วัดโพธิ์ธาตุ
ปูชณียสถานในอดีต

อุโบสถหลังเดิม วัดโพธิ์ธาตุ บ้านชุมแพ ตำบลชุมแพ อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น อุโบสถหลังเดิมเป็นอาคารคอนกรีตผสมไม้เนื้อแข็งขนาดเล็ก มีพื้นที่พอได้ประกอบพิธีกรรมทำสังฆกรรม ฐานมีความกว้างประมาณ 3 วา  และ มีความยาวประมาณ 5 วา มีเสาเป็นคอนกรีต หลังคาทรงไทยสลักจากไม้เป็นรูปใบโพธิ์เรียงอย่างปราณีต มีหลักใบเสมาหินทรายน้อยใหญ่ซ้อนกระจัดการจายเรียงตัวเป็นกลุ่มรอบอุโบสถ ทั้งหมด 6 จุด ไม่แน่ชัดว่ามีพระพุทธรูปประดิษฐานกี่องค์ มีพระพุทธรูปปั้นจากคอนกรีตเสริมเหล็กปางมารวิชัยเป็นพระประธาน ปัจจุบัน ได้นำไปประดิษฐาน ณ หอพระประจำโรงเรียนบ้านชุมแพ ส่วนองค์อื่นๆปัจจุบันนำไปประดิษฐาน ณ โบราณสถานเจดีย์ญาคูหงส์ ตัวอาคารเดิมสุดทำจากไม้เนื้อแข็งชนิดต่างๆ ก่อนจะได้รับการบูรณะปฏิสังขรป์ต่อเติมเสริมแต่งเรื่อยมาในแต่ละยุคแต่ละสมัย มี 2 ประตู 6 หน้าต่าง ทำจากไม้ทั้งสิ้น ก่อสร้างครั้งแรกเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด สันนิฐานว่าเริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่สมัย พระคูหงส์ หงสฺเตโช เป็นเจ้าอาวาสวัด
จากคำบอกเล่าของ ท่านเจ้าคุณพระมงคลธรรมภาณี(พระครูวิบูลสารนิวิฐ)อดีตเจ้าอาวาสวัดโพธิ์ธาตุรูปที่ 17 และ อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอสีชมพู ความว่า "ขณะนั้น ข้าพเจ้าย้ายจากวัดโพธิ์ บ้านโนนทัน ตำบลพระลับ อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น เนื่องจากได้รับมอบหมายจากหลวงพ่อเจ้าคุณพระเทพวิมลโมลี รองเจ้าคณะภาค 9 ให้มาช่วยงานคณะสงฆ์ในอำเภอชุมแพ โดยได้ถึงวัดโพธิ์ธาตุ ในวันที่ 14 กรกฎาคม 2497 พบว่าอุโบสถหลังเดิมกำลังอยู่ระหว่างการบูรณะ มีการบูรณะยังไม่เสร็จ ได้ดำเนินการบูรณะปฏิสังขรป์ก่อสร้างต่อเติมและซ่อมแซมจนเสร็จสิ้น ได้รับจบประมาณในการก่อสร้างอุโบสถ จากกระทรวงวัฒนธรรม 10000 บาท(หนึ่งหมื่นบาทถ้วน)และจบประมาณจากเงินบริจาคของชาวบ้าน เมื่อสร้างเสร็จจึงได้ประชุมปรึกษาหารือกันเพื่อทำบุญฉลองสมโภชกำหนดวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2500
และมีกำนันพ่อขุนบุญบาลบำรุงเล่าถึงความสงสัยว่า "โบสถ์วัดโพธิ์ธาตุบ้านเฮาเคยขอดโบสถ์แล้วไป่น้อ ผมสนใจสืบถามผู้เล่าที่เกิดก่อนก็ไม่มีผู้ใดเห็นผู้ใดรู้ พระระดับปกครองคณะสงฆ์ อำเภอภูเวียง ให้ขุดหาใบสีมาลูกนิมิต รอบนอกโบสถ์กะบ่เห็น ถ้าโบสถ์บ่ได้ขอด บวชพระบวชเณรที่ผ่านมาทั่วทุกสารทิศจากหลายบ้านเลาะนี้ที่มาบวชจะเป็นพระเป็นเณรที่สมบูรณ์บ่" ข้าพเจ้าและชาวบ้านจึงประชุมหาลือกันและได้แก้ข้อสงสัย โดยการขุดบือโบสถ์เพื่อค้นหาลูกนิมิต และได้พบลูกนิมิตที่ลงรักปิดทองยังอยู่ในสภาพดี ทุกคนหายสงสัย อุโบสถได้ขอดแล้วและได้ทำพิธีตัดลูกนิมิดลูกเอกที่ได้เตรียมไว้เพิ่มเติมและนำลูกนิมิตที่ขุดพบบรรจุไว้ ณ ที่เดิม
โดยอุโบสถหลังเดิมตั้งอยู่บริเวณลานกว้างอเนกประสงค์ด้านหน้าอุโบสถหลังใหม่ โดยมีเจดีย์โพธิ์ธาตุตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก ไม่ทราบแน่ชัดว่าอุโบสถหลังเดิมรื้อออกเมื่อใด แต่เริ่มมีการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พุทธศักราช 2519 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พุทธศักราช 2526 และ มีงานฉลองสมโภชเมื่อพุทธศักราช 2532
2.  เจดีย์โพธิ์ธาตุ ได้รับการค้นพบครั้งแรกโดยพระญาคูหงส์ หงฺสเตโช ในปีพุทธศักราช 2221 ที่ได้เดินธุดงค์ลัดเลาะมาพบเจดีย์โพธิ์ธาตุ(ธาตุ) มีลักษณะรูปทรงคล้ายใบโพธิ์ ตั้งเด่นเป็นสง่าแลดูงามตายิ่งน่าเคารพเลื่อมใส และ ยังได้ค้นพบโบราณวัตถุต่างๆรอบบริเวณที่ทำให้รู้ว่าที่ตรงนี้แต่เดิมเคยเป็นที่ตั้งวัดและชุมชนโบราณมาก่อน พระญาคูหงส์จึงได้ตั้งชื่อวัดเก่านี้ว่า ”วัดโพธิ์ธาตุ“ (เนื่องจากมีธาตุที่มีลักษณะคล้ายใบโพธิ์และมีต้นโพธิ์ใหญ่) และยังได้พบธาตุอีก 2 องค์ รวมเป็น 3 องค์ (องค์ที่ 1 คือ เจดีย์โพธิ์ธาตุ ปัจจุบันตั้งอยู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอุโบสถ) (องค์ที่ 2 คือ เจดีย์ญาณคูหงส์ ปัจจุบันตั้งอยู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอุโบสถ) (องค์ที่ 3 ปัจจุบันได้ถูกรื้อถอนไปแล้ว โดยรื้อถอนออกตั้งแต่สมัย พระอุปัชฌาจันดา อดีตเจ้าคณะตำบลชุมแพและเจ้าอาวาสวัดโพธิ์ธาตุ รูปที่ 14 ) ทางทิศตะวันออกของบริเวณวัดมีหนองน้ำขนาดใหญ่ มีลักษณะคล้ายหลุมเกลือตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ น้ำใสและมีบัวขึ้นหนาแน่นปัจจุบันคือ หนองอีเลิง ทางทิศตะวันตกมีลำห้วยขนาดใหญ่ ริมตลิ่งมีต้นไผ่ขึ้นหนาแน่นและมีจระเข้อาศัยชุกชุม ปัจจุบันคือ กุดชุมแพ โดยรอบมีสภาพภูมิประเทศเป็นแบบดอนลูกคลื่นลอนลาด ธรณีสัณฐานเป็นหินทรายในหมวดหินภูกระดึง มีลำน้ำสาขาของลำน้ำเชิญ(เซิน) หลายสายไหลผ่าน เช่น ห้วยกุดชุมแพ ห้วยใหญ่ ห้วยนาน้อย ห้วยกุดเข้ ห้วยอิเบ้า ทางตะวันตกเป้นพื้นที่ลุ่ม เหมาะทำการเกษตร ทิศเหนือมีภูเวียงอุดมสมบูรณ์เหมาะสำหรับการสร้างบ้านแปลงเมือง พระญาคูหงส์จึงได้กลับไปชักชวนญาติพี่น้องและเพื่อนบ้านออกอพยพมาตั้งบ้านถิ่นฐานใหม่ ณ ที่บริเวณนี้ จึงได้เป็น ”บ้านชุมแพ“ และได้เป็นอำเภอชุมแพในปัจจุบันโดยมี พระญาคูหงส์ หงฺสเตโช เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดโพธิ์ธาตุ
เจดีย์โพธิ์ธาตุ เดิมเป็นธาตุเจดีย์ที่ก่อด้วยหินทรายที่ได้รับอิทธิพลศิลปะล้านช้างแบบเดียวกันกับเจดีย์วัดธาตุบ้านแห่ มีช่องประดิษฐานพระพุทธรูปหินทรายปางนาคปรกภายในตัวธาตุ และ มีช่องสำหรับใส่เครื่องบูชาดอกไม้ธูปเทียนถัดลงมา เจดีย์โพธิ์ธาตุมีลักษณะเป็นเจดีย์ทรงปราสาทขนาดเล็ก ยอดเป็นเจดีย์เหลี่ยมย่อมุม รูปฐานเป็น 4 เหลี่ยม และมีช่องอยู่บนธาตุทั้งหมด 4 ทิศ ต่อมาได้รับการบูรณะปฏิสังขรป์ในปีพุทธศักราช 2528 สมัยพระครูวิบูลสารนิวิฐ (เจ้าอาวาสวัดโพธิ์ธาตุรูปที่ 17) โดยใช้ศิลปะท้องถิ่นแบบผสมผสานล้านช้าง-รัตนโกสินทร์ โทนสีขาว-ทอง และได้นำพระพุทธรูปไปประดิษฐานที่ช่องทั้ง 4 ทิศ ทิศตะวันออกและทิศใต้ ประดิษฐานพระพุทธรูปโบราณปรางนาคปรก ทางทิศเหนือประดิษฐานพระพุทธรูปปรางประทานพรและทางทิศตะวันตกประดิษฐานพระพุทธรูปปรางมารวิชัย
ตำนานเรื่องเล่า
-หลวงพ่อพระครูวิบูลสารนิวิฐ อดีตเจ้าอาวาสวัดโพธิ์ธาตุ รูปที่ ๑๗ ได้เขียนไว้ในหนังสือประวัติวัดโพธิ์ธาตุตอนหนึ่งว่าเจดีย์โพธิ์ธาตุ พูดถึงเป็นที่เคารพนับถือของชาวบ้านชุมแพทั้งชาววัดมาชั่วกาลนานเล่ากันว่าเวลามีงานบุญที่วัดหรือว่าพระสงฆ์ภายในวัดจะทำอุโบสถสังฆกรรมจะต้องนำดอกไม้ธูปเทียนไปถวายสักการะเสียก่อนถ้าไม่ปฏิบัติเช่นนั้นจะมีอันเป็นไปเกิดขึ้นจนได้
-นายแหม่ว อั้วนา เล่าให้ฟังว่าตนเองเป็นนักเรียนมาเรียนอยู่โรงเรียนวัดโพธิ์ธาตุ ไปค้องกระปอมอยู่บนธาตุ แล้วได้ล้มลงเหมือนมีอะไรมาผลัก
-พ่อนู ทองล้น เล่าให้ฟังว่านายทองน้องเขยบวชอยู่ที่วัดโพธิ์ธาตุไม่ทราบว่าไปทำผิดอะไรต่อธาตุ มีอาการไม่รู้สึกตัวจะวิ่งหนีตาลอยหลายคนช่วยกันจับเอาไว้ก็ไม่อยู่ต้องทำการขอขมาสักการะต่อธาตุจึงจะหาย
{เรื่องที่นำมาเล่าสู่ฟังนี้มิได้มีเจตนาจะให้ผู้ใดเชื่อถืองมงายขาดวิจารณญาณ ขอได้โปรดพิจารณา}
3. โบราณสถานเจดีย์ญาคูหงส์
โบราณสถานเจดีย์ญาคูหงษ์  หรือ ธาตุญาคูหงษ์ สันนิฐานว่าเป็นธาตุเก็บอัฐิของ พระญาคูหงส์ หงฺสเตโช ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอุโบสถ มีลักษณะเป็นซากโบราณสถานขนาดเล็กก่ออิฐ ปัจจุบันมีจอมปลวกและต้นไม้ 2 ต้นห่อหุ้มไว้ คือ ต้นตะโก ต้นมะเกลือ และต้นแจ้ง มองเห็นอิฐถือปูนบางส่วน รอบต้นไม้และธาตุมีการก่อรั้วอิฐมอญล้อมรอบไว้ ภายในรั้วอิฐรอบธาตุมีหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญ ได้แก่ หลักใบเสมาหินทราย 2 ใบ ใบหนึ่งเป็นเสมายอดสามเหลี่ยม มีสันนูนสูงแนวตั้งตรงกลางแผ่น อีกใบหนึ่งเป็นชิ้นส่วนหลักใบเสมาหินทรายครึ่งใบ นอกจากนี้ยังมีก้อนหินทรงรีและพระพุทธรูปที่สลักจากหินทราย ๒ องค์ รวมทั้งชิ้นส่วนสิ่งก่อสร้างต่างๆที่สร้างขึ้นในสมัยหลัง มีพระพุทธรูป ๓ องค์จากอุโบสถหลังเดิมที่ได้รื้อถอนไปแล้ว และ พระพุทธรูปองค์ใหญ่อีก ๑ องค์ คือ พระพุทธรูปปรางมารวิชัย ที่ปัจจุบันประดิษฐานไว้ ณ โรงเรียนบ้านชุมแพ
ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเรื่องการกำหนดจำนวนโบราณวัตถุสถานสำหรับชาติ เล่มที่ 57 หน้า 2527 วันที่ 22 ตุลาคม พุทธศักราช 2483 สภาพโดยทั่วไปของโบราณสถานเป็นซากของธาตุเจดีย์ก่ออิฐขนาดเล็ก-กลาง ยังไม่ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และศึกษาอย่างจริงจัง ผู้สนใจสามารถเข้าเยี่ยมและสักการะได้ทุกวัน
หลวงพ่อพระครูวิบูลสารนิวิฐ (อดีตเจ้าอาวาสวัดโพธิ์ธาตุ รูปที่ 17) ได้เขียนไว้ในหนังสือประวัติวัดโพธิ์ธาตุตอนหนึ่งว่า ธาตุญาคูหงส์ เป็นสถานที่ที่ชาวชุมแพให้ความเคารพนับถือ เคยมีเรื่องเล่าตอนหนึ่งว่า "อาตมาได้ทราบเหตุแปลกนี้เหมือนกันคือว่าจำ พ.ศ. ไม่ได้ ถึงแต่ช่วงนั้นกำลังก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่อยู่คนงานของนายประสาน จงสำราญ ผู้เป็นช่างสร้างอุโบสถ 3-4 คน พากันมาหาอาตมาที่กุฎิ เวลาค่ำมืดเกือบสองทุ่มในคืนวันหนึ่ง เขาเล่าให้ฟังด้วยความตกใจและตื่นตระหนกว่า มีคางคกตัวหนึ่งไล่ตามเขาอยู่ที่ท่าต้นแจ้ง ถึงสามสี่ตลบหนีไปอยู่มุมใดมันก็ยังตามไป ขึ้นกุฎิมันก็ยังตามไปถึงหัวบันได อาตมาจึงบอกเขาว่า ธาตุต้นแจ้งเป็นธาตุโบราณ ชาวบ้านให้ความเคารพนับถือ มักมีอะไรเกิดปรากฏให้เห็นถ้าใครทำอะไรไม่ชอบไม่ควร นี่พวกเรามาทำงานอย่าเอาเปรียบวัดขอให้ทำตรงไปตรงมา หรือบางทีพวกสูอาจจะมักง่ายถ่ายถ่ายปัสสาวะใกล้ธาตุก็เป็นได้ เอาธูปเทียนไปสักการะเสียพวกเขาก็ปฏิบัติตามด้วยความเชื่อว่าพวกตนทำอะไรไม่สู้จะดีนักเพราะความมักง่าย ถ่ายปัสสาวะที่ต้นกกแจ้ง"
{เรื่องที่นำมาเล่าสู่ฟังนี้มิได้มีเจตนาจะให้ผู้ใดเชื่อถืองมงายขาดวิจารณญาณ ขอได้โปรดพิจารณา}