stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จอห์น สมิธ (นักสำรวจ)

กัปตันจอห์น สมิธ ศตวรรษที่ 18
จอห์น สมิธ (อังกฤษ: John Smith, เกิด 6 มกราคม ค.ศ. 1580 – ตาย 21 มิถุนายน ค.ศ. 1631) เป็นพลเรือเอกของนิวอิงแลนด์ เป็นทหาร นักสำรวจ และ นักเขียนชาวอังกฤษ ถือว่าเป็นบุคคลที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการตั้งถิ่นฐานถาวรเป็นครั้งแรกของชาวอังกฤษในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นหัวหน้าของผู้คนในอาณานิคมเวอร์จิเนีย (ในเมืองเจมส์ทาวน์) ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1608 กับ สิงหาคม ค.ศ. 1609 เป็นผู้สำรวจแม่น้ำในอาณานิคมเวอร์จิเนียและอ่าวเชซาพีค เป็นนักสำรวจชาวอังกฤษคนแรกที่วาดแผนที่ของบริเวณอ่าวเชซาพีค และนิวอิงแลนด์
ต่อมาในประวัติศาสตร์ได้กล่าวว่า จอห์น สมิธนั้นได้ถูกพวกอินเดียนแดงจับตัวและจะกำลังจะถูกประหาร แต่โชคดีที่ลูกสาวของหัวหน้าเผ่า นามว่า โพคาฮอนทัส ได้ช่วยชีวิตไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดสงครามระหว่างชาวอาณานิคมอังกฤษกับชนเผ่าอินเดียนแดง ต่อมาได้มีความเชื่อว่าจอห์น สมิธกับโพคาฮอนทัสได้รักกันแต่ทว่าจอห์น สมิธกลับได้รับบาดเจ็บจากดินปืนระเบิดทำให้ต้องเดินทางกลับอังกฤษเพื่อรักษาตัวแต่โชดร้ายกลับต้องเสียชีวิตลงเมื่อ 21 มิถุนายน 1631  ด้วยวัย 51 ปี
นอกจากนั้นเรื่องราวความรักของจอห์น สมิธกับโพคาฮอนทัสได้ถูกนำมาสร้างนดัดแปลงเป็นการ์ตูนวอลดิสนีย์ เมื่อในปี 1995
การเสียชีวิตและที่ฝัง

จอห์น สมิธ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1631 ฝังเมื่อปี ค.ศ. 1633 ที่เกาะใต้ของโบสถ์เซนต์เซเปิลเคอร์วิธเอาต์นิวเกต (Saint Sepulchre-without-Newgate Church) ซึ่งอยู่ที่ ฮอลบอร์นเวียดักต์, ลอนดอน โบสถ์นี้ ถือเป็นโบสถ์ที่ใหญ่โตที่สุดในลอนดอนนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1137 บนกำแพงทางด้านใต้ของโบสถ์ มีข้อความรำลึกถึงจอห์น สมิธ
การเสียชีวิตและที่ฝัง > อนุสาวรีย์จอห์น สมิธ ณ นิวแฮมป์เชอร์

ปัจจุบัน อนุสาวรีย์จอห์น สมิธตั้งอยู่ที่ ชายฝั่งของนิวแฮมป์เชอร์ สหรัฐอเมริกา ในสภาพชำรุดทรุดโทรม โดยวางตั้งอยู่บนสตาร์ไอส์แลนด์ (Star Island) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะโชลส์ (Isles of Shoals) แรกเริ่มเดิมที อนุสาวรีย์นี้ถูกจัดสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1864 เพื่อเป็นการรำลึกถึง 250 ปีหลังจากจอห์น สมิธ ได้ตั้งชื่อหมู่เกาะว่า หมู่สมิธ (Smith's Isles) ตัวอนุสาวรีย์วางตั้งอยู่สูง มีลักษณะเป็นเสาหินรูปเหลี่ยม ตั้งอยู่บนฐานรูปสามเหลี่ยม โดยมีขั้นอยู่ข้องใต้ หินอ่อนซึ่งรองรับอยู่ และมีราวลูกกรงเหล็กล้อมรอบอยู่ เดิมที ทางด้านบนของแท่งเหลี่ยม มีใบหน้าสามหน้า สลักอยู่ ซึ่งเป็นใบหน้าของหัวของชาวเติร์ก ที่ถูกตัดจอห์น สมิธตัดหัวออกตอนเป็นทหาร สู้รบในศึกสงครามในแทรนซิลวาเนีย
เมื่อปี ค.ศ. 1914 สมาคมนิวแฮมป์เชอร์แห่งสงครามอาณานิคม (New Hampshire Society of Colonial Wars) ซ่อมแซมอนุสาวรีย์เป็นบางส่วน และจัดงานเฉลิมฉลองวันครบรอบ 300 ปีที่จอห์น สมิธมาเยือนสถานที่ โดยก่อนหน้านั้น อนุสาวรีย์มีความชำรุดทรุดโทรมเป็นอย่างมาก เนื่องจากสภาพอากาศของบริเวณชายฝั่งทะเลในช่วงยามฤดูหนาว ซึ่งทำให้รายละเอียดของการสลักบนหินอ่อนได้จางหายไปเป็นอย่างมาก[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
เชิงอรรถ > แหล่งข้อมูลทั่วไป

Arber, Edward, บ.ก. (1910). Travels and Works of Captain John Smith. Edinburgh: John Grant. Hosted online by the Internet Archive: Volume I and Volume II.
Lemay, J. A. Leo (1991). The American Dream of Captain John Smith. Charlottesville: University of Virginia Press. ISBN 978-0-8139-1321-6.
Purchas, Samuel, บ.ก. (1625). Hakluytus posthumus, or, Purchas his Pilgrimes. Contayning a history of the world, in sea voyages, & lande-travells, by Englishmen and others ... London: Imprinted for H. Fetherston. The original imprint was "In fower parts, each containing five bookes." All four volumes are hosted online by the Library of Congress
Seccombe, Thomas (1910). "Bibliography".  ใน Arber, Edward (บ.ก.). Travels and Works of Captain John Smith. Edinburgh: John Grant. pp. I:xxvii–xxx.
Smith, John (1616). A description of New England: or The observations, and discoveries, of Captain John Smith (admirall of that country) in the north of America, in the year of our Lord 1614. London: Printed by Humfrey Lownes, for Robert Clerke. This book is reprinted in Arber 1910, pp. 175–232. A digitized version can be downloaded from The Digital Commons at University of Nebraska–Lincoln.
Smith, John (1620). New Englands trials. London: Printed by William Jones.
Smith, John (1624). The generall historie of Virginia, New England & the Summer Isles. London: Printed by I.D. and I.H. for Michael Sparkes.. Macmillan published a verbatim version of the first printing (with different pagination) of this work as well as Smith's 1630 autobiography and his Sea Grammar: Smith, John (1907). The generall historie of Virginia, New England & the Summer Isles: together with The true travels, adventures and observations, and A sea grammar. New York: Macmillan. The Macmillan version, is hosted by the Library of Congress (in two volumes): Volume I and Volume II. A searchable version (with various download options) of the same book is hosted by the Internet Archive: Voume I and Volume II. The Generall History of Virginia is also contained in Arber 1910, pp. I:273–38, II:385–784 harvnb error: no target: CITEREFArber_1910 (help). The work was twice republished in Smith's life (in 1726 and 1727) and immediately after his death (in 1732).
Smith, John (1631). Advertisement for the unexperienced Planters of New-England, or any where. London: John Haviland.
Snell, Tee Loftin (1974). The wild shores: America's beginnings. Washington DC: National Geographic Society (U.S.), Special Publications Division. ISBN 978-0-87044-148-6.
อ่านเพิ่ม

Barbour, Philip L. (1964). The Three Worlds of Captain John Smith Boston: Houghton Mifflin
Barbour, Philip L. (1969). The Jamestown Voyages under the First Charter, 1606–1609, 2 vols., Publications of the Hakluyt Society, ser.2, 136–37. Cambridge: Cambridge University Press
Gleach, Frederic W. (1997). Powhatan's World and Colonial Virginia (First ed.). Lincoln, NE: University of Nebraska Press. ISBN 978-0-8032-2166-6.
Hoobler, Dorothy; Hoobler, Thomas (2005). Captain John Smith: Jamestown and the Birth of the American Dream (First ed.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-48584-1.
Horn, James (2005). A Land As God Made It: Jamestown and the Birth of America (First ed.). New York, NY: Basic Books. ISBN 978-0-465-03094-1.
Horn, James, ed. (2007). Captain John Smith, Writings, with Other Narratives of Roanoke, Jamestown, and the English Settlement of America. Library of America. ISBN 978-1-59853-001-8.
Jenks, Tudor (1904). Captain John Smith. New York: The Century Co.
Kupperman, Karen Ordahl, บ.ก. (1988). John Smith: A Select Edition of His Writings (First ed.). Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press. ISBN 978-0-8078-1778-0.
Milton, Giles (2000). Big Chief Elizabeth: The Adventures and Fate of the First English Colonists in America (First ed.). New York, NY: Farrar, Straus and Giroux. ISBN 978-0-374-26501-4.
Nichols, A. Bryant Jr. (2007). Captain Christopher Newport: Admiral of Virginia (First ed.). Newport News, VA: Sea Venture. ISBN 978-0-61514001-8.
Price, David A. (2003). Love and Hate in Jamestown: John Smith, Pocahontas, and the Heart of a New Nation. New York: Knopf. ISBN 978-0-375-41541-8.
Simms, W. Gilmore (1846). The Life of Captain John Smith. The Founder of Virginia. New York: G. F. Cooledge & Brother.
Smith, John. The Complete Works of Captain John Smith (1580–1631) in Three Volumes, edited by Philip L. Barbour, 3 vols. (Chapel Hill: University of North Carolina Press for The Institute of Early American History and Culture, Williamsburg, 1986)
Smith, John. The Generall Historie of Virginia, New-England, and the Summer Isles. 1624. Repr. in Jamestown Narratives, ed. Edward Wright Haile. Champlain, VA: Roundhouse, 1998. pp. 198–9, 259.
Smith, John. Letter to Queen Anne. 1616. Repr. as 'John Smith's Letter to Queen Anne regarding Pocahontas'. Caleb Johnson's Mayflower Web Pages. 1997. Accessed 23 April 2006.
Striker, Laura Polanyi; Smith, Bradford. "The Rehabilitation of John Smith". The Journal of Southern History, Vol. 28, 4 Nov. (Nov. 1962) pp. 474–481.
Symonds, William. The Proceedings of the English Colonie in Virginia. 1612. Repr. in The Complete Works of Captain John Smith. Ed. Philip L. Barbour. Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1986. Vol. 1, pp. 251–2
Warner, Charles Dudley, Captain John Smith, 1881. Repr. in Captain John Smith, Project Gutenberg Text, accessed 4 July 2006
Woolley, Benjamin (2008). Savage Kingdom: The True Story of Jamestown, 1607, and the Settlement of America (First ed.). New York, NY: Harper Perennial. ISBN 978-0-06-009057-9.
แหล่งข้อมูลอื่น

Captain John Smith Chesapeake National Historic Trail Official Website
NGS Then and Now – John Smith
John Smith Water Trail Blog เก็บถาวร 2011-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Captain John Smith Water Trail
A Description of New England (1616) online text (PDF)
The Ugliest Monument in New England (seacoastnh.com)
John Smith Memorial Photo History
Complete text of the Generall Historie American Memory
Texts of Imagination & Empire, by Emily Rose, Princeton University Folger Shakespeare Library
ผลงานของ จอห์น สมิธ (นักสำรวจ) ที่โครงการกูเทินแบร์ค
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย จอห์น สมิธ ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ผลงานโดย จอห์น สมิธ บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef 
อนุสาวรีย์กัปตันจอห์น สมิธ (Capt. John Smith Monument) เมื่อปี ค.ศ. 1914 ณ หมู่เกาะโชลส์ (Isles of Shoals)
จักรกลโมเลกุล

จักรกลโมเลกุล (อังกฤษ: Molecular machine) หรือ นาโนแมชชีน (อังกฤษ: Nanomachine) หมายถึงกลุ่มก้อนของโมเลกุลที่เมื่อได้รับตัวกระตุ้นแล้วจะตอบสนองเป็นการเคลื่อนไหวเชิงกล ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อสร้างเครื่องมือหรือกลไกที่มีขนาดเล็กในระดับโมเลกุลได้ จักรกลโมเลกุลจึงมีความหมายคล้ายกับคำว่านาโนเทคโนโลยีอันเป็นการใช้จักรกลโมเลกุลที่ซับซ้อนจำนวนมากเพื่อสร้างโรงงานนาโน จักรกลโมเลกุลสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ได้แก่แบบสังเคราะห์ (synthetic) กับแบบชีวภาพ (biological)
ในปีค.ศ. 2016 มีการมอบรางวัลโนเบลสาขาเคมีให้แก่ ศาสตราจารย์ ฌ็อง-ปีแยร์ ซอวาจ (Jean-Pierre Sauvage), ศาสตราจารย์ เซอร์ เจมส์ ฟราเซอร์ สต็อดดาร์ท (J. Fraser Stoddart) และศาสตราจารย์ เบน เฟรินกา (Ben Feringa) จากการออกแบบและสังเคระห์จักรกลโมเลกุลขึ้นมา
จอห์นสตันอะทอลล์

จอห์นสตันอะทอลล์
แผนที่จอห์นสตันอะทอลล์ในสหรัฐ​
จอห์นสตันอะทอลล์ (อังกฤษ: Johnston Atoll) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ อยู่ทาง 1328 กิโลเมตรจากทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของโฮโนลูลูของฮาวาย มีพื้นที่ทั้งหมด 2.63 ตารางกิโลเมตร บนเกาะมีทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือมูลค้างคาว จอห์นสตันอะทอลล์เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่แน่นอน ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ จอห์นสตันอะทอลล์ยังมีสนามบินอยู่หนึ่งแห่ง และมีท่าเรืออยู่บนเกาะจอห์นสตัน
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
จอห์นนี่ บิงเก้

| จอห์นนี่ บิงเก้ |
| --- | --- |
เกิด: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2515
จอห์นนี่ บิงเก้ (อังกฤษ: Johnny Binge) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) เสมอ2 แพ้ 17
เกียรติประวัติ

แชมป์ออสเตรเลียรุ่นแบนตัมเวท (2542)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2543 แพ้น็อค เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 3 ที่ สุราษฎร์ธานี
จอห์น โฮเวิร์ด นอร์ทรอป

| จอห์น โฮเวิร์ด นอร์ทรอป |
| --- | --- |

เกิด: 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1891(1891-07-05) ยองเกอส์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1987(1987-05-27) (95 ปี) วิกเคนเบิร์ก รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
มีชื่อเสียงจาก: การศึกษาเอนไซม์
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาเคมี (ค.ศ. 1946) เหรียญแดเนียล จิโรด์ เอลเลียต (ค.ศ. 1939)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ชีวเคมี
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: ฌัก โลบ
 
จอห์น โฮเวิร์ด นอร์ทรอป (อังกฤษ: John Howard Northrop; 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1891 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักชีวเคมีชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองยองเกอส์ เป็นบุตรของนักสัตววิทยา จอห์น ไอเซอาห์ นอร์ทรอปและนักพฤกษศาสตร์ อลิซ ริช นอร์ทรอป บิดาของนอร์ทรอปเสียชีวิตจากเหตุห้องปฏิบัติการระเบิดก่อนนอร์ทรอปเกิดได้สองสัปดาห์ นอร์ทรอปเรียนที่โรงเรียนไฮสกูลยองเกอส์และเรียนต่อด้านเคมีที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นอร์ทรอปทำงานที่หน่วยการสงครามเคมี โดยช่วยผลิตแอซีโทนและเอทานอลจากวิธีการหมัก ต่อมานอร์ทรอปทำงานที่สถาบันร็อกเกอะเฟลเลอร์เพื่อการวิจัยทางการแพทย์ในนครนิวยอร์ก เขาทำงานอยู่ที่นี่จนกระทั่งเกษียณในปี ค.ศ. 1961
ในปี ค.ศ. 1929 นอร์ทรอปสกัดผลึกเอนไซม์เปปซินและจัดให้อยู่ในกลุ่มโปรตีน ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 นอร์ทรอปสกัดผลึกแบคเทริโอเฟจ (ไวรัสที่เกาะแล้วแบ่งตัวภายในตัวแบคทีเรีย) และจัดให้อยู่ในกลุ่มนิวคลีโอโปรตีน หนึ่งปีต่อมา นอร์ทรอปได้รับเหรียญแดเนียล จิโรด์ เอลเลียตจากสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ ในปี ค.ศ. 1946 นอร์ทรอปได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีร่วมกับเจมส์ บี. ซัมเนอร์และเวนเดล เมเรดิธ สแตนลีย์ สามปีต่อมา นอร์ทรอปได้รับเลือกให้เป็นภาคีสมาชิกสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์อเมริกัน และดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านวิทยาแบคทีเรียที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ภายหลังเขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านชีวฟิสิกส์
ด้านชีวิตส่วนตัว นอร์ทรอปแต่งงานกับลูอิส วอล์กเกอร์ในปี ค.ศ. 1917 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน นอร์ทรอปกระทำอัตวินิบาตกรรมในปี ค.ศ. 1987
จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ

| จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ |
| --- | --- |
กำกับ: ทิม เบอร์ตัน
เขียนบท: สก็อตต์ อเล็กซานเดอร์แลร์รี คาราสซิอวสกี
สร้างจาก: Nightmare of Ecstasy โดย รูดอล์ฟ เกรย์
อำนวยการสร้าง:   เดนีส ดี โนวี  ทิม เบอร์ตัน 
นักแสดงนำ:   จอห์นนี เดปป์  มาร์ติน แลนเดา  ซาราห์ เจสสิกา พาร์กเกอร์  แพททรีเซีย อาร์เคว็ตต์  เจฟฟรีย์ โจนส์  บิล เมอร์เรย์ 
กำกับภาพ: สเตฟาน ชาปสกี
ตัดต่อ: คริส เลเบนซัน
ดนตรีประกอบ: ฮาเวิร์ด ชอร์
บริษัทผู้สร้าง: ทัชสโตนพิกเจอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: บัวนาวิสตาพิกเจอส์
วันฉาย:   23 กันยายน ค.ศ. 1994 (1994-09-23) (เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก)  30 กันยายน ค.ศ. 1994 (1994-09-30) (สหรัฐ) 
ความยาว: 126 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 18 ล้านเหรียญสหรัฐ
ทำเงิน: 5.9 ล้านเหรียญสหรัฐ (North America)
จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ (อังกฤษ: Ed Wood) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวชีวประวัติสุขนาฏกรรม-ชีวิตกำกับและผลิตโดยทิม เบอร์ตันและนำแสดงโดยจอห์นนี่ เดปป์ในบทเอ็ด วูด ผู้กำกับภาพยนตร์เกินวิสัย ภาพยนตร์นี้เกี่ยวข้องกับช่วงชีวิตของวูดที่เขาได้ผลิตภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดรวมถึงความสัมพันธ์กับนักแสดง เบลา ลูโกซี รับบทโดยมาร์ติน แลนเดา นอกจากนี้ ซาราห์ เจสสิกา พาร์กเกอร์ แพททรีเซีย อาร์เคว็ตต์ เจฟฟรีย์ โจนส์ และ บิล เมอร์เรย์ รับบทเป็นเป็นหนึ่งในตัวละครรองของเรื่อง
บทภาพยนตร์ถูกเขียนโดยสก็อตต์ อเล็กซานเดอร์ และ แลร์รี คาราสซิอวสกีเมื่อพวกเขาเป็นนักศึกษาที่สำนักวิชาศิลปะภาพยนตร์ยูเอสซี อเล็กซานเดอร์และคาราสซิอวสกีได้ตกลงกับเบอร์ตันและเดนีส ดี โนวีเพื่อผลิตภาพยนตร์ชีวประวัติของเอ็ด วูด และไมเคิล เลห์แมนน์เป็นผู้กำกับ เนื่องจากมีกำหนดการซ้ำซ้อนกับภาพยนตร์มนต์ร็อคหัวโจกตัวแสบทำให้เลห์แมนน์ต้องพ้นจากตำแหน่งผู้กำกับซึ่งได้รับการสานต่อโดยเบอร์ตัน
จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ แต่เดิมได้รับการพัฒนาโดยโคลัมเบียพิกเจอส์ แต่สตูดิโอได้ยกเลิกจากการตัดสินใจของที่เบอร์ตันที่จะถ่ายทำในรูปแบบภาพยนตร์ขาวดำ ภาพยนตร์ถูกรับช่วงต่อโดยเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โดยสตูดิโอของทัชสโตนพิกเจอส์ซึ่งเป็นบริษัทลูกเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในเชิงวิจารณ์แต่ล้มเหลวทางรายได้โดยทำรายได้เพียง 5.9 ล้านเหรียญสหรัฐ จากงบประมาณ 18 ล้านเหรียญสหรัฐ ภาพยนตร์ได้รับรางวัลอะแคเดมีสองรางวัลโดยแลนเดาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และ ริก เบเคอร์ (ผู้ออกแบบการแต่งหน้าด้วยเทคนิคพิเศษของแลนเดา) วี นีล และยอลันดา ทูซซิเอง ได้รับรางวัลแต่งหน้ายอดเยี่ยม
จอห์น โฮลดิง

| จอห์น โฮลดิง |
| --- | --- |

เกิด: สิงหาคม พ.ศ. 2376 ลิเวอร์พูล,  บริเตนใหญ่
เสียชีวิต: 17 มีนาคม พ.ศ. 2445 ซิเม,  ฝรั่งเศส
สัญชาติ:  อังกฤษ
อาชีพ: นักธุรกิจ, นักการเมือง
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
จอห์น โฮลดิง (อังกฤษ: John Houlding) เป็นนักธุรกิจ, นักการเมืองชาวอังกฤษจากเมืองลิเวอร์พูล และเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะที่เขาเป็นผู้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล โฮลดิงได้รับการเฉลิมฉลองด้วยรูปปั้นครึ่งตัวทำจากทองแดงนอกสนามแอนฟิลด์เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 125 ปีของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หน้าที่การงาน

เขาเกิดในครอบครัวนักธุรกิจจากเมืองลิเวอร์พูล จบการศึกษาจากวิทยาลัยลิเวอร์พูล จากนั้นเขาลงสมัครเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองลิเวอร์พูล และชนะการเลือกตั้งอีกด้วยในนามพรรคอนุรักษนิยม เมื่อปี พ.ศ. 2440 นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกองค์กรฟรีเมสัน ด้วยเลขประจำตัว 2215
และเขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเป็นผู้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล สโมสรฟุตบอลที่ได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จที่สุดในอังกฤษ ได้รับการก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2445
ลาลับ

เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2445 ณ เมืองซิเม ประเทศฝรั่งเศส รวมอายุได้ 69 ปี ที่งานศพของเขา ผู้เล่นทั้งลิเวอร์พูลและเอฟเวอร์ตันต่างช่วยกันแบกโลงศพเพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อทุกสิ่งที่เขาทำเพื่อฟุตบอลในเมือง ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 โฮลดิงได้รับการเฉลิมฉลองด้วยรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่นอกแอนฟิลด์ เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 125 ปีของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
บ้าน (อาณาจักรแห่งกาลเวลา)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บ้าน
บ้าน เป็นขอบเขตพิภพซึ่งเป็นศูนย์กลางของจักรวาลในวรรณกรรมชุด "อาณาจักรแห่งกาลเวลา" งานประพันธ์ของการ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลีย สิ่งอื่นใดที่อยู่นอกเหนือจากบ้าน คือ เอกภพ จะถูกเรียกว่า "อาณาจักรชั้นที่สอง" บ้านประกอบด้วยเจ็ดเขตแดน ได้แก่ บ้านเบื้องล่าง ผืนดินไกล ทะเลกั้นอาณาเขต วงกตยิ่งใหญ่ บ้านเบื้องกลาง บ้านเบื้องบน และสวนไร้ที่เปรียบ
ประชากรของบ้าน คือ พลเมือง โดยมหาสถาปนิกได้สร้างบ้านโดยกำหนดให้พลเมืองมีหน้าที่จดบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในอาณาจักรชั้นที่สองโดยไม่มีการเข้าไปก้าวก่าย ในบ้านมีกลุ่มพลเมืองและสิ่งมีชีวิตจากอาณาจักชั้นที่สองปฏิบัติหน้าที่ที่แตกต่างกัน ตลอดจนมีของวิเศษเพื่อประโยชน์ในการใช้สอยตามหน้าที่
รายละเอียด

ลักษณะทางกายภาพของบ้านที่ปรากฏในอาณาจักรชั้นที่สองถูกระบุว่ามีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล และมีขนาดผิดกันเสมอ ประกอบไปด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมหลากหลายประเภท อาเธอร์ ลีฟและซิลวีเป็นเพียงผู้รู้ตายสามคนเท่านั้นที่สามารถมองเห็นบ้านได้ในโลก อาเธอร์มองเห็นบ้านได้เป็นเพราะเขาเป็นทายาทผู้ทรงสิทธิ์ของมหาสถาปนิก ซิลวีมองผ่านแว่นตาเวทมนตร์ของด็อกเตอร์สคาแมนดรอส ส่วนลีฟเชื่อว่าเธอมองเห็นบ้านได้เพราะย่าทวดของเธอเป็น "แม่มดไอริช" ในตอนจันทร์มหันตภัย ขณะที่อาเธอร์มองดูบ้านในโลกของเขา เขาก็พบว่าตัวเองถึงดึงดูดความสนใจไปโดยสถาปัตยกรรมของบ้าน ทำให้เกิดความไขว้เขวได้
บ้านถูกแบ่งออกเป็น 7 ส่วน แต่ละส่วนจะถูกปกครองโดยผู้ดูแลซึ่งมีชื่อตามวันทั้งเจ็ดในหนึ่งสัปดาห์ ส่วนต่าง ๆ ของบ้าน ได้แก่ บ้านเบื้องล่าง ผืนดินไกล ทะเลกั้นอาณาเขต วงกตยิ่งใหญ่ บ้านเบื้องกลาง บ้านเบื้องบน และสวนไร้ที่เปรียบ
จุดประสงค์

มหาสถาปนิกสร้างบ้านเพื่อเป็นจุดศูนย์กลางของจักรวาลอันเป็นสิ่งแรกที่นางสร้างขึ้นจากสุญญะ บ้านยังมีหน้าที่บันทึกทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในอาณาจักรชั้นที่สอง และต้องไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวใด ๆ ทั้งสิ้น พลเมืองส่วนใหญ่เชื่อว่ามหาสถาปนิกสร้างบ้านเป็นอย่างแรกในจักรวาล แต่เป็นจริงเฉพาะสวนไร้ที่เปรียบเท่านั้น ส่วนที่เหลือของบ้านถูกสร้างภายหลังที่มหาสถาปนิกสร้างจักรวาล (คือ อาณาจักรชั้นที่สอง) แล้ว หลังจากที่มหาสถาปนิกหายตัวไป เธอได้ทิ้งกฎหมายดั้งเดิมเพื่อที่จะสืบทอดเจตจำนงของนางต่อไป กฎดั้งเดิมห้ามมิให้พลเมืองเขาไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาณาจักรชั้นที่สอง รวมไปถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งก่อนหน้าใด ๆ แต่กฎดั้งเดิมก็มิได้ถูกผูกมัดตลอดไป และสามารถถูกละเมิดได้ ผู้ดูแลสามารถเข้าสู่อาณาจักรชั้นที่สองได้ในวันที่ตนเองมีอำนาจเหนือเท่านั้น และผู้รับใช้ชั้นสูง ได้แก่ ย่ำรุ่ง ยามเที่ยง ย่ำค่ำของแต่ละวันจะสามารถเข้าสู่อาณาจักรชั้นที่สองได้ตามเวลาหนึ่งชั่วโมงตามที่กำหนดไว้ สำหรับยามเที่ยงจะอยู่ระหว่าง 12.00-13.00 น. ของวัน
เวลาของบ้านเท่านั้นที่เป็นเวลาที่แท้จริง เวลาในบ้านมีความสม่ำเสมอกัน ขณะที่เวลาในอาณาจักรชั้นที่สองนั้นถูกบิดเบือนไป ไปจนถึงขั้นที่กระแสเวลาไหลย้อนกลับได้ถ้าได้รับพลังจำนวนมากพอ เช่น พลังอำนาจจากกุญแจทั้งเจ็ดดอก เวลาในบ้านและเวลาบนโลกมีความแตกต่างกันมาก ซึ่ง่สวนใหญ่แล้วเวลาในบ้านจะเร็วกว่าเวลาบนโลกมาก
พลเมือง

พลเมือง คือชื่อที่ใช้เรียกประชากรของบ้าน โดยมหาสถาปนิกเป็นผู้สร้างพลเมืองเองเพื่อทำหน้าที่ทำงานและดูแลบ้านให้อยู่ในความปกติ พลเมืองหมายความถึงคนในบ้านทั่ว ๆ ไป แต่ไม่รวมตัวมหาสถาปนิกและลูกหลานของนาง พลเมืองแต่ละคนมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป พลเมืองมีความสูงที่แตกต่างกัน ตั้งแต่สูงสี่ห้าฟุตปกติไปจนถึงสิบสองฟุต ตลอดจนความสวยงามของรูปร่างหน้าตา
พลเมืองมีลำดับความสำคัญภายในบ้านด้วย แต่ละคนจะมีเลขลำดับเท่าไรขึ้นอยู่กับตำแหน่ง บางคนที่เลื่อนชั้นขึ้นมาก็สามารถเปลี่ยนเลขลำดับให้สูงขึ้นได้ ยกเว้นลูกของมหาสถาปนิกจะไม่มีเลขลำดับความสำคัญภายในบ้าน (ยกเว้นลอร์ดวันอาทิตย์ เพราะมีตำแหน่งในบ้าน) เด็กของคนเป่าปี่ก็มีเลขลำดับความสำคัญ
พลเมืองมีลักษณะหน้าตาคล้ายกับมนุษย์ แต่พลเมืองมีข้อแตกต่างบางประการจากมนุษย์ดังนี้
เลือดของพลเมืองส่วนใหญ่มีสีน้ำเงิน แต่ก็มีข้อยกเว้นที่พลเมืองจำนวนหนึ่งจะมีเลือดเป็นสีอื่น มีกระดูกสีทอง
พลเมืองสามารถปรับตัวเข้ากับสิ่งใหม่ ๆ ได้ยาก เรียนรู้ได้ช้า
พลเมืองมีความหล่อเหลาและความสวยงามตามธรรมชาติ แต่พลเมืองที่มีลำดับสูงกว่าจะหล่อหรือสวยกว่า และสูงกว่าพลเมืองลำดับต่ำกว่า
พลเมืองแทบจะเป็นอมตะ:
พลเมืองไม่ตายจากความชรา โรคเจ็บไข้ได้ป่วย การอดน้ำและอาหาร และสามารถรักษาตัวเองได้จากอาการบาดเจ็บแทบทุกชนิด รวมทั้งการถูกตัดศีรษะ ด้วยเหตุผลนี้เองทำให้พลเมืองต่างถือว่าโรคจากอาณาจักรชั้นที่สองเป็นของมีค่าในบ้าน หากอวัยวะถูกทำลาย ก็จะมีอวัยวะใหม่งอกขึ้นมาแทนที่ ถึงแม้ว่ากระบวนการดังกล่าวจะสามารถถูกยับยั้งได้ก็ตาม เมื่ออยู่ในบ้าน ผู้รู้ตายและเด็กของคนเป่าปี่จะสามารถรอดชีวิตได้แม้ว่าจะขาดอาหารและน้ำ ตลอดจนไม่ตายจากความชราภายในบ้าน ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดได้เท่ากับพลเมือง
พลเมืองสามารถตายได้ด้วยสาเหตุ
ไฟ สายน้ำร้อน หรือแหล่งความร้อนสูงมาก
อาวุธบางชนิด (อาวุธของนายตรวจ อาวุธของกองทัพอันเกรียงไกรแห่งมหาสถาปนิก เป็นต้น)
การถูกตัดหัว และปล่อยให้หัวขาดเป็นเวลานาน
สุญญะ
โดนนิทลิ่งกัดหรือข่วน ซึ่งจะละลายพลเมืองให้เป็นสุญญะ
กุญแจ
การจมน้ำ
ตกจากความสูงอย่างน้อย 15,000 ฟุต (4.572 กิโลเมตร)
เขตแดนของบ้าน > บ้านเบื้องล่าง

บ้านเบื้องล่างเป็นอาณาจักรส่วนหนึ่งของบ้านซึ่งคุณวันจันทร์เป็นผู้ครอบครอง ประกอบด้วยชั้นหลาย ๆ ชั้น ตั้งแต่ห้องถ่านหินใต้ดินไปจนถึงสำนักบริหารของคุณวันจันทร์ บ้านเบื้องล่างเป็นที่ตั้งของสำนักงานต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับอาณาจักรชั้นที่สองและจดบันทึกเกี่ยวกับผู้รู้ตาย การบริหารงานของบ้านเบื้องล่างขาดประสิทธิภาพเนื่องจากความเกียจคร้านนับหลายสหัสวรรษของคุณวันจันทร์
เขตแดนของบ้าน > บ้านเบื้องล่าง > ห้องโถงเบื้องล่าง

ห้องโถงเบื้องล่างเป็นที่ตั้งของสำนักงานส่วนใหญ่ กลางห้องโถงคือประตูหน้าของบ้านเบื้องล่างซึ่งเป็นทางเชื่อมหลักของบ้านเบื้องล่าง อาณาจักรชั้นที่สองและอาณาจักรอื่น ๆ ของบ้าน ประตูใหญ่ของบ้านเป็นเสาประตูหินขาวคู่สูงโดดเด่นอยู่กลางเนิน ตั้งอยู่ระหว่างประตูรั้วไม้ลงน้ำมันสีเข้มขนาดยักษ์ตกแต่งด้วยเหล็กหล่อสวดลายต่าง ๆ ที่เปลี่ยนรูปร่างได้เมื่อมองจากจุดต่างๆ กันจนสามารถทำให้เวียนหัวหรือเสียสติได้ ตั้งอยู่บนเนินเขาที่ปกคลุมด้วยหญ้าตัดสั้น ประตูใหญ่ถูกดูแลโดยร้อยโทผู้รักษาประตูหน้า ซึ่งสามารถพาไปยังส่วนต่าง ๆ ของบ้านและอาณาจักรชั้นที่สองที่ประตูเปิดอยู่
ส่วนที่อยู่รอบเนินคืออาคารประหลาดที่มีขนาดและรูปร่างแตกต่างกันออกไป บ้างก็มียอดแหลม บ้างก็มีหอคอย ผสมผสานศิลปะหลายสไตล์เข้าด้วยกัน มีหมอกจางๆ แผ่ปกคลุมตึกเหล่านั้นในยามกลางคืน เพดานของห้องโถงเป็นรูปโดมขนาดยักษ์ทำจากเงินสีหม่นที่ขยายตัวออกไปทุกทิศทางเป็นไมล์ๆ จุดศูนย์กลางของโดมอยู่สูงจากประตูใหญ่ประมาณหกร้อยฟุต มีลวดลายสีม่วงและส้มหมุนวนอยู่รอบพื้นผิวสีหม่นของโดม เป็นแหล่งแสงเดียวที่มีอยู่ของห้องโถงเมื่ออยู่ในกะกลางคืน แต่เมื่อถึงเวลาเปลี่ยนเป็นกะกลางวัน จะมีลำแสงพุ่งออกจากประตูใหญ่กระจายไปทั่วโดม หมอกจะหายไปจนเห็นอาคารสำนักงานได้อย่างชัดเจน บรรยากาศของห้องโถงจะเหมือนกับเมืองในเวลากลางคืน แต่เพดานยังคงมืดเหมือนเดิม จะไม่สว่างจ้าเหมือนท้องฟ้ายามกลางวัน
เขตแดนของบ้าน > บ้านเบื้องล่าง > สำนักงานของนายพลผู้สร้างสัมประสิทธิผลแห่งบ้านเบื้องล่าง

สำนักงานนี้อยู่ในชั้นที่ 3900 นายพลผู้สร้างสัมประสิทธิผลเป็นผู้ทำหน้าดูแลบ้านเบื้องล่าง ทำหน้าที่รับผิดชอบการดำเนินงานทุกอย่างในห้องโถงเบื้องล่างให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ นายพลคนปัจจุบันถูกเลื่อนขั้นไปแล้ว แต่ไม่มีผู้อื่นมาทำหน้าที่แทน เพราะไม่ได้รับการอนุมัติจากคุณวันจันทร์ สำนักงานนี้จึงเป็นสำนักงานร้าง ตัวสำนักงานเป็นโถงยาว ผนังเป็นหน้าต่างภาพที่แสดงบรรยากาศของที่ใดก็ได้ในอาณาจักรชั้นที่สองในอดีต มีลำธารขนาดเล็กอยู่ในสำนักงานที่สร้างขึ้นเพื่อให้เข้ากับหน้าต่างภาพ สำนักงานดังกล่าวถูกทำลายเมื่อคุณวันจันทร์เกือบมาพบพินัยกรรมที่หลบหนีออกมาได้