stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มภาษาคอเคเซียน
ความเกี่ยวข้องในระดับที่สูงขึ้น

หัวข้อที่เป็นที่สนใจในการศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มภาษานี้คือจะจัดจำแนกกลุ่มภาษาคอเคเซียนทั้งสามกลุ่มเข้าในหมวดหมู่ที่สูงกว่านี้ได้อย่างไร แต่การศึกษาก็มีความซับซ้อน ทั้งในด้านวัฒนธรรมและการเมือง ทำให้มีข้อโต้แย้งในการศึกษาและยังหาข้อสรุปที่แน่นอนไม่ได้
ความเกี่ยวข้องในระดับที่สูงขึ้น > กลุ่มภาษาคอเคเซียนเหนือ

นักภาษาศาสตร์บางส่วนเห็นว่าควรรวมกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันตกเฉียงเหนือและกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันออกเฉียงเหนือเข้าด้วยกันเป็นกลุ่มภาษาคอเคเซียนเหนือ แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง
ความเกี่ยวข้องในระดับที่สูงขึ้น > กลุ่มภาษาไอเบอโร-คอเคเซียน

ไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างชัดเจนระหว่างกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้และกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือ แต่มีนักภาษาศาสตร์บางคนรวมภาษาสองกลุ่มนี้เข้าด้วยกัน เรียกว่ากลุ่มภาษาไอเบอโร-คอเคเซียน คำว่าไอเบอโรนั้น อ้างถึงราชอาณาจักรไอบีเรียคอเคซัสในจอร์เจียตะวันออกและไม่ได้เกี่ยวข้องกับคาบสมุทรไอบีเรีย
ความเกี่ยวข้องที่เป็นไปได้กับกลุ่มภาษาอื่นๆ

หลังจากที่เริ่มมีการศึกษาภาษาศาสตร์เปรียบเทียบในพุทธศตวรรษที่ 24 ได้มีความพยายามในการหาความเกี่ยวข้องระหว่างกลุ่มภาษาคอเคเซียนกับภาษาอื่นๆในบริเวณเดียวกัน ซึ่งพบความเกี่ยวข้องระหว่างกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือกับกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ และภาษาตายที่เคยใช้พูดในอนาโตเลียและเมโสโปเตเมียเหนือบางภาษา
ภาษาฮัตติก นักภาษาศาสตร์บางคนพบความเกี่ยวข้องระหว่างกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันตกเฉียงเหนือกับภาษาฮัตติกที่เป็นภาษาที่ตายแล้ว
ภาษาบาสก์ เนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่าไม่สามารถเชื่อมโยงภาษาบาสก์ซึ่งเป็นภาษาโดดเดี่ยวที่ใช้พูดในเทือกเขาไพเรนีสเข้ากับตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ที่อยู่ใกล้เคียงได้ จึงมีนักภาษาศาสตร์พยายามหาภาษาที่มีความเกี่ยวพันกับภาษาบาสก์ในที่อื่นๆ กลุ่มภาษาคอเคซัสส่วนใหญ่ (ยกเว้นภาษาเมเกรเลีย)มีระบบการกของคำนามใกล้เคียงกับภาษาบาสก์ในระบบที่เป็นการกเกี่ยวพันสมบูรณ์ ซึ่งเป็นลักษณะที่ไม่พบในภาษาส่วนใหญ่ในยุโรป ทำให้มีนักภาษาศาสตร์บางกลุ่มเสนอความเกี่ยวข้องระหว่างภาษาบาสก์กับกลุ่มภาษาคอเคซัส
ภาษาไอบีเรียตะวันตก กลุ่มภาษาคอเคซัสใต้มีความใกล้เคยงกับภาษาไอบีเรียที่ตายไปแล้ว เคยใช้พูดในคาบสมุทรไอบีเรียจนถึงราวพุทธศตวรรษที่ 6 แม้จะไม่มีหลักฐานชัดเจน แต่จารึกภาษาไอบีเรียที่เหลือรอดอยู่มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาบาสก์ จึงอาจจะเชื่อมโยงภาษาเหล่านี้เข้าด้วยกันได้
ตระกูลใหญ่เคเน-คอเคเซียน เป็นสมมติฐานที่เสนอโดย Sergei Starostin ซึ่งมีเขตทางภูมิศาสตร์กว้างขวางตั้งแต่ภาษาบาสก์ในยุโรปตะวันตกไปจนถึงภาษานา-เคเนในอเมริกาเหนือ Starostin เสนอว่ากลุ่มภาษาฮูร์โร-ยูร์ราเทียและกลุ่มภาษาคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือมีความเกี่ยวข้องกับภาษาตระกูลนี้ในระดับสูง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 231

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 231> ข้อมูลของเส้นทาง |
| --- | --- |
ความยาว: 46.142 กิโลเมตร (28.671 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ถนนวงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี
จาก:  ถ.ชยางกูร ใน อ.เมือง จ.อุบลราชธานี
 :    ถ.แจ้งสนิท ใน อ.เมือง จ.อุบลราชธานี   ถ.ศรีสะเกษ ใน อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี   ถ.สถลมาร์ค ใน อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี   ถ.สถิตย์นิมานกาล ใน อ.สว่างวีระวงศ์ จ.อุบลราชธานี 
ถึง:  ถ.ชยางกูร ใน อ.เมือง จ.อุบลราชธานี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: อุบลราชธานี
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 231 หรือ ถนนวงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี เป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี รวมระยะทางทั้งหมด 46.142 กม. มีลักษณะเป็นวงแหวนล้อมรอบเมืองอุบลราชธานี อำเภอเมืองอุบลราชธานี และเมืองวารินชำราบ อำเภอวารินชำราบ
รายละเอียดของเส้นทาง

|   | ไมล์ | กิโลเมตร |
| --- | --- | --- |
| อำเภอเมือง | 14.080 | 22.660 |
| อำเภอวารินชำราบ | 11.594 | 18.658 |
| อำเภอสว่างวีระวงศ์ | 2.997 | 4.824 |
| รวม | 28.671 | 46.142 |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 231 มีลักษณะที่เชื่อมต่อเป็นวงกลม เส้นทางเริ่มต้นบนถนนชยางกูร บริเวณเขตการปกครองระหว่าง ตำบลขามใหญ่กับตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ไปทางทิศตะวันตก ผ่านตำบลแจระแม  แล้วเข้าเขตอำเภอวารินชำราบ ที่ตำบลคำน้ำแซบ ผ่านตำบลแสนสุข ตำบลคำขวาง ตำบลบุ่งไหม แล้วเข้าเขตอำเภอสว่างวีระวงศ์ ที่ตำบลท่าช้าง แล้วเข้าเขตอำเภอเมือง ที่ตำบลกุดลาด ผ่านตำบลไร่น้อย ตำบลขามใหญ่ จากนั้นเส้นทางจะมาสิ้นสุดที่ถนนชยางกูร ที่เดียวกันกับจุดเริ่มต้น รวมระยะทางทั้งหมด 46.142 กม.
เขตควบคุม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 231 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 4 ตอน ได้แก่
| ช่วงที่ | ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | รวมระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0101 | ถนนวงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี | 0+000 - 10+000 | 10.000 | หมวดทางหลวงหนองไฮ | อุบลราชธานีที่ 1 | อุบลราชธานี |
| 2 | 0102 | ถนนวงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี | 10+000 - 16+300 | 6.300 | หมวดทางหลวงสำโรง | อุบลราชธานีที่ 1 | อุบลราชธานี |
| 3 | 0200 | ถนนวงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี | 16+300 - 31+500 | 15.250 | หมวดทางหลวงวารินชำราบ | อุบลราชธานีที่ 2 | อุบลราชธานี |
| 4 | 0103 | ถนนวงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี | 31+500 - 46+142 | 14.592 | หมวดทางหลวงหัวเรือ | อุบลราชธานีที่ 1 | อุบลราชธานี |
| รวม | รวม | 4 ตอนควบคุม | รวมระยะทาง | 46.142 กม. | 46.142 กม. | 46.142 กม. | 46.142 กม. |
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลุ่มอาการที่เกิดจากช่องออกของเส้นประสาทบริเวณทรวงอกผิดปกติ

| กลุ่มอาการที่เกิดจากช่องออกของเส้นประสาทบริเวณทรวงอกผิดปกติ (Thoracic outlet syndrome) |
| --- | --- |

ภาพข่ายประสาทแขนของแขนข้างขวา มองจากด้านหน้า
สาขาวิชา: ศัลยกรรมหลอดเลือด, ศัลยศาสตร์หัวใจและทรวงอก
อาการ: ปวด, อ่อนแรง, กล้ามเนื้อโคนนิ้วหัวแม่มือฝ่อ, บวม, แขนซีด, ม่วงคล้ำ
การตั้งต้น: อายุ 20-50 ปี
ประเภท: ชนิดเส้นประสาท, หลอดเลือดดำ, หลอดเลือดแดง
สาเหตุ: การกดทับเส้นประสาท, หลอดเลือดดำ, และ/หรือ หลอดเลือดแดง ที่บริเวณช่องออกของกลุ่มเส้นประสาทและเส้นเลือดจากในช่องอกไปยังบริเวณรักแร้
ปัจจัยเสี่ยง: การบาดเจ็บ, การเคลื่อนไหวซ้ำๆ, เนื้องอก, การตั้งครรภ์, กระดูกซี่โครงเกิน
วิธีวินิจฉัย: การตรวจการนำสัญญาณประสาท, การถ่ายภาพรังสี
โรคอื่นที่คล้ายกัน: เส้นเอ็นคลุมข้อไหล่ฉีกขาด, โรคของกระดูกคอ, ไฟโบรมัยอัลเจีย, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง, กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน
การรักษา: กายภาพบำบัด, ยาแก้ปวด, การผ่าตัด
ความชุก: ~1%
กลุ่มอาการที่เกิดจากช่องออกของเส้นประสาทบริเวณทรวงอกผิดปกติ (อังกฤษ: thoracic outlet syndrome, TOS) เป็นภาวะที่ร่างกายของผู้ป่วยมีการกดทับเส้นประสาท, หลอดเลือดดำ, และ/หรือ หลอดเลือดแดง ที่บริเวณช่องออกของกลุ่มเส้นประสาทและเส้นเลือดจากในช่องอกไปยังบริเวณรักแร้ แบ่งออกเป็นสามชนิดย่อยตามอวัยวะที่ได้รับผลกระทบ ได้แก่ ชนิดเส้นประสาท ชนิดหลอดเลือดดำ และชนิดหลอดเลือดแดง โดยในชนิดเส้นประสาทผู้ป่วยมักมีอาการเจ็บ อ่อนแรง และอาจมีกล้ามเนื้อฝ่อที่บริเวณฐานนิ้วหัวแม่มือ ชนิดหลอดเลือดดำจะมีอาการแขนบวม เจ็บ และอาจมีสีม่วงคล้ำได้ ชนิดหลอดเลือดแดงจะมีอาการเจ็บแขน แขนซีด และแขนเย็นได้
ภาวะนี้เกิดได้จากหลายสาเหตุ เช่น การบาดเจ็บ การเคลื่อนไหวซ้ำๆ เนื้องอก การตั้งครรภ์ หรือเป็นมาแต่กำเนิด เช่น การมีกระดูกซี่โครงเกิน เป็นต้น การตรวจที่ช่วยในการวินิจฉัยได้แก่ การตรวจการนำสัญญาณประสาท และการถ่ายภาพรังสี ภาวะอื่นที่ทำให้มีอาการใกล้เคียงกัน ได้แก่ เส้นเอ็นคลุมข้อไหล่ฉีกขาด โรคของกระดูกคอ ไฟโบรมัยอัลเจีย โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง และกลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน เป็นต้น
การรักษาในระยะแรกเริ่มสำหรับชนิดที่ทำให้มีอาการทางเส้นประสาทได้แก่การทำกายภาพบำบัดเพื่อเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้ออกและปรับปรุงท่าทาง อาจใช้ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์ เช่น นาพรอกเซน เพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวดได้ การผ่าตัดมักใช้กับการรักษากรณีเป็นชนิดที่ทำให้มีอาการทางหลอดเลือด หรือมีอาการทางเส้นประสาทที่รักษาด้วยวิธีอื่นแล้วไม่ได้ผล ผู้ป่วยบางรายอาจต้องใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดลิ่มเลือด ภาวะนี้พบได้ในประชากรทั่วไปประมาณ 1% พบในเพศชายได้บ่อยกว่าในเพศหญิง และมักพบที่อายุประมาณ 20-50 ปี ภาวะนี้ได้รับการบรรยายไว้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1818 และถูกเรียกชื่อว่ากลุ่มอาการที่เกิดจากช่องออกของเส้นประสาทบริเวณทรวงอกผิดปกติตั้งแต่ ค.ศ. 1956
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G54.0 ICD-9-CM: 353.0 MeSH: D013901 DiseasesDB: 13039
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001434 eMedicine: pmr/136 Patient UK: กลุ่มอาการที่เกิดจากช่องออกของเส้นประสาทบริเวณทรวงอกผิดปกติ Orphanet: 97330
thoracic at NINDS
กรุงเทพดุสิตเวชการ

| --- | --- |

ประเภท: การแพทย์และการสาธารณสุข
อุตสาหกรรม: บริการด้านการแพทย์เพื่อสุขภาพและสาธารณสุข
รูปแบบ: บริษัทมหาชนจำกัด บริษัทเอกชน SET:BDMS
ก่อตั้ง: 30 ตุลาคม 2512
ผู้ก่อตั้ง: นพ.ปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 2 ซอยศูนย์วิจัย 7 ถนนเพชรบุรี แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทยและต่างประเทศ
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วประเทศและต่างประเทศ
บุคลากรหลัก: ศาตราจารย์เกียรติคุณ ดร. นายแพทย์ สันต์ศิริ ศรมณี (ประธานกรรมการบริษัท) แพทย์หญิง ปรมาภรณ์ ปราสาททองโอสถ (ประธานกรรมการบริหาร) นายแพทย์ จุลเดช ยศสุนทรากุล (รองประธานกรรมการ) ชวลิต เศรษฐเมธีกุล (ประธานกรรมการตรวจสอบ)
เจ้าของ: บริษัท ปราสาททองโอสถ จำกัด
เว็บไซต์: http://www.bdms.co.th/
บริษัท กรุงเทพดุสิตเวชการ จำกัด(มหาชน) (อังกฤษ: BANGKOK DUSIT MEDICAL SERVICES PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:BDMS)  จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2512 ในนาม “บริษัท กรุงเทพดุสิตเวชการ จำกัด” โดยเริ่มเปิดดำเนินงาน “โรงพยาบาลกรุงเทพ” เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2515 และนำหุ้นเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2534 ต่อมาบริษัทฯ จดทะเบียนแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ณ กรมการพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ เมื่อวันที่ 3 มกราคม 2537 ใช้ชื่อว่า “บริษัท กรุงเทพดุสิตเวชการ จำกัด (มหาชน)” ทะเบียนเลขที่ บมจ.249 ปัจจุบันทะเบียนเลขที่ 0107537000025
ธุรกิจในเครือบริษัท > กลุ่มโรงพยาบาลกรุงเทพ

โรงพยาบาลกรุงเทพ (ซอยศูนย์วิจัย) 373 เตียง
โรงพยาบาลหัวใจกรุงเทพ 97 เตียง
โรงพยาบาลวัฒโนสถ 48 เตียง
โรงพยาบาลกรุงเทพพัทยา 400 เตียง (ถือหุ้น 97.27%)
โรงพยาบาลกรุงเทพระยอง 220 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพตราด 114 เตียง (ถือหุ้น 99.76%)
โรงพยาบาลกรุงเทพหัวหิน 64 เตียง
โรงพยาบาลกรุงเทพราชสีมา 180 เตียง (ถือหุ้น 91.42% )
โรงพยาบาลกรุงเทพหาดใหญ่ 200 เตียง (ถือหุ้น 98.82%)
โรงพยาบาลกรุงเทพภูเก็ต 266 เตียง (ถือหุ้น 99.70%)
โรงพยาบาลกรุงเทพสมุย 52 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพจันทบุรี 170 เตียง (ถือหุ้น 99.72%)
โรงพยาบาลกรุงเทพอุดร 120 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพปากช่อง 31 เตียง (ถือหุ้น 91.36%)
โรงพยาบาลกรุงเทพเชียงใหม่ 175 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น 140 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพเพชรบุรี 225 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพสนามจันทร์  210 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพเมืองราช 142 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพพิษณุโลก 137 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลเด็กกรุงเทพพิษณุโลก 58 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพสุราษฎร์ 150 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพเชียงราย 80 เตียง (ถือหุ้น 100%) เปิด 3 มกราคม พ.ศ. 2562
โรงพยาบาลระนองอินเตอร์เนชั่นแนล 5 เตียง
โรงพยาบาลเกาะช้างอินเตอร์เนชั่นแนล 3 เตียง
โรงพยาบาลแบงก์คอก อินเตอร์เนชั่นแนล 175 เตียง  (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลกรุงเทพเขาใหญ่ (ยังไม่เปิดดำเนินการ) (ถือหุ้น 100%)
ธุรกิจในเครือบริษัท > กลุ่มโรงพยาบาลสมิติเวช

โรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท 311 เตียง (ถือหุ้น 95.76%)
โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์ 400 เตียง (ถือหุ้น 95.78%)
โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีราชา 184 เตียง (ถือหุ้น 67.17%)
โรงพยาบาลสมิติเวช ธนบุรี 150 เตียง (ถือหุ้น 63.45%)
โรงพยาบาลสมิติเวช ชลบุรี 260 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลสมิติเวช ไชน่าทาวน์ 59 เตียง
โรงพยาบาลเด็กสมิติเวช อินเตอร์เนชั่นแนล (จำนวนเตียงจดทะเบียนรวมกับกลุ่มโรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท และ โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์)
Samitivej Japanese Regional Hospital30 เตียง อยู่ภายใน โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์
ธุรกิจในเครือบริษัท > กลุ่มโรงพยาบาลบีเอ็นเอช

โรงพยาบาลบีเอ็นเอช 144 เตียง (ถือหุ้น 91.48%)
ธุรกิจในเครือบริษัท > กลุ่มโรงพยาบาลพญาไท

โรงพยาบาลพญาไท 1 (ถนนศรีอยุธยา) 224 เตียง (ถือหุ้น 68.59%)
โรงพยาบาลพญาไท 2 (สนามเป้า) 260 เตียง (ถือหุ้น 97.78%)
โรงพยาบาลพญาไท 3 (เพชรเกษม) 267 เตียง (ถือหุ้น 96.84%)
โรงพยาบาลพญาไท พหลโยธิน: 267 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลพญาไท นวมินทร์ 140 เตียง (ถือหุ้น 99.76%) (ชื่อเดิม โรงพยาบาลศรีสยาม และโรงพยาบาลเปาโลเมโมเรียล นวมินทร์ ตามลำดับ)
โรงพยาบาลพญาไท ศรีราชา 350 เตียง (ถือหุ้น 74.01%)
ธุรกิจในเครือบริษัท > กลุ่มโรงพยาบาลเปาโล

โรงพยาบาลเปาโล สมุทรปราการ: 200 เตียง (ถือหุ้น 93.65%)
โรงพยาบาลเปาโล โชคชัย 4: 169 เตียง (ถือหุ้น 85.71%)
โรงพยาบาลเปาโล เกษตร: 162 เตียง (ถือหุ้น 100%) (ชื่อเดิม โรงพยาบาลเมโย)
โรงพยาบาลเปาโล รังสิต: 150 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลเปาโล พระประแดง: 60 เตียง (ถือหุ้น 84%)
ธุรกิจในเครือบริษัท > กลุ่มโรงพยาบาลรอยัล

โรงพยาบาลนานาชาติรอยัลอังกอร์ จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา 30 เตียง (ถือหุ้น 80%)
โรงพยาบาลรอยัลพนมเปญ (พนมเปญ) ประเทศกัมพูชา 100 เตียง (ถือหุ้น 100%)
ธุรกิจในเครือบริษัท > โรงพยาบาลอื่นๆ ในเครือ

โรงพยาลศรีระยอง 195 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลดีบุก 100 เตียง (ถือหุ้น 100%) บริษัท โรงพยาบาลกรุงเทพภูเก็ต จำกัด
โรงพยาบาลสิริโรจน์ 151 เตียง  (ถือหุ้น 100%) บริษัท โรงพยาบาลกรุงเทพภูเก็ตอินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
โรงพยาบาลชีวา ทรานสิชั่นนัล แคร์ 52 เตียง (ถือหุ้น 100%)
โรงพยาบาลเทพากร 100 เตียง (ถือหุ้น 44.53%)
โรงพยาบาลจอมเทียน 232 เตียง (ถือหุ้น 100%)
ธุรกิจในเครือบริษัท > การถือหุ้นร่วมในบริษัทอื่น

บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ( ถือหุ้น 0.85% )
โรงพยาบาลเอกอุดร (ถือหุ้น 25.11% ณ สิ้นปี 2560)
โรงพยาบาลเอกชล (ถือหุ้น 0.20% ณ วันที่ 30 กันยายน 2561)
บริษัท โรงพยาบาลมหาชัย จำกัด (มหาชน) (ถือหุ้น 4.28%)
ธนาคารเกียรตินาคิน จำกัด (มหาชน) (ถือหุ้น 0.02%)
บริษัท เอกซเรย์คอมพิวเตอร์ อุรุพงษ์ จำกัด (ถือหุ้น 4.09%)
บริษัท เฮลิคอปเตอร์ เซอร์วิสเซส จำกัด (ถือหุ้น 100%)
บริษัท บีดีเอ็มเอส แอคเคาท์ติ้ง จำกัด (ถือหุ้น 100%)
บริษัท บีดีเอ็มเอส เวลเนส คลินิก จำกัด (ถือหุ้น 100%)
บริษัท เนชั่นแนล เฮลท์แคร์ ซิสเท็มส์ จำกัด (ถือหุ้น 98.69%)
บริษัท สหแพทย์เภสัช จำกัด (ถือหุ้น 87.05%)
บริษัท เซฟดรัก เซ็นเตอร์ จำกัด (ถือหุ้น 100%)
บริษัท เฟิสท์ เฮลธ์ ฟู้ด จำกัด (ถือหุ้น 95.76%)
บริษัท กรุงเทพ พรีเมียร์ นายหน้าประกันภัย จำกัด (ถือหุ้น 100%)
บริษัท ไบโอ โมเลกุลลาร์ แลบบอราทอรี่ส์ (ประเทศไทย) จำกัด (ถือหุ้น 95.00%)
บริษัท เยเนอรัล ฮอสปิตัล โปรดักส์ จำกัด (มหาชน) (ถือหุ้น 46.03%)
บริษัท เอ.เอ็น.บี ลาบอราดอรี่ (อำนวยเภสัช) จำกัด  (ถือหุ้น 100%)
บริษัท เอ็น เฮสท์ พยาธิวิทยา จำกัด (ถือหุ้น 95.00%)
บริษัท N Health Cambodia Co., Ltd. (ถือหุ้น 100.00%)
บริษัท N Health Mynmar Co., Ltd. (ถือหุ้น 100.00%)
บริษัท กรีนไลน์ ซินเนอร์จี้ จำกัด (ถือหุ้น 100.00%)
บริษัท เอสวี โฮลดิ้ง จำกัด  (ถือหุ้น 95.76%)
บริษัท เออร์วิ่ง เชอริเดน เอสอี จำกัด  (ถือหุ้น 95.74%)
บริษัท กรุงเทพ เซฟดรัก จำกัด  (ถือหุ้น 100.00%)
บริษัท บีดีเอ็มเอส เทรนนิ่ง จำกัด  (ถือหุ้น 100.00%)
บริษัท บีดีเอ็มเอส จัดการทรัพย์สิน จำกัด  (ถือหุ้น 100.00%)
บริษัท ประสิทธิ์พัฒนา จำกัด (มหาชน)  (ถือหุ้น 98.59%)
บริษัท รอยัลบางกอก เฮลธ์แคร์ จำกัด  (ถือหุ้น 100.00%)
N Health Asia Pte. Ltd.  (ถือหุ้น 100.00%)
Phnom Penh First Property Co., Ltd.  (ถือหุ้น 49.00%)
S.R. Property Investment Co., Ltd.  (ถือหุ้น 49.00%)
Siem Reap Land Investment Co., Ltd.  (ถือหุ้น 49.00%)
บริษัท ประสิทธิรัตน์ จำกัด (ถือหุ้น 33.33%) ดำเนินธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต
บริษัท บีดีเอ็มเอส เวลเนส รีสอร์ท จำกัด (ถือหุ้น 100%)
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 8 กรกฎาคม 2567
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 2,017,577,151 | 12.70% |
| 2 | นายแพทย์ ปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ | 1,740,578,540 | 10.95% |
| 3 | แพทย์หญิง ปรมาภรณ์ ปราสาททองโอสถ | 915,380,410 | 5.76% |
| 4 | บริษัท วิริยะประกันภัย จำกัด (มหาชน) | 678,201,330 | 4.27% |
| 5 | SOUTH EAST ASIA UK (TYPE C) NOMINEES LIMITED | 607,114,795 | 3.82% |
Airbus Helicopters BK117D-2 HS-BHQ
กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา

| Formosan |
| --- | --- |
กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา
(ทางภูมิศาสตร์)
กลุ่มเชื้อชาติ:: 	ชนพื้นเมืองดั้งเดิมไต้หวัน (Formosan people)
ภูมิภาค:: ไต้หวัน
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: ออสโตรนีเซียนFormosan
กลุ่มย่อย::   East Formosan  Northwest Formosan  Western Plains  Atayalic  Bunun  Tsouic  Rukai  Puyuma  Paiwan  
ISO 639-5:: fox
กลอตโตลอก:: None
กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซาก่อนการตั้งรกรากของชาวจีนโดย Blust (1999), ภาษาในกลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย (สีแดง) อาจอยู่ในกลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซาตะวันออก (สีม่วง) สำหรับบริเวณสีขาวไม่มีการตรวจสอบ; แผนที่บางฉบับระบุเป็น Luiyang, Kulon หรือกลุ่มภาษา'เกอตางาลัน'
กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา (อังกฤษ: Formosan language) เป็นภาษาของชาวพื้นเมืองในไต้หวันซึ่งมีจำนวน 2% ของประชากรบนเกาะไต้หวัน แต่มีจำนวนน้อยกว่านั้นที่ยังพูดภาษาดั้งเดิมของตน จากภาษาพื้นเมืองทั้งหมด 26 ภาษา เป็นภาษาตายแล้ว 10 ภาษา ที่เหลืออีก 4–5 ภาษาเป็นภาษาที่ใกล้ตาย ที่เหลือจัดเป็นภาษาที่เสี่ยงที่จะกลายเป็นภาษาตาย
ภาษาพื้นเมืองของไต้หวันมีความสำคัญมากในทางภาษาศาสตร์ เพราะไต้หวันคล้ายจะเป็นจุดกำเนิดของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนทั้งหมด จากการจัดของโรเบิร์ต บลัสต์ (ค.ศ. 1999) กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซามี 9 สาขาจากทั้งหมด 10 สาขาของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน โดยอีกสาขาหนึ่งคือกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย ราว 1,200 ภาษา ที่พบนอกเกาะไต้หวัน แม้ว่านักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ไม่ได้ยอมรับรายละเอียดของบลัสต์ทั้งหมด แต่ก็ยอมรับร่วมกันว่าตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนมีจุดกำเนิดในไต้หวัน และมีการศึกษาทางด้านพันธุศาสตร์มนุษย์เพิ่มเติมเกี่ยวกับสมมติฐานนี้
ปัจจุบัน

กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซาทั้งหมดกำลังถูกแทนที่ด้วยภาษาจีนกลางหลังจากที่รัฐบาลของสาธารณรัฐจีนเริ่มจัดการศึกษาให้ชาวพื้นเมืองในไต้หวัน
ในปี พ.ศ. 2548 เพื่อช่วยอนุรักษ์ภาษาของชาวพื้นเมืองดั้งเดิมไต้หวัน รัฐสภาได้กำหนดระบบการเขียนสำหรับภาษาของชาวพื้นเมืองไต้หวันทั้งหมดโดยใช้อักษรโรมัน สภายังจัดให้มีชั้นเรียนและโปรแกรมการรับรองภาษาสำหรับสมาชิกของชุมชนพื้นเมืองและชาวไต้หวันที่ไม่ใช่ชาวพื้นเมืองเพื่อช่วยกระบวนการอนุรักษ์
รายชื่อภาษา

การกำหนดขอบเขตของภาษาและสำเนียงโดยทั่วไปทำได้ยาก และมักมีข้อโต้แย้งเสมอ ซึ่งพบได้เช่นกันในการศึกษาภาษาในกลุ่มนี้ โดยเฉพาะภาษาของเผ่าที่คล้ายกัน โดยทั่วไปมีการจัดแบ่งดังนี้
ภาษาที่ยังมีผู้ใช้อยู่ ได้แก่
กลุ่มภาษาอตายัล ได้แก่ ภาษาอตายัล, ภาษาซีดิกหรือภาษาตรูกู, ภาษาบูนัน
กลุ่มภาษาอามิส ได้แก่ ภาษาอามิส, ภาษาอามิสนาเตารัน, ภาษากาวาลัน, ภาษาไปวัน, ภาษาปาเซะห์, ภาษาไซซิยัต, ภาษาปูยูมา, ภาษารูไก, ภาษาเตา (Tao), ภาษาเทา (Thao), ภาษาซากิซายะ
กลุ่มภาษาเซา ได้แก่ ภาษาเซา, ภาษาซาอารัว, ภาษากานากานาบู
ภาษาที่สูญแล้ว ได้แก่ ภาษาบาบูซะห์, ภาษาบาซาย, ภาษาเกอตางาลัน, ภาษาเกอตางาลัน มากาเตา, ภาษามากัตเตา ปาโปรา, ภาษาโปโปรา, ภาษาซีรายา, ภาษาตริวัน, ภาษาเตากัส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ในtrv:ภาษาซีดิก
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ในpwn:ภาษาไปวัน
Academia Sinica's Formosan Language Archive project เก็บถาวร 2 พฤษภาคม 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Linguistics and Formosan Languages เก็บถาวร 9 กุมภาพันธ์ 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
原住民族語言線上詞典 Yuánzhùmínzú yǔyán xiànshàng cídiǎn (ในภาษาจีน) – "พจนานุกรมออนไลน์ภาษาชนพื้นเมืองดั้งเดิม" เว็บไซต์โดย the Indigenous Languages Research and Development Foundation
แผนที่: Formosan Languages and Yami (PDF) เก็บถาวร 3 กรกฎาคม 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟ

| กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟ |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟจากแอลกอฮอล์ (Alcoholic Korsakoff syndrome; AKS), กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟฟ์, ภาวะเสียความจำจากแอลกอฮอล์ (Alcohol amnestic disorder)

ไธอามีน
สาขาวิชา: จิตเวชศาสตร์
กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟฟ์ (อังกฤษ: Korsakoff syndrome; KS) เป็นโรคสูญเสียความทรงจำซึ่งเกิดจากการขาดไธอามีนหรือวิตามิน B1  โดยทั่วไปแล้วเกี่ยวข้องกับการเสพติดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เรื้อรัง ชื่อของโรคนั้นตั้งตามเซียร์เกย์ คอร์ซาคอฟ นักจิตประสาทวิทยาผู้ค้นพบโรคนี้ในศตวรรษที่ 19
การขาดไธอามีนและผลพิษจากแอลกอฮอล์ส่งผลกระทบที่ธาลามิกนิวเคลียสส่วนมีเดียลดอร์ซอลและที่แมมิลารีบอดีในระบบลิมบิก ส่งผลให้มีปัญหาในการเรียนรู้สิ่งใหม่และไม่สามารถจดจำเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นได้ หากโรคนี้ไปส่งผลกระทบเพิ่มที่บริเวณเวอร์นิคเกจะส่งผลให้เกิดกลุ่มอาการเวอร์นิคเก-คอร์ซาคอฟ
อัางอิง

↑  "Korsakoff Syndrome - MeSH - NCBI". www.ncbi.nlm.nih.gov.
↑  "Korsakoff syndrome". สืบค้นเมื่อ 14 October 2020.
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: F10.6 ICD-9-CM: 291.1, 294.0 MeSH: D020915 DiseasesDB: 14107
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: med/2405
| ด ค กCongenital malformation due to exogenous toxicity (Q86, 760> 7) |
| --- | --- |
Alcohol:  Fetal alcohol syndrome  Fetal alcohol spectrum disorder 
Other:  Fetal warfarin syndrome  Fetal hydantoin syndrome  Prenatal cocaine exposure   Retinoic Acid
กลุ่มอาการผิวหนังลอกจากเชื้อสแตฟิโลค็อกคัส

| กลุ่มอาการผิวหนังลอกจากเชื้อสแตฟิโลค็อกคัส (Staphylococcal scalded skin syndrome) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Pemphigus neonatorum, Ritter's disease, localized bullous impetigo

มือของเด็กทารกที่ป่วยจากภาวะนี้ แสดงให้เห็นผิวหนังลอก
สาขาวิชา: ตจวิทยา
อาการ: ผิวหนังมีตุ่มน้ำพอง, แดง, ลอก
ระยะดำเนินโรค: หายใน 10 วัน เมื่อได้รับการรักษา
สาเหตุ: สารพิษเอกโซทอกซิน สร้างโดยเชื้อแบคทีเรีย S. aureus
วิธีวินิจฉัย: วินิจฉัยจากอาการและอาการแสดง
โรคอื่นที่คล้ายกัน: ท็อกซิก อีพิเดอร์มัล เนโครไลซิส
การรักษา: รักษาประคับประคอง, ยาปฏิชีวนะ
กลุ่มอาการผิวหนังลอกจากเชื้อสแตฟิโลค็อกคัส (อังกฤษ: Staphylococcal scalded skin syndrome, pemphigus neonatorum, Ritter's disease, localized bullous impetigo) เป็นโรคผิวหนังอย่างหนึ่ง เกิดจากการติดเชื้อ Staphylococcus aureus
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: L00 ICD-9-CM: 695.81 MeSH: D013206 DiseasesDB: 29437
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001352 eMedicine: derm/402 emerg/782 Orphanet: 36236
กลีบท้ายทอย

| Brain: สมองกลีบท้ายทอย |
| --- | --- | --- |
|  กลีบหน้า (Frontal lobe) กลีบขมับ (Temporal lobe) กลีบข้าง (Parietal lobe) กลีบท้ายทอย (Occipital lobe)  |  กลีบหน้า (Frontal lobe) กลีบขมับ (Temporal lobe) กลีบข้าง (Parietal lobe) กลีบท้ายทอย (Occipital lobe)  |  |
| กลีบต่างๆ ของสมองมนุษย์  สมองกลีบท้ายทอยมีสีแดง | กลีบต่างๆ ของสมองมนุษย์  สมองกลีบท้ายทอยมีสีแดง |  |

ผิวด้านใน  (medial)  ของซีกสมองด้านซ้าย, สมองกลีบท้ายทอยมีสีส้ม, ส่วนที่เรียกว่า cuneus ถูกแยกออกจากรอยนูนรูปลิ้น (lingual gyrus) โดย ร่องแคลคารีน
Latin: lobus occipitalis
Gray's: subject #189 823
Part of: ซีรีบรัม
Artery: posterior cerebral artery
NeuroNames: hier-122
| MeSH | Occipital+Lobe |  |
NeuroLex ID: birnlex_1136
สมองกลีบท้ายทอย หรือ กลีบท้ายทอย  (อังกฤษ: occipital lobe, lobus occipitalis) เป็นกลีบสมองที่เป็นศูนย์ประมวลผลของการเห็นในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม  ซึ่งโดยมากประกอบด้วยเขตต่างๆ ทางกายวิภาคของคอร์เทกซ์สายตา
คอร์เทกซ์สายตาขั้นปฐม  เป็นส่วนเดียวกับ  เขตบร็อดแมนน์  17  เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า  V1  ซึ่งในมนุษย์  อยู่ที่สมองกลีบท้ายทอยใกล้กลาง  (medial)  ภายในร่องแคลคารีน  (calcarine sulcus)  เขต  V1  นั้น  บ่อยครั้งดำเนินต่อไปทางด้านหลังของสมองกลีบท้ายทอย  และบ่อยครั้งเรียกว่า  คอร์เทกซ์ลาย  (striate cortex)  เพราะเป็นเขตที่ระบุได้โดยริ้วลายขนาดใหญ่ของปลอกไมอีลิน  ที่เรียกว่า  ลายเจ็นนารี  (Stria of Gennari)
ส่วนเขตมากมายอื่นๆ ที่ทำหน้าที่ประมวลผลทางสายตาที่อยู่นอก V1 เรียกว่า เขตคอร์เทกซ์สายตานอกคอร์เทกซ์ลาย  (extrastriate cortex)     ซึ่งแต่ละเขตมีกิจเฉพาะของตนในการประมวลข้อมูลทางสายตา  รวมทั้งการประมวลผลด้านปริภูมิ  ด้านการแยกแยะสี  และการรับรู้การเคลื่อนไหว  ชื่อของสมองกลีบท้ายทอย  (occipital lobe)  เป็นชื่อสืบมาจากกระดูกท้ายทอย  (occipital bone) ซึ่งมาจากคำในภาษาละตินว่า  ob  ซึ่งแปลว่า  "ท้าย"  และ  caput ซึ่งแปลว่า "ศีรษะ"
กายวิภาค

สมองกลีบท้ายท้อย 2 กลีบ เป็นกลีบที่เล็กที่สุดในบรรดากลีบสมอง 4 คู่ในเปลือกสมองของมนุษย์  เป็นกลีบที่อยู่ท้ายสุดของกะโหลกศีรษะ  เป็นส่วนของสมองส่วนหน้า  (forebrain)  กลีบสมองในคอร์เทกซ์ไม่ได้ถูกกำหนดโดยลักษณะใดลักษณะหนึ่งของโครงสร้างภายใน  แต่ว่าโดยกระดูกกะโหลกศีรษะเหนือกลีบสมองเหล่านั้น  ดังนั้น  สมองกลีบท้ายทอยจึงถูกนิยามว่า   เป็นส่วนของเปลือกสมองที่อยู่ภายใต้กระดูกท้ายทอย
กลีบสมองทั้งหมดตั้งอยู่บน tentorium cerebelli ซึ่งเป็นส่วนที่ยื่นออกมาจากเยื่อดูรา ที่แบ่งซีรีบรัมออกจากซีรีเบลลัม กลีบสมองที่เป็นคู่ๆ ถูกแยกออกจากกันโดยโครงสร้างให้อยู่ในซีกสมองทั้ง 2 ข้าง โดย  cerebral fissure  ริมส่วนหน้าของสมองกลีบท้ายทอย  มีรอยนูนสมองกลีบท้ายทอย (occipital gyri) ด้านข้างหลายส่วน  ซึ่งแยกออกจากกันโดยร่องสมองกลีบท้ายท้อย  (occipital sulcus) ที่อยู่ด้านข้างเช่นกัน
ส่วนต่างๆ ของสมองกลีบท้ายทอย  ทางด้านในของแต่ละซีกสมอง  ถูกแยกออกจากกันโดยร่องแคลคะรีน  (calcarine sulcus)  ซึ่งมีรูปเป็นตัวอักษร Y.  เหนือร่องแคลคะรีนนั้น  เป็นส่วนที่เรียกว่า  cuneus และส่วนใต้ร่องแคลคะรีน  เป็นส่วนที่เรียกว่ารอยนูนรูปลิ้น  (lingual gyrus)  (ดูรูปที่ 2 จากด้านบนบทความ)
ความเสียหายต่อเขตสายตาขั้นปฐม  (primary visual cortex)  ส่วนต่างๆ ในสมองกลีบท้ายทอย  อาจจะทำให้บุคคลมองไม่เห็นเป็นบางส่วน  หรือมองไม่เห็นโดยสิ้นเชิง