stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
รอบแรก > กลุ่มเอ

| อันดับ | ทีมด ค ก | แข่ง | ชนะ | แพ้ | คะแนน | เซตชนะ | เซตแพ้ | อัตราส่วน | แต้มชนะ | แต้มแพ้ | อัตราส่วน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โปแลนด์ | 5 | 4 | 1 | 13 | 14 | 4 | 3.500 | 435 | 365 | 1.192 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 2 |  อิตาลี | 5 | 4 | 1 | 11 | 12 | 7 | 1.714 | 447 | 411 | 1.088 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 3 |  ญี่ปุ่น | 5 | 3 | 2 | 7 | 10 | 9 | 1.111 | 437 | 433 | 1.009 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 4 |  แคนาดา | 5 | 2 | 3 | 7 | 9 | 9 | 1.000 | 396 | 387 | 1.023 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 5 |  อิหร่าน | 5 | 2 | 3 | 6 | 9 | 11 | 0.818 | 453 | 460 | 0.985 |  |
| 6 |  เวเนซุเอลา | 5 | 0 | 5 | 0 | 1 | 15 | 0.067 | 281 | 393 | 0.715 |  |
แหล่งที่มา: Tokyo 2020 และ FIVB
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไข
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อิตาลี  | 3–2 |  แคนาดา |
(26–28, 18–25, 25–21, 25–18, 15–11) Result Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ญี่ปุ่น  | 3–0 |  เวเนซุเอลา |
(25–21, 25–20, 25–15) Result Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| โปแลนด์  | 2–3 |  อิหร่าน |
(25–18, 22–25, 22–25, 25–22, 21–23) Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อิหร่าน  | 3–0 |  เวเนซุเอลา |
(25–17, 25–20, 25–18) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| โปแลนด์  | 3–0 |  อิตาลี |
(25–20, 26–24, 25–20) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ญี่ปุ่น  | 3–1 |  แคนาดา |
(23–25, 25–23, 25–23, 25–20) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| แคนาดา  | 3–0 |  อิหร่าน |
(25–16, 25–20, 25–22) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| โปแลนด์  | 3–1 |  เวเนซุเอลา |
(25–16, 25–13, 18–25, 25–15) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ญี่ปุ่น  | 1–3 |  อิตาลี |
(20–25, 17–25, 25–23, 21–25) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| แคนาดา  | 3–0 |  เวเนซุเอลา |
(25–13, 25–22, 25–12) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ญี่ปุ่น  | 0–3 |  โปแลนด์ |
(22–25, 21–25, 24–26) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อิตาลี  | 3–1 |  อิหร่าน |
(30–28, 25–21, 21–25, 25–21) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| โปแลนด์  | 3–0 |  แคนาดา |
(25–15, 25–21, 25–16) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อิตาลี  | 3–0 |  เวเนซุเอลา |
(25–22, 25–15, 25–17) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ญี่ปุ่น  | 3–2 |  อิหร่าน |
(25–21, 20–25, 29–31, 25–22, 15–13) Results Statistics
รอบแรก > กลุ่มบี

| อันดับ | ทีมด ค ก | แข่ง | ชนะ | แพ้ | คะแนน | เซตชนะ | เซตแพ้ | อัตราส่วน | แต้มชนะ | แต้มแพ้ | อัตราส่วน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อาร์โอซี | 5 | 4 | 1 | 12 | 13 | 5 | 2.600 | 427 | 397 | 1.076 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 2 |  บราซิล | 5 | 4 | 1 | 10 | 12 | 8 | 1.500 | 476 | 450 | 1.058 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 3 |  อาร์เจนตินา | 5 | 3 | 2 | 8 | 12 | 10 | 1.200 | 476 | 464 | 1.026 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 4 |  ฝรั่งเศส | 5 | 2 | 3 | 8 | 10 | 10 | 1.000 | 449 | 442 | 1.016 | รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 5 |  สหรัฐ | 5 | 2 | 3 | 6 | 8 | 10 | 0.800 | 432 | 412 | 1.049 |  |
| 6 |  ตูนิเซีย | 5 | 0 | 5 | 1 | 3 | 15 | 0.200 | 339 | 434 | 0.781 |  |
แหล่งที่มา: Tokyo 2020 และ FIVB
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไข
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| บราซิล  | 3–0 |  ตูนิเซีย |
(25–22, 25–20, 25–15) Result Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อาร์โอซี  | 3–1 |  อาร์เจนตินา |
(21–25, 25–23, 25–17, 25–21) Result Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| สหรัฐ  | 3–0 |  ฝรั่งเศส |
(25–18, 25–18, 25–22) Result Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| สหรัฐ  | 1–3 |  อาร์โอซี |
(23–25, 25–27, 25–21, 23–25) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส  | 3–0 |  ตูนิเซีย |
(25–21, 25–11, 25–21) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| บราซิล  | 3–2 |  อาร์เจนตินา |
(19–25, 21–25, 25–16, 25–21, 16–14) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| สหรัฐ  | 3–1 |  ตูนิเซีย |
(25–14, 23–25, 25–14, 25–23) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อาร์เจนตินา  | 3–2 |  ฝรั่งเศส |
(23–25, 25–17, 25–20, 15–25, 15–13) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| บราซิล  | 0–3 |  อาร์โอซี |
(22–25, 20–25, 20–25) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| บราซิล  | 3–1 |  สหรัฐ |
(30–32, 25–23, 25–21, 25–20) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อาร์เจนตินา  | 3–2 |  ตูนิเซีย |
(23–25, 23–25, 25–19, 25–18, 15–8) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อาร์โอซี  | 1–3 |  ฝรั่งเศส |
(21–25, 25–20, 17–25, 20–25) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| บราซิล  | 3–2 |  ฝรั่งเศส |
(25–22, 37–39, 25–17, 21–25, 20–18) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อาร์โอซี  | 3–0 |  ตูนิเซีย |
(25–20, 25–22, 25–16) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| สหรัฐ  | 0–3 |  อาร์เจนตินา |
(21–25, 23–25, 23–25) Results Statistics
รอบสุดท้าย

เวลาการแข่งขันเป็นเวลามาตรฐานในท้องถิ่น (UTC+09:00) (เร็วกว่าไทย 2 ชั่วโมง)
รอบสุดท้าย > สายการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบก่อนรองชนะเลิศ | รอบก่อนรองชนะเลิศ |  |  | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงเหรียญทอง | รอบชิงเหรียญทอง |
 
|   | 3 สิงหาคม | 3 สิงหาคม |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   | 3 สิงหาคม | 3 สิงหาคม |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  โปแลนด์ | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  โปแลนด์ | 2 |  |  | 5 สิงหาคม | 5 สิงหาคม |  |  |  |  |
|   |  ฝรั่งเศส | 3  |  |  | 5 สิงหาคม | 5 สิงหาคม |  |  |  |  |
|   |  ฝรั่งเศส | 3  |  |  |  ฝรั่งเศส | 3 |  |  |  |  |
|   | 3 สิงหาคม | 3 สิงหาคม |  |  |  ฝรั่งเศส | 3 |  |  |  |  |
|   | 3 สิงหาคม | 3 สิงหาคม |  |  |  อาร์เจนตินา | 0  |  |  |  |  |
|   |  อิตาลี | 2 |  |  |  อาร์เจนตินา | 0  |  |  |  |  |
|   |  อิตาลี | 2 |  |  |  |  |  |  | 7 สิงหาคม | 7 สิงหาคม |
|   |  อาร์เจนตินา | 3  |  |  |  |  |  |  | 7 สิงหาคม | 7 สิงหาคม |
|   |  อาร์เจนตินา | 3  |  |  |  |  |  |  |  ฝรั่งเศส | 3 |
|   | 3 สิงหาคม | 3 สิงหาคม |  |  |  |  |  |  |  ฝรั่งเศส | 3 |
|   | 3 สิงหาคม | 3 สิงหาคม |  |  |  |  |  |  |  อาร์โอซี | 2  |
|   |  ญี่ปุ่น | 0 |  |  |  |  |  |  |  อาร์โอซี | 2  |
|   |  ญี่ปุ่น | 0 |  |  | 5 สิงหาคม | 5 สิงหาคม |  |  |  |  |
|   |  บราซิล | 3  |  |  | 5 สิงหาคม | 5 สิงหาคม |  |  |  |  |
|   |  บราซิล | 3  |  |  |  บราซิล | 1 |  |  |  |  |
|   | 3 สิงหาคม | 3 สิงหาคม |  |  |  บราซิล | 1 |  |  |  |  |
|   | 3 สิงหาคม | 3 สิงหาคม |  |  |  อาร์โอซี | 3  |  |  | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
|   |  แคนาดา | 0 |  |  |  อาร์โอซี | 3  |  |  | รอบชิงเหรียญทองแดง | รอบชิงเหรียญทองแดง |
|   |  แคนาดา | 0 |  |  |  |  |  |  | 7 สิงหาคม | 7 สิงหาคม |
|   |  อาร์โอซี | 3  |  |  |  |  |  |  | 7 สิงหาคม | 7 สิงหาคม |
|   |  อาร์โอซี | 3  |  |  |  |  |  |  |  อาร์เจนตินา | 3 |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  อาร์เจนตินา | 3 |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  บราซิล | 2  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  บราซิล | 2  |
รอบสุดท้าย > รอบก่อนรองชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| แคนาดา  | 0–3 |  อาร์โอซี |
(21–25, 28–30, 22–25) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ญี่ปุ่น  | 0–3 |  บราซิล |
(20–25, 22–25, 20–25) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อิตาลี  | 2–3 |  อาร์เจนตินา |
(25–21, 23–25, 22–25, 25–14, 12–15) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| โปแลนด์  | 2–3 |  ฝรั่งเศส |
(25–21, 22–25, 25–21, 21–25, 9–15) Results Statistics
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| บราซิล  | 1–3 |  อาร์โอซี |
(25–18, 21–25, 24–26, 23–25) Results Statistics
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส  | 3–0 |  อาร์เจนตินา |
(25–22, 25–19, 25–22) Results Statistics
รอบสุดท้าย > รอบชิงเหรียญทองแดง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| อาร์เจนตินา  | 3–2 |  บราซิล |
(25–23, 20–25, 20–25, 25–17, 15–13) Results Statistics
รอบสุดท้าย > รอบชิงเหรียญทอง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส  | 3–2 |  อาร์โอซี |
(25–23, 25–17, 21–25, 21–25, 15–12) Results Statistics
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  ฝรั่งเศส
2 !:  อาร์โอซี
3 !:  อาร์เจนตินา
4:  บราซิล
5:  โปแลนด์
6:  อิตาลี
7:  ญี่ปุ่น
8:  แคนาดา
9:  อิหร่าน
10:  สหรัฐ
11:  ตูนิเซีย
12:  เวเนซุเอลา
รางวัล

หลังพิธีมอบรางวัล ดรีมทีมโอลิมปิกโตเกียว 2020 ได้ประกาศดังนี้
| ตำแหน่ง | ผู้เล่น |
| --- | --- |
ตัวเซตยอดเยี่ยม:  ลูเซียโน เด เซกโก
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:  แอร์วีน แอนกาแป็ต
ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:  อีกอร์ คลูย์คา
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:  บาร์เตเลมี ชีแน็งแยซ
ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:  อีวาน ยาคอฟเลฟ
ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม:  มักซิม มีไคลอฟ
ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:  เจเนีย เกรเบนนีคอฟ
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  แอร์วีน แอนกาแป็ต
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 (โตเกียว) |
| --- | --- |
 กระโดดน้ำ  กรีฑา  กอล์ฟ  ขี่ม้า  คาราเต้  จักรยาน  ซอฟท์บอล  ไตรกีฬา  โต้คลื่น  เทควันโด  เทนนิส  เทเบิลเทนนิส  บาสเกตบอล  เบสบอล  แบดมินตัน  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  ปีนหน้าผา  โปโลน้ำ  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  มวยปล้ำ  มวยสากลสมัครเล่น  ยกน้ำหนัก  ยิงธนู  ยิงปืน  ยิมนาสติก  ยูโด  ระบำใต้น้ำ  รักบี้ 7 คน  เรือแคนู  เรือใบ  เรือพาย  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  ว่ายน้ำ  สเกตบอร์ด  แฮนด์บอล  ฮอกกี้ ชาย  หญิง
อี คย็อง-ย็อน

| อี คย็อง-ย็อน |
| --- | --- |
เกิด: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2509
อี คย็อง-ย็อน (Kyung Yun Lee)  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2509 ที่เมือง Bonghwa สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 8) แพ้ 3
เกียรติประวัติ

แชมป์โลก IBF รุ่นมินิฟลายเวท
ชิง (ที่ว่าง) 14 มิถุนายน 2530 ชนะน็อค มาซาฮารุ คาวาคามิ ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
ธันวาคม 2530 สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นสตรอเวท เมื่อ 31 มกราคม 2531 แพ้ทีเคโอ​ ฮิโรกิ อิโอกะ ยก 12 ที่ ญี่ปุ่น
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นสตรอเวท เมื่อ 21 ธันวาคม 2534 แพ้คะแนน ริการ์โด โลเปซ ที่ เกาหลีใต้
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นฟลายเวท เมื่อ 11 กรกฎาคม 2536 แพ้ทีเคโอ​ พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ ยก 1 ที่ นครสวรรค์
ฮาร์ตแลนด์ร็อก

| ฮาร์ตแลนด์ร็อก |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ร็อกแอนด์โรล, ริทึมแอนด์บลูส์, โฟล์กร็อก, การาจร็อก, คันทรีร็อก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายยุคปี 1970 สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ไฟฟ้า, กีตาร์เบส, กลอง, ลิ่มนิ้ว, ฮาร์มอนิกา
ทัศนียภาพในระดับภูมิภาค
Midwestern United States and the Rust Belt
หัวข้ออื่น ๆ
อัลเทอร์เนทีฟคันทรี, รูตส์ร็อก
ฮาร์ตแลนด์ร็อก (อังกฤษ: Heartland rock) เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของดนตรีร็อก ที่มีตัวอย่างให้เห็นความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ของนักร้อง นักแต่งเพลง เช่น บรูซ สปริงส์ทีน, บ็อบ ซีเกอร์, ทอม เพตตี และจอห์น เมลเลนแคมป์ มีลักษณะเฉพาะคือเป็นแนวดนตรีที่ตรงไปตรงมา ข้องเกี่ยวกับชีวิตชาวอเมริกันที่เป็นผู้ใช้แรงงานในโรงงาน และความเชื่อมั่นว่าดนตรีร็อกมีจุดมุ่งหมายมากกว่าเพียงแค่ความบันเทิง
ฮอร์ดัน (จังหวัดกีมารัส)

| ฮอร์ดัน |
| --- | --- |
เทศบาล
ท่าเรือในเทศบาลฮอร์ดัน
ที่ตั้งในจังหวัดกีมารัส
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: คันลูรังคาบีซายาอัน
จังหวัด: กีมารัส
District: Lone district
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1918
บารังไกย์: 14
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Bayan
 • นายกเทศมนตรี: Ruben B. Corpuz
 • สิทธิ์เลือกตั้ง: 21,812 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 126.11 ตร.กม. (48.69 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 36,096 คน
 • ความหนาแน่น: 290 คน/ตร.กม. (740 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 5045
PSGC: 067902000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)33
ภูมิอากาศ: เขตร้อน
ระดับรายได้: เทศบาลระดับที่ 3
เว็บไซต์: jordan.gov.ph
ฮอร์ดัน เป็นเทศบาลระดับที่ 3 และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดกีมารัส ประเทศฟิลิปปินส์ จากการสำมะโนในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 36,096 คน เนื่องจากตัวเทศบาลตั้งอยู่ใกล้กับอีโลอีโลซิตี จึงได้เป็นศูนย์กลางด้านพาณิชยกรรมของเกาะ
ฮอร์ดันมีอาณาเขตติดต่อกับเทศบาลสามแห่ง ได้แก่ บูเวนาบิสตาทางทิศเหนือ, ซันโลเรนโซทางทิศตะวันออก และซีบูนักทางทิศใต้
บารังไกย์

ฮอร์ดันมีบารังไกย์ทั้งหมด 14 แห่ง ดังนี้
อาลากีโซก
บัลโคนมาราบิลยา
บัลโคนเมลยีซา
บุกไน
บูลูอังกัน
เอสปีโนซา
โฮสกิน
ลาวี
โมโรบูอัน
โปบลาซีโยน
รีซัล
ซันมีเกล
ซีนัปซาปัน
ซันตาเตเรซา
แหล่งข้อมูลอื่น

Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Philippine Census Information
อำเภอวชิรบารมี

| อำเภอวชิรบารมี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Vajirabarami
คำขวัญ: นามอำเภอพระราชทาน ถิ่นฐานไทยทรงดำ การเกษตรเลิศล้ำ อุตสาหกรรมก้าวไกล
แผนที่จังหวัดพิจิตร เน้นอำเภอวชิรบารมี
พิกัด: 16°31′30″N 100°8′42″E﻿ / ﻿16.52500°N 100.14500°E﻿ / 16.52500; 100.14500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พิจิตร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 259.5 ตร.กม. (100.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 30,975 คน
 • ความหนาแน่น: 119.36 คน/ตร.กม. (309.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 66140, 66220 (เฉพาะตำบลหนองหลุม)
รหัสภูมิศาสตร์: 6612
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอวชิรบารมี เลขที่ 304 หมู่ที่ 13 ตำบลบ้านนา อำเภอ วชิรบารมี จังหวัดพิจิตร 66140
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วชิรบารมี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เป็นอำเภอลำดับ 12 ของจังหวัด จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2541 และเป็นอำเภอพิเศษที่จัดตั้งโดยไม่ต้องผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ
ประวัติ

อำเภอวชิรบารมี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสามง่าม ต่อมาในปี พ.ศ. 2541 จึงได้แยกพื้นที่ตำบลบ้านนา ตำบลบึงบัว ตำบลวังโมกข์ และตำบลหนองหลุม จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอวชิรบารมี เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร โดยพระราชทานชื่อ วชิร ให้เป็นชื่อของอำเภอ มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอวชิรบารมีเป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางระกำ (จังหวัดพิษณุโลก)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสามง่าม
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสามง่าม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอไทรงามและอำเภอลานกระบือ (จังหวัดกำแพงเพชร)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอวชิรบารมีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านนา |  |  | (Ban Na) |  |  | 16 หมู่บ้าน |  |  |
| 2. | บึงบัว |  |  | (Bueng Bua) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |
| 3. | วังโมกข์ |  |  | (Wang Mok) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |
| 4. | หนองหลุม |  |  | (Nong Lum) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอวชิรบารมีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบึงบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงบัวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังโมกข์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังโมกข์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหลุม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหลุมทั้งตำบล
การคมนาคม

มีเส้นทางคมนาคมที่สำคัญคือ
ถนนสายนครสวรรค์-พิษณุโลก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117) เป็นทางหลวงที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดนครสวรรค์กับจังหวัดพิษณุโลก
ถนนสายกำแพงเพชร-สากเหล็ก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 115) เป็นทางหลวงที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดกำแพงเพชรกับจังหวัดพิจิตร
สถานที่สำคัญ

นิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือตอนล่าง (พิจิตร)
คลังน้ำมันพิจิตร
อี จง-ก็อล

อี จง-ก็อล
อี จง-ก็อล: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
สมาคม
:
อี จง-ก็อล (เกาหลี: 이종걸; เกิด 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1957) เป็นนักการเมืองชาวเกาหลีใต้ สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติเกาหลีใต้ชุดที่ 19 และเป็นผู้นำพรรคมินจู ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 จนถึง 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 อี จง-ก็อล ภูมิใจที่ปู่ของเขาคือ อี ฮเว-ย็อง ได้อุทิศกายเพื่อต่อสู้กับอาณานิคมญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2017-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เกาหลี)
ฮอมเกียง

| ฮอมเกียง (ฟ่าน เฉียง) |
| --- | --- |
范彊
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: นายทหาร

ฮอมเกียง หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฟ่าน เฉียง  (จีนตัวย่อ: 范强; จีนตัวเต็ม: 范彊; พินอิน: Fàn Qiáng) เป็นนายทหารของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเตียวหุยขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก ในปี ค.ศ. 221 ฮอมเกียงร่วมมือกับเตียวตัดในการลอบสังหารเตียวหุย จากนั้นแปรพักตร์ไปเข้าด้วยง่อก๊ก แต่ไม่ทราบชะตากรรมในภายหลังของฮอมเกียง
บันทึกประวัติศาสตร์

บันทึกประวัติศาสตร์บรรยายเหตุการณ์ลอบสังหารเตียวหุยโดยฮอมเกียงและเตียวตัดโดยสังเขป เหตุจูงใจของการลอบสังหารอาจเป็นเพราะทั้งสองคนถูกเตียวหุยลงโทษอย่างรุนแรงเกินกว่าเหตุ ก่อนหน้านี้เล่าปี่มักจะตักเตือนเตียวหุยว่าการลงโทษทหารอย่างรุนแรงจะสร้างปัญหายุ่งยากในภายหลัง แต่เตียวหุยเพิกเฉยต่อคำเตือน
ในฤดูหนาว เดือน 7 ของศักราชเจี๋ยงบู๋ (章武 จางอู่) ปีที่ 1 (ค.ศ. 221)  เล่าปี่นำทัพยกเข้าโจมตีง่อก๊ก เตียวหุยนำกองกำลังของตนออกจากลองจิ๋ว (阆中 ล่างจง) เตรียมจะไปยังกังจิว (江州 เจียงโจฺว) ก่อนออกเดินทางฮอมเกียงและเตียวตัดผู้ใต้บังคับบัญชาของเตียวหุยได้สังหารเตียวหุยและนำศีรษะของเตียวหุยไปเข้าสวามิภักดิ์ต่อซุนกวน บันทึกทางประวัติศาสตร์ไม่มีการะบุถึงฮอมเกียงและเตียวตัดหลังจากเหตุการณ์นี้
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊กมีเล่าเรื่องที่ฮอมเกียงและเตียวตัดลอบสังหารเตียวหุยอย่างละเอียด แต่ชื่อของฮอมเกียงซึ่งความจริงชื่อตัวเขียนเขียนว่า 彊 (อักษร 彊 เป็นอีกรูปหนึ่งของอักษร 強) ที่อ่านว่า "เฉียง" ในนิยายสามก๊กเขียนผิดเป็น 疆 ที่อ่านว่า "เจียง"
ตามเนื่องเรื่องในนิยายสามก๊ก หลังกวนอูพ่ายแพ้และหนีไปที่เป๊กเสีย (麥城 ไม่เฉิง) แล้วถูกซุนกวนจับประหารชีวิต เตียวหุยต้องการไว้ทุกข์ให้กวนอู จึงสั่งให้ฮอมเกียงและเตียวตัดเตรียมธงขาว เกราะขาว และม้าขาวสำหรับทหารทั้งหมดภายใน 3 วัน ฮอมเกียงและเตียวตัดของผ่อนผันเวลา แต่เตียวหุยไม่อนุญาตทั้งยังสั่งให้นำทั้งสองคนไปโบยทำโทษและคาดโทษว่าจะประหารชีวิตหากเตรียมของไม่เสร็จตามกำหนด ฮอมเกียงและเตียวตัดจึงตัดสินใจจะชิงสังหารเตียวหุยก่อน จึงลอบเข้าไปสังหารเตียวหุยขณะกำลังเมาหลับสนิท ตัดศีรษะเตียวหุยและนำไปเข้าสวามิภักดิ์กับง่อก๊ก ภายหลังเมื่อเล่าปี่ยกทัพบุกง่อก๊ก ซุนกวนต้องการประนีประนอมจึงส่งตัวฮอมเกียงและเตียวตัดไปให้เล่าปี่ เตียวเปาบุตรชายของเตียวหุยจึงสังหารทั้งคู่เสีย
ฮิเดยูกิ โอฮาชิ

| ฮิเดยูกิ โอฮาชิ |
| --- | --- |
เกิด: 8 มีนาคม พ.ศ. 2508
ฮิเดยูกิ โอฮาชิ (ญี่ปุ่น: 大橋 秀行; โรมาจิ: Ohashi Hideyuki) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 12) แพ้ 5 เป็นนักมวยสากลที่ครองแชมป์โลกรุ่นสตอร์วเวทสองสมัย สองสถาบัน
ประวัติ

โอฮาชิเริ่มชกมวยตั้งแต่เรียนจบวิทยาลัย เริ่มชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้ครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลกเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อก ชัง ช็อน-กู ในยกที่ 5 โอฮาชิกลับมาครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเดิมเมื่อ พ.ศ. 2531 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับชัง ช็อง-กู อีกในปีนั้น ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 8 ต่อมา ใน พ.ศ. 2533 โอฮาชิขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลกรุ่นสตอร์วเวท จากชเว จอม-ฮวันที่เพิ่งคว้าแชมป์ไปจากนภา เกียรติวันชัย ปรากฏว่าคราวนี้ โอฮาชิเป็นฝ่ายชนะน็อก ได้ครองแชมป์โลก แต่ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ แพ้ทีเคโอ​ต่อ ริการ์โด โลเปซ รองแชมป์โลก WBC อันดับ 4 ชาวเม็กซิกัน ยก 5
อีก 2 ปีต่อมา โอฮาชิได้ครองแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นสตอร์วเวท ชนะคะแนนชเว ฮี-ย็อง เมื่อ พ.ศ. 2535 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ชนะ ป.เปาอินทร์ นักมวยรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 ชาวไทย หลังจากนั้น โอฮาชิมีปัญหาเกี่ยวกับดวงตาจนต้องแขวนนวมไปด้วยอายุ 27 ปี
ประวัติ > หลังแขวนนวม

โอฮาชิได้เปิดค่ายมวยที่โยโกฮามะ และทำงานเป็นเทรนเนอร์และผู้บริหารด้วย โอฮาชิประสบความสำเร็จโดยเป็นเทรนเนอร์ให้กับคัตสึชิเงะ คาวาชิมะ จนได้ครองแชมป์โลกของสภามวยโลก ในเดือนมกราคม 2550 โอฮาชิเป็นหัวหน้าเทรนเนอร์ของทีมญี่ปุ่นในการแข่งขัน BOXING GRAND PRIX 2007 ปัจจุบันเป็นประธานสมาคมนักมวยเก่าของญี่ปุ่น
เกียรติประวัติ

แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2529 – 2531)
แชมป์โลก WBC และ Lineal รุ่นสตรอว์เวท
ชิง 7 กุมภาพันธ์ 2533 ชนะน็อก ชเว จอม-ฮวัน ยก 9 ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 8 มิถุนายน 2533 ชนะคะแนน นภา เกียรติวันชัย ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 25 ตุลาคม 2533 แพ้ทีเคโอ​ ริการ์โด โลเปซ ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBA รุ่นสตอร์วเวท
ชิง 14 ตุลาคม 2535 ชนะคะแนน ชเว ฮี-ย็อง ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 10 กุมภาพันธ์ 2536 แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์โลกต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​ฟลายเวท เมื่อ 14 ธันวาคม 2529 แพ้น็อก ชัง ช็อน-กู ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​ฟลายเวท เมื่อ 27 มิถุนายน 2531 แพ้น็อก ชัง ช็อน-กู ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น
ฮาร์ฟเพาเวอร์บีมวิดท์

ฮาร์ฟเพาเวอร์บีมวิดท์ (Half-Power Beamwidth) หมายถึง เป็นมุมที่มีค่าเป็นครึ่งหนึ่งของค่าสูงสุด 2 จุด ซึ่งมุมที่วัดระหว่างจุดที่มีความเข้มของการแพร่กระจายคลื้น ตัวย่อของ Half-Power Beamwidth คือ HPBW
เกาะไข่ (จังหวัดสตูล)

| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อุทยานแห่งชาติตะรุเตา
พื้นที่: 0.06 ตารางกิโลเมตร (0.023 ตารางไมล์)
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: สตูล
อำเภอ: เมืองสตูล
ตำบล: เกาะสาหร่าย
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
รหัสไปรษณีย์: 91000
เกาะไข่ หรือ เกาะตะรัง เป็นเกาะขนาดเล็กขนาดราว 60,000 ตารางเมตร ในอุทยานแห่งชาติตะรุเตาตั้งอยู่ระหว่างเกาะตะรุเตากับเกาะอาดัง โดยอยู่ห่างจากเกาะตะรุเตาไปทางทิศตะวันตกประมาณ 20 กิโลเมตร เกาะตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล สามารถขึ้นไปท่องเที่ยวบนเกาะไข่ได้ แต่ไม่อนุญาตให้พักค้างแรมบนเกาะ
รูปร่างเกาะไข่คล้ายนกที่มีส่วนปากและหัวอยู่ทางด้านทิศเหนือและมีส่วนขาอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของเกาะ ตรงส่วนขาข้างหนึ่งของนกมีซุ้มประตูหินธรรมชาติ ซึ่งเกิดจากหินตะกอนชนิดหินทราย (กลุ่มหินแก่งกระจาน) ทางด้านทิศใต้มีแนวหาดทรายคล้ายทะเลแหวกข้ามไปยังกองหินปลายเกาะ มีแนวปะการังอยู่โดยทั่วไปซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นปะการังเขากวาง ในช่วงเดือนพฤศจิกายนจะมีเต่าทะเลขึ้นมาวางไข่เป็นจำนวนมาก
ทางราชการมีการจัดกิจกรรมงานวิวาห์บนเกาะไข่ โดยจะมีพิธีลอดซุ้มประตูหินและจดทะเบียนสมรส
ฮวัง จิน-อี

ฮวัง จิน-อี เกาหลี: 황진이; ฮันจา: 黃眞伊; อาร์อาร์: Hwang Jin-i; เอ็มอาร์: Hwang Chin-i(1520c.-1560c.) สตรีชาวเกาหลี เป็นที่รู้จักกันในนาม "มยองวอล" (หมายถึงดวงจันทร์อันสว่างไสว) เป็นหนึ่งใน กีแซง ที่มีชื่อเสียงที่สุดของ ราชวงศ์โชซ็อน เธออาศัยอยู่ในรัชสมัยของ พระเจ้าชุงจง เธอมีชื่อเสียงในด้านความงามที่โดดเด่น ความเฉลียวฉลาด มีเสน่ห์ สติปัญญาที่ไม่ธรรมดา และการแสดงออกที่เป็นธรรมชาติของเธอ เธอได้กลายเป็นบุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับ นวนิยาย โอเปร่า ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ของเกาหลีสมัยใหม่
หลุมอุกกาบาตบน ดาวศุกร์ ชื่อ Hwangcini ได้รับการตั้งชื่อตามเธอ
ผลงาน

ยังมีโคลง "ซีโจ" และบทเพลงบรรเลงด้วย "กอมุนโก" (เครื่องสายชนิดหนึ่งของเกาหลี) ซึ่งฮวัง จิน ยีเป็นผู้ผสมผสานหลงเหลืออยู่บ้างในปัจจุบัน  โคลงซีโจของเธอมักมีเนื้อหาชื่นชมความงามของธรรมชาติ เช่น ความงามของเมืองแกซอง รวมถึงพระราชวัง "มันวอลแด" และ "น้ำตกพาคยอน" ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองนี้ด้วย
นอกจากนี้ ยังค้นพบโคลงซีโจซึ่งพรรณาถึงการสูญเสียความรักของตัวเธอเอง บางส่วนอ้างอิงถึงบทกวีและวรรณกรรมจีนที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้น โคลงซีโจที่มีชื่อเสียงของเธอสองบท ได้แก่:
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  บราซิล
วันที่: 7–21 สิงหาคม
ทีม: 12
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  บราซิล (สมัยที่ 3rd)
รางวัล
ผู้เล่นทรงคุณค่า:  แซร์ฌีอู ซังตุส
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในร่ม ประเภททีมชาย ที่จะจัดแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล มีจำนวนชาติที่เข้าแข่งขันทั้งสิ้น 12 ทีมเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 7 สิงหาคม ถึง 21 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ที่ฌีนาซีอูดูมารากานังซิญญู
| กีฬาวอลเลย์บอล ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016> อินดอร์  |
| --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | ชาย | หญิง |
| การแข่งขัน | ชาย | หญิง |
| รายชื่อนักกีฬา | ชาย | หญิง |
ชายหาด 
| รอบคัดเลือก | ชาย | หญิง |
| การแข่งขัน | ชาย | หญิง |
ด ค ก