stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิเทหะ
ประวัติ

ปลายสมัยพระเวท (ราว 1100–500 ปีก่อนคริสตกาล) รัฐวิเทหะได้เป็นหนึ่งในศูนย์กลางหลักทางการเมืองและวัฒนธรรมแห่งเอเชียใต้ พร้อมด้วยรัฐกุรุและรัฐปัญจาละ
วรรณกรรมสมัยพระเวทตอนปลาย เช่น พราหมณะ และ พฤหทารัณยกอุปนิษัท กล่าวว่า พระเจ้าชนกเป็นกษัตริย์นักปราชญ์แห่งวิเทหะ มีพระเกียรติยศเลื่องลือเพราะเหตุที่ได้ทรงอุปถัมภ์วัฒนธรรมและปรัชญาพระเวท ราชสำนักของพระองค์เป็นศูนย์กลางแห่งภูมิปัญญาเพราะอุดมด้วยฤษี ที่มีชื่อเสียงเช่น ฤษียาชญวัลกยะ
ภูมิภาคและวัฒนธรรมของรัฐวิเทหะยังมักปรากฏในวรรณกรรมฮินดู เช่น กล่าวถึงแนวคิดเรื่องราชวงศ์กษัตริย์ และประเพณีการมีกษัตริย์นักปราชญ์ผู้ประพฤติสันยาสะ เรื่องทำนองเดียวกันยังพบในงานเขียนทางฮินดู พุทธ และเชน ที่เหลือรอดอยู่ในปัจจุบัน ทำให้น่าเชื่อว่า ประเพณีสันยาสะน่าจะมีมาก่อนพุทธกาล และนับถือแพร่หลายในรัฐอื่น ๆ ทั่วอินเดียนอกเหนือไปจากวิเทหะด้วย เช่น รัฐปัญจาละ รัฐกลิงคะ และรัฐกันธาระ ศาสนาเชนยังถือว่า พระเจ้าเนมิราชแห่งวิเทหะเป็นตีรถังกรองค์ที่ 21 จากทั้งหมด 24 องค์
รัฐวิเทหะยังปรากฏในมหากาพย์สันสกฤต เช่น มหาภารตะ และ รามายณะ เรื่องหลังนี้กล่าวว่า สีดาเป็นเจ้าหญิงแห่งรัฐวิเทหะ และสมรสกับพระรามแห่งรัฐโกศลเพื่อเกี่ยวดองระหว่างสองรัฐ
สันนิษฐานว่า เมืองหลวงของรัฐวิเทหะอาจได้แก่ เมืองชนกปุระในประเทศเนปาลปัจจุบัน หรือเมืองพาลีราชคฒในเขตมธุพนี รัฐพิหาร ประเทศอินเดียปัจจุบัน
เมื่อสิ้นสมัยพระเวท รัฐวิเทหะน่าจะได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐวัชชี และภายหลังก็ตกเป็นของรัฐมคธ
ดูเพิ่ม

มิถิลา
ชาวไมถิลี
มหาชนบท
สมัยพระเวท
วูกอวาร์

| วูกอวาร์ Grad Vukovar |
| --- | --- |
City of Vukovar
วูกอวาร์ - จัตุรัสฟรานโย ทุจมานริมแม่น้ำวูกา
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเมืองวูกอวาร์ในเทศมณฑลวูกอวาร์-เซอร์เมีย
ประเทศ:  โครเอเชีย
เทศมณฑล: วูกอวาร์-เซอร์เมีย
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Ivan Penava
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 100.26 ตร.กม. (38.71 ตร.ไมล์)
ความสูง: 108 เมตร (354 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 27,683 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal code: 32000
รหัสพื้นที่: (+385) 32
ป้ายทะเบียนรถยนต์: VU
เว็บไซต์: http://www.vukovar.hr/
วูกอวาร์ (โครเอเชีย: Vukovar; เซอร์เบีย: Вуковар) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลวูกอวาร์-เซอร์เมีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดานูบซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างภูมิภาคสลาโวเนียทางตะวันออกของโครเอเชียกับภูมิภาคย่อยบาชกาที่เป็นส่วนหนึ่งของวอยวอดีนาในเซอร์เบีย มีประชากรราว ๆ เกือบสามหมื่นคน
ในอดีตวูกอวาร์เคยเป็นเมืองท่าริมแม่น้ำดานูบที่มีความเจริญเฟื่องฟูในระดับหนึ่ง หากแต่ในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพของโครเอเชียได้ทำให้ฝ่ายชาวเซิร์บติดอาวุธในสลาโวเนียซึ่งต่อต้านรัฐบาลของโครเอเชียร่วมมือกับกองทัพร่วมของยูโกสลาเวียบุกเข้ามาทำลายล้างเมืองอย่างราบคาบและได้กระทำอาชญากรรมสงครามด้วยการสังหารชาวเมืองเชื้อสายโครแอตเป็นจำนวนมากในระหว่างสงคราม ทำให้วูกอวาร์ได้ชื่อว่าเป็นเมืองซึ่งได้รับความเสียหายมากที่สุดในสงครามการประกาศอิสรภาพของโครเอเชียและถือกันว่าเป็นเมืองที่ถูกทำลายเสียหายจากสงครามอย่างเลวร้ายที่สุดในยุโรปนับตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สำหรับชาวโครเอเชียวูกอวาร์จึงมีฐานะเป็นนครวีรชนเทียบเท่าสตาลินกราดของสหภาพโซเวียต และทุก ๆ ปีในวันที่ 18 พฤศจิกายน จะมีการวางพวงหรีดรำลึกถึงการแตกพ่ายของวูกอวาร์ต่อฝ่ายชาวเซิร์บเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991
เนื่องจากบทบาทของวูกอวาร์ในสงครามประกาศอิสรภาพของโครเอเชีย ทำให้แม้ในปัจจุบันนี้ก็ยังคงมีความตึงเครียดระหว่างชาวเมืองสองฝ่ายคือ ชาวโครแอตซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่กับชาวเซิร์บซึ่งมีอยู่ในเมืองราว ๆ 30% ในช่วงตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 ซึ่งรัฐธรรมนูญของโครเอเชียประกาศให้เมืองใดก็ตามที่มีประชากรเป็นชนเชื้อสายอื่นนอกเหนือจากชาวโครแอตรวมกันได้ถึง 30% จะมีสิทธิ์ในการใช้ภาษาของชนกลุ่มนั้นเป็นหนึ่งในภาษาราชการของเมืองด้วย วูกอวาร์จึงได้กลับมาเป็นเมืองซึ่งจุดประเด็นร้อนแรงขึ้นมาในโครเอเชียอีกครั้งเมื่อเหล่าทหารผ่านศึกของโครเอเชียที่เคยรบในสงครามเมื่อทศวรรษที่ 90 ไม่ยอมรับให้มีการใช้ภาษาเซิร์บเป็นภาษาราชการของเมืองอีกภาษาหนึ่ง และได้คอยทำการทุบทำลายหรือถอดป้ายชื่อสถานที่ราชการต่างๆในเมืองที่มีการเขียนด้วยตัวอักษรซีริลลิกของภาษาเซิร์บควบคู่กับอักษรละตินของภาษาโครเอเชีย
ประวัติศาสตร์

หอประปาที่เสียหายจากสงครามประกาศอิสรภาพของโครเอเชีย ถือเป็นสัญลักษณ์ของความยากแค้นในการสู้รบป้องกันเมือง
ศาหิท กปูร

| ศาหิท กปูร शाहिद कपूर |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 (43 ปี) ศาหิท กปูร
อาชีพ: นักแสดง
ศาหิท กปูร (ฮินดี: शाहिद कपूर) เกิด 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงของบอลลีวูด เขาเป็นมังสวิรัติ ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขา คือ 36 china town และ Kaminey
ศาลาบาร์เซโลนา

| ศาลาบาร์เซโลนา |
| --- | --- |
Pabellón Alemán (ในภาษาสเปน) Pavelló Alemany (ในภาษากาตาลา)

th
ชื่ออื่น: ศาลาเยอรมัน
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: ถูกรื้อถอน
ประเภท: อาคารจัดแสดงนิทรรศการ
สถาปัตยกรรม: สมัยใหม่, จุลนิยม
ที่ตั้ง: บาร์เซโลนา กาตาลุญญา ประเทศสเปน
พิกัด: 41°22′14″N 2°09′00″E﻿ / ﻿41.37056°N 2.15000°E﻿ / 41.37056; 2.15000
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1928 (1928)
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1929 (1929)
พิธีเปิด: 27 พฤษภาคม 1929
รื้อถอน: 1930 (อาคารจำลองสร้างใหม่เมื่อ 1986)
ลูกค้า: รัฐบาลเยอรมนี
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: โครงเหล็กกล้า กระจก และหินขัด
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ลุดวิก มีซ ฟัน รอเฮอ, ลิลลี ไรค์
เว็บไซต์
miesbcn.com
ศาลาบาร์เซโลานา (อังกฤษ: Barcelona Pavilion) หรือ ศาลาเยอรมัน (กาตาลา: Pavelló alemany; สเปน: Pabellón alemán) เป็นศาลาของประเทศเยอรมนีในมหกรรมนานาชาติ 1929ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน ผลงานออกแบบโดยลุดวิก มีซ ฟัน รอเฮอ และ ลิลลี ไรค์ ใช้งานสำหรับส่วนเยอรมนีของมหกรรมอย่างเป็นทางการ ถือเป็นอาคารสำคัญในประวัติศาสตร์ของสถาปัตยกรรมมอเดิร์น เป็นที่รู้จักจากรูปแบบที่เรียบง่ายและการเลือกใช้วัสดุหรูหรา เช่น หินอ่อน, ออนิกซ์ และ ทราเวอร์ทีน ของประดับภายในอาคารออกแบบเป็นพิเศษสำหรับอาคาร เช่น เก้าอี้บาร์เซโลนา อาคารนี้มีอิทธิพลอย่างมากต่อขบวนการสถาปัตยกรรมมอเดิร์น และถูกรื้อถอนในปี 1930 ก่อนจะมีการสร้างใหม่เลียนแบบของเดิมในปี 1986 ซึ่งยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน
วิศวรูป

วิศวรูป แสดงหลายศีรษะ หลายหัตถ์ และหลายบาท ราว ค.ศ. 1740, พิลาสปุระ
วิศวรูป (สันสกฤต: विश्वरूप, แปลตรงตัว 'รูปแห่งจักรวาล', IAST: Viśvarūpa) เป็นรูปเชิงประติมานวิทยาและรูปอวตารเป็นมนุษย์ของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู โดยเฉพาะพระวิษณุในฮินดูร่วมสมัย รูปปางอวตารเป็นวิศวรูปที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดพบใน ภควัตคีตา ซึ่งพระกฤษณะทรงอวตารมาในมหาภารตะระหว่างสงครามทุ่งกุรุเกษตร ถือกันว่าวิศวรูปเป็นปางสูงสุดของพระวิษณุ ที่ซึ่งมีจักรวาลทั้งหมดอยู่ภายในพระองค์
ประติมานวิทยา > ยุคแรก

แหล่งข้อมูเชิงวรรณกรรมหลายแหล่งระบุถึงวิศวรูปว่ามีศีรษะและแขน "หลาย" หรือ "พัน/ร้อย" หรือ "อนันต์" แต่ก็ไม่ได้ระบุจำนวนอวัยวะเฉพาะที่ปรากฏ ประติมากรรมยุคคุปตะและหลังคุปตะจึงต้องพยายามสร้างสรรค์ผลงานที่สามารถแสดงความอนันต์ของอวัยวะดังกล่าว การบรรยายลักษณะของวิศวรูปโดยอรชุนในภควัตคีตาทำให้มีความเป็นไปได้ในการสร้างสรรค์ประติมากรรมอยู่สองแบบ: วิศวรูปในฐานะเทพเจ้าหลายศีรษะและหลายแขน หรือเทพเจ้าที่ภายในร่างกายมีองค์ประกอบทั้งปวงของจักรวาลอยู่ภายใน วิศวรูปแบบฮินดูนิยมสร้างด้วยแบบแรก ส่วนพระพุทธเจ้าแห่งจักรวาล (พระไวโรจนพุทธะ) แสดงในรูปแบบหลัง เทวรูปองค์หนึ่งที่พบในปาเรล นครมุมไบ อายุราว ค.ศ. 600 แสดงเทพเจ้าเจ็ดองค์ที่เชื่อมต่อกันและกัน ซึ่งเป็นวิศวรูปของพระศิวะ อันถือเป็นปางที่พบได้ยาก
วิศวรูปกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของพระวิษณุในสมัยคุปตะ (คริสต์ศตวรรษที่ 6) เทวรูปวิศวรูปยุคคุปตะชิ้นแรก ๆ เป็นศิลปะมถุรา พบที่อำเภออันคฤห์ สร้างขึ้นราว ค.ศ. 430-60 โดยได้รูปแบบมาจากคำบรรยายที่ปรากฏในภควัตคีตา วิศวรูปนี้มีสามศีรษะ มนุษย์อยู่ตรงกลาง, สิงห์ (แทนนรสิงห์) และ หมูป่า (แทนวราหะ) และมีสี่แขน อีกหนึ่งเทวรูปยุคแรกพบที่ปัจจุบันประดิษฐานในจังงูนารายัณมนเทียร ประเทศเนปาล อายุราวศตวรรษที่ 5-6 แสดงเพทเจ้าสิบหัว สิบแขน และล้อมรอบด้วยสามพื้นที่ของจักรวาลวิทยาฮินดู ได้แก่สวรรค์, ปฤถวี (โลก) และ ปาตาล (ใต้โลก) ตามเทพเจ้า มนุษย์ และสัตว์ปาตาลอย่างนาค ตามลำดับ ทางขวาเป็นปิศาจ และทางซ้ายเป็นเทวะ แสดงให้เห็นถึงรูปที่เป็นสองขั้วในปาง เช่นเดียวกับที่พบในวราหะมนเทียร เทโอคฤห์
ประติมานวิทยา > ยุคใหม่

ในงานศิลปะสมัยนิยม นิยมแสดงภาพของวิศวรูปในรูปเทพเจ้ามีหลายศีรษะ แต่ละศีรษะอาจแทนเทพเจ้าแต่ละองค์หรือแต่ละปาง แสดงจนถึงปางดุร้ายของเทพเจ้าเป็นต้น ในมือถืออาวุธหลากชนิด และหลายครั้งมักพบอรชุนปรากฏอยู่ในฉากเคารพแก่องค์วิศวรูปด้วย ที่ชโยติสระ ซึ่งเชื่อกันว่าพระกฤษณะแสดงภควัตคีตาแก่อรชุน มีประดิษฐานเทวรูปพระกฤษณะขนาด 40 ฟุตในรูปวิศวรูป สร้างขึ้นจาก อัษฏธาตุ
วีตาลีย์ กลึชกอ
ดูเพิ่ม

วอลอดือมือร์ กลึชกอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของสองพี่น้องตระกูลกลึชกอ
ศิลปา เศฏฏี

| Shilpa Shetty ศิลปา เศฏฏี शिल्पा शेट्टी |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1975-06-08) 8 มิถุนายน ค.ศ. 1975 (49 ปี) ศิลปา เศฏฏี
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ฐานข้อมูล
IMDb
ศิลปา เศฏฏี (อังกฤษ: Shilpa Shetty, ฮินดี: शिल्पा शेट्टी, 8 มิถุนายน พ.ศ. 2518 — ) เป็นนักแสดงจากประเทศอินเดีย  เมื่อ วันที่ 18 เมษายน 2550  ศิลปา เศฏฏี ได้ไปร่วมงานต่อต้านโรคเอดส์ โดยมีริชาร์ด เกียร์ไปร่วมด้วย และ ริชาร์ด เกียร์ ได้กอดจูบศิลปา เศฏฏี ทำให้ชาวอินเดียเป็นจำนวนมากแจ้งจับ ริชาร์ด เกียร์ ข้อหาอนาจารและศิลปา เศฏฏีเองก็โดนกักตัวห้ามออกนอก ประเทศ นานกว่า 6 เดือน
รางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม

รางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ที่มอบให้กับภาพยนตร์สารคดี รางวัลนี้มีการมอบครั้งแรกในปีค.ศ. 1942 และมีการแบ่งประเภทเป็นภาพยนตร์สารคดี และภาพยนตร์สารคดีขนาดสั้น ในปีค.ศ. 1943
ภาพยนตร์สารคดีที่ได้รับรางวัลและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > 1940s

ปี 1942 มีภาพยนตร์สารคดีที่ได้รับรางวัล 4 เรื่อง
1942 -ชนะ:
The Battle of Midway
Kokoda Front Line!
Moscow Strikes Back
Prelude to War
มีชื่อเช้าชิง:
Africa, Prelude to Victory
Combat Report
Conquer by the Clock
The Grain That Built a Hemisphere
Henry Browne, Farmer
High Over the Borders
High Stakes in the East
Inside Fighting China
It's Everybody's War
Listen to Britain
Little Belgium
Little Isles of Freedom
Mr. Blabbermouth!
Mister Gardenia Jones
The New Spirit
The Price of Victory
A Ship Is Born
Twenty-One Miles
We Refuse to Die
The White Eagle
Winning Your Wings
1943 - Desert Victory
Baptism of Fire
The Battle of Russia
Report from the Aleutians
War Department Report
1944 - The Fighting Lady
Resisting Enemy Interrogation
1945 - The True Glory
The Last Bomb
1946 - none given
1947 - Design for Death
Journey Into Medicine
The World Is Rich
1948 - The Secret Land
The Quiet One
1949 - Daybreak in Udi
Kenji Comes Home
ภาพยนตร์สารคดีที่ได้รับรางวัลและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > 1950s

1950 - The Titan: Story of Michelangelo
With These Hands
1951 - Kon-Tiki
I Was a Communist for the FBI
1952 - The Sea Around Us
The Hoaxters
Navajo
1953 - The Living Desert
The Conquest of Everest
A Queen Is Crowned
1954 - The Vanishing Prairie
The Stratford Adventure
1955 - Helen Keller in Her Story (also known as The Unconquered )
Crèvecoeur
1956 - The Silent World
Where Mountains Float (เดนมาร์ก: Hvor bjergene sejler)
The Naked Eye
1957 - Albert Schweitzer
On the Bowery
Torero!
1958 - White Wilderness
Antarctic Crossing
The Hidden World
Psychiatric Nursing
1959 - Serengeti Shall Not Die
The Race for Space
ภาพยนตร์สารคดีที่ได้รับรางวัลและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > 1960s

| Year | Film | Director(s) | Country |
| --- | --- | --- | --- |
1960 (33rd): 
| 1960 (33rd) | The Horse with the Flying Tail | Larry Lansburgh |  สหรัฐ |
| 1960 (33rd) | Rebel in Paradise | Robert D. Fraser |  สหรัฐ |
1961 (34th): 
| 1961 (34th) | Sky Above and Mud Beneath | Pierre-Dominique Gaisseau |  ฝรั่งเศส |
| 1961 (34th) | La grande olimpiade | Romolo Marcellini |  อิตาลี |
1962 (35th): 
| 1962 (35th) | Black Fox: The Rise and Fall of Adolf Hitler | Louis Clyde Stoumen |  สหรัฐ |
| 1962 (35th) | Alvorada | Hugo Niebeling |  เยอรมนีตะวันตก |
1963 (36th): 
| 1963 (36th) | Robert Frost: A Lover's Quarrel with the World | Shirley Clarke |  สหรัฐ |
| 1963 (36th) | Le Maillon et la chaîne | Jacques Ertaud and Bernard Gorki |  ฝรั่งเศส |
| 1963 (36th) | The Yanks Are Coming | Marshall Flaum |  สหรัฐ |
| 1963 (36th) | Note: Originally Terminus was announced as one of the nominees, but it was subsequently discovered that the film was first released prior to the eligibility period, and thus the nomination was withdrawn. |  |  |
1964 (37th): 
| 1964 (37th) | World Without Sun | Jacques-Yves Cousteau |  ฝรั่งเศส /  อิตาลี |
| 1964 (37th) | 14-18 | Jean Aurel |  ฝรั่งเศส |
| 1964 (37th) | Alleman | Bert Haanstra |  เนเธอร์แลนด์ |
| 1964 (37th) | The Finest Hours | Peter Baylis |  สหราชอาณาจักร |
| 1964 (37th) | Four Days in November | Mel Stuart |  สหรัฐ |

1965 - The Eleanor Roosevelt Story
The Battle of the Bulge... The Brave Rifles
The Forth Road Bridge
Let My People Go: The Story of Israel
Mourir à Madrid
1966 - The War Game
The Face of a Genius
Helicopter Canada
The Really Big Family
Le Volcan interdit
1967 - The Anderson Platoon
Festival
Harvest
A King's Story
A Time for Burning
1968 - Journey into Self
A Few Notes on Our Food Problem
Legendary Champions
Other Voices
1969 - Arthur Rubinstein – The Love of Life
Before the Mountain Was Moved
In the Year of the Pig
Olimpiada en México
The Wolf Men
ภาพยนตร์สารคดีที่ได้รับรางวัลและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง > 2020s

| Year | Film | Nominees |
| --- | --- | --- |
2020/21 (93rd): 
| 2020/21 (93rd) | My Octopus Teacher | Pippa Ehrlich, James Reed และ Craig Foster |
| 2020/21 (93rd) | Collective | Alexander Nanau และ Bianca Oana |
| 2020/21 (93rd) | Crip Camp | Nicole Newnham, Jim LeBrecht และ Sara Bolder |
| 2020/21 (93rd) | The Mole Agent | Maite Alberdi และ Marcela Santibáñez |
| 2020/21 (93rd) | Time | Garrett Bradley, Lauren Domino และ Kellen Quinn |
2021 (94th): 
| 2021 (94th) | Summer of Soul | Questlove, Joseph Patel, Robert Fyvolent และ David Dinerstein |
| 2021 (94th) | Ascension | Jessica Kingdon, Kira Simon-Kennedy และ Nathan Truesdell |
| 2021 (94th) | Attica | Stanley Nelson และ Traci A. Curry |
| 2021 (94th) | Flee | Jonas Poher Rasmussen, Monica Hellström, Signe Byrge Sørensen และ Charlotte De La Gournerie |
| 2021 (94th) | Writing with Fire | Rintu Thomas และ Sushmit Ghosh |
2022 (95th): 
| 2022 (95th) | Navalny | Daniel Roher, Odessa Rae, Diane Becker, Melanie Miller และ Shane Boris |
| 2022 (95th) | All That Breathes | Shaunak Sen, Aman Mann และ Teddy Leifer |
| 2022 (95th) | All the Beauty and the Bloodshed | Laura Poitras, Howard Gertler, John Lyons, Nan Goldin และ Yoni Golijov |
| 2022 (95th) | Fire of Love | Sara Dosa, Shane Boris และ Ina Fichman |
| 2022 (95th) | A House Made of Splinters | Simon Lereng Wilmont และ Monica Hellström |
วีรนคร

ป้อมแบรสต์
เลนินกราด
สตาลินกราด
ออแดซา
เซวัสโตปอล
มอสโก
เคียฟ
โนโวรอสซีสค์
เคียร์ช
มินสค์
ตูลา
มูร์มันสค์
สโมเลนสค์
วีรนครแห่งสหภาพโซเวียต
วีรนคร (รัสเซีย: город-герой, gorod-geroy, ยูเครน: місто-герой, misto-heroy, เบลารุส: горад-герой, horad-heroy) เป็นชื่อเมืองเกียรติยศของสหภาพโซเวียตโดยมอบให้กับ 12 เมืองที่เข้าร่วมในแนวรบด้านตะวันออก รวมไปถึงป้อมแบรสต์ที่ได้รับเกียรติป้อมวีรชน
วีรนครจะได้รับดาวทองและเครื่องอิสริยาภรณ์เลนินและใบประกาศจากสถาประธานสภาเปรซีเดียมแห่งสภาโซเวียตสูงสุด เมืองที่ได้จะสร้างอนุสาวรีย์เพื่อเป็นเกียรติ
ประวัติ

สำหรับ "วีรนคร" ได้รับการประกาศจากหนังสือพิมพ์ ปราฟดา ในช่วงปี ค.ศ. 1942 โดยประกาศอย่างเป็นทางการประกาศในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 โดยโจเซฟ สตาลิน ตามคำสั่งผู้บัญชาการสูงสุดที่ 20 โดยมอบให้กับวีรนคร 5 แห่ง ได้แก่ เลนินกราด, สตาลินกราด, เซวัสโตปอล และออแดซา
ในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1961 (ครบรอบ 20 ปีแห่งจุดเรื่มต้นของแนวรบด้านตะวันออก) เคียฟได้รับมอบตำแหน่งใน ประกาศ ได้มีการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์เลนินให้เคียฟรวมกับมอบเหรียญ "สำหรับการป้องกันที่เคียฟ"
ต่อมาในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 ในช่วงครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ มีประกาศจากคณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด ว่ามีเมืองได้รับเกียรติเป็นวีรนคร คือ เลนินกราด, สตาลินกราด, เคียฟ, เซวัสโตปอล และออแดซา ได้มีการมอบตำแหน่งให้กับมอสโก และอีกแห่งคือแบรสต์สำหรับ ป้อมวีรชน
และต่อมาได้มีการมอบยศนี้ต่อเมืองอื่น ๆ ดังนี้
14 กันยายน ค.ศ. 1973: เคียร์ชและโนโวรอสซีสค์
26 มิถุนายน ค.ศ. 1974: มินสค์
7 ธันวาคม ค.ศ. 1976: ตูลา
6 พฤษภาคม ค.ศ. 1985: มูร์มันสค์และสโมเลนสค์
สมุดภาพอนุสาวรีย์

เสาอนุสรณ์แห่งเกียรติภูมิที่วอลโกกราด
เสาอนุสรณ์แห่งเกียรติภูมิที่เคียฟ
เสาอนุสรณ์แห่งเกียรติภูมิที่มินสค์
เสาอนุสรณ์แห่งเกียรติภูมิที่ออแดซา
เสาอนุสรณ์แห่งเกียรติภูมิที่เซวัสโตปอล
เสาอนุสรณ์แห่งเกียรติภูมิที่เคียร์ช
สตรึย

| สตรึย |
| --- | --- |
นคร
ภาพถ่ายทางอากาศของนครสตรึย มองเห็นฐานทัพอากาศ
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: แซ็มแปร์ฟิเดลิส
สตรึยที่ตั้งนครสตรึยในประเทศยูเครน
พิกัด:  49°15′22″N 23°51′1″E﻿ / ﻿49.25611°N 23.85028°E﻿ / 49.25611; 23.85028
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: ลวิว
ก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 13
กฎหมายมัคเดอบวร์ค: ค.ศ. 1431
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: รอมัน ชรามอเวียต
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 16.95 ตร.กม. (6.54 ตร.ไมล์)
ความสูง: 296 เมตร (971 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2017)
 • ทั้งหมด: 59,325 คน
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 82400
รหัสพื้นที่: +380-3245
ป้ายทะเบียนรถ: BC (ก่อน ค.ศ. 2004: ТА, ТВ, ТН, ТС)
เว็บไซต์: stryi-rada.gov.ua/index.php
สตรึย (ยูเครน: Стрий; โปแลนด์: Stryj) เป็นนครริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำสตรึย ในแคว้นลวิว ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศยูเครน ห่างจากนครอีวานอ-ฟรันกิวสก์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 71 กิโลเมตร แยกจากโปแลนด์มารวมกับออสเตรียใน ค.ศ. 1772 ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ถูกรัสเซียยึดเป็นระยะเวลาสั้น ๆ จากนั้นตกเป็นของโปแลนด์ใน ค.ศ. 1919 และเป็นของสหภาพโซเวียตอีกครั้งหนึ่งใน ค.ศ. 1945 ก่อนที่ยูเครนจะตั้งเป็นประเทศเอกราชใน ค.ศ. 1991
วิริยะ

วิริยะ (บาลี: विरिय, วิริย; สันสกฤต: वीर्य, วีรฺย) แปลว่า ความเพียร ความพยายาม ความกล้าที่จะลงมือทำ ภาวะของผู้กล้า เป็นแนวทางให้ดำเนินไปสู่ความสำเร็จตามประสงค์ หมายถึง การลงมือปฏิบัติลงมือทำงานที่ตนชอบที่ตนรัก ทำด้วยความพากเพียรพยายาม ทำด้วยความสนุก กล้าหาญ กล้าเผชิญกับความทุกข์ยาก ปัญหาและอุปสรรคที่จะเกิดขึ้น หากมีอุปสรรคข้อขัดข้องใด ๆ ก็เพียรกำจัดปัดเป่าไปให้หมดสิ้นไป โดยไม่ย่อท้อ ไม่สิ้นหวัง เดินหน้าเรื่อยไปจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายคือ ความสำเร็จ
"วิริยะ" เป็นเหตุให้กล้าลงมือทำงานและกล้าเผชิญปัญหาอุปสรรคต่าง ๆ ขณะทำงาน ตรงกันข้าม หากขาดความเพียรพยายามเสียแล้วก็ไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้ ดังที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า
วิริยารัมภะ หมายถึง การปรารภความเพียร คือ ลงมือทำความเพียรอย่างเข้มแข็งเด็ดเดี่ยว
วิริยารัมภกถา เป็น ถ้อยคำที่ชักนำให้ปรารภความเพียร (ข้อ 5 ในกถาวัตถุ 10)
วิริยะในหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา

วิริยะรวมอยู่ในหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาหลายหมวด เช่น
อิทธิบาท 4 (ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา) อันเป็น คุณธรรมที่นำไปสู่ความสำเร็จ แห่งผลที่มุ่งหมาย
พละ 5 (ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา) คือ ธรรมอันเป็นกำลัง
อินทรีย์ 5 (ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา) คือ ธรรมที่เป็นใหญ่ในกิจของตน
โพชฌงค์ 7 (สติ ธัมมวิจยะ วิริยะ ปีติ ปัสสัทธิ สมาธิ อุเบกขา) อันเป็น ธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้
บารมี 10 (ทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติ สัจจะ อธิษฐาน เมตตา อุเบกขา) อันเป็น ปฏิปทาอันยิ่งยวด คือ ความดีที่บำเพ็ญอย่างพิเศษ เพื่อบรรลุซึ่งจุดหมายอันสูงสุด
วิริยเจตสิก

ในทางอภิธรรม มีการกล่าวถึงวิริยะ ในลักษณะของเจตสิก (คือ ธรรมชาติที่อาศัยจิตเกิด ธรรมชาติที่ประกอบกับจิตเป็นนิตย์)
วิริยเจตสิก เป็นธรรมชาติที่อดทนต่อสู้กับความยากลำบาก ที่เกี่ยวกับการงานต่าง ๆ ทั้งฝ่ายดีและไม่ดี
มีความอดทนต่อสู้กับความลำบาก เป็นลักษณะ
มีความอุดหนุนธรรมที่เกิดพร้อมกับตน ไม่ให้ถอยหลัง เป็นกิจ
มีการไม่ท้อถอย เป็นผลปรากฏ
มีความสลด คือสังเวควัตถุ 8 เป็นเหตุใกล้ หรือมีวิริยารัมภวัตถุ 8 เป็นเหตุใกล้
จิตและเจตสิกที่เกิดพร้อมกับวิริยเจตสิกนี้ ย่อมมีอุตสาหะ พากเพียร ไม่ท้อถอย เพราะอำนาจของวิริยะนั่นเอง ที่ช่วยอุดหนุนไว้ ส่วนการที่วิริยะจะเกิดขึ้นได้นั้น ย่อมเกิดขึ้นได้ เพราะอาศัยเหตุ ที่มี
สังเวควัตถุ 8 (ชาติทุกข์, ชราทุกข์, พยาธิทุกข์ (ทุกข์จากความป่วยไข้), มรณทุกข์, นิรยทุกข์, เปตติทุกข์, อสุรกายทุกข์, ดิรัจฉานทุกข์ (ทุกข์จากการเกิดในสภาพที่ไม่ดีต่าง ๆ))
หรือ วิริยารัมภวัตถุ 8 (วัตถุอันเป็นอารมณ์ ให้เกิดการปรารภความเพียร เช่น การงาน, การเดินทาง, สุขภาพ, อาหาร)
สถานีรถไฟกลางปราก

สถานีรถไฟกลางปราก มุมมองจากสวนสาธารณะ
สถานีรถไฟกลางปราก (เช็ก: Praha hlavní nádraží, Praha hl. n.) เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่และมีผู้ใช้บริการมากที่สุดในกรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก และเปิดให้บริการใน ค.ศ. 1871 ใช้ชื่อว่า ฟรันซ์ โยเซฟ เพื่อเป็นเกียรติแด่จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย และในระหว่างช่วงสาธารณรัฐเช็กโกสโลวาเกีย สถานีนี้ใช้ชื่อว่า "วิลสัน" เพื่อเป็นเกียรติแด่ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา วูดโรว์ วิลสัน โดยมีรูปปั้นของเขาอยู่หน้าสถานี สถิติ ค.ศ. 2010 มีรถไฟ 132,560 ขบวน ผู้โดยสาร 22 ล้านคน
ศรวรรณกุมาร

ท้าวทศรถและศรวรรณที่ล้มลงไป
ศรวรรณกุมาร (สันสกฤต: श्रवण कुमार) เป็นตัวละครที่ถูกกล่าวถึงใน รามายณะ. เป็นที่รู้จักในเรื่องความกตัญญูต่อบุพการี เขาถูกสังหารโดยไม่ตั้งพระทัยโดยท้าวทศรถ ภายหลังท้าวทศรถจึงถูกบุพการีของศรวรรณสาปแช่งให้ตรอมพระทัยเพราะพระราชโอรส (ซึ่งก็คือ พระราม)
เรื่องราวของศรวรรณกุมาร ยังปรากฎในชาดกเรื่อง พระสุวรรณสาม ของศาสนาพุทธ
ช่วงชีวิตตอนต้น

บิดามารดาของศรวรรณคือ ศานตนุ และ ชญันวันตี ผู้ซึ่งเป็นพราหมณ์ตาบอดทั้งคู่ เมื่ออายุมากขึ้น ศรวรรณต้องการพาบิดามารดาไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของฮินดู แต่เขาไม่มีค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ด้วยความกตัญญูต่อบิดามารดา เขาจึงนำบิดามารดาใส่หาบแล้วใช้คานแบกทั้งสองหามเดินออกไป
สิ้นชีวิต

ในรามายณะ ท้าวทศรถได้ยินเสียงใกล้ทะเลสาบ เข้าใจว่าเป็นสัตว์ใดสัตว์หนึ่ง (โดยเฉพาะกวาง) จึงใช้ธนูยิง จากนั้นจึงเสด็จมาทอดพระเนตรและพบว่าพระองค์ยิงเข้าใส่ศรวรรณซึ่งกำลังตักน้ำไปให้บิดามารดา ก่อนสิ้นลมหายใจ ศรวรรณได้ขอให้ท้าวทศรถนำน้ำไปมอบให้กับบิดามารดาของตนและเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง จากนั้นศรวรรณจึงสิ้นชีวิตจากบาดแผล
เมื่อท้าวทศรถนำน้ำไปให้กับบิดามารดาของศรวรรณพร้อมบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมด ทั้งบิดามารดาต่างทนต่อความเสียใจไม่ได้แม้รู้ว่าเป็นเพียงอุบัติเหตุโดยไม่ได้เจตนาของท้าวทศรถ จึงได้สาปแช่งให้ท้าวทศรถพบกับ 'บุตรโศก' (ความโศกเศร้าเสียใจจากการสูญเสียบุตร) เช่นกัน จากนั้นพวกเขาจึงสิ้นชีวิตลงจากการอดน้ำและความเจ็บป่วย
ภายหลัง ท้าวทศรถจึงได้สวรรคตโดยไม่ทันเห็นพระราม ผู้ซึ่งถูกเนรเทศไปโดยคำร้องขอของพระนางไกยเกษี
สงครามจีน-อินเดีย

แผนที่แสดงการอ้างสิทธิ์ของอินเดียและจีนเกี่ยวกับพรมแดนในภูมิภาค Aksai Chin สาย Macartney-MacDonald สายการสำนักงานต่างประเทศตลอดจนความคืบหน้าของกองกำลังจีนในขณะที่พวกเขายึดครองพื้นที่ในช่วงสงครามจีน - อินเดีย
สงครามจีน-อินเดีย (ฮินดี: भारत-चीन युद्ध, Bhārat-Chīn Yuddh)(จีนตัวย่อ: 中印边境战争; จีนตัวเต็ม: 中印邊境戰爭; พินอิน: Zhōng-Yìn Biānjìng Zhànzhēng) เป็นสงครามระหว่างจีนและอินเดียที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2505 ข้อพิพาทชายแดนหิมาลัยเป็นสาเหตุหลักสำหรับการทำสงคราม แต่ก็มีสาเหตุอื่น ๆ ในพ.ศ. 2502 เกิดการก่อจลาจลในทิเบต อินเดียได้สนับสนุนทิเบตและให้ที่ลี้ภัยแก่องค์ดาไลลามะ อินเดียเริ่มมีนโยบายวางทหารตามแนวชายแดนรวมทั้งอีกหลายทางตอนเหนือของถนนสายเมคมาฮอน ส่วนทางทิศตะวันออกของสายควบคุมโดยจีน
ไม่มีทางที่สามารถยุติปํญหาในดินแดนพิพาทตามแนวชายแดนหิมาลัย 3,225 กิโลเมตรได้ จีนได้นำกองกำลังโจมตีพร้อมกันในลาดัคห์และทั่วทั้งถนนสายเมคมาฮอนในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2505 เข้ายึดเมือง Rezang La ในทางภาคตะวันตก เช่นเดียวกับ Tawang ทางภาคตะวันออก สงครามสิ้นสุดลงเมื่อจีนประกาศพักรบเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 และพร้อมประกาศถอนตัวออกจากพื้นที่พิพาท
สงครามจีน-อินเดียที่โดดเด่นคือการสู้รบตามภูเขาที่ระดับความสูงกว่า 4,000 เมตร (14,000 ฟุต) และไม่มีการส่งกองทัพเรือหรือกองทัพอากาศทั้งสองฝ่าย
เป็นที่น่าสังเกตเกิดขึ้นพร้อมกับช่วง 13 วันในวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา (16-28 ตุลาคม 1962) ที่สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตเผชิญหน้ากัน อินเดียจึงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากทั้งสองมหาอำนาจนี้มากนัก จนวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบาได้ยุติลง
สถานีรถไฟนอวีซาด

สถานีรถไฟนอวีซาด (เซอร์เบีย: Железничка станица Нови Сад; Železnička stanica Novi Sad) เป็นสถานีรถไฟหลักของนครนอวีซาด ปนะเทศเซอร์เบีย ตั้งอยู่บนถนนยาเช ทอมีตซา (Jaše Tomića Boulevard) สถานีปัจจุบันเปิดให้บริการในปี 1964 แทนที่สถานีเดิมที่สร้างในปี 1883 และเคยตั้งอยู่ที่ลีมัน ปัจจุบันสถานีมีให้บริการรถไฟเร็วจำนวนหนึ่งที่วิ่งไปยังเบลเกรด และเป็นสถานีในโครงการทางรถไฟสายบูดาเปสต์-เบลเกรด
สถานีหลังปัจจุบันมีที่มาจากในปี 1960 สภานครนอวีซาดประกาศประกวดการออกแบบอาคาร โดยมี 4 โครงการที่นำเสนอแต่ไม่ผ่านข้อบังคับต่าง ๆ ที่ตั้งไว้ ท้ายที่สุดจึงว่าจ้างสตูดิโอสถาปัตยกรรม "Arhitekt" นำโดยอิมเร ฟาร์กาช (Imre Farkaš) และ มีลาน มาตอวิช (Milan Matović) การออกแบบสร้างให้เกิดบรรยากาศสร้างสรรค์และนำเอาข้อนำเสนอในการพัฒนารถไฟเป็นสมัยใหม่มาปรับใช้ การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 1963 โดยบริษัทไนแมร์ (Novi Sad "Neimar") และบริษัทอื่น ๆ บานกระจกเป็นผลงานโดยบริษัทอัลบีนี (Albini) โดยใช้เวลาเพียง 28 ชั่วโมงไม่หยุดพัก การก่อสร้างแล้วเสร็จในเวลาเพียง 15 เดือน ถือว่าเร็วที่สุดโครงการหนึ่งของเซอร์เบีย และก่อสร้างโดยใช้วิธีแบบพื้นฐาน ทำให้ค่าก่อสร้างต่ำกว่าที่ตั้งไว้ และเปิดใช้งานได้ก่อนที่คาดการณ์ไว้
สถาปัตยกรรมทราวิฑ

โคปุรัม ลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมทราวิฑ ในภาพคือโคปุรัมหนึ่งยามค่ำคืนประดับด้วยแสงไฟสีสันสดใสของศรีรังคนาถสวามีมนเทียร ประเทศอินเดีย
สถาปัตยกรรมทราวิฑ (ฮินดี: द्रविड़ स्थापत्य शैली; อังกฤษ: Dravidian architecture) เป็นสถาปัตยกรรมฮินดูแบบหนึ่ง ที่เป็นที่นิยมในอนุทวีปอินเดีย โดยเฉพาะอินเดียใต้ ซึ่งตีความตามวาสตุศาสตร์ ลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมทราวิฑพบในการสร้างโบสถ์พราหมณ์ โดยเฉพาะหอโคปุรัมที่สูงชะลูด และบางเทวสถานมีหลายหอ เป็นลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมแบบนี้ โดยทั่วไปจะเรียกโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมทราวิฑว่า "โฆยิล" (Koil, Koyil)
บริเวณที่พบสถาปัตยกรรมทราวิฑได้ทั่วไปคืออินเดียใต้ เช่น รัฐอานธรประเทศ, รัฐเกรละ, รัฐทมิฬนาฑู อาณาจักรต่าง ๆ เช่น โจฬะ, จักรวรรดิเจระ, ปัลลวะ ฯลฯ นอกจากนี้ยังพบในบางส่วนของอินเดียเหนือ (ป้อมกวาลิออร์) และในศรีลังกา