stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์
การกำหนดรูปนัย

เราสามารถเขียน "สัจพจน์ของการอุปนัย" ในตรรกะอันดับสอง (second-order logic) ได้ดังนี้:
ซึ่ง P(.) เป็นตัวแปรของภาคแสดงซึ่งมีจำนวนธรรมชาติหนึ่งตัวเป็นตัวแปรและ k กับ n เป็นตัวแปรของจำนวนธรรมชาติ
อธิบายได้ว่า กรณีฐาน P(0) และขั้นตอนอุปนัย (กล่าวคือ สมมติฐานอุปนัย P(k) นำไปสู่ P(k + 1)) ทั้งสองข้อร่วมกันนำไปสู่ข้อความว่า P(n) เป็นจริงสำหรับจำนวนธรรมชาติ n ใด ๆ สัจพจน์ของการอุปนัยยืนยันความสมเหตุสมผลของการอนุมานว่า P(n) เป็นจริงสำหรับจำนวนธรรมชาติ n ใด ๆ จากกรณีฐานและขั้นตอนอุปนัย
ตัวบ่งปริมาณตัวแรกในสัจพจน์ครอบคลุมถึงภาคแสดงแทนที่จะเป็นตัวเลขแต่ละตัว นี่เป็นตัวบ่งปริมาณอันดับสองซึ่งแปลว่าสัจพจน์นี้ถูกกล่าวในตรรกะอันดับสอง การกำหนดสัจพจน์การอุปนัยเลขคณิตในตรรกะอันดับหนึ่ง (first-order logic) จำเป็นต้องใช้เค้าร่างสัจพจน์ (axiom schema) ซึ่งประกอบไปด้วยสัจพจน์หนึ่งอันสำหรับภาคแสดงที่เป็นไปได้แต่ละภาคแสดง บทความสัจพจน์เปอาโน (Peano axioms) พูดถึงประเด็นนี้เพิ่มเติม
สัจพจน์ของการอุปนัยเชิงโครงสร้างสำหรับจำนวนธรรมชาติถูกกำหนดเป็นครั้งแรกโดยเปอาโน เขาใช้มันเพื่อระบุว่าระบบจำนวนธรรมชาติจะสอดคล้องกับสัพจน์ของการอุปนัยและสัจพจน์อื่นอีกสี่ข้อดังต่อไปนี้:
0 เป็นจำนวนธรรมชาติ
ฟังก์ชันตัวตามหลัง s ของจำนวนธรรมชาติใด ๆ ให้ผลออกมาเป็นจำนวนธรรมชาติ (s(x)=x+1).
ฟังก์ชันตัวตามหลังเป็นหนึ่งต่อหนึ่ง
0 ไม่ได้อยู่ในพิสัยของ s
การบ่งปริมาณกับภาคแสดงทำไม่ได้ในทฤษฎีเซตแซร์เมโล-เฟรนเคิลอันดับหนึ่ง (Zermelo-Fraenkel set theory, ZF) แต่เราสามารถแสดงการอุปนัยด้วยการบ่งปริมาณกับเซต:
เราสามารถอ่าน  A เป็นเซตซึ่งแทนประพจน์และมีจำนวนธรรมชาติสำหรับที่ประพจน์เป็นจริง นี่ไม่ใช่สัจพจน์แต่เป็นทฤษฎีบทใน ZF หากนิยามจำนวนธรรมชาติในภาษาของทฤษฎีเซต ZF ด้วยสัจพจน์ที่คล้ายกับของเปอาโน
การอุปนัยเชิงอนันต์

เราสามารถนำหลักการอุปนัยอย่างเข้มมาใช้กับข้อความเกี่ยวกับสมาชิกของเซตรากฐานดี (well-founded set) เซตใด ๆ ที่นอกเหนือไปจากเซตขอจำนวนธรรมชาติเท่านั้น นั่นคือเซตซึ่งมีความสัมพันธ์ไม่สะท้อน (irreflexive relation) ซึ่งไม่มีโซ่ลดหลั่นอนันต์ (infinite descending chain) เซตของจำนวนเชิงการนับเซตใด ๆ เป็นเซตรากฐานดีซึ่งรวมไปถึงเซตของจำนวนธรรมชาติ
เมื่อนำไปประยุกต์กับเซตรากฐานดีก็สามารถกำหนดรูปใหม่เป็นขั้นตอนเดียวได้ว่า:
แสดงให้เห็นว่าหากข้อความข้อหนึ่งเป็นจริงสำหรับค่า m < n ค่าใด ๆ แล้วข้อความเดียวกันนั้นก็จะเป็นจริงสำหรับ n ด้วย
เมื่อนำการอุปนัยรูปนี้ไปประยุกต์ใช้กับเซตของจำนวนเชิงอันดับที่แล้ว (ซึ่งทำให้เกิดคลาสอันดับดี (well-order) และจึงเป็นคลาสรากฐานดี) ก็จะเรียกว่าการอุปนัยเชิงอนันต์ นี่เป็นเทคนิคการพิสูจน์ที่สำคัญในทฤษฎีเซต ทอพอโลยีและสาขาวิชาอื่น ๆ
การพิสูจน์โดยการอุปนัยเชิงอนันต์โดยปกติแล้วจะจำแนกกรณีเป็นสามกรณี:
เมื่อ n เป็นสมาชิกเล็กสุด หรือก็คือไม่มีสมาชิกซึ่งเล็กไปกว่า n อีก
เมื่อ n มีตัวนำหน้าโดยตรง หรือก็คือเซตของสมาชิกซึ่งเล็กกว่า n มีสมาชิกใหญ่สุด
เมื่อ n ไม่มีตัวนำหน้าโดยตรง หรือก็คือ n เป็นสิ่งที่เรียกกันว่าจำนวนเชิงอันดับที่ลิมิต (limit ordinal)
หากพูดให้ชัดเจน ไม่จำเป็นที่จะต้องพิสูจน์กรณีฐานในการอุปนัยเชิงอนันต์เพราะมันเป็นกรณีพิเศษว่างเปล่า (vacuous truth) ของประพจน์ว่าหาก P เป็นจริงสำหรับค่า n < m ทุกค่าแล้ว P จะเป็นจริงสำหรับ m มันเป็นจริงอย่างว่างเปล่าก็เป็นเพราะว่าไม่มีค่า n < m ค่าใดซึ่งสามารถทำหน้าที่เป็นตัวอย่างขัดแย้งได้
ความสัมพันธ์กับหลักการจัดอันดับดี

หลักการอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์มักถูกระบุว่าเป็นสัจพจน์ข้อหนึ่งของจำนวนธรรมชาติ (ดูที่สัจพจน์เปอาโน) หลักการนี้แรงกว่าหลักการจัดอันดับดี (Well-ordering principle) หากกำหนดสัจพจน์เปอาโนข้ออื่น ๆ มาด้วย
สมมุติข้อความดังต่อไปนี้:
สัจพจน์ไตรวิภาค (trichotomy (mathematics)): สำหรับจำนวนธรรมชาติ n และ m ใด ๆ n น้อยกว่าหรือเท่ากับ m ก็ต่อเมื่อ m ไม่น้อยกว่า n
สำหรับจำนวนธรรมชาติ n ใด ๆ n + 1 มากกว่า n
สำหรับจำนวนธรรมชาติ n ใด ๆ ไม่มีจำนวนธรรมชาติที่อยู่ระหว่าง n และ n + 1
ไม่มีจำนวนธรรมชาติที่น้อยกว่าศูนย์
สามารถพิสูจน์ด้วยสัจพจน์ที่สมมติไว้ด้านบนได้ว่า ถ้าการอุปนัยเป็นจริง แล้วการจัดอันดับดีเป็นจริง การพิสูจน์ต่อไปนี้ใช้การอุปนัยอย่างเข้มและสัจพจน์ข้อที่หนึ่งและสี่
การพิสูจน์ สมมติว่ามีเซตของจำนวนธรรมชาติ S ที่ไม่มีสมาชิกเล็กสุดซึ่งไม่ว่างอยู่ ให้ P(n) เป็นข้อความว่า n ไม่อยู่ใน S แล้ว P(0) จะเป็นจริงเพราะไม่เช่นนั้น 0 ก็จะกลายเป็นสมาชิกเล็กสุดของ S จากนั้นให้ n เป็นจำนวนธรรมชาติและสมมติว่า P(m) เป็นจริงสำหรับจำนวนธรรมชาติ m ทุกตัวที่มีค่าน้อยกว่า n+1 ฉะนั้นหาก P(n+1) เป็นเท็จ n+1 จะอยู่ใน S และจึงเป็นสมาชิกน้อยสุดของ S ซึ่งเป็นการขัดแย้ง ดังนั้น P(n+1) จึงเป็นจริง เพราะฉะนั้น P(n) เป็นจริงสำหรับจำนวนธรรมชาติ n ทุกตัวโดยหลักการอุปนัยอย่างเข้ม และ S จึงเป็นเซตว่างซึ่งก็เป็นการขัดแย้ง ∎
ในทางกลับกันเซต {(0,n): n∈ℕ} ∪ {(1,n): n∈ℕ} ซึ่งแสดงอยู่ในรูปมีอันดับดีโดยอันดับพจนานุกรม (lexicographic order) มากไปกว่านั้นยังสอดคล้องกับสัจพจน์เปอาโนทุกประการยกเว้นสัจพจน์อุปนัย โดยค่าคงตัว 0 ของเปอาโนถูกตีความเป็นคู่อันดับ (0,0) และฟังก์ชันตัวตามหลังของเปอาโนถูกนิยามไว้สำหรับคู่อันดับเป็น succ(x,n)=(x,n+1) สำหรับ x∈{0,1} และ n∈ℕ ทุกตัว เพื่อเป็นตัวอย่างสำหรับการฝ่าฝืนสัจพจน์อุปนัยให้นิยามภาคแสดง P(x,n) เป็น (x,n)=(0,0) หรือ (x,n)=(succ(y,m)) สำหรับ y∈{0,1} และ m∈ℕ บางตัว แล้วกรณีฐาน P(0,0) จะเป็นจริงโดยธรรมดาและขั้นตอนอุปนัยก็เป็นจริงด้วย: หาก P(x,n) แล้ว P(succ(x,n)) แต่ทว่ากลับไม่เป็นจริงสำหรับคู่อันดับทุกคู่ในเซต
สัจพจน์ของเปอาโนกับหลักการอุปนัยเป็นโมเดลของจำนวนธรรมชาติเพียงแบบเดียว การเปลี่ยนหลักการอุปนัยเป็นหลักการจัดอันดับดีทำให้สามารถสร้างโมเดลที่แตกต่างออกไปซึ่งยังสอดคล้องกับสัจพจน์ทุกประการ
ในหนังสือและแหล่งข้อมูลหลายแห่งใส่ข้อมูลที่ผิดพลาดไว้ว่าหลักการจัดอันดับดีนั้นสมมูลกับสัจพจน์อุปนัย แต่ทว่านี่ไม่เป็นจริงในบริบทของสัจพจน์เปอาโนข้ออื่น ๆ แต่ในสัจพจน์อื่น ๆ จะสมมูลกัน หลักการจัดอันดับดีบอกเป็นนัยสัจพจน์อุปนัยในบริบทของสัจพจน์ซึ่งเรียงลำดับไว้ด้านบนสองข้อแรกและ
จำนวนธรรมชาติทุกจำนวนไม่เป็น 0 ก็เป็น n + 1 สำหรับจำนวนธรรมชาติ n จำนวนใดจำนวนหนึ่ง
ข้อผิดพลาดซึ่งพบได้บ่อยในการพิสูจน์ซึ่งเข้าใจผิดคือการสมมติว่า n − 1 เป็นจำนวนธรรมชาติที่เป็นได้อย่างเดียวและถูกนิยามไว้อย่างดีซึ่งเป็นคุณสมบัติที่สัจพจน์เปอาโนข้ออื่น ๆ ไม่ได้บอกเป็นนัย
ดูเพิ่ม

การพิสูจน์เชิงการจัด (Combinatorial proof)
ปริศนาอุปนัย (Induction puzzles)
การพิสูจน์โดยการแจงกรณี (Proof by exhaustion)
การเรียกซ้ำ
การเรียกซ้ำ (วิทยาการคอมพิวเตอร์) (recursion (computer science))
การอุปนัยเชิงโครงสร้าง (Structural induction)
การอุปนัยเชิงอนันต์ (Transfinite induction)
บรรณานุกรม > บทนำ

Franklin, J.; Daoud, A. (2011). Proof in Mathematics: An Introduction. Sydney: Kew Books. ISBN 978-0-646-54509-7. (Ch. 8.)
Hazewinkel, Michiel, บ.ก. (2001), "Mathematical induction", Encyclopedia of Mathematics, Springer, ISBN 978-1-55608-010-4
Hermes, Hans (1973). Introduction to Mathematical Logic. Hochschultext. London: Springer. ISBN 978-3540058199. ISSN 1431-4657. MR 0345788.
Knuth, Donald E. (1997). The Art of Computer Programming, Volume 1: Fundamental Algorithms (3rd ed.). Addison-Wesley. ISBN 978-0-201-89683-1. (Section 1.2.1: Mathematical Induction, pp. 11–21.)
Kolmogorov, Andrey N.; Fomin, Sergei V. (1975). Introductory Real Analysis. Silverman, R. A. (trans., ed.). New York: Dover. ISBN 978-0-486-61226-3. (Section 3.8: Transfinite induction, pp. 28–29.)
พระยาชัยสุนทร (กิ่ง)

| พระยาชัยสุนทร (กิ่ง) |
| --- | --- |

เจ้าเมืองกาฬสินธุ์
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2396 – พ.ศ. 2411
ก่อนหน้า: พระยาชัยสุนทร(จารย์ละ)
ถัดไป: พระยาชัยสุนทร(หนู)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบปีเกิด เมืองกาฬสินธุ์
เสียชีวิต: พ.ศ. 2411 เมืองกาฬสินธุ์
ศาสนา: ศาสนาพุทธ

พระยาชัยสุนทร (กิ่ง) หรืออีกนามเรียกว่า “ท้าวกิ่งหรือกิ่งหงษา” เป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 7 (พ.ศ. 2396–2411) เป็นต้นเชื้อสายตระกูล ณ กาฬสินธุ์และวงศ์กาฬสินธุ์“ ซึ่งผู้ใช้นามสกุลส่วนใหญ่ตั้งรกรากและอาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนครและกาฬสินธุ์ในปัจจุบัน[ต้องการอ้างอิง]
ชาติกำเนิด

เกิดเมื่อราวปี พ.ศ.ใดไม่ปรากฏ บิดาคือพระไชยสุนทร(หมาสุย)อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ส่วนมารดาไม่ปรากฏนาม ซึ่งเป็นบุตรของพระยาไชยสุนทร(เจ้าโสมพะมิตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 1 ส่วนมารดาไม่ปรากฏนาม มีพี่น้องร่วมสายโลหิต เป็นชายได้แก่ ท้าวเกษ ท้าวกิ่ง ท้าวหนูม้าว ส่วนบุตรหญิงไม่ปรากฏนาม
การรับราชการ

•เมื่อเติบโตขึ้นได้เข้ารับราชการในกรมการเมืองกาฬสินธุ์และได้รับการแต่งตั้งเป็นราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์ ในสมัยพระยาไชยสุนทร (ทอง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 5 และได้เป็นที่อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ในสมัยพระยาไชยสุนทร(จารย์ละ) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 6
•ภายหลังพระยาไชยสุนทร(จารย์ละ) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 6 ได้ถึงแก่กรรมลง ในปี พ.ศ. 2396 กรมการเมืองกาฬสินธุ์ได้มีใบบอกกราบบังคมทูลให้โปรดเกล้าฯ พระทานสัญญาบัตรตั้งท้าวกิ่ง เป็นที่พระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ และท้าวหนูม้าวบุตรท้าวหมาสุย เป็นที่อุปฮาด ท้าวเกษบุตรราชวงศ์เซียงโคตร เป็นที่ราชวงศ์ และพระอินทิสาร(ขี่)บุตรพระยาไชยสุนทร(ทอง) เป็นที่ราชบุตร
•โปรดเกล้าฯพระราชทานเครื่องยศแก่กรมการเมืองประกอบบรรดาศักดิ์ดังนี้
เจ้าเมืองกาฬสินธุ์
“พานเงินเครื่องในถมสำรับหนึ่ง คนโทเงินถมยาดำหนึ่ง ลูกประคำทองหนึ่ง กระบี่บั้งเงินหนึ่ง สัปทนปัศตูหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วดีตัวหนึ่ง แพรทับทิมติดขลิบผืนหนึ่ง ชวานปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
- พร้อมตราประทับประจำตำแหน่งเจ้าเมืองกาฬสินธุ์คือ “เทวดานั่งแท่นถือพระขรรค์และดอกบัว”
อุปฮาด
“ถาดหมากเงินคนโทเงินสำรับหนึ่ง สัปทนแพรคันหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วดีตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
ราชวงศ์
“ถาดหมากเงินคนโทเงินสำรับหนึ่ง สัปทนแพรคันหนึ่ง เสื้อเข้มขาบลายก้านแย่งตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
ราชบุตร 
“เสื้ออัตลัตดอกถี่ตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
เหตุการณ์สำคัญ

•ปี พ.ศ. 2396 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรงมีพระบรมราชโองการใบบอกพระราชทานสารตราตั้งเมืองกาฬสินธุ์โปรดเกล้าฯให้ อุปฮาดท้าวจารย์ละบุตรท้าวหมาป้องผู้รักษาราชการเมืองกาฬสินธุ์เป็นที่”พระยาไชยสุนทร”เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ท้าวกิ่งบุตรอุปฮาดหมาสุยเป็นที่อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ท้าวเกษบุตรราชวงศ์เซียงโคตรเป็นที่ราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์และให้พระอินทิสาร(ขี่)ราชบุตรเมืองสกลนครมาเป็นราชบุตรเมืองกาฬสินธุ์ ตามลำดับและต่อไม่นานเมื่อสารตราตั้งมาวางไว้ที่เมืองกาฬสินธุ์พระยาไชยสุนทร(จารย์ละ)ก็ถึงแก่กรรมลงกรมการเมืองจึงพร้อมใจตั้งอุปฮาดกิ่งเป็นผู้รักษาราชการเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ต่อไป
•ปี พ.ศ. 2397 พระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์มีใบอกลงไปว่าราชบุตรเมืองกุดสิมนารายณ์ว่างลง จึงขอโปรดเกล้าฯ ให้ท้าวขัติยะ เป็นราชบุตรเมืองกุดสิมนารายณ์ พระราชทานเสื้ออัตลัตดอกสะเทิน ๑ แพรขาว ๑ ผ้าเชิงปูม ๑ เป็นเครื่องยศ
•ปี พ.ศ. 2398 พระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์พร้อมกับท้าวหนูม้าวน้องชาย จึงลงไปเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ กรุงเทพฯ เพื่อรับพระราชทานสัญญาบัตรตราตั้งเป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์และทูลขอแต่งตั้งท้าวหนูเป็นที่อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์และพักรออยู่กรุงเทพฯ 2 ปี ท้าวหนูม้าวจึงได้รับพระราชทานตราตั้งเป็นที่อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์
•ปี พ.ศ. 2400 พระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์กับอุปฮาด(หนูม้าว)กลับจากราชการที่กรุงเทพฯ พร้อมเชิญสารตราตั้งกรมการเมืองมาวาง ณ เมืองกาฬสินธุ์ จัดให้ราชวงศ์(เกษ)และพระอินทิสาร(ขี่)ราชบุตร อยู่ในตำแหน่งเดิมต่อไป จึงสร้างความไม่พอใจแก่กรมการเมืองกาฬสินธุ์ในครั้งนี้เป็นอย่างยิ่ง
•ปี พ.ศ. 2405 เมืองกาฬสินธุ์มีใบบอกขออุปฮาด(ด้วง)เป็นที่”พระธิเบศร์วงษา”เจ้าเมืองกุดสิมนารายณ์ จึงโปรดเกล้าตามที่ขอไป พระราชทานถาดหมากคนโทเงิน ๑ สำรับ สัปทนแพรขลิบ ๑ เสื้อเข้มขาบก้านแย่ง ๑ แพรสีทับทิมติดขลิบ ๑ ผ้าดำปักไหมทอง ๑ แพรขาวห่ม ๑ ผ้าปูม ๑ เป็นเครื่องยศ
•ปี พ.ศ. 2407 พระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์มีใบบอกขอตั้งท้าวขัตติยะให้เป็นว่าที่ราชวงศ์เมืองภูแล่นช้างและในปีนี้หัวเมืองฝ่ายตะวันออกเกิดทุพภิกขภัยฝนแล้งข้าวแพง ซื้อขายกันราคาสัดละตำลึงหรือ ๔ ทนานต่อบาท เจ้าเมือง กรมการ ท้าวเพี้ย ราษฎร พากันได้รับความอดอยากยากแค้น จึงขอให้เรียกกองสักเลกยกจากเมืองยโสธรกลับลงไปยังกรุงเทพฯ
•ปี พ.ศ. 2409 พระยาไชยสุนทร(กิ่ง)กับราชวงศ์(เกษ) เกิดเหตุขัดแย้งวิวาทกันและเป็นความลงไปค้างอยูกรุงเทพฯ ราชวงศ์(เกษ) จึงขอให้เจ้าพนักงานเข้ากราบบังคมทูลขอแยกจากเมืองกาฬสินธุ์ ไปตั้งอยู่บริเวณบ้านสระบัว ตำบลดงมะขามเฒ่า ปากห้วยกอก ริมน้ำปาว กับขอให้ตั้งอยู่ ณ บ้านพันลำ ตำบลภูคนโท ขอยกขึ้นเป็นเมือง
•ปี พ.ศ. 2410 มีใบบอกพระราชทานสารตราตั้งบ้านสระบัวขึ้นเมืองกมลาไสยและบ้านพันลำขึ้นเป็นเมืองสหัสขันธ์ พร้อมแต่งตั้งกรมการเมืองกมลาไสยโดยให้ท้าวเกษราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์เป็นที่”พระราษฎรบริหาร” เจ้าเมือง ท้าวทองเป็นที่อุปฮาด ท้าวบัวเป็นที่ราชวงศ์ ท้าวมหานามเป็นที่ราชบุตร ส่วนเมืองสหัสขันธ์แต่งตั้งให้ ท้าวแสนเป็นที่”พระประชาชนบาล” เจ้าเมือง ท้าวพรหมเป็นที่อุปฮาด ท้าวคำไภยเป็นที่ราชวงศ์ ท้าวแสงเป็นที่ราชบุตร ทั้งสองเมืองให้ขึ้นกับเมืองกาฬสินธุ์
•ปี พ.ศ.2411 พระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์พร้อมกับพระอินทิสาร(ขี่)ราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์และท้าวคำไภยราชวงศ์เมืองสหัสขันธ์ ถึงแก่กรรมลง จึงโปรดเกล้าฯให้อุปฮาดหนูม้าวเป็นที่”พระยาไชยสุนทร” เจ้าเมือง ท้าวเหม็นเป็นที่”พระไชยสุนทร”อุปฮาด เพี้ยซานนท์(โคตร)เป็นที่ราชวงศ์ พระสุริยมาตย์(สุรินทร์)เป็นที่ราชบุตร รักษาราชการเมืองกาฬสินธุ์ต่อไป
ถึงแก่กรรม

•พระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 7 ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา รับราชการเป็นเจ้าเมืองสนองพระเดชพระคุณ 15 ปี ที่โฮงเจ้าเมือง ในเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2411 สิ้นประวัติพระยาไชยสุนทร (กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 7 เพียงเท่านี้
ทายาท

พระยาไชยสุนทร(กิ่ง) สมรสกับคุณหญิงสุวรรณ(ทองคำ) และมีบุตร 4 คน ได้แก่
1) นางแพงศรี สมรสกับ พระราษฎรบริหาร(เกษ)เจ้าเมืองกมลาไสย ลำดับที่ 1 มีบุตร 5 คน ได้แก่ 1)ท้าวทอง 2)ท้าวบัว 3)ท้าวคำแสน 4)ท้าวนวล 5)ท้าวธรรม เป็นต้น
2) นางพา สมรสกับ พระยาไชยสุนทร(โคตร)เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 9 มีบุตร 10 คน ได้แก่ 1)ท้าวหนูแดง 2)ท้าวสุรินทร์ 3)ท้าวทองอินทร์ 4)ท้าวคำตา 5)ท้าวคำแสน 6)ท้าวจารย์เฮ้า 7)นางข่าง 8)นางคะ 9)นางบัวสา 10)ท้าวคำหวา เป็นต้น
3) พระยาไชยสุนทร(พั้ว)เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 10 สมรสกับ คุณหญิงพลูเงิน มีบุตร 8 คน คือ 1)นางสิงห์ 2)ท้าวเบ้า 3)นางเต้า 4)ท้าวเฮือง 5)นางเชือง 6)นางเคือง 7)นางเหลื่อม 8)นางหล้า  เป็นต้น
4) นางขำ สมรสกับ พระไชยสุนทร(หนูหมี) อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ มีบุตร 8 คน ได้แก่ 1)นางเสริม
2)นางบู่ทอง 3)ท้าวทับ 4)ท้าวตัน 5)นางเสริม 6)นางทิพคลี(ประคีย์) เป็นต้น
สายตระกูล

| ก่อนหน้า |  | พระยาชัยสุนทร (กิ่ง) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระยาชัยสุนทร (จารย์ละ) |  |   เจ้าเมืองกาฬสินธุ์, ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์   (พ.ศ. 2396 - 2411) |  | พระยาชัยสุนทร (หนู) |
↑  http://www.kalasinpit.ac.th/elearning/kroosert/data/kalasin.htm%5Bลิงก์เสีย%5D
ฉลุยโครงการ 2

| ฉลุยโครงการ 2 |
| --- | --- |
กำกับ: อดิเรก วัฏลีลา
เขียนบท: อังเคิล
อำนวยการสร้าง: วิสูตร พูนวรลักษณ์
นักแสดงนำ: สุรศักดิ์ วงษ์ไทย  เกียรติ กิจเจริญ  ศุภกร อุดมชัย  วชิระ บุรพรัตน์  ธัชชัย ปาละกูล   รัชนก พูนผลิน   นัท มีเรีย   ล้อต๊อก
กำกับภาพ: ปัญญา นิ่มเจริญพงษ์
ตัดต่อ: อังเคิล
ดนตรีประกอบ: จำรัส เศวตาภรณ์
บริษัทผู้สร้าง: ไทเอนเทอร์เทนเมนท์  
ผู้จัดจำหน่าย: เครือไฟว์สตาร์
วันฉาย: 17 มีนาคม พ.ศ. 2533
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทุนสร้าง: 11 ล้านบาท
ทำเงิน: 19 ล้านบาท
ก่อนหน้านี้: ฉลุย
ต่อจากนี้: ฉลุยหิน คนไข่สุดขอบโลก
ฉลุยโครงการ 2 เป็นภาพยนตร์ไทยโดย ไทเอนเทอร์เทนเมนท์ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2533 กำกับโดยอดิเรก วัฏลีลา นำแสดงโดย สุรศักดิ์ วงษ์ไทย, เกียรติ กิจเจริญ, ศุภกร อุดมชัย, วชิระ บุรพรัตน์, ธัชชัย ปาละกูล, รัชนก พูนผลิน, นัท มีเรีย, และ ล้อต๊อก เป็นตอนภาพยนตร์ภาคต่อแต่แทบไม่เกี่ยวกับฉลุยภาคแรก แต่มีการนำเนื้อเรื่องจาก ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย และ ปลื้ม มาสร้างความต่อเนื่องให้เป็นหลายปีต่อมา หลังจากที่เพื่อนๆทุกคนเติบโตและแยกย้ายกันไปในเส้นทางของแต่ละคน   ป๋อง เป็นคนเดียวในกลุ่มเพื่อนๆที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ป๋อง ก้มหน้าก้มตาทำแต่งานไม่เคยได้พักผ่อนจนเครียดและเป็นบ้าในที่สุด ป๋องสติฟั่นเฟือนจำอะไรไม่ได้เลย จึงเป็นเหตุให้เพื่อนๆทุกคนต้องกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อเพื่อนน้อยกว่านี้ได้ไง ทุกคนมาพาป๋องเข้ากรุงเทพ ไปที่บ้านสีรุ้งหลังเก่าที่ทุกคนเคยอยู่ร่วมกันเพื่อระลึกถึงวันเก่าๆ โดยหวังว่าจะเป็นการฟื้นความจำให้กับป๋องได้ ภาพยนตร์ทำรายได้ 19 ล้านบาท ยังได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยมและได้รับรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิงสาขาถ่ายภาพ-ลำดับภาพยอดเยี่ยม
เรื่องย่อ

หลังจากที่เพื่อนรักแยกย้ายกันไปเดินตามทางของตน โต้ง (สุรศักดิ์ วงศ์ไทย) ได้เป็นนักเขียนบทภาพยนตร์ ส่วนป๋อง (เกียรติ กิจเจริญ) ไปเป็นนักธุรกิจบริหารกิจการโรงแรมที่ภูเก็ตจนร่ำรวยเป็นเศรษฐี วันหนึ่งโต้งกับเพื่อนๆ ได้รับข่าวว่า ป๋องเกิดเป็นโรคปัญญาอ่อนขึ้น จึงเดินทางไปภูเก็ตเพื่อรับตัวป๋องมา เพื่อทำให้ป๋องอาการดีขึ้นทุกคนพยายามทุกวิถีทาง แต่ก็ไม่สำเร็จจนทุกคนพาป๋องกลับไปที่บ้านสีรุ้งที่ทุกคนเคยอยู่ร่วมกันมา ความจึงแตกว่าเรื่องทั้งหมดนั้นป๋องแกล้งทำทั้งสิ้น เพียงเพื่อต้องการให้เพื่อนที่จากกันได้มารวมตัวกันอีกครั้งเท่านั้น
กลุ่มเพื่อนสนิทที่เคยใช้ชีวิตร่วมกันมา ต่างแยกย้ายไปมีชีวิตของตนเอง "ป๋อง" เป็นคนเดียวในกลุ่มเพื่อนๆที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เขาทำงานอย่างหนักโดยไม่ได้พักผ่อนจนเครียดและเป็นบ้าในที่สุด ป๋องสติฟั่นเฟือนจำอะไรไม่ได้เลย จึงเป็นเหตุให้เพื่อนๆทุกคนต้องกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อทำให้ป๋องระลึกถึงวันเก่าๆ โดยหวังว่าจะเป็นการฟื้นความจำให้กับป๋องได้
นักแสดง

| รายชื่อนักแสดง> นักแสดงหลัก | ตัวละคร> นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
สุรศักดิ์ วงษ์ไทย: โต้ง
เกียรติ กิจเจริญ: ป๋อง
ธัชชัย ปาละกูล: ด้วง
ศุภกร อุดมชัย: เม้ง
วชิระ บุรพรัตน์: แว่น
รัชนก พูนผลิน: ตุ๊กตา
มีเรีย เบนเนเดดตี้: นัท
นักแสดงรับเชิญ
วัชระ ปานเอี่ยม: คนบ้าที่หนีออกมาจากโรงพยาบาล
ชาญณรงค์ ขันทีท้าว (ติ๊ก กลิ่นสี): คนขายกาแฟบนสถานีรถไฟ
ธงชัย ประสงค์สันติ: พิธีกรรายการ ท้าพิสูจน์
ล้อต๊อก: ผู้บริหารบริษัทภาพยนตร์
ภาณุ น้อยอารีย์ (ซานโต้ส กลิ่นสี): 
ดี๋ ดอกมะดัน: หมอต๊อง
นาคร ศิลาชัย: คนไข้ที่มาใช้บริการถอนฟัน
สมชาย เปรมประภาพงศ์: เจ้าของร้าน สมบูรณ์แกลลอรี่
มารุต สาโรวาท: เกย์ในห้องน้ำ
วสันต์ อุตตมะโยธิน: สาวสองที่มาใช้บริการคลินิคสัตว์
เหี่ยวฟ้า: ศพบนรถกู้ภัย
พิภพ ภู่ภิญโญ: ชายหน้าโหดในห้องน้ำ
ชนเบอร์เบอร์

| Imaziɣen, ⵉⵎⴰⵣⵉⵖⵏ, ⵎⵣⵗⵏ |
| --- | --- |
ธงชาติพันธุ์เบอร์เบอร์
ประชากรทั้งหมด
20–30 ล้าน – 50 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
โมร็อกโก: ตั้งแต่ ≈ 10 ล้าน ถึง ≈ 12 ล้าน
แอลจีเรีย: จาก 9 ถึง ≈ 13 ล้าน
ลิเบีย: ~3,850,000
ตูนิเซีย: 110,000 ถึง ≈ 389,652
ฝรั่งเศส: มากกว่า 2 ล้าน
มอริเตเนีย: 2,883,000 (2,768,000 & 115,000)
ไนเจอร์: 1,620,000
มาลี: 850,000
เบลเยียม: 500,000 (รวมลูกหลาน)
เนเธอร์แลนด์: 367,455 (รวมลูกหลาน)[ต้องการอ้างอิง]
บูร์กินาฟาโซ: 50,000
อียิปต์: 34,000 or 1,826,580
แคนาดา: 37,060  (รวมลูกครึ่ง)
อิสราเอล: 3,500
สหรัฐ: 1,327
ภาษา
ภาษาเบอร์เบอร์ (ทามาไซต์) มักเขียนกับอักษรทิฟินาค, Berber Latin alphabet; Maghrebi Arabic dialects (among Arabized Berbers)
ศาสนา
ส่วนใหญ่นับถืออิสลามนิกายซุนนี.  ส่วนน้อยนับถือนิกายอื่น (ชีอะฮ์, อิบาดี), ศาสนาคริสต์ (โปรเตสแตนต์), ศาสนายูดาย และความเชื่อดั้งเดิม
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
กลุ่นแอโฟรเอชีแอติก
ชนเบอร์เบอร์ (อังกฤษ: Berber people) เป็นกลุ่มชาติพันธ์ของแอฟริกาเหนือทางตะวันตกของลุ่มแม่น้ำไนล์ ผู้ที่ตั้งถิ่นฐานกระจัดกระจายอยู่ในบริเวณตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงโอเอซิสซิวา (Siwa oasis) ในอียิปต์ และจากบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงแม่น้ำไนเจอร์ ในประวัติศาสตร์ชนเบอร์เบอร์พูดภาษากลุ่มเบอร์เบอร์ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก ในปัจจุบันชนเบอร์เบอร์บางกลุ่มพูดภาษาอาหรับ ชนเบอร์เบอร์ที่พูดภาษากลุ่มเบอร์เบอร์ในบริเวณที่ว่านี้มีด้วยกันราว 30 ถึง 40 ล้านคนที่ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานหนาแน่นอยู่ในบริเวณแอลจีเรียและโมร็อกโก และเบาบางลงไปทางตะวันออกไปทางมาเกรบ (Maghreb) และเลยไปจากนั้น
บริเวณของชนเบอร์เบอร์
ชนเบอร์เบอร์เรียกตนเองด้วยชื่อต่าง ๆ ที่รวมทั้ง “Imazighen” (เอกพจน์ “Amazigh”) ที่อาจจะแปลว่า “ชนอิสระ” ตามความเห็นของนักการทูตและนักประพันธ์ชาวอาหรับเลโอ อาฟริคานัส “Amazigh” แปลว่า “คนอิสระ” แต่ความเห็นนี้ก็ยังเป็นที่โต้แย้งกันเพราะไม่มีรากของความหมายของ “M-Z-Gh”  ที่แปลว่า “อิสระ” ในภาษากลุ่มเบอร์เบอร์สมัยใหม่ นอกจากนั้นก็ยังมีคำภาษา Tuareg “amajegh” ที่แปลว่า “ศักดิ์ศรี” (noble)  คำเรียกนี้ใช้กันทั่วไปในโมร็อกโก แต่ในบริเวณอื่นในท้องถิ่นก็มีคำอื่นที่เฉพาะเจาะจงลงไปอีกเช่น “Kabyle” หรือ “Chaoui” ที่มักจะใช้กันมากกว่า ในประวัติศาสตร์ชนเบอร์เบอร์ก็รู้จักกันในชื่อต่างๆ เช่นในลิเบียโบราณโดยชาวกรีกโบราณ ว่า “นูมิเดียน” และ “มอเนเทเนีย” โดยโรมัน และ “มัวร์” โดยชายยุโรปในยุคกลาง ภาษาอังกฤษสมัยปัจจุบันอาจจะแผลงมาจากภาษาอิตาลีหรืออาหรับแต่รากที่ลึกไปกว่านั้นไม่เป็นที่ทราบ
ชาวเบอร์เบอร์ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันก็ได้แก่นักประพันธ์ชาวโรมันอพูเลียส (Apuleius), จักรพรรดิโรมันเซ็พติมิอัส เซเวอรัส และ นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ชาวเบอร์เบอร์ที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันคือดารานักฟุตบอลซีเนอดีน ซีดาน
เธอคือพรหมลิขิต (เพลงของสุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว)

| "เธอคือพรหมลิขิต"> เพลงโดยสุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว.จากอัลบั้มประกอบละคร เธอคือพรหมลิขิต (ละครโทรทัศน์) |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 3 กันยายน พ.ศ.2560
แนวเพลง: ป็อปร็อก มินิมอล ร็อก
ค่ายเพลง: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
ผู้ประพันธ์เพลง: ปณต คุณประเสริฐ  (เนื้อร้อง) ปราการ ไรวา (ทำนอง)
โปรดิวเซอร์: คชภัค ผลธนโชติ
"เธอคือพรหมลิขิต" เป็นซิงเกิลของวง เก็ทสึโนวา และเพลงประกอบซีรีส์ ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ออกจำหน่ายในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2560
ในปี พ.ศ.2559 เพลง เธอคือพรหมลิขิต ได้ถูกรวมอยู่อัลบั้มของ บี้ สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
มิวสิควิดีโอ

มิวสิกวิดีโอ เธอคือพรหมลิขิต มีนักแสดงจาก You Are My Destiny เธอคือพรหมลิขิต มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องราวที่วัยรุ่นทุก ๆ คนเคยผ่านในจุด ๆ นั้น เช่น คนที่ทำอะไรผิดหมด ทำอะไรโดนด่า หนึ่งของชีวิตที่ต้องการแหกกฎ อยากแตกต่าง หาใครเข้าใจ แต่โดยลึกๆ แล้ว ในความแตกต่างที่เราต้องการนั้น จริง ๆ เราเพียงต้องการใครสักคนที่เหมือนกัน
การตอบรับ

เพลง "เธอคือพรหมลิขิต" ได้อันดับ 3 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม
นิมอซินี

| นิมอซินี |
| --- | --- |
เทพีแห่งความจำและความทรงจำ
ส่วนหนึ่งของ ไททัน
นิมอซินี (หรือ โคมแห่งความจำ หรือ ริกอร์ดานซา) โดย ดานเต กาเบรียล โรสเซตตี (ราว ค.ศ. 1876-1881)
ชื่อในกรีก: Μνημοσύνη
ที่ประทับ: ยอดเขาโอลิมปัส
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: ซูส
บุตร - ธิดา:  มิวส์ทั้งเก้า  คาไลโอพี   ไคลโอ   ยูเทอร์พี   เอราโท   เมลพอเมนี   พอลีฮิมเนีย   เทิร์ปสิโครี   เธเลีย   ยูเรเนีย  
บิดา-มารดา: ยูเรนัสกับไกอา
พี่น้อง:  ไททัน  ไครอัส   โครนัส   ซีอัส   ไฮพีเรียน   ไออาพิทัส   โอซีอานัส   ฟีบี   เรีย   ทีธิส   เธีย   ธีมิส    เฮคาทองเครีส  ไบรอาเรียส    คอตทัส    ไกกีส    ไซคลอปส์  อาร์กีส   บรอนทีส    สเตโรปีส    พี่น้องอื่น  Aphrodite   Eurybia   Ceto   Nereus   Phorcys   Pontus   Python   Thaumas   Typhon   Uranus  
นิมอซินี (อังกฤษ: Mnemosyne, /nɪˈmɒzɪniː, nɪˈmɒsɪniː/) หรือ มเนโมซิเน (กรีกโบราณ: Μνημοσύνη, ออกเสียง: [mnɛːmosýːnɛː], มฺแนโมซฺวีแน) เป็นเทพกัญญาแห่งความจำในประมวลเรื่องปรัมปรากรีก เป็นมารดาของบรรดามิวส์ทั้งเก้า
ในภาษาอังกฤษ คำว่า "Mnemosyne" มีแม่คำจากภาษากรีกเดียวกับคำว่า "mnemonic" (ช่วยจำ) คือ "mnēmē" อ่านว่า มฺแนแม แปลว่า "ความทรงจำ, ความจำ"
เทพวงศ์

นิมอซินีเป็นเทพไททัน เป็นธิดาของไททันยูเรนัสกับไททันไกอา เป็นมารดาของมิวส์ทั้งเก้า ซึ่งเป็นธิดาของนางกับซูส ผู้เป็นทั้งภาติยะและภาคิไนยของนางเอง มิวส์ทั้งเก้าคือ
คาไลโอพี (กวีนิพนธ์มหากาพย์)
ไคลโอ (ประวัติศาสตร์)
ยูเทอร์พี (ดนตรี)
เอราโท (กวีนิพนธ์คีตกานท์)
เมลพอเมนี (โศกนาฏกรรม)
พอลีฮิมเนีย (เพลงสวดสรรเสริญ)
เทิร์ปสิโครี (นาฏกรรม)
เธเลีย (สุขนาฏกรรม)
ยูเรเนีย (ดาราศาสตร์)
ปรัมปราวิทยา

นิมอซินีกับซูส ในร่างคนเลี้ยงแกะ ได้มีเพศสัมพันธ์กันเป็นเวลาเก้าคืนติดกัน ทำให้มีธิดาเป็นมิวส์เก้าองค์
นิมอซินีเป็นผู้ดูแลสระน้ำในยมโลก ตามรอยจารึกงานศพต่าง ๆ ของชาวกรีกในศวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งจารึกตามมาตราหกคณะแด็กทิล สระน้ำแห่งนี้เป็นสระน้ำคู่เคียงกับแม่น้ำลีธี ซึ่งเป็นที่ที่วิญญาณของคนตายมาเอาน้ำไปดื่ม เพื่อไม่ให้มีความทรงจำเกี่ยวกับตนเองเมื่อยังไม่ตายก่อนที่จะไปเกิดใหม่ แต่ในศาสนาออร์เฟียส เมื่อศาสนิกชนรับเข้าศาสนา เชื่อว่าต้องดื่มน้ำจากแม่น้ำนิมอซินี คือแม่น้ำแห่งความจำ เพื่อหยุดการเวียนว่ายตายเกิด
ใน ธีออโกนี (Theogony) ของเฮเซียด กษัตริย์และกวีต่าง ๆ ได้รับพลังในการพูดแบบมีอำนาจจากการครองนิมอซินีและการมีความสัมพันธ์พิเศษกับพวกมิวส์
อ่านเพิ่ม

Zuntz, Günther (1971). Persephone: Three Essays on Religion and Thought in Magna Graecia. Cambridge: Clarendon Press. ISBN 9780198142867. OCLC 303807.
แหล่งข้อมูลอื่น

Images of Mnemosyne at The Warburg Institute Iconographic Database
MNEMOSYNE from The Theoi Project
MNEMOSYNE from Greek Mythology Link
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
ริกกี สตากส์

| ริกกี สตากส์ |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: ริกกี สตากส์
เกิด:  (1990-02-21) 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (34 ปี) นิวออร์ลีนส์, รัฐลุยเซียนา, สหรัฐ
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: ริกกี สตากส์
ส่วนสูง: 6 ฟุต 0 นิ้ว (183 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 194 ปอนด์ (88 กิโลกรัม)
มาจาก: นิวออลีนส์, ลุยเซียนา
เปิดตัว: 2011
ริชาร์ด สตากส์ (Richard Starks; 21 กุมภาพันธ์ 1990) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีกับ All Elite Wrestling (AEW) ภายใต้ชื่อ ริกกี สตากส์ (Ricky Starks) เป็นแชมป์ AEW World Tag Team Championship ร่วมกับ Big Bill และ FTW Championship
เขายังเป็นที่รู้จักในสมาคม National Wrestling Alliance (NWA) เป็นแชมป์ NWA World Television Championship คนแรก
ในปี 2025 เขาได้เซ็นสัญญากับ WWE