stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น
ผลงาน > พิธีกร

| ปี | ชื่อเรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2558 | สน. Hollywood | จีเอ็มเอ็ม 25 | พิธีกรร่วม |
| พ.ศ. 2559 | คอหนังข้างถนน | จีเอ็มเอ็ม 25 | พิธีกรร่วม |
| พ.ศ. 2563 | Dress My Love ชุดนี้พี่จัดให้ | ช่อง 3 เอชดี | พิธีกรร่วม |
| พ.ศ. 2563 | ขุ่นแม่แชร์โล Season 1 | YouTube & Facebook Fanpage:ขุ่นแม่แชร์โล | พิธีกรร่วม |
| พ.ศ. 2563 |   | YouTube:รัศมีแข วิถีคิงคอง | พิธีกรร่วม |
| พ.ศ. 2565 | ตกมันส์บันเทิง | ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี | พิธีกรร่วม |
วิเชียร ปิ่นเกษร

วิเชียร ปิ่นเกษร (พ.ศ. 2504 — ) เป็นคนไทยคนที่สอง ที่เดินทางรอบโลกด้วยจักรยาน ต่อจากปรีชา พิมพ์พันธ์
วิเชียร เป็นนักกีฬาพิการ มีแขนเพียงข้างเดียว มีฉายาว่า "กระบี่มือเดียว"  เริ่มเดินทางจากกรุงเทพเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2543 ใช้ชื่อโครงการว่า "ขี่จักรยาน มือเดียว ข้ามโลก เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลมหาราช"  ปั่นจักรยานผ่าน 72 ประเทศทั่วโลก  เดินทางกลับถึงประเทศไทยเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ทางด่านตรวจคนเข้าเมือง อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา และกลับถึงกรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
วิเชียร ปิ่นเกษร ยังเป็นนักกีฬาไตรกีฬา ว่ายน้ำ และนักวิ่งทีมชาติไทย ไปแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 เขาประสบอุบัติเหตุจากรถมอเตอร์ไซค์ขณะปั่นจักรยานจนได้รับบาดเจ็บ
ศึกษานารี

สำหรับโรงเรียนในกรุงเทพมหานคร ดูที่ โรงเรียนศึกษานารี
| "ศึกษานารี"> เพลงโดยลาบานูน.จากอัลบั้มN.E.W.S. |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2557
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2557 ที่ แกรนด์สตูดิโอส์
แนวเพลง: พังค์ร็อก, อัลเทอร์เนทีฟ ร็อก
ความยาว: 5:29 (มิวสิกวีดีโอ) 4:05 (ซิงเกิล)
ค่ายเพลง: จีนี่เรคคอร์ดส (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: เหนือวงศ์ ต่ายประยูร
โปรดิวเซอร์: พงศศรัณย์ พุ่มทิพย์

มิวสิกวิดีโอ
"ศึกษานารี" ที่ยูทูบ
 
"ศึกษานารี" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีลาบานูน กับค่ายจีนี่เรคคอร์ดสในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เขียนเนื้อร้องโดย เหนือวงศ์ ต่ายประยูร แต่งทำนองโดย เมธี อรุณ และเรียบเรียงโดย ลาบานูน โดยความหมายของเพลงนั้นได้อธิบายถึงเพลง ศึกษานารี ว่า ใจนารี ยากแท้ หยั่งถึง ซึ่งตรงความหมายที่สุดและคงจะตรงกับชีวิตจริงของใครหลายๆคน ว่าการจะเข้าใจผู้หญิงนั้น เป็นเรื่องยากเย็นเหลือเกิน มิวสิกวิดีโอนี้เผยแพร่เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2557 โดยมี วิเชียร ฤกษ์ไพศาล ผู้บริหารของค่ายจีนี่เรคคอร์ดส มาร่วมแสดงด้วย
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

เมธี อรุณ – ร้องนำ กีตาร์ และแต่งทำนอง
อนันต์ สะมัน – เบส
ณัฐนนท์ ทองอ่อน – กลอง
เหนือวงศ์ ต่ายประยูร – เขียนเนื้อร้อง
พงศศรัณย์ พุ่มทิพย์ – Produced
ขจรเดช พรมรักษา และ Mango Team – Lyrics Directors
วรวรรธน์ วิวรรธน์วณิชย์, อัครพงศ์ ศรีเกื้อกูล – Sound Engineer
เสาวณีย์ ป้อมถาวร, พชร รัตนอรุณ, วสวัตติ์ หาญลำยวง – Assistant Engineer
ประมวล ล้อเจริญ – Drum Technician
พูนศักดิ์ จตุระบุล, ขจรเดช พรมรักษา – Executive Producer
การตอบรับ

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ไดอารี ชาร์ต: 1
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 5
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 15
วิลาสินี ขำศรีบุศ

วิลาสินี ขำศรีบุศ (อังกฤษ: Wilasinee Khamsribusa; ชื่อเล่น: ปั๊บ) เกิดวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2539 นักเทควันโดหญิงทีมชาติไทย เจ้าของเหรียญทองจากการแข่งขัน "เทควันโดไทยแลนด์โอเพ่น 2014" หรือ G1 รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง เหรียญทองจากการแข่งขันเทควันโดกีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน รายการ "17th Asean University Games 2014" รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่ประเทศอินโดนีเซีย และเหรียญเงินจากการแข่งขันเทควันโดกีฬามหาวิทยาลัยโลก รายการ "2015 Summer Universiade" รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่ประเทศเกาหลีใต้
ประวัติ

วิลาสินีสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนราชวินิตบางเขน ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เคยมีผลงานการแข่งขันเทควันโดในระดับประเทศ เช่น เหรียญเงินจากการแข่งขัน รายการ "GH BANK" เทควันโด ยุวชน - เยาวชน ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2556 รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง เหรียญทองจากการแข่งขันเทควันโด รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง "กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 30" หรือ "ศรีสะเกษเกมส์" เหรียญเงินจากการแข่งขันเทควันโด รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง "กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42" หรือ "สุพรรณบุรีเกมส์" และเหรียญทองจากการแข่งขัน รายการ "GH BANK" เทควันโดชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2558 รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง
นักกีฬาเทควันโดรุ่นประชาชน > พ.ศ. 2557

ในปี 2557 เป็นตัวแทนนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "โคเรีย โอเพ่น 2014" ที่ประเทศเกาหลีใต้ คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 18 คน แบ่งเป็นรุ่นเยาวชน จำนวน 7 คน ประกอบด้วย รัชนีกร สูนประหัต นภาพร จรณวัต อรวรา ปัดชัยยัง อิศรินทร์ ทวีปถาวรวงศ์ วรัญชัย จังศิริพรปกรณ์ สิรวิชญ์ ปิยะจินดา ธนโชติ แหม่มเพชร แบ่งเป็นรุ่นประชาชน จำนวน 11 คน ประกอบด้วย ธนาภา แซ่เล้า รังสิญา นิสัยสม รุ่งรวี ขุระสะ คาสซานดร้า ฮาลเลอร์ รามณรงค์ เสวกวิหารี เป็นเอก การะเกตุ ณัฐวีร์ กล่อมพงษ์ อัครินทร์ กิจวิจารณ์ ติณณภพ ผดุงธรรม เชษฐรพี ต่างใจ พีระเทพ ศิลาอ่อน
วิลาสินีเข้าร่วมการแข่งขัน "เทควันโดไทยแลนด์โอเพ่น 2014" หรือ G1 รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง รอบชิงชนะเลิศเป็นฝ่ายชนะคะแนนวอง เชียว เป่ย นักกีฬาจากไต้หวัน 8-4 คว้าเหรียญทองให้กับเทควันโดทีมชาติไทย เมื่อวันที่ 5 พ.ย. 2557 และเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดกีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน รายการ "17th Asean University Games 2014" รอบชิงชนะเลิศ เป็นฝ่ายชนะคะแนนนักกีฬาจากฟิลิปปินส์ 16-3 คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่เมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย
นักกีฬาเทควันโดรุ่นประชาชน > พ.ศ. 2558

ในปี 2558 วิลาสินีเป็นหนึ่งในนักกีฬาเทควันโดที่มีรายชื่อเข้าร่วมการแข่งขัน "ซีเกมส์ ครั้งที่ 28" รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่ประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเป็นการเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ครั้งแรก โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 5 คน ประกอบด้วย ชนาธิป ซ้อนขำ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง พรรณนภา หาญสุจินต์ รุ่นไม่เกิน 53 กก.หญิง ณัฐวีร์ กล่อมพงษ์ รุ่นไม่เกิน 58 กก.ชาย อัครินทร์ กิจวิจารณ์ รุ่นไม่เกิน 63 กก.ชาย พีระเทพ ศิลาอ่อน รุ่นไม่เกิน 74 กก.ชาย ผลการแข่งขันในรอบก่อนรองชนะเลิศ เป็นฝ่ายชนะคะแนนนักกีฬาจากอินโดนีเซีย 7-2 รอบรองชนะเลิศ พ่ายคะแนนนักกีฬาจากเวียดนาม 5-4 ในยกซัดเดนเดธ คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง
เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "2015 Summer Universiade" หรือ กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2015 ที่เมืองควังจู ประเทศเกาหลีใต้ รอบ 32 คน ชนะคะแนนนักกีฬาจากจีน 11-0 รอบ 16 คน ชนะคะแนนนักกีฬาจากตุรกี 3-2 รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากสหรัฐอเมริกา 8-0 รอบรองชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากไซปรัส 7-6 รอบชิงชนะเลิศ พ่ายคะแนนนักกีฬาจากไต้หวัน 1-0 ในยกซัดเดนเดธ คว้าเหรียญเงิน รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง และเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "โคเรีย โอเพ่น 2015" รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่เมืองชุนชอน ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นการแข่งขันเพื่อเก็บสะสมคะแนนในการจัดอันดับโลก หรือ G2
นักกีฬาเทควันโดรุ่นประชาชน > พ.ศ. 2559

ในปี 2559 วิลาสินีเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "โคเรีย โอเพ่น 2016" ที่ประเทศเกาหลีใต้ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 8 คน ประกอบด้วย รัชนีกร สูนประหัต วิภาวรรณ ศิริพรเพิ่มศักดิ์ นภาพร จรณวัต เบญจรัตน์ อย่างตระกูล ฐิติทัต สุขสวัสดิ์ ณ อยุธยา รามณรงค์ เสวกวิหารี วรัญชัย จังศิริพรปกรณ์ ณัฐวีร์ กล่อมพงษ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิลาสินี ขำศรีบุศ ที่เฟซบุ๊ก
ศุภะ สุขะ ไจนะ

| --- | --- |
शुभ सुख चैन

เพลงชาติของรัฐบาลชั่วคราวแห่งอินเดียอิสระ
เนื้อร้อง: ร.อ.อะบิด อะลี, มุมตัซ ฮุสเซ็น, ค.ศ. 1943
ทำนอง: ร.อ.ราม สิงห์ ฐากูร
รับไปใช้: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941
เลิกใช้: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1945
"ศุภะ สุขะ ไจนะ" (ฮินดี: शुभ सुख चैन) เป็นชื่อเพลงชาติ (อูรดู: قومی ترانہ, Qaumī Tarānah) ของรัฐบาลชั่วคราวแห่งอินเดียอิสระ (Arzi Hukumat-e-Azad Hind เรียกโดยย่อ Azad Hind) เพลงนี้มีพื้นฐานมาจากบทกวี ชนะ คณะ มนะ ซึ่งเป็นบทกวีภาษาเบงกอลดัดแปลงเป็นภาษาสันสกฤต ผลงานของรพินทรนาถ ฐากูร  หลังจากย้ายการเคลื่อนไหวจากเยอรมนีมาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปี ค.ศ. 1943 สุภาษ จันทระ โพส โดยความช่วยเหลือของมุมตัซ ฮุสเซ็น (Mumtaz Hussain) นักเขียนประจำสถานีวิทยุอินเดียอิสระ และพันเอกอะบิด ฮะซัน ซัฟฟรานี (Abid Hassan Saffrani) แห่งกองทัพแห่งชาติอินเดีย เขาได้เขียนเพลงชนะ คณะ มนะ ของฐากูรขึ้นใหม่เป็นภาษาฮินดูสตานี ในชื่อ "ศุภะ สุขะ ไจนะ" เพื่อใช้เป็นเพลงชาติ
เนตาชี (ฉายาของสุภาษ จันทระ โพส) ให้ความสำคัญกับบทเพลงไว้ในฐานะที่มาของพลังในในการเตรียมใจสู้จนถึงที่สุด เขาได้ลงมายังสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพแห่งชาติอินเดีย ณ อาคารคาเธย์บิลดิ้ง ในประเทศสิงคโปร์ และให้ร้อยเอกราม สิงห์ ฐากูร (Ram Singh Thakur) ประพันธ์ทำนองสำหรับใช้กับเพลงที่ได้แปลมาจากผลงานต้นฉบับภาษาเบงกอลของรพินทรนาถ ฐากูร โดยขอให้เขาแต่งเป็นทำนองมาร์ชซึ่งไม่ทำให้คนฟังแล้วหลับ แต่ปลุกคนที่หลับอยู่ให้ตื่นขึ้นมาแทน  ต่อมาอินเดียได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1947 ในวันถัดมา ชวาหระลาล เนห์รู ได้ชักธงติรังคะขึ้นเหนื้อเชิงเทินป้อมแดงเมืองเดลลี และกล่าวคำปราศรัยต่อประชาชาติ ในโอกาสนี้ ร้อยเอกราม สิงห์ ฐากูร ได้รับเชิญให้เล่นทำนอง "เพลงชาติ" (Qaumi Tarana) ของกองทัพแห่งชาติอินเดียพร้อมกับวงออร์เคสตร้าของเขาเป็นกรณีพิเศษ
ประวัติ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 บทเพลงวันเท มาตะรัม เป็นบทเพลงซึ่งถูกขับร้องในการชุมชุมประท้วงอยู่บ่อยครั้ง ในการประกาศจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวแห่งอินเดียอิสระที่สิงคโปร์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1943 ฝูงชนได้ร้องเพลงวันเท มาตะรัม อย่างไรก็ตาม ชาวมุสลิมกลับรู้สึกไม่สะดวกใจนัก เพราะเพลงนี้ใช้การอุปมาด้วยสัญลักษณ์ในศาสนาฮินดู และไม่พอใจในนิยายที่มีเนื้อหาโน้มเอียงไปทางต่อต้านมุสลิมเรื่อง "อานันทมฐะ" ("มหาวิหารแห่งสวรรค์") ซึ่งได้ตีพิมพ์บทเพลงนี้เอาไว้เป็นที่แรกอีกด้วย  บรรดาผู้นำของกองทัพแห่งชาติอินเดียในสิงคโปร์ล้วนตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว และหวังว่าสุภาษ จันทระ โพส ผู้นำของกองทัพและรัฐบาลเฉพาะกาลจะแก้ปัญหานี้ได้  ลักษมี สหคัล (Lakshmi Sahgal) สมาชิกกองทัพฝ่ายปฏิบัติการ สนับสนุนให้เลือกเพลงชนะ คณะ มนะ ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของรพินทรนาถ ฐากูร และได้ขับร้องในการประชุมของสภาคองเกรสแห่งชาติอินเดียอยู่หลายครั้งมาใช้ เธอได้เรียบเรียงเพลงขึ้นเพื่อใช้ร้องในการประชุมสตรีซึ่งจัดขึ้นโดยโพส โพสได้เลือกเอาเพลงนี้ด้วยเห็นว่าเป็นตัวแทนของชาติได้อย่างแท้จริง แม้กระนั้น เขาก็ไม่พอใจกับข้อเท็จจริงที่ว่าเนื้อเพลงดังกล่าวเป็นภาษาเบงกอลที่ได้รับอิทธิพลภาษาสันสกฤตสูงมาก และได้สั่งให้ดำเนินการถอดความหมายโดยอิสระออกเป็นภาษาฮินดูสตานีแทน
บทแปลซึ่งมีชื่อว่า "ศุภะ สุขะ ไจนะ" จึงถูกเขียนขึ้นโดยร้อยเอกอะบิด อะลี  ส่วนทำนองสำหรับเนื้อดังกล่าวได้ประพันธ์ขึ้นโดย ร้อยเอกราม สิงห์ ฐากูร  เพลงนี้ได้เข้ามาแทนที่เพลงวันเท มาตะรัม ในฐานะเพลงชาติอย่างเป็นทางการของรัฐบาลเฉพาะกาล และได้นำไปใช้ขับร้องในการประชุมทุกครั้ง อันรวมถึงการประชุมครั้งสุดท้ายก่อนที่โพสจะจากไปด้วย  ในบางครั้งมักถือว่าเป็นบทร้องฉบับภาษาฮินดีของเพลงชาติอินเดีย "ชนะ คณะ มนะ" แม้ความหมายของเพลง "ศุภะ สุขะ ไจนะ" จะผิดแผกจากเพลงต้นฉบับอยู่บ้างก็ตาม ไม่อาจถือว่าเป็นการแปลความหมายอย่างแท้จริงได้
ในวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1950 ดร.ราเชนทระ ปราสาท ผู้ซึ่งเป็นประธานาธิบดีอินเดียในเวลาต่อมา ได้ประกาศคำวินิจฉัยขั้นสุดท้ายให้เพลง "ชนะ คณะ มนะ" เป็นเพลงชาติของประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นตัวเลือกเดียวกันกับที่เนตาชี สุภาษ จันทระ โพส ได้เลือกไว้เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941 และได้เล่นในฐานะเพลงชาติอินเดียอิสระเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1942 ณ เมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
ดูเพิ่ม

ชนะ คณะ มนะ, เพลงชาติอินเดีย
วันเท มาตะรัม, เพลงประจำชาติอินเดีย
อามาร์ โชนาร์ บังกลา, เพลงชาติบังกลาเทศ
กองทัพแห่งชาติอินเดีย
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศญี่ปุ่น ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: JPN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกญี่ปุ่น
เว็บไซต์: www.joc.or.jp (ในภาษาญี่ปุ่น)
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1912 1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศญี่ปุ่น มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นักกีฬาชาวญี่ปุ่นได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1912 เป็นต้นมา ยกเว้นสองครั้ง ได้แก่ โอลิมปิกฤดูร้อน 1948 ที่ลอนดอน ซึ่งพวกเขาไม่ได้รับเชิญเนื่องจากประเทศมีบทบาทในสงครามโลกครั้งที่สองและโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่กรุงมอสโก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐ
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| โต้คลื่น | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 1 | 0 | 1 |
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| ประเทศเดนมาร์ก ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: DEN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและสมาพันธ์กีฬาเดนมาร์ก
เว็บไซต์: www.dif.dk (ในภาษาเดนมาร์กและอังกฤษ)
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 4 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1896 1900 1904 1908 1912 1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
โอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศเดนมาร์ก มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยจะเป็นการเข้าร่วมครั้งที่ 29 ของเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อนในยุคสมัยใหม่ ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่เซนต์หลุยส์
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ขี่ม้า | TBD | TBD | 3 |
| ยิงปืน | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 0 | 1 | 4 |
พล พต

| พลเอกพล พต ប៉ុល ពត |
| --- | --- |


เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา
ดำรงตำแหน่ง 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2524 (18 ปี 287 วัน)
รอง: นวน เจีย
ก่อนหน้า: ตู สามุต
ถัดไป: ถูกล้มล้าง (พรรคการเมืองสลายตัว)
นายกรัฐมนตรีกัมพูชาประชาธิปไตย
ดำรงตำแหน่ง 25 ตุลาคม พ.ศ. 2519 – 7 มกราคม พ.ศ. 2522 (2 ปี 74 วัน)
ประธานาธิบดี: เขียว สัมพัน
ก่อนหน้า: นวน เจีย (รักษาการ)
ถัดไป: แปน โสวัณ
ดำรงตำแหน่ง 14 เมษายน พ.ศ. 2519 – 27 กันยายน พ.ศ. 2519 (0 ปี 166 วัน)
ประธานาธิบดี: เขียว สัมพัน
ก่อนหน้า: เขียว สัมพัน (รักษาการ)
ถัดไป: นวน เจีย (รักษาการ)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: สาฬุต ส 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 แพรกสเบา จังหวัดกำปงธมอินโดจีนฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 15 เมษายน พ.ศ. 2541 (72 ปี) อันลองเวง จังหวัดอุดรมีชัย
ศาสนา: ไม่มีศาสนา (เดิม ศาสนาพุทธ)
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา  พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย
คู่สมรส: เขียว พอนนารี (2459-2522) เมีย ซน (2530-2541)
บุตร: ซอ พัชฏะ (Sar Patchata)
ลายมือชื่อ: 
ผู้กุมอำนาจที่แท้จริงในเขมรแดง

พลเอก พล พต  (เขมร: ប៉ុល ពត ปุล พต, ออกเสียง: ปล โปต; ชื่อเกิด สาฬุต ส (เขมร: សាឡុត ស สาฬุต ส; 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 – 15 เมษายน พ.ศ. 2541) เป็นนักปฏิวัติชาวกัมพูชาที่เป็นผู้นำเขมรแดง ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 – 2540 ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2506 – 2524 เขาเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา และเป็นผู้นำของกัมพูชาเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เมื่อกองกำลังของเขายึดครองพนมเปญได้ และระหว่าง พ.ศ. 2519 – 2522 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีของกัมพูชาประชาธิปไตย รัฐบาลของเขาได้เคลื่อนย้ายประชากรจำนวนมากไปยังชนบทให้ทำงานในนารวม และบังคับใช้แรงงาน ผลร่วมกันของการประหารชีวิตฝ่ายตรงข้าม การทำงานหนัก การขาดแคลนอาหารและการแพทย์ที่ย่ำแย่ ทำให้ประชากรกัมพูชาเสียชีวิตไปราว 25% หรือราว 1-3 ล้านคน (จากประชากรขณะนั้นราว 8 ล้านคน) ซึ่งเป็นผลมาจากนโยบายของเขา ใน พ.ศ. 2522 หลังจากสงครามกัมพูชา-เวียดนาม พล พตได้เคลื่อนย้ายไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของกัมพูชาและรัฐบาลเขมรแดงล่มสลาย เขาและสมาชิกที่เหลือตั้งศูนย์บัญชาการเขมรแดงที่แนวชายแดนไทย-กัมพูชา ระหว่างนั้น สหประชาชาติยอมรับให้เขมรแดงเป็นรัฐบาลของกัมพูชา พล พตเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2541 ขณะถูกคุมขังในบ้านโดยกลุ่มของตา มก โดยยังมีข้อสงสัยว่าฆ่าตัวตายหรือถูกวางยาพิษ
วัยเด็ก

ซาลต ซอร์ เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 เป็นบุตรของเพ็น ซาลต และซก เนม มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน คือ
ลต ซีม (Loth Sem)
ลต ซวง (Loth Soung)
ลต แซง (Loth Seng)
ลต เสรือง (Loth Sroeung) คนนี้เป็นเจ้าจอมคนหนึ่งของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์
ลต ฉาย (Loth Chhay)
ลต ซอ หรือ พล พต
ลต แญบ (Loth Nhep)
เขาอ่อนกว่าลต ฉายที่เป็นพี่ชายของเขา 3 ปี ครอบครัวของเขาอยู่ในหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ในแพรกสเบา จังหวัดกำปงธม ในสมัยที่ยังเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส เพ็น ซาลตเป็นชาวนา มีเนื้อที่เพียง 12 เฮกตาร์ จัดเป็นครอบครัวชนชั้นกลางในสมัยนั้น ครอบครัวนี้มีสายเลือดจีน-เขมร ใน พ.ศ. 2478 ซาลต ซอร์ไปเข้าโรงเรียนคาทอลิกในพนมเปญ โดยอยู่กับเมียกที่เป็นญาติของเขา ซี่งเธอเป็นนางรำหลวง ที่ไปอยู่ในวังตั้งแต่ 8 ขวบ เคยบวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ 10 ขวบ ซอร์พักกับเมียกจนถึง พ.ศ. 2490 จึงเข้าเรียนที่วิทยาลัยพระสีสุวัตถ์
ปารีส

ต่อมา ซอร์ไปเรียนที่โรงเรียนเทคนิคที่รุสเซยแกว ทางเหนือของพนมเปญ และได้ผ่านไปเรียนเทคนิคที่ฝรั่งเศส เขาเรียนเกี่ยวกับวิทยุอิเล็กทรอนิกส์ในปารีสตั้งแต่ พ.ศ. 2492 – 2496 เขาได้ไปร่วมงานแรงงานนานาชาติที่ซาเกร็บ ยูโกสลาเวียเมื่อ พ.ศ. 2493 หลังจากที่โซเวียตยอมรับเวียดมินห์เป็นรัฐบาลเวียดนามใน พ.ศ. 2493 แนวคิดต่อต้านอาณานิคมของพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศสเป็นที่ดึงดูดของนักเรียนชาวกัมพูชารวมทั้งซอร์ ใน พ.ศ. 2494 เขาเข้าร่วมเป็นหน่วยของพรรคคอมมิวนิสต์ในองค์กรลับ ซึ่งควบคุมนักศึกษาเขมรในปีเดียวกัน และอีกไม่กี่เดือน เขาเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์
กลับสู่กัมพูชา

หลังจากสอบตกหลายครั้ง ซอร์ถูกบังคับให้กลับสู่กัมพูชาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2496 การที่เขาเข้าร่วมกับกลุ่มฝ่ายซ้ายในฝรั่งเศส ทำให้ถูกถอนทุน แต่พี่ชายคือลต ซวงช่วยส่งเสียจนเรียนจบ เขาเป็นสมาชิกองค์กรลับคนแรกที่กลับสู่กัมพูชา ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2494 ซอร์พร้อมด้วยราท ซัมเมือนเดินทางไปยังเขตของเวียดมินห์ในหมู่บ้านกระเบา จังหวัดกำปงจามและจังหวัดเปรยแวงใกล้กับชายแดนกัมพูชา ซอร์ได้เรียนรู้ว่าพรรคปฏิวัติประชาชนเขมรมีขนาดเล็กกว่าองค์กรแนวร่วมของชาวเวียดนาม สนธิสัญญาสันติภาพเจนีวาใน พ.ศ. 2497 ทำให้กองกำลังของเวียดมินห์ทั้งหมดต้องถอนตัวออกไป มีกลุ่มของชาวเขมรจำนวนหนึ่งเดินทางไปยังเวียดนามด้วย ส่วนซอร์เลือกกลับมากัมพูชา
หลังจากที่กัมพูชาได้รับเอกราช พรรคฝ่ายซ้ายและพรรคฝ่ายขวาในกัมพูชาได้ต่อสู้กันเพื่อจัดตั้งรัฐบาลใหม่ พระนโรดม สีหนุ กษัตริย์กัมพูชาได้จัดตั้งพรรคการเมืองต่อต้านทั้งสองกลุ่ม โดยใช้กำลังตำรวจและทหารในการกดดัน การเลือกตั้งที่ไม่โปร่งใสใน พ.ศ. 2498 ทำให้ฝ่ายซ้ายของกัมพูชาหมดความหวังที่จะต่อสู้ตามกฎหมาย ขบวนการสังคมนิยมได้เปลี่ยนไปใช้การต่อสู้แบบกองโจร เมื่อซอร์กลับสู่พนมเปญ เขาเข้าร่วมกับกลุ่มพรรคฝ่ายซ้าย ซอร์แต่งงานกับเขียว พอนนารี เมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 พอนนารีไปเป็นครูที่ลิซี สีสุวัตถ์ ส่วนซอร์ไปสอนวรรณคดีฝรั่งเศสและประวัติศาสตร์ที่โรงเรียนเอกชนที่ตั้งขึ้นใหม่ชื่อจำเริญวิชาเขาเคยออกหนังสือพิมพ์ชื่อสามักกี ร่วมกับพี่ชายชื่อ ลต ฉาย ต่อมาถูกรัฐบาลของเจ้าสีหนุสั่งปิด
กบฏ

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2505 รัฐบาลได้จับกุมผู้นำส่วนใหญ่ของกรมประชาชนซึ่งเป็นพรรคฝ่ายซ้ายก่อนการเลือกตั้ง ในเดือนมิถุนายน หนังสือพิมพ์และสื่ออื่น ๆ ถูกปิด ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 ตู สามุตซึ่งเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาถูกจับกุมและถูกสังหารในที่สุด ซอร์จึงได้ขึ้นเป็นผู้นำ ใน พ.ศ. 2506 พรรคได้จัดการประชุมและเลือกซอร์ขึ้นเป็นเลขาธิการพรรค ในเดือนมีนาคม ซอร์ได้ไปซ่อนตัวหลังจากชื่อของเขาปรากฏในบัญชีดำของพระนโรดม สีหนุ เขาหนีไปยังแนวชายแดนเวียดนามและร่วมกับหน่วยของชาวเวียดนามต่อสู้กับเวียดนามใต้ ต้นปี พ.ศ. 2507 ซอร์ติดต่อกับเวียดนามให้ช่วยเหลือนักสังคมนิยมชาวกัมพูชาให้ตั้งค่ายตามแนวชายแดน ที่ค่ายนี้เอง แนวคิดของเขมรแดงได้พัฒนาขึ้นมา พรรคได้ทำลายแนวคิดแบบลัทธิมาร์ก ประกาศให้ชาวนาเป็นชนชั้นกรรมาชีพที่แท้จริงและเป็นเลือดแห่งการปฏิวัติ คณะกรรมการของพรรคได้สร้างสังคมแบบฟิวดัลขึ้นมา
หลังจากการกดดันของเจ้าสีหนุใน พ.ศ. 2508 กองกำลังเขมรแดงของซอร์เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ครูและนักเรียนที่นิยมฝ่ายซ้ายเดินทางไปยังชนบทเพื่อร่วมขบวนการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2508 ซอร์เดินทางไปยังเวียดนามเหนือเพื่อขอความช่วยเหลือและสนับสนุนในการต่อต้านรัฐบาลกัมพูชา เวียดนามเหนือปฏิเสธการสนับสนุนเพราะกำลังเจรจากับรัฐบาลกัมพูชา พระนโรดม สีหนุสัญญาว่าจะยอมให้ชาวเวียดนามใช้แผ่นดินและท่าเรือของกัมพูชาในสงครามต่อต้านเวียดนามใต้ หลังจากกลับสู่กัมพูชาใน พ.ศ. 2509 ซอร์ได้ประชุมพรรคอย่างลับ ๆ เปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคคอมมิวนิสต์กัมปูเจีย และเตรียมพื้นที่สำหรับการลุกฮือ
ต้นปี พ.ศ. 2509 การต่อสู้เกิดขึ้นในชนบทระหว่างผู้ใช้แรงงานและรัฐบาลเกี่ยวกับราคาข้าว การที่รัฐบาลปฏิเสธการเจรจาอย่างสันติทำให้โอกาสเป็นของฝ่ายสังคมนิยม ต้นปี พ.ศ. 2510 ซอร์ตัดสินใจให้มีการลุกขึ้นสู้ระดับชาติ แม้ว่าเวียดนามเหนือปฏิเสธการให้ความช่วยเหลือ การลุกขึ้นสู้เกิดขึ้นเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2511 ทางใต้ของพระตะบอง
ขึ้นสู่อำนาจ

ใน พ.ศ. 2512 ซอร์ได้เรียกประชุมพรรคเพื่อเปลี่ยนกลยุทธการโฆษณาชวนเชื่อ ก่อน พ.ศ. 2512 การต่อต้านสีหนุถือเป็นกลยุทธสำคัญ แต่ในปีนี้ กลยุทธเปลี่ยนเป็นต่อต้านพรรคฝ่ายขวาของกัมพูชาและกลุ่มที่นิยมสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเปลี่ยนนโยบายสาธารณะแต่ไม่ได้เปลี่ยนมุมมองส่วนบุคคลของเขา
เส้นทางสู่อำนาจของซอร์และเขมรแดงเปิดกว้างจากเหตุการณ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2513 พระนโรดม สีหนุสั่งให้รัฐบาลจัดการประท้วงต่อต้านเวียดนามในพนมเปญก่อนที่เขาจะเดินทางไปต่างประเทศ การประท้วงลุกลามอย่างรวดเร็วและควบคุมได้ยาก พระนโรดม สีหนุได้ประกาศจากปารีสประณามกลุ่มที่ก่อความวุ่นวาย ในที่สุดได้เกิดรัฐประหาร ปลดพระนโรดม สีหนุออกจากประมุขรัฐ ปิดท่าเรือไม่ให้เวียดนามเหนือใช้ และให้เวียดนามเหนือออกไปจากกัมพูชา เวียดนามเหนือตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในกัมพูชาโดยส่งฝ่าม วัน ดง ไปพบพระนโรดม สีหนุที่จีนและให้เป็นพันธมิตรกับเขมรแดง ซอร์ได้เดินทางไปปักกิ่งในเวลาเดียวกับพระนโรดม สีหนุแต่ทั้งจีนและเวียดนามไม่ได้จัดให้พบกัน หลังจากนั้น พระนโรดม สีหนุได้ออกอากาศทางวิทยุขอให้ประชาชนชาวกัมพูชาต่อต้านรัฐบาลและสนับสนุนเขมรแดง
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2513 ซอร์เดินทางกลับสู่กัมพูชา ก่อนหน้านั้นในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2513 กองทัพเวียดนามเหนือได้โจมตีกัมพูชา โดยรุกเข้ามาในกัมพูชาตะวันออกจนห่างกรุงพนมเปญเพียง 25 กม. ซอร์และเขมรแดงมีบทบาทน้อยมากในการนี้ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2513 ซอร์ได้เรียกร้องให้กัมพูชาตัดสินใจอนาคตของตนเอง เป็นอิสระจากประเทศอื่น ๆ ซึ่งเป็นจุดยืนแรกของนโยบายต่อต้านเวียดนาม และกลายเป็นหัวใจสำคัญของระบบพล พตในเวลาต่อมา
ตลอดปี พ.ศ. 2514 เวียดนามเหนือและเวียดกงได้ร่วมต่อสู้ต่อต้านรัฐบาลกัมพูชา ในขณะที่ซอร์และเขมรแดงเป็นเพียงผู้ช่วย ซอร์ได้ประโยชน์จากสถานการณ์โดยปรับปรุงกองทัพให้มีประสิทธิภาพดีขึ้น ซอร์ได้ใช้ทรัพยากรของเขมรแดงในการให้ความรู้ทางการเมือง ซอร์ได้แสดงให้เห็นว่าต้องการตรวจสอบภูมิหลังของสมาชิกเพิ่มขึ้น นักศึกษาหรือกรรมกรชั้นกลางถูกปฏิเสธจากพรรค มีการสืบภูมิหลังก่อนรับเข้าเป็นสมาชิก และได้มีการแบ่งแยกทางปัญญาระหว่างกลุ่มเก่าที่มีการศึกษากับกลุ่มใหม่ที่เป็นแรงงานไร้การศึกษา
ต้นปี พ.ศ. 2515 ซอร์ได้เดินทางไปในพื้นที่ที่เวียดนามเหนือเข้ามาควบคุมในกัมพูชา ขณะนั้นจีนได้สนับสนุนอาวุธแก่เขมรแดง เขาได้พยายามสร้างความเป็นอิสระของพรรคโดยหารายได้จากการปลูกยางด้วยการบังคับใช้แรงงานในกัมพูชาตะวันออก ซอร์ได้พยายามจัดการควบคุมพรรคใหม่ ชนกลุ่มน้อยเช่น ชาวจามถูกบังคับให้แต่งกายแบบชาวกัมพูชา นโยบายเหล่านี้ เช่น ห้ามชาวจามสวมใส่อัญมณีได้ขยายไปทั่วอย่างรวดเร็ว ซอร์เสนอการปฏิรูปที่ดินอย่างเข้มงวด นโยบายใน พ.ศ. 2515 มีเป้าหมายเพื่อลดจำนวนประชากรและสร้างความเสมอภาค ซึ่งเป็นที่นิยมของแรงงานยากจน แต่ไม่เป็นที่นิยมในกลุ่มผู้อพยพจากเมืองที่ออกมาอยู่ในชนบท ใน พ.ศ. 2515 กองทัพเวียดนามเหนือ ถอนตัวออกจากการต่อต้านรัฐบาลกัมพูชา ซอร์เริ่มดำเนินการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2516 ในการเปลี่ยนหมู่บ้านให้เป็นแบบสหกรณ์ ห้ามไม่ให้มีสิทธิครอบครองของเอกชน
ขึ้นสู่อำนาจ > การควบคุมชนบท

เขมรแดงเข้มแข็งขึ้นใน พ.ศ. 2516 หลังจากรุกเข้าใกล้พนมเปญ กลางปี พ.ศ. 2516 กองทัพเขมรแดงควบคุมพื้นที่ 2 ใน 3 ของประเทศ และครึ่งหนึ่งของประชากร เวียดนามเหนือเห็นว่าไม่สามารถควบคุมสถานการณ์นี้ได้ และเริ่มปฏิบัติต่อซอร์ในฐานะผู้นำที่เท่าเทียมกันมากกว่าเป็นลูกน้องที่ต่ำกว่า ปลายปี พ.ศ. 2516 ซอร์ได้วางกลยุทธเพื่อกำหนดอนาคตของสงคราม อย่างแรก เขาตัดสินใจที่จะตัดเมืองหลวงออกจากการขนส่งจากภายนอก ให้เมืองเกิดความอดอยาก อย่างที่สอง เขาควบคุมประชากรให้ออกจากเมืองตามเส้นทางของเขมรแดง เขาสังหารอดีตเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเก่า และผู้ที่มีการศึกษา สร้างคุกใหม่ขึ้นในพื้นที่ของเขมรแดง ชนกลุ่มน้อยชาวจามพยายามลุกฮือขึ้นเพื่อยุติการทำลายวัฒนธรรม แต่ถูกปราบอย่างรวดเร็ว
เขมรแดงมีนโยบายจะโยกย้ายประชากรทั้งหมดออกไปจากเมืองเพื่อไปยังชนบท ใน พ.ศ. 2516 เมื่อเขมรแดงเข้าเมืองกราเตียใน พ.ศ. 2514 ได้สั่งให้ประชากรทั้งหมดของเมืองออกไปยังชนบท ใน พ.ศ. 2516 มีการโยกย้ายประชากรในกำปงจาม และ พ.ศ. 2517 มีการเคลื่อนย้ายประชากรออกจากเมืองอุดงค์
ในการต่างประเทศ เขมรแดงได้รับการยอมรับจาก 63 ประเทศ ในฐานะรัฐบาลที่แท้จริงของกัมพูชา ทำให้เขมรแดงได้เป็นตัวแทนกัมพูชาในสหประชาชาติ โดยชนะไป 3 เสียง ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2517 ซอร์ได้ประชุมพรรคและขับเคลื่อนการสู้รบทางทหารไปสู่จุดยุติ ในปีนี้ ซอร์ได้ฆ่าเจ้าหน้าที่พรรคระดับสูงชื่อประสิทธิ์ ที่มีเชื้อชาติไทย ทำให้สมาชิกที่มีเชื้อชาติไทยถูกกวาดล้าง ซอร์ได้อธิบายว่าเมื่อการต่อสู้ระหว่างชนชั้นรุนแรงขึ้น ต้องมีจุดยืนในการต่อต้านศัตรูของพรรค
การรุกคืบครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2518 และพระนโรดม สีหนุได้ประกาศรายชื่อบัญชีดำของซอร์ ซึ่งบุคคลเหล่านี้จะถูกฆ่าทันทีที่ซอร์ชนะ รายชื่อนี้ตอนแรกมี 7 คน ต่อมาเพิ่มเป็น 23 คน และรวมรายชื่อของเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาล โดยเฉพาะผู้ที่คุมทหารและตำรวจ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 รัฐบาลของสภาสูงสุดแห่งชาติจัดตัวผู้นำใหม่ เพื่อเจรจามอบตัวต่อเขมรแดง นำโดยสัก สุตสคานซึ่งเคยเรียนในฝรั่งเศสกับซอร์ และเป็นญาติกับนวน เจีย ซอร์ตอบสนองโดยประกาศว่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับสภาสูงสุดแห่งชาติจะถูกฆ่า รัฐบาลใหม่นี้ล่มสลายเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518
ชีวิตครอบครัว

ชีวิตครอบครัวของพล พต แต่งงานครั้งแรกกับ เคียว ปนเนียรี พี่สาวของเขียว ธีริทธ์ ภรรยาของเอียง สารี ทั้งคู่ไม่มีบุตรด้วยกัน และหย่าขาดจากกัน หลังจากเขมรแดงหมดอำนาจ เพราะภรรยามีอาการทางจิต ซึ่งต่อมา เธอเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2536 ปลโปต แต่งงานใหม่กับเมีย ซน และมีลูกสาว 1 คนชื่อ ซอ พัดชาตา หรือชื่อเดิมคือสิตา ซึ่งตั้งชื่อตามนางสีดาในวรรณคดีเรื่องเรียมเกอร์หรือรามเกียรติ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2529