stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล

| --- | --- |
เฟ็ทเทิลในปี 2022
เกิด:  (1987-07-03) 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) เฮ็พเพินไฮม์ เยอรมนีตะวันตก
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติ:  เยอรมัน
ช่วงปี: 2007–2022
ทีม: บีเอ็มดับเบิลยู เซาเบอร์, โตโร รอสโซ, เร็ดบุล, เฟอร์รารี่, แอสตัน มาร์ติน
หมายเลขรถ: 5 1 (2014)
แข่ง: 300 (เริ่มต้น 299)
ชนะเลิศ: 4 (2010, 2011, 2012, 2013)
ชนะ: 53
โพเดียม: 122
คะแนน: 3098
ตำแหน่งโพล: 57
ทำรอบได้เร็วที่สุด: 38
แข่งครั้งแรก: ยูไนเต็ดสเตดส์ กรังด์ปรีซ์ 2007
ชนะครั้งแรก: อิตาเลียน กรังด์ปรีซ์ 2008
ชนะครั้งล่าสุด: สิงคโปร์ กรังด์ปรีซ์ 2019
แข่งครั้งล่าสุด: อาบูดาบี กรังด์ปรีซ์ 2022
อันดับในปี 2022: 12 (37 คะแนน)
ลายเซ็น: 
เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล (เยอรมัน: Sebastian Vettel) เกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 เป็นอดีตนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวเยอรมันระหว่าง ค.ศ. 2007 ถึงปี ค.ศ. 2022 ให้แก่ทีม บีเอ็มดับเบิลยู เซาเบอร์, โตโร รอสโซ, เร็ดบุล, เฟอร์รารี่, และ แอสตัน มาร์ติน เขาเป็นแชมป์โลก 4 สมัยติดต่อกันที่ชนะในฤดูกาล ค.ศ. 2010, ค.ศ. 2011, ค.ศ. 2012 และ ค.ศ. 2013 กับทีมเร็ดบุลเรซซิง และใน ค.ศ. 2010 เขาเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่อายุน้อยที่สุดที่ชนะเลิศ ด้วยอายุ 23 ปี 135 วัน นอกจากนี้ยังมีจำนวนการชนะการแข่งมากเป็นอันดับสาม (53) และได้ติดสามอันดับแรกทั้งหมด 122 ครั้งมากเป็นอันดับสามเช่นกัน รวมถึงได้ตำแหน่งโพล 57 ครั้ง มากที่สุดเป็นอันดับสี่
เฟ็ทเทิลเกิดที่เมืองเฮ็พเพินไฮม์ ประเทศเยอรมนี เขาเริ่มแข่งรถในปี ค.ศ. 1995 และมีชื่อเสียงอย่างรวดเร็วในรุ่นเยาวชน ในปี ค.ศ. 2006 เฟ็ทเทิลเป็นนักขับทดสอบรถสูตรหนึ่งกับบีเอ็มดับเบิลยูเซาเบอร์ โดยเป็นส่วนหนึ่งของเตอร์กิชกรังด์ปรีซ์ ในปี ค.ศ. 2006 เฟ็ทเทิลเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ที่ได้เข้าร่วมแข่งขันรถสูตรหนึ่งเป็นครั้งแรก ที่ยูเอสกรังด์ปรีซ์ ในปี ค.ศ. 2007 ซึ่งเขาจบอันดับที่ 8 ด้วยอายุ 19 ปี 349 วัน เขาเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่อายุน้อยที่สุดที่จับเวลาการแข่งขันได้อันดับที่ 1 ในอิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ ในปี ค.ศ. 2008 ด้วยอายุ 21 ปี 72 วัน โดยในอิตาเลียนกรังด์ปรีซ์เดียวกันนั้น เฟ็ทเทิลชนะการแข่งขันรถสูตรหนึ่งเป็นครั้งแรกด้วย และเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่อายุน้อยที่สุดที่ชนะการแข่งขันด้วยอายุ 21 ปี 73 วัน
ในปี ค.ศ. 2009 เฟ็ทเทิลย้ายไปร่วมกับทีมเรดบูลเรซซิง และได้ที่ 2 รองจากเจนสัน บัตทัน ก่อนที่เขาจะชนะเลิศการแข่งขันรถสูตรหนึ่ง ทำให้เขาเป็นนักแข่งรถที่ชนะเลิศที่อายุน้อยที่สุด ด้วยอายุ 23 ปี 135 วัน ในปี ค.ศ. 2010  และชนะเลิศการแข่งขันรถสูตรหนึ่งอีก 3 ฤดูกาลติดต่อกัน ในปี ค.ศ. 2011 ปี ค.ศ. 2012 และปี ค.ศ. 2013 ก่อนจะย้ายไปร่วมทีมแฟร์รารี ใน ปี ค.ศ. 2015
ซาคุทู

| MS-06F ซาคุทู > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ความสูง: 17.5 เมตร
น้ำหนัก: 56.2 ตัน (พื้นฐาน) 73.3 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมเหล็กกล้าแข็งพิเศษ
กำลังเครื่อง: 951 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนกล 120 มม. บาซูก้า 280 มม. ระเบิดแคร็กเกอร์ ขวานความร้อน มิสไซล์พ็อดสามลำกล้อง
ด ค ก
ซาคุทู หรือ แซ็คทู (ญี่ปุ่น: ザクII ; อังกฤษ: Zaku II) เป็นรุ่นของโมบิลสูทซึ่งเป็นมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่นกันดั้มซีรีส์ โดยปรากฏตัวครั้งแรกในโมบิลสูทกันดั้มและเป็นโมบิลสูทที่ได้รับความนิยมอย่างสูงไม่แพ้กันดั้ม ซาคุทูได้รับการออกแบบให้มีรูปแบบต่างๆมากมายนับสิบแบบและโมบิลสูทระดับลูกน้องตัวร้ายในภาคต่อๆมามักมีลักษณะที่คล้ายกับซาคุทูอยู่ด้วย ไปรษณีย์ญี่ปุ่นเองก็เคยออกแสตมป์ที่มีรูปซาคุทูด้วยเช่นกัน ซาคุทูส่วนใหญ่ได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
บทบาทในเรื่อง

ซาคุทูเป็นโมบิลสูทซึ่งเป็นกำลังหลักของอาณาจักรซีอ้อนในช่วงสงครามหนึ่งปี โดยพัฒนาต่อมาจาก MS-05 ซาคุวัน  รุ่นมาตรฐานของซาคุทูที่พบเห็นโดยทั่วไปคือ MS-06F ซึ่งออกแบบโดยเน้นการใช้งานในอวกาศ ในช่วงหลังของเรื่อง บทบาทของซาคุทูได้ถูกแทนที่ด้วยโมบิลสูทรุ่นใหม่อย่าง MS-09R ริคดอม และ MS-14A เกลกุ๊ก แต่ซาคุทูก็ยังได้ปรากฏเป็นตัวประกอบในภาคต่อๆมาอยู่บ้าง
ลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของซาคุทูก็คือเซนเซอร์แบบโมโนอายและสายเคเบิลส่งพลังงานที่เห็นอยู่ตามตัว โดยเฉพาะส่วนใต้เซนเซอร์ซึ่งทำให้ดูคล้ายกับหน้ากากดำน้ำ อาวุธที่ซาคุทูใช้งานบ่อยก็คือปืนกล 120 มม., บาซูก้า 280 มม. และขวานความร้อนซึ่งเป็นอาวุธระยะประชิดตัวที่ออกแบบไว้สำหรับใช้ตัดผนังของยานรบ
รุ่นต่างๆของซาคุทู > รุ่นมาตรฐาน

MS-06A ซาคุทูรุ่นแรกเริ่มผลิต ปรากฏตัวในโมเดลคิทซีรีส์ โมบิลสูทวาริเอชัน  เป็นซาคุทูรุ่นแรกซึ่งมีสมรรถนะต่ำเกินกว่าจะใช้รบจริงได้
MS-06C ซาคุทูรุ่นผลิตจำนวนมากรุ่นแรก ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน ลักษณะที่ต่างจากรุ่น MS-06Aอย่างเห็นได้ชัดก็คือโล่ติดไหล่ขวาและเกราะไหล่ซ้ายซึ่งเป็นหนามเพื่อใช้เพิ่มพลังทำลายในการกระแทก MS-06Cเป็นโมบิลสูทที่มีการใช้งานในช่วง สงครามหนึ่งสัปดาห์ จนถึง ยุทธการลูม ก่อนจะได้รับการดัดแปลงเป็น MS-06Fทั้งหมด MS-06Cที่มีชื่อเสียงก็คือเครื่องสีแดงของชาร์ อัสนาเบิ้ล ซึ่งได้จมยานรบชั้นซาลามิสไปถึงห้าลำในยุทธการลูมและได้รับฉายาว่า ดาวหางสีแดง
MS-06F ซาคุทู (รุ่นผลิตจำนวนมาก) ปรากฏตัวในโมบิลสูทกันดั้ม ซาคุทูที่รู้จักกันมากที่สุดก็คือรุ่นนี้ คุณสมบัติของ MS-06Fจะใกล้เคียงกับ MS-06C แต่เนื่องจากอาวุธนิวเคลียร์ถูกห้ามใช้โดยสนธิสัญญาแอนตาร์กติกาจึงไม่มีเกราะป้องกันกัมมันตภาพรังสีป้องกันห้องควบคุม
MS-06F ซาคุทูเครื่องเฉพาะโดซูล ซาบี้ ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นซาคุทูประจำตัวของ โดซูล ซาบี้ เนื่องจากโดซูลเป็นคนที่มีรูปร่างใหญ่จึงใช้ห้องควบคุมที่กว้างกว่าปกติ ซาคุทูเครื่องนี้ยังใช้ขวานความร้อนที่ใหญ่กว่าปกติและที่เกราะไหล่จะเป็นหนามทั้งสองข้าง
MS-06Fs ซาคุทูเครื่องเฉพาะกัลม่า ซาบี้  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นซาคุทูประจำตัวของ กัลม่า ซาบี้ คุณสมบัติไม่ต่างจากรุ่นปกติ แต่ติดตั้งปืนวัลแคน 40 มม.ไว้ที่หัวสี่กระบอก
MS-06F2 ซาคุทูรุ่นผลิตจำนวนมากรุ่นหลัง ปรากฏตัวใน โอวีเอ กันดั้ม 0083 ออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ มีน้ำหนักเบากว่ารุ่นปกติและใช้เครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากกว่าเดิมจึงมีสมรรถนะที่สูงขึ้น หลังสงครามหนึ่งปี สหพันธ์โลกได้ใช้งาน MS-06F2ในการฝึกนักบินและทดสอบภาคสนามของโมบิลสูทรุ่นใหม่
| MS-06FZ ซาคุทูรุ่นปรับปรุง > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ความสูง: 17.5 เมตร
น้ำหนัก: 56.2 ตัน (พื้นฐาน) 74.5 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมไททาเนียมและเซรามิก
กำลังเครื่อง: 976 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนกล 90 มม. จรวดสทรูมเฟาสท์ ระเบิดมือ ขวานความร้อน
นักบินสำคัญ: เบอนาร์ด ไวส์แมน
ด ค ก
MS-06FZ ซาคุทูรุ่นปรับปรุง ปรากฏตัวในโอวีเอ กันดั้ม 0080 ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ เป็นรุ่นสุดท้ายของซาคุทูแบบมาตรฐานที่พัฒนาในช่วงสงครามหนึ่งปี ซึ่งได้รับการปรับปรุงสมรรถนะให้สูงกว่าเดิม โดยมีระยะเวลาปฏิบัติการที่สั้นลงเพราะใช้เชื้อเพลิงมากขึ้น ปืนกลที่ใช้เปลี่ยนจากแบบมาตรฐาน 120 มม. เป็นแบบ 90 มม.และมีอาวุธเสริมเป็นระเบิดมือและจรวดมือถือสทรูมเฟาสท์ เบอนาร์ด ไวส์แมน ซึ่งเป็นตัวเอกของกันดั้ม 0080ได้ใช้ MS-06FZในการสละชีพเพื่อทำลายกันดั้มอเล็กซ์ของสหพันธ์โลก
| MS-06S ซาคุทูรุ่นจ่าฝูง > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทสมรรถนะสูงสำหรับจ่าฝูง
ความสูง: 17.5 เมตร
น้ำหนัก: 56.2 ตัน (พื้นฐาน) 74.5 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมเหล็กกล้าแข็งพิเศษ
กำลังเครื่อง: 976 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนกล 120 มม. บาซูก้า 280 มม. ขวานความร้อน
นักบินสำคัญ: ชาร์ อัสนาเบิ้ล
ด ค ก
MS-06S ซาคุทูรุ่นจ่าฝูง ปรากฏตัวใน โมบิลสูทกันดั้ม ลักษณะภายนอกของ MS-06Sจะคล้ายกับ MS-06F แต่มีเสาอากาศอยู่ที่หน้าผาก จริงๆแล้วสมรรถนะของ MS-06Sสูงกว่า MS-06Fถึง 30% MS-06Sที่เป็นที่รู้จักกันดีก็คือเครื่องสีแดงของชาร์ อัสนาเบิ้ล
รุ่นต่างๆของซาคุทู > รุ่นใช้งานภาคพื้นดิน

MS-06J ซาคุทูภาคพื้นดิน ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน และต่อมาได้รับการออกแบบใหม่เป็นMS-06JCสำหรับใช้ในโอวีเอโมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีม MS-06Jมีลักษณะแทบเหมือนกับ MS-06F แต่ได้เอาชิ้นส่วนซึ่งไม่จำเป็นสำหรับการใช้งานบนโลกออกไปเพื่อลดน้ำหนักและใช้เครื่องยนต์ที่มีกำลังมากกว่าเดิม MS-06Jได้รับการออกแบบให้ใช้งานในน้ำได้ในเวลาจำกัด
MS-06D ซาคุทะเลทราย ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน และต่อมาได้รับการปรับปรุงรูปแบบโดยมาซาฮิโระ โอดะสำหรับใช้ในภาคกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า รูปแบบของซาคุทะเลทรายได้รับการดัดแปลงมาจาก MS-06Jเพื่อใช้งานในพื้นที่ทะเลทรายโดยเฉพาะ โดยใช้แบ็คแพ็คที่สามารถระบายความร้อนได้ดีกว่าเดิมและบุฉนวนกันทรายไว้ที่ส่วนข้อต่อ
MS-06DRC ซาคุทะเลทรายเครื่องเฉพาะรอมเมล ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ กันดั้มดับเบิ้ลเซต้า โมบิลสูทวาริเอชัน
MS-06G ซาคุทูรุ่นเพิ่มประสิทธิภาพการรบภาคพื้นดิน ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็น MS-06Jที่ดัดแปลงตามรูปแบบของโมบิลสูท MS-07B กูฟ MS-06Gมีท่อขับดันที่ขาทั้งสองข้างเพื่อให้กระโดดได้ดีกว่าเดิม
MS-06K ซาคุแคนน่อน ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน และต่อมาได้ออกมาในภาคโทรทัศน์ของโมบิลสูทเซต้ากันดั้มและ โมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีม ซาคุแคนน่อนเดิมทีได้รับการออกแบบเป็นยูนิตต่อสู้อากาศยานโดยใช้โครงสร้างของ MS-06J แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นยูนิตยิงสนับสนุนแบบเดียวกับกันแคนน่อนของสหพันธ์โลก เซนเซอร์ของซาคุแคนน่อนมีพื้นที่ที่มองเห็นได้กว้างกว่าเดิมและใช้แบ็คแพ็คซึ่งติดตั้งปืนใหญ่ 180 มม.ไว้ เนื่องจากแรงถีบในขณะที่ยิงปืนใหญ่ทำให้ซาคุแคนน่อนล้มได้ง่ายจึงได้หยุดการพัฒนาไปในเวลาไม่นานนัก
MS-06V ซาคุแทงก์ ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชันและต่อมาได้รับการออกแบบใหม่โดยคิมิโทชิ ยามาเนะสำหรับใช้ใน โมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีม ซาคุแทงก์เป็นยูนิตที่ซีอ้อนใช้งานในช่วงท้ายของสงครามหนึ่งปีเนื่องจากขาดแคลนทรัพยากร โดยใช้ส่วนลำตัวของซาคุทูมาประกอบกับตัวถังของรถถัง HT-01B มาเจลลาแอทแทคและมักใช้ในงานก่อสร้างมากกว่าใช้ในการสู้รบ ซาคุแทงก์ที่อยู่ในภาคโมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีมจะใช้ส่วนลำตัวของซาคุวันและติดเครนยกของแทนแขนทั้งสองข้าง
รุ่นต่างๆของซาคุทู > รุ่นสอดแนม

MS-06E ซาคุรุ่นสอดแนม ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน และต่อมาได้ออกมาในภาคโทรทัศน์ของโมบิลสูทเซต้ากันดั้ม MS-06Eได้รับการดัดแปลงมาจาก MS-06Fเพื่อใช้ในภารกิจสอดแนมและลาดตะเวณ โดยติดตั้งระบบเซนเซอร์และกล้องเสริมไว้ที่ส่วนหัว ไหล่ทั้งสองข้างและเกราะเอวด้านหน้า MS-06Eใช้ท่อขับดันของ MS-06Sซึ่งมีกำลังขับเคลื่อนดีกว่าและเพิ่มความจุของถังเชื้อเพลิง MS-06Eจะไม่ติดอาวุธแต่ใช้กล้องมือถือเพื่อเก็บข้อมูลแทน
MS-06E-3 ซาคุฟลิปเปอร์ ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน ซาคุฟลิปเปอร์เป็นรุ่นที่พัฒนามาจาก MS-06E โดยติดตั้งแผงรับสัญญาณไว้ด้านหลัง ชื่อซาคุฟลิปเปอร์มาจากลักษณะที่แผงสัญญาณนี้โบกไปมาขณะใช้งาน
รุ่นต่างๆของซาคุทู > รุ่นการขับเคลื่อนสูง

MS-06RP ซาคุทูรุ่นการขับเคลื่อนสูงรุ่นทดสอบ  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นรุ่นทดสอบของซาคุทูที่ได้รับการปรับปรุงจาก MS-06F โดยเสริมท่อขับดันไว้ที่ขาสองข้างและเพิ่มสมรรถนะโดยรวมให้สูงกว่าเดิม มีการสร้าง MS-06RP สองเครื่องเพื่อให้เอเลียท เรม อดีตทีมพัฒนาโมบิลสูทใช้ทดสอบระบบเบื้องต้น
MS-06R-1 ซาคุทูรุ่นการขับเคลื่อนสูงรุ่นทดสอบ  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นรุ่นที่ปรับปรุงมาจาก MS-06RPและมีการผลิตออกมาทั้งหมด 22เครื่องให้นักบินระดับเอซใช้งานเพื่อเก็บข้อมูลโดยเฉพาะและในจำนวนนี้มี 11เครื่องได้รับการดัดแปลงเป็น MS-06R-1Aในภายหลัง ซึ่ง MS-06R-1 เครื่องที่มีชื่อเสียงก็คือเครื่องสีขาวของชิน มัตสึนากะ ผู้มีฉายาว่า หมาป่าสีขาวแห่งโซโลมอน
MS-06R-1A ซาคุทูรุ่นการขับเคลื่อนสูง  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นรุ่นผลิตใช้งานของ MS-06R-1 โดยเปลี่ยนถังเชื้อเพลิงเสริมเป็นแบบถอดออกได้ นอกจาก MS-06R-1จำนวน 11เครื่องจะได้รับการดัดแปลงเป็นรุ่นนี้แล้วยังมีการสร้างเพิ่มเติมอีก 56เครื่องก่อนจะหยุดผลิตเนื่องจากค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างค่อนข้างสูงและนักบินที่ด้อยประสบการณ์จะควบคุมได้ยาก
MS-06R-2P ซาคุทูรุ่นการขับเคลื่อนสูงรุ่นทดสอบ  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็น MS-06R-1Aที่ได้รับการดัดแปลงเพื่อใช้ในการทดสอบระบบของ MS-11 โดยติดตั้งเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากและระบบหล่อเย็นที่มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมเพื่อให้ใช้อาวุธบีมได้ แต่เนื่องจากการปรากฏตัวของ RX-78-2 กันดั้มของสหพันธ์โลกซึ่งมีความสามารถในการต่อสู้เหนือกว่า MS-11ที่พัฒนาอยู่มาก การพัฒนา MS-11จึงถูกยกเลิกเพื่อเริ่มใหม่เป็น MS-14 เกลกุ๊ก แทน
MS-06R-2 ซาคุทูรุ่นการขับเคลื่อนสูง  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็น MS-06R-2ที่ได้รับการดัดแปลงเพื่อใช้เป็นโมบิลสูทต่อสู้ในอวกาศแทนซาคุทูระหว่างที่การพัฒนาเกลกุ๊กยังไม่เสร็จ โดยปรับปรุงวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างให้มีน้ำหนักเบากว่าเดิมและเสริมเกราะที่ส่วนขา MS-06R-2ใช้เครื่องกำเนิดพลังงานของ MS-06R-1Aที่มีกำลังน้อยกว่าเดิมจึงไม่สามารถใช้งานอาวุธบีมได้ เนื่องจากซีอ้อนได้เลือกใช้งาน MS-09R ริคดอม แทนจึงมีการสร้างเพียงสี่เครื่อง ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นของจอห์นนี ไรเดน ผู้มีฉายาว่า สายฟ้าสีแดง
MS-06R-3 ซาคุทูรุ่นการขับเคลื่อนสูง ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทคอลเล็คชันของคุนิโอะ โอคาวาระ เป็นหนึ่งใน MS-06R-2ที่ถูกใช้ในการทดลองระบบเบื้องต้นของเกลกุ๊ก จึงมีอีกชื่อว่า เกลกุ๊กรุ่นทดลอง
MS-06RD-4 ซาคุทูรุ่นทดลอง ปรากฏตัวใน โมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีม เป็น MS-06Fที่ได้รับการดัดแปลงโดยติดตั้งท่อขับดันขนาดใหญ่ไว้ที่ขาทั้งสองข้างเพื่อใช้จำลองการทำงานของริคดอม ซึ่งระหว่างการทดสอบนั้นได้ถูกยิงตกในการต่อสู้กับ RB-79K บอลรุ่นแรกของสหพันธ์โลก แต่นักบินทดสอบ ไอน่า ซาฮาริน รอดมาได้และสามารถนำข้อมูลการใช้งานกลับมาในภายหลัง
รุ่นต่างๆของซาคุทู > รุ่นติดตั้งระบบไซคอมมิว

MS-06Z ไซคอมมิวซาคุ ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นซาคุทูที่พัฒนาในโครงการ MS-16 บิชอป ไซคอมมิวซาคุสร้างโดยใช้ชิ้นส่วนของซาคุทูรุ่นอื่นๆสามเครื่อง นิ้วทั้งสิบของไซคอมมิวซาคุเป็นปืนอนุภาค ซึ่งไซคอมมิวซาคุได้รับการติดตั้งระบบ ไซคอมมิว (Psycommu - Psychic Communiaction) ทำให้นักบินที่เป็นนิวไทป์สามารถใช้พลังจิตควบคุมให้ส่วนแขนของไซคอมมิวซาคุแยกไปจากตัวโดยมีสายเคเบิลเชื่อมไว้และยิงโจมตีจากตำแหน่งอื่นได้ เนื่องจากไซคอมมิวซาคุใช้พลังงานมากจึงสามารถปฏิบัติการได้เป็นเวลาสั้นจนไม่สามารถใช้ในการรบจริงได้
MSN-01 ไซคอมมิวซาคุรุ่นการขับเคลื่อนสูง ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นรุ่นปรับปรุงของไซคอมมิวซาคุ มีลักษณะเด่นที่ติดตั้งท่อขับดันกำลังสูงแทนขาทั้งสองข้างเพื่อให้มีความเร็วสูงกว่าเดิม รูปแบบของไซคอมมิวซาคุรุ่นการขับเคลื่อนสูงนี้ต่อมาได้พัฒนาไปเป็น MSN-02 ซีอองก์
รุ่นต่างๆของซาคุทู > รุ่นอื่นๆ

MS-06F ซาคุแบบวางทุ่นระเบิด  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน เป็น MS-06Fที่เปลี่ยนแบ็คแพ็คเป็นแบบที่สามารถจุเชื้อเพลิงได้มากกว่าแบบเดิมถึงห้าเท่าและสามารถปล่อยทุ่นระเบิดอวกาศได้ จุดด้อยของซาคุแบบวางทุ่นระเบิดก็คือต้องการพื้นที่พิเศษสำหรับบรรทุกในยานแม่
MS-06M (MSM-01) ซาคุมารีน  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน MS-06Fที่ได้รับการดัดแปลงเพื่อใช้งานแบบสะเทินน้ำสะเทินบก โดยบุฉนวนกันน้ำไว้ที่ส่วนข้อต่อและติดตั้งเครื่องยนต์ไฮโดรเจ็ตสำหรับใช้เคลื่อนไหวใต้น้ำ ซาคุมารีนมีปัญหาด้านรูปทรงที่ต้านน้ำและฉนวนกันน้ำที่ด้อยประสิทธิภาพจึงใช้สำหรับเก็บข้อมูลการใช้งานมากกว่าใช้ในการต่อสู้จริง
MS-06T ซาคุเทรนเนอร์  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน
MS-06W เวิร์คเกอร์ซาคุ  ปรากฏตัวใน โมบิลสูทวาริเอชัน
เกมคามอฟ ปรากฏตัวในฉบับมังงะของ โมบิลสูทกันดั้มเอ็มเอสอิกลู : บันทึกลับสงครามหนึ่งปี เป็นซาคุทูที่แต่งรูปแบบของเกราะภายนอกให้ดูคล้ายกับ RGM-79 จิม ของสหพันธ์โลก ซึ่งในสนามรบที่เต็มไปด้วยอนุภาคไมนอฟสกี้นั้น ระบบคอมพิวเตอร์จะระบุว่าเกมคามอฟเป็นจิม เนื่องจากการจงใจทำให้เข้าใจผิดนี้เป็นการละเมิดสนธิสัญญา ทางซีอ้อนจึงไม่ได้กำหนดรหัสเครื่องให้เกมคามอฟเพื่อปฏิเสธความรับผิดชอบ เกมคามอฟทั้งหมดถูกยานมุไซของพวกเดียวกันยิงทำลายเนื่องจากเข้าใจผิด
RRf-06 แซนนี ปรากฏตัวในวิดีโอเกม GUNDAM TACTICS -MOBILITY FLEET 0079 เป็นซาคุทูที่สหพันธ์โลกยึดมาได้และดัดแปลงเพื่อศึกษาการทำงานการโมบิลสูท ซึ่งข้อมูลการใช้งานแซนนีต่อมาได้ใช้ในการพัฒนาโมบิลสูทของสหพันธ์เอง
รุ่นต่างๆของซาคุทู > รุ่นที่พัฒนาหลังสงครามหนึ่งปี

MS-06F ซาคุ "ชทุตเซอร์" ปรากฏตัวในนิยายภาพ แอดวานซ์ออฟเซต้า เป็น MS-06Fที่ได้รับการดัดแปลงโดยทหารซีอ้อนที่หลบซ่อนตัวจากการตามล่าของทิทานส์หลังปฏิบัติการสตาร์ดัสต์ โดยติดตั้งแขนกลควบคุมด้วยสายเคเบิลติดรอกซึ่งสามารถใช้พันตัวศัตรูหรือควบคุมให้ออกไปขว้างระเบิดในขณะที่ซาคุชทุตเซอร์หลบอยู่ก็ได้ ซาคุทูชทุตเซอร์ยังมีบีมไรเฟิลของเกลกุ๊กติดตั้งไว้ที่ลำตัวโดยใช้พลังงานจากเครื่องกำเนิดพลังงานเสริมที่ติดไว้ด้านหลัง
OMS-06RF RFซาคุ ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทกันดั้ม F90 เป็นโมบิลสูทของกองกำลังโอลด์โมบิลที่ใช้โครงสร้างแบบเดียวกับซาคุทูแต่ใช้วิทยาการของสมัยใหม่โดยได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มครอสโบนแวนการ์ด อักษร RF ในชื่อมาจากคำว่า ReFined ซึ่งแปลว่าปรับแต่ง ลักษณะภายนอกของ RFซาคุจะคล้ายกับซาคุทูมาก แต่มีพลังต่อสู้สูงกว่า RGM-89 เจกันของสหพันธ์โลกเสียอีก
| MS-06 บอลจาโนน > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ความสูง: 17.5 เมตร
เกราะ: โลหะผสมเหล็กกล้าแข็งพิเศษ
อุปกรณ์: ปืนกล บาซูก้า ระเบิดแคร็กเกอร์ ขวานความร้อน
ด ค ก
MS-06 บอลจาโนน ปรากฏตัวในอะนิเมะฉายทางโทรทัศน์ เทิร์นเอกันดั้ม หนึ่งในโมบิลสูทของช่วงเวลาที่เรียกว่า ประวัติศาสตร์มืด เป็นซาคุทูที่ถูกฝังไว้ในเมาเทนไซเคิลจึงรอดจากความหายนะในอดีตมาได้ ชื่อบอลจาโนนตั้งตามตระกูลบอลจาโนนซึ่งปกครองประเทศลูเซียนา
ดูเพิ่ม

รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
ไฮแซ็ค
ซาคุทรี
ซาคุ (กันดั้มซี้ดเดสทินี)
อนุปัม ตรีปาฐิ

| อนุปัม ตรีปาฐิ |
| --- | --- |
เกิด: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 (36 ปี) นิวเดลี ประเทศอินเดีย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี
อาชีพ: นักแสดง
อนุปัม ตรีปาฐิ (ฮินดี: अनुपम त्रिपाठी, เกาหลี: 아누팜 트리파티, อังกฤษ: Anupam Tripathi) เป็นนักแสดงชายชาวอินเดียที่อาศัยอยู่ประเทศเกาหลีใต้ เขาได้แสดงในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ของเกาหลีใต้หลายเรื่อง บทบาทหลักครั้งแรกของเขาแสดงเป็น อับดุล อาลี ในละครซีรีย์แนวเอาชีวิตรอดโดยเน็ตฟลิกซ์เรื่อง สควิดเกม เล่นลุ้นตาย (พ.ศ. 2564) ทำให้เขาได้รับการยอมรับทั่วโลก
ประวัติ

อนุปัม ตรีปาฐิ เกิดในตระกูลชนชั้นกลางในเมืองนิวเดลี ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 เขาเริ่มสนใจในการแสดงหลังจากเล่นเป็นทาสในการทำละครของสปาตาคัส เขาเป็นส่วนหนึ่งของนักเขียนบทละครของ ชาฮิด อันวาร์ ในกลุ่มโรงละครเบรูปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2553
เขาเริ่มฝึกร้องเพลงและการแสดงในปี พ.ศ. 2549 เขาตั้งใจจะเข้าเรียนที่โรงเรียนการละครแห่งชาติในนิวเดลีแต่ย้ายไปเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2553 เพื่อเข้าร่วมทุนในมหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี สาขาวิชาศิลปะเอเชีย ในทุนการศึกษาศิลปศาสตร์เอกแห่งเอเชีย เขาได้กล่าวถึงความยากลำบากเบื้องต้นในการปรับตัวให้เข้ากับความแตกต่างทางวัฒนธรรมและภาษาแต่ก็สามารถพูดภาษาเกาหลีได้อย่างคล่องแคล่วภายในเวลาไม่ถึงสองปี ในปี พ.ศ. 2564 เขากำลังจะจบปริญญาโทด้านการแสดงที่มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | รับบท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2557 | กี่หมื่นวัน...ไม่ลืมคำสัญญาพ่อ | ผู้ชายชาวศรีลังกา |  |  |
| พ.ศ. 2558 | The Phone | ชาร์ลส |  |  |
| พ.ศ. 2559 | เมืองคนชั่ว (แล้วเราจะกลัวใคร) | คนงานชาวอินเดีย |  |  |
| พ.ศ. 2559 | Luck Key | ผู้ชายชาวอินเดีย |  |  |
| พ.ศ. 2560 | Heart Blackened | ผู้จัดการโรงงาน |  |  |
| พ.ศ. 2560 | The Heartbeat Operator | เชฟชาวเนปาล |  |  |
| พ.ศ. 2561 | Miss and Mrs. Cops | ลูกน้องชาวอาหรับ |  |  |
| พ.ศ. 2564 | ชนชั้นขยะปฏิวัติจักรวาล | ผู้ช่วยของซัลลิแวน |  |  |
| พ.ศ. 2564 | คืนที่ 8 | นักเทศน์ | ใช้พากย์เสียง |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | รับบท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2558 | รักใสใสของนายโฮกู |  |  |  |
| พ.ศ. 2558 | Let's Eat 2 | ผู้บริกรร้านอาหารอินเดีย | Cameo (ตอนที่ 4) |  |
| พ.ศ. 2559 | ชีวิตเพื่อชาติ รักนี้เพื่อเธอ | ชายผู้มอบรองเท้าให้ ดร.คัง | Cameo (ตอนที่ 6–7) |  |
| พ.ศ. 2560 | Just Between Lovers | ลูกค้าของซุกฮี |  |  |
| พ.ศ. 2562 | อาธดัล สงครามสยบบัลลังก์ |  |  |  |
| พ.ศ. 2562 | นรกคือคนอื่น | Kumail |  |  |
| พ.ศ. 2563 | เพลย์ลิสต์ชุดกาวน์ | เพื่อนร่วมงานของผู้ป่วยชาวต่างชาติ | Cameo (ตอนที่ 4) |  |
| พ.ศ. 2564 | Taxi Driver |  |  |  |
| พ.ศ. 2564 | สควิดเกม เล่นลุ้นตาย | อับดุล อาลี |  |  |
พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล

| พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล |
| --- | --- |
พระที่นั่งในพระบรมราชวัง

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระราชวัง
เมือง: พนมเปญ
ประเทศ:  ประเทศกัมพูชา
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1866
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: นักออกญาเทพนิมิต (มัก) (Neak Okhna Tep Nimith Mak)
พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
class=notpageimage|
ตำแหน่งของพระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
พระบรมราชวังในราชอาณาจักรกัมพูชา (เขมร: ព្រះបរមរាជវាំងនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា พฺระบรมราชวำงไนพฺระราชาณาจกฺรกมฺพุชา) หรือ พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล (เขมร: ព្រះបរមរាជវាំងចតុមុខសិរីមង្គល พฺระบรมราชวำงจตุมุขสิรีมงฺคล) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นกลุ่มอาคารพระราชมนเทียรของพระมหากษัตริย์กัมพูชา พระเจ้าแผ่นดินกัมพูชาเสด็จประทับที่นี้นับแต่แรกสร้างใน ค.ศ. 1866 และเสด็จไปประทับที่อื่นเมื่อบ้านเมืองวุ่นวายเพราะเขมรแดงเรืองอำนาจ
ชาวไทยมักเรียกพระราชวังแห่งนี้ว่า "พระราชวังเขมรินทร์" ทั้ง ๆ ที่ชื่อ "เขมรินทร์" (เขมร: ខេមរិន្រ្ត เขมรินฺตรฺ) เป็นเพียงพระที่นั่งองค์หนึ่งในพระบรมราชวังจตุมุขเท่านั้น
พระบรมราชวังนี้สร้างขึ้นหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระนโรดม พรหมบริรักษ์ ทรงย้ายเมืองหลวงจากกรุงอุดง มายังกรุงพนมเปญ ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของลำน้ำของแม่น้ำ 4 สายที่ไหลมาบรรจบกัน อันได้แก่ แม่น้ำที่ไหลจากโตนเลสาบและโตนเลบาสัก ไหลรวมกับแม่น้ำโขงที่แบ่งเป็น แม่น้ำโขงเหนือและแม่น้ำโขงใต้ จึงเรียกว่า “จตุมุข” (ចតុមុខ) ที่สื่อถึง พระพรหม ผู้มี 4 หน้า พระราชวังยังหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีอาคารที่แตกต่างกัน และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่นิยมในปัจจุบัน สถานที่ส่วนใหญ่ภายในเขตพระราชวังเปิดให้เข้าชมได้ ยกเว้นเขตหวงห้ามบางเขต เช่น เขตพระราชฐานที่ประทับ เป็นต้น
ประวัติ

หลังจากสมัยอุดง กัมพูชากลายเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2406 จึงได้มีการย้ายเมืองหลวงจากอุดงมีชัยกลับมายังพนมเปญและสร้างพระราชวังหลวงขึ้นในช่วงนี้
ในช่วงเวลาที่พระบาทสมเด็จพระนโรดม พรหมบริรักษ์ทรงทำสนธิสัญญาให้กัมพูชาอยู่ในความคุ้มครองของฝรั่งเศส พ.ศ. 2406 เมืองหลวงของกัมพูชา คือ เมืองอุดงมีชัย อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของพนมเปญราว 45 กิโลเมตร ช่วงต้นปีนี้ พระราชวังชั่วคราวที่สร้างจากไม้ได้สร้างขึ้นที่ทางเหนือของพนมเปญ ส่วนพระราชวังหลวงในช่วงแรกที่สร้างขึ้นออกแบบโดยสถาปนิกชาวเขมร คือ นักออกญาเทพนิมิต (มัก) และก่อสร้างโดยฝรั่งเศสแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2409 สมเด็จพระนโรดมจึงทรงย้ายราชสำนักจากอุดงมีชัย มายังพระราชวังหลวงแห่งใหม่ที่พนมเปญ
ในช่วงแรกของการก่อสร้างพระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล สมเด็จพระนโรดมทรงประทับในพระตำหนักไม้แบบเขมรชั่วคราวทางเหนือของวัดอุณาโลมเล็กน้อย ขณะกำลังสร้างพระบรมราชวังถาวร พระบรมราชวังเป็นบริเวณที่ประกอบด้วยอาคารหลายแห่งแยกจากกัน โดยอาคารที่สำคัญที่สุดคือ พระที่นั่ง พระที่นั่งส่วนตัวขององค์พระมหากษัตริย์ (มี 2 หลัง แห่งหนึ่งอยู่ทางทิศเหนือของพระที่นั่ง และอีกแห่งอยู่ทางใต้) ชุดของ ศาลาแบบดั้งเดิมหรือศาลาเปิดโล่ง (ใช้เป็นที่เต้นรำและที่จัดเลี้ยง) และศาลานโปเลียน ทั้งหมดนี้อยู่ทางทิศตะวันออกหรือลานสาธารณะ ลานด้านตะวันตกมีไว้สำหรับสตรีของกษัตริย์ ซึ่งชาวฝรั่งเศสเรียกว่าพระสนมในพระมหากษัตริย์
ในเวลาต่อมา ได้มีการก่อสร้างหรือรื้อถอนสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ เพิ่มเติมในพระราชวังนี้ รวมถึงพระที่นั่งจันทฉายา และพระที่นั่งเทวาวินิจฉัย (ท้องพระโรง) องค์เดิม กำแพงพระราชวังถูกสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2416 สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่สร้างในช่วงนี้ มีสถาปัตยกรรมแบบสยามเป็นหลัก และได้รับอิทธิพลจากยุโรป (สถาปัตยกรรมเขมรช่วงนี้ได้รับอิทธิพลจากสยาม) หนึ่งในอาคารที่เป็นเอกลักษณ์และยังอยู่มาถึงปัจจุบัน คือ พลับพลานโปเลียน ซึ่งเป็นของขวัญจากฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2419
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ โปรดฯ ให้สร้างอาคารสำคัญบางแห่งในพระราชวังหลวงปัจจุบัน ได้แก่ ศาลาโพคณี ใน พ.ศ. 2450 ช่วง พ.ศ. 2456-2462 ได้มีการรื้อถอนอาคารเก่า ปรับปรุงและขยายพระที่นั่งจันทฉายา กับพระที่นั่งเทวาวินิจฉัย อาคารที่ก่อสร้างหรือปรับปรุงในสมัยนี้ ได้มีการนำสถาปัตยกรรมขอมสมัยนครวัดมาประยุกต์ด้วย ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ (สมเด็จพระมณีวงศ์) ได้มีการสร้างวัดหลวง และปรับปรุงพระราชวังหลวงเดิมให้เป็นพระราชวังเขมรินทร์ (พ.ศ. 2474) ซึ่งเป็นพระราชวังหลวงในปัจจุบัน อาคารที่ก่อสร้างในสมัยหลัง ๆ ได้แก่ บ้านพักรับรองอาคันตุกะต่างชาติ และตำหนักจันทร์ซึ่งเป็นศาลาว่าการกระทรวงพระบรมราชวัง(สำนักพระราชวังของราชสำนักกัมพูชา)
สิ่งก่อสร้างในพระบรมราชวัง

กลุ่มอาคารสิ่งปลูกสร้างแบ่งออกเป็นกำแพงวังหลักเป็นสี่บริเวณหลัก ทางด้านทิศใต้มีพระเจดีย์เงินอยู่ทางด้านทิศเหนือคือ พระราชวังเขมรินทร์ เป็นคำที่ใช้เรียกถึง ปราสาทเขมรินทร์ แปลว่า “ปราสาทของพระอินทร์” หรืออีกความหมายหนึ่งคือ “พระราชวังของกษัตริย์กัมพูชา” ใช้เป็นที่ประทับของกษัตริย์กัมพูชา สถานที่แห่งนี้แยกจากสถานที่อื่น ๆ ของพระราชวังด้วยกำแพง และตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับ ท้องพระโรง หรือเรียกได้อีกชื่อว่า “พระที่นั่งเทวาวินิจฉัย” อาคารหลักของปราสาทเขมรินทร์ นี้มียอดเป็นพระปรางค์ยอดเดียวและทางตะวันตกคือเขตพระราชฐานหรือ พระตำหนักฝ่ายใน อาคารของพระราชวังถูกสร้างขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปเมื่อเวลาผ่านไปและบางส่วนถูกรื้อถอนและสร้างขึ้นใหม่ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 อาคารเก่าแก่บางหลังสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19
ในพระนิพนธ์ นิราศนครวัด ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ระบุว่าพระบาทสมเด็จพระนโรดมเคยเข้าไปทำราชการอยู่ในกรุงเทพมหานคร จึงสร้างพระราชวังตามอย่างพระบรมมหาราชวังช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้งโครงสร้างและชื่อของพระที่นั่ง (ปัจจุบันบางแห่งถูกรื้อลงไปแล้ว) มีดังนี้
| --- | --- |
 พระที่นั่งมหามนเทียรราชฐาน  พระที่นั่งพิมานจักรพรรดิ์  พระที่นั่งนารีรัตนโสภา  พระที่นั่งสุธามรินทร์  พระที่นั่งทักษิณทิศา  พระที่นั่งเทวาวินิจฉัย  พระที่นั่งโอภาสนารี (อำไพนารี ?)  พระที่นั่งมณีเมขลา  พระที่นั่งนงคราญภิรมย์ (สภานงคราญ ?)  พระที่นั่งวิมานดุษฎี  พระที่นั่งโภชนีโสภา:    พระที่นั่งกัลยาณโสภณ (กัลยาสคราญ หรือกัลยาสถาน ?)   พระที่นั่งพิมานอากาศ   พระที่นั่งประพาสทิพยวัน   พระที่นั่งจันทรฉายา   พระที่นั่งบรรยงก์รัตนามหาปราสาท   พระที่นั่งโอภาสโสภณ   พระที่นั่งมนเทียรดนตรี   พระที่นั่งเบญจเกษตร (ที่ไว้ราชกกุธภัณฑ์)   พระที่นั่งมนเทียรดำกลพระรูป   พระราชโรงหัด (โรงละคร)
สถาปัตยกรรมและพื้นที่

พระบรมราชวังแห่งกัมพูชาได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมสยามรวมกัยสถาปัตยกรรมเขมรที่มีอิทธิพลของฝรั่งเศสเล็กน้อยที่มีต่อรูปแบบของกำแพงป้องกันพระราชวัง (เขมร: កំផែង, กํแผง), ท้องพระโรง (เขมร: ព្រះទីនាំង, เปรี๊ยะตีเนียง), วัดพระแก้วมรกต (เขมร: វត្តព្រះកែវមរកត), สถูป (เจดีย์), หอคอยยอดแหลมสูงตระหง่าน (ปรางค์ปราสาท) และภาพจิตรกรรมฝาผนัง พระบรมราชวังแห่งกรุงพนมเปญครอบคลุมพื้นที่ 174,870 ตารางเมตร