stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหย่เหริน

อักษรสลักเป็นภาษาจีนบนหน้าผา ความว่า "ถ้ำของเหย่เหริน" ในมณฑลหูเป่ย์ตะวันตก
เหย่เหริน หรือ ซูเหริน (อังกฤษ: Yeren, Yiren, Yeh Ren; จีน: 野人; พินอิน: Yěrén แปลว่า "คนป่า"; อังกฤษ: Xueren; จีน: 神农架野人; พินอิน: Shénnóngjiàyěrén แปลว่า "คนป่าแห่งเสินหนงเจี้ย") หรือ มนุษย์หมี (อังกฤษ: Man Bear; จีน: 人熊; พินอิน: Ren Xiong) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่เชื่อว่า มีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่มีขนดกปกคลุมอยู่ทั่วร่าง อาศัยอยู่ ณ เขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
โดยเหย่เหริน มีลักษณะคล้ายอุรังอุตังที่พบบนเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีขนสีน้ำตาลแดงเข้มยาว 3–4 เซนติเมตร  มีท้องขนาดใหญ่ ยืนด้วยขาหลังทั้งสองข้าง มีความสูง 5–7 ฟุต หรือ 8 ฟุต แต่มีรายงานว่าสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ใบหน้ามีลักษณะผสมกับระหว่างมนุษย์และเอป มีส่วนของขาหน้าหรือมือมีนิ้ว 5 นิ้ว โดยที่นิ้วโป้งแยกออกมาเหมือนมนุษย์ เคยมีการพบรอยเท้าของเหย่เหรินมีความยาว 16 นิ้ว  มีโครงสร้างที่ใกล้เคียงกับเอป ในตัวผู้มีองคชาตเหมือนผู้ชาย ในขณะที่ตัวเมียมีเต้านมเหมือนผู้หญิง  ส่งเสียงร้องได้ดังและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เชื่อกันว่า เหย่เหริน มีความเกี่ยวข้องกับมนุษย์นีแอนเดอร์ธาลที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียเหนือ และเอเชียกลาง เมื่อ 350,000 กว่าปีก่อน
ซึ่งเมื่อเทียบกับสัตว์ชนิดอื่นที่คล้ายคลึงกัน เช่น บิ๊กฟุตในอเมริกาเหนือ ในคติของจีนมีศัพท์ที่ใช้เรียกสัตว์ที่มีลักษณะเช่นนี้โดยเฉพาะ โดยมีผู้เชื่อว่าอาจจะมีจำนวนเหย่เหรินมากถึง 1,000–2,000 ตัวอาศัยอยู่ในประเทศจีนตอนกลาง
นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนที่ได้ศึกษาเกี่ยวกับการมีอยู่ของเหย่เหริน โดยการกล่าวอ้างถึงจากนักท่องเที่ยวที่ได้มาเที่ยวยังเขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย โดยค้นพบรอยเท้าและทำการหล่อเป็นปูนปลาสเตอร์เพื่อศึกษา ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่มีทฤษฎีว่า เหย่เหรินอาจจะเป็นเอปขนาดใหญ่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ชนิดที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gigantopithecus blacki ที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียกลาง แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้วกว่า 500,000 ปี  มีนักวิชาการที่ได้รับทุนจากรัฐบาลให้ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องของเหย่เหริน สามารถเก็บตัวอย่างขนที่เชื่อว่าเป็นของเหย่เหรินได้เมื่อนำไปเทียบกับขนของลิงหรือเอปที่เป็นที่รู้จัก ปรากฏว่าไม่ตรงกับชนิดใดเลย
ในตำนานพื้นบ้านแถบนี้ เหย่เหรินถูกเล่าขานว่าเป็นสัตว์กินเนื้อ และจับมนุษย์ฉีกแขนขากินเป็นอาหารด้วย  ปัจจุบันแม้จะมีการสำรวจศึกษาเกี่ยวกับเหย่เหรินมากขึ้น แต่เรื่องของเหย่เหรินก็ยังคงอยู่ในความเชื่อของชาวจีนพื้นถิ่น ซึ่งป่าที่เหย่เหรินอาศัยอยู่นั้นก็ถือได้ว่าเป็นป่าดึกดำบรรพ์ที่เป็นพื้นที่อนุรักษ์ มีพรรณพืชและพรรณสัตว์โบราณและหายากหลายชนิดอาศัยอยู่ด้วย โดยบางคนที่อ้างว่าเคยพบเห็นเหย่เหริน เป็นเจ้าหน้าที่ของเขตอนุรักษ์ อ้างว่าตนเคยคิดที่จะจับเหย่เหรินด้วยซ้ำ โดยเชื่อว่าเหย่เหรินอาศัยอยู่ในป่าหินซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเขตป่าอนุรักษ์เสินหนงเจี้ย รวมถึงมีมัคคุเทศก์ท้องถิ่นขณะนำพานักท่องเที่ยวบนรถทัวร์ ได้เห็นเหย่เหรินตัวหนึ่งที่มีขนสีดำวิ่งตัดหน้ารถด้วยสองขาหลัง คนขับรถได้ตะโกนบอกว่า "เหย่เหริน ๆ"
ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการศึกษาเพิ่มเติม พบว่า เหย่เหรินไม่อยู่เป็นกลุ่ม แต่จะอยู่กันเป็นคู่ ๆ ระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดยปกติจะเดินด้วยสองขาหลัง แต่สามารถใช้ขาทั้งสี่ข้างปีนป่ายได้รวดเร็ว โดยกินอาหารจำพวก ผลไม้, ถั่ว, ข้าวโพด และแมลงบางชนิด ในสถานที่ ๆ ไม่มีใครมาพบเห็น
ดูเพิ่ม

อัลมาส
บิ๊กฟุต
เยติ
ฮิบะกง
โยวี่
แหล่งข้อมูลอื่น

Wildmen of China เก็บถาวร 2009-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Yeren: Chinese Bigfoot Reports
Yeren
China's 'Bigfoot' Leaves Big Footprints in Chinese Cornfield เก็บถาวร 2012-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แขวงท่าแร้ง

| แขวงท่าแร้ง |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Tha Raeng
ถนนเทพรักษ์บริเวณตัดกับถนนสุขาภิบาล 5
แผนที่เขตบางเขน เน้นแขวงท่าแร้ง
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: บางเขน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.717 ตร.กม. (9.157 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 98,708 คน
 • ความหนาแน่น: 4,161.91 คน/ตร.กม. (10,779.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10220, 10230
รหัสภูมิศาสตร์: 100508
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ท่าแร้ง เป็นแขวงหนึ่งของเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 กำหนดให้ที่ดินส่วนใหญ่ในแขวงนี้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย บางส่วนเป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางและที่ดินประเภทสถาบันราชการ การสาธารณูปโภค และสาธารณูปการ
ประวัติ

เดิมแขวงท่าแร้งเป็นมีฐานะเป็น ตำบลท่าแร้ง ขึ้นกับอำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร จนกระทั่งใน พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และใน พ.ศ. 2515 นครหลวงกรุงเทพธนบุรีได้รับการจัดตั้งเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งมีการเปลี่ยนคำเรียกหน่วยการปกครองด้วย ตำบลท่าแร้งจึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงท่าแร้ง และอยู่ในเขตการปกครองของเขตบางเขน
เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยได้ปรับเปลี่ยนแนวเขตการปกครองระหว่างเขตบางเขนกับเขตลาดพร้าว โดยตัดท้องที่แขวงจรเข้บัวของเขตลาดพร้าว เฉพาะส่วนที่อยู่ทางทิศเหนือของคลองสามขา คลองโคกคราม และคลองตาเร่งมาขึ้นกับเขตบางเขน และกรุงเทพมหานครได้ผนวกแขวงจรเข้บัวส่วนดังกล่าวเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแขวงท่าแร้งไปพร้อมกันเพื่อความชัดเจนด้านการปกครอง
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงท่าแร้งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตบางเขน มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงคลองถนนและแขวงออเงิน (เขตสายไหม) มีคลองหนองผักชี (ลำผักชี) คลองหนองจอก คลองหนองตะแคง คลองหนองบัวมน และคลองออเป้ง (บึงพระยาสุเรนทร์) เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสามวาตะวันตกและแขวงบางชัน (เขตคลองสามวา) มีคลองพระยาสุเรนทร์ (หนองใหญ่) และคลองคู้ชุมเห็ดเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงรามอินทรา (เขตคันนายาว) แขวงนวลจันทร์ (เขตบึงกุ่ม) และแขวงจรเข้บัว (เขตลาดพร้าว) คลองจรเข้บัว (หกขุด) คลองลำชะล่า คลองตาเร่ง คลองโคกคราม และคลองสามขาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงอนุสาวรีย์ (เขตบางเขน) มีคลองไผ่เขียว คลองแพรเขียว และคลองกะเฉดเป็นเส้นแบ่งเขต
การคมนาคม

ทางสายหลักในพื้นที่แขวงท่าแร้ง ได้แก่
ถนนกาญจนาภิเษก (ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9)
ถนนรามอินทรา (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304)
ถนนเทพรักษ์ (พหลโยธิน–รัตนโกสินทร์สมโภช)
ถนนสุขาภิบาล 5 (กม.11)
ถนนวัชรพล
ทางพิเศษฉลองรัช
ทางสายรองและทางลัดในพื้นที่ ได้แก่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3901 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านนอก)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (คู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน)
ซอยรามอินทรา 14 (มัยลาภ)
ซอยรามอินทรา 34 (อยู่เย็น)
ซอยรามอินทรา 65 (ถนอมมิตร)
ซอยคู้บอน 27 (สยามธรณี)
ซอยร่วมมิตรพัฒนา
เอ็ตสึโกะ อิจิฮาระ

เอ็ตสึโกะ อิจิฮาระ  (เกิดเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1936) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1966: The Face of Another
1967: Samurai Rebellion
1968: The Great Adventure of Horus, Prince of the Sun
1977: Barefoot Gen: Explosion of Tears
1981: Buriki no kunsho
1989: Black Rain
1997: The Eel
2015: Sweet Bean
2016: Your Name
2017: Soap Bubble
| ปี | เรื่อง | รับบทเป็น |
| --- | --- | --- |
| 1975–94 | Manga Nippon Mukashibanashi | Narrator |
| 1996 | Hideyoshi | Naka |
แหล่งข้อมูลอื่น

เอ็ตสึโกะ อิจิฮาระ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แชมพู

แชมพูเป็นฟองบนเส้นผม
ขวดแชมพูและยาทาตัว ผลิตในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยบริษัทซี.แอล. แฮมิลตัน ในวอชิงตัน ดี.ซี.
แชมพู หรือ ยาสระผม เป็นผลิตภัณฑ์บำรุงเส้นผม ปกติอยู่ในรูปของของเหลวหนืด ใช้สำหรับทำความสะอาดเส้นผม แชมพูยังมีบรรจุในแบบก้อนเหมือนก้อนสบู่ แชมพูใช้โดยทาบนเส้นผมที่เปียก นวดเข้ากับเส้นผม และล้างออก ผู้ใช้บางคนอาจใช้แชมพูร่วมกับผลิตภัณฑ์นวดผม
จุดประสงค์ของการใช้แชมพูคือล้างสิ่งแปลกปลอมที่ไม่ต้องการบนเส้นผมโดยไม่ทำให้ไขผิวหนังหลุดลอกจนทำให้ผมไม่เป็นทรง แชมพูโดยทั่วไปทำจากการผสมสารลดแรงตึงผิว มักจะเป็นโซเดียมลอริลซัลเฟต หรือโซเดียมลอเรทซัลเฟต เข้ากับสารช่วยลดแรงตึงผิว ปกติจะเป็นสารโคคามิโดโพรพิลเบทาอีนในน้ำ
แชมพูสูตรเฉพาะมีสำหรับคนที่มีรังแค ทำสีผม แพ้แป้งหรือกลูเทน คนที่สนใจใช้ผลิตภัณฑ์ "จากธรรมชาติล้วน" "อินทรีย์" หรือ "ผลิตจากพืช" ทารก และเด็ก (แชมพูเด็กทำให้ระคายเคืองน้อยกว่า) นอกจากนี้ยังมีแชมพูที่ผลิตเพื่อใช้กับสัตว์ที่อาจบรรจุยาฆ่าแมลง หรือยาชนิดอื่น ๆ ที่บำรุงผิวหรือรักษาการติดเชื้อปรสิต เช่น เห็บหมัด
ส่วนประกอบ > ส่วนประกอบที่มักใช้

ได้แก่ สารชำระล้าง (detergents) หรือ สารลดแรงตึงผิว (surfactants) แบ่งออกเป็นหลายกลุ่มได้แก่
สารชำระล้างชนิดประจุลบ (anionic surfactants)
สารชำระล้างชนิดประจุบวก (cationic surfactants)
สารชำระล้างชนิดไม่มีประจุ (nonionic surfactants)
สารชำระล้างชนิดมีสองประจุ (amphoteric surfactants)
ส่วนประกอบ > ส่วนประกอบเสริม

สารปรับสภาพเส้นผม (conditioning agent)
สารเพิ่มฟอง (foam builder)
สารช่วยทำให้ข้น (thickening agent)
สารช่วยทำให้ใส (clarify agent)
สารช่วยให้ทึบแสง (opacifying agent)
สารกันการรวมตัวหรือสารซีเควสเตอร์ (sequestering agent)
สารปรับความเป็นกรดด่าง (pH adjuster)
สารกันเสีย (preservative)
ส่วนประกอบอื่นๆ เช่น สี น้ำหอม สารขจัดรังแค สมุนไพร น้ำมันจากสัตว์ ฯลฯ
เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ

เทวฤทธิ์ที่สนามกีฬายิงปืน หัวหมาก
จ่าสิบตำรวจ เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ ชื่อเล่น ไก่ เกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 เป็นนักยิงปืนยาวอัดลม 10 เมตรคนแรกจากประเทศไทย ที่ได้รับการบันทึกสถิติโลกด้วยแต้มสูงสุด ด้วยการยิงเข้าเป้าที่ตำแหน่ง 0.5 มิลลิเมตรได้ 60 นัดติดต่อกัน เขาเป็นที่รู้จักในวงการยิงปืน (ที่ซึ่งเขาได้อันดับที่ห้าในการแข่งขัน ISSF เวิลด์คัพ) เมื่อเขาประสบความสำเร็จในรายการชิงแชมป์เอเชีย 2000 ที่เกาะลังกาวี ตั้งแต่นั้นมา เขาก็สามารถเข้าสู่รอบไฟนอลในการแข่งขันระดับโลกอยู่บ่อยครั้ง ซึ่ง เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ ได้รับเกียรติเป็นตัวแทนนักกีฬาทีมชาติไทย ในการถือธงเข้าสู่พิธีเปิดการแข่งขันซีเกมส์ 2005 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 นอกจากนี้ เขาเป็นนักกีฬายิงปืนระดับโลกเพียงคนเดียวของทีมชาติไทย ที่สามารถเข้าสู่รอบสุดท้ายของกีฬาโอลิมปิกมาแล้วถึงสองครั้ง
ครั้งหนึ่ง ปองพล อดิเรกสาร ซึ่งเป็นนายกสมาคมยิงปืนแห่งประเทศไทย ได้กล่าวถึงเทวฤทธิ์ว่า เป็นหนึ่งในความหวังของนักกีฬาที่จะได้รับเหรียญทองในการแข่งขันปืนยาวท่านอนชาย ซีเกมส์ 2007
ประวัติ

ตั้งแต่เทวฤทธิ์สามารถทำคะแนนยิงปืนได้ 600 คะแนนเต็ม ก็มีนักยิงปืนหญิงหลายรายที่สามารถทำได้สูงสุดที่ 400 คะแนนจากการแข่งขันปืนยาวอัดลมที่ระยะสั้นกว่าของพวกเธอเช่นกัน แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงเป็นชายเพียงคนเดียวที่ถือครองสถิติโลกจนถึง พ.ศ. 2551
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เทวฤทธิ์ และนักยิงปืนจากตระกูลมัจฉาชีพ เข้าแข่งขันยิงปืนชิงชนะเลิศแห่งเอเชียอาคเนย์ ครั้งที่ 33 ประเภทปืนยาวอัดลมชาย ที่ซึ่งเขาได้อันดับสองถัดจาก พ.ต.ต.วราวุธ มัจฉาชีพ ผู้เป็นพี่ชาย ด้วยคะแนน 685.4 แต่ไม่ได้รับเหรียญเงิน เนื่องด้วยตามกฎการแข่งขันต้องไม่ใช่นักกีฬาจากชาติเดียวกัน
เกียรติประวัติ

2 เหรียญเงิน ในประเภทบุคคล และประเภททีม ซีเกมส์ 1997 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน 1 เหรียญทองแดง รายการชิงแชมป์เอเชีย 1997
2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน 1 เหรียญทองแดง เอเชียนเกมส์ 1998 ที่ประเทศไทย
4 เหรียญทอง 1 เหรียญทองแดง รายการชิงแชมป์อาเซียน 1999
3 เหรียญทอง ในประเภททีม และประเภทบุคคล รายการชิงแชมป์เอเชีย 2000
นักกีฬายิงปืนทีมชาติไทย ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
1 เหรียญเงิน รายการเวิลด์คัพ 2001 ที่ประเทศอิตาลี
1 เหรียญทองแดง รายการเวิลด์คัพ 2002 ที่ประเทศอิตาลี
3 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน ซีเกมส์ 2003 ที่ประเทศเวียดนาม
นักกีฬายิงปืนทีมชาติไทย ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ
เหรียญทอง ปืนยาวท่านอน 50 เมตรประเภททีม ซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
เหรียญทองแดง ปืนยาว 3 ท่า ประเภทบุคคล ซีเกมส์ 2009 ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
ผลงานในโอลิมปิก

| รายการ | ค> ศ. 2000 | ค> ศ. 2004 |
| --- | --- | --- |
| ปืนยาว 3 ท่า ระยะ 50 เมตร | อันดับที่ 37 1144 | อันดับที่ 16 1159 |
| ปืนยาวท่านอน 50 เมตร | อันดับที่ 51 580 | อันดับที่ 36 589 |
| ปืนยาวอัดลม 10 เมตร | อันดับที่ 18 588 | อันดับที่ 35 587 |
สถิติ

| สถิติโลกปัจจุบันที่บันทึกในปืนยาวอัดลม 10 เมตร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาย | รอบคัดเลือก | 600 |  เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ (ไทย)  เดนิส โซโคลอฟ (รัสเซีย)  เกแกน นารัง (อินเดีย)  เกแกน นารัง (อินเดีย)  จู ฉี่หนาน (จีน) | 27 มกราคม ค.ศ. 2000 1 มีนาคม ค.ศ. 2008 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 6 ตุลาคม ค.ศ. 2010 22 กันยายน ค.ศ. 2011 | เกาะลังกาวี (มาเลเซีย) วินเทอร์ทูร์ (สวิตเซอร์แลนด์) กรุงเทพมหานคร (ไทย) นิวเดลี (อินเดีย) วรอตสวัฟ (โปแลนด์) |  |  |  |
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทวฤทธิ์ มัจฉาชีพ
กีฬายิงปืนชิงชนะเลิศชมรมสโมสร ประจำปี 2553[ลิงก์เสีย]
เว็บแคม

เว็บแคมของบริษัทครีเอทีฟ รุ่นติดตั้งบนคอมพิวเตอร์โน้ตบุ้ก
เว็บแคม (webcam) หรือ เว็บแคเมรา (web camera) เป็นกล้องที่ส่งสัญญาณภาพผ่านทางคอมพิวเตอร์สำหรับใช้งานผ่านทางเวิลด์ไวด์เว็บ ทางเมสเซนเจอร์หรือทางซอฟต์แวร์อื่น
การใช้งาน

ในการสื่อสารเว็บแคมได้มีการใช้อย่างแพร่หลายสำหรับการสนทนาทั่วไปรวมถึงการแพร่ภาพผ่านทางอินเทอร์เน็ต
ในทางธุรกิจเว็บแคมได้มีใช้ในการประชุมออนไลน์โดยที่ผู้เข้าร่วมประชุมสามารถประชุมร่วมกันโดยไม่จำเป็นต้องเดินทางมาอยู่ในสถานที่เดียวกัน
ในการก่อสร้าง เว็บแคมได้มีใช้ติดตั้งในสถานก่อสร้างเพื่อวัดประสิทธิภาพการทำงานโดยเปรียบเทียบภาพการทำงานของวันก่อนหน้า และวันปัจจุบัน และนอกจากนี้มีการใช้งานสำหรับความปลอดภัยในสถานก่อสร้าง
ในวิดีโอเกมของเพลย์สเตชัน 2ได้มีเว็บแคมในชื่อ อายทอย และเกมเอกซ์บอกซ์ 360 มีเว็บแคมในชื่อ เอกซ์บอกซ์ไลฟ์วิชันแคเมรา สำหรับเชื่อมต่อเข้ากับวิดีโอเกมจับการเคลื่อนไหวของผู้เล่น
ผู้ผลิตเว็บแคม

Aiptek
แอปเปิลคอมพิวเตอร์ - รุ่นไอไซต์
AArgus
Atiger
BenQ
แคนอน
คาซิโอ
Cobra
คองคอร์ด
Cool-iCam
ครีเอทีฟ
ดี-ลิงก์
Emprex
เอปสัน
ฟูจิฟิล์ม
Hasselblad
ฮิวเลตต์-แพคการ์ด
ฮิตาชิ
It Works
Jenoptik
Ken-A-Vision
โกดัก
เคียวเซร่า
Largan
ไลก้า
ลอจิเทก
Maxell
Microtek
Minox
Mobotix
Mustek
โนเกีย
นิกอน
Ocuview
โอลิมปัส
Oregon Scientific
พานาโซนิก
เพนแทกซ์
ฟิลิปส์
โพลารอยด์
Praktica
Premier
Ricoh
Rollei
ซัมซุง
ซันโย
ซิกมา
SiPix
SMaL
โซนี่
Swann
ยูแมกซ์
Vivitar
ผู้ผลิตเว็บแคม > บริษัทที่เลิกการผลิต

อักฟ่า
คอนแทกซ์
เกตเวย์
โคนิกา
มินอลต้า
นินเทนโด
โตชิบา
ยาชิกะ
| ด ค กอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ขั้นพื้นฐาน |
| --- | --- |
อุปกรณ์อินพุต:  คีย์บอร์ด  เครื่องกราดภาพ  ไมโครโฟน  อุปกรณ์ชี้ กราฟิกส์แท็บเล็ต  จอยสติก  ปากกาแสง  เมาส์  พ็อยน์ติงสติก  ทัชแพด  จอสัมผัส  แทร็กบอล  เว็บแคม 
อุปกรณ์เอาต์พุต:  จอภาพ  แผงแสดงอักษรเบลล์  เครื่องพิมพ์  ลำโพง  พล็อตเตอร์ 
หน่วยบันทึกข้อมูลแบบถอดได้:  ออปติคัลดิสก์ไดร์ฟ CD-RW  DVD+RW  BD-R  ชุดจานบันทึก  ฟลอปปีดิสก์  การ์ดหน่วยความจำ  ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์ 
กล่องครอบคอมพิวเตอร์:  หน่วยประมวลผลกลาง (CPU)  HDD / SSD / SSHD  แผงวงจรหลัก  ตัวควบคุมระบบติดต่อประสาน  แหล่งจ่ายไฟ  หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่ม (แรม)  การ์ดเสียง  การ์ดแสดงผล 
พอร์ตข้อมูล:  อีเทอร์เน็ต  ไฟร์ไวร์ (IEEE 1394)  พอร์ตขนาน  พอร์ตอนุกรม  USB  เต้ารับเสียง
แมคโอเอสเท็น เลเพิร์ด

| --- | --- |

ภาพหน้าจอของ Mac OS X v10.5 "Leopard"
ผู้พัฒนา: แอปเปิล
ตระกูลระบบปฏิบัติการ: Mac OS X
รหัสต้นฉบับ: Proprietary software/Closed source (บางส่วนเป็น ซอฟต์แวร์เสรี/โอเพนซอร์ส)
เผยแพร่สู่กระบวนการผลิต: 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550
รุ่นล่าสุด: 10.5.5 (9F33) / 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
ชนิดเคอร์เนล: Hybrid
สัญญาอนุญาต: APSL และ Apple EULA
เว็บไซต์ทางการ: www.apple.com/macosx/
สถานะการสนับสนุน
ได้รับการสนับสนุนอยู่ 
Mac OS X version 10.5 "Leopard" (แมคโอเอสเทน "เลเพิร์ด" - มักถูกเรียกผิดเป็น ลีโอพาร์ด) เป็นระบบปฏิบัติการแมคโอเอสเท็นรุ่นที่ 6 โดยเป็นรุ่นต่อจากรุ่น Mac OS X v10.4 "ไทเกอร์" เลเพิร์ดออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และได้แบ่งจำหน่ายเป็นสองรุ่นคือ รุ่นคอมพิวเตอร์เดสก์ทอป และรุ่นเซิร์ฟเวอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
รายละเอียดคุณสมบัติของเลเพิร์ด
↑  http://docs.info.apple.com/article.html?artnum=307109
อีเอฟแอลลีกวัน ฤดูกาล 2020–21

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2020–21
ชนะเลิศ: ฮัลล์ซิตี
เลื่อนชั้น: ฮัลล์ซิตี   ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด   แบล็กพูล
ตกชั้น: รอชเดล   นอร์แทมป์ตันทาวน์   สวินดอนทาวน์    บริสตอลโรเวอส์
จำนวนการแข่งขันทั้งหมด: 552
จำนวนประตูทั้งหมด: 2894 (5.24 ต่อนัด)
ผู้ยิงประตูสูงสุด: จอนสัน คลาร์ก-แฮร์ริส (31 ประตู)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด 7–0 แอคคริงตันสแตนลีย์ (27 มีนาคม ค.ศ. 2021)
ทีมเยือนชนะสูงสุด: ครูว์อเล็กซานดรา 0–6 ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด (10 เมษายน ค.ศ. 2021)   พลีมัทอาร์ไกล์ 0–6 ชาร์ลตันแอทเลติก (20 เมษายน ค.ศ. 2021)
ประตูสูงสุด: เอเอฟซี วิมเบิลดัน 4–4 พลีมัทอาร์ไกล์ (19 กันยายน ค.ศ. 2020) ชาร์ลตันแอทเลติก 4–4 รอชเดล (12 มกราคม ค.ศ. 2021)
สถิติชนะติดต่อกันสูงสุด: ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด (7 เกม)
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: แบล็กพูล (16 เกม)
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: เบอร์ตันอัลเบียน, นอร์แทมป์ตันทาวน์, เอเอฟซี วิมเบิลดัน (11 เกม)
สถิติแพ้ติดต่อกันสูงสุด: พลีมัทอาร์ไกล์ (6 เกม)
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 3,204 คน   ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด พบกับ แบล็กพูล (18 พฤษภาคม ค.ศ. 2021)
ผู้เข้าชมน้อยที่สุด: 1,000 คน   ชรูว์สบิวรีทาวน์ พบกับ นอร์แทมป์ตันทาวน์ (19 กันยายน ค.ศ. 2020)
ผู้เข้าชมทั้งหมด: 53,321 คน
ผู้เข้าชมโดยเฉลี่ย: 1,904 คน
← 2019–20 2021–22 →
อีเอฟแอลลีกวัน ฤดูกาล 2020–21 (หรือเรียกว่า สกายเบตลีกวัน ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 17 ของอีเอฟแอลลีกวันฤดูกาลแรกของลีกภายใต้ชื่อปัจจุบันและในฤดูกาลที่ 29 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน.
การเปลี่ยนแปลงทีม

ทีมด้านล่างนี้ได้มีการเปลี่ยนดิวิชันนับตั้งแต่ฤดูกาล 2019–20.
การเปลี่ยนแปลงทีม > มายังลีกวัน

เลื่อนชั้นจาก ลีกทู
สวินดอนทาวน์
ครูว์อเล็กซานดรา
พลีมัทอาร์ไกล์
นอร์แทมป์ตันทาวน์
ตกชั้นจาก แชมเปียนชิป
ชาร์ลตันแอทเลติก
วีแกนแอทเลติก
ฮัลล์ซิตี
การเปลี่ยนแปลงทีม > จากลีกวัน

เลื่อนชั้นสู่ แชมเปียนชิป
คอเวนทรีซิตี
รอเทอรัมยูไนเต็ด
วิคัมบ์วอนเดอเรอส์
ตกชั้นสู่ ลีกทู
โบลตันวอนเดอเรอส์
เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด
แทรนเมียร์โรเวอส์
ถูกไล่ออกจาก อีเอฟแอล
บิวรี
↑  Wigan Athletic were deducted 12 points by the EFL for entering administration. The club appealed against the decision, and it was confirmed on 4 August 2020 that it had not been upheld. Therefore, Wigan will not be reprieved from relegation.
สนามและที่ตั้ง

แอคคริงตันสแตนลีย์
เอเอฟซี วิมเบิลดัน
แบล็กพูล
บริสตอลโรเวอส์
เบอร์ตัน อัลเบียน
ชาร์ลตันแอทเลติก
ครูว์อเล็กซานดรา
ดองคัสเตอร์ โรเวอส์
ฟลีตวุดทาวน์
จิลลิงงัม
ฮัลล์ซิตี
อิปสวิชทาวน์
ลินคอล์นซิตี
มิลตันคีนส์ ดอนส์
นอร์แทมป์ตันทาวน์
ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด
ปีเตอร์โบโร ยูไนเต็ด
พลีมัทอาร์ไกล์
พอร์ตสมัท
รอชเดล
ชรูว์สบรี ทาวน์
ซันเดอร์แลนด์
สวินดอนทาวน์
วีแกนแอทเลติก
ที่ตั้งของทีมในการแข่งขันอีเอฟแอลลีกวัน ฤดูกาล 2020–21
| ทีม | ที่ตั้ง | สนาม | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| แอคคริงตันสแตนลีย์ | แอคคริงตัน | คราวน์ กราวด์ | 5,057 |
| เอเอฟซี วิมเบิลดัน | ลอนดอน | เพลาฟ์เลน | 9,300 |
| แบล็กพูล | แบล็กพูล | บลูมฟีลด์ โรด | 17,338 |
| บริสตอลโรเวอส์ | บริสตอล | สนามกีฬาเมโมเรียล | 12,300 |
| เบอร์ตันอัลเบียน | เบอร์ตันอะพอนเทรนต์ | สนามกีฬาพิเรลลี | 6,912 |
| ชาร์ลตันแอทเลติก | ลอนดอน (ชาร์ลตัน) | เดอวัลลีย์ | 27,111 |
| ครูว์อเล็กซานดรา | ครูว์ | เกรสตีโรด | 10,180 |
| ดองคัสเตอร์โรเวอส์ | ดองคัสเตอร์ | สนามกีฬาคีปโมต | 15,231 |
| ฟลีตวุดทาวน์ | ฟลีตวุด | สนามกีฬาไฮบิวรี | 5,327 |
| จิลลิงงัม | จิลลิงงัม | สนามกีฬาปริเอสต์ฟีลด์ | 11,582 |
| ฮัลล์ซิตี | คิงสตันอะพอนฮัลล์ | เคคอมสเตเดียม | 25,586 |
| อิปสวิชทาวน์ | อิปสวิช | พอร์ตแมนโรด | 30,311 |
| ลินคอล์นซิตี | ลิงคอล์น | แอลเอ็นอีอาร์ สเตเดียม | 10,120 |
| มิลตันคีนส์ดอนส์ | มิลตันคีนส์ | สนามกีฬาเอ็มเค | 30,500 |
| นอร์แทมป์ตันทาวน์ | นอร์แทมป์ตัน | พีทีเอส อะคาเดมี สเตเดียม | 7,798 |
| ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด | ออกซฟอร์ด | สนามกีฬาแคสแซม | 12,500 |
| ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด | ปีเตอร์โบโร | เวสตัน โฮมส์ สเตเดียม | 15,314 |
| พลีมัทอาร์ไกล์ | พลีมัท | โฮมพาร์ก | 18,600 |
| พอร์ตสมัท | พอร์ตสมัท | แฟรตตันพาร์ก | 19,669 |
| รอชเดล | รอชเดล | คราวน์ ออยล์ อารีนา | 10,500 |
| ชรูว์สบรีทาวน์ | ชรูว์สบรี | มอนต์โกเมรี วอเตอร์ส มีอาโดว์ | 9,875 |
| ซันเดอร์แลนด์ | ซันเดอร์แลนด์ | สเตเดียมออฟไลต์ | 48,707 |
| สวินดอนทาวน์ | สวินดอน | เคาน์ตีกราวด์ | 15,728 |
| วีแกนแอทเลติก | วีแกน | ดีดับเบิลยูสเตเดียม | 25,133 |
ทีมและชุดแข่งขัน

| ทีม | ผู้จัดการทีม1 | กัปตันทีม | ผู้ผลิตเสื้อ | สปอนเซอร์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอคคริงตันสแตนลีย์ |  จอห์น โคลแมน |  เชมัส คอนนีลี | อาดิดาส | Wham |
| เอเอฟซี วิมเบิลดัน |  มาร์ก โรบินสัน |  อเล็กซ์ วูดยาร์ด | พูมา | Sports Interactive |
| แบล็กพูล |  คริตช์ลีย์, นีลนีล คริตช์ลีย์ |  แม็กซ์เวลล์, คริสคริส แม็กซ์เวลล์ | พูมา | Blackpool Council Home: "VisitBlackpool.com"; Away: "Get Vocal" |
| บริสตอลโรเวอส์ |  บาร์ตัน, โจอีโจอี บาร์ตัน |  มักซ์ เอห์เมอร์ | มาครอน | Utilita |
| เบอร์ตันอัลเบียน |  จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ |  จอห์น เบรย์ฟอร์ด | ทีเอจี | Prestec UK Ltd |
| ชาร์ลตันแอทเลติก |  ไนเจล แอดกินส์ |  เจสัน เพียร์ซ | ฮุมเมล | Children with Cancer UK |
| ครูว์อเล็กซานดรา |  อาร์เตลล์, ดาวิดดาวิด อาร์เตลล์ |  แฮร์รี พิคเคอริง | เอฟบีที | Mornflake |
| ดองคัสเตอร์โรเวอส์ |  แอนดี บัตเลอร์ (รักษาการ) |  ทอม แอนเดอร์สัน | Elite Pro Sports | LNER |
| ฟลีตวุดทาวน์ |  ไซมอน เกรย์สัน |  คัลลัม คอนนอลลี | ฮุมเมล | BES Utilities |
| จิลลิงงัม |  สตีฟ เอฟวันส์ |  ไคล์ เดมป์ซีย์ | มาครอน | MEMS Power Generation |
| ฮัลล์ซิตี |  แกรนต์ มัคแคนน์ |  ริชชี สมอลล์วูด | อัมโบร | Giacom |
| อิปสวิชทาวน์ |  พอล คุก |  ลู้ก เชมเบอส์ | อาดิดาส | Carers Trust |
| ลินคอล์นซิตี |  ไมเคิล แอปเปิลตัน |  เลียม บริดคัตต์ | เอร์เรอา | Peregrine Holdings |
| มิลตันคีนส์ดอนส์ |  รัสเซลล์ มาร์ติน |  ดีน เลวิงตัน | เอร์เรอา | ซูซุกิ |
| นอร์แทมป์ตันทาวน์ |  จอน เบรดี |  ซิอัน โบลเกอร์ | ฮุมเมล | University of Northampton |
| ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด |  คาร์ล โรบินสัน |  จอห์น มูซินโฮ | พูมา | Amazing Thailand |
| ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด |  แดร์เรน เฟอร์กูสัน |  มาร์ก บีเวอร์ส | พูมา | Mick George Group |
| พลีมัทอาร์ไกล์ |  โลว์, ไรอันไรอัน โลว์ |  แกรี ซอว์เยอร์ | พูมา | Ginsters |
| พอร์ตสมัท |  แดนนี คาวลีย์ |  ทอม เนย์เลอร์ | ไนกี้ | University of Portsmouth |
| รอชเดล |  ไบรอัน แบร์รี-เมอร์ฟี |  อีอ็อกแฮน โอ'คอนเนลล์ | เอร์เรอา | Crown Oil Ltd |
| ชรูว์สบรีทาวน์ |  สตีฟ คอตเตอริลล์ |  โอลิเวอร์ นอร์เบิร์น | Admiral | Tuffins Supermarkets (เหย้า) Shropshire Homes (เยือน) |
| ซันเดอร์แลนด์ |  ลี จอห์นสัน |  แมกซ์ พาวเวอร์ | ไนกี้ | Great Annual Savings Group |
| สวินดอนทาวน์ |  ทอมมี ไรต์ (รักษาการ) |  คอนรอย, ดิออนดิออน คอนรอย | พูมา | Imagine Cruising |
| วีแกนแอทเลติก |  ลีม ริชาร์ดสัน |  เจมี โจนส์ | พูมา | Wigan Athletic Official Supporters Club |
เปลี่ยนผู้จัดการทีม

| ทีม | ผู้จัดการคนก่อน | เหตุที่ออก | วันที่ | อันดับในตารางคะแนน | ผู้จัดการคนใหม่ | วันที่ได้รับการแต่งตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| วีแกนแอทเลติก |  พอล คุก | ลาออก | 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  จอห์น เชอริแดน | 11 กันยายน ค.ศ. 2020 |
| สวินดอนทาวน์ |  ริชชี เวลเลนส์ | เซ็นสัญญากับ ซอลฟอร์ดซิตี | 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 20 |  จอห์น เชอริแดน | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |
| วีแกนแอทเลติก |  จอห์น เชอริแดน | เซ็นสัญญากับ สวินดอนทาวน์ | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 24 |  ลีม ริชาร์ดสัน | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |
| บริสตอลโรเวอส์ |  เบน การ์เนอร์ | ถูกไล่ออก | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 18 |  พอล ทิสเดล | 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |
| ชรูว์สบรีทาวน์ |  แซม ริคเกตต์ส | ถูกไล่ออก | 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 23 |  สตีฟ คอตเตอริลล์ | 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |
| ซันเดอร์แลนด์ |  ฟิล พาร์กินสัน | ถูกไล่ออก | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 8 |  ลี จอห์นสัน | 5 ธันวาคม ค.ศ. 2020 |
| เบอร์ตันอัลเบียน |  เจค บักซ์ตัน | ถูกไล่ออก | 29 ธันวาคม ค.ศ. 2020 | อันดับที่ 24 |  จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ | 1 มกราคม ค.ศ. 2021 |
| ฟลีตวุดทาวน์ |  โจอี บาร์ตัน | ถูกไล่ออก | 4 มกราคม ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 10 |  ไซมอน เกรย์สัน | 31 มกราคม ค.ศ. 2021 |
| เอเอฟซี วิมเบิลดัน |  กลีน ฮ็อดจ์ส | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 30 มกราคม ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 21 |  มาร์ก โรบินสัน | 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 |
| บริสตอลโรเวอส์ |  พอล ทิสเดล | ถูกไล่ออก | 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 20 |  โจอี บาร์ตัน | 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 |
| นอร์แทมป์ตันทาวน์ |  คีธ เคอร์เล | ถูกไล่ออก | 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 23 |  จอน เบรดี | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 |
| อิปสวิชทาวน์ |  พอล แลมเบิร์ต | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 8 |  พอล คุก | 2 มีนาคม ค.ศ. 2021 |
| ดองคัสเตอร์โรเวอส์ |  ดาร์เรน มัวร์ | เซ็นสัญญากับ เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ | 1 มีนาคม ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 6 |  แอนดี บัตเลอร์ (รักษาการ) | 1 มีนาคม ค.ศ. 2021 |
| พอร์ตสมัท |  เคนนี แจ็คเกตต์ | ถูกไล่ออก | 14 มีนาคม ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 7 |  แดนนี คาวลีย์ | 19 มีนาคม ค.ศ. 2021 |
| ชาร์ลตันแอทเลติก |  ลี โบว์เยอร์ | ลาออก | 15 มีนาคม ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 8 |  ไนเจล แอดกินส์ | 18 มีนาคม ค.ศ. 2021 |
| สวินดอนทาวน์ |  จอห์น เชอริแดน | ลาออก | 18 เมษายน ค.ศ. 2021 | อันดับที่ 24 |  ทอมมี ไรต์ (รักษาการ) | 18 เมษายน ค.ศ. 2021 |