stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ

| ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ |
| --- | --- |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1
Autel de la Convention nationale
ประเภท
ประเภท: สภาเดียว 
ประวัติ
สถาปนา: 20 กันยายน ค.ศ. 1792
ยุบ: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795
สมาชิก: 850 คน
ที่ประชุม
พระราชวังตุยเลอรี กรุงปารีส
ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ (ฝรั่งเศส: Convention nationale) เป็นรัฐสภาของคณะปฏิวัติฝรั่งเศสสืบต่อจากสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติที่มีอายุ 2 ปี และสภานิติบัญญัติที่มีอายุ 1 ปี ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติจัดตั้งขึ้นหลังจากเกิดกบฏ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1792 และถือเป็นคณะปกครองประเทศฝรั่งเศสคณะแรกภายใต้ระบอบสาธารณรัฐ และเป็นจุดสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์ในประเทศฝรั่งเศส ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติทำหน้าที่เป็นองค์กรนิติบัญญัติที่มีสภาเดียวตั้งแต่วันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1792 ถึงวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1795 (อันตรงกับวันที่ 4 เดือนบูรว์แมร์ ปี 4 ตามปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส) สมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ เรียกว่า ผู้แทน (ฝรั่งเศส: député)
ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติเกิดขึ้นเมื่อสภานิติบัญญัติประกาศระงับสถานะของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ไว้เป็นการชั่วคราว และเปิดการประชุมใหญ่แห่งชาติเพื่อร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่แบบที่ไม่มีกษัตริย์ สภานิติบัญญัติยังประกาศให้ผู้แทนฯมาจากการเลือกตั้งของประชาชนชาวฝรั่งเศสทั้งปวงที่มีอายุตั้งแต่ 21 ปีขึ้นไป มีภูมิลำเนาอยู่ในพื้นที่ของตนมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งปี และดำรงชีพด้วยผลแห่งแรงงานของตน ดังนั้น ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติจึงเป็นสภาแห่งแรกของประเทศฝรั่งเศสที่มาจากการเลือกตั้งแบบถ้วนหน้าโดยไม่มีแบ่งแยกชนชั้น
แม้ว่าที่ประชุมใหญ่แห่งชาติจะดำรงอยู่จนถึง ค.ศ. 1795 แต่ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 1793 เป็นต้นมา อำนาจที่แท้จริงนั้นถูกดึงมาจากบรรดาผู้แทนและไปรวมศูนย์อยู่ที่คณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะ ตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1793 ไปจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1794 อันเป็นช่วงที่มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ และพวกเข้ามามีอำนาจเหนือคณะกรรมการดังกล่าวนั้น เป็นช่วงเวลาแห่งความรุนแรงและนองเลือดที่สุดในหน้าประวัติศาสตร์การปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งรู้จักกันว่า สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ต่อมาเมื่อรอแบ็สปีแยร์ถูกโค่นจากอำนาจ ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติก็ดำรงอยู่ต่อมาอีกหนึ่งปี จนมีการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่นำไปสู่ระบอบการปกครองของคณะดีแร็กตัวร์
ท่าเทียบเรือวาลงกู

| แหล่งโบราณคดีท่าเทียบเรือวาลงกู * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
แหล่งโบราณคดีท่าเทียบเรือวาลงกูและท่าเทียบเรือจักรพรรดินี
พิกัด: 22°53′48.1″S 43°11′13.9″W﻿ / ﻿22.896694°S 43.187194°W﻿ / -22.896694; -43.187194
ประเทศ:  บราซิล
ภูมิภาค **: ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (vi)
อ้างอิง: 1548
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2017 (คณะกรรมการสมัยที่ 41)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ท่าเทียบเรือวาลงกู (โปรตุเกส: Cais do Valongo) เป็นท่าเรือเก่าที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ท่าเรือรีโอเดจาเนโร ระหว่างถนนกูเวลยู อี กัสตรู กับถนนซากาดูรา กาบรัล ในปัจจุบัน
ท่าเทียบเรือนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1811 และใช้เป็นสถานที่จอดเรือและค้าทาสชาวแอฟริกาจนกระทั่ง ค.ศ. 1831 เมื่อมีการปิดล้อมแอฟริกาโดยห้ามการส่งทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกมายังบราซิล (แต่การลักลอบค้าทาสยังคงดำเนินต่อไปจนถึง ค.ศ. 1888) ตลอดช่วงยี่สิบปีของการเปิดทำการ มีทาสจำนวนระหว่าง 500,000–1,000,000 คนขึ้นฝั่งที่วาลงกู บราซิลได้รับทาสประมาณ 4,900,000 คนจากการค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
ใน ค.ศ. 1843 มีการสร้างเขื่อนท่าเทียบเรือใหม่ทับบนท่าเทียบเรือวาลงกูเพื่อรับเสด็จเจ้าหญิงเตเรซา กริสตีนาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสองซึ่งจะทรงเสกสมรสกับจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล ท่าเทียบเรือนี้มีชื่อเรียกว่า "ท่าเทียบเรือจักรพรรดินี" (Cais da Imperatriz) แต่ในที่สุดท่าเทียบเรือก็ถูกถมระหว่างการปรับปรุงเมืองใน ค.ศ. 1911
ระหว่างการขุดเจาะพื้นที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานฟื้นฟูบริเวณท่าเรือรีโอเดจาเนโรใน ค.ศ. 2011 ได้มีการค้นพบท่าเทียบเรือจักรพรรดินีและท่าเทียบเรือวาลงกูพร้อมกับเครื่องรางและวัตถุบูชาจำนวนมากจากคองโก แองโกลา และโมซัมบิก สถาบันมรดกทางประวัติศาสตร์และศิลปะแห่งชาติบราซิลและนครรีโอเดจาเนโรบรรจุชื่อแหล่งโบราณคดีท่าเรือวาลงกูไว้ในรายชื่อเบื้องต้นเพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก จากนั้นยูเนสโกก็ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีดังกล่าวเป็นแหล่งมรดกโลกอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2017
ในช่วง ค.ศ. 1850 ถึง ค.ศ. 1920 บริเวณรอบ ๆ ท่าเทียบเรือเก่ากลายเป็นพื้นที่ที่ทาสผิวดำหรืออิสรชนจากชาติต่าง ๆ เข้าครอบครอง เอย์โตร์ ดุส ปราเซริส นักร้องและจิตรกรชาวบราซิล ขนานนามพื้นที่นี้ว่า "แอฟริกาน้อย" (Pequena África)
ที่ประชุมแห่งกรุงเฮกว่าด้วยกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล

| --- | --- |
ประเภท: องค์การระหว่างรัฐบาล
สํานักงานใหญ่: กรุงเฮก
สมาชิก  : • รัฐ 73 แห่ง   • องค์การระหว่างประเทศ 1 แห่ง
ภาษาทางการ : • ภาษาอังกฤษ   • ภาษาฝรั่งเศส
เลขาธิการ: กริสตอฟ แบร์นัสโกนี   (Christophe Bernasconi)
งบประมาณ  : • € 3,732,288 (เบื้องต้น)   • € 656,981 (เพิ่มเติม)
พนักงาน  : 27 คน
เว็บไซต์: HCCH.net
ที่ประชุมแห่งกรุงเฮกว่าด้วยกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล (อังกฤษ: Hague Conference on Private International Law; ฝรั่งเศส: Conférence de La Haye de droit international privé; ย่อ: HCCH (จาก Hague Conference/Conférence de La Haye)) เป็นองค์การระหว่างรัฐบาลที่มีชื่อเสียงด้านกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล
ที่ประชุมจัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1893 เพื่อ "ทำงานสร้างเอกภาพให้แก่หลักกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลอย่างต่อเนื่อง" (work for the progressive unification of the rules of private international law) และได้ดำเนินตามวัตถุประสงค์นี้โดยสร้างและส่งเสริมการบังคับใช้ซึ่งอนุสัญญาพหุภาคีหลายฉบับเกี่ยวกับการขัดกันแห่งกฎหมายหลาย ๆ หัวเรื่องภายในขอบเขตกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล
ปัจจุบัน ที่ประชุมมีสมาชิกเจ็ดสิบสี่ราย เป็นรัฐเจ็ดสิบสามแห่ง และองค์การระหว่างประเทศหนึ่งแห่ง คือ สหภาพยุโรป มีสำนักประจำ (Permanent Bureau) เรียกว่า สำนักเลขาธิการ (Secretariat General) อยู่ที่ถนนเชเฟนิงเซเวจ (Scheveningseweg) ใกล้กับวังสันติ (Peace Palace) ในกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ สำนักเลขาธิการมีเลขาธิการหนึ่งคนปกครอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
รายชื่อสมาชิก
ทีฟาล

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทย่อย
อุตสาหกรรม: สินค้าอุปโภคบริโภค
ก่อตั้ง: 1956
ผู้ก่อตั้ง: มาร์ค เกรกัวร์
สำนักงานใหญ่: รูมิลลี โอต-ซาวอย
บริษัทแม่: Groupe SEB
บริษัทในเครือ: OBH Nordica
ทีฟาล (ฝรั่งเศส: Tefal) เป็นผู้ผลิตเครื่องครัวและเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็กของฝรั่งเศส โดยมี Groupe SEB (กลุ่มผู้ผลิตเครื่องครัว) เป็นเจ้าของตั้งแต่ปี 1968 บริษัทนี้เป็นที่รู้จักในด้านการผลิตเครื่องครัว และอุปกรณ์ทอดแบบไม่ติดกระทะที่มีความต้องการไขมันหรือน้ำมันต่ำ
ในสหรัฐอเมริกา ทีฟาลจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชื่อ T-Fal ซึ่งสอดคล้องกับคำคัดค้านของดูปองต์ ที่ว่าชื่อ "ทีฟาล" นั้นใกล้เคียงกับเครื่องหมายการค้า "เทฟลอน" ของดูปองต์มากเกินไป แบรนด์ T-Fal ยังใช้ในแคนาดา และญี่ปุ่นด้วย
ทีฟาลในประเทศไทย

สำหรับในประเทศไทย ทีฟาลได้เลือก ญาญ่า-อุรัสยา เสปอร์บันด์ เป็นพรีเซ็นเตอร์คนแรกของแบรนด์
ถนนสยาม

48°23′14″N 4°29′24″W﻿ / ﻿48.387202°N 4.490125°W﻿ / 48.387202; -4.490125
บทความนี้เกี่ยวกับถนนในประเทศฝรั่งเศส สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ถนนสยาม (แก้ความกำกวม)
ถนนสยามในปี พ.ศ. 2548
ถนนสยามก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
ถนนสยาม (ฝรั่งเศส: Rue de Siam) เดิมชื่อ ถนน Saint-Pierre (ถนนนักบุญเปโตร) เป็น ถนนที่ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นอนุสรณ์เนื่องในโอกาสที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงส่งคณะทูต (นำโดยเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน)) ไปเจริญสัมพันธไมตรีกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ณ พระราชวังแวร์ซาย โดยมีกำหนดการเข้าเฝ้าเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2229
คณะราชทูตสยามเดินทางมาโดยทางเรือ มาขึ้นบกที่ท่าเรือเมืองแบร็สต์นี้เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2229  ถือเป็นจุดแรกที่เข้าสู่ประเทศฝรั่งเศส และเดินทางผ่านถนนสายดังกล่าว  ต่อมา ชาวเมืองจึงได้เปลี่ยนชื่อถนนเป็นถนนสยาม เพื่อระลึกถึงการเดินทางของคณะราชทูตครั้งนี้ โดยเริ่มใช้ชื่อดังกล่าวอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2354
ถนนตั้งอยู่ที่เมืองแบร็สต์ แคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส นับเป็นถนนสายหลักของเมือง ในปัจจุบันสองข้างทางถนนยังเต็มไปด้วยป้ายชื่อ มีทัศนยภาพที่สวยงาม มีน้ำพุต่างระดับรวมถึงเกาะกลางถนน และเป็นเส้นทางไปสู่ศาลาว่าการเมือง
ถนนสยามนับได้ว่าเป็นถนนประวัติศาสตร์ในความสัมพันธ์ไทย-ฝรั่งเศส และถือว่าเป็นคู่กับถนนแบร็สต์ (ถนนเจริญกรุงซอย 36 หรือ ซอยโรงภาษี) ในกรุงเทพมหานคร ซึ่งสถานเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำประเทศไทยได้เสนอให้เพิ่มชื่อถนนแบร็สต์อีกชื่อหนึ่ง เนื่องจากสถานเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสและทำเนียบเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสในกรุงเทพฯ ตั้งอยู่บนถนนสายนี้ มีพิธีเพิ่มชื่อถนนเมื่อวันที่ 15 กุมภาพนธ์ พ.ศ. 2556 โดยเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำประเทศไทย นายกเทศมนตรีเมืองแบร็สต์ และผู้แทนรัฐบาลไทยทั้งจากกระทรวงวัฒนธรรมและผู้บริหารกรุงเทพมหานคร เข้าร่วม
รูปภาพ

รถรางในถนนสยามในทุกวันนี้
ถนนหนทางในทุกวันนี้
ถนนแบร็สต์ ของกรุงเทพมหานคร
ดูเพิ่ม

ถนนแบร็สต์ (ซอยเจริญกรุง 36)
ความสัมพันธ์ฝรั่งเศส–ไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ถนนสยาม ในปี พ.ศ. 2443 (อังกฤษ)
มองภาพ ถนนสยาม 360° เก็บถาวร 2007-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฝรั่งเศส)
ฉลองซอยเจริญกรุง 36 เปลี่ยน ′ชื่อใหม่′ แล้ว กระชับความสัมพันธ์ไทย-ฝรั่งเศส นสพ. มติชน 15 ก.พ. 2556
ทิวเขาโวฌ

| ทิวเขาโวฌ |
| --- | --- |
มวลเขาสูงโวฌ
บูว์ซ็อง เทศบาลในจังหวัดโวฌที่มีประชากรประมาณ 1,600 คน
จุดสูงสุด
ยอด: กร็องบาลง (อาลซัส: Grosser Belchen)
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,424 เมตร (4,672 ฟุต)
ข้อมูลเชิงขนาด
ยาว: 120 กม. (75 ไมล์)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
แผนที่ทิวเขาโวฌ 
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: กร็องแต็สต์, บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
พิกัดเทือกเขา: 48°N 7°E﻿ / ﻿48°N 7°E﻿ / 48; 7
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
การก่อเทือกเขา: ทิวเขาเตี้ย
อายุหิน: หน่วยลำดับชั้นหินไนส์, หินแกรนิต และวัลคาไนต์: ประมาณ 419–252 ล้านปีก่อน หน่วยลำดับชั้นหินทรายบุนเทอร์: 252–243 ล้านปีก่อน
ประเภทหิน: หินไนส์, หินแกรนิต, วัลคาไนต์, หินทราย
ทิวเขาโวฌ หรือ มวลเขาสูงโวฌ (ฝรั่งเศส: Massif des Vosges; เยอรมัน: Vogesen, [voˈɡeːzn̩] ( ฟังเสียง); เยอรมันฟรังโกเนียและเยอรมันอาแลมันนี: Vogese) เป็นทิวเขาเตี้ย ๆ ในแคว้นกร็องแต็สต์ทางตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับพรมแดนประเทศเยอรมนี จุดสูงสุดคือยอดเขากร็องบาลง (Grand Ballon) ซึ่งมีความสูง 1,424 เมตร ทิวเขาแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นเขตสงวนชีวมณฑลโดยยูเนสโก
แหล่งข้อมูลอื่น

Illustrated article on the Vosges battlefields of WWI at Battlefields Europe ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 20 เมษายน 2012)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef
ธนาคารแห่งประเทศฝรั่งเศส

| --- | --- |
Banque de France
 อาคารที่ทำการในกรุงปารีส
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 18 มกราคม ค.ศ. 1800
เขตอำนาจ: ประเทศฝรั่งเศส
สำนักงานใหญ่: กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส 
เว็บไซต์: www.banque-france.fr
ธนาคารแห่งประเทศฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Banque de France) เป็นธนาคารกลางของประเทศฝรั่งเศส มีอาคารที่ทำการอยู่ในกรุงปารีส มีหน้าที่มีหน้าที่ควบคุมดูแลเสถียรภาพทางเงินตราของประเทศ บริหารจัดการบัญชีและอำนวยความสะดวกด้านการชำระเงินแก่การคลังของรัฐและบางบริษัทเอกชน นอกจากนี้ ยังเป็นผู้สอดส่องดูแลการประมูลหลักทรัพย์สาธารณะในนามของธนาคารกลางยุโรป
ธนาคารก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1800 ในสมัยของนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งดำรงตำแหน่งกงสุลเอกแห่งฝรั่งเศส เนื่องจากในการปฏิวัติฝรั่งเศสก่อนหน้านั้น บรรดาธนาคารทั้งหลายในฝรั่งเศส (ซึ่งส่วนใหญ่มีเจ้าของเป็นนายทุนจากสวิตเซอร์แลนด์) รู้สึกว่าการปฏิวัติเริ่มจะรุนแรงขึ้นจนเกินควบคุม พวกเขามองหาใครซักคนที่มีศักยภาพฟื้นฟูระบบระเบียบของประเทศ ซึ่งคนนั้นก็คือนายพลนโปเลียน  บรรดาธนาคารฝรั่งเศสจึงสร้างสถานการณ์และผลักดันนโปเลียนขึ้นสู่อำนาจได้สำเร็จ นโปเลียนจึงตอบแทนธนาคารเหล่านี้ด้วยการให้สิทธิ์ผูกขาดเหนือระบบเงินตรา นโปเลียนให้อำนาจพวกเขาควมคุมธนาคารแห่งประเทศฝรั่งเศสที่ตั้งขึ้นใหม่ ซึ่งในช่วงแรก ธนาคารแห่งประเทศฝรั่งเศสรับผิดชอบบริหารจัดการหนี้สินของรัฐและพิมพ์ธนบัตรทั้งหมดของประเทศ
ในปัจจุบัน ธนาคารแห่งประเทศฝรั่งเศสมีสถานะตามกฎหมายเป็นองค์กรอิสระ และถือเป็นสมาชิกของเครือธนาคารกลางในยูโรซิสเต็มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 อันประกอบด้วยธนาคารกลางยุโรป (ECB), ธนาคารกลางแห่งชาติของทุกประเทศในสหภาพยุโรป
ตาอีซา เมเนซิส

ตาอีซา ดาแอร์ จี เมเนซิส ปัลเลซี (โปรตุเกส: Thaísa Daher de Menezes Pallesi; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 – ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ไทซา เมเนเซส หรือ ไทซา เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงชาวบราซิล ซึ่งเธอทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวบล็อกกลาง (บอลเร็ว) ให้กับทีมชาติบราซิล และสโมสรเอจซาซีบาซีวิตรา
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 2005 เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนนักกีฬาเยาวชนทีมชาติบราซิลเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2005
ในปี ค.ศ. 2006 เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติบราซิล ในเดือนมิถุนายนของปีเดียวกันเธอได้เข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลหญิงแพนอเมริกันคัพ 2006 และเธอได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมเข้ารับรางวัลชนะเลิศ นอกจากนี้ยังเธอได้มีส่วนในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2006
เธอได้เข้าร่วมสโมสรวอลเลย์บอลรีอูจีฌาเนย์รู ในปี ค.ศ. 2005 และเธอได้มีส่วนร่วมในการพาสโมสรคว้าแชมป์ในฤดูกาล 2005-06, 2006-07, 2007-08 ในปี ค.ศ. 2007 เธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศจากการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ และเธอได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนที่ปักกิ่ง
ในปี ค.ศ. 2009 เธอได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2009 และในปี ค.ศ. 2011 ได้รับรางวัลเสิร์ฟยอดเยี่ยมจากการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน เธอได้มีส่วนร่วมในการพาทีมชาติบราซิลรับรางวัลเหรียญทอง เป็นสมัยที่ 2 ติดต่อกัน
ในปี ค.ศ. 2013 เธอได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า และตัวบล็อกยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2014 เธอได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขันชิงแชมป์โลก ที่ประเทศอิตาลี และได้รับรางวัลตัวบล็อกยอดเยี่ยม
ในปี ค.ศ. 2016 เธอได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลตัวบล็อกยอดเยี่ยม
สังกัดสโมสร

ตีซูกา เตนิส กลูบี (2001-2002)
มีนาส เตนิส กลูบี (2002-2005)
เรโซนา-อาเดส (2005-2008)
โอซัสโก (2008-2016)
เอจซาซีบาซีวิตรา (2016-2017)
โวเล บารูเอรี (2017-2019)
มีนาส เตนิส กลูบี (2019-)
เกียรติประวัติ > สโมสร

ชิงแชมป์สโมสรโลก 2010 –  รองชนะเลิศ, ร่วมกับซอลลีย์โอซัสโก
ชิงแชมป์สโมสรโลก 2012 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับซอลลีย์เนสท์เลโอซัสโก
ชิงแชมป์สโมสรโลก 2014 –  รองชนะเลิศ, ร่วมกับโมลีกูโอซัสโก
ชิงแชมป์สโมสรโลก 2016 –  ชนะเลิศ, ร่วมกับเอจซาซีบาซีวิตรา
เกียรติประวัติ > บุคคล

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2010 "ตัวตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงแพนอเมริกันคัพ 2010 "ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2011 "เสิร์ฟยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2012 "ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรอเมริกาใต้ 2013 "ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 "ตัวตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 "ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
บราซิลเลียนวีเมนส์วอลเลย์บอลซูเปอร์ลีกา 2013-14 "ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2014 "ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2016 "ตัวบล็อกยอดเยี่ยม"
แหล่งข้อมูลอื่น

Athlete bio at 2008 Olympics website
ธนาคารแห่งประเทศแคนาดา

| --- | --- |
Bank of Canada Banque du Canada
 อาคารที่ทำการในกรุงออตตาวา
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1935
สำนักงานใหญ่: กรุงออตตาวา ประเทศแคนาดา 
ต้นสังกัดหน่วยงาน: รัฐบาลแคนาดา
เว็บไซต์: www.bankofcanada.ca
ธนาคารแห่งประเทศแคนาดา (อังกฤษ: Bank of Canada, ฝรั่งเศส: Banque du Canada) เป็นรัฐวิสาหกิจและธนาคารกลางของประเทศแคนาดา ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1934 รับผิดชอบด้วยนโยบายการเงินและการออกเงินตราของแคนาดา เป็นนายธนาคารของธนาคารพาณิชย์ในแคนาดา รวมทั้งกำหนดมาตรฐาน พัฒนาความปลอดภัยธุรกรรมทางการเงินภายในแคนาดา
นอวาอีกวาซู

| นอวาอีกวาซู |
| --- | --- |
Municipality
Município de Nova Iguaçu Municipality of Nova Iguaçu

   ธง ตรา
สถานที่ตั้งของนอวาอีกวาซู
นอวาอีกวาซูสถานที่ตั้งของนอวาอีกวาซู
พิกัด: 22°45′32″S 43°27′03″W﻿ / ﻿22.75889°S 43.45083°W﻿ / -22.75889; -43.45083
ประเทศ:  บราซิล
Region: Southeast
รัฐ: รีโอเดจาเนโร 
ก่อตั้ง: 15 มกราคม 1833
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Rogério Lisboa (PR)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 520.807 ตร.กม. (201.085 ตร.ไมล์)
ความสูง: 25 เมตร (82 ฟุต)
ประชากร (2018 est.map)
 • ทั้งหมด: 818,875 คน
 • ความหนาแน่น: 1,600 คน/ตร.กม. (4,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC-3 (UTC-3)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-2 (UTC-2)
Postal Code: 26000-000
รหัสพื้นที่: +55 21
เว็บไซต์: www.novaiguacu.rj.gov.br
22°45′32″S 43°27′03″W﻿ / ﻿22.75889°S 43.45083°W﻿ / -22.75889; -43.45083
นอวาอีกวาซู (โปรตุเกส: Nova Iguaçu เสียงอ่านภาษาโปรตุเกส: [ˈnɔvɐ iɡwɐˈsu], ท้องถิ่น: [ˈnɒ̝v iɣwə̆ˈsuˑ] หรือ [ˈnɒ̝və jɣwəˈsu], New Iguaçu) เป็นเทศบาลในรัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ชื่อของเมืองตั้งตามแม่น้ำนอวาอีกวาซูที่ไหลผ่านเมือง เมืองมีประชากรราว 800,000 คน
ตูเลเซอแคร

Error ซิงเกิลโดยเซลีน ดิออน
"ตูเลเซอแคร" (ฝรั่งเศส: Tous les secrets, "ทุกความลับ") เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน องเนอช็องช์ปา  ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในบางประเทศ นอกจากนี้เพลงนี้ "ตูเลเซอแคร" ยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนแอนนิเมชันฝรั่งเศสเรื่อง Asterix and the Vikings
เบี้องหลังและการเผยแพร่

เพลงประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย Kristian Lundin (ผู้ประพันธ์เพลง "แดตส์เดอะเวย์อิตอิส", "แอมอะไลฟ์") และ ฌัก เวอเนอรูโซ ประพันธ์ในฉบับภาษาฝรั่งเศส (ผู้ประพันธ์เพลง "ซูเลอวอง", "ตูลอร์เดซอม", "กงตร์นาตูร์", "เฌอเนอวูซูบลีปา")
"ตูเลเซอแคร" ออกเผยแพร่ผ่านสถานีวิทยุ ในโปแลนด์ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2548 และในแคนาดาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549  และวางจำหน่ายเพื่อการค้าในบางประเทศในทวีปยุโรป เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ภาพปกของตูเลเซอแคร นำมาใช้อีกครั้งจากซิงเกิล "แฮฟยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2545
อีกเพลงหนึ่งของซิงเกิล "ตูเลเซอแคร" คือเพลง "เล็ดยัวร์ฮาร์ตดีไซด์"  เป็นฉบับภาษาอังกฤษของเพลงตูเลเซอแคร ทั้ง 2 ฉบับสามารถฟังได้ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ Asterix and the Vikings ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2549
มิวสิกวิดีโอ ของทั้ง 2 ฉบับ ประกอบไปด้วย ภาพจากภาพยนตร์ และภาพเซลีน ขณะบันทึกเพลงในห้องบันทึกเสียง เผยแพร่เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ต่อมาได้บรรจุอยู่ในแผ่นดีวีดีภาพยนตร์เรื่อง Asterix and the Vikings ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2549
เซลีนเคยบันทึกเสียงก่อนแสดงในเพลงตูเลเซอแคร ในรายการโทรทัศน์ประเทศฝรั่งเศส เรียกว่า "ฮิตแมตชีน" ระหว่างการเยือนฝรั่งเศสของเธอ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 และแพร่ภาพในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549
"ตูเลเซอแคร" ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตโปลิช อาร์เอ็มเอฟ, อันดับที่ 7 ในควิเบก,  อันดับที่ 10 ในกรีซ, อันดับที่ 20 ในฝรั่งเศส และอันดับที่ 33 ในเบลเยี่ยม
นอกจากนี้ฌักยังประพันธ์และอำนวยการสร้าง 4 เพลงจากอัลบั้ม แดล ของเซลีนที่จำหน่ายในปี พ.ศ. 2550 อีกด้วย
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลซีดีฉบับยุโรป
"ตูเลเซอแคร" – 2:44
"เล็ดยัวร์ฮาร์ตดีไซด์" – 2:45
ชาร์ต

| ชาร์ต (2549) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
เบลเยียม (อัลตราท็อป 50 วัลโลเนีย): 33
Canada AC (Billboard): 30
European Hot 100 Singles (Billboard): 63
CIS (TopHit): 125
France (SNEP): 20
Greece (IFPI): 10
Quebec (ADISQ): 7
Switzerland (Schweizer Hitparade): 75
ประวัติเผยแพร่

| ประเทศ | วันที่ | รูปแบบ |
| --- | --- | --- |
| สวิตเซอร์แลนด์ | 10 มีนาคม 2549 | ซีดี |
| เบลเยียม | 24 มีนาคม 2549 | ซีดี |
| ฝรั่งเศส | 27 มีนาคม 2549 | ซีดี |
เซลีนในมิวสิกวิดีโอเพลง "ตูเลเซอแคร" และ "เล็ดยัวร์ฮาร์ตดีไซด์" (พ.ศ. 2549)
ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด

ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด (ฝรั่งเศส: Aéroport international Pierre-Elliott-Trudeau de Montréal) เดิมคือ ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล ดอร์แวล ตั้งอยู่ที่เมืองดอร์แวล เขตปริมณฑลของมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ห่างจากตัวเมืองประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และแอร์ทรานแซต และยังเป็น 1 ใน 8 ของท่าอากาศยานในแคนาดาที่เป็นที่ตั้งของด่านตรวจลงตราล่วงหน้าของสหรัฐอเมริกา
ท่าอากาศยานแห่งนี้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติต่อ พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 15 ของแคนาดา เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด เก็บถาวร 2008-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธงชาติกาบูเวร์ดี

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ ensign
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 22 กันยายน ค.ศ. 1992
 
ธงชาติกาบูเวร์ดี ประกาศใช้เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1992 เป็นธงสีน้ำเงิน มีแถบสีแดงซึ่งขนาบที่ตอนบนและตอนล่างด้วยแถบสีขาวอีกที บนธงมีดาวสีเหลือง 10 ดวง แทนจำนวนเกาะของประเทศ สีน้ำเงินแทนมหาสมุทรและท้องฟ้า สีแดงแทนความมุมานะ สีขาวแทนสันติภาพ เมื่อรวมกันจะแทนเส้นทางสู่การสร้างชาติ
ประวัติ

ก่อนหน้านี้กาบูเวร์ดีใช้ธงที่มีลักษณะคล้ายธงชาติกินี-บิสเซา เพราะมีแผนจะรวมประเทศกัน โดยธงดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากธงพรรคแอฟริกาเพื่อเอกราชของกินีและกาบูเวร์ดี (โปรตุเกส: Partido Africano para a Independencia da Guine e Cabo Verde; ย่อว่า PAIGC)
แบบธงที่มีการเสนอของจังหวัดกาบูเวร์ดี ก่อนได้รับเอกราชจากโปรตุเกส
ระหว่าง ค.ศ. 1975 – ค.ศ. 1992
ธารน้ำแข็งโรน

ธารน้ำแข็งโรน
ธารน้ำแข็งโรน (เยอรมัน: Rhonegletscher, ฝรั่งเศส: le glacier du Rhône) เป็นธารน้ำแข็งในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำโรนซึ่งเป็นน้ำต้นทุนหลักที่ไหลเข้าทะเลสาบเจนีวา ธารน้ำแข็งแห่งนี้ตั้งอยู่ในช่องเขาฟัวร์คา สามารถเข้าถึงได้โดยง่ายโดยรถยนต์
ธารน้ำแข็งนี้เคยมีความยาวถึง 9.09 กิโลเมตรในศตวรรษก่อน แต่ปัจจุบันมีความยาวลดลงเหลือ 7.65 กิโลเมตร จุดที่สูงที่สุดของธารน้ำแข็งมีความสูง 3,630 เมตร และจุดต่ำสุดมีความสูง 2,200 เหนือระดับน้ำทะเล ด้านบนของธารน้ำแข็งเป็นที่ตั้งของเขาดัมมาชต็อค (Dammastock)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Rhône Glacier
Simulation of the shrinking of the glacier เก็บถาวร 2016-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Interactive repeat photo comparisons of the Rhône Glacier
ธงชาติโมนาโก

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 4:5 (2:3 ก็มี)
ประกาศใช้: 4 เมษายน พ.ศ. 1724
ลักษณะ: ธงสองแถบแบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนสีแดง ครึ่งล่างสีขาว
 
ธงชาติโมนาโก (ฝรั่งเศส: Drapeau de Monaco) ประกาศใช้เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 1724 ถือเป็นธงชาติที่เก่าแก่ที่สุดในโลกธงหนึ่ง แต่มีลักษณะเหมือนกับธงชาติอินโดนีเซียอย่างมาก โดยมีความแตกต่างตรงที่สัดส่วนนั้นเป็น 4:5 หรือ 2:3 เท่านั้น นอกจากนี้ยังมีลักษณะคล้ายกับธงชาติโปแลนด์และธงชาติสิงคโปร์ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติโมนาโก ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ตาลิส

รถไฟตาลิส 4346 ในเมืองโคโลญ ประเทศเยอรมนี
ตาลิส (ฝรั่งเศส: Thalys) เป็นขบวนรถไฟความเร็วสูงระหว่างประเทศ วิ่งระหว่างกรุงปารีสกับกรุงบรัสเซลส์ ใช้ระบบรางร่วมกับรถไฟยูโรสตาร์และรถไฟเตเฌเว (TGV) รถไฟตาลิสให้บริการถึงอัมสเตอร์ดัมและโคโลญด้วย รถไฟตาลิสบริหารงานโดยตาลิสแอ็งแตร์นาซียอนาล (Thalys International) ซึ่งเป็นการร่วมทุนกันของบริษัทระหว่างประเทศ 4 ประเทศคือ ฝรั่งเศส เบลเยียม เนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี