stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เส้นเมริเดียนที่ 104 องศาตะวันออก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 103 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 105 องศาตะวันออก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
โรงพยาบาลรวมใจรักษ์

| โรงพยาบาลรวมใจรักษ์ |
| --- | --- |
บริษัท การแพทย์ สุขุมวิท 62 จำกัด


ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: 77 ซอยสุขุมวิท 62 แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
หน่วยงาน
ประเภท: โรงพยาบาลเอกชน
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: มี
จำนวนเตียง: 144 เตียง
ประวัติ
เปิดให้บริการ: 25 กันยายน พ.ศ. 2565
ลิงก์
เว็บไซต์: www.ruamjairak.com
โรงพยาบาลรวมใจรักษ์ เป็นโรงพยาบาลเอกชนระดับตติยภูมิขนาด 144 เตียง ก่อตั้งขึ้นโดย ความร่วมมือของ 3 บริษัท คือ บริษัท ประกิต โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน), บริษัท สหยูเนี่ยน จำกัด (มหาชน) และบริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) ดำเนินงานโดย บริษัท การแพทย์ สุขุมวิท 62 จำกัด มีนายแพทย์สุนทร ศรีทา อดีตผู้บริหารกลุ่มโรงพยาบาลพริ้นซ์ เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล
โรงพยาบาลรวมใจรักษ์ตั้งอยู่ในซอยสุขุมวิท 62 แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร เป็นอาคารโรงพยาบาลสูง 12 ชั้น และชั้นใต้ดิน 1 ชั้น ขนาด 132 เตียง มีอาคารจอดรถ 8 ชั้น และชั้นใต้ดิน 1 ชั้น มี 22 ศูนย์รักษาโรคเฉพาะทาง เช่น แผนกสูตินรีเวชกรรม, แผนกอายุรกรรม, แผนกกุมารเวช,แผนกศัลยกรรม มี 4 ศูนย์การรักษาได้แก่ ศูนย์หัวใจครบวงจร, ศูนย์ตรวจสุขภาพ, ศูนย์ผ่าตัดผ่านกล้องแผลเล็ก และศูนย์ตรวจสุขภาพ
โรงพยาบาลมีการจัดพิธีวางศิลาฤกษ์ยกเสาเอกอาคารโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ได้มีพิธีเปิดทำการไปเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2565
เส้นเมริเดียนที่ 102 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 102 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 102 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 79 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 102 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 102°0′W﻿ / ﻿90.000°N 102.000°W﻿ / 90.000; -102.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 79°30′N 102°0′W﻿ / ﻿79.500°N 102.000°W﻿ / 79.500; -102.000﻿ (Peary Channel) | ช่องแคบแพร์รี |  |
| 79°5′N 102°0′W﻿ / ﻿79.083°N 102.000°W﻿ / 79.083; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 78°17′N 102°0′W﻿ / ﻿78.283°N 102.000°W﻿ / 78.283; -102.000﻿ (Danish Strait) | ช่องแคบแดนิส |  |
| 77°53′N 102°0′W﻿ / ﻿77.883°N 102.000°W﻿ / 77.883; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 77°41′N 102°0′W﻿ / ﻿77.683°N 102.000°W﻿ / 77.683; -102.000 | พื้นน้ำไม่มีชื่อ |  |
| 76°25′N 102°0′W﻿ / ﻿76.417°N 102.000°W﻿ / 76.417; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 76°13′N 102°0′W﻿ / ﻿76.217°N 102.000°W﻿ / 76.217; -102.000﻿ (Erskine Inlet) | Erskine Inlet |  |
| 75°58′N 102°0′W﻿ / ﻿75.967°N 102.000°W﻿ / 75.967; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 75°33′N 102°0′W﻿ / ﻿75.550°N 102.000°W﻿ / 75.550; -102.000﻿ (Parry Channel) | ช่องแคบแพร์รี |  |
| 73°4′N 102°0′W﻿ / ﻿73.067°N 102.000°W﻿ / 73.067; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา | นูนาวุต — เกาะปรินซ์ออฟเวลส์ |
| 72°30′N 102°0′W﻿ / ﻿72.500°N 102.000°W﻿ / 72.500; -102.000﻿ (M'Clintock Channel) | ช่องแคบแมกคลินทอกค์ |  |
| 70°18′N 102°0′W﻿ / ﻿70.300°N 102.000°W﻿ / 70.300; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 69°51′N 102°0′W﻿ / ﻿69.850°N 102.000°W﻿ / 69.850; -102.000﻿ (Albert Edward Bay) | Albert Edward Bay |  |
| 69°28′N 102°0′W﻿ / ﻿69.467°N 102.000°W﻿ / 69.467; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 68°59′N 102°0′W﻿ / ﻿68.983°N 102.000°W﻿ / 68.983; -102.000﻿ (Queen Maud Gulf) | อ่าวควีนมอด |  |
| 68°50′N 102°0′W﻿ / ﻿68.833°N 102.000°W﻿ / 68.833; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 68°37′N 102°0′W﻿ / ﻿68.617°N 102.000°W﻿ / 68.617; -102.000﻿ (Queen Maud Gulf) | อ่าวควีนมอด |  |
| 67°45′N 102°0′W﻿ / ﻿67.750°N 102.000°W﻿ / 67.750; -102.000﻿ (Canada) |  แคนาดา |  |
| 49°0′N 102°0′W﻿ / ﻿49.000°N 102.000°W﻿ / 49.000; -102.000﻿ (United States) |  สหรัฐ |  |
| 29°48′N 102°0′W﻿ / ﻿29.800°N 102.000°W﻿ / 29.800; -102.000﻿ (Mexico) |  เม็กซิโก |  |
| 17°58′N 102°0′W﻿ / ﻿17.967°N 102.000°W﻿ / 17.967; -102.000﻿ (Pacific Ocean) | มหาสมุทรแปซิฟิก |  |
| 60°0′S 102°0′W﻿ / ﻿60.000°S 102.000°W﻿ / -60.000; -102.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 71°58′S 102°0′W﻿ / ﻿71.967°S 102.000°W﻿ / -71.967; -102.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | ดินแดนไม่ถูกอ้างสิทธิ์ |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 101 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 103 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
โจเซฟ เฮล

โจเซฟ เฮล (28 ตุลาคม ค.ศ. 1913 -7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985) เป็นวิศวกรและนักการเมืองชาวอังกฤษ
เกิดที่เมืองวอเตอร์ลู, แลงคาเชียร์, เฮลกลายเป็นวิศวกรที่ให้บริการกับพ่อค้าเรือ จนถึงปี ค.ศ. 1939 เมื่อเฮลเข้าร่วม บริษัททำพลาสติก นอกจากนี้เขายังได้เข้าร่วมงานกับพรรคพรรคแรงงาน และเป็นสมาชิกสภาเมืองโบลตัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1946 จนถึงปี ค.ศ. 1950 ก่อนที่จะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี ค.ศ. 1950
โจเซฟ โคนี

โจเซฟ โคนี (เกิดวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) เป็นหัวหน้ากองทัพต่อต้านของพระเจ้า (Lord's Resistance Army - LRA) กลุ่มกองโจรยูกันดา โคนีถูกกล่าวหาจากหน่วยงานของรัฐว่า สั่งการลักพาตัวเด็กเป็นทาสทางเพศเด็กและทหารเด็ก มีการประเมินว่าเด็กกลายเป็นทหารกว่า 66,000 คน และประชาชนสองล้านคนถูกบังคับให้ออกจากที่อยู่ในประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2529 โคนีถูกศาลอาญาระหว่างประเทศในกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ ฟ้องคดีอาญาในข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ใน พ.ศ. 2548 แต่ได้หลบเลี่ยงการจับกุม ในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 มีรายงานว่า โจเซฟ โคนี สุขภาพไม่สู้ดีและกบดานอยู่ที่เมืองนาโซกา สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ใน พ.ศ. 2555 มีการเผยแพร่ภาพยนตร์สั้น โคนี 2012 สร้างโดยบริษัทอินวิสซิเบิลชิลเดรน (Invisible Children, Inc.) โดยมีจุดประสงค์ต้องการให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกเพื่อจะได้ถูกจับกุมภายในสิ้นปี พ.ศ. 2555
แบด (ทัวร์)

| แบด |
| --- | --- | --- |

โลโก้ทัวร์ในปี 1988
คอนเสิร์ตคอนเสิร์ตทัวร์ โดย ไมเคิล แจ็กสัน
อัลบั้มที่เกี่ยวข้อง: แบด
วันเริ่มต้นการแสดง: 12 กันยายน 1987
วันสิ้นสุดการแสดง: 27 มกราคม 1989
จำนวนตอน: 2
จำนวนรอบ: อเมริกาเหนือ 54 รอบ ยุโรป 41 รอบ เอเซีย 23 รอบ ออสเตรเลีย 5 รอบ 123 รอบ
ไมเคิล แจ็กสัน tour chronology
| Victory Tour (1984) | Bad (1987–89) | Dangerous World Tour (1992–93) |
แบด เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ครั้งแรกของไมเคิล แจ็กสัน โดยเริ่มแสดงตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1987 - 27 มกราคม ค.ศ. 1989 รอบโลก โดยมีผู้สนับสนุนโดยเป๊ปซี่ เป็นเวลา 16 เดือน มี 123 รอบในแฟนๆ 4.4 ล้านคนจาก 15 ประเทศที่ทำสถิติผู้ชมคอนเสิร์ตทัวร์มากที่สุดในปี 1987
แอนไอโซทรอปี

แอนไอโซทรอปี (เพียงเล็กน้อย) ของรังสีไมโครเวฟพื้นหลังของเอกภาพที่วัดโดย WMAP
แอนไอโซทรอปี (anisotropy) หรือ แอนไอโซทรอปิก (anisotropic) เป็นสมบัติที่ตรงกันข้ามกับไอโซทรอปี โดยหมายถึงลักษณะที่สมบัติทางกายภาพและเคมีทั้งหมดหรือบางส่วนของวัตถุมีการเปลี่ยนแปลงแตกต่างกันไปในทิศทางต่าง ๆ เช่น กราไฟต์ ความแตกต่างของการนำไฟฟ้าในทิศทางต่าง ๆ อาจสูงถึงหลายพันเท่า และในทางดาราศาสตร์ รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของเอกภพ ก็มีแอนไอโซทรอปีเล็กน้อยเช่นกัน มีปริมาณทางกายภาพจำนวนไม่น้อยที่อาจพบลักษณะความเป็นแอนไอโซทรอปิก เช่น โมดูลัสของแรงเฉือน สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อน สภาพนำไฟฟ้า อัตราการละลายในกรด เป็นต้น
แบชแอทเดอะบิช (1996)

แบชแอทเดอะบิช (1996) เป็นศึดเพย์-เพอร์-วิวของสมาคมมวยปล้ำอาชีพ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจักขึ้นในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 ในสนามโอเชียน เซ็นเตอร์ ในเมืองเดย์โตน่าบิช, รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
ผลการปล้ำ / แมทช์การปล้ำ

| # | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |

| ก่อนรายการ | จิม เพาเวอ์ส ชนะ ฮักช์ มอร์รัส | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 04:23 |
| 1 !เมนอีเวนท์ | เดอะสไตเนอร์บราเธอร์ส (ริค และ สก็อตต์) ชนะ ฮาร์เลมฮีท (บูเกอร์ ที และ สตีฟวี่ เรย์) (c) (พร้อมด้วย พันเอก โรเบิร์ต พาร์กเกอร์) โดยการทำฟาล์ว | แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์WCW World Tag Team Championship | 05:01 |
| 2 !เมนอีเวนท์ | บ๊อบบี้ วอล์กเกอร์ ชนะ บิลลี่ คิดแมน | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 02:00 |
| 3 !เมนอีเวนท์ | เดอะร็อค 'เอ็น' โรลล์เอ๊กซ์เพรสส์ (ริกกี้ มอร์ตัน และ โรเบิร์ต กิบสัน) ชนะ ไฟร์แอนด์ไอซ์ (สก็อตต์ นอร์ตัน และ ไอซ์ เทรน) | แมทช์การปล้ำแทกทีม | 02:08 |
| 4 !เมนอีเวนท์ | เอ็ดดี เกอร์เรโร ชนะ ลอร์ด สตีฟเวน รีกัล | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 03:38 |
| 5 !1 | เรย์ มิสเตริโอ จูเนียร์ ชนะ ไซโชซิส | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 15:18 |
| 6 !2 | จอห์น เทนต้า ชนะ บิ๊ก บับบา (พร้อมด้วย จิมมี ฮาร์ต) | แมทช์การปล้ำเงินคาร์สันซิตีดอลลาร์ | 09:00 |
| 7 !3 | ไดมอนด์ ดัลลัส เพจ ชนะ จิม ดักแกน | แมทช์การปล้ำใช้กำปั้นอัด | 05:39 |
| 8 !4 | เดอะเนสตี้บอยส์ (ไบรอัน น็อบส์ และ เจอร์รี่ แซคส์) ชนะ เดอะพับบลิคเอเนมี่ (ร็อคโค ร็อค และ จอห์นนี่ กรันจ์) | แมทช์การปล้ำดับเบิลด๊อกคอลล่าร์ | 11:25 |
| 9 !5 | ดีน มาเลนโก (c) ชนะ ดิสโก้ อินเฟอร์โน | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WCW Cruiserweight Championship | 12:04 |
| 10 !6 | สตีฟ แม็คไมเคิล (พร้อมด้วย ควีน เดบรา) ชนะ โจ โกเมซ | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 06:44 |
| 11 !7 | ริก แฟลร์ (พร้อมด้วย มิส เอลิซาเบธ และ วูแมน) ชนะ คอนแนน (c) | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WCW United States Heavyweight Championship | 15:39 |
| 12 !8 | เดอะไจแอนท์ และ เดอะ เท็คมาสเตอร์ ชนะ อาร์น แอนเดอร์สัน และ คริส เบนวา | แมทช์การปล้ำแทกทีม | 07:59 |
| 13 !9 | ดิเอาต์ไซเดอร์ (เควิน แนช และสก็อตต์ ฮอลล์) และ ฮัลค์ โฮแกน เจอกับ แรนดี ซาเวจ, สติง, และเล็ค ลูเกอร์ โดยไม่มีการแข่งขัน | แมทช์การปล้ำแทกทีม 6 ทีม | 16:00 |
ดูเพิ่ม

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู แบชแอทเดอะบิช
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
แอสคลีเพียส

อะพอลโลนำแอสคลีเพียส ไปให้ไครอนเลี้ยงและสอนวิชาการรักษา
แอสคลีเพียส และเทพีไฮเจีย
แอสคลีเพียส (Asclepius) (ละติน: Aesculapius, กรีก: Asklepios) เป็นเทพเจ้าแห่งการแพทย์ การรักษา และการฟื้นคืนชีพ ในตำนานเทพปกรณัมกรีกในยุคกรีกโบราณ แอสคลีเพียส เป็นตัวแทนของการรักษาทางการแพทย์ บุตรสาวและบุตรชายของแอสคลีเพียสต่างก็มีความสำคัญเกี่ยวกับการแพทย์ด้วยเช่นกัน
บุตรสาวของแอสคลีเพียสได้แก่ ไฮเจีย (Hygea) เป็นเทพีแห่งสุขอนามัยและความสะอาด ลาโซ (Laso) เป็นเทพีแห่งการฟื้นฟู อาเซโซ (Aceso) และ แพนะเซีย (Panacea) เทพีแห่งการรักษา บุตรชายของแอสคลีเพียส มาเคออน (Machaon) และ โพดาลิริอุส (Podalirius) เป็นศัลยแพทย์ทหารของกรีก ปรากฏชื่ออยู่ในสงครามเมืองทรอย
แอสคลีเพียส เป็นบุตรของเทพเจ้าอะพอลโล ซึ่งถือว่าเป็นเทพเจ้าแห่งการแพทย์เช่นกัน คทาของแอสคลีเพียสใช้แทนสัญลักษณ์แทนการแพทย์ในสมัยกรีกและใช้มาจนถึงปัจจุบัน
ตำนานวิทยา

แอสคลีเพียส เป็นบุตรของเทพเจ้าอะพอลโล ที่เกิดกับโคโรนิส เมื่ออะพอลโลไม่อยู่ โคโรนิส ซึ่งกำลังตั้งครรภ์ ได้นอกใจตกหลุมรัก อิสคิส (Ischys) บุตรของอีลาตัส (Elatus) เมื่ออะพอลโลรู้เข้าด้วยความโกรธและเสียใจจึงส่ง อาร์ทิมิส ผู้เป็นพี่สาวไปฆ่านางเสีย ขณะที่ร่างของโคโรนิสกำลังจะถูกเผา อะพอลโลรู้สึกตัวว่าในท้องของนางมีทารกอยู่จึงให้ อาร์ทิมิส นำทารกในครรภ์ออกมาและนำไปให้ ไครอน ซึ่งเป็นเซนทอร์เลี้ยงที่หุบเขาเพลิออน
ไครอนได้เลี้ยงดูและสอนวิชาการรักษาให้แก่แอสคลีเพียส แอสคลีเพียสเติบโตและเป็นผู้ที่มีจิตใจดี เพื่อเป็นการตอบแทนที่แอสคลีเพียสเป็นผู้ที่มีจิตใจดีนั้น ได้มีงูมาคอยกระซิบสอนความรู้ทางการรักษาให้แก่แอสคลีเพียสข้าง ๆ อยู่เสมอ (งูในคติของกรีก หมายถึงความรู้ และการรักษา) แอสคลีเพียสจะมีคทาประจำตัวและมีงูพันรอบคทานั้น ต่อมาคทาของแอสคลีเพียสได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์แห่งการรักษา เชื่อว่างูที่พันรอบคทาของแอสคลีเพียสเป็นงูที่ชื่อ เอสคูลาเปียน ซึ่งเป็นงูไม่มีพิษ พบได้ทั่วไปในแถบเมดิเตอร์เรเนียนในปัจจุบัน
อัสคลืปิอุส มีความเชี่ยวชาญในการแพทย์เป็นอย่างมาก มากกว่าอาจารย์และบิดา ถึงขนาดที่สามารถชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นคืนชีพได้ และคอยช่วยเหลือมนุษย์ให้หายเจ็บไข้ได้ป่วย
แอสคลีเพียส แต่งงานกับอิพีโอนี (Epione) เทพีแห่งการบรรเทาปวด มีบุตรสาว 4 คน คือ ไฮเจีย ลาโซ อาเซโซ และแพนะเซีย บุตรชาย 3 คนคือ มาเคออน โพดาลิริอุส และ เทเลโฟรัส
การตายของแอสคลีเพียส

เทพเจ้าซุส ได้ฆ่าแอสคลีเพียสด้วยอัสนีบาตเพราะว่าได้นำ ฮิปโปไลตัส กลับมาจากความตายและรับทองเป็นการตอบแทน
บ้างก็ว่าแอสคลีเพียสถูกฆ่าเพราะว่าชุบชีวิคคนให้ฟื้นคืนชีพ ทำให้ เฮดีส ไม่พอใจเพราะไม่มีวิญญาณมาที่ยมโลกและเอาเรื่องนี้ไปฟ้องต่อซุสให้หยุดการกระทำของแอสคลีเพียส เรื่องนี้สร้างความแค้นให้แก่อะพอลโลอย่างมาก อะพอลโลจึงฆ่า ไซคลอปส์ ผู้ที่ทำอัสนิบาตให้แก่ซุสเพื่อเป็นการแก้แค้น จากการกระทำนี้ทำให้ซุสไม่พอใจและเอาอะพอลโลไปแขวนไว้บนท้องฟ้า พร้อมกับสั่งให้อะพอลโลคอยรับใช้ แอดมิตัส (Admetus) เป็นเวลา 1 ปี หลังจาก 1 ปีผ่านไป ซุสได้นำอะพอลโลกลับมายังเขาโอลิมปัส ชุบชีวิตไซคลอปส์ และเพื่อเป็นการให้เกียรติได้นำร่างของแอสคลีเพียสไปไว้บนกลุ่มดาวที่มีชื่อว่า กลุ่มดาวคนแบกงู
โปรสเปโร โนกราเลส

โปรสเปโร โนกราเลส (เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1947 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ และเคยเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่วันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2010  เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดดาเบา เขต 1 ตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1989 เป็นเวลา 5 สมัย จนถึงปี ค.ศ. 2000
โนกราเลสเกิดที่เมืองดาเบา จบการศึกษาที่มหาวิทยาลัยดาเบา และมหาวิทยาลัยมะนิลา ในคณะรัฐศาสตร์ในปี ค.ศ. 1967 และคณะรัฐศาสตร์ที่โรงเรียนสอนกฎหมายเมืองมะนิลาในปี ค.ศ. 1971 ได้คะแนนเฉลี่ยรวม 70.95%
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Speaker Prospero Nograles
เส้นเมริเดียนที่ 101 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 101 องศาตะวันออก คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจาก ขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก, ทวีปเอเชีย, มหาสมุทรอินเดีย, มหาสมุทรใต้, และทวีปแอนตาร์กติกาเข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 101 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 79 องศาตะวันตก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 102 องศาตะวันออก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
ไฟป่าป่าฝนแอมะซอน พ.ศ. 2562

ฤดูกาลไฟป่าป่าฝนแอมะซอน พ.ศ. 2562 มีการเพิ่มขึ้นของไฟป่าในป่าฝนแอมะซอนและชีวนิเวศแอมะซอนในประเทศบราซิล โบลิเวีย ปารากวัย และเปรูระหว่างฤดูแล้งเขตร้อนแถบแอมะซอน ปกติไฟป่าเกิดในช่วงฤดูแล้งอันเนื่องจากวิธีการทำไร่เลื่อนลอย (slash-and-burn) เพื่อใช้ถางป่าสำหรับทำที่กสิกรรม เลี้ยงปศุสัตว์ ทำไม้และทำเหมือง ทำให้เกิดการทำลายป่าฝนแอมะซอน แม้การกระทำดังกล่าวโดยทั่วไปมิชอบด้วยกฎหมายในประเทศเหล่านี้ แต่การบังคับใช้การคุ้มครองสิ่งแวดล้อมอาจหละหลวม การเพิ่มจำนวนครั้งไฟป่าในปี 2562 ทำให้เกิดความกังวลนานาชาติเกี่ยวกับชะตากรรมของป่าฝนแอมะซอน ซึ่งเป็นแหล่งกักเก็บคาร์บอนไดออกไซด์ใหญ่สุดของโลกและมีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลก
สถาบันวิจัยอวกาศแห่งชาติบราซิล (อิงปี) เป็นผู้รายงานเหตุเป็นครั้งแรกในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม 2562 ผ่านระบบการเฝ้าสังเกตด้วยดาวเทียม แต่นานาประเทศเริ่มให้ความสนใจสถานการณ์ในเดือนสิงหาคม 2562 เมื่อนาซายืนยันข้อค้นพบของอิงปี และควันจากไฟป่าซึ่งมองเห็นได้จากดาวเทียมปกคลุมนครเซาเปาลูแม้อยู่ห่างจากไฟป่าหลายพันกิโลเมตร ในวันที่ 29 สิงหาคม 2562 อิงปีรายงานอัคคีภัยกว่า 80,000 ครั้งทั่วประเทศบราซิล ซึ่งเพิ่มขึ้น 77% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันเมื่อปีก่อน และกว่า 40,000 ครั้งอยู่ในเขตอามาโซนียาเลกัลของบราซิลซึ่งมีป่าแอมะซอน 60% นอกจากนี้ ยังมีรายงานอัคคีภัยเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อนในโบลิเวีย ปารากวัย และเปรูด้วย โดยจำนวนครั้งอัคคีภัยในปี 2562 มีกว่า 19,000 ครั้ง, 11,000 ครั้ง และ 6,700 ครั้งตามลำดับจากสถิติ ณ วันที่ 29 สิงหาคม 2562 ประมาณการว่ามีพื้นที่ป่ากว่า 9,060 ตารางกิโลเมตรในชีวนิเวศแอมะซอนสูญเสียไปจากไฟป่าในปี 2562 นอกเหนือจากผลกระทบต่อภูมิอากาศโลกแล้ว ไฟป่ายังก่อให้เกิดความกังวลด้านสิ่งแวดล้อมจากปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์และคาร์บอนมอนอกไซด์สูงที่ไฟปล่อยออกมา ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อความหลากหลายทางชีวภาพของแอมะซอน และภัยคุกคามต่อชนเผ่าพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในป่า
อัตราอัคคีภัยที่เพิ่มขึ้นในบราซิลทำให้เกิดความกังวลเมื่อผู้นำระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส และองค์การนอกภาครัฐด้านสิ่งแวดล้อมระบุว่าสาเหตุมาจากนโยบายนิยมธุรกิจของฌาอีร์ โบลโซนารู ประธานาธิบดีบราซิล ซึ่งผ่อนปรนการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและส่งเสริมการทำลายป่าแอมะซอนหลังเข้ารับตำแหน่งในเดือนมกราคม 2562 โบลโซนารูทีแรกปฏิเสธการเรียกร้องของนานาชาติให้ออกมาตรการ แต่หลังประชาคมระหว่างประเทศเพิ่มแรงกดดันในการประชุมกลุ่ม 7 ครั้งที่ 45 และการขู่ปฏิเสธความตกลงการค้าเสรีสหภาพยุโรป–เมร์โกซูร์ โบลโซนารูจึงส่งทหารกว่า 44,000 นายและจัดสรรงบประมาณเพื่อดับเพลิง และต่อมาออกกฤษฎีกาป้องกันไฟป่าดังกล่าวเป็นเวลาหกสิบวัน ในการประชุมกลุ่ม 7 มาครงเจรจากับชาติอื่นเพื่อจัดสรรเงินช่วยเหลือฉุกเฉิน 22 ล้านดอลลาร์สหรัฐแก่ประเทศแถบแอมะซอนที่ได้รับผลกระทบจากไฟป่า
เอจิ คาวาชิมะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เอจิ คาวาชิมะ
วันเกิด:   (1983-03-20) 20 มีนาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี)
สถานที่เกิด:  ไซตามะ, ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2001–2003 |  โอมิยะ อาร์ดิจา |  41 |  (0) |
| 2004–2006 |  Nagoya Grampus Eight |  17 |  (0) |
| 2007–2010 |  คาวาซากิ ฟรอนตาเล |  113 |  (0) |
| 2010–2012 |  เลียร์เซอ เอส.กา. |  53 |  (0) |
| 2012–2015 |  Standard Liège |  68 |  (0) |
| 2015–2016 |  Dundee United FC |  16 |  (0) |
| 2016–2018 |  สโมสรฟุตบอลแม็ส |  35 |  (0) |
| 2018– |  RC Strasbourg Alsace |  1 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2008– |  ประเทศญี่ปุ่น |  90 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เอจิ คาวาชิมะ (ญี่ปุ่น: 川島 永嗣; โรมาจิ: Kawashima Eiji) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับRC Strasbourg Alsaceและทีมชาติญี่ปุ่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู
สถิติอาชีพ

| ทีมชาติญี่ปุ่น> ปี | ทีมชาติญี่ปุ่น> ลงเล่น | ทีมชาติญี่ปุ่น> ประตู |
| --- | --- | --- |
| 2008 | 1 | 0 |
| 2009 | 7 | 0 |
| 2010 | 8 | 0 |
| 2011 | 12 | 0 |
| 2012 | 11 | 0 |
| 2013 | 14 | 0 |
| 2014 | 11 | 0 |
| 2015 | 7 | 0 |
| 2016 | 1 | 0 |
| 2017 | 9 | 0 |
| 2018 | 7 | 0 |
| 2019 | 2 | 0 |
| รวม | 90 | 0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เอจิ คาวาชิมะ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติญี่ปุ่น – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 คาวาชิมะ  2 อูจิดะ  3 ก. ซากาอิ  4 ฮนดะ  5 นากาโตโมะ  6 โมริชิเกะ  7 เอ็นโด  8 คิโยตาเกะ  9 โอกาซากิ  10 คางาวะ  11 คากิตานิ  12 นิชิกาวะ  13 โอกุโบะ  14 อาโอยามะ  15 คนโนะ  16 ยามางูจิ  17 ฮาเซเบะ (c)  18 โอซาโกะ  19 อิโนฮะ  20 ไซโต  21 ฮ. ซากาอิ  22 โยชิดะ  23 กนดะ  ผู้ฝึกสอน: ซักเกโรนี  |  1 คาวาชิมะ  2 อูจิดะ  3 ก. ซากาอิ  4 ฮนดะ  5 นากาโตโมะ  6 โมริชิเกะ  7 เอ็นโด  8 คิโยตาเกะ  9 โอกาซากิ  10 คางาวะ  11 คากิตานิ  12 นิชิกาวะ  13 โอกุโบะ  14 อาโอยามะ  15 คนโนะ  16 ยามางูจิ  17 ฮาเซเบะ (c)  18 โอซาโกะ  19 อิโนฮะ  20 ไซโต  21 ฮ. ซากาอิ  22 โยชิดะ  23 กนดะ  ผู้ฝึกสอน: ซักเกโรนี  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติญี่ปุ่น – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 คาวาชิมะ  2 อูเอดะ  3 โชจิ  4 ฮนดะ  5 นากาโตโมะ  6 เอ็นโด  7 ชิบาซากิ  8 ฮารางูจิ  9 โอกาซากิ  10 คางาวะ  11 อูซามิ  12 ฮิงาชิงูจิ  13 มูโตะ  14 อินูอิ  15 โอซาโกะ  16 ยามางูจิ  17 ฮาเซเบะ (c)  18 โอชิมะ  19 เอช. ซากาอิ  20 มากิโนะ  21 จี. ซากาอิ  22 โยชิดะ  23 นากามูระ  ผู้ฝึกสอน: นิชิโนะ  |  1 คาวาชิมะ  2 อูเอดะ  3 โชจิ  4 ฮนดะ  5 นากาโตโมะ  6 เอ็นโด  7 ชิบาซากิ  8 ฮารางูจิ  9 โอกาซากิ  10 คางาวะ  11 อูซามิ  12 ฮิงาชิงูจิ  13 มูโตะ  14 อินูอิ  15 โอซาโกะ  16 ยามางูจิ  17 ฮาเซเบะ (c)  18 โอชิมะ  19 เอช. ซากาอิ  20 มากิโนะ  21 จี. ซากาอิ  22 โยชิดะ  23 นากามูระ  ผู้ฝึกสอน: นิชิโนะ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติญี่ปุ่น – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 คาวาชิมะ  2 ยามาเนะ  3 ทานิงูจิ  4 อิตากูระ  5 นางาโตโมะ  6 เอ็นโด  7 ชิบาซากิ  8 โดอัง  9 มิโตมะ  10 มินามิโนะ  11 คูโบะ  12 กนดะ  13 โมริตะ  14 เจ. อิโต  15 คามาดะ  16 โทมิยาซุ  17 ทานากะ  18 อาซาโนะ  19 ซากาอิ  20 มาจิโนะ  21 อูเอดะ  22 โยชิดะ (กัปตัน)  23 ชมิท  24 โซมะ  25 มาเอดะ  26 เอช. อิโต  ผู้ฝึกสอน: โมริยาซุ  |  1 คาวาชิมะ  2 ยามาเนะ  3 ทานิงูจิ  4 อิตากูระ  5 นางาโตโมะ  6 เอ็นโด  7 ชิบาซากิ  8 โดอัง  9 มิโตมะ  10 มินามิโนะ  11 คูโบะ  12 กนดะ  13 โมริตะ  14 เจ. อิโต  15 คามาดะ  16 โทมิยาซุ  17 ทานากะ  18 อาซาโนะ  19 ซากาอิ  20 มาจิโนะ  21 อูเอดะ  22 โยชิดะ (กัปตัน)  23 ชมิท  24 โซมะ  25 มาเอดะ  26 เอช. อิโต  ผู้ฝึกสอน: โมริยาซุ  |  |
เสียงขุ่นนาสิก

เสียงขุ่นนาสิก (ญี่ปุ่น: 鼻濁音; โรมาจิ: bidakuon; ทับศัพท์: บิดากูอง) หรือเสียงนาสิกวรรค が (ga)  (ญี่ปุ่น: ガ行鼻音; โรมาจิ: gagyō-bion; ทับศัพท์: กาเงียว บิอง) หรือเสียงขุ่นนาสิกวรรค が (ga) (ญี่ปุ่น: ガ行鼻濁音; โรมาจิ: gagyō-bidakuon; ทับศัพท์: กาเงียว บิดากูอง) หมายถึง เสียงของตัวอักษร 「が・ぎ・ぐ・げ・ご」 ที่พยัญชนะออกเสียงขึ้นจมูกเป็นเสียงนาสิก [ŋ] และถือเป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียง /g/  โดยทั่วไปจะปรากฏในตำแหน่งกลางคำ (ตำแหน่งอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ต้นคำ) ตรงกับพยัญชนะ ง ของภาษาไทย
เสียงนี้เป็นลักษณะเด่นอย่างหนึ่งของภาษาถิ่นโตเกียวซึ่งกลายเป็นภาษากลางของประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบัน  ผู้ประกาศข่าว นักแสดง นักพากย์ ฯลฯ จึงฝึกฝนในฐานะการออกเสียงมาตรฐาน  ปัจจุบันประชากรที่ออกเสียงเป็นเสียงขุ่นนาสิกลดจำนวนลงอย่างต่อเนื่องยกเว้นภูมิภาคโทโฮกุ
ประวัติ

เสียงขุ่นธรรมดาเทียบกับเสียงขุ่นนาสิก
が (GA), ぎ (GI), ぐ (GU), げ (GE) และ ご (GO) ตามลำดับ
เสียงขุ่นนาสิก [ŋ] ซึ่งปรากฏกลางคำนี้พบได้มากในภาษาญี่ปุ่นตะวันออก (ญี่ปุ่น: 東日本方言; โรมาจิ: Higashi Nihon Hōgen; ทับศัพท์: ฮิงาชิ นิฮง โฮเง็ง) ตั้งแต่ภาษาถิ่นคิงกิ (คันไซ) เรื่อยไปตามทิศตะวันออกจนถึงเกาะฮกไกโด แต่แทบไม่พบในภาษาถิ่นชูโงกุและภาษาถิ่นคีวชู  และในพื้นที่ที่มีเสียงขุ่นนาสิกเองก็ยังสามารถแบ่งเป็นภาษาถิ่นที่ออกเสียง /g/ กลางคำเป็นเสียงขุ่นนาสิก [ŋ] หรือเสียงขุ่นธรรมดา [g] สลับกันไปมาอย่างอิสระ (เช่น ภาษาถิ่นเกียวโต)  ภาษาถิ่นที่ออกเสียง /g/ เป็นเสียงขุ่นนาสิก [ŋ] ในบางสภาพแวดล้อมตามเงื่อนไข (เช่น ภาษาถิ่นโตเกียว)  และภาษาถิ่นที่เสียง /g/ กลางคำออกเสียงเป็นเสียงขุ่นนาสิก [ŋ] เสมอ (ภาษาถิ่นโทโฮกุ)
ที่มาของเสียงขุ่นนาสิก [ŋ] ในภาษาถิ่นโตเกียวไม่ชัดเจนเนื่องจากหลักฐานเกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นยุคก่อนสมัยใหม่มักเป็นภาษาถิ่นเกียวโต (เมืองหลวงเก่าของญี่ปุ่น)  อย่างไรก็ตามหลักฐานช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 แสดงให้เห็นว่าภาษาถิ่นเกียวโตในช่วงเวลานั้นหน่วยเสียง /g/ เคยออกเสียงนาสิกนำ (prenasalization) เป็น  [ᵑɡ] และปัจจุบันก็ยังคงพบการออกเสียงเช่นนี้ในภาษาถิ่นบางภาษา เราจึงอนุมานได้ว่าในอดีตการออกเสียงนาสิกนำเคยเป็นลักษณะร่วมของภาษาญี่ปุ่นหลาย ๆ ถิ่น  Inoue (1971 อ้างใน Takayama, 2015) ได้ศึกษาการปรากฏเป็นรูป (phonetic realization) ของเสียง /g/ ของภาษาถิ่นทั้งประเทศและสรุปว่า เดิมทีหน่วยเสียง /g/ เคยออกเสียงเป็น [ᵑɡ] จากนั้นจึงมีวิวัฒนาการแยกเป็น 2 สาย สายหนึ่งวิวัฒนาการเป็นเสียง [ŋ] และอีกสายหนึ่งวิวัฒนาการเป็นเสียง [ɡ]  ภาษาถิ่นโตเกียวจัดว่าเป็นแบบแรก
ปัจจุบันประชากรที่ใช้เสียงขุ่นนาสิก [ŋ] ได้ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ  แม้แต่ในกลุ่มเจ้าของภาษาถิ่นโตเกียวรุ่นใหม่ ๆ เองก็เปลี่ยนจากออกเสียง [ŋ] ในบางสภาพแวดล้อมตามเงื่อนไขมาเป็นออกเสียง [ŋ]↔[g] สลับกันไปมาอย่างอิสระ และบางคนก็ไม่ใช้เสียงขุ่นนาสิกเลย  แนวโน้มนี้พบเห็นได้กระทั่งในกลุ่มคนที่น่าจะได้รับการอบรมและฝึกฝนเสียงขุ่นนาสิกมาอย่างเข้มงวด เช่น ดารา นักแสดง ผู้ประกาศข่าวที่อายุยังน้อยของสถานีโทรทัศน์เอกชน โดยมีการระบุว่าผู้ประกาศข่าวรุ่นใหม่ของสถานีโทรทัศน์เอกชนประมาณ 2 ใน 3 และผู้ประกาศข่าวรุ่นใหม่ของสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค (NHK) ประมาณ 1 ใน 3 ไม่ได้ใช้เสียงขุ่นนาสิกตามภาษาถิ่นโตเกียว  อนึ่ง ประชากรที่ไม่ใช้เสียงขุ่นนาสิกมักจะออกเสียงกลางคำเป็นเสียงขุ่นธรรมดา ส่วนประชากรที่ใช้สลับกันไปมามักจะใช้เสียงขุ่นนาสิกเฉพาะในบริบทที่ผู้พูดไม่ระวังตัวเท่านั้น
เสียงขุ่นนาสิกเคยถูกบรรจุในหลักสูตรการเรียนการสอนระดับประถมศึกษาจนกระทั่งญี่ปุ่นแพ้สงครามและถูกฝ่ายสัมพันธมิตรนำโดยสหรัฐอเมริกาเข้ายึดครอง  ปัจจุบันพบเห็นได้ในสื่อการสอนสำหรับเด็กเล็ก เช่น เพลง『華麗に鼻濁音』(Karei ni bidakuon, คาเร นิ บิดากูอง) ในรายการโทรทัศน์ช่อง NHK Educational TV ซึ่งมีเนื้อหาเชิญชวนให้เด็ก ๆ และผู้ปกครองออกเสียงขุ่นนาสิกเพื่อให้คำพูดฟังดูนุ่มนวลขึ้น