stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลวงปู่บุญธรรม อุตตมธัมโม
ประวัติหลวงปู่บุญธรรม อุตตมธัมโม > หลวงปู่ลานิพพาน

เช้าวันอาทิตย์ ๑๙ เดือนกุมภาพัน พุทธศักราช ๒๕๖๕ อากาศตอนเช้าในวันนี้ยังเย็นสบายเหมือนหลายวันที่ผ่านมา เสียงนก ยังดังก้องไปทั่ววัดไหนทอง บ้านหนองแก เสียงธรรมชาติของสรรพสิ่ง ยังไหวเอนไปตามโลกเหมือนดั่งเคย แต่มีสิ่งหนึ่งที่จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปตลอดกาล
เช้ามืดของวันอาทิตย์ที่หลายคนยังคงหลับใหล แต่มีพระสูงวัย รูปหนึ่งนอนอยู่บนเตียงด้วยอาการที่สงบ และกลุ่มลูกศิษย์ที่คอยดูแล อย่างใกล้ชิดด้วยความห่วงหาอาทรหลวงปู่บุญธรรม อุตตมธมฺโม ในวัยสนธยาของชีวิตที่นอนสงบนิ่ง อยู่บนเตียง ได้แต่มองดูสิ่งแวดล้อมรอบข้างด้วยจิตที่อยากขอบคุณ ท่านมองสิ่งภายนอกทั้งลูกศิษย์ที่มาคอยเฝ้าด้วยความรู้สึกขอบคุณที่ พวกเขาช่างมีน้ำใจต่อท่านเหลือเกิน ท่านมองและพิจารณาดูโลกใบนี้ที่ท่านได้เกิดมา แม้จะ เต็มไปด้วยความว้าวุ่นของคนที่ยังตามหาสาระไม่เจอด้วยความเห็นใจ คงได้แต่ส่งความห่วงใยไปยังพวกเขา ขอให้แสงแห่งธรรมได้ส่องลงไปในใจ เพื่อให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนจากร้ายให้กลายเป็นดี
ขณะที่มองดูโลกภายนอก และพิจารณาตามความเป็นจริงแล้ว หลวงปู่ได้ใช้ทุกขณะของเวลาที่ได้ใช้สอยพิจารณาถึงธรรมชาติของธรรม ที่ปรากฏในจิต เห็นอาการของจิตที่กำลังทำงาน เห็นพลังของสติปัญญา ที่คอยทำหน้าที่ดูแลเพื่อไม่ให้ความทุกข์ใดๆ มารบกวนจิตใจ ท่านมองลึกลงไปในกิจที่พึงทำว่า ยังมีสิ่งใดตกค้างในจิตของท่าน หรือไม่ เป็นการสำรวมจิตเพื่อสำรวจชีวิตอย่างละเอียดถ้วนถี่ด้วยปัญญา ที่แจ่มแจ้งชัดเจน แม้ธาตุขันธ์ภายนอกจะไม่เป็นใจ แต่ธาตุแห่งการตื่นรู้ บนช่างแจ่มชัดยิ่ง
ท่านใช้ปัญญาที่สั่งสมมาทั้งชีวิต ผ่านการเรียนรู้ตามคำสอนของ พระพุทธองค์ และคำสั่งสอนจากองค์หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ ท่าน ตระหนักรู้ว่าชีวิตในด้านรูปกายนี้ไม่มีอะไรจีรังยั่งยืน ช่างเป็นสิ่งที่ รับบางเกินจะควบคุมไหว คงถึงเวลาที่จะบอกลาวัฏฏะนี้เสียที
ในวัยสนธยาของชีวิต ให้ตัดสินใจ ที่จะโปกลาโลกนี้ไปด้วยค่ากล่าวลาว่า "หลวงปู่ขอสานิพพาน" แล้วท่าน ก็ค่อยๆ หายใจเข้าออกอย่างมีสติ รู้สึกตัวในทุกขณะ ค่อยๆ ผ่อนลม หายใจลงทีละนิดๆ แล้วก็ดับวางธาตุขันธ์ลงด้วยจิตที่ว่างจากพันธการ ทั้งปวง
ท่านก้าวสู่มรณาภาวะในเวลา ๐๖.๐๐ นาฬิกา ด้วยอาการสงบ ดุจดั่งพระผู้รู้แจ้งโลกตามความเป็นจริง และจากโลกนี้ไปโดยไม่รู้สึกอาลัย เสียดายต่อการจากลาในครานี้เลย หลวงปู่บุญธรรม อุตฺตมรมฺโม ได้ลาจากโลกสมมุตินี้ไปอย่างสง่างาม สมดั่งเป็นสาวกแห่งองค์พุทธะ คงเหลือไว้แต่คุณงามความดีและคำสอน อันประเสริฐ เพื่อแต่งแต้มโลกนี้ให้งดงาม เพื่อให้คนรุ่นลูกรุ่นหลาน ได้เรียนรู้ ที่จะใช้ชีวิตอยู่อย่างผู้มีธรรมนำทาง
สิริรวมอายุของหลวงปู่บุญธรรม อุตฺตมธมโม ๙๓ ปี บวชดำรงตน เป็นพระภิกษุในบวรพระพุทธศาสนา ๖๐ พรรษา
อันนีบาเล การ์รัชชี

อันนิบาเล คารัคชี (ภาษาอังกฤษ: Annibale Carracci) (3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1560 - ค.ศ. 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1609) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
เบื้องต้น

อันนิบาเล คารัคชีเกิดที่โบโลนยาและคงจะฝึกงานกับครอบครัว ในปี ค.ศ. 1582 อันนิบาเลและน้องชายอากอสติโน และลูกพี่ลูกน้องลุโดวิโค คารัคชี เปิดห้องเขียนภาพร่วมกันโดยเรียกว่า “Academy of Desiderosi” ที่ต่อมากลายเป็น “Accademia degli Incamminati” หรือหมายความตรงๆ ว่าสถาบันเพื่อการแสวงหาความคิดใหม่ ขณะที่คารัคชีทั้งสามคนเน้นการเขียนภาพแบบฟลอเรนซ์ที่จะเห็นได้จากงานเขียนของราฟาเอลและอันเดรอา เดล ซาร์โต แต่ลักษณะการเขียนก็ยังมีส่วนที่มาจากเวนิสที่เห็นได้จากการใช้สีที่ออกไปทางระยับและขอบสิ่งในภาพจะไม่ตัดคม ลักษณะนี้เป็นลักษณะที่ใช้บรรยายการเขียนที่เรียกว่าบาโรกเอมิเลียนหรือตระกูลการเขียนภาพแบบโบโลนยา
งานเขียนสมัยแรกในโบโลนยาของคารัคชีทั้งสามคนยากที่แยกได้ว่าของใครเป็นของใคร เช่นงานจิตรกรรมฝาผนังชุดเรื่องของ “เจสัน”  สำหรับพาลัซโซ ฟาวาในโบโลนยา (ราว ค.ศ. 1583-ค.ศ. 1584);จิตรกรรมฝาผนังลงนามว่า “คารัคชี” เป็นผู้เขียนและกล่าวว่าทั้งสามคนเขียน  ในปี ค.ศ. 1585 อันนีบาเลเขียนฉากแท่นบูชา “พระเยซูรับศีลจุ่ม” สำหรับวัดซานเกรโกริโอในโบโลนยาเสร็จ ในปี ค.ศ. 1587 อันนีบาเลเขียน “การประกาศของเทพ” สำหรับวัดซานร็อคโคในเรจจิโอ เอมิเลีย
ในปี ค.ศ. 1587 -ค.ศ. 1588, อันนีบาเลเดินทางไปปาร์มาและต่อมาเวนิสไปพบกับน้องชายอากอสติโนที่นั่นระหว่าง ค.ศ. 1589 -ค.ศ. 1592 คารัคชีทั้งสามคนเขียนจิตรกรรมฝาผนัง “ก่อตั้งโรม”  สำหรับพาลัซโซ มันยานิ (Palazzo Magnani) ในโบโลนยา ภายในปี ค.ศ. 1593 อันนีบาเลก็เขียนฉากแท่นบูชา “พระแม่มารีบนบัลลังก์กับนักบุญจอห์นและนักบุญแคทเธอริน” เสร็จโดยทำงานร่วมกับลุชิโอ มัสสาริ (Lucio Massari) งานเขียน “พระเยซูคืนชีพ” ก็เขียนในปี ค.ศ. 1593 ในปี ค.ศ. 1592 อันนีบาเลเขียน “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” สำหรับชาเปลโบนาโซนิในวัดซานฟรานเชสโค ระหว่างปี ค.ศ. 1593 ถึงปี ค.ศ. 1594 คารัคชีทั้งสามคนก็ไปทำงานฝาผนังที่พาลัซโซ แซมปิเอริ (Palazzo Sampieri) ในโบโลนยา.
จิตรกรรมฝาผนังในวังฟาร์เนเซ

เพราะความมีฝีมือในการเขียนจิตรกรรมฝาผนังในโบโลนยาดยุครานุคชิโอที่ 1 ฟาร์เนเซแห่งพาร์มา (Ranuccio I Farnese) จึงได้แนะนำคารัคชีแก่น้องชายคาร์ดินัล โอโดอาร์โด ฟาร์เนเซ (Odoardo Farnese) ผู้มีความประสงค์จะตกแต่งบริเวณเอกของวังฟาร์เนเซ (Palazzo Farnese) ในเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคมของปี ค.ศ. 1595 อันนีบาเลและอากอสติโนก็เดินทางไปกรุงโรมเพื่อไปเริ่มงาน “คาเมริโน” ด้วยเรื่องเฮอร์คิวลีสซึ่งเป็นการเหมาะสมเพราะเป็นห้องที่เป็นที่ตั้งของรูปปั้นกรีก-โรมันโบราณของเฮอร์คิวลีสแห่งฟาร์เนเซที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่มีชื่อเสียง
ขณะเดียวกันอันนีบาเลก็เขียนภาพร่างเป็นจำนวนมากมายเพื่อเป็นการเตรียมตัวสำหรับโครงการเอกที่อันนีบาเลเป็นผู้นำ ภาพที่เขียนเป็นจิตรกรรมฝาผนังบนเพดานของห้องแกรนด์ซาลอนด้วย “quadri riportati” ที่มิใช่หัวเรื่องทางศาสนาของภาพ “ความรักของเทพ” (The Loves of the Gods) หรือที่นักเขียนชีวประวัติจิโอวานนิ เบลโลริ (Giovanni Bellori) บรรยายว่าเป็น “ความรักของมนุษย์ที่นำโดยความรักสวรรค์” แม้ว่าภาพเขียนจะเต็มไปด้วยชีวิตจิตใจและจินตนาการแต่ภาพถูกจำกัดไว้ในกรอบการตกแต่งแบบเรอเนสซองซ์สูง  งานชิ้นนี้ได้รับอิทธิพลจากงานบนเพดานของชาเปลซิสตินโดยไมเคิล แอนเจโลและงานเขียนในห้องราฟาเอลโดยราฟาเอลและผู้ช่วย งานชิ้นนี้ต่อมามามีอิทธิพลต่องานจิตรกรรมแบบบาโรกชิ้นใหญ่ของเปียโร ดา คอร์โทนา (Pietro da Cortona), จิโอวานนิ ลันฟรานโค (Giovanni Lanfranco) และอีกหลายสิบปีต่อมาในงานเขียนของอันเดรีย พอซโซ (Andrea Pozzo) และ จิโอวานนิ บัตติสตา จาอุลลิ (Giovanni Battista Gaulli)
ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18  จิตรกรรมฝาผนังในวังฟาร์เนเซถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกที่เหนือกว่างานชิ้นใดในยุคนั้น ไม่แต่จะเป็นตัวอย่างของการออกแบบการเขียนภาพวีรบุรุษแต่ยังเป็นแบบอย่างการใช้วิธีการเขียนด้วย งานร่างเป็นร้อยๆ ชิ้นของอันนีบาเลสำหรับเพดานกลายมาเป็นการวางรากฐานการวางองค์ประกอบของงานเขียนภาพประวัติศาสตร์ใหญ่ๆ ต่อมา
ความแตกต่างจากคาราวัจจิโอ

นักวิจารณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จิโอวานนิ เบลโลริเขียนในหนังสือการสำรวจชื่อ “ความคิด” สรรเสริญคารัคชีว่าเป็นผู้นำของจิตรกรชาวอิตาลีผู้ใช้วิธีการเขียนอันสูงส่งของราฟาเอลและไมเคิล แอนเจโล แต่ขณะที่ชื่นชมกับความสามารถของคาราวัจจิโอในฐานะจิตรกร เบลโลริก็วิจารณ์การเขียนที่เกินความเป็นธรรมชาติและความยุ่งเหยิงในจริยธรรมและตัวแบบภาพในภาพ แต่ในขณะเดียวกันก็วิจารณ์ผู้เขียนภาพในตระกูลคาราวัจจิโอ เบลโลริมีความเห็นว่าจิตรกรควรจะวาดความงามแบบจินตนาการแบบพลาโตแทนที่จะยกย่องวาดคนข้างถนนอย่างโรมัน 
แต่ผู้อุปถัมภ์และลูกศิษย์ของคารัคชีและคาราวัจจิโอมิได้มีความเห็นเช่นที่ว่า เช่นมาร์ควิสวินเช็นโซ จุสติเนียนิ (Vincenzo Giustiniani) ผู้มีความเห็นว่าเป็นงานที่มีความเด่นใน “maniera” และ “modeling”
ในคริสต์ศตวรรษปัจจุบันนักวิจารณ์เริ่มมองภาพเขียนของคาราวัจจิโอในทางที่ดีขึ้นและมักจะละเลยความมีอิทธิพลทางศิลปะอันลึกซึ้งของคารัคชี คาราวัจจิโอแทบจะไม่เคยเขียนจิตรกรรมฝาผนัง แต่งงานชิ้นเอกส่วนใหญ่ของคารัคชีเป็นงานจิตรกรรมฝาผนัง ฉะนั้นงานที่มือทึมบนผืนผ้าใบของคาราวัจจิโอจึงดูจะเหมาะกับการใช้ตั้งในชาเปลสำหรับการวิปัสสนาเป็นการส่วนตัวมากกว่าที่จะเป็นภาพบนเพดานอันสว่างกว้างใหญ่อย่างที่วังฟาร์เนเซ วิตต์คาวเออร์ประหลาดใจที่คาร์ดินัลฟาร์เนเซเลือกภาพเขียนที่ตกแต่งโดยคารัคชี ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นถึงความผ่อนคลายจากการอยู่ในกรอบความคิดเห็นของการปฏิรูปซ้อนของนิกายโรมันคาทอลิก หัวเรื่องที่คารัคชีเลือกอาจจะเป็นการแสดงความกล้าที่จะออกนอกกรอบมากกว่างานส่วนใหญ่ของคาราวัจจิโอที่เป็นงานทางศาสนาที่ออกไปทางเคร่งขรึม วิตต์คาวเออร์กล่าวว่างานของคารัคชีแสดงถึงความมีชีวิตจิตใจและพลังที่ถูกกดดันกันมานาน
ในปัจจุบันผู้ที่เดินทางไปชมชาเปลเซราสิ (Cerasi Chapel) ในวัดซานตามาเรียเดลโปโปโลมักจะละเลยชมภาพ “ฉากแท่นบูชาอัสสัมชัญของพระแม่มารี” โดยคารัคชีที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1600 ถึงปี ค.ศ. 1601 แต่ไปชื่นชมกับงานของคาราวัจจิโอที่ขนาบแทนที่ สิ่งที่ควรจะศึกษาคือการเปรียบเทียบการอัสสัมชัญของพระแม่มารีทางคริสต์ศาสนวิทยากับทางศิลปะระหว่างงาน “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” ของ คารัคชี และ “ความตายของพระแม่มารี” โดยคาราวัจจิโอ สำหรับผู้ร่วมสมัยคารัคชีจะเป็นผู้ที่คิดค้นอะไรใหม่ๆ โดยการทำให้มโนทัศน์ของงานจิตรกรรมฝาผนังของไมเคิล แอนเจโลมีชีวิตจิตใจขึ้นและเพิ่มกล้ามเนื้อและความสดใสในภูมิทัศน์ที่เขียนซึ่งถูกริดรอนลงไปโดยลัทธิแมนเนอริสม์ ขณะที่ไมเคิล แอนเจโลบิดเบือนตัวแบบไปในรูปต่างๆ  คารัคชีในงานฟาร์เนเซยิ่งทำให้ตัวแบบเหมือนจะโลดออกมาได้ การเขียนภาพผนังหรือเพดานขนาดใหญ่ในทศวรรษต่อๆ มาจึงเป็นการเขียนแบบคารัคชีไม่ใช่คาราวัจจิโอ
ในคริสต์ศตวรรษต่อมาไม่ใช่ผู้ที่นิยมคาราวัจจิโอที่ละเลยคารัคชีแต่เป็นผู้นิยมจานโลเรนโซ แบร์นินีและเปียโร ดา คอร์โทนา ศิลปะบาโรกถูกโจมตีโดยนักวิจารณ์ฟื้นฟูคลาสสิกเช่นโยฮันน์ โยอาคิม วิงเคลมันน์ (Johann Joachim Winckelmann) และแม้แต่ต่อมาโดย จอห์น รัสคิน (John Ruskin). คารัคชีได้รับการยกเว้นบ้างเพราะเป็นผู้ที่เขียนภาพแบบราฟาเอลซึ่งเป็นผู้ที่มีความนิยม และในจิตรกรรมฝาผนังที่ฟาร์เนเซคารัคชีเลือกหัวเรื่องเกี่ยวกับตำนานเทพ
ภูมิทัศน์, ภาพชีวิตประจำวันและการวาดเส้น

เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1595 อันนีบาเลเขียนภาพ “นักบุญรอคแจกทาน” (San Rocco distributing alms) เสร็จที่ปัจจุบันอยู่ที่เดรสเดน งานสำคัญๆ ในบั้นปลายที่เขียนที่โรมก็มี “ไปไหน?” (Domine quo vadis?) ที่เขียนราวปี ค.ศ. 1602 ซึ่งการเขียนและการวางองค์ประกอบมามีอิทธิพลต่อนิโคลัส พูซิน (Nicolas Poussin) และโดยพูซินภาษาของท่าทางในการภาพเขียน
หัวเรื่องการเขียนของคารัคชีก็แตกต่างกันไปเช่นการเขียนทัศนียภาพหรือการเขียนภาพเหมือนซึ่งรวมทั้งภาพเหมือนตนเองที่เขียนเป็นระยะๆ ตลอดชีวิต คารัคชีเป็นจิตรกรอิตาลีคนแรกที่เขียนภาพบนผ้าใบที่ตัวแบบในภาพเป็นรองจากทัศนียภาพเช่นภาพ “พระเยซูหนีไปอียิปต์” (ค.ศ. 1603) ซึ่งเป็นกลุ่มภาพที่มีอิทธิพลต่อโดเม็นนิโค แซมเพียริ (Domenico Zampieri) และโคลด ลอร์แรน (Claude Lorraine).
นอกจากนั้นคารัคชีก็ยังเขียนงานที่เป็นแบบที่เรียกว่างานล้อ (caricature) ด้วย และเป็นที่เชื่อกันว่าเป็นผู้คิดค้นความคิดนี้ และในงานจิตรกรรมภาพชีวิตประจำวันซึ่งเป็นงานที่เด่นในความช่างสังเกตที่มีชีวิตชีวาและการใช้ฝีแปรงที่เป็นอิสระเช่นใน“ร้านแร่เนื้อ” หรือในภาพ “คนกินถั่ว” ผู้เขียนประวัติกล่าวว่าคารัคชีเป็นไม่พิถีพิถันในการแต่งตัวและเป็นคนรักงาน ภาพเหมือนตนเองก็แสดงตัวของตัวเองในท่าต่างๆ
ภายใต้อารมณ์ขันอันเศร้า

หลังจากงานที่วังฟาร์เนเซแล้วก้ไม่ทราบว่าอันนีบาเลเขียนภาพอีกเท่าใด ในปี ค.ศ. 1606 อันนีบาเลลงชื่อบนภาพเขียน “พระแม่มารีกับถ้วย” (Madonna of the bowl) แต่หลังจากเดือนเมษายน ค.ศ. 1606 คาร์ดินัล โอโดอาร์โดก็บ่นว่า “อารมณ์ขันอันเศร้า” (heavy melancholic humor) ทำให้ไม่สามารถเขียนภาพให้ท่านได้ ตลอดปี ค.ศ. 1607 อันนีบาเลก็ไม่สามารถทำงาน “การประสูติของพระเยซู” ที่รับจ้างจากดยุคแห่งโมดีนาสำเร็จ
อันนีบาเลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1609 และถูกฝังตามที่ได้สั่งไว้ใกล้ราฟาเอลในตึกแพนธีออน (Pantheon) ในกรุงโรม
ดูเพิ่ม

ศิลปะคริสต์ศาสนา
จิตรกรรมยุคบาโรก
จิตรกรรมฝาผนัง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อันนิบาเล คารัคชี
ชีวประวัติของอันนิบาเล คารัคชี ที่สารานุกรมคาทอลิก
สมุดภาพ

“ร้านแร่เนื้อ”
(Butcher's Shop)
ค.ศ. 1580-1590
“ทางเลือกของเฮอร์คิวลีส”
(The Choice of Hercules)
ค.ศ. 1596
“ร่างพระเยซู”
“แซมสันในที่จำขัง”
ราว ค.ศ. 1595
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
“พระเยซูหนีไปอียิปต์” (ค.ศ. 1603)
“ไปไหน?” (Domine quo vadis? ) โดยคารัคชี (พระเยซูและนักบุญปีเตอร์)
ฉากแท่นบูชาอัสสัมชัญของพระแม่มารีในวัดวัดซานตามาเรียเดลโปโปโลในกรุงโรม
“ภาพเหมือนตนเอง”
เฉิน ข่ายเกอ

| เฉิน ข่ายเกอ Chen Kaige 陈凯歌 |
| --- | --- |
เกิด: 12 สิงหาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี) เฉิน ข่ายเกอ (陈凯歌)
คู่สมรส: เฉิน หง (陈红)
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้เขียนบท, ผู้อำนวยการสร้าง, นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2527 - ปัจจุบัน
แบฟตา: Best Foreign Film พ.ศ. 2536 - Farewell My Concubine
ฐานข้อมูล
IMDb
เฉิน ข่ายเกอ (จีน: 陈凯歌; พินอิน: Chén Kǎigē) (12 สิงหาคม พ.ศ. 2495 - ) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน ที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ
เฉิน ข่ายเกอ เกิดที่ปักกิ่ง ในวัยรุ่น ขณะประเทศจีนกำลังอยู่ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เขาร่วมเป็นหนึ่งในกองทัพพิทักษ์แดง (เรดการ์ด - Red Guard) หลังสิ้นสุดการปฏิวัติวัฒนธรรม เขาเข้าศึกษาต่อที่สถาบันภาพยนตร์แห่งปักกิ่ง ในปี พ.ศ. 2521 จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นหนึ่งในศิษย์เก่าจากสถาบันนี้ กลุ่มที่มีชื่อเรียกว่า "ผู้กำกับภาพยนตร์จีนรุ่นที่ 5"
เฉิน ข่ายเกอ กำกับภาพยนตร์เรื่องแรก เรื่อง "Yellow Earth" (2527) กำกับภาพโดย จาง อี้โหมว เพื่อนจากสถาบันภาพยนตร์แห่งปักกิ่ง ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานที่มีชื่อเสียง สร้างความเชื่อถือให้กับกลุ่มผู้กำกับภาพยนตร์จีนรุ่นที่ 5  ภาพยนตร์ที่เฉิน ข่ายเกอ กำกับมักจะนำเสนอวัฒนธรรมพื้นบ้านของจีน หรือภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2536 ภาพยนตร์เรื่อง "Farewell My Concubine" นำเสนอเรื่องราวของดารางิ้วในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม และสอดแทรกเนื้อหาเกี่ยวกับรักร่วมเพศ ประสบความสำเร็จอย่างสูงในระดับนานาชาติ ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 65 และได้รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลซีซาร์
ในปี พ.ศ. 2545 เฉิน ข่ายเกอ หันไปกำกับภาพยนตร์ฮอลลีวูด เรื่อง "Killing Me Softly" ภาพยนตร์ระทึกขวัญภาษาอังกฤษ นำแสดงโดยฮีธเธอร์ เกรแฮม และโจเซฟ ฟีนส์ แต่ไม่ได้คำชื่นชมในทางบวกนัก
นอกจากงานกำกับแล้ว เขายังรับงานแสดงเป็นครั้งคราว เคยแสดงในเรื่อง "The Last Emperor" (พ.ศ. 2530 ชื่อไทย: จักรพรรดิโลกไม่ลืม) และแสดงในเรื่อง "Together" ภาพยนตร์ปี 2545 ที่เขาเป็นผู้กำกับเอง
ผลงาน

1984 - Yellow Earth - 黃土地
1986 - The Big Parade - 大阅兵
1987 - King of Children - 孩子王
1991 - Life on a String - 边走边唱
1993 - หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจก็ไม่ลืม - Farewell My Concubine - 霸王别姬
1996 - Temptress Moon - 风月
1999 - The Emperor and the Assassin - 荊柯刺秦王
2002 - Killing Me Softly
2002 - Ten Minutes Older: The Trumpet  (ชื่อตอน: 100 Flowers Hidden Deep)
2002 - Together - 和你在一起
2005 - คนม้าบิน - The Promise - 无极
2008 - เหมย หลันฟัง - Forever Enthralled - 梅兰芳
เคเทอ ดอร์ช

เคเทอ (คาทารีนา) ดอร์ช (29 ธันวาคม ค.ศ. 1890 – 25 ธันวาคม ค.ศ. 1957) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

The Queen's Secretary (1916)
Vendetta (1919)
The Blue Mauritius (1919)
Miss Julie (1922)
Three Days of Love (1931)
Savoy Hotel 217 (1936)
Yvette (1938)
The Comedians (1941)
แหล่งข้อมูลอื่น

Käthe Dorsch in the German National Library catalogue
เคเทอ ดอร์ช ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Käthe Dorsch at Find a Grave
Photos of Käthe Dorsch
Käthe Dorsch in the Aeiou Encyclopedia (German)
อำเภอเขาสวนกวาง

| อำเภอเขาสวนกวาง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Khao Suan Kwang
คำขวัญ: ไก่ย่างรสล้ำ ถ้ำกินรี ศรีเมืองแอมโบราณ
แผนที่จังหวัดขอนแก่น เน้นอำเภอเขาสวนกวาง
พิกัด: 16°51′31″N 102°51′42″E﻿ / ﻿16.85861°N 102.86167°E﻿ / 16.85861; 102.86167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 329.9 ตร.กม. (127.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 38,067 คน
 • ความหนาแน่น: 115.38 คน/ตร.กม. (298.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40280
รหัสภูมิศาสตร์: 4019
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเขาสวนกวาง ถนนมิตรภาพ ตำบลคำม่วง อำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น 40280
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เขาสวนกวาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่เหนือสุดของจังหวัดและเป็นที่ตั้งของสวนสัตว์ขอนแก่น
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเขาสวนกวางตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองวัวซอ อำเภอหนองแสง และอำเภอโนนสะอาด (จังหวัดอุดรธานี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโนนสะอาด (จังหวัดอุดรธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอน้ำพอง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออุบลรัตน์ และอำเภอโนนสัง (จังหวัดหนองบัวลำภู)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเขาสวนกวางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 56 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | เขาสวนกวาง |  |  |  | (Khao Suan Kwang) |  |  |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | ดงเมืองแอม |  |  |  | (Dong Mueang Aem) |  |  |  | 15 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | นางิ้ว |  |  |  | (Na Ngio) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | โนนสมบูรณ์ |  |  |  | (Non Sombun) |  |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 5. |  | คำม่วง |  |  |  | (Kham Muang) |  |  |  | 13 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเขาสวนกวางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลเขาสวนกวาง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาสวนกวางและบางส่วนของตำบลคำม่วง
เทศบาลตำบลโนนสมบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสมบูรณ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาสวนกวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาสวนกวาง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเขาสวนกวาง)
องค์การบริหารส่วนตำบลดงเมืองแอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงเมืองแอมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนางิ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางิ้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคำม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำม่วง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเขาสวนกวาง)
ฮิโรโนบุ ซากางูจิ

| ฮิโรโนบุ ซากางูจิ |
| --- | --- |
ซากางูจิในปีค.ศ. 2015
เกิด:  (1962-11-25) 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 (61 ปี) ฮิตาจิ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักออกแบบเกม, ผู้กำกับเกม, ผู้อำนวยการเกม, นักเขียนบท, นักเขียน
ผลงานเด่น: ไฟนอลแฟนตาซี
ฮิโรโนบุ ซากางูจิ (ญี่ปุ่น: 坂口 博信) เป็นนักออกแบบ, ผู้กำกับ และผู้อำนวยการวีดีโอเกมชาวญี่ปุ่น เขาเป็นผู้สร้างเกมชุดยอดนิยมอย่าง ไฟนอลแฟนตาซี รวมถึงเป็นคนตั้งชื่อเกมนี้ด้วยตนเอง เขาลาออกจากบริษัทสแควร์เอนิกซ์ในปีค.ศ. 2004 และย้ายไปทำงานกับบริษัทมิสต์วอล์กเกอร์
ประวัติ

ซากางูจิเกิดที่เมืองฮิตาจิ จังหวัดอิบารากิ เดิมทีเขาต้องการเป็นอาจารย์สอนวิชาดนตรีในมหาวิทยาลัย เขาเคยเล่นดนตรีร่วมกับหลายวง และถึงขนาดเคยไปจองสถานที่สำหรับจัดคอนเสิร์ตเล็กๆเองในช่วงมัธยมปลาย ซึ่งเป็นคนเดินสายขายบัตรด้วยตัวเอง เขาเข้าเรียนวิศวกรรมไฟฟ้าที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติโยโกฮามะ แต่ในปีค.ศ. 1983 ก็ลาออกกลางเทอม
ในรั้วมหาวิทยาลัย วิชาโปรแกรมมิงทำให้เขาเกิดอยากได้คอมพิวเตอร์ Apple II ที่พึ่งวางจำหน่าย แต่คอมพิวเตอร์รุ่นนี้มีราคาแพงมากเกินเขาจะเอื้อมถึง ทำให้เขาไปซื้อคอมพิวเตอร์รุ่นอื่นที่หน้าตาคล้ายๆกันที่ถูกกว่ามาแทน และเขาก็เริ่มหางานพาร์ทไทม์ทำเพื่อหารายได้เสริม และเขาได้งานพาร์ทไทม์ที่บริษัทสแควร์ บริษัทลูกที่ตั้งขึ้นใหม่ของบริษัทไฟฟ้าเด็งยูฉะ แม้เขายังไม่ล้มเลิกความฝันที่อยากเป็นอาจารย์วิชาดนตรี แต่ก็คิดว่าการทำงานที่สแควร์อาจช่วยพัฒนาทักษะโปรแกรมมิงไปพลางๆได้
เมื่อบริษัทสแควร์แยกการดำเนินงานออกมาเป็นเอกเทศเต็มตัวในปีค.ศ. 1986 ซากางูจิก็กลายเป็นพนักงานประจำในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายแผนงานและพัฒนา เกมแฟมิคอมหลายๆเกมที่เขารับผิดชอบในช่วงแรกนี้ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เขาเริ่มตั้งคำถามตัวเองว่าเขาเลือกเส้นทางอาชีพถูกหรือไม่ ตัวเองเหมาะสมเป็นนักทำเกมหรือไม่ เขาจึงเดิมพันอนาคตตัวเองไว้กับแผนเกมสวมบทบาทชื่อว่า Fighting Fantasy เขาคิดว่าถ้าเกมนี้ไม่ประสบความสำเร็จอีกเขาจะลาออกและกลับไปเรียนมหาวิทยาลัย นั่นทำให้เขาตัดสินใจเปลี่ยนชื่อเกมนี้เป็น Final Fantasy> เกมนี้วางตลาดญีปุ่นในปีค.ศ. 1987 และประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย
ห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร

ห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร (จีนตัวย่อ: 五代十国; จีนตัวเต็ม: 五代十國) เป็นยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์จีนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 ซึ่งรัฐห้ารัฐผลัดกันครองอำนาจในภาคกลาง เกิดเป็นห้าราชวงศ์ ส่วนท้องที่อื่น ๆ โดยเฉพาะจีนใต้ ก็เกิดอาณาจักรน้อยใหญ่ตั้งตนเป็นอิสระขึ้นถึงสิบอาณาจักรนำไปสู่ความวุ่นวายทางการเมือง แต่ก็นับเป็นสมัยสุดท้ายที่จักรวรรดิจีนแตกแยกออกเป็นหมู่เป็นเหล่าเช่นนี้
ยุคสมัยดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อราชวงศ์ถังล่มสลายลงใน ค.ศ. 907 และสิ้นสุดลงเมื่อราชวงศ์ซ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 960 กินเวลากว่า 50 ปี อาณาจักรที่ตั้งตนต่าง ๆ นี้เดิมเป็นราชอาณาจักรอิสระมาก่อนแล้ว ครั้นราชวงศ์ถังถึงจุดจบ ผู้ปกครองอาณาจักรดังกล่าวก็พากันประกาศตนเป็นจักรพรรดิ จึงเกิดสงครามเพื่อชิงอำนาจกันเป็นจักรพรรดิที่ชอบธรรมแต่ผู้เดียว อย่างไรก็ดี แม้จะถือกันว่า ยุคนี้ยุติลงด้วยการตั้งราชวงศ์ซ่งเมื่อ ค.ศ. 960 แต่กว่าจะปราบปรามฮั่นเหนือ (北漢) อาณาจักรสุดท้ายในหมู่ห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร ได้ก็ล่วงสู่ ค.ศ. 979 แล้ว
อาณาจักรต่าง ๆ > ห้าราชวงศ์

ราชวงศ์ทั้งห้า ซึ่งเรียกว่า อู่ไต้ (五代) นั้น ประกอบด้วย
เหลียงยุคหลัง (後梁) ก่อตั้งเมื่อ 1 มิถุนายน ค.ศ. 907 สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 923
ถังยุคหลัง (後唐) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 923–936
จิ้นยุคหลัง (後晉) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 936–947
ฮั่นยุคหลัง (後漢) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 947–951 หรือ 979)
โจวยุคหลัง (後周) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 951–960
อาณาจักรต่าง ๆ > สิบอาณาจักร

อาณาจักรทั้งสิบ ซึ่งเรียกว่า ฉือกั๋ว (十國) นั้น ประกอบด้วย
อู๋ใต้ (南吳) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 907–937
อู๋เยฺว่ (吳越) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 907–978
หมิ่น (閩) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 909–945
ฉู่ใต้ (南楚) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 907–951
ฮั่นใต้ (南漢) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 917–971
ฉู่เดิม (前蜀) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 907–925
ฉู่ยุคหลัง (後蜀) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 934–965
จิงหนาน (荊南) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 924–963
ถังใต้ (南唐) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 937–975
ฮั่นเหนือ (北漢) ดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 951–979
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงคอสโม เชียงราย

| --- | --- |

ชื่อเต็ม: สโมสรวอลเลย์บอลหญิงคอสโม เชียงราย
ก่อตั้ง: 5 มกราคม พ.ศ. 2553
สนาม: ยิมเนเซียมมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย  จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย
ประธาน:  ปราโมทย์ นพวงศ์
หัวหน้าผู้ฝึกสอน:  เสถียร สระทองหน
ลีก: วอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก
2015-16: อันดับที่ 8
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงคอสโม เชียงราย เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่จังหวัดเชียงราย โดยทีมนี้เข้าแข่งขันในวอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก
ชื่อก่อนหน้า

พ.ศ. 2553 : เชียงรายวอลเลย์บอลคลับ
พ.ศ. 2558 : เทศบาลเมืองแม่โจ้
พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน : คอสโม เชียงราย
เกียรติประวัติและผลงาน

อันดับที่ 3 (1) : 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรวอลเลย์บอลหญิงคอสโม เชียงราย ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กวอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก |
| --- | --- |
ทีมในฤดูกาล 2023-24:  เกษตรศาสตร์ วีซี  เกาะกูดคาบาน่า เอโฟร์เอส  ไดมอนด์ ฟู้ด ไฟน์เชฟ-แอร์ฟอร์ซ  นครราชสีมา คิวมินซี วีซี  พิษณุโลก วีซี  เมืองพล วีซี  วิทยาลัยนครราชสีมา ปลูกปัญญา ขามทะเลสอ  อาร์เอสยู วีซี 
ฤดูกาล:  2006  2007  2008  2009  2010  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2020  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24
ฮิโรโกะ เอโมริ

ฮิโรโกะ เอโมริ (ญี่ปุ่น: 江森浩子; โรมาจิ: Emori Hiroko) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดค่ายอาโอนิโปรดักชัน สามารถพากย์เสียงได้หลากหลายบทบาท ไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชาย เด็กสาว หรือแม้แต่หญิงแก่
ผลงาน > งานแอนิเมชัน

SPT เลซเนอร์ รับบทเป็น แอนนา สเตฟานี่
วิงแมน นักรบแห่งความฝัน รับบทเป็น ยูคาริ
บิคคุริแมน (เทวดาหน้าเป็น) รับบทเป็น ซาตานมาเรีย, วันเดอร์มาเรีย
คูโซคางาคุเซไค กัลลิเวอร์บอย  รับบทเป็น แจน
ดราก้อนบอล รับบทเป็น เจาซือ (เกี๊ยวซ่า)
เซนต์เซย่า รับบทเป็น กิกิ, เซย่าตอนเด็ก
มามิ, สาวน้อยพลังจิต รับบทเป็น มามิยะ ซาจิโกะ
ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น แม่เฒ่านาบาร่า, ปิโรโร่
โดราเอมอน ตอนดินแดนอาหรับราตรี รับบทเป็น แจ็ค
นินจารันทาโร่ รับบทเป็น โทโมมิ
มาร์มาเลดบอย รับบทเป็น มัตสึอุระ จิยาโกะ (แม่ของยู)
จีกันดั้ม  รับบทเป็น จีน่า
มาโบโรชิ มาโบะจัง รับบทเป็น มาโบโรชิ มาโบตะ
กัชเบล รับบทเป็น โยโปโป้
ผลงาน > งานเกม

อีส 4 เดอะ ดอว์น ออฟ อีส รับบทเป็น อาเรีย
เทนไกมาเคียว รับบทเป็น สึนาเดะ
วาลคีรีโปรไฟล์ รับบทเป็น ยูเมรุ, เซเลีย
แหล่งข้อมูลอื่น

(ญี่ปุ่น) ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาโอนิโปรดักชัน) เก็บถาวร 2006-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน