stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ที่ บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   ทีมผสม  |  |
เดวิด ดัสมอลเชิน

| เดวิด ดิสมัลชิน |
| --- | --- |
ดิสมัลชอนในปี ค.ศ. 2023
เกิด:  (1975-07-21) 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 (49 ปี) ฟิลาเดลเฟีย, เพนซิลเวเนีย, สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเดอพอล (BFA)
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2005–ปัจจุบัน
คู่สมรส: อีฟ เลจ (สมรส 2014)
บุตร: 2 คน
เดวิด ดิสมัลชิน (อังกฤษ: David Dastmalchian; /dəsˈmɔːltʃən/; เกิด 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ โทรทัศน์ และละครเวทีชาวอเมริกัน เขามีบทบาทเป็นตัวประกอบในแฟรนไชส์ซูเปอร์ฮีโร่ เช่น เขาแสดงเป็นโธมัส ชิฟฟ์ในเรื่อง แบทแมน อัศวินรัตติกาล (2008) เคิร์ตและเว็บในแฟรนไชส์ภาพยนตร์แอนต์-แมน แสดงเป็นอะบรา คาดาบราของเดอะซีดับเบิลยูในเรื่อง เดอะแฟลช วีรบุรุษเหนือแสง และ Polka-Dot Man ใน ซูยไซด์ควอด (2021) เขายังปรากฏตัวในภาพยนตร์ของเดนิส วิลล์เนิฟ 3 เรื่อง ได้แก่  Prisoners (2013), เบลด รันเนอร์ 2049 (2017), และ ดูน (2021) ดิสมัลเ
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Cci
David Dastmalchian ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พระมหากษัตริย์ฮันโนเฟอร์

| พระมหากษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์ |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน

พระองค์สุดท้าย พระเจ้าเกออร์คที่ 5 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1851 –  20 กันยายน ค.ศ. 1866
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: ฮิส มาเจสตี
กษัตริย์องค์แรก: พระเจ้าเกออร์คที่ 3
กษัตริย์องค์สุดท้าย: พระเจ้าเกออร์คที่ 5
สถาปนาเมื่อ: 12 ตุลาคม ค.ศ. 1814
การล้มล้าง: 20 กันยาย ค.ศ. 1866
ผู้แต่งตั้ง: สืบราชสันตติวงศ์
ผู้อ้างสิทธิเป็นกษัตริย์: เจ้าชายแอ็นสท์ เอากุสท์
พระมหากษัตริย์แห่งฮันโนเวอร์ (เยอรมัน: König von Hannover) เป็นพระบรมราชอิสริยยศอย่างเป็นทางการของประมุขแห่งรัฐของราชอาณาจักรฮันโนเวอร์ เริ่มต้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ ได้รับการถวายพระบรมราชอิสริยยศเป็น พระมหากษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์ ในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1814 ณ กรุงเวียนนา และพระบรมราชอิสริยยศนี้สิ้นสุดลงจากการผนวกรวมเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1866
ประวัติศาสตร์

ในปี ค.ศ. 1692 จักรพรรดิเลโอพ็อท์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงโปรดเกล้าฯให้ยกฐานะดัชชีเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค เป็นนครรัฐผู้คัดเลือกที่เรียกว่า รัฐผู้คัดเลือกฮันโนเฟอร์ การยกฐานะในครั้งนี้ทำให้เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเวอร์สามารถมีส่วนร่วมในการเลือกตั้งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเข้ามามีอิทธิพลทางการเมืองได้เป็นอย่างมาก เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกพระองค์แรกแห่งฮันโนเฟอร์คือ แอ็นสท์ เอากุสท์ ซึ่งเกออร์ค ลูทวิช พระโอรสของพระองค์ได้ขึ้นครองบัลลังก์บริเตนใหญ่เป็น พระเจ้าจอร์จที่ 1 ในปี ค.ศ. 1714 เป็นไปตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 และคงไว้ซึ่งการมีพระมหากษัตริย์เป็นโปรเตสแตนต์ บริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์และฮันโนเฟอร์จึงกลายเป็นรัฐร่วมประมุขจนถึงปี ค.ศ. 1837
รัฐผู้คัดเลือกฮันโนเฟอร์กลายเป็น ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ ในปี ค.ศ. 1814 หลังจากการพ่ายแพ้ของนโปเลียน และการจัดระเบียบดินแดนของเยอรมันใหม่ในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 ผู้มีครองรัฐผู้คัดเลือกฮันโนเฟอร์ ในพระอิสริยยศ เจ้านครรัฐผู้คัดเลือก ทรงได้รับการถวายพระบรมราชอิสริยยศเป็น พระมหากษัตริย์ เหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นเครื่องบ่งชี้ให้เห็นถึงความสำคัญทางการเมืองของฮันโนเฟอร์ที่เพิ่มมากขึ้นภายในสมาพันธรัฐเยอรมัน อย่างไรก็ตาม ระบบราชาธิปไตยควบคู่สร้างความซับซ้อน เนื่องจากราชบัลลังก์อังกฤษและฮันโนเฟอร์มีกฎการสืบราชบัลลังก์แยกจากกัน ดังนั้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 เสด็จสวรรคต และสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ขึ้นครองราชสมบัติสหราชอาณาจักรสืบต่อจากพระปิตุลาในปี ค.ศ. 1837 แต่กฎหมายกึ่งซาลิกของฮันโนเฟอร์ (agnatic-cognatic) จะให้พระราชสิทธิพระราชวงศ์ฝ่ายหน้าก่อนฝ่ายใน ด้วยเหตุนี้ เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัส ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์ ซึ่งเป็นพระปิตุลาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จึงได้ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์ สืบต่อจากพระเชษฐา
ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์เผชิญกับความท้าทายที่สำคัญในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในช่วง สงครามออสเตรีย-ปรัสเซียในปี ค.ศ. 1866 แม้จะเข้าร่วมกับจักรวรรดิออสเตรีย แต่ฮันโนเฟอร์ก็ถูกผนวกเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากที่ออสเตรียพ่ายแพ้ ส่งผลให้สูญเสียอำนาจปกครองตนเองในฐานะราชอาณาจักร ต่อมา ในปี ค.ศ. 1871 ดินแดนนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมัน หลังจากปรัสเซียรวมเยอรมนีเข้าด้วยกัน การลุกฮือขึ้นต่อต้านในพื้นที่ทำให้ ฮันส์ ฟ็อน ฮาร์เดินแบร์ค กรรมาธิการพลเรือนที่กำกับดูแลการผนวกฮันโนเฟอร์เข้ากับปรัสเซีย ถึงกับออกความเห็นว่า:
ชนชาวฮันโนเฟอร์โดยรวมแล้วเป็นกลุ่มชนที่เข้มแข็งและไม่ยอมประนีประนอมต่างจากชาวซัคเซิน แนวคิดเฉพาะของพวกเขาไม่ได้ขึ้นอยู่กับความกลัวต่อพวกปรัสเซียเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังขึ้นอยู่กับความเชื่อมั่นที่หยั่งรากลึก ว่าไม่มีชีวิตที่ใด จะดีไปกว่าชีวิตที่ฮันโนเฟอร์อีกแล้ว พวกเขาช่างยึดมั่นในความชาตินิยมอย่างแข็งขันเสียจริง
การประท้วงของพระเจ้าเกออร์คที่ 5 แห่งฮันโนเฟอร์ และประชาชนในพื้นที่ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการผนวกรวมฮันโนเฟอร์เข้ากับปรัสเซีย และนำไปสู่การก่อตั้ง พรรคเยอรมัน-ฮันโนเฟอร์ ซึ่งได้รับคะแนนเสียงชาวฮันโนเวอร์ 46.6% ใน การเลือกตั้งสหพันธรัฐในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1871
รายพระนามเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์

แอ็นสท์ เอากุสท์ ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกพระองค์แรกแห่งฮันโนเฟอร์ในปี ค.ศ. 1692 แต่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1698 ก่อนที่มหาสภาจักรวรรดิจะรับรองการยกฐานะฮันโนเฟอร์เป็นนครรัฐผู้คัดเลือกในปี ค.ศ. 1708 โซฟีแห่งฟัลทซ์ พระชายาม่ายของพระองค์ ยังทรงเป็นที่รู้จักในพระยศ พระชายาในเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ พระโอรสของทั้งสองพระองค์คือ เกออร์คที่ 1 ซึ่งทรงเป็น เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ พระองค์แรกอย่างเป็นทางการ
| พระรูป | พระนาม | รัชกาล | การสืบสันตติวงศ์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เกออร์คที่ 1 ลูทวิช | ค.ศ. 1708–1727 | พระโอรสของแอ็นสท์ เอากุสท์ | เสวยราชสมบัติเป็น พระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ ในปี ค.ศ. 1714 ได้รับดินแดนเมืองเบรเมิน-แวร์เดิน ในปี ค.ศ. 1719 |
|  | เกออร์คที่ 2 เอากุสท์ | ค.ศ. 1727–1760 | พระโอรสของเกออร์คที่ 1 ลูทวิช | ได้รับที่ดินฮาเดิลน์ ในปี ค.ศ. 1731 |
|  | เกออร์คที่ 3 วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช | ค.ศ. 1760–1806 | พระนัดดาของเกออร์คที่ 2 เอากุสท์ | ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (โดยพระราชบัญญัติสหภาพกับไอร์แลนด์) เมื่อปี ค.ศ. 1801 และทรงได้รับพระยศเป็น เจ้าชายมุขนายกแห่งออสแนบรึค ในปี ค.ศ. 1803 ต่อมาทรงสูญเสียพระราชอำนาจโดยพฤตินัยเหนือฮันโนเฟอร์หลายครั้ง จากการยึดครองและผนวกดินแดนในช่วง มหาสงครามฝรั่งเศส (ค.ศ. 1801–1813) หลังจากที่พระยศ เจ้านครรัฐผู้คัดเลือก สิ้นสุดลง พร้อมกับการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1806 แต่ทรงรักษาพระยศไว้จนถึงต้นปี ค.ศ. 1814 เมื่อพระเจ้าจอร์จได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์ ซึ่งเป็นพระบรมราชอิสริยยศที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วกันในระหว่างการประชุมแห่งเวียนนา (ค.ศ. 1814–15) |
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์

| พระมหากษัตริย์> # | พระมหากษัตริย์> พระบรมฉายาลักษณ์ | พระมหากษัตริย์> พระปรมาภิไธย | รัชกาล> เริ่มต้น | รัชกาล> สิ้นสุด | การสืบสันตติวงศ์ | ราชวงศ์ | พระอัครมเหสี> พระฉายาลักษณ์ | พระอัครมเหสี> พระนามาภิไธย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | พระเจ้าเกออร์คที่ 3  (1738–1820)  เยอรมัน: König Georg III | 12 ตุลาคม 1814   | 29 มกราคม 1820 | พระนัดดาในเกออร์คที่ 2 เอากุสท์ | ฮันโนเฟอร์ |  | ชาร์ล็อทเทอ  (1744–1818)  เยอรมัน: Königin Charlotte |
| 2 |  | พระเจ้าเกออร์คที่ 4  (1762–1830)  เยอรมัน: König Georg IV | 29 มกราคม 1820 | 26 มิถุนายน 1830 | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าเกออร์คที่ 3 | ฮันโนเฟอร์ |  | คาโรลีเนอ  (1768–1821)  เยอรมัน: Königin Caroline |
| 3 |  | พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1  (1765–1837)  เยอรมัน: König Wilhelm I | 26 มิถุนายน 1830 | 20 มิถุนายน 1837 | พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในพระเจ้าเกออร์คที่ 3 | ฮันโนเฟอร์ |  | อาเดิลไฮท์  (1792–1849)  เยอรมัน: Königin Adelaide |
| 4 |  | พระเจ้าแอ็นสท์ เอากุสท์ที่ 1  (1771–1851)  เยอรมัน: König Ernst August | 20 มิถุนายน 1837 | 18 พฤศจิกายน 1851 | พระราชโอรสพระองค์ที่ 5 ในพระเจ้าเกออร์คที่ 3 | ฮันโนเฟอร์ |  | ฟรีเดอรีเคอ  (1778–1841)   |
| 5 |  | พระเจ้าเกออร์คที่ 5  (1819–1878)  เยอรมัน: König Georg V | 18 พฤศจิกายน 1851 | 20 กันยายน 1866 | พระราชโอรสในพระเจ้าแอ็นสท์ เอากุสท์ที่ 1 | ฮันโนเฟอร์ |  | มารี  (1818–1907)   |
ธงพระอิสริยยศและตราอาร์ม

หลังจากการเป็นรัฐร่วมประมุขกับบริเตนใหญ่ สิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1837 พระมหากษัตริย์แห่งฮันโนเวอร์ยังคงใช้ตราอาร์มและธงพระอิสริยยศของอังกฤษ โดยเพียงแค่นำมงกุฎใหม่มาใช้ (ตามอย่างอังกฤษ)
ธงพระบรมราชอิสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์
ตราอาร์มประจำราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
ตราอาร์มประจำพระองค์พระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์ และฮันโนเวอร์ (ค.ศ. 1714)
ตราอาร์มประพระองค์พระมหากษัตริย์บริเตนใหญ่ จากราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ ที่ใช้ในสกอตแลนด์
ตราประจำพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์บริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ จากราชวงศ์ฮันโนเวอร์ (ค.ศ. 1714–1801)
ตราประจำพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร จากราชวงศ์ฮันโนเวอร์ (ค.ศ. 1816–1837)
ตราประจำพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร จากราชวงศ์ฮันโนเวอร์ ที่ใช้ในสกอตแลนด์ (ค.ศ. 1816–1837)
ตราแผ่นดินของ ราชอาณาจักรฮันโนเวอร์  ปีค.ศ. 1837
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ

| พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ  กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ |
| --- | --- |
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นโท

ประสูติ: 24 มีนาคม พ.ศ. 2400
สิ้นพระชนม์: 25 กันยายน พ.ศ. 2450 (50 ปี)
ราชสกุล: จรูญโรจน์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาช้อย
นายแพทย์เอก พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญโรจน์เรืองศรี ทรงเป็นต้นสกุล "จรูญโรจน์" ประสูติเมื่อวันอังคาร เดือน 4 แรม 14 ค่ำ ปีมะโรง อัฐศก จุลศักราช 1218 ตรงกับวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2400 (นับแบบใหม่) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้าจอมมารดาช้อย ธิดา พระยานครราชสีมา (เมฆ ณ ราชสีมา)  เมื่อพระบิดาสวรรคต พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงรับมาอุปการะเลี้ยงดูอย่างพระราชโอรส
ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ท่านได้รับราชการเป็นนายแพทย์ใหญ่ในกรมทหารรักษาพระบรมมหาราชวัง เป็นผู้พิพากษาศาลแพ่งสรรพากร ต่อมาจึงดำรงตำแหน่งอธิบดีผู้พิพากษา ต่อมาเมื่อวันพุธที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 ทรงได้รับสถาปนาเป็น พระเจ้าบวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ ทรงศักดินา 11,000
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ ได้รับพระราชทานพระไชยวัฒน์องค์เล็ก จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ.2443 พร้อมกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสรฐวงศ์วราวัตร
นายแพทย์เอก พระเจ้าบวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ ประชวรพระยอดที่พระศอมาตั้งแต่วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2450 ทรงรับการผ่าตัดและเสวยพระโอสถที่แพทย์จัดถวาย แต่กลับไม่ทุเลา และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2450 เวลาเช้า 1 โมง 24 นาที สิริพระชันษา 50 ปี พระราชทานพระโกศไม้สิบสองประกอบพระศพ และได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2451
วันเสาร์ที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 มีพระบรมราชโองการให้เปลี่ยนคำนำพระนาม "พระเจ้าบวรวงษ์เธอ" เป็น"พระเจ้าราชวรวงษ์เธอ"
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2443 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.) (สมัยนั้นเรียกว่ามหาสุราภรณ์)
พ.ศ. 2438 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 3 (ม.ป.ร.3)
เจ้าหน้าที่ตำรวจ

| --- | --- |
เจ้าหน้าที่ตำรวจนครบาลในลอนดอน
อาชีพ
ชื่ออื่น ๆ: พลตระเวน ผู้พิทักษ์สันติราษฎ์
กลุ่มงาน: บังคับใช้กฎหมาย, ความปลอดภัยสาธารณะ, รัฐการ, บริการสาธารณะ, กู้ภัย, การคุ้มครองทรัพย์สินส่วนบุคคล
รายละเอียด
การศึกษา: การศึกษาระดับมัธยมศึกษาหรืออุดมศึกษา
สถานที่ ปฏิบัติงาน: พื้นที่สาธารณะ
อาชีพที่เกี่ยวข้อง: ฌ็องดาร์เมอรี, สารวัตรทหาร, เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย, องครักษ์, นักสืบ, เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง
เจ้าหน้าที่ตำรวจ (อังกฤษ: police officer, policeman (ชาย), หรือ policewoman (หญิง), cop, officer, หรือ constable) คือเจ้าพนักงานตามกฎหมายที่มีอำนาจจับกุมของกองกำลังตำรวจ ในประเทศส่วนใหญ่ "เจ้าหน้าที่ตำรวจ" เป็นคำทั่วไปที่ไม่ได้ระบุยศโดยเฉพาะ ในบางประเทศ การใช้ยศ "เจ้าหน้าที่" ตามกฎหมายจะสงวนไว้สำหรับบุคลากรทางทหาร
เจ้าหน้าที่ตำรวจโดยทั่วไปมีหน้าที่จับกุมผู้ต้องสงสัยและป้องกัน ตรวจจับ และรายงานอาชญากรรม คุ้มครองและช่วยเหลือประชาชนทั่วไป และรักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชน เจ้าหน้าที่ตำรวจอาจต้องสาบานตน และมีอำนาจจับกุมและควบคุมตัวบุคคลเป็นเวลาจำกัด พร้อมด้วยหน้าที่และอำนาจอื่น ๆ
เจ้าหน้าที่บางคนได้รับการฝึกฝนในหน้าที่พิเศษ เช่น การต่อต้านการก่อการร้าย การเฝ้าระวัง การคุ้มครองเด็ก การคุ้มครองบุคคลสำคัญ การบังคับใช้กฎหมายแพ่ง และเทคนิคการสืบสวนอาชญากรรมร้ายแรง เช่น การฉ้อโกง การข่มขืน การฆาตกรรม และการค้ายาเสพติด แม้ว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายคนจะสวมเครื่องแบบที่สอดคล้องกับหน้าที่ แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจบางคนแต่งกายนอกเครื่องแบบเพื่อปลอมตัวเป็นประชาชน
ในประเทศส่วนใหญ่ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับการยกเว้นจากกฎหมายบางฉบับในการปฏิบัติหน้าที่ เช่น เจ้าหน้าที่อาจใช้กำลังหากจำเป็นในการจับกุมหรือควบคุมตัวบุคคลในขณะที่โดยปกติแล้วจะเป็นการทำร้ายร่างกาย ในบางประเทศ เจ้าหน้าที่อาจละเมิดกฎหมายจราจรในการปฏิบัติหน้าที่ได้เช่นกัน
นิรุกติศาสตร์

เจ้าหน้าที่ตำรวจคือผู้ที่ได้รับอำนาจจากรัฐบาลในการบังคับใช้กฎหมายที่รัฐบาลสร้างขึ้น ในบทความและเรียงความชุด The Federalist เจมส์ แมดิสัน เขียนว่า "ถ้าผู้ชายเป็นเทวดา ก็ไม่จำเป็นต้องมีรัฐบาล" (If men were angels, no Government would be necessary) คำเหล่านี้ใช้ได้กับผู้ที่รับใช้รัฐบาล รวมถึงตำรวจด้วย ชื่อเล่นทั่วไปของเจ้าหน้าที่ตำรวจคือ "cop" มาจากคำกริยา "to arrest" (จับกุม) ซึ่งได้มาจากคำว่า "to grab" (คว้า) ดังนั้น "someone who captures" หรือ "copper" จึงย่อเหลือเพียง "cop" คำนี้อาจมีต้นกำเนิดมาจากภาษาละติน capere ซึ่งนำมาสู่ภาษาอังกฤษผ่านทางภาษาฝรั่งเศสโบราณว่า caper
หน้าที่และการทำงาน

ความรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่ตำรวจมีความหลากหลาย และอาจแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละบริบททางการเมือง หน้าที่ทั่วไปเกี่ยวข้องกับการรักษาสันติภาพ การบังคับใช้กฎหมาย การปกป้องประชาชนและทรัพย์สิน และการสืบสวนคดีอาชญากรรม เจ้าหน้าที่ตำรวจคาดว่าตนเองจะต้องตอบสนองต่อสถานการณ์ต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาในขณะที่ปฏิบัติหน้าที่ กฎและแนวปฏิบัติกำหนดว่าเจ้าหน้าที่ควรประพฤติตนอย่างไรในชุมชน และในบริบทต่าง ๆ ข้อจำกัดจะถูกกำหนดว่าเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบสามารถสวมใส่เสื้อผ้าแบบใด ในบางประเทศ กฎและขั้นตอนกำหนดว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจมีหน้าที่ต้องเข้าไปแทรกแซงในเหตุการณ์ทางอาญา แม้ว่าจะอยู่นอกเวลาราชการก็ตาม เจ้าหน้าที่ตำรวจในเกือบทุกประเทศยังคงมีอำนาจตามกฎหมายในขณะที่อยู่นอกเวลาราชการ
ในระบบกฎหมายตะวันตกส่วนใหญ่ บทบาทหลักของตำรวจคือการรักษาความสงบเรียบร้อย รักษาความสงบเรียบร้อยโดยการเฝ้าติดตามประชาชน และการรายงานและจับกุมผู้ต้องสงสัยว่าละเมิดกฎหมาย นอกจากนี้ ตำรวจยังทำหน้าที่ป้องกันการก่ออาชญากรรมโดยใช้การบังคับใช้กฎหมายที่เด่นชัด และกองกำลังตำรวจส่วนใหญ่มีศักยภาพในการสืบสวน ตำรวจมีอำนาจตามกฎหมายในการจับกุมและควบคุมตัว ซึ่งโดยปกติจะได้รับอนุญาตจากผู้พิพากษา
ตำรวจมักถูกใช้เป็นบริการฉุกเฉินและอาจทำหน้าที่ด้านความปลอดภัยสาธารณะในงานรวมตัวขนาดใหญ่ ตลอดจนในภาวะฉุกเฉิน ภัยพิบัติ การค้นหาและกู้ภัย และอุบัติเหตุทางถนน เพื่อให้ตอบสนองได้ทันท่วงทีในภาวะฉุกเฉิน ตำรวจมักจะประสานงานการปฏิบัติการกับหน่วยดับเพลิงและบริการการแพทย์ฉุกเฉิน ในบางประเทศ บุคคลต่าง ๆ ทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและนักผจญเพลิงในคนเดียวกัน (ทำให้เกิดบทบาทของตำรวจดับเพลิง) ในหลายประเทศ มีหมายเลขโทรศัพท์ฉุกเฉินร่วมกันที่ช่วยให้สามารถเรียกตำรวจ นักผจญเพลิง หรือหน่วยบริการทางการแพทย์มาช่วยเหลือในเหตุฉุกเฉินได้ บางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ได้นำขั้นตอนการบังคับบัญชามาใช้ในกรณีฉุกเฉินหรือความไม่สงบร้ายแรง
ตำรวจยังมีหน้าที่ตักเตือนผู้กระทำความผิดเล็กน้อยโดยออกใบสั่ง ซึ่งโดยทั่วไปอาจส่งผลให้ต้องจ่ายค่าปรับ โดยเฉพาะการฝ่าฝืนกฎจราจร เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ขี่จักรยานยนต์ตำรวจ ซึ่งเรียกว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจร มักจะปฏิบัติหน้าที่บังคับใช้กฎหมายจราจร แต่ก็ไม่เสมอไป เจ้าหน้าที่ตำรวจเหล่านี้เรียกมอเตอร์ไซค์ที่ตนขี่ขณะปฏิบัติหน้าที่ว่าเป็นเพียงยานยนต์ ตำรวจยังได้รับการฝึกอบรมให้ช่วยเหลือผู้ที่ประสบเหตุ เช่น ผู้ขับขี่รถยนต์ที่รถเสีย และผู้ที่ประสบเหตุฉุกเฉินทางการแพทย์ โดยทั่วไปแล้ว ตำรวจได้รับการฝึกอบรมการปฐมพยาบาลเบื้องต้น เช่น การนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพ
เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าบางคนได้รับหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย และทำหน้าที่บังคับใช้กฎหมายในอุทยานแห่งชาติ พื้นที่ป่าเขาและพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจอื่น ๆ ในขณะที่สารวัตรทหารทำหน้าที่บังคับใช้กฎหมายภายในกองทัพ
คุณสมบัติการเข้าและการเลื่อนตำแหน่ง

ในประเทศส่วนใหญ่ ผู้สมัครเข้าเป็นตำรวจจะต้องสำเร็จการศึกษาอย่างเป็นทางการในระดับหนึ่ง ซึ่งตำรวจส่วนใหญ่เริ่มมีวุฒิการศึกษาระดับอุดมศึกษา และเพื่อตอบสนองต่อเรื่องนี้ กองกำลังตำรวจส่วนใหญ่จึงได้พัฒนาระบบ "เร่งรัด" โดยผู้ที่มีวุฒิการศึกษาระดับอุดมศึกษาจะใช้เวลาสองถึงสามปีเป็นพลตำรวจก่อนที่จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นยศที่สูงขึ้น เช่น จ่า หรือสารวัตร เจ้าหน้าที่ตำรวจยังได้รับการคัดเลือกจากผู้ที่มีประสบการณ์ในกองทหารหรือหน่วยงานรักษาความปลอดภัย ในสหรัฐ กฎหมายของรัฐอาจกำหนดมาตรฐานคุณสมบัติในระดับรัฐเกี่ยวกับอายุ การศึกษา ประวัติอาชญากรรม และการฝึกอบรม แต่ในประเทศอื่น ๆ ข้อกำหนดจะกำหนดโดยหน่วยงานตำรวจในพื้นที่ โดยทั่วไป หน่วยงานตำรวจแต่ละแห่งจะมีข้อกำหนดที่แตกต่างกัน การเลื่อนตำแหน่งไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติและโดยปกติแล้วผู้สมัครจะต้องผ่านการสอบ สัมภาษณ์ หรือขั้นตอนการคัดเลือกอื่น ๆ แม้ว่าการเลื่อนตำแหน่งโดยทั่วไปจะรวมถึงการขึ้นเงินเดือนด้วย แต่ก็มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่เพิ่มมากขึ้น และสำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว รวมไปถึงเอกสารธุรการที่เพิ่มมากขึ้นด้วย
ขึ้นอยู่กับหน่วยงานแต่ละแห่ง แต่โดยทั่วไปแล้ว เมื่อครบกำหนดสองปีหรือมากกว่านั้น เจ้าหน้าที่อาจสมัครเข้ารับตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญ เช่น นักสืบ เจ้าหน้าที่ควบคุมสุนัขตำรวจ ตำรวจม้า เจ้าหน้าที่ตำรวจจักรยานยนต์ เจ้าหน้าที่ตำรวจน้ำ หรือเจ้าหน้าที่อาวุธปืน (ในประเทศที่ตำรวจไม่มีการติดอาวุธเป็นประจำ)
ในบางประเทศ เช่น สิงคโปร์ ตำรวจจะได้รับการติดยศโดยการเกณฑ์ ซึ่งคล้ายกับการรับราชการทหารในกองทัพ คุณสมบัติอาจผ่อนปรนหรือเพิ่มขึ้นได้ ขึ้นอยู่กับกลุ่มเป้าหมายของผู้เข้าเกณฑ์ ผู้เข้าเกณฑ์จะต้องเผชิญกับข้อกำหนดทางกายภาพที่เข้มงวดกว่าในด้านต่าง ๆ เช่น สายตา แต่ข้อกำหนดคุณสมบัติทางวิชาการขั้นต่ำจะเข้มงวดน้อยกว่า บางคนเข้าร่วมเป็นอาสาสมัคร ซึ่งก็มีคุณสมบัติที่แตกต่างกันเช่นกัน
ค่าตอบแทน

ในบางสังคม เจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับค่าตอบแทนค่อนข้างดีเมื่อเทียบกับอาชีพอื่นๆ เงินเดือนของเจ้าหน้าที่ตำรวจขึ้นอยู่กับยศที่อยู่ในกองกำลังตำรวจและจำนวนปีที่รับราชการ ในสหรัฐ เงินเดือนเฉลี่ยของเจ้าหน้าที่ตำรวจสายตรวจอยู่ที่ 64,610 ดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2564 ในลอนดอน เมืองหลวงของสหราชอาณาจักร เงินเดือนพื้นฐานเฉลี่ยของเจ้าหน้าที่ตำรวจในปี พ.ศ. 2563 อยู่ที่ 36,773 ปอนด์ต่อปี ในเนเธอร์แลนด์ เจ้าหน้าที่ตำรวจโดยเฉลี่ยที่ทำงานบนท้องถนนได้รับการจัดอันดับตามระดับเงินเดือน 6 ​​ถึง 9 คือ 27,584 ยูโรถึง 54,177 ยูโรต่อปี (23,805 ยูโรถึง 38,037 ยูโรสุทธิ) นอกเหนือจากระดับเงินเดือนเหล่านี้แล้ว ยังมีหน้าที่อื่น ๆ ที่สามารถเพิ่มเงินเดือนของเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ ขณะที่ตำรวจไทยในปี พ.ศ. 2567 ระดับชั้นประทวนมีเงินเดือนอยู่ระหว่าง 8,610 – 54,820 บาทตามระดับขั้นเงินเดือนและยศ
ในเมืองบางเมืองของ แฟร์ฟิลด์เคาน์ตี้ รัฐคอนเนตทิคัต เจ้าหน้าที่ตำรวจมีรายได้ 178,000-312,000 ดอลลาร์สหรัฐพร้อมค่าล่วงเวลา มีรายงานอัตราค่าจ้างที่ใกล้เคียงกันสำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจในนิวเจอร์ซีและโอ๊คแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี พ.ศ. 2566 เจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักงานนายอำเภอซานฟรานซิสโกได้รับเงินเดือนสูงสุดเป็นสองเท่าของเงินเดือนในคอนเนตทิคัต
อาชีวอนามัยและความปลอดภัย

มีข้อกังวลมากมายที่ส่งผลต่อความปลอดภัยและสุขภาพของเจ้าหน้าที่ตำรวจ รวมถึงความเครียดจากการทำงานและการเสียชีวิตในขณะปฏิบัติหน้าที่ เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2562 กูร์บีร์ เกรวัล (Gurbir Grewal) อัยการสูงสุดของรัฐนิวเจอร์ซีได้ประกาศจัดตั้งโครงการระดับรัฐแห่งแรกของสหรัฐฯ เพื่อสนับสนุนสุขภาพจิตของเจ้าหน้าที่ตำรวจ เป้าหมายของโครงการนี้คือเพื่อฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ให้มีความอดทนทางอารมณ์และช่วยลดความอับอายต่อปัญหาสุขภาพจิต
การใช้กำลัง > กรณีรายบุคคล

บทความหลัก: หลักการใช้กำลัง
เจ้าหน้าที่ตำรวจส่วนใหญ่ได้รับอนุญาตให้ใช้กำลังได้ในระดับสูงสุดถึงขั้นถึงแก่ชีวิตเมื่อปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้บังคับใช้กฎหมาย แม้ว่าหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายส่วนใหญ่จะใช้กำลังในรูปแบบต่าง ๆ กัน โดยเจ้าหน้าที่จะได้รับอนุญาตให้ใช้กำลังได้เฉพาะในระดับที่จำเป็นเพื่อให้ตรงตามข้อกำหนดของสถานการณ์เท่านั้น แต่เกณฑ์และการตอบสนองที่เฉพาะเจาะจงจะแตกต่างกันไปในแต่ละเขตอำนาจศาล แม้ว่าเจ้าหน้าที่จะได้รับการฝึกให้หลีกเลี่ยงการใช้กำลังมากเกินไป และอาจต้องรับผิดทางกฎหมายสำหรับการกระทำผิด แต่การบังคับใช้กฎหมายที่ไม่แน่นอนและการพึ่งพาการตัดสินใจของมนุษย์ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันและมีการศึกษาวิจัยกัน
การใช้กำลัง > ภาระรับผิดชอบ

ในการปฏิบัติหน้าที่ เจ้าหน้าที่ตำรวจอาจกระทำการที่ผิดกฎหมาย ไม่ว่าจะโดยเจตนาหรือเป็นผลจากความผิดพลาดในการตัดสินใจ ความพยายามในการสร้างภาระรับผิดชอบของตำรวจมุ่งมั่นที่จะปกป้องพลเมืองและสิทธิของพวกเขาโดยรับรองการดำเนินการบังคับใช้กฎหมายที่ถูกต้องตามกฎหมายและมีประสิทธิผล ในขณะเดียวกันก็ให้เจ้าหน้าที่แต่ละคนมีความเป็นอิสระ ความคุ้มครอง และความรอบคอบที่จำเป็น ตัวอย่างเช่น การใช้กล้องติดตัวได้รับการพิสูจน์แล้วว่าช่วยลดทั้งกรณีของการประพฤติมิชอบและการร้องเรียนต่อเจ้าหน้าที่
ดูเพิ่ม

เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย
สารวัตรทหาร
หัวหน้าตำรวจ
หน่วยยุทธวิธีตำรวจ
แหล่งข้อมูลอื่น

discoveringpolicing.org
Metropolitan Police history
19th Century picture of a US Police Officer with 6 pointed badge star
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 2 
เจ้าหน้าที่ตำรวจจังหวัดฮกไกโดกำลังดำเนินการตรวจสอบตามปกติในอาชิเบ็ตสึ
เจ้าหน้าที่ตำรวจสายตรวจจักรยานยนต์ของไทยในกรุงเทพมหานคร
เจ้าหน้าที่ตำรวจแฮมป์เชียร์และไอล์ออฟไวท์กำลังเฝ้าที่เกิดเหตุการชนกันทางรถยนต์ระหว่างรถบรรทุกและสะพาน
นักเรียนนายร้อยตำรวจโซมาเลียในระหว่างพิธีสำเร็จการศึกษาที่สถาบันตำรวจในกรุงโมกาดิชู
เจ้าหน้าที่ตำรวจอิสราเอลในกรุงเยรูซาเล็ม
เจ้าหน้าที่ตำรวจสวีเดนกำลังจับกุมสมาชิกขบวนการต่อต้านนอร์ดิกในระหว่างการชุมนุมนีโอนาซี ใน โกเธนเบิร์ก
ประเทศฮอนดูรัสในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

ประเทศฮอนดูรัส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮอนดูรัสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮอนดูรัสได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
มวยปล้ำ

บทความหลัก: กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ผลการแข่งขันดังนี้ :
:
VFA – Victory by Fall
VSU – Without any point scored by the opponent
| นักกีฬา | รายการ | Group stage> Opposition Score | Group stage> Opposition Score | Group stage> Rank | Final / RM> Opposition Score | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Denzel de Jesús | Boys' Greco-Roman −45kg |  Zakirbayev (TKM) L 0 – 9 VSU |  Peralta (ECU) L 0 – 7 VFA | 3 Q |  Shaaban (EGY) L 1 – 12 VFA | 6 |
ดูเพิ่ม

ประเทศฮอนดูรัสในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติฮอนดูรัสในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาฮอนดูรัสที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน