stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กรนาฏกขาทิคราโมทโยคสัมยุกตสังฆะ
ประวัติศาสตร์

KKGSS ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1957 โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างสหภาพสำหรับตอบสนองต่อการเติบโตของอุตสาหกรรมระดับหมูบ้าน โดยเฉพาะอุตสาหกรรมขาทิ รวมถึงมีเป้าหมายเพื่อมอบโอกาสการจ้างงานให้แก่เยาวชนในพื้นที่ทุรกันดารและห่างไกลในกรณาฏกะ หน่วยงานรวม 58 แห่งจากทั่วทั้งรัฐกรณาฏกะถูกรวมกันภายใต้การคุ้มครองของสหภาพนี้ สำนักงานใหญ่ขององค์การตั้งอยู่ที่หุพลิ การผลิตขาทิขององค์การเริ่มต้นขึ้นในปี 1982 องค์การมีวิทยาลัยฝึกอาชีพสำหรับฝึกการทอผ้าและสอนวิชาเคมีสำหรับการผลิตผ้าเพื่อใช้ในการพัฒนาอุตสาหกรรมผ้าขาทิขององค์การต่อไป หน่วยงานรัฐทุกหน่วยงานของรัฐบาลอินเดียจะซื้อธงที่ได้รับการรับรองผลิตจากหน่วยงานที่ผลิตธงชาติอินเดียที่รับรองสถาบันมาตรฐานอินเดียซึ่งหน่วยงานนี้ก็เป็นหนึ่งในที่ที่รัฐบาลจัดซื้อ  หน่วยนี้ได้หันมาผลิตธงเนื่องจาก กฎหมายธงแห่งชาติอินเดียปี 2545 มีผล และความต้องการใช้ธงชาติมากขึ้น ในตอนนั้นมีเพียงหน่วยเดียวที่ได้รับรอง คือ khadi dyes and printer และคณะที่ควบคุมโรงงานโดยนาย ธเนศ นาวินจันทรา ภัตต ที่เปิดในปี 2543 แต่ผ้าบางส่วนรับมาจากหมู่บ้านคารัค สถานที่ทอผ้าสำหรับทำธงของหน่วยkkgssในปัจจุบัน แนวคิดเริ่มต้นในปี 2545 หลังจากกฎหมายธงมีผลให้ประชาชนสามารถติดธงชาติได้ตลอดทั้งปีโดยไม่คำนึงถึงวันสำคัญ จนในที่สุดก็ได้รับรอง
การผลิต

ผลิตภัณฑ์หลักของ KKGSS คือธงชาติอินเดีย นอกจากนี้ยังมีผลิตผ้า พรม ถึง หมวก ผ้าปูที่นอน ที่ทำมาจากขาทิ, สบู่, กระดาษทำมือ และน้ำผึ้งแปรรูป KKGSS ยังเป็นผู้ผลิตเครื่องมือสำหรับใช้ในงานช่างไม้ งานย้อมสีผ้า และงานตีเหล็ก และยังมีโรงพยาบาลธรรมชาติบำบัดตั้งอยู่ในพื้นที่ของ KKGSS สำหรับบริการผู้ป่วยด้วย
ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2004 องค์การได้รับการรับรองเครื่องหมาย ISI และองค์กรนี้ได้รับการรับรองจากรัฐบาลอินเดียให้เป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่ายธงชาติอินเดีย ในปัจจุบัน ธงชาติอินเดียขององค์การผลิตภายใต้ข้อกำหนดขององค์การมาตรฐานอินเดีย (BIS) ซึ่งกำหนดว่าธงชาติอินเดีย "พึงผลิตจากผ้าที่ทอด้วยมือจากผ้าฝ้ายขาทิ (khadi) สำหรับทำธง (bunting)”
การผลิต > ธงชาติอินเดีย

ธงชาติอินเดียเป็นผลิตภัณฑ์จากหน่วยขาทิ (khadi unit) ของ KKGSS โดยคณะกรรมการอุตสาหกรรมหมู่บ้านและขาทิได้รับรองให้ KKGSS เป็นผู้ผลิตและผู้จำหน่ายธงชาติอินเดียเพียงรายเดียวในทั้งประเทศอินเดีย ในหน่วยประกอบด้วยนักปั่นฝ้ายผู้เชี่ยวชาญกว่า 100 คน และนักทอผ้ากว่า 100 คน ที่ว่าจ้างไว้สำหรับผลิตธงชาติอินเดีย  ผ้าที่ใช้ในการทำธงชาติอินเดียได้มาจากหน่วยของ KKGSS ในบาคัลโกฏซึ่งแบ่งเป็นสามล็อต ซึ่งจะแยกย้อมสีเป็นสามสีของธงอินเดีย ได้แก่ ขาว เขียว และส้มฝรั่น หลังย้อมสีเสร็จ ผ้าจะถูกตัดเป็นรูปและขนาดที่กำหนด จากนั้นอโศกจักรสีน้ำเงิน ซึ่งมี 24 ซี่เท่า ๆ กัน จะถูกพิมพ์ลงบนผ้าผืนสีขาว ท้ายที่สุด ผ้าทั้งสามชิ้นจะถูกเย็บเข้าด้วยกันกลายเป็นธงชาติอินเดีย ในการผลิตธงชาติอินเดีย มีการใช้จักรเย็บผ้าจากญี่ปุ่น 60 เครื่องเพื่อช่วยให้การเย็บผ้าเป็นไปอย่างถูกต้อง ธงชาติอินเดียทุกผืนที่ผลิตและจะจัดส่งเพื่อจำหน่ายจะต้องได้รับการตรวจสอบโดยองค์การ BIS และหากพบปัญหาเพียงจุดเดียวในธงผืนเดียว ธงทั้งล็อตอาจถูกตีกลับได้ ธงที่ผลิตที่ KKGSS มีเก้าขนาด โดยขนาดเล็กสุดคือ 6 × 4 นิ้ว (150 X 100 mm) ไปจนถึงขนาดใหญ่สุดคือ 21 X 14 ฟุต (6300 X 4200 mm)
ธุรกิจ

รายได้ต่อปีของ KKGSS อยู่ที่ ₹15 ล้าน ($375,000) โดยลูกค้าคนสำคัญเป็นนักการเมืองและบุคคลในสายการเมือง ผ้าขาทิยังเป็นสัญลักษณ์ของสวเทศี (การพึ่งพาตนเอง) ซึ่งเป็นหนึ่งในส่วนสำคัญของขบวนการเอกราชอินเดีย รวมถึงยังเป็นผ้าที่มหาตมะ คานธีและผู้นำอินเดียอีกหลายคนสวมใส่ ข้อมูลจากปี 2007 องค์การ KKGSS มีรายได้จากการจำหน่ายธงชาติอินเดียเพียงอย่างเดียวอยู่ที่ ₹6 ล้าน ($150,000)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการของ KKGGS
ดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลีย

ดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลีย (ละติน: Ducatus Curlandiæ et Semigalliæ, โปแลนด์: Księstwo Kurlandii i Semigalii, เยอรมัน: Herzogtum Kurland und Semgallen, ลัตเวีย: Kurzemes un Zemgales hercogiste) เป็นดัชชีในภูมิภาคบอลติก โดยก่อตั้งขึ้นในปี 1561 จนในปี 1569 ดัชชีนี้ได้กลายเป็นเครือรัฐของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย และ เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ตั้งแต่ปี 1569 
ถึงปี 1726 ดัชชีได้เข้าร่วมกับ เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย โดย Sejm ในปี 1726 จนในวันที่ 28 มีนาคม 1795 ดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลียได้ถูกผนวกกับจักรวรรดิรัสเซียในการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สาม
ต่อมาดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลียได้จัดตั้งรัฐอายุสั้นขึ้นในวันที่ 8 มีนาคม ถึงวันที่ 22 กันยายน 1918 โดยใช้ชื่อเดียวกัน โดยเป็นแผนที่จะจัดตั้งสหดัชชีบอลติก (United Baltic Duchy) โดย จักรวรรดิเยอรมัน จนเยอรมนียอมจำนนในภูมิภาคบอลติกในช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พื้นที่ดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลียได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศลัตเวีย หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจบลง; ดูเพิ่มที่ ดัชชีคูร์ลันด์และเซมีกัลเลีย (ค.ศ. 1918)
ดยุคแห่งคูร์ลัน

กอททาร์ด เคตต์เลอร์, 1561–87, หัวหน้าคณะอัศวินลิโวเนียคนสุดท้าย และดยุคแห่งคูร์ลันและเซมีกัลเลียคนแรก
ฟรีดริช (1587–1642, ปกครองเซมีกัลเลียทางตะวันออก) และ วิลเฮล์ม เคตต์เลอร์ (1587–1616, ปกครองคูร์ลันด์ทางตะวันตก)
จาคอบ เคตต์เลอร์, 1642–82, บุตรคนเดียวของวิลเฮล์ม เคตต์เลอร์
ฟรีดริช คาสิเมียร์ เคตต์เลอร์, 1682–98, บุตรคนใหญ่ของจาคอบ เคตต์เลอร์
ฟรีดริช วิลเฮล์ม เคตต์เลอร์, 1698–1711, บุตรชายคนเดียวที่ยังมีชีวิตรอดของฟรีดริช คาสิเมียร์ เคตต์เลอร์; อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอันนาซึ่งภายหลังได้ครองราชย์เป็น จักรพรรดินีแอนนาแห่งรัสเซีย, ไร้รัชทายาท
เฟอร์ดินานด์ เคตต์เลอร์, 1711–37, บุตรคนสุดท้ายของจาคอบ เคตต์เลอร์ที่ยังรอดชีวิตอยู่ หลังการมรณกรรรมของเขา ตระกูลเคตต์เลอร์ ก็ไร้ซึ่งผู้สืบทอด
เอิร์นส์ โยฮัน ไบรอน, 1737–40, คนโปรดของจักรพรรดินีแอนนาแห่งรัสเซีย; เขาได้รับเลือกโดยขุนนางคูร์ลันภายใต้คำสั่ง
คณะแห่งดยุค, 1740–58, ไบรอนถูกเนรเทศไปไซบีเรีย/ยาโรสลาฟล์โดยจักรพรรดินีเอลิซาเบทแห่งรัสเซีย
หลุยส์ เอิร์นส์ แห่งบรันสวิค-ลืนบูร์ก, 27 มิถุนายน – 6 ธันวาคม 1741, ถูกขับไล่หลังการยึดอำนาจในรัสเซีย
คาร์ลแห่งแซ็กโซนี, 1758–63, โอรสในพระเจ้าออกุสตุสที่ 3, กษัตริย์แห่งโปแลนด์และอีเล็กเตอร์แห่งแซ็กโซนี
เอิร์นส์ โยฮัน ไบรอน, 1763–69, ได้รับการสถาปนาใหม่โดย แคทเธอรีนมหาราชินี
ปีเตอร์ ฟอน ไบรอน, 1769–95, บุตรของเอิร์นส์ โยฮัน ไบรอน คูร์ลันด์ถูกรวมกับรัสเซียในค.ศ. 1795 และเขาได้รับเงินเป็นการตอบแทน
ตราประจำตำแหน่งดยุคแห่งคูร์ลันด์และตระกูลเคตต์เลอร์
ปัฟโลดาร์

| ปัฟโลดาร์ |
| --- | --- |
เมือง
   ธง ตรา
ปัฟโลดาร์ที่ตั้งเมืองปัฟโลดาร์ในประเทศคาซัคสถาน
พิกัด: 52°18′N 76°57′E﻿ / ﻿52.300°N 76.950°E﻿ / 52.300; 76.950
ประเทศ:  คาซัคสถาน
แคว้น: ปัฟโลดาร์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1720
นครที่มีเทศบาล: ค.ศ. 1861
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Nurzhan Ashimbetov
พื้นที่
 • เมือง: 400 ตร.กม. (200 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 100 ตร.กม. (40 ตร.ไมล์)
ความสูง: 123 เมตร (404 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2014)
 • เมือง: 353,930 คน
 • ความหนาแน่น: 798.5 คน/ตร.กม. (2,068 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+6 (UTC+6)
รหัสไปรษณีย์: 140000–140017
รหัสพื้นที่: +7 7182
ภูมิอากาศ: Dfb
เว็บไซต์: www.pavlodar.gov.kz
ปัฟโลดาร์ (คาซัค: Павлодар / Pavlodar; รัสเซีย: Павлода́р) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำอีร์ติช ห่างจากกรุงอัสตานาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 350 กิโลเมตร จากข้อมูล ค.ศ. 2010 เมืองนี้มีประชากร 331,710 คน
ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา

| ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สมเด็จนางเจ้าวิกตอเรีย (ประกาศใช้ครั้งแรก) สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 (แก้ไขเพิ่มเติมและประกาศใช้แบบตราปัจจุบัน)
เริ่มใช้: พ.ศ. 2418(ตราอาณานิคมแบบแรก) 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2451 (ประกาศใช้แบบตราปัจจุบัน)
โล่: สิงห์โตคาลีบานถือโล่อันเล็ก (สิงห์โตคาลีบาน คือสัตว์ในตำนานเป็นมนุษย์ที่มีอุปนิสัยคล้ายสัตว์ตัวหนึ่ง) โล่แสดงภาพเรือเดินสมุทรชนโขดหินโสโครกจนล่มลงท้องทะเล ในมหาสมุทรมีเกลียวคลื่นเกิดจากฟองของแก๊สมีเทน
คำขวัญ: ลิทัวเนีย: "Quo Fata Ferunt"" ("")
ตราย่อ / ตรารุ่นก่อนหน้า:   
การใช้: รัฐบาลเบอร์มิวดา ในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดาเริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2453 โดยมีที่มาจากเหตุการณ์ที่เรือของอังกฤษที่นำโดยเซอร์จอร์จ ซอมเมอร์แตกอยู่ นอกชายฝั่งเบอร์มิวดาระหว่างทางมุ่งสู่เวอร์จิเนีย ภาพทีอยู๋ในโล่ที่สิงห์โตคาลีบานถือโล่อันเล็ก (สิงห์โตคาลีบาน คือสัตว์ในตำนานเป็นมนุษย์ที่มีอุปนิสัยคล้ายสัตว์ตัวหนึ่ง) โล่แสดงภาพเรือเดินสมุทรชนโขดหินโสโครกจนล่มลงท้องทะเล ในมหาสมุทรมีเกลียวคลื่นเกิดจากฟองของแก๊สมีเทน โดยแก๊สดังกล่าวอยู่ใต้ท้องทะเลในบริเวณสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา โดยเมื่อแก๊สเหล่านี้ขึ้นสู่พื้นผิว มันจะทะยานสู่อากาศ และขยายตัวเป็นวงกว้างและก่อตัวเป็นฟองแก๊สขนาดใหญ่ เมื่อเรือลำใดผ่านเข้าไปในบริเวณนั้น ก็จะเข้าไปสู่ฟองแก๊สมีเทนขนาดยักษ์ จนทำให้เรือเหล่านี้สูญเสียการควบคุม และจมลงในที่สุด ซึ่งตราอาณานิคมดังที่ได้กล่าวมาข้า่งต้น โดยมูลเหตุของการออกแบบตราดังกล่าวนี้ บอกเล่าถึงที่มาของอาณานิคมแห่งนี้ว่าผู้ก่อตั้งอาณานิคมเป็นลูกเรือซีเวนเจอร์ (Sea Venture) ซึ่งจมลงในปี ค.ศ. 1609 (พ.ศ. 2152) โดยมาจากวรรณกรรมของ วิลเลียม เชคสเปียร์ ที่ประพันธ์บทละครเรื่องหนึ่ง ชื่อเรื่อง The Thempest ขึ้นในปี ค.ศ. 1611 (พ.ศ. 2154) สิงห์โตคาลีบานถือโล่ที่บรรจุภาพดังกล่าว อันเล็ก อยู่ในโล่ใหญ่พื้นสีขาวโดย สิงห์โตคาลีบานยืนถือโล่อันเล็กบนแถบสีเขียวขนาดเล็ก ที่บนผืนหญ้า
ตราแผ่นดิน (ตราอาณานิคม) ในยุคแรกเมื่อปีค.ศ. 1875 (พ.ศ. 2418) โดยมีลักษณะเป็นรูปเรือสามลำที่แล่นในมหาสมุทร โดยเรือลำใหญ่ที่อยู่ตรงกลางกำลังแล่นเข้าสู่อู่แห้ง ซึ่งสันนิษฐานว่าในความเป็นจริงที่ว่าเกาะแห่งนี้คือฐานสำหรับการหยุดพักระหว่างการสัญจรทางเรือ
ดูเพิ่ม

ธงชาติเบอร์มิวดา
เฮลทูเบอร์มิวดา
เซลตาเดบิโก

เรอัลกลุบเซลตาเดบิโก (กาลิเซีย: Real Club Celta de Vigo) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า เซลตาเดบิโก และ เซลตา เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในเมืองบิโก แคว้นกาลิเซีย ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในลาลิกา ลีกสูงสุดของฟุตบอลสเปน มีฉายาว่า โอสเซเลสเตส (ท้องฟ้าสีน้ำเงิน) สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 นามว่า กลุบเซลตา หลังจากการควบรวมกิจการของสองทีมจากบิโก เซลตาใช้สนามบาลาอิโดสเป็นสนามเหย้า ซึ่งมีความจุราว  29,000 ที่นั่ง
ชื่อสโมสรมีที่มาจากชาวเคลต์ซึ่งเคยอาศัยในภูมิภาคนี้ คู่แข่งหลักของสโมสรคือทีมร่วมแคว้นกาลิเซียอย่างเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา มีชื่อการแข่งขันว่าเดร์บีกาเลโก
เซลตาไม่เคยชนะเลิศทั้งลาลิกาและโกปาเดลเรย์ อย่างไรก็ตาม พวกเขาเคยเข้าร่วมชิงชนะเลิศสามครั้ง และจบลำดับสูงสุดในลาลิกาที่ลำดับที่สี่ในฤดูกาล 2002–03 ทำให้ผ่านเข้าสู่ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลถัดไป พวกเขาตกรอบด้วยการแพ้อาร์เซนอล ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย เซลตายังเคยผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในฤดูกาล 2016–17 ก่อนที่จะแพ้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ผู้เล่น > รายชื่อทีมชุดใหญ่

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ทีมสำรอง

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ยืมตัวออก

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
สถิติ > สโมสร

ณ วันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2022
ทำประตูในลีกสูงสุด – 155, ยาโก อัสปัส (2008–2013, 2015–ปัจจุบัน)
ทำประตูสูงสุดในลาลิกา – 121, ยาโก อัสปัส (2012–2013, 2015–ปัจจุบัน)
ประตูสูงสุดในฤดูกาลเดียว – 69 (1998–99)
ลงเล่นในลีกสูงสุด – 432, มาโนโล (1966–1982)
ผู้เล่นปัจจุบันที่ลงเล่นในลีกสูงสุด – 221, อูโก มาโย (2009–ปัจจุบัน)
ชนะสูงสุด และ ชนะนัดเหย้าสูงสุด – 10–1 (พบ ฌิมนัสติก, 23 ตุลาคม ค.ศ. 1949)
ชนะนัดเยือนสูงสุด – 6–1 (พบ อัตเลติกบิลบาโอ, 24 มีนาคม ค.ศ. 2002)
แพ้สูงสุด และ แพ้นัดเยือนสูงสุด – 0–10 (พบ อัตเลติกบิลบาโอ, 11 มกราคม ค.ศ. 1942)
เก็บคะแนนในนัดเหย้าได้สูงสุด – 46 (1997–98)
เก็บคะแนนในนัดเยือนสูงสุด – 27 (2015–16)
สถิติ > ส่วนบุคคล

ณ วันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2022

ตัวหนา หมายถึง ยังลงเล่นกับเซลตาอยู่ในปัจจุบัน
ผลงาน > ผลงานในแต่ละฤดูกาล

51 ฤดูกาล ใน ลาลิกา
32 ฤดูกาล ใน เซกุนดาดิบิซิออน
1 ฤดูกาล ใน เซกุนดาดิบิซิออน เบ
1 ฤดูกาล ใน เตร์เซราดิบิซิออน
1 ครั้งในการเข้าร่วม ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
8 ครั้งในการเข้าร่วม ยูฟ่ายูโรปาลีก
แหล่งข้อมูลอื่น

เซลตาเดบิโก ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเซลตาเดบิโก  |
| --- | --- |
 1 Sergio  2 Mallo (c)  4 Araujo  5 Yokuşlu  6 D. Suárez  7 J. Hernández  8 Beltrán  9 สโมลอฟ  10 อัสปัส  11 Sisto  12 Rafinha  13 Rubén  14 Bradarić  15 Olaza  16 Jorge  17 Juncà  18 Aidoo  19 Fernández  20 Kevin  21 Murillo  22 Mina  23 Brais  24 Pape  25 Villar  ผู้จัดการ: โอสการ์ 
| ด ค กลาลิกา |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2022–23 | อัลเมริอา · อัตเลติกเดบิลบาโอ · อัตเลติโกเดมาดริด · บาร์เซโลนา · เบติส · กาดิซ · เซลตาเดบิโก · ราโยบาเยกาโน · อัสปัญญ็อล · เอลเช · เรอัลมาดริด · เรอัลโซซิเอดัด · เซบิยา · เฆตาเฟ · ฌิโรนา · โอซาซูนา · บาเลนเซีย · มายอร์กา · เรอัลบายาโดลิด · บิยาร์เรอัล |  |
| สโมสรที่เคยอยู่ในลาลิกา | กรานาดา · เลบันเต · อาลาเบส · อัลบาเซเต · อัลโกยาโน · อาเด อัลเมริอา · อารีนัสเกซโช · อัตเลตีโกเตโตอูอัน · บูร์โกส · กัสเตยอน · กอมโปสเตลา · กอนดัล · กอร์โดบา · กุลตูรัลเลโอเนซา · เอวโรปา · เอซเตรมาดูรา · ฌิมนัสติก · เดปอร์ติโบลาโกรูญา · เอร์กูเลส · คาเอน · ลัสปัลมัส ·  เลกาเนส · เยย์ดา · เซเด โลโกรเญส · มาลากา · อูเอสกา · เซเป เมริดา · เรอัลมูร์เซีย · นูมันเซีย · เรอัลโอบิเอโด · ปอนเตเบดรา · ราซินเดซันตันเดร์ · เอย์บาร์ · เรอัลบูร์โกส · เรอัลอูนีออน · เรเกรอาตีโบอูเอลบา · ซาบาเดลย์ · ซาลามังกา · เตเนรีเฟ · เคเรซ · ซาราโกซา · อูเอสกา · เอสปอร์ตินเดฆิฆอน |  |
ปาเนเวฌีส

| ปาเนเวฌีส |
| --- | --- |
นคร
ภาพปริทัศน์ของเมือง
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: เมืองหลวงของเอาก์ชเต็ยติยา, นครแห่งกังหันโรงโม่
ปาเนเวฌีสที่ตั้งเมืองปาเนเวฌีสในประเทศลิทัวเนีย
พิกัด: 55°44′N 24°21′E﻿ / ﻿55.733°N 24.350°E﻿ / 55.733; 24.350
ประเทศ:  ลิทัวเนีย
เทศบาล: เทศบาลนครปาเนเวฌีส
กล่าวถึงครั้งแรก: ค.ศ. 1503
ได้รับสิทธิ์ของนคร: ค.ศ. 1837
พื้นที่
 • นคร: 50.1 ตร.กม. (19.3 ตร.ไมล์)
ความสูง: 61 เมตร (200 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2020)
 • นคร: 85,885 คน
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,400 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 124,412 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 35xxx
รหัสพื้นที่: (+370) 45
เว็บไซต์: www.panevezys.lt
ปาเนเวฌีส (ลิทัวเนีย: Panevėžys, ออกเสียง [pɐnʲɛvʲeːˈʑiːs] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเกานัสไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 88 กิโลเมตร จากข้อมูล ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 113,653 คน มีพื้นที่ 50.1 ตารางกิโลเมตร
พรรคเกษตรกรแห่งคาซัคสถาน

พรรคเกษตรกรแห่งคาซัคสถาน (คาซัค: Қазақстан аграрлық партиясы / Qazaqstan agrarlyq partiiasy) เป็นพรรคการเมืองในประเทศคาซัคสถาน และได้ลงแข่งการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อวันที่ 19 กันยายน และ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2004 พรรคเกษตรกรแห่งคาซัคสถานเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพอุตสาหกรรมและการเกษตรกลุ่มคนงาน โดยได้คะแนนเสียงคิดเป็นร้อยละ 7.1 และได้จำนวนที่นั่งในรัฐสภาไปถึง 11 ที่นั่ง จาก 77 ที่นั่ง พรรคเกษตรกรแห่งคาซัคสถานได้ยุบพรรคไปในปี ค.ศ. 2006 และรวมตัวกันเป็นพรรคนูร์โวตัน
จังหวัดบัตเกน

| จังหวัดบัตเกน Баткен областы (คีร์กีซ) Батке́нская о́бласть (รัสเซีย) |
| --- | --- |
จังหวัด
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่ประเทศคีร์กีซสถาน เน้นจังหวัดบัตเกน
พิกัด: 39°50′N 71°30′E﻿ / ﻿39.833°N 71.500°E﻿ / 39.833; 71.500
ประเทศ:  คีร์กีซสถาน
เมืองหลัก: บัตเกน
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Mamat Aibalayev
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 17,048 ตร.กม. (6,582 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม 2552)
 • ทั้งหมด: 428,800 คน
 • ความหนาแน่น: 25 คน/ตร.กม. (65 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+6 (ตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+6 (ไม่ใช้)
รหัส ISO 3166: KG-B
อำเภอ: 3
นคร: 4
นิคมแบบเมือง: 5
หมู๋บ้าน: 198
บัตเกน (คีร์กีซ: Баткен) หรือ บัตเคียน (รัสเซีย: Батке́н) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศคีร์กีซสถาน มีเนื้อที่ทั้งหมด 16.995 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 441,100 คน โดยมีศูนย์กลางการบริหารคือบัตเกน
การแบ่งเขตปกครอง

จังหวัดบัตเกนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 อำเภอ
| อำเภอ | ศูนย์กลางการบริหาร | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- |
| อำเภอกาดัมจัย | ปุลโกน | ตะวันออก |
| อำเภอบัตเกน | บัตเกน | กลาง |
| อำเภอเลย์เลก | อิสฟานา | ตะวันตก |
ประชากรศาสตร์

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1970 | 200,328 | —     |
| 1979 | 237,469 | +18.5% |
| 1989 | 311,761 | +31.3% |
| 1999  | 382,426 | +22.7% |
| 2009 | 428,636 | +12.1% |
| 2011 | 441,100 | +2.9% |
หมายเหตุ: ประชากรทางนิตินัย
ประชากรศาสตร์ > เชื้อชาติ

จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2009 กลุ่มชาติพันธุ์ของจังหวัดบัตเกน (ประชากรทางนิตินัย) คือ
| กลุ่มชาติพันธุ์ | จำนวน | สัดส่วน |
| --- | --- | --- |
| คีร์กีซ | 327,739 | 76.5% |
| อุซเบก | 63,048 | 14.7% |
| ทาจิก | 29,569 | 6.9% |
| รัสเซีย | 3,560 | 0.8% |
| ตาตาร์ | 1,910 | 0.4% |
| ตุรกี | 888 | 0.2% |
| อุยกูร์ | 264 | 0.1% |
| กลุ่มอื่น ๆ | 1,295 | 0.3% |
ประธานาธิบดีคีร์กีซสถาน

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐคีร์กีซ |
| --- | --- |
ตราประจำตำแหน่ง
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ซาดือร์ จาปารัฟ ตั้งแต่ 28 มกราคม พ.ศ. 2564
สมาชิกของ: คณะรัฐมนตรี คณะมนตรีความมั่นคง
จวน: ทำเนียบแห่งรัฐ "อาลา-อาร์ชา"
ที่ว่าการ: ทำเนียบขาว
ผู้แต่งตั้ง: การเลือกตั้งทางตรง
วาระ: 5 ปี ต่ออายุได้ 1 ครั้ง
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญคีร์กีซสถาน
ตำแหน่งก่อนหน้า: ประธานโซเวียตสูงสุดสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: อัสการ์ อากายิฟ
สถาปนา: 27 ตุลาคม 1990; 34 ปีก่อน (1990-10-27)
เงินตอบแทน: 1,281,609 โซม หรือ 14,660 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี[ต้องการอ้างอิง]
เว็บไซต์: president.kg
ประธานาธิบดีคีร์กีซสถาน หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐคีร์กีซ (คีร์กีซ: Кыргыз Республикасынын Президенти; รัสเซีย: Президент Киргизской Республики) เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของประเทศคีร์กีซสถาน มีอำนาจสั่งการฝ่ายบริหารของรัฐบาลแห่งชาติ เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพคีร์กีซ และยังเป็นหัวหน้าสภาความมั่นคงแห่งชาติด้วย
ตามรัฐธรรมนูญ ประธานาธิบดี "เป็นสัญลักษณ์ของเอกภาพระหว่างประชาชนกับอำนาจรัฐ และเป็นผู้ค้ำประกันรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐคีร์กีซ ของปัจเจกบุคคลและพลเมือง"
ตำแหน่งประธานาธิบดีก่อตั้งขึ้นในปี 2533 แทนที่ตำแหน่งประธานสภาสูงสุดของสหภาพโซเวียตที่มีอยู่ในรูปแบบต่าง ๆ ตั้งแต่ปี 2479 ในขณะที่คีร์กีซสถานยังเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ
ผู้ดำรงตำแหน่งที่มาจากเลือกตั้งเป็นคนแรกคืออัสการ์ อากายิฟ ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2533 จนถึง 24 มีนาคม พ.ศ. 2548 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 กูร์มันเบก บากียิฟ ก็ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งต่อมา และได้รับเลือกอีกครั้งในปี 2552 แต่การจลาจลครั้งใหญ่ในเดือนเมษายน 2553 ทำให้เขาต้องลาออกและหนีออกจากประเทศ ในเดือนเมษายน 2553 โรซา โอตุนบาเยวา ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้ารัฐบาลชั่วคราว เธอเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในวาระที่จำกัดจนกว่าจะมีการจัดการเลือกตั้ง อัลมัซเบก อาตัมบายิฟ ได้รับเลือกในการเลือกตั้งประธานาธิบดีคีร์กีซสถานในปี 2554 และดำรงตำแหน่งต่อจากโอตุนบาเยวาในวันที่ 1 ธันวาคมของปีนั้น
เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2560 โซโรนบัย เจนเบกัฟ อดีตนายกรัฐมนตรี ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีของประเทศ เขาเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ต่อมาในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2563 เจนเบกัฟลาออกหลังจากเหตุการณ์ความไม่สงบเกี่ยวกับการเลือกตั้งรัฐสภาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ทำให้นายกรัฐมนตรีซาดือร์ จาปารัฟ รักษาการในตำแหน่งประธานาธิบดีก่อนที่รัฐสภาจะรับรองให้เขาเป็นประธานาธิบดีในวันที่ 16 ตุลาคม
ซาดือร์ จาปารัฟ เป็นประธานาธิบดีคนที่ 6 และคนปัจจุบันของคีร์กีซสถาน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2564
นายกรัฐมนตรีคาซัคสถาน

| นายกรัฐมนตรี แห่งสาธารณรัฐคาซัคสถาน |
| --- | --- |
Қазақстан Республикасының Премьер-Министрі
ตราแผ่นดิน
ธงชาติ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน โวลฌัส เบียกเตียนัฟ ตั้งแต่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
สำนักนายกรัฐมนตรี
สมาชิกของ: รัฐสภา สภาความมั่นคง
จวน: อัสตานา, ประเทศคาซัคสถาน
ผู้แต่งตั้ง: ประธานาธิบดีคาซัคสถาน
วาระ: 5 ปีต่ออายุได้
ตำแหน่งก่อนหน้า: นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัคสถาน
สถาปนา: 16 ธันวาคม พ.ศ. 2534
คนแรก: Sergey Tereshchenko
รอง: รองนายกรัฐมนตรี
นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐคาซัคสถาน (คาซัค: Қазақстан Республикасының Премьер-Министрі / Qazaqstan Respublikasynyñ Premer-Ministrı; รัสเซีย: Премьер-Министр Республики Казахстан) เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศคาซัคสถาน อำนาจสูงสุดเป็นอันดับสองรองจากประธานาธิบดีคาซัคสถาน และเป็นหัวหน้าคณะรัฐมนตรี มีหน้าที่ให้คำแนะนำแก่ประธานาธิบดีในการปฏิบัติหน้าที่ของรัฐสภาคาซัคสถาน ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบันคือ โวลฌัส เบียกเตียนัฟ ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
ซาบีนา อัลตึนเบโควา

ซาบีนา อัลตึนเบโควา (คาซัค: Сабина Алтынбекова; อังกฤษ: Sabina Altynbekova; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 – ) เป็นสมาชิกของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติคาซัคสถาน โดยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 เธอได้กลายเป็นบุคคลที่ได้รับความสนใจทางอินเทอร์เน็ต เมื่อเธอได้เดินทางไปยังกรุงไทเป ประเทศไต้หวัน ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติคาซัคสถานในการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014 ซึ่งเธอได้เป็นที่สนใจอย่างรวดเร็วเนื่องด้วยความงามของเธอ และทีมชาติคาซัคสถานได้อันดับ 7 ในการแข่งขันดังกล่าว โดยที่ซาบีนาไม่ค่อยได้ลงเล่นในการแข่งขันนี้ ทั้งนี้ นูร์ลัน ซาดีคอฟ ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนของเธอได้คร่ำครวญต่อเหตุการณ์นี้ว่า "มันไม่น่าเป็นไปได้ที่จะมีการตอบรับเช่นนี้ ที่ซึ่งผู้คนได้แสดงท่าทีชื่นชอบต่อนักกีฬาวอลเลย์บอลเพียงคนเดียวในการแข่งขัน"
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอมีบิดาเป็นอดีตนักกีฬาสกีทีมชาติ และมารดาเป็นนักกรีฑา นอกจากนี้ ซาบีนาสามารถพูดได้ 3 ภาษา ซึ่งได้แก่ ภาษารัสเซีย, ภาษาคาซัค และภาษาอังกฤษ
กระแสตอบรับ

ฟอกซ์สปอร์ตส ซึ่งเป็นสื่อข่าวที่มีชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกา ได้เคยนำเสนอเรื่องราวของเธอผ่านทางสื่อโทรทัศน์และอินเทอร์เน็ต และทางสโมสรวอลเลย์บอลศรีสะเกษได้มีแผนทาบทามให้เธอเข้าร่วมทีมในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ด้วยค่าตัวที่หลักล้าน
แหล่งข้อมูลอื่น

ซาบีนา อัลตึนเบโควา ที่อินสตาแกรม
Саби́на ซาบีนา อัลตึนเบโควา VK
ซาบีนา อัลตึนเบโควา at Short Bio
นาซีอูลัม

| --- | --- |
นาซีอูลัมแบบของชาวเบอตาวี กินกับเด็นเด็งซาปี ข้าวเกรียบ และไข่เจียว
มื้อ: จานหลัก
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: จาการ์ตา
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และภาคใต้ของไทย
ส่วนผสมหลัก: ข้าวสวยใส่สมุนไพรหลายชนิด
รูปแบบอื่น: รูปแบบหลากหลายทั่วทั้งภูมิภาค
 ตำราอาหาร: นาซีอูลัม   สื่อ: นาซีอูลัม
นาซีอูลัม (อินโดนีเซียและมลายู: Nasi ulam; ชวา: Sega ulam) เป็นข้าวนึ่งที่ผสมสมุนไพรหลายอย่าง เช่น บัวบก หรือแมงลัก ผัก และเครื่องเคียงอื่น ๆ อาหารนี้เป็นอาหารของชาวมลายูที่มีความแตกต่างไปบ้างระหว่างในมาเลเซียและอินโดนีเซีย
ในอินโดนีเซีย นาซีอูลัมเป็นอาหารของชาวเบอตาวี และชาวมลายูในสุมาตรา รวมทั้งชาวบาหลี ในจาการ์ตามีนาซีอูลัมสองชนิดคีอแบบน้ำของทางเหนือและตอนกลางของจาการ์ตา และแบบแห้งของทางใต้ ในอินโดนีเซีย นาซีอูลัมปรุงรสเผ็ดด้วยพริก ใส่ถั่วลิสงและมะพร้าวคั่ว อาหารที่นิยมรับประทานกับนาซีอูลัม ได้แก่ เดินเดง ออมเล็ต มันฝรั่งทอด เต้าหู้ทอด เต็มเป และข้าวเกรียบ
นาซีอูลัมในมาเลเซียประกอบด้วยข้าวใส่สมุนไพรเช่น ใบพริก ใบมะม่วงหิมพานต์ หัวหอม มะพร้าวคั่ว บางครั้งใส่ปลาทอด พบได้ทั่วไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรมลายู ส่วนทางตะวันออกเฉียงเหนือจะนิยมรับประทานข้าวยำหรือนาซีกราบูแทน
แหล่งข้อมูลอื่น

Nasi Ulam recipe 1 (ภาษาอินโดนีเซีย), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 กันยายน 2011
Nasi Ulam recipe 2 (ภาษาอินโดนีเซีย), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2011
Balinese Nasi Ulam recipe (ภาษาอินโดนีเซีย), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มกราคม 2013
Nasi Ulam Melayu (ภาษาอินโดนีเซีย), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 เมษายน 2015
Photo of Nasi Ulam in Malaysia, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 กรกฎาคม 2011
นิโคไล ตานาเซียฟ

นิโคไล ตานาเซียฟ (คีร์กีซ: Николай Тимофеевич Танаев; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 – 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2020) เป็นนักการเมืองจากประเทศคีร์กีซสถาน รู้จักกันในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของประเทศคีร์กีซสถาน ตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 จนถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2005 ภายใต้การปกครองของประธานาธิบดี อัสการ์ อากาเยฟ
ตานาเซียฟ เป็นประธานาธิบดีของคีร์กีซสถานคนแรกที่มีเชื้อชาติรัสเซีย นับตั้งแต่ประเทศคีร์กีซสถานได้รับเอกราช
แหล่งข้อมูลอื่น

Official webpage เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Government Website
Moscow on alert for Muslim militancy เก็บถาวร 2012-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซิคติฟคาร์

| ซิคติฟคาร์ Сыктывкар |
| --- | --- |
เมือง
การถอดเสียงอื่น
 • โคมิ: Сыктывкар
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของซิคติฟคาร์ 
ซิคติฟคาร์ที่ตั้งของซิคติฟคาร์แสดงแผนที่รัสเซียฝั่งยุโรปซิคติฟคาร์ซิคติฟคาร์ (ยุโรป)แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด:  61°40′N 50°49′E﻿ / ﻿61.667°N 50.817°E﻿ / 61.667; 50.817
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: สาธารณรัฐโคมี
เป็นที่รู้จักตั้งแต่: คริสต์ศตวรรษที่ 16
จัดตั้งเป็นเมือง: 1780
การปกครอง
 • นายก: Natalia Khozyainova
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 152 ตร.กม. (59 ตร.ไมล์)
ความสูง: 172 เมตร (564 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 235,006 คน
 • ประมาณ (2018): 245,083 (+4.3%) คน
 • อันดับ: อันดับที่ 81 ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (4,000 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: city of republic significance of Syktyvkar
 • เมืองศูนย์กลางของ: สาธารณรัฐโคมิ
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: city of republic significance of Syktyvkar
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Syktyvkar Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Syktyvkar Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 167000, 167002, 167004, 167005, 167009, 167011, 167014, 167018, 167023, 167026, 167031
รหัสโทรศัพท์: +7 8212
รหัส OKTMO: 87701000001
เว็บไซต์: www.syktyvkar.komi.com
ซิคติฟคาร์ (รัสเซีย: Сыктывка́р; โคมิ: Сыктывкар; อังกฤษ: Syktyvkar) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐโคมิ มีประชากร 230,011 คนจากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2002 เมืองซิคติฟคาร์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ Sysola ที่แต่เดิมมีชื่อแม่น้ำว่า Ust-Sysolsk ซึ่งชื่อปัจจุบันของเมืองมาจากคำว่า Syktyv ชื่อในภาษาโคมิ โดยบวกคำว่า kar ซึ่งมีความหมายว่า "เมือง" โดยเมืองตั้งอยู่ใกล้จุดที่แม่น้ำ Sysola บรรจบกับแม่น้ำสายที่ใหญ่กว่าคือแม่น้ำ Vychegda ที่เป็นสาขาของแม่น้ำ Northern Dvina
เมืองพี่น้อง

ซิคติฟคาร์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
กูเยรา ประเทศสเปน
แดแบร็ตแซ็น ประเทศฮังการี
ลอสแอลโตส สหรัฐ
ลอเวตช์ ประเทศบัลแกเรีย
ไท่หยวน ประเทศจีน