stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฌอน พอล ล็อกฮาร์ต
ผลงาน > แนวผู้ใหญ่ > นักแสดง

| ปี | เรื่อง | สตูดิโอ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004 | Every Poolboy's Dream | Cobra Video |  |
| 2004 | Schoolboy Crush | Cobra Video |  |
| 2004 | Bareboned Twinks | Cobra Video |  |
| 2005 | Casting Couch 4 | Cobra Video |  |
| 2005 | Cream BBoys | Cobra Video |  |
| 2005 | Naughty Boy's Toys | Cobra Video |  |
| 2006 | Fuck Me Raw | Cobra Video |  |
| 2006 | Take It Like a Bitch Boy | Cobra Video |  |
| 2006 | The Velvet Mafia: Part 1 | Falcon Studios | ในนามแฝง " ฟ็อกซ์ ไรเดอร์" |
| 2006 | Velvet Mafia 2 | Falcon Studios | ในนามแฝง " ฟ็อกซ์ ไรเดอร์" |
| 2007 | Soccer Boys | BrentCorriganOnline |  |
| 2008 | The Porne Ultimatum | Pink Bird Media | นักศึกษาแพทย์ |
| 2008 | Brent Corrigan's Summit | Pink Bird Media |  |
| 2008 | Drafted 3 | Active Duty |  |
| 2008 | Just the Sex | Pink Bird Media |  |
| 2008 | Best of Roman Heart | Falcon Studios |  |
| 2009 | Just the Sex 2 | Pink Bird Media |  |
| 2009 | The Porne Identity | Pink Bird Media | นักศึกษาแพทย์ |
| 2009 | Brent Corrigan's Big Easy | Pink Bird Media |  |
| 2009 | Best of the 2000s 2 | Falcon Studios |  |
| 2009 | Chris Steele Directors Picks | Falcon Studios |  |
| 2010 | Brent Corrigan's Working Hard | Pink Bird Media |  |
| 2010 | Getting Levi's Johnson | Jet Set Men | นายแบบชุดชั้นใน |
| 2010 | Brent Corrigan's Heat | Pink Bird Media |  |
| 2011 | Beautiful Boy | Cobra Video |  |
| 2012 | The Brent Corrigan Sex Tapes | Cobra Video | วิดีโอ |
| 2012 | Buttfucked | Jet Set Men |  |
| 2014 | Jacked | Falcon Studios |  |
| 2014 | Gay Massage House | Icon Male |  |
| 2014 | Fathers & Sons | Icon Male | แดเนียล |
| 2014 | America's Finest | Falcon Studios |  |
| 2015 | Poolside 1 | Falcon Studios |  |
| 2015 | Moving Up | Falcon Studios |  |
| 2015 | Vegas Hustle | NakedSword |  |
| 2015 | Magnums | Falcon Studios |  |
| 2015 | Gods of Porn | NakedSword |  |
| 2016 | Deep Release | Falcon Studios |  |
| 2016 | About Last Night | Falcon Studios |  |
| 2017 | Urban Spokes | Falcon Studios |  |
| 2017 | Into the Blue | Falcon Studios |  |
| 2017 | Hook'd | Falcon Studios |  |
| 2017 | Property Lovers | Falcon Studios |  |
| 2017 | MXXX The Hardest Ride | NakedSword |  |
| 2017 | Earthbound - Heaven to Hell 2 | Falcon Studios |  |
| 2017 | Love & Lust in New Orleans | Falcon Studios |  |
| 2017 | Hidden Palms | Falcon Studios |  |
| 2018 | Mojave Heat | Falcon Studios |  |
| 2018 | Loving Brent Corrigan | NakedSword |  |
| 2018 | Loving Brent Corrigan 2 | NakedSword |  |
| 2018 | A Night At The Entourage | Falcon Studios |  |
| 2018 | Hungry For Moore | Falcon Studios |  |
| 2018 | Ultra Fan | NakedSword |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ฌอน พอล ล็อกฮาร์ต ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ฌอน พอล ล็อกฮาร์ต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฌอน พอล ล็อกฮาร์ต (เบรนท์ คอร์ริแกน) ที่ Adult Film Database
ฌอน พอล ล็อกฮาร์ต (เบรนท์ คอร์ริแกน) ที่ Internet Adult Film Database
ถุงน้ำแกงเกลียน

| ถุงน้ำแกงเกลียน (Ganglion cyst) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Ganglia, synovial cyst, Gideon's disease, Olamide's cyst, Bible cyst, Bible bump

Cyst on dorsum of left hand close to the wrist
สาขาวิชา: Plastic surgery
อาการ: Small soft lump associated with a joint
ภาวะแทรกซ้อน: Carpal tunnel syndrome, compression of the radial artery
การตั้งต้น: 15 to 40 years old
วิธีวินิจฉัย: Typically based on signs
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Lipoma, epidermoid inclusion cyst, gout, hemangioma
การรักษา: Watchful waiting, splinting the affected joint, needle aspiration, surgery
พยากรณ์โรค: Not serious
ความชุก: ~3 per 10,000 per year (wrist and hand)
ถุงน้ำแกงเกลียน (อังกฤษ: ganglion cyst) หรือถุงน้ำเยื่อหุ้มข้อ (อังกฤษ: synovial cyst, ชื่ออื่นๆ เช่น myxoid cyst, Gideon's disease, Bible cyst, Bible bump)  เป็นก้อนถุงน้ำชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นกับข้อต่อหรือปลอกหุ้มเส้นเอ็น พบที่ข้อมือด้านหลังบ่อยที่สุด และที่ข้อมือด้านหน้ารองลงมา มักค่อยๆ ปรากฎขึ้นใช้เวลาหลายเดือน ส่วนใหญ่จะไม่มีอาการอื่นนอกจากมีก้อน บางครั้งอาจมีอาการเจ็บปวดหรือชาร่วมด้วยได้ ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญคือกลุ่มอาการคาร์ปัลทันเนล หรือเส้นประสาทข้อมือถูกกดทับ
ปัจจุบันยังไม่ทราบสาเหตุของโรค เชื่อว่ากลไกที่ทำให้เกิดโรคมาจากการเว้าออกของเยื่อหุ้มข้อต่อ การเล่นยิมนาสติกเป็นปัจจัยเสี่ยงอย่างหนึ่ง การวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจร่างกาย ร่วมกับการใช้ไฟส่องบริเวณรอยโรค หากสงสัยโรคอื่นร่วมด้วยอาจจำเป็นต้องตรวจภาพรังสีเพื่อแยกโรคอื่นออก
การรักษาอาจทำได้โดยการเฝ้าดูและติดตามอาการ การผ่าตัดแยกข้อต่อบริเวณที่เกิดถุงน้ำ การเจาะดูดด้วยเข็ม หรือการผ่าตัด ผู้ป่วยประมาณครึ่งหนึ่งจะมีอาการดีขึ้นได้เอง แต่ละปีจะมีผู้ป่วยถุงน้ำแกงเกลียนที่ข้อมือรายใหม่ประมาณ 3 ใน 10,000 คน ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงวัยสาวถึงวัยกลางคน ปัจจุบันการพยายามรักษาเองด้วยการทุบให้แตกไม่เป็นที่แนะนำอีกต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: M67.4 ICD-9-CM: 727.4 MeSH: D045888 DiseasesDB: 31229
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: orthoped/493
ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น

| ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: เชน แบล็ก
เขียนบท: เชน แบล็ก
สร้างจาก: บอดีส์ อาร์ แวร์ ยู ไฟล์ เทม โดย เบร็ทท์ ฮาลลีเดย์
อำนวยการสร้าง: โจเอล ซิลเวอร์
นักแสดงนำ:   รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์  วัล คิลเมอร์  มิเชล โมนาแฮน  คอร์บิน เบิร์นเซน 
กำกับภาพ: ไมเคิล บาร์เร็ตต์
ตัดต่อ: จิม เพจ
ดนตรีประกอบ: จอห์น ออต์แมน
บริษัทผู้สร้าง: ซิลเวอร์ พิคเจอร์ส 
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์ บราเธอส์ พิกเชอส์
วันฉาย: 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 (เทศกาลภาพยนตร์คานส์) 21 ตุลาคม ค.ศ. 2005 (สหรัฐอเมริกา)
ความยาว: 103 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 15.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น (อังกฤษ: Kiss Kiss Bang Bang) เป็นภาพยนตร์อาชญากรรมแนวตลกร้ายสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2005 ที่เขียนบทและกำกับโดย เชน แบล็ก (เป็นการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา) และนำแสดงโดย รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์, วัล คิลเมอร์, มิเชล โมนาแฮน และ คอร์บิน เบิร์นเซน สคริปต์บางส่วนมาจากนวนิยายของ เบร็ทท์ ฮาลลีเดย์ ชื่อ บอดีส์ อาร์ แวร์ ยู ไฟล์ เทม (Bodies Are Where You Find Them) และตีความวรรณกรรมประเภทต้มแข็งแบบคลาสสิกในแบบลิ้นปี่ ภาพยนตร์เรื่องนี้อำนวยการสร้างโดย โจเอล ซิลเวอร์ โดยมี ซูซาน ดาวนีย์ และ สตีฟ ริชาร์ดส เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร
ถ่ายทำในลอสแอนเจลิสระหว่างวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ถึง 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในเทศกาลภาพยนตร์คานส์ปี ค.ศ. 2005 เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2005, และได้เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์และทำรายได้ทั่วโลก 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เพลงประกอบ

เพลงประกอบของ ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น พร้อมดนตรีโดยจอห์น ออต์แมน ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2005
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "The Fair" | 1:38 |
| 2. | "Main Titles" | 1:53 |
| 3. | "Innocent Times" | 2:02 |
| 4. | "Toy Heist" | 1:55 |
| 5. | "Lovely Confessions" | 2:30 |
| 6. | "Surveillance Lesson" | 3:22 |
| 7. | "Harry Smartens Up" | 1:48 |
| 8. | "Dead Girl in Shower" | 3:49 |
| 9. | "Harmony Is Dead?" | 1:25 |
| 10. | "Saving Perry" | 4:40 |
| 11. | "Flashback / Dropping Off Body" | 2:38 |
| 12. | "They Took My Crickets" | 1:48 |
| 13. | "Oh, Nuts!" | 2:56 |
| 14. | "Whoa, Who's This?" | 1:38 |
| 15. | "Harmony Lives" | 2:16 |
| 16. | "Doggie Treat / First Kill" | 2:09 |
| 17. | "Going Home" | 1:47 |
| 18. | "Harmony Sees a Clue" | 1:24 |
| 19. | "Harry's Rage" | 3:23 |
| 20. | "Painful Pieces" | 1:27 |
| 21. | "That's the Story" | 2:46 |
| 22. | "Broken" (ร่วมกับรอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์) | 5:10 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 54:35 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
ถุงหุ้มข้อไหล่อักเสบยึดติด

| ถุงหุ้มข้อไหล่อักเสบยึดติด (Adhesive capsulitis of shoulder) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Frozen shoulder

ภาพข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลของข้อไหล่ข้างขวา
สาขาวิชา: Orthopedics
อาการ: Shoulder pain, stiffness
ภาวะแทรกซ้อน: Fracture of the humerus, biceps tendon rupture
การตั้งต้น: 40 to 60 year old
ระยะดำเนินโรค: May last years
ประเภท: Primary, secondary
สาเหตุ: Often unknown, prior shoulder injury
ปัจจัยเสี่ยง: Diabetes, hypothyroidism
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Pinched nerve, autoimmune disease, biceps tendinopathy, osteoarthritis, rotator cuff tear, cancer, bursitis
การรักษา: NSAIDs, physical therapy, steroids, injecting the shoulder at high pressure, surgery
ความชุก: ~4%
ถุงหุ้มข้อไหล่อักเสบยึดติด หรือ โรคข้อไหล่ติด (อังกฤษ: adhesive capsulitis (of shoulder), frozen shoulder) เป็นโรคที่เกิดกับถุงหุ้มข้อไหล่ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่หุ้มข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลของไหล่เอาไว้ ถุงหุ้มข้อนี้เกิดอักเสบ ติดยึด เกิดการสร้างแถบเนื้อเยื่อที่ผิดปกติทำให้ข้อไหล่ขยับได้น้อยลงและมีอาการปวดเรื้อรัง
อาการทางคลินิกของโรคข้อไหล่ติดมี 3 ระยะ ได้แก่
ระยะที่ 1 - ระยะเจ็บปวด ผู้ป่วยจะรู้สึกว่ามีอาการเจ็บปวดค่อยๆ เป็นมากขึ้น ส่วนใหญ่จะปวดมากตอนกลางคืน โดยไม่มีเหตุนำชัดเจนของอาการปวดนี้ อาการปวดจะไม่สัมพันธ์กับกิจกรรมที่ทำยกเว้นการเคลื่อนไหวจนสุดพิสัยของข้อไหล่อาจทำให้ปวดมากได้ เมื่อโรคเป็นมากขึ้นอาจมีอาการปวดแม้ไม่ได้ทำอะไร ระยะนี้มักนาน 2-9 เดือน ไม่มีการลดลงของพิสัยการเคลื่อนไหวของข้อ และอาจวินิจฉัยไม่ได้ชัดเจน
ระยะที่ 2 - ระยะข้อยึด อาการปวดจากระยะแรกอาจยังคงอยู่แม้มักจะปวดลดลง จะเริ่มมีการลดลงของพิสัยการเคลื่อนไหวของข้อไหล่แบบทั้งแคปซูล นั่นคือในทุกทิศทางการเคลื่อนไหว อาจส่งผลต่อกิจวัตรประจำวันอย่างมาก ลักษณะสำคัญของระยะนี้คือการที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวเป็นระยะมากๆ ได้ในไหล่ข้างที่เป็น ระยะนี้การวินิจฉัยจะง่ายกว่าในระยะแรก ระยะนี้ทั่วไปอาจนาน 3-9 เดือน แต่อาจนานกว่านี้ได้
ระยะที่ 3 - ระยะฟื้นตัว อาการปวดจะลดลง พิสัยการเคลื่อนไหวของข้อไหล่จะค่อยๆ ดีขึ้นในช่วง 12-24 เดือน แม้ผู้ป่วยประมาณ 40% อาจมีอาการข้อไหล่ยึดจนพิสัยการเคลื่อนไหวลดลงเล็กน้อย แต่แค่ 10% เท่านั้นที่จะมีอาการชัดเจนจนไม่สามารถทำกิจวัตรได้ตามปกติ
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: M75.0 ICD-9-CM: 726.0 DiseasesDB: 34114
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000455 eMedicine: orthoped/372
ถ้ำสังหารแห่งพนมสำเภา

ถ้ำหนึ่งในเขาพนมสำเภา
ถ้ำสังหารแห่งพนมสำเภา (อังกฤษ: killing caves of Phnom Sampeau) เป็นทุ่งสังหารสมัยเขมรแดงในเนินเขาห่างไป 7 mi (11 km) ทางใต้ของนครพระตะบองในทางตะวันออกของประเทศกัมพูชา เหยื่อจะถูกเขมรแดงนำมาสังหารบนยอดของถ้ำก่อนที่จะโยนร่างที่ถูกสังหารแล้วลงไปในถ้ำ มีถ้ำแยกสำหรับผู้หญิง ผู้ชาย และเสื้อผ้า มีหลายถ้ำในเขาพนมสำเภาที่เดิมทีเป็นที่ตั้งของวัด ปัจจุบันมีการสร้างอนุสรณ์ไว้โครงกระดูกและกะโหลกของเหยื่อเคียงข้างกับพระพุทธรูปในวัดเหล่านี้
ถ้ำสังหารตั้งอยู่บนเขาพนมสำเภา ประมาณกลางทางก่อนถึงยอดเขา 250 m (820 ft) ไปตามถนน บนเขานี้ยังมีทั้งวัดพุทธและเป็นที่อยู่ตามธรรมชาติของค้างคาวและลิงแสมที่ออกมาหากินกล้วยที่ศาสนิกชนนำมาบูชาพระ
ฉางชุน

| ฉางชุน 长春市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด และนครระดับกิ่งมณฑล
สถานที่สำคัญในฉางชุนจากภาพบนเวียนตามเข็มนาฬิกา: ภาพมุมกว้างของเมือง (สองภาพบน) อาคารรัฐบาลของประเทศแมนจู รูปปั้นที่จัตุรัสวัฒนธรรม โบสถ์คริสต์ฉางชุน และอนุสาวรีย์มรณสักขีชาวโซเวียต
th
ที่ตั้งของจังหวัดฉางชุน (สีเหลือง) ในมณฑลจี๋หลิน (สีเทาอ่อน) ประเทศจีน
ฉางชุนที่ตั้งของตัวเมืองในมณฑลจี๋หลิน
พิกัด: 43°53′13″N 125°19′29″E﻿ / ﻿43.88694°N 125.32472°E﻿ / 43.88694; 125.32472
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: จี๋หลิน
เขตการปกครองระดับอำเภอ: 7 เขต  2 นครระดับอำเภอ  1 อำเภอ
ได้รับสถานะเมือง: พ.ศ. 2432
ได้รับสถานะนคร: พ.ศ. 2475
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หวัง ไข่
 • ผู้ว่าการ: หลิว ซิน
พื้นที่
 • ทั้งจังหวัด: 20,604 ตร.กม. (7,955 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง  (2018): 803 ตร.กม. (310 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,061 ตร.กม. (1,182 ตร.ไมล์)
ความสูง: 222 เมตร (730 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2553)
 • ทั้งจังหวัด: 7,674,439 คน
 • ความหนาแน่น: 370 คน/ตร.กม. (960 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง  (พ.ศ. 2561): 3,575,000 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 4,500 คน/ตร.กม. (12,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,815,270 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,200 คน/ตร.กม. (3,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 130000
รหัสพื้นที่: 0431
รหัส ISO 3166: CN-JL-01
ป้ายทะเบียนรถ: 吉A
จีดีพี (พ.ศ. 2560): 653.0 พันล้านเหรินหมินปี้
 - ต่อหัว: 86,931 เหรินหมินปี้
เว็บไซต์: www.changchun.gov.cn

ฉางชุน (จีน: 长春; พินอิน: Chángchūn; แปลตรงตัว: "ฤดูใบไม้ผลิอันยาวนาน") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ใจกลางที่ราบซงเหลียวทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีนแผ่นดินใหญ่ ฉางชุนมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด โดยเขตการปกครองของฉางชุนประกอบด้วยเขตจำนวน 7 เขต นครระดับอำเภอจำนวน 2 แห่ง และอำเภอจำนวน 1 แห่ง ฉางชุนเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนร่วมกับเฉิ่นหยาง ต้าเหลียน และฮาร์บิน
ระหว่าง พ.ศ. 2475 และ 2488 จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ตั้งประเทศแมนจูขึ้นเป็นรัฐบาลหุ่นเพื่อยึดครองภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ฉางชุนกลายเป็นเมืองหลวงของประเทศแมนจูในระหว่างนั้นและถูกเปลี่ยนชื่อเป็นซินกิง (อังกฤษ: Hsinking; จีน: 新京; พินอิน: Xīnjīng; แปลตรงตัว: "เมืองหลวงใหม่") เมื่อสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งใน พ.ศ. 2492 หลังจักรวรรดิญี่ปุ่นหมดอำนาจ รัฐบาลจีนได้สถาปนาฉางชุนให้เป็นเมืองหลวงของมณฑลจี๋หลินใน พ.ศ. 2497
ฉางชุนเป็นฐานผลิตอุตสาหกรรมที่สำคัญโดยเฉพาะรถยนต์ และได้รับฉายาว่า "เมืองแห่งรถยนต์" และ "ดีทรอยต์เมืองจีน"
เขตการปกครองและประชากร

นครฉางชุนมีฐานะเป็นนครระดับมณฑล โดยแบ่งเขตการปกครองออกเป็นเขตจำนวน 7 เขต นครระดับอำเภอจำนวน 2 แห่ง และอำเภอจำนวน 1 แห่ง ได้แก่
| แผนที่นครฉางชุน | แผนที่นครฉางชุน | แผนที่นครฉางชุน | แผนที่นครฉางชุน | แผนที่นครฉางชุน |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   เขตหนานกวาน เขตควานเฉิง เขตเฉาหยาง เขตเอ้อร์เต้า เขตลู่ยเหฺวียน เขตชฺวางหยาง เขตจิ่วไท่ อำเภอ หนงอาน นครยหฺวีชู่ นครเต๋อฮุ่ย   |   เขตหนานกวาน เขตควานเฉิง เขตเฉาหยาง เขตเอ้อร์เต้า เขตลู่ยเหฺวียน เขตชฺวางหยาง เขตจิ่วไท่ อำเภอ หนงอาน นครยหฺวีชู่ นครเต๋อฮุ่ย   |   เขตหนานกวาน เขตควานเฉิง เขตเฉาหยาง เขตเอ้อร์เต้า เขตลู่ยเหฺวียน เขตชฺวางหยาง เขตจิ่วไท่ อำเภอ หนงอาน นครยหฺวีชู่ นครเต๋อฮุ่ย   |   เขตหนานกวาน เขตควานเฉิง เขตเฉาหยาง เขตเอ้อร์เต้า เขตลู่ยเหฺวียน เขตชฺวางหยาง เขตจิ่วไท่ อำเภอ หนงอาน นครยหฺวีชู่ นครเต๋อฮุ่ย   |   เขตหนานกวาน เขตควานเฉิง เขตเฉาหยาง เขตเอ้อร์เต้า เขตลู่ยเหฺวียน เขตชฺวางหยาง เขตจิ่วไท่ อำเภอ หนงอาน นครยหฺวีชู่ นครเต๋อฮุ่ย   |  |  |
| ชื่อ | จีนย่อ | พินอิน | ประชากร (พ.ศ. 2560) | พื้นที่ (ตร.กม.) |  |  |
| เขตเมือง | เขตเมือง | เขตเมือง | เขตเมือง | เขตเมือง |  |  |
| เขตควานเฉิง | 宽城区 | Kuānchéng Qū | 855,159 | 238 |  |  |
| เขตเฉาหยาง | 朝阳区 | Cháoyáng Qū | 1,007,870 | 237 |  |  |
| เขตลู่ยเหฺวียน | 绿园区 | Lùyuán Qū | 1.002,672 | 216 |  |  |
| เขตหนานกวาน | 南关区 | Nánguān Qū | 1,123,779 | 81 |  |  |
| เขตเอ้อร์เต้า | 二道区 | Èrdào Qū | 809,390 | 452 |  |  |
ชานเมือง
| เขตจิ่วไท่ | 九台区 | Jiǔtái Qū | 700,606 | 3,375 |  |  |
| เขตชฺวางหยาง | 双阳区 | Shuāngyáng Qū | 400,933 | 1,677 |  |  |
เมืองบริวาร
| นครเต๋อฮุ่ย | 德惠市 | Déhuì Shì | 949,786 | 3,435 |  |  |
| นครยหฺวีชู่ | 榆树市 | Yúshù Shì | 1,266,969 | 4,712 |  |  |
ชนบท
| อำเภอหนงอาน | 农安县 | Nóng'ān Xiàn | 1,149,680 | 5,400 |  |  |
ข้อมูลจากการสำมะโนประชากรครั้งที่หกเมื่อ พ.ศ. 2553 ฉางชุนมีประชากร 7.677 ล้านคน อัตราการเกิดอยู่ที่ 6.08 คนต่อประชากร 1,000 คน และอัตราการตายอยู่ที่ 5.51 คนต่อประชากร 1,000 คน ประชากรในเขตเมือง (ควานเฉิง เฉาหยาง ลู่ยเหฺวียน หนานกวาน และเอ้อร์เต้า) มีจำนวน 3.53 ล้านคนหรือประมาณร้อยละ 46 สัดส่วนประชากรเพศชายต่อเพศหญิงเป็น 1.021:1
เศรษฐกิจ

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ของฉางชุนใน พ.ศ. 2553 อยู่ที่ 332.9 พันล้านเหรินหมินปี้
อุตสาหกรรมสำคัญของฉางชุนได้แก่รถยนต์ ผลิตภัณฑ์เกษตรแปรรูป ยา อิเล็กทรอนิกส์ วัสดุก่อสร้าง และพลังงาน เครือ FAW (First Automotive Works) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีนตั้งอยู่ในฉางชุน โดยโรงงานผลิตเริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2496 และการผลิตเริ่มต้นใน พ.ศ. 2499 เครือ FAW ผลิตรถยนต์หลายยี่ห้อในประเทศจีน รวมทั้งรถยนต์หรู "หงฉี" และยังร่วมกับบริษัทรถยนต์จากต่างประเทศได้แก่อาวดี้ ฟ็อลคส์วาเกิน และโตโยต้า อุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ในฉางชุนทำให้ฉางชุนมีฉายาว่า "ดีทรอยต์เมืองจีน"
การศึกษาและวัฒนธรรม > สถาบันอุดมศึกษา

ฉางชุนมีสถาบันอุดมศึกษาจำนวน 27 แห่ง โดยสถาบันที่สำคัญได้แก่มหาวิทยาลัยจี๋หลินและมหาวิทยาลัยครูแห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
การศึกษาและวัฒนธรรม > กีฬา

สโมสรกีฬาที่สำคัญในฉางชุนได้แก่สโมสรฟุตบอลฉางชุนย่าไท่ซึ่งแข่งขันในไชนีสซูเปอร์ลีกและเคยชนะเลิศในฤดูกาล 2550 และสโมสรบาสเกตบอลจี๋หลินนอร์ทอีสต์ไทเกอร์ซึ่งแข่งขันในสมาคมบาสเกตบอลแห่งประเทศจีน นอกจากนี้ ฉางชุนยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2007
การศึกษาและวัฒนธรรม > บุคคลสำคัญจากฉางชุน

หลิว เสี่ยวโป ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำ พ.ศ. 2553 จากการรณรงค์เพื่อสิทธิมนุษยชนในประเทศจีนโดยปราศจากความรุนแรง
เออิจิ เนงิชิ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีประจำ พ.ศ. 2553 (ร่วมกับริชาร์ด เฮ็กและอากิระ ซูซูกิ) จากแนวคิดการใช้สารประกอบแพลเลเดียมเพื่อเร่งปฏิกิริยาการควบแน่นเพื่อสังเคราะห์สารประกอบอินทรีย์
การศึกษาและวัฒนธรรม > ความสัมพันธ์เมืองพี่น้อง

ฉางชุนได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ดังนี้ (ปีที่เริ่มสถาปนาความสัมพันธ์ระบุในวงเล็บ)
ช็องจิน จังหวัดฮัมกย็องเหนือ ประเทศเกาหลีเหนือ (พ.ศ. 2545)
เซแก็ซแฟเฮร์วาร์ ประเทศฮังการี (พ.ศ. 2553)
เซ็นได จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น (พ.ศ. 2523)
ฌิลินา ประเทศสโลวาเกีย (พ.ศ. 2535)
ติฆัวนา รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย ประเทศเม็กซิโก (พ.ศ. 2556)
นอวีซาด ประเทศเซอร์เบีย (พ.ศ. 2524)
เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2526)
ปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ประเทศไทย (พ.ศ. 2554)
ปลอฟดิฟ ประเทศบัลแกเรีย (พ.ศ. 2553)
ม็องเทรย จังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี ประเทศฝรั่งเศส (พ.ศ. 2551)
มอรา ประเทศสวีเดน (พ.ศ. 2548)
มาสเตอร์ตัน ประเทศนิวซีแลนด์ (พ.ศ. 2538)
มินสค์ ประเทศเบลารุส (พ.ศ. 2535)
ลิตเทิลร็อก รัฐอาร์คันซอ สหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2537)
วอร์นามบูล รัฐวิกทอเรีย ประเทศออสเตรเลีย (พ.ศ. 2555)
ว็อลฟส์บวร์ค รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี (พ.ศ. 2549)
วินด์เซอร์ รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา (พ.ศ. 2535)
อุลซัน ประเทศเกาหลีใต้ (พ.ศ. 2537)
อูลาน-อูเด สาธารณรัฐบูเรียตียา ประเทศรัสเซีย (พ.ศ. 2543)
ศาลาว่าการ
รถยนต์อาวดี้ที่ผลิตโดย FAW
ถนนสายนี้ เปรี้ยว

| --- | --- |
ถนนสายนี้ เปรี้ยว
きまぐれオレンジ☆ロード
ชื่อภาษาอังกฤษ: Kimagure Orange Road
แนว: โรแมนซ์, คอเมดี
มังงะ
เขียนโดย: อิซูมิ มัตสึโมโตะ
สำนักพิมพ์:  ชูเอฉะ   สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
วางจำหน่ายตั้งแต่: พ.ศ. 2527 – พ.ศ. 2530
จำนวนเล่ม: 18
อนิเมะ
กำกับโดย: โอซามุ โคบายาชิ
ดนตรีโดย: ชิโร ซางิซุ
สตูดิโอ:  โตโฮ, สตูดิโอปิเอโร
ฉาย:  6 เมษายน พ.ศ. 2530  –  7 มีนาคม พ.ศ. 2531
ถนนสายนี้ เปรี้ยว (ญี่ปุ่น: きまぐれオレンジ☆ロード; โรมาจิ: Kimagure Orenji Rōdo; อังกฤษ: Kimagure Orange Road) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ว่าด้วยเรื่องรักสามเส้าของนักเรียนมัธยมปลาย เขียนโดย อิซูมิ มัตสึโมโตะ ตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนโชเน็งจัมป์ของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2527 และสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจได้รับลิขสิทธิ์พิมพ์จำหน่ายในประเทศไทย ภายหลังได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ เริ่มออกฉายที่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2530 โดยแบ่งเป็นภาคที่ฉายทางโทรทัศน์ 48 ตอน ภาคโอวีเอ 8 ตอน และภาคที่ฉายทางโรงภาพยนตร์อีก 2 ตอน ส่วนภาคล่าสุดที่สร้างในปี พ.ศ. 2540 เป็นภาคต่อจากตอนจบในอีก 3 ปี ข้างหน้าของตอนจบในภาคปกติ
ในประเทศไทย ถนนสายนี้ เปรี้ยว ภาคที่ฉายทางโทรทัศน์และโอวีเออีก 8 ตอน ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอโดยบริษัท วิดีโอสแควร์ และเคยออกอากาศทางช่อง 3 โดยใช้ชื่อเรื่องว่า "หนุ่มเฟื่อง สาวเฟี้ยว" ส่วนภาคพิเศษที่สร้างในปี พ.ศ. 2540 เคยออกอากาศทางช่อง 9 ช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์
เรื่องย่อ

คาสึงะ เคียวสุเกะ ตัวละครเอกของเรื่อง เป็นสมาชิกของครอบครัวที่มีพลังจิต จึงต้องย้ายที่อยู่บ่อย ๆ
เริ่มเรื่องจาก ตอนที่พระเอกเพิ่งจะย้ายมาอยู่ที่เมืองแห่งใหม่พร้อมกับครอบครัว และออกมาเดินเล่นเจอเนินเขาซึ่งมีขั้นบันไดเรียงรายสวยงามมาก เคียวสุเกะจึงเดินนับขั้นบันไดไปเรื่อย ๆ ซึ่งเคียวสุเกะนับได้ 100 ขั้น แต่ในตอนนั้นก็มีผู้หญิงพูดแย้งออกมาว่ามี 99 ขั้น และตอนนี้เองจึงเป็นฉากแรกที่พระเอกคือเคียวสุเกะ และ อายูคาว่า มาโดกะ นางเอกของเรื่องได้มาพบกันครั้งแรก เคียวสุเกะนั้นหลงรักอายูคาว่า มาโดกะตั้งแต่แรกพบ ในขณะที่ มาโดกะ กลับดูเข้าใจได้ยากยิ่ง บางครั้งก็เหมือนไม่สนใจ แต่บางครั้งก็ใส่ใจ ดูฉลาด แกร่ง แต่ก็อ่อนหวาน จนเคียวสุเกะทำตัวไม่ถูก (คาแรกเตอร์นี้ทำให้ มาโดกะ กลายเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์จนคนอ่านหลงใหล) แต่แล้วรักสามเส้าของเคียวสุเกะก็เกิดขึ้น เมื่อวันแรกในการไปโรงเรียนใหม่ของเคียวสุเกะ เขาได้พบกับ ฮิยาม่า ฮิคารุ รุ่นน้องในโรงเรียนใหม่ของเคียวสุเกะ และเป็นรุ่นน้องคนสนิทของมาโดกะด้วย และฮิคารุเมื่อพบเคียวสุเกะ ฮิคารุก็แสดงออกอย่างชัดเจนและตรงไปตรงมาว่าชอบเคียวสุเกะ มาโดกะซึ่งจริง ๆ แม้จะชอบเคียวสุเกะอยู่บ้างแล้ว เมื่อเห็นรุ่นน้องคนสนิทก็ชอบคนคนเดียวกัน จึงพยายามเก็บความรู้สึก และหลีกทางให้เพื่อฮิคารุจะได้สมหวังในความรัก แต่เคียวสุเกะซึ่งชอบมาโดกะอยู่จึงไม่ยอมแพ้ในความรักต่อมาโดกะ จึงพยายามใกล้ชิดมาโดกะอย่างไม่ย่อท้อ และในตอนจบของเรื่องไม่บอกว่าความรักของทั้งสามลงเอยเช่นไร แต่จะมีผลสรุปของรักสามเส้าออกมาในตอนพิเศษที่ไม่มีในหนังสือการ์ตูนและอนิเมะภาคปกติ
ในส่วนของตอนพิเศษ ova นั้นจะนำตอนที่อยู่ในหนังสือการ์ตูนมาสร้างเป็นแอนิเมชัน (มีอยู่ 2 ตอนเท่านั้นที่เขียนสร้างมาใหม่) หนึ่งในนั้นจะเป็นตอนที่กล่าวถึงอากาเนะ (ญาติของคะสึกะ เคียวสุเกะ) ด้วย ที่พบในเธอบางฉากในตอนที่ 48 ของเวอร์ชันแอนิเมชันปกติ
ส่วนตอนสุดท้ายที่เป็นบทสรุปของเรื่องนี้จะเห็นความบอบช้ำจิตใจของฮิการุจัง เมื่อเธอรู้ความจริงว่า เคียวสุกะและอายูคาว่า รักกันและคบกันเป็นแฟน และฮิการุได้ตัดสินใจไปเรียนการละครที่อเมริกา
สำหรับตอนที่สร้างสุดท้ายเป็นแอนิเมชัน เป็นตอนหลังจากนั้น เมื่อเคียวสุเกะได้หลุดไปโลกอนาคต 3 ปีข้างหน้าได้พบฮิการุจังและอายูคาว่า ในขณะที่โลกปัจจุบันเคียวสุเกะเป็นเจ้าชายนิทรา เรื่องราวดำเนินจนจบและ เผยถึงตอนสุดท้ายที่เขาและเธอมีอะไรกันครั้งแรกนับแต่ที่เขาได้รู้จักกันมา สร้างความอิจฉาต่อผู้ชมเป็นอย่างยิ่ง
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

ชื่อตัวละครส่วนนี้ แสดงนามสกุลตามด้วยชื่อ ที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนฉบับที่ตีพิมพ์ลิขสิทธิ์ (โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ) ตามด้วยชื่อภาษาญี่ปุ่นตัวคันจิและคานะและโรมาจิที่เป็นตัวอักษรอังกฤษในภาษาญี่ปุ่นพร้อมทั้งคำอ่านฉบับมาตรฐาน)
เกร็ดเล็กน้อย

อายูคาว่า มาโดกะ มีคาแรคเตอร์มาจากนักแสดงหญิงชาวอเมริกา "ฟีบี เคตส์" และ นักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น "อากินะ นากาโมริ"
ถุงยื่นอักเสบ

| ถุงยื่นอักเสบ |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Colonic diverticulitis

ช่วงของลำใส้ใหญ่ (ซิกมอยด์โคลอน) แสดงถุงยื่น (ไดเวอร์ทิคูลา)
สาขาวิชา: ศัลยศาสตร์ทั่วไป
อาการ: ปวดท้อง, ไข้, คลื่นเหียน, ท้องเสีย, ท้องผูก, เลือดในอุจจาระ
ภาวะแทรกซ้อน: หนอง, ฟิสตูลา, ลำไส้ทะลุ
การตั้งต้น: ฉับพลัน, อายุ > 50
สาเหตุ: ยังไม่ทราบแน่ชัด
ปัจจัยเสี่ยง: โคอ้วน, ไม่ออกกำลังกาย, สูบบุหรี่, ประวัติครอบครัว, ยาเอ็นเสดs
วิธีวินิจฉัย: ตรวจเลือด, ซีทีสแกน, ส่องกล้อง, lower gastrointestinal series
โรคอื่นที่คล้ายกัน: โรคลำไส้แปรปรวน
การป้องกัน: Mesalazine, rifaximin
การรักษา: ยาปฏิชีวนะ, อาหารเหลว, เข้าโรงพยาบาล
ความชุก: 3.3% (ประเทศพัฒนาแล้ว)
ถุงยื่นอักเสบ (อังกฤษ: Diverticulitis หรือ colonic diverticulitis) เป็นโรคของทางเดินอาหารมีลักษณะเป็นการอักเสบของถุงยื่น (ไดเวอร์ทิลูคัม) ซึ่งอาจเจิรญอยู่ตามผนังของลำไส้ใหญ่ อาการมักประกอบด้วยอาการปวดท้องส่วนล่าง อาจเกิดเป็นเวลาหลายวัน นอกจากนี้อาจพบอาการคลื่นเหียน,  ท้องเสีย, ท้องผูก หากพบอาการไข้และเลือดในอุจจาระอาจบ่งชี้ถึงอาการแทรกซ้อน
สาเหตุเกิดโรคยังคงไม่เป็นที่ทราบชัดเจน ปัจจัยเสี่ยงอาจรวมถึงภาวะอ้วน, ขาดการออกกำลังกาย, สูบบุหรี่, ประวัติในครอบครัว และการใช้ยาเอ็นเสด (NSAIDs) ส่วนความเกี่ยวข้องกับการบริโภคอาหารไฟเบอร์ต่ำยังคงไม่ชัดเจน ถุงยื่นในลำไส้ใหญ่ที่ไม่อักเสบเรียกว่าอาการไดเวอร์ทิคูโลซิส การอักเสบอาจเกิดขึ้นได้ที่ 10% ถึง 25% ที่จุดหนึ่ง ๆ และเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย
การป้องกันการเกิดโรคอาจทำได้โดยการลดความอ้วน, ออกกำลังกาย และเลิกบุหรี่ ยาเมซาลาซีน และ ริฟักซิมิน สามารถใช้ป้องกันอาการรุนแรงได้ในผู้ป่วย ส่วนการหลีกเลี่ยงอาหารพวกเม็ดและเมล็ดนั้นไม่เป็นที่แนะนำแล้วเนื่องจากไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภคอาหารกลุ่มนี้กับการเกิดการอักเสบของถุงยื่น
โรคนี้พบได้ชุกกว่าในโลกตะวันตก และพบยากในแอฟริกากับเอเชีย ค่าใช้จ่ายที่ใช้ไปกับโรคเกี่ยวกับถุงยื่นในสหรัฐอยู่ที่ราวปีละ $2.4 พันล้าน (ข้อมูลปี 2013) ในผู้ป่วยด้วยโรคถุงยื่นไม่มีการอักเสบ (diverticulosis) ราว 4 ถึง 15% อาจเกิดการอักเสบได้ในอนาคต
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: K57 ICD-9-CM: 562 MeSH: D004238 DiseasesDB: 3876
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000257 eMedicine: med/578
Diverticulosis and diverticulitis at NIDDK
Diverticulitis at Mayo Clinic
Staging of Acute Diverticulitis[ลิงก์เสีย] online calc
ถนนกัลปพฤกษ์

|  ทางหลวงชนบท กท> 1001 |
| --- | --- |
ถนนกัลปพฤกษ์

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 7.700 กิโลเมตร (4.785 ไมล์)
ประวัติ
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2545–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ถ.กาญจนาภิเษก (ตะวันตก) ใน เขตบางแค กรุงเทพมหานคร
 :   ถ.บางแค ใน เขตบางแค กรุงเทพมหานคร  ถ.กำนันแม้น ใน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ถ.ราชพฤกษ์ ใน เขตภาษีเจริญ , เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงชนบท 
ถนนกัลปพฤกษ์ (อังกฤษ: Thanon Kanlapaphruek) หรือ ทางหลวงชนบท กท.1001 เป็นเส้นทางคมนาคมในพื้นที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร โดยเป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อระหว่างถนนราชพฤกษ์กับถนนกาญจนาภิเษก