stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โมเช ดายัน

| โมเช ดายัน |
| --- | --- |
משה דיין‎


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 20 มกราคม พ.ศ. 2520 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2522
นายกรัฐมนตรี: เมนาเฮม เบกิน
ก่อนหน้า: Yigal Allon
ถัดไป: ยิทแชค ชามียร์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 5 มิถุนายน พ.ศ. 2510 – 3 มิถุนายน พ.ศ. 2517
นายกรัฐมนตรี: เลวี เอชโคล Yigal Allon (รักษาการ)  โกลดา เมอีร์
ก่อนหน้า: เลวี เอชโคล
ถัดไป: ชิมอน เปเรส
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรกรรมและการพัฒนาชนบท
ดำรงตำแหน่ง 17 ธันวาคม พ.ศ. 2502 – 4 กันยายน พ.ศ. 2507
นายกรัฐมนตรี: เดวิด เบนกูเรียน เลวี เอชโคล
ก่อนหน้า: Kadish Luz
ถัดไป: Haim Gvati
หัวหน้าเจ้าหน้าที่
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2498 – พ.ศ. 2501
ประธานาธิบดี: ยิทแชค เบน-ซวี
นายกรัฐมนตรี: เดวิด เบนกูเรียน
ก่อนหน้า: Kadish Luz
ถัดไป: Haim Gvati
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 Kibbutz Degania Alef, Ottoman Empire
เสียชีวิต: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2524 (66 ปี) เทลอาวีฟ, อิสราเอล
พรรคการเมือง: Mapai (2502–2508)  Rafi (2508–2529)  Labour (2511–2524)

พลโท โมเช ดายัน (ฮีบรู: משה דיין, Moshe Dayan; 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 – 16 ตุลาคม พ.ศ. 2524) คือผู้บัญชาการเหล่าทัพ และนักการเมืองชาวอิสราเอล รู้จักกันดีในฐานะบุรุษตาเดียว
ประวัติ

โมเช ดายันเกิดในหมู่บ้าน Kibbutz Degania Alef ในประเทศปาเลสไตน์ใกล้ทะเลสาบกาลิลี ผู้ปกครองของเขาคือ Shmuel (บิดา) และ Devorah (มารดา) พวกเขาทั้งคู่เป็นผู้อพยพชาวยิวจากประเทศยูเครน ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต โมเช ดายัน เป็นเด็กคนแรกที่เกิดในชุมชนที่นี่ซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2458 ชื่อโมเชเป็นชื่อที่บิดาของเขาตั้งชื่อตามเพื่อนสนิทของเขาที่มีชื่อว่าโมเชเหมือนกัน (Moshe Barsky) แต่เสียชีวิตเพราะถูกอาหรับยิงเสียชีวิตในระหว่างไปหาซื้อยามารักษาตัวเขาที่กำลังนอนป่วย
เมื่ออายุ 14 ปี เขาได้เข้าร่วมกับองค์กร ฮากานาห์ (Haganah) ซึ่งเป็นองค์กรผิดกฎหมายที่ชาวยิวใช้ปกป้องตนเองให้พ้นจากการถูกคุกคามจากอาหรับ ฮากานาห์ฝึกให้ชาวยิวทั้งหลาย ทั้งหญิงและชายฝึกใช้อาวุธป้องกันตัวเอง และเตรียมพร้อมในการสู้รบที่อาจเกิดขึ้นได้ในอนาคต และในขณะเดียวกันอังกฤษตั้งกองปราบปรามอาหรับที่ทำร้ายร่างกาย และทำลายข้าวของของชาวยิว กองกำลังสำคัญแห่งหนึ่งซึ่งก็คือกองพันลาดตระเวนกลางคืนที่มีร้อยเอก ออร์ด วินเกต เป็นผู้บังคับกอง การที่พลโทโมเช ดายันมีความสามารถทางการทหารและเป็นที่ยอมรับเพราะได้ฝึกฝนจากกองพันลาดตระเวนแห่งนี้เมื่อปี พ.ศ. 2480
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

โมเช ดายัน ถูกทหารอังกฤษจับกุมในปี พ.ศ. 2482 ในข้อหามีอาวุธไว้ในครอบครอง ซึ่งในขณะนั้นประเทศอังกฤษออกสมุดปกขาวเพื่อจำกัดจำนวนชาวยิวที่จะอพยพมาสู่ดินแดนปาเลสไตน์ในอีก 5 ปีข้างหน้า และหลังจากนั้นก็จะระงับไม่ให้ชาวยิวอพยพมาที่นี่อีก และได้จำกัดจำนวนที่ดินที่ชาวยิวมีสิทธิซื้อไว้ครอบครองไว้อีกด้วย สมุดปกขาวของอังกฤษขัดกับกฎหมายเดิมและข้อตกลงของสันนิบาตชาติ ฮากานาห์ซึ่งเป็นองค์กรที่ผิดกฎหมายจึงปฏิบัติการใต้ดินต้านสมุดปกขาว เขาจึงได้เข้าร่วมด้วยและได้พกพาอาวุธปืน ดังนั้น จึงถูกทหารอังกฤษจับกุม
ในช่วงที่โมเช ดายันติดคุกเป็นเวลา 3 ปี เขาจึงถือโอกาสศึกษาภาษาอังกฤษอย่างจริงจัง ดังนั้นเมื่อพ้นโทษเขาจึงพูด อ่าน เขียนภาษาอังกฤษได้เป็นอย่างดี และได้รับตำแหน่งต่าง ๆ จำนวนมากทั้ง อาทิ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในเวลาต่อมา
สมัยนั้นซีเรียกับเลบานอนอยู่ภายใต้ระบบอาณัติของฝรั่งเศส องค์กรใต้ดินฮากานาห์มีข้อตกลงว่ากับกองทัพอังกฤษว่าจะส่งกำลังพลไปช่วยรบเพื่อปลดปล่อยเลบานอนกับซีเรียจากฝรั่งเศส อังกฤษจึงปล่อยตัวโมเช ดายัน เพื่อให้ไปช่วยรบในสงครามครั้งนี้ ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ขณะที่ทำการรบอยู่นั้นเขากำลังส่องกล้องอยู่ประจำฐานปืนกลบนหลังคารถ กล้องถูกลูกลูกปืนสไนเปอร์จากศัตรูวิ่งเข้ามาปะทะถูกลูกตาข้างซ้ายแตก ภายหลังจากการฟื้นตัว เขาปฏิเสธที่จะใส่เลนส์แก้วตาเทียม และเลือกที่จะใช้แผ่นหนังปิดตาซ้าย ซึ่งต่อมาก็ได้กลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเอกบุรุษผู้นี้
ผู้บัญชาการทหาร

ดินแดนปาเลสไตน์ที่ชาวยิวและชาวอาหรับอาศัยอยู่ปนเปกันนี้ในสมัยก่อนเป็นดินแดนภายใต้อาณัติของอังกฤษ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 อังกฤษประกาศจะถอนอาณัติออกจากดินแดนปาเลสไตน์ สหประชาชาติจึงจัดการจะแบ่งปาเลสไตน์ ออกเป็น 2 ประเทศ คือให้ครึ่งหนึ่งตั้งเป็นรัฐปาเลสไตน์ อีกครึ่งหนึ่งตั้งเป็นรัฐอิสราเอลชาวอาหรับส่วนใหญ่ได้ทราบข้อมูลล่วงหน้าจึงไม่พอใจและเตรียมทำสงครามกับชาวยิว
ประธานกรรมการบริหารองค์กรตัวแทนชาวยิวในสมัยนั้นชื่อ เดวิด เบนกูเรียน จึงประกาศตั้งประเทศอิสราเอลเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 และดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศอิสราเอล ดังนั้นจึงเกิดสงครามระหว่างชาวอาหรับและชาวยิวขึ้น โมเช ดายัน จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการที่แนวรบเยรูซาเลม เมื่อจบสงครามจึงได้รับการเลื่อนยศเป็นพลตรีและได้เข้าโรงเรียนเสนาธิการทหารบกที่อังกฤษเป็นเวลา 3 เดือน
โมเช ดายัน เขารู้นิสัยตัวเองว่าตนเองนั้นเป็นเผด็จการเล็กน้อย สั่งงานเด็ดขาด และเป็นรองหรือเป็นเบอร์สองของใครไม่ได้ เมื่อกลับจากอังกฤษ รัฐบาลจึงตั้งให้เขาเป็นรองเสนาธิการทหารซึ่งเป็นตำแหน่งใหญ่ทางกองทัพ แต่เขาไม่รับและประกาศว่า "ขอโทษ ข้าพเจ้าเป็นรองใครไม่ได้จริง ๆ" รัฐบาลจึงให้เขาไปเป็นผู้บัญชาการทหารภาคเหนือ และให้กลับมารับตำแหน่งเป็นเสนาธิการทหาร เมื่อเขาได้เป็นเสนาธิการทหารอีกครั้ง เขาจึงจัดการปรับปรุงกองทัพขนานใหญ่จนกองกำลังป้องกันอิสราเอลมีประสิทธิภาพสูงมาก และสามารถรบชนะได้ในทุกศึกสงคราม
ชีวิตนักการเมือง

ชีวิตนักการเมืองของโมเช ดายัน เริ่มต้นเมื่ออายุ 41 ปี เขารู้ตัวว่าต้องการเรียนต่อ จึงลาออกจากทหารและเข้าเรียนที่คณะรัฐศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยฮีบรูในกรุงเยรูซาเลม เขาเลือกเรียนสาขาตะวันออกกลางศึกษา ขณะกำลังเรียนเขาได้ลงสมัคร ส.ส. ในพรรคที่มีเดวิด เบนกูเรียน เป็นหัวหน้าพรรค ผลปรากฏว่าพรรคชนะเลือกตั้ง เดวิด เบนกูเรียน ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี ส่วนเขาได้รับเลือกเป็น ส.ส. และได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรกรรม หน้าที่ใหม่ของเขา คือ ต้องเปลี่ยนทะเลทรายให้เป็นป่าและสวนผักผลไม้ เขาทำได้ดีทั้งการหาแหล่งน้ำ จัดสรรที่ดิน และนำเทคโนโลยีมาใช้ในการเกษตร ฯลฯ
ชีวิตนักข่าว

การสมัคร ส.ส. ครั้งที่ 2 เขาได้รับเลือกอีกครั้ง แต่ไม่ถูกกับนายกรัฐมนตรี จึงไม่ได้ดำรงตำแหน่งใด ๆ ในรัฐบาล เขาจึงผันตัวไปเป็นประธานบริษัทประมงเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง และในปี พ.ศ. 2509 เขาไปเป็นผู้สื่อข่าวสงครามที่เวียดนาม ด้วยความที่เขาเป็นคนสนใจคอยติดตามข่าวการเมืองระหว่างประเทศ และข่าวการทหารอย่างละเอียดรอบคอบ ความชอบในเรื่องภาษา ทำให้เขาเป็นนักข่าวที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศในสมัยนั้น
สงครามหกวัน (พ.ศ. 2510)

พ.ศ. 2510 ประธานาธิบดีญะมาล อับดุนนาศิรแห่งอียิปต์ ปิดช่องแคบทีรานและอ่าวอะกาบา และประกาศว่าจะประจัญบานล้างผลาญอิสราเอลให้มลายหายไปจากโลก บรรดาชาติอาหรับที่อยู่รอบ ๆ อิสราเอลจึงประกาศเข้าร่วมประกาศสงครามกับชาวยิว ได้แก่ จอร์แดน อิรัก คูเวต และแอลจีเรีย
ขณะนั้น เลวี เอชโคล ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอล และโมเช ดายันมีอาชีพเป็นผู้สื่อข่าวสงคราม เมื่อเขาทราบข่าวก็คาดว่าอิสราเอลอาจจะไปไม่รอด เขาจึงขอเข้าพบเลวี เอชโคล และเสนอตัวเองออกรบกับบรรดาชาติอาหรับ อิสราเอลในขณะนั้นยังไม่มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เลวี เอชโคล จึงแต่งตั้งให้เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมทันที
เมื่อออกรบโมเช ดายันจึงให้เครื่องบินขับไล่บินต่ำกว่าระดับการตรวจจับของเรดาร์ บินออกไปในทะเลและกลับมาทิ้งระเบิดตลบหลังกองกำลังของอียิปต์ อียิปต์จึงขอยอมแพ้ก่อนเป็นชาติแรก ภายในเวลา 6 วัน ทุกประเทศอาหรับรอบ ๆ เสียหายยับเยิน และยอมแพ้อย่างดุษฎี โดยอิสราเอลแทบจะไม่ได้เสียหายอะไรเลย เมื่อชนะสงครามอิสราเอลจึงยึดที่ราบสูงโกลันของซีเรีย ยึดคาบสมุทรไซนายของอียิปต์ ยึดฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน และยึดกรุงเยรูซาเลมเก่าเป็นของตน นี่คือสงครามหกวันที่เลื่องลือ
สงครามยมคิปปูร์

สงครามยมคิปปูร์เกิดในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ขณะที่ชาวยิวในอิสราเอลกำลังฉลองพิธีสำคัญทางศาสนายิว คือ พิธียมคิปปูร์ อียิปต์ และซีเรียที่เพิ่งได้รับอาวุธอย่างดีจากสหภาพโซเวียตได้ร่วมกันโจมตีอิสราเอลในวันดังกล่าว ฝ่ายอิสราเอลเสียหายอย่างหนัก ทหารเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้อิสราเอลต้องถอยร่นเข้ามาจากชายแดน
เมื่อถึงวันที่ 11 ตุลาคม อิสราเอลก็รุกกลับเข้าไปในดินแดนของอียิปต์และซีเรียได้อีกครั้ง อเมริกาเห็นว่า โซเวียตส่งอาวุธให้อาหรับ จึงส่งอาวุธให้อิสราเอลในวันที่ 13 ตุลาคม สงครามในครั้งนี้จบลงโดยนายเฮนรี คิสซิงเจอร์ เข้ามาไกล่เกลี่ยและขอให้ทำสัญญาสงบศึกต่อกัน เป็นการสิ้นสุดสงครามยมคิปปูร์ ส่วนพลโทโมเช ดายันถูกโจมตีอย่างหนัก ทำให้เขาต้องประกาศลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปีต่อมา
บั้นปลายชีวิต

พ.ศ. 2520 โมเช ดายัน ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และได้เดินทางมาเยือนประเทศไทยในเวลาต่อมา[ต้องการอ้างอิง] ในบั้นปลายชีวิตเขามีชีวิตอย่างสงบกับภริยาและงานอดิเรกสะสมโบราณวัตถุ
ถึงแก่อนิจกรรม

พลโท โมเช ดายัน ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2523 มีอายุได้ 66 ปี 149 วัน
แหล่งข้อมูลอื่น

หนังสือชีวิตของข้าฯ โมเช่ ดายัน แปลโดย เพ็ญศรี โสมนัส
หนังสือสงครามยิว-อาหรับ ตอนโมเช่ ดายัน กับสงคราม 6 วัน เขียนโดย ชาคริตย์ พิษณุรักษ์ และม.ร.ว.ชนม์สวัสดิ์ ชมพูนุท
หนังสือนายพลโมเช่ ดายัน สิงห์แห่งทะเลทรายตะวันออกกลาง เขียนโดย โพธิ์ แซมลำเจียก
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โมเช ดายัน
โมเช ดายัน และเพื่อนทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
โมเช ดายันในเวียดนามใต้ ในปี พ.ศ. 2510
หลุมศพของโมเช ดายัน
ซอกิแอตาสเอ็วโรไปอา

ซอกิแอตาสเอ็วโรไปอา (ละติน: Societas Europaea, ภาษาละตินคลาสสิก: [sɔˈkɪ.ɛtaːs eu̯roːˈpae̯.a], ภาษาละตินศาสนา: [soˈtʃi.etas eu̯roˈpe.a]) เป็นบริษัทมหาชนที่จดทะเบียนกับสหภาพยุโรปตามกฎหมายสำหรับบริษัทที่เสนอขึ้นในปี ค.ศ. 2004 บริษัทที่จดทะเบียนในระบบนี้จะสามารถย้ายหรือควบรวมกิจการกับบริษัทในประเทศอื่น ๆ ในสหภาพยุโรปได้โดยง่าย
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 มีบริษัทจดทะเบียนกับสหภาพยุโรปมากกว่า 3,000 แห่ง โดยเฉพาะในยูโรโซน นอกจากนี้ กฎหมายท้องถิ่นในแต่ละประเทศยังบังคับใช้เพิ่มเติมได้ในบทของการตั้งบริษัทและการควบรวมกิจการ
ซีเรีย (มณฑลของโรมัน)

บทความนี้เกี่ยวกับมณฑลของโรมัน สำหรับชื่อประเทศที่มีชื่อเหมื่อนกันกับมณฑลนี้ ดูที่ ประเทศซีเรีย
ซีเรีย หรือ ไซรีอา (ละติน: Syria) เป็นมณฑลของจักรวรรดิโรมันในยุคแรก ที่ผนวกและเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโรมัน เมื่อ 64 ปีก่อนคริสตกาล โดยปอมปีย์ ใน สงครามมิธริดาติกที่สาม หลังจากความพ่ายแพ้ของ พระเจ้าไทกราเนสมหาราช กษัตริย์แห่งอาร์เมเนีย
มณฑลซีเรีย (สีแดง)
ชาวจูต

คาบสมุทรจัตแลนด์
จูต (อังกฤษ: Jutes หรือ Iuti หรือ Iutae) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มชนเจอร์แมนิกที่นักบุญบีดกล่าวว่าเป็นหนึ่งในสามกลุ่มชนเจอร์แมนิกที่มีอำนาจมากที่สุดในขณะนั้น เชื่อกันว่าชาวจูตมาจากคาบสมุทรจัตแลนด์ (ละติน: Iutum) ในประเทศเดนมาร์กปัจจุบัน, ชเลสวิชตอนใต้ (ตอนใต้ของจัตแลนด์) และบางส่วนของฝั่งทะเลอีสต์ฟริเซีย
นักบุญบีดกล่าวว่าบ้านเกิดของชาวจูตอยู่ตรงกันข้ามกับชาวแองเกิลและไม่ไกลจากชาวแซกซันซึ่งก็หมายถึงทางตอนเหนือของคาบสมุทรจัตแลนด์ แทซิทัสกล่าวถึงชนที่เรียกว่า "ยูโดซีส"  (Eudoses) ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรจัตแลนด์ ซึ่งอาจจะเป็นชนกลุ่มเดียวกัน นอกจากนั้นก็ยังมีที่กล่าวว่าชาวจูตคือ "โอเทนาส" (Eotenas) ที่มาจากการขัดแย้งระหว่างฟริเซียนและชนเดนส์ที่บรรยายในโคลง เบวูล์ฟ (บรรทัดที่ 1068-1159) ผู้อื่นกล่าวว่าตีความหมายว่า "ēotenas" เป็น "jotuns" ที่แปลว่า "ยักษ์" หรือ "ศัตรู"
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
ดอมินุสอิลลูมินาติโอเมอา

ตราอาร์มของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดที่มีคำขวัญอยู่ในนั้น
ดอมินุสอิลลูมินาติโอเมอา (ละติน: Dominus illuminatio mea) เป็นคำขวัญของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและเป็นบทนำของสดุดี 27 ซึ่งหมายถึง องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นความสว่าง...ของข้า ใช้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 และปรากฏบนตราอาร์มของมหาวิทยาลัย
ในบทความโดยอีวาน อิลลิช (Ivan Illich) อาจช่วยอธิบายถึงคำขวัญของมหาวิทยาลัยนี้ โดยในช่วงเวลานั้น นักวิทยาศาสตร์ได้ใช้มุมมองของลูกศิษย์ในรูปแบบของแสงสะท้อน:
"เพื่ออธิบาย เดออกูโลโมราลี (De oculo morali) ความสัมพันธ์ของบางสิ่งต่อพระผู้เป็นเจ้า "ผู้ทรงเป็นแสงสว่าง" ต้องตีความให้เข้าใจ นี่คือศตวรรษ [ป.ล. คริสต์ศตวรรษที่ 13] ที่ตีความอย่างแพร่หลายในความคิดที่ว่าโลกอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า......นั่นคือแสงที่นำทางโดยพระผู้เป็นเจ้าที่ทำให้ความจริงของพวกเขาเรืองแสง"
คอร์ปุส คาเวอร์โนซุม พีนิส

| คอร์ปุส คาเวอร์โนซุม พีนิส Corpus cavernosum penis |
| --- | --- |
ภาพตัดตามขวางขององคชาต
องค์ประกอบที่เป็นโพรงทรงกระบอกขององคชาต
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: corpus cavernosum penis
TA98: A09.4.01.014
TA2: 3678
FMA: 19618
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
คอร์ปุส คาเวอร์โนซุม พีนิส (ละติน: corpus cavernosum penis) เป็นคู่ของบริเวณคล้ายฟองน้ำของเนื้อเยื่อพองยุบได้ ซึ่งในขณะแข็งตัวนั้นองคชาตจะประกอบด้วยเลือดเป็นส่วนใหญ่
คอร์ปุสนั้นมีต้นกำเนิดเหมือนกันกับคอร์ปุส คาเวอร์โนซุม กลิโตริดิสในเพศหญิง ซึ่งเป็นส่วนตัวของปุ่มกระสันที่ประกอบด้วยคู่เนื้อเยื่อพองยุบได้ของคาร์ปุส คาเวอร์โนซุม โดยเป็นโครงสร้างที่คล้ายคลึงกันอย่างเห็นได้ชัด
กายวิภาค

คอร์ปุส คาเวอร์โนซุมสองอันและคอร์ปุส สปอนจิโอซุม (หรือรู้จักกันว่า corpus cavernosum urethrae ในศัพท์และแผนภาพเก่า) เป็นเนื้อเยื่อพองยุบได้สามอันที่อยู่ด้วยกันตามความยาวขององคชาต ซึ่งจะเต็มไปด้วยเลือดในระหว่างการแข็งตัวขององคชาต คอร์ปุส คาเวอร์โนซุมสองอันจะวางตัวอยู่ตามลำองคชาต จากกระดูกหัวหน่าวไปจนถึงหัวองคชาต ซึ่งเป็นบริเวณที่ทั้งสามรวมเข้าด้วยกัน การก่อตัวเหล่านี้มาจากเนื้อเยื่อคล้ายฟองน้ำที่ประกอบด้วยทราเบคูเล ซึ่งเป็นช่องว่างไร้รูปร่างที่เต็มไปด้วยเลือดจะถูกบุด้วยเนื้อเยื่อบุผิวและถูกแยกออกจากกันโดยผนังกั้นเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน
กายวิภาคของเพศชายนั้นไม่มีกระเปาะโพรงหน้า (vestibular bulbs) แต่จะมีคอร์ปุส สปอนจิโอซุมแทน โดยเป็นบริเวณที่เล็กกว่าด้านล่างขององคชาต ซึ่งประกอบด้วยท่อปัสสาวะและก่อตัวเป็นหัวองคชาต
สรีรวิทยา

ในบางสถานการณ์ การปล่อยไนตริกออกไซด์จะนำมาก่อนการผ่อนคลายของกล้ามเนื้อในคอร์ปุส คาเวอร์โนซุมและคาร์ปุส สปอนจิโอซุม ในกระบวนการที่คล้ายกับการเร้าอารมณ์ในเพศหญิง เนื้อเยื่อฟองน้ำจะถูกเติมด้วยเลือด จากหลอดเลือดแดงตามความยาวขององคชาต โดยมีเลือดเข้าสู่คอร์ปุส สปอนจิโอซุมเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนที่เหลือที่เป็นคอร์ปุส คาเวอร์โนซุมนั้นขยายไปได้ถึง 90% ของเลือดที่เกี่ยวข้องกับการแข็งตัว และจะเพิ่มในทั้งความยาวและเส้นผ่านศูนย์กลาง ส่วนหน้าที่ของคอร์ปุส สปอนจิโอซุมนั้นคือการป้องกันการบีบอัดของท่อปัสสาวะในระหว่างการแข็งตัว
เลือดสามารถออกจากเนื้อเยื่อพองยุบได้ เพียงทางระบบระบายของหลอดเลือดดำบริเวณรอบของกำแพงด้านนอกของคอร์ปุส คาเวอร์โนซุมเท่านั้น โดยเนื้อเยื่อที่เป็นฟองน้ำจะกดทับกับเนื้อเยื่อที่หนาแน่นโดยรอบ (ทูนิกา อัลบูจินี) ทำให้จำกัดการไหลของหลอดเลือดดำเหล่านี้ ป้องกันไม่ให้เลือดไหลออกมาได้ ทำให้องคชาตนั้นเกิดการแข็งตัว
ภาพเพิ่มเติม

โครงสร้างขององคชาต
แขนงลึกกว่าของหลอดเลือดแดงหว่างขาใน
องคชาตในภาพตัดขวาง แสดงให้เห็นหลอดเลือด
อวัยวะเชิงกรานของเพศชายมองจากด้านขวา
แผนภาพหลอดเลือดแดงขององคชาต
ภาพตัดขวางขององคชาต
การบันทึกด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงทางการแพทย์ขององคชาตปกติ
แหล่งข้อมูลอื่น

SUNY Downstate Medical Center 42:st-1102 - "The Male Perineum and the Penis: Penis"
ชาววิซิกอท

เส้นทางการอพยพของชาววิซิกอท
วิซิกอท (อังกฤษ: Visigoths, ละติน: Visigothi, Wisigothi, แปลว่า "กอทตะวันตก") เป็นหนึ่งในชาติพันธุ์สองสาขาหลักของชาวกอท ซึ่งเป็นชนเผ่าเจอร์มานิคตะวันออกกลุ่มหนึ่ง โดยอีกสาขาหนึ่งในกลุ่มนี้คือชาวออสโตรกอทหรือ "กอทตะวันออก" สันนิษฐานกันว่าชาวกอททั้งสองสาขานี้มีต้นกำเนิดอยู่แถบประเทศยูเครนในปัจจุบัน
ชาววิซิกอทเป็นหนึ่งในอนารยชนกลุ่มชนเจอร์มานิคต่าง ๆ ที่เข้ามารุกรานจักรวรรดิโรมันตอนปลายในสมัยการอพยพ เนื่องจากประชากรที่เพิ่มจำนวนขึ้น ความขาดแคลนอาหาร ประกอบกับการถูกกดดันจากอนารยชนชาวฮัน ที่มาจากเอเชียกลาง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 410 กองทัพวิซิกอทที่นำโดยพระเจ้าอาลาริกที่ 1 ประสบความสำเร็จในการพิชิตกรุงโรม และหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเป็นต้นมา ชาววิซิกอทก็มีบทบาทสำคัญในด้านต่าง ๆ ของภูมิภาคยุโรปตะวันตกอยู่เป็นเวลานานถึงสองศตวรรษครึ่ง
ดูเพิ่ม

ชาวกอท
จักรวรรดิโรมัน
ดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ

ดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ (ละติน: terra nullius) เป็นศัพท์ซึ่งมีที่มาจากกฎหมายโรมัน หมายความว่า ดินแดนที่ไม่เป็นของผู้หนึ่งผู้ใด หรือดินแดนไร้ผู้ครอบครอง (no mans' land) ศัพท์นี้ใช้ในกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง หมายความว่า ดินแดนที่ไม่เคยตกอยู่ในอำนาจอธิปไตยของรัฐใด ๆ หรือซึ่งไม่มีรัฏฐาธิปัตย์ใด ๆ เคยสละอำนาจอธิปไตยไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม
อำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนที่ไม่มีเจ้าของนั้นอาจได้มาโดยการยึดครอง แต่ในบางกรณี การยึดครองดินแดนเช่นนั้นอาจเป็นการละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศหรือสนธิสัญญาได้
ซ.ต.พ.

"Q.E.D." เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับความหมายอื่น ดูที่ QED (แก้ความกำกวม)
ซ.ต.พ. (ละติน: Q.E.D.) เป็นอักษรย่อที่มักใช้ ณ ตอนจบของบทพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ ย่อมาจาก ซึ่งต้องพิสูจน์ (ละติน: quod erat demonstrandum; which was to be demonstrated)
แหล่งข้อมูลอื่น

Earliest Known Uses of Some of the Words of Mathematics (Q)
ตัวเขียน

แบบตัวเขียนอักษรละตินแบบดีนีเลียน
ตัวเขียน (อังกฤษ: cursive) มาจากภาษาละติน (ละติน: cursivus) แปลว่า การไหล หมายถึงรูปแบบการเขียนด้วยลายมือชนิดใดชนิดหนึ่ง ถูกออกแบบขึ้นเพื่อใช้ในการเขียนจดหมายหรือจดบันทึกอย่างรวดเร็ว ตัวเขียนของอักษรละติน อักษรซีริลลิก และอักษรอาหรับ เป็นต้น ตัวอักษรจะเชื่อมติดกันเป็นคำ ทำให้คำหนึ่ง ๆ ถูกเขียนด้วยเส้นเดียวแต่ซับซ้อน
จักรพรรดิลูกิอุส เวรุส

จักรพรรดิลูกิอุส เวรุส หรือ ลูกิอุส เอาเรลิอุส เวรุส   (ละติน: Lucius Verus; ชื่อเต็ม: Lucius Aurelius Verus; 15 ธันวาคม ค.ศ. 130 – ค.ศ. 169) ลูกิอุส เวรุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์อันโตนิน ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเลี้ยงจักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุสเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 161 ร่วมกับจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุสจนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 169 หลังจากนั้นจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัสก็ครองราชย์ต่อมาด้วยพระองค์เอง
ข้อมูลเพิ่มเติม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิลูกิอุส เวรุส
จักรพรรดิออโท

มาร์กุส ซัลวิอุส ออโท ไกซาร์ เอากุสตุส (ละติน: MARCVS SALVIVS OTHO CAESAR AVGVSTVS; 28 เมษายน ค.ศ. 32 – 16 เมษายน ค.ศ. 69) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิกัลบาเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 69 จนเสด็จสวรรคตด้วยการฆ่าตัวตายเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 69 ออโทเป็นจักรพรรดิองค์ที่สองของปีสี่จักรพรรดิ (Year of the four emperors)
ข้อมูลเพิ่มเติม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิออโท
จักรพรรดิวิแต็ลลิอุส

เอาลุส วิแต็ลลิอุส แกร์มานิกุส เอากุสตุส (ละติน: AVLVS VITELLIVS GERMANICVS AVGVSTVS; 24 กันยายน ค.ศ. 15 – 22 ธันวาคม ค.ศ. 69) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิออโทเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 69 จนถึงวันที่ 22 ธันวาคมของปีเดียวกัน วิแต็ลลิอุสขึ้นครองราชย์ในปีของสงครามกลางเมืองที่เรียกว่าปีสี่จักรพรรดิ (Year of the four emperors) วิแต็ลลิอุสเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ใช้ตำแหน่ง “เยอรมานิคุส” ในชื่อแทนที่ “คาเอซาร์” เพราะเป็นตำแหน่งที่มาเสียชื่อไปในการกระทำของจักรพรรดิเนโร
ข้อมูลเพิ่มเติม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิวิแต็ลลิอุส
จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส

| อันโตนีนุส ปิอุส |
| --- | --- |
รูปแกะสลักหินอ่อนครึ่งตัวของอันโตนีนุส ปิอุส
จักรพรรดิโรมัน
ครองราชย์: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 138 –  7 มีนาคม ค.ศ. 161
ก่อนหน้า: ฮาดริอานุส
ถัดไป: มาร์กุส เอาเรลิอุส และ ลูกิอุส เวรุส

ประสูติ: 19 กันยายน ค.ศ. 86 ไม่ไกลจากลานูเวียม
สวรรคต: 7 มีนาคม ค.ศ. 161 โลเรียม
พระราชบุตร: มาร์กุส เอาเรลิอุส (บุตรบุญธรรม) ลูกิอุส เวรุส (บุตรบุญธรรม)
พระราชบิดา: ไททัส ออเรลิอัส ฟุลวัส
พระราชมารดา: อาร์เรีย ฟาดิลลา
จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส หรือ ตีตุส เอาเรลิอุส ฟุลวุส โบอิโอนิอุส อาร์ริอุส อันโตนีนุส  (ละติน: Antoninus Pius; ชื่อเต็ม: Titus Aurelius Fulvus Boionius Arrius Antoninus; 19 กันยายน ค.ศ. 86 – 7 มีนาคม ค.ศ. 161) อันโตนีนุส ปิอุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์อันโตนิน ผู้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเลี้ยงจักรพรรดิฮาดริอานุสเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 138 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 161 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัสเป็นผู้ครองราชย์สืบต่อมา
อันโตนีนุส ปิอุสทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่สี่ในบรรดา “จักรพรรดิโรมันผู้ทรงคุณธรรมห้าพระองค์” (Five Good Emperors)  และไม่ได้รับการขนานนามว่า “ปิอุส” จนกระทั่งเมื่อขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิแล้ว การที่ทรงได้รับนามเช่นนั้นอาจจะมาจากการที่ทรงบังคับให้สภาเซเนทแต่งตั้งให้พระราชบิดาเลี้ยงเป็นเทพ แต่หนังสือ “ชีวประวัติของจักรพรรดิโรมัน” (Augustan History) เสนอว่าอาจจะเป็นเพราะทรงช่วยให้วุฒิสมาชิกให้รอดจากการถูกประหารชีวิตโดยพระราชบิดาในปลายรัชสมัย
ข้อมูลเพิ่มเติม

จักรวรรดิโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส
ตากิตุส

| ตากิตุส |
| --- | --- |
ตากิตุส
เกิด: ประมาณ ค.ศ. 56
เสียชีวิต: ประมาณ ค.ศ. 117
อาชีพ: วุฒิสภา, กงสุล, ข้าหลวง, นักประวัติศาสตร์
แนว: ประวัติศาสตร์
หัวข้อ: ประวัติศาสตร์, ชีวประวัติ, ศิลปะการพูด
ปูบลิอุส (หรือ กาอิอุส) กอร์เนลิอุส ตากิตุส (ละติน: Pvblivs (Gaivs) Cornelivs Tacitvs; ประมาณ ค.ศ. 56 - ค.ศ. 117) เป็นชาวโรมันและนักประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิโรมันผู้บันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ในสมัยโรมัน อาทิ เหตุการณ์ระเบิดของภูเขาไฟวิสุเวียส ตากิตุสเป็นหนึ่งในนักประวัติศาสตร์ของโรมที่โด่งดัง โดยบันทึกต่าง ๆ ของเขาเป็นภาษาละติน
ดาวบีเทลจุส

| --- | --- |
 ดาวบีเทลจุส (ตำแหน่งที่ลูกศรชี้) ในกลุ่มดาวนายพราน
ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000.0      วิษุวัต J2000.0
กลุ่มดาว: นายพราน

ไรต์แอสเซนชัน: 05h 55m 10.30536s
เดคลิเนชัน: +07° 24′ 25.4304″
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 0.50 (0.0–1.3)
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: M1–M2 Ia–ab
ดัชนีสี U-B: +2.06
ดัชนีสี B-V: +1.85
ชนิดดาวแปรแสง: SRc
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): +21.91 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: 26.42 ± 0.25 mas/yr   Dec.: 9.60 ± 0.12 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 4.51 ± 0.80 mas
ระยะทาง: ประมาณ 700 ly  (ประมาณ 220 pc)
ความส่องสว่างสัมบูรณ์ (MV): −5.85
รายละเอียด

มวล: 11.6+5.0 −3.9 M☉
รัศมี: 887 ± 203, 955±217 R☉
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g): −0.5
กำลังส่องสว่าง: 90000 – 150000 L☉
อุณหภูมิ: 3590 K
ค่าความเป็นโลหะ: +0.05
ความเร็วในการหมุนตัว (v sin i): 5 km/s
อายุ: 8.0–8.5 ล้าน ปี

ชื่ออื่น
 Betelgeuse, α Ori, 58 Ori, HR 2061, BD+7°1055, HD 39801, FK5 224, HIP 27989, SAO 113271, GC 7451, CCDM J05552+0724AP, AAVSO 0549+07 
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBAD: data
พิกัด:  05h 55m 10.30536s, +07° 24′ 25.4304″
ดาวบีเทลจุส (อังกฤษ: Betelgeuse) เป็นดาวที่สว่างที่สุดอันดับที่ 11 ในท้องฟ้ากลางคืนและสว่างที่สุดเป็นอันดับสองในกลุ่มดาวนายพราน (รองจากดาวไรเจล) บีเทลจุสเป็นดาวกึ่งแปรแสงที่มีสีแดงชัดเจน ซึ่งมีความส่องสว่างปรากฏระหว่าง +0.0 ถึง +1.3 ซึ่งเป็นช่วงที่กว้างที่สุดของดาวในกลุ่มโชติมาตรเป็น 1 สำหรับในช่วงความยาวคลื่นใกล้อินฟราเรด บีเทลจุสเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน มีชื่อในระบบการตั้งชื่อดาวฤกษ์ของเบเยอร์ว่า อัลฟาโอริออนิส (α Orionis; ละติน: Alpha Orionis) และตัวย่อ อัลฟาโอริ (Alpha Ori) หรือ α Ori
บีเทลจุสเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง (Red supergiant star) มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1000 เท่า ของดวงอาทิตย์ อยู่ไกลออกไป 640 ปีแสง จึงเป็นดาวฤกษ์ดวงแรกนอกระบบสุริยะ ที่เราสามารถวัดขนาดของมันได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1920 และยังเป็นดาวฤกษ์ดวงแรก ที่เราสามารถถ่ายภาพชั้นบรรยากาศได้อีกด้วย
สีของดวงดาวที่เปลี่ยนไป เกิดจากอุณหภูมิลดลงที่ชั้นนอกของดาว ในขณะที่ขยายขนาดออกไป ซึ่งบางครั้งจะไม่มีเสถียรภาพ อุณหภูมิ ขนาดและความสว่างจึงไม่คงที่ ดาวบีเทลจุสมีการเปลี่ยนแปลงความสว่างจากสว่างที่สุด จางลง แล้วกลับมาสว่างที่สุดอีกครั้งทุก ๆ 5.8 ปี
ตุลลุส ฮ็อสตีลิอุส

| ตุลลุส ฮ็อสตีลิอุส |
| --- | --- |

กษัตริย์แห่งโรม
ครองราชย์: 673–642 ปีก่อนค.ศ.
ก่อนหน้า: นุมา ป็อมปิลิอุส
ถัดไป: อังกุส มาร์กิอุส

ตุลลุส ฮ็อสตีลิอุส (ละติน: Tvllvs Hostilivs) เป็นบุคคลในตำนานซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นกษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งโรม ขึ้นชื่อว่าเป็นกษัตริย์ชาญสงคราม เขาสามารถพิชิตเมืองอัลบาล็องกา (Alba Longa) และนำอัลบาล็องกาเป็นเมืองบริวารของกรุงโรม ต่อมา แมติอุส ฟุแฟติอุส (Metivs Fvfetivs) ผู้เผด็จการของอัลบาล็องกาได้ทรยศกรุงโรม ตุลลุสจึงสั่งให้ทำลายเมืองอัลบาล็องกาและกวาดต้อนผู้คนจากอัลบาล็องกาทั้งหมดไปยังกรุงโรม พวกเขาได้ตั้งรกรากที่โรมและกลายเป็นพลเมืองโรมัน นอกจากนี้ เขายังทำสงครามกับเมืองฟีเดไน (Fidenae) และเมืองเวยี (Veii) ตลอดจนทำสงครามต่อต้านเผ่าชนเซไบน์ (Sabine)
ตามบันทึกของลิวี กษัตริย์ตุลลุสเป็นกษัตริย์ที่ไม่ค่อยเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เขาไม่ค่อยจะประกอบพิธีกรรมทางศาสนามากนักเนื่องจากคิดว่าเป็นเรื่องที่ไม่จำเป็นสำหรับกษัตริย์ ในสมัยของเขา กรุงโรมต้องประสบกับเหตุการณ์ตามคำที่มีผู้ได้ทำนายไว้ ในระหว่างที่มีพีธีกรรมเก้าวันบนยอดอัลบา ก็ได้เกิดหินถล่มขึ้นขึ้นที่ภูเขาแห่งนั้นและส่งเสียงดังไปถึงยอดเขา ซึ่งถูกตีความว่าชาวอัลบาล้มเหลวการอุทิศต่อเทพเจ้า นำมาซึ่งโรคระบาดร้ายแรงทั่วกรุงโรม กษัตริย์ตุลลุสป่วยและเริ่มมีความเชื่อในเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ตุลลุสมีบัญชาให้ทำพิธีบวงสรวงแก่เทพจูปิเตอร์ แต่ตุลลุสก็ไม่ได้ประกอบพิธีอย่างถูกต้อง ตัวเขาและบ้านของเขาถูกฟ้าผ่าจนเป็นเถ้าถ่าน
จุมพิตแห่งอลัชชี

"จุมพิตแห่งอลัชชี" วาดโดย ฟรันเซสโก มาเรีย กวซโซ (Francesco Maria Guazzo) ในหนังสือ "สรุปเรื่องแม่มด" (Compendium of the Witches) ค.ศ. 1608
จุมพิตแห่งอลัชชี (ละติน: osculum infame; อังกฤษ: shameful kiss หรือ kiss of shame) เป็นชื่อเรียกพิธีกรรมที่แม่มดกระทำเพื่อต้อนรับปิศาจ ด้วยการจุมพิตที่ทวารหนักของปิศาจ ซึ่งเชื่อกันว่าเป็น "ปาก" อีกแห่งหนึ่งของปิศาจ โดยตามคติชนนั้น เมื่อหญิงจุมพิตทวารหนักของปิศาจแล้ว ก็จะร่วมเมถุนกรรมกับปิศาจ