stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลวงปู่ทอง อายะนะ
ประวัติ > รูปเหรียญหลวงปู่ทอง อายะนะ

อาจารย์แก้วได้จัดผ้าป่าขึ้นมากองหนึ่งเพื่อบูรณะวัดราชโยธาในปี พ.ศ. 2477 และขออนุญาตหลวงปู่ทองสร้างเหรียญรุ่นหน้าลอยเพื่อให้ลูกศิษย์ลูกหาไว้เคารพบูชาและเป็นที่ระลึก หลวงปู่ทองอนุญาตให้สร้างเหรียญพร้อมมอบเนื้อสัมฤทธิ์ส่วนหนึ่งซึ่งเหลือจากการหล่อพระประธานในโบส์ถและยังลงยันต์อักขระในแผ่นทองแดงให้อีก 48 แผ่นให้อาจารย์แก้วเพื่อเป็นชนวนในการสร้างเหรียญ อาจารย์แก้วถามหลวงปู่ทองว่าท่านอายุเท่าใดเพราะอยากได้อายุท่านลงไว้ในเหรียญ ท่านจึงบอกว่า อายุ 117 ปี ซึ่งความจริงในขณะนั้นหลวงปู่ทองมีอายุเพียง 114 ปี อาจารย์แก้วได้สร้างเหรียญรุ่นหน้าลอยเป็นเหรียญทองแดงจำนวน 4,800 เหรียญ เหรียญเงินจำนวน 480 เหรียญ และเหรียญทองคำจำนวน 12 เหรียญ เมื่อสร้างเหรียญเสร็จแล้วจึงนำไปให้หลวงปู่ทองปลุกเสก หลังจากนั้นอีก 3 ปี คือปี พ.ศ. 2480 ท่านถึงได้มรณภาพ ส่วนเหรียญรุ่นหน้าจมสร้างขึ้นมาภายหลัง จำนวน 4,800 เหรียญ ซึ่งส่วนมากเป็นเนื้อสัมฤทธิ์ มีชนวนเก่า เศษทอง เงิน และทองแดง ที่เหลือจากการปั้มเหรียญรุ่นหน้าลอยมาผสมด้วย เหรียญรุ่นนี้สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแจกในงานฌาปนกิจศพพระคุณเจ้าหลวงปู่ทอง วัดราชโยธา เมื่อปี พ.ศ. 2481
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติวัดลาดบัวขาว[ลิงก์เสีย]
รูปถ่ายหลวงปู่ทอง
| ก่อนหน้า |  | หลวงปู่ทอง อายะนะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| - |  | เจ้าอาวาสวัดราชโยธา  (พ.ศ. 2425 - พ.ศ. 2480) |  | หลวงปู่โภชน์ |
เหรียญหลวงปู่ทอง วัดราชโยธา อายุ 117 ปี
อิราวดี นวมานนท์

| อิราวดี นวมานนท์ |
| --- | --- |

เกิด: 18 มีนาคม พ.ศ. 2494 จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
เสียชีวิต: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2540 (46 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
นามปากกา: น้ำอบ
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: ไทย
คู่สมรส: วิรุณ โทณะวณิก (หย่า)
บุตร: 2 คน
อิราวดี นวมานนท์ (18 มีนาคม พ.ศ. 2494 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2540)  ชื่อเล่น หน่อย หรือนามปากกา น้ำอบ เป็นนักเขียนชาวไทย ผู้เขียน คือหัตถาครองพิภพ และ ผู้ชายไม้ประดับ
ประวัติ

อิราวดี นวมานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของไฉน กับนารี นวมานนท์ บรรพบุรุษฝ่ายบิดามีเชื้อสายจีน เป็นเจ้ากิจการน้ำอบนางลอย ส่วนบรรพบุรุษฝ่ายมารดา คือ พระยาวาสุเทพ (กุสตาฟ เชา) เข้ารับราชการตำรวจตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีชื่อเล่นว่าหน่อย และมีน้องสาว 1 คน คือ สีตลา เรืองศิริ นักร้องชื่อดัง เริ่มเข้าเรียนระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลหลังสวน ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนราชินีบน จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตอนนั้นเองที่อิราวดีเริ่มสนใจการเขียนนิยาย จากการอ่านนิยายของดอกไม้สด (หม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์) ต่อมาอิราวดีไปเรียนต่อที่คอนแวนต์ในเมืองดาร์จีลิง ประเทศอินเดีย ก่อนจะกลับมาเรียนต่อที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า และระดับปริญญาตรีที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาฝรั่งเศสและภาษาสเปน โดยสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยม อิราวดีเรียนต่อระดับปริญญาโทในสาขาภาษาฝรั่งเศส ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา
อิราวดี นวมานนท์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ด้วยอาการป่วยตรอมใจ หลังเสีย บุตรชายไปไม่นาน สิริอายุ 46 ปี
ชีวิตส่วนตัว

อิราวดีสมรสกับนายแพทย์วิรุณ โทณะวณิก แต่หย่าร้างในเวลาต่อมา ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 1 คน คือ ธรรม์ โทณะวณิก อดีตพระเอกชื่อดังและได้สมรสใหม่มีบุตรอีก 1 คน คือ ศีล เหล่าเกษม
อำเภอนครหลวง

| อำเภอนครหลวง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nakhon Luang
ปราสาทนครหลวง
คำขวัญ: มีดอรัญญิกลือนาม สง่างามปราสาท นครหลวง โชติช่วงเกษตรอุตสาหกรรม เลิศล้ำภูมิปัญญาไทย
แผนที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เน้นอำเภอนครหลวง
พิกัด: 14°27′51″N 100°36′20″E﻿ / ﻿14.46417°N 100.60556°E﻿ / 14.46417; 100.60556
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พระนครศรีอยุธยา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 198.9 ตร.กม. (76.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 36,507 คน
 • ความหนาแน่น: 183.55 คน/ตร.กม. (475.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 13260
รหัสภูมิศาสตร์: 1403
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอนครหลวง เลขที่ 9  หมู่ที่ 1 ตำบลนครหลวง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 13260
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นครหลวง เป็นอำเภอหนึ่งใน 16 อำเภอของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติ

ในสมัยอยุธยานั้น บริเวณนอกกำแพงเมืองถูกแบ่งออกเป็นเขตการปกครอง 3 เขต เรียกว่าแขวง (ภายหลังเปลี่ยนมาเรียกอำเภอ) ประกอบด้วยแขวงขุนนคร แขวงขุนเสนา และแขวงขุนอุทัย
แขวงขุนนครนั้น ต่อมาแยกออกเป็นแขวง คือ
แขวงนครใหญ่ ซึ่งต่อมาแยกเป็น แขวงนครใหญ่ (อำเภอมหาราชในปัจจุบัน) และ แขวงนครใน (อำเภอบางปะหันในปัจจุบัน)
แขวงนครน้อย ต่อมาก็แยกออกเป็น 2 แขวงเช่นกัน คือ
แขวงนครน้อย ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอท่าเรือ
แขวงนครกลาง ต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาเรียกว่า อำเภอนครกลาง มีที่ว่าการอำเภออยู่ที่ตำบลบ่อโพง แต่ด้วยสถานที่ตั้ง ณ ตำบลบ่อโพงนั้นไม่เป็นศูนย์กลาง ในเวลาต่อมาจึงมีการย้ายที่ว่าการอำเภอนครกลางมาอยู่ที่ตำบลนครหลวง (เหตุที่ชื่อตำบลนครหลวงเพราะเป็นที่ตั้งของปราสาทนครหลวง) แล้วจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น อำเภอนครหลวง จนถึงปัจจุบัน
ส่วนนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2490 ถึงปัจจุบัน
วันที่ 10 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลคลองสะแก แยกออกจากตำบลบ่อโพง ตั้งตำบลหนองปลิง แยกออกจากตำบลบ่อโพง และตำบลบ้านชุ้ง ตั้งตำบลปากจัน แยกออกจากตำบลบางระกำ ตั้งตำบลบางพระครู แยกออกจากตำบลนครหลวง ตั้งตำบลท่าช้าง แยกออกจากตำบลพระนอน
วันที่ 16 มิถุนายน 2490 โอนพื้นที่หมู่ 10-14 ตำบลพระนอน (ในขณะนั้น) ไปขึ้นกับ ตำบลท่าช้าง (หมู่ 3-7 ในขณะนั้น)
วันที่ 6 กรกฎาคม 2494 โอนพื้นที่หมู่ 7 ตำบลบางระกำ (ในขณะนั้น) ไปขึ้นกับ ตำบลนครหลวง (หมู่ 8 ในขณะนั้น)
วันที่ 10 ธันวาคม 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลนครหลวง ในท้องที่บางส่วนของตำบลนครหลวง บางส่วนของตำบลบางระกำ และ บางส่วนของตำบลบางพระครู
วันที่ 28 พฤศจิกายน 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลอรัญญิก ในท้องที่บางส่วนของตำบลพระนอน บางส่วนของตำบลท่าช้าง และ บางส่วนของตำบลสามไถ
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลนครหลวง และ สุขาภิบาลอรัญญิก เป็น เทศบาลตำบลนครหลวง และ เทศบาลตำบลอรัญญิก
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอนครหลวงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอดอนพุด (จังหวัดสระบุรี) และอำเภอท่าเรือ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าเรือและอำเภอภาชี
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออุทัยและอำเภอพระนครศรีอยุธยา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบางปะหัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอนครหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 12 ตำบล 74 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นครหลวง |  |  | (Nakhon Luang) |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 7. | บางพระครู |  |  | (Bang Phra Khru) |  |  | 4 หมู่บ้าน |
| 2. | ท่าช้าง |  |  | (Tha Chang) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 8. | แม่ลา |  |  | (Mae La) |  |  | 6 หมู่บ้าน |
| 3. | บ่อโพง |  |  | (Bo Phong) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 9. | หนองปลิง |  |  | (Nong Pling) |  |  | 5 หมู่บ้าน |
| 4. | บ้านชุ้ง |  |  | (Ban Chung) |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 10. | คลองสะแก |  |  | (Khlong Sakae) |  |  | 5 หมู่บ้าน |
| 5. | ปากจั่น |  |  | (Pak Chan) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 11. | สามไถ |  |  | (Sam Thai) |  |  | 4 หมู่บ้าน |
| 6. | บางระกำ |  |  | (Bang Rakam) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |  |  |  | 12. | พระนอน |  |  | (Phra Non) |  |  | 7 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอนครหลวงประกอบด้วยองค์การบริหารส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนครหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนครหลวงทั้งตำบล รวมถึงบางส่วนของตำบลบางระกำและตำบลบางพระครู
เทศบาลตำบลอรัญญิก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้าง ตำบลสามไถ และตำบลพระนอนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อโพง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อโพงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านชุ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านชุ้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปากจั่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากจั่นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ลาทั้งตำบล รวมถึงตำบลบางระกำและตำบลบางพระครู (นอกเขตเทศบาลตำบลนครหลวง)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลิงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองสะแก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองสะแกทั้งตำบล
บุคคลสำคัญ

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาสน์ วาสโน) เป็นสมเด็จพระสังฆราชสกลมหาสังฆปริณายก พระองค์ที่ 18 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ จากตำบลบ่อโพง
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร)เป็นสมเด็จพระราชาคณะ อดีตเจ้าคณะใหญ่หนกลาง อดีตกรรมการมหาเถรสมาคม อดีตแม่กองบาลีสนามหลวง และอดีตเจ้าอาวาสวัดสามพระยา จากตำบลคลองสะแก
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สมศักดิ์ อุปสโม) (นามสกุลเดิม ชูมาลัยวงศ์) กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะใหญ่หนกลางและ เจ้าอาวาสวัดพิชยญาติการามวรวิหาร จากตำบลบ่อโพง
พระพรหมดิลก (เอื้อน หาสธมฺโม) (นามสกุลเดิม กลิ่นสาลี) น.ธ.เอก, ป.ธ.9 พระราชาคณะเจ้าคณะรอง กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะภาค 14 ตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสามพระยาวรวิหาร จากตำบลนครหลวง
พระเทพวรเวที (วิน โฆสิโต) อดีตเจ้าคณะจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อดีตเจ้าอาวาสวัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร เคยจำพรรษาและเป็นเจ้าอาวาส ณ วัดโตนด ตำบลนครหลวง (แต่เดิมเกิดที่อำเภอภาชี)
พระญาณไตรโลก (สมคิด ป.ธ.4) รองเจ้าคณะจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เจ้าอาวาสวัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร อำเภอพระนครศรีอยุธยา แทนพระเทพวรเวที (วิน โฆสิโต) ที่มรณภาพไป อดีตเจ้าอาวาสวัดมเหยงค์
เศรษฐกิจ

อำเภอนครหลวง เป็นเขตอุตสาหกรรมแห่งหนึ่งของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีนิคมอุตสาหกรรม 1 แห่ง คือ
นิคมอุตสาหกรรมนครหลวง ตั้งอยู่ในตำบลบางพระครู
สถานศึกษา

โรงเรียนนครหลวงอุดมรัชต์วิทยา เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น-และมัธยาศึกษาตอนปลายเป็นสถานศึกษาขนาดกลาง เป็นโรงเรียนประจำอำเภอนครหลวง
โรงเรียนท่าช้างวิทยาคมเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น-และมัธยมศึกษาตอนปลาย เป็นสถานศึกษาขนาดเล็ก
สถานที่ท่องเที่ยว

ปราสาทนครหลวง เริ่มสร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง โดยทรงโปรดให้ช่างไปถ่ายแบบมาจากปราสาทเมืองพระนครหลวง ประเทศกัมพูชา เพื่อเป็นที่พักร้อนก่อนที่จะเสด็จไปนมัสการรอยพระพุทธบาทจังหวัดสระบุรี
พิพิธภัณฑ์หัตถกรรมอรัญญิกมีดอรัญญิก ตั้งอยู่ในตำบลท่าช้าง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมู่บ้านหัตถกรรมมีดอรัญญิกหมู่บ้านอรัญญิก ตั้งอยู่หมู่ที่  6 และ 7 ตำบลท่าช้าง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แท้จริงแล้วหมู่บ้านอรัญญิกมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่สองหมู่บ้าน ได้แก่ บ้านต้นโพธิ์ และบ้านหนองไผ่ ทั้งสองหมู่บ้านมีชื่อเสียงโด่งดัง เพราะเป็นแหล่งผลิตมีดที่ใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศที่ทำกันเป็นล่ำเป็นสันมาเกือบสองร้อยปี
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาจากเว็บไซต์ ThaiTambon.com เก็บถาวร 2011-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อยุธยา
รายชื่อทวีปเรียงตามจำนวนประชากร

นี่คือ รายชื่อทวีปเรียงตามจำนวนประชากร
แบ่งตามทวีปและภูมิภาค พ.ศ. 2559

ประชากรโลกเรียงตามทวีป พ.ศ. 2559
เอเชีย (59.69%)
แอฟริกา (16.36%)
ยุโรป (9.94%)
อเมริกาเหนือ (7.79%)
อเมริกาใต้ (5.68%)
โอเชียเนีย (0.54%)
แอนตาร์กติกา (0.000001%)
| อันดับ | ทวีป | ประชากร 2018 | ±% p> a. 2010–2016 | % ประชากรโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — | โลก | 7,632,819,325 | 1.17% | 100% |
| 1 | เอเชีย | 4,436,224,000 | 1.04% | 59.69% |
| 2 | แอฟริกา | 1,216,130,000 | 2.57% | 16.36% |
| 3 | ยุโรป | 738,849,000 | 0.08% | 9.94% |
| 4 | อเมริกาเหนือ | 579,024,000 | 0.96% | 7.79% |
| 5 | อเมริกาใต้ | 422,535,000 | 1.04% | 5.68% |
| 6 | โอเชียเนีย | 38,304,000 | 1.47% | 0.54% |
| 7 | แอนตาร์กติกา | 1,106 | ไม่ทราบ | <0.01% |

| อันดับ | มหาทวีป | ประชากร 2013 | ±% p> a. 2010–2013 | % ประชากรโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — | โลก | 7,632,819,325 | 1.17% | 100% |
| 1 | ทวีปแอฟโฟร-ยูเรเชีย | 6,151,810,000 | 1.21% | 85.90% |
| 2 | ทวีปอเมริกา | 972,005,000 | 1.03% | 13.57% |

| อันดับ | ภูมิภาค | ประชากร 2013 | ±% p> a. 2010–2013 | % ประชากรโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — | โลก | 7,632,819,325 | 1.17% | 100% |
| 1 | เอเชียใต้ | 1,749,046,000 | 1.32% | 22.91% |
| 2 | เอเชียตะวันออก | 1,620,807,000 | 0.57% | 21.23% |
| 3 | เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ | 618,793,000 | 1.20% | 8.11% |
| 4 | อเมริกาใต้ | 406,740,000 | 1.06% | 5.33% |
| 5 | แอฟริกาตะวันออก | 373,202,000 | 2.89% | 4.89% |
| 6 | อเมริกาเหนือ | 355,361,000 | 0.85% | 4.66% |
| 7 | แอฟริกาตะวันตก | 331,255,000 | 2.78% | 4.34% |
| 8 | ยุโรปตะวันออก | 294,162,000 | 0.23% | 3.85% |
| 9 | เอเชียตะวันตก | 245,707,000 | 1.98% | 3.22% |
| 10 | แอฟริกาเหนือ | 210,002,000 | 1.70% | 2.75% |
| 11 | ยุโรปตะวันตก | 192,060,000 | 0.25% | 2.52% |
| 12 | อเมริกากลาง | 167,387,000 | 1.40% | 2.19% |
| 13 | ยุโรปใต้ | 155,827,000 | 0.24% | 2.04% |
| 14 | แอฟริกากลาง | 135,750,000 | 2.79% | 1.78% |
| 15 | ยุโรปเหนือ | 100,404,000 | 0.54% | 1.32% |
| 16 | เอเชียกลาง | 64,370,000 | 1.43% | 0.84% |
| 17 | แอฟริกาใต้ (ภูมิภาค) | 60,425,000 | 0.91% | 0.79% |
| 18 | แคริบเบียน | 42,517,000 | 0.71% | 0.56% |
| 19 | โอเชียเนีย | 38,304,000 | 1.47% | 0.50% |
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010

ดูเพิ่ม: United Nations geoscheme
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010 > ทวีปแอฟริกา

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950  | 228,902,000 | —     |
| 1960  | 284,887,000 | +2.21% |
| 1970  | 365,626,000 | +2.53% |
| 1980  | 477,965,000 | +2.72% |
| 1990  | 631,614,000 | +2.83% |
| 2000  | 814,063,000 | +2.57% |
| 2010  | 1,044,107,000 | +2.52% |
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010 > ทวีปอเมริกา

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950  | 340,459,000 | —     |
| 1960  | 425,357,000 | +2.25% |
| 1970  | 519,522,000 | +2.02% |
| 1980  | 619,252,000 | +1.77% |
| 1990  | 727,522,000 | +1.62% |
| 2000  | 840,614,000 | +1.46% |
| 2010  | 943,952,000 | +1.17% |
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010 > ทวีปอเมริกา > ทวีปอเมริกาเหนือ

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950  | 226,719,000 | —     |
| 1960  | 276,291,000 | +2.00% |
| 1970  | 326,036,000 | +1.67% |
| 1980  | 376,390,000 | +1.45% |
| 1990  | 429,653,000 | +1.33% |
| 2000  | 490,818,000 | +1.34% |
| 2010  | 546,867,000 | +1.09% |
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010 > ทวีปอเมริกา > ทวีปอเมริกาใต้

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950  | 113,739,000 | —     |
| 1960  | 149,066,000 | +2.74% |
| 1970  | 193,486,000 | +2.64% |
| 1980  | 242,862,000 | +2.30% |
| 1990  | 297,869,000 | +2.06% |
| 2000  | 349,796,000 | +1.62% |
| 2010  | 397,085,000 | +1.28% |
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010 > ทวีปเอเชีย

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950  | 1,394,018,000 | —     |
| 1960  | 1,686,698,000 | +1.92% |
| 1970  | 2,120,430,000 | +2.31% |
| 1980  | 2,625,584,000 | +2.16% |
| 1990  | 3,202,475,000 | +2.01% |
| 2000  | 3,714,470,000 | +1.49% |
| 2010  | 4,169,850,000 | +1.16% |
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010 > ทวีปยุโรป

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950  | 549,089,000 | —     |
| 1960  | 605,619,000 | +0.98% |
| 1970  | 657,221,000 | +0.82% |
| 1980  | 693,859,000 | +0.54% |
| 1990  | 721,086,000 | +0.39% |
| 2000  | 726,407,000 | +0.07% |
| 2010  | 735,395,000 | +0.12% |
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010 > โอเชียเนีย

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950  | 12,682,000 | —     |
| 1960  | 15,784,000 | +2.21% |
| 1970  | 19,688,000 | +2.23% |
| 1980  | 22,972,000 | +1.55% |
| 1990  | 26,971,000 | +1.62% |
| 2000  | 31,068,000 | +1.42% |
| 2010  | 36,411,000 | +1.60% |
| 2016  | 39,901,000 | +1.54% |
ประชากรในระดับภูมิภาคและทวีปรวมตั้งแต่ปี 1950 ถึง 2010 > โลก

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950  | 2,525,149,000 | —     |
| 1960  | 3,018,344,000 | +1.80% |
| 1970  | 3,682,488,000 | +2.01% |
| 1980  | 4,439,632,000 | +1.89% |
| 1990  | 5,309,668,000 | +1.81% |
| 2000  | 6,126,622,000 | +1.44% |
| 2010  | 6,929,725,000 | +1.24% |
ประยูร ยมเยี่ยม

| นางประยูร ยมเยี่ยม |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ประยูร ยมเยี่ยม
รู้จักในชื่อ: ราชินีลำตัด
เกิด: 30 สิงหาคม พ.ศ. 2476
ที่เกิด: จังหวัดนนทบุรี
เสียชีวิต: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 (77 ปี)
แนวเพลง: เพลงพื้นบ้าน ลำตัด
อาชีพ: นักแสดงพื้นบ้าน
ช่วงปี: พ.ศ. 2491-2553
คู่สมรส: หวังดี นิมา
ศิลปินแห่งชาติ: สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-ลำตัด) ประจำปี พ.ศ. 2537
ประยูร ยมเยี่ยม เป็นศิลปินเพลงพื้นบ้านที่มีความเชี่ยวชาญเพลงลำตัด ในนาม "ลำตัดแม่ประยูร" และศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-ลำตัด) ประจำปี พ.ศ. 2537
ประวัติ

ประยูร ยมเยี่ยม เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดนนทบุรี จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดสาลวัน จังหวัดนครปฐม
เข้าสู่อาชีพแสดงลำตัดเมื่ออายุได้ 13 ปี เพราะคุณตาของประยูรมองเห็นแววจึงสนับสนุน และเริ่มออกแสดงลำตัดเป็นครั้งแรกขณะมีอายุ 15 ปี จากนั้นได้เข้าร่วมกับคณะแม่จำรูญ ซึ่งเป็นคณะลำตัดที่มีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น จนได้พบกับ “หวังเต๊ะ” จึงได้ร่วมประชันลำตัดกันบ่อย ๆ และกลายเป็นคู่ประชันลำตัดยอดนิยมมายาวนาน จนได้แต่งงานและมีบุตร แล้วหย่าขาดจากกัน แต่ก็ยังคงแสดงร่วมกันตลอดมา นอกจากนี้ แม่ประยูรยังสามารถแสดงเพลงพื้นบ้านได้อีกหลายประเภท เช่น เพลงเกี่ยวข้าว เพลงฉ่อย เพลงอีแซว เพลงเรือ เพลงขอทาน เป็นต้น
แม่ประยูรเป็นผู้ริเริ่มนำการแสดงลำตัดมาจัดทำเป็นเทปคาสเซ็ท และวิดีโอเทป ออกจำหน่าย เคยออกเทปเพลงแปลงร่วมกับ บุญธรรม พระประโทน เป็นแขกรับเชิญให้กับ ธงไชย แมคอินไตย์ ในคอนเสิร์ต "แบบ เบิร์ด เบิร์ด" ตอน แบบเบิร์ด เบิร์ด อีกแบบ ในปี พ.ศ. 2530 และตอน ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด ในปี พ.ศ. 2534 สามารถนำการแสดงลำตัดไปเผยแพร่ในต่างประเทศ และเป็นสื่อประชาสัมพันธ์ในการช่วยเหลือสังคมและประเทศชาติ เพื่อสื่อความหมายให้ผู้ฟังได้รับข้อมูลข่าวสารที่ทันต่อเหตุการณ์ด้วยรูปแบบความบันเทิงอย่างสนุกสนานและแยบคาย โดยมีความมุ่งมั่นที่จะเผยแพร่และรักษาเพลงพื้นบ้านของไทยเอาไว้ เพื่อถ่ายทอดศาสตร์และศิลป์ให้แก่รุ่นหลานรวมทั้งนิสิตนักศึกษา  จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-ลำตัด) ประจำปี พ.ศ. 2537
แม่ประยูร ยมเยี่ยม ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจกำเริบ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มีอายุได้ 77 ปี
โน มู-ฮย็อน

| โน มู-ฮย็อน |
| --- | --- |
노무현
ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการ พ.ศ. 2546

ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ คนที่ 9
ดำรงตำแหน่ง 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: โกห์ คุน ลี แฮชาน ฮัน มยุงซุก ฮัน ด็อก-ซู
ก่อนหน้า: คิม แด-จุง
ถัดไป: อี มย็อง-บัก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 สิงหาคม พ.ศ. 2489 กิมแฮ จังหวัดกยองซังนัม ประเทศเกาหลีใต้
เสียชีวิต: 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 (62 ปี) ยังซาน จังหวัดกยองซังนัม ประเทศเกาหลีใต้
ศาสนา: ไม่มีศาสนา   (เดิมนับถือ โรมันคาทอลิก)
พรรคการเมือง: พรรคอูริ (พ.ศ. 2546–2550) Millennium Democratic Party (พ.ศ. 2540–2546) Democratic Party (พ.ศ. 2533–2540) Unified Democratic Party (พ.ศ. 2531–2533)
คู่สมรส: คว็อน ยัง-ซุก
ลายมือชื่อ: 

| --- | --- |
Korean name
ฮันกึล: 노무현
ฮันจา: 盧武鉉
อาร์อาร์: No Mu-hyeon 
เอ็มอาร์: No Muhyŏn 
โน มู-ฮย็อน (อักษรโรมัน: Roh Moo-hyun; 6 สิงหาคม พ.ศ. 2489 – 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) เป็นประธานาธิบดีของเกาหลีใต้คนที่ 9 ซึ่งดำรงตำแหน่งในช่วงปี พ.ศ. 2546–2551 เขาได้รับการเลือกตั้งเข้ามาในภาพลักษณ์นักการเมืองมือสะอาด เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาเป็นทนายความและนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชน เขาได้กระโดดหน้าผาฆ่าตัวตายที่ภูเขาในบ้านเกิดและเสียชีวิต ขณะอายุได้ 62 ปี เนื่องจากอับอายที่ตัวเองถูกสอบสวนในคดีที่ภรรยาและหลานชายรับสินบน
เจ้าคำเกิด

เจ้าคำเกิด ทรงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสามแสนไท เกิดแต่สนม เมื่อเจริญพระชนม์ขึ้นได้กล่าวอ้างว่าเป็นพระเจ้าสามแสนไทกลับชาติมาเกิด เมื่อเจ้าไค้บัวบานสิ้นพระชนม์ เสนาอำมาตย์จึงเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์ แต่ครองราชย์ได้ 2 ปีก็สิ้นพระชนม์โดยไม่ทราบสาเหตุ ในพงศาวดารล้านช้างกล่าวว่าเป็นลมสวรรคต
พักฟ้าซื้อ

| พักฟ้าซื้อ 白話字 |
| --- | --- |
พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษาฮากกาที่เขียนด้วยพักฟ้าซื้อ ตีพิมพ์ปี 1924
ชนิด:  อักษรละติน 
ผู้ประดิษฐ์: Donald MacIver
ช่วงยุค: 1905
ภาษาพูด: ภาษาฮากกา
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
พักฟ้าซื้อ (pha̍k-fa-sṳ; IPA: /pʰak̚⁵ fa⁵⁵ sɨ⁵⁵/; จีนตัวย่อ: 白话字; จีนตัวเต็ม: 白話字) เป็นระบบถอดเสียงอ่านภาษาฮากกาด้วยอักษรละติน มีจุดเริ่มต้นจากศาสนจักรเพรสไบทีเรียนที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาในจีนตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 19 ต่อมาทางไต้หวันได้นำมาใช้เพื่อแสดงเสียงอ่านของภาษาฮากกาไต้หวันด้วย ในปี 2012 มีการตีพิมพ์คัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาฮากกาโดยยึดเอาสำเนียงเหมียวลี่เป็นหลัก และสำเนียงซินจู๋บางส่วน
ระบบการเขียน > อักษรที่ใช้

ตัวอักษรในระบบพักฟ้าซื้อใช้อักษรละตินพื้นฐาน 17 ตัว ได้แก่ A, C, E, F, H, I, K, L, M, N, O, P, S, T, U, V, Y และยังเพิ่ม Ṳ เข้ามาด้วย และมีการใช้อักษรพยัญชนะ 2 ตัวเพื่อแทนเสียงพยัญชนะเดียวได้แก่ Ch, Kh, Ng, Ph, Th และอักษร 3 ตัว คือ Chh
สำหรับอักษรละตินพื้นฐานที่เหลืออีก 10 ตัวได้แก่ B, D, G, J, Q, R, W, X, Z จะไม่มีการใช้เพื่อแทนเสียงในภาษาฮากกา แต่จะใช้เมื่อเขียนพวกคำยืมภาษาต่างประเทศเท่านั้น
ระบบการเขียน > พยัญชนะต้น

เสียงพยัญชนะต้นของภาษาฮากกาแสดงดังตารางนี้
|  |  | ริมฝีปาก> ไม่ก้อง | ริมฝีปาก> ก้อง | ปุ่มเหงือก> ไม่ก้อง | ปุ่มเหงือก> ก้อง | หลังปุ่มเหงือก> ไม่ก้อง | เพดานแข็งปุ่มเหงือก> ไม่ก้อง | เพดานแข็ง> ก้อง | เพดานอ่อน> ไม่ก้อง | เพดานอ่อน> ก้อง | เส้นเสียง> ไม่ก้อง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาสิก | นาสิก |  | m [m] |  | n [n] |  |  | ngi [ɲ] |  | ng [ŋ] |  |
| หยุด | ไม่พ่นลม | p [p] |  | t [t] |  |  |  |  | k[k] |  |  |
| หยุด | พ่นลม | ph [pʰ] |  | th [tʰ] |  |  |  |  | kh[kʰ] |  |  |
| กักเสียดแทรก | ไม่พ่นลม |  |  | ch [ʦ] |  | ch [ʧ] | chi [ʨ] |  |  |  |  |
| กักเสียดแทรก | พ่นลม |  |  | chh [ʦʰ] |  | chh [ʧʰ] | chhi [ʨʰ] |  |  |  |  |
| เสียดแทรก | เสียดแทรก | f [f] | v [v] | s [s] |  | s [ʃ] | si [ɕ] |  |  |  | h [h] |
| เปิด | เปิด |  |  |  |  |  |  | y [j] |  |  |  |
| ข้างลิ้น | ข้างลิ้น |  |  |  | l [l] |  |  |  |  |  |  |
ระบบการเขียน > สระ

เสียงสระในภาษาฮากกาแสดงด้วยอักษรดังต่อไปนี้
|  | สระหน้า | สระกลาง | สระหลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| สระปิด | i [i] | ṳ [ɨ] | u [u] |
| สระกลาง | e [e] | er [ə] | o [o] |
| สระเปิด | a [a] |  |  |
ระบบการเขียน > ตัวสะกด

ภาษาฮากกามีเสียงตัวสะกดทั้งหมด 6 เสียง แสดงดังในตารางต่อไปนี้
|  | ริมฝีปาก | ปุ่มเหงือก | เพดานอ่อน |
| --- | --- | --- | --- |
| ตัวสะกดนาสิก | -m [m] | -n [n] | -ng [ŋ] |
| ตัวสะกดหยุด | -p [p̚] | -t [t̚] | -k [k̚] |
ระบบการเขียน > วรรณยุกต์

เสียงวรรณยุกต์แสดงโดยเครื่องหมายเสริมสัทอักษร โดยระดับเสียงของวรรณยุกต์ในภาษาฮากกาไต้หวันแสดงดังในตารางนี้
| เขียน | ระดับเสียง สำเนียงซื่อเซี่ยน | ระดับเสียง สำเนียงไห่ลู่ | ตัวอย่างคำศัพท์ |
| --- | --- | --- | --- |
| ◌̂ | 24 | 53 | 夫 fû |
| ◌̀ | 11 | 55 | 扶 fù |
| ◌́ | 31 | 24 | 府 fú |
| ไม่เขียน | 55 | 11 | 富 fu |
| ◌̊ | 55 | 33 | 護 fů |
| ไม่เขียน | 2 | 5 | 福 fuk |
| ◌̍ | 5 | 2 | 服 fu̍k |
เจ้าไค้บัวบาน

เจ้าไค้บัวบานหรือพระยาเชียงไค้ มีศักดิ์เป็นหลานของพระเจ้าสามแสนไท ได้เป็นเจ้าเมืองเชียงไค้ เมื่อเจ้าลือไชยผูกพระศอสิ้นพระชนม์แล้วนางแก้วพิมพาได้เชิญพระองค์ให้มาเป็นกษัตริย์หลวงพระบาง ครองราชย์ได้ 3 ปี ก็ถูกพระนางแก้วพิมพาลอบปลงพระชนม์ที่สบคานเมื่อ พ.ศ. 1976
เจ้าพรหมทัต

เจ้าพรหมทัต เป็นพระราชโอรสของพระยาล้านคำแดง พระองค์ขึ้นครองราชย์สมบัติต่อจากพระราชบิดาเมื่อ พ.ศ. 1971 โดยมีนางแก้วพิมพาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน แต่ครองราชย์ได้เพียง 10 เดือนก็ถูกพระนางแก้วพิมพาปลงพระชนม์ที่ผาพานหรือผาเดี่ยวใกล้แม่น้ำคานเมื่อ พ.ศ. 1972 เจ้ายุคลหรือเจ้ายุคอน พระอนุชาของเจ้าพรหมทัตได้ครองราชย์แทน
เจ้ายุคล

เจ้ายุคลหรือเจ้ายุคอน เป็นพระราชโอรสของพระยาล้านคำแดงและเป็นพระอนุชาของเจ้าพรหมทัต พระองค์ขึ้นครองราชย์สมบัติต่อจากพระเชษฐาเมื่อ พ.ศ. 1972 โดยมีนางแก้วพิมพาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน พระองค์ครองราชย์ได้ 8 เดือน ทรงทราบว่าพระนางแก้วพิมพาจะปลงพระชนม์ จึงหลบหนีออกจากเมืองแต่ถูกตามไปจับตัวได้ จึงถูกนำตัวไปปลงพระชนม์ที่ผาเดี่ยว เจ้าก้อนคำ พระอนุชาต่างมารดาของพระเจ้าล้านคำแดงได้ครองราชย์แทน
เจ้าลือไชย

เจ้าลือไชย ทรงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสามแสนไท ไม่ปรากฏว่าว่าพระมารดาเป็นผู้ใด ได้เป็นพระยาหมื่นบ้าน เจ้าเมืองกะบอง เมื่อเจ้าคำเต็มซ้าหลบหนีไปแล้ว พระนางแก้วพิมพาได้เชิญพระองค์ให้มาเป็นกษัตริย์หลวงพระบาง ครองราชย์ได้ 6 เดือน ทรงทราบว่าพระนางแก้วพิมพาจะปลงพระชนม์ จึงหนีไปผูกพระศอสิ้นพระชนม์ที่สวนหลวงเมื่อราว พ.ศ. 1973
เจ้าคำเต็มซ้า

เจ้าคำเต็มซ้า ทรงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสามแสนไท พระมารดาคือพระนางแก้วสีดา ได้เป็นพระยาจิกคำ เจ้าเมืองเชียงสา เมื่อเจ้าก้อนคำถูกปลงพระชนม์แล้วพระนางแก้วพิมพาได้เชิญพระองค์ให้มาเป็นกษัตริย์หลวงพระบาง ครองราชย์ได้ 5 เดือน ทรงทราบว่าพระนางแก้วพิมพาจะปลงพระชนม์ จึงหลบหนีออกจากเมือง ไปซ่อนตัวอยู่ที่ปากห้วยหลวงได้เพียงปีเดียวก็สวรรคต