stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถ้ำยฺหวินกัง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (จีน)
UNESCO World Heritage page about Yungang Grottoes
Protecting the Yungang Grottoes from Air Pollution Damage
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์หมิงและชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง  สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1  ถ้ำมั่วเกา  แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน  กำแพงเมืองจีน  กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง  กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา  สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ  วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่  อุทยานแห่งชาติเขาหลู  เมืองโบราณผิงเหยา  เมืองเก่าลี่เจียง  สวนโบราณแห่งซูโจว  พระราชวังฤดูร้อน สวนหลวงในปักกิ่ง  หอสักการะฟ้า: แท่นบวงสรวงของจักรพรรดิในปักกิ่ง  งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋  หมู่บ้านโบราณในอานฮุยตอนใต้ ซีตี้และหงชุน  สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง  ถ้ำหลงเหมิน  เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น  ถ้ำยฺหวินกัง  เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  ศูนย์ประวัติศาสตร์มาเก๊า  อินซฺวี  เตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง  ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน  เขาอู่ไถ  โบราณสถานแห่งเติงเฟิงใน "ศูนย์กลางแห่งสวรรค์และโลก"  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว  แหล่งแซนาดู  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่  คลองใหญ่  เส้นทางสายไหม: โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน  แหล่งตู่ซี  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศิลปะบนหินจั่วเจียงหัวซาน  กูลังซู: ชุมชนประวัติศาสตร์นานาชาติ  ซากโบราณคดีแห่งเมืองเหลียงจู  เฉวียนโจว: ศูนย์กลางโลกในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมป่าชาเก่าแก่แห่งเขาจิ่งม่ายในผูเอ่อร์  แกนกลางปักกิ่ง : กลุ่มอาคารที่แสดงระเบียบในอุดมคติของเมืองหลวงจีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หวงหลง  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หุบเขาจิ่วไจ้โกว  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์อู่หลิงยฺเหวียน  พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน (แม่น้ำโขง-แม่น้ำแยงซี-แม่น้ำสาละวิน)   เขตรักษาพันธุ์แพนด้ายักษ์แห่งเสฉวน วั่วหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และทิวเขาเจียจิน  คาสต์ในจีนตอนใต้  อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง  ตานเสียแห่งจีน  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง  เทียนชานในซินเจียง  หูเป่ย์เฉินหนงเจี้ย  ชิงไห่โฮห์ซิล  ฟานจิงซาน  เขตรักษาพันธุ์นกอพยพตลอดฝั่งทะเลเหลือง-อ่าวปั๋วไห่แห่งจีน (ระยะที่ 1)  ทะเลทรายบาไดง์จารัง - Towers of Sand and Lakes  |  |
| แบบผสม |  เขาไท่  เขาหวง  พื้นที่ทัศนียภาพเขาเอ๋อเหมย์ รวมทั้งพื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปเล่อชาน  ทิวเขาอู่อี๋  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
40°06′35″N 113°07′20″E﻿ / ﻿40.10972°N 113.12222°E﻿ / 40.10972; 113.12222
ถ้ำฤๅษีเขางู

ถ้ำฤๅษี เป็นถ้ำที่ตั้งอยู่หน้าสุด บริเวณเชิงเขาด้านสวนสาธารณะเขางู ตำบลเกาะพลับพลา อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
ประติมากรรม

ภายในถ้ำพบพระพุทธรูปจำหลักหรือพระพุทธรูปที่สลักบนฝาผนังถ้ำ 2 องค์ องค์แรกประทับห้อยพระบาท (ปรลัมพปาทาสนะ) พระหัตถ์ขวาอยู่ในปางแสดงธรรม (วิตรรกมุทรา) พระหัตถ์ซ้ายวางในพระเพลา ลักษณะท่าที่ประทับมีความใกล้เคียงกับพระประธานอุโบสถวัดพระปฐมเจดีย์ ที่ได้มาจากวัดหน้าพระเมรุ จังหวัดนครปฐม
จากลักษณะดังกล่าวจึงเป็นประเด็นที่นักวิชาการได้ตีความออกมาหลายทาง กล่าวคือ
รศ.ดร.ผาสุข อินทราวุธ คณบดีคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร แสดงความเห็นไว้ในหนังสือ ทวารวดี: การศึกษาเชิงวิเคราะห์จากหลักฐานทางโบราณคดี มีใจความว่า พระพุทธรูปขนาดใหญ่ในอิริยาบถประทับนั่งห้อยพระบาทแบบยุโรป ที่พบที่เมืองนครปฐมโบราณละเมืองราชบุรี เป็นรูปแบบนิยมของชาวพุทธที่นับถือนิกายมหายานในอินเดียภาคเหนือ (รูปแบบศิลปกรรมสมัยคุปตะและหลังคุปตะ)  และภาคตะวันตก ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12 – 13 ดังจะเห็นตัวอย่างจาก ภาพสลักรูปพระพุทธเจ้านั่งห้อยพระบาทอยู่ในซุ้มหน้าสถูปเจติยสถานหมายเลข 26 และประดับผนังภายในเจติยสถานหมายเลขที่ 19 ที่ถ้ำอชัญฏา
ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.พิริยะ ไกรฤกษ์ อาจารย์คณะศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ ผู้อำนวยการสถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แสดงความเห็นไว้ในหนังสือ อารยธรรมไทย พื้นฐานทางประวัติศาสตร์ศิลปะ เล่ม 1 ศิลปะก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 ว่า นิการเถรวาทนิยมสร้างรูปพระสมณโคดมประทับห้อยพระบาท (ปรลัมพปาทาสนะ) พระหัตถ์ขวาอยู่ในปางแสดงธรรม (วิตรรกมุทรา) พระหัตถ์ซ้ายวางบนพระเพลา พระพุทธรูปห้อยพระบาทในถ้ำฤๅษีนั้น ก็เป็นพระสมณโคดม มีจารึกภาษาบาลีและมอญระหว่างพระบาท
ผศ.ดร.ศักดิ์ชัย สายสิงห์ อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร แสดงความเห็นไว้ในหนังสือศิลปะทวารวดี วัฒนธรรมพุทธศาสนายุคแรกเริ่มในดินแดนไทย ว่า พระพุทธรูปนั่งห้อยพระบาท (แบบยุโรป) ปางแสดงธรรม เป็นลักษณะเฉพาะที่เกิดสมัยทวารวดี มีรูปแบบคือ พระพุทธรูปประทับเหนือบัลลังก์ห้อยพระบาทสองข้าง พระชงฆ์แยกห่างจากกัน ส้นพระบาทชิดกัน จีบพระอังคุฐกับดัชนีเป็นวงกลม และวางพระหัตถ์ซ้ายไว้บนพระเพลา จะต่างกับแบบคุปตะที่ ของคุปตะจะแสดงวิตรรกมุทราด้วยการจีบพระหัตถ์ขวาเป็นวงกลม ส่วนพระหัตถ์ซ้ายประคองไว้
อีกฟากของผนังถ้ำฤๅษีนี้มีพระพุทธรูปยืนปางเสด็จลงจากดาวดึงส์ เป็นศิลปะสมัยทวารวดี นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางสมาธิอื่น ๆ อีกหลายองค์
จารึกถ้ำเขางู

บริเวณระหว่างพระบาทมีจารึกว่า "ปุญกรมชฺระ ศฺรีสมาธิคุปฺต" แปลว่า "พระศรีสมาธิคุปตะ ผู้มีบุญอันประเสริฐ" หรือ "การบุญของฤๅษี ... ศรีสมาธิคุปตะ"
จารึกถ้ำเขางูนี้มีการเสนอความคิดเห็นไว้อย่างหลากหลาย ทั้งด้านลักษณะอักษร ภาษา คำแปล และความหมายต่าง ๆ กล่าวคือ
แนวคิดจารึกเป็นภาษาบาลี ในฝั่งนี้มีนักวิชาการเสนอไว้ท่านเดียวคือ ดร.พิริยะ ไกรฤกษ์ ที่เสนอว่า จารึกอักษรนี้เป็นภาษามอญและภาษาบาลี แปลว่า "การบุญของฤๅษี ... ศรีสมาธิคุปตะ"
แนวคิดจารึกเป็นภาษาสันสกฤต ในฝั่งนี้มีนักวิชาการเสนอไว้หลายท่านว่าเป็นอักษรปัลลวะ ภาษาสันสกฤต แต่ในด้านคำอ่านและความหมายกลับมีความเห็นแตกต่างกันออกไป ในข้างต้น ผู้ที่ได้อ่านคำอ่านและคำแปลของจารึกนี้อาจเข้าใจคำว่า "คุปตะ" ในแง่ของชื่อราชวงศ์หรือยุคสมัยของอินดียที่มีอิทธิพลต่อศิลปะสมัยทวารวดี แต่ก็มีรายงานการศึกษาหลายชิ้นที่เสนอว่าน่าจะหมายถึงชื่อบุคคล
จากการสำรวจข้อมูลจากหนังสือและบันทึกของนักวิชาการท่านต่าง ๆ เกี่ยวกับจารึกนี้ของตรงใจ หุตางกูร นักวิชาการ ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร จะทำให้เห็นพัฒนาการของการค้นคว้าจารึกและผู้ศึกษาจารึกในช่วงแรก ว่า พันตรี เดอ ลาช็องกีแอร์ เคยสำรวจถ้ำฤๅษีเขางูนี้ แต่ไม่ได้สังเกตเห็นจารึก ต่อมา ศ. ยอร์ช เซเดส์ ได้อ่านจารึกนี้ มีคำอ่านว่า ปุญ วฺระ ฤษิ -- ศฺรีสมาธิคุปต แต่ไม่ได้แปลไว้
ต่อมาในปี 2529 นายชะเอม แก้วคล้าย ผู้เชี่ยวชาญภาษาโบราณของกรมศิลปากร ได้อ่านและแปลอีกครั้ง แต่พบว่าก่อนที่นายชะเอมจะอ่านจารึกนี้ ได้มีคนลักลอบมาแก้ไขจารึกนี้ไปแล้ว
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้

| --- | --- |
Faculty of Architecture and Environmental Design, Maejo University
สถาปนา: 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548; 18 ปีก่อน (2548-11-03)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยแม่โจ้
คณบดี: โชคอนันต์ วานิชเลิศธนาสาร
ที่อยู่: ถนนเชียงใหม่-พร้าว ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ 50290
สี:   สีน้ำตาล-ทอง
เว็บไซต์: arch.mju.ac.th
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ได้รับการสถาปนาในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ได้ยกฐานะจากภาควิชาภูมิทัศน์และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ที่เปิดสอนนักศึกษาในหลักสูตร 2 ปีต่อเนื่อง (รับนักศึกษาจากสายอาชีวศึกษาเช่น เกษตร เทคนิค เทคนิคสถาปัตย์ ฯ) ตั้งแต่ 2527 เป็นต้นมา จนกระทั่งในปี 2538 ได้เปิดสอน สาขาภูมิสถาปัตยกรรม 5 ปี โดยเป็นการเปิดสอนหลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมแห่งแรกของภาคเหนือ ทั้งนี้ คณาจารย์ 3 ท่านที่เป็นผู้บุกเบิกสร้างหลักสูตรขึ้นมา ได้แก่ อาจารย์สมพร ยกตรี (แม่โจ้รุ่น 20) อาจารย์โสภณ มงคลวัจน์ (พืชสวน แม่โจ้รุ่น 36) และ รศ.ศิริชัย หงษ์วิทยากร (Master in Landscape architecture, University of Michigan)
ปัจจุบัน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้เปิดสอนทั้งหมด 5 หลักสูตร โดยเป็นคณะที่จัดการเรียนการสอนทางด้านสถาปัตยกรรมที่มีหลักสูตรมากที่สุดในภาคเหนือ ประกอบด้วยหลักสูตรปริญญาตรีจำนวน 3 หลักสูตรและหลักสูตรระดับปริญญาโทจำนวน 2 หลักสูตร
ที่ตั้ง

อาคารคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้
ถนนเชียงใหม่-พร้าว ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ 50290
ประวัติ

พ.ศ. 2521 ก่อตั้งภาควิชาตกแต่งบริเวณและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม สังกัดคณะผลิตกรรมการเกษตร สถาบันเทคโนโลยีการเกษตร (ชื่อเดิมก่อนเป็นมหาวิทยาลัยแม่โจ้)
พ.ศ. 2527 เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นภาควิชาภูมิทัศน์และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม (Department of Landscaping and Environmental Conservation) คณะผลิตกรรมการเกษตร สถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ รวมทั้งเริ่มเปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี หลักสูตร 2 ปี ต่อเนื่อง สาขาวิชาเทคโนโลยีภูมิทัศน์ (Landscape Technology)
พ.ศ. 2538 เปิดรับนักศึกษา ระดับปริญญาตรี หลักสูตร 5 ปี สาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรม เป็นแห่งแรกของภาคเหนือ
พ.ศ. 2543 เปิดรับนักศึกษา ระดับปริญญาโท สาขาวิชา การจัดการทรัพยากรการเกษตรและสิ่งแวดล้อม โดยร่วมดำเนินการกับคณะภายในมหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2549 ได้จัดตั้งเป็นคณะ โดยใช้ชื่อใหม่ว่า คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม (Faculty of Architecture and Environmental Design)
พ.ศ. 2550 เปิดรับนักศึกษา ระดับปริญญาตรี หลักสูตร 4 ปี สาขาวิชา เทคโนโลยีภูมิทัศน์
พ.ศ. 2552 เปิดรับนักศึกษา ระดับปริญญาตรี หลักสูตร 5 ปี สาขาวิชา สถาปัตยกรรม
พ.ศ. 2553 เปิดรับนักศึกษา ระดับปริญญาโท หลักสูตร 2 ปี สาขาวิชา การออกแบบและวางแผนสิ่งแวดล้อม
พ.ศ. 2558 เปิดรับนักศึกษา ระดับปริญญาโท หลักสูตร 2 ปี สาขาวิชา การวางผังเมืองและสภาพแวดล้อม เป็นหลักสูตรผังเมืองแห่งแรกของภาคเหนือ
สัญลักษณ์ประจำคณะ

ต้นไม้ประจำคณะ คือ ต้นสักทอง
สีประจำคณะ คือ สีน้ำตาล-ทอง
หลักสูตรที่เปิดสอน

หลักสูตรระดับปริญญาตรี
ปัจจุบันเปิดสอนระดับปริญญาตรีทั้งสิ้น 3 หลักสูตรคือ
หลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชา เทคโนโลยีภูมิทัศน์ (หลักสูตร 4 ปี)
หลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชา ภูมิสถาปัตยกรรม (หลักสูตร 5 ปี)
หลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชา สถาปัตยกรรม (หลักสูตร 5 ปี เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 1/2552)
หลักสูตรระดับปริญญาโท
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา การออกแบบและวางแผนสิ่งแวดล้อม (หลักสูตร 2 ปี)
หลักสูตรการวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต สาขาวิชา การวางผังเมืองและสภาพแวดล้อม (หลักสูตร 2 ปี)
คณบดี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ทำเนียบคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้
|  ชื่อ |  ระยะเวลาอยู่ในตำแหน่ง  |  |
| 1. รองศาสตราจารย์ ศิริชัย หงษ์วิทยากร | พ.ศ. 2548 — พ.ศ. 2551 |  |
| 2. รองศาสตราจารย์ ดร.เกรียงศักดิ์ ศรีเงินยวง | พ.ศ. 2551 — พ.ศ. 2555 |  |
| 3. อาจารย์บรรจง สมบูรณ์ชัย | พ.ศ. 2555 — พ.ศ. 2559 |  |
| 4. รองศาสตราจารย์ ดร.เกรียงศักดิ์ ศรีเงินยวง | พ.ศ. 2559 — พ.ศ. 2563 |  |
| 5. อาจารย์ ดร.โชคอนันต์ วานิชเลิศธนาสาร | พ.ศ. 2563 — ปัจจุบัน |  |
กิจกรรมของคณะ > ครอบครูกิ๋นอ้อ

กิจกรรมครอบครูกิ๋นอ้อ หรือก็คือกิจกรรมไหว้ครูศิลปะแบบประเพณีล้านนา เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นทุกปีโดยสโมสรนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้เป็นเจ้าภาพในการจัดงาน กิจกรรมจะแบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกจะเป็นพิธีทางพุทธศาสนา มีการทำบุญ ตักบาตร จากนั้นจะเป็นพิธีไหว้ครูตามความเชื่อแบบล้านนา
กิจกรรมของคณะ > สถาปัตยกรรมการละคร

กิจกรรมการแสดงละครเวทีที่นักศึกษาในคณะฯได้ร่วมกันจัดขึ้น โดยทีมงานทั้งหมดเป็นนักศึกษาของคณะฯ เปิดการแสดงปีละ 1 ครั้ง ซึ่งได้จัดต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 ถือเป็นคณะแรกที่จัดการแสดงละครเวทีขึ้นในมหาวิทยาลัยแม่โจ้
| รายชื่อการแสดงในโครงการสถาปัตยกรรมการละคร> พ.ศ. | รายชื่อการแสดงในโครงการสถาปัตยกรรมการละคร> ชื่อเรื่อง | รายชื่อการแสดงในโครงการสถาปัตยกรรมการละคร> อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2542 | หุย | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2543 | PALERMO | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2544 | THE DOLLS | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2545 | บังเอิญ | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2546 | บู๊เฮี๊ยบ | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2547 | LUCITANIA | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2548 | ชึนเก็ตซึ: คืนไร้จันทร์ | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2549 | อำ | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2550 | PASSE | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2552 | ฮักฮาน | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2553 | WHYIN | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2554 | VERLASSEN | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2555 | กลิ่นแก้ว | [ต้องการอ้างอิง] |
| พ.ศ. 2556 | อัคบาราห์ (ARKBARA) |  |
| พ.ศ. 2557 | เมอาห์ (MEAH) |  |
| พ.ศ. 2558 | 2599 |  |
| พ.ศ. 2559 | นาชา |  |
| พ.ศ. 2560 | ย้อมยิ้ม |  |
| พ.ศ. 2561 | อานาตะ (あなた) |  |
| พ.ศ. 2562 | ENNUSSUS: ความรัก ความแค้น แดนคำสาป |  |
กิจกรรมของคณะ > การประชุมวิชาการ

การประชุมวิชาการภูมิทัศน์ และสิ่งแวดล้อม
เป็นงานประชุมทางวิชาการระดับชาติ ด้านภูมิทัศน์ ภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการจัดการสิ่งแวดล้อม โดยมีการจัดประชุมครั้งแรก ระหว่างวันที่ 5-6 ธันวาคม 2556 ณ ห้องข้าวหอมมะลิ อาคารเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยแม่โจ้
การประชุมวิชาการสถาปัตยกรรม และการออกแบบสิ่งแวดล้อม
เป็นงานประชุมทางวิชาการระดับชาติ ในด้าน สถาปัตยกรรม ภูมิสถาปัตยกรรม เทคโนโลยีภูมิทัศน์ ผังเมืองและชุมชน เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เกษตรและสิ่งแวดล้อม โดยมีการจัดประชุม ครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2559 ณ ห้องประชุมคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่
กิจกรรมของคณะ > ลองเครื่องสถาปัตย์

เป็นกิจกรรมที่หลักสูตรสถาปัตยกรรม จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2552 เพื่อให้ผู้ที่มีความสนใจเข้าศึกษาในหลักสูตรได้ทดลองเรียนในช่วงสั้น ๆ
เกียรติประวัติ

ดูเพิ่ม รายนามบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
เกียรติประวัติ > ปูชนียาจารย์ที่มีชื่อเสียง

| คำนำหน้าชื่อ | รายชื่อ | เกียรติประวัติ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| รองศาสตราจารย์ | ศิริชัย หงษ์วิทยากร | มีเกียรติประวัติที่สำคัญ ดังนี้  เป็น 1 ใน 8 บุคคล ตามโครงการตามหาบุคคลในภาพถ่าย ที่มีโอกาสถวายงานรับใช้ใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาทสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในโอกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 7รอบ12 สิงหาคม 2559 จัดโดยกระทรวงวัฒนธรรม  ปีพ.ศ. 2557 ได้รับรางวัล "สถาปนิกดีเด่น-บุคคลที่ประสบความสำเร็จในงานด้านวิชาการ" ในวาระครบรอบ 80 ปี สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ |  |
| ผู้ช่วยศาสตราจารย์ | บรรจง สมบูรณ์ชัย | ผู้ริเริ่มโครงการ "หมอต้นไม้" เป็น 1 ใน "ร้อยคนไทยหัวใจนวัตกรรม" (100 Faces of Thailand's Innovation Inspirers) คัดเลือกโดยสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน) |  |
| อาจารย์ ดร. | โชคอนันต์ วาณิชย์เลิศธนาสาร | พ.ศ. 2545 ได้รับรางวัล "รองชนะเลิศ อันดับ 2 ประเภท การออกแบบอาคารพาณิชย์งาม" จาก กรรมาธิการสถาปนิกล้านนา พ.ศ. 2549 ได้รับรางวัล "สถาปัตยกรรมดีเด่น ประเภทอาคารพักอาศัย" จาก กรรมาธิการสถาปนิกล้านนา พ.ศ. 2563-ปัจจุบัน ได้รับแต่งตั้งเป็น "กรรมาธิการสถาปนิกผังเมืองล้านนา" โดยสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

สภาสถาปนิก
มหาวิทยาลัยแม่โจ้
เว็บไซต์ของหลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์
เว็บไซต์ของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้
ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้ เก็บถาวร 2019-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนสถาปัตยกรรมในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร • มหาสารคาม • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | เกษตรศาสตร์ • ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (ครุศาสตร์อุตสาหกรรม) • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สถาปัตยกรรมศาสตร์) • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ • ธรรมศาสตร์ • พะเยา • แม่โจ้ • วลัยลักษณ์ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ |  |
| มหาวิทยาลัยราชภัฏ | เชียงราย • ภูเก็ต • พระนคร • สวนสุนันทา |  |
| มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล | ตะวันออก • ธัญบุรี • พระนคร • รัตนโกสินทร์ • ล้านนา • ศรีวิชัย • สุวรรณภูมิ • อีสาน |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | กรุงเทพ • เกษมบัณฑิต • รังสิต • วงษ์ชวลิตกุล • ศรีปทุม • อัสสัมชัญ |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยแม่โจ้ |
| --- | --- | --- |
| วิทยาเขต | เชียงใหม่ · แพร่ เฉลิมพระเกียรติ · ชุมพร · อุตรดิตถ์ (โครงการ) |  |
| คณะ | บริหารธุรกิจ · วิทยาศาสตร์ · เทคโนโลยีการประมงและทรัพยากรทางน้ำ · ศิลปศาสตร์ · สถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม · สารสนเทศและการสื่อสาร · ผลิตกรรมการเกษตร · วิศวกรรมและอุตสาหกรรมเกษตร · พัฒนาการท่องเที่ยว · เศรษฐศาสตร์ · สัตวศาสตร์และเทคโนโลยี · พยาบาลศาสตร์ · สัตวแพทยศาสตร์ |  |
| วิทยาลัย | วิทยาลัยบริหารศาสตร์ · วิทยาลัยพลังงานทดแทน · วิทยาลัยนานาชาติ · บัณฑิตวิทยาลัย |  |
| อื่น ๆ | สโมสรฟุตบอลแม่โจ้ ยูไนเต็ด |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
บินยามินะ กิวอัดอะดะ

บินยามินะ กิวอัดดะ  (ฮีบรู: בִּנְיָמִינָה
‎) เป็นเมืองในเขตไฮฟาของอิสราเอล  เมืองนี้เกิดจากการรวมกันระหว่างเทศบาลสองแห่งใน ค.ศ. 2003 คือ บินยามินะและกิวอัดอะดะ ข้อมูลจาก Israel Central Bureau of Statistics (CBS) รายงานจำนวนประชากร ณ สิ้น ค.ศ. 2009 ไว้ที่ 12,000 คน  ก่อนการรวมกันจำนวนประชากรของบินยามินะคือ 6,600 คน
บินยามินะ

ผู้หญิงรุ่นก่อตั้งเมืองกำลังซักผ้าในเมืองบินยามินะ ค.ศ. 1930
นูเมนอร์

| นูเมนอร์ |
| --- | --- |
สถานที่ในปกรณัมของโทลคีน แผนที่นูเมนอร์
ชื่ออื่น: อนาดูเน, อันดอร์, เอเลนนา
คำอธิบาย: ทวีปที่เป็นเกาะกลางมหาสมุทร
ที่ตั้ง: ในทะเลเบเลกายร์ ทางตะวันตกของมิดเดิลเอิร์ธ
ยุคสมัย: เริ่มเมื่อต้นยุคที่สอง พินาศลงเมื่อปีที่ 3319 ยุคที่สอง
ผู้ก่อตั้ง: เอลรอส
ผู้ปกครอง: กษัตริย์และกษัตรีแห่งนูเมนอร์
ปรากฏใน: Unfinished Tales, ซิลมาริลลิออน
นูเมนอร์ (Númenor) เป็นชื่อเกาะแห่งหนึ่งในโลกจินตนาการของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นแผ่นดินที่แยกต่างหากออกมาจาก มิดเดิลเอิร์ธ มีแนวคิดในการประพันธ์มาจากแผ่นดินจมสมุทรแอตแลนติส  ชื่อนูเมนอร์มาจากภาษาเควนยา ว่า Númenórë ซึ่งมีความหมายว่า แผ่นดินตะวันตก โทลคีนเขียนไว้ว่า เมื่อแปลงจากคำภาษาเควนยาเป็นภาษานูเมนอเรียน ชื่อนี้ออกเสียงเป็น อนาดูเน (Anadûnê)
ประวัติ

นูเมนอร์เป็นอาณาจักรของมนุษย์ชาวเอไดน์ หลังสิ้นสุดสงครามในยุคที่หนึ่ง ทำให้แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้ทะเล ปวงเทพจึงสร้างเกาะแห่งนี้ให้เป็นรางวัลแก่มนุษย์ที่ช่วยเหลือการศึกกับฝ่ายเทพ โดยยกแผ่นดินขึ้นเป็นเกาะกลางมหาสมุทรใหญ่ ระหว่างทวีปอามันกับมิดเดิลเอิร์ธ  เรียกชื่อดินแดนนี้ว่า อันดอร์ (Andor) หมายถึง 'แผ่นดินอันเป็นกำนัล'  มนุษย์ชาวเอไดน์ออกเดินทางมาสู่ดินแดนนี้โดยแล่นเรือติดตามดวงดาวของเออาเรนดิล ดังนั้นดินแดนนี้จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เอเลนนา (Elenna) ซึ่งแปลว่า 'มุ่งสู่ดวงดาว'
เอลรอส บุตรแห่งเออาเรนดิล ผู้เลือกชะตาชีวิตเยี่ยงมนุษย์ ได้เป็นกษัตริย์องค์แรกของชาวนูเมนอร์ ทรงพระนามว่า 'ทาร์-มินยาทัวร์' ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปีที่ 32 ถึง 442 ของยุคที่สอง ทายาทในสายวงศ์ของพระองค์ล้วนมีอายุยืนยาวมากกว่ามนุษย์โดยปกติทั่วไปมาก
ปวงเทพสั่งห้ามชาวนูเมนอร์มิให้ล่องเรือไกลไปทางตะวันตกจนกระทั่งมองไม่เห็นแผ่นดินของตน เพื่อป้องกันมิให้พวกเขาคิดเดินทางมาสู่แผ่นดินอมตะ แต่ด้วยใจรักการเดินทางทำให้ชาวนูเมนอร์ออกสำรวจโลกไปกว้างไกลทั้งทางตะวันออก ทางเหนือ และทางใต้ กษัตริย์นักเดินเรือคนสำคัญของนูเมนอร์คือ ทาร์-อัลดาริออน ทรงบุกเบิกดินแดนบนมิดเดิลเอิร์ธกว้างและไกล และทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับกิล-กาลัด ที่สร้างอาณาจักรอยู่ที่ชายฝั่งทางเหนือ คือที่ลินดอน
รัชสมัยของ อาร์-ฟาราโซน (หรือ ทาร์-คาลิออน) ทรงยกทัพไปครองมิดเดิลเอิร์ธ เซารอนไม่กล้าสู้ด้วย จึงแสร้งเป็นยอมจำนน และมาอยู่นูเมนอร์ในฐานะเชลย แต่แล้วก็สร้างความเชื่อถือของตัวขึ้นจนได้เป็นที่ปรึกษาสำคัญขององค์กษัตริย์ เซารอนในร่างแปลงของ 'อันนาทาร์' ยุยงให้อาร์-ฟาราโซน คิดเหิมเกริมจะไปช่วงชิงความเป็นอมตะจากปวงเทพ จนเป็นเหตุแห่งความพินาศของอาณาจักรในที่สุด
ภูมิประเทศ

บทบรรยายเรื่องลักษณะภูมิประเทศของนูเมนอร์ แสดงไว้ในหนังสือ Unfinished Tales ตอน "บทพรรณนาว่าด้วยลักษณะของเกาะนูเมนอร์" กล่าวว่า ตัวเกาะตั้งอยู่กลางมหาสาคร (The Great Sea) ค่อนไปทางทวีปอามันมากกว่ามิดเดิลเอิร์ธ ลักษณะของเกาะรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก แบ่งเป็นแคว้นต่างๆ ดังนี้
โฟโรสตาร์ ฆรือ "แคว้นอุดร"
อันดูสตาร์ หรือ "แคว้นปัจจิม"
ฮยาร์นูสตาร์ หรือ "แคว้นหรดี"
ฮยาร์โรสตาร์ หรือ "แคว้นอาคเนย์"
ออร์โรสตาร์ หรือ "แคว้นบูรพา"
มิททัลมาร์ หรือ "แผ่นดินใน"
ภูมิประเทศ > เมืองและสถานที่สำคัญ

อาร์เมเนลอส เมืองหลวงของอาณาจักร ตั้งอยู่ที่แคว้นมิททัลมาร์
อันดูนิเอ
โรเมนนา
เอลดาลอนเด
ฮยาร์รัสโตนิ
อีลิกราบส์
ดูเพิ่ม

อคัลลาเบธ
ราชวงศ์นูเมนอร์
นิจนีนอฟโกรอด

ระวังสับสนกับ เวลีคีนอฟโกรอด
| นิจนีนอฟโกรอด Нижний Новгород |
| --- | --- |
City
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของนิจนีนอฟโกรอด 
นิจนีนอฟโกรอดที่ตั้งของนิจนีนอฟโกรอดแสดงแผนที่รัสเซียนิจนีนอฟโกรอดนิจนีนอฟโกรอด (แคว้นนิจนีนอฟโกรอด)แสดงแผนที่แคว้นนิจนีนอฟโกรอด
พิกัด:  56°19′37″N 44°0′27″E﻿ / ﻿56.32694°N 44.00750°E﻿ / 56.32694; 44.00750
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นนิจนีนอฟโกรอด
สถาปนา: 1221
จัดตั้งเป็นCity: 1221
การปกครอง
 • องค์กร: City Duma
 • Head: Ivan Karnilin
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 460 ตร.กม. (180 ตร.ไมล์)
ความสูง: 200 เมตร (700 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 1,250,619 คน
 • ประมาณ (2018): 1,259,013 (+0.7%) คน
 • อันดับ: 5th ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 2,700 คน/ตร.กม. (7,000 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: city of oblast significance of Nizhny Novgorod
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Nizhny Novgorod Oblast, city of oblast significance of Nizhny Novgorod
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Nizhny Novgorod Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Nizhny Novgorod Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 603000-603999
รหัสโทรศัพท์: +7 831
รหัส OKTMO: 22701000001
วันCity: 12 June
เว็บไซต์: adm.nnov.ru
Historic city center
นิจนีนอฟโกรอด (รัสเซีย: Нижний Новгород, อักษรโรมัน: Nizhny Novgorod, สัทอักษรสากล: [ˈnʲiʐnʲɪj ˈnovɡərət] ( ฟังเสียง); เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /nˌɪʒnɪ nˌɒɡərɒd/) มักถูกเรียกให้สั้นลงว่า นิจนี รู้จักกันในชื่อ กอร์กี (รัสเซีย: Горький, อักษรโรมัน: Gorky, สัทอักษรสากล: [ˈɡorʲkʲɪɪ̯]; ค.ศ. 1932 – 1990) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย มีประชากร 1,250,615 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ เป็นเมืองหลวงของนิจนีนอฟโกรอดโอบลาสต์ ตั้งอยู่บนฝั่งด้านใต้ของแม่น้ำวอลกา ตรงจุดบรรจบกับแม่น้ำโอคา
เมืองนี้สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1221 โดยเจ้าชายยูรี วเซโซโลโดวิช ผนวกเข้ากับมอสโกเมื่อ ค.ศ. 1392 มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ในสมัยที่รัสเซียชนะบริเวณลุ่มแม่น้ำวอลกาตลอดช่วงกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นสถานที่เกิดของนักเขียนชื่อ มักซิม กอร์กี เมืองนี้ได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็น กอร์กี ตามนักเขียนผู้นี้ระหว่าง ค.ศ. 1932-1990
ทากาฮิเดะ อิชิอิ

| ทากาฮิเดะ อิชิอิ |
| --- | --- |
石井 孝英
เกิด:  (1993-06-03) 3 มิถุนายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2015 – ปัจจุบัน
องค์การ: WITH LINE
ส่วนสูง: 172 ซม.
ทากาฮิเดะ อิชิอิ (石井 孝英,  3 มิถุนายน 1993) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดอิบารากิ สังกัด WITH LINE
ทัตสึมารุ ทาจิบานะ

| ทัตสึมารุ ทาจิบานะ |
| --- | --- |
橘 龍丸
เกิด:  (1991-04-21) 21 เมษายน ค.ศ. 1991 (33 ปี) จังหวัดฟุกุอิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: สเตย์ลัก
ส่วนสูง: 172 ซม.
คู่สมรส: มินามิ สึดะ
ทัตสึมารุ ทาจิบานะ (橘 龍丸, 21 เมษายน 1991 - ) เป็นนักพากย์ และ นักแสดงละครเวที ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฟุกุอิ สังกัดสเตย์ลัก
เมื่อ 8 มิถุนายน 2024 เขาได้แต่งงานกับมินามิ สึดะ ซึ่งเป็นนักพากย์เช่นกัน
ผลงานพากย์

ผลไม้วิวัฒนาการ: ชีวิตผู้ชนะแบบไม่ทันตั้งตัว (ทากามิยะ โชตะ)
บลูพีเรียด (อุตาชิมะ)
สู่เส้นชัยวัยคว้าฝัน (ซากุราบะ โซจิโร)
แข้งเด็กหัวใจนักสู้ (โอโตมุ เอย์ซากุ)
ศึกอลวนต่างดาวป่วนโลก (อนิมุส)
นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ

| นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ |
| --- | --- |

Blood film with a striking absence of neutrophils, leaving only red blood cells and platelets
สาขาวิชา: Infectious disease
นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ คือภาวะที่มีระดับความเข้มข้นของเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโตรฟิลในเลือดต่ำกว่าปกติ นิวโตรฟิลเป็นเม็ดเลือดขาวส่วนใหญ่ที่พบในกระแสเลือด ทำหน้าที่สำคัญในระบบภูมิคุ้มกันโดยเป็นส่วนหนึ่งของด่านแรกของการดักจับและทำลายแบคทีเรีย เศษของแบคทีเรีย และไวรัสที่ถูกจับโดยอิมมูโนกลอบูลิน ซึ่งล่องลอยในเลือด ผู้ป่วยที่มีนิวโตรฟิลในเลือดต่ำจะมีโอกาสติดเชื้อมากกว่าปกติ และหากติดเชื้อแล้วไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสม อาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ เช่นที่พบในภาวะไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ
ภาวะนี้อาจเกิดได้ทั้งแบบเฉียบพลันและแบบเรื้อรัง บางครั้งอาจใช้สลับกันกับคำว่า "เม็ดเลือดขาวต่ำ" ได้
นิคหกรรม

นิคหกรรม (อ่านว่า นิก-คะ-หะ-กำ) แปลว่า การข่ม เป็นวิธีการลงโทษภิกษุตามพระธรรมวินัยเพื่อให้เข็ดหลาบ นิคหกรรม ใช้สำหรับลงโทษภิกษุผู้ทำเสียหาย เช่นก่อการทะเลาะวิวาทบาดหมาง ทำความอื้อฉาว มีศีลวิบัติ ติเตียนพระรัตนตรัย เล่นคะนอง ประพฤติอนาจาร ลบล้างพระบัญญัติ ประกอบมิจฉาชีพเป็นต้น  นิคหกรรม เป็นกิจที่พึงทำอย่างหนึ่งของผู้ปกครองหมู่คณะ เป็นคำคู่กับปัคหะคือการยกย่อง ทั้งสองอย่างนี้เป็นเครื่องมือในการปกครอง มีความสำคัญเท่าๆ กัน ทั้งนี้เพื่อความอยู่ผาสุกแห่งสงฆ์ เมื่อมีผู้ประพฤติมิชอบ สมควรแก่นิคหกรรม พระพุทธเจ้าก็ทรงประทานอนุญาตให้สงฆ์ทำนิคหกรรมแก่ผู้นั้นตามพระธรรมวินัย
นิคหกรรม ในปัจจุบัน มีกฎของคณะสงฆ์เพื่อการนี้เรียกว่า กฎนิคหกรรม แต่ใช้ในกรณีความผิดที่ร้ายแรง หรือ คุรุกาบัติ และต้องเป็นไปตามพระธรรมวินัยเท่านั้น
วิธีการตัดสิน

นิคหกรรม ที่ระบุไว้ในพระธรรมวินัยมี 6 วิธี คือ
ตัชนียกรรม ข่มไว้ด้วยการตำหนิโทษ
นิยสกรรม ถอดยศ ทำให้หมดอำนาจหน้าที่
ปัพพาชนียกรรม ขับไล่ออกจากหมู่คณะ ให้สึก
ปฏิสารณียกรรม บังคับให้ขอขมาเมื่อล่วงเกินคฤหัสถ์
อุกเขปนียกรรม ตัดสิทธิ์ที่จะพึงได้บางอย่าง
ตัสสาปาปิยสิกากรรม ลงโทษหนักกว่าความผิดฐานให้การกลับไปกลับมา
ทางหลวงเอเชียสาย 81

|  ทางหลวงเอเชียสาย 81> ข้อมูลของเส้นทาง |
| --- | --- |
ความยาว: 1,143 กิโลเมตร (710 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ: ลาร์ซี, จอร์เจีย
ปลายทางทิศตะวันออก: บากู อาเซอร์ไบจาน อักเตา คาซัคสถาน (ข้ามฟาก)
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ:  จอร์เจีย  อาร์เมเนีย  อาเซอร์ไบจาน  คาซัคสถาน
 
ระบบทางหลวง
ระบบทางหลวงเอเชีย
ทางหลวงเอเชียสาย 81 (AH81) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย มีระยะทาง 1,143 กิโลเมตร (714 ไมล์) เส้นทางเริ่มต้นจากเมืองลาร์ซี ประเทศจอร์เจีย และสิ้นสุดที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน และขึ้นเรือข้ามฟากเชื่อมต่อกับเมืองอักเตา ประเทศคาซัคสถาน