stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไออ้อน ไจแอนท์ หุ่นเหล็กเพื่อนยักษ์ต่างโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ไออ้อน ไจแอนท์ หุ่นเหล็กเพื่อนยักษ์ต่างโลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Iron Giant at Box Office Mojo
The Iron Giant at Open Directory Project
รายละเอียดภาพยนตร์ในเว็บสยามโซน
ไอที สแควร์

| --- | --- |

th
พิกัด: 13°53′08″N 100°34′55″E﻿ / ﻿13.885462°N 100.581861°E﻿ / 13.885462; 100.581861
ที่อยู่: 333 ถนนกำแพงเพชร 6 แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
เปิดให้บริการ: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2548
ชื่อเดิม: หลักสี่ พลาซ่า
ขนส่งมวลชน:  หลักสี่  หลักสี่
ไอที สแควร์ (อังกฤษ: IT Square) เป็นศูนย์การค้าเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีสารสนเทศ เหมือนกับพันธุ์ทิพย์พลาซ่า ,เซียร์ รังสิต
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตั้งอยู่ที่แยกหลักสี่ บนถนนแจ้งวัฒนะ ตัดกับ ถนนกำแพงเพชร 6 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ และริมทางรถไฟสายเหนือ ใกล้กับสถานีรถไฟหลักสี่
ทิศเหนือ ติดกับ วัดหลักสี่
ทิศตะวันออก ติดกับ ถนนกำแพงเพชร 6 ถนนวิภาวดีรังสิต
ทิศตะวันตก ติดกับ คลองเปรมประชากร
ทิศใต้ ติดกับ ถนนแจ้งวัฒนะ สถานีรถไฟหลักสี่
สถานที่ใกล้เคียง มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ประวัติ

เปิดทำการเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยมุ่งเน้นในการขายสินค้าเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ และ เทคโนโลยีสารสนเทศ แต่ยังคงมีส่วนบันเทิงเพื่อคนทั่วไปอยู่ด้วยเช่นกัน โดยได้รับการสนับสนุนและให้คำปรึกษาการดำเนินโครงการจากเขตอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ประเทศไทย
ก่อนหน้านี้ ไอที สแควร์ เคยเป็นศูนย์การค้าที่มีชื่อว่า หลักสี่ พลาซ่า โดยเคยเกิดเหตุการณ์เพลิงไหม้ในปี พ.ศ. 2536 ทำให้ปิดตัวลงชั่วคราวและได้กลับมาให้บริการใหม่
การคมนาคม > รถโดยสารประจำทาง > ถนนแจ้งวัฒนะ

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 51 (2-8)  | วัดปรางค์หลวง | บางเขน | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 51 (2-8) | วัดปรางค์หลวง | บางเขน | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 52 (1-6)  | ปากเกร็ด |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 52 (1-6) | ปากเกร็ด |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 126 (1-13) | คลองตัน | ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 126 (1-13)  | คลองตัน | ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 150 (1-15)  | ปากเกร็ด | มีนบุรี | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 150 (1-15) | ปากเกร็ด | มีนบุรี | รถโดยสารประจำทางสีส้ม (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 513 (3-23E)  | สำโรง | ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส | รถบริการทางด่วน (ขึ้นทางด่วนด่านสุขุมวิท 50 ลงทางด่วนด่านรามอินทรา) |
| 1-31  | ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ | คลองหลวง | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 356 | ปากเกร็ด–ดอนเมือง | สะพานใหม่ | รถโดยสารประจำทางสีขาว | บจก.สหายยนต์ | เส้นทางวิ่งเป็นวงกลม ให้บริการเฉพาะวนขวาฝั่งเดียว |
การคมนาคม > รถโดยสารประจำทาง > ถนนวิภาวดีรังสิต

สาย 29 หัวลำโพง-รังสิต หัวลำโพง-มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
สาย 59 สนามหลวง-รังสิต
สาย 95 มีนบุรี-รังสิต
สาย 554 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-รังสิต
สาย 510 อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ-มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
การคมนาคม > รถตู้

ปากเกร็ด-มีนบุรี
ปากเกร็ด- รังสิต
ปากเกร็ด-จตุจักร
ปากเกร็ด-ม.ราม 1
สำโรง-รังสิต
มีนบุรี-รังสิต
การคมนาคม > รถไฟฟ้า

รถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา สถานีหลักสี่ (RN06)
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู สถานีหลักสี่ (PK14)
สำนักงานห้างร้าน

ธนาคารกรุงไทย
ธนาคารกรุงเทพ
ธนาคารอาคารสงเคราะห์
ธนาคารออมสิน
ธนาคารไทยพานิชย์
ธนาคารซีไอเอ็มบีไทย
ธนาคารกสิกรไทย
ศูนย์บริการลูกค้าดีแทค
ศูนย์บริการลูกค้าทีโอที
ซูปเปอร์มาร์เกต ศูนย์อาหารฟู้ดแลนด์ (GF)
ศูนย์อาหาร Food Square(BF)
ร้านอาหาร โออิชิ เอ็กซ์เพลส(GF)
ตลาด/บาซ่า แผงลอย ไอที สแควร์ หลักสี่(Outside)
บูทส์ วัตสัน
เอส แอนด์ พี ซินดิเคท
สเวนเซ่นส์
เคเอฟซี
ภัตตาคารเอ็มเค
ร้านนายอินทร์
เชสเตอร์กริลล์
ซานตาเฟ่ สเต๊ก
เซเว่น อีเลฟเว่น
ยาโยอิ
ฮะจิบังราเมน
ห้างทองทวีชัย 5
ห้างรองเท้าบาจา
สเต็กลุงใหญ่
ชาวดอยคอฟฟี
เมซโซ่คอฟฟี
มิสเตอร์ โดนัท
คาเฟ่ อเมซอน
ตู้เต่าบิน
เดอะ พิซซ่า คอมปะนี
แหล่งข้อมูลอื่น

ไอทีสแควร์ดอตคอม เก็บถาวร 2010-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บุญญา หลีเหลด

| บุญญา หลีเหลดม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคภราดรภาพ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  19 ธันวาคม พ.ศ. 2564
ก่อนหน้า: รชฏ พิสิษฐบรรณกร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มกราคม พ.ศ. 2493 (74 ปี) อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ภราดรภาพ (2557–2562, 2564–ปัจจุบัน)   ประชาชาติ (2562–2564)

บุญญา หลีเหลด (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2493) หัวหน้าพรรคภราดรภาพ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสงขลา และอดีตประธานที่ปรึกษาพรรคภราดรภาพ
ประวัติ

บุญญา หลีเหลด เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2493 ที่ตำบลจะโหนง อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
บุญญา หลีเหลด เคยรับราชการครูเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนบ้านท่าหมาก และเคยประจำสำนักงานศึกษาธิการอำเภอ
การเมือง

บุญญา หลีเหลด ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสงขลาในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
ต่อมา บุญญา ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคพลังประชาชน และร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
บุญญา หลีเหลด เข้าร่วมงานกับพรรคภราดรภาพ ในปี 2557 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 2 และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานที่ปรึกษาพรรค
เขาได้รับการทาบทามให้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาชาติ และลงสมัครรับเลือกตั้ง ลำดับที่ 20 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 ต่อมาเขาลาออกจากพรรคประชาชาติ ในปี 2562 และย้ายไปสังกัดพรรคภราดรภาพอีกครั้ง ต่อมาในปี 2564 เขาได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคภราดรภาพ แทน ร.อ.รชฏ พิสิษฐบรรณกร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2542 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล

ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล (อังกฤษ: I Knew You were Trouble) เป็นเพลงของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากอัลบั้มที่สี่ของเธอ เรด (2012) สวิฟต์ประพันธ์เพลงนี้ร่วมกับผู้ผลิต แมกซ์ มาร์ติน และเชลล์แบ็ก "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล" เป็นเพลงแนวแดนซ์ป็อป ป็อปร็อก และทีนป็อปที่มีท่อนซ้ำเป็นดั๊บสเต็ป มีกีตาร์ไฟฟ้าและเครื่องสังเคราะห์เสียง พร้อมเนื้อเพลงที่พูดถึงการโทษตัวเองหลังจากความสัมพันธ์ที่เลวร้าย การผลิตเพลงแนวดั๊บสเต็ปนี้ทำให้บรรดานักวิจารณ์เพลงเสียงแตกกัน โดยพวกเขามองว่าเพลงนี้เป็นการเคลื่อนไหวที่ก้าวล้ำจากเพลงคันทรีป็อปก่อนหน้านี้ของสวิฟต์
บิกมะชีนเรเคิดส์ร่วมกับรีพับลิกเรเคิดส์ ออกซิงเกิล "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล" ในสหรัฐเป็นซิงเกิลป็อปทางวิทยุเพลงที่สองของอัลบั้มเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 เพลงนี้ติด 5 อันดับสูงสุดในชาร์ตเพลงและได้รับการรับรองระดับมัลติแพลตตินัมในออสเตรเลีย แคนาดา นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร ในสหรัฐซิงเกิลนี้ขึ้นถึงอันดับสองในบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมเจ็ดครั้ง การครองอันดับหนึ่งในชาร์ตเมนสตรีมท็อป 40 นานเจ็ดสัปดาห์ เป็นแรงบันดาลใจให้สวิฟต์เปลี่ยนจากเพลงคันทรีมาเป็นเพลงป็อปกระแสหลักในอัลบั้มสตูดิโอชุดต่อไปของเธอในชื่อ 1989 (2014)
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้กำกับโดยแอนโทนี แมนเดลเลอร์ เปิดตัวครั้งแรกทางเอ็มทีวี เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2012 มิวสิกวิดีโอนี้แสดงให้เห็นถึงสวิฟต์กำลังเผชิญกับความสัมพันธ์ที่วุ่นวายกับผู้ชายที่ไม่ซื่อสัตย์ และได้รับรางวัลเอ็มทีวีมิวสิกอะวอดส์ สาขาวิดีโอหญิงยอดเยี่ยม และรางวัลปรากฏการณ์ จากยูทูบมิวสิกอะวอดส์ในปี 2013 เพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์เพลงนี้ สวิฟต์ได้แสดงในรายการทางโทรทัศน์ต่าง ๆ รวมถึงอเมริกันมิวสิกอะวอดส์, อาเรียมิวสิกอะวอดส์ และบริตอะวอดส์ เธอได้ใส่เพลงนี้ไว้ในรายชื่อเพลงของเวิลด์ทัวร์สามครั้ง ได้แก่ เดอะเรดทัวร์ (2013–2014), เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ (2015) และดิเอราส์ทัวร์ (2023–2024)
ดนตรีและบทประพันธ์

"ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล" (2012)
ตัวอย่าง 22 วินาที ของเพลงไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล"
สวิฟต์อธิบายเพลง "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล" ว่า "วุ่นวายพอ ๆ กับความรู้สึกตอนที่ [เธอ] เขียนเพลงนี้" ในบทประพันธ์ของเพลง เธอโทษตัวเองสำหรับความสัมพันธ์ที่น่าหงุดหงิดที่จบลง เพราะเธอรู้ว่าเธอสามารถอยู่ให้ห่างจากมันได้ แต่เลือกที่จะเพิกเฉยต่อสัญญาณเตือน นักวิจารณ์เพลงอธิบายถึงเพลง "ไอนูว์ยูเวอร์ทรับเบิล" ว่าเป็นเพลงแนวแดนซ์ป็อป ป็อปร็อก และทีนป็อป โดยมีกีตาร์เบส กีตาร์ไฟฟ้า และคีย์บอร์ด ท่อนซ้ำของเพลงดั๊บสเตปประกอบด้วยเสียงสั่น เครื่องสังเคราะห์เสียง และเสียงร้องที่ผิดเพี้ยนของสวิฟต์ เครื่องดนตรีหยุดที่ช่วงบริดจ์ ซึ่งสวิฟต์ครุ่นคิดถึงความสัมพันธ์ในอดีตของเธอ: "You never loved me, or her, or anyone, or anything." (แปล: คุณไม่เคยรักฉัน หรือเธอ หรือใคร หรือสิ่งใดเลย)
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2012 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย กำกับโดยแอนโทนี แมนเดอร์ และออกอากาศเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2012 แสดงด้วยเทย์เลอร์ สวิฟต์ และรีฟ เคนีย์ นักแสดงชายจากหนังดังเรื่องสไปเดอร์แมน ต่อมามิวสิกวิดีโอเพลงนี้ได้รับรางวัล Best Female Video ในงาน MTV Video Music Awards ประจำปี 2013 นับเป็นครั้งที่ 2 ที่เธอได้รับรางวัลนี้หลังจากเคยได้รับเมื่อปี 2009 ในเพลงยูบีลองวิทมี
รายการเพลง

Digital download/Limited Edition CD single
"I Knew You Were Trouble" – 3:40
ผู้ขับร้อง ผู้แต่ง และอื่น ๆ

เทย์เลอร์ สวิฟต์ – ผู้แต่งเพลง, ผู้ขับร้อง
Max Martin – ผู้แต่งเพลง, โปรดิวเซอร์, คีย์บอร์ด
Shellback – ผู้แต่งเพลง, โปรดิวเซอร์, กีตาร์, เบส, คีย์บอร์ด
Michael Ilbert – เจ้าหน้าที่บันทึกเสียง
Sam Holland – เจ้าหน้าที่บันทึกเสียง
Scott Borchetta - โปรดิวเซอร์หลัก
Eric Eylands – ผู้ช่วย
Tim Roberts – ผู้ช่วย
John Hanes – ซาวนด์เอนจิเนียริง
Serban Ghenea – มิกซ์เพลง
JoAnn Tominaga – โปรดิวเซอร์ร่วม
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 11× Platinum | 770,000‡ |
| Austria (IFPI Austria) | 2× Platinum | 60,000* |
| Belgium (BEA) | Gold | 15,000* |
| Brazil (Pro-Música Brasil) | Diamond | 160,000‡ |
| Canada (Music Canada) | 5× Platinum | 400,000* |
| Denmark (IFPI Danmark) | Platinum | 90,000‡ |
| Germany (BVMI) | Platinum | 300,000‡ |
| Italy (FIMI) | Gold | 25,000‡ |
| Japan (RIAJ) | Gold | 100,000* |
| Mexico (AMPROFON) | Gold | 30,000* |
| New Zealand (RMNZ) | 2× Platinum | 30,000* |
| Poland (ZPAV) | 3× Platinum | 150,000‡ |
| Portugal (AFP) | Gold | 10,000‡ |
| Spain (PROMUSICAE) | Gold | 30,000‡ |
| Sweden (GLF) | Gold | 20,000‡ |
| Switzerland (IFPI Switzerland) | Platinum | 30,000^ |
| United Kingdom (BPI) | 3× Platinum | 1,800,000‡ |
| United States (RIAA) | 7× Platinum | 7,000,000‡ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ‡ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

Official "I Knew You Were Trouble" Music video เก็บถาวร 2013-01-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บนเอ็มทีวีดอตคอม
Taylor Swift official site: single เก็บถาวร 2012-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, album เก็บถาวร 2012-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (พร้อมเนื้อเพลง)
เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ ที่เมโทรลิริกส์
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ กลุ่มการวางจำหน่าย  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
ไอเลิฟนิวยอร์ก

คำขวัญและเพลง
| --- | --- |

เจ้าของปัจจุบัน: NY Department of Economic Development
ผลิตโดย: กระทรวงพาณิชย์รัฐนิวยอร์ก / มิลตัน แกลเซอร์ (ผู้ออกแบบ)
ประเทศ: สหรัฐ
เริ่มจำหน่าย: 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1977 (1977-07-15)
จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่: 73758742
เว็บไซต์: www.iloveny.com
ไอเลิฟนิวยอร์ก (อังกฤษ: I Love New York; เขียนตามสไตล์เป็น I ❤ NY) เป็นสโลแกน, โลโก้ และเพลงที่ใช้ในแคมเปญโฆษณาที่พัฒนาโดยบริษัทโฆษณาของเวลล์ส ริช กรีน ภายใต้การควบคุมของแมรี เวลล์ส ลอว์เรนซ์ เพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวในรัฐนิวยอร์กมาตั้งแต่ ค.ศ. 1977 ซึ่งรวมไปถึงมหานครนิวยอร์ก โลโก้เครื่องหมายการค้า ถือครองโดยNew York State Department of Economic Development สโลแกนนี้สามารถพบได้ในร้านขายของฝากและโบว์ชัวร์ทั่วรัฐ
"ไอเลิฟนิวยอร์ก" เป็นสโลแกนทางการของรัฐนิวยอร์ก
เพลงรัฐนิยอร์ก

| --- | --- |
เพลงชาติของ รัฐนิวยอร์ก
เนื้อร้อง: สตีฟ คาร์เมน, 1977
ทำนอง: สตีฟ คาร์เมน, 1977
เผยแพร่: 1977
รับไปใช้: 1980
"ไอเลิฟนิวยอร์ก" เป็นเพลงที่แต่งและประพันธ์ดนตรีโดยสตีฟ คาร์เมนใน ค.ศ. 1977 ในฐานะแคมเปญโฆษณา ใน ค.ศ. 1980 ผู้ว่าการฮิวก์ แครีย์ประกาศให้เพลงนี้เป็นเพลงประจำรัฐ ถึงแม้ว่ายังไม่ได้ประกาศใช้ตามกฎหมายก็ตาม นั่นทำให้คาร์เมนให้สิทธิในการใช้เป็นเพลงประจำรัฐโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
คาร์เมนแต่งเนื้อร้องใหม่ใน ค.ศ. 2020 ในช่วงที่มีนิวยอร์กมีผู้ติดเชื้อสูงสุด แต่ไม่ได้มีการบันทึกหรือใช้งานแต่อย่างใด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The History of New York's Marketing Campaigns, from the Gotham Gazette
Trademark Protection Battle for "I Love NY", BusinessWeek
Interview with Milton Glaser เก็บถาวร 2015-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, The Believer
The Museum of Modern Art Collection Browser
The Museum of Modern Art Collection Browser
Legendary Press Agent Bobby Zarem’s New York Exit Interview
ไอเอิร์น(II)

| --- | --- |

ชื่อ
IUPAC name Iron(II) oxide
ชื่ออื่น Ferrous oxide
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 1345-25-1 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:50820 Y
เคมสไปเดอร์: 14237 Y
ECHA InfoCard: 100.014.292 
ผับเคม CID: 14945
UNII: G7036X8B5H Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID1041976 
 InChI InChI=1S/Fe.O YKey: UQSXHKLRYXJYBZ-UHFFFAOYSA-N Y Key: UQSXHKLRYXJYBZ-WPTVXXAFAB 
 SMILES [Fe]=O 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: FeO 
มวลโมเลกุล: 71.844 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: black crystals
ความหนาแน่น: 5.745 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 1,377 องศาเซลเซียส (2,511 องศาฟาเรนไฮต์; 1,650 เคลวิน)
จุดเดือด: 3,414 องศาเซลเซียส (6,177 องศาฟาเรนไฮต์; 3,687 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: Insoluble
ความสามารถละลายได้: insoluble in alkali, alcohol   dissolves in acid
ดัชนีหักเหแสง (nD): 2.23
ความอันตราย
อาชีวอนามัยและความปลอดภัย (OHS/OSH):
อันตรายหลัก: can be pyrophoric
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: iron(II) fluoride, iron(II) sulfide, iron(II) selenide, iron(II) telluride
แคทไอออนอื่น ๆ: manganese(II) oxide, cobalt(II) oxide
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
ไอเอิร์น(II) ออกไซด์ (อังกฤษ: Iron(II) oxide) เป็นหนึ่งในไอเอิร์นออกไซด์ เป็นผงสีดำที่มีสูตรทางเคมี FeO ประกอบด้วยเหล็กในสถานะออกซิเดชันจาก 2 พันธะของออกซิเจน รูปแบบที่แร่ธาตุของมันเป็นที่รู้จักกันว่า Wüstite ไม่ควรจะสับสนกับสนิม ซึ่งมักจะประกอบด้วยไฮเดรทไอเอิร์น(III) ออกไซด์ (เฟอริกออกไซด์) ระยะยาวอาจจะใช้มากขึ้นอย่างอิสระเพื่อเป็นสารประกอบไม่ใช่ทางทฤษฎี เป็นอัตราส่วนขององค์ประกอบเหล็ก และออกซิเจนอาจแตกต่างกันไป ตัวอย่างมักจะขาดเหล็กที่มีองค์ประกอบตั้งแต่ Fe0.84O to Fe0.95O.
แหล่งข้อมูลอื่น

http://webmineral.com/data/Wustite.shtml
ไอเท็น ครีเอทีฟมอลล์

| --- | --- |

ประเภท: บริการ
อุตสาหกรรม: บริการ
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2552
ผู้ก่อตั้ง: นพขัย ศรีสุวนันท์
สำนักงานใหญ่: ชั้น4 อาคาร อินสแควร์ เขตจตุจักร ประเทศไทย
พื้นที่ให้บริการ: 2,200 ตารางแมตร
บุคลากรหลัก: นาย นพขัย ศรีสุวนันท์ ประธานกรรมการบริหาร  นาย ขคัตไตร ศรีสุวนันท์ รองประธานกรรมการ
ผลิตภัณฑ์: IT และ Entertainment
เว็บไซต์: www.j-bics.com/
ไอเท็น ครีเอทีฟมอลล์ (อังกฤษ: ITEN Creative Mall) ตั้งที่บนชั้น 4 อาคารอินสแควร์ ตั้งอยู่บริเวณถนนกำแพงแพชร ตรงข้ามตลาดนัดจตุจักร ติดสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินกำแพงแพชร ก่อตั้งโดยนาย นพขัย ศรีสุวนันท์ ประธานกรรมการบริหาร บริษัท เจ-บิ๊คส์ ฟิล์ม ได้ทุ่มงบประมาณกว่า 700 ล้านบาท เปิดห้างสรรพสินค้า ไอเท็น ครีเอทีฟมอลล์ ขึ้นพร้อมเปิดให้บริการในสิ้นปี 2554
ตลาดนัดจตุจักร

ตลาดนัดจตุจัดรเป็นตลาดนัดมหาชนระดัยนานาขาติที่ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐ เป็นตลาดนัดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีผู้มาเยือนถึง 8-10 ล้านคนต่อปร และเป็นชาวต่างชาติหลายแสนคน มีสินค้าและผลิตภัณฑ์หลากหลาย จากผู้ประกอบการค้าทั่วประเทศกว่า 15,000 ราย ใกล้สถานีขนส่งสายเหนือ ครอบคลุมการขนส่งทางบกถึง 50 จังหวัด 70% ของประเทศไทย แล้วยังใกล้ ถนนพหลโยธิน ถนน วิภาวดีรังสิต และ ทางด่วนพิเศษด่านกำแพงเพชร ใกล้ สถานีบางซื่อ และ ชุมทางขนส่งมวลชนกรุงเทพฯ เช่น สีแดง ตลิ่งชัน สีม่วง บางใหญ่
IN SQUARE

ห้าง IN SQUARE เป็นห้างที่เป็นที่ตั้งของ ITEN Creative Mall ตั้งอยู่บริเวณ ถนน กำแพงแพชร ตรงข้าม ตลาดนัดจตุจักร ติดสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินกำแพงแพชร (ไม่ถึง 100 เมตร) ตรงข้ามองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (อ.ต.ก.) สถานที่ตั้งอาคารอยู่ใจกลางฝูงชนผู้มาเยือนตลาดนัดจตุจักร ตัวอาคารเป็นอาคารปรับอากาศหรูทันสมัยเด่นที่สุดในบริเวณ ตลาดนัดจตุจักร ตัวอาคาร สูง 8 ชั้น จอดรถได้ 970 คัน มีสะพายลอยขนาดใหญ่ข้ามถนน จากอาคารไปฝั่งตรงข้ามติดบันไดเลื่อน เพื่อเชื่อมเป็นเนื้อเดียวกัน ในแต่ละชั้นจัดสินค้าเป็นกลุ่มสินค้าอย่างเป็นระเบียบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์thairath
เว็บไซต์manager online เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู

"ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" (อังกฤษ: I Hate You Then I Love You) คือเพลงที่ร้องร่วมกันระหว่าง เซลีน ดิออน และ ลูชิอาโน ปาวารอตติ จากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ของเซลีน ออกเผยแพร่ทางวิทยุครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศอิตาลีเท่านั้น
"ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" (บทเพลงที่ปรับมาจกาเพลง "เนเวอร์ เนเวอร์ เนเวอร์" ของ Shirley Bassey) คือเพลงที่ปรับปรุงมาจากเพลงอิตาลี "Grande grande grande" ผลงานการขับร้องของ Mina
เซลีน และลูชิอาโนแสดงเพลงนี้ในคอนเสิร์ต ปาวารอตติแอนด์เฟรนส์ฟอร์ชิลเดร็นออฟลิเบเรียเบนีฟิต เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ซึ่งซีดี และดีวีดีการแสดงดังกล่าวออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2541
มิวสิกวิดีโอเพื่อการประชาสัมพันธ์ใช้วิดีโอจากคอนเสิร์ตดังกล่าว, เบื้องหลังการบันทึกเสียง และวิดีโอจากแอฟริกา
เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีคอนเสิร์ต อูเกอร์ดูสตาด
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลซีดี 1 เพลง (อิตาลี)
"ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" – 4:42
ไอศกรีม

| --- | --- |

ชื่ออื่น: ไอติม
มื้อ: ของหวาน
แหล่งกำเนิด: จักรวรรดิโรมัน
อุณหภูมิเสิร์ฟ: เย็น
ส่วนผสมหลัก: นม, ครีม, วัตถุให้ความหวานทดแทนน้ำตาล
รูปแบบอื่น: เจลาโต
 ตำราอาหาร: ไอศกรีม   สื่อ: ไอศกรีม
ไอศกรีม (อังกฤษ: ice cream) หรือภาษาปากว่า ไอติม เป็นของหวานแช่แข็งชนิดหนึ่ง ได้จากการผสมส่วนผสม นำไปผ่านการฆ่าเชื้อ แล้วจากนั้นนำไปปั่นในที่เย็นจัด เพื่อเติมอากาศเข้าไปพร้อม ๆ กับการลดอุณหภูมิ  โดยอาศัยเครื่องปั่นไอศกรีม  ไอศกรีมตักโดยทั่วไปจะต้องผ่านขั้นตอนการแช่เยือกแข็งอีกครั้งก่อนนำมาขายหรือรับประทาน
ไอศกรีม (อ่านว่า ไอ-สะ-กฺรีม) มาจากคำภาษาอังกฤษว่า ice-cream   พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถานให้เขียนเป็นภาษาไทยว่า ไอศกรีม ซึ่งเป็นคำที่เขียนกันมาแต่เดิม ไอศกรีม เป็นชื่อขนมอย่างหนึ่งทำด้วยครีม นม น้ำตาลเป็นต้น ผสมกัน แล้วปั่นให้ข้นในอุณหภูมิต่ำอาจเติมรส สี และกลิ่นต่าง ๆ ได้ตามชอบ  เช่น ไอศกรีมช็อกโกแลต ไอศกรีมกาแฟ ไอศกรีมวานิลลา ถ้าใช้น้ำกะทิแทนครีม ก็จะเรียกว่า ไอศกรีมกะทิ ถ้าใส่เครื่องอย่างอื่น ๆ ประสม ก็อาจเรียกตามชื่อเครื่องประสมนั้น ๆ เช่น ไอศกรีมเม็ดแมงลัก ไอศกรีมทุเรียน ไอศกรีมข้าวโพด ไอศกรีมเผือก ภาษาปากหรือภาษาพูดมักจะเรียกว่า ไอติม
ประวัติ

ต้นกำเนิดของไอศกรีมนั้น ไม่เป็นที่แน่ชัดมาเริ่มจากไหน บางข้อมูลก็ว่าเริ่มมีมาตั้งแต่สมัยจักรพรรดิเนโรแห่งจักรวรรดิโรมัน ที่ได้มีการพระราชทานเลี้ยงไอศกรีมทหาร โดยในสมัยนั้นทำจากเกล็ดน้ำแข็ง (หิมะ) ผสมน้ำผึ้งและผลไม้ ซึ่งคล้ายกับไอศกรีมซอร์เบในปัจจุบัน แต่บ้างก็ว่ามาจากประเทศจีน เกิดจากเมื่อสมัยโบราณที่นมถือเป็นของหายาก จึงได้มีการคิดวิธีเก็บรักษาโดยการเอาไปฝังในหิมะ จึงเกิดเป็นไอศกรีมขึ้น แม้จะไม่ได้มีลักษณะเหมือนกับไอศกรีมอย่างทุกวันนี้
แต่บ้างก็ว่ามาจากอิตาลีโดยมาร์โค โปโล กลับจากจีนแล้วเอาสูตรไอศกรีมมาเผยแพร่ ซึ่งในตอนนั้นไอศกรีมของจีนยังไม่มีนม เป็นคล้ายน้ำแข็งไสมากกว่า ยังมีจุดเริ่มต้นจากอังกฤษเมื่อสมัยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พ่อครัวคนหนึ่งมีสูตรเด็ดเป็นครีมแช่แข็งปรุงรส ซึ่งเป็นสูตรลับสุดยอดที่ส่งเป็นของหวานถวายพระองค์ ทว่าเมื่อพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1642-ค.ศ. 1651 พ่อครัวต้องลี้ภัยไปยุโรปจึงได้นำสูตรไอศกรีมนี้เผยแพร่ออกไป
ไอศกรีมในประเทศไทย

ในประเทศไทยนั้น ไอศกรีมเริ่มเข้ามาในช่วงสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นหนึ่งในวัฒนธรรมตะวันตกที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงนำมาเผยแพร่ในสยาม หลังเสร็จประพาสอินเดีย, ชวาและสิงคโปร์ น้ำแข็งในตอนแรก ๆ ก็ยังไม่สามารถผลิตในประเทศได้ จึงต้องนำเข้าจากประเทศสิงคโปร์ เมื่อไทยสั่งเครื่องทำน้ำแข็งเข้ามาก็เริ่มมีการทำไอศกรีมกินกันมากขึ้น ถือว่าไอศกรีมเป็นของเสวยเฉพาะสำหรับเจ้าขุนมูลนายเท่านั้น ซึ่งสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพบันทึกไว้ว่า
ไอศกรีมเป็นของที่วิเศษในเวลานั้น เพราะเพิ่งได้เครื่องทำน้ำแข็งอย่างเล็กที่เขาทำกันตามบ้านเข้ามา ทำบางวันน้ำก็แข็งบางวันก็ไม่แข็ง มีไอศกรีมบ้างบางวันก็ไม่มี จึงเห็นเป็นของวิเศษ
โดยไอศกรีมในพระราชวังนั้นจะทำจากน้ำมะพร้าวอ่อน ใส่เม็ดมะขามคั่ว จนต่อมาเมื่อมีโรงงานทำน้ำแข็ง แต่ก็ยังถือเป็นของชั้นดี โดยมีไอศกรีมระดับชาวบ้านทำเองด้วย ในช่วงแรก ๆ นั้นไอศกรีมกะทิมีลักษณะเป็นน้ำแข็งละเอียดใส ๆ รสหวานไม่มาก และมีกลิ่นหอมของดอกนมแมว ในสมัยนั้นวิถีการกินของผู้คนจะนิยมกินอาหารกันในเรือนแพ เหมือนที่สมัยนั้นจะขายก๋วยเตี๋ยว หรือกาแฟกันบนเรือ
ลักษณะของไอศกรีมกะทิใส่ถ้วยพร้อมโรยด้วยถั่วลิสงคั่วก็มีมาตั้งแต่สมัยนั้น ซึ่งต่อมาไอศกรีมกะทิก็มีการเปลี่ยนแปลงพัฒนาขึ้น จากกะทิใส ๆ ก็มีความเข้มข้น มีการใส่ลอดช่อง, เม็ดแมงลัก และขนุนฉีกเข้าไป  โดยคนไทยได้ดัดแปลงไอศกรีมของต่างชาติมาเป็นไอติมกะทิ โดยใช้กะทิสดผสมกับน้ำตาลนำไปปั่นให้แข็ง เนื้อไอติมค่อนข้างใสเป็นเกล็ดน้ำแข็งละเอียด เวลารับประทานต้องขูดไอติมออกจากขอบหม้อโลหะเมื่อไอติมเริ่มแข็งตัว  ตอนขายตักใส่ถ้วยเป็นลูก ๆ เรียกไอติมตัก กินกับถั่ว ข้าวเหนียวหรือลูกชิด บางคนกินกับขนมปังที่หั่นเป็นท่อน และมีรอยแยกเป็นร่องอยู่ตรงกลาง
ส่วน ไอศกรีมหลอด หรือไอศกรีมแท่งก็เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 7 โดยใช้น้ำหวานใส่หลอดสังกะสีและเขย่าให้แข็ง และมีก้านไม้เสียบ โดยจะใส่ถังขับไปขายตามถนน สั่นกระดิ่งเป็นสัญญาณเพื่อเรียกลูกค้า นอกจากนี้ยังมีจุดขายที่การลุ้นไอศกรีมฟรีจากไม้เสียบที่หากมีสีแดงป้ายอยู่ก็จะได้กินฟรีอีกหนึ่งแท่งด้วย ซึ่งไอศกรีมแบบหลอดก็มีการพัฒนาจนมาเป็นไอศกรีมโบราณที่มีส่วนผสมของนมโดยมีลักษณะเป็นแท่งสี่เหลี่ยม อาจทานเป็นแท่ง หรือตัดใส่ถ้วยรับประทานก็ได้
จากนั้นมาก็เป็นยุคของไอศกรีมแบบวัฒนธรรมตะวันตกแท้ ๆ จนถึงปัจจุบัน
ไอศกรีมในรูปแบบต่าง ๆ

ไอศกรีมแท่ง
เชอร์เบต
ซอร์เบต์
ซอฟต์เสิร์ฟ
ซันเด
พาร์เฟต์
หวานเย็น
ไอติมตัด
ไอติมไม้แดง
ไอศกรีมกะทิ
ไอศรีมโคน
ไอศกรีมถ้วย
ไอศกรีมขนมปัง
ดูเพิ่ม

ไอศกรีมหลอด หรือไอศกรีมแท่งแบบไทย
ไอออน

แผนภาพประจุอิเล็กตรอนของไนเตรตไอออน
ไอออน คือ อะตอมหรือกลุ่มอะตอมที่มีประจุสุทธิทางไฟฟ้าเป็นบวกหรือเป็นลบ ไอออนที่มีประจุลบจะมีอิเล็กตรอนในชั้นอิเล็กตรอน (electron shell) มากกว่าที่มันมีโปรตอนในนิวเคลียส เราเรียกไอออนชนิดนี้ว่า แอนไอออน (anion) เพราะมันถูกดูดเข้าหาขั้วแอโนด (anode) ส่วนไอออนที่มีประจุบวกจะมีอิเล็กตรอนน้อยกว่าโปรตอน เราเรียกว่า แคทไอออน (cation) เพราะมันถูกดูดเข้าหาขั้วแคโทด (cathode) กระบวนการแปลงเป็นไอออน และสภาพของการถูกทำให้เป็นไอออน เรียกว่า การแตกตัวเป็นไอออน (อังกฤษ: ionization) ส่วนกระบวนการจับตัวระหว่างไอออนและอิเล็กตรอนเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นอะตอมที่ดุลประจุแล้วมีความเป็นกลางทางไฟฟ้า เรียกว่า recombination แอนไอออนแบบโพลีอะตอมิก ซึ่งมีออกซิเจนประกอบอยู่ บางครั้งก็เรียกว่า "ออกซีแอนไอออน" (oxyanion)
ไอออนแบบอะตอมเดียวและหลายอะตอม จะเขียนระบุด้วยเครื่องหมายประจุรวมทางไฟฟ้า และจำนวนอิเล็กตรอนที่สูญเสียไปหรือได้รับมา (หากมีมากกว่า 1 อะตอม) ตัวอย่างเช่น H+, SO32-
กลุ่มไอออนที่ไม่แตกตัวในน้ำหรือแม้แต่ก๊าซที่มีส่วนของอนุภาคที่มีประจุ จะเรียกว่า พลาสมา (plasma) ซึ่งถือเป็น สถานะที่ 4 ของสสาร เพราะคุณสมบัติของมันนั้น แตกต่างไปจากของแข็ง ของเหลว หรือก๊าซ
พลังงานที่ต้องใช้

พลังงานที่ต้องการใช้เพื่อดึงอิเล็กตรอนในสถานะพลังงานต่ำสุด จากอะตอม หรือโมเลกุลสารใด ๆ ในสถานะก๊าซ ที่มีประจุสุทธิทางไฟฟ้าน้อยกว่า เรียกว่า ความสามารถในการทำให้เกิดไอออน (ionization potential หรือ ionization energy) พลังงานในการทำให้เกิดไอออนลำดับที่ n ของอะตอม ถือพลังงานที่ต้องใช้เพื่อดึงอิเล็กตรอนตัวที่ n หลังจากอิเล็กตรอนตัวที่ n-1 ถูกดึงออกไปแล้ว
ตัวอย่างเช่น โซเดียม มีวาเลนซ์อิเล็กตรอน 1 ตัว ในชั้นอิเล็กตรอนนอกสุด ดังนั้น ในรูปที่เป็นไอออน จึงมักจะพบในรูปที่สูญเสียอิเล็กตรอน 1 ตัว นั่นคือ Na+ ส่วนอีกฝากหนึ่งของตารางธาตุ คลอรีนนั้นมีวาเลนซ์อิเล็กตรอน 7 ตัว ดังนั้น รูปไอออนของมันที่พบทั่วไป จึงรับอิเล็กตรอนไว้ 1 ตัว นั่นคือ  Cl- สำหรับธาตุแฟรนเซียมนั้นมีพลังงานในการสร้างไอออนต่ำที่สุดในบรรดาธาตุทั้งหมด ส่วนฟลูออรีนนั้นมีพลังงานมากที่สุด
ไอออนอื่น ๆ

ไดแอนไออน (dianion) คือ ไอออนที่มีประจุลบ 2 ตัว ตัวอย่างเช่น ไดแอนไออนของเพนทาลีน (pentalene) คือ aromatic ส่วนซวิตเตอไรออน (zwitterion) เป็นไอออนที่มีประจุสุทธิเป็นศูนย์ แต่ประกอบด้วยประจุทั้งบวกและลบในตัวเอง
ประวัติ

ไมเคิล ฟาราเดย์ ได้ตั้งทฤษฎีเกี่ยวกับไอออนขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อราว พ.ศ. 2373 เพื่อบรรยายถึงส่วนของโมเลกุลที่เดินทางไปยังแอโนดหรือแคโทด อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการอธิบายถึงกลไกที่ทำให้เกิดกระบวนการดังกล่าว กระทั่งปี พ.ศ. 2427 สวันเต เอากุสต์ อาร์เรเนียส (Svante August Arrhenius) ได้ทำการวิจัยขณะเขียนวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของเขา ในเบื้องต้นนั้นทฤษฎีของเขายังไม่เป็นที่ยอมรับ แต่ในที่สุดวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของเขาก็สามารถทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2446 ได้