stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซนทิเมทัลเทรน
สมาชิก > Sentimental Train

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: มิอง มูไคจิ, ยุย โยโกยามะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเค: โทมุ มุโต
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: จูริ ทากาฮาชิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมโฟร์: นานะ โอกาดะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเอส: จูรินะ มัตสึอิ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเคทู: มินะ โอบะ, ซารินะ โซดะ, นาโอะ ฟุรุฮาตะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมอี: อาการิ สุดะ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็ม: อาการิ โยชิดะ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเอช: มิคุ ทานากะ, นาโกะ ยาบูกิ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเคโฟร์: ซากูระ มิยาวากิ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็นทรี: ยูกะ โอกิโนะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมจี: ฮินาตะ ฮมมะ
สมาชิก > Sandal ja Dekinai Koi

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเค: มาโกะ โคจิมะ, มินามิ มิเนกิชิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: ซาโฮะ อิวาตาเตะ, เซย์นะ ฟุกุโอกะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอต: ยุย โอกุริ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเอส: เรียวฮะ คิตากาวะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเคทู: ยูกิ อาราอิ, อากาเนะ ทาคายานางิ, คาโอริ มัตสึมุระ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมอี: มายะ สุกาวาระ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็ม: มิรุ ชิโรมะ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมบีทู: ยูริ โอตะ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเอช: เมรุ ทาชิมะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็นทรี: มินามิ คาโต้, มารินะ นิชิกาตะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมจี: มิฮารุ นาระ
สมาชิก > Tomodachi ja nai ka?

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: เรนะ คาโต้
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: ยูคาริ ซาซากิ, เมกุ ทานิกุจิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมโฟร์: ซายะ คาวาโมโตะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอต: โมโมกะ โอนิชิ, นางิสะ ซาคากุจิ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเคทู: มิโกโตะ อุจิยามะ, ยูนะ เอโกะ, ยูนะ โอบาตะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมอี: ฮารุกะ คุมาซากิ, โอกะ ซุเอนากะ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเคโฟร์: มิโอะ โทโมนากะ, ไม ฟุจิกามิ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็นทรี: นานาโกะ นิชิมุระ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมจี: ริกะ นากาอิ
บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ทีมบีทรี: เฌอปราง อารีย์กุล
สมาชิก > Aru Hi Fui ni...

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเค: ฮารุกะ โคมิยามะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอต: ริน โอกาเบะ, นาโอะ โอตะ, เอรินะ โอดะ, นารุมิ คุราโน
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเอส: เรนะ อิชชิกิ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเคทู: ซากิ ทาเคอุจิ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมอี: นัตสึกิ คามาตะ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็น: โคโคโระ นาอิกิ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็ม: นางิสะ ชิบูยะ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเอช: ฮิโรกะ โคมาดะ, นัตสึมิ ทานากะ, นัตสึมิ มัตสึโอกะ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมทีทู: อายากะ โอดะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็นทรี: ทาโนะ อายากะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมจี: อายูกะ นากามุระ
สมาชิก > Hitonatsu no Dekigoto

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: โมเอะ โกโตะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: ซาโตเนะ คุโบะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเอส: มิคุ โอคาดะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเคทู: ชิโอริ อาโอคิ, ยูซึกิ ฮิดากะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมอี: ยูกิ ทาคาฮาตะ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมบีทู: เอริโกะ โจ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเอช: ยูกะ อากิโยชิ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเคโฟร์: อาโออิ โมโตมุระ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมทีทู: ฮานะ มัตสึโอกะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็นทรี: โมเอกะ ทาคาคุระ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมจี: โอกุมะ สึกุมิ, เรนะ ฮาเซกาวะ, มาโฮะ ยามากุจิ
เอสทียูโฟร์ตีเอต: ยูมิโกะ ทากิโนะ
บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ทีมบีทรี: แพรวา สุธรรมพงษ์
สมาชิก > Nami ga Tsutaeru Mono

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: อายานะ ชิโนซากิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: ชิซุกะ โอยะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมโฟร์: มิยู โอโมริ, เจียหลิง หม่า, มิซุกิ ยามาอุจิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอต: ฮิโตมิ ฮนดะ, นานามิ ยามาดะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเคทู: มิซูโนะ ไอริ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมอี: มาริกะ ทานิ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็ม: ยูกะ คาโต้
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมบีทู: เรย์ โจนิชิ, ซาเอะ มุราเสะ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเอช: อากิ โทโยนากะ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเคโฟร์: นาโอะ อุเอกิ, ฮิโรนะ อุนโจ, ยูกิ ชิโมโนะ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมทีทู: ซาเอะ คุริฮาระ, เอเรนะ ซากาโมโตะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็นทรี: โนเอะ ยามาดะ
เอสทียูโฟร์ตีเอต: จิโฮะ อิชิดะ
สมาชิก > "Suki" no Tane

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอต: มาริอะ ชิมิซุ, อายากะ ฮิดาริโทโมะ, ริระ มิยาซาโตะ, นานาเซะ โยชิคาวะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต เค็งคิวเซย์: ซูซุฮะ ยามาเนะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเอส: อิซุมิ นากามุระ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมอี: มิกิ โนโนะงากิ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็น: ชิอง โฮริ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็ม: รูรินะ นิชิซาวะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมจี: ริกะ นากาอิ, อายูกะ นากามุระ
เอสทียูโฟร์ตีเอต: จิโฮะ อิชิดะ, มิทสึกิ อิมามุระ, ยูริ โทโรบุ, อาการิ ฟุกุดะ
เอสทียูโฟร์ตีเอต เค็งคิวเซย์: ยูกะ โอกิ
สมาชิก > Yuri wo Sakaseru ka?

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: มิอง มูไคจิ, ยุย โยโกยามะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: เมกุ ทานิกุจิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมโฟร์: เจียหลิง หม่า, มิซุกิ ยามาอุจิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอต: ริน โอกาเบะ, ยุย โอกุริ, นารุมิ คุราโน, อายาเนะ ทาคาฮาชิ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเคทู: ยูนะ โอบาตะ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็น: อายากะ ยามาโมโตะ
เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต ทีมบีทู: เอริโกะ โจ
เอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมทีทู: ฮานะ มัตสึโอกะ
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมเอ็นทรี: ยูกะ โอกิโนะ, มินามิ คาโต้
เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต ทีมจี: ฮินาตะ ฮมมะ
เอสทียูโฟร์ตีเอต: ยูมิโกะ ทากิโนะ
ดูเพิ่ม

รายชื่อผลงานของเอเคบีโฟร์ตีเอต
| ด ค กเอเคบีโฟร์ตีเอต ซิงเกิล |
| --- | --- |
เซ็ตลิสต์: เกรตเทสต์ซองส์ 2006–2007:  "ซากูระโนะฮานาบิราตาจิ"  "สเกิร์ตฮิราริ"  "ไอตากัตตะ"  "เซฟูกุกะจามะโอะซูรุ"  "เคเบ็ตสึชิเตอิตะไอโจ"  "บิงโก!"  "โบกุโนะไทโย"  "ยูฮิโอะมิเตรุกะ?" 
เซ็ตลิสต์: เกรตเทสต์ซองส์ คันเซ็มบัง:  "โรแมนซ์อิราเนะ"  "ซากูระโนะฮานาบิราตาจิ 2008" 
คามิเกียวกูตาจิ:  "เบบี! เบบี! เบบี!"  "โอโกเอะไดมอนด์"  "จูเน็นซากูระ"  "นามิดะเซอร์ไพรส์!"  "อีวาเกะเมย์บี"  "ริเวอร์"  "ซากูระโนะชิโอริ" 
โคโคนิอิตะโคโตะ:  "โพนีเทลโทะชูชู"  "เฮฟวีโรเทชัน"  "บีกินเนอร์"  "แชนซ์โนะจูมบัง" 
1830 เมตร:  "ซากูระโนะคินินาโร"  "เอฟวรีเดย์คาชูชะ"  "ฟลายอิงเก็ต"  "คาเซะวะฟูอิเตรุ"  "อูเอะคาระมาริโกะ"  "กีฟมีไฟฟ์!" 
สึงิโนะอาชิอาโตะ:  "มานัตสึโนะซาวส์กูด!"  "กิงงัมเช็ก"  "อูซะ"  "เออิเอ็นเพรสเชอร์"  "โซลอง!"  "ซาโยนาระครอวล์"  "โคอิซูรุฟอร์จูนคุกกี้" 
โคโคกะโรเดสดะ, โคโคเดะโทเบะ!:  "ฮาร์ตอิเล็กทริก"  "ซูซูกาเกะนันชาระ"  "มาเอะชิกะมูกาเนเอะ"  "ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์"  "โคโคโระโนะพลาคาร์ด"  "คิโบเตกิรีเฟรน" 
0 โทะ 1โนะไอดะ:  "กรีนแฟลช"  "โบกูตาจิวะทาตากาวาไน"  "ฮาโลวีนไนต์" 
ทัมเนล:  "คูจิบิรุนิบีมายเบบี"  "คิมิวะเมโลดี"  "สึบาซะวะอิราไน"  "เลิฟทริป"  "ไฮเทนชัน)" 
โบกูตาจิวะ, อาโนะฮิโนะโยอาเกะโอะชิตเตอิรุ:  "ชูตไซน์"  "เนงาอิโกโตะโนะโมจิงูซาเระ"  "แฮชแท็กซูกินันดะ"  "11กัตสึโนะอังเคล็ต" 
ซิงเกิลที่ไม่ใช่อัลบั้ม:  "จาบาจา"  "ทีชเชอร์ทีชเชอร์"  "เซนทิเมทัลเทรน"  "โนเวย์แมน"  "จิวารุเดส์"  "ซัสเทนนาเบิล"  "ชิสึเรนอาริกาโต" 
ซิงเกิลอื่น ๆ:  "คิโบนิสึอิเตะ"  "เนกอยา (พิกมี)" 
เพลงอื่น ๆ:  "ชูการัช" 
 หมวดหมู่
โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)

| โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)> ที่ตั้ง |
| --- | --- |
293/1 ถนนศรีภูวนารถ ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ท.๔
คำขวัญ: นตฺถิ ปญฺญา สมาอาภา (แสงสว่างเสมอด้วยปัญญาไม่มี)
หน่วยงานกำกับ: สำนักการศึกษา เทศบาลนครหาดใหญ่
ผู้อำนวยการ: นายเอก ชโนวรรณ
ระดับปีที่จัดการศึกษา: ชั้นเตรียมอนุบาลปีที่ 1   ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
สี:   สีเขียว -   สีขาว
เพลง: มาร์ชเทศบาล ๔
เว็บไซต์: http://www.t4wkr.ac.th
โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน) เป็นโรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครหาดใหญ่ เปิดสอนจนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
ประวัติของโรงเรียน

โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน) ตั้งอยู่บริเวณวัดคลองเรียน เลขที่ 293/1 ถนนศรีภูวนารถ ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีพื้นที่ประมาณ 5 ไร่ 2 งาน
1 มีนาคม พ.ศ. 2450 หลวงพ่อปาน เจ้าอาวาสวัดคลองเรียน ได้เปิดรับนักเรียนเข้ามาเรียน โดยมีพระภิกษุเป็นผู้สอน
31 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 เปิดทำการสอนเป็นทางการชื่อว่า "โรงเรียนประจำตำบลหาดใหญ่ 2" โดยโอนนักเรียนจากโรงเรียนประจำตำบลที่ 1 มาเรียน มีนายชื่น พูลสุวรรณ์ เป็นครูใหญ่คนแรก
พ.ศ. 2482 เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนประชาบาลตำบลคอหงส์ (วัดคลองเรียน)
พ.ศ.  เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนวัดคลองเรียน
1 พฤษภาคม พ.ศ.  ได้โอนสังกัดจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดมาสังกัดเทศบาลเมืองหาดใหญ่ เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)"
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน

ตราของโรงเรียน ช้างสามเศียรทูนพานธรรมนูญ มีรัศมีแผ่โดยรอบ
คติพจน์ของโรงเรียน นตฺถิ ปญฺญา สมาอาภา (แสงสว่างเสมอด้วยปัญญาไม่มี)
ปรัชญาของโรงเรียน' พัฒนาผู้เรียนให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ มีความประพฤติดี มีจิตใจงาม มีความรู้ดี และมีสุขภาพอนามัยที่แข็งเรียน
สีประจำโรงเรียน สีเขียวและสีขาว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)
ไบต์

ไบต์ (byte) เป็นคำที่ใช้เรียกจำนวนบิตที่มากขึ้น แต่ก็ไม่มีขนาดเป็นมาตรฐานตายตัว บนเครื่องคอมพิวเตอร์สถาปัตยกรรม IA-32 จำนวน 16 บิตจะเรียกว่าเวิร์ด ในขณะที่ 32 บิตเรียกว่า ดับเบิลเวิร์ด (double word) หรือ dword ในขณะที่สถาปัตยกรรมอื่น ๆ หนึ่งเวิร์ดมีค่าเท่ากับ 32 บิต, 64 บิต หรือค่าอื่น ๆ ซึ่งหน่วยประมวลผลกลาง จะทำการประมวลผลกับเวิร์ดได้สะดวกที่สุด
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ หน่วยวัดที่ใช้กันนั้น นิยมวัดเป็นกิโลไบต์ (Kilobyte) เมกะไบต์ (Megabyte) จิกะไบต์ (Gigabyte) และเทระไบต์ (Terabyte) ซึ่งแต่ละหน่วยวัดมีค่าตัวคูณต่างกัน 1,024 หรือ 210 หน่วย แต่มนุษย์จะประมาณค่าตัวคูณไว้ที่ 1,000 หน่วยเพื่อความสะดวกในการคำนวณ หน่วยวัดแต่ละหน่วยสามารถสรุปได้ดังนี้
นอกจากนี้ยังมี เพตะไบต์ (Petabyte) เอกซะไบต์ (Exabyte) เซตตะไบต์ (Zettabyte) และยอตตะไบต์ (Yottabyte) ซึ่งมีค่าตัวคูณ 1,024 หน่วยถัดจากเทระไบต์เป็นต้นไป แต่ยังไม่มีสื่อบันทึกข้อมูลใดสามารถเก็บข้อมูลได้มากขนาดนั้นในปัจจุบัน
ปัจจุบันนี้ เพื่อลดความสับสนระหว่างค่าตัวคูณ 1,024 (210) หน่วยและ 1,000 (103) หน่วย ทาง SI จึงได้มีหน่วยสำหรับฐาน 2 แยกออกมา เช่นจากกิโลไบต์ เป็น กิบิไบต์แทน
การเปรียบเทียบ

| ขนาด | ความจุโดยประมาณ |
| --- | --- |
1 ไบต์: อักษรหนึ่งตัว
10 ไบต์: หนึ่งหรือสองคำ
100 ไบต์: หนึ่งหรือสองประโยค
1 กิโลไบต์: หนึ่งย่อหน้าสั้นๆ
10 กิโลไบต์: สารานุกรมหนึ่งหน้า
100 กิโลไบต์: รูปถ่ายคุณภาพระดับกลาง
1 เมกะไบต์: เรื่องสั้นหนึ่งเรื่อง
10 เมกะไบต์: วรรณกรรมของเชกสเปียร์สองเล่ม
100 เมกะไบต์: หนังสือที่วางเรียงซ้อนกันสูงหนึ่งเมตร
1 จิกะไบต์: หน้ากระดาษที่บรรจุเต็มรถบรรทุก
ดูเพิ่ม

เวิร์ด (หน่วยสารสนเทศ)
โปรงแดง

| โปรงแดง |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Rhizophoraceae
สกุล:: Ceriops
สปีชีส์:: C.  tagal
ชื่อทวินาม
Ceriops tagal (Perr.) C.B. Rob.

โปรงแดง  ชื่อวิทยาศาสตร์:  Ceriops tagal อยู่ในวงศ์ Rhizophoraceae ลำต้นสูง ตรง มีรากค้ำยันสั้น ถ้าขึ้นในบริเวณที่ชื้นจะมีรากอากาศ กิ่งมีลักษณะโป่งพองตามข้อเห็นชัดเจน ใบเดี่ยว เหนียวคล้ายหนัง ผิวใบเป็นมัน ดอกช่อ ผลรูปไข่เนื้อนุ่ม กลีบเลี้ยงติดทน เมล็ดงอกตั้งแต่อยู่บนต้น ลำต้นใต้ใบเลี้ยงทรงกระบอก โผล่ออกจากผลตั้งแต่อยู่บนต้น
โปรงแดงมีการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่แอฟริกา อินเดีย จนถึงออสเตรเลีย มีแทนนิน ใช้ฟอกหนังได้เช่นเดียวกับโปรงขาว เปลือกและน้ำยางให้สารสีแดงและดำ ใช้ในการทำผ้าบาติก ใช้ย้อมฝาดแห อวน และเสื่อ ในเปลือกลำต้นมีแทนนิน 20 – 40% เปลือกให้สีย้อมสีน้ำตาล เมื่อผสมกับครามจะให้สีออกดำหรือม่วง
แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ

| แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: จอห์น ซิงเกิลตัน
บทภาพยนตร์: ริชาร์ด ไพร์ส จอห์น ซิงเกิลตัน เชน ซาเลอโน
เนื้อเรื่อง: จอห์น ซิงเกิลตัน เชน ซาเลอโน
สร้างจาก: Shaft โดย เออร์รีย์ ไทดี้แมน
อำนวยการสร้าง: สก๊อตต์ รูดิน จอห์น ซิงเกิลตัน
นักแสดงนำ:   ซามูเอล แอล แจ๊คสัน  วาเนสซ่า แอล. วิลเลียม  เจฟฟรีย์ ไรท์  คริสเตียน เบล  แดน เฮดายา  บัสตา รีห์มส  โทนิ คอลเลตต์  ริชาร์ด ราวทรี 
กำกับภาพ: โดนัลด์ อี. ทอริน
ตัดต่อ: จอห์น บลูม แอนโทเนีย แวน ดริมเมเลน
ดนตรีประกอบ: เดวิด อาร์โนลด์
บริษัทผู้สร้าง: Scott Rudin Productions New Deal Productions  
ผู้จัดจำหน่าย: Paramount Pictures
วันฉาย:   16 มิถุนายน ค.ศ. 2000 (2000-06-16) 
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $46 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: $107.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ เป็นภาพยนตร์แอคชั่นทริลเลอร์ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2000 กำกับโดย จอห์น ซิงเกิลตัน นำแสดงโดย ซามูเอล แอล แจ๊คสัน, วาเนสซ่า แอล. วิลเลียม, เจฟฟรีย์ ไรท์, คริสเตียน เบล, แดน เฮดายา, บัสตา รีห์มส, โทนี่ โคลเลตต์ และ ริชาร์ด ราวทรี ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับ ภาพยนตร์ชื่อเดียวกันเมื่อปี 1971 แต่ดูค่อนข้างจะเป็นภาคต่อมากกว่า
เนื้อเรื่องย่อ

จอห์น แชฟท์ ตำรวจนักสืบแห่งมหานครนิวยอร์ก ถูกมอบหมายให้สืบคดีอาชญากรรม ซึ่งแชฟท์ได้สืบรู้ว่า ฆาตกรคือนักศึกษาหัวรุนแรง วอลเตอร์ เวด ลูกชายของนักธุรกิจระดับเจ้าพ่อ ด้วยอิทธิพลคับฟ้า ทำให้วอลเตอร์ได้รับอนุญาตให้ประกันตัว และหลบหนีไปเก็บตัวอยู่ที่สวิส ผ่านไป 2 ปี แชฟท์ก็ตามล่าเขาจนได้ และเป็นอีกครั้งที่วอลเตอร์ได้รับการประกันตัวเช่นเคย แชฟท์ถึงกับหมดศรัทธาในอาชีพ โชคชะตาพาให้วอลเตอร์พบกับ พีเพิลส์ เฮอร์นานเดซ หัวหน้าแก็งมาเฟียยาเสพติดโดมินิกัน ที่อยากแก้แค้นแชฟท์ ที่ทำให้เขาต้องอับอายในถิ่นที่เขาคุมอยู่ นอกจากนี้ ยังมีเพื่อนตำรวจเลวสองคนของแชฟท์ คือ แจ็ค โรเซลลี และ จิมมี โกรวิทช์ แบ็คอัพของแชฟท์ มีเพียงเพื่อนสนิทสุดสองคนคือ คาร์เมน เพื่อนร่วมงานที่กรมตำรวจ และคู่หูชาญฉลาดอย่าง ราซาน ขณะเดียวกัน แชฟท์ก็ต้องติดตาม ไดแอน พัลเมียรี พยานการฆาตกรรมรายหนึ่ง ซึ่งสามารถทำให้ศัตรูของเขาไปจากเขาได้สิ้นซาก แม้แต่นักฆ่าที่โหดที่สุดที่มาตามล่าเขา แชฟท์จะทำอย่างไร เมื่อฆาตกรผู้ทรงอิทธิพลร่วมมือกับมาเฟีย วางแผนกำจัดเขาให้พ้นทาง
นักแสดงนำ

ซามูเอล แอล แจ๊คสัน รับบท จอห์น แชฟท์ที่ 2
วาเนสซา แอล. วิลเลียมส์ รับบท คาเมน วาสเควซ
เจฟฟรีย์ ไรท์ รับบท พีเพิล ฮาร์เมนเดซ
คริสเตียน เบล รับบท วอล์เทอร์ เวด เจอาร์.
แดน เฮดายา รับบท แจ๊ค โรเซลลี่
บัสตา รีห์มส รับบท รัสซาน
โทนิ คอลเลตต์ รับบท เดียเน่ พาลมิเอรี
ริชาร์ด ราวทรี รับบท จอห์น แชฟท์ที่ 1
แหล่งข้อมูลอื่น

แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ ที่ ออลมูวี
แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ ที่รอตเทนโทเมโทส์
แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ ที่เมทาคริติก
แอล คาโปน (แก้ความกำกวม)

แอล คาโปน (1899–1947) นักเลงชาวอเมริกันที่ทำงานอาชญากรรมในช่วงต้นทศวรรษ 1920 ถึงต้นทศวรรษ 1930
แอล คาโปน อาจหมายถึง
แอล คาโปน (ภาพยนตร์), ภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับแอล คาโปน ในปี ค.ศ. 1959
"แอล คาโปน", เพลงของไมเคิล แจ็กสันจากอัลบั้ม Bad 25
"แอล คาโปน", ซิงเกิลในปี ค.ศ. 1964 โดย Prince Buster
แอล กาโปน,นักแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันที่เกิดใน Alphonzo Bailey
แอล คาโปนที่ 2 (เกิด 1988) นักขี่ม้า
ดูเพิ่ม

คาโปน (แก้ความกำกวม)
โรคเขตร้อน

โรคเขตร้อน คือ โรคที่พบดาษดื่นหรือเฉพาะในเขตร้อน และกึ่งเขตร้อน แต่พบน้อยกว่าในเขตอบอุ่น เพราะการมีฤดูหนาวทำให้ประชากรแมลงลดลงเพราะต้องจำศีล ปัจจุบัน แมลงอย่างยุงและแมลงวันเป็นพาหะหรือตัวนำโรคที่พบมากที่สุด แมลงเหล่านี้อาจนำปรสิต แบคทีเรีย หรือไวรัส ซึ่งติดเชื้อมายังมนุษย์ และสัตว์ โรคเหล่านี้ติดต่อได้มากที่สุดโดย "การกัด" ของแมลง ซึ่งทำให้แพร่เชื้อโรคผ่านการแลกเปลี่ยนเลือดใต้หนัง สำหรับโรคเขตร้อนยังไม่มีวัคซีน และหลายโรคไม่มีหนทางรักษา
การสำรวจป่าดิบเขตร้อน การทำลายป่า การเข้าเมืองและการเดินทางทางอากาศระหว่างประเทศที่เพิ่มขึ้น ตลอดจนการท่องเที่ยวในเขตร้อนอื่น เป็นสาเหตุให้อุบัติการณ์ของโรคเขตร้อนเพิ่มขึ้น
โอเวอร์เทค!

ซีรีสือนิเมะญี่ปุ่น
| --- | --- |
โอเวอร์เทค!
オーバーテイク! (Ōbāteiku!)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Overtake!
แนว: กีฬา (การแข่งรถ (ฟอร์มูลา 4))
สร้างโดย: คาโดกากาวะคอร์เปอเรชัน ตรอยคา
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เอ อาโอกิ
อำนวยการโดย: ซายากะ อูเอดะ
เขียนบทโดย: อายูมิ เซกิเนะ
ดนตรีโดย: คานะ อูตาตาเนะ
สตูดิโอ: ตรอยคา
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: เอที-เอ็กซ์, โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, Sun TV, BS11, TV Aichi, KBS Kyoto, SBS, IAT
เครือข่ายภาษาไทย: อนิ-วัน ไทยแลนด์, อนิ-วัน เอเชีย
ฉาย:  1 ตุลาคม พ.ศ. 2566  –  17 ธันวาคม พ.ศ. 2566
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
โอเวอร์เทค! (ญี่ปุ่น: オーバーテイク!; โรมาจิ: Ōbāteiku!) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลญี่ปุ่นเกี่ยวกับการแข่งขันฟอร์มูลา 4 ชิงแชมป์ญี่ปุ่น อำนวยการผลิตโดยคาโดกากาวะคอร์เปอเรชันและสร้างแอนิมเชันโดยสตูดิโอตรอยคา กำกับโดยเอ อาโอกิ  เขียนบทโดยอายูมิ เซกิเนะ ออกแบบตัวละครต้นฉบ้บโดยทากาโกะ ชิมูระ โดยมาซาโกะ มัตสึโมโตะตัดแปลงแปลงแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชัน คัตสึฮิโกะ ทากายามะมีเครดิตในฐานะผู้ดูแลการผลิต คานะ อูตาตาเนะแต่งดนตรีประกอบ เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Tailwind" ร้องโดยเวอร์ชวลยูทูบเบอร์คานาเอะ ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Good Luck" ร้องโดยทาซูกุ ฮาตานากะ
ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ถึงวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ทางช่องเอที-เอ็กซ์ และเครือข่ายอื่น ๆ เมเดียลิงก์ได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ซีรีส์อนิเมะในเอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และโอเชียเนีย (ยกเว้นประเทศออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) และฉายผ่านสัญญาณต่อเนื่องทางช่องยูทูปอนิ-วันเอเชีย และในประเทศไทยทางช่องยูทูปอนิ-วัน ไทยแลนด์ ครันชีโรลด้ลิขสิทธิ์เผยแพร่นอกทวีปเอเชีย
รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | Storyboarded by  | วันฉายเดิม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "ชายผู้วิ่งบนสนาม" ถอดเสียง: "Hashiru Otoko" (ญี่ปุ่น: 走る男 ―I don't need to be cheered on.―) | เอ อาโอกิ ชู วาตานาเบะ | อายูมิ เซกิเนะ | เอ อาโอกิ | 1 ตุลาคม 2566 (2566-10-01) |
| 2 | "อารมณ์พาไปกับลูกฮึด" ถอดเสียง: "Nori to Ikioi" (ญี่ปุ่น: ノリと勢い ―Told ya, roller coaster.―) | มาโกโตะ คาโต้  | อายูมิ เซกิเนะ | มาโกโตะ คาโต้  เอ อาโอกิ ฮิโตมิ เอโซเอะ | 8 ตุลาคม 2566 (2566-10-08) |
| 3 | "อีกกี่กิโลจะถึงแท่นรับรางวัล" ถอดเสียง: "Hyōshōdai Made nan Kiromētoru?" (ญี่ปุ่น: 表彰台まで何キロメートル？ ―Why?―) | ไค ฮาซาโกะ | อายูมิ เซกิเนะ | ไค ฮาซาโกะ เอ อาโอกิ | 15 ตุลาคม 2566 (2566-10-15) |
| 4 | "อดีตและความเสียใจ" ถอดเสียง: "Kako to Kōkai" (ญี่ปุ่น: 過去と後悔 ―His good points? Don't ask me.―) | โชทาโร่ คิตะมูระ | อายูมิ เซกิเนะ | โชทาโร่ คิตะมูระ | 22 ตุลาคม 2566 (2566-10-22) |
| 5 | "นักวิ่งแห่งเปลวเพลิง" ถอดเสียง: "Honō no ran'nā" (ญี่ปุ่น: 炎のランナー ―It's just luck.―) | โชโกะ ชิกะ | อายูมิ เซกิเนะ เอ อาโอกิ | รันซากิ อาคาริ โชโกะ ชิกะ เอ อาโอกิ | 29 ตุลาคม 2566 (2566-10-29) |
| 6 | "ซุซุกะกลางสายฝน" ถอดเสียง: "Suzuka, ame" (ญี่ปุ่น: 鈴鹿、雨 ―I don't want you to race.―) | ชู วาตานาเบะ | อายูมิ เซกิเนะ | ฮิโรกิ ฮายาชิ | 5 พฤศจิกายน 2566 (2566-11-05) |
| 7 | "ภายใต้สิ่งที่ถูกเปิดเผย" ถอดเสียง: "Roshutsu andā" (ญี่ปุ่น: 露出アンダー ―What I really feel…―) | ทาคายูกิ คุริยามะ | อายูมิ เซกิเนะ | ไค ฮาซาโกะ เอ อาโอกิ ทาคายูกิ คุริยามะ | 12 พฤศจิกายน 2566 (2566-11-12) |
| 8 | "เหล่าผู้ที่ร่วมชะตาเดียวกัน" ถอดเสียง: "Onajiana no Mujinatachi" (ญี่ปุ่น: 同じ穴のムジナたち ―Y’know what makes a fast driver？―) | ฮิมาริ ทามากาวะ | คัตสึฮิโกะ ทาคายามะ | ฮิโรกิ ฮายาชิ | 19 พฤศจิกายน 2566 (2566-11-19) |
| 9 | "ในวันที่เผชิญหายนะ" ถอดเสียง: "yakusai no niti" (ญี่ปุ่น: 厄災の日 ―What really happened？―) | TBD | TBD | TBA | 26 พฤศจิกายน 2566 (2566-11-26) |
| 10 | "Never Say Never" ถอดเสียง: "Nebā Sei Nebā" (ญี่ปุ่น: ネバー・セイ・ネバー ―It's gonna be a long race.―) | TBD | TBD | TBA | 3 ธันวาคม 2566 (2566-12-03) |
| 11 | "Hop Step" ถอดเสียง: "Hoppu → Suteppu→" (ญี่ปุ่น: ホップ→ステップ→ ―Godspeed! Psych！―) | TBD | TBD | TBA | 10 ธันวาคม 2566 (2566-12-10) |
| 12 | "OVERTAKE" ถอดเสียง: "Obāteiku" (ญี่ปุ่น: オーバーテイク ―Do your best ! ―) | TBD | TBD | TBA | 17 ธันวาคม 2566 (2566-12-17) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ เก็บถาวร 2023-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ โอเวอร์เทค! ที่อนิ-วัน ไทยแลนด์
อนิเมะ โอเวอร์เทค! ที่อนิ-วัน เอเชีย
โอเวอร์เทค! (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ไอโมเน อัลเลตตี

ไอโมเน อัลเลตตี (เกิด 28 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นนักวอลเลย์บอลชาย ชาวอิตาลี ซึ่งไอโมเนเป็นนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

profile at FIVB.org
เอเค 47

|  เอเค 47  |
| --- | --- |
เอเค-47 ไทป์ 2 พร้อมติดดาบปลายปืน
ชนิด: ปืนเล็กยาวจู่โจม
แหล่งกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: ค.ศ. 1949–1974 (สหภาพโซเวียต) ค.ศ. 1949–ปัจจุบัน (ประเทศอื่น ๆ)
ผู้ใช้งาน: ดูประเทศผู้ใช้งาน
สงคราม: ดูการศึก
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: มีฮาอิล คาลาชนิคอฟ
ช่วงการออกแบบ: ค.ศ. 1946–1948
บริษัทผู้ผลิต: คาลาชนิคอฟคอนเซิร์น และอื่น ๆ อีกมาก รวมถึงนอริงโก
ช่วงการผลิต: ค.ศ. 1948–ปัจจุบัน
จำนวนที่ผลิต: เอเค 47 ประมาณ 75 ล้านกระบอก, อาวุธของตระกูลคาลาชนิคอฟ 100 ล้านกระบอก
แบบอื่น: ดูรุ่น
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: ปราศจากแมกกาซีน: 3.47 kg (7.7 lb) แมกกาซีน ว่างเปล่า: 0.43 kg (0.95 lb) (ส่งออกแต่แรก) 0.33 kg (0.73 lb) (หล็กกล้า) 0.25 kg (0.55 lb) (พลาสติก) 0.17 kg (0.37 lb) (โลหะผสมที่มีน้ำหนักเบา)
ความยาว: พานท้ายไม้: 880 mm (35 in) 875 mm (34.4 in) ยืดพานท้าย 645 mm (25.4 in) พับพานท้าย
ความยาวลำกล้อง: ความยาวโดยรวม: 415 mm (16.3 in) ความยาวลำกล้องปืนเล็กยาว: 369 mm (14.5 in)

กระสุน: 7.62×39 มม.
การทำงาน: แรงดันแก๊ส, ลูกเลื่อนหมุนตัว
อัตราการยิง: อัตราเร็วในการยิงทางทฤษฎี: 600 นัดต่อนาที อัตราเร็วในการยิงต่อสู้: กึ่งอัตโนมัติ 40 นัดต่อนาที การระเบิด 100 นัดต่อนาที
ความเร็วปากกระบอก: 715 m/s (2,350 ft/s)
ระยะหวังผล: 350 ม. (380 หลา)
ระบบป้อนกระสุน: ซองกระสุนแบบกล่องถอดได้ 30 นัด นอกจากนี้ยังมีแบบกล่อง 5, 10, 20 และ 40 นัด รวมถึงใช้แมกกาซีนแบบจาน 75 และ 100 นัดได้
ศูนย์เล็ง: ศูนย์เปิดปรับได้ 100–800 ม. รัศมีศูนย์: 378 mm (14.9 in)
เอเค-47 เป็นที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า อัฟโตแม็ท คาลาชนิคอฟ (รัสเซีย: Автома́т Кала́шникова, อักษรโรมัน: Avtomát Kaláshnikova, แปลตรงตัว: 'Kalashnikov’s automatic device'; ยังเป็นที่รู้จักกันคือ คาลาชนิคอฟ และ เอเค) เป็นปืนไรเฟิลจู่โจมด้วยกระสุนขนาด 7.62×39มม. ทำงานด้วยระบบแรงดันแก๊ส(gas-operated) ที่ถูกพัฒนาขึ้นในสหภาพโซเวียตโดยนาย มีฮาอิล คาลาชนิคอฟ เป็นอาวุธปืนรุ่นต้นกำเนิดของปืนไรเฟิลตระกูลคาลาชนิคอฟ(หรือ "เอเค") ส่วนตัวเลขท้ายว่า 47 หมายถึงปีที่สร้างปืนรุ่นนี้จนเสร็จสิ้น
งานออกแบบปืนรุ่นเอเค-47 เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1945 ในปี ค.ศ. 1946 เอเค-47 ได้ถูกนำเสนอสำหรับการพิจารณาคดีทหาร และในปี ค.ศ. 1948 รุ่นที่ยังอยู่ในคลังได้ถูกนำเสนอให้เข้าสู่หน่วยงานปฏิบัติหน้าที่ถูกรับเลือกโดยหน่วยทหารของกองทัพบกโซเวียต การพัฒนาในช่วงแรกของการออกแบบคือ รุ่นเอเคเอ็ส (S—Skladnoy หรือ"พับได้") ซึ่งถูกติดตั้งด้วยพานท้ายปืนที่ทำมาจากเหล็กที่สามารถพับเก็บได้ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1949 เอเค-47 ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากกองทัพโซเวียต และถูกใช้งานโดยรัฐสมาชิกส่วนใหญ่ของกติกาสัญญาวอร์ซอ
แม้ว่าจะผ่านพ้นไป 7 ทศวรรษ แต่ละรุ่นและรูปแบบต่างๆ ยังคงเป็นปืนไรเฟิลที่ได้รับความนิยมและใช้งานกันอย่างแพร่หลายทั่วโลก เนื่องจากด้วยความน่าเชื่อถือภายใต้สภาวการณ์ที่เลวร้าย ต้นทุนการผลิตที่ต่ำเมื่อนำมาเทียบกับอาวุธปืนฝั่งตะวันตกในยุคสมัยเดียวกัน ด้วยสภาพความพร้อมที่จะใช้งานในแทบทุกภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และใช้งานที่ง่ายดาย เอเค-47 ได้ถูกผลิตในหลายประเทศและได้แสดงให้เห็นถึงการใช้งานของกองกำลังติดอาวุธ เช่นเดียวกับกองกำลังรบนอกแบบและการก่อการกำเริบทั่วโลก และเป็นพื้นฐานสำหรับการพัฒนาอาวุธปืนประจำตัวของทหารแต่ละบุคคลที่ประจำการในหน่วยต่างๆ อีกมากมายและอาวุธปืนพิเศษ ในปี ค.ศ. 2004 "จากจำนวนอาวุธปืนทั่วโลกประมาณ 500 ล้านกระบอก มีจำนวนราวประมาณ 100 ล้านกระบอกเป็นอาวุธรุ่นตระกุลคาลาชนิคอฟ ซึ่งสามในสี่ส่วนเป็นปืนรุ่นเอเค-47"
ประวัติ

ปืนเอเค-47 ได้รับการออกแบบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2484 และพัฒนาจนเป็นรูปแบบมาตรฐานในปี พ.ศ. 2490 เขาก็เห็นว่าไม่ยุติธรรมเลยที่กองทัพนาซีเยอรมันได้ใช้อาวุธปืนอัตโนมัติอันทันสมัยมากมายหลายรุ่น ตั้งแต่ปืนเล็กยาว ปืนกลมือเอ็มพี 40 ปืนกลเบาเอ็มจี 34 และปืนกลเบาเอ็มจี 42 รวมทั้งรถถังยานเกราะอีกมากมาย ในขณะที่กองทัพโซเวียตกลับมีเพียงปืนเล็กยาวโมซิน-นากองท์อันคร่ำครึมาตั้งแต่สมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 รวมไปถึงปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติเอสวีที-40กับปืนกลมือ PPSH-41 เท่านั้น ส่วนปืนกลระดับหมู่ก็มีเพียงปืนกลเดกท์ยาร์ยอฟ โดยรถถังยานเกราะกับยุทโธปกรณ์ต่างๆของกองทัพโซเวียตในขณะนั้น ถ้าไม่เป็นของเก่าตกค้างมาจากช่วงสงครามโลกครั้งที่2ส่วนมากก็อยู่ในสภาพเก่าและไม่พร้อมใช้เนื่องจากขาดแคลนงบประมาณซ่อมแซม
ต่อมาภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สงบลง กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรต่างได้ยึดอาวุธและเทคโนโลยีทางการทหารของนาซีเยอรมันไปเป็นต้นแบบในการผลิตอาวุธของตนเอง โดยคาลาชนิคอฟเองก็ได้นำรูปทรงของปืนเล็กยาวอัตโนมัติ StG 44 และเอสเคเค-45มาใช้เป็นแบบ ส่วนระบบกลไกบางส่วนนำมาจากปืนเอ็ม1กาแรนด์(M1 Garand )รวมทั้งได้นำกระสุนขนาด 7.62x54 mm. R และ 7.92x33 mm. Kurz มาเป็นต้นแบบในการพัฒนา โดยได้มีการออกแบบและพัฒนาในเรื่องของกระสุนก่อน ซึ่งกระสุนมาตรฐานของกองทัพโซเวียตในขณะนั้นคือกระสุนขนาด 7.62x54 ม.ม.ซึ่งประจำการมาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2434 โดยได้นำกระสุนขนาด 7.62x41 ม.ม.ที่มาจากโครงการAS-44มาใช้ทดสอบและมีการพัฒนาปืนไรเฟิลอัตโนมัติขึ้นมาใช้กับกระสุนขนาดนี้ด้วยคือปืนเอเค-46 ซึ่งยังมีรูปทรงคล้ายกับปืนเอสทีจี 44 อยู่มาก แต่เนื่องจากประสิทธิภาพของปืนและกระสุนไม่ดีเท่าที่ควรนักจึงได้มีการปรับปรุงปืนและกระสุนใหม่อีกครั้ง โดยมีการปรับปรุงกระสุนก่อนจนเป็นกระสุนขนาด 7.62x39 ม.ม.ซึ่งได้นำมาใช้ครั้งแรกกับปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติเอสเคเอสหรือปืนเซกาเซ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีก่อน พร้อมทั้งนำปืนไรเฟิลอัตโนมัติเอเค-46 มาปรับปรุงระบบกลไกและรูปทรงอีกครั้ง โดยได้เอารูปทรงของปืนเอสเคเอสเข้ามาร่วมในการออกแบบด้วย จนออกมาเป็นปืนเอเค-47 ที่มีรูปทรงอย่างที่เห็นในปัจจุบัน