stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถาน
เนื้อร้อง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ภาษาปาทาน | การปริวรรตเป็นอักษรโรมัน (จากภาษาปาทาน) | ภาษาดารี | ปริวรรตเป็นอักษรโรมัน (จากภาษาตารี) | แปลอังกฤษ | คำแปล |
| (کوروس:)  گرم شه، لا گرم شه  ته‌ای مقدس لمره  ای د آزادی لمـره  ای د نیکمرغی لمره    موږ په توپانونو کی  پری کړه د بری لاره  هم د تورو شپو لاره  هم د رڼایی لاره  سره د سربازی لاره  پاکه د وروری لاره    (کوروس)    دا انقـلابی وطن  اوس د کارگرانو دی  دغه د زمرو میراث  اوس د بزگرانو دی  تیـر شو د ستم دور  وار د مزدورانو دی    (کوروس)    موږ په نړیوالو کی  سوله او وروری غواړو  موږه زیارایستونکو ته  پراخه آزادی غواړو  موږ ورته ډوډی غواړو  کور غواړو، کالی غواړو | (Chorus:)  Garam shah lā garam shah  Ta e muquadas lamara  E da-āzādī lamara  E da-nekmarghī lamara.    Muzh patūfānunokē  Prī kra da-barī lāra  Ham da-toro shpo lāra  Ham da-ranāī lāra  Sra da-sarbāzī lāra  Paka da-rorī lāra.    (Chorus)    Dā inqilābī vatan  Os da-kārgarāno de  Dagha da-zmaro mīrās  Os da-bāzgarāno de  Ter-so da-sitam daur  Vār da-mazdūrāno de.    (Chorus)    Muzh pa-nārīvālo-ke  Sola au urūrī ğvārū  Muzhan ziyār istunko-ta  Parākha āzādī ğvārū  Muzh varta dode ğvārū  Kor ğvārū kālī ğvārū. |  |  | (Chorus:)  Become hot, become more hot,  You, the holy sun.  O sun of freedom,  O sun of good fortune.    We through the storm  Have come to the end of the road.  We have also traversed the paths of darkness,  Also the way of light.  The red road of victory,  The pure path of brotherhood.    (Chorus)    Our revolutionary homeland  Is now in the hands of the workers.  The inheritance of lions  Now belongs to the peasants.  The age of tyranny has passed,  The turn of the labourers has come.    (Chorus)    We want peace and brotherhood  Between the peoples of the world.  We demand more freedom  For all who toil.  We want bread for them,  We want houses and clothes. | ประสานเสียง:  จงร้อน จงร้อนกว่า  เจ้าดวงอาทิตย์ศักดิ์สิทธิ์  โอ้ดวงอาทิตย์แห่งอิสรภาพ  โอ้ดวงอาทิตย์แห่งความโชคดี    เราฝ่าสายลม  ที่ตัดเส้นทางสู่ชัยชนะ  ทางของคืนที่มืดมิด  ก็มีทางแห่งแสงสว่างด้วย  ด้วยวิถีทหาร  ทำฟื้นฟูแบบพี่ฉันท์น้อง    (ประสานเสียง)    นี่คือประเทศแห่งการปฏิวัติ  ตอนนี้อยู่ในมือของผู้ใช้แรงงาน (กรรมกร)  มรดกของสิงโต (โซเวียต)  ตอนนี้เป็นของเกษตรกร (ชาวนา)  วันแห่งการกดขี่หมดไปแล้ว  ถึงคราวของกรรมกรแล้ว    (ประสานเสียง)    เราต้องการความสงบสุขและความเป็นพี่น้องกัน (ภราดรภาพ)  ระหว่างผู้คนบนโลก  เราต้องการอิสระภาพมากขึ้น  จากทุกคนที่ทำงานหนัก  เราต้องการอาหารให้กับพวกเขา  เราต้องการบ้านและเสื้อผ้า |
แหล่งข้อมูลอื่น

Garam shah lā garam shah instrumental in MP3 format เก็บถาวร 2016-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Garam shah lā garam shah instrumental in MIDI format
Sheet music of the anthem
Video with the 1978–1980 flag
Video with the 1980–1987 flag; another video with the 1987–1992 one
เอเคเอ็ม

|  ปืนไรเฟิลจู่โจมเอเคเอ็ม  |
| --- | --- |
ปืนไรเฟิลจู่โจมเอเคเอ็มจากคอลเลกชั่นของพิพิธภัณฑ์กองทัพสวีเดน
ชนิด: ปืนไรเฟิลจู่โจม
แหล่งกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: 1959–present
ผู้ใช้งาน: See Users below
สงคราม: สงครามเวียดนาม สงครามกลางเมืองลาว สงครามอาณานิคมโปรตุเกส Rhodesian Bush War สงครามกลางกัมพูชา สงครามกลางไนจีเรีย The Troubles สงครามกลางแองโกลา สงครามยมคิปปูร์ สงครามกลางเมืองเลบานอน Ethiopian Civil War สงครามกัมพูชา–เวียดนาม Chadian–Libyan conflict สงครามจีน–เวียดนาม สงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน การปฏิวัตินิการากัว  สงครามอิรัก–อิหร่าน สหรัฐบุกครองเกรเนดา Kurdish–Turkish conflict LRA insurgency First Liberian Civil War Persian Gulf War สงครามกลางเมืองรวันดา สงครามกลางเมืองโซมาเลีย สงครามกลางเมืองจอร์เจีย สงครามกลางเมืองแอลจีเรีย สงครามยูโกสลาเวีย First Chechen War Second Chechen War Second Liberian Civil War สงครามในอัฟกานิสถาน (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน) Ivorian Civil Wars สงครามอิรัก War in Darfur สงครามยาเสพติดเม็กซิโก สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย การก่อความไม่สงบของกลุ่มโบโกฮะรอม สงครามกลางเมืองลิเบีย สงครามกลางเมืองซีเรีย ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง (พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน) War in Donbass สงครามกลางเมืองอิรัก (พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน) สงครามกลางเมืองเยเมน (2015–present)
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: มีฮาอิล คาลาชนิคอฟ
ช่วงการออกแบบ: 1950s
บริษัทผู้ผลิต: Kalashnikov Concern Tula Arms Plant others
ช่วงการผลิต: 1959–1978 (USSR)
จำนวนที่ผลิต: More than 10,278,300
แบบอื่น: AKM AKMS AKMSU
ข้อมูลจำเพาะ (Updated information)
มวล: AKM: 3.1 kg (6.83 lb) w/unloaded magazine  AKML: 3.80 kg (8.4 lb)  AKMS: 3.3 kg (7.3 lb)  AKMSN: 3.77 kg (8.3 lb)  AKMS: 3.8 kg (8.4 lb)  with full magazine  30-rnd magazine: 0.33 kg (0.73 lb)  6H4 bayonet: 0.32 kg (0.71 lb)
ความยาว: AKM, AKML: 880 mm (34.6 in)  AKMS, AKMSN: 920 mm (36.2 in) stock extended / 655 mm (25.8 in) stock folded
ความยาวลำกล้อง: 415 mm (16.3 in)

กระสุน: 7.62×39mm M43
ขนาดลำกล้องปืน: 7.62mm
การทำงาน: Gas operated, rotating bolt
อัตราการยิง: Cyclic rate of fire: 600 rds/min Practical rate of fire: Semi-auto 40 rds/min Full-auto 100 rds/min
ความเร็วปากกระบอก: 715 m/s (2,346 ft/s)
ระยะหวังผล: 350 m (383 yd)
ระบบป้อนกระสุน: 10, 20, or 30 round detachable box magazines. Also compatible with 40 round box magazines and 75-round drum magazines from the RPK.
ศูนย์เล็ง: Rear sight notch on sliding tangent, front post 100–1,000 m sight adjustments Sight radius: 378 mm (14.9 in)
เอเคเอ็ม(รัสเซีย: модернизированный Автомат Калашникова, อักษรโรมัน: modernizirovanny Avtomat Kalashnikova, แปลตรงตัว: 'Modernized Kalashnikov Automatic Rifle') เป็นปืนไรเฟิลจู่โจมขนาด 7.62 มม ที่ถูกออกแบบโดยมีฮาอิล คาลาชนิคอฟ มันเป็นปืนรุ่นที่ทันสมัยกว่าของปืนไรเฟิล เอเค-47 ที่พัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1940
มันได้ถูกนำเสนอและเข้าประจำการในกองทัพโซเวียตในปี ค.ศ. 1959 เอเคเอ็มเป็นอาวุธปืนที่มีการใช้อย่างแพร่หลายมากที่สุดของอาวุธปืนตระกูลเอเคทั้งหมด และถูกพบว่ามีการใช้อย่างแพร่หลายของรัฐสมากชิกส่วนใหญ่ของอดีตกติกาสัญญาวอร์ซอและแอฟริกาและพันธมิตรเอเชีย เช่นเดียวกับมีการส่งออกอย่างกว้างขวางและผลิตขึ้นในหลายประเทศอื่นๆ การผลิตปืนไรเฟิลเหล่านี้ได้ถูกดำเนินการทั้งใน Tula Arms Plant และ Izhmash มันได้ถูกแทนที่อย่างเป็นทางการในการประจำการแนวหน้าของโซเวียตโดยเอเค-47 ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1970 แต่ที่เหลืออยู่ก็ยังคงใช้งานทั่วโลก
ผู้ใช้ > ผู้ใช้ในอดีต

เยอรมนีตะวันออก Produced locally. Examples include the MPi-KM (fixed stock) and MPi-KMS-72 (side-folding stock)
กรีเนดา
นิการากัว
โอมาน: used by the Dhofari rebels.
โปแลนด์: Produced locally. Replaced by Kbs wz. 1996 Beryl and soon by MSBS.
โรดีเชีย: Captured AKM rifles were issued primarily to helicopter crews.
สหภาพโซเวียต
สหรัฐ, captured rifles were used in Vietnam and other conflicts.
เวียดนามเหนือ used by PAVN forces.
เวียดนามใต้, the ARVN were supplied with captured AKM rifles.
ยูโกสลาเวีย: Several variants based on the AKM built by Zastava Arms factory, most notably the M70 and M70B.
ผู้ใช้ > ผู้ใช้ที่ไม่ใช่รัฐ

Kurdistan Workers' Party
Revolutionary Armed Forces of Colombia
Egyptian soldiers in training with Egyptian-made Misr rifles
A Romanian sub-officer with a PM md. 65
U.S. Marine firing an East German MPi-KMS-72 assault rifle
Full version of the first picture on this page
อุมม์ซะละมะฮ์

ภรรยาคนที่ 6 ของมุฮัมมัด (ป. ค.ศ. 580/596 – 680/683)
| มารดาแห่งศรัทธาชน อุมม์ซะละมะฮ์ |
| --- | --- |
أم سلمة
เกิด: ฮินด์ บินต์ อะบีอุมัยยะฮ์ ป. ค.ศ. 580 หรือ 596 มักกะฮ์ ฮิญาซ อาระเบีย  (ปัจจุบันคือประเทศซาอุดีอาระเบีย)
เสียชีวิต: ษุลเกาะอ์ดะฮ์ ฮ.ศ. 62 ; ป. ค.ศ. 680 หรือ 682/683 มะดีนะฮ์ ฮิญาซ รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ (ปัจจุบันคือประเทศซาอุดีอาระเบีย)
สุสาน: ญันนะตุลบะกีอ์ มะดีนะฮ์
มีชื่อเสียงจาก: ภรรยาคนที่ 6 ของมุฮัมมัด
คู่สมรส: อะบูซะละมะฮ์ (เสียชีวิต ค.ศ. 624; ญุมาดัษษานี ฮ.ศ. 2) มุฮัมมัด (ต. ค.ศ. 625; เสียชีวิต ค.ศ. 632)
บุตร: ซัยนับ (Barrah) ซะละมะฮ์ ซาเราะฮ์ อุมัร รุก็อยยะฮ์ (Durrah) (ทั้งหมดจากอะบูซะละมะฮ์)
บิดามารดา: อะบูอุมัยยะฮ์ อิบน์ อัลมุฆีเราะฮ์ (พ่อ) อาติกะฮ์ บินต์ อามิร (แม่)
ญาติ: อัลมุฮาญิร (พี่/น้องชาย) กุร็อยบะฮ์ (พี่/น้องสาวฝั่งพ่อ) คอลิด (ลูกพี่ลูกน้องฝั่งพ่อ)
ครอบครัว: บะนูมัคซูม (ตั้งแต่เกิด)  อะฮ์ลุลบัยต์ (ผ่านการแต่งงาน)
ฮินด์ บินต์ อะบีอุมัยยะฮ์ (อาหรับ: هِنْد ابِنْت أَبِي أُمَيَّة, Hind ʾibnat ʾAbī ʾUmayya, ป. ค.ศ. 580 หรือ 596 –  680 หรือ 683) รู้จักกันในชื่อ อุมม์ซะละมะฮ์ (อาหรับ: أُمّ سَلَمَة) หรือ ฮินด์ อัลมัคซูมียะฮ์ (อาหรับ: هِنْد ٱلْمَخْزُومِيَّة) เป็นภรรยาคนที่ 6 ของมุฮัมมัด
"อุมม์ซะละมะฮ์" เป็นกุนยะฮ์ที่หมายถึง "มารดาซะละมะฮ์" เธอเป็นหนึ่งในผู้ติดตามหญิงที่มีอิทธิพลมากที่สุดของมุฮัมมัด ส่วนใหญ่ยอมรับจากการจำฮะดีษหลายฉบับ มุสลิมนิกายชีอะฮ์เชื่อว่าเธอเป็นภรรยาที่สำคัญที่สุดของมุฮัมมัดหลังจากเคาะดีญะฮ์
ซัมติง

"ซัมติง" (อังกฤษ: Something) เป็นเพลงของวงเดอะบีเทิลส์ ในปี ค.ศ. 1969 เป็นเพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้มชุด แอบบีโรด เพลงนี้เป็นเพลงแรกที่ซิงเกิลหน้าเอที่จอร์จ แฮร์ริสันเขียน และถือเป็นซิงเกิลแรกของเดอะบีเทิลส์ที่มีเพลงที่มีอยู่แล้วในอัลบั้มบรรจุอยู่ด้วย ทั้งเพลง "ซัมติง" และเพลง "คัมทูเกตเตอร์" ที่อยู่ในอัลบั้ม แอบบีโรด และเพลง "ซัมติง" ถือเป็นเพลงเดียวที่แฮร์ริสันแต่งแล้วขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตอเมริกันขณะที่ยังอยู่ในวงเดอะบีเทิลส์
จอห์น เลนนอนและพอล แม็กคาร์ตนีย์ ในฐานะสมาชิกหลักผู้เขียนเพลงของวง ทั้งคู่ต่างยกย่องว่าเพลง "ซัมติง" เป็นเพลงที่ดีที่สุดที่แฮร์ริสันเขียนมา ทั้งนี้เพลงยังได้รับการตอบรับที่ดี ซิงเกิลประสบความสำเร็จด้านยอดขาย ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา และยังติดท็อป 10 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร หลังจากวงได้แตกไป ศิลปินอื่นกว่า 150 ศิลปินก็นำเพลงนี้มาทำใหม่ รวมถึง เอลวิส เพรสลีย์, เชอร์ลีย์ บาสเซย์, แฟรงก์ ซินาตรา, โทนี เบนเนตต์, เจมส์ บราวน์, ฮูลิโอ อีเกลเซียส, สโมกีย์ โรบินสัน และโจ ค็อกเกอร์ ถือเป็นเพลงที่ถูกนำมาทำใหม่มากที่สุดของวงเดอะบีเทิลส์เป็นอันดับ 2 รองจากเพลง "เยสเตอร์เดย์"
การเขียนเพลง

ในช่วงระหว่างการบันทึกเสียงอัลบั้ม เดอะบีเทิลส์ ในปี ค.ศ. 1968 (อัลบั้มมีอีกชื่อว่า ไวต์อัลบั้ม ด้วย) แฮร์ริสันเริ่มทำงานเพลงจนท้ายสุดเป็นที่รู้จักในเพลง "ซัมติง" เนื้อเพลงแรก ("Something in the way she moves/Attracts me like no other lover") ดัดแปลงมาจากผลงานเพลงของศิลปินร่วมค่ายแอปเปิ้ลอย่าง เจมส์ เทย์เลอร์ ที่ชื่อว่า "ซัมติงอินเดอะเวย์ชีมูฟ" (อังกฤษ: Something In The Way She Moves) โดยใช้เนื้อเป็นส่วนเติมขณะที่กำลังพัฒนาเมโลดี้ของเพลงอยู่
ต่อมาแฮร์ริสันออกมาเปิดเผยว่า "ขณะที่ผมกำลังหยุดพักระหว่างที่พอลกำลังบันทึกเสียงซ้ำอยู่ ผมก็ไปสตูดิโอว่าง ๆ แล้วเริ่มเขียนเพลง ทั้งหมดเกิดขึ้นที่นั่น ยกเว้นตรงกลางที่แยกออกมาตะหาก มันไม่ได้บรรจุอยู่ใน ไวต์อัลบั้ม เพราะว่าเราทำเพลงครบแล้วสำหรับอัลบั้มดังกล่าว" เดโมของเพลงนี้ในช่วงนี้มีบรรจุอยู่ในอัลบั้มชุดรวมเพลง บีตเทิลส์แอนโธโลจี 3 ที่ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1996
มีหลายคนคิดว่า เพลงนี้แฮร์ริสันได้รับแรงบันดาลใจการแต่งมาจากภรรยาของเขาในเวลานั้นที่ชื่อ แพตตี บอยด์ ซึ่งบอยด์ก็ระบุเช่นกันในงานอัตชีวประวัติของเธอในปี ค.ศ. 2007 ที่ชื่อ วันเดอร์ฟูลทูไนต์ โดยเธอเขียนไว้ว่า "เขาบอกฉัน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งว่า เขาเขียนเพลงนี้ให้ฉัน"
อย่างไรก็ตาม แฮร์ริสันเอ่ยถึงแรงบันดาลใจอื่นที่ต่างกัน จากบทสัมภาษณ์ในปี ค.ศ. 1996 เขาตอบคำถามว่าเพลงนี้เกี่ยวกับแพตตีหรือไม่ เขาตอบว่า "เปล่า ผมไม่ได้เขียนเพลงนี้ให้เธอ ผมแค่เขียนมันและมีบางคนนำมาใส่ในวิดีโอ เขาใส่ภาพของผมกับแพตตี พอลและลินดา ริงโก้และเมอรีน จอห์นกับโยโกะ พวกเขาได้ทำวิดีโอประมาณนั้น จากนั้นทุก ๆ คนก็เดาว่าผมเขียนเพลงนี้เกี่ยวกับแพตตี แต่จริง ๆ แล้วตอนที่ผมเขียน ผมนึกถึงเรย์ ชาร์ลส"
แต่เดิมแฮร์ริสันตั้งใจจะเสนอเพลงให้ แจ็กกี โลแมกซ์ ที่เขาร่วมเรียบเรียงเพลงก่อนหน้าของแฮร์ริสัน ในเพลงที่ชื่อ "ซาวร์มิลก์ซี" แต่ก็ยกเลิกไป เพลงให้โจ ค็อกเกอร์ไป (เขานำเพลงของเดอะบีเทิลส์ไปทำใหม่ก่อนหน้านี้ในเพลง "วิธอะลิตเทิลเฮลป์ฟอร์มมายเฟรนส์") เพลงในเวอร์ชันของค็อกเกอร์ออกก่อนเดอะบีเทิลส์ 2 เดือน และในระหว่างบันทึกเสียงอัลบั้มชุด เกตแบ็ก ที่ในที่สุดใช้ชื่อว่า เลตอิตบี แฮร์ริสันพิจารณาว่าจะให้มีเพลง "ซัมติง" บรรจุอยู่ในอัลบั้ม แต่ท้ายสุดก็ยกเลิกไปเนื่องจากกลัวไม่ได้รับการเอาใจใส่ในการบันทึกเสียงอย่างเพียงพอ ซึ่งก่อนหน้านั้นเพลง "โอลด์บราวน์ชู" ก็ไปได้ไม่ดีสำหรับวง เดอะบีเทิลส์ก็ได้บันทึกเสียงในระหว่างการบันทึกอัลบั้ม แอบบีโรด ที่พวกเขาเริ่มเอาจริงเอาจังกับเพลง "ซัมติง"
การทำงาน

บทความหลัก: แอบบีโรด
"ซัมติง" บันทึกเสียงในระหว่างการทำงานชุด แอบบีโรด บันทึก 52 ครั้งใน 2 ช่วงเวลาหลักใหญ่ ๆ ครั้งแรกของการบันทึกเดโมเกิดขึ้นในวันเกิดครบรอบ 26 ปีของแฮร์ริสัน ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969 ตามมาด้วยอีก 13 ชุดของการอัดตัดเสียงร้องในวันที่ 16 เมษายน ส่วนการบันทึกครั้งใหญ่ครั้งที่ 2 บันทึก 39 ครั้งโดยเริ่มเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 บันทึกท่อนหลักของเพลงกับการบันทึกกว่า 36 ครั้ง จนเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1969 หลังจากหลายวันในการทำการบันทึกเสียงซ้ำ
ต้นฉบับเพลงดั้งเดิมที่เดอะบีเทิลส์ใช้ในช่วงสุดท้ายมีความยาว 8 นาที ที่เลนนอนเล่นเปียโนในตอนจบ (ซึ่งบันทึกเสียงภายหลัง เพราะเลนนอนไม่ได้อยู่ร่วมระหว่างการบันทึกเสียงหลายครั้งแรก ๆ) ในส่วนกลางมีเคาน์เตอร์-เมโลดี้ (สอดแทรกประสานเมโลดี้) ในงานดั้งเดิม แต่ทั้งเคาน์เตอร์-เมโลดี้และเสียงเปียโนของเลนนอนก็ถูกตัดออกในตอนสุดท้าย แต่เสียงเปียโนของเลนนอนก็ไม่ได้ลบออกจนหมด บางส่วนสามารถได้ยินในท่อนมิดเดิลเอจต์ (หรือท่อนเชื่อม) โดยเฉพาะในท่อนที่เล่นลดต่ำลงเหลือบันไดเสียงซีเมเจอร์ ตัวอย่างเช่น ท่อนเชื่อมโซโลกีตาร์ของแฮร์ริสัน ส่วนเสียงเปียโนของเลนนอนที่ถูกตัดออกไป ภายหลังเป็นส่วนสำคัญในเพลง "รีเมมเบอร์" ของเลนนอน
สำหรับในวิดีโอประชาสัมพันธ์ของเพลง "ซัมติง" ถ่ายขึ้นในระยะเวลานั้น ๆ ก่อนที่จะแตกวง ซึ่งในช่วงนั้นวงได้แยกกันแล้ว ดังนั้นในส่วนวิดีโอมีภาพคลิปที่แยกกันไปของสมาชิกแต่ละครเดินที่บ้านตัวเอง รวมถึงภรรยา และนำมาตัดต่อเข้าด้วยกัน
องค์ประกอบ

นักร้องนำของเพลง "ซัมติง" คือจอร์จ แฮร์ริสัน เพลงมีจังหวะความเร็วประมาณ 66 ครั้งต่อนาที และมีจังหวะต่อเนื่องเช่นนี้ตลอดทั้งเพลง เมโลดี้เริ่มต้นที่คีย์ ซีเมเจอร์ ต่อเนื่องในคีย์นี้ตลอดในส่วนอินโทรและ 2 ท่อนร้องแรก จนท่อนแยก (ท่อนบริดจ์) ที่มีความยาว 8 ห้องจะเป็นคีย์ เอเมเจอร์ หลังจากท่อนแยก เมโลดี้จะกลับมาที่คีย์ซีเมเจอร์ ในท่อนโซโลกีตาร์แล้วมาท่อนร้องท่อนที่ 3 จึงถึงท่อนออกเพลง และถึงแม้ว่าเดอะบีเทิลส์เริ่มทีจะพยายามทำในรูปแบบอคูสติกที่ดูคมกว่า แต่ก็ถูกกลบไปกับท่อนแทรกประสาน เดโมในเวอร์ชันอคูสติกที่มีท่อนแทรกประสานต่อมานำมาออกในส่วนหนึ่งของอัลบั้มชุด แอนโธโลจี 3 ในส่วนท่อนแทรกที่เป็นท่อนแทรกประสาน ภายหลังกลายเป็นท่อนพักของเครื่องดนตรีแทน และทำให้เพลงดูเบาลงโดยใช้เครื่องสายนำ เรียบเรียงโดยจอร์จ มาร์ติน โปรดิวเซอร์ของวงเดอะบีเทิลส์
ไซมอน เลงพูดว่า ธีมของเพลงนี้น่ากังขาและคลุมเครือ ริชชี อันเตอร์เบอร์เกอร์แห่งออลมิวสิก บรรยายไว้ว่า "เป็นเพลงรักที่ตรงไปตรงมาอย่างไม่แสดงความขวยเขินและซาบซึ้ง" ในขณะเดียวกัน "เพลงส่วนมากของเดอะบีเทิลส์จะมีเนื้อหาไม่โรแมนติกหรือแสดงเนื้อเพลงที่กำกวมและพูดเป็นนัย เมื่อพวกเขาเขียนเพลงรัก"
การตอบรับ

อัลบั้ม แอบบีโรด ถือเป็นอัลบั้มแรกอย่างเป็นทางการที่มีเพลง "ซัมติง" บรรจุอยู่ ซึ่งออกวางขายเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1969 ในสหราชอาณาจักร โดยในสหรัฐอเมริกาออกขายหลังจากนั้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม และสามารถติดชาร์ตอันดับ 1 ทั้ง 2 ประเทศ
หลังจากนั้นไม่กี่วัน ในวันที่ 6 ตุลาคม มีการออกวางขาย "ซัมติง" ในรูปแบบซิงเกิลหน้าเอคู่ กับเพลง "คัมทูเกตเตอร์" ในสหรัฐอเมริกา ถือเป็นซิงเกิลแรกของแฮร์ริสันที่เขาแต่งและติดอันดับ 1 ของวงเดอะบีเทิลส์
ถึงแม้ว่าซิงเกิลจะติดชาร์ตหลังจากการออกขายเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ก็เกิดความสงสัยเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่ซิงเกิล "ซัมติง" ที่ติดชาร์ตอันดับ 1 บนชาร์ตอเมริกัน ผลการนับของยอดขายและยอดการออกอากาศที่ หน้าเอ และ หน้าบี แยกกัน ที่ตามหลักแล้วเพลงจะแยกอันดับกัน โดย "คัมทูเกตเตอร์" เป็นคู่แข่งของ "ซัมติง" ในเรื่องความนิยม และเป็นการยากลำบากที่ใน 2 เพลงนี้ของซิงเกิลจะขึ้นอันดับ 1 อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 29 พฤศจิกายน ชาร์ตบิลบอร์ดก็เริ่มรวมอันดับเพลงของทั้งหน้าเอ และหน้าบี เข้าสู่การนับผล ในซิงเกิลเดียวกัน ผลก็คือซิงเกิล "คัมทูเกตเตอร์/ซัมติง" ขึ้นเป็นอันดับ 1 บนชาร์ตอเมริกันเป็นเวลา 1 สัปดาห์ จนกระทั่งหลุดออกจากชาร์ตไปในอีก 2 เดือนถัดมา (ส่วนในชาร์ต แคชบ็อกซ์ซิงเกิลส์ชาร์ต ที่ยังนับผลของทั้ง 2 หน้าของซิงเกิลแยกกัน เพลง "ซัมติง" ขึ้นสูงสุดอันดับ 2 ส่วนเพลง "คัมทูเกตเตอร์" ติดอันดับ 1 นาน 3 สัปดาห์) ซิงเกิลยังมียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำ หลังจาก 3 สัปดาห์ที่ออกวางขาย และต่อมาในปี 1999 ก็มีการปรับระดับยอดขายเป็นแผ่นเสียงทองคำขาว
ในสหราชอาณาจักร "ซัมติง" ออกจำหน่ายวันที่ 31 ตุลาคม ถือเป็นซิงเกิลแรกของวงเดอะบีเทิลส์ที่เป็นเพลงของแฮร์ริสันในหน้าเอ และยังเป็นซิงเกิลแรกของวงที่มีบรรจุอยู่ในอัลบั้มแล้ว "ซัมติง" ติดชาร์ตสัปดาห์แรกเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน และไต่อันดับสูงสุดที่อันดับ 4 ก่อนที่จะตกลงไปจากชาร์ตหลังจากอยู่ในชาร์ตนานร่วม 3 เดือนหลังออกจำหน่าย ในสหราชอาณาจักร เชอร์ลีย์ บาสเซย์ นำเพลงนี้มาทำใหม่ติดอันดับสูงสุดที่อันดับ 4
ถึงแม้ว่าแฮร์ริสันจะมองข้ามเพลงของเขาเอง โดยต่อมาเขากล่าวว่า "เขาเก็บเพลงนี้ไว้ราว 6 เดือนเพราะคิดว่ามันง่ายเกินไป" ทั้งเลนนอนและแม็กคาร์ตนีย์ต่างก็ออกมากล่าวว่า พวกเขาคิดว่า "ซัมติง" เป็นเพลงที่ดี เลนนอนยังพูดว่า "ผมคิดว่า จริง ๆ แล้วมันดูเหมือนเป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม" ขณะที่แม็กคาร์ตนีย์พูดว่า "สำหรับผมแล้ว เป็นเพลงที่ดีที่สุดที่เขาเขียนเลย" ทั้งคู่เคยเมินเฉยต่อการแต่งเพลงของแฮร์ริสันก่อนหน้าการแต่ง "ซัมติง" ขณะที่เพลงที่พวกเขาแต่งเองดูเป็นจุดสนใจมากกว่า ซึ่งต่อมาเลนนอนออกมาอธิบายว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | มีช่วงน่าละอายอยู่ช่วงหนึ่งเมื่อเพลงของจอร์จไม่ได้ดีขนาดนั้น และไม่มีใครอยากพูดอะไร เขาแค่ไม่ได้อยู่ทีมเดียวกับเรามานานพอ ไม่ได้ดูถูกเขาหรอกนะ เพียงแค่เขาไม่ได้ฝึกการเป็นนักแต่งเพลงมาอย่างที่เราฝึก | ” |
การตอบรับ > รางวัล

ในปี ค.ศ. 1970 ในปีเดียวกับที่เดอะบีเทิลส์ประกาศแยกตัวไป "ซัมติง" ได้รับรางวัลไอเวอร์โนเวลโลในสาขาเพลงด้านดนตรีและเนื้อร้องยอดเยี่ยม เพลงยังได้รับรางวัลด้านดนตรีอีกหลายครั้งในอีกหลายทศวรรษหลังจากออก โดยเว็บไซต์บีบีซี ให้เป็นเพลงยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยมีมาในอันดับ 64 โดยบีบีซีกล่าวว่า ""ซัมติง" ได้แสดงให้เห็นชัดกว่าเดิม มากกว่าเพลงอื่นทั่วไปของเดอะบีเทิลส์ว่า มีนักแต่งเพลงที่ยอดเยี่ยม 3 คน จากวงที่ดูเหมือนจะมีแค่ 2 คนที่แต่ง" เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงเดอะบีเทิลส์ยังกล่าวว่า ""ซัมติง" ได้แสดงความสำคัญให้เห็นอำนาจของจอร์จ แฮร์ริสันในฐานะผู้ผลักดันการเขียนเพลงอย่างมาก" ในปี ค.ศ. 1999 องค์กรเผยแพร่ดนตรี (Broadcast Music Incorporated (BMI)) ให้ "ซัมติง" อยู่อันดับที่ 17 ของเพลงที่ถูกเล่นมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 กับการเล่นกว่า 5 ล้านครั้ง ส่วนเพลงอื่นของเดอะบีเทิลส์ที่ติดอันดับในรายชื่อคือเพลง "เยสเตอร์เดย์" และ "เลตอิตบี" ที่ทั้งสองเพลงแต่งโดยพอล แม็กคาร์ตนีย์ (ถึงแม้ว่าจะระบุเครดิตว่า เลนนอน/แม็กคาร์ตนีย์ก็ตาม)   ในปี 2004 นิตยสารโรลลิงสโตนยังให้เพลงนี้อยู่อันดับที่ 273 ในหัวข้อ 500 เพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

จอร์จ แฮร์ริสัน – กีตาร์ลีดและกีตาร์ริธึม ร้องนำ
พอล แม็กคาร์ตนีย์ – กีตาร์เบส ร้องประสาน
จอห์น เลนนอน – กีตาร์ เปียโน
ริงโก สตาร์ – กลอง
จอร์จ มาร์ติน – เรียบเรียงเครื่องสาย
บิลลี เพรสตัน – แฮมมอนด์ออร์แกน
การนำมาทำใหม่

มีการนำเพลงนี้มาทำใหม่แล้วมากกว่า 150 เวอร์ชัน "ซัมติง" ถือเป็นเพลงที่ถูกนำมาทำใหม่มากที่สุดของเดอะบีเทิลส์เป็นอันดับที่ 2 รองจากเพลง "เยสเตอร์เดย์" โดยเริ่มมีการนำมาทำใหม่โดยศิลปินอื่นแทบจะโดยทันทีหลังจากที่ออกโดยเดอะบีเทิลส์ โดยลีนา ฮอร์นนำมาทำใหม่เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1969 สำหรับอัลบั้มที่เธอบันทึกเสียงกับนักกีตาร์ที่ชื่อกาบอร์ ซาโบ ชื่ออัลบั้ม ลีนาแอนด์กาบอร์ ส่วนในฉบับอื่นหลังจากนั้นไม่นาน อย่างเช่นในเวอร์ชันของเพรสลีย์ (ซึ่งก็รวมอยู่ในรายการการแสดงพิเศษทางโทรทัศน์อโลฮาฟรอมฮาวาย ), ซินาตรา, ดิโอเจส์ และชาร์ลส ซึ่งแฮร์ริสันได้นึกนักร้องคนนี้ไว้ในใจเมื่อคราวที่เขียนเพลง "ซัมติง" แต่อย่างไรก็ตาม ต่อมาแฮร์ริสันก็ออกมาพูดภายหลังว่า เวอร์ชันที่เขาชื่นชอบที่สุดเป็นของเจมส์ บราวน์และสโมกีย์ โรบินสัน
แฟรงก์ ซินาตรา ประทับใจในเพลง "ซัมติง" เป็นอย่างมาก โดยเขาเรียกเพลงนี้ว่า "เป็นเพลงรักที่ยอดเยี่ยมที่สุด" เขาร้องเพลงนี้นับร้อยครั้งในหลายคอนเสิร์ต อย่างไรก็ตามเขาก็เคยเอ่ยถึงเพลง "ซัมติง" ครั้งหนึ่งว่า เป็นเพลงที่เขียนโดย เลนนอน/แม็กคาร์ตนีย์ ที่เขาชื่นชอบที่สุดตลอดกาล (เขาไม่รู้ว่าใครแต่งเพลงนี้) และยังแนะนำเพลงนี้อยู่เป็นประจำอีกด้วย แฮร์ริสันไม่รังเกียจที่ซินาตรา ได้เปลี่ยนแปลงเนื้อเพลง ที่เดิมเพลงเขียนว่า "You stick around now it may show" โดยซินาตราร้องว่าเป็น "You stick around, Jack, she might show" ซึ่งแฮร์ริสันก็ยังนำเนื้อร้องในเวอร์ชันของซินาตราไปขับร้องในส่วนหนึ่งของการแสดงในทัวร์ของเขา
เวอร์ชันของนักร้องคันทรีจอห์นนี ร็อดริเกซ ขึ้นติดท็อป 10 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตคันทรีซิงเกิลส์ชาร์ต ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1974 เพลงนี้ยังปรากฏในอัลบั้มอุทิศให้วงเดอะบีเทิลส์ในปี ค.ศ. 1995 ที่ชื่อ คัมทูเกตเตอร์: อเมริกาซาลูตส์เดอะบีเทิลส์ ร้องโดยทันย่า ทักเกอร์ นอกจากนี้มิวสิกโซลไชลด์ยังเคยนำเพลงนี้มาทำใหม่ด้วย
ในปี ค.ศ. 2002 หลังจากที่แฮร์ริสันเสียชีวิต แม็กคาร์ตนีย์และอีริก แคลปตันนำเพลง "ซัมติง" มาร้องในคอนเสิร์ตที่ชื่อ "คอนเสิร์ตฟอร์จอร์จ" การขับร้องครั้งนี้ทำให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาเพลงร่วมร้องป็อปยอดเยี่ยม แม็กคาร์ตนีย์ยังร้องเพลงนี้โดยเล่นเครื่องดนตรียูเคเลเลเพียงอย่างเดียวในการแสดงในทัวร์ของเขาที่ชื่อ "แบ็กอินดิยูเอส" และ "แบ็กอินเดอะเวิลด์"  เขายังร้องเพลงเพื่ออุทิศให้แฮร์ริสัน ในปี ค.ศ. 2008 ในคอนเสิร์ตลิเวอร์พูซาวด์ แสดงเพลงนี้ในลักษณะคล้ายกับที่แสดงใน "คอนเสิร์ตฟอร์จอร์จ" โดยเริ่มดนตรีด้วยยูเคเลเลอย่างเดียว หลังจากท่อนบริดจ์จึงเล่นเต็มวงและจบลงเหมือนกับเพลงต้นฉบับ นอกจากนั้นบ็อบ ดีแลนยังร้องสดเพลงนี้เพื่ออุทิศให้แฮร์ริสันสำหรับการเสียชีวิตของเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Alan W. Pollack's analysis of "Something"
The Beatles Bible: Something
| ก่อนหน้า |  | ซัมติง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "เวดดิงเบลบลูส์" โดย เดอะฟิฟธ์ไดเมนชัน |  | ซิงเกิลอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100  (29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 (1 สัปดาห์)) |  | "นานาเฮย์เฮย์ (คิสฮิมกูดบาย)" โดย สตีม |
| "เทรซี" โดย เดอะคัฟฟ์ลิงส์ |  | ซิงเกิลอันดับ 1 แคนาดา นิตยสารอาร์พีเอ็ม   (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 - 6 ธันวาคม ค.ศ. 1969 (4 สัปดาห์)) |  | "แอนด์เวนไอดาย" โดย บลัด, สเวตแอนด์เทียส์ |
ทองสัมฤทธิ์เบนิน

บรรดาทองสัมฤทธิ์เบนินที่จัดแสดงในบริติชมิวเซียม
ทองสัมฤทธิ์เบนิน หรือ เบนินบรอนซ์ (อังกฤษ: Benin Bronzes) เป็นกลุ่มของแผ่นโลหะประดับบางและประติมากรรมโลหะจำนวนมากกว่าหนึ่งพันชิ้น ที่เคยประดับพระราชวังของราชอาณาจักรเบนินที่ซ่งปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของประเทศไนจีเรีย เบนินบรอนซ์เป็นหนึ่งในกลุ่มของตัวอย่างที่ดีที่สุดของศิลปะเบนิน สร้างขึ้นตั้งแต่ในศตวรรษที่สิบสามเป็นต้นมาโดยชาวเอโด
ในปี 1897 แผ่นโลหะเบนินและวัตถุอื่น ๆ ได้ถูกปล้นไปจากราชอาณาจักรเบนินโดยกองกำลังอังกฤษระหว่างการเดินทางลงโทษราชอาณาจักรเบนิน วัตถุจำนวนสองร้อยชิ้นได้ถูกนำไปส่งมอบให้กับบริติชมิวเซียมในกรุงลอนดอน ในขณะที่ที่เหลือถูกขโมยและอยู่ภายใต้ครอบครองของพิพิธภัณฑ์อื่น ๆ ในทวีปยุโรป ในปัจจุบันชิ้นงานส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การดูแลของบริติชมิวเซียม เช่นเดียวกับพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ในเยอรมนีและสหรัฐอเมริกา
เบนินบรอนซ์ได้นำไปสู่การยอมรับวัฒนธรรมแอฟริกาและศิลปะแอฟริกาในยุโรปที่มากขึ้น แรกเริ่มเดิมทีเป็นเรื่องที่ดูเป็นไปไม่ได้ที่จะค้นพบว่ากลุ่มคนที่ "ควรจะป่าเถื่อนและใช้ชีวิตแบบบรรพกาล" จะสามารถรังสรรค์ชิ้นงานที่มีความสวยงามและซับซ้อนเช่นนี้ได้ บางส่วนถึงกับเข้าใจผิดว่าการทำเหล็กในเบนินนั้นได้รับมาจากพ่อค้าชาวโปรตุเกสที่เดินทางเข้ามาติดต่อกับชาวเบนินในยุคสมัยใหม่ตอนต้น แต่ในความเป็นจริงแล้วอาณาจักรเบนินเคยเป็นศูนย์กลางของอารยธรรมแอฟริกามายาวนานก่อนการเข้ามาของชาวโปรตุเกสเสียอีก และเป็นที่ประจักษ์ว่างานบรอนซ์เหล่านี้สร้างสรรค์ขึ้นในเบนินด้วยวัฒนธรรมพื้นถิ่น ชิ้นงานหลายชิ้นมีอายุเก่าแก่ถึงศตวรรษที่ 13 ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนการติดต่อกับชาวโปรตุเกส ส่วนชิ้นงานส่วนมากอายุราวศตวรรษที่สิบห้าและสิบหก เชื่อกันว่า "ยุคทอง" ของหัตถกรรมลมโลหะเบนินนั้นอยู่ในรัชสมัยของเอซีกี (ราว 1550) และเอเรโซเยน (1735–50) ที่ซึ่งงานหัตถกรรมเหล่านี้มีคุณภาพสูงสุด
ชิ้นงานโลหะเหล่านี้หล่อขึ้นด้วยวิธีลอสท์-แวกซ์ และยอมรับกันว่าเป็นหนึ่งในบรรดาประติมากรรมที่ดีที่สุดที่สร้างสรรค์ขึ้นด้วยวิธีนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Benin Plaques, Museum number Af1898,0115.23, Collection Online, British Museum
ซิมโบสปอนไดลัส

| Cymbospondylus ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Mid Triassic |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
ชั้นย่อย:: Diapsida
อันดับใหญ่:: Ichthyopterygia
อันดับ:: Ichthyosauria
สกุล:: Cymbospondylus

Species
 C. natans,  C. germanicus,  C. nevadanus, C. parvus, C. piscosus, C. grandis, C. petrinus, C. buchseri
ซิมโบสปอนไดลัส (Cymbospondylus) อยู่ในยุคไทรแอสซิก (248 - 206 ล้านปีก่อน) เป็นยุคที่ไดโนเสาร์บนผืนแผ่นดินกำลังวิวัฒนาการอยู่แต่ไดโนเสาร์ในยุคนี้ยังมีขนาดเล็กเมื่อเปรียบเทียบกับไดโนเสาร์ในยุคจูแรสซิก และเช่นเดียวกับยุคออร์โดวิเชียน ท้องทะเลในยุคไทรแอสสิกเต็มไปด้วยสัตว์ทะเลและนักล่า นักล่าที่รู้จักกันดีคือ สัตว์เลื้อยคลานอย่างเช่น กิ้งก่า นอโธซอร์ แต่นักล่าที่ร้ายที่สุดในยุคนี้ก็คือ ซิมโบสปอนไดลัส สัตว์ทะเลลำตัวยาว 10 เมตร รูปร่างคล้ายปลาโลมา แต่ไม่มีกระโดงและหางยาว ปลายหางคล้ายหางของปลาไหลทะเล
พ.ศ. 2062

| --- | --- |
ศตวรรษ::  15  16  17
ปี::  2059  2060  2061  2062  2063  2064  2065
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2062
ปฏิทินกริกอเรียน: 1519 MDXIX
Ab urbe condita: 2272
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 968 ԹՎ ՋԿԸ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6269
ปฏิทินบาไฮ: −325 – −324
ปฏิทินเบงกอล: 926
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2469
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 10 Hen. 8 – 11 Hen. 8
พุทธศักราช: 2063
ปฏิทินพม่า: 881
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7027–7028
ปฏิทินจีน: 戊寅年 (ขาลธาตุดิน) 4215 หรือ 4155     — ถึง — 己卯年 (เถาะธาตุดิน) 4216 หรือ 4156
ปฏิทินคอปติก: 1235–1236
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2685
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1511–1512
ปฏิทินฮีบรู: 5279–5280
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1575–1576
 - ศกสมวัต: 1441–1442
 - กลียุค: 4620–4621
ปฏิทินโฮโลซีน: 11519
ปฏิทินอิกโบ: 519–520
ปฏิทินอิหร่าน: 897–898
ปฏิทินอิสลาม: 924–926
ปฏิทินญี่ปุ่น: Eishō 16 (永正１６年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1519 MDXIX
ปฏิทินเกาหลี: 3852
ปฏิทินหมินกั๋ว: 393 ก่อน ROC 民前393年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2062 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1519 - มีนาคม ค.ศ. 1520
มหาศักราช 1441
วันเกิด

13 เมษายน - แคทเธอรีน เดอ เมดีชี
31 มีนาคม - พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส