stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แกงส้ม
ประเภทของแกงส้ม > ภาคเหนือ

จังหวัดน่านมีแกงส้มที่เป็นเอกลักษณ์เรียกแกงส้มเมือง เป็นแกงรสเปรี้ยว รสเปรี้ยวนั้นมาจากน้ำมะกรูด และใบส้มป่อย เป็นแกงปลาใส่ผักต่าง ๆ เช่น ชะอม ยอดมัน มะเขือเทศ ตูนหรือคูน แต่งกลิ่นให้หอมด้วยใบแมงลัก น้ำแกงมีสีเหลืองเพราะใส่ขมิ้น น้ำพริกประกอบด้วยรากผักชี เกลือ ตะไคร้ ขมิ้น พริกชี้ฟ้า หอม กระเทียมและกะปิ
ประเทศจิบูตี

ประเทศในจะงอยแอฟริกา
| สาธารณรัฐจิบูตี République de Djibouti (ฝรั่งเศส) جمهورية جيبوتي (อาหรับ) Jamhuuriyadda Jabuuti (โซมาลี) Gabuutih Ummuuno (อาฟาร์) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "เอกภาพ เสมอภาค สันติภาพ" (ฝรั่งเศส: Unité, Égalité, Paix; อาหรับ: اتحاد، مساواة، سلام; โซมาลี: Midnimo, Sinnaan, Nabad; อาฟาร์: Inkittiino, Qeedala, Wagari)
เพลงชาติ: "จิบูตี"
แสดงลูกโลกแสดงทวีปแอฟริกา
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: จิบูตี 11°36′N 43°10′E﻿ / ﻿11.600°N 43.167°E﻿ / 11.600; 43.167
ภาษาราชการ: อาหรับ ฝรั่งเศส
ภาษาประจำชาติ: โซมาลี อาฟาร์
กลุ่มชาติพันธุ์ : โซมาลี 60% อาฟาร์ 35% อาหรับ 5%
ศาสนา : 94% อิสลาม (ทางการ) 6% คริสต์
การปกครอง: รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบประธานาธิบดี ภายใต้ระบอบเผด็จการสืบตระกูล

• ประธานาธิบดี : อิสมาอีล อูมาร์ เกลเล
• นายกรัฐมนตรี : อับดุลกอดิร กะมีล มุฮัมมัด
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภา
สถาปนา

• เฟรนช์โซมาลีแลนด์ : 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1883
• ดินแดนอาฟาร์และอีเซของฝรั่งเศส : 5 กรกฎาคม 1967
• เอกราชจากฝรั่งเศส : 27 มิถุนายน 1977
• เป็นสมาชิกสหประชาชาติ : 20 กันยายน ค.ศ. 1977
• รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน : 4 กันยายน 1992
 
พื้นที่
• รวม: 23,200 ตารางกิโลเมตร (8,958 ตารางไมล์) (อันดับที่ 146)
• แหล่งน้ำ (%): 0.09 (20 ตร.กม./ 7.7 ตร. ไมล์)
ประชากร
• ค.ศ. 2023 ประมาณ: 976,143 (อันดับที่ 162)
• ความหนาแน่น: 37.2 ต่อตารางกิโลเมตร (96.3 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 168)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2022 (ประมาณ)
• รวม:  6.61 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 167)
• ต่อหัว:  6,514 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 137)
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2022 (ประมาณ)
• รวม:  3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 172)
• ต่อหัว:  3,666 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 126)
จีนี (ค.ศ. 2017):  41.6 ปานกลาง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2021):  0.509 ต่ำ · อันดับที่ 171
สกุลเงิน: ฟรังก์จิบูตี (DJF)
เขตเวลา: UTC+3 (EAT)
ขับรถด้าน: ขวามือ
รหัสโทรศัพท์: +253
โดเมนบนสุด: .dj
จิบูตี (ฝรั่งเศส: Djibouti; อาหรับ: جيبوتي; โซมาลี: Jabuuti; อาฟาร์: Yibuuti) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐจิบูตี (ฝรั่งเศส: République de Djibouti; อาหรับ: جمهورية جيبوتي; โซมาลี: Jamhuuriyadda Jabuuti; อาฟาร์: Gabuutih Ummuuno) เป็นประเทศในจะงอยแอฟริกาที่มีชายแดนทางใต้ติดกับประเทศโซมาเลีย ทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับประเทศเอธิโอเปีย ทางเหนือติดกับประเทศเอริเทรีย และทางตะวันออกติดกับทะเลแดงและอ่าวเอเดน ประเทศนี้มีพื้นที่ 23,200 ตารางกิโลเมตร (8,958 ตารางไมล์)
ในสมัยโบราณ ดินแดนนี้กับเอธิโอเปีย เอริเทรีย และโซมาลีแลนด์เคยเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนพุนต์ ส่วนบริเวณใกล้กับซัยลาอ์ (ปัจจุบันอยู่ในโซมาลีแลนด์) เคยเป็นศูนย์กลางของรัฐสุลต่านอาดัลและรัฐสุลต่านอีฟัต ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการจัดตั้งอาณานิคมเฟรนช์โซมาลีแลนด์หลังสุลต่านเผ่าพงศ์ดีร์แห่งชาวโซมาลีลงนามสนธิสัญญากับฝรั่งเศส และรางรถไฟไปยังดีเรดาวา (และอาดดิสอาบาบาในเวลาต่อมา) ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นเมืองท่าสำหรับเอธิโอเปียตอนใต้และโอกาเดนแทนที่ซัยลาอ์อย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อเป็นดินแดนอาฟาร์และอีเซของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1967 ทศวรรษต่อมา ชาวจิบูตีลงคะแนนเสียงให้เป็นเอกราช นั่นเป็นจุดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของ สาธารณรัฐจิบูตี ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อเมืองหลวง รัฐใหม่นี้เข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติในปีแรกที่ได้รับเอกราช ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ความตึงเครียดในการเป็นตัวแทนของรัฐบาลนำไปสู่สงครามกลางเมืองที่สิ้นสุดด้วยข้อตกลงแบ่งอำนาจใน ค.ศ. 2000 ระหว่างพรรครัฐบาลกับฝ่ายค้าน
ชื่อและศัพทมูลวิทยา

ชื่อประเทศตั้งชื่อตามนครจิบูตี เมืองหลวงของประเทศ ศัพทมูลวิทยาของชื่อ จิบูตี ยังเป็นที่ขัดแย้ง โดยมีทฤษฎีและตำนานเกี่ยวกับที่มาของชื่อแตกต่างไปตามกลุ่มชาติพันธุ์ ทฤษฎีหนึ่งระบุว่ามาจากคำในภาษาอาฟาร์ว่า gabouti หมายถึง "แผ่น" น่าจะสื่อถึงลักษณะทางภูมิศาสตร์ของพื้นที่ ส่วนอีกทฤษฎีเชื่อมโยงกับคำว่า gabood แปลว่า "ที่สูง/ที่ราบสูง" จิบูตี ยังอาจหมายถึง "ดินแดนของเจฮูตี" หรือ "ดินแดนของโทต" (อียิปต์: Djehuti/ Djehuty) เทพแห่งดวงจันทร์ของศาสนาอียิปต์โบราณ
ประวัติศาสตร์

เดิมเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ในช่วง พ.ศ. 2405-2443 ทั้งโซมาเลียและเอธิโอเปียต่างอ้างกรรมสิทธิ์เหนือจิบูตี การสู้รบของกลุ่มชนเชื้อสายเอธิโอเปียกับโซมาเลียมีมาอย่างต่อเนื่องจนจิบูตีได้รับเอกราชเมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ปัจจุบันยังมีกองทหารฝรั่งเศสอยู่ในจิบูตี
ประชากร

ชายชาวอาฟาร์ในชุดเดินทาง
| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1950 | 62,001 | —     |
| 1955 | 69,589 | +2.34% |
| 1960 | 83,636 | +3.75% |
| 1965 | 114,963 | +6.57% |
| 1970 | 159,659 | +6.79% |
| 1977 | 277,750 | +8.23% |
| 1980 | 358,960 | +8.93% |
| 1985 | 425,613 | +3.47% |
| 1990 | 590,398 | +6.76% |
| 1995 | 630,388 | +1.32% |
| 2000 | 717,584 | +2.62% |
| 2005 | 784,256 | +1.79% |
| 2010 | 850,146 | +1.63% |
| 2015 | 869,099 | +0.44% |
| 2018 | 884,017 | +0.57% |
ข้อมูล: World Bank
จิบูตีมีประชากรประมาณ 921,804 คน. โดยเป็นประเทศที่มีหลายชาติพันธุ์ ประชากรพื้นเมืองเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 จากประมาณ 69,589 คนใน ค.ศ. 1955 ไปเป็นประมาณ 869,099 คนใน ค.ศ. 2015 กลุ่มชาติพันธุ์ที่มีประชากรมากที่สุด 2 กลุ่มในจิบูตีคือชาวโซมาลี (60%) และชาวอาฟาร์ (35%) ส่วนอีก 5% โดยหลักประกอบด้วยชาวอาหรับเยเมน ชาวเอธิโอเปีย และชาวยุโรป (ชาวฝรั่งเศสและอิตาลี) พลเมืองประมาณ 76% อาศัยอยู่ในเมือง ส่วนที่เหลือเป็นชนร่อนเร่
แหล่งข้อมูลอื่น

"Site Officiel de la République de Djibouti" [เว็บไซต์ทางการของสาธารณรัฐจิบูตี] (ภาษาฝรั่งเศส). Government of Djibouti.
"Office National de Tourisme de Djibouti". National Official of Tourism of Djibouti. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 December 2018. สืบค้นเมื่อ 28 February 2013.
Djibouti. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Djibouti profile จาก BBC News.
ประเทศจิบูตี แหล่งข้อมูลบนเครือข่ายเว็บจัดทำโดย GovPubs ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์
ประเทศจิบูตี ที่เว็บไซต์ Curlie
The State of the World's Midwifery – Djibouti Country Profile จาก UNFPA
Key Development Forecasts for Djibouti จาก International Futures.
Wikimedia Atlas of Djibouti
ประเทศจิบูตี ที่สารานุกรมบริตานิกา
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef 
11°30′N 43°00′E﻿ / ﻿11.500°N 43.000°E﻿ / 11.500; 43.000
โสรัจจา จันทร์ศรีสุคต

โสรัจจา จันทร์ศรีสุคต (เกิดวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528) เป็นนักแบดมินตันหญิงเดี่ยวจากประเทศไทย ใน พ.ศ. 2549 เธอเข้าแข่งขันในเอเชียนเกมส์ที่โดฮา เธอเคยเป็นหนึ่งในผู้เล่นชั้นนำของทีมชาติ โดยอยู่อันดับที่ 45 ของโลก ผลงานที่ดีที่สุดของเธอคือการแข่งขันแบบจัดอันดับตามดาวเทียม (satellite-ranked tournaments) เมื่อเธอคว้าแชมป์หญิงเดี่ยวในการแข่งขันประเภทดาวเทียมอินเดียใน พ.ศ. 2547
แหล่งข้อมูลอื่น

โสรัจจา จันทร์ศรีสุคต ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ)
ประมุขแห่งรัฐ

ประมุขรัฐในแต่ละประเทศ:
แอมานุแอล มาครง, ประธานาธิบดีฝรั่งเศส
เทราปที มุรมู, ประธานาธิบดีอินเดีย
ดอนัลด์ ทรัมป์, ประธานาธิบดีสหรัฐ
ยุน ซ็อก-ย็อล, ประธานาธิบดีเกาหลีใต้
ชาลส์ที่ 3, พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ
ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา, ประธานาธิบดีบราซิล
มูฮัมมาดู บูฮารี, ประธานาธิบดีไนจีเรีย
ตรรมัน จัณมุกรัตตินัม, ประธานาธิบดีสิงคโปร์
วลาดีมีร์ ปูติน, ประธานาธิบดีรัสเซีย
ประมุขแห่งรัฐ (อังกฤษ: Head of state) เป็นคำที่ใช้ในกฎหมายรัฐธรรมนูญ กฎหมายระหว่างประเทศ รัฐศาสตร์และพิธีการทูตเมื่อหมายถึงข้าราชการ (official) ที่ดำรงตำแหน่งสูงสุดในรัฐเอกราชหนึ่ง ๆ และมีอำนาจเด็ดขาดหรือจำกัดที่จะปฏิบัติเป็นผู้แทนสาธารณะสูงสุด (chief public representative) ของรัฐ ประมุขแห่งรัฐในประเทศส่วนใหญ่เป็นบุคคลธรรมดาที่ดำรงตำแหน่ง หากในบางประเทศ คณะบุคคลอยู่ในตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ เช่น สภาสหพันธ์สวิตเซอร์แลนด์ ประธานาธิบดีบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และผู้ครองนครร่วม (Captains Regent) ซานมารีโน
คำว่า "ประมุขแห่งรัฐ" มักใช้เพื่อแยกความแตกต่างจากคำว่า "หัวหน้ารัฐบาล" ยกตัวอย่าง ในอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา ข้อ 7 และอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษอาชญากรรมที่กระทำต่อบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองระหว่างประเทศ รวมทั้งตัวแทนทางทูต ข้อ 1 เช่น ระบบรัฐสภาอย่างสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือและสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี พระมหากษัตริย์และประธานาธิบดีได้รับการยอมรับเป็นประมุขแห่งรัฐในสองประเทศนี้ตามลำดับ ขณะที่นายกรัฐมนตรีได้รับการยอมรับเป็นหัวหน้ารัฐบาล อย่างไรก็ดี ในสาธารณรัฐที่มีระบบประธานาธิบดี เช่น สหรัฐอเมริกาและสหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล ประธานาธิบดีได้รับการยอมรับเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล ซึ่งบุคคลที่เป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลยังอาจเกิดได้ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชและบางครั้งเช่นเดียวกับระบอบเผด็จการอื่น ๆ
บทบาทของประมุขแห่งรัฐโดยทั่วไป รวมทั้งการใช้อำนาจทางการเมือง และหน้าที่ ถูกกำหนดในรัฐธรรมนูญและกฎหมายของประเทศนั้น ๆ อนุสัญญาเวียนนาว่าด้วยความสัมพันธ์ทางทูตปฏิบัติภายใต้ข้อสันนิษฐานว่า หัวหน้าคณะทูต (คือ เอกอัครราชทูต เอกอัครรัฐทูต หรือเอกอัครสมณทูต) ของประเทศผู้ส่งถูกถือว่าเป็นของประมุขแห่งรัฐรัฐผู้รับ มักคิดกันว่าประมุขแห่งรัฐเป็น "ผู้นำ" อย่างเป็นทางการของรัฐชาติหนึ่ง ๆ ปัจจุบัน หลายประเทศคาดหวังให้ประมุขแห่งรัฐของตนรวมค่านิยมของชาติในแบบนิยมที่คล้ายกัน
ในขณะที่กำลังพัฒนารัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสฉบับปัจจุบัน (1958) ชาร์ล เดอ โกล อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส กล่าวว่าประมุขรัฐควรมี "จิตวิญญาณของชาติ" (l'esprit de la nation).
รูปแบบ

แต่ละประเทศมีรูปแบบของประมุขแห่งรัฐที่แตกต่างกัน ขึ้นกับรัฐธรรมนูญของแต่ละประเทศได้ระบุไว้ แบ่งได้เป็น 3 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้
รูปแบบ > ระบอบรัฐสภา

บทความหลัก: ระบบรัฐสภา
ระบอบรัฐสภามีความแตกต่างในรายละเอียดตามแต่ละประเทศ ในบางประเทศ ประมุขแห่งรัฐสามารถให้คำแนะนำ ให้กับคณะรัฐบาลได้โดยไม่ขัดแย้งกับรัฐธรรมนูญ
รูปแบบ > ระบอบรัฐสภา > ประธานาธิบดีที่ไม่มีอำนาจในการปกครอง

บทความหลัก: สาธารณรัฐระบบรัฐสภา
ประธานาธิบดีจะไม่มีอำนาจในการปกครองต่อรัฐบาล เป็นเพียงสัญลักษณ์ทางการเมือง และศูนย์รวมจิตใจของประชาชน มีบทบาทในทางพิธีการเท่านั้น ส่วนนายกรัฐมนตรีมีอำนาจในการปกครองประเทศ
ประเทศที่ใช้ระบอบสาธารณรัฐระบบรัฐสภาได้แก่ เยอรมนี อิตาลี อินเดีย ออสเตรีย ฮังการี อิรัก อิสราเอล ปากีสถาน สิงคโปร์ ไอร์แลนด์ ไอซ์แลนด์ ฟินแลนด์ กรีซ เซอร์เบีย เช็กเกีย บัลแกเรีย เนปาล บังกลาเทศ เอธิโอเปีย ซูรินาม เป็นต้น
ประณัพ มุขัรชี เป็นประมุขแห่งรัฐของอินเดียในระหว่างปี 2012 ถึง 2017
รูปแบบ > ระบอบรัฐสภา > พระมหากษัตริย์ที่ไม่มีอำนาจในการปกครอง

บทความหลัก: ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
ตามระบอบรัฐสภา พระมหากษัตริย์อาจมีบทบาทเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดของประเทศเฉพาะในนาม เช่น รัฐบาลของสหราชอาณาจักร ถูกเรียกว่าเป็นรัฐบาลของสมเด็จพระราชินี ไม่ใช่รัฐสภา ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ผู้ใช้อำนาจเหล่านั้นคือนายกรัฐมนตรี ซึ่งรัฐบาลอยู่ใต้อำนาจของสภานิติบัญญัติ แทนที่จะเป็นประมุขแห่งรัฐ
ประเทศที่ใช้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญได้แก่ ไทย สหราชอาณาจักร ญี่ปุ่น กัมพูชา มาเลเซีย สเปน สวีเดน นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม เดนมาร์ก แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ลักเซมเบิร์ก ลิกเตนสไตน์ โมนาโก อันดอร์รา เป็นต้น
สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 เป็นประมุขแห่งรัฐของสวีเดนในปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นประมุขแห่งรัฐของไทยในปัจจุบัน
รูปแบบ > ระบอบกึ่งประธานาธิบดี

บทความหลัก: ระบบกึ่งประธานาธิบดี
ระบอบกึ่งประธานาธิบดีเป็นการผสมผสานระหว่างระบอบประธานาธิบดีกับระบอบรัฐสภาเข้าด้วยกัน รัฐบาลอยู่ใต้อำนาจของทั้งประธานาธิบดีและสภานิติบัญญัติ ตัวอย่างเช่น ฝรั่งเศส (ในยุคสาธารณรัฐที่ห้า) ประธานาธิบดีมีสิทธิ์แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี แต่นายกรัฐมนตรีเองต้องได้รับเสียงข้างมากจากสภานิติบัญญัติด้วยเช่นกัน
ประเทศที่ใช้ระบอบระบอบกึ่งประธานาธิบดีได้แก่ ฝรั่งเศส รัสเซีย อียิปต์ มองโกเลีย ศรีลังกา โรมาเนีย ยูเครน โปรตุเกส แอลจีเรีย เป็นต้น
ชาร์ล เดอ โกล เป็นประธานาธิบดีและประมุขแห่งรัฐของฝรั่งเศสในระหว่างปี 1959 ถึง 1969
รูปแบบ > ระบอบประธานาธิบดี

บทความหลัก: ระบบประธานาธิบดี
ระบอบประธานาธิบดีคือระบอบที่ตั้งให้ประมุขแห่งรัฐมีอำนาจสูงสุดอย่างเต็มที่ คณะรัฐบาลอยู่ใต้อำนาจของประมุขแห่งรัฐ เช่น สหรัฐ ประธานาธิบดีมีอำนาจในการแต่งตั้งหรือถอดถอนคณะรัฐบาล ในรัฐธรรมนูญของบางประเทศอาจให้มีตำแหน่งนายกรัฐมนตรีควบคู่ไปกับประธานาธิบดีได้ แต่ส่วนมากนายกรัฐมนตรีในระบอบประธานาธิบดีจะไม่มีอำนาจเท่ากับในระบอบรัฐสภา
ประเทศที่ใช้ระบอบประธานาธิบดีได้แก่ สหรัฐ บราซิล เม็กซิโก เกาหลีใต้ ตุรกี อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ อาร์เจนตินา อิหร่าน ซูดาน เป็นต้น
จอร์จ วอชิงตัน เป็นประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐ
รูปแบบ > รัฐพรรคการเมืองเดียว

บทความหลัก: รัฐพรรคการเมืองเดียว
ระบอบรัฐพรรคการเมืองเดียว ภายใต้ลัทธิมากซ์ มักใช้โดยรัฐคอมมิวนิสต์ รัฐบาลอยู่ใต้อำนาจของเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ โดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐ เช่น จีน เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์มีอำนาจในการแต่งตั้งหรือถอดถอนคณะรัฐบาล โดยเลขาธิการพรรคมีสิทธิแต่งตั้งทั้งประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรี
ประเทศที่ใช้ระบอบรัฐพรรคการเมืองเดียว (คอมมิวนิสต์) ได้แก่ จีน คิวบา เวียดนาม ลาว เป็นต้น
หู จิ่นเทา เป็นประธานาธิบดีและประมุขแห่งรัฐของจีนในระหว่างปี 2003 ถึง 2013
บทบาท

พิธีราชาภิเษก: (ซ้าย)​ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก​ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 1950 (ขวา)​ ​สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และดยุกแห่งเอดินบะระ ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก เมื่อ 2 มิถุนายน 1953
บทบาทของประมุขแห่งรัฐแตกต่างกันตามแต่ละประเทศ แต่สามารถแบ่งได้เป็นประเภทใหญ่ๆ ที่พบบ่อยดังนี้
เป็นสัญลักษณ์ ศูนย์รวมจิตใจของประเทศ งานด้านพิธีกรรม เช่น ต้อนรับแขกบ้านแขกเมือง
บทบาทด้านการทูต เช่น การแต่งตั้งเอกอัครราชทูต และรับทราบการแต่งตั้งเอกอัครราชทูตของประเทศอื่น
อำนาจการบริหารสูงสุด
อำนาจในการแต่งตั้งรัฐบาล รัฐสภา
อำนาจในการออกกฎหมาย เช่น ประมุขแห่งรัฐต้องลงนามก่อน กฎหมายจึงจะมีผลบังคับใช้
อำนาจในการให้อภัยโทษ
เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด
อำนาจในการเรียกประชุม หรือยุบสภานิติบัญญัติ
อื่นๆ เช่น อำนาจในการแต่งตั้งขุนนางตามบรรดาศักดิ์ เป็นต้น
ผู้สำเร็จราชการ (ราชอาณาจักรเครือจักรภพ)

(ซ้าย)​ ลอร์ดทวีดสมูร์ เป็นผู้สำเร็จราชการแคนาดา ระหว่างปี 1935 ถึง 1940;
(ขวา)​ เซอร์พอลลีอัส มาเทน เป็นผู้สำเร็จราชการปาปัวนิวกินี ระหว่างปี 2004 ถึง 2010
ในราชอาณาจักรเครือจักรภพซึ่งดูแลโดยสหราชอาณาจักร ผู้สำเร็จราชการได้รับการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ โดยผู้สำเร็จราชการเป็นผู้ให้คำแนะนำต่อนายกรัฐมนตรี
บ้านพักทางราชการ

พระราชวังดุสิต (Dusit Palace) — พระมหากษัตริย์ไทย
ปาแลเดอเลลีเซ (Élysée Palace) — ประธานาธิบดีฝรั่งเศส
พระราชวังบักกิงแฮม (Buckingham Palace) — พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
ทำเนียบขาว (White House) — ประธานาธิบดีสหรัฐ
จงหนานไห่ (Zhongnanhai) — ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
พระราชวังเครมลิน (Grand Kremlin Palace) — ประธานาธิบดีรัสเซีย
พระราชวังหลวงโตเกียว (Tokyo Imperial Palace) — จักรพรรดิญี่ปุ่น
พระราชวังเปปูลฟ์ (Bellevue Palace) — ประธานาธิบดีเยอรมนี
พระราชวังควีรีนัล (Quirinal Palace) — ประธานาธิบดีอิตาลี
พระราชวังหลวงแห่งมาดริด (Royal Palace of Madrid) — พระมหากษัตริย์สเปน
ปาลาซิโอเดออัลโวราดา (Palácio da Alvorada) — ประธานาธิบดีบราซิล
ราษฏรปติภวัน (Rashtrapati Bhavan) — ประธานาธิบดีอินเดีย
มาฮลัมบานโดลปฟู (Mahlamba Ndlopfu) — ประธานาธิบดีแอฟริกาใต้
ทำเนียบรัฐบาล (Government House) — ผู้สำเร็จราชการเครือรัฐออสเตรเลีย
ทำเนียบรัฐบาล (Government House) — ผู้สำเร็จราชการนิวซีแลนด์
ริโดฮอลล์ (Rideau Hall) — ผู้สำเร็จราชการแคนาดา
พระราชวังโฮฟบวร์ค (Hofburg Palace) — ประธานาธิบดีออสเตรีย
พระราชวังลาเกิน (Castle of Laeken) — พระมหากษัตริย์เบลเยียม
ทำเนียบน้ำเงิน (Blue House) — ประธานาธิบดีเกาหลีใต้
ทำเนียบรัฐบาล (Government House) — ประธานาธิบดีฟีจี
Los Pinos — ประธานาธิบดีเม็กซิโก
Sándor Palace — ประธานาธิบดีฮังการี
Istana Negara (Istana Negara) — พระมหากษัตริย์มาเลเซีย
พระราชวังหลวงอัมสเตอร์ดัม (Royal Palace of Amsterdam) — พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
พระราชวังสต็อกโฮล์ม (Stockholm Palace) — พระมหากษัตริย์สวีเดน
พระราชวังประธานาธิบดี (Presidential Palace) — ประธานาธิบดีฟินแลนด์
Presidential Complex — ประธานาธิบดีตุรกี
ดูเพิ่ม

หัวหน้ารัฐบาล
รายนามประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลปัจจุบัน
แผนที่ความแตกต่างของระบบรัฐสภา
  สาธารณรัฐระบบรัฐสภา ประธานาธิบดีที่ไม่มีอำนาจในการปกครอง
  สาธารณรัฐระบบรัฐสภา โดยฝ่ายบริหารประธานาธิบดีขึ้นอยู่กับสภานิติบัญญัติ
  ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ พระมหากษัตริย์ที่ไม่มีอำนาจในการปกครอง
มาร์กาเรเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส

| มาร์กาเรเทอแห่งออสเตรีย |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส
ระหว่าง: 18 เมษายน ค.ศ. 1599 – 3 ตุลาคม ค.ศ. 1611

พระราชสมภพ: 25 ธันวาคม ค.ศ. 1584
สวรรคต: 3 ตุลาคม ค.ศ. 1611  (27 พรรษา)
พระราชสวามี: พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน
พระราชบุตร: เจ้าหญิงอานน์แห่งออสเตรีย พระเจ้าฟิลิปที่ 4 เจ้าหญิงมาเรีย แอนนาแห่งสเปน เจ้าชายการ์โลสแห่งสเปน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรีย
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
พระราชบิดา: อาร์คดยุคชาร์ลส์ที่ 2 แห่งออสเตรีย
พระราชมารดา: มาเรีย แอนนาแห่งบาวาเรีย อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย
มาร์กาเรเทอแห่งออสเตรีย (1584-1611) (สเปน: Margarita de Austria-Estiria) (25 ธันวาคม ค.ศ. 1584 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1611) เป็นพระธิดาใน อาร์คดยุคคาร์ลที่ 2 แห่งออสเตรีย กับ มาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย และยังเป็นพระมเหสีใน พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน ทำให้พระองค์ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส
พระราชวงศ์

พระราชตระกูลฝ่ายพระชนกของพระองค์คือ สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กับ แอนนาแห่งโบฮีเมียและฮังการี ส่วนพระราชตระกูลฝ่ายพระชนนีคือ 
อัลเบิร์ตที่ 5 ดยุคแห่งบาวาเรีย กับ อาร์คดัชเชสอันนาแห่งออสเตรีย นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระญาติมากมายเช่น พระเชษฐาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ พระเชษภคินีทั้งสองพระองค์ คือ อันนาแห่งออสเตรีย (1573-1598), คอนสแตนซ์แห่งออสเตรีย ซึ่งทั้งสองพระองค์นี้ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโปแลนด์ เนื่อจากทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซิกิสมันด์ที่ 3 วาซา พระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ ทั้งสองพระองค์
การอภิเษกสมรส

พระองค์เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1599 ต่อมาพระองค์ก็กลายเป็นผู้อุปถัมภ์รายใหญ่ของวงการศิลปะ ที่ซึ่งต่อมาพระนัดดาของพระองค์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส รับช่วงมรดกทางศิลปะนี้ต่อ ส่วนชีวิตในพระราชวังพระองค์ทรงเป็นผู้ที่มีอิทธิพลอย่างมากในพระราชวัง พระองค์สิ้นพระชนม์ขณะกำลังให้กำเนิดพระราชโอรสองค์สุดท้อง อัลฟองโซ และพระราชสวามีก็มิเคยอภิเษกสมรสอีกเลย หลังจากนั้นสิบปีพระราชสวามีก็สวรรคต
ถนนเชียงใหม่

13°43′53.9″N 100°30′20.2″E﻿ / ﻿13.731639°N 100.505611°E﻿ / 13.731639; 100.505611
|  ถนนเชียงใหม่ |
| --- | --- |
ถนนเชียงใหม่ช่วงทางเข้าและป้ายอธิบาย
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 0.4 กิโลเมตร (0.25 ไมล์; 1,300 ฟุต)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2474–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงใต้:  ถนนสมเด็จเจ้าพระยา  ในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ปลายทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ: แม่น้ำเจ้าพระยา ในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ถนนเชียงใหม่ (อักษรโรมัน: Thanon Chiang Mai) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็กขนาด 2 ช่องทางจราจร ไม่มีเกาะกลาง เขตถนนกว้าง 16 เมตร ระยะทางยาว 400 เมตร มีจุดเริ่มต้นจากถนนสมเด็จเจ้าพระยาฝั่งตรงข้ามสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา มุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ไปสิ้นสุดที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณท่าเรือวัดทองธรรมชาติ
ถนนเชียงใหม่เป็น "ถนนสายที่ 10" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร พ.ศ. 2473 ได้กำหนดแนวเส้นทางถนนสายที่ 10 ไว้ตั้งแต่ถนนสายที่ 2 (ปัจจุบันคือถนนสมเด็จเจ้าพระยา) ไปจนถึงริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณระหว่างวัดทองธรรมชาติกับวัดทองนพคุณ ซึ่งในขณะนั้นเป็นย่านที่จอดเรือขนถ่ายสินค้าและโรงเก็บสินค้าของชาวจีน เรียกกันว่า "ฮวยจุ้นล้ง" แปลว่า "ท่าเรือไฟ"
ถนนเชียงใหม่ช่วงทางเข้า
ทางการเริ่มก่อสร้างถนนสายที่ 10 ในปี พ.ศ. 2474 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงตั้งชื่อถนนสายต่าง ๆ ในโครงการดังกล่าวถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยใช้เกณฑ์ "มหาชัย" ที่ไทยรบชนะพม่าในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชและพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สำหรับถนนสายที่ 10 ทรงตั้งชื่อว่า ถนนเชียงใหม่ เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงคราวสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงร่วมกับสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกและเจ้าพระยาสุรสีห์ตีเมืองเชียงใหม่ได้จากพม่าเมื่อปี พ.ศ. 2317 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ตามที่สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเสนอ
จักรพรรดิเยอรมัน

|  ไคเซอร์ แห่งจักรวรรดิเยอรมัน |
| --- | --- |
ราชาธิปไตยในอดีต
จักรวรรดิ

ตราแผ่นดิน

จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2
 
ปฐมกษัตริย์: จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี
องค์สุดท้าย: จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
อิสริยยศ: ฮิสอิมพีเรียลและรอยัลมาเจสตี
สถานพำนัก: พระราชวังเบอร์ลิน
เริ่มระบอบ: 18 มกราคม ค.ศ. 1871
สิ้นสุดระบอบ: 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918
ผู้อ้างสิทธิ์: เกออร์ค ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย
จักรพรรดิเยอรมัน (เยอรมัน: Deutscher Kaiser) เป็นพระอิสริยยศของพระประมุขแห่งจักรวรรดิเยอรมัน เริ่มใช้ตั้งแต่พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย เฉลิมพระปรมาภิไธยพระองค์เองเป็น "จักรพรรดิเยอรมัน" ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1871 จนกระทั่งจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ทรงสละราชสมบัติในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918
นอกจากนี้จักรพรรดิเยอรมันยังเป็นพระราชสมัญญาหนึ่งของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เนื่องจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในช่วงก่อน ค.ศ. 1512 เคยใช้ชื่อว่าจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งชาติเยอรมัน (เยอรมัน: Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation)
ภายหลังการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918-1919 ประมุขแห่งรัฐเยอรมันเปลี่ยนเป็นประธานาธิบดีแห่งไรช์ (เยอรมัน: Reichspräsident) โดยมีฟรีดริช เอเบิร์ท เป็นประธานาธิบดีคนแรก
รายพระนาม

| พระนาม  | อายุขัย  | เริ่มรัชกาล  | สิ้นสุดรัชกาล  | หมายเหตุ  | ราชวงศ์  | พระฉายาลักษณ์  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| วิลเฮ็ล์มที่ 1   มหาราช    | 22 มีนาคม ค.ศ. 1797(1797-03-22) – 9 มีนาคม ค.ศ. 1888(1888-03-09) (90 ปี) | 18 มกราคม ค.ศ. 1871 | 9 มีนาคม ค.ศ. 1888 | เป็นประมุขแห่งเยอรมนีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1866 | ราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น |  |
| ฟรีดริชที่ 3       | 18 ตุลาคม ค.ศ. 1831(1831-10-18) – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1888(1888-06-15) (56 ปี) | 9 มีนาคม ค.ศ. 1888 | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1888 | พระราชโอรสในจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 | ราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น |  |
| วิลเฮ็ล์มที่ 2      | 27 มกราคม ค.ศ. 1859(1859-01-27) – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1941(1941-06-04) (82 ปี) | 15 มิถุนายน ค.ศ. 1888 | 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 (สละราชสมบัติ) | พระราชโอรสในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 | ราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น |  |
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ออสเตรีย
จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย > ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระราชบิดา | พระราชสมภพ | อภิเษกสมรส | ดำรงพระอิสริยยศ | สิ้นสุดการดำรงพระอิสริยยศ | สวรรคต | พระสวามี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา แห่งนาโปลีและซิซิลี | พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทูซิซิลี (ราชวงศ์บูร์บง) | 6 มิถุนายน 1772 | 15 สิงหาคม 1790 | 11 สิงหาคม 1804  พระราชสวามีสถาปนา | 13 เมษายน 1807 | 13 เมษายน 1807 | ฟรันทซ์ที่ 1 |
|  | อาร์ชดัชเชสมารีอา ลูโดวีคาแห่งออสเตรีย-เอสเต | อาร์ชดยุด เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรีย-เอสต์ (ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก) | 14 ธันวาคม 1787 | 6 มกราคม  1808 | 6 มกราคม  1808 | 7 เมษายน 1816 | 7 เมษายน 1816 | ฟรันทซ์ที่ 1 |
|  | เจ้าหญิงคาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย | พระเจ้าแม็กซิมิเลียนที่ 1 แห่งบาวาเรีย (ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค) | 8 กุมภาพันธ์ 1792 | 29 ตุลาคม 1816 | 29 ตุลาคม 1816 | 2 มีนาคม 1835 พระราชสวามีสวรรคต | 9 กุมภาพันธ์ 1873 | ฟรันทซ์ที่ 1 |
|  | เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย | พระเจ้าวิกเตอร์ เอมมานูเอลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย (ราชวงศ์ซาวอย) | 19 กันยายน 1803 | 12 กุมภาพันธ์ 1831 | 2 มีนาคม 1835 พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 2 ธันวาคม 1848 พระราชสวามีสละราชสมบัติ | 4 พฤษภาคม 1884 | แฟร์ดีนันท์ที่ 1 |
|  | ดัชเชสเอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย | แม็กซิมิเลียน โจเซฟ ดยุคในบาวาเรีย (ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค) | 24 ธันวาคม  1837 | 24 เมษายน 1854 | 24 เมษายน 1854 | 10 กันยายน 1898 | 10 กันยายน 1898 | ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 |
|  | เจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา | โรเบิร์ต ดยุคแห่งปาร์มา (ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา) | 9 พฤษภาคม 1892 | 13 มิถุนายน 1911 | 21 พฤศจิกายน 1916 พระราชสวามีขึ้นครองราชย์ | 11 พฤศจิกายน 1918 ราชาธิปไตยถูกล้มล้าง | 14 มีนาคม 1989 | คาร์ลที่ 1 |