stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
ลูกนอกสมรส > กับอิซาเบล เดอ บูมงต์

อิซาเบล (อลิซาเบธ) เดอ บูมงต์ (หลังปี ค.ศ. 1102 – หลังปี ค.ศ. 1172) ลูกสาวของโรเบิร์ต เดอ บูมงต์ พี่น้องหญิงของโรเบิร์ต เดอ บูมงต์ เอิร์ลที่ 2 แห่งเลสเตอร์ เธอแต่งงานกับจิลแบร์ต์ เดอ แคลร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งเพมโบรก ในปี ค.ศ. 1130 เธอเป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งคืออิซาเบลลา เดอ มูล็อง
อิซาเบล เฮดวิกแห่งอังกฤษ อาจเป็นลูกสาวคนสุดท้องของเฮนรี เกิดในยุค 1120 เธอเป็นสักขรพยานในกฎบัตรสองฉบับร่วมกับแม่แต่ไม่เคยแต่งงาน
มาทิลดา ฟิตซ์รอย พระอธิการิณีแห่งมงต์วีลลิเยร์ส์ หรือมงต์ปีลแลร์ เธอสนับสนุนพี่สาวในสมรส จักรพรรดินีมาทิลดา
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรอังกฤษ
เจมส์ มักคาร์ที

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 มักคาร์ทีกับเอฟเวอร์ตันในปี 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เจมส์ แพทริก มักคาร์ที
วันเกิด:   (1990-11-12) 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  กลาสโกลว์ สกอตแลนด์
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เซลติก
หมายเลข:  16
สโมสรเยาวชน
:  แฮมิลตันแอคาเดมิคัล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2009 |  แฮมิลตันแอคาเดมิคัล |  95 |  (13) |
| 2009–2013 |  วีแกนแอทเลติก |  120 |  (7) |
| 2013–2019 |  เอฟเวอร์ตัน |  108 |  (6) |
| 2019–2021 |  คริสตัลพาเลซ |  49 |  (0) |
| 2021– |  เซลติก |  2 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2007 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (1) |
| 2007 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (2) |
| 2007–2008 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 19 ปี |  2 |  (0) |
| 2008–2011 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (1) |
| 2010– |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ |  43 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18:59, 20 January 2018 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22:54, 9 October 2016 (UTC)
เจมส์ แพทริก มักคาร์ที (อังกฤษ: James Patrick McCarthy; เกิด 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับเซลติก สโมสรในสกอตติชพรีเมียร์ชิป  และทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์
เขาลงเล่นมากกว่า 100 นัดให้กับ แฮมิลตันแอคาเดมิคัล ก่อนย้ายไป วีแกนแอทเลติก ในปี ค.ศ. 2009 ด้วยค่าตัว 1.2 ล้านยูโร ซึ่งเป็นสถิติการขายนักเตะที่แพงที่สุดของสโมสร เขาพาวีแกนชนะเลิศเอฟเอคัพ 2013 และย้ายไปเอฟเวอร์ตันในสองเดือนถัดมา
ออลิเวอร์ นอร์วุด

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 นอร์วุดกับฟูลัมใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ออลิเวอร์ เจมส์ นอร์วุด
วันเกิด:   (1991-04-12) 12 เมษายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  เบิร์นลีย์ อังกฤษ
ส่วนสูง:  5 ft 11 in (1.80 m)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
หมายเลข:  16
สโมสรเยาวชน
2007–2009:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2012 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| 2010 |  → คาร์ไลล์ยูไนเต็ด (ยืม) |  6 |  (0) |
| 2011–2012 |  → สคันทอร์ปยูไนเต็ด (ยืม) |  15 |  (1) |
| 2012 |  → คอเวนทรีซิตี (ยืม) |  18 |  (2) |
| 2012–2014 |  ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ |  80 |  (8) |
| 2014–2016 |  เรดิง |  81 |  (4) |
| 2016–2019 |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน |  33 |  (0) |
| 2017–2018 |  → ฟูลัม (ยืม) |  36 |  (5) |
| 2018–2019 |  → เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด (ยืม) |  23 |  (2) |
| 2019– |  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด |  87 |  (2) |
ทีมชาติ
| 2006–2007 |  อังกฤษ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี |  9 |  (2) |
| 2007 |  อังกฤษ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (0) |
| 2010–2011 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  7 |  (3) |
| 2009–2012 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  11 |  (4) |
| 2009 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ บี |  1 |  (0) |
| 2010–2018 |  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ |  57 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 16:59, 8 พฤษภาคม 2021 (UTC)
ออลิเวอร์ เจมส์ นอร์วุด (เกิดวันที่ 12 เมษายน 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพผู้เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก
นอร์วุดได้เริ่มต้นอาชีพของเขากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยมีช่วงที่ถูกปล่อยยืมตัวให้กับคาร์ไลล์ยูไนเต็ด, สคันทอร์ปยูไนเต็ด และคอเวนทรีซิตี ก่อนที่จะย้ายไปฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์และเรดิง เขาเป็นผู้เล่นที่พา 3 สโมสร เลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกได้ 3 ฤดูกาลติดต่อกันในช่วงปี 2017–2019 ได้แก่ ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน, ฟูลัม และเชฟฟีลด์ยูไนเต็ด แม้ว่าเขาจะเกิดที่อังกฤษ และเคยเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี แต่เลือกเล่นให้กับทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ในรุ่นอายุที่สูงกว่านั้น จนไปถึงชุดใหญ่
เกียรติประวัติ

ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป รองชนะเลิศ: 2016–17
ฟูลัม
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ: 2018
เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป รองชนะเลิศ: 2018–19
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปี พีเอฟเอ: แชมเปียนชิป 2018–19
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ ออลิเวอร์ นอร์วุด ที่ Soccerbase
ออลิเวอร์ นอร์วุด ที่ National-Football-Teams.com
Profile at Northern Ireland's Footballing Greats
Northern Ireland stats เก็บถาวร 2012-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Irish FA
England stats[ลิงก์เสีย] at theFA
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 มักกัฟเวิร์น  2 มักล็อกลิน  3 เฟอร์กัสสัน  4 มักออลีย์  5 จ. เอฟวันส์  6 แบร์ด  7 มักกินน์  8 เดวิส (c)  9 กริกก์  10 แลฟเฟอร์ตี  11 วอชิงตัน  12 แคร์รอลล์  13 ค. เอฟวันส์  14 แดลลัส  15 มักคัลลัก  16 นอร์วุด  17 มักแนร์  18 ฮิวส์  19 วอร์ด  20 แคทคาร์ต  21 มาเกนนิส  22 ฮอดสัน  23 แมนนัส  ผู้ฝึกสอน: โอนีลล์  |  1 มักกัฟเวิร์น  2 มักล็อกลิน  3 เฟอร์กัสสัน  4 มักออลีย์  5 จ. เอฟวันส์  6 แบร์ด  7 มักกินน์  8 เดวิส (c)  9 กริกก์  10 แลฟเฟอร์ตี  11 วอชิงตัน  12 แคร์รอลล์  13 ค. เอฟวันส์  14 แดลลัส  15 มักคัลลัก  16 นอร์วุด  17 มักแนร์  18 ฮิวส์  19 วอร์ด  20 แคทคาร์ต  21 มาเกนนิส  22 ฮอดสัน  23 แมนนัส  ผู้ฝึกสอน: โอนีลล์  |  |
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 เฮนเดอร์สัน  2 Baldock  3 สตีเวนส์  4 Fleck  5 O'Connell  6 Basham  7 Lundstram  8 L. Freeman  9 McBurnie  10 ชาร์ป  12 Egan  14 มอร์ริสัน  15 แจกีเอลกา  16 นอร์วุด  17 McGoldrick  18 K. Freeman  19 Robinson  21 Verrips  22 Mousset  23 Osborn  24 Clarke  25 Moore  26 ร็อดเวลล์  27 Bešić  29 Retsos  30 Zivkovic  32 Berge  ผู้จัดการ: วิลเดอร์
สัตว์กินคนแห่งซาโว

สัตว์กินคนแห่งซาโวที่ถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติในชิคาโก
สัตว์กินคนแห่งซาโว (อังกฤษ: Tsavo Man-Eaters) คือคู่สิงโตกินคนที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีส่วนในการตายของคนงานก่อสร้างทางรถไฟเคนยา-ยูกันดาระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1898
ประวัติ

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1898  สหราชอาณาจักรได้เริ่มสร้างสะพานทางรถไฟข้ามแม่น้ำซาโวในประเทศเคนยาโดยมีผู้รับผิดชอบโครงการนี้คือ พันโท จอห์น เฮนรี แพตเทอร์สัน ระหว่างเก้าเดือนในการก่อสร้าง สิงโตซาโวตัวผู้สองตัวได้ย่องมาที่ค่ายพักลากคนงานชาวอินเดียจากเต็นท์ไปกินในเวลากลางคืน  คนงานได้พยายามทำให้สิงโตตกใจกลัวและก่อกองไฟ และสร้างรั้วหนามรอบแค้มป์งานเพื่อป้องกันสัตว์กินคนแต่กลับไร้ประโยชน์ สิงโตสามารถคลานผ่านรั้วหนามมาได้ หลังการโจมตีครั้งใหม่ คนงานหลายร้อยคนหนีออกจากซาโวทำให้การสร้างสะพานหยุดชะงัก แพตเทอร์สันได้วางกับดักและซุ่มยิงจากต้นไม้ในเวลากลางคืนหลายครั้ง หลังประสบความล้มเหลวหลายครั้ง เขายิงสิงโตตัวแรกได้ในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1898 สามสัปดาห์ต่อมา สิงโตตัวที่สองถูกพบและฆ่าตาย  สิงโตตัวแรกวัดได้ยาว 9 ฟุต 8 นิ้ว จากปลายจมูกจรดหาง ใช้คนถึงแปดคนในการแบกซากกลับแคมป์  คนงานก่อสร้างกลับมาและสร้างสะพานเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1899  จำนวนผู้ตกเป็นเหยื่อของสิงโตนั้นไม่แน่ชัด แพตเทอร์สันอ้างว่ามีผู้ที่ตกเป็นเหยื่อถึง 135 คน
ปัจจุบัน สะพานและสถานที่เกิดเหตุตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติซาโว ในเคนยา ประมาณ 200 ไมล์ (300 กิโลเมตร) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงไนโรบี ที่พิกัด 2°59′37″S 38°27′41″E﻿ / ﻿2.993558°S 38.461458°E﻿ / -2.993558; 38.461458
ในปี ค.ศ. 1996 ฮอลลีวูดได้มีการสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ในชื่อ The Ghost and the Darkness นำแสดงโดย วัล คิลเมอร์ และไมเคิล ดักลาส
ดูเพิ่ม

Neiburger, E.J. & B.D. Patterson. 2000. Man eating lions…a dental link. Journal of the American Association of Forensic Dentists 24(7-9):1-3.)
Neiburger, E.J. & B.D. Patterson. 2000. The man-eaters with bad teeth.  New York State Dental Journal 66(10):26-29+cover.
Kerbis Peterhans, J.C. and T.P. Gnoske (2001). The science of 'Man-eating' among lions (Panthera leo) with a reconstruction of the natural history of the "Man-eaters of Tsavo, Journal of East African Natural History 90:1-40.
Patterson, B.D., E.J. Neiburger & S.M. Kasiki. 2003. Tooth breakage and dental disease as causes of carnivore-human conflicts. Journal of Mammalogy 84(1):190-196.
Patterson, B.D. 2004. The lions of Tsavo: exploring the legacy of Africa’s notorious man-eaters. McGraw-Hill, New York, 231 pp.
Patterson, B.D., S.M. Kasiki, E. Selempo & R.W. Kays.  2004. Livestock predation by lions (Panthera leo) and other carnivores on ranches neighboring Tsavo National Parks, Kenya. Biological Conservation 119 (4):507-516
Patterson, B.D. 2005. Living with lions in Tsavo, or notes on managing man-eaters. Travel News & Lifestyle (East Africa) 129 (Feb 2005):28-31.
Dubach, J, B.D. Patterson, M.B. Briggs, K. Venzke, J. Flammand, P. Stander, L. Scheepers & R. Kays. 2005.  Molecular genetic variation across the eastern and southern geographic range of the African lion, Panthera leo. Conservation Genetics 7:15-24.
Patterson, B.D., R.W. Kays, S.M. Kasiki & V.M. Sebestyen.  2006. Developmental effects of climate on the mane of the lion (Panthera leo). Journal of Mammalogy 87(2):193-200.
Gnoske, T.P., G. Celesia, and J.C. Kerbis Peterhans, (2006). Dissociation between mane development and sexual maturity in lions (Panthera leo): Solution to the Tsavo Riddle?  J of Zoology (London) 270(4): 1-10.
Kerbis Peterhans, J.C., C.M. Kusimba, T.P. Gnoske, S. Andanje & B.D. Patterson (1998). Man-eaters of Tsavo rediscovered after 100 years, an infamous ‘lions den’, rekindles some old questions. Natural History 107(9):12-14.
Patterson, B.D. 2004. The lions of Tsavo: exploring the legacy of Africa’s notorious man-eaters.  McGraw-Hill, New York, 231 pp.
The Ghost and the Darkness
แหล่งข้อมูลอื่น

Chicago Field Museum — Tsavo Lion Exhibit เก็บถาวร 2010-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kenya wants Tsavo man-eaters back (BBC News, September 11, 2007)
Kenya presses U.S. to return "man-eaters of Tsavo" เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Daily Nation, April 15, 2009)
Journal: man-eaters of Tsavo — Natural History, Nov. 1998 (via FindArticles.com)
Man-Eating Lions Not Aberrant, Experts Say — National Geographic News, Jan 4, 2004
The Ghost and the Darkness at Internet Movie Database
สิงโตตัวแรกที่ถูกฆ่าโดยแพตเทอร์สัน หรือที่รู้จักกันในชื่อ FMNH 23970
สิงโตตัวที่สอง  FMNH 23969
การ์ลุช อากุชตีญู ดู รูซารียู

| การ์ลุช อากุชตีญู ดู รูซารียู |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีโมซัมบิกคนที่ 6
ดำรงตำแหน่ง 17 มกราคม ค.ศ. 2015 – 3 มีนาคม ค.ศ. 2022
ประธานาธิบดี: ฟีลีปึ ญูซี
ก่อนหน้า: อัลแบร์ตู วากีนา
ถัดไป: Adriano Maleiane
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1954-10-26) 26 ตุลาคม ค.ศ. 1954 (70 ปี) มาชีชึ โมซัมบิก
พรรคการเมือง: เฟรลีมู
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอีดูวาร์ดู มงดลานึ มหาวิทยาลัยลอนดอน

การ์ลุช อากุชตีญู ดู รูซารียู (โปรตุเกส: Carlos Agostinho do Rosário) เป็นนักการเมืองโมซัมบิกซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีโมซัมบิกตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2015 จนถึง 3 มีนาคม ค.ศ. 2022
ตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน

| ตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน |
| --- | --- |
แม้ว-เย้า
ภูมิภาค:: จีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: หนึ่งในตระกูลภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในโลก
ภาษาดั้งเดิม:: ม้ง-เมี่ยนดั้งเดิม
กลุ่มย่อย::   ม้ง (แม้ว)  เมี่ยน (เย้า)  
ISO 639-5:: hmx
กลอตโตลอก:: hmon1336
บริเวณสีแดงคือบริเวณที่พูดภาษากลุ่มม้ง บริเวณสีเขียวคือบริเวณที่พูดภาษากลุ่มเมี่ยน
ตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน (อังกฤษ: Hmong–Mien languages) หรือ ตระกูลภาษาแม้ว-เย้า (Miao–Yao languages) เป็นตระกูลภาษาเล็ก ๆ ที่ใช้กันทางตอนใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้พูดกันในแถบภูเขาสูงตอนใต้ของจีน เช่นในมณฑลกุ้ยโจว หูหนาน ยูนนาน เสฉวน กว่างซี และหูเป่ย์ ที่เรียกกันว่าชาวเขา ในขณะที่ชาวจีนฮั่นตั้งถิ่นฐานอยู่ตามลุ่มแม่น้ำ เมื่อ 300–400 ปีที่ผ่านมา ชาวม้งและเมี่ยนจำนวนมากได้อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในประเทศไทย ลาว เวียดนาม และพม่า และเนื่องจากสงครามอินโดจีน ชาวม้งบางส่วนได้ลี้ภัยจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปอยู่ที่ประเทศออสเตรเลีย สหรัฐ และอีกหลายประเทศ
ปันนาค็อตตา

| --- | --- |

ประเภท: พุดดิง
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
ภูมิภาค: แคว้นปีเยมอนเต
ส่วนผสมหลัก: ครีม, น้ำตาล, เจลาติน
 ตำราอาหาร: ปันนาค็อตตา   สื่อ: ปันนาค็อตตา
พานาค็อตตา (อิตาลี: panna cotta) เป็นของหวานอิตาลีชนิดหนึ่ง ทำจากครีมผสมน้ำตาล ทำให้ข้นด้วยเจลาติน แล้วนำไปหล่อแม่พิมพ์ อาจแต่งกลิ่นและรสส่วนผสมครีมด้วยรัม, กาแฟ, วานิลลา หรือสารแต่งกลิ่นรสอื่น ๆ ก็ได้ ขนมชนิดนี้มีหน้าตาเหมือนแครมการาแมล (พุดดิงน้ำตาลเคี่ยว) แต่มีรสชาติค่อนไปทางนมมากกว่า และมีเนื้อสัมผัสคล้ายวุ้นมากกว่าคล้ายแครมการาแมล
การทำ

วิธีทำเริ่มจากการเทน้ำตาลลงไปผสมกับครีมแล้วนำไปตั้งไฟอ่อน ๆ ระหว่างนี้อาจแต่งกลิ่นรสโดยจุ่มแช่เครื่องเทศหรือเติมรัม, กาแฟ, วานิลลา หรือผลไม้ปั่นเข้มข้นลงไป ส่วนเจลาตินจะนำไปแช่น้ำเย็นจนอ่อนนุ่ม จากนั้นเติมน้ำละลายเจลาตินลงไปในส่วนผสมครีม เทส่วนผสมใส่แม่พิมพ์แล้วรอให้คงตัว ทั้งนี้ อาจเทน้ำตาลเคี่ยวรองก้นแม่พิมพ์เพื่อให้ได้ขนมที่มีลักษณะคล้ายกับแครมการาแมลก็ได้ แม้ว่าชื่อขนมชนิดนี้จะแปลว่า "ครีมที่ปรุงจนสุก" แต่ในความเป็นจริง เราจะนำส่วนผสมไปตั้งไฟให้ร้อนพอที่จะละลายเจลาตินและน้ำตาลเท่านั้น ไม่ได้ต้มให้เดือด
ปันนาค็อตตามักเสิร์ฟกับซอสน้ำตาลเคี่ยว, ซอสช็อกโกแลต หรือกูลี (coulis) ซึ่งเป็นซอสที่ทำจากผลไม้ประเภทเบอร์รีปั่น หรืออาจตกแต่งด้านบนด้วยผลไม้หรือเหล้าด้วยก็ได้
ประวัติ

ชื่อขนม "ปันนาค็อตตา" ไม่ได้รับการกล่าวถึงในตำราอาหารอิตาลีก่อนคริสต์ทศวรรษ 1960 แต่มักได้รับการอ้างว่าเป็นของหวานดั้งเดิมจากแคว้นพีดมอนต์ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี เรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง (ซึ่งไม่มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร) กล่าวว่าขนมชนิดนี้ได้รับการคิดค้นโดยหญิงชาวฮังการีคนหนึ่งในแถบลันเก ทางภาคตะวันตกของแคว้นในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 พจนานุกรมฉบับหนึ่งที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1879 กล่าวถึงอาหารชนิดหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า "ลัตเตอินเกลเซ" (latte inglese แปลว่า 'นมอังกฤษ') ทำจากครีม ปรุงกับเจลาตินแล้วเทใส่แม่พิมพ์ แต่แหล่งข้อมูลอื่นกล่าวว่า "ลัตเตอินเกลเซ" ทำจากไข่แดง ชื่ออาหารดังกล่าวจึงอาจครอบคลุมถึงของหวานชนิดใดก็ได้ที่มีลักษณะคล้ายคัสตาร์ด
แคว้นพีดมอนต์ได้บรรจุปันนาค็อตตาลงในรายชื่อผลิตภัณฑ์อาหารดั้งเดิมของแคว้นในปี ค.ศ. 2001 โดยมีส่วนผสมได้แก่ ครีม, นม, น้ำตาล, วานิลลา, เจลาติน, รัม และไวน์มาร์ซาลา เทใส่แม่พิมพ์ที่มีน้ำตาลเคี่ยวรองก้น ผู้แต่งตำราบางคนถือว่า การแต่งกลิ่นรสตามสูตรดั้งเดิมต้องใส่บรั่นดีลูกท้อ และการจัดเสิร์ฟแบบดั้งเดิมจะต้องไม่มีซอสหรือเครื่องตกแต่งอื่น ๆ
ปันนาค็อตตาเริ่มเป็นที่นิยมในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1990
ไตกา

ไตกา (รัสเซีย: Тайга) หรือชื่อเดิม อาวิอาเชลฟ์ (รัสเซีย: Авиашельф) เป็นสายการบินสัญชาติรัสเซีย โดยสนับสนุนการขนส่งทางอากาศให้กับโครงการน้ำมันและก๊าซในบริเวณแคว้นซาฮาลินเป็นหลัก โดยยังมีบริการขนส่งทางอากาศ, การค้นหาและช่วยชีวิต, การดับเพลิง, การขนส่ง และเที่ยวบินเช่าเหมาลำและเที่ยวบินตามกำหนดการไปยังจุดหมายปลายทางต่างๆ ในรัสเซีย
กิจการองค์กร > สำนักงานใหญ่

อาวิอาเชลฟ์มีสำนักงานใหญ่ในวิคตอรีอเวนิว, ยุจโน-ซาฮาลินสค์, ประเทศรัสเซีย
กิจการองค์กร > การดำเนินงาน

อาวิอาเชลฟ์ขนส่งผู้โดยสารภายใต้ชื่อ ไตกาแอร์ โดยมีฐานการบินในยุจโน-ซาฮาลินสค์ , คราโบซาวอดสโกเย, โนกลิกิ  และปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกีโดยใช้ดีเอชซี-6, เอ็มไอ-8T และ เอ็มไอ-8MTV-1
ลูกค้าหลักของอาวิอาเชลฟ์ คือ Exxon Neftegaz Limited และ Sakhalin Energy Investment Company, NK-Rosneft (RN- Aerocraft LLC ) , Gazprom Flot LLC, Gazprom Dobycha Shelf LLC, รัฐบาลซาคาลิน, และฝ่ายบริหารของเทศบาลและองค์กรอื่น ๆ
ฝูงบิน

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 ไตกามีอากาศยานประจำการอยู่ในฝูงบิน ดังนี้:
| อากาศยาน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์ | 2 | — | 19 |  |
| มิล เอ็มไอ-8ที | 2 | — | 22 |  |
| มิล เอ็มไอ-8เอ็มทีวี-1 | 8 | — | 22 |  |
| รวม | 13 | — |  |  |
ไตกามีอายุฝูงบินเฉลี่ย 5.1 ปี (ไม่รวมฝูงบินเฮลิคอปเตอร์)
แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

เว็บไซต์ทางการ
ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์ของไตกา
มิล เอ็มไอ-8เอ็มทีวี-1 ของไตกา
แอชลีย์ เวสต์วูด

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เวสต์วูดในปี ค.ศ. 2010
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Ashley Roy Westwood
วันเกิด:   (1990-04-01) 1 เมษายน ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  แนนต์วิช อังกฤษ
ส่วนสูง:  5 ft 9 in (1.75 m)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  Charlotte FC
หมายเลข:  8
สโมสรเยาวชน
000?–2008:  ครูว์อเล็กซานดรา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2012 |  ครูว์อเล็กซานดรา |  123 |  (14) |
| 2012–2017 |  แอสตันวิลลา |  147 |  (5) |
| 2017–2023 |  เบิร์นลีย์ |  162 |  (7) |
| 2023– |  Charlotte FC |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21:25, 24 พฤษภาคม 2021 (UTC)
แอชลีย์ รอย เวสต์วูด (เกิด 1 เมษายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ในตำแหน่งกองกลาง
ห่วงแต้ม

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
หมอรอยลอตต์ (ซ้าย) เผชิญหน้ากับโฮมส์และวัตสัน ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในปี ค.ศ. 1892
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Adventure of the Speckled Band
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดการผจญภัย
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1892
เรื่องก่อนหน้า: ทับทิมสีฟ้า 
เรื่องถัดไป: นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร 
ข้อความ: ห่วงแต้ม ที่ วิกิซอร์ซ
"ห่วงแต้ม" (อังกฤษ: The Adventure of the Speckled Band) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1892 วาดภาพประกอบโดยซิดนีย์ พาเก็ต และยังเป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ในปี ค.ศ. 1892
"ห่วงแต้ม" เป็นรหัสคดีห้องปิดตายตามแบบฉบับซึ่งมีแก่นเรื่องคือความละโมบของผู้ปกครอง (บิดาบุญธรรม) มรดก และอิสรภาพ หลายคนถือว่า "ห่วงแต้ม" เป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของดอยล์ ตัวดอยด์ที่เป็นผู้เขียนเองก็กล่าวว่าผลงานเรื่องสั้นนี้เป็นเรื่องที่ดีที่สุดของตน
ประวัติการตีพิมพ์

"ห่วงแต้ม" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1892 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1892 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 9 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ซีงตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1892
อ้างอิงและบรรณานุกรม

↑  Green, Richard Lancelyn (1998). "Explanatory Notes". The Adventures of Sherlock Holmes. Oxford University Press. pp. 361–367. ISBN 0-19-283508-4.
↑  Smith (2014), p. 56.
1 2  Cawthorne (2011), p. 66.
↑  Cawthorne (2011), p. 54.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ ห่วงแต้ม ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ห่วงแต้ม
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดการผจญภัย รวมถึงเรื่อง ห่วงแต้ม ที่ Standard Ebooks
"ห่วงแต้ม" ที่ Google Books
The Adventure of the Speckled Band หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox
The full text of The Adventure of the Speckled Band at the Internet Archive
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "เหตุอื้อฉาวในโบฮีเมีย"  "สันนิบาตผมแดง "  "คู่หมั้นจำแลง"  "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์"  "เมล็ดส้มห้าเมล็ด"  "ชายปากบิด"  "ทับทิมสีฟ้า"  "ห่วงแต้ม"  "นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร"  "พ่อหม้ายบรรดาศักดิ์"  "มงกุฎเพชรมรกต"  "คฤหาสน์อุบาทว์" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี
ออแดซา

| ออแดซา |
| --- | --- |
นคร
สถานที่สำคัญในออแดซา
   ธง ตราอาร์ม Logo
ออแดซาที่ตั้งนครออแดซาในประเทศยูเครน
พิกัด: 46°29′8.6″N 30°44′36.4″E﻿ / ﻿46.485722°N 30.743444°E﻿ / 46.485722; 30.743444
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: ออแดซา
เขต: เทศบาลนครออแดซา
เมืองท่าได้รับการจัดตั้ง: 2 กันยายน ค.ศ. 1794
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: แฮนนาดีย์ ตรูคานอว์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 236.9 ตร.กม. (91.5 ตร.ไมล์)
ความสูง: 40 เมตร (130 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด: 65 เมตร (213 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: −4.2 เมตร (−13.8 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 1,016,515 คน
 • ความหนาแน่น: 4,300 คน/ตร.กม. (11,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 65000–65480
รหัสพื้นที่: +380 48
เว็บไซต์: www.omr.gov.ua/en/
1จำนวนประชากรในเขตนครออแดซาและปริมณฑลเป็นข้อมูลใน ค.ศ. 2001
ออแดซา (ยูเครน: Оде́са) เป็นเมืองใหญ่อันดับสามของประเทศยูเครนและเป็นเมืองท่าสำคัญในทะเลดำ ออแดซาได้ฉายาว่า "ไข่มุกแห่งทะเลดำ" (pearl of the Black Sea) "เมืองหลวงใต้" (South Capital) ในช่วงจักรวรรดิรัสเซียและสหภาพโซเวียต และ "แพลไมราตอนใต้" (Southern Palmyra)
ออแดซาก่อตั้งขึ้นเมื่อ 2,600 ปีในช่วงเป็นอาณานิคมในยุคกรีกโบราณ เมืองนี้ยังเป็นหนึ่งในสมรภูมิสำคัญในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจนเมืองได้รับเกียรติเป็นวีรนคร
แหล่งข้อมูลอื่น

ออแดซา ที่เว็บไซต์ Curlie
"Official Odessa web page". Odessa Сity Сouncil, Information Dept. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-14. สืบค้นเมื่อ 2016-10-30. Russian, Ukrainian, and English versions
"Official Odessa Map Portal". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-08-11. สืบค้นเมื่อ 2016-10-30. Russian, Ukrainian, and English versions of Maps
"Map of the current public transport routes in Odessa". Russian, Ukrainian, and English versions
"People wash Odessa. The clip was made to the 218th city day by Alexandr Milov".
Walker, Shaun (13 July 2013). "Marriage, Ukrainian-style: Hopeful bachelors from all over the world head to Odessa in search of a wife". The Independent. London.
The murder of the Jews of Odessa เก็บถาวร 2022-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน during World War II, at Yad Vashem website.
Odessa yesterday. Odessa today. Images gallery. Prospekt Group เก็บถาวร 2016-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก เขตการปกครองของประเทศยูเครน |
| --- | --- |
เมืองหลวง: เคียฟ
แคว้น:  กีรอวอฮรัด  คแมลนึตสกึย  คาร์กิว  เคียฟ  แคร์ซอน  แชร์กาซือ  แชร์นิวต์ซี  แชร์นีฮิว  ซาการ์ปัจจา  ซาปอริฌเฌีย  ซูมือ  ฌือตอมือร์  ดนีปรอแปตร็อวสก์  ดอแนตสก์2  แตร์นอปิล  ปอลตาวา  มือกอลายิว  ริวแน  ลวิว  ลูฮันสก์2  วอลึญ  วินนึตเซีย  ออแดซา  อีวานอ-ฟรันกิวสก์ 
นครสถานะพิเศษ:  เคียฟ  แซวัสตอปอล1 
สาธารณรัฐปกครองตนเอง:  ไครเมีย1 
ศูนย์กลางการบริหาร:  กรอปึวนึตสกึย  คแมลนึตสกึย  คาร์กิว  เคียฟ  แคร์ซอน  แชร์กาซือ  แชร์นิวต์ซี  แชร์นีฮิว  ซาปอริฌเฌีย  ซิมแฟรอปอล  ซูมือ  แซวัสตอปอล  ฌือตอมือร์  ดนีปรอ  ดอแนตสก์2  แตร์นอปิล  ปอลตาวา  มือกอลายิว  ริวแน  ลวิว  ลุตสก์  ลูฮันสก์2  วินนึตเซีย  ออแดซา  อีวานอ-ฟรันกิวสก์  อุฌฮอรอด 
1ถูกอ้างกรรมสิทธิ์และควบคุมโดยรัสเซียในฐานะสาธารณรัฐไครเมียและนครสหพันธ์แซวัสตอปอล  2บางส่วนของแคว้นถูกควบคุมโดยสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ซึ่งเป็นรัฐแบ่งแยกดินแดนที่นิยมรัสเซีย
| ด ค กวีรนครแห่งสหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |
|  เลนินกราด  ออแดซา  เซวัสโตปอล  สตาลินกราด  เคียฟ  ป้อมแบรสต์  มอสโก  เคียร์ช  โนโวรอสซีสค์  มินสค์  ตูลา  มูร์มันสค์  สโมเลนสค์  |  เลนินกราด  ออแดซา  เซวัสโตปอล  สตาลินกราด  เคียฟ  ป้อมแบรสต์  มอสโก  เคียร์ช  โนโวรอสซีสค์  มินสค์  ตูลา  มูร์มันสค์  สโมเลนสค์  |  |
ไตรกีฬาคนเหล็ก

Aloha Tower was the original bike-to-run transition  site
ไตรกีฬาคนเหล็ก (อังกฤษ: Ironman Triathlon) คือ การแข่งขันไตรกีฬาระยะไกล ซึ่งจัดภายใต้สมาคมไตรกีฬาโลก ประกอบด้วยการว่ายน้ำ 2.4 ไมล์ (3.9 กิโลเมตร) การขี่จักรยาน 112 ไมล์ (180 กิโลเมตร) และการวิ่งมาราธอน 26.22 ไมล์ (42.20 กิโลเมตร) โดยแข่งขันแบบต่อเนื่อง ไม่มีหยุดพัก การแข่งขันกีฬาดังกล่าวจัดได้ว่าเป็นการแข่งขันกีฬาที่ยากชนิดหนึ่งในโลก
การแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กนั้นจำกัดเวลาในการแข่งขัน นักกีฬาจะต้องแข่งขันให้เสร็จภายใน 17 ชั่วโมง โดยการแข่งขันจะเริ่มปล่อยตัวเวลา 7 นาฬิกา จะมีการตัดตัวสำหรับการว่ายน้ำ 2.4 ไมล์ (3.9 กิโลเมตร) เมื่อเวลา 9.20 น. (2 ชั่วโมง 20 นาที) ตัดตัวสำหรับการขี่จักรยาน เมื่อเวลา 17:30 น. (8 ชั่วโมง 10 นาที) นักกีฬาจะต้องวิ่งมาราธอนเสร็จภายในเที่ยงคืน (6 ชั่วโมง 30 นาที) นักกีฬาคนใดที่สามารถเข้าเส้นชัยภายในเวลาดังกล่าวจะถูกเรียกว่า “ไอเอิร์นแมน”
ปัจจุบันชื่อ “ไตรกีฬาคนเหล็ก” เป็นที่รู้จักกันในนามของการแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กชิงแชมป์โลก โดยจะจัดเป็นประจำทุกปีที่ไคลัว โคน่า รัฐฮาวาย โดยเริ่มจัดตั้งแต่ปี 1978 (และมีการแข่งขันในอีกหลายที่เพิ่มเติมในปี 1982) และตามด้วยการแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กอีกหลายครั้งเพื่อการคัดตัวนักกีฬาไปแข่งไตรกีฬาคนเหล็กชิงแชมป์โลก การแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กชิงแชมป์โลกนั้นเป็นที่เลื่องลือว่าเป็นการแข่งขันที่เหนื่อยมาก และสภาพสถานที่แข่งขันนั้นยากแก่การที่นักกีฬาจะทนทานได้ ซึ่งการถ่ายทอดกีฬาดังกล่าวเคยได้รับรางวัลเอ็มมี มาแล้ว
อย่างไรก็ตาม ยังมีแข่งขันไตรกีฬาที่มีระยะทางเดียวกับไตรกีฬาคนเหล็ก แต่ไม่ได้ใช้ลิขสิทธ์ของสมาคมไตรกีฬาโลก อาทิ รายการชาเลนช์รูธ และรายการไตรกีฬานอร์สแมน
แหล่งข้อมูลอื่น

Ironman.com
World Triathlon Corporation
k226.com - Directory of all other non-WTC 'Iron-distance' races