นอร์ม็องดี (เรือ)
การสร้างและการเปิดตัว

งานของบริษัท เพนโฮเอต์ ชิปยาดส์ จำกัด (Société Anonyme des Chantiers de Penhoët) เริ่มต้นจากเรือธงที่ไม่มีชื่อเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1931 ที่แซ็ง-นาแซร์ ไม่นานหลังตลาดหุ้นตกต่ำ ค.ศ. 1929 ขณะที่ฝรั่งเศสยังคงดำเนินการสร้างต่อไป โอเชียนิกที่ไวต์สตาร์ไลน์วางแผนไว้ก็ถูกยกเลิก และอาร์เอ็มเอส ควีนแมรีของคูนาร์ดก็ถูกระงับการสร้างเช่นกัน ผู้รับเหมาชาวฝรั่งเศสก็ประสบปัญหาเช่นกันและต้องขอเงินจากรัฐบาล ซึ่งเงินอุดหนุนดังกล่าวถูกตั้งคำถามในสื่อ อย่างไรก็ตาม การสร้างเรือลำนี้ได้รับการติดตามจากหนังสือพิมพ์และได้รับความสนใจในระดับประเทศเป็นอย่างมาก เนื่องจากเรือได้รับการออกแบบให้เป็นตัวแทนของฝรั่งเศสในการแข่งขันเพื่อชาติของเรือโดยสารขนาดใหญ่และยังได้รับการสร้างขึ้นในอู่ต่อเรือของฝรั่งเศสโดยใช้ชิ้นส่วนของฝรั่งเศสอีกด้วย
ตัวเรือที่กำลังขยายตัวในแซ็ง-นาแซร์ไม่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ ยกเว้น "T-6" ("T" สำหรับ "Transat" ซึ่งเป็นชื่ออื่นของเฟรนช์ไลน์ และ "6" สำหรับ "6th") ซึ่งเป็นชื่อในสัญญา มีการเสนอชื่อหลายชื่อ เช่น ดูแมร์ ตั้งตามชื่อปอล ดูแมร์ ประธานาธิบดีฝรั่งเศสผู้เพิ่งถูกลอบสังหาร และชื่อเดิมคือลาเบลฟร็องส์ (La Belle France) ท้ายที่สุดชื่อนอร์ม็องดีก็ถูกเลือก ในฝรั่งเศส คำนำหน้าชื่อเรือจะขึ้นอยู่กับเพศของชื่อเรือนั้น แต่ผู้ที่ไม่ใช่ลูกเรือส่วนใหญ่มักใช้คำนำหน้าเพศชาย ซึ่งสืบทอดมาจากศัพท์ภาษาฝรั่งเศสสำหรับเรือ ซึ่งอาจเป็น "paquebot", "navire", "bateau" หรือ "bâtiment" ส่วนชาวอังกฤษและเยอรมันมักใช้สรรพนามสตรีเพศเรียกเรือ (เช่น "เธอสวยมาก") CGT เรียกเรือของตนอย่างง่ายว่า "นอร์ม็องดี" เพียงอย่างเดียว โดยไม่นำคำว่า "เลอ" หรือ "ลา" (ศัพท์ฝรั่งเศสของเพศชาย/เพศหญิงสำหรับ "the") มาขยายเพื่อเลี่ยงความสับสน
วันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1932 สามปีหลังเหตุการณ์ตลาดหุ้นตกต่ำ นอร์ม็องดีได้ถูกเปิดตัวต่อหน้าผู้ชมกว่าสองแสนคน ตัวเรือขนาด 27,567 ตันที่ไถลลงแม่น้ำลัวร์ถือเป็นเรือลำใหญ่ที่สุดและคลื่นซัดเข้าชายฝั่งและมีผู้เข้าชมกว่าหลายร้อยคน แต่ไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บ เรือได้รับการอุทิศโดยมาดามมาร์เกอริต เลอบรุง ภริยาของอัลแบร์ เลอบรุง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส เรือลำนี้ได้รับการติดตั้งอุปกรณ์จนถึงต้นปี ค.ศ. 1935 โดยมีการติดตั้งอุปกรณ์ภายใน ปล่องไฟ เครื่องจักร และอุปกรณ์ติดตั้งอื่น ๆ เพื่อให้เรือลำนี้กลายเป็นเรือที่ใช้งานได้ ในที่สุดในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1935 นอร์ม็องดีก็พร้อมสำหรับการทดลองเดินทะเล โดยมีนักข่าวคอยติดตาม ความเหนือกว่าของตัวเรือของยัวร์เควิชนั้นชัดเจน แทบไม่มีคลื่นเกิดขึ้นจากหัวเรือแบบกระเปาะ เรือแล่นด้วยความเร็วสูงสุด 32.125 นอต (59.5 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) และหยุดฉุกเฉินด้วยความเร็วดังกล่าวในระยะ 1,700 เมตร (5,600 ฟุต)*
นอกเหนือจากการออกแบบตัวเรือซึ่งทำให้เรือสามารถทำความเร็วได้โดยใช้กำลังน้อยกว่าเรือขนาดใหญ่ลำอื่น ๆ มากแล้ว ยังมีระบบส่งกำลังแบบเทอร์โบไฟฟ้า พร้อมเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบเทอร์โบและมอเตอร์ขับเคลื่อนไฟฟ้าที่สร้างโดยอัลสตอมแห่งแบลฟอร์ CGT เลือกใช้ระบบส่งกำลังแบบเทอร์โบไฟฟ้าเนื่องจากไม่จำเป็นต้องติดตั้งกังหันถอยหลัง ทั้งยังสามารถใช้กำลังได้เต็มที่ในการถอยหลัง และเพราะเจ้าหน้าที่ของ CGT ระบุว่าระบบส่งกำลังแบบดังกล่าวเงียบกว่า รวมถึงควบคุมและบำรุงรักษาได้ง่ายกว่า การติดตั้งเครื่องยนต์นั้นหนักกว่ากังหันธรรมดาและมีประสิทธิภาพด้อยกว่าเล็กน้อยที่ความเร็วสูงแต่ช่วยให้ใบจักรทั้งหมดทำงานได้ แม้เครื่องยนต์ตัวใดตัวหนึ่งจะไม่ได้ทำงานก็ตาม ระบบนี้ยังทำให้สามารถกำจัดกังหันถอยหลังได้อีกด้วย มีการติดตั้งเรดาร์รุ่นแรกเพื่อป้องกันการชน โครงหางเสือพร้อมก้านสูบเหล็กหล่อน้ำหนัก 125 ตันผลิตโดยสโกดาเวิกส์ (Škoda Works) ในเชโกสโลวาเกีย
นอร์ม็องดีมีต้นทุนที่สำคัญ เมื่อถึงเวลาเดินทางครั้งแรก เรือมีราคา 812 ล้านฟรังก์ ซึ่งเท่ากับ 53.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐในขณะนั้น (เทียบเท่ากับ 1188.95 ล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2023)