stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การทดลองซอลิแดริตี
โครงการทดลองเพื่อค้นหาแนวทางการรักษา

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผู้ป้วยโควิด-19 หลายพันรายอย่างรวดเร็ว ถึงประสิทธิภาพของยาต้านไวรัสและยาต้านการอักเสบที่มีอยู่ ซึ่งยังไม่ได้รับการประเมินการใช้โดยเฉพาะสำหรับผู้ป่วยโรค COVID-19 ซึ่งเป็นกระบวนการที่เรียกว่าการนำยาเก่ามาใช้รักษาโรคใหม่ ("repurposing" หรือ "repositioning") สำหรับยาที่ได้รับการรับรองในการรักษาโรคอื่น ๆ
การทดลองซอลิแดริตีได้รับการออกแบบเพื่อให้ข้อมูลเชิงลึกอย่างรวดเร็วสำหรับคำถามทางคลินิกที่สำคัญคือ
ยาชนิดใดสามารถลดอัตราการตายได้
ยาชนิดใดลดระยะเวลาอยู่ในโรงพยาบาล
การรักษามีผลต่อความต้องการเครื่องช่วยหายใจของผู้ที่เป็นโรคปอดบวมที่เกิดจากโควิด-19 หรือไม่?
ยาดังกล่าวสามารถใช้เพื่อลดการเจ็บป่วยจากโควิด-19 ในบุคลากรทางการแพทย์และประชาชน ที่มีความเสี่ยงสูงที่โรคจะดำเนินไปสู่ภาวะอาการรุนแรงหรือไม่
การลงทะเบียนผู้ป้วยโควิด-19 นั้นถูกทำให้ง่ายขึ้นโดยใช้รายการข้อมูลรวมถึงการให้ความยินยอมทางเว็บไซต์ขององค์การอนามัยโลก หลังจากเจ้าหน้าที่โครงการพิจารณาว่ามียาชนิดใดที่โรงพยาบาล แล้วเว็บไซต์ขององค์การอนามัยโลก จะสุ่มตัวอย่างในการให้ใช้ยาทดลองชนิดหนึ่งกับผู้ป่วยในโรงพยาบาล หรือใช้การรักษาตามมาตรฐานของโรงพยาบาล เพื่อรักษาโควิด-19 แพทย์ที่ร่วมโครงการทดลองจะทำการบันทึกและส่งข้อมูลติดตามเกี่ยวกับสถานะของผู้ป่วยและการรักษา โดยป้อนข้อมูลผ่านเว็บไซต์ WHO Solidarity การออกแบบการทดลองซอลิแดริตีนั้นไม่ได้เป็นการทดลองแบบอำพรางสองฝ่าย (double-blind) ซึ่งเป็นมาตรฐานในการทดลองทางคลินิกที่มีคุณภาพสูง แต่องค์การอนามัยโลกต้องการความเร็ว และมีคุณภาพสำหรับการทดลองในโรงพยาบาลจำนวนมากในประเทศต่าง ๆ แพทย์ในคณะกรรมการตรวจสอบความปลอดภัยระดับโลกของ WHO ตรวจสอบผลลัพธ์ระหว่างการทดลอง เพื่อช่วยในการตัดสินใจเกี่ยวกับความปลอดภัยและประสิทธิผลของยาทดลองและเปลี่ยนการออกแบบการทดลอง หรือแนะนำการรักษาที่มีประสิทธิภาพ
การศึกษาทางโปรแกรมประยุกต์บนเว็บที่คล้ายกับการทดลองซอลิแดริตี ที่เรียกว่า "ดิสคัฟเวอรี" ได้เริ่มต้นขึ้นในเดือนมีนาคม ในเจ็ดประเทศ ดำเนินการโดยสถาบันสุขภาพและการแพทย์แห่งชาติฝรั่งเศส (INSERM)
การทดลองซอลิแดริตีพยายามที่จะดำเนินการประสานงานกับโรงพยาบาลหลายร้อยแห่งในประเทศต่าง ๆ (รวมถึงที่มีโครงสร้างพื้นฐานไม่ดีสำหรับการทดลองทางคลินิก) และยังต้องดำเนินการอย่างรวดเร็ว ยุน-อาเนอ รุตทิงเกน (John-Arne Røttingen [en]) ประธานคณะกรรมการวิจัยแห่งนอร์เวย์ และประธานคณะกรรมการนานาชาติในการขับเคลื่อนการทดลองซอลิแดริตี กล่าวว่าการทดลองจะมีประสิทธิภาพหากการรักษามุ่งมั่นที่จะ "ลดสัดส่วนผู้ป่วยที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจซึ่งโดยประมาณมีร้อยละ 20 ลง ซึ่งจำนวนดังกล่าวอาจมีผลกระทบอย่างมากต่อระบบการดูแลสุขภาพแห่งชาติของแต่ละประเทศ"
โครงการทดลองเพื่อค้นหาแนวทางการรักษา > การออกแบบที่ปรับได้

ตามคำกล่าวของผู้อำนวยการองค์การอนามัยโลก จุดมุ่งหมายของการทดลองคือ "ลดเวลาที่จำเป็นในการหาหลักฐานที่ชัดเจนว่ายาชนิดใดใช้ได้ผล" กระบวนการใช้ "การออกแบบที่ปรับได้ (adaptive design)" การทดลองซอลิแดริตีและการทดลองดิสคัฟเวอรีของยุโรป ใช้การออกแบบที่ปรับเปลี่ยนได้อย่างรวดเร็วเพื่อปรับเปลี่ยนตัวแปรเสริมของการทดลอง เมื่อได้รับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจากแนวทางการรักษาสี่แบบ
การออกแบบที่ปรับเปลี่ยนได้ภายในการทดลองทางคลินิกระยะที่ 3–4 เช่น การทดลองซอลิแดริตีและการทดลองดิสคัฟเวอรี อาจทำให้ระยะเวลาการทดลองสั้นลงและใช้อาสาสมัครน้อยลง โดยอาจเร่งการตัดสินใจในการยุติการทดลองก่อนกำหนด เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายหากมีผลการทดลองระหว่างกาลไม่ดี หากการทดลองซอลิแดริตีแสดงหลักฐานเบื้องต้นของความสำเร็จ การเปลี่ยนแปลงการออกแบบการทดลองไปยังสถานที่ในประเทศต่าง ๆ ของโครงการสามารถทำได้อย่างรวดเร็ว เพื่อเพิ่มผลลัพธ์ในการรักษาโดยรวมของผู้ป่วยและเร่งรัดในการนำยามาใช้เพื่อการรักษา
แนวทางการรักษาภายในโครงการ

ยาชนิดเดี่ยวหรือยาสูตรผสมที่ถูกศึกษาในการทดลองซอลิแดริตี และการทดลองดิสคัฟเวอรี เป็นยาที่ได้รับการอนุมัติแล้วสำหรับโรคอื่น ๆ และได้รับการยอมรับว่ามีความปลอดภัย ได้แก่
เรมเดซิเวียร์
สูตรผสมโลปินาเวียร์/ริโตนาเวียร์
สูตรผสมโลปินาเวียร์/ริโตนาเวียร์ รวมกับอินเตอร์เฟียรอน-บีตา
ไฮดรอกซีคลอโรควิน (หรือคลอโรควิน)
เนื่องจากความกังวลด้านความปลอดภัย และหลักฐานของการเกิดภาวะหัวใจวายที่นำไปสู่อัตราการเสียชีวิตที่สูงขึ้น องค์การอนามัยโลกได้ระงับส่วนแนวทางการรักษาโดยใช้ยาไฮดรอกซีคลอโรควิน ของการทดลองซอลิแดริตีในปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563  แม้ว่าต่อมาจะมีการทบทวนนำกลับมาทดลองใหม่ แต่ก็ได้ถูกเพิกถอนอีกครั้งในเดือนมิถุนายน เมื่อการวิเคราะห์ข้อมูลที่ดำเนินการก่อนที่การรวบรวมข้อมูลจะเสร็จสมบูรณ์ แสดงให้เห็นว่าไฮดรอกซีคลอโรควิน ไม่ให้ประโยชน์กับผู้ป่วยในโรงพยาบาลที่ติดเชื้อโควิด-19 อย่างรุนแรง
การสนับสนุนและการมีส่วนร่วม

ในช่วงเดือนมีนาคม มีการระดมทุนเพื่อการทดลองโครงการถึง 108 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากการบริจาคโดยผู้บริจาครายบุคคล 203,000 ราย, จากองค์กรการกุศล และหน่วยงานรัฐบาล โดยมี 45 ประเทศที่เกี่ยวข้องกับการจัดหาเงินทุนหรือการจัดการทดลอง วันที่ 19 มีนาคม ประเทศไทยเป็นหนึ่งใน 10 ประเทศแรกที่ประกาศร่วมส่งข้อมูลให้กับองค์การอนามัยโลกในการทดลองครั้งนี้
การทดลองซอลิแดริตีสำหรับแนวทางการพัฒนาวัคซีน

บทความหลัก: วัคซีนโควิด-19
องค์การอนามัยโลกได้พัฒนากลุ่มความร่วมมือนานาชาติของนักวิจัยทางด้านวัคซีน โดยกำหนดเป้าหมายระดับโลกของลักษณะของวัคซีน (Global Target Product Profile, TPP) สำหรับโควิด-19 โดยระบุคุณลักษณะที่ดีของวัคซีนที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพภายใต้หมวดหมู่กว้างสองประเภทคือ "วัคซีนสำหรับการคุ้มครองระยะยาวของประชาชนที่มีความเสี่ยงสูงจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เช่นบุคลากรทางการแพทย์" และอีกชนิดคือวัคซีนเพื่อให้เกิดภูมิคุ้มกันตอบสนองอย่างรวดเร็วสำหรับกรณีเกิดการระบาดใหม่ ทีม TPP ระหว่างประเทศก่อตั้งขึ้นเพื่อ
ประเมินการพัฒนาของวัคซีนที่มีแนวโน้มมากที่สุด
แสดงแผนผังวัคซีนที่กำลังพัฒนาและการทดลองทางคลินิกทั่วโลก เผยแพร่ข้อมูลที่ได้รับการปรับปรุงในการพัฒนาของวัคซีน
ประเมินอย่างรวดเร็วและคัดกรองวัคซีนที่มีแนวโน้มมากที่สุดก่อนที่จะทำการทดสอบในมนุษย์ และ
ออกแบบและประสานงานการทดลองที่มีการควบคุมแบบสุ่มหลายขนาดในหลายประเทศ ในชื่อโครงการ "Solidarity trial for vaccines" เพื่อให้สามารถประเมินประโยชน์และความเสี่ยงของวัคซีนทดลองที่แตกต่างกัน ภายใต้การทดลองทางคลินิกในประเทศที่มีอัตราการป่วยโควิด-19 สูง และสร้างความเชื่อมั่นในการแปลผลอย่างรวดเร็วและแบ่งปันผลลัพธ์ไปทั่วโลก
หน่วยงานพันธมิตรวัคซีนขององค์การอนามัยโลก จะทำการจัดลำดับความสำคัญของวัคซีน ที่ควรเข้าสู่การทดลองทางคลินิกในระยะที่ 2 และ 3 และกำหนดเกณฑ์วิธีในระยะที่สาม ที่ผสานกลมกลืนกันสำหรับวัคซีนทุกชนิดที่ได้บรรลุเข้าสู่ขั้นการทดลองสำคัญ (pivotal trial [en])
ดูเพิ่ม

การทดลองดิสคัฟเวอรี [fr]
การวิจัยนำยาเก่ามาใช้รักษาโรคโควิด-19 [en]
การพัฒนายารักษาโรคโควิด-19#การทดลองระยะที่ 3-4 [en]
แหล่งข้อมูลอื่น

"Solidarity" clinical trial for COVID-19 treatment โดย องค์การอนามัยโลก
COVID-19 (Questions & Answers) โดย องค์การอนามัยโลก
COVID-19 (Q&A) โดย ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) สหรัฐ
Coronaviruses โดย สถาบันโรคภูมิแพ้และโรคติดเชื้อแห่งชาติของสหรัฐ
COVID-19 (Q&A) โดย ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งยุโรป
COVID-19 โดย คณะกรรมการสาธารณสุขและสุขภาพแห่งชาติจีน
การบีบอัดข้อมูลแบบไม่สูญเสีย

การบีบอัดข้อมูลแบบไม่สูญเสีย (อังกฤษ: Lossless data compression) เป็นรูปแบบของการบีบอัดข้อมูลดิจิทัล ซึ่งไม่มีการสูญเสียข้อมูลใด ๆ เมื่อขยายข้อมูลกลับมา จะได้ข้อมูลเหมือนต้นฉบับทุกครั้ง มีความหมายตรงกันข้ามกับ การบีบอัดข้อมูลแบบสูญเสียบางส่วน (Lossy data compression)
ชนิดของไฟล์ที่ใช้การบีบอัดแบบไม่สูญเสียข้อมูล

Audio Interchange File Format [[AIFF]]
Apple Lossless - ALAC (Apple Lossless Audio Codec)
Direct Stream Transfer - DST
Free Lossless Audio Codec - FLAC
Meridian Lossless Packing - MLP
Monkey's Audio - Monkey's Audio APE
RealPlayer - RealAudio Lossless
Shorten - SHN
TTA - True Audio Lossless
WavPack - WavPack lossless
WMA Lossless - Windows Media Lossless
ABO - Adaptive Binary Optimization
GIF - (lossless, but contains a very limited number color range)
PNG - Portable Network Graphics
JPEG-LS - (lossless/near-lossless compression standard)
JPEG 2000 - (includes lossless compression method, as proven by Sunil Kumar, Prof San Diego State University)
JBIG2 - (lossless or lossy compression of B&W images)
TIFF
WMPhoto - (includes lossless compression method)
Qbit Lossless Codec - Focuses on intra-frame (single-image) lossless compression
Huffyuv
SheerVideo
CorePNG
MSU Lossless Video Codec
LCL Video Codec
Qbit Lossless Codec
Animation codec
Lagarith
H.264/MPEG-4 AVC
การปฏิรูปร้อยวัน

การปฏิรูปร้อยวัน (จีน: 百日維新; พินอิน: bǎirì wéixīn; "การสร้างความทันสมัยร้อยวัน"; อังกฤษ: Hundred Days' Reform) หรือ การเปลี่ยนระบอบ(ในปี)อู้ซฺวี (จีน: 戊戌變法; พินอิน: wù​xū​ biàn​fǎ) เป็นความเคลื่อนไหวในประเทศจีนช่วงปลายราชวงศ์ชิง (清朝) เพื่อปฏิรูปประเทศชาติ วัฒนธรรม การเมือง และการศึกษา ดำเนินไปเป็นเวลา 103 วันตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน จนถึง 22 กันยายน ค.ศ. 1898 แต่ล้มเหลว ผู้ดำเนินการ คือ จักรพรรดิกวังซฺวี่ (光绪帝) ที่ทรงพระเยาว์ พร้อมด้วยเหล่าผู้สนับสนุนซึ่งมีใจปฏิรูป ภายหลังที่มีราชโองการหลายฉบับเพื่อปฏิรูป กลุ่มต่อต้านซึ่งมีแนวคิดหัวโบราณและมีอำนาจกว่า โดยมีผู้นำ คือ พระนางฉือสี่ไท่โฮ่ว (慈禧太后) ก็เข้าล้มการปฏิรูปโดยยึดอำนาจการปกครองในรัฐประหารอู้ซฺวี (戊戌政變)
การทัพปราบอ้วนสุด

| ด ค กความขัดแย้งช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
 หือฉง  โจรโพกผ้าเหลือง  เลียงจิ๋ว  การสังหารหมู่ขันที  ตั๋งโต๊ะ  (เอ๊งหยง)   เยียงเซีย  เจี้ยเฉียว  ซงหยง  เตียงฮัน  เฟิงชิว  ชีจิ๋ว  กุนจิ๋ว  กังตั๋ง  โจโฉรบเตียวสิ้ว  แห้ฝือ  อี้จิง  อ้วนสุด  กัวต๋อ  พกบ๋อง  แฮเค้า  ภาคเหนือของจีน  (ลิหยง • เงียบกุ๋น • ลำพี้ • เป๊กลงสาน)   กังแฮ  เซ็กเพ็ก  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน  (ตงก๋วน • กิจิ๋ว • โลเสีย •  กิสาน (ค.ศ. 214) • เองเปงก๋วน)   เอ๊กจิ๋ว  ยี่สู (ค.ศ. 213)  หับป๋า  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 215)  ปา (ค.ศ. 215-216)  ยี่สู (ค.ศ. 217)  ฮันต๋ง  อ้วนเสีย  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 219)  สามก๊ก → 
การทัพปราบอ้วนสุด (อังกฤษ: Campaign against Yuan Shu) เป็นการทัพเพื่อปราบปรามที่เกิดขึ้นในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 197 และ 199 ในยุคปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก การทัพครั้งนี้ถูกริเริ่มขึ้นโดยราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นเพื่อต่อกรกับขุนศึกนามว่า อ้วนสุด ภายหลังจากอ้วนสุดได้ประกาศตนเองว่าเป็น"โอรสแห่งสวรรค์" ซึ่งการกระทำครั้งนี้จึงถูกมองว่าเป็นกบฏต่อพระเจ้าเหี้ยนเต้ จักรพรรดิองค์ปัจจุบันที่ปกครองอยู่ การทัพครั้งนี้สิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของอ้วนสุดและการล่มสลายของราชวงศ์ Zhong ที่เขาได้ก่อตั้งขึ้น
เบื้องหลัง > การปกครองครั้งแรกในลำหยงและเฉินหลิว

ตราหยกแผ่นดิน สัญลักษณ์ของอำนาจจักรพรรดิซึ่งสูญหายไปในลั่วหยางเมื่อครั้งที่ตั๋งโต๊ะเผาเมือง ซุนเกี๋ยน หนึ่งในสมาชิกของแนวร่วมพันธมิตรต่อต้านตั๋งโต๊ะได้พบตราหยกแผ่นดินเข้าโดยบังเอิญในซากปรักหักพังของลั่วหยางและเก็บไว้กับตัวเขาเอง ซุนเกี๋ยนเป็นแม่ทัพภายใต้สังกัดของอ้วนสุดในช่วงเวลานั้น เมื่ออ้วนสุดทราบว่า ซุนเกี๋ยนได้ตราหยกแผ่นดินเข้า จึงจับภรรยาของซุนเกี๋ยนเป็นตัวประกันและบีบบังคับให้ซุนเกี๋ยนส่งตราหยกแผ่นดินมาให้กับเขา
อ้วนสุดได้ตั้งฐานบัญชาการในเมืองลำหยง ปี ค.ศ. 189 แต่ภายหลังจากพบความปราชัยในยุทธการที่ซงหยง (ค.ศ. 191) ซึ่งซุนเกี๋ยน แม่ทัพฝีมือดีของเขาได้ถูกสังหาร เขาจึงถอนกำลังไปยังเฉินหลิวในด้านตะวันออก และเริ่มขยายอิทธิพลใน Yang Province ในปี ค.ศ. 192 ด้วยความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับด้วยน้ำมือของอ้วนเสี้ยวและโจโฉ ทำให้อ้วนสุดถูกบีบบังคับให้หลบหนีและย้ายฐานที่มั่นไปยังฉิวฉุนในจิ่วเจียง(ปัจจุบันคือ Shouxian มณฑลอานฮุย) ทางตอนใต้ของริมฝั่งแม่น้ำหวยเหอ
เบื้องหลัง > เถลิงอำนาจในฉุนฉิว

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 193 เป็นต้นมา ซุนเซ็ก ลูกชายคนโตและทายาทของซุนเกี๋ยนได้เริ่มพิชิตดินแดนในเจียงตง(ซึ่งเป็นของเล่าอิ้ว) ในนามของอ้วนสุด ด้วยความสำเร็จเหล่านี้ทำให้อ้วนสุดเป็นหนึ่งในขุนศึกที่มีอำนาจมากที่สุดในแผ่นดินจีน ตราบเท่าที่ซุนเซ็กและนายทหารคนอื่น ๆ ยังคงจงรักภักดีต่อเขา อ้วนสุดไม่ประสบความสำเร็จในการขยายอำนาจในซีจิ๋ว ซึ่งเขาต่อสู้รบกับเล่าปี่และลิโป้ ภายหลังจากเป็นพันธมิตรกับอ้วนสุดในช่วงสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 196 แต่กลับทรยศหักหลังเขาอีกครั้งและขับไล่เขาให้กลับไปยังฉุนฉิว
ถึงกระนั้น อ้วนสุดได้เข้าใจว่าการควบคุมแผ่นดินจีนทางตอนใต้นั้นยังปลอดภัย เมื่อได้ทราบว่าโจโฉได้พาพระเจ้าเหี้ยนเต้มาอยู่ภายใต้การคุ้มครองและควบคุมของเขาในฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 196 และเสด็จพาไปยังฮู่โต๋ อ้วนสุดจึงรู้สึกว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเคลื่อนไหว ในต้นปี ค.ศ. 197 เขารีบประกาศตัวเองเป็น"โอรสแห่งสวรรค์" (เช่นเดียวกับจักรพรรดิ) โดยเริ่มก่อตั้งราชวงศ์ Zhong (仲) ขึ้นมาใหม่ในหวยหนาน การกระทำของอ้วนสุดไม่รับการสนับสนุนและถูกมองว่าเป็นกบฏต่อจักรพรรดิ ทำให้ซุนเซ็กต้องตัดความสัมพันธ์กับเขา ตอนนี้เหล่าขุนศึกต่าง ๆ มีเหตุผลอย่างชัดเจนในการโจมตีเขตปกครองของอ้วนสุดและประกาศว่าเป็นกบฏ ราชสำนักที่อยู่ภายใต้การควบคุมของโจโฉได้ออกคำสั่งให้ซุนเซ็กและลิโป้ กระทำการอย่างแข็งกร้าวกับอ้วนสุด ซุนเซ็กเป็นพันธมิตรกับโจโฉ แต่ยังคงตั้งตนเป็นอิสระ
การทัพ > ระยะช่วงแรก

เมื่อได้ทราบข่าวว่า อ้วนสุดได้ประกาศตัวเองเป็น"โอรสแห่งสวรรค์" ซุนเซ็กได้ส่งสารไปหางอเก๋ง ผู้เป็นลุงและซุนเปิน ลูกพี่ลูกน้องของเขา ซึ่งทั้งสองต่างทำงานรับใช้ให้แก่อ้วนสุดในฐานะกุนซือและแม่ทัพ ให้พวกเขาตีตัวออกห่างจากอ้วนสุดและมาเข้าร่วมกับตน ทั้งงอเก๋งและซุนเปินก็ทำตามคำเรียกร้องและแปรพักตร์มาอยู่กับเขา ผลที่ตามมาคือ อ้วนสุดสูญเสียกองเหลงและดินแดนที่ซุนเซ็กยึดครองในเจียงตง ทำให้ลดอิทธิพลของเขาในแผ่นดินจีนตอนใต้ลงอย่างมาก ในขณะเดียวกับ ลิโป้ได้เอาชนะกองกำลังของอ้วนสุดจากทางตอนเหนือของแม่น้ำหวยเหอ และปล้นสะดมในพื้นที่แห่งนี้ ในความพยายามที่จะกอบกู้สถานการณ์ อ้วนสุดได้ส่งกองทัพไปบุกเมืองเฉิน แต่กลับพ่ายแพ้ให้กับกองทัพฮั่นที่นำโดยโจโฉ ในฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 197 โจโฉได้ยึดครองดินแดนทางตอนเหนือของแม่น้ำหวยเหอเอาไว้ทั้งหมด ในขณะที่ดินแดนที่เหลืออยู่ของอ้วนสุดต่างประสบภัยแล้งและเก็บเกี่ยวไม่ได้เลยทำให้อำนาจลดลงกว่าเดิม
การทัพ > ลิโป้แปรพักตร์และพ่ายแพ้

เมื่ออิทธิพลของอ้วนสุดได้เหลือน้อยเต็มทน ความขัดแย้งภายในได้เกิดขึ้นในท่ามกลางสมาชิกของแนวร่วมพันธมิตรที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อต่อต้านเขา ลิโป้ได้ถูกขอร้องจากอ้วนสุดให้เข้าโจมตีเล่าปี่ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากโจโฉให้กลับมาต่อสู้รบ ความขัดแย้งครั้งนี้ได้นำไปสู่ยุทธการที่แห้ฝือ ในปี ค.ศ. 198 เป็นการสู้รบระหว่างกองทัพพันธมิตรของโจโฉและเล่าปี่ปะทะกับลิโป้ เมื่อเผชิญกับสถานการที่เลวร้าย ลิโป้จึงหันไปหาอ้วนสุดเพื่อขอความช่วยเหลือ อ้วนสุดทำได้แค่ส่งทหารม้าเพียง 1,000 นายเพื่อไปเสริมกำลังให้กับลิโป้ แต่กองกำลังประสบความพ่ายแพ้ก่อนที่จะไปถึงแห้ฝือ เมื่อความพินาศของลิโป้ดูเหมือนจะหลีกหนีไปไม่ได้ อ้วนสุดจึงส่งสารไปปลุกระดมชนเผ่า Shanyue และหัวหน้าโจรนามว่า Zu Lang (祖郎) เพื่อเข้าโจมตีซุนเซ็ก ซุนเซ็กได้เอาชนะศัตรูและยังคงเสริมสร้างอิทธิพลในเจียงตง ท้ายที่สุด ลิโป้ได้ยอมจำนนและถูกโจโฉประหารชีวิตในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 199
การทัพ > จุดจบของอ้วนสุด

ในทางกลับกัน อ้วนสุดรู้สึกเป็นทุกข์อย่างมาก ทรัพย์สินสมบัติของเขาว่างเปล่าและทหารของเขาอ่อนแอเกินกว่าจะต้านทานการรุกรานหรือปราบปรามกบฏ ด้วยเหตุนี้ อ้วนสุดจึงตัดสินใจที่จะเผาวังของตนและหลบหนีไปยังเนินเขา Qian ซึ่งอดีตลูกน้องของเขาคือ Lei Bo (雷薄) และ Chen Lan (陳蘭), ได้ซ่อนตัวอยู่ที่แห่งนั้น ซึ่งอย่างไรก็ตาม Lei Bo และ Chen Lan ได้ปฏิเสธที่จะยอมรับอ้วนสุด ดังนั้นอ้วนสุดจึงเขียนจดหมายไปหาอ้วนเสี้ยว พี่ชายของตน โดยให้คำมั่นสัญญาว่าจะมอบตราหยกแผ่นดินให้กับอ้วนเสี้ยว หากช่วยเหลือเขาได้ ด้วยตอบสนองต่อคำเรียกร้อง อ้วนเสี้ยวได้ส่งอ้วนถำ ลูกชายของเขาไปคุ้มกันอ้วนสุดไปยัง Qing Province (บริเวณครอบคลุมมณฑลซานตงในปัจจุบัน) โจโฉได้ส่งเล่าปี่และจูเหลงไปสกัดกั้นอ้วนสุด ในขณะที่อ้วนสุดกำลังเดินทางไปยัง Qing Province อ้วนสุดไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากหันหลังหลับไปที่หวยหนาน ในที่สุด อ้วนสุดก็ล้มป่วยตายในเดือนที่หกของปี ค.ศ. 199 ในระหว่างทางในเดินทางกลับสู่เมืองฉุนฉิว
การทัพ > ผลสืบเนื่อง

ครอบครัวของอ้วนสุดได้หนีไปพึ่งพาเล่าชุน ในขณะที่ผู้ติดตามคนอื่น ๆ อย่าง Yang Hong (楊弘) และ Zhang Xun (張勳) ได้วางแผนที่จะยอมจำนนต่อซุนเซ็ก แต่เล่าชุนได้จับกุมและกักขังไว้ที่ลู่เจียง ในปี ค.ศ. 199 ซุนเซ็กได้เอาชนะเล่าชุนและพิชิตลู่เจียง ทำให้ครอบครัวของอ้วนสุดและคนของเขาได้เป็นอิสระ
แผนที่ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพื้นที่ต่าง ๆ ที่เหล่าขุนศึกต่างครอบครองในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 190
การบูชาพระคัมภีร์

การบูชาพระคัมภีร์ (อังกฤษ: Bibliolatry จากภาษากรีกโบราณ: βιβλίον biblion, "หนังสือ" และคำต่อท้าย -λατρία -latria, "การบูชา") เป็นการบูชาหนังสือ การไหว้รูปเคารพหนังสือ หรือทำให้หนังสือเป็นพระเจ้า โดยเป็นรูปแบบหนึ่งของการบูชารูปปั้น โองการจากคัมภีร์บางศาสนาสั่งห้ามไม่ให้บูชาสัญลักษณ์ แต่ต่อมาโองการจากคัมภีร์ทำให้มีความศักดิ์สิทธิ์เหมือนรูปปั้น และผู้ศรัทธาอาจจบลงที่การบูชาหนังสือ การบูชาพระคัมภีร์สามารถนำไปสู่ลัทธิฟื้นฟู (revivalism), ไม่อนุญาตตำหนิ และการข่มเหงหลักคำสอนที่ไม่เป็นที่นิยม
ศาสนาคริสต์ใช้คำนี้ถึงผู้ที่ความจงรักภักดีต่อคัมภีร์ไบเบิลแบบสุดขั้ว หรือหลักคำสอนของผู้ที่ไม่เข้าใจคำภีร์ไบเบิล (biblical inerrancy) ผู้สนับสนุนความไม่เข้าใจในพระคัมภีร์ไบเบิลมักชี้จุดยืนยันความเชื่อของตน (เช่น 2 ทิโมธี 3:16–17) การตีความว่าคัมภีร์ไบเบิลเป็นหลักฐานอันสมบูรณ์จากพระผู้เป็นเจ้า นักวิจารณ์มองว่าเป็นรูปแบบการบูชา ดังตัวอย่างจากยอห์น 5:39–40
เพื่อระบุว่าพระเยซูตรัสแก่มนุษยชาติให้มีความสัมพันธ์กับพระเจ้ามากกว่าการตามกฎหมายอย่างหน้ามืดตามัว
ในอดีต ศาสนาคริสต์ไม่อนุมัติให้สักการะคัมภีร์ไบเบิล โดยสักการะพระเจ้าเท่านั้น ชาวคริสต์บางส่วนเชื่อว่าอำนาจในพระคัมภีร์มาจากพระเจ้า ผ่านทางแรงบันดาลใจจากโองการ ไม่ใช่ในตัวโองการ
คำว่า "การบูชาพระคัมภีร์" ไม่ได้สื่อถึงความเชื่อ แต่ในอภิปรายผลเทววิทยาอาจใช้คำว่า การดูหมิ่น (pejorative) เพื่อสื่อถึงการปฏิบัติของฝ่ายตรงข้าม.
ฝ่ายตรงข้ามอาจใช้คำว่า "การบูชาพระคัมภีร์" กับบางกลุ่ม ได้แก่ โปรเตสแตนต์แบบมูลฐานนิยมกับอีแวนจาลิคัล เช่น ขบวนการคิงเจมส์เท่านั้น (King James Only movement) ที่สนับสนุนความไม่เข้าใจในพระคัมภีร์ และ โซลาสคริปตูรา (พระคัมภีร์คืออำนาจศักดิ์สิทธิ์อย่างเดียว)
ดูเพิ่ม

ความไม่เข้าใจในพระคัมภีร์
ความผิดพลาดในพระคัมภีร์
อักษรนิยมในพระคัมภีร์
บิบโลแมนซี (Bibliomancy)
ภาพทางศาสนาในเทววิทยาศาสนาคริสต์
การบำบัดด้วยนิวตรอนเร็ว

ห้องบำบัดผู้ป่วยสำหรับบำบัดด้วยการฉายรังสีนิวตรอน
การบำบัดด้วยนิวตรอนเร็ว (อังกฤษ: Fast neutron therapy) ใช้นิวตรอนพลังงานสูงระหว่าง 50 ถึง 70 MeV เพื่อรักษาโรคมะเร็ง ส่วนใหญ่ลำแสงนิวตรอนเร็วเพื่อการรักษาจะมีการผลิตโดยเครื่องปฏิกรณ์ทั่วไป, เครื่องไซโคลตรอน (d+Be) และเครื่องเร่งอนุภาคเชิงเส้น การรักษาด้วยนิวตรอนสามารถพบได้ในเยอรมัน, รัสเซีย, แอฟริกาใต้และสหรัฐอเมริกา ในสหรัฐอเมริกาสามศูนย์การรักษามีการดำเนินงานในซีแอตเติล, วอชิงตัน, ดีทรอยต์, มิชิแกนและปัตตาเวียอิลลินอยส์ ศูนย์ในดีทรอยต์และซีแอตเติลใช้ไซโคลตรอนที่ผลิตลำแสงโปรตอนที่กระทบกับเป้าหมายที่ทำด้วยเบริลเลียม  ศูนย์ปัตตาเวียที่ Fermilab ใช้เครื่องเร่งโปรตอนเชิงเส้น
ข้อดี

การรักษาด้วยรังสีสามารถฆ่าเซลล์มะเร็งได้ในสองวิธีขึ้นอยู่กับพลังงานที่มีประสิทธิภาพจากแหล่งกำเนิดรังสี ปริมาณของพลังงานจะสะสมเมื่ออนุภาคตัดผ่านส่วนของเนื้อเยื่อ ซึ่งมันจะถุกเรียกว่าเป็นการถ่ายโอนพลังงานเชิงเส้น (อังกฤษ: linear energy transfer (LET)) รังสีเอกซ์และโปรตอนจะผลิต LET จำนวนน้อย และนิวตรอนจะผลิตรังสี LET จำนวนมาก รังสี LET จำนวนน้อยสามารถทำลายเซลล์ส่วนใหญ่ผ่านการสร้างสายพันธ์ออกซิเจนที่ต้าน (ดูอนุมูลอิสระ) นิวตรอนไม่มีประจุไฟฟ้าและสามารถทำลายเซลล์ได้โดยการมีปฏิสัมพันธ์กับนิวเคลียส เนื้องอกมะเร็งมีแนวโน้มที่จะมีระดับออกซิเจนต่ำจึงสามารถทนต่อรังสี LET จำนวนน้อยได้ นี้จะช่วยให้นิวตรอนมีข้อดีในบางสถานการณ์ ข้อดีอย่างหนึ่งคือวงจรการรักษาโดยทั่วไปจะสั้นลง เพื่อที่จะฆ่าปริมาณเดียวกันของเซลล์มะเร็ง นิวตรอนต้องใช้เพียงหนึ่งในสามของปริมาณยาที่เป็นโปรตอน ประโยชน์อีกประการหนึ่งก็คือความสามารถพิเศษของนิวตรอนที่ให้การรักษาโรคมะเร็งบางชนิดที่ดีกว่าเช่นต่อมน้ำลาย,มะเร็งเรื้อรัง adenoid, และบางชนิดของเนื้องอกในสมอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง gliomas เกรดสูง
ข้อดี > LET

เมื่อรังสีเอกซ์ที่มีพลังงานเพื่อการรักษา (1-25 MeV) มีปฏิสัมพันธ์กับเซลล์ในเนื้อเยื่อของมนุษย์ พวกมันเขาทำเช่นนั้นส่วนใหญ่โดย'การปฏิสัมพันธ์แบบคอมป์ตัน' และผลิตอิเล็กตรอนทุติยภูมิพลังงานค่อนข้างสูง อิเล็กตรอนพลังงานสูงเหล่านี้สะสมพลังงานของพวกมันที่ประมาณ 1 keV/ไมโครเมตร. โดยการเปรียบเทียบ อนุภาคมีประจุที่ผลิตได้ที่ไซต์ของการปฏิสัมพันธ์นิวตรอนอาจส่งมอบพลังงานของพวกมันในอัตรา 30-80 keV/ไมโครเมตร ปริมาณของพลังงานที่สะสมไว้เมื่ออนุภาคเจาะผ่านส่วนของเนื้อเยื่อจะถูกเรียกว่าการถ่ายโอนพลังงานเชิงเส้น (LET) รังสีเอกซ์จะผลิตรังสี LET ปริมาณน้อยและนิวตรอนจะผลิตรังสี LET ปริมาณมาก
เพราะอิเล็กตรอนที่ผลิตจากรังสีเอกซ์มีพลังงานสูงแต่มี LET ต่ำ เมื่อพวกมันมีปฏิสัมพันธ์กับเซลล์ โดยทั่วไปจะมีการแตกตัวเป็นไอออนไม่มากนักจะเกิดขึ้น จากนั้นมันเป็นไปได้ว่าการฉายรังสี LET ที่ต่ำจะทำให้เกิดการแบ่งกลุ่มสาระเดียวของเกลียวดีเอ็นเอ การแบ่งเส้นใยเดี่ยวของโมเลกุลดีเอ็นเอสามารถได้รับซ่อมแซมอย่างง่ายดาย และดังนั้นผลกระทบต่อเซลล์เป้าหมายจึงไม่จำเป็นต้องรุนแรง ในทางตรงกันข้ามอนุภาคที่มีประจุและมี LET ที่สูงเมื่อถูกผลิตจากการฉายรังสีนิวตรอนจะทำให้เกิดการแตกตัวเป็นไอออนจำนวนมากตอนที่พวกมันเจาะผ่านเข้าไปในเซลล์ ดังนั้นการแบ่งสองครั้งของสาระของโมเลกุลดีเอ็นเอก็เป็นไปได้ การซ่อมแซมดีเอ็นเอจากการแบ่งสาระสองครั้งจึงเป็นเรื่องยากมากขึ้นสำหรับเซลล์ที่จะทำการซ่อมแซมและมีแนวโน้มมากขึ้นที่จะนำไปสู่​​การตายของเซลล์
กลไกการซ่อมแซมดีเอ็นเอนั้นมีประสิทธิภาพมาก และในช่วงอายุของเซลล์ จะมีการซ่อมแซมการแบ่งเส้นใยเดี่ยวดีเอ็นเอหลายพันครั้ง อย่างไรก็ตามปริมาณที่เพียงพอของการแผ่รังสีจากการแตกตัวเป็นไอออน จะทำให้เกิดการแบ่งดีเอ็นเอมากมายซะจนกระทั่งมันท่วมท้นความสามารถของกลไกของเซลล์ที่จะรับมือได้
การรักษาด้วยไอออนหนัก (เช่นไอออนของคาร์บอน) ใช้ประโยชน์จากไอออนที่มี LET สูงของ 12C6+ ที่คลัยกัน
เพราะว่า LET ที่สูง ความเสียหายจากรังสี (ผลกระทบทางชีวภาพสัมพันธ์ (อังกฤษ: relative radiation damage (RAD) หรือ relative biological effect (RBE))) ของนิวตรอนเร็วจะเป็น 4 เท่าของ RBE ของรังสีเอกซ์
 หมายถึง 1 RAD ของนิวตรอนเร็วจะเท่ากับ 4 RADS ของรังสีเอกซ์. RBE ของนิวตรอนก็ยังขึ้นอยู่กับพลังงานเช่นกัน ดังนั้นลำแสงนิวตรอนที่ผลิตขึ้นด้วยสเปกตรัมพลังงานที่แตกต่างกันและในสถานที่ที่แตกต่างกันจะมีค่า RBE ที่แตกต่างกัน
การเปรียบเทียบระหว่างอิเล็กตรอน LET ต่ำกับอิเล็กตรอน LET สูง
การบำบัดพฤติกรรม อารมณ์ และความคิด

การบำบัดพฤติกรรม อารมณ์ และความคิด
(อังกฤษ: Cognitive emotional behavioral therapy ตัวย่อ CEBT)
เป็นการบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม (CBT) แบบยาวมีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยบุคคลให้ประเมินเหตุของความทุกข์ทางอารมณ์ของตน และดังนั้นช่วยลดการรับมือปัญหาแบบใช้ไม่ได้ (dysfunctional coping) รวมทั้งพฤติกรรมการรับประทานแบบกินดะ กินแล้วอาเจียน การจำกัดอาหาร และการใช้สารเสพติด
การแทรกแซงโดยจิตบำบัดวิธีนี้สืบมาจากแบบจำลองและเทคนิคต่าง ๆ มากมายรวมทั้งพฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี (DBT) การเจริญสติ (mindfulness meditation) และการบำบัดด้วยการยอมรับและการให้สัญญา (ACT) และการฝึกประสบการณ์แบบต่าง ๆ
CEBT ใช้โดยหลักกับบุคคลที่ผิดปกติในการรับประทาน (eating disorder) โดยให้เป็นการบำบัดทางเลือกเมื่อ CBT ธรรมดาไม่ประสบผลในการทุเลาอาการ
ผลงานวิจัยแสดงว่า CEBT อาจช่วยลดการรับประทานตามอารมณ์ ความซึมเศร้า ความวิตกกังวล และช่วยเพิ่มความนับถือตน/ความภูมิใจในตน (self-esteem)
เป็นวิธีการที่นักจิตวิทยาชาวอังกฤษ ดร. เอ็มมา เกรย์ พัฒนาขึ้นในปี 2549
องค์ประกอบสำคัญรวมทั้งการให้การศึกษาทางจิตวิทยา
เทคนิคที่ช่วยเพิ่มความสำนึกทางอารมณ์กับเพิ่มแรงบันดาลใจเพื่อเปลี่ยนตัวเอง
และกลยุทธ์ในการเปลี่ยนความเชื่อเกี่ยวกับประสบการณ์และการแสดงออกทางอารมณ์
แม้ว่า CEBT เบื้องต้นจะพัฒนาเพื่อช่วยบุคคลที่ผิดปกติทางการรับประทาน โปรแกรมมีประสิทธิผลช่วยให้เข้าใจและบริหารอารมณ์ของตนได้ดีขึ้น นักจิตวิทยาจึงได้ใช้เป็นการรักษาเตรียมตัว (pretreatment) เพื่อเตรียมคนไข้ในกระบวนการรักษาปัญหาต่าง ๆ รวมทั้งความวิตกกังวล ความซึมเศร้า โรคย้ำคิดย้ำทำ (OCD) และความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ (PTSD) ซึ่งบ่อยครั้งสร้างปัญหาทางอารมณ์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Slyter, Marty (2012). "Treating eating disorders with the buddhist tradition of mindfulness" (PDF). American Counselling Association: Ideas and Research You Can Use. 32 (1). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-07-05. สืบค้นเมื่อ 2016-08-16.
↑  Campbell, Holly (2012). "Managing emotional eating". Mental Health Practice. 8 (15). สืบค้นเมื่อ 2013-02-22.
↑  Corstorphine, Emma (2006). "Cognitive Emotional Behavioural Therapy for the eating disorders; working with beliefs about emotions". European Eating Disorders Review. 14 (6): 448–461. doi:10.1002/erv.747.
แหล่งข้อมูลอื่น

Corstorphine, E. (2006) Cognitive-emotional-behavioural therapy for the eating disorders: Working with beliefs about emotions. European Eating Disorders Research, 14, 448-461.
Corstorphine (2008). Modifying cognitive behavioural therapy for the treatment of eating disorders - using schema modes to work with emotions. In J. Buckroyd (Ed.) Psychological responses to treatment in eating disorders and obesity. Wiley