stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หนิง จิ้ง
ผลงานการแสดง > รายการเรียลลิตี

| ปี | ชื่อภาษาอังกฤษ | ชื่อต้นฉบับ | บทบาท |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Up Idol | 偶像来了 | สมาชิกนักแสดง |
| 2015 | Divas Hit the Road | 花儿与少年 | สมาชิกนักแสดง |
| 2020 | Sisters Who Make Waves | 乘风破浪的姐姐 | สมาชิกนักแสดง |
| 2020 | Lady Land | 姐姐的爱乐之程 | สมาชิกนักแสดง |
| 2021 | Produce Camp 2021 | 创造营2021 | สมาชิกนักแสดง |
แหล่งข้อมูลอื่น

หนิง จิ้ง ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
หนิง จิ้ง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
หวง เซียนย่วน

หวง เซียนย่วน (จีน: 黃 賢媛, เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966) เป็นนักกายกรรมลีลาจากประเทศจีน เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก 1984 แต่ได้อันดับที่ 32
แหล่งข้อมูลอื่น

Huang Xianyuan เก็บถาวร 2020-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Sports-Reference.com
เขตการค้าเสรีจีน-อาเซียน

อาณาบริเวณประเทศในข้อตกลงเขตการค้าเสรีอาเซียน-จีน
เขตการค้าเสรีจีน-อาเซียน เป็นเขตการค้าเสรีที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในโลก ซึ่งเป็นการตกลงในลักษณะพหุพาคี ซึ่งแตกต่างจากเขตการค้าเสรีไทย-จีน ที่เป็นการตกลงแบบทวิภาคี โดยทั้งนี้เขตการค้าเสรีจีน-อาเซียน ได้มีข้อตกลงการขอยกเลิกภาษีนำเข้าและข้อจำกัดทางการค้าระหว่างสมาชิกในอาเชียนกับประเทศจีน
กรอบข้อตกลง

แต่ละประเทศจะต้องลดภาษีเหลือ 0 -5 % ภายใน 1 กรกฎาคม 2548 โดยมีจำนวนรายการไม่น้อยกว่า 40 % อยู่ในรายการสินค้าปกติ
แต่ละประเทศจะต้องลดภาษีเหลือ 0-5 % ภายใน 1 มกราคม 2550 โดยมีจำนวนรายการไม่น้อยกว่า 60 % อยู่ในรายการสินค้าปกติ
แต่ละประเทศจะต้องยกเลิกภาษีระหว่างกันทุกรายการภายในวันที่ 1 มกราคม 2553 โดยสินค้า ไม่เกิน 150 รายการ สามารถยืดเวลาการลดภาษีไปจนถึงวันที่ 1 มกราคม 2555
สินค้าที่กลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียนเปิดเสรีให้ประเทศจีน

สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ คอมพิวเตอร์ และไอที
สินค้าที่ประเทศจีนเปิดเสรีให้กลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียน

พืชผัก-ผลไม้เมืองหนาว
ผลกระทบจากการเปิดเสรีทางการค้า

ผักและผลไม้ เป็นสินค้าเกษตรที่ได้รับผลกระทบด้านบวกและลบจากเอฟทีเอค่อนข้างชัดเจนโดยเฉพาะไทย-จีน  เพราะจีนมีความได้เปรียบในการผลิตผักผลไม้กว่าไทยมาก  และยังเป็นผู้ส่งออกผักและผลไม้รายใหญ่ในอันดับต้นๆของโลก  หลังจากไทยได้ตกลงลดภาษีในสินค้าผักและผลไม้กับจีนในปี 2546 พบว่าการส่งออกสินค้าเกษตรกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มผักและผลไม้มากขึ้นกว่าในอดีต  
ในปี 2547 พบว่า ก่อนและหลังมีเอฟทีเอ  การส่งออกผักขยายตัว 79% และผลไม้ 41%  สาเหตุหลักเนื่องมาจากการขยายตัวอย่างมากของการส่งออกผักในกลุ่มมันสำปะหลัง และการส่งออกเพิ่มขึ้นในผลไม้เมืองร้อนจำพวก ลำไยสด ทุเรียนสด และมังคุด  ขณะเดียวกัน การนำเข้าผักขยายตัวเพิ่มขึ้น 147% และการนำเข้าผลไม้ขยายตัว 142% โดยสินค้าที่มีสัดส่วนการนำเข้าสูง ได้แก่ กระเทียม เห็ดแห้ง   แครอท และผลไม้เมืองหนาว เช่น แอปเปิ้ล ลูกแพร์ และควินซ์
ดูเพิ่ม

เขตการค้าเสรีASEAN-จีน เก็บถาวร 2009-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจแปนเอเชียแอร์เวย์

เจแปนเอเชียแอร์เวย์ (ญี่ปุ่น: 日本アジア航空株式会社; โรมาจิ: Nihon Ajia Kōkū Kabushiki-gaisha; อังกฤษ: Japan Asia Airways) เป็นสายการบินสัญชาติญี่ปุ่นในอดีต โดยเป็นบริษัทลูกของเจแปนแอร์ไลน์ที่ดำเนินการในเส้นทางระหว่างประเทศญี่ปุ่นและประเทศไต้หวันระหว่างปี พ.ศ. 2518–2551
ประวัติ

ในปี พ.ศ. 2517 ญี่ปุ่นและสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (Civil Aviation Administration of China; CAAC) ได้มีข้อตกลงว่าสายการบินที่เดินทางไปยังสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ไม่สามารถเดินทางไปยังจีนแผ่นดินใหญ่ได้ เพื่อให้เจแปนแอร์ไลน์ยังคงบินไปยังจีนแผ่นดินใหญ่ได้ เจแปนแอร์ไลน์จึงได้ปิดเส้นทางบินระหว่างญี่ปุ่นและไต้หวันลง ต่อมาในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2518 เจแปนแอร์ไลน์ได้เปิดสายการบินนี้ขึ้นมาแทนเพื่อดำเนินกิจการในส่วนที่ถูกยกเลิกไป โดยเที่ยวบินแรกเดินทางในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2518
หลังจากที่เจแปนแอร์ไลน์แปรรูปเป็นเอกชน ญี่ปุ่นและไต้หวันได้มีข้อตกลงใหม่โดยให้เจแปนแอร์ไลน์สามารถเดินทางไปยังไต้หวันได้ เจแปนเอเชียแอร์เวย์จึงปิดตัวลงในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2551 และกิจการการบินทั้งหมดถูกโอนไปยังเจแปนแอร์ไลน์ โดยเที่ยวบินสุดท้ายของเจแปนเอเชียแอร์เวย์คือเที่ยวบินที่ 284 จากไทเปไปยังนาโงยะ
ฝูงบิน

ในฝูงบินของเจแปนเอเชียแอร์เวย์เคยมีเครื่องบินโบอิง 747 13 ลำ โบอิง 767 3 ลำ และแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 14 ลำ
ปลายทางและเส้นทางบิน

ในวันสุดท้ายที่เจแปนเอเชียแอร์เวย์ดำเนินการ สายการบินนี้มีปลายทางดังนี้
ญี่ปุ่น
โตเกียว – ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
นาโงยะ – ท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์
โอซากะ – ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
ไต้หวัน
เกาสฺยง – ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสฺยง
ไทเป – ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน
โดยมีเส้นทางบินดังนี้
โตเกียว–ไทเป และไทเป–โตเกียว ไป-กลับรวม 8 เที่ยวบิน
โตเกียว–เกาสฺยง และเกาสฺยง–โตเกียว ไป-กลับรวม 2 เที่ยวบิน
โอซากะ–ไทเป และไทเป–โอซากะ ไป-กลับรวม 4 เที่ยวบิน
นาโงยะ–ไทเป และไทเป–นาโงยะ ไป-กลับรวม 2 เที่ยวบิน
เส้นทางทั้งหมดถูกโอนไปให้เจแปนแอร์ไลน์ดำเนินการในวันถัดมา ในอดีตเจแปนเอเชียแอร์เวย์เคยให้บริการไปยังฮ่องกงและโอกินาวะด้วย
ดูเพิ่ม

บริติชเอเชียแอร์เวย์
ออสเตรเลียเอเชียแอร์ไลน์
แอร์ฟรานซ์อาซีย์
เครื่องบินโบอิง 747-200 ของเจแปนเอเชียแอร์เวย์ ลายเก่า
เครื่องบินโบอิง 747-200 ของเจแปนเอเชียแอร์เวย์ลายล่าสุดก่อนควบรวมกับเจแปนแอร์ไลน์
อำเภอปะคำ

| อำเภอปะคำ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Pakham
ปราสาทวัดโคกงิ้ว
คำขวัญ: เมืองปะ พระทองคำ ถ้ำจารึกพันปี ควาญดี ศรีปะคำ อารยธรรมรุ่งเรือง
แผนที่จังหวัดบุรีรัมย์ เน้นอำเภอปะคำ
พิกัด: 14°26′18″N 102°43′30″E﻿ / ﻿14.43833°N 102.72500°E﻿ / 14.43833; 102.72500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 296.029 ตร.กม. (114.297 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 45,452 คน
 • ความหนาแน่น: 153.54 คน/ตร.กม. (397.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 31220
รหัสภูมิศาสตร์: 3112
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอปะคำ หมู่ที่ 9 ตำบลปะคำ อำเภอปะคำ จังหวัดบุรีรัมย์ 31220
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปะคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตอำเภอละหานทราย ก่อนที่จะแยกออกมาเป็นอำเภอปะคำ
ประวัติ

ท้องที่อำเภอปะคำเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอละหานทราย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่ตำบลปะคำ ตำบลไทยเจริญ และตำบลหนองบัว ของอำเภอละหานทราย การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปะคำ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ตั้งตำบลเพิ่มเติมในท้องที่กิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย โดยแบ่งท้องที่ตำบลหนองบัว มาตั้งเป็น ตำบลโคกมะม่วง ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2526 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 6 กันยายน ปีเดียวกัน และแบ่งท้องที่ตำบลปะคำ มาตั้งเป็น ตำบลหูทำนบ ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2527 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย ขึ้นเป็น อำเภอปะคำ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอปะคำตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนางรอง และอำเภอโนนสุวรรณ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอละหานทราย และอำเภอโนนดินแดง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโนนดินแดง และอำเภอเสิงสาง (จังหวัดนครราชสีมา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเสิงสาง (จังหวัดนครราชสีมา)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอปะคำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | ปะคำ |  |  | (Pakham) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | ไทยเจริญ |  |  | (Thai Charoen) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | หนองบัว |  |  | (Nong Bua) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | โคกมะม่วง |  |  | (Khok Mamuang) |  |  | 22 หมู่บ้าน |  |
| 5. |  | หูทำนบ |  |  | (Hu Thamnop) |  |  | 19 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอปะคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลปะคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะคำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไทยเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไทยเจริญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกมะม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกมะม่วงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหูทำนบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหูทำนบทั้งตำบล
แหล่งท่องเที่ยว > โบราณสถาน

โบราณสถานถ้ำเป็ดทอง ตำบลโคกมะม่วง
โบราณสถานปราสาทวัดโคกงิ้ว ตำบลปะคำ
โบราณสถานถ้ำหัวละเลิง ตำบลหูทำนบ
โบราณสถานปราสาทตาเสา ตำบลปะคำ
โบราณสถานปราสาทตาดำ ตำบลไทยเจริญ
โบราณสถานบ้านโคกปราสาท ตำบลไทยเจริญ
โบราณสถานวัดโพธิ์ย้อย ตำบลปะคำ
แหล่งท่องเที่ยว > โบราณวัตถุ

พิพิธภัณฑ์วัดโคกงิ้ว    พระพุทธรูปเก่าแก่วัดโพธิ์ย้อย    (ตำบลปะคำ)
หลวงพ่อผุย คงฺครตโน

| หลวงพ่อผุย (ผุย คงฺครตโน) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อผุย วัดหน้าพระธาตุ
ส่วนบุคคล
เกิด: - กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 จังหวัดชลบุรี (87 ปี ปี)
มรณภาพ: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2504 วัดหน้าพระธาตุ
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดหน้าพระธาตุ จังหวัดชลบุรี
อุปสมบท: พ.ศ. 2436 อายุ 20 ปี
พรรษา: 68
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ
หลวงพ่อผุย วัดหน้าพระธาตุ อดีตเจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ เกจิดังของอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
ประวัติ

หลวงพ่อผุย ท่านมีนามเดิมว่า " ผุย " นามสกุล " ศรีสมุทร " บิดาท่านชื่อ นายเหล็ง มารดาท่านชื่อ นางซุย ศรีสมุทร เกิดเมื่อวันศุกร์ เดือน 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 ปีกุน ท่านมีพี่น้องทั้งหมด 6 คน บิดามารดาเป็นชาวเวียงจันทร์ และอพยพมาอยู่ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ในสมัยรัชกาลที่ 3
อุปสมทบ

เมื่อ พ.ศ. 2436 ท่านอุปสมบท ณ วัดหน้าพระธาตุ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เมื่ออายุได้ 20 ปี โดยมี
ได้รับฉายาทางธรรมว่า "คงฺครตโน"
หลวงพ่อผุย เป็นพระที่มีความตั้งใจศึกษาเล่าเรียนพระธรรมวินัย รักสันโดษ และใช้เวลานอกพรรษา ถือธุดงควัตร เดินทางไปปฏิบัติธรรมในในที่ต่างๆ ท่านเคยไปจำพรรษาอยู่ในวัดแถวจังหวัดลพบุรี จนเป็นที่เลื่อมใสของชาวลพบุรีต่อมา พระอธิการเพ็ง เจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ ได้มรณภาพลง ชาวจึงได้นิมนต์ท่านกลับมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
หลวงพ่อผุย เป็นทั้งครูผู้สอนพระธรรมวินัย และหมอยารักษาโรคภัยไข้เจ็บแก่ผู้คนทั่วไป ท่านเป็เกจิอาจารย์จอมขมังเวทย์ทั้งคาถาอาคม ตลอดจนสักเสือเผ่นแก่เหล่าชายชาตรี ในสมัยนั้นนิยมกันมาก จนกิตติศักดิ์ร่ำลือไปไกล ผู้คนหลงไหลกันมากราบไหว้ รักษาโรคภัยไข้เจ็บ และให้ท่านสักยันต์
งานปกครอง

พ.ศ. (ไม่ทราบปี) เป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ
พ.ศ. (ไม่ทราบปี) เป็นพระอุปัชฌาย์
มรณภาพ

หลวงพ่อผุย ท่านมรณภาพเมื่อวันอังคารที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2504 รวมสิริอายุ 88 ปี พรรษา 68
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติ หลวงพ่อผุย วัดหน้าพระธาตุ
งานทำบุญวันบูรพาจารย์หลวงพ่อผุย วัดหน้าพระธาตุ[ลิงก์เสีย]
| ก่อนหน้า |  | หลวงพ่อผุย คงฺครตโน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระอธิการปล่อย |  | เจ้าอาวาสวัดหน้าพระธาตุ  (พ.ศ.  – พ.ศ. 2504) |  | - |
เจ้าจอมมารดาเกศ ในรัชกาลที่ 4

| เจ้าจอมมารดาเกศ ในรัชกาลที่ 4 |
| --- | --- |

เกิด: พ.ศ. 2362
เสียชีวิต: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 (อายุ 96 ปี)
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บุตร: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร
บิดามารดา: หลวงสุนทรโกษา (ขาว เศวตเศรณี)
เจ้าจอมมารดาเกศ (เกษ) ในรัชกาลที่ 4 เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร
ประวัติ

เจ้าจอมมารดาเกศ ชื่อเดิม เกศ เศวตเศรณี เป็นธิดาของหลวงสุนทรโกษา (ขาว เศวตเศรณี) ต่อมาได้ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก็ยังพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังจนถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 เมื่อท่านได้อายุ 96 ปี โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 28 ถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2463 คราวเดียวกันกับศพเจ้าจอมมารดาจันทร์ ในรัชกาลที่ 5 และเจ้าจอมมารดาบัว ในรัชกาลที่ 5
ประวัติ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2437 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 3 (ม.ป.ร.3)
เมเรสอังค์ที่ 1

| เมเรสอังค์ที่่ 1 |
| --- | --- |
คู่สมรส: ฮูนิ?
บุตร: สเนฟรู
เมเรสอังค์ที่ 1 (แปลว่า "เธอรักชีวิต") เป็นพระมเหสีของกษัตริย์โบราณของอียิปต์และเป็นพระชนนีของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์อาจจะเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ฮูนิ ฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ 3
เมเล (วงดนตรี)

เมเล (Mêlée) เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอเมริกัน จากออเรนจ์เคาน์ตี ในรัฐแคลิฟอร์เนีย พวกเขาประสบความสำเร็จจากเพลงดัง "Built to Last" ติดอันดับ 7 บนชาร์ตเนเธอร์แลนด์ (ดัตช์ท็อป 40)
หญ้าคา

| หญ้าคา |
| --- | --- |

Imperata cylindrica ที่ซูซามิ จังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น ที่มีหัวเมล็ดที่โตเต็มที่

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: อันดับหญ้า Poales
วงศ์:: หญ้า Poaceae
วงศ์ย่อย:: Panicoideae Panicoideae
สกุล:: Imperata Imperata (L.) P.Beauv.
สปีชีส์:: Imperata cylindrica
ชื่อทวินาม
Imperata cylindrica (L.) P.Beauv.

ชื่อพ้อง
 ดูข้อความ
หญ้าคา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Imperata  cylindrica Beauv.) เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในตระกูลหญ้า มีลำต้นสูงประมาณ ๕๐-๑๐๐ เซนติเมตร ลักษณะลำต้นเป็นทรงกลมเรียวยาวขนาดเล็ก ลักษณะใบเป็นขนกระจุก ขอบใบมีลักษณะคมกริบ ออกดอกเป็นช่อก้านยาวสีขาว คล้ายหางกระรอก มีสรรพคุณในการรักษาโรคได้หลายชนิด เช่น โรคไต โรคมะเร็งคอ แก้ลมพิษ ผื่นคัน เป็นต้น นอกจากนี้ยังสามารถใช้ประโยชน์จากหญ้าคาในการมุงหลังคา
ชื่ออื่น ๆ

คาหลวง , คา  (ภาคกลาง)  ลาแล , ลาลาง มลายู  และ  เก้อฮี (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

มีเหง้าสีขาวแข็งอยู่ใต้ดิน ลำต้นตั้งตรงสูงถึง15 - 20 เซนติเมตร มีกาบใบโอบหุ้มอยู่และริมกาบใบจะมีขน ตัวใบจะเรียวยาวประมาณ 1 - 2 เมตร กว้างประมาณ 4 - 18 มิลลิเมตร  มีขนเป็นกระจุกอยู่ระหว่างรอยต่อของตัวใบและกาบใบ ดอกมีสีขาวอมเหลือง หรือเป็นสีม่วง เป็นช่อยาวประมาณ5 เซนติเมตร
แหล่งที่พบ

สามารถพบได้ทั้งในพืชไร่ พืชสวนและพื้นที่รกร้าง  ว่างเปล่า สามารถขึ้นได้ดีในดินทุกชนิด สามารถทนต่อแสงแดดและความร้อนได้ดี
สรรพคุณ

ใช้ลำต้นสดหรือแห้ง นำมาปรุงเป็นยาแก้โรคไต แก้โรคมะเร็งคอ   และแก้ฝี , ดอก ใช้เป็นยาแก้ปัสสาวะแดง  แก้ไอ  แก้มะเร็งในลำไส้  แก้ริดสีดวงต่าง ๆ , ราก ใช้ปรุงกินเป็นยาแก้ร้อนใน  แก้พิษอักเสบในกระเพาะปัสสาวะ  แก้น้ำดีซ่าน  ตาเหลือง และเบื่ออาหาร  นอกจากนี้หญ้าคายังให้แร่ธาตุไนโตรเจน, ฟอสฟอรัส, โปแทสเซียมอย่างมาก , ทำให้ดินร่วนซุย ทำให้ออกซิเจนลงไปในดิน ได้สะดวก ทำให้ไม่แน่น , มีคุณสมบัติเช่นเดียวกับพืชตระกูลถั่วคือ ถ้าเน่าเป็นปุ๋ยแล้ว จะสามารถป้องกันเพลี้ยและแมลงต่างๆได้
สรรพคุณ > ประโยชน์

ส่วนของใบ ใช้ปรุงเป็นยาต้มอาบ ผื่นคัน แก้ลมพิษ และแก้ปวดเมื่อยตามร่างกาย ส่วนของดอก ใช้ปรุงเป็นยารับประทานแก้ปวด  นำมาตำเป็นยาพอกแผลอักเสบ  บวมฝีมีหนอง  และ อุจจาระเป็นเลือด
ราก ใช้ปรุงเป็นยา แก้ร้อนใน แก้ไอกระหายน้ำ  เป็นยารับประทานเพื่อห้ามเลือด  แก้เลือดกำเดาไหล  และแก้พิษอักเสบในกระเพาะอาหาร
ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซียใช้ผงแห้งของต้นใช้โรยแผลป้องกันการติดเชื้อ
ในฐานะเป็นพืชเศรษฐกิจ ใช้ประโยชน์ในการมุงหลังคา กระท่อม  คอกเลี้ยงหมู  เล้าไก่  เล้าเป็ด สามารถกันแดดกันฝนได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้หลังคาหญ้าคายังให้ความเย็นได้ดีกว่าการมุงหลังคาจากกระเบื้อง และสังกะสีซึ่งมีราคาแพงกว่าหญ้าคาหลายเท่าตัว และอายุการใช้งานของหลังคาหญ้าคาสามารถใช้ได้นานถึง 3 - 5 ปี ขึ้นอยู่กับความหนาของคาที่ใช้และนอกจากนี้ยังใช้ประโยชน์ในการจักสานอีกด้วย จึงนับได้ว่าหญ้าคากลายเป็นพืชเศรษฐกิจที่สร้างรายได้แก่เกษตรกรเป็นอย่างมาก
สรรพคุณ > โทษ

1.หน่อของหญ้าคาแหลมคมมาก  ถ้าเดินเข้าไปโดยไม่ระมัดระวัง จะทิ่มแทงฝ่าเท้า ทำให้เกิดความเจ็บปวดได้
2.เนื่องจากหญ้าคาเป็นวัชพืช สามารถขึ้นได้ตามพื้นที่รกกร้าง  ไร่หรือท้องนา ทำให้ชาวไร่ชาวนาส่วนมากไม่ค่อยชอบ
3.เมื่อนำไปมุงหลังคาบ้าน หรือกระท่อม ไม่ค่อยทนทาน และถ้าดูแลไม่ดี อาจจะเกิดอัคคีภัย ก่อให้เกิดความเสียหาย แก่ทรัพย์สินได้
ลักษณะจำเพาะของหญ้าคา

1.ไม่ชอบบริเวณที่น้ำแฉะ
2.เจริญเติบโตได้ดีในที่ดอน และทุกฤดูกาล
3.ถ้าหากไปเผา-เกี่ยวหรือตัด จะแตกหน่อขึ้นมา จากพื้นดิน อย่างรวดเร็ว
การขยายพันธุ์

เป็นพรรณไม้ที่ขึ้นได้ดีใน ดินทุกชนิด  ทนต่อความร้อน  และแสงแดดได้ดี  ขยายพันธุ์ด้วยการใช้เหง้า หรือเมล็ด
การเป็นพืชพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกราน

หญ้าคาเป็นพืชต่างถิ่นรุกราน(invasive alien species) และเป็นวัชพืชอายุหลายปีแพร่ระบาดได้อย่างรวดเร็วด้วยการแตกหน่อจากไหลใต้ดินที่มีใบเกล็ดปกคลุมและการกระจายตัวของเมล็ด หญ้าคาสามรถผลิตเมล็ดได้มากถึง 3,000 เมล็ดต่อต้น เจริญเติบโตได้ดีทั้งในดินที่แห้งและดินที่ชื้นและสามารถขึ้นปกคลุมพื้นที่โล่ง หรือ บริเวณที่ถูกทำลายได้ดีมาก
หญ้าคาสร้างความเสียหายต่อพรรณพืชดั้งเดิมคือ แก่งแย่งธาตุอาหารและน้ำ ทำให้กล้าไม้อื่น ๆ ไม่สามารถขึ้นอยู่ได้เป็นเหตุทำให้พืชดั้งเดิมลดจำนวนลง บริเวณที่มีหญ้าคาปกคลุม พื้นที่บริเวณนั้นจะไม่มีพืชชนิดอื่น เนื่องจากหญ้าคาจะมีการปล่อยสารยับยั้งการเจริญเติบโตของพืชอื่น ประกอบกับระบบรากที่มักแผ่กระจายหนาแน่นปกคลุมดินชั้นบนทำให้ยากแก่การงอกของพืชชนิดอื่น และในช่วงฤดูร้อน หญ้าคาที่แห้งเป็นเชื้อเพลิงได้ดีซึ่งเมื่อเกิดอัคคีภัย ทำให้เกิดความเสียหายกับพื้นที่ป่าธรรมชาติบริเวณรอบข้างอย่างมาก หญ้าคาระบาดได้ทั่วประเทศ โดยเฉพาะพื้นที่รกร้างหรือตามพื้นที่เกษตรกรรม พบระบาดมากในทุกพื้นที่ในประเทศไทย ยกเว้นภาคกลางที่มีการระบาดปานกลาง
การเป็นพืชพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกราน > การกำจัดและป้องกัน

1.ใช้วิธีการเขตกรรม เช่น การถาก  ตัดให้สั้นไม่ให้ออกดอก หรือขุดทิ้ง
2.ใช้สารเคมีต่างๆ  เช่น  มาร์เก็ต ไกลโฟเสต ดาร์ไฟท์ (ไกลโฟเซต, ไอโซโพฟิลามีน ซอลต์)  ดามาร์ค (ไกลโฟเลท)  ทัชดาวน์ (ไกลโฟเซต ไตรมีเซียมซอลต์)
อนุกรมวิธาน

หญ้าคาได้รับการระบุครั้งแรกโดยลินเนียสใน ค.ศ. 1759 ในชื่อดั้งเดิม (basionym) ว่า Lagurus cylindricus. ก่อนที่Palisot de Beauvois นักกีฏวิทยาและนักพฤกษศาสตร์ชาวฝรั่งเศส จะเปลี่ยนไปใช้ชื่อที่ได้รับการยอมรับเป็น Imperata cylindrica
ชื่อพ้องของหญ้าคามีดังนี้:
| --- | --- |
 Calamagrostis lagurus (L.) Koeler  Imperata allang Jungh.  Imperata angolensis Fritsch  Imperata arundinacea Cirillo  Imperata dinteri Pilg.  Imperata filifolia Nees ex Steud.  Imperata koenigii (Retz.) P.Beauv.  Imperata laguroides (Pourr.) J.Roux  Imperata latifolia (Hook.f.) L.Liu  Imperata pedicellata Steud.  Imperata praecoquis Honda:  Imperata robustior A.Chev.  Imperata sieberi Opiz  Imperata thunbergii P.Beauv.  Lagurus cylindricus L.  Saccharum cylindricum (L.) Lam.  Saccharum europeaum Pers.  Saccharum koenigii Retz.  Saccharum laguroides Pourr.  Saccharum sisca Cav.  Saccharum spicatum J.Presl  Saccharum thunbergii Retz.
แหล่งข้อมูลอื่น

| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Imperata cylindrica:  Wikidata: Q693409  Wikispecies: Imperata cylindrica  APDB: 50522  BOLD: 272283  EoL: 1114980  EPPO: IMPCY  FloraBase: 453  FNA: 200025558  FoC: 200025558  GBIF: 5289712  GrassBase: imp05586  GRIN: 19864  iNaturalist: 164056  IPNI: 60462577-2  IRMNG: 10942313  ITIS: 41788  NCBI: 80369  NZOR: 9a200f3b-ef0f-46f8-942f-3c71775c72b3  PfaF: cylindrica Imperata cylindrica  Plant List: kew-420125  PLANTS: IMCY  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:30138371-2  Tropicos: 25509715  uBio: 4962168  WCSP: 420125  WOI: 1733 
Lagurus cylindricus:  Wikidata: Q39565130  APDB: 125767  GBIF: 5289713  GRIN: 21410  IPNI: 406792-1  IRMNG: 11405791  ITIS: 515589  NZOR: 3e708354-67f4-4c5c-accf-718927718a20  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:406792-1  Tropicos: 25536467 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
เจ้าจอมมารดาเลื่อน ในรัชกาลที่ 5

| เจ้าจอมมารดา เลื่อน ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |

เกิด: เลื่อน นิยะวานนท์ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418
เสียชีวิต: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 (72 ปี)
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บุตร: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช
บิดามารดา: พระนรินทราภรณ์ (ลอย นิยะวานนท์) ปริก นิยะวานนท์
เจ้าจอมมารดาเลื่อน ในรัชกาลที่ 5 (สกุลเดิม นิยะวานนท์; 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 – 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490) เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระชนนีของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช ท่านมีหน้าที่อ่านหนังสือถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก่อนเข้าบรรทม เพราะมีเสียงไพเราะ แม้อ่านมายาวนานก็ยังเพราะไม่แหบแห้ง จึงได้รับพระกรุณาอยู่เสมอ
ประวัติ

เจ้าจอมมารดาเลื่อน เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 ที่บ้านบางขุนพรหม จังหวัดพระนคร เป็นบุตรีของพระนรินทราภรณ์ (ลอย นิยะวานนท์) กับปริก โดยปู่ของท่านคือพระอินท์อากร (มุ่ย ไกรฤกษ์) เป็นน้องชายของเจ้าจอมมารดาอำพา ในรัชกาลที่ 2 (พระมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ ต้นราชสกุลกปิตถา และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนวรจักรธรานุภาพ ต้นราชสกุลปราโมช)
เมื่อท่านอายุได้ 9 ปี ได้เข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวัง กับ เจ้าจอมมิ ในรัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นลูกของป้าท่าน แล้วจึงถวายตัวแด่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง แล้วได้เป็นละครหลวง ต่อมาทรงพระกรุณาให้เป็นเป็นเจ้าจอม ประสูติพระเจ้าลูกเธอรวม 2 พระองค์ คือ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช
ในส่วนของเจ้าจอมมารดาเลื่อนนั้น ท่านจะมีหน้าที่ประจำ คือ การอ่านหนังสือถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในเวลาเข้าที่บรรทมเป็นนิจ เพราะพระองค์ทรงพระบรรทมยาก  ท่านเจ้าจอมมารดาท่านมีเสียงที่ไพเราะ อ่านได้นาน ๆ ไม่แหบแห้ง ทั้งเป็นผู้ถูกอัธยาศัย ทรงพระกรุณามาก เมื่อต่อมาพระราชโอรสทรงได้รับใช้ใกล้ชิดพระองค์ก็เป็นเหตุให้ทรงยกย่องเจ้าจอมมารดาเลื่อนยิ่งขึ้น ถึงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ และเหรียญรัตนาภรณ์ ในรัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 ครั้นพระองค์เจ้าอุรุพงษ์สิ้นพระชนม์แล้ว ปลายรัชกาลที่ 5 เจ้าจอมมารดาเลื่อนจึงถวายคืนพระมรดกของพระองค์เจ้าอุรุพงษ์ฯ ทั้งหมด
ถึงรัชกาลที่ 6 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชเงินปีเลี้ยงชีพเป็นพิเศษอีกปีละ 30,000 บาท นอกเหนือไปจากอัตราปกติของเจ้าจอมมารดาพระสนมเอก และได้รับพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 อีกด้วย
ในเวลาต่อมา เจ้าจอมมารดาเลื่อน ได้กราบถวายบังคมทูลลาออกไปอยู่นอกวัง ที่บ้านถนนพระราม 5 ( ปัจจุบันกำลังปรับปรุงอาคารให้เป็นหอประวัติราชบัณฑิตยสภา เพื่อเป็นหอประวัติศาสตร์พร้อมสำหรับการต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองควบคู่ไปกับการจัดประชุม เบื้องต้นคาดว่าจะแล้วเสร็จภายใน 2-3 ปี ) และดำรงชีพอยู่โดยสัมมาปฏิบัติ ต่อมาท่านได้ย้ายไปสร้างบ้านใหม่ที่ถนนเพชรบุรี ใกล้ประตูน้ำปทุมวัน แต่มีโรคเบียดเบียนในวัยชราอยู่หลายปี จนในที่สุดก็ถึงแก่อสัญกรรมลงที่บ้านถนนเพชรบุรีนี้ เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
เจ้าจอมมารดาเลื่อน เป็นบุคคลที่มีใจเป็นบุญ ทำการบริจาคทานอยู่เสมอ ๆ เช่น สร้างศาลาอุรุพงษ์ เป็นการเปรียญใหม่ ที่วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร และปฏิสังขรณ์ พระประธานองค์ใหญ่ ประดิษฐานไว้ในศาลานั้น สิ้นเงินในการนี่ 25,000 บาท และตั้งทุนช่วยวัด ที่วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร ได้บริจาคเงิน 800 บาท ซ่อมศาลาที่บรรจุพระอังคารพระองค์อุรุพงษ์ฯ เปลี่ยนเป็นศาลาจตุรมุข ผูกเหล็กหล่อคอนกรีตทั้งหลังบริจาคสมทบทุนพยาบาลภิกษุสามเณรอาพาธในวัดเบญจมบพิตรอีกถึง 2,000 บาท และบริจาคทรัพย์อีก 2,500 บาท สำหรับเขียนภาพบรรจุช่องว่างในพระอุโบสถช่อง 1 เป็นภาพพระมหาธาตุเมืองศรีสัชนาลัย ด้วยกันกับเจ้านายและบาทบริจาริกาในรัชกาลที่ 5 และบริจาคเงินบำรุงพระภิกษุในวัดนั้นตลอดมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2446 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2463 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
เพรีนลูกรัก

| --- | --- |
เพรีน ลูกรัก (The Story of Perrine)
ペリーヌ物語 (Perinne Monogatari)
แนว: Adventure, historical, Drama
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Hiroshi Saitō Shigeo Koshi
อำนวยการโดย: Kōichi Motohashi
เขียนบทโดย: Akira Miyazaki Mei Katō Kasuke Satō
ดนตรีโดย: Takeo Watanabe
สตูดิโอ: Nippon Animation
เครือข่าย: Fuji TV
ฉาย:  January 1, 1978  –  December 31, 1978
ตอน: 53 (รายชื่อตอน)
ภาพยนตร์อนิเมะ
The Story of Perrine: The Movie
สตูดิโอ: Nippon Animation
ฉาย: June 30, 1990
ความยาว: 110 minutes
The Story of Perrine  หรือในชื่อภาษาไทยว่า "เพรีนลูกรัก" (ペリーヌ物語 Perīnu Monogatari, lit. "Story of Perrine") เป็นอนิเมะซีรีส์ญี่ปุ่นที่สร้างโดย Nippon Animation  เป็นการผลิตครั้งที่สี่ในซีรีส์ที่เป็นอนิเมะชุดละครอันเป็นผลงานชิ้นเอกระดับโลก (World Masterpiece Theater) อนิเมะชุดนี้ยึดอยู่กับนวนิยายฝรั่งเศสเรื่อง En Famille โดยนักเขียนชื่อ Hector Malot เป็นหลัก
เรื่อง ปี 1978 : The Story of Perrine  กล่าวถึงการเดินทางอันยากลำบากในการกลับไปตั้งถิ่นฐานยังบ้านเกิดของสาวน้อยนาม เพอร์รินและแม่ของเธอ หลังจากที่พ่อของเธอได้ตายลง
การ์ตูนเรื่องนี้ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือ เรียกสั้น ๆ ว่า ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือ สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ในชื่อปัจจุบัน เคยเอามาฉายในเมืองไทยเป็นครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2528 โดยใช้ชื่อว่า "เพรีน ลูกรัก" โดยทีมพากย์ของช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ในสมัยนั้น นำโดย "น้าต๋อยเซมเบ้" เจ้าเก่านั่นเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

The Perrine Story (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
{{World Masterpiece The* เพลงไตเติ้ลเปิดตัวการ์ตูนอนิเมะชุด "เพรีน ลูกรัก"  (The Story of Perrine)  การ์ตูนเอนิเมะญี่ปุ่น ที่เคยดูสมัยตอนเป็นเด็ก ( พ.ศ. 2528 )  เคยฉายทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท ในอดีต :  https://www.youtube.com/watch?v=5vpO5NEsvpI&feature=shareater}}
รายชื่อศิลปินแนวเฮาส์

| --- | --- |
เนื้อหา:: Top - 0-9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
หน้านี้เป็นหน้ารวมรวบ รายชื่อศิลปินแนวเฮาส์ แนวเพลงประเภทหนึ่งของดนตรีแด๊นส์
0–9

49ers
808 State
4hero