stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ลำดับพิธี > การกีฬา (Sportivité)

ส่วนนี้เริ่มต้นด้วยขบวนผู้แทนนักกีฬาจากญี่ปุ่นจนถึงนอร์เวย์ ประกอบดนตรีบารอก และการแสดงโดยแร็ปเปอร์
ลำดับพิธี > งานฉลอง (Festivité)

การแสดงส่วนนี้จัดขึ้นที่สะพานแดร์บิลี เพื่ออุทิศแก่วงการแฟชั่นของฝรั่งเศส ขบวนพาเหรดทางเรือเริ่มต้นจากผู้แทนของนิวซีแลนด์จนถึงซิมบับเว ตามด้วยออสเตรเลีย เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2032 และสหรัฐ เจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 จากนั้นผู้ถือคบเพลิงปริศนาข้ามสะพานแดร์บิลี และมีการตัดภาพไปยังตาฮีตี สถานที่จัดกีฬาโต้คลื่น
หลังจากนั้นมีการแสดงเรือดนตรี โดยเริ่มจากเพลง "เดอะไฟนอลเคาท์ดาวน์" ของวงยุโรป เพื่อสื่อถึงการเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป ตามด้วยการแสดงเพลงแนวยูโรแดนซ์ จากนั้นเป็นการปิดท้ายขบวนพาเหรดด้วยเรือของฝรั่งเศสเจ้าภาพ ทั้งนี้ มีการนำเพลงจากศิลปินและคีตกวีชาวฝรั่งเศส เช่น "ฌีมนอเปดี หมายเลขหนึ่ง" โดย เอริก ซาตี และ "เลิฟดอนต์เลตมีโก" โดย ดาวีด แกตา เป็นต้น มาใช้ประกอบการแสดงในช่วงนี้ด้วย
ลำดับพิธี > ความมืดมิด (Obscurité)

ต่อเนื่องจากส่วนก่อนหน้า ดนตรีและการเต้นเปลี่ยนไปในโทนรุนแรงมากขึ้น พร้อมการฉายภาพภัยพิบัติต่าง ๆ และนักเต้นค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้นจนครบทุกคน จากนั้นมีการบรรเลงและขับร้องเพลง "อิแมจิน"
ลำดับพิธี > ความสามัคคี (Solidarité)

ในส่วนนี้เปิดด้วยผู้แสดงหญิงสวมเกราะเงิน มีธงโอลิมปิกคลุมหลัง ขี่ม้ากลสีโลหะในลักษณะเดียวกับฌาน ดาร์ก ล่องไปตามแม่น้ำแซน อันสื่อถึง ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง และประวัติศาสตร์โอลิมปิก ระหว่างการเดินทางดังกล่าวมีการฉายภาพการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ผ่านมา พร้อมด้วยอาสาสมัครถือธงชาติที่เข้าร่วมการแข่งขันเข้าสู่สนามทรอกาเดโร จากนั้นหญิงสวมเกราะเงินขี่ม้าสีขาวมายังบริเวณพิธี นำธงโอลิมปิกอีกผืนเพื่อไปยังเสาใกล้กับอัฒจันทร์ประธาน ทหารกองทัพฝรั่งเศสเชิญธงดังกล่าวขึ้นสู่ยอดเสาพร้อมการบรรเลงและขับร้องเพลงสดุดีโอลิมปิกโดยวงดุริยางค์แห่งชาติและคณะนักร้องประสานเสียงวิทยุฝรั่งเศส
ลำดับพิธี > พิธีการ (Solennité)

หลังจากการมอบรางวัลโอลิมปิกลอเรล และการกล่าวต้อนรับของประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันกับประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ประธานาธิบดีฝรั่งเศสได้กล่าวเปิดการแข่งขัน จบแล้วเป็นการปฏิญาณตนของนักกีฬา, ผู้ตัดสิน และผู้ฝึกสอน หลังจากนั้นเป็นการวิ่งคบเพลิงในช่วงสุดท้าย โดย ซีเนดีน ซีดาน รับคบเพลิงต่อจากชายสวมหน้ากากที่โผล่ขึ้นกลางสนามทรอกาเดโร จากนั้นส่งต่อไปยังราฟาเอล นาดัล ซึ่งเดินทางไปลงเรือที่ คาร์ล ลูวิส, เซเรนา วิลเลียมส์ และนาดียา กอเมอเนช รออยู่ก่อนแล้ว เพื่อล่องไปยังสถานที่จุดคบเพลิง ในระหว่างนี้มีการแสดงดนตรีและแสงสีที่หอไอเฟล เมื่อเรือมาถึงท่าใกล้ลูฟวร์ อเมลี โมเรสโม, โทนี ปาร์กเกอร์ และนักกีฬาพาราลิมปิกชาวฝรั่งเศสอีกสามคน ได้รับช่วงต่อการวิ่งคบเพลิงเพื่อนำไปสู่ช่วงสุดท้ายของพิธี
ลำดับพิธี > ความเป็นนิรันดร์ (Éternité)

คบเพลิงเดินทางมาถึงฌาร์แด็งเดอตุยเลอรี เหล่านักกีฬาในตำนานของฝรั่งเศสได้ส่งต่อไปยัง เท็ดดี้ ไรเนอร์ และมารี-โฮเซ่ เปเรช เพื่อจุดในกระถางคบเพลิงวงแหวนใต้บัลลูนอากาศร้อน อันประกอบด้วยหลอดไฟแอลอีดี 40 ดวง และหัวฉีดละอองน้ำแรงดันสูง 200 ตัว คบเพลิงได้ลอยสูงจากพื้น 30 เมตร อันเป็นการระลึกถึงการขับเคลื่อนบัลลูนอากาศร้อนครั้งแรกของพี่น้องมงกอลฟีเยในสถานที่ดังกล่าวเมื่อ 241 ปีก่อน คบเพลิงนี้มีสายตรึงกับแท่นป้องกันการลอยออกจากที่ตั้ง และจะดึงกลับมาบนพื้นในช่วงกลางวัน คบเพลิงนี้เป็นครั้งแรกของโอลิมปิกที่ไม่ใช้เชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์โดยตรง
หลังจากนั้น เซลีน ดิออน ได้ขับร้องเพลง "อีมนาลามูร์" ผลงานของเอดิต ปียัฟ จากชั้นหนึ่งของหอไอเฟล เป็นการเสร็จสิ้นพิธีเปิดในเวลา 23.29 น.
การแสดง

เซลีน ดิออน และเลดีกากา ()
เลดีกากา และเซลีน ดิออน ร่วมแสดงในพิธีนี้ เฉพาะดิออนซึ่งขับร้องเพลง  "อีมนาลามูร์" ของเอดิต ปียัฟ ที่หอไอเฟลนั้น นับเป็นการแสดงสดครั้งแรกตั้งแต่เธอประกาศว่าตนเองป่วยเป็นโรคคนแข็งเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565
เพลงในพิธีการ

เพลงชาติฝรั่งเศส – Axelle Saint-Cirel
เพลงสดุดีโอลิมปิก – วงดุริยางค์แห่งชาติฝรั่งเศสและคณะนักร้องประสานเสียงวิทยุฝรั่งเศส
ผู้เข้าร่วมพิธี > ชาติเจ้าภาพ

ฝรั่งเศส
แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส
บรีฌิต มาครง สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งฝรั่งเศส
กาบรีแยล อาตาล นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
ฟร็องซัว ออล็องด์ อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส
ผู้เข้าร่วมพิธี > คณะกรรมการโอลิมปิกสากล

สมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและองค์กรอันเกี่ยวเนื่องกับกระบวนการโอลิมปิก
โทมัส บัค ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
จันนี อินฟันตีโน ประธานฟีฟ่า
ผู้เข้าร่วมพิธี > ผู้นำประเทศและผู้แทนจากนานาชาติ

ฆาบิเอร์ มิเลย์ ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา
สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป และสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม
อาเล็กซันเดอร์ เดอ โกร นายกรัฐมนตรีเบลเยียม
เจ้าชายจิกเยล อุกเยน วังชุก
ฌูแซ มารีอา แนวึช ประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี
ปอล บียา ประธานาธิบดีแคเมอรูน
โฟสแต็ง-อาร์ก็องฌ์ ตัวเดรา ประธานาธิบดีสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
อะซาลี อะษุมานี ประธานาธิบดีคอโมโรส
อันเดรย์ เปลงกอวิช นายกรัฐมนตรีโครเอเชีย
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 และสมเด็จพระราชินีแมรีแห่งเดนมาร์ก
ซาห์เล เวิร์ก ซิวเด ประธานาธิบดีเอธิโอเปีย
อิสมาอีล อูมาร์ เกลเล ประธานาธิบดีจิบูตี
โอลัฟ ช็อลทซ์ นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
ปราโบโว ซูบียันโต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และว่าที่ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
แซร์โจ มัตตาเรลลา ประธานาธิบดีอิตาลี
ยูโกะ คิชิดะ คู่สมรสนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น (ผู้แทนพระองค์สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ)
เจ้าชายฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์
เจ้าหญิงโนราแห่งลีชเทินชไตน์ (ผู้แทนพระองค์ เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์)
แกรนด์ดยุกอ็องรี และแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก
มายา ซันดู ประธานาธิบดีมอลโดวา
เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 และเจ้าหญิงชาร์ลีนแห่งโมนาโก
อุคนากีง คือเรลซึค ประธานาธิบดีมองโกเลีย
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ และ สมเด็จพระราชินีมักซิมาแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงกาตารีนา-อามาลียา เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์
เจ้าหญิงอะเลกซียาแห่งเนเธอร์แลนด์
อันด์แชย์ ดูดา ประธานาธิบดีโปแลนด์
มาร์แซลู รึเบลู ดึ โซซา ประธานาธิบดีโปรตุเกส
ตะมีม บิน ฮะมัด อาล ษานี เจ้าผู้ครองกาตาร์
เกลาส์ โยฮานิส ประธานาธิบดีโรมาเนีย
พอล คากาเม ประธานาธิบดีรวันดา
อาเล็กซานดาร์ วูชิช ประธานาธิบดีเซอร์เบีย
ตรรมัน จัณมุกรัตตินัม ประธานาธิบดีสิงคโปร์
เปเตร์ เปเลกรีนี ประธานาธิบดีสโลวาเกีย
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเลติเซียแห่งสเปน
เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี (ผู้แทนพระองค์สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3)
เคียร์ สตาร์เมอร์ นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
จิล ไบเดิน สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ (ผู้แทนโจ ไบเดิน ประธานาธิบดีสหรัฐ)
ผู้เข้าร่วมพิธี > ผู้แทนองค์กรระหว่างประเทศ

ชาร์ล มีแชล ประธานคณะมนตรียุโรป
อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน ประธานคณะกรรมาธิการยุโรป
คริสตีน ลาการ์ด ผู้ว่าการธนาคารกลางยุโรป
อังตอนียู กูแตรึช เลขาธิการสหประชาชาติ
เย็นส์ สต็อลเตินบาร์ก เลขาธิการเนโท
อัฒจันทร์ริมฝั่งแม่น้ำแซน
เรือของผู้แทนกรีซ ชาติแรกในขบวนพาเหรด
อัฒจันทร์หน้าพิพิธภัณฑ์ออร์แซ
เรือของคณะผู้แทนจากสหรัฐ
คบเพลิงโอลิมปิกที่ฌาร์แด็งเดอตุยเลอรี
สวัสดิการสังคมในประเทศเยอรมนี

การประกันสังคมในประเทศเยอรมนี
การประกันสังคมเป็นแก่นสำคัญของระบบสังคมสงเคราะห์
ค.ศ 1883 มีการตรากฎหมายเกี่ยวกับการประกันภัยความเจ็บป่วยได้
ค.ศ 1884 มีกฎหมายประกันอุบัติเหตุ
ค.ศ 1889 มีกฎหมายประกันทุพพลภาพและประกันผู้ชรา
ทุกวันนี้ลูกจ้างจะได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย
ในกรณีการจ่ายเงินประกันบำนาญ ได้มาจากการบำรุงของนายจ้าง ลูกจ้างและรัฐช่วยออกสะสมส่วนหนึ่ง อัตราเงินบำนาญขึ้นอยู่กับเงินรายได้หรือขึ้นอยู่กับเบี้ยประกันที่ชำระไป  ข้ารัฐการรวมทั้งผู้พิพากษาและทหารมืออาชีพรับเงินบำนาญ ตามที่กฎหมายข้ารัฐการของหน่วยงานตนกำหนด
ในกรณีที่มีการเจ็บป่วย ลูกจ้างทุกคนมีสิทธิได้รับค่าแรงงานเต็มอัตราเป็นเวลา 6 สัปดาห์ หลังจากนั้นบริษัทประกันเจ็บป่วยจะจ่ายเงินค่าป่วยไข้ให้อีกทั้ง 72 สัปดาห์ บริษัทประกันเจ็บป่วยนี้ต้องรับภาระค่ารักษาโรคทั่วไป ค่ารักษาโรคฟัน ค่ายาและค่าโรงพยาบาล
ในกรณีที่มีอุบัติเหตุเนื่องจากการทำงานนั้น และเกิดโรคภัยจากการทำงานอาชีพ ลูกจ้างจะได้รับเงินประกันอุบัติเหตุ นายจ้างจะเป็นผู้จ่ายเงินเบี้ยประกันอุบัติเหตุตามลำพังฝ่ายเดียว บำนาญที่จ่ายเนื่องจากอุบัติเหตุจนไม่สามารถประกอบอาชีพได้ ก็จะได้รับการจ่ายให้เป็นรายปี ซึ่งจะผกผันไปตามกฎหมายการพัฒนาค่าแรงงาน ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 1971 การประกันอุบัติเหตุตามกฎหมายได้ขยายรวมถึงนิสิต นักศึกษา นักเรียน และเด็กๆในโรงเรียนอนุบาล
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันเป็นประเทศแรกที่ประสบความสำเร็จในการจัดหลักประกันด้านสังคมและสุขภาพให้แก่ประชาชนด้วยระบบประกันสังคมหรือประกันภาคบังคับ ปรัชญาและหลักการพื้นฐานสำคัญของระบบการเมืองเยอรมันคือ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของคนในสังคม (Solidarity) การกระจายอำนาจและบทบาทหน้าที่ระหว่างหน่วยงานรัฐ (ส่วนกลาง ภูมิภาค) และเอกชน (Subsidiarity) เป็นพื้นฐานการพัฒนาองค์กรทางสังคมจากล่างขึ้นบน กระจายอำนาจในการแปลงนโยบายไปสู่การปฏิบัติให้กับหน่วยงานท้องถิ่นหรือภาคเอกชนในการดำเนินการ และแนวคิดหลักที่สามคือ การมีองค์กรร่วม (Corporatist organization) ที่จะมีตัวแทนทั้งสองประเภทคือทั้งจากตัวแทนวิชาชีพ และตัวแทนที่มาจากการเลือกตั้ง ในระบบสุขภาพเองก็ตั้งอยู่บนพื้นฐานดังกล่าว ระบบบริการสุขภาพของเยอรมันนั้น ภาครัฐมีบทบาทหลักในการสร้างกรอบกฎหมายในการควบคุมกำกับ ในขณะที่การดำเนินงานนั้นกระจายให้องค์กรเอกชนที่ไม่แสวงหากำไรเป็นผู้ดำเนินการตามที่กฎหมายกำหนด ไม่ว่าจะเป็นกองทุนการเจ็บป่วย และการจัดบริการ ทั้งนี้จะมีการกำกับกันและปฏิสัมพันธ์กันผ่านทางองค์กรที่เป็นตัวแทนของแต่ละกลุ่ม เช่น สมาคมกองทุนการเจ็บป่วย (Association of Sickness funds) สมาคมแพทย์ (Association of Panel Doctors) ฯลฯ
การปฏิรูปในเยอรมันนั้นมุ่งเน้นการให้ประโยชน์กับประชาชนและสังคมโดยรวมเป็นที่ตั้ง การกำหนดให้มีกฎหมายประกันสุขภาพทำให้ประชาชนกลุ่มต่างๆได้รับหลักประกันด้านสุขภาพแบบทั่วหน้า ในขณะที่การกำหนดความสัมพันธ์ขององค์กรต่างๆในสังคมก็เพื่อเป็นการคานอำนาจและการตรวจสอบซึ่งกันและกัน ทำให้ระบบโปร่งใสขึ้น การปฏิรูปช่วงหลังที่มุ่งเน้นการควบคุมรายจ่ายนั้นก็เป็นความพยายามในการควบคุมพฤติกรรมของผู้ให้บริการและโรงพยาบาลเป็นหลัก เพื่อควบคุมไม่ให้รายจ่ายด้านสุขภาพนั้นเพิ่มมากว่ารายได้ของประชาชน กล่าวโดยสรุปความสำเร็จของการปฏิรูประบบสุขภาพของเยอรมันนั้นเกิดจาก ปรัชญาและหลักการพื้นฐานของสังคม เป็นหลัก ในขณะที่บริบทด้านการเมือง ภาวะเศรษฐกิจ อิทธิพลของกลุ่มต่างๆ และภาระค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพนั้นเป็นแรงผลักดันสำคัญของการปฏิรูป
สนามกีฬารูเยวิตซา

| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: ริเยกา โครเอเชีย
พิกัด: 45°20′48″N 14°24′15″E﻿ / ﻿45.34667°N 14.40417°E﻿ / 45.34667; 14.40417
เจ้าของ: เอชเอ็นเค ริเยกา
ผู้ดำเนินการ: เอชเอ็นเค ริเยกา
ความจุ: 8,279 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 8,279 คน
ขนาดสนาม: 105 × 68 ตารางเมตร
พื้นผิว: หญ้าไฮบริดมิกซ์โต
ป้ายแสดงคะแนน: LED 80 ตารางเมตร
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 15 กันยายน 2014
เปิดใช้สนาม: 2 สิงหาคม 2015
ต่อเติม: กรกฎาคม 2017
งบประมาณในการก่อสร้าง: 24 ล้านยูโร
การใช้งาน
เอชเอ็นเค ริเยกา (2015–ปัจจุบัน) ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย (2016–ปัจจุบัน)
เว็บไซต์
http://www.nk-rijeka.hr/hnk-rijeka/kamp/
สนามกีฬารูเยวิตซา (ชื่ออย่างเป็นทางการ: สนามกีฬา เอชเอ็นเค ริเยกา) เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในเมืองริเยกาในประเทศโครเอเชีย โดยนับตั้งแต่ ค.ศ. 2015 เป็นต้นมา ได้ถูกใช้งานเป็นสนามเหย้าชั่วคราวของเอชเอ็นเค ริเยกา ในช่วงที่กำลังก่อสร้างสนามเหย้าแห่งใหม่อย่างสนามกีฬาคันตริดา สนามแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์ซ้อมชั่วคราวของทีมเยาวชนและทีมชุดใหญ่ของเอชเอ็นเค ริเยกา
การก่อสร้าง

การก่อสร้างศูนย์ซ้อมกีฬาแห่งนี้ได้เริ่มขึ้นตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2014 โดยเจ้าของสโมสร เอชเอ็นเค ริเยกา ออกค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม ต่อมาในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 สนามกีฬาได้รับการรับรองจากหน่วยงานฟุตบอลของโครเอเชีย และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ในนัดที่เอชเอ็นเค ริเยกา เอาชนะ เอ็นเค โลโคโมทิฟ 3–1 ผู้ทำประตูแรกที่สนามแห่งนี้คือ มาริน เลออวัช
ส่วนต่อขยาย

ในเดือนมกราคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ดามีร์ มิสกอวิช ประธานสโมสร เอชเอ็นเค ริเยกา ประกาศว่าจะมีการก่อสร้างอัฒจันทร์ฝั่งเหนือเพื่อให้สอดคล้องกับเกณฑ์สนามฟุตบอลของยูฟ่าเพื่อใช้ในการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่ายูโรปาลีก ซึ่งจะต้องมีความจุอย่างน้อย 8,000 ที่นั่ง การก่อสร้างอัฒจันทร์ฝั่งเหนือเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 และเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ทำให้สนามมีความจุเพิ่มขึ้นจากเดิม 6,039 ไปเป็น 8,279 ที่นั่ง
ความจุของสนาม

ความจุทั้งสี่อัฒจันทร์ของสนาม รวมกันได้ทั้งสิ้น 8,279 ที่นั่ง
อัฒจันทร์ ไอ (ตะวันออก): 2,852 ที่นั่ง
อัฒจันทร์ แซด (ตะวันตก): 2,775 ที่นั่ง (รวมที่นั่งบุคคลพิเศษ)
อัฒจันทร์ เอส (เหนือ): 2,240 ที่นั่ง
อัฒจันทร์ เจ (ใต้): 412 ที่นั่ง (ผู้สนับสนุนทีมเยือน)
ผู้เข้าชมในลีก

ผู้เข้าชมในลีกของเอชเอ็นเค ริเยกา ในแต่ละฤดูกาล
| ฤดูกาล | ทั้งหมด | สูงสุด | ต่ำสุด | เฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015–16 | 71,682 | 5,776 | 2,522 | 4,217 |
| 2016–17 | 85,628 | 6,004 | 3,022 | 4,757 |
| 2017–18 | 87,301 | 7,258 | 3,022 | 4,850 |
| 2018–19 | 81,463 | 7,122 | 2,846 | 4,526 |
การแข่งขันระดับทีมชาติ

| วันที่> ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย | การแข่งขัน> ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย | คู่แข่ง> ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย | ประตู> ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย | ผู้ชม> ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย | อ้างอิง> ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย | ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 มิถุนายน 2016 | กระชับมิตร |  ซานมารีโน | 10–0 | 3,911 |  |  |
| 6 ตุลาคม 2017 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |  ฟินแลนด์ | 1–1 | 7,578 |  |  |
| 12 ตุลาคม 2018 | ยูฟ่าเนชันส์ลีก 2018–19 |  อังกฤษ | 0–0 | 0 |  |  |
| 15 ตุลาคม 2018 | กระชับมิตร |  จอร์แดน | 2–1 | 4,820 |  |  |
| 16 พฤศจิกายน 2019 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |  สโลวาเกีย | 3–1 | 8,212 |  |  |

↑  Played behind closed doors.
สาธร (พรรณไม้)

| สาธร |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ถั่ว Fabales
วงศ์:: ถั่ว Fabaceae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยถั่ว Faboideae
สกุล:: สกุลจั่น Millettia Kurz
สปีชีส์:: Millettia leucantha
ชื่อทวินาม
Millettia leucantha Kurz

ชื่อพ้อง
 Millettia pendula Baker
สาธร (ชื่อวิทยาศาสตร์: Millettia leucantha) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ถั่ว พบในประเทศลาว พม่า และไทย เป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลของจังหวัดนครราชสีมาและต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

สาธรเป็นไม้ที่พบขึ้นในป่าเบญจพรรณใกล้แหล่งน้ำทั่ว ๆ ไปในพื้นที่ที่สูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน 600 เมตร เป็นไม้ต้นขนาดกลางผลัดใบ สูง 18-20 เมตร เรือนยอดกลมหรือทรงกระบอก เปลือกต้นสีเทาเรียบหรือแตกเป็นสะเก็ดเล็ก ๆ ตื้น ๆ เนื้อไม้สีขาวอมน้ำตาล แก่นสีน้ำตาลอมดำ เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ ใบอ่อนและยอดอ่อนมีขนยาวอ่อนนิ่มคล้ายเส้นไหมปกคลุมอยู่ ใบเป็นใบประกอบรูปขนนกเรียงสลับ ใบย่อยติดเป็นคู่ตรงกันข้าม 3-5 คู่ ปลายสุดเป็นใบเดี่ยวแผ่นใบย่อย รูปรี กว้าง 3-5.5 เซนติเมตร ยาว 5-12 เซนติเมตร ปลายแหลม โคนมน ด้านล่างใบสีอ่อนกว่าด้านบน ใบแก่เกลี้ยง ดอกออกเป็นช่อกระจายแยกแขนงสีขาว ยาวประมาณ  20 เซนติเมตร ออกพร้อมใบอ่อน รูปดอกถั่ว กลีบดอก 5 กลีบ กลีบเลี้ยง 4 กลีบติดกันเป็นหลอดสั้น ออกรวมกันเป็นช่อตามง่ามใบและปลายกิ่ง ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ผลเป็นฝักแบน รูปขอบขนานคล้ายฝักมีด มีเปลือกแข็ง กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ยาว 4-10 เซนติเมตร ฝักแก่แตกเป็น 2 ซีก ฝักหนึ่ง ๆ มี 1-3 เมล็ด เมล็ดสีน้ำตาล รูปร่างแบนคล้ายโล่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1.3 เซนติเมตร ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
ประโยชน์

เนื้อไม้และแก่นมีลักษณะสวยงามใช้ในการก่อสร้าง ใช้ทำเครื่องเรือนและด้ามเครื่องมือเครื่องใช้
ดูเพิ่ม

รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด
สวัสดิ์ จำปาศรี

พันตำรวจเอกสวัสดิ์ จำปาศรี เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2495 ที่ อ.ชุมพวง จ.นครราชสีมา โดยเป็นบุตรของพ่อซึ่งเป็นกำนัน ชื่อ นายทองคำ และแม่คือ นางกองศรี จำปาศรี
พ.ต.อ.สวัสดิ์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ปริญญาโท บริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ เริ่มรับราชการตำรวจ โดยเริ่มตั้งแต่เป็นลูกแถวและผู้บังคับหมู่ กองกำกับการสวัสดิภาพเด็กและเยาวชน และเป็นสารวัตรประจำแผนกสืบสวนสอบสวนในสถานีตำรวจแถบฝั่งธนบุรีหลายท้องที่นานถึง 25 ปี เช่น หนองค้างพลู, บางขุนเทียน เป็นต้น จนกระทั่งได้ลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2548 ในยศ พันตำรวจเอก (พ.ต.อ.) เพื่อออกมาเล่นการเมือง
โดยในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 พ.ต.อ.สวัสดิ์ ได้ลงรับสมัคร ส.ส. ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในเขตบางขุนเทียน โดยได้เป็นผู้สมัครของพรรคประชาธิปัตย์อย่างกะทันหัน เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงตัวผู้สมัคร และ พ.ต.อ.สวัสดิ์ ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งในครั้งนั้น
จากนั้น พ.ต.อ.สวัสดิ์ จำปาศรี ก็ยังคงลงพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 พ.ต.อ.สวัสดิ์ ก็ยังคงสมัครในพื้นที่เดิมกับทางพรรคประชาธิปัตย์  แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ชีวิตส่วนตัว สมรสแล้วกับ นางรัตนา จำปาศรี (นามสกุลเดิม สุวภาพ) มีบุตรสาว 2 คน
ต่อมา พ.ต.อ.สวัสดิ์ มีทำหน้าที่ที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัว เก็บถาวร 2007-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บ hi5[ลิงก์เสีย]
ซื่อสัตย์ จริงใจ รับใช้ชาวประชา พ.ต.อ.สวัสดิ์ จำปาศรี ที่ปรึกษาผู้ว่าฯ กทม.
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1996

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  เนเธอร์แลนด์ (รอบชิงชนะเลิศ)
วันที่: 10 มิถุนายน – 29 มิถุนายน
ทีม: 11
ชนะเลิศ:  เนเธอร์แลนด์ (สมัยที่ 1st)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  Lorenzo Bernardi
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1996 เป็นครั้งที่ 7 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 11 ประเทศ ระหว่างวันที่ 9 กรกฎาคม – 19 กรกฎาคม  รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในรอตเทอร์ดาม, ประเทศเนเธอร์แลนด์
การแบ่งกลุ่ม

| กลุ่ม A | กลุ่ม B | กลุ่ม C |
| --- | --- | --- |
|   อาร์เจนตินา   บราซิล   คิวบา   สเปน |   บัลแกเรีย   กรีซ   อิตาลี   เนเธอร์แลนด์ |   จีน   ญี่ปุ่น   รัสเซีย |
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > กลุ่ม A

| ทีม | แต้ม | แมทช์ชนะ | แมทช์แพ้ | เซ็ทชนะ | เซ็ทแพ้ | อัตราส่วน | แต้มชนะ | แต้มแพ้ | อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  บราซิล | 22 | 10 | 2 | 34 | 13 | 2.615 | - | - | - |
|  คิวบา | 18 | 6 | 6 | 24 | 24 | 1.000 | - | - | - |
|  อาร์เจนตินา | 16 | 4 | 8 | 22 | 26 | 0.846 | - | - | - |
|  สเปน | 16 | 4 | 8 | 13 | 30 | 0.433 | - | - | - |
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > กลุ่ม B

| ทีม | แต้ม | แมทช์ชนะ | แมทช์แพ้ | เซ็ทชนะ | เซ็ทแพ้ | อัตราส่วน | แต้มชนะ | แต้มแพ้ | อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อิตาลี | 23 | 11 | 1 | 34 | 10 | 3.400 | - | - | - |
|  เนเธอร์แลนด์ | 20 | 8 | 4 | 28 | 13 | 2.154 | - | - | - |
|  บัลแกเรีย | 16 | 4 | 8 | 17 | 25 | 0.680 | - | - | - |
|  กรีซ | 13 | 1 | 11 | 4 | 35 | 0.114 | - | - | - |
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round) > กลุ่ม C

| ทีม | แต้ม | แมทช์ชนะ | แมทช์แพ้ | เซ็ทชนะ | เซ็ทแพ้ | อัตราส่วน | แต้มชนะ | แต้มแพ้ | อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  รัสเซีย | 24 | 12 | 0 | 36 | 7 | 5.143 | - | - | - |
|  จีน | 15 | 3 | 9 | 17 | 31 | 0.548 | - | - | - |
|  ญี่ปุ่น | 15 | 3 | 9 | 16 | 31 | 0.516 | - | - | - |
รอบสุดท้าย

สนาม:  Ahoy Rotterdam, รอตเทอร์ดาม, เนเธอร์แลนด์
รอบสุดท้าย > รอบ 6 ทีมสุดท้าย

| --- | --- |
: ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ
: ผ่านเข้ารอบชิงอันดับที่ 3
| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เนเธอร์แลนด์ | 8 | 4 | 0 | 12 | 2 | 6.000 | 202 | 128 | 1.578  |
| 2 |  อิตาลี | 7 | 3 | 1 | 9 | 6 | 1.500 | 208 | 170 | 1.224  |
| 3 |  รัสเซีย | 6 | 2 | 2 | 8 | 8 | 1.000 | 188 | 207 | 0.908  |
| 4 |  คิวบา | 5 | 1 | 3 | 6 | 9 | 0.667 | 164 | 178 | 0.921  |
| 5 |  บราซิล | 5 | 1 | 3 | 5 | 9 | 0.556 | 172 | 183 | 0.940  |
| 6 |  จีน | 5 | 1 | 3 | 3 | 9 | 0.333 | 108 | 176 | 0.614 |
| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 มิถุนายน | อิตาลี  | 3–1 |  บราซิล | 15–9 | 15–9 | 11–15 | 15–10 |   | 56–43  |
| 24 มิถุนายน | รัสเซีย  | 3–2 |  คิวบา | 4–15 | 15–6 | 15–7 | 7–15 | 15–13 | 56–56  |
| 24 มิถุนายน | เนเธอร์แลนด์  | 3–0 |  จีน | 15–4 | 15–7 | 15–3 |   |   | 45–14  |
| 25 มิถุนายน | อิตาลี  | 3–0 |  คิวบา | 15–10 | 15–3 | 15–6 |   |   | 45–19  |
| 25 มิถุนายน | บราซิล  | 3–0 |  จีน | 15–4 | 15–9 | 16–14 |   |   | 46–27  |
| 25 มิถุนายน | เนเธอร์แลนด์  | 3–0 |  รัสเซีย | 15–9 | 15–2 | 16–14 |   |   | 46–25  |
| 27 มิถุนายน | อิตาลี  | 3–2 |  รัสเซีย | 10–15 | 10–15 | 16–14 | 15–4 | 16–14 | 67–62  |
| 27 มิถุนายน | คิวบา  | 3–0 |  จีน | 15–10 | 15–7 | 15–4 |   |   | 45–21  |
| 27 มิถุนายน | เนเธอร์แลนด์  | 3–1 |  บราซิล | 15–12 | 15–9 | 10–15 | 15–9 |   | 55–45  |
| 28 มิถุนายน | จีน  | 3–0 |  อิตาลี | 15–13 | 16–14 | 15–13 |   |   | 46–40  |
| 28 มิถุนายน | รัสเซีย  | 3–0 |  บราซิล | 15–13 | 15–12 | 15–13 |   |   | 45–38  |
| 28 มิถุนายน | เนเธอร์แลนด์  | 3–1 |  คิวบา | 11–15 | 15–10 | 15–8 | 15–11 |   | 56–44 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 มิถุนายน | รัสเซีย  | 3–2 |  คิวบา | 3–15 | 15–7 | 4–15 | 16–14 | 19–17 | 57–68 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 มิถุนายน | เนเธอร์แลนด์  | 3–2 |  อิตาลี | 17–15 | 15–12 | 10–15 | 10–15 | 22–20 | 74–77 |
แหล่งข้อมูลอื่น

1996 World League results เก็บถาวร 2008-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sports123 เก็บถาวร 2006-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017 
การคัดเลือก:  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017 
รายชื่อนักกีฬา:  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017 
 สถิติวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก
สโมสรฟุตซอลสมุทรสาคร

สโมสรฟุตซอลสมุทรสาคร เป็นสโมสรฟุตซอล จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันเล่นอยู่ในฟุตซอลไทยแลนด์ลีกดิวิชัน 1
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ผู้เล่นลุยศึกฟุตซอลไทยแลนด์ลีก 2563


หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล > ฟุตซอลไทยแลนด์ลีก

ฤดูกาล 2563 : อันดับที่ 13 (ตกชั้นสู่ ฟุตซอลไทยแลนด์ลีกดิวิชัน 1)
ฤดูกาล 2562 : อันดับที่ 5
ฤดูกาล 2561 : อันดับที่ 8
ฤดูกาล 2560 : อันดับที่ 6
| ด ค กฟุตซอลไทยลีก |
| --- | --- |
สโมสรฤดูกาล 2566:  การท่าเรือ  ชลบุรีบลูเวฟ  แบงค็อก บีทีเอส  ราชนาวี  ม.เกษมบัณฑิต  ม.ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  สุราษฎร์ธานี  ห้องเย็นท่าข้าม  ธรรมศาสตร์ สแตลเลี่ยน  ม.ราชภัฎเพชรบุรี  นนทบุรี ฟุตซอลคลับ  แบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด  ไทยอาร์มี่  พัทยา ฟุตซอลคลับ 
อดีตสโมสรในฟุตซอลไทยลีก:  บางกอกซิตี้  สมุทรสาคร  ไทย-เทค  นครราชสีมา วี-วัน  อยุธยาซิตี้  บางกอกกล๊าส  ไอแอม สปอร์ต  ลำปางยูไนเต็ด  ภูเก็ตยูไนเต็ด  สมุทรปราการ  ศรีปทุม ศรีสะเกษ  ทีโอที  เชสส์ มหาสารคาม  เอ็นที ฟุตซอลคลับ 
ฤดูกาล:  2549/2550  2550/2551  2552  2553  2554/55  2555/56  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563  2564–2565  2565  2566
สายหลักรูโมอิ

สายหลักรูโมอิ (ญี่ปุ่น: 留萌本線; โรมาจิ: Rumoi-honsen) เป็นเส้นทางรถไฟญี่ปุ่นในจังหวัดฮกไกโด ดำเนินงานโดย JR ฮกไกโด ที่เชื่อมต่อสถานีรถไฟฟูกางาวะในฟูกางาวะ และสถานีรถไฟอิชิการินูมาตะในนูมาตะ หลังจากยกเลิกการให้บริการจากสถานีรถไฟรูโมอิไปยังสถานีรถไฟอิชิการินูมาตะ หลังจากวันที่ 1 เมษายน 2023 สายหลักรูโมอิถือเป็นเส้นทางรถไฟที่สั้นที่สุดในญี่ปุ่น ที่จัดเป็น 'สายหลัก' ที่ระยะทาง 14.4 กิโลเมตร (8.9 ไมล์)
เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2016 ประธานเจอาร์ฮอกไกโดได้ประกาศแผนการที่จะปรับโครงข่ายเพิ่มเติมให้สูงถึง 1,237 km (769 mi), หรือประมาณ 50% ของเครือข่าย รวมถึงการปิดส่วนต่อมาของสายหลักรูโมอิ (ส่วนรูโมอิ – มาชิเกะ ปิดเมื่อ 5 ธันวาคม 2016) เส้นทางส่วนอิชิการินูมาตะ – รูโมอิ ปิดเมื่อ 1 เมษายน 2023 โดยมีขบวนสุดท้ายวิ่งในวันที่ 31 มีนาคม 2023 เส้นทางส่วนที่เหลือ 14.4 km (8.9 mi) ส่วนไปยังฟูกางาวะ มีกำหนดจะปิดในมีนาคม 2026
สถานี

สัญลักษณ์อธิบายการจอด:  ●= ทุกขบวนแวะจอด, ◆= ขาขึ้นและลงบางขบวนแวะจอด, ▼= รถไฟขาลงไม่แวะจอด
| รหัส | ชื่อสถานี | ชื่อสถานี | ระหว่าง (km) | ระยะทาง (km) | การจอด | เชื่อมต่อกับ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A24 | ฟูกางาวะ | 深川 |  | 0.0 | ● | ■ สายหลักฮาโกดาเตะ | นครฟูกางาวะ |
|  | คิตะอิจิยัง | 北一已 | 3.8 | 3.8 | ▼ |   | นครฟูกางาวะ |
|  | ชิปปูเบ็ตสึ | 秩父別 | 5.0 | 8.8 | ▼ |   | เมืองชิปปูเบ็ตสึ |
|  | คิตะชิปปูเบ็ตสึ | 北秩父別 | 2.4 | 11.2 | ◆ |   | เมืองชิปปูเบ็ตสึ |
|  | อิชิการินูมาตะ | 石狩沼田 | 3.2 | 14.4 | ● |   | เมืองนูมาตะ |