stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาพันธุละ

| มหาพันธุละ   မဟာဗန္ဓုလ |
| --- | --- |
รูปปั้นของมหาพันธุละในพระราชวังมัณฑะเลย์
เกิด: 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2325 ดีแบ้ยี่น อาณาจักรพม่า
เสียชีวิต: 1 เมษายน พ.ศ. 2368 (42 ปี) ดะนุ-พยู อาณาจักรพม่า
รับใช้: ราชวงศ์โก้นบอง
แผนก/สังกัด: กองทัพพม่า
ประจำการ: ค.ศ. 1806–1825
ชั้นยศ: ผู้บัญชาการทหาร (ค.ศ. 1821–1825)   General Sitke (ค.ศ. 1819–1821)   Regiment commander Bo-Hmu (ค.ศ. 1814–1819)
การยุทธ์: Burmese–Manipuri War (1814)   Burmese–Assamese War (1816–1817)   Burmese–Assamese War (1818–1819)  Burmese–Manipuri War (1819)   Burmese–Assamese War (1821–1822)   First Anglo-Burmese War
บำเหน็จ: อัครมหาเสนาบดี (ค.ศ. 1823–1825)   ตะโดมหาพันธุละ (ค.ศ. 1819–1823)  Ne Myo Thura Yegaung (ค.ศ. 1813–1819)
มหาพันธุละ (พม่า: မဟာဗန္ဓုလ เสียงอ่านภาษาพม่า: [mə.hà bàɰ̃.dṵ.la̰] มะฮาบานดุละ; 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1782 – 1 เมษายน ค.ศ. 1825) ผู้บัญชาการกองทัพพม่า ระหว่าง ค.ศ. 1821 จนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ ค.ศ. 1825 ในสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง มหาพันธุละเป็นกุญแจสำคัญในการขยายดินแดนของราชวงศ์คองบองไปยังมณีปุระและอัสสัม ซึ่งกองทัพพม่าเสียหายอย่างหนักเมื่อจบสงครามและเป็นจุดเริ่มต้นการล่มสลายของราชวงศ์
กระทั่งมหาพันธุละถูกปืนใหญ่ของอังกฤษถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1825 ขณะเดินรอบป้อมเพื่อเพิ่มขวัญและกำลังใจให้กับกองทัพ ชาวพม่าได้ยกย่องให้เขาเป็นวีรบุรุษของชาติที่ต่อต้านอังกฤษ ปัจจุบันมีสถานที่สำคัญของพม่าหลายแห่งได้ตั้งขึ้นตามชื่อของเขา
นิก อับดุล อาซิซ นิก มัต

นักการเมืองชามาเลเซีย
| ยังเบอร์บาฮาเกีย ตวนกูรู ดาโต๊ะ ฮาจีนิก อับดุล อาซิซ นิก มัต SJMK KMN JP |
| --- | --- |


เมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐกลันตันคนที่ 17
ดำรงตำแหน่ง 22 ตุลาคม ค.ศ. 1990 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2013
กษัตริย์: สุลต่านอิสมาอิล เปตรา สมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5
รอง: อะฮ์มัด ยากบ
ก่อนหน้า: โมฮาเม็ด ยากบ
ถัดไป: อะฮ์มัด ยากบ
ผู้นำทางจิตวิญญาณพรรคอิสลามแห่งมาเลเซียคนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1991 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015
ก่อนหน้า: ยูซฟ ราวา
ถัดไป: ฮารน ดีน
สมาชิกรัฐสภามาเลเซีย สำหรับเปิงกาลันเจอปา
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1974 – 1986
ก่อนหน้า: เขตการเลือกตั้งใหม่
ถัดไป: นิก อับดุลละฮ์ อาร์ชัด
สมาชิกรัฐสภามาเลเซีย สำหรับกลันตันฮีลีร์
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1967 – 1974
ก่อนหน้า: อะฮ์มัด อับดุลละฮ์
ถัดไป: ยุบเขตการเลือกตั้ง
สมาชิกสมัชชารัฐกลันตัน สำหรับแม่แบบ:Constlk
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1995 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015
ก่อนหน้า: เขตการเลือกตั้งใหม่
ถัดไป: อะฮ์มัด ฟาตัน มะฮ์มูด
สมาชิกสมัชชารัฐกลันตัน สำหรับแม่แบบ:Constlk
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1986 – 1995
ก่อนหน้า: วัน มามัต วัน ยูซฟ
ถัดไป: ยุบเขตการเลือกตั้ง
หัวหน้าฝ่ายอุละมาอ์พรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1971 – 1995
กรรมาธิการพรรคอิสลามแห่งมาเลเซียรัฐกลันตัน
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1978 – 2013
ถัดไป: อะฮ์มัด ยากบ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: นิก อับดุล อาซิซ บิน นิก มัต 10 มกราคม ค.ศ. 1931(1931-01-10) กัมปุงปูเลาเมอลากา, โกตาบารู, รัฐกลันตัน, บริติชมาลายา (ปัจจุบันคือประเทศมาเลเซีย)
เสียชีวิต: 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015(2015-02-12) (84 ปี) กัมปุงปูเลาเมอลากา, โกตาบารู, รัฐกลันตัน, ประเทศมาเลเซีย
ที่ไว้ศพ: ตานะฮ์เปอร์กูบูรันปูเลาเมอลากา, โกตาบารู, รัฐกลันตัน, ประเทศมาเลเซีย
พรรคการเมือง: พรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย (PAS)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคพันธมิตร (1972-1973) แนวร่วมแห่งชาติ (BN) (1973-1978) อังกาตันเปอร์ปาดูวันอุมมะฮ์ (APU) (1990-1996) แนวร่วมทางเลือก (BA) (1999-2004) พันธมิตรประชาชน (PR) (2008-2015)
คู่สมรส: ตวน ซาบารียะฮ์ ตวน อิซฮัก (แต่งงาน ค.ศ. 1963-2015, เขาเสียชีวิต)
บุตร: นิก ไอนี นิก โอมาร์ นิก อัดลี นิก อับดุล ราฮิม นิก โมฮามัด อับดุฮ์ นิก อาดีละฮ์ นิก โมฮามัด อัซรี นิก อามานี นิก อามาลีนา นิก อัซมาอ์ ซัลซาบีลา
บุพการี: นิก มัต ราจา บันจาร์ อามีนะฮ์ อับดุล มาจิด
ญาติ: ตวน อิบราฮิม ตวน มัน (หลานชาย)   นิก มูฮัมมัด ซาวาวี ซัลเละฮ์ (หลานชาย)   อะฮ์มัด ดูซูกี อับดุล รานี (หลานชาย)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร ดารุลอุลูมเดโอบันด์

นิก อับดุล อาซิซ บิน นิก มัต (มลายู: Nik Abdul Aziz bin Nik Mat, نئ عبد العزيز بن نئ مت; 10 มกราคม ค.ศ. 1931 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015) เป็นนักการเมืองและผู้สอนศาสนาอิสลามชาวมาเลเซีย เขาเคยดำรงตำแหน่งเมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐกลันตันใน ค.ศ. 1990 ถึง 2013 และ มูร์ชีดุลอัม (ผู้นำทางจิตวิญญาณ) พรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย (PAS) ใน ค.ศ. 1991 จนเสียชีวิตใน ค.ศ. 2015
ชีวิตช่วงต้น

นิก อับดุล อาซิซเกิดในโกตาบารูใน ค.ศ. 1931 โดยเป็นลูกคนที่สองจากทั้งหมด 5 คน เขาถูกเลี้ยงดูโดยพ่อ (ตกกูรา) ที่ทำอาชีพช่างตีเหล็ก นิก อาซิซเริ่มเรียนอิสลามศึกษาที่ปอเนาะในรัฐกลันตันและรัฐตรังกานู เขาไปศึกษาต่อที่ดารุลอุลูมเดโอบันด์ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดียเป็นเวลา 5 ปี โดยจบศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาอาหรับศึกษา (Arabic Studies) และศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขานิติศาสตร์อิสลามจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร ประเทศอียิปต์ ตอนที่กำลังศึกษาระดับมหาวิทยาลัย เขาเป็นหนึ่งในพยานและพลเมืองที่มีชีวิตในช่วงความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล
หลังกลับมาจากอียิปต์ นิก อาซิซเริ่มทำงานเป็นครูในโรงเรียนสอนศาสนาหลายแห่งในรัฐกลันตัน ซึ่งรวมถึงปอเนาะของพ่อเขาด้วย จากนั้นจึงเริ่มสอนในมัสยิดและปอเนาะหลายแห่งในรัฐกลันตันและรัฐอื่น ๆ ทำให้เขาได้สมญานามนำหน้าว่า "ตกกูรู"
อาชีพการเมือง

นิก อาซิซเข้าร่วมพรรคอิสลามแห่งมาเลเซียใน ค.ศ. 1967 เขาชนะที่นั่งในกลันตันฮีลีร์ในการเลือกตั้งปีเดียวกัน และดำรงตำแหน่งนั้น (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเปิงกาลันเจอปา) จนถึง ค.ศ. 1986 PAS แพ้การเลือกตั้งในรัฐกลันตันใน ค.ศ. 1978 ทำให้เขาตั้งคำถามถึงความเป็นผู้นำของอัซรี มูดาในฐานะกรรมาธิการ PAS ท้ายที่สุด อัซรีจึงถูกบังคับลาออก
หลังออกจากการเมืองสหพันธรัฐ นิก อาซิซได้ที่นั่งในสภารัฐกลันตันในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1986 ต่อมาในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1990 เขาได้ควบคุมรัฐกลันตันจากพรรคแนวร่วมแห่งชาติ เนื่องจากเป็นหัวหน้าพรรคในรัฐ ทำให้นิก อาซิซกลายเป็นเมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐกลันตัน เขาสืบทอดตำแหน่งผู้นำทางจิตวิญญาณ PAS ต่อจากยูซฟ ราวาใน ค.ศ. 1991
รัฐบาลของนิก อาซิซได้รับเลือกใหม่ 4 ครั้ง (ค.ศ. 1995, 1999, 2004, 2008) จนกระทั่งเขาเกษียณใน ค.ศ. 2013 ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 การปกครองของเขาในรัฐกลันตันมักมีความขัดแย้งกับบทบาทของอิสลามในประเทศมาเลเซียสมัยนายกรัฐมนตรีมาฮาดีร์ โมฮามัด เขาปฏิเสธการเมืองส่วนกลางอย่างเปิดเผย ซึ่งต่างจาก UMNO ที่เป็นพรรครัฐบาลแบ่งแยกเชื้อชาติ
นิก อาซิซเรียกเสียงสนับสนุนจากผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมในมาเลเซียและมีบทบาทสำคัญในช่วงที่พรรค PAS ได้รับความนิยมจากผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมมากขึ้น
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 นิก อาซิซกล่าวต่อสาธารณชนว่า ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ เขาไม่ยินยอมความร่วมมือระหว่างองค์การมลายูรวมแห่งชาติ (UMNO) กับพรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย (PAS) อย่างไรก็ตาม ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เมื่อ PAS และ UMNO ลงนามกฎบัตรพันธมิตรอย่างเป็นทางการ ประธาน PAS อับดุล ฮาดี อาวังอ้างว่านิก อาซิซได้ยอมรับความร่วมมือไปแล้วในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัญหา > มุมมองในหลักการ

มุมมองหลักการอิสลามของนิก อาซิซสร้างเสียงวิจารณ์บางส่วน การสนับสนุนกฎหมายชะรีอะฮ์แก่ชาวมาเลเซียที่นับถือศาสนาอิสลามของเขาก่อให้เกิดเสียงวิจารณ์[ต้องการอ้างอิง] เพราะเขากล่าวแนะว่าผู้หญิงจะมีโอกาสถูกขมขืนน้อยลงถ้าพวกเธอเลิกใช้ลิปสติกและน้ำหอม และแบนเกมสนุกเกอร์เป็นเวลา 15 ปี มีการบันทึกตอนที่เขาเคยพูดว่าผู้หญิงที่แต่งตัวทันสมัยและเซ็กซี่สมควรถูกขมขืนด้วย
ปัญหา > ปัญหา "อัลลอฮ์"

ใน ค.ศ. 2012 เคยมีปัญหาว่ามีคัมภัร์ไบเบิลนิกายโรมันคาทอลิกใช้คำว่า "พระเจ้า" ในภาษาอาหรับ (อัลลอฮ์) ลงในคัมภีร์ของตน เดิมที นิก อาซิซกล่าวว่าผู้ไม่ใช่มุสลิมใช้คำว่า "อัลลอฮ์" ได้เพราะต้นกำเนิดของคำมาจากยุคก่อนศาสนาอิสลาม ปัญหานี้สร้างความปั่นป่วนในสังคมมุสลิม และพรรค PAS เกือบถูกแบ่งเป็นสองกลุ่ม เพื่อที่จะรักษาความเป็นเอกภาพใน PAS นิก อาซิซจึงต้องถอนคำพูดนี้และไม่ยอมรับให้ผู้ไม่ใช่มุสลิมใช้คำว่า "อัลลอฮ์"
ปัญหา > ลูกชายถูกกุมขัง

นิก อาดิล ลูกชายของเขาถูกจับกุมตามพระราชบัญญัติความมั่นคงภายในใน ค.ศ. 2001 ในข้อกล่าวหาทำกิจกรรมที่เป็นการก่อการร้าย เช่นวางแผนทำญิฮาด, ครอบครองอาวุธ และเป็นสมาชิกกุมปูลันมูจาฮีดินมาเลเซีย (KMM) กลุ่มลัทธิอิสลามหัวรุนแรง ลูกชายถูกปล่อยตัวหลังถูกกุมขังเป็นเวลา 5 ปีโดยไม่มีการไต่สวน
เกษียณและเสียชีวิต

ในช่วงการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2013 PAS ได้ที่นั่งส่วนใหญ่ในรัฐบาลรัฐกลันตันอีกครั้ง นิก อาซิซประกาศเกษียณตนเองจากตำแหน่งหัวหน้าคณะรัฐมนตรีรัฐกลันตัน ซึ่งดำรงตำแหน่งนี้ตั้งแต่ ค.ศ. 1990 และอะฮ์มัด ยากบ อดีตรองนายกรัฐมนตรีของนิก อาซิซ ดำรงตำแห่งนี้ต่อ ตลอดสองปีถัดมา นิก อาซิซป่วยจากมะเร็งต่อมลูกหมาก และเสียชีวิตในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015(2015-02-12) (84 ปี) เวลา 21:40 นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานมาเลเซีย (UTC+08:00) ที่บ้านของเขาในกัมปุงปูเลาเมอลากา โกตาบารู ในวันถัดมา มีผู้มาละหมาดศพที่มัสยิดตกกูรูมากกว่า 10,000 คน การเสียชีวิตของเขาส่งผลต่อที่นั่งสภารัฐกลันตันในการเลือกตั้งที่เจิมปากาใน ค.ศ. 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Blog of Tok Guru Nik Aziz Nik Mat
A Day in a Life of Tok Guru Nik Aziz Nik Mat ที่ยูทูบ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
มลายูโลโลอัน

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
28,000
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 อินโดนีเซีย (เกาะบาหลี): 28,000
ภาษา
มลายูบาหลี, บาหลี, มลายู, อินโดนีเซีย
ศาสนา
อิสลาม,ฮินดู
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
มลายู, บาหลี 
มลายูโลโลอัน หรือ ชาวบาหลีเชื้อสายมลายู (มลายู: Melayu Loloan; ملايو لولون) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มลายูย่อยที่อาศัยอยู่ที่โลโลอัน อำเภอเจิมบรานา จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยมีประชากรที่อาศัยอยู่ที่เกาะบาหลีประมาณ 28,000 ถึง 65,000 คน
มหาเนเมียว

| มหาเนเมียว   မဟာနေမျိုး |
| --- | --- |
เสียชีวิต: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2368
รับใช้: ราชวงศ์โก้นบอง
แผนก/สังกัด: กองทัพพม่า
ประจำการ: ?-พ.ศ. 2368
ชั้นยศ: ผู้บัญชาการทหาร (พ.ศ. 2368)
การยุทธ์: สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง
บำเหน็จ: มหาเนเมียว
มหาเนเมียว (พม่า: မဟာနေမျိုး, ออกเสียง: [məhà nè mjó]) ผู้บัญชาการ กองทัพพม่า ระหว่างเดือนเมษายน – ธันวาคม ค.ศ. 1825 ช่วงรัชสมัย พระเจ้าจักกายแมง ใน สงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง มหาเนเมียวขึ้นมาบัญชาการกองทัพแทน มหาพันธุละ ที่ถึงแก่กรรมไปก่อนหน้านั้นกระทั่งตัวของมหาเนเมียวเองถูกสังหารในสนามรบที่ เมืองแปร เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1825 ส่งผลกระทบให้การขับไล่อังกฤษออกจากพม่าต้องยุติลงและทำให้พม่าต้องลงนามใน สนธิสัญญายันดาโบ เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1826 หรือเกือบ 2 เดือนถัดมา
พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิสลาม มาเลเซีย

| --- | --- |
Muzium Kesenian Islam Malaysia
ด้านหน้าของอาคารพิพิธภัณฑ์
ที่ตั้งในกัวลาลัมเปอร์
ก่อตั้ง: 1998
ที่ตั้ง: ถนนเลมบาห์เปอร์เดนา (Jalan Lembah Perdana) กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 3°08′31″N 101°41′23″E﻿ / ﻿3.1419°N 101.6898°E﻿ / 3.1419; 101.6898
ประเภท: พิพิธภัณฑ์
ผู้อำนวยการ: Syed Mohamad Albukhary
ขนส่งมวลชน: สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์ (เคทีเอ็ม)
เว็บไซต์: www.iamm.org.my
พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิสลาม มาเลเซีย (มลายู: Muzium Kesenian Islam Malaysia; Islamic Arts Museum Malaysia) เป็นพิพิธภัณฑ์ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เปิดเป็นทางการในวันที่ 12 สิงหาคม 1998 เป็นพิพิธภัณฑ์ด้านศิลปะอิสลามที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พิพิธภัณฑ์มีของสะสมจำนวนเจ็ดพันชิ้นจากโลกอิสลาม.
พิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยพื้นที่จัดแสดงสิบสองห้อง สองชั้น ชั้นหนึ่งของพิพิธภัณฑ์เป็นส่วนสถาปัตยกรรมอิสลาม, อัลกุรอาน และงานเขียนมือ, ห้องจัดแสดงศิลปะจากอินเดีย จีน และคาบสมุทรมาเลย์ ชั้นสองจัดแสดงอาวุธยุทโธปกรณ์, ผ้า, เครื่องประดับ และเหรียญ และห้องจัดแสดงของสะสมแบ่งตามวัสดุ ได้แก่ เหล็ก ไม้ และเซรามิกส์ หนึ่งในของสะสมขึ้นขื่อของพิพิธภัณฑ์คือเครื่องแก้วอิสลาม นอกจากพื้นที่จัดแสดงแล้ว พิพิธภัณฑ์ยังมีส่วนอำนวยความสะดวกสำหรับการศึกษา ค้นคว้า และการอนุรักษ์ชั้นสูง หนึ่งในส่วนจัดแสดงถาวรที่มีชื่อเสียงที่สุดของพิพิธภัณฑ์คือห้องออตโตมันแบบศตวรรษที่สิบเก้า
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site
Tourism Malaysia - Islamic Arts Museum
Islamic Arts Museum (Muzium Kesenian Islam)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
มองเอ้

| มองเอ้ |
| --- | --- |


รองประธานสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐของพม่า
ดำรงตำแหน่ง กรกฎาคม พ.ศ. 2537 – 30 มีนาคม พ.ศ. 2554
ประธาน: ต้านชเว‎
ก่อนหน้า: ต้านชเว‎
ถัดไป: ไซ่ง์เมาะค่าน ทินออง-มหยิ่นอู้   (ในฐานะรองประธานาธิบดี)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2480 (86 ปี) กั่นบะลู, เขตซะไกง์, บริติชเบอร์มา
ศาสนา: พุทธเถรวาท
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: กองทัพบกพม่า
ประจำการ: พ.ศ. 2502–2554
ยศ: Vice-Senior General

พลเอก มองเอ้ (พม่า: မောင်အေး, ออกเสียง: [màʊ̯ɰ̃ ʔé]; เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2480) เป็นผู้นำอันดับสองของรัฐบาลทหารพม่า ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกพม่า ในปี พ.ศ. 2536 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ  (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ) รองจากพลเอกอาวุโส ต้านชเว‎ ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2554
มองมอง

| มองมอง |
| --- | --- |

ประธานาธิบดีพม่า คนที่ 7
ดำรงตำแหน่ง 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 18 กันยายน พ.ศ. 2531
ก่อนหน้า: เซน-ลวีน
ถัดไป: ซอมอง ในฐานะประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 มกราคม พ.ศ. 2468
เสียชีวิต: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 (69 ปี)
เชื้อชาติ: พม่า
ศาสนา: เถรวาท
พรรคการเมือง: พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า

มองมอง (พม่า: မောင်မောင်, ออกเสียง: [màʊ̯ɰ̃ màʊ̯ɰ̃]; 11 มกราคม พ.ศ. 2468 – 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นประธานาธิบดีสหภาพพม่าคนที่ 7 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 18 กันยายน พ.ศ. 2531 และยังเป็นนักเขียนชื่อดัง
มองมองรับผิดชอบงานด้านกฎหมายของพลเอกเนวี่น พ.ศ. 2501–2503 เมื่อเนวี่นทำรัฐประหารปี พ.ศ. 2505 มองมองได้เป็นผู้พิพากษาสูงสุด และเขาเป็นสมาชิกที่เป็นพลเรือนคนสำคัญของคณะกรรมการกลางพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า เขามีบทบาทส่วนใหญ่ในการร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2517 และการเปลี่ยนแปลงระบบการพิจารณาคดี เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ท่ามกลางการประท้วงขนาดใหญ่ของประชาชน มองมองได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีและประธานพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า การประท้วงต่อต้านรัฐบาลอย่างต่อเนื่องและการหยุดชะงักอย่างกว้างขวางส่งผลให้ทหารทำรัฐประหารอีกครั้งนำโดยพลเอกอาวุโส ซอมอง เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 หลังจากเขาได้อยู่ในอำนาจเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี พ.ศ. 2531 มองมองหายไปจากสายตาของสาธารณชนแม้ว่าจะมีข่าวลือว่าเขาจะช่วยร่างกฎหมายว่าด้วยการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2533
ภาษามลายูจัมบี

| ภาษามลายูจัมบี |
| --- | --- |
Baso Jambi
ภูมิภาค: จังหวัดจัมบี
ชาติพันธุ์: ชาวมลายูจัมบี, ชาวบาติน
จำนวนผู้พูด: 1 ล้านคน  (2000 census)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเชียน  มาลาโย-พอลินีเซีย (MP)มาลาโย-พอลินีเซียศูนย์กลางมาลาโย-ซุมบาวามาเลย์อิกมลายูภาษามลายูจัมบี
รหัสภาษา
ISO 639-3: jax
ภาษามลายูจัมบี (มลายู: Bahasa Melayu Jambi) เป็นรูปแปรหนึ่งของภาษามลายูที่พูดกันในจังหวัดจัมบี ประเทศอินโดนีเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Traditional Jambi Malay เก็บถาวร 2013-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า

| พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ |
| --- | --- |
ชื่อย่อ: မဆလ (พม่า) BSPP (อังกฤษ)
ประธาน: เนวิน
ก่อตั้ง: 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 (1962-07-04)
ถูกยุบ: 24 กันยายน ค.ศ. 1988 (1988-09-24)
ถัดไป: พรรคเอกภาพแห่งชาติ
ที่ทำการ: ย่างกุ้ง
ฝ่ายเยาวชน: Programme Youth Organisation
อุดมการณ์: แนวทางสู่สังคมนิยมพม่า
ธงประจำพรรค

การเมืองพม่า   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า (พม่า: မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ, ออกเสียง: [mjəma̰ sʰòʃɛ̀lɪʔ láɰ̃zɪ̀ɰ̃ pàtì]; อังกฤษ: Burma Socialist Programme Party) เป็นพรรครัฐบาลของประเทศพม่าใน ค.ศ. 1962 ถึง 1988 และเป็นพรรคที่ถูกกฎหมายพรรคเดียวใน ค.ศ. 1964 ถึง 1988 ประธานพรรค เนวิน โค่นรัฐบาลที่ผ่านการเลือกตั้งในรัฐประหารวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1962 จากนั้นพรรคนี้ปกครองพม่าด้วยระบอบเผด็จการทหารแบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จในเวลา 26 ปี จนกระทั่งการก่อการกำเริบ 8888 กดดันให้พรรครับระบบหลายพรรคการเมือง
ประวัติ

พรรคนี้ก่อตั้งขึ้นหลังจากสภาปฏิวัติของพม่านำโดยนายพลเนวิน ได้ยึดอำนาจในพม่า ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505 พร้อมทั้งแจกเอกสารชื่อว่าวิถีพม่าสู่สังคมนิยม ต่อมา ในวันที่ 4 กรกฎาคม สภาปฏิวัติได้ประกาศตั้งพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าเพื่อนำประเทศเข้าสู่ลัทธิสังคมนิยม ส่วนพรรคอื่นถือว่าผิดกฎหมาย สมาชิกพรรคในช่วงแรกคือสมาชิกสภาปฏิวัติ โครงสร้างคล้ายพรรคคอมมิวนิสต์ แต่ไม่ได้มีอุดมการณ์แบบคอมมิวนิสต์ โดยแนวคิดหลักของพรรคเป็นการผสมผสานระหว่างแนวคิดคอมมิวนิสต์และพุทธศาสนา ในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2507 สภาปฏิวัติได้ประกาศให้พรรคการเมืองทุกพรรคยกเว้นพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าสลายตัวไป
ใน พ.ศ. 2514 พรรคนี้พรรคนี้ได้เปิดกว้าง เปลี่ยนเป็นพรรคของมวลชน การเป็นสมาชิกพรรคจะรับประกันความก้าวหน้าในสังคมได้ สมาชิกพรรคส่วนใหญ่เป็นทหารและตำรวจ มีการจัดตั้งองค์กรยุวชนโดยเชิญชวนนักเรียนเข้ามาเป็นสมาชิก ลักษณะคล้ายเรดการ์ดในประเทศจีน หลังจากการประกาศรัฐธรรมนูญใหม่ใน พ.ศ. 2517 ให้จัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า แต่ไม่ส่งผลใดๆต่อโครงสร้างอำนาจของรัฐภายใต้การปกครองของเนวิน เนวินลาออกจากตำแหน่งประมุขรัฐเมื่อ พ.ศ. 2524 แต่ยังเป็นหัวหน้าพรรคต่อไป อย่างไรก็ตามความล้มเหลวทางเศรษฐกิจทำให้เกิดการต่อต้านรัฐบาลตั้งแต่ พ.ศ. 2530 หลังจากรัฐบาลประกาศยกเลิกธนบัตรโดยไม่มีการวางแผนล่วงหน้า การปะทะกับนักศึกษาที่ประท้วงในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2531 ทำให้เกิดการประท้วงต่อเนื่องจนเกิดการปะทะครั้งใหญ่ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน ทำให้เนวินลาออกจากหัวหน้าพรรค ในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 นายพลซอหม่องได้ประกาศจัดตั้งสภาฟื้นฟูระเบียบและกฎหมายแห่งรัฐ
พรรคได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคเอกภาพแห่งชาติเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2531 หัวหน้าพรรคคือ อู ทาจอร์ และเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2533 แต่พ่ายแพ้ให้กับสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยของอองซานซูจี ผู้นำทหารปฏิเสธผลการเลือกตั้งและปกครองประเทศด้วยสภาฟื้นฟูระเบียบและกฎหมายแห่งรัฐโดยไม่ได้ใช้ประโยชน์จากพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าอีก
ประธาน

| ฃำดับ | ภาพ | ชื่อ (เกิด–เสียชีวิต) | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง> เริ่มต้น | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง> สิ้นสุด | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง> รวม | ตำแหน่งอื่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | เนวิน နေဝင်း (1911–2002) | 4 กรกฎาคม 1962 | 23 กรกฎาคม 1988 (ลาออก) | 26 ปี 19 วัน | ประธานสภาแห่งปฏิวัติสหภาพและนายกรัฐมนตรี (1962–1974) ประธานาธิบดี (1962–1981) |
| 2 |  | เซน-ลวีน စိန်လွင် (1923–2004) | 26 กรกฎาคม 1988 | 12 สิงหาคม 1988 (ลาออก) | 0 ปี 17 วัน | ประธานาธิบดี (1988) |
| 3 |  | มองมอง မောင်မောင် (1925–1994) | 19 สิงหาคม 1988 | 18 กันยายน 1988 (ถูกถอดถอน) | 0 ปี 30 วัน | ประธานาธิบดี (1988) |
ประวัคิการเลือกตั้ง

| การเลือกตั้ง | หัวหน้าพรรค | คะแนนโหวต | % | ที่นั่ง | +/– | ตำแหน่ง | ผลลัพธ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1974 | เนวิน |  | 100% | 451 / 451 |  451 |  ที่ 1 | พรรคถูกกฎหมายพรรคเดียว |
| 1978 | เนวิน |  | 100% | 464 / 464 |  13 |  ที่ 1 | พรรคถูกกฎหมายพรรคเดียว |
| 1981 | เนวิน |  | 100% | 475 / 475 |  11 |  ที่ 1 | พรรคถูกกฎหมายพรรคเดียว |
| 1985 | เนวิน |  | 100% | 489 / 489 |  14 |  ที่ 1 | พรรคถูกกฎหมายพรรคเดียว |
แหล่งข้อมูลอื่น

The Burmese Way to Socialism (top secret) The Revolutionary Council, 28 April 1962
The Constitution of the Burma Socialist Programme Party The Revolutionary Council, 4 July 1962
The System of Correlation of Man and His Environment BSPP, 17 January 1963, 3rd. edition 1964
The Extraordinary Session of the BSPP Congress, 23–25 July 1988 Working People's Daily
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
มองมองคะ

| มองมองคะ |
| --- | --- |

นายกรัฐมนตรีคนที่ 5 ของพม่า
ดำรงตำแหน่ง 29 มีนาคม พ.ศ. 2520 – 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2531
ก่อนหน้า: เซนวี่น
ถัดไป: ทู่นทิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มิถุนายน พ.ศ. 2463 ย่างกุ้ง บริติชพม่า
เสียชีวิต: 30 เมษายน พ.ศ. 2538 (74 ปี) ย่างกุ้ง พม่า
พรรคการเมือง: พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า

พันเอก มองมองคะ (พม่า: မောင်မောင်ခ, ออกเสียง: [màʊ̯ɰ̃ màʊ̯ɰ̃ kʰa̰]; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2463 – 30 เมษายน พ.ศ. 2538) เป็นนายกรัฐมนตรีของพม่าคนที่ 5 ดำรงตำแหน่งตังแต่วันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2520 – 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ต่อจากพลจัตวา เซนวี่น
มองมองคะเป็นบุตรของคีนติ่นกับชิเพ เกิดที่ย่างกุ้ง ต่อมาได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยย่างกุ้งในปี พ.ศ. 2480 เพื่อศึกษาด้านวิศวกรรม แต่ออกจากมหาวิทยาลัยในปีสุดท้ายของการศึกษา เพื่อที่จะเข้าร่วมกับกองทัพพม่าอิสระ (บีไอเอ) ในปี พ.ศ. 2484 และได้จบการฝึกอบรมทางทหารและกลายเป็นสมาชิกของกองกำลังติดอาวุธชาวพม่าในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองพม่า (พ.ศ. 2485–2488) หลังจากเป็นอิสระในปี พ.ศ. 2491 มองมองคะได้รับยศพันเอกและทำหน้าที่เป็นประธานคณะกรรมมธิการป้องกันประเทศของ กองทัพพม่า
มองมองคะได้เป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลทหารโดยพลเอก เนวี่น ในปี พ.ศ. 2515 เมื่อมองมองคะได้รับการแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม หลังจากที่ก่อตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่าเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517 และการประกาศใช้รัฐธรรมนูญใหม่ มองมองคะยังคงดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และต่อมาก็ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเหมืองแร่ เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2520 มองมองคะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 5 ของพม่า แต่หลังจากที่เกิดความไม่สงบเพิ่มขึ้นในประเทศ เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 พลจัตวา ทู่นทิน ก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีแทน
| ด ค ก นายกรัฐมนตรีพม่า (รายชื่อ) |
| --- | --- | --- |
| สหภาพพม่า (ค.ศ. 1948–1962) |  อู้นุ  บะซเว  อู้นุ  เนวี่น  อู้นุ  |  |
| สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า (ค.ศ. 1962–1988) |  เนวี่น  เซนวี่น  มองมองคะ  ทู่นทิน  |  |
| สหภาพพม่า/เมียนมา (ค.ศ. 1988–2011) |  ซอมอง  ต้านชเว  คีนหญุ่น  โซ่วี่น  เต้นเซน  |  |
| สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา (ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน) |  ตำแหน่งถูกยกเลิก ค.ศ. 2011–2021  มี่นอองไลง์  |  |
^[ท]  ผู้ดำรงตำแหน่งที่เป็นทหาร
มะฮาซีตู

| มะฮาซีตู |
| --- | --- |
เกิด: หุบเขามู ราชอาณาจักรพม่า
รับใช้: ราชวงศ์โก้นบอง
แผนก/สังกัด: กองทัพอาณาจักรพม่า
ประจำการ: ค.ศ. 1752–1769
ชั้นยศ: ขุนพล
การยุทธ์: สงครามโก้นบอง–หงสาวดี (ค.ศ. 1752–1757)   สงครามจีน–พม่า (ค.ศ. 1765–1769)   กบฎมณีปุระ (ค.ศ. 1770)
มะฮาซีตู (พม่า: မဟာစည်သူ, ออกเสียง: [məhà sìθù]) ขุนพลของราชวงศ์โก้นบองของพม่า ผู้บัญชาการกองทัพพม่าในสงครามจีน–พม่า (ค.ศ. 1765–1769) ในสงครามเขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพอาณาจักรพม่าในการบุกครั้งที่ 2 (1766–1767) แต่เขาสูญเสียการบังคับบัญชาหลังจากล้มป่วย เขาบัญชาการทั้งหมดอีกครั้งในการบุกครั้งที่ 3 (ค.ศ. 1767–1768) แต่เขาสูญเสียการบังคับบัญชาทั้งหมดให้กับอะแซหวุ่นกี้ หลังจากเขาพ่ายแพ้ที่ยุทธการที่โกรกธารโกะเทะ โดยกองทัพจีนจำนวนมากที่นำโดยขุนพลหมิงรุ่ย มะฮาซีตูได้เกษียณตัวเองหลังจากยุทธการที่เมมโหย่ซึ่งเป็นการต่อสู้ที่เด็ดขาดที่สุดของสงคราม กองทัพของมะฮาซีตูขับไล่กองทัพของหมิงรุ่ย ขณะที่กองทัพของอะแซ่หวุ่นกี้ตีวงปิดล้อมข้าศึก กองทัพพม่าที่รวมกันนั้นสามารถทำลายกองทัพผู้บุกรุกที่แข็งแกร่งกว่า 30,000 นายได้อย่างสิ้นเชิง
มังมหาแห่งแปร

| มังมหา   မင်းမဟာ |
| --- | --- |

เจ้าเมืองซะกุ๊
ดำรงตำแหน่ง 1429–1442?
กษัตริย์: โมญีนตะโด (1426–1439)   มังกะยอชวาที่ 1 (1439–1442)
ก่อนหน้า: สิริชัยจอทิน
ถัดไป: ทินกยา
เจ้าเมืองแปร
ดำรงตำแหน่ง 1422–1429
กษัตริย์: สีหตูแห่งอังวะ (1422–25)   มินละแหง่ (1425)   กะเล (1425–26)   โมญีน (1426–29)
ก่อนหน้า: ซอชเวเขต
ถัดไป: สีหตูที่ 3
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่สมรส: ชินยุน
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: กองทัพอาณาจักรอังวะ
หน่วย: กองทัพช้าง
ผ่านศึก: สงครามสี่สิบปี

มังมหาแห่งแปร (พม่า: မင်းမဟာ, ออกเสียง: [mɪ́ɰ̃ məhà]) เจ้าเมืองแปร จาก ค.ศ. 1422 ถึง 1429 เขาเป็นผู้บัญชาการกองทัพช้างแห่ง กองทัพอาณาจักรอังวะ ก่อนได้รับการแต่งตั้งต่อจากพ่อตา ซอชเวเขต ให้เป็นเจ้าเมืองแปร ใน ค.ศ. 1429 เขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองซะกุ๊โดย พระเจ้าโมญีนตะโด
มังศรีชวา (แก้ความกำกวม)

มังศรีชวา (พม่า: မင်းကြီးစွာ มิงจีสว่า)  หรือ มังกยอชวา เป็นอิสริยยศของเจ้านายพม่าหลายพระองค์ หรืออาจหมายถึง
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา พระเจ้าอังวะ (ครองราชย์ ค.ศ. 1367–1400)
มังศรีชวาแห่งแปร พระเจ้าแปร (ค.ศ. 1446–82)
มังกยอชวา (ค.ศ. 1581–1592) พระมหาอุปราชาหงสาวดี พระราชโอรสของพระเจ้านันทบุเรง
ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย

| ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย |
| --- | --- |
BIM
Bahasa Isyarat Malaysia, BIM
ประเทศที่มีการพูด: มาเลเซีย
จำนวนผู้พูด: 60,000 คน  (2013 census)
ตระกูลภาษา: สัญลักษณ์ฝรั่งเศส  สัญลักษณ์อเมริกันภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย
รหัสภาษา
ISO 639-3: xml
ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย (อังกฤษ: Malaysian Sign Language; มลายู: Bahasa Isyarat Malaysia หรือ BIM) เป็นภาษาจำเพาะสำหรับคนหูหนวกในประเทศมาเลเซีย และยังเป็นภาษาที่รัฐบาลมาเลเซียจัดเป็นภาษามือราชการที่ใช้สื่อสารและประกาศใช้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2008 ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซียมีภาษาย่อยที่แตกต่างกันตามรัฐ พัฒนาขึ้นโดยกระทรวงศึกษาธิการเมื่อ พ.ศ. 2521 และใช้ในโปรแกรมของรัฐ ภาษาสัญลักษณ์นี้สร้างขึ้นโดยสหพันธ์คนหูหนวกแห่งมาเลเซีย เมื่อ พ.ศ. 2541 และเป็นพื้นฐานของภาษาสัญลักษณ์อินโดนีเซีย ใช้โดยคนหูหนวกส่วนใหญ่ในมาเลเซียที่เข้าโรงเรียนทุกช่วงอายุ
แหล่งข้อมูลอื่น

https://web.archive.org/web/20110609015822/http://www.mfd.org.my/public/edu_eSign.asp?q=0&d=1
https://web.archive.org/web/20110609015801/http://www.mfd.org.my/public/content.asp?l=EN&q=BOOK
Bahasa isyarat Malaysia, isyarat-isyarat ICT: Malaysian Sign Language ICT signs.