stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธนาคารรัฐแห่งเวียดนาม
รายนามผู้ว่าการธนาคารรัฐแห่งเวียดนาม

ด้านล่างนี้คือรายนามผู้ว่าการธนาคารรัฐแห่งเวียดนาม
| ชื่อ | เริ่ม | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- |
| เหงียน เลือง บั่ง   Nguyễn Lương Bằng | 1951 | 1952 |
| เล เวียต เลือง   Lê Viết Lượng | 1952 | 1964 |
| ตา ฮหว่าง เกอ   Tạ Hoàng Cơ | 1964 | 1974 |
| ดั่ง เวียต เจิว   Đặng Việt Châu | 1974 | 1976 |
| ฮหว่าง อัญ   Hoàng Anh | 1976 | 1977 |
| เจิ่น เซือง   Trần Dương | 1977 | 1981 |
| เหงียน ซวี ซา   Nguyễn Duy Gia | 1981 | 1986 |
| ลือ มิญ เจิว   Lữ Minh Châu | 1986 | 1989 |
| กาว สี เกียม   Cao Sỹ Kiêm | 1989 | 1997 |
| เหงียน เติ๊น สุง   Nguyễn Tấn Dũng | 1998 | 1999 |
| เล ดึ๊ก ทวี้   Lê Đức Thúy | 1999 | 2007 |
| เหงียน วัน เส่า   Nguyễn Văn Giàu | 2007 | 2011 |
| เหงียน วัน บิ่ญ   Nguyễn Văn Bình | 2011 | 2016 |
| เล มิญ ฮึง   Lê Minh Hưng | 2016 | ปัจจุบัน |
แหล่งข้อมูลอื่น

State Bank of Vietnam official website (เวียดนาม) (อังกฤษ)
21°01′39″N 105°51′23″E﻿ / ﻿21.0274°N 105.8563°E﻿ / 21.0274; 105.8563
| ด ค ก รัฐบาลเวียดนาม |
| --- | --- | --- |
| กระทรวง |  เกษตรและพัฒนาชนบท  การก่อสร้าง  วัฒนธรรม กีฬาและการท่องเที่ยว  กลาโหม  ศึกษาธิการและการฝึกอบรม  การคลัง  การต่างประเทศ  สาธารณสุข  กิจการภายใน  อุตสาหกรรมและการค้า  สารสนเทศและการสื่อสาร  ยุติธรรม  แรงงาน คนพิการและกิจการสังคม  ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม  การวางแผนและการลงทุน  ความมั่นคงสาธารณะ  วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  คมนาคม  |  |
| หน่วยงานเทียบเท่ากระทรวง |  คณะกรรมการกิจการชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อย  ผู้ตรวจตราราชการแผ่นดิน  ธนาคารกลาง  สำนักงานรัฐบาลเวียดนาม  |  |
ชายฝั่งตอนกลางใต้

15°41′49.51″N 108°25′26.66″E﻿ / ﻿15.6970861°N 108.4240722°E﻿ / 15.6970861; 108.4240722
ชายฝั่งตอนกลางใต้
ชายฝั่งตอนกลางใต้ (เวียดนาม: Nam Trung Bộ; อังกฤษ: South Central Coast) เป็นหนึ่งในภูมิภาคของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วยนครดานังซึ่งเป็นเทศบาลอิสระและอีก 7 จังหวัด ส่วน 2 จังหวัดทางภาคใต้คือจังหวัดบิ่ญถ่วนและจังหวัดนิญถ่วนบางครั้งจะได้รับการจัดเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ หมู่เกาะในทะเลจีนใต้คือ หมู่เกาะแพราเซล (อำเภอฮหว่างซา) และ หมู่เกาะสแปรตลี (อำเภอเจื่องซา) เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคนี้
จังหวัด

| จังหวัด/เทศบาลนคร | เมืองหลัก | พื้นที่ (ตร> กม.) | ประชากร (2011) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) | GDP ต่อหัว (ล้านด่ง, 2007) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กว๋างนาม | ตามกี่ | 10,438 | 1,435,000 | 137 | 8.76 |
| กว๋างหงาย | กว๋างหงาย | 5,153 | 1,221,600 | 237 | 7.82 |
| บิ่ญดิ่ญ | กวีเญิน | 6,040 | 1,497,300 | 247 | 9.57 |
| ฟู้เอียน | ตวีฮหว่า | 5,061 | 871,900 | 172 | 8.43 |
| คั้ญฮหว่า | ญาจาง | 5,218 | 1,174,100 | 225 | 16.1 |
| บิ่ญถ่วน | ฟานเที้ยต | 3,363 | 569,000 | 169 | 6.66 |
| นิญถ่วน | ฟานซาง-ท้าปจ่าม | 7,837 | 1,180,300 | 151 | 11 |
| ดานัง | ดานัง | 1,256 | 951,700 | 740 | 18.98 |
| รวม | รวม | 44,367 | 8,900,900 | 201 | 10.76 |
โครงสร้างพื้นฐาน > การขนส่ง

ทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ (ประเทศเวียดนาม)
สถานีรถไฟดานัง
สถานีรถไฟเดี่ยนจิ
สถานีรถไฟญาจาง
สถานีรถไฟตามกิ
สถานีรถไฟกว๋างหงาย
สถานีรถไฟก๋วงนัง
เส้นทางแห่งชาติ 1A
ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง
ท่าอากาศยานกามซัญ
ท่าอากาศยานฟู้คาด
ท่าอากาศยานด่งตา
ท่าเรือดานัง
ท่าเรือก๋วงนัง
ประชากรศาสตร์

ชายฝั่งตอนกลางใต้มีประชากรประมาณ 8,930,000 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
ฟาน ถิ กีม ฟุก

| ฟาน ถิ กีม ฟุก OOnt |
| --- | --- |
เกิด:  (1963-04-06) 6 เมษายน ค.ศ. 1963 (61 ปี) Trảng Bàng, ประเทศเวียดนามใต้
สัญชาติ: แคนาดา
ชื่ออื่น: กีม ฟุก
พลเมือง: เวียดนามใต้ (ค.ศ.1963-1975) เวียดนาม (ค.ศ.1975-1997) แคนาดา (ค.ศ.1997-ปัจจุบัน)
ศิษย์เก่า: University of Havana, ประเทศคิวบา
อาชีพ: ผู้เขียน, ทูตสันถวไมตรีของ UNESCO
มีชื่อเสียงจาก: เป็น "ผู้หญิงในภาพ" (สงครามเวียดนาม)
คู่สมรส: Bui Huy Toan
บุตร: สองคน
รางวัล: Order of Ontario
ฟาน ถิ กีม ฟุก (เวียดนาม: Phan Thị Kim Phúc, เกิด 2506) เป็นชาวเวียดนาม-แคนาดา รู้จักกันดีในฐานะเป็นเด็กที่ปรากฏในภาพถ่ายที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ที่ถ่ายระหว่างสงครามเวียดนามเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2515 ภาพถ่ายเชิงสัญลักษณ์นี้ถ่ายในอำเภอจ๋างบ่าง (Trảng Bàng) จังหวัดเต็ยนิญ โดยช่างภาพเอพี นิก อู๊ต (Nick Ut) แสดงเธอในวัยราวเก้าขวบกำลังวิ่งเปลือยตามถนนหลังการโจมตีของเวียดนามใต้ทำให้ไหม้รุนแรงที่หลัง
ฝั่ม มิญ จิ๊ญ

| ฝั่ม มิญ จิ๊ญ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีเวียดนาม
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  5 เมษายน พ.ศ. 2564
ประธานาธิบดี: เหงียน ซวน ฟุก   หวอ ถิ อั๊ญ ซวน (รักษาการ)   หวอ วัน เถือง หวอ ถิ อั๊ญ ซวน (รักษาการ)   โต เลิม   เลือง เกื่อง
ผู้นำ: เหงียน ฟู้ จ่อง (เลขาธิการ)   โต เลิม
ก่อนหน้า: เหงียน ซวน ฟุก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 ธันวาคม พ.ศ. 2501 (65 ปี) จังหวัดทัญฮว้า รัฐเวียดนาม (เวียดนามเหนือ)
เชื้อชาติ: เวียดนาม
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  เวียดนาม
สังกัด: กองกำลังรักษาความมั่นคงสาธารณชนเวียดนาม
ประจำการ: พ.ศ. 2539–2554
ยศ:  พลตำรวจโท

พลตำรวจโท ฝั่ม มิญ จิ๊ญ (เวียดนาม: Phạm Minh Chính; เกิด 10 ธันวาคม พ.ศ. 2501) เป็นนายกรัฐมนตรีเวียดนามคนปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2564 ต่อจากเหงียน ซวน ฟุก ซึ่งไปดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งเวียดนาม
ประวัติ

ฝั่ม มิญ จิ๊ญ เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ที่จังหวัดทัญฮว้า ในสมัยรัฐเวียดนามหรือเวียดนามเหนือ ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2529 สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวิเทศศึกษาฮานอย (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยฮานอย) และมหาวิทยาลัยเทคนิควิศวกรรมโยธาแห่งบูคาเรสต์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย เขาได้รับการยอมรับให้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม และในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เขาได้รับเป็นสมาชิกพรรคอย่างเป็นทางการ
ฝั่ม วัน ด่ง

| ฝั่ม วัน ด่ง |
| --- | --- |
ฝั่ม วัน ด่ง ในปี พ.ศ. 2515

นายกรัฐมนตรีเวียดนามเหนือ
ดำรงตำแหน่ง 20 กันยายน พ.ศ. 2498 – 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2519
ก่อนหน้า: โฮจิมินห์
ถัดไป: ตำแหน่งสิ้น สุด
ประธานสภารัฐมนตรีแห่งเวียดนามคนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530
ก่อนหน้า: เริ่มตำแหน่ง
ถัดไป: ฝั่ม หุ่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 มีนาคม พ.ศ. 2448 จังหวัดกว๋างหงาย อินโดจีน
เสียชีวิต: 29 เมษายน พ.ศ. 2543 (94 ปี) ฮานอย ประเทศเวียดนาม
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต๋เวียดนาม

ฝั่ม วัน ด่ง (เวียดนาม: Phạm Văn Đồng) เป็นนายกรัฐมนตรีของเวียดนามเหนือตั้งแต่ พ.ศ. 2498 และเป็นนายกรัฐมนตรีของเวียดนามหลังจากการรวมประเทศจนเกษียณเมื่อ พ.ศ. 2530
ประวัติ

ด่งเกิดเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2448 ที่จังหวัดกว๋างหงาย ครอบครัวของเขาเป็นข้าราชสำนักของจักรพรรดิซวี เติน เข้าศึกษาที่สถาบันการศึกษาแห่งชาติที่เว้ และศึกษาด้านกฎหมายที่ฮานอย เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสันนิบาตเยาวชนปฏิวัติขณะที่หนีไปจีนและร่วมมือกับโฮจิมินห์ เขาถูกส่งกลับมาเวียดนามใน พ.ศ. 2469 เพื่อก่อตั้งแกนนำคอมมิวนิสต์ ด่งถูกจำคุกอยู่ 10 ปี จึงได้รับการนิรโทษกรรมและกลับไปทำงานร่วมกับโฮจิมิญอีก
ในช่วงที่สงครามอินโดจีนเริ่มต้น ด่งได้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงการคลังใน พ.ศ. 2489 และเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศใน พ.ศ. 2497 เขาเป็นตัวแทนเวียดนามเหนือไปเข้าร่วมการประชุมที่เจนีวาและได้เป็นนายกรัฐมนตรีใน พ.ศ. 2498 บทบาทในพรรคนั้น ด่งเป็นผู้มีนโยบายประนีประนอม ไม่ต้องการให้เวียดนามใกล้ชิดกับจีนหรือสหภาพโซเวียตมากเกินไป แต่อิทธิพลของเขาลดลงหลังการถึงแก่อสัญกรรมของโฮจิมิญใน พ.ศ. 2512 และหลังจากรวมประเทศใน พ.ศ. 2518 โดยเล สวน ขึ้นมามีบทบาทแทน เขาลาออกจากทุกตำแหน่งในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2518 ด้วยปัญหาด้านสุขภาพ และถึงแก่อสัญกรรมในฮานอยเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2543
ประธานาธิบดีเวียดนาม

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงชาติ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน เลือง เกื่อง ตั้งแต่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2567
จวน: ทำเนียบประธานาธิบดี
ผู้แต่งตั้ง: รัฐสภา
วาระ: 5 ปี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: โฮจิมินห์
สถาปนา: 2 กันยายน พ.ศ. 2488
ประธานาธิบดีเวียดนาม หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (เวียดนาม: Chủ tịch nước Cộng hoà xã hội chủ nghĩa Việt Nam, "ประธานประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม") เป็นประมุขแห่งรัฐของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม มีหน้าที่ดำเนินงานปกติและประสานงานด้านความมั่นคงของระบบรัฐบาลแห่งชาติ และปกป้องความสมบูรณ์ของความเป็นอิสระแก่ดินแดนของประเทศ ประธานาธิบดีมีอำนาจแต่งตั้ง นายกรัฐมนตรี รองประธานาธิบดี รัฐมนตรี และเจ้าหน้าที่อื่น ๆ ภายใต้ความยินยอมของรัฐสภา
ประธานาธิบดีจะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพประชาชนเวียดนาม  และประธานสภากลาโหมและการรักษาความปลอดภัย ประธานาธิบดีมีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี และประธานาธิบดีสามารถดำรงตำแหน่งได้ 2 วาระ ในกรณีที่ประธานาธิบดีไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ รองประธานาธิบดีจะทำหน้าที่เป็นรักษาการประธานาธิบดี จนกว่าประธานาธิบดีจะกลับมาปฏิบัติหน้าที่ได้หรือจนกว่าจะมีการเลือกตั้งประธานาธิบดีคนใหม่
ดูเพิ่ม

รายนามประธานาธิบดีเวียดนาม
จังหวัดจ่าวิญ

| จังหวัดจ่าวิญ Tỉnh Trà Vinh |
| --- | --- |
จังหวัด

ที่ตั้งของจังหวัดจ่าวิญในประเทศเวียดนาม

พิกัด: 9°50′N 106°15′E﻿ / ﻿9.833°N 106.250°E﻿ / 9.833; 106.250
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
เมืองหลัก: จ่าวิญ
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: เล วัน หัน
 • ประธานคณะกรรมาธิการประชาชน: กิม หง็อก ท้าย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,358.2 ตร.กม. (910.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 1,409,168 คน
 • ความหนาแน่น: 600 คน/ตร.กม. (1,500 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เวียดนาม (68.35%)  เขมร (30.00%)  Hoa (1.65%)
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสพื้นที่: 294
รหัส ISO 3166: VN-51
เว็บไซต์: www.travinh.gov.vn
จังหวัดจ่าวิญ (เวียดนาม: Trà Vinh) เป็นจังหวัดในประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ติดทางทะเลจีนใต้
ภูมิศาสตร์

จังหวัดจ่าวิญตั้งอยู่ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง ติดกับทะเลจีนใต้
ภูมิศาสตร์ > พื้นที่

จังหวัดจ่าวิญมีพื้นที่ที่เป็นแหล่งธรรมชาติ 2.215,15 กม.² (เท่ากับ 221.515,03  ไร่) โดยแบ่งย่อยการแบ่งพื้นที่ที่เหลือ ดังนี้
ที่อยู่อาศัย 3,151.36 ไร่
ที่ดินทางการเกษตร 180,004.31 ไร่
พื้นที่ป่าไม้ 6,080.20 ไร่
พื้นที่ใช้ประโยชน์อื่น ๆ 9,936.22 ไร่
พื้นที่ไม่ได้ใช้สอย 22,242.94 ไร่
ภูมิอากาศ

| หัวข้อ | ข้อมูล |
| --- | --- |
อุณหภูมิเฉลี่ย (°C): 26.6 °C
อุณหภูมิสูงสุด (°C): 35.8 °C
อุณหภูมิต่ำสุด (°C): 18.5 °C
อุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืน (ต่ำสุด) (°C): 6.4 °C
ความชื้นเฉลี่ย (%): 80-85%
ปริมาณฝน (มม.): 1,588-1,277 มม.
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดจ่าวิญแบ่งเขตการปกครองเป็น 1 เมือง (จ่าวิญ) และ 6 อำเภอ ได้แก่
อำเภอก่างล็อง
อำเภอเจิวถั่ญ
อำเภอเกิ่วแก่
อำเภอเตี๋ยวเกิ่น
อำเภอเกิ่วงาง
อำเภอจ่ากู๊
อำเภอเซวียนหาย
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจหลักของจังหวัดจ่าวิญคือการทำปศุสัตว์และเกษตรกรรม เป็นจังหวัดที่มีการแข่งขันด้านอุตสาหกรรมเป็นอันดับ 4 ของเวียดนาม โดยมีการก่อตั้งอุตสาหกรรมเพื่อดึงดูดความสนใจในด้านเศรษฐกิจ
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์ทางการ of the Trà Vinh province government
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
ฟานเที้ยต

| ฟานเที้ยต Phan Thiet |
| --- | --- |
เมืองหลักของจังหวัด
หอคอยน้ำฟานเที้ยต สัญลักษณ์ของเมืองฟานเที้ยต
พิกัด: 10°56′N 108°06′E﻿ / ﻿10.933°N 108.100°E﻿ / 10.933; 108.100
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: บิ่ญถ่วน
ก่อตั้ง: 1898, as Phan Thiết town, by Thành Thái
Incorporated: 1933, as the Commune of Phan Thiết
Consolidated: 1999, as the City of Phan Thiết
ตั้งชื่อจาก: Hamu Lithit (Cham language)
เขตเวลา: UTC+7 (MST)
ZIP codes: 80xxxx
รหัสพื้นที่: 62
ฟานเที้ยต (เวียดนาม: Phan Thiết) เป็นเมืองหลักของจังหวัดบิ่ญถ่วน ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครโฮจิมินห์ เป็นเมืองท่าทางทะเล จากข้อมูลปี ค.ศ. 2005 มีประชากรราว 350,000 คนและคาดว่าจะเพิ่มขึ้นเป็นราว 400,000 คนในปี ค.ศ. 2015
บักเลียว

| บักเลียว Bạc Liêu |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 2)
Thành phố Bạc Liêu นครบักเลียว
สี่แยกสะพานกีมเซิน แขวง 3 นครบักเลียว

ที่ตั้งของนครบักเลียว (สีแดง)
บักเลียวที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 9°17′N 105°43′E﻿ / ﻿9.283°N 105.717°E﻿ / 9.283; 105.717
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: บักเลียว
เขตการปกครองย่อย: 7 แขวง, 3 ตำบล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 175.25 ตร.กม. (67.66 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 156,110 คน
 • ความหนาแน่น: 890 คน/ตร.กม. (2,300 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 115,508 คน
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
บักเลียว (เวียดนาม: Bạc Liêu) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบักเลียว ตั้งอยู่ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม มีประชากรประมาณ 156,110 คน เมื่อ ค.ศ. 2019 มีชื่อเก่าคือหวิญเหล่ย (เวียดนาม: Vĩnh Lợi)
ประวัติศาสตร์

ชื่อบักเลียวมีพื้นฐานมาจากการออกเสียงภาษาจีนของชื่อในภาษาเขมร  (Pol Leav ពលលាវ ในภาษาเขมร) ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 พื้นที่นี้เป็นศูนย์กลางของลัทธิฮหว่าหาวของฮหวิ่ญ ฟู้ โส
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของบักเลียว> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 36.0 (96.8) | 33.8 (92.8) | 34.6 (94.3) | 36.7 (98.1) | 36.5 (97.7) | 35.7 (96.3) | 33.8 (92.8) | 33.8 (92.8) | 34.2 (93.6) | 33.5 (92.3) | 33.5 (92.3) | 32.8 (91) | 36.7 (98.1) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 29.8 (85.6) | 30.6 (87.1) | 31.7 (89.1) | 32.8 (91) | 32.6 (90.7) | 31.4 (88.5) | 30.8 (87.4) | 30.7 (87.3) | 30.5 (86.9) | 30.4 (86.7) | 30.3 (86.5) | 29.5 (85.1) | 30.9 (87.6) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 25.4 (77.7) | 26.0 (78.8) | 27.3 (81.1) | 28.6 (83.5) | 28.4 (83.1) | 27.6 (81.7) | 27.2 (81) | 27.0 (80.6) | 26.8 (80.2) | 26.7 (80.1) | 26.6 (79.9) | 25.6 (78.1) | 26.9 (80.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 22.5 (72.5) | 23.1 (73.6) | 24.3 (75.7) | 25.4 (77.7) | 25.3 (77.5) | 25.1 (77.2) | 24.8 (76.6) | 24.6 (76.3) | 24.5 (76.1) | 24.5 (76.1) | 24.0 (75.2) | 23.0 (73.4) | 24.3 (75.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 16.1 (61) | 17.3 (63.1) | 18.1 (64.6) | 21.1 (70) | 21.2 (70.2) | 21.7 (71.1) | 21.4 (70.5) | 21.4 (70.5) | 21.8 (71.2) | 21.7 (71.1) | 18.1 (64.6) | 16.4 (61.5) | 16.1 (61) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 5.2 (0.205) | 3.7 (0.146) | 13.9 (0.547) | 59.6 (2.346) | 201.3 (7.925) | 281.1 (11.067) | 273.9 (10.783) | 290.1 (11.421) | 309.3 (12.177) | 295.3 (11.626) | 173.2 (6.819) | 47.4 (1.866) | 1,954.0 (76.929) |
| ความชื้นร้อยละ | 80.7 | 79.5 | 78.9 | 78.8 | 83.2 | 85.9 | 86.8 | 87.7 | 88.7 | 88.8 | 86.4 | 84.0 | 84.1 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 2.0 | 0.9 | 1.6 | 4.9 | 16.1 | 20.7 | 22.2 | 21.8 | 23.2 | 22.1 | 13.8 | 6.5 | 155.7 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 239.3 | 255.0 | 291.9 | 271.7 | 206.0 | 166.2 | 177.8 | 172.4 | 156.1 | 168.8 | 193.5 | 205.8 | 2,505.8 |
แหล่งที่มา 1: สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการก่อสร้างแห่งเวียดนาม (Vietnam Institute for Building Science and Technology)
แหล่งที่มา 2: The Yearbook of Indochina (1932-1933)
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488)

พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (อังกฤษ: Indochinese Communist Party; เวียดนาม: Đảng Cộng sản Đông Dương) เป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488
ประวัติ

พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเดิมก่อตั้งเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยการรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งเป็นพรรคที่มีกิจกรรมในตังเกี๋ย พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมที่มีกิจกรรมในโคชินจีน และสันนิบาตคอมมิวนิสต์อินโดจีนที่มีกิจกรรมในอันนัมหรือเวียดนามกลาง อย่างไรก็ตาม โคมินเทิร์นได้เสนอว่าขบวนการคอมมิวนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนทั่วทั้งอินโดจีนฝรั่งเศส ไม่ใช่เฉพาะเวียดนาม ดังนั้น พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามจึงเปลี่ยนไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488) และมีความประสงค์จะล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในอินโดจีนฝรั่งเศส
พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 สมาชิกที่เป็นชาวเวียดนามได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามขึ้นใหม่ ส่วนสมาชิกที่เป็นชาวลาวและกัมพูชาได้แยกไปจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ของตนเอง
ฟาน วัน ขาย

| ฟาน วัน ขาย |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีเวียดนาม
ดำรงตำแหน่ง 24 กันยายน พ.ศ. 2540 – 24 กันยายน พ.ศ. 2549
ก่อนหน้า: หวอ วัน เกียต
ถัดไป: เหงียน เติ๊น สุง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ไซ่ง่อน, โคชินไชนา
เสียชีวิต: 17 มีนาคม พ.ศ. 2561 (84 ปี) นครโฮจิมินห์, เวียดนาม
ศาสนา: พุทธ มหายาน
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

ฟาน วัน ขาย (เวียดนาม: Phan Văn Khải) อดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศเวียดนาม ได้รับการเลือกตั้งเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2540 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาลาออกจากตำแหน่งและให้เหงียน เติ๊น สุง เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป
| ก่อนหน้า |  | ฟาน วัน ขาย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หวอ วัน เกียต |  | นายกรัฐมนตรีเวียดนาม  (พ.ศ. 2540–2549) |  | เหงียน เติ๊น สุง |
| ด ค กนายกรัฐมนตรีเวียดนาม |
| --- | --- |
จักรวรรดิเวียดนาม (1945): จักรวรรดิเวียดนาม เจิ่น จ่อง กีม
สาธารณรัฐโคชินไชนา (1946–49): สาธารณรัฐโคชินไชนา เหงียน วัน ทิญ  เล วัน หว่าก  เหงียน วัน ซวน  เจิ่น วัน หืว
รัฐบาลกลางเฉพาะกาลเวียดนาม (1948–49): เหงียน วัน ซวน
รัฐเวียดนาม (1949–55): เวียดนามใต้ บ๋าว ดั่ย  เหงียน ฟาน ล็อง  เจิ่น วัน หืว  เหงียน วัน เติม  บืว หลก  ฟาน ฮวี กว๊าต  โง ดิ่ญ เสี่ยม
สาธารณรัฐเวียดนาม (1955–75): เวียดนามใต้ เหงียน หง็อก เทอ2  เหงียน คั้ญ2  เหงียน ซวน วั้ญ1, 2  เหงียน คั้ญ2  เจิ่น วัน เฮือง2  เหงียน ซวน วั้ญ1, 2  ฟาน ฮวี กว๊าต2  เหงียน กาว กี่2  เหงียน วัน หลก  เจิ่น วัน เฮือง  เจิ่น เถี่ยน เคียม  เหงียน บ๊า เกิ๋น  หวู วัน เหมิว
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (1945–76): เวียดนามเหนือ โฮจิมินห์  ฝั่ม วัน ด่ง
สาธารณรัฐเวียดนามใต้ (1975–76): สาธารณรัฐเวียดนามใต้ ฮหวิ่ญ เติ๊น ฟ้าต
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (1976–): เวียดนาม ฝั่ม วัน ด่ง  ฝั่ม หุ่ง  หวอ วัน เกียต1  โด๋ เหมื่อย  หวอ วัน เกียต  ฟาน วัน ขาย  เหงียน เติ๊น สุง  เหงียน ซวน ฟุก  ฝั่ม มิญ จิ๊ญ
 1 รักษาการ  2 ผู้นำของรัฐบาลทหาร
บ่าหน่าฮิลส์

สถานพักตากอากาศในเทือกเขาอันนัม ประเทศเวียดนาม
วัดเวียดนามเก่าที่รีสอร์ต
บ่าหน่าฮิลส์ (เวียดนาม: Bà Nà Hills) เป็นเมืองบนเนินเขาและสถานพักตากอากาศที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาอันนัม ทางตะวันตกของเมืองดานังในเวียดนามกลาง ได้รับการประชาสัมพันธ์โดยหน่วยงานการท่องเที่ยวท้องถิ่นว่าเป็น "ด่าหลัตแห่งจังหวัดดานัง" บ่าหน่าฮิลส์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1919 โดยนิคมชาวฝรั่งเศส ซึ่งสร้างสถานพักตากอากาศเพื่อใช้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจสำหรับนักท่องเที่ยวชาวฝรั่งเศส ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 1,500 เมตร มองเห็นทิวทัศน์ของทะเลตะวันออกและเทือกเขาโดยรอบ
เนื่องจากสถานพักตากอากาศอยู่บนที่สูง อุณหภูมิจึงเย็นกว่าสภาพแวดล้อมใกล้ชายฝั่ง วัดลิญอึ่งตั้งอยู่ใกล้กับบ่าหน่าฮิลส์ โดยมีกระเช้าลอยฟ้าใกล้เคียงสำหรับให้บริการนักท่องเที่ยวไปและกลับจากสถานพักตากอากาศ
กระเช้าลอยฟ้าบ่าหน่าฮิลส์

กระเช้าลอยฟ้าบ่าหน่าฮิลส์เปิดให้บริการในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2013 ถือครองสถิติโลกในฐานะ "กระเช้าลอยฟ้าทางเดียวไม่หยุดแวะที่ยาวที่สุด" ด้วยความยาว 5,801 เมตร (19,032 ฟุต) สถานที่ท่องเที่ยวแห่งใหม่ล่าสุดคือสะพานทอง (Cầu Vàng)
บ่าหน่าฮิลส์ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 1,500 เมตร (4,900 ฟุต) อยู่ห่าง 42 กิโลเมตร (26 ไมล์) จากดานัง
ในปี ค.ศ. 2021 บ่าหน่าฮิลส์เพิ่มกระเช้าลอยฟ้าคันที่ 6 สร้างโดย Doppelmayr และบริหารโดย Sun World, Sun Group.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บ่าหน่าฮิลส์
15°59′44″N 107°59′39″E﻿ / ﻿15.99556°N 107.99417°E﻿ / 15.99556; 107.99417
กระเช้าลอยฟ้าบ่าหน่าฮิลส์
พรรคกิจกรรมประชาชนแห่งเวียดนาม

พรรคกิจกรรมประชาชนแห่งเวียดนาม (อังกฤษ: People's Action Party of Vietnam; เวียดนาม: Đảng Nhân Dân Hành Động Việt Nam) เป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์พลัดถิ่นของเวียดนาม มีที่ตั้งในสหรัฐ ผู้นำพรรคคือเหงียน ซิบิญ และดร.เหงียน ซวนงาย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 เป้าหมายของพรรคคือรวมชาวเวียดนามให้เป็นเอกภาพภายใต้ระบอบประชาธิปไตยและดำเนินนโยบายทางงด้านการศึกษา การดูแลสุขภาพ เศรษฐกิจและสิทธิมนุษยชน มีการจัดตั้งสำนักงานในกัมพูชาแต่ถูกจับกุมและส่งตัวไปดำเนินคดีในเวียดนาม พวกเขาพยายามเข้าไปรณรงค์เพื่อหาเสียงสนับสนุนในเวียดนามแต่สมาชิกของกลุ่ม 21 คน ที่เข้าไปในเวียดนามถูกจับขังคุกนานกว่า 2 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.dndhd.org/tiengviet.htm เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
People Action's Party of Vietnam เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official Site
21 members of the People Action's Party are being unlawfully held by the Communist Party เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chairman Nguyen Si Binh arrested in Vietnam เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Amnesty International
Return to Vietnam lands him in Jail เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Atlanta Journal
Dr. Ngai Nguyen, detained by Vietnamese authorities during a medical mission in Vietnam เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Mercury News
Cambodia  illegally deported members of (PAP) to Vietnam เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Mercuty News
Cambodia Times talking about Cambodia  illegally deported members of People Action's Party of Vietnam to Vietnam เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Cambodian Times
Welcoming Dr. Ngai Nguyen, after a week of being detained by Vietnamese authorities during a medical mission in VN เก็บถาวร 2007-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน pg. 1
ภาษาโคโอง

| ภาษาโคโอง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม
จำนวนผู้พูด: 2,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าภาษากลุ่มพม่า-โลโลภาษากลุ่มโลโลภาษาโคโอง
รหัสภาษา
ISO 639-3: cnc
ภาษาโคโอง (เวียดนาม: Côông) มีผู้พูดในเวียดนาม 2,000 คน (พ.ศ. 2545) ใกล้กับชายแดนลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล เป็นภาษาที่ไม่มีเสียงตัวสะกด เด็กใช้ภาษานี้เพียงครึ่งเดียว
ภาษาม้งโด

| ภาษาม้งโด |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เวียดนาม
จำนวนผู้พูด: ไม่แน่นอน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ม้ง-เมี่ยน  ภาษากลุ่มม้งภาษาม้งโด
รหัสภาษา
ISO 639-3: hmv
ภาษาม้งโด (เวียดนาม: Hmong Dô) จำนวนผู้พูดในเวียดนามไม่แน่นอน อยู่ทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน ภาษากลุ่มม้ง เข้าใจกับได้กับภาษาม้งขาว มีรากศัพท์ร่วมกับ 80% มีเสียงวรรณยุกต์ 8 เสียง
ภาษาลาชิ

| ภาษาลาชิ |
| --- | --- |
ภูมิภาค: ประเทศเวียดนาม, ประเทศจีน
ชาติพันธุ์: ชาวลาชิ
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (7,000 อ้างถึง1990–2007)
ตระกูลภาษา: ขร้า-ไท  ขร้าเก–ชิภาษาลาชิ
รหัสภาษา
ISO 639-3: อย่างใดอย่างหนึ่ง: lbt – Lachi lwh – White Lachi
ภาษาลาชิ (จีน: 拉基; พินอิน: lājī; เวียดนาม: La Chí) มีผู้พูดทั้งหมด 7,920–9,016 คน (พ.ศ. 2543) อยู่ในเวียดนามตามแนวชายแดนจีน 7,860 คน (พ.ศ. 2533) รวมภาษาลาชิดำ 2,500 คน และภาษาลาชิผมยาว 4,500 คน มีผู้พูดในจีนราว 60 คน (พ.ศ. 2543) และยังมีผู้พูดภาษาลาชิขาวในเวียดนามอีกประมาณ 1,600 คน ซึ่งกำลังลดจำนวนลง จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มขร้า สาขาเก-ชิ ส่วนใหญ่จะพูดภาษาจ้วง ภาษาแม้ว และภาษาจีนได้ด้วย
มา วัน ค้าง

มา วัน ค้าง (เวียดนาม: Ma Văn Kháng) เป็นนามปากกาของดิญ จ่อง ดว่าน (เวียดนาม: Đinh Trọng Đoàn) เกิดเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ที่ฮานอย เขาเคยเป็นทหารในสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 และสงครามเวียดนาม ต่อมาเข้าเรียนในวิทยาลัยฝึกหัดครู แล้วเข้ามาเป็นครูสอนในโรงเรียนมัธยมในจังหวัดหล่าวกายทางภาคเหนือของเวียดนาม จนได้เป็นอาจารย์ใหญ่ ต่อมา ใน พ.ศ. 2519 ได้ไปทำงานที่สำนักพิมพ์ลาวด่ง
เนื่องจากเขามีประสบการณ์ในการทำงานกับชนกลุ่มน้อยในฐานะครู เขาจึงเขียนหนังสือที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชนกลุ่มน้อย นวนิยายเรื่อง “ฤดูใบไม้ร่วงในสวน” ได้รางวัลยอดเยี่ยมจากสมาคมนักเขียนเวียดนามและได้รางวัลซีไรต์ด้วย ผลงานที่โดดเด่นของเขาอีกเรื่องคือ “การแต่งงานที่ไม่จดทะเบียน” ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2532 ซึ่งตีแผ่ปัญหาทางการศึกษาของเวียดนาม