stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซูเปอร์จูเนียร์แฮปปี
ประวัติและความเป็นมา > ก่อนการเปิดตัวอย่างเป็นทางการ

ซูเปอร์จูเนียร์แฮปปี ขึ้นแสดงสดอย่างไม่เป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ในงาน Power Concert แต่ยังไม่ได้แนะนำตัวเองในฐานะกลุ่มย่อยของ ซูเปอร์จูเนียร์ ในคอนเสิร์ตครั้งนั้น
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้ออกมาประกาศถึงการตั้งกลุ่มย่อยของ ซูเปอร์จูเนียร์ผ่านเว็บไซต์ Newsen มินิอัลบั้มแรกของ ซูเปอร์จูเนียร์แฮปปีในชื่อ "Cooking? Cooking!" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2551
ประวัติและความเป็นมา > เปิดตัวสู่สาธารณชน

ซูเปอร์จูเนียร์แฮปปีเปิดตัวเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ด้วยการขึ้นแสดงเพลง "Cooking? Cooking!" ในงาน 2008 Dream Concert หนึ่งวันก่อนหน้าการเปิดตัว ซูเปอร์จูเนียร์แฮปปีได้จัดงานพบปะแฟนเพลงขึ้นเพื่อฉลองความสำเร็จยอดขายมินิอัลบั้มที่ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ในตอนเช้าของวันงาน แฟนเพลงกว่าพันได้เข้าแถวเพื่อรอซื้อบัตร จนท้องถนนคลาคล่ำไปด้วยแฟนเพลง
ซูเปอร์จูเนียร์แฮปปี ขึ้นแสดงเพลง "Pajama Party" ซิงเกิลที่ 2 ของทางกลุ่มเป็นครั้งแรกในรายการ Popular Songs ทางสถานีโทรทัศน์ SBS เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยการโปรโมตซิงเกิลนี้มีช่วงระยะเวลาเพียงเดือนเดียวเท่านั้น โดยทางกลุ่มได้สิ้นสุดการโปรโมตมินิอัลบั้มนี้อย่างเป็นทางการตั้งแต่เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2551 ที่ผ่านมา
แนวดนตรี

แนวดนตรีของ ซูปอร์จูเนียร์แฮปปีเป็นการผสมผสานระหว่างดนตรีป็อปและแดนซ์ จุดมุ่งหมายเพื่อสร้างความสนุกสนานแก่ผู้ฟังด้วยเอกลักษณ์เฉพาะตัวของ ซูเปอร์จูเนียร์แฮปปี ซิงเกิลแรกของทางกลุ่ม "Cooking? Cooking!" เป็นเพลงแดนซ์ จังหวะสนุก ๆ
ผลงาน > มินิอัลบั้ม

| ลำดับที่ | ชื่อ | วันออกวางจำหน่าย |
| --- | --- | --- |
| 1 | Cooking? Cooking! | 5 มิถุนายน พ.ศ. 2551 |
แหล่งข้อมูลอื่น

SM Entertainment Official Site
Super Junior-Happy Official Site เก็บถาวร 2008-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซาราตอฟ

| ซาราตอฟ Саратов |
| --- | --- |
เมือง
สถานที่สำคัญในซาราตอฟ
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: none
ที่ตั้งของซาราตอฟ 
ซาราตอฟที่ตั้งของซาราตอฟแสดงแผนที่รัสเซียซาราตอฟซาราตอฟ (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  51°42′N 46°01′E﻿ / ﻿51.700°N 46.017°E﻿ / 51.700; 46.017
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นซาราตอฟ
สถาปนา: ca. 1590
จัดตั้งเป็นเมือง: 1708
การปกครอง
 • องค์กร: City Duma
 • Head: Alexander Burenin
ความสูง: 50 เมตร (160 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 837,900 คน
 • ประมาณ (2018): 844,858 (+0.8%) คน
 • อันดับ: 16th ในปี 2010
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: city of oblast significance of Saratov
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Saratov Oblast, Saratovsky District
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Saratov Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Saratov Urban Okrug, Saratovsky Municipal District
รหัสไปรษณีย์: 410000–410005, 410007–410010, 410012, 410015, 410017–410019, 410022, 410023, 410025, 410028–410031, 410033–410042, 410047–410056, 410059, 410060, 410062–410065, 410068, 410069, 410071, 410074, 410076, 410078, 410080, 410082, 410086, 410700, 410880, 410890, 410899, 410960–410965, 410999
รหัสโทรศัพท์: +7 8452
รหัส OKTMO: 63701000001
เว็บไซต์: www.saratovmer.ru
ซาราตอฟ (รัสเซีย: Сара́тов, อักษรโรมัน: Sarátov, สัทอักษรสากล: [sɐˈratəf] ( ฟังเสียง)) เป็นนครในประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นซาราตอฟ เป็นท่าเรือที่สำคัญบนฝั่งแม่น้ำวอลกา ตั้งอยู่บริเวณต้นน้ำ (ทิศเหนือ) ของวอลโกกราด เมืองมีประชากร 837,900 คน (ค.ศ. 2010) ; 873,055 คน (ค.ศ. 2002) ; 904,643 คน (ค.ศ. 1989)
ชาวไทยในอินเดีย

| --- | --- |
พระสงฆ์ในวัดไทยสิริราชคฤห์
ประชากรทั้งหมด
1,736 คน (พ.ศ. 2564)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
มุมไบ: 1,072
เจนไน: 379
นิวเดลี: 166
กัลกัตตา: 119
ภาษา
ไทย · อังกฤษ · ภาษาอื่น ๆ ในอินเดีย
ศาสนา
พุทธ ส่วนน้อยอิสลาม
ชาวไทยในอินเดีย คือกลุ่มของประชาชนที่เป็นนักเรียนนักศึกษาและคนทำงานในอินเดีย ที่มาจากประเทศไทย
การกระจาย

มีชาวไทยอยู่ประมาณ 60 คนพักอาศัยและทำงานในรัฐกัว โดยมากอยู่ในเมืองปณชี และมรคาว โดยงานที่ทำมักเป็นงานนวดแผนไทย ร้านเสริมสวยและเชฟในโรงแรมห้าดาว เช่น ทัชฮอลิเดย์วิลเลจ และฮอลิเดย์อินน์ นอกจากนี้ยังมีชาวไทยอยู่อีกราว 50-60 คนอาศัยอยู่ในมุมไบ
ใน พ.ศ. 2560 มีชาวไทยในอินเดียจำนวน 3,083 คน ครั้น พ.ศ. 2564 ชาวไทยในอินเดียลดจำนวนลง มีจำนวน 1,736 คน โดยอาศัยอยู่ตามหัวเมืองต่าง ๆ เช่น นิวเดลี มุมไบ เจนไน กัลกัตตา เบงคลูรู วิศาขาปัฏฏนัม และดาร์จีลิง
นักเรียน นักศึกษา

มีนักศึกษาไทยอยู่ราว 7,000 คนศึกษาในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยหลายแห่งของอินเดีย โดยมีสาเหตุมาจากความพอใจในระบบการศึกษาของอินเดียที่มีคุณภาพแต่มีราคาถูกกว่า โดยมากนักศึกษาไทยจะมาศึกษาต่อทางด้านมนุษยศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์
ดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส

ดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Territoire d'outre-mer : TOM) เป็นหน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันใช้เป็นหน่วยการปกครองสำหรับดินแดนฝรั่งเศสใต้และแอนตาร์กติก (Terres australes et antarctiques françaises : TAAF)
หน่วยการปกครองนี้แตกต่างจาก เขตการปกครองโพ้นทะเล (Départements d'outre-mers : DOM) แต่ถึงกระนั้น ด้วยลักษณะเฉพาะของ DOM และ TOM และดินแดนอื่นๆ ที่ครอบครอง บ่อยครั้งมักจะถูกเรียกโดยรวมว่า DOM / TOM
อดีตดินแดนโพ้นทะเล

เฟรนช์โปลินีเซีย : ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ถึง พ.ศ. 2546 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมโพ้นทะเล
นิวแคลิโดเนีย : ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ถึง พ.ศ. 2542 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมพิเศษ
หมู่เกาะวาลิสและหมู่เกาะฟูตูนา : ตั้งแต่ พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2546 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมโพ้นทะเล
ดูเพิ่ม

อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Overseas collectivity)
แหล่งข้อมูลอื่น

Ministère de l'outre-mer - Découvrir l'Outre-Mer เก็บถาวร 2005-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดาวเทียมไกอา

| ไกอา |
| --- | --- |
ภาพยานไกอาในจินตนาการของศิลปิน

ประเภทภารกิจ: มาตรดาราศาสตร์ กล้องโทรทรรศน์อวกาศ
ผู้ดำเนินการ: องค์การอวกาศยุโรป
COSPAR ID: 2013-074A
SATCAT no.: 39479
เว็บไซต์: www.esa.int/Science_Exploration/Space_Science/Gaia
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ผู้ผลิต:   EADS Astrium  e2v Technologies 
มวลขณะส่งยาน: 2,029 กก.
มวลแห้ง: 1,392 กก.
มวลบรรทุก: 710 กก.
ขนาด: 4.6 × 2.3 ม.
กำลังไฟฟ้า: 1,910 วัตต์
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: Not recognized as a date.  Years must have 4 digits (use leading zeros for years < 1000).
จรวดนำส่ง: Soyuz ST-B/Fregat-MT
ฐานส่ง: ศูนย์อวกาศเกียนา
ผู้ดำเนินงาน: อาเรียนสเปซ
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: จุด L2
ระบบวงโคจร: วงโคจรลีซาฌู
ระยะใกล้สุด: 263,000 กม.
ระยะไกลสุด: 707,000 กม.
คาบการโคจร: 180 วัน
วันที่ใช้อ้างอิง: 2014
 

กล้องโทรทรรศน์หลัก
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 1.45 × 0.5 ม.
พื่นที่รับแสง: 0.7 ม.2
 
อุปกรณ์
  ASTRO: อุปกรณ์มาตรดาราศาสตร์  BP/RP: อุปกรณ์วัดแสง  RVS: สเปกโทรมิเตอร์วัดความเร็วแนวเล็ง 
  
แบบจำลองยานไกอา
ยานไกอามองจากอีกมุม
ยานไกอาขณะกำลังอยู่ในช่วงท้ายของก่อสร้างในปี 2013
ไกอา (Gaia) เป็นดาวเทียมที่ถูกส่งไปโดยองค์การอวกาศยุโรป (ESA) ซึ่งเป็นภารกิจกล้องโทรทรรศน์อวกาศเพื่อวัตถุประสงค์ในการทำมาตรดาราศาสตร์ โดยถือเป็นผู้สืบทอดของภารกิจดาวเทียมฮิปปาร์โคสที่เสร็จสิ้นภารกิจไปก่อนหน้า
เป้าหมายหลักคือการวัดตำแหน่งของดาวฤกษ์ประมาณ 1 พันล้านดวงอย่างเที่ยงตรง ตรวจสอบระยะห่างและการเคลื่อนที่เฉพาะของดาวฤกษ์เหล่านั้น
ดาวเทียมไกอาถูกปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2013 โดยใช้จรวดโซยุซ และเริ่มการสังเกตทางวิทยาศาสตร์เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2014
วัตถุประสงค์

เป้าหมายของดาวเทียมไกอาคือ:
ในการหากำลังส่องสว่างของดาวฤกษ์จำเป็นต้องทราบระยะทาง การจะบรรลุเป้าหมายนี้โดยไม่ต้องอาศัยสมมุติฐานทางฟิสิกส์จำเป็นต้องวัดค่าพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์เป็นหลัก หอดูดาวภาคพื้นดินไม่สามารถทำการวัดได้อย่างเที่ยงตรงเพียงพอเนื่องจากความแปรปรวนของบรรยากาศ
การสังเกตการณ์วัตถุจาง ๆ ทำให้ได้ฟังก์ชันความส่องสว่างที่เที่ยงตรงยิ่งขึ้น เพื่อให้ได้ตัวอย่างที่เป็นกลาง จำเป็นต้องสังเกตวัตถุทั้งหมดที่มีระดับความสว่างตามค่าที่กำหนด
เพื่อศึกษาขั้นตอนที่ดำเนินไปอย่างรวดเร็วในวิวัฒนาการของดาวฤกษ์ จำเป็นต้องสังเกตการณ์วัตถุให้มากขึ้น การสังเกตการณ์วัตถุท้องฟ้าจำนวนมากในทางช้างเผือก ก็มีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของทางช้างเผือก แม้แต่ 1 พันล้านดวงก็ยังถือว่าน้อยกว่า 1% ของดาวในทางช้างเผือกทั้งหมด
การวัดระยะทางและการเคลื่อนที่ของดาวมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจดารากรต่าง ๆ โดยเฉพาะดาวที่อยู่ห่างไกล
ดาวเทียมไกอาจะทำการสร้างแผนที่สามมิติของดาราจักรทางช้างเผือกที่มีความเที่ยงตรงสูงมาก ด้วยการใส่เพิ่มข้อมูลการเคลื่อนไหวที่เหมาะสมลงในแผนที่สามมิติ ทำให้สามารถอนุมานถึงต้นกำเนิดของดาราจักรและวิวัฒนาการในอนาคตได้ การวิเคราะห์ทางสเปกโทรสโกปียังให้รายละเอียดลักษณะทางกายภาพของดาวฤกษ์ที่สังเกตแต่ละดวง รวมถึงกำลังส่องสว่าง อุณหภูมิ ความโน้มถ่วง และธาตุองค์ประกอบ การสำรวจสำมะโนดาวฤกษ์ ขนาดใหญ่นี้จะให้ข้อมูลพื้นฐานสำหรับการตอบคำถามสำคัญต่าง ๆ เกี่ยวกับต้นกำเนิด โครงสร้าง และวิวัฒนาการของดาราจักรของเรา นอกจากนี้แล้วก็ยังได้ทำการวัดเควซาร์, ดาราจักร, ดาวเคราะห์นอกระบบ, วัตถุในระบบสุริยะ ฯลฯ จำนวนมากไปด้วยในเวลาเดียวกัน
นอกจากนี้ไกอายังถูกคาดหวังว่าจะ:
วัดระยะทางได้มากกว่า 1 พันล้านดวงที่มีโชติมาตรปรากฏไม่เกินอันดับ 20
เพื่อระบุตำแหน่งของดาวฤกษ์ที่อันดับ 10 ลงมาให้ได้เที่ยงตรงโดยมีความคลาดเคลื่อนภายใน 7 ไมโครพิลิปดา ดาวฤกษ์อันดับ 15 ลงมาภายใน 12-25 ไมโครพิลิปดา และดาวฤกษ์อันดับต่ำกว่า 20 ภายใน 100-300 ไมโครพิลิปดา
เพื่อระบุระยะทางของดาวฤกษ์ที่ใกล้ที่สุดด้วยความเที่ยงตรงคลาดเคลื่อนเพียง 0.001% และระยะห่างของดาวฤกษ์ภายในระยะ 30,000 ปีแสงจากศูนย์กลางดาราจักรด้วยความคลาดเคลื่อน 20%
เพื่อระบุความเร็วตามแนวตั้งฉากของดาวฤกษ์ 40 ล้านดวงด้วยความเที่ยงตรงคลาดเคลื่อนน้อยกว่า 0.5 กม./วินาที
วัดวงโคจรและความเอียงของวงโคจรของดาวเคราะห์นอกระบบ 1,000 ดวงอย่างแม่นยำ และระบุมวลที่แท้จริงของดาวเหล่านั้น
นอกจากนี้ยังถูกคาดหวังว่าจะมีการค้นพบดาวเคราะห์น้อยที่ยังไม่รู้จักจำนวนมากในบริเวณระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ ซึ่งยากต่อการสังเกตด้วยกล้องโทรทรรศน์โลกในช่วงเวลากลางวัน
ตัวยาน

ดาวเทียมไกอาถูกปล่อยด้วยจรวดโซยุส 2 ไปยังจุดลากร็องฌ์ L2 ซึ่งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 1.5 ล้านกิโลเมตร จุดลากร็องฌ์ L2 อยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิคงที่มาก ซึ่งโลกเคลื่อนที่ตามวงโคจรลีซาฌู ซึ่งสามารถหลีกเลี่ยงการบดบังโดยดวงอาทิตย์
เช่นเดียวกับดาวเทียมฮิปปาร์โคส ดาวเทียมไกอาก็ประกอบด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่หันไปยัง 2 ทางที่คงที่ ดาวเทียมจะหมุนรอบแกนที่ตั้งฉากกับแนวสายตาของกล้องโทรทรรศน์ทั้งสอง แกนหมุนเคลื่อนตัวเล็กน้อยเมื่อเทียบกับท้องฟ้า แต่ยังคงทำมุมเดียวกันกับดวงอาทิตย์ ระบบอ้างอิงที่อยู่นิ่งได้มาจากการวัดตำแหน่งสัมพัทธ์อย่างแม่นยำจากทิศทางการสังเกตทั้งสอง
วัตถุท้องฟ้าแต่ละชิ้นถูกสังเกตโดยเฉลี่ยประมาณ 70 ครั้งในช่วงระยะเวลาของภารกิจ การสังเกตการณ์เหล่านี้ช่วยระบุค่าต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งดาวฤกษ์ ส่วนความเร็วแนวเล็งของดาวฤกษ์ถูกวัดโดยใช้ปรากฏการณ์ด็อพเพลอร์โดยสเปกโทรมิเตอร์ที่ติดอยู่กับระบบกล้องโทรทรรศน์ของไกอา
อุปกรณ์มวลมากภายในดาวเทียมไกอาประกอบด้วยอุปกรณ์ดังต่อไปนี้:
กล้องโทรทรรศน์แต่ละตัวมีกระจกเงาปฐมภูมิขนาด 1.4 x 0.5 ม.
แถวลำดับระนาบโฟกัสขนาด 1.0 x 0.5 ม. ฉายแสงจากกล้องโทรทรรศน์ทั้งสอง ภาพนี้ถูกส่งไปยัง CCD 106 ตัวที่มีขนาด 4500 x 1966 พิกเซล
อุปกรณ์ในยานไกอาแบ่งออกเป็นสามส่วนแยกกัน
อุปกรณ์มาตรดาราศาสตร์สำหรับวัดมุมของดาวที่มีโชติมาตรปรากฏอันดับ 5.7 ถึง 20
เครื่องมือวัดแสงวัดสเปกตรัมในช่วงความยาวคลื่น 320-1,000 นาโนเมตรของดาวที่มีโชติมาตรปรากฏอันดับ 5.7 ถึง 20
สเปกโทรมิเตอร์ความละเอียดสูงวัดความเร็วแนวเล็งของดาวฤกษ์ได้ถึงที่โชติมาตรปรากฏอันดับ 17 โดยการหาสเปกตรัมความละเอียดสูงในช่วงความยาวคลื่น 847-874 นาโนเมตร (เส้นดูดกลืนแคลเซียมไอออน)
การสื่อสารกับตัวดาวเทียมเกิดขึ้นที่ความเร็วเฉลี่ย 1 เมกะบิตต่อวินาที แต่ปริมาณข้อมูลในบางช่วงเวลาอาจสูงถึงจิกะบิตต่อวินาที ดังนั้นจึงอาจมีการเชื่อมโยงลงเป็นสิบพิกเซลต่อภาพ ซึ่งหมายความว่าจำเป็นต้องมีการตรวจหาหรือสังเกตการณ์วัตถุท้องฟ้า ณ ตรงนั้น กระบวนการดังกล่าวมีความซับซ้อนเป็นพิเศษเมื่อสำรวจบริเวณที่มีความหนาแน่นของดาวฤกษ์สูง
ภารกิจ

ภารกิจไกอาได้รับการพัฒนาขึ้นในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของโครงการวิทยาศาสตร์ระยะยาว ESA Horizon 2000 Plus ที่ถูกกำหนดขึ้นในปี 2000 ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2000 เป็นภารกิจหลักลำดับที่ 6 และได้รับการยืนยันให้อยู่ในระยะ B2 ของโครงการเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2006 EADS Astrium รับผิดชอบด้านฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ แรกเริ่มเดิมทีมีแผนจะปล่อยตัวในเดือนพฤศจิกายน 2012 โดยมีค่าใช้จ่ายประมาณ 650 ล้านยูโร รวมการผลิต การปล่อยยาน และการดำเนินงานภาคพื้นดิน
ปริมาณข้อมูลทั้งหมดที่ส่งจากยานอวกาศระหว่างตลอดภารกิจจะมีขนาดเมื่อถูกบีบอัดประมาณ 60 TB และจะเป็น 200 TB เมื่อคลายการบีบอัดแล้ว การประมวลผลข้อมูลเป็นความรับผิดชอบของกลุ่มสมาคมการประมวลผลและวิเคราะห์ข้อมูล ซึ่งได้รับเลือกจากองค์การอวกาศยุโรปในเดือนพฤศจิกายน 2006 กลุ่มสมาคมการประมวลผลและวิเคราะห์ข้อมูลมีนักบินอวกาศและวิศวกรประมาณ 400 คนจาก 20 ประเทศในยุโรป รวมถึงผู้เข้าร่วมจากศูนย์ดาราศาสตร์อวกาศยุโรป ซึ่งเป็นองค์กรภายใต้องค์การอวกาศยุโรปซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ใกล้กรุงมาดริด เงินทุนมาจากประเทศสมาชิกที่เข้าร่วมและนำไปจำนำจนกว่าจะมีการผลิตสารบัญแฟ้มขั้นสุดท้ายของไกอาขึ้นมา
ภารกิจ > การเผยแพร่ข้อมูล

เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2016 ESA ได้เผยแพร่ Gaia Data Release 1 (DR1) ซึ่งเป็นการวิเคราะห์ข้อมูลจากผลการสังเกตการณ์ 14 เดือนแรกของดาวเทียมไกอา สารบัญแฟ้มนี้บันทึกตำแหน่งของดาวมากกว่าหนึ่งพันล้านดวง ซึ่งประมาณ 2 ล้านดวงประกอบด้วยการเคลื่อนที่เฉพาะและข้อมูลพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์
ในเดือนพฤษภาคม 2018 ได้มีการเผยแพร่ Gaia Data Release 2 (DR2) ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลการสังเกตการณ์ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2014 ถึงพฤษภาคม 2016 โดย DR2 เพิ่มจำนวนดาวที่บันทึกไว้เป็น 1.7 พันล้านดวง ในจำนวนนั้นมีประมาณ 1.1 พันล้านดวงที่ประกอบด้วยข้อมูลการเคลื่อนที่เฉพาะ และพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์ นอกจากนี้ DR2 ยังบันทึกการเปลี่ยนแปลงความสว่างดาวและ ความเร็วแนวเล็งด้วย
ในเดือนธันวาคม 2020 มีการประกาศการเผยแพร่ข้อมูลครั้งที่ 3 ฉบับปล่อยล่วงหน้า Early Data Release 3 (EDR3) ซึ่งบันทึกดาวได้ 1.8 พันล้านดวง การเผยแพร่ข้อมูลครั้งที่ 3 นี้ได้ถูกแบ่งเผยแพร่เป็นส่วน ๆ โดย EDR3 คือส่วนแรกในจำนวนนั้น วันที่เผยแพร่ EDR3 ถูกเลื่อนให้ช้าออกไปเนื่องจากผลกระทบของการระบาดทั่วของโควิด-19 หลังจากนั้น DR3 ฉบับเต็มจึงได้รับการเผยแพร่ในวันที่ 13 มิถุนายน 2022
จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ

| --- | --- |
จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ

ちはやふる
ชื่อภาษาอังกฤษ: Chihayafuru
แนว: ดราม่า, โรแมนติก, กีฬา (คารุตะ)
มังงะ
จิฮายะ
เขียนโดย: ยูกิ ซูเอ็ตสึงุ
สำนักพิมพ์:  โคดันชะ    บงกช
อนิเมะ
จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ
กำกับโดย: โมริโอะ อาซากะ
เขียนบทโดย: นาโอยะ ทากายามะ
สตูดิโอ: แมดเฮาส์
อนิเมะ
จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ 2
กำกับโดย: โมริโอะ อาซากะ
เขียนบทโดย: ยูโกะ คากิฮายะ, อายาโกะ คาโต
สตูดิโอ: แมดเฮาส์
อนิเมะ
กำกับโดย: โมริโอะ อาซากะ
สตูดิโอ: แมดเฮาส์
จิฮายะ (ในฉบับมังงะ) หรือ จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ (ในฉบับอนิเมะ) (ญี่ปุ่น: ちはやふる; โรมาจิ: Chihayafuru; ทับศัพท์: จิฮายะฟุรุ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย ยูกิ ซูเอ็ตสึงุ ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Be Love ของ สำนักพิมพ์โคดันชะ  ในปี 2550 จนปัจจุบัน และเก็บรวมเล่มเป็นหนังสือการ์ตูน เล่ม 1 จัดจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2554  ถูกสร้างเป็น อนิเมะ ในประเทศไทย เรื่องนี้ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยบงกช พับลิชชิ่ง โดยใช้ชี่อว่า จิฮายะ เล่ม 1 ถูกจัดจำหน่ายในวันที่ 17 มกราคม 2555 ส่วนฉบับอนิเมะ ปี 1 ได้ลิขสิทธิ์โดยโรส มีเดีย โดยใช้ชี่อว่า จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ
เนื้อเรื่อง

อายาเสะ จิฮายะ ผู้ที่ใฝ่ฝันและผลักดันความฝันของพี่สาวตัวเองให้ได้เป็นนางแบบดัง เมื่อสมัย ป.6 มีนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามา นามว่า วาตายะ อาราตะ มักชอบถูกเพื่อนกลั่นแกล้ง จิฮายะเลยช่วยเอาไว้ จนกระทั่งวันหนึ่ง จิฮายะได้ไปที่บ้านของอาราตะ และนั่นทำให้จิฮายะเห็นว่าอาราตะเล่นกีฬาไพ่คารุตะ (การละเล่นชนิดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น) ได้ดีมากจนจิฮายะรู้สึกหลงใหลในความสามารถของอาราตะ และหลงใหลในการเล่นคารุตะในทันที และเมื่อ มาชิมะ ไทจิ เพื่อนจิฮายะที่แอบชอบจิฮายะรู้สึกไม่พอใจที่จิฮายะทำตัวสนิทสนมกับ อาราตะ ทำให้ไทจิท้าแข่งคารุตะกับอาราตะ หากเมื่ออาราตะแพ้ไทจิ เพื่อนทุกคนจะเลิกคบจิฮายะและอาราตะ และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งสามคน จิฮายะ อาราตะ และไทจิ ได้เข้าร่วมการแข่งขัน คารุตะ ในระดับประถมศึกษา โดยใช้ชื่อว่า "ทีมจิฮายะฟุรุ" และเมื่อจบพิธีการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษา อาราตะมีความจำเป็นต้องย้ายบ้านเพื่อที่จะไปดูแลคุณปู่ที่ป่วย และตัวไทจิก็สอบเข้าโรงเรียนมัธยมตอนต้นได้ที่ในเมือง ทำให้ต้องแยกจากกัน ทั้งสามคนก็เลยสัญญาว่าจะมาเล่นคารุตะด้วยกันอีกครั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อพวกเขาเหล่านั่นได้กลายเป็นนักเรียนมัธยมปลาย
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

อายาเสะ จิฮายะ (綾瀬 千早): นิสัยคล้ายเด็กผู้ชาย ทั้งๆที่ภายนอกดูสมหญิง สวยและน่ารัก ไม่ชอบเห็นใครถูกรังแก มีพี่สาวเป็นนางแบบชื่อดังของญี่ปุ่น ปัจจุบันสนใจในการเล่นคารุตะเป็นอย่างมาก เป็นคนที่ อาราตะ ยอมรับว่ามีพรสวรรค์ในการเล่นคารุตะ เพราะว่าเธอมีพรสวรรค์ในด้านการได้ยิน ทำให้เธอสามารถได้ยินเสียงของผู้อ่านคารุตะได้เร็วกว่าผู้เล่นคนอื่น
มาชิมะ ไทจิ (真島 太一) : เป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง สมัยเด็กๆชอบรังแกคนอื่น แต่นิสัยเปลี่ยนไปเพราะจิฮายะ แอบชอบจิฮายะมาตั้งแต่สมัยเด็ก และมักจะโดนครอบครัวกดดันมาโดยตลอด
วาตายะ อาราตะ (綿谷 新) : ผู้ที่มีความสามารถและชอบการเล่นคารุตะมาตั้งแต่เด็ก เพราะปู่ของอาราตะเป็นคนในตำนานของการเล่นคารุตะ มีนิสัยเงียบขรึม ไม่พูดไม่จา ไม่ค่อยร่าเริง เป็นคนที่ทำให้จิฮายะสนใจในคารุตะ
วาคามิยะ ชิโนบุ (若宮忍。) : เป็นคนที่เล่นคารุตะเก่งมาก เธอมีปฏิกิริยาด้านการฟังได้ดีมาก และเธอมีความสัมพันธ์กับคารุตะมากกว่าผู้เล่นคนอื่น ทำให้เธอเล่นคารุตะโดยไม่มีเสียงได้ จนทำให้เธอได้รับตำแหน่งเป็น ควีนของคารุตะคนปัจจุบัน
เพลงประกอบ

เพลงเปิด "YOUTHFUL" (一斉の声)
เพลงปิด "Soshiteima" (そしていま)
รางวัล

Manga Taisho Award ครั้งที่ 2
Kodansha Manga Award for best Shoujo ครั้งที่ 35
แหล่งข้อมูลอื่น

(ญี่ปุ่น) เกี่ยวกับคารุตะ
(ญี่ปุ่น) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (สำนักพิมพ์โคดันชะ) เก็บถาวร 2011-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ญี่ปุ่น) (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ) สถานีโทรทัศน์นิปปอน
(ญี่ปุ่น) (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ) Twitter
(ไทย) เว็บไซต์การ์ตูนของบงกช
นีโคไล ยูเดนิช

| นีโคไล นีโคลาเยวิช ยูเดนิช |
| --- | --- |
นายพลนีโคไล ยูเดนิช ใน ค.ศ. 1916
เกิด: 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1862(1862-07-30) มอสโก Moskovsky Uyezd, เขตผู้ว่าการมอสโก จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 5 ตุลาคม ค.ศ. 1933(1933-10-05) (71 ปี)
สุสาน: Cimetière orthodoxe de Caucade นีซ ฝรั่งเศส
รับใช้:  จักรวรรดิรัสเซีย (ค.ศ. 1879-1917)   สาธารณรัฐรัสเซีย (ค.ศ. 1917)   ขบวนการขาว (ค.ศ. 1917-1919)
แผนก/สังกัด:  กองทัพจักรวรรดิรัสเซีย  กองทัพขาว
ประจำการ: ค.ศ. 1879–1919
ชั้นยศ: นายพลทหารราบ
บังคับบัญชา: กองทัพคอเคซัสรัสเซีย
การยุทธ์: สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามกลางเมืองรัสเซีย การทัพคอเคซัส
บำเหน็จ: ดูที่ ด้านล่าง
นีโคไล นีโคลาเยวิช ยูเดนิช (30 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 18 กรกฎาคม] ค.ศ. 1862 – 5 ตุลาคม ค.ศ. 1933) เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทั้งยังเป็นผู้นำของขบวนการขาวต่อต้านคอมมิวนิสต์ในรัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือระหว่างสงครามกลางเมือง
ลพ บุรีรัตน์

| วิเชียร คำเจริญจ> ภ. |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: ลพ บุรีรัตน์
เกิด: 12 เมษายน พ.ศ. 2478 อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 10 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ( 81 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: พ้นภัย คำเจริญ
อาชีพ: นักร้อง,นักแต่งเพลง
ปีที่แสดง: 2502-2559
ศิลปินแห่งชาติ: พ.ศ. 2548 - สาขาศิลปะการแสดง (นักแต่งเพลงลูกทุ่ง)
วิเชียร คำเจริญ มีอีกชื่อว่า ลพ บุรีรัตน์ (12 เมษายน พ.ศ. 2478 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2559) เป็นนักแต่งเพลงลูกทุ่ง และอดีตนักร้องวงดนตรีจุฬารัตน์ ผู้สร้างชื่อเสียงให้กับพุ่มพวง ดวงจันทร์ จากเพลง "สาวนาสั่งแฟน" "อื้อฮือหล่อจัง" "กระแซะเข้ามาซิ" "ดาวเรืองดาวโรย" "นัดพบหน้าอำเภอ" จนได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2548
ประวัติ

ลพ บุรีรัตน์เกิดที่บ้านบางมะยม ตำบลบางลี่ อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสิงหฤกษ์ประสิทธิ์ที่อำเภอท่าวุ้ง และจบสายวิชาชีพแผนกช่างตัดผมจากโรงเรียนการช่างลพบุรี ด้วยบุคลิกชื่นชอบการฟังและขับร้องเพลงมาตั้งแต่วัยเยาว์วัยจึงมีความปรารถนาที่จะเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงจึงได้เดินทางเข้ากรุงเทพฯเพื่อสมัครเข้าวงดนตรีต่าง ๆ แต่ด้วยความที่เป็นคนน้ำเสียงไม่ดี รูปร่างไม่หล่อ จึงไม่ประสบความสำเร็จจนต้องกลับมาบ้านอยู่หนึ่งปี จนเมื่อปี พ.ศ. 2502 วงดนตรีกรุงเทพแมมโบของบังเละ วงษ์อาบูมาไปเปิดการแสดงที่ลพบุรีจึงได้มามาฝากตัว ในที่สุดก็มีโอกาสได้พบกับครูไพบูลย์ บุตรขันและสมัครเป็นลูกศิษย์เรียนการเขียนเพลง ภายหลังได้ทดลองแต่งเพลงในแนวเพลงหวานชื่อเพลง "กอดหมอนนอนเพ้อ" (ภายหลังทูล ทองใจเป็นผู้ขับร้องเพลงนี้) ให้ครูไพบูลย์ดู  ครูไพบูลย์ชื่นชมในลีลาการแต่งเพลงจึงได้เขียนจดหมายฝากตัวให้ถือไปให้ครูมงคล อมาตยกุล หัวหน้าวงดนตรีจุฬารัตน์ เนื้อความตามลายมือหมึกสีแดงครูไพบูลย์เขียนว่า
"ฝากเข้าประจำในตำแหน่งแต่งเพลง ร้องเพลงพอใช้"
ครูมงคลจึงรับเข้าวงวงดนตรีจุฬารัตน์โดยใช้ชื่อในวงว่า กนก เกตุกาญจน์ แต่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ขายหนังสือที่ระลึก และยืนคุมประตูเก็บค่าเข้าชม ภายหลังครูไพบูลย์จึงได้แต่งเพลง "ลิเกสมัครเล่น" ให้ร้องเมื่อปี พ.ศ. 2506 ก่อนจะตั้งชื่อให้ใหม่เป็น "ลพ บุรีรัตน์" เมื่อ พ.ศ. 2514 จนเมื่อครูมงคลได้ยุบวงดนตรีจุฬารัตน์ในปี พ.ศ. 2516 ครูลพ บุรีรัตน์จึงได้หันมาแต่งเพลงเองอัดเสียงเองในแนวเพลงตลกอย่าง "โนราห์หาย" "เดี๋ยวหม่ำเสียหรอก" อยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะหันไปเอาดีด้านแต่งเพลงเพียงอย่างเดียวในเวลาต่อมา
นักแต่งเพลง

ลพ บุรีรัตน์มีผลงานแต่งเพลงลูกทุ่งที่สร้างชื่อให้กับนักร้องจำนวนมาก เช่น สายัณห์ สัญญา ยอดรัก สลักใจ ศรเพชร ศรสุพรรณ ก้องเพชร แก่นนคร สดใส รุ่งโพธิ์ทอง สันติ ดวงสว่าง เสรี รุ่งสว่าง แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือพุ่มพวง ดวงจันทร์ ในช่วง พ.ศ. 2525 - 2530 ครูลพเปลี่ยนแนวการร้องให้หันมาร้องเพลงสนุก และได้การความชื่นชม และการตอบรับเป็นอย่างอย่างดี จนได้รับฉายา "ราชินีลูกทุ่ง"
การเสียชีวิต

วันที่ 11 ธันวาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายวิเชียร คำเจริญ หรือ "ลพ บุรีรัตน์" บรมครูนักแต่งเพลงชื่อดังที่ล้มป่วยด้วยอาการปอดอักเสบและเนื้องอกในตับ ตั้งแต่ช่วงเดือน พฤศจิกายนที่ผ่านมา ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบในวัย 81 ปี ที่ห้องไอซียู โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
ครูลพ บุรีรัตน์ ถูกตรวจพบว่ามีเชื้อราในปอด และพบก้อนเนื้อที่ตับขนาดใหญ่ หลังเข้าตรวจรักษาที่ รพ.บางโพ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา แพทย์ตรวจเลือดพบสารบ่งชี้มะเร็ง หลังจากนั้นได้ล้มป่วย จนล่าสุดเข้ารักษาตัวที่ โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ และสิ้นใจจากไปอย่างสงบ ในช่วงสองทุ่มคืนวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ในวัย 81 ปี
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
ผลงานแสดงภาพยนตร์

วิวาห์ลูกทุ่ง (2515)
แก้วกลางนา (2516)
กองพันทหารเกณฑ์ (2527)
มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. (2545)
รางวัลเกียรติยศ

2520
รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในเพลง ข้าคือคนไทย (ก้องเพชร แก่นนคร)
2522
รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในเพลง รางวัลนักรบ (ยอดรัก สลักใจ)
2525
รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในเพลง ทำดีสักทีเถอะน่า (ทรงกลด จันทร์เวช , เพ็ญจันทร์ พินิจค้า)
โล่เชิดชูเกียรติในฐานะนักประพันธ์เพลงตัวอย่างในรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน
2532
รางวัลเพลงดีเด่นในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 1 ในเพลง สาวนาสั่งแฟน (พุ่มพวง ดวงจันทร์) และเพลง เข้าเวรรอ (ศรเพชร ศรสุพรรณ)
2534
รางวัลเพลงดีเด่นในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 2 ในเพลง สยามเมืองยิ้ม (พุ่มพวง ดวงจันทร์)
2537
รางวัลพระราชทานในฐานะผู้ประพันธ์คำร้องและทำนองเพลงดีเด่นในงานกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทยสืบสานคุณค่าวัฒนธรรมไทย ในเพลง ทรงมหาเสน่ห์ (ลัดดาวัลย์ ประวัติวงศ์) , เพลง แบ่งกันคนละครึ่ง (ยอดรัก สลักใจ) และเพลง หลงมนต์คนเอฟเอ็ม (ศิรินทรา นิยากร)
2539
ได้รับการยกย่องในฐานะผู้ประพันธ์เพลงรณรงค์วัฒนธรรมไทยจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ในเพลง เอกลักษณ์ไทย ย่องเมืองเท่ เท่ และพระเทพฯ ทรงบุญ
2544
รางวัลทำนองยอดเยี่ยมในรางวัลมาลัยทอง ประจำปี 2544 ในเพลง รางวัลหัวใจ (ศิรินทรา นิยากร)
2548
ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักแต่งเพลงลูกทุ่ง) ประจำปี พ.ศ. 2548
รางวัลทำนองยอดเยี่ยมในรางวัลมาลัยทอง ประจำปี 2548 ในเพลง สุนัขในรางหญ้า (ดำรง วงศ์ทอง)
2549
รางวัลทำนองยอดเยี่ยมในรางวัลมาลัยทอง ประจำปี 2549 ในเพลง ข้าวคำสุดท้าย (จอมขวัญ กัลยา)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
ซู ฟุนช์

ซู ฟุนช์ (เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1955) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำ เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
กีฬาบาสเกตบอลในเอเชียนเกมส์ 2018 – ทีมชาย

กีฬาบาสเกตบอลชาย 5x5 ในเอเชียนเกมส์ 2018 จัดขึ้นใน จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งแต่วันที่ 14 สิงหาคม ถึงวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2561.
ตารางการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| P | รอบแรก | ¼ | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | ½ | รอบ 4 ทีมสุดท้าย | B | นัดชิงเหรียญทองแดง | F | นัดชิงเหรียญทอง |
| อ>  14 | พ>  15 | พฤ>  16 | ศ>  17 | ส>  18 | อา>  19 | จ>  20 | อ>  21 | พ>  22 | พฤ>  23 | ศ>  24 | ส>  25 | อา>  26 | จ>  27 | อ>  28 | พ>  29 | พฤ>  30 | ศ>  31 | ส>  1 | ส>  1 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| P |  | P |  |  |  | P | P | P | P |  | P |  | ¼ |  |  |  | ½ | B | F |