์ที (รายการโทรทัศน์) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอ็นเอกซ์ที   (2010-ปัจจุบัน) |  | ยังคงออกอากาศอยู่ |  |  |
| ด ค กดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- | --- |
| ผู้บริหาร |  วินซ์ แม็กแมน  ลินดา แม็กแมน  เชน แม็กแมน  สเตฟานี แม็กแมน  ทริปเปิลเอช  |  |
| รายการที่ออกอากาศ |  รอว์  สแมคดาวน์  เอ็นเอ๊กซ์ที  เมนอีเวนต์  ทูโอไฟว์ ไลว์ฟ  |  |
| การคัดผล |  2002  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2016  2017  2018  |  |
| ค่ายพัตนาทักษะ |  ดิพเซาธ์เรสต์ลิง  ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง  ฮาร์ทแลนด์เรสต์ลิงแอสโซเซียชั่น  อินเตอร์เนชั่นแนลเรสต์ลิงแอสโซเซียชั่น  เมมพิสแชมเปียนชิปเรสต์ลิง  โอไฮโอแวลลีเรสต์ลิง  |  |
| บริษัทย่อย |  สตูดิโอ  มิวสิก  แม็กกาซีน  โฮม วิดีโอ  วิดีโอ สตอรี่  บู๊ก  ยูนิเวิร์ส  |  |
| การเข้าซื้อกิจการงานเด่น |  เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง  เอ็กซ์ตรีม แชมเปี้ยนชิพ เรสต์ลิง  อเมริกัน เรสต์ลิง แอสโซเชิลชั่น  เวิลด์คลาสส์แชมเปียนชิปเรสต์ลิง  |  |
| ดูเพิ่ม |  รายการศึกใหญ่  ตระกูลแม็กแมน  การขยายยี่ห้อของดับเบิลยูดับเบิลยูอี  มันนีอินเดอะแบงก์  สแลมมีอะวอร์ด  คิงออฟเดอะริง  อ็องเดรเดอะไจแอนต์ เมโมเรียล แบตเทิลรอยัล  เรสเซิลเมเนียวีเมนส์แบตเทิลรอยัล  ดัสตี โรดส์ แท็กทีม คลาสสิก  ทริปเปิลคราวน์แชมเปียนชิป  แกรนด์สแลมแชมเปียนชิป  ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทัวร์นาเมนต์  ดับเบิลยูดับเบิลยูอี มิกซ์แมทช์ ชาลเล้นจ์  |  |
นอกซ์วิลล์

| นอกซ์วิลล์ |
| --- | --- |
นคร

   ธง Logo
สมญา: Marble City, Heart of the Valley, Queen City of the Mountains, K-Town, Scruffy City, Gateway to the Great Smoky Mountains, Knox Vegas.
สถานที่ตั้งของนอกซ์วิลล์ในเทศมณฑลนอกซ์
นอกซ์วิลล์สถานที่ตั้งในสหรัฐแสดงแผนที่รัฐเทนเนสซีนอกซ์วิลล์นอกซ์วิลล์ (สหรัฐ)แสดงแผนที่สหรัฐนอกซ์วิลล์นอกซ์วิลล์ (ทวีปอเมริกาเหนือ)แสดงแผนที่ทวีปอเมริกาเหนือ
พิกัด: 35°57′42″N 83°55′24″W﻿ / ﻿35.9617°N 83.9232°W﻿ / 35.9617; -83.9232
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐเทนเนสซี
เทศมณฑล: นอกซ์
ตั้งถิ่นฐาน: 1786
ก่อตั้ง: 1791
ตั้งเป็นระบบเทศบาล: 1815
ผู้ก่อตั้ง: เจมส์ ไวต์
ตั้งชื่อจาก: เฮนรี นอกซ์
การปกครอง
 • ประเภท: Mayor–council
 • นายกเทศมนตรี: Indya Kincannon (D)
 • สภาเทศบาล:  Council Members Tommy Smith (1st Dist.; also Vice Mayor) Andrew Roberto (2nd Dist.) Seema Singh (3rd Dist.) Lauren Rider (4th Dist.) Charles Thomas (5th Dist.) Gwen McKenzie (6th Dist.) Lynn Fugate (at-large seat A) Debbie Helsley (at-large seat B) Amelia Parker (at-large seat C) 
พื้นที่
 • นคร: 104.25 ตร.ไมล์ (270.01 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 98.73 ตร.ไมล์ (255.72 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 5.52 ตร.ไมล์ (14.30 ตร.กม.)  5.4%
ความสูง: 886 ฟุต (270 เมตร)
ประชากร (2020)
 • นคร: 190,740 คน
 • อันดับ: US: 127th TN: 3rd
 • ความหนาแน่น: 1,931.90 คน/ตร.ไมล์ (745.91 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 597,257 (US: 72nd) คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,382.8 คน/ตร.ไมล์ (533.9 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 868,546 (US: 64th) คน
 • CSA: 1,096,961 (US: 50th)
เดมะนิม: Knoxvillian
เขตเวลา: UTC−5 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (EDT)
รหัสไปรษณีย์: 37901-37902, 37909, 37912, 37914-37920-37924, 37927-37934, 37938-37940, 37950, 37995-37998
รหัสพื้นที่: 865
FIPS code: 47-40000
GNIS feature ID: 1648562
เว็บไซต์: www.knoxvilletn.gov
นอกซ์วิลล์ (อังกฤษ: Knoxville) เป็นนครและที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลน็อกซ์ รัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา อยู่ริมแม่น้ำเทนเนสซี จากการสำรวจสำมะโนประชากรของสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 2020 พบว่าเมืองนอกซ์วิลล์มีประชากร 190,740 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามของรัฐ รองจากแนชวิลล์และเมมฟิส เป็นเมืองหลักของเขตมหานครนอกซ์วิลล์ซึ่งมีประชากร 879,773 คน ในปี 2020
เริ่มมีตั้งถิ่นฐานในเมืองนอกซ์วิลล์ในปี 1786 และเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของรัฐเทนเนสซี เมืองนี้ถูกตัดขาดทางภูมิศาสตร์ตลอดช่วงต้นศตวรรษที่ 19 จนการมาถึงของรถไฟในปี 1855 ส่งผลให้เศรษฐกิจเฟื่องฟู ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกาถูกยึดครองสลับกันระหว่างกองทัพ สมาพันธรัฐอเมริกาและฝ่ายสหภาพ จนจุดสุดยอดคือ การรบที่ป้อมแซนเดอส์ ในปี 1863 หลังสงคราม นอกซ์วิลล์เติบโตอย่างรวดเร็วกลายเป็นศูนย์กลางการค้าส่งและการผลิตที่สำคัญ เศรษฐกิจของเมืองหยุดชะงักหลังจากช่วงปี 1920 เนื่องจากภาคการผลิตล่มสลาย พื้นที่ใจกลางเมืองเสื่อมโทรม และผู้นำของเมืองก็เข้าไปพัวพันกับการต่อสู้ทางการเมืองระหว่างพรรคการเมืองต่าง ๆ การได้เป็นเจ้าภาพจัด งานนิทรรศการโลกในปี 1982 ช่วยฟื้นฟูเมือง และความคิดริเริ่มในการฟื้นฟูโดยผู้นำเมืองและนักพัฒนาจากเอกชนมีความประสบความสำเร็จอย่างมาก ช่วยกระตุ้นการเติบโตในเมือง โดยเฉพาะพื้นที่ใจกลางเมือง
กินชาซา

| กินชาซา |
| --- | --- |
เมืองหลวงและจังหวัด
นครกินชาซา
ภาพมุมสูงเมืองกินชาซามหาวิทยาลัยกินชาซาอนุสรณ์สถานรูปปั้นปาทริส ลูมูมบา ข้างหอคอยไลเมเต
   ธง ตรา
สมญา: กีนลาแบล ("กีนเมืองงาม")
กินชาซาในแผนที่จังหวัดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
กินชาซากินชาซาในแผนที่ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกแสดงแผนที่สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกกินชาซากินชาซา (แอฟริกา)แสดงแผนที่แอฟริกากินชาซากินชาซา (โลก)แสดงแผนที่โลก
พิกัด: 4°19′30″S 15°19′20″E﻿ / ﻿4.32500°S 15.32222°E﻿ / -4.32500; 15.32222
ประเทศ:  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1881
City hall: La Gombe
เทศบาล:  รายการ Bandalungwa Barumbu Bumbu Gombe (Kalina เดิม) Kalamu Kasa-Vubu Kimbanseke Kinshasa Kintambo Kisenso Lemba Limete Lingwala Makala Maluku Masina Matete Mont Ngafula Ndjili Ngaba Ngaliema Ngiri-Ngiri Nsele Selembao 
การปกครอง
 • ประเภท: Provincial assembly
 • องค์กร: Provincial Assembly of Kinshasa
 • ผู้ว่าการ: Gentiny Ngobila Mbala
 • รองผู้ว่าการ: Néron Mbungu
พื้นที่
 • นคร-จังหวัด: 9,965 ตร.กม. (3,848 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 600 ตร.กม. (200 ตร.ไมล์)
ความสูง: 240 เมตร (790 ฟุต)
ประชากร (2021)
 • นคร-จังหวัด: 17,071,000 คน
 • ความหนาแน่น: 1,462 คน/ตร.กม. (3,790 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 14,970,000 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 25,000 คน/ตร.กม. (65,000 คน/ตร.ไมล์)
ภาษา
 • ภาษาท้องถิ่น: ฝรั่งเศสและลิงกาลา
เขตเวลา: UTC+1 (เวลาแอฟริกาตะวันตก)
รหัสพื้นที่: 243 + 9
เอชดีไอ (2019): 0.577 อันดับที่ 1 กลาง
กินชาซา (ฝรั่งเศส: Kinshasa, ออกเสียง: [kinʃasa]; ลิงกาลา: Kinsásá) หรือชื่อเดิมคือ เลออปอลวีล (ฝรั่งเศส: Léopoldville; ดัตช์: Leopoldstad) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก หรือเป็นที่รู้จักในชื่อประเทศซาอีร์ในช่วงปี 1971 ถึง 1997 เมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำคองโก
แต่เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมง ปัจจุบันเป็นพื้นที่เมือง มีประชากร 10,076,099 คนในปี 2009 ส่วนกรุงบราซาวีลของสาธารณรัฐคองโก (มีประชากรราว 1.5 ล้านคนในปี 2007 รวมเขตชานเมืองแล้ว) ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำคองโกของกินชาซา หากรวมประชากรเข้ากับกรุงบราซาวีลแล้ว มีประชากรเกือบ 12 ล้านคน และเพราะว่าเขตการบริหารที่กว้างขวางอย่างมาก กว่า 60% ของพื้นที่เมืองเป็นชนบทธรรมชาติ และพื้นที่ในเมืองมีเพียงส่วนน้อยในเขตตะวันตกไกลของเมือง กินชาซาเป็นเมืองที่มีสถานะเทียบเท่าเมืองโจฮันเนสเบิร์ก ที่เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตกึ่งสะฮารา และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 3 ของทวีป รองจากเมืองเลกอสและไคโร และยังมักถูกพิจารณาว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับ 2 รองจากปารีสที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และหากแนวโน้มด้านสถิติประชากรอย่างต่อเนื่อง กรุงกินชาซาจะมีประชากรมากกว่ากรุงปารีสก่อนปี 2020
ภูมิอากาศ

ภายใต้การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน กินชาซามีภูมิอากาศแบบเขตร้อนชื้นและแห้ง (Aw) ฤดูฝนที่ยาวนานเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนพฤษภาคม โดยมีฤดูแล้งค่อนข้างสั้นระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกันยายน กินชาซาตั้งอยู่ทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร ดังนั้นฤดูแล้งจึงเริ่มต้นประมาณเดือนครีษมายัน ซึ่งตรงกับเดือนมิถุนายน ซึ่งตรงกันข้ามกับเมืองในแอฟริกาที่อยู่ทางตอนเหนือซึ่งมีสภาพอากาศเช่นนี้ ซึ่งโดยปกติฤดูแล้งจะเริ่มประมาณเดือนธันวาคม ฤดูแล้งของกินชาซาจะเย็นกว่าฤดูฝนเล็กน้อย แม้ว่าอุณหภูมิจะคงที่ตลอดทั้งปีก็ตาม
| ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกินชาซา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 36 (97) | 36 (97) | 38 (100) | 37 (99) | 37 (99) | 37 (99) | 32 (90) | 33 (91) | 35 (95) | 35 (95) | 37 (99) | 34 (93) | 38 (100) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30.6 (87.1) | 31.3 (88.3) | 32.0 (89.6) | 32.0 (89.6) | 31.1 (88) | 28.8 (83.8) | 27.3 (81.1) | 28.9 (84) | 30.6 (87.1) | 31.1 (88) | 30.6 (87.1) | 30.1 (86.2) | 30.4 (86.7) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 25.9 (78.6) | 26.4 (79.5) | 26.8 (80.2) | 26.9 (80.4) | 26.3 (79.3) | 24.0 (75.2) | 22.5 (72.5) | 23.7 (74.7) | 25.4 (77.7) | 26.2 (79.2) | 26.0 (78.8) | 25.6 (78.1) | 25.5 (77.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 21.2 (70.2) | 21.6 (70.9) | 21.6 (70.9) | 21.8 (71.2) | 21.6 (70.9) | 19.3 (66.7) | 17.7 (63.9) | 18.5 (65.3) | 20.2 (68.4) | 21.3 (70.3) | 21.5 (70.7) | 21.2 (70.2) | 20.6 (69.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 18 (64) | 20 (68) | 18 (64) | 20 (68) | 18 (64) | 15 (59) | 10 (50) | 12 (54) | 16 (61) | 17 (63) | 18 (64) | 16 (61) | 10 (50) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 163 (6.42) | 165 (6.5) | 221 (8.7) | 238 (9.37) | 142 (5.59) | 9 (0.35) | 5 (0.2) | 2 (0.08) | 49 (1.93) | 98 (3.86) | 247 (9.72) | 143 (5.63) | 1,482 (58.35) |
| ความชื้นร้อยละ | 83 | 82 | 81 | 82 | 82 | 81 | 79 | 74 | 74 | 79 | 83 | 83 | 80.3 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 12 | 12 | 14 | 17 | 12 | 1 | 0 | 1 | 6 | 10 | 16 | 14 | 115 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 136 | 141 | 164 | 153 | 164 | 144 | 133 | 155 | 138 | 149 | 135 | 127 | 1,739 |
แหล่งที่มา 1: Climate-Data.org (temperature) Weatherbase (extremes)
แหล่งที่มา 2: Danish Meteorological Institute (precipitation, sun, and humidity)
ชารัม คิว

| ชารัม คิว |
| --- | --- |
ที่เกิด: ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจป็อป, เจร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2535 – 2543, พ.ศ. 2549 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: บีเอ็มจี เจแปน (พ.ศ. 2535 – 2543) เซติมะ (พ.ศ. 2549 – ปัจจุบัน)

สมาชิก: สึงกุ ฮาตาเกะ มาโกโตะ ไทเซอิ
อดีตสมาชิก: ชู

เว็บไซต์: シャ乱Q Official Web Site (ญี่ปุ่น)
ชารัม คิว (ญี่ปุ่น: シャ乱Q; โรมาจิ: Sharan Q) เป็นวงดนตรีแนวร็อกของญี่ปุ่น โดยมีสมาชิกอย่างมิตสึโอะ เทราดะเป็นนักร้องนำ, โทชิอากิ ฮาตาเกยามะเป็นมือกีตาร์, มาโกโตะเป็นมือกลองและไทเซอิเป็นมือคีย์บอร์ด
สมาชิก > สมาชิก

นักร้องนำ/ผู้ประพันธ์เพลง: สึงกุ
กีตาร์/หัวหน้าวง: ฮาตาเกะ
กลอง: มาโกโตะ
คียบอร์ด: ไทเซอิ
สมาชิก > อดีตสมาชิก

เบส: ชู
ประวัติการทำงาน

วงชารัม คิว ได้รับการก่อตั้งขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2531 โดยฝีมือของสมาชิกจากสามวงดนตรีในโอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น พวกเขาได้เปิดตัวผลงานซิงเกิลชิ้นแรกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2535 ด้วยเพลงที่ผสมผสานกลิ่นไอของความเป็นร็อก ป็อป และฟังค์อีกเล็กน้อยลงไป จุดเด่นของวงนี้อยู่ที่สไตล์และเสื้อผ้าแบบแรง ๆ ที่สมาชิกในวงมักจะใส่เพื่อให้เข้ากับเพลง
ในช่วงแรก ๆ วงนี้ยังไม่สามารถเรียกเสียงตอบรับจากผู้ฟังได้มากเท่าที่ควร   แต่หลังจากที่วงออกผลงานเพลงซิงเกิลที่สี่ที่ชื่อ โจเกียว โมโนงาตาริ (ญี่ปุ่น: 上・京・物・語; โรมาจิ: Joukyou Monogatari) มา ความนิยมของผู้ฟังต่อวงนี้ก็เพิ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพลง ๆ นี้ได้เข้าไปติด 50 อันดับแรกในตารางจัดอันดับเพลงของญี่ปุ่นได้
ความสำเร็จของชารัม คิว ยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น ความนิยมของพวกเขาได้เพิ่มขึ้นอีกจากอันดับของเพลงซิงเกิลที่ชื่อ ซิงเกิล เบด (ญี่ปุ่น: シングル ベッド) และ ซุรุย อนนะ (ญี่ปุ่น: ズルい女; โรมาจิ: Zurui Onna) ที่ขยับไปอยู่ 10 อันดับแรกของชาร์ตได้สำเร็จ และในปี พ.ศ. 2539 เพลงซิงเกิล นามิดะ โนะ คาเงะ (ญี่ปุ่น: 涙の影; โรมาจิ: Namida no Kage) ก็สามารถทะลุไปอยู่อันดับที่ 1 ของชาร์ตได้เป็นเพลงแรกของวง และเพลงซิงเกิล อีวาเกะ ของพวกเขายังได้นำไปใช้เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ชื่อ เอจ 35 อีกด้วย
วงชารัม คิว มักจะออกมาโชว์เพลงของตัวเองผ่านทางรายการโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ชื่อ อาซากุซะ บาชิ ยัง โยฮิง เท็ง หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ อาซายัง
พอถึงปี พ.ศ. 2543 หลังจากที่ออกเพลงซิงเกิลที่ชื่อ ชิน ราเม็ง ไดซุกิ โคยเกะ โนะ อุตะ (ญี่ปุ่น: 新 ラーメン大好き小池さんの唄; โรมาจิ: shin RAMEN daisuki koike no uta) ชารัม คิว ก็ต้องเข้าสู่ภาวะชงักงันและไม่ได้ออกผลงานอื่นมาอีกเลย จนกระทั่งเมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ชารัม คิว ก็กลับมาสร้างผลงานอีกครั้ง โดยพวกเขาได้ปล่อยเพลงซิงเกิลที่ชื่อ อารุยเตรุ (ญี่ปุ่น: 歩いてる; โรมาจิ: Aruiteru) ออกมาเป็นผลงานแรกหลังจากห่างหายจากวงการไปเป็นเวลาหกปี ที่จริงแล้วเพลง ๆ นี้ ก็คือเพลงซิงเกิลของกลุ่มนักร้องหญิงมอร์นิงมุซุเมะ ที่เปิดตัวไปเมื่อช่วงต้นเดือนเดียวกัน แต่ในเวอร์ชันของชารัม คิว จะเป็นเวอร์ชันที่ดัดแปลงมาจากต้นฉบับเล็กน้อย เพื่อที่จะนำมาร้องในแบบฉบับของตัวเอง (ผู้ที่แต่งเพลงอารุยเตรุก็คือ สึงกุ นักร้องนำของชารัม คิว และโปรดิวเซอร์ของมอร์นิงมุซุเมะ)
ผลงาน > อัลบั้ม

| ลำดับ | ชื่ออัลบั้ม | ชื่อภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | ซากุเร็ตสึ! เฮนะโจโคะ พันช์ | 炸裂！へなちょこパンチ | 23 ก.ย. 35 |
| 2 | อุเร็กโกะ เอะ โนะ มิจิ, โจวไต นากะ | 売れっ子への道　渋滞中 | 24 มี.ค. 36 |
| 3 | ลอสท์ ไทม์ | ロス　タイム / Lost Time | 23 ก.พ. 37 |
| 4 | เร็ตโตวกัง | 劣等感 | 2 พ.ย. 37 |
| 5 | โชวบุชิ (แกมเบลอร์) | 勝負師（ギャンブラー / Gambler) | 22 พ.ย. 38 |
| 6 | ซิงเกิล เบสท์ 10 โอมาเก็ตสึกิ | シングルベスト10　おまけつき | 29 มิ.ย. 39 |
| 7 | โกลเด็น คิว | GOLDEN Q | 18 ธ.ค. 39 |
| 8 | ชารัม คิว โนะ เอ็งกะ โนะ ฮานามิจิ ออริจินอล ซาวนด์แทร็ก | シャ乱Ｑの演歌の花道　　オリジナルサウンドトラック | 27 ส.ค. 40 |
| 9 | โคโดกุ | 孤独 | 25 มี.ค. 41 |
| 10 | ชารัม คิว เบสท์ อัลบั้ม โอมาเก็ตสึกิ ’96 ~ ’99 | シャ乱Ｑ　ベストアルバム　おまけつき’９６～’９９ | 25 มี.ค. 42 |
| 11 | เบสท์ ออฟ ฮิสทอรี | BEST OF HISTORY | 4 เม.ย. 44 |
ผลงาน > เพลงซิเกิล

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ชื่อภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 18 คะ เก็ตสึ | １８ヶ月 | 22 ก.ค. 35 |
| 2 | ทตเตโมะ เมอร์รี-โก-ราวนด์ | とってもメリーゴーランド / Tottemo Merry-Go-Round | 24 ก.พ. 36 |
| 3 | โทโมดาจิ วะ อิมาซุ คะ (เวอร์ชันเพลงซิงเกิล) | 友達はいますか（シングル・ヴァージョン） | 8 พ.ค. 36 |
| 4 | โจวเกียวอุ โมโนงาตาริ | 上・京・物・語 | 21 ม.ค. 37 |
| 5 | โคย โวะ ซุรุ ดาเกะ มุดะ นันเตะ | 恋をするだけ無駄なんて | 27 ก.ค. 37 |
| 6 | ซิงเกิล เบด | シングルベッド / Single Bed | 21 ต.ค. 37 |
| 7 | ซุรุย อนนะ | ズルい女 | 3 พ.ค. 38 |
| 8 | โซระ โวะ มินะ โยะ | 空を見なよ | 23 ส.ค. 38 |
| 9 | มาย เบบ คิมิ กะ เนมุรุ มาเดะ | My Babe 君が眠るまで | 21 ต.ค. 38 |
| 10 | อีวาเกะ | いいわけ | 24 เม.ย. 39 |
| 11 | นามิดะ โนะ คาเงะ | 涙の影 | 24 ก.ค. 39 |
| 12 | ไนซ์ บอย! | NICE BOY! | 14 พ.ย. 39 |
| 13 | ซนนะ มง ดาโรว | そんなもんだろう | 16 เม.ย. 40 |
| 14 | พาวเวอร์ซอง | パワーソング / Powersong | 21 ส.ค. 40 |
| 15 | โทไก โนะ เมโลดี | 都会のメロディー | 18 ก.พ. 41 |
| 16 | ทาเมกิ | ためいき | 13 พ.ค. 41 |
| 17 | ไอ จัสท์ ออน มาย เลิฟ | 愛 Just on my Love | 18 พ.ย. 41 |
| 18 | คิมิ วะ มาจุตสึชิ? | 君は魔術士？ | 17 ก.พ. 42 |
| 19 | ชิง ราเม็ง ไดซุกิ โคยเกะซัง โนะ อุตะ | 新・ラーメン大好き小池さんの唄 | 23 มี.ค. 43 |
| 20 | อารุอิเตรุ | 歩いてる | 29 พ.ย. 49 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ชารัม-คิว ดอตคอม เก็บถาวร 2007-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงชารัม คิว
วิกิ เดอะพีพีเอ็น เก็บถาวร 2006-12-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลของวงชารัม คิว
อัพ-ฟร็อนท์-เอเจนซี ดอท ซีโอ ดอท เจพี เก็บถาวร 2006-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลส่วนตัวของวงชารัมคิว
บีเอ็มจี เจแปน เก็บถาวร 2006-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลส่วนตัวของวงชารัม คิว
บุกโลกคนตัวเขียว

| บุกโลกคนตัวเขียว |
| --- | --- |
กำกับ: ฮอร์เฮ บลังโก
บทภาพยนตร์: โจ สติลแมน
เนื้อเรื่อง:   Javier Abad  Jorge Blanco  Marcos Martínez  Ignacio Pérez Dolset 
อำนวยการสร้าง:   Ignacio Pérez Dolset  Guy Colins 
นักแสดงนำ:   ดเวย์น จอห์นสัน  เจสสิกา บีล  จัสติน ลอง  แกรี โอลด์แมน  ฌอนน์ วิลเลียม สก็อตต์  จอห์น คลีส 
ตัดต่อ: Alex Rodríguez
ดนตรีประกอบ: James Brett
บริษัทผู้สร้าง:   ไตรสตาร์พิคเจอร์ส  Ilion Animation Studios  HandMade Films International  
ผู้จัดจำหน่าย:   DeAPlaneta Distribución (สเปน)  Entertainment Film Distributors (สหราชอาณาจักร)  Sony Pictures Releasing (สหรัฐ)  HandMade Films International (นานาชาติ) 
วันฉาย:   14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 (2009-11-14) (เวสต์วูด)  20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 (2009-11-20) (สหรัฐ/แคนาดา)  27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 (2009-11-27) (สเปน)  4 ธันวาคม ค.ศ. 2009 (2009-12-04) (สหราชอาณาจักร) 
ความยาว: 91 นาที
ประเทศ:    สเปน   สหรัฐอเมริกา   สหราชอาณาจักร 
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 49 ล้านยูโร (70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ทำเงิน: 105.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บุกโลกคนตัวเขียว (อังกฤษ: Planet 51) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2009 ผลิตโดย Ilion Animation Studios และ HandMade Films International กำกับโดย ฮอร์เฮ บลังโก และแสดงนำโดย ดเวย์น จอห์นสัน, เจสสิกา บีล, จัสติน ลอง, แกรี โอลด์แมน, ฌอนน์ วิลเลียม สก็อตต์ และจอห์น คลีส
ตัวละครและเสียงพากย์

ดเวย์น จอห์นสัน รับบท กัปตัน ชาร์ลส์ ที. "ชัค" เบเกอร์ (Captain Charles T. "Chuck" Baker)
เจสสิกา บีล รับบท นีรา (Neera)
จัสติน ลอง รับบท เลม คอร์ปล็อก (Lem Korplog)
แกรี โอลด์แมน รับบท ครอว์ล (General Grawl)
ฌอนน์ วิลเลียม สก็อตต์ รับบท สกิฟ (Skiff)
เฟรดดี เบเนดิกต์ รับบท เอคเคิล (Eckle)
จอห์น คลีส รับบท ศาสตราจารย์ คิปเปิล (Professor Kipple)
Mathew Horne รับบท Soldier Vesklin
James Corden รับบท Soldier Vernkot
Alan Marriott รับบท Glar
Rupert Degas รับบท Chief Gorlock
การตอบรับ

รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 23 ของผู้วิจารณ์ 110 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 4.2 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 39 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 21 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

บุกโลกคนตัวเขียว ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บุกโลกคนตัวเขียว ที่เมทาคริติก
บุกโลกคนตัวเขียว ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
บุกโลกคนตัวเขียว ที่รอตเทนโทเมโทส์
บุกโลกคนตัวเขียว ที่สยามโซน
บุญชู 2 น้องใหม่

| บุญชู 2 น้องใหม่ |
| --- | --- |
กำกับ: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
เขียนบท: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
บทภาพยนตร์: บัณฑิต ฤทธิ์ถกล  วัชระ ปานเอี่ยม  เกรียงไกร อมาตยกุล  เกียรติ กิจเจริญ  ศุ บุญเลี้ยง
อำนวยการสร้าง: เจริญ เอี่ยมพึ่งพร
นักแสดงนำ: สันติสุข พรหมศิริ  จินตหรา สุขพัฒน์  สุเทพ ประยูรพิทักษ์  ญาณี จงวิสุทธิ์  วัชระ ปานเอี่ยม  เกียรติ กิจเจริญ  อรุณ ภาวิไล  กฤษณ์ ศุกระมงคล  เกรียงไกร อมาตยกุล  นฤพนธ์ ไชยยศ  นัย สุขสกุล  ธงชัย ประสงค์สันติ  พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข  กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์  สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์  ทองก้อน ศรีทับทิม  ศศิวิมล วิริยานนท์  ส.อาสนจินดา  จุรี โอศิริ  เสรี วงษ์มณฑา  สมปอง จุลละทรัพย์  นฤมล นิลวรรณ  เกียรติก้อง อังศุมาลี
กำกับภาพ: พิพัฒน์ พยัคฆะ
ตัดต่อ: พูนศักดิ์ อุทัยพันธ์
ดนตรีประกอบ: จรัล มโนเพ็ชร และ ดำรงค์ ธรรมพิทักษ์
ผู้จัดจำหน่าย: ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
วันฉาย: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532
ความยาว: 118 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ทำเงิน: 16 ล้านบาท
ก่อนหน้านี้: บุญชู ผู้น่ารัก
ต่อจากนี้: บุญชู 5 เนื้อหอม
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
บุญชู 2 น้องใหม่ หรือ บุญชู ภาค 2 เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2532 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ จินตหรา สุขพัฒน์ ส. อาสนจินดา สุเทพ ประยูรพิทักษ์ ญาณี จงวิสุทธิ์ วัชระ ปานเอี่ยม เกียรติ กิจเจริญ อรุณ ภาวิไล กฤษณ์ ศุกระมงคล เกรียงไกร อมาตยกุล นฤพนธ์ ไชยยศ นัย สุขสกุล ธงชัย ประสงค์สันติ พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ ศศิวิมล วิริยานนท์ ส.อาสนจินดา จุรี โอศิริ เสรี วงษ์มณฑา  ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 16 ล้านบาทในสมัยนั้น
โครงเรื่อง

จากภาคที่แล้ว ผองเพื่อนของบุญชูต่างสอบติดเข้ามหาวิทยาลัยได้ตามที่ตนต้องการดังนี้
หยอย สอบติดคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นรา สอบติดคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ไวยากรณ์ สอบติดคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เฉื่อย สอบติดคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
คำมูล สอบติดคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
โมลี สอบติดคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
โดยคราวนี้โมลีได้รู้จักกับเพื่อนใหม่อีกคนคือ ประพันธ์ ซึ่งเรียนคณะเดียวกัน และมาเข้าก๊วนกับกลุ่มของบุญชูได้อย่างสนิทสนม
ส่วนบุญชูที่สอบไม่ติดนั้น หลังจากกลับไปอยู่บ้านเกิดกับแม่ได้พักหนึ่ง ก็เดินทางเข้ากรุงเทพอีกครั้งเพื่อเตรียมตัวสอบใหม่ ขณะเดียวกันก็ใช้เวลาว่างเข้าทำงานกับลุงมหา (แจ่ม) หรือคุณแจ่มใส (ส.อาสนจินดา) บรรณารักษ์ประจำห้องสมุด ซึ่งเป็นคนรู้จักของแม่ ที่นี่บุญชูได้รู้จักกับบุญมา (ธงชัย ประสงสันติ) พนักงานอีกคนที่เพิ่งได้บรรจุเข้าทำงานเหมือนกัน บุญชูและผองเพื่อนยังคงนัดพบปะกันเป็นประจำอย่างที่เคย
โมลีได้เข้าร่วมชมรมค่ายอาสาพัฒนาของทางคณะ และต้องการหาเงินทุนสำหรับใช้ทำกิจกรรม บุญชูและเพื่อนๆจึงช่วยกันร่วมแรงออกหาสปอนเซอร์ให้ ต่อมาหลังจากประชุมค่ายอาสาเสร็จและเตรียมตัวจะออกเดินทาง เงินห้าหมื่นบาทที่โมลีเก็บไว้เกิดหายไปในช่วงที่คลาดสายตาเพียงชั่วขณะ โมรีจึงออกปากรับผิดชอบโดยการตั้งใจจะลาออกหากไม่สามารถหาเงินมาคืนได้ มีสมาชิกชมรมคนหนึ่งสงสัยว่าบุญมาจะเป็นคนขโมย เพราะเป็นพนักงานดูแลส่วนกิจกรรมนักศึกษา และเข้าออกได้ตลอดเวลา พอดีกับไวยากรณ์เคยเห็นบุญมาไปหาเพื่อนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งหมดจึงพากันไปทวงเงินคืน และเกิดเรื่องวุ่นๆขึ้นตามระเบียบ
เมื่อจับตัวบุญมาได้ จึงได้ทราบว่าบุญมาต้องการเงินเพื่อจะไปจุนเจือครอบครัว ซึ่งไม่มีเงินจ่ายใช้หนี้จนไม่มีบ้านอยู่ บุญมาขอโทษทุกคนอย่างสำนึกผิด และกล่าวว่าตนไม่ได้ต้องการจะเป็นขโมย แต่ไม่มีหนทางจะช่วยเหลือครอบครัวได้อีก ทุกคนให้อภัย แต่บุญมาก็ต้องรับโทษติดคุกตามกฎหมาย อย่างไรก็ตาม บุญชูและโมลี รวมทั้งผองเพื่อนก็คอยมาเยี่ยมบุญมาที่ห้องขังเป็นประจำ
หลังจากการสอบเอนทรานซ์เสร็จสิ้น ทุกคนต่างเฝ้ารอผลการสอบร่วมกับบุญชูอย่างใจจดใจจ่อ สุดท้ายบุญชูก็สอบไม่ติด จึงเดินทางกลับบ้านพร้อมกับแม่ และตั้งใจจะช่วยแม่ทำนาตามที่เคยคิดไว้ หลังจากที่บุญชูเดินทางกลับไปแล้ว ก็ได้มีโทรเลขจากมหาวิทยาลัยส่งมาถึง บอกว่าบุญชูสอบติดคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์อันดับสำรอง ซึ่งมีคนสละสิทธิ์ไป ทำให้บุญชูจะได้เป็นนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ดังหวัง ทั้งหมดจึงเดินทางไปหาบุญชูเพื่อตามกลับมาอยู่ที่กรุงเทพเหมือนเดิม
นักแสดงนำ

สันติสุข พรหมศิริ : บุญชู
จินตหรา สุขพัฒน์ : โมลี
สุเทพ ประยูรพิทักษ์ : บุญช่วย
ญาณี จงวิสุทธิ์ : มานี
วัชระ ปานเอี่ยม : ไวยากรณ์
เกียรติ กิจเจริญ : หยอย (ยงยุทธ)
อรุณ ภาวิไล : นรา
กฤษณ์ ศุกระมงคล : คำมูล
เกรียงไกร อมาตยกุล : ประพันธ์
นฤพนธ์ ไชยยศ : เฉื่อย (มั่นคง)
นัย สุขสกุล : โอฬาร
ธงชัย ประสงค์สันติ : บุญมา
พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข : นก
ศศิวิมล วิริยานนท์ : เอ้
ส.อาสนจินดา : มหาแจ่ม
จุรี โอศิริ : บุญล้อม
ดร.เสรี วงษ์มณฑา : รศ.เศรษฐศิริ
สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ : ปอง
กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ : บัวลอย
รางวัล

ภาพยนตร์ยอดนิยม
เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (จรัล มโนเพ็ชร และ ดำรงค์ ธรรมพิทักษ์)