stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิลตัน ฟรีดแมน
ประวัติ

ฟรีดแมนเกิดในเมืองนิวยอร์ก เป็นลูกคนสุดท้องและลูกชายเพียงคนเดียวในบรรดาพี่น้องทั้งสี่คน มีพื้นเพครอบครัวเป็นชนชั้นแรงงานชาวยิว ซึ่งอพยพย้ายถิ่นมาจากประเทศออสเตรีย-ฮังการี จากแคว้นเบเรโฮฟ (Berehove) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน มารดาชื่อซาราห์ เอเธล แลนเดา (พ.ศ. 2435) บิดาชื่อเยโน ซอล ฟรีดแมน พี่ที่เหลืออีก 3 คน คือ ทิลลี เอฟ. ฟรีดแมน (พ.ศ. 2462) เฮเลน ฟรีดแมน (พ.ศ. 2463) และรูธ ฟรีดแมน (พ.ศ. 2464) หลังจากบิดาเสียชีวิต ทั้งครอบครัวจึงย้ายไปเมืองราห์เวย์ รัฐนิวเจอร์ซีย์
เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยรัตเกอส์เมื่อ พ.ศ. 2475 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยชิคาโกในปี พ.ศ. 2476 ซึ่งทำให้เขาได้รับอิทธิพลด้านความคิดเป็นอย่างมากจากจาคอบ ไวเนอร์ (Jacob Viner) ซึ่งเป็นนักเศรษฐศาสตร์ชื่อดังชาวแคนาดา แฟรงค์ ไนท์ (Frank Knight) นักเศรษฐศาสตร์คนสำคัญในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเฮนรี่ ไซมอนส์ (Henry Simons) เขาไม่สามารถหาอาชีพในแวดวงการศึกษาได้ จนกระทั่งได้ทำงานให้โครงการ สัญญาใหม่ (The New Deal) ชื่อที่ใช้เรียกโครงการบรรเทา ฟื้นฟู และปฏิรูประบบเศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกาในยุคเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ระหว่างปี พ.ศ. 2476 - 2480 ในยุคประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์ ต่อมาเขาได้เป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสันเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนจะออกมาเนื่องจากในคณะเศรษฐศาสตร์ที่นั่นมีลัทธิต่อต้านเชื้อชาติยิว (Anti-Semitism) และกลับไปเข้ารับงานราชการอีกครั้ง เขาเข้ารับตำแหน่งที่ปรึกษาของเจ้าหน้าที่กระทรวงการคลังระดับสูงในช่วงปี พ.ศ. 2484 - 2486 และในฐานะโฆษกกระทรวงการคลังในปี พ.ศ. 2485 เขาให้การสนับสนุน นโยบายจัดเก็บภาษีแนวทางคีย์เนเชียน (Keynesian Policy of Taxation)
ปี พ.ศ. 2489 มหาวิทยาลัยโคลัมเบียได้มอบปริญญาเอกแก่เขา ต่อมาเขาเข้ารับตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาเศรษฐศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยชิคาโก ซึ่งที่นี่เองเขาได้ช่วยสร้างชุมชนนักวิชาการที่เกี่ยวดองกันอย่างเหนียวแน่น และหลายคนในกลุ่มก็เป็นผู้ชนะรางวัลโนเบล เป็นที่รู้จักกันในนาม สำนักเศรษฐศาสตร์แห่งชิคาโก (Chicago School of Economics) ปี พ.ศ. 2519 ฟรีดแมนได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ "สำหรับความสำเร็จในด้านการวิเคราะห์การบริโภค ประวัติศาสตร์ และทฤษฎีด้านเงินตรา และสำหรับการพิสูจน์ให้เห็นถึงความซับซ้อนของนโยบายเสถียรภาพ" นับแต่ พ.ศ. 2520 ฟรีดแมนได้เข้าร่วมงานกับสถาบันฮูเวอร์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ในปี พ.ศ. 2531 เขาได้รับรางวัล เหรียญเกียรติคุณทางวิทยาศาสตร์ระดับชาติ (National Meadal of Science หรือ Presidential Medal of Science) ของสหรัฐอเมริกา และเป็นที่ยอมรับกันว่าเขาเป็นนักเศรษฐศาสตร์ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ฟรีดแมนมีลูกชายชื่อเดวิด ดี. ฟรีดแมน เป็นนักปรัชญาและนักเศรษฐศาสตร์ด้วยเช่นกัน ทั้งนี้มิลตัน ฟรีดแมนถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 94 ปีที่ซานฟรานซิสโก เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2494 เหรียญรางวัลจอห์น เบทส์ คล้าร์ก (John Bates Clark Medal)
พ.ศ. 2519 รางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ (Nobel Prize in Economics)
พ.ศ. 2531 เหรียญเกียรติคุณทางวิทยาศาสตร์ (Natiom Medal of Science)
พ.ศ. 2531 เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี (Presidential Medal of Freedom)
| ด ค กรายชื่อผู้ได้รับรางวัลอัลเฟร็ดโนเบลรำลึกของธนาคารแห่งสวีเดน สาขาเศรษฐศาสตร์ |
| --- | --- |
ค.ศ. 1969–1975:  Frisch / Tinbergen (1969)  Samuelson (1970)  Kuznets (1971)  ฮิคส์ / แอร์โรว์ (1972)  Leontief (1973)  Myrdal / Hayek (1974)  Kantorovich / Koopmans (1975) 
ค.ศ. 1976–2000:  มิลตัน ฟรีดแมน (1976)  Ohlin / Meade (1977)  ไซมอน (1978)  Schultz / Lewis (1979)  Klein (1980)  Tobin (1981)  Stigler (1982)  Debreu (1983)  Stone (1984)  Modigliani (1985)  Buchanan (1986)  Solow (1987)  Allais (1988)  Haavelmo (1989)  Markowitz / Miller / Sharpe (1990)  Coase (1991)  Becker (1992)  Fogel / North (1993)  Harsanyi / จอห์น แนช / Selten (1994)  Lucas (1995)  Mirrlees / Vickrey (1996)  Merton / Scholes (1997)  อมรรตยะ เสน (1998)  Mundell (1999)  Heckman / McFadden (2000) 
ค.ศ. 2001–2025:  อาเคอร์ลอฟ / สเปนซ์ / สติกลิตส์ (2001)  คาฮ์นะมัน / สมิธ (2002)  Engle / Granger (2003)  Kydland / Prescott (2004)  Aumann / Schelling (2005)  Phelps (2006)  Hurwicz / Maskin / Myerson (2007)  ครุกแมน (2008)  Elinor Ostrom / Oliver E. Williamson (2009)  Peter A. Diamond / Dale T. Mortensen / Christopher A. Pissarides  (2010)  ซาร์เจนต์ / ซิมส์ (2011)  ร็อธ / แช็ปลีย์ (2012)  ฟามา / แฮนเซน / ชิลเลอร์ (2013)  ติโรล (2014)  ดีตัน (2015)  ฮาร์ต / โฮล์มสตรอม (2016)  เธเลอร์ (2017)  นอร์ดเฮาส์ / โรเมอร์ (2018)  บาเนอร์จี / ดิวโฟล / ครีเมอร์ (2019)  มิลกรอม / วิลสัน (2020)  คาร์ด / แองกริสต์ / อิมเบนส์ (2021)  เบอร์แนงกี / ไดมอนด์ / ดีบวิก (2022)  โกลดิน (2023)  อะเจมอลู / จอห์นสัน / โรบินสัน (2024)
มิวแทนท์รุ่นใหม่ (ภาพยนตร์)

| มิวแทนท์รุ่นใหม่ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: Josh Boone
เขียนบท:   Josh Boone  Knate Lee 
สร้างจาก: New Mutants โดย Chris Claremont Bob McLeod
อำนวยการสร้าง:   Karen Rosenfelt  Lauren Shuler Donner  Simon Kinberg 
นักแสดงนำ:   Maisie Williams  Anya Taylor-Joy  Charlie Heaton  Alice Braga  Blu Hunt  Henry Zaga 
กำกับภาพ: Peter Deming
ตัดต่อ:   Matthew Rundell  Robb Sullivan  Andrew Buckland 
ดนตรีประกอบ: Mark Snow
บริษัทผู้สร้าง:   Marvel Entertainment  Genre Films  Sunswept Entertainment  
ผู้จัดจำหน่าย: 20th Century Studios
วันฉาย:   28 สิงหาคม ค.ศ. 2020 (2020-08-28) (United States) 
ความยาว: 94 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา: English
ทุนสร้าง: $67–80 million
ทำเงิน: $46.3 million
มิวแทนท์รุ่นใหม่ (อังกฤษ: The New Mutants) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญซูเปอร์ฮีโร่สัญชาติอเมริกันในปี ค.ศ. 2020 ที่สร้างจากทีม Marvel Comics ที่มีชื่อเดียวกันและจัดจำหน่ายโดย 20th Century Studios เป็นภาคที่ 13 และภาคสุดท้ายของภาพยนตร์ซีรีส์ X-Men ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย Josh Boone จากบทภาพยนตร์ที่เขาเขียนร่วมกับ Knate Lee และนำแสดงโดย Maisie Williams, Anya Taylor-Joy, Charlie Heaton, Alice Braga, Blu Hunt และ Henry Zaga ในภาพยนตร์เรื่องนี้กลุ่มมนุษย์กลายพันธุ์อายุน้อยที่อยู่ในสถานที่ลึกลับ พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อช่วยเหลือตัวเอง
มิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่

| เอ6เอ็ม ซีโร่ |
| --- | --- |

หน้าที่: เครื่องบินขับไล่บนเรือบรรทุกเครื่องบิน
ประเทศผู้ผลิต:  ญี่ปุ่น
ผู้ผลิต: มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
เที่ยวบินแรก: 1 เมษายน 1939
เริ่มใช้: 1 กรกฎาคม 1940
ปลดระวาง: 1945 (ญี่ปุ่น)
ผู้ใช้หลัก:  กองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น ( ไอเจเอ็น)
การผลิต: 1940–1945
จำนวนที่ถูกผลิต: 10,939
พัฒนาจาก: มิตซูบิชิ เอ5เอ็ม
รุ่น: นากาจิมะ เอ6เอ็ม2-เอ็น
พัฒนาเป็น: มิตซูบิชิ เอ7เอ็ม
มิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่ (อังกฤษ: Mitsubishi A6M Zero) ชื่อเล่น ซีก เป็นเครื่องบินขับไล่พิสัยไกลบนเรือบรรทุกเครื่องบิน ที่ผลิตโดยมิตซูบิชิแอร์คราฟต์คอมปะนี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ และใช้โดยกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึงปี ค.ศ. 1945
ประจำการ

กองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น
กองทัพเรือไทย เคยประจำการ 3 ลำ
มีรายงานการใช้ Mitsubishi A6M2, Model 21 และ A6M5s รุ่นต่างๆ โดยกองทัพอากาศไทย รวมถึงรุ่นอื่นๆ ที่คาดว่าจะใช้เป็นเครื่องสกัดกั้นหลังความขัดแย้งระหว่างช่วงปี 1946–47 ตาม John & Elke Weal ใน หนังสือ "เครื่องบินรบของสงครามโลกครั้งที่สอง"  มีรายงานการใช้งาน Mitsubishi A6M2 รุ่นต่างๆ รุ่น 11 โดยกองทัพเรือไทย
คุณลักษณะ (เอ6เอ็ม2 (ประเภท 0 แบบ 21))

ผู้สร้าง: มิตซูบิชิแอร์คราฟต์คอมปะนี (ประเทศญี่ปุ่น)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่
เครื่องยนต์: 1 × Nakajima NK1C Sakae-12
กางปีก: 12 เมตร
ยาว: 9.06 เมตร
สูง: 3.05 เมตร
พื้นที่ปีก: 22.44 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 1,680 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 2,796 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด: 533 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 4,550 เมตร
อัตราไต่: 15.7 เมตร/ วินาที
รัศมีทำการรบ: 1,870 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด: 3,102 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ Type 99-1 Mk.3 ขนาด 20 มม. 2 กระบอก / ปืนกล Type 97 ขนาด 7.7 มม. 2 กระบอก
ดูเพิ่ม

มิตซูบิชิ เอ5เอ็ม
มิตซูบิชิ เอ7เอ็ม
มิตซูบิชิ เจ2เอ็ม
นากาจิมะ เอ6เอ็ม2-เอ็น
บรูว์สเตอร์ เอฟ2เอ บัฟฟาโล
เคอร์ทิสส์ พี-36 ฮอว์ค
เคอร์ทิสส์-ไรท์ ซีดับเบิลยู-21
เฟียต จี.50
กรัมแมน เอฟ4เอฟ ไวลด์แคท
ไอเออาร์ 80
มัคชี ซี.200
นากาจิมะ คิ-43 ฮายาบูซะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Tour A6M5 Zero cockpit
| ด ค กชื่อเรียกขานอากาศยานญี่ปุ่นตั้งโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
อากาศยานเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  อับดุล  อัล  แอนน์  บับส์  บากะ  เบล  เบ็ตตี  บ็อบ  บัซซาร์ด  ซีดาร์  เชอร์รี่  คลาร่า  คลอด  ไซเพรส  เดฟ  ดิ๊ก  ดิน่าห์  ดอท  เอ็ดน่า  เอมิลี่  อีวา  อีฟ  ฟรานเซส  แฟรงค์  แกนเดอร์  จอร์จ  เกลน  กูส  เกรซ  เกว็น  แฮมป์  แฮงก์  ฮาบ  เฮเลน  ฮิกโกรี่  ไอด้า (คิ-36)  ไอด้า (คิ-55)  เออร์วิ่ง  แจ็ก  เจ๊ค  เจน  จีน  เจอร์รี่  จิล  จิม  จูดี้  เคท  เคท 61  ลอร่า  ลิลลี่  ลิซ  ลอร์น่า  โลอีซ  ลูอีซ  ลุค  มาเบล  แมรี่  เมวิส  ไมร์  เนท  เนล  นิค  นอม  โอ๊ก  ออสการ์  แพท  แพทซี่  พอล  เพคกี้  เพอร์รี่  พีต  ไพน์  เร็กซ์  ริต้า  ร็อบ  รูฟ  รูธ  แซลลี่  แซลลี่ III  แซม  แซนดี้  สลิม  โซเนีย  สปรูซ  สเตลล่า  สตีฟ  ซูซี่  แทบบี้  เทสส์  ธาเลีย  เทลม่า  เทเรซ่า  โตร่า  ทีน่า  ทิลลี่  โทบี้  โทโจ  โทนี่  ทอปซี่  วาล  วิลโลว์  ซีก  ซีก 32 
อากาศยานต่างประเทศ คิดว่าจะเข้าประจำการในญี่ปุ่น:  เบส (ไฮง์เคิล เฮ 111)  ดอค (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 110)  เฟร็ด (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190)  ไอรีน (ยุงเคิร์ส ยู 87)  แจนิส (ยุงเคิร์ส ยู 88)  ไมค์ (เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109)  มิลลี (วัลที วี-11)  ทริกซี่ (ยุงเคิร์ส ยู 52)  ทรูดี้ (ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 200) 
เอ6เอ็ม3 แบบ 22
มิติของมิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่
เอ6เอ็ม2 ซีโร่ แบบ 21 บนเรือบรรทุกเครื่องบินโชกากุ
มิสยูมัช

| "มิสยูมัช" |
| --- | --- |

เพลงโดยเจเน็ต แจ็กสัน
จากอัลบั้มJanet Jackson's Rhythm Nation 1814
ด้านบี: "You Need Me"
วางจำหน่าย: 22 สิงหาคม ค.ศ. 1989
บันทึกเสียง: ตุลาคม 1988 – มกราคม 1989; Flyte Tyme Studios (Edina, Minnesota)
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี, ป็อป, นิวแจ็กสวิง
ความยาว: 4:12
ค่ายเพลง: A&M
ผู้ประพันธ์เพลง: James Harris III, Terry Lewis
โปรดิวเซอร์: Jimmy Jam and Terry Lewis
"มิสยูมัช" (อังกฤษ: Miss You Much) เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มของนักร้องเพลงอาร์แอนด์บี-ป็อปชาวอเมริกัน เจเน็ต แจ็กสัน ในผลงานอัลบั้มชุดที่ 4 ชุด Janet Jackson's Rhythm Nation 1814 (1989) เพลงเขียนและโปรดิวซ์โดยจิมมี แจมและเทอร์รี ลูวิส
มิลลิวินาที

มิลลิวินาที (อังกฤษ: millisecond มาจากคำว่า มิลลิ และวินาที; สัญลักษณ์: ms) เป็นหนึ่งในพัน (0.001 หรือ 10−3 หรือ 1/1000) ของหน่วยวินาที โดยที่ 10 มิลลิวินาที (หนึ่งในร้อยของวินาที, 10−2) เรียกว่า เซนติวินาที และ 100 มิลลิวินาที (หนึ่งในสิบของวินาที, 10−1) เรียกว่า เดซิวินาที
ภาพหน่วยของเวลาในแนวนอน
ตัวอย่างของการใช้

1.000692286 มิลลิวินาที - เป็นเวลาที่แสงใช้เดินทางในระยะ 300 กิโลเมตรในสุญญากาศ
2 - 5 มิลลิวินาที - เป็นเวลาที่จอภาพของคอมพิวเตอร์ทั่วไปตอบรับ
3 มิลลิวินาที - เป็นเวลาที่แมลงวันใช้ในการกระพือปีก
3.4 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ไมต์เนเรียม-266
5 มิลลิวินาที - เป็นเวลาที่ผึ้งใช้ในการกระพือปีก
5 - 80 มิลลิวินาที - เป็นเวลาที่นกฮัมมิงเบิร์ดใช้ในการกระพือปีก
7.1 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ลิเวอร์มอเรียม-290
8 มิลลิวินาที - 1/125 วินาที, เป็นเวลาที่ความเร็วชัตเตอร์ของกล้องแสดงออกมา
10 มิลลิวินาที - 1 เซนติวินาที
12.5 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ โบรอน-14
16 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ คาร์บอน-20
18 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ลิเวอร์มอเรียม-291 และ ลิเวอร์มอเรียม-292
61 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ลิเวอร์มอเรียม-293
100 มิลลิวินาที - 1 เดชิวินาที
125 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ฟลีโรเวียม-285
130 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ฟลีโรเวียม-286
134 มิลลิวินาที - เป็นเวลาที่แสงใช้เดินทางไปตามเส้นศูนย์สูตรของโลก
150 มิลลิวินาที - เป็นเวลาของการคลาดเคลื่อนในการติดต่อทางโทรศัพท์
300 - 400 มิลลิวินาที - เป็นเวลาที่ใช้ในการกระพริบตาของมนุษย์
747 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ คาร์บอน-18
770 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ โบรอน-8
806.7 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ฮีเลียม-6
839.9 มิลลิวินาที - เป็นเวลาครึ่งชีวิตของ ลิเทียม-8
1000 มิลลิวินาที - 1 วินาที
86,400,000 (24 × 60 × 60 × 1000) มิลลิวินาที – หนึ่งวัน
604,800,000 (24 × 60 × 60 × 1000 × 7) มิลลิวินาที – หนึ่งสัปดาห์
31,556,908,800 (86,400,000 × 365.242) มิลลิวินาที – หนึ่งปี
ดูเพิ่ม

หน่วย SI
วินาที
ไมโครวินาที
นาโนวินาที
พิโกวินาที
เฟมโตวินาที
อันดับของขนาด (เวลา)
แหล่งข้อมูลอื่น

The National Institute of Standards and Technology (NIST) เก็บถาวร 2010-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มินะทอร์

| --- | --- |
รูปสลักครึ่งตัวของมิโนทอร์ (National Archaeological Museum of Athens)
กลุ่ม: สัตว์ในปกรณัม
ผู้ให้กำเนิด: วัวครีตกับพาซีฟาอี
เทพปกรณัม: กรีก
ภูมิภาค: ครีต
มิโนทอร์บนหม้อดินเผาสมัยกรีก ราว 515 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ในเทพปกรณัมกรีก มิโนทอร์ (อังกฤษ: Minotaur) เป็นสิ่งมีชีวิตซึ่งมีศีรษะเป็นโค มีกายเป็นคน หรือที่โอวิด (Ovid) กวีโรมัน พรรณนาว่า "กึ่งคนกึ่งโค" มิโนทอร์พำนักอยู่ในวงกตซึ่งเป็นหมู่อาคารมีทางเดินคดเคี้ยว ณ กลางเกาะครีต และเป็นผลงานที่สถาปนิกเดดาลัส (Daedalus) กับอีคารัส (Icarus) บุตร ร่วมกันสร้างสรรค์ขึ้นตามพระราชโองการพระเจ้าไมนอส (Minos) แห่งเกาะครีต ภายหลัง มิโนทอร์ถูกธีซีอุส (Theseus) วีรบุรุษชาวเอเธนส์ ประหารในวงกตนั้นเอง
คำ "มิโนทอร์" ในภาษาอังกฤษมาจากคำ "Μῑνώταυρος" (Mīnṓtauros,) ในภาษากรีกโบราณ แปลว่า โคแห่งพระเจ้าไมนอส โดยในภาษาอังกฤษนั้น คำ "มิโนทอร์" เป็นทั้งวิสามานยนามใช้เรียกสิ่งมีชีวิตตามตำนานข้างต้น และเป็นสามานยนามใช้เรียกสิ่งมีชีวิตกึ่งโคกึ่งคนตัวอื่น ๆ โดยทั่วไป ส่วนชาวครีตเองเรียกสัตว์นี้ด้วยวิสามานยนามว่า "แอสเตเรียน (Asterion) ซึ่งเป็นนามของปู่มิโนทอร์ (พระบิดาบุญธรรมของพระเจ้าไมนอส) เช่นกัน
ประวัติ > กำเนิด

เมื่อเสวยราชย์ในเกาะครีตแล้ว พระเจ้าไมนอสต้องทรงแย่งชิงอำนาจการปกครองกับพระเชษฐาและพระอนุชาเนือง ๆ จึงทรงวอนขอให้โพไซดอน (Poseidon) ประทานโคเผือกเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าเทพยดาสนับสนุนพระองค์ แล้วพระเจ้าไมนอสจะได้ทรงสังหารโคนั้นเซ่นสรวงโพไซดอนต่อไป แต่เมื่อได้ทรงรับโคนั้นมาแล้ว ทรงเห็นแก่ความงดงามผ่าเผยของโค จึงหักพระทัยฆ่าโคไม่ลง และเก็บรักษาโคนั้นไว้ แล้วประหารโคเผือกตัวอื่นสังเวยแทน โพไซดอนเมื่อทราบก็โกรธ สั่งแอโฟรไดที (Aphrodite) กามเทวี บันดาลให้พาซีฟาอี (Pasiphaë) ชายาพระเจ้าไมนอส หลงรักโคเผือกดังกล่าวอย่างรุนแรง
นางพาซีฟาอีมีเสาวนีย์ให้เดดาลัสแกะสลักโคไม้ขึ้นตัวหนึ่ง ภายในเป็นช่องโปร่ง ภายนอกเอาหนังโคคลุมไว้ ตกแต่งดังโคจริง แล้วนางไต่เข้าไปในช่องเพื่อสวมโคไม้นั้น แล้วให้โคเผือกมาสมจรด้วยเรื่อยมาจนตั้งครรภ์ และให้กำเนิดอสุรกายมินะทอร์ นางเลี้ยงดูบุตรเป็นอย่างดี แต่ครั้นมินะทอร์เติบใหญ่ ก็เริ่มสำแดงวิสัยเดรัจฉาน จับข้าราชบริพารกินเป็นเครื่องยังชีพ ขณะที่พระเจ้าไมนอสทรงปริวิตกอยู่นั้น ปุโรหิตเมืองเดลไฟ (Delphi) ทูลแนะนำว่า ให้ขังโคมินะทอร์ไว้ในวงกต จึงมีพระบัญชาให้เดดาลัสสร้างขึ้นไว้ริมพระตำหนักในตำบลนอสซอส (Knossos)
งานเขียนทั่วไปในทางวรรณกรรมและกามวิสัยมุ่งพรรณนาการร่วมประเพณีระหว่างนางพาซีฟาอีและโคเผือกโดยอาศัยโคไม้ มีกวีนิพนธ์เรื่อง เอพิสตูลีเฮโรอิดัม (Epistulae Heroidum) ของโอวิด เพียงเรื่องเดียวที่ระบุไว้เป็นอื่น โดยพรรณนาเหตุการณ์นี้ไว้อย่างสั้น ๆ ในตอนที่ธิดาองค์หนึ่งของนางพาซีฟาอีพร่ำบ่นถึงมารดาที่หลงรักโคเผือกอยู่ฝ่ายเดียวว่า "โคนั้นจำแลงเป็นเทวา พาซีฟาอีมารดาข้าตกอยู่ในบ่วงกามแห่งโคนั้น จึงนำมามาซึ่งเสียงก่นด่าและความหนักใจ"
ประวัติ > รูปลักษณ์

ศิลปะสมัยคลาสสิกมักแสดงรูปมินะทอร์เป็นมนุษย์เพศผู้มีศีรษะเป็นโคและมีหางโค ตามที่ซอฟาคลีส (Sophocles) นักละครชาวกรีก ประพันธ์ไว้ในงานเรื่อง ทราคีนีอี (Trachiniae) ว่า ผีเสื้อน้ำแอคีโลอัส (Achelous) เคยกล่าวไว้ในคราวเกี้ยวนางดีอาไนรา (Deianira) ว่า มินะทอร์หัวเป็นโคกายเป็นคน
ตั้งแต่สมัยคลาสสิกจนถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา การพรรณนาเกี่ยวกับวงกตมักเอามินะทอร์เป็นที่ตั้ง งานเขียนของโอวิดเกี่ยวกับมินะทอร์ แม้มิได้ให้รายละเอียดมากมายว่า กายมินะทอร์ส่วนใดเป็นคนส่วนใดเป็นโค แต่ก็แพร่หลายที่สุดในช่วงมัชฌิมยุค ส่วนงานเขียนในสมัยถัด ๆ มากลับนิยมกันใหม่ว่า มินะทอร์มีหัวและกายดั่งคนอยู่บนตัวโค ทำนองเดียวกับเซนทอร์ (centaur) ความนิยมอย่างหลังนี้ปรากฏมาจนถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และปัจจุบันยังพบอยู่บ้าง เช่น ในผลงานที่สตีล แซวิจ (Steele Savage) วาดประกอบหนังสือเรื่อง มิโธโลจี (Mythology) ของอีดิธ แฮมิลตัน (Edith Hamilton) เมื่อ ค.ศ. 1942
ประวัติ > ตาย

หลังจากมินะทอร์ถูกขังไว้ในวงกตแล้ว พระเจ้าไมนอสทรงเกิดหมางพระทัยกับกรุงเอเธนส์ เนื่องจากแอนโดรเจียส (Androgeus) พระโอรส ถูกชาวเอเธนส์ฆ่าตายกลางงานแข่งขันกีฬาแพแนเธเนีย (Panathenaic Games) เพราะชาวเอเธนส์ไม่ชอบใจที่แอนโดรเจียสชนะ อีกเรื่องว่า พระเจ้าอีเจียส (Aegeus) แห่งกรุงเอเธนส์ทรงบัญชาให้โคเผือกตัวข้างต้นไปสังหารแอนโดรเจียสกลางนครแมราธอน (Marathon) แต่ไม่ว่าด้วยเหตุใด พระเจ้าไมนอสได้เสด็จยกพยุหโยธาไปเอากรุงเอเธนส์เพื่อทรงแก้แค้นในการสูญเสียพระโอรสเป็นผลสำเร็จ และคาทัลลัส (Catullus) บรรยายไว้ในงานเขียนเรื่องกำเนิดมินะทอร์ ว่า กรุงเอเธนส์ "ถูกพิบัติภัยร้ายแรงบังคับให้ใช้ค่าปฏิกรรมในการคร่าชีวิตแอนโดรเจียส" โดยพระเจ้าอีเจียสต้องทรงชำระค่าปฏิกรรมนั้นด้วยการส่ง "ชายหนุ่มและหญิงโสดพร้อมกันไปเป็นภักษาหาร" ของมินะทอร์ ในการนี้ พระเจ้าไมนอสทรงกำหนดให้จับสลากเลือกชายเจ็ดคนหญิงเจ็ดคนส่งมาทุก ๆ เจ็ดปีหรือเก้าปี (บางแห่งว่าทุกปี) เพื่อมาให้มินะทอร์บริโภคถึงในวงกต
ในคราวที่จะต้องส่งคนไปเป็นครั้งที่สามนั้น ธีเซียส พระโอรสพระเจ้าอีเจียส อาสาไปฆ่ามินะทอร์ถวาย โดยให้คำมั่นว่า ถ้ากิจสำเร็จจะล่องเรือกลับมาโดยชักใบสีขาว หาไม่แล้วจะใช้ใบเรือสีดำอย่างเดิม ครั้นไปถึงเกาะครีต แอรีแอดนี (Ariadne) กับฟีดรา (Phaedra) ธิดาพระเจ้าไมนอส เกิดปฏิพัทธ์ธีเซียสด้วยกันทั้งคู่ นางแอรีแอดนีซึ่งเป็นคนพี่จึงเสด็จมาแนะวิธีรอดพ้นจากกลไกลวงกตให้แก่ธีเซียส โดยในบางเรื่องว่า นางมอบด้ายให้เขาผูกบานประตูไว้เมื่อเข้าไปในวงกต แล้วสาวด้ายทิ้งไว้ตามทางที่เดินไป เมื่อประหารมินะทอร์โดยใช้กระบี่ของพระเจ้าอีเจียสตัดศีรษะแล้ว เขาจึงหาทางกลับออกมาได้ โดยนำพาชายหญิงคนอื่น ๆ ที่เข้าไปพร้อมกันในคราวนั้นออกมาด้วย เมื่อกลับกรุงเอเธนส์ ธีเซียสทิ้งนางแอรีแอดนีไว้บนเกาะแน็กซอส (Naxos) แล้วเอานางฟีดราเป็นภริยาเพียงหนึ่งเดียว แต่ลืมเปลี่ยนใบเรือจากสีดำเป็นสีขาว ขณะนั้น พระเจ้าอีเจียสประทับอยู่บนแหลมซูเนียน (Sounion) ทอดพระเนตรเห็นใบเรือดำ เข้าพระทัยว่า พระโอรสถูกฆ่าด้วยเงื้อมมืออสุรกายมินะทอร์เสียแล้ว ก็โทมนัสคร่ำครวญ กระโจนจากแหลมนั้นลงสู่ท้องน้ำเบื้องล่างปลิดพระชนม์พระองค์เอง ทะเลนั้นจึงขนานนามว่า อีเจียน เป็นเหตุให้ธีเซียสได้ราชสมบัติต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มินะทอร์
| ด ค กเทพปกรณัมกรีก |
| --- | --- |
ปฐมเทพ:  เคออส  อะแนงคี  โครนอส  เอียรอส  ไกอา  ยูเรนัส  ทาร์ทารัส  อีเธอร์  เฮเมรา  เอระบัส  นิกซ์  โอฟิออน  มอยเร 
เทพไททัน:  โครนัส  โอเชียนัส  เรีย  ทีมิส  แอตลัส  ซีอัส  ครีอัส  ไฮพีเรียน  ธีอา  เทธิส  นิมอซินี  ฟีบี  โพรมีเทียส  เอพิมีเทียส  ไออาเพทัส  เมโนเอเทียส 
สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส:  ซูส  ฮีรา  โพไซดอน  ดิมีเทอร์  อะธีนา  อะพอลโล  อาร์ทิมิส  แอรีส  แอโฟรไดที  ฮิฟีสตัส  เฮอร์มีส  ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย 
เทพเจ้าหลักอื่น:  แอซคลีเปียส  ฮีลิออส  อีออส  เฮดีส  ฮีบี  เฮคะที  แพน  เพอร์เซฟะนี  เซลีนี 
กลุ่ม:  แอมะซอน  เซนทอร์  คเธาะนิค  ไซคลอปส์  มังกร  อิรินีอีซ  ยักษ์  ฮาร์พี  เฮคะท็องคะรีซ  มอยเร  พระเจ้าไมซีเนียน  มนุษย์  มิวส์  นิมฟ์  เซเทอร์  สมุทรเทพ 
วีรบุรุษ:  เฮราคลีสกับงานของเขา  อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย  โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์  เจสันกับลูกเรืออาร์โก  เพอร์ซิอัสกับเมดูซา  อีดิปัสกับธีบส์  ธีซีอัสกับมินะทอร์  บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์:  เดลฟี  ดอโดนา  ดีลอส  โอลิมเปีย  โอลิมปัส 
วิศวกรเดดาลัสถวายโคจำลองให้นางพาซีฟาอีใช้ร่วมประเวณีกับโคเผือก
มินะทอร์แบบหัวและกายอย่างคนอยู่บนตัวโค ขณะถูกธีเซียสประหาร
ธีเซียสผู้ล้มมินะทอร์ (Theseus victor of the Minotaur) ภาพสีน้ำมันของชาลส์-เอดูอาร์ เชส (Charles-Édouard Chaise) ราว ค.ศ. 1791
มิสชันโฟร์โปรเจคต์

| มิสชันโฟร์โปรเจคต์ |
| --- | --- |
ที่เกิด: กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
แนวเพลง: ไทยป็อป ร็อก
ช่วงปี: ค.ศ. 2000 (2000)
ค่ายเพลง: อาร์.เอส. โปรโมชั่น 1992

สมาชิก:  โดม ปกรณ์ ลัม  เจมส์ เรืองศักดิ์  จอนนี่ อันวา  วอย เจอาร์วอย 
มิสชันโฟร์โปรเจคต์ (อังกฤษ: Mission 4 Project) เป็นวงดนตรีบอยแบนด์แนวป็อปร็อกของไทยที่รวมตัวกันเฉพาะกิจ สังกัดอาร์.เอส. โปรโมชั่น 1992 ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 สมาชิกมี 4 คน ประกอบด้วย โดม ปกรณ์ ลัม เจมส์ เรืองศักดิ์ จอนนี่ อันวา และวอย เจอาร์วอย ใช้ชื่ออัลบั้มว่า Mission 4 Project มีเพลงเปิดตัวคือ ปรากฎการณ์ (เหนือธรรมชาติ) ซึ่งเพลงทั้งหมดนั้นเกิดจากการที่ศิลปินเล่นดนตรีกันเอง ถือเป็นอีกความสามารถหนึ่งของนักร้องที่มากกว่าการร้องเพลง เป็นการผสมผสานความต่างของดนตรีได้อย่างลงตัว โดยในเนื้อเพลงแต่ละคนจะเป็นตัวแทนของปรากฎการณ์ทั้ง 4 แบบ คือ เจมส์ ตัวแทนของ ดิน, จอนนี่ ตัวแทนของ น้ำ, วอย ตัวแทนของ ลม และ โดม ตัวแทนของ ไฟ
สมาชิก

สมาชิกของวง Mission 4 Project ได้แก่
ปกรณ์ ลัม (โดม) – ร้อง, กีต้าร์
จอนนี่ อันวา (จอนนี่) – ร้อง, กีต้าร์
เกรียงไกร อังคุณชัย (วอย) – ร้อง, เบส
เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ (เจมส์) – ร้อง, กลอง
ผลงานเพลง > ซิงเกิลอัลบั้ม

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดบนชาร์ท | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2543 | "Mission 4 Project" เปิดตัว:  22 กันยายน 2543  วางจำหน่าย: 26 กันยายน 2543  รูปแบบ: ซีดี/เทปคาสเซ็ท  สังกัด: อาร์.เอส. โปรโมชั่น 1992 รายชื่อเพลง .ปรากฎการณ์ (เหนือธรรมชาติ)  .คนโง่ๆ (อย่างฉันจะรู้อะไร)  .อกหักมารักกะผม  .เขียนไว้ที่หัวใจ  .ความจริงของสายลม  .เหงากันสองคน  .ชอบ  .เจ็บหู  .ค่า(ไม่)นิยม  .ใช้ได้เลย  |  |  |
มิกเซอร์

มิกเซอร์ (อังกฤษ: mixer) คือ ส่วนผสมที่ไม่มีแอลกอฮอล์ในค็อกเทลและเครื่องดื่มผสม มิกเซอร์ช่วยเจือจางแอลกอฮอล์ในเครื่องดื่ม ช่วยเปลี่ยน ปรับปรุง หรือเสริมรสชาติอื่นให้กับเครื่องดื่มเช่น ทำให้หวานขึ้น เปรี้ยวขึ้น หรือเผ็ดขึ้น มิกเซอร์บางชนิดยังเปลี่ยนเนื้อสัมผัสหรือความสม่ำเสมอของเครื่องดื่ม ทำให้ข้นขึ้นหรือเหลวมากขึ้น มิกเซอร์อาจใช้เพื่อการปรุงแต่งสีหรือรูปลักษณ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และค็อกเทลโดยเฉพาะ หรือใช้เพิ่มปริมาตรของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อให้ดื่มได้นานขึ้น
ประเภทของมิกเซอร์แบ่งได้เป็นหลัก ๆ ได้แก่ เครื่องดื่มกาเฟอีน, เครื่องดื่มอัดลมและโซดา, ผลิตภัณฑ์นม, น้ำผลไม้, เครื่องดื่มมิกเซอร์สำเร็จรูป, ซอส, ไซรัป และอื่น ๆ ในประเทศไทย หนึ่งในมิกเซอร์ที่ใช้อย่างกว้างขวางที่สุดคือ โซดา
เครื่องดื่มกาเฟอีน

กาเฟอีนเป็นสารกระตุ้นให้คึกคักเพื่อลอผลกระทบจากแอลกอฮอล์ที่ทำให้ง่วงซึม
กาแฟ
เครื่องดื่มบำรุงกำลัง – กระทิงแดง, เกเตอร์เรด
ชา, ชาเย็น
เครื่องดื่มอัดลมและโซดา

การเติมแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เพื่อเพิ่มรสสัมผัสให้กับเครื่องดื่ม นอกจากนี้คาร์บอนไดออกไซด์ในเครื่องดื่มยังเพิ่มการดูดซึมของแอลกอฮอล์เข้าสู่กระแสเลือดเนื่องจากความดันในกระเพาะอาหารที่เพิ่มขึ้น อาจส่งผลให้เกิดพิษได้เร็วขึ้น
น้ำอัดลม ได้แก่ โซดา, น้ำแร่โซดา, เครื่องดื่มโคลาต่าง ๆ (เช่น โคคาโคลา เป๊ปซี่), เครื่องดื่มโซดามะนาวต่าง ๆ (เช่น เซเว่นอัพ, สไปรท์)
บิตเทอร์เลมอน มีรสของควินินและเลมอนจากทั้งน้ำและเนื้อ
จินเจอร์เอล
จินเจอร์เบียร์
รูตเบียร์, เครื่องดื่มโซดาแต่งกลิ่นสมุนไพรและเครื่องดื่มโซดาแต่งกลิ่นรสผลไม้ เช่น น้ำส้มโซดา, น้ำองุ่นโซดา เป็นต้น
ทอนิก เป็นน้ำอัดลมชนิดหนึ่งที่มีควินินละลายอยู่ ควินินเป็นอัลคาลอยด์รสขมที่ใช้เพื่อเพิ่มรสชาติของเครื่องดื่ม เช่น จินทอนิก, วอดกาทอนิก เป็นต้น
ผลิตภัณฑ์นม

ผลิตภัณฑ์นมปรับเนื้อสัมผัสของเครื่องดื่ม ช่วยลดอาการแสบร้อนในคอจากแอลกอฮอล์ และทําให้เครื่องดื่มทึบขึ้น รวมทั้งลดความเข้มของสีของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ผลิตภัณฑ์นมที่ใช้เป็นมิกเซอร์ ได้แก่
ครีม
เอ็กน็อก
นมฮาล์ฟแอนด์ฮาล์ฟ
ไอศกรีม
นม
น้ำผลไม้

น้ำผลไม้เป็นที่นิยมในการเติมรสและกลิ่นในค็อกเทลและเครื่องดื่มผสม บ้างเพื่อเติมรสหวาน รสเปรี้ยว รสหวานอมเปรี้ยว โดยทั่วไปน้ำผลไม้เหมาะกับเหล้าที่มีกลิ่นรสหวานเช่น รัม
น้ำมะนาว และน้ำมะนาวแต่งรสสังเคราะห์
น้ำองุ่น
น้ำส้ม
น้ำกะทิ น้ำมะพร้าว
น้ำเกรปฟรุต
น้ำแครนเบอรรี
น้ำแอปเปิล แอปเปิลไซเดอร์
น้ำมะกอก
น้ำสับปะรด
น้ำมะเขือเทศ
น้ำธัญพืชงอก
มิกเซอร์สำเร็จรูป

ผู้ผลิตบางรายผลิตมิกเซอร์สำเร็จรูปพร้อมผสมกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และมิกเซอร์สำเร็จรูปที่มาพร้อมกับผลิตภัณฑ์ที่มีไขมัน (เช่น ครีม) อาจเติมตัวกระทำอิมัลชันเพื่อทําให้เป็นเนื้อเดียวกันเมื่อต้องเก็บเป็นเวลานาน
บลัดดีแมรีมิกซ์
มาร์การิตามิกซ์
โมฮิโตมิกซ์
ไดคีรีมิกซ์
ซอสและเครื่องปรุงรส

การเติมซอสมักให้รสชาติใหม่ที่น่าประหลาดใจกับเครื่องดื่มเดิม ๆ
ซอสเผ็ด – ซอสตาบัสโก
ไซรัปและน้ำหวาน

น้ำตาลเป็นส่วนประกอบหลักในไซรัป ใช้เพิ่มความหวานในเครื่องดื่มผสมและค็อกเทล ส่วนที่เหลือในไซรัปนอกจากน้ำตาลคือ กลิ่นรสปรุงแต่งต่าง ๆ
ไซรัปชนิดต่าง ๆ ที่ใช้เป็นมิกเซอร์ ได้แก่
น้ำผึ้ง
น้ำหวาน เช่น น้ำแดง, เกรนาดีน ในค็อกเทลสิงคโปร์สลิงและควีนแมรี
อื่น ๆ

ส่วนผสมจากอาหารและเครื่องดื่มอื่นที่อาจใช้เป็นมิกเซอร์ในค็อกเทลและเครื่องดื่มผสม ได้แก่
ไข่ขาว ในการเพิ่มความข้นและฟองโฟมด้านบนและในเครื่องดื่ม
สีผสมอาหาร
น้ำโซดา
น้ำส้ม
บลัดดีแมรีมิกซ์ (ในขวด)
มินิเมโทร (วิดีโอเกม)

| มินิเมโทร |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ไดโนซอร์โปโลคลับ
ผู้จัดจำหน่าย: ไดโนซอร์โปโลคลับ, เพลย์ดิเจียส (แอนดรอยด์)
ออกแบบ: ปีเตอร์ เคอร์รี โรเบิร์ท เคอร์รี เจมีย์ เชิร์ชแมน
โปรแกรมเมอร์: ปีเตอร์ เคอร์รี โรเบิร์ท เคอร์รี
ศิลปิน: เจมีย์ เชิร์ชแมน
แต่งเพลง: ดิซาสเตอร์พีซ
เอนจิน: ยูนิตี
เครื่องเล่น: เบราว์เซอร์, ลินุกซ์, แมคโอเอส, วินโดวส์, แอนดรอยด์, ไอโอเอส, นินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 4
วางจำหน่าย: วินโดวส์, โอเอสเอ็กซ์, ลินุกซ์ 6 พฤษจิกายน ค.ศ. 2015 แอนดรอยด์, ไอโอเอส 18 ตุลาคม ค.ศ. 2016 นินเท็นโด สวิตช์ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เพลย์สเตชัน 4 20 กันยายน ค.ศ. 2019
แนว: ปริศนา, กลยุทธ์
รูปแบบ: เดี่ยว, หลายผู้เล่น
มินิเมโทร (อังกฤษ: Mini Metro) เป็นวิดีโอเกมแนวปริศนาประเภทกลยุทธ์ ที่พัฒนาโดยทีมไดโนซอร์โปโลคลับ (Dinosaur Polo Club) โดยผู้เล่นต้องสร้างเครือข่ายของรางรถไฟที่มีประสิทธิภาพสำหรับเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็ว สถานีแสดงเป็นรูปทรงต่าง ๆ และผู้เล่นสามารถสร้างรางและเชื่อมมันโดยการลากเส้น ด่านต่าง ๆ ตั้งตามที่อยู่ของเมืองจริง และการปรากฏตัวของสถานีกับผู้โดยสารคือการสร้างขั้นตอน (Procedural generation) ภาพของเกมใช้สีเข้มกับรูปเรขาคณิตแบบง่าย เพื่อทำภาพลักษณ์ให้เหมือนกับแผนที่การขนส่งสมัยใหม่ และจังหวะกับเสียงถูกสร้างให้เหมือนกับผลงานของดนตรีมินิมัล (minimal music)
ตัวเกมได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวก โดยมีการชื่นชมต่ออินเตอร์เฟซที่ใช้งานง่าย, วิธีเล่นที่เข้าใจง่าย และมีความคล้ายกับลัทธิจุลนิยม