stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2551)
เนื้อเรื่อง

ก๊วยเชาเทียน และเอี้ยทิซิม สองพี่น้อง ได้คบหากับปรมาจารย์นักพรตสำนักช้วนจินก่า ชิว ชู่จี ทั้งสองกำลังจะมีบุตร ชิว ชู่จีจึงได้ทิ้งมีดสั้นวิเศษ 2 เล่ม ให้แก่ทั้งคู่ โดยสลักชื่อ 'เอี้ยคัง' และ 'ก๊วยเจ๋ง' ไว้คนละด้าม ต่อมาอ้วนง้วนเลียกองค์ชายแห่งกิมก๊กถูกใจเปาเสียะเยาะ ภรรยาของเอี้ยทิซิม จึงวางแผนจ้างให้ขุนนางชาวฮั่นมาฉุดคร่าพาตัวไปให้ ก๊วยเชาเทียนถูกลูกหลงจนตายไป เอี้ยทิซิมไม่รู้เป็นตายร้ายดี หลีเพ้ง ภรรยาของก๊วยเชาเทียน ถูกขุนนางชั่วจับตัวเป็นตัวประกัน เปาะเสียะเยาะถูกอ้วนง้วนเลียกหลอกลวง จนยินยอมเป็นพระสนมให้เพื่อรักษา 'เอี้ยคัง' ลูกของตนเอาไว้ ด้านชิว ชู่จี มาช่วยสหายไม่ทัน จึงได้ตัดพ้อตัวเองว่าไม่เอาไหน และไล่ล่าขุนนางชั่ว จนไปขัดแย้งกับเจ็ดประหลาดแห่งกังหนำ และทั้งสองฝ่ายก็ไม่ยอมใคร แต่ชิว ชู่จีไม่อยากหักหาญน้ำใจกันไปมากกว่านี้ จึงได้คิดอุบายชุบเลี้ยงบุตรของสหายทั้งสองขึ้น และตกลงกับเจ็ดประหลาดแห่งกังน้ำว่า อีก 16 ปี ให้หลัง ให้พาบุตรของสหายที่ฝ่ายตนได้ฝึกมาประลองยุทธ์กันที่ดินแดนกังหนำ หลีเพ้งหาทางจนหลบหนีขุนนางชั่วมาได้ แต่เคราะห์กรรมกลับซัดพาไปอยู่ ณ ดินแดนมองโกล ที่นั่นเอง ที่ๆ 'ก๊วยเจ๋ง' ได้ถือกำเนิดขึ้น
นักแสดงนำ

หู เกอ รับบท ก๊วยเจ๋ง
หลิน อีเฉิน รับบท อึ้งย้ง
หยวน หง รับบท เอี้ยคัง
หลิว ซือซือ รับบท มู่ เนียนฉือ
หวู หยูพ่วน รับบท หลี่ปิง
เรน เทียนเยอ รับบท ก๊วยเชาเทียน
โจว ไห่เม่ย รับบท เปาเซียะเยียก
เวิ่ง เจียหมิง รับบท เอี๊ยทิซิม
กัว เหลียง รับบท เหวินเหยินหงลี่ย
หวง ชิวเซิน รับบท อึ้งเอี๊ยะซือ
เหลียง เจี้ยเหยิน รับบท อั้งฉิกกง
เอลวิส ซู รับบท อาวเอี๊ยงฮง
หลี่ อู๋ รับบท จิวแป๊ะทง
เซียว หรงเจิ้ง รับบท อิดเต็งไต้ซือ
เจ้า ยี่ รับบท ชิว ชู่จี
เติ้ง ลี่หมิน รับบท กัวเต็งอัก
จิน เหลียง รับบท จูชง
กัว หมิงเอ๋อร์ รับบท หันปอกือ
ฮัน ซือ รับบท น่ำฮียิ้น
เฉิน กัง รับบท เตียวอาแซ
หวัง เจินควน ช้วนกิมฮวด
เหอ ซีหรง หันเสียวย้ง
กง เหว่ย รับบท เหมยเชาฟง
ปา หยิน รับบท เตมูจิน (เจงกีส ข่าน)
ซู เซิงหนาน รับบท โตลุย
ถาน เจียนเฉิง รับบท เจเบ
เซีย น่า รับบท หัวเจิ้ง
หลี่ หยวน รับบท โจชิ
อู๋ จิ้นเฉิง รับบท ออคได ข่าน
ไป ชวนเป่า รับบท จักกาไท ข่าน
เหยิน หงฉี รับบท จามุกคา
จี ฉีหลิน รับบท หวัง ฉงหยาง
หยาง กวง รับบท เบ้เง็ก
ซู่ เซียวหมิง รับบท ฮึ่งไต้ฮง
หลิน เจียนเหว่ย รับบท ท่ำชู่ตวน
กง ซื่อซี รับบท เล่าชูเหียน
ฉิว ซือ รับบท ซุนปุกยี่
อู๋ ซื่อหยวน รับบท เหวินเหยิน จิน (จักรพรรดิจางจง)
เรตติ้ง > ไต้หวัน

ในไต้หวัน ประเทศที่ผลิตละครชุดนี้ ได้เรตติ้งเฉลี่ยในบ้านเกิดตัวเอง ไม่ถึง 2.5% ของจำนวนประชากรทั้งหมดในไต้หวัน ประมาณยอดดูหน้าจอ 550,000 คน
ถ้าเทียบกับมังกรหยก เวอร์ชันอื่นก่อนหน้า ถือว่ามังกรหยกชุดนี้ดูไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จมากนัก แต่สำหรับเรตติ้งในไต้หวันแล้ว ถือว่าประสบความสำเร็จเฉพาะในไต้หวันแล้ว และยังทุบเรตติ้ง มังกรหยก ภาค 2 ( เอี๊ยก๊วย) ทางค่าย CTV ของจีน ฉบับ หลิวอี้เฟย ที่เคยนำมาฉายในไต้หวันได้ด้วย
การเปลี่ยนแปลงจากบทประพันธ์

มังกรหยก 2008 ฉบับไต้หวัน เป็นเวอร์ชันของภาค ก๊วยเจ๋ง ที่มีการเปลี่ยนแปลงจากบทประพันธ์มากที่สุด มากกว่างานสร้างของภาค 1 ในเวอร์ชันอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

(จีน) The Legend of the Condor Heroes เก็บถาวร 2011-08-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Sina.com
(จีน) The Legend of the Condor Heroes on Sohu
(จีน) The Legend of the Condor Heroes official page เก็บถาวร 2008-12-15 ที่ archive.today on Chinese Entertainment Shanghai's website
(จีน) The Legend of the Condor Heroes on TTV's website
| ด ค กจักรวาลของกิมย้ง |
| --- | --- |
นิยายขนาดยาว:  แปดเทพอสูรมังกรฟ้า  มังกรหยก  มังกรหยก ภาค 2  ดาบมังกรหยก  กระบี่ใจพิสุทธิ์  กระบี่เย้ยยุทธจักร   มังกรทลายฟ้า  เพ็กฮวยเกี่ยม  อุ้ยเสี่ยวป้อ  จอมใจจอมยุทธ  จิ้งจอกภูเขาหิมะ 
เรื่องสั้น:  กระบี่นางพญา  เทพธิดาม้าขาว  ดาบนกเป็ดน้ำ  จิ้งจอกอหังการ 
สุดยอดฝีมือที่ปรากฏ:  อาแช  หลวงจีนหอไตร  ลิ้มเซียวเอ็ง  เฮ้งเต็งเอี้ยง  อาวเอี๊ยงฮง  จิวแป๊ะทง  เตียซำฮง  ฟงชิงหยาง  อู๋หยาจื่อ  ตังฮึงปุ๊กป้าย  เซียซิหยี  เจี๊ยะพั่วเทียน  จอมยุทธหญิงชุดเหลือง  โอ้วเจ่กตอ 
ยอดฝีมือไม่ปรากฏ:  ต๊กโกวคิ้วป้าย  อึ้งเซียะ  โจ้วซือเอี้ย  เซียวเหยาจื่อ  ขันทีวังหลวง  ลิ้มเอี่ยงโต่ว 
ค่ายสำนัก:  บู๊ตึ๊ง  ง้อไบ๊  ช้วนจินก่า  เส้าหลิน  พรรคกระยาจก  สำนักคุนลุ้น  สำนักคงท้ง  สำนักหัวซาน  นิกายเม้งก่า  ห้าขุนเขากระบี่  สุสานโบราณ  วังคฤธรศักดิ์สิทธิ์  สราญรมณ์  พรรคตะวันจันทรา  พรรคฟ้าดิน  สำนักดาวดึงส์  สำนักกระบี่เหล็ก  สำนักฝ่ามือเหล็ก  สำนักเบญจพิษ(พรรคห้าพิษ)  หุบเขาไร้รัก  ตระกูลต้วน  ตระกูลมู่  ตระกูลเหวิน 
สุดยอดวิชา:  เคล็ดวิชาเพลงไม้ตีสุนัข  ดรรชนีกระบี่หกชีพจร  กระบี่แคว้นเวียด  คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น  เก้าเอี้ยง  สิบเจ็ดฝ่ามือวิญญาณสลาย  เก้าอิม  เก้ากระบี่เดียวดาย  เพลงกระบี่ปราบมาร  คัมภีร์ทานตะวัน  ซิ้นเจี่ยวเก็ง  คัมภีร์งูทอง  เพลงดาบตระกูลโอ้ว  สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร  เคลื่อนย้ายจักรวาล  มหาเวทดูดดาว  พลังคางคก  ฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ  ดรรชนีเอกสุริยัน  ดรรชนีศักด์สิทธ์  เจ็ดหมัดพิการ  ยันต์เป็นตาย
คชภัค ผลธนโชติ

| คชภัค ผลธนโชติ |
| --- | --- |
เกิด: 29 มกราคม พ.ศ. 2524 (43 ปี) ธนะพล ฤกษ์สมผุส  อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด ประเทศไทย
อาชีพ: นักดนตรี ผู้บริหารค่ายบ็อกซ์ มิวสิค (Boxx Music)
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2540 - ปัจจุบัน
สังกัด: มอร์มิวสิค (พ.ศ. 2540–2543) อัพจี (พ.ศ. 2543–2550) ดั๊กบาร์ (พ.ศ. 2550–2554) สหภาพดนตรี (พ.ศ. 2554–2558) บ็อกซ์มิวสิค (พ.ศ. 2559–ปัจจุบัน) แกรนด์มิวสิค (พ.ศ. 2561–2566)
คชภัค ผลธนโชติ ชื่อเล่น พล เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2524 อดีตมือกีตาร์ริทึ่มของวงแคลช และ เป็นโปรดิวเซอร์ฝ่ายบริหาร (Executive producer) ของค่ายบ็อกซ์มิวสิก ในเครือมิวซิกมูฟ และเป็นโปรดิวเซอร์ให้ศิลปินต่าง ๆ มากมายทำงานที่box’s music
ประวัติ

พลมีชื่อจริงก่อนเปลี่ยนชื่อว่า ธนะพล ฤกษ์สมผุส เกิดที่ อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด ก่อนจะย้ายไปเติบโต เขตลาดกระบัง จังหวัดกรุงเทพมหานคร ก่อนที่พลเปลี่ยนชื่อในภายหลัง พลถูกชักชวนให้เข้าร่วมวง ลูซิเฟอร์ เพื่อเข้าประกวดฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ครั้งที่ 2 และ 3 ในตำแหน่งมือกีตาร์ ซึ่งครั้งที่ 3 ได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 และเซ็นสัญญากับค่ายมอร์ มิวสิค ในปี พ.ศ. 2541 เปลี่ยนชื่อเป็นวงแคลช และออกอัลบั้ม วัน เป็นอัลบั้มชุดแรก ในปี พ.ศ. 2544
ประวัติ > โปรดิวเซอร์

หลังวงแคลชยุบวงในปี พ.ศ. 2554 พลก็ได้ทำงานเบื้องหลัง โดยเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินต่าง ๆ มากมาย เช่น เก็ตสึโนวา, ฟีฟี่ เบลค, ศรัญ แอนนิ่ง และในปี พ.ศ. 2558 ก็ถูกชักชวนจาก จุ๊บ - วุฒินันท์ ภิรมย์ภักดี ให้ย้ายไปอยู่ที่ สหภาพดนตรี และได้เป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ พิษณุ นิ่มสกุล ในเพลง โลกเสมือนจริง ปัจจุบันเป็นโปรดิวเซอร์ฝ่ายบริหาร (Executive producer) ของค่ายบ็อกซ์มิวสิก ซึ่งเป็นค่ายย่อยของมิวซิกมูฟ ที่เปลี่ยนชื่อมาจากสหภาพดนตรี
ประวัติ > บวช

เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2559 พลได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นภิกษุที่วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เพื่อทดแทนพระคุณของพ่อแม่ และใช้ชีวิตใต้ร่มกาสาวพัสตร์เพื่อศึกษาพระธรรม ได้รับฉายา "ภคโชโต"
การศึกษา

ระดับ ประถมศึกษา โรงเรียนอโศกวิทย์อ่อนนุช
ระดับ มัธยมศึกษา โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว
ระดับ อุดมศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ผลงาน > ผลงานเพลง

บทความหลัก: รายชื่อผลงานอัลบั้มเพลงของแคลช
2544 - วัน
2546 - ซาวด์เชก
2547 - เบรนสตรอม
2548 - อีโมชัน
2549 - แครชชิง
2551 - ร็อกออฟเอจเจส
2553 - ไนน์มิสยูทู
2563 - เลาด์เนส
ผลงาน > โปรดิวเซอร์เพลง

เก็ตสึโนวา
ฟีฟี่ เบลค
ศรัญ แอนนิ่ง
พิษณุ นิ่มสกุล
พิธีกร

รายการ  Live@G ช่อง Gmm Music (2555 - 2556)
ชีวิตส่วนตัวและธุรกิจ

ชีวิตส่วนตัว พลคบหาดูใจกับแอร์โฮสเตสสาว แพร นิศารัตน์ ได้ 2 ปี จึงแต่งงานกันเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 มีลูกชาย 2 คน ชื่อ น้องพร้อม และ น้องพูน
พลและเพื่อนร่วมวงแคลชยังได้ร่วมกันทำธุรกิจร้านอาหารกึ่งผับชื่อ แคลงก์ (Clank) ที่บริเวณถนนศรีนครินทร์ หลังห้างซีคอนสแควร์ ซึ่งเป็นหุ้นส่วนร่วมกับขันเงิน และเดย์ ศิลปินจากวงไทยเทเนี่ยม
คูโจอิง

| ฟูจิวาระ โนะ เทชิ 藤原呈子> สมเด็จพระจักรพรรดินีญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1150 – 5 มีนาคม ค.ศ. 1158
สมเด็จพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวง
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1158–1168

ประสูติ: ค.ศ. 1131
สวรรคต: 23 ตุลาคม ค.ศ. 1176(1176-10-23) (44–45 ปี)
คู่อภิเษก: จักรพรรดิโคโนเอะ
ราชสกุล: ราชวงศ์ญี่ปุ่น
พระราชบิดา: ฟูจิวาระ โนะ โคเรมิจิ
พระราชมารดา: ฟูจิวาระ โนะ ทัตสึโกะ
ฟูจิวาระ โนะ เทชิ หรืออ่านอีกแบบเป็น ฟูจิวาระ โนะ ชิเมโกะ (ญี่ปุ่น: 藤原 呈子; โรมาจิ: Fujiwara no Teishi หรือ Fujiwara no Shimeko; ค.ศ. 1131 – 23 ตุลาคม ค.ศ. 1176) เป็นขุนนางหญิง (เนียวอิง) ในยุคเฮอังตอนปลาย พระนางเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิโคโนเอะแต่กลับไม่มีพระราชโอรสธิดา และหันเข้าทางศาสนาเมื่อพระชนมายุประมาณ 20 ตอนกลาง พระนางมีฉายาทางธรรมว่า โชโจกัง (清浄観) และ พระนามกิตติมศักดิ์ ว่า คูโจอิง (九条院)
พระราชประวัติ

ฟูจิวาระ โนะ เทชิประสูติใน ค.ศ. 1131 แด่ฟูจิวาระ โนะ โคเมมิจิ กับธิดาในฟูจิวาระ โนะ อากิตากะ พระนางกลายเป็นบุตรีบุญธรรมในคัมปากุฟูจิวาระ โนะ ทาดามิจิ
ในปีคีวอังที่ 6 (ค.ศ. 1150) พระนางเข้ารับใช้จักรพรรดิโคโนเอะ ในตอนแรกดำรงพระยศเป็น เนียวโงะ ภายหลังจึงกลายเป็นจักรพรรดินี (ชูงู) แต่ทว่า พระนางไม่ได้ให้กำเนิดรัชทายาท และในปีคีวจุที่ 2 (ค.ศ. 1155) พระนางจึงหันเข้าทางธรรมเนื่องด้วยอาการพระประชวร โดยใช้ฉายาทางธรรมว่า โชโจกัง
พระนางสวรรคตใน ค.ศ. 1176
บลูออริจิน

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: การบินและอวกาศ
ก่อตั้ง: September 8, 2000; 24 ปีก่อน (September 8, 2000)
ผู้ก่อตั้ง: เจฟฟ์ เบโซส
สำนักงานใหญ่: เคนต์ รัฐวอชิงตัน, สหรัฐอเมริกา
บุคลากรหลัก: เดฟ ลิมป์ (CEO)
ผลิตภัณฑ์: นิวเชพเพิร์ด นิวเกล็นน์ บลูมูน บลูริง ออร์บิทัลรีฟ
เจ้าของ: เจฟฟ์ เบโซส
พนักงาน: 11,000 (2023)
บริษัทในเครือ: ฮันนี่บี โรโบติกส์
เว็บไซต์: blueorigin.com
จรวดบูสเตอร์ของนิวเชพเพิร์ด
บลูออริจินเอนเตอร์ไพรส์ (อังกฤษ: Blue Origin Enterprises, L.P.) เป็นบริษัทเอกชนผู้ผลิตเทคโนโลยีอวกาศและบริการการท่องเที่ยวอวกาศระดับต่ำกว่าวงโคจร มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเมืองเคนต์ รัฐวอชิงตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา  บริษัทมีการให้บริการเที่ยวบินอวกาศด้วยจรวดนิวเชพเพิร์ด และจรวดขนส่งหนัก นิวเกล็นน์ นอกจากนั้นยังมีการผลิตเครื่องยนต์จรวดที่ใช้งานในจรวดเช่น วัลแคน เซนทอร์ ของยูไนเต็ดลันช์อัลไลแอนซ์ ทั้งยังมีบทบาทในโครงการอาร์ทิมิส ในการพัฒนายานลงจอดดวงจันทร์บลูมูน ยานอวกาศบลูริง และสถานีอวกาศออร์บิทัลรีฟ
เจฟฟ์ เบโซส ผู้ก่อตั้งแอมะซอน ได้ก่อตั้งบริษัทขึ้นในปี 2000 เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีที่ทำให้มนุษย์สามารถเดินทางไปอวกาศแบบเอกชนได้ โดยในปี 2015 ได้ประสบความสำเร็จในการนำส่งและลงจอดแบบไร้มนุษย์ครั้งแรกของจรวดนิวเชพเพิร์ด ในปี 2021 นิวเชพเพิร์ดได้นำส่งแบบมีมนุษย์ครั้งแรก ไปที่ระดับความสูงประมาณ 106 กิโลเมตรเหนือระดับน้ำทะเลขึ้นพ้นเส้นคาร์มาน
16 มกราคม 2025 บลูออริจินสามารถนำส่งขึ้นสู่วงโคจร ด้วยจรวดนิวเกล็นน์ได้สำเร็จในเที่ยวบินแรก
นพรัตน์ กุลหิรัญ

| นพรัตน์ กุลหิรัญ |
| --- | --- |
เกิด: นพรัตน์ กุลหิรัญ 23 มีนาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี) ย่านเยาวราช กรุงเทพมหานคร
การศึกษา: วิทยาลัยวิชาการศึกษา วิทยาเขตปทุมวัน โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์
อาชีพ: นักธุรกิจ
องค์การ: บริษัท ชัยเสรีเม็ททอลแอนด์รับเบอร์ จำกัด
คู่สมรส: หิรัญ กุลหิรัญ
บุตร: กานต์ กุลหิรัญ กฤต กุลหิรัญ
นพรัตน์ กุลหิรัญ เจ้าของฉายา มาดามรถถัง (อังกฤษ: Madam Tank) เป็นนักธุรกิจหญิงชาวไทย ผู้ก่อตั้งบริษัท ชัยเสรีเม็ททอลแอนด์รับเบอร์ จำกัด ที่ผลิตชิ้นส่วนและรถหุ้มเกราะ ให้แก่กองทัพไทยและกองทัพต่างประเทศ ซึ่งปัจจุบัน เธอขายสินค้าแก่ 46 กองทัพทั่วโลก ตลอดจนกระทั่งสหประชาชาติ
ทั้งนี้ เธอเคยเป็นครูสอนวิชาภูมิศาสตร์กายภาพ
ชีวิตช่วงต้น

นพรัตน์ กุลหิรัญ เกิดที่ย่านเยาวราช กรุงเทพมหานคร ครอบครัวของเธอทำกิจการค้าเหล็ก, โซ่ และเครื่องยนต์เก่า ที่สืบทอดมาจากรุ่นปู่ของเธอซึ่งเป็นชาวจีนที่เดินทางข้ามทะเลมาตั้งแต่ พ.ศ. 2400
ในวัยเด็ก เธอได้สั่งสมประสบการณ์เกี่ยวกับวงการเหล็กจากการช่วยพ่อของเธอทำธุรกิจ รวมถึงเพื่อนบ้านข้างเคียงที่ประกอบอาชีพเกี่ยวกับวงการเหล็กเกือบทั้งหมด
เธอสำเร็จศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ และเก่งคณิตศาสตร์ ต่อมาเธอได้รับการแนะนำจากพ่อให้ศึกษาด้านภาษา เนื่องจากเห็นว่าเป็นคนพูดจาเก่ง ชอบคบค้าสมาคม เธอจึงศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ เอกภาษาฝรั่งเศส และระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยวิชาการศึกษา วิทยาเขตปทุมวัน เนื่องจากในช่วงนั้นเธอเห็นว่าเป็นสถาบันสอนวิชาภาษาฝรั่งเศสที่ดีที่สุด
ช่วงเป็นนักศึกษาเธอทำกิจกรรมจำนวนมาก รวมถึงได้รับโอกาสจากข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR) ของการทำหน้าที่เป็นล่ามภาษาฝรั่งเศสและครูสอนภาษาไทยในค่ายผู้อพยพ ที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
เมื่อสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เธอได้สอบบรรจุเป็นครูโรงเรียนยานนาเวศประมาณ 5 เดือน ก่อนที่จะย้ายไปเป็นครูสอนวิชาภูมิศาสตร์ที่โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ ซึ่งเป็นโรงเรียนเก่าของเธอ
ช่วงดำเนินกิจการ

จากนั้น เธอได้แต่งงานกับหิรัญ กุลหิรัญ ซึ่งเป็นเจ้าของกิจการซ่อมรถและดัดแปลงเครื่องยนต์ ที่ภายหลังได้เริ่มติดต่อกับกองทัพในลักษณะตัวแทนจัดหาอุปกรณ์เครื่องยนต์ และซ่อมบำรุงช่วงล่างให้กับรถบรรทุก
ต่อมา ในช่วงสงครามเวียดนามสิ้นสุด กองทัพสหรัฐได้ถอนฐานทัพและทิ้งอาวุธยุทโธปกรณ์จำนวนมากไว้ที่ประเทศเวียดนาม, กัมพูชา และลาว ทางสามีของเธอจึงได้ขอซื้อจากกองทัพสหรัฐ เพื่อนำกลับมาที่ประเทศไทย ส่งผลให้โรงงานมีอะไหล่จำนวนเพียงพอแก่ความต้องการของกองทัพไทย ในขณะเดียวกัน เธอเองก็ได้หาซื้อเครื่องจักรตามโรงงานที่เลิกกิจการอีกหลายแห่ง เพื่อนำอุปกรณ์ที่เหมาะสมเข้ามา
เนื่องด้วยเธอเป็นผู้มีทักษะด้านการเจรจา และเก่งภาษาอังกฤษ เธอได้สอบถามทหารสหรัฐที่มาประเทศไทยว่าตีนตะขาบรถถังหาซื้อได้ที่ไหน จนทราบที่อยู่ และติดต่อซื้อเพื่อเสนอขายให้แก่กองทัพ ระหว่างไปตรวจรับสินค้าที่สหรัฐ เธอใช้ความจริงใจและไหวพริบพูดคุย จนสามารถเข้าไปในโรงงานผลิตที่เป็นเขตหวงห้ามได้สำเร็จ
เธอได้ศึกษาวิธีผลิตและนำความรู้ต่าง ๆ กลับมาบอกสามี แล้วร่วมกันสร้างโรงงานที่ประเทศไทยตามแบบสหรัฐ ซึ่งต่อมา เจ้าของโรงงานสหรัฐที่เธอติดต่อด้วยได้เดินทางมาเยี่ยมและขอเข้าชมโรงงาน
จากการพูดคุย ส่งผลให้เขาเกิดความประทับใจต่อนพรัตน์ โดยได้บอกว่าหากเขาเลิกกิจการจะขายเครื่องจักรทั้งหมดให้ ซึ่งเธอเองก็มีความสนใจ แต่มีเงินประมาณ 25 ล้านบาทในขณะนั้น เธอจึงเสนอโอนเงินให้เท่าที่มี เพื่อซื้อตามแต่เขาจะให้
ซึ่งทางโรงงานสหรัฐได้มอบเครื่องจักร 45 ตู้ รวมถึงแบบพิมพ์, เครื่องอัดยาง และเครื่องขึ้นรูปตีนตะขาบ กระทั่งกิจการของเธอเติบโตด้วยเครื่องจักรที่ทันสมัย และเริ่มตระเวนหาคู่ค้าในต่างประเทศ
การตลาดระหว่างประเทศ

ในยุคที่ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นผู้บัญชาการทหารบก โรงงานของเธอได้รับโอกาสในการติดตั้งสายพานให้กับรถถังที่นำเข้าจากประเทศจีน ซึ่งเธอได้ต่อยอดด้วยการติดตั้งสายพานให้กับรถถังจีนที่ประจำการในประเทศปากีสถาน และบังกลาเทศ
ต่อมา เธอได้เซ็นสัญญาติดตั้งผลิตชิ้นส่วนให้กับรถถังของกองทัพสหรัฐ เมื่อกิจการเติบโต ก็ได้มีการนำเครื่องจักรและอุปกรณ์ไปจัดแสดงในงานแสดงอาวุธนานาชาติเป็นประจำ อาทิ ยูโรซาทอรี (Eurosatory) และนิทรรศการกลาโหมระหว่างประเทศ (IDEX) ส่งผลให้กิจการของเธอเป็นที่รู้จักในต่างประเทศ
รถหุ้มเกราะ

สืบเนื่องจากความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ที่มีความรุนแรง รวมถึงมีการปะทะและลอบวางระเบิดบ่อยครั้ง เธอจึงหาวิธีป้องกันชีวิตเจ้าหน้าที่และประชาชน กระทั่งบริษัทของเธอได้เริ่มสร้างรถหุ้มเกราะล้อยางขึ้น
บริษัทของเธอเป็นผู้ผลิตรถหุ้มเกราะเฟิร์สวิน ซึ่งประจำการอยู่ที่กองทัพไทย, กรมสอบสวนคดีพิเศษ, หน่วยปราบปรามยาเสพติด และหน่วยงานกรมราชทัณฑ์ รวมทั้งได้รับการสั่งซื้อจากกองทัพมาเลเซีย
ต่อมา บริษัทของเธอได้ผลิตเฟิร์สวินเวอร์ชันรถพยาบาล ที่ได้รับการกล่าวว่าเป็นรถเกราะพยาบาล ล้อยางกันกระสุนกันระเบิด คันแรกของโลก
ชีวิตส่วนตัว

พ่อแม่ของเธอเป็นชาวจีนอพยพ นพรัตน์เป็นลูกคนที่ 7 ของพี่น้องที่มีทั้งหมด 12 คน (ชาย 5 คน หญิง 7 คน) ทั้งนี้ เธอมีบุตรชาย 2 คน คือ กานต์ กุลหิรัญ และกฤต กุลหิรัญ
นพรัตน์ได้รับการกล่าวว่าเป็นนักธุรกิจหญิงที่เป็นมิตร ในยามว่าง เธอมักทำงานประดิษฐ์ หรืองานฝีมือ หรือวาดภาพระบายสี โดยรูปที่เธอชอบวาดที่สุด คือ ดอกชบา
ทรัพย์สิน

พ.ศ. 2561 ได้เกิดกรณีกรมศุลกากรเรียกเก็บภาษีนำเข้ารถหุ้มเกราะย้อนหลังจำนวน 89 ล้านบาท ซึ่งทางนพรัตน์ที่ดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการบริษัท ได้ยื่นหนังสือร้องเรียนขอความเป็นธรรม อนึ่ง เธอเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ลักซ์ชัวรี่
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2549 รางวัลส่งออกดีเด่น ประเภทมีการการออกแบบผลิตภัณฑ์ของตนเอง จากทักษิณ ชินวัตร
พ.ศ. 2550 รางวัลส่งออกดีเด่น ประเภทมีตรา หรือเครื่องหมายการค้าของตนเอง จากพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
พ.ศ. 2551 รางวัลดีเด่น เอกเซลดีไซน์อะวอร์ด 2008 “ดิมาร์ก” จากสมัคร สุนทรเวช
ปริญญากิตติมศักดิ์

พ.ศ. 2560 – ปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (วิศวกรรมอุตสาหการ) จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

(
info/dl
)
ไฟล์เสียงนี้ถูกสร้างขึ้นจากรุ่นของบทความ "" เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2562  และอาจไม่ใช่การแก้ไขล่าสุด (วิธีใช้เสียง)
noicon
บทความเสียงวิกิพีเดีย
จักรพรรดินีเก็มเม

จักรพรรดินีเก็มเม (ญี่ปุ่น: 元明天皇; โรมาจิ: Genmei-tennō; 20 เมษายน ค.ศ. 660 – 29 ธันวาคม ค.ศ. 721) มีอีกพระนามว่า จักรพรรดินีเก็มเมียว เป็นพระมหากษัตริย์ญี่ปุ่นองค์ที่ 43 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของเก็มเมอยู่ในช่วง ค.ศ. 707 ถึง 715 พระนางสถาปนาเมืองหลวงที่เฮโจเกียวใน ค.ศ. 710 ถือเป็นจุดเริ่มต้นยุคนาระ
ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เก็มเมเป็นสตรีคนที่ 4 จาก 8 พระองค์ที่ขึ้นปกครองเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ สตรี 3 พระองค์ก่อนหน้าพระนางคือซูอิโกะ, โคเงียวกุ/ไซเม และจิโต ส่วนอีก 4 พระองค์หลังจากพระนางคือเก็นโช, โคเก็ง/โชโตกุ, เมโช และโกะ-ซากูรามาจิ
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม

ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ เก็มเมมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า อาเบะ-ฮิเมะ
จักรพรรดินีเก็มเมเป็นพระราชธิดาองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิเท็นจิ และเป็นพระกนิษฐาในจักรพรรดิจิโตผ่านพระราชมารดาคนละพระองค์ เม-โนะ-อิรัตสึเมะ (รู้จักในพระนามว่า โซงะ-ฮิเมะ) พระราชมารดาของเก็มเม เป็นพระธิดาใน อูไดจิงโซงะ-โนะ-คูระ-โนะ-ยามาดะ-โนะ-อิชิกาวะ-โนะ-มาโระ (รู้จักกันในชื่อ โซงะ ยามาดะ-โนะ โอ-โอมิ)
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา

จักรพรรดินีเก็มเมเสด็จพระราชสมภพจากจักรพรรดิเท็นจิกับพระสนม โซงะ โนะ เม-โนะ-อิรัตสึเมะ ผู้มีบรรดาศักดิ์ฮิง (โฉมงาม) ในตอนแรกพระนางมีพระนามว่า เจ้าหญิงอาเบะ (阿閇皇女) พระนางมีพระเชษฐภคินีร่วมพระราชมารดานามว่า เจ้าหญิงมินาเบะ
เจ้าหญิงอาเบะทรงสมรสกับเจ้าชายคูซากาเบะและให้กำเนิดพระราชโอรสธิดา ในจำนวนนี้มีพระราชธิดาองค์หนึ่งจากสองพระองค์จะขึ้นเป็นจักรพรรดินีเก็นโช และพระราชโอรสองค์หนึ่งจะขึ้นเป็นจักรพรรดิมมมุ
พระราชสวามี: เจ้าหญิงคูซากาเบะ (草壁皇子, สวรรคต 10 พฤษภาคม ค.ศ. 689) พระราชโอรสในจักรพรรดิเท็มมุกับจักรพรรดินีจิโต
พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงฮิดากะ (氷高皇女) ภายหลังเป็นจักรพรรดินีเก็นโช
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายคารุ (珂瑠/軽) ภายหลังเป็นจักรพรรดิมมมุ
พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงคิบิ (吉備内親王, 686–729) สมรสกับเจ้าชายนางายะ
รัชสมัย

ปีในรัชสมัยของเก็มเมมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง
เคอุง              (704–708)
วาโด    (708–715)
เรกิ  (715–717)
ข้อมูล

Aoki, Kazuo; Kōji Inaoka; Haruo Sasayama; Noriyuki Shirafuji (1989). Shin Nihon Koten Bungaku Taikei 12: Shoku Nihongi I (ภาษาญี่ปุ่น). Iwanami Shoten. ISBN 4-00-240012-3.
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีเก็มเม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิมมมุ |  |   สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแห่งญี่ปุ่น   |  | จักรพรรดินีเก็นโช |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
อื่น ๆ:  IdRef
กีฬาเบสบอลในแพนอเมริกันเกมส์ 2023

International sporting event
การแข่งขันกีฬาเบสบอลในแพนอเมริกันเกมส์ 2023 จะจัดขึ้นในซันติอาโก ประเทศชิลี ระหว่างวันที่ 2 ถึง 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ที่ศูนย์เบสบอลและซอฟท์บอล ตั้งอยู่ในเซริลลอสชานเมืองซันติอาโก
ทีมชายทั้งหมด 8 ทีม (แต่ละทีมประกอบด้วยผู้เล่นสูงสุด 24 คน) จะแข่งขันกัน จึงมีนักกีฬากำหนดลงแข่งขันทั้งหมด 192 คน
รอบคัดเลือก

| รายการ | วันที่ | สถานที่ | โควต้า | ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเทศเจ้าภาพ | — | — | 1 |  ชิลี  |
| จูเนียร์แพนอเมริกันเกมส์ 2021 | 26 พฤศจิกายน – 2 ธันวาคม 2564 |  กาลิ | 1 |  โคลอมเบีย  |
| เบสบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2022 | 24–30 กรกฎาคม |  ลิมา | 1 |  บราซิล  |
| กีฬาเบสบอลในแพนอเมริกันเกมส์ 2023 รอบคัดเลือก | 16–21 มิถุนายน |  บัวโนสไอเรส | 1 |  ปานามา  |
| อเมริกากลางและแคริบเบียนเกมส์ 2023 | 23 มิถุนายน – 8 กรกฎาคม |  ซานซัลวาดอร์ | 4 |  เม็กซิโก   คิวบา   เวเนซุเอลา   สาธารณรัฐโดมินิกัน  |
| ทั้งหมด |  |  | 8 |  |
ประเทศที่เข้าร่วม

มีนักกีฬาที่ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 8 ประเทศ
บราซิล (23)
ชิลี (24)
โคลอมเบีย (24)
คิวบา (24)
สาธารณรัฐโดมินิกัน (24)
เม็กซิโก (24)
ปานามา (24)
เวเนซุเอลา (24)
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รวม (0 ประเทศ) | รวม (0 ประเทศ) | 0 | 0 | 0 | 0 |
ค็อนดอร์

ค็อนดอร์ (เยอรมัน: Condor) เป็นสายการบินเช่าเหมาลำสัญชาติเยอรมัน โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต ค็อนดอร์ให้บริการเที่ยวบินตามกำหนดเวลาไปยังจุดหมายปลายทางท่องเที่ยวจากเยอรมนี, และยังมีเที่ยวบินระยะกลางไปยังจุดหมายปลายทางในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและกานาเรียส ตลอดจนเที่ยวบินระยะไกลไปยังจุดหมายปลายทางในแอฟริกา เอเชีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และแคริบเบียน
ค็อนดอร์เป็นสายการบินท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดของเยอรมนี ตั้งแต่การก่อตั้งใน ค.ศ. 1955 สายการบินได้ขนส่งผู้โดยสาร 214 ล้านคน บินประมาณ 32,000 เที่ยวบินต่อปี ใน ค.ศ. 2015 ค็อนดอร์มีผลประกอบการ 1.257 พันล้านปอนด์และทำกำไรจากการดำเนินงาน 56 ล้านปอนด์
ประวัติ > ช่วงแรก

ค็อนดอร์ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1955 ในชื่อ ด็อยท์เชอฟลูคดีนสท์ เกเอ็มเบฮา ในช่วงแรกกรรมสิทธิ์ของสายการบินถูกแบ่งระหว่างนอร์ทด็อยท์เชอร์ล็อยท์, ฮัมบูร์กอเมริกาไลน์, ด็อยท์เชอลุฟท์ฮันซ่า และด็อยท์เชอบุนเดิสบาน ค็อนดอร์มีฐานการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต ต่อมาใน ค.ศ. 1961 สายการบินค็อนดอร์ได้เข้าควบคุมกิจการของค็อนดอร์-ลัฟท์รีเดไร ซึ่งเป็นคู่แข่งของบริษัทที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1957
ทศวรรษต่อมาเป็นยุคที่ค็อนดอร์เติบโตอย่างก้าวกระโดด ระหว่าง ค.ศ. 1966 สายการบินได้เริ่มให้บริการเที่ยวบินระยะไกลเป็นครั้งแรก โดยเดินทางถึงจุดหมายปลายทางต่าง ๆ เช่น ไทย, ศรีลังกา, เคนยา และสาธารณรัฐโดมินิกัน ค็อนดอร์ยังเป็นสายการบินท่องเที่ยวรายแรกที่นำเครื่องบินโบอิง 747 มาประจำการใน ค.ศ. 1971 ซึ่งเป็นเครื่องบินโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก ณ เวลานั้น ใน ค.ศ. 1973 ฝูงบินของค็อนดอร์ประกอบด้วยเครื่องบินโบอิงทั้งหมด 14 ลำ ได้แก่ โบอิง 747 สองลำ, โบอิง 707 สองลำ, และโบอิง 727 สิบลำ
ประวัติ > การขยายตัวและการปรับโครงสร้าง

ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 บริษัท Südflug ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของค็อนดอร์ ได้ผนวกกิจการเข้ากับบริษัทแม่ ในช่วง ค.ศ. 1990 ค็อนดอร์ได้ขยายการถือหุ้นในกิจการอื่น  ๆ โดยเข้าถือหุ้น 50% ในซันเอกซ์เพรส ซึ่งเป็นสายการบินเช่าเหมาลำของตุรกี ในช่วงเวลานี้สายการบินมีการเปลี่ยนแปลงฝูงบินครั้งใหญ่ สายการบินค็อนดอร์ได้นำโบอิง 757 และโบอิง 767 มาประจำการ; ด้วยห้องโดยสารแบบ 2 ชั้น ค็อนดอร์เป็นสายการบินท่องเที่ยวรายแรกที่ให้บริการชั้นโดยสารสองชั้น
ใน ค.ศ. 1996 เป็นวันครบรอบ 40 ปีของค็อนดอร์ฟลูคดีนสท์ เกเอ็มเบฮา; เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองโอกาสนี้ เจมส์ ริซซี ศิลปินชาวอเมริกันได้ตกแต่งเครื่องบินโบอิง 757 ใหม่ให้เป็นงานศิลปะการบิน ในชื่อ"นกริซซี"  ในช่วงครึ่งหลังของปีนั้น ค็อนดอร์ได้กลายเป็นลูกค้าเปิดตัวเครื่องบินโบอิง 757-300 โดยได้สั่งซื้อเครื่องบินรุ่นนี้ไป 12 ลำ
ในช่วง ค.ศ. 1998 ค็อนดอร์ได้ก่อตั้งค็อนดอร์เบอร์ลิน เกเอ็มเบฮา ซึ่งเป็นบริษัทในเครือที่ถือหุ้นทั้งหมดซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ท่าอากาศยานเบอร์ลินเชอเนอเฟ็ลท์ สายการบินนี้เป็นสายการบินต้นทุนต่ำ โดยมีคู่แข่งหลักคือแอโรลอยด์และแอร์เบอร์ลิน ฝูงบินของค็อนดอร์เบอร์ลินจะประกอบด้วยแอร์บัส เอ320-200 สิบสองลำ; อากาศยานไอพ่นลำตัวแคบที่มีความก้าวหน้าที่สุด ณ เวลานั้น
ประวัติ > การเปลี่ยนแปลงความเป็นเจ้าของ

ตั้งแต่ ค.ศ. 2000 เป็นต้นมา ทอมัสคุก เอจีและกลุ่มทอมัสคุกก็ค่อย ๆ เข้าซื้อหุ้นค็อนดอร์ที่ลุฟท์ฮันซ่าถือครองอยู่ ในช่วงนั้น ค็อนดอร์ ก็ได้เปลี่ยนจากการเป็นบริษัทในเครือของลุฟท์ฮันซ่า มาเป็นส่วนหนึ่งของทอมัสคุก (ร่วมกับทอมัสคุกแอร์ไลน์, ทอมัสคุกแอร์ไลน์ เบลเยียม, และ ทอมัสคุกแอร์ไลน์ สแกนดิเนเวีย) เริ่มต้นด้วยการเปลี่ยนชื่อเป็นทอมัสคุก โดยค็อนดอร์ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2003 ลวดลายเครื่องบินก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ค็อนดอร์ได้เปลี่ยนลวดลายใหม่ โดยมีโลโก้ของทอมัสคุกบริเวณหาง และมีชื่อของค็อนดอร์ในฟอนต์ของทอมัสคุกแอร์ไลน์  เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2004, ค็อนดอร์กลายเป็นส่วนหนึ่งของทอมัสคุก เอจีและกลับมาใช้ชื่อค็อนดอร์ ภายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2006 หุ้นของลุฟท์ฮันซาที่เหลืออยู่มีเพียงร้อยละ 24.9 เท่านั้น