stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
องค์การเงินตราซาอุดีอาระเบีย

| --- | --- |
مؤسسة النقد العربي السعودي

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 4 ตุลาคม ค.ศ. 1952
เขตอำนาจ: ซาอุดีอาระเบีย 
สำนักงานใหญ่: รียาด ซาอุดีอาระเบีย
เว็บไซต์: www.sama.gov.sa
องค์การเงินตราซาอุดีอาระเบีย (อังกฤษ: Saudi Arabian Monetary Authority; อาหรับ: مؤسسة النقد العربي السعودي) หรือ ซามา (อังกฤษ: SAMA; อาหรับ: ساما) เป็นธนาคารกลางของประเทศซาอุดีอาระเบีย
ก่อนการก่อตั้งหน่วยงานนี้ ธนาคารซาอุดีฮอลแลนด์ (Saudi Hollandi Bank) อันเป็นหน่วยงานลูกของสมาคมการค้าเนเธอร์แลนด์ที่ได้รับตราตั้งจากสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด ใน ค.ศ. 1928 ได้ทำหน้าที่เป็นธนาคารกลางโดยพฤตินัยของประเทศซาอุดีอาระเบีย รับผิดชอบการออกธนบัตรและเหรียญซาอุดีอาระเบียทั้งหมด รวมถึงการเก็บรักษาทองคำรายได้จากน้ำมันของรัฐบาลซาอุดีอาระเบีย เมื่อรัฐบาลซาอุดีอาระเบียตั้งหน่วยงานด้านเงินตราของตนเองขึ้นมาใน ค.ศ. 1952 ธนาคารซาอุดีฮอลแลนด์ก็ได้ส่งมอบหน้าที่ต่อให้องค์การฯ
อดาน โมฮัมเหม็ด นูร์ มาโดเบ

| อดาน โมฮัมเหม็ด นูร์ มาโดเบ |
| --- | --- |

ประธานาธิบดีโซมาเลีย รักษาการ
ดำรงตำแหน่ง 29 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 31 มกราคม พ.ศ. 2552
ก่อนหน้า: อับดุลลาฮี ยูซุฟ อะห์เมด
ถัดไป: ชารีฟ ชีค อาห์เหม็ด
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ของโซมาเลีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  17 มกราคม พ.ศ. 2557
ประธานรัฐสภากลางเปลี่ยนผ่าน
ดำรงตำแหน่ง 31 มกราคม พ.ศ. 2550 – 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
ก่อนหน้า: ชารีฟ ฮัสซัน ชีค เอเดน
ถัดไป: ชารีฟ ชีค อาห์เหม็ด
 
ศาสนา: อิสลาม

อดาน โมฮัมเหม็ด นูร์ มาโดเบ (โซมาลี: Aaden Maxamed Nuur Madoobe, อาหรับ: عدن محمد  نور مادوبي) เป็นนักการเมืองชาวโซมาเลีย เขาเคยเป็นรองประธานกรรมการคนแรกของราฮานเวนต่อต้านกองทัพ ก่อนที่จะเข้าร่วมกับรัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่านของโซมาเลียที่เพิ่งก่อตั้ง ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมและประธานรัฐสภากลางเปลี่ยนผ่านตั้งแต่ 31 มกราคม พ.ศ. 2550 ถึง 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 มาโดเบเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโซมาเลีย ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและการพาณิชย์
องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปาเลสไตน์ (แก้ความกำกวม)
| องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ السلطة الفلسطينية As-Sulṭah Al-Filasṭīniyyah |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: บิลาดี فدائي ประเทศของข้า
แผนที่แสดงพื้นที่การควบคุมขององค์การบริหารปาเลสไตน์หรือ การควบคุมร่วม (สีแดง) จนถึงปี 2549
ศูนย์กลางบริหาร: รอมัลลอฮ์ (เวสต์แบงก์) เยรูซาเล็ม (ประกาศ)
ภาษาราชการ: อาหรับ
การปกครอง: รัฐบาลเฉพาะกาล (ระบบกึ่งประธานาธิบดี)

• ประธานาธิบดี : มาห์มูด อับบาสa
• นายกรัฐมนตรี : รามี ฮัมดัลเลาะห์b
 
ก่อตั้ง

• สถาปนา : 4 พฤษภาคม 2537
 
ประชากร
• 2555 (กรกฎาคม) ประมาณ: 2,124,515ค (126)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2552 (ประมาณ)
• รวม: $12,790 ล้าน ( –)
• ต่อหัว: $2,900 (–)
สกุลเงิน: Israeli shekel (NIS) (ILS)
เขตเวลา: UTC+2 ( )
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): UTC+3 ( )
รหัสโทรศัพท์: +970 +972
โดเมนบนสุด: .ps فلسطين.
 Notes a b c   ก วาระของอับบาสหมดลงเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2552 ทำให้เกิดวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญ อับบาสต่ออายุวาระของเขาหนึ่งปีฝ่ายเดียว     ข Haniyeh was dismissed by President Abbas in favor of Fayad. Along with the Palestinian Legislative Council, however, Haniyeh does not acknowledge the legitimacy of his dismissal. Since 14 June 2007, Haniyeh has exercised de facto authority in the Gaza Strip, whereas Fayad's government retains authority in the West Bank.     c ตามข้อมูลของเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ค 83% ของประชากรเวสต์แบงก์ 2,622,544 (2555) คนเป็นชาวอาหรับ; 311,100 ของประชากรเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอิสราเอล; และผู้ตั้งถิ่นฐานอิสราเอลประมาณ 186,929 คนอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มตะวันออก  
องค์การบริหารปาเลสไตน์ (อาหรับ: السلطة الوطنية الفلسطينية‎ As-Sulṭah Al-Waṭaniyyah Al-Filasṭīniyyah) เป็นองค์การปกครองที่ตั้งขึ้นเพื่อปกครองเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา เป็นผลของข้อตกลงกรุงออสโลปี 2537 นับแต่สถาปนา ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ และในปี 2556 รัฐบาลฟาตาห์ที่นานาประเทศรับรองในเวสต์แบงก์เปลี่ยนชื่อตนเองเป็นรัฐปาเลสไตน์ หลังการเลือกตั้งในปี 2549 และความขัดแย้งที่เกิดขึ้นตามมาระหว่างพรรคฟาตาห์และฮามาส อำนาจขององค์การฯ จึงขยายไปถึงเพียงเวสต์แบงก์
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก

| สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 |
| --- | --- |
อามีร์ อัล-มูมินิน
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2504
พระมหากษัตริย์แห่งโมร็อกโก
ครองราชย์: 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
ก่อนหน้า: สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโก
ถัดไป: สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก

พระราชสมภพ: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 ราบัต, โมร็อกโก
สวรรคต: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 (70 ปี) ราบัต, ประเทศโมร็อกโก
คู่อภิเษก: เจ้าหญิงลัลลา ฟาติมาฮ์ เจ้าหญิงลัลลา ลาติฟะฮ์
พระราชบุตร: เจ้าหญิงลัลลา มัรยัม สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก เจ้าหญิงลัลลา อัสมา เจ้าหญิงลัลลา ฮัสนา เจ้าชายมูลัย รอชิด
ราชวงศ์: ราชวงศ์อเลาอัว
พระราชบิดา: สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโก
พระราชมารดา: เจ้าหญิงลัลลา อับลา บินต์ ทาฮาร์
ศาสนา: ศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก (อาหรับ: الحسن الثاني) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งประเทศโมร็อกโก ครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2504 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2542 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโก และเสด็จขึ้นครองราชย์ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 หลังการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดา พระองค์ทรงถูกกล่าวหาในเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชน และทรงเป็นผู้เผด็จการพระองค์หนึ่งในโลกอาหรับ โดยในรัชสมัยของพระองค์ถูกเรียกว่า ปีแห่งตะกั่ว อย่างไรก็ดี พระองค์ถูกยกย่องว่าทรงเป็นกษัตริย์ที่มีพระปรีชาสามารถเป็นอย่างมากในท่ามกลางความวุ่นวายทางการเมืองในภูมิภาคโลกอาหรับ และทรงประกอบพระราชกรณียกิจอันเป็นประโยชน์ต่อชาวโมร็อกโกเป็นจำนวนมาก
พระองค์ทรงมีบทบาทอย่างมากในการอ้างสิทธิ์ดินแดนเวสเทิร์นสะฮาราในฐานะส่วนหนึ่งของประเทศโมร็อกโก และทรงมีบทบาทในความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล ทั้งนี้ พระองค์เคยเกือบถูกลอบปลงพระชนม์ใน พ.ศ. 2515 ขณะทรงประทับบนเครื่องบินพระที่นั่ง แต่ก็ทรงรอดพระชนม์ชีพมาได้
ในรัชสมัยของพระองค์เศรษฐกิจได้ดำเนินนโยบายแบบเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ ซึ่งทำให้อุตสาหกรรมการเกษตร การท่องเที่ยว และการทำเหมืองแร่มีบทบาทสำคัญเป็นอย่างมาก ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2516 พระองค์ทรงประกาศนโยบายโมร็อกกาไนเซชัน ซึ่งทรัพย์สินของรัฐ ที่ดินทำการเกษตร และธุรกิจจากต่างชาติมากกว่าร้อยละ 50 ถูกโอนไปเป็นของชาวโมร็อกโกและคนชนชั้นสูง แม้ว่าอุตสาหกรรมที่ชาวโมร็อกโกเป็นเจ้าของจะเติบโตจาก 18 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มขึ้นมาเป็น 50 เปอร์เซนต์ อย่างไรก็ดี ความมั่งคั่งกระจุกอยู่ที่ 36 ตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศเท่านั้น
หลังการเสด็จสวรรคต สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโกซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อไป
พระชนม์ชีพช่วงต้นและการศึกษา

สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 เป็นพระโอรสของ  สมเด็จพระราชาธิบดีโมฮัมเหม็ดที่ 5 แห่งโมร็อกโก และ เจ้าหญิงลัลลา อับลา บินต์ ทาฮาร์ ประสูติที่เมืองราบัต ประเทศโมร็อกโก พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบอร์กโดซ์
เสด็จขึ้นครองราชย์

สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโมร็อกโกต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโก เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 หลังจากสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมหมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโกได้สวรรคตแล้ว
อภิเษกสมรส

สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก ได้อภิเษกสมรส 2 พระองค์ คือ
เจ้าหญิงลัลลา ฟาติมาฮ์
เจ้าหญิงลัลลา ลาติฟาฮ์ อภิเษกสมรส เมื่อ พ.ศ. 2504 มีพระโอรสและพระธิดา รวม 5 พระองค์ โดยหนึ่งในนั้นคือสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก
สวรรคต

สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ที่เมืองบารัต ประเทศโมร็อกโก สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก พระโอรสของพระองค์ จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโมร็อกโกต่อจากพระองค์ต่อไป
สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน

| สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งจอร์แดน
ครองราชย์: 11 สิงหาคม ค.ศ. 1952– 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน
ถัดไป: สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน

พระราชสมภพ: 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935
สวรรคต: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 (63 พรรษา)
พระมเหสี: เจ้าหญิงดีนา บินต์ อับดุลฮะมีด (2498 - หย่า 2500)  เจ้าหญิงมูนา อัลฮุซัยน์ (2504 – หย่า 2515)   สมเด็จพระราชินีอาลียาแห่งจอร์แดน (2516 – สวรรคต 2520)  สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน (2521)
ราชวงศ์: ฮัชไมต์
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน
พระมารดา: สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน
ศาสนา: ศาสนาอิสลาม
ลายพระอภิไธย: 
สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ บิน เฏาะลาล (อาหรับ: الحسين بن طلال; อังกฤษ: Hussein of Jordan) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 ที่เมืองอัมมาน ประเทศจอร์แดน เป็นพระราชโอรสของ สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดนกับสมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน
ครองราชย์

สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1952 หลังจากสมเด็จพระราชาธิบดีฎอลาลแห่งจอร์แดน พระบิดาพระองค์สละราชสมบัติแล้ว
อภิเษกสมรส

สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน ทรงอภิเษกสมรสกับพระมเหสี 4 พระองค์คือ
เจ้าหญิงดีนา บินต์ อับดุลฮะมีด ค.ศ. 1955 หย่าเมื่อ ค.ศ. 1957
เจ้าฟ้าหญิงมูนา อัลฮุสเซน  อภิเษกสมรสเมื่อค.ศ. 1961 หย่าเมื่อ ค.ศ. 1972
สมเด็จพระราชินีอาลียาแห่งจอร์แดน อภิเษกสมรสเมื่อ ค.ศ. 1972 สวรรคคเมื่อ ค.ศ. 1977
สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน อภิเษกสมรสเมื่อ ค.ศ. 1978
สวรรคต

สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 ที่เมืองอัมมาน ประเทศจอร์แดน พระชนมายุ 63 พรรษา สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน พระโอรสพระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์จอร์แดนสืบต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hussein I of Jordan
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
การกล่าวถึงในสื่อ
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
Remembering King Hussein video
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระราชาธิบดีฎอลาลแห่งจอร์แดน |  |   พระมหากษัตริย์จอร์แดน  (ค.ศ. 1952 — 1999) |  | สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 2 
ศิลปิน:  Te Papa (New Zealand) 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC  IdRef 
Wikiquote
Wikisource
สนามกีฬา 974

สนามกีฬาฟุตบอลชั่วคราวในกาตาร์
| --- | --- |
استاد ٩٧٤  (อาหรับ)
th
ชื่อเดิม: สนามกีฬารอสอะบูอะบูด (استاد رأس أبو عبود)
ที่ตั้ง: เขตรอสอะบูอะบูด 7HQ8+JG2 โดฮา, กาตาร์
พิกัด: 25°17′24″N 51°33′54″E﻿ / ﻿25.290°N 51.565°E﻿ / 25.290; 51.565
ขนส่งมวลชน:  สถานีรอสอะบูอะบูด (راس أبو عبود)
ความจุ: 44,089 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 44,089 (โปแลนด์ พบ อาร์เจนตินา, 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
ปิด: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2565
สถาปนิก: บริษัท เฟนวิคอิริบาร์เรนอาร์คิเทคส์
สนามกีฬา 974 (อาหรับ: استاد ٩٧٤, อักษรโรมัน: ʾIstād 974, เดิมชื่อสนามกีฬารอสอะบูอะบูด (อาหรับ: استاد رأس أبو عبود)) เป็นสนามฟุตบอลที่มีกำหนดการรื้อถอน ในเขตรอสอะบูอะบูด นครโดฮา ประเทศกาตาร์ ห่างจากกรุงโดฮาไปทางตะวันออกประมาณ 10 กิโลเมตร เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 เป็นสนามกีฬาชั่วคราวที่ทำจากตู้คอนเทนเนอร์ที่หมุนเวียนกลับมาใช้ใหม่จำนวน 974 ตู้ โดยใช้ในการจัดการแข่งขันฟุตบอลอาหรับคัพ 2021 และฟุตบอลโลก 2022 หลังจากจบรายการจึงเริ่มทำการรื้อถอน เป็นสนามกีฬาชั่วคราวแห่งแรกในประวัติศาสตร์ของการแข่งขันฟุตบอลโลก
การออกแบบและก่อสร้าง

สนามกีฬาได้รับการออกแบบโดยบริษัท เฟนวิคอิริบาร์เรนอาร์คิเทคส์ (Fenwick Iribarren Architects) สร้างขึ้นในพื้นที่ริมน้ำขนาด 450,000 ตารางเมตร มีการออกแบบเป็นหน่วยแยก (modular design) ประกอบด้วยตู้ขนส่งสินค้าที่นำกลับมาใช้ใหม่จำนวน 974 ตู้ โดยเป็นการแสดงความเคารพต่อประวัติศาสตร์ของพื้นที่ซึ่งเป็นแหล่งอุตสาหกรรม และหมายเลขรหัสโทรศัพท์ระหว่างประเทศสำหรับกาตาร์ (+974) ตู้คอนเทนเนอร์บางตู้บรรจุสิ่งอำนวยความสะดวกในสนามกีฬา เช่น ห้องน้ำ และบริเวณขายอาหารว่าง โครงสร้างทั้งหมดจะถูกรื้อออกและได้ถูกออกแบบให้สามารถประกอบใหม่ที่อื่น สนามแห่งนี้เป็นสถานที่ชั่วคราวแห่งแรกสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก
สนามกีฬาแห่งนี้เป็นหนึ่งในแปดแห่ง ที่ทำการสร้างขึ้นหรือปรับปรุงใหม่สำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 กระบวนการจัดหาสำหรับการปรับปรุงสนามกีฬาเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2560 ผู้มีส่วนในการก่อสร้างสนามกีฬาแห่งนี้ได้แก่ บริษัทรับเหมา เอชบีเค (HBK Contracting Company), สำนักออกแบบและให้คำปรึกษา ดีซีบี-คิวเอ (DCB-QA), บริษัทจัดการโครงการและการก่อสร้าง ไทม์กาตาร์ (Time Qatar), บริษัทออกแบบ เฟนวิคอิริบาร์เรนอาร์คิเทคส์ (Fenwick Iribarren Architects, FI-A), บริษัทที่ปรึกษาวิศวกรรมโครงสร้าง ชไลชแบร์เกอร์มันน์ (Schlaich Bergermann Partner) และบริษัทที่ปรึกษาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม ฮิลสันมอแรน (Hilson Moran) สถาปนิกของบริษัทเฟนวิคอิริบาร์เรนกล่าวว่า "แนวคิดคือการหลีกเลี่ยงการสร้าง "สิ่งที่มีค่าและมีค่าใช้จ่ายจำนวนมากในการบำรุงรักษาแต่ไม่ค่อยมีประโยชน์" เนื่องจากสนามกีฬาจะไม่มีการใช้งานหลังจบทัวร์นาเมนต์ ดังที่เคยเกิดขึ้นหลังจากการแข่งขันฟุตบอลโลกในครั้งก่อน"
สนามกีฬาแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับสี่ดาวจากระบบประเมินความยั่งยืน Global Sustainability Assessment System (GSAS)
ประวัติ

สนามแห่งนี้ประกาศเปิดตัวในชื่อสนามกีฬารอสอะบูอะบูด เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 และต่อมาได้เปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็นสนามกีฬา 974
การแข่งขันฟุตบอลในสนามแห่งนี้นัดแรกจัดขึ้นในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ซึ่งเป็นวันเปิดการแข่งขันอาหรับคัพ 2021 ระหว่างทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และซีเรีย โดยสนามกีฬา 974 เป็นสนามที่ใช้ในการจัดแข่งขันอาหรับคัพจำนวน 6 นัด
สนามแห่งนี้ใช้จัดการแข่งขัน 7 นัดในฟุตบอลโลก 2022 รวมถึงการแข่งขันระหว่างทีมชาติบราซิลและเกาหลีใต้ ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย
การใช้งานในอนาคต

เดิมทีคาดว่าสนามกีฬาที่ประกอบขึ้นใหม่จะถูกสร้างที่ไหนสักแห่งในทวีปแอฟริกา แต่มีการเสนอว่าอาจเป็นที่ประเทศอุรุกวัย โดยหากการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพร่วมของ อุรุกวัย-อาร์เจนตินา-ชิลี-ปารากวัย ประสบความสำเร็จอาจมีการใช้เป็นสนามสำหรับจัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2030
ผลการแข่งขัน

เวลาท้องถิ่น (เวลามาตรฐานอาระเบีย AST (UTC+3))
ผลการแข่งขัน > อาหรับคัพ 2021

จัดการแข่งขันจำนวนหกนัด
| วันที่ | เวลา | ทีม #1 | ผลการแข่งขัน | ทีม #2 | รอบการแข่งขัน | จำนวนผู้ชม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 22:00 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 2–1 |  ซีเรีย | กลุ่มบี | 4,129 |
| 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 19:00 |  มอริเตเนีย | 0–1 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | กลุ่มบี | 3,316 |
| 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 19:00 |  ซูดาน | 0–5 |  อียิปต์ | กลุ่มดี | 14,464 |
| 7 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 18:00 |  จอร์แดน | 5–1 |  ปาเลสไตน์ | กลุ่มซี | 9,750 |
| 15 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 18:00 |  ตูนิเซีย | 1–0 |  อียิปต์ | รอบรองชนะเลิศ | 36,427 |
| 18 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 13:00 |  อียิปต์ | 0–0 (เวลาพิเศษ)  (ดวลลูกโทษ 4–5) |  กาตาร์ | รอบชิงอันดับสาม | 30,978 |
ผลการแข่งขัน > ฟุตบอลโลก 2022

สนามกีฬา 974 ใช้ในการแข่งขันจำนวนเจ็ดนัด
| วันที่ | เวลา | ทีม #1 | ผลการแข่งขัน | ทีม #2 | รอบการแข่งขัน | จำนวนผู้ชม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 19:00 |  เม็กซิโก | 0–0 |  โปแลนด์ | กลุ่มซี | 39,369 |
| 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 19:00 |  โปรตุเกส | 3–2 |  กานา | กลุ่มเอช | 42,661 |
| 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 19:00 |  ฝรั่งเศส | 2–1 |  เดนมาร์ก | กลุ่มดี | 42,869 |
| 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 19:00 |  บราซิล | 1–0 |  สวิตเซอร์แลนด์ | กลุ่มจี | 43,649 |
| 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 22:00 |  โปแลนด์ | 0–2 |  อาร์เจนตินา | กลุ่มซี | 44,089 |
| 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 22:00 |  เซอร์เบีย | 2–3 |  สวิตเซอร์แลนด์ | กลุ่มจี | 41,378 |
| 5 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 22:00 |  บราซิล | 4–1 |  เกาหลีใต้ | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | 43,847 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สนามกีฬา 974
974 Stadium เก็บถาวร 2023-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ Fenwick Iribarren Architects
สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน

สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาล บิน อับดุลลอฮ์ (อาหรับ: طلال بن عبد الله, Ṭalāl ibn ʿAbdullāh, พระราชสมภพ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 – สวรรคต 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งราชอาณาจักรฮัชไมต์จอร์แดน เสด็จขึ้นครองราชย์หลังการลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาของพระองค์ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 จนถึงพระองค์ถูกบังคับให้สละราชสมบัติเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2495 เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ที่ 1 และ สมเด็จพระราชินีมุสบาห์แห่งจอร์แดน
ประสูติ

สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน (อังกฤษ: Talal of Jordan) ประสูติเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1909 เป็นพระโอรสของสมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ที่ 1 แห่งจอร์แดน และ สมเด็จพระราชินีมุสบาห์ บิน นัสเซอแห่งจอร์แดน ประสูติที่มักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย
เสด็จครองราชย์

สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน ขึ้นครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 1951 ต่อจาก สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลาห์ที่ 1 แห่งจอร์แดน พระบิดาพระองค์
อภิเษกสมรส

สมเด็จพระราชาธิบดีฎอลาลแห่งจอร์แดน ทรงอภิเษกกับสมเด็จพระราชินีเซนแห่งจอร์แดน เมื่อปี ค.ศ. 1934-1952
มีพระราชบุตร ดังนี้
สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน
เจ้าชายมูฮัมหมัด บิน เฏาะลาล
เจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาล
เจ้าหญิงบัสมาห์ บินต์ เฏาะลาล
สละราชสมบัติ

สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน ทรงสละราชสมบัติให้สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1952
สวรรคต

สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน สวรรคตเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 ที่เมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี รวม 63 ปี
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ที่ 1 แห่งจอร์แดน |  |   พระมหากษัตริย์จอร์แดน  (ค.ศ. 1951 — ค.ศ. 1952) |  | สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน |
สโมสรฟุตบอลชะบาบอัลอะฮ์ลีดูไบ

| --- | --- |
ฉายา: อัศวินแดง
ก่อตั้ง: 1958; 66 ปีที่แล้ว (1958)   1970; 54 ปีที่แล้ว (1970) ในชื่อ อัลอะฮ์ลี   2017; 7 ปีที่แล้ว (2017) ในชื่อ ชะบาบุลอะฮ์ลี ดูไบ
สนาม: สนามกีฬามักตูม รอชิด อาล มักตูม
ความจุ: 15,000 ที่นั่ง
สโมสรฟุตบอลชะบาบอัลอะฮ์ลีดูไบ (อาหรับ: نادي شباب الأهلي دبي) สโมสรฟุตบอลจากศึกโปรลีกในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ที่ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2560
สโมสรฟุตบอลแห่งนี้เกิดขึ้นจากการควบรวมสโมสรฟุตบอลดัง 3 สโมสรในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์คือ อัลอะฮ์ลี, ดูไบ และอัชชะบาบ เข้าด้วยกันตามคำสั่งของประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เนื่องจากทั้ง 3 สโมสรประสบปัญหามากมายทั้งทางด้านการเงินและยอดผู้ชม
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

ยูเออีโปรลีก: 8
Champions: 1974–75, 1975–76, 1979–80, 2005–06, 2008–09, 2013–14, 2015–16,  2022–23
เพรสสิเดนท์สคัพ: 10 (Record)
Champions: 1974–75, 1976–77, 1987–88, 1995–96, 2001–02, 2003–04, 2007–08, 2012–13, 2018–19, 2020–21
UAE League Cup: 5 (Record)
Champions: 2011–12, 2013–14, 2016–17, 2018–19, 2020–21
UAE Super Cup: 5
Champions: 2009, 2013, 2014, 2016, 2020
เกียรติประวัติ > ระดับทวีป

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
รองชนะเลิศ (1): 2015
สโมสรกีฬาอัลฟัยเศาะลี

สโมสรฟุตบอลจอร์แดนจากอัมมาน
สโมสรกีฬาอัลฟัยเศาะลี (อาหรับ: نادي الفيصلي الرياضي) เป็นสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพของจอร์แดนที่ตั้งอยู่ในอัมมาน สโมสรนี้ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1932 ในนามสโมสรอัลอัชบัล และได้แข่งในจอร์แดเนียนโปรลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลจอร์แดน โดยมีฉายาคือ "อินทรีฟ้า"
พวกเขาคว้าแชมป์อย่างเป็นทางการ 84 รายการ, คว้าแชมป์ลีก 35 รายการ, จอร์แดนเอฟเอคัพ 21 รายการ, จอร์แดนซูเปอร์คัพ 17 รายการ โดยเป็นเจ้าของสถิติการแข่งดังกล่าวทั้งหมด นอกจากนี้ พวกเขาได้คว้าแชมป์จอร์แดนเอฟเอชีลด์ 9 รายการ และเอเอฟซีคัพ 2 รายการ ส่วนคู่แข่งหลักของพวกเขาคือสโมสรกีฬาอัลเวห์ดัต ซึ่งเป็นสโมสรที่ก่อตั้งโดยค่ายผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ในอัมมาน
ประวัติ > การก่อตั้งและปีแรก

สโมสรแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1932 ภายใต้ชื่อสโมสรอัลอัชบัล โดยฟุตบอลไม่ใช่กีฬาเดียวที่พวกเขาเล่น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากขาดทรัพยากรทางการเงิน พวกเขาจึงมุ่งเน้นไปที่กีฬายอดนิยมในจอร์แดน ซึ่งก็คือฟุตบอล[ต้องการอ้างอิง]
ใน ค.ศ. 1941 ทีมอัลฟัยเศาะลีได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง แต่พวกเขาตระหนักว่าพวกเขาต้องการงบประมาณจำนวนมาก พวกเขาตัดสินใจออกลอตเตอรีการกุศลและตั้งคณะกรรมการเพื่อพบกับจอห์น บาโกต กลับบ์ ซึ่งเป็นผู้นำกองทัพจอร์แดน เพื่อขออนุมัติอย่างเป็นทางการในการขายตั๋วลอตเตอรีให้แก่หน่วยกองทัพจอร์แดน โดยคณะกรรมการวัฒนธรรมได้มีส่วนร่วมในการแจกจ่ายลอตเตอรี ส่งผลให้สามารถเก็บรวบรวมได้ 3,700 ดีนาร์จอร์แดน และจำนวนนี้ก็เพียงพอที่จะได้ที่ดินข้างวิทยาลัยวิทยาศาสตร์อิสลาม "ปัจจุบัน" ที่เมืองญะบัล อัมมาน ใกล้วงเวียน "แรก" กับถนน "สายรุ้ง" รวมถึงตั้งใจที่จะสร้างสโมสรนี้ขึ้นมาใหม่และประกาศอีกครั้งว่าพวกเขาได้สิ่งที่ต้องการแล้ว โดยในครั้งนี้สโมสรดังกล่าวกลับมาอีกครั้งในชื่ออัลฟัยเศาะลี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอาหรับ)
สโมสรกีฬาอัลฟัยเศาะลี ที่เฟซบุ๊ก
สโมสรกีฬาอัลฟัยเศาะลี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
สโมสรกีฬาอัลฟัยเศาะลี ที่อินสตาแกรม
สโมสรกีฬาอัลฟัยเศาะลี ที่ยูทูบ
Benjamin Strack-Zimmermann. "Al-Faysali Amman (16/17)". National Football Teams. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-05. สืบค้นเมื่อ 2017-03-01.
"فريق: الفيصلي". Kooora.com (ภาษาอาหรับ). สืบค้นเมื่อ 2017-03-01.
"Jordan – Al Faisaly Amman – Results, fixtures, squad, statistics, photos, videos and news". Soccerway.com. สืบค้นเมื่อ 2017-03-01.
ส้มจัฟฟา

| ส้มจัฟฟา |
| --- | --- |
ส้มจัฟฟาในตลาดที่เมือง เยรูซาเลม
ชนิด: Citrus × sinensis
ต้นกำเนิดลูกผสม: 'Baladi' orange × unknown
พันธุ์ปลูก: 'Jaffa'
ต้นกำเนิด: ปาเลสไตน์สมัยออตโตมันในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 (ราวคริสต์ทศวรรษ 1840)
ส้มจัฟฟา (อาหรับ: ‏برتقال يافا) หรือที่รู้จักในชื่อ ส้มชามูตี (อาหรับ: برتقال شموطي ) เป็นพันธุ์ส้มที่มีเมล็ดน้อยและมีเปลือกแข็งจึงเหมาะแก่การส่งออกเป็นอย่างยิ่ง
พันธุ์ส้มนี้ได้รับการพัฒนาโดยเกษตรกรชาวอาหรับในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 โดยได้ชื่อมาจากเมืองจัฟฟา ซึ่งเป็นสถานที่ที่ผลิตเพื่อการส่งออกเป็นครั้งแรก ในอดีตส้มจัฟฟาเป็นส้มที่เป็นสินค้าส่งออกหลักของเมือง ควบคู่ไปกับส้มไร้เมล็ดและส้มซ่า ซึ่งเป็นหนึ่งในสามพันธุ์หลักของผลไม้ที่ปลูกในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ยุโรปตอนใต้ และตะวันออกกลาง ปัจจุบันส้มจัฟฟาปลูกในไซปรัส อิรัก อิสราเอล ปาเลสไตน์ เลบานอน ซีเรีย จอร์แดน และตุรกี
บรรณานุกรม

Aderet, Ofer (2015-06-21). "The forgotten story of the original Jaffa oranges". Haaretz.com. สืบค้นเมื่อ 2022-05-11.
Baram, Uzi; Carroll, Lynda (2000).  Uzi Baram; Lynda Carroll (บ.ก.). A historical archaeology of the Ottoman Empire: breaking new ground (Illustrated ed.). Springer. ISBN 0-306-46311-3.
Basan, Ghillie (2007). The Middle Eastern Kitchen. Hippocrene Books. ISBN 978-0-7818-1190-3.
Derr, Mark (1989). Some kind of paradise: a chronicle of man and the land in Florida (Illustrated ed.). W. Morrow (Original from the University of California). ISBN 0-688-07359-X.
Gerber, Haim (1982). "Modernization in Nineteenth-Century Palestine: The Role of Foreign Trade". Middle Eastern Studies. 18 (3): 250–264. doi:10.1080/00263208208700509.
Issawi, Charles (2006). An Economic History of the Middle East and North Africa (Reprint ed.). Taylor & Francis. ISBN 0-415-37998-9.
Krämer, Gudrun (2008). A history of Palestine: from the Ottoman conquest to the founding of the state of Israel (Illustrated ed.). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-11897-0.
Ladaniya, Milind S. (2008). Citrus fruit: biology, technology and evaluation (Illustrated ed.). Academic Press. ISBN 978-0-12-374130-1.
LeVine, Mark (2005). Overthrowing geography: Jaffa, Tel Aviv, and the struggle for Palestine, 1880–1948 (Illustrated ed.). University of California Press. ISBN 0-520-23994-6.
Marshall Cavendish (2006). World and Its Peoples: The Middle East, Western Asia, and Northern Africa (Illustrated ed.). Marshall Cavendish. ISBN 0-7614-7571-0.
Page, Martin (2008). Growing Citrus: The Essential Gardener's Guide (Illustrated ed.). Timber Press. ISBN 978-0-88192-906-5.
ศาสนาอิสลาม

ศาสนาอิสลาม (อังกฤษ: Islam) เป็นศาสนาเอกเทวนิยมและศาสนาอับราฮัม บัญญัติไว้ในคัมภีร์อัลกุรอาน คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของอิสลามซึ่งสาวกถือว่าเป็นพระวจนะคำต่อคำของพระเป็นเจ้า (อัลลอฮฺ) และสำหรับสาวกส่วนใหญ่ เป็นคำสอนและตัวอย่างเชิงบรรทัดฐาน (เรียกว่า สุนัต และประกอบด้วยหะดีษ) ของมุฮัมมัด (ประมาณ 570–8 มิถุนายน 632) เป็นศาสดา (นบี) องค์สุดท้ายของพระเป็นเจ้า สาวกของศาสนาอิสลาม เรียกว่า มุสลิม
มุสลิมเชื่อว่า พระเจ้าเป็นหนึ่งและหาที่เปรียบไม่ได้ และจุดประสงค์ของการดำรงอยู่ คือ เพื่อรักและรับใช้พระเป็นเจ้า มุสลิมยังเชื่อว่า ศาสนาอิสลามเป็นบรรพศรัทธาฉบับสมบูรณ์และเป็นสากลที่สุดซึ่งได้ประจักษ์มาหลายครั้งก่อนหน้านั้น ผ่านศาสดาซึ่งรวมอาดัม โนอาห์ อับราฮัม โมเสส และพระเยซู พวกเขายึดมั่นว่า สารและวิวรณ์ถูกแปลผิดหรือเปลี่ยนแปลงบางส่วนตามกาล แต่มองว่าอัลกุรอานภาษาอาหรับเป็นทั้งวิวรณ์สุดท้ายและไม่เปลี่ยนแปลงของพระเป็นเจ้า มโนทัศน์และหลักศาสนามีเสาหลักทั้งห้าของอิสลาม ซึ่งเป็นมโนทัศน์พื้นฐานและการปฏิบัติตนนมัสการที่ต้องปฏิบัติตาม และกฎหมายอิสลามที่ตามมา ซึ่งครอบคลุมแทบทุกมุมของชีวิตและสังคม โดยกำหนดแนวทางในหัวเรื่องหลายหลาก ตั้งแต่การธนาคารไปจนถึงสวัสดิการ ชีวิตครอบครัวและสิ่งแวดล้อม
มุสลิมส่วนใหญ่เป็นนิกายซุนนีย์ คิดเป็น 75–90% ของมุสลิมทั้งหมด นิกายใหญ่ที่สุดอันดับสอง คือ ชีอะฮ์ คิดเป็น 10–20% ประเทศมุสลิมใหญ่ที่สุด คือ ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งมีชาวมุสลิม 12.7% ของโลก ตามมาด้วยปากีสถาน (11.0%) อินเดีย (10.9%) และบังกลาเทศ (9.2%) นอกจากนี้ ยังพบชุมชนขนาดใหญ่ในจีน รัสเซียและยุโรปบางส่วน ด้วยสาวกกว่า 1,500 ล้านคน หรือ 22% ของประชากรโลก อิสลามจึงเป็นศาสนาใหญ่ที่สุดอันดับสองและศาสนาหลักที่เติบโตเร็วที่สุดในโลกศาสนาหนึ่ง