stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศาลอนุญาโตตุลาการการกีฬา

| ศาลอนุญาโตตุลาการการกีฬา |
| --- | --- |
(ในภาษาฝรั่งเศส) Tribunal arbitral du sport
สำนักงานใหญ่ที่ โลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สถาปนา: ค.ศ. 1984
ที่ตั้ง: โลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ที่มา: คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (กฎบัตรโอลิมปิก)
ยื่นอุทธรณ์ต่อ: ศาลฎีกาแห่งสวิตเซอร์แลนด์
เว็บไซต์: www.tas-cas.org
ประธาน
ปัจจุบัน: จอห์น โคทส์
ตั้งแต่: ค.ศ. 2011
ทางเข้าสำนักงานใหญ่ของศาลอนุญาโตตุลาการกีฬาใน โลซาน, สวิตเซอร์แลนด์
ศาลอนุญาโตตุลาการการกีฬา (อังกฤษ: Court of Arbitration for Sport,CAS; ฝรั่งเศส: Tribunal arbitral du sport, TAS) เป็นหน่วยงานระหว่างประเทศที่จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984 เพื่อระงับข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องกับกีฬาผ่านการอนุญาโตตุลาการ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และศาลตั้งอยู่ในเมืองนิวยอร์ก ซิดนีย์ และโลซาน ศาลชั่วคราวจัดตั้งขึ้นในเมืองเจ้าภาพโอลิมปิกในปัจจุบัน
สภาอนุญาโตตุลาการกีฬาระหว่างประเทศ (ICAS) ได้รับการจัดตั้งขึ้นพร้อมกัน และมีประธานเพียงคนเดียวซึ่งเป็นประธานในทั้งสององค์กร สภาอนุญาโตตุลาการมีสมาชิก 20 คน มีหน้าที่รับผิดชอบด้านการจัดหาเงินทุนและการรายงานทางการเงินโดยศาลอนุญาโตตุลาการการกีฬา และแต่งตั้งผู้อำนวยการของศาลอนุญาโตตุลาการการกีฬา
คณะกรรมการสภาอนุญาโตตุลาการกีฬาระหว่างประเทศ

| ตำแหน่ง | ชื่อ | ประเทศ |
| --- | --- | --- |
| ประธาน สภา/ศาลอนุญาโตตุลาการการกีฬา | จอห์น ดี. โคตส์ เอซี |  ออสเตรเลีย |
| รองประธานสภาอนุญาโตตุลาการกีฬาระหว่างประเทศ | ไมเคิล บี. เลนาร์ด โอแอลวาย |  สหรัฐ |
| รองประธานสภาอนุญาโตตุลาการกีฬาระหว่างประเทศ | จาซา อังเดร-โปรเซง |  สโลวีเนีย |
| ประธานแผนกศาลอนุญาโตตุลาการการกีฬาสามัญ | แคโรล มาลินโวด์ |  ฝรั่งเศส |
| ประธานฝ่ายอุทธรณ์อนุญาโตตุลาการ | คอรินน์ ชมิดเฮาเซอร์ โอแอลวาย |  สวิตเซอร์แลนด์ |
| อธิบดีศาลอนุญาโตตุลาการการกีฬา | แมทธิว รีบ |  สวิตเซอร์แลนด์ |
หมายเหตุและอ้างอิง

↑  History of the Court of Arbitration for Sport, official website of the Court of Arbitration for Sport (page visited on 5 May 2016).
↑  "Code : Statutes of ICAS and CAS". Court of Arbitration for Sport. สืบค้นเมื่อ 28 June 2020.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ตารางการพิจารณาคดีในปัจจุบัน
"Where do athletes go to court?" Slate, 1 July 2004
| ด ค ก กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 พิธีการ ประธานในพิธี  ผู้เก็บธงโอลิมปิก  กฎบัตร  ประเทศที่เข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน  โอลิมปิกฤดูหนาว  เมืองเจ้าภาพ การคัดเลือก  สนามแข่งขัน  ไอโอซี คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ  รหัสประเทศ  เหรียญรางวัล ตารางสรุปเหรียญ  จ้าวเหรียญทอง  ผู้ที่ได้เหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญร่วมกัน  ผู้ที่ได้รางวัลพิเศษ  ประกาศนียบัตร  ปัญหา ลัทธิอาณานิคม  การใช้สารกระตุ้น  กีฬา  สัญลักษณ์ การวิ่งคบเพลิง  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  ผู้หญิง  การเสียชีวิต สงครามโลกครั้งที่ 1  สงครามโลกครั้งที่ 2  วิดิโอเกมโอลิมปิก  รางวัลตอบแทนสำหรับผู้ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกของแต่ละประเทศ 
| ฤดูร้อน |   1896 เอเธนส์    1900 ปารีส    1904 เซ็นต์หลุยส์    1908 ลอนดอน    1912 สต็อกโฮล์ม    1916†   1920 แอนต์เวิร์ป    1924 ปารีส    1928 อัมสเตอร์ดัม    1932 ลอสแอนเจลิส    1936 เบอร์ลิน     1940‡   1944‡   1948 ลอนดอน    1952 เฮลซิงกิ    1956 เมลเบิร์น    1960 โรม    1964 โตเกียว    1968 เม็กซิโกซิตี    1972 มิวนิก    1976 มอนทรีออล    1980 มอสโก    1984 ลอสแอนเจลิส    1988 โซล    1992 บาร์เซโลนา    1996 แอตแลนตา    2000 ซิดนีย์    2004 เอเธนส์    2008 ปักกิ่ง    2012 ลอนดอน    2016 รีโอเดจาเนโร    2020 โตเกียว §   2024 ปารีส    2028 ลอสแอนเจลิส    2032 บริสเบน    2036 TBA  |  |
| ฤดูหนาว |   1924 ชามอนี    1928 ซังคท์โมริทซ์    1932 เลคพลาซิด    1936 การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน    1940‡   1944‡   1948 ซังคท์โมริทซ์    1952 ออสโล    1956 กอร์ตีนาดัมเปซโซ    1960 สควอว์วัลเลย์    1964 อินส์บรุค    1968 เกรอนอบล์    1972 ซัปโปโระ    1976 อินส์บรุค    1980 เลคพลาซิด    1984 ซาราเยโว    1988 แคลกะรี    1992 อัลแบร์วิล    1994 ลิลเลฮัมเมร์    1998 นางาโนะ    2002 ซอลต์เลกซิตี    2006 ตูริน    2010 แวนคูเวอร์    2014 โซชิ    2018 พย็องชัง    2022 ปักกิ่ง    2026 มิลาน–กอร์ตีนา    2030 เฟรนช์แอลป์   2034 ซอลต์เลกซิตี   |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  ‡ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง  §เลื่อนไปปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา   กีฬาโอลิมปิกโบราณ  กีฬาซ้อน 1906  พาราลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน   โอลิมปิกอีสปอร์ตซีรีส์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 2 
อื่น ๆ:  IdRef
สปอระดีส

| สปอระดีส Περιφερειακή ενότητα Σποράδων |
| --- | --- |
Peripheral unit
หมู่เกาะสปอระดีส
หมู่เกาะสปอระดีสในทะเลอีเจียน
พิกัด:  39°7′N 23°43′E﻿ / ﻿39.117°N 23.717°E﻿ / 39.117; 23.717
ประเทศ: กรีซ
Periphery: North Aegean
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 275.7 ตร.กม. (106.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2001)
 • ทั้งหมด: 13,556 คน
 • ความหนาแน่น: 49 คน/ตร.กม. (130 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
หมู่เกาะสปอระดีส (กรีก: Βόρειες Σποράδες; อังกฤษ: Sporades) เป็นหมู่เกาะนอกชายฝั่งตะวันออกของประเทศกรีซ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะยูบีอา ในทะเลอีเจียน ประกอบด้วยเกาะ 24 เกาะ เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอย่างถาวร 4 เกาะ คือเกาะอโลนิสซอส เกาะสเกียทอส เกาะสโกเพลอส และเกาะสไกรอส
สต็องดาร์ลีแยฌ

สต็องดาร์ลีแยฌ (ฝรั่งเศส: Standard Liège) เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ในนครลีแยฌ ประเทศเบลเยียม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2441 และมีสนามเหย้าคือสต๊าดเมาริซดูฟราสเน่ เป็นหนึ่งในสามของสโมสรฟุตบอลใหญ่ในเบลเยียม (อีก 2 สโมสรคืออันเดอร์เลคต์และกลึบบรึคเคอ)
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

สต็องดาร์ลีแยฌ ที่เฟซบุ๊ก
สนามกีฬาคาไรสคาคิส

| --- | --- |
Στάδιο Καραϊσκάκη
สนามกีฬาคาไรสคาคิส ขณะจัดการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2009–10 ระหว่างโอลิมเบียโกส พบกับอาร์เซนอล  ยูฟ่า  
th
ชื่อเต็ม: สนามกีฬายอร์กีออส คาไรสคาคิส (Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης)
ชื่อเดิม: นีโอ พาลีรอน เวลโลโดรเม (1895–1964)
ที่ตั้ง: ไพรีอัส แอตติกา กรีซ
พิกัด: 37°56′46.21″N 23°39′52.33″E﻿ / ﻿37.9461694°N 23.6645361°E﻿ / 37.9461694; 23.6645361
ขนส่งมวลชน: สถานีฟาลีโร (รถไฟใต้ดินสาย 1 สถานีเอสอีเอฟ (รถรางสาย 3 และ 4)
เจ้าของ: คณะกรรมการโอลิมปิกเฮลเลนิก
ผู้ดำเนินการ: โอลิมเบียโกส
ชนิด: สนามกีฬา
ที่นั่งพิเศษ: 40
ความจุ: 32,115 ที่นั่ง
สถิติผู้ชม: 42,415 คน (โอลิมเบียโกส พบ อาเอกเอเธนส์, 7 เมษายน ค.ศ. 1965)
ขนาดสนาม: 105 x 68 ตารางเมตร
พื้นผิว: หญ้าไฮบริด
ป้ายแสดงคะแนน: แอลอีดี
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: ค.ศ. 1895
เปิดใช้สนาม: ค.ศ. 1896
ปรับปรุง: ค.ศ. 1964, 2004
งบประมาณในการก่อสร้าง: 60 ล้านยูโร
สถาปนิก: สเตลีออส อากีออสสตราติติส
การใช้งาน
โอลิมเบียโกส (1925–1984, 1989–1997, 2004–ปัจจุบัน) เอทนีกอสไพรีอัส (1924–2000) ฟุตบอลทีมชาติกรีซ (2004–2008, 2010–2017) ฟุตบอลหญิงทีมชาติกรีซ (2008–2017)
สนามกีฬายอร์เกียส คาไรสคาคิส (กรีก: Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης) หรือ สนามกีฬาคาไรสคาคิส (กรีก: Στάδιο Καραϊσκάκη) เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่เมืองไพรีอัส แคว้นแอตติกา ประเทศกรีซ และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโอลิมเบียโกส มีความจุ 32,115 ที่นั่ง โดยเป็นสนามเฉพาะกีฬาฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ชื่อของสนามตั้งชื่อตามยอร์เกียส คาไรสคาคิส นายพลของกองทัพกรีซในสงครามประกาศอิสรภาพกรีซ ผู้ได้รับการสรรเสริญว่าเป็นวีรบุรษแห่งชาติ
สนามกีฬาคาไรสคาคิสถูกจัดอันดับโดยยูฟ่าให้เป็นสนามฟุตบอลประเภท 4 ดาว ทำให้สามารถใช้จัดการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกได้ สนามมีห้องรับรองบุคคลสำคัญถึง 40 ห้อง ซึ่งสามารถรองรับรวมกันได้ถึง 474 คน มีห้องประชุมซึ่ง 130 ที่นั่ง และมี 200 ที่นั่งสำหรับสื่อมวลชน นอกจากนี้ ยังมีศูนย์การค้าซึ่งมีร้านอาหาร ร้านกาแฟ ร้านค้า ร้านเสื้อผ้า และโรงยิม
สนามกีฬานี้ยังเคยใช้จัดการแข่งขันยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ รอบชิงชนะเลิศ ฤดูกาล 1970–71 ระหว่างเชลซี กับเรอัลมาดริด และการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 อีกทั้ง ยังเคยเป็นสถานที่แสดงดนตรีสดของริฮันน่า, แอโรสมิธ, อีวาเนสเซนซ์, ฟิฟตีเซนต์, สกอร์เปียนส์ และเดฟเล็ปเพิร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

Karaiskaki Stadium at olympiacos.org
Karaiskaki Stadium official website เก็บถาวร 2013-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
New Karaiskaki Stadium at stadia.gr
Velodrome & Karaiskaki Stadium (1895 - 1964 - 2003) at stadia.gr
A small tour at the stadium
37°56′47.21″N 23°39′51.54″E﻿ / ﻿37.9464472°N 23.6643167°E﻿ / 37.9464472; 23.6643167
สนามกีฬาโอลิมปิกเกรอนอบล์

| --- | --- |


ที่ตั้ง: เกรอนอบล์, ฝรั่งเศส
ความจุ: 28,140
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: 1968
ทำลาย: 1968
การใช้งาน
พิธีเปิดกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
สนามกีฬาโอลิมปิกเกรอนอบล์ (ฝรั่งเศส: stade olympique de Grenoble) เป็นสนามกีฬาชั่วคราว ตั้งอยู่ที่เมืองเกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส
ในปี ค.ศ. 1968 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1968 ที่ฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ และถูกรื้อถอนทันทีหลังสิ้นสุดการแข่งขัน
สตาดเดอฟร็องส์

| --- | --- |
ฟุตบอล ฝรั่งเศส – เนเธอร์แลนด์ 9 กันยายน 2018 ยูฟ่า 

ชื่อเต็ม: สตาดเดอฟร็องส์
ที่อยู่: แซ็ง-เดอนี ประเทศฝรั่งเศส
ที่ตั้ง: แซกดูก็องนีย็องเหนือ  แซ็ง-เดอนี แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 48°55′28″N 2°21′37″E﻿ / ﻿48.9245°N 2.3602°E﻿ / 48.9245; 2.3602
ขนส่งมวลชน:   แซ็ง-เดอนี – ปอร์ตเดอปารีส   สตาดเดอฟร็องส์ – แซ็ง-เดอนี   ลา แปลน – สตาดเดอฟร็องส์
เจ้าของ: สมาคมสตาดเดอฟร็องส์
ผู้ดำเนินการ: สมาคมสตาดเดอฟร็องส์
ชนิด: สนามกีฬาอเนกประสงค์
ที่นั่งพิเศษ: 172
ความจุ: 81,338 (ฟุตบอล, รักบี้); 77,083 (กรีฑา)
ขนาดสนาม: 119 × 75 m (130 × 82 yd)
พื้นผิว: กราสมาสเตอร์ โดย Tarkett Sports
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 2 พฤษภาคม 1995; 29 ปีก่อน (1995-05-02)
ก่อสร้าง: 1995–1998
เปิดใช้สนาม: 28 มกราคม 1998; 26 ปีก่อน (1998-01-28)
งบประมาณในการก่อสร้าง: 364 ล้านยูโร
สถาปนิก: มิเชล มาซารี อโยเมริก ซูบเลนา มิเชล เรเกมเบิล คล็อดด์ คอนสแตนตินี
การใช้งาน
ฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส (1998–ปัจจุบัน)  รักบี้ทีมชาติฝรั่งเศส สตาดฟร็องซัวส์ (บางนัด)  เรสซิงเมโทร 92 (บางนัด)
เว็บไซต์
stadefrance.com
สตาดเดอฟร็องส์ (ฝรั่งเศส: Stade de France) เป็นสนามกีฬาแห่งชาติของฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในย่านแซ็งเดอนี ตอนเหนือของกรุงปารีส ทำให้เป็นสนามกีฬาที่ใหญ่เป็นอันดับ 8 ของยุโรป โดยใช้เป็นสนามเหย้าในการแข่งขันระหว่างประเทศทั้งของฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศสและรักบี้ทีมชาติฝรั่งเศส สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาประเภทที่ 4 จัดโดยยูฟ่า สนามแห่งนี้ใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 1998 ที่ฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ และในนัดชิงชนะเลิศ ฝรั่งเศสเป็นฝ่ายเอาชนะบราซิล ไปได้ 3–0 อย่างเหนือความคาดหมาย ได้แชมป์โลกไปครองเป็นสมัยแรกในที่สุด
สตาดเดอฟร็องส์ เปิดใช้ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1998 ก่อนหน้าที่ฟุตบอลโลก 1998 จะเริ่มขึ้นไม่นาน ใช้เวลาสร้างประมาณ 3 ปี โดยมีความจุเต็มที่ 81,338 คน
ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ซึ่งฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ สตาดเดอฟร็องส์ก็ใช้เป็นสนามจัดการแข่งขันนัดเปิดสนามระหว่างฝรั่งเศสและโรมาเนีย ซึ่งเป็นการแข่งขันในรอบแรกกลุ่มเอ และนัดชิงชนะเลิศอีกด้วย
นอกจากฟุตบอลแล้ว สตลาดเดอฟร็องส์ยังใช้สนามจัดแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก 1999, กรีฑาชิงแชมป์โลก 2003 และรักบี้ชิงแชมป์โลก 2007
และใช้เป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตของนักร้องชื่อดังระดับโลกหลายคน เช่น จัสติน ทิมเบอร์เลก, เลดี้กาก้า, มาดอนน่า หรือริฮันน่า
ในเหตุการณ์วินาศกรรมกรุงปารีสเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ก็มีเหตุระเบิดเกิดขึ้นใกล้ ๆ กับสตาดเดอฟรองส์ โดยขณะนั้นใช้จัดแข่งขันนัดกระชับมิตรระหว่างฝรั่งเศสกับเยอรมนี มีผู้ชมประมาณ 70,000 คน ในนาทีที่ 17 ก็เกิดระเบิดได้ยินชัดถึงในสนามถึง 2 ครั้ง แต่การแข่งขันก็ยังไม่ยุติลง โดยที่ประธานาธิบดีฟร็องซัว ออล็องด์ ก็ได้นั่งชมการแข่งขันอยู่ด้วย เมื่อได้ทราบเหตุก็ได้ลุกออกจากสนามทันทีโดยมีเจ้าหน้าที่คอยอารักขา แต่การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไปจนจบ เมื่อจบการแข่งขัน โฆษกสนามได้ประกาศให้ผู้ชมทราบเหตุการณ์และให้ทยอยออกจากสนามทางประตูฝั่งตะวันตกโดยไม่แตกตื่นและเป็นไปด้วยความเป็นระเบียบ โดยสตาดเดอฟรองส์เชื่อว่าเป็นเป้าหมายหนึ่งที่ผู้ก่อการร้ายเล็งไว้ให้เกิดเหตุโกลาหลจลาจลถึงขั้นเหยียบกันตาย
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 สตาดเดอฟร็องส์จะใช้จัดกรีฑา รักบี้เจ็ดคน และพิธีปิด ส่วนพิธีเปิดจะจัดที่แม่น้ำแซนและฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร
สตีแวน ดา กอสตา

นักคาราเต้ชาวฝรั่งเศส
สตีแวน ดา กอสตา (ฝรั่งเศส: Steven Da Costa) บางครั้งเขียนเป็น สตีแวน ดากอสตา (ฝรั่งเศส: Steven Dacosta; 23 มกราคม 1997 – ) เป็นนักคาราเต้ชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 2018 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการ 67 กก. ชาย ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่มาดริด ประเทศสเปน นอกจากนี้ เขามีกำหนดจะเป็นตัวแทนของประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ

ในปี ค.ศ. 2015 ในการแข่งกีฬายูโรเปียนเกมส์ 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งคูมิเตะ 67 กก. ชาย โดยในรอบชิงชนะเลิศ เขาแพ้บูรัก อุยกูร์ จากตุรกี
ในปี ค.ศ. 2016 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะ 67 กก. ชาย ในคาราเต้ชิงแชมป์ยุโรป 2016 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองมงเปอลีเย ประเทศฝรั่งเศส นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งคูมิเตะประเภททีมชาย ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2016 ซึ่งจัดขึ้นที่ลินซ์ ประเทศออสเตรีย เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งครั้งนั้น ในปีต่อมา เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งคูมิเตะประเภททีมชายในคาราเต้ชิงแชมป์ยุโรป 2017 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองอิซมิท ประเทศตุรกี ในปี ค.ศ. 2017 ที่การแข่งเวิลด์เกมส์ 2017 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองวรอตสวัฟ ประเทศโปแลนด์ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะ 67 กก. ชาย โดยในรอบชิงชนะเลิศ เขาเป็นฝ่ายชนะจอร์แดน ทอมัส แห่งบริเตนใหญ่
ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรุ่น 67 กก. ชาย โดยในรอบชิงชนะเลิศ เขาเป็นฝ่ายชนะวีนีซียุส ฟีกูเอย์รา จากบราซิล ในปีต่อมา เขายังได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะ 67 กก. ชาย ในคาราเต้ชิงแชมป์ยุโรป 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองกัวดาลาฆารา ประเทศสเปน
ความสำเร็จ

| ค> ศ. | การแข่ง | สถานที่ | อันดับ | อีเวนต์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | ยูโรเปียนเกมส์ | บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน | 2 | คูมิเตะ 67 กก. |
| 2016 | ชิงแชมป์ยุโรป | มงเปอลีเย ประเทศฝรั่งเศส | 1 | คูมิเตะ 67 กก. |
| 2016 | ชิงแชมป์โลก | ลินซ์ ประเทศออสเตรีย | 3 | คูมิเตะ 67 กก. |
| 2017 | เวิลด์เกมส์ | วรอตสวัฟ ประเทศโปแลนด์ | 1 | คูมิเตะ 67 กก. |
| 2018 | ชิงแชมป์โลก | มาดริด ประเทศสเปน | 1 | คูมิเตะ 67 กก. |
| 2019 | ชิงแชมป์ยุโรป | กัวดาลาฆารา ประเทศสเปน | 1 | คูมิเตะ 67 กก. |
แหล่งข้อมูลอื่น

สตีแวน ดา กอสตา ที่ KarateRec.com (ในภาษาอังกฤษ)
สตีแวน ดา กอสตา ที่ Olympics.com (ในภาษาอังกฤษ)
สตีแวน ดา กอสตา ที่ Olympedia (ในภาษาอังกฤษ)
สตีแวน ดา กอสตา ที่ French Olympic and Sports Committee (archived) (ในภาษาฝรั่งเศส)
สตีแวน ดา กอสตา ที่ Team France (ในภาษาฝรั่งเศส)
สตีแวน ดา กอสตา ที่ International World Games Association (ในภาษาอังกฤษ)
สตีแวน ดา กอสตา ในการแข่งคาราเต้ 1 พรีเมียร์ลีก 2018 ที่เบอร์ลิน
สภาดินแดนแซ็ง-บาร์เตเลมี

| สภาดินแดนแซ็ง-บาร์เตเลมี  Conseil territorial  de Saint-Barthélemy (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: บรูโน มากราส์, Les Républicains  ตั้งแต่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 
โครงสร้าง
สมาชิก: 19 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง:    Saint-Barth d'abord (14)    Unis pour Saint-Barthélémy (2)    Saint-Barth autrement 2)    Tous pour Saint-Barth (1) 
การเลือกตั้ง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 19 มีนาคม ค.ศ. 2017
ที่ประชุม
 กุสตาวียา แซ็ง-บาร์เตเลมี
เว็บไซต์
www.comstbarth.fr
สภาดินแดนแซ็ง-บาร์เตเลมี (ฝรั่งเศส: Conseil territorial de Saint-Barthélemy) เป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งแซ็ง-บาร์เตเลมี ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยสภาประกอบด้วยสมาชิก (territorial councillors) จำนวน 19 คน มีวาระคราวละ 5 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทางตรง ·  ผู้บริหารในสภาประกอบด้วยประธานสภา 1 ตำแหน่ง รองประธาน 4 ตำแหน่ง และผู้บริหารอีก 2 ตำแหน่ง
สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์

| --- | --- |


ชื่อเดิม: สนามกีฬามาแต็ง สนามกีฬากอลงบ์
ที่ตั้ง: ปารีส ฝรั่งเศส
ความจุ: 14,000
พื้นผิว: หญ้า
เปิดใช้สนาม: 1907
การใช้งาน
โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ฟุตบอลโลก 1938
สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์ (ฝรั่งเศส: Stade Olympique Yves-du-Manoir) เป็นสนามรักบี้และสนามฟุตบอล ตั้งอยู่ที่เมืองกอลงบ์ ใกล้เมืองกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นสนามกีฬากลางแจ้งขนาดใหญ่ที่สุดของฝรั่งเศส[ต้องการอ้างอิง]
ในปี ค.ศ. 1924 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของโอลิมปิก ครั้งที่ 8
สภาดินแดนแซ็งปีแยร์และมีเกอลง

| สภาดินแดนแซ็งปีแยร์และมีเกอลง  Conseil territorial de Saint Pierre and Miquelon (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: แบร์นาร์ บรีย็อง, AD  ตั้งแต่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2020 
โครงสร้าง
สมาชิก: 19 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: สภา   Archipelago Tomorrow (LR) (17)     Together for the Future (PRG) (2) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบสองรอบและระบบสัดส่วน
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 19 มีนาคม ค.ศ. 2017
ที่ประชุม
ปลัส เดอ เลกลีส   แซ็งปีแยร์ แซ็งปีแยร์และมีเกอลง
เว็บไซต์
www.spm-ct975.fr
สภาดินแดนแซ็งปีแยร์และมีเกอลง (ฝรั่งเศส: Conseil territorial de Saint Pierre and Miquelon) เป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งแซ็งปีแยร์และมีเกอลง ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยสภาประกอบด้วยสมาชิก (territorial councilors) จำนวน 19 คน มีวาระคราวละ 5 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทางตรงระบบสองรอบ โดยรอบแรกนั้นจะเปิดกว้างให้ผู้สมัครทุกราย และพรรคการเมืองที่ได้เสียงข้างมากเด็ดขาดจะได้ที่นั่งส่วนใหญ่ไป หากในรอบแรกไม่มีพรรคใดได้เสียงข้างมากเด็ดขาด จะต้องมีการลงคะแนนรอบที่สองในสัปดาห์ถัดไป โดยในรอบที่สองพรรคการเมืองที่ได้เสียงมากที่สุดจะได้ที่นั่ง 11 ที่นั่งจากทั้งหมด 19 ที่นั่ง ที่นั่งจำนวนที่เหลือ 4 ที่นั่ง (และ 4 ที่นั่ง สำหรับเกาะมีเกอลง) จะถูกแบ่งสรรปันส่วนให้ตามระบบสัดส่วน
สภานิติบัญญัติมาเดรา

| สภานิติบัญญัติแห่ง เขตปกครองตนเองมาเดรา  Assembleia Legislativa da Região  Autónoma da Madeira (โปรตุเกส)  |
| --- | --- |

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: ฌูแซ มานูแวล รูดรีกึช, ศูนย์ประชาธิปไตยและสังคม – พรรคประชาชน  ตั้งแต่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2019 
โครงสร้าง
สมาชิก: 47 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายรัฐบาล (24)   พรรคประชาชนประชาธิปไตย/สังคมประชาธิปไตย (21)    ศูนย์ประชาธิปไตยและสังคม – พรรคประชาชน (3) ฝ่ายค้าน (23)   พรรคสังคมนิยม (19)    ร่วมกันเพื่อประชาชน (3)    พรรคคอมมิวนิสต์โปรตุเกส (1) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อโดยใช้การคำนวณวิธีโดนต์
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 22 กันยายน ค.ศ. 2019
ที่ประชุม

ที่ทำการสภานิติบัญญัติ  ฟุงชาล
เว็บไซต์
www.alram.pt
สภานิติบัญญัติมาเดรา (โปรตุเกส: Assembleia Legislativa da Madeira) เป็นสภานิติบัญญัติแห่งเขตปกครองตนเองมาเดราของโปรตุเกส สมาชิกสภามาจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อโดยใช้การคำนวณวิธีโดนต์ บทบาทและหน้าที่ของสภานิติบัญญัติมาเดรานั้นครอบคลุมทั้งด้านนิติบัญญัติ การศาล และการเมืองด้วย
สนามกีฬาโอลิมปิก (เอเธนส์)

| --- | --- |
Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας


ชื่อเต็ม: สนามกีฬาโอลิมปิกกลางแห่ง O.A.C.A. "สปิรอส หลุยส์"
ชื่อเดิม: สนามกีฬาสปิรอส หลุยส์
ที่ตั้ง: Marousi เอเธนส์ ประเทศกรีซ
ขนส่งมวลชน: แม่แบบ:OASA icons แม่แบบ:OASA icons Eirini
เจ้าของ: คณะกรรมการโอลิมปิกเฮลเลนิก
ผู้ดำเนินการ: OAKA S.A.
ที่นั่งพิเศษ: 17
ความจุ: 69,618 (ความจุที่กำหนด) 75,000 (ความจุทั้งหมด)
ขนาดสนาม: 105 x 68 ม.
พื้นผิว: หญ้า, ลู่วิ่ง
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 1979
เปิดใช้สนาม: 8 กันยายน 1982
ปรับปรุง: 2002–2004
ปิด: 2023 (ชั่วคราว)
เปิดใหม่: 2024
งบประมาณในการก่อสร้าง: 265 ล้านยูโร (2004)
สถาปนิก: Weidleplan (arch. H. Stalhout, Fr. Herre and D.Andrikopoulos) Santiago Calatrava (ปรับปรุงใหม่)
การใช้งาน
ปานาซีไนโกส (1984–1988, 1989–2000, 2005–2007, 2008–2013, 2018–2020, 2023) อาเอกเอเธนส์ (1985–1987, 2004–2022) โอลิมเบียโกส (1984–1989, 1997–2002) ฟุตบอลทีมชาติกรีซ (1983–2001, 2009–2010, 2018–2021)
เว็บไซต์
oaka.com.gr
สนามกีฬาโอลิมปิกแห่งเอเธนส์ "สปิรอส หลุยส์" (กรีก: Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών "Σπύρος Λούης", Olympiakó Stádio Athinon "Spyros Louis") เป็นสนามกีฬาที่ Marousi บริเวณตอนเหนือของเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์กีฬาโอลิมปิกแห่งเอเธนส์และตั้งชื่อตามสปิรอส หลุยส์ นักวิ่งมาราธอนที่ได้เหรียญทองในโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกใน ค.ศ. 1896 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2004 ล่าสุดเป็นสนามเหย้าของอาเอกเอเธนส์กับฟุตบอลทีมชาติกรีซจนกระทั่งเปิดใช้งานสนามกีฬาอาเกียโซเฟียใน ค.ศ. 2022 ในอดีต โอลิมเบียโกสและปานาซีไนโกส สองสโมสรฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดของกรีซ เคยใช้สนามกีฬานี้เป็นสนามเหย้า ปานาซีไนโกสใช้สนามกีฬานี้เป็นสนามเหย้าของทีมในยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2023–24 แต่สนามกีฬานี้ต้องปิดตัวลงเนื่องจากการตรวจสอบความปลอดภัยที่ล้มเหลวในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 หลังจัดการแข่งขันรอบกลุ่มเพียงครั้งเดียว
สภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูประชาธิปไตย

สภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูประชาธิปไตย (ฝรั่งเศส: Conseil suprême pour la Restauration de la Démocratie, ตัวย่อ: CSRD; อังกฤษ: The Supreme Council for the Restoration of Democracy) ภายใต้การนำของนาวาอากาศตรี ซาลู จิโบ เป็นรัฐบาลเผด็จการทหาร ซึ่งก่อการรัฐประหารในประเทศไนเจอร์ เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 CSRD ประกาศว่าเป้าหมายของตนคือการทำให้ประเทศไนเจอร์เป็นตัวอย่างของ "ประชาธิปไตยและธรรมาภิบาล"
ในระหว่างสองวันของการก่อรัฐประหาร ประชาชนนับพันคนชุมนุมบนท้องถนนและประกาศสนับสนุนรัฐบาลทหาร และเจตนาในการสร้างประชาธิปไตยในเกิดขึ้นภายในประเทศ
สภานิติบัญญัติอะโซร์ส

| สภานิติบัญญัติ แห่งเขตปกครองตนเองอะโซร์ส  Assembleia Legislativa da Região  Autónoma dos Açores (โปรตุเกส)  |
| --- | --- |
ชุดที่ 11

ประเภท
ประเภท: ระบบสภาเดี่ยว 
ผู้บริหาร
ประธานสภา: ลูวิช การ์ซีอา, พรรคสังคมประชาธิปไตย  ตั้งแต่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 
โครงสร้าง
สมาชิก: 57 ที่นั่ง

กลุ่มการเมือง: ฝ่ายรัฐบาล (26)   พรรคประชาชนประชาธิปไตย/สังคมประชาธิปไตย (21)    ศูนย์ประชาธิปไตยและสังคม – พรรคประชาชน (3)    พรรคกษัตริย์นิยมประชาชน (2) ฝ่ายสนับสนุน (ฝ่ายค้านอิสระ) (3)   เชกา! (2)    การริเริ่มเสรีนิยม (1) ฝ่ายค้าน (28)   พรรคสังคมนิยม (25)    กลุ่มซ้าย (2)    คน–สัตว์–ธรรมชาติ (1) 
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้ง: ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อโดยใช้การคำนวณวิธีโดนต์
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 25 ตุลาคม ค.ศ. 2020
ที่ประชุม

ที่ทำการสภานิติบัญญัติ  ออร์ตา อะโซร์ส
เว็บไซต์
www.alra.pt
สภานิติบัญญัติอะโซร์ส (โปรตุเกส: Assembleia Legislativa dos Açores) เป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งเขตปกครองตนเองอะโซร์สของโปรตุเกส โดยมีสมาชิกสภามาจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อโดยใช้การคำนวณวิธีโดนต์ บทบาทและหน้าที่ของสภานิติบัญญัติอะโซร์สนั้นครอบคลุมทั้งด้านนิติบัญญัติ การศาล และการเมืองด้วย
สภาห้าร้อย

| สภาห้าร้อย  Conseil des Cinq-Cents |
| --- | --- |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่ง
นายพลโบนาปาร์ตถูกรายล้อมด้วยสมาชิกสภาทั้งห้าร้อยคน ในช่วงรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์
ประเภท
ประเภท: สภาล่าง 
ประวัติ
สถาปนา: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795
ยุบ: 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799
ก่อนหน้า: ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ (ระบบสภาเดียว)
ถัดมา: Corps législatif
สมาชิก: 500 สมาชิก
ที่ประชุม
ซัล ดู แมแน กรุงปารีส
สภาห้าร้อย (ฝรั่งเศส: Conseil des Cinq-Cents) เป็นฝ่ายนิติบัญญัติประเภทสภาล่างของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่งในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ฝ่ายบริหารของประเทศฝรั่งเศสในช่วงนี้มีชื่อเรียกว่าคณะดีแร็กตัวร์ซึ่งทำหน้าที่ระหว่าง 22 สิงหาคม ค.ศ. 1795 จนถึงวันที่นโปเลียนทำรัฐประหารในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1799
สภาห้าร้อยประกอบด้วยสมาชิกสภาจำนวนห้าร้อยคน โดยสภาห้าร้อยจะทำการสรรหาและจัดทำบัญชีรายชื่อบุคคลคนจำนวนหนึ่ง แล้วให้สภาสูงพิจารณาคัดเลือกและแต่งตั้งจำนวนห้าคนเป็นคณะดีแร็กตัวร์ซึ่งทำหน้าที่ฝ่ายบริหารของประเทศ สมาชิกสภาห้าร้อยคนต้องมีอายุอย่างน้อย 21 ปีบริบูรณ์และต้องเป็นบุคคลที่จ่ายภาษีให้รัฐ ในแต่ละปีจะมีสมาชิกราวหนึ่งในสามที่พ้นวาระ
สภาฐานันดร (ประเทศฝรั่งเศส)

สภาฐานันดร (ฝรั่งเศส: Etats Généraux เอตา เฌเนโร; อังกฤษ: States-General/Estates-General) เป็นสภานิติบัญญัติในระบอบเก่าของราชอาณาจักรฝรั่งเศส ประกอบด้วยสามฐานันดรแห่งราชอาณาจักร (Three Estates of the Realm) คือ นักบวช (those who pray) ชนชั้นขุนนาง (those who fight) และสามัญชน (those who work) แต่ละฐานันดรมีการประชุมแยกกัน แต่เนื่องจากพระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจในการเรียกประชุมและยุบสภาฐานันดร กับทั้งสภาฐานันดรไม่มีอำนาจให้ความเห็นชอบพระราชโองการเกี่ยวกับภาษีอากร โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่มีอำนาจนิติบัญญัติเลย เพียงตั้งขึ้นเพื่อเป็นเครื่องมือของพระมหากษัตริย์เท่านั้น สภาฐานันดรจึงไม่มีอำนาจเป็นของตนอย่างแท้จริง เป็นข้อต่างจากรัฐสภาอังกฤษ
สภาฐานันดรแห่งฝรั่งเศสเทียบได้กับสถาบันอื่น ๆ ในยุโรป เช่น สภาฐานันดรแห่งเนเธอร์แลนด์ รัฐสภาอังกฤษ สภาฐานันดรแห่งสกอตแลนด์ สภาฐานันดรแห่งสเปน สภานิติบัญญัติแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และสภานิติบัญญัติประจำรัฐในประเทศเยอรมนี
ดูเพิ่ม

การประชุมสภาฐานันดร ค.ศ. 1789
สตีแวน อึนซงซี

สตีแวน อึนซงซี (ฝรั่งเศส: Steven Nzonzi; เกิดวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ผู้เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับสโมสรแรนในฝรั่งเศส โดยยืมตัวจากสโมสรโรมาในอิตาลี และยังเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศส
อึนซงซีเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรอาเมียงในในลีกเดอ ด้วยผลงานอันยอดเยี่ยม ทำให้เขาได้ย้ายไปแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในพรีเมียร์ลีกใน ค.ศ. 2009 ด้วยค่าตัว 650,000 ปอนด์ เขาได้เล่นให้กับแบล็กเบิร์นอยู่สามฤดูกาล ก่อนที่สโมสรจะต้องตกชั้นหลังจบฤดูกาล 2011–12 ทำให้เขาตัดสินใจย้ายไปสโตกซิตีด้วยค่าตัว 3 ล้านปอนด์ เขาได้รับความไว้วางใจจากผู้จัดการอย่างโทนี พูลิส และมาร์ก ฮิวส์ ให้เป็นผู้เล่นคนสำคัญของสโมสร โดยในฤดูกาล 2014–15 นั้นเอง อึนซงซีได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสร ต่อมาเขาย้ายไปเซบิยา สโมสรในสเปน ด้วยค่าตัว 7 ล้านปอนด์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 และพาสโมสรชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกในฤดูกาลแรกที่เขาได้ลงเล่น
อึนซงซีเคยเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศสรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เนื่องจากการที่เขาปฏิเสธที่จะเล่นให้กับทีมชาติสาธารณรัฐคองโก และการที่เขาไม่สามารถเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษได้นั้น เขาจึงได้เล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศส โดยได้ลงเล่นนัดแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดที่ชนะเลิศฟุตบอลโลก 2018
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส | 2017 | 2 | 0 |
| ฝรั่งเศส | 2018 | 12 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 14 | 0 |