stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
รายนามคณบดี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ทำเนียบคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  
|  รายนามคณบดี |  ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง  |  |
| 1. รองศาสตราจารย์ ดร.สมบัติ ทีฆทรัพย์ | พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2539 |  |
| 2. รองศาสตราจารย์ ดร.ไพศาล หวังพาณิช | พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540 (วาระที่ 1), พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2542 (วาระที่ 2) |  |
| 3. รองศาสตราจารย์ ณรงค์ อาจฤทธิ์ | พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2542 |  |
| 4. อาจารย์อารีย์ หาญสืบสาย | พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2543 (วาระที่ 1), พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2553 (วาระที่ 2) |  |
| 5. รองศาสตราจารย์ ดร.ศักดิ์ กองสุวรรณ | พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2545 |  |
| 6. รองศาสตราจารย์ ดร.เวคิน ปิยรัตน์ | พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2562 |  |
| 7. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สมภพ รอดอัมพร | พ.ศ. 2563 - ปัจจุบัน |  |
หลักสูตร

| ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.)  หลักสูตรปกติ (B.Eng.) สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า แขนงวิชาวิศวกรรมไฟฟ้ากำลัง  แขนงวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร  สาขาวิศวกรรมโยธา  สาขาวิศวกรรมเคมี  สาขาวิศวกรรมเครื่องกล  (เครื่องกล ยานยนต์และการเกษตร)  สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิศวกรรมโยธาและสิ่งแวดล้อม  สาขาวิศวกรรมชีวการแพทย์  สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  สาขาวิศวกรรมโลจิสติกส์ |  วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.)  (ไม่มีในหลักสูตรปัจจุบัน) สาขาการจัดการทางวิศวกรรม วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.ม.)  สาขาการจัดการทางวิศวกรรม  สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า รับเข้าเรียน แผน ก ทั้งในและนอกเวลาราชการ  สาขาวิศวกรรมเครื่องกล รับเข้าเรียน แผน ก ทั้งในและนอกเวลาราชการ  สาขาวิศวกรรมโยธา รับเข้าเรียน แผน ก ทั้งในเวลาราชการ |  ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า แบบ 2.1 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ทำปริญญษนิพนธ์และมีรายวิชาเรียน  แบบ 2.2 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ทำปริญญษนิพนธ์และมีรายวิชาเรียน  ทั้งในและนอกเวลาราชการ  สาขาวิศวกรรมเครื่องกล แบบ 2.1 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ทำปริญญษนิพนธ์อย่างเดียว  แบบ 2.2 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ทำปริญญษนิพนธ์และมีรายวิชาเรียน  แบบ 2.3 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ทำปริญญษนิพนธ์และมีรายวิชาเรียน  นอกเวลาราชการ |
ที่ตั้ง

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
http://eng.swu.ac.th
| ด ค กมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ |
| --- | --- | --- |
| วิทยาเขต |  ประสานมิตร (วิทยาเขตหลัก)  องครักษ์  |  |
| คณะ |  กายภาพบำบัด  ทันตแพทยศาสตร์  เทคโนโลยีและนวัตกรรมผลิตภัณฑ์การเกษตร  บริหารธุรกิจเพื่อสังคม  พยาบาลศาสตร์  พลศึกษา  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  มนุษยศาสตร์  วัฒนธรรมสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ  วิทยาศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  ศิลปกรรมศาสตร์  ศึกษาศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  สังคมศาสตร์  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  นวัตกรรมสื่อสารสังคม  นานาชาติเพื่อศึกษาความยั่งยืน  โพธิวิชชาลัย  อุตสาหกรรมสร้างสรรค์  |  |
| อดีตวิทยาเขต |  ปทุมวัน  บางแสน (ม.บูรพา)  พิษณุโลก (ม.นเรศวร)  มหาสารคาม (ม.มหาสารคาม)  สงขลา (ม.ทักษิณ)  บางเขน (ม.ราชภัฏพระนคร)  พลศึกษา (คณะพลศึกษา มศว)  |  |
| โรงเรียน |  โรงเรียนสาธิตปทุมวัน  โรงเรียนสาธิตประสานมิตร  โรงเรียนสาธิตองครักษ์  โรงเรียนสาธิตแม่แจ่ม  โรงเรียนนวัตกรรม  |  |
| โรงพยาบาล |  ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี  ศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  |  |
| กิจกรรม |  งานเทางามสัมพันธ์  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
ภูมิพลินทร์

| ภูมิพลินทร์ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Angiosperms
ชั้น:: Eudicots
อันดับ:: Asterids
วงศ์:: Gesneriaceae
สกุล:: Paraboea
สปีชีส์:: Paraboea  bhumiboliana
ชื่อทวินาม
Paraboea  bhumiboliana Triboun & Chuchan

ภูมิพลินทร์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Paraboea bhumiboliana  Triboun & Chuchan) พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ใช้พระปรมาภิไธย ในชื่อวิทยาศาสตร์ของพืชในวงศ์ชาฤๅษี (Gesneriaceae) ซึ่งเป็นพืชชนิดแรกของไทย และเป็นพืชชนิดใหม่ของโลก (New Species) ที่นักอนุกรมวิธานพืชจากกรมวิชาการเกษตร และเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติแม่ปิง จัดเป็นพืชหายากและพืชถิ่นเดียว พบเฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น (endemic species) โดย ดร. ปราโมทย์ ไตรบุญ และนายฐิติพันธ์ จูจันทร์ ร่วมกันสำรวจและค้นพบบริเวณแก่งหินปูน ในเขื่อนภูมิพล จังหวัดตาก และอุทยานแห่งชาติแม่ปิง จังหวัดลำพูน เมื่อปี พ.ศ. 2552 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระราชทานชื่อพรรณไม้ว่า “ภูมิพลินทร์” แปลว่า พรรณไม้ที่เป็นศรีสง่าแด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก แผ่นใบรูปรีหรือรูปไข่ กว้าง 1.5 - 2.5 เซนติเมตร ยาว 2.5 - 6 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบรูปลิ่ม ใต้ใบปกคลุมด้วยขนเหมือนใยแมงมุม สีขาว ก้านใบยาว 3 - 7 มิลลิเมตร
ช่อดอก แบบช่อกระจุกเชิงประกอบ ออกด้านเดียว สั้น เกิดที่ยอดหรือใบใกล้ปลายกิ่ง ใบประดับรองรับดอก รูปเกือบกลมถึงรูปไข่กว้าง  กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 แฉก กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ปลายแยกเป็น 5 แฉก รูปไข่กว้าง สีชมพูหรือสีม่วงอ่อน ภายในโคนหลอดมีแต้มสีเหลือง
ผล แบบผลแห้งแตก รูปคล้ายกระสวย เมื่อผลแก่จะบิดเป็นเกลียว ภายในมีเมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก
ดูเพิ่ม

ชมพูสิริน
นครินทรา
ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ

| --- | --- |
ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ
หน้าปกของมังงะ ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
夜桜さんちの大作戦 (Yozakura-san Chi no Daisakusen)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Mission: Yozakura Family
แนว: รักตลก สายลับ ระทึกขวัญ
มังงะ
เขียนโดย: ฮิตสึจิ กนไดระ
สำนักพิมพ์:  ชูเอชะ    เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
ในเครือ: จัมป์คอมิกส์
นิตยสาร: โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  22    14
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: มิไร มินาโตะ
เขียนบทโดย: มิไร มินาโตะ
ดนตรีโดย: โคจิ ฟูจิโมโตะ โคจิ ฟูจิโมโตะ
สตูดิโอ: ซิลเวอร์ลิงก์
เครือข่าย: เจเอ็นเอ็น (เอ็มบีเอส, ทีบีเอส)
ฉาย:  7 เมษายน พ.ศ. 2567  – ปัจจุบัน
ตอน: 27
ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ (ญี่ปุ่น: 夜桜さんちの大作戦; โรมาจิ: Yozakura-san Chi no Daisakusen) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยฮิตสึจิ กนไดระ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 22 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 อนิเมะซีรีส์โทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอซิลเวอร์ลิงก์ ฤดูกาลที่หนึ่งออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงตุลาคม พ.ศ. 2567 โดยฤดูกาลที่สองมีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2569
แหล่งข้อมูลอื่น

ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระในเว็บไซต์ทางการของโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ ใน Manga Plus
ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กมังงะในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 วันพีซ  ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์  ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ  อันเดด อันลัค  ผมกับโรโบโกะ หุ่นเมดพันธุ์ซ่า  ซากาโมโตะเดส์  นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ  วิทช์วอทช์  กล่องรักวัยใส  อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ  รุริดราก้อน  คิลบลู  นูเอะ โนะ อมเมียวจิ  คากุระบาจิ  โชจุน! โชโจ เซ็มไป  เนงาอิ โนะ แอสโตร  มาดัง โนะ อิจิ 
เว็บไซต์: โชเน็งจัมป์ดอทคอม
เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย

ตัวอย่างของเครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย
ตัวอย่างของเครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย ในเมืองลิมฟยอร์ด ประเทศเดนมาร์ก
เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย (อังกฤษ: Safe Water Marks) เป็นเครื่องหมายทางทะเลตามที่สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (IALA) ได้กำหนดเพื่อใช้ในการนำร่องทางทะเลเพื่อระบุจุดสิ้นสุดของร่องน้ำ เครื่องหมายมักจะบอกว่าข้างหน้าจะเจอกับน่านน้ำเปิด น้ำลึก และน่านน้ำที่ปลอดภัย นอกจากนี้ยังใช้งานเพื่อระบุถึงจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของพื้นที่วางทุ่นที่ต่อเนื่องจากร่องน้ำ และหลายชุดอาจเป็นเส้นทางที่มีเครื่องหมายปลอดภัยที่ผ่านพื้นที่ตื้น จึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องดูแผนที่เดินเรือและอ่านความหมายของเครื่องหมายต่าง ๆ ให้เหมาะสมในแต่ละพื้นที่ ซึ่งสามารถเรียกอีกอย่างได้ว่า ทุ่นไฟปากร่องน้ำ (Fairway buoys) และ ทุ่นน้ำใส (Clear water buoys)
จุดสังเกตคือแถบแนวตั้งสีแดงและสีขาว และมักมีเครื่องหมายด้านบนเป็นรูปลูกบอลสีแดง โดยจะกระพริบแสงไฟเป็นรหัสมอสอักษร "เอ" (ดิ-ดาห์) หรือกระพริบแสงไฟยาวหนึ่งครั้ง เป็นจังหว่ะบดบัง (ช่วงสว่างมากกว่ามืด) หรือแบบไอโซเฟส (สว่างและมืดเท่ากัน) ทุก ๆ 10 วินาที (L Fl 10)
ในสหรัฐ เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัยจะมีตัวอักษรย่อของหน่วยงานทางน้ำหรือหน่วยงานท้องถิ่นติดอยู่ด้วย
ในประเทศไทย กรมเจ้าท่าได้ใช้คำเรียกทุ่นเครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัยว่า ทุ่นไฟปากร่อง (Safe water buoy) ซึ่งจะตั้งอยู่บริเวณปากร่องน้ำ
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยภูมิศาสตร์
การเดินเรือ
เครื่องหมายทางข้าง
เครื่องหมายจตุรทิศ
เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว
เครื่องหมายพิเศษ
คณะกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

| --- | --- |
Faculty of Physical Therapy, Srinakharinwirot university

สถาปนา: พ.ศ. 2534; 33 ปีที่แล้ว (2534)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
คณบดี: รัมภา บุญสินสุข
ที่อยู่: 63 หมู่ 7 ถนนรังสิต-นครนายก ตำบลองครักษ์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก 26120
สี:   สีชมพู
เว็บไซต์: physicaltherapy.swu.ac.th
คณะกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ตั้งอยู่ที่อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก ปัจจุบัน เปิดสอนในสาขากายภาพบำบัด และการส่งเสริมสุขภาพ
ประวัติ

มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒเสนอโครงการจัดตั้ง "คณะกายภาพบำบัด" ต่อทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2535 โดยให้เป็นคณะหนึ่งในโครงการพัฒนามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ศูนย์องครักษ์ จังหวัดนครนายก โดยในระยะแรก ให้ผลิตบัณฑิตในหน่วยงานที่จัดการเรียนการสอนทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพที่มีอยู่แล้วในมหาวิทยาลัย โดยได้ดำเนินการรับนิสิตสาขากายภาพบำบัด มาตั้งแต่ปีการศึกษา 2536 จนถึง ปัจจุบัน
ต่อมา ในปี พ.ศ. 2543 กรรมการบริหารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒมีมติเห็นชอบจัดตั้ง "คณะสหเวชศาสตร์" ขึ้น โดยได้เปลี่ยนชื่อจาก คณะกายภาพบำบัด เป็นคณะสหเวชศาสตร์ เพื่อให้การจัดการศึกษาของมหาวิทยาลัยครอบคลุมสาขาอื่น ๆ ทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพที่จะเป็นประโยชน์แก่ผู้ป่วยและประชาชน
หลักสูตร

ปัจจุบัน คณะฯ จัดการเรียนการสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี โท และเอก รวม 4 หลักสูตร ดังนี้
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขากายภาพบำบัด
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาการส่งเสริมสุขภาพ
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขากายภาพบำบัด
หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขากายภาพบำบัด
หน่วยงาน

ตามประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ 10/2559 เรื่อง การแบ่งหน่วยงานภายในของส่วนงาน พ.ศ. 2559[ลิงก์เสีย] นั้น ได้มีการแบ่งหน่วยงานในคณะกายภาพบำบัดเป็น 5 หน่วยงาน ดังนี้
สำนักงานคณบดี
สาขากายภาพบำบัด
สาขาการส่งเสริมสุขภาพ
ศูนย์การวิจัยและการศึกษาต่อเนื่อง
คลินิกกายภาพบำบัด เก็บถาวร 2018-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หน่วยงาน > สาขาการส่งเสริมสุขภาพ

คณะสหเวชศาสตร์ เปิดหลักสูตร สาขาวิชาการส่งเสริมสุขภาพ เมื่อ พ.ศ. 2553 ทั้งนี้เพื่อรองรับหลักการส่งเสริมสุขภาพแนวใหม่ที่ทั่วโลกให้ความสำคัญ ซึ่งบัณฑิตสาขาวิชาการส่งเสริมสุขภาพ สามารถปฏิบัติงานด้านการจัดการระบบสุขภาพและการส่งเสริมสุขภาพในหน่วยงานหรือสถาบันที่เกี่ยวกับการส่งเสริมสุขภาพทั้งภาครัฐและเอกชน เช่น สำนักงานสาธารณสุขจังหวัด องค์การบริหารส่วนตำบล สถานีอนามัย สถาบัน/ศูนย์ส่งเสริมสุขภาพ เป็นต้น ซึ่งการส่งเสริมสุขภาพจะเป็นแรงขับเคลื่อนที่สำคัญของงานสาธารณสุขเนื่องจากเป็นกระบวนการเพิ่มขีดความสามารถของประชาชน ในการควบคุมปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดสุขภาพและพัฒนาสุขภาพของตนเอง ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศต่อไป ในส่วนของการศึกษาต่อ สามารถศึกษาต่อได้ในทุกหลักสูตรที่เปิดรับบัณฑิตจากสาขาวิทยาศาสตร์บัณฑิต ทั้งในและนอกประเทศ
คลินิกกายภาพบำบัด

นอกจากนี้ ทางคณะยังได้เปิดคลินิกกายภาพบำบัด เพื่อให้บริการแก่บุคลากร นิสิต และบุคลากรทั่วไป โดยเปิดบริการ 2 แห่ง คือ
คลินิกกายภาพบำบัด มศว องครักษ์ ณ ชั้น 1 อาคารเรียนกายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์
คลินิกกายภาพบำบัด มศว ประสานมิตร ณ ชั้น 6
การบริการวิชาการ

คณะสหเวชศาสตร์ มศว ให้บริการทางวิชาการโดยผ่านโครงการศูนย์กายภาพบำบัดและการเคลื่อนไหว และโครงการส่งเสริมสุขภาพชุมชน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการส่งเสริมการเรียนรู้ในการดูแลสุขภาพทั้งในระดับนักวิชาการ นักกายภาพบำบัด นักส่งเสริมสุขภาพ อาสาสมัครสุขภาพ ตลอดจนส่งเสริมให้ประชาชนในชุมชนได้เรียนรู้ที่จะดูแลสุขภาพตนเอง นอกจากนั้นยังส่งเสริมให้ศิษย์เก่าได้มีโอกาสเรียนรู้เพื่อพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง โดยการจัดอบรมเชิงปฏิบัติการอย่างสม่ำเสมอเพื่อให้ศิษย์เก่าได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกับคณาจารย์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกายภาพบำบัด เก็บถาวร 2006-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ |
| --- | --- | --- |
| วิทยาเขต |  ประสานมิตร (วิทยาเขตหลัก)  องครักษ์  |  |
| คณะ |  กายภาพบำบัด  ทันตแพทยศาสตร์  เทคโนโลยีและนวัตกรรมผลิตภัณฑ์การเกษตร  บริหารธุรกิจเพื่อสังคม  พยาบาลศาสตร์  พลศึกษา  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  มนุษยศาสตร์  วัฒนธรรมสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ  วิทยาศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  ศิลปกรรมศาสตร์  ศึกษาศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  สังคมศาสตร์  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  นวัตกรรมสื่อสารสังคม  นานาชาติเพื่อศึกษาความยั่งยืน  โพธิวิชชาลัย  อุตสาหกรรมสร้างสรรค์  |  |
| อดีตวิทยาเขต |  ปทุมวัน  บางแสน (ม.บูรพา)  พิษณุโลก (ม.นเรศวร)  มหาสารคาม (ม.มหาสารคาม)  สงขลา (ม.ทักษิณ)  บางเขน (ม.ราชภัฏพระนคร)  พลศึกษา (คณะพลศึกษา มศว)  |  |
| โรงเรียน |  โรงเรียนสาธิตปทุมวัน  โรงเรียนสาธิตประสานมิตร  โรงเรียนสาธิตองครักษ์  โรงเรียนสาธิตแม่แจ่ม  โรงเรียนนวัตกรรม  |  |
| โรงพยาบาล |  ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี  ศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  |  |
| กิจกรรม |  งานเทางามสัมพันธ์  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
อนาโตลี สตารอสติน

นักปัญจกีฬาสมัยใหม่ชาวโซเวียต
อนาโตลี สตารอสติน (รัสเซีย: Анатолий Васильевич Старостин; อักษรโรมัน: Anatoli Starostin; 18 มกราคม ค.ศ. 1960 – ) เป็นอดีตนักปัญจกีฬาสมัยใหม่และแชมป์โอลิมปิกชาวโซเวียต
กีฬาโอลิมปิก

สตารอสตินเข้าแข่งขันให้แก่สหภาพโซเวียตในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทบุคคล และรางวัลเหรียญทองในประเภททีมกับทีมโซเวียต รวมถึงเขาได้รับรางวัลเหรียญเงินกับทีมรวมเฉพาะกิจเครือรัฐเอกราชในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ที่บาร์เซโลนา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อนาโตลี สตารอสติน
ฮิดากะ (จังหวัดไซตามะ)

| ฮิดากะ 日高市 |
| --- | --- |
นคร
  บน: ศาลเจ้าโคมะ  กลาง: สวนฮิกัมบานะในคินจากูดะ, บ้านโบราณโคมาโง  ล่าง: เขาฮิวาดะ, วัดโชเด็งอิง 
   ธง ตรา
ที่ตั้งของฮิดากะ (เน้นสีชมพู) ในจังหวัดไซตามะ

ฮิดากะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°54′28.1″N 139°20′20.7″E﻿ / ﻿35.907806°N 139.339083°E﻿ / 35.907806; 139.339083
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  ไซตามะ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลนคร
 • นายกเทศมนตรี: เทรูโอะ ยางาซากิ (谷ケ﨑 照雄, ตั้งแต่เมษายน ค.ศ. 2012) (อิสระ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 47.48 ตร.กม. (18.33 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 53,401 คน
 • ความหนาแน่น: 1,125 คน/ตร.กม. (2,910 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: หอมหมื่นลี้
 • ดอกไม้: ฮางิ (Lespedeza),  ฮิกัมบานะ (Lycoris radiata)
 • นก: นกกระเต็นน้อยธรรมดา
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 11242-9
โทรศัพท์: 042-989-2111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 1020 มินามิฮิราซาวะ นครฮิดากะ จังหวัดไซตามะ 350-1292
เว็บไซต์: www.city.hidaka.lg.jp
ฮิดากะ (ญี่ปุ่น: 日高市; โรมาจิ: Hidaka-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 47.48 ตารางกิโลเมตร (18.33 ตารางไมล์) ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 มีจำนวนประชากรประมาณ 53,401 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,125 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

นครฮิดากะตั้งอยู่ทางตอนใต้และอยู่กึ่งกลาง (ในแนวตะวันตก–ตะวันออก) ของจังหวัดไซตามะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดไซตามะ
นครฮันโน
นครคาวาโงเอะ
เมืองโมโรยามะ
นครซากาโดะ
นครซายามะ
นครสึรูงาชิมะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ฮิดากะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa)  มีลักษณะเด่นคือฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกเล็กน้อยถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฮิดากะอยู่ที่ 14.3 °C (57.7 °F) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,427 มิลลิเมตร (56.2 นิ้ว) โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.2 °C (79.2 °F) และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 3.4 °C (38.1 °F)
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฮิดากะค่อนข้างคงที่ในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 19,912 | —     |
|  1930  | 20,578 | +3.3% |
|  1940  | 12,587 | −38.8% |
|  1950  | 16,108 | +28.0% |
|  1960  | 16,683 | +3.6% |
|  1970  | 21,646 | +29.7% |
|  1980  | 43,219 | +99.7% |
|  1990  | 53,169 | +23.0% |
|  2000  | 53,758 | +1.1% |
|  2010  | 57,473 | +6.9% |
|  2020  | 54,571 | −5.0% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ฮิดากะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคมะ แคว้นมูซาชิ ซึ่งปรากฏในบันทึกเมื่อ ค.ศ. 716 ว่าเป็นสถานที่ตั้งถิ่นฐานแห่งใหม่ของผู้ลี้ภัยชาวอาณาจักรโคกูรยอจากการรุกรานของราชวงศ์ถังบนคาบสมุทรเกาหลีเมื่อ ค.ศ. 668 ต่อมาในช่วงยุคเอโดะ พื้นที่ดังกล่าวได้รับการพัฒนาขึ้นเป็นทากาฮากิชูกุ ซึ่งเป็นชูกูบะหรือสถานีพักแรมบนเส้นทางสายนิกโกวากิโอกังที่เชื่อมระหว่างเอโดะกับนิกโก
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้าน 3 แห่งขึ้นภายในอำเภอโคมะ จังหวัดไซตามะ ได้แก่ โคมางาวะ โคมะ และทากาฮางิ ต่อมาใน ค.ศ. 1896 อำเภอโคมะถูกยุบเลิกและกลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออิรูมะ วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 หมู่บ้านโคมางาวะและโคมะได้ควบรวมกันเป็นเมืองฮิดากะ ส่วนหมู่บ้านทากาฮางิก็ได้ถูกผนวกรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเมืองฮิดากะเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1956 เมืองฮิดากะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1991
การเมืองการปกครอง

นครฮิดากะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 16 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครฮิดากะเป็นเขตเลือกตั้งหนึ่งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครฮิดากะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 9 จังหวัดไซตามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของฮิดากะยังคงดำเนินไปในรูปแบบเกษตรกรรมเป็นหลัก และมีอุตสาหกรรมเบาบ้าง ปัจจุบันมีการสร้างเขตที่อยู่อาศัยจำนวนหนึ่งใกล้กับสถานีรถไฟ เนื่องจากเมืองนี้กำลังกลายเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปกลับที่ทำงานในมหานครโตเกียวที่อยู่ทางตอนใต้ของฮิดากะ
การศึกษา

วิทยาลัย
วิทยาลัยสตรีไซตามะ (埼玉女子短期大学; Saitama Women's Junior College) วิทยาลัยระดับอนุปริญญาเอกชน
โรงเรียน
นครฮิดากะมีโรงเรียนประถมศึกษา 6 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 6 แห่งที่สังกัดเทศบาลนครฮิดากะ และมีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ นอกจากนี้ ทางจังหวัดไซตามะยังเปิดโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่งในนครฮิดากะ
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): สายฮาจิโก
สถานี: โคมางาวะ
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): สายคาวาโงเอะ
สถานี: โคมางาวะ – มูซาชิทากาฮางิ
รถไฟเซบุ: สายอิเกบูกูโระ
สถานี: โคมะ – มูซาชิโยโกเตะ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407
เมืองพี่น้อง

โอซัน จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่ ค.ศ. 1996
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น

คินจากูดะ
ศาลเจ้าโคมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของนครฮิดากะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศาลาว่าการนครฮิดากะ
วัดป่าเลิศธรรมนิมิต

| วัดป่าเลิศธรรมนิมิต |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระประธาน: พระพุทธสิริโสภณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าเลิศธรรมนิมิต เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ประวัติ

วัดป่าเลิศธรรมนิมิต เป็นวัดป่าสร้างใหม่ตามดำริเจ้าประคุณสมเด็จพระญาณวชิโรดม (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) ได้รับการตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 โดยมีคหบดีผู้มีจิตศรัทธา คือ คุณชัยวัฒน์ อนันควานิช (คุณไบรอัน) ผู้ถวายที่ดินและสร้างถวายร่วมกับประชาชนและคณะศิษยานุศิษย์ มีเนื้อที่ของวัดทั้งหมด 10 ไร่
วัดป่าเลิศธรรมนิมิตเป็นวัดที่ 20 ที่พระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร ได้สร้างขึ้นในบวรพุทธศาสนา และได้ให้คำปรึกษารวมถึงออกแบบร่วมกับคุณไบรอัน โดยท่านได้เดินทางมาดูการก่อสร้างตลอด ตั้งแต่การสำรวจที่ดิน ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2559 จนถึงการวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนสถาบันพลังจิตตานุภาพ สาขา 186 เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2560 และท่านได้เดินทางมาดูการก่อสร้างด้วยตัวท่านเองอีกหลายครั้ง ตั้งแต่การสร้างอาคารเรียน ศาลาธรรม กุฏิ ลานธรรม พื้นที่ลานกิจกรรม จนถึงขณะนี้ก็ได้ทำเรื่องยื่นขอจดตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมาย และมาในวันนี้ก็ได้เริ่มการวางศิลาฤกษ์อุโบสถ ซึ่งคุณไบรอันก็ได้ออกทุนลงแรงดำเนินการเป็นเจ้าภาพค่าใช้จ่ายทั้งหมด
สถาปัตยกรรม

วัดป่าเลิศธรรมนิมิตมีสถาปัตยกรรมแบบไทยผสมยุโรป เป็นศิลปะร่วมสมัย ต้นไม้นานาพันธุ์ เป็นวัดป่าสายพระกรรมฐานสมัยหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ผู้เป็นปรมจารย์ทางด้านวิปัสสนากรรมฐาน ภายในวัดจะมีการแบ่งพื้นที่อย่างชัดเจน อาทิ เขตสังฆาวาส เขตพุทธาวาส และเขตฆราวาส นอกจากนี้ยังมีสิ่งปลูกสร้าง ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลา กุฏิ ห้องเรียนสมาธิ ห้องพักผู้ปฏิบัติธรรม สถานที่สำหรับปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิภาวนา และมีพระประธานประจำอุโบสถ นามว่า พระพุทธสิริโสภณ
ลำดับเจ้าอาวาส

พ.ศ. 2563 เจ้าประคุณสมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) เป็นผู้รักษาการเจ้าอาวาส วัดป่าเลิศธรรมนิมิต ซึ่งได้รับแต่งตั้งในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
พ.ศ. 2564 พระปลัดพีระพงษ์ พฑฺฒนิโก เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส วัดป่าเลิศธรรมนิมิต
พ.ศ2566 พระครูสังฆรักษ์ทำนุ   จิตฺตวโร เป็นเจ้าอาวาส วัดป่าเลิศธรรมนิมิต
กิจกรรมตลอดทั้งปี

ปัจจุบันวัดป่าเลิศธรรมนิมิต มีพระจำพรรษาในปีพุทธศักราช 2564 จำนวนพระภิกษุ 7 รูป และสามเณร 1 รูป ซึ่งทางวัดมีการจัดปฏิบัติธรรม จัดอบรมสมาธิตลอดทั้งเดือน เป็นการปฏิบัติธรรม หลักสูตรนิรสาสมาธิ ถือศีล 8 ระยะเวลา 3 วัน 2 คืน โดยมีการปฏิบัติเดินจงกรม นั่งสมาธิ ทำวัตรสวดมนต์เช้า-เย็น ปัดกวาดเสนาสนะ ทำบุญตักบาตร สวดมนต์พระปริตร ถวายสังฆทาน เป็นต้น
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

| --- | --- |
Faculty of Pharmacy, Srinakharinwirot university

สถาปนา: 25 มกราคม พ.ศ. 2539; 28 ปีก่อน (2539-01-25)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
คณบดี: สุวรรณา วรรัตน์
ที่อยู่: 63 หมู่ที่ 7 ถนนรังสิต-นครนายก ตำบลองครักษ์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก 26120
สี:   สีเขียวมะกอก
เว็บไซต์: pharmacy.swu.ac.th
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นสถาบันการศึกษาเภสัชศาสตร์ลำดับที่ 9 และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ จังหวัดนครนายก ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการจากคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
อาคารคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก
ประวัติ

มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒได้บรรจุโครงการการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ไว้เป็นหนึ่งในแผนการพัฒนามหาวิทยาลัย วิทยาเขตองครักษ์ ได้ผ่านการเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีและทบวงมหาวิทยาลัย โดยลงประกาศในพระราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2539 ซึ่งถือเป็นวันก่อตั้งคณะเภสัชศาสตร์ ซึ่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดอาคารคณะเภสัชศาสตร์ ณ วิทยาเขตองครักษ์ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
หน่วยงาน

ตามประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ 10/2559 เรื่อง การแบ่งหน่วยงานภายในของส่วนงาน พ.ศ. 2559[ลิงก์เสีย] นั้น ได้มีการแบ่งหน่วยงานในคณะเภสัชศาสตร์เป็น 7 หน่วยงาน ดังนี้
สำนักงานคณบดี
สาขาวิชาเทคโนโลยีเภสัชกรรม
สาขาวิชาเภสัชเคมี
สาขาวิชาเภสัชเวท
สาขาวิชาเภสัชกรรมคลินิก
สาขาวิชาชีวเภสัชศาสตร์
สาขาวิชาเภสัชกรรมสังคม
สาขาวิชา

ชีวเคมี
กายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา
เภสัชวิทยา
พิษวิทยา
จุลชีววิทยา
พยาธิวิทยา
หลักสูตร > ปริญญาตรี

หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีเภสัชภัณฑ์ (หลักสูตร 6 ปี)
หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต สาขาบริบาลทางเภสัชกรรม (หลักสูตร 6 ปี)
หลักสูตร > ปริญญาโท

หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการองค์กรเภสัชกรรม
ระบบการศึกษา

การศึกษาในสองปีหลังของหลักสูตร (ปีที่ 5 และ 6)
สำหรับรายวิชาทั่วไป ระบบการศึกษาจะเป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ว่าด้วยการศึกษาระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2543
สำหรับรายวิชาการฝึกปฏิบัติงานบริบาลทางเภสัชกรรมจะแบ่งนิสิตออกเป็นกลุ่มหมุนเวียนกันเพื่อฝึกปฏิบัติงานในแต่ละรายวิชาในแหล่งฝึกที่ทางคณะจัดให้