สแกมจ่ายเงินล่วงหน้า
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  
"advance fee fraud". Encyclopædia Britannica. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-05-27.
↑  
"Advance Fee Scams". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-01. FBI.
1 2 3 4  "18 กลโกงมิจฉาชีพ ใช้หลอกลวงเหยื่อบนโลกออนไลน์". สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการตำรวจ (สง.ก.ตร.). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-09-15.
↑  "Nigeria Laws: Part 6: Offences Relating to property and contracts". Nigeria Law. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-03-08. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
1 2 3 4 5 6 7 8  "West African Advance Fee Scams". United States Department of State. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-14. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  "Togo: Country Specific Information". United States Department of State. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-02. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  "Advance Fee Fraud". Hampshire Constabulary. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-09. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
1 2 3  "Fraud Scheme Information". United States Department of State. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-13. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
1 2  "Advance Fee Fraud". BBA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-28. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  "Jak uniknąć "oszustwa nigeryjskiego"". Polska Policja. สืบค้นเมื่อ 2019-04-16.
↑  
Jackman, Tom (2019-02-12). "William Webster, ex-FBI and CIA director, helps feds nab Jamaican phone scammer". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ 2019-02-12.
↑  
Vasciannie, Stephen (2013-03-14). "Jamaica Comes Down Tough on 'Lottery Scams'". Huffington Post. สืบค้นเมื่อ 2019-02-12.
↑  "Advance Fee Scam! This is Ongoing!". scamwarners.com. สืบค้นเมื่อ 2023-09-15.
↑  "An old swindle revived; The "Spanish Prisoner" and Buried Treasure Bait Again Being Offered to Unwary Americans". The New York Times. 1898-03-20. p. 12. สืบค้นเมื่อ 2010-07-01.
↑  Old Spanish Swindle Still Brings In New U.S. Dollars, Sarasota Herald-Tribune, October 2, 1960, pg 14
1 2  Mikkelson, David (2010-02-01). "Nigerian Scam". Snopes. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Harris, Misty (2012-06-21). "Nigerian email scams royally obvious for good reason, study says". The Province. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-04. สืบค้นเมื่อ 2019-01-04 – โดยทาง Canada.com.
↑  "Danielson And Putnam News: Danielson". Norwich Bulletin. 1922-11-16. p. 6. สืบค้นเมื่อ 2016-05-07.
↑  Buse, Uwe (2005-11-07). "Africa's City of Cyber Gangsters". Der Spiegel. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  
Lohr, Steve (1992-05-21). "'Nigerian Scam' Lures Companies". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  
"International Financial Scams". United States Department of State, Bureau of Consular Affairs. สืบค้นเมื่อ 2015-01-12.
↑  
"The Nigerian Prince: Old Scam, New Twist". Better Business Bureau. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-02-26. สืบค้นเมื่อ 2015-02-26.
↑  
"Get smart on cybersecurity". Mozilla (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2016-02-09.
↑  
Andrews, Robert (2006-08-04). "Baiters Teach Scammers a Lesson". Wired. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  
Stancliff, Dave (2012-02-12). "As It Stands: Why Nigeria became the scam capital of the world". Times-Standard. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-16. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Ibrahim, Suleman (December 2016). "Social and contextual taxonomy of cybercrime: Socioeconomic theory of Nigerian cybercriminals". International Journal of Law, Crime and Justice. 47: 44–57. doi:10.1016/j.ijlcj.2016.07.002. S2CID 152002608.
1 2  Rosenberg, Eric (2007-03-31). "U.S. Internet fraud at all-time high". San Francisco Chronicle. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Herley, Cormac (2012). "Why do Nigerian Scammers Say They are from Nigeria?" (PDF). Microsoft. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-22. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  "Blatancy and latency". The Economist.
1 2  
Staff Writer (2009-10-22). "Nigeria's anti graft police shuts 800 scam websites". Agence France-Presse. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  
"Nigeria shuts 800 scam websites".
↑  Lazarus, Suleman (August 2018). "Birds of a Feather Flock Together: The Nigerian Cyber Fraudsters (Yahoo Boys) and Hip Hop Artists". Criminology, Criminal Justice, Law & Society. 19 (2).
1 2  Dixon, Robyn (2005-10-20). ""I Will Eat Your Dollars"". Los Angeles Times. Festac. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Clinton, Helen; Abumere, Princess (2021-09-14). "Hushpuppi - the Instagram influencer and international fraudster". BBC News. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.
↑  
Lin, Sharon. "The Long Shadow of the 'Nigerian Prince' Scam". Wired. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.
↑  
Akinwotu, Emmanuel (2021-06-14). "Young, qualified and barely scraping by - inside Nigeria's economic crisis". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 2022-05-16.
↑  Ibrahim, Suleman (2016-12-01). "Social and contextual taxonomy of cybercrime: Socioeconomic theory of Nigerian cybercriminals". International Journal of Law, Crime and Justice. 47: 44–57. doi:10.1016/j.ijlcj.2016.07.002. S2CID 152002608.
↑  Loriggio, Paola (2017-03-17). "Toronto woman loses $450,000 from life savings, sale of condo to online dating scam: police". Edmonton Journal. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-24. สืบค้นเมื่อ 2017-03-23.
↑  Wild, Jonathan (2017-02-01), "Department of Internal Affairs: England and the Countryside", Literature of the 1900s, Edinburgh University Press, doi:10.3366/edinburgh/9780748635061.003.0006, ISBN 978-0-7486-3506-1, สืบค้นเมื่อ 2020-11-15
↑  "Latest e-mail uses Alaska Airlines crash victims to scam | Consumer News - seattlepi.com". Blog.seattlepi.nwsource.com. 2007-11-09. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-24. สืบค้นเมื่อ 2012-02-22.
↑  "Zimbabwe appeal". Department of Commerce - WA ScamNet. สืบค้นเมื่อ 2015-11-09.
1 2  Lazarus, Suleman; Okolorie, Geoffrey U. (2019). "The bifurcation of the Nigerian cybercriminals: Narratives of the Economic and Financial Crimes Commission (EFCC) agents". Telematics and Informatics. Elsevier BV. 40: 14–26. doi:10.1016/j.tele.2019.04.009. ISSN 0736-5853.
↑  Longmore-Etheridge, Ann (August 1996). "Nigerian scam goes on". Security Management. 40 (8): 109. ProQuest 231127826.
↑  Ibrahim, Suleman (2016). "Social and contextual taxonomy of cybercrime: Socioeconomic theory of Nigerian cybercriminals". International Journal of Law, Crime and Justice. Elsevier BV. 47: 44–57. doi:10.1016/j.ijlcj.2016.07.002. ISSN 1756-0616.
1 2  Lazarus, S. (2018). Birds of a feather flock together: the Nigerian cyber fraudsters (Yahoo Boys) and hip hop artists. Criminology, Criminal Justice, Law & Society, 19(2), 63-80. https://ccjls.scholasticahq.com/article/3792
↑  "Advance Fee Loan Scams| DirectLendingSolutions.com®". www.directlendingsolutions.com. สืบค้นเมื่อ 2015-09-24.
1 2  "I Will Eat Your Dollars". 2005-10-29. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-10-29. สืบค้นเมื่อ 2012-02-22.
↑  "'I Will Eat Your Dollars' - Yahoo! News". 2005-10-29. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-10-29. สืบค้นเมื่อ 2020-11-20.
↑  Grinker, Roy R.; Lubkemann, Stephen C.; Steiner, Christopher B. (2010). Perspectives on Africa: A Reader in Culture, History and Representation. New York City: John Wiley & Sons. pp. 618–621. ISBN 978-1-4443-3522-4.
1 2  "Economic and Financial Crimes Commission (Establishment) Act of 2004" (PDF). Economic and Financial Crimes Commission (Nigeria). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-06-28. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Cheng, Jacqui (2009-05-11). "Baiting Nigerian scammers for fun (not so much for profit)". Ars Technica. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Arehart, Christopher; Schmookler, Scott; Nemeth, Taylor (June 2021). "Guarding Against Email Social Engineering Fraud: Re-examining a Global Problem" (PDF). Chubb.com. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-30.
↑  Gallagher, David F. (2007-11-09). "E-Mail Scammers Ask Your Friends for Money". Bits.blogs.nytimes.com. สืบค้นเมื่อ 2012-02-22.
1 2 3  "Nigerian Advance Fee Fraud (DEPARTMENT OF STATE PUBLICATION 10465)" (PDF). State Dept. Bureau of International Narcotics and Law Enforcement Affairs. April 1997. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-08. สืบค้นเมื่อ 2019-01-04.
↑  "The 419 Scam, or Why a Nigerian Prince Wants to Give You Two Million Dollars". informit.com.
↑  
de Braun, Philip (2004-12-31). "SA cops, Interpol probe murder". News24. สืบค้นเมื่อ 2010-11-27.
1 2 3  "Online Romance Scams Continue To Grow - Project Economy News Story". Kmbc.com. 2006-05-19. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-19. สืบค้นเมื่อ 2012-02-22.
1 2 3 4  "Singles seduced into scams online". NBC News. 2005-07-28. สืบค้นเมื่อ 2012-02-22.
↑  Lazarus, Suleman (2018-08-01). "Birds of a Feather Flock Together: The Nigerian Cyber Fraudsters (Yahoo Boys) and Hip Hop Artists". Criminology, Criminal Justice, Law & Society. 19 (2). S2CID 150040643.
↑  "Attorney general: Beware of romance scams on Valentine's Day". Sentinel-Tribune. 2017-02-11. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-26. สืบค้นเมื่อ 2017-03-23.
↑  AFP (2014-02-03). "Nigerian arrested over WA woman Jette Jacobs death". WAtoday (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-02-22.
↑  
"Jette Jacobs' son visits the scene of his mother's alleged murder by a love scammer in South Africa". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-06-21. สืบค้นเมื่อ 2016-02-08.
↑  
"EFCC Arraigns Suspected Conman for $90,000 Romance Scam".
↑  Mikkelson, Barbara (2007-01-14). "Hitman Scam". Snopes. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  Zak, Paul J. (2008-11-13). "How to Run a Con". Psychology Today. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  "Recovery Scams". Seon Technology. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-06-10.
↑  Mikkelson, David (2004-08-11). "Scam Me Twice, Shame On Me, ..." Snopes. สืบค้นเมื่อ 2012-06-24.
↑  "Nigeria scams 'cost UK billions'". BBC News. 2006-11-20. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Leonhardt, Megan (2019-04-18). "'Nigerian prince' email scams still rake in over $700,000 a year—here's how to protect yourself". CNBC. สืบค้นเมื่อ 2022-07-22.
↑  "Suicide of internet scam victim". BBC News. 2004-01-30. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  "Web scam drove student to suicide". BBC News. 2008-05-02. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  "Nigerian scam victims maintain the faith". Sydney Morning Herald. 2007-05-14. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Song, Anna (2008-11-11). "Woman out $400K to 'Nigerian scam' con artists". KATU. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  "FBI — Seniors". Federal Bureau of Investigation. 2016-03-22. สืบค้นเมื่อ 2016-05-12.
↑  Harzog, Beverly Blair (2012-05-25). "Protect Elderly Relatives from Credit Card Fraud". ABC News. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  
Hills, Rusty; Frendewey, Matt (2007-06-12). "Former Alcona County Treasurer Sentenced to 9-14 Years in Nigerian Scam Case". State of Michigan. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-14. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  
Krajicek, David. "A "Perfect" Life: Mary Winkler Story". TruTV. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-25. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  
Liewer, Steve (2007-07-05). "Navy officer gets prison for stealing from ship safe". San Diego Union Tribune. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-27. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  
"Adler v. Federal Republic of Nigeria | Ninth Circuit". anylaw.com. 2000-05-17. สืบค้นเมื่อ 2023-03-06.
↑  
Soto, Onell R. (2004-08-15). "Fight to get money back a loss". San Diego Union Tribune. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-12-02. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  "Seven in court for 419 kidnap". News 24. 2008-09-30. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  "Kidnapped Briton tells of terror". BBC News. 2001-07-14. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  
Glenny, Misha (2009). McMafia. Vintage Books. pp. 138-141. ISBN 978-0-09-948125-6.
↑  
Sullivan, Bob (2003-03-05). "Nigerian scam continues to thrive". NBC News. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  
Delio, Michelle (2003-02-21). "Nigerian Slain Over E-Mail Scam". Wired. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
↑  Sine, Richard (May 2–8, 1996). "Just Deposit $28 Million". Metroactive. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.{{cite news}}:  CS1 maint: date format (ลิงก์)
↑  Oluwarotimi, Abiodun (2012-05-26). "Nigeria: Police Force Is Corrupt, EFCC Not Sincere - U.S." AllAfrica.com. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  Libbenga, Jan (2004-07-05). "Cableco 'inside job' aided Dutch 419ers". The Register. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  Haines, Lester (2012-11-08). "Aussie 419 ringleader jailed for four years". The Register. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  "Woman gets prison for 'Nigerian' scam". United Press International. 2008-06-26. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.
↑  "8 Signs Of A Yahoo Boy Every Lady Must Watch Out For". Dating Reporter's Blog (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-10. สืบค้นเมื่อ 2021-04-05.
↑  Libbenga, Jan (2007-07-02). "'I Go Chop Your Dollar' star arrested". The Register. สืบค้นเมื่อ 2012-06-23.