จังหวัดซูลาเวซีใต้

| จังหวัดซูลาเวซีใต้ Provinsi Sulawesi Selatan (อินโดนีเซีย) |
| --- | --- |
จังหวัด
ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย : ค่ำคืนในมากัสซาร์, อ่างเก็บน้ำบีลีบีลี, บ้านเรือนแบบตงโกนันในตานะฮ์โตราจา, ภูเขาหินปูนในมารซ, ทุ่งนาในจังหวัดซูลาเวซีใต้, บ้านลอยน้ำในทะเลสาบเตมเป, หาดตันจุงบีรา
   ธง ตรา
คำขวัญ: Toddo' Puli / ᨈᨚᨉᨚᨄᨘᨒᨗ    (Keep the faith)
ที่ตั้งจังหวัดซูลาเวซีใต้ในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 4°20′S 120°15′E﻿ / ﻿4.333°S 120.250°E﻿ / -4.333; 120.250
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
ก่อตั้ง: 19 ตุลาคม ค.ศ. 1669
ก่อตั้งเป็นจังหวัด: 13 ธันวาคม ค.ศ. 1960
เมืองหลัก:  มากัซซาร์
การปกครอง
 • องค์กร: South Sulawesi Regional Government
 • ผู้ว่าการ: ซูดาน อารีฟ ฟาครูลโลห์ (รักษาการ)
 • รองผู้ว่าการ: ตำแหน่งว่าง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 46,717.48 ตร.กม. (18,037.72 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 16
ความสูงจุดสูงสุด: 3,478 เมตร (11,411 ฟุต)
ประชากร (ประมาณกลางปี 2022)
 • ทั้งหมด: 9,225,747 คน
 • ความหนาแน่น: 200 คน/ตร.กม. (510 คน/ตร.ไมล์)
ด้านประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวบูกิซ (41.9%), ชาวมากัซซาร์ (25.43%), ชาวโตราจา (9.02%), ชาวมันดาร์ (6.1%)
 • ศาสนา: อิสลาม (89.62%), โปรเตสแตนต์ (7.62%), โรมันคาทอลิก (1.54%), ศาสนาพุทธ (0.24%), ศาสนาฮินดู (0.72%), ลัทธิขงจื๊อ (0.004)
 • ภาษา: อินโดนีเซีย (ทางการ) บูกิซ (ท้องถิ่น) มากัซซาร์ (ท้องถิ่น) โตราจา (ท้องถิ่น) มันดาร์ (ท้องถิ่น)
เขตเวลา: UTC+08 (Indonesia Central Time)
รหัสไปรษณีย์: 90xxx, 91xxx, 92xxx
รหัสโทรศัพท์: (+62) 4xx
รหัส ISO 3166: ID-SN
Vehicle sign: DD, DP, DW
HDI:  0.684 (Medium) 
อันดับ HDI: 14 (2014)
เมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดตามสัดส่วนของขนาด: ปาโลโป - 247.52 ตารางกิโลเมตร (95.57 ตารางไมล์)
เมืองที่ขนาดใหญ่ที่สุดตามสัดส่วนประชากร: มากัซซาร์ - (1,339,374 - 2010)
Largest regency by area: อำเภอลูวูเหนือ - 7,502.58 ตารางกิโลเมตร (2,896.76 ตารางไมล์)
Largest regency by population: อำเภอโบเน - (717,268 - 2010)
เว็บไซต์: sulselprov.go.id
ซูลาเวซีใต้ หรือ ซูลาเวซีเซอลาตัน (อินโดนีเซีย: Sulawesi Selatan; บูกิส: ᨔᨘᨒᨓᨙᨔᨗ ᨒᨕᨘᨈ) เป็นจังหวัดในคาบสมุทรใต้ของเกาะซูลาเวซี หมู่เกาะเซลายาร์ซึ่งอยู่ทางใต้ของซูลาเวซีก็เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนี้ด้วย จังหวัดนี้ติดกับจังหวัดซูลาเวซีกลางและจังหวัดซูลาเวซีตะวันตกทางทิศเหนือ ติดกับอ่าวโบเนและจังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้ทางทิศตะวันออก ติดกับช่องแคบมากัซซาร์ทางทิศตะวันตก และติดกับทะเลโฟลเร็ซทางทิศใต้
จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 8,032,551 คน ทำให้จังหวัดนี้เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดบนเกาะ (ร้อยละ 46 ของจำนวนประชากรของเกาะซูลาเวซี) และเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากสุดอันดับ 6 ของอินโดนีเซีย จากการคาดคะเนประชากรในปี 2015 คาดว่ามีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 8.52 ล้านคน กลุ่มชาติพันธุ์ส่วนใหญ่ของจังหวัดซูลาเวซีใต้คือ ชาวบูกิซ ชาวมากัซซาร์ ชาวโตราจา และชาวมันดาร์ เศรษฐกิจของจังหวัดขึ้นอยู่กับเกษตรกรรม การจับปลา และเหมืองทอง แมกนีเซียม เหล็ก และแร่อื่น ๆ เป็นหลัก เรือปีนีซียังคงใช้กันอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวบูกิซและมากัซซาร์ โดยส่วนใหญ่ใช้สำหรับการคมนาคมสั้น ๆ บรรทุกของ และจับปลาในหมู่เกาะของอินโดนีเซีย
ในยุคทองของการค้าเครื่องเทศระหว่างศตวรรษที่ 15 ถึง 19 จังหวัดซูลาเวซีใต้ถือเป็นประตูทางเข้าสู่หมู่เกาะโมลุกกะ ยังมีอาณาจักรเล็ก ๆ รวมถึงสองอาณาจักรที่โดดเด่นอย่าง อาณาจักรโกวา ใกล้กับมากัซซาร์ และอาณาจักรบูกิซที่ตั้งอยู่ในโบเน เมื่อบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (เฟโอเซ) เริ่มดำเนินงานในภูมิภาคนี้ในศตวรรษที่ 15 ต่อมาบริษัทได้มีความสัมพันธ์กับเจ้าชายบูกิซ พระนาม อารุง ปาลักกา พวกเขามีชัยเหนืออาณาจักรโกวา กษัตริย์แห่งโกวา สุลต่านฮาซานุดดิน ให้เซ็นสนธิสัญญาเพื่อเป็นการลดอำนาจของบุนกายา โกวา