stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ
ดินแดนในภาวะทรัสตี (และอำนาจการปกครอง) > อดีตการครอบครองของเยอรมนี

ทั้งหมดนี้เดิมเคยเป็นดินแดนในอาณัติสันนิบาตชาติ
| ดินแดนในภาวะทรัสตี | ภายใต้การปกครอง | ชื่อเดิม | ยุคอาณานิคม | คำอธิบาย | รัฐปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บริติชแคเมอรูน | สหราชอาณาจักร | คาเมรุน | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | หลังจากการลงประชามติ แคเมอรูนเหนือกลายเป็นส่วนหนึ่งของไนจีเรียในเดือนพฤษภาคม 1961 และ แคเมอรูนใต้รวมกับแคเมอรูนในเดือนตุลาคม 1961 | ไนจีเรีย สาธารณรัฐแคเมอรูน |
| บริติชแคเมอรูน | สหราชอาณาจักร | คาเมรุน | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | หลังจากการลงประชามติ แคเมอรูนเหนือกลายเป็นส่วนหนึ่งของไนจีเรียในเดือนพฤษภาคม 1961 และ แคเมอรูนใต้รวมกับแคเมอรูนในเดือนตุลาคม 1961 | สาธารณรัฐแคเมอรูน |
| เฟรนช์แคเมอรูน | ประเทศฝรั่งเศส | คาเมรุน | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ได้รับเอกราชเป็นประเทศแคเมอรูนในปี 1960 | สาธารณรัฐแคเมอรูน |
| ดินแดนของนาอูรู | ประเทศออสเตรเลีย, ประเทศนิวซีแลนด์, สหราชอาณาจักร | นิวกินีของเยอรมนี | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ได้รับเอกราชในปี 1968 | ประเทศนาอูรู |
| ดินแดนขอนิวกินี | ประเทศออสเตรเลีย | นิวกินีของเยอรมนี | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ในปี 1975 ได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับดินแดนของปาปัวอย่างถูกกฎหมาย และได้รับเอกราชเป็นประเทศปาปัวนิวกินี ครึ่งหนึ่งทางตะวันตกของเกาะซึ่งเดิมเป็นชาวดัตช์และปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนทั้งสอง | ประเทศปาปัวนิวกินี |
| รวันดา-บุรุนดี | ประเทศเบลเยียม | แอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ได้รับเอกราชแยกจากกันในปี 1962 แยกเป็นสาธารณรัฐรวันดา และสาธารณรัฐบุรุนดี | สาธารณรัฐรวันดา |
| รวันดา-บุรุนดี | ประเทศเบลเยียม | แอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ได้รับเอกราชแยกจากกันในปี 1962 แยกเป็นสาธารณรัฐรวันดา และสาธารณรัฐบุรุนดี | สาธารณรัฐบุรุนดี |
| ดินแดนแทนกันยีกา | สหราชอาณาจักร | แอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ได้รับเอกราชในปี 1961 สหพันธรัฐกับอดีตรัฐในอารักขาแทนซาเนีย ปี 1964 เพื่อตั้งประเทศแทนซาเนีย | สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย |
| เฟรนช์โตโกแลนด์ | ประเทศฝรั่งเศส | โตโกแลนด์ | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ได้รับอิสรภาพในฐานะประเทศโตโกในปี 1960 | ประเทศโตโก |
| บริติชโตโกแลนด์ | สหราชอาณาจักร | โตโกแลนด์ | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ดินแดนนี้ถูกรวมเข้าด้วยกันในปี 1956 กับอาณานิคมโกลด์โคสต์ของอังกฤษ ซึ่งได้รับการเอกราชในฐานะประเทศกานาในปี 1957 | ประเทศกานา |
| ซามัวตะวันตก | ประเทศนิวซีแลนด์ | เยอรมันซามัว | จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน | ได้รับเอกราชในปี 1962 หรือเรียกอีกอย่างว่าประเทศซามัวมาตั้งแต่ปี 1997 | รัฐเอกราชซามัว |
ดินแดนในภาวะทรัสตี (และอำนาจการปกครอง) > อดีตอาณานิคมของญี่ปุ่น

| ดินแดนในภาวะทรัสตี | ภายใต้การปกครอง | ชื่อเดิม | ยุคอาณานิคม | รัฐปัจจุบัน | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดินแดนในภาวะทรัสตีหมู่เกาะแปซิฟิก | สหรัฐ | แปซิฟิกใต้ในอาณัติ | จักรวรรดิญี่ปุ่น | หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา | กลายเป็นเครือจักรภพสหรัฐในปี 1986 |
| ดินแดนในภาวะทรัสตีหมู่เกาะแปซิฟิก | สหรัฐ | แปซิฟิกใต้ในอาณัติ | จักรวรรดิญี่ปุ่น | สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ | กลายเป็นรัฐภาคีของสหรัฐ หลังจากลงนามในสัญญาความสัมพันธ์เสรีปี 1986 |
| ดินแดนในภาวะทรัสตีหมู่เกาะแปซิฟิก | สหรัฐ | แปซิฟิกใต้ในอาณัติ | จักรวรรดิญี่ปุ่น | สหพันธรัฐไมโครนีเชีย | กลายเป็นรัฐภาคีของสหรัฐ หลังจากลงนามในสัญญาความสัมพันธ์เสรีปี 1986 |
| ดินแดนในภาวะทรัสตีหมู่เกาะแปซิฟิก | สหรัฐ | แปซิฟิกใต้ในอาณัติ | จักรวรรดิญี่ปุ่น | สาธารณรัฐปาเลา | กลายเป็นรัฐภาคีของสหรัฐ หลังจากลงนามให้สัตยาบันในสัญญาความสัมพันธ์เสรี ซึ่งมีผลบังคับใช้ในปี 1994 |
ดินแดนในภาวะทรัสตี (และอำนาจการปกครอง) > อดีตการครอบครองของอิตาลี

| ดินแดนในภาวะทรัสตี | ภายใต้การปกครอง | ชื่อเดิม | ยุคอาณานิคม | รัฐปัจจุบัน | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดินแดนของโซมาเลีย | ประเทศอิตาลี | แอฟริกาตะวันออกของอิตาลี | จักรวรรดิอิตาลี | ประเทศโซมาเลีย | ในปี 1960 ดินแดนในภาวะทรัสตีได้รวมเข้ากับรัฐโซมาลีแลนด์ ตั้งเป็นสาธารณรัฐโซมาลี |
ดินแดนในภาวะทรัสตีที่มีการเสนอ

เยรูซาเลม: ภายใต้แผนแบ่งปาเลสไตน์ของสหประชาชาติ, เยรูซาเลมจะกลายเป็น corpus separatum การบริหารของสภาดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ ทั้งชาวอาหรับปาเลสไตน์และยีชูฟไม่เห็นด้วยกับวิธีแก้ปัญหานี้
เกาหลี: ในการพูดยามสงครามของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ มอบหมายเรื่องเกาหลีเป็นการเจรจาภายใต้อเมริกา–โซเวียต ในอำนาจทรัสตี การวางแผนอยู่ได้เกิดการเสียอำนาจหลังการตายโรสเวลต์ในวันที่ 12 เมษายน 1945 อย่างไรก็ตามมันเป็นเรืองชัดเจนในเดือนธันวาคม Moscow Conference และเป็นสาเหตุสำคัญในความวุ่นวายทางการเมืองในเกาหลี
เวียดนาม: โรเซอเวลต์ได้เสนอให้อินโดจีนของฝรั่งเศสอยู่ภายใต้ทรัสตีระหว่างประเทศ เพื่อเป็นทางเลือกแทนการปกครองแบบอาณานิคมของฝรั่งเศส และเอกราชในทันที
อิตาเลียนลิเบีย: ระหว่างปี 1945 ถึง 1947 สหภาพโซเวียตได้ยื่นข้อเสนอที่จะให้ ตริโปลิเตเนีย อยู่ภายใต้ภาวะทรัสตีของโซเวียตเป็นเวลาสิบปี or ภายใต้ภาวะทรัสตีของสหราชอาณาจักรและสหรัฐ หรือให้ลิเบียโดยรวมกลายเป็นภาวะทรัสตีของอิตาลี
ปาเลสไตน์ในอาณัติ: รัฐบาลสหรัฐภายใต้ แฮร์รี เอส. ทรูแมน เสนอสถานะดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติสำหรับปาเลสไตน์ในอาณัติปี 1948
หมู่เกาะรีวกีวและหมู่เกาะโองาซาวาระ: สนธิสัญญาซานฟรานซิสโกได้รวมบทบัญญัติที่ให้สหรัฐมีสิทธิที่จะเปลี่ยนการปกครองเหนือหมู่เกาะรีวกีวและโบนินให้เป็นดินแดนในภาวะทรัสตี แต่ก็ไม่สำเร็จก่อนที่อำนาจอธิปไตยจะกลับคืนสู่ญี่ปุ่นโดยสมัครใจ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ
The United Nations and Decolonization: Trust Territories that Have Achieved Self-Determination
WorldStatesmen – Index of Possessions and Colonies
กตัญญู

รูปปั้น Gratitude ที่Palácio Nacional da Ajuda
ความกตัญญู (อังกฤษ: Gratitude, thankfulness หรือ gratefulness, จากศัพท์ภาษาละติน gratus แปลว่า "ความพอใจ ความรู้คุณ") เป็นความรู้สึกชื่นชมยินดี (หรือผลตอบรับเชิงบวกที่คล้ายคลึงกัน) ของผู้ได้รับความเมตตา, ของขวัญ, ความช่วยเหลือ, ความโปรดปราน หรือความเอื้ออาทรอื่น ๆ ต่อผู้ให้สิ่งนั้น
ในอดีต ประสบการณ์แห่งความกตัญญูถือเป็นจุดสนใจในศาสนาของโลกหลายแห่ง นอกจากนี้ก็ยังเป็นหัวข้อที่น่าสนใจสำหรับนักปรัชญาในสมัยโบราณ สมัยกลาง และสมัยใหม่ และยังคงมีส่วนร่วมต่อนักปรัชญาร่วมสมัย
การศึกษาความกตัญญูในด้านจิตวิทยาอย่างเป็นระบบเริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1998 เมื่อมาร์ติน เซลิกมานก่อตั้งจิตวิทยาสาขาใหม่ที่มีชื่อว่า จิตวิทยาเชิงบวก ซึ่งมุ่งเน้นถึงการเสริมสร้างลักษณะเชิงบวก การศึกษาความกตัญญูภายในสาขาจิตวิทยาได้รวมถึงความเข้าใจในประสบการณ์ระยะสั้นตามอารมณ์ของความรู้สึกขอบคุณ (ความกตัญญูของรัฐ) ความแตกต่างในความถี่ของผู้รู้สึกขอบคุณในแต่ละบุคคล (ลักษณะความกตัญญู) และความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองด้าน ตลอดจนประโยชน์ในการรักษาความกตัญญู
มุมมองศาสนา

ความกตัญญู ในภาษาบาลี เเปลว่า รู้บุญคุณอันท่านกระทำให้แล้ว มักใช้คู่กับคำว่า กตเวที ที่แปลว่า ตอบแทนบุญคุณอันท่านกระทำให้แล้ว รวมเป็นคำว่า กตัญญูกตเวที มีพุทธสุภาษิตบทหนึ่ง กล่าวว่า นิมิตฺตํ สาธุรูปานํ กตัญฺญูกตเวทิตา แปลว่า ความกตัญญูกตเวทีเป็นเครื่องหมายของคนดี และพระพุทธศาสนา ได้จัดให้คนที่มีความกตัญญูกตเวทีเป็นหนึ่งในสองของอรรถบุคคลผู้หาได้ยากสองอย่าง คือ บุพการี ผู้ทำอุปการะก่อน และ กตัญญูกตเวที บุคคลผู้รู้อุปการะและตอบแทน
ในวัฒนธรรมพุทธได้แบ่งบุญคุณของผู้มีอุปการะได้ 5 อย่างด้วยกัน คือ
1.อุปัตติคุณ บุญคุณที่ให้กำเนิด ให้ชีวิตและร่างกาย
2.อุปถัมภคุณ บุญคุณที่เลี้ยงดู ให้ข้าวให้น้ำให้ที่อยู่
3.อารักขคุณ บุญคุณที่เฝ้าปกป้องรักษา ไม่ให้เกิดอันตราย หาหมอยามเจ็บ ห้ามกระทำที่จะทำให้เราเกิดอันตราย และห้ามไม่ให้เราทำสิ่งผิดที่ให้เราเดือดร้อนในภายหลัง
4.สาสคุณ บุญคุณที่ให้การสั่งสอน ให้ความรู้
5.ปิยคุณ บุญคุณที่ให้ความรัก
พ่อแม่จัดว่ามีบุญคุณครบทั้ง5ประการ  ส่วนครูอาจารย์จัดว่ามีบุญคุณข้อที่3 ข้อที่4 และข้อที่5
แต่ถ้าบุพพการีไม่มีข้อไหนก็ถือว่าไม่มีข้อนั้น เช่น พ่อแม่ให้กำเนิดแต่ไม่เคยเลี้ยงดูเลย ก็ถือว่ามีแค่ข้อแรกข้อเดียว
6.หิตคุณ บุญคุณที่ให้การช่วยเหลือ
หิตคุณไม่จัดอยู่ในบุญคุณของบุพการี 5 ข้างต้น เพราะคนอื่นก็สามารถให้การช่วยเหลือได้ เช่น มีคนช่วยชีวิตจากการจมน้ำ ก็จัดว่าเป็นหิตคุณ  หรืออาจเคยช่วยเหลือในเรื่องเล็กน้อย  เช่น ให้ข้าวกิน ในช่วงที่เราลำบากไม่มีเงินเลยและหิวอย่างมาก หรืออาจเพียงให้กำลังใจหรือความคิดดีๆคำพูดดีๆในช่วงที่เราท้อแท้ใจอย่างที่สุด
หมายเหตุ บุพการีที่แท้จริงคือผู้ที่ทำความดีให้อย่างบริสุทธิ์ใจ โดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน แม้ว่าจะไม่ได้ร่ำรวยมีทรัพย์สมบัติให้จำนวนมาก แต่มีความดีให้เป็นปริมาณมหาศาลจนหาอะไรเทียบไม่ได้ นั่นคือบุพการีที่แท้จริง
ส่วนผู้กตัญญูที่แท้จริง แม้จะไม่สามารถทำอะไรได้มาก แต่ก็รู้คุณ และพยายามตอบแทนคุณเท่าที่จะสามารถทำได้ สุดความสามารถ อย่างบริสุทธิ์ใจ ก็เป็นบุคคลที่กตัญญูอย่างแท้จริง
ทั้งบุพการี และกตัญญูคุณ แม้ว่าจะไม่ได้มีอำนาจบารมี ทรัพย์สมบัติ ชื่อเสียงหรือความสามารถ แต่ก็ตั้งใจทำดีให้กันและกัน และพยายามทำตนให้เป็นคนดี 
นั่นแหละถึงเป็นบุคคล 2 ประเภทที่หาได้ยากบนโลก
บุคคลที่มีบุญคุณ แต่ไม่ตั้งตนเป็นคนดี
หรือผู้ที่ตอบแทนคุณ แต่ไม่ตั้งตนเป็นคนดี
นั่นยังไม่ถือว่าเป็นคนดีที่แท้จริง
อ่านเพิ่ม

"Gratitude," in the Stanford Encyclopedia of Philosophy..
A Network for Grateful Living, founded by Br. David Steindl-Rast.
"How I found Gratitude in a Bowl of Stew by Chad Daniels เก็บถาวร 2018-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
David DeSteno (2018). Emotional Success: The Power of Gratitude, Compassion, and Pride. Eamon Dolan/Houghton Mifflin Harcourt. ISBN 978-0544703100. Description & contents, summarizing scientific studies.
Kenner, Ellen (Summer 2020). "How to Savor Gratitude and Disarm 'Gratitude Traps'". The Objective Standard. Glen Allen Press. 15 (2): 13–22.
Kristi Nelson (2020). Wake Up Grateful: The Transformative Practice of Taking Nothing for Granted. ISBN 9781635862447.
https://www.goodreads.com/book/show/740273.Aging_with_Grace.
Emmons, R.A. (2016). The Little Book of Gratitude: Create a Life of Happiness and Well-Being By Giving Thanks. London: Gaia. 2016 ISBN 9781856753654.
Emmons, Robert A. (2013) Gratitude Works!: A Twenty-One-Day Program for Creating Emotional Prosperity. San Francisco : Jossey-Bass, 2013 SBN 9781118131299.
Emmons, R.A. (2007). THANKS! How the New Science of Gratitude Can Make You Happier. Boston, MA: Houghton-Mifflin. ISBN 9780618620197 (reprinted in paperback titled THANKS! How Practicing Gratitude Can Make You Happier New York: Mariner Books, 2008 ISBN 9780547085739). Translated into French as Merci ! : quand la gratitude change nos vies, Turkish as Teşekkür ederim, and Chinese as 愈感恩, 愈富足 /Yu gan en, yu fu zu.
Emmons, R.A. & Hill, J. (2001). Words of gratitude for mind, body, and soul. Radnor, PA: Templeton Foundation Press.
Emmons, R.A. (1999). The psychology of ultimate concerns: Motivation and spirituality in personality. New York: The Guilford Press.ISBN 9781572304567.
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กอารมณ์ (รายการ) |
| --- | --- | --- |
| อารมณ์ |  การยอมรับ  Adoration  Aesthetic emotions  Affection  Agitation  ความเจ็บปวด  Amusement  ความโกรธ  Angst  Anguish  ความรำคาญ  Anticipation  ความวิตกกังวล  Apathy  สภาวะตื่นตัว  Attraction  Awe  ความเบื่อหน่าย  Calmness  Compassion  Confidence  Contempt  Contentment  ความกล้าหาญ  Cruelty  ความอยากรู้อยากเห็น  Defeat  ความซึมเศร้า  Desire  Disappointment  Disgust  Distrust  Ecstasy  Embarrassment Vicarious  ความร่วมรู้สึก  ความใส่ใจ  Enthusiasm  Envy  Euphoria  Excitement  ความกลัว  Flow (psychology)  Frustration  Gratification  กตัญญู  Greed  Grief  Guilt  ความสุข  ความเกลียด  Hiraeth  Homesickness  Hope  Horror  Hostility  Humiliation  ฮึกเกอ  Hysteria  Indulgence  Infatuation  Insecurity  Inspiration  Interest  Irritation  Isolation  Jealousy  Joy  Kindness  Loneliness  Longing  ความรัก Limerence  Lust  Mono no aware  Neglect  Nostalgia  Outrage  Panic  Passion  Pity Self-pity  กายิกสุข  Pride ความรู้สึกว่าตนเขื่อง  Hubris  Insult  Vanity  Rage  Regret  Social connection  Rejection  Remorse  Resentment  ความเศร้า ความเศร้าโศก  เซาดาดึ  ชาเดินฟร็อยเดอ  เซนซุคท์  Self-confidence  Sentimentality  Shame  ช็อก  Shyness  Sorrow  Spite  ความเครียด  Suffering  Surprise  Sympathy  Tenseness  Trust  Wonder  Worry  |   |
| โลกทัศน์ (World view) |  Cynicism  Defeatism  สุญนิยม  สุนิยม  ทุนิยม  Reclusion  Weltschmerz  |   |
| ที่เกี่ยวข้อง |  ผัสสารมณ์ (Affect) consciousness  in education  measures  in psychology  เชิงผัสสารมณ์ (Affective) การคำนวณ  forecasting  neuroscience  science  spectrum  ความรับรู้ผัสสารมณ์ (Affectivity) positive  negative  Appeal to emotion  อารมณ์ and art  and memory  and music  and sex  classification  evolution  expressed  functional accounts  group  homeostatic  perception  recognition in conversation  in animals  regulation interpersonal  work  and culture  in decision-making  in the workplace  in virtual communication  history  moral  self-conscious  social  social sharing  sociology  Feeling  Gender and emotional expression  Group affective tone  Interactions between the emotional and executive brain systems  Meta-emotion  Pathognomy  Pathos  Social emotional development  Stoic passions  ทางอารมณ์ aperture  bias  blackmail  competence  conflict  contagion  detachment  dysregulation  eating  exhaustion  expression  ความฉลาด and bullying  intimacy  isolation  lability  labor  lateralization  literacy  prosody  reasoning  responsivity  security  selection  symbiosis  well-being  Emotionality bounded  ทฤษฎี ผัสสารมณ์  appraisal  discrete emotion  somatic marker  constructed emotion  |   |
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
กระดูกหักแบบโรลันโด

| กระดูกหักแบบโรลันโด |
| --- | --- |

ส่วนฐานของกระดูกนิ้วโป้งเกิดการหัก
สาขาวิชา: ศัลยศาสตร์มือ
กระดูกหักแบบโรลันโด (อังกฤษ: Rolando fracture) เป็นประเภทหนึ่งของกระดูกนิ้วหักที่ส่วนฐานของกระดูกนิ้วโป้งเกิดการหัก จัดเป็นกระดูกหักชนิกในข้อ การหักมักเป็นรูปตัวที หรือตัววาย (T- or Y-shaped)
มีการบรรยายกระดูกหักรูปแบบนี้ครั้งแรกในปี 1910 โดย ซิลวิโอ โรลันโด (Silvio Rolando) ชาวอิตาลี ซึ่งเป็นที่มาของชื่อกระดูกหักรูปแบบนี้
การรักษามีการเสนอไว้อยู่หลายวิธี รวมถึงการยึดด้วยสายเคิร์ชเนอร์ (Kirschner wires) หรือการก่อโดยช้เพลตกับสกรู (plate and screw constructions) อีกหนึ่งสิธีรักษาที่ได้รับการยอมรับคือการทำการยึดภายนอก (external fixator) ประกอบการใช้เทคนิกเทนชั่นแบนด์วายริง (tension band wiring technique)
ดูเพิ่ม

กระดูกหักแบบเบนเนตต์
กระดูกหักแบบบ็อกเซอร์
นิ้วโป้งเกมคีปเปอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: S62.2
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: orthoped/288
หมู่เกาะลามู

| --- | --- |
รีสอร์ตแห่งหนึ่งในเมืองลามู บนเกาะลามู
หมู่เกาะลามู
ภูมิศาสตร์
พิกัด: 2°06′12″S 41°01′14″E﻿ / ﻿2.10333°S 41.02056°E﻿ / -2.10333; 41.02056
แหล่งน้ำใกล้เคียง: มหาสมุทรอินเดีย
เกาะหลัก: ปาเต · มันดา · ลามู
การปกครอง
ประเทศเคนยา
จังหวัด: โคสต์
เทศมณฑล: ลามู
หมู่เกาะลามู เป็นหมู่เกาะซึ่งตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ใกล้บริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเคนยา มีเมืองสำคัญได้แก่เมืองลามู (Lamu) และเมืองคีอุนกา (Kiunga) อยู่ในเขตการปกครองของเทศมณฑลลามู จังหวัดโคสต์ ประกอบไปด้วยเกาะขนาดใหญ่ ได้แก่ เกาะปาเต เกาะมันดา และเกาะลามู นอกจากนี้ยังมีเกาะขนาดน้อย คือ เกาะคิวายู ซึ่งขึ้นอยู่กับแหล่งสงวนธรรมชาติทางทะเลคีอุนกา (Kiunga Marine National Reserve)
หมู่เกาะแห่งนี้เป็นที่ตั้งของแหล่งโบราณคดีที่สำคัญหลายแห่ง เช่น เมืองตักวา (Takwa) และเมืองมันดา (Manda) บนเกาะมันดา และเมืองชันกา (Shanga) บนเกาะปาเต ซึ่งปัจจุบันมีการขุดค้นทางโบราณคดีบ้างแล้ว อันจะเกิดประโยชน์ต่อการศึกษาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาวสวาฮีลี
ในชุมชนบนเกาะมีมุขปาฐะ เล่าเรื่องราวของกองเรือสินค้าของเจิ้ง เหอ ซึ่งจมลงใกล้เกาะลามูเมื่อ ค.ศ. 1415 ชาวจีนผู้รอดชีวิตได้ตั้งถิ่นฐานบนเกาะและสมรสกับหญิงท้องถิ่น เรื่องราวดังกล่าวได้รับการพิสูจน์ จากการค้นพบโบราณวัตถุที่เชื่อมโยงและสนับสนุนมุขปาฐะ และมีการตรวจดีเอ็นเอของประชาชนบนเกาะซึ่งพบว่าชาวเกาะบางคนมีบรรพบุรุษเชื้อสายจีนจริง
ระเบียงภาพ

การสัญจรในเมืองลามู
ชายฝั่งทะเลบนเกาะลามู
พื้นที่อาบน้ำละหมาด (วุฎูอ์) ที่เมืองตักวา มีชามกระเบื้องแบบจีนประดับอยู่
ป้อมซียู บนเกาะปาเต
กัมบะ โอซากะ

กัมบะโอซากะ (ญี่ปุ่น: ガンバ大阪; โรมาจิ: Gamba Ōsaka) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นอยู่ในเจลีก ดิวิชัน 1 โดยทีมกัมบะอยู่ที่เมืองซุยตะ จังหวัดโอซากะ ทีมกัมบะได้รับชัยชนะครั้งแรกในเจลีกในปี ค.ศ. 2005 นอกจากนี้ ยังสามารถคว้าแชมป์เอเอฟซี แชมเปียนส์ลีกได้สำเร็จเป็นครั้งแรก ค.ศ. 2008
คำว่า กัมบะ ในภาษาญี่ปุ่นมีความหมายว่า "พยายามทำให้ดีที่สุด" มาจากคำว่า กัมบาเระ แต่ชื่อจริงของทีมมาจากภาษาอิตาลี คำว่า กัมบา ที่แปลว่า "ขา"
อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ วิทยา เลาหกุล, นที ทองสุขแก้ว, รณชัย สยมชัย
ประวัติ

กัมบะโอซากะ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1980 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลมัตสึชิตะ ในจังหวัดนาระ และเปลี่ยนชื่อมาเป็น กัมบะโอซากะ เมื่อย้ายมาอยู่ที่จังหวัดโอซากะ ในปี ค.ศ. 1991 และได้เข้าร่วมเจลีกในปี ค.ศ. 1992
ในปี ค.ศ. 2005 กัมบะโอซากะ สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นแชมป์เจลีกครั้งแรก ต่อด้วยการสร้างประวัติศาสตร์คว้าแชมป์เอเอฟซี แชมเปียนส์ลีกมาครองได้เป็นครั้งแรก ในปี 2008 ด้วยการเอาชนะทีมอะเดเลด ยูไนเต็ด จากออสเตรเลียขาดลอย 5-0
ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2012 กัมบะโอซากะ ตกชั้นจากเจลีก ดิวิชัน 1มาสู่เจลีก ดิวิชัน 2 หลังจบด้วยอันดับ 17 ในลีกแม้จะยิงประตูมากกว่าทีมอื่นก็ตาม
สัญลักษณ์สโมสร

โลโก้ในอดีต
สนาม

กัมบะโอซากะ ใช้สนามกีฬาโอซากะเอ็กซ์โป '70 ซึ่งตั้งอยู่ที่สวนที่ระลึกงานเอ็กซ์โป เป็นสยามเหย้า เป็นสนามที่มีลู่วิ่ง ความจุผู้ชม 20,000 คน และสโมสรมีแผนจะสร้างสนามแห่งใหม่เป็นสนามฟุตบอลโดยเฉพาะ ภายในบริเวณสวนที่ระลึกงานเอ็กซ์โป
ผลงานในเจลีก

| ฤดูกาล | ลีก | จำนวนทีม | อันดับ | จำนวนผู้ชมเฉลี่ย | เจลีก คัพ | ถ้วยจักรพรรดิ | ฟุตบอลเอเชีย | ฟุตบอลเอเชีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | - | - | - | - | รอบแบ่งกลุ่ม | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | - | - |
| 1993 | J1 | 10 | 7 | 21,571 | รอบรองชนะเลิศ | รอบ 2 | - | - |
| 1994 | J1 | 12 | 10 | 22,367 | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | - | - |
| 1995 | J1 | 14 | 14 | 13,310 | - | รอบรองชนะเลิศ | - | - |
| 1996 | J1 | 16 | 12 | 8,004 | รอบแบ่งกลุ่ม | รอบรองชนะเลิศ | - | - |
| 1997 | J1 | 17 | 4 | 8,443 | รอบแบ่งกลุ่ม | รอบรองชนะเลิศ | - | - |
| 1998 | J1 | 18 | 15 | 8,723 | รอบแบ่งกลุ่ม | รอบ 3 | - | - |
| 1999 | J1 | 16 | 11 | 7,996 | รอบ 2 | รอบ 4 | - | - |
| 2000 | J1 | 16 | 6 | 9,794 | รอบ 2 | รอบรองชนะเลิศ | - | - |
| 2001 | J1 | 16 | 7 | 11,723 | รอบ 2 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | - | - |
| 2002 | J1 | 16 | 3 | 12,762 | รอบรองชนะเลิศ | รอบ 4 | - | - |
| 2003 | J1 | 16 | 10 | 10,222 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รอบ 4 | - | - |
| 2004 | J1 | 16 | 3 | 12,517 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รอบรองชนะเลิศ | - | - |
| 2005 | J1 | 18 | 1 | 15,966 | รองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | - | - |
| 2006 | J1 | 18 | 3 | 16,259 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รองชนะเลิศ | CL | รอบแบ่งกลุ่ม |
| 2007 | J1 | 18 | 3 | 17,439 | ชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | - | - |
| 2008 | J1 | 18 | 8 | 16,128 | รอบรองชนะเลิศ | ชนะเลิศ | CL | ชนะเลิศ |
| 2009 | J1 | 18 | 3 | 17,712 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | ชนะเลิศ | CL | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 2010 | J1 | 18 | 2 | 16,654 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รอบรองชนะเลิศ | CL | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 2011 | J1 | 18 | 3 | 16,411 | รอบรองชนะเลิศ | รอบ 3 | CL | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 2012 | J1 | 18 | 17 | 14,778 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รองชนะเลิศ | CL | รอบแบ่งกลุ่ม |
| 2013 | J2 | 22 | 1 | 13,444 | ไม่ได้ร่วมการแข่งขัน | รอบ 3 | CL | ไม่ได้ร่วมการแข่งขัน |
| 2014 | J1 | 18 | 1 | 15,777 | ชนะเลิศ | ชนะเลิศ | CL | ไม่ได้ร่วมการแข่งขัน |
| 2015 | J1 | 18 | 2 | 15,999 | รองชนะเลิศ | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | – |
| 2016 | J1 | 18 | 4 | 25,342 | รองชนะเลิศ | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | Group Stage | – |
| 2017 | J1 | 18 | 10 | 24,277 | รอบรองชนะเลิศ | รอบ 4 | Group Stage | – |
| 2018 | J1 | 18 | 16 | 23,485 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | รอบ 2 | – | – |
| 2019 | J1 | 18 | 7 | 27,708 | รอบรองชนะเลิศ | รอบ 3 |  |  |
นักฟุตบอล > ทีมปัจจุบัน

ข้อมูล ณ วันที่ 26 มกราคม 2015
หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
การจัดอันดับในเอเชีย

|  Current Rank  |  Country  |  Team |
| --- | --- | --- |
| 39 |  | ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ |
| 40 |  | เปอร์ซิบบันดุง |
| 41 |  | บุรีรัมย์ยูไนเต็ด |
| 42 |  | กัมบะโอซากะ |
| 43 |  | อะดีเลดยูไนเต็ด |
บุคคลที่มีผลงานโดดเด่น

รายชื่อผู้เล่นตามด้วยปีฤดูกาลฟุตบอล
บุคคลที่มีผลงานโดดเด่น > ผู้เล่น

จุนอิจิ อินะโมะโตะ 1997–2001
แพทริก เอ็มโบมา 1997–1998
สึเนะยะซึ มิยะโมะโตะ　1995–2006
มะซะชิ โองุโระ 1999–2005
ฟรานซิลโก อาร์เซ 2003
ยะซุฮิโตะ เอ็นโด 2001–ปัจจุบัน
อะกิระ คะจิ 2006–ปัจจุบัน
โช แจ จิน 2009–2010
บุคคลที่มีผลงานโดดเด่น > ผู้ฝึกสอน

วิทยา เลาหกุล 1988–1992
เกียรติประวัติ > การแข่งขันในประเทศ

ในนามสโมสรฟุตบอลมัตสึชิตะ (ยุคทีมสมัครเล่น)
ฟุตบอลผู้ใหญ่ชิงถ้วยทั่วประเทศญี่ปุ่น
ชนะเลิศ (1) : 1983
ฟุตบอลลีกญี่ปุ่น ดิวิชัน 2
ชนะเลิศ (1) : 1985–86
ถ้วยจักรพรรดิ:
ชนะเลิศ (1) : 1990
ในนามสโมสรฟุตบอลกัมบะโอซากะ (ยุคทีมฟุตบอลอาชีพ)
เจลีก ดิวิชัน 1
ชนะเลิศ (2) : 2005, 2014
รองชนะเลิศ (1) : 2010
ถ้วยจักรพรรดิ
ชนะเลิศ (3) : 2008, 2009, 2014
รองชนะเลิศ (1) : 2006
เจลีกคัพ
ชนะเลิศ (2) : 2007, 2014
รองชนะเลิศ (1) : 2005
ซีร็อกซ์ ซูเปอร์คัพ
ชนะเลิศ (1) : 2007
รองชนะเลิศ (2) : 2006, 2009, 2010
เกียรติประวัติ > ฟุตบอลเอเชีย

เอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก
ชนะเลิศ (1) : 2008
เกียรติประวัติ > ฟุตบอลระดับโลก

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
อันดับที่ 3 : 2008
ฟุตบอลชิงถ้วยธนาคารซูรูกะ
รองชนะเลิศ (1) : 2008
เกียรติประวัติ > ฟุตบอลระดับนานาชาติ รายการเล็ก

ควีนส์คัพ
ชนะเลิศ (1) : 1992
แชมเปียน คัพ เอ3
รองชนะเลิศ (1) : 2006
แพนแปซิฟิก แชมเปียนชิพ
ชนะเลิศ (1) : 2008
ผู้จัดการทีม

| ผู้จัดการทีม | สัญชาติ | อยู่ในตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| คุนิชิเกะ คะมะโมะโตะ |  ญี่ปุ่น | 1991–94 |
| ซิกเฟรด์ เฮลด์ |  เยอรมนี | 1994–95 |
| โจซิป คูเซ |  โครเอเชีย | 1996–97 |
| เฟดริช คอนซิเลีย |  ออสเตรีย | 1997–98 |
| เฟเดริค อันโตเนตติ |  ฝรั่งเศส | 1998–99 |
| ฮิโระชิ ฮะยะโนะ |  ญี่ปุ่น | 1999–01 |
| คะซุฮิโกะ ทะเคะโมะโตะ |  ญี่ปุ่น | 2001–02 |
| อะกิระ นิชิโนะ |  ญี่ปุ่น | กุมภาพันธ์ 2002 – ธันวาคม 2011 |
| โฮเซ คาร์ลอส เซอร์เรา |  บราซิล | มกราคม 2012 – มีนาคม 2012 |
| มะซะโนะบุ มะสึนะมิ |  ญี่ปุ่น | มีนาคม 2012 – มกราคม 2013 |
| เคนตะ ฮะเซะงะวะ |  ญี่ปุ่น | 2013 – 2017 |
สโมสรพันธมิตร

ชลบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น อังกฤษ)
กัมบะ โอซากะ ที่เฟซบุ๊ก
กัมบะ โอซากะ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
กัมบะ โอซากะ ที่อินสตาแกรม
กัมบะโอซากะ ที่ยูทูบ
แม่แบบ:ผู้เล่นกัมบะ โอซากะ
| ด ค กเจลีก |
| --- | --- | --- |
| เจลีก 1 (2024) |  อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ  อวิสปา ฟูกูโอกะ  เซเรซโซ โอซากะ  คอนซาโดเล ซัปโปโระ  กัมบะ โอซากะ  จูบิโล อิวาตะ  คาชิมะ แอนต์เลอส์  คาชิวะ เรย์โซล  คาวาซากิ ฟรอนตาเล  เกียวโต ซังงะ  มาจิดะ เซลเวีย  นาโงยะ แกรมปัส  ซางัน โทซุ  ซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ  โชนัน เบลมาเร  เอ็ฟซี โตเกียว  โตเกียว เวร์ดี  อูราวะ เรดไดมอนส์  วิสเซล โคเบะ  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส  |  |
| เจลีก 2 (2024) |  เบลาบลิตซ์ อากิตะ  ฟาจาโน โอกายามะ  เอฮิเมะ เอ็ฟซี  อิวากิ เอ็ฟซี  ฟูจิเอดะ เอ็มวายเอ็ฟซี  โรอัสโซ คูมาโมโตะ  เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ  คาโงชิมะ ยูไนเต็ด  มิโตะ ฮอลลีฮอก  มอนเตดิโอ ยามางาตะ  โออิตะ ทรินิตา  รีโนฟา ยามางูจิ  ชิมิซุ เอส-พัลส์  เดอะสปาคูซัตสึ กุมมะ  โทจิงิ เอสซี  โทกูชิมะ วอร์ติส  วี-วาเรน นางาซากิ  เวกัลตะ เซ็นได  เวนท์ฟอเรท โคฟุ  โยโกฮามะ เอ็ฟซี  |  |
| เจลีก 3 (2024) |  เอซี นางาโนะ ปาร์เซียโร  อาซุล กลาโร นูมาซุ  ฟูกูชิมะ ยูไนเต็ด  ไกนาเร ทตโตริ  เอ็ฟซี กิฟุ  กีราวันซ์ คิตะกีวชู  เอ็ฟซี อิมาบาริ  อิวาเตะ กรูยา โมริโอกะ  คามาตามาเระ ซานูกิ  คาตาเลร์ โทยามะ  มัตสึโมโตะ ยามางะ  นาระ คลับ  โอมิยะ อาร์ดิจา  เอ็ฟซี โอซากะ  เอ็ฟซี รีวกีว  เอสซี ซางามิฮาระ  เทเกวาจาโร มิยาซากิ  วันราเร ฮาจิโนเฮะ  วายเอสซีซี โยโกฮามะ  ซไวเกิน คานาซาวะ  |  |
| ด ค กแชมเปียนเอเชียนคลับแชมเปียนชิพและเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 4 สมัย |   อัลฮิลาล (1991, 2000, 2019, 2021)  |  |
| แชมป์ 3 สมัย |   โพฮัง สตีลเลอส์ (1997, 1998, 2009)   อูราวะ เรดไดมอนส์ (2007, 2017, 2022)  |  |
| แชมป์ 2 สมัย |   กว่างโจว (2013, 2015)   ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (2006, 2016)   ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ (2001, 2002)   อัลอิน (2003, 2024)   อุลซันฮุนได (2012, 2020)   เอสเทกลอล (1970, 1990)   ซ็องนัม (1995, 2010)   อัลอิตติฮาด (2004, 2005)   อัสซัดด์ (1989, 2011)   ธนาคารกสิกรไทย (1994, 1995)   มัคคาบีเทลอาวีฟ (1969, 1971)  |  |
| แชมป์สมัยเดียว |   จูบิโล อิวาตะ (1999)   กัมบะ โอซากะ (2008)   คาชิมะ แอนต์เลอส์ (2018)   ปูซานไอพาร์ก (1985)   โตเกียว เวร์ดี (1987)   เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ (1986)   พีเอเอส เตหะราน (1993)   เวสเทิร์น ซิดนีย์ วันเดอร์เรอส์ (2014)   อาโปเอลเทลอาวีฟ (1967)   เหลียวหนิงหวู่วิน (1990)  |  |
| ด ค กแชมเปียนเจลีก ดิวิชัน 1 |
| --- | --- |
แชมป์ 8 สมัย:  คาชิมะ แอนต์เลอส์ (1996, 1998, 2000, 2001, 2007, 2008, 2009, 2016)
แชมป์ 5 สมัย:  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส (1995, 2003, 2004, 2019, 2022)
แชมป์ 4 สมัย:  คาวาซากิ ฟรอนตาเล (2017, 2018, 2020, 2021)
แชมป์ 3 สมัย:  ซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ (2012, 2013, 2015) • จูบิโล อิวาตะ (1997, 1999, 2002)
แชมป์ 2 สมัย:  กัมบะ โอซากะ (2005, 2014) •  โตเกียว เวร์ดี (1993, 1994)
แชมป์สมัยเดียว:  อูราวะ เรดไดมอนส์ (2006) •  นาโงยะ แกรมปัส (2010) •  คาชิวะ เรย์โซล (2011) •  วิสเซล โคเบะ (2023)