stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระยาอินทรมนตรีศรีจันทรกุมาร (ฟรานซิส เฮนรี ไจลส์)
บรรณานุกรม

กรมสรรพากร (2014-02-27). "พระนามและนามอธิบดีกรมสรรพากร". กรมสรรพากร. กรุงเทพฯ.
"แจ้งความกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน ร.ศ. 118" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 16: 462. 1889-11-05. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-22. สืบค้นเมื่อ 2023-03-10.{{cite journal}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
"ประกาศตั้งเจ้าพนักงานการกำกับตรวจตราเข้า" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 36: 105. 1919-06-13.
"พระราชทานเครื่องราชอิศริยาภรณ์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 35: 2848–2854. 1919-01-19.
"พระราชทานยศ" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 35: 2871. 1919-01-19.
"พระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 31: 465. 1914-05-30.
พิทยลาภพฤฒิยากร, พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่น (1951). "ประวัติพระยาอินทรมนตรี". การศึกษาเกี่ยวกับจรรยาและศาสนา. พระนคร: โรงพิมพ์คุรุสภา. pp. ก–จ.
ไพจิตร โพธิ์หอม (2015-01-07). "ประวัติกรมสรรพากร". ฐานข้อมูลหน่วยงานภาครัฐ. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-03-10. สืบค้นเมื่อ 2023-03-10.
โรม บุนนาค (2019-07-31). "ข้าราชการอังกฤษรับใช้ ร. 5 ซาบซึ้งจนขอเป็นคนไทย ได้รับพระราชทานนามสกุลจาก ร. 6". ผู้จัดการออนไลน์. กรุงเทพฯ: ผู้จัดการ.
ส. ศิวรักษ์ (1983). "ใครบ้างจะท้าทายชีวิตอย่าง มจ.สิทธิพร กฤดากร" (PDF). วารสารข้าราชการ. 28 (7). ISSN 0125-0906. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-03-10. สืบค้นเมื่อ 2023-03-10.
"ส่งเหรียญรัตนาภรณ์ไปพระราชทาน ลงวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2475" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 49: 541. 1932-05-15. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-04. สืบค้นเมื่อ 2023-03-10.{{cite journal}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
อนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ), พระยา (1978). ประวัติบุคคล (PDF). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ, กรมศิลปากร. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-03-10. สืบค้นเมื่อ 2023-03-10.
อนุสรณ์ ธรรมใจ (2022-06-14). "สภาพเศรษฐกิจการเมืองสยามก่อนอภิวัฒน์ 2475". สถาบันปรีดี พนมยงค์. กรุงเทพฯ: สถาบันปรีดี พนมยงค์.
Seidenfaden, E (1952). "In Memoriam" (PDF). Journal of the Siam Society (ภาษาอังกฤษ). 3: 221–226.
ลิขิตเสน่หา

| ลิขิตเสน่หา |
| --- | --- |

สร้างโดย: บริษัท กู๊ด ฟิ่งลิ่ง จำกัด
บทประพันธ์: พลอยชื่น-รื่นสราญ
กำกับโดย: วรวิทย์ ศรีสุภาพ
นักแสดง: สหรัถ สังคปรีชา มาช่า วัฒนพานิช วรินทร ปัญหกาญจน์ ภีรนีย์ คงไทย ชินารดี อนุพงษ์ภิชาติ พีรัชชัย รุมพล ยุทธพิชัย ชาญเลขา พรทิพย์ วงศ์กิจจานนท์ สุประวัติ ปัทมสูต สุมณทิพย์ เหลืองอุทัย ดวงใจ หทัยกาญจน์ เกริก ชิลเลอร์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: สักวันคงได้เจอ
จำนวนตอน: 20 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 135 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 26 ตุลาคม พ.ศ. 2554 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2554
ละครเรื่องถัดไป: มุกเหลี่ยมเพชร
ลิขิตเสน่หา เป็นละครโทรทัศน์ จากบทโทรทัศน์และบทประพันธ์ของ พลอยชื่น-รื่นสราญ กำกับการแสดงโดย วรวิทย์ ศรีสุภาพ ผลิตโดย สมจริง ศรีสุภาพ ดำเนินงานโดย บริษัท กู๊ด ฟิลลิ่ง จำกัด และเป็นละครที่สะท้อนปัญหาของสังคมได้เป็นอย่างดี ออกอากาศ ทุกวันพุธ-วันพฤหัสบดี เวลา 20.30 น.ทางช่อง 3 โดยออกอากาศตอนแรกเมื่อ วันพุธที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2554 และ ออกอากาศตอนสุดท้าย เมื่อ วันพฤหัสบดี ที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2554
รายนามนักแสดง

| บทบาท | นักแสดง |
| --- | --- |
ณนนท์ (นนท์): สหรัถ สังคปรีชา
ยี่หวา: มาช่า วัฒนพานิช
สุดยอด (ยอด): วรินทร ปัญหกาญจน์
ยาหยี (หยี): ภีรนีย์ คงไทย
วสันต์ (สันต์): ยุทธพิชัย ชาญเลขา
เอนิตา (นิตา): พรทิพย์ สกิดใจ
ข้าวตู: พีรัชชัย รุมพล
ไข่ตุ๋น: ชินารดี อนุพงษ์ภิชาติ
บุญเลื่อง: ดวงใจ หทัยกาญจน์
ปู่เท่ง: สุประวัติ ปัทมสูต
กังฟู: เตชิน เหลืองตระการ
เพิร์ลลี่: สุมณทิพย์ เหลืองอุทัย
ยิ่ง: เกริก ชิลเลอร์
ว่าน: พีระพล เสนาคุณ
ภูมิชาย: อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล
ชม้อย: ดารณีนุช โพธิปิติ
วัลภา: นัฏฐา ลอยด์
ครูปราณี: พุทธชาติ พงศ์สุชาติ
วุ้น: อุษณีย์ พึ่งป่า
ก้อย: ฐิดารินทร์ ยอดธนาสวัสดิ์
น้องน้ำ/ณัชชา: ชวัลรัตน์ เจนจิตรานนท์
เพลงประกอบละคร

สักวันคงได้เจอ โดย มาช่า วัฒนพานิช
เสียใจที่สุด โดย มาช่า วัฒนพานิช
ที่ตรงนี้
เรื่องย่อ

ข้าวตูและไข่ตุ๋นเป็นเด็กมีปัญหา แต่ฟ้านำให้ครอบครัวของข้าวตูและไข่ตุ๋นได้มาเจอ แต่พอทะเลาะกันไปเรื่อย ๆ ทั้งสองครอบครัวก็เริ่มรักกัน แม้จะมีอุปสรรค แต่สองครอบครัวก็เข้าใจ วันหนึ่ง ณนนท์พบว่าเขาหลงรักยี่หวาเข้าแล้ว สุดยอดก็หลงรักยาหยี แต่ณนนท์และสุดยอดจะทำอย่างไร ที่จะทำให้ได้หัวใจของยี่หวากับยาหยีมาครอบครอง
วงศ์ปลาเฉี่ยว

| วงศ์ปลาเฉี่ยว |
| --- | --- |

ปลาเฉี่ยวหิน (Monodactylus argenteus) ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Percoidei
วงศ์ใหญ่:: Percoidea
วงศ์:: Monodactylidae
สปีชีส์:: 6 ชนิด (ดูในรายละเอียด)

สกุล
 Monodactylus   Schuettea
วงศ์ปลาเฉี่ยว (วงศ์: Monodactylidae) เป็นวงศ์ปลาจำพวกหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) เป็นปลาที่มีรูปร่างโดยรวมคือ แบนข้างมากเป็นรูปสี่เหลี่ยม หัวเล็ก ปากมีขนาดเล็ก ครีบหลังและครีบท้องคม ครีบอกและครีบหางสั้น มีลายพาดสีดำบริเวณหางและช่องปิดเหงือก ตากลมโต เกล็ดเล็กละเอียดมาก  ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง โดยเป็นปลาขนาดเล็ก ขนาดใหญ่ที่สุดไม่เกินฝ่ามือของมนุษย์ อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลหรือปากแม่น้ำ สามารถปรับตัวให้อาศัยได้ทั้งน้ำเค็ม-น้ำกร่อย-น้ำจืด ได้เป็นอย่างดี
แพร่พันธุ์โดยการวางไข่ในบริเวณที่เป็นน้ำจืดหรือมีปริมาณความเค็มน้อย โดยปลาตัวเมียจะวางไข่ก่อนที่ปลาตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อผสม ก่อนที่ลูกปลาจะค่อย ๆ เติบโตและอพยพไปอยู่ในบริเวณที่เป็นน้ำกร่อยหรือน้ำเค็มมากขึ้น ซึ่งปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง
พบในทะเลแถบเขตร้อนอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ชายฝั่งทะเลภูมิภาคแอฟริกาตะวันออกไปจนถึงออสเตรเลีย มีทั้งหมด 2 สกุล 6 ชนิด
การจำแนกชนิด

สกุล Monodactylus
สกุลนี้ปลาจะมีรูปร่างเป็นสีเหลี่ยม ครีบทุกครีบคม สั้น สามารถปรับตัวให้อาศัยได้ทั้งน้ำเค็ม, น้ำกร่อย และน้ำจืด จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ทั้งในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทั่วโลก และในตู้ปลาส่วนบุคคล ซึ่งมักจะมีชื่อเรียกกันในแวดวงปลาสวยงามในปลาวงศ์นี้รวม ๆ กันว่า "บอร์เนียว" หรือ "ฟิงเกอร์"
Monodactylus argenteus
Monodactylus falciformis
Monodactylus kottelati
Monodactylus sebae
สกุล Schuettea
สกุลนี้รูปร่างปลาจะยาวกว่าสกุล Monodactylus มีชื่อสามัญเรียกว่า "Pomfred" มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลาแป้นแก้ว (Ambassidae) และจะอาศัยอยู่ได้แค่น้ำกร่อยหรือน้ำทะเลเท่านั้น
Schuettea scalaripinnis
Schuettea woodwardi
ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่

| ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ |
| --- | --- |
เกิด: ธีรปภัสร์ พงษ์วันกิตติคุณ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2517 (50 ปี)
ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ มีชื่อจริงว่า ธีรปภัสร์ พงษ์วันกิตติคุณ (ชื่อเดิม : ธีระ พงษ์วัน) ชื่อเล่น จักร นักมวยสากลและนักศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานชาวไทย อดีตแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชีวิตส่วนตัว

หลังเสียแชมป์โลกไปแล้ว ในปี พ.ศ. 2552 ยอดสนั่นได้เดินทางไปเป็นเทรนเนอร์สอนมวยสากลและมวยไทยอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์
ในปลายปี พ.ศ. 2553 ยอดสนั่นได้รับปริญญามหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ยอดสนั่นได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต จังหวัดศรีสะเกษ เขต 3 สังกัดพรรคครูไทยเพื่อประชาชน แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ชื่ออื่น

ยอดสนั่น ส.นันทชัย
ยอดสนั่น ศิษย์ยอดธง
ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่
วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี

| วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี, วัดเขาพลอง
ที่ตั้ง: ตำบลเขาท่าพระ อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระอธิการพุด ฐิตสีโล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาท่าพระ อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท
วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี หรือ วัดเขาพลอง สร้างวัดขึ้นภายใต้การนำของโดยหลวงพ่อขึ้น ส่วนฝ่ายฆราวาส คือ ร้อยโทชื้น ธรรมชัย และนายทองดี เตชะสุวรรณ ได้ร่วมกันประสานกรมการศาสนา จนได้รับอนุญาตให้สร้างวัดขึ้นที่บ้านเขาพลองในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2516 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 มีชื่อเป็นทางการว่า "วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี" แต่ชาวบ้านเรียกติดปากว่า "วัดเขาพลอง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558
วัดตั้งอยู่บริเวณไหล่เขาเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมและเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธอริยธัมโม พระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่ศิลปะสุโขทัย สูง 8 วา 3 ศอก 1 นิ้ว รวมฐานสูง 9 วา 3 ศอก 6 นิ้ว หน้าตักกว้าง 6 วา 1 ศอก ประดิษฐานผินพระพักตร์ไปทางถนน ภายในอุโบสถบนยอดเขามีรูปปั้นเกจิอาจารย์ชื่อดัง 3 รูป คือ หลวงพ่อขึ้น หลวงพ่อกบ และหลวงพ่อโอภาสี
วงศ์ปลาเนื้ออ่อน

| วงศ์ปลาเนื้ออ่อน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีน-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลาก้างพระร่วง (Kryptopterus vitreolus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Siluridae Cuvier, 1816

สกุล
 Belodontichthys   Ceratoglanis   Hemisilurus   Hito   Kryptopterus   Micronema   Ompok   Phalacronotus  Parasilurus   Pterocryptis   Silurichthys   Silurus   Wallago   Wallagonia 
วงศ์ปลาเนื้ออ่อน (อังกฤษ: Sheatfish, ชื่อวิทยาศาสตร์: Siluridae) ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) รูปร่างเพรียวยาว ลำตัวแบนข้างมาก ใช้ชื่อวงศ์ว่า Siluridae (/ไซ-เลอร์-อิ-ดี้/)
ส่วนหัวมักแบนราบหรือแบนข้างในบางชนิด ปากกว้าง มีฟันซี่เล็กและแหลมขึ้นบนขากรรไกรและเป็นแผ่นบนเพดาน มีหนวด 2-3 คู่
ครีบก้นยาวมากกว่าครึ่งหนึ่งของความยาวลำตัว ไม่มีครีบไขมัน ครีบหลังเล็กมาก ไม่มีก้านครีบแข็งแหลมที่ครีบอกและครีบหลัง ครีบหางเว้าตื้นหรือเป็นแฉก ครีบอกมีขนาดใหญ่ ครีบท้องเล็ก เป็นปลากินเนื้อเป็นอาหาร ได้แก่ แมลงขนาดเล็ก, ปลาขนาดเล็ก, กุ้งฝอย และสัตว์หน้าดินต่าง ๆ วางไข่แบบจมติดกับวัสดุใต้น้ำ
กระจายพันธุ์ไกล พบตั้งแต่ยุโรป, เอเชียตอนบน, อินเดียไปจนถึงอินโดนีเชีย
เป็นปลาเศรษฐกิจสำคัญชนิดหนึ่งของประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ประเทศไทย, กัมพูชา
เฉพาะที่พบในประเทศไทยมีราว 30 ชนิด ชนิดที่มีขนาดเล็กสุด เช่น ปลาก้างพระร่วง (Krytopterus vitreolus) ที่มีความยาวราว 6.5-8 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ใหญ่ที่สุดคือ ปลาเวลส์ (Silurus glanis) พบในยุโรป ที่สามารถยาวได้ถึง 3 เมตร และหนักกว่า 113 กิโลกรัม  และชนิดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศไทยคือ ปลาค้าวขาว (Wallago attu) ใหญ่ได้ถึง 2 เมตร
ตัวอย่างปลาในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน เช่น
ปลาก้างพระร่วง
ปลาขาไก่
ปลาคางเบือน
ปลาค้าวขาว
ปลาชะโอน
ปลาชะโอนหิน
ปลาดังแดง
ปลาแดง
ปลาน้ำเงิน
ปลาสายยู
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ) เก็บถาวร 2010-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q6577802  Wikispecies: Siluridae  ADW: Siluridae  BOLD: 47348  EoL: 5086  EPPO: 1SILUF  Fauna Europaea: 12031  Fossilworks: 86286  GBIF: 5168  iNaturalist: 86069  IRMNG: 114266  ITIS: 164066  NBN: NBNSYS0000160998  NCBI: 30989  WoRMS: 154199
วัดปงสนุกใต้

| วัดปงสนุกใต้ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดปงสนุกใต้, วัดศรีจอมเมือง
ที่ตั้ง: ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปงสนุกใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัด มีเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน 44 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 34 ตารางวา
วัดปงสนุกใต้ เดิมชื่อ วัดศรีจอมเมือง สร้างขึ้นพร้อมเมืองลำปาง ต่อมากลายเป็นวัดร้าง พระมหาเมืองแปงและเจ้าผู้ครองนครลำปางบูรณะสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2320 วัดนี้ยังเป็นที่ฝังหลักเมืองหลักแรกเมื่อ พ.ศ. 2400 ในสมัยเจ้าวรญาณรังษี เจ้าผู้ครองนครลำปาง ต่อมาได้รับการบูรณะและยกฉัตรขึ้นเมือง พ.ศ. 2502
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปจตุรพิธ 4 องค์ ศาลาการเปรียญ กุฏิ หอสมุด และหอพระไตรปิฎก ปูชนียวัตถุที่สำคัญมีเจดีย์ 1 องค์ ปราสาทหรือมณฑป 1 หลัง และวิหารพระนอน 1 หลัง  ลักษณะรูปทรงมณฑปหรือปราสาทเป็นสถาปัตยกรรมทรงไทยใหญ่ ศิลปะล้านนาผสมพม่าและจีน เป็นลักษณะรูปทรงจัตุรมุข 4 ทิศ ฝาผนังบรรจุพระพุทธรูปโลหะ 1000 องค์ มีพระประธานในมณฑปหันหน้าออกทั้ง 4 ทิศส่วนองค์เจดีย์มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ฐานสี่เหลี่ยมจตุรัส มีฐานปัทม์ย่อเก็จบนฐานเขียงชั้นล่างเหนือเรือนธาตุขึ้นไปเป็นชั้นฐานปัทม์ทรงกลมรองรับองค์ระฆัง เหนือองค์ระฆังเป็นชั้นบัลลังค์รองรับปล้องไฉน ปลียอดประดับปลายยอดด้วยโลหะฉลุลวดลาย
วัดปทีปพลีผล

| วัดปทีปพลีผล |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ถนนบางขุนเทียนชายทะเล แขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร 10150
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธทศพล
เจ้าอาวาส: พระครูประทีปธรรมารักษ์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปทีปพลีผล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูประทีปธรรมารักษ์เป็น เจ้าอาวาส พระครูปลัดจักรพันธ์ ปญฺญาธโร เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส
วัดปทีปพลีผลเริ่มสร้างวัดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2526 โดยนายทองดีและนางทองอินทร์ ประทีปพลีผล พร้อมด้วยบุตรธิดา ได้ถวายที่ดินเพื่อสร้างสำนักสงฆ์โดยมีเจตนารมณ์เป็นบุญกุศลที่จะทำบุญสถานแห่งนี้ให้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมและเผยแพร่ธรรม ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ผู้ขออนุญาตคือนายทองดี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
สภาพวัดมีความสงบร่มรื่น สะอาด และสวยงาม อุโบสถประดิษฐาน พระพุทธทศพล เป็นพระประธาน หล่อองค์พระจากทองเหลือง ภายในรั้วกำแพงแก้วมีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกของวัด มณฑปพระพุทธสิหิงค์ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์องค์จำลอง ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของวัด วิหารหลวงพ่อเหลือประดิษฐานหลวงพ่อเหลือ กล่าวกันว่าตอนสร้างพระประธานในอุโบสถซึ่งเป็นทองเหลือง มีทองเหลืองเหลือ จึงนำมาหล่อพระประธานที่วิหารอีก 1 องค์ และยังสามารถหล่อเป็นพระองค์เล็ก ๆ ได้อีกหลายองค์ มณฑปพระครูพิพิธพัฒนโสภณตั้งอยู่กลางสระน้ำด้านหลังกุฏิที่พักพระสงฆ์
วัดปฐมบุตรอิศราราม

| วัดปฐมบุตรอิศราราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดปฐมบุตรอิศราราม, วัดยี่ส่าย
ที่ตั้ง: เลขที่ 165 ซอยจรัญสนิทวงศ์ 45 แยก 7 ถนนจรัญสนิทวงศ์ แขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร 10700
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อแดง
เจ้าอาวาส: พระครูปลัดปริยัติวัฒ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปฐมบุตรอิศราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ทั้งหมด ประมาณ 9 ไร่
จากคำบอกเล่าของเจ้าอาวาส พระครูปลัดปริยัติวัฒ วัดนี้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2314 เดิมวัดนี้ชื่อ วัดยี่ส่าย ผู้สร้างคือ คนจีนที่ร่ำรวยมาจาการโล้เรือสําเภามาค้าขาย คำว่า ยี่ แปลว่า สอง จึงสันนิษฐานว่าหมายถึง ผัวเมีย แต่อีกนัยหนึ่ง คําว่า ยี่ส่าย หมายถึง เขยคนรอง หรือ ลูกเขยคนที่สอง (ลูกเขยคนรอง)
ในช่วงสมัย รัชกาลที่ 4–5 เจ้าชอุ่ม อิศรางกูร ณ อยุธยา ได้ขอพระราชทานนามจาก "วัดยี่ส่าย" เป็น "วัดปฐมบุตรอิศราราม" แล้วได้บูรณปฏิสังขรณ์ปูชนียวัตถุและปูชนียสถาน มีพระประธานในพระอุโบสถ คือ หลวงพ่อแดง ทําด้วยศิลาแลงสีแดง พระอุโบสถมีทรวดทรงแบบโบราณ พระเจดีย์ย่อมุมไม้สิบหกตั้งอยู่ด้านข้างพระอุโบสถสององค์ มีกำแพงแก้วล้อมรอบ
วัดปทุมทอง (จังหวัดปทุมธานี)

| วัดปทุมทอง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบ้านปทุม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปทุมทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปทุม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดปทุมทองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2368 เดิมเป็นจวนที่พักอาศัยของพระยาพิทักษ์ทวยหาญ ได้ถวายให้เป็นวัดในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งขณะที่สร้างจวนนี้อยู่ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาประทับพลับพลาที่วัดตำหนัก ระหว่างนั้นกำลังทำการก่อสร้างบ้านพักของเจ้าเมืองอยู่ พระองค์ได้ตรัสถามว่าสร้างวัดหรือบ้าน พระยาพิทักษ์ทวยหาญกราบทูลว่า สร้างวัดแต่ขออาศัยอยู่ไปก่อน ต่อมาเมื่อสร้างเป็นวัดแล้ว ได้พระราชทานนามวัดว่า "วัดปทุมทอง" อนึ่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อ พ.ศ. 2358 พระองค์ทรงประทับ ณ พลับพลาริมแม่น้ำเจ้าพระยาตรงกับเมืองสามโคก (ตรงหน้าวัดปทุมทองปัจจุบันนี้) ทรงรับดอกบัวจากพสกนิกร ซึ่งนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายอยู่เป็นเนืองนิตย์ จึงพระราชทานนามเมืองสามโคกให้เป็นสิริมงคลใหม่ว่า ประทุมธานี เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2358
ภายในวัดปทุมทองพบสถาปัตยกรรมที่สำคัญหลายแห่งได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศิลปะรัตนโกสินทร์ ศาลาท่าน้ำ พระพุทธปฏิมา (ใต้ต้นโพธิ์) เจดีย์ทรงระฆังสูง 10 เมตร ตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยา จวนเจ้าเมืองสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2493 (หอสมุดและหอสวดมนต์)
ฟาโรห์ไออินที่ 2

ฟาโรห์เมอร์เซฟเสสเร ไออิน (ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ ไออินที่ 2) เป็นฟาโรห์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 อาจจะเป็น 46 กษัตริย์แห่งราชวงศ์นี้ พระองค์ทรงครอบครองเหนือตอนบนอียิปต์ในช่วงกลางศตวรรษที่ 17
วัดขมิ้น (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

| วัดขมิ้น |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: คลองมหาไชย ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดร้าง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดขมิ้น โบราณสถานประเภทวัดร้างตั้งอยู่ริมคลองมหาไชย ด้านทิศตะวันออก ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดขมิ้นไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ในรัชสมัยของ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช โปรดให้ชาวมอญซึ่งนำโดย พระยาเกียรติ พระยาราม ที่ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมหาราชมาจากเมืองแครง มาตั้งถิ่นฐาน ณ ตำบลบ้านขมิ้น ละแวกวัดขุนแสน สันนิษฐานว่าเป็นวัดเก่าแก่สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการบูรณะโบราณสถานในบริเวณนี้และต่อมาได้พระราชทานให้เป็นพื้นที่คุมขังนักโทษในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวดังเช่นที่เห็นในปัจจุบัน
โบราณสถาน

ภายหลังจากดำเนินการขุดแต่งโบราณสถานภายในวัดพบเจดีย์ประธาน ฐานรากของวิหาร และฐานรากของเจดีย์ราย 2 องค์ รวมทั้งฐานรากแนวกำแพงวัดและซุ้มประตู
เจดีย์ประธาน มีสภาพสมบูรณ์ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นเจดีย์ทรงระฆังบนฐาน 8 เหลี่ยม โดยชั้นล่างสุดเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ 4 เหลี่ยม ซึ่งเป็นอิทธิพลของลักษณะสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยาตอนต้น ดังเช่น เจดีย์วัดหลังคาขาว วัดสุวรรณาวาส วัดจงกลม และวัดพระงาม ฯลฯ
วิหาร และเจดีย์ราย 2 องค์ ปัจจุบันเหลือเพียงฐานรากทำให้ไม่สามารถสันนิษฐานรูปทรงที่สมบูรณ์ได้
วัดปงสนุกเหนือ

| วัดปงสนุกเหนือ |
| --- | --- |
พระธาตุวัดปงสนุกเหนือ

ที่ตั้ง: ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปงสนุกเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง วัดได้รับรางวัล Award of Merit จากยูเนสโก ใน พ.ศ. 2551
วัดปงสนุกเหนือ หรือ วัดปงสนุก หรือปรากฏหลักฐานในอีก 4 ชื่อคือ วัดศรีจอมไคล วัดเชียงภูมิ วัดดอนแก้ว และ วัดพะยาว สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าอนันตยศ พระราชโอรสของพระนางจามเทวีแห่งหริภุญไชย เมื่อครั้งเสด็จมาสร้างเขลางค์นคร (จังหวัดลำปางในปัจจุบัน) โดยสร้างเมื่อ พ.ศ. 1223 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2314 โดยราว พ.ศ. 2386 เจ้าหลวงมหาวงศ์ได้ไปฟื้นฟูเมืองพะเยาขึ้นใหม่ ครูบาอินทจักรพระอุปัชฌาย์ของครูบาอาโนชัยธรรมจินดามุนี ได้นำชาวพะยาว (พะเยา) อพยพกลับ แต่ก็ยังคงเหลืออีกจำนวนหนึ่งที่ไม่ยอมกลับ ละได้มาตั้งรกรากอยู่กับชาวบ้านปงสนุก ตั้งแต่นั้นมาชื่อวัดและหมู่บ้านจึงได้ชื่อว่าปงสนุก วัดปงสนุกเหนือยังเป็นสถานที่ประดิษฐานเสาหลักเมืองเสาแรกของลำปาง ก่อนจะนำไปประดิษฐาน ณ บริเวณศาลากลาง (หลังเก่า) ในปัจจุบัน
เมื่อ พ.ศ. 2429 ได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ ทั้งเจดีย์ สร้างฉัตร ก่อสร้างซุ้มโขง วิหารหลังมียอด หรือวิหารพระเจ้าพันองค์ หรือวิหาร 12 ราศี หรือวิหารสะเดาะเคราะห์ เนื่องจากในสมัยก่อนทั้งเจ้านายชั้นสูงและประชาชนทั่วไป เมื่อมีเคราะห์ ต่างก็จะพากันมาสะเดาะเคราะห์ที่วิหารนี้ บริเวณด้านบนรอบในของตัววิหารนั้นได้รับการประดับด้วยพระพิมพ์องค์เล็กจำนวน 1,080 องค์ จึงเป็นที่มาของชื่อ วิหารพันองค์
ภายในวัดยังมีโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปไม้ เสาหงส์ ภาพพระบฏเขียนเรื่องพระเวสสันดรบนผ้าและกระดาษสา หีบธรรมโบราณ และธงช้างเผือกขนาดใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งทางวัดได้นำมารวมไว้เป็นพิพิธภัณฑ์
ม่วงมณีรัตน์

| ม่วงมณีรัตน์ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Bignoniaceae
สกุล:: Saritaea
สปีชีส์:: S.  manifica

ม่วงมณีรัตน์ หรือ บานบุรีสีม่วง ( ชื่อวิทยาศาสตร์:  Saritaea magnifica Duyand, ชื่อสามัญ: Purple Bignonia) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้และปานามา เป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็ง ใบประกอบแบบใบย่อยสองใบ แผ่นใบเข้ม เขียวเป็นมัน มีมือพันตามซอกใบ ดอกรูปกรวย กลีบสีม่วง โคนดอกเชื่อมเป็นหลอด สีขาวปนเหลือง ผลเป็นฝัก แก่แตก เมล็ดมีปีก ใช้เป็นไม้ประดับ
วัดปทุมทองรัตนาราม

| วัดปทุมทองรัตนาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดปทุมทองรัตนาราม, วัดปทุมทอง
ที่ตั้ง: ตำบลหนองสองห้อง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสาครปทุมาภรณ์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปทุมทองรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสองห้อง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา
วัดปทุมทองรัตนารามตั้งเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2511 โดยมีพระสมุห์ใหญ่เป็นผู้ริเริ่ม เนื่องจากชาวบ้านหมู่ที่ 4 ตำบลโรงเข้ และหมู่ที่ 2 ตำบลหนองสองห้องไม่มีวัดที่จะทำพิธีกรรมต่าง ๆ จึงได้บอกแก่ประชาชนผู้มีศรัทธาว่าจะทำการสร้างวัดขึ้นในหมู่บ้าน โดยมีคุณแม่เม้า ทัศทอง เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารไม้เนื้อแข็ง มุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ ทรงไทยประยุกต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 7 เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และ วิหารหลวงพ่อสามสมัย ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ
ฟาโรห์ไอเนด

ฟาโรห์เมอร์เซเคมเร ไอเนด (อักษรโรมัน: Mersekhemre Ined) เป็นฟาโรห์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 อาจจะฟาโนห์องค์ที่ 35 ในราชวงศ์นี้ พระองค์ขึ้นครองราชย์ที่เมมฟิสเหนืออียิปต์ตอนกลางและอียิปต์ตอนบนเป็นเวลาสั้น ๆ ในช่วงต้นหรือกลางศตวรรษที่ 17 จาก 1672 จนถึง 1669 ปีก่อนคริสตกาล หรือจาก 1651 จนถึง 1648 ปีกอนคริสตกาล พระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์องค์เดียวกันกับ ฟาโรห์เมอร์เซเคมเร เนเฟอร์โฮเทปที่ 2
วัดพระนางสร้าง

| วัดพระนางสร้าง |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพระนางสร้าง, วัดนางสร้าง
ที่ตั้ง: ตำบลเทพกระษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระนางสร้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเทพกระษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 19 ไร่ 1 งาน 79 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 8 แปลง เนื้อที่ 84 ไร่ 1 งาน 21 ตารางวา
วัดพระนางสร้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2301 ตามตำนานพระนางเลือดขาว เล่าสืบมาว่า มเหสีของกษัตริย์เมืองใดไม่ปรากฏแน่ชัด ถูกกล่าวหาว่าเป็นชู้กับมหาดเล็ก จึงถูกสั่งประหารชีวิต ก่อนถึงวันประหาร พระนางได้ขอผ่อนผันไปนมัสการพระบรมธาตุที่ศรีลังกาก่อน เมื่อกลับมาได้แวะที่เกาะถลาง และได้สร้างวัดขึ้น ปลูกต้นประดู่และต้นตะเคียน พร้อมทั้งนำของมีค่าทางพุทธศาสนาเช่นพระพุทธรูปฝังไว้ในเจดีย์ด้วย แล้วเดินทางกลับ ต่อมาจึงได้เรียกชื่อวัดนี้ว่า "วัดพระนางสร้าง" ชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า วัดนางสร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9.50 เมตร  ยาว  17.50 เมตร เป็นอุโบสถหลังเก่าสร้างโดยใช้อิฐและปูนขาว บูรณะมาหลายครั้ง ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ศิลปะของไทยและจีน ผนังด้านนอกเป็นสีชมพูและฟ้า ที่ระเบียงคดประดับด้วยสัตว์หิมพานต์สีทอง เหนือระเบียงคดเป็นกลีบบัวคว่ำบัวหงายรอบด้าน โดยมีพญานาค 5 เศียรเลื้อยอยู่บนกลีบบัว ประตูเข้าระเบียงคดด้านหน้าทำเป็นพระพุทธรูปบิณฑบาต เหนือซุ้มประตูมีหน้าบันรูปช้างสามเศียรสีทอง เสาภายในระเบียงคดแต่ละต้นทำเป็นมังกรสีทองพันเสา มีทวารบาลอยู่ด้านนอกอุโบสถ ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารตึกและครึ่งตึกครึ่งไม้ หอฉัน หอระฆัง และฌาปนสถาน
ปูชนียวัตถุทีสำคัญ ได้แก่ พระประธานปางสมาธิจำนวน 3 องค์ เรียกว่า พระในพุง หรือ พระสามกษัตริย์ ภายนอกหุ้มด้วยปูนขาว พระเพลากว้าง 3 เมตร ภายในองค์พระทั้งสามมีพระสมัยศรีวิชัยสร้างด้วยโลหะผสมอายุกว่า 1300 ปี ที่ทำเช่นนี้เพื่อซ่อนไว้ วัดเพิ่งทราบเรื่องนี้เมื่อ พ.ศ. 2526 ด้านหลังพระประธานมีพระพุทธไสยาสน์ยาว 3.50 เมตร เล่ากันว่ามีพระพุทธรูปทองคำอยู่ภายในองค์พระ แต่ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้
วัดพระบรมธาตุดอยผาส้ม

| วัดพระบรมธาตุดอยผาส้ม |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลแม่สาบ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระบรมธาตุดอยผาส้ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สาบ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันมีพระสรยุทธ ชยปัญโญ เป็นเจ้าอาวาส
วัดพระบรมธาตุดอยผาส้มตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2555
วัดตั้งอยู่บริเวณดอยผาส้ม เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่อยู่ในอำเภอสะเมิงมาช้านานแล้ว เมื่อครูบาศรีวิชัยได้จาริกมาที่สะเมิง ท่านได้ร่วมกับครูบาอุปาระ สร้างพระสถูปใหม่ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2548 พระพุทธพจนวราภรณ์ เจ้าอาวาสวัดเจดีย์หลวง จังหวัดเชียงใหม่ ได้นำคณะสงฆ์มาร่วมกันบูรณะพระสถูปนี้ โดยได้รับแรงศรัทธาจากชาวบ้านบ้านนอมลอง อังคาย และยั้งเมิน ได้สร้างพระมณฑปจตุรมุขครอบพระสถูป น้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพุทธบูชา และถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในวโรกาสพระชนมายุครบ 80 พรรษาในปี พ.ศ. 2550 โดยมีพิธีประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุบนยอดมณฑป เมื่อ พ.ศ. 2549