stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คุรุโควินทสิงห์

| คุรุโควินทสิงห์ |
| --- | --- |
คุรุโควินทสิงห์ถือเหยี่ยว นำกองกำลังขาลสา
เกิด: โควินทะ ราย 5 มกราคม ค.ศ. 1666 ตัขตะศรีปัฏนาสาหิบ นครปัฏนา (ประเทศอินเดียในปัจจุบัน)
เสียชีวิต: 7 ตุลาคม ค.ศ. 1708(1708-10-07) (41 ปี) หชูรสาหิบ (ประเทศอินเดียในปัจจุบัน)
สาเหตุเสียชีวิต: บาดแผล
ชื่ออื่น: นานักองค์ที่ 10
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ก่อตั้งขาลสา ประพันธ์ชาปสาหิพ, จัณฑี ที วาร เป็นต้น
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: คุรุเตฆ์บะฮาดุร
ผู้สืบตำแหน่ง: คุรุครันถสาหิพ
คู่สมรส: มาตาชีโต, มาตาสุนทรี และมาตาสาหิบทีวาน
บุตร: อชีตสิงห์ ชุฌารสิงห์ โชราวรสิงห์ ฟะเตฮ์ สิงห์
บิดามารดา: คุรุเตฆ์บะฮาดุร, มาตาคูชรี
คุรุโควินทสิงห์ หรือ คุรุโคพินทสิงห์ (5 มกราคม ค.ศ. 1666 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 1708), มีพระนามเดิมว่า โควินทะ ราย เป็นคุรุซิกข์องค์ที่ 10 อาจารย์ทางจิตวิญญาณ นักรบ กวี และนักปรัชญา เมื่อคุรุเตฆ์บะฮาดุรพระบิดาของท่านถูกประหารตัดพระเศียรเพราะไม่ยอมเข้ารับอิสลาม ท่านจึงกลายเป็นผู้นำชาวซิกข์แทนทั้งที่มีพระชนมายุได้เพียง 9 พรรษา โอรสทั้งสี่คนของท่านเสียชีวิตขณะท่านยังมีพระชนม์อยู่ โดยสองท่านเสียชีวิตในสงคราม อีกสองท่านถูกกองทัพจักรวรรดิโมกุลประหาร
ท่านทรงสร้างคุณูปการไว้หลายประการต่อศาสนาซิกข์ รวมทั้งการสร้างกองกำลังนักรบเรียกว่า "ขาลสา" ในปี ค.ศ. 1699 และบัญญัติ "ก 5 ประการ" อันเป็นหลักความเชื่อที่ชาวขาลสาต้องปฏิบัติตามตลอดชีวิต นอกจากนี้ท่านยังทำให้ศาสนาซิกข์มีรูปแบบมากขึ้น ประพันธ์คัมภีร์สำคัญ ๆ ไว้หลายเล่ม และตั้ง "คุรุครันถสาหิพ" เป็นคุรุแทนไว้ตลอดกาล
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020 รอบแบ่งกลุ่ม

รอบแบ่งกลุ่ม ของการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020 จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ถึง 6 พฤษภาคม 2563. มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 32 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มเพื่อที่จะค้นหา 16 ทีมในการแข่งขัน รอบแพ้คัดออก ของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020.
การแข่งขันถูกระงับเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ก่อนแมตช์เดย์ที่ 3 เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2020. เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2020, เอเอฟซีได้ประกาศว่าจะเริ่มต้นใหม่ในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2020. แมตช์ทั้งหมดหลังจากรีสตาร์ตกลับมาลงเล่นใน ประเทศกาตาร์.
การจับสลาก

การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2562, 16:30 MYT (UTC+8),ที่ เอเอฟซี เฮาส์ ใน กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย. 32 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในแปดกลุ่มจากสี่ทีม: แต่ละสี่กลุ่มในโซนตะวันตก (กลุ่ม เอ–ดี) และโซนตะวันออก (กลุ่ม อี–เอช). ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้.
| โซน | กลุ่ม | ทีม | ทีม | ทีม | ทีม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โซนตะวันตก | เอ–ดี |  ชาร์จาห์ |  ชะบาบอัลอะฮ์ลี |  อัล-วะห์ดา |  อัลอัยน์ (ผู้ชนะของ เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 1) |
| โซนตะวันตก | เอ–ดี |  อัล-นัสเซอร์ |  อัล-ตาอาวูน |  อัล-ฮิลาล |  อัลอะฮ์ลี (ผู้ชนะของ เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 2) |
| โซนตะวันตก | เอ–ดี |  อัล-ซัดด์ |  อัล-ดูฮาอิล |  เอสเตกลาล (ผู้ชนะของ เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 4) |  ชาห์ร โคโดร (ผู้ชนะของ เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 3) |
| โซนตะวันตก | เอ–ดี |  เพร์สโพลีส |  เซปาฮาน |  ปัคห์ตากอร์ |  อัล-ชอร์ตา |
| โซนตะวันออก | อี–เอช |  ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ |  ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ |  อุลซันฮุนได |  เอฟซีโซล (ผู้ชนะของ เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 1) |
| โซนตะวันออก | อี–เอช |  กว่างโจวเอเวอร์แกรนด์ |  เซี่ยงไฮ้ เสิ่นหัว |  เป่ย์จิง เอฟซี |  เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี (ผู้ชนะของ เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 2) |
| โซนตะวันออก | อี–เอช |  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส |  วิสเซล โคเบะ |  เอฟซี โตเกียว (ผู้ชนะของ เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 3) |  เชียงราย ยูไนเต็ด |
| โซนตะวันออก | อี–เอช |  เพิร์ทกลอรี |  ซิดนีย์ เอฟซี |  เมลเบิร์นวิกตอรี (ผู้ชนะของ เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 4) |  โจโฮร์ดารุลตักซิม |
รูปแบบการแข่งขัน

ในรอบแบ่งกลุ่ม, แต่ละกลุ่มจะลงเล่นในรูปแบบเหย้าและเยือนแบบพบกันหมด. ชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบ 16 ทีมสุดท้าย ของ รอบแพ้คัดออก.
ตารางการแข่งขัน

ตารางการแข่งขันของแต่ละนัดมีดังต่อไปนี้.
| รอบ | วันแข่งขันเดิม | แต่ละนัดตามโปรแกรมเดิม |
| --- | --- | --- |
| นัดที่ 1 | 10–12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 (12 แมตช์ที่ลงเล่น, 4 เลื่อนการแข่งขัน) | ทีม 1 พบกับ ทีม 4, ทีม 3 พบกับ ทีม 2 |
| นัดที่ 2 | 17–19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 (13 แมตช์ที่ลงเล่น, 3 เลื่อนการแข่งขัน) | ทีม 4 พบกับ ทีม 3, ทีม 2 พบกับ ทีม 1 |
| นัดที่ 3 | 2–4 มีนาคม ค.ศ. 2020 (2 แมตช์ที่ลงเล่น, 14 เลื่อนการแข่งขัน) | ทีม 4 พบกับ ทีม 2, ทีม 1 พบกับ ทีม 3 |
| นัดที่ 4 | 6–8 เมษายน ค.ศ. 2020 (ทั้งหมด 16 แมตช์ที่เลื่อนการแข่งขัน) | ทีม 2 พบกับ ทีม 4, ทีม 3 พบกับ ทีม 1 |
| นัดที่ 5 | 20–22 เมษายน ค.ศ. 2020 (ทั้งหมด 16 แมตช์ที่เลื่อนการแข่งขัน) | ทีม 4 พบกับ ทีม 1, ทีม 2 พบกับ ทีม 3 |
| นัดที่ 6 | 4–6 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 (ทั้งหมด 16 แมตช์ที่เลื่อนการแข่งขัน) | ทีม 1 พบกับ ทีม 2, ทีม 3 พบกับ ทีม 4 |
ตารางการแข่งขัน > ผลกระทบของการแพร่ระบาด โควิด-19

เนื่องจาก การระบาดทั่วโควิด-19 ในทวีปเอเชีย, รัฐบาลกลางออสเตรเลีย สั่งห้ามชาวต่างชาติที่เดินทางมาจากประเทศจีน, และ สหพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลีย บอกกับ เอเอฟซี ไปว่าออสเตรเลียไม่สามารถจัดการแข่งขันในการเป็นเจ้าภาพพบกับทีมจากจีน. เอเอฟซี ได้จัดการประชุมฉุกเฉินเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เพื่อกำหนดแผนสำหรับทัวร์นาเมนต์, รวมไปถึงแต่ไม่มีการจำกัดเพื่อปรับเปลี่ยนตารางการแข่งขันของแต่ละนัดในโซนตะวันออก. หลังจากการประชุม, เอเอฟซีได้ตัดสินใจเลื่อนแมตช์การแข่งขันที่เกี่ยวข้องกับสโมสรจีนจากสามแมตช์เดย์แรก ยกเว้น เชียงราย ยูไนเต็ด พบกับ เป่ย์จิง เอฟซี:
กลุ่ม อี: เอฟซี โซล พบ เป๋ย์จิง เอฟซี (จากเดิมวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ไปเป็นวันที่ 28 เมษายน), เมลเบิร์นวิกตอรี พบ เป่ย์จิง เอฟซี (จากเดิมวันที่ 3 มีนาคม ไปเป็นวันที่ 28 พฤษภาคม)
กลุ่ม เอฟ: เพิร์ทกลอรี พบ เซี่ยงไฮ้ เสินหัว (จากเดิมวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ไปเป็นวันที่ 28 เมษายน), อุลซัน ฮุนได พบ เซียงไฮ้ เสินหัว (จากเดิมวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ไปเป็นวันที่ 19 พฤษภาคม), เอฟซี โตเกียว พบ เซียงไฮ้ เสินหัว (จากเดิมวันที่ 4 มีนาคม ไปเป็นวันที่ 27 พฤษภาคม)
กลุ่ม จี: ซูวอน ซัมซุง บลูวิงส์ พบ กว่างโจว เอเวอร์แกรนด์ (จากเดิมวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ไปเป็นวันที่ 29 เมษายน), โจโฮร์ดารุลตักซิม พบ กว่างโจว เอเวอร์แกรนด์ (จากเดิมวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ไปเป็นวันที่ 20 พฤษภาคม), วิสเซล โคเบะ พบ กว่างโจว เอเวอร์แกรนด์ (จากเดิมวันที่ 3 มีนาคม ไปเป็นวันที่ 26 พฤษภาคม)
กลุ่ม เอช: ซิดนีย์ เอฟซี พบ เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี (จากเดิมวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ไปเป็นวันที่ 29 เมษายน), ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ พบ เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี (จากเดิมวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ไปเป็นวันที่ 20 พฤษภาคม), โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส พบ เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี (จากเดิมวันที่ 4 มีนาคม ไปเป็นวันที่ 27 พฤษภาคม)
แต่ละนัดด้านล่างนี้เป็นการเลื่อนแข่งขันออกไปเป็นวันต่อมาระหว่างล่าช้าเดือนกุมภาพันธ์และเร็วสุดเดือนมีนาคม, ก่อนที่จะมีคำประกาศของเอเอฟซีเพื่อเลื่อนแมตช์ทั้งหมด:
กลุ่ม เอ: Al-Ahli v Al-Shorta และ Al-Wahda v Esteghlal (2 มีนาคม)
กลุ่ม บี: Al-Hilal v Pakhtakor และ Shabab Al-Ahli v Shahr Khodro (3 มีนาคม)
กลุ่ม ซี: Persepolis v Al-Taawoun และ Al-Duhail v Sharjah (2 มีนาคม)
กลุ่ม ดี: Al-Ain v Al-Sadd และ Sepahan v Al-Nassr (3 มีนาคม), Al-Nassr v Sepahan (6 เมษายน)
กลุ่ม อี: FC Seoul v Chiangrai United (3 มีนาคม)
กลุ่ม เอฟ: Perth Glory v Ulsan Hyundai (4 มีนาคม, ต่อมาเลื่อนไปเป็นวันที่ 18 มีนาคม)
| นัดที่ | โซนตะวันตก | โซนตะวันออก |
| --- | --- | --- |
| นัดที่ 1 | — | 18–19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 (3 นัด) |
| นัดที่ 2 | — | 21–22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 (4 นัด) |
| นัดที่ 3 | 14–15 กันยายน ค.ศ. 2020 | 24–25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 |
| นัดที่ 4 | 17–18 กันยายน ค.ศ. 2020 | 27–28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 (6 นัด) |
| นัดที่ 5 | 20–21 กันยายน ค.ศ. 2020 | 30 พฤศจิกายน – 1 ธันวาคม ค.ศ. 2020 |
| นัดที่ 6 | 23–24 กันยายน ค.ศ. 2020 | 3–4 ธันวาคม ค.ศ. 2020 |
ตารางการแข่งขัน > สนามแข่งขันเป็นกลางหลังจากรีสตาร์ต

เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2020, เอเอฟซีได้ประกาศออกมาว่า กาตาร์ จะรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพแต่ละแมตช์ในโซนตะวันตกทั้งหมดหลังจากรีสตาร์ท. เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2020, เอเอฟซีได้ประกาศออกมาว่า มาเลเซีย จะรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพแต่ละแมตช์ในโซนตะวันออกของกลุ่ม จี และ เอช หลังจากรีสตาร์ท. อย่างไรก็ตาม, เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2020, เอเอฟซีได้ประกาศออกมาว่า เป็นไปตามข้อตกลงกับ สมาคมฟุตบอลกาตาร์, แต่ละนัดโซนตะวันออกทั้งหมดหลังจากรีสตาร์ทจะลงเล่นในกาตาร์.
สนามแข่งขันเป็นกลางด้านล่างนี้ในกาตาร์ที่ถูกนำมาใช้:
อัล จานูบ สเตเดียม, อัล วาคราห์ (1 นัดของกลุ่ม เอ, 7 นัดของกลุ่ม บี, 2 นัดของกลุ่ม จี, 6 นัดของกลุ่ม เอช)
เอดดูเคชันซิตีสเตเดียม, โดฮา (7 นัดของกลุ่ม ซี, 1 นัดของกลุ่ม ดี, 2 นัดของกลุ่ม อี, 9 นัดของกลุ่ม เอฟ)
สนามกีฬาจัสซิมบินฮะหมัด, โดฮา (1 นัดของกลุ่ม ซี, 7 นัดของกลุ่ม ดี, 7 นัดของกลุ่ม อี, 1 นัดของกลุ่ม เอฟ)
สนามกีฬาแห่งชาติคาลิฟา, โดฮา (7 นัดของกลุ่ม เอ, 1 นัดของกลุ่ม บี, 7 นัดของกลุ่ม จี, 3 นัดของกลุ่ม เอช)
กลุ่ม > กลุ่ม เอ

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  AHL |  EST |  SHO |  WAH |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อัลอะฮ์ลี | 4 | 2 | 0 | 2 | 4 | 6 | −2 | 6 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  | — | 2–1 | 1–0 | 20 ก.ย. |
| 2 |  เอสเตกลาล | 4 | 1 | 2 | 1 | 6 | 4 | +2 | 5 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  | 3–0 | — | 1–1 | 17 ก.ย. |
| 3 |  อัล-ชอร์ตา | 4 | 1 | 2 | 1 | 4 | 4 | 0 | 5 |  |  | 2–1 | 1–1 | — | 0–1 |
| 4 |  อัล-วะห์ดา | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | ถอนตัว |  | 1–1 | 14 ก.ย. | 23 ก.ย. | — |
แหล่งที่มา: เอเอฟซี
กฎการจัดอันดับ: Tiebreakers
หมายเหตุ:
↑  อัล-วะห์ดา ไม่สามารถเดินทางไปกาตาร์ได้ที่จะเล่นสี่นัดสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่มเนื่องจากสมาชิกในทีมหลายคนทดสอบผลเชิงบวกสำหรับ โควิด-19. พวกเขาได้รับการพิจารณาให้ถอนตัวจากการแข่งขัน, และแมตช์ทั้งหมดที่ผ่านมาที่ลงเล่นโดย อัล-วะห์ดา จะได้รับการพิจารณา "โมฆะ" และจะไมได้รับการพิจารณาในการกำหนดตารางคะแนนกลุ่มรอบสุดท้าย.
10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
17:30UTC+3
| อัล-ชอร์ตา  | 1–1 |  เอสเตกลาล |
| --- | --- | --- |
| ฟาเอซ  48' (ลูกโทษ) | รายงานสด รายงานสถิติ | คัดฮิม  24' (เข้าประตูตัวเอง) |
ผู้ชม: 6,750 คน
ผู้ตัดสิน: อะห์เหม็ด อัล-อะลี (จอร์แดน)
10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
19:35UTC+4
| อัล-วะห์ดา  | โมฆะ (1–1) |  อัลอะฮ์ลี |
| --- | --- | --- |
| ริม ชัง-วู  90' | รายงานสด รายงานสถิติ | อาซิรี  60' |
ผู้ชม: 7,124 คน
ผู้ตัดสิน: อะห์เหม็ด อัล-คัฟ (โอมาน)
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
17:00UTC+3
| อัล-ชอร์ตา  | โมฆะ (0–1) |  อัล-วะห์ดา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ | อึมโปกู  88' |
ผู้ชม: 4,327 คน
ผู้ตัดสิน: นัซมี นาซารุดดิน (มาเลเซีย)
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
18:30UTC+3
| อัลอะฮ์ลี  | 2–1 |  เอสเตกลาล |
| --- | --- | --- |
| อัล-โมอาเชอร์  17' (ลูกโทษ), 29' | รายงานสด รายงานสถิติ | โมตาฮารี  22' |
ผู้ตัดสิน: โค ฮยุง-จิน (เกาหลีใต้)
14 กันยายน ค.ศ. 2020
18:00UTC+3
| อัลอะฮ์ลี  | 1–0 |  อัล-ชอร์ตา |
| --- | --- | --- |
| มาริน  87' | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: นะวัฟ ชูครัลลา (บาห์เรน)
14 กันยายน ค.ศ. 2020
21:00UTC+3
| อัล-วะห์ดา  | ยกเลิก |  เอสเตกลาล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
17 กันยายน ค.ศ. 2020
18:00UTC+3
| อัล-ชอร์ตา  | 2–1 |  อัลอะฮ์ลี |
| --- | --- | --- |
| นาทิค  14' ฟายยัดห์  65' | รายงานสด รายงานสถิติ | อัล-มัจฮัด  56' |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: เชอร์ซอด คาซิมอฟ (อุซเบกิสถาน)
17 กันยายน ค.ศ. 2020
21:00UTC+3
| เอสเตกลาล  | ยกเลิก |  อัล-วะห์ดา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
20 กันยายน ค.ศ. 2020
18:00UTC+3
| อัลอะฮ์ลี  | ยกเลิก |  อัล-วะห์ดา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
20 กันยายน ค.ศ. 2020
21:00UTC+3
| เอสเตกลาล  | 1–1 |  อัล-ชอร์ตา |
| --- | --- | --- |
| โมตาฮารี  68' | รายงานสด รายงานสถิติ | ฟายยัดห์  26' |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: โค ฮยุง-จิน (เกาหลีใต้)
23 กันยายน ค.ศ. 2020
18:00UTC+3
| อัล-วะห์ดา  | ยกเลิก |  อัล-ชอร์ตา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
23 กันยายน ค.ศ. 2020
18:00UTC+3
| เอสเตกลาล  | 3–0 |  อัลอะฮ์ลี |
| --- | --- | --- |
| กาเยดี  29' คาริมี  38' ดิอาบาเต  54' | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: อัดฮัม มัคฮัดเมห์ (จอร์แดน)
กลุ่ม > กลุ่ม ดี

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  NAS |  SAD |  SEP |  AIN |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อัล-นัสเซอร์ | 6 | 3 | 2 | 1 | 9 | 5 | +4 | 11 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  | — | 2–2 | 2–0 | 0–1 |
| 2 |  อัล-ซัดด์ | 6 | 2 | 3 | 1 | 14 | 8 | +6 | 9 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  | 1–1 | — | 3–0 | 4–0 |
| 3 |  เซปาฮาน | 6 | 2 | 1 | 3 | 6 | 8 | −2 | 7 |  |  | 0–2 | 2–1 | — | 0–0 |
| 4 |  อัลอัยน์ | 6 | 1 | 2 | 3 | 5 | 13 | −8 | 5 |  |  | 1–2 | 3–3 | 0–4 | — |
แหล่งที่มา: เอเอฟซี
กฎการจัดอันดับ: Tiebreakers
11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
18:50UTC+4
| อัลอัยน์  | 0–4 |  เซปาฮาน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ | โมเฮบี  38' คิรอส  46' ราฟิเอ  52' ตายเยบี  78' |
ผู้ชม: 7,028 คน
ผู้ตัดสิน: ฮิโรยูกิ คิมุระ (ญี่ปุ่น)
11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
18:15UTC+3
| อัล-นัสเซอร์  | 2–2 |  อัล-ซัดด์ |
| --- | --- | --- |
| ฮัมดัลลาห์  7' อัล-โอบาอิด  53' | รายงานสด รายงานสถิติ | อัล-อัมรี  9' (เข้าประตูตัวเอง) อัล-ฮายดอส  48' |
ผู้ชม: 11,828 คน
ผู้ตัดสิน: คริส บีธ (ออสเตรเลีย)
18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
18:55UTC+4
| อัลอัยน์  | 1–2 |  อัล-นัสเซอร์ |
| --- | --- | --- |
| ยาอิเซียน  18' | รายงานสด รายงานสถิติ | อาลี  57' ฮัมดัลลาห์  80' |
ผู้ชม: 7,326 คน
ผู้ตัดสิน: นะวัฟ ชูครัลลา (บาห์เรน)
18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
18:35UTC+3
| อัล-ซัดด์  | 3–0 |  เซปาฮาน |
| --- | --- | --- |
| อะฟิฟ  51' อัล-ฮายดอส  72', 78' | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
ผู้ชม: 5,843 คน
ผู้ตัดสิน: อาซิซ อาซิมอฟ (อุซเบกิสถาน)
15 กันยายน พ.ศ. 2563
18:00UTC+3
| อัลอัยน์  | 3–3 |  อัล-ซัดด์ |
| --- | --- | --- |
| ลาบา  5' อิสลามคาน  38' คูคี  67' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงานสด รายงานสถิติ | อะฟิฟ  35' กาซอร์ลา  55' บูเน็ดจาห์  60' |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: เฮตติคัมคานัมเก เปเรรา (ศรีลังกา)
15 กันยายน พ.ศ. 2563
21:00UTC+3
| เซปาฮาน  | 0–2 |  อัล-นัสเซอร์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ | ฮัมดัลลาห์  29', 48' |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: อัดฮัม มัคฮัดเมห์ (จอร์แดน)
18 กันยายน พ.ศ. 2563
18:00UTC+3
| อัล-ซัดด์  | 4–0 |  อัลอัยน์ |
| --- | --- | --- |
| บูเน็ดจาห์  26', 70' อะฟิฟ  56' ตาบาตา  86' | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: โมห์ด อามิรุล อิซาน ยาอาค็อบ (มาเลเซีย)
18 กันยายน พ.ศ. 2563
21:00UTC+3
| อัล-นัสเซอร์  | 2–0 |  เซปาฮาน |
| --- | --- | --- |
| มาดู  32' ฮัมดัลลาห์  41' | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: อิลกิซ ตันตาเชฟ (อุซเบกิสถาน)
21 กันยายน พ.ศ. 2563
18:00UTC+3
| อัล-ซัดด์  | 1–1 |  อัล-นัสเซอร์ |
| --- | --- | --- |
| บูเน็ดจาห์  87' | รายงานสด รายงานสถิติ | อัล-กันนัม  22' |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: มาซุด ตูฟาเยลิเอห์ (ซีเรีย)
21 กันยายน พ.ศ. 2563
21:00UTC+3
| เซปาฮาน  | 0–0 |  อัลอัยน์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ |  |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: อะลี ชาบาน (คูเวต)
24 กันยายน พ.ศ. 2563
18:00UTC+3
| เซปาฮาน  | 2–1 |  อัล-ซัดด์ |
| --- | --- | --- |
| มีร์ซาอี  14' ชาห์บัซซาเดห์  53' | รายงานสด รายงานสถิติ | อะลี  82' |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: ศิวกร ภูอุดม (ไทย)
24 กันยายน พ.ศ. 2563
18:00UTC+3
| อัล-นัสเซอร์  | 0–1 |  อัลอัยน์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงานสด รายงานสถิติ | ลาบา  19' |
ผู้ชม: 0 คน
ผู้ตัดสิน: ฮุสเซน อาโบ เยเฮีย (เลบานอน)
ควาย

| ควาย |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
สัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กีบคู่ Artiodactyla
วงศ์:: วงศ์วัวและควาย Bovidae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยวัวและควาย Bovinae
สกุล:: Bubalus Bubalus (Linnaeus, 1758)
สปีชีส์:: Bubalus bubalis
ชื่อทวินาม
Bubalus bubalis (Linnaeus, 1758)


การกระจายพันธุ์ของควายใน ค.ศ. 2004
ชื่อพ้อง
 Bos bubalis Linnaeus, 1758
ควาย หรือภาษาทางการว่า กาสร หรือ กระบือ มีอีกชื่อว่า ควายบ้าน หรือ ควายเอเชีย เป็นสัตว์วงศ์วัวและควายขนาดใหญ่ที่มีแหล่งที่อยู่อาศัยดั้งเดิมในอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบัน สามารถพบได้ในทวีปยุโรป ออสเตรเลีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และประเทศในแอฟริกาบางส่วน
โดยมีการแบ่งต้นแบบควายตามสัณฐานวิทยาและพฤติกรรมถึงสองแบบ: ควายแม่น้ำ ที่พบในอนุทวีปอินเดียถึงบอลข่าน, อียิปต์ และอิตาลี และ ควายปลัก ที่พบตั้งแต่รัฐอัสสัมทางตะวันตกผ่านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงจนถึงหุบเขาแยงซีทางตะวันออกของจีน
ควายป่า (Bubalus arnee) มีความเป็นไปได้ในการเป็นตัวแทนบรรพบุรุษของควายบ้านมากที่สุด ผลจากงานวิจัยทางวิวัฒนาการชาติพันธุ์แสดงให้เห็นว่า ความแม่น้ำน่าจะมีต้นกำเนิดในอินเดียตะวันตกแล้วถูกปรับเป็นสัตว์เลี้ยงประมาณ 6,300 ปีที่แล้ว ส่วนควายปลักมีต้นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่และถูกปรับเป็นสัตว์เลี้ยงประมาณ 3,000 ถึง 7,000 ปีที่แล้ว ควายแม่น้ำกระจัดกระจายไปทางตะวันตกถึงอียิปต์, บอลข่าน และอิตาลี ส่วนควายปลักกระจัดกระจายไปทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และไปทางตอนเหนือถึงหุบเขาแม่น้ำแยงซี
เมลูฮ์ฮาค้าขายควายจากอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุไปยังเมโสโปเตเมียเมื่อ 2500 ปีก่อนคริสต์ศักราช ตราประทับอาลักษณ์ของกษัตริย์แอกแคดแสดงการเชือดพลีควายด้วย ปัจจุบันมีควายอย่างน้อย 130 ล้านตัวทั่วโลก และผู้คนส่วนมากพึ่งพามันมากกว่าสัตว์เลี้ยงชนิดอื่น ๆ
รายละเอียด

ควายจัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีสี่ขา เท้าเป็นกีบ ตัวขนาดใกล้เคียงกับวัวโตเต็มวัยเมื่ออายุระหว่าง 5-8 ปี น้ำหนักตัวผู้โตเต็มวัยโดยเฉลี่ย 520-560 กิโลกรัม ตัวเมียเฉลี่ยประมาณ 360-440 กิโลกรัม ตัวผู้จะใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย มีผิวสีเทาถึงดำ (บางตัวมีสีชมพู เรียกว่า ควายเผือก) มีเขาเป็นลักษณะเด่นเฉพาะตัว ปลายเขาโค้งเป็นวงคล้ายพระจันทร์เสี้ยว แต่ถ้าเป็นควายตัวผู้ที่มีลักษณะดีก็จะมีคนซื้อไปเป็นพ่อพันธุ์
ควายเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ลูกควายจะกินนมแม่จนอายุประมาณ 1 ปี 6 เดือน ควายจะเจริญเติบโตใช้แรงงานได้ระหว่างอายุ 2.5-3 ปี ช่วงที่ใช้งานได้เต็มที่ คือระหว่างอายุ 6-9 ปี ควายแต่ละตัวจะใช้งานได้จนอายุย่างเข้า 20 ปี อายุควายโดยทั่วไปเฉลี่ยประมาณ 25 ปี
สายพันธุ์

แยกได้เป็นสองกลุ่มคือควายป่า และควายบ้าน และควายบ้านนั้นก็แบ่งได้เป็น 2 ชนิดคือ ควายปลัก (Swamp buffalo) ควายแม่น้ำ (River buffalo) ทั้งสองชนิดจัดอยู่ในวงศ์ สกุล และชนิดเดียวกันคือ Bubalus bubalis แต่ก็มีความแตกต่างกันทางสรีระวิทยา รูปร่าง อย่างเห็นได้ชัดเจน จากการศึกษาทางด้านชีวภาพโมเลกุลพบว่า ควายปลักมีจำนวนโครโมโซม 24 คู่ ส่วนควายแม่น้ำจะจำนวนโครโมโซม 25 คู่ และสามารถผสมข้ามพันธุ์ระหว่างทั้งสองชนิดนี้ได้
เลี้ยงกันในประเทศไทย ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย เวียดนาม พม่า กัมพูชา และลาว เลี้ยงเพื่อใช้แรงงานในไร่นา เพื่อปลูกข้าวและทำไร่ และเมื่อกระบืออายุมากขึ้นก็จะส่งเข้าโรงฆ่าเพื่อใช้เนื้อเป็นอาหาร ชอบนอนแช่ปลัก มีรูปร่างล่ำสัน ผิวหนังมีสีเทาเข้มเกือบดำอาจมีสีขาวเผือก มีขนเล็กน้อย ลำตัวหนาลึก ท้องใหญ่ หัวยาวแคบ เขามีลักษณะแบบโค้งไปข้างหลัง หน้าสั้น หน้าผากแบบราบ ตานูนเด่นชัด ช่วงระหว่างรูจมูกทั้งสองข้างกว้าง ขาทั้ง 4 สีขาวแก่หรือสีเทาคล้ายใส่ถุงเท้าสีขาว คอยาวและบริเวณใต้คอจะมีขนขาวเป็นรูปตัววี (chevlon) หัวไหล่และอกนูนเห็นชัดเจน
พบในประเทศอินเดีย ปากีสถาน อียิปต์ ประเทศในยุโรปตอนใต้และยุโรปตะวันออก ให้นมมากและเลี้ยงไว้เพื่อรีดนม ไม่ชอบลงแช่โคลน แต่จะชอบน้ำสะอาด มีหลายสายพันธุ์ เช่น พันธุ์มูร่าห์ นิลิ ราวี เมซานี เซอติ และเมดิเตอร์เรเนียน เป็นต้น กระบือประเภทนี้จะมีขนาดใหญ่ รูปร่างแข็งแรง ลักษณะทั่วไปจะมีผิวหนังสีดำ หัวสั้น หน้าผากนูน เขาสั้น และบิดม้วนงอ ส่วนลำตัวจะลึกมาก มีขนาดเต้านมใหญ่
ดูเพิ่ม

ควายป่าแอฟริกา (Syncerus caffer)
ควายป่า
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:AmCyc Poster
ศูนย์สนเทศทางกระบือนานาชาติ สำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลุ่มวิจัยและพัฒนากระบือ กองบำรุงพันธุ์สัตว์ เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q42710  Wikispecies: Bubalus bubalis  ADW: Bubalus_bubalis  ARKive: bubalus-bubalis  BOLD: 25386  EoL: 311907  EPPO: BUBABU  Fossilworks: 149716  GBIF: 7422937  iNaturalist: 81925  IRMNG: 10212873  ITIS: 552476  MSW: 14200694  NBN: NHMSYS0020975275  NCBI: 89462 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
กีฬาเทนนิสในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

| กีฬาเทนนิส  ในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 |
| --- | --- |
สนาม: ศูนย์เทนนิสนานาชาติเสฉวน
29 กรกฎาคม–6 สิงหาคม ค.ศ. 2023
จำนวนนักกีฬา: 124 คน จาก 28 ประเทศ
← 20192025 →
กีฬาเทนนิสในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 จัดแข่งขันระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม–6 สิงหาคม ค.ศ. 2023 ที่ศูนย์เทนนิสนานาชาติเสฉวน เจียนหยาง เฉิงตู ประเทศจีน
ประเทศที่เข้าร่วม

นักกีฬา 124 คนจาก 28 ชาติเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021:
ออสเตรเลีย (4)
อาเซอร์ไบจาน (2)
บราซิล (3)
จีน (8)
โคลอมเบีย (4)
เช็กเกีย (4)
เอสโตเนีย (1)
ฝรั่งเศส (5)
ฮ่องกง (7)
อินเดีย (8)
อินโดนีเซีย (4)
อิตาลี (2)
ญี่ปุ่น (8)
มองโกเลีย (3)
ไนจีเรีย (1)
ฟิลิปปินส์ (3)
โปรตุเกส (4)
แอฟริกาใต้ (7)
เกาหลีใต้ (7)
สวิตเซอร์แลนด์ (3)
สโลวาเกีย (2)
จีนไทเป (6)
ไทย (8)
ยูกันดา (4)
สหรัฐ (6)
อุซเบกิสถาน (6)
แซมเบีย (3)
ซิมบับเว (1)
ตารางเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ ( จีน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีนไทเป | 5 | 1 | 1 | 7 |
| 2 |  จีน* | 1 | 3 | 0 | 4 |
| 3 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 4 |  เช็กเกีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 |  ไทย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  ญี่ปุ่น | 0 | 0 | 5 | 5 |
| 7 |  ฮ่องกง | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 |  อุซเบกิสถาน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 |  เกาหลีใต้ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 |  ฝรั่งเศส | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 7 |  สหรัฐ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (11 ประเทศ) | รวม (11 ประเทศ) | 7 | 7 | 12 | 26 |
คุรุอังคัท

| คุรุอังคัท |
| --- | --- |
ภาพเฟรสโกของคุรุอังคัตที่เมืองโควินทาล
ส่วนบุคคล
เกิด: ภาอีเลหนา (Bhai Lehna) 31 มีนาคม ค.ศ.1504 Matte Di Sarai, Muktsar, แคว้นปัญจาบ
มรณภาพ: 29 มีนาคม ค.ศ. 1552(1552-03-29) (47 ปี) Khadur Sahib, อมฤตสระ
ศาสนา: ศาสนาซิกข์
คู่สมรส: Mata Khivi
บุตร: Baba Dasu, Baba Dattu, Bibi Amro และ Bibi Anokhi
บุพการี: Mata Ramo กับ Baba Pheru Mal
รู้จักจาก: สร้างมาตรฐานของอักษรคุรมุขี
ตำแหน่งชั้นสูง
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้า: คุรุนานัก
ผู้ดำรงตำแหน่งถัดมา: คุรุอมรทาส
คุรุอังคัท (Guru Angad) หรือบางเอกสารสะกดแตกต่างกันไป เช่น คุรุอังคัต, คุรุอังกัต, คุรุอังขัต และ คุรุอังฆัต เป็นคุรุศาสดาองค์ที่สองของศาสนาซิกข์ พระองค์ประสูติในครอบครัวของชาวฮินดูในหมู่บ้านหริเก (Harike) ในเมืองมุกตเสร์ (Muktser) ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดียใกล้กับแคว้นปัญจาบในปัจจุบัน เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1504 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1552 พระองค์มีพระนามแรกประสูติว่า "ภาอี เลห์นา" (Bhai Lehna) พระบิดาของของพระองค์เป็นพ่อค้า ส่วนพระองค์เองทรงบวชเป็นนักบวช "บูชารี" (Pujari; นักบวชที่ทำหน้าที่ประกอบพิธีกรรมในโบสถ์พราหมณ์) และเป็นศาสนจารย์ ที่นับถือพระแม่ทุรคาเป็นหลัก
ต่อมา ได้ทรงพบกับคุรุนานัก ศาสดาคุรุพระองค์แรกของซิกข์ จึงทรงเปลี่ยนศาสนามาเป็นชาวซิกข์และทรงงานช่วยเหลือคุรุนานักเป็นเวลาหลายปี ท่านคุรุนานักประทานพระนามใหม่ให้กับท่านภัย เลห์นา ว่า "คุรุอังคัท" (Guru Angad) อันแปลว่า "แขนขาของเรา" (my own limb) และได้แต่งตั้งให้เป็นคุรุศาสดาองค์ที่สองต่อจากตัวคุรุนานักเอง แทนที่จะแต่งตั้งพระบุตรของพระองค์ด้วยซ้ำ
หลังการสิ้นพระชนม์ของคุรุนานักใน ค.ศ. 1539 คุรุอังคัตจึงทรงสืบสานและดำรงตำแหน่งผู้นำของศาสนาซิกข์ต่อจากคุรุนานัก ผลงานสำคัญของท่านที่ทรงช่วยพัฒนาศาสนาซิกข์ คือการพัฒนาและจัดระบบอักษรคุรมุขีโดยพัฒนาดัดแปลงจากอักษรทาครี ซึ่งใช้อย่างแพร่หลายในแถบเทือกเขาหิมาลัย ท่านยังทรงรวบรวมเพลงสวดของคุรุนานักและนิพนธ์เพลงสวดขึ้นอีก 62-63 เพลง ต่อมาพระองค์ได้ทรงเลือกคุรุศาสดาองค์ต่อไปด้วยแนวคิดเช่นเดียวกับคุรุนานัก คือไม่เลือกพระบุตรของตนแต่เลือกผู้ที่มีความสามารถมากกว่า ซึ่งพระองค์ได้ทรงสถาปนาคุรุอมรทาส เป็นคุรุศาสดาองค์ที่ 3 ถัดจากพระองค์เอง
การประยุกต์ใช้สภาพนำยวดยิ่ง

การประยุกต์ใช้สารตัวนำยวดยิ่ง
ใช้ในการประดิษฐ์อุปกรณ์ตรวจจับสนามแม่เหล็กสคิด(SQUID)
ใช้ประดิษฐ์วงจรไฟฟ้าโดยใช้ปรากฏการณ์โจเซฟสัน(Josephson junctions)
ใช้ประดิษฐ์แม่เหล็กความเข้มสูงที่ใช้ใน รถไฟฟ้าแม่เหล็กความเร็วสูง  (maglev trains) เครื่องตรวจเอกซเรย์ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (MRI) เครื่องนิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์ (NMR) เครื่องเร่งปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น (เช่น tokamaks)
สายไฟไร้ความต้านทาน (Low-loss power cable)
อุปกรณ์ตรวจจับอนุภาคในเครื่องเร่งอนุภาค (Particle accelerator)
มอเตอร์ไฟฟ้าและเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
จากสมบัติพื้นฐานของตัวนำยวดยิ่งไม่ว่าจะเป็นการ มีความต้านทานที่น้อยมากจนแทบไม่มีเลยหรือการแสดง ปรากฎการณ์ไมน์สเนอร์ทำให้มีการนำตัวนำยวดยิ่งมาประยุกต์ ใช้ได้ในงานหลายประเภท เช่น ด้านการแพทย์ ด้านการคมนาคม หรือการวิจัยที่ต้องใช้สนามแม่เหล็กความเข้มสูง เป็นต้น ทั้งนี้ องค์ประกอบสำคัญของการประยุกต์ใช้งานตัวนำยวดยิ่งก็คือตัวนำ ยวดยิ่งนั้นจะต้องมีค่าอุณหภูมิวิกฤตที่สูงพอประมาณ รวมถึงต้องมีค่ากระแสวิกฤตและค่าสนามแม่เหล็กวิกฤตที่สูงด้วย เนื่องจาก การประยุกต์ใช้งานส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับกระแสไฟฟ้าและ สนามแม่เหล็ก ตัวอย่างการประยุกต์ใช้งาน บางประการของตัวนำยวดยิ่ง มีดังนี้