stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความหลงตนเอง
คุณสมบัติ > ความสามารถในการถ่ายทอดทางพันธุกรรม

การศึกษา อัตราพันธุกรรม โดยใช้ฝาแฝดแสดงให้เห็นว่าลักษณะนิสัยแบบหลงตัวเอง ซึ่งวัดโดยการทดสอบมาตรฐาน มักจะถ่ายทอดทางพันธุกรรม  พบว่าความหลงตัวเองมีคะแนนอัตราพันธุกรรมสูง (0.64) ซึ่งบ่งชี้ว่า ความสอดคล้อง ของลักษณะนี้ในฝาแฝดเหมือนกันนั้นได้รับอิทธิพลจากพันธุกรรมอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับสาเหตุจากสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่ามีสเปกตรัมหรือช่วงของลักษณะนิสัยแบบหลงตัวเอง ตั้งแต่ปกติไปจนถึงบุคลิกภาพแบบทางพยาธิวิทยา  ยิ่งไปกว่านั้น หลักฐานแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบแต่ละอย่างของความหลงตัวเองมีคะแนนอัตราพันธุกรรมของตัวเอง ตัวอย่างเช่น ความรู้สึกว่าตนเขื่อง ภายในบุคคลมีคะแนน 0.23 และ สิทธิ ในการติดต่อกับผู้อื่นมีคะแนน 0.35  แม้ว่าผลกระทบทางพันธุกรรมต่อระดับความหลงตัวเองจะมีนัยสำคัญ แต่ก็ไม่ใช่ปัจจัยเดียวที่มีบทบาท
การแสดงออกของความหลงตัวเอง > รูปแบบโดยทั่วไป

มีการระบุรูปแบบการแสดงออกของความหลงตัวเองสองแบบหลัก ได้แก่ แบบโอ้อวด ("ผิวหนา") และแบบอ่อนไหว ("ผิวบาง") รายงานล่าสุดระบุว่าแก่นแท้ของความหลงตัวเองคือการต่อต้านที่มุ่งเน้นตนเอง (หรือ "ความสำคัญตนเองที่เป็นสิทธิ์") โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเห็นแก่ตัว การรู้สึกว่าตนเองมีสิทธิ์ การขาดความเห็นอกเห็นใจ และการดูถูกผู้อื่น  ความรู้สึกว่าตนเขื่องและความอ่อนไหวถูกมองว่าเป็นการแสดงออกที่แตกต่างกันของแก่นแท้ที่ต่อต้านนี้ ซึ่งเกิดจากความแตกต่างของแต่ละบุคคลในความแข็งแกร่งของระบบแรงจูงใจในการเข้าหาและหลีกเลี่ยง
การแสดงออกของความหลงตัวเอง > รูปแบบโดยทั่วไป > ยิ่งใหญ่อลังการ

เชื่อว่าความรู้สึกว่าตนเขื่องแบบหลงตัวเองเกิดจากการผสมผสานของแก่นแท้ที่ต่อต้านกับความกล้าหาญทางอารมณ์—ซึ่งกำหนดโดยอารมณ์เชิงบวก การครอบงำทางสังคม การแสวงหาผลตอบแทน และการเสี่ยง ความรู้สึกว่าตนเขื่องถูกกำหนด—นอกเหนือจากการต่อต้าน—โดยรูปแบบการควบคุมตนเองที่มั่นใจ ชอบอวด และชอบชักจูง:
ความนับถือตนเองสูง ความรู้สึกชัดเจนว่าตัวเองไม่เหมือนใครและเหนือกว่าผู้อื่น พร้อมทั้งจินตนาการถึงความสำเร็จและอำนาจ และความทะเยอทะยานอันสูงส่ง
พลังทางสังคม โดยมีลักษณะเด่นคือ การแสดงออก การเป็นผู้มีอำนาจ การมีเสน่ห์ดึงดูด และการส่งเสริมตนเองในด้านการติดต่อกับผู้อื่น
พฤติกรรมแบบเอาเปรียบ เห็นแก่ตัวในความสัมพันธ์ การติดต่อสื่อสารแบบระยะสั้น ซึ่งถูกกำหนดโดยการชักจูง และการให้สิทธิพิเศษกับผลประโยชน์ส่วนตัวเหนือผลประโยชน์อื่น ๆ ของการเข้าสังคม
การแสดงออกของความหลงตัวเอง > รูปแบบโดยทั่วไป > เสี่ยงต่อการถูกโจมตี

ความหลงตัวเองแบบอ่อนไหว เชื่อว่าเกิดจากการผสมผสานของแก่นแท้ที่ต่อต้านกับการตอบสนองทางอารมณ์ ซึ่งกำหนดโดยอารมณ์เชิงลบ การหลีกเลี่ยงสังคม ความเฉื่อยชา และความโน้มเอียงอย่างมากต่อความโกรธ ความอ่อนไหวถูกกำหนด—นอกเหนือจากการต่อต้าน—โดยรูปแบบการควบคุมตนเองที่ขี้อาย ชอบแก้แค้น และต้องการความช่วยเหลือ:
ความนับถือตนเองต่ำและขึ้นอยู่กับเงื่อนไข ความรู้สึกที่ไม่มั่นคงและไม่ชัดเจนเกี่ยวกับตนเอง และความอิจฉาริษยาต่อความสำเร็จของผู้อื่น
การถอนตัวจากสังคม เกิดจากความอับอาย การไม่ไว้ใจเจตนาของผู้อื่น และความกังวลเกี่ยวกับการได้รับการยอมรับ
พฤติกรรมแบบต้องการความช่วยเหลือ หมกมุ่นอยู่กับความสัมพันธ์ การติดต่อสื่อสารแบบระยะยาว ซึ่งถูกกำหนดโดยความต้องการชื่นชม การยอมรับ และการสนับสนุนมากเกินไป และการแก้แค้นเมื่อความต้องการไม่เป็นไปตามที่ต้องการ
การแสดงออกของความหลงตัวเอง > สำนวนอื่น ๆ > ทางเพศ

ความหลงตัวเองทางเพศ ถูกอธิบายว่าเป็นรูปแบบการแสดงออกทางเพศที่ เห็นแก่ตัว ซึ่งเกี่ยวข้องกับความรู้สึกที่มากเกินไปเกี่ยวกับความสามารถทางเพศหรือการรู้สึกว่าตนเองมีสิทธิ์ทางเพศ บางครั้งก็อยู่ในรูปแบบของการนอกใจ สิ่งนี้สามารถเป็น การชดเชยมากเกินไป สำหรับความนับถือตนเองต่ำหรือความไม่สามารถรักษาความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดแท้จริงได้
แม้ว่ารูปแบบพฤติกรรมนี้เชื่อว่าพบได้บ่อยในเพศชายมากกว่าเพศหญิง  แต่ก็เกิดขึ้นในทั้งเพศชายและเพศหญิงที่ชดเชยความรู้สึกด้อยทางเพศโดยการภาคภูมิใจในตัวเองมากเกินไปหรือหมกมุ่นอยู่กับ ความเป็นชาย หรือความเป็นหญิง
สภาวะที่เป็นที่ถกเถียงกัน ซึ่งเรียกว่า "การติดเซ็กส์" นั้น ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่าเป็นความหลงตัวเองทางเพศหรือการบังคับทางเพศ มากกว่าพฤติกรรมติดยาเสพติด
การแสดงออกของความหลงตัวเอง > สำนวนอื่น ๆ > ผู้ปกครอง

พ่อแม่ที่หลงตัวเองมักจะมองเห็นลูกของตนเป็นส่วนขยายของตัวเอง และกระตุ้นให้ลูกแสดงออกในแบบที่สนับสนุนความต้องการทางอารมณ์และความนับถือตนเองของพ่อแม่  เนื่องจากความอ่อนไหว เด็กอาจได้รับผลกระทบอย่างมากจากพฤติกรรมนี้  เพื่อตอบสนองความต้องการของพ่อแม่ เด็กอาจต้องเสียสละความต้องการและความรู้สึกของตนเอง  เด็กที่ได้รับการเลี้ยงดูแบบนี้ อาจต้องดิ้นรนในวัยผู้ใหญ่กับความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดของตนเอง
ในสถานการณ์ที่รุนแรง รูปแบบการเลี้ยงดูแบบนี้สามารถส่งผลให้เกิดความสัมพันธ์ที่ห่างเหินกับลูก ควบคู่ไปกับความรู้สึกเคียดแค้น และในบางกรณี แนวโน้มการทำลายตนเอง
ต้นกำเนิดของความหลงตัวเองในเด็ก มักจะมาจากทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคม ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมเสนอว่าพฤติกรรมทางสังคมนั้นเรียนรู้ได้จากการสังเกตและเลียนแบบพฤติกรรมของผู้อื่น สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเด็กคาดว่าจะเติบโตขึ้นมาเป็นคนหลงตัวเองเมื่อพ่อแม่ให้คุณค่ากับพวกเขามากเกินไป
การแสดงออกของความหลงตัวเอง > สำนวนอื่น ๆ > สถานที่ทำงาน

มีความจำเป็นสำหรับผู้เชี่ยวชาญบางคนที่จะต้องยืนยันความสามารถของตนเองอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าพวกเขาจะผิด  ความหลงตัวเองในสายอาชีพ สามารถนำไปสู่กับดักความหลงตัวเองสำหรับผู้เชี่ยวชาญที่มีความสามารถ และแม้กระทั่งยอดเยี่ยม "ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่ทำงานเกี่ยวกับการปลูกฝังความรู้สึกตัวเองที่แสดงออกถึงความมีอำนาจ การควบคุม ความรู้ ความสามารถ และความน่าเชื่อถือ นั่นคือความหลงตัวเองในตัวเราทุกคน—เรากลัวที่จะดูโง่หรือไม่สามารถทำงานได้"
ผู้บริหารมักจะได้รับสิ่งกระตุ้นที่อาจทำให้เกิดความหลงตัวเอง สิ่งกระตุ้นที่ไม่มีชีวิต ได้แก่ สัญลักษณ์แสดงฐานะ เช่น รถยนต์ของบริษัท สมาร์ทโฟน ที่บริษัทจัดให้ หรือสำนักงานที่มีชื่อเสียงพร้อมวิวหน้าต่าง สิ่งกระตุ้นที่เป็นชีวิต ได้แก่ การประจบสอพลอ และ ความใส่ใจ จากเพื่อนร่วมงานและลูกน้อง
ความหลงตัวเองถูกเชื่อมโยงกับปัญหาความเป็นผู้นำที่อาจเกิดขึ้นได้มากมาย ตั้งแต่ทักษะการสร้างแรงจูงใจที่ไม่ดีไปจนถึงการตัดสินใจที่เสี่ยง และในกรณีที่รุนแรง การกระทำความผิดอาญาในระดับชั้นผู้บริหาร  ผู้นำองค์กรที่มีชื่อเสียงที่เน้น กำไร มากเกินไป อาจส่งผลดีในระยะสั้นสำหรับองค์กรของพวกเขา แต่ท้ายที่สุดมันจะทำให้พนักงานแต่ละคน รวมถึงทั้งบริษัท ตกต่ำ
ลูกน้องอาจพบว่าการเสนอความช่วยเหลือในชีวิตประจำวัน ทำให้พวกเขากลายเป็นแหล่งสนับสนุน เว้นแต่พวกเขาจะระมัดระวังมากในการรักษาขอบเขตที่เหมาะสม
การศึกษาที่ตรวจสอบบทบาทของบุคลิกภาพในการก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำแสดงให้เห็นว่าบุคคลที่ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำสามารถอธิบายได้ว่าเป็นผู้ครอบงำในด้านปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล มีบุคลิกภาพแบบเปิดเผย และมีทักษะทางสังคม  เมื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ของความหลงตัวเองในการก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำ คนที่มีความหลงตัวเอง ซึ่งมักจะเป็นผู้ครอบงำในด้านปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล มีบุคลิกภาพแบบเปิดเผย และมีทักษะทางสังคม ก็มีแนวโน้มที่จะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำ แต่มีแนวโน้มที่จะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำในสถานการณ์ที่พวกเขาไม่เป็นที่รู้จัก เช่น การจ้างงานจากภายนอก (เทียบกับการเลื่อนตำแหน่งภายใน) อย่างน่าแปลกใจ ความหลงตัวเองสามารถแสดงออกเป็นลักษณะที่ช่วยให้บุคคลก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำ และท้ายที่สุดนำไปสู่การประสบความสำเร็จไม่ถึงเป้าหมาย หรือแม้กระทั่งล้มเหลว
ความหลงตัวเองยังสามารถสร้างปัญหาในกำลังแรงงานทั่วไป ตัวอย่างเช่น บุคคลที่มีคะแนนความหลงตัวเองสูง มีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมในพฤติกรรมที่ขัดต่อผลผลิต ซึ่งเป็นอันตรายต่อองค์กรหรือบุคคลอื่น ๆ ในที่ทำงาน  พฤติกรรมก้าวร้าว (และขัดต่อผลผลิต) มีแนวโน้มที่จะปรากฏขึ้นเมื่อความนับถือตนเองถูกคุกคาม  บุคคลที่มีความหลงตัวเองสูง มีความนับถือตนเองที่เปราะบาง และง่ายต่อการถูกคุกคาม การศึกษาหนึ่งพบว่าพนักงานที่มีความหลงตัวเองสูง มีแนวโน้มที่จะมองเห็นพฤติกรรมของผู้อื่นในที่ทำงานว่าเป็นการล่วงละเมิดและคุกคาม มากกว่าบุคคลที่มีความหลงตัวเองต่ำ
การแสดงออกของความหลงตัวเอง > สำนวนอื่น ๆ > คนดัง

ความหลงตัวเองของคนดัง (บางครั้งเรียกว่า ความหลงตัวเองตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น) เป็นรูปแบบหนึ่งของความหลงตัวเอง ซึ่งพัฒนาขึ้นในช่วงปลายวัยรุ่นหรือวัยผู้ใหญ่ เกิดจากความมั่งคั่ง ชื่อเสียง และสิ่งอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ คนดัง ความหลงตัวเองของคนดังพัฒนาขึ้นหลังจากวัยเด็ก และถูกกระตุ้นและได้รับการสนับสนุนจากสังคมที่หมกมุ่นอยู่กับคนดัง แฟน ๆ ผู้ช่วย และสื่อแท็บลอยด์ ต่างก็มีส่วนทำให้เกิดความคิดที่ว่าบุคคลนั้นมีความสำคัญมากกว่าคนอื่น ๆ อย่างมาก ซึ่งกระตุ้นปัญหาความหลงตัวเอง ซึ่งอาจเป็นเพียงแนวโน้ม หรือแฝงอยู่ และช่วยให้มันกลายเป็นความผิดปกติทางบุคลิกภาพอย่างเต็มรูปแบบ "โรเบิร์ต มิลแมน กล่าวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนดัง คือพวกเขามีคนมองอยู่มากจนพวกเขาเลิกมองคนอื่น"  ในรูปแบบการแสดงออกและอาการที่รุนแรงที่สุด มันไม่แตกต่างจาก ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง แตกต่างกันเพียงแค่การเริ่มต้นในช่วงปลาย และการสนับสนุนจากสิ่งแวดล้อมโดยแฟน ๆ จำนวนมาก "การขาดบรรทัดฐานทางสังคม การควบคุม และการที่คนอื่นไม่ให้ความสำคัญกับพวกเขา ทำให้คนเหล่านี้เชื่อว่าพวกเขามีภูมิคุ้มกัน"  ดังนั้นบุคคลนั้นอาจประสบปัญหาในความสัมพันธ์ การใช้สารเสพติด หรือพฤติกรรมที่ผิดปกติ
การแสดงออกของความหลงตัวเอง > บุคลิกด้านมืดสามประการ

ความหลงตัวเองเป็นหนึ่งในสามลักษณะในแบบจำลอง บุคลิกด้านมืดสามประการ ร่วมกับ ไซโคพาท และ แมคคิเวลเลียน  ความหลงตัวเองถูกเชื่อมโยงกับทั้งสองลักษณะ แม้ว่านักจิตวิทยาเช่น เดลรอย พอลฮุส และ เควิน วิลเลียม จะเห็นหลักฐานเพียงพอว่ามันเป็นลักษณะที่แตกต่างกัน
ความหลงตัวเองเป็นหนึ่งในสามลักษณะในแบบจำลอง บุคลิกด้านมืดสามประการ ร่วมกับ ไซโคพาท และ แมคคิเวลเลียน  ความหลงตัวเองถูกเชื่อมโยงกับทั้งสองลักษณะ แม้ว่านักจิตวิทยาเช่น เดลรอย พอลฮุส และ เควิน วิลเลียม จะเห็นหลักฐานเพียงพอว่ามันเป็นลักษณะที่แตกต่างกัน
ข้อโต้แย้ง

ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา มีความสนใจในความหลงตัวเอง และความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง (NPD) เพิ่มขึ้น  มีสาขาการถกเถียงอย่างมาก ที่ล้อมรอบเรื่องนี้ รวมถึง:
การกำหนดความแตกต่างระหว่างความหลงตัวเองแบบปกติ และแบบทางพยาธิวิทยา ให้ชัดเจน
การทำความเข้าใจบทบาทของความนับถือตนเอง ในความหลงตัวเอง
การบรรลุฉันทามติ เกี่ยวกับการจำแนกประเภท และคำจำกัดความของประเภทย่อย เช่น "มิติแบบโอ้อวด" และ "มิติแบบอ่อนไหว" หรือรูปแบบต่าง ๆ ของสิ่งเหล่านี้
การทำความเข้าใจว่าอะไรคือคุณสมบัติ/ลักษณะ ที่สำคัญ เทียบกับ ที่ไม่สำคัญ คุณสมบัติ/ลักษณะ หลัก เทียบกับ รอง ของความหลงตัวเอง
การพิจารณาว่ามีคำอธิบายที่เป็นที่ยอมรับ หรือไม่
การตกลงกันเกี่ยวกับปัจจัย ทางสาเหตุ
การตัดสินใจว่าสาขาหรือวิชาใด ควรศึกษาความหลงตัวเอง
การตกลงกันเกี่ยวกับวิธีการประเมิน และวัด  และ
การตกลงกันเกี่ยวกับการแสดงออกของมัน ในตำรา และคู่มือการจำแนกประเภท
ความขัดแย้งนี้ ปรากฏให้เห็นต่อสาธารณะ ในปี 2010–2013 เมื่อคณะกรรมการเกี่ยวกับความผิดปกติทางบุคลิกภาพ สำหรับฉบับที่ 5 (2013) ของ คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต แนะนำให้ถอดความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง ออกจากคู่มือ การถกเถียงกันอย่างดุเดือด เป็นเวลาสามปี เกิดขึ้นในชุมชนทางคลินิก โดยหนึ่งในนักวิจารณ์ที่รุนแรงที่สุด คือ จอห์น จี กันเดอร์สัน บุคคลที่นำคณะกรรมการความผิดปกติทางบุคลิกภาพ DSM สำหรับฉบับที่ 4 ของคู่มือ
ดูเพิ่ม

ความเอนเอียงรับใช้ตนเอง
ความร่วมรู้สึก
ปรากฏการณ์เชื่อมั่นมากเกินไป
ปรากฏการณ์ดันนิง–ครูเกอร์
ภาวะหลงผิดคิดตนเขื่อง
เชิงอรรถ

↑  เมกะโลเมเนีย (megalomania) คือ ความปรารถนาอันแรงกล้าที่ผิดธรรมชาติเพื่อต้องการอำนาจและการควบคุม หรือความเชื่อที่ว่าบุคคลมีความสำคัญและอำนาจมากกว่าความเป็นจริง โดยในบางครั้งอาจเป็นอาการป่วยทางจิต ซึ่ง สวทช. ได้ให้ความหมายไว้ว่า "ความรู้สึกว่าตัวเองมีอำนาจหรือมีความสำคัญ"
อ่านเพิ่ม

Blackburn S (2014). Mirror, Mirror: The Uses and Abuses of Self-Love. Princeton, NJ: Princeton University Press. doi:10.1515/9781400849956. ISBN 978-1-4008-4995-6.
Brown NW (2008). Children of the Self-Absorbed: A Grown-up's Guide to Getting over Narcissistic Parents. Oakland, CA: New Harbinger Publications. ISBN 978-1-57224-561-7.
Golomb E (1995). Trapped in the Mirror – Adult Children of Narcissists in their Struggle for Self. New York: W. Morrow. ISBN 978-0-688-14071-7.
Hotchkiss S, Masterson JF (2003). Why Is It Always About You? : The Seven Deadly Sins of Narcissism. New York: Free Press. ISBN 978-1-4391-0653-2.
McFarlin D (2002). Where Egos Dare: The Untold Truth About Narcissistic Leaders – And How to Survive Them. London: Kogan Page. ISBN 978-0-7494-3773-2.)
Twenge JM, Campbell WK (April 2009). The Narcissism Epidemic: Living in the Age of Entitlement. Simon and Schuster. ISBN 978-1-4165-7599-3.
แม่แบบ:Narcissism
แม่แบบ:Echo and Narcissus
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
สนามกีฬาเฟร์นันโด ตอร์เรส

| --- | --- |

th
ชื่อเต็ม: สนามกีฬาเทศบาล เฟร์นันโด ตอร์เรส
ที่ตั้ง: ฟูเอนลาบราดา สเปน
พิกัด: 40°17′30″N 3°49′33.95″W﻿ / ﻿40.29167°N 3.8260972°W﻿ / 40.29167; -3.8260972
เจ้าของ: Fuenlabrada City Council
ความจุ: 5,400
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 2011
เปิดใช้สนาม: 1 กันยายน 2011
ปรับปรุง: 2019
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลฟูเอนลาบราดา (2011–)
สนามกีฬาเฟร์นันโด ตอร์เรส (สเปน: Estadio Fernando Torres)เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในเมืองฟูเอนลาบราดา แคว้นมาดริด ประเทศสเปน ปัจจุบันใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลและเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟูเอนลาบราดา
ประวัติ

สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2011 เพื่อเป็นเกียรติแก่เฟร์นันโด ตอร์เรส (ซึ่งเกิดในเมืองฟูเอนลาบราดา) สนามกีฬาแห่งนี้เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 กันยายนของปีนั้นในเกมกระชับมิตรกับอัตเลติโกเดมาดริดซึ่งเป็นสโมสรแรกของตอร์เรส โดยมีพ่อแม่ของเขาเป็นแขกกิตติมศักดิ์ ในปี 2017 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นเจ้าภาพต้อนรับทีมเรอัลมาดริด ในเกมโกปาเดลเรย์ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะ 2–0 ของ ราชันชุดขาว
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 หลังจากที่ฟูเอนลาบราดา เลื่อนชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน สนามกีฬาก็ต้องผ่านการปรับปรุงเพื่อให้ตรงตามเกณฑ์ของสันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ
ซี่โบน

| --- | --- |
เครื่องแต่งกายของราชินีและเจ้าหญิงพม่าประกอบด้วย ซี่โบน และ มะฮาละตา
ประเภท: เครื่องปกคลุมศีรษะ
วัสดุ: หลากหลาย
ถิ่นกำเนิด: ประเทศพม่า
ซี่โบน (พม่า: စည်းပုံ, ออกเสียง: [síbòʊ̯ɰ̃]) เป็นเครื่องประดับศีรษะสำหรับพิธีการ ซึ่งสตรีชาวพม่าสวมใส่ในยุคก่อนอาณานิคม ซี่โบน เป็นเครื่องแต่งกายที่สวมใส่เฉพาะสตรีชั้นสูงในราชสำนักพม่า รวมถึงราชินีและเจ้าหญิง ซี่โบน พร้อมด้วย มะฮาละตา (မဟာလတာ) ถือเป็นชุดพิธีการสำหรับงานระดับรัฐของพม่า ปัจจุบัน ซี่โบน สวมใส่โดยเด็กผู้หญิงในพิธีเจาะหูและโดยนักนาฏศิลป์พม่า
ดูเพิ่ม

การแต่งกายของพม่า
คณะกรรมาธิการผู้ตรวจการแผ่นดิน (สาธารณรัฐประชาชนจีน)

| --- | --- |
中华人民共和国国家监察委员会
 ตราแผ่นดิน
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 23 มีนาคม ค.ศ. 2018
เขตอำนาจ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
สำนักงานใหญ่: กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
ต้นสังกัดหน่วยงาน: สภาประชาชนแห่งชาติ
คณะกรรมาธิการผู้ตรวจการแผ่นดิน (จีน: 国家监察委员会, National Supervisory Commission) เป็นหน่วยงานระดับสูงสุดในการปราบปรามการทุจริตของสาธารณรัฐประชาชนจีน ถือเป็นสถาบันที่มีฐานะเสมอด้วยศาลประชาชนสูงสุดและสำนักงานอัยการประชาชนสูงสุด คณะกรรมาธิการได้รับการก่อตั้งโดยมติที่ประชุมใหญ่ประจำปี 2018 ของสภาประชาชนแห่งชาติ
คณะกรรมาธิการประกอบด้วยประธาน, รองประธาน และกรรมาธิการที่ได้รับแต่งตั้งโดยสภาประชาชนแห่งชาติ บุคลากรในคณะกรรมการใช้บุคลากรร่วมกับส่วนปราบปรามการทุจริตของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน
ซวอตอรือยา

| ซวอตอรือยา |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์ย่านเมืองเก่าและตลาด
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: เมืองหลวงของทองโปแลนด์ (โปแลนด์: Stolica Polskiego Złota)
ซวอตอรือยาที่ตั้งเมืองซวอตอรือยาในประเทศโปแลนด์
พิกัด: 51°8′N 15°55′E﻿ / ﻿51.133°N 15.917°E﻿ / 51.133; 15.917
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด: ดอลนือชล็อนสก์
เทศมณฑล: ซวอตอรือยา
เทศบาล: ซวอตอรือยา
ก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 12
สิทธิ์ของเมือง: ค.ศ. 1211
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: รอแบร์ต ปัฟวอฟสกี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11.51 ตร.กม. (4.44 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 มิถุนายน ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 15,564 คน
 • ความหนาแน่น: 1,400 คน/ตร.กม. (3,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 59-500 ถึง 59-501
รหัสพื้นที่: +48 76
ทะเบียนพาหนะ: DZL
เว็บไซต์: www.zlotoryja.pl
ซวอตอรือยา (โปแลนด์: Złotoryja, ออกเสียง: [zwɔtɔˈrɨja] ( ฟังเสียง); เยอรมัน: Goldberg, ออกเสียง: [ˈɡɔltˌbɛʁk] ( ฟังเสียง); ละติน: Aureus Mons, Aurum) เป็นเมืองประวัติศาสตร์ในจังหวัดดอลนือชล็อนสก์ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ และเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของทั้งเทศมณฑลซวอตอรือยาและเทศบาลซวอตอรือยา
ซวอตอรือยาเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์หลังจากได้รับเอกสิทธิ์ของเมืองใน ค.ศ. 1211 เมืองนี้เป็นศูนย์กลางของการทำเหมืองทองและทองแดงมาตั้งแต่สมัยกลาง นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในเมืองที่สวยที่สุดในโปแลนด์เนื่องด้วยลักษณะที่ตั้งและมรดกทางสถาปัตยกรรม
แชปแมนสติก

แชปแมนสติก (Chapman Stick) หรือ สติก (The Stick) เป็นเครื่องดนตรีไฟฟ้าที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยนายเอมเมต แชปแมน ประมาณช่วงต้นปี 1970 แชปแมนสติก เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย มีตั้งแต่ 8, 10 และ 12 สาย รวมไปถึงแบบมีเฟร็ต (Fret) และไม่มีเฟร็ต (Fretless) ใช้ในการบันทึกเสียงและแสดงดนตรีในฐานะไลน์เมโลดี้ประสานกับไลน์เบส มักนิยมใช้ในการเล่นเพลงแจ๊ซ, ป๊อบ และเพลงโพรเกรซซีพร๊อค ตั้งแต่ปี 1980 จนถึงปัจจุบัน นักดนตรีที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้เล่นแชปแมนสติก ได้แก่ Emmett Chapman ผู้คิดค้น, Tony Levin แห่ง King Crimson, Liquid Tension Experiment, Greg Howard และ Bob Culbertson
แชปแมน สติ๊ก ถูกออกแบบมาให้เล่นด้วยวิธีการกดลงไปบนสายตามตำแหน่งโน๊ตบนเฟร็ตด้วยมือทั้งสองข้าง บางครั้งอาจเรียกว่าเป็น Fretboard Tapping Instrument โดยส่วนมากจะแบ่งวิธีการเล่นโดยให้มือขวาอยู่ต่ำเพื่อเล่นไลน์เมโลดี้ หรือคอร์ด ส่วนมือซ้ายอยู่ด้านบนเพื่อเล่นไลน์เบส แชปแมน สติ๊กถูกออกแบบมาให้สามารถเล่นเมโลดี้ คอร์ด และเบสไปพร้อมกันสองมือคล้ายการเล่นเปียโนหรือคีย์บอร์ด
ปีเตอร์ นอร์ตัน

| ปีเตอร์ นอร์ตัน |
| --- | --- |
เกิด:  (1943-11-14) 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 (81 ปี) อเบอร์ดีน วอชิงตัน สหรัฐ
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยรีด พอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน
อาชีพ: โปรแกรมเมอร์, ผู้เผยแพร่ซอฟต์แวร์, นักเขียน และนักการกุศล
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1965–ปัจจุบัน
คู่สมรส: ไอลีน แฮร์ริส (สมรส 1983–2000) เกว็น อดัมส์ (สมรส 2007)
บุตร: ไดอานา และไมเคิล
ปีเตอร์ นอร์ตัน (อังกฤษ: Peter Norton; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943) เป็นทั้งโปรแกรมเมอร์, ผู้เผยแพร่ซอฟต์แวร์, นักเขียน และนักการกุศลชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับโปรแกรมคอมพิวเตอร์และหนังสือที่มีชื่อและภาพของเขา นอร์ตันขายธุรกิจซอฟต์แวร์พีซีให้แก่ไซแมนเทกคอร์ปอเรชันในปี ค.ศ. 1990
ชีวิตส่วนตัว

นอร์ตันใช้เวลาประมาณห้าปีในอารามพุทธในบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ส่วนในปี ค.ศ. 1983 นอร์ตันได้แต่งงานกับไอลีน แฮร์ริส ที่เติบโตในวัตส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย พวกเขามีลูกสองคน และอาศัยอยู่ในพื้นที่ลอสแอนเจลิส ครั้นในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1990 พวกเขาเพลิดเพลินต่อการไปเยือนมาร์ธาสวินยาร์ด และกลับมาอีกในปีถัดไปกับลูก ๆ ของพวกเขา โดยทำการจัดซื้อบ้านแบบควีนแอนน์ ค.ศ. 1891 ขนาดแปดห้องนอนในโอกบลัฟส์ พวกเขายังซื้อและอาศัยอยู่ในบ้านใกล้เคียงในขณะที่เริ่มต้นการออกแบบใหม่ของบ้านหลังใหญ่ "ลูกของผมเป็นคนผิวเข้ม และเราคิดว่าโอกบลัฟส์จะทำให้พวกเขามีโอกาสได้ไปเที่ยวรอบ ๆ ช่วงฤดูร้อน เด็กคนอื่น ๆ ก็ชอบพวกเขา" นอร์ตันกล่าวในการให้สัมภาษณ์กับลอรา ดี. โรสเวลต์ เมื่อปี ค.ศ. 2007 สำหรับมาร์ธาสวินยาร์ดแมกกาซีน โดยพาดพิงถึงชื่อเสียงของโอกบลัฟส์ในฐานะสถานที่ฤดูร้อนยอดนิยมในหมู่คนผิวดำ
ในปี ค.ศ. 2000 ทั้งคู่หย่าจากกัน ตั้งแต่นั้นมา นอร์ตันใช้เวลาอาศัยอยู่ในนิวยอร์กเป็นส่วนใหญ่ ทว่าในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 ไฟไหม้ที่เกิดจากการเดินสายไฟผิดพลาดทำให้บ้านที่มาร์ธาสวินยาร์ดซึ่งได้รับการบูรณะเมื่อปี ค.ศ. 1994 เสียหาย นอร์ตันได้สร้างมันขึ้นมาใหม่จนเกือบจะเท่ากับก่อนเกิดเพลิงไหม้ ในขณะเดียวกัน เขาเริ่มมีความสัมพันธ์กับเกว็น อดัมส์ ซึ่งเป็นนักการเงินจากนิวยอร์ก ผู้เป็น "ชาวเกาะ" โดยกำเนิดของเธอ และอาศัยอยู่ในพื้นที่ดังกล่าว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ทั้งคู่ใช้เวลาสิบสัปดาห์ในฤดูร้อนที่คอร์บิน-นอร์ตันเฮาส์ เป็นประจำทุกปี ซึ่งมักจะมีแขกหลายคน ครั้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 พวกเขาก็แต่งงานกันในโบสถ์ในบริเวณใกล้เคียงเอดการ์ทาวน์ พิธีได้ทำบนเกาะโดยเพื่อนบ้านของพวกเขา ซึ่งเป็นนักเขียนและนักวิชาการชื่อเฮนรี หลุยส์ เกตส์ จูเนียร์[ต้องการอ้างอิง]
การกุศล

ปีเตอร์และไอลีนก่อตั้ง มูลนิธิครอบครัวปีเตอร์ นอร์ตัน ขึ้นในปี ค.ศ. 1989 ซึ่งให้การสนับสนุนทางการเงินแก่องค์กรศิลปะที่ไม่มุ่งหวังผลกำไรในด้านทัศนศิลป์และศิลปะร่วมสมัย รวมถึงองค์กรบริการสังคมมนุษย์ นอร์ตันยังทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการของสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย, สถาบันศิลปะแคลิฟอร์เนีย, วิทยาลัยรีด, โรงเรียนครอสโรดส์ (แซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย), และพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999) สำหรับในปี ค.ศ. 2003 นอร์ตันเป็นประธานกรรมการของโมมา พีเอสวัน ซึ่งเขาเข้าร่วมด้วยในปี ค.ศ. 1999 ส่วนในปี ค.ศ. 2004 เขากลับมาเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการของพิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันวิตนีย์หลังจากทิ้งไว้ในปี ค.ศ. 1998 นอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการบริหารสภากรรมการระหว่างประเทศของพิพิธภัณฑ์กุกเกนไฮม์ ซึ่งเป็นคณะกรรมการเข้าซื้อกิจการหลักของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ และเป็นคณะกรรมการของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแอนเจลิส
นอร์ตันได้สะสมหนึ่งในคอลเล็กชันศิลปะร่วมสมัยที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ ร่วมกับภรรยาคนแรกของเขา หลายชิ้นมีการยืมทั่วโลกในเวลาที่กำหนด และหลายชิ้นมีการจัดชมอยู่ที่ไซแมนเทกคอร์ปอเรชัน มูลนิธิและนอร์ตันแฟมิลีออฟฟิศตั้งอยู่ที่แซนตามอนิกา นิตยสาารอาร์ตนิวส์มักจัดให้นอร์ตันอยู่ในกลุ่มนักสะสม 200 อันดับแรกของโลก
ในปี ค.ศ. 1999 นอร์ตันซื้อจดหมายที่เขียนถึงจอยซ์ เมย์นาร์ด โดยนักประพันธ์สันโดษ เจ. ดี. แซลินเจอร์ เป็นเงิน 156,500 ดอลลาร์สหรัฐ (แซลินเจอร์มีความสัมพันธ์อันยาวนานกับเมย์นาร์ดในปี ค.ศ. 1972 เมื่อเธออายุได้ 18 ปี) เมย์นาร์ดกล่าวว่าเธอถูกบังคับให้ประมูลจดหมายด้วยเหตุผลด้านการเงิน ส่วนนอร์ตันได้ประกาศว่าเจตนาของเขาคือการส่งจดหมายกลับไปยังแซลินเจอร์
ในปีเดียวกัน นอร์ตันบริจาคเงิน 600,000 ดอลลาร์ให้แก่ซิกเนเจอร์เธียเตอร์คอมพานี (นครนิวยอร์ก) ซึ่งได้มีการเปลี่ยนชื่อโรงละครออฟบรอดเวย์ที่ 555 ตะวันตก ถนน 42 เป็น "ซิกเนเจอร์เธียเตอร์คอมพานีแอตปีเตอร์ นอร์ตัน สเปซ" โดยได้รักษาชื่อนั้นไว้จนกระทั่งโรงละครย้ายไปอยู่ที่สถานที่ใหม่ในปี ค.ศ. 2012
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 โครงการบริจาคศิลปะครั้งใหญ่ครั้งที่สองของนอร์ตันได้แสดงให้เห็นว่าผลงานศิลปะสะสมส่วนตัวจำนวนมากของเขาไปสู่พิพิธภัณฑ์ทั่วโลก ร่วมกับพิพิธภัณฑ์ศิลปะโรสที่รับงานศิลปะ 41 ชิ้นตั้งแต่ภาพพิมพ์, ประติมากรรม, ภาพถ่าย และสื่อผสมอื่น ๆ
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2016 นอร์ตันได้บริจาคผลงานเพิ่มเติมมากกว่า 100 ชิ้นจากคอลเล็กชันงานศิลปะส่วนตัวของเขาไปยังพิพิธภัณฑ์ศิลปะของมหาวิทยาลัยที่ได้รับการคัดเลือก กล่าวคือ 75 ชิ้นให้แก่องค์การอาร์ตบลอคมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ริเวอร์ไซด์ และ 68 ชิ้นให้แก่พิพิธภัณฑ์บลอคของมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น
หนังสือ

อินไซด์เดอะไอบีเอ็ม พีซี: แอ็คเซสทูแอดวานซ์พีเจอส์แอนด์โปรแกรมมิงเทคนิค (ค.ศ. 1983)
เดอะปีเตอร์ นอร์ตัน โปรแกรมเมอร์ไกด์ทูดิไอบีเอ็ม พีซี (ค.ศ. 1985)
วิชวลเบสิคฟอร์วินโดวส์ เวอร์เซา 3.0, ตราดูเซา 3อา.เอดีเซาอาเมริกานา, ผู้เขียน: สตีเวน โฮลซ์เนอร์/เดอะปีเตอร์ นอร์ตัน คอมพิวติงกรุ๊ป, เอดีโตรากัมปุส, ISBN 85-7001-854-1
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ แอสเซมบลีแลงเกวจบุ๊กฟอร์ดิไอบีเอ็ม พีซี โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, จอห์น โซชา
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ อินโทรทูคอมพิวเตอส์ 6/อี โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
อินไซด์ดิไอบีเอ็ม พีซี โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
เดอะปีเตอร์ นอร์ตัน โปรแกรมเมอส์ไกด์ทูดิไอบีเอ็ม พีซี โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ ไกด์ทูยูนิกซ์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, ฮาร์ลีย์ ฮาห์น
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ อินโทรดักชันทูคอมพิวเตอส์ พิมพ์ครั้งที่ห้า, คอมพิวติงฟันดาเมนทอล, ฉบับนักเรียน โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ ไกด์ทูวิชวลเบสิค 6 โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, ไมเคิล อาร์. โกรห์
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ ดอสไกด์ ปีเตอร์ นอร์ตันส์ ดอสไกด์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
แอดวานซ์แอสเซมบลีแลงเกวจ, วิธดิสก์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ นิวอินไซด์เดอะพีซี โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, สกอตต์ คลาร์ก
คัมพลีทไกด์ทูเน็ตเวิร์กกิง โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, เดวิด เคิร์นส์
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ คัมพลีทไกด์ทูดอส 6.22 โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ ไกดฺทูวินโดวส์โปรแกรมมิงวิธเอ็มเอฟซี: กับซีดีรอม โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
พีซีพรอพเบลมซอลเวอร์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, โรเบิร์ต จอร์เดน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ วินโดวส์ 3.1 พาว โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ ไกด์ทูแอคเซส 2000 โปรแกรมมิง (ปีเตอร์ นอร์ตัน (แซมส์)) โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, เวอร์จิเนีย แอนเดอร์เซน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ คัมพลีทไกด์ทูวินโดวส์เอกซ์พี โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, จอห์น พอล มูเอลเลอร์
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ อัพเกรดดิงแอนด์รีแพริงพีซีส์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, ไมเคิล เดสมอนด์
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ อินโทรดักชันทูคอมพิวเตอส์: เอสเซนเชียลคอนเซ็ปส์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ แมกซิไมซิงวินโดวส์ เอ็นที เซิร์ฟเวอร์ 4 โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ แอดวานซ์ดอส 6 โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, รูธ แอชลีย์, จูดี เอ็น. เฟอร์นันเดซ
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ เน็ตเวิร์กซีคิวริตีฟันดาเมนทอลส์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, ไมค์ สตอกแมน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ ไกด์ทูคานดา 4 โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, เดฟ เมเยอส์
เดอะปีเตอร์ นอร์ตัน อินโทรดักชันทูคอมพิวเตอส์วินโดวส์เอ็นที 4.0 ติวเตอร์เรียล กับ 3.5 ไอบีเอ็ม ดิสก์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
เอสเซนเชียลคอนเซปต์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ แมคอินทอช โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
เวิร์ด 2002: อะติวเตอร์เรียลทูแอกคอมพานี ปีเตอร์ นอร์ตันส์ อินโทรดักชันทูคอมพิวเตอส์สติวเดนต์อิดิชัน กับซีดี-รอม โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ อินโทรดักชันทูคอมพิวเตอส์ เอ็มเอส-เวิกส์ 4.0 ฟอร์วินโดวส์ 95 ติวเตอร์เรียลวิธ 3.5 ไอบีเอ็ม ดิสก์ โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, คิม บ็อบเซียน
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ ไกด์ทูวิชวล ซี++ [กับซีดี (เสียง)] โดยปีเตอร์ นอร์ตัน
คัมพลีทไกด์ทู ทีซีพี/ไอพี โดยปีเตอร์ นอร์ตัน, ดั๊ก เอคฮาร์ต (ผู้เขียนร่วม)
ปีเตอร์ นอร์ตันส์ แมกซิไมซิงวินโดวส์ 98 แอดมินิสเตรชัน (แซมส์)
ฉบับพิมพ์ครั้งแรกของหนังสือ เสื้อสีชมพู ด้วยท่าไขว้แขน