stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การแปรอักษร

ภาพการแปรอักษรในปี พ.ศ. 2496 โดยโรงเรียนอัสสัมชัญเป็นอักษรย่อของโรงเรียน "อสช"
การแปรอักษรในพิธีเปิดงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 63
การแปรอักษร เป็นลำดับการปฏิบัติมีการวางแผนและประสานงานที่ผู้ชมแสดง โดยมีสมาชิกยกป้ายซึ่งเมื่อรวมกันแล้วสร้างเป็นภาพที่รับรู้ได้ ภาพที่สร้างนั้นมีได้หลากหลายและด้วยการวางแผนอย่างระวัง ป้ายเดียวกันสามารถสร้างภาพต่าง ๆ กันได้โดยเปลี่ยนวิธีการยกป้ายอย่างเป็นระบบ แม้ปัจจุบันมีการแสดงการแปรอักษรในหลายงานยตั้งแต่กีฬาไปจนการชุมนุมทางการเมือง การแปรอักษรมักสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอเมริกันฟุตบอล โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟุตบอลวิทยาลัย ตลอดจนฟุตบอล ทว่า เทศกาลอารีรังของเกาหลีเหนือเป็นครั้งแรกที่ขยายการแปรอักษรเป็นรูปแบบศิลปะ โดยใช้ป้ายสมุดพลิกเพื่อสร้างลำดับแอนิเมชันมหึมานานนับชั่วโมง
การแปรอักษรในประเทศไทยมีขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2485 โดยเฉิด สุดาราแห่งโรงเรียนอัสสัมชัญ เป็น "บิดาแห่งการแปรอักษร" โดยได้ความคิดมาจากศิลปะ Mosaic โดยการแปรอักษรครั้งแรกนั้น ม.เฉิดได้ให้นักเรียนแต่งชุดและหมวกสีขาวมานั่งเรียงเป็นพื้นแล้วเว้นช่องว่างเอาไว้เป็นคำว่า อ ส ช แล้วให้ยุวชนทหารใส่ชุดสีกากีแกมเชียวมานั่งให้เต็มทำให้เกิดเป็นคำว่า อ ส ช อย่างชัดเจนและมีการพัฒนาเรื่อยมาในการแข่งขันฟุตบอลประเพณีจตุรมิตรสามัคคี ตลอดจนงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ระยะแรกเป็นการแปรอักษรโดยใช้ผ้าสี มีการพัฒนาการแปรอักษรเป็นภาพเคลื่อนไหว โดยใช้ร่ม หรือการปรบมือซึ่งโรงเรียนอัสสัมชัญ เป็นผู้ริเริ่มรูปแบบนี้ขึ้น ประกอบการร้องเพลงเชียร์หรือการนับ[ต้องการอ้างอิง]
ส่วนการแปรอักษรเป็นภาพสี ในระยะแรกเป็นสมุดสีเย็บติดบนแผ่นไม้อัด ไม้อัดหนึ่งแผ่นมีสมุดสี 9 เล่มต่อด้าน เรียกว่า "เพลท 1:9" เวลาแปรอักษรจะใช้เพลทวางบนตักของผู้แปร ปัจจุบันเพลทแปรอักษรมักเป็นสมุดสีเย็บติดบนโครงลวด เพื่อให้มีน้ำหนักเบา เก็บรักษาและเคลื่อนย้ายสะดวก และมีช่องให้ผู้แปรสามารถมองเห็นกิจกรรมในสนามด้วย ความละเอียด 1:16 เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2528 เพลทแปรอักษรในปัจจุบันมักมีความละเอียด 1:16 มีขาตั้ง เพื่อความสะดวกสบายของผู้แปร และได้ภาพที่แปรเป็นระเบียบ พร้อมเพรียงกัน ทั้งนี้เพลทแปรอักษรในปัจจุบันสามารถเป็นได้ตั้งแต่ 1:1 ไปจนถึง 1:576
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การแปรอักษร
ภาพและประวัติการแปรอักษรครั้งแรกของประเทศไทย
ดานีลู ปึไรรา

ดานีลู ลูอิช แอลียู ปึไรรา CvIH ComM (โปรตุเกส: Danilo Luís Hélio Pereira; เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้แก่ปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในลีกเอิงโดยยืมตัวจากโปร์ตูและทีมชาติโปรตุเกส
ปึไรราจากทีมเยาวชนของไบฟีกา ก่อนที่จะทำสัญญากับปาร์มาในเซเรียอาเมื่อ ค.ศ. 2010 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้แก่หลายสโมสร ก่อนที่จะได้ทำสัญญากับมารีตีมูใน ค.ศ. 2013 ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 เขาย้ายไปโปร์ตูด้วยค่าตัวประมาณ 4.5 ล้านยูโร เขามีส่วนช่วยให้สโมสรชนะเลิศปรีไมราลีกา 2 สมัยและ Taça de Portugal หนึ่งสมัย โดยเขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดที่ชนะเลิศดับเบิลแชมป์ในประเทศใน ค.ศ. 2020 เขาลงเล่นให้แก่โปร์ตูทั้งสิ้น 202 นัด ก่อนที่ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 จะย้ายไปเล่นให้แก่ปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในฝรั่งเศสด้วยสัญญายืมตัวหนึ่งปี
ปึไรราเกิดที่กินี-บิสเซา และได้เล่นให้แก่ทีมชาติโปรตุเกสชุดเยาวชนในรุ่นอายุไม่เกิน 18, 19, 20 และ 21 ปี โดยได้เข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2011 เขาลงเล่นนัดแรกให้แก่ทีมชาติชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2015 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดที่ชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และยูฟ่าเนชันส์ลีก 2019 รอบสุดท้าย
เกียรติประวัติ > สโมสร

โปร์ตู
ปรีไมราลีกา: 2017–18, 2019–20
Taça de Portugal: 2019–20
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ทรอเฟเดช็องปียง: 2020
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

โปรตุเกส อายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี รองชนะเลิศ: 2011
โปรตุเกส
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: 2016
ยูฟ่าเนชันส์ลีก: 2018–19
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ อันดับที่สาม: 2017
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ผู้เล่นดาวรุ่งแห่งเดือนของ SJPF: สิงหาคม/กันยายน 2015
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของปรีไมราลีกา: 2016, 2017
ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลโปร์ตู – รางวัล Dragão de Ouro: 2016
กองกลางยอดเยี่ยมแห่งเดือนของปรีไมราลีกา: กันยายน 2017, ธันวาคม 2017
เกียรติประวัติ > เครื่องราชอิสริยภรณ์

เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ ชั้นเบญจมาภรณ์
Commander of the Order of Merit
แหล่งข้อมูลอื่น

National team data
ดานีลู ปึไรรา ที่ National-Football-Teams.com
ดานีลู ปึไรรา – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง  |
| --- | --- |
 1 นาบัส  2 ฮะกีมี (c)  3 กีมแปมเบ  4 อูการ์เต  5 มาร์กิญญุส  7 อึมบาเป  8 ปาเรเดส  9 อิการ์ดิ  10 เนย์มาร์  11 ดิ มาริอา  12 ราฟีญา  14 เบร์นัต  16 ปึไรรา  16 ริโก  17 ดักบา  18 ไวนัลดึม  19 อี คัง-อิน  20 กูร์ซาวา  21 เอร์เรรา  22 ดียาโล  23 ดรัคส์เลอร์  24 เคเรอร์  25 บัคเกอร์  27 แกย์  30 เมสซิ  31 ดักบา  34 Nsoki  35 Kouassi  36 อึมเบ ซอห์  38 Aouchiche  40 Innocent  50 ดอนนารุมมา  ผู้จัดการ: เอนริเก 
| ด ค กผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลโปร์ตู (รางวัลดราเกาดึโอรู) |
| --- | --- |
 2003: การ์วัลยู  2004: Maniche  2005: กวาแรฌมา  2006: Lucho  2007: โบซิงกวา  2008: Fucile  2009: ไมแรลึช  2010: ฮุลกี  2011: ฮุลกี  2012: Maicon  2013: โมตีญู  2014: ดานีลู 1  2015: Herrera  2016: ดานีลู 2  2017: Brahimi  2018: แตลิส  2019: Marega
แกลดีส เพิร์ล เบเกอร์

| แกลดิส เพิร์ล เบเกอร์ |
| --- | --- |
เกิด: แกลดิส เพิร์ล มอนโร 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1902(1902-05-27) Piedras Negras, Coahuila, เม็กซิโก
เสียชีวิต: 11 มีนาคม ค.ศ. 1984(1984-03-11) (81 ปี) เกนส์วิลล์, ฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
ชื่ออื่น: แกลดิส เพิร์ล มอร์เทนเซน, แกลดิส เพิร์ล อีลีย์
อาชีพ: คนตัดต่อฟิล์ม
คู่สมรส: แจสเปอร์ นิวตัน เบเกอร์ (สมรส 1917–1921)  มาร์ติน เอ็ดเวิร์ด มอร์เทนเซน (สมรส 1924–1928) จอห์น สจ๊วต อีลีย์ (สมรส 1949–1952)
บุตร: 3 คน (รวมถึง มาริลิน มอนโร)
แกลดิส เพิร์ล เบเกอร์ (อังกฤษ: Gladys Pearl Baker; ชื่อเกิด Gladys Pearl Monroe) (27 พฤษภาคม ค.ศ. 1902 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1984) เป็นมารดาของนักแสดงชาวอเมริกันชื่อดัง มาริลิน มอนโร (เกิดในชื่อ นอร์มา จีน มอร์เทนเซน) เธอเกิดที่เมือง Piedras Negras, Coahuila, ประเทศเม็กซิโก และเติบโตในพื้นที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
ชีวิตส่วนตัว

แกลดิส แต่งงานสามครั้ง: 1. กับ แจสเปอร์ นิวตัน เบเกอร์ (ค.ศ. 1917 – 1921); มีบุตรสองคน: โรเบิร์ต แจสเปอร์ "เคอร์มิท" เบเกอร์ และ เบอร์นิซ ไอเนซ แกลดิส เบเกอร์
2. กับ มาร์ติน เอ็ดเวิร์ด มอร์เทนเซน (ค.ศ. 1924 – 1928); การแต่งงานสิ้นสุดด้วยการหย่า
3. กับ จอห์น สจ๊วต อีลีย์ (ค.ศ. 1949 – 1952); การแต่งงานสิ้นสุดเมื่ออีลีย์เสียชีวิต
เธอยังมีความสัมพันธ์กับ ชาร์ลส์ สแตนลีย์ กิฟฟอร์ด ซึ่งเป็นบิดาที่แท้จริงของ มาริลิน มอนโร
สุขภาพจิต

แกลดิสได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภทหวาดระแวง (อังกฤษ: paranoid schizophrenia) และใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตในสถานพยาบาลจิตเวช
การเสียชีวิต

แกลดิสเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1984 ในเมือง เกนส์วิลล์, รัฐฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
ฟุตบอลทีมชาติซาอุดีอาระเบีย

ฟุตบอลทีมชาติซาอุดีอาระเบีย (อาหรับ: منتخب السعودية لكرة القدم) เป็นทีมฟุตบอลประจำชาติของประเทศซาอุดีอาระเบียในการแข่งขันระหว่างประเทศ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลซาอุดีอาระเบีย มีฉายาคือ อัลศอกรฺ (Al-Saqour) หรือภาษาอังกฤษคือ The Falcons (นกเหยี่ยว) และ อัลอัคฎอร (Al-Akhdar) หรือภาษาอังกฤษคือ The Green ซึ่งมาจากสีประจำทีมคือสีเขียว ซาอุดีอาระเบียได้ลงแข่งขันทั้งในรายการของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ และสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
ซาอุดีอาระเบียเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดทีมหนึ่งในทวีปเอเชีย โดยชนะเลิศการแข่งขันเอเชียนคัพ 3 สมัย (ค.ศ. 1984, 1988 และ 1996) และเป็นหนึ่งในสองทีมที่เข้าชิงชนะเลิศรายการนี้มากที่สุด 6 ครั้ง และพวกเขายังคว้าเหรียญเงินในเอเชียนเกมส์ 1986 ซาอุดีอาระเบียเข้าร่วมฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย 6 ครั้ง และยังเป็นชาติแรกในเอเชียที่เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศการแข่งขันของฟีฟ่าในนามทีมชาติชุดใหญ่ โดยเข้าชิงชนะเลิศรายการ คิงฟาฮัด คัพ ใน ค.ศ. 1992 ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ "ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ" โดยมีเพียงอีกสองชาติที่ทำสถิติดังกล่าวได้จนถึงปัจจุบัน ได้แก่ ออสเตรเลีย ใน ค.ศ. 1997 (ซึ่งลงแข่งขันในนามสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนียในขณะนั้น) และญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2001
ซาอุดีอาระเบียลงแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรกในฟุตบอลโลก 1994 โดยเอาชนะเบลเยียม และโมร็อกโกได้ในรอบแบ่งกลุ่ม ก่อนจะเข้าไปแพ้สวีเดนในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ส่งผลให้พวกเขาเป็นทีมจากชาติอาหรับประเทศที่สองที่เข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายในฟุตบอลโลก ต่อจากโมร็อกโกในฟุตบอลโลก 1986 และเป็นหนึ่งในห้าทีมของเอเชียที่ทำได้ (ร่วมกับญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, ออสเตรเลีย และเกาหลีเหนือ)
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ซาอุดีอาระเบียสร้างความประหลาดใจด้วยการเอาชนะทีมแชมป์อย่างอาร์เจนตินาในนัดแรกของรอบแบ่งกลุ่มด้วยผลประตู 2–1 ถือเป็นครั้งแรกที่อาร์เจนตินาแพ้ชาติจากทวีปเอเชียในฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย อย่างไรก็ตาม พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มจากการแพ้อีกสองนัดถัดมาและจบอันดับสุดท้าย ซาอุดีอาระเบียจะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันสองรายการสำคัญคือ เอเชียนคัพ 2027 และ ฟุตบอลโลก 2034 ถือเป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันสองรายการดังกล่าว
คู่แข่ง

อิหร่านถือเป็นคู่แข่งที่สำคัญที่สุดของซาอุดีอาระเบียด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ และการแข่งขันได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา สืบเนื่องจากความขัดแย้งจากการแบ่งแยกลัทธิทางศาสนา ซาอุดีอาระเบียมีผลงานการพบกันที่เป็นรองเล็กน้อย โดยชนะ 4 ครั้ง เสมอ 6 ครั้ง และแพ้ 5 ครั้ง และการพบกันของทั้งสองชาติถือเป็นหนึ่งในสิบการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศซึ่งได้รับอิทธิพลจากการเมืองที่ดุเดือดที่สุด
อิรักถือเป็นคู่แข่งที่สำคัญเช่นกัน โดยมีจุดเริ่มต้นมาจากทศวรรษ 1970 จากเหตุการณ์สงครามอ่าว ซึ่งอิรักได้รุกรานพันธมิตรของซาอุดีอาระเบีย และนับแต่นั้นความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองชาติก็ไม่แน่นอนนัก โดยมีทั้งการพัฒนาความสัมพันธ์ในเชิงบวกสลับกับความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดจนถึงปัจจุบัน โดยอิรักเกือบจะถอนตัวจากการแข่งขัน กัลฟ์ คัพ ออฟ เนชั่นส์ ใน ค.ศ. 2013 หลังจากได้รับการปฏิเสธการเป็นเจ้าภาพ โดยอิรักเชื่อว่าซาอุดีอาระเบียเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง
คู่แข่งชาติอื่น ๆ ของซาอุดีอาระเบียได้แก่ กาตาร์, คูเวต และ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
สนาม

ตั้งแต่อดีต ซาอุดีอาระเบียมักจะลงเล่นที่สนาม คิง ฟาฮัด อินเตอร์เนชันแนล สเตเดียม ตั้งอยู่ในกรุงรียาด เป็นหนึ่งในสนามกีฬาที่มีหลังคาขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และยังมีฉายาว่า "The Pearl" หรือ ไข่มุก โดยเป็นสยามเหย้าในการแข่งขันรายการสำคัญของทีมชาติซาอุดีอาระเบียทั้งในการแข่งขันระดับภูมิภาครวมถึงฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก
นับตั้งแต่ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา ซาอุดีอาระเบียมีการใช้สนามอื่น ๆ มากขึ้น ในฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือก พวกเขาลงเล่นที่ สนามปรินซ์ โมฮาเหม็ด บิน ฟาฮัด สเตเดียม ในอัดดัมมาน และในฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก พวกเขาใช้สนาม ไฟซาล บิน ฟาฮัด และนับตั้งแต่ทศวรรษ 2010 ซาอุดีอาระเบียลงเล่นที่คิงอับดุลลอห์สปอร์ตซิตี ในรียาด ซึ่งเป็นสนามที่สร้างขึ้นใหม่ความจุกว่า 60,000 ทีนั่ง
ผลงาน > ฟุตบอลโลก

1930 ถึง 1974 - ไม่ได้เข้าร่วม
1978 ถึง 1990 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1994 - รอบสอง
1998 - รอบแรก
2002 - รอบแรก
2006 - รอบแรก
2010 ถึง 2014 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2018 - รอบแรก
2022 - รอบแรก
2026 - กำลังแข่งขันรอบคัดเลือก
ผลงาน > เอเชียนคัพ

1956 ถึง 1972 - ไม่ได้ร่วม
1976 - ถอนตัว
1980 - ไม่ได้ร่วม
1984 และ 1988 - ชนะเลิศ
1992 - รองชนะเลิศ
1996 - ชนะเลิศ
2000 - รองชนะเลิศ
2004 - รอบแรก
2007 - รองชนะเลิศ
2011 และ  2015- รอบแรก
2019 - รอบ 16 ทีมสุดท้าย
2023 - รอบ 16 ทีมสุดท้าย
2027 - ผ่านเข้ารอบสุดท้ายแล้ว
นักเตะชุดปัจจุบัน

รายชื่อผู้เล่น 26 คนที่ถูกเรียกตัวเพื่อลงแข่งขันรายการ เอเชียนคัพ 2023ระหว่างวันที่ 16 – 25 มกราคม พ.ศ. 2567
คู่แข่ง:  โอมาน,  คีร์กีซสถาน และ  ไทย
ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 หลังจากการพบกับ  จอร์แดน
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | เนาวาฟ อัลอะกีดี |  (2000-05-10) 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี) | 4 | 0 |  อันนัศร์ |
| 2 | 2DF | Fawaz Al-Sqoor |  (1996-04-23) 23 เมษายน ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 4 | 0 |  อัชชะบาบ |
| 3 | 2DF | Awn Al-Saluli |  (1998-09-02) 2 กันยายน ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 2 | 0 |  Al-Taawoun |
| 4 | 2DF | Ali Lajami |  (1996-04-24) 24 เมษายน ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 4 | 0 |  อันนัศร์ |
| 5 | 2DF | อะลี อาล บุลัยฮี |  (1989-11-21) 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 (35 ปี) | 47 | 1 |  อัลฮิลาล |
| 6 | 3MF | Eid Al-Muwallad |  (2001-12-14) 14 ธันวาคม ค.ศ. 2001 (23 ปี) | 1 | 0 |  Al-Okhdood |
| 7 | 3MF | Mukhtar Ali |  (1997-10-30) 30 ตุลาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 6 | 0 |  Al-Fateh |
| 8 | 3MF | อับดุลอิลาฮ์ อัลมาลกี |  (1994-10-11) 11 ตุลาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) | 32 | 0 |  อัลฮิลาล |
| 9 | 4FW | ฟิรอส อัลบุร็อยกาน |  (2000-05-14) 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี) | 36 | 6 |  อัลอะฮ์ลี |
| 10 | 3MF | ซาลิม อัดเดาซะรี |  (1991-08-19) 19 สิงหาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี) | 78 | 22 |  อัลฮิลาล |
| 11 | 4FW | ศอเลียะห์ อัชชะฮ์รี |  (1993-11-01) 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) | 29 | 15 |  อัลฮิลาล |
| 12 | 2DF | Saud Abdulhamid |  (1999-07-18) 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 31 | 1 |  อัลฮิลาล |
| 13 | 2DF | Hassan Kadesh |  (1992-09-27) 27 กันยายน ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 3 | 0 |  อัลอิตติฮาด |
| 14 | 3MF | Abbas Al-Hassan |  (2004-02-22) 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 (20 ปี) | 2 | 0 |  Al-Fateh |
| 15 | 3MF | Abdullah Al-Khaibari |  (1996-08-16) 16 สิงหาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 18 | 0 |  อันนัศร์ |
| 16 | 3MF | ซามี อันนัจญ์อี |  (1997-02-07) 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 (28 ปี) | 18 | 2 |  อันนัศร์ |
| 17 | 2DF | ฮัสซาน อัตตัมบักตี |  (1999-02-09) 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 (26 ปี) | 26 | 0 |  อัลฮิลาล |
| 18 | 3MF | Abdulrahman Ghareeb |  (1997-03-31) 31 มีนาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 21 | 2 |  อันนัศร์ |
| 19 | 3MF | Fahad Al-Muwallad |  (1994-09-14) 14 กันยายน ค.ศ. 1994 (30 ปี) | 76 | 17 |  อัชชะบาบ |
| 20 | 4FW | Abdullah Radif |  (2003-01-20) 20 มกราคม ค.ศ. 2003 (22 ปี) | 7 | 1 |  Al-Shabab |
| 21 | 1GK | Raghed Al-Najjar |  (1996-12-20) 20 ธันวาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 0 | 0 |  อันนัศร์ |
| 22 | 1GK | Ahmed Al-Kassar |  (1991-05-08) 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี) | 0 | 0 |  Al-Fayha |
| 23 | 3MF | มุฮัมมัด กันนู |  (1994-09-22) 22 กันยายน ค.ศ. 1994 (30 ปี) | 47 | 2 |  อัลฮิลาล |
| 24 | 3MF | นาศิร อัดเดาซะรี |  (1998-12-19) 19 ธันวาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 16 | 0 |  อัลฮิลาล |
| 25 | 3MF | Ayman Yahya |  (2001-05-14) 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 (23 ปี) | 10 | 0 |  อันนัศร์ |
| 26 | 3MF | Faisal Al-Ghamdi |  (2001-08-13) 13 สิงหาคม ค.ศ. 2001 (23 ปี) | 4 | 0 |  อัลอิตติฮาด |
ผู้ฝึกสอน

| ผู้ฝึกสอน | จาก | ถึง |
| --- | --- | --- |
|  อับดุลเราะห์มาน เฟาซี | 1957 | 1961 |
|  อะลี ชาอวช | 1967 | 1969 |
 จอร์จ สกินเนอร์: 1970
|  โมฮัมเหม็ด เชตา | 1970 | 1972 |
|  ตาฮา อิสมาอิล | 1972 | 1974 |
 Abdo Saleh El Wahsh: 1974
 เฟเรนซ์ ปุสกัส: 1975
|  บิล แม็คแกร์รี | 1976 | 1977 |
 แดนนี อัลลิสัน: 1978
 เดวิด วู้ดฟิลด์: 1979
 รูเบนส์ มิเนลลี: 1980
|  มาริโอ ซากัลโล | 1981 | 1984 |
|  เคาะห์ลีล อิบรอฮีม อัลซะยานี | 1984 | 1986 |
 การ์ลูส ฌูแซร์ กัสติลโญ่: 1986
 ออสวัลโด: 1987
 รอนนี อเลน: 1988
 การ์ลูส กัลเล็ตติ: 1988
 โอมาร์ บอร์ราส: 1988
|  การ์ลูส อัลแบร์โต ปาร์เรย์รา | 1988 | 1990 |
 เมติน ตูเรล: 1990
|  เคลาดินโญ่ การ์เซีย | 1990 | 1992 |
 เวโลโซ: 1992
 เนลสัน โรซา มาร์ตินส์: 1992
 แคนดิญโญ่: 1993
|  ลีโอ บีนฮัคเคอร์ | 1993 | 1994 |
 โมฮัมเหม็ด อัลเคาะห์ราชี: 1994
 อิโว เวิร์ทมันน์: 1994
 ฆอร์เก โซลารี: 1994
 โมฮัมเหม็ด อัลเคาะห์ราชี: 1995
|  เซ มาริโอ | 1995 | 1996 |
|  เนโล วินกาดา | 1996 | 1997 |
|   ฮันเซล วัลเดม | 1996 | 1997 |
  อ็อตโต ฟิตส์เตอร์: 1998
  การ์ลูส อัลแบร์โต ปาร์เรย์รา: 1998
 โมฮัมเหม็ด อัลเคาะห์ราชี: มิถุนายน 1998
|  อ็อตโต ฟิตส์เตอร์ | 1999 | กุมภาพันธ์ 1999 |
|  มิลาน มาคาลา | พฤษภาคม 1999 | 2000 |
 นาศิร อัลโญฮัร: 2000
 สโลโบดัน ซานทรัช: สิงหาคม 2001
|  นาศิร อัลโญฮัร | สิงหาคม 2001 | กรกฎาคม 2002 |
|  เจอร์ราร์ด ฟาน เดอ เลม | สิงหาคม 2002 | สิงหาคม 2004 |
 มาร์ติน คูปมัน: 2002
|  นาศิร อัลโญฮัร | กันยายน 2004 | พฤศจิกายน 2004 |
|   กาเบรียล กัลเดรอน | พฤศจิกายน 2004 | ธันวาคม 2005 |
|  มาร์กอส ปาเกตา | 2006 | 2007 |
|  เอลิโอ ดอส อันฌูส | มีนาคม 2007 | มิถุนายน 2008 |
|  นาศิร อัลโญฮัร | มิถุยายน 2008 | กุมภาพันธ์ 2009 |
|  ฌูแซร์ เปเซโร | กุมภาพันธ์ 2009 | มกราคม 2011 |
|  นาศิร อัลโญฮัร | มกราคม 2011 | กุมภาพันธ์ 2011 |
|  โรเจริโอ รอเลนโซ | มิถุนายน 2011 | กรกฎาคม 2011 |
|  แฟรงก์ ไรจ์การ์ด | สิงหาคม 2011 | มกราคม 2013 |
|  ฆวน รามอน โลเปซ กาโร | มกราคม 2013 | ธันวาคม 2014 |
|  คอสมิน โอลาโรอู | ธันวาคม 2014 | มกราคม 2015 |
|  Faisal Al Baden | มีนาคม 2015 | สิงหาคม 2015 |
|  แบร์ต ฟัน มาร์ไวก์ | กันยายน 2015 | กันยายน 2017 |
|  Edgardo Bauza | กันยายน 2017 | พฤศจิกายน 2017 |
|   Juan Antonio Pizzi | พฤศจิกายน 2017 | 2019 |
 Youssef Anbar: 2019
|  แอร์เว เรอนาร์ | 2019 | 2023 |
 Laurent Bonadéi: 2021
 Saad Al-Shehri: 2023
|  โรแบร์โต มันชีนี | 2023 | 2024 |
|  แอร์เว เรอนาร์ | 2024 |  |
อดีตผู้เล่นคนสำคัญ

มะญีด อับดุลเลาะห์
ซะอีด อัลโอไวรัน
ซามี อัลญาบิร
ฮุสเซ็น สุลัยมานี
ยาซิร อัลเกาะห์ฏอนีย์
มุฮัมมัด อัลญะวาด
นาศิร อัชชัมรอนี
แหล่งข้อมูลอื่น

Saudi Arabia FA official website เก็บถาวร 2018-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
FIFA profile
Saudi Arabia national football team website
Saudi Arabia in fifaworldcup.com
การแข่งขันเอเชียนคัพ ค.ศ. 1984 รอบชิงชนะเลิศระหว่างซาอุดีอาระเบียและจีน
ผู้เล่นซาอุดีอาระเบียขณะอบอุ่นร่างกายก่อนลงแข่งขันฟุตบอลโลก 2006
ทีมชาติซาอุดีอาระเบียในนัดเปิดสนามฟุตบอลโลก 2018 พบกับทีมชาติรัสเซีย
ณิชภูมิ ชัยอนันต์

| ณิชภูมิ ชัยอนันต์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) ณิชภูมิ ชัยอนันต์
อาชีพ: ผู้กำกับ
ThaiFilmDb
ณิชภูมิ ชัยอนันต์ (ณิชชี่) เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2528 ที่จังหวัดเชียงใหม่
จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย 
ระดับอุดมศึกษาจาก คณะการสื่อสารมวลชน สาขาวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
มีผลงานกำกับภาพยนตร์ไทยเรื่อง “ฝันฉันคือผู้กำกับ” , “รงค์ วงษ์สวรรค์” , “พี่ชาย My Bromance” ,  "เมื่อฝนหยดลงบนหัว" และ “แซ้ป แสบโลกแตก Chiang Mai Gangsters”
ประวัติ

ณิชภูมิ เป็นคนเชียงใหม่โดยกำเนิด เป็นลูกคนโตในพี่น้อง 2 คน มีน้องสาว 1 คน ชื่อเล่นจริงๆ ชื่อว่า แบงค์ พ่อและแม่มีอาชีพค้าขาย

ในวัยเด็กได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย ตั้งแต่ชั้นป.1 จนระดับชั้น ม.6

ต่อมาได้เข้าศึกษาระดับชั้นอุดมศึกษาที่คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พออยู่ชั้นปี 2 ได้เริ่มทำภาพยนตร์สั้นเรื่องแรก ชื่อเรื่อง "เฟรชเฉิ่ม"  ให้กับมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

เพื่อฉายให้นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ดูในงานเฟรชชี่เดย์
จนมาชั้นปีที่ 4 ทำภาพยนตร์สั้นเรื่องที่สอง เรื่องเฟรชเฉิ่ม 2 เพื่อมอบให้ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พอเรียนจบ ในช่วงที่รอรับปริญญา ได้ไปทำงานกับ สันติ แต้พานิช และ อุดม แต้พานิช

เป็นผู้ช่วยผู้กำกับในหนังอิสระเรื่อง แอบถ่ายเดี่ยว 7 ต่อมาได้เป็นหนึ่งในทีมผู้ลำดับภาพดีวีดีการแสดง เดี่ยวไมโครโฟน ครั้งที่ 7.5

เมื่อถึงเวลารับปริญญาจึงกลับมาเชียงใหม่เพื่อทำหนังอิสระขนาดยาวเรื่องแรกคือ ฝันฉันคือผู้กำกับ (2553)

เข้าฉายที่โรงภาพยนตร์สยามพารากอนในเทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพฯ ครั้งที่ 7
และฉายทั่วไปที่โรงภาพยนตร์ลิโด้มัลติเพล็กซ์ ตามลำดับ 

ปัจจุบันเป็นประธานกรรมการ บริษัท วายุฟิล์มโปรดักชั่น จำกัด ซึ่งเป็นโปรดักชั่นเฮาส์อยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ ทำเกี่ยวกับการผลิตหนังอิสระและวิดีโอโปรดักชั่นทุกชนิด 

ผลงานที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ปี 2557 คือภาพยนตร์เรื่อง พี่ชาย My Bromance ซึ่งเป็นหนังที่แจ้งเกิดณิชภูมิในฐานะผู้กำกับหนังไทยอิสระที่อายุน้อยที่สุด

ที่ประสบความสำเร็จด้านรายได้ภาพยนตร์จากการฉายจำกัดโรงในยุคนั้น และภาพยนตร์ของเขากลายเป็นปรากฏการณ์หนังไทยในต้นปี 2557 

โดยมีนักแสดงคู่บุญคือ พงศธร ศรีปินตา  และ  ธีรภัทร โลหนันทน์ ทั้งสองเข้าวงการจากการชักชวนและผลักดันของณิชภูมิในปี พ.ศ. 2555
ผลงาน > ภาพยนตร์สั้น

“เฟรชเฉิ่ม” (2549)
“เฟรชเฉิ่ม 2” (2550)
“เสมือนฝันร้ายที่หลอกหลอน” (2553) - ภาพยนตร์สั้นในรายการสิบปากกาหน้าเลนส์ (Season 1) ควบคุมการผลิตโดย บริษัทอุดมงาน อำนวยการผลิตและออกอากาศโดย สถานีโทรทัศน์ทีวีไทย
ผลงาน > ภาพยนตร์ขนาดยาว

“ฝันฉันคือผู้กำกับ” (2553) - ฉายในเทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพฯ ครั้งที่ 7 และโรงภาพยนตร์ลิโด้มัลติเพล็กซ์
ก่อนเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ ได้มีการจัดฉายเปิดตัวโดยกลุ่ม Third Class citizen ที่ห้องสมุดวิลเลี่ยมวอเรนท์ บ้านจิมป์ทอมสัน
“รงค์ วงษ์สวรรค์” (2555) - ฉายที่โรงภาพยนตร์ลิโด้มัลติเพล็กซ์ วันที่ 17-18 มีนาคม พ.ศ. 2555
“พี่ชาย My Bromance” (2557) - เข้าฉาย 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ในโรงภาพยนตร์เครือเมเจอร์ซีนีเพล็กซ์
“เมื่อฝนหยดลงบนหัว” (2559)
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

"ทลายกำแพง" (2554) - The Passion of Anna
ผลงาน > ซีรีส์และภาพยนตร์ออนไลน์

"แซ้ป แสบโลกแตก" (2560) - มีทั้งหมด 2 ภาค ออนไลน์ทางยูทูบแชนแนล Wayufilm Production
"อาถรรพ์ยันต์มหาเสน่ห์" (2561) - มีทั้งหมด 4 ตอน ออนไลน์ทางยูทูบแชนแนล Wayufilm Production
"Key love รักล็อกเรา" (2562) - มีทั้งหมด 2 ตอน ออนไลน์ทางยูทูบแชนแนล Wayufilm Production
"NightTime พี่ไทม์คนเดิม เพิ่มเติมน้องนักเรียน" (2562) - มีทั้งหมด 3 ตอน ออนไลน์ทางยูทูบแชนแนล Wayufilm Production
"Ghost runner" (2563) - มีทั้งหมด 3 ตอน ออนไลน์บน LINE TV (อยู่ระหว่างการถ่ายทำ)
"พี่ชาย My Bromance 2 The Series" (2563) - มีทั้งหมด 8 ตอน ออนไลน์บน LINE TV (อยู่ระหว่างการถ่ายทำ)
เทศกาลภาพยนตร์

ภาพยนตร์ขนาดยาว “ฝันฉันคือผู้กำกับ” (I am The Director)
7th World film festival of Bangkok
รางวัล

ศิษย์เก่าดีเด่น โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย ประจำปี 2555 (รุ่น MC'43)
Bioscope Awards 2014 สาขาคนทำหนังแห่งปี (บริษัท วายุฟิล์มโปรดักชั่น จำกัด)
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ ณิชภูมิ ชัยอนันต์ ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
เว็บไซต์เทศกาลภาพยนตร์โลกกรุงเทพ เก็บถาวร 2010-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน worldfilmbkk.com
เว็บไซต์ไทยซีเนม่า เก็บถาวร 2010-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน thaicinema.org
ไทยรัฐออนไลน์ thairath.co.th
ผังงาน

ตัวอย่างผังงานอย่างง่ายแสดงการแก้ปัญหาโคมไฟที่เปิดไม่ติด
ผังงาน หรือ โฟลว์ชาร์ต (อังกฤษ: flowchart) เป็นแผนภาพแสดงขั้นตอนการทำงานของโปรแกรม โดยใช้สัญลักษณ์ต่าง ๆ เชื่อมกันเป็นลำดับขั้นตอนด้วยลูกศร
สัญลักษณ์ต่าง ๆ > จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด

แสดงด้วยรูปวงกลม รูปวงรี หรือรูปสี่เหลี่ยมมุมบน ภายในนิยมใช้คำว่า "Start" สำหรับจุดเริ่มต้น และ "End" สำหรับจุดสิ้นสุด
สัญลักษณ์ต่าง ๆ > ลูกศร

เป็นเส้นทางการทำงานของโปรแกรม
สัญลักษณ์ต่าง ๆ > ประมวลผล

ใช้กล่องสีเหลี่ยมผืนผ้า ภายในเขียนคำสั่งต่าง ๆ
สัญลักษณ์ต่าง ๆ > รับค่าเข้า และแสดงผล

ใช้กล่องสี่เหลี่ยมด้านขนาน ยกตัวอย่างเช่น ภายในเขียน "Get X" เพื่อรับค่า X; เขียน "Display X" เพื่อแสดงผลค่า X
สัญลักษณ์ต่าง ๆ > ตัดสินใจ

ใช้กล่องสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด และภายในเขียนประโยคที่มีค่าความจริง เป็น "จริง" หรือ "เท็จ" และแบ่งลูกศรออกเป็น 2 ข้างคือ เส้นทางการทำงานเมื่อ ประโยคดังกล่าวเป็น "จริง" และ เส้นทางการทำงานเมื่อประโยคดังกล่าวเป็น "เท็จ"
สัญลักษณ์ต่าง ๆ > แสดง/รับข้อมูลแบบไม่จำเพาะต่ออุปกรณ์

ใช้สัญลักษณ์รูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน ภายในระบุว่าเป็นข้อมูลเข้า (Input) หรือข้อมูลออก (Output) รวมทั้งข้อมูลที่ต้องการนำเข้าหรือแสดงผล
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (เดนมาร์ก: Margrethe Alexandrine Þórhildur Ingrid; มาร์เกรเธอ อเล็กซานดรีน ธอร์ฮิลดูร์ อิงกริด; พระราชสมภพ: 16 เมษายน ค.ศ. 1940) เป็นอดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์กและกรีนแลนด์ ในฐานะที่เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์กกับสมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก พระองค์สืบราชบัลลังก์เดนมาร์กหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดาในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1972 จากการสืบราชบัลลังก์ทำให้พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์กพระองค์แรกนับตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระประมุขแห่งสแกนดิเนเวียในช่วงปี ค.ศ. 1375 ถึง ค.ศ. 1412 ในยุคสหภาพคาลมาร์ โดยพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอเสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1940 แต่พระนางไม่ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐานจนกระทั่ง ค.ศ. 1953 เมื่อพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์กได้อนุญาตให้สตรีมีสิทธิสืบทอดราชบัลลังก์ได้ (หลังจากมีความชัดเจนแล้วว่าพระเจ้าเฟรเดอริกไม่ทรงมีรัชทายาทที่เป็นบุรุษ) ในปี ค.ศ. 1967 ทรงอภิเษกสมรสกับอ็องรี เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซาและมีพระราชโอรสสองพระองค์คือ เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์กและเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถทรงโปรดงานด้านโบราณคดี และทรงร่วมการขุดค้นทางโบราณคดีในหลายโอกาส ทั้งในอิตาลี อียิปต์ เดนมาร์ก และอเมริกาใต้ พระองค์ทรงมีความสนพระทัยเฉกเช่นเดียวกับพระอัยกาฝ่ายพระราชชนนี คือ  สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน ที่ทรงใช้เวลาส่วนหนึ่งไปกับการขุดค้นโบราณวัตถุ ใกล้ภูมิภาคอิทรูเรีย ในค.ศ. 1962
ใน ค.ศ. 2022 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 ทรงดำรงพระองค์ในฐานะประมุขแห่งรัฐ ที่ทรงรับพระราชอาคันตุกะที่เสด็จเยือนเดนมาร์กอย่างเป็นทางการ 42 ครั้ง และพระนางเองได้เสด็จเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการใน 55 ประเทศ พระนางและพระราชวงศ์เดนมาร์กก็ได้เสด็จเยือนต่างประเทศหลายครั้ง แรงสนับสนุนราชาธิปไตยเดนมาร์กและยังคงได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องอยู่ที่ร้อยละ 82 เช่นเดียวกับความนิยมในตัวสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 เอง
ในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2023 พระนางทรงประกาศระหว่างการพระราชทานพระราชดำรัสวันขึ้นปีใหม่ว่าพระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะสละราชสมบัติให้แก่มกุฎราชกุมารเฟรเดอริก พระราชโอรส ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2024 อันตรงกับวันขึ้นครองราชย์ของพระองค์เองเมื่อ 52 ปีก่อน ทั้งนี้ หลังการสละราชสมบัติพระองค์จะยังดำรงพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีนาถ และจะทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีเสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศ