ประวัติศาสตร์เกาหลี
ยุคเผ่าและอาณาจักรโชซ็อนโบราณ

บทความหลัก: อาณาจักรโชซ็อนโบราณ
•ยุคก่อนประวัติศาสตร์
ยุคก่อนประวัติศาสตร์ของเกาหลีเริ่มต้นจากยุคหินยุคหินตอนปลาย และตรงกับช่วงประมาณ 700,000 ปีที่แล้วจนถึงยุคสำริด ในชุมชนนักโบราณคดีของเกาหลี อ้างอิงจากโบราณวัตถุและซากที่ขุดพบบนคาบสมุทรเกาหลี การวิจัยกำลังดำเนินการเกี่ยวกับผลการขุดค้นในเอเชียตะวันออก
•ยุคหิน
ตรงกับช่วงเวลาตั้งแต่ 700,000 ปีก่อนคริสตกาลถึงประมาณ 6,000 ปีก่อนคริสตกาล ดูเหมือนว่าผู้คนเริ่มตั้งถิ่นฐานและอาศัยอยู่บนคาบสมุทรเกาหลีเมื่อประมาณ 700,000 ปีที่แล้ว ถ้ำกึมกุลในทันยางกุน ชุงชองบุกโด ถ้ำแบล็คโมรูในซังวอน เซาท์พยองอันโด ถ้ำซองจังรีในด็อกชอนกุน , และ Seokjang-ri, Gongju-si, Chungcheongnam-do เป็นต้น มีการพบชิ้นส่วนกระดูก กระดูกมนุษย์ในยุคแรก ๆ ที่พบในคาบสมุทรเกาหลี ได้แก่ Yeokpo-in ที่พบในเขต Yeokpo ของเปียงยางเมื่อประมาณ 100,000 ปีก่อน Deokcheon-in ที่พบในชั้นกลางของภูเขา Sangsin และกระดูกอื่น ๆ และพวกมันถูกจัดประเภทว่าเป็นของ Homo ไฮเดลเวอร์เคนซิส. เชื่อกันว่ามนุษย์สมัยใหม่ปรากฏขึ้นเมื่อประมาณ 40,000 ปีก่อนคริสตกาล มาถึงคาบสมุทรเกาหลีเมื่อประมาณ 30,000 ปีก่อนคริสตกาล และสังคมตระกูลเล็ก ๆ ก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นพร้อมกับปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบ เกี่ยวกับที่มาของชนชาติเกาหลีนั้นมีข้อยืนยันว่ามนุษย์ในยุคหินใหม่ได้เกิดขึ้นและคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ แต่ไม่มีข้อมูลเชิงประจักษ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ เริ่มจาก Gulpo-ri, Unggi, North Hamgyeong Province ในปี 1962 การขุดค้นกระดูกมนุษย์จากยุคหินเพิ่มขึ้นใน Seokjang-ri, Gongju-si, ถ้ำ Jeommal, Jecheon-gun และ Seongsan Cave, Deokcheon ไซต์ Yeoncheon Jeongok-ri: ไซต์ Jeongok-ri เป็นไซต์สำคัญที่ขุดพบโบราณวัตถุจำนวนมากจากยุคหินยุคก่อนอันเป็นผลมาจากการขุดค้นมากกว่า 10 ครั้งตั้งแต่ปี 1979 ถึง 1992 โบราณวัตถุห้าชิ้นถูกขุดขึ้นจากพื้นที่เนินเขาเตี้ยๆ ที่ระดับความสูง 61 เมตรใน Jeongok-ri, Jeongok-myeon, Yeoncheon-gun, Gyeonggi-do ในบรรดาซากที่ขุดพบมีทั้งขวานมือ ขวานไส และกระทุ้ง เครื่องเคลือบหิน Jeongok-ri ส่วนใหญ่ทำจากกรวดที่ทำจากควอตซ์หรือหินควอร์ตไซต์ และมีเครื่องหินหลายชิ้นที่ทำจากเศษกรวดขนาดใหญ่หรือโปรคาริโอตที่ทำจากกรวดขนาดเล็ก
•ยุคหินกลาง
ยุคหิน (หรือยุคหินใหม่) ในเกาหลีเป็นยุคเปลี่ยนผ่านจากยุคหินยุคเมื่อประมาณ 10,000 ปีก่อนจนถึงยุคหินใหม่ และนักวิชาการบางคนไม่รู้จักยุคหินใหม่ มีทฤษฎีต่างๆ มากมาย ซากที่พบใน Osan-ri, Yangyang, Hahwagye-ri, Hongcheon, เนินเปลือกหอยชั้นล่างใน Gimhae และถ้ำ Billemoth ใน Jeju มาจากยุคหินและถือว่าพวกเขาเป็นคนยุคหินที่ตั้งรกรากอยู่บน คาบสมุทรเกาหลีจนถึงยุคหินใหม่หรือซากศพของชาวยุคหินใหม่
•ยุคหินใหม่
ยุคหินใหม่เป็นยุคที่ใช้เครื่องมือหินที่ทำจากหินเจียร ยุคหินใหม่ในเกาหลีตรงกับช่วงเวลาประมาณ 10,000 ถึง 4,000 ปีก่อนคริสตศักราชโบราณวัตถุที่เป็นตัวแทนของยุคหินใหม่ในประเทศเกาหลี ได้แก่ เครื่องเคลือบดินเผา ภาชนะดินเผาลายหวี และเครื่องเคลือบดินเผาลายทับ เครื่องปั้นดินเผาลายหวีพบได้ในบางพื้นที่ทางตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลี และมีการขุดพบเครื่องดินเผาลายหวีทั่วคาบสมุทรเกาหลี ด้วยเหตุนี้ วัฒนธรรมยุคหินใหม่ของเกาหลีจึงเรียกอีกอย่างว่าวัฒนธรรมเครื่องปั้นดินเผาลายหวี เครื่องมือหินพื้นถูกนำมาใช้ตั้งแต่ช่วงต้นยุคหินใหม่ แต่หลังจากช่วงกลางเท่านั้นที่เครื่องมือหินพื้นเริ่มถูกนำมาใช้อย่างจริงจังสำหรับเครื่องมือและอาวุธทางการเกษต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Bangudae Petroglyphs ใน Daegok-ri, Ulsan (สมบัติแห่งชาติหมายเลข เป็นภาพเขียนบนหินที่สร้างขึ้นในยุคหินใหม่และแสดงชีวิตของผู้คนก่อนป
ระวัติศาสตร์ได้เป็นอย่างดี
•ยุคสำริด
ยุคสำริด ยุคสำริดตรงกับช่วงประมาณ 2,000 ถึง 300 ปีก่อนคริสตกาล ในช่วงเวลานี้ ด้วยการพัฒนาของเกษตรกรรม ผลิตภัณฑ์ส่วนเกินถูกผลิตขึ้นและมีการใช้เครื่องสำริด และระบบทรัพย์สินส่วนตัวและชั้นเรียนก็เกิดขึ้น โบราณวัตถุที่เป็นตัวแทนของช่วงเวลานี้ ได้แก่ ปลาโลมา ดาบทองสัมฤทธิ์ทรงพิณ และเครื่องปั้นดินเผาแบบมิซองรี หัวหน้าเผ่ามีอำนาจมากขึ้น ครอบคลุมพื้นที่โดยรอบ และก่อตั้งประเทศในที่สุด
•โกโจซอน
Gojoseon เป็นรัฐเกาหลีแห่งแรกที่ก่อตั้งขึ้นในยุคสำริด ใน Samguk Yusa มีบทความระบุว่า Dangun Wanggeom สร้างเมืองหลวงของเขาในปราสาท Pyeongyang 50 ปีหลังจากที่ King Yo ขึ้นครองบัลลังก์และตั้งชื่อประเทศว่า Joseon มันยากที่จะเชื่อในความถูกต้อง[18] ในทางกลับกัน Dangun เป็นชื่อของนายพลที่ปกครอง Gojoseon และไม่ได้หมายถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะ ว่ากันว่ามี Danguns มากมาย แต่ไม่ทราบชื่อและปีที่ครองราชย์ ในบางกรณี ชื่อของดังกุนและช่วงเวลารัชสมัยถูกกล่าวถึงตาม Hwandangogi แต่ Hwandangogi ถูกวิพากษ์วิจารณ์ในหลาย ๆ ทางว่าเป็นข้อมูลที่ไม่น่าเชื่อถือ และนักประวัติศาสตร์ไม่ยอมรับ Hwandangogi เป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์[19] Gojoseon แบ่งออกเป็นสมัย Dangun Joseon และสมัย Wiman Joseon Gija Joseon ปรากฏในหนังสือประวัติศาสตร์เก่าก่อนยุคปัจจุบัน แต่ได้รับการประเมินว่าเป็นเรื่องเล่ามากกว่าข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ การปรากฏตัวครั้งแรกของ Gojoseon ในบันทึกของจีนคือ "Gwanja" ของ Qi ที่เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งบันทึกการค้าระหว่าง Qi และ Gojoseon ประมาณศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช ขงจื๊อกล่าวว่าเขาต้องการขอลี้ภัยในกุย ซึ่งเป็นประเทศที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ในตะวันออก แต่กุยเป็นชื่ออื่นสำหรับโกโจซอนในจีน
อ้างถึง)ไม่ชัดเจนว่าเปียงยางซึ่งเป็นเมืองหลวงของ Gojoseon ตั้งอยู่ใน Yodong หรือ Yoseo หรือเมืองเปียงยางในปัจจุบัน นี่เป็นเพราะการขาดข้อมูลวรรณกรรมอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากดาบทองสัมฤทธิ์บางซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่มีลักษณะเฉพาะของ Gojoseon ถูกขุดพบในแมนจูเรียและมีบันทึกในวรรณกรรมว่า Gojoseon ต่อสู้และพ่ายแพ้โดย Yan ดูเหมือนว่าเมืองหลวงจะถูกย้ายไปทางใต้ประมาณวันที่ 3 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช[21] วัฒนธรรมและระบบสังคม ในบันทึกของปลายสมัย Gojoseon ราชวงศ์ Wiman Joseon ชื่อของเจ้าหน้าที่เช่น Doctor, Gyeong, Daebu, Sang, Minister และ General ยังคงอยู่ ซึ่งบ่งชี้ว่ามีองค์กรทางการเมืองที่เป็นศูนย์กลาง อย่างไรก็ตามอำนาจในท้องถิ่นมีอำนาจทางการเมืองและการทหารที่เป็นอิสระ มีกรณีหนึ่งที่ Yeok Gye-gyeong แห่งราชวงศ์โชซอนย้ายไปทางตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลีโดยมี 2,000 ครัวเรือนอยู่ภายใต้คำสั่งของเขา เมื่อความขัดแย้งเกิดขึ้นกับกษัตริย์เกี่ยวกับนโยบายต่างประเทศที่มีต่อฮัน Gojoseon เป็นสังคมชนชั้นที่มีทาส ขุนนาง และกษัตริย์ และมีกฎหมายเช่นพระราชบัญญัติมาตรา 8
•ยุคเหล็ก
ยุคเหล็กในเกาหลีตรงกับช่วงเวลาตั้งแต่ประมาณ 300 ปีก่อนคริสตกาลถึงประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช และแบ่งออกเป็นช่วงต้นและช่วงปลาย[23] เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าวัฒนธรรมเครื่องเหล็กของคาบสมุทรเกาหลีก่อตัวขึ้นพร้อมกับการมาถึงของวัฒนธรรมเครื่องเหล็กของจีนตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราชถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช เครื่องมือทำฟาร์มเหล็กที่ใช้เทคโนโลยีเหล็กหล่อช่วยเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรอย่างมาก โบราณวัตถุที่สำคัญในสมัยนั้น ได้แก่ เครื่องมือทำฟาร์มเหล็ก อาวุธเหล็ก และก้อนเหล็กซึ่งเป็นก้อนเหล็กรูปคันธนูเนื่องจากก้อนนี้ถูกพบเป็นของฝังศพในสุสาน จะเห็นได้ว่า การพิจารณาคดี วิชาสมัยนั้นถือเอาความสามารถในการหล่อเหล็กเป็นสำคัญ มี วัฒนธรรมเครื่องเหล็กในเกาหลีมีลักษณะพิเศษตรงที่เหล็กหล่อและเหล็กกล้าได้รับการพัฒนาเกือบพร้อมๆ กัน[24] Gojoseon พัฒนาจนถึงจุดที่เผชิญหน้ากับราชวงศ์ฮั่นของจีนในขณะที่ยอมรับวัฒนธรรมเหล็ก และประเทศต่างๆ เช่น Buyeo, Goguryeo, Okjeo, Dongye และ Samhan ได้ก่อตั้งขึ้นในแมนจูเรียและส่วนต่างๆ ของคาบสมุทรเกาหลี
•วิมานโชซอน
King Ugeo หลานชายของ Wiman ยอมรับผู้ลี้ภัยจำนวนมากจากจีนและป้องกันไม่ให้ประเทศเพื่อนบ้านเล็ก ๆ เช่น Jena และ Jin เจรจาโดยตรงกับ Han จักรพรรดิหวู่แห่งราชวงศ์ฮั่นส่ง Xia ในปี 109 ก่อนคริสต์ศักราชเพื่อขอให้ Ugeo ยุติการผูกขาดทางการค้า แต่ Ugeo ไม่ยอมรับ ในที่สุดเกิดสงครามระหว่างฮั่นกับโกโชซอน และวิมานโชซอนถูกทำลายเมื่อ 108 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากการล่มสลายของ Gojoseon จักรพรรดิ Wu of Han ได้จัดตั้งกองทัพ Hansa ในพื้นที่ของ Joseon เก่า กองทัพฮันซาดำเนินไปจนกระทั่งกษัตริย์มิชอนแห่งโกกูรยอรวมกองทัพ Nakrang และ Daebang
สามก๊ก
ประเทศเล็ก ๆ หลายแห่งถูกสร้างขึ้นในคาบสมุทรเกาหลีและเอเชียตะวันออกโดยอาศัยผลผลิตที่เพิ่มขึ้นและอาวุธที่ทรงพลังเนื่องจากการแพร่กระจายของวัฒนธรรมเหล็ก ในขณะที่ประเทศเล็ก ๆ จำนวนมากแข่งขันกัน บางประเทศก็รวมประเทศอื่น ๆ และพัฒนาเป็นราชอาณาจักรแบบสหพันธรัฐ วางรากฐานสำหรับการจัดตั้งรัฐรวมศูนย์ พูยอก่อตั้งขึ้นหลังจากโกโจซอน เป็นอาณาจักรสหพันธรัฐที่ใช้เครื่องเหล็ก ต่อมาอาณาจักรสหพันธ์เช่น Dongye, Okjeo, Goguryeo, Mahan, Jinhan, Byunhan, Tamra และ Usan-guk ปรากฏขึ้น ต่อมาช่วงเวลาที่ประเทศน้อยใหญ่อยู่ร่วมกันเรียกว่ายุคสามอาณาจักรดั้งเดิมหรือยุคประชาชาติจนถึงยุคสามอาณาจักร เมื่อโกคูรยอ แพ็กเจ ซิลลา และกายา ซึ่งเริ่มต้นจากอาณาจักรสหพันธรัฐเหล่านี้ได้เติบโตโดย รวมอาณาจักรใกล้เคียง[27] พูยอ (夫餘, 扶餘) รัฐชนเผ่าที่ก่อตั้งโดยชนเผ่าบูยอแห่ง Yemaek (濊貊) เชื้อสายจากราวศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ปกครองแมนจูเรียในปัจจุบันโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ลุ่มแม่น้ำซงฮัว ทิศตะวันออกติดกับ Eupru (挹婁), Goguryeo และ Hyeondoguns ที่เหลือ และทิศตะวันตกติดกับ Seonbi (鮮卑) และ Ohwan (烏桓) พูยอแบ่งออกเป็น บุกบูยอ และ ดงบูยอ
•ยินยอม
บูยอมีตำนานการก่อตั้งที่แยกจากกัน บุกบูยอมีตำนานการก่อตั้งที่แฮโมซู โอรสของจักรพรรดิแห่งสรวงสวรรค์ เสด็จลงมาบนรถม้าที่ลากโดยมังกร 5 ตัว และสถาปนาป้อมปราการฮึลซึงกอลเป็นเมืองหลวง บูยอแบ่งทั้งประเทศออกเป็นเขตที่เรียกว่า Chuchaldo (四出道) และ je (諸加) เช่น Maga, Uga, Jeoga และ Guga ได้ครอบครองพื้นที่บางส่วนเข้ายึดครองและจัดการ พื้นที่ขนาดใหญ่ใน Chuchu-do มีประชากรหลายพันครัวเรือน ส่วนพื้นที่ขนาดเล็กมีหลายร้อยครัวเรือน กล่าวกันว่าชนชั้นผู้ใต้บังคับบัญชาซึ่งเป็นชนชั้นล่างทั้งหมดเป็นทาส นอกจากนี้ยังมีพิธีกรรมที่เรียกว่า Yeonggo (迎鼓) ใน Buyeo และศุลกากรเข้มงวดมาก ดังนั้นการลักขโมยและการล่วงประเวณีจึงถูกลงโทษอย่างรุนแรงเป็นพิเศษ ทั้งบุกบูยอและดงบูยอถูกดูดกลืนเข้าไปในโกกูรยอ[27] ในปี 538 กษัตริย์ Seong แห่ง Baekje สืบทอด Buyeo เปลี่ยนชื่อประเทศเป็น Nambuyeo และประสบความสำเร็จ ปราสาทแห่งชาติของ Baekje กลายเป็น Buyeo (扶餘) และในปี 2015 Uiryeong Yeo (宜寧余氏) ของสาธารณรัฐเกาหลีได้รับมรดกและยังมีอิทธิพลต่อชื่อของ Buyeo-gun, Chungcheongnam-do