stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อักษรลายตัย

| อักษรลายตัย  |
| --- | --- |
ศัพท์ "ไทญ้อ" เขียนด้วยอักษรลายตัย
ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ช่วงยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 16 – ปัจจุบัน
ทิศทาง: บนลงล่าง ซ้ายไปขวา
ภาษาพูด: ภาษาญ้อ
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ชุดตัวอักษรไซนายดั้งเดิมชุดตัวอักษรฟินิเชียชุดตัวอักษรแอราเมอิกพราหมีทมิฬ-พราหมีปัลลวะเขมรอักษรลายตัย
ระบบพี่น้อง: สุโขทัย, ขอมไทย
ISO 15924
ISO 15924: Tayo (380), ​Tai Yo
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรลายตัย หรือ อักษรท้ายลายตัย (เวียดนาม: Chữ Thái Lai Tay) เป็นระบบการเขียนของชาวไทญ้อในจังหวัดเหงะอาน ประเทศเวียดนาม ที่ใช้เขียนภาษาญ้อ รูปร่างคล้ายอักษรไทยฝักขามที่เคยใช้ในล้านนา
ชื่อ

อักษรนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อ เช่น อักษรญ้อลายตัย, อักษรเหงะอาน, อักษรไทญ้อ, อักษรท้ายลายตัย, อักษรกวี่เจิว
ต้นกำเนิด

เบื้องต้นมีแชล แฟร์ลุส (Michel Ferlus) นักวิชาการชาวฝรั่งเศสจัดให้อักษรลายตัยอยู่ในกลุ่มอักษรเขมร โดยแยกออกเป็นสองกลุ่ม คือ อักษรสุโขทัยและฝักขาม (ซึ่งพัฒนาไปเป็นอักษรไทยและลาว) และอีกกลุ่มคือ อักษรไทเวียด ลายตัย และลายปาว ของชาวไทในเวียดนาม แฟร์ลุสกล่าวอีกว่าชาวไทรับรูปแบบอักษรเขมรทั้งหมดไปใช้โดยขาดการเรียนรู้อย่างเหมาะสม ในเวลาต่อมาเมื่อชาวไทกระจายทั่วภาคพื้นทวีปอุษาคเนย์ พวกเขาก็ยังคงรักษาลักษณะดั้งเดิมของอักษรเขมรยุคก่อนพระนครไว้ได้ หากแต่ไม่มีการเรียงลำดับอักษร หรือการใช้ตัวเลข อย่างไรก็ตาม ชาวไทในเวียดนามมีอักษรใช้ครั้งแรกตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ศวรรษที่ 16 เป็นต้นมา
รูปลักษณ์

อักษรลายตัยมี 29 พยัญชนะ โดยมี 8 ตัวที่สามารถพบในตำแหน่งท้ายพยางค์ และมีสัญลักษณ์สระ 13 แบบ ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งใต้พยัญชนะ หรือบางส่วนตั้งอยู่ทางขวาของพยัญชนะ อักษรลายตัยยังคงเป็นอักษรสระประกอบแท้ และพยัญชนะที่ไม่มีรูปสระจะออกเสียงด้วยสระลดรูป <o>, [ɔ] ซึ่งต่างจากระบบการเขียนอักษรไทอื่น ๆ อักษรนี้ยังมีตัวแฝดสำหรับสระและตัวผสมพยัญชนะท้ายอีก 9 ตัว
อักษรนี้เขียนจากบนลงล่างและจากขวาไปซ้าย แบบเดียวกับอักษรจีน เพราะชาวไทเหล่านี้เคยใช้อักษรจีนเขียนภาษาของตนมาก่อนที่จะรับรูปแบบการเขียนอักษรฝักขามจากล้านนาและลาว
อักษรลายตัยไม่มีวรรณยุกต์ ส่วนใหญ่มักเขียนโดยไม่มีเครื่องหมายวรรคตอน แต่อาจพบในเอกสารตัวเขียนบางอันที่มีเครื่องหมายวรรคตอนเหมือนกับของจีน อักษรนี้ไม่มีตัวเลข โดยจะเขียนตัวเลขเป็นรูปตัวอักษร
ข้อความในอักษรลายตัย
ข้อความที่ตัดตอนมาจากเอกสารตัวเขียนอักษรลายตัย
เอกสารตัวเขียนในอักษรลายตัย
การใช้งาน

ปัจจุบันไม่ค่อยมีการใช้งานอักษรนี้แล้ว แต่มีเอกสารตัวเขียนมากพอที่จะให้นักภาษาศาสตร์ศึกษาได้ นักวิชาการไทญ้อที่มีอายุมากบางคนสามารถอ่านเอกสารเหล่านี้ได้ ชุมชนไทญ้อในปัจจุบันมีการสอนและศึกษาอักษรนี้ โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลท้องถิ่นและบรรดาครู
ยูนิโคด

ทางยูนิโคดเสนอให้ลงรหัสอักษรนี้ลงไป
เซนต์แมรีส์สเตเดียม

| --- | --- |
เซนต์แมรีส์
UEFA 
th
ชื่อเดิม: The Friends Provident St Mary's Stadium
ที่ตั้ง: ถนนบริทานเนีย เซาแทมป์ตัน ประเทศอังกฤษ
พิกัด: 50°54′21″N 1°23′28″W﻿ / ﻿50.90583°N 1.39111°W﻿ / 50.90583; -1.39111
ผู้ดำเนินการ: เซาแทมป์ตัน
ความจุ: 32,689 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 32,363 คน (ในนัดที่พบกับ โคเวนทรี ซิตี 28 เมษายน 2012)
ขนาดสนาม: 112 หลา x 74 หลา
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 2000
เปิดใช้สนาม: สิงหาคม ค.ศ. 2001
งบประมาณในการก่อสร้าง: 32 ล้าน ปอนด์
การใช้งาน
เซาแทมป์ตัน (ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน)
เซนต์แมรีส์สเตเดียม (อังกฤษ: St Mary's Stadium) เป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน โดยสนามนี้ได้รับการประเมินระดับ 4 ดาว ของยูฟ่า ด้วยความจุ 32,689 ที่นั่ง โดยเป็นสนามฟุตบอล ที่ใหญ่ที่สุดของทางตอนใต้ในประเทศอังกฤษ
ประวัติ

ในยุค 1980 เมื่อ สโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน เริ่มขึ้นมาเป็นทีมระดับแนวหน้าในประเทศอังกฤษ ทางสโมสรก็ต้องการที่จะหาสนามใหม่ที่มีความจุผู้ชมได้มากกว่าสนามเดิม คือสนามเดอะเดล ซึ่งต้องสร้างสนามขึ้นมาใหม่เนื่องจากสนามเก่านั้นมีความแคบ และไม่เหมาะสมต่อการขยายสนามอีกต่อไป
เมื่อ เทย์เลอร์ รีพอร์ท สนามของ ฮิลล์สโบโรห์ นั้นต้องปรับปรุงสนามให้เป็นที่นั่งทั้งหมด ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1994 ทางสโมสรเซาแทมป์ตัน ก็ต้องการที่จะปรับปรุงสนามให้เป็นที่นั่งเช่นกัน โดยสนามเดอะ เดล ปรับปรุงเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1993 แต่เมื่อปรับปรุงแล้ว ที่นั่งจึงเหลือแค่ 15,000 ที่นั่งเท่านั้น แต่การที่ เซาแทมป์ตัน เลื่อนชั้นขึ้นมาใน พรีเมียร์ลีก ในปี ค.ศ. 1992 ทำให้ เซาแทมป์ตัน ต้องการสนามที่มีความจุมากขึ้นกว่าเดิมเป็นอย่างมาก
หลังจากที่ เซาแทมป์ตัน ต้องการขยายสนาม เดอะ เดล ให้ถึง 25,000 ที่นั่ง แต่ไม่สามารถขยายได้อีก ทำให้ต้องย้ายมาตั้งสนามใหม่ อยู่ในย่าน สโตนแฮม ซึ่งเป็นใจกลางของเมือง เซาแทมป์ตัน และห่างจาก เดอะ เดล ครึ่งไมล์
การที่ย้ายสนามเหย้ามาอยู่ใกล้กับ โบสถ์เซนต์แมรี ซึ่งมี สโมสรฟุตบอลโบสถ์เซนท์แมรียังเม็น อยู่แล้วทำให้สโมสรก็เปลี่ยนชื่อมาเป็น สโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน เซนท์แมรี แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น สโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน
โดยสนามเซนท์แมรีได้เริ่มสร้างเมื่อ เดือนธันวาคม ค.ศ. 1999 และสร้างเสร็จใน เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2001 โดยการปรับปรุงสนามและภูมิทัศน์รอบสนามครั้งนี้ ใช้เงินทั้งหมด 32 ล้านปอนด์
เซาแทมป์ตัน ได้ใช้สนามเหย้าแห่งนี้ ตั้งแต่ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2001 หลังจากย้ายมาจาก สนามเดอะ เดล ซึ่งสถิติเมื่อถึงสิ้นปีนั้น มีผู้ชมต่อนัดเพียงประมาณ 15,000 คนเท่านั้น ซึ่งเท่ากับเพียงครึ่งหนึ่งของความจุสนาม โดยการประเดิมสนามครั้งนี้ มีการแข่งขันเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2011 โดยนัดนั้น เซาแทมป์ตันได้ชนะ เอสปันยอล จากสเปน ได้ 4-3
โดยการทำแฮตทริกครั้งแรกในสนามนี้ ไม่ใช่นักเตะของเซาแทมป์ตันที่เป็นผู้ทำแฮตทริก แต่เป็น สแตฟฟอร์ด บราวน์ นักเตะจาก อัลเดอร์ช็อท ทาวน์
ภายในสนาม

สนามนี้มีรูปทรงเป็นเหมือนชาม โดยมีสแตนดืที่มีความสูงเท่ากันทุกๆด้าน และมีหน้าจอขนาดยักษ์ 2 จอที่สามารถมองเห็นได้ทุกที่นั่ง
โดยสนามเซนท์ แมรีมีสแตนด์ทั้งหมด 4 ด้าน โดยตั้งชื่อตามสิ่งที่อยู่ในทิศเดียวกันกับสแตนด์นั้นๆ ซึ่งสแตนด์หลัก (ทิศตะวันออก) มีชื่อว่า อิทเชน สแตนด์ มาจาก แม่น้ำอิทเชน ส่วนด้านตรงข้าม (ทิศตะวันตก) ตั้งชื่อว่า คิงส์แลนด์ สแตนด์ ส่วนสแตนด์ด้านหลังประตู ทางทิศใต้ชื่อว่า ชาเปล สแตนด์ ส่วนทิศเหนือ ชื่อว่า นอร์ทแฮม สแตนด์
โดยนอร์ทแฮม สแตนด์นั้น เป็นสแตนด์สำหรับเจ้าบ้าน ซึ่งมีการเชียร์ที่เป็นเอกลักษณ์ของทีม โดยมีความจุ 4,250 ที่นั่ง หรือ 15% ของสนาม
ชื่อสนาม

โดยชื่อสนามอย่างเป็นทางการนั้น สมัยที่เปิดสนามมีชื่อว่า 'เดอะ เฟรนด์ โพรวีเดนท์ เซนต์แมรีส์ สเตเดียม' ซึ่งหลังจากเปิดสนามแล้วทางสโมสรต้องการเปลี่ยนชื่อให้เป็นชื่อของสปอนเซอร์หรือผู้สนับสนุนหลักของทีม แต่ทางแฟนคลับของทางสโมสรนั้นต่อต้านที่ไม่ให้เปลี่ยนชื่อสนาม และในต่อมา ปี ค.ศ. 2006 ผู้สนับสนุนใหม่อย่าง Flybe.com ก็ไม่ได้ต้องการซื้อสนามเพื่อเปลี่ยนชื่อแต่อย่างใด และต่อจากนั้นก็คงชื่อเดิมป็นต้นมา คือ 'เซนต์แมรีส์ สเตเดียม'
สถิติความจุผู้ชมในสนาม

โดยสนามนี้เป็นสนามที่เป็นที่นั่งทั้งหมด โดยมีความจุ 32,689 ที่นั่ง รวมไปถึงห้องสื่อมวลชนและห้องอื่นๆภายในสนาม เนื่องจากต้องมีการแยกสแตนด์ระหว่างทีมเหย้าและทีมเยือนใน นอร์ทแฮม สแตนด์ จึงต้องเว้นที่ว่างไว้เพื่อความปลอดภัยในแต่ละนัดการแข่งขัน สนามนี้จึงไม่ค่อยจะเต็มความจุ
โดยสถิติสูงสุดจนถึงปัจจุบัน เป็นนัดที่ เซาแทมป์ตัน พบกับ โคเวนตรี ซิตี ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2012 โดยในนัดนั้น มีผู้ชมทั้งหมด 32,363 คน ส่วนนัดการแข่งขันที่มีผู้ชมน้อยที่สุดนั้น เป็นนัดที่ เซาแทมป์ตัน พบกับ เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด โดยนัดนั้นมีผู้ชมเพียง 13,257 คน
รูปปั้นของ เท็ด เบดส์

เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2007 รูปปั้นของ เท็ด เบดส์ ได้ถูกเปิดตัวเพื่อระลึกถึงสโมสรด้วยเงินทั้งหมด 102,000 ปอนด์ ซึ่งรูปปั้นนี้ตั้งอยู่ด้านนอก ฝั่งอิทเช็น สแตนด์ แต่เมื่อสร้างเสร็จไม่นาน รูปปั้นนี้กลับถูกประณามเป็นอย่างหนักเนื่องจากสัดส่วนขงรูปปั้นนี้ไม่เท่ากับตัวจริง ซึ่งรูปปั้นนี้มีสัดส่วนที่ไม่ถูกต้องเมื่อเทียบกับอดีตประธานสโมสรคนนี้
ลีออน เคราซ์ อดีตประธานสโมสร กล่าวว่า เขาจะช่วยในการส่งเสริมและให้เงินทุนในการแก้ไขรูปปั้นที่มีสัดส่วนที่ไม่ถูกต้องนี้ และหลังจากนั้นต่อมาอีก 1 สัปดาห์หลังจากการเปิดตัวรูปปั้น ทีมงานที่มีส่วนในการสร้างรูปปั้นนี้ ได้นำรูปปั้นนี้ออกจากด้านหน้าของสนาม โดยรูปปั้นใหม่ได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2008
การแข่งขันนัดประวัติศาสตร์ที่สนาม

สนาม เซนต์แมรีส์ สเตเดียม ได้เป็นสนามเหย้าให้กับ ทีมชาติอังกฤษ โดยนัดนั้นได้พบกับ ทีมชาติมาซิโดเนีย ใน เดือนธันวาคม ค.ศ. 2002 จบเกมแล้วเสมอกัน 2-2 โดยนัดนั้น ทีมชาติอังกฤษได้ประตูจาก เดวิด แบ็คแคม และ สตีเฟน เจอร์ราร์ด และนอกจากนั้นยังมีนัดที่พบกับ ทีมชาติญี่ปุ่น และ ทีมชาติไนจีเรีย อีกด้วย
โดยสนามนี้ยังได้เคยจัดการแข่งขัน ยูฟ่าคัพ หรือ ยูฟ่ายูโรปาลีก ในปัจจุบัน โดยนัดนั้น เซาแทมป์ตัน เปิดสนามพบกับ สเตอัว บูคาเรสท์ ทีมจาก โรมาเนีย จบเกมเสมอกันไป 1-1
และสนามนี้ก็ยังเคยจัดการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 21 ปีอีกด้วย หรือ U-21 โดยเป็นสนามเหย้าให้กับ ทีมชาติอังกฤษ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี พบกับ ทีมชาติไอร์แลนด์ ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 โดยจบเกมอังกฤษชนะ 3-0 และหลังจากนั้นในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2011 อังกฤษสามารถชนะนอร์เวย์ได้ 2-0 ในสนามแห่งนี้
โดยตามสถิติของทีมชาติอังกฤษชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี ยังไม่เคยแพ้เมื่อเล่นในสนาม เซนต์แมรีส์ อีกด้วย
รับใช้งานสิ่งอื่นที่ไม่ใช่ฟุตบอล

โดยสนามนี้เป็นสนามสไตล์โมเดิร์น และมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน รวมไปถึงห้องประชุม และห้องสูท
ในนอร์ทแฮม สแตนด์นั้น มีศูนย์ศึกษาเพื่อการเรียนรู้ ซึ่งเป็นความคิดริเริ่มเพื่อส่งเสริมให้เด็กและเยาวชนเรียนรู้จากนอกห้องเรียน นอกจากนั้นยังมีสำนักงานการฝึกอบรมของสโมสรอีกด้วย โดยองค์กรที่สโมสรจัดตั้งมานั้นเล็งเห็นในการช่วยให้เยาวชนหนุ่มสาว ที่เพิ่งเรียนมาใหม่ๆ ได้มีงานทำ ด้วยการก่อตั้งศูนย์ฝึกวิชาชีพ
นอกจากนั้นยังใช้เป็นที่จัดงานพรอม ของโรงเรียนในเมือง เซาแทมป์ตัน อีกด้วย
สนามนี้ยังเป็นที่จัดงานภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์อีกด้วย ซึ่งก็มีภาพยนตร์หลายๆเรื่อง ที่มาจัดในสนามแห่งนี้ เช่น คาสิโน รอเยล และยังมีคอนเสิร์ตของศิลปินชื่อดังหลายๆคน ที่มาจัดในสนามนี้ เช่น เอลตัน จอห์น ในปี ค.ศ. 2005 และ บอง โจวี ในปี ค.ศ. 2006
นอกจากนี้ สนามนี้ยังเป็นสำนักงานใหญ่ของ สำนักงานการพยาบาลทางอากาศ แฮมป์ไชร์แอนด์อิสเล ตั้งแต่เมื่อสำนักงานนี้ก่อตั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007
และในปี ค.ศ. 2015 สนามนี้จะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก
ด้านหน้าสนาม
บรรยากาศภายในสนาม
ทวีปซีแลนเดีย

40°S 170°E﻿ / ﻿40°S 170°E﻿ / -40; 170
ภูมิลักษณ์ของซีแลนเดียอยู่ในเส้นสีชมพู แนวเส้นตรงสันเขาวิ่งไปทางเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ (โคลวิลล์ไปทางทิศตะวันตกถึงเคอร์มาเด็กไปทางทิศตะวันออก กั้นด้วยร่องลึกฮาฟร์กับแอ่งเลา) และส่วนตะวันตกเฉียงใต้ (Resolution Ridge System) ที่อยู่ห่างจากนิวซีแลนด์ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของซีแลนเดีย หรือแม้แต่ออสเตรเลีย (บนซ้าย), วานูวาตู หรือฟีจี (กลางบน)
ทวีปซีแลนเดีย (อังกฤษ: Zealandia,  /ziːˈlændiə/) มีอีกชื่อว่า เตรีอูอามาวอี (มาวรี: Te Riu-a-Māui) หรือ แทสแมนติส (Tasmantis) เป็นมวลที่จมอยู่ใต้น้ำของมวลเปลือกโลกภาคพื้นทวีป ซึ่งจมลงหลังแยกออกจากมหาทวีปกอนด์วานาใน 83–79 ล้านปีก่อน โดยได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นชิ้นส่วนของทวีป, อนุทวีป และทวีป ชื่อและแนวคิดสำหรับทวีปซีแลนเดียได้รับการเสนอจาก Bruce P. Luyendyk ใน ค.ศ. 1995 และภาพถ่ายดาวเทียมแสดงถึงขนาดที่เกือบเท่าออสเตรเลีย งานวิจัยใน ค.ศ. 2021 กล่าวแนะว่าซีแลนเดียมีอายุ 1 พันล้านปี ซึ่งมากกว่าอายุที่นักธรณีวิทยาเคยสันนิษฐานไว้ประมาณสองเท่า
มวลแผ่นดินอาจจมอยู่ใต้น้ำประมาณ 23 ล้านปีมาแล้ว ปัจจุบัน พื้นที่ส่วนใหญ่ (94%) ยังคงจมอยู่ใต้มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์เป็นส่วนซีแลนเดียที่ยังคงอยู่เหนือผิวน้ำมากที่สุด รองลงมาคือนิวแคลิโดเนีย
ด้วยขนาดพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 4,900,000 ตารางกิโลเมตร (1,900,000 ตารางไมล์) ทำให้ซีแลนเดียเป็นอนุทวีปขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่มีขนาดใหญ่กว่าสองเท่าของอนุทวีปขนาดใหญ่อันดับถัดไปและมีขนาดมากกว่าครึ่งหนึ่งของอนุทวีปขนาดใหญ่ของทวีปออสเตรเลีย
ประชากร

ข้อมูลเมื่อ 2021 ซีแลนเดียมีประชากรมนุษย์ประมาณ 5.4 ล้านคน
นิวซีแลนด์ – 5,112,300 คน
นิวแคลิโดเนีย – 268,767 คน
เกาะนอร์ฟอล์ก – 1,748 คน
เกาะลอร์ดฮาว – 382 คน
แนวปะการังเอลิซาเบธและแนวปะการังมิดเดิลตัน – 0
ดูเพิ่ม

ทวีปออสเตรเลีย
แหล่งข้อมูลอื่น

"Zealandia: Earth's Hidden Continent". GSA Today.
"Zealandia: the New Zealand (drowned) Continent". Te Ara.
Zealandia เก็บถาวร 2021-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (National Geographic Encyclopedia)
ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก

| ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก |
| --- | --- |
กำกับ: มอร์เทน ทิลดัม
เขียนบท: เกรแฮม มัวร์
สร้างจาก: Alan Turing: The Enigma โดย แอนดรูว์ ฮอดจิส
อำนวยการสร้าง: นอรา กรอสแมน อิโด ออสโทรว์สกี  เท็ดดี ชวาร์ซแมน
นักแสดงนำ: เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ คีร์รา ไนท์ลีย์ แมททิว กู๊ด รอรี คินเนียร์ ชาลส์ แดนซ์ มาร์ก สตรอง
กำกับภาพ: ออสการ์ เฟารา
ตัดต่อ: วิลเลียม โกลเดนเบิร์ก
ดนตรีประกอบ: อาแล็กซ็องดร์ แดสปลาต์
บริษัทผู้สร้าง: Black Bear Pictures Bristol Automotive  
ผู้จัดจำหน่าย: StudioCanal (สหราชอาณาจักร) The Weinstein Company (สหรัฐอเมริกา) เอ็ม พิคเจอร์ส (ไทย)
วันฉาย: 14 พฤศจิกายน 2014 (สหราชอาณาจักร) 28 พฤศจิกายน 2014 (สหรัฐอเมริกา) 29 มกราคม 2015 (ไทย)
ความยาว: 114 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 14 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 233.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก (อังกฤษ: The Imitation Game) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์/ชีวิต กำกับโดยมอร์เทน ทิลดัม เขียนบทโดยเกรแฮม มัวร์ โดยดัดแปลงจากหนังสือ Alan Turing: The Enigma โดยแอนดรูว์ ฮอดจิส นำแสดงโดยเบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์, คีร์รา ไนท์ลีย์, แมททิว กู๊ด, รอรี คินเนียร์, ชาลส์ แดนซ์ และมาร์ก สตรอง
เรื่องย่อ

ในปี 1951 ตำรวจสองนายสอบสวนแอลัน ทัวริง นักคณิตศาสตร์ หลังบุกเข้าไปในบ้านของเขา ระหว่างการสอบสวน ทัวริงได้เล่าเรื่องที่เขาทำงานที่เบลตช์ลีย์ปาร์กในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปี 1928 ทัวริงในช่วงวัยรุ่นเป็นเด็กที่ไม่มีความสุขและมักถูกรังแกในโรงเรียน เขาเป็นเพื่อนกับคริสโตเฟอร์ มอร์คัม ผู้จุดประกายทัวริงให้สนใจวิทยาการเข้ารหัสลับ ต่อมาทัวริงแอบชอบคริสโตเฟอร์ แต่เขาเสียชีวิตด้วยวัณโรค
เมื่อบริเตนประกาศสงครามกับเยอรมนีในปี 1939 ทัวริงมาที่เบลตช์ลีย์ปาร์กเพื่อทำงานกับทีมนักถอดรหัสที่ประกอบด้วยฮิว อเล็กซานเดอร์, จอห์น แคร์นครอส และปีเตอร์ ฮิลตัน ทั้งหมดพยายามถอดรหัสเครื่องเอนิกมาที่นาซีเยอรมนีใช้ส่งข้อความ ทัวริงได้ออกแบบเครื่องถอดรหัสโดยได้รับเงินสนับสนุนจากวินสตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรี ต่อมาทีมนักถอดรหัสประกาศหานักถอดรหัสเพิ่มและได้โจน คลาร์ก บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์มาร่วมทีม
ทัวริงสร้างเครื่องถอดรหัสที่เขาตั้งชื่อว่าคริสโตเฟอร์ได้สำเร็จ แต่ประสบปัญหาในการถอดรหัสเนื่องจากฝ่ายเยอรมันเปลี่ยนรหัสใหม่ทุกวัน ความล้มเหลวในการถอดรหัสทำให้อลาสแตร์ เดนนิสตัน ผู้บัญชาการสั่งไล่ทัวริงออกและให้ทำลายเครื่องทิ้ง แต่นักถอดรหัสคนอื่นในทีมขู่ว่าจะลาออกเช่นกันหากเดนนิสตันทำเช่นนั้น ในช่วงเวลาเดียวกัน คลาร์กขอลาออกเนื่องจากครอบครัวไม่อยากให้เธอทำงานนี้ แต่ทัวริงกลับขอเธอแต่งงานซึ่งเธอตอบรับ ต่อมาแคร์นครอส สมาชิกในทีมถอดรหัสพบว่าทัวริงมีพฤติกรรมรักร่วมเพศ วันหนึ่ง ทัวริงได้ยินเสมียนคุยกันถึงข้อความที่ได้รับ เขาจึงตระหนักถึงวิธีถอดรหัสเอนิกมาและถอดรหัสข้อความได้สำเร็จ
ต่อมาทัวริงพบว่าแคร์นครอสเป็นสายลับให้โซเวียต เมื่อทั้งสองพบกัน แคร์นครอสกล่าวว่าทั้งบริเตนและโซเวียตต่างก็อยู่ฝ่ายเดียวกัน และขู่ว่าจะเปิดโปงเรื่องที่ทัวริงเป็นพวกรักร่วมเพศกลับหากทัวริงเผยเรื่องนี้ ต่อมาสจ๊วต แมนซีส์ สายลับ MI6 มาคุกคามคลาร์ก ทัวริงจึงบอกแมนซีส์เรื่องที่แคร์นครอสเป็นสายลับโซเวียต แต่แมนซีส์กล่าวว่าเขารู้อยู่แล้วและตั้งใจปล่อยข้อมูลให้แคร์นครอสเพื่อผลประโยชน์ของบริเตน ทัวริงซึ่งเป็นห่วงสวัสดิภาพของคลาร์กบอกให้เธอรีบไปจากเบลตช์ลีย์ปาร์ก แต่คลาร์กไม่ยินยอม ทัวริงจึงบอกว่าเขาเป็นพวกรักร่วมเพศและแต่งงานกับเธอเพื่อหลอกใช้เธอในการถอดรหัส คลาร์กซึ่งได้ยินอย่างนั้นใจสลายและยอมจากไป
หลังสงคราม ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1950 ทัวริงถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานลามกอนาจารอย่างร้ายแรง และถูกฉีดสารให้อัณฑะฝ่อ คลาร์กมาเยี่ยมทัวริงที่บ้านและพบเขาในสภาพย่ำแย่ทรุดโทรม เธอปลอมประโลมทัวริงว่างานที่เขาทำช่วยชีวิตคนนับล้าน
ภาพยนตร์จบลงด้วยข้อมูลช่วงบั้นปลายของทัวริง การที่เขาได้รับการอภัยโทษย้อนหลังในปี 2013 และยกย่องงานริเริ่มไว้ ซึ่งต่อมาพัฒนามาเป็นคอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน
นักแสดง

เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ รับบท แอลัน ทัวริง
อเล็กซ์ ลอว์เธอร์ รับบท แอลัน ทัวริง ในวัยรุ่น
คีร์รา ไนท์ลีย์ รับบท โจน คลาร์ก
แมทธิว กู๊ด รับบท ฮิว อเล็กซานเดอร์
รอรี คินเนียร์ รับบท นักสืบน็อค
อัลเลน ลีช รับบท จอห์น แคร์นครอส
แมททิว เบียร์ด รับบท ปีเตอร์ ฮิลตัน
ชาลส์ แดนซ์ รับบท อลาสแตร์ เดนนิสตัน
มาร์ก สตรอง รับบท สจ๊วต แมนซีส์
การตอบรับ

ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก ได้รับการตอบรับในแง่บวก เป็นภาพยนตร์อิสระที่ทำรายได้สูงสุดของปี ค.ศ. 2014 อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกวิจารณ์ว่าบางเหตุการณ์ในเรื่องนั้นไม่ตรงกับความเป็นจริง
การตอบรับ > รางวัล

ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก ได้รับรางวัลชนะเลิศ ได้แก่
รางวัลออสการ์ ค.ศ. 2015 สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (เกรแฮม มัวร์)
รางวัลสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ค.ศ. 2014 สาขา Top Ten Films
รางวัล GLAAD Media Award ค.ศ. 2015 สาขา Outstanding Film – Wide Release
รางวัลเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแฮมป์ตัน ค.ศ. 2014
สาขา Alfred P. Sloan Feature Film Prize
สาขา Narrative Competition Audience Award
รางวัลเทศกาลภาพยนตร์ฮาร์ตแลนด์ ค.ศ. 2014 สาขา Truly Moving Picture Award
รางวัลภาพยนตร์ฮอลลีวูด ค.ศ. 2014
สาขานักแสดงสมบทหญิงยอดเยี่ยม (คีร์รา ไนท์ลีย์)
สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์)
สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (มอร์เทน ทิลดัม)
สาขาผู้แต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (อเล็กซานเดอร์ เดสแปลต์)
รางวัล International Online Film Critics' Poll ค.ศ. 2015 สาขา Top Ten Films
รางวัลสมาคมนักวิจารณ์ภาพยนตร์แห่งลอนดอน ค.ศ. 2014 สาขานักแสดงเยาวชนชาวบริเตนแห่งปี (อเล็กซ์ ลอว์เธอร์)
รางวัลเทศกาลภาพยนตร์มิลล์วัลเลย์ ค.ศ. 2014 สาขา Overall Audience Favorite
รางวัล National Board of Review Awards ค.ศ. 2014 สาขา Top Ten Films
รางวัลเทศกาลภาพยนตร์นิวพอร์ตบีช ค.ศ. 2015
สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
กลุ่มนักแสดงยอดเยี่ยม
รางวัลเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปาล์มสปริงส์ ค.ศ. 2014 สาขากลุ่มนักแสดงยอดเยี่ยม
รางวัลเทศกาลภาพยนตร์แซนดีเอโก ค.ศ. 2014 สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลแซเทลไลต์ ค.ศ. 2015 สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (เกรแฮม มัวร์)
รางวัลเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต ค.ศ. 2014 สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลนักเขียนบทยูเอสซี ค.ศ. 2014 สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (เกรแฮม มัวร์, แอนดรูว์ ฮอดจ์ส)
รางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา ค.ศ. 2014 สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (เกรแฮม มัวร์)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก
เว็บไซต์ทางการ
ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก ที่สยามโซน
ไชนาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 611

| --- | --- |
B-18255 ซึ่งเป็นเครื่องบินที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุที่ สนามบินนานาชาติฮ่องกง ในปี พ.ศ. 2543
สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
สรุป: การซ่อมบำรุงส่วนท้ายของลำตัวเครื่องจากการกระแทกบนรันเวย์ที่ผิดพลาด ทำให้เครื่องบินแตกเป็นเสี่ยง ๆ กลางอากาศ
จุดเกิดเหตุ: บริเวณช่องแคบไต้หวัน
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 747-209B
ดําเนินการโดย: ไชนาแอร์ไลน์
ทะเบียน: B-18255
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง ฮ่องกง
ผู้โดยสาร: 206
ลูกเรือ: 19
เสียชีวิต: 225
บาดเจ็บ: 0
รอดชีวิต: 0
ไชนาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 611 (CI611) เป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศในเส้นทางกรุงไทเป ประเทศไต้หวันสู่เขตการปกครองพิเศษฮ่องกง เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แต่หลังจากขึ้นบินได้เพียง 20 นาที เครื่องบินเกิดแตกเป็นเสี่ยง ๆ ก่อนตกลงสู่ทะเล ทำให้ผู้โดยสารและลูกเรือ 225 คนเสียชีวิตยกลำ
บ่ายวันที่ 25 พฤษภาคม เวลา 15.16 น. ตามเวลาท้องถิ่นของไต้หวัน เครื่องบิน  โบอิง 747-200B เที่ยวบินที่ 611 สายการบินไชนาแอร์ไลน์ ออกเดินทางจากท่าอากาศยานเจียงไคเช็ก (ปัจจุบันคือท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน) ประเทศไต้หวัน มุ่งไปยังท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง หลังขึ้นบินได้เพียง 20 นาที เครื่องบินก็เกิดแตกเป็นเสี่ยง ๆ ก่อนชิ้นส่วนหลักจะตกลงบริเวณช่องแคบไต้หวันเมื่อเวลา 15.28 น. ตามเวลาท้องถิ่นของไต้หวัน ทั้ง 225 คนบนเครื่องเสียชีวิต เหตุการณ์นี้ถือเป็นอุบัติเหตุรุนแรงที่สุดของเครื่องในตระกูลรุ่น โบอิง 747 ในยุคปัจจุบัน
สาเหตุที่ตัวถังเครื่องกระจายตัวกลางอากาศนั้น มาจากการซ่อมบำรุงเมื่อ 22 ปีก่อน ตัวถังช่วงหางเครื่องด้านล่างมีรอยขูดขีดมากมาย อันเป็นผลจากการกระแทกขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติไคตั๊ก เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 เมื่อมีรอยมากขนาดนั้น แทนที่ช่างซ่อมบำรุงจะเปลี่ยนตัวถังบริเวณนั้นทั้งหมดตามที่คู่มือการซ่อมแนะนำ แต่กลับเจียรรอยขูดให้จางลงด้วยเครื่องขัด ก่อนที่จะนำแผ่นโลหะมาปะทับตัวถังส่วนนั้นไว้ โดยแผ่นที่แปะยังเล็กกว่าส่วนที่เสียหายอีกด้วย เมื่อเวลาผ่านไป ตัวเครื่องผ่านการปรับความดันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ได้ค่อย ๆ สร้างแรงกดให้กับตัวถังส่วนนั้นจนรับไม่ไหว จึงเกิดรอยร้าวขึ้น และเมื่อรอยขยายเป็นวงกว้าง สุดท้ายจึงแตกกลางอากาศในที่สุด
นอกจากนั้นทางคณะสืบสวนยังพบด้วยว่า รอบ ๆ ตัวถังบริเวณนั้นมีคราบนิโคตินอยู่มากมาย เป็นสัญญาณว่าตัวถังส่วนนั้นมีรอยร้าว ซึ่งคราบนิโคตินเหล่านี้สะสมมาจากบุหรี่ที่ผู้โดยสารสูบบนเครื่องแล้วไหลย้อยออกมาตามรอยเมื่อความกดอากาศในเครื่องเปลี่ยน ก่อนเกิดอุบัติเหตุ สายการบินได้ออกกฎห้ามสูบบุหรี่ในเครื่องมาแล้วถึง 7 ปี จึงเป็นเรื่องน่าเศร้าที่ว่า ในตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ไม่มีใครสังเกตเห็นรอยร้าวที่ชัดเจนขนาดนั้นมาก่อน เพราะถ้าเห็นคราบนิโคตินก็จะรู้ได้ทันทีว่า มีรอยร้าวเกิดขึ้น และคงไม่เหตุการณ์น่าเศร้าเช่นนี้
ความจริงแล้ว เครื่องบินลำดังกล่าวมีกำหนดจะถูกขายต่อให้กับสายการบินโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ของไทย แต่ก็มาเกิดอุบัติเหตุขึ้นเสียก่อน
ดูเพิ่ม

โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007
มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี

| --- | --- |
Kanchanaburi Rajabhat University
ชื่อเดิม: สถาบันราชภัฏกาญจนบุรี
ชื่อย่อ: มรกจ. / KRU
คติพจน์: เป็นแหล่งเรียนรู้คู่จิตอาสา เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547; 20 ปีก่อน (2547-06-15)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  5 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 427,376,600 บาท (พ.ศ. 2567)
นายกสภาฯ: พลเอก ไพบูลย์ คุ้มฉายา
อธิการบดี: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ พจนีย์ สุขชาวนา
อาจารย์: 231 คน (พ.ศ. 2565)
บุคลากรทั้งหมด: 423 คน (พ.ศ. 2565)
ผู้ศึกษา: 3,960 คน (พ.ศ. 2565)
ที่ตั้ง: เลขที่ 70 หมู่ 4 ตำบลหนองบัว อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี 71000
เพลง: ถิ่นเหลืองทอง
ต้นไม้: อรพิม
สี: ██ สีเหลืองทอง
สัตว์ประจำมหาวิทยาลัย: ไก่ป่า
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย
บทความหลัก: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี (อังกฤษ: Kanchanaburi Rajabhat University) เป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตั้งอยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรี จัดตั้งขึ้นเป็นวิทยาลัยครูกาญจนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2516 เป็นมหาวิทยาลัยมาตรฐานสากล
ประวัติ

เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ได้มีการก่อตั้ง “วิทยาลัยครูกาญจนบุรี” สังกัดกรมการฝึกหัดครู กระทรวงศึกษาธิการ โดยการริเริ่มของพลโทชาญ อังศุโชติ ผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ (ในขณะนั้น) มีบทบาทในการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่นตามนโยบายของรัฐบาล  โดยรับผิดชอบเขตพื้นที่การศึกษา คือ จังหวัดกาญจนบุรี และจังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกปีการศึกษา 2519 ในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา และได้พัฒนาหลักสูตรต่าง ๆ จนถึงระดับปริญญาตรีได้
ต่อมา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานนาม “สถาบันราชภัฏ” แทนชื่อ "วิทยาลัยครู" มีผลให้ "วิทยาลัยครูกาญจนบุรี" เปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันราชภัฏกาญจนบุรี" สังกัดสำนักงานสภาสถาบันราชภัฏ กระทรวงศึกษาธิการ
และเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2547  พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงลงพระปรมาภิไภยในร่างพระราชบัญญัติ  มหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มีผลให้สถาบันราชภัฏกาญจนบุรีเปลี่ยนสภาพเป็น  "มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี" ตั้งแต่วันที่  15 มิถุนายน พ.ศ. 2547
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย

ตรามหาวิทยาลัย เป็นรูปวงรีสองวงล้อมตราพระราชลัญจกรของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรที่พระราชทานให้แก่มหาวิทยาลัยราชภัฏ ภายในวงรีด้านบนเป็นอักษรภาษาไทยเขียนว่า "มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี" ด้านล่างเป็นอักษรภาษาอังกฤษเขียนว่า " KANCHANABURI RAJABHAT UNIVERSITY"
พระพุทธรูปประจำมหาวิทยาลัย ได้แก่ พระพุทธโลกเชษฐ์กาญจนมงคลเขต
สีประจำมหาวิทยาลัย ได้แก่ สีเหลืองทอง
คติธรรมประจำมหาวิทยาลัย   ได้แก่ สุทนฺโต วต ทเมถ แปลว่า "ฝึกตนดีแล้ว จึงฝึกผู้อื่น"
ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย  ได้แก่  ดอกคิ้วนาง หรือ อรพิม
คณะและหลักสูตร

| --- | --- |
  คณะครุศาสตร์  โปรแกรมวิชาคณิตศาสตร์  โปรแกรมวิชาสังคมศึกษา  โปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษศึกษา  โปรแกรมวิชาภาษาไทยศึกษา  โปรแกรมวิชาวิทยาศาสตร์  โปรแกรมวิชาการศึกษาปฐมวัย  โปรแกรมวิชาเทคโนโลยีการศึกษาและคอมพิวเตอร์ศึกษา  โปรแกรมวิชาพลศึกษา  โปรแกรมวิทยาศาสตร์การกีฬา   คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม เก็บถาวร 2013-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต  สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์  หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต  สาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม โปรแกรมวิชาเทคโนโลยีอุตสาหการ  โปรแกรมวิชาเทคโนโลยีเครื่องกล  โปรแกรมวิชาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์อุตสาหกรรม  หลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมและการออกแบบ  หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารทรัพยากรอาคาร   คณะวิทยาการจัดการ[ลิงก์เสีย]  หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต  สาขาวิชาการจัดการทั่วไป  สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  สาขาวิชาการตลาด  หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต  สาขาวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว  สาขาวิชานิเทศศาสตร์  หลักสูตรบัญชีบัญฑิต สาขาวิชาการบัญชี:   คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  นิติศาสตรบัณฑิต น.บ.  สาขาวิชานิติศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์บัณฑิต รป.บ.  สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ศิลปศาสตรบัณฑิต ศศ.บ.  สาขาวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว  สาขาวิชาพัฒนาชุมชน  สาขาวิชานิเทศศาสตร์  สาขาวิชาอังกฤษธุรกิจ  สาขาวิชาสารสนเทศศาสตร์  สาขาวิชาอังกฤษธุรกิจท่องเที่ยว  โปรแกรมวิชาภาษาญี่ปุ่น  โปรแกรมวิชาภาษาไทย  สาขาวิชาดนตรี   คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เก็บถาวร 2007-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  โปรแกรมเทคโนโลยีสารสนเทศ  โปรแกรมเทคโนโลยีสารสนเทศ  โปรแกรมวิทยาการคอมพิวเตอร์  โปรแกรมเกษตรศาสตร์  โปรแกรมคหกรรมศาสตร์ทั่วไป  โปรแกรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร  โปรแกรมเคมี  โปรแกรมวิทยาศาสตร์สุขภาพ  โปรแกรมชีววิทยาประยุกต์  โปรแกรมวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม  โปรแกรมวิทยาศาสตร์การกีฬา  โปรแกรมวิชาสถิติประยุกต์
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ดวงตา คงทอง นักร้อง