stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น
แหล่งข้อมูลอื่น

www.northern.ac.th[ลิงก์เสีย]
https://admission.northern.ac.th/ เก็บถาวร 2024-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นเมื่อ 2024-05-21
สัญาลักษณ์ของวิทยาลัยลุ่มน้ำปิง
ชั่วฟ้าดินสลาย

สำหรับภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2553 ดูที่ ชั่วฟ้าดินสลาย (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2553)
| ชั่วฟ้าดินสลาย |
| --- | --- |

กำกับ: มารุต
เขียนบท: บทประพันธ์ เรียมเอง บทภาพยนตร์ ทวี ณ บางช้าง วิจิตร คุณาวุฒิ
อำนวยการสร้าง: รัตน์ เปสตันยี
นักแสดงนำ: ชนะ ศรีอุบล งามตา ศุภพงษ์ เอม สุขเกษม ประจวบ ฤกษ์ยามดี
กำกับภาพ: รัตน์ เปสตันยี
ตัดต่อ: จุรัย เกษมสุวรรณ
ดนตรีประกอบ: แมนรัตน์ ศรีกรานนท์
ผู้จัดจำหน่าย: หนุมานภาพยนตร์
วันฉาย: 30 ธันวาคม พ.ศ. 2498
ความยาว: 117 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ชั่วฟ้าดินสลาย เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2498 สร้างจากนวนิยายขนาดสั้นเรื่อง ชั่วฟ้าดินสลาย บทประพันธ์ของมาลัย ชูพินิจ (เรียมเอง)  ที่ตีพิมพ์ในหนังสือนิกรฉบับวันอาทิตย์เมื่อปี พ.ศ. 2486  ต่อมาจึงได้รับการแก้ไขและขยายเป็นนวนิยายขนาดเล็กในปี พ.ศ. 2494 จัดพิมพ์โดยสำนักงานพิทยาคม และเคยสร้างเป็นละครเวทีโดยคณะศิวารมย์
ภาพยนตร์ชั่วฟ้าดินสลาย ฉบับ พ.ศ. 2498 สร้างโดยบริษัทหนุมานภาพยนตร์ กำกับการแสดงโดยครูมารุต โดยมีรัตน์ เปสตันยี เป็นผู้อำนวยการสร้าง และกำกับภาพ บันทึกเสียงโดย ปง อัศวินิกุล ถ่ายทำในระบบ 35 มม. สีอีสต์แมนและบันทึกเสียงขณะถ่ายทำ
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบที่มีความไพเราะมาก คือเพลง ชั่วฟ้าดินสลาย ประพันธ์คำร้องโดย ครูมารุต ผู้กำกับภาพยนตร์ ทำนองโดย แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ขับร้องโดย พูลศรี เจริญพงษ์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงเงินพระราชทาน
เรื่องย่อ

ชั่วฟ้าดินสลายเป็นโศกนาฏกรรมรักของชายหนุ่ม-หญิงสาวคู่หนึ่ง ที่เชื่อกันว่าจะรักกันตราบชั่วฟ้าดินสลาย
นายห้างพะโป้ (เอม สุขเกษม) เป็นชายชราเจ้าของปางไม้แห่งจังหวัดกำแพงเพชร เพิ่งแต่งงานใหม่กับ ยุพดี (งามตา ศุภพงษ์) สาวสวยทันสมัยจากในเมือง พะโป้พายุพดีมาอาศัยที่ปางไม้ห่างไกลผู้คน  ณ ที่นี้เธอได้พบกับ ทิพย์ (ประจวบ ฤกษ์ยามดี) คนสนิทของนายห้าง และ ส่างหม่อง (ชนะ ศรีอุบล) หลานชายหนุ่มฉกรรจ์ของพะโป้
ยุพดี ชอบเข้ามาหยอกล้อเล่นหัวกับส่างหม่อง ตามแบบหนุ่มสาว จนเกิดลักลอบเล่นชู้ เพื่อให้เป็นความต้องการของยุพดีที่ว่า เราจะรักกันชั่วฟ้าดินสลาย จนรู้กันไปทั่วทั้งที่ทิพย์ก็พยายามตักเตือนแล้ว ในที่สุดนายห้างก็เห็นพิรุธ จับได้คาหนังคาเขาที่บังกะโลกลางป่า
พะโป้ออกปากยกยุพดีให้แก่ส่างหม่อง มีข้อแม้ว่า ถ้าพวกเอ็งอยากจะอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน อยากอยู่ด้วยกันชั่วฟ้าดินสลาย ข้าก็จักให้พวกเอ็งได้สมมาตรปรารถนา จับทั้งคู่ล่ามโซ่คล้องแขนไว้ด้วยกันตลอดเวลา
เมื่อทั้งสองต้องมาอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน รักที่หวานชื่นก็ขมขื่น ยุพดีเล่นเปียโนและร้องเพลง ชั่วฟ้าดินสลาย ให้ส่างหม่องฟังด้วยอารมณ์โรแมนติค ถึงความรักที่ไร้สถานะ ไร้กาลเวลา ยั่งยืนชั่วฟ้าดินสลายเหมือนอย่างในเพลง ฝ่ายส่างหม่อง ถูกบังคับให้อยู่แต่ในบ้าน โดยไม่ได้ออกไปทำงาน  เขาก็หมดความอดทน สิ้นรัก เมื่อนายห้างพะโป้เสนอทางออกให้ด้วยความตาย เสนอให้ส่างหม่องและยุพดีใช้ลูกปืนเป็นกุญแจไขไปสู่อิสรภาพของทั้งสองคน ส่างหม่องก็ยอมรับทางเลือกนั้น
นักแสดง

ไสลทิพย์ ตาปนานนท์ รับบท ยุพดี
ชลิต สุขเสวี รับบท ส่างหม่อง
สำราญ เหมือนประสิทธิ์เวช รับบท พะโป้
รงค์ วงษ์สวรรค์ รับบท ทิพย์
ประวัติการสร้าง

ภาพยนตร์ชั่วฟ้าดินสลายฉบับ พ.ศ. 2498 นี้เป็นการสร้างครั้งที่สอง โดยก่อนหน้านี้ในปี พ.ศ. 2496 เคยมีการสร้างเป็นภาพยนตร์สี 16 ม.ม. มาแล้ว อำนวยการสร้างโดย หม่อมราชวงศ์ทันพงศ์ กฤดากร เขียนบทโดย ประหยัด ศ. นาคะนาท และประมูล อุณหธูป กำกับการแสดงโดย หม่อมหลวงต้อย ชุมสาย กำกับภาพโดย ระบิล บุนนาค ภาพยนตร์ฉบับนี้ไม่ได้ออกฉาย เนื่องจากความผิดพลาดในการล้างฟิล์ม ทำให้ฟิล์มภาพยนตร์เสียหายทั้งหมด
เพลง ชั่วฟ้าดินสลาย

ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบ ชื่อ ชั่วฟ้าดินสลาย ประพันธ์คำร้องโดย ครูมารุต ผู้กำกับภาพยนตร์ ทำนองโดย แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ขับร้องโดย พูลศรี เจริญพงษ์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงเงินพระราชทาน หลังจากนั้นมีผู้นำเพลงนี้ไปบันทึกเสียงอีกนับครั้งไม่ถ้วน อาทิ สวลี ผกาพันธ์, ธานินทร์ อินทรเทพ, ดนุพล แก้วกาญจน์, กิตติคุณ เชียรสงค์, ศรีไศล สุชาติวุฒิ, ธงไชย แมคอินไตย์, ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์, สุเมธแอนด์เดอะปั๋ง, อรวี สัจจานนท์, อรวรรณ เย็นพูนสุข, เจนนิเฟอร์ คิ้ม เป็นต้น
รางวัล

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับ 3 รางวัลสำเภาทอง ในพิธีมอบรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2500 เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ในสาขาบทประพันธ์ยอดเยี่ยม บันทึกเสียงยอดเยี่ยม และถ่ายภาพยอดเยี่ยม ประเภทฟิล์ม 35 มม.
การดัดแปลง

ในยุคต่อมา ชั่วฟ้าดินสลายยังได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์อีก 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2523 และ พ.ศ. 2553 โดยฉบับปี พ.ศ. 2523 นั้น สร้างโดยจีพีโปรดักชั่น โดยมีชาลี อินทรวิจิตรเป็นผู้กำกับการแสดง อำนวยการสร้างโดย โอภาส รางชัยกุล
ส่วนชั่วฟ้าดินสลายฉบับปี พ.ศ. 2553 สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นผลงานการกำกับการแสดงของ หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล เข้าฉายเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2553 นำแสดงโดย อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม และเฌอมาลย์ บุณยศักดิ์
ในช่วงปี พ.ศ. 2537 สเตอร์ลิ่งท์ ซิลลิฟานท์ นักเขียนบทมือรางวัลจากฮอลลีวู้ด ร่วมมือกับ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล จะนำชั่วฟ้าดินสลายมาสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดในชื่อ Forever แต่ซิลลิฟานท์ได้เสียชีวิตก่อนทำให้โครงการต้องล้มเลิกไป
และยังได้มีการนำเอาเรื่องชั่วฟ้าดินสลายมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีก 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2533
ตราสารยอมจำนนของเยอรมนี

ตราสารยอมจำนนฉบับที่ลงนามในแรมส์ ฉบับนี้ถือเป็นฉบับที่ไม่สมบูรณ์
ตราสารยอมจำนนของเยอรมนี เป็นเอกสารทางกฎหมายที่ส่งผลให้เกิดการวางอาวุธโดยไร้เงื่อนไขของแวร์มัคท์ ถือเป็นจุดสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป ตราสารดังกล่าวลงนามที่กรุงเบอร์ลินในเวลา 21.20 น. ของวันที่  8 พฤษภาคม  ค.ศ. 1945 ระหว่างผู้แทนสามเหล่าทัพของกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ (OKW), ผู้แทนกำลังรบต่างแดนสัมพันธมิตร และผู้แทนกองบัญชาการสูงสุดกองทัพแดง โดยมีสหรัฐและฝรั่งเศสเป็นสักขีพยาน ตราสารยอมจำนนดังกล่าวมีสามภาษา แต่เฉพาะฉบับภาษาอังกฤษและภาษารัสเซียที่มีอำนาจใช้บังคับ
วันที่ 8 พฤษภาคม ถือเป็นวันแห่งชัยชนะในทวีปยุโรปในชาติตะวันตก แต่โซเวียตเลือกเฉลิมฉลองในวันที่ 9 พฤษภาคม วันดังกล่าวในเยอรมนีเป็นที่รู้จักกันว่าวันแห่งการยอมจำนน
เบื้องหลัง

การร่างข้อความในตราสารยอมจำนนเริ่มขึ้นโดยผู้แทนสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต และสหราชอาณาจักรที่คณะกรรมการที่ปรึกษายุโรป (EAC) ตลอดปี ค.ศ. 1944 และเมื่อวันที่ 3 มกราคม ปีเดียวกัน คณะกรรมการปฏิบัติงานด้านความมั่นคงของ EAC ได้เสนอให้การยอมจำนนของเยอรมนีควรจะบันทึกในเอกสารยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขเพียงฉบับเดียว
คณะกรรมการเสนอต่อไปว่าตราสารยอมจำนนนั้นควรจะได้รับการลงนามโดยผู้แทนจากกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ การพิจารณาเบื้องหลังข้อเสนอแนะดังกล่าวเพื่อเป็นการป้องกันมิให้เกิดตำนานแทงข้างหลังซ้ำอีก ซึ่งเป็นแนวคิดที่ก่อตัวขึ้นในเยอรมนีหลังจากความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นับตั้งแต่การยอมจำนนเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ซึ่งได้รับการลงนามโดยผู้แทนของรัฐบาลเยอรมัน และวงการทหารในภายหลังอ้างว่ากองบัญชาการทหารสูงสุดไม่ได้เป็นผู้รับผิดชอบในความพ่ายแพ้ในครั้งนั้น
เงื่อนไขการยอมจำนนของเยอรมนีนั้นได้รับการอภิปรายเป็นครั้งแรกที่การประชุม EAC ครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1944
วันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1945 EAC ได้จัดการประชุมร่วมกับผู้แทนเชโกสโลวาเกีย เนเธอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ลักเซมเบิร์ก นอร์เวย์ ยูโกสลาเวีย และกรีซเกี่ยวกับประเด็นของตราสารยอมจำนนนี้ รัฐบาลเช็กเสนอว่าตราสารควรจะมีข้อความซึ่งต่อต้านการได้มาซึ่งดินแดนด้วยกำลัง และกล่าวถึงความรับผิดชอบของรัฐเยอรมนีต่อสงคราม รัฐบาลเบลเยียม เนเธอร์แลนด์ และลักเซมเบิร์ก ด้วยความกังวลถึงสถานะของตนในฐานะชาติฝ่ายสัมพันธมิตรเล็ก ๆ แนะนำว่า ตราสารยอมจำนนควรจะกล่าวยอมรับถึงการควบคุมเยอรมนีในส่วนของชาติขนาดเล็กโดยเฉพาะ รัฐบาลนอร์เวย์ต้องการให้ตราสารมีการอ้างอิงโดยเฉพาะถึงการยอมจำนนของกองทัพเยอรมันในนอร์เวย์ รัฐบาลยูโกสลาเวียประกาศเจตนาที่จะระงับการแนะนำใด ๆ จนกว่าจะมีความตกลงจากรัฐบาลสมานฉันท์ระหว่างยอซีป บรอซ ตีโต และนายกรัฐมนตรีอีวาน รัฐบาลกรีกเสนอให้รวมข้อเรียกร้องให้กองทัพเยอรมันที่ยังอาจหลงเหลืออยู่ในดินแดนกรีก ณ ขณะที่มีการยอมจำนน ให้ยอมจำนนยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ให้แก่รัฐบาลกรีก
พิธีการยอมจำนน > การยอมจำนนในแรมส์

ตราสารยอมจำนนฉบับแรกถูกลงนามที่แรมส์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อเวลา 2.41 น. ของวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 พิธีลงนามมีขึ้นในอาคารเรียนอิฐแดงซึ่งใช้เป็นกองบัญชาการสูงสุดกำลังรบนอกประเทศสัมพันธมิตร (SHAEF) และจะมีผลเมื่อเวลา 23.01 น. ตามเวลายุโรปกลาง ของวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
การยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขของแวร์มัคท์ถูกลงนามโดยพลเอกอาวุโสอัลเฟรท โยเดิล ในนามของกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์และในนามผู้แทนของประธานาธิบดีเยอรมนีคนใหม่ จอมพลเรือคาร์ล เดอนิทซ์ ส่วนของฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกถูกลงนามโดย พลโทวัลเตอร์ เบเดล สมิธ ส่วนของสหภาพโซเวียตลงนามโดยพลตรีอีวาน ซูสโลปารอฟ
พิธีการยอมจำนน > การยอมจำนนในเบอร์ลิน

เนื่องจากพิธีการในแรมส์จัดขึ้นโดยฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกโดยไม่ได้ตกลงกับกองบัญชาการทหารโซเวียต ไม่นานหลังจากมีการลงนามยอมจำนนแล้ว ฝ่ายโซเวียตได้ประกาศว่าผู้แทนโซเวียตในแรมส์ พลเอกซูสโลปารอฟ ไม่มีอำนาจที่จะลงนามในตราสารนี้ ยิ่งไปกว่านี้ สหภาพโซเวียตยังพบอีกว่าตราสารซึ่งลงนามในแรมส์มีข้อความแตกต่างไปจากร่างที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ ซึ่งได้รับการรับรองโดยประเทศยิ่งใหญ่ทั้งสาม ที่สำคัญ บางส่วนของกองทัพเยอรมันปฏิเสธที่จะยอมวางอาวุธและยังคงทำการสู้รบต่อไปในเชโกสโลวาเกีย โดยได้มีการประกาศในสถานีวิทยุเยอรมันว่าเยอรมนีตกลงสันติภาพกับฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก มิใช่กับฝ่ายโซเวียต
ฝ่ายโซเวียตแย้งว่าการยอมจำนนนั้นควรจะจัดขึ้นอย่างเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ และไม่ควรมีพิธีในดินแดนของผู้ยึดครอง แต่ในสถานที่ซึ่งการรุกรานของเยอรมนีเริ่มต้นขึ้นมา: ในเบอร์ลิน ฝ่ายโซเวียตยืนกรานว่าการยอมจำนนในลงนามในแรมส์นั้นควรจะถูกพิจารณาว่าเป็น "พิธีสารชั้นต้นของการยอมจำนน"  ดังนั้นฝ่ายสัมพันธมิตรจึงตกลงให้มีพิธีการยอมจำนนอีกครั้งหนึ่งในเบอร์ลิน ตราสารยอมจำนนทางทหารได้รับการลงนามไม่นานก่อนเที่ยงคืนของวันที่ 8 พฤษภาคม ณ ที่ทำการทหารสารบรรณโซเวียตในเบอร์ลิน-คาร์ลชอร์สท์ ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เยอรมนี-รัสเซียเบอร์ลิน-คาร์ลชอร์สท์
เชิงอรรถ

↑   Grosshistoricher Weltatlas, 1965 edition See end of World War II map
↑  Memorandum by the Working Security Committee, January 3, 1944, Foreign Relations of the United States 1944, vol I, p. 101
↑  Report of the Allied Consultation Committee to the European Advisory Commission, March 14, 1945 Foreign Relations of the United States 1945, vol. III, pp. 191-198
↑  I remember the German surrender, Kathryn Westcott, BBC News, May 4, 2005.
↑  Act of Military Surrender Signed at Rheims at 0241 on the 7th day of May, 1945 เก็บถาวร 2009-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, The Avalon Project, Yale University Law School, © 1996-2007, 
The Lillian Goldman Law Library in Memory of Sol Goldman.
1 2 3 4  Pinkus, p. 501-3
1 2  Chaney p. 328
↑  Earl F. Ziemke References CHAPTER XV:The Victory Sealed Page 258 second last paragraph
แหล่งข้อมูลอื่น

History Documents: "Surrender of Germany (1945)" เก็บถาวร 2009-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (photos, refs)
| ด ค กประวัติศาสตร์การทูตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- | --- |
การประชุม:  U.S.-British Staff Conference (1941)  First Inter-Allied Meeting (1941)  การประชุมแอตแลนติก (1941)  Second Inter-Allied Meeting (1941)  การประชุมมอสโกครั้งที่ 1 (1941)  การประชุมอาร์เคเดีย (1941–1942)  การประชุมวอชิงตันครั้งที่ 2 (1942)  การประชุมมอสโกครั้งที่ 2 (1942)  การประชุมกาซาบล็องกา (1943)  Adana Conference (1943)  การประชุมวอชิงตันครั้งที่ 3 (1943)  การประชุมควิเบกครั้งที่ 1 (1943)  การประชุมมอสโกครั้งที่ 3 (1943)  การประชุมไคโร (1943)  การประชุมมหาเอเชียบูรพา (1943)  การประชุมเตหะราน (1943)  การประชุมไคโรครั้งที่ 2 (1943)  Commonwealth Prime Ministers' Conference (1944)  การประชุมเบรตตันวูดส์ (1944)  การประชุมดัมบาร์ตันโอคส์ (1944)  การประชุมควิเบกครั้งที่ 2 (1944)  การประชุมมอสโกครั้งที่ 4 (1944)  การประชุมมอลตา (1945)  การประชุมยอลตา (1945)  การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศ (1945)  การประชุมพ็อทซ์ดัม (1945) 
แถลงการณ์ และสนธิสัญญา:  ความตกลงมิวนิก (1938)  กติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพ (1939)  กติกาสัญญาเหล็ก (1939)  กติกาสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างอังกฤษ–ไทย (1940)  Destroyers for Bases Agreement (1940)  Franco-Italian Armistice (1940)  สนธิสัญญาสันติภาพมอสโก (1940)  กติกาสัญญาไตรภาคี (1940)  Declaration of St James's Palace (1941)  Anglo-Soviet Agreement (1941)  Armistice of Saint Jean d'Acre (1941)  กฎบัตรแอตแลนติก (1941)  German–Turkish Treaty of Friendship (1941)  Paris Protocols (1941)  Anglo-Soviet Treaty of 1942 (1942)  Declaration by United Nations (1942)  การสงบศึกกัสซีบีเล (1943)  Cairo Declaration (1943)  ปฏิญญามอสโก (1943) แถลงการณ์สี่ชาติ  Sino-American Treaty for the Relinquishment of Extraterritorial Rights in China (1943)  Sino-British Treaty for the Relinquishment of Extra-Territorial Rights in China (1943)  การสงบศึกมอสโก (1944)  กฎบัตรเนือร์นแบร์ค (1945)  ความตกลงพ็อทซ์ดัม (1945)  ปฏิญญาพ็อทซ์ดัม (1945)  กฎบัตรสหประชาชาติ (1945)  สนธิสัญญาสันติภาพปารีส (1947)  สนธิสัญญาซานฟรานซิสโก (1951) 
องค์การ:  Anglo-French Supreme War Council  Sino-American Cooperative Organization  คณะกรรมการที่ปรึกษาแห่งยุโรป  Council of Foreign Ministers 
เกี่ยวข้อง:  ตราสารยอมจำนนของเยอรมนี  ตราสารยอมจำนนของญี่ปุ่น 
นายพลอัลเฟรด โยเดิลลงนามยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขในเมืองแรมส์ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 1945
ไคเทิลลงนามในตราสารยอมจำนนกองทัพเยอรมันในกรุงเบอร์ลิน เมื่อวันที่ 8-9 พฤษภาคม 1945
ยุ้งข้าวเรคคอร์ด

| ยุ้งข้าวเรคคอร์ด |
| --- | --- |
บริษัทแม่: เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ก่อตั้ง: 2557 (2557) (10 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: ประภาส ชลศรานนท์   ชยันต์ จันทวงศาทร
แนวเพลง: ลูกทุ่ง
ประเทศต้นกำเนิด: ไทย
ที่ตั้ง: 99 หมู่ 2 ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
ยุ้งข้าวเรคคอร์ด (อังกฤษ: Yoongkao Records) เป็นค่ายเพลงลูกทุ่งในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปลายปี พ.ศ. 2557 เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัทเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ก่อตั้งขึ้นเพื่อรองรับศิลปินที่มาจากรายการ ไมค์ทองคำ ของทางบริษัทเป็นหลัก และอนุรักษ์เพลงลูกทุ่งคลาสสิค ต่อมาจึงได้ แน็ค วรุฒ แพนไธสง แชมป์ 60 สมัยจากรายการ ไมค์หมดหนี้ นักร้องนำโชค ซึ่งเป็นรายการประกวดร้องเพลงลูกทุ่งอีกรายการหนึ่งของบริษัทเข้ามาเป็นศิลปินในสังกัด
และเมื่อปี พ.ศ. 2565 ตลกชื่อดัง หม่ำ จ๊กมก ได้เข้ามานั่งแท่นบริหารค่ายยุ้งข้าวเรคคอร์ดคนใหม่ เพื่อปรับปรุงการบริหารงานศิลปินในสังกัด และปรับปรุงภาพลักษณ์ของค่ายเพลง โดยได้มีการดึง ไรอัล - กาจบัณฑิต จำปาศิลป์ อดีตแชมป์ 200 สมัยจากรายการ ไมค์หมดหนี้ เสี่ยงโชค เข้ามาเป็นศิลปินในสังกัด โดยเปิดตัวซิงเกิลแรกในชีวิตคือเพลง รักเก่าข้างกองฟาง ในวันพฤหัสบดีที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565
ผู้บริหาร

ปัจจุบัน
เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา (Executive Producer)
ธัญชนก ศิลป์เสวต (Producer/Maneger)
เต็มถัง ภารณ์ ไทยกุลภักดี (Music Director) (แบมบูบีท)
อดีต
ชยันต์ จันทวงศาธร (Executive Producer)
ศิลปินในสังกัด

ไมค์ทองคำ Era
ปรัชญาลักษณ์ โชติวุฑฒินันท์ (ป๊อปปี้)
พลอยชมพู ลอมเศรษฐี (ปะแป้ง)
วงศธร สมศรี (ซัน)
ชลพิพรร​ธ​ณ์​ ชูแสง (ฟอร์ม)
เขมจิรา วงษ์ทอง  (หมิว)
จิตรเลขา พูลสวัสดิ์ (เนย)
ปรีญานุช พร้อมสุข (ปุย)
อาทิตยา เจ้ยเปลี่ยน (ปู)
ยุทธการณ์ ปานเจริญ (ต้นตาล)
พลอยสวย สกุลเทวาสถิตย์ (พลอย)
ไมค์หมดหนี้ Era
กาจบัณฑิต จำปาศิลป์ (ไรอัล)
อธิป โสดา (ลีโอ)
สุภิสรา ศรีสุจินต์ (แก้ม) (แบมบูบีท)
ภิสิทธิ์พงษ์ นวลบุญมา (แมน) (แบมบูบีท)
ศิลปินยุ้งข้าว
พีรยา หงษ์เงิน (พี)
อดีตศิลปินในสังกัด

รวมมิตร คงชาตรี (จ่อย) ปัจจุบัน ศิลปินอิสระ
สุทธิยา รอดภัย (ใบเฟิร์น) ปัจจุบันเป็นศิลปินสังกัดค่ายเพลงดีเพลย์
ชลที ศรีแก้ว (หลี่ถัง) ปัจจุบันเป็นข้าราชการทหารและศิลปินอิสระ
อภิรักษ์ สัตย์ชาพงษ์ (เอ) ปัจจุบันรีไทร์ในวงการบันเทิง
ณวภัทร์ ชุบขุนทด (นัท) ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระและครูสอนร้องเพลง
จักรพันธ์ หาญภิรมย์ (พันธ์​) และ จักรพงศ์ หาญภิรมย์ (พงศ์) ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
จักริน ศิลา (เต้ย) ปัจุบันเป็นศิลปินอิสระ
ชัชรินทร์ บัวลาด (ตู๋หลู) ปัจจุบันเป็นข้าราชการครู และศิลปินอิสระ
คมสัน คิ้วเข้ม (นาย) ปัจจุบันรีไทร์ในวงการบันเทิง
ศศิธร พันสวัสดิ์ (บีม) หรือชื่อในวงการ ลูซี่บีม ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
จุฑาภรณ์ ช่างวาด (กุ้ง) ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
ชนิสรา เพชรคง (เฟิร์น) ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
กนกวรรณ วันทะวงษ์ (น้ำ) ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
อนันต์ อาศัยไพรพนา (นัน) ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ (เท่ง เถิดเทิง) ปัจจุบันเป็นพิธีกรและนักแสดงสังกัด เวิร์คพอยท์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์
บำเรอ ผ่องอินทรกุล (โน๊ต เชิญยิ้ม) ปัจจุบันเป็นกรรมการรายการ ไมค์ทองคำ และ เพชรตัดเพชร
ธนเทพ เปี่ยมท่า (น้องภูมิ ไมค์ทองคำเด็ก) ปัจจุบันเป็นนักเรียน
ทิฆัมพร พงษ์สุวรรณ (เณ Let Me In Thailand) ปัจจุบันรีไทร์ในวงการบันเทิง
ก้องสมุทร ศรีรักชาติ (ก้อง) หรือชื่อในวงการ ก้อง ธรณี ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
วีระศักดิ์ ห่อทรัพย์ (เป้) อดีตผู้แข่งรายการร้องเพลง ดวลเพลงชิงทุน ช่องวัน 31
วรุฒ แพนไธสง (แน็ค) ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
จรัสพล ผ่องแผ้ว (โฟกัส) ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระและนักศึกษา
วงโปงลางสะออน
เจมส์บอนไซ (เจมส์บอน ธนกิจ) ปัจจุบันเป็นศิลปินหมอลำ อิสานนครศิลป์
แหล่งข้อมูลอื่น

ยุ้งข้าวเรคคอร์ด ที่เฟซบุ๊ก
สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

| --- | --- |

สถาปนา: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2523
คณบดี: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สมปฤณ นิยมไทย
ที่อยู่: ถนนแจ้งวัฒนะ ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120
มาสคอต: สิงห์เขียว-ทอง
เว็บไซต์: https://politicalsci.stou.ac.th/
สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช เป็นสาขาวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ใช้ระบบการศึกษาทางไกลแห่งเดียวในประเทศไทย สาขาวิชาในมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีฐานะเทียบเท่ากับคณะในมหาวิทยาลัยทั่วไป มีสัญลักษณ์เป็นสิงห์เขียวทอง
ประวัติ

การจัดตั้งสาขาวิชารัฐศาสตร์ มีเหตุสืบเนื่องมาจากการศึกษาวิชารัฐศาสตร์ในสถาบันอุดมศึกษาต่างๆ ของประเทศไทยในปัจจุบัน เป็นการศึกษาในห้องเรียน สำหรับผู้ที่จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.6) เพื่อให้ได้รับปริญญาเป็นส่วนใหญ่ ส่วนการศึกษาที่เหมาะสมสำหรับประชาชน ผู้สนใจทั่วไป เพื่อยกระดับความรู้ความสามารถ เพิ่มทักษะที่จำเป็นในชีวิต ตลอดจนทักษะในการทำงาน ยังไม่มีสถาบันที่ให้ความสำคัญกลุ่มคนเหล่านี้
ดังนั้นมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ใช้ระบบการสอนทางไกลเป็นเครื่องมือในการจัดการศึกษา จึงดำเนินการเปิดหลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์สำหรับประชาชนทั่วไป ที่ต้องการยกระดับความรู้ความสามารถเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง รวมทั้งผู้ที่มุ่งหวังพัฒนาอาชีพทางการเมืองการปกครองของตน โดยการเพิ่มพูนความรู้และทักษะบางอย่างในทางการเมือง การบริหารงานนั้น นับว่ามีความสำคัญทั้งในด้านการยกระดับคุณภาพบุคคลและการพัฒนาพลเมืองใน ระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทยโดยส่วนรวม
นอกจากหลักสูตรปริญญาแล้ว ยังมีหลักสูตรเพื่อยกระดับความรู้และเพื่อเพิ่มพูนทักษะในทางการเมือง และการปกครอง คือ หลักสูตรประกาศนียบัตร ด้วย และมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ไม่ปิดกั้นที่นักศึกษาจะเข้ารับการศึกษาควบคู่หลายมหาวิทยาลัยในขณะเดียวกัน
การเปิดสอน

สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ได้เริ่มทำการเปิดสอนในระดับปริญญาตรี เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2525 เพื่อทำการผลิตบัณฑิตทางรัฐศาสตร์โดยระบบการศึกษาทางไกล ตลอดจนภารกิจในด้านการวิจัย และในด้านการให้บริการทางวิชาการแก่สังคม ได้เปิดรับนักศึกษาใน พ.ศ. 2526 ใน 2 แขนงการศึกษา คือ แขนงเทคนิคและทฤษฎีทางรัฐศาสตร์ และ แขนงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและการเมืองการปกครองเปรียบเทียบ
ด้วยระยะเวลา 40 กว่าปี สาขาวิชารัฐศาสตร์ได้มีการปรับปรุงหลักสูตรให้สอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงและเพื่อตอบสนองต่อการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา ด้วยเหตุนี้ในปัจจุบัน สาขาวิชารัฐศาสตร์จึงได้เปิดการเรียนการสอนทั้งระดับปริญญาตรี และบัณฑิตศึกษา จำนวน 4 หลักสูตร ดังนี้
หลักสูตรรัฐศาสตรบัณฑิต แขนงการเมืองการปกครอง
หลักสูตรรัฐศาสตรบัณฑิต แขนงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
หลักสูตรรัฐศาสตมหาบัณฑิต วิชาเอกการเมืองการปกครอง และวิชาเอกการเมืองการปกครองท้องถิ่น
หลักสูตรดุษฎีบัณฑิต
วัตถุประสงค์
เพื่อพัฒนาสาขาวิชารัฐศาสตร์ ให้เปนแหล่งเรียนรู้ชั้นนำทางรัฐศาสตร์
ผลิตบัณฑิตที่มีองค์ความรู้ทางรัฐศาสตร์
เป็นสาขาวิชาที่ใช้ระบบการศึกษาทางไกลที่ใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย
พันธกิจ
ผลิตบัณฑิตด้านรัฐศาสตร์
วิจัย ส่งเสริม และพัฒนาองค์ความรู้ทางรัฐศาสตร์สู่สังคมและชุมชน
บริการวิชาการด้านรัฐศาสตร์สู่สังคมและชุมชน
ส่งเสริม สนับสนุน และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรม
หลักสูตรที่เปิดสอน

| ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
| รัฐศาสตรบัณฑิต (ร.บ.) แขนงวิชาการเมืองการปกครอง  แขนงวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ | รัฐศาสตรมหาบัณฑิต​ (ร.ม.) วิชาเอกการเมืองและการปกครอง  วิชาเอกการเมืองและการปกครองท้องถิ่น | รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ร.ด)​ วิชารัฐศาสตร์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เก็บถาวร 2011-07-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช |
| --- | --- | --- |
| สาขาวิชา | นิติศาสตร์ · นิเทศศาสตร์ · มนุษยนิเวศศาสตร์ · รัฐศาสตร์ · วิทยาการจัดการ · วิทยาศาสตร์สุขภาพ · ศิลปศาสตร์ · ศึกษาศาสตร์ · เศรษฐศาสตร์ · เกษตรศาสตร์และสหกรณ์ · วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี · พยาบาลศาสตร์ |  |
| โครงการเรียนล่วงหน้า | สัมฤทธิบัตร · สัมฤทธิบัตรบัณฑิต |  |
| ศูนย์วิทยพัฒนา | ลำปาง · สุโขทัย · นครสวรรค์ · อุดรธานี · อุบลราชธานี · นครนายก · เพชรบุรี · จันทบุรี · นครศรีธรรมราช · ยะลา |  |
| พิพิธภัณฑ์ | ห้องพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ชาวซิท

หวีซิทจากซาโลคา ต้นศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช
ชาวซิท (อังกฤษ: Scyths) หรือ ชาวซิเทีย (อังกฤษ: Scythians) เป็นคนเร่ร่อนในอดีต ปกครองอยู่บริเวณที่ราบกว้างพอนทิก ราว 700 ถึง 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช มีวัฒนธรรมที่รู้จักในชื่อ วัฒนธรรมซิท วัฒนธรรมนี้แผ่ไปถึงที่ราบกว้างยูเรเซีย ที่รวมถึงกลุ่มต่าง ๆ มากมาย เพราะเหตุนี้เอง แนวคิดที่เรียกชนเร่เร่อนยูเรเซียจึงหมายถึง ชาวซิทในบางครั้ง
เชื่อว่าชาวซิทมีต้นกำเนิดจากกลุ่มชนอิหร่าน พวกเขาพูดภาษาซิท หนึ่งในแขนงของภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออก
ในช่วง 700 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชาวซิทข้ามเทือกเขาคอเคซัสและปล้นพวกตะวันออกกลางอยู่บ่อยครั้ง ร่วมกับชาวซิมเมเรีย โดยมีบทบาทสำคัญทางการเมืองในภูมิภาคนั้น ราว 650–630 ปีกก่อนคริสต์ศักราช ชาวซิทได้เข้าปกครองชาวมีดซ์ในช่วงสั้น ๆ บริเวณตะวันตกของที่ราบอิหร่านตะวันตก ได้แผ่ขยายอำนาจไปถึงชายแดนอียิปต์ ชาวซิทเข้ามาก้าวก่ายในเหตุการณ์ในตะวันออกกลาง โดยเป็นผู้นำในการทำลายจักรวรรดิอัสซีเรียที่เมืองนิเนเวห์ เมื่อ 662 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชาวซิทได้ปะทะกับจักรวรรดิอะคีเมนิดอยู่บ่อยครั้งในเวลาต่อมา ชาวซิทพ่ายแพ้ให้กับราชอาณาจักรมาเกโดนีอาเมื่อ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช ค่อย ๆ พ่ายให้ชาวซาร์มาเทีย ชาวอิหร่านที่อาศัยอยู่ทางตะวันออก ในปลายศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เมืองหลวงชองชาวซิทที่ชื่อ ซิเทียนนีอาโพลิส (Scythian Neapolis) ในไครเมีย ถูกครอบครองโดยมิทริเดทีสที่ 6 ดินแดนถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรบอสโพรัน ในช่วงเวลานี้ถูกกลืนเข้ากับวัฒนธรรมกรีกโบราณ และศตวรรษที่ 3 ชาวซาร์มาเทียและชาวซิทที่หลงเหลือถูกปกครองโดยชาวอลันและชาวกอท ต่อมาต้นยุคกลาง ชาวซิทและซาร์มาเทียได้ถูกกลืนเข้ากับพวกสลาฟยุคแรก
ชื่อ > ศัพทมูล

ชื่อ Scythians หรือ Scyths ในภาษาอังกฤษมาจากชื่อในภาษากรีกโบราณว่า Skuthēs (Σκυθης) และ Skuthoi (Σκυθοι) มาจากชื่อเรียกตนเองของชาวซิทว่า Skuδatā เนื่องจากกการเปลี่ยนเสียงจาก /δ/ ไปเป็น /l/ ในภาษาไซเทีย ทำให้คำนี้พัฒนาไปเป็น *Skulatā ชื่อนี้ได้รับการบันทึกในภาษากรีกเป็น Skōlotoi (Σκωλοτοι) ซึ่งเฮโรโดตุสระบุเป็นชื่อที่เผ่าซิทหลวงเรียกตนเอง
ชาวอัสซีเรียเรียกชาวซิทว่า Ishkuzai (แอกแคด: , ทับศัพท์: Iškuzaya หรือ Askuzai (แอกแคด: , ทับศัพท์: Asguzaya, , ทับศัพท์: mat Askuzaya, , ทับศัพท์: mat Ášguzaya)
ชาวเปอร์เซียโบราณเรียกชาวซิทในภาษาเปอร์เซียเก่าว่า "ซากาที่อยู่ไกลกว่าทะเล" (𐎿𐎣𐎠 𐏐 𐎫𐎹𐎡𐎹 𐏐 𐎱𐎼𐎭𐎼𐎹, ทับศัพท์: Sakā tayaiy paradraya) และเรียนสั้น ๆ ว่า Sakā (𓋴𓎝𓎡𓈉, ทับศัพท์: sk; 𓐠𓎼𓈉, ทับศัพท์: sꜣg)
ในภาษาอียิปต์โบราณ คำนี้มาจากชื่อกรีก-โรมันว่า Sacae (กรีกโบราณ: Σακαι, อักษรโรมัน: Sakai; ละติน: Sacae).
แหล่งข้อมูลอื่น

ชาวซิท ที่ Encyclopædia Iranica
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  สารานุกรมอินเทอร์เน็ตของยูเครน 
เหยือกซิทจากโวโรเนจ ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช Hermitage Museum.
ฉันทวิชช์ ธนะเสวี

| ฉันทวิชช์ ธนะเสวี |
| --- | --- |
ฉันทวิชช์ในเดือนกรกฎาคม 2567
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 18 กันยายน พ.ศ. 2526 (41 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ:  นักแสดง  นักร้อง  พิธีกร  นักเขียนบท  ผู้กำกับภาพยนตร์  นักธุรกิจ 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ชายหนุ่ม – กวน มึน โฮ (2553)  หมวดโอภาส – หมวดโอภาส (2554)  เสือ – ATM เออรัก เออเร่อ (2555)  พัน น้ำสุพรรณ – ผู้กองยอดรัก (2558)  เด่นชัย – แฟนเดย์..แฟนกันแค่วันเดียว (2559)  ภาค – ชายไม่จริงหญิงแท้ (2560)  องศา – นางสาวไม่จำกัดนามสกุล (2561)  โทน เจ้าพระยา / จอมโจรราชอังกูร – เพลงรักเจ้าพระยา (2563)
สังกัด: จีทีเอช (2549−2558) จีดีเอช ห้าห้าเก้า (2559−ปัจจุบัน)
สุพรรณหงส์: นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2559 – แฟนเดย์..แฟนกันแค่วันเดียว
เมขลา: ผู้แสดงตลกชาย มณีเมขลาดีเด่นยอดนิยม  พ.ศ. 2554 – หมวดโอภาส
ฉันทวิชช์ ธนะเสวี (เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น เต๋อ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง กวน มึน โฮ (2553)
ประวัติ

จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนทิวไผ่งาม และจบปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาภาพยนตร์และภาพนิ่ง และมีผลงานละครเวทีของคณะตั้งแต่ปี 2544–2547 หลังจากจบการศึกษา ทำงานฟรีแลนซ์เป็นผู้เขียนบท ผู้ช่วยผู้กำกับ ตากล้องเบื้องหลัง และแอ็กติงโค้ชให้กับค่าย จีดีเอช จนมาได้แสดงเป็นตัวเอกในภาพยนตร์เรื่อง ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น รับบท เหิร และมีผลงานเรื่องต่อมาคือเรื่อง โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต แสดงร่วมกับ วรกาญจน์ โรจนวัชร
ชีวิตส่วนตัว

เต๋อ ฉันทวิชช์ เคยคบหาดูใจกับนักแสดงสาว ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ แต่เลิกรากันไป ปัจจุบันคบหาดูใจกับ ดาวิกา โฮร์เน่ ที่พบรักกันในกองละครเรื่องชายไม่จริง หญิงแท้
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2567 ฉันทวิชช์ได้เข้าพิธีอุปสมบทแบบเรียบง่ายเพื่อศึกษาพระธรรมที่วัดนางชีโชติการาม มีเพียงคนในครอบครัวและคนสนิทเข้าร่วมงานรวมถึง ใหม่ ดาวิกา แฟนสาวที่มาร่วมปลงผมและถือหมอนโดย พระฉันทวิชช์ ได้รับฉายาทางธรรมว่า "พระฉนฺทญาโณ" โดยพระฉนฺทญาโณจะจำพรรษาที่วัดนางชีโชติการามตั้งแต่วันที่ 5–25 กุมภาพันธ์ ก่อนจะไปจำพรรษาที่วัดป่าในต่างจังหวัดต่อไป