stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮิฟีสตัส

| ฮิฟีสตัส |
| --- | --- |
เทพเจ้าแห่งไฟ งานโลหะ สิ่งก่อสร้างหิน โรงตีโลหะและประติมากรรมศิลป์
Hephaestus at the Forge โดย Guillaume Coustou the Younger (พิพิธภัณฑ์ลูฟร์)
ที่ประทับ: ยอดเขาโอลิมปัส
สัญลักษณ์: ค้อน, ทั่ง, คีม และ/หรือ นกกระทา
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: แอโฟรไดที, อะกลีอา
บุตร - ธิดา: ธาเลีย, Eucleia, Eupheme, Philophrosyne, คาวีรี และ Euthenia
บิดา-มารดา: ฮีราและซูส, หรือเฉพาะฮีรา
พี่น้อง: แอรีส, Eileithyia, เอนีโอ, อะธีนา, อะพอลโล, อาร์ทิมิส, แอโฟรไดที, ไดอะไนซัส, ฮีบี, เฮอร์มีส, เฮราคลีส, เฮเลนแห่งทรอย, เพอร์ซิอัส, ไมนอส, มิวส์, คาริทีส
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในโรมัน: วัลแคน
ฮิฟีสตัส  (กรีก: Ἥφαιστος, ออกเสียง: /อี-เฟส-ตอส/) (อังกฤษ: Hephaestus, ออกเสียง: /hɪˈfiːstəs/) เป็นเทพเจ้าแห่งช่างตีเหล็ก (blacksmith) ช่างฝีมือ ช่างศิลป์ ประติมากร โลหะ โลหะวิทยา (metallurgy) ไฟและภูเขาไฟ ภาคโรมัน คือ วัลแคน ในเทพปกรณัมกรีก ฮีฟีสตัสเป็นพระโอรสของซูสกับพระนางฮีรา หรือบางตำราก็ว่าท่านเกิดมาแต่เฉพาะเทวีฮีรา และมีแอโฟรไดทีเป็นชายา
ฮิฟีสตัสเป็นเทพช่างตีเหล็ก ทรงประดิษฐ์อาวุธทั้งหมดของพระเจ้าบนโอลิมปัส พระองค์เป็นช่างตีเหล็กของเหล่าทวยเทพ และทรงได้รับการบูชาในศูนย์การผลิตและอุตสาหกรรมของกรีซ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรุงเอเธนส์ ลัทธิบูชาฮีฟีสตัสมีศูนย์กลางในเลมนอส ฮิฟีสตัสมีลักษณะเด่นคือเป็นเทพพิการ มีขาไม่สมประกอบ มีกริยาอาการเหมือนคนทุพพลภาพ และถือเครื่องมือช่างตลอดเวลา ท่านจึงได้รับฉายาเรียกหลายอย่างที่แสดงถึงลักษณะทางกายภาพ เช่น
(กรีก: Ἀμφιγύεις) "ผู้ง่อยเปลี้ย" (ความหมายตรงตัวว่า "ง่อยทั้งสองขา")
(กรีก: Κυλλοποδίων) "ผู้มีเท้าคด"
(กรีก: Χαλκεύς) "ช่างทองแดง"
(กรีก: Κλυτοτέχνης) "ผู้มีทักษะศิลป์เป็นที่เลื่องลือ"
(กรีก: Πολύμητις) "ผู้มีแผนมาก" หรือ "ผู้มากปัญญา"
สัญลักษณ์ของฮิฟีสตัสมีค้อน ทั่งและคีมคู่ของช่างตีเหล็ก
หม่อมประทุม

| หม่อมประทุม |
| --- | --- |
พระองค์เจ้า
พระสวามี: สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
พระบุตร: เจ้าเล็ก (เป็นที่ถกเถียง)
ราชวงศ์: บ้านพลูหลวง (ประสูติ) ธนบุรี (เสกสมรส)
พระบิดา: เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์
พระมารดา: หม่อมเจ้าสวย
หม่อมประทุม มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้ามิตร (หรือ มิต) เป็นพระธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าสวย และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง หม่อมประทุมได้ถวายตัวเข้าเป็นบาทบริจาริกาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
ปรามินทร์ เครือทอง สันนิษฐานว่าหม่อมประทุม คือนางห้ามที่ถูกเฆี่ยนจนเสียชีวิตจากคดี "นางห้ามประสูติเจ้า" ซึ่งเกิดจากความระแวงของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่เข้าพระทัยว่าการมีเพศสัมพันธ์เพียงครั้งเดียวไม่สามารถทำให้ตั้งครรภ์ได้
พระประวัติ > ชีวิตตอนต้น

หม่อมประทุม ปรากฏอยู่ใน คำให้การชาวกรุงเก่า มีพระนามและพระยศเดิมว่า พระองค์เจ้ามิตร (หรือ มิต) เป็นพระธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าสวย พระชนกเป็นวังหน้าและเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ส่วนพระชนนีเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ หม่อมประทุมเป็นพระธิดาพระองค์โต อีกทั้งยังประสูติก่อนที่เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์จะดำรงพระอิสริยยศเป็นพระมหาอุปราช ดังปรากฏความใน คำให้การชาวกรุงเก่า ว่า "แต่ก่อนเมื่อยังไม่ได้เป็นพระมหาอุปราชนั้น เจ้าฟ้านราธิเบศร์มีเจ้าหญิงมิตร์ เจ้าหญิงชื่น เจ้าชายฉัตร์ เกิดแต่หม่อมเหญก มีเจ้าชายสีสังข์เกิดแต่หม่อมจัน มีเจ้าดาราเกิดแต่หม่อมเจ้าหญิงสร้อย มีเจ้าชายมิ่งเกิดแต่หม่อมต่วน มีเจ้าหญิงชี เจ้าหญิงชาติ เกิดแต่หม่อมสุ่น รวม 8 องค์" หม่อมประทุมมีพระขนิษฐา (บางแห่งว่าเป็น พระอนุชา) ร่วมพระชนกชนนีอีกสองพระองค์ คือ พระองค์เจ้าทับ และพระองค์เจ้าชื่น นอกจากนี้เอกสารดังกล่าวให้ข้อมูลว่า "มารดาเจ้ามิตร" ถูกจับได้ว่าลักลอบคบหากับนายปิ่น กลาโหม จึงถูกเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ลงโทษด้วยการเฆี่ยน 700 ครั้งจนตายกับคา ส่วนเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์เองก็ถูกดำเนินคดีให้ข้อหาทำชู้เจ้าฟ้าสังวาลย์ ซึ่งเป็นพระมเหสีของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศผู้เป็นพระราชชนก อันเกิดจากการแก้แค้นของเจ้าสามกรม ได้แก่ กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ และกรมหมื่นเสพภักดี ที่เคยถูกเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ลงอาญาเฆี่ยนมาก่อนหน้านี้ โดยกรมหมื่นเทพพิพิธ มีบทบาทสำคัญต่อการเฆี่ยนเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์จนดับสูญพระชนม์
ครั้นเมื่อถึงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง หม่อมประทุมไม่ได้ถูกกวาดไปฝั่งเมืองพม่าด้วย หากแต่ถูกกักขังไว้ที่ค่ายโพธิ์สามต้น ร่วมกับเจ้านายฝ่ายในพระองค์อื่นที่ยังตกค้างอยู่ ต่อมาสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ยกทัพขึ้นไปตีค่ายโพธิ์สามต้นคืนจากสุกี้พระนายกอง จึงทรงรับอุปการะเจ้านายฝ่ายในจากกรุงเก่ามาชุบเลี้ยง ดังปรากฏใน พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ระบุไว้ความว่า
"...ในเขตแดนแว่นแคว้นสยามประเทศ เหตุว่าหาเจ้าแผ่นดินจะปกครองบมิได้ เหมือนดุจสัตถันดรกัล์ปและทุพภิกขันดรกัล์ป และพระราชวงศานุวงศ์ ซึ่งเหลืออยู่พม่ามิได้เอาไปนั้น ตกอยู่ ณ ค่ายโพธิ์สามต้นก็มีบ้าง ที่หนีไปเมืองอื่นนั้นก็มีบ้าง และเจ้าฟ้าสุริยา 1 เจ้าฟ้าพินทวดี 1 เจ้าฟ้าจันทวดี 1 พระองค์เจ้าฟักทอง 1 ทั้ง 4 พระองค์นี้ เป็นราชบุตรีพระพุทธเจ้าหลวงในพระบรมโกศ และเจ้ามิตรบุตรีกรมพระราชวัง 1 หม่อมเจ้ากระจาดบุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร 1 หม่อมเจ้ามณีบุตรีกรมหมื่นเสพภักดี 1 หม่อมเจ้าฉิมบุตรีเจ้าฟ้าจีด 1 เจ้าทั้งนี้ตกอยู่กับพระนายกอง ณ ค่ายโพธิ์สามต้น อนึ่งพระองค์เจ้าทับทิมบุตรีสมเด็จพระอัยกานั้น พวกข้าไทพาหนีออกไป ณ เมืองจันทบูร เจ้าตากก็สงเคราะห์รับเลี้ยงดูไว้..."
พระประวัติ > ในราชสำนักธนบุรี

สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเองก็ทรงมีพระราชประสงค์ที่จะชุบเลี้ยงเชื้อพระวงศ์จากกรุงเก่ามาเป็นบาทบริจาริกา ด้วยมุ่งหวังที่จะผสมสายเลือดเจ้าเก่าเข้ากับสายเลือดของพระองค์ เพราะทรงรับเจ้านายฝ่ายในจากราชสำนักอยุธยามาชุบเลี้ยงเป็นบาทบริจาริกาจำนวนสี่พระองค์ ได้แก่  เจ้ามิตร เจ้ากระจาด เจ้าอุบล และเจ้าฉิม โดยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้พระราชทานพระนามใหม่แก่พระองค์ว่า "ประทุม" ดังปรากฏใน จดหมายความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี ระบุความไว้ตอนหนึ่งว่า
"...บุตรกรมหมื่นจิตรสุนทร หม่อมเจ้ากระจาด ให้ชื่อว่าบุษบา บุตรกรมพระราชวัง หม่อมเจ้ามิต ประทานชื่อประทุม บุตรกรมหมื่นเทพพิพิธ หม่อมมงคล หม่อมพควม พี่หม่อมอุบล บุตรเจ้าฟ้าจีด เลี้ยงเสมอกันทั้ง ๔ คน แต่โปรดหม่อมฉิม หม่อมอุบล ประทมอยู่คนละข้าง..."
อย่างไรก็ตาม เจ้านายเหล่านี้ล้วนขาดที่พึ่งในช่วงผลัดเปลี่ยนราชวงศ์ การช่วงชิงอำนาจราชสำนักฝ่ายในจึงน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเจ้าผู้หญิง หม่อมประทุมถูกรายล้อมไปด้วยเจ้าฝ่ายในที่เป็นศัตรูทางการเมืองของพระบิดา โดยเฉพาะหม่อมอุบล พระธิดาในกรมหมื่นเทพพิพิธ และหม่อมบุษบา พระธิดาในกรมหมื่นจิตรสุนทร เพราะบิดาของทั้งสองคือต้นเหตุที่ทำให้เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ทิวงคต
พระประวัติ > ในราชสำนักธนบุรี > กรณีฝรั่งจับหนู

หม่อมประทุม มีบทบาทสำคัญต่อกรณี "ฝรั่งจับหนู" โดยกล่าวหาว่าหม่อมอุบลและหม่อมฉิม ทำชู้กับฝรั่งสองคนคือชิดภูบาลและชาญภูเบศร์ พร้อมนางรำอีกสี่คน ดังปรากฏใน จดหมายความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี ความว่า
"...วิบัติหนูกัดพระวิสูตร รับสั่งให้ชิดภูบาล ชาญภูเบศร์ ฝรั่งคนโปรดทั้งคู่ให้เข้ามาไล่จับหนูใต้ที่เสวย (แล) ในที่ (บรรทม) ด้วย เจ้าประทุมทูลว่าฝรั่งเปนชู้กับหม่อมฉิม หม่อมอุบล กับคนรำ 4 คน เปน 6 คนด้วยกัน รับสั่งถามหม่อมอุบลไม่รับ หม่อมฉิมว่ายังจะอยู่เปนมเหษีขี้ซ้อนฤๅ มาตายตามเจ้าพ่อเถิด รับเปนสัตย์หมด ให้เฆี่ยนเอาน้ำเกลือรด ทำประจานด้วยแสนสาหัส ประหารชีวิตผ่าอกเอาเกลือทา ตัดมือตัดเท้า..."
ปัจจุบันนี้ยังไม่สามารถสรุปว่าหม่อมอุบลและหม่อมฉิมทำชู้กับฝรั่งจริง หรือเป็นเพียงการใส่ความอันเกิดจากความอิจฉาริษยาของหม่อมประทุม
พระประวัติ > ในราชสำนักธนบุรี > กรณีนางห้ามประสูติเจ้า

กรณีนางห้ามประสูติเจ้าเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2312 เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังกรณีฝรั่งจับหนู ซึ่งเหตุการณ์นี้เป็นการตั้งครรภ์และให้กำเนิดพระราชบุตรของนางห้ามนางหนึ่งในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ซึ่งไม่ได้ระบุนามของนางห้ามนี้ในเอกสารไทยใด ๆ เหตุการณ์ดังกล่าวสร้างความฉงนพระทัยแก่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เพราะเคยเรียกนางห้ามคนนี้มาถวายงานเพียงครั้งเดียว แต่กลับตั้งครรภ์ได้อย่างน่าพิศวง พระองค์รู้สึกระแวงพระทัยว่าเด็กที่เกิดมานั้นไม่ใช่พระราชบุตรของพระองค์ จึงสอบถามนางห้ามคนดังกล่าวว่าท้องกับใคร แต่นางห้ามผู้นั้นทูลตอบพระองค์ว่า "ท้องกับเจ๊ก" สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีไม่พอพระทัยอย่างยิ่ง จึงจับนางห้ามผู้นั้นไปเฆี่ยนจนตาย ดังปรากฏใน จดหมายความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี ความว่า
"...นางห้าม ประสูตรเจ้า ท่านสงไสยว่าเรียกหนเดียวมิใช่ลูกท่าน รับสั่งให้หาภรรยาขุนนางเข้าไปถาม ได้พยานคนหนึ่งว่าผัวไปหาหนเดียวมีบุตร จึงถามเจ้าตัวว่าท้องกับใคร ว่าท้องกับเจ๊ก เฆี่ยนสิ้นชีวิตรในฝีหวาย แต่เจ้าเล็กนั้นสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงพระไอยกาเอาไปเลี้ยงไว้..."
ศาสตราจารย์ ขจร สุขพานิช แสดงความเห็นว่า นางห้ามประสูติเจ้านี้ น่าจะเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ซึ่งไม่ปรากฏพระนามของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยกล่าวไว้ว่า "...การที่ขุนหลวงตากทรงให้ประหาร "นางห้าม ประสูติเจ้า" นี้ดูจะเป็นเรื่องลึกลับชอบกล ดูประหนึ่งผู้ร่วมราชสกุลวงศ์ชั้นหลังคงอยากลืม หรืออยากปล่อยให้เรื่องเลือนรางหายไปเอง..." ขณะที่ปรามินทร์ เครือทอง อธิบายว่าเมื่อพิจารณาช่วงเวลาที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงลาผนวชใน พ.ศ. 2300–2301 พระราชธิดาพระองค์ใหญ่พระองค์นี้น่าจะประสูติช่วง พ.ศ. 2302–2304 เมื่อเปรียบเทียบอายุกับปีที่เกิดเหตุการณ์นางห้ามประสูติเจ้า พบว่าพระราชธิดาพระองค์นี้จะมีพระชันษาราว 10–11 ปี ซึ่งไม่เข้าข่ายการถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาได้ แต่ปรามินทร์ตั้งข้อสันนิษฐานเพิ่มเติมว่า บาทบริจาริกาที่เข้าข่ายเป็นนางห้ามประสูติเจ้ามีอยู่สองท่าน คือ หม่อมบุษบา และหม่อมประทุม ซึ่งทั้งสองมีเชื้อเจ้ามาแต่เดิม ทั้งยังตั้งข้อสังเกตว่า "เจ้าเล็ก" เป็นพระราชโอรสที่ประสูติออกมา ก็ถูกสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงพระไอยกาซึ่งก็คือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ขณะนั้นยังเป็นเจ้าพระยาจักรีเสี่ยงพระราชอาญานำเจ้าเล็กไปเลี้ยง โดยเขาให้เหตุผลว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเคยเป็นมหาดเล็กในสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร ซึ่งเป็นเจ้าในราชวงศ์บ้านพลูหลวง ปรามินทร์จึงสรุปว่าหม่อมประทุมน่าจะเป็นนางห้ามคนดังกล่าวมากกว่าหม่อมบุษบา แต่อย่างไรก็ตาม เจ้าเล็ก ก็ถูกประหารตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ดังปรากฏใน จดหมายความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี ความว่า
"...ประทมอยู่ แว่วเสียงลูกอ่อนร้องที่ข้างน่า กริ้วว่าลูกมันหาเอาไปกับแม่มันไม่ ยังจะทำพันธุ์ไว้อิก สมเด็จพระไอยกาทราบทรงพระดำริห์รแวงผิด จึงส่งให้เจ้าวังนอก ว่าสุดแต่เธอ ก็ทำตามกระแสรับสั่ง สำเร็จโทษเสีย..."
เชิงอรรถ > บรรณานุกรม

ขจร สุขพานิช. อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ ศาสตราจารย์ขจร สุขพานิช. กรุงเทพฯ : ศรีอนันต์, 2521. 215 หน้า.
จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. พระราชวิจารณ์ ใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่องจดหมายความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี (เจ้าครอกวัดโพธิ์) ตั้งแต่ จ.ศ. 1129 ถึง 1182 เป็นเวลา 53 ปี. กรุงเทพฯ : ศรีปัญญา, 2552. 576 หน้า.  ISBN 978-611-7146-02-2
ปรามินทร์ เครือทอง. กบฏเจ้าฟ้าเหม็น. กรุงเทพฯ : มติชน, 2555. 240 หน้า.  ISBN 978-974-02-0858-7
วิบูล วิจิตรวาทการ, น.พ.. สตรีสยามในอดีต. กรุงเทพฯ : สร้างสรรค์บุ๊คส์, 2542. 362 หน้า.  ISBN 974-7377-29-2
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น. นนทบุรี : ศรีปัญญา, 2559. 800 หน้า.  ISBN 978-616-7146-08-9
อากาเป

อากาเป (อังกฤษ: agape, กรีก: αγάπη) เป็นคำภาษากรีกคำหนึ่งที่หมายถึงความรัก และเป็นคำที่ลงตัวโดยเฉพาะในเทววิทยาศาสนาคริสต์ในการอธิบายความรักของพระเจ้าหรือพระเยซูคริสต์ที่มีต่อมวลมนุษย์ ในพันธสัญญาใหม่ อากาเปหมายถึงความรักแบบบิดาของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ เช่นเดียวกับความรักตอบแทนของมนุษย์แก่พระเจ้า คำดังกล่าวได้มีความหมายกว้างขึ้นโดยรวมถึงความรักของมนุษย์ด้วยกันอย่างเลี่ยงไม่ได้.   คนส่วนมากมีความเห็นว่าคำนี้เป็นความรักแบบศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีเงื่อนไข เสียสละตนเอง ตั้งใจและอาทร  ถึงแม้ว่าคำดังกล่าวจะไม่มีความหมายโดยนัยทางศาสนาเฉพาะแต่อย่างใด เอกสารร่วมสมัยและโบราณหลายจุดพบใช้คำนี้ รวมไปถึงผู้ประพันธ์คัมภีร์ไบเบิลและคริสต์ศาสนิกชนอื่น นักปรัชญาชาวกรีกในยุคของเพลโตและนักประพันธ์ยุคโบราณอื่น ๆ ใช้คำดังกล่าวเพื่อแสดงถึงความรักของคู่สมรสหรือครอบครัว หรือความหลงใหลในกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง ขัดแย้งกับฟิเลีย (ซึ่งเป็นความรักที่หมายถึงมิตรภาพ ความเป็นพี่น้อง หรือความรักที่ไม่เกี่ยวกับเพศโดยทั่วไป) และอีรอส ซึ่งเป็นเสน่หาที่มีธรรมชาติทางเพศ
ดูเพิ่ม

ความรัก
เปนิสโกลา

| เปนิสโกลา เปญญิสโกลา |
| --- | --- |
เมือง
เปนิสโกลา/เปญญิสโกลา
ทิวทัศน์ของเมือง
   ธง ตราอาร์ม
เปนิสโกลาที่ตั้งเมืองเปนิสโกลาในประเทศสเปน
พิกัด: 40°21′33″N 0°24′27″E﻿ / ﻿40.35917°N 0.40750°E﻿ / 40.35917; 0.40750
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  แคว้นบาเลนเซีย
จังหวัด: กัสเตยอน
โกมาร์กา: ไบฌ์มาเอ็สตรัต
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อันเดรส มาร์ติเนซ กัสเตยา (พรรคประชาชน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 79 ตร.กม. (31 ตร.ไมล์)
ความสูง: 46 เมตร (151 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 7,447 คน
 • ความหนาแน่น: 94 คน/ตร.กม. (240 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
ภาษาราชการ: ภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปน
เว็บไซต์: www.peniscola.org
เปนิสโกลา (บาเลนเซีย: Peníscola) หรือ เปญญิสโกลา (สเปน: Peñíscola) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดกัสเตยอน แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน ตั้งอยู่บนชายฝั่งโกสตาเดลอาซาอาร์ ทางทิศเหนือของทิวเขาแซร์ราดีร์ตาซึ่งทอดตัวขนานไปกับชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เมืองนี้เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม
เบนิดอร์ม

| เบนิดอร์ม |
| --- | --- |
เมือง
 จากซ้ายไปขวาและจากบนลงล่าง: หาด เลบันเต และ โปนิเอนเต, "ระเบียงเมดิเตอร์เรเนียน", ตัวเมืองมองจากทิศตะวันออก, อาคารกรันโอเตลบาลิ, อินเตมโป และเนกูริกาเน
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: "Beni", Manhattan del mediterráneo ("แมนแฮตตันแห่งเมดิเตอร์เรเนียน")
เบนิดอร์มที่ตั้งเมืองเบนิดอร์มในประเทศสเปน
พิกัด: 38°32′03″N 0°07′53″W﻿ / ﻿38.53417°N 0.13139°W﻿ / 38.53417; -0.13139
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  แคว้นบาเลนเซีย
จังหวัด: อาลิกันเต
โกมาร์กา: มารินาไบชา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อันโตนิโอ เปเรซ เปเรซ (พรรคประชาชน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 38.51 ตร.กม. (14.87 ตร.ไมล์)
ความสูง: 15 เมตร (49 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 67,558 คน
 • ความหนาแน่น: 1,800 คน/ตร.กม. (4,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 03501–03503
ภาษาราชการ: ภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปน
เว็บไซต์: www.benidorm.org
เบนิดอร์ม (บาเลนเซีย: Benidorm) เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดอาลิกันเต แคว้นบาเลนเซีย บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของประเทศสเปน
เบนิดอร์มเป็นจุดหมายปลายทางของการท่องเที่ยวภายในประเทศสเปนตั้งแต่ ค.ศ. 1925 เมื่อมีการขยายท่าเรือและสร้างโรงแรมแห่งแรก ๆ อย่างไรก็ตาม ยุคเฟื่องฟูที่แท้จริงของเบนิดอร์มในฐานะเมืองตากอากาศชายฝั่งก็ไม่ได้เริ่มขึ้นจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1950 เมื่อเมืองนี้กลายเป็นจุดหมายปลายทางฤดูร้อนที่มีชื่อเสียงสำหรับผู้คนจากสเปนตอนในโดยเฉพาะอย่างยิ่งมาดริด ทุกวันนี้เบนิดอร์มเป็นที่รู้จักจากอุตสาหกรรมโรงแรม ชายหาด และตึกระฟ้า และต้อนรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติจำนวนมากเท่าหรือมากกว่าชาวสเปนเล็กน้อย จากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2014 เบนิดอร์มมีประชากรที่อาศัยอยู่ถาวร 69,010 คน ทำให้เป็นเมืองนี้เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ในจังหวัดอาลิกันเตและเป็นอันดับที่ 9 ในแคว้นบาเลนเซีย
เอลดา

| เอลดา |
| --- | --- |
   ธง ตราอาร์ม
เอลดาสถานที่ตั้งในสเปน
พิกัด: 38°28′44″N 0°47′48″W﻿ / ﻿38.47889°N 0.79667°W﻿ / 38.47889; -0.79667
Country: Spain
Autonomous community: Valencian community
จังหวัด: อาลิกันเต
Comarca: Medio Vinalopó
Judicial district: Elda
การปกครอง
 • Mayor: Adela Pedrosa (PP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 44.86 ตร.กม. (17.32 ตร.ไมล์)
ความสูง: 395 เมตร (1,296 ฟุต)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 50,168 คน
 • ความหนาแน่น: 1,100 คน/ตร.กม. (2,900 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Eldenses
Postcode: 03600
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
เอลดา (สเปน: Elda) หรือ แอ็ลดา (บาเลนเซีย: Elda) เป็นเมืองในจังหวัดอาลิกันเต ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสเปน จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2009 เมืองมีประชากร 55,618 คน เป็นเมืองมีประชากรเป็นอันดับ 7 ของจังหวัด เมืองมีแม่น้ำบินาโลโปไหลผ่าน เอลดาเป็นที่รู้จักจากอุตสาหกรรมรองเท้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งรองเท้าสตรี
เพอร์เซฟะนี

| เพอร์เซโฟนี |
| --- | --- |
ราชินีแห่งโลกใต้พิภพ เทพีแห่งการเปลี่ยนฤดู

ที่ประทับ: โลกหลังความตาย
คู่ครอง: เฮดีส
บิดา-มารดา: ซูสกับดีมิเทอร์
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในโรมัน: โพรเซอร์พินา
ในเทพปกรณัมกรีก เพอร์เซโฟเน่ (อังกฤษ: Persephone /pərˈsɛfəniː/; กรีก: Περσεφόνη) หรือเรียก คอรี (อังกฤษ: Kore /ˈkɔəriː/; "หญิงโสด") เป็นพระธิดาของซูส และเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว ดีมิเทอร์ และราชินีแห่งโลกหลังความตาย โฮเมอร์อธิบายว่าพระองค์เป็นราชินีแห่งโลกหลังความตายผู้น่าเกรงขามและน่าเคารพนับถือ ผู้บันดาลให้คำสาปของมนุษย์บังเกิดผลต่อวิญญาณของผู้วายชนม์ เพอร์เซฟะนีถูกเฮดีส ราชาแห่งโลกใต้พิภพ ลักพาตัว ตำนานการลักพาของพระองค์เป็นการแสดงว่าหน้าที่ของพระองค์เป็นบุคคลวัตของพืชพรรณซึ่งงอกในฤดูใบไม้ผลิและถอนคืนสู่พิภพหลังเก็บเกี่ยว ฉะนั้นพระองค์จึงยังสัมพันธ์กับฤดูใบไม้ผลิและความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณ
อาเมน

"อาเมน" ในอักษรซีรีแอก
"อามีน" ในภาษาอาหรับ
อาเมน (ศัพท์ยิว/ศัพท์โปรเตสแตนต์) เอเมน (ศัพท์คาทอลิก) อามีน (ศัพท์ออร์ทอดอกซ์/ศัพท์มุสลิม) (อังกฤษ: Amen /ɑːˈmɛn/ หรือ /eɪˈmɛn/; ฮีบรู: אָמֵן /ɑːˈmɛn/; กรีก: ἀμήν; อาหรับ: آمين ah-meen) คือคำประกาศยืนยัน ที่พบในคัมภีร์ฮีบรูและคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ของศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ โดยมีความหมายว่า "ขอพระเจ้าทรงกระทำให้เป็นดังนั้น"
ในศาสนายูดาห์ ใช้ในการกล่าวตอบกลับเมื่อจบคำอธิษฐาน ว่า อาเมน และในศาสนาคริสต์ ได้นำคำว่า อาเมน ไปใช้ในการนมัสการพระเจ้าด้วย ในศาสนาอิสลาม มีการใช้คำว่า อามีน ในการจบคำละหมาด ซึ่งเป็นมาตรฐานของมุสลิมทั่วโลก คำว่าอามีนยังมีความหมายอีกว่า "แท้จริง" (Verily) และ "อย่างแท้จริง" (Truly) นอกจากนี้ยังสามารถนำมาใช้เรียกขานที่แสดงถึงข้อตกลงที่เข้มแข็ง เช่น "อามีนสำหรับ..." เป็นต้น
คำว่า อาเมน ปรากฏหลักฐานที่ค้นพบครั้งแรกว่ามีการใช้ในหนังสือกันดารวิถี ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าเล่มของคัมภีร์ทานัคของโมเสส เขียนชึ้นในช่วงประมาณ 1405 ปีก่อนคริสตกาล โดยคริสต์ศาสนิกชนบางกลุ่มเชื่อว่า เป็นคำที่มีรากศัพท์เก่าแก่ที่สุดที่มนุษย์ใช้ ตั้งแต่ยุคสมัยพระเจ้าทรงสร้างโลกแล้ว
การออกเสียง

ในภาษาอังกฤษ คำว่า อาเมน ออกเสียงได้ทั้ง อาเมน (/ɑːˈmɛn/) และ เอเมน (/eɪˈmɛn/) ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด มักใช้คำว่า เอเมน มากกว่า อาเมน ในภาษาไทยจึงมีการออกเสียงได้ทั้งสองแบบ ส่วนชาวมุสลิมทั่วโลก ออกเสียงว่า อามีน
เอพิมีเทียส

เอพิมีเทียส
เอพิมีเทียส (อังกฤษ: Epimetheus, ออกเสียง: /ˌɛpɨˈmiːθiəs/; กรีก: Ἐπιμηθεύς) เป็นไททันซึ่งเป็นน้องชายฝาแฝดของโพรมีเทียสและเป็นสามีของแพนโดรา (สตรีนางแรก) เขาและโพรมีเทียสพี่ชายเป็นเสมือนตัวแทนของมนุษย์ และมีบุคลิกที่ตรงกันข้ามกัน
โพรมีเทียสเป็นผู้มีปัญญาและมีวิสัยทัศน์อันกว้างไกล ในขณะที่เอพิมีเทียส (ที่แปลว่า การทำก่อนคิด) นั้นเบาปัญญาและมีวิสัยทัศน์ที่แคบ ครั้งที่มหาเทพซูสมีพระประสงค์จะให้มีสิ่งมีชีวิตบนโลก เอพิมีเทียสขอรับมอบหมายให้เป็นผู้ประสาทพรแก่สรรพสัตว์ ให้นกบินได้ แมวล่าหนู สิงโตเป็นเจ้าป่า ฯลฯ ด้วยนิสัยที่ชอบทำก่อนคิด ตนเกิดให้พรจนหมด พอโพรมีเทียสสร้างมนุษย์ปรากฏว่าไม่มีพรเหลืออยู่แล้ว โพรมีเทียสจึงให้พรด้วยตนเอง (บางตำราก็ว่าอะทีนาเป็นผู้ประสาทพรให้)
หลังจากที่โพรมีเทียสได้ขโมยไฟไปให้มวลมนุษย์ ซูสได้วางแผนที่จะแก้แค้นเขาด้วยการสร้างสตรีนางแรกขึ้นเพื่อแก้แค้นพวกมนุษย์ซึ่งในขณะนั้นมีแต่ผู้ชาย เหล่าเทพเจ้าทุกพระองค์ได้มอบของขวัญล้ำค่าให้นาง และนางเป็นผู้มีรูปโฉมสะคราญตาจนไม่มีใครปฏิเสธได้ นางได้รับการขนานนามว่า แพนโดรา หรือที่แปลว่า ของขวัญทั้งมวล ซูสได้มอบนางให้เป็นของขวัญแก่โพรมีเทียสแต่เขาปฏิเสธเพราะรู้ว่าสตรีจะนำความวิบัติมาให้ แต่เอพะมีธีเอิสผู้เบาปัญญารับนางเป็นภรรยา และก่อให้เกิดความพินาศในหมู่มนุษย์ในเวลาต่อมา
ซูสมอบไหปิดผนึกใบหนึ่งให้กับแพนโดรา โดยที่นางไม่ทราบเลยว่าไหใบนั้นบรรจุความชั่วร้ายทั้งปวงไว้ ความอยากรู้อยากเห็นทำให้แพนโดราเปิดไหออกและปลดปล่อยความชั่วร้ายออกมาในโลกด้วยความตกใจแพนโดราจึงรีบปิดไหและกักขัง เอลพิส จิตวิญาณแห่งความสิ้นหวังเอาไว้
โบสถ์ระฆังสามใบแห่งฟีรา

| ระฆังสามใบแห่งฟีรา |
| --- | --- |
Τρεις καμπάνες των Φηρών
ระฆังสามใบ และโดมสีฟ้า ของโบสถ์ ตัดกับน้ำทะเลสีน้ำเงินของทะเลอีเจียน
ศาสนา
ศาสนา: คาทอลิก
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ฟีรา ซันโดรีนี
ประเทศ: กรีซ
พิกัดภูมิศาสตร์: 36°25′24″N 25°25′42″E﻿ / ﻿36.42334°N 25.42838°E﻿ / 36.42334; 25.42838
สถาปัตยกรรม
เสร็จสมบูรณ์: 1757
ระฆังสามใบแห่งฟีรา (อังกฤษ: Three Bells of Fira, กรีก: Τρεις καμπάνες των Φηρών) หรือชื่อทางการ โบสถ์การหลับใหลของแม่พระ  (อังกฤษ: Catholic Church of the Dormition ตามธรรมเนียมกรีก) หรือ โบสถ์แม่พระยกขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ (อังกฤษ: Assumption of the Blessed Virgin Mary ตามธรรมเนียมโรมัน) เป็นโบสถ์กรีกคาทอลิกในเมืองฟีราของเกาะซันโดรีนี โบสถ์เป็นที่รู้จักจากหอที่มีระฆังสามใบ, โดมสีฟ้า และทิวทัศน์ซึ่งหันหน้าเข้าสู่ทะเลอันสวยงาม บนยอดหน้าผาทางตะวันตกของซันโดรีนี โบสถ์นี้เป็นที่รู้จักทั่วในหมู่นักท่องเที่ยวและบางทีได้รับขนานนามว่าเป็นมุมที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดของซันโดรีนี
อาคารถูกทำลายอย่างรุนแรงจากเหตุแผ่นดินไหวเมื่อปี 1956 วันฉลองโบสถ์คือวันที่ 15 สิงหาคม
แอ่งถูหลู่ฟาน

42°47′N 89°20′E﻿ / ﻿42.78°N 89.34°E﻿ / 42.78; 89.34
แอ่งทูร์ปัน (Uyghur: تۇرپان ئويمانلىقى) หรือ แอ่งถูหลู่ฟาน (จีน: 吐鲁番盆地, อ่าน ถูหลู่ฟานเผินตี้; อังกฤษ: Turpan Depression) เป็นแอ่ง ตั้งใกล้เมืองถูหลู่ฟาน ซึ่งห่างจากเมืองอูหลู่มู่ฉีในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ สาธารณรัฐประชาชนจีน มีความลึกประมาณ 157 เมตรวัดจากระดับน้ำทะเลปานกลาง นอกจากนี้แอ่งถูหลู่ฟานยังเป็นสถานที่ที่ร้อนที่สุดในประเทศจีนอีกด้วยในช่วงฤดูร้อน แอ่งถูหลู่ฟานตั้งอยู่ในเส้นทางสายไหม มีการตั้งถิ่นฐานของผู้คนเพื่อทำการเกษตร ประกอบไปด้วยระบบชลประทาน และเป็นแหล่งปลูกองุ่นที่สำคัญของประเทศจีน
โอนติญเญ็นต์

| โอนติญเญ็นต์ ออนเตนิเอนเต |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์บริเวณเขตเมืองเก่า
   ธง ตราอาร์ม
โอนติญเญ็นต์ที่ตั้งเมืองโอนติญเญ็นต์ในประเทศสเปน
พิกัด: 38°49′20″N 0°36′26″W﻿ / ﻿38.82222°N 0.60722°W﻿ / 38.82222; -0.60722
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  แคว้นบาเลนเซีย
จังหวัด: กัสเตยอน
โกมาร์กา: วัลย์ดัลไบดา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฆอร์เฆ โรดริเกซ กรามาเฆ (ค.ศ. 2011) (พรรคสังคมนิยมแห่งแคว้นบาเลนเซีย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 125.43 ตร.กม. (48.43 ตร.ไมล์)
ความสูง: 382 เมตร (1,253 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 35,395 คน
 • ความหนาแน่น: 280 คน/ตร.กม. (730 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 46870
ภาษาราชการ: ภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปน
เว็บไซต์: www.ontinyent.es
โอนติญเญ็นต์ (บาเลนเซีย: Ontinyent) หรือ ออนเตนิเอนเต (สเปน: Onteniente) เป็นเมืองและเทศบาลในเขตโกมาร์กาวัลย์ดัลไบดาในแคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำกลาริอาโนซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำฆูการ์ โดยมีทางรถไฟสายชาติวา–อัลก็อยตัดผ่านใกล้เมือง
โอนติญเญ็นต์มีวังของขุนนางอัลโมดอเบร์และโบสถ์ประจำท้องถิ่นที่โดดเด่นจากหอคอยทรงสี่เหลี่ยม เมื่อถึง ค.ศ. 1910 มีชุมชนชานเมืองสมัยใหม่เกิดขึ้นแล้วนอกเขตเมืองเก่าซึ่งเดิมเป็นเมืองที่มีกำแพงล้อมรอบ ร่องรอยบางอย่างของกำแพงเมืองยังหลงเหลืออยู่ ใน ค.ศ. 1910 มีการผลิตผ้าลินินและผ้าขนสัตว์ กระดาษ บรั่นดี เครื่องเรือน และเครื่องปั้นดินเผา และมีการค้าขายธัญพืช ไวน์ อัลมอนด์ และน้ำมันมะกอก
เฮอร์มีส

| เฮอร์มีส |
| --- | --- |
ผู้แจ้งข่าวแห่งพระเจ้า เทพเจ้าแห่งการค้า โจร นักเดินทาง กีฬา นักกรีฑา และการข้ามแดน มัคคุเทศก์สู่โลกบาดาล
Hermes Ingenui (พิพิธภัณฑ์วาติกัน) รูปถ่ายแบบโรมันสมัยศตวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. ตามต้นแบบกรีกสมัยศตวรรษที่ 5 ก่อน ค.ศ. เฮอร์มีสทรงสมบัติปกติของพระองค์ พระมาลากลม ฉลองพระองค์คลุมนักเดินทางและเทวสถานมีปีก
สัญลักษณ์: ทาลาเรีย, คทางูไขว้, เต่าบก, พิณโบราณ, ไก่เพศผู้
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: แมรอพี, แอโฟรไดที, Dryope, พีธอ
บุตร - ธิดา: แพน, เอมาฟรอธีทอส, ไทคี, Abderus, โอธอลิคัส, และ อักเอเลีย
บิดา-มารดา: ซูสและเมอา
พี่น้อง: แอรีส, อะธีนา, อะพอลโล, อาร์ทิมิส, แอโฟรไดที, ไดอะไนซัส, ฮีบี, เฮราคลีส, เฮเลนแห่งทรอย, ฮิฟีสตัส, เพอร์ซิอัส, ไมนอส, มิวส์, แคริทีส
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในโรมัน: เมอร์คิวรี
เฮอร์มีส (อังกฤษ: Hermes; กรีก: Ἑρμῆς) เป็นพระเจ้าโอลิมปัสในศาสนาและเทพปกรณัมกรีก บุตรแห่งซูสและไลยาดีสเมอา พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าโอลิมปัสที่มีพระชนมายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสอง
เฮอร์มีสทรงเป็นพระเจ้าแห่งการเปลี่ยนผ่านและเขตแดน พระองค์ทรงรวดเร็วและเจ้าเล่ห์ และสามารถเสด็จระหว่างโลกมนุษย์และพระเจ้าได้อย่างอิสระ ในฐานะทูตและผู้แจ้งข่าวแห่งพระเจ้า ผู้เจรจาระหว่างมนุษย์และพระเจ้า และผู้นำดวงวิญญาณสู่ปรโลก พระองค์ทรงเป็นผู้พิทักษ์และอุปถัมภ์นักเดินทาง คนเลี้ยงแกะ โจร นักพูดข้างถนนและคนมีปฏิภาณ วรรณกรรมและกวี นักกีฬาและกีฬา สิ่งประดิษฐ์และการค้า บางตำนานว่าพระองค์เป็นนักหลอกลวง และเอาชนะพระเจ้าองค์อื่นด้วยไหวพริบเพื่อความพอพระทัยส่วนพระองค์หรือเพราะทรงเห็นแก่มนุษยชาติ ลักษณะและสัญลักษณ์ประจำพระองค์มีประติมากรรมเฉพาะหัว ไก่เพศผู้และเต่าบก ถุงใส่เงิน รองเท้าแตะมีปีก หมวกมีปีก สัญลักษณ์หลักของพระองค์ คือ ไม้เท้าผู้แจ้งข่าว (กรีก: kerykeion; ละติน: caduceus) ซึ่งเป็นไม้เท้ามีปีกที่มีงูพันสองตัว
พระองค์ทรงถูกระบุเป็นพระเจ้าเมอร์คิวรีของโรมัน ซึ่งแม้เป็นพระเจ้าที่รับมาจากพวกอีทรัสคัน แต่ได้รับคุณลักษณะคล้ายกับเฮอร์มีสมาหลายประการ เช่น ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์การค้า
ไมนอส

ไมนอส (อังกฤษ: Minos, กรีก: Μίνως) เป็นพระมหากษัตริย์เกาะครีตพระองค์แรก พระโอรสแห่งซูสและยูโรปา ทุกเก้าปี พระองค์ทรงให้พระเจ้าเอจยูส (Aegeus) ทรงเลือกเด็กหนุ่มและเด็กสาวอย่างละเจ็ดคนส่งไปยังวงกตสิ่งประดิษฐ์ของเดดาลัส ให้ถูกมิโนทอร์กิน นักโบราณคดี อาเธอร์ เอฟแวนส์ (Arthur Evans) ตั้งชื่ออารยธรรมไมนวนครีตตามพระนามพระองค์ พระองค์มีมเหสีพระนามว่า พาซีฟาอี (Pasiphaë) (บ้างก็ว่าพระนาม ครีต)