stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บีรเฏาะวีล
ภูมิอากาศ

ตามการจัดแบ่งรูปแบบภูมิอากาศแบบเคิพเพิน บีรเฏาะวีลอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (Bwh) เวลาสามในสี่ของปีเป็นฤดูร้อน ซึ่งอากาศอาจร้อนได้ถึง 40 องศาเซลเซียส (104 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนสามเดือนที่ร้อนที่สุดคือมิถุนายนถึงสิงหาคม อุณหภูมิอาจขึ้นสูงถึง 45 องศาเซลเซียส (113 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนในช่วงฤดูหนาวสั้น ๆ นั้นอุณหภูมิอาจลงไปถึง 26 องศาเซลเซียส (79 องศาฟาเรนไฮต์)
| ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของBir Tawil> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 26 (79) | 28 (82) | 32 (90) | 37 (99) | 40 (104) | 42 (108) | 42 (108) | 42 (108) | 41 (106) | 38 (100) | 32 (90) | 27 (81) | 35.6 (96.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 7 (45) | 8 (46) | 11 (52) | 16 (61) | 20 (68) | 22 (72) | 24 (75) | 24 (75) | 22 (72) | 19 (66) | 13 (55) | 9 (48) | 16.3 (61.3) |
แหล่งที่มา: MeteoBlue.com
การอ้างสิทธิ์ในดินแดน

เนื่องจากบีรเฏาะวีลยังไม่มีผู้ใดอ้างสิทธิ์ปกครองเหนือดินแดนตามกฎหมาย ทำให้มีบุคคลและองค์กรจำนวนหนึ่งพยายามอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนนี้ในฐานะอนุรัฐ อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการอ้างสิทธิ์รายใดที่ได้รับการคำนึงถึงอย่างจริงจังในระดับนานาชาติ และเนื่องจากสภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศของพื้นที่ที่ร้อน ห่างไกล และไม่เป็นมิตร การอ้างสิทธิ์เหนือบีรเฏาะวีลส่วนใหญ่จึงกระทำผ่านการโพสต์ประกาศออนไลน์จากสถานที่อื่น จนถึงปัจจุบัน ยังคงไม่มีการอ้างสิทธิ์ใดที่ได้รับการยอมรับหรือรับรองจากรัฐบาลและหน่วยงานระหว่างประเทศใด ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Google Sightseeing - Bir Tawil Triangle
International Boundary Study
ธงชาติของราชอาณาจักรซูดานเหนือ (Kingdom of North Sudan) หนึ่งในการอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนบีรเฏาะวีล
พระราชินีแห่งเชบา

พระราชินีแห่งเชบา ภาพช่วงศตวรรษที่ 15
พระราชินีแห่งเชบา (อาหรับ: ملكة سبأ Malikat Sabaʾ, กีเอซ: ንግሥተ ሳባ Nigista Saba, ฮีบรู: 'מלכת שבא Malkat Shva) เป็นพระราชินีนาถที่ปรากฏในพระคัมภีร์ไบเบิลที่ว่าพระนางได้เสด็จไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ซาโลมอน ซึ่งเรื่องดังกล่าวได้แพร่หลายในหมู่ชาวยิว, อาหรับ และเอธิโอเปีย และกลายเป็นตำนานที่แพร่หลายที่สุดเรื่องหนึ่งของโลกตะวันออก ตามคติชนยิวว่า พระราชินีแห่งเชบาทรงปกครองอียิปต์และเอธิโอเปียสลับกัน บ้างก็ว่าเป็นกษัตริย์บุรุษเพศปกครองอาณาจักรเชบาแถบอาระเบียใต้ (ปัจจุบันคือบริเวณประเทศเยเมน)
ในคติชนเอธิโอเปียว่า พระราชินีแห่งเชบาทรงมีสัมพันธ์สวาทกับกษัตริย์ซาโลมอน ดังปรากฏใน เกแบรแนแกสต์ (กีเอซ: ክብረ ነገሥት, kəbrä nägäst) อันเป็นวรรณกรรมของเอธิโอเปีย กล่าวถึงผลจากความสัมพันธ์ดังกล่าวทำให้นางตั้งครรภ์มีพระหน่อประสูติกาลเป็นจักรพรรดิเมเนลิกที่ 1 จักรพรรดิพระองค์แรกแห่งเอธิโอเปีย
ในศิลปะ

เรื่องราวของพระราชินีแห่งเชบาได้รับความนิยมในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ดังปรากฏในงานศิลป์ อาทิ บานประตูของหอศีลจุ่มซันโจวันนี ผลงานของโลเรนโซ กีแบร์ตี, จิตรกรรมฝาผนังที่กัมโปซันโตโมนูเมนตาเล และห้องราฟาเอล ผลงานของเบนอซโซ กอซโซลี และในศตวรรษที่ 17 โกลด ลอแร (Claude Lorrain) ได้เขียนภาพ การเดินทางของพระราชินีแห่งเชบา (The Embarkation of the Queen of Sheba)
นอกจากนี้เรื่องราวของนางยังได้รับการดัดแปลงเป็นวรรณกรรม, ภาพยนตร์ และเพลง เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชินีแห่งเชบา
พันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย

| --- | --- |
เครื่องหมายปัจจุบันของพันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย
  สมาชิกผู้ก่อตั้ง  สมาชิกเพิ่มเติม  อดีตสมาชิก
ก่อตั้ง: 15 ธันวาคม 2015; 8 ปีก่อน (2015-12-15)
ประเภท: พันธมิตรทางทหาร
สถานะตามกฎหมาย: ประจำการ
วัตถุประสงค์: การต่อต้านการก่อการร้าย
สํานักงานใหญ่: รียาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย
ที่ตั้ง: ทวีปเอเชีย และทวีปแอฟริกา
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : โลกอิสลาม
สมาชิก  : 41 ประเทศ  รายการ  อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   เบนิน   บรูไน   บูร์กินาฟาโซ   ชาด   คอโมโรส   โกตดิวัวร์   จิบูตี   อียิปต์   กาบอง   แกมเบีย   กินี   กินี-บิสเซา   จอร์แดน   คูเวต   เลบานอน   ลิเบีย   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มาลี   มอริเตเนีย   โมร็อกโก   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   เซเนกัล   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   ซูดาน   โตโก   ตูนิเซีย   ตุรกี   ยูกันดา   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   เยเมน  
ภาษาทางการ : อาหรับ, อังกฤษ, ฝรั่งเศส
เลขาธิการใหญ่: พลตรี โมฮัมเหม็ด บิน สะอีด อัลโมเกดี
ผู้บัญชาการทหาร: รอฮีล ชะรีฟ (ปากีสถาน)[ต้องการอ้างอิง]
เว็บไซต์: imctc.org
พันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย (อาหรับ: التحالف الإسلامي العسكري لمحاربة الإرهاب; อังกฤษ: Islamic Military Counter Terrorism Coalition; อักษรย่อ: IMCTC) เป็นพันธมิตรต่อต้านการก่อการร้ายระหว่างรัฐบาลของประเทศต่าง ๆ ในโลกอิสลาม ที่รวมตัวกันเพื่อการแทรกแซงทางทหารต่อต้านรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ และกิจกรรมต่อต้านการก่อการร้ายอื่น ๆ การสร้างพันธมิตรได้รับการประกาศครั้งแรกโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของซาอุดีอาระเบีย มุฮัมมัด บิน ซัลมาน เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ซึ่งพันธมิตรนี้มีศูนย์ปฏิบัติการร่วมในรียาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย
เมื่อมีการประกาศแนวร่วมมีสมาชิก 34 ประเทศ ประเทศเพิ่มเติมได้เข้าร่วมและจำนวนสมาชิกถึง 41 ประเทศเมื่อประเทศโอมานเข้าร่วมในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 ครั้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2017 อดีตเสนาธิการทหารบกปากีสถาน นายพล (เกษียณ) รอฮีล ชะรีฟ ได้รับการกล่าวว่าเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนแรกของพันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย โดยผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นสมาชิกขององค์การความร่วมมืออิสลาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
พันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย ที่เฟซบุ๊ก
พันธมิตรกองทหารอิสลามต่อต้านการก่อการร้าย ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์

ภาพทางอากาศของปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์ ดูไบใน ค.ศ. 2010
| --- | --- |
การพัฒนาในดูไบใน ค.ศ. 2010 โดยปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์อยู่ตรงกลาง
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Dubai" does not exist
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อ่าวเปอร์เซีย
พิกัด: 25°07′05″N 55°08′00″E﻿ / ﻿25.11806°N 55.13333°E﻿ / 25.11806; 55.13333
การปกครอง
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์ (อาหรับ: نخلة الجميرة) เป็นหมู่เกาะเทียมในดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ที่สร้างจากการถมที่ดินในอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาหมู่เกาะปาล์ม ได้แก่ ปาล์มญะบัลอะลีและปาล์มดัยเราะฮ์ ซึ่งถ้าสร้างเสร็จ จะเพิ่มพื้นที่ชายฝั่งดูไบรวม 520 กิโลเมตร (320 ไมล์) การก่อสร้างนี้ดำเนินกิจการร่วมค้าระหว่างบริษัทผู้เชี่ยวชาญเนเธอร์แลนด์สองแห่ง Van OordกับBoskalis
การเดินทาง

รถไฟรางเดี่ยวที่ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์มีความยาว 5.4 กิโลเมตร (3.4 ไมล์) เชื่อมระหว่างโรมแรมแอตแลนติสกับเดอะเกตเวย์ทาวเวอร์บนเกาะ รถไฟรางเดี่ยวเชื่อมปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์กับแผ่นดินใหญ่ ซึ่งมีแผนขยายเพิ่มเติมให้กับรถไฟใต้ดินดูไบสายสีแดง โดยเริ่มมีการใช้งานเส้นทางตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2009 ซึ่งเป็นรถไฟรางเดี่ยวแรกในตะวันออกกลาง
สัตว์ป่า

ในช่วงฤดูร้อน มักมีแมงกะพรุนอยู่รอบชายหาด  แต่ในช่วงต้น ค.ศ. 2020 เนื่องจากการลดลงของกิจกรรมมนุษย์ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้มีสัตว์ป่าเพิ่มขึ้น เช่นมีผู้พบเห็นโลมารอบ ๆ ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์
แหล่งข้อมูลอื่น

The Palm Jumeirah Dubai official website from Archive.org (2012)
One Palm Residence เก็บถาวร 2021-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รถไฟรางเดี่ยวที่ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์
ฟาวซี มุลกี

ฟาวซี เอล-มุลกี (ค.ศ. 1910 – ค.ศ. 1962) (อาหรับ: فوزي الملقي) เป็นนักการทูตและนักการเมืองจากประเทศจอร์แดน ระหว่างที่ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำสหราชอาณาจักร ในช่วงคริสตทศวรรษที่ 1950 มุลกีได้เป็นเพื่อนกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน และในปี ค.ศ. 1953 ฮุสเซนก็ได้แต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งประเทศจอร์แดน
แหล่งข้อมูลอื่น

Prime Ministry of Jordan website
พีระมิดขาว

พีระมิดขาว (อาหรับ: الهرم الأبيض, อักษรโรมัน: al-Haram al'Abyad) แห่งอเมนเอมฮัตที่ 2 ตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่กลุ่มพีระมิดที่เมืองดาห์ชูร์ ประเทศอียิปต์ และในปัจจุบัน ไม่มีอะไรมากไปกว่ากองเศษหินที่ถูกสกัดออกมาจากเหมืองหินเป็นจำนวนมาก โดยเศษหินปูนที่หลงเหลืออยู่ที่ทำให้สถานที่แห่งนี้จึงถูกเรียกว่า พีระมิดขาว (The White Pyramid)
พีระมิดแห่งนี้ล้อมรอบด้วยกำแพงล้อมรอบสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ภายในกำแพงล้อมรอบนี้ พบสุสานที่อยู่ในสภาพที่ดีจำนวนหนึ่ง ซึ่งเป็นของเชื้อพระวงศ์ของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 รวมถึงหลุมฝังพระศพของเจ้าชายอเมนเอมฮัตอังค์ และเจ้าหญิงอิตา, คนูเมต, อิตาเวเรต และซิตฮาธอร์เมเรต สิ่งของเครื่องใช้ในพิธีพระศพมากมายถูกค้นพบจากสุสานเหล่านี้ รวมทั้งโลงพระศพไม้ โถน้ำหอมอลาบาสเตอร์ และหีบไม้คาโนปิก นอกจากนี้ยังมีเครื่องเพชรพลอยที่สวยงามจำนวนมากในหลุมฝังศพของเจ้าหญิงอิตาและเจ้าหญิงคนูเมต
ในปี ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1895 ฌาค เดอ มอร์แกน ได้ขุดค้นพีระมิดแห่งนี้โดยมุ่งความสนใจไปที่หลุมฝังพระศพของเชื้อพระวงศ์โดยรอบในพื้นที่อื่น ๆ ไม่ได้ถูกขุดค้นสำรวจ ยังไม่ได้มีการตรวจสอบสถานที่ฝังพระบรมแห่งนี้อย่างสมบูรณ์
แหล่งข้อมูล

Budge, Ernest Alfred Wallis (1920). An Egyptian Hieroglyphic Dictionary: With an index of English words, King List and Geographical List with Indexes, List of Hieroglyphic Characters, Coptic and Semitic Alphabets, etc. Vol. 2. London: J. Murray. OCLC 697736910.
Lehner, Mark (2008). The Complete Pyramids. New York: Thames & Hudson. ISBN 978-0-500-28547-3.
Verner, Miroslav (2001d). The Pyramids: The Mystery, Culture and Science of Egypt's Great Monuments. New York: Grove Press. ISBN 978-0-8021-1703-8.
ฟูอาด มะอ์ศูม

| ฟูอาด มะอ์ศูม |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีอิรักคนที่ 7
ดำรงตำแหน่ง 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 – 2 ตุลาคม ค.ศ. 2018
นายกรัฐมนตรี: Nouri al-Maliki Haider al-Abadi
รองประธานาธิบดี: Khodair al-Khozaei Nouri al-Maliki, Osama al-Nujaifi  Ayad Alawi
ก่อนหน้า: ยาลาล ทาลาบานี
ถัดไป: บัรฮัม ศอเลียะห์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มูฮัมหมัด ฟูอาด มะอ์ศูม  (1938-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 1938 (86 ปี) Koya, ราชอาณาจักรอิรัก
พรรคการเมือง: สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน (1974–นำเสนอ)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคคอมมิวนิสต์อิรัก (1962–1964) พรรคประชาธิปัตย์เคอร์ดิสถาน (1964–1974)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแบกแดด มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร
ลายมือชื่อ: 

มูฮัมหมัด ฟูอาด มะอ์ศูม (อาหรับ: محمد فؤاد معصوم) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอิรักตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 ถึง 2 ตุลาคม ค.ศ. 2018
ฟาญิร

ในศาสนาอิสลาม ฟาญิร (อาหรับ: فاجر; พหุพจน์ فجرة ฟะญะเราะฮ์) เป็น "ผู้ทำความชั่วที่ชั่วร้าย" นั่นคือ "คนบาปตามการกระทำ" เมื่อเทียบกับกาฟิรที่แปลว่า "คนบาปด้วยการปฏิเสธอัลลอฮ์"
คำนี้ปรากฏในอัลกุรอานซูเราะฮ์อะบะซะ ดังโองการนี้:
اُولٰٓٮِٕكَ هُمُ الۡكَفَرَةُ الۡفَجَرَةُ

"ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธา พวกประพฤติชั่ว" (กุรอาน 80:42)
แหล่งข้อมูลอื่น

"ฟาญิร" ใน An Enlightening Commentary into the Light of the Holy Qur'an.
ธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

| --- | --- |


ธงสหพันธรัฐ
การใช้: ธงพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2514 (52 ปี)
ลักษณะ: ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าโดยจัดให้มีแถบแนวตั้งสีแดงที่ด้านติดคันธง ความกว้างเป็น 1 ใน 5 ส่วนของด้านยาวธงทั้งหมด ส่วนที่เหลือแบ่งเป็นแถบสามสีตามแนวนอน อันได้แก่ สีเขียว สีขาว และสีดำ เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ความกว้างแต่ละแถบเท่ากัน.
 


การใช้: ธงเรือราษฎร์
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: ตั้งแต่ พ.ศ. 2514
ลักษณะ: ธงแสดงสัญชาติสีแดง มีรูปธงชาติล้อมขอบสีขาวที่มุมธงบนด้านคันธง
 
ธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (อาหรับ: علم الإمارات العربية المتحدة) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ใช้สีพันธมิตรอาหรับสี่สี ได้แก่ สีแดง สีเขียว สีขาว และ สีดำ  โดยจัดให้มีแถบแนวตั้งสีแดงที่ด้านติดคันธง ความกว้างเป็น 1 ใน 5 ส่วนของด้านยาวธงทั้งหมด ส่วนที่เหลือแบ่งเป็นแถบสามสีตามแนวนอน อันได้แก่ สีเขียว สีขาว และสีดำ เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ความกว้างแต่ละแถบเท่ากัน
สัญลักษณ์ในธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีความหมายดังนี้
สีเขียว หมายถึงความอุดมสมบูรณ์
สีขาว หมายถึงความเป็นกลาง
สีดำ หมายถึงปิโตรเลียม
สีแดง หมายถึงความแข็งแกร่งและความกล้าหาญ
ธงรัฐเจ้าผู้ครองนคร

รัฐเจ้าผู้ครองนครทั้เจ็ดนั้น มีธงประจำรัฐเป็นของตนเอง โดยชัก หรือ ประดับร่วมกับธงสหพันธรัฐ, ยกเว้นรัฐฟูไจราห์ใช้ธงสหพันธรัฐเป็นธงประจำรัฐของตน.
เดิมนั้นสีแดงเคยใช้เป็นธงของกลุ่มชาติรอบอ่าวเปอร์เซีย. ในสมัยรัฐในอารักขาของจักรวรรดิบริติช ตั้งแต่ ค.ศ. 1820, ต่อมาได้เพิ่มสีขาวบนธงพื้นสีแดง. โดยมีแบบอย่างมาจาก ธงชาติบาห์เรน และ ธงชาติกาตาร์, ธงเหล่านั้นใช้มาจนถึงสมัยการรวมชาติเอมิเรตส์เมื่อ พ.ศ. 2514.
ธงรัฐเจ้าผู้ครองนคร > อาบูดาบี

ธงรัฐอาบูดาบี มีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดงเกลี้ยง ประกอบสี่เหลี่ยมสีขาวขนาดย่อมที่มุมบนคันธง.
ธงรัฐเจ้าผู้ครองนคร > ดูไบ และ อัจมาน

ธงรัฐดูไบ และ รัฐอัจมาน ทั้งสองรัฐนั้นเดิมใช้ธงพื้นสีแดงเกลี้ยง. ต่อมาจึงได้เพิ่มแถบแนวตั้งสีแดงที่ด้านติดคันธง.
ธงรัฐเจ้าผู้ครองนคร > ฟูไจราห์

ธงรัฐฟูไจราห์ เดิมใช้ธงพื้นสีแดงเกลี้ยงจนถึง ค.ศ. 1952 . ต่อมาได้เพิ่มขอบสีขาวลงบนธง ซึ่งธงผืนนี้ได้ใช้เป็นธงเรือของตน. ใช้สืบต่อมาถึงสมัยของ ชีคฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ได้ยกเลิกการใช้ธงแดงเกลี้ยง และ เปลี่ยนมาใช้ธงสหพันธรัฐเมื่อ ค.ศ. 1975.
ธงรัฐเจ้าผู้ครองนคร > ราสอัลไคมาห์ และ ชาร์จาห์

ธงรัฐราสอัลไคมาห์ และ รัฐชาร์จาห์ ใช้ธงพื้นสีขาวประกอบสี่เหลี่ยมสีแดงที่ตรงกลางธง.
ธงรัฐเจ้าผู้ครองนคร > อุมม์อัลไกไวน์

ธงรัฐอุมม์อัลไกไวน์ เดิมใช้ธงประจำรัฐรัฐดูไบ และ อัจมาน ต่อมาได้มีการเพิ่มรูปดาวห้าแฉกสีขาว และ พระจันทร์เสี้ยว โดยปลายหันเข้าหาด้านเสาธง  มีลักษณะคล้ายกับธงชาติตุรกี.
ดูเพิ่ม

ตราแผ่นดินของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
อีชี บิลาดี
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิ​เรตส์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ภาพการชักธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิ​เรตส์ครั้งแรก วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2514 เก็บถาวร 2005-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กธงชาติของประเทศและธงของดินแดนในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจียย  จอร์แดน  จีน  ญี่ปุ่น  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซียย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจานย  อาร์มีเนีย  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
ดินแดน:  ฮ่องกง  ชัมมูและกัศมีร์  เคอร์ดิสถาน  มาเก๊า  นากอร์โน-คาราบัคย  ไต้หวัน  สาธารณรัฐตุรกีแห่งไซปรัสเหนือ  อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรกีฬา:  ซีเกมส์  อาเซียนพาราเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สหพันธ์กีฬาเฟสปิก 
(ย) อาจจัดให้อยู่ในทวีปยุโรป
Flag of Abu Dhabi
ธงประจำรัฐรัฐดูไบ และ อัจมาน
ธงชาติในฐานะธงสหพันธรัฐ เป็นธงประจำรัฐฟูไจราห์
ธงประจำรัฐฟูไจราห์ ค.ศ. 1952 ถึง ค.ศ. 1961
ธงประจำรัฐราสอัลไคมาห์ และ ชาร์จาห์
ธงประจำรัฐอุมม์อัลไกไวน์
บาบุลมันดับ

| บาบุลมันดับ |
| --- | --- |
บาบุลมันดับกับรายละเอียด
บาบุลมันดับ
พิกัด: 12°35′N 43°20′E﻿ / ﻿12.583°N 43.333°E﻿ / 12.583; 43.333
ประเทศในลุ่มน้ำ: จิบูตี, เอริเทรีย และเยเมน

ช่วงยาวที่สุด: 31 ไมล์ (50 กิโลเมตร)
ช่วงสั้นที่สุด: 16 ไมล์ (26 กิโลเมตร)
ความลึกโดยเฉลี่ย: −609 ฟุต (−186 เมตร)

เกาะ: เจ็ดพี่น้อง, โดเมรา, บะรีม
บาบุลมันดับ (อาหรับ: باب المندب, แปลว่า ประตูแห่งการคร่ำครวญ) เป็นช่องแคบอยู่ทางใต้สุดของทะเลแดง ตั้งอยู่ระหว่างประเทศเยเมนในคาบสมุทรอาหรับ กับประเทศจิบูตีและประเทศเอริเทรียในแอฟริกาตะวันออก
ชื่อ

ช่องแคบได้ชื่อมาจากความอันตรายในการเดินทางผ่านบริเวณนี้ หรือตามตำนานอาหรับที่ว่ามีผู้ที่จมน้ำจากแผ่นดินไหวที่แยกคาบสมุทรอาหรับจากจะงอยแอฟริกา
ประวัติ

บาบุลมันดับเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเดินเรือระหว่างทวีปยุโรปกับทวีปเอเชียมาตั้งแต่โบราณ ตั้งแต่ก่อนการขุดคลองสุเอซ โดยจากคาบสมุทรไซนาย ผ่านทะเลแดง จะต้องผ่านบาบุลมันดับก่อนเข้าสู่อ่าวเอเดน ทะเลอาหรับ และมหาสมุทรอินเดีย ในปี ค.ศ. 2006 ประมาณการว่ามีการขนส่งน้ำมันดิบผ่านช่องแคบนี้วันละ 3.3 ล้านบาร์เรล จากปริมาณการขนส่งทั่วโลกวันละ 43 ล้านบาร์เรล
ปัจจุบันมีการนำเสนอโครงการก่อสร้างสะพานข้ามช่องแคบนี้เป็นระยะทาง 28.5 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างจิบูตีกับเยเมน โดยบริษัท Middle East Development LLC ของเฏาะรีก บิน ลาดิน นักธุรกิจชาวซาอุดีอาระเบีย พี่ชายต่างมารดาของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน เมื่อสะพานนี้สร้างเสร็จจะเป็นสะพานขึงที่มีช่วงกลางยาวที่สุดในโลก (4.987 กิโลเมตร)
ภูมิภาคย่อย > ประชากร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
บาบุลมันดับ:
| ประเทศ | พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) | ประชากร (ประมาณ ค.ศ. 2016) | ความหนาแน่นประชากร (ต่อตารางกิโลเมตร) | เมืองหลวง | จีดีพี (ภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้อ) ล้านดอลลาร์สหรัฐ | จีดีพีต่อหัว (ภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้อ) ดอลลาร์สหรัฐ |
|  เยเมน | 527,829 | 27,392,779 | 44.7 | ซานา | $58,202 | $2,249 |
|  เอริเทรีย | 117,600 | 6,380,803 | 51.8 | แอสมารา | $9.121 | $1,314 |
|  จิบูตี | 23,200 | 846,687 | 37.2 | จิบูตี | $3.327 | $3,351 |
| รวม | 668,629 | 34,620,269 | 29.3 ต่อตารางกิโลเมตร | หลายแบบ | $70,650 | $1841 |
แหล่งข้อมูลอื่น

"Bab-el-Mandeb" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 3 (11 ed.). 1911. p. 91.
Notice-to-Proceed Launches Ambitious Red Sea Crossing เก็บถาวร 2009-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sea crossing
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
แผนที่ความลึกน้ำของทะเลแดง โดยบาบุลมันดับอยู่ทางล่างขวา
พิพิธภัณฑ์ตัยมาอ์

| --- | --- |
متحف تيماء
ศิลาจารึกตัยมาอ์ ภาษาแอราเมอิก
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2529 (2529)
ที่ตั้ง: ถนนสมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อล เมืองตัยมาอ์ แคว้นตะบูก ประเทศซาอุดีอาระเบีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°37′41″N 38°32′30″E﻿ / ﻿27.6281497°N 38.5418033°E﻿ / 27.6281497; 38.5418033
ประเภท: พิพิธภัณฑ์โบราณคดี
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 30,000
พิพิธภัณฑ์ตัยมาอ์ (อาหรับ: متحف تيماء) เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีที่ตั้งอยู่ในเมืองตัยมาอ์ แคว้นตะบูก ประเทศซาอุดีอาระเบีย พิพิธภัณฑ์เริ่มก่อสร้างเมื่อฮิจเราะห์ศักราช 1403 (พ.ศ. 2525–2526) และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมใน ฮ.ศ. 1407 (พ.ศ. 2529–2530) สถิติผู้เยี่ยมชมในปี พ.ศ. 2552 มีจำนวนถึง 30,000 คน พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ไม่เก็บค่าเข้าชม
สิ่งจัดแสดง

พิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยป้ายแสดงแผนที่ของแหล่งโบราณคดีในตัยมาอ์ สิ่งจัดแสดงประกอบด้วยกลุ่มของสิ่งประดิษฐ์ งานเขียน และศิลาจารึกโบราณที่กระจัดกระจายอยู่ในภูมิภาคนี้ ที่สำคัญที่สุดคือศิลาจารึกตัยมาอ์ [en] (مسلة تيماء) ซึ่งเป็นจารึกภาษาแอราเมอิกที่เคยนำไปจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปารีสระยะเวลาหนึ่ง พิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดที่รวบรวมหนังสือเฉพาะทาง ซึ่งรวมถึงวารสารและจุลสารจำนวนหนึ่ง มีความพยายามที่จะขยายพิพิธภัณฑ์และสร้างห้องจัดแสดงใหม่ ๆ พิพิธภัณฑ์ยังรวบรวมชิ้นส่วนจากการขุดค้นทางโบราณคดีที่ดำเนินการโดยสำนักงานโบราณวัตถุในภูมิภาคซึ่งคัดเลือกมาจัดแสดงตามลำดับเวลาตั้งแต่ยุคหินจนถึงยุคอิสลาม พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังมีรูปปั้นที่มีลักษณะคล้ายกับศิลปะในราชอาณาจักรเลียะห์ยาน [en] (อาหรับ: مملكة لحيان ; อักษรอาระเบียใต้โบราณ: 𐩬𐩵𐩵 (  )) ซึ่งรวมถึงรูปแกะสลักหัวสิงโตด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

متحف تيماء للآثار والتراث نافذة سياحية على أبرز المعالم بالمنطقة. [Tayma Museum of Antiquities and Heritage is a tourist window on the most prominent landmarks in the region.],  جريدة الرياض [อัรริยาฎ], คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-11-20, สืบค้นเมื่อ 2023-11-20
تيماء.. «سلة الآثار» المدفونة!. [Tayma.. the buried “basket of antiquities”!.],  جريدة الرياض [อัรริยาฎ], คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-21, สืบค้นเมื่อ 2023-11-20
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเบรุต

| --- | --- |
th
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1937
ที่ตั้ง: เบรุต, ประเทศเลบานอน
พิกัดภูมิศาสตร์: 33°52′42″N 35°30′54″E﻿ / ﻿33.878384°N 35.514959°E﻿ / 33.878384; 35.514959
ประเภท: แหล่งโบราณคดี
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 40,211 คน
ผู้อำนวยการ: Anne-Marie Ofeish
เว็บไซต์: www.beirutnationalmuseum.com
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเบรุต (อาหรับ: متحف بيروت الوطنيّ, Matḥaf Bayrūt al-waṭanī) เป็นพิพิธภัณฑ์หลักในการศึกษาแหล่งโบราณคดีในประเทศเลบานอน ได้มีการเริ่มสะสมของประเภทหลายอย่างในช่วงหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 และทำให้พิพิธภัณฑ์ได้สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1942 พิพิธภัณฑ์มีโบราณวัตถุมากกว่า 10,000 ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นวัตถุจากสมัยโบราณ และจากยุคกลางจากการขุดเจาะที่ดำเนินการโดยคณะบัญชางานของวัตถุสมัยโบราณ มีของสำคัญถึง 1,300 ชิ้นที่มีความสำคัญเกี่ยวกับยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคกลางของแมมลุก
ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1975 ช่วงสงครามกลางเมืองเลบานอน พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้เป็นจุดศูนย์กลางในการก่อเหตุขึ้น อาคารฟื้นฟูศิลปะอียิปต์ของพิพิธภัณฑ์ ได้เสียหายอย่างหนักมากในช่วงระหว่างการเกิดสงคราม แต่บางโบราณวัตถุก็ถูกรักษาโดยมาตรการป้องกันในนาทีสุดท้าย
คลังภาพ

Some of the artifacts in the museum
Ancient tombs displayed in the museum
Side of the museum
แหล่งข้อมูลอื่น

The National Museum of Beirut เก็บถาวร 2018-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
360 Panorama of the National Museum of Beirut เก็บถาวร 2010-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The National Museum of Beirut, AnnaharTV, 12 September 2009 (อาหรับ)
The Lebanese British Friends of the National Museum เก็บถาวร 2008-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The National Museum, Discover Lebanon
ย้อนวัยใจสู้ฝัน

| ย้อนวัยใจสู้ฝัน |
| --- | --- |

ฮันกึล: 반짝이는 워터멜론
ความหมายตามตัวอักษร: Sparkling Watermelon
อาร์อาร์: Banjjag-ineun Woteomellon 
เอ็มอาร์: Pantchaginŭn Wŏt'ŏmellon 
 
ประเภท:   แฟนตาซี  โรแมนติก  การเดินทางข้ามเวลา 
พัฒนาโดย: สตูดิโอดรากอน
เขียนโดย: จิน ซูวาน
กำกับโดย:   ซอน จองฮยอน  ยู บอมซัง 
แสดงนำ: รยออุน ชเว ฮย็อน-อุก ซ็อล อิน-อา ชิน อึนซู
ดนตรีโดย: Fara Effect
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ:  เกาหลีใต้
จำนวนตอน: 16
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: อี เฮ ยัง
ผู้อำนวยการสร้าง:   ยู บอมซัง  ปาร์ค แฮมิน 
ความยาวตอน: 70 นาที
บริษัทผู้ผลิต: Pan Entertainment
งบประมาณ: ₩15.6 พันล้าน
ออกอากาศ
เครือข่าย: tvN
ออกอากาศ: 25 กันยายน ค.ศ. 2023 (2023-09-25) – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-14)
ย้อนวัยใจสู้ฝัน (เกาหลี :반짝이는 워터멜론) เป็นละครทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ กำกับโดย ซอน จอง-ฮยอน และนำแสดงโดยรยออุน, ชเว ฮย็อน-อุก, ซ็อล อิน-อา และ ชิน อึนซู ออกอากาศตอนแรกทางช่องทีวีเอ็น วันที่ 25 กันยายน 2023 และออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 20.50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) สามารถรับชมผ่านสตรีมมิ่งบน วิว และ Viki ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ

ย้อนวัยใจสู้ฝัน บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ CODA หรือลูกที่เกิดจากพ่อแม่ที่บกพร่องทางการได้ยิน ที่มีพรสวรรค์ด้านดนตรีโดยธรรมชาติ เขาเดินทางย้อนเวลากลับไปในปี 1995โดนไม่คาดคิด เขาเข้าร่วมวงดนตรีกับพ่อในวัยเด็กและได้ฟอร์มวงชื่อ "วอเทอร์เมลอนชูการ์"และสื่อสารกับพวกเขาผ่านดนตรี
นักแสดง > นักแสดงหลัก

รยออุน รับบทเป็น ฮา อึน-กยอล
จุง ฮยอนจุน รับบทเป็น อึนกยอล ในวัยเด็ก
ชเว ฮย็อน-อุก รับบทเป็น ฮายีชาน
ชเววอนยอง รับบทเป็น ฮายีชาน อายุ 46 ปี
ซ็อล อิน-อา รับบทเป็น ชเว เซคยอง
ลีโซยอน รับบทเป็น ซ็อล เซคยอง อายุ 46 ปี
ซอล อินอา รับบทเป็น อนอึนยู
ชิน อึนซู รับบทเป็น ยุนชองอา
ซอ ยองฮี รับบทเป็น ยุน ชองอา อายุ 46 ปี
เป็นคนเย็นชาและโดดเดี่ยวแต่เกิดมาหูหนวก เธอฝันถึงชีวิตที่สดใสเหมือนฟรีดา คาห์โล เธอทำตัวห่างเหินกับคนอื่น ๆ อย่างมาก ยกเว้น ชเว เซค-ยอง ซึ่งเป็นมิตรกับเธอมากกว่ามาก ตอนนี้เธอเป็นแม่ของทั้งอึนกยอลและอึนโฮ และเป็นเจ้าของร้านอาหารไก่ เธอมีความสดใสและเป็นภรรยาและแม่ที่รักใคร่ต่างจากบุคลิกวัยรุ่นของเธอ แม้ว่าเธอจะพิการก็ตาม
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > สมาชิกวงผู้สร้างความทรงจำรักแรก

อัน โดกยู รับบทเป็น โอ มา-จู
คิม ฮยองบอม รับบทเป็น โอ มาจู (2023)
ยุนแจชาน รับบทเป็น คังฮยอนยอล
ลี ฮามิน รับบทเป็นอี ซีกุก
ลี ซูชาน รับบทเป็น โนเซบอม
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > ครอบครัวของอึนกยอล

ชอย วอนยอง ในฐานะพ่อของอึนกยอล
ซอ ยองฮี ในฐานะแม่ของอึนกยอล
บง แจ-ฮยอน รับบทเป็น อึนโฮ
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > บ้านพักหอยทาก

โก ดูชิม รับบทเป็น โกยังฮี
อี ซอก-ฮย็อง รับบทเป็น จุง บัล-ซาน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > อึนกยอล กลุ่ม

ชุน โฮจิน รับบทเป็น คุณปู่วีว่า
Jung Sang-hoon ในฐานะอาจารย์
พัก โฮ-ซัน รับบทเป็น ชเวฮยอน
วู เจ ยอน รับบทเป็น โอจีฮวาน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > ผู้คนรอบ ๆ จินซอง

คิมแทวู รับบทเป็น ยุน กอน-ฮยอง
คิม จูรยอง รับบทเป็น ลิม จีมี
ควอน โด-ฮยอง รับบทเป็น ยุนจูยอบ
อีซูมิน รับบทเป็น ยุนซังอา
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > นักแสดงรับเชิญ

คู จุนโฮ รับบทเป็น กู จุนฮยอง
ยอน โอ รับบทเป็น จอง จีโอ
ฮัน มิน รับบทเป็น เบซูทัก
คิม จุน-ฮยอง รับบทเป็น ยุนดงจิน
ยุน โดฮยอน รับบทเป็น ยุนดงจิน (2023)
นักแสดง > ตัวละครพิเศษ

คิม แฮ-จุน รับบทเป็น ช็อย จุน ดีเจของ ร้าน ต็อกปกกี  tteokbokki ร้านอาหาร
การผลิต

เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2566 บริษัทผู้ผลิต Pan Entertainment ประกาศว่าได้ลงนามในสัญญาการผลิตและจัดหากับ สตูดิโอดรากอน สำหรับสร้างละคร ย้อนวัยใจสู้ฝัน มูลค่า 15.6 พันล้านวอน