stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปาทรีซียา กัส

| Patricia Kaas |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: 5 ธันวาคม ค.ศ. 1966
ที่เกิด:  Stiring-Wendel ฝรั่งเศส
แนวเพลง: ป็อบ ผสมแจ๊ซ บลูส์ และคาบาเรต์
อาชีพ: นักร้องและนักแสดง
เครื่องดนตรี: เสียง
ช่วงปี: ค.ศ. 1985 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: RWE

เว็บไซต์: www.patriciakaas.net
ปาทรีซียา กัส (ฝรั่งเศส: Patricia Kaas /patʁisja kɑs/) เกิดวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1966 ที่เขตฟอร์บัก (Forbach) จังหวัดมอแซล (Moselle) ในแคว้นลอแรน (Lorraine) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส เป็นทั้งนักร้องและนักแสดง เธอเป็นหนึ่งในนักร้องที่พูดภาษาฝรั่งเศสคนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก เพลงของเธอไม่ใช่แนวคลาสสิก แต่คล้ายการผสมผสานระหว่างป็อบ แจ็ซ บลูส์ และคาบาเรต์
ด้วยภาพลักษณ์ของอัลบั้มเปิดตัวอย่างเป็นทางการ มาดมัวแซล ช็องต์ ... (Mademoiselle chante...)  ในปี 1988 ทำให้แผ่นเสียงของปาทรีซียาจำหน่ายได้มากกว่า 16 ล้านแผ่นทั่วโลก    อัลบั้มที่สาม เฌอ เตอ ดี วู (Je te dis vous) ทำให้เธอประสบความสำเร็จอย่างมากในประเทศต่าง ๆ อาทิ เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ เบลเยี่ยม แคนาดา รัสเซีย ฟินแลนด์ และเกาหลี   ปาทรีซียาแทบจะออกทัวร์คอนเสิร์ตในต่างประเทศตลอดเวลา 	 ในปี 2002 เธอแสดงภาพยนตร์ที่ใช้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะนักแสดง ชื่อ แอนด์ นาว ... เลดี้ส์ แอนด์ เจนเทิลเมน (And Now ... Ladies And Gentlemen) กับ เจอเรมี ไอร์เอินส์    เธอออกทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลก ”กาบาเรต์” ตั้งแต่ปลายปี 2008 จนถึงปัจจุบันนี้    นอกจากนี้ ปาทรีซียายังได้เป็นตัวแทนของสาธารณรัฐฝรั่งเศสเพื่อเข้าประกวดร้องเพลงระดับชาติ ยูโรวิชั่น ซอง คอนเทสต์ 2009 (Eurovision Song Contest 2009) ณ กรุงมอสโก สหพันธรัฐรัสเซีย และได้อันดับที่แปด
ประวัติ

ปาทรีซียา กัส เติบโตขึ้นที่เมือง Stiring-Wendel เมืองที่เป็นชายแดนติดกับประเทศเยอรมนี เป็นเมืองที่คนพูดภาษาพลัทท์ (Platt ภาษาเยอรมันท้องถิ่นซึ่งเป็นภาษาแม่ของปาทรีซียาผู้ไม่พูดภาษาฝรั่งเศสเลยจนอายุได้ 6 ปี) เธอได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาในครอบครัวที่มีพี่น้องเจ็ดคนซึ่งกำเนิดจากแม่ที่มีพื้นเพเดิมเป็นชาวเยอรมันและพ่อที่เป็นคนงานในเหมืองถ่านหิน
ด้วยความช่วยเหลือจากพ่อแม่ เธอจึงได้แสดงคอนเสิร์ตตั้งแต่อายุได้ 8 ปี เธอร้องคัฟเวอร์เพลงของ ซีลวี วาร์ตอง โคลด ฟรองซัวส์ หรือ มิแรย์ มาติเยอ และเพลงจากภาพยนตร์ นิวยอร์ก นิวยอร์ก หรือเพลงแทงโก้อย่าง ไอม์ จัสต์ อะ จิกโกโล
หลังจากได้เซ็นสัญญาในปี 1979 แล้ว เมื่อเธออายุ 13 ปี ในโรงคาบาเรต์แห่งหนึ่งในเมืองซาร์บรึคเคิน ชื่อ รุมเพิลคัมเมอร์คลับ  (Rumpelkammer Club) ที่ซึ่งเธอร้องเพลงทุก ๆ คืนวันเสาร์ เป็นเวลาร่วม 7 ปี    ในที่สุดเธอก็พบกับเฌราร์ เดอปาร์ดีเยอ ในปี 1985 เขาได้ตัดสินใจทำเพลงแรกให้เธอ ชื่อว่า ฌาลูซ (Jalouse) ประพันธ์โดย เอลีซาแบ็ต เดอปาร์ดีเยอ แต่ก็ล้มเหลว
ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู

|  ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู Château de Castelnau-Bretenoux |
| --- | --- |
ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู
พิกัด: 44°53′57″N 1°49′35″E﻿ / ﻿44.89917°N 1.82639°E﻿ / 44.89917; 1.82639
พื้นที่: พรูว์โดมา, แคว้นมีดี-ปีเรเน ประเทศฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์
สร้าง: ค.ศ. 1100
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. hhh)
ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู (ฝรั่งเศส: Château de Castelnau-Bretenoux) เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองพรูว์โดมาในจังหวัดล็อต แคว้นมีดี-ปีเรเน ประเทศฝรั่งเศส ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนูเป็นปราสาทอันเด่นเป็นสง่าที่สุดแห่งหนึ่งในบริเวณแกร์ซี
ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1862
ประวัติ

การก่อสร้างปราสาทเริ่มขึ้นราวปี ค.ศ. 1100 ภายใต้อูก บารอนแห่งกัสแตลโนผู้สร้างกำแพงรอบคฤหาสน์ที่พำนัก อูกเป็นบรรพบุรุษของตระกูลกัสแตลโนผู้มีอำนาจผู้เป็นเจ้าของภูมิภาคที่มั่งคั่ง และ เป็นดินแดนบริวารของอาณาจักรเคานต์แห่งตูลูซ
ปราสาทได้รับการขยายต่อเติมหลายครั้งระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมื่อต้องการที่จะปรับปรุงให้เหมาะสมกับการต้อต้านอาวุธที่วิวัฒนาการขึ้น
ในปี ค.ศ. 1159 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษยึดปราสาทได้ แต่ก็มาคืนให้กับบารอนแห่งกัสแตลโนเมื่อยุติสงครามร้อยปี
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปราสาทก็ได้รับการปรับปรุงทางด้านความงดงาม และ ความสะดวกต่อการเป็นที่พำนักอาศัย โดยการขยายหน้าต่างให้กว้างขึ้น, ตกแต่งห้องรับแขกอย่างหรูหรา และสร้างระเบียงเกียรติยศ
สภาพของปราสาททรุดโทรมลงหลังจากการเสียชีวิตของตระกูลกัสแตลโนคนสุดท้ายในปี ค.ศ. 1715 ในปี ค.ศ. 1895 ฌ็อง มูลีเยรานักร้องอุปรากรคอมมิกก็ซื้อปราสาทและสิ่งของภายในเช่นเฟอร์นิเจอร์และงานศิลปะศาสนา หลังจากการเสียชีวิตของฌ็องในปี ค.ศ. 1932 ปราสาทก็ได้รับการยกให้แก่รัฐเพื่อเปิดให้ประชาชนชม
ที่ตั้งและลักษณะ

ปราสาทตั้งอยู่บนเนินสูง ตรงทางแพร่งของหุบเขาหลายหุบเขา และแม่น้ำดอร์ดอญ ที่มองเห็นได้จากแต่ไกลจากหินสีแดงที่ใช้ในการก่อสร้าง
ผังเกือบจะเป็นทรงสามเหลี่ยม โดยมีหอกลมตรงมุมแต่ละมุม หอกลางสี่เหลี่ยมและตัวตึกหลักที่สร้างมาตั้งแต่ยุคกลางก็ยังคงอยู่ ปราสาทเป็นสิ่งก่อสร้างที่น่าประทับใจตรงที่เป็นสิ่งก่อสร้างที่เด่น ที่มีกำแพงล้อมรอบสามด้าน และมีกำแพงม่านระหว่างหอกลมเก้าหอ
ดูเพิ่ม

ปราสาท
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู
Ministry of Culture database entry for Château de Castelnau-Bretenoux (ฝรั่งเศส)
Ministry of Culture photos
Aerial picture เก็บถาวร 2006-12-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระเบียงภาพ

ประตูเข้าห้องส่วนตัว
สิ่งของที่ตั้งแสดงในพิพิธภัณฑ์
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
ปาปิส ซีเซ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ปาปิส เดมบา ซีเซ
วันเกิด:  3 มิถุนายน ค.ศ. 1985 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  ดาการ์, ประเทศเซเนกัล
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อลานยาสปอร์
หมายเลข:  18
สโมสรเยาวชน
:  อาแอ็ส เฌเนราซิยง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003–2004 |  ดูเอนาส ดาการ์ |  26 |  (23) |
| 2004–2009 |  แม็ส |  95 |  (35) |
| 2005–2006 |  → แชร์บูร์ (ยืมตัว) |  28 |  (11) |
| 2008 |  → ชาโตรู (ยืมตัว) |  15 |  (4) |
| 2009–2012 |  ไฟรบวร์ค |  65 |  (37) |
| 2012–2016 |  นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด |  117 |  (37) |
| 2016–2018 |  ซานตง หลู่เหนิง ไท่ซาน |  31 |  (16) |
| 2018– |  อลานยาสปอร์ |  11 |  (5) |
ทีมชาติ‡
| 2010– |  เชเนกัล |  35 |  (16) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2018 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15 มกราคม 2015
ปาปิส เดมบา ซีเซ  (ฝรั่งเศส: Papiss Demba Cissé, เกิดวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1985 ที่ ดาการ์ ประเทศเซเนกัล) เป็นนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอลานยาสปอร์ ในระดับซือเปร์ลีก ประเทศตุรกี
ซีเซอยู่ กับสโมสรฟุตบอลเอสซี ไฟร์บวร์กในบุนเดิสลีกาในประเทศเยอรมนี ซึ่งอยู่ตำแหน่ง กองหน้าซึ่งทำประตูไปได้ถึง 37 ประตู ใน 2ปี ล่าสุด ซีเซได้ย้ายมา สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในปี 2012 ตามคำชวนของ เดมบา บาเพื่อนร่วมทีมชาติของเขา สวมเสื้อเบอร์ 9
แหล่งข้อมูลอื่น

Papiss Demba Cissé French league stats at LFP.fr (ฝรั่งเศส)
Papiss Demba Cissé เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
สถิติของ Papiss Demba Cisse ที่ Soccerbase
Profile at FootballDatabase.eu
ปารีสตะวันตก

สมญานาม ปารีสตะวันตก (ฝรั่งเศส: Paris de l'Ouest, อังกฤษ: Paris of the West) หรือ ปารีสแห่งอเมริกา (ฝรั่งเศส: Paris d'Amérique, อังกฤษ: Paris of America) ในบางกรณี ได้รับการนำไปใช้อย่างแพร่หลายกับสถานที่หลายแห่ง ได้แก่:
อาบีจาน ประเทศโกตดิวัวร์
บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ สหรัฐ
เดนเวอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐ
ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐ
เมรีดา รัฐยูกาตัน ประเทศเม็กซิโก
มอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา
ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐ
มอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา
ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
ดูเพิ่ม

ปารีสตะวันออก
ปารีสเหนือ
ปารีสใต้
ปารีสแห่งที่ราบ
ปารีสแห่งทุ่งหญ้าแพรรี
ปารีสน้อย (แก้ความกำกวม)
ปีกาญา

ปีกาญา
สเต๊กปีกาญาแบบบราซิล
ปีกาญา (โปรตุเกส: picanha) คือส่วนของเนื้อวัวที่ตัดจากบริเวณระหว่างโคนหางกับสะโพกช่วงบน ประกอบด้วยกล้ามเนื้อไบเซปส์เฟเมอริส (biceps femoris) ที่มีชั้นไขมันปิดอยู่ด้านบน เนื้อวัวส่วนนี้เป็นที่นิยมมาก่อนในบราซิล ต่อมาจึงได้รับการเผยแพร่ไปยังโปรตุเกสและประเทศอื่น ๆ ส่วนในสหรัฐ วิธีการตัดเนื้อส่วนนี้ยังไม่เป็นที่รู้จักกันมากนัก ในทางกลับกัน ผู้ชำแหละเนื้อในอเมริกาเหนือมักจะตัดแบ่งเนื้อส่วนนี้ออกเป็นส่วนอื่น เช่น เนื้อสะโพก (rump), เนื้อสัน (loin) เป็นต้น
ในบราซิล เนื้อวัวส่วนที่มีค่ามากที่สุดมักจะเป็นปีกาญา ในการย่างเนื้อส่วนนี้ ผู้ย่างจะเก็บชั้นไขมันไว้จนกว่าสเต๊กจะสุก อย่างไรก็ตาม ในสหรัฐมีแนวโน้มว่าผู้ย่างจะตัดเอาชั้นไขมันออกไปเลยเว้นแต่ว่าลูกค้าจะขอเป็นอย่างอื่น
ที่มาของคำว่า ปีกาญา ยังเป็นที่ถกเถียง แต่ก็มีข้อสันนิษฐานว่าอาจแผลงมาจากคำในภาษาสเปนว่า ปิกานา (picana) ซึ่งหมายถึงไม้ต้อนวัว ที่คนเลี้ยงวัวใช้กันทางตอนใต้ของสเปนและโปรตุเกส โดยเฉพาะในภูมิภาคอาเล็งแตฌู
ปีแยร์ กีโยม เฟรเดริก เลอ แปล

รูปปั้นของปีแยร์ กีโยม เฟรเดริก เลอ แปล
ปีแยร์ กีโยม เฟรเดริก เลอ แปล (ฝรั่งเศส: Pierre Guillaume Frédéric le Play; 11 เมษายน พ.ศ. 2349 - 5 เมษายน พ.ศ. 2425) เป็น นักสังคมศาสตร์ และนักเศรษฐศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
ปริสสิลลากับอาควิลลา

คู่สามีภรรยามิชชันนารีของศาสนาคริสต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1
| ปริสสิลลากับอาควิลลา |
| --- | --- |
ภาพนักบุญเปาโล (ซ้าย) ในบ้านของนักบุญอาควิลลากับปริสสิลลา
คู่สามีภรรยาศักดิ์สิทธิ์และมรณสักขี
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: โรม
นับถือ ใน:   โรมันคาทอลิก  แองกลิคันคอมมิวเนียน  อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์  ลูเทอแรน 
การประกาศเป็นนักบุญ: Pre-Congregation
วันฉลอง:   8 กรกฎาคม (โรมันคาทอลิก, แองกลิคันคอมมิวเนียน)  13 กุมภาพันธ์ (	อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)  14 กรกฎาคม (คริสตจักรออร์ทอดอกซ์อื่น ๆ ที่ยกย่องนักบุญอาควิลลาเป็นอัครทูต) 
สัญลักษณ์: มงกุฎแห่งความเป็นมรณสักขี ใบลานของมรณสักขี กางเขน
องค์อุปถัมภ์:   ความรัก  การสมรส 
ปริสสิลลา (อังกฤษ: Priscilla, /prɪˈsɪlə/; กรีก: Πρίσκιλλα, Priskilla หรือ Priscila) หรือ ปริสคา (อังกฤษ: Prisca) กับ อาควิลลา (อังกฤษ: Aquila, /ˈækwɪlə/; กรีก: Ἀκύλας, Akylas) เป็นคู่สามีภรรยามิชชันนารีของศาสนาคริสต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่ได้รับการกล่าวถึงในพันธสัญญาใหม่  ตามธรรมเนียมแล้วอาควิลลาได้รับการจัดอยู่ในรายชื่อสาวกเจ็ดสิบคน ปริสสิลลากับอาควิลลาอาศัย ทำงาน และเดินทางร่วมกับเปาโลอัครทูตผู้ระบุถึงทั้งคู่ว่าเป็น "ผู้ร่วมงานกับข้าพเจ้าในพระราชกิจของพระเยซูคริสต์" (โรม 16:3 )
ในพันธสัญญาใหม่บรรยายถึงปริสสิลลากับอาควิลลาว่าเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการทำให้คริสตจักรของศาสนาคริสต์ในยุคต้นเข้มแข็งขึ้น เปาโลแสดงความขอบคุณและยอมรับอย่างจริงใจว่าหนี้บุญคุณของทั้งคู่  (โรม 16:3 -4) ทั้งคู่ถือว่าเป็นผู้สอนของอปอลโลซึ่งเป็นผู้ประกาศข่าวประเสริญคนสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 1 และ "รับท่านมาสั่งสอนให้รู้ทางของพระเจ้าให้ถูกต้องยิ่งขึ้น " (กิจการ 18:26 )
บางคนมีความเห็นว่าเป็นไปได้ที่ปริสสิลลาดำรงตำแหน่งเป็นผู้ปกครองของคริสตจักร เนื่องจากปริสสิลลามีบทบาทโดดเด่นเป็นพิเศษ และบางคนยังมีความเห็นว่าปริสสิลลาคือตัวตนของนักเขียนนิรนามผู้เขียนจดหมายถึงชาวฮีบรู
การอ้างถึงในพันธสัญญาใหม่

ปริสสิลลากับอาควิลลาถูกกล่าวถึง 6 ครั้งในหนังสือที่แตกต่างกัน 4 เล่มในพันธสัญญาใหม่ โดยกล่าวถึงคู่กันเสมอและไม่เคยถูกกล่าวถึงแยกกัน ในการอ้างถึง 6 ครั้งนี้ มีเพียง 2 ครั้งที่ชื่อของอาควิลลาถูกกล่าวถึงก่อนปริสสิลลา และครั้งหนึ่งเป็นเรื่องราวที่เปาโลพบกับทั้งคู่ครั้งแรก ซึ่งอาจจะพบกับอาควิลลาก่อน
กิจการ 18:2 -3: "ท่านพบยิวคนหนึ่งที่นั่นชื่ออาควิลลาซึ่งเกิดในแคว้นปอนทัส แต่พึ่งมาจากประเทศอิตาลีกับภรรยาที่ชื่อปริสสิลลา เพราะจักรพรรดิคลาวดิอัสมีรับสั่งให้พวกยิวทั้งหมดออกไปจากกรุงโรม เปาโลจึงไปหาคนทั้งสอง ท่านอาศัยและทำงานอยู่กับเขาทั้งสอง เพราะว่าทั้งสองฝ่ายเป็นช่างทำเต็นท์ด้วยกัน"
กิจการ 18:18 : "เปาโลพักอยู่ที่นั่นอีกหลายวัน แล้วท่านจึงลาพวกพี่น้องลงเรือไปยังแคว้นซีเรีย และปริสสิลลากับอาควิลลาก็ไปด้วย เปาโลกล้อนผมที่เมืองเคนเครียเพราะท่านบนตัวไว้"
กิจการ 18:26 : "ท่านเข้าไปในธรรมศาลาสั่งสอนด้วยความกล้าหาญ แต่เมื่อปริสสิลลากับอาควิลลาฟังท่านแล้ว ก็รับท่านมาสั่งสอนให้รู้ทางของพระเจ้าให้ถูกต้องยิ่งขึ้น"
โรม 16:3 : "ขอทักทายมายังนางปริสคาและอาควิลลา ผู้ร่วมงานกับข้าพเจ้าในพระราชกิจของพระเยซูคริสต์"
1 โครินธ์ 16:19: "คริสตจักรต่างๆ ในแคว้นเอเชียฝากคำทักทายมายังท่านทั้งหลาย อาควิลลาและนางปริสคากับคริสตจักรที่อยู่ในบ้านของเขาฝากคำทักทายมายังพวกท่านในองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นพิเศษ"
2 ทิโมธี 4:19: "ขอฝากคำทักทายมายังนางปริสคากับอาควิลลาและคนในครอบครัวของโอเนสิโฟรัสด้วย"
หมายเหตุ: ในฉบับพระเจ้าเจมส์ กิจการ 18:26 ระบุชื่อของทั้งคู่วา "อาควิลลากับปริ​สส​ิลลา" จึงนับเป็น 3 ครั้งที่ชื่อของอาควิลลาถูกกล่าวถึงก่อนปริสสิลลา
ดูเพิ่ม

ศาสนาคริสต์ยุคแรก
ปีกูเกากรังดึ

| ปีกูเกากรังดึ |
| --- | --- |

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 663 เมตร (2,175 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 370 เมตร (1,214 ฟุต)
พิกัด: 0°7′05″N 6°33′59″E﻿ / ﻿0.11806°N 6.56639°E﻿ / 0.11806; 6.56639 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ปีกูเกากรังดึเกาะเซาตูแม  เซาตูแมอีปริงซีป 
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: ลำหินปล่องภูเขาไฟ
ปีกูเกากรังดึ (โปรตุเกส: Pico Cão Grande; แปลว่า ยอดเขาหมาใหญ่) คือลำหินปล่องภูเขาไฟรูปเข็มซึ่งเป็นภูมิลักษณ์เด่นแห่งหนึ่งในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติออโบดึเซาตูแมในเขตเกาแวบนเกาะเซาตูแม ส่วนยอดมีความสูง 663 เมตร (2,175 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล และมีความสูงประมาณ 370 เมตร (1,210 ฟุต) เหนือภูมิประเทศโดยรอบ ลำหินปล่องภูเขาไฟนี้ก่อตัวขึ้นจากการแข็งตัวของหินหนืดในช่องเปิดของภูเขาไฟลูกหนึ่งที่ยังคุกรุ่น หมู่บ้านที่อยู่ใกล้ที่สุดคือวีลากลูติลดึซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันออก 3 กิโลเมตร ส่วนเซาฌูเวาดูซังกูลารึช เมืองหลักของเขตเกาแว ตั้งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันออก 9 กิโลเมตร
การปีนปีกูเกากรังดึทำได้ยากเนื่องจากมอสส์ที่ขึ้นอยู่ตามโขดหินและงูที่อาศัยอยู่ชุกชุม กลุ่มนักปีนเขาชาวโปรตุเกสพยายามปีนเขาลูกนี้เป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2518 ต่อมากลุ่มนักปีนเขาชาวญี่ปุ่นได้พิชิตเขาลูกนี้ได้สำเร็จในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
ปัสกาล ออลเมตา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ออลเมตาใน ค.ศ. 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ปัสกาล ออลเมตา
วันเกิด:   (1961-04-07) 7 เมษายน ค.ศ. 1961 (63 ปี)
สถานที่เกิด:  บัสตียา ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.81 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1980–1981 |  อีแอนแอ็ฟวีชี |  14 |  (0) |
| 1981–1984 |  บัสตียา |  45 |  (0) |
| 1984–1986 |  ตูลง |  76 |  (0) |
| 1986–1990 |  มาทราราซิง |  138 |  (0) |
| 1990–1993 |  มาร์แซย์ |  84 |  (0) |
| 1993–1996 |  ลียง |  131 |  (2) |
| 1996–1998 |  อัสปัญญ็อล |  0 |  (0) |
| 1998–1999 |  กาเซแลกาฌักซีโย |  54 |  (0) |
| รวม |   |  542 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ปัสกาล ออลเมตา (ฝรั่งเศส: Pascal Olmeta; เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1961) เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ผู้ทำหน้าที่ร่วมกับทีมออแล็งปิกเดอมาร์แซย์และออแล็งปิกลียอแนในคริสต์ทศวรรษ 1990
ออลเมตาเป็นเพื่อนสนิทของอีริค คันโตนา และได้เล่นในสองนัดพิเศษให้แก่ทีมที่อยู่นอกลีกโดยได้พบกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เขายังได้เล่นในนัดพิเศษของมิวนิกใน ค.ศ. 1998 รวมถึงนัดพิเศษของเซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ใน ค.ศ. 1999 ส่วนใน ค.ศ. 2010 ออลเมตาได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้รักษาประตูในเกมการกุศลในการช่วยเหลือของสปอร์ตรีลีฟ
เขาเป็นตัวแทนของทีมชาติฝรั่งเศสในการแข่งขันฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2001 และได้รับรางวัล "ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม" ในการแข่งขันครั้งดังกล่าว
รางวัลที่ได้รับ

มาร์แซย์
ยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 1992–93; รองชนะเลิศ: 1990–91
เครื่องอิสริยะยศ
Knight of the National Order of Merit: 2023
แหล่งข้อมูลอื่น

ปัสกาล ออลเมตา – สถิติลีกฝรั่งเศสในลีกเอิง – ยังมีบริการใน ในภาษาฝรั่งเศส
| ด ค กผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก |
| --- | --- |
1995 : เปาลู แซร์ฌีอู • 1996 : เปาลู แซร์ฌีอู • 1997 : เปาลู แซร์ฌีอู • 1998 : เปาลู แซร์ฌีอู • 1999 : กรีสโพ • 2000 : คะโต • 2001 : ออลเมตา • 2002 : วิลาศ • 2003 : โฮเบร์ทีโง • 2004 : บาเลย์โร •  2005 ถึง 2007 : ไม่ปรากฏ • 2008 : บาเลย์โร • 2009 : เมา • 2011 : บูห์ลิตสกี • 2013 : โดนา
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
อื่น ๆ:  IdRef
ประเทศโตโก

| สาธารณรัฐโตโก République togolaise (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "Travail, Liberté, Patrie" (ฝรั่งเศส: "งาน เสรีภาพ บ้านเกิด")
เพลงชาติ: Salut à toi, pays de nos aïeux (ฝรั่งเศส: "สดุดีแด่ท่าน ดินแดนแห่งบรรพบุรุษของเรา"

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: โลเม 6°8′N 1°13′E﻿ / ﻿6.133°N 1.217°E﻿ / 6.133; 1.217
ภาษาราชการ: ภาษาฝรั่งเศส
ภาษาพื้นเมือง: กลุ่มภาษากเบ เช่น ภาษาเอเว, มีนา และอาจา; ภาษากาบีเย; และอื่น ๆ
เดมะนิม: Togolese
การปกครอง: สาธารณรัฐ

• ประธานาธิบดี : โฟร์ กนาซีง-กเบ
• นายกรัฐมนตรี : Victoire Tomegah Dogbé
 
เอกราช

• จาก ฝรั่งเศส : 27 เมษายน พ.ศ. 2503
 
พื้นที่
• รวม: 56,785 ตารางกิโลเมตร (21,925 ตารางไมล์) (123)
• แหล่งน้ำ (%): 4.2
ประชากร
• 2552 ประมาณ: 6,619,000 คน (อันดับที่ 1011)
• ความหนาแน่น: 116.6 ต่อตารางกิโลเมตร (302.0 ต่อตารางไมล์)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2019 (ประมาณ)
• รวม: $14.919 พันล้าน
• ต่อหัว: $1,821
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2560 (ประมาณ)
• รวม: $ 4.797 พันล้าน
• ต่อหัว: $ 621
จีนี (2011):  46 สูง
เอชดีไอ (2019):  0.515 ต่ำ · 167th
สกุลเงิน: ฟรังก์ซีเอฟเอ (XOF)
เขตเวลา: UTC+0 (GMT)
ขับรถด้าน: ขวามือ
รหัสโทรศัพท์: +228
โดเมนบนสุด: .tg
1ค่าประมาณสำหรับประเทศนี้ ได้คำนึงถึงผลของการตายจำนวนจากเอดส์ ซึ่งเป็นผลให้ความอายุยืนลดลง อัตราการตายเพิ่มขึ้น จำนวนประชากรและอัตราการเพิ่มน้อยลง และมีการกระจายของประชากรตามเพศและอายุต่างจากที่คาดการณ์ อันดับจากค่าประมาณในปี พ.ศ. 2548 CIA World Factbook - Togo
โตโก (ฝรั่งเศส: Togo) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐโตโก (ฝรั่งเศส: République togolaise) เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก (เขตที่ราบสูงกินี) มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศกานาทางทิศตะวันตก ทิศตะวันออกติดกับประเทศเบนินทิศเหนือติดกับประเทศบูร์กินาฟาโซ ทิศใต้จรดอ่าวกินี กรุงโลเมที่เป็นเมืองหลวงก็ติดกับอ่าวกินี
ประวัติศาสตร์

โตโกเป็นดินแดนภายใต้การปกครองแบบอาณานิคมของเยอรมันตั้งแต่ พ.ศ. 2427 ต่อมาในปี 2457 ถูกปกครองโดยกลุ่มประเทศพันธมิตร และในปี พ.ศ. 2462 ถูกแบ่งสรรเป็นเขตในการปกครองของอังกฤษ (British Togoland) และของฝรั่งเศส (French Togo) หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ดินแดนโตโกทั้งสองส่วนตกเป็นดินแดนภายใต้การอารักขาของสหประชาชาติ ดินแดนในส่วนการปกครองของอังกฤษหรือ British Togoland ได้รวมกับ Gold Coast และกลายเป็นประเทศกานา ส่วนดินแดนในส่วนการปกครองของฝรั่งเศสหรือ French Togo ได้รับสิทธิในการปกครองตนเองบางส่วนในปี พ.ศ. 2499 และเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2503 ก็เป็นประเทศเอกราชและมีนาย Sylvanus Olympio ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนแรก
ภูมิศาสตร์

ชายฝั่งของโตโกในอ่าวกินีมีความยาว 56 ก.ม. (35 ไมล์) และประกอบด้วยทะเลสาบที่มีหาดทราย ภูเขาที่สูงที่สุดของประเทศคือมงอากูที่ความสูง 986 เมตร (3,235 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล แม่น้ำที่ยาวที่สุดคือแม่น้ำโมโนที่มีความยาว 400 กม. (250 ไมล์)
ชายฝั่งของโตโกมีลักษณะเป็นหนองน้ำและป่าชายเลน ประเทศนี้มีคะแนนเฉลี่ยดัชนีความสมบูรณ์ของภูมิทัศน์ป่าไม้ประจำปี 2019 อยู่ที่ 5.88/10 ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 92 ทั่วโลกจาก 172 ประเทศ
การแบ่งเขตการปกครอง

โลเม เป็นเมืองหลวงของประเทศโตโก มีประชากรประมาณ 700,000 คน  ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำกินี โลเมเป็นศูนย์กลางการปกครองและการอุตสาหกรรมของประเทศ ภายในเมืองมีท่าเรือ สินค้าส่งออกที่สำคัญของประเทศคือ กาแฟ, โกโก้, โกปรา และแก่นปาล์ม นอกจากนั้นยังมีโรงกลั่นน้ำมันอยู่อีกด้วย
โตโกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ภาค โดยแบ่งย่อยออกเป็น 30 จังหวัด ได้แก่
ภาคซ็องทราล
ภาคการา
ภาคมารีตีม
ภาคปลาโต
ภาคซาวาน
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของโตโกต้องพึ่งพาเกษตรกรรมเชิงพาณิชย์ และเป็นเกษตรกรรมที่มีผลิตผลเพียงพอเฉพาะบริโภคภายในประเทศ โดยแรงงานประมาณร้อยละ 65 อยู่ในภาคเกษตรกรรม โกโก้ กาแฟ และฝ้ายยังนำรายได้จากการส่งออกเข้าประเทศถึงร้อยละ 30 และโตโกเป็นประเทศที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ในเรื่องอาหาร หากการเก็บเกี่ยวเป็นไปตามฤดูกาล ในภาคอุตสาหกรรม การทำเหมืองฟอสเฟตยังเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุด แม้ว่าจะได้รับผลกระทบจากราคาฟอสเฟตโลกตกต่ำและมีการแข่งขันจากต่างประเทศเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ โตโกยังเป็นศูนย์กลางทางด้านพาณิชย์และการค้าในภูมิภาคด้วย รัฐบาลโตโกได้พยายามดำเนินมาตรการปฏิรูปเศรษฐกิจ และจูงใจให้มีการลงทุนจากต่างประเทศมากขึ้น รวมทั้งการจัดเก็บรายได้ของรัฐให้สอดคล้องกับรายจ่ายโดยได้รับความช่วยเหลือจากธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ
อย่างไรก็ตาม ความไม่สงบทางการเมือง รวมทั้งการนัดหยุดงานของภาครัฐและเอกชนในช่วงปี 2535 - 2536 ได้ส่งผลกระทบต่อโครงการปฏิรูปเศรษฐกิจของรัฐบาล รวมทั้งกิจกรรมเศรษฐกิจที่สำคัญด้านอื่น ๆ การลดค่าเงินถึงร้อยละ 50 เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2537 เป็นแรงกระตุ้นสำคัญในการปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจครั้งใหม่ประกอบกับการต่อสู้ทางการเมืองต่าง ๆ ได้เริ่มสงบลง ความคืบหน้าในการปฏิรูปเศรษฐกิจยังขึ้นอยู่กับการแปรรูปรัฐวิสาหกิจที่ยังดำเนินการอยู่ รวมทั้งความโปร่งใสของรัฐบาล โดยเฉพาะการจัดสรรเงินในเรื่องสวัสดิการสังคม การลดขนาดของกองทัพซึ่งรัฐบาลยังต้องพึ่งพาเพื่อความอยู่รอดของตนเอง อย่างไรก็ตาม การที่ขาดแคลนความช่วยเหลือประกอบกับราคาโกโก้ที่ตกต่ำลง ทำให้การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในปี 2541 ลดลงร้อยละ 1 แต่ก็กลับมาเช่นเดิมในปี 2542 หากบรรยากาศทางด้านการเมืองไม่เลวร้ายลง เป็นที่คาดว่าการเจริญเติบโตในปี 2543 - 2544 ควรจะสูงถึงร้อยละ 5
ศาสนา

ประชากรโตโกนับถือศาสนาคริสต์ 29% นับถือศาสนาอิสลาม 20%
ที่เหลือนับถือผีและความเชื่อดั้งเดิมรวมถึงคนที่ไม่มีศาสนา
ปีแยร์ บูล

| ปีแยร์ บูล |
| --- | --- |
เกิด: 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1912 อาวีญง ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 30 มกราคม ค.ศ. 1994 (82 ปี) ปารีส ฝรั่งเศส
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
ช่วงเวลา: 1950-1992
ปีแยร์-ฟร็องซัว-มารี-หลุยส์ บูล (ฝรั่งเศส: Pierre-François-Marie-Louis Boulle) วิศวกรและนักเขียนชาวฝรั่งเศส  มีชื่อเสียงจากผลงานเขียนหนังสือเรื่อง Le Pont de la Rivière Kwai (1952) และ La Planète des singes (1963) ทั้งสองเรื่องถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง เดอะบริดจ์ออนเดอะริเวอร์แคว (1957) และ พิภพวานร (1963) และภาพยนตร์ภาคต่อ
บูลเคยเป็นช่างเทคนิคของโรงงานยางพาราของอังกฤษในมลายู เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเข้าร่วมกับกองทัพเสรีฝรั่งเศสและปฏิบัติการเป็นสายลับในสิงคโปร์ จีน พม่า และอินโดจีนของฝรั่งเศส จนกระทั่งถูกจับโดยฝ่ายวิชีฝรั่งเศสที่แม่น้ำโขง และถูกนำตัวไปเป็นเชลยศึกเพื่อใช้แรงงาน
หลังสงครามโลก เขากลับไปทำงานที่มลายู จากนั้นได้เดินทางกลับปารีส และนำประสบการณ์ระหว่างตกเป็นเชลยมาเขียนนวนิยาย "Le Pont de la Rivière Kwai" เกี่ยวกับเชลยศึกทหารสัมพันธมิตรที่ถูกทหารญี่ปุ่นเกณฑ์ไปสร้างทางรถไฟสายมรณะ ซึ่งกลายเป็นนิยายติดอันดับขายดี และถูกนำไปสร้างภาพยนตร์โดยแซม สปีเกล และเดวิด ลีน ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประจำปี 1957
ปีแยร์ ฟูร์นีเย

ปีแยร์ ฟูร์นีเย ในปี 1941
ปีแยร์ ฟูร์นีเย (ฝรั่งเศส: Pierre Fournier) (24 มิถุนายน ค.ศ. 1906 – 8 มกราคม ค.ศ. 1986) เป็นนักเชลโลชาวฝรั่งเศส ได้รับสมญาว่า "ผู้ดีแห่งนักเชลโล" เป็นที่กล่าวขานในด้านเสียงอันยรรยง ฟูร์นีเยเป็นบุตรของนายพลชาวฝรั่งเศส มารดาเป็นคนสอนให้เขาเล่นเครื่องเปียโน แต่เนื่องจากเขาป่วยเป็นโรคโปลิโอจึงทำให้เท้าอ่อนแรง เหยียบเพดัลของเปียโนได้ยากลำบาก เขาจึงเปลี่ยนมาเล่นเชลโลแทน เขาจบจากโรงเรียนดนตรีปารีสในปีค.ศ. 1923 ขณะมีอายุ 17 ปี เทคนิคเฉพาะตัวของเขาทำให้เขาได้รับกล่าวขานเป็น "นักเชลโลแห่งอนาคต" เขาเริ่มโด่งดังในปี ค.ศ. 1925 และเริ่มออกทัวร์คอนเสิร์ตทั่วทวีป
ปีแยร์ ปีโญ เดอ เบแอน

| ปีแยร์ ปีโญ เดอ เบแอน |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2284 ออรีญี-อ็อง-ตีเยรัช ฝรั่งเศส
มรณภาพ: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2342 (57 ปี) ถิหนั่ย เวียดนาม
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: เวียดนาม
อภิเษก: 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2317
ปีแยร์ ปีโญ เดอ เบแอน (ฝรั่งเศส: Pierre Pigneau de Béhaine; 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2284 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2342) เอกสารไทยเรียก พระสังฆราชอาดรัง หรือ อาดรัน เป็นบาทหลวงชาวฝรั่งเศส เป็นที่รู้จักมากที่สุดจากบทบาทในการช่วยเหลือเหงียน ฟุก อั๊ญ (ต่อมาคือจักรพรรดิซา ล็อง) สถาปนาราชวงศ์เหงียนใน พ.ศ. 2345 หลังจากเกิดเหตุการณ์กบฏเต็ยเซิน
ปาร์เลอามงแปร์

| "ปาร์เลอามงแปร์" |
| --- | --- |

เพลงโดยเซลีน ดิออน
จากอัลบั้มซ็องซาต็องดร์
วางจำหน่าย: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2555
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2555
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 2:55
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย
ผู้ประพันธ์เพลง: Jacques Vénéruso
โปรดิวเซอร์: Jacques Vénéruso, Patrick Hampartzoumian
"ปาร์เลอามงแปร์" (ฝรั่งเศส: Parler à mon père แปลว่า พูดคุยกับพ่อฉัน) เป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม ซ็องซาต็องดร์ อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่มีแผนออกจำหน่ายในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
"ปาร์เลอามงแปร์" เป็นผลงานการประพันธ์ของฌัก เวเนรูโซ (Jacques Vénéruso) ซึ่งอำนวยการผลิตร่วมกับแพทริก แฮมพาร์ตโซเมียน (Patrick Hampartzoumian) ตัวอย่างเพลงความยาว 30 วินาทีได้ออกเผยแพร่ทางเว็บไซต์ของเซลีนในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เผยแพร่ทั้งเพลงในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 และออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลซิงเกิลในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
มิวสิกวิดีโอออกเผยแพร่ครั้งแรกผ่านเว็บไซต์ของเซลีนเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2555 โดย Thierry Vergnes ผู้กำกับชาวฝรั่งเศส ถ่ายทำ ณ ลาสเวกัสและหุบเขามรณะ ด้วยสภาพภูมิอากาศที่อุณหภูมิกว่า 50 องศาเซลเซียส จึงมีการใช้นักแสดงแทนในบางฉากที่ถ่ายทำในทะเลทรายของเนวาดาแทนเซลีน
มิวสิกวิดีโอเริ่มการนำเสนอด้วยกลอนของอังเจลุส ซีเลซีอุส (Angelus Silesius) กวีชาวเยอรมันว่า "อันวิญญาณบริสุทธิ์ประดุจแก้ว ส่วนแสงแพร้วพรายงามคือความรัก" (L'âme est un cristal, et l'amour, sa lumière) เซลีนสวมชุดสีขาวออกแบบโดยเอลี ซาบ (Elie Saab) นักออกแบบเสื้อชาวเลบานอน เดินไปตามทางอย่างไรจุดหมาย ซึ่งมีฉากเกี่ยวกับเด็กหญิงเดินทางไปยังหลุมฝังศพพ่อของเธอ
"ปาร์เลอามงแปร์" มีเนื้อหาเกี่ยวกับพ่อของเซลีนซึ่งเสียชีวิตในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เธอกล่าวว่าพ่อเธอเป็นแฟนเพลงอันดับหนึ่งของเธอ เธอคิดถึงพ่อทุกวันและรู้ว่าพ่อเธออยู่กับเธอเสมอ มองดูเธอและลูกของเธอ
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2555) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Belgian Flanders Ultratip Chart: 12
Belgian Wallonia Singles Chart: 11
Canadian AC Chart: 29
Canadian Hot 100: 53
French Singles Chart: 8
Quebec Adult Contemporary Chart: 1
Quebec Top 5 BDS: 1
Quebec Radio Correspondents Chart: 3