stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซัยด์ อิบน์ อะลี
ประวัติ > เซดปลุกระดมปวงชนให้ก่อการปฏิวัติ

เซดพักอยู่ในนครกูฟะหฺแห่งอิรักหลายวัน ก่อนที่จะถูกทางการสั่งให้ออกจากนคร เพราะเกรงว่าเซดจะทำการปลุกระดมมวลชนให้ต่อต้านการปกครองของตระกูลอุมัยยะหฺ ท่านจึงออกเดินทางมุ่งหน้ากลับไปยังนครมะดีนะหฺ เมื่อเดินทางมาถึงอัลกอดิสียะหฺ หรืออัษษะอฺละบียะหฺ ชาวเมืองกูฟะหฺกลุ่มหนึ่งได้เดินทางตามมาถึง และขอให้เซดเดินทางไปกูฟะหฺ พวกเขาสี่หมื่นคนจะเป็นไพล่พล ก่อการปฏิวัติโค่นล้มอาณาจักรอุมาวียะหฺ เซดจึงได้กล่าวว่า "ฉันกลัวว่า พวกท่านจะทำกับฉัน เหมือนอย่างที่พวกท่านทำกับบิดาและปู่ของฉัน" พวกเขาต่างก็สาบานว่า จะต่อสู้อย่างจริงจังภายใต้การนำของเซด
ดาวูด บินอะลีย์ ที่เดินทางมาด้วยกันก็กล่าวตักเตือนไม่ให้หลงเชื่อพวกชาวเมืองกูฟะหฺ เพราะได้เคยทรยศต่ออะลีย์ บินอะบีฏอลิบ, ฮะซัน และฮุเซน มาแล้วในอดีต แต่เซดไม่เชื่อฟังคำแนะนำของดาวูด ทั้งสองจึงแยกทางกัน เซดเดินทางกลับไปกูฟะหฺอีกครั้งพร้อมกับผู้คนที่มาเชิญให้ไป ฝ่ายอับดุลลอหฺ อัลมะฮัฎที่อยู่ในมะดีนะหฺเมื่อทราบข่าวก็ส่งจดหมายเตือนเซดให้ระมัดระวังต่อการที่ชาวกูฟะหฺจะทรยศ
เมื่อเซดมาถึงเมืองกูฟะหฺ สะละมะหฺ บินกะฮีล อัลอัฎรอมีย์ นักปราชญ์แห่งกูฟะหฺ ได้เตือนสติเซดเรื่องการทรยศของชาวกูฟะหฺในอดีตอีกเช่นกัน หลังจากนั้น เขาก็ขออนุญาตลาออกจากเมืองกูฟะหฺไปอาศัยอยู่ที่เมืองยะมามะหฺ เพราะเดาได้ว่าชาวกูฟะหฺจะต้องทรยศต่อเซดเป็นแน่
อีกคนหนึ่งที่ห้ามปรามไม่ให้เซดรับสัญญาของชาวเมืองกูฟะหฺคือ ซะกะรียา บินอะบีซาอิดะหฺ
แล้วเซดก็เดินทางเข้าเมืองกูฟะหฺในเดือนเชาวาล ปี ฮ.ศ. 120 แล้วพำนักอยู่ในเมืองนี้เป็นเวลา 15 เดือน และในบัศเราะหฺอีก 2 เดือน รวบรวมไพร่พลที่ให้คำสัตยาบันแก่เขาได้ทั้งหมด 25,000 คน ล้วนเป็นชาวเมืองกูฟะหฺ นอกจากนี้ยังสามารถรวบรวมไพร่พลจากมะดาอิน, บัศเราะหฺ, วาซิฏ, เมาศิล, ญะซีเราะหฺ, ร็อยย์ (เรย์), คุรอซาน และญุรญาน ได้อีกมากมาย  ส่วนนักปราชญ์ในเมืองกูฟะหฺเกือบทุกคนก็ให้คำสัตยาบันสนับสนุนการปฏิวัติของเซด อะบูฮะนีฟะหฺก็เป็นคนหนึ่งที่สนับสนุนการปฏิวัติของเซด
ฝ่ายหิชามเมื่อได้ข่าวว่า เซดรวบรวมไพร่พลอยู่ในนครกูฟะหฺ ก็เขียนจดหมายต่อว่าเจ้าเมืองอิรักว่า เหตุใดจึงปล่อยให้เซดรวบรวมไพร่พลอยู่ และให้รีบหาหนทางทำลายเสียโดยเร็ว
ประวัติ > ล้มแผนการปฏิวัติ

เมื่อเวลาออกรบใกล้เข้ามาแล้ว ชาวกูฟะหฺเริ่มลังเลต่อการนำของเซด จัดหาวิธีที่จะล้มเลิกขบวนการปฏิวัตินี้ ด้วยการตั้งคำถามที่ล่อแหลมว่า เซดมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับคอลีฟะหฺคนแรก คืออะบูบักรฺ และคอลีฟะหฺคนที่สอง คืออุมัร 
ในกองทัพของเซดนั้นมีไพร่พลที่มีทัศนะในเรื่องนี้แตกต่างกัน บ้างก็นับถือคอลีฟะหฺทั้งสอง บ้างก็ไม่นับถือคอลีฟะหฺทั้งสอง แต่ทั้งสองฝ่ายก็มีจุดมุ่งหมายเดียวกันนั่นคือ การโค่นล้มระบอบการปกครองที่ขัดกับกฎบัญญัติอิสลาม เพื่อก่อตั้งรัฐอิสลามที่แท้จริง เซดตอบคำถามนี้ว่า "ฉันไม่เคยได้ยินบรรพบุรุษของฉันคนใดที่ตัดความเกี่ยวพันกับคนทั้งสอง และไม่มีผู้ใดกล่าวต่อเขาทั้งสองนอกจากด้วยสิ่งที่ดี"
เมื่อชาวเมืองกูฟะหฺที่สนับสนุนเซดได้ยินเช่นนั้น ต่างถอนตนออกจากทัพของเซด จนเหลือผู้สนับสนุนไม่ถึง 500 คน ในจำนวนนี้มี เพียง 220 คนที่สามารถเป็นทหารออกทัพจับศึกได้
ประวัติ > เซดถูกสังหาร

คืนนั้น เซดถูกยิงด้วยธนูลึกลับดอกหนึ่ง ที่หน้าผากจนทะลุเข้าไปในสมอง เซดจึงถอยทัพกลับ แต่เจ้าเมืองหารู้ไม่ว่า เซดบาดเจ็บ คิดว่าคงถอยทัพกลับไปพักผ่อน อันที่จริงผู้ที่ยิงธนูนั่นคือ รอชิด เป็นทาสของเจ้าเมืองอิรัก พรรคพวกของเซด ช่วยกันพาเขาเข้าไปในบ้านของ ฮัรรอน บินกะรีมะหฺ ใน สักกะหฺ อัลบะรีด ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากมัสยิดใหญ่มากนัก แล้วไปหาหมอมารักษา หมอเห็นอาการแล้ว ก็บอกว่า หากเอาธนูออกแล้วเซดก็ต้องตาย เซดบอกว่า "สำหรับฉันแล้วการตายจะดีกว่า" หมอจึงดึงธนูออก เซดก็เสียชีวิตทันที
เซดเมื่อเสียชีวิตนั้นมีอายุเพียง 46 ปีหรือ 47 ปีเท่านั้น
เป็นธรรมเนียมของผู้ปกครองแห่งอาณาจักรมุอาวียะหฺ ที่จะนำศพของศัตรูของพวกตนไปทำการอนาจาร เพื่อเป็นการขู่ประชาชนไม่ให้เอาเยี่ยงอย่าง บรรดาพรรคพวกของเซดตกลงกันว่า จะซ่อนศพของเซดไม่ให้พวกทหารรู้ บางคนออกความคิดว่า "เราควรจะใส่เสื้อเกราะแก่ท่านแล้วถ่วงท่านลงในแม่น้ำ" บ้างก็บอกว่า "ควรฝังไว้ในสวนอินทผาลัม" บ้างก็บอกว่า "ควรตัดศีรษะของท่าน แล้วทิ้งให้ปะปนกับเหล่าศพที่ตายในสนามรบ" ทว่าบุตรชายของเซดไม่เห็นด้วยกับวิธีสุดท้ายนี้ เมื่อตกลงกันไม่ได้ว่าจะทำอย่างไร ซะวะบะหฺ บินษาบิต ก็ออกความคิดให้ไปฝังริมคลองที่อยู่ในสวนของชาวบ้าน แล้วเอาหญ้าและดินมากลบ แล้วขุดคูให้น้ำไหลผ่าน
ประวัติ > ศพถูกตรึงที่ไม้กางเขน

ฝ่ายเจ้าเมืองอิรัก เมื่อรู้ว่า เซด เสียชีวิตแล้วก็สั่งให้คนค้นหาสถานที่ฝังศพโดยประกาศจะให้รางวัลอย่างงามแก่ผู้รู้เบาะแส ก็มีผู้เห็นคนหนึ่งไปบอกเพื่อรับรางวัล เจ้าเมืองจึงสั่งให้คนไปขุดเอาศพออกมาจากสุสาน แล้วเอามาทิ้งที่หน้าจวน หลังจากนั้นก็ได้สั่งให้ตัดศีรษะของเซดเพื่อส่งไปให้คอลีฟะหฺ หิชาม ในกรุงดามัสคัส พร้อมกับศีรษะพรรคพวกของเซด พวกเขาถอดเสื้อผ้าออกจากลำตัวของเซด แล้วนำร่างที่เปลือยเปล่านั้นไปตอกที่ไม้กางเขนให้ขาขึ้นข้างบน คอลงข้างล่าง แล้วให้ปักไว้ที่ลานตลาด อัลกันนาสะหฺ ส่วนพรรคพวกของเซด อีกหลายคนคนก็ถูกตรึงที่ไม้กางเขนเช่นกัน ในจำนวนนั้นมี มุอาวิยะหฺ บินอิสฮาก, นัศรุ บินสุลัยมะหฺ และ ซิยาด อัลฮินดีย์
ศพของเซด ถูกตรึงอยู่บนไมกางเขนเป็นเวลาหลายปี ส่วนหิชามเมื่อได้เห็นศีรษะก็ตกรางวัลให้เพียงคนละ 10 ดิรฮัม แล้วสั่งให้ปักศีรษะเหล่านั้นไว้ที่ประตูเมืองดามัสคัส หลังจากนั้นหิชามก็สั่งให้พาศีรษะของเซดไปยังเมืองมะดีนะหฺ เพื่อให้ญาติพี่น้องของเซดได้เห็น แล้วนำไปปักบนสุสานศาสดามุฮัมมัด ผู้เป็นบรรพบุรุษของเซดหนึ่งวันหนึ่งคืน ชาวเมืองจึงขอร้องให้ มุฮัมมัด บินอิบรอฮีม บินหิชาม อัลมัคซูมีย์ ซึ่งเป็นเจ้าเมืองมะดีนะหฺ เอาศีรษะนั้นออกจากสุสานแห่งท่านศาสดานั้นเสีย แต่เจ้าเมืองมะดีนะหฺก็ปฏิเสธ ฝ่ายตระกูลหาชิม เมื่อเห็นการเหยียดหยามดังกล่าวก็ร้องห่มร้องไห้ได้ยินกันทั่วเมือง เสมือนวันที่ฮุเซนหลานตาของศาสนทูตถูกสังหารเสียชีวิต
หลังจากนั้นเจ้าเมืองก็สั่งให้เอาหัวไปปักด้วยทวนแล้วเอาไปตั้งไว้ที่ท้ายมัสยิด แล้วสั่งให้ทุกคนเข้ามัสยิดเพื่อฟังการปราศรัยของเจ้าเมือง และแล้วบรรดานักพูดและเหล่าผู้นำ ต่างก็ด่าทออะลีย์, ฮุเซน, เซด รวมทั้งพรรคพวกผู้สนับสนุน เมื่อนักพูดคนใดปราศรัยเสร็จแล้ว ตัวแทนเผ่าต่าง ๆ ก็ลุกขึ้นยืนด่าทอพวกเขาเหล่านั้น พวกเขาทำอย่างนี้จนครบ 7 วัน โดยคนในตระกูลอุษมานจะเป็นพวกแรกที่ลุกขึ้นด่าทอจนสะใจ
ประวัติ > ศีรษะถูกนำไปอิยิปต์

แล้วหลังจากนั้น จึงมีคำสั่งให้นำศีรษะเซดไปอิยิปต์ แล้วแห่ให้คนทั่วทั้งนครได้ดู เพื่อขู่ไม่ให้เอาเยี่ยงอย่าง หลังจากนั้นพวกเขาก็เอาศีรษะ ตั้งในมัสยิดกลางในนคร ต่อมามีคนขโมยศีรษะที่ตั้งอยู่บนมิมบัรของมัสยิดนั้นไปฝังในมัสยิด มุฮฺริซ อัลกิซซีย์ เวลาผ่านไปสี่ร้อยกว่าปี ในวันอาทิตย์ เดือนรอบีอุลเอาวัล ปี ฮ.ศ. 525 (กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1131) มีผู้คนค้นพบศีรษะนี้ หลังจากที่มัสยิดนี้ได้พังลงมาแล้ว ถึงแม้ว่า ร่างของเซดจะถูกตรึงอยู่ที่ตออินทผลัมเป็นเวลานานก็ตาม ร่างของเซดก็ไม่ได้เน่าเปื่อย คนที่ผ่านไปผ่านมาในเมืองก็เห็นเซด ด้วยมุมมองที่ต่างกัน บ้างก็คิดว่า สมควรแล้วที่กบฏจะได้รับการตอบแทนเช่นนี้ บ้างก็คิดว่า นี่คือนักสู้ที่ต่อต้านอธรรม
ต่อมาเมื่อถึงสมัยคอลีฟะหฺอัลวะลีด เมื่อเขาได้ข่าวว่ายะฮฺยา บินเซด ทำการปฏิวัติ เหมือนบิดา ก็สั่งให้เผาร่างของเซด แล้วเอาเถ้าถ่านและกระดูกที่ป่นแล้ว ไปทิ้งในแม่น้ำฟุรอต (ยูเฟรติส)
ประวัติ > เซดเป็นผู้นำศาสนา

เซดเป็นเจ้าของสำนักซัยดีย์ มีสาวกมากมาย มัซฮับซัยดีย์จึงเป็นชีอะหฺสายหนึ่ง ซึ่งยังมีอยู่จนถึงวันนี้ในประเทศยะมัน (ราว 10 ล้านหคือประมาณ 45% ของจำนวนประชากรทั้งหมด) และซาอุดีอาระเบีย (ราว 1 ล้านคน) ความแตกต่างระหว่างมัซฮับซัยดีย์กับมัซฮับชีอะหฺอื่น ๆ ก็คือ การเชื่อว่าอิมามไม่ใช่มะอฺศูม และอิมามมีเพียงแค่ 5 คนเท่านั้น คืออะลีย์ ฮะซัน ฮุเซน ซัยนุลอาบิดีน และเซด และห้ามไม่ให้ด่าทอสาวกของศาสนทูตมุฮัมมัด
แหล่งข้อมูลอื่น

Biodata at MuslimScholars.info
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  İslâm Ansiklopedisi
นครกาซา

บทความนี้เกี่ยวกับนคร สำหรับดินแดน ดูที่ ฉนวนกาซา สำหรับความหมายอื่น ดูที่ กาซา
| กาซา |
| --- | --- |
เทศบาลประเภท A (นคร)
การถอดเสียงภาษาอาหรับ
 • อาหรับ: غَزَّة
 • ละติน: Ghazzah (ทางการ) Gaza City (ไม่เป็นทางการ)
ทิวทัศน์นครกาซา ธันวาคม ค.ศ. 2007
กาซาที่ตั้งของกาซาภายในรัฐปาเลสไตน์
พิกัด: 31°31′N 34°27′E﻿ / ﻿31.517°N 34.450°E﻿ / 31.517; 34.450
รัฐ:  ปาเลสไตน์
เขตผู้ว่าการ: กาซา
ก่อตั้ง: ศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสต์ศักราช
การปกครอง
 • ประเภท: นคร (ตั้งแต่ ค.ศ. 1994)
 • นายกเทศมนตรี: Nizar Hijazi
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 45,000 ดูนัม (45 ตร.กม. หรือ 17 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2017)
 • ทั้งหมด: 590,481 คน
 • ความหนาแน่น: 13,000 คน/ตร.กม. (34,000 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: Gaza-City.org
กาซา (/ˈɡɑːzə/; อาหรับ: غَزَّة Ġazzah, สัทอักษรสากล: [ɣaz.zah]) หรือที่เรียกกันว่า นครกาซา (อังกฤษ: Gaza City) เป็นนครของรัฐปาเลสไตน์ที่ตั้งอยู่ในฉนวนกาซา มีประชากร 590,481 คน (ใน ค.ศ. 2017) ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐปาเลสไตน์ กาซามีผู้คนอาศัยอยู่มาตั้งแต่อย่างน้อยศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสต์ศักราช และถูกยึดครองโดยชนชาติและจักรวรรดิต่าง ๆ มากมายตลอดช่วงเวลาในประวัติศาสตร์
กาซาตกเป็นของกองทัพอังกฤษในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของปาเลสไตน์ในอาณัติ ด้วยผลจากสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 ทำให้มีการกำหนดเขตแดนที่เรียกว่าฉนวนกาซาขึ้น โดยมีอียิปต์เป็นผู้ปกครอง จนกระทั่งถูกอิสราเอลยึดครองในสงครามหกวันใน ค.ศ. 1967 แต่ใน ค.ศ. 1993 ก็ได้ถูกโอนไปอยู่ภายใต้การปกครองขององค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ ในช่วงหลายเดือนหลังการเลือกตั้งเมื่อ ค.ศ. 2006 ได้เกิดความขัดแย้งที่มีการใช้อาวุธขึ้นระหว่างสองกลุ่มการเมืองของปาเลสไตน์ ได้แก่ ฟะตะห์ กับฮะมาส ผลก็คือกลุ่มฮะมาสสามารถเข้ายึดอำนาจในฉนวนกาซา ส่งผลให้อียิปต์และอิสราเอลทำการปิดล้อมฉนวนกาซา อิสราเอลได้ผ่อนคลายการปิดล้อมโดยการอนุญาตให้มีการขนส่งสินค้าอุปโภคบริโภคในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 และอียิปต์ได้เปิดจุดผ่านแดนระฟะห์อีกครั้งใน ค.ศ. 2011 สำหรับคนเดินเท้า
กิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักของนครกาซาคืออุตสาหกรรมขนาดเล็กและเกษตรกรรม อย่างไรก็ตาม การปิดล้อมและความขัดแย้งที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ทำให้ตกอยู่ภายใต้แรงกดดันทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรง ประชากรส่วนใหญ่ในนครกาซาเป็นมุสลิม และมีส่วนน้อยที่นับถือศาสนาคริสต์ นครกาซามีประชากรอายุน้อยจำนวนมาก โดยประมาณร้อยละ 75 มีอายุต่ำกว่า 25 ปี ปัจจุบันนครกาซาบริหารโดยสภาเทศบาล 14 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

Municipality of Gaza เก็บถาวร 2013-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gaza at Google Maps
The achievements of the municipal council for a period of 5 years (2008–2013) in Arabic เก็บถาวร 2014-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2  3  4  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส 2  BnF data 2  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
ท่าเรือเบรุต

| ท่าเรือเบรุต |
| --- | --- |
ท่าเรือเบรุตใน พ.ศ. 2546
ที่ตั้ง
ประเทศ: เลบานอน
ที่ตั้ง: เบรุต
Coordinates: 33°54′10″N 35°31′30″E﻿ / ﻿33.90278°N 35.52500°E﻿ / 33.90278; 35.52500
UN/LOCODE: LBBEY
รายละเอียด
เปิด: 1887
บริหารโดย: Gestion et Exploitation du Port de Beyrouth (GEPB)
เจ้าของ: รัฐบาลเลบานอน
ชนิดอ่าว: ประดิษฐ์
ขนาดอ่าว: 1.002 km2 (0.387 sq mi)
ขนาด: 1.2 km2 (0.46 sq mi)
จำนวนที่จอดเรือใช้งานได้: 16
พนักงาน: 639
ผู้จัดการทั่วไป: Bassem Al Qaisi
สถิติ
เรือขาเข้า: 2,395 (2552)
คาร์โกต่อปี (ตัน): 5.8 ล้านตัน (2552)
ปริมาตรคอนเทนเนอร์ต่อปี: 1,229,081 TEU (2562)
การสัญจรของผู้โดยสาร: 6,699 (2552)
รายได้ต่อปี: 163,486,146 ดอลลาร์สหรัฐ (2552)
เว็บไซต์ www.portdebeyrouth.com   Beirut Container Terminal Consortium
ท่าเรือเบรุต (อาหรับ: مرفأ بيروت; ฝรั่งเศส: Port de Beyrouth) เป็นท่าเรือหลักของประเทศเลบานอน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอ่าวเซนต์จอร์จบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตอนเหนือของกรุงเบรุต และอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเบรุต ที่นี่เป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดและมีการใช้งานมากที่สุดในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ท่าเรือเบรุตและสนามบินเบรุต–เราะฟีก อัลฮะรีรี ถือเป็นทางเข้าหลักของเลบานอน
ในวันที่ 4 สิงหาคม 2563 ได้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ที่ท่าเรือเบรุตนี้ ซึ่งมีสาเหตุจากการจัดเก็บแอมโมเนียมไนเตรตที่ไม่เหมาะสม ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 221 คน บาดเจ็บมากกว่า 6,000 คน และไร้ที่อยู่อาศัย 300,000 คน พื้นที่ส่วนใหญ่ของท่าเรือและสิ่งก่อสร้างถูกทำลาย รวมถึงที่เก็บเมล็ดพืชสำรองส่วนใหญ่ของเบรุต และความเสียหายทั่วเมืองหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐ ท่าเรือเบรุตจึงต้องปิดตัวลงเนื่องจากความเสียหายจากระเบิด โดยโกดังสินค้าจะถูกส่งไปยังท่าที่เล็กกว่าอย่างตริโปลีและไทร์ ก่อนเหตุระเบิด S&P Global ประมาณการว่าประมาณร้อยละ 60 ของการนำเข้าของเลบานอนมาจากท่าเรือนี้
ข้อมูล

ท่าเรือนี้ดำเนินการและจัดการโดย Gestion et exploitation du port de Beyrouth (GEPB) (ภาษาฝรั่งเศส แปลว่า "การท่าเรือแห่งเบรุต") ส่วนการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์นั้นเป็นการบริหารและดำเนินการโดย Beirut Private Terminal Consortium (BCTC)
นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามกลางเมืองเลบานอนในปี 2533 ท่าเรือได้ผ่านโครงการปรับปรุงและขยายที่สำคัญด้วยการฟื้นฟูสถานที่ท่าเรือที่มีอยู่การก่อสร้างอาคารบริหารใหม่และการก่อสร้างท่าสำหรับรับ-ส่งตู้คอนเทนเนอร์ขึ้นใหม่
ที่นี่ถือเป็นประตูสำคัญสำหรับการขนส่งสินค้าไปยังซีเรีย จอร์แดน อิรัก และรัฐอ่าวเปอร์เซียอื่น ๆ
ท่าเรือเบรุตได้รับเลือกให้เป็นศูนย์กลางการขนส่งของบริษัทขนส่งคอนเทนเนอร์รายใหญ่อันดับสองและสามของโลก บริษัทขนส่งเมดิเตอร์เรเนียน (MSC) ของสวิตเซอร์แลนด์และ Compagnie Maritime d'Affrètement - Compagnie Générale Maritime (CMA-CGM) ที่ซึ่งสร้างอาคารสำนักงานใหญ่ระดับภูมิภาคมูลค่า 12 ล้านเหรียญตั้งอยู่ใกล้กับท่าเรือ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการท่าเรือเบรุต เก็บถาวร 2021-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลุ่มอาคารคอนเทนเนอร์เบรุต เก็บถาวร 2021-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นัจญ์รีจญ์ (ประเทศอียิปต์)

| นัจญ์รีจญ์ نجريج |
| --- | --- |
นัจญ์รีจญ์ที่ตั้งในประเทศอียิปต์
พิกัด: 30°58′N 30°52′E﻿ / ﻿30.967°N 30.867°E﻿ / 30.967; 30.867
ประเทศ:  อียิปต์
เขตผู้ว่าการ: อัลฆ็อรบียะฮ์
ประชากร (2549)
 • ทั้งหมด: 8,656 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลามาตรฐานอียิปต์)
นัจญ์รีจญ์ (อาหรับ: نجريج) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการอัลฆ็อรบียะฮ์ ประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองบัสยูน
บุคคลสำคัญ

มุฮัมมัด เศาะลาห์ กองหน้าในสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลกับทีมชาติอียิปต์
นูรุดดีน เนย์เบ็ต

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Noureddine Naybet อาหรับ: نور الدين نبيت
วันเกิด:   (1970-02-10) 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 (54 ปี)
สถานที่เกิด:  กาซาบล็องกา, โมร็อกโก
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1989–1993 |  วีดัด กาซาบล็องกา |  75 |  (4) |
| 1993–1994 |  น็องต์ |  34 |  (1) |
| 1994–1996 |  สปอร์ติง ลิสบอน |  54 |  (5) |
| 1996–2004 |  เดปอร์ติโบ ลากอรูญา |  211 |  (11) |
| 2004–2006 |  ท็อตแนม ฮ็อตสเปอร์ |  30 |  (1) |
| รวม |   |  404 |  (22) |
ทีมชาติ
| 1990–2006 |  โมร็อกโก |  115 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
นูรุดดีน เนย์เบ็ต (อาหรับ: نور الدين نيبت; เกิด 10 กุมภาพันธ์ 1970 ที่เมืองกาซาบล็องกา) เป็นอดีตนักฟุตบอลในตำแหน่งกองหลังและเป็นอดีตกัปตันทีมชาติโมร็อกโก โดยเนย์เบ็ตมีชื่อเสียงโด่งดังเมื่อครั้งค้าแข้งให้กับสโมสรเดปอร์ติโบ ลากอรูญา ในลาลิกาสเปนและสโมสรท็อตแนม ฮ็อตสเปอร์ในพรีเมียร์ลีก
นูรุดดีน เนย์เบ็ต เป็นผู้ครองสถิติลงสนามให้กับทีมชาติโมร็อกโกมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งที่ 115 นัด โดยเขาเคยเล่นในโอลิมปิก 1992 ที่ประเทศสเปน และผ่านการเล่นฟุตบอลโลก 2 สมัย ในฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกาและฟุตบอลโลก 1998 ที่ฝรั่งเศส
นูร์ ฮะซัน ฮุเซน

| นูร์ ฮะซัน ฮุเซน |
| --- | --- |

นายกรัฐมนตรีโซมาเลีย
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
ก่อนหน้า: ซาลิม อะลิโยว์ อิโบรว์ (รักษาการ)
ถัดไป: โอมาร์ อับดีราซิด อาลี ชาร์มาร์กี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 โซมาเลีย
เสียชีวิต: 1 เมษายน พ.ศ. 2563 (82 ปี) ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: รัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่าน

นูร์ ฮะซัน ฮุเซน อัดเด (โซมาลี: Nuur Xasan Xuseen Cadde, อาหรับ: نور حسن حسين) เป็นนายกรัฐมนตรีโซมาเลีย ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เขามาจากโมกาดิชู และเป็นส่วนหนึ่งของ และเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าอับกาอัล ซึ่งเป็นเผ่าย่อยของตระกูลฮาวีเย
ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2563 ฮุเซนเสียชีวิตที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร ขณะมีอายุได้ 83 ปี ด้วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019
ตาซูอาอ์

| ตาซูอาอ์ |
| --- | --- |
การร่ำไห้ตาซูอาอ์ที่โกม, ประเทศอิหร่าน ค.ศ. 2009
ชื่อทางการ: تاسوعاء Tāsū‘ā’  ในภาษาอาหรับ
จัดขึ้นโดย: มุสลิมชีอะฮ์
ประเภท: ศาสนา
ความสำคัญ: รำลึกถึงยุทธการที่กัรบะลาอ์
วันที่: 9 มุฮัรรอม
ความถี่: ทุกปี
ตาซูอาอ์ (อาหรับ: تاسوعاء, อักษรโรมัน: Tāsū‘ā’) คือวันที่ 9 ของมุฮัรรอมและเป็นวันก่อนวันอาชูรออ์ ซึ่งมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นในวันนี้ ได้แก่: การเข้าเมืองกัรบะลาอ์ของชะมิร เป็นการได้รับความปลอดภัยของลูกหลานอุมมุลบะนีน, การเตรียมตัวเข้าสงคราม และฮุซัยน์ อิบน์ อะลีและสหายของท่านถูกปิดล้อมโดยศัตรู (ในยุทธการที่กัรบะลาอ์) วันนั้นเป็นวันที่อุทิศแก่อับบาส อิบน์ อะลีด้วย เพราะเขาเป็นผู้บัญชาการในกองทัพของฮุซัยน์
ศัพทมูลวิทยา

ตาซูอาอ์ แปลตรงตัวคืออันดับเก้า และในปฏิทินอิสลามคือวันที่ 9 มุฮัรรอม
พิธีกรรม

ในวันอาชูรออ์กับตาซูอาอ์ มุสลิมจะไปมัสยิดและตะกีเยฮ์หรือไปบริเวณที่จัดพิธีรำไห้ พวกเขาจะอ่านฮะดีษและกวียกย่องอับบาส อิบน์ อะลี โดยทั่วไปแล้ว พิธีร่ำไห้มักมีการเดินขบวน, อ่านบทสวด และลงแส้ใส่ตนเอง หนึ่งในธรรมเนียมที่เก่าแก่และทำบ่อยที่สุดคือของบางอย่างจากอัลลอฮ์และสัญญาแจกอาหารแก่ผู้คน ในประเทศอิหร่าน ธรรมเนียมนี้ถูกทำเป็นประจำและถึงช่วงสูงสุดในวันตาซูอาอ์และวันอาชูรออ์ (วันที่ 9 และ 10 ของมุฮัรรอม) ในขณะที่ผู้ร่ำไห้ได้ของกินไป
ตะอ์ซีเยฮ์ในฐานะบทอ่านทางศาสนา คือธรรมเนียมอันเก่าแก่สำหรับการร่ำไห้ในบางเมืองและหมู่บ้าน ผู้เข้าร่วมเห็นตะอ์ซีเยฮ์เป็นส่วนหนึ่งของพิธีร่ำไห้ และผู้อ่านจะต้องการบทนี้ เพราะเป็นเรื่องไม่ค่อยปกติที่ผู้อ่านจำบทอ่านทั้งหมด
ความสัมพันธ์กับอับบาส อิบน์ อะลี

วันนี้เป็นวันที่ชีอะฮ์อุทิศแก่อับบาส อิบน์ อะลี เพราะความกล้าหาญของเขาในการถือธงกองทัพของฮุซัยน์ในยุทธการที่กัรบะลาอ์
ภาพ

การร่ำไห้ในวันตาซูอาอ์
วันตาซูอาอ์ในประเทศอิหร่าน (แอร์แดบีล)
ดูเพิ่ม

การร่ำไห้แห่งมุฮัรรอม
อัรบะอีน
ยุทธการที่กัรบะลาอ์
วันอาชูรออ์
บอซาซอ

บอซาซอ
บอซาซอ (โซมาลี: Boosaaso; อาหรับ: بوساسو; อิตาลี: Bosaso) เป็นเมืองในประเทศโซมาเลีย และเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐพุนต์แลนด์ ซึ่งเป็นรัฐปกครองตนเองของโซมาเลีย ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศ ติดกับอ่าวเอเดน มีประชากร 700,000 คน เมืองนี้ค่อนข้างสงบเมื่อเทียบกับเมืองทางใต้ของโซมาเลีย
นูรดีน อัมราบัต

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Amrabat with Galatasaray in 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Noureddine Amrabat
วันเกิด:   (1987-03-31) 31 มีนาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  นาร์เดน, เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อัลนัศร์
หมายเลข:  11
สโมสรเยาวชน
:  HSV De Zuidvogels
:  อายักซ์
2003–2006:  ฮุยเซิน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2007 |  ออมนิเวิลด์ |  36 |  (14) |
| 2007–2008 |  เฟินโล |  33 |  (10) |
| 2008–2011 |  เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน |  57 |  (9) |
| 2011–2012 |  ไคเซริสปอร์ |  38 |  (6) |
| 2012–2015 |  กาลาตาซาราย |  34 |  (1) |
| 2014–2015 |  → มาลากา (ยืม) |  46 |  (8) |
| 2015–2016 |  มาลากา |  13 |  (0) |
| 2016–18 |  วอตฟอร์ต |  44 |  (0) |
| 2017–18 |  →เลกาเนส (ยืม) |  27 |  (1) |
| 2018– |  อันนัศร์ |  12 |  (4) |
ทีมชาติ‡
| 2007–2008 |  เนเธอร์แลนด์ U-21 |  7 |  (0) |
| 2011– |  โมร็อกโก |  45 |  (4) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 27 เมษายน 2018 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 25 มิถุนายน 2018
นูรุดดีน "นูรดีน" อัมราบัต (อาหรับ: نورالدين أمرابط; เกิด 31 มีนาคม 1987) เป็นนักฟุตบอล ชาวโมร็อกโก ตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอัลนัศร์ ในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก โดยเคยเล่นให้กับเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ในเนเธอร์แลนด์, สโมสรฟุตบอลวอตฟอร์ด ในพรีเมียร์ลีก และเลกาเนส ในลาลิกา
ในระดับทีมชาติ อัมราบัต เคยเล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี และเคยถูกเรียกตัวติดทีมชาติชุดใหญ่ อย่างไรก็ตามเขาตัดสินใจลงเล่นในระดับทีมชาติชุดใหญ่ให้กับโมร็อกโก โดยมีโอกาสลงเล่นในรายการแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2 สมัย และได้ลงแข่งขันใน กีฬาโอลิมปิก 2012 ที่สหราชอาณาจักร
นายกรัฐมนตรีกาตาร์

| นายกรัฐมนตรี แห่งรัฐกาตาร์ |
| --- | --- |
ธงชาติ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน โมฮัมเหม็ด บิน อับดุลราห์มาน บิน จัสซิม อัล ธานี ตั้งแต่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2566
การเรียกขาน: ฯพณฯ
จวน: พระตำหนักเขียว
ผู้แต่งตั้ง: เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: Khalifa bin Hamad Al Thani
สถาปนา: 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
นายกรัฐมนตรีกาตาร์ หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งรัฐกาตาร์ (อาหรับ: رئیس الوزراء القطري) เป็นหัวหน้ารัฐบาลมีอำนาจเป็นลำดับสองของรัฐกาตาร์ Khalifa bin Hamad Al Thani เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์จากการรัฐประหารเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 เป็นผู้ดำรงตำแหน่งนี้พระองค์แรกนับจากวันที่ก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 พระองค์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจนถึงการรัฐประหารเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2538 เมื่อ Hamad bin Khalifa Al Thani พระราชโอรสของพระองค์ปลดพระองค์ออกจากตำแหน่ง
เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2563 Khalid bin Khalifa bin Abdul Aziz Al Thani ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน หลังจาก Abdullah bin Nasser bin Khalifa Al Thani ลาออก
หลังจากการลาออกของ Khalid ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 โมฮัมเหม็ด บิน อับดุลราห์มาน บิน จัสซิม อัล ธานี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน
ทะเลกาลิลี

ทะเลสาบน้ำจืดในประเทศอิสราเอล
| ทะเลกาลิลี |
| --- | --- |

ทะเลกาลิลีแสดงแผนที่ประเทศอิสราเอลทะเลกาลิลีแสดงแผนที่ตะวันออกกลาง

พิกัด: 32°50′N 35°35′E﻿ / ﻿32.833°N 35.583°E﻿ / 32.833; 35.583
ชนิดของทะเลสาบ: โมโนมิกติก
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำจอร์แดนตอนบนและน้ำไหลผ่านในท้องถิ่น
แหล่งน้ำไหลออก: แม่น้ำจอร์แดนตอนล่าง, การระเหย
พื้นที่รับน้ำ: 2,730 ตารางกิโลเมตร (1,050 ตารางไมล์)
ประเทศในลุ่มน้ำ: อิสราเอล, ซีเรีย, เลบานอน

ช่วงยาวที่สุด: 21 กิโลเมตร (13 ไมล์)
ช่วงกว้างที่สุด: 13 กิโลเมตร (8.1 ไมล์)
พื้นที่พื้นน้ำ: 166 ตารางกิโลเมตร (64 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 25.6 เมตร (84 ฟุต) (มีความผันผวน)
ความลึกสูงสุด: 43 เมตร (141 ฟุต) (มีความผันผวน)
ปริมาณน้ำ: 4 ลูกบาศก์กิโลเมตร (0.96 ลูกบาศก์ไมล์)
เวลาพักน้ำ: 5 ปี
ความยาวชายฝั่ง1: 53 กิโลเมตร (33 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: −214.66 เมตร (704.3 ฟุต) (มีความผันผวน)

เมือง: ทิเบเรียส (อิสราเอล)
อ้างอิง: 
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลกาลิลี (อังกฤษ: Sea of Galilee; ฮีบรู: יָם כִּנֶּרֶת, แอราเมอิกของชาวยิว: יַמּא דטבריא, גִּנֵּיסַר, อาหรับ: بحيرة طبريا) หรือ ทะเลสาบทิเบเรียส (อังกฤษ: Lake Tiberias) หรือ คินเนเรท (อังกฤษ: Kinneret) เป็นทะเลสาบน้ำจืดในประเทศอิสราเอล เป็นทะเลสาบน้ำจืดซึ่งอยู่ต่ำที่สุดในโลก และเป็นทะเลสาบซึ่งอยู่ต่ำที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก (รองจากทะเลเดดซีซึ่งเป็นทะเลสาบน้ำเค็ม) อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเลระหว่าง 215 และ 209 เมตร (705 และ 686 ฟุต) ทะเลสาบมีความยาวโดยรอบทะเลสาบประมาณ 53 กิโลเมตร (33 ไมล์) มีความยาวประมาณ 21 กิโลเมตร (13 ไมล์) และความกว้างประมาณ 13 กิโลเมตร (8.1 ไมล์) มีพื้นที่ 166.7 ตารางกิโลเมตร (64.4 ตารางไมล์) และมีความลึกสูงสุดประมาณ 43 เมตร (141 ฟุต) ทะเลสาบกาลิลีรับน้ำบางส่วนจากน้ำพุใต้ดิน แต่แหล่งที่มาหลักคือแม่น้ำจอร์แดนซึ่งไหลผ่านทะเลสาบจากเหนือลงใต้และออกจากทะเลสาบที่เขื่อนเดกาเนีย
ภูมิศาสตร์

ทะเลกาลิลีตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิสราเอล ระหว่างที่ราบสูงโกลันและภูมิภาคกาลิลีในหุบเขาทรุดจอร์แดน เกิดจากการแยกออกของแผ่นเปลือกโลกแอฟริกาและแผ่นเปลือกโลกอาระเบีย ดังนั้นพื้นที่บริเวณนี้จะมักเกิดแผ่นดินไหว และในอดีตเคยเกิดภูเขาไฟระเบิด มีหลักฐานจากหินบะซอลต์และหินอัคนีชนิดอื่น ๆ จำนวนมาก ซึ่งบ่งบอกถึงธรณีวิทยาของกาลิลี
ชื่อ

ดูเพิ่ม: กาลิลี
ทะเลสาบแห่งนี้ถูกเรียกด้วยชื่อที่แตกต่างกันไปตลอดประวัติศาสตร์ โดยปกติแล้วชื่อจะขึ้นกับการตั้งถิ่นฐานอาศัยที่เด่น ๆ บนชายฝั่ง และเมื่อชะตากรรมของเมืองต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไป ชื่อของทะเลสาบก็เปลี่ยนแปลงไปด้วยเช่นกัน
ชื่อในภาษาฮีบรูสมัยใหม่คือ คินเนเรท มาจากคัมภีร์ฮีบรู ซึ่งปรากฏในชื่อ "ทะเลคินเนเรท" ในกันดารวิถี 34:11  และโยชูวา 13:27  และสะกดว่า כנרות "Kinerot" ในภาษาฮีบรู ใน โยชูวา 11:2  ชื่อนี้ยังพบในเอกสารต้นฉบับของยูการิตในมหากาพย์ Aqhat  ชื่อ "คินเนเรท"  ถูกระบุในฐานะชื่อเมืองในรายชื่อของ "เมืองที่มีกำแพงล้อม" ในโยชูวา 19:35  ศัพทมูลซึ่งเป็นที่เชื่อถืออย่างแพร่หลายสันนิษฐานว่าชื่อ คินเนเรท อาจมีต้นกำเนิดมาจากคำภาษาฮีบรูว่า kinnor ("พิณ") เพราะทะเลสาบมีรูปร่างเหมือนพิณ อย่างไรก็ตาม นักวิชาการเห็นพ้องว่าต้นกำเนิดของชื่อทะเลสาบคินเนเรทนั้นมาจากชื่อเมืองคินเนเรทซึ่งเป็นเมืองสำคัญในยุคสัมฤทธิ์และยุคเหล็ก และมีการขุดพบที่ Tell el-'Oreimeh แต่ในทางกลับกัน เมืองคินเนเรทก็อาจจะถูกตั้งชื่อตามแหล่งน้ำ และไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่บ่งชี้ที่มาของชื่อเมือง
นักเขียนทั้งหมดของพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่ใช้คำเรียกว่า "ทะเล" (ฮีบรู יָם yam, กรีก θάλασσα) ยกเว้นพระวรสารนักบุญลูกาที่เรียกว่า "ทะเลสาบเยนเนซาเรท" (ลูกา 5:1 ) จากคำภาษากรีกว่า λίμνη Γεννησαρέτ (limnē Gennēsaret) "รูปคำภาษากรีกของ Chinnereth" ทาลมุดของบาบิโลนรวมถึงโยเซพุสระบุถึงทะเลสาบแห่งนี้ในชื่อ "ทะเลกิโนซาร์" ตามชื่อกิโนซาร์ซึ่งที่ราบขนาดเล็กอันอุดมสมบูรณ์ที่ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของทะเลสาบ กิโนซาร์ยังเป็นอีกชื่อหนึ่งที่มาจากคำว่า "คินเนเรท"
คำว่า กาลิลี มาจากคำภาษาฮีบรูว่า Haggalil (הַגָלִיל) ซึ่งมีความหมายตรงตัวว่า "เขต" เป็นรูปย่อของ Gelil Haggoyim "เขตของบรรดาประชาชาติ" (อิสยาห์ 9:1) ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 ทะเลกาลิลีเป็นที่รู้จักแพร่หลายในชื่อ ทะเลสาบทิเบเรียส ตามชื่อเมืองทิเบเรียสซึ่งก่อตั้งขึ้นบนชายฝั่งด้านตะวันตกเพื่อเป็นเกียรติแก่จักรพรรดิติแบริอุส จักรพรรดิลำดับที่ 2 ของโรมัน ในพันธสัญญาใหม่ ชื่อ "ทะเลกาลิลี" (กรีก: θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας, thalassan tēs Galilaias) ถูกใช้ในพระวรสารนักบุญมัทธิว 4:18; 15:29, พระวรสารนักบุญมาระโก 1:16; 7:31 และพระวรสารนักบุญยอห์น 6:1 ในชื่อว่า "ทะเลกาลิลี คือทะเลทิเบเรียส" (θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας τῆς Τιβεριάδος, thalassēs tēs Galilaias tēs Tiberiados) ซึ่งเป็นชื่อในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 ทะเลทิเบเรียสยังเป็นที่ถูกกล่าวถึงในเอกสารของโรมันและในทาลมุดเยรูซาเล็ม และได้รับการดัดแปลงเป็นชื่อในภาษาอาหรับว่า Buḥayret Ṭabariyyāไฟล์:ArTiberias.ogg (بحيرة طبريا), "ทะเลสาบทิเบเรียส"
ดูเพิ่ม

การอัศจรรย์ของพระเยซู
พระคริสต์ผจญพายุในทะเลกาลิลี (ภาพวาดของแร็มบรันต์ในปี ค.ศ. 1633)