stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อากิระ คนไม่ใช่คน
ตัวละครหลัก

คาเนดะ โชทาโร่ (金田 正太郎)
เกิดวันที่ 5 ก.ย. 2003 อายุ 16 ปี เป็นหัวหน้าแก๊งมอเตอร์ไซค์ ถึงแม้ลูกน้องจะยกย่องเขาให้การนับถือเขาแต่เขาก็ไม่เคยใช้อำนาจบาตรใหญ่ เพื่อช่วยเหลือเท็ตซึโอะ เขาตัดสินใจเข้าร่วมขบวนการใต้ดินเพื่อลอบเข้าไปในห้องทดลอง แต่เมื่อสูญเสียการควบคุมตัวเอง เขาอาศัยปืนและคนเดียวสู้สุดชีวิตเพื่อสันติของโลกแม้ว่าจะต้องต่อสู้กับเพื่อนรักของตนเองก็ตาม
ชิมะ เท็ตซึโอะ (島 鉄雄)
เกิดวันที่ 29 ก.ค. 2004 อายุ 15 ปี เกิดมานิสัยอ่อนแอ มักจะได้รับการช่วยเหลือจากคาเนดะ จึงมักมีอารมณ์สับสนในความสัมพันธ์ หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บที่โตเกียวเก่า ถูกค้นพบร่างกายมีพลังพิสดาร จนกลายเป็นคนที่มักจะลืมตัว สุดท้ายถึงกับสูญเสียในการควบคุมพลังพิสดารในร่างกาย รูปร่างเปลี่ยนแปลงกลายเป็นมนุษย์ประหลาด
เค (ケイ)
เกิดปี 2002 อายุ 17 ปี เป็นคนหนึ่งในขบวนการใต้ดิน ได้รับการฝึกฝนเป็นหน่วยจู่โจม ได้พบและรู้จักกับคาเนดะและร่วมมือกับเขาต่อต้านโคโรเนล
ชิคิชิมะ ไทซะ (敷島大佐) หรือ เดอะ โคโรเนล
เกิดวันที่ 15 พ.ย. 1977 อายุ 42 ปี เป็นหนุ่มฉกรรจ์สูง 2 เมตร หยิ่งทระนงในความเป็นทหารอาชีพ เป็นนายทหารที่รับผิดชอบสูงสุดของประเทศ และเป็นผู้ควบคุมโครงการอากิระ เขาตระหนักถึงอันตรายของอากิระ ดังนั้นจึงพยายามใช้อำนาจทหารเพื่อยุติการเกิดใหม่ของอากิระ
มาซารุ (マサル) หรือ หมายเลข 27
เป็นหนึ่งในเหยื่อการค้นคว้าของโครงการอากิระ มีรหัสหมายเลข 27 เมื่ออายุ 8 ขวบถูกค้นพบพลังพิสดารจนร่างกายหยุดการเจริญเติบโต แล้วป่วยเป็นโรคทารก อาศัยพลังพิเศษบังคับเครื่องบิน มีพลังเคลื่อนย้ายสิ่งของและมองไกล เพื่อแสดงความเป็นผู้ใหญ่ในตัว จึงมักแต่งตัวผูกไท ใส่เสื้อเชิ้ตเสมอ
ทากาชิ (タカシ) หรือ หมายเลข 26
เกิดปี 1979 เป็นผลจากการทดลองค้นคว้าแผนอากิระอีกคนหนึ่ง มีรหัสเรียกหมายเลข 26 เขาเหมือนกิโยโกะที่ถูกค้นพบเมื่ออายุ 8 ขวบ ถูกค้นพบพลังพิเศษ ถูกนำไปทดลองจนร่างกายหยุดการเจริญเติบโต ในจำนวนอากิระที่ถูกทดลอง เขามีการเคลื่อนไหวและพลังการหลบซ่อนเหนือกว่าใครแต่ในด้านความรู้สึกนึกคิดกลับเหมือนเด็ก
กิโยโกะ (キヨコ) หรือ หมายเลข 25
เป็นผลจากการทดลองค้นคว้าของโครงการอากิระ มีรหัสชื่อ หมายเลข 25 เมื่ออายุ 9 ขวบ ถูกค้นพบพลังมหาศาลในร่าง จึงถูกนำไปทดลองเพื่อเพิ่มพลังให้แก่ตัวเธอ แต่เพราะยาที่ทดลองทำให้ร่างกายของเธอไม่เจริญเติบโต มีการสับเปลี่ยนร่างให้แก่อยู่เสมอ แต่มีประสาทพิเศษแห่งพลังรับรู้ล่วงหน้า
ขบวนการและแก๊งต่างๆ

กลุ่มกบฎ,ขบวนการใต้ดิน
พวกเขาต้องการล้มรัฐบาล ด้วยการปฏิบัติการด้วยแผนการที่จะเปิดโปงการทดลองลับๆ ของรัฐบาลต่อประชาชน พวกเขามักจะใช้วิธีการวางระเบิดในเขตศูนย์กลางของตัวเมือง เพื่อมุ่งเป้าแห่งความสำเร็จโดยไม่คำนึงถึงชีวิต ลอบบุกเข้าไปเพื่อค้นหาการทดลองพลังพิสดารของมนุษย์ที่รัฐบาลทำขึ้น
แก๊งคาเนดะ
เป็นกลุ่มวัยรุ่นที่ถูกสังคมทอดทิ้ง ไม่มีการศึกษา ไม่มีอนาคต หาเรื่องวุ่นวายตลอดเวลา พวกเขาเรียนอยู่ในโรงเรียนเขตที่ 8 รวมเป็นแก๊ง มักก่อเรื่องวุ่นวายตามท้องถนน แต่พวกเขาก็หาใช่แก๊งกวนเมืองที่ร้ายแรงอะไรไม่ เป็นเพราะแรงกดดันจากสังคมต่างหากจึงเป็นหนุ่มวัยรุ่นเลือดร้อน
แก๊งคราวน์
ไม่ว่าจะเป็นรถเครื่องหรือพลังงาน ล้วนแล้วแต่มีประสิทธิภาพมากกว่าแก๊งคาเนดะ ตัวรถมักจะทาสีสันสดใสเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้คน
พวกเขาไม่ใช่เป็นนักเรียนเกเรหรือเป็นพวกที่ตัดขาดจากวงสังคม แต่โดยมากมักเป็นวัยรุ่นที่มีปัญหาทางครอบครัว ดังนั้น จึงมีการลงไม้ลงมือที่รุนแรง ต้องการทำลายสถานเดียว
พวกเขามักจะวาดลวดลายบนใบหน้า เพื่อป้องกันผู้อื่นจำพวกเขาได้ ก่อนอื่นพวกเขาจะอาศัยเสียงของรถเครื่องดึงดูดความสนใจของผู้คน เข้าไปในตรอกสกปรก แล้วใช้ลูกไฟเผาทำลายคู่ต่อสู้แล้วมักจะชอบก่อกวนพวกตำรวจ รถตำรวจเสมอ
เรื่องราวน่ารู้เกี่ยวกับอากิระ

อากิระ
เป็นจุดศูนย์กลางของเรื่องแล้วก็เป็นมนุษย์ปริศนา ไม่มีรูปร่าง ไม่มีแหล่งที่มาของพลังงานและสภาพต่างๆ แต่พอจะสมมติฐานว่า อากิระเป็นสิ่งที่กำหนดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 3 ใกล้กับสถานที่ที่ถูกระเบิดปรมาณู เมื่อวันที่ 16 ก.ค. 1988 อีก 31 ปีให้หลัง หลังได้กำเนิดขึ้นมาใหม่โดยสะสมอยู่ในร่างของเท็ตซึโอะ
พลังอากิระ
พลังของอากิระเป็นพลังที่ไม่สามารถคาดคำนวณได้ ต่อมาชื่ออากิระได้เข้าสู่สามัญสำนึกของเท็ตซึโอะ ทำให้พลังพิเศษของเขากำเนิดเกิดขึ้น และด้วยพลังพิสดารของเท็ตซึโอะที่ใช้ในการค้าหาอย่างบ้าคลั่ง กับอากิระที่กำลังได้รับการทดลองจนเดอะโคโรเนลต้องใช้กำลังทหารเต็มอัตราศึกเพื่อขัดขวาง
ห้องอากิระ
ด้วยการใช้พลังของมนุษย์เท่าที่สามารถรวบรวมมาเป็นอากิระโดยใช้ความเย็นจัดในการซ่อนมันไว้ในสถานที่เก็บรักษา ซึ่งอยู่ใต้จุดศูนย์กลางของใต้พื้นโลก ด้วยความเย็นจัดลบ 272 องศา
โครงการอากิระ
เริ่มปี 1970 กระทรวงกลาโหมได้ทำการทดลองค้นคว้าอย่างลับๆ โดยนักจิตวิทยา ด้วยการใช้คนจริงและยา จิตวิทยาและการผ่าตัดศัลยกรรม นั่นหลายความว่า นำเซลล์สมองของคนออกมาแล้วแช่ในน้ำเกลือ ใช้พลังไฟฟ้าไปกระตุ้น ให้เซลล์สมองเปลี่ยนแปลง จากนั้นค้นคว้าให้กลับสู่สภาพเดิมเพื่อถ่ายทอดกลับมาเป็นมนุษย์ใหม่อีกครั้ง เพื่อให้เซลล์สร้างพลังพิสดารขึ้นมาโดยตัวของมันเอง พวกของกิโยโกะจึงเป็นพวกที่ถูกทดลองด้วยโครงการนี้ โดยหมายเลข 28 หรืออากิระ กลายเป็นผู้ที่ถูกทดลองจนก่อเกิดพลังมหัศจรรย์ที่สุด
ปรากฏการณ์ภาพยนตร์

อากิระ นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์อนิเมะชั่นระดับใหญ่เรื่องแรก ๆ ของญี่ปุ่น เมื่อออกฉายได้สร้างความฮือฮา ความนิยมและกระแสไปทั่วทั้งประเทศ และยังได้สร้างปรากฏการณ์เช่นนี้ในต่างประเทศที่เข้าฉายด้วย แต่สำหรับการฉายในประเทศไทย บริษัทที่นำเข้ามาฉายคือ นนทนันท์เอนเตอร์เทนเมนต์ แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร
จนถึงปัจจุบัน อากิระ นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ระดับคลาสสิกเรื่องหนึ่งไปแล้วของวงการภาพยนตร์ญี่ปุ่น และเป็นแม่แบบของภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ในโลกอนาคตอีกหลายเรื่อง เช่น โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ เป็นต้น
 และได้มีความพยายามที่จะสร้างเป็นภาพยนตร์ที่มีคนแสดงหลายต่อหลายครั้ง แต่ทว่ายังไม่ประสบความสำเร็จ
ในวันที่ 2 กรกฎาคม 2563 ได้กลับมาฉายอีกครั้งในระบบ 4K บริษัทที่นำเข้ามาฉายคือ DEX และเครือโรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ในระบบปกติ และระบบ ไอแมกซ์ (เป็นประเทศแรกนอกตลาดญี่ปุ่น แบบจำกัดการฉาย)
อ้างอิงและเชิงอรรถ

↑  "5 Things You Didn't Know: Akira".
↑  ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาไทยแบบไม่มีลิขสิทธิ์ โดยสำนักพิมพ์หมึกจีน ชื่อไทยว่า "อากิระ" และสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ชื่อ "AKIRA" เมื่อ พ.ศ. 2533
1 2  "Akira กลับสู่จอเงินอีกครั้ง ในแบบภาพยนตร์คนจริงแสดง". สนุกดอตคอม. 2014-02-13. สืบค้นเมื่อ 2017-03-06.
↑  "10 หนังญี่ปุ่นที่สุดแห่งความสยอง". ผู้จัดการออนไลน์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-28. สืบค้นเมื่อ 2008-01-18.
↑  "AKIRA". 9digits.
แหล่งข้อมูลอื่น

Akira เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Akira ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ข้อมูลเรื่อง AKIRA จาก 9digits.com
ใจกลางเมือง

สำหรับละครโทรทัศน์ชื่อเดียวกันที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเพลงนี้ ดูที่ ใจกลางเมือง (ละครโทรทัศน์)
| "ใจกลางเมือง" |
| --- | --- |

เพลงโดยลาบานูน
จากอัลบั้มนิวส์
วางจำหน่าย: 5 เมษายน พ.ศ. 2560
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2559 ที่แกรนด์ สตูดิโอ
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ความยาว: 4:53
ค่ายเพลง: จีนี่ เรคคอร์ด (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: ขจรเดช พรมรักษา (กบ Big Ass) สุรชัย พรพิมานแมน
โปรดิวเซอร์: พงศศรัณย์ พุ่มทิพย์
 
มิวสิกวิดีโอ
"ใจกลางเมือง" ที่ยูทูบ
 
"ใจกลางเมือง" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีลาบานูน จากอัลบั้ม นิวส์ กับค่ายจีนี่ เรคคอร์ดในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เขียนเนื้อร้องโดย ขจรเดช พรมรักษา (กบ Big Ass) ,สุรชัย พรพิมานแมน แต่งทำนองโดย เมธี อรุณ และเรียบเรียงโดย ลาบานูน เพลงนี้พูดถึงความเหงาของคนทำงานในเมืองกับการคิดถึงบ้าน และการรอคอยของคนที่บ้าน เรียกได้ว่าเพลง ‘ใจ...กลางเมือง’ เป็นอีกเพลงที่ทำให้คนฟังแล้วคิดถึงบ้านรู้สึกอยากกลับบ้านในช่วงหยุดยาวนี้
ซึ่ง กบ Big Ass ได้กล่าวถึงเพลงนี้ไว้ว่า ชื่อเพลงนี้ถูกคิดขึ้นน่าจะเกือบ20กว่าปีแล้ว.. พยายามจะเขียนให้กับหลายๆวงแต่ไม่ลงตัว.. จนสุดท้ายมันก็เดินทางมาเจอคนที่ถ่ายทอดจนได้.. โดยส่วนตัวแล้วชอบเพลงนี้มากเป็นพิเศษ..
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

เมธี อรุณ – ร้องนำ กีตาร์ และแต่งทำนอง
อนันต์ สะมัน – เบส
ณัฐนนท์ ทองอ่อน – กลอง
ขจรเดช พรมรักษา ,สุรชัย พรพิมานแมน – เขียนเนื้อร้อง
พงศศรัณย์ พุ่มทิพย์ – Produced
ขจรเดช พรมรักษา และ Mango Team – Lyrics Directors
วรวรรธน์ วิวรรธน์วณิชย์, อัครพงศ์ ศรีเกื้อกูล – Sound Engineer
เสาวณีย์ ป้อมถาวร, พชร รัตนอรุณ, วสวัตติ์ หาญลำยวง – Assistant Engineer
ประมวล ล้อเจริญ – Drum Technician
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2560) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 10
จูกซ์ท็อป 100 ชาร์ต: 4
จูกซ์ท็อป 50 ไทยซองส์: 3
เอฟเอ็ม วัน 103.5 ชาร์ต วันทูเท็น: 1
รายการเรื่องแต่งในสามก๊ก

ภาพวาดจากหนังสือสามก๊กฉบับในยุคราชวงศ์หมิง
ต่อไปนี้เป็นรายการเนื้อเรื่องที่แต่งเสริมตามลำดับเหตุการณ์ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน แม้ว่านวนิยายสามก๊กเป็นเป็นการเล่าถึงการล่มสลายของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและสืบต่อด้วยยุคสามก๊กด้วยเขียนเรื่องราวแบบยวนใจและเสริมแต่งเรื่องในเชิงนวนิยายอย่างมาก แต่ด้วยความนิยมชมชอบที่แพร่หลาย จึงทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่าสามก๊กเป็นบันทึกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ในยุคนั้นอย่างเที่ยงตรง แหล่งข้อมูลปฐมภูมิของประวัติศาสตร์ยุคสามก๊กคือจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อหรือสามก๊กจี่) ที่เขียนโดยตันซิ่ว (เฉิน โช่ว) รวมถึงอรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้) โดยเผย์ ซงจือที่นำมาจากบันทึกทางประวัติศาสตร์เช่นเว่ย์เลฺว่และเจียงเปี่ยวจฺว้าน (江表傳) ของยฺหวี หฺว่าน แหล่งข้อมูลอื่น ๆ ที่ครอบคลุมประวัติศาสตร์ในยุคนั้นได้แก่ โฮ่วฮั่นชู (พงศาวดารราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง) ของฟ่าน เย่ และ จิ้นชู (พงศาวดารราชวงศ์จิ้น) ของฝาง เสฺวียนหลิง เนื่องจากสามก๊กเป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ เรื่องราวหลายเรื่องในนวนิยายจึงเป็นเนื้อเรื่องที่แต่งเสริมขึ้น หรืออิงจากนิทานพื้นบ้าน หรืออิงมาจากเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นในยุคสมัยอื่น ๆ ของประวัติศาสตร์จีน ต่อไปนี้เป็นรายการที่ยังไม่สมบูรณ์ของเรื่องราวที่เป็นที่รู้จักกันดีในนวนิยายสามก๊ก แต่ละเรื่องราวมีคำอธิบายความแตกต่างระหว่างเนื้อเรื่องนวนิยายและบันทึกในหลักฐานทางประวัติศาสตร์
คำสาบานในสวนท้อ

บทความหลัก: คำสาบานในสวนท้อ
เตียวหุยเฆี่ยนต๊กอิ้ว

หลังเล่าปี่ได้รับการแต่งตั้งเป็นนายอำเภออันห้อกวนจากความชอบในการปราบปรามโจรโพกผ้าเหลือง ต๊กอิ้ว (ตำแหน่งผู้ตรวจการของราชสำนัก) ได้เดินทางมายังอำเภออันห้อกวนและเรียกร้องสินบนจากเล่าปี่ แต่เล่าปี่ไม่ยอมจ่ายสินบนให้ต๊กอิ้ว ต๊กอิ้วจึงนำปลัดอำเภอมาเฆี่ยนเพื่อบังคับให้ใส่ร้ายเล่าปี่ เตียวหุยทราบข่าวก็โกรธมาก จึงบุกเข้าจับตัวต๊กอิ้วออกมา เอาผมต๊กอิ้วผูกกับหลักม้า แล้วจึงเฆี่ยนต๊กอิ้วอย่างสาหัส เล่าปี่เข้ามาห้ามเตียวหุยให้หยุดเฆี่ยน ฝ่ายกวนอูได้แนะนำเล่าปี่ให้ฆ่าต๊กอิ้วเสียแล้วไปอยู่ที่อื่น เล่าปี่ปฏิเสธที่จะฆ่าต๊กอิ้ว ทำเพียงลาออกจากตำแหน่งนายอำเภอพร้อมคืนตราประจำตำแหน่งให้ต๊กอิ้ว แล้วเดินทางออกจากอำเภออันห้อกวนไป
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติเล่าปี่ ได้บันทึกไว้ว่าตัวเล่าปี่เองเป็นผู้เฆี่ยนต๊กอิ้ว ในจดหมายเหตุระบุไว้ว่าต๊กอิ้วปฏิเสธที่จะให้เล่าปี่เข้าพบแล้วอ้างว่าตนเองป่วย แต่เล่าปี่กลับบุกเข้าไปในห้องของต๊กอิ้วแล้วลากออกมาผูกกับต้นไม้ แล้วโบยตีกว่าร้อยครั้ง
โจโฉมอบมีด

โจโฉอาสาอ้องอุ้นจะไปลอบสังหารตั๋งโต๊ะ โดยได้ขอยืมมีดสั้นของอ้องอุ้นไปใช้ในการสังหาร วันถัดมาโจโฉได้ซ่อนมีดไว้ในเสื้อแล้วเข้าพบตั๋งโต๊ะถึงห้อง โจโฉคิดจะใช้มีดแทงระหว่างที่ตั๋งโต๊ะนอนหันหลังให้ แต่ตั๋งโต๊ะมองเห็นโจโฉถือมีดจากภาพสะท้อนในกระจกจึงหันกลับมาถามโจโฉ โจโฉเห็นการไม่สมความคิดจึงรีบคุกเข่าและยื่นมีดมอบให้ตั๋งโต๊ะอ้างว่าจะมอบเป็นของขวัญให้ตั๋งโต๊ะ หลังจากนั้นโจโฉเห็นว่าอยู่ในเมืองลกเอี๋ยงต่อไปเห็นจะเป็นอันตราย จึงหลบหนีกลับไปบ้านเกิด
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติโจโฉ ได้ระบุไว้ว่า ตั๋งโต๊ะต้องการแต่งตั้งให้โจโฉมีตำแหน่งนายพันทหารม้า (驍騎校尉 เซียวฉีเซี่ยวเหว่ย์) และชักชวนโจโฉมาเป็นพวก โจโฉปฏิเสธแล้วปลอมตัวหนีกลับบ้านเกิด  ไม่มีการการกล่าวถึงการพยายามลอบสังหารตั๋งโต๊ะของโจโฉก่อนที่จะหลบหนี
ตันก๋งจับและปล่อยตัวโจโฉ

โจโฉหนีจากเมืองลกเอี๋ยงหลังการลอบสังหารตั๋งโต๊ะล้มเหลว ตั๋งโต๊ะสั่งให้ออกประกาศจับโจโฉไปทุกพื้นที่รอบลกเอี๋ยง ระหว่างที่หลบหนี โจโฉถูกจับได้ที่อำเภอจงพวนแล้วถูกคุมตัวไปให้ตันก๋งผู้เป็นนายอำเภอ ตันก๋งลอบมาสนทนากับโจโฉแล้วประทับใจในอุดมการณ์ของโจโฉ จึงตัดสินใจที่จะปล่อยโจโฉ อีกทั้งยังยอมสละตำแหน่งนายอำเภอจงพวนเพื่อติดตามโจโฉไปด้วย
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติโจโฉ ระบุว่า เมื่อโจโฉผ่านอำเภอจงพวน ได้ถูกนายบ้านคนหนึ่งสงสัยจับกุมตัวส่งไปที่ทำการอำเภอ แต่โจโฉก็ถูกปล่อยตัวไปในภายหลัง  ไม่มีหลักฐานที่บ่งบอกว่าโจโฉพยายามที่จะลอบสังหารตั๋งโต๊ะก่อนที่จะถูกจับกุมที่อำเภอจงพวน และชื่อของนายบ้านที่จับกุมโจโฉก็ไม่ได้ถูกบันทึกไว้
โจโฉสังหารแปะเฉีย

บทความหลัก: แปะเฉีย
ด้วยความช่วยเหลือของตันก๋งทำให้โจโฉรอดชีวิตและเดินทางกลับบ้านเกิดโดยมีตันก๋งติดตามไปด้วย ในระหว่างทางโจโฉได้แวะพักที่บ้านของแปะเฉีย เพื่อนของพ่อโจโฉ แปะเฉียได้ให้ที่พักพร้อมจัดสุราเลี้ยงแต่ในบ้านไม่มีสุราจึงออกจากบ้านไปซื้อสุรา ปล่อยให้โจโฉและตันก๋งพักผ่อน ในขณะที่ทั้งสองกำลังงีบหลับก็ได้ยินเสียงมีดลับ โจโฉได้พิจารณาและนึกคิดว่า แปะเฉียคิดคดทรยศหวังอยากได้เงินรางวัล เลยคิดจะจับพวกตนไปยังเมืองหลวง จึงได้ชักชวนตันก๋งให้ร่วมมือกันสังหารบ่าวและคนในครอบครัวของแปะเฉียเสียก่อนที่จะฆ่าพวกตน หลังจากทั้งสองได้สังหารทั้งหมดกลับปรากฏว่าเป็นความเข้าใจผิด เพราะพวกเขากำลังเตรียมฆ่าหมูเพื่อจัดเลี้ยงต่างหาก โจโฉและตันก๋งเห็นท่าไม่ดีจึงรีบออกจากบ้านแต่ทว่ากลับพบกับแปะเฉียซะก่อน แปะเฉียได้ชักชวนกลับไปพักที่บ้าน แต่โจโฉกลับสังหารลงในที่สุด
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติโจโฉ ระบุว่า โจโฉได้หลบหนีตั๋งโต๊ะไปยังบ้านเกิด ระหว่างทางได้ไปพักที่บ้านแปะเฉีย ซึ่งแปะเฉียไม่อยู่บ้าน แต่บรรดาบุตรได้ต้อนรับและให้ที่พักเป็นอย่างดี แต่แท้จริงแล้วบรรดาบุตรแปะเฉียและบ่าวรับใช้รวมหัวกันหวังจะจับโจโฉไปมอบให้แก่เมืองหลวง โจโฉรู้ทันจึงได้ทำการสังหารหมู่บรรดาบุตรแปะเฉียและบ่าวรับใช้พร้อมครอบครัวของแปะเฉียจนหมดสิ้น หลังจากนั้นก็หลบหนีไป ส่วนแปะเฉียเดินทางกลับบ้านก็พบว่าครอบครัวถูกสังหารหมดสิ้นจึงเสียใจและตรอมใจตาย
กวนอูสังหารฮัวหยง

บทความหลัก: ยุทธการที่ด่านกิสุยก๋วน
ศึกด่านเฮาโลก๋วน

บทความหลัก: ยุทธการที่ด่านเฮาโลก๋วน
ศึกเอ๊งหยง

บทความหลัก: ยุทธการที่เอ๊งหยง
ลิโป้และเตียวเสียน

เตียวเสียน เป็นตัวละครที่ถูกแต่งเสริมเข้ามาในวรรณกรรม อ้องอุ้นผู้เป็นบิดาบุญธรรมของเตียวเสียน ได้ออกอุบายให้เตียวเสียนไปยุให้ตั๋งโต๊ะและลิโป้ขัดแย้งกัน และสามารถทำให้ลิโป้สังหารตั๋งโต๊ะได้เป็นผลสำเร็จ
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติลิโป้ และใน โฮ่วฮั่นซู ได้บันทึกว่าลิโป้ลอบมีความสัมพันธ์กับสาวใช้คนหนึ่งของตั๋งโต๊ะ แล้วกลัวว่าตั๋งโต๊ะจะจับได้  นอกจากนี้ ลิโป้ยังไม่พอใจตั๋งโต๊ะที่เคยขว้างทวนใส่เพื่อระบายโทสะ แต่ลิโป้หลบได้  ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ระบุแน่ชัดถึงชื่อของสาวใช้ของตั๋งโต๊ะว่ามีชื่อว่า "เตียวเสียน" ชื่อของ "เตียวเสียน" นั้นเป็นไปได้ว่าอาจจะมีที่มาจาก "เตียว" ที่หมายถึงสัตว์สี่เท้าชนิดหนึ่งคล้ายกระรอก มีหางเป็นพวงสวย นิยมนำมาใช้ทำพู่ประดับหมวก และ "เสียน" ที่หมายถึงจักจั่น ซึ่งจีนโบราณนิยมทำจักจั่นทองคำเป็นเครื่องประดับ
ศึกแห้ฝือ

บทความหลัก: ยุทธการที่แห้ฝือ
เงื่อนไขสามประการของกวนอู

โจโฉและเล่าปี่ร่วมกันตีลิโป้ที่ชีจิ๋ว (徐州) และเอาชนะจับตัวลิโป้ประหารได้ในศึกแห้ฝือ โจโฉได้แต่งตั้งกีเหมาเป็นผู้ว่าราชการแคว้นชีจิ๋วแทนลิโป้ ภายหลังเล่าปี่ตัดขาดกับโจโฉแล้วเข้ายึดครองชีจิ๋วหลังกวนอูสังหารกีเหมา โจโฉจึงนำทัพไปตีเล่าปี่และเพื่อยึดชีจิ๋วคืน ในการรบครั้งหนึ่ง เล่าปี่และเตียวหุยนำทัพไปปล้นค่ายโจโฉ แต่ถูกซ้อนกลโดนซุ่มโจมตี ต่างคนต่างก็หนีไปคนละทางในระหว่างชุลมุน   ฝ่ายกวนอูซึ่งอยู่รักษาเมืองแห้ฝือ แต่ถูกลวงให้ออกมาจากเมืองและถูกล้อมไว้บนเนินเขาแห่งหนึ่ง โจโฉยึดแห้ฝือที่สำเร็จแล้วให้ทหารรักษาครอบครัวของเล่าปี่ไว้ โจโฉส่งเตียวเลี้ยวไปเกลี้ยกล่อมกวนอูให้ยอมจำนน กวนอูยอมจำนนโดยเสนอเงื่อนไขสามข้อให้โจโฉดังนี้
กวนอูสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าเหี้ยนเต้ ไม่ใช่สวามิภักดิ์ต่อโจโฉ
ภรรยาของเล่าปี่สองคนคือกำฮูหยินและบิฮูหยิน ซึ่งเป็นพี่สะใภ้ของกวนอูจะต้องไม่ได้รับอันตรายและได้รับการปรนนิบัติอย่างดี
หากได้ข่าวว่าเล่าปี่อยู่ที่ใด กวนอูจะไปหาเล่าปี่ทันที
โจโฉยอมรับเงื่อนไขสามข้อ กวนอูจึงอยู่รับราชการกับโจโฉชั่วคราว ก่อนจะกลับไปหาเล่าปี่ในภายหลัง
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติกวนอู ได้ระบุว่า เล่าปี่เข้าตีแคว้นชีจิ๋วอย่างฉับพลันไม่ให้กีเหมาทันตั้งตัวแล้วสังหารกีเหมา จากนั้นจึงให้กวนอูไปรักษาเมืองแห้ฝือ ส่วนตัวเล่าปี่ไปรักษาเมืองเสียวพ่าย ในปี ค.ศ. 200 โจโฉนำทัพเข้าตีเล่าปี่แตกพ่าย เล่าปี่หนีไปพึ่งอ้วนเสี้ยว ส่วนกวนอูถูกทหารโจโฉจับตัวได้แล้วถูกนำตัวไปเมืองฮูโต๋ โจโฉตั้งให้กวนอูเป็นขุนพลเพียนเจียงจวิน (偏將軍) และปฏิบัติต่อกวนอูอย่างดี ไม่มีการกล่าวถึงการยอมจำนนของกวนอู รวมถึงเรื่องที่กวนอูเสนอเงื่อนไขสามข้อในการยอมจำนน
กวนอูสังหารงันเหลียงและบุนทิว

ก่อนศึกกัวต๋อระหว่างอ้วนเสี้ยวและโจโฉ ทั้งสองฝ่ายได้ปะทะกันสองครั้งในยุทธการที่แปะแบ๊และยุทธการที่ท่าน้ำเหยียนจิน อ้วนเสี้ยวส่งขุนพลงันเหลียงมาโจมตีทัพโจโฉที่แปะเบ๊ ระหว่างการศึก ขุนพลชาญศึกฝ่ายโจโฉอย่างซิหลงไปรบกับงันเหลียงแต่แพ้กลับมา โจโฉจึงให้ไปตามกวนอูมารบกับงันเหลียง กวนอูมีชัยสามารถสังหารงันเหลียงได้ บุนทิวอีกหนึ่งขุนพลของอ้วนเสี้ยวได้ยกทัพมาภายหลังเพื่อแก้แค้นให้งันเหลียงแต่ก็ถูกกวนอูสังหารตามไป
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติกวนอู ได้ระบุไว้ว่าอ้วนเสี้ยวสั่งให้งันเหลียงยกทัพไปล้อมเล่าเอี๋ยนขุนพลฝ่ายโจโฉที่แปะแบ๊ โจโฉจึงส่งเตียวเลี้ยวและกวนอูให้นำทัพหน้าไปโจมตีงันเหลียง ระหว่างการรบกวนอูได้สังเกตเห็นงันเหลียงจึงบุกฝ่าทหารงันเหลียงเข้าไปถึงตัวงันเหลียงแล้วสังหาร จากนั้นจึงตัดศีรษะงันเหลียงกลับมา ขุนพลของอ้วนเสี้ยวคนอื่นไม่อาจต้านทานได้ กวนอูสลายการล้อมที่แปะเบ๊ได้สำเร็จ
ส่วนในบทชีวประวัติอ้วนเสี้ยวของ จดหมายเหตุสามก๊ก ได้ระบุไว้ว่า หลังงันเหลียงตาย ทหารอ้วนเสี้ยวนำโดยเล่าปี่และบุนทิวได้ข้ามแม่น้ำฮองโหมาที่ด้านใต้ของตำบลเหยียนจิน แล้วถูกทหารโจโฉโจมตีแตกพ่าย บุนทิวถูกสังหารในการรบ แต่ไม่ได้ระบุว่าถูกสังหารโดยกวนอู
กวนอูฝ่าห้าด่านสังหารหกขุนพล

กวนอูได้ข่าวว่าเล่าปี่ยังมีชีวิตอยู่และขณะนั้นอยู่ด้วยอ้วนเสี้ยว จึงตัดสินใจลาโจโฉกลับไปหาเล่าปี่พร้อมด้วยภรรยาทั้งสองคนของเล่าปี่ กวนอูพยายามเข้าพบโจโฉเพื่อคำนับลาแต่โจโฉไม่ยอมให้กวนอูเข้าพบแสร้งทำเป็นป่วย กวนอูจึงเขียนหนังสือลาให้โจโฉแล้วเดินทางจากไป โดยไม่ได้นำทรัพย์สินสิ่งของใดๆที่โจโฉมอบให้ติดตัวไป เว้นแต่ม้าเซ็กเธาว์เท่านั้น กวนอูยังได้สละบรรดาศักดิ์ "ฮั่นสือแต่งเฮา" (ฮั่นโซ่วถิงโหว) แล้วทิ้งตราประจำตำแหน่งไว้  เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของโจโฉต่างไม่พอใจกวนอูที่แสดงกิริยาโอหังที่จากไปโดยไม่มาคำนับลา จากอาสาโจโฉจะไปไล่ตามจับกวนอูกลับมา โจโฉไม่อนุญาตเพราะรู้ดีว่าไม่มีใครที่สามารถหยุดกวนอูไว้ได้
กวนอูขี่ม้าคุ้มครองรถของพี่สะใภ้ทั้งสองเดินทางไปจนถึงด่านแรกคือด่านตังเหลงก๋วนซึ่งมีนายด่านชื่อขงสิ้ว ซึ่งได้ห้ามกวนอูไม่ให้ผ่านด่านไปเพราะกวนอูไม่มีหนังสือเบิกด่าน กวนอูโมโหจึงสังหารขงสิ้วแล้วเดินทางผ่านด่านตังเหลงก๋วนไป
ต่อมากวนอูคุมรถพี่สะใภ้เดินทางมาถึงเมืองลกเอี๋ยง ฮันฮกผู้รักษาเมืองลกเอี๋ยงได้นำทหารหนึ่งพันนายออกมาสกัดกวนอู ฮันฮกให้เบงทันขุนพลผู้ช่วยไปท้ารบกับกวนอู แต่เบงทันก็ถูกกวนอูฟันตัวขาดเป็นสองท่อนถึงแก่ความตาย ระหว่างที่กวนอูรบกับเบงทัน ฮันฮกได้ลอบยิงเกาทัณฑ์ใส่กวนอู ลูกเกาทัณฑ์ไปถูกไหล่ซ้ายของกวนอู กวนอูจึงชักลูกเกาทัณฑ์ออก แล้วขับม้าตรงไปสังหารฮันฮก ทหารฮันฮกตกใจต่างหลีกทางให้กวนอูผ่านด่านไป
คณะของกวนอูเดินทางมาถึงด่านกิสุยก๋วน นายด่านชื่อเปี๋ยนฮีออกมาต้อนรับกวนอูเข้ามาในด่านแล้วเชิญกวนอูมากินโต๊ะที่วัดตีนก๊กซือ แต่แท้จริงแล้วเปี๋ยนฮีได้แอบสั่งทหารสองร้อยนายให้ซุ่มอยู่ในวัดแล้วให้รุมฆ่ากวนอูเมื่อเปี๋ยนฮีให้สัญญาณ หลวงจีนของวัดตีนก๊กซือชื่อเภาเจ๋งผู้ซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกันกับกวนอูได้บอกใบ้กวนอูให้รู้ว่าเปี๋ยนฮีคิดทำร้าย กวนอูรู้ความดังนั้นจึงสังหารเปี๋ยนฮีแล้วผ่านด่านกิสุยก๋วนไป
คณะของกวนอูเดินทางต่อไปถึงเมืองเอ๊งหยง (เอี๋ยงหยง) อองเซ็ก นายด่านเอ๊งหยงได้ใช้อุบายคล้ายๆกับเปี๋ยนฮีในการจะสังหารกวนอู โดยการทำเป็นต้อนรับกวนอูเข้ามาในเมืองแล้วให้พักในที่พักรับรอง หลังจากนั้นอองเซ็กจึงสั่งให้ทหารในบัญชาชื่องอปั้นให้นำทหารหนึ่งพันนายมาล้อมที่พักรับรองของกวนอูแล้วจุดไฟเผาในตอนกลางคืน งอปั้นสงสัยว่ากวนอูมีลักษณะอย่างไรจึงเข้าไปแอบดูกวนอูที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้อง กวนอูสังเกตเห็นงอปั้นจึงเชิญให้เข้ามา ก่อนหน้านี้กวนอูเคยพบงอหัวบิดาของงอปั้นซึ่งได้ฝากหนังสือถึงงอปั้นไว้กับกวนอู กวนอูได้มอบหนังสือจากงอหัวให้แก่งอปั้น หลังงอปั้นอ่านหนังสือก็ตัดสินใจที่จะช่วยกวนอูให้พ้นอันตรายจึงเปิดเผยแผนการของอองเซ็กให้กวนอูฟังแล้วไปลอบเปิดประตูเมืองให้กวนอูและคณะหนีออกไป ภายหลังอองเซ็กรู้ว่ากวนอูหนีไปจึงนำทหารไล่ตามแต่ก็ถูกกวนอูสังหารในที่สุด
ท้ายที่สุดคณะของกวนอูก็เดินทางมาถึงท่าเรือข้ามฟากฝั่งใต้ของแม่น้ำฮองโห ขุนพลจินกี๋ได้ยกมาสกัดกวนอูไม่ให้ข้ามแม่น้ำ กวนอูโมโหจึงฆ่าจินกี๋ กวนอูข้ามแม่น้ำมาได้แล้วล่วงเข้าเขตแดนของอ้วนเสี้ยว ต่อมากวนอูได้รู้ข่าวว่าเล่าปี่ไม่ได้อยู่ด้วยกับอ้วนเสี้ยวแล้วและได้ออกไปอยู่ที่ยีหลำ กวนอูจึงนำคณะเดินทางไปทางยีหลำ แล้วได้พบกับเล่าปี่และเตียวหุยอีกครั้งที่เมืองเก๋าเซีย
ระหว่างการเดินทาง กวนอูได้พบคนมากมายที่ต่อมาได้มาเป็นลูกน้องในบังคับบัญชา ได้แก่ เลียวฮัว จิวฉอง และ กวนเป๋ง (ซึ่งมาเป็นบุตรบุญธรรมของกวนอู)
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติกวนอู มีการบันทึกถึงเรื่องที่กวนอูลาจากโจโฉไป รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนที่กวนอูจะจากไป   แต่ไม่มีการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่กวนอูฝ่าห้าด่าน รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวนายด่านทั้งหกคน (ขงสิ้ว ฮันฮก เบงทัน เปี๋ยนฮี อองเซ็ก และจินกี๋) ก็ไม่มีการกล่าวถึง
อุบายของกุยแกในการสยบเลียวตั๋ง

บทความหลัก: กุยแก
กวนอูสังหารซัวหยงที่เก๋าเซีย

หลังกวนอูฝ่าห้าด่านสังหารหกขุนพล ก็ได้พบเตียวหุยที่เก๋าเซีย (古城) เมื่อแรกพบนั้นเตียวหุยสงสัยกวนอูว่าทรยศต่อคำสาบานเป็นพี่น้องแล้วไปเข้าด้วยโจโฉแล้ว แม้ภรรยาของเล่าปี่ทั้งสองคนจะพยายามอธิบาย แต่เตียวหุยก็ไม่ฟังแล้วจะเข้าสู้กับกวนอู ขณะเดียวกันขุนพลของโจโฉชื่อซัวหยงก็นำทัพตรงมาจะรบกับกวนอูเพื่อแก้แค้นให้จินกี๋ผู้หลานที่ถูกกวนอูฆ่าตาย กวนอูจึงหันกลับไปสังหารซัวหยงเพื่อพิสูจน์ความสัตย์ให้เตียวหุยเห็น  เตียวหุยจึงเชื่อใจและกล่าวขอขมาต่อกวนอู
ในจดหมายเหตุสามก๊ก บทชีวประวัติเล่าปี่ ได้ระบุว่าอ้วนเสี้ยวส่งเล่าปี่ไปเมืองยีหลำเพื่อเกลี้ยกล่อมหัวหน้ากลุ่มโจรชื่อก๋งเต๋าให้มาเป็นพวก โจโฉได้ส่งซัวหยงไปโจมตี ซัวหยงได้ถูกเล่าปี่ฆ่าในศึกครั้งนั้น
เล่าปี่โจนม้าเต๊กเลาข้ามแม่น้ำตันเข

ขณะเมื่อเล่าปี่อยู่ที่ซินเอี๋ย เล่าเปียวผู้ว่าราชการแคว้นเกงจิ๋ว (荊州) ได้เชิญเล่าปี่ไปเป็นประธานในพิธีฉลองเนื่องในโอกาสที่พืชผลเก็บเกี่ยวได้ผลดีที่เมืองซงหยง เนื่องจากเล่าเปียวกำลังป่วยและบุตรชายทั้งสองของเล่าเปียวคือเล่ากี๋และเล่าจ๋องยังเด็กเกินไป เล่าปี่จึงเดินทางมาถึงเมืองซงหยงพร้อมกับจูล่งและเข้าร่วมในพิธี ชัวมอฉวยโอกาสที่เล่าปี่เข้ามาที่ซงหยงวางแผนจะสังหารเล่าปี่ แต่อีเจี้ยได้ลอบมาบอกเล่าปี่ว่าชัวมอคิดร้าย เล่าปี่จึงขึ้นม้าเต๊กเลา (的盧) ซึ่งเป็นม้าที่เชื่อกันว่าจะนำโชคร้ายมาสู่ผู้ที่ขี่มัน หนีออกจากเมืองซงหยงทางประตูทิศตะวันตก เมื่อชัวมอรู้ว่าเล่าปี่หนีไปได้ไม่นานจึงนำทหารไล่ตาม เล่าปี่ขี่ม้าเต๊กเลามาถึงริมแม่น้ำตันเข (檀溪) ทางตะวันตกของซงหยง แล้วพยายามจะขี่ม้าข้ามแม่น้ำไป หลังม้าเต๊กเลาก้าวลงไปในแม่น้ำได้ไม่กี่ก้าวก็ถลำลงเลน เสื้อผ้าของเล่าปี่เปียกน้ำ เล่าปี่ใช้แส้ม้าเฆี่ยนม้าเต๊กเลาแล้วร้องว่า "วันนี้เต๊กเลามึงจะผลาญเจ้าของเสียแล้วหรือ" พลันม้าเต๊กเลาก็โจนขึ้นจากน้ำได้ระยะถึงสามจ้างข้ามไปถึงฝั่งตรงข้ามได้ ช่วยเล่าปี่ให้พ้นภัย
ในบันทึก ชื่อยฺหวี่ (世語) ได้มีการบันทึกถึงเหตุการณ์เดียวกันนี้  อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์จิ้นชื่อซุนเชิ่ง ได้แสดงความคิดเห็นต่อเหตุการณ์ในบันทึกนี้ว่าไม่น่าจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง
ชีซี

บทความหลัก: ชีซี
เล่าปี่เยือนกระท่อมหญ้าสามครั้ง

ก่อนที่ชีซีจะเดินทางจากไปยังเมืองฮูโต๋ ชีซีได้แนะนำจูกัดเหลียงหรือชื่อรองขงเบ้งให้เล่าปี่ ทั้งยังแนะนำให้เล่าปี่เดินทางไปเชิญจูกัดเหลียงมาเป็นที่ปรึกษาด้วยตนเอง เล่าปี่จึงเดินทางพร้อมด้วยกวนอูและเตียวหุยไปยังหลงจงเพื่อพบจูกัดเหลียง เล่าปี่มาถึงบ้านของจูกัดเหลียง เด็กรับใช้ในบ้านได้มาบอกว่าอาจารย์ไม่อยู่ที่บ้าน เล่าปี่จึงเขียนหนังสือถึงจูกัดเหลียงฝากไว้กับเด็กรับใช้ หลายวันต่อมาในฤดูหนาว เล่าปี่พาพี่น้องร่วมสาบานทั้งสองคนไปเยี่ยมจูกัดเหลียงอีกครั้ง เล่าปี่ถามหา "อาจารย์" กับเด็กรับใช้ เด็กรับใช้จึงพาไปพบคนที่ตนเรียกว่า "อาจารย์" ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นน้องชายของจูกัดเหลียงชื่อจูกัดกิ๋น (จูเก๋อจฺวิน)  แล้วเมื่อเล่าปี่เดินออกมาจากบ้านจูกัดเหลียง เล่าปี่เห็นชายคนหนึ่งขี่ลามาก็คิดว่าเป็นจูกัดเหลียง แต่แท้จริงแล้วเป็นพ่อตาของจูกัดเหลียงชื่ออุยสิง่าน (ฮองเสงหงัน) ต่อมาในฤดูใบไม้ผลิ เล่าปี่ตัดสินใจไปเยี่ยมจูกัดเหลียงอีกครั้งโดยที่น้องร่วมสาบานทั้งสองไม่พอใจนัก เมื่อเล่าปี่ไปถึงบ้านจูกัดเหลียงก็รู้ว่าจูกัดเหลียงอยู่ที่บ้านแต่กำลังนอนหลับอยู่ เล่าปี่จึงรอจนจูกัดเหลียงตื่นขึ้น จูกัดเหลียงได้เสนอยุทธศาสตร์หลงจงให้เล่าปี่ฟัง จากนั้นก็ตกลงใจที่จะออกจากบ้านที่หลงจงติดตามเล่าปี่ไปในฐานะที่ปรึกษานับแต่นั้น
ในจดหมายเหตุสามก๊ก ไม่มีรายละเอียดเรื่องที่เล่าปี่ได้จูกัดเหลียงเป็นที่ปรึกษา ในบทชีวประวัติจูกัดเหลียงมีการบรรยายไว้สั้นๆว่าหลังชีซีแนะนำจูกัดเหลียงให้เล่าปี่ เล่าปี่ได้ไปเยี่ยมเพื่อพบและสนทนากับจูกัดเหลียงสามครั้ง ระหว่างการสนทนาจูกัดเหลียงได้เสนอยุทธศาสตร์หลงจงให้เล่าปี่  อย่างไรก็ดี ในจดหมายเหตุ เว่ยเลฺว่ (魏略) และ จิ่วโจวชุนชิว (九州春秋) ได้บันทึกถึงเรื่องที่เล่าปี่พบจูกัดเหลียงเป็นครั้งแรก จดหมายเหตุทั้งสองฉบับได้ระบุว่าจูกัดเหลียงเป็นฝ่ายมาพบเล่าปี่ก่อน  แทนที่เล่าปี่จะเป็นฝ่ายมาพบจูกัดเหลียง เมื่อแรกพบนั้นทั้งจูกัดเหลียงและเล่าปี่ไม่รู้จักกันมาก่อนและเล่าปี่ไม่สนใจจูกัดเหลียงมากนักเพราะจูกัดเหลียงอายุยังน้อย หลังจากแขกของเล่าปี่คนอื่นๆออกไปแล้ว จูกัดเหลียงยังคงอยู่ แต่เล่าปี่ก็ไม่ได้ถามอะไรจูกัดเหลียง จูกัดเหลียงเป็นฝ่ายไปขอสนทนากับเล่าปี่ หลังจากได้พูดคุยแล้วเล่าปี่เห็นความสามารถของจูกัดเหลียงจึงมองจูกัดเหลียงเปลี่ยนไป ตั้งแต่นั้นมาก็ปฏิบัติต่อจูกัดเหลียงด้วยความนับถือ  เผย์ ซงจือวิจารณ์ว่าจดหมายเหตุทั้งสองฉบับมีเนื้อความที่ขัดแย้งกับคำกล่าวของตัวจูกัดเหลียงเองในฎีกาออกศึกครั้งแรกซึ่งกล่าวไว้ว่า "พระองค์(พระเจ้าเล่าปี่)ทรงลดพระเกียรติเสด็จเยือนกระท่อมหญ้าของกระหม่อมถึงสามครั้ง อีกยังได้ทรงขอคำปรึกษาปัญหาบ้านเมืองในปัจจุบันด้วยกระหม่อมอีกต่างหาก"  เผย์ ซงจือมีความเห็นว่าจากฎีกาออกศึกครั้งแรกนั้นเป็นที่ชัดเจนว่าจูกัดเหลียงไม่ใช่ฝ่ายที่ไปพบเล่าปี่ก่อน
ศึกพกบ๋อง

บทความหลัก: ยุทธการที่ทุ่งพกบ๋อง
ศึกเตียงปัน

บทความหลัก: ศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว