stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดเกตการาม

| วัดเกตการาม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดเกตการาม, วัดเกตุการาม
ที่ตั้ง: ตำบลวัดเกต อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกตการาม ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดเกต อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ใกล้กับถนนเลียบริมแม่น้ำปิง ซึ่งย่านนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของจังหวัดเชียงใหม่
วัดเกตการาม เป็นวัดเก่าแก่ของเมืองเชียงใหม่ สร้างในปี พ.ศ. 1971 สมัยพญาสามฝั่งแกน ย่านวัดเกตอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง ถือเป็นย่านเศรษฐกิจสำคัญของเชียงใหม่มาตั้งแต่อดีต ปัจจุบันย่านวัดเกตเป็นทั้งย่านที่อยู่อาศัย และย่านท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของเมืองเชียงใหม่
พระประธานในอุโบสถ
พิพิธภัณฑ์วัดเกตการามก่อตั้งขึ้นโดยความร่วมมือของศรัทธาวัดเกต เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2542 มีคณะกรรมการวัดเกตการามเป็นผู้ดูแล อาคารของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เคยเป็นกุฏิพระครูชัยศีลวิมล (พ.ศ. 2429 – 2500)  เรียกกันว่า "โฮงตุ๊เจ้าหลวง" การเข้าชมพิพิธภัณฑ์โดยปกติแล้ว คุณลุงจริน เบน ศรัทธาวัดทำหน้าที่ในการดูแล และต้อนรับเยี่ยมผู้ชม หากแต่ยามใดที่ไม่มีผู้ดูแลประจำอยู่ ณ ที่นั้น ผู้ต้องการเข้าชมสามารถที่จะกดกริ่ง เพื่อเรียกให้คนมาเปิดประตู   เมื่อสอบถามเจ้าอาวาสเพิ่มเติมได้ทราบว่า ก่อนที่จะจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ คณะกรรมการวัดไปดูการจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็งมาก่อน และเห็นว่า ชุมชนวัดเกตการามมีวัตถุทางวัฒนธรรมที่สามารถจัดแสดงได้เช่นกัน จึงต้องการที่จะจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ขึ้นมา เพื่อเก็บรักษาวัตถุที่มิได้ใช้ในชีวิตประจำวันในปัจจุบันแล้ว
อาคารพิพิธภัณฑ์
พระธาตุเกศแก้วจุฬามณี
วัดเกตการาม ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524
วัดป่าพระเจ้า

| วัดป่าพระเจ้า |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดป่าฯ Wat Pa Prachao
ที่ตั้ง: หมู่ 5 ปลายนา ศรีประจันต์ สุพรรณบุรี   ประเทศไทย
ประเภท: วัดประจำหมู่บ้าน
จุดสนใจ: กราบนมัสการรูปเหมือนหลวงพ่อเถื่อนในวิหาร
กิจกรรม: เทศนาธรรม วันอาทิตย์ และวันพระ
เว็บไซต์: rattanamodel.blogspot.com
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดป่าพระเจ้า ตั้งอยู่เลขที่ 121 บ้านป่าพระเจ้า หมู่ที่ 5 ตำบลปลายนา อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 25 ไร่ 3 งาน 87 ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 42 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอสวดมนต์ กว้าง 3 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ
ประวัติ

วัดป่าพระเจ้า ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2532 การบริหารและการปกครอง
หลวงพ่อเถื่อน

หลวงพ่อเถื่อนวัดป่าพระเจ้า อ.ศรีประจันต์ ท่านเป็นอุปัชฌาย์และอาจารย์ของหลวงพ่อภักวัดโบสถ์ ท่านมาสร้างวัดป่าพระเจ้าและได้สร้างพระพุทธรูปไว้ก่อนจะเกิดภัยแล้งท่านจึงไปสร้างวัดหลวงที่ อ. วิเศษชัยชาญวัดป่าพระเจ้าจึงกลายเป็นวัดร้างจนหลวงพ่อได้มรณภาพลงในประมาณปี 2443–2446 ต่อมาได้มีหลวงพ่อชิตและชาวบ้านเข้ามาบูรณะวัดป่าพระเจ้าชาวบ้านจึงเรียกพระพุทธรูปในวิหารว่าหลวงพ่อเถื่อน
เจ้าอาวาส

มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ
พระเถื่อน (หลวงพ่อเถื่อน)
พระพัง
พระพัว
พระพาน
พระซ้อน
พระสำเร็ง
พระแม้น
พระครูนิพัทธ์วุฒิกร
พระมหาสมัย สมโย (ปัจจุบัน)
วัดเกตุแก้ว

| วัดเกตุแก้ว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกตุแก้ว เป็นวัดในตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย โดยมี พระครูรัตนกิตติญาณ เป็นเจ้าอาวาส
ชาวบ้านมักเรียกว่า วัดบ้านเก่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2321 โดยมีนายจันดาโจน หรือ พญาหาญ ร่วมกับประชาชนที่อพยพมาจากบ้านเวียงยอง จังหวัดลำพูน สร้างวัดขึ้น
การสร้างวันครั้งแรกของวัดเกตุแก้ว สร้างขึ้นที่ริมน้ำแม่ส้านฝั่งขวาไปจนถึงสถานีอนามัยอำเภอพาน ปัจจุบัน และได้นิมนต์พระมาจากเมืองยองลำพูน มาจำพรรษาปี พ.ศ. 2321 เหตุที่ต้องย้ายวัดเพราะน้ำแม่ส้านสมัยนั้นทั้งกว้าง ทั้งลึก และ ไหลเชี่ยวมาก ลำบากในการข้ามไปมา มีคนตกน้ำตาย ชื่ออ้ายก๋อง จึงทิ้งวัดให้รกร้างเสีย
ที่ตั้งวัดใหม่ ได้สร้างขึ้นใหม่ที่ฝังซ้าย ณ สันหลวง (บ้านเก่า) สันนิษฐานว่าเป็นวัดร้างมาก่อน พื้นที่เป็นสันดอน ที่พวกไม้ล้มลุกต้นหนามเค็ดเก๊าขึ้นอยู่เต็มไปหมด จึงช่วยกันแผ้วถางสร้างมาจนถึงปัจจุบัน ชื่อ วัดสันหลวง(บ้านเก่า) เก๊าเมืองพาน ศรีใจบาน เกตุแก้ว คำว่าเกตุแก้ว หรือ ตุงแก้ว ธงแก้ว คือ ชัยชนะ
ลำดับเจ้าอาวาส

พระอธิการอินใจ	อันทโชโต พ.ศ. 2321-2355
พระอธิการสุยะ สุริโย พ.ศ. 2355-2385
พระอธิการดวงต๋า ชยวณฺโณ	พ.ศ. 2385-2405
พระอธิการพรหมมินทร์	พรหมสาโร	พ.ศ. 2405-2435
พระกัณฑะ จนฺทวํโส	พ.ศ. 2435-2450
พระบุญมี บุญฺพโล	พ.ศ. 2450-2469
พระครูรัตนลังการ	อุปโล	พ.ศ. 2469-2501
ครูบาอินตา อุตฺตโม	พ.ศ. 2501-2515
พระครูรัตนกิตติญาณ กิตติญาณโณ	(ครูบาศรีชุ่ม) พ.ศ. 2515-ปัจจุบัน
วัดเดิมเจ้า

| วัดเดิมเจ้า |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเดิมเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดเดิมเจ้าไม่มีประวัติการสร้างวัดที่ชัดเจนว่าสร้างสมัยใด แต่จากตำนานพระประธานวัดพระประสพ ได้กล่าวถึงวัดเดิมเจ้าในฐานะทางผ่านการชักลากพระจากเขาเพลาไปยังพุมเรียง โดยคำว่า "เดิมเจ้า" เพี้ยนมาจากเชือกลากพระมาขาด (ภาษาถิ่นใต้เรียก ขาดเข้าเหย้า) จึงเรียกพื้นที่นี้ว่าดอนเหยา อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2529
ใน สารานุกรมภาคใต้ พิมพ์ พ.ศ. 2529 ระบุว่าแหล่งโบราณคดีวัดเดิมเจ้าเป็นแหล่งโบราณคดีก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 พบโบราณวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพิมพ์อายุราวครึ่งแรกพุทธศตวรรษที่ 17 และเครื่องถ้วยต่าง ๆ สมัยราชวงศ์ซ่ง ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 18 ถึงต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนอุโบสถของวัดและใบเสมา ศิลปะรัตนโกสินทร์
วัดเดิมบาง

| วัดเดิมบาง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเดิมบาง, วัดคงคาราม
ที่ตั้ง: ตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเดิมบาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีนฝั่งตะวันออก ในตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
จากประวัติวัดระบุว่าวัดนี้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2425 ต่อมาใน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสคลองมะขามเฒ่าได้เสด็จประทับที่วัดเดิมบาง และพระราชทานนามว่า วัดคงคาราม
อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ อุโบสถเก่า กว้าง 16 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 เป็นอุโบสถทรงโรงก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจั่วไม่ซ้อนชั้น 2 ตับ ด้านหน้าอุโบสถเป็นมุข คลุมด้วยหลังคาพาไลหรือจั่นหับ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระปางป่าเลไลยก์ มีภาพจิตรกรรมภายในเขียนด้วยสีฝุ่นเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ ฝีมือช่างท้องถิ่นชื่อ นายยา เขียนในสมัยรัชกาลที่ 7 มณฑปหลวงพ่อแจ่ม-หลวงพ่อแบน ภายในยอดมณฑป บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และมีรอยพระพุทธบาทจำลองที่มีอายุนานกว่า 100 ปี และมีหอระฆัง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ ธรรมาสน์ที่สร้างโดยช่างชาวจีน เป็นศิลปะไทยผสมจีน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 แกะสลักจากไม้ขนุน ปัจจุบันเก็บไว้บนศาลาการเปรียญ ต่อมา คือ หอสวดมนต์ซึ่งภายในมีการเก็บของมีค่าของวัดไว้ 3 ชิ้น ได้แก่ ฝาบาตรมุก ตาลปัตร และปิ่นโต ซึ่งรัชกาลที่ 5 พระราชทานแก่วัดและทางวัดได้เก็บรักษาไว้อยู่ในสภาพดีดังเดิม
วัดโพธิ์ใหญ่ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

| วัดโพธิ์ใหญ่ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดโพธิ์ใหญ่, วัดโพธิ์น้อย (โพธิ์ใหญ่)
ที่ตั้ง: ตำบลเมืองเก่า อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูมหาโพธาภิบาล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโพธิ์ใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบัน พระครูมหาโพธาภิบาล เป็นเจ้าอาวาส
วัดโพธิ์ใหญ่ก่อสร้างเมื่อใด ไม่มีหลักฐานปรากฎแน่ชัด จากคำบอกเล่ากล่าวว่า วัดโพธื์ใหญ่ เริ่มสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2350 เมื่อครั้งที่ชาวพวนได้อพยพมาจากเวียงจันทน์ ประเทศลาว ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยคู่กับวัดโพธิ์น้อย ห่างกันประมาณ 200 เมตร แต่ต่อมาวัดโพธิ์น้อยได้ร้างไป ที่ดินของวัดโพธิ์ใหญ่ แต่เดิมมีประมาณ 4 ไร่ ไม่มีหลักฐานว่าใครยกให้และไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้เริ่มสร้างวัด ซึ่งการก่อสร้างถาวรวัตถุเป็นศิลปะแบบเวียงจันทน์ ที่ดินตั้งวัดในปัจจุบันมีเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2354 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2513
วัดมี พระมหาเจดีย์โพธินันทประภา เป็นเจดีย์สีเหลืองทององค์ใหญ่ ผู้ริเริ่มก่อสร้างคือ พระครูวิสาลโพธิวัฒน์ อดีตเจ้าอาวาสวัดโพธิ์ใหญ่ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธรูปต่าง ๆ และรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณ อายุเก่าแก่กว่า 100 ปี เทพทันใจ พระไพรีพินาศ วิหารพระพิฆเนศ พระอุปคุต วิหารหลวงพ่อสามพี่น้อง หลวงพ่อทองพูน เจ้าแม่กวนอิม และเจ้าแม่ตะเคียนทอง เป็นต้น
วัดเตว็ด

| วัดเตว็ด |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดร้าง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเตว็ด โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่ริมคลองปทาคูจาม ในตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเหลือตัวอาคารมีเพียงผนังสกัดหน้า เหลืออยู่เพียงด้านเดียว ลักษณะเป็นอาคารสองชั้นก่ออิฐถือปูน ยกพื้นมีใต้ถุนสูง เจาะช่องประตูเป็นรูปวงโค้ง ใช้ระบบผนังรับน้ำหนักหลังคา
วัดเตว็ดถูกสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นอยุธยาในสมัยใด แต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชหรือหลังจากนั้น เพราะอุโบสถของวัดเตว็ดถูกสร้างในรูปแบบคล้าย ๆ กับโบสถ์คริสต์ตามสไตล์ตะวันตก มีหน้าบันที่ประดับปูนปั้นลายพรรณพฤกษา ลายก้านขดอิทธิพลศิลปะตะวันตกและรูปหน้าชาวตะวันตก ขนาดอาคารประมาณกว้าง 20 เมตร ยาว 30 เมตร นอกจากนั้นยังได้พบฐานใบเสมาหนึ่งแห่ง ขนาดอุโบสถกว้าง 17 เมตร ยาว 32 เมตร เคยผ่านการบูรณะหลายสมัย
กรมศิลปากรดำเนินการทางโบราณคดี ได้มีการขุดค้นและขุดแต่งโบราณสถานในบริเวณวัด ได้แก่ เจดีย์ อุโบสถ มณฑปและวิหาร มีการแบ่งเขตสังฆาวาสและพุทธาวาส ต่อมาได้พบแนวอิฐที่ถูกเรียงในลักษณะเป็นทางเดินจากอาคารของวัดมุ่งสู่ คลองคูจาม ซึ่งปัจจุบันมีถนนที่ถูกสร้างขึ้นเลียบคลองในภายหลังคั่นอยู่
ชื่อของวัดปรากฏอยู่ในพงศาวดาร รวมถึงแผนที่ของพระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) ก็ระบุตำแหน่งวัดแห่งนี้ไว้ วัดเตว็ดอยู่ใกล้ชิดติดกับตำหนักของกรมหลวงโยธาเทพ พระราชธิดาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราชและพระอัครมเหสีฝ่ายขวานสมเด็จพระเพทราชา ซึ่งได้เสด็จมาผนวชเป็นแม่ชี พร้อมกับตรัสน้อยผู้เป็นพระราชโอรสที่เสด็จมาบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดแห่งนี้
วัดเตว็ดแห่งนี้ตั้งอยู่ตรงข้ามกับวัดท่าหอย ที่เคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระอริยวงษญาณ (สุก ญาณสังวร) สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2521

| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2521 |
| --- | --- |
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว: 6 มกราคม พ.ศ. 2521
ระบบสุดท้ายสลายตัว: 16 ธันวาคม พ.ศ. 2521
พายุมีกำลังมากที่สุด

ชื่อ: ริตา
 • ลมแรงสูงสุด: 220 กม./ชม. (140 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด: 878 hPa (มิลลิบาร์)
 
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด: 35 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด: 31 ลูก
พายุไต้ฝุ่น: 16 ลูก
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น: 1 ลูก (ไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: ไม่ทราบ
ความเสียหายทั้งหมด: ไม่ทราบ
 
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก 2519, 2520, 2521, 2522, 2523
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2521 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2521 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2521) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
ภาพรวมฤดูกาล

| --- | --- |
  พายุดีเปรสชัน (≤61 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นกำลังแรง (118–156 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อน (62–88 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นกำลังแรงอย่างมาก (157–193 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อนกำลังแรง (89–117 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นรุนแรง (≥194 กม./ชม.)
พายุ

ในปีนี้ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกมีพายุดีเปรสชันเขตร้อน 33 ลูก ในจำนวนนี้ 29 ลูก พัฒนาเป็นพายุโซนร้อน ในจำนวนพายุโซนร้อน พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 15 ลูก และในจำนวนนั้น 1 ลูกพัฒนาเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น
พายุ > พายุไต้ฝุ่นโอลีฟ

ในประเทศฟิลิปปินส์ พายุไต้ฝุ่นโอลีฟ หรือพายุไต้ฝุ่นอาตังทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 3 คน และอีก 3,500 คนต้องไร้ที่อยู่อาศัย อดีตเรือ "FS" ของคอมปาเนียมาริติมาก็ติดอยู่ในเหตุการณ์นี้ด้วย โดยอัปปางลงทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะซิบูยัน หลังจากพยายามไปยังสถานหลับภัย หลังจากเดินทางมาจากมะนิลา-เชบู
พายุ > พายุโซนร้อนกำลังแรงแอกเนส

พายุแอกเนสก่อตัวเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม จากนั้นเคลื่อนตัวเป็นวงกลม และขึ้นฝั่งประเทศจีนในวันที่ 29 กรกฎาคม และสลายตัวไปในวันที่ 30 กรกฎาคม ในฮ่องกงพายุโซนร้อนแอกเนสทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 คน
พายุ > พายุไต้ฝุ่นเออร์มา (รูปิง)

เออร์มาเป็นพายุไต้ฝุ่นลูกที่แปดของฤดู ก่อตัวขึ้นในร่องมรสุมทางตะวันออกเฉียงใต้ของไต้หวัน เออร์มาพัดขึ้นฝั่งในเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ด้วยความเร็วลม 120 กม./ชม. พายุไต้ฝุ่นเออร์มาทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 6 คน และอีก 3,000 คนต้องไร้ที่อยู่อาศัย มีผู้สูญหาย 4 คน และบาดเจ็บอีก 100 คน จากอุทกภัยและดินถล่มในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น ทำให้บ้านเรือน 1,597 หลังถูกทำลายหรือได้รับความเสียหาย และอีก 6,266 หลังประสบอุทกภัย เออร์มาทำให้กระจกหลายบานแตก รถยนต์พลิกคว่ำ และเรืออัปปางหลายลำ นักกีฬาหลายคนในกีฬามิตรภาพญี่ปุ่นจีนที่จัดขึ้นที่คิตะกีวชูได้รับบาดเจ็บ เรือบรรทุกน้ำมันจดทะเบียนสัญชาติไลบีเรียถูกพัดออกไปจากท่าเทียบจอดในท่าเรือเมืองคูเระ จังหวัดฮิโรชิมะ โดยลอยออกไปกว่า 5 กิโลเมตรก่อนจะไปติดเกาะเล็ก ๆ ในทะเลในเซโตะ เออร์มามีสถานะเป็นพายุไต้ฝุ่นเพียง 12 ชั่วโมง ทำให้มันเป็นพายุที่มีช่วงที่เป็นพายุไต้ฝุ่นสั้นที่สุดของฤดูกาล
พายุ > พายุโซนร้อนกำลังแรงนีนา (อานิง)

จากรายงานของทางการฟิลิปปินส์ มีผู้เสียชีวิต 59 คน และมากกว่า 500,000 คนต้องอพยพไปยังศูนย์หลบภัย
ดูเพิ่ม

พายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2521
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2521
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2521
วัดอ้อมใหญ่

| วัดอ้อมใหญ่ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดอ้อมใหญ่, วัดใหม่ปากคลองอ้อมใหญ่
ที่ตั้ง: เลขที่ 16 หมู่ที่ 5  ตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม 73160
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสิริชยาภรณ์ (ทวี นนฺโก)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดอ้อมใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านอ้อมใหญ่ ตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูสิริชยาภรณ์ (ทวี นนฺโก) เป็นเจ้าอาวาส
วัดอ้อมใหญ่สร้างขึ้นก่อนปี พ.ศ. 2400 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชุมชนตำบลอ้อมใหญ่ในสมัยนั้นมีประชาชนทั้งเชื้อสายไทยและจีนตั้งถิ่นฐานทำอาชีพการเกษตรกันเป็นส่วนใหญ่ โดยมีพี่น้องสองคนเป็นลูกของคหบดีในแถบนี้ พี่ชายคนโตได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุได้ชักชวนน้องสาวซึ่งไม่ได้แต่งงานให้ช่วยกันซื้อที่ดินเพื่อสร้างวัด ด้วยการขายที่ดินของตนเองและรวบรวมเงินทองรูปพรรณต่าง ๆ ได้ประมาณ 1 ทะนาน ได้ซื้อที่ดินบริเวณปากคลองอ้อมใหญ่เพื่อสร้างวัดที่ชื่อ วัดใหม่ปากคลองอ้อมใหญ่ ชาวบ้านมักเรียก "วัดอ้อมใหญ่" วัดอ้อมใหญ่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2512
อุโบสถหลังเก่ามีสภาพทรุดโทรม ไม่ทราบว่าสร้างเมื่อใด วัดมีหอพระไตรปิฎกทรงไทยตั้งอยู่กลางสระน้ำ วิหารเก่าสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2471 และเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
รายนามเจ้าอาวาส

หลวงพ่อสอน
หลวงพ่อปาน
หลวงพ่อบัว
พระอธิการฮวด ธมฺมปญฺญสุวณฺโณ
พระอธิการจ่าง สุภกิจฺโจ
พระครูสุวรรณวิริยาคุณ
พระครูสิริชยาภรณ์ (ทวี นนฺทโก)
วัดเกตุประภา

| วัดเกตุประภา |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเกตุประภา, วัดกลางคลองหก
ที่ตั้ง: ตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูโอภาสธรรมมงคล (มงคล มงฺคลิโก)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกตุประภา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน
วัดเกตุประภาสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2477 โดยมีโยมเกตุ วิเทศผล บริจาคที่ดินประมาณ 10 ไร่ และริเริ่มสร้างวัด ต่อมาโยมหนวนถวายให้วัดอีกประมาณ 2 ไร่เศษ และประชาชนช่วยกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ได้ขนานนามวัดว่า "วัดเกตุประภา" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่โยมเกตุผู้ริเริ่มสร้างวัดคนแรก แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดกลางคลองหก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในพื้นที่วัด
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่กว้าง 7.40 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถแบบสุโขทัย หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ที่ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถอีก 4 องค์ อยู่ที่หอสวดมนต์ 4 องค์ ศาลาการเปรียญ 1 องค์ รวมทั้งหมด 10 องค์
รายนามเจ้าอาวาส

พระเฮง
พระสมุห์ วงษ์
พระเคลือบ
พระเชื้อ
พระอธิการประสิทธิ์
พระอธิการเมื้อ
พระอธิการเพี้ยน
พระอธิการขาบ ขนฺติธโร
พระอธิการบรรจบ วิสุทธสีโร
พระครูประโชติพัฒนคุณ
พระครูสังฆรักษ์ เฉลียง กิตฺติคุโณ
พระครูโอภาสธรรมมงคล (มงคล มงฺคลิโก)
วัดโพสพผลเจริญ

| วัดโพสพผลเจริญ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดโพสพผลเจริญ, วัดลาดกระแซง, วัดไพสพผลเจริญ
ที่ตั้ง: ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 12130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธศรีทศพล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโพสพผลเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินของวัดทั้งหมด 32 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมถนนคลองหกวาล่างมีถนนลำลูกกาเป็นทางคมนาคมสะดวก
วัดโพสพผลเจริญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2436 โดยมีนายขุน ตำบลฉุน พร้อมด้วยบุตรภรรยา เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมมีชื่อว่า วัดลาดกระแซง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วัดไพสพผลเจริญ จากนั้นเปลี่ยนชื่อครั้งสุดท้าย เป็น "วัดโพสพผลเจริญ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2517
ภายในอุโบสถวัดโพสพผลเจริญมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวพุทธประวัติที่งดงาม มีศาลาการเปรียญที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดปทุมธานี วัดนี้มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธศรีทศพล เป็นพระพุทธรูปประจำในพระอุโบสถ ตู้พระไตรปิฎก และยังมีพระประจำวัน
วัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ)

| วัดเกยไชยเหนือ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: หมู่ 4 ตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ) ปัจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดพระบรมธาตุ (เกยไชย) เป็นวัดในตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ ริมฝั่งแม่น้ำยม ณ บริเวณสบกันของแม่น้ำยมกับแม่น้ำน่าน มีเนื้อที่ 26 ไร่ 2 งาน 92 ตารางวา ได้ตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2390 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2400 ซึ่งเจ้าคณะผู้ปกครองฝ่ายสงฆ์ได้ปกครองดูแลตลอดมาจนถึงปัจจุบัน
วัดแห่งนี้สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยสุโขทัย ประมาณปี พ.ศ. 1906–1912 อย่างน้อยที่สุดซึ่งปรากฏ หลักฐานคือ พระบรมธาตุเจดีย์ ทรงระฆังคว่ำ แบบลังกาฐานแปดเหลี่ยม ไม่ทำเสาหาน และยังพบหลักฐานสำคัญอีกหนึ่งอย่าง คือ ใบเสมาคู่ ลายเทพนม และลายดอกไม้ที่ทำจากหินชนวน เป็นต้น เดิมวัดแห่งนี้เรียกว่า วัดพระบรมธาตุ ดังปรากฏในเอกสารตรวจการคณะสงฆ์ มณฑลฝ่ายเหนือ พ.ศ. 2457 เมื่อครั้งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชเจ้า เสด็จเยี่ยมวัดแห่งนี้ ดังปรากฏข้อความว่า
เช้าเกือบ 3 โมง เรือเคลื่อนจากทำนบหน้าวัดชุมแสง ล่องลงมาตามลำน้ำน่าน มีเรือราษฎรราว 10 ลำเศษ เลี้ยวเข้าไปในลำน้ำยมอันแยกจากลำน้ำน่าน เข้าไปราวเส้นหนึ่ง ถึงวัดพระบรมธาตุ เรือพระที่นั่งหยุดทอดหน้าวัดเสด็จขึ้นทอดพระเนตร วัดนี้มีโบสถ์ก่อใบสีมาใช้หินสลักเป็นลายต่างๆ เช่น ลายเทพนมบ้าง ลายดอกไม้บ้าง มีเจดีย์ รูปกลมสูงราว 3 วาเศษอยู่องค์หนึ่ง ฐานแปดเหลี่ยม ซึ่งหมายเอาว่าเป็นที่บรรจุพระบรมธาตุ ทราบว่าถึงหน้าเทศกาล ชาวบ้านประชุมนมัสการเป็นงานปี แล้วทรงประทานของแจกแก่พระสงฆ์ เจ้าอาวาสและราษฎรผู้มาคอยเฝ้าอยู่แล้วเสด็จกลับลงเรือพระที่นั่ง
ในปี พ.ศ. 2460 วัดพระบรมธาตุ ได้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่ตามการปกครองของบ้านเมือง โดยใช้ ชื่อว่า  “วัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ)” จากนั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
วัดตระกวน

| --- | --- |
เจดีย์ระฆังทรงกลม และอุโบสถของวัดตระกวน
ที่ตั้งของวัดตระกวนในจังหวัดสุโขทัยแสดงแผนที่จังหวัดสุโขทัยวัดตระกวน (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
ที่ตั้ง: ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ประเภท: วัด
ส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
ความเป็นมา
สร้าง: ราวกลางพุทธศตวรรษที่ 20
ละทิ้ง: ไม่ปรากฏ
สมัย: สุโขทัย
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ผู้ขุดค้น: กรมศิลปากร
สภาพ: ซากปรักหักพัง
ผู้บริหารจัดการ: กรมศิลปากร
การเปิดให้เข้าชม: ทุกวัน 06.00-21.00 น.
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม: สุโขทัย

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์: วัฒนธรรม: (i), (iii)
ขึ้นเมื่อ: 1991
เป็นส่วนหนึ่งของ: เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร
เลขอ้างอิง: 574
 
 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดตระกวน
ขึ้นเมื่อ: 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
เป็นส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
เลขอ้างอิง: 0004057
 
 
วัดตระกวน เป็นโบราณสถานภายในกำแพงของอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย โดยทางทิศตะวันตกของวัดติดกับตระพังตระกวน
ลักษณะทางกายภาพ

เจดีย์ระฆังทรงกลม
ของวัดตระกวน
ด้านหน้า
ด้านหลัง
โบราณสถานปรากฏภายในวัดมีเจดีย์ระฆังทรงกลม ก่ออิฐ และมีอุโบสถประกอบที่ด้านหน้าหรือด้านทิศตะวันออก
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสำรวจวัดตระกวนเมื่อ พ.ศ. 2450 พบวัดที่ชาวบ้านเรียกว่าวัดตะกอน หรือวัดตาควน ทรงสันนิษฐานว่าชื่อวัดที่ถูกน่าจะเป็น วัดตระกวน ซึ่งเป็นภาษาเขมร แปลว่า ผักบุ้ง ในภาษาไทย
ขณะทรงสำรวจบริเวณวัดตระกวนมีเจดีย์ใหญ่องค์หนึ่งตั้งอยู่โดดเดี่ยว มีโบสถ์ทางทิศตะวันออกหลังหนึ่ง นอกจากนั้นยังพบหัวมังกร (มกร) ตกอยู่ หน้าตาเป็นมังกรไทย ทำด้วยดินเผาเคลือบสีขาว (สังคโลก) มีลายดำเหมือนกับชามสวรรคโลก ทรงเข้าใจว่าน่าจะใช้ครอบปลายราวบันไดเช่นเดียวกับบันไดนาค หรืออาจเป็นเครื่องประดับอื่น เช่น ช่อฟ้า และใบระกา ซึ่งข้อสันนิษฐานดังกล่าวได้พบหลักฐานจากการขุดวัดทั่วไปในสมัยสุโขทัย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการใช้เป็นเครื่องประดับหลังคาตามที่พระองค์ทรงสันนิษฐานไว้
ชื่อวัดตระกวนปรากฏในจารึกวัดสรศักดิ์ ที่เล่าเรื่องเมื่อราวกลางพุทธศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงมหาเถรธรรมไตรโลก เป็นน้าพระยาของพ่อเจ้าอยู่หัว พ่อเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมารับมหาเถรไปจอดไว้ในวัดตระกวน ก่อนที่จะทำการฉลองวัดสรศักดิ์ที่สร้างใหม่ แสดงให้เห็นว่าน่าจะเป็นวัดที่อยู่ใกล้กับวัดสรศักดิ์ ดังนั้นแสดงให้เห็นว่าวัดนี้มีอยู่ก่อนวัดสรศักดิ์
ข้อมูลจากจารึกวัดสรศักดิ์ทำให้สันนิษฐานต่อไปได้ว่า เจดีย์ระฆังทรงกลมที่ปรากฏในวัดตระกวน น่าจะมีอายุไม่ต่ำกว่ากลางพุทธศตวรรษที่ 20
ลักษณะทางกายภาพ > โบราณวัตถุ

วัดตระกวนมีการค้นพบพระพุทธรูปสุโขทัยแบบหนึ่งที่ลักษณะทางศิลปกรรมผสมผสานระหว่างศิลปะเชียงแสนกับศิลปะสุโขทัย เรียกว่า พระพุทธรูปแบบหมวดวัดตระกวน หรือหมวดเบ็ดเตล็ด
ลักษณะโดยทั่วไปของพระพุทธรูปหมวดนี้คือ ประทับนั่งขัดสมาธิเพชร มีลักษณะใกล้เคียงกับพระพุทธรูปแบบเชียงแสนสิงห์หนึ่ง ในศิลปะล้านนา อันได้รับอิทธิพลมาจากวิวัฒนาการของพระพุทธรูปปาละ ผ่านมาทางพุกามของพม่า และเข้ามาในศิลปะหริภุญชัยและล้านนา ลักษณะที่สำคัญคือขัดสมาธิเพชร เห็นฝ่าพระหัตถ์ทั้งสองข้าง พระพักตร์กลมอมยิ้ม ขทวดพระเกศาใหญ่ รัศมีเป็นตุ่มกลมคล้ายดอกบัวตูม พระวรกายอวบอ้วน ชายสังฆาฏิสั้นอยู่เหนือพระถัน
อายุของพระพุทธรูปหมวดวัดตระกวนมีผู้สันนิษฐานไว้ว่าน่าจะเป็นพระพุทธรูปรุ่นแรกของศิลปะสุโขทัย เนื่องจากมีอิทธิพลจากศิลปะเชียงแสนรุ่นแรก
ในขณะที่คงเดช ประพัฒน์ทอง และศักดิ์ชัย สายสิงห์ ศึกษาเปรียบเทียบลักษณะทางศิลปกรรมและประวัติศาสตร์แล้วเสนอว่า พระพุทธรูปหมวดวัดตระกวนนี้ มีอายุไม่เก่าไปกว่าพุทธศตวรรษที่ 20 หรืออาจเป็นช่วงพุทธศตวรรษที่ 21
วัดเดิม

| วัดเดิม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเดิม, วัดเจ้าพิมาย
ที่ตั้ง: ตำบลในเมือง อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเดิม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
วัดเดิมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2000 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2478 เดิมอาณาบริเวณวัดมีพื้นที่อยู่ในเขตปราสาทหินพิมาย สันนิษฐานว่า เมื่อครั้งที่กรุงศรีอยุธยาถูกพม่าตีแตก กรมหมื่นเทพพิพิธ พระโอรสในพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้มาตั้งก๊กขึ้น เรียกว่า ก๊กพิมาย ได้เรียกชื่อวัดว่า วัดเจ้าพิมาย จากภาพเก่าสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากหอจดหมายเหตุแห่งชาติ พบโบสถ์เจ้าพิมาย เข้าใจว่าน่าจะสร้างขึ้นในช่วงเวลากรมหมื่นเทพพิพิธมาตั้งก๊กที่นี่ ปัจจุบันถูกรื้อถอนไปแล้ว ด้านการศึกษาภายในวัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 11
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อวิมาย (อ่านว่า วิมายะ) พระพุทธรูปหลวงพ่อดำ และหลวงพ่อแดง ปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยา ทั้ง 3 องค์ เป็นพระประธานในอุโบสถหลังเก่า
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูศีลวิสุทธิพรต (ทุย) พ.ศ. 2470–2489
พระมหาเชย พ.ศ. 2489–2495
พระครูศีลวิสุทธิพรต (แก้ว) พ.ศ. 2495–2499
พระอิ่ม
พระครูศีลวิสุทธิพรต (เกิด) พ.ศ. 2502–2513
พระชิต ชิตมาโร รักษาการ พ.ศ. 2514–2515
พระครูวิสุทธิพรตธำรง (เขียว สนฺตจิตฺโต) พ.ศ. 2515
หลวงพ่อ ดร.พระโพธิวรญาณ (หลวงพ่อเขียว) –2559