stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จิงเกิลเบลส์
ประวัติเพลง

"จิงเกิลเบลส์" บันทึกเสียงครั้งแรกโดย เอดิสันเมลควอเตต์ ในปี ค.ศ. 1898 และในปี ค.ศ. 1902 เฮย์เดนควอเตตก็บันทึกเสียงเพลงนี้ ในปี ค.ศ. 1943 บิง ครอสบีและแอนดรูวส์ซิสเตอร์ส บันทึกเสียงเพลง "จิงเกิลเบลส์" ในนามเดกคา 23281 เพลงติดชาร์ตอันดับ 19 และขายได้มากกว่าล้านชุด
"จิงเกิลเบลส์" ได้ถูกศิลปินมาขับร้องมากมายอย่าง แฟรงก์ ซินาตรา, หลุยส์ อาร์มสตรอง, ดู๊ค เอลลิงตัน, เดฟ บรูเบก, เคาน์ เบซี, เรย์ บราวน์, ออสการ์ ปีเตอร์สัน, เอลลา ฟิตซ์เจรัลด์, แนต คิง โคล, ไมค์ ฮอร์สฟอลล์, เดอะฮอปเปอร์ส, บันนีเอ็ม และแอน แฮมป์ตัน แคลลาเวย์ และในปี 2006 คิมเบอร์ลีย์ ล็อก นำเพลงนี้ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพรแรรี
เนื้อเพลง

| ด ค กเพลงสรรเสริญพระเจ้า |
| --- | --- |
ดนตรีคริสต์มาส:  "ขอเชิญท่านผู้วางใจ"  "จงฟังเพลงแห่งทูตสวรรค์"  "จอยทูเดอะเวิลด์"  "จิงเกิลเบลส์"  "เป็นเวลาที่พระคริสต์ได้ประสูติ"  "พระคุณพระเจ้า"  "ราตรีสงัด ราตรีสวัสดิ์"  "ไวท์คริสต์มาส"  "ออลไอวอนต์ฟอร์คริสต์มาสอีสยู" 
อัลบั้ม: "เมอร์รีคริสต์มาส"
อื่น ๆ: ดนตรีคริสต์มาส
จิตแพทย์

จิตแพทย์ (อังกฤษ: psychiatrist) เป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญในด้านจิตเวชศาสตร์และได้รับการรับรองให้ทำการรักษาความผิดปกติทางจิต จิตแพทย์ทุกคนถูกฝึกให้วินิจฉัยโรคและจิตบำบัด เนื่องจากจิตแพทย์ต้องเป็นแพทย์อยู่เองด้วย และสามารถวินิจฉัยโรคผู้ป่วยได้ จิตแพทย์จึงเป็นหนึ่งในกลุ่มสาขาผู้ชำนาญการด้านสุขภาพจิตจำนวนจำกัด ที่สามารถจ่ายยาเพื่อรักษาอาการทางจิตของผู้ป่วยได้ ตลอดจนสามารถสั่งตรวจร่างกาย สั่งและอธิบายการทดลองในห้องปฏิบัติการและตรวจคลื่นไฟฟ้าสมอง และสั่งให้มีการถ่ายภาพสมอง อย่างเช่น การตรวจเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์ การสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก และโครโมโทกราฟีให้ผู้ป่วยได้ ในขณะที่ผู้ชำนาญการด้านสุขภาพจิตสาขาอื่น เช่น นักจิตวิทยา นักจิตบำบัด พยาบาลจิตเวช ฯลฯ ซึ่งมิใช่แพทย์ จะไม่สามารถสั่งจ่ายยาและสั่งการรักษาดังกล่าวได้เอง ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับกฎระเบียบในแต่ละประเทศด้วย โดยปกติจิตแพทย์จะร่วมทำงานเป็นทีมกับบุคลากรสาธารณสุขสาขาอื่น ๆ ในการรักษาผู้ป่วยรายหนึ่ง ๆ
จิงเคอ

ภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงถึงการลอบสังหารฉินอ๋องของจิงเคอ (ฉินอ๋อง-ซ้าย), (จิงเคอ-ขวาและถูกจับตัวไว้ได้), (ฉินอู่หยาง หมอบกราบอยู่ตรงกลาง)
จิงเคอ
จิงเคอ (จีน: 荊軻, อังกฤษ: Jing Ke, เวด-ไจลส์: Ching K'o, พินอิน: Jīng Kē) เป็นมือสังหารที่ลอบสังหารฉินอ๋อง หรือจิ๋นซีฮ่องเต้ ที่ปรากฏนามในประวัติศาสตร์จีนในยุคจ้านกว๋อ
ในประวัติศาสตร์

เจ้าชายไท่จื่อตัน รัชทายาทแห่งแคว้นเยี่ยนได้ตกเป็นตัวประกันอยู่ในแคว้นฉินเป็นเวลานาน ตลอดเวลาถูกกดขี่สารพัด ต่อมาได้หลบหนีกลับไปยังแคว้นเยี่ยนได้สำเร็จ จึงกลายเป็นศัตรูอีกคนหนึ่งที่สำคัญของฉินอ๋อง
ต่อมาแคว้นฉินได้บุกโจมตีแคว้นฉี, แคว้นฉู่, แคว้นฮั่น, แคว้นวุ่ย และแคว้นเจ้า ได้ราบคาบ สถานการณ์จึงคาดหมายได้ว่า ต่อไปจะบุกแคว้นเยี่ยนอย่างแน่นอน
ไท่จื่อตันจึงมีบัญชาให้ จิงเคอ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญการใช้มีด ปลอมตัวเป็นทูตแคว้นเยี่ยน พร้อมกับผู้ช่วยชื่อ ฉินอู่หยาง ไปยังเมืองเซียนหยาง เมืองหลวงของแคว้นฉินพร้อมกับบรรณาการคือ แผนที่เมืองจีชาง ของแคว้นเยี่ยน พร้อมกับศีรษะของฝานอี๋ว์ชี ซึ่งเป็นศัตรูคนสำคัญคนหนึ่งของฉินอ๋องที่หลบหนีไปยังแคว้นเยี่ยน เพื่อเสแสร้งว่าแคว้นเยี่ยนสยบยอมต่อแคว้นฉิน
ทางฝ่ายแคว้นฉินไม่ทราบมาก่อนว่านี่เป็นแผนการ ได้จัดการต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ ในการเข้าเฝ้าครั้งนี้ จิงเคอเป็นผู้เดินนำหน้าถือกล่องใส่ศีรษะของฝานอี๋ว์ชีเดินนำหน้า ขณะที่ฉินอู๋หยางถือม้วนแผนที่เดินตามหลัง แต่กิริยาของฉินอู๋หยางตื่นตระหนกมีพิรุธให้จับได้ ฉินอ๋องจึงสั่งให้ฉินอู๋หยางหยุดอยู่ห่าง ๆ แล้วรับสั่งให้จิงเคอรับแผนที่มาคลี่ให้ทอดพระเนตร  ปรากฏว่ามีดสั้นที่ซ่อนอยู่ปลายสุดของแผนที่แล่บออกมาให้เห็น แผนการลอบสังหารฉินอ๋องครั้งนี้จึงล้มเหลว แม้จิงเคอจะพยายามใช้มีดสั้นนั่นจ้วงแทงฉินอ๋องแล้วก็ตาม แต่ฉินอ๋องก็หลบหลีกไปได้พ้น ท้ายสุดเป็นฝ่ายจิงเคอและฉินอู้หยางที่ถูกองครักษ์ของฉินอ๋อง สังหารลงในท้องพระโรงทันที
การลอบสังหารฉินอ๋องในครั้งนี้เกิดขึ้นในปีที่ 227 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นที่เลื่องลือไปทั่ว ซือหม่าเซียน นักประวัติศาสตร์ในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนต้น แม้จะเป็นในยุคหลังผ่านมาหลายร้อยปีแล้วก็ตาม ก็ได้บันทึกถึงเหตุการณ์ครั้งนี้ไว้ ชื่อ 刺客列傳 (ชีวประวัตินักลอบสังหาร)
ในวัฒนธรรมต่าง ๆ

เรื่องราวการลอบสังหารของจิงเคอในครั้งนี้  ได้ถูกดัดแปลงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของจีนในยุคปัจจุบันหลายอย่าง อาทิ The Emperor and the Assassin ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1999 ตัวละครจิงเคอรับบทโดย จาง เฟิงอี้ จากการกำกับของ เฉิน ไคเก๋อ หรือถูกดัดแปลงเป็นตัวละครใน ฮีโร่ ในปี ค.ศ. 2003 จากการกำกับของ จาง อี้โหมว ซึ่งตัวนักลอบสังหารแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย หรือในละครโทรทัศน์ชุด The Rise of the Great Wall ในปี ค.ศ. 1986 โดย ATV ตัวละครจิงเคอแสดงโดย หลิว สงเหยินและ Assassinator Jing Ke ในปี ค.ศ. 2004 นำแสดงโดย หลิว ยี่
นอกจากนี้แล้ว เหตุการณ์ครั้งนี้ได้กลายมาเป็นภาษิตในภาษาจีนคำว่า 图穷匕见 (จีนกลาง: ถูฉงชีเสี้ยน, แต้จิ๋ว: โต่วเคี้ยงชิกหิ่ง) แปลว่า "สุดแผนที่มีดปรากฏ" ซึ่งหมายถึง "แผนการแตกไม่สามารถปกปิดได้"
จักรวาลมิกกี้ เมาส์

| มิกกี้ เมาส์และผองเพื่อน |
| --- | --- |
ตัวอักษรสัญลักษณ์ที่ดิสนีย์ใช้เพื่อประชาสัมพันธ์แฟรนไชส์ ​​"มิกกี้ เมาส์และผองเพื่อน"
สร้างโดย: วอลต์ ดิสนีย์ อูบ อิเวิร์คส์ ฟลอยด์ ก็อตต์เฟรดสัน (การขยายตัว)
งานต้นฉบับ: เรือกลไฟวิลลี่ (1928)
เจ้าของ: เดอะวอลต์ดิสนีย์
ปี: 1928–ปัจจุบัน
ภาพยนตร์และโทรทัศน์
ภาพยนตร์: มิกกี้ เมาส์ ซีรีส์ภาพยนตร์ (1928–1953) ดูเพิ่ม รายชื่อภาพยนตร์และการปรากฏตัวของมิกกี้ เมาส์
แอนิเมชันซีรีส์: การแสดงต้นฉบับ:  มิกกีเมาส์เวิร์ก (1999–2000)  เฮาส์ออฟเมาส์ (2001–2003)  มิกกีเมาส์คลับเฮาส์ (2006–2016)  มิกกีเมาส์ (2013–2019)  มิกกีแอนด์เดอะโรดสเตอร์เรซเซอส์ / มิกกีเมาส์มิกซ์อัพแอดเวนเจอส์ (2017–2021)  เดอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์ออฟมิกกีเมาส์ (2020–2023)  มิกกีเมาส์ฟันเฮาส์ (2021–ปัจจุบัน) 
เบ็ดเตล็ด
มิกกีแอนด์มินนีรันนาเวย์เรลเวย์ (2020–ปัจจุบัน)
จักรวาลที่เกี่ยวข้อง: จักรวาลโดนัลด์ ดั๊ก
เนื่องจากผลงานภาพยนตร์ของมิกกี้ เมาส์ และตัวละครที่เกี่ยวข้องมีมากมาย กล่องข้อมูลนี้จึงมีไม่ครอบคลุมผลงานทั้งหมดในแฟรนไชส์นี้อย่างละเอียดถี่ถ้วน
จักรวาลมิกกี้ เมาส์ (อังกฤษ: Mickey Mouse universe) เป็นจักรวาลที่ใช้ร่วมกัน เป็นฉากสำหรับเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับตัวการ์ตูนของดิสนีย์ รวมถึงมิกกี้และมินนี่ เมาส์ โดนัลด์และเดซี่ ดั๊ก ลูกหมาพลูโต และกูฟฟี ซึ่งเป็นสมาชิกหลัก (เรียกขานกันว่า "หกแห่งความรู้สึก" (Sensational Six)) และตัวละครอื่น ๆ อีกมากมายที่เกี่ยวข้อง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสัตว์ที่เป็นมานุษยรูปนิยม จักรวาลมีต้นกำเนิดมาจากภาพยนตร์สั้นแอนิเมชันเรื่อง มิกกี้ เมาส์ ผลิตโดยดิสนีย์เริ่มตั้งแต่ปี 1928 ถึงกระนั้น เวอร์ชันที่สอดคล้องกันเรื่องแรกถูกสร้างขึ้นโดยฟลอยด์ ก็อตต์เฟรดสัน ในการ์ตูนเรื่องหนังสือพิมพ์มิกกีเมาส์ เวอร์ชันโลกแห่งความเป็นจริงมีอยู่ในดิสนีย์แลนด์และโตเกียวดิสนีย์แลนด์ เรียกว่า มิกกีตูนทาวน์
ตั้งแต่ปี 1990 เป็นต้นมา ในการ์ตูนอเมริกันเมืองที่มิกกี้อาศัยอยู่มักถูกเรียกว่าเมาส์ตัน ในความต่อเนื่องสมัยใหม่ เมาส์ตันมักถูกบรรยายว่าตั้งอยู่รัฐคาลิโซตา ในสหรัฐ ซึ่งคล้ายคลึงกับแคลิฟอร์เนียตอนเหนือ สถานะสมมตินี้คิดค้นโดยนักเขียนการ์ตูนคาร์ล บาร์กส์ ในปี 1952 เพื่อเป็นที่ตั้งของดักเบิร์ก ซึ่งเป็นบ้านเกิดของโดนัลด์ ดั๊ก
ลักษณะที่สอดคล้องกันมากที่สุดของจักรวาลมิกกี้ เมาส์คือตัวละครบุคคลที่โด่งดังที่สุด ได้แก่ มินนี่ แฟนสาวของมิกกี้, สุนัขเลี้ยงพลูโต, เพื่อนกูฟฟี, ฮอเรซ ฮอร์สคอลลาร์, คลาราเบลล์ คาว และพีท ผู้ซวย ผลงานของดิสนีย์บางเรื่องยังรวมตัวละครจากภาพยนตร์แอนิเมชันของดิสนีย์ เช่น บาธเดย์ (1946) ซึ่งฟิกาโรจากเรื่อง พินอคคิโอ ปรากฏเป็นแมวของมินนี่ (กลายมาเป็นสัตว์เลี้ยงประจำของเธอในหลายผลงาน) มิกกี้ส์คริสต์มาสแครอล (1983) และ – แพร่หลายมากที่สุด – เฮาส์ออฟเมาส์ (2001–2003)
แม้ว่าการครอสโอเวอร์ระหว่างจักรวาลมิกกี้ เมาส์ และโดนัลด์ ดั๊กจะมีไม่บ่อยนัก แต่จักรวาลทั้งสองก็ทับซ้อนกัน ตัวละครจากจักรวาลโดนัลด์ ดั๊ก จะปรากฏตัวเป็นครั้งคราวในจักรวาลมิกกี้ เมาส์และในทางกลับกัน
คำว่า "จักรวาลมิกกี้ เมาส์" ไม่ได้ใช้อย่างเป็นทางการโดยบริษัทวอลต์ดิสนีย์ แต่ถูกใช้โดยนักเขียนการ์ตูนดิสนีย์และนักประวัติศาสตร์แอนิเมชัน เดวิด เกอร์สไตน์ โดยทั่วไปบริษัทวอลต์ดิสนีย์จะใช้คำเช่น มิกกี้และผองเพื่อน (Mickey & Friends) หรือมิกกี้แอนด์เดอะแก๊งค์ (Mickey & the Gang) เพื่ออ้างถึงแฟรนไชส์ตัวละคร
สถานที่ > ฟาร์มของมิกกี้

ในเรื่อง เพลนเครซี (Plane Crazy) (1928) ซึ่งเป็นเรื่องแรกของมิกกี้ เมาส์ มีผู้พบเห็นมิกกี้อยู่ที่ฟาร์ม ในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา มิกกี้อยู่ในพื้นที่ชนบท แต่ส่วนใหญ่อยู่ที่ฟาร์ม ฉากนี้ถูกนำเสนออย่างกระชับในประโยคแรกของหนังสือนิทานเล่มแรกของมิกกี้
"เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับมิกกี้ เมาส์ ที่อาศัยอยู่ในบ้านแสนสบายใต้พื้นโรงนาเก่า เป็นเรื่องเกี่ยวกับมินนี่ เมาส์ เพื่อนของเขา ซึ่งบ้านของเขาถูกซ่อนไว้อย่างปลอดภัย นุ่มนวล และอบอุ่น ที่ไหนสักแห่งในโรงเลี้ยงไก่"
ในหนังสือพิมพ์มิกกี้ เมาส์ ฟาร์มของมิกกี้น่าจะตั้งอยู่ในแถบมิดเวสต์ของสหรัฐ ตามที่ระบุโดยความคิดเห็นของตัวละครว่าได้มาถึง "ทางตะวันตก" ไปยังหุบเขามรณะ และไป "กลับไปทางตะวันออก" เพื่อทำธุรกิจ ฯลฯ ในชนบทแห่งนี้ ฉากนี้สะท้อนถึงวัยเด็กของวอลต์ ดิสนีย์ในรัฐมิสซูรี และเช่นเดียวกับดิสนีย์ ในที่สุดมิกกี้ก็ย้ายไปที่เมืองนี้ แม้ว่าเขาจะไม่มีวันลืมรากเหง้าของตัวเองก็ตาม บางครั้งมิกกี้ก็พูดถึงชีวิตของเขา "ในฟาร์ม"
สถานที่ > เมาส์ตัน

มิกกี้ปรากฏตัวในเมืองใหญ่เมื่อปี 1931 ในภาพยนตร์สั้นเรื่อง ทราฟฟิกทราเบิลส์ (Traffic Troubles) ซึ่งเขาทำงานเป็นคนขับแท็กซี่ เมืองของมิกกี้ไม่มีชื่อจนกระทั่งปี 1932 เมื่อการ์ตูนเรื่อง เดอะเกรตออร์แฟเนจรอบเบอร์รี (The Great Orphanage Robbery) ระบุว่าเมืองนี้เป็นศูนย์ไซโล เรื่องราวของฟลอยด์ ก็อตต์เฟรดสัน บางเรื่องเรียกง่าย ๆ ว่าเมืองบ้านเกิด ในขณะที่เรื่องราวของกอตต์เฟรดสันเรื่องอื่น ๆ ใช้ชื่อเมาส์วิลล์ แต่ชื่อแรกที่สอดคล้องกันสำหรับเมืองของมิกกี้มาในอิตาลีในช่วงปี 1950 โดยเรียกว่า โทโปลิเนีย (จากคำว่าโทโปลิโน (Topolino) หรือ 'หนูตัวเล็ก' ซึ่งเป็นชื่อภาษาอิตาลีของมิกกี้)
ตัวละครสำคัญ > มิกกี้ เมาส์

บทความหลัก: มิกกี้ เมาส์
มิกกี้ เมาส์ เป็นหนูที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ โดยส่วนใหญ่มักสวมถุงมือ กางเกงขาสั้นสีแดง และรองเท้าสีเหลือง แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วจะมีบุคลิกที่ถ่อมตัวและสนุกสนาน แต่เขาก็มักจะมีบุคลิกที่กระตือรือร้นและมีความมุ่งมั่น แสวงหาการผจญภัยครั้งใหม่ ความตื่นเต้น และความลึกลับ เขามักจะทำหน้าที่เป็นผู้นำโดยพฤตินัยในกลุ่มเพื่อน ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สั้นเรื่อง เรือกลไฟวิลลี่ ในปี 1928
ตัวละครสำคัญ > มินนี่ เมาส์

บทความหลัก: มินนี่ เมาส์
มินนี่ เมาส์ เป็นผู้หญิงคู่หูของของมิกกี้ เมาส์ ที่มีลักษณะเหมือนมนุษย์ โดยมักแสดงเป็นแฟนสาวของเขา ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สั้นเรื่อง เรือกลไฟวิลลี่ ในปี 1928 มินนี่แต่เดิมมีลักษณะเป็นหญิงวัยรุ่น มินนี่มักจะเล่นเป็นหญิงสาวของมิกกี้ในยามที่เธอเดือดร้อน อาชีพที่พบบ่อยที่สุดของเธอในการ์ตูนยุคแรกคือนักดนตรีและนักแต่งเพลง
ตัวละครสำคัญ > โดนัลด์ ดั๊ก

บทความหลัก: โดนัลด์ ดั๊ก
โดนัลด์ ดั๊ก เป็นเพื่อนสะบัดสะบิ้งของมิกกี้ ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในหนังสือเรื่อง เดอะแอดเวนเจอส์ออฟมิกกีเมาส์ (The Adventures of Mickey Mouse) ในปี 1934 ต่อมาได้เปิดตัวภาพยนตร์แอนิเมชันในภาพยนตร์สั้นเรื่อง เดอะไวส์ลิตเติลเฮน (The Wise Little Hen) ในปี 1934 โดนัลด์เป็นเป็ดที่มีลักษณะเหมือนมนุษย์ มักโกรธเมื่อตัวละครล้อเลียนเขา เขาออกเดทกับเดซี่ ดั๊ก และเป็นอาของฮิวอี ดิวอี และลูอี
ตัวละครสำคัญ > เดซี่ ดั๊ก

บทความหลัก: เดซี่ ดั๊ก
เดซี่ ดั๊ก เป็นผู้หญิงคู่หูของโดนัลด์ ซึ่งเป็นเป็ดที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ มักจะแสดงเป็นแฟนสาวของเขา ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สั้นเรื่อง มิสเตอร์ดักสเต็ปส์เอาต์ (Mr. Duck Steps Out) ในปี 1940 บางครั้งเธอก็อารมณ์หงุดหงิดกับโดนัลด์เมื่อเขามีอารมณ์เสีย โดยเดซี่ก็มีนิสัยที่อันตรายพอ ๆ กัน แต่มีท่าทางที่ซับซ้อนกว่ามาก เธอยังเป็นเพื่อนสนิทกับมินนี่ เมาส์ อีกด้วย
ตัวละครสำคัญ > กูฟฟี

กูฟฟี (หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า กูฟฟี กูฟ) คือเพื่อนจอมซุ่มซ่าม สมองทึบ และมีความหมายที่ดีของมิกกี้ ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สั้นเรื่อง มิกกีรีวิว (Mickey's Revue) ในปี 1932 กูฟฟีเป็นสุนัขที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์ มักเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย ในบางเรื่องเขาออกเดทกับคลาราเบลล์ คาว ในขณะที่บางครั้งเขาก็แสดงเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว ชื่อเดิมของเขาคือ ดิพพี ดอว์ก
ตัวละครสำคัญ > พลูโต

พลูโต เป็นสุนัขเลี้ยงของมิกกี้ เมาส์ ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สั้นเรื่อง เดอะพิกนิก (The Picnic) ในชื่อสุนัขของมินนี ในปี 1930 และในภาพยนตร์สั้นเรื่อง เดอะมูสฮันต์ (The Moose Hunt) ในปี 1931 ภายใต้ภาพยนตร์เรื่องปัจจุบันของเขาในชื่อสุนัขของมิกกี้ พลูโตเป็นสุนัขธรรมดาที่เดินสี่ขาและไม่ค่อยพูดต่างจากกูฟฟีที่เหมือนมนุษย์
ตัวละครสำคัญ > คลาราเบลล์ คาว

คลาราเบลล์ คาว เป็นวัวรูปร่างสูงคล้ายมนุษย์ซึ่งเป็นเพื่อนของมินนี่ เมาส์ และได้รับการแนะนำในภาพยนตร์สั้นเรื่อง เรือกลไฟวิลลี่ ในปี 1928 เธอมีนิสัยชอบนินทาและบางครั้งเป็นคนที่มีเจตนาดี แต่ไม่มีผลกับโดนัลด์ ดั๊ก เธอเป็นที่รู้จักในเรื่องการเดทกับฮอเรซ ฮอร์สคอลลาร์ และกูฟฟี
ตัวละครสำคัญ > ฮอเรซ ฮอร์สคอลลาร์

ฮอเรซ ฮอร์สคอลลาร์ เป็นม้ารูปร่างสูงคล้ายมนุษย์ซึ่งเป็นเพื่อนของมิกกี้ เมาส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สั้นเรื่อง เดอะพลาวบอย (The Plowboy) ในปี 1929 เขามีนิสัยขี้โอ้อวดและล้อเล่นในทางปฏิบัติ ก่อนการปรากฏตัวของโดนัลด์ ดั๊ก และกูฟฟี ฮอเรซเป็นเพื่อนสนิทของมิกกี้ เมาส์ เขามักจะถูกมองว่าเป็นแฟนของคลาราเบลล์ คาว
ตัวละครสำคัญ > ออสวอลด์ เดอะลักกีแรบบิต

ออสวอลด์เป็นกระต่ายสีดำที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่อง ทรอลลีย์ทราเบิลส์ (Trolley Troubles) (1927) เขาถูกอธิบายโดยในทางอภิปรัชญาว่าเป็น "พี่ชาย" ครึ่งหนึ่งของมิกกี้ในวิดีโอเกม อีปริกมิกกี (Epic Mickey) นี่เป็นการอ้างอิงถึงข้อเท็จจริงที่ว่าออสวอลด์เป็นดาราการ์ตูนหลักของวอลต์ ดิสนีย์ ก่อนที่จะมีการสร้างมิกกี้ เมาส์ แม้ว่าเขาจะเป็นเจ้าของโดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ในขณะนั้นก็ตาม การลบดิสนีย์ออกจากซีรีส์ออสวอลด์ในปี 1928 นำไปสู่การสร้างตัวละครมิกกี้ โดยในปี 2006 บริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ได้รับลิขสิทธิ์ในออสวอลด์ และตั้งแต่นั้นมาก็ใช้เขาในแฟรนไชส์วิดีโอเกมอีปริกมิกกี เกมดังกล่าวไม่ชัดเจนว่ามิกกี้และออสวอลด์เป็นพี่น้องกันหรือไม่ คำบรรยายปิดท้ายของเยน ซิด ระบุว่าพ่อมดหวังว่าฮีโร่ทั้งสองจะคิดว่าทั้งสองเป็นพี่น้องกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

The Mickey Mouse "Universe" Guide by David Gerstein (1996)
List of characters associated with the "Mice" universe at Inducks
จิตเวชศาสตร์เด็กและวัยรุ่น

จิตเวชศาสตร์เด็กและวัยรุ่น (อังกฤษ: child and adolescent psychiatry หรือ pediatric psychiatry) เป็นสาขาย่อยหนึ่งของจิตเวชศาสตร์ที่เน้นการศึกษาเกี่ยวกับการตรวจหาโรค การรักษา และการป้องกันโรคทางจิตเวชในเด็ก วัยรุ่น และครอบครัวของเด็กและวัยรุ่น
การวินิจฉัยโรคนั้นต้องพึงระวังถึงภูมิหลังของเด็ก เนื่องด้วยอาการมักคลุมเครือและมีการเกิดร่วมกัน แพทย์จึงต้องใช้การรักษาที่ตรงจุด ตามเหตุที่ก่อให้เกิดปัญหา
จาโกโม ปุชชีนี

จาโกโม ปุชชีนี
จาโกโม อันโตนีโอ โดเมนีโก มีเกเล เซกอนโด มารีอา ปุชชีนี (อังกฤษ: Giacomo Puccini 22 ธันวาคม พ.ศ. 2401 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467) เป็นคีตกวีชาวอิตาเลียน เกิดที่เมืองลูคคา ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2401 (ค.ศ. 1858) เขาเป็นที่รู้จักในนามของ ปุชชินี และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในคีตกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อุปรากรที่โด่งดังของเขาได้แก่เรื่อง มาดามบัตเตอร์ฟลาย และ ทอสก้า
ปุชชินีเสียชีวิตที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924)
ประวัติ

ปุชชีนีเกิดที่เมืองลูกา ในครอบครัวที่สืบทอดประเพณีทางดนตรีมาเป็นเวลายาวนาน
ภายหลังการเสียชีวิตของบิดาเมื่อเขามีอายุได้เพียงห้าขวบ เขาได้ถูกส่งไปเรียนดนตรีกับลุงชื่อฟอร์จูนาโต มากิ ผู้ซึ่งบอกว่าปุชชีนีเป็นเด็กที่ไม่มีพรสวรรค์และยังขาดวินัยในตนเอง
ต่อมา เขาได้กลายเป็นนักเล่นออร์แกนในโบสถ์ แรงบันดาลในเกี่ยวกับอุปรากรเกิดขึ้นกับเขาภายหลัง เมื่อเขาได้ชมอุปรากรเรื่องไอด้า ของจูเซปเป แวร์ดี ระหว่างปี พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) ถึง พ.ศ. 2426 (ค.ศ. 1883) เขาได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีแห่งนครมิลาน ที่ซึ่งเขาได้เป็นศิษย์ของอามิลกาเร ปอนชิเอลลี และ อันโตนิโอ บาซซินี
ในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) ปุชชีนีเข้าร่วมการแข่งขันประพันธ์อุปรากรหนึ่งองค์ แม้ว่าผลงานเรื่อง Le Villi ของเขาจะไม่ได้รับรางวัล แต่ก็ได้เปิดการแสดงในปี พ.ศ. 2427 (ค.ศ. 1884) ในเวลาต่อมาที่โรงละครแห่งเมืองเวอร์เม และได้ดึงดูดความสนใจของจูลิโอ ริคอร์ดิ ผู้จัดแสดงซึ่งก็ได้สั่งให้เขาประพันธ์เรื่อง เอ็ดก้าร์ ในเวลาต่อมา
ผลงานเรื่องที่สาม Manon Lescaut ไม่เพียงแต่จะประสบความสำเร็จเท่านั้น แต่ยังได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการร่วมงานกันอย่างราบรื่น ระหว่างผู้แต่งคำร้อง ลุยกิ อัลลิกา และ จูเซปเป จิอาโคซา ผู้ซึ่งร่วมงานกับเขาในอุปรากรสามเรื่องต่อมา โดยมี La Bohème เป็นเรื่องแรก (จากโศกนาฏกรรมของอองรี มูร์แจร์) และได้รับการยกย่องว่าเป็นสุดยอดของอุปรากรโรแมนติก เรื่องถัดมาได้แก่ ทอสกา ได้กลายเป็นผลงานแนวเวอริสซึมเรื่องแรกของปุชชินี  มาดามบัตเตอร์ฟลาย (จากบทประพันธ์ของเดวิด เบลาสโค) ได้รับการตอบรับอย่างเย็นชาในการเปิดการแสดงรอบปฐมทัศน์ แม้ว่าบทเพลงจะได้รับการเรียบเรียงขึ้นอย่างยอดเยี่ยม ซึ่งต่อมากลายเป็นอุปรากรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเรื่องหนึ่ง
การประพันธ์ดนตรีของปุชชีนีได้ชะลอลงในปี พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ทำให้เขาถึงกับเดินขากระเผลก
ในปี พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906) จิอาโคซา ผู้ประพันธ์คำร้องของปุชชีนีเสียชีวิต และในปี พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) ก็ได้เกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้น เมื่อสาวใช้ของปุชชีนีถูกเอลวิรา เจมีนานิ ภรรยาของปุชชีนีกล่าวหาว่ามีความสัมพันธ์กับจิอาโคซา ทำให้สาวใช้ฆ่าตัวตายในที่สุด
Il Trittico ได้ถูกประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918)เป็นอุปรากรสามองค์จบ ที่ถูกเรียงร้อยเข้าด้วยกันแบบ กร็องด์ กินโยล (ละครหุ่นใหญ่) ปารีส โดยมี Il Tabarro เป็นเรื่องราวสยองขวัญ Suor Angelica เป็นโศกนาฏกรรมสะเทือนอารมณ์ และ Gianni Schicchi เป็นละครตลกขบขัน ในสามเรื่องนี้ Gianni Schicchi ได้รับความนิยมมากที่สุด ในขณะที่ Il Tabarro ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าด้อยกว่า
ปุชชีนีเสียชีวิตที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในปี พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) จากอาการหัวใจล้มเหลวอันเนื่องมาจากโรคมะเร็งในลำคอ โดยเรื่อง Turandot เป็นอุปรากรเรื่องสุดท้ายที่ประพันธ์ไม่จบ สองฉากถูกท้ายถูกประพันธ์ให้แล้วเสร็จโดยฟรังโก อัลฟาโน ในปี พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) ตอนจบใหม่ของเรื่องนี้ได้ถูกประพันธ์โดยลูชาโน เบริโอ
ผลงานประพันธ์อุปรากรที่สำคัญ

Manon Lescaut เปิดแสดงรอบปฐมทัศน์ที่เมืองตูริน ในปี พ.ศ. 2436 (ค.ศ. 1893)
ลาบอแอม เปิดแสดงที่เมืองตูริน ในปี พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896)
ทอสกา เปิดแสดงที่กรุงโรม ในปี ค.ศ. 1900
มาดามบัตเตอร์ฟลาย เปิดแสดงที่โรงละคร ลา สกาลา นครมิลาน ในปี ค.ศ. 1904
La fanciulla del West  เปิดแสดงที่ เมโทรโปลิแทน โอเปร่า ในนครนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1910
La rondine เปิดแสดงที่มอนติคาร์โล ในปี ค.ศ. 1917
Il trittico (มีสามองค์ Il Tabarro, Suor Angelica และ Gianni Schicchi) เปิดแสดงที่ เมโทรโปลิแทน โอเปร่า ในนครนิวยอร์ก ในปี  ค.ศ. 1918
ตูรันโด (ประพันธ์ไม่จบในปี ค.ศ. 1924) เปิดแสดงที่โรงละคร ลา สกาลา นครมิลาน เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1926 (ประพันธ์ต่อโดยฟรังโก อัลฟาโน)
รายชื่อผลงานทั้งหมด

Le Villi (31 พฤษภาคม 1884 Teatro dal Verme, มิลาน)
Le Villi [rev] (26 ธันวาคม 1884 Teatro Regio, ตูริน)
Edgar (21 เมษายน 1889 โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน)
Edgar [rev 1] (05/09/1891 Teatro del Giglio, Lucca)
Edgar [rev 2] (28/01/1892 Teatro Comunale, Ferrara)
Manon Lescaut (01/02/1893 Teatro Regio, ตูริน)
La bohème (01/02/1896 Teatro Regio, ตูริน)
Tosca (14/01/1900 Teatro Costanzi, Roma)
Madama Butterfly (Madame Butterfly) (17/02/1904 โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน)
Madama Butterfly [rev 1] (28/08/1904 Teatro Grande, Brescia)
Edgar [rev 3] (08/07/1905 Teatro Colón, Buenos Aires)
Madama Butterfly [rev 2] (10/07/1905 Covent Garden, London)
Madama Butterfly [rev 3] (28/12/1906 Opéra Comique, Paris)
La fanciulla del West (10/12/1910 Metropolitan Opera, New York)
La rondine (27/03/1917 Opéra, Monte Carlo)
Il trittico (14/12/1918 Metropolitan Opera, New York) :
Il tabarro
Suor Angelica
Gianni Schicchi
Turandot (25/04/1926 โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน)
มีเดีย

| --- | --- |
Preludio Sinfonico:
จามาล ลัสเซลส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  จามาล ลัสเซลส์
วันเกิด:   (1993-11-11) 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  ดาร์บี
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมายเลข:  6
สโมสรเยาวชน
0000–2011:  นอตทิงแฮมฟอเรสต์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011–2014 |  นอตทิงแฮมฟอเรสต์ |  32 |  (2) |
| 2012 |  → สตีเวอนิจ (ยืม) |  7 |  (1) |
| 2014– |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  202 |  (12) |
| 2014–2015 |  → นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (ยืม) |  26 |  (1) |
ทีมชาติ
| 2011 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  1 |  (0) |
| 2011–2012 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  8 |  (0) |
| 2013 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 20 ปี |  1 |  (0) |
| 2014 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 15:23, 23 เมษายน 2023 (UTC)
จามาล ลัสเซลส์ (อังกฤษ: Jamaal Lascelles; เกิด 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กและเป็นกัปตันทีมคนปัจจุบันของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนหน้านี้ ลัสเซลส์เล่นให้แก่นอตทิงแฮมฟอเรสต์ เขาได้รับการพัฒนาผ่านศูนย์ฝึกเยาวชนของสโมสร
ระดับสโมสร > นอตทิงแฮมฟอเรสต์

ลัสเซลส์เกิดที่เมืองดาร์บี ดาร์บิเชอร์ ทิม ลัสเซลส์ พ่อของเขาเป็นนักบาสเกตบอลมืออาชีพให้แก่ดาร์บีเทรลเบลเซอร์ เขาเริ่มต้นอาชีพของเขาที่นอตทิงแฮมฟอเรสต์ ผ่านระบบเยาวชนของสโมสร ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 สโมสรปฏิเสธข้อเสนอ 5 ล้านปอนด์จากอาร์เซนอลเพื่อซื้อเขา เขาเซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 ลัสเซลส์เปิดตัวในทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2012 โดยแพ้เบิร์นลีย์ 0-2
ระดับสโมสร > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

หลังจากการเซ็นสัญญาคว้าตัวสแว็น โบตมัน ในเดือนกรกฎาคม 2022 ลัสเซลส์ก็เสียตำแหน่งตัวจริงให้กับโบตมันในฤดูกาลถัดมา
จาเซน โซโล

| --- | --- |
ตัวละคร สตาร์ วอร์ส
จาเซน โซโล / ดาร์ธ เคดัส

Jacen Solo / Darth Caedus
ตำแหน่ง: ซิธลอร์ด
บ้านเกิด: คอรัสซานท์
เกิด: ปีที่ 9 หลังยุทธการยาวิน
ตาย: ปีที่ 41 หลังยุทธการยาวิน
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: ชาย
ส่วนสูง: 1.79 เมตร
สังกัด: นิกายเจไดใหม่, สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่, สหพันธรัฐพันธมิตรอิสระกาแลกติก, ผู้พิทักษ์พันธมิตรกาแลกติก, ซิธ
นักแสดง: ไม่มี
หมวดหมู่ ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
จาเซน โซโล หรือ ดาร์ธ เคดัส (อังกฤษ: Jacen Solo หรือ Darth Caedus) เป็นตัวละครในจักรวาลขยายของเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส มีบทบาทเป็นตัวละครหลักในนิยายหลายเล่ม โดยเฉพาะนิยายชุด Jedi Academy, New Jedi Order และ Legacy of the Force
เขาเป็นบุตรชายของฮัน โซโล และเลอา ออร์กานา โซโล เป็นน้องชายฝาแฝดของไจนา และพี่ชายของอนาคิน ลุค สกายวอล์คเกอร์ ผู้เป็นลุงของจาเซน สัมผัสถึงพลังที่สถิตแรงกล้าในตัวของเขาและพี่สาวฝาแฝดได้ตั้งแต่ก่อนที่ทั้งสองจะถือกำเนิด ด้วยว่าทั้งสองถูกเชื่อมกันด้วยพันธะอันมิอาจแยก ต่อมาเขาได้กลายเป็นผู้ฝึกสอนของเบน สกายวอล์คเกอร์ ผู้เป็นลูกพี่ลูกของเขา และได้เป็นบิดาของทารกหญิง อัลลานา หลังจากสมรสกับเทเนล คา
จาเซนได้แสดงอำนาจของพลังที่แฝงเร้นอยู่ในตัวตั้งแต่ยังเป็นทารก เมื่อเขาได้ช่วยลุงของเขาพร้อมศิษย์ในการปราบวิญญาณของเอกซาร์ คุน ลงเป็นผลสำเร็จ เขาเริ่มการฝึกฝนเป็นเจไดอย่างเป็นทางการในไม่กี่ปีต่อมาบนเจไดพราเซียมของลุคบนดวงจันทร์ยาวิน 4 และแสดงพรสวรรค์ในฐานะของนักเรียนที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งด้วยการเข้าร่วมการผจญภัยกับโลวแบคคา, เทเนล คา และไจนานับครั้งไม่ถ้วน ภายหลังในช่วงสงครามยูซาน วอง เขาเริ่มมีมุมมองต่อพลังที่แตกต่างจากวิถีดั้งเดิม แม้จะเป็นอัศวินเจไดที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งในนิกายเจไดใหม่ก็ตาม
หลังจากถูกพวกยูซาน วองจับตัวไป เขาก็เริ่มคบค้าสมาคมกับเวอร์เกียร์ ผู้ซึ่งได้เปลี่ยนวิธีคิดของเขาไปเป็นอย่างมาก จาเซนเป็นผู้ที่หนักแน่นในคำพูดและการกระทำอยู่เสมอ และมักสร้างความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับทั้งมนุษย์และสัตว์ โดยได้พัฒนาความผูกพันและสัมผัสในพลังธรรมชาติและพลังชีวิตตั้งแต่ครั้งยังเด็ก อย่างไรก็ดี ความผูกพันกับสิ่งมีชีวิตนี้ก็ถูกทำลายย่อยยับหลังจากที่เขาพบกับเวอร์เกียร์ในปีที่ 40 หลังยุทธการยาวิน เห็นได้จากการทรมานและเข่นฆ่าผู้ต้องสงสัยว่าเป็นผู้ทรยศโดยไม่รู้สึกผิดบาป
ต่อมาในปีเดียวกัน จาเซนลอบเข้าเป็นศิษย์ต่อลูมิยา ซึ่งเขาจะได้เป็นศิษย์คนที่สามและคนสุดท้ายของเธอ หลังจากมารา เจด สกายวอล์คเกอร์ล้มเหลวในการลอบสังหารจาเซน และลุค สกายวอล์คเกอร์ได้สังหารลูมิยาลง จาเซนก็ได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็นดาร์ธ เคดัส ลอร์ดมืดแห่งซิธ นำตระกูลสกายวอล์คเกอร์เข้าสู่วัฏจักรเดิมอีกครั้ง และได้รับตาฮิรี เวย์ลาเข้าเป็นศิษย์แทนเบน สกายวอล์คเกอร์หลังยุทธการฟอนดอร์ที่สองซึ่งตาฮิรีได้สังหารกิลาด เพลเลออนลง
ในปีที่ 40 หลังยุทธการยาวิน ดาร์ธ เคดัสเข้าประลองกระบี่แสงกับไจนา โซโล และได้ส่งเสียงกรีดร้องผ่านพลัง เตือนเทเนล คาให้ดูแลอัลลานาบุตรสาวก่อนที่ตนเองจะถูกไจนาสังหาร หลังจากดาร์ธ เคดัสเสียชีวิตลงแล้ว ไจนาตระหนักว่าจาเซนได้ปฏิบัติภารกิจของตนเองสำเร็จ เขาได้นำสันติมาสู่กาแลกซีโดยแลกกับชีวิตของตัวเอง นอกจากนั้นแล้วไจนายังเชื่ออีกด้วยว่าดาร์ธ เคดัส ได้กลับคืนมาเป็นจาเซน โซโลอีกครั้ง ก่อนที่จะเสียชีวิตลง
เบื้องหลัง > ชื่อ

ในตอนแรก ทิโมธี ซาห์น (Timothy Zahn) ผู้แต่งนิยายสตาร์ วอร์ส ตั้งใจจะให้เขียนชื่อจาเซนว่า "Jasen" แทนที่จะเป็น "Jacen" แต่บรรณาธิการในสำนักพิมพ์ Bantam Spectra คือเบตซี มิตเชล (Betsy Mitchell) แนะนำให้เปลี่ยนจากตัว "s" เป็นตัว "c" เพื่อให้ชื่อของจาเซนดูใกล้เคียงกับชื่อของคนทั่วไปน้อยลง
คำว่า "Jacen" ยังเป็นวิธีสะกดอีกแบบหนึ่งของชื่อกรีก Jason (เจสัน) ซึ่งหมายถึง 'ผู้รักษา'
เบื้องหลัง > การปรากฏตัว

ศิลปินเดฟ ดอร์แมน (Dave Dorman) ผู้วาดปกนิยายชุด Young Jedi Knights ใช้คาลวิน เอนเกล (Calvin Engel) ลูกชายของนักวาดการ์ตูนชื่อจิม เอนเกล (Jim Engel) เป็นแบบของตัวละครจาเซน แต่ก็ไม่ได้ออกแบบให้เหมือนกับตัวคาลวินเสียทีเดียวโดยคงให้มีความแตกต่างอย่างเช่นสีผมเป็นต้น