stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูเรีย

Chemical compound
วัฏจักรยูเรีย
ยูเรีย (อังกฤษ: urea) หรือ คาร์บาไมด์ (carbamide) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมีคือ CO(NH2)2 ลักษณะเป็นของแข็งไม่มีสีถึงสีขาว ไม่มีกลิ่น ละลายน้ำได้ดี มีความเป็นกลางเมื่อละลายน้ำ ยูเรียเป็นสารที่มีโครงสร้างเป็นอนุมูลอิสระอะมิโน 2 หมู่ ร่วมกับหมู่ฟังก์ชันคาร์บอนิล ชื่อยูเรียมาจากคำภาษาฝรั่งเศส urée ซึ่งมีรากศัพท์มาจากคำภาษากรีกโบราณ οὖρον (oûron) แปลว่า ปัสสาวะ ถูกค้นพบโดยแฮร์มัน เบอร์ฮาฟ นักวิทยาศาสตร์ชาวดัตช์ในปี ค.ศ. 1727 แต่มักถูกระบุว่าอิแลร์ รูแอลล์ นักเคมีชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ค้นพบในปี ค.ศ. 1773 ในปี ค.ศ. 1828 ฟรีดริช เวอเลอร์ นักเคมีชาวเยอรมันค้นพบวิธีสังเคราะห์ยูเรียจากปฏิกิริยาระหว่างซิลเวอร์ไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์ ดังสมการ
ในสิ่งมีชีวิต ยูเรียเป็นของเสียที่ได้จากการย่อยโปรตีนเป็นกรดอะมิโน จากนั้นกรดอะมิโนจะเสียหมู่เอมีนในโครงสร้างผ่านปฏิกิริยาดีแอมิเนชันกลายเป็นแอมโมเนีย เนื่องจากแอมโมเนียเป็นสารพิษที่หากสะสมไว้ในร่างกายจะเพิ่มระดับ pH ในเซลล์ สิ่งมีชีวิตจึงมีกลไกหลายอย่างในการกำจัดแอมโมเนีย เช่น ปลาขับแอมโมเนียออกทางเหงือก นกและสัตว์เลื้อยคลานขับแอมโมเนียในรูปกรดยูริก ขณะที่มนุษย์เปลี่ยนแอมโมเนียเป็นยูเรียที่ตับด้วยเอนไซม์ที่แตกต่างกัน 5 ชนิดผ่านวัฏจักรยูเรีย ก่อนจะขับออกที่ไตในรูปของปัสสาวะ เนื่องจากยูเรียเป็นของเสียที่ประกอบด้วยไนโตรเจนและขับออกทางไต การตรวจ blood urine nitrogen (BUN) หรือการวัดระดับยูเรียไนโตรเจนในเลือดจึงสามารถบ่งบอกถึงการทำงานของไตได้ โดยค่าปกติของ BUN อยู่ที่ระหว่าง 7–20 mg/dL (2.5–7.1 mmol/L)
การผลิตยูเรียในเชิงอุตสาหกรรมได้จากปฏิกิริยาระหว่างแอมโมเนียกับคาร์บอนไดออกไซด์ โดยเริ่มจากแอมโมเนียถูกสังเคราะห์จากปฏิกิริยาระหว่างไฮโดรเจนกับไนโตรเจน ในขณะที่คาร์บอนไดออกไซด์ได้จากปฏิกิริยา water-gas shift reaction ของคาร์บอนมอนอกไซด์กับไอน้ำ เมื่อแอมโมเนียกับคาร์บอนไดออกไซด์ทำปฏิกิริยากันจะได้แอมโมเนียมคาร์บาเมต ซึ่งต่อมาสลายได้ยูเรียและน้ำ ยูเรียมากกว่า 90% ใช้เป็นปุ๋ยยูเรียเนื่องจากอุดมไปด้วยธาตุไนโตรเจนและมีราคาถูก นอกจากนี้ยังใช้ประโยชน์อื่น ๆ เช่น ใช้ผลิตเทอร์โมเซตติงพอลิเมอร์ยูเรีย-ฟอร์มาลดีไฮด์และยูเรีย-เมลามีน-ฟอร์มาลดีไฮด์ และผสมในครีมเพื่อทำให้ผิวชุ่มชื้นและลดอาการคันจากโรคผิวหนัง
ถึงแม้ว่ายูเรียเป็นสารที่มีความเป็นพิษต่ำ (แอลดี 50 ในหนู (ทางปาก) คือ 8,471 mg/kg) แต่อาจก่อให้เกิดความระคายเคืองต่อดวงตา ผิวหนังและระบบทางเดินหายใจ เมื่อยูเรียทำปฏิกิริยากับกรดไนตริกจะได้วัตถุระเบิดแรงสูงคือยูเรียไนเตรต
ยูเมคมายซันไชน์

Error ซิงเกิลโดยพรินซ์และแองจี สโตน
ยูเมคมายซันไชน์ (อังกฤษ: U Make My Sun Shine) เป็นเพลงของพรินซ์และแองจี สโตน ในปี ค.ศ. 2001 วางจำหน่ายในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2001 เป็นเพลงบัลลาดที่ร้องคู่กับแขกรับเชิญAngie Stone และมีรายงานว่าจะเป็นหนึ่งในแทร็คจากอัลบั้ม High ของพรินซ์ที่ถูกยกเลิกไป
ในส่วนของ B-side "When Will We B Paid?" ซึ่งเป็นเพลงโคเวอร์ของเพลงในปี ค.ศ. 1970 โดย The Staple Singers ซึ่งเป็นต้นฉบับจาก "When Will We Be Paid" ในขณะที่เวอร์ชันของ The Staple Singers มีจังหวะดนตรีค่อนข้างไพเราะ เพลงนี้ถูกใช้ในการแสดงคอนเสิร์ตในปี ค.ศ. 2001 Hit N Run Tour
ชาร์ต

| ชาร์ต (2001) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
U.S. Billboard Hot 100 Singles Sales: 59
U.S. Billboard Bubbling Under R&B/Hip-Hop Singles: 8
ยูนิซัน

สำหรับสื่อวีดิทัศน์ในชื่อเดียวกันนี้ ดูที่ ยูนิซัน (วิดีโอของเซลีน ดิออน)
ยูนิซัน (อังกฤษ: Unison) เป็นผลงานอัลบั้มลำดับที่ 1 ในภาษาอังกฤษ ของเซลีน ดิออน และเป็นอัลบั้มที่ 15 เมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส ออกจำหน่ายช่วงปี พ.ศ. 2533
กล่าวนำ

ก่อนที่เซลีน ดิออนจะย่างก้าวเข้ามาในวงการเพลงสากล เธอก็ได้สร้างชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากในตลาดเพลงฝรั่งเศส เธอได้ออกอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสมาทั้งหมด 14 อัลบั้ม - 11 อัลบั้มในแคนาดา และ 3 อัลบั้มในฝรั่งเศส และได้รับรางวัลมากมาย อันได้แก่รางวัลฟิลิกซ์ 15 รางวัล, รางวัลประกวดในเทศกาลดนตรีของยามาฮา 2 รางวัลและ รางวัลจากการประกวดร้องเพลงในงาน Eurovision Song Contest เซลีนยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำและทองคำขาวจากอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเธอ (4 แผ่นเสียงทองคำ, 3 แผ่นเสียงทองคำขาว) และจากซิงเกิลของเธอ (3 แผ่นเสียงทองคำ) เธอประสพความสำเร็จอย่างมากจากการเป็นนักร้องในวงการเพลงฝรั่งเศส แต่ในประเทศอื่น ๆ ที่ไม่มีตลาดเพลงฝรั่งเศส เธอยังคงเป็นเด็กสาวนิรนามอยู่
ในปี พ.ศ. 2525 เซลีน ดิออน ได้ทำเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกของเธอ ชื่อเพลงว่า "ลิสซึนทูเดอะเมจิกแมน" สำหรับประกอบหนังเรื่องเดอะพีนัทบัทเทอร์โซลูชันและภายในปีเดียวกัน เธอยังได้นำอัลบั้มบันทึกการแสดงสดออกวางจำหน่าย ชื่อว่า “Céline Dion en Concert” ภายในอัลบั้มยังบรรจุเพลงภาษาอังกฤษที่เธอได้ร้องในคอนเสิร์ตไว้ ก็คือเพลง "อัพแวร์วีบีลอง" "โอเวอร์เดอะเรนโบว์" และ "วอทอะฟีลลิง"
ในปี พ.ศ. 2532 ซิงเกิลภาษาอังกฤษเพลงที่ 2 ของเธอได้วางแผงในแคนาดา ชื่อเพลงว่า "แคนท์ลีฟวิทยู แคนท์ลีฟวิทเอาท์ยู" ซึ่งร้องคู่กับ บิลลี่ นิวตัน-เดวิส และเธอยังได้บันทึกเสียงในเพลง "ลิสซึนทูมี" คู่กับ Warren Wiebe เพื่อใช้เป็นเพลงหลักของหนังที่ Kirk Cameron แสดงนำ และในปีเดียวกัน เธอก็ได้อัดเพลงคู่ภาษาอังกฤษเพลงที่ 3 ของเธอ "วิชฟูล ธิงกิง" ซึ่งร้องคู่กับแดน ฮิล
ข้อมูลอัลบั้ม

อัลบั้มยูนิซัน ได้ทำการบันทึกเสียงที่ ลอนดอน นิวยอร์ก และ ลอสแอนเจลิส มีซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ ได้แก่ "(If There Was) Any Other Way", "Unison", "Where Does My Heart Beat Now", "The Last to Know" และ "Have a Heart" ("Partout je te vois" จากอัลบั้ม Incognito เวอร์ชันภาษาอังกฤษ)
เซลีน ดิออน ยังได้ทำการทัวร์คอนเสิร์ตเพื่อโปรโมตอัลบั้มนี้ที่แคนาดา ซึ่งโชว์บางเพลงในคอนเสิร์ต ได้ถูกนำใส่ไว้ใน Unison Video และในขณะที่เธอกำลังทัวร์ เธอก็ได้บันทึกเสียงเพลง "Voices That Care" ซึ่งเป็นเพลงเพื่อการกุศล ร่วมกับนักร้องชื่อดังอีกลายคน ประพันธ์โดย David Foster, Linda Thompson และ Peter Cetera และวางแผงในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 เพลงนี้ได้ขึ้นอันดับ 11 ในชาร์ตเพลงบิลบอร์ดยอดนิยม 100 เพลง และยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกา
ความสำเร็จของอัลบั้ม

"แวร์ดาสมายฮาร์ตบีทนาว" เป็นเพลงทำให้เซลีน ดิออนเข้าสู่วงการเพลงสากลอย่างแท้จริง ด้วยการขึ้นชาร์ตอันดับที่ 4 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ขายได้ทั่วโลกมากกว่า 4 ล้านแผ่น และประสพความสำเร็จมากในประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา ด้วยการที่ตัวอัลบั้มได้ขึ้นชาร์ทอันดับที่ 18 ในแคนาดา และ 74 ในสหรัฐอเมริกา และยังได้รับรางวัล 7 แผ่นเสียงทองคำขาวในแคนาดา (มียอดขายมากกว่า 700,000 แผ่น) และ 1 แผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกา (มียอดขายประมาณ 1.3 ล้านแผ่น) นอกจากนี้ ตัวอัลบั้มยังติดอันดับที่ 8 ในนอร์เวย์ ซึ่งเป็นอันดับสูงสุดจากทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2539 อัลบั้มนี้ได้ติดชาร์ทอันดับที่ 55 ในประเทศอังกฤษ ถึงแม้ว่าตัวอัลบั้มไม่ได้ติดชาร์ทในประเทศฝรั่งเศส แต่ก็ยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในปี พ.ศ. 2540 (มียอดขายมากกว่า 100,000 แผ่น)
จากการออกอัลบั้มนี้ ทำให้เธอได้รับรางวัล English-speaking Artist of the Year ที่งานประการผลรางวัล Félix Awards แต่เธอก็ขอปฏิเสธที่จะรับรางวัลนั้น ด้วยเหตุผลที่ว่า เธอไม่ใช่ “English-speaking Artist” เธอยังคงเป็น “French” อยู่ และจะเป็นตลอดไป
รายชื่อเพลง

| # | ชื่อเพลง | ผู้ประพันธ์ | ความยาว |
| --- | --- | --- | --- |

| 1. | "(If There Was) Any Other Way" | P. Bliss | 4:00 |
| 2. | "If Love Is Out of the Question" | P. Bliss, P. Palmer | 3:53 |
| 3. | "Where Does My Heart Beat Now" | R. W. Johnson, T. Rhodes | 4:33 |
| 4. | "The Last to Know" | B. Walsh, P. Galdston | 4:35 |
| 5. | "I'm Loving Every Moment With You" | T. Keane, E. Pressley, T. Collins | 4:08 |
| 6. | "Love by Another Name" | D. Foster, C. Magnes, G. Ballard | 4:51 |
| 7. | "Unison" | A. Goldmark, B. Roberts | 4:13 |
| 8. | "I Feel Too Much" | T. Keane, E. Pressley | 4:09 |
| 9. | "If We Could Start Over" | S. Meissner | 4:22 |
| 10. | "Have a Heart" | A. Nova, B. Steinberg, R. McCarthy | 4:14 |
ชาร์ต

| ประเทศ | อันดับ สูงสุด | จำนวน สัปดาห์ | ระดับ | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Norway | 8 | 6 | n/a | n/a |
| Norway (Mid-Price) | 11 | 1 | - | - |
| Canada | 18 | 71 | 7x Platinum | 700,000 |
| United States (Top Pop Catalog Albums) | 27 | 31 | - | - |
| United Kingdom | 55 | 30 | - | n/a |
| Belgium Wallonie | 56 | n/a | n/a | n/a |
| United States (Billboard 200) | 74 | 26 | Platinum | 1,238,000 |
| Belgium Flanders | 80 | n/a | - | - |
| France | - | - | Gold | 100,000 |
รางวัล

| ปี | งานประกาศรางวัล | รางวัล |
| --- | --- | --- |
| 1990 | Billet Platine | Billet Platine for the Concert Céline Dion |
| 1991 | Juno Awards | Album of the Year – Unison |
| 1991 | Juno Awards | Female Vocalist of the Year |
| 1991 | Félix Awards | Quebec Artist Achieving the Most Success in a Language Other Than French |
ยูเอสเอทูเดย์

อาคารสำนักงานใหญ่ของ ยูเอสเอ ทูเดย์ ในเมืองแมกลีน รัฐเวอร์จิเนีย
ยูเอสเอทูเดย์ (อังกฤษ: USA Today) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันของสหรัฐอเมริกา ตีพิมพ์โดยบริษัทแกนเนตต์ ก่อตั้งโดยอัล นูฮาร์ธ ถือเป็นหนังสือพิมพ์ที่มียอดขายมากที่สุดกว่าหนังสือพิมพ์ใดในสหรัฐอเมริกา (เฉลี่ย 2.11 ล้านเล่ม ในวันธรรมดา) และในบรรดาหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่ภาษาอังกฤษทั่วโลกแล้ว มียอดขายเป็นอันดับ 2 รองจาก เดอะไทมส์ออฟอินเดีย ที่ขายได้ 3.14 ล้านเล่มต่อวัน ยูเอสเอทูเดย์ ออกวางขายใน 50 รัฐของสหรัฐอเมริกา แคนาดา วอชิงตันดีซี เปอร์โตริโก และเกาะกวม
ยูเอช-1 ไอระควอย

| ยูเอช-1 ไอโรควอยส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์
บริษัทผู้ผลิต: เบลล์ เฮลิคอปเตอร์
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพบกสหรัฐ กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศของญี่ปุ่น กองทัพบกออสเตรเลีย
จำนวนที่ผลิต: มากกว่า 16,000 ลำ
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2502
เที่ยวบินแรก: 22 ตุลาคม พ.ศ. 2499 (เอ็กซ์เอช-40)
สายการผลิต: ยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้ เบลล์ 204/205  เบลล์ 212 เอเอช-1 คอบรา เบลล์ 214
ยูเอช-1 ไอโรควอยส์ (อังกฤษ: UH-1 Iroquois) หรือ ฮิวอี้ เป็นเฮลิคอปเตอร์ทางการทหารที่มีหนึ่งเครื่องยนต์ ใบพัดหลักสองใบ และใบพัดหางสองใบ มันถูกสร้างขึ้นโดยเบลล์ เฮลิคอปเตอร์ให้กับกองทัพบกสหรัฐที่ต้องการเฮลิคอปเตอร์สำหรับขนส่งผู้บาดเจ็บในปีพ.ศ. 2495 และทำการบินครั้งแรกในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2499 การผลิตเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 25
03 ยูเอช-1 เป็นเฮลิคอปเตอร์เครื่องยนต์กังหันรุ่นแรกที่เข้าสู่ระบบการผลิตให้กับกองทัพสหรัฐ และมีมากกว่า 16,000 ลำที่ถูกผลิตออกมาทั่วโลก
การรบครั้งแรกของยูเอช-1 ในกองทัพสหรัฐคือสงครามเวียดนาม ด้วยชื่อเดิมคือเอชยู-1 (HU-1) ทำให้มันได้ชื่อเล่นว่า ฮิวอี้ (Huey ) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2505 มันก็เปลี่ยนไปใช้ชื่อยูเอช-1 แต่คำว่าฮิวอี้ยังคงใช้กันโดยทั่วไป มียูเอช-1 ประมาณ 7 พันลำที่ร่วมรบในสงครามเวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าหลักใน BellHelicopter.com เก็บถาวร 2007-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลยูเอช-1เอ็นของกองทัพอากาศสหรัฐ
ยูเอช-1ดี/ยูเอช-1เอชและยูเอช-1 ใน Army.mil เก็บถาวร 2007-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติของยูเอช-1 ในกองทัพเรือ เก็บถาวร 2008-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยูเอช-1 ใน Greg Goebel's AIR VECTORS
โครงการยูเอช-1 II ของฟิลิปปินส์ เก็บถาวร 2012-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
An account of a Medal of Honor rescue flying a Green Hornet
ประวัติของฮิวอี้ใน timothypruittphoto.com เก็บถาวร 2011-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยูยูฮาคุโช: ทัวร์นาเมนต์แทกติกส์

| ยูยูฮาคุโช: ทัวร์นาเมนต์แทกติกส์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: เซนซารีสวีปสตูดิโอส์ สกรีมมิงเกมส์
ผู้จัดจำหน่าย: อาตาริ
เครื่องเล่น: เกมบอยอัดวานซ์
วางจำหน่าย: อเมริกาเหนือ: 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 ภูมิภาคแพล: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
แนว: เล่นตามบทบาทเชิงยุทธวิธี
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
ยูยูฮาคุโช: ทัวร์นาเมนต์แทกติกส์ (อังกฤษ: Yu Yu Hakusho: Tournament Tactics) เป็นวิดีโอเกมสำหรับเกมบอยอัดวานซ์ ซึ่งสร้างจากมังงะและอนิเมะเรื่องคนเก่งทะลุโลกที่แต่งโดยโยชิฮิโระ โทงาชิ เนื้อเรื่องดังกล่าวเดินตามตัวเอกที่ชื่ออุราเมชิ ยูสึเกะ ซึ่งเป็นวัยรุ่นเหลวไหลที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุและได้รับการนำกลับมามีชีวิตอีกครั้งในฐานะ "นักสืบวิญญาณ" ผู้พิทักษ์โลกที่มีชีวิต ภาคทัวร์นาเมนต์แทกติกส์ดัดแปลงโครงเรื่องหลักงานประลองแห่งความมืดของมังงะโดยเฉพาะ ซึ่งยูสึเกะและพรรคพวกของเขาเข้าร่วมการแข่งศิลปะการต่อสู้ปีศาจที่อันตรายถึงชีวิต
ภาคทัวร์นาเมนต์แทกติกส์เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทเชิงยุทธวิธี รูปแบบการเล่นเกี่ยวข้องกับการให้ผู้เล่นเคลื่อนไหวได้ถึงห้าตัวละครในสมรภูมิแบบตาราง, ปะทะกับหน่วยศัตรู และทำภารกิจให้สำเร็จ เมื่อตัวละครของผู้เล่นได้รับค่าประสบการณ์ พวกเขาจะเพิ่มเลเวล, ปรับปรุงค่าสถิติ และให้สิทธิ์เข้าถึง "การโจมตีด้วยวิญญาณ" แบบพิเศษ อนึ่ง ภาคทัวร์นาเมนต์แทกติกส์ได้รับการพัฒนาร่วมกันโดยบริษัทเซนซารีสวีปสตูดิโอส์และสกรีมมิงเกมส์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงการเผยแพร่สำหรับบริษัทอาตาริเพื่อจัดจำหน่ายเกมยูยูฮาคุโชนอกประเทศญี่ปุ่น โดยภาคทัวร์นาเมนต์แทกติกส์เป็นเกมยูยูฮาคุโชเกมที่สามที่ไม่เคยวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น
โหมดเกม

ทำลายศัตรูทั้งหมด – ในโหมดเกมนี้ ผู้เล่นจะต้องทำลายศัตรูตามจำนวนที่กำหนด ประเภทการต่อสู้นี้สามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทย่อย โดยอาจเป็นการต่อสู้ที่ประตูระบาย ซึ่งรูปปั้นประตูระบายจะสร้างศัตรูเพิ่มขึ้นจนถูกทำลายโดยตัวของมันเอง นอกจากนี้ ยังอาจเป็นการต่อสู้แบบกำหนดเวลา ซึ่งศัตรูทั้งหมดจะต้องถูกทำลายในจำนวนการเดินที่กำหนด
การไล่ตาม – ในการต่อสู้ไล่ตาม ผู้เล่นจะต้องไล่ตามและทำลายปีศาจเต่าในชุดวิ่ง ซึ่งจะต้องทำให้ได้ก่อนที่นักวิ่งดังกล่าวจะไปถึงสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินบนแผนที่
กำหนดเวลาปลายทาง – ผู้เล่นต้องนำทางสมาชิกในทีมอย่างน้อยหนึ่งคนไปยังช่องสี่เหลี่ยมสีแดงบนแผนที่ โดยมีปีศาจกระจายอยู่ทั่วแผนที่เพื่อขัดขวางผู้เล่น
กำหนดเวลาประตูระบาย – รูปแบบของการรบประตูระบายนี้เป็นการผสมผสานระหว่างการรบแบบกำหนดเวลาและการทำลายศัตรูทั้งหมด ผู้เล่นต้องรอเป็นระยะเวลาหนึ่งในช่องสี่เหลี่ยมสีแดงบนแผนที่จนกว่าประตูระบายจะถูกทำลาย โดยหลังจากที่ประตูระบายถูกทำลาย ผู้เล่นจะต้องทำลายปีศาจที่เหลือ
ตัวละครที่เล่นได้

ยูสึเกะ
คุวาบาระ
ฮิเอ
คุราม่า
นักสู้ผ้าคลุมหน้า
รินคุ
จู
จิน
ยูกินะ
โทยะ
การตอบรับ

เกมดังกล่าวได้รับ "บทวิจารณ์โดยทั่วไปไม่เป็นที่โปรดปราน" ตามเว็บไซต์รวบรวมบทวิจารณ์อย่างเมทาคริติก
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูยูฮาคุโช: ทัวร์นาเมนต์แทกติกส์ ที่ MobyGames
ยูเอสเอส อิลลินอย (BB-65)

| --- | --- |
ยูเอสเอส อิลลินอย (BB-65) ในเดือนกรกฎาคม 1945 เพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่การก่อสร้างจะถูกยกเลิก
ประวัติ
สหรัฐอเมริกา
ชื่อ:  ไทย : ยูเอสเอส อิลลินอย  อังกฤษ : USS Illinois 
ตั้งชื่อตาม: รัฐอิลลินอย
Ordered: 9 กันยายน 1940
อู่เรือ: อู่ทหารเรือฟิลาเดลเฟีย
ปล่อยเรือ: 6 ธันวาคม 1942
Stricken: 12 สิงหาคม 1945
ความเป็นไป: ถูกรื้อถอนบนลานต่อเรือ กันยายน 1958
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  ไอโอวา
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  มาตรฐาน: 48,110 ลองตัน (48,880 ตัน)  เต็มพิกัด: 57,540 ลองตัน (58,460 ตัน)
ความยาว::  887 ฟุต 3 นิ้ว (270.4 เมตร)
ความกว้าง::  108 ฟุต 2 นิ้ว (33 เมตร)
กินน้ำลึก::  36 ฟุต 2.25 นิ้ว (11 เมตร)
ระบบพลังงาน::  8 × หม้อไอน้ำแบบท่อน้ำ Babcock & Wilcox  กำลัง 212,000 แรงม้าเพลา (158,000 กิโลวัตต์)
ระบบขับเคลื่อน::  4 × กังหันไอน้ำ  4 × ใบจักร
ความเร็ว::  32.5 kn (37.4 mph; 60.2 km/h)
พิสัยเชื้อเพลิง::  15,000 ไมล์ทะเล (24,000 กิโลเมตร) ที่ 15 นอต (28 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 17 ไมล์ต่อชั่วโมง)
อัตราเต็มที่::  เจ้าหน้าที่ 117 นาย  ทหารเกณฑ์ 1,804 นาย
ยุทโธปกรณ์::  9 × ปืนหลัก 16 นิ้ว (410 มม.)/50 คาลิเบอร์ Mark 7  20 × ปืนรอง 5 นิ้ว (130 มม.)/38 คาลิเบอร์ Mark 12  80 × ปืนต่อสู้อากาศยาน 1.6 นิ้ว (40 มม.)/56 คาลิเบอร์ Bofors L/60  49 × ปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน .79 นิ้ว (20 มม.)/70 คาลิเบอร์ Oerlikon
เกราะ::  ข้างตัวเรือ: 12.1 นิ้ว (307 มม.)  ฐานป้อม: 11.6 นิ้ว (290 มม.)  ป้อมปืน: 19.7 นิ้ว (500 มม.)  ดาดฟ้า: 6 นิ้ว (152 มม.)
ยูเอสเอส อิลลินอย (BB-65) (อังกฤษ: USS Illinois) เป็นเรือประจัญบานลำที่ 5 ในชั้นไอโอวาที่วางกระดูกงูสำหรับกองทัพเรือสหรัฐ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่าโครงการนี้จะไม่สำเร็จลุล่วงก็ตาม เดิมที กองทัพเรือวางแผนสร้างเรือชั้นไอโอวาเพียง 4 ลำ จากนั้นจึงจะพัฒนาเรือประจัญบานรุ่นใหม่ที่ทรงพลังยิ่งกว่า ซึ่งกำหนดหมายเลขเป็น BB-65 อย่างไรก็ตาม ความต้องการเรือรบเพิ่มเติมอย่างเร่งด่วนเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุในยุโรป ส่งผลให้กองทัพเรือตัดสินใจชะลอการออกแบบใหม่ เพื่อให้การต่อเรือเป็นไปอย่างมาตรฐานและรวดเร็ว ส่งผลให้ BB-65 ถูกปรับแบบเป็นเรือชั้นไอโอวาในปี 1940 การวางกระดูกงูของอิลลินอยเริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม 1942 แต่เนื่องจากได้รับความสำคัญต่ำ ทำให้โครงการก่อสร้างมีความคืบหน้าช้า และยังไม่แล้วเสร็จเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ส่งผลให้โครงการถูกยกเลิกในเดือนสิงหาคม 1945 ตัวเรือที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ถูกใช้เป็นแหล่งอะไหล่เรือจนถึงปี 1958 ก่อนจะถูกแยกชิ้นส่วน
ยูลิสซีส

| --- | --- |
หน้าปกฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1922
ผู้ประพันธ์: เจมส์ จอยซ์
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: นวนิยาย, วรรณกรรมสมัยใหม่นิยม, กระแสสำนึก
สำนักพิมพ์: ซิลเวีย บีช
วันที่พิมพ์: 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922
ชนิดสื่อ: การพิมพ์ (หนังสือปกแข็ง และ หนังสือปกอ่อน)
หน้า: 644-1,000, ขึ้นอยู่กับฉบับ
ISBN: 0-679-72276-9
OCLC: 20827511
เลขทศนิยมดิวอี: 823/.912 20
LC Class: PR6019.O9 U4 1990
เรื่องก่อนหน้า: “A Portrait of the Artist as a Young Man”  (ค.ศ. 1916) 
เรื่องถัดไป: “Finnegans Wake” (ค.ศ. 1939) 
ยูลิสซีส (อังกฤษ: Ulysses) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารอเมริกัน “The Little Review” ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1918 จนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1920 ต่อมาพิมพ์ทั้งเล่มโดยซิลเวีย บีชเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ที่ปารีส “ยูลิสซีส” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่สุดของวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม (Modernist literature) ที่ได้รับการบรรยายว่าเป็นนวนิยายที่ “สรุปสะท้อนให้เห็นถึงสถานภาพของขบวนการทั้งสมัยทั้งหมด”
“ยูลิสซีส” บรรยายเรื่องราวชีวิตของตัวละครเลโอโพลด์ บลูมในดับลินในวัน ๆ เดียววันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1904 ชื่อนวนิยายพ้องและเป็นนัยถึงโอดิสเซียส (ภาษาละตินของคำว่า “ยูลิสซีส”) ผู้เป็นตัวเอกในมหากาพย์ “โอดิสเซียส” โดยโฮเมอร์ (ตัวอย่าง, การติดต่อระหว่างเลโอโพลด์ บลูมกับโอดิสเซียส, มอลลี บลูม (ภรรยา) และ เพเนโลพี และ สตีเฟน เดดาลัส และ เทเลมาคัส) ในปัจจุบันผู้นิยมงานเขียนของจอยซ์ ฉลองวันที่ 16 มิถุนายนเป็น “วันบลูม” (Bloomsday)
หนังสือ “ยูลิสซีส” ที่มีทั้งหมด 265,000 คำจากศัพท์ 30,030 คำ (รวมทั้งชื่อ, พหูพจน์ และคำกิริยาในรูปต่าง ๆ) แบ่งเป็น 18 ตอน ตั้งแต่ได้รับการพิมพ์เป็นต้นมา “ยูลิสซีส” ก็เป็นต้นตอของความโต้เถียงกันอย่างรุนแรง (controversy), การวิจัยอย่างละเอียดตั้งแต่การดำเนินคดีของเนื้อหาที่ถูกกล่าวหาว่าหยาบโลน ไปจนถึงความขัดแย้งระหว่างผู้มีความเห็นแตกแยกกันที่ดำเนินต่อมา ลักษณะการเขียนที่เรียกว่าการเขียนตามกระแสสำนึก (Stream of consciousness) ของ “ยูลิสซีส” ที่วางโครงร่างอย่างระมัดระวัง และการเขียนเนื้อหาแบบทดลอง—ที่เต็มไปด้วยการเล่นคำ, วรรณกรรมล้อ และ นัย รวมทั้งการสร้างตัวละครที่เต็มเป็นด้วยสาระ และอารมณ์ขัน ทำให้หนังสือได้รับสรรเสริญว่าเป็นงานชิ้นเอกของงานเขียนของวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม ในปี ค.ศ. 1999 Modern Library จัด “ยูลิสซีส”  ให้เป็นลำดับแรกของบรรดานวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ของคริสต์ศตวรรษที่ 20
ที่มา

จอยซ์ได้รับแรงบันดาลใจในการเขียน “ยูลิสซีส” เป็นครั้งแรกจากงานเขียน “การผจญภัยของยูลิสซีส” โดยชาร์ลส์ แลมบ์ ซึ่งเป็นงานแปลงโอดิสเซียสสำหรับเด็ก ซึ่งทำให้จอยซ์ได้ความคิดในการใช้ชื่อภาษาโรมันของยูลิสซีส เมื่อยังเป็นนักเรียนจอยซ์เขียนบทความเกี่ยวกับโอดิสเซียสในฐานะที่เป็นวีรบุรุษผู้เป็นที่นิยมที่สุดของตนเอง จอยซ์กล่าวกับจิตรกรชาวอังกฤษแฟรงค์ บัดเจนว่ามีความเห็นว่ายูลิสซีสเป็นตัวละครสมบูรณ์แบบทุกด้านตัวเดียวในวรรณกรรมทั้งหลาย จอยซ์ถึงกับคิดว่าจะตั้งชื่อ “Dubliners” (ชาวดับลิน) ว่า “ยูลิสซีสในดับลิน” แต่ความคิดในการเขียน “Dubliners” ในปี ค.ศ. 1906 เปลี่ยนจาก 'หนังสือขนาดสั้น' ในปี ค.ศ. 1907 มาเป็นหนังสือขนาดเต็มตัวที่จอยซ์เริ่มเขียนในปี ค.ศ. 1914
เรื่อง ยูลิสซีส ถูกแบ่งโครงสร้างงานเขียนเป็น 3 เล่ม ทั้งหมด 18 บท แต่ละบทไม่มีชื่อหัวข้อหรือพาดหัวเรื่อง ลักษณะโครงสร้างของภาษาในเรื่องถูกวิจารณ์ว่าเป็นแบบ ไร้โครงสร้างแบบแผน เต็มไปด้วยความสับสนอลหม่าน จอยซ์กล่าวถึงประเด็นนี้ว่าเป็นความตั้งใจของเขาที่จะทำให้เหล่านักวิจารณ์วุ่นวายไปกับเรื่องนี้ นับว่าเป็นอีกหนึ่งต้นแบบของงานวรรณกรรมทดลองชิ้นสำคัญของโลก
ดูเพิ่ม

เจมส์ จอยซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Ulysses ที่ โครงการกูเทนแบร์ก
James Joyce's Ulysses เก็บถาวร 2016-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Little Review, March 1918, contains original publication of Ulysses, via Internet Archive (scanned books)
Schemata of Ulysses เก็บถาวร 2013-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The text of Joseph Collins's 1922 New York Times review of Ulysses
Publication history of Ulysses
ยูเรกาทาวเวอร์

| ยูเรกาทาวเวอร์ Eureka Tower |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: เมืองเมลเบิร์น  ประเทศออสเตรเลีย
พิกัด: 37°49′18″S 144°57′52″E﻿ / ﻿37.82167°S 144.96444°E﻿ / -37.82167; 144.96444
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
เริ่มสร้าง: สิงหาคม ค.ศ. 2001
เปิดตัว: ตุลาคม ค.ศ. 2006
การใช้งาน: อาคารที่อยู่อาศัย หอสังเกตการณ์
ความสูง
ชั้นสูงสุด: 297.3 เมตร (975 ฟุต)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 91 ชั้น และ 1 ชั้นใต้ดิน
พื้นที่ชั้น: 123,000 ตารางเมตร
มูลค่า: 415 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย A$
บริษัท
สถาปนิก: Fender Katsalidis Architects
วิศวกร: Connell Mott MacDonald
ผู้พัฒนา: Eureka Tower Pty Ltd
เจ้าของ: Strata Title Owners
อ้างอิง: 
ยูเรกาทาวเวอร์ (อังกฤษ: Eureka Tower) คือ ตึกระฟ้าที่มีความสูง 297.3 เมตร (975 ฟุต) ตั้งอยู่ในเขต Southbank ของเมืองเมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย การก่อสร้างเริ่มในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002 และการก่อสร้างภายนอกเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 1 มิถุนาคม ค.ศ. 2006 อาคารถูกเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2006 โครงการนี้ถูกออกแบบโดยบริษัทสถาปัตยกรรมของเมืองเมลเบิร์น Fender Katsalidis Architects และถูกสร้างโดยบริษัท Grocon มันคืออาคารที่พักอาศัยที่สูงที่สุดในโลกจนกระทั่งตึก Ocean Heights และตึก HHHR Tower ในดูไบมีความสูงเหนือกว่า อย่างไรก็ตามในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 ตึกยูเรก้าได้รับการจัดอันดับให้เป็นอาคารที่อยู่อาศัยที่มีความสูงอันดับ 14 ของโลก และเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับที่ 98 ของโลกในปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก
รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในออสเตรเลีย
รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในประเทศไทย
สมุดภาพ

ตึกยูเรก้ามองลงไปตรงฝั่งตะวันออกและเหนือของเมืองเมลเบิร์น
ตึกยูเรก้าจากตรงข้ามแม่น้ำ
มองขึ้นไปบนตึกยูเรก้า
ตึกยูเรก้า
ยูเนียนแจ็ก

| --- | --- |


ยูเนียนแจ็ก (Union Jack)
การใช้: ธงชาติ 
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 1 มกราคม 1801; 223 ปีก่อน (1801-01-01)
ลักษณะ: ธงพื้นสีน้ำเงิน ซ้อนทับด้วยกากบาทมุมฉาก และกากบาทแยงสีแดงขอบขาว
 

แบบสัดส่วน 3:5

สัดส่วนธง: 3:5
 

ธงแสดงสัญชาติสีแดง

การใช้: ธงเรือพลเรือน 
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นแดง มีธงสหภาพที่มุมบนด้านคันธง
 

ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน

การใช้: ธงเรือรัฐบาล 
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นน้ำเงิน มีธงสหภาพที่มุมบนด้านคันธง
 

ธงราชนาวี

การใช้: ธงนาวี 
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นขาว กลางมีกากบาทมุมฉากสีแดง และมีธงสหภาพที่มุมบนด้านคันธง
 

ธงแสดงสัญชาติกองทัพอากาศหลวง

การใช้: ธงกองทัพอากาศ
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นฟ้า มีธงสหภาพที่มุมบนด้านคันธง และมีเครื่องหมายอากาศยานกลางส่วนปลายธง
 
ธงสหภาพ (อังกฤษ: Union Flag) หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่า ยูเนียนแจ็ก (Union Jack) เป็นธงชาติของสหราชอาณาจักร ทั้งยังได้รับการใช้อย่างเป็นทางการและกึ่งทางการในรัฐสมาชิกเครือจักรภพบางรัฐ เช่น ในประเทศแคนาดาที่ซึ่งธงนี้มีนามตามกฎหมายว่า "ราชธวัชสหภาพ" (Royal Union Flag) ธงสหภาพยังใช้อย่างเป็นทางการในดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน ทั้งยังปรากฏในธงของบางประเทศซึ่งเคยเป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักรด้วย
ธงสหภาพมีกำเนิดย้อนหลังไปเมื่อวันที่ 12 เมษายน 1606 จึงมีการตราพระราชกฤษฎีกาให้มีธงใหม่เพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ระหว่างประเทศอังกฤษและประเทศสกอตแลนด์ พระราชกฤษฎีกานี้ให้รวมธงชาติอังกฤษ (ธงพื้นขาวมีกางเขนสีชาดซึ่งเรียก "กางเขนแห่งนักบุญจอร์จ" อยู่ตรงกลาง) เข้ากับธงชาติสกอตแลนด์ (ธงพื้นน้ำเงินมีกางเขนไขว้สีขาวซึ่งเรียก "กางเขนแห่งนักบุญแอนดรูว์" อยู่ตรงกลาง) เรียกว่า "ธงแห่งบริเตนใหญ่" ซึ่งก็คือ ธงผืนแรกแห่งสหภาพ
รูปแบบปัจจุบันของธงสหภาพมีขึ้นในสหภาพบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เมื่อปี 1801 โดยรูปแบบนี้รวมเอาลักษณะของธงชาติประจำรัฐทั้งสามนั้นเข้าไว้ คือ ธงรูปกางเขนสีชาดของนักบุญจอร์จ (อังกฤษ) ธงรูปกางเขนไขว้สีชาดของนักบุญแพทริก (ไอร์แลนด์) และธงรูปกางเขนไขว้สีขาวของนักบุญแอนดรูว์ (สกอตแลนด์)
ธงชาติสหราชอาณาจักรปกติแล้วจะมีสัดส่วน 1:2  หนังสือธงของราชนาวี BR20 Flags of All Nations ระบุแบบว่าทั้ง 1:2 เเละ 3:5 เป็นทางการ การออกแบบธงจะขึ้นอยู่กับ 30 ส่วนของความกว้าง ไม่ว่าจะแสดงด้วยสัดส่วนใดความกว้างของไม้กางเขนจะยังคงที่ต่อความกว้าง
ดูเพิ่ม

ธงชาติอังกฤษ (ธงกางเขนแห่งนักบุญจอร์จ)
ธงชาติสกอตแลนด์ (ธงกางเขนแห่งนักบุญแอนดรูว์)
ธงชาติเวลส์ (ธงนักบุญเดวิด)
ธงชาติไอร์แลนด์เหนือ (ธงกางเขนแห่งนักบุญแพทริก)
ธงในสหราชอาณาจักร
ธงในประเทศอังกฤษ
ธงชาติสหราชอาณาจักร
ธงชาติบริเตนใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
สำนักพระราชวัง – ธงยูเนียนแจ็ก
ธงชาติ ธงราชการต่างๆที่ใช้ในสหราชอาณาจักร เก็บถาวร 2010-09-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธงราชการกองทัพ จาก กระทรวงกลาโหม เก็บถาวร 2015-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธงชัยเฉลิมพลประจำกองทหารแห่งกองทัพสหราชอาณาจักร เก็บถาวร 2014-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธงยูเนียนแจ็ก และ ธงสหราชอาณาจักร เก็บถาวร 2008-05-21 ที่ UK Government Web Archive
ยูกิโอ เทรดดิงการ์ดเกม

| --- | --- |
ด้านหลังการ์ดยูกิโอ
ผู้จัดทำ: ญี่ปุ่น: โคนามิ (1999−ปัจจุบัน) สหรัฐ: Upper Deck Company (2002−2008) โคนามิ (2008−ปัจจุบัน)
จำนวนผู้เล่น: • 1 vs. 1   • 2 vs. 2
ยูกิโอ เทรดดิงการ์ดเกม (อังกฤษ: Yu-Gi-Oh! Trading Card Game) หรือ ยูกิโอ ออฟฟิเชียลการ์ดเกม (ญี่ปุ่น: 遊☆戯☆王オフィシャルカードゲーム; โรมาจิ: Yū-Gi-Ō Ofisharu Kādo Gēmu) เป็นเกมการ์ดสะสม (collectible card game) ของแฟรนไชส์เกมกลคนอัจฉริยะ เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) โดยบริษัท โคนามิ ในประเทศญี่ปุ่น
วิธีการเล่น > การวัดผลแพ้-ชนะ

เกมๆ หนึ่ง จะนำเนินไปเรื่อยๆ ตามขั้นตอน จนกว่าจะเกิดเหตุการณ์ต่อไปนี้ขึ้น โดยผู้เล่นอีกฝ่ายจะเป็นผู้ชนะ
ค่าพลังชีวิต (ไลฟ์พอยนต์) ของผู้เล่นกลายเป็น 0
ผู้เล่นไม่สามารถจั่วการ์ดได้ เนื่องจากกองการ์ดไม่มีการ์ดเหลือพอที่จะกระทำ (เด็คเอ้าท์)
ผู้เล่นประกาศยอมแพ้
นอกจากนี้ จะมีการ์ดที่สามารถทำให้ผู้เล่นชนะเกมได้ โดยไม่สนใจเงื่อนไขข้างต้น เป็นการชนะแบบพิเศษ
วิธีการเล่น > โซน

เป็นช่องในสนามที่กำหนดให้ลง
เด็ค/กองการ์ด
เอ็กซ์ตร้าเด็ค
มือ
สุสาน
โซนมอนสเตอร์หลัก
โซนมอนสเตอร์เอ็กซ์ตร้า
โซนเวทมนตร์และกับดัก
โซนเวทมนตร์พื้นที่
โซนเพนดูลัม
นอกเกม
วิธีการเล่น > เฟส

ช่วงเวลาที่ต้องทำในเวลาเล่นการ์ดตามลำดับ
ดรอว์เฟส
สแตนบายเฟส
เมนเฟส 1
แบทเทิลเฟส
เมนเฟส 2
เอนด์เฟส