ค่ายพระมหาเจษฎาราชเจ้า
ประวัติ

ค่ายพระมหาเจษฎาราชเจ้า เดิมชื่อว่า ค่ายแสมสาร ซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยกองทัพสหรัฐในช่วงสงครามเวียดนาม เป็นส่วนหนึ่งของ ท่าเรือสัตหีบและศูนย์ส่งกำลังบำรุง (Sattahip port and Logistical Complex)  ของกองทัพสหรัฐ ตั้งอยู่ระหว่างสนามบินอู่ตะเภา และท่าเรือน้ำลึกสัตหีบ
ค่ายแสมสารเริ่มต้นก่อสร้างในเดือนเมษายน พ.ศ. 2510 โดยมีกองร้อยดีของกองพันทหารช่างที่ 538 (ก่อสร้าง) (538th Engineer Battalion (Construction)) โดยรูปแบบฐานจะเป็นฐานทัพที่สามารถรองรับกำลังพลได้ 1,800 นาย พร้อมด้วยคลังเก็บของ และอุปกรณ์อำนวยความสะดวกด้านวิศวกรรม ซึ่งหลังจากการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 เสร็จสิ้น หน่วยที่เหลือของกองพันทหารช่างที่ 538 ได้ย้ายที่ตั้งมายังค่ายแสมสารเพื่อช่วยกองร้อยดีก่อสร้างในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2511 โดยระหว่างการก่อสร้าง ได้ใช้ดินในการบดอัดก่อสร้างฐานรากของค่ายแสมสารรวมถึงถนนลาดยางความยาว 8 ไมล์จำนวน 2.5 ล้านลูกบาก์หลา และใช้แผ่นพื้นขนาด 11.9 ล้านตารางฟุตสำหรับการก่อสร้างอาคารและสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ
สำหรับส่วนปฏิบัตงานและใช้งานประกอบไปด้วยพื้นที่สำนักงานจำนวน 57,000 ตารางฟุต โกดังและพื้นที่เก็บของขนาด 1 ล้านตารางฟุต และพื้นที่สำหรับซ่อมบำรุงยานยนต์ขนาด 500,000 ตารางฟุต พื้นที่ทั้งหมดถูกป้องกันด้วยรั้วความยาว 7 ไมล์ รวมถึงการวางระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานที่ทันสมัยในพื้นที่ด้วยการสร้างระบบกระจายน้ำประปาและน้ำทิ้ง พร้อมด้วยสถานียกระดับน้ำ (lift station) จำนวน 6 แห่ง และระบบจ่ายไฟฟ้าหลักขนาด 12,000 โวลต์
ภายในประกอบไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกหลักต่าง ๆ สำหรับทหารสหรัฐ คือ ที่พักพลทหารจำนวน 55 หลังพร้อมกับอาคารที่เกี่ยวข้อง โรงอาหารความจุ 750 คนจำนวน 2 หลัง สำนักงานไปรษณีย์ ห้องสมุด โรงภาพยนตร์ โบสถ์คริสต์ สำนักงานด้านการเงิน โรงยิม สนามกีฬาประเภทต่าง ๆ อาทิ ฟุตบอล ลู่วิ่ง ซอฟต์บอล บาสเก็ตบอล และลานโบวลิ่ง เป็นต้น
พิธีเปิดค่ายแสมสารมีขึ้นในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 หลักจากใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างประมาณ 3 ปี งบประมาณในการก่อสร้างทั้งหมดประมาณ 7.6 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ
มีหน่วยที่เข้าประจำการในเวลานั้น ประกอบไปด้วย
Area Materiel Supply Facility
บริษัทเฟดเดอรัลอิเล็คทริค (Federal Electric Corporation: FEC)
HHC Terminal
HHC Terminal Command Deep Water Port
HHC MACTHAI
MACTHAI SPT GP
บริษัท เพจ คอมมูนิเคชั่น เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด (Page Communications Engineers, Inc.)
ห้องปฏิบัติการพิสูจน์เอกลักษณ์บุคคลกลางสหรัฐ ประจำประเทศไทย (U.S. Army Central Identification Laboratory: USA CIL THAI) – เริ่มปฏิบัติการวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2516
U.S. Army Support
ยูซ่าไทย (USARSUPTHAI) – ยุติปฏิบัติการในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517
รองหัวหน้าฝ่ายความมั่นคง แผนงาน และปฏิบัติการ ยูซ่าไทย (USARSUPTHAI DCSSPO)
ศูนย์สื่อสาร กองบัญชาการการสื่อสารทางยุทธศาสตร์กองทัพบกสหรัฐ (USASTRATCOM Comm Center)
สำนักทดสอบกิจกรรม การวัด และการวินิจฉัยอุปกรณ์กองทัพบกสหรัฐ (U.S. Army Test, Measurement, and Diagnostic Equipment Activity: USATA)
กองบัญชาการส่งกำลังบำรุงที่ 9 (9th Logistical Command) – ย้ายจากนครราชสีมามาเมื่อมีนาคม พ.ศ. 2512 และถูกยุบเลิกเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2513
9th Terminal Command
13th AF Liasion NCO
16th Infantry
หมู่ทหารสื่อสารที่ 29 (29th Signal Group)
กองร้อยทหารช่างที่ 142 (142nd Enginner Company)
กองร้อยทหารช่างที่ 145 (145th Engineer Company)
กองร้อยทหารสื่อสารที่ 207 (207th Signal Company)
กองร้อยสารวัตรทหารที่ 219 (219th Military Police Company: MPCo)
กองร้อยทหารขนส่งที่ 229 (229th Transportation Company)
กองร้อยทหารขนส่งที่ 233 (233rd Transportation Company)
กองร้อยทหารขนส่งที่ 260 (260th Transportation Company) – ถูกยุบเลิกเมื่อ  31 ตุลาคม พ.ศ. 2518
กองร้อยสารวัตรทหารที่ 281 (281st Military Police Company: MPCo)
กองร้อยทหารขนส่งที่ 313 (13th Transportation Company) – ถูกยุบเลิกเมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2515
กองพันทหารสื่อสารที่ 379 (379th Signal Battalion)
449th Term Battalion
กองพันขนส่งที่ 519 (519th Transportation Battalion)
กองพันก่อสร้างที่ 537 (537th Engineer Battalion)
กองพันก่อสร้างที่ 538 (538th Engineer Battalion )
หมวด ดี กองพันก่อสร้างที่ 358 (538th Engineer Battalion Paltoon D)
กองพันซ่อมบำรุงที่ 562 (562nd LT Maintenance) – ประจำการ 12 มกราคม พ.ศ. 2510 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2514
กองพันทหารขนส่งที่ 640 (640th Transportation Battalion)
ส่วนแยกทหารขนส่งที่ 604 (เรือลากจูง) (604th Transportation Detachment (Tugboat))
กองร้อยทหารช่างที่ 697 (ท่อส่ง) (697th Engineer Company (Pipeline))
จากรายงานใน ASEAN-Indochina Relations Since 1975: The Politics of Accommodation ซึ่งรวบรวมและเผยแพร่โดยมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย ระบุไว้ว่ากำลังทหารสหรัฐในค่ายแสมสารมีจำนวนถึง 1,200 นาย ก่อนที่รัฐบาลไทยจะร้องขอให้กองกำลังทั้งหมดของสหรัฐถอนกำลังออกจาประเทศไทยในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2519 คงเหลือแต่กำลังส่วนสำคัญเท่านั้นที่ยังคงอยู่ และมีการถอนกำลังชุดสุดท้ายในช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2519
ต่อมาค่ายแสมสารได้ถูกใช้งานโดยรัฐบาลไทย เพื่อใช้เป็นที่ตั้งทางทหารของกรมนาวิกโยธิน โดยในปี พ.ศ. 2520 ได้ย้ายกรมทหารราบที่ 1 กรมผสมนาวิกโยธินจากที่ตั้งเดิมค่ายกรมหลวงชุมพรมาอยู่ที่ค่ายแสมสารซึ่งเป็นที่ตั้งเดิมของทหารช่างสหรัฐ และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2521 ได้ย้ายกองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 1 กรมนาวิกโยธิน (พัน.ร.1 กรม ร.1 นย.) จากที่ตั้งเดิมอ่าวเตยงามมาตั้งที่ค่ายแสมสาร
ค่ายแสมสารได้เป็นที่ตั้งของกองพลนาวิกโยธินที่ได้ปรับขยายขนาดกรมนาวิกโยธิน โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2532 เป็นหน่วยขึ้นตรงต่อหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน มีหน้าที่ในการปฏิบัติการทำลายข้าศึกและควบคุมพื้นที่ด้วยการปฏิบัติการยุทธสะเทินน้ำสะเทินบก การปฏิบัติการรบทางบก และการรบพิเศษ
จากนั้น ค่ายแสมสาร ได้รับโปรดเกล้าจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ใช้พระราชสมัญญาของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ชื่อว่า ค่ายพระมหาเจษฎาราชเจ้า โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Phramahachedsadharajchao Camp เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2542
ปัจจุบัน ค่ายพระมหาเจษฎาราชเจ้ายังถูกเรียกขานโดยกองทัพสหรัฐในชื่อว่า ค่ายแสมสาร ซึ่งเป็นชื่อเดิมของค่ายในการฝึกร่วมต่าง ๆ ระหว่างไทยและสหรัฐ