stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์
ประวัติ

โอเล่ห์ เคยเป็นนักมวยไทยชื่อดังมาก่อน ได้รับการยกย่องว่าเหมือนกับ 2 ยอดนักมวยไทยในอดีตรวมกัน คือ สามารถ พยัคฆ์อรุณ และ พุฒ ล้อเหล็ก เพราะเป็นนักมวยที่ออกอาวุธมวยไทยได้ครบเครื่อง โดยเฉพาะหมัดและศอก และถือเป็นนักมวยในแบบบ็อกเซอร์ หรือจังหวะฝีมือ  เริ่มชกมวยครั้งแรกได้ค่าตัวเพียง 100 บาท จากนั้นจึงเข้ามาชกในกรุงเทพมหานคร ที่เวทีมวยรังสิต ได้ค่าตัว 1,000 บาท ก่อนที่โด่งดังในเวลาต่อมาในฐานะนักมวยค่าตัวเงินแสน โดยมีนักมวยที่ชื่นชอบ คือ เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง นักมวยชาวนครศรีธรรมราชเหมือนกัน
โอเล่ห์เริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ชนะคะแนน ฮิปโป กาลา นักมวยจอมทรหดจากอินโดนีเซีย จากนั้น ครั้งต่อมา ขึ้นชกกับ ริค ซิโอโดร่า ที่เคยขึ้นชิงแชมป์โลกกับ สด จิตรลดา มาแล้ว ปรากฏว่าโอเล่ห์เป็นฝ่ายชนะน็อคได้ในยกที่ 9 แต่พอขึ้นชกครั้งที่ 3 โอเล่ห์พบกับ แซมมวล ดูรัน นักมวยหมัดหนักจากฟิลิปปินส์ ที่คว้าแชมป์เงาของสภามวยโลกไปจาก สมิง เกียรติเพชร ปรากฏว่า โอเล่ห์ทานพลังหมัดของดูรันไม่ได้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 จากนั้น โอเล่ห์จึงหันไปชกมวยไทยอย่างเดียว หยุดชกมวยสากลไป 4 ปี แต่เคยมีสถานะเป็นรองแชมป์โลกอันดับ 7 ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF)
จนกระทั่งสมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (PABA) ได้เข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2538 ทำให้ ใหม่ เมืองคอน ผู้จัดการของโอเล่ห์ ตัดสินใจผลักดันให้โอเล่ห์กลับมาชิงแชมป์ของสถาบันนี้อีกครั้ง จากการฝึกสอนของ เวนิส บ.ข.ส. อดีตแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท แต่โอเล่ห์ทำไม่สำเร็จ แพ้น็อค อเล็กซานเดอร์ แพ็ค นักมวยชาวรัสเซียแค่ยกแรก จากนั้น โอเล่ห์จึงแขวนนวม ไม่ได้ขึ้นชกมวยสากลอีกเลย
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท เมื่อ 9 ก.ย. 2538 แพ้น็อค อเล็กซานเดอร์ แพ็ก (รัสเซีย) ยก 1 ที่ จ.นครศรีธรรมราช
โทไดจิ

| โทไดจิ 東大寺 |
| --- | --- |
ศาลาหลวงพ่อโต  (ไดบุตสึเด็ง) หนึ่งในสมบัติประจำชาติ th
ข้อมูลทั่วไป
นิกาย: เคงง
ศรัทธาต่อ: พระไวโรจนพุทธะ
สร้างเมื่อ: ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8
สร้างโดย: จักรพรรดิโชมุ
ที่อยู่: 1 Zōshi-chō, Nara-shi, Nara-ken
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
เว็บไซต์: http://www.todaiji.or.jp/
โทไดจิ (ญี่ปุ่น: 東大寺; โรมาจิ: Tōdai-ji) เป็นวัดพุทธในเมืองนาระ ประเทศญี่ปุ่น ศาลาหลวงพ่อโต (ไดบุตสึเด็ง) ของวัดนี้ได้รับการบันทึกว่าเป็นอาคารไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก [ต้องการอ้างอิง] เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปไดบุตสึขนาดใหญ่หล่อจากบรอนซ์ ซึ่งเป็นพระปฏิมาแทนองค์พระไวโรจนพุทธเจ้า นอกจากนี้ วัดนี้ยังเป็นศูนย์กลางของโรงเรียนศาสนาในสายเคงงอีกด้วย วัดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในทะเบียนเดียวกับวัด ศาลเจ้า และสถานที่สำคัญอื่น ๆ อีก 7 แห่งในเมืองนาระ
ประวัติ > ประวัติเมื่อครั้งแรกเริ่มสร้าง

ในสมัยเทมเปียว มีผู้ประสบภัยจากภัยธรรมชาติและโรคระบาดอยู่เป็นจำนวนมาก จนกระทั่งปี  พ.ศ. 1286 จักรพรรดิโชมุได้ทรงประกาศว่า ประชาชนควรจะร่วมกันสร้างพระพุทธรูปขึ้นเพื่อปกป้องตนเองจากภัยพิบัติ เนื่องจากทรงมีความเชื่อว่าพระพุทธรูปจะช่วยคุ้มครองประชาชนได้ ตามบันทึกที่เก็บรักษาอยู่ในโทไดจิได้กล่าวว่า มีคนมาช่วยสร้างพระพุทธรูปและหอที่ประดิษฐานมากกว่า 2,600,000 คน การสร้างพระพุทธรูปเริ่มต้นครั้งแรกที่เมืองชิงารากิ แต่หลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้และแผ่นดินไหวจนมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ก็ได้ย้ายสถานที่สร้างมายังเมืองนาระใน พ.ศ. 1288 และสร้างเสร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 1294 ต่อมาใน พ.ศ. 1295 ได้มีการจัดพิธีเบิกพระเนตรเพื่อฉลองพระพุทธรูปองค์ใหม่ โดยมีพระภิกษุชาวอินเดียชื่อว่าพระโพธิเสนะ เป็นผู้ประกอบพิธี ตามบันทึกมีผู้มาร่วมพิธีราว 10,000 คน หลังจากนั้นจักรพรรดิโชมุได้ทรงประกาศให้โทไดจิเป็นวัดประจำแคว้นยามาโตะ  และเป็นศูนย์กลางของวัดทั่วอาณาจักร
ประวัติ > การก่อสร้างขึ้นใหม่หลังสมัยนาระ

หลวงพ่อโตโทไดจิถูกสร้างขึ้นใหม่หลายครั้งโดยเหตุผลต่างๆกัน รวมทั้งความเสียหายจากเหตุแผ่นดินไหว และมีการสร้างขึ้นใหม่ 2 ครั้งที่มีสาเหตุจากเหตุเพลิงไหม้ โดยพระหัตถ์ทั้งสองข้างที่เห็นในปัจจุบันนี้สร้างขึ้นในสมัยโมโมยามะ (พ.ศ. 2111-2158) พระเศียรในปัจจุบันนี้ถูกสร้างขึ้นในสมัยเอโดะ (พ.ศ. 2158-2410) และหอที่ประดิษฐานในปัจจุบันนี้สร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2252 โดยมีขนาดเล็กกว่าอาคารหลังเดิมราว 30% เดิมทีในบริเวณวัดจะมีเจดีย์สูง 100 เมตรอยู่คู่หนึ่ง ซึ่งจัดว่าเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโลกในยุคหลังจากการสร้างพีระมิด แต่ได้พังทลายลงเนื่องจากแผ่นดินไหว
ข้อมูลทั่วไปของพระพุทธรูป

ความสูงทั้งองค์ : 14.98 เมตร
ความสูงของพระพักตร์ : 5.33 เมตร
ความยาวของพระเนตร : 1.02 เมตร
ความกว้างของพระนาสิก : 0.5 เมตร
ความยาวของพระกรรณ : 2.54 เมตร
น้ำหนักรวม : 500 ตัน
พระโพธิสัตว์คันนน(กวนอิม)
ท้าวเวสสุวัณ
ท้าววิรูปักษ์
พระโคตมพุทธเจ้า　พระประสูติกาล
พระจันทรประภาโพธิสัตว์
ท้าวเวสสุวัณ
พระวัชรปาณีโพธิสัตว์
ประตูนันไดทางทิศใต้ สมบัติประจำชาติ
นิงัตสึโด
ซังงัตสึโด
พระโพธิสัตว์
นักท่องเที่ยวลอดผ่านรูที่ใต้เสา
แหล่งข้อมูลอื่น

Tōdai-ji - Oriental Architecture
Tōdai-ji Temple - Photos of Tōdai-ji Temple, its Lotus Hall and Ordination Hall
| ด ค กอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณ |
| --- | --- |
 โทไดจิ  โคฟูกูจิ  ศาลเจ้าคาซูงะ  กังโงจิ  ยากูชิจิ  โทโชไดจิ  เฮโจเกียว  ป่าดึกดำบรรพ์คาซูงายามะ 
34°41′21″N 135°50′23″E﻿ / ﻿34.68917°N 135.83972°E﻿ / 34.68917; 135.83972
พระไวโรจนพุทธะ โทไดจิ
ไอวีลีก

ที่ตั้งของกลุ่มมหาวิทยาลัยในไอวีลีก
ที่ตั้งของกลุ่มมหาวิทยาลัยในไอวีลีก
ไอวีลีก (Ivy League) เป็นชื่อของกลุ่มการแข่งขันกีฬาของมหาวิทยาลัยเอกชนเก่าแก่ 8 แห่งที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ ซึ่งได้เริ่มรวมตัวกันเป็นกลุ่มไอวีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 ไอวีคือเถาไม้เลื้อยที่นิยมปลูกเกาะคลุมผนังด้านนอกของตึกเรียนเก่าแก่ของมหาวิทยาลัย มีสีแดงในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อกลุ่ม
สมาชิก

มหาวิทยาลัยที่รวมตัวกันเป็นไอวีลีกนี้ยังมีลักษณะร่วมที่คล้ายคลึงกันคือ มีความเป็นมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง มีผู้เลือกเข้าเรียนมากที่สุดในสหรัฐและในโลก เป็นมหาวิทยาลัยที่อยู่ในลำดับต้นๆ ของการจัดอันดับทั้งในสหรัฐและระดับโลก มีเงินกองทุนขนาดใหญ่มาก มีจำนวนนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่จำกัด เกือบทั้งหมดก่อตั้งก่อนการประกาศอิสรภาพของประเทศ (วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2319) มหาวิทยาลัยในกลุ่มไอวีลีกมี 8 มหาวิทยาลัยเรียงตามลำดับอายุได้ดังนี้
| มหาวิทยาลัย | ก่อตั้ง | สถานที่ตั้ง   (วิทยาเขตหลัก) |
| --- | --- | --- |
| มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด | 8 กันยายน ค.ศ. 1626 | เคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ |
| มหาวิทยาลัยเยล | 9 ตุลาคม ค.ศ. 1701 | นิวเฮเวน รัฐคอนเนทิคัต |
| มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1740 | ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย |
| มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน | 22 ตุลาคม ค.ศ. 1746 | พรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ |
| มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย | 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1754 | นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก |
| มหาวิทยาลัยบราวน์ | 15 กันยายน ค.ศ. 1764 | พรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ |
| วิทยาลัยดาร์ตมัธ | 13 ธันวาคม ค.ศ. 1769 | แฮนโอเวอร์ รัฐนิวแฮมป์เชอร์ |
| มหาวิทยาลัยคอร์เนล | 27 เมษายน ค.ศ. 1865 | อิทาคา รัฐนิวยอร์ก |
มหาวิทยาลัยบราวน์
มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์
วิทยาลัยดาร์ตมัธ
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
มหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน
มหาวิทยาลัยเยล
โมโนโนเกะ

| --- | --- |
โมโนโนเกะ
モノノ怪 (Mononoke)
แนว: นิทานผี รหัสคดี จิตวิทยาสยองขวัญ
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: เค็นจิ นากามูระ
อำนวยการโดย: อัตสึยะ ทากาเซะ อัตสึโตชิ อูเมซาวะ ฮิโรอากิ ชิบาตะ
เขียนบทโดย: ชิอากิ เจ คานากะ อิกูโกะ ทากาฮาชิ มิจิโกะ โยโกเตะ มานาบุ อิชิกาวะ
ดนตรีโดย: ยาซูฮารุ ทากานาชิ
สตูดิโอ: โทเอแอนิเมชัน
เครือข่าย: ฟูจิทีวี (โนอิตามินะ)
ฉาย:  12 กรกฎาคม พ.ศ. 2550  –  27 กันยายน พ.ศ. 2550
ตอน: 12
มังงะ
วาดภาพโดย: นินางาวะ นาเอโกะ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
นิตยสาร: ยังกังกัง
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 17 สิงหาคม พ.ศ. 2550 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2551
จำนวนเล่ม: 2
มังงะ
โมโนโนเกะ: อูมิโบซุ
วาดภาพโดย: นินางาวะ นาเอโกะ
สำนักพิมพ์: โมกูมะโชเต็ง
นิตยสาร: คอมิกเซนอนรายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 กันยายน พ.ศ. 2556 – 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
จำนวนเล่ม: 2
โมโนโนเกะ (ญี่ปุ่น: モノノ怪; โรมาจิ: Mononoke) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่นกลุ่มล้ำยุค ผลิตโดยสตูดิโอโทเอแอนิเมชัน เป็นภาคแยกของซีรีส์อนิเมะร่วมเรื่องสยองขวัญ อายากาชิ: ซามูไรฮอร์เรอร์เทลส์ ในปี พ.ศ. 2549 โมโนโนโกะ เป็นเรื่องราวของคนขายยาซึ่งได้เผชิญหน้ากับเรื่องเหนือธรรมชาตินับไม่ถ้วน เรื่องราวของโมโนโนเกะเกิดขึ้นระหว่างปลายยุคเอโดะและยุคเมจิของญี่ปุ่น ซึ่งมีระบบสี่ชนชั้น ซามูไรเป็นชนชั้นสูงสุด และพ่อค้า (เช่นตัวคนขายยา) อยู่ในชนชั้นที่ต่ำที่สุด มีเพียงซามูไรเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้พกดาบ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมตัวละครหลายตัวจึงตกใจที่คนขายยาพกดาบ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของโทเอ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ โมโนโนเกะ ที่ปีลีปีลี
Anoboy
Mononoke (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ 2013

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: อินช็อน เกาหลีใต้
คำขวัญ: ศิลปะของคนรุ่นใหม่ แรงบันดาลใจแห่งเอเชีย
ประเทศเข้าร่วม: 43
นักกีฬาเข้าร่วม: 1,652
กีฬา: 12 ชนิด
พิธีเปิด: 29 มิถุนายน พ.ศ. 2556
พิธีปิด: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
ประธานพิธี: จุง ฮง วอน นายกรัฐมนตรีเกาหลีใต้
ผู้จุดคบเพลิง: ชา ยูรัม
สนามกีฬาหลัก: อินชอน แซมซาน เวิลด์ ยิมเนเซียม
เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ 2013 เป็นการจัดกีฬาเอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ตัวครั้งแรก มีชื่อเรียกอีกย่างว่า เอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 4 และ มีอักษรย่อว่า AIGs 4  จัดขึ้นที่เมืองอินช็อน เกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 29 มิถุนายน ถึง 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 แทนกรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ซึ่งทางเจ้าภาพกาตาร์ได้ยกเลิกการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์แล้วเมื่อ พ.ศ. 2554 ต่อมาสภาโอลิมปิกแห่งเอเชียได้มอบหมายให้เมืองอินชอนเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนการเป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ 2014
สนามแข่งขัน

สนามแข่งขันทั้ง 9 แห่งที่ใช้ในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาร์ตสเกมส์:
อินชอน แซมซาน เวิลด์ ยิมเนเซียม – พิธีเปิด และ พิธีปิด ใช้เป็นสนามแข่งขันลีลาศ และ อิเล็กทรอนิกส์สปอร์ต
อันยาง ฮอกยี ยิมเนเซียม – โบว์ลิ่ง
ดองบู สตูเดนท์ ยิมเนเซียม – ฟุตซอล
ซังโนกุ ยิมเนเซียม – กาบัดดี้ และ คูราช
โดวอน อควอติกส์ เซ็นเตอร์ – ว่ายน้ำระยะสั้น (25 เมตร)
ซองดู คอนเวนเชีย ฮอลล์ –  พูล 9 ลูก (บิลเลียด)
ยอนซึ อินเตอร์เนชั่นแนล แคมปัส – หมากรุกสากล และ หมากล้อม
โดวอน ยิมเนเซียม – มวยไทย และ มวยฟาดแข้ง
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาตส์เกมส์ ครั้งที่ 4 มีประเทศสมาชิกเข้าร่วมทั้งสิ้น 43 ชาติ จากประเทศสมาชิก 45 ชาติ ในเบื้องต้น มี 2 ประเทศที่ไม่ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน คือ เกาหลีเหนือและติมอร์-เลสเต
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   อัฟกานิสถาน (AFG)   บาห์เรน (BRN)   บังกลาเทศ (BAN)}   ภูฏาน (BHU)   บรูไน (BRU)   กัมพูชา (CAM)   จีน (CHN)   จีนไทเป (TPE)   ฮ่องกง (HKG)   อินโดนีเซีย (INA)   อิหร่าน (IRI)   อิรัก (IRQ)   ญี่ปุ่น (JPN)   จอร์แดน (JOR) |   คาซัคสถาน (KAZ)   คูเวต (KUW)   คีร์กีซสถาน (KGZ)   ลาว (LAO)   เลบานอน (LIB)   มาเก๊า (MAC)   มาเลเซีย (MAS)   มัลดีฟส์ (MDV)   มองโกเลีย (MGL)   พม่า (MYA)   เนปาล (NEP)   โอมาน (OMA)   ปากีสถาน (PAK)   ปาเลสไตน์ (PLE)   ฟิลิปปินส์ (PHI) |   กาตาร์ (QAT)   ซาอุดีอาระเบีย (KSA)   สิงคโปร์ (SIN)   เกาหลีใต้ (KOR)   ศรีลังกา (SRI)   ซีเรีย (SYR)   ทาจิกิสถาน (TJK)   ไทย (THA)   เติร์กเมนิสถาน (TKM)   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAE)   อุซเบกิสถาน (UZB)   เวียดนาม (VIE)   เยเมน (YEM)   |
ตารางการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  OC  | พิธีเปิด |  ●   | รอบคัดเลือก |  1  | รอบชิงชนะเลิศ |  CC  | พิธีปิด |
| มิถุนายน / กรกฎาคม 2013 | 26 พ | 27 พฤ | 28 ศ | 29 ส | 30 อา | 1 จ | 2 อ | 3 พ | 4 พฤ | 5 ศ | 6 ส | จำนวน เหรียญ ทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พิธีการ |  |  |  | OC  |  |  |  |  |  |  | CC |  |
| โบว์ลิ่ง  |   |   |   |   | 1  | 1  | 1  | 1  | ●  | ●  | 2  | 6 |
| หมากรุกสากล  |   |   |   |   | ●  | ●  | ●  | 2  | ●  | 1  | 1  | 4 |
| พูล 9 ลูก  |   |   |   | ●  | ●  | 2  | 3  | ●  | 2  | 1  | 2  | 10 |
| ลีลาศ  |   |   |   |   |   |   |   |   | 5  | 5  |   | 10 |
| อิเล็กทรอนิกส์สปอร์ต  |   |   |   | ●  | ●  | 3  | 3  |   |   |   |   | 6 |
| ฟุตซอล  | ●  | ●  | ●  | ●  | ●  | ●  |   | ●  | ●  | 1  | 1  | 2 |
| หมากล้อม  |   |   |   |   | ●  | ●  | 2  | ●  | ●  | 2  |   | 4 |
| กาบัดดี้  |   |   |   | ●  | ●  | ●  | ●  | 2  |   |   |   | 2 |
| มวยฟาดแข้ง  |   |   |   |   |   |   |   | ●  | ●  | 2  | 7  | 9 |
| คูราช  |   |   |   |   |   |   |   |   | 3  | 3  | 2  | 8 |
| มวยไทย  |   |   |   | ●  | ●  | ●  | 9  |   |   |   |   | 9 |
| ว่ายน้ำระยะสั้น  |   |   |   |   | 8  | 7  | 8  | 7  |   |   |   | 30 |
| รวมเหรียญทอง |  |  |  |  | 9 | 13 | 26 | 12 | 10 | 15 | 15 | 100 |
| มิถุนายน / กรกฎาคม 2013 | 26 พ | 27 พฤ | 28 ศ | 29 ส | 30 อา | 1 จ | 2 อ | 3 พ | 4 พฤ | 5 ศ | 6 ส | จำนวน เหรียญ ทอง |
ตารางเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (เกาหลีใต้)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน (CHN) | 29 | 13 | 10 | 52 |
| 2 |  เกาหลีใต้ (KOR)* | 22 | 26 | 22 | 70 |
| 3 |  เวียดนาม (VIE) | 8 | 7 | 12 | 27 |
| 4 |  ไทย (THA) | 8 | 3 | 11 | 22 |
| 5 |  คาซัคสถาน (KAZ) | 7 | 8 | 16 | 31 |
| 6 |  อิหร่าน (IRI) | 3 | 6 | 2 | 11 |
| 7 |  จีนไทเป (TPE) | 3 | 5 | 12 | 20 |
| 8 |  ฮ่องกง (HKG) | 3 | 4 | 10 | 17 |
| 9 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 3 | 4 | 8 | 15 |
| 10 |  อุซเบกิสถาน (UZB) | 3 | 4 | 3 | 10 |
| 11 |  เติร์กเมนิสถาน (TKM) | 2 | 4 | 1 | 7 |
| 12 |  นักกีฬาโอลิมปิกอิสระ (AOI) | 2 | 3 | 5 | 10 |
| 13 |  สิงคโปร์ (SIN) | 2 | 0 | 3 | 5 |
| 14 |  คีร์กีซสถาน (KGZ) | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 15 |  ทาจิกิสถาน (TJK) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 16 |  มองโกเลีย (MGL) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 17 |  อิรัก (IRQ) | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 18 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 19 |  จอร์แดน (JOR) | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 19 |  อินโดนีเซีย (INA) | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 21 |  คูเวต (KUW) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 22 |  มาเลเซีย (MAS) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 22 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAE) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 24 |  ลาว (LAO) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 25 |  ซีเรีย (SYR) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 25 |  พม่า (MYA) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 25 |  อัฟกานิสถาน (AFG) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 28 |  เลบานอน (LIB) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 29 |  กาตาร์ (QAT) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 29 |  ปาเลสไตน์ (PLE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (30 ประเทศ) | รวม (30 ประเทศ) | 100 | 101 | 150 | 351 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2013-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ |
| --- | --- |
 กีฬา  OCA  NOCs  มาสคอต 
อินดอร์1:   2005 กรุงเทพ   2007 มาเก๊า   2009 ฮานอย 
มาร์เชียลอาร์ต1:   2009 กรุงเทพ 
เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์:   2013 อินช็อน   2017 อาชกาบัต   2021 กรุงเทพ–ชลบุรี   2025 ริยาด 
1 รวมเอเชียนอินดอร์เกมส์เข้ากับเอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์ เอเชียนเกมส์  เอเชียนบีชเกมส์  เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว  เอเชียนยูธเกมส์
ไผ่เฮียะ

| ไผ่เฮียะ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Poaceae
วงศ์ย่อย:: Melocanninae
เผ่า:: Bambuseae
เผ่าย่อย:: Bambusinae
สกุล:: Cephalostachyum
สปีชีส์:: C.  virgatum
ชื่อทวินาม
Cephalostachyum virgatum 

ไผ่เฮียะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Dendrocalamus hamiltonii) เป็นไผ่ชนิดหนึ่งในสกุล Cephalostachyum  พบในแถบประเทศอินเดียจนถึงภูมิภาคอินโดจีน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น เป็นไผ่ประเภทเหง้า มีกอขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 7-12  ม. ลำตรงอัดกันเป็นกอแน่นหรือหลวม ๆ   เส้นผ่านศูนย์กลางลำยาวประมาณ 3.5 – 8 ซม. ปล้องยาว 40-70 ซม.  เนื้อลำบาง 3-5 มม. ลำอ่อนมีขนปกคลุมประปรายและมีนวลสีขาวปกคลุมบาง ๆ เห็นได้ชัดบริเวณใต้ข้อ ลำแก่มีสีเขียวเข้ม  แตกกิ่งจากประมาณกึ่งกลางลำขึ้นไป  แต่ละข้อมีกิ่งจำนวนมาก  โดยกิ่งจะมีลักษณะเรียวเล็กและมีขนาดไล่เลี่ยกัน
ใบ มีลักษณะคล้ายใบหอก  รูปขอบขนาน  หรือรูปแถบ  กว้าง 2-4 ซม.  ยาว 10-30 ซม. กาบหุ้มลำสีเหลืองซีดปนกับนวลสีขาว  ขอบกาบบางและจะแห้งก่อนส่วนอื่น ๆ   ใบยอดกาบรูปใบหอก ขอบมักม้วนขึ้นด้านบนและพับลง  หูกาบไม่พัฒนาหรือลักษณะเป็นไหล่ยกขึ้นมาเตี้ย ๆ ขอบมีขนแข็งปกคลุมเล็กน้อย  ลิ้นกาบเป็นแถบเนื้อเยื่อบาง ๆ เกลี้ยง
ประโยชน์

ลำ ใช้ทำฟาก ฝาบ้าน และเป็นวัสดุในการทำเครื่องจักสาน
หน่อ สามารถนำไปรับประทานเป็นอาหารได้ แต่ไม่นิยมมากนัก
สามารถปลูกเป็นไม้ประดับได้
ใช้ทำเครื่องดนตรีหลายชนิด เช่น แคน โหวด ปี่ภูไท ขลุ่ย
โกปปาอีตาเลีย 2021 นัดชิงชนะเลิศ

โกปปาอีตาเลีย 2021 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาผู้ชนะของ โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2020–21 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยหลัดของประเทศอิตาลีเป็นฤดูกาลที่ 74 ระหว่างอาตาลันตา พบกับยูเวนตุส จะลงเล่นในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ณ สนามกีฬามาเปอี – ซิตตา เดล ตริโคโลเร ในเรจโจเอมีเลีย
ผู้ชนะในนัดนี้จะได้สิทธิ์อัตโนมัติในการเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 และยังจะได้ลงเล่นซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา พบกับทีมชนะเลิศ เซเรียอา ฤดูกาล 2020–21 อินเตอร์มิลาน
ภูมิหลัง

อาตาลันตา จะสร้างการลงสนามครั้งที่ห้าในรอบชิงชนะเลิศ, และครั้งที่สองในสามปี. พวกเขาคือ 1–3 ในรอบสุดท้าย, เคยแพ้สามนัดติดต่อกันหลังจากคว้าแชมป์รายการเดียวใน 1963. นี่จะเป็นสถิติการลงสนามครั้งที่ 20 สำหรับ ยูเวนตุส ในโกปปาอีตาเลีย นัดชิงชนะเลิศ, และการลงสนามครั้งที่หกในเจ็ดปีล่าสุด. ไปสู่รอบชิงชนะเลิศ, ยูเวนตุสมีสถิติ 13 ชนะ และ 6 แพ้. สองทีมที่ไม่เคยพบกันในโกปปาอีตาเลีย นัดชิงชนะเลิศ.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, สกอร์ของผู้เข้าชิงจะขึ้นมาเป็นชื่อแรก (H: เหย้า; A: เยือน).
| อาตาลันตา | อาตาลันตา | รอบ | ยูเวนตุส | ยูเวนตุส |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คู่แข่งขัน | ผล | โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2020–21 | คู่แข่งขัน | ผล |
| คัลยารี (H) | 3–1 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | เจนัว (H) | 3–2  (ต่อเวลา) |
| ลาซีโอ (H) | 3–2 | รอบก่อนรองชนะเลิศ | สปัล (H) | 4–0 |
| นาโปลี | 0–0 (A), 3–1 (H) (3–1 รวมผลสองนัด) | รอบรองชนะเลิศ | อินเตอร์นาซีโอนาเล | 2–1 (A), 0–0 (H) (2–1 รวมผลสองนัด) |
แมตช์ > รายละเอียด

19 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
21:00 CEST
| อาตาลันตา | 1–2 | ยูเวนตุส |
| --- | --- | --- |
| มาลินอฟสกี  41' | รายงาน | คูลูเซฟสกี  31' คิเอซา  73' |
ผู้ชม: 4,300 คน
ผู้ตัดสิน: ดาวิด มัสซา
| --- | --- |
             อาตาลันตา :              ยูเวนตุส 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:  เฟเดริโก คิเอซา (ยูเวนตุส) ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  มัตเตโอ ปัสเซรี อาเลสซันโดร คอสแตนโซ  ผู้ตัดสินที่สี่:  มาร์โก ดิ เบโย  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  ปาโอโล วาเลรี  ผู้ช่วยจากผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  เมาโร วิเวนซี :  กฏ-กติกา 90 นาที.  30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษ ในกรณีที่จำเป็น.  การดวลลูกโทษ ถ้าผลการแข่งขันยังคงเสมอกัน.  มีรายชื่อตัวสำรอง 12 คน, เปลี่ยนตัวผู้เล่นสูงสุด 5 คน.
ดูเพิ่ม

โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2020–21
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
โครงการเอรัสมุส

โครงการเอรัสมุส (Erasmus  - EuRopean Community Action Scheme for the Mobility of University Students) เป็นโครงการนักศึกษาแลกเปลี่ยนของสหภาพยุโรปที่เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530 และได้ก่อร่างโครงการ Lifelong Learning Programme 2007–2013 ของสหภาพยุโรป และยังเป็นกรอบงานของแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาของกรรมกาธิการยุโรป
โครงการเอรัสมุสประกอบไปด้วยโครงการย่อยหลายโครงการ และได้ร่วมกันเป็นโครงการโสกราตีสในปี 2537 และได้สิ้นสุดในปี 2542 และเริ่มโครงการโสกราตีส II ต่อมา และในปัจจุบันได้กลายมาเป็นโครงการ Lifelong Learning ในปี 2550
เอรัสมุส และ เอรัสมุสมุนดุส

เอรัสมุสมุนดุส เป็นโครงการคู่ขนานของเอรัสมุส โดยเอรัสมุสเป็นโครงการสำหรับชาวยุโรป ขณะที่ เอรัสมุสมุนดุสเปิดให้กับบุคคลที่ไม่ใช่ชาวยุโรป โดยในโครงการภายใต้ชื่อเอรัสมุสมุนดุสได้แก่ EuMAS และ WISHES
แหล่งข้อมูลอื่น

Erasmus website of the European Commission
134 โซโฟรซีนี

| ลักษณะของวงโคจร |
| --- | --- |
 ต้นยุคอ้างอิง December 31, 2006 (JD 2454100.5)
ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด:: 428.174 จิกะเมตร (2.862 หน่วยดาราศาสตร์)
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 338.780 จิกะเมตร (2.265 หน่วยดาราศาสตร์)
กึ่งแกนเอก:: 383.477 จิกะเมตร (2.563 หน่วยดาราศาสตร์)
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.117
คาบดาราคติ:: 1499.059 วัน (4.10 ปีจูเลียน)
อัตราเร็วเฉลี่ยในวงโคจร:: 18.54 กม./วินาที
มุมกวาดเฉลี่ย:: 110.425°
ความเอียง:: 11.588°
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น:: 346.213°
มุมของจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 83.723°
134 Sophrosyne เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
133 ไซรีนี

| ลักษณะของวงโคจร |
| --- | --- |
 ต้นยุคอ้างอิง 14 กรกฎาคม 2547 (JD 2453200.5)
ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด:: 522.169 จิกะเมตร (3.490 หน่วยดาราศาสตร์)
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 392.840 จิกะเมตร (2.626 หน่วยดาราศาสตร์)
กึ่งแกนเอก:: 457.505 จิกะเมตร (3.058 หน่วยดาราศาสตร์)
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.141
คาบดาราคติ:: 1953.456 วัน (5.35 ปีจูเลียน)
อัตราเร็วเฉลี่ยในวงโคจร:: 17.03 กม./วินาที
มุมกวาดเฉลี่ย:: 224.793°
ความเอียง:: 7.233°
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น:: 319.246°
มุมของจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 291.128°
133 ไซรีนี เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย ตั้งชื่อตาม ไซรีนี นิมฟ์ในเทพนิยายกรีก
โทโฮกุ (จังหวัดอาโอโมริ)

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในจังหวัดอาโอโมริ สำหรับภูมิภาคของญี่ปุ่น ดูที่ โทโฮกุ
| โทโฮกุ 東北町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลากลางโทโฮกุ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของโทโฮกุในจังหวัดอาโอโมริ
โทโฮกุ 
พิกัด: 40°43′41″N 141°15′28″E﻿ / ﻿40.72806°N 141.25778°E﻿ / 40.72806; 141.25778
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โทโฮกุ
จังหวัด: อาโอโมริ
อำเภอ: คามิกิตะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 326.50 ตร.กม. (126.06 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 เมษายน ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด: 17,297 คน
 • ความหนาแน่น: 53 คน/ตร.กม. (140 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
– ต้นไม้: สนแดง
– ดอกไม้: ซากูระ
– นก: หงส์
เลขโทรศัพท์: 0176-56-3111
ที่อยู่: 4-32-484 Kamikita-Minami, Tohoku-machi, Kamikita-gun, Aomori-ken 039-2492
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ทะเลสาบโองาวาระจากเมืองโทโฮกุ
โทโฮกุ (ญี่ปุ่น: 東北町; โรมาจิ: Tōhoku-machi) เป็นเมืองในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 1 เมษายน ค.ศ.  2020 (2020 -04-01) เมืองนี้มีประชากรประมาณ 17,297 คนใน 7,269 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 53 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่รวม 326.50 ตารางกิโลเมตร (126.06 ตารางไมล์)
ภูมิประเทศ

โทโฮกุตั้งอยู่ทางเหนือตอนกลางของจังหวัดอาโอโมริ ติดทะเลสาบโองาวาระฝั่งตะวันตก
ภูมิประเทศ > เทศบาลรอบข้าง

จังหวัดอาโอโมริ
ฮิราไน
มิซาวะ
โนเฮจิ
รกกาโชะ
โรกูโนเฮะ
ชิจิโนเฮะ
โทวาดะ
ภูมิอากาศ

เมืองนี้มีสภาพอากาศชื้นโดยมีฤดูร้อนที่สั้นและมีฤดูหนาวที่ยาวนานและมีหิมะตกหนัก (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโทโฮกุ คือ 9.8 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยรายปีคือ 1217 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกมากที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 22.5 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ -2.1 องศาเซลเซียส
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรในโทโฮกุลดลงอย่างต่อเนื่องเป็นเวลากว่า 60 ปี
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1950  | 22,028 | —     |
|  1960  | 25,610 | +16.3% |
|  1970  | 23,588 | −7.9% |
|  1980  | 22,587 | −4.2% |
|  1990  | 21,553 | −4.6% |
|  2000  | 20,591 | −4.5% |
|  2010  | 19,105 | −7.2% |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โทโฮกุ (จังหวัดอาโอโมริ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดอาโอโมริ |
| --- | --- | --- |
อาโอโมริ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อาโอโมริ  ฮาจิโนเฮะ  |  |
| นคร |  โกโชงาวาระ  คูโรอิชิ  โทวาดะ  มิซาวะ  มุตสึ  สึงารุ  ฮิรากาวะ  ฮิโรซากิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคามิกิตะ ชิจิโนเฮะ  โทโฮกุ  โนเฮจิ  โยโกฮามะ  รกกาโชะ  โรกูโนเฮะ  โออิราเซะ  อำเภอคิตะสึงารุ นากาโดมาริ  สึรูตะ  อิตายานางิ  อำเภอชิโมะกิตะ คาซามาอูระ  ซาอิ  โอมะ  ฮิงาชิโดริ  อำเภอซันโนเฮะ โกโนเฮะ  ชิงโง  ซันโนเฮะ  ทักโกะ  นัมบุ  ฮาชิกามิ  อำเภอนากะสึงารุ นิชิเมยะ  นิชิสึงารุ ฟูกาอูระ  อาจิงาซาวะ  อำเภอมินามิสึงารุ ฟูจิซากิ  อินากาดาเตะ  โอวานิ  อำเภอฮิงาชิสึงารุ โซโตงาฮามะ  โยโมงิตะ  อิมาเบ็ตสึ  ฮิราไน  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
โจว เจิ้นหนาน

| โจว เจิ้นหนาน |
| --- | --- |
周震南
เกิด:  (2000-06-21) 21 มิถุนายน ค.ศ. 2000 (24 ปี) ฉงชิ่ง , จีน
ชื่ออื่น: วิน โจว , หนานหนาน
การศึกษา: Chengdu Meishi International School
อาชีพ: แร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้น พิธีกร นักแต่งเพลง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: แมนโดป็อป ฮิปฮอป
เครื่องดนตรี: ร้องนำ
ค่ายเพลง: Wajijiwa Entertainment
 
โจว เจิ้นหนาน (จีน: 周震南; เกิด 21 มิถุนายน พ.ศ. 2543) เป็นแร็ปเปอร์ , นักร้อง , นักแต่งเพลง และ นักเต้นชาวจีน เขาได้อันดับที่หนึ่งในรายการ CHUANG2019 ของ เทนเซ็นต์ และเดบิวต์เป็นสมาชิกวงบอยแบนด์ อาร์วันเอสอี(r1se)
แหล่งข้อมูลอื่น

โจว เจิ้นหนาน บน Sina Weibo
135 เฮอร์ธา

| --- | --- |
  โมเดลสามมิติของ เฮอร์ธา
ลักษณะของวงโคจร
 ต้นยุคอ้างอิง December 31, 2006 (JD 2454100.5)
ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด:: 438.283 จิกะเมตร (2.930 หน่วยดาราศาสตร์)
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 288.252 จิกะเมตร (1.927 หน่วยดาราศาสตร์)
กึ่งแกนเอก:: 363.268 จิกะเมตร (2.428 หน่วยดาราศาสตร์)
ความเยื้องศูนย์กลาง:: 0.207
คาบดาราคติ:: 1382.136 วัน (3.78 ปีจูเลียน)
อัตราเร็วเฉลี่ยในวงโคจร:: 18.91 กม./วินาที
มุมกวาดเฉลี่ย:: 246.145°
ความเอียง:: 2.305°
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น:: 343.896°
มุมของจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด:: 340.012°
135 Hertha เป็นดาวเคราะห์น้อยในกลุ่มดาวเคราะห์น้อยไนซาซึ่งอยู่ในบริเวณแถบดาวเคราะห์น้อย
เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ 2017

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: อาชกาบัต เติร์กเมนิสถาน
คำขวัญ: Health, Inspiration, Friendship (Turkmen: Sagdynlyk, Ruhubelentlik, Dostluk)
ประเทศเข้าร่วม: 63
นักกีฬาเข้าร่วม: 4012
กีฬา: 339 รายการ ใน 21 ชนิด
พิธีเปิด: 17 กันยายน ค.ศ. 2017
พิธีปิด: 27 กันยายน ค.ศ. 2017
ประธานพิธี: ประธานาธิบดี กูร์บันกูลืย เบียร์ดีมูฮาเมดอฟ  President of Turkmenistan
ผู้จุดคบเพลิง: Pygy Baýramdurdyyew
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาโอลิมปิก
เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ 2017 การแข่งขันกีฬาเอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่อาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน