stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอร์บัส เอ220
ผู้ให้บริการ > ผู้ให้บริการในอดีต

แอร์ไซไน โดยให้บริการรุ่น -300 สองลำของอียิปต์แอร์ระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 - พฤษภาคม ค.ศ. 2021 จากนั้นจึงส่งมอบต่อให้สายการบินสัญชาติไนจีเรีย,ไอบอมแอร์, ในเวลาต่อมา
แอร์เซเนกัล
อียิปต์แอร์
ผู้ให้บริการ > คำสั่งซื้อและการส่งมอบ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| รุ่น | คำสั่งซื้อ | การส่งมอบ |
| เอ220-100 | 93 | 56 |
| เอ220-300 | 692 | 206 |
| รวม | 785 | 262 |

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | รวม |
| คำสั่งซื้อ | 50 | 40 | 43 | 15 | 34 | 65 | – | 117 | 12 | 165 | 63 | 30 | 38 | 126 | 12 | 785 |
| การส่งมอบ | – | – | – | – | – | – | – | 7 | 17 | 33 | 48 | 38 | 50 | 54 | 16 | 262 |
การส่งมอบ:
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023 แอร์บัส เอ220 ไม่เคยประสบอุบัติเหตุร้ายแรง
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ > อุบัติการณ์เครื่องยนต์ล้มเหลว

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 แอร์บัส เอ220-300 ของสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ ที่ใช้เครื่องยนต์แพรต์แอนด์วิตนีย์ พีดับเบิลยู1500จี ได้ประสบเหตุการณ์เครื่องยนต์ล้มเหลวขณะทำการบิน และก็ได้เกิดเหตุการณ์ในลักษณะเดียวกันอีกสามครั้งในช่วงเวลาใกล้กัน หลังจากอุบัติการณ์ สวิสได้ระงับการบินของฝูงบินเอ220 ชั่วคราวเพื่อตรวจสอบเครื่องยนต์ ก่อนนำกลับมาให้บริการ โดยคาดว่าสาเหตุเกิดจากความผิดผลาดของซอฟท์แวร์การบิน ซึ่งได้รับการปรับปรุงในเวลาต่อมา
ข้อมูลจำเพาะ

| รุ่น | เอ220-100 (BD-500-1A10) | เอ220-300 (BD-500-1A11) |
| --- | --- | --- |
นักบิน (คน): 2
| ความจุผู้โดยสาร (ที่นั่ง) | 100–120 (135 max) | 120–150 (160 max) |
| ความยาวของที่นั่ง (มาตราฐาน) | 28–36 in (71–91 ซm) | 28–38 in (71–97 ซm) |
ความกว้างของที่นั่ง: 18.5 ถึง 20 in (47 ถึง 51 ซm)
| พื้นที่บรรทุกสินค้า | 23.7 m³ / 839 cu.ft | 31.6 m³ / 1,118 cu.ft |
| ความยาว | 35.00 m / 114' 9" | 38.71 m / 127' 0" |
ความกว้าง: 35.10 m / 115' 1" span / 112.3 m2 (1,209 sq ft) area (10.97 AR)
ความสูง: 11.50 m / 37' 8"
เส้นผ่านศูนย์กลางของลำตัวเครื่อง: 3.7 m (12 ft 2 in)
ขนาดห้องโดยสาร: 3.28 m / 10' 9" width / 2.11 m (6 ft 11 in) height
| ความยาวห้องโดยสาร | 23.7 m (78 ft) | 27.5 m (90 ft) |
| น้ำหนักขึ้นบินสูงสด | 63.10 t / 139,000 lb | 70.90 t / 156,000 lb |
| น้ำหนักบรรทุกสูงสุด | 15.1 t (33,300 lb) | 18.7 t (41,200 lb) |
| น้ำหนักเครื่องปล่าว | 77,650 lb (35.22 t) | 81,750 lb (37.08 t) |
| ความจุเชื้อเพลิง | 21,805 L / 5,760 USgal | 21,508 L / 5,681 USgal |
| พิสัยการบิน | 6,390 km / 3,450 nmi | 6,667 km (3,600 nmi) |
ความเร็วขณะบิน: Mach .82 (470 kn; 871 km/h) max, Mach .78 (447 kn; 829 km/h) typical
| ระยะทางขึ้นบิน | 4,800 ft / 1,463 m | 6,200 ft / 1,890 m |
| ระยะทางลงจอด | 4,550 ft / 1,387 m | 4,950 ft / 1,509 m |
เพดานบิน: 41,000 ft / 12,497 m
เครื่องยนต์: 2× Pratt & Whitney PW1500G
| แรงผลักดัน | 18,900–23,300 lbf / 84.1–103.6 kN | 21,000–23,300 lbf / 93.4–103.6 kN |
| ประเภทการจดทะเบียน (ICAO) | BCS1 | BCS3 |
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

แอร์บัส เอ320นีโอ
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

โบอิง 737 แมกซ์
โคแม็ก ซี919
ยาโกเลฟ เอ็มซี-21
เอ็มบราเออร์ อีเจ็ต / อีเจ็ต อี2
ซุคฮอย ซุเปอร์เจ็ต-100/300
เอ220-100 ของสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์
เอ220-300 ของเจ็ตบลูแอร์เวย์
พายุโซนร้อนแฮเรียต (พ.ศ. 2505)

พายุโซนร้อนแฮเรียต เป็นพายุที่สร้างความเสียหายให้กับประเทศไทยอย่างไม่เคยมีมาก่อน โดยเมื่อเดือนตุลาคม ปีพ.ศ. 2505 พายุโซนร้อนแฮเรียตพัดขึ้นฝั่งที่แหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้นยังคงเป็นที่จดจำมาถึงทุกวันนี้
ประวัติพายุ

พายุนี้เริ่มก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชั่น 78W ตามลำดับการตั้งชื่อนานาชาติ หรือ 6225 ตามลำดับการตั้งชื่อของ JMA (อุตุนิยมวิทยาประเทศญี่ปุ่น) ในทะเลจีนใต้ตอนล่างนอกชายฝั่งประเทศเวียดนามตอนใต้เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2505 แล้วค่อยๆ เคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเข้ามาในอ่าวไทย และทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนนอกชายฝั่งจังหวัดสงขลา จากนั้นก็เปลี่ยนทิศทางตรงมายังจังหวัดนครศรีธรรมราชโดยเคลื่อนขึ้นฝั่งประเทศไทยในตอนค่ำของวันที่ 25 ตุลาคม ที่แหลมตะลุมพุก อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช ด้วยความเร็วลมสูงสุดวัดที่สถานีตรวจอากาศนครศรีธรรมราชได้ 95 กม.ต่อชม.  หลังจากนั้นพายุก็อ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชั่น เคลื่อนผ่านจังหวัดกระบี่ ภูเก็ต และพังงา ลงสู่ทะเลอันดามันในวันที่ 26 ตุลาคม ก่อนจะสลายตัวไปในอ่าวเบงกอลใกล้กับบังกลาเทศในวันที่ 30 ตุลาคม
 พายุโซนร้อนแฮเรียตได้ก่อความเสียหายอย่างรุนแรงในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย โดยในขณะขึ้นฝั่งพายุมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 300 กิโลเมตร  ก่อให้เกิดฝนตกหนัก คลื่นพายุหมุนยกซัดฝั่ง ลมกระโชกแรง และน้ำท่วมอย่างฉับพลัน
เหตุการณ์ตามคำบอกเล่าของชาวบ้าน

จากคำบอกเล่าของชาวบ้านเล่าว่าก่อนพายุเคลื่อนขึ้นฝั่งได้เกิดลมงวงช้างขึ้นหลายสายตั้งแต่ตอน 16.00 น. แรงลมพัดบ้านเรือนจนโยกคลอน และหลังคาหลุดปลิวลอยไปทั่วทั้งเมือง เกิดคลื่นยักษ์พัดเข้าใส่แหลมตะลุมพุกจนหมู่บ้านที่มีอยู่หลายร้อยหลังคาเรือน เหลืออยู่เพียง 5 หลังเท่านั้น จากนั้นฝนก็ตกหนักต่อไปจนถึง 19.00 น. เกิดลมพัดแรงอยู่ประมาณ 1 ชั่วโมงแล้วสงบลง แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาที ก็เกิดลมพัดแรงอีกระลอก พัดบ้านเรือนพังทลายลงจนหมด และมีคลื่นสูงใหญ่กว่าระลอกแรก โดยคลื่นยักษ์สูงเท่ากับยอดต้นมะพร้าวกวาดบ้านเรือนลงทะเลหายไป และแม่น้ำปากพนังเอ่อล้นเข้าท่วมตัวเมืองภายในเวลาไม่กี่นาที
ความเสียหาย

พายุโซนร้อนแฮเรียตส่งผลกระทบต่อ 12 จังหวัดในภาคใต้ ตั้งแต่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ลงไปถึงจังหวัดนราธิวาส  มีผู้เสียชีวิต 911 คน สูญหายอีก 142 คน บาดเจ็บสาหัส 252 คน ไร้ที่อยู่อาศัย 16,170 คน อาคารบ้านเรือนทั่วทั้งจังหวัดพังทั้งหลัง 22,296 หลัง ชำรุด 50,775 หลัง โรงเรียนพังเสียหาย 435 แห่ง สวนยางสวนผลไม้เสียหายประมาณ 791 ล้านต้น สถานที่ราชการ โรงเรียน วัด การไฟฟ้าและสถานีวิทยุตำรวจเสียหายหนัก ต้นไม้โค่นล้มขวางทางยาวนับสิบกิโลเมตร รถไฟด่วนสายใต้ต้องหยุดเดินรถเพราะภูเขาดินพังทลายทับรางระหว่างสถานีรถไฟช่องเขากับสถานีรถไฟร่อนพิบูลย์ ประเมินความเสียหายกว่า 377-1,000 ล้านบาท
นอกจากนี้ยังประเมินกันว่าพายุโซนร้อนแฮเรียตได้ก่อให้เกิดปรากฏการณ์คลื่นพายุซัดฝั่ง หรือสตอรมเซิร์จขึ้นเป็นบริเวณกว้างโดยเกิดคลื่นสูงใหญ่กว่า 4 เมตร  พัดกระหน่ำอีกหลายหมู่บ้านริมฝั่งทะเล
ความช่วยเหลือ

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระบรมราชานุเคราะห์ผู้ประสบวาตภัยในครั้งนี้หลายๆ ประการ โดยโปรดเกล้าฯ ให้อธิบดีกรมประชาสงเคราะห์ จดทะเบียนตั้งมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2506 และพระราชทานเงินจำนวน 3 ล้านบาท และให้วิทยุ อ.ส. พระราชวังดุสิต กระจายข่าวให้ประชาชนร่วมบริจาคกับพระองค์ ส่วนสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น กล่าวถึงคนไทยทั้งชาติว่ารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง มีนานาประเทศทั้งอังกฤษ, อิตาลี, เวียดนาม, สวีเดน และสหรัฐอเมริกา ยื่นมือให้ความช่วยเหลือและบริจาคให้กับผู้ประสบภัย
ภาพยนตร์

เหตุการณ์ในครั้งนี้ยังได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง ตะลุมพุก มหาวาตภัยล้างแผ่นดิน นำแสดงโดยฉัตรชัย เปล่งพานิช, ธันญ์ ธนากร, ศศิธร พานิชนก, ม.ร.ว.มงคลชาย ยุคล และพรหมพร ยูวะเวส ออกฉายในปีพ.ศ. 2545
ดูเพิ่ม

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2505
ภาพยนตร์ตะลุมพุก มหาวาตภัยล้างแผ่นดิน
พะย่าโต้นซู

| พะย่าโต้นซู |
| --- | --- |
เมือง
พะย่าโต้นซูที่ตั้งเมืองพะย่าโต้นซูในประเทศพม่า
พิกัด: 15°18′0″N 98°23′0″E﻿ / ﻿15.30000°N 98.38333°E﻿ / 15.30000; 98.38333
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐกะเหรี่ยง
จังหวัด: ก่อกะเระ
อำเภอ: จาอี้นเซะจี้
ความสูง: 728 ฟุต (222 เมตร)
ประชากร (2557)
 • ทั้งหมด: 27,311 คน
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
รหัสพื้นที่: 58
พะย่าโต้นซู (พม่า: ဘုရားသုံးဆူ, "เจดีย์สามองค์"; กะเหรี่ยงโป: ကၠံင်သိုင့်ဖၠုံးဍုံ) เป็นเมืองชายแดนในจังหวัดก่อกะเระของรัฐกะเหรี่ยง ทางตอนใต้ของประเทศพม่า ตั้งอยู่ติดกับตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรีของประเทศไทย โดยมีด่านเจดีย์สามองค์คั่น
รายชื่อแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทผู้ผลิต
แบ่งตามผู้ผลิตแชสซี

| ผู้ผลิต | จำนวน ตำแหน่ง | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- |
| แฟร์รารี | 16 | 1961, 1964, 1975, 1976, 1977, 1979, 1982, 1983, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007, 2008 |
| วิลเลียมส์ | 9 | 1980, 1981, 1986, 1987, 1992, 1993, 1994, 1996, 1997 |
| แม็กลาเรน | 9 | 1974, 1984, 1985, 1988, 1989, 1990, 1991, 1998, 2024 |
| เมอร์เซเดส | 8 | 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021 |
| โลตัส | 7 | 1963, 1965, 1968, 1970, 1972, 1973, 1978 |
| เร็ดบุลเรซซิง | 6 | 2010, 2011, 2012, 2013, 2022,  2023 |
| คูเปอร์ | 2 | 1959, 1960 |
| แบร็บบัม | 2 | 1966, 1967 |
| เรอโนลต์ | 2 | 2005, 2006 |
| แวนวอล | 1 | 1958 |
| บีอาร์เอ็ม | 1 | 1962 |
| มาทรา | 1 | 1969 |
| ไทร์เรล | 1 | 1971 |
| เบเนตตอน | 1 | 1995 |
| บรอว์น | 1 | 2009 |
| 15 ผู้ผลิต | 67 ตำแหน่ง |  |
ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2024
แบ่งตามผู้ผลิตเครื่องยนต์

| ผู้ผลิต | จำนวน ตำแหน่ง | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- |
| แฟร์รารี | 16 | 1961, 1964, 1975, 1976, 1977, 1979, 1982, 1983, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2007, 2008 |
| เรอโนลต์ | 12 | 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 2005, 2006, 2010, 2011, 2012, 2013 |
| เมอร์เซเดส | 11 | 1998, 2009, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2024 |
| ฟอร์ด | 10 | 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1978, 1980, 1981 |
| ฮอนด้า | 6 | 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991 |
| ไคลแม็กซ์ | 4 | 1959, 1960, 1963, 1965 |
| เรปโก | 2 | 1966, 1967 |
| เตอาเฌ | 2 | 1984, 1985 |
| แวนวอล | 1 | 1958 |
| บีอาร์เอ็ม | 1 | 1962 |
| อาร์บีพีที | 1 | 2022 |
| ฮอนด้า อาร์บีพีที | 1 | 2023 |
| 12 ผู้ผลิต | 67 ตำแหน่ง |  |
ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2024
↑  เครื่องยนต์ผลิตโดยเมกาโครม
↑  ฤดูกาล 1998 เครื่องยนต์ผลิตโดยอิลมอร์
↑  เครื่องยนต์ผลิตโดยคอสเวิร์ธ
↑  เครื่องยนต์ผลิตโดยพอร์เชอ
↑  เครื่องยนต์ผลิตโดยฮอนด้า
แบ่งตามยางรถยนต์ที่ใช้

| ผู้ผลิต | ผู้ผลิต | จำนวน ตำแหน่ง | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- | --- |
| G | กู๊ดเยียร์ | 26 (7) | 1966–1967, 1971, 1973–1978, 1980–1983, 1985–1997 |
| P | ปีเรลลี | 14 (14) | 2011–2024 |
| B | บริดจสโตน | 11 (6) | 1998–2004, 2007–2010 |
| D | ดันลอป | 9 (4) | 1958–1965, 1969 |
| M | มิชลิน | 4 | 1979, 1984, 2005–2006 |
| F | ไฟร์สโตน | 3 | 1968, 1970, 1972 |
จำนวนในวงเล็บคือตำแหน่งแชมป์โลกจากการเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียว
ผู้ผลิตยางรถยนต์ที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่จัดหายางรถยนต์ในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2024
↑  กู๊ดเยียร์เป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1987 ถึง 1988 และ 1992 ถึง 1996
↑  ปีเรลลีเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวตั้งแต่ฤดูกาล 2011
↑  บริดจสโตนเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1999 ถึง 2000 และ 2007 ถึง 2010
↑  ดันลอปเป็นผู้จัดหายางรถยนต์หลักแต่เพียงผู้เดียวสำหรับฤดูกาล 1960 ถึง 1963
ตำแหน่งแชมป์โลกติดต่อกัน > แบ่งตามผู้ผลิตแชสซี

ผู้ผลิตแชสซีทั้งสิ้นเก้าทีมได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตติดต่อกัน โดยมีเพียงแฟร์รารีและวิลเลียมส์เท่านั้นที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกติดต่อกันในสี่ช่วงฤดูกาล
| จำนวนตำแหน่ง | ผู้ผลิต | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- |
| 8 | เมอร์เซเดส | 2014–2021 |
| 6 | แฟร์รารี | 1999–2004 |
| 4 | แม็กลาเรน | 1988–1991 |
| 4 | เร็ดบุลเรซซิง | 2010–2013 |
| 3 | แฟร์รารี | 1975–1977 |
| 3 | วิลเลียมส์ | 1992–1994 |
| 2 | คูเปอร์ | 1959–1960 |
| 2 | แบร็บบัม | 1966–1967 |
| 2 | โลตัส | 1972–1973 |
| 2 | วิลเลียมส์ | 1980–1981 |
| 2 | วิลเลียมส์ | 1986–1987 |
| 2 | วิลเลียมส์ | 1996–1997 |
| 2 | แฟร์รารี | 1982–1983 |
| 2 | แฟร์รารี | 2007–2008 |
| 2 | แม็กลาเรน | 1984–1985 |
| 2 | เรอโนลต์ | 2005–2006 |
| 2 | เร็ดบุลเรซซิง | 2022–2023 |
ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2024
ตำแหน่งแชมป์โลกติดต่อกัน > แบ่งตามผู้ผลิตเครื่องยนต์

ผู้ผลิตเครื่องยนต์ทั้งสิ้นแปดทีมได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตติดต่อกัน โดยมีเพียงแค่แฟร์รารีและเรอโนลต์ที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกติดต่อกันในสามช่วงฤดูกาล และฟอร์ดในสองช่วงฤดูกาล
| จำนวนตำแหน่ง | ผู้ผลิต | ฤดูกาล |
| --- | --- | --- |
| 8 | เมอร์เซเดส | 2014–2021 |
| 7 | ฟอร์ด | 1968–1974 |
| 6 | ฮอนด้า | 1986–1991 |
| 6 | เรอโนลต์ | 1992–1997 |
| 6 | แฟร์รารี | 1999–2004 |
| 4 | เรอโนลต์ | 2010–2013 |
| 3 | แฟร์รารี | 1975–1977 |
| 2 | ไคลแม็กซ์ | 1959–1960 |
| 2 | เรปโก | 1966–1967 |
| 2 | ฟอร์ด | 1980–1981 |
| 2 | แฟร์รารี | 1982–1983 |
| 2 | แฟร์รารี | 2007–2008 |
| 2 | เตอาเฌ | 1984–1985 |
| 2 | เรอโนลต์ | 2005–2006 |
ผู้ผลิตที่กำหนดเป็น ตัวหนา คือผู้ผลิตที่เข้าแข่งขันในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล 2024
ดูเพิ่ม

รายชื่อแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการของเอฟไอเอ
เทศบาลเมืองปาดังเบซาร์

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในประเทศไทย สำหรับเมืองในประเทศมาเลเซีย ดูที่ ปาดังเบซาร์ (ประเทศมาเลเซีย)
| เทศบาลเมืองปาดังเบซาร์ |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Padang Besa
เมืองปาดังเบเซาร์
   ตรา
คำขวัญ: ปาดังเมืองน่าอยู่ ผู้คนน่ารักคนทักลือไกล พัฒนาเมือง ติดต่อเขตประเทศมาเลเซีย
ทม.ปาดังเบซาร์ที่ตั้งของเทศบาลเมืองปาดังเบซาร์
พิกัด: 6°39′58.5″N 100°19′07.5″E﻿ / ﻿6.666250°N 100.318750°E﻿ / 6.666250; 100.318750
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สงขลา
อำเภอ: สะเดา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อรรถพล พร้อมมูล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11.22 ตร.กม. (4.33 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 15,938 คน
 • ความหนาแน่น: 1,420.49 คน/ตร.กม. (3,679.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04901002
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 59 ถนนป้อม 1 ตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา 90240
เว็บไซต์: www.padangbezarcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลเมืองปาดังเบซาร์ (มลายู: Padang Besar) เป็นเทศบาลเมืองที่อยู่ติดชายแดนมาเลเซีย–ไทย ตั้งอยู่ในอำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ห่างจากเทศบาลเมืองสะเดาไปทางทิศตะวันตก ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4054 ประมาณ 12 กิโลเมตร มีพื้นที่ 11.22 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของตำบลปาดังเบซาร์ มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐปะลิส ประเทศมาเลเซียทางทิศใต้ และล้อมรอบด้วยเขตเทศบาลตำบลปาดัง เทศบาลเมืองปาดังเบซาร์ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง ในปี พ.ศ. 2547 เมืองที่อยู่ฝั่งประเทศมาเลเซียก็มีชื่อว่าปาดังเบซาร์เช่นเดียวกัน
ประวัติ

ชุมชนปาดังเบซาร์เป็นชุมชนชายแดนไทย–มาเลเซีย มีการติดต่อซื้อขายระหว่างกันมาเป็นเวลานานแล้ว และเป็นชุมชนที่มีความเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว มีผู้เข้ามาทำการค้า รวมทั้งมาตั้งหลักแหล่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในระยะหนึ่งได้มีความเจริญพอสมควรจึงได้ขอจัดตั้งเป็นสุขาภิบาล ซึ่งกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยกฐานะชุมชนปาดังเบซาร์เป็นสุขาภิบาล ตามประกาศลงวันที่ 17 กรกฎาคม 2510 ในท้องที่บางส่วนของตำบลทุ่งหมอ ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 7 และหมู่ที่ 9 โดยอาศัยความตามพระราชบัญญัติสุขาภิบาล พ.ศ. 2495 ให้ชื่อว่า สุขาภิบาลปาดังเบซาร์ ในปี พ.ศ. 2511 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศมอบหมายให้สุขาภิบาลปาดังเบซาร์ จัดหาประโยชน์ในที่ดินของรัฐ ในท้องที่ หมู่ที่ 7 และหมู่ที่ 9 ตำบลทุ่งหมอ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา เพื่อนำรายได้มาบำรุงท้องถิ่น ต่อมาราษฎรเข้ามาตั้งหลักแหล่งมากขึ้น ทำให้เกิดความหนาแน่นของชุมชน จึงมีการแบ่งแยกพื้นที่ของตำบลทุ่งหมอบางส่วนเป็นตำบลปาดังเบซาร์
ในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลทั่วประเทศเป็นเทศบาลตำบล และได้ประกาศในราชกิจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลบังคับใช้เมื่อวันอังคารที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลปาดังเบซาร์จึงเปลี่ยนฐานะเป็นเทศบาลตำบลปาดังเบซาร์ โดยผลแห่งกฎหมายเช่นเดียวกับสุขาภิบาลทั่วประเทศนับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา เหตุผลที่ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ก็เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ที่มุ่งกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกระดับ ในปี พ.ศ. 2547 ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองปาดังเบซาร์ เมือวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
ชุมชน

ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองมีทั้งหมด 8 ชุมชน ดังต่อไปนี้
ชุมชนต้นพยอม
ชุมชนในตลาดปาดังเบซาร์
ชุมชนหลังสระน้ำ
ชุมชนหลังมัสยิดเขตสยาม
ชุมชนหลังมัสยิดเขตรักษาสุข
ชุมชนหมู่บ้านสาธิต
ชุมชนร้อยไร่
ชุมชนเขตเศรษฐกิจที่ 9
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  2543  | 10,879 | —     |
|  2544  | 11,317 | +4.0% |
|  2545  | 12,022 | +6.2% |
|  2546  | 12,771 | +6.2% |
|  2547  | 13,072 | +2.4% |
|  2548  | 13,387 | +2.4% |
|  2549  | 13,748 | +2.7% |
|  2550  | 14,242 | +3.6% |
|  2561  | 16,189 | +13.7% |
|  2563  | 15,938 | −1.6% |
ข้อมูล: จากสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลเมืองปาดังเบซาร์
อำเภอคลองใหญ่

| อำเภอคลองใหญ่ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khlong Yai
คำขวัญ: ถิ่นประมง คงธรรมชาติ หาดทรายงามตา การค้าชายแดน สุดแคว้นบูรพา
แผนที่จังหวัดตราด เน้นอำเภอคลองใหญ่
พิกัด: 11°46′36″N 102°53′12″E﻿ / ﻿11.77667°N 102.88667°E﻿ / 11.77667; 102.88667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตราด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 50.2 ตร.กม. (19.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 24,903 คน
 • ความหนาแน่น: 496.08 คน/ตร.กม. (1,284.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 23110
รหัสภูมิศาสตร์: 2302
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอคลองใหญ่ ถนนบำรุงสุข ตำบลคลองใหญ่ อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด 23110
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
คลองใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตราด เป็นอำเภอที่มีบริเวณที่มีแผ่นดินแคบที่สุดในประเทศไทย มีช่วงแผ่นดินเพียง 0.45 กิโลเมตร หรือ 450 เมตร และยังเป็นอำเภอที่มีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุดในภาคตะวันออก (ไม่นับรวมอำเภอเมือง) กับเป็นอันดับ 4 จาก 63 อำเภอในภาคตะวันออก รองจากอำเภอเมืองชลบุรี อำเภอเมืองระยอง และอำเภอเมืองจันทบุรี
ประวัติ

อำเภอคลองใหญ่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดปัจจันตคีรีเขตร์ (ปัจจุบันคือจังหวัดเกาะกงของกัมพูชา) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทำสนธิสัญญากับฝรั่งเศสเพื่อแบ่งเขตแดนคลองใหญ่จึงแยกออกจากปัจจันตคีรีเขตร์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาและยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอคลองใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2455 และยกฐานะเป็น อำเภอคลองใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2502 อยู่ทางตะวันออกของจังหวัดตราด โดยประชาชนที่อาศัยอยู่ในอำเภอคลองใหญ่ยาวไปถึงหาดเล็กนั้นเป็นคนไทย และพูดไทยทั้งสิ้น โดยพบว่ายังมีคนไทยที่ยังพูดไทยได้ในชีวิตประจำวันหลงเหลืออยู่ในจังหวัดเกาะกงที่อยู่ถัดจากอำเภอคลองใหญ่นี้ ถึง 25% ที่ยังใช้ภาษาไทยอยู่ นับเป็นความทับซ้อนทางด้านภูมิศาสตร์ที่สามารถพบได้ทั่วไปตามพรมแดนระหว่างประเทศไทยและเพื่อนบ้านที่มีพรมแดนติดกัน
วันที่ - 2455 แยกพื้นที่ตำบลแหลมกลัด และตำบลคลองใหญ่ อำเภอบางพระ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอคลองใหญ่ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบางพระ (อำเภอเมืองตราด)
วันที่ 29 พฤศจิกายน 2479 โอนพื้นที่ตำบลแหลมกลัด กิ่งอำเภอคลองใหญ่ ไปขึ้นกับอำเภอบางพระ (อำเภอเมืองตราด)
วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2490 โอนพื้นที่หมู่ 7 เกาะกูด เกาะไม้ซี้ (ในขณะนั้น) ของตำบลเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบ มาตั้งเป็นหมู่ 8 ของตำบลคลองใหญ่ กิ่งอำเภอคลองใหญ่ อำเภอเมืองตราด
วันที่ 30 พฤศจิกายน 2491 โอนพื้นที่หมู่ 8 เกาะกูด (ในขณะนั้น) ของตำบลคลองใหญ่ กิ่งอำเภอคลองใหญ่ อำเภอเมืองตราด ไปตั้งเป็นหมู่ 9 ของตำบลเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบ
วันที่ 17 กันยายน 2498 จัดตั้งสุขาภิบาลคลองใหญ่ ในท้องที่บางส่วนของตำบลคลองใหญ่
วันที่ 25 พฤศจิกายน 2501 แบ่งการปกครองหมู่ที่ 1,2,3 (ในขณะนั้น) ของตำบลคลองใหญ่ ตั้งขึ้นเป็นตำบลไม้รูด และแบ่งการปกครองหมู่ที่ 6,7,8 (ในขณะนั้น) ของตำบลคลองใหญ่ ตั้งขึ้นเป็นตำบลหาดเล็ก
วันที่ 10 มกราคม 2502 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอคลองใหญ่ อำเภอเมืองตราด เป็น อำเภอคลองใหญ่
วันที่ 29 ตุลาคม 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลหาดเล็ก ในท้องที่บางส่วนของหมู่ 1,2,5 ตำบลหาดเล็ก
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลคลองใหญ่ และสุขาภิบาลหาดเล็ก เป็นเทศบาลตำบลคลองใหญ่ และเทศบาลตำบลหาดเล็ก ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 6 กรกฎาคม 2547 ยุบสภาตำบลหาดเล็ก รวมกับเทศบาลตำบลหาดเล็ก
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอคลองใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้สุดของจังหวัด ห่างจากอำเภอเมืองตราด 74 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองตราด
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดเกาะกง (ประเทศกัมพูชา)
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดเกาะกง (ประเทศกัมพูชา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอ่าวไทย (เขตอำเภอเกาะกูด)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอคลองใหญ่แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 ตำบล 20 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คลองใหญ่ | Khlong Yai | 9 | 14,358 |
| 2. | ไม้รูด | Mai Rut | 6 | 5,255 |
| 3. | หาดเล็ก | Hat Lek | 5 | 5,537 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอคลองใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลคลองใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองใหญ่
เทศบาลตำบลหาดเล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดเล็กทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองใหญ่ (นอกเขตเทศบาลตำบลคลองใหญ่)
องค์การบริหารส่วนตำบลไม้รูด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไม้รูดทั้งตำบล
ปากซัน

| ปากซัน ປາກຊັນ |
| --- | --- |
เมือง

ปากซันLocation in Laos
พิกัด: 18°23′47″N 103°39′21″E﻿ / ﻿18.39639°N 103.65583°E﻿ / 18.39639; 103.65583
ประเทศ:  ลาว
แขวง: แขวงบอลิคำไซ
ความสูง: 153 เมตร (502 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2553)
 • ทั้งหมด: 27,404 คน
ปากซัน (ลาว: ປາກຊັນ) เป็นเมืองเอกของแขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว ตั้งอยู่ตรงข้ามอำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ ตัวเมืองตั้งอยู่ปากแม่น้ำซันที่ไหลลงสู่แม่น้ำโขง ปากซันเชื่อมต่อกับลาวใต้ด้วยทางหลวงหมายเลข 13
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากซัน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 23.3 (73.9) | 25.7 (78.3) | 28.1 (82.6) | 28.7 (83.7) | 27.1 (80.8) | 27.2 (81) | 26.7 (80.1) | 26.5 (79.7) | 26.6 (79.9) | 28.4 (83.1) | 23.8 (74.8) | 21.7 (71.1) | 26.15 (79.07) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 8.8 (47.8) | 10.7 (51.3) | 14.0 (57.2) | 16.6 (61.9) | 19.0 (66.2) | 20.0 (68) | 19.7 (67.5) | 19.4 (66.9) | 17.8 (64) | 15.4 (59.7) | 11.6 (52.9) | 7.8 (46) | 15.07 (59.12) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 8.7 (0.343) | 15.8 (0.622) | 56.9 (2.24) | 145.2 (5.717) | 193.6 (7.622) | 193 (7.6) | 276.8 (10.898) | 300.9 (11.846) | 158.2 (6.228) | 63.6 (2.504) | 23.1 (0.909) | 8.4 (0.331) | 1,444.2 (56.858) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 2 | 3 | 5 | 13 | 18 | 20 | 22 | 22 | 16 | 9 | 4 | 2 | 136 |
แหล่งที่มา: World Meteorological Organization
เข็มอัปสร สิริสุขะ

| เข็มอัปสร สิริสุขะ |
| --- | --- |
เกิด: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2523 (44 ปี) อำเภอปัว จังหวัดน่าน ประเทศไทย
ชื่ออื่น: เชอรี่
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อาชีพ:  นักแสดง  พิธีกร  นักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม  นักธุรกิจ 
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน
ตัวแทน: ช่อง 3 (2539–2559)
ส่วนสูง: 171 cm (5 ft 7 1⁄2 in)
อาชีพแสดง
ผลงานเด่น: เมนกา (มุก) – เรือนไม้สีเบจ (2547)  อัญมณี (น้ำหวาน) – ดาวหลงฟ้า (2548)  นาถลดา (ลดา) – แก้วตาพี่ (2549)  แพรใจ / แพทริเซีย ชาง – ร่ายริษยา (2550)  ใบไผ่/นายทองเอก – แม่ค้าขนมหวาน (2552)  ย่าหยา / จันทร์ชมพู – กระทิง (2558)  พระพาย – ลมเล่นไฟ (2567)
รางวัล
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2543 – สตางค์
 
เข็มอัปสร สิริสุขะ (เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น เชอรี่ เป็นนักแสดง พิธีกร นักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผู้ชนะรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง สตางค์ ในปี 2543 และผู้เข้าชิงรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 13 ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากละครซีรีส์ กระทิง ในปี 2559
ประวัติ > ครอบครัว

เข็มอัปสร สิริสุขะ เป็นบุตรสาวคนสุดท้องของ พลโทยุทธนา สิริสุขะ และนิรมิต สิริสุขะ (สกุลเดิม มหาวงศนันท์) มีพี่ชาย คือ พลตำรวจตรีทรงโปรด สิริสุขะ และพี่สาว คือ รามาวดี นาคฉัตรีย์
เข็มอัปสร สืบเชื้อสายมาจากเจ้านายฝ่ายเหนือ เนื่องจากมารดา คือ เจ้านิรมิต มหาวงศนันท์ เป็นธิดาของ เจ้าคำนพ มหาวงศนันท์ และเจ้าบุญตุ้ม มหาวงศนันท์ (สกุลเดิม ณ น่าน) ส่วนเจ้าบิดาของเจ้าบุญตุ้ม คือ เจ้าราชวงศ์ (สิทธิสาร ณ น่าน) ซึ่งเป็นโอรสในพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่านองค์ที่ 63 ส่วนเจ้าคำนพนั้นเป็นนัดดาใน เจ้าหลวงมหาวงศ์ เจ้าผู้ครองนครน่านองค์ที่ 61
ประวัติ > การศึกษา

เริ่มต้นเรียนหนังสือในชั้นอนุบาลที่ โรงเรียนจิตรลดา ระดับชั้นประถมศึกษาที่ โรงเรียนอุดมศึกษา ระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์