stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาเย็น
รูปแบบทางวัฒนธรรม > มาเลเซีย

ชาเย็นเป็นที่นิยมอย่างมากในประเทศมาเลเซีย พบเห็นได้ทั่วไปในร้านอาหารและร้านขายของชำทั่วไป โดยทั่วไปจะมีชา 2 ประเภท คือ ชาจีนเย็น หรือ เตะห์โอไอส์ (มลายู: Teh o' ais) และ ชามะนาวเย็น หรือ เตะห์โอไอส์ลีเมา (มลายู: Teh o' ais limau) ส่วนมากจะสามารถหาซื้อได้จากร้านกาแฟ ทั่วไปและผลิตโดยร้านค้าจากโรงงาน ซึ่งชามะนาวเย็นสามารถหาซื้อได้จากร้านขายของชำทั่วไปในรูปแบบของกระป๋อง ยี่ห้อที่ได้รับความนิยมคือ ลิปตัน, เนสท์ที และ เอฟแอนด์เอ็น
รูปแบบทางวัฒนธรรม > ฟิลิปปินส์

ชาเย็นหาได้ตามบาร์, ร้านอาหาร, ร้านขายของชำ, โรงเรียน และ ร้านอาหารจานด่วน ซึ่งอาจจะมีแบบโซดาอัดลมด้วย เนสท์ทีเป็นยี่ห้อที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในหลายพื้นที่ ซึ่งมีทั้งแบบสำเร็จรูปในรูปแบบของกระป๋องและขวด ชาเย็นในประเทศฟิลิปปินส์นั้นส่วนใหญ่จะมีความหวานและมีรสเลมอน
รูปแบบของชาเย็นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ "ชาเย็นเลมอน" และ "ชาเย็นคาลามันซี" (เลมอนฟิลิปปินส์) ซึ่งมีวางขายในรูปแบบขวดในบางยี่ห้อด้วย
รูปแบบทางวัฒนธรรม > โปรตุเกส

ชาเย็นเป็นเครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมในประเทศโปรตุเกส ตั้งแต่ต้นยุค 1990 สามารถพบเห็นได้ในแบบกระป๋องและขวด ตามบาร์, ร้านอาหาร, ร้านขายของชำ และ ซูเปอร์มาร์เก็ต โดย ลิปตัน ไอซ์ที, เนสท์ที และ ฟรูที เป็นยี่ห้อที่ได้รับความนิยมมากที่สุด รสชาติที่พบเห็นได้ทั่วไปคือ เลมอน, พีช และ มะม่วง
รูปแบบทางวัฒนธรรม > แอฟริกาใต้

ในปัจจุบัน ชาเย็นเป็นที่นิยมในประเทศแอฟริกาใต้ สามารถพบเห็นได้ทั่วไปในคาเฟ่ และ ร้านขายของทั่วไป โดย เนสท์ที, ลิปตัน, แมนฮัตตัน และ ฟิวซ์ที เป็นยี่ห้อที่ได้รับความนิยมมากที่สุด อีกทั้งยังมี "บอส" ผู้ผลิตสัญชาติแอฟริกาใต้ ซึ่งใช้รอยบอสจากเวสเทิร์นเคป ในการผลิตด้วย
รูปแบบทางวัฒนธรรม > ไทย

บทความหลัก: ชาไทย
ชาไทยเย็น หรือ "ชาเย็น" ในประเทศไทย เป็นเครื่องดื่มที่ชงมาจากชาแดง โดยเติมความหวานด้วยน้ำตาล และ นมข้นหวาน ซึ่งอาจจะราดด้วยนมข้นจืด, กะทิ หรือ นม ลงบนชาเย็นที่ใส่น้ำแข็งก่อนจะเสิร์ฟ เพื่อเพิ่มรสชาติและความนุ่มของชา อย่างไรก็ตามในบางครั้งอาจจะผสมนมข้นและน้ำตาลกับชาก่อนที่จะใส่น้ำแข็งและราดด้วยนมข้นจืด ในร้านอาหารไทยทั่วโลก จะเสิร์ฟพร้อมแก้วทรงสูง แม้ว่าร้านอาหารในประเทศไทยจะเสิร์ฟพร้อมน้ำแข็งบดในแก้วพลาสติกใส อีกทั้งยังสามารถนำไปทำซอร์เบต์ตามร้านอาหารตะวันตกได้ด้วย
รูปแบบอื่นของชาเย็น:
"ชาดำเย็น" เป็นชาไทยที่เสิร์ฟแบบไม่ราดด้วยนมข้นและเติมความหวานด้วยน้ำตาลเพียงอย่างเดียว ซึ่งมีรากฐานมาจากชาอินเดียแบบเก่า
ชามะนาว เป็นชาไทยที่คล้ายกับชาดำเย็น แต่จะเติมรสชาติด้วยมะนาว และเติมความหวานด้วยน้ำตาลเพียงอย่างเดียว ในบางครั้งอาจใส่กลิ่นมินต์ด้วย
ดูเพิ่ม

ชา
ชาเย็นแบบแคนาดาเสิร์ฟพร้อมน้ำแข็ง
ชาเย็นกับอาหารอินโดนีเซีย
ชาเย็นรสเลมอนในมะนิลา
ชาไทย
ชาเย็นกลิ่นเลมอน
ดาวิด ลูอีซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ดาวิด ลูอีซกับเชลซีในปี 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ดาวิด ลูอีซ โมเรย์รา โมรีญู
วันเกิด:   (1987-04-22) 22 เมษายน ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  จียาเดมา บราซิล
ส่วนสูง:  1.89 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก / กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฟลาเม็งกู
หมายเลข:  23
สโมสรเยาวชน
1999–2001:  เซาเปาลู
2001–2005:  วีตอเรีย
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2007 |  วีตอเรีย |  26 |  (1) |
| 2007 |  → ไบฟีกา (ยืมตัว) |  10 |  (0) |
| 2007–2011 |  ไบฟีกา |  72 |  (4) |
| 2011–2014 |  เชลซี |  81 |  (6) |
| 2014–2016 |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  56 |  (3) |
| 2016–2019 |  เชลซี |  79 |  (5) |
| 2019–2021 |  อาร์เซนอล |  53 |  (3) |
| 2021– |  ฟลาเม็งกู |  66 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2007 |  บราซิล อายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (0) |
| 2010–2018 |  บราซิล |  57 |  (3) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 00:36, 17 มิถุนายน 2024 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 07:28, 19 มิถุนายน 2020 (UTC)
ดาวิด ลูอีซ โมเรย์รา โมรีญู (โปรตุเกส: David Luiz Moreira Mourinho) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่ฟลาเม็งกูในประเทศบราซิลและทีมชาติบราซิลในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก แต่เคยเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับเช่นกัน ลูอีซเป็นกองหลังที่มีส่วนสูง 185 เซนติเมตร มีทักษะในการเล่นกับลูกบอลได้ดีเช่นเดียวกับการเล่นเกมรับ
ฟุตบอลอาชีพ

ลูอีซถูกยืมตัวไปเล่นให้กับไบฟีกาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 หลังจากได้เล่นในระดับเยาวชนในสโมสรของบราซิล ก่อนที่จะย้ายไปร่วมสโมสรแบบถาวรในกลางปีนั้น ลูอีซลงเล่นให้ไบฟีกาทั้งหมด 82 นัด โดยพลาดแค่นัดเดียวเมื่อฤดูกาลที่แล้วที่ไบฟีกาคว้าแชมป์ลีกครั้งแรกในรอบ 5 ปี นอกจากนี้ เว็บไซต์ทางการของยูฟ่ายังโหวตให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมของลีกโปรตุเกสในปีนั้นด้วย
ลูอีซที่ลงเล่นครั้งแรกให้ทีมชาติบราซิลในเกมทีพบกับอเมริกาเมื่อปีที่แล้วไม่สามารถลงเล่นให้เชลซีในแชมเปียนส์ลีกฤดูกาลนี้ หลังจากลงเล่นให้ไบฟีกาทั้ง 6 นัดในรอบแบ่งกลุ่มที่จบด้วยอันดับ 3 ตามหลังชัลเคอและลียง
ลูอีซลงเล่นให้ทีมชาติบราซิลในฟุตบอลโลกรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี และสามารถลงเล่นได้ทั้งตำแหน่งแบ็คซ้ายและแบ็คขวา หลังจากเซ็นสัญญากับเชลซี ลูอีซตั้งใจจะยึดตำแหน่งตัวจริงในทีมให้ได้ และสวมเสื้อหมายเลข 4 ต่อจากโกลด มาเกเลเล
ใน ค.ศ. 2014 ในระหว่างการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 รอบแรก ดาวิด ลูอีซ ได้ย้ายไปสังกัดปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ในลีกเอิง ฝรั่งเศส ด้วยค่าตัวถึง 50 ล้านปอนด์ (ประมาณ 2.5 พันล้านบาท) นับเป็นสถิติของกองหลังที่แพงที่สุดในโลก
แต่ในต้นฤดูกาล 2016–17 ลูอีซได้ย้ายกลับมาเชลซีอีกครั้ง เมื่อเชลซีได้เปลี่ยนตัวผู้จัดการสโมสรและหัวหน้าผู้ฝึกสอนเป็นอันโตนีโอ กอนเต ด้วยค่าตัว 30 ล้านปอนด์ (ประมาณ 1.5 พันล้านบาท) ด้วยสัญญา 3 ปี เพียงแค่ 10 นาทีก่อนการปิดการซื้อขายตัวผู้เล่นรอบแรกในฤดูกาลนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Chelsea official profile
Stats and profile at Zerozero
Stats at ForaDeJogo เก็บถาวร 2021-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
PortuGOAL profile เก็บถาวร 2016-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Premier League profile เก็บถาวร 2011-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดาวิด ลูอีซ ข้อมูลจาก National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล  |
| --- | --- |
 1 แรมส์เดล  3 เทียร์นีย์  4 ไวต์  5 พาร์ทีย์  6 กาบรีแยล  7 ซากา  8 เออเดอโกร์  9 เฌซุส  10 สมิท ราว  14 โอบาเมอย็องก์  15 เมตแลนด์-ไนลส์  16 โฮลดิง  17 แซดริก  18 โทมิยาซุ  19 เปเป  20 ตาวารึช  21 เชมเบอส์  22 มารี  23 โลกงกา  25 อันนินนี  26 บาโลกัน  29 ฮาเวิทซ์  30 เอ็นเคเตียห์  31 กอลาชินัตส์  33 โอคองก์โว  34 จากา  35 มาร์ชีแนลี  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: อาร์เตตา
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติบราซิล – อันดับที่สี่ ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 แฌเฟร์ซง  2 ดานีแยล อัลวิส  3 ชียากู ซิลวา (กัปตัน)  4 ดาวิด ลูอีซ  5 เฟร์นังจิญญู  6 มาร์เซลู  7 ฮุลกี  8 เปาลีญู  9 แฟรจี  10 เนย์มาร์  11 โอสการ์  12 ชูลีอู เซซาร์  13 ดังชี  14 มักซ์เวล  15 เอ็งรีกี  16 รามีริส  17 ลูอิส กุสตาวู  18 เอร์นานิส  19 วีลียัง  20 แบร์นาร์  21 โฌ  22 Victor  23 ไมกง  ผู้ฝึกสอน: สโกลารี  |  1 แฌเฟร์ซง  2 ดานีแยล อัลวิส  3 ชียากู ซิลวา (กัปตัน)  4 ดาวิด ลูอีซ  5 เฟร์นังจิญญู  6 มาร์เซลู  7 ฮุลกี  8 เปาลีญู  9 แฟรจี  10 เนย์มาร์  11 โอสการ์  12 ชูลีอู เซซาร์  13 ดังชี  14 มักซ์เวล  15 เอ็งรีกี  16 รามีริส  17 ลูอิส กุสตาวู  18 เอร์นานิส  19 วีลียัง  20 แบร์นาร์  21 โฌ  22 Victor  23 ไมกง  ผู้ฝึกสอน: สโกลารี  |  |
ฌ็อง ลาน

| จอมพลแห่งจักรวรรดิ ฌ็อง ลาน ดยุกแห่งมอนเตเบลโล เจ้าชายแห่งซีเวียร์ซ |
| --- | --- |

เกิด: 10 เมษายน ค.ศ. 1769(1769-04-10) เล็กตูร์ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1809(1809-05-31) (40 ปี) เอเบิสดอร์ฟ จักรวรรดิออสเตรีย
รับใช้:  ราชอาณาจักรฝรั่งเศส  สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1  จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1
แผนก/สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: 1792–1809
ชั้นยศ: จอมพลแห่งจักรวรรดิ
การยุทธ์:  สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส  สงครามนโปเลียน 
บำเหน็จ: มหากางเขนแห่งเลฌียงดอเนอร์
คู่สมรส: Paulette Méric Louise Antoinette
ลายมือชื่อ: 
ฌ็อง ลาน (ฝรั่งเศส: Jean Lannes) เป็นผู้บัญชาการทหารชาวฝรั่งเศสในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส ต่อมาได้รับยศจอมพลแห่งจักรวรรดิในช่วงสงครามนโปเลียน เขาเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่มีฝีมือที่สุดของนโปเลียน และได้รับการยกย่องโดยหลายคนว่าเขาเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ครั้งหนึ่งนโปเลียนเคยเอ่ยเกี่ยวกับลานว่า "ฉันเจอเขาตอนเป็นคนแคระ แล้วจากเขาตอนเป็นยักษ์" ลานถือเป็นหนึ่งในสามจอมพลผู้ยอดเยี่ยมที่สุดของนโปเลียน ร่วมกับหลุยส์-นีกอลา ดาวู และอ็องเดร มาเซนา
จอมพลฌ็อง ลาน ได้รับฉายามากมาย ได้แก่ รอล็องแห่งกองทัพอิตาลี (Le Roland de l'armée d'Italie), อาแจ็กซ์ชาวฝรั่งเศส (l'Ajax français), อคิลลีสแห่งกองทัพใหญ่ (l'Achille de la Grande Armée) และ จอมสุรโยธิน (Le Brave des Braves)
ประวัติ

ฌ็อง ลาน เกิดในเมืองชนบทที่ชื่อว่าเล็กตูร์ จังหวัดกัสกอญ ในภาคใต้ของฝรั่งเศส เขาเป็นบุตรชายของพ่อค้าและเจ้าของที่ดินรายย่อมนามว่า ฌ็องแน ลาน (Jeannet Lannes) ในช่วงวัยรุ่น ฌ็องได้รับการศึกษาเพียงเล็กน้อย และประกอบอาชีพเป็นช่างย้อมผ้า แต่ด้วยความที่เขาเป็นเด็กแข็งแรงและเก่งในการกีฬาหลายอย่าง ส่งผลให้ในปี 1792 เขาได้รับคัดเลือกเป็นนายร้อยของกองพันอาสาประจำแฌร์
ประวัติ > สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส

ในช่วงนั้นเกิดสงครามระหว่างฝรั่งเศสกับสเปน ลานได้ปฏิบัติหน้าที่ภายใต้นายพลฌ็อง-อ็องตวน มาร์โบ ระหว่างการทัพพิเรนีสในปี 1793 ซึ่งในศึกนี้ เขาได้แสดงความกล้าหาญ จนสามารถพลิกจากฝ่ายรับเป็นฝ่ายรุก ทำให้กำลังทหารสเปนต้องออกจากที่ตั้ง ลานสู้รบอีกครั้งในเปย์เรสโตเตส (Peyrestortes) จนได้เลื่อนเป็นร้อยโทในเดือนกันยายน และสู้รบอีกครั้งในบันยุลส์ (Banyuls) จนได้เลื่อนเป็นร้อยเอกในเดือนตุลาคม และได้บังคับบัญชาส่วนหน้าของกองพลน้อยของนายพลลาเตอร์ราดในปฏิบัติการที่ค่ายวีลลง (Villelongue) และได้รับการเลื่อนยศเป็นพันโท (ไม่มีชั้นยศพันตรี) ในที่สุด สเปนก็ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับฝรั่งเศสในปี 1795 ลานถือโอกาสนี้แต่งงานกับนางสาวโปเล็ต เมริค และโอนย้ายไปประจำกองทัพอิตาลี
ในปี 1796 ในการทัพอิตาลี ลานแสดงความเก่งอีกหลายครั้ง นายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต เริ่มสังเกตเห็นความสามารถของลาน ทั้งสองจึงกลายมาเป็นเพื่อนกัน ลานทำผลงานเรื่อยมา และได้เลื่อนยศเป็นพลโทในปีนั้น (ไม่มีชั้นยศพลตรี) และต่อมา ลานในตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลได้ติดตามนโปเลียนในการทัพอียิปต์และซีเรียระหว่างปี 1798 ถึง 1799 ลานได้รับบาดเจ็บหนักในยุทธการที่แอบูฆี ซึ่งนโปเลียนมีชัยเหนือกองทัพออตโตมัน
ประวัติ > สมัยคณะกงสุลฝรั่งเศส

เมื่อนโปเลียนตัดสินใจกลับฝรั่งเศสในปี 1799 ลานเป็นหนึ่งในไม่กี่คนซึ่งถูกเลือกให้ตามกลับมาด้วย ลานได้บัญชาการกองพลที่ 9 และที่ 10 และมีส่วนร่วมรักษาความสงบในปารีสในช่วงที่นโปเลียนก่อรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ ซึ่งทำให้นโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอก และแม้ว่านโปเลียนมีตำแหน่งเป็นถึงผู้นำสูงสุด นโปเลียนก็ยังให้ลานเรียกเขาอย่างเป็นกันเองว่า "นาย" แทนที่จะเรียกว่า "ท่าน" แสดงถึงมิตรภาพที่ไม่มียศตำแหน่งเกี่ยวข้อง เมื่อลานมีความคิดเห็นอะไรที่ขัดแย้งกับนโปเลียน เขาเลือกที่จะบอกนโปเลียนตามตรง ผิดกับนายพลหลายคนที่มักเลือกเงียบ
ในปี 1800 ลานได้รับความไว้ใจให้เป็นกองระวังหน้าขณะที่นโปเลียนยกทัพข้ามเทือกเขาแอลป์เข้าสู่อิตาลี ลานคุมกำลังแปดพันนาย สามารถเอาชนะกองทัพออสเตรียหนึ่งหมื่นแปดพันนายในยุทธการที่มอนเตเบลโล (Montebello) ชัยชนะครั้งนี้มีส่วนสำคัญอย่างยิ่งที่ทำให้นโปเลียนได้รับชัยชนะในยุทธการที่มาเร็งโก (Marengo) ในอีกห้าวันให้หลัง ซึ่งทำให้ออสเตรียยุติปฏิบัติการทางทหารทั้งหมดในอิตาลี ลานกลับปารีสแล้วแต่งงานใหม่กับหลุยส์ อ็องตัวแนต ลูกสาวของอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ลานได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บังคับหน่วยคุ้มกันกงสุล (Garde des consuls) และได้รับคำสั่งให้ปรับปรุงอาวุธและค่ายของหน่วยให้ดียิ่งขึ้น ให้สมกับเป็นหน่วยที่ทรงเกียรติภูมิที่สุดในกองทัพ ลานทำตามคำสั่งอย่างดี แต่ไม่ได้ใส่ใจงบประมาณ และเมื่อนโปเลียนเห็นตัวเลขค่าใช้จ่ายก็โกรธจัด บอกให้ลานหาเงินมาชดใช้ แม้ว่าลานเป็นถึงนายพล แต่ก็ไม่เคยปล้นสดมหรือหาเงินเข้ากระเป๋าในช่วงการศึก เขาจึงไม่มีเงินพอจะชดใช้ โชคดี ลานได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนอย่างนายพลโอเฌอโรผู้ร่ำรวย ซึ่งให้ยืมเงินจำนวนดังกล่าว ลานก็พยายามชดใช้เมื่อมี เหตุการณ์นี้ทำให้นโปเลียนเริ่มวางตัวเหินห่างกับลาน
ในปี 1802 นโปเลียนแต่งตั้งให้ลานเป็นทูตประจำโปรตุเกส หลายคนมองว่านโปเลียนคงไม่ต้องการงานอีกแล้ว ลานประท้วงเพราะอยากอยูในฝรั่งเศสมากกว่า แต่ในที่สุดก็ยอมรับตำแหน่ง ลานเป็นทูตที่แหวกแนว เขาคาดดาบที่ใช้รบจริงเข้าราชสำนักโปรตุเกส แทนที่จะคาดดาบพิธีการ ลานเพิกเฉยต่อธรรมเนียมการทูตมากมาย แต่ถึงกระนั้นเขาก็มีเสน่ห์ดึงดูดผู้มีอิทธิพลได้มากมาย
ประวัติ > จักรวรรดิฝรั่งเศส

ในปี 1804 เมื่อนโปเลียนขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส ลานเป็นหนึ่งในนายพลสิบแปดคนแรกที่ได้รับยศจอมพลแห่งจักรวรรดิ
ในปี 1805 ลานคุมปีกซ้ายของกองทัพใหญ่ในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ เขาช่วยตรึงทหารรัสเซียกลุ่มใหญ่ในบัญชาของนายพลปิออตร์ บากราตีออน เอาไว้ทางทิศเหนือ นโปเลียนจึงทำศึกทางทิศใต้อย่างหายห่วง แต่หลังจากได้รับชัยชนะ นโปเลียนกลับดูแคลนกองพลน้อยที่ 5 ของลานในบันทึกราชการศึก ว่ามีส่วนช่วยเพียงเล็กน้อยในยุทธการครั้งนี้ ทั้งที่หน่วยของลานมีบทบาทสำคัญอย่างมาก ลานโกรธจัดจึงอนุญาตให้คณะนายทหารของตนลาราชการ ทางด้านลานก็ขาดราชการโดยไม่ลา กว่าที่นโปเลียนจะรู้ตัวก็ผ่านไปหลายวัน นโปเลียนรับสั่งให้จอมพลมูว์ราไปหาลานเพื่อรั้งตัวและพูดคุยให้ใจเย็น แต่ลานไม่อยู่เสียแล้ว เขาชิงกลับปารีสเพื่ออยู่กับครอบครัว นโปเลียนไม่เคยเอาโทษลานจากเหตุการณ์นี้เลย
ในปี 1806 ลานบังคับบัญชากองพลน้อยที่ 5 ในการทัพต่อต้านพวกปรัสเซีย ลานได้รับชัยชนะในยุทธการที่ซาลเฟ็ลท์ (Saalfeld) และไล่ตามพวกปรัสเซียจนถึงเมืองเยนา ซึ่งภายหลังยุทธการเยนา ลานได้รับข้อความจากปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่อย่างโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ ซึ่งทำจดหมายร้องขอต่อจอมพลฝรั่งเศสคนใดก็ได้ ให้ส่งทหารมาคุ้มกันห้องสมุดของเขาจากการปล้น ลานเป็นจอมพลคนเดียวที่ตอบรับคำขอ เขากับเกอเทอจึงกลายเป็นเพื่อนกัน
ปลายปี 1806 ลานรบที่พูลตุสก์ (Pułtusk) ในปรัสเซียตะวันออกและได้รับบาดเจ็บปานกลาง จึงฝากหน่วยของตนให้อยู่ในบัญชาของจอมพลซูว์แช เขาใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะหายดี จากนั้น ลานได้บังคับบัญชากองพลน้อยสำรองที่ตั้งขึ้นเป็นกองหนุนในการยึดเมืองดันท์ซิช ในช่วงการล้อมเมือง เขากับจอมพลจอมพลอูดีโนอยู่บนหลังม้า กระสุนปืนใหญ่ข้าศึกยิงโดนม้าของอูดีโน และกระเด็นโดนม้าของลานจนล้มลงทั้งคู่แต่ไม่ได้รับบาดเจ็บ หลังจากดันท์ซิชถูกยึด ลานถือโอกาสบ่นต่อนโปเลียน ซึ่งทรงตอบกลับว่า "ถ้าไม่ชอบใจก็กลับบ้านไป" ลานอึ้งชั่วครู่แต่แล้วก็ตอบกลับว่า "ข้าทำไม่ได้ ท่านต้องการข้าที่นี่"
มิถุนายน 1807 ลานนำกำลังเข้าต่อสู้ในยุทธการที่ไฮลส์แบร์ค (Heilsberg) และจับกุมทหารรัสเซียที่กำลังร่นถอยได้ที่ฟรีดลันท์ (Friedland) เขาใช้กองพลน้อยของตนเองเป็นเหยื่อล่อ ล่อลวงให้แม่ทัพรัสเซียทำการรบ และสามารถตรึงแนวรบไว้ได้จนกระทั่งกองทัพใหญ่ที่เหลือมาเสริมและทำลายกองทัพรัสเซีย
เสียชีวิต

22 พฤษภาคม 1809 ในวันที่สองของยุทธการที่อัสแพร์น-เอ็สลิง ขณะที่ลานกำลังยืนสนทนากับนายพลปีแยร์ ปูเซ ก็มีลูกกระสุนปืนใหญ่พุ่งใส่ร่างของปูเซเสียชีวิตคาที่ ร่างของลานเต็มไปด้วยคราบเลือดของปูเซ ลานเดินไปจุดอื่นเพื่อหาที่สงบสติอารมณ์ ขณะที่ลานกำลังนั่งก้มหน้าโดยเอามือทั้งสองข้างปิดใบหน้าอยู่นั้น ก็มีลูกกระสุนปืนใหญ่พุ่งเข้าบริเวณเข่าขวาของลาน ลานถูกนำตัวส่งหน่วยแพทย์และถูกตัดขาขวา  นโปเลียนรีบมาเยี่ยมเขาและคุกเข่าน้ำตาไหลอยู่ข้างเปลสนาม ลานถูกส่งตัวทางเรือไปยังบ้านพักใหญ่นอกกรุงเวียนนา และเสียชีวิตในอีกแปดวันถัดมาในวันที่ 31 พฤษภาคม
ในช่วงที่นโปเลียนถูกกักบริเวณอยู่ที่เกาะเซนต์เฮเลนา นโปเลียนเคยคร่ำครวญคิดว่าเหตุการณ์จะเป็นอย่างไรถ้าลานไม่ตาย ทรงเขียนบันทึกว่า "ข้าไม่นึกไม่ฝันว่าเขาจะออกนอกทางแห่งหน้าที่และเกียรติยศ ถ้าเขายังอยู่ดี เขาคงจะเป็นคนที่สามารถเปลี่ยนทิศทางของเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยตัวตนและอิทธิพลของเขา"
ครอบครัว

ลานแต่งงานครั้งแรกกับโปเล็ต เมริค ในวันที่ 19 มีนาคม 1795 ต่อมาลานขอหย่า เพราะนางท้องขณะที่ลานยังติดพันการศึกอยู่ในอียิปต์ ลานแต่งงานครั้งสองกับหลุยส์ อองตัวแนต ในวันที่ 16 กันยายน 1800 มีบุตรด้วยกันห้าคน
หลุยส์ นโปเลียน ลาน (Louis Napoléon Lannes)
อัลเฟรด-ฌ็อง ลาน (Alfred-Jean Lannes)
ฌ็อง-เอินสท์ ลาน (Jean-Ernest Lannes)
กุสตาฟ-ออลีวีเย ลาน (Gustave-Olivier Lannes)
โฌเซฟีน-หลุยส์ ลาน (Josephine-Louise Lannes)
ลานในสมัยเป็นช่างย้อมผ้า
ฌ็อง ลาน ดยุกแห่งมอนเตเบลโล ในเครื่องแบบทหารม้าฮุสซาร์
ลานบาดเจ็บหนัก และเสียชีวิตภายหลัง
สุสานจอมพลลาน ที่อนุสรณ์สถานป็องเตอง กรุงปารีส
ดูยูเฮียร์เดอะพีเพิลซิง?

| "ดูยูเฮียร์เดอะพีเพิลซิง?"> เพลง |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 1980
ผู้ประพันธ์ดนตรี:  Claude-Michel Schönberg
ผู้ประพันธ์เนื้อเพลง: Alain Boublil และ Jean-Marc Natel (เนื้อร้องภาษาฝรั่งเศส) Herbert Kretzmer (เนื้อร้องภาษาอังกฤษ)
ดูยูเฮียร์เดอะพีเพิลซิง? (อังกฤษ: Do You Hear the People Sing?; ฝรั่งเศส: À la volonté du peuple) เป็นเพลงที่รู้จักกันมากที่สุดจากละครเพลงเรื่อง เลมีเซราบล์ เป็นเพลงปลุกใจและร้องบนละครเวทีถึงสองครั้ง ในภาษาไทยมีการแปลไว้หลายสำนวน เช่น "เธอได้ยินผู้คนร้องไหม?"
การใช้เพลงในโอกาสต่าง ๆ

เพลงนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาจีน ใช้ชื่อว่า "เวิ่นฉุยเว่ย์ฟาเชิง" (จีน: 問誰未發聲)
เพลงนี้ใช้ในการชุมนุมประท้วงที่วิสคอนสันเมื่อปี ค.ศ. 2011 การชุมนุมประท้วงที่ประเทศตุรกีเมื่อปี ค.ศ. 2013 และการประท้วงการเปิดร้านอาหารแมคโดนัลด์ในประเทศออสเตรเลียเมื่อปี ค.ศ. 2013
เพลงนี้ใช้เป็นคำขวัญในการประท้วงในฮ่องกง พ.ศ. 2557
ดีด้า ดีอาฟาต์

| ดีด้า ดีอาฟาต์ |
| --- | --- |
เกิด:  (1970-04-24) 24 เมษายน ค.ศ. 1970 (54 ปี)
สัญชาติ:   แอลจีเรีย-ฝรั่งเศส
ดีด้า ดีอาฟาต์ (ฝรั่งเศส: Dida Diafat) เกิดวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1970 ที่ประเทศแอลจีเรีย โดยเป็นแชมป์โลกมวยไทยขณะอายุได้ 21 ปี นอกจากนี้ เขายังมีผลงานการแสดงในภาพยนตร์ฝรั่งเศสเรื่อง โชคดี (CHOK DEE) ซึ่งนำแสดงโดยตัวเขาเอง
ดีด้าเป็นนักมวยไทยเพียงคนเดียวที่ได้ทำสัญญาถ่ายทำกับสถานีโทรทัศน์ฝรั่งเศส โดยเน้นที่สถานี Canal+ เป็นหลัก ปัจจุบันเขาร่วมในงานภาพยนตร์ชุดอื่น และไม่มีแผนที่จะหวนกลับคืนสู่สังเวียนแต่อย่างใด
ดูเพิ่ม

นักมวยไทย
โชคดี
แหล่งข้อมูลอื่น

โชคดี[ลิงก์เสีย] (ไทย)
โชคดี (เวอร์ชันเต็ม)[ลิงก์เสีย]
ดีฌง

| ดีฌง ดีฌง Ville de Dijon |
| --- | --- |
  ภูมิทัศน์เมืองดีฌงและมหาวิหาร
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
จังหวัด: โกต-ดอร์
เขต: ดีฌง
สหเทศบาล: ดีฌง
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2001-2014) : François Rebsamen
พื้นที่1: 40.31 ตร.กม. (15.56 ตร.ไมล์)
ประชากร (2005)2: 150,803 คน
 • ความหนาแน่น: 3,700 คน/ตร.กม. (9,700 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 21231 /21000
สูงจากระดับน้ำทะเล: 220–410 m (720–1,350 ft)  (avg. 245 m หรือ 804 ft)
เว็บไซต์: http://www.dijon.fr/
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ดีฌง (ฝรั่งเศส: Dijon, ออกเสียง) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโกต-ดอร์ในแคว้นบูร์กอญในประเทศฝรั่งเศส เมืองดีฌงเป็นอดีตเมืองของจังหวัดเบอร์กันดี
ดีฌงเป็นที่ตั้งของมหาวิหารดีฌง ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ ที่มีการผสมผสานของสถาปัตยกรรรมยุโรปอย่างหลากหลายในรอบหนึ่งพันปี ตั้งแต่สถาปัตยกรรมแบบกาเปเซียง สถาปัตยกรรมกอธิก และมาถึงยุคเรอเนสซองส์ และตัวอาคารบ้านเรือนในเขตเมืองปัจจุบันยังมีอายุราวช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 หรือก่อนหน้านั้น สถาปัตยกรรมที่โดดเด่นแบบดีฌง ได้แก่ หลังคาเบอร์กันดี ที่ผลิตแผ่นหลังคาจากดินเผาเคลือบ หรือ แทร์ราคอตตา (terracotta) อันมีสีสันฉูดฉาด เช่น เขียว เหลือง ดำ ที่จัดเรียงบนหลังคาอย่างสวยงามตามแบบเรขาคณิต
ประวัติศาสตร์ของดีฌงเริ่มจากการตั้งรกรากของชาวโรมันยุคโบราณ โดยชื่อเมืองว่า ดีวีโอ (Divio) ตั้งอยู่ระหว่างเส้นทางไปเมืองลียง และปารีส นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั้งสำคัญของอาณาเขตปกครองของดยุคแห่งเบอร์กันดีในระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 จนถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยในช่วงนั้นมีความเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด และเป็นอาณาจักรที่มั่งคั่งทางเศรษฐกิจ ศิลปวัฒนธรรม การเรียนรู้ และวิทยาศาสตร์ ในปัจจุบันดีฌงมีจำนวนประชากร 151,576 คน (สำรวจเมื่อค.ศ. 2008) และ 250,516 คน รวมประชากรในเขตปริมณฑลด้วย (สำรวจเมื่อค.ศ. 2007)
ดีฌง ยังเป็นแหล่งจัดงานอาหารนานาชาติประจำปี International and Gastronomic Fair ช่วงฤดูใบไม้ร่วงของแต่ละปี โดยถือเป็นหนึ่งในสิบงานที่สำคัญที่สุดในประเทศฝรั่งเศส โดยมีผู้จัดงานกว่า 500 ราย และผู้เข้าชมกว่า 200,000 รายในแต่ละปี นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่จัดเทศกาลดอกไม้นานาชาติ Florissimo ทุกๆ 3 ปี
ดูเพิ่ม

หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
จังหวัดในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Dijon website
Dijon tourism website เก็บถาวร 2008-07-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A lot of photos about Dijon เก็บถาวร 2008-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official site of the city government
Photos of Dijon เก็บถาวร 2012-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Old Postal Cards about Dijon
Dijon in 1900
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
ฌ็อง อานูย

(1940)
ฌ็อง มารี ลูว์เซียง ปีแยร์ อานูย (ฝรั่งเศส: Jean Marie Lucien Pierre Anouilh) เป็นนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1910 ที่เมืองบอร์โด ประเทศฝรั่งเศส พ่อของเขาชื่อ ฟร็องซัว อานูย (François Anouilh) เป็นช่างตัดเสื้อ แม่ของเขาชื่อ มารี–มากเดอแลน ซูลูว์ (Marie–Magdeleine Soulue) เป็นนักไวโอลิน
ประวัติ

เขาเข้าเรียนระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนกอลแบร์ (Colbert) จากนั้นเขาก็เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยชัปตาล (collège Chaptal) ซึ่งเขาได้เริ่มต้นเรียนทางด้านกฎหมายที่นี่ หลังจากที่เขาเรียนจบทางด้านกฎหมายแล้ว เขาได้ใช้เวลา 2 ปี ในโรงพิมพ์ ซึ่งทำให้เขาได้รับประสบการณ์เป็นอย่างมาก เมื่อเขาอายุได้ 18 ปี เขาได้เข้ามาอยู่ที่กอเมดีเดช็องเซลีเซ (Comédies des Champs–Elysées) ซึ่งมีหลุยส์ ฌูแวร์ (Louis Jouvert) เป็นหัวหน้า เขาได้เข้ามาทำหน้าที่ในฐานะผู้ช่วยของหลุยส์ ฌูแวร์ และในปี ค.ศ. 1930 เขาต้องลาออกจากกอเมดีเดช็องเซลีเซเนื่องจากต้องไปรับราชการทหาร
ต่อมาในปี ค.ศ. 1931 หลังจากที่เขากลับมาจากรับราชการทหารแล้ว เขาได้แต่งงานกับนักแสดงที่ชื่อ มอแนล วาล็องแต็ง (Monelle Valentin) และมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน คือ กาเตอรีน (Catherine)
ในปี ค.ศ. 1932 เขาได้เขียนบทละครเรื่อง L’Hermine ซึ่งบทละครเรื่องนี้ ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก โดยบทละครเรื่องนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นบทละครที่ดี แต่ผลงานอีก 2 เรื่องถัดมา ก็ประสบความล้มเหลว ได้แก่ เรื่อง Mandarine และเรื่อง Y avait un prisonnier
ในปี ค.ศ. 1937 บทละครเรื่อง Le voyageur sans bagage ก็จัดว่าเป็นบทละครที่ประสบความสำเร็จอีกบทละครหนึ่ง ซึ่งบทละครเรื่องนี้ถูกนำมาเล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึง 190 ครั้ง
ในปี ค.ศ. 1944 ได้มีการนำบทละครเรื่อง Antigone ออกมาแสดง ซึ่งบทละครเรื่องนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก บทละครเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงโศกนาฏกรรม ที่สะท้อนให้เห็นถึงชะตากรรมของมนุษย์ ผู้ผยองในความยิ่งใหญ่ของตนเอง จนก่อให้เกิดเป็นสถานการณ์ความขัดแย้งที่นำไปสู่ความพินาศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ในปี ค.ศ. 1953 เขาได้แต่งงานใหม่อีกครั้งกับ ชาร์ล็อต ชาร์ดง ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ แคโรลีน (Caroline), นีกอลา (Nicolas) และมารี-กอลงบ์ (Marie–Colombe)
ในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา ผลงานของเขาก็เริ่มน้อยลง เนื่องจากเขารู้สึกเบื่อหน่ายกับการวิจารณ์ ดังนั้นเขาจึงใช้ชีวิตอยู่อย่างสันโดษ จะสังเกตได้ว่า ช่วงนี้ผลงานของเขาจะออกมาน้อยมาก อีกทั้งผลงานที่ออกมานั้นก็ไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร
ฌ็อง อานูยเสียชีวิตในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1987 ที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ รวมอายุได้ 77 ปี
ผลงานโดยรวม > บทละครที่เป็นแนวโศกนาฏกรรม ตอนจบของเรื่องจะไม่สุขสมหวัง (Pièces noires)

Hermine (1932)
Le voyageur sans bagage (1937)
La sauvage (1938)
Roméo et Jeannette (1946)
ผลงานโดยรวม > Pièces grinçantes

เป็นลักษณะบทละครที่เป็นแนวเสียดสีทางสังคมหรือการเมือง
La Valse de toréadors (1952)
Le Boulanger, la boulangère et le petit mitron (1968)
ผลงานโดยรวม > บทละครเกี่ยวกับความรัก (Pièces roses)

Le Bal des voleurs (1938)
Le Rendez – vous de Senlis (1941)
ผลงานโดยรวม > บทละครที่มีการกล่าวกินจริงและเนื้อเรื่องจะไม่สมจริง (Pièces faceuses)

Colombe (1951)
ผลงานโดยรวม > บทละครที่ตัวละครจะแต่งตัวอย่างสวยงาม (Pièces costumées)

L’Alouette (1952)
Becket ou l’honneur de Dieu (1959)
อิทธิพลของผลงานที่ส่งผลกระทบต่อสังคมไทยและสังคมฝรั่งเศส

ละครเรื่องนี้ได้มีการแปลออกมาเป็นภาษาไทยโดยใช้ชื่อว่าอันตราคนี และได้มีการจัดแสดงที่หอประชุมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. 2519 โดยได้มีการดัดแปลงให้เข้ากับสภาพสังคมไทยอยู่ 2 ประการ ประการแรกคือมีการแปลงชื่อตัวละครและสถานที่แบบกรีกโดยใช้ชื่อให้เป็นแบบไทย ประการที่สองคือบทละครเรื่องนี้ได้มีการเสริมขยายคำพูดบางคำพูดเข้าไปเพื่อให้พาดพิงถึงเหตุการณ์ร่วมสมัยของไทยในช่วงนั้น กล่าวคือละครเรื่องนี้แสดงในช่วงเดือนกรกฎาคม 2519 ซึ่งเกิดก่อนเหตุการณ์มหาวิปโยคในช่วงเดือนตุลาคม 2519 ไม่นาน ซึ่งเป็นการแสดงในช่วงที่มีกิจกรรมทางประชาธิปไตยสูงสุดยุคหนึ่งของประเทศ ซึ่งเราสามารถอนุมานได้ว่าบทละครเรื่องนี้ได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจรัฐกับสิทธิของพลเมือง ผ่านทางตัวละครหลัก 2 ตัวคือ Créon ซึ่งพออนุมานได้ว่าเป็นตัวแทนของพวกผู้นำทรราชย์ในยุคนั้น ส่วนตัวละครอีกตัวหนึ่งคือ Antigone คือตัวแทนของประชาชนหรือนักศึกษาที่กล้าลุกขึ้นมาท้าทายอำนาจเผด็จการในยุคนั้น บทละครเรื่องนี้อาจจะไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการเมืองในช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 โดยตรง แต่ก็เป็นหนึ่งในบทละครที่เสียดสีและสะท้อนสภาพทางการเมืองและสังคมในยุคดังกล่าวได้เป็นอย่างดี
โดย จุดประสงค์ที่อานูยเขียนเรื่องนี้ในปี 1942 และนำละครเรื่องนี้ออกแสดงในปี 1944 เนื่องจาก ในปี 1944 ช่วงนั้นเป็นช่วงของสงครามโลกครั้งที่ 2 (1939-1945) เป็นช่วงที่ลัทธินาซีได้แผ่อำนาจปกครองยุโรปรวมทั้งประเทศฝรั่งเศสด้วยซึ่งทำให้ชาวฝรั่งเศสถูกกดขี่ข่มเหงและถูกลิดรอนสิทธิเสรีภาพเป็นอย่างมาก ซึ่งละครเรื่องนี้อานูยต้องการที่จะนำผลงานชิ้นนี้เปรียบเสมือนเป็นกระจกสะท้อนให้แก่ชาวฝรั่งเศสในการเรียกร้องสิทธิเสรีภาพกลับคืนมา โดยเปรียบ Antigone เป็นชาวฝรั่งเศส และเปรียบ Créon เป็นนาซีนั่นเอง
เมื่อละครเรื่องนี้ได้นำออกแสดงในปี 1944 นั้นอานูยชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของแต่ละฝ่ายซึ่งต่างก็มีปรัชญาชีวิตและอุดมการณ์ของตน ฝ่ายหนึ่งจำต้องทำหน้าที่เพื่อรักษากฎหมายและความสงบสุขของบ้านเมืองให้ดีที่สุดแม้จะต้องทำในสิ่งที่ขัดต่ออุดมการณ์ของตัวนั่นก็คือ Créon อีกฝ่ายหนึ่งบูชาอุดมการณ์แม้จะต้องตายก็คือ Antigone อานูยสามารถชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของแต่ละฝ่ายนี้ได้ ซึ่งแม้แต่ฝ่ายเผด็จการนาซียังยอมให้นำเรื่องนี้ออกแสดงและละครเรื่องนี้ยังส่งผลให้ชาวฝรั่งเศสหลายๆคนลุกขึ้นสู้กับอำนาจเผด็จการเพื่อเรียกร้องอิสรภาพกลับคืนสู่ประเทศฝรั่งเศส
หลุมฝังศพของ Anouilh ลูกสาวคนโตของเขา Catherine (1934-1989) และหุ้นส่วนคนสุดท้ายของเขา Ursula Wetzel (1938-2010) ในสุสาน Pully ใกล้เมืองโลซานน์