stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขตการปกครองของไต้หวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

地方制度法 [Local Government Act]. Ministry of Justice, Republic of China. สืบค้นเมื่อ 2017-01-01.
"Romanizations for county-level and township-level entities" (PDF). Department of Land Administration, Ministry of the Interior, Republic of China. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-08-09. สืบค้นเมื่อ 2017-01-01.
รายชื่อเขตการปกครองไต้หวันในอักษรโรมัน เก็บถาวร 2011-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - กระทรวงมหาดไทย สาธารณรัฐจีน
| ด ค กประเทศไต้หวัน |
| --- | --- |
สถานที่:  ไต้หวัน  ไทเป  ไทเป 101 
การเมืองการปกครอง:  สาธารณรัฐจีน  ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ  พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (ไต้หวัน)  พรรคอำนาจใหม่  พรรคสร้างรัฐไต้หวัน  ก๊กมินตั๋ง 
วัฒนธรรม:  ภาษาไต้หวัน  ภาษาจีนกลาง 
| ด ค กเขตการปกครองของเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง 
| ด ค กเขตการปกครองระดับแรกของประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กรีซ1  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ จังหวัด  นครพิเศษ  คาซัคสถาน1  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย1  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น1  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี1  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน1  รัสเซีย1  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย  อินโดนีเซีย1  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์1  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไต้หวัน  นอร์เทิร์นไซปรัส  อับคาเซีย 
ดูเพิ่ม: รายชื่อเขตการปกครอง  1มีพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่นอกทวีปเอเชีย
เลขฐานสิบสอง

เลขฐานสิบสอง เป็นระบบตัวเลขที่ใช้เลข 12 เป็นฐาน นอกจากตัวเลขปกติ 10 ตัวแล้ว จำนวน 10 (ฐานสิบ) ก็อาจเขียนแทนด้วยเลข 2 กลับหัว (↊, U+218A) "A", "T", หรือ "X" และจำนวน 11 (ฐานสิบ) อาจเขียนแทนด้วยเลข 3 กลับหัว (↋, U+218B) หรือเขียนด้วยตัวอักษร  "B","E" หรือ E แบบตัวเขียน (ℰ, U+2130), 10 และจำนวน 12 (ฐานสิบ) จะเขียนเป็นหนึ่งกับศูนย์ คือ 10 นั่นเอง
จำนวน 12 นั้น มีตัวประกอบ 6 ตัว ได้แก่ 1, 2, 3, 4, 6, และ 12 นับเป็นระบบตัวเลขที่สะดวกมากขึ้นสำหรับการคำนวณเศษส่วน เมื่อเปรียบเทียบกับระบบฐานสิบ หรือฐานยี่สิบ ระบบเลขฐานสิบนั้น มีตัวประกอบเพียง 4 ตัว ได้แก่ 1, 2, 5 และ 10
เลขฐานสี่

เลขฐานสี่ หมายถึง ระบบเลขฐานสี่ ที่มีสัญลักษณ์สี่ตัวคือ 0 (ศูนย์) 1 (หนึ่ง) 2 (สอง) และ 3 (สาม)
หากแปลงค่าในเลขฐานสิบ มาเป็นเลขฐานสี่ จะได้จามจัวอย่างด้านล่าง
0 = 00
1 = 01
2 = 02
3 = 03
4 = 10
5 = 11
6 = 12
7 = 13
8 = 20
9 = 21
10 = 22
การเขียนเลขฐานสี่ จะต้องมี 4 ห้อยอยู่ด้านหลัง เช่น 120314
เหาลำ

เหาลำ (เสียชีวิต ค.ศ. 172) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า โหฺวหล่าน (จีนตัวย่อ: 侯览; จีนตัวเต็ม: 侯覽; พินอิน: Hóu Lǎn) เป็นขุนนางขันทีผู้รับราชการในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 168–189) ในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของประเทศจีน
เหาลำปรากฏเป็นตัวละครในช่วงต้นของวรรณกรรมอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก โดยระบุว่าเหาลำเป็นหนึ่งในสิบขันที แม้ว่าตามข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์แล้วเทาเจียดไม่ได้อยู่ในกลุ่มสิบขันที
ดูเพิ่ม

ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
เหาเก๋อ

ซู่ชินหวัง (จีน: 肃武亲王, 1609-1648) พระนามเดิม เหาเก๋อ (豪格) เป็นเจ้าชายแมนจูแห่ง ราชวงศ์ชิง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ ผู้ปกครององค์ที่สองของราชวงศ์ชิง
พระประวัติ

เจ้าชายเหาเก๋อประสูติใน ราชสกุล อ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ ผู้ปกครององค์ที่ 2 ของ ราชวงศ์ชิง พระมารดาของพระองค์คือ พระชายาจากสกุลอูลานาลา หนึ่งในนางสนมของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋
เจ้าชายเหาเก๋อเข้าร่วมในการรบต่อต้านมองโกล, เกาหลี และ ราชวงศ์หมิง หลังจากจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1643 เจ้าชายเหาเก๋อและพระปิตุลา (อา) ของพระองค์คือเจ้าชาย ตัวเอ่อร์กุ่น ต่อสู้เพื่อสืบราชบัลลังก์ สถานการณ์เป็นไปเพื่อประโยชน์ของ เจ้าชายเหาเก๋อ เนื่องจากสามในแปดกองธงซึ่งก่อนหน้านี้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ ได้ถูกส่งต่อให้พระองค์ ในทางกลับกัน เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นได้รับการสนับสนุนจากพี่น้องของพระองค์และทัพธงขาวสองกองธง ซึ่งหมายความว่าทัพธงแดงอีก 2 กองธงที่เหลือซึ่งบังคับบัญชาโดยเจ้าชาย ไต้ซ่าน และโอรสของพระองค์ รวมทั้งกองธงขอบน้ำเงินภายใต้การบังคับบัญชาโดยเจ้าชาย จี้เอ่อร์ฮาหลาง มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการรับประกันว่า เจ้าชายเหาเก๋อ จะชนะการสืบทอดราชบัลลังก์ หลังจากการโต้เถียงกันมากมาย เจ้าชายไต้ซ่าน เริ่มชอบ เจ้าชายเหาเก๋อ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าปฏิเสธที่จะขึ้นครองบัลลังก์ จริง ๆ แล้ว เจ้าชายเหาเก๋อ กำลังรอให้คนอื่นมาชักชวนให้พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์เพื่อที่พระองค์จะได้นั่งบนนั้นโดยไม่แสดงภาพลักษณ์ของพระองค์เองที่กระหายพระราชอำนาจ น่าเสียดายสำหรับเจ้าชายเหาเก๋อที่เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นและพี่น้องของพระองค์ยอมแพ้ ดังนั้นความขัดแย้งจึงดำเนินต่อไปโดยไม่มีวิธีแก้ปัญหา การต่อสู้แย่งชิงอำนาจจบลงด้วยการประนีประนอมเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งภายใน เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นจึงเสนอพระนามเจ้าชายฝูหลินพระราชโอรสอีกองค์ของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ ที่ประสูติแต่ พระสนมจฺวัง ให้เป็นผู้ปกครองคนใหม่ดังนั้นเจ้าชายฝูหลินจึงขึ้นครองบัลลังก์เป็น จักรพรรดิซุ่นจื้อ
แม้หลังจากที่จักรพรรดิซุ่นจื้อขึ้นสู่อำนาจ ก็ยังมีความขัดแย้งระหว่าง เจ้าชายเหาเก๋อ และ เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่น อีกมาก
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา : จักรพรรดิฉงเต๋อ
พระราชมารดา : พระชายาจี้ สกุลอูลาน่าลา
พระชายาเอก
พระชายา จากสกุลฮาต๋าน้าล่า
พระชายาตู้เหลยหม่า จากสกุลปัวเอ่อร์จี้จี๋เท่อ
พระชายารอง
พระชายา จากสกุลน้าล่า
พระชายา จากสกุลซั่วหลงอู่
พระชายา จากสกุลจี๋เอ่อร์เย่ไต้
พระชายา จากสกุลไถซือน่า
พระชายา จากสกุลปัวเอ่อร์จี้จี๋เท่อ
พระชายา จากสกุลซูฮูลี่
พระอนุชายา
พระอนุชายา จากสกุลหนิงกู่ท่า
พระอนุชายา จากสกุลซีหลินเจี๋ยหลัว
พระอนุชายา จากสกุลซีหลินเจี๋ยหลัว
พระอนุชายา จากสกุลฮวัง
ภรรยาน้อย
สตรี จากสกุลกัวเอ่อร์เจีย
สตรี จากสกุลเหนียน
สตรี จากสกุลน้าล่า
สตรี จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจี๋ยหลัว
สตรี จากสกุลหวัง
พระโอรส
เจ้าชายฉีเจิ้งเอ่อ (齊正額)
เจ้าชายกู่ไท่ (固泰) อี่เก๋อฟู่กั๋วเจียงจูน (已革辅国将军)
เจ้าชายหว่อเฮ่อน้า (握赫納) ฟู่กั๋วเจียงจูน (辅国将军)
เจ้าชายฟู่โช่ว (富綬,1643-1669) เสี่ยนเฉี่ยชินอ๋อง (显愨亲王,1651-1669)
เจ้าชายเมิ่งก่วน (猛瓘,1643-1674) เหวินเหลียงจุ้นอ๋อง (温良郡王)
เจ้าชายซิงเป่า (星保)
เจ้าชายซูซู (舒書)
พระธิดา
พระราชธิดา 10 พระองค์
| ก่อนหน้า |  | เหาเก๋อ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| – |  | ซู่ชินหวัง  (ค.ศ. 1644 - 1648) |  | ฟู่โช่ว |
เสียงสวรรค์เมื่อวันวาน

รายการเสียงสวรรค์ตะวันฉาย
รายการเสียงสวรรค์ตะวันฉาย (ชื่อเดิมคือรายการเสียงสวรรค์เมื่อวันวาน) เป็นรายการเพลงอมตะของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ หรือบทเพลงในแนว "สุนทราภรณ์" ออกอากาศเป็นประจำทุกวันอาทิตย์ เวลา 23.00 น. - 24.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ ซึ่งเป็นความร่วมมือในการผลิตรายการ ระหว่างสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย และสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย บรรเลงโดยวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ ในความควบคุมของ โฉมฉาย อรุณฉาน (นิตยา อรุณวงศ์) ซึ่งรายการนี้ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประเภทรายการเพลงดีเด่น  ประจำปีพุทธศักราช 2549 เมื่อเดือนมีนาคม 2550
ข้อมูลทั่วไป

รายการเสียงสวรรค์ตะวันฉาย เป็นรายการที่รักษาบทเพลงดังอมตะ อันมีคุณค่าด้านวรรณศิลป์ และคีตศิลป์ของกรมประชาสัมพันธ์ นับพันบทเพลง ซึ่งเป็นผลงานของบรมครูเอื้อ สุนทรสนาน รวมทั้งครูเพลงผู้ประพันธ์ คำร้อง และทำนอง อีกหลายท่าน เช่น แก้ว อัจฉริยะกุล, เวส สุนทรจามร, สุรัฐ พุกกะเวส, "ธาตรี", สริ ยงยุทธ, สมศักดิ์ เทพานนท์, ชอุ่ม ปัญจพรรค์, พรพิรุณ, ศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ เป็นต้น และนอกจากนี้ รายการเสียงสวรรค์เมื่อวันวาน ยังเป็นรายการที่มุ่งส่งเสริมการใช้ภาษาไทยอย่างถูกต้อง โดยผ่านทางบทเพลงของกรมประชาสัมพันธ์ ซึ่งรูปแบบของรายการนอกจากจะมีบทเพลงอมตะ และบทเพลงสร้างสรรค์ของกรมประชาสัมพันธ์จากนักร้องปัจจุบันของวงดนตรีแล้ว ยังเป็นเวทีที่เปิดกว้างสำหรับผู้ที่มีความสามารถในการขับร้องเพลง โดยไม่ปิดโอกาสด้านอายุ เพศ การศึกษา และฐานะ และที่สำคัญคือ เยาวชนที่มีความสามารถในการขับร้องบทเพลงได้อย่างถูกต้อง ชัดเจน ทั้งเพื่อเปิดโอกาสให้ได้แสดงความสามารถ และเป็นตัวอย่างที่ดีต่อเยาวชน และประชาชนทั่วไปผ่านทางรายการนี้อีกด้วย
รายการเสียงสวรรค์ตะวันฉาย ได้รับเกียรติจากนักร้องที่มีผลงานการบันทึกแผ่นเสียงที่ได้รับความนิยมอย่างมาก และเป็นอดีตข้าราชการ/นักร้องของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์  และวงดนตรีสุนทราภรณ์ เช่น วรนุช อารีย์ (เจ้าของฉายาเสียงน้ำมนต์ก้นบาตร), มาริษา อมาตยกุล, อโศก สุขศิริพรฤทธิ์, จั่นทิพย์ สุถินบุตร และ พรรณี สกุลชาคร พร้อมทั้งนักร้องปัจจุบันของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ นักร้องรับเชิญ และนักร้องเยาวชนอีกด้วย สำหรับในช่วงการพูดคุย สัมภาษณ์โดย โฉมฉาย อรุณฉาน นั้น มักเชิญบุคคลผู้เป็นที่รู้จักด้านการดนตรี ทั้งศิลปินแห่งชาติ ครูเพลง นักร้อง มาร่วมพูดคุยถึงความเคลื่อนไหว กิจกรรม ข่าวสาร ด้านต่าง ๆ โดยที่ผ่านมาได้รับเกียรติจากศิลปินแห่งชาติหลายท่าน เช่น ชาลี อินทรวิจิตร, พยงค์ มุกดา, สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์, สุเทพ วงศ์กำแหง, รวงทอง ทองลั่นธม รวมทั้งครูเพลง นักร้องลูกกรุง และอดีตนักร้องของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์อีกมากมาย เช่น ใหญ่ นภายน, พรพิรุณ, สันติ ลุนเผ่, ศรวณี โพธิเทศ, รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส, ชรัมภ์ เทพชัย, พรเทพ เทพรัตน์, ฎากร เทพทอง, สมศรี ม่วงศรเขียว, สุปาณี พุกสมบุญ, จันทนา โอบายวาทย์ เป็นต้น
นักร้องประจำรายการ

ที่ปรึกษาวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ (กิตติมศักดิ์) **
สุคนธ์ พรพิรุณ
ผู้อำนวยการส่วนบริหารการดนตรี (สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์)
ชัยพร ทับพวาธินท์
โฉมฉาย อรุณฉาน (พิธีกรดำเนินรายการปัจจุบัน)
หัวหน้าวงดนตรีสากลกรมประชาสัมพันธ์**
กฤติยา ทรัพยะโตษก
คีตศิลปิน**
ภรพรรณ นันทพร
ชฎิลรัตน์ ชมพูนุท ณ อยุธยา
ภิปราย จิมีสิก
รุ่งนภา ขจรไชยฤทธิเดช
วิสาสินี กิจทรัพย์
ทิพย์สุดา แก้วสลับศรี
นักร้องรับเชิญประจำ**
ธนกรณ์ ยีรัญศิริ
นักร้องรับเชิญพิเศษ**
สุชัย วังล่ม
นักร้องดาวรุ่งรุ่นใหญ่**
วุฒิเวทย์ พัฒนะคุณนาม
สองพล ศุขะบุตร
วุฒิภัทร ชำนิราชกิจ (พิธีกรดำเนินรายการปัจจุบัน)
นฤมล ตันติวัฒน์
ร้อยตรีดร.ณัฐกริช เปาอินทร์
เกตุศกุน บุนนาค
วงศ์วริศ สวัสดิทัศน์
นักร้องดาวรุ่งรุ่นเล็ก**
อ.ณัฐดนัย วงศ์วรสันต์
ดาริกา นิ่มพิจารณ์
ปาลิดา นิ่มพิจารณ์
ภัทริส ณ นคร
มัณฑนา ลาวัณยพาณี
นักดนตรี**
มนู ทองดีมีชัย ผู้ควบคุมวง
จิระ นภายน
สุพจน์ ค้าผล
จ.ส.อ.สุวิทย์ จากสกุล
ธำรงค์ สมบูรณ์ศิลป์
ส.อ.ประยุทธ ฝุ่นสุวรรณ์
บุญเอิบ สุธา
บุญมา มอญสะแก
ศุกร์สวัสดิ์ ถาวโรฤทธิ์
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประจำปี 2549 (ครั้งที่ 21) ประเภทรายการเพลงดีเด่น
รางวัลเทพทองพระราชทาน ประจำปี 2549 (โฉมฉาย อรุณฉาน รางวัลบุคคลดีเด่นด้านวิทยุโทรทัศน์ จาก รายการเสียงสวรรค์เมื่อวันวาน)
รายการเสียงสวรรค์เมื่อวันวาน
วรนุช อารีย์ ในรายการเสียงสวรรค์เมื่อวันวาน
โฉมฉาย อรุณฉาน ตัวแทนจากรายการเสียงสวรรค์เมื่อวันวาน รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประเภทรายการเพลงดีเด่น ปี 2549
เวตติงฟอร์ดิเอ็นด์

"เวตติงฟอร์ดิเอ็นด์" (อังกฤษ: Waiting for the End) เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นซิงเกิลลำดับที่สองจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ของวง อะเทาซันด์ซันส์ ซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2553 มิวสิกวิดีโอของซิงเกิลนี้ กำกับโดย โจ ฮาห์น ออกเผยแพร่ในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ในเอ็มทีวี เพลงนี้ได้รับการวิจารณ์ในด้านบวกเป็นส่วนใหญ่จากนักวิจารณ์เพลงมืออาชีพ และประสบความสำเร็จอย่างมาก
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการของเพลงนี้กำกับโดย โจ ฮาห์น ถ่ายทำในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 หลังจากที่ออกจำหน่ายอัลบั้มอะเทาซันด์ซันส์ และออกเผยแพร่ที่เอ็มทีวีในวันศุกร์ที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553 วิดีโอนี้เริ่มขึ้นโดยการแสดงเพลงนี้ของวงในความมืด พร้อมกับดิจิทัลเอฟเฟ็กมากมาย วิดีโอนี้ยังได้นำไปเป็นรูปแบบของงานศิลปะสำหรับอัลบั้มอะเทาซันด์ซันส์อีกด้วย
การแสดงสด

เพลงนี้ได้นำไปแสดงสดที่งานเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์ในปี พ.ศ. 2553 และยังได้นำไปแสดงที่รายการแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 "เวตติงฟอร์ดิเอ็นด์" เป็นเพียงซิงเกิลเดียวที่ได้แสดงในทุกคอนเสิร์ตในอะเทาซันด์ซันส์เวิลด์ทัวร์
รายชื่อเพลง

เพลงทั้งหมดแต่งโดยลิงคินพาร์ก
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Waiting for the End" | 3:51 |
| 2. | "The Catalyst" ("Guitarmagedon" DIOYY? Remix) | 3:06 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Waiting for the End" | 3:51 |
| 2. | "Waiting for the End" (The Glitch Mob Remix) | 4:54 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Waiting for the End" | 3:51 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ เก็บถาวร 2014-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ MetroLyrics
| ด ค กเพลงของลิงคินพาร์ก |
| --- | --- |
 ผลงานเพลง  รางวัลและการเสนอชื่อ 
ไฮบริดทีโอรี:  "เปเปอร์คัต"  "วันสเต็ปโคลสเซอร์"  "พอยส์ออฟออทอริตี"  "ครอว์ลิง"  "รันอะเวย์"  "อินดิเอ็นด์"  "อะเพลซฟอร์มายเฮด" 
เมทีโอรา:  "ซัมแวร์ไอบีลอง"  "ไลอิงฟรอมยู"  "เฟนต์"  "เบรกกิงเดอะแฮบิต"  "ฟรอมดิอินไซด์"  "นัมบ์" 
มินิตส์ทูมิดไนต์:  "กิฟเวนอัป"  "ลีฟเอาต์ออลเดอะเรสต์"  "บลีดอิตเอาต์"  "แชโดว์ออฟเดอะเดย์"  "วอตไอฟ์ดัน" 
อะเทาซันด์ซันส์:  "เบิร์นนิงอินเดอะสกายส์"  "เวตติงฟอร์ดิเอ็นด์"  "แบล็กเอาต์"  "เรตชิสแอนด์คิงส์"  "อิริเดสเซนต์"  "เดอะแคทาลิสต์" 
ลิฟวิงทิงส์:  "ลอสต์อินดิเอ็กโค"  "อินมายรีเมนส์"  "เบิร์นอิตดาวน์"  "ไลส์กรีดมิสเซอรี"  "ไอลล์บีกอน"  "คาสเซิลออฟกลาส"  "พาวเวอร์เลส" 
เดอะฮันติงปาร์ตี:  "คีส์ทูเดอะคิงดอม"  "ออลฟอร์นัททิง"  "กิลตีออลเดอะเซม"  "เวสต์แลนส์"  "อันทิลอิตส์กอน"  "รีเบลเลียน"  "ไฟนอลแมสเคอเรด" 
วันมอร์ไลต์:  "เฮวี" 
เพลงที่ร่วมกับศิลปินอื่น:  "นัมบ์/อานคอร์"  "วีเมดอิต"  "อะไลต์แดตเนเวอร์คัมส์"  "ดาร์กเกอร์แดนบลัด" 
เพลงอื่น:  "พอยส์ออฟออทอริตี (รีมิกซ์)"  "นิวดิไวด์"  "นอตอะโลน"  "โรลลิงอินเดอะดีป 
  หมวดหมู่
เวอร์จิเนียสลิมส์

เวอร์จิเนียสลิมส์ (Virginia Slims) เป็นบุหรี่ยี่ห้อหนึ่ง จัดจำหน่ายโดย บริษัท ฟิลิปมอร์ริส ได้เผยแพร่ออกสู่ท้องตลาดครั้งแรกในปี ค.ศ. 1968 โดยเจาะกลุ่มเป้าหมายไปยังกลุ่มวัยรุ่น,ผู้หญิงวัยทำงานและดูมีระดับ ออกสโลแกนครั้งแรกว่า "You've come a long way, baby." สื่อมวลชนบางฉบับออกมาโจมตีว่า บุหรี่ยี่ห้อเวอร์จิเนียสลิมส์ ได้กระตุ้นให้กลุ่มวัยรุ่นเพศหญิงมีแนวโน้มที่จะสูบบุหรี่เพิ่มมากขึ้น สโลแกนในยุคหลังได้เปลี่ยนมาเป็น "It's a woman thing," ในยุค 90 และ "Find your voice." ตามรายงานของ Surgeon General of the United States ได้วิเคราะห์กลยุทธทางการตลาดของเวอร์จิเนียสลิมส์ไว้ว่า พยายามสื่อไปถึงการปลดปล่อยอิสระของเพศหญิง และทำให้ดูมีอำนาจเพิ่มขึ้น และรายงานนี้ยังโยงไปถึงการเพิ่มอัตราการสูบบุหรี่ในกลุ่มวัยรุ่นหญิง และยี่ห้ออื่นๆที่ทำตลาดจับกลุ่มผู้หญิงโดยเฉพาะ
เวอร์จิเนียสลิมส์ มีขนาดเพรียวกว่าบุหรี่แบบธรรมดามาก (ประมาณ 23 มิลลิเมตร) และยาวกว่าบุหรี่ขนาดคิงไซส์ทั่วๆไป(84มิลลิเมตร) โดยเวอร์จิเนียสลิมขายอยู่ 2 ขนาด ยาว 100มิลลิเมตร และ 120 มิลลิเมตร มี 3 แบบคือ ซูเปอร์สลิม, ไลต์ และ อัลตรา-ไลต์ ส่วนบรรจุภัณฑ์นั้นเป็นกล่องสีขาว มีแถบสีวางตามยาวด้านข้างตามชนิดของบุหรี่
เหตุการณ์ชาร์ลี บราวน์และฟรานซ์ สติงเลอร์

| สรุปการรบเครื่องบิน |
| --- | --- |
วันที่: 20 ธันวาคม ค.ศ. 1943 (1943-12-20)
สรุป: เครื่องบินทิ้งระเบิดปะทะเครื่องบินขับไล่ ด็อทไฟท์
จุดเกิดเหตุ: เหนือน่านฟ้าเยอรมนีและยุโรปที่ถูกเยอรมนียึดครอง
เสียชีวิต: 1 นาย(พลปืนกลด้านหน้าเครื่องบินของบี-17)
บาดเจ็บ: 9 นาย(บนเครื่องบินบี-17)
รอดชีวิต: 10 นาย
อากาศยานลำแรก
ประเภท: โบอิง บี-17 ฟลายอิงฟอร์เทรส
ดําเนินการโดย: กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF)
ต้นทาง: RAF Kimbolton
ปลายทาง: เบรเมิน, เยอรมนี
ลูกเรือ: 10 นาย
เสียชีวิต: 1 นาย
อากาศยานลำที่สอง
ประเภท: เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109จี-6
ดำเนินการโดย:  ลุฟท์วัฟเฟอ
ลูกเรือ: 1 นาย
รอดชีวิต: 1 นาย
เหตุการณ์ของชาร์ลี บราวน์และฟรานซ์ สติงเลอร์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1943 เมื่อหลังจากประสบความสำเร็จในปฏิบัติภารกิจทิ้งระเบิดที่เบรเมิน เครื่องบินทิ้งระเบิด โบอิง บี-17 ฟลายอิงฟอร์เทรส ของจ่าสิบเอก ชาร์ล "ชาร์ลลี" บราวน์ (มีชื่อว่า "เย โอลด พับ") ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากเครื่องบินขับไล่เยอรมัน นักบินลุฟท์วัฟเฟอนามว่า ฟรานซ์ สติงเลอร์ มีโอกาสที่จะยิงเครื่องบินทิ้งระเบิดฝ่ายข้าศึกที่มีสภาพยับเยินให้ตก แต่เขากลับไม่ทำเช่นนั้น และคอยบินอยู่เคียงข้างเพื่อคุ้มกันให้ผ่านพ้นออกไปจากเหนือน่านฟ้าของดินแดนยุโรปที่ถูกเยอรมันยึดครองจนสามารถบินกลับไปถึงฐานได้อย่างปลอดภัย ภายหลังจากการค้นหากันทั่วโดยบราวน์ นักบินทั้งสองได้พบกันในอีก 50 ปีต่อมา และพัฒนาความสัมพันธ์แบบมิตรภาพที่ยาวนาน จนกระทั่งสติงเลอร์ได้เสียชีวิตลงในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 บราวน์ได้เสียชีวิตเพียงไม่กี่เดือนต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียว
เทศบาลตำบลหล่มเก่า

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลตำบล สำหรับอำเภอ ดูที่ อำเภอหล่มเก่า
| เทศบาลตำบลหล่มเก่า |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
คำขวัญ: หล่มเก่าเมืองน่าอยู่ เคียงคู่ประชาชน สนใจทางการเมือง ฟูเฟื่องทางวัฒนธรรม ล้ำเลิศภูมิปัญญา ปราศจากยาเสพติด ภายใต้เศรษฐกิจที่พอเพียง
ทต.หล่มเก่าที่ตั้งของเทศบาลตำบลหล่มเก่า
พิกัด: 16°53′05″N 101°14′01″E﻿ / ﻿16.88472°N 101.23361°E﻿ / 16.88472; 101.23361
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เพชรบูรณ์
อำเภอ: หล่มเก่า
จัดตั้ง: พ.ศ. 2498 (สุขาภิบาล) พ.ศ. 2542 (เทศบาลตำบล)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: จำรัส พูดคล่อง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.0 ตร.กม. (1.9 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 6,233 คน
 • ความหนาแน่น: 1,246.6 คน/ตร.กม. (3,229 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05670401
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลหล่มเก่า หมู่ 12 ตำบลหล่มเก่า อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์ 67120
โทรศัพท์: 056-709015, 056-709016
เว็บไซต์: www.lomkaopb.com
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หล่มเก่า เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหล่มเก่า เดิมมีฐานะเป็น "สุขาภิบาลหล่มเก่า" และได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น "เทศบาลตำบลหล่มเก่า" เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 6,233 คน
สภาพพื้นที่ล้อมรอบด้วยภูเขาเป็นเนินเขาสลับซับซ้อน มีที่ราบคล้ายแอ่งกระทะมีลำน้ำพุงเป็นลำน้ำหลัก ห้วยน้ำใส ห้วยวังหิน ฯลฯ เป็นลำน้ำรอง กระจายอยู่ในพื้นที่เขตเทศบาลและพื้นที่ด้านตะวันตกของชุมชนหล่มเก่า
ที่ตั้งและอาณาเขต

สำนักงานเทศบาลตำบลหล่มเก่า ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดเพชรบูรณ์ อยู่ห่างจากจังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นระยะทาง 57 กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพมหานคร เป็นระยะทางประมาณ 403 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหล่มเก่า และองค์การบริหารส่วนตำบลหินฮาว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหล่มเก่า และองค์การบริหารส่วนตำบลนาแซง
ทิศใต้  ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาแซง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหล่มเก่า และองค์การบริหารส่วนตำบลวังบาล
การปกครอง

เทศบาลตำบลหล่มเก่า ปัจจุบันปกครองพื้นที่ 1 ตำบล 7 หมู่บ้าน 8 ชุมชน ดังนี้
หมู่ที่ 3 ชุมชนวัดตาล
หมู่ที่ 4 ชุมชนวัดศรีสุมัง
หมู่ที่ 5 ชุมชนร่วมใจพัฒนา และชุมชนคนในเมือง (บางส่วน)
หมู่ที่ 6 ชุมชนบ้านกุดช้าง (บางส่วน)
หมู่ที่ 9 ชุมชนบ้านพรวน (บางส่วน)
หมู่ที่ 12 ชุมชนบ้านวังเวิน
หมู่ที่ 13 ชุมชนบ้านเหล่าเพิ่ม (บางส่วน)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลหล่มเก่า
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดเพชรบูรณ์ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  เพชรบูรณ์  วิเชียรบุรี  หล่มสัก  |  |
| เทศบาลตำบล |  แคมป์สน  โคกสะอาด  เฉลียงทอง  ชนแดน  ซับสมอทอด  ดงขุย  ตาลเดี่ยว  ท่าข้าม  ท่าพล  ท้ายดง  นางั่ว  นาเฉลียง  บ่อไทย  บัววัฒนา  บ้านโภชน์  พุเตย  วังชมภู  วังโป่ง  ศาลาลาย  สว่างวัฒนา  หนองไผ่  หล่มเก่า  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กองทูล  กันจุ  เข็กน้อย  เขาค้อ  คลองกระจัง  โคกปรง  โคกมน  ชนแดน  ชอนไพร  ช้างตะลูด  ซับน้อย  ซับเปิบ  ซับพุทรา  ซับไม้แดง  ซับสมบูรณ์  ซับสมอทอด  ดงขุย  ดงมูลเหล็ก  ตะกุดไร  ตะเบาะ  ตาดกลอย  ท่าข้าม  ท้ายดง  ท่าด้วง  ท่าแดง  ท่าพล  ท่าโรง  ทุ่งสมอ  ท่าอิบุญ  นาเกาะ  นาซำ  นาแซง  นาป่า  นายม  นาสนุ่น  น้ำก้อ  น้ำชุน  น้ำร้อน (อำเภอเมืองเพชรบูรณ์)  น้ำร้อน (อำเภอวิเชียรบุรี)  น้ำหนาว  บ่อรัง  บ้านกล้วย  บ้านกลาง  บ้านโคก  บ้านติ้ว  บ้านโตก  บ้านเนิน  บ้านไร่  บ้านโสก  บ้านหวาย  บึงกระจับ  บึงสามพัน  บุ่งคล้า  บุ่งน้ำเต้า  ประดู่งาม  ปากช่อง  ปากดุก  ป่าเลา  ฝายนาแซง  พญาวัง  พุขาม  พุเตย  พุทธบาท  เพชรละคร  ภูน้ำหยด  ยางงาม  ยางสาว  ระวิง  ลาดแค  ลานบ่า  วังกวาง  วังชมภู  วังท่าดี  วังบาล  วังโบสถ์  วังโป่ง  วังพิกุล  วังศาล  วังหิน  วังใหญ่  วัดป่า  ศรีเทพ  ศรีมงคล  ศิลา  สระกรวด  สระแก้ว  สระประดู่  สะเดียง  สักหลง  สามแยก  หนองไขว่  หนองแจง  หนองไผ่  หนองแม่นา  หนองยางทอย  หล่มเก่า  หลักด่าน  ห้วยโป่ง  ห้วยไร่  ห้วยสะแก  ห้วยใหญ่  หินฮาว  |  |
เพชร โพธิ์ทอง

| เพชร โพธิ์ทอง |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2488
เสียชีวิต: 27 เมษายน พ.ศ. 2555 (67 ปี) กรุงเทพมหานคร
อาชีพ: นักแสดง, ตลก
ปีที่แสดง: 2520-2555
ผลงานเด่น: หนึ่งในผู้ก่อตั้งคณะเชิญยิ้ม
เพชร โพธิ์ทอง มีชื่อจริงว่า เพชร เนียมแผน (พ.ศ. 2488-26 เมษายน พ.ศ. 2555) เมื่อ พ.ศ. 2520 ได้ตั้งคณะตลกขึ้นชื่อว่า เพชร โพธิ์ทอง มี เด่น ดอกประดู่​ เด๋อ ดอกสะเดา ​เทพ โพธิ์งาม​ สีหนุ่ม เชิญยิ้ม​ ได้เล่นตามห้องอาหารทั่วไป และ พ.ศ. 2523 ได้ตั้งตลกคณะเชิญยิ้มขึ้นมาและได้ปั้นตลกให้ดังหลายคนอาทิเช่น โน้ต เชิญยิ้ม ได้ให้มาเล่นในคณะเชิญยิ้ม พ.ศ. 2523 เพชร โพธิ์ทองได้ตั้งตลกคณะ เก้ายอดให้ ดู๋ ดอกกระโดน ​และ ดี๋ ดอกมะดัน​ เพชร โพธิ์ทองได้ชวนให้มาเล่นโดยอยู่กับกับ เด๋อ ดอกสะเดา ใช้ชื่อคณะว่า เด๋อ ดู๋ ดี๋ และยังมีอีกหลายคนเช่น ยาว อยุธยา เป็ด เชิญยิ้ม​ เพชร ดาราฉาย เป็นต้น
เพชร โพธิ์ทอง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 เมษายน 2555 ด้วยโรคมะเร็ง ด้วยวัย 67 ปี
ผลงานการแสดงภาพยนตร์

ยอดมนุษย์คอมพิวเตอร์ (2520)
เมืองขอทาน (ขี้กลากคอนกรีต) (2521)
ซุปเปอร์ลูกทุ่ง (2521)
เละตุ้มเป๊ะ (2521)
คมนักเลง (2521)
ผ้าขี้ริ้วหัวเราะ (2521)
ขบวนการแก้จน (2524)
ดาวเคียงเดือน (2525)
รักข้ามรั้ว (2525)
ดวงมันเฮง (2526)
รจนายอดรัก (2526)
บัวขาว (2526)
โลงแตก (2530)
แม่นาค 30 (2530)
งามงอน (2531)
คนละวัยอลวน (2533)
ดึก ดำ ดึ๋ย (2546) (รับเชิญ)
ผลงานการแสดงละคร

จ้าวไตรภพ (2545)
เทวสถาน

เทวสถาน หรือ เทวาลัย คือศาสนสถานซึ่งก่อสร้างเพื่อเป็นที่สมมุติว่าเป็นที่ประทับของเทพเจ้าหรือเทวดา
เทวสถาน ในประเทศไทยหรือประเทศในแถบเอเชียอาคเนย์ มักเป็นโบสถ์พราหมณ์ สิ่งก่อสร้างที่ปรากฏมักเป็นปราสาทหิน ปรางค์ หรือวัดในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
เทวสถาน ในต่างประเทศอื่น ๆ จะเป็นศาสนสถานซึ่งก่อสร้างเพื่อบูชาเทพเจ้าตามลัทธิความเชื่อของประเทศเหล่านั้น เช่น วิหารพาร์เธนอน ในประเทศกรีซ สร้างขึ้นเพื่อบูชาและสักการะเทพเจ้ากรีก, วิหารลักซอร์ ในประเทศอียิปต์ สร้างขึ้นเพื่อบูชาเทพเจ้าอียิปต์โบราณ
สมุดภาพ

วิหารลักซอร์ ประเทศอียิปต์
นครวัด กัมพูชา
โคปุระแห่งที่ 3 ปราสาทเขาพระวิหาร กัมพูชา
ปราสาทพนมรุ้ง ไทย
วิหารพาร์เธนอน กรีซ