stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ħ

ตัวอักษร "Ħ"
หนังสือคำอธิษฐานขององค์พระผู้เป็นเจ้า ฉบับของ เปเรซ เด อายาลา ในภาษาสเปน และภาษาอาหรับแบบอันดาลูซิอา (1556), เปรียบเทียบกับภาษามอลตา:
ħobżna ta' kuljum agħtihulna llum.
Ħ/ħ เป็นอักษรละติน H ที่มีเส้นด้านบน ซึ่งเป็นอักษรตัวที่ 10 ของภาษามอลตา (h maqtugħa) เป็นพยัญชนะเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง ตรงกันกับอักษรเฮท ในกลุ่มภาษาเซมิติก เช่น อาหรับ: ح , ฮีบรู: ח ซึ่งอักษรตัวพิมพ์เล็ก ħ  ใช้ในสัทอักษรสากลสำหรับแทนเสียงเดียวกัน อักษร ħ พบในผลงานปี ค.ศ. 1556 ของ มาร์ติน เปเรซ เด อายาลา (Martín Pérez de Ayala) ซึ่งดัดแปลงเล็กน้อยจากหนังสือประมวลคำศัพท์ของ เปโดร เด อัลกาลา (Pedro de Alcalá)
Ħ ใช้ในภาษามอลตา โดยออกเสียงเป็น [ħ] และปรากฏในแป้นพิมพ์ภาษามอลตา
ในรหัสยูนิโคด อักขระพิเศษ ℏ (U+210F) แสดงถึงค่าคงตัวของพลังค์แบบลดค่า (reduced Planck constant, h/2π) ในกลศาสตร์ควอนตัม หรือบางครั้งเรียกว่าค่าคงตัวของดิแรก ในบริบทนี้ออกเสียงว่า "เอช-บาร์"
ตัวพิมพ์เล็กคล้ายกับอักษรซีริลลิก Tshe (ћ) หรือสัญลักษณ์ทางดาราศาสตร์ของดาวเสาร์ (♄)
อักษรตัวพิมพ์ใหญ่สีขาว Ħ บนสี่เหลี่ยมสีแดงเป็นตราสัญลักษณ์ของ Heritage Malta จนถึงปี พ.ศ. 2565
ใช้เป็นสัญลักษณ์สำหรับสกุลเงินดิจิทัลดั้งเดิมของ Hedera Hashgraph คือ HBAR
การเข้ารหัสคอมพิวเตอร์

Ħ เป็นส่วนหนึ่งของชุดอักขระ Windows Glyph List 4 (WGL-4) จึงควรแสดงผลได้ในคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่
|  | Ħ | ħ |
| --- | --- | --- |
| ชื่อ | LATIN CAPITAL LETTER H WITH STROKE | LATIN SMALL LETTER H WITH STROKE |
| ยูนิโคด | U+0126 | U+0127 |
| ละติน-3 | A1 | B1 |
| การอ้างอิงอักขระเอชทีเอ็มแอล | &#294; | &#295; |
ดูเพิ่ม

Ċ ċ : อักษรละติน Ċ
Đ đ : อักษรละติน Đ
Ġ ġ : อักษรละติน Ġ
H h : อักษรละติน H
Ł ł : อักษรละติน Ł
Ŧ ŧ : อักษรละติน Ŧ
Xh xh : Xh (ทวิอักษร)
Ż ż : อักษรละติน Ż
Х х : อักษรซีริลลิก Kha หรือ Ha
Һ һ : อักษรซีริลลิก Shha
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ħ/ħ (letter)
สิโรจน์ ฉัตรทอง

สิโรจน์ ฉัตรทอง (เกิด : 8 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ที่จังหวัดสุรินทร์ ; ชื่อเล่น : ปีโป้, อะโก้ล (ชื่อเล่นแรกเกิด)) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ในตำแหน่งกองหน้า กองกลางตัวรับ ปัจจุบันลงเล่นให้กับสุโขทัย ในไทยลีก
ประวัติ

สิโรจน์ ฉัตรทอง เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ที่จังหวัดสุรินทร์ เป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้องทั้งหมด 6 คน ครอบครัวมีอาชีพค้าขาย สูญเสียผู้เป็นพ่อไปตั้งแต่เด็ก โดยที่สิโรจน์ไม่เคยมีพื้นฐานการฝึกฟุตบอลหรือผ่านการศึกษาในโรงเรียนกีฬามาก่อนเลย
สิโรจน์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสุรวิทยาคาร ก่อนที่จะมาเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคนิคสุรินทร์ แต่เรียนไม่จบ จึงออกมาเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย  จากการศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดสุรินทร์ (กศน.สุรินทร์) จากนั้นเริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับนนทบุรี ในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ด้วยอายุ 19 ปี ด้วยการเดินทางเข้ากรุงเทพฯ มีเงินติดตัวมาเพียง 2,000 บาท
สิโรจน์ เป็นผู้เล่นที่มีความสูงใหญ่ด้วยรูปร่างที่สูงถึง 184 เซนติเมตร ติดทีมชาติครั้งแรกในฐานะตัวสำรอง ในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย รอบ 12 ทีมสุดท้าย ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2559 ระหว่างทีมชาติไทยพบกับทีมชาติญี่ปุ่น โดยถูกเปลี่ยนตัวลงไปแทน นฤบดินทร์ วีรวัฒโนดม ในนาทีที่ 57 เป็นผู้เล่นคนแรกในที่ถูกเปลี่ยนตัวในการแข่งขันนัดนี้ของทั้งสองทีม
สิโรจน์เริ่มเก็บเงินซื้อรองเท้าสตั้ด วันละ 5 บาทในวัยเด็ก
ทีมชาติ

สิโรจน์ สามารถยิงประตูแรกในนามทีมชาติไทย ในการแข่งขันฟุตบอล รอบรองชนะเลิศแมทช์ที่สอง ในรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2559 ซึ่งวันนี้ตรงกับวันคล้ายวันเกิดของเขาพอดีด้วย
สิโรจน์ ยิง 2 ประตูในการแข่งขันฟุตบอล รอบชิงชนะเลิศ ในรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2559 ทำให้ทีมชาติไทยสามารถคว้าแชมป์สมัยที่ 5 มาครองในรายการนี้
เกียรติประวัติ

ไทยลีก: 2563–64
ไทยลีกคัพ: 2562
ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์

สำหรับภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยายนี้ ดูที่ ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (ภาพยนตร์)
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: อี. แอล. เจมส์.
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Fifty Shades of Grey
ผู้แปล:  นันทพร ปีเลย์
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: วีรคติ, วรรณกรรมเชิงสังวาส
เรื่องถัดไป: ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ 
ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (อังกฤษ: Fifty Shades of Grey) เป็นหนังสือนวนิยายประเภทอีโรติก โรมานซ์ เขียนโดยอี. แอล. เจมส์ นักเขียนชาวอังกฤษ และเป็นหนังสือเล่มแรกจากทั้งหมดสามเล่มของชุดฟิฟตีเชดส์ ตัวนิยายเล่าถึงการเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่าง แอนัสตาเซีย สตีล บัณฑิตใหม่และคริสเตียน เกรย์ นักธุรกิจหนุ่ม ตัวนิยายได้รับการพูดถึงในวงกว้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องฉากความสัมพันธ์ทางเพศที่มีส่วนประกอบของบีดีเอสเอ็ม
ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ ขึ้นอันดับหนังสือขายดีทั้งสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ถึงแม้ว่าได้รับคำวิจารณ์ในด้านลบ
โครงเรื่อง

แอนัสเตเซีย สตีล นักศึกษาเอกวรรณกรรม ได้รับโอกาสไห้เข้าสัมภาษณ์นักธุรกิจหนุ่มคริสเตียน เกรย์ แอนัสตาเซียพบว่า คริสเตียนเป็นชายหนุ่มรูปงามที่ปราดเปรื่องและน่าหวั่นเกรง สาวน้อยวัยใสไร้เดียงสาอย่างแอนาต้องตกตะลึง เมื่อรู้ตัวว่าเธอปรารถนาชายผู้นี้ และแม้ว่าเขาจะเป็นคนเก็บตัวจนน่าสงสัย เธอกลับพบว่าตนเองอยากใกล้ชิดเขาจนห้ามใจไม่ไหว คริสเตียนเองก็เช่นกัน เขาไม่อาจห้ามใจจากความงามอันเรียบง่าย เชาว์ปัญญาแหลมคมและจิตใจที่โหยหาอิสระของแอนา เพียงแต่เขาต้องการเธอในแบบของเขาเอง แม้จะห้อมล้อมไปด้วยความสำเร็จมากมาย ทั้งในแง่ธุรกิจระดับนานาชาติ ความร่ำรวยมหาศาล และครอบครัวที่รักใคร่เขา แต่เกรย์ก็ยังเป็นผู้ชายที่ถูกอดีตตามหลอกหลอน และต้องการเป็นผู้ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง แอนาช็อกและตื่นเต้นในขณะเดียวกันกับรสนิยมทางเพศแบบเฉพาะของเกรย์ แม้จะเกิดลังเลใจขึ้นมา แต่เธอก็ตัดสินใจให้โอกาสเขา เมื่อทั้งคู่ออกเดินทางด้วยกันในเส้นทางที่อันตรายและเต็มไปด้วยความเร่าร้อน แอนาก็ค้นพบความลับของคริสเตียน เกรย์
| ด ค กฟิฟตีเชดส์ โดย อี>  แอล. เจมส์ |
| --- | --- |
นวนิยาย:  ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (2011)  ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ (2012)  ฟิฟตีเชดส์ฟรีด (2012)  เกรย์ (2015)  ดาร์กเกอร์ (2017)  ฟรีด (2021) 
ภาพยนตร์:  ฟิฟตีเชดส์ออฟเกรย์ (2015)  ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ (2017)  ฟิฟตีเชดส์ฟรีด (2018)
ม้าแสนรู้

| --- | --- |
ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกของสำนักพิมพ์ F. M. Lupton Publishing นครนิวยอร์ก
ผู้ประพันธ์: แอนนา ซีเวลล์
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: วรรณกรรมเยาวชน
สำนักพิมพ์: Jarrold & Sons
วันที่พิมพ์: 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1877
หน้า: 255
ข้อความ: ม้าแสนรู้ ที่ วิกิซอร์ซ
ม้าแสนรู้ (อังกฤษ: Black Beauty) เป็นนิยายปี ค.ศ. 1877 เขียนโดยแอนนา ซีเวลล์ นักเขียนชาวอังกฤษ ซึ่งเขียนไว้ในช่วงบั้นปลายชีวิตขณะเป็นคนป่วยอยู่ในบ้านของตนเอง นิยายเรื่องนี้กลายเป็นหนังสือขายดีอย่างรวดเร็ว โดยซีเวลล์ได้เสียชีวิตในอีกห้าเดือนหลังจากนิยายได้รับการตีพิมพ์ แต่ก็มีชีวิตอยู่ไดัทันเห็นความสำเร็จของนิยายเรื่องเดียวในชีวิตของเธอ ม้าแสนรู้ได้กลายเป็นหนึ่งในหนังสือขายตลอดกาลด้วยยอดขายถึงห้าสิบล้านเล่ม
ในประเทศไทยมีการแปลเรื่องม้าแสนรู้เป็นภาษาไทยโดย อ. สนิทวงศ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Black Beauty at Internet Archive (scanned books original editions color illustrated).
Black Beauty ที่ โครงการกูเทนแบร์ก  (plain text and HTML)
Black Beauty, Penguin Readers Fact Sheet.
Read more about the history of the pony story เก็บถาวร 2012-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ประวัติ > จุดเริ่มต้นกับ Capitol Wrestling Corporation

บทความหลัก: Capitol Wrestling Corporation
Roderick James "Jess" McMahon เป็นโปรโมเตอร์มวยสากลชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งเคยจัดการแข่งขันมวยสากลที่มีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกา เช่นการจัดมวยสากลคู่ระหว่าง Jess Willard and Jack Johnson ในพ.ศ. 2458 เป็นต้น เขาเริ่มทำงานเป็นโปรโมเตอร์มวยร่วมกับ Tex Rickard ในปี พ.ศ. 2469 (ผู้ซึ่งไม่ชื่นชอบในกีฬามวยปล้ำอาชีพ และเคยต่อต้านการจัดรายการมวยปล้ำที่สนาม Madison Square Garden ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2482 - 2491) Jess McMahon ได้เริ่มจัดรายการมวยสากลขึ้นในสนาม Madison Square Garden ใน New York โดยที่มวยสากลแมทช์แรกที่ Jess ได้จัดการแข่งขันขึ้นร่วมกับ Rickard คือการแข่งขันชิงแชมป์ Light Heavyweight ระหว่าง Jack Delaney และ Paul Berlenbach
ในช่วงเวลานั้น ได้มีนักมวยปล้ำคนหนึ่งที่ชื่อ Joseph Raymond "Toots" Mondt ได้เริ่มจัดรายการมวยปล้ำรูปแบบใหม่ โดยตัวเขาเรียกรูปแบบนี้ว่า "Slam Bang Western Style Wrestling" เพื่อให้กีฬามวยปล้ำนั้นเป็นที่ดึงดูดต่อผู้ชมมากขึ้น โดยที่ Mondt ได้ร่วมมือกันกับแชมป์มวยปล้ำ Ed Lewis และผู้จัดการของเขา Billy Sandow สร้างสมาคมมวยปล้ำขึ้นมาสมาคมหนึ่งที่ชื่อ "Gold Dust Trio" ซึ่งสมาคมนี้ได้ทำการเชิญชวนนักมวยปล้ำมากมายหลายคนให้เข้ามาร่วมงานใน Gold Dust Trio แห่งนี้ อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากประสบความสำเร็จพอสมควร เนื่องจากมีปัญหาความขัดแย้งกันในสมาคม ในที่สุด Gold Dust Trio ก็ต้องล้มเลิกกิจการไป แต่ว่า Mondt หนึ่งในผู้ก่อตั้งของ Gold Dust Trio ก็ยังคงเดินหน้าตั้งสมาคมมวยปล้ำใหม่ต่อไป กับโปรโมเตอร์หลายต่อหลายคน เช่น Jack Curley ใน New York แต่เมื่อ Curley เสียชีวิต Mondt ตัดสินใจที่จะตั้งสมาคมถาวรใน New York ร่วมกับโปรโมเตอร์หลายคน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ Jess McMahon.
Jess McMahon และ Raymond Mondt ได้ร่วมกันก่อตั้ง Capitol Wrestling Corporation หรือ CWC ขึ้น และได้สมัครเข้าร่วมเป็นสมาคมสังกัด National Wrestling Alliance กลุ่มสมาคมมวยปล้ำที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2496 และในปีเดียวกัน Ray Fabiani หนึ่งในหุ้นส่วนของ Mondt ได้เชิญชวน Vincent James McMahon ลูกชายของ Jess ให้มาดำเนินงานสมาคมแทนพ่อของเขา ซึ่งปรากฏว่า McMahon และ Mondt ประสบความสำเร็จกับ CWC อย่างมาก และในช่วงเวลาหนึ่ง ทั้งสองมีอำนาจประมาณ 70% ต่อการดำเนินงานในสมาคม NWA (อำนาจการเขียนบท) และเนื่องด้วยความนิยมในมวยปล้ำอย่างมากต่อผู้คนในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ Mondt ได้พูดคุยกับ McMahon ต่อเรื่องการเขียนบท และวิธีการดำเนินธุรกิจในวงการมวยปล้ำ
ประวัติ > World Wide Wrestling Federation (พ.ศ. 2506 – 2522)

สำหรับในสมาคม NWA ที่ CWC เป็นสมาชิกอยู่ในขณะนั้นแล้ว พวกเขาจะมีเข็มขัดแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA ซึ่งเป็นเข็มขัดสูงสุดของสมาคม NWA และสมาคมในเครือ โดยที่เข็มขัดแชมป์เส้นดังกล่าวก็จะถูกนำไปป้องกันตามสมาคมต่างๆในเครือ NWA รวมถึงสมาคมทั่วโลก โดยในปีพ.ศ. 2506 แชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA ในขณะนั้นคือ "Nature Boy" Buddy Rogers
แต่ในขณะนั้น ทาง NWA เริ่มไม่พอใจที่ Raymond Mondt ไม่ยอมให้ Buddy Rogers ได้ไปปล้ำในสมาคมนอกเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือมากนัก เพราะว่า James McMahon และ Raymond Mondt แห่ง CWC ซึ่งเป็นสมาคมใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกานั้นให้การสนับสนุน Buddy Rogers ในฐานะแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA อยู่อย่างเต็มที่ แต่เนื่องจากว่าไม่เต็มใจที่จะจ่ายเงิน 25,000 ดอลลาร์สหรัฐให้กับทาง NWA ซึ่งเป็นเงินที่แชมป์โลก NWA ทุกคนในขณะนั้นต้องจ่ายเป็นเงินประกันสำหรับเพื่อให้แน่ใจว่านักมวยปล้ำที่เป็นแชมป์โลกนั้นจะยอมรับการเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA โดยไม่มีข้อแม้ อย่างไรก็ดี Buddy Rogers ได้เสียตำแหน่งแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA ไปให้กับ Lou Thesz ในการปล้ำที่เมือง Toronto รัฐ Ontario ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 ซึ่งนี่ได้กลายเป็นเหตุสำคัญในการที่ James McMahon และ Raymond Mondt รวมถึงสมาคม CWC ของทั้ง 2 ได้ลาออกจากการเป็นสมาคมในเครือของ NWA และได้เปลี่ยนชื่อ CWC เสียใหม่เป็น World Wide Wrestling Federation หรือ WWWF ในปีนั้นนั่นเอง
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2506 Buddy Rogers ได้รับการสถาปนาให้เป็นแชมป์โลก WWWF คนแรกของสมาคม หลังจากการปล้ำทัวร์นาเมนต์ (ซึ่งไม่ได้จัดขึ้นจริง แต่เป็นข้ออ้างของ WWWF เท่านั้นเพื่อที่จะได้สถาปนา Buddy Rogers เป็นแชมป์โลกคนแรกของสมาคม) ที่เมือง Rio de Janeiro ประเทศบราซิล แต่ว่า Rogers ก็ได้เสียตำแหน่งแชมป์โลก WWWF ไปให้กับ Bruno Sammartino 1 เดือนหลังจากนั้น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 จากการที่ Rogers มีอาการของโรคหัวใจกำเริบก่อนที่จะขึ้นปล้ำแมทช์ดังกล่าว และเนื่องด้วยอาการหัวใจกำเริบของ Rogers นี้ ทำให้ต้องมีการเปลี่ยนแปลงผลการปล้ำในนาทีสุดท้าย โดยให้ Sammartino เป็นแชมป์โลก WWWF คนใหม่นั่นเอง
หลังจากที่ WWWF ก่อตั้งมาได้ไม่นาน Raymond Mondt หนึ่งในผู้ก่อตั้ง CWC และ WWWF ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2495 ก็ได้ลาออกจากบริษัทไป ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1960 ด้วยเหตุผลที่มิอาจทราบได้ แต่เป็นไปได้ว่าเนื่องด้วยปัญหาด้านอายุที่มากขึ้นของ Mondt นั่นเอง
แม้ว่า WWWF จะเป็นอิสระจาก NWA แล้วก็ตาม แต่ว่า James McMahon ก็ยังคงดำรงตำแหน่งเป็นคณะกรรมการบริหารของ NWA อยู่ ทว่าสมาคมที่อยู่ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (กระทั่ง WWWF เอง) ก็ยังมิได้รับการยอมรับ อย่างไรก็ดีในช่วงนั้น ก็ได้มีแมทช์ประเภทแชมป์ชนแชมป์ (Champion vs. Champion) เกิดขึ้นใน WWWF ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมักจะมีผลการปล้ำจบลงด้วยการแพ้ฟาวล์ทั้งสองฝ่าย (Double Disqualfication) หรือการไม่สามารถหาข้อสรุปของผลการปล้ำได้
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2522 WWWF ได้มีการเปลี่ยนชื่อเล็กน้อยเป็น World Wrestling Federation หรือ WWF แต่ว่าก็เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะความเป็นเจ้าของหรือแม้แต่ผู้บริหารก็ยังคงเหมือนเดิมในช่วงเวลานี้
ประวัติ > World Wrestling Federation (พ.ศ. 2522 - 2545) > ยุคทอง

สำหรับศึก WrestleMania ครั้งแรกที่จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2528 นั้น มีเสียงตอบรับเชิงบวกเป็นอย่างมาก และศึกนี้ในบางครั้ง ถูกเรียกว่าเป็นต้นกำเนิดของสิ่งที่ Vince McMahon เรียกว่า "กีฬาเพื่อความบันเทิง" นั่นเอง อย่างไรก็ดี จากที่กล่าวไปแล้วข้างต้น James McMahon พ่อของเขา ก็ได้ให้ความสำคัญกับค่าความบันเทิงในวงการมวยปล้ำมาแล้วก่อนหน้านี้เช่นกัน แต่ยังไม่มีความโดดเด่นมากนักเท่านั้น WWF ในช่วงนี้ ได้สร้างให้ธุรกิจของพวกเขาก้าว และเติบโตขึ้นไปได้อย่างน่าอัศจรรย์ ภายใต้การนำของ Vince McMahon และซูเปอร์สตาร์นักมวยปล้ำ ขวัญใจชาวอเมริกันอย่าง Hulk Hogan และในช่วงระยะเวลาต่อจากนี้ไปอีกหลายปี จะเป็นช่วงที่ถูกเรียกว่าเป็นยุคทองครั้งที่ 2 ของวงการมวยปล้ำอาชีพ แต่ทว่า ในช่วงทศวรรษที่ 1990 WWF เริ่มเสื่อมความนิยมลง เมื่อคนดูมวยปล้ำของ WWF เริ่มเบื่อหน่ายกับการที่ Hulk Hogan ถูกดันในฐานะซูเปอร์สตาร์นักมวยปล้ำมากจนเกินไป จนทำให้เขาสามารถเอาชนะใครก็ได้ที่เขาต้องการเสมอ
ประวัติ > World Wrestling Federation (พ.ศ. 2522 - 2545) > ยุค "The New Generation"(พ.ศ. 2537 - 2541)

WWF ก้าวสู่จุดตกต่ำภายหลังจากเกิดปัญหาสำคัญ นั่นคือการถูกกล่าวหาเรื่องการใช้สารกระตุ้น (สเตียรอยด์) ภายในสมาคม รวมถึงกระบวนการที่เกี่ยวข้องในปี พ.ศ. 2537 และการถูกกล่าวหาเรื่องการล่วงละเมิดทางเพศที่เกิดขึ้นโดยพนักงานของ WWF นั่นเอง ซึ่งถึงแม้ว่า Vince McMahon จะพ้นผิดจากข้อหานี้ไปได้ แต่นี่กลับเป็นฝันร้ายในแง่ของสายตาผู้คนสำหรับ WWF กรณีการตรวจสารกระตุ้นภายใน WWF ทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายประมาณ 5 ล้านดอลลาร์ดอลลาร์สหรัฐในเวลานั้น ในขณะที่รายได้ของทางบริษัทกำลังลดลง เพื่อเป็นการชดเชยรายได้ที่สูญเสียไป Vince McMahon จำเป็นที่จะต้องลดค่าใช้จ่าย ด้วยการตัดเงินเดือนของทั้งนักมวยปล้ำ และพนักงานส่วนอื่น ๆ ของบริษัท โดยจะทำการตัดเงินเดือน 40% สำหรับกรณีทั่วไป และ 50% สำหรับผู้จัดการนักมวยปล้ำชื่อดัง เช่น Bobby Heenan และ Jimmy Hart (ภายหลังทั้งสองได้ลาออกจากสมาคม) ซึ่งจากเหตุการณ์นี้ ได้ทำให้นักมวยปล้ำของ WWF หลายคน ตัดสินใจย้ายสังกัดของตัวเองไปอยู่กับสมาคมฝ่ายตรงข้ามของ WWF นั่นคือสมาคม World Championship Wrestling หรือ WCW นับตั้งแต่ปี 1993-1996
และนับตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2537 - 2541 นี้ WWF ได้เรียกตัวเองในช่วงนี้ว่าเป็น "ยุคเลือดใหม่" หรือ "WWF The New Generation" ซึ่งมีนักมวยปล้ำเช่น Shawn Michaels, Diesel (หรือ Kevin Nash), Razor Ramon (หรือ Scott Hall), Bret Hart และ The Undertaker ทั้งนี้ สำหรับความพยายามในการผลักดันเหล่าซูเปอร์สตาร์นักมวยปล้ำที่ได้กล่าวไปข้างต้น รวมทั้งการผลักดันนักมวยปล้ำรุ่นใหม่นั้น WWF ตัดสินใจที่จะเริ่มใช้เนื้อหาที่มีการกล่าวเชื่อมโยงไปถึง 2 อดีตซูเปอร์สตาร์ของ WWF อย่าง Hulk Hogan และ Randy Savage ซึ่งในขณะนั้น ได้ย้ายไปสังกัด WCW แล้ว โดยสิ่งที่เห็นได้เด่นชัดที่สุดในเรื่องนี้ คือ "Billionaire Ted" ซึ่งได้จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2539 เพื่อเป็นการกล่าวถึง และล้อเลียน เจ้าของสมาคม WCW ผู้เป็นเจ้าพ่อแห่งวงการสื่อมวลชนอย่าง Ted Turner โดยที่เหตุการณ์ในครั้งนั้น เกิดขึ้นใน Free For All Match (แมทช์ที่จัดขึ้นก่อนเริ่มรายการศึกใหญ่) ก่อนศึก WrestleMania ครั้งที่ 12 โดย "Nacho Man" (มาจากฉายา Macho Man ของ Savage) ปล้ำเจอกับ "The Huckster" (มาจากฉายา The Hulkster ของ Hogan) และมี "Billionare Ted" (เป็นการล้อเลียน Ted Turner) เป็นกรรมการพิเศษ ซึ่งแมทช์นี้ได้มีการถ่ายทำเป็นเทปไว้ก่อนแล้ว และนำมาเปิดในช่วงเวลาดังกล่าว ซึ่งแมทช์จบลงด้วยการที่ The Huckster เอาเก้าอี้ไปตีใส่ Nacho Man และ Nacho Man เอารองเท้าส้นสูงของผู้หญิงตีใส่ Huckster จนทั้งคู่นอนตายคาเวที
ประวัติ > World Wrestling Federation (พ.ศ. 2522 - 2545) > ยุค "Attitude"(พ.ศ. 2541 - 2545)

ในยุคนี้ Stone Cold Steve Austin ได้กลายมาเป็นซูเปอร์สตาร์หน้าใหม่ของสมาคม ภายหลังจากคำสัมภาษณ์ "Austin 3:16" ซึ่งเขาได้พูดขึ้นภายหลังจากการเอาชนะ Jake "The Snake" Roberts และเป็นผู้ชนะทัวร์นาเมนต์ King of the Ring ประจำปี พ.ศ. 2539  สมาคม WWF ได้เปลี่ยนแปลงรูปแบบรายการให้มีเนื้อหารุนแรงมากขึ้น รวมไปจนถึงเรื่องราวบทบาทที่เข้มข้นมากขึ้น เพื่อต่อกรกับสมาคม WCW ซึ่งเป็นคู่แข่งโดยตรง และภายหลังจากที่ Bret Hart ซูเปอร์สตาร์ระดับแถวหน้าคนสำคัญของ WWF ได้ตัดสินใจลาออกจาก WWF ภายหลังจากเหตุการณ์ Montreal Screwjob ซึ่งเขานั้นถูก Vince McMahon วางแผนโกงแชมป์ WWF ด้วยการให้ Shawn Michaels นั้นใส่ท่า Sharpshooter กับ Bret Hart และ Vince Mcmahon ได้สั่งให้กรรมการ Earl Herbner สั่งให้คนตีระฆัง ๆ ยุติการปล้ำ และให้ Shawn Michaels นั้นเป็นแชมป์ WWF คนใหม่ ทั้ง ๆ ที่ Bret Hart ยังไม่ตบพื้นยอมแพ้ ซึ่งจากเหตุนี้ ทำให้ Vince McMahon อาศัยกระแสตอบรับทางลบของเขา มาสร้างคาแรกเตอร์ Mr.McMahon ขึ้นมา ซึ่ง Mr.McMahon นั้น เป็นคาแรกเตอร์ของเจ้าของสมาคม และลุแก่อำนาจ ผู้ซึ่งชื่นชอบนักมวยปล้ำมากกว่าพวกที่ทำตัวแปลกแยกอย่างเช่น Stone Cold Steve Austin ซึ่งในขณะนั้นกำลังได้รับความนิยมในฐานะแชมป์ WWF คนใหม่ ซึ่งจากเหตุนี้ ทำให้เกิดเรื่องราวเนื้อหาความขัดแย้งระหว่าง Mr.McMahon กับ Stone Cold Steve Austin ซึ่งกินเวลายาวนานเกือบ 4 ปี ตลอดจนการกำเนิดของกลุ่ม D-Generation X ใน WWF ซึ่งส่งผลทำให้ WWF เข้าสู่ยุค Attitude อย่างเป็นทางการ
ในยุคนี้ ยังถือเป็นการกำเนิด "สงครามคืนวันจันทร์" ซึ่งเป็นการต่อสู้กันทางเรตติ้งรายการโทรทัศน์ ระหว่าง WWF กับ WCW ที่มีรายการหลักของพวกเขาออกอากาศอยู่ในวันเดียวกัน ซึ่งนั่นคือ RAW is WAR ของ WWF และอีกรายการหนึ่งคือ Nitro ของ WCW และในขณะเดียวกัน ในยุคนี้ ก็ได้มีซูเปอร์สตาร์หน้าใหม่หลายคนเกิดขึ้นในยุคนี้ อย่างเช่น Mankind (หรือ Mick Foley นักมวยปล้ำประเภทฮาร์ดคอร์ชื่อดัง ซึ่งมีชื่อเสียงมาจากหลายสมาคม และเดิมทีรู้จักกันใน WWF ในฐานะ Cactus Jack และ Dude Love), The Rock (หรือเดิมคือ Rocky Maivia), Chris Jericho, Kane, Triple H, The Undertaker และเจ้าของเหรียญทองกีฬาโอลิมปิกในปี 1996 ในประเภทกีฬามวยปล้ำสมัครเล่นอย่าง Kurt Angle
ประวัติ > World Wrestling Federation (พ.ศ. 2522 - 2545) > ความก้าวหน้าทางธุรกิจ

ในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 WWF หันมาทำรายการออกอากาศทางโทรทัศน์ผ่านระบบเครือข่ายโทรทัศน์ปกติ ภายหลังจากที่ทำรายการ RAW ออกอากาศผ่านทางระบบโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมาตลอด 6 ปี (ตั้งแต่ปี 1993) โดยที่ WWF ได้จัดทำรายการภาคพิเศษขึ้นมาในชื่อว่า SmackDown! ทางสถานีโทรทัศน์ระบบเครือข่าย UPN ซึ่งถือเป็นสถานีโทรทัศน์ระบบเครือข่ายน้องใหม่ในขณะนั้น รายการ SmackDown! ซึ่งออกอากาศเป็นพิเศษในคืนวันพฤหัสบดีนี้ ต่อมาได้เริ่มออกอากาศเป็นประจำทุกสัปดาห์มานับตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2542 และออกอากาศมาจนถึงปัจจุบัน
และเนื่องจากเบื้องหลังการประสบความสำเร็จในยุค Attitude ในครั้งนี้ ในวันที่ 19 ตุลาคม 2539 บริษัท Titan Sports บริษัทแม่ที่ดูแลและบริหารสมาคม WWF (ต่อมา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น World Wrestling Federation Entertainment, Inc.) ก็ได้เข้าทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งนิวยอร์ก NYSE โดยทำการออกขายหุ้นสามัญจำนวน 10 ล้านหุ้น ในราคาหุ้นละ 17 ดอลลาร์สหรัฐ. และในขณะเดียวกัน WWF ได้ประกาศแตกยอดทางธุรกิจด้วยการริเริ่มทำไนท์คลับที่ Time Square (ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นร้านอาหาร The World แต่ปัจจุบันได้ปิดกิจการไปแล้ว), การทำภาพยนตร์ และการผลิตหนังสือ เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2543 WWF ด้วยความร่วมมือกับสถานีโทรทัศน์ระบบเครือข่าย NBC ได้ประกาศจัดตั้งลีกอเมริกันฟุตบอลอาชีพ XFL ซึ่งถือเป็นการแตกรูปแบบธุรกิจใหม่ หลังจากที่ WWF ทำงานกับกีฬามวยปล้ำมาเป็นระยะเวลานาน โดยที่ XFL ได้ฤกษ์เริ่มแข่งขันอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2544 ซึ่งมีเรตติ้งสูงเป็นพิเศษในช่วงสัปดาห์แรก ๆ แต่ทว่าภายหลังเนื่องด้วยเรตติ้งที่ตกต่ำลงอย่างน่าใจหายในช่วงหลัง จนได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่มีเรตติ้งในช่วงเวลาไพรม์ไทม์ต่ำที่สุดเป็นประวัติศาสตร์ในวงการโทรทัศน์สหรัฐอเมริกา ทำให้ในที่สุด NBC ตัดสินใจล้มเลิกความร่วมมือภายหลังจากที่ XFL ได้ออกอากาศเพียงฤดูกาลแรก ทำให้ Vince McMahon จำเป็นต้องบริหาร XFL แต่เพียงลำพัง อย่างไรก็ดี เมื่อความพยายามในการนำ XFL ไปฉายทาง UPN ประสบความล้มเหลว ทำให้ในที่สุด McMahon จึงไม่มีทางเลือก นอกจากต้องล้มเลิก XFL เสีย
ประวัติ > World Wrestling Federation (พ.ศ. 2522 - 2545) > การควบรวมกิจการกับ WCW และ ECW

ในช่วงนั้น สมาคม WCW ซึ่งเป็นคู่แข่งคนสำคัญของ WWF ได้ประสบปัญหาอย่างรุนแรง ภายหลังจากที่พวกเขาพ่ายแพ้สงครามเรตติ้งให้กับ WWF มาโดยตลอดนับตั้งแต่ปี 1998 แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขานั้นอยู่รอดได้ ก็เนื่องจากการที่ Ted Turner ผู้เป็นเจ้าของ WCW ได้ตัดสินใจควบรวมกิจการระหว่าง Turner Broadcasting System ซึ่งเข้าเป็นเจ้าของเข้ากับ Time Warner บริษัทใหม่ที่เกิดจากการควบรวมกิจการกันระหว่าง Turner Broadcasting System กับ Time Inc. บริษัทสื่อสารมวลชนรายใหญ่ เจ้าของนิตยสาร Time แต่ทว่า ภายหลังจากที่ Time Warner เข้าควบรวมกิจการกับ AOL หรือ American Online บริษัทด้านโทรคมนาคมชื่อดังในสหรัฐอเมริกากลายเป็น AOL Time Warner อำนาจของ Ted Turner ภายในบริษัทจึงถูกจำกัดลง ส่งผลให้ AOL Time Warner ตัดสินใจที่จะไม่ต้องการให้ WCW เป็น 1 ในธุรกิจของพวกเขาอีกต่อไป ในที่สุด ในเดือนมีนาคม 2544 WWF Entertainment จึงเข้าซื้อกิจการของ World Championship Wrestling หรือ WCW จาก AOL Time Warner ด้วยมูลค่าการซื้อขายตามรายงาน 7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และจากการซื้อสมาคม WCW ได้ทำให้ WWF กลายเป็นสมาคมมวยปล้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นสมาคมในทวีปอเมริกาเหนือเพียงสมาคมเดียวที่ได้ชื่อว่าเป็นสมาคมยักษ์ใหญ่จนกระทั่งการถือกำเนิดขึ้นของสมาคม Total Nonstop Action Wrestling หรือ TNA ในปี 2545
ในขณะเดียวกัน ทรัพย์สินทั้งหมดของสมาคม Extreme Championship Wrestling หรือ ECW ซึ่งถูกยึดภายหลังจากที่ประสบปัญหาจนล้มละลายในเดือนเมษายน 2001 ก็ได้ถูกยึดเป็นกรรมสิทธิ์ของ WWF (ขณะนั้นเป็น WWE แล้ว) ในช่วงกลางปี 2546 นั่นเอง
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คและข้อตกลง

บทความหลัก: ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค
ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ทาง WWE ได้ประกาศว่า ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค (WWE Network) เปิดให้บริการ ในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นที่แรก ปัจจุบันบริการ WWE Network ในประเทศสหรัฐอเมริกาได้รวมเข้ากับ Peacock ของบริษัท NBCUniversal ส่วนบริการ WWE Network นอกประเทศสหรัฐอเมริกายังสามารถรับชมผ่านทางช่องทางเดิม
ตามประกาศเมื่อวันอังคารที่ 23 มกราคม 2024 เน็ตฟลิกซ์จะออกอากาศรายการมวยปล้ำเรือธงประจำสัปดาห์ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี อย่างรอว์ ในเดือนมกราคม 2025 ในสหรัฐอเมริกา ละตินอเมริกา แคนาดา และสหราชอาณาจักรโดยเฉพาะ นอกจากนี้ Netflix จะเป็นแหล่งรวมเนื้อหาของดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทั้งหมดนอกสหรัฐอเมริกาโดยเฉพาะ ซึ่งรวมถึงสารคดี ซีรีส์ต้นฉบับ สแมคดาวน์ เอ็นเอ็กซ์ที และกิจกรรมถ่ายทอดสดระดับพรีเมียม เช่นเรสเซิลเมเนีย, ซัมเมอร์สแลม และรอยัลรัมเบิล
ตำแหน่งหลัก > ผู้บริหาร

วินเซนต์ เค. แม็กแมน (ประธาน และ ประธานกรรมการผู้บริหาร)
จอร์จ บาริออส (ประธานเจ้าหน้าที่ การเงิน)
สเตฟานี แมคแมน-เลอแวสก์ (รองประธานผู้บริหาร ฝ่ายการเขียนบท)
จิม คอล์เนลี (รองประธานผู้บริหาร รายการพิเศษ)
จอห์น โลรีนายติส (รองประธานผู้บริหารอาวุโส ความสัมพันธ์ของนักมวยปล้ำ)
พอล ไมเคิล เลเวสก์ (รองประธานผู้บริหาร ฝ่ายความสามารถเกี่ยวกับของนักมวยปล้ำ)
ไมเคิล ลูซี่ (ประธาน ฝ่ายทำภาพยนตร์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี)
มิคแชล ดี. วิลสัน (รองประธานผู้บริหาร ฝ่ายการตลาด)
ไบรอัน คาลินนาวส์กีส์ (รองประธานผู้บริหาร ฝ่ายสื่อดิจิตอล)
ตำแหน่งหลัก > คณะกรรมการบริษัท

วินเซนต์ เค. แม็กแมน (ประธานคณะกรรมการ และ ประธานกรรมการผู้บริหารสูงสุด - WWE)
เควิน ดันน์ (รองประธานผู้บริหาร การผลิตโทรทัศน์)
โลเวลล์ พี. ไวเคอร์ จูเนียร์ (อดีตผู้ว่าการรัฐคอนเนคติคัตและสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา)
เดวิด เคนิน (รองประธานผู้บริหาร หมายกำหนดการ - ฮอลมาร์ค)
โจเซฟ เพอร์คินส์ (ประธาน - บริษัทคอมมิวนิเคชั่น คอนซัลแทนท์ จำกัดมหาชน)
ไมเคิล บี. โซโลมอน (ผู้จัดการสูงสุด - บริษัทแกลดวิน พาร์ทเนอร์ส, LLC)
แฟรงค์ เอ ริคดิค ที่ 3 (ที่ปรึกษา,ผู้ร่วมทุนของ เทาว์เวอร์ โบรค)
เบสิล เดวิโต้ (ที่ปรึกษาอาวุโส ฝ่ายกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจ)
เจฟฟี่ อาร์ สปีด (รองประธานบริหาร และ ประธานเจ้าหน้าที่ การเงิน ของ Six Flags, Inc.)
แชมเปียน

บทความหลัก: รายชื่อแชมเปียนทั้งหมดของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แชมเปียน > รางวัลอื่นๆ

| ผลงาน | ผู้ชนะ | วันที่ชนะ | สถานที่ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| Money in the Bank (ชาย) | Brock Lesnar | 19 พฤษภาคม 2562 | Hartford, Connecticut | Defeated Baron Corbin, Drew McIntyre, Ali, Andrade, Randy Orton, Ricochet and Finn Bálor to win. |
| Money in the Bank (หญิง) | Bayley | 19 พฤษภาคม 2562 | Hartford, Connecticut | Defeated Carmella, Dana Brooke, Ember Moon, Mandy Rose (with Sonya Deville), Naomi, Natalya, and Nikki Cross to win. |
| Mae Young Classic | Tony Storm | 28 ตุลาคม 2561 | Uniondale, New York | ชนะ  Io Shirai ในแมทช์ชิงชนะของการแข่งขันในศึก Evolution. |
| Royal Rumble (ชาย) | Seth Rollins | 27 มกราคม 2562 | Phoenix, Arizona | ชนะโดยกำจัด Braun Strowman เป็นคนสุดท้าย |
| Royal Rumble (หญิง) | Becky Lynch | 27 มกราคม 2562 | Phoenix, Arizona | ชนะโดยกำจัด Charlotte Flair เป็นคนสุดท้าย |
| Mixed Match Challenge | R-Truth และ Carmella | 11 ธันวาคม 2561 | Nashville, Tennessee | ชนะ Bobby Roode และ Charlotte Flair ในแมทช์ชิงชนะของการแข่งขัน |
| Dusty Rhodes Tag Team Classic | Aleister Black and Ricochet | 13 มีนาคม 2562 | Winter Park, Florida | Defeated The Forgotten Sons (Steve Cutler and Wesley Blake) in the tournament final to win. |
| André the Giant Memorial Trophy | Matt Hardy | 8 เมษายน 2561 | New Orleans, Louisiana | ชนะโดยกำจัด Baron Corbin เป็นคนสุดท้าย |
| WrestleMania Women's Battle Royal | Naomi | 8 เมษายน 2561 | New Orleans, Louisiana | ชนะโดยกำจัด Bayley เป็นคนสุดท้าย |
| WWE Greatest Royal Rumble Championship | Braun Strowman | 27 เมษายน 2561 | Jeddah, Saudi Arabia | ชนะโดยกำจัด Big Cass เป็นคนสุดท้าย |