stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาวหางโบร์เรลลี
แหล่งข้อมูลอื่น

http://jcometobs.web.fc2.com/pcmtn/0019p.htm
19P – Gary W. Kronk's Cometography
Elements and Ephemeris for 19P/Borrelly – Minor Planet Center
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
ดาวเปราะ

| โอฟิยูรอยด์ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Echinodermata
ไฟลัมย่อย:: Asterozoa
ชั้น:: Ophiuroidea Gray, 1840

Orders
 ME Oegophiurida  Ophiurida  Phrynophiurida
ดาวเปราะในโกนา ฮาวาย
โอฟิยูรอยด์ (อังกฤษ: Ophiuroidea) เป็นชั้นหนึ่งในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา ชนิดที่รู้จักกันโดยทั่วไปคือดาวเปราะและดาวตะกร้า เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยตามซอกหิน ปะการัง หลบซ่อนตัวตอนกลางวัน ออกหากินตอนกลางคืน ลำตัวเป็นแผ่นกลม แขนยื่นออกไป 5 แขน แบ่งเป็นข้อ ๆ เปราะและหักง่าย อาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็ก หอย และซากสัตว์ มีเบอร์ซา (bursa) ใช้ในการขับถ่ายของเสียและแลกเปลี่ยนก๊าซ ปฏิสนธิภายนอก ระยะตัวอ่อนไม่ยึดติดกับวัตถุใต้น้ำ
“ตา” บนลำตัวของดาวเปราะ
ดาวเรียงเด่น

ดาวเรียงเด่น (อังกฤษ: Asterism) คือ ดาวฤกษ์ที่เรียงกันเป็นรูปร่างที่สังเกตเห็นได้ชัดเจนในท้องฟ้า ซึ่งเป็นเพียงบางส่วนของกลุ่มดาว
ตัวอย่างเช่น
กระบวยใหญ่ และดาวจระเข้ในกลุ่มดาวหมีใหญ่
กระบวยเล็กในกลุ่มดาวหมีเล็ก
กาน้ำชาในกลุ่มดาวคนยิงธนู
ดาวไถในกลุ่มดาวนายพราน
สามเหลี่ยมฤดูร้อน (ดาวเดเนบ ดาวตานกอินทรี และดาวเวกา ในกลุ่มดาวหงส์ กลุ่มดาวนกอินทรี และกลุ่มดาวพิณ ตามลำดับ)
สี่เหลี่ยมม้าบินในกลุ่มดาวม้าบิน (รวมดาวแอลฟาแอนดรอเมดา)
เหยือกในกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ
เคียวในกลุ่มดาวสิงโต
หีบศพในกลุ่มดาวคนแบกงู
กระบวยใหญ่อีกอันในกลุ่มดาวมังกร
หลักหินในกลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส
วงแหวนในกลุ่มดาวปลา
กางเขนเทียมระหว่างกลุ่มดาวใบเรือและกลุ่มดาวกระดูกงูเรือ
หกเหลี่ยมฤดูหนาว ดาวไรเจลในกลุ่มดาวนายพราน ดาวอัลดิบาแรนในกลุ่มดาววัว ดาวคาเพลลาในกลุ่มดาวสารถี ดาวพอลลักซ์/คาสเตอร์ในกลุ่มดาวคนคู่ ดาวโปรซิออนในกลุ่มดาวหมาเล็ก ดาวซิริอุสในกลุ่มดาวสุนัขใหญ่
สามเหลี่ยมฤดูใบไม้ผลิ (ดาวเรกูลัส ในกลุ่มดาวสิงโต ดาวอาร์คตุรุส ในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ ดาวสไปกา ในกลุ่มดาวหญิงสาว
| ด ค กระบบดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
มีขอบเขต:  ดาราจักร  ดาราจักรแคระ  กระจุกดาวทรงกลม  กระจุกดาวเปิด  ระบบดาวคู่  ระบบดาวหลายดวง 
ไม่มีขอบเขต:  ธารดาวฤกษ์  ชุมนุมดาว  กลุ่มเคลื่อนที่  ดาวกระเด็น 
กลุ่มสังเกต:  ดาวคู่  ดาวหลายดวง  กลุ่มดาว  ดาวเรียงเด่น  เมฆดาวฤกษ์ 
  หมวดหมู่:ระบบดาวฤกษ์
ดาวเคราะห์เก้า

ภาพในจินตนาการของดาวเคราะห์เก้าจากศิลปิน
ความสัมพันธ์ของวงโคจรของวัตถุพ้นดาวเนปจูน 6 ชิ้น ซึ่งนำมาสู่ทฤษฎีการมีอยู่ของดาวเคราะห์เก้า
ดาวเคราะห์เก้า (อังกฤษ: Planet Nine) คือ ดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ซึ่งมีการตั้งสมมติฐานว่าอยู่ในบริเวณรอบนอกของระบบสุริยะ ได้รับการเสนอครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2557 เพื่ออธิบายวงโคจรที่ผิดปกติของวัตถุพ้นดาวเนปจูนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมีวงโคจรเลยแถบไคเปอร์ไปเป็นส่วนใหญ่
ในปี พ.ศ. 2557 จดหมายถึงวารสารเนเจอร์ ซึ่งเขียนโดยแชด ทรูคีลโล และ สก็อตต์ เอส. เชพเพิร์ด นักดาราศาสตร์ ได้อนุมานถึงการมีอยู่ของดาวเคราะห์พ้นดาวเนปจูนขนาดใหญ่ จากความคล้ายคลึงกันของวงโคจรของวัตถุพ้นดาวเนปูจนไกล อย่างเซดนาและ 2012 VP113 ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2559 คอนสแตนติน บาทิกิน และไมเคิล อี. บราวน์ นักวิจัยของสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย ได้อธิบายถึงความคล้ายคลึงในวงโคจรของดาวหกดวงที่อยู่ไกลออกไป และพวกเขาได้กำหนดตัวแปรเฉพาะสำหรับวงโคจรเหล่านี้ขึ้นมา ดาวเคราะห์ที่ถูกทำนายนี้จะมีมวลมากกว่าโลกราว 10 เท่า (5,000 เท่าของดาวพลูโต) มีเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่าโลกราว 2-4 เท่า มีชั้นบรรยากาศไฮโดรเจนและฮีเลียมหนา มีวงโคจรที่เยื้องศูนย์กลางมากและอยู่ห่างออกไปมากจนอาจใช้เวลาถึง 15,000 ปีในการโคจรรอบดวงอาทิตย์
ในการอภิปราย มีการพิจารณาแบบจำลองการก่อตัวของดาวเคราะห์ดวงนี้ ซึ่งอาจรวมไปถึงการย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์จากระบบสุริยะชั้นใน เช่นเดียวกับสมมติฐานดาวเคราะห์ยักษ์ดวงที่ห้า โดยบาทิกินและบราวน์เสนอว่าอาจเป็นแก่นดาวเคราะห์ดึกดำบรรพ์ที่ถูกเคลื่อนที่ออกไปจากวงโคจรเดิมในช่วงยุคเนบิวลาของวิวัฒนาการระบบสุริยะ
ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี

ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี (อังกฤษ: Herbig Ae/Be star) คือดาวฤกษ์ก่อนแถบลำดับหลัก เป็นดาวอายุน้อย (น้อยกว่า 10 ล้านปี) ที่มีชนิดสเปกตรัม A หรือ B ดาวเหล่านี้ยังคงฝังตัวอยู่ในขอบเขตของแก๊สและฝุ่นและอาจล้อมรอบไปด้วยจานรอบดาวฤกษ์ เราสามารถสังเกตเส้นการแผ่สเปกตรัมของไฮโดรเจนและแคลเซียมได้ ดาวชนิดนี้มีมวลขนาด 2-8 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ และยังคงอยู่ในช่วงการก่อตัวของดาวฤกษ์ ซึ่งเริ่มเข้าสู่แถบลำดับหลัก ถ้าดูจากแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล ดาวเหล่านี้จะอยู่ในบริเวณด้านขวาของแถบลำดับหลัก ชื่อของดาวตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน จอร์จ เฮอร์บิก ซึ่งเป็นผู้แรกที่ค้นพบดาวชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1960
บางครั้งดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี ก็มีการแปรแสงที่สว่างจนสังเกตได้ชัด เชื่อว่าเกิดขึ้นจากการรวมตัวของดาวเคราะห์ก่อนเกิดเข้ากับแผ่นจานดาวฤกษ์ ในสภาวะที่มีความสว่างน้อยที่สุด การแผ่รังสีจากดาวจะมีสีน้ำเงินเข้มกว่า และเกิดโพลาไรเซชันเชิงเส้นของแสง (ในทำนองเดียวกันกับการมองเห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้า)
ดาวแคระน้ำตาล

แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
ชนิดสเปกตรัม
ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระขาว
ดาวแคระแดง
ดาวแคระเล็ก
ดาวแคระ
แถบลำดับหลัก
ดาวยักษ์เล็ก
ดาวยักษ์
ดาวยักษ์สว่าง
ดาวยักษ์ใหญ่
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง
โชติมาตร
สัมบูรณ์
(MV)
ดาวแคระน้ำตาล (ดวงเล็กกว่า) โคจรรอบดาว กลีส 229 ซึ่งอยู่ในกลุ่มดาวกระต่ายป่า ห่างจากโลก 19 ปีแสง ดาวแคระน้ำตาลดวงนี้มีชื่อว่า กลีส 229 บี มีขนาดประมาณ 20-50 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดี
ดาวแคระน้ำตาล (อังกฤษ: brown dwarf) คือวัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์ชนิดหนึ่งที่มีมวลต่ำเกินกว่าจะสามารถจุดการเผาไหม้ไฮโดรเจนด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันที่แกนกลางได้ดังดาวฤกษ์บนแถบลำดับหลักทั่วไป ทว่ายังมีเนื้อในและพื้นผิวที่สามารถแผ่ความร้อนได้ และไม่มีความแตกต่างทางเคมีตามระดับความลึก ดาวแคระน้ำตาลจะมีมวลอยู่ระหว่างดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ขนาดใหญ่ กับดาวฤกษ์ที่มีมวลน้อยที่สุด โดยขนาดมวลสูงสุดของดาวแคระน้ำตาลอยู่ที่ประมาณ 75-80 มวลดาวพฤหัสบดี ( M_{J}) จนถึงปัจจุบันยังมีการถกเถียงกันอยู่ว่าด้วยการนิยามและแยกแยะระหว่างดาวแคระน้ำตาลกับดาวเคราะห์แก๊สยักษ์สำหรับดวงที่มีมวลต่ำมาก ๆ (~13  M_{J} ) และข้อถกเถียงว่าจำเป็นหรือไม่ที่ดาวแคระน้ำตาลจะต้องเคยดำรงปฏิกิริยาฟิวชันมาก่อนในอดีต อย่างไรก็ดี ดาวแคระน้ำตาลที่มีมวลมากกว่า 13  M_{J} สามารถเผาผลาญดิวเทอเรียมได้ และดวงที่มีมวลมากกว่า ~65  M_{J} สามารถเผาผลาญลิเทียมได้ ดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวแคระน้ำตาลเท่าที่รู้จักกันในปัจจุบัน มีเพียง 2 เอ็ม 1207 บี และ เอ็มโอเอ-2007-บีแอลจี-192 เอล บี เท่านั้น
ดาวเทียมโคบี

แผนที่อุณหภูมิพื้นหลังของอวกาศ
ดาวเทียมโคบี (อังกฤษ: Cosmic Background Explorer ; คำย่อ COBE) ขึ้นสู่อวกาศไปโคจรรอบโลกเมื่อ ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532) หน้าที่หลักคือตรวจสอบความอบอุ่นที่ยังหลงเหลืออยู่จากการเกิดบิกแบงซึ่งเรียกว่า อุณหภูมิพื้นหลังของอวกาศ ดาวเทียมโคบีได้ทำแผนที่อุณหภูมิท้องฟ้าทั้งหมดแล้วพบความแตกต่างน้อยมากคล้ายกับคลื่นน้ำ ดาวเทียมโคบีได้ตรวจสอบอุณหภูมิย้อนกลับไปถึงครึ่งล้านปีหลังบิกแบง การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิเพียงเล็กน้อยของท้องฟ้า แสดงว่าเอกภพมีอุณหภูมิไม่สม่ำเสมอเมื่อตอนที่มีอายุได้ครึ่งล้านปี เมื่อเอกภพเริ่มไม่ราบเรียบและอุณหภูมิไม่สม่ำเสมอแล้ว สสารก็เกาะกลุ่มกันเป็นก้อนๆ
ดาวเวกา

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เวกา
| --- | --- |
 ตำแหน่งของดาวเวกาในกลุ่มดาวพิณ
ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000.0      วิษุวัต J2000.0
กลุ่มดาว: พิณ
Pronunciation: /ˈviːɡə/ หรือ /ˈveɪɡə/
ไรต์แอสเซนชัน: 18h 36m 56.33635s
เดคลิเนชัน: +38° 47′ 01.2802″
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 0.03
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: A0V
ดัชนีสี U-B: −0.01
ดัชนีสี B-V: +0.00
ชนิดดาวแปรแสง: Suspected Delta Scuti
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): −13.9 ± 0.9 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: 200.94 mas/yr   Dec.: 286.23 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 130.23 ± 0.36 mas
ระยะทาง: 25.04 ± 0.07 ly  (7.68 ± 0.02 pc)
ความส่องสว่างสัมบูรณ์ (MV): 0.58
รายละเอียด

มวล: 2.135 ± 0.074 M☉
รัศมี: 2.362 × 2.818 R☉
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g): 4.1 & 0.1
กำลังส่องสว่าง: 40.12 ± 0.45 L☉
อุณหภูมิ: 9,602 ± 180 (8,152–10,060 K) K
การหมุนตัว: 12.5 h
ความเร็วในการหมุนตัว (v sin i): 20.48 ± 0.11 km/s

ชื่ออื่น
 Wega, Lucida Lyrae, Alpha Lyrae, α Lyrae, 3 Lyr, GJ 721, HR 7001, BD +38°3238, HD 172167, GCTP 4293.00, LTT 15486, SAO 67174, HIP 91262, 织女一 
ดาวเวกา (อังกฤษ: Vega) หรือแอลฟาพิณ (อังกฤษ: Alpha Lyrae) เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวพิณ ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดเป็นอันดับห้าในท้องฟ้าราตรี และดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดเป็นอันดับสองในซีกฟ้าเหนือ รองจากดาวอาร์คตุรุส ดาวเวกาอยู่ค่อนข้างใกล้โลก ระยะห่างจากโลก 25 ปีแสง และดาวเวกา กับดาวอาร์คตุรุสและดาวซิริอุส เป็นหนึ่งในกลุ่มดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในย่านดวงอาทิตย์
นักดาราศาสตร์ศึกษาดาวเวกาอย่างละเอียด ทำให้ได้ชื่อว่า "อาจเป็นดาวฤกษ์ที่สำคัญที่สุดในท้องฟ้ารองจากดวงอาทิตย์" ดาวเวกาเคยเป็นดาวเหนือเมื่อราว 12,000 ปีก่อน ค.ศ. และจะกลับมาเป็นดาวเหนืออีกราว ค.ศ. 13727 เมื่อมุมบ่ายเบนเป็น +86°14' ดาวเวกาเป็นดาวฤกษ์ดวงที่สองที่มีการถ่ายภาพ ถัดจากดวงอาทิตย์ และเป็นดาวแรกที่มีการบันทึกสเปคตรัม เป็นหนึ่งในดาวฤกษ์ดวงแรก ๆ ที่มีการประเมินระยะห่างด้วยการวัดพารัลแลกซ์ ดาวเวกาเป็นเส้นฐานสำหรับการปรับมาตรความสว่างของการวัดแสง (photometry) และเคยเป็นดาวฤกษ์ที่ใช้นิยามค่ามัธยฐานสำหรับระบบวัดแสงอัลตราไวโอเล็ตบี
ดาวเวกาอายุได้หนึ่งในสิบของดวงอาทิตย์ แต่ใหญ่กว่า 2.1 เท่า อายุขัยคาดหมายอยู่ที่หนึ่งในสิบของดวงอาทิตย์ ปัจจุบัน ดาวฤกษ์ทั้งสองกำลังย่างเข้าจุดกึ่งกลางอายุคาดหมายของพวกมัน ดาวเวกามีความอุดมของธาตุที่มีเลขอะตอมสูงกว่าฮีเลียมต่ำผิดปกติ และยังต้องสงสัยว่าเป็นดาวแปรแสงซึ่งอาจมีความสว่างผันแปรน้อยมากในลักษณะเป็นคาบ ดาวเวกาหมุนเร็ว โดยมีความเร็ว 274 กิโลเมตรต่อวินาทีที่เส้นศูนย์สูตร ส่งผลให้เส้นศูนย์สูตรโป่งออกเพราะผลหนีศูนย์กลาง และมีความผันแปรของอุณหภูมิทั่วโฟโตสเฟียร์ (photosphere) ของดาวโดยมีอุณหภูมิสูงสุดที่ขั้วทั้งสอง ดาวเวกาสังเกตจากโลกได้โดยทิศทางของขั้วดาว
ดาวเวกาดูเหมือนว่ามีแผ่นจานดาวฤกษ์ฝุ่น สังเกตได้จากการปล่อยรังสีอินฟราเรดที่สังเกต ฝุ่นนี้มีแนวโน้มเป็นผลจากการชนกับวัตถุในแผ่นฝุ่นที่โคจรอยู่ ซึ่งเปรียบได้กับแถบไคเปอร์ในระบบสุริยะ ดาวฤกษ์ที่แสดงอินฟราเรดเกินเพราะการปล่อยฝุ่นเรียก ดาวฤกษ์คล้ายเวกา ความผิดปกติในแผ่นของเวกานี้แนะว่าอาจมีดาวเคราะห์อย่างน้อยหนึ่งดวง ซึ่งน่าจะมีขนาดราวดาวพฤหัสบดี โคจรรอบดาวเวกาอยู่
ดาวแคระส้ม

แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
ชนิดสเปกตรัม
ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระขาว
ดาวแคระแดง
ดาวแคระเล็ก
ดาวแคระ
แถบลำดับหลัก
ดาวยักษ์เล็ก
ดาวยักษ์
ดาวยักษ์สว่าง
ดาวยักษ์ใหญ่
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง
โชติมาตร
สัมบูรณ์
(MV)
ดาวแคระส้ม (อังกฤษ: orange dwarf) หรือ ดาวแคระ K (อังกฤษ: orange dwarf) มีชื่อเป็นทางการว่า ดาวฤกษ์แถบลำดับหลักประเภท K (อังกฤษ: K-type main-sequence star) เป็นดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักซึ่งมีชนิดสเปกตรัมเป็นแบบ K และความส่องสว่างในระดับ V ดาวเหล่านี้เป็นตัวกลางขนาดระหว่างดาวฤกษ์แถบลำดับหลักประเภท M สีแดง และดาวฤกษ์แถบลำดับหลักประเภท G สีเหลือง มีมวล 0.6-0.9 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ และอุณหภูมิพื้นผิวอยู่ระหว่าง 3,900 และ 5,200 เคลวิน ตัวอย่างดาวที่รู้จักกันดี เช่น อัลฟาคนครึ่งม้า และเอปไซลอน อินเดียนแดง
ดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์

ภาพของดาวพฤหัสบดี ถ่ายภาพโดยยาน  ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007
ภาพดาวเสาร์ในช่วงวิษุวัต ถ่ายภาพโดย  ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009
ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ (อังกฤษ: Gas giant) เป็นดาวเคราะห์ยักษ์ที่ประกอบด้วยไฮโดรเจนและฮีเลียมเป็นส่วนใหญ่ ดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์คือดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ในระบบสุริยะ ในช่วงคริสตทศวรรษ 1990 ค้นพบว่าดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนนั้นเป็นดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ที่ต่างประเภทกับดาวเคราะห์แก๊สยักษ์โดยสิ้นเชิง เนื่องจากมีส่วนประกอบเป็นสสารระเหยที่มีมวลมากกว่า (คือ "น้ำแข็ง") ด้วยเหตุนี้ ปัจจุบันดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนจึงถูกจัดอยู่ในประเภทดาวเคราะห์น้ำแข็งยักษ์
ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ยังสามารถแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ "ดั้งเดิม" คือดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ มีส่วนประกอบโดยพื้นฐานเป็นไฮโดรเจนและฮีเลียม ส่วนดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนอาจจัดเป็นประเภทย่อยอีกพวกหนึ่ง เรียกว่า "ดาวน้ำแข็งยักษ์" เพราะมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็น น้ำ แอมโมเนีย และมีเทน ส่วนไฮโดรเจนกับฮีเลียมจะอยู่ในส่วนรอบนอกสุดของดาว สำหรับกลุ่มดาวเคราะห์นอกระบบ "ดาวพฤหัสบดีร้อน" (Hot Jupiter) คือดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ที่โคจรใกล้กับดาวฤกษ์ของมันมากและมีอุณหภูมิพื้นผิวที่สูงมาก ซึ่งน่าจะเป็นเหตุให้เราสามารถตรวจจับมันพบได้ง่าย ลักษณะของดาวเคราะห์นอกระบบส่วนมากที่ค้นพบ จะเป็นแบบดาวพฤหัสบดีร้อนเกือบทั้งหมด
ดูเพิ่ม

ระบบดาวเคราะห์
ระบบสุริยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

SPACE.com: Q&A: The IAU's Proposed Planet Definition 16 August 2006 2:00 am ET
BBC News: Q&A New planets proposal Wednesday, 16 August 2006, 13:36 GMT 14:36 UK
Gas Giants in Science Fiction: List เก็บถาวร 2008-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  D'Angelo, G.; Lissauer, J. J. (2018). "Formation of Giant Planets".  ใน Deeg H., Belmonte J. (บ.ก.). Handbook of Exoplanets. Springer International Publishing AG, part of Springer Nature. pp. 2319–2343. arXiv:1806.05649. Bibcode:2018haex.bookE.140D. doi:10.1007/978-3-319-55333-7_140. ISBN 978-3-319-55332-0. S2CID 116913980.
↑  National Aeronautics and Space Administration website, Ten Things to Know About Neptune
ดาวเทียมไทพัฒ

บทความนี้เกี่ยวกับดาวเทียม สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไทยพัฒน์ (แก้ความกำกวม)
ดาวเทียมไทพัฒ (อังกฤษ: Thaipat) เป็นดาวเทียมขนาดเล็ก (microsatellite) ที่ออกแบบพัฒนา และจัดสร้างโดยศูนย์วิจัยดาวเทียมไทพัฒ ภาควิชาวิศวกรรมโทรคมนาคม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซอร์เรย์ (University of Surrey) ประเทศอังกฤษ
ชื่อ ไทพัฒ เป็นชื่อพระราชทาน จากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541
รายชื่อดาวเทียมไทพัฒ

ดาวเทียมในโครงการไทพัฒ ปัจจุบันมี 2 ดวงคือ
ไทพัฒ 1 (Thaipat-1 หรือ TMSAT) เป็นดาวเทียมวงโคจรต่ำ ปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541
ไทพัฒ 2 (Thaipat-2) เป็นดาวเทียมสื่อสาร และสำรวจพื้นผิวโลก ซึ่งพัฒนาขึ้นจาก ไทพัฒน์ 1 ปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร กำลังศึกษาความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาดาวเทียม ไทพัฒ 3 (Thaipat-3, EOSAT) เป็นดาวเทียมสำรวจข้อมูลระยะไกล (Remote Sensing) ที่รายละเอียด 2.5 เมตร เพื่อใช้สำรวจทรัพยากร  (ข้อมูล พ.ศ. 2545)
ดาวแห่งชีวิต

ดาวแห่งชีวิต
ความหมายของดาวแห่งชีวิต
ดาวแห่งชีวิต (อังกฤษ: Star of Life) เป็นรูปดาวหกแฉกสีน้ำเงินขอบขาว ภายในมีคทางูเดี่ยว (rod of Asclepius) ใช้เป็นสัญลักษณ์แทนหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน เดิมหน่วยแพทย์ฉุกเฉินจะใช้กางเขนสีส้มเป็นสัญลักษณ์ ต่อมาลีโอ อาร์. ชวาตซ์ หัวหน้าสาขาหน่วยแพทย์ฉุกเฉินของสำนักงานความปลอดภัยบนทางหลวงแห่งชาติได้ออกแบบดาวแห่งชีวิตขึ้น หลังพบว่ากางเขนสีส้มมีความคล้ายคลึงกับกางเขนสีแดงของกาชาด สำนักงานความปลอดภัยบนทางหลวงแห่งชาติจดลิขสิทธิ์ดาวแห่งชีวิตในปี ค.ศ. 1977 สำนักทะเบียนของหน่วยแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติประกาศให้ดาวแห่งชีวิตเป็นสัญลักษณ์ของบุคลากรทางการแพทย์ฉุกเฉินหลังลิขสิทธิ์ของสัญลักษณ์นี้หมดลงในปี ค.ศ. 1997
ดาวแห่งชีวิตประกอบด้วยสัญลักษณ์คทางูเดี่ยวแทนการรักษา (มักจำสับสนกับคทางูไขว้ ซึ่งแทนการเจรจาและสันติภาพ) ดาวหกแฉกแทนหกหน้าที่ของหน่วยแพทย์ฉุกเฉินได้แก่ การตรวจ, การรายงาน, การตอบสนอง, การรักษาเบื้องต้น, การดูแลระหว่างส่งต่อและการส่งต่อให้ผู้เชี่ยวชาญ
ดาวไถ

กลุ่มดาวไถ หรือเข็มขัดนายพราน
ดาวไถ
ดาวไถ หรือ ดาวเต่า หรือ เข็มขัดนายพราน (อังกฤษ: Orion's Belt) เป็นกลุ่มดาวเรียงเด่นในกลุ่มดาวนายพราน มองเห็นชัดในฤดูหนาวเป็นดวงดาวสามดวงเรียงกัน ถือว่าเป็นกลุ่มดาวที่ดูได้ง่ายในฤดูหนาวจะเห็นได้ชัดกลุ่มดาวไถมีประโยชน์ในการค้นหาดาวอื่น ๆ ซึ่งดาวไถจะอยู่ห่างจากโลกประมาณ 800 - 1400 ปีแสง และเป็นแหล่งที่มีดาวดวงใหม่เกิดขึ้นมากที่สุดที่ตรงใจกลางดาวไถมีดวงดาวอยู่ถึง 110 ดวง
ดาวเคราะห์น้ำแข็งยักษ์

ดาวยูเรนัสจากยานวอยเอจเจอร์ 2
ดาวเนปจูนจากยานวอยเอจเจอร์ 2
ดาวเคราะห์น้ำแข็งยักษ์ (อังกฤษ: ice giant) เป็นดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ที่มีองค์ประกอบหลักเป็นน้ำแข็งซึ่งประกอบด้วยมีเทนและแอมโมเนีย และน้ำในสถานะของเหลว ในระบบสุริยะ คำนี้ใช้เรียกดาวยูเรนัสและดาวเนปจูน
คุณสมบัติ

ในอดีต ดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนเคยถูกจัดประเภทเป็นดาวเคราะห์ยักษ์ ร่วมกับดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ เนื่องจากขนาดและตำแหน่ง อย่างไรก็ตาม การสังเกตการณ์ของยานวอยเอจเจอร์ 2 ได้เผยให้เห็นว่าดาวทั้งสองนี้มีน้ำและมีเทนอยู่มาก ทำให้มีความแตกต่างไปจากดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ซึ่งมีส่วนประกอบของก๊าซจำนวนมาก โดยส่วนใหญ่ประกอบด้วยไฮโดรเจนและฮีเลียม และมีความหนาแน่นค่อนข้างต่ำ ดังนั้นจึงได้มีการจัดประเภทใหม่ขึ้นมาโดยแยกให้ดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนซึ่งมีน้ำและมีเทนอยู่มากแต่มีก๊าซค่อนข้างน้อยนั้นเป็นดาวเคราะห์ประเภทใหม่
เนื่องจากองค์ประกอบของมัน ดาวเคราะห์ประเภทใหม่นี้จึงถูกเรียกว่า ดาวเคราะห์น้ำแข็งยักษ์ ในทางกลับกัน ดาวเคราะห์ประเภทดาวพฤหัสบดีซึ่งมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นก๊าซจะเรียกว่า ดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์
ดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์มีสีขาว แดง ส้ม เหลือง และน้ำตาล เนื่องจากสารประกอบอินทรีย์หลายชนิด ในขณะที่ดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนเป็นสีน้ำเงินใส ที่เป็นเช่นนี้เชื่อกันว่าเป็นเพราะแสงสีแดงถูกน้ำและมีเทนในชั้นบรรยากาศดูดกลืนไปและมีเพียงแสงสีน้ำเงินเท่านั้นที่สะท้อนออกมาอย่างรุนแรง เนื้อดาวประกอบไปด้วยน้ำและน้ำแข็งมีเทน โดยมีไฮโดรเจนเป็นสัดส่วนต่ำ และเชื่อว่าล้อมรอบแกนหินหรือโลหะซึ่งมีมวลประมาณ 10 เท่าของโลก
ทั้งดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนมีพื้นผิวที่ค่อนข้างร้อนเมื่อเทียบกับระยะที่ห่างจากดวงอาทิตย์มาก ซึ่งคาดว่าเกิดจากกลไกเคลวิน–เฮ็ล์มฮ็อลทซ์
ดาวเคราะห์นอกระบบ

ในบรรดาดาวที่ถูกเรียกว่าดาวพฤหัสบดีร้อนนั้น บางครั้งมีการเรียกดาวที่มีมวลค่อนข้างน้อยว่า ดาวเนปจูนร้อน ดาวเคราะห์ที่มีมวลน้อยกว่าดาวเนปจูนแต่มีขนาดใหญ่กว่าประมาณ 10 เท่าของมวลโลก (ซูเปอร์เอิร์ธ) ถูกเรียกว่า ดาวมินิเนปจูน เนื่องจากมีสมบัติคล้ายกับดาวเนปจูน นอกจากนี้ ยังมีการเสนอชื่อเรียก ดาวเคราะห์ไฮเชียน สำหรับดาวเคราะห์ที่ปกคลุมด้วยมหาสมุทรและมีความเป็นไปได้ที่จะมีสิ่งมีชีวิตอยู่
ดัชนีสันติภาพโลก

แผนที่ดัชนีสันติภาพโลก ค.ศ. 2018 (สัญลักษณ์สียิ่งเขียวยิ่งมีสันติภาพมาก ยิ่งแดงยิ่งมีสันติภาพน้อย)
ดัชนีสันติภาพโลก (อังกฤษ: Global Peace Index) เป็นความพยายามที่จะวัดและเปรียบเทียบระดับความสงบสุขของชาติและทวีปต่าง ๆ โดยสถาบันเศรษฐศาสตร์และสันติภาพและได้รับการพัฒนาผ่านการปรึกษาหารือกับคณะผู้เชี่ยวชาญสันติภาพระหว่างประเทศจากสถาบันสันติภาพและถังความคิดร่วมกับข้อมูลซึ่งเก็บรวบรวมและเปรียบเทียบโดยหน่วยข่าวกรองเศรษฐศาสตร์ รายชื่อดังกล่าวได้รับการเปิดเผยเป็นครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 และครั้งต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551, 2 มิถุนายน พ.ศ. 2552 และล่าสุดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นการศึกษาแรกเพื่อจัดลำดับประเทศทั่วโลกตามความสงบสุขภายในประเทศ ดัชนีดังกล่าวมี 149 ประเทศ (เพิ่มขึ้นจาก 121 ประเทศ เมื่อทำดัชนีในปี พ.ศ. 2550) ดัชนีดังกล่าวมีที่มาจากความคิดของผู้ประกอบการชาวออสเตรเลีย สตีฟ คิลเลเลีย และได้รับการสนับสนุนโดยบุคคลอย่างเช่น โคฟี อันนัน ทะไลลามะ และอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จิมมี คาร์เตอร์ ปัจจัยซึ่งผู้ศึกษาสังเกตรวมไปถึงปัจจุยภายใน อย่างเช่น ระดับความรุนแรงและอาชญากรรมภายในประเทศ และปัจจัยด้านความสัมพันธ์กับต่างประเทศ เช่น รายจ่ายด้านการทหารและสงคราม
ระเบียบวิธี

| #  | ตัวชี้วัด  | แหล่งข้อมูล  | ปี  | การแปรผล  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | จำนวนของสงครามภายนอกและภายใน | UCDP | 2543-2548 | จำนวนทั้งหมด |
| 2 | ประมาณการเสียชีวิตเนื่องจากสงครามนอกประเทศ | UCDP | 2547-2548 | จำนวนทั้งหมด |
| 3 | ประมาณการเสียชีวิตเนื่องจากสงครามในประเทศ | UCDP | 2547-2548 | จำนวนทั้งหมด |
| 4 | ระดับของความขัดแย้งภายใน | EIU | 2550 | ระดับตั้งแต่ 1 ถึง 5 |
| 5 | ความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้าน | EIU | 2550 | ระดับตั้งแต่ 1 ถึง 5 |
| 6 | ระดับของความไม่เชื่อใจพลเมืองในประเทศเดียวกัน | EIU | 2550 | ระดับตั้งแต่ 1 ถึง 5 |
| 7 | จำนวนของประชากรพลัดถิ่นคิดเป็นร้อยละ | World Bank | 2546 | จำนวนผู้อพยพต่อร้อยละของประชากรประเทศที่อพยพมา |
| 8 | ความไร้เสถียรภาพทางการเมือง | EIU | 2550 | ระดับตั้งแต่ 1 ถึง 5 |
| 9 | ระดับของการให้ความเคารพในสิทธิมนุษยชน | Amnesty International | 2548 | การวัดคุณภาพ |
| 10 | ความเสี่ยงที่จะเกิดการก่อการร้าย | EIU | 2550 | ระดับตั้งแต่ 1 ถึง 5 |
| 11 | จำนวนการฆาตกรรม | UNSCT | 2545 และ 2547 | การฆาตกรรมโดยเจตนา รวมไปถึงการฆ่าทารก ต่อประชากร 100,000 คน |
| 12 | Level of violent crime | EIU | 2007 | Qualitative scale, ranked 1 to 5 |
| 13 | Likelihood of violent demonstrations | EIU | 2007 | Qualitative scale, ranked 1 to 5 |
| 14 | Number of jailed persons | ICPS | 2006 | Persons incarcerated per 100,000 people |
| 15 | Number of police and security officers | UNSCT | 2002 and 2000 | Civil security officers per 100,000 people |
| 16 | Military expenditure as a percentage of GDP | IISS | 2004 | Cash outlays for armed forces, as a percentage of GDP |
| 17 | Number of armed services personnel | IISS | 2004 | Full-time military personnel per 100,000 people |
| 18 | Imports of major conventional weapons | SIPRI | 2001 to 2005 | Imports of major conventional weapons per 100,000 people |
| 19 | Exports of major conventional weapons | SIPRI | 2001 to 2005 | Exports of major conventional weapons per 100,000 people |
| 20 | United Nations deployments | IISS | 2006 to 2007 | Total number |
| 21 | Non-United Nations deployments | IISS | 2006 to 2007 | Total number |
| 22 | Number of heavy weapons | BICC | 2003 | Weapons per 100,000 people |
| 23 | Ease of access to small arms and light weapons | EIU | 2007 | Qualitative scale, ranked 1 to 5 |
| 24 | Military capability or sophistication | EIU | 2007 | Qualitative scale, ranked 1 to 5 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิสัยทัศน์ของมนุษยชาติดัชนีสันติภาพโลก
Interactive world map of the Global Peace Index เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Institute for Economics and Peace
Institute for Economics and Peace, Economist Intelligence Unit (2010). "Global Peace Index: 2010 Methodology, Results & Findings" (PDF). p. 9. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-03-13. สืบค้นเมื่อ 2010-06-10.
Institute for Economics and Peace, Economist Intelligence Unit (2008). "Global Peace Index: 2008 Methodology, Results & Findings" (PDF). p. 58. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-09-11. สืบค้นเมื่อ 2008-06-17.
Institute for Economics and Peace, Economist Intelligence Unit (2007). "Global Peace Index: Methodology, Results & Findings" (PDF). p. 44. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-29. สืบค้นเมื่อ 2008-06-17.
Both are linked from:
Vision of Humanity (2008). "EIU Reports - Documents - Global Peace Index". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-13. สืบค้นเมื่อ 2008-06-17.
</ref>
| ด ค กรายชื่อประเทศตามการจัดอันดับ |
| --- | --- |
ภูมิศาสตร์และการปกครอง:  ตัวอักษร  ดินแดนและเมืองหลวง  พื้นที่  เขตการปกครอง  เขตการปกครองตามขนาดพื้นที่ 
ลักษณะประชากร:  จำนวนประชากร  ความหนาแน่นประชากร  อัตราการเกิด  อัตราการเสียชีวิต  จำนวนผู้ป่วยโรคเอดส์  ดัชนีการพัฒนามนุษย์ 
เศรษฐกิจ:  ค่าจีดีพี (ราคาตลาด)  ค่าจีดีพี (อำนาจซื้อ)  มูลค่าการส่งออก  กำลังในการซื้อ  งบประมาณแผ่นดิน  เงินทุนสำรองระหว่างประเทศ  ทองคำสำรอง 
โทรคมนาคม:  ผู้ใช้อินเทอร์เน็ต 
คมนาคมและการขนส่ง:  ทางรถไฟ  รถไฟความเร็วสูง 
การเมืองและการทหาร:  ความสงบสุข  การคอร์รัปชัน  ความเสี่ยงต่อการเป็นรัฐล้มเหลว  ข้อมูลทางการทหาร
ดาวเคราะห์พเนจร

ภาพจินตนาการของดาวเคราห์พเนจรขนาดใกล้เคียงกับดาวพฤหัส
ดาวเคราะห์พเนจร (อังกฤษ: rogue planet; หรือเรียกกันว่า ดาวเคราะห์ระหว่างดวงดาว, ดาวเคราะห์อิสระ) คือวัตถุที่มีมวลขนาดดาวเคราะห์และมิได้มีแรงโน้มถ่วงดึงดูดอยู่กับดาวฤกษ์ดวงใด จึงเคลื่อนที่ล่องลอยอยู่ในห้วงอวกาศระหว่างดาวเป็นวัตถุอิสระ มีนักดาราศาสตร์หลายคนอ้างว่าตรวจพบวัตถุดังกล่าวนี้ (เช่น Cha 110913-773444) แต่ยังไม่มีการยืนยันผลการค้นพบเหล่านั้น
นักดาราศาสตร์จำนวนหนึ่งเรียกวัตถุเหล่านี้ว่า "ดาวเคราะห์" เพราะพวกเขาเชื่อว่าวัตถุเหล่านี้เป็นดาวเคราะห์ที่ถูกดีดตัวออกมาจากวงโคจรรอบดาวฤกษ์ อย่างไรก็ดียังมีนักดาราศาสตร์อีกมากที่เห็นว่า คำนิยามของ "ดาวเคราะห์" ควรใช้กับสถานะการเฝ้าสังเกตในปัจจุบันขณะ ไม่เกี่ยวกับอดีตหรือต้นกำเนิดของมัน ยิ่งไปกว่านั้น วัตถุเหล่านี้อาจจะก่อตัวขึ้นมาเองจากการแตกสลายของกลุ่มเมฆแก๊สที่คล้ายคลึงกับการก่อตัวของดาวฤกษ์ก็ได้ ซึ่งหากเป็นกรณีเช่นนี้ มันย่อมไม่เคยเป็น "ดาวเคราะห์" มาก่อน
ดูเพิ่ม

ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระน้ำตาลเล็ก
Planetar
ดาวหางระหว่างดวงดาว
แหล่งข้อมูลอื่น

Strange New Worlds Could Make Miniature Solar Systems Robert Roy Britt (SPACE.com) 5 June 2006 11:35 am ET
Working Group on Extrasolar Planets - Definition of a "Planet" POSITION STATEMENT ON THE DEFINITION OF A "PLANET" (IAU) 2003
The IAU draft definition of "planet" and "plutons" เก็บถาวร 2006-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน press release (International Astronomical Union) 2006
Text of A Pail of Air and original radio broadcast เก็บถาวร 2011-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดาเนียล จอนส์

| ดาเนียล จอนส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ดาเนียล พอล จอนส์
แนวเพลง: Grunge, Hard rock, Art rock, Electronica
อาชีพ: นักแต่งเพลง นักดนตรี
ช่วงปี: 1992-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Epic, Sony, Atlantic
ดาเนียล พอล จอนส์ (อังกฤษ: Daniel Paul Johns) เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ และนักเปียโน ที่เป็นที่รู้จักอย่างดีในฐานะหัวหน้าวงร็อกที่ชื่อ ซิลเวอร์แชร์ นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกวง เดอะดิซโซซิเอทีฟส์
ในปี 2007 เขาได้อยู่ในอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตนใน "The Twenty-Five Most Underrated Guitarists" หรือ 25 อันดับนักกีตาร์ที่ถูกประเมินค่าต่ำ