stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอเมืองลำปาง

| อำเภอเมืองลำปาง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Lampang
วัดพระแก้วดอนเต้าสุชาดาราม
คำขวัญ: เจดีย์ซาวงามเลิศ ชูเชิดวัดพระแก้ว แวะแอ่วบ้านเสานัก แวะพักเขื่อนกิ่วลม ชื่นชมพ่อเจ้าทิพย์ช้าง ลำปางเมืองรถม้า ลือชาถ้วยก๋าไก่ ยิ่งใหญ่ครูบาเกษม อิ่มเอมวิถีคนละกอน
แผนที่จังหวัดลำปาง เน้นอำเภอเมืองลำปาง
พิกัด: 18°17′31″N 99°30′16″E﻿ / ﻿18.29194°N 99.50444°E﻿ / 18.29194; 99.50444
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ลำปาง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 800.8 ตร.กม. (309.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 222,355 คน
 • ความหนาแน่น: 277.67 คน/ตร.กม. (719.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 52000, 52100 (เฉพาะตำบลสบตุ๋ย, สวนดอก, ชมพู, ปงแสนทอง, บ่อแฮ้ว, บ้านเป้า, บ้านเอื้อม และบ้านค่า), 52220 (เฉพาะหมู่ที่ 4 ตำบลพระบาท) 
รหัสภูมิศาสตร์: 5201
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองลำปาง เลขที่ 9 ถนนบุญวาทย์ ตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง 52000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองลำปาง (ไทยถิ่นเหนือ: ) เป็นอำเภอศูนย์กลางการบริหาร ธุรกิจ คมนาคม และวัฒนธรรมของจังหวัดลำปาง
เขื่อนกิ่วลม เป็นเขื่อนในการดูแลของกรมชลประทาน ในพื้นที่ตำบลบ้านแลง
วัดพระเจดีย์ซาวหลัง เป็นปูชนียสถานที่สำคัญของจังหวัดลำปางสร้างแต่โบราณ ตั้งอยู่ที่ตำบลต้นธงชัย
วัดปงสนุกใต้ เดิมชื่อ วัดศรีจอมเมือง สร้างขึ้นพร้อมเมืองลำปาง ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลเวียงเหนือ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองลำปางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดกับอำเภอแม่ออน (จังหวัดเชียงใหม่), อำเภอเมืองปาน, อำเภอแจ้ห่ม และอำเภอแม่เมาะ
ทิศตะวันออก ติดกับอำเภอแม่เมาะ
ทิศใต้ ติดกับอำเภอแม่ทะและอำเภอเกาะคา
ทิศตะวันตก ติดกับอำเภอห้างฉัตร และอำเภอแม่ทา (จังหวัดลำพูน)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองลำปางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 19 ตำบล 183 หมู่บ้าน ได้แก่
| ที่ | ชื่อตำบล | ตัวเมือง | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนครัวเรือน | จำนวนประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | เวียงเหนือ |  | Wiang Nuea | - | 5,149 | 11,697 |
| 2. | หัวเวียง |  | Hua Wiang | - | 3,683 | 8,049 |
| 3. | สวนดอก |  | Suan Dok | - | 2,954 | 5,342 |
| 4. | สบตุ๋ย |  | Sop Tui | - | 7,128 | 14,609 |
| 5. | พระบาท |  | Phra Bat | 9 | 9,477 | 21,902 |
| 6. | ชมพู |  | Chomphu | 14 | 10,306 | 26,696 |
| 7. | กล้วยแพะ |  | Kluai Phae | 6 | 2,831 | 9,581 |
| 8. | ปงแสนทอง |  | Pong Saen Thong | 11 | 6,497 | 17,943 |
| 9. | บ้านแลง |  | Ban Laeng | 11 | 2,361 | 6,908 |
| 10. | บ้านเสด็จ |  | Ban Sadet | 17 | 4,146 | 11,000 |
| 11. | พิชัย |  | Phichai | 16 | 9,402 | 24,016 |
| 12. | ทุ่งฝาย |  | Thung Fai | 9 | 2,900 | 8,095 |
| 13. | บ้านเอื้อม |  | Ban Ueam | 15 | 3,446 | 10,357 |
| 14. | บ้านเป้า |  | Ban Pao | 12 | 2,370 | 6,901 |
| 15. | บ้านค่า |  | Ban Kha | 8 | 1,832 | 5,732 |
| 16. | บ่อแฮ้ว |  | Bo Haeo | 17 | 8,101 | 19,137 |
| 17. | ต้นธงชัย |  | Ton Thong Chai | 13 | 6,496 | 15,287 |
| 18. | นิคมพัฒนา |  | Nikhom Phatthana | 14 | 1,904 | 5,081 |
| 19. | บุญนาคพัฒนา |  | Bun Nak Phatthana | 11 | 1,829 | 5,114 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองลำปางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
เทศบาลนครลำปาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเวียงเหนือ ตำบลหัวเวียง ตำบลสวนดอก และตำบลสบตุ๋ยทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลพระบาท ตำบลชมพู ตำบลพิชัย และตำบลบ่อแฮ้ว
เทศบาลเมืองเขลางค์นคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกล้วยแพะและตำบลปงแสนทองทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลพระบาทและตำบลชมพู (นอกเขตเทศบาลนครลำปาง)
เทศบาลเมืองพิชัย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพิชัย
เทศบาลตำบลบ่อแฮ้ว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ่อแฮ้ว
เทศบาลตำบลต้นธงชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลต้นธงชัยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแลงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเสด็จ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเสด็จทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพิชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิชัย (นอกเขตเทศบาลนครลำปางและเทศบาลเมืองพิชัย)
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งฝาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งฝายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเอื้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเอื้อมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเป้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเป้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านค่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านค่าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแฮ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อแฮ้ว (นอกเขตเทศบาลนครลำปางและเทศบาลตำบลบ่อแฮ้ว)
องค์การบริหารส่วนตำบลนิคมพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิคมพัฒนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบุญนาคพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุญนาคพัฒนาทั้งตำบล
สถานที่สำคัญ > สถานที่ท่องเที่ยว

ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง
พระพุทธนิรโรคันตรายชัยวัตน์จตุรทิศ
บ้านเสานัก
วิหารพระเจ้าทองทิพย์
เขื่อนกิ่วลม
สถานที่สำคัญ > วัด > พระอารามหลวงมหานิกาย

วัดพระเจดีย์ซาวหลัง (พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ) ตำบลต้นธงชัย
วัดพระแก้วดอนเต้าสุชาดาราม (พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ) ตำบลเวียงเหนือ
วัดบุญวาทย์วิหาร (พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ) ตำบลหัวเวียง
สถานที่สำคัญ > วัด > วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย

วัดเชตวัน ลำปาง ตำบลหัวเวียง
สถานที่สำคัญ > โรงเรียน > โรงเรียนมัธยม สพฐ.

โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย
โรงเรียนลำปางกัลยาณี
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ เขลางค์นคร
โรงเรียนเสด็จวนชยางค์กูลวิทยา
โรงเรียนกิ่วลมวิทยา
โรงเรียนปงแสนทองวิทยา
โรงเรียนเมืองมายวิทยา
โรงเรียนโป่งหลวงวิทยา รัชมังคลาภิเษก
สถานที่สำคัญ > โรงเรียน > โรงเรียนประถม สพฐ.

โรงเรียนบ้านปงสนุก (โรงเรียนเทศบาล 2 (บ้านปงสนุก))
โรงเรียนอนุบาลลำปาง เขลางค์รัตน์อนุสรณ์
โรงเรียนอนุบาลเมืองลำปาง (ธงชัยศึกษา)
สถานที่สำคัญ > โรงเรียน > โรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครลำปาง

โรงเรียนเทศบาล 1 (บ้านแสนเมืองมูล)
โรงเรียนเทศบาล 3 (บุญทวงค์อนุกูล)
โรงเรียนเทศบาล 4 (บ้านเชียงราย)
โรงเรียนเทศบาล 6 (วัดป่ารวก)
โรงเรียนเทศบาล 5 (บ้านศรีบุญเรือง)
โรงเรียนเทศบาล 7 (ศิรินาวินวิทยา)
สถานที่สำคัญ > โรงเรียน > โรงเรียนเอกชน

โรงเรียนไตรภพวิทยา
โรงเรียนประชาวิทย์
โรงเรียนพินิจวิทยา
โรงเรียนมัธยมวิทยา
โรงเรียนลำปางวิทยา
โรงเรียนวิชชานารี
โรงเรียนวิสุทธิ์วิทยากร
โรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซี
โรงเรียนอรุโณทัย
โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง
โรงเรียนผดุงวิทย์ (วัดศรีบุญเรือง
โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์จิตต์อารีฯ
สถานที่สำคัญ > โรงพยาบาล

โรงพยาบาลลำปาง
โรงพยาบาลเขลางค์ราม ลำปาง
โรงพยาลบาลค่ายสุรศักดิ์มนตรี
การคมนาคม > ทางบก > ถนนสายหลัก

ถนนซูเปอร์ไฮเวย์ลำปาง-งาว
ถนนพหลโยธิน สายเข้าเมือง
ถนนวชิราวุธดำเนิน
ถนนลำปาง-แม่ทะ
ถนนลำปาง-แจ้ห่ม-วังเหนือ
ถนนวงแหวนเลี่ยงเมืองด้านตะวันตก ปงแสนทอง-พิชัย (เตรียมก่อสร้าง)
การคมนาคม > สถานีรถไฟ

สถานีรถไฟศาลาผาลาด
สถานีรถไฟหนองวัวเฒ่า
สถานีรถไฟนครลำปาง
สถานีรถไฟความเร็วสูงลำปาง (อนาคต)
การคมนาคม > ท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานลำปาง
การคมนาคม > สะพาน

สะพานรัษฎาภิเษก ข้ามแม่น้ำวังบริเวณตำบลเวียงเหนือ เป็นสะพานที่เก่าแก่มีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของจังหวัดลำปาง
สะพานพัฒนาภาคเหนือ ข้ามแม่น้ำวัง ถนนสายลำปาง-เชียงใหม่
วัดเชตวัน เป็นสถาปัตยกรรมแบบผสมผสานระหว่างอินเดียกับพม่า ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลหัวเวียง
สะพานรีอัลโต

| สะพานรีอัลโต |
| --- | --- |
อิตาลี: Ponte di Rialto
สะพานรีอัลโต
พิกัด: 45°26′17″N 12°20′10″E﻿ / ﻿45.4380°N 12.3360°E﻿ / 45.4380; 12.3360
เส้นทาง: สะพานคนเดินเท้า
ข้าม: คลองใหญ่
ที่ตั้ง: เวนิส ประเทศอิตาลี
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานซุ้มโค้งหิน
ความกว้าง: 22.90 เมตร (75.1 ฟุต)
ความสูง: 7.32 เมตร (24.0 ฟุต) (ส่วนโค้ง)
ช่วงยาวที่สุด: 31.80 เมตร (104.3 ฟุต)
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: 1588; 436 ปีที่แล้ว (1588)
วันสร้างเสร็จ: 1591; 433 ปีที่แล้ว (1591)
ที่ตั้ง
th
สะพานรีอัลโต (อิตาลี: Ponte di Rialto; เวเนโต: Ponte de Rialto) เป็นสะพานข้ามคลองใหญ่ในเวนิส โดยเป็นสะพานที่เก่าแก่ที่สุดในสี่สะพานข้ามคลองใหญ่ของเวนิส สะพานเชื่อมต่อเขตซันมาร์โก เข้ากับเขตซันโปโล และมีการรื้อสร้างใหม่หลายครั้งนับตั้งแต่ปี 1173 ซึ่งสร้างขึ้นเป็นแค่สะพานลอยน้ำ ปัจจุบัน สะพานรีอัลโตเป็นจุดหมายตาที่สำคัญของเวนิส
สะพานริอัลโตที่เห็นในปัจจุบันเป็นสะพานหิน ผลงานออกแบบโดยอันโตนิโอ ดา ปอนเต ก่อสร้างในระหว่างปี 1588 ถึง 1591 สะพานประกอบด้วยทางลาดสองทางที่ขึ้นไปบรรจบกันตรงกลางที่เป็นระเบียง การออกแบบวิศวกรรมของสะพานนี้ถือว่ามีความกล้าได้กล้าเสียสูงมาก จนถึงขั้นที่สถาปนิก วินเซนโซ ชามอซซี ทำนายว่าสะพานจะถล่มลงมาในที่สุด กระนั้นสะพานรีอัลโตยังคงอยู่เรื่อยมาในฐานะจุดหมายตาและสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเวนิสจนปัจจุบัน
นาโตเรการ์ตา

| --- | --- |
נָטוֹרֵי קַרְתָּא‎
สมาชิกนาโตเรการ์ตาที่การชุมนุมสนับสนุนปาเลสไตน์ในสหราชอาณาจักร, ค.ศ. 2005
ก่อตั้ง: 1938; 86 ปีที่แล้ว (1938)
ก่อตั้งที่: เยรูซาเลม ปาเลสไตน์ในอาณัติของอังกฤษ
ประเภท: INGO
วัตถุประสงค์: ต่อต้านลัทธิไซอนิสต์
ถิ่นดั้งเดิม: อากูดัตยิสราเอล
ภูมิภาค : ทั่วโลก
สมาชิก  : 1,000-2,000 คน (ประมาณ ค.ศ. 2007)
โฆษก: Yisroel Dovid Weiss
บุคลากรหลัก: Moshe Ber Beck (เสียชีวิต ค.ศ. 2021)
สังกัด: ศาสนายูดาห์ฮาเรดี
เว็บไซต์: https://www.nkusa.org/
โบสถ์ยิวและห้องศึกษา (study hall) ของกลุ่มที่เยรูซาเลม
นาโตเรการ์ตา (แอราเมอิก: נָטוֹרֵי קַרְתָּא nāṭōrē qartāʾ, แปลว่า ผู้พิทักษ์นคร) เป็นกลุ่มศาสนาชายขอบ (fringe) ของชาวยิวฮาเรดีที่ก่อตั้งขึ้นในเยรูซาเลมใน ค.ศ. 1938 หลังแยกออกจากอากูดัตยิสราเอล โดยเป็นกลุ่มที่ต่อต้านลัทธิไซออนิสต์และอุทิศใน "การรื้อถอนอย่างสันติ" ของรัฐอิสราเอล ภายใต้ความเชื่อที่ว่าชาวยิวถูกห้ามไม่ให้สถาปนาอธิปไตยในดินแดนอิสราเอลใหม่โดยเด็ดขาด จนกว่าพระเมสสิยาห์จะกลับมา เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายนี้ สมาชิกกลุ่มเชื่อว่าการมีตัวตนของรัฐยิวเป็นการกบฎต่อพระผู้เป็นเจ้า เนื่องจากสิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยการแทรกแซงของพระเจ้าผ่านทางพระเมสสิยาห์
ในประเทศอิสราเอล สมาชิกนาโตเรการ์ตาบางส่วนเข้าทำพิธีศาสนาใน beth midrash ร่วมกัน ปรากฏตัวที่เมอาเชอาริมในเยรูซาเลม และ Ramat Beit Shemesh Bet กลุ่มนี้ระบุว่าไม่ได้นับจำนวนสมาชิกอย่างเป็นทางการ
อ่านเพิ่ม

Yakov M. Rabkin, A Threat from Within: A Century of Jewish Opposition to Zionism. (Zed Books/Palgrave Macmillan, 2006) ISBN 1-84277-699-1
Menashe Darash, Neturei Karta Of Meah Shearim. Atnata 2010 ISBN 978-965-91505-0-2 (Hebrew language)
แหล่งข้อมูลอื่น

Neturei Karta International
INDC Protests: ANSWER, MASSF and Jews United Against Zionism
Neturei Karta vs the Zionists ABC Radio National
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี
วิกิพีเดียภาษาไซลีเชีย

| --- | --- |

ภาพจับหน้าจอ หน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาไซลีเชีย (ธันวาคม ค.ศ. 2009)
ประเภท: สารานุกรมออนไลน์
ภาษาที่ใช้ได้: ภาษาไซลีเชีย
เจ้าของ: มูลนิธิวิกิมีเดีย
ยูอาร์แอล: szl.wikipedia.org
เชิงพาณิชย์: ไม่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เปิดตัว: 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2008
วิกิพีเดียภาษาไซลีเชีย (ไซลีเชีย: Ślůnsko Wikipedyjo / Ślōnskŏ Wikipedyjŏ) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาไซลีเชีย
ประวัติ

ตอนแรกมีการเปิดโครงการวิกิพีเดียภาษาไซลีเชียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 แต่เนื่องจากมีความเห็นในแง่ลบในส่วนการอภิปราย จึงต้องปฏิเสธข้อเสนอไป
ภายหลังเอสไอแอล อินเทอร์เนชันนัลเป็นผู้ดำเนินการในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 และทางองค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน (ISO) จัดรหัส ISO ของภาษานี้เป็น "szl"
จากนั้น จึงมีการเสนอโครงการวิกิพีเดียภาษาไซลีเชียครั้งที่สองในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นผลจากการอภิปรายลบบทความที่เขียนในภาษาไซลีเลียในวิกิพีเดียภาษาโปแลนด์ (ในโครงการวิกิไซลีเชีย) หลังผ่านการอภิปรายและผ่านเป้าหมายสร้างบทความในช่วงเวลา 2 เดือน วิกิพีเดียภาษาไซลีเชียจึงได้รับการจัดตั้งในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2008
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 วิกิพีเดียภาษาไซลีเชียถูกยกเป็นหนึ่งในข้อโต้แย้งให้ภาษาไซลีเชียเป็นหนึ่งในภาษาระดับภูมิภาคในประเทศโปแลนด์ ซึ่งเสนอโดย Marek Plura สมาชิกรัฐสภาแซย์ม
สถิติ

ข้อมูล ณ วันที่ 8 พฤศจิกายน 2024:
| --- | --- |

จำนวนการแก้ไข: ~374,000
บทความ: 58,419
หน้าทั้งหมด: 74,453
ผู้ใช้ที่ลงทะเบียน: 26,157
ผู้ดูแลระบบ: 3
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาไซลีเชีย) วิกิพีเดียภาษาไซลีเชีย
(ในภาษาไซลีเชีย) วิกิพีเดียภาษาไซลีเชีย รุ่นโทรศัพท์ (ยังไม่รองรับเต็บรูปแบบ)
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ 
หน้าหลักในวิกิพีเดียภาษาไซลีเชียช่วงแรก
เตรวีโซ

| เตรวีโซ Trevizo (เวเนโต) |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Treviso
ปีอัซซาเดซีโญรี
   ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของเตรวีโซ 
เตรวีโซที่ตั้งของเตรวีโซในอิตาลี
พิกัด: 45°40′N 12°15′E﻿ / ﻿45.667°N 12.250°E﻿ / 45.667; 12.250
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: เวเนโต
จังหวัด: เตรวีโซ (TV)
Frazioni: Monigo, San Paolo, Santa Bona, San Pelajo, Santa Maria del Rovere, Selvana, Fiera, Sant'Antonino, San Lazzaro, Sant'Angelo, San Giuseppe, Canizzano
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: มารีโอ กนเต (Lega Nord)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 55.5 ตร.กม. (21.4 ตร.ไมล์)
ความสูง: 15 เมตร (49 ฟุต)
ประชากร (31 ธ.ค. 2019)
 • ทั้งหมด: 85,760 คน
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (4,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Trevigiani หรือ Trevisani
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 31100
รหัสเขตโทรศัพท์: 0422
รหัส ISTAT: 026086 
นักบุญองค์อุปถัมภ์: นักบุญลีเบราลิส
วันสมโภชนักบุญ: 27 April
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
เตรวีโซ (อิตาลี: Treviso, US: /treɪˈviːzoʊ/ tray-vee-zoh, ภาษาอิตาลี: [treˈviːzo] ( ฟังเสียง); เวเนโต: Trevizo [tɾeˈʋizo]) เป็นนครและกอมมูนในแคว้นเวเนโตทางเหนือของประเทศอิตาลี เตรวีโซเป็นเมืองหลวงของแคว้นเตรวีโซ พื้นที่เทศบาลนครเตรวีโซมีประชากร 84,669 คน (กันยายน 2017) โดยมีประชากรราว 3,000 คนอาศัยอยู่ในเขตกำแพงเมืองเก่าจากสมัยเวเนเชีย (le Mura)
เตรวีโซเป็นที่รู้จัปในฐานะแหล่งผลิตดั้งดิมของไวน์โปรเซ็กโกและราดิจโจ รวมถึงเป็นที่เข้าใจกันว่าเตรวีโซเป็นแหล่งกำเนิดของขนมหวานตีรามีซู
จังหวัดบาดกิส

| บาดกิส بادغیس |
| --- | --- |
จังหวัด
เส้นขอบฟ้าของ Bala Murghab
ที่ตั้งของจังหวัดบาดกิสในประเทศอัฟกานิสถาน
พิกัด (เมืองหลัก):  35°0′N 63°45′E﻿ / ﻿35.000°N 63.750°E﻿ / 35.000; 63.750
ประเทศ:  อัฟกานิสถาน
เมืองหลัก: Qala e Naw
เมืองใหญ่สุด: Bala Murghab
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: Maulvi Abdul Sattar
 • รองผู้ว่าราชการ: Molwi Mohibullah Asad
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23,000 ตร.กม. (9,000 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 0 ตร.กม. (0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 559,297 คน
 • ความหนาแน่น: 24 คน/ตร.กม. (63 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+4:30 (เวลาอัฟกานิสถาน)
รหัส ISO 3166: AF-BDG
ภาษาหลัก: ดารี
บาดกิส (ดารี: بادغیس) เป็นจังหวัดของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศมีพรมแดนติดกับเติร์กเมนิสถาน ถือเป็นหนึ่งในจังหวัดที่ด้อยพัฒนาที่สุดของประเทศ และมีอัตราความยากจนสูงที่สุด เมืองหลักคือ Qala e Naw ในขณะที่เมืองที่มีประชากรมากที่สุด คือ Bala Murghab ซากปรักหักพังของเมือง Marw al-Rudh ในยุคกลาง ซึ่งเป็นเมืองหลวงทางประวัติศาสตร์ของแคว้น Gharjistan ในยุคกลาง ตั้งอยู่ในจังหวัดแห่งนี้ ใกล้กับเมือง Bala Murghab ที่ทันสมัย
ภูมิศาสตร์

จังหวัดบาดกิส ตั้งอยู่บริเวณเนินเขาโดดเดี่ยวทางตะวันตกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถานและมีพรมแดนติดกับจังหวัดเฮราต, กาวร์ และ ฟาร์ยาบ รวมถึงประเทศเติร์กเมนิสถาน จังหวัดมีพื้นที่ทั้งหมด 20,591 ตร.กม. ทางอุทกวิทยา จังหวัดนี้มีแม่น้ำ Murghab ซึ่งใช้ในการชลประทาน ประกอบไปด้วยภูเขาบางส่วน แต่มีลักษณะเด่นคือเนินเขาสลับกับหุบเหว
จังหวัดนี้มีลมที่แรงมาก ชื่อของจังหวัด "บาดกิส" ได้มาจากคำในภาษาเปอร์เซีย "bâd-khiz" แปลว่า "แหล่งลม" ซึ่งหมายถึงลมบริภาษที่พัดเข้ามาในจังหวัดจากทางเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ  พรมแดนทางเหนือทอดยาวไปถึงขอบทะเลทราย Karakum ซึ่งรู้จักกันในชื่อทะเลทราย Sarakhs  Badghis ทางตอนเหนือรวมถึงดินเหลืองและการก่อตัวของ aeolian อื่น ๆ ซึ่งรู้จักกันในท้องถิ่นว่า "chul" ไหลผ่านเขตแดนเติร์กเมนิสถาน - อัฟกานิสถาน ข้ามพรมแดนในเติร์กเมนิสถานคือเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งรัฐ Badhyz ในเขตกึ่งทะเลทราย Badkhiz-Karabil
ประวัติศาสตร์

ก่อนถูกชาวอาหรับรุกราน จังหวัดนี้เคยเป็นศูนย์กลางของอาณาจักร Badghis ซึ่งกษัตริย์ Tarkhan Tirek ได้ต่อต้านการรุกรานของ Umayyad ในปี ค.ศ. 709 หลังจากการรุกรานของชาวอาหรับ จังหวัดนี้ถูกกบฏและทำหน้าที่เป็นที่หลบภัยของผู้คัดค้านทางศาสนาจนถึงประมาณปี ค.ศ. 1,000 ทุ่งหญ้าที่สวยงามของบาดกิสถูกใช้เป็นทุ่งหญ้าฤดูร้อนโดยราชวงศ์ Timurid ในศตวรรษที่ 15 ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 จังหวัดได้รับความเสียหายหลังการโจมตีจากเติร์กเมนิสถาน ในปี ค.ศ. 1964 จังหวัดนี้ถูกแยกออกจากส่วนหนึ่งของจังหวัดเฮราต และจังหวัดเมย์มาเนห์
จังหวัดนี้เป็นหนึ่งในจังหวัดสุดท้ายที่กลุ่มตอลิบานยึดได้ในการรุกทางทหารก่อนการรุกรานของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2001 จังหวัดนี้ถูกยึดคืนอย่างรวดเร็วโดยกองกำลังพันธมิตรทางเหนือในขณะที่สหรัฐฯ เริ่มปฏิบัติการทางทหาร[ต้องการอ้างอิง] จังหวัดบาดกิส อยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มตอลิบานอย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2021
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022 จังหวัดนี้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.3 คร่าชีวิตผู้คนไปหลายสิบคน
ข้อมูลประชากร

เช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ ในอัฟกานิสถาน ไม่มีข้อมูลจำนวนประชากรที่แน่นอน กระทรวงการฟื้นฟูและพัฒนาชนบทของอัฟกานิสถาน (MRRD) ร่วมกับ UNHCR และหน่วยงานสถิติและข้อมูลแห่งชาติ (NSIA) ของอัฟกานิสถานประมาณการจำนวนประชากรของจังหวัดว่าจะมีประมาณ 559,297 คนในปี ค.ศ. 2021 ประชากรชายของจังหวัดบาดกิส ในปี ค.ศ. 2013 มีจำนวน 241,200 คน ขณะที่ประชากรหญิงมีจำนวน 230,700 คนในปีเดียวกันที่มีข้อมูลอยู่ในขณะนี้ ชาวทาจิกมีประมาณ 67% ของประชากรทั้งหมดของจังหวัด อีกกลุ่มประกอบด้วยชาวพัชตุนเป็นส่วนใหญ่ (48%) และชาวฮาซารา อุซเบก เติร์กเมน และบาลุชซึ่งมีจำนวนที่น้อยกว่า
การเมือง

พรรคการเมืองขนาดใหญ่ในจังหวัดบาดกิส ได้แก่
Jamiat-e Islami (สมาคมอิสลามแห่งอัฟกานิสถาน)
Hezb-e Islami Gulbuddin
Islamic Council of Herat
ในจังหวัดนี้มีทีมที่คอยช่วยฟื้นฟูส่วนภูมิภาคซึ่งนำโดยสเปน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 ทหารสหรัฐจากรัฐเท็กซัสซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในกรมทหารพรานที่ 75 จนได้รับบาดเจ็บสาหัสระหว่างการปฏิบัติการรบในจังหวัดดังกล่าว
เศรษฐกิจ

จังหวัดบาดกิส นับเป็นหนึ่งในจังหวัดที่ด้อยพัฒนาที่สุดในบรรดา 34 จังหวัดของประเทศ นอกจากจะมีโครงสร้างพื้นฐานที่ไม่เพียงพอ และถนนที่ยังไม่ได้มาตราฐานแล้ว ยังขาดแคลนน้ำมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนานอีกด้วย การเกษตรเป็นแหล่งรายได้หลักของผู้คนและการดำรงอยู่ของแม่น้ำ Murghab ทำให้ที่ดินที่มีอยู่เหมาะสำหรับการเพาะปลูก จังหวัดประสบปัญหาภัยแล้งอย่างรุนแรงตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษที่ 1990 และดำเนินต่อไป ทำให้ประชาชนหลายหมื่นคนต้องอพยบไปยังค่ายผู้ลี้ภัยนอกเมืองเฮราต ภัยแล้งเริ่มรุนแรงขึ้นจากการตัดไม้ทำลายป่ามากเกินไปตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 บาดกิสเป็นจังหวัดชั้นนำในการผลิตถั่วพิสตาชิโอของอัฟกานิสถาน นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในพื้นที่ทำพรมของประเทศ อีกทั้งจังหวัดนี้เคยผลิตแกะ Karakul จนถึงปลายทศวรรษ 1970 ด้วย
เศรษฐกิจ > การคมนาคม

จังหวัดบาดกิส ประสบปัญหาขาดการคมนาคม มีสนามบินระดับจังหวัดเพียงแห่งเดียว นั่นคือสนามบิน Qala i Naw (QAQN) ซึ่งสามารถรองรับแค่เครื่องบินขนาดเล็กได้ งานก่อสร้างถนนวงแหวนอัฟกานิสถานระยะทาง 233 กม. เริ่มขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 2012 ส่วนนี้จะเชื่อมต่อ Bala Murghab กับ เฮราต ทางตะวันตกเฉียงใต้ และ Maymana และ มะซารีชะรีฟ ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
สาธารณสุข

เปอร์เซ็นต์ของครัวเรือนที่มีน้ำดื่มสะอาดลดลงจาก 11.6% ในปี ค.ศ. 2005 เป็น 1% ในปี ค.ศ. 2011 เปอร์เซ็นต์ของการทำคลอดโดยบุคลากรที่เชี่ยวชาญเพิ่มขึ้นจาก 15% ในปี ค.ศ. 2005 เป็น 17% ในปี ค.ศ. 2011 ตัวเลขอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2007 ระบุว่า 17% ของจำนวนประชากรจังหวัดบาดกิส สามารถเข้าถึงน้ำดื่มที่ปลอดภัยได้ ในขณะที่มีเพียง 1% ของการคลอดโดยบุคลากรที่เชี่ยวชาญเท่านั้น
การศึกษา

จากข้อมูลของแผนกการศึกษา จังหวัดบาดกิส มีโรงเรียน 457 แห่ง ในจำนวนนี้เป็นโรงเรียนมัธยม 75 แห่ง ที่เหลือเป็นโรงเรียนแบบประถมและมัธยม มีนักเรียนมากถึง 120,000 คน โดย 35% เป็นนักเรียนหญิง มีโรงเรียนอาชีวศึกษาเกษตร 1 แห่ง และสถาบันฝึกอบรมผดุงครรภ์ 1 แห่งในจังหวัดด้วย  อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2007 อัตราการรู้หนังสือโดยรวมอยู่ที่ 9.5% เท่านั้น
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดบาดกิส แบ่งออกเป็น 7 อำเภอ ดังนี้
Ab Kamari
Ghormach District
Jawand District
Muqur District
Bala Murghab District
Qadis District
Qala i Naw District
Murghab District
ดูเพิ่ม

จังหวัดของประเทศอัฟกานิสถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Map of Badghis Province เก็บถาวร 2005-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (PDF)
Badghis Province Overview - Slides (University of Montana)
Afghanistan Information Management Service เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจังหวัดของประเทศอัฟกานิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  บาดัคชาน  บาดกิส  บักลัน  จังหวัดบอลข์  บามิยัน  เดย์กุนดี  เราะห์  ฟาราบ  กัซนี  ฆอ  เฮลมานด์  เฮรัต  Jowzjan  คาบูล  กันดาฮาร์  คาปิซา  คอสต์  คูนาร์  คุนดุซ  ลากห์มาน  โลการ์  เมือง Maidan Wardak  นันการ์ฮาร์  นิมรุซ  นูริสถาน  ปักเตีย  ปักติกา  ปันชีร์  ปาร์วัน  ซามังกัน  ซาร์-เอ-โปล  ตะคาร์  อูรุซกัน  ซาบูล  |  บาดัคชาน  บาดกิส  บักลัน  จังหวัดบอลข์  บามิยัน  เดย์กุนดี  เราะห์  ฟาราบ  กัซนี  ฆอ  เฮลมานด์  เฮรัต  Jowzjan  คาบูล  กันดาฮาร์  คาปิซา  คอสต์  คูนาร์  คุนดุซ  ลากห์มาน  โลการ์  เมือง Maidan Wardak  นันการ์ฮาร์  นิมรุซ  นูริสถาน  ปักเตีย  ปักติกา  ปันชีร์  ปาร์วัน  ซามังกัน  ซาร์-เอ-โปล  ตะคาร์  อูรุซกัน  ซาบูล  |  |
เกาะนิวกินี

เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
| ชื่อท้องถิ่น: Papua, Niugini, Niu Gini |
| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: โอเชียเนีย (เมลานีเชีย)
พิกัด: 5°30′S 141°00′E﻿ / ﻿5.500°S 141.000°E﻿ / -5.500; 141.000
กลุ่มเกาะ: เมลานีเชียและกลุ่มเกาะมลายู
พื้นที่: 785,753 ตารางกิโลเมตร (303,381 ตารางไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 2
ระดับสูงสุด: 4,884 ม. (16024 ฟุต)
จุดสูงสุด: ปุนจักจายา
การปกครอง
ประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัด: ปาปัว ปาปัวกลาง ปาปัวที่สูง ปาปัวใต้ ปาปัวตะวันตก ปาปัวตะวันตกเฉียงใต้
เมืองใหญ่สุด: จายาปูรา
ประเทศปาปัวนิวกินี
จังหวัด:   เซนทรัล  ซิมบู  อีสเทิร์นไฮแลนส์  อีสต์เซปิก  เองกา  กัลฟ์  เฮลา  จีวากา  มาดัง  โมโรเบ  โอโร  เซาเทิร์นไฮแลนส์  เวสเทิร์น  เวสเทิร์นไฮแลนส์  เวสต์เซปิก  มิลเนเบย์  เนชันแนลแคพิทอลดิสตริกต์ 
เมืองใหญ่สุด: พอร์ตมอร์สบี
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 14,800,000 (2020)
ความหนาแน่น: 14/กม.2 (36/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวปาปัวและชาวเมลานีเชียอื่น ๆ
นิวกินี (อังกฤษ: New Guinea; ตอกปีซิน: Niugini; ฮีรีโมตู: Niu Gini; อินโดนีเซีย: Papua หรือ Nugini อดีตมีชื่อว่า Irian) เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของโลก ด้วยขนาด 785,753 km2 (303,381 sq mi) ตั้งอยู่ในโอเชียเนีย บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ เกาะนี้แยกออกจากออสเตรเลียด้วยช่องแคบทอร์เรสที่มีความกว้าง 150 กิโลเมตร (81 ไมล์ทะเล; 93 ไมล์) ถึงแม้ว่าทั้งสองผืนดินอยู่ในไหล่ทวีป เดียวกันก็ตาม เกาะนิวกินีมีเกาะขนาดเล็กจำนวนมากทั้งฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตก ฝั่งตะวันออกของเกาะคือพื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐเอกราชปาปัวนิวกินี ส่วนฝั่งตะวันตกเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซียมีชื่อว่านิวกินีตะวันตก อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัดปาปัว ปาปัวกลาง ปาปัวที่สูง ปาปัวใต้ ปาปัวตะวันตก และปาปัวตะวันตกเฉียงใต้ เมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะนี้คือจายาปูรา (เมืองหลักของจังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย) และพอร์ตมอร์สบี (เมืองหลวงประเทศปาปัวนิวกินี)
อ่านเพิ่ม

Jared Diamond, Guns, Germs and Steel: A Short History of Everybody for the last 13,000 Years, 1997.