stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐโซเวียตฮังการี
แหล่งข้อมูลอื่น

Gioielli, Emily R. (2015). 'White Misrule': Terror and Political Violence During Hungary's Long World War I, 1919–1924 (PDF) (PhD). Central European University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-04-02. สืบค้นเมื่อ 3 September 2021 – โดยทาง Electronic Theses & Dissertations.
Hajdu, Tibor (1979). "The Hungarian Soviet Republic". Studia Histórica . Budapest: Akadémiai Kiadó (131). สืบค้นเมื่อ 3 September 2021 – โดยทาง Internet Archive.
Tokody, Gyula (1982). "Review of The Hungarian Soviet Republic". Acta Historica Academiae Scientiarum Hungaricae. Budapest: Institute of History, Research Centre for the Humanities, Hungarian Academy of Sciences. 28 (1/4): 182–184. ISSN 0001-5849. JSTOR 42555690.
กรุงบูดาเปสต์ระหว่างการปฏิวัติเบญจมาศ ซึ่งนำไปสู่การสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนฮังการีในปี 1918
การเดินทางกลับจากแนวรบหน้าของกองทัพฮังการี  สาธารณรัฐประชาชนฮังการีถูกบีบบังคับให้ถอนกำลังทหารหลายแสนคนท่ามกลางสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่ร้ายแรง
การแสดงสุนทรพจน์ของกลุ่มคอมมิวนิสต์ที่ดำเนินการในช่วงระยะเวลาของการดำรงอยู่ของสาธารณรัฐประชาชน การที่รัฐบาลไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจหลังสงครามได้ นำไปสู่การก่อตัวของพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการี
การประท้วงในกรุงบูดาเปสต์เมื่อปลายปี 1918 การประท้วงได้ปะทุขึ้นในเมืองหลวง ซึ่งได้รับแรงหนุนโดยพรรคคอมมิวนิสต์
การประกาศถ้อยคำแถลงจัดตั้งสาธารณรัฐโซเวียตตามขั้นตอนของรัฐสภาฮังการี โดยเบ-ลอ กุน ซึ่งคือคนที่ใส่ชุดสูทผูกเน็กไทตรงกลาง
โปสเตอร์แสดงสมาชิกของคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ กรรมการราษฎรเป็นประชาธิปไตยสังคมนิยม ส่วนรองกรรมการราษฎรเป็นคอมมิวนิสต์ บุคคลสำคัญในรัฐบาลคือเบ-ลอ กุน กรรมการราษฎรฝ่ายกิจการต่างประเทศ
ภาพประกอบที่ตีพิมพ์ในนิตยสารหัวรุนแรงอเมริกัน เดอะ ลิเบอเรเตอร์ ในเดือนพฤษภาคม 1919
นายพลแห่งแอฟริกาใต้แจน สมัทส์ ตัวแทนอย่างเป็นทางการของไตรภาคีระหว่างการเจรจากับรัฐบาลฮังการีชุดใหม่
กองกำลังติดอาวุธของสาธารณรัฐโซเวียต ซึ่งส่วนใหญ่แล้วล้วนเป็นอาสาสมัครชาวนา
โปสเตอร์โฆษณาชวนเชื่อแสดงถึงการรุกเข้าสู่สโลวาเกียในปี 1919
การกล่าวสุนทรพจน์ของเบ-ลอ กุน ในเมืองกอซซอเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน หลังจากการเข้ายึดครอง การถอนทหารออกจากสโลวาเกียตามคำร้องขอของไตรภาคี ถือเป็นความพ่ายแพ้อย่างรุนแรงต่อขวัญกำลังใจของทหาร
โปสเตอร์รับสมัครทหารของสาธารณรัฐ ความพยายามที่จะเสริมกำลังทหารของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีในปลายเดือนกรกฎาคม เพื่อหยุดการรุกรานของโรมาเนียนั้นไม่ประสบผลสำเร็จ
โปสเตอร์สนับสนุนความพยายามของรัฐบาลในการบังคับใช้มาตรการ
บูดาเปสต์ระหว่างการเฉลิมฉลองวันแรงงานสากลในปี 1919
โยแฌ็ฟ แชร์นี และกลุ่มเลนินบอย ซึ่งเป็นกองกำลังติดอาวุธประมาณ 200 คน
กองทหารที่ภักดีต่อรัฐบาลเผชิญหน้ากับกลุ่มกบฏระหว่างความพยายามรัฐประหาร 24 มิถุนายน 1919
กองทัพโรมาเนียได้เคลื่อนพลเข้าสู่กรุงบูดาเปสต์ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม โดยเป็นระยะเวลาเพียงไม่กี่วันหลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี
โนเทล

| โนเทล |
| --- | --- |
โยแฮน โซนสไตน์
โนเทลในปี 2018
สถานะ: Active
เกิด:  (1993-10-08) 8 ตุลาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี)
สัญชาติ: เดนมาร์ก/แฟโร
ทีมปัจจุบัน: โอจี
บทบาท: สนับสนุน, กัปตัน
เกม: โดตา 2 ฮีโรส์ออฟนิวเอิร์ธ
Career prize money: 6,911,258.40 ดอลลาร์สหรัฐ
Nickname(s): โนเทล, บิกแดดดี
อาชีพการงาน
2012–2014: ฟานาติก
2014–2015: ทีมซีเครต
2015: คลาวด์ไนน์
2015–ปัจจุบัน: โอจี
โยแฮน โซนสไตน์ (เดนมาร์ก: Johan Sundstein) รู้จักกันดีในนาม โนเทล (N0tail) เป็นผู้เล่นโดตา 2 มืออาชีพชาวเดนมาร์กและกัปตันของทีมโอจี พร้อมกับผู้เล่นคนอื่น ๆ ในทีม เขาได้เล่นใน The International ทั้งหมดสี่ครั้ง และชนะในปี 2018 และ 2019 และยังชนะในอีก 4 การแข่งขันระดับเมเจอร์
ชีวิตในวัยเด็ก

โซนสไตน์เกิดและเติบโตในเดนมาร์กโดยผู้ปกครองชาวแฟโร โซนสไตน์เริ่มเล่นวิดีโอเกมเป็นครั้งแรกเมื่อเขาอายุสองขวบ และได้ออกจากโรงเรียนมัธยมต้นเพื่ออุทิศตนเพื่อการกีฬาอย่างเต็มที่
การแข่งขัน > ฮีโรส์ออฟนิวเอิร์ธ

ขณะมีอายุ 15 ปี โนเทลได้พบกับ Jascha "NoVa" Markuse และ Tal "Fly" Aizik ในเกม พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะเริ่มเล่นด้วยกัน ทั้งสามคนกลายเป็นอีกโครงการของ Danijel "StreeT" Remus ผู้จัดการทีมฟานาติก หลังจากการเปลี่ยนแปลงในทีม Heroes of Newerth ของฟานาติกที่มีอยู่แล้ว และประสิทธิภาพของโนเทลและเพื่อนของเขา กลุ่มของเขาได้รวมเข้ากับผู้เล่นฟานาติกดั้งเดิม Henrik "FreshPro" Hansen และ Kalle "Trixi" Saarinen ในไม่ช้าทีมก็เริ่มได้รับชัยชนะในทัวร์นาเมนต์ออนไลน์ได้รับชัยชนะ LAN ครั้งแรกของพวกเขาใน DreamHack Winter 2011 พร้อมกับทีมของเขาโยฮันสามารถคว้าชัยชนะอันดับ 1 ในการแข่งขัน DreamHack สี่รายการติดต่อกัน
การแข่งขัน > โดตา 2

เนื่องจากกิจกรรมที่ลดลงในฉากฮีโรส์ออฟนิวเอิร์ธมืออาชีพ จึงตัดสินใจย้ายไปร่วมกับทีมโดตา 2 ยุโรปของฟานาติกร่วมกับ Jascha Markuse, Tal Aizik และ Adrian Kryeziu เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2012 หลังจากเริ่มต้นอย่างยากลำบากกับ DotA แล้ว N0tail และทีมของเขา Fnatic.EU ได้รับรางวัล Thor Open LAN เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2012 ชนะ No Tidehunter ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ Alliance ตั้งแต่ Fnatic.EU ชนะการแข่งขัน LAN พวกเขาส่วนใหญ่ครองฉากมืออาชีพจนถึง The International 2013 ซึ่งพวกเขาได้อันดับ 7-8 หลังจากแพ้ทีม Orange หนึ่งปีต่อมาหลังจากไม่ชนะทัวร์นาเมนต์ระดับ premier เลยและได้อันดับ 13-14 ใน The International 2014 โนเทลประกาศว่าเขาจะออกจากฟานาติกไปกับ Fly เพื่อสร้างทีมซีเครต เชิญ Puppey, s4 และ Kuroky เข้าร่วม หลังจากประสบความสำเร็จในการแข่งขันห้ารายการ Puppey ตัดสินใจที่จะเตะโนเทลเพื่อแทนด้วย Arteezy เพื่อเตรียมการสำหรับ Dota 2 Asia Championships โนเทลจึงตัดสินใจเข้าร่วม Cloud9 แทนที่ Aui 2000 หลังจากจบการแข่งขันที่น่าผิดหวังหลายครั้งและอันดับที่ 9-12 ใน The International 2015 Cloud9 ได้ปล่อยทีม เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2015 มีการประกาศว่าโนเทลพร้อมกับเพื่อนร่วมทีม Fly ซึ่งถูกเตะจากทีมซีเครต ได้สร้าง (monkey) Business ซึ่งเป็นทีมที่ประกอบไปด้วย Miracle-, MoonMeander, Cr1t-, Fly และ N0tail (monkey) Business ภาพหลังไปเป็น โอจี
แม้จะมีการเริ่มต้นที่ช้าในระหว่างการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มของ The International 2018 แต่โอจีก็จบที่สี่และได้เข้าร่วมการแข่งขันหลัก แม้ว่าเป็นเบี้ยล่างในการแข่งขันโอจี และโซนสไตน์ก้าวเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศและชนะการแข่งขันด้วยการเอาชนะ PSG.LGD ในซีรีส์รูปแบบดีที่สุดห้าด้วยคะแนน 3–2 ในปีต่อมาเขาได้รับรางวัล The International 2019 ทำให้เขาและทีมอื่น ๆ เป็นผู้ชนะซ้ำประจำคนแรกของ The International
แพลตฟอร์มไครเมีย

| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ของแพลตฟอร์มไครเมีย
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2564
สำนักงานใหญ่: ยูเครน
เว็บไซต์: crimea-platform.org/en
แพลตฟอร์มไครเมีย (ยูเครน: Кри́мська платфо́рма; ตาตาร์ไครเมีย: Qırım platforması) เป็นความคิดริเริ่มทางการทูตของยูเครนและวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน แพลตฟอร์มได้รับการออกแบบให้เป็นกลไกความร่วมมือระดับนานาชาติเพื่อฟื้นฟูความสัมพันธ์รัสเซีย–ยูเครนผ่านการย้อนกลับการผนวกไครเมียโดยสหพันธรัฐรัสเซีย พ.ศ. 2557 นอกจากนี้ การปกป้องสิทธิมนุษยชนของชนกลุ่มตาตาร์ไครเมีย ความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม และการกีดกันทางการค้าในบริเวณทะเลดำและทะเลอะซอฟ ก็เป็นประเด็นที่หารือกันในที่ประชุมสุดยอดครั้งนั้นเช่นกัน การประชุมสุดยอดครั้งแรกของแพลตฟอร์มเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ช่วงก่อนวันครบรอบ 30 ปีแห่งการเป็นเอกราชของยูเครน
การกำเนิดและการส่งเสริม

แผนการสำหรับเหตุการณ์เช่นนั้นได้รับการประกาศโดยกระทรวงการผนวกดินแดนที่ถูกยึดครองชั่วคราว และในการประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติครั้งที่ 75 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 การกล่าวถึงการริเริ่มโครงการแพลตฟอร์มไครเมียครั้งแรกปรากฏขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เมื่อแอมีแน จาปารอวา รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศคนที่หนึ่ง นำเสนอโครงการต่อเอกอัครราชทูตของประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปและหารือเกี่ยวกับแง่มุมเชิงปฏิบัติในการที่จะให้สหภาพยุโรปเข้ามามีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ของโครงการ หลังจากนั้นทางการยูเครนได้ดำเนินการรณรงค์เพื่อให้ประเทศตะวันตกมีส่วนร่วมในแพลตฟอร์มมากขึ้น เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ประธานาธิบดีแซแลนสกึยได้ลงนามในรัฐกฤษฎีกา "ว่าด้วยมาตรการเพื่อขับไล่การยึดครองและการรวมตัวใหม่ของดินแดนที่ถูกยึดครองชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมียและนครเซวัสโตปอล" นำมาซึ่งการตัดสินใจก่อตั้งคณะกรรมการจัดงานเพื่อเตรียมการและจัดแพลตฟอร์มไครเมีย ประธานคณะกรรมการจัดงานเพื่อการเตรียมการประชุมสุดยอดของแพลตฟอร์มไครเมียคือ ดมือตรอ กูแลบา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของประเทศยูเครน แพลตฟอร์มเป็นที่คาดหวังว่าจะได้รับการนำเสนอในสมัชชารัฐสภาแห่งสภายุโรปด้วย
หัวข้อการเจรจาและรูปแบบการทำงาน

ดมือตรอ กูแลบา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ได้ชี้แจงถึงประเด็นสำคัญ 5 ประการในเวทีการเจรจาของแพลตฟอร์มไครเมีย ประการแรก คือความมั่นคง ซึ่งรวมถึงอิสรภาพในการกำหนดทิศทาง ประการที่สอง คือรับประกันประสิทธิภาพของการคว่ำบาตรต่อประเทศที่รุกราน ประการที่สาม คือการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนและกฎหมายด้านมนุษยธรรมระหว่างประเทศ ประการที่สี่ คือการคุ้มครองทางการศึกษา วัฒนธรรม และสิทธิในการนับถือศาสนา ประการที่ห้า คือการพิชิตผลกระทบด้านลบจากการยึดครองไครเมียชั่วคราวต่อเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม การเจรจาจะดำเนินการในประเด็นสำคัญ 5 ประการ คือ
นโยบายการไม่รับรองความพยายามการผนวกไครเมียโดยรัสเซีย
การขยายและเสริมสร้างการคว่ำบาตรระหว่างประเทศต่อรัสเซีย
ความมั่นคงระหว่างประเทศ
สิทธิมนุษยชน
ผลกระทบของการยึดครองต่อเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม
นอกจากนี้ นักโทษการเมืองไครเมียบนคาบสมุทรที่ถูกยึดครองจะเป็นประเด็นที่ได้รับพิจารณาเป็นพิเศษ
หลังจากการประชุมสุดยอด กิจกรรมต่าง ๆ ของแพลตฟอร์มไครเมียจะยังไม่สิ้นสุดลงเพียงเท่านั้น แต่มีการวางแผนการทำงานสี่รูปแบบ คือ ประธานาธิบดี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีช่วย และผู้เชี่ยวชาญ ส่วนในระดับระหว่างรัฐบาลจะดำเนินการในรูปแบบของการปรึกษาหารือของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศต่าง ๆ การประชุมประสานงานของคณะทำงานเฉพาะทางในประเด็นสำคัญ และการประชุมต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเป็นไปได้ที่จะจัดการประชุมประจำปีที่จะมุ่งเน้นให้กับการรักษาความปลอดภัยของภูมิภาคทะเลดำและที่อื่น ๆ
สมาคมรัฐสภาระหว่างฝ่ายแพลตฟอร์มไครเมีย (อันประกอบไปด้วยรุสเตม อูเมรอฟ, มุสตาฟา เจมีเลฟ, อาฮ์เตม ชีย์กอซ, แยลือซาแวตา ยัสกอ และวาดึม ฮาลัยชุก) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในรัฐสภายูเครน และกำลังร่างรัฐบัญญัติต่าง ๆ ว่าด้วยคาบสมุทร [ไครเมีย] ที่ถูกผนวกรวมเป็นการชั่วคราว
ในเดือนมิถุนายน ได้มีการนำเสนอเครือข่ายผู้เชี่ยวชาญของแพลตฟอร์มไครเมียที่ศูนย์ข่าวของศูนย์สื่อวิกฤตยูเครน ตัวแทนของกลุ่มสิทธิมนุษยชนไครเมีย ปริซึมยูเครน และศูนย์สอบสวนทางข่าวสารได้เข้าร่วมงาน การประชุมก่อตั้งของเครือข่ายผู้เชี่ยวชาญของแพลตฟอร์มไครเมีย พร้อมการเข้าร่วมจากผู้แทนกระทรวงการต่างประเทศต่าง ๆ สถานทูตต่าง ๆ ผู้เชี่ยวชาญทั้งในประเทศและระหว่างประเทศ เกิดขึ้น ณ วันที่ 6 สิงหาคม ในกรุงเคียฟ
นอกจากนี้ แพลตฟอร์มไครเมียยังคาดว่าจะเป็นตัวแทนในสมัชชารัฐสภาแห่งสภายุโรป
แพลตฟอร์มดังกล่าวจะยังคงดำเนินงานเรื่อยไปจนกว่าคาบสมุทรจะกลับสู่การควบคุมของยูเครน
ผู้เข้าร่วม

ผู้นำต่างประเทศได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีและการประชุมสุดยอด ซึ่งรวมทั้งผู้นำของสหรัฐ กรีซ และลิทัวเนีย ส่วนประเทศตุรกี สหรัฐ แคนาดา สหราชอาณาจักร และมอลโดวา เป็นประเทศกลุ่มแรกที่ประกาศแผนการส่งผู้แทนเข้าร่วมการประชุมสุดยอด นอกจากนี้ อิสราเอลได้รับเชิญให้เข้าร่วมการประชุมด้วย
สำหรับรัสเซีย ก่อนหน้านี้กระทรวงการต่างประเทศได้อนุญาตการมีส่วนร่วมในแพลตฟอร์มไครเมีย โดยมีข้อแม้ว่า "หากโครงการนี้วางแผนที่จะหารือถึงการจ่ายน้ำและกระแสไฟฟ้าคืนสู่ไครเมีย โดยยกเลิกการปิดล้อมการค้าขายและการคมนาคมของรัฐบาลยูเครนในคาบสมุทร" ด้านยูเครนปฏิเสธความเป็นไปได้ดังกล่าว ภายหลังรัสเซียกล่าวว่าความพยายามในการยึดไครเมียคืนของรัฐบาลยูเครนนั้น "เป็นไปโดยมิชอบ" และการเข้าร่วมการประชุมริเริ่มของยูเครนโดยประเทศและองค์การใด ๆ ถือว่าเป็น "การรุกล้ำบูรณภาพทางดินแดนของรัสเซียโดยตรง"
รัสเซียยังพยายามบ่อนทำลายความน่าเชื่อถือของแพลตฟอร์มและป้องกันไม่ให้รัฐอื่นเข้าร่วมด้วยการกรรโชกและการข่มขู่ ด้วยเหตุนี้ รายชื่อผู้ได้รับเชิญให้เข้าร่วมการประชุมสุดยอดจึงต้องเก็บเป็นความลับ
ด้วยเหตุการณ์ทั้งหมดดังกล่าวนี้ ตัวแทนจากทั้งหมด 47 ประเทศและองค์การ จะเข้าร่วมการประชุมสุดยอดในวันที่ 23 สิงหาคม
สหรัฐได้ส่งผู้แทนจากคณะรัฐมนตรี การนี้ได้ประกาศโดยจอร์จ เคนต์ อุปทูตสหรัฐประจำประเทศยูเครน รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศด้านกิจการยุโรปและยูเรเชีย ในการให้สัมภาษณ์แก่สถานีเรดีโอลิเบอร์ตี (Radio Liberty)
หลังจากการประชุมสุดยอด ประธานาธิบดีแซแลนสกึยได้มอบเครื่องอิสริยาภรณ์ของเจ้าชายยาโรสลาฟผู้รอบรู้ให้แก่ผู้นำประเทศและรัฐบาลจำนวน 11 คน
ผู้เข้าร่วม > รายนามผู้เข้าร่วม > ประเทศสมาชิกกลุ่ม 7

แคนาดา - จอร์จ ฟิวรีย์ ประธานวุฒิสภา
ฝรั่งเศส - ฌ็อง-อีฟว์ เลอ ดรีย็อง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
เยอรมนี - เพเทอร์ อัลท์ไมเออร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและพลังงาน
อิตาลี - เบเนเดตโต เดลลา เวโดวา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ญี่ปุ่น - คูไร ทากาชิ เอกอัครราชทูต
สหราชอาณาจักร - เวนดี มอร์ตัน รัฐมนตรีฝ่ายการยุโรปและอเมริกา
สหรัฐ - เจนนิเฟอร์ แกรนโฮล์ม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน
ผู้เข้าร่วม > รายนามผู้เข้าร่วม > ประเทศอื่น ๆ

ลัตเวีย - เอกิลส์ เลวิตส์ ประธานาธิบดี
ลิทัวเนีย - กิตานัส เนาเซดา ประธานาธิบดี
เอสโตเนีย - เกร์สตี กัลยูไลด์ ประธานาธิบดี
โปแลนด์ - อันด์แชย์ ดูดา ประธานาธิบดี
สโลวาเกีย - เอดูอาร์ด เฮเกร์ นายกรัฐมนตรี
ฮังการี - ยาโนช อาแดร์ ประธานาธิบดี
มอลโดวา - มายา ซันดู ประธานาธิบดี
สโลวีเนีย - โบรุต ปาฮอร์ ประธานาธิบดี
ฟินแลนด์ - เซาลี นีนิสเตอ ประธานาธิบดี
โรมาเนีย - บอกดัน อาวูเรสกู รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
โรมาเนีย - ฟลอริน กึตซู นายกรัฐมนตรี
จอร์เจีย - อีรากลี ฆารีบัชวีลี นายกรัฐมนตรี
โครเอเชีย - อันเดรย์ เปลงกอวิช นายกรัฐมนตรี
สวีเดน - สเตฟัน เลอเวน นายกรัฐมนตรี
สวิตเซอร์แลนด์ - อันเดรอัส เอบี ประธานสภาแห่งชาติ
เช็กเกีย - มิโลช วิสตร์ชิล ประธานวุฒิสภา
ตุรกี - เมฟลึท ชาวูโชลู รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
สเปน - ฆวน กอนซาเลซ-บาร์บา เปรา เลขาธิการฝ่ายกิจการสหภาพยุโรป
เบลเยียม - ซอฟี วีลแม็ส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ลักเซมเบิร์ก - ฌ็อง อัสเซิลโบร์น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ออสเตรีย - อเล็คซันเดอร์ ชัลเลินแบร์ค รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
เนเธอร์แลนด์ - โตม เดอ เบรยน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าและการพัฒนา
ไอร์แลนด์ - ไซมอน โคฟนีย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
เดนมาร์ก
บัลแกเรีย - สแวตลัน สตอแอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
มอนเตเนโกร - จอร์จ ราดูลอวิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
มาซิโดเนียเหนือ - บูยาร์ ออสมานี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
โปรตุเกส - ฌูเวา โกมึช กราวีญู รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
นอร์เวย์ - Audun Halvorsen รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
นิวซีแลนด์ - Si'alei van Toor เอกอัครราชทูต
มอลตา - ก็อดวิน มอนตานาโร เอกอัครราชทูต
ออสเตรเลีย - บรูซ เอดเวิดส์ เอกอัครราชทูต
ไซปรัส - หลุยส์ เทเลมาคัส เอกอัครราชทูต
กรีซ - วาซีลีโอส บอร์โนวัส เอกอัครราชทูต
ไอซ์แลนด์ - Eidun Atlason เอกอัครราชทูต
แอลเบเนีย - Olta Xhaçka รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ลีชเทินชไตน์
เนโท - Mircea Geoană รองเลขาธิการ
สหภาพยุโรป (คณะมนตรียุโรป) - ชาร์ล มีแชล ประธานาธิบดี
สหภาพยุโรป (คณะกรรมาธิการยุโรป) - วัลดิส โดมโบรฟสกิส รองประธาน
สภายุโรป - Marija Pejčinović Burić เลขาธิการ
องค์การกวามเพื่อประชาธิปไตยและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ - อัลทัย แอแฟนดีเยฟ เลขาธิการ
สำนักงานของแพลตฟอร์มไครเมีย

ในวันประชุมสุดยอด ผู้เข้าร่วมได้เปิดสำนักงานใหญ่ของแพลตฟอร์มไครเมียซึ่งตั้งอยู่ที่เลขที่ 2 ถนนลึปสกา ในกรุงเคียฟ ภาระงานส่วนหนึ่งของสำนักงานคือการเฝ้าระวังสถานการณ์เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน เศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม มรดกทางวัฒนธรรม และอื่น ๆ ในคาบสมุทรตลอดเวลา เพื่อสนับสนุนยุทธศาสตร์การขับไล่การครอบครองและการผนวกรวมใหม่ของไครเมีย ตลอดจนชี้แจงและสื่อสารกับประชาชนชาวยูเครนจากไครเมียที่มีคู่ครองต่างชาติ เป็นต้น หัวหน้าของสำนักงานคือ อันตอน กอรือแนวึช ผู้แทนถาวรประธานาธิบดียูเครนประจำสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมีย
มีการวางแผนที่จะเปิดสำนักงานของแพลตฟอร์มไครเมียเพิ่มเติมในประเทศอื่น ๆ ที่เป็นประเทศผู้ลงนามในคำประกาศ
ผู้เข้าร่วมการประชุมครั้งแรกของแพลตฟอร์มไครเมีย
แผนที่ประเทศที่เข้าร่วมแพลตฟอร์มไครเมีย
พิธีเปิดสำนักงานใหญ่ของแพลตฟอร์มไครเมีย
แอ็ตแชร์

| แอ็ตแชร์ |
| --- | --- |
   ตรา
พิกัด:  47°26′40″N 19°19′34″E﻿ / ﻿47.44437°N 19.32605°E﻿ / 47.44437; 19.32605
ประเทศ: ฮังการี
เทศมณฑล: แป็ชต์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.1 ตร.กม. (5.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2007)
 • ทั้งหมด: 3,471 คน
 • ความหนาแน่น: 248.05 คน/ตร.กม. (642.4 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 2233
รหัสพื้นที่: 29
เว็บไซต์: www.ecser.hu
แอ็ตแชร์ (ฮังการี: Ecser, ออกเสียง: [ˈɛʧɛr]) เป็นหมู่บ้านหนึ่งในเทศมณฑลแป็ชต์ เขตมหานครบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
สถานที่ตั้ง

แอ็ตแชร์ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงบูดาเปสต์ ใกล้สนามบินนานาชาติเฟริเฮกี เขตที่อยู่ต่อเนื่องกันได้แต่ Maglód, Vecsés, Gyömrő และ Üllő  ทางหลวง M0 ทางรถไฟ 120a (Budapest-Újszász-Szolnok) ผ่านใกล้หมู่บ้าน มีประชากรเชื้อสายสโลวักเป็นชนกลุ่มน้อย
ประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์ลายลักษณ์อักษรชิ้นแรกที่กล่าวถึงแอ็ตแชร์มีบันทึกไว้เมื่อ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1315 แม้ว่าหมู่บ้านนี้จะมีอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 896 แล้ว เมื่อพวก Magyars ได้เข้ามาตั้งรกรากในบริเวณปัจจุบัน  จากตำนานที่เล่าขานกันมาเชื่อกันว่าชื่อของหมู่บ้านตั้งโดยเจ้าชาย Árpád ของเผ่าฮังกาเรียน  เมื่อพระองค์มาพักที่หมู่บ้านดังกล่าวพระองค์ได้ถามถึงนามของสถานที่แห่งนั้น ชาวบ้านท้องถิ่นไม่อาจตอบแก่พระองค์ได้ ดังนั้น Árpád จึงกล่าวแก่พวกเขาว่า เจ้าจงเรียกสถานที่แห่งนี้ตามชื่อไม้โอค (ฮังการี: cser)
ในช่วงจักรวรรดิออโตมันครองอำนาจ (ค.ศ. 1526-ค.ศ. 1686) หมู่บ้านได้เสื่อมสลายลง โดยเฉพาะหลังเหตุการณ์ยึดหมู่บ้านบุดาที่อยู่ใกล้เคียง  ชาวบ้านกลับมาอยู่ในบริเวณปัจจุบันหลัง ค.ศ. 1699  ทหารจากแอ็ตแชร์สิบเอ็ดนายได้ต่อสู้ในสมรภูมิสงคราม Rákóczi เพื่ออิสรภาพ (ค.ศ. 1703-ค.ศ. 1711)  ในช่วงต้นของคริสศตวรรษที่ 18 ผู้ปกครองหมู่บ้านเคาต์ Antal Grassalkovich จึงนำชาวสโลวักเข้ามาตั้งถิ่นฐาน
เอกลักษณ์ประจำท้องถิ่น

สถานที่สำคัญมีมาแต่โบราณกาลคือโบสถ์คาทอลิก สร้างในปี ค.ศ. 1740.
ระบำที่มีชื่อเสียงระดับโลกคือ ‘Wedding at Ecser’ (Ecseri lakodalmas).
ในตราสัญลักษณ์มีสิ่งสำคัญสามสิ่งประจำหมู่บ้านได้แก่ โบสถ์คาทอลิก ระบำพื้นเมือง และต้นโอค
เมืองพี่น้อง

เมืองพี่น้องของแอ็ตแชร์ได้แก่
Zlaté Klasy (สโลวาเกีย)
Kumbağ (ตุรกี)
ภาพ

โบสถ์คาทอลิกแห่งแอ็ตแชร์
ป้ายต้อนรับสองภาษาที่ทางเข้าแอ็ตแชร์
โบสถ์แบบสโลวัก
อนุสาวรีย์สงครามโลกครั้งที่สอง
บ้านประวัติศาสตร์แอ็ตแชร์
ระเบียงบ้านเก่า
สวนสาธารณะและโบสถ์
ป้ายชื่อถนนใน Kálvária Hill
The "burg" of Ecser โรงละครสำหรับเด็ก
บ้านในแอ็ตแชร์
ส่วนที่สร้างใหม่ของแอ็ตแชร์ Kálvária Hill
ถนนสายหลัก Széchenyi utca
โรซาลิอา

| โรซาลิอา |
| --- | --- |
โรซาลิอาในปี 2023
เกิด: โรซาลิอา บิลา โตเบยา  (1992-09-25) 25 กันยายน ค.ศ. 1992 (32 ปี) ซังกูกัดดัลบัลแย็ส แคว้นกาตาลุญญา สเปน
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยดนตรีกาตาลุญญา
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง นักธุรกิจ
ปีปฏิบัติงาน: 2013–ปัจจุบัน
ผลงาน: ผลงานเพลง
รางวัล: รายการทั้งหมด
อาชีพทางดนตรี
ที่เกิด: บาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา สเปน
แนวเพลง: ฟลาเมงโกป็อป อูร์บาโน เรเกตอน
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง เปียโน กีตาร์
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย (ปัจจุบัน) ยูนิเวอร์แซลสเปน (อดีต)
 นักดนตรี
เว็บไซต์: rosalia.com
ลายมือชื่อ

โรซาลิอา บิลา โตเบยา (สเปน: Rosalia Vila Tobella; เกิด 25 กันยายน ค.ศ. 1992) หรือรู้จักในนาม โรซาลิอา (สเปน: Rosalía, ออกเสียง: [rosaˈli.a]) และ รูซาลิอา (กาตาลา: Rosalia, ออกเสียง: [ruzəˈli.ə]) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวสเปน เกิดและเติบโตในเขตชานเมืองบาร์เซโลนา เธอได้รับการนิยามว่าเป็น "ดาราเพลงป็อปผิดวิสัย" จากการรวมแนวเพลงที่หลากหลาย โรซาลิอาเริ่มสนใจดนตรีพื้นเมืองของสเปนตั้งแต่อายุ 13 ปี เธอจึงเข้าศึกษาต่อด้านดนตรีวิทยาที่วิทยาลัยดนตรีกาตาลุญญา ควบคู่ไปกับการเป็นนักร้องอิสระในสถานบันเทิงและงานแต่งงานอีกหลายแห่ง
เธอจบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมสำหรับผลงานอัลบั้มที่ร่วมมือกับราอุล เรฟรี อย่าง โลสอังเฆเลส (2017) และ เอลมัลเกเรร์ (2018) อันเป็นโครงงานระดับปริญญาตรี เธอนำดนตรีฟลาเมงโกออกจากรูปแบบเดิม ๆ โดยผสมผสานกับดนตรีป็อปและฮิปฮอป จนก่อให้เกิดซิงเกิลชื่อ "มาลาเมนเต" และ "ปิเอนโซเอนตูมิรา" ซึ่งได้รับความสนใจจากสาธารณชนชาวสเปนและได้รับคำสรรเสริญอย่างกว้างขวาง อีกทั้งยังได้รับรางวัลลาตินแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี และอยู่ในรายชื่อ "500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของนิตยสาร โรลลิงสโตน โรซาลิอายังได้ทดลองดนตรีแนวอูร์บาโนในซิงเกิลปี 2019 อย่าง "กอนอัลตูรา" และ "โยปอร์ตี, ตูปอร์มี" ซึ่งประสบความสำเร็จทั่วโลก จากนั้นออกอัลบั้มชุดที่สาม โมโตมามิ (2022) มีซิงเกิลชื่อ "ลาฟามา" และ "ซาโอโก"
ตลอดอาชีพการงานของเธอ โรซาลิอาได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลแกรมมี 2 รางวัล รางวัลลาตินแกรมมี 12 รางวัล เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 4 รางวัล เอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์ 1 รางวัล ยูเคมิวสิกวิดีโออะวอดส์ 3 รางวัล และเปรมิโอรุยโดอีก 2 รางวัล เธอได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางให้เป็นหนึ่งในนักร้องชาวสเปนที่ประสบความสำเร็จและทรงอิทธิพลมากที่สุดตลอดกาล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โรซาลิอา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไวเล

| ไวเล |
| --- | --- |
เมือง
Vejle Old City Hall (1878)
   ตรา ตราอาร์ม
ไวเลสถานที่ตั้งในเดนมาร์ก
พิกัด:  55°43′N 9°32′E﻿ / ﻿55.717°N 9.533°E﻿ / 55.717; 9.533
ประเทศ: เดนมาร์ก
Region: Southern Denmark (Syddanmark)
เทศบาล: ไวเล
อ้างถึงครั้งแรก: 1256
Municipal charter: 1327
การปกครอง
 • Mayor: Arne Sigtenbjerggaard (V)
พื้นที่
 • Municipality: 1,066.32 ตร.กม. (411.71 ตร.ไมล์)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 51,804 คน
 • Municipality: 108,021
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
เว็บไซต์: www.vejle.dk
ไวเล (เดนมาร์ก: Vejle, IPA: [ˈvɑjlə]) เป็นเมืองในประเทศเดนมาร์ก ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรจัตแลนด์ ตอนในสุดของไวเลฟยอร์ด เมืองมีประชากร 51,804 คน (1 มกราคม ค.ศ. 2012) ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 9 ของประเทศเดนมาร์ก และเทศบาลมีประชากร 108,021 คน (ค.ศ. 2012)
เมืองมีภูเขาที่ปกคลุมด้วยป่า มีฟยอร์ด ท่าเรือ แหล่งค้าขาย มีกังหันลม
โซยุซ (ท่อส่งแก๊ส)

คนงานระหว่างการก่อสร้าง (ค.ศ. 1976)
แผนที่ของท่อส่งแก๊สเส้นทางต่าง ๆ จากรัสเซียไปยังยุโรปกลาง
โซยุซ (รัสเซีย: Союз) เรียกอีกอย่างว่าเส้นทางโอเรนบุร์ก–สหภาพโซเวียตตะวันตก เป็นเส้นทางท่อส่งแก๊สธรรมชาติคู่ขนานทางไกลจากเมืองโอเรนบุร์กในประเทศรัสเซีย (ที่ชายแดนกับคาซัคสถาน) ถึงเมืองอุฌฮอรอดในประเทศยูเครน
เส้นทางนี้ทำหน้าที่ขนส่งแก๊สธรรมชาติจากแหล่งสำรองแก๊สขนาดใหญ่ในภาคใต้ของภูมิภาคอูราลและเอเชียกลางไปยังยุโรปตะวันออก และจากจุดนั้นทำการส่งต่อผ่านท่อส่งทรานส์แก๊ส (Transgas) ไปยังยุโรปกลางและยุโรปตะวันตกต่อไป
เส้นทาง

โอเรนบุร์ก
โวรัล
โฟรลาวา
แกรแมนชุก
บาร์
อุฌฮอรอด
เส้นทางของท่อส่งแก๊ส "โซยุซ" บางสถานี
ท่อส่งแก๊สเส้นทางนี้มีความยาวรวมประมาณ 2,750 กิโลเมตร โดยผ่านในประเทศคาซัคสถานประมาณ 300 กิโลเมตร, ผ่านประเทศยูเครน 1,600 กิโลเมตร และส่วนที่เหลือผ่านดินแดนรัสเซีย สถานีควบคุมสำหรับปรับเพิ่มแรงดันตั้งอยู่เป็นระยะห่างกันประมาณ 100 ถึง 150 กิโลเมตร ตลอดเส้นทางมีทั้งหมด 21 สถานี โดย 12 สถานีอยู่ในยูเครน และ 2 สถานีในคาซัคสถาน
เส้นทางโซยุซเริ่มต้นที่โรงงานแปรรูปใกล้โอเรนบุร์ก แก๊สถูกป้อนเข้าสู่ระบบจากแหล่งแก๊สใกล้เคียง (ประมาณ 30 กิโลเมตร ทางใต้ของเมืองโอเรนบุร์ก) และแหล่งแก๊สการาชรานัก (คาซัค: Қарашығанақ мұнай-газ конденсат кен орны) ประมาณ 100 กิโลเมตร ทางตะวันตกเฉียงใต้ของโอเรนบุร์กในประเทศคาซัคสถาน รวมถึงการส่งแก๊สจากแหล่งใกล้เขตดอมบารอฟสกี (รัสเซีย: Домбаровский райо́н) ประมาณ 400 กิโลเมตร ทางตะวันออกของโอเรนบุร์ก
ท่อส่งแก๊สมีเส้นทางจากเมืองโอเรนบุร์ก ตามแนวแม่น้ำอูราลไปทางทิศตะวันตกและข้ามชายแดนคาซัคสถานหลังผ่านสถานีควบคุมแรงดันที่หมู่บ้านอะเลคเซียฟกา (รัสเซีย: Алексе́евка) จากนั้นเส้นทางจะวิ่งผ่านเมืองโวรัล (คาซัค: Орал) เป็นระยะทางประมาณ 300 กิโลเมตร ในประเทศคาซัคสถาน
เส้นทางกลับเข้าสู่ดินแดนรัสเซียอีกครั้งใกล้กับหมู่บ้านอะเลคซานดรอฟ ไก (รัสเซีย: Алекса́ндров Гай) ในแคว้นซาราตอฟ เส้นทางนี้เชื่อมกับท่อส่งแก๊สซินตราลายา อาซิยา — ซินตร์ (รัสเซีย: Центральная Азия — Центр, CAC) ซึ่งนำแก๊สจากประเทศอดีตสาธารณรัฐโซเวียตในเอเชียกลางคือ เติร์กเมนิสถาน, อุซเบกิสถาน และคาซัคสถาน ไปยังศูนย์กลางเศรษฐกิจของรัสเซีย จากจุดเชื่อมต่อซึ่งไม่มีสถานีควบคุมแรงดัน ระยะทางประมาณ 50 กิโลเมตรผ่านอาณาเขตของคาซัคสถาน ก่อนที่จะข้ามพรมแดนไปยังรัสเซียอีกครั้งทางตะวันออกของเมืองปัลลาซอฟคา (รัสเซีย: Палла́совка) จากจุดนี้ผ่านหมู่บ้านอันติปอฟคา (รัสเซีย: Антиповка) และเมืองโฟรลาวา (รัสเซีย: Фро́лово) จะผ่านสถานีควบคุมแรงดันมากกว่า 6 แห่ง และระยะทางประมาณ 600 กิโลเมตรจะถึงชายแดนรัสเซีย–ยูเครน
ทางตะวันออกของยูเครน ใกล้กับเมืองนอวึปสคอว์ (ยูเครน: Новопсков) และหมู่บ้านแชบือลึนกา (ยูเครน: Шебели́нка) แก๊สส่วนเพิ่มเติมถูกป้อนเข้าระบบจากแหล่งแก๊สในท้องถิ่นและรวมเข้ากับสาขาเล็ก ๆ ของท่อส่งเส้นทางอูเรนโกย — ปามารึย — อุฌฮอรอด (Уренгой — Помары — Ужгород) จากไซบีเรียตะวันตกเฉียงเหนือ ในส่วนตะวันตกของเส้นทางหลังจากเมืองแกรแมนชุก (ยูเครน: Кременчук) คือท่อส่งแก๊สดรุชบา ซึ่งสร้างโดยคนงานของเยอรมนีตะวันออก โดยมีสถานีควบคุมความดันอยู่ที่เมืองโอลึกซานดริฟกา (ยูเครน: Олександрівка), ตัลแน (ยูเครน: Тальне́) และไฮซิน (ยูเครน: Га́йсин) จนถึงเมืองบาร์ (ยูเครน: Бар)
หลังจากที่สายทางโซยุซผ่านพื้นที่ของเมืองโดลือนา (ยูเครน: Доли́на) ได้รวมเข้ากับแนวเส้นทางสายหลักอูเรนโกย — ปามารึย — อุฌฮอรอด และสาขาทางใต้ของสายยีมาล — ยิฟโรปา (รัสเซีย: Ямал — Европа) เส้นทางร่วมมีจุดหมายปลายทางที่เมืองอุฌฮอรอด บนพรมแดนยูเครน–สโลวาเกีย จากที่นี่แก๊สจะถูกส่งต่อผ่านท่อส่งแก๊ส Transgas ซึ่งส่งก๊าซผ่านประเทศสโลวาเกียและสาธารณรัฐเช็ก ไปยังออสเตรีย, เยอรมนี และจากที่นั่นไปยังประเทศอื่น ๆ ในยุโรปตะวันตก
บรรณานุกรม

Friedrich Götz (2008). Russlands Gas: Chance für Europa (ภาษาเยอรมัน). Books on Demand. ISBN 978-3-8334-7454-5.
Jacopo Maria Pepe (2011). Die Gasversorgung Europas: Das Dreieck EU – Russland – Ukraine zwischen Geopolitik, Geoökonomie und Securitization. Horizonte 21 (ภาษาเยอรมัน). Vol. 3. Universitätsverlag Potsdam. ISBN 978-3-86956-098-4.