stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสแกรนด์มาเลเซีย

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2013
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: กัวลาลัมเปอร์
ที่ตั้ง:  มาเลเซีย
สมาชิก  : มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ภาษาทางการ : อังกฤษ; บาฮาซามาเลเซีย
ผู้อำนวยการประกวด: จูด เบนจามิน ลิซา
บุคลากรหลัก: สันทวัน บุญรัตนา
องค์กรแม่: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ลำดับเวลาของผู้ได้รับใบอนุญาตมิสแกรนด์มาเลเซีย
มิสแกรนด์มาเลเซีย (อังกฤษ: Miss Grand Malaysia) เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศมาเลเซีย เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 โดยใช้ระบบการคัดเลือกหาตัวแทนของแต่ละรัฐเพื่อเข้าร่วมการประกวดในระดับประเทศ โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 – 2014 นั้น ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเลเซียจะมาจากการแต่งตั้งโดยผู้อำนวยการกองประกวดให้ดำรงตำแหน่งในปีนั้น ๆ ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์มาเลเซียในปัจจุบัน คือ จูด เบนจามิน ลิซา (Jude Benjamin Lisa) ซึ่งได้รับสิทธิ์การส่งตัวแทนประเทศมาเลเซียเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2015 เป็นต้นมา
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเลเซียคนแรก คือ มิเชลล์ โมอาย จากรัฐปีนัง และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ซึ่งถือว่าเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรก ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเลเซียคนปัจจุบัน คือ จาซีเบล โรเบิร์ต จากกัวลาลัมเปอร์ และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 ที่ประเทศไทย และผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายจากรางวัลมิสป๊อปปูลาร์โหวต
ประวัติ

องค์กรมิสแกรนด์มาเลเซียได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2015 โดยในปี ค.ศ. 2015 และ 2016 นั้นได้มีการแต่งตั้ง Santhawan Boonratana และ Ranmeet Jassal ให้เป็นผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเลเซีย 2015 และมิสแกรนด์มาเลเซีย 2016 ตามลำดับ ทั้งนี้ในระหว่างการแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 นั้น จูดี้ เบนจามิน ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์มาเลเซียในขณะนั้น ได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับการจัดการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2016 ว่า มีการวางแผนจะจัดการประกวดดังกล่าวขึ้นในช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 เพื่อค้นหาตัวแทนชาวมาเลเซียเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017
ฉบับ

| ปี | ครั้งที่ | วันที่ | สถานที่ | เมืองเจ้าภาพ | ผู้เข้าแข่งขัน | ผลการแข่งขัน> มิสแกรนด์ญี่ปุ่น | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 1 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 2 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 3 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 4 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 5 | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | 1 | 29 กันยายน | Ground floor, Central Atrium, Queensbay Mall |  รัฐปีนัง | 12 | Michelle Boey ( รัฐปีนัง) | Malena Yvelisse ( รัฐเกอดะฮ์) | Natelynn Tiow ( กัวลาลัมเปอร์) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2017 | 2 | 5 สิงหาคม | Grand Pacific Ballroom, Evolve Concept Mall, Petaling Jaya |  รัฐเซอลาโงร์ | 16 | Sanjeda John ( รัฐซาบะฮ์) | Cass Chen ( ปูตราจายา) | Fiolla Redup ( รัฐซาราวัก) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2018 | 3 | 12 พฤษภาคม | Grand Pacific Ballroom, Evolve Concept Mall, Petaling Jaya |  รัฐเซอลาโงร์ | 24 | Debra Jeanne Poh ( รัฐซาบะฮ์) | Kate Cantwell ( รัฐซาบะฮ์) | Scarlett Megan Liew ( รัฐซาบะฮ์) | Taanusiya Veerapandian ( กัวลาลัมเปอร์) | Rachel Chin ( รัฐซาราวัก) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2019 | 4 | 28 เมษายน | Meritz Hotel, มีรี |  รัฐซาราวัก | 24 | Mel Dequanne Abar ( รัฐซาบะฮ์) | Saroopdeep Kaur Bath ( รัฐเประ) | Haaraneei Muthu Kumar ( รัฐเซอลาโงร์) | Julie Minele Senele ( รัฐซาราวัก) | Lishallinny Kanaran ( รัฐเซอลาโงร์) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2020 | 5 | 28 มกราคม 2021 | การประกวดจัดขึ้นแบบเสมือนจริง เนื่องจากการแพร่ระบาดของ ไวรัสโควิด-19 | การประกวดจัดขึ้นแบบเสมือนจริง เนื่องจากการแพร่ระบาดของ ไวรัสโควิด-19 | 17 | Jasebel Robert ( กัวลาลัมเปอร์) | ไม่มีรองชนะเลิศ ผู้ได้รับสิทธิ์ที่เหลือจะผ่านเข้ารอบการแข่งขันปี 2021 โดยอัตโนมัติ. | ไม่มีรองชนะเลิศ ผู้ได้รับสิทธิ์ที่เหลือจะผ่านเข้ารอบการแข่งขันปี 2021 โดยอัตโนมัติ. | ไม่มีรองชนะเลิศ ผู้ได้รับสิทธิ์ที่เหลือจะผ่านเข้ารอบการแข่งขันปี 2021 โดยอัตโนมัติ. | ไม่มีรองชนะเลิศ ผู้ได้รับสิทธิ์ที่เหลือจะผ่านเข้ารอบการแข่งขันปี 2021 โดยอัตโนมัติ. | ไม่มีรองชนะเลิศ ผู้ได้รับสิทธิ์ที่เหลือจะผ่านเข้ารอบการแข่งขันปี 2021 โดยอัตโนมัติ. |  |
| 2021 | 6 | 2 สิงหาคม | การประกวดจัดขึ้นแบบเสมือนจริง เนื่องจากการแพร่ระบาดของ ไวรัสโควิด-19 | การประกวดจัดขึ้นแบบเสมือนจริง เนื่องจากการแพร่ระบาดของ ไวรัสโควิด-19 | 23 | Lishallinny Kanaran ( รัฐเซอลาโงร์) | Malveen Kaur ( รัฐยะโฮร์) | Poorani Rajoo ( กัวลาลัมเปอร์) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2022 | 7 | 27 สิงหาคม | Sabah International Convention Centre, โกตากีนาบาลู |  รัฐซาบะฮ์ | 15 | Charissa Chong ( รัฐเซอลาโงร์) | Vivienna Alfred ( รัฐซาราวัก) | Angela Quah ( รัฐยะโฮร์) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2023 | 8 | 14 สิงหาคม | The Zodiac Theatre, 7th floor Genting Dream Cruise |  กัวลาลัมเปอร์ | 11 | Kash Bhullar ( รัฐเซอลาโงร์) | Natalie Ang Ai Dee ( ปูตราจายา) | Poorani Rajoo ( กัวลาลัมเปอร์) | Chai Shu Wen ( รัฐซาบะฮ์) | Sisnitha Thirumaran ( รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน) | Angela Quah ( รัฐยะโฮร์) |  |
| 2024 | 9 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแข่งขันระดับนานาชาติ

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตัวแทนชาวมาเลเซียของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล.
สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/19
: เข้ารอบสุดท้าย
: เข้ารอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
| ปี | ตัวแทน | บ้านเกิด | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลงานการแข่งขัน> ตำแหน่ง | ผลงานการแข่งขัน> รางวัลพิเศษ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 2024: 
|  2023 | แคช บุลห์ลา |  รัฐเซอลาโงร์ | มิสแกรนด์มาเลเซีย 2023 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  1 รางวัลพิเศษ  20 คนสุดท้าย – พลังแห่งปีแฟนโหวต  |  |
|  2022 | คาริสสา ฉ่อง |  รัฐเซอลาโงร์ | มิสแกรนด์มาเลเซีย 2022 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  1 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  |  |
|  2021 | ลีชาลินนี คารานาน |  รัฐเซอลาโงร์ | มิสแกรนด์มาเลเซีย 2021 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  6 รางวัลพิเศษ  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  สลากกินแบ่งรัฐบาล  6 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  20 คนสุดท้าย – ชุดราตรียอดเยี่ยม  20 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  20 คนสุดท้าย – ก่อนมาถึง  |  |
|  2020 | จาซีเบล โรเบิร์ต |  กัวลาลัมเปอร์ | มิสแกรนด์มาเลเซีย 2020 | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  3 รางวัลพิเศษ  มิสป๊อปปูลาร์โหวต  10 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  25 คนสุดท้าย – แต่งกายชุดประจำชาติไทย  |  |
|  2019 | เมล ดีควิน อะบาร์ |  รัฐซาบะฮ์ | มิสแกรนด์มาเลเซีย 2019 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  5 รางวัลพิเศษ  งานกาล่าแฟชั่นโชว์มงกุฎประวัติศาสตร์โดยจอร์จ วิทเทลส์  10 คนสุดท้าย – ก่อนมาถึง  10 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  10 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  10 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  |  |
|  2018 | เดบรา จีนน์ โพห์ |  รัฐซาบะฮ์ | มิสแกรนด์มาเลเซีย 2018 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  1 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  |  |
|  2017 | ซันจีดา จอห์น |  รัฐซาบะฮ์ | มิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  4 รางวัลพิเศษ  ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการ  ก่อนมาถึง  10 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  11 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
|  2016 | รานมีต จัสซัล |  กัวลาลัมเปอร์ |  รองอันดับ 1: มิสเวิลด์มาเลเซีย 2016  | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  |  |
|  2015 | สันทวัน บุญรัตนา |  รัฐกลันตัน | ผู้เข้ารอบสุดท้าย: มิสเวิลด์มาเลเซีย 2015 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  2 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย – มิสป๊อปปูลาร์โหวต  20 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  |  |
|  2014 | ฮาเน คู |  กัวลาลัมเปอร์ | ได้รับการแต่งตั้ง | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  1 รางวัลพิเศษ  20 คนสุดท้าย – ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  |  |
|  2013 | มิเชล โมอาย |  รัฐปีนัง | มิสแกรนด์มาเลเซีย 2013 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  1 รางวัลพิเศษ  20 คนสุดท้าย – ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
ทำเนียบ

มิสแกรนด์มาเลเซีย 2023
แคช บุลห์ลา
( รัฐเซอลาโงร์)
มิสแกรนด์มาเลเซีย 2022
คาริสสา ฉ่อง
( รัฐเซอลาโงร์)
การประกวดรอบระดับประเทศ

รายการต่อไปนี้คือผู้เข้ารอบสุดท้ายของการประกวด มิสแกรนด์มาเลเซีย รวมถึงผลการประกวด
การประกวดรอบระดับประเทศ > 2013-2017, 2022: ตำแหน่งของรัฐที่ได้รับมอบหมาย

| ปีรัฐ,เป็นต้น>  | 2013 | 2017 | 2022 | 2023 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  รัฐยะโฮร์ | Elene Ong (Top 5) | Parveen Sidhu (Top 7) | Angela Quah (2nd) | Angela Quah (5th) |
|  รัฐเกอดะฮ์ | Malena Yvelisse (1st) | Shireen Kaur | — | — |
|  รัฐกลันตัน | Reese Shi-Qi | Maria Devonne Escobia (Top 7) | — | — |
|  กัวลาลัมเปอร์ | Natelynn Tiow (2nd) | Sanjna Suri (S) | Archana Ganesan | Poorani Rajoo (2nd) |
|  กัวลาลัมเปอร์ | Natelynn Tiow (2nd) | Sanjna Suri (S) | Linasni Kusraju | Poorani Rajoo (2nd) |
|  กัวลาลัมเปอร์ | Natelynn Tiow (2nd) | Sanjna Suri (S) | Manjula Tamara | Poorani Rajoo (2nd) |
|  ลาบวน | — | Felcy Fransie (Top 7) | — | Jadlyn Michelle |
|  รัฐมะละกา | Albee Teh | Mithrra Kuladeva | Jade Park | Priya Dee Kay |
|  รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | Janice Lim | Rachell Ho | — | Sisnitha Thirumaran (4th) |
|  รัฐปะหัง | Miera Sheikh | Raveena Vinayagan | — | — |
|  รัฐปีนัง | Michelle Madeleine (W) | Olga Hutagoal | Einthumathi Ulaganathan | Cindy Ng |
|  รัฐเประ | Alice Patrica | Priscillia Peter | — | Rebecca Shalom |
|  รัฐปะลิส | Jacquelinn Yap (Top 5) | Samira Siadatan | — | — |
|  ปูตราจายา | Vincy Yu Qing | Cass Chen (1st) | — | Natalie Ang (1st) |
|  รัฐซาบะฮ์ | — | Sanjeda John (W) | Anya Kimberly Kow | Chai Shu Wen (3rd) |
|  รัฐซาบะฮ์ | — | Sanjeda John (W) | Febe Rachel Sabtuh (Top 5) | Chai Shu Wen (3rd) |
|  รัฐซาบะฮ์ | — | Sanjeda John (W) | Verollia Ho Li Len | Chai Shu Wen (3rd) |
|  รัฐซาบะฮ์ | — | Sanjeda John (W) | Yaw Mee Mee | Chai Shu Wen (3rd) |
|  รัฐซาราวัก | — | Fiollaa Redup (2nd) | Clera Pungi | Clera Pungi |
|  รัฐซาราวัก | — | Fiollaa Redup (2nd) | Nancy Tor (Top 5) | Clera Pungi |
|  รัฐซาราวัก | — | Fiollaa Redup (2nd) | Vivienna Alfred (1st) | Clera Pungi |
|  รัฐเซอลาโงร์ | Suki Teoh | Haaraneei Muthu Kumar | Charissa Chong (W) | Kash Bhullar (W) |
|  รัฐเซอลาโงร์ | Suki Teoh | Haaraneei Muthu Kumar | Helen Chong Yi Xin | Kash Bhullar (W) |
|  รัฐตรังกานู | — | Bibiana Green | — | — |
| รวม | 12 | 16 | 15 | 11 |
ดูเพิ่ม

มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 บริษัท  องค์กร  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้าย  รางวัลพิเศษ  พิธีกรและศิลปินรับเชิญ  ประเทศ  ฉบับ
จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 4 คน
ดูเพิ่ม

จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
ฮ่องกงของบริเตน

22°16′N 114°09′E﻿ / ﻿22.267°N 114.150°E﻿ / 22.267; 114.150
ฮ่องกงของบริเตน (อังกฤษ: British Hong Kong; จีน: 英屬香港; ยฺหวิดเพ็ง: Jing1 suk6 hoeng1 gong2) หรือเรียกอย่างง่ายว่า ฮ่องกง เป็นช่วงสมัยที่ฮ่องกงอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1841 ถึง 1997 (ยกเว้นช่วงที่ถูกญี่ปุ่นยึดครองระหว่าง ค.ศ. 1941 ถึง 1945) เมื่อแรกจัดตั้งมีสถานะเป็นอาณานิคมในพระองค์ ก่อนที่ในปี ค.ศ. 1781 จะมีสถานะเป็นดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน ราชวงศ์ชิงจำยอมต้องยกเกาะฮ่องกงให้แก่บริเตนใหญ่ภายหลังจีนพ่ายแพ้ในสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง และจำยอมต้องยกคาบสมุทรเกาลูนให้อีกเมื่อพ่ายแพ้ในสงครามฝิ่นครั้งที่สอง ในที่สุดก็มีการทำสนธิสัญญาใหม่ขึ้นใน ค.ศ. 1898 ซึ่งให้สิทธิการเช่าฮ่องกงเป็นเวลา 99 ปี ทางสหราชอาณาจักรได้ส่งคืนฮ่องกงแก่จีนเมื่อสัญญาเป็นอันสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1997 การส่งมอบเกาะฮ่องกงในครั้งนั้นถูกมองว่าเป็นจุดสิ้นสุดจักรวรรดิบริเตน
แม้ว่าเกาะฮ่องกงและเกาลูนจะถูกยกให้เป็นการถาวร แต่พื้นที่เช่าบริเวณนิวเทร์ริทอรีส์นั้นเป็นดินแดนส่วนใหญ่ และอังกฤษถือว่าไม่มีทางเป็นไปได้ในการแบ่งแยกอาณานิคมที่เป็นเอกภาพออกเป็นส่วน ในขณะที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนจะไม่พิจารณาขยายสัญญาเช่าหรืออนุญาต หลังจากสิ้นสุดระยะเวลาการบริหารของอังกฤษ ในที่สุดสหราชอาณาจักรก็ตกลงที่จะทำการถ่ายโอนอำนาจอธิปไตยเหนือฮ่องกงทั้งหมดให้กับจีนเมื่อสัญญาเช่านั้นหมดอายุลงในปี ค.ศ. 1997 หลังจากได้รับ "การค้ำประกัน" ที่จะ "รักษาระบบการปกครอง เสรีภาพ และวิถีชีวิต" เป็นเวลาอย่างน้อย 50 ปี
รัฐบาล

ฮ่องกงเป็นอาณานิคมในพระองค์ของสหราชอาณาจักรและดำเนินการบริหารตามแบบของระบบเวสต์มินสเตอร์ พระราชเอกสารสิทธิเป็นพื้นฐานของรัฐธรรมนูญของรัฐบาลอาณานิคม โดยพระราชโองการเป็นการกำหนดรายละเอียดการปกครองและจัดระเบียบดินแดนของอาณานิคม
ผู้สำเร็จราชการเป็นหัวหน้ารัฐบาลและได้รับการแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร ให้ทำหน้าที่เป็นผู้แทนของสถาบันกษัตริย์ในอาณานิคม อำนาจบริหารมีการรวมศูนย์อยู่ที่ผู้สำเร็จราชการซึ่งเป็นผู้แต่งตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติและสภาผู้บริหารเกือบทั้งหมด และยังดำรงตำแหน่งประธานของทั้งสององค์กรด้วย รัฐบาลอังกฤษให้การดูแลรัฐบาลอาณานิคม โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหราชอาณาจักรได้รับอนุมัติอย่างเป็นทางการในการเข้าร่วมสังเกตการณ์ในการประชุมของสภานิติบัญญัติและสภาผู้บริหาร และกษัตริย์มีพระราชอำนาจเพียงพระองค์เดียวในการแก้ไขพระราชเอกสารสิทธิและพระราชโองการ
สภาผู้บริหารเป็นผู้กำหนดนโยบายของการบริหารและพิจารณาร่างกฎหมายหลักก่อนที่จะส่งต่อไปยังสภานิติบัญญัติเพื่อพิจารณาอนุมัติ หน่วยงานที่ปรึกษานี้ยังออกกฎหมายลำดับรองภายใต้กฎหมายอาณานิคมที่จำกัด สภานิติบัญญัติอภิปรายการเสนอกฎหมายและรับผิดชอบในการพิจารณางบประมาณ สภาได้รับการปฏิรูปในช่วงปีท้าย ๆ ของการปกครองอาณานิคมเพื่อริเริ่มการมีผู้แทนประชาชนที่เป็นประชาธิปไตยมากขึ้น การเลือกสมาชิกสภาทางอ้อมในเขตเลือกตั้งตามกลุ่มผลประโยชน์ทางวิชาชีพ (functional constituency) เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1985 และการเลือกสมาชิกสภาตามความนิยมในเขตเลือกตั้งทางภูมิศาสตร์เริ่มในปี ค.ศ. 1991 การปฏิรูปการเลือกตั้งเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 1994 ทำให้สภานิติบัญญัติมีผู้แทนที่หลากหลาย การบริหารกิจการพลเรือนนำโดยเลขาธิการแห่งรัฐอาณานิคม (ภายหลังคือ รัฐมนตรีอาวุโสด้านบริหาร) ซึ่งเป็นรองผู้สำเร็จราชการโดยตำแหน่ง
ระบบตุลาการตั้งอยู่บนพื้นฐานของกฎหมายอังกฤษ โดยกฎหมายจารีตประเพณีจีนมีบทบาทรองในคดีแพ่งที่เกี่ยวข้องกับชาวจีน ศาลฎีกาฮ่องกงเป็นศาลสูงสุด ทำหน้าที่ตัดสินคดีแพ่งและคดีอาญาทั้งหมดในอาณานิคม ในช่วงต้นยุคอาณานิคมมีการพิจารณาคดีคำร้องสิทธิสภาพนอกอาณาเขตจากภูมิภาคอื่น ๆ ของจีนที่เกี่ยวข้องกับชาวอังกฤษในศาลนี้ด้วย คณะกรรมการตุลาการของคณะองคมนตรีทำหน้าที่รับการอุทธรณ์เพิ่มเติมจากศาลฎีกาโดยวินิจฉัยออกคำพิพากษาขั้นสุดท้ายในอาณาเขตจักรวรรดิอังกฤษทั้งหมด
รัฐบาล > นักเรียนนายทหาร

ในปี ค.ศ. 1861 ผู้สำเร็จราชการเซอร์เฮอร์คิวลีส โรบินสัน ได้ก่อตั้งโรงเรียนนายทหารฮ่องกง ซึ่งคัดเลือกผู้สำเร็จการศึกษารุ่นใหม่จากสหราชอาณาจักร ให้เรียนภาษาจีนกวางตุ้งและการเขียนภาษาจีนเป็นเวลาสองปีก่อนที่จะรับเข้าปฏิบัติราชการอย่างรวดเร็ว นักเรียนนายทหารค่อย ๆ เป็นกำลังหลักของการบริหารราชการ หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ผู้มีเชื้อสายจีนได้รับอนุญาตให้เข้ารับการศึกษา และต่อมาผู้หญิงก็ได้เข้าศึกษาเช่นกัน นักเรียนนายทหารถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเจ้าหน้าที่บริหารในปี ค.ศ. 1950 และพวกเขายังคงเป็นแกนนำของข้าราชการพลเรือนในช่วงที่อังกฤษปกครอง
เศรษฐกิจ

เสถียรภาพ ความปลอดภัย และความสามารถในการคาดเดาได้ของฝ่ายบริหารและระบบกฎหมายอังกฤษ ทำให้ฮ่องกงมีความเจริญรุ่งเรืองในฐานะศูนย์กลางการค้าระหว่างประเทศ ในทศวรรษแรกของอาณานิคมรายได้จากการค้าฝิ่นเป็นแหล่งทุนหลักของรัฐบาล ความสำคัญของฝิ่นลดลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่รัฐบาลอาณานิคมยังคงมีรายได้จากฝิ่นจนกระทั่งญี่ปุ่นเข้ายึดครองฮ่องกงในปี ค.ศ. 1941 แม้ว่าธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดในอาณานิคมยุคแรกจะดำเนินการโดยชาวอังกฤษ อเมริกัน และชาวต่างชาติอื่น ๆ แต่คนงานชาวจีนเป็นกำลังแรงงานหลักในการพัฒนาเมืองท่าแห่งใหม่นี้
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 คนเชื้อสายจีนจำนวนมากได้กลายเป็นบุคคลสำคัญทางธุรกิจในฮ่องกง เช่น เซอร์ลี กาชิง ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดของอาณานิคมในเวลานั้น
ดูเพิ่ม

Carroll, John M. (2007). A Concise History of Hong Kong. Rowman & Littlefield. ISBN 9780742574694.
David Clayton (15 April 2007). Hong Kong since 1945: An Economic and Social History (1st ed.). Routledge. ISBN 978-0415202664.
Endacott, G. B. (1964). An Eastern Entrepot: A Collection of Documents Illustrating the History of Hong Kong. Her Majesty's Stationery Office. p. 293. ASIN B0007J07G6. OCLC 632495979.
Lui, Adam Yuen-chung (1990). Forts and Pirates – A History of Hong Kong. Hong Kong History Society. p. 114. ISBN 962-7489-01-8.
Liu, Shuyong; Wang, Wenjiong; Chang, Mingyu (1997). An Outline History of Hong Kong. Foreign Languages Press. p. 291. ISBN 978-7-119-01946-8.
Ngo, Tak-Wing (1 August 1999). Hong Kong's History: State and Society Under Colonial Rule. Routledge. p. 205. ISBN 978-0-415-20868-0.
Tsang, Steve (1995). Government and Politics: A Documentary History of Hong Kong. Hong Kong University Press. ISBN 962-209-392-2.
Welsh, Frank (1993). A Borrowed place: the history of Hong Kong. Kodansha International. p. 624. ISBN 978-1-56836-002-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Official web site of the British Hong Kong Government". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 December 1996. สืบค้นเมื่อ 26 March 2013.
ฮ่องกงของบริเตน ที่เฟซบุ๊ก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล 
ทำเนียบรัฐบาลฮ่องกง c. 1873
Wikiquote
มองมี่นชีน

นะมองมี่นชีน
มองมี่นชีน (พม่า: မောင်မင်းရှင်, ออกเสียง: [màʊɰ̃ mɪ́ɰ̃ ʃɪ̀ɰ̃]) เรียกอีกชื่อว่า ชีน-พยู (ရှင်ဖြူ, ออกเสียง: [ʃɪ̀ɴ bjù]) เป็นหนึ่งในนะหลวง 37 ตนของพม่า เป็นตัวแทนของมี่นชีน พี่น้องของตองมะจี้ ทั้งคู่รับใช้พระเจ้าดุตะบองแห่งแปร ตามความเชื่อกษัตริย์เกรงกลัวความแข็งแกร่งของสองพี่น้อง จึงบังคับให้พวกเขาต่อสู้กันเองจนตาย
ตองมะจี้

นะตองมะจี้
ตองมะจี้ (พม่า: တောင်မကြီး, แปลว่า เจ้าแห่งทิศใต้) หรือรู้จักในชื่อ ชีนโญ (ရှင်ညို) เป็นหนึ่งในนะหลวง 37 ตนของพม่า เขาเป็นบุตรชายหนึ่งในสองของ มองทินเด กับ ชเวนะเบ กษัตริย์ที่เขาและพี่น้องของเขารับใช้อยู่เกรงกลัวในความแข็งแกร่งของพวกเขา จึงบังคับให้พวกเขาต่อสู้กันเองจนตาย
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
ภูมิหลัง > ปัจจัยและเหตุการณ์ภายในอยุธยา

นับตั้งแต่การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231 พระเพทราชาได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์อยุธยาและเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์บ้านพลูหลวง อยุธยาในสมัยราชวงศ์บ้านพลูหลวงมีความขัดแย้งทางการเมืองความไม่สงบภายในหลายครั้ง ได้แก่ กบฏเมืองนครราชสีมาและนครศรีธรรมราชในช่วงต้นรัชสมัยของสมเด็จพระเพทราชา กบฏธรรมเถียรเมื่อ พ.ศ. 2237 กบฏบุญกว้าง พ.ศ. 2241 เหตุการณ์สงครามกลางเมืองระหว่างกรมพระราชวังบวรสถานมงคลเจ้าฟ้าพร กับเจ้าฟ้าอภัยเจ้าฟ้าปรเมศร์โอรสของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระใน พ.ศ. 2276 เมื่อเจ้าฟ้าพรได้รับชัยชนะแล้วจึงปราบดาภิเษกครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
ภูมิหลัง > ปัจจัยและเหตุการณ์ภายในอยุธยา > ลดอำนาจหัวเมือง

หลังจาก พ.ศ. 2130 ไม่มีทัพพม่ายกมาถึงชานกรุงศรีอยุธยาอีก และหลังจากสงครามยุทธหัตถี พ.ศ. 2135 ไม่ปรากฏว่ามีการรุกรานของพม่าที่เป็นภัยอันตรายร้ายแรงต่ออาณาจักรอยุธยาอีกเป็นระยะเวลายาวนาน หลังจากรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรฯ อยุธยาเข้าสู่ยุคสมัยแห่งความขัดแย้งภายในและการแย่งชิงราชสมบัติ เกิดจากการที่เจ้านายและขุนนางมีอำนาจเพิ่มมากขึ้นในต้นรัชสมัยของสมเด็จพระเพทราชา มีการกบฏของเจ้าเมืองนครราชสีมาและนครศรีธรรมราช ที่ต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะสามารถปราบลงได้สำเร็จ กษัตริย์อยุธยาราชวงศ์บ้านพลูหลวงจึงมีนโยบายขยายอำนาจของราชสำนักส่วนกลางออกไปยังหัวเมือง ด้วยการให้สมุหนายกควบคุมหัวเมืองฝ่ายเหนือ และให้สมุหกลาโหมควบคุมหัวเมืองฝ่ายใต้ แต่นโยบายนี้สุดท้ายแล้วทำให้ราชสำนักอยุธยาสูญเสียอำนาจในหัวเมืองเนื่องจากไม่ได้รับความร่วมมือจากขุนนางท้องถิ่น ราชสำนักอยุธยาไม่สามารถควบคุมกำลังพลในหัวเมืองได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้หากมีข้าศึกศัตรูรุกรานราชสำนักอยุธยาจึงไม่สามารถเรียกเกณฑ์กำลังพลมาป้องกันพระนครและพระราชอาณาจักรได้อย่างเต็มที่ ประกอบกับนโยบายลดอำนาจหัวเมือง ทำให้หัวเมืองมีกำลังไม่เพียงพอไม่สามารถเป็นปราการหน้าด่านสำหรับพระนครได้ ยุทธวิถีการรับศึกพม่าที่เป็นไปได้จึงเป็นการตั้งรับศึกอยู่ที่พระนครศรีอยุธยาแต่เพียงเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ระบบโครงสร้างอำนาจและการปกครองของอยุธยาสมัยราชวงศ์บ้านพลูหลวงนั้น เป็นไปเพื่อการสร้างเสถียรภาพภายในและป้องกันการกบฏเป็นหลัก ไม่ได้เป็นไปเพื่อเตรียมการตั้งรับการรุกรานของศัตรูจากภายนอก ภัยคุกคามจากผู้รุกรานภายนอกมีความสำคัญน้อยกว่าปัญหาภายในสำหรับอยุธยา
ภูมิหลัง > ปัจจัยและเหตุการณ์ภายในอยุธยา > ความเสื่อมของระบบการเกณฑ์ไพร่

เมื่อสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อ พ.ศ. 2276 ทรงตั้งกรมเจ้านายขึ้นหลายกรมเพื่อควบคุมกำลังพลของเจ้านายแต่ละพระองค์ เป็นการป้องกันความขัดแย้งระหว่างเจ้านายและป้องการการแย่งชิงราชสมบัติ ความขาดแคลนกำลังพลของอยุธยา แสดงให้เห็นในจดหมายเหตุงานพระศพกรมหลวงโยธาเทพเมื่อ พ.ศ. 2278 ปรากฏว่าขาดคนแห่ในขบวนพระศพ 60 คน พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศต้องทรงให้ทหารกรมล้อมพระราชวังไปเดินขบวนแห่ทดแทน
ในสมัยราชวงศ์บ้านพลูหลวงมีความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ คือ การค้าขายกับจีนราชวงศ์ชิงเจริญขึ้นมา โดยเฉพาะการส่งออกข้าว สยามเป็นผู้ส่งออกข้าวให้แก่จีนที่สำคัญอันดับต้นโดยผ่านทางพ่อค้าชาวจีนแต้จิ๋ว ไพร่ในภาคกลางตอนล่างปลูกข้าวเพื่อส่งออก เศรษฐกิจส่งออกที่เจริญรุ่งเรืองขึ้นทำให้เศรษฐกิจภายในของสยามเติบโตขึ้นเป็นผลตามมา บรรดาไพร่ราษฏรมีรายได้มากขึ้นจากการค้าขาย นำไปสู่กำเนิด"ไพร่มั่งมี" หรือชนชั้นกลางกระฎุมพีขึ้น แต่แรงงานไพร่เหล่านี้อยู่ภายใต้ระบบการเกณฑ์ไพร่เข้าเดือนออกเดือน ไพร่ในสมัยราชวงศ์บ้านพลูหลวงจึงหลีกเลี่ยงการเกณฑ์แรงงานของราชสำนัก ออกไปทำผลผลิตค้าขายสร้างรายได้ให้แก่ตนเอง ทำให้ระบบการควบคุมกำลังพลของอยุธยาเสื่อมถอยลง ไพร่มีเงินสามารถเสียเงินค่าส่วยเป็นค่าราชการแทนที่การเกณฑ์แรงงานได้มากขึ้น หรือแม้แต่จ้างผู้อื่นให้ไปรับราชการแทนตนเอง ไพร่หลวงที่ยังคงรับราชการอยู่จึงมีภาระหน้าที่หนัก จนสุดท้ายต้องหลบหนีออกจากระบบราชการไป ดังปรากฏในพระราชกำหนดเก่า พ.ศ. 2291 รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ;
...แต่ส่วนไพร่ท้องหมู่นั้นถ้ามิได้ทำราชการแต่ก่อนปรกะติอยู่กับกรุงเทพมหานครนั้น ต้องเสียค่าจ้างคนทำราชการแทน เดือนละตำลึงบ้างสามบาทบ้าง ถ้าแลมีที่เสดจ์พระราชตำเนิรแลไปล้อมช้างโพนช้างเกนให้ไปจับสลัดแลจับผู้ร้ายนั้น ต้องเสียค่าจ้างเดือนละห้าบาทบ้างหกบาทบ้างเจดบางบ้างสองตำลึงบ้าง มากกว่าค่าส่วยทังปวงถึงสองส่วนสามส่วนสี่ส่วน แลที่มิได้ถือตราคุ้มห้ามนั้น ครั้นออกเดือนไปจะได้ทำกินเปนกำลังราชการ ฝ่ายข้างกรมการแขวงนายอำเพอเกาะเอาไปใช้ราชการเบดเสร็จตามมีราชการนั้นอยู่เนืองๆอีกเล่า เพราะเหดุฉะนี้ ไพร่หมู่จึ่งตั้งตัวรับราชการอยู่มิได้ มีบุตรหลานซึ่งจะได้บวกขึ้นเปนสกรรใช้ราชการสืบไปนั้น ย่อมเสือกไสไปเสียจากให้พ้นจากหมู่ๆไพร่หลวงจึ่งร่วงโรยลง
พระราชกำหนดเก่าอีกฉบับ พ.ศ. 2291 ระบุว่าไพร่ก่นสร้างแผ้วถางทำนากันมากขึ้น แสดงถึงเศรษฐกิจการปลูกข้าวที่ขยายตัวใน พ.ศ. 2285 พระยาราชภักดี (สว่าง) สมุหนายก ได้ออกเกลี้ยกล่อมบรรดาไพร่ที่หลบหนีการเกณฑ์ราชการตามแขวงเมืองต่างๆในภาคกลางตอนล่าง ปรากฏว่าสามารถเกลี้ยกล่อมไพร่นอกราชการให้กลับเข้ามารับราชการได้เป็นจำนวนหลายหมื่นคน ความเสื่อมถอยลงของระบบการควบคุมกำลังพลของอยุธยาในสมัยราชวงศ์บ้านพลูหลวง เกิดจากการที่ราชสำนักอยุธยาไม่สามารถปฏิรูปและปรับตัวต่อความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมทั้งภายนอกและภายในได้
พม่าพิชิตล้านนาและล้านช้าง > พม่าพิชิตล้านช้าง

ฝ่ายอาณาจักรล้านช้างนั้น ได้แบ่งแยกออกเป็นสามอาณาจักรได้แก่ อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ และอาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์
อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง และอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ เป็นอริกันอยู่ เมื่อพระเจ้าสิริบุญสารทราบข่าวว่าพม่าสามารถเข้ายึดหัวเมืองล้านนาได้แล้ว จึงมีศุภอักษรถึงพระเจ้ามังระในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2307 ทูลขอเชื้อเชิญให้พม่าเข้ารุกรานโจมตีหลวงพระบางซึ่งเป็นศัตรูกับเวียงจันทน์ โปสุพลาเนเมียวสีหบดีจึงยกทัพพม่าออกจากเมืองน่านในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2307 ยกทัพทางเมืองเหล็กถึงเมืองหลวงพระบาง ในขณะนั้นเจ้าเมืองหลวงพระบางคือพระเจ้าโชติกกุมารพร้อมทั้งอนุชาคือเจ้าสุริยวงศ์ตั้งรับต่อสู้กับพม่าที่ริมฝั่งโขง เนเมียวสีหบดีนำทัพพม่าเข้าตีทัพลาวที่ริมโขงแตกพ่ายล้มตายจำนวนมาก ฝ่ายหลวงพระบางจึงถอยเข้าไปตั้งรับในเมือง ส่วนฝ่ายพม่าได้ตัดศีรษะชาวลาวที่เสียชีวิตจำนวนกว่ามากกองขึ้นเป็นภูเขาเพื่อข่มขวัญฝ่ายลาว
เนเมียวสีหบดีให้สร้างหอสูงนำปืนใหญ่ขึ้นป้อมยิงใส่เมืองหลวงพระบาง ผ่านไปห้าวันแล้วยังไม่ได้เมืองหลวงพระบาง โปสุพลาเนเมียวสีหบดีจึงมีคำสั่งแก่แม่ทัพนายกองว่า ศึกครั้งนี้ไม่ได้มาเพื่อพิชิตล้านนาและล้านช้างเพียงเท่านั้น จุดประสงค์หลักคือการพิชิตกรุงศรีอยุธยา หารั้งรอประวิงเวลาอยู่ที่เมืองหลวงพระบางจะทำให้เสียโอกาส โปสุพลาจึงนำกำลังเข้าโจมตีเมืองหลวงพระบางทุกด้านอย่างหนัก เพื่อเข้าเมืองหลวงพระบางให้ได้ในวันนั้น ปรากฏว่าพม่าสามารถเข้าเมืองหลวงพระบางได้เมื่อเดือนมีนาคมปีพ.ศ. 2308 พระเจ้าโชติกกุมารเมื่อเห็นว่าไม่สามารถต่อกรกับพม่าได้ จึงยินยอมแพ้สวามิภักดิ์ส่งท้าวพญามาเจรจาสงบศึกกับเนเมียวสีหบดี ่ฝ่ายพม่าจึงนำธิดาของพระเจ้าโชติกกุมารพร้อมทั้งบุตรสาวของท้าวพญาลาวข้าทาสบริวารกลับไปเมืองพม่า รวมทั้งนำตัวเจ้าสุริยวงศ์อนุชาของกษัตริย์หลวงพระบางกลับไปเป็นเชลยด้วย เมืองหลวงพระบางส่งบรรณาการให้แก่พม่าเป็นช้างมาเงินทองศาสตราวุธ
พระเจ้าสิริบุญสารแห่งเวียงจันทน์ เมื่อทราบว่าเมืองหลวงพระบางเสียให้แก่พม่าแล้ว จึงส่งเครื่องบรรณาการให้แก่เนเมียวสีหบดีขออ่อนน้อมเป็นเมืองขึ้นของพม่าเช่นกัน อาณาจักรลาวล้านช้างหลวงพระบางและเวียงจันทน์จึงตกเป็นประเทศราชของพม่า (ยกเว้นอาณาจักรจำปาศักดิ์) ใน พ.ศ. 2308 เมื่อพิชิตหลวงพระบางได้แล้ว เนเมียวสีหบดีจึงยกทัพออกจากหลวงพระบางในเดือนมีนาคมกลับมาเมืองน่าน แล้วไปพักค้างฤดูฝนที่เมืองลำปางตั้งแต่วันที่ 28 เมษายน เพื่อเตรียมการรุกรานอยุธยาต่อไป