stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บียอร์นมนุษย์เหล็ก
ตำนานเชื้อสายวงศ์ตระกูล

ตำนานวีรชนของรักนาร์ ล็อดบร็อคและเหล่าบุตรชาย ซึ่งเป็นตำนานวีรชนในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ของไอส์แลนด์กล่าวว่าบียอร์นมนุษย์เหล็กเป็นบุตรชายของรักนาร์ ล็อดบร็อคกับอัสเลาก์ บิดาของบียอร์นเป็นบุคคลดังในบทกวีโบราณและตำนานวีรชนไวกิงผู้รุกรานราชอาณาจักรแฟรงก์และอังกฤษยุคแองโกล-แซกซอนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 บียอร์นมีพี่ชายหนึ่งคน คือ อิวาร์ไร้กระดูก กับน้องชายสองคน คือ วิตเซิร์ก (หรือฮัล์ฟดัน รักนาร์สสัน) และซิเกิร์ดงูในดวงตา ทั้งยังมีพี่น้องต่างแม่อีกหลายคน แม้จะไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่พิสูจน์ว่าเขามีตัวตนอยู่จริง แต่วรรณกรรมเก่าแก่หลายเรื่องแต่งขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่เขา
ตำนานกล่าวว่าบิดาของรักนาร์หรือปู่ของบียอร์น คือ พระเจ้าซิเกิร์ด ฮริงของสวีเดน โดยทวดของบียอร์นเป็นบุตรของพระเจ้าวัลดาร์ หลังพระเจ้าวัลดาร์สวรรคต พระเจ้ารันแดวร์ พระโอรสของพระองค์ซึ่งเป็นทวดของบียอร์นได้ขึ้นสืบทอดบัลลังก์สวีเดน ในเวลาเดียวกันพระเจ้าฮาร์อัลด์ วอร์ทูธได้สถาปนาตนเป็นกษัตริย์แห่งเดนมาร์กและทำการพิชิตสวีเดน เมื่อพระเจ้ารันแดวร์สวรรคต พระเจ้าซิเกิร์ด ฮริงได้ขึ้นสืบทอดบัลลังก์ต่อจากพระองค์ โดยน่าจะเป็นกษัตริย์ภายใต้พระเจ้าฮาร์อัลด์ ต่อมากษัตริย์ทั้งสองได้ขัดแย้งกันจนส่งผลให้เกิดสมรภูมิบราวเวลลีร์ (หรือบรัววัลลา) ณ ที่ราบเอิสเตอร์เยิตลันด์ พระเจ้าฮาร์อัลด์กับพระโอรสทั้งหลายถูกสังหาร พระเจ้าซิเกิร์ดสถาปนาตนขึ้นปกครองสวีเดนและเดนมาร์ก
หลังพระเจ้าซิเกิร์ดสวรรคตในราวปี ค.ศ. 804 รักนาร์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ ในปี ค.ศ 845 ชาวไวกิงได้รุกรานราชอาณาจักรแฟรงก์และทำการปิดล้อมปารีส ตามบันทึกของชาวแฟรงก์ ผู้นำของกองกำลังไวกิงเป็นชาวนอร์สที่ชื่อว่า "เรกินเฮรัส" ซึ่งตำนานวีรชนของนักปราชญ์หลายคนระบุว่าคือรักนาร์
กองเรือของรักนาร์มีเรือประมาณ 120 ลำบรรทุกคน 5,000 คน จักรพรรดิของชาวแฟรงก์ในเวลานั้นคือจักรพรรดิชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน พระองค์พยายามปกป้องอาณาเขต แต่กองทัพที่ทรงระดมพลมาได้มีขนาดเล็กเกินไป สุดท้ายปารีสพ่ายแพ้ แต่ชาวไวกิงยอมไปจากเมืองเมื่อจักรพรรดิของชาวแฟรงก์จ่ายค่าไถ่เป็นเงิน 7,000 เหรียญลีฟเรอฝรั่งเศส
รักนาร์สมรสสามครั้ง ภรรยาคนแรกของเขาคือลาแกร์ธาสตรีโล่ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน เป็นบุตรชายหนึ่งคนชื่อฟรึดเลฟ กับบุตรสาวนิรนามอีกสองคน ภรรยาคนที่สองของเขาคือธูรา บอร์ยาร์เยิร์ต ธิดาของแฮร์เราร์ซึ่งน่าจะเป็นกษัตริย์หรือไม่ก็เอิร์ลแห่งเยิตตาลันด์ รักนาร์กับธูรามีบุตรชายสองคนคือเอริคและอักนาร์ ภรรยาคนที่สามซึ่งเป็นภรรยาคนสุดท้ายของรักนาร์คืออัสเลาก์ ธิดาของซิเกิร์ดผู้สังหารมังกรฟอฟนีร์กับบรึนฮิลเดอร์สตรีโล่
อัสเลาก์เป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในวรรณกรรมดั้งเดิมของชาวนอร์ส เธอมีรูปโฉมงดงาม รักนาร์ต้องการทดสอบสติปัญญาของเธอจึงสั่งให้เธอมาหาเขาโดยห้ามใส่และห้ามไม่ใส่เสื้อผ้า ห้ามอดและห้ามทานอาหาร ห้ามมาคนเดียวและห้ามให้ใครมาด้วย เธอจึงมาหาเขาโดยสวมตาข่ายแทนชุด ทานหัวหอม และมีสุนัขมาเป็นเพื่อน รักนาร์หลงรักในความเฉลียวฉลาดของเธอจึงขอเธอสมรส ตอนแรกเธอปฏิเสธโดยบอกให้เขาไปทำภารกิจในนอร์เวย์ให้เสร็จเรียบร้อยเสียก่อน สุดท้ายทั้งคู่ก็สมรสกันและเธอมีบุตรชายให้เขาห้าคนคือบียอร์นกับพี่น้องอีกสี่คน ได้แก่ อิวาร์ไร้กระดูก, วิตเซิร์ก, โรงวอลด์ และซิเกิร์ดงูในดวงตา โดยอิวาร์น่าจะเป็นพี่ชายคนโต
การรุกรานดินแดนของชาวไวกิง

ตำนานวีรชนของรักนาร์ ล็อดบร็อคและเหล่าบุตรชาย กล่าวว่าบียอร์นและพี่น้องต่างเติบโตมาโหดเหี้ยมและเจ้าเล่ห์พอๆ กับบิดา บุตรชายของรักนาร์ต่างเจริญรอยตามบิดาด้วยการออกไปเสี่ยงภัยในต่างแดน รุกรานดินแดนต่างๆ ทั่วยุโรปและปล้นเอาสมบัติจำนวนมากมายกลับมาบ้านเกิดเมืองนอน บุตรชายของรักนาร์ได้ยึดครองอาณาเขตอันได้แก่ เกาะเชลลันด์,  รีกอตาลันด์ (หรือคาบสมุทรจัตแลนด์), กอตลันด์, เออลันด์ และเกาะเล็กเกาะน้อยทั้งหลาย พวกเขาตั้งเมืองลาจราบนเกาะเชลลันด์เป็นศูนย์กลางทางอำนาจและตั้งอิวาร์เป็นผู้นำ
ต่อมารักนาร์ได้นำทัพขึ้นฝั่งในอังกฤษ การรุกรานในช่วงแรกประสบความสำเร็จ แต่สุดท้ายชาวไวกิงพ่ายแพ้ต่อพระเจ้าเอลลา กษัตริย์แห่งนอร์ธัมเบรีย รักนาร์ถูกจับกุมตัวและถูกโยนลงบ่องูจนถึงแก่กรรม บียอร์นกับพี่น้องโจมตีอังกฤษเพื่อแก้แค้นให้บิดา แต่พระเจ้าเอลลาปราบพวกเขาได้ในสมรภูมิแรก อิวาร์ไม่ยอมทำศึกต่อหลังเล็งเห็นว่ากองทัพอังกฤษมีขนาดใหญ่เกินไป เขากลับเลือกทำสัญญาพักรบกับพระเจ้าเอลลาและลงหลักปักฐานในอังกฤษ ต่อมาพี่น้องไวกิงรวบรวมกองทัพใหญ่ได้ บันทึกฝั่งแองโกล-แซกซันเรียกกองทัพที่รวบรวมมาได้นี้ว่า "กองทัพใหญ่ของพวกนอกรีต" ในสมรภูมิต่อมาพระเจ้าเอลลาถูกจับกุมตัวและถูกทรมานจนสวรรคตด้วยวิธีที่เรียกว่า "อินทรีเลือด"
บียอร์นมนุษย์เหล็กกับพี่น้องสานต่อการรุกรานของบิดา คุกคามดินแดนต่างๆ ในอังกฤษ, เวลส์, นอร์ม็องดี, ฝรั่งเศส และอิตาลี ตำนานเล่าว่าพี่น้องไวกิงได้ยึดเมืองลูนี เมืองของอิตาลีซึ่งตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างแคว้นลีกูเรียกับแคว้นตอสคานา โดยต้นเรื่องเกิดจากชาวไวกิงได้ข่าวเรื่องความมั่งคั่งของนครนิรันดร์กาลจึงตั้งเป้ารุกราน บียอร์นได้รวมกลุ่มกับฮัชไตน์ ผู้นำไวกิงอีกคนออกเดินทางไปทำศึกในคาบสมุทรเมดิเตอร์เรเนียนพร้อมกองเรือ 62 ลำ ชาวไวกิงล่องเรือไปตามชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของคาบสมุทรไอบีเรีย ระหว่างทางได้รุกรานอาณาเขตของทั้งชาวคริสต์และชาวมุสลิมจนถึงช่องแคบยิบรอลตาร์ มีบันทึกว่าพวกเขาได้ปล้นทำลายนครหลายแห่งทั้งบนชายฝั่งแอฟริกาเหนือและชายฝั่งตอนใต้ของคาบสมุทรไอบีเรีย หลังล่องเรือและรุกรานไปตามชายฝั่งทางใต้ของราชอาณาจักรแฟรงก์ สุดท้ายชาวไวกิงก็มาถึงชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลี เมืองแรกที่ถูกปล้นทำลายคือเมืองลูนีซึ่งชาวไวกิงเข้าใจผิดว่าเป็นกรุงโรม
การปิดล้อมเมืองลูนี

ในการปิดล้อมเมืองลูนี ชาวไวกิงรู้ว่าเมืองมีป้อมปราการที่แข็งแกร่งมาก การปิดล้อมจะกินเวลานาน จึงคิดจะยึดเมืองด้วยการใช้กำลังอย่างรุนแรงป่าเถื่อนแต่ไม่สำเร็จ ชาวไวกิงจึงหาหนทางใหม่ด้วยการใช้กลอุบายที่ถูกเล่าเป็นสองเวอร์ชัน คือ
เวอร์ชันแรกเล่าว่าบียอร์น (หรือฮัชไตน์) ส่งผู้ส่งสาส์นไปหาบิชอปแห่งลูนีเพื่อแจ้งข่าวลวงว่าผู้นำของชาวไวกิงกำลังล้มป่วยหนัก บนเตียงถึงแก่กรรมเขาได้เปลี่ยนเข้ารีตและสิ้นลมไปพร้อมกับความหวังว่าจะได้รับการฝังใต้ผืนดินอันศักดิ์สิทธิ์ในพื้นที่โบสถ์ อีกเวอร์ชันหนึ่งเล่าว่าบียอร์นไม่ได้แกล้งตาย แต่แกล้งทำเป็นป่วยหนักและต้องการเปลี่ยนเข้ารีตก่อนสิ้นลมหายใจ ในทั้งสองเวอร์ชันบิชอปหลงเชื่อข่าวลวงดังกล่าวจึงอนุญาตให้กลุ่มชาวไวกิงขนศพผู้นำเข้ามาในเมือง ตำนานกล่าวว่าชาวไวกิงได้ซ้อนดาบไว้ใต้เสื้อคลุม เมื่อเข้ามาในลูนีบียอร์นได้กระโดดออกมาจากโลงศพและนำคนของตนไปที่ประตูเมืองเพื่อเปิดประตูเมืองให้ชาวไวกิงที่เหลือเข้ามาในเมืองจนยึดเมืองลูนีได้ ต่อมาชาวไวกิงรู้ว่าเมืองดังกล่าวไม่ใช่กรุงโรม ด้วยความโกรธและอับอายจึงได้ปล้นทำลายและเผาเมือง
การกลับสู่แดนเหนือ

หลังทำลายเมืองลูนี บียอร์นกับกลุ่มชาวไวกิงล่องเรือไปตามแม่น้ำอาร์โน เรื่องราวหลังจากนั้นไม่ปรากฏชัดเจน แต่มีข่าวลือว่าพวกเขาได้ล่องเรือไปทางตะวันออกของคาบสมุทรเมดิเตอร์เรเนียน พวกเขาปรากฏตัวอีกครั้งนอกชายฝั่งของคาบสมุทรไอบีเรีย มีบันทึกกล่าวว่าระหว่างเดินทางกลับบ้านพวกเขาเผชิญหน้ากับกองทัพเรือของอัลอันดะลุสตรงช่องแคบยิบรอลตาร์ กองทัพมุสลิมใช้อาวุธที่มีชื่อว่า "ไฟของชาวกรีก" ซึ่งสร้างหายนะครั้งใหญ่ให้แก่ชาวไวกิง ว่ากันว่าเรือไวกิงถูกชาวมุสลิมทำลายไปถึง 40 ลำ เพื่อเรียกขวัญกำลังใจกลับคืนมาบียอร์ได้รุกรานสเปนส่วนที่เป็นของชาวคริสต์ หนึ่งในนั้นคือกรุงปัมโปลนา แม้จะเหลือเรือกลับไปสแกนดิเนเวียเพียง 20 ลำ แต่บียอร์นได้สมบัติกลับไปมากมาย
ตำนานวีรชนของรักนาร์ ล็อดบร็อคและเหล่าบุตรชาย กล่าวว่า "บียอร์นมนุษย์เหล็กยึดเมืองอุปซอลากับสวีเดนกลางและดินแดนที่อยู่ในการครอบครองได้" มีการอ้างว่าบียอร์นได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งสวีเดนและก่อตั้งราชวงศ์อุปซอลา ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีการค้นพบรถเข็นบนเกาะมุนเซอร์ซึ่งนักโบราณวัตถุอ้างว่าเป็นของบียอร์นซึ่งได้ตั้งชื่อราชวงศ์ตามชื่อของเกาะดังกล่าว
ตำนานวีชนของเฮร์วาราร์ กล่าวว่าบียอร์นมีบุตรชายสองคน คือ เรฟิล และเอริก บียอร์นส์สัน เอริกได้สืบทอดบัลลังก์สวีเดนต่อจากบิดา ตำนานวีรชนของเอริกแดง กล่าวว่าบียอร์นมีบุตรชายคนหนึ่งนามว่าอัสลักซึ่งเป็นบรรพบุรุษของธอร์ฟินน์ คาร์ลเซฟนี นักสำรวจชื่อดังชาวไอส์แลนด์
ราอุล วัลเลนแบร์ย

| ราอุล วัลเลนแบร์ย |
| --- | --- |
ภาพวัลเลนแบร์ยในหนังสือเดินทาง เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944
เกิด: ราอุล กุสตาฟ วัลเลนแบร์ย 4 สิงหาคม ค.ศ. 1912(1912-08-04) เทศบาลลีดินเยอ, สวีเดน
สาบสูญ: 17 มกราคม ค.ศ. 1945 บูดาเปสต์, ฮังการี
เสียชีวิต: คาดว่า 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1947 (34 ปี) มอสโก, สหภาพโซเวียต
สัญชาติ: สวีเดน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมิชิแกน
อาชีพ: นักธุรกิจ, นักการทูต
มีชื่อเสียงจาก: การช่วยเหลือชาวยิวฮังการีจากฮอโลคอสต์
บิดามารดา: ราอุล ออสการ์ วัลเลนแบร์ย มารีอา โซฟียา "มาจ" วีซิง
ญาติ: กาย ฟอน ดาร์เดล (น้องชายต่างพ่อ) นีนา ลาเกอร์เกรน (น้องสาวต่างพ่อ) เฟรดริก อีลิอัส ออกุส ฟอน ดาร์เดล (พ่อเลี้ยง) นีลส์ ดาร์เดล (อา; ครอบครัวผสม)
ครอบครัว: ฟอน ดาร์เดล (ครอบครัวผสม) ตระกูลวัลเลนแบร์ย (ฝ่ายพ่อโดยกำเนิด)
รางวัล: รายการ
ราอุล กุสตาฟ วัลเลนแบร์ย (สวีเดน: Raoul Gustaf Wallenberg; 4 สิงหาคม ค.ศ. 1912 – สาบสูญ 17 มกราคม ค.ศ. 1945) เป็นสถาปนิก นักธุรกิจ นักการทูตและนักมนุษยธรรมชาวสวีเดน เขาช่วยเหลือชาวยิวนับพันคนจากฮอโลคอสต์โดยนาซีเยอรมันและฟาสซิสต์ฮังการีในฮังการีที่ถูกเยอรมนียึดครองช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง วัลเลนแบร์ยซึ่งเป็นผู้แทนพิเศษของสวีเดนประจำบูดาเปสต์ระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม ค.ศ. 1944 ได้ออกหนังสือเดินทางและให้ที่พักพิงแก่ชาวยิวในอาคารที่กำหนดเป็นดินแดนสวีเดน
วัลเลนแบร์ยหายสาบสูญหลังถูกสเมิร์ชคุมตัวด้วยข้อหาจารกรรม ระหว่างกองทัพแดงล้อมบูดาเปสต์เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1945 ภายหลังมีรายงานว่าเขาเสียชีวิตในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1947 ขณะจองจำอยู่ที่อาคารลุปยันกาซึ่งเป็นกองบัญชาการเคจีบีในมอสโก แรงจูงใจในการจับกุมและคุมขังวัลเลนแบร์ย รวมถึงการเสียชีวิตและสายสัมพันธ์ของเขากับสำนักบริการด้านยุทธศาสตร์ของสหรัฐยังคงเป็นปริศนาและมีการคาดการณ์อย่างต่อเนื่อง
หลายทศวรรษหลังสันนิษฐานว่าเสียชีวิต วัลเลนแบร์ยได้รับรางวัลจากความสำเร็จในการช่วยชีวิตชาวยิว ในปี ค.ศ. 1981 ทอม แลนโทส สมาชิกรัฐสภาสหรัฐผู้เป็นหนึ่งในชาวยิวที่วัลเลนแบร์ยช่วยเหลือสนับสนุนให้วัลเลนแบร์ยได้รับสภาพพลเมืองกิตติมศักดิ์ของสหรัฐ ส่งผลให้เขากลายเป็นบุคคลที่สองที่ได้รับเกียรตินี้ วัลเลนแบร์ยยังได้รับสภาพพลเมืองกิตติมศักดิ์ของแคนาดา ฮังการี ออสเตรเลีย สหราชอาณาจักรและอิสราเอล นอกจากนี้อิสราเอลยังมอบรางวัล Righteous Among the Nations เพื่อยกย่องวัลเลนแบร์ยที่เสี่ยงชีวิตช่วยเหลือชาวยิวจากฮอโลคอสต์ ในปี ค.ศ. 1981 มีการตั้งคณะกรรมการราอุล วัลเลนแบร์ยแห่งสหรัฐเพื่อ "ธำรงอุดมคติทางมนุษยธรรมนิยมและความหาญกล้าโดยไม่ใช้ความรุนแรงของราอุล วัลเลนแบร์ย" ซึ่งคณะกรรมการนี้จะมอบรางวัลราอุล วัลเลนแบร์ยทุกปี ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 วัลเลนแบร์ยได้รับเหรียญทองรัฐสภาจากรัฐสภาสหรัฐเพื่อ "รับรองความสำเร็จและการกระทำอันกล้าหาญของเขาระหว่างฮอโลคอสต์"
แม้จะมีการอ้างว่าวัลเลนแบร์ยช่วยชีวิตชาวยิวมากถึง 100,000 คน แต่นักประวัติศาสตร์เห็นว่าเป็นการกล่าวเกินจริง และตัวเลขแท้จริงมีจำนวนน้อยกว่านั้น ปัจจุบันมีอนุสรณ์และชื่อถนนที่ระลึกถึงวัลเลนแบร์ยหลายแห่งทั่วโลก
ยูฮันเนิส รีดแบร์ย

| ยูฮันเนิส รีดแบร์ย |
| --- | --- |

เกิด: 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1854(1854-11-08) ฮัล์มสตา ประเทศสวีเดน
เสียชีวิต: 28 ธันวาคม ค.ศ. 1919(1919-12-28) (65 ปี) ลุนด์
สัญชาติ: สวีเดน
มีชื่อเสียงจาก: ค่าคงตัวรีดแบร์ย
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยลุนด์
 
ยูฮันเนิส รีดแบร์ย (สวีเดน: Johannes Rydberg; 8 พฤศจิกายน 1854 – 28 ธันวาคม 1919) เป็นนักฟิสิกส์ชาวสวีเดน เป็นรู้จักกันจากชื่อค่าคงตัวรีดแบร์ยสำหรับสเปกโทรสโกปี
ชีวประวัติ

รีดแบร์ยเกิดที่ฮัล์มสตา ประเทศสวีเดน เรียนคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลุนด์ เขากลายเป็น อาจารย์สอนวิชาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลุนด์ จากนั้นเป็นอาจารย์สอนวิชาฟิสิกส์ ใน ปี 1882 ได้เป็นศาสตราจารย์ ในปี 1901 และเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยลุนด์จนถึงปี 1919 เนื่องจากอาการป่วยตั้งแต่ปี 1914 ทำให้เขาไม่สามารถดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ต่อไป มันเนอ ซีกบอน เป็นลูกศิษย์ของเขา ในปี 1919 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกต่างชาติของราชสมาคมของลอนดอน
ผลงาน

ผลงานที่สำคัญของรีดแบร์ยใน ปี 1890 คือการแสดงให้เห็นว่า ความยาวคลื่นของสเปกตรัมของอะตอมที่ถูกกระตุ้นสามารถแสดงในรูปของการคำนวณจากจำนวนเต็มได้
โดยที่ค่าสัมประสิทธิ์ R คือ ค่าคงตัวรีดแบร์ย λ คือความยาวคลื่นของแสง (สเปกตรัมของเส้น) และ n และ m เป็นจำนวนเต็มตั้งแต่ 1 ขึ้นไป
ลาห์ตี

ศูนย์กลางของเมืองลาห์ตี
ลาห์ตี (ฟินแลนด์: Lahti; สวีเดน: Lahtis) เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศฟินแลนด์ ลาห์ตีมีความหมายว่า อ่าว เมืองนี้ได้รับกล่าวถึงในเอกสารครั้งแรกในปี ค.ศ. 1445
ลัปเปนรันตา

| ลัปเปนรันตา Villmanstrand |
| --- | --- |
นคร
Lappeenrannan kaupunki Villmanstrands stad
ท่าเรือลัปเปนรันตา
   ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งของลัปเปนรันตาในฟินแลนด์
ประเทศ: ฟินแลนด์
ภูมิภาค:  South Karelia
อนุภูมิภาค: Lappeenranta sub-region
Charter: 1649
การปกครอง
 • City manager: Kimmo Jarva
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
Urbanisation: 90.4%
Unemployment rate: 14.7%
Climate: Dfc
เว็บไซต์: www.lappeenranta.fi
ลัปเปนรันตา (ฟินแลนด์: Lappeenranta; สวีเดน: Villmanstrand) เป็นนครและเทศบาลตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลสาบไซมา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฟินแลนด์ อยู่ห่างจากชายแดนรัสเซียราว 30 กม. เมืองมีประชากร 73,000 คน (31 สิงหาคม 2018) ลัปเปนรันตาเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 13 ของฟินแลนด์ ลัปเปนรันตาเป็นที่รู้จักจากมหาวิทยาลัยนานาชาติอย่างมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีลัปเปนรันตาและมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์ไซมา ที่ทั้งสองที่รวมกันมีนักศึกษาราว 13,000 คน จาก 68 ประเทศ ลัปเปนรันตาเป็นศูนย์กลางการค้าของฟินแลนด์ทางทิศใต้-ตะวันออก และเป็นจุดนัดพบของอียูและรัสเซีย มีระยะห่าง 215 กม. จากทั้งเฮลซิงกิและเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ลัปเปนรันตาเป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของฟินแลนด์ รองจากเฮลซิงกิ
ลือเตอฟิสก์

ลือเตอฟิสก์พร้อมรับประทาน
ลือเตอฟิสก์ (นอร์เวย์: lutefisk), ลืตฟิสก์ (สวีเดน: lutfisk) หรือ ลิเปแอกาลา (ฟินแลนด์: lipeäkala) เป็นอาหารที่ผ่านกระบวนการถนอมชนิดหนึ่ง ทำจากปลาประเภทปลาเนื้อขาวหรือไวต์ฟิชตากแห้ง (โดยทั่วไปใช้ปลาค็อด แต่ยังใช้ปลาลิงและปลาเบอร์บัตด้วย) แช่น้ำเย็นจัด แช่น้ำด่างเข้มข้น จากนั้นนำไปล้างแล้วแช่น้ำเย็นจัดอีกครั้งก่อนนำไปปรุงรับประทาน เนื้อปลาที่ผ่านกรรมวิธีเหล่านี้จะมีลักษณะคล้ายวุ้น
ลือเตอฟิสก์ถูกเตรียมเพื่อเป็นอาหารจานปลาของหลายประเทศในกลุ่มนอร์ดิก ตามธรรมเนียมเดิมถือเป็นส่วนหนึ่งของงานเลี้ยงฉลองคริสต์มาส ยือเลอบูร์ (julebord) ในนอร์เวย์ และ ยืลบูด (julbord) ในสวีเดน รวมทั้งงานเลี้ยงฉลอง โยว์ลูเปอวแต (joulupöytä) ที่คล้ายกันของฟินแลนด์ นอกจากนี้ยังรับประทานกันในหมู่ผู้สืบเชื้อสายมาจากชาวสแกนดิเนเวียในบางพื้นที่ของสหรัฐ
ลี แบ็กซ์เตอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลี สจ็วต แบ็กซ์เตอร์
วันเกิด:   (1976-06-17) 17 มิถุนายน ค.ศ. 1976 (48 ปี)
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 1 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เอไอเค (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
สโมสรเยาวชน
ค.ศ. 1990–1992:  แบล็กเบิร์นโรเวอส์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 1992 |  บีเคอัสตริโอ |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 1992–1993 |  ซานเฟรซ ฮิโระชิมะ |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 1995–1997 |  วิสเซล โคเบะ |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 1997 |  เรนเจอส์ |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 1998–2000 |  เอไอเค |  8 |  (0) |
| ค.ศ. 2001?–2003 |  มัลโมเอฟเอฟ |  17 |  (0) |
| ค.ศ. 2003–2004? |  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด |  1 |  (0) |
| ค.ศ. 2004?– |  ไอเอฟเคโกเตบอร์ก |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 2004 |  โบเดนบีเค |  17 |  (0) |
| ค.ศ. 2006–2007 |  แลนด์สครอนาโบไอเอส |  41 |  (0) |
| ค.ศ. 2008–2012 |  เอไอเค |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ลี แบ็กซ์เตอร์ (สวีเดน: Lee Baxter; 17 มิถุนายน ค.ศ. 1976  — ) เป็นผู้รักษาประตูฟุตบอลผู้ซึ่งเล่นให้แก่สโมสรในประเทศอังกฤษและสวีเดน
เขาย้ายจากมัลโมเอฟเอฟมายังสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ด ใน ค.ศ. 2003 เพื่อคุ้มกันวิกฤติในการรักษาประตู เขาเล่นในการแข่งขันฟุตบอลลีก เดอะเบลด โดยได้พบกับสโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2003 แม้ว่าเขาจะถือว่ามีข้อบกพร่องอยู่บ้างในสองประตูก็ตาม
เขาเล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในหนึ่งลีกเท่านั้น ก่อนย้ายกลับไปยังประเทศสวีเดนเพื่อร่วมทีมไอเอฟเคโกเตบอร์ก และใน ค.ศ. 2007 เขาได้ลงนามเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ทีมเอไอเค
ชาตรี คงสุวรรณ

| โอม ชาตรี คงสุวรรณ |
| --- | --- |
Ohm On Stage
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ชาตรี คงสุวรรณ
รู้จักในชื่อ: โอม
เกิด: 17 มีนาคม พ.ศ. 2505 (62 ปี)
แนวเพลง: Rock,Pop,Blues
อาชีพ: ศิลปิน นักดนตรี นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์
เครื่องดนตรี: กีตาร์, แบนโจ, แซกโซโฟน, คีย์บอร์ด, เบส, กลอง, เมาท์ออร์แกน
ช่วงปี: 2521-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: RPG   Mister Music   สหภาพดนตรี (2554 - ปัจจุบัน)
อดีตสมาชิก: ดิ อินโนเซ็นท์ , วงโรแมนติก

เว็บไซต์: http://www.ohmchatree.com/
ชาตรี คงสุวรรณ (ชื่อเล่น ; โอม 17 มีนาคม พ.ศ. 2505)  เป็น นักดนตรี นักแต่งเพลง ผู้ผลิตเพลง และ ศิลปิน อดีตสมาชิกวง ดิ อินโนเซ้นท์ และยังเป็นผู้บริหารบริษัท มิสเตอร์มิวสิค (Mister Music) และ เป็นผู้บริหารของ สหภาพดนตรี กิจการที่ตนเองมีส่วนเป็นเจ้าของ ทำธุรกิจเกี่ยวกับเพลงและลิขสิทธิเพลง
ประวัติ

โอม ชาตรี มีพื้นเพ เป็นชาวอำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี โดยกำเนิด เป็นบุตรคนที่ 2 ในบรรดาพี่น้อง 3 คน คุณพ่อเป็นข้าราชการมหาดไทย มีตำแหน่งสุดท้ายเป็นนายอำเภอ แต่คุณพ่อได้เสียชีวิตตั้งแต่เขายังเยาว์วัย จึงได้รับการเลี้ยงดูจากคุณแม่ตั้งแต่เด็กเรื่อยมา ได้รับการศึกษาขั้นต้น ถึงมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนดรุณาราชบุรี และศึกษาต่อสายอาชีวศึกษาในวิทยาลัยเทคนิคราชบุรี แผนกช่างไฟฟ้า จนจบเส้นทางการศึกษาในสถาบันการศึกษาที่นี่ ด้วยความที่ตนเองเป็นคนที่ รักและสนใจดนตรีมาตลอด มีทั้งพรสวรรค์และพรแสวงในการเรียนรู้และฝึกฝน เขาจึงเลือกที่เข้ามาสู่สายอาชิพดนตรีในทันทีที่สำเร็จการศึกษา โดยไม่ได้ใช้วิชาการที่เรียนมาเป็นวิชาชีพ
ประวัติ > เริ่มชีวิตนักดนตรี

ในวัยเยาว์ ระหว่างที่เรียนอยู่ในโรงเรียนดรุณาราชบุรี โอม ชาตรี ได้เริ่มฝึกหัดเครื่องดนตรีชิ้นแรก เป็นเครื่องเป่า Saxophone เพื่อที่จะเป็นนักดนตรีวงโยธวาทิตของโรงเรียน หลังจากนั้น ก็ขวนขวายที่จะศึกษาเรียนรู้ทางด้านดนตรีต่อไป โดยเครื่องดนตรีที่ฝึกหัดต่อมาคือ กีตาร์ ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นมากในช่วงครึ่งศตวรรษมานี้
ในปี 2521 โอม ชาตรีได้รับการชักชวนจากเพื่อน ให้เข้าไปร่วม วงโรแมนติค (Romantics) และเป็นที่มาของการแต่งเพลง มนต์ไทรโยค ทั้งเนื้อร้องและทำนองขึ้นเป็นครั้งแรก และเป็นผลงานกับกับวงโรแมนติค วงนี้เป็นที่รู้จักในเพลง บ้านสีเทา
หลังจากนั้น ปี 2524 ก็ร่วมเป็นสมาชิกวง Four Singles ซึ่งเป็นวงของรุ่นพี่ภายในจังหวัดซึ่งวงนี้ยังทำหน้าที่รับงานภายในจังหวัดต่าง ๆ
เส้นทางดนตรี > สมาชิกดิ อินโนเซ็นท์

ปี พ.ศ 2525 ได้รับการชักชวนจากวงดิ อินโนเซ้นท์ โดยทางวงมีแนวทางที่จะเปลี่ยนสไตล์วง จากโฟล์คซอง มาเป็นวงดนตรีสตริง  โอม ชาตรี ตกลงรับการชักชวน  มาร่วมงานกันในฐานะ มือกีตาร์ และทำหน้าที่แต่งเพลงให้กับวง หลังจากตัดสินใจร่วมงาน เขาจึงต้องย้ายมายังกรุงเทพหลังจากนั้นเป็นต้นมาเขามีหน้าที่แต่งเพลงให้กับวงดิ อินโนเซ็นท์ เป็นต้นมา
เส้นทางดนตรี > ร่วมงานกับวงพลอย

ในขณะที่เข้ามาใช้ชีวิตในเมืองกรุง นอกเหนือจากการทำงานเพลง และออกทัวร์คอนเสิร์ตร่วมกับวง ดิ อินโนเซ็นท์แล้ว บางโอกาส วงก็ต้องมีงานเล่นประจำตามคลับ บาร์ กลางคืน และแม้กระทั่งช่วงพักการออกอัลบั้ม เขาได้รับการชักชวนให้เป็นนักดนตรีสนับสนุนให้แก่ ดนุพล แก้วกาญจน์  จนเมื่อ แจ้ ฟอร์มวงดนตรีขึ้นมาเพื่อร่วมทัวร์ทั่วประเทศ กับเขาอย่างจริงจังใช้ชื่อว่า วงพลอย ก็มีชื่อชาตรี คงสุวรรณ อยู่ด้วย เขาทำงานเป็นทั้งนักดนตรี กีตาร์สนับสนุนและนักแต่งเพลงให้งานเพลงของพี่แจ้อยู่ประมาณ 2 ปี จนประมาณปี 2531 ด้วยงานที่ล้นมือ ทำให้เขาถึงจุดที่ต้องเลือกที่จะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการทำงานมากกว่าการขึ้นไปยืนอยู่บนเวที ในฐานะศิลปินกลุ่มอีกต่อไป
เส้นทางดนตรี > โปรดิวเซอร์

โอม ชาตรี ได้รับการชักชวนจากเต๋อ เรวัติ ทำให้เกิดคอนเสิร์ตครั้งสำคัญของเต๋อ เรวัติ (คลิ้กเพื่อดูเนื้อหาคอนเสิร์ต) บันทึกการแสดงสดปึ้กกกก...เต๋อ
หลังจากได้ร่วมงานกับเต๋อ เรวัติ เขาได้ตัดสินใจเข้ามาร่วมงานกันในทีมงานเต๋อ เรวัติ โดยมีบุคลากรนักแต่งเพลงที่มีฝีมือมากมาย เช่น เรวัต พุทธินันทน์, อัสนี โชติกุล, จาตุรนต์ เอมซ์บุตร, ไพทูรย์ วาทยะกร, กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา, เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์, นิติพงษ์ ห่อนาค ฯลฯ ภายใต้สังกัด แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ โดยเริ่มทำงานในฐานะนักกีตาร์ โดยโอมยังได้มีโอกาสแต่งเพลงให้กับศิลปินจำนวนมาก
ปี 2533 งานชิ้นแรกในฐานะโปรดิวเซอร์ของโอม ชาตรีออกเผยแผร่เป็นอัลบั้มของ คริสติน่า อากีลาร์ ชื่ออัลบั้ม “นินจา” โดยมีความประสบความสำเร็จอย่างมาก  จนทำให้โอมได้โอกาสทำงานในฐานะโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินมากมาย เช่น Ynot7, อินคา, อำพล ลำพูน, ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล หรือแม้แต่การรวมตัวกันเฉพาะกิจของ แอม-ดา (เสาวลักษณ์ ลีละบุตร-ศักดา พัทธสีมา)
เส้นทางดนตรี > บริหารค่ายเพลง

ภายหลังจากเต๋อ เรวัติ เสียชีวิตลง เมื่อพ.ศ. 2539 ทำให้เกิดสภาวะขาดแคลนผู้นำ ทำให้ โอม ชาตรี คิดที่จะขยับขยายการทำงาน มาเป็นผู้บริหารค่ายเพลงอย่างเต็มตัว ประกอบกับการปรับปรุงโครงสร้างภายในของแกรมมี่ ที่แตกเป็นบริษัทย่อยต่าง ๆ มากมาย เพื่อเติบโตตามความสามารถและความถนัดของบุคลากรหลักที่เคยมีอยู่
หลังจากงาน คอนเสิร์ต จากเพื่อน พี่ และ น้อง แด่ เรวัติ พุทธินันทน์ (Tribute to Rewat Buddhinan Concert) ที่เขารับหน้าที่ Music Director อันเป็นหน้าที่ที่เขาภูมิใจเป็นอย่างยิ่งที่มีโอกาสทำงานให้พี่ชายที่เขารักและเคารพจบลง จึงได้เกิดค่ายย่อยภายใต้ชื่อ RPG Records ขึ้นในปี 2541 โดยมี โอม ชาตรี เป็นผู้บริหาร RPG ย่อมาจาก Rewat’s Producer Group ซึ่งในความหมายก็คือการรวมตัวกันทำงานของ ทีม Producer ที่เคยร่วมทำงานกับพี่เต๋อมาก่อน เป็นการตั้งชื่อเพื่อระลึกถึงและเป็นกำลังใจในทำงาน ซึ่งในยุคเริ่ม RPG มีบุคลากรที่ทำงานเพลงหลัก ได้แก่ สมชัย ขำเลิศกุล, ชุมพล สุปัญโญ, อภิไชย เย็นพูนสุข, โสฬส ปุณกะบุตร, พงษ์พรหม สนิทวงศ์ฯ, รุ่งโรจน์ ผลหว้า, ธานัท ธัญญหาญ, วรวิทย์ พิกุลทอง เป็นต้น
แม้ว่าจะทำงานในฐานะผู้บริหารค่ายเพลง แต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากการผลิตงานดนตรีได้ เพียงแต่ขยับไปทำหน้าที่ Executive Producer ซึ่งมีหน้าที่กำหนดแนวทางของดนตรีและ เพลงแต่ละเพลงที่ผลิตออกมา โดยให้ Producer เป็นผู้รับไปดำเนินการต่อจนสำเร็จ ศิลปินที่อยู่ในสังกัด RPG เริ่มด้วยการเปิดตัวศิลปิน Rock Dance มิสเตอร์ทีมที่มีเพลงดังเป็นที่นิยมมากมายในอัลบั้ม และตามมาด้วยศิลปินต่าง ๆ อีกหลายคน เช่น Double U, Peter Corp Dyrendal, คริสติน่า อากีล่าร์, ธีรภัทร์ สัจจกุล, วายน็อตเซเว่น, ศักดา พัทธสีมา, สุนิตา ลีติกุล, กัลยกร นาคสมภพ, ปาล์มมี่ และ วงเพียว ซึ่งศิลปินแต่ละคน มีทั้งประสบความสำเร็จอย่างมาก และน้อย คละกันไป ท่ามกลางตลาดเพลงที่เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงไปตามเทคโนโลยี่ ตลาดไฟล์เพลง MP3 ที่เติบโต มากกว่างาน CD ต้นแบบ รวมถึงการมาของ CD Writer และ เครื่องเล่น MP3 ที่ทำไห้ไม่ต้องพึ่งพาคอมพิวเตอร์ก็สามารถฟังไฟล์เพลงได้ ทำให้งานเพลงในรูปแบบของ MP3 ยิ่งเติบโตแบบยั้งไม่อยู่ ในขณะที่อัลบั้มที่เป็นงานเพลงที่วางขายอยู่กลับได้รับความสนใจจากผู้บริโภคไม่มาก และตั้งแต่ ปี 2542 เป็นต้นมา การที่จะทำให้งานเพลงของศิลปินใดผลิตออกมาด้วยความสำเร็จ เป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญกว่าเก่าหลายเท่านัก
เส้นทางดนตรี > การเปลี่ยนแปลง

การทำงานแน้นคุณภาพงานทางด้านดนตรีของเขา ยังคงเป็นบุคลิกติดตัวตลอดมาไม่ว่าเขาจะทำงานที่ใด  จึงเป็นที่รู้กันดีว่า งานใดที่ออกมาจากค่ายเพลงของเขา จะเป็นงานที่เน้นเนื้อหาความเข้มข้นของดนตรีมากกว่าสิ่งอื่นใด และมีแนวทางของตนเองที่ชัดเจนมาตลอด แม้ว่าบางครั้ง การทำงานจะขัดกับแนวทางการตลาดบ้างก็ตาม แต่การทำงานท่ามกลางความแตกต่างทางความคิด และความเปลี่ยนแปลงของวงการรอบด้านที่มาอย่างรวดเร็ว เป็นสาเหตุให้เกิดความอิ่มตัวมาถึงเร็วกว่าที่คิด การสร้างสรรค์งานเริ่มมีอุปสรรค เขาจึงหาทางขยับขยายเพื่อ ปลดปล่อยตัวเองอีกครั้ง เพื่อมาทำงานในค่ายเพลงใหม่ ภายใต้ชี่อ คราฟท์แมน เรคคอร์ดส์ (Craftsman Records) ซึ่งเป็นค่ายเพลงอิสระที่ตั้งขึ้นมากับเพื่อน ๆ Producer ที่เคยทำงานด้วยกัน แต่อยู่นอกชายคาต้นสังกัดเดิม ตั้งแต่ปีกลางปี 2547 ศิลปินในสังกัดส่วนใหญ่จะผลิตงานเอง ทั้งที่เคยร่วมงานกันมาก่อน และ เข้ามาใหม่ เช่น GR9, 2Peace, Big & The Superband, 4Gotten, Jugg Big และ Jida งานของศิลปินเหล่านี้ ได้รับการตอบรับว่า เป็นงานที่มีคุณภาพ แต่ด้วยความเป็นค่าย Indy การขาดแคลนหลาย ๆ สิ่งที่เคยมีอยู่ในองค์กรใหญ่ ๆ ทำให้งานเพลงไม่ได้รับการเผยแพร่เท่าที่ควร แม้ว่าในภายหลังศิลปินในสังกัดเกือบทุกราย จะได้รับรางวัลในการทำงาน เป็นกำลังใจในผลงานด้านต่าง ๆ จากสถาบันต่าง ๆ หลายรางวัลก็ตาม แต่ก็ไม่มีผลกระทบต่อการตลาดในทางที่ดีนัก โดยเฉพาะในครั้งนี้เขาทำงานบริหารอยู่ท่ามกลางกระแสความเปลี่ยนแปลงของตลาดเพลงของโลกที่รุนแรงยิ่ง ไม่ว่าจะเป็น
การยอมรับไฟล์เพลงที่ครั้งหนึ่งเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายอย่าง MP3มาเป็นเรื่องถูกกฎหมายของผู้ฟัง
การเกิดใหม่ของแหล่งเผยแพร่ของสื่อเพลงชนิดใหม่เช่น สื่อ Digital หรือแม้กระทั่ง
การเปลี่ยนแปลง จากการทำดนตรีเป็นอัลบั้มออกจำหน่ายมาเป็นตัดเพียงเพลงบางเพลงออกจำหน่ายในรูปแบบ Digital ผ่านไปสู่ผู้ฟังจากสื่อโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ต
สิ่งเหล่านี้ คือการเปลี่ยนแปลงของตลาดเพลงทั่วโลกที่เกิดขึ้นรวดเร็วและรุนแรง ทำให้ผู้ที่อยู่ในวงการดนตรีทั้งหมด ต้องหาทางปรับตัว ปรับปรุงวิธีการทำงาน จนกระทั่งเปลี่ยนวิธีคิดใหม่ เพื่อหาโอกาสหยิบยื่นงานของตนเองต่อผู้ฟัง แต่สำหรับโอม ชาตรี เขาเลือกที่จะเปลี่ยนวิธีการทำงานใหม่ แต่รักษาคุณภาพงานเดิมไว้ ออกมายืนหน้าเวที หยุดทำงานเบื้องหลัง และ ออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว ในฐานะนักดนตรี นักร้อง ทำงานของตนเอง ในนามของตนเองเป็นครั้งแรก ในเวลาเกือบ 30 ปี ของชีวิตคนดนตรี