stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รัชนก อินทนนท์
ผลงาน > บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ (ชนะเลิศ 7, รองชนะเลิศ 9)

บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2560 และดำเนินการในปี พ.ศ. 2561 เป็นการแข่งขันแบดมินตันชั้นยอด ซึ่งได้รับการอนุมัติโดยสหพันธ์แบดมินตันโลก (BWF) ทั้งนี้ บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์แบ่งออกเป็นหกระดับ ได้แก่ เวิลด์ทัวร์ไฟนอลส์, ซูเปอร์ 1000, ซูเปอร์ 750, ซูเปอร์ 500, ซูเปอร์ 300 (ส่วนหนึ่งของเอชเอสบีซี เวิลด์ทัวร์) และบีดับเบิลยูเอฟ ทัวร์ซูเปอร์ 100
ประเภทหญิงเดี่ยว
| ปี | การแข่งขัน | ระดับ | คู่แข่งขัน | คะแนน | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | มาเลเซียมาสเตอส์ | ซูเปอร์ 500 |  Tai Tzu-ying | 21–16, 14–21, 24–22 | 1 ! ชนะเลิศ  |
| 2018 | ฮ่องกง โอเพ่น | ซูเปอร์ 500 |  Nozomi Okuhara | 19–21, 22–24 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2019 | มาเลเซียมาสเตอส์ | ซูเปอร์ 500 |  Carolina Marín | 21–9, 22–20 | 1 ! ชนะเลิศ |
| 2019 | เยอรมัน โอเพ่น | ซูเปอร์ 300 |  Akane Yamaguchi | 21–16, 14–21, 23–25 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2019 | อินเดีย โอเพ่น | ซูเปอร์ 500 |  He Bingjiao | 21–15, 21–14 | 1 ! ชนะเลิศ |
| 2019 | ไทยแลนด์ โอเพ่น | ซูเปอร์ 500 |  เฉิน อวี่เฟย | 20–22, 18–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2019 | Korea Open | ซูเปอร์ 500 |  He Bingjiao | 21–18, 22–24, 17–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2019 | ฮ่องกง โอเพ่น | ซูเปอร์ 500 |  เฉิน อวี่เฟย | 18–21, 21–13, 13–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2020 | อินโดนีเซียมาสเตอส์ | ซูเปอร์ 500 |  Carolina Marín | 21–19, 11–21, 21–18 | 1 ! ชนะเลิศ |
| 2021 | Indonesia Open | ซูเปอร์ 1000 |  An Se-young | 17–21, 20–22 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2022 | อินโดนีเซียมาสเตอส์ | ซูเปอร์ 500 |  เฉิน อวี่เฟย | 16–21, 21–18, 15–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2022 | Malaysia Open | ซูเปอร์ 750 |  เฉิน อวี่เฟย | 21–15, 13–21, 21–16 | 1 ! ชนะเลิศ  |
| 2023 | Canada Open | ซูเปอร์ 500 |  Akane Yamaguchi | 19–21, 16–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2024 | Spain Masters | ซูเปอร์ 300 |  ศุภนิดา เกตุทอง | 21–12, 21–9 | 1 ! ชนะเลิศ |
| 2024 | Arctic Open | ซูเปอร์ 500 |  Han Yue | 10–21, 13–21 | 2 ! รองชนะเลิศ |
| 2025 | อินโดนีเซียมาสเตอส์ | ซูเปอร์ 500 |  Sim Yu-jin | 21–18, 21–17 | 1 ! ชนะเลิศ |
ผลงาน > ซูเปอร์ ซีรีส์ และกรังด์ปรีซ์ > การเข้าชิงชนะเลิศ : 10 (5-5)

| ผลลัพธ์ | ปี (พ> ศ.) | รายการ | ระดับ | คู่แข่งขัน | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | 2553 |  เวียดนาม โอเพ่น | กรังด์ปรีซ์ |  โจว หุย | 21-18, 21-14 |
| ชนะเลิศ | 2553 |  อินโดนีเซีย โอเพ่น | กรังด์ปรีซ์ โกลด์ |  เฉา ฉี เฉิง | 21-12, 19-21, 21-16 |
| รองชนะเลิศ | 2554 |  ไชนีส ไทเป โอเพ่น | กรังด์ปรีซ์ โกลด์ |  ซุง จีฮุน | 20–22, 14–21 |
| ชนะเลิศ | 2554 |  อินเดีย โอเพ่น | กรังด์ปรีซ์ โกลด์ |  พรทิพย์ บูรณะประเสริฐสุข | ถอนตัว |
| รองชนะเลิศ | 2555 |  ไทยแลนด์ โอเพ่น | กรังด์ปรีซ์ โกลด์ |  ไซน่า เนวาห์ล | 21-19, 15-21, 10-21 |
| รองชนะเลิศ | 2555 |  ไชน่า โอเพ่น | ซูเปอร์ ซีรีส์ พรีเมียร์ |  หลี่ เสวี่ยรุ่ย | 12-21, 9-21 |
| รองชนะเลิศ | 2556 |  ออล อิงแลนด์ | ซูเปอร์ ซีรีส์ พรีเมียร์ |  ทิเน่ เบาน์ | 14-21, 21-16, 10-21 |
| รองชนะเลิศ | 2556 |  สวิส โอเพ่น | กรังด์ปรีซ์ โกลด์ |  หวัง ซื่อเสียน | 16-21, 12-21 |
| ชนะเลิศ | 2556 |  อินเดีย โอเพ่น | ซูเปอร์ ซีรีส์ |  จูเลียน เชงค์ | 21-1,0-21,29-30 |
| ชนะเลิศ | 2556 |  ไทยแลนด์ โอเพ่น | กรังด์ปรีซ์ โกลด์ |  บุศนันท์ อึ๊งบำรุงพันธ์ | 20-22, 21-19, 21-13 |
รางวัลที่ได้รับ

นักแบดมินตันดาวรุ่งยอดเยี่ยมประจำปี 2552 สหพันธ์แบดมินตันโลก (ฺEDDY CHOONG MOST PROMISING PLAYER OF THE YEAR AWARD 2009 - Badminton World Federation)
รางวัลนักกีฬาที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับเยาวชนทั่วโลกปี 2553 จากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (2010 IOC SPORT-INSPIRING YOUNG PEOPLE TROPHY)
รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยุวชนหญิงยอดเยี่ยม สมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย ประจำปี 2552
รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยุวชนหญิงยอดเยี่ยม สมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย ประจำปี 2553
รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยอดเยี่ยมหญิง สมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 (ถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว)
รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยอดเยี่ยมหญิง สมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย ประจำปี 2556 (ถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว)
รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยอดเยี่ยมหญิง สมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย ประจำปี 2558 (ถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว)
พ.ศ. 2557 รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยอดเยี่ยมหญิง สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 8
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2559 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 2 ทุติยดิเรกคุณาภรณ์ (ท.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

รัชนก อินทนนท์ ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ)
รัชนก อินทนนท์ ที่ BWFbadminton.com (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค ก ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |
 2 เหรียญทอง  2 เหรียญเงิน  2 เหรียญทองแดง อันดับที่: 35 
ยิงธนู:  วิทยา ทำว่อง 
กรีฑา:  บุญถึง ศรีสังข์  เจน วงษ์วรโชติ  ณัฐธยาน์ ธนรณวัฒน์  สุเบญรัตน์ อินแสง 
แบดมินตัน:  บดินทร์ อิสสระ  บุญศักดิ์ พลสนะ  พรทิพย์ บูรณะประเสริฐสุข  พุธิตา สุภจิรกุล  รัชนก อินทนนท์  ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย  สาวิตรี อมิตรพ่าย 
มวยสากล:  อำนาจ รื่นเริง  ฉัตร์ชัย บุตรดี  เปี่ยมวิไล เล่าเปี่ยม  สายลม อาดี  วุฒิชัย มาสุข 
จักรยาน:  อะแมนดา คาร์  จุฑาธิป มณีพันธุ์ 
กอล์ฟ:  เอรียา จุฑานุกาล  กิรเดช อภิบาลรัตน์  พรอนงค์ เพชรล้ำ  ธงชัย ใจดี 
ยูโด:  คุณาธิป เยี่ยอ้น 
เรือพาย:  จารุวัฒน์ แสนสุข  พุทธรักษา นีกรี โรเดนเบิร์ก 
เรือใบ:  กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม  กีรติ บัวลง  นัฐพงษ์ โพธิ์นพรัตน์  ศิริพร แก้วดวงงาม 
ยิงปืน:  อัฐพล เอื้ออารี  นภิศ ต่อตั้งพานิช  พิมพ์อร คล้ายสุบรรณ  สุธิยา จิวเฉลิมมิตร  ธันยพร พฤกษากร 
ว่ายน้ำ:  ณัฐฐานันท์ จันกระจ่าง  รดมยศ มาตเจือ 
เทเบิลเทนนิส:  นันทนา คำวงศ์  ภาดาศักดิ์ ตันวิริยะเวชกุล  สุธาสินี เสวตรบุตร 
เทควันโด:   พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  พรรณนภา หาญสุจินต์   เทวินทร์ หาญปราบ 
เทนนิส:  สรรค์ชัย รติวัฒน์  สนฉัตร รติวัฒน์ 
ยกน้ำหนัก:  จตุภูมิ ชินวงศ์   พิมศิริ ศิริแก้ว  ศรัท สุ่มประดิษฐ   สินธุ์เพชร กรวยทอง  ศิริภุช กุลน้อย   โสภิตา ธนสาร   สุกัญญา ศรีสุราช  ไตรรัตน์ บุญสุข  วิทูรย์ มิ่งมูล 
ผู้เข้าแข่งขัน : 54 คนใน 15 ชนิดกีฬา ผู้ถือธง : รัชนก อินทนนท์
รัชนกในปี พ.ศ. 2556
กรณ์ ศิริสรณ์

| กรณ์ ศิริสรณ์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: วรกร ศิริสรณ์
เกิด: 30 ตุลาคม พ.ศ. 2537 (30 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง, ผู้บริหารค่ายเพลง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: มาวิน - ทอฝันกับมาวิน   ริทธิ์   - เรือนเบญจพิษ   ทานตะวัน - ทานตะวันจันทร์วาด   ขุนปราบ - ขุนปราบดาบข้ามภพ   เมืองแมน - แก้วลืมคอน
สังกัด: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ (2557-ปัจจุบัน)
กรณ์ ศิริสรณ์  เกิด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2537  ชื่อเล่น กั้ง เป็นนักแสดงชาวไทยสังกัดเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เป็นรู้จักจากการเป็นผู้ชนะการแข่งขันเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 10
ประวัติ

กั้ง เกิดวันที่ 30 ตุลาคม 2537  จบชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนร่วมฤดีวิเทศศึกษา ระดับปริญญาตรี วิชาเอก สาขาวิชาภาษาและวัฒนธรรม วิชาโท สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น (หลักสูตรนานาชาติ) คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
เริ่มเข้าวงการบันเทิงโดยเป็นศิลปิน นักร้องบอยแบนด์ วง XIS และมีผลงานเพลงร่วมเพื่อนๆในวง 6 หนุ่ม Kang (กั้ง) Kevin (เควิน) Pichy (พิชชี่) Kyungtae (คยองเท) Kwang (กวัง) และ Jiho (จีโฮ) เปิดตัวครั้งแรกใน Kamikaze WAVE Single แรกเปิดตัวชื่อเดียวกับ Concept REVERSE เพลงสไตล์ Animate Dance Music
ปัจจุบันหลังจากวง XIS ได้หมดสัญญากับทางค่ายและยุบวงไป กั้งได้เข้าร่วมประกวดเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 10 และได้เข้ารอบเป็น 8 คนสุดท้ายโดยที่ได้หมายเลข 3 และได้คว้าแชมป์เป็นเดอะสตาร์คนที่ 10 ของเมืองไทย
ชีวิตส่วนตัวคบหากับสไมล์-ภาลฎา ฐิตะวชิระ อดีตผู้เข้าร่วมการประกวดของรายการ The Star ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 8 นักร้องและนักแสดง ที่พบรักกันในกองถ่ายละครเรื่อง ขุนปราบดาบข้ามภพ
ปัจจุบัน เป็นผู้บริหารค่ายเพลง วัน มิวสิก
ผลงานเพลง > XIS

| ชื่ออัลบั้ม | ปี | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| XIS | พ.ศ. 2554 | รายชื่อเพลง Reverse  ไม่ได้อกหัก (Deception)  |
| X-ing (Crossing) | พ.ศ. 2555 | รายชื่อเพลง Honey, I hate you  ข่าวลือ (Bad News)  |
ผลงานเพลง > เพลง

เพื่อดาวดวงนั้น
จับ
ขอเป็นคนสุดท้าย
เพลงประจำโครงการ Bio Gang
เพลงของเธอ (ลา..ลา) (เพลงประกอบละคร ทอฝันกับมาวิน)
รักเธอเหลือเกิน (เพลงประกอบละคร ทอฝันกับมาวิน)
ฝ่ายเดียว (เพลงประกอบซีรีส์ U-Prince Series)
กลัวเข้าใจผิด (ต้นฉบับ พิจิกา) (เพลงประกอบซีรีส์ เลิฟบุกส์เลิฟซีรีส์ ตอน Mister Daddy พ่อ(คุณ)ตัวดี
พูดได้แค่ในใจ (เพลงประกอบละคร ทานตะวันจันทร์วาด)
จับจูบ (Kiss Me)
ผลงานทางการแสดง > ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | รุ่นพี่ Secret Love 1-2 | พอช | ช่องวัน 31 |
| 2559 | ยู พรินซ์ซีรี่ส์ | ธีสิส | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2560 | เธอคนเหงากับเขาทั้งเจ็ด | ปก | ช่องวัน 31 |
| 2560 | พ่อ (คุณ) ตัวดี | ภูชิสส์ | จีเอ็มเอ็ม 25 |
ผลงานทางการแสดง > ซิตคอม

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2563 | เสือ ชะนี เก้ง 2020 ตอน ปลดกระดุม ตอน กระดุมเม็ดสุดท้าย  | โอ๊ต |
| 2564 | เสือ ชะนี เก้ง 2021 ตอน กระดุมเม็ดใหม่ ตอน คอเลคชั่นใหม่ คอเลคชั่นเก่า ตอน ขอโทษครับพี่ ตอน แฟร์เกมส์ ตอน ตั้มเป็ด โปรดักชั่น ตอน โอกาส ตอน วันทอง 2021 ตอน กระชับพื้นที่ (หัวใจ) ตอน คู่จิ้นคู่ขิง ตอน เก้งทิพย์ ตอน จุดเปลี่ยน ตอน น้องปิ๋มมาแว้ว!!? ตอน End Game | โอ๊ต |
| 2567 | เป็นต่อ 2024 ตอน อยู่ที่ใจ | ก้อง |
ผลงานทางการแสดง > ละครเวที

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2559 | ลอดลายมังกร เดอะมิวสิคัล |  |
ผลงานทางการแสดง > มิวสิควีดีโอ

Kamikaze Wave - รวมศิลปิน กามิกาเซ่
แค่ที่รัก - ทรี.ทู.วัน
รักเธอทุกวินาที - รวมศิลปิน กามิกาเซ่
Loveaholic - เฟย์ ฟาง แก้ว
รักแท้จะตามหาเธอ - รวมศิลปิน กามิกาเซ่
เพื่อดาวดวงนั้น - รวมศิลปิน เดอะสตาร์ 10
รักของฉันนั้นคือเธอ - รวมศิลปิน เดอะสตาร์
คนแบบไหนดี - แบมแบม นีวิรินทน์ (เพลงประกอบซีรีส์ Secret Seven เธอคนเหงากับเขาทั้งเจ็ด)
ผลงานทางการแสดง > พิธีกร

รายการ KamiKaze ยู แชนแนล
คอนเสิร์ต

| ปี พ> ศ. | ชื่อคอนเสิร์ต | วันแสดง | สถานที่จัดการแสดง | จำนวนรอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2553 | KamiKaze Wave Concert | 26 มิถุนายน พ.ศ. 2553 | อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก | 1 |
| 2554 | โยเกิร์ตดัชชี่ Presents 3.2.1 Shake it ah Concert (แขกรับเชิญ) | 18 มีนาคม พ.ศ. 2554 | เซ็นเตอร์พ้อยท์ เพลย์เฮ้าส์ แอท เซ็นทรัลเวิร์ล | 1 |
| 2554 | เถ้าแก่น้อย Presents K-OTIC The Real Time Concert (แขกรับเชิญ) | 7 พฤษภาคม  พ.ศ. 2554 | ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา จ.ขอนแก่น | 1 |
| 2554 | Hiruscar Pots atne Present KamiKaze Love เว่อร์ Concert | 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 | รอยัล พารากอน ฮอลล์ | 1 |
| 2555 | Kamikaze The 5th Destiny Concert | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2555 | รอยัล พารากอน ฮอลล์ | 1 |
| 2557 | 10 Years of Love The star in Concert | 27 มิถุนายน - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2557 | อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี | 3 |
| 2558 | หล่อมากมาก คอนเสิร์ต | 31 มกราคม พ.ศ. 2558 | อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี | 2 |
| 2558 | 7 Wonders Concert คอนเสิร์ต 7 มหัศจรรย์ | 4 กรกฎาคม - 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 | อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี | 2 |
| 2561 | 7 Wonders Concert 2018 | 23 มิถุนายน - 24 มิถุนายน พ.ศ. 2561 | รอยัล พารากอน ฮอลล์ | 2 |
|  | 7 Wonders Concert คอนเสิร์ต 7 มหัศจรรย์ | 3 |  |  |
| 2566 | กามิกาเซ๋ 2023 | 21 ตุลาคม 2566 | อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี | 2 |
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล | ผลงานที่เข้าชิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2557 | อีเอฟเอ็มอวอร์ดส์ 2014 | เพลงยอดนิยม | ได้รับรางวัล | จับ |
| 2557 | เซเว่นทีนชอยส์อวอร์ดส์ 2014 | ดาวดวงใหม่ในหมู่ดาว ดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งปี | ได้รับรางวัล |  |
| 2557 | โอเค! อวอร์ดส์ 2014 | ดาวรุ่ง | ได้รับรางวัล |  |
| 2557 | เพลย์พาร์ค มิวสิค อวอร์ด 2014 | ศิลปินหน้าใหม่ยอดนิยม | ได้รับรางวัล |  |
| 2558 | จีเมมเบอร์ อวอร์ดส์ 2015 | สุดยอดศิลปินน่าจับตามองแห่งปี | ได้รับรางวัล |  |
| 2558 | คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 12 | นักร้องเพลงไทยสากลยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง | จับ |
| 2558 | แคส อวอร์ดส์ 2015 | ศิลปินชายหน้าใหม่มาแรง | ได้รับรางวัล  |  |
| 2558 | แบง มิวสิก อวอร์ด 2015 | ศิลปินฝ่าวงล้อมยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2558 | แบง มิวสิก อวอร์ด 2015 | ศิลปินฝ่าวงล้อมที่ชื่นชอบ | ได้รับรางวัล |  |
| 2559 | ดาราเดลี่ เดอะเกรต อวอร์ดส์ 2015 | ดาราดาวรุ่งชายที่สุดแห่งปี 2015 | ได้รับรางวัล | ทอฝันกับมาวิน |
| 2559 | ดาราเดลี่ เดอะเกรต อวอร์ดส์ 2015 | หนุ่มฮอตที่สุดแห่งปี 2015 | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2559 | คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 13 | นักร้องเพลงไทยสากลยอดนิยม | เสนอชื่อเข้าชิง | เพลงของเธอ (ลา..ลา) |
| 2560 | แคส อวอร์ดส์ 2017 | Popular Vote (ชาย) | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
จักรพรรดิซ่งไท่จู่

ซ่งไท่จู่ ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ ซ้องไทโจ๊ว ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีน: 宋太祖; พินอิน: Sòng Tàizǔ; 21 มีนาคม ค.ศ. 927 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 976) ชื่อตัวว่า จ้าว ควงอิ้น ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เตียคังเอี๋ยน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 赵匡胤; จีนตัวเต็ม: 趙匡胤; พินอิน: Zhào Kuāngyìn) เป็นขุนศึกคนสำคัญของราชวงศ์โจวยุคหลัง (后周朝) แห่งจีนโบราณ ภายหลังบีบให้ไฉ จงซฺวิ่น (柴宗訓) จักรพรรดิราชวงศ์โจว สละราชบัลลังก์ให้แก่ตน จึงได้ก่อตั้งราชวงศ์ใหม่ คือ ราชวงศ์ซ่ง (宋朝) และขึ้นเป็นปฐมจักรพรรดิตั้งแต่ ค.ศ. 960 จนสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 976
ขณะอยู่ในราชสมบัติ จ้าว ควงอิ้น ปราบปรามรัฐจิงหนาน (荆南), ฉู่ยุคหลัง (後蜀), ถังใต้ (南唐), และฮั่นใต้ (南漢) เป็นผลสำเร็จ จึงสามารถผนวกแผ่นดินเมืองจีน (中國本土) นำไปสู่การสิ้นสุดของยุคห้าวงศ์สิบรัฐ (五代十國) อันวุ่นวาย แต่เพื่อสร้างฐานอำนาจของตนให้แข็งแรง จ้าว ควงอิ้น ลดทอนอำนาจแม่ทัพนายกอง และหันไปพึ่งพาขุนนางพลเรือนในการบริหารราชกิจแทน เมื่อสิ้นเขาแล้ว น้องชายของเขา จ้าว ควงอี้ (趙匡義) ขึ้นสืบบัลลังก์ต่อในนาม ซ่งไท่จง (宋太宗)
พระบรมวงศานุวงศ์

พระอัครมเหสี
จักรพรรดินีเสี่ยวหมิง สกุลหวัง
มะกเวมิบะยา

สิริมหาสุมังคลาจันทาเทวี (พม่า: သီရိမဟာ သုမင်္ဂလာ စန္ဒာဒေဝီ; บาลี: Sīrimahā sumaṅgalā candādevī, สิริมหาสุมํคลาจนฺทาเทวี) เป็นที่รู้จักจากพระราชทินนาม มะกเวมิบะยา (พม่า: မကွေးမိဖုရား) เป็นหนึ่งในพระมเหสีหลักของพระเจ้ามินดง ช่วงปลายราชวงศ์โก้นบอง
พระองค์เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าแสรกแมง กับ จะปี้น มิบะยา ในรัชสมัยของพระราชบิดาพระองค์ดำรงยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเมืองตองตา เนื่องจากเป็นพระขนิษฐาต่างพระชนนีของพระเจ้ามินดง พระองค์จึงได้รับการเลื่อนยศเป็น น่านซเว มิบะยา และได้รับตำแหน่งเจ้าเมืองมะกเว หลังพระเจ้ามินดงขึ้นครองราชย์
พระเจ้ามินดงและมะกเวมิบะยา มีพระราชธิดาสองพระองค์ คือ มินคินซุพะยา และ ปยีนซีซุพะยา
พระองค์ไม่เข้ากันกับพระนางอเลนันดอพระมเหสีตำหนักกลาง หลังได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้ามินดง เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งจากกลุ่มของพระนางอเลนันดอในพระราชวัง พระองค์จึงสละอิสริยยศ มิบะยา เพื่อออกจากพระราชวังและสมรสกับพ่อค้าธรรมดาคนหนึ่ง
ฟาโรห์นาร์เมอร์

ฟาโรห์นาร์เมอร์ (อักษรโรมัน: Narmer; อียิปต์โบราณ: nꜥr-mr, หมายถึง "ปลาดุกที่ดุร้าย"; ค.  ประมาณ 3273 – 2987 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณสมัยต้นราชวงศ์ พระองค์ครองราชย์ถัดจากกา ซึ่งเป็นฟาโรห์ยุคก่อนราชวงศ์ นักวิชาการหลายคนพิจารณาพระองค์เป็นผู้รวมอียิปต์และก่อตั้งราชวงศ์ที่ 1 และกลายเป็นฟาโรห์องค์แรกที่ปกครองอียิปต์ที่รวมเป็นหนึ่ง นักไอยคุปต์วิทยาส่วนใหญ่เชื่อว่านาร์เมอร์เป็นบุคคลเดียวกันกับฟาโรห์เมเนส คาดว่านีธโฮเทปอาจเป็นพระมเหสีหรือพระราชธิดาของพระองค์
บรรณานุกรม

Cervelló-Autuori, Josep (2003), "Narmer, Menes and the seals from Abydos", Egyptology at the dawn of the twenty-first century: proceedings of the Eighth International Congress of Egyptologists, 2000, vol. 2, Cairo: The American University in Cairo Press, ISBN 9789774247149.
Clayton, Peter A. (1994). Chronicle of the Pharaohs. London: Thames and Hudson..
Edwards, I.E.S (1971), "The early dynastic period in Egypt", The Cambridge Ancient History, vol. 1, Cambridge: Cambridge University Press.
Grimal, Nicolas (1994). A History of Ancient Egypt. Malden, Massachusetts; Oxford, United Kingdom; Carlton, Australia: Blackwell Publishing. ISBN 978-0-6311-9396-8.
Heagy, Thomas C. (2014), "Who was Menes?", Archeo-Nil, 24: 59–92. Available online "[1]". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-01. สืบค้นเมื่อ 2022-12-12..
Leprohon, Ronald Jacques (2013). The Great Name: Ancient Egyptian Royal Titulary. Writings from the Ancient World. Atlanta: Society of Biblical Literature..
Pätznick, Jean-Pierre (2009), "Encore et toujours l'Horus Nâr-mer? Vers une nouvelle approche de la lecture et de l'interprétation de ce nom d'Horus",  ใน Régen, Isabelle; Servajean, Frédéric (บ.ก.), Verba manent: recueil d'études dédiées à Dimitri Meeks par ses collègues et amis 2, Montpellier: Université Paul Valéry, pp. 307–324.
Wilkinson, TAH (1999), Early Dynastic Egypt, London; New York: Routledge.
อ่านเพิ่ม

Davis, Whitney. 1992. Masking the Blow: The Scene of Representation In Late Prehistoric Egyptian Art. Berkeley: University of California Press.
Goldwasser, Orly. 1992. "The Narmer Palette and the 'Triumph of Metaphor'." Lingua Aegyptia 2: 67–85.
Muhlestein, Kerry. 2011. Violence In the Service of Order: The Religious Framework for Sanctioned Killing In Ancient Egypt. Oxford: Archaeopress.
Ray, John D. 2003. "The Name of King Narmer." Lingua Aegyptia 11: 131–38.
Shaw, Ian. 2004. Ancient Egypt: A Very Short Introduction. Oxford: Oxford University Press.
Takacs, Gabor. 1997. "Note on the Name of King Narmer." Linguistica 37, no. 1: 53–58.
Wengrow, David. 2001. "Rethinking 'Cattle Cults' in Early Egypt: Towards a Prehistoric Perspective on the Narmer Palette." Cambridge Archaeological Journal 11, no. 1: 91–104.
Wilkinson, Toby A. H. 2000. "What a King Is This: Narmer and the Concept of the Ruler." Journal of Egyptian Archaeology 86: 24–32.
Williams, Bruce, Thomas J. Logan, and William J. Murnane. 1987. "The Metropolitan Museum Knife Handle and Aspects of Pharaonic Imagery before Narmer." Journal of Near Eastern Studies 46, no. 4: 245–85.
แหล่งข้อมูลอื่น

The Narmer Catalog
Database of Early Dynastic Inscriptions
Early Egyptian Queen Revealed in 5,000-Year Old Hieroglyphs
Photos: 5,000-Year Old Hieroglyphs Discovered in Sinai Desert.
Hierakonpolis: City of the Hawk
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie
การเคี้ยวหมากในประเทศไทย

การเคี้ยวหมากเป้นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมและประเพณีไทยเสมอ ในอดีต การเคี้ยวหมากเคยเป็นกิจกรรมยอดนิยมของชาวไทยทั่วประเทศในแต่ละวัน ผลหมากมาจากต้นไม้ที่มีชื่อว่า Areca catechu ที่เติบโตทั่วประเทศไทย
ชาวบ้านชาวเขาในชนบทแห่งหนึ่งทางภาคเหนือของประเทศไทย ยิ้มด้วยฟันที่เปื้อนคราบจากการเคี้ยวหมาก
Areca Catechu (ต้นหมาก), ลูกหมาก
การเตรียมการ

การเคี้ยวหมากแบบไทย มีวัตถุดิบหลัก 3 อย่าง คือ ใบพลู หมากพลู และหินปูนแดง ก่อนจะเคี้ยวหมาก จะต้องนำหมากไปต้ม หั่น และตากให้แห้งเสียก่อน วิธีหนึ่งที่นิยมใช้คือ หั่นหมากเป็นสี่ส่วนเล็ก ๆ ก่อนตากด้วยแสงอาทิตย์ เนื่องจากหมากมีความแข็งแรงมาก เมื่อหมากแห้งแล้ว ส่วนมักร้อยเชือก (โดยทั่วไปยาวถึง 50 เซนติเมตร) แล้วแขวนไว้รอบๆ บ้านเพื่อใช้เมื่อจำเป็น วิธีนี้เป็นที่นิยมเพราะหมากแห้งสามารถเก็บไว้ได้นานขึ้น นอกจากนี้ยังสามารถใส่ส่วนผสมอื่น ๆ ได้ เช่น ไพลหรือยาสูบ
ก่อนจะเคี้ยวหมาก คนไทยส่วนใหญ่มักผสมส่วนผสมทั้งหมดเข้าด้วยกัน ผู้สูงอายุหลายคน (ที่ฟันไม่แข็งแรงหรือไม่มีฟัน) ผสมและตำส่วนผสมทั้งหมดให้เข้ากัน โดยไม่ต้องห่อด้วยใบพลู
อุปกรณ์

เชี่ยนหมากเป็นอุปกรณ์ทำหมากที่ประกอบด้วยอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการเคี้ยวหมาก โดยมีรูปร่าง ขนาด และวัสดุที่แตกต่างกัน ในอดีต อุปกรณ์นี้ใช้แสดงถึงความมั่งคั่งและฐานะทางสังคม วัสดุต่าง ๆ เช่น ทองเหลือง เงิน ทอง และไม้แกะสลักเป็นที่นิยมในหมู่คนรวย ในขณะที่ชาวนาและคนงานทั่วไปใช้ตะกร้าที่ทำจากวัสดุราคาถูก เช่น หวาย
อุปกรณ์ทำหมากเต็มชุดประกอบด้วยอุปกรณ์ดังต่อไปนี้:
ครกสาก – ใช้สำหรับตำและผสมส่วนผสมต่าง ๆ เข้าด้วยกัน เป็นที่นิยมในผู้สูงอายุ เนื่องจากฟันของพวกเขาอ่อนแอ
ที่ตัดหมาก
ที่เก็บวัตถุดิบ (ใบพลู ชานพลู ปูนขาว ฯลฯ)
กล่องสำหรับใส่น้ำที่เหลือ
ประเพณีและวัฒนธรรมไทย

หมากยังมีบทบาทสำคัญต่อประเพณีและวัฒนธรรมไทย เช่น:
พิธีทำบุญต่ออายุ คนไทยมีความเชื่อว่าหมากจะช่วยให้อายุยืนยาว โดยจะทำพิธีผ่านการนำต้นหมากเล็ก ๆ มาสวดมนต์ก่อนนำไปปลูกในวัดหรือในที่สาธารณะ
พิธีขันตั้ง/ขันครู ขันตั้งเป็นถาดตกแต่งใส่หมากและเครื่องเซ่นต่าง ๆ ในพิธีที่นักเรียนใช้แสดงความเคารพและกตัญญูต่อครูบาอาจารย์ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
พิธีในศาสนาพุทธในไทย หมากใช้เป็นเครื่องบูชาศาลพระภูมิและในการอุปสมบทของพระสงฆ์ ส่วนใบของต้นพลูจะใช้สำหรับการบูชาทางพุทธศาสนาเท่านั้น
"ขันหมาก": ตามประเพณีไทย คู่รักจะหมั้นกันในพิธีที่เรียกว่า "ขันหมาก" ซึ่งจัดขึ้นในงานแต่งงาน ขันหมากคือถาดตกแต่งที่มีหมากเป็นส่วนประกอบหลัก
ประเพณี

การเคี้ยวหมากเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีไทยตั้งแต่สมัยอาณาจักรสุโขทัย ในอาณาจักรล้านนา (พ.ศ. 1835) การเคี้ยวหมากถูกใช้เพื่อเกี้ยวพาราสีในบรรดาผู้ที่อยู่ช่วงวัยหนุ่มสาว คราบสีแดงหรือน้ำตาลบนฟันของผู้เคี้ยวหมากถือเป็นสิ่งที่สวยงาม ต้นหมากสามารถใช้งานในรูปแบบอื่นได้ดังต่อไปนี้ การใช้งานต้นหมากแบบทั่วไปคือใช้กิ่งไม้ให้เด็กเล่น การละเล่นยอดนิยมเรียกว่า ชักลาก ซึ่งเป็นการละเล่นที่ผู้เล่นคนหนึ่งดึงปลายข้างหนึ่ง ในขณะที่อีกคนหนึ่งนั่งบนปลายกิ่งที่กว้าง กิ่งของต้นหมากแข็งแรง ผู้คนจึงใช้กิ่งเป็นพัดมือ การใช้งานที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือใช้ห่ออาหาร เช่น ข้าว กิ่งไม้ยังใช้เป็นฉนวนเพื่อรักษาความชื้นและความอบอุ่นภายในอาหาร นอกจากนี้ ชั้นกิ่งไม้ที่อ่อนนุ่มยังใช้เป็นมวนยาสูบได้อีกด้วย ท้ายที่สุด หมากยังใช้เป็นยาธรรมชาติในหมู่คนไทย ซึ่งใช้รักษาอาการไอ เจ็บคอ หรือผื่น
การเสื่อมถอย

แปลก พิบูลสงคราม อดีตนายกรัฐมนตรีไทย ได้รณรงค์ให้ประชาชนเลิกเคี้ยวหมากใน พ.ศ. 2483 และยังสั่งให้ตัดต้นหมากทั้งหมดทั่วประเทศอีกด้วย นอกจากนี้ การเคี้ยวหมากยังถูกห้ามในอาคารราชการอีกด้วย ทำให้เกิดกระแสต่อต้านการเคี้ยวหมาก ผู้ที่เคี้ยวหมากในอาคารราชการจะไม่ได้รับบริการจากรัฐบาล เพื่อส่งเสริมสังคมสมัยใหม่และทำให้เมืองสะอาด เพราะประชาชนจะคายคราบสีแดงลงบนถนน ทำให้เมืองและถนนสกปรกและไม่ถูกสุขอนามัย
การศึกษาเฉพาะกรณีโดยละเอียดโดย Reichard และคณะฯ ในชาวเขาบางส่วนทางภาคเหนือของไทยเกี่ยวกับพฤติกรรมการเคี้ยวหมากในประเทศไทยเขียนขึ้นใน พ.ศ. 2522–2527 ผลการศึกษาพบว่าผู้ชายนิยมเคี้ยวหมากประมาณร้อยละ 5 - 44 และผู้หญิงนิยมเคี้ยวหมากประมาณร้อยละ 9 - 46 ชาวบ้านที่อายุน้อยกว่า 35 ปีจำนวนน้อยมากเคี้ยวหมาก ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นธรรมเนียมสากลในหมู่คนไทย นั่นแสดงให้เห็นว่าการเคี้ยวหมากในประเทศไทยลดลง ทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีแนวโน้มเช่นนี้ การเคี้ยวหมากในเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพมหานครและเชียงใหม่เกือบหายไปหมดแล้ว แม้ว่าในจังหวัดแถบชนบทยังคงเป็นที่นิยมในหมู่คนชรา
จักรพรรดิซ่งเฉินจง

ซ่งเสินจง (จีน: 宋神宗; พินอิน: Sòng Shénzōng; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1048 – 1 เมษายน ค.ศ. 1085) พระนามเดิมว่า จ้าว ซฺวี (จีนตัวย่อ: 赵顼; จีนตัวเต็ม: 趙頊; พินอิน: Zhào Xū) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 ของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 ของราชวงศ์ซ่งเหนือ (北宋朝) เสวยราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1067 จนสวรรคตใน ค.ศ. 1085
จ้าว ซฺวี เดิมชื่อ "จ้าว จ้งเจิน" (趙仲鍼) เป็นโอรสของจ้าว ฉู่ (趙曙) ผู้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งอิงจง (宋英宗) กับเกาฮองเฮา (高氏) พระอัครมเหสี ผู้ได้เป็นจักรพรรดินีฐานันดรศักดิ์ "เซฺวียนเหรินหฺวงโฮ่ว" (宣仁皇后) จ้าว ซฺวี ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาใน ค.ศ. 1067 และทรงสนพระทัยในนโยบายของหวัง อานฉือ (王安石) อย่างยิ่ง จึงตั้งหวัง อานฉือ เป็นอัครมหาเสนาบดี (宰相) หวัง อานฉือ ดำเนิน "นโยบายใหม่" (新法) เพื่อปรับปรุงความเป็นอยู่ของชนชั้นรากหญ้า นักวิชาการเห็นกันว่า นโยบายดังกล่าวเทียบได้กับรัฐสวัสดิการในสมัยปัจจุบัน และกลายเป็นลักษณะสำคัญของรัชกาลนี้
ใน ค.ศ. 1076 จ้าว ซฺวี ทรงส่งกองทัพไปตีราชวงศ์ลี้ (Nhà Lý) ของเวียดนาม ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิลี้ เญิน ตง (Lý Nhân Tông) แต่ล้มเหลว
จ้าว ซฺวี ยังทรงพยายามลดกำลังของรัฐเพื่อนบ้านอย่างราชวงศ์เซี่ยตะวันตก (西夏) ของชาวตั่งเซี่ยง (党項; Tangut) ด้วยการรุกไล่ทัพเซี่ยออกจากกานซู่ (甘肃) ซึ่งประสบผลสำเร็จในเบื้องแรก แต่มาล้มเหลวเอาในยุทธการนครหย่งเล่อ (永乐城之战) เมื่อ ค.ศ. 1082 จึงเป็นผลให้ราชวงศ์เซี่ยกลับเข้มแข็งยิ่งกว่าเก่าและกลายเป็นเสี้ยนหนามสำหรับราชวงศ์ซ่งในอีกหลายทศวรรษถัดมา
ในรัชกาลของพระองค์มีการผลิตเอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายฉบับ เช่น พงศาวดาร จือจื้อทงเจี้ยน (資治通鑑) ของซือหม่า กวัง (司馬光) ที่เริ่มตั้งแต่ราชวงศ์โจว (周朝) มาจนราชวงศ์ซ่ง และ อู่จิงชีชู (武經七書) ที่ประมวลตำราพิชัยสงคราม 7 ฉบับเอาไว้
ไมเคิลเดอะเซเวนท์โดคัส (Michael VII Doukas) จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิบิซันทีน (Byzantine Empire) ยังส่งราชทูตมาจีนเมื่อ ค.ศ. 1081 ซึ่งตรงกับรัชกาลของพระองค์อีกด้วย
ครั้น ค.ศ. 1085 จ้าว ซฺวี ประชวรสวรรคต พระราชโอรสของพระองค์ จ้าว ซฺวี่ (趙煦) จึงขึ้นสืบราชสมบัติต่อเป็นจักรพรรดิซ่งเจ๋อจง (宋哲宗) แต่เนื่องจากจ้าว ซฺวี่ ยังทรงพระเยาว์ เซฺวียนเหรินไทเฮา ผู้เป็นพระอัยยิกาจึงสำเร็จราชการแทน
จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง

ซ่งฮุยจง (ค.ศ. 1100 - ค.ศ. 1126, พ.ศ. 1643- พ.ศ. 1669) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 11 ของจักรพรรดิซ่งเสินจง พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1100 เมื่อพระเชษฐาของพระองค์และจักรพรรดิองค์ก่อนคือจักรพรรดิซ่งเจ๋อจงสวรรคต เนื่องจากพระราชโอรสองค์เดียวของจักรพรรดิเจ๋อจงคือ เจ้า เหมา หรือ เจ้าชายเสียนหมิน สิ้นพระชนม์ก่อนเวลาอันควร