stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอแว้ง
ประวัติ

อำเภอแว้ง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโต๊ะโมะ ตั้งเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445 ที่ว่าการอำเภอโต๊ะโมะในปัจจุบันอยู่ที่หมู่ที่ 3 บ้านโต๊ะโมะ ตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน แต่เดิมเป็นถิ่นทุรกันดาร การคมนาคมต้องใช้ช้างและเท้า ราษฎรไทย, จีน และต่างประเทศมาตั้งบ้านเรือนเพื่อขุดแร่ทองคำจำนวนมาก
ในปี พ.ศ. 2478 ได้มีการแยกการปกครองเป็น กิ่งอำเภอปาโจ ขึ้นกับอำเภอโต๊ะโมะ สาเหตุที่มีการจัดตั้งกิ่งอำเภอปาโจ เป็นเพราะฝรั่งเศสได้เข้ามาทำสัมปทานเหมืองแร่ทองคำในเขตดังกล่าว ทำให้มีประชากรหนาแน่นขึ้น ทางราชการจึงได้จัดตั้งกิ่งอำเภอเพื่อดูแลผลประโยชน์ด้านภาษีอากร
แต่เมื่อเกิดสงครามอินโดจีน ชาวฝรั่งเศสจำต้องทิ้งเหมืองเพื่อหนีภัยสงคราม คนไทยจึงได้เข้าไปดำเนินงานแทน แต่ทำได้ไม่นานก็ต้องยกเลิกกิจการในเวลาต่อมา คนไทยที่อยู่บริเวณนั้นจึงได้พยพออกไป  กิ่งอำเภอปาโจจึงถูกยุบลงไปโดยปริยาย ในปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น กิ่งอำเภอโต๊ะโมะ ตามชื่อตำบล ส่วนตัวอำเภอโต๊ะโมะได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอแว้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 ได้มีการยุบกิ่งอำเภอโต๊ะโมะเป็นตำบลขึ้นกับอำเภอแว้ง และในปี พ.ศ. 2500 ได้มีการยุบตำบลโต๊ะโมะขึ้นกับตำบลมาโมง
ในปี พ.ศ. 2520 ทางราชการได้แยกท้องที่ตำบลมาโมง และตำบลสุคิริน ไปจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสุคิริน ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อพระตำหนักของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่พระราชทานเมื่อคราวเสด็จประทับแรม ส่วนอดีตที่ตั้งของอำเภอโต๊ะโมะนั้น ปัจจุบันขึ้นกับตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน
ที่มาของชื่ออำเภอ

คำว่า โต๊ะโมะ เป็นคำในภาษามลายู อาจมีความหมายว่า "ผู้อาวุโสที่ชื่อโมะ" บ้างว่ามาจากคำว่า "กะเต๊าะเมาะ" ที่แปลว่า "ทุบตีแม่" ซึ่งมีเรื่องราวเกี่ยวกับบุตรที่หาทองคำจนหิวข้าว เมื่อแม่นำอาหารมาก็พาลโกรธแม่ นำเลียงที่ใช้ร่อนแร่ทุบแม่อย่างอนาถ แต่นิทานเรื่องดังกล่าวก็ไม่กล่าวถึงผลกรรมแต่อย่างใด
ส่วนชื่ออำเภอในปัจจุบันคือ แว้ง มาจากคำมลายูคำว่า ราแวง (Rawang) ที่แปลว่า หนอง หรือ บึง บ้างว่าอาจจะมาจากภาษาถิ่นใต้แถบสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่หมายถึง ต้นมะเขือพวง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

การปกครองของอำเภอแว้งมี 6 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | แว้ง |  |  |  | (Waeng) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 2. | กายูคละ |  |  |  | (Kayu Khla) |  |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ฆอเลาะ |  |  |  | (Kholo) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 4. | โละจูด |  |  |  | (Lochut) |  |  |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 5. | แม่ดง |  |  |  | (Mae Dong) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 6. | เอราวัณ |  |  |  | (Erawan) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแว้งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแว้ง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแว้ง
เทศบาลตำบลบูเก๊ะตา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโละจูด
องค์การบริหารส่วนตำบลแว้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแว้ง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแว้ง)
องค์การบริหารส่วนตำบลกายูคละ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกายูคละทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลฆอเลาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลฆอเลาะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโละจูด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโละจูด (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบูเก๊ะตา)
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ดงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเอราวัณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเอราวัณทั้งตำบล
ประชากร

เชื้อชาติ ชาวไทยเชื้อสายมลายูและชาวไทย
ศาสนา ศาสนาอิสลามและศาสนาพุทธ
อาชีพ ส่วนใหญ่ทำเกษตรกรรม เช่น ทำสวนยางพารา ทำสวนผลไม้
เกตุ กรุดพันธ์

| ศาสตราจารย์ เกตุ กรุดพันธ์ ม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |

เกิด: 2 ตุลาคม พ.ศ. 2496 (70 ปี) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: อาจารย์
มีชื่อเสียงจาก: นักวิทยาศาสตร์ดีเด่นของไทย
ศาสตราจารย์ เกตุ กรุดพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2496 ที่อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี บิดาชื่อ นายศักดิ์  กรุดพันธ์  มารดาชื่อ นางอุบล กรุดพันธ์  สมรสกับ นางธนกร กรุดพันธ์ (นามสกุลเดิม เกษมกิจวัฒนา) มีธิดา 1 คน คือ นางสาวศุภรา กรุดพันธ์
ศาสตราจารย์ เกตุ กรุดพันธ์ หรือ ศาสตราจารย์ ดร.เกตุ กรุดพันธ์ เป็นศาสตราจารย์สาขาเคมีวิเคราะห์คนแรกของประเทศไทย ปัจจุบันทำงานที่ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นผู้ประสานงานห้องปฏิบัติการสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการในการพัฒนาเพื่อการลดขนาดในการวิเคราะห์โดยการไหล (กลุ่มวิจัย Flow-based Analysis Research Group)ศาสตราจารย์ ดร.เกตุ  กรุดพันธ์ สนใจในวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาวิธีและเครื่องมือ ในการการวิเคราะห์ทางเคมีโดยเฉพาะเทคนิคที่อาศัยหลักการไหล ซึ่งจะมุ่งเป้าที่จะเป็นแบบราคาถูก งานวิจัยจะสัมพันธ์กับปัญหาของท้องถิ่นแต่มีผลกระทบในระดับนานาชาติอีกด้วย ไม่นานมานี้ได้ริเริ่มและผลักดันในการพัฒนาการวิเคราะห์ที่อาศัยหลักการไหลเพื่อการคัดกรองในการตรวจวินิจฉัยโรคบางชนิด (เช่น มะเร็ง, โรคตับ, โรคข้อ และกระดูก และโรคธาลัสซีเมีย เป็นต้น) การพัฒนาดังกล่าวจะเป็นพื้นฐานในการพัฒนาระบบแพทย์ทางไกลในพื้นที่ธุรกันดานในประเทศไทย และได้ริเริ่มผลักดันเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางเคมีแบบสะอาดโดยการใช้รีเอเจนต์ที่ได้จากธรรมชาติ  การพัฒนาการวิจัยจะมีผลเชื่อมโยงกับการพัฒนานักวิจัยรุ่นใหม่อีกด้วย ศาสตราจารย์ ดร.เกตุ  กรุดพันธ์ ได้บุกเบิกงานทาง flow injection analysis ที่เกี่ยวข้องกับกัมมันตรภาพรังสี การเตรียมตัวอย่างแบบในท่อที่ใช้ระบบการไหลผนวกเข้ากับเทคนิคทาง โครมาโทกราฟี การลดขนาดของการวิเคราะห์ทางเคมี เช่น “การดำเนินการวิเคราะห์บนชิพ (lab-on-Chip)” และ “การดำเนินการทดลองที่วาล์ว (Lab-at-Valve)” ซึ่งเป็นทางเลือกหนึ่งในการวิเคราะห์ทั้งระบบในระดับไมโคร (micro total analysis system)
ประวัติ > การศึกษา

พ.ศ. 2511 - มัธยมศึกษาปีที่ 3 - โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นนทบุรี
พ.ศ. 2513 - มัธยมศึกษาปีที่ 5 - โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม นนทบุรี
พ.ศ. 2517 - วิทยาศาสตรบัณฑิต (เคมี) - มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พ.ศ. 2524 - Doctor of Philoscophy Ph.D.(Chemistry) - Liverpool John Moores University (Liverpool Polytechnic),UK (ด้วยทุน Research Assistantship ของ Liverpool Education Authority)
ประวัติ > ประสบการณ์การฝึกอบรมและดูงาน

นอกเหนือจากการดูงานต่างๆ แล้ว มีประสบการณ์หลังปริญญาเอก (Post doctoral experiences) ได้แก่
DAAD Research Fellow, ที่ University of Karlsruhe และ Karlsruhe Nuclear Center Germany (2526-2527, 2530, 2532, 2537)
IAEA Research Fellow, University Of Ghent, Belgium (2529)
Water Studies Center, Monash University, Australia (2529)
Alexander von Humboldt Research Fellow ที่ Karlsruhe Nuclear Research Center, Germany (2534-2535)
The Royal Society Visiting Fellow ที่ Liverpool John Moores University, UK (2541)
ประวัติ > ประสบการณ์ทำงาน

เกตุ มีการทำงานวิจัยและผลงานวิจัยเป็นที่ยอมรับจากทั้งในและต่างประเทศ โดยได้รับรางวัลยกย่องเชิดชูเกียรติ ได้แก่
นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขาวิทยาศาสตร์เคมี-เภสัช” ปี 2542 จาก สภาวิจัยแห่งชาติ
นักศึกษาเก่าดีเด่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่” ปี 2542 จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
นักวิทยาศาสตร์ดีเด่น” ประจำปี พ.ศ. 2544 จากมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์
เมธีวิจัยอาวุโส สกว.” ปี 2544-2546 และ 2547-2550
Science & Technology Research Grant” ปี 2544 จาก Thailand Toray Science Foundation
JAFIA Scientific Award” (พ.ศ. 2545) จาก The Japanese Association for Flow Injection Analysis (JAFIA) ประเทศญี่ปุ่น (นับเป็นชาวเอเชียคนแรก (ยกเว้นชาวญี่ปุ่น) ที่ได้รับรางวัลนี้)
บุคคลดีเด่นของชาติ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ด้านเคมีวิเคราะห์) ” ปี พ.ศ. 2547 จากสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ
นักวิจัยดีเด่น รางวัลมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ช้างทองคำ” ปี พ.ศ. 2550 จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
JAFIA Honor Award for Science (พ.ศ. 2551) จาก Japanese Association for Flow Injection Analysis (นับเป็นชาวเอเชียคนแรก (ยกเว้นชาวญี่ปุ่น) ที่ได้รับรางวัลนี้)
ผลงานวิชาการที่โดดเด่น คือ ได้ริเริ่มการวิจัยเคมีวิเคราะห์แนวใหม่เกี่ยวกับ flow-based analysis ได้รับเกียรติเป็นนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น แห่งชาติทางเคมีคนแรกของประเทศ และเป็นคนแรกที่อยู่ในสถาบันต่างจังหวัด (ปัจจุบันมี 2 คนจากผู้ที่ได้รับรางวัลนี้ 35 คน) นอกจากนี้ยังเป็นศาสตราจารย์คนแรกทางเคมีวิเคราะห์ในประเทศไทย มีส่วนในการผลักดันบรรยากาศการวิจัยทางเคมีวิเคราะห์ของประเทศไทยจนเข้าสู่ระดับนานาชาติ มีส่วนทำให้เกิดหลักสูตรปริญญาเอกเคมีวิเคราะห์ ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เป็นแห่งแรกของประเทศไทย
ประสบการณ์ด้านการบริหารงานในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คือ
ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายวิจัยและวิเทศสัมพันธ์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  (2533–2537)
กรรมการสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (หลายสมัย)
กรรมการวิจัยประจำภาควิชา  และ กรรมการวิจัยประจำคณะวิทยาศาสตร์ (หลายสมัย)
กรรมการประจำคณะวิทยาศาสตร์  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (หลายสมัย)
กรรมการอำนวยการโครงการพัฒนาบัณฑิตศึกษาและการวิจัยทางเคมี (PERCH)
ผู้ประสานงานโครงการปริญญาดุษฎีบัณฑิตร่วมกับสถาบันต่างประเทศ แขนงเคมีวิเคราะห์ มหาวิทยาลัย เชียงใหม่
ผู้ประสานงานโครงการเพิ่มสมรรถนะความแข่งขันกับต่างประเทศของ สกอ. ในโครงการ “การพัฒนาเครื่องมือและวิธีสำหรับวิทยาศาสตร์การวิเคราะห์ในระดับไมโครและนาโนเพื่อใช้ในทางสุขภาพและสิ่งแวดล้อม” (2549 – 2552)
รองประธานโปรแกรม Environmental Risk Assessment Program ซึ่งมีความร่วมมือกับ Saarland University เยอรมนี โดยการสนับสนุนของ GTZ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
พ.ศ. 2542 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล

| หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

ประสูติ: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428
สิ้นชีพิตักษัย: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 (54 ปี)
หม่อม: หม่อมเกื้อ สวัสดิกุล ณ อยุธยา
พระบุตร: 4 คน
ราชสกุล: สวัสดิกุล
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์
พระมารดา: หม่อมเพิ่ม สวัสดิกุล ณ อยุธยา
มหาเสวกตรี หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 – 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483) เป็นพระโอรสในมหาอำมาตย์เอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ประสูติแต่หม่อมเพิ่ม สวัสดิกุล ณ อยุธยา
พระประวัติ

มหาเสวกตรี หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ประสูติแต่หม่อมเพิ่ม สวัสดิกุล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 เมื่อเจริญชันษาพระบิดาได้ส่งไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ จนกระทั่งจบมหาวิทยาลัย[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาราวปี พ.ศ. 2455 หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ ซึ่งทรงศึกษาวิชายิวยิตสูที่ทวีปยุโรป เสด็จกลับมาอาณาจักรสยาม ทรงเห็นว่าวิชานี้มีประโยชน์ต่อสวัสดิภาพสังคมเป็นอย่างยิ่ง จึงทรงเผยแพร่แก่ครูและนักเรียนโรงเรียนพลศึกษากลาง (โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ในปัจจุบัน) เป็นแห่งแรก ต่อมาทรงนำวิชายิวยิตสูไปทรงสอนในโรงเรียนนายร้อยตำรวจ และได้มีการปฏิรูปใหม่เป็นวิชายูโด
หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ ทรงเริ่มเข้ารับราชการ และทรงดำรงตำแหน่งอัครราชทูตประจำสำนักงานประจำที่กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก ระหว่างปี พ.ศ. 2467 – 2472 ต่อมาทรงเข้ารับราชการเป็นราชเลขานุการส่วนพระองค์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ต้องเสด็จออกจากประเทศสยาม ในเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 และประทับที่รัฐปีนัง กระทั่งสิ้นชีพิตักษัย[ต้องการอ้างอิง] เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 สิริชันษา 54 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ในปี พ.ศ. 2493
พระทายาท

หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล เสกสมรสกับหม่อมเกื้อ สวัสดิกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ณ ระนอง; ธิดาของพระยาประดิพัทธภูบาล (คอยู่เหล ณ ระนอง) กับคุณหญิงคลับ ณ ระนอง) มีโอรส-ธิดา 4 คน ได้แก่
หม่อมราชวงศ์อัญชนี สวัสดิกุล
หม่อมราชวงศ์ดุษฎีวิบูลย์ สมรสกับจงกล สวัสดิกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม มิลินทราวิจิตร) มีบุตร 3 คน ได้แก่
หม่อมหลวงเยาวมาลย์ สมรสกับสุกริด ธารีนาค มีบุตร 1 คน คือ
กิติมา ธารีนาค
หม่อมหลวงศานติ์ศรี สวัสดิกุล
หม่อมหลวงกีรณา สมรสกับพูลสมบัติ อุษามานนท์ มีบุตร 1 คน คือ
ซินดี้ อุษามานนท์
หม่อมราชวงศ์กุลปราโมทย์ จิรประวัติ สมรสและหย่ากับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร มีพระธิดา 1 องค์ คือ
หม่อมเจ้าจามเทพี ยุคล
ต่อมาหม่อมราชวงศ์กุลปราโมทย์สมรสใหม่กับหม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ มีบุตร 1 คน คือ
หม่อมราชวงศ์สุรภี สมรสกับหม่อมราชวงศ์วุฒิสวัสดิ์ สวัสดิวัตน์ มีบุตร 2 คน ได้แก่
หม่อมหลวงเสาวรส สวัสดิวัตน์
หม่อมหลวงกุลยา สวัสดิวัตน์
หม่อมราชวงศ์โสตถินันทน์ สมรสกับภารดี สวัสดิกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม แสงวิริยากุล) มีบุตร 3 คน ได้แก่
หม่อมหลวงปรียา สมรสกับมีชัย มณีนาวา มีบุตร 3 คน ได้แก่
ปริยธิดา มณีนาวา
เดโชชัย มณีนาวา
ปรียพงศ์ พันธุฟัก
หม่อมหลวงวิสุทธิพงษ์ สมรสกับสุพัตรา สวัสดิกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม สมบูรณ์) มีบุตร 2 คน ได้แก่
สวัสดิวงศ์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา
วงศ์วิบูลย์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา
หม่อมหลวงขัตติยานี สวัสดิกุล
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2473 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2474 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2472 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2461 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2473 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
8 มีนาคม 2452 – เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้นที่ 3 เงิน ส่งไปพระราชทาน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2468 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
นอร์เวย์ :
พ.ศ. 2470 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 1
สวีเดน :
พ.ศ. 2472 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นที่ 1
เขตฮิงาชิโยโดงาวะ

| เขตฮิงาชิโยโดงาวะ 東淀川区 |
| --- | --- |
เขตของนครโอซากะ
ที่ตั้งของเขตฮิงาชิโยโดงาวะ ใน นครโอซากะ
ประเทศ: ญี่ปุ่น
จังหวัด: โอซากะ
เมือง: โอซากะ
เว็บไซต์: www.city.osaka.lg.jp/higashiyodogawa/
เขตฮิงาชิโยโดงาวะ (ญี่ปุ่น: 東淀川区; โรมาจิ: Higashiyodogawa-ku) เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ภาพรวม

ตั้งอยู่ตอนเหนือสุดของส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของนคร ประกอบด้วยเมืองคิตาเองูจิ (北江口) และเมืองอิดากาโนะ (井高野) ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่พักอาศัย มีประชากรประมาณ 181,535 คน (พ.ศ. 2546) มากเป็นอันดับสองรองจากเขตฮิราโนะและเขตโยโดงาวะ
ในปี พ.ศ. 2468 เมืองและหมู่บ้านถูกรวมเข้ากับนครโอซากะและก่อตั้งเป็นเขตฮิงาชิโยโดงาวะ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2486 มีการแยกเขตโอโยโดะซึ่งปัจจุบันคือเขตคิตะออกไป และในปี พ.ศ. 2517 มีการแบ่งเขตโยโดงาวะออกจึงเหลือเป็นพื้นที่ในปัจจุบัน
ภูมิศาสตร์

ทางทิศใต้ของเขตมีแม่น้ำโยโดะ (淀川) ไหลผ่าน ขณะที่แม่น้ำคันซากิ (神崎川) และแม่น้ำไอ (安威川) ไหลผ่านทางตอนเหนือของเขต เชื่อมต่อกับเขตอาซาฮิ เขตมิยาโกะจิมะ และเขตคิตะ ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำโยโดะ ด้วยสะพานถนนและสะพานรถไฟ
ที่ปลายด้านตะวันตกของเขตแยกจากเขตโยโดงาวะด้วยทางรถไฟสายหลักโทไคโด อาคารสำนักงานและโรงแรมรวมกันหนาแน่นบริเวณใกล้กับสถานีชินโอซากะ (新大阪駅) ซึ่งเป็นชุมทางของรถไฟชินคันเซ็นสายโทไคโด (ตัวสถานีตั้งอยู่ในเขตโยโดงาวะ) นอกจากนี้ ย่านการค้ารอบ ๆ สถานีคามิชินโจ (上新庄駅) และสถานีอาวาจิ (淡路駅) กำลังขยายตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตฮิงาชิโยโดงาวะ (โอซากะ)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5

| เจ้าจอมมารดาแสง   ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |

เกิด: แสง กัลยาณมิตร 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2397
เสียชีวิต: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2441 (44 ปี)
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บุตร: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ
บิดามารดา: พระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร)
เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2397  เจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร) ผู้รักษากรุงเก่า (พระยาไชยวิชิตเป็นบุตรเจ้าพระยานิกรบดินทร ซึ่งมีนามเดิมว่า "เจ้าสัวโต" ผู้สร้างวัดกัลยาณมิตร)
ต่อมาท่านได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายใน และได้ให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระราชธิดา 4 พระองค์ ได้แก่
พระองค์เจ้าชายอิศรวงศ์วรราชกุมาร ประสูติเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2413 เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกที่ประสูติหลังจากขึ้นครองราชสมบัติ
พระองค์เจ้าชายนภางค์นิพัทธพงศ์ ประสูติเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2417
พระองค์เจ้าหญิงบีเอตริศภัทรายุวดี หรือ พระองค์เจ้าหญิงภัทรายุวดี ประสูติเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2419
พระองค์เจ้าหญิงเจริญศรีชนมายุ ประสูติเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2421
เจ้าจอมมารดาแสง ในรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2441 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
อเล็คซันดรีเนอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน

อเล็คซันดรีเนอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระองค์และพระราชสวามีมีพระราชโอรสร่วมกัน 2 พระองค์ คือสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์กและเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทั้งนี้ พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชอัยยิกาในพระราชนัดดา 6 พระองค์ คือสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก และเคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก พระองค์เสด็จสวรรคตด้วยพระชนมพรรษา 73 พรรษา
อนึ่ง สมเด็จพระราชินีอเล็คซันดรีเนอ เป็นพระภาติยะ (หลานอา) ใน ดยุกเฮนดริกแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน พระราชบิดาใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์
ฮวาง อินเคียว

ฮวาง อินเคียว (In-Kyu Hwang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 แพ้ 10
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นมินิฟลายเวท เมื่อ 29 สิงหาคม 2531 แพ้คะแนน สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ที่ เวทีราชดำเนิน
ฮวาง บอกซู

| ฮวาง บอกซู |
| --- | --- |
เกิด: 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2498
ฮวาง บอกซู (Bok-Soo Hwang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ที่ โซล เกาหลีใต้ สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 8
เกียรติประวัติ

แชมป์เกาหลีใต้รุ่นแบนตัมเวท (2517 - 2518)
แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท
ชิง 16 พฤษภาคม 2519 ชนะคะแนน เฟล คลีเมนเต ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 เมษายน 2520 ชนะคะแนน เอ็ดดี้ ซาโลมา ที่ เกาหลีใต้
เสียแชมป์ 27 เมษายน 2521 แพ้น็อค รอยัล โคบายาชิ ยก 10 ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2518 แพ้น็อค เวนิส บ.ข.ส. ยก 9 ที่ กทม.
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 27 เมษายน 2522 แพ้คะแนน รอยัล โคบายาชิ ที่ ญี่ปุ่น
เจ้าจอมสว่าง ในรัชกาลที่ 5
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
อำเภอเมืองอุดรธานี

| อำเภอเมืองอุดรธานี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Udon Thani
ศาลหลักเมืองอุดรธานี
คำขวัญ: กรมหลวงประจักษ์สร้างเมือง ฟูเฟื่องเรื่องหัตถกรรม วัฒนธรรมมากมี ธานีผ้าหมี่ขิด แดนเนรมิตหนองประจักษ์ เลิศลักษณ์กล้วยไม้หอมอุดรซันไฌน์
แผนที่จังหวัดอุดรธานี เน้นอำเภอเมืองอุดรธานี
พิกัด: 17°24′54″N 102°47′12″E﻿ / ﻿17.41500°N 102.78667°E﻿ / 17.41500; 102.78667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุดรธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,094.7 ตร.กม. (422.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 400,581 คน
 • ความหนาแน่น: 365.93 คน/ตร.กม. (947.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 41000 41330 (เฉพาะตำบลโนนสูง และ ตำบลหนองไผ่)
รหัสภูมิศาสตร์: 4101
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองอุดรธานี ถนนมุขมนตรี ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี 41000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองอุดรธานี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี โดยถือเป็นศูนย์กลางทางด้านการปกครอง เศรษฐกิจ การศึกษา สาธารณสุข และการคมนาคมของจังหวัด
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองอุดรธานีตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านผือและอำเภอเพ็ญ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพิบูลย์รักษ์ อำเภอหนองหาน และอำเภอประจักษ์ศิลปาคม
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกุมภวาปีและอำเภอหนองแสง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองวัวซอและอำเภอกุดจับ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองอุดรธานีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 21 ตำบล 252 หมู่บ้าน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองอุดรธานีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 25 แห่ง ได้แก่
เทศบาลนครอุดรธานี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหมากแข้งทั้งตำบล
เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนสูง
เทศบาลเมืองหนองสำโรง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหมูม่น ตำบลนาดี ตำบลบ้านเลื่อม และตำบลเชียงพิณ
เทศบาลตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองบัว ตำบลหนองนาคำ ตำบลสามพร้าว และตำบลหนองขอนกว้าง
เทศบาลตำบลนิคมสงเคราะห์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนิคมสงเคราะห์และตำบลโคกสะอาด
เทศบาลตำบลบ้านจั่น ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านจั่นและตำบลหนองขอนกว้าง
เทศบาลตำบลนาข่า ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านขาวและตำบลนาข่า
เทศบาลตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองขอนกว้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองขอนกว้าง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านจั่นและเทศบาลตำบลหนองบัว)
เทศบาลตำบลบ้านตาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านตาดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนิคมสงเคราะห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิคมสงเคราะห์ (นอกเขตเทศบาลตำบลนิคมสงเคราะห์)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านขาว (นอกเขตเทศบาลตำบลนาข่า)
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสูง (นอกเขตเทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ)
องค์การบริหารส่วนตำบลหมูม่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหมูม่น (นอกเขตเทศบาลเมืองหนองสำโรง)
องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงยืน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงยืนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองนาคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองนาคำ (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองบัว)
องค์การบริหารส่วนตำบลกุดสระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดสระทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลหนองบัว (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองบัว)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาดี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดี (นอกเขตเทศบาลเมืองหนองสำโรง)
องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงพิณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงพิณและตำบลบ้านเลื่อม (นอกเขตเทศบาลเมืองหนองสำโรง)
องค์การบริหารส่วนตำบลสามพร้าว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามพร้าว (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองบัว)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไฮทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาข่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาข่า (นอกเขตเทศบาลตำบลนาข่า)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านจั่น (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านจั่น)
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสะอาด (นอกเขตเทศบาลตำบลนิคมสงเคราะห์)
องค์การบริหารส่วนตำบลนากว้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนากว้างทั้งตำบล
เทศบาลนครอุดรธานี
เขตเทศบาลในอำเภอเมืองอุดรธานี
ฮวาง ชุงแจ

| ฮวาง ชุงแจ |
| --- | --- |
เกิด: 27 เมษายน พ.ศ. 2502
ฮวาง ชุงแจ (Chung Jae Hwang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2502 ที่ โซล เกาหลีใต้ สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 25) แพ้ 3
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท
ชิง 29 กุมภาพันธ์ 2523 ชนะคะแนน แดน เดอกูซแมน ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 พฤษภาคม 2523 ชนะน็อค วินเซนต์ มาวัส ยก 1 ที่เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 12 กรกฎาคม 2523 ชนะน็อค โยฮิ อราอิ ยก 7 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 กันยายน 2523 ชนะน็อค เอ็ดดี้ บอย โอโปซา ยก 4 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 3 พฤศจิกายน 2523 ชนะน็อค ไดนาไมต์ มัตสุโอะ ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 21 ธันวาคม 2523 ชนะน็อค ไมค์ เดอกูซแมน ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 1 มีนาคม 2524 ชนะน็อค คัตสุฮิโร ซาวาดา ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 5 เมษายน 2524 ชนะคะแนน แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ที่ร้อยเอ็ด
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 17 พฤษภาคม 2524 ชนะน็อค เฟอร์นานโด กลอเรีย ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 26 กรกฎาคม 2524 ชนะน็อค ดานิโล ลิมปาฮาน ยก 8 ที่เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 26 กันยายน 2524 ชนะน็อค ซาตานฟา พราติบ ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 31 ตุลาคม 2524 ชนะน็อค ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 5 ธันวาคม 2524 ชนะน็อค จอห์นนี่ ทัม ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 3 มกราคม 2525 ชนะน็อค อิกูยะ โตชิไน ยก 4 ที่ เกาหลีใต้
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 14, 21 กุมภาพันธ์ 2525 ชนะน็อค แดน เดอกูซแมน ยก 3 ที่เกาหลีใต้
เสียแชมป์ 18 เมษายน 2525 แพ้น็อค ฮวาง จุนซุก ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
ฮวัง ฮเย-ซุก

| --- | --- |
ฮวัง ฮเย-ซุก
โชซ็อนกึล: 황혜숙
อาร์อาร์: Hwang Hye-suk 
เอ็มอาร์: Hwang Hye-suk 
ฮวัง ฮเย-ซุก (อักษรโรมัน: Hwang Hye-suk; เกาหลี: 황혜숙) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ในปี ค.ศ. 1972 เธอเป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมชาติเกาหลีเหนือเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เธอได้ลงเล่นทั้ง 5 แมตช์
แหล่งข้อมูลอื่น

Hwang Hye-suk at Sports-Reference.com