stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาสนวิหารลียง

|  อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา และนักบุญสเทเฟน แห่งลียง |
| --- | --- |
ด้านหน้าของอาสนวิหาร

45°45′38″N 4°49′39″E﻿ / ﻿45.76056°N 4.82750°E﻿ / 45.76056; 4.82750
ที่ตั้ง: ลียง จังหวัดโรน
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เว็บไซต์: http://cathedrale-lyon.cef.fr
สถานะ: อาสนวิหารประเภทไพรเมต
เหตุการณ์: นาฬิกาดาราศาสตร์ สมัยคริสต์ศตววรษที่ 14
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: โรมาเนสก์   กอธิก
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1480
ความสูงอาคาร: 32.50 เมตร
ขนาดอื่น ๆ: ยาว 80 เมตร
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1862)
อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาและนักบุญสเทเฟนแห่งลียง (ฝรั่งเศส: La Primatiale Saint-Jean-Baptiste-et-Saint-Étienne) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์น (Cathédrale Saint-Jean) และ อาสนวิหารลียง (Cathédrale de Lyon) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกที่อยู่ในระดับสูงกว่าอาสนวิหารทั่วไปหรือที่เรียกว่า primatial cathedral เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลลียง โดยตามตำแหน่งแล้ว อัครมุขนายกแห่งลียงยังรั้งตำแหน่งผู้นำแห่งชาวกอลทั้งปวง (Primat des Gaules) อีกด้วย
อาสนวิหารตั้งอยู่ในเขตเมืองเก่าของเมืองลียง จังหวัดโรน แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่สองอัครทูตสำคัญ คือนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาและนักบุญสเทเฟน โดยแต่แรกอาสนวิหารนี้ตั้งใจสร้างเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญสเทเฟน และให้เกียรติแก่ผู้ให้ศีลล้างบาปแก่พระองค์ด้วย นั่นคือนักบุญยอห์น จึงเป็นที่มาของชื่อทั้งสองของอาสนวิหารแห่งนี้
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862
ประวัติ

บริเวณที่ตั้งแห่งแรกก่อนจะมาเป็นอาสนวิหารหลังนี้ เป็นที่ตั้งของกลุ่มอาคารโบราณทางคริสต์ศาสนาราวสมัยราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง จากหลักฐานงานเขียนของซีดออีน อาปอลีแนร์ รวมทั้งหลักฐานต่าง ๆ ที่ค้นเจอในบริเวณนั้นด้วย
การก่อสร้างได้เริ่มต้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 เริ่มจากผนังของวิหารคดที่ตั้งอยู่เหนือห้องเก็บศพใต้โบสถ์สมัยโบราณ  ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1165–1180 มีการสร้างบริเวณฐานสำหรับมุขโค้ง ชาเปลด้านในทั้งสองแห่ง และสำหรับแขนกางเขนตามแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ ต่อมาบริเวณหลังคาโค้งของมุขโค้ง ตามด้วยแขนกางเขน ได้แล้วเสร็จในแบบสถาปัตยกรรมกอทิก พร้อม ๆ กับหอทั้งสองฝั่ง รวมทั้งโถงทางเดินโบสถ์ในความยาวสี่ช่วงเสาพร้อมหลังคาโค้ง ได้เสร็จสิ้นตามในช่วงระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13
ต่อมางานกระจกสีบริเวณร้องเพลงสวดและหน้าต่างกุหลาบทั้งสองบานบริเวณแขนกางเขนได้เสร็จสิ้นลงในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 ต่อมา บริเวณช่วงฐานของโถงทางเดินโบสถ์ในความยาวสี่ช่วงเสาสุดท้าย และบริเวณช่วงล่างของหน้าบันของอาสนวิหาร ได้เสร็จสิ้นช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ส่วนหลังคาโค้งของสี่ช่วงที่เหลือ พร้อมทั้งหน้าต่างกุหลาบของหน้าบันได้เสร็จสิ้นเมื่อ ค.ศ. 1392
ส่วนยอดของหน้าบันและหอทั้งสองข้างได้เสร็จสิ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 งานประติมากรรมพระเจ้าพระบิดาได้ติดตั้งบริเวณปลายยอดของหน้าบันเมื่อปี ค.ศ. 1481
ต่อมาได้มีการก่อสร้างโบสถ์น้อย (Chapelle des Bourbons) โดยตั้งชื่อตามนามสกุลของอัครมุขนายกที่ริเริ่มการก่อสร้าง เป็นชาเปลในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบกอทิกตอนปลาย ซึ่งแล้วเสร็จช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
ต่อมาในปี ค.ศ. 1562 อาสนวิหารได้ถูกทำลายโดยกองกำลังฝ่ายโปรเตสแตนต์ของบารงเดซาแดรในยุคสงครามศาสนาของฝรั่งเศส
กระจกสีตั้งแต่สมัยยุคกลางบริเวณโถงทางเดินโบสถ์ และรูปสลักหน้าบันบริเวณประตูทางเข้าได้ถูกทำลายลงในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยกลุ่ม Ordre des Chanoines และในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส อาสนวิหารได้ถูกปล่อยทิ้งตามสภาพขาดการดูแล
ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1791–1793 อัครมุขนายกลามูแร็ตได้สั่งให้มีการปรับแต่งบริเวณร้องเพลงสวด ทำให้ฉากกางเขนของเก่าถูกทำลายลง ซึ่งต่อมาได้ถูกบูรณะซ่อมแซมครั้งใหญ่ให้กลับมาอยู่ในสภาพตามแบบเดิมเมื่อปี ค.ศ. 1935–1936 และในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 หน้าต่างกระจกสีบางส่วนก็ได้ถูกทำลายลงในสงครามอย่างน่าเสียดาย
หน้าบันของอาสนวิหารได้รับการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อปี ค.ศ. 1982 และ ค.ศ. 2011
ระเบียงภาพ

ด้านหน้าของอาสนวิหาร
หน้าบันประตู
จากโถงทางเดินหลังภายในอาสนวิหาร
ภายในอาสนวิหาร
ภาพถ่ายเก่าเมื่อปี ค.ศ. 1908
อาสนวิหารรอแดซ

|  อาสนวิหารแม่พระแห่งรอแดซ |
| --- | --- |
ด้านหน้าอาสนวิหารรอแดซ

44°21′3″N 2°34′26″E﻿ / ﻿44.35083°N 2.57389°E﻿ / 44.35083; 2.57389
ที่ตั้ง: รอแดซ ประเทศฝรั่งเศส
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอทิก
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1862)
อาสนวิหารรอแดซ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Rodez) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งรอแดซ (Cathédrale Notre-Dame de Rodez) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก ของมุขมณฑลรอแดซ ตั้งอยู่ที่เมืองรอแดซในประเทศฝรั่งเศส ด้านหน้าที่มีลักษณะตันเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองรอแดซ
ประวัติ

รอแดซหันมานับถือศาสนาคริสต์ราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 ถึงที่ 5 และได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นอาสนวิหารเป็นครั้งแรกราว ค.ศ. 516 ตัวอาสนวิหารสร้างขึ้นใหม่ราวปี ค.ศ. 1000 จากนั้นก็มาสร้างใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 1276 ซึ่งทำให้ไม่เหลือร่องรอยใด ๆ จากสถาปัตยกรรมก่อนหน้านั้น
การก่อสร้างต้องมายุติลงเมื่อเกิดแบล็กเดท และระหว่างสงครามร้อยปี และมาเริ่มกันใหม่อีกครั้งเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยสร้างบริเวณร้องเพลงสวดและเพดานจนเสร็จ และช่วงแรกของทางเดินกลาง หลังจากเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1510 บิชอปฟร็องซัว แด็สแต็ง ก็ทำการสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่ระหว่างปี ค.ศ. 1513 ถึงปี  ค.ศ. 1526 ภายใต้การอำนวยการของอ็องตวน ซาลแว็ง พร้อมด้วยหอระฆังอันงดงามใหม่ อาสนวิหารมาสร้างเสร็จราวปี ค.ศ. 1531
ความเห็นทั่วไป

แม้ว่าการสร้างอาสนวิหารจะใช้เวลานาน แต่กระนั้นโครงสร้างและลักษณะสถาปัตยกรรมก็มีความกลมกลืนกันเป็นอย่างดี ที่ส่วนใหญ่เป็นสถาปัตยกรรมกอทิกที่นำเข้ามายังบริเวณมิดีจากทางตอนเหนือของฝรั่งเศสโดยสถาปนิกฌ็อง เดช็อง
ตัวอาสนวิหารสร้างด้วยหินทรายสีแดง ด้านหน้าที่มีลักษณะขึงขังและตัน ขนาบด้วยหอใหญ่สองหอ ที่ทำให้ขัดกับจุดประสงค์ของการเป็นสิ่งก่อสร้างเพื่อการพิทักษ์ป้องกัน ด้านหน้าเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองรอแดซ หอระฆังที่สูง 87 เมตรมียอดเป็นโคมและมีพระรูปของพระนางมารีย์พรหมจารีอยู่บนยอด พร้อมด้วยทูตสวรรค์สี่องค์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาสนวิหารแม่พระแห่งรอแดซ
Location of the cathedral
Rodez Cathedral (structurae)
อาสนวิหารวาน

|  อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งวาน |
| --- | --- |
อาสนวิหารวานมองผ่านตัวเมือง

47°39′28″N 2°45′25″W﻿ / ﻿47.65778°N 2.75694°W﻿ / 47.65778; -2.75694
ที่ตั้ง: วาน จังหวัดมอร์บีอ็อง
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: โรมาเนสก์   กอทิก
ปีสร้าง: คริสต์ศตวรรษที่ 11
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1520
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์  ( ค.ศ. 1906)
อาสนวิหารวาน (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Vannes) หรือเรียกชื่อเต็มว่า  อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งวาน (Cathédrale Saint-Pierre de Vannes) เป็นอาสนวิหารนิกายโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลวาน และยังมีฐานะเป็นมหาวิหารด้วย ตั้งอยู่ที่เมืองวาน จังหวัดมอร์บีอ็อง แคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเปโตร
อาสนวิหารวานสร้างในแบบสถาปัตยกรรมกอทิก โดยตั้งอยู่บนสถานที่ของอาสนวิหารเดิมซึ่งเป็นแบบโรมาเนสก์ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 การก่อสร้างกินเวลายาวนานถึง 500 ปี ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถ้ายังนับรวมกับอายุของหอระฆังเก่าแบบโรมาเนสก์แล้วจะรวมเป็นระยะเวลาทั้งสิ้นถึงกว่า 700 ปีด้วยกัน
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1903
ประวัติ

อาสนวิหารแห่งแรกของเมืองวานถูกทำลายลงในปี ค.ศ. 919 จากการรุกรานของชาวไวกิงในแคว้นเบรอตาญ ต่อมาได้มีการสร้างขึ้นใหม่ราว ค.ศ. 1020 โดยมุขนายกฌูว์ดีกาแอลและน้องชายของท่านคือดยุกฌอฟรัวที่ 1 แห่งเบรอตาญ โดยสร้างในแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ วัตถุดิบหลักที่ใช้คือหินแกรนิต และต่อมาได้มีการต่อเติมอยู่อย่างสม่ำเสมอ ทำให้อาสนวิหารแห่งนี้มีความหลากหลายทางสถาปัตยกรรมอย่างมาก
ต่อมาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้มีการสร้างอาสนวิหารแห่งใหม่ขึ้น ซึ่งบางส่วนยังเหลือถึงปัจจุบันซึ่งคือบริเวณฐานของหอระฆังและผนังบางด้านของบริเวณร้องเพลงสวด การปรับปรุงและขยายให้เป็นแบบกอทิกนั้นเกิดขึ้นตามดำริของมุขนายกอีฟว์ เดอ ปงซาล ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 (ราวปี ค.ศ. 1454–1520) อันเนี่องมาจากพื้นที่เดิมเล็กเกินไปสำหรับปริมาณของผู้แสวงบุญที่มาสักการะหลุมฝังศพของนักบุญบิแซ็นต์ เฟร์เรร์ ซึ่งมรณภาพในปี ค.ศ. 1419 และได้ฝังศพอยู่ภายใต้ของบริเวณร้องเพลงสวดของอาสนวิหาร ซึ่งต่อมาได้มีการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1455 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 3 เงินสบทบทุนการก่อสร้างอาสนวิหารล้วนได้มาจากการบริจาคของผู้แสวงบุญแทบทั้งสิ้น
ในช่วงนี้ได้มีการสร้างบริเวณกลางโบสถ์ แขนกางเขน และมุขทางเข้าบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือ ซึ่งบริเวณมุขทางเข้าแห่งนี้ประกอบด้วยที่แสดงรูปปั้นของอัครทูตทั้งสิบสองพระองค์ ตามหลักปฏิบัติของชาวเบรอตาญ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสร้างชาเปลทรงกลมขนาดเล็กสองชั้น เรียกว่า "Chapelle du Saint-Sacrement" ซึ่งสร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ตั้งอยู่ยื่นออกมาด้านนอกติดกับทางเข้าฝั่งทิศเหนือของแขนกางเขนบริเวณระหว่างช่วงเสาที่ 5 ของอาสนวิหาร
ส่วนหอสูงฝั่งทิศเหนือนั้นเป็นโครงสร้างหลักที่รับมาจากตัวอาสนวิหารเก่าที่เป็นแบบโรมาเนสก์ ส่วนเพดานโค้งและบริเวณร้องเพลงสวดนั้นสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18 (ระหว่างปี ค.ศ. 1771 - ค.ศ. 1774) ส่วนหอด้านทิศใต้และหน้าบันทิศตะวันตกรวมทั้งมุขทางเข้าสร้างต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ระเบียงภาพ

ธงสัญลักษณ์ของคณะสงฆ์แห่งวาน
หอฝั่งทิศเหนืออายุ 700 ปี (ซ้ายมือ)
หอกลมทรงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ปนาลีบริเวณยอดแหลม
งานตกแต่งแบบนูนสูง
งานกระจกสีบริเวณชาเปล
นักบุญบิแซ็นต์ เฟร์เรร์ กับดยุกฌ็องที่ 5 (งานกระจกสีบริเวณชาเปลข้าง)
ออร์แกน
อาสนวิหารกาออร์

| อาสนวิหารกาออร์ Cathédrale Saint-Étienne de Cahors |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
จังหวัด: มุขมณฑลแห่งกาออร์
ภูมิภาค: แคว้นอ็อกซีตานี
จารีต: โรมัน
สถานะองค์กร: อาสนวิหาร
ปีที่อุทิศ: 1135
สถานะ: เปิด
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: กาออร์,  ฝรั่งเศส
พิกัดภูมิศาสตร์: 44°26′50″N 01°26′35″E﻿ / ﻿44.44722°N 1.44306°E﻿ / 44.44722; 1.44306
สถาปัตยกรรม
ประเภท: โบสถ์
รูปแบบ: กอธิก,  โรมาเนสก์
ลงเสาเข็ม: 1080
เสร็จสมบูรณ์: 1135
อาสนวิหารกาออร์ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Cahors) หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งกาออร์ (Cathédrale Saint-Étienne de Cahors) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลกาออร์ ตั้งอยู่ที่เมืองกาออร์ จังหวัดล็อต แคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสเทเฟน เป็นอีกหนึ่งสถานที่ที่แสดงให้เห็นถึงช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์กับสถาปัตยกรรมกอทิกได้อย่างดียิ่ง
อาสนวิหารแห่งนี้ยังเป็นสถานที่บรรจุเรลิกสำคัญของพระเยซู ซึ่งเรียกว่า "Sainte Coiffe" ซึ่งเป็นหมวกผ้าคลุมศีรษะเพื่อใช้แต่งพระศพพระเยซูเมื่อตอนสิ้นพระชนม์ ซึ่งเรลิกชิ้นนี้ถูกนำกลับมาจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ โดยเฌโร เดอ การ์ดายัก
อาสนวิหารแห่งกาออร์ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อ ค.ศ. 1862 รวมทั้งยังอยู่ในมรดกโลกโดยยูเนสโก โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1998
ลักษณะทั่วไป

อาสนวิหารแห่งนี้ได้รับการสร้างขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11 โดยมุขนายกเฌโร เดอ การ์ดายัก ซึ่งสร้างบนสถานที่ที่เคยเป็นที่ตั้งของโบสถ์เก่าที่สร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 7 เพื่ออุทิศแด่นักบุญดีดีเยแห่งกาออร์ ได้รับการเสกโดยสมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1119 และเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1135 ลักษณะของโบสถ์ซึ่งตั้งอยู่กลางเมืองนั้น มีความพิเศษคือกำแพงอันหนาราวกับป้อมปราการ ซึ่งในสมัยนั้นบิช็อปหรือมุขนายกถือเป็นผู้ปกครองและมีอำนาจสูงสุดในการบริหารตามระบบศักดินาของเมืองกาออร์
หน้าบันของอาสนวิหาร ซึ่งบูรณะอีกครั้งในปี ค.ศ. 1316–1324 โดยกีโยม เดอ ลาบรู พระญาติสนิทของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 ได้กล่าวถึงอาสนวิหารแห่งนี้ว่ามีลักษณะเป็นปราการอันแข็งแรงหนาแน่น ประกอบด้วยซุ้มทางเข้าซึ่งมีหอนาฬิกาอยู่ด้านบนซึ่งถูกขนาบปิดด้วยหอคอยทั้งสองข้าง มีหน้าต่างหกบานบริเวณด้านหน้าซึ่งมีลักษณะแคบกว่าปกติ องค์ประกอบที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นโบสถ์ทางคริสต์ศาสนานั้น มีเพียงประตูทางเข้าอันสวยงามตกแต่งเป็นสามชั้น พร้อมด้วยระเบียงแนบขนาดเล็กอยู่ด้านบนประตูทางเข้า และเหนือขึ้นไปเป็นหน้าต่างกุหลาบ หลังคาเป็นแบบโดมอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ พร้อมทั้งหน้าบันทางเข้าที่มีลักษณะเป็นป้อมปราการ และประตูทางเข้าแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1140–1150 ถือเป็นอีกหนึ่งปราการของวิหารทางทิศเหนือ
บริเวณกลางโบสถ์

บริเวณกลางโบสถ์มีขนาดกว้างถึง 20 เมตร ยาว 44 เมตร พร้อมด้วยหลังคาแบบโดมที่สูงถึง 32 เมตรในแบบสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ ซึ่งรับน้ำหนักโดยเสาโค้งขนาดใหญ่จำนวนหกเสา ซึ่งมีเฉพาะเพียงแค่อาสนวิหารนักบุญโซเฟียแห่งคอนสแตนติโนเปิลซึ่งมีเสาขนาดที่ใหญ่กว่า อนึ่ง ซึ่งสิ่งที่ผิดปกติจากวิหารทั่วไปคือ ไม่มีแขนกางเขน
โดมหนึ่งข้างตกแต่งด้วยงานเฟรสโก้ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 บอกเล่าเรื่องราวของนักบุญสเทเฟนถูกลงโทษโดยการขว้างหินจนตาย พร้อมทั้งผู้เผยพระวจนะทั้งแปดซึ่งมาในแบบขี่สัตว์ที่เป็นพาหนะ เหมือนเทพฮินดูและกรีก นอกจากนี้บริเวณกำแพงยังพบรูปภาพอื่น ๆ สมัยยุคกลางประดับอยู่ด้วย
มุขโค้ง

บริเวณมุขโค้งด้านสกัดของอาสนวิหารเป็นแบบกอทิกซึ่งมีฐานเป็นแบบโรมาเนสก์ (ตั้งแต่บริเวณฐานเสาขึ้นไปจนถึงบริเวณหัวเสา) ด้านในประกอบด้วยชาเปลจำนวนสามหลังพร้อมรูปปั้นประดับ ซึ่งทำให้ผสมผสานกันทางศิลปะได้อย่างดีระหว่างความขาวของมุขโค้งด้านสกัด ความหลายหลายของงานกระจกสี และงานภาพเขียนประดับบริเวณร้องเพลงสวด
ในอาสนวิหารมีหลุมฝังศพอยู่หลายแห่ง อาทิเช่น หลุมฝังศพของบุญราศีอาแล็ง เดอ ซอลมีนียัก (Blessed Alain de Solminihac) และที่สำคัญคือ หมวกผ้าคลุมศีรษะของพระเยซู ซึ่งเป็นเรลิกสำคัญของที่นี่ ซึ่งถูกนำกลับมาฝรั่งเศสโดยมุขนายกเฌโร เดอ การ์ดายักจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์เมื่อปี ค.ศ. 1113
ซุ้มประตู

สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1135 ที่บริเวณทางเข้าทิศเหนือ โดยมีส่วนที่สวยงามคือ หน้าบันที่อยู่เหนือประตู เป็นงานปูนปั้นบอกเล่าเรื่องราวของเมโสส ในรูปแบบของสถาปัตยกรรมแบบเปลี่ยนผ่านระหว่างสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์กับสถาปัตยกรรมกอทิก
บนฉากหนี่งเป็นเรื่องราวของพระเยซู ที่ยกพระหัตถ์ขวาขึ้นเพื่อแสดงสัญลักษณ์ของการอวยพร ส่วนพระหัตถ์ซ้ายถือคัมภีร์ไบเบิ้ล อยู่ในกรอบรูปไข่ที่แสดงถึงการขึ้นสวรรค์ของพระองค์ และยังถูกขนาบทั้งสองข้างด้วยนางฟ้าประหนึ่งพยายามอธิบายพระอภินิหารให้แก่อัครสาวกสิบสองค์ ซึ่งยืนล้อมรอบพระแม่มารี
บริเวณด้านซ้ายมือ มีรูปปั้นแสดงให้เห็นถึงบุคคลที่แต่งกายแตกต่างจากพระอัครสาวก ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นรูปปั้นแสดงถึงตัวผู้ปั้นนั้นเอง อีกส่วนหนึ่งแสดงถึงประวัติของนักบุญสเทเฟน ซึ่งเป็นนักบุญประจำอาสนวิหาร บริเวณกรอบด้านบนสุดมีนางฟ้าอีกสี่องค์ที่พาพระเยซูขึ้นสู่สวรรค์
ระเบียงคด

ประตูที่อยู่ทางขวามือของบริเวณร้องเพลงสวดจะนำไปสู่ระเบียงคดแบบกอทิกฟล็องบัวย็อง (Flamboyant) ที่สร้างราวปี ค.ศ. 1504 โดยมุขนายกอ็องตวน เดอ ลูแซ็ก ในบริเวณประกอบด้วยรูปปั้นแสดงบทบาทในชีวิตประจำวัน ซึ่งคาดว่าน่าจะถูกลอกแบบมาจากที่โบสถ์แม่พระบังเกิดแห่งกาดวง (L'abbaye Notre-Dame de la Nativité de Cadouin)
บริเวณฝั่งตะวันตกเป็นที่ตั้งของชาเปลนักบุญโกแบร์ (Chapelle Saint Gaubert) ซึ่งมีเพดานโค้งที่ตกแต่งด้วยภาพวาดสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และบริเวณกำแพงโดยรอบยังมีงานเฟรสโกบอกเล่าเรื่องราวของการพิพากษาครั้งสุดท้าย ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ศิลปะทางศาสนา ซึ่งจัดแสดงภาพเขียนของมุขนายกแห่งกาออร์ทั้ง 93 องค์ พร้อมทั้งเครื่องแต่งกายพิธี
อาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมล (โมนาโก)

| อาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมล Cathédrale de Notre-Dame-Immaculée |
| --- | --- |
ฟาซาดหน้าของอาสนวิหาร
ศาสนา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
จังหวัด: อัครสังฆมณฑลโมนาโก
สถานะองค์กร: อาสนวิหาร
ปีที่อุทิศ: 1911
สถานะ: เปิด
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: มอนาโก-วีล, ประเทศโมนาโก
พิกัดภูมิศาสตร์: 43°43′49″N 7°25′22″E﻿ / ﻿43.730214°N 7.422664°E﻿ / 43.730214; 7.422664
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: Charles Lenormand
ประเภท: โบสถ์คริสต์
รูปแบบ: ฟื้นฟูโรมาเนสก์
ลงเสาเข็ม: 1875
เสร็จสมบูรณ์: 1903
อาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมล (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Notre-Dame-Immaculée) หรือบางครั้งเรียกว่า อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส ซึ่งเป็นชื่อของโบสถ์หลังเก่าที่ถูกทำลายไปในปี 1874 หรือ อาสนวิหารโมนาโก (Cathédrale de Monaco) เป็นอาสนวิหารประจำอัครสังฆมณฑลโมนาโก ตั้งอยู่ในมอนาโก-วีล ประเทศโมนาโก และเป็นที่ฝังศพของสกุลกรีมัลดี
อาสนวิหารลูว์ซง

| อาสนวิหารลูว์ซง |
| --- | --- |
 อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ แห่งลูว์ซง
ด้านข้างของอาสนวิหารซึ่งเป็นที่ตั้งของมุขทางเข้าของวิหารเก่าแบบโรมาเนสก์
th
46°27′16″N 1°10′00″W﻿ / ﻿46.45444°N 1.16667°W﻿ / 46.45444; -1.16667
ที่ตั้ง: ลูว์ซง จังหวัดว็องเด
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
ประวัติ
สถานะ: อาสนวิหาร
เสกเมื่อ: ค.ศ. 1317
สถาปัตยกรรม
ประเภทสถาปัตย์: กอทิก
รูปแบบสถาปัตย์: กางเขน
ปีสร้าง: คริสต์ศตวรรษที่ 13
แล้วเสร็จ: คริสต์ศตวรรษที่ 14
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1906 และ 1915) (ค.ศ. 1992) - ระดับแคว้น 
อาสนวิหารลูว์ซง (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Luçon) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์แห่งลูว์ซง (Cathédrale Notre-Dame-de-l'Assomption de Luçon) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลลูว์ซง ตั้งอยู่ในเขตเมืองลูว์ซง จังหวัดว็องเด แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์
อาสนวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นในแบบกอทิก และยังมีองค์ประกอบบางส่วนในแบบโรมาเนสก์ รวมทั้งในยุคที่ใหม่กว่านั้น คือ สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (หรือคลาสสิก) ซึ่งองค์ประกอบต่าง ๆ นี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1915 และของระดับแคว้นเมื่อปี ค.ศ. 1992
ประวัติ

อาสนวิหารแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของโบสถ์ของอารามเก่าตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 ซึ่งได้ถูกทำลายโดยการรุกรานของชาวนอร์มันในปี ค.ศ. 853 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 877 และตามมาด้วยไฟไหม้ครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1068 โดยกีโยมที่ 8 เคานต์แห่งปัวตู ทำให้โบสถ์ได้ถูกทำลายลงสิ้น ส่งผลให้สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 มีพระบัญชาคว่ำบาตรระหว่างคริสตจักรกับเคานต์แห่งปัวตู จึงทำให้บุตรชายคนโตของเคานต์แห่งปัวตู กีโยมที่ 9 ต้องสร้างวิหารใหม่ขึ้นทดแทนด้วยเงินของตัวเอง ในที่สุดจึงเริ่มการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1091 โดยอธิการอารามฌอฟรัว ซึ่งกินเวลานานถึง 30 ปี และวิหารแบบโรมาเนสก์แห่งใหม่นี้ได้รับการเสกเมื่อปี ค.ศ. 1121 โดยอธิการอารามแฌร์แบร์
ในปัจจุบันยังสามารถพบเห็นซากของวิหารโรมาเนสก์เก่านี้ในอาสนวิหารปัจจุบัน โดยที่เหลืออยู่เป็นบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือและมุขทางเข้า ซึ่งอยู่ที่จัตุรัสซอแชเดตุชในบริเวณใกล้เคียง
ต่อมาอารามแห่งนี้ได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1317 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 ซึ่งเป็นที่ตั้งของมุขนายกแห่งมุขมณฑลปัวตีเย ต่อมาได้มีการบูรณะซ่อมแซมและปรับปรุงครั้งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 15 ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงสถาปัตยกรรมให้เป็นแบบกอทิก และภายหลังได้ผ่านการบูรณะปรับปรุงเป็นระยะเนื่องจากตกอยู่ท่ามกลางสมรภูมิเป็นช่วง ๆ ในระหว่างสงครามร้อยปี นอกจากนี้ยังมีระเบียงคดของอาสนวิหารซึ่งอยู่ในสภาพดีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 ชาเปลบริเวณทางเดินข้างทิศใต้สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1530 ถึงค.ศ. 1550
ต่อมาในสมัยสงครามศาสนา อาสนวิหารถูกทำลายโดยกลุ่มโปรเตสแตนต์เป็นจำนวนทั้งสิ้น 4 ครั้งในปี ค.ศ. 1562, ค.ศ. 1568, ค.ศ. 1570 และ ค.ศ. 1622 โดยถูกปล้นเอาวัตถุต่าง ๆ ด้านในไปจนหมดสิ้น
ต่อมาในปี ค.ศ. 1665 หอระฆังได้ถล่มลงบนบริเวณกลางโบสถ์ช่วงที่ 1 ทำให้ต้องมีการบูรณะก่อสร้างขึ้นใหม่ซึ่งหน้าตาเป็นแบบที่เห็นจนถึงปัจจุบันภายใต้การควบคุมของมุขนายกอ็องรี เดอ บารียง ซึ่งบริเวณยอดแหลมแบบนีโอกอทิกนั้นสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในปี ค.ศ. 1722 เป็นช่วงเวลาก่อสร้างชาเปลข้างฝั่งทิศเหนือ และต่อมาในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นการสร้างแท่นบูชาจนถึงเบญจาคริสต์ บริเวณเก้าอี้ร้องเพลงสวดงานไม้แกะสลักผีมือเซบัสเตียง แลเน (Sébastien Leysner)
ในสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส เครื่องเรือนและเครื่องตกแต่งของอาสนวิหารถูกขายทอดตลาดและผ่านมือไปมากมาย ซึ่งอาสนวิหารได้ถูกใช้เป็นทั้งคอกม้า ค่ายทหาร และคลังแสงอาวุธ ซึ่งโชคดีที่เหล่าแท่นบูชาด้านข้างต่าง ๆ ฉากประดับแท่นบูชา และเก้าอี้ร้องเพลงสวดยังอยู่ในสภาพดี
สัดส่วน

ความยาวรวมด้านใน : 67.50 เมตร (221.5 ฟุต)
ความยาวของบริเวณกลางโบสถ์ : 34.50 เมตร (113.2 ฟุต)
ความยาวของแขนกางเขน (จากสุดบริเวณกลางโบสถ์ถึงบริเวณร้องเพลงสวด) : 8.00 เมตร (26.25 ฟุต)
ความลึกของบริเวณร้องเพลงสวด : 25.00 เมตร (82.02 ฟุต)
ความกว้างของบริเวณกลางโบสถ์ (ทางเดินกลาง) : 8.00 เมตร (26.25 ฟุต)
ความกว้างของบริเวณแขนกางเขน (จากทิศเหนือถึงทิศใต้) : 32.00 เมตร (104.99 ฟุต)
ความกว้างของบริเวณร้องเพลงสวด : 9.75 เมตร (32.0 ฟุต)
ความกว้างของช่องทางเดินข้าง : ระหว่าง 5.00 เมตร (16.40 ฟุต) ถึง 5.30 เมตร (17.4 ฟุต)
ความกว้างของชาเปลข้าง : 5.00 เมตร (16.40 ฟุต)
ความสูงของเพดานโค้งช่องแรกในวิหาร : 6.30 เมตร (20.7 ฟุต)
ความสูงของเพดานโค้งของบริเวณกลางโบสถ์ : 22.00 เมตร (72.18 ฟุต)
ความสูงของเพดานโค้งของบริเวณร้องเพลงสวด : 25.00 เมตร (82.02 ฟุต)
ความสูงของเพดานโค้งของบริเวณช่องทางเดินข้าง : 10.50 เมตร (34.4 ฟุต)
ความสูงของเพดานโค้งของบริเวณจรมุข : 11.50 เมตร (37.7 ฟุต)
ความสูงของอาสนวิหารวัดจากยอดสูงที่สุด : 85.00 เมตร (278.87 ฟุต)
แหล่งข้อมูล
อาสนวิหารเนอแวร์

|  อาสนวิหารนักบุญไซริกัส และนักบุญจูลิตตา แห่งเนอแวร์ |
| --- | --- |
อาสนวิหารเนอแวร์

46°59′14″N 3°9′26″E﻿ / ﻿46.98722°N 3.15722°E﻿ / 46.98722; 3.15722
ที่ตั้ง: เนอแวร์ในประเทศฝรั่งเศส
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เว็บไซต์: มหาวิหารเนอแวร์
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: แผนผังมหาวิหาร
รูปแบบสถาปัตย์: โรมาเนสก์ กอทิก
ปีสร้าง: คริสต์ศตวรรษที่ 10
แล้วเสร็จ: คริสต์ศตวรรษที่ 16
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1862)
อาสนวิหารเนอแวร์ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Nevers) หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารนักบุญไซริกัสและนักบุญจูลิตตาแห่งเนอแวร์ (Cathédrale Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte de Nevers) เป็นอาสนวิหารของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่เมืองเนอแวร์ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในประเทศฝรั่งเศส และเป็นโบสถ์ประจำตำแหน่งมุขนายกแห่งเนอแวร์ อาสนวิหารเนอแวร์อุทิศแด่นักบุญไซริกัสและจูลิตตา
อาสนวิหารนี้สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 16 ประกอบด้วยมุขสองมุขทั้งด้านหน้าและหลังของตัววัด มุขหนึ่งและแขนกางเขนทางด้านตะวันตกยังคงเป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ ขณะที่อีกมุขหนึ่งทางตะวันออกและทางเดินกลางเป็นสถาปัตยกรรมกอทิกของคริสต์ศตวรรษที่ 14 แต่ทางตะวันออกไม่มีแขนกางเขน ซุ้มทางด้านใต้สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หอขนาดมหึมาที่ตกแต่งอย่างแพรวพราวสร้างเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาสนวิหารนักบุญไซริกัสและนักบุญจูลิตตาแห่งเนอแวร์
Location of the cathedral
อาสนวิหารรูอ็อง

|  อาสนวิหารแม่พระแห่งรูอ็อง |
| --- | --- |


49°26′25″N 1°05′41″E﻿ / ﻿49.44028°N 1.09472°E﻿ / 49.44028; 1.09472
ที่ตั้ง: รูอ็อง จังหวัดแซน-มารีตีม
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอทิก
ปีสร้าง: ค.ศ. 1030 (โรมาเนสก์) ค.ศ. 1145 (กอทิก)
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1506
ความสูงอาคาร: 151 เมตร (495 ฟุต)
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1862)
อาสนวิหารรูอ็อง (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Rouen) หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารแม่พระแห่งรูอ็อง (Cathédrale Notre-Dame de Rouen) เป็นอาสนวิหารแบบกอทิก ตั้งอยู่ที่เมืองรูอ็อง ในจังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกแห่งอัครมุขมณฑลรูอ็อง และอาสนวิหารแห่งนี้ยังอยู่ในฐานะ "Primatial Cathedral" ในตำแหน่ง ไพรเมตแห่งนอร์ม็องดี  (Primat de Normandie)
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840
สิ่งที่น่าสนใจ

อาสนวิหารรูอ็องเป็นที่ฝังพระศพของพระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ รวมทั้งหัวใจด้วย เครื่องในฝังไว้ที่วัดที่วังชาลูว์-ชาบรอล (Château de Châlus-Chabrol) ในบริเวณลีมูแซ็ง ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์สิ้นพระชนม์จากแผลที่ถูกยิงด้วยลูกธนู ร่างของพระองค์ถูกฝังไว้ข้างพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษพระบิดาที่แอ็บบีฟงเตอวโร (Abbaye de Fontevraud) ใกล้เมืองชีนงและเมืองโซมูร์ อนุสรณ์ของพระองค์อยู่เหนือที่ฝังศพและมีชื่อสลักเป็นภาษาละตินอยู่ด้านข้าง
ระหว่างปี ค.ศ. 1876 ถึง ปี ค.ศ. 1880 อาสนวิหารรูอ็องเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก เมื่อปี ค.ศ. 1944 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 อาสนวิหารถูกระเบิดซึ่งเกือบทำลายหอกลาง
ในศิลปะ

ด้านหน้าอาสนวิหารรูอ็องเป็นหัวเรื่องที่โกลด มอแน (Claude Monet) จิตรกรลัทธิประทับใจใช้วาดครั้งแล้วเล่า เป็นภาพเขียนชุดที่มีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักกันทั่วโลก มอแนจะวาดภาพเดียวกันแต่ต่างเวลากันตามแสงสีที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นเจ้าของภาพชุดนี้ 2 ภาพ อีกภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศเซอร์เบียที่ซื้อในราคาประมาณ 40 ล้านเหรียญ
กุสตาฟว์ โฟลแบร์ ผู้เป็นนักประพันธ์ได้รับแรงบันดาลใจจากหน้าต่างประดับกระจกสีของนักบุญจูเลียนและซาลอเมจนเขียนเรื่องสั้นสามเรื่องเกี่ยวกับหน้าต่างนี้ — Three Tales
โฌริส-การ์ล อุยส์ม็อง เขียน อาสนวิหาร (La Cathédrale) นวนิยายเกี่ยวกับอาสนวิหารที่สำรวจการก่อสร้างของอาสนวิหารอย่างถี่ถ้วน
อาสนวิหารรูอ็องของมอแน

พระอาทิตย์ขึ้น
พระอาทิตย์ตก
อาสนวิหารล็อง

|  อาสนวิหารแม่พระแห่งล็อง |
| --- | --- |
ทัศนียภาพจากภายนอก

49°33′51″N 3°37′30″E﻿ / ﻿49.56417°N 3.62500°E﻿ / 49.56417; 3.62500
ที่ตั้ง: ล็อง จังหวัดแอน
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: โบสถ์ประจำเขต   (อาสนวิหารจนกระทั่งปี ค.ศ. 1790)
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอธิก
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1235
ขนาดอื่น ๆ: ยาว 110.50 เมตร (362.5 ฟุต)  กว้าง 30.65 เมตร (100.6 ฟุต)
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1840)
อาสนวิหารล็อง (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Laon) หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งล็อง (Cathédrale Notre-Dame de Laon) สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี ปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำแพริชในนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารของอดีตมุขมณฑลล็องซึ่งในปัจจุบันอยู่ในการปกครองของมุขนายกประจำมุขมณฑลซัวซง อันเป็นผลจากการควบรวมตามความตกลง ค.ศ. 1801 อาสนวิหารตั้งอยู่ที่เมืองล็อง จังหวัดแอน แคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส
อาสนวิหารแห่งนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในสถานที่แห่งแรกในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกในประเทศฝรั่งเศส โดยสร้างหลังจากอาสนวิหารแซ็ง-เดอนีและอาสนวิหารนัวยง และยังสร้างก่อนอาสนวิหารแม่พระแห่งปารีสอีกด้วย
อาสนวิหารล็องได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

อาสนวิหารสร้างในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกในยุคแรก ซึ่งต่อมาเป็นแรงบันดาลใจในการก่อสร้างอาสนวิหารอีกหลายแห่ง ๆ อาทิ อาสนวิหารแม่พระแห่งปารีส
ตัวอาคารประกอบด้วยหอจำนวนห้าหอจากทั้งหมดเจ็ดตามแบบเดิม : หอแสงสว่างบริเวณจุดตัดกลางโบสถ์ หอคู่บริเวณหน้าบันฝั่งทางเข้าทิศตะวันตก และบริเวณปลายแขนกางเขนข้างละหนึ่งหอ