stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมาจิ้งจอกทอง
ลักษณะและพฤติกรรม

มีลักษณะหูโตและตั้งตรง ขนตามลำตัวค่อนข้างยาวมีสีเทาปนน้ำตาล ลักษณะเด่นคือ หางสั้นเป็นพวง ปลายหางมีสีดำ ขนบริเวณหลังมีสีดำ หมาจิ้งจอกทองตัวเมียมีเต้านม 5 คู่
มีความยาวลำตัวและหัว 60–75 เซนติเมตร ความยาวหาง 20–25 เซนติเมตร น้ำหนัก 8–9 กิโลกรัม กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง จึงทำให้มีชนิดย่อย ถึง 13 ชนิด (ดูในตาราง)  พบตั้งแต่ในยุโรปตะวันออก, แอฟริกาเหนือ, แอฟริกาตะวันออก, ตะวันออกกลาง, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน, อินเดีย, เนปาล, สิกขิม, ภูฏาน, พม่า, ไทย, ภาคเหนือของกัมพูชา, ลาว และภาคกลางของเวียดนาม
หมาจิ้งจอกทอง สามารถปรับตัวให้อาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่หลากหลายได้ ทั้งป่าเต็งรัง, ป่าเบญจพรรณ หรือพื้นที่เสื่อมโทรมตามหมู่บ้าน กินอาหารได้หลากหลาย ทั้งพืชและสัตว์ เช่น นก, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ,สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม พืชหลายชนิด บางครั้งอาจขโมยอาหารหรือสัตว์เลี้ยงจากมนุษย์ หรืออาจจะล่าสัตว์กีบขนาดเล็ก เช่น ลูกกวาง, ลูกแอนทีโลป เป็นอาหารได้ หมาจิ้งจอกทองมีระบบประสาทตา หู จมูก ดีเยี่ยม ในช่วงผสมพันธุ์อาจพบเห็นอยู่ด้วยกันเป็นคู่ ออกล่าเหยื่อในเวลากลางคืนและพักผ่อนในเวลากลางวัน แต่บางครั้งอาจพบเห็นได้ช่วงพลบค่ำหรือเช้าตรู่ ชอบส่งเสียงหอน "ว้อ" เป็นระยะ ๆ ตลอดทั้งคู่ มีพฤติกรรมจับคู่อยู่เป็นผัวเดียวเมียเดียวตลอดชีวิต ตัวผู้มีหน้าที่เลี้ยงดูครอบครัว ขณะที่ตัวเมียจะทำหน้าที่เลี้ยงลูกเป็นหลัก แต่ก็อาจช่วยตัวผู้ล่าเหยื่อได้ในบางครั้งที่เหยื่อมีขนาดใหญ่ สามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี ออกลูกครั้งละ 3–5 ตัว ระยะเวลาตั้งท้องนาน 9 สัปดาห์ มีระยะเวลาการให้นมลูก 60–63 วัน เมื่อตัวแม่ออกไปหาอาหารมักทิ้งลูกในอยู่ตามลำพัง มีอายุยืนประมาณ 12 ปี ปัจจุบันจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ในแอฟริกา หมาจิ้งจอกทองมีอาณาเขตของตัวเองประมาณ 2–3 ตารางกิโลเมตร โดยใช้กลิ่นปัสสาวะเป็นตัวบ่งบอก คู่ตัวผู้และตัวเมียอาจมีลูกที่ต้องดูแลพร้อมกันหลายครอก หลายช่วงอายุ โดยลูกตัวที่โตแล้วแต่ยังไม่สามารถล่าเหยื่อเองได้ จะมีหน้าที่ช่วยพ่อแม่เลี้ยงดูลูกตัวที่เล็กกว่าและยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ บางครั้งลูกตัวที่โตแล้วจะเป็นผู้ช่วยพ่อของตัวเองล่าเหยื่อ ทั้งนี้เป็นการฝึกฝนประสบการณ์ของตัวเองในการล่าเหยื่อและเลี้ยงดูลูกในอนาคตด้วย หมาจิ้งจอกทองจะอาศัยทำรังและเลี้ยงดูลูกในโพรงในทุ่งหญ้าสะวันนา บางครั้งจะเป็นรังของสัตว์อื่นทิ้งไว้ เช่น เม่น หรือหมูป่า และอาจมีหลายโพรงสำหรับความปลอดภัยของลูกเล็กจากการรังควานของสัตว์กินเนื้ออื่น เช่น ไฮยีนา หมาจิ้งจอกทองตัวผู้บางครั้งอาจจะล่าเหยื่อไปไกลจากรังถึง 10 กิโลเมตร  เมื่อได้แล้วจะรีบกลืนเนื้อลงท้องแล้วรีบกลับไปที่รังเพื่อขย้อนออกมาให้หมาจิ้งจอกทองตัวเมียและลูก ๆ ได้กิน ลูกหมาจิ้งจอกทองตัวที่โตที่จะดูแลตัวเองได้แล้วจะถูกพ่อแม่ขับไล่ออกไปอย่างรุนแรง โดยในระยะ 2–3 สัปดาห์แรกจะยังไม่สามารถล่าเหยื่อขนาดใหญ่ได้ และจะหาอาหารประเภทสัตว์เล็ก ๆ เช่น แมลงกุดจี่ เป็นอาหารไปก่อน
ลักษณะและพฤติกรรม > หมาจิ้งจอกสยาม

หมาจิ้งจอกสยามที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน
แผนที่การกระจายพันธุ์ของหมาจิ้งจอกทองในทวีปเอเชียแบ่งตามชนิดย่อย (สำหรับหมาจิ้งจอกสยาม คือ พื้นที่สีชมพู)
หมาจิ้งจอกสยาม (อังกฤษ: Siamese jackal; ชื่อวิทยาศาสตร์: Canis aureus cruesemanni) เป็นชนิดย่อยของหมาจิ้งจอกทอง เป็นชนิดที่พบได้ในประเทศไทย จัดเป็นหมาป่า 1 ใน 2 ชนิดเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทย นอกเหนือไปจากหมาใน
มีลักษณะคล้ายกับหมาจิ้งจอกหิมาลายัน หรือหมาจิ้งจอกอินเดีย (C. a. indicus) แต่มีขนาดเล็กกว่า ขนสีน้ำตาลปนเทา มีลายกระดำกระด่างเปรอะ ๆ ไม่ไช่สีพื้นแดงสนิมเหมือนกับอย่างขนของหมาในนอกจากนั้นแล้วยังมีขนยาวปกคลุมรอบคอเป็นแผงใหญ่ขนบริเวรนี้ปลายขนจะมีสีดำขนตามลำตัวจะมีลักษณะขนสองชั้นแผ่ชี้ปกคลุมตั้งแต่ท้ายทอยลงมาจนถึงกลางหลังเรื่อยจนไปถึงโคนหางมีลักษณะคล้ายกับอานม้ามากกว่าขนที่กลางหลังของสุนัขไทยหลังอานเสียอีก เพราะขนที่หลังของสุนัขไทยหลังอานเป็นขนชนิดที่ย้อนกลับคล้าย ๆ กับขวัญ หางของหมาจิ้งจอกสยามจะสั้นกว่าหางของหมาในและขนที่หางจะมีสีดำเพียงแค่ 1 ใน 3 ส่วนหมาในจะมีขนที่หางจะเป็นสีดำ ความสูงประมาณ 40 เซนติเมตร น้ำหนักตัวประมาณ 7–14 กิโลกรัม (15–31 ปอนด์) ความยาวของลำตัววัดจากหัวหัวถึงปลายหางหางประมาณ 60–75 เซนติเมตร (24–30 นิ้ว) ความยาวของหางวัดจากหัวถึงปลายหางประมาณ 23–25 เซนติเมตร (9.2–14 นิ้ว) ลักษณะจมูกจะยาวแต่จมูกไม่ดำ ลำตัวกลมและแข็งแรง สันกลางต่ำ โค้งกว้างแตกต่างกับหมาในซึ่งมีจมูกสั้นและจมูกสีดำ ส่วนหน้าผากค่อนข้างจะแบนเล็กน้อยหน้าแหลม หูตั้งป้องไปข้างหน้า
พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทย, พม่า และภาคตะวันออกของอินเดีย โดยทำการแยกชนิดจากหมาจิ้งจอกอินเดีย โดยสังเกตจากพฤติกรรมในที่เลี้ยง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Canis aureus ที่วิกิสปีชีส์
หมึกแคระ

| หมึกแคระ |
| --- | --- |

Idiosepius pygmaeus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Cephalopoda
อันดับ:: Sepiolida
วงศ์:: Idiosepiidae Appellöf, 1898
สกุล:: Idiosepius Steenstrup, 1881

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Naefidium Grimpe, 1920  Microteuthis Ortmann, 1888  Idiosepius (Berryidium) Grimpe, 1931
หมึกแคระ (อังกฤษ: Pygmy squid) เป็นเซฟาโลพอดจำพวกหมึกหูช้างกลุ่มหนึ่ง ในวงศ์  	Idiosepiidae และสกุล Idiosepius
นับเป็นหมึกที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก เมื่อโตเต็มที่เพศเมียมีความยาวลำตัว 1-3 เซนติเมตร ส่วนเพศผู้ 0.5-1.5 เซนติเมตรเท่านั้น พบในบริเวณชายฝั่ง, ป่าชายเลน, แหล่งสาหร่ายทะเล และแหล่งหญ้าทะเล พฤติกรรมมีลักษณะเฉพาะตัวอย่างยิ่งที่ไม่พบในปลาหมึกชนิดอื่น กล่าวคือ สามารถเกาะติดอยู่อยู่กับวัสดุต่าง ๆ โดยใช้อวัยวะพิเศษ บนส่วนหลังของลำตัว กินอาหารพวกครัสเตเชียนขนาดเล็ก วงจรชีวิตประมาณ 3 เดือน ปัจจุบันสามารถเลี้ยงเพาะพันธุ์ได้แล้วในห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ วางไข่ประมาณ 100 ฟองต่อตัว ไข่ใช้เวลาฟักประมาณ 2 สัปดาห์ ลูกหมึกแรกเกิด มีการดำรงชีวิตแบบกลางน้ำ พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย
ปัจจุบัน มีการจำแนกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 8 ชนิด คือ
Idiosepius biserialis Voss, 1962
Idiosepius macrocheir Voss, 1962
Idiosepius minimus (d'Orbigny, 1834-1848)
Idiosepius notoides Berry, 1921
Idiosepius paradoxus (Ortmann, 1888)
Idiosepius picteti (Joubin, 1894)
Idiosepius pygmaeus Steenstrup, 1881
Idiosepius thailandicus Chotiyaputta, Okutani, & Chaitiamvong, 1991
หมาอวกาศ และแมวเทอร์โบ

| หมาอวกาศ และแมวเทอร์โบ |
| --- | --- |
กำกับ: เบน สมิธ
บทภาพยนตร์: เบน สมิธ
อำนวยการสร้าง:   เบน สมิธ  แจน โรกอฟสกี้ 
นักแสดงนำ:   ลุค อีแวนส์  นิค ฟรอสต์  เจมม่า อาร์เทอร์ตัน  บิล นาย  เบน เบลีย์ สมิธ  ชาร์ลี ดาเมลิโอ  คอรี อิงลิช 
ดนตรีประกอบ: เฮเธอร์ เฟนัฟตี
บริษัทผู้สร้าง:   เฮด เกียร์ ฟิล์มส์  Screen Yorkshire  Particular Crowd  เรด สตาร์ 3D  
ผู้จัดจำหน่าย: Kaleidoscope Film Distribution
วันฉาย:   6 ธันวาคม ค.ศ. 2019 (2019-12-06) 
ความยาว: 90 นาที
ประเทศ:  สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ทำเงิน: $585,443
หมาอวกาศ และแมวเทอร์โบ (อังกฤษ: StarDog and TurboCat) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันอังกฤษที่ออกฉายใน ค.ศ. 2562 ผลิตโดย Kaleidoscope Film Distribution ภาพยนตร์เขียนบทและกำกับโดย เบน สมิธ และแสดงนำโดย นิค ฟรอสต์, ลุค อีแวนส์, เจมม่า อาร์เทอร์ตัน, บิล นาย, เบน เบลีย์ สมิธ, ชาร์ลี ดาเมลิโอ และคอรี อิงลิช
นักแสดง

ลุค อีแวนส์ รับบท เฟลิกซ์/แมวเทอร์โบ (Felix/TurboCat)
นิค ฟรอสต์ รับบท บัดดี้/หมาอวกาศ (Buddy/StarDog)
เจมม่า อาร์เทอร์ตัน รับบท แคสสิดี้ (Cassidy)
บิล นาย รับบท ซินแคลร์ (Sinclair)
เบน เบลีย์ สมิธ รับบท บูลเลี่ยน (Bullion)
ชาร์ลี ดาเมลิโอ รับบท ทิงเกอร์ (Tinker)
คอรี อิงลิช รับบท เป็ก (Peck)
มอร์แกน แคมส์ รับบท อเล็กซ์ (Alex)
เบน สมิธ รับบท เดวิด (David)
แดน รัสเซล รับบท วิกเตอร์ (Victor)
โรเบิร์ต จี. สเลด รับบท ทอดด์ (Todd)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
หมาอวกาศ และแมวเทอร์โบ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หมาอวกาศ และแมวเทอร์โบ ที่รอตเทนโทเมโทส์
หมาอวกาศ และแมวเทอร์โบ ที่เมทาคริติก
หมากรุกสากลสี่คน

| --- | --- |
กระดานหมากรุกสากลสี่คนและการวางหมากเริ่มเกมในแบบที่ได้รับความนิยม
คำที่มีความหมายเหมือนกัน: หมากรุกสากลสี่มือ หมากรุกสากลสี่ผู้เล่น หมากรุกสากลสี่ทาง
ประเภทของเกม: เกมกลยุทธ์นามธรรม สายพันธุ์หมากรุกสากล
จำนวนผู้เล่น: 4 คน
โอกาสสุ่ม: ไม่มี
ทักษะที่จำเป็น: กลยุทธ์, ยุทธวิธี
หมากรุกสากลสี่คน (อังกฤษ: Four-player chess) เป็นหนึ่งในตระกูลสายพันธุ์หมากรุกสากล ที่โดยปกติจะมีผู้เล่นสี่คน กับกระดานพิเศษที่ทำมาจากกระดานขนาดมาตรฐาน 8×8 ช่อง แต่จะมีการเพิ่มช่องอีก 3 แถวของ 8 ช่อง ออกไปในแต่ละด้าน รวมถึงตัวหมากรุกสี่ชุดสำหรับการเดิน เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเล่นเกมนี้ หมากรุกสี่คนเล่นตามกติกาพิ้นฐานเดียวกับหมากรุกสากลปกติ ซึ่งมีกติกาหลากหลายรูปแบบ และหลากสายมากที่สุด อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีการแบ่งช่องกระดานและจัดเรียงหมากที่มีลักษณะคล้ายกัน
ประวัติ

ทฤษฎีค็อกซ์–ฟอร์บส ของต้นกำเนิดหมากรุกสากลอ้างว่าเวอร์ชันผู้เล่นสี่คนเป็นรูปแบบที่เก่าแก่ที่สุดของเกม คำอธิบายของเกมหมากรุกสี่ผู้เล่นจะพบในข้อความที่เขียนของอินเดียประมาณปี ค.ศ. 1500 นอกจากนี้ ฐิติทัตวะแห่งรหุนันทนาได้พรรณาถึงรูปแบบหนึ่ง ซึ่งยังคงที่จะเล่นกันในศตวรรษที่ 20
ส่วนตัวอย่างเอกสารแรกของหมากรุกสากลสี่ผู้เล่นสมัยใหม่ได้รับการเขียนโดยกัปตันจอร์จ โฮป เวอร์นีย์ ในประเทศอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1881
ทีม

รูปแบบที่พบมากที่สุดเป็นการแข่งแบบสองต่อสองที่เป็นพันธมิตรต่อกันโดยไม่สามารถกินพวกเดียวกันเองได้ หากแต่สามารถช่วยพันธมิตรทั้งในเชิงป้องกันและเชิงรุก ผู้เล่นที่เป็นพันธมิตรต่อกันจะนั่งตรงข้ามกัน และหาทางที่จะรุกฆาตคนที่อยู่ทางซ้ายและขวาของพวกเขา เกมจะจบลงเมื่อขุนทั้งสองของฝ่ายตรงข้ามถูกรุกฆาต แต่ถ้าสามารถทำการรุกฆาตได้เพียงตัวเดียว เกมก็เป็นอันเสมอกัน
เดี่ยว

การเล่นแบบเดี่ยวยากกว่าการเล่นแบบทีมเป็นอย่างมาก ในวิธีการนี้ ผู้เล่นแต่ละคนสามารถทำการรุกผู้เล่นสามคนที่เหลือ เมื่อผู้เล่นคนหนึ่งถูกรุกฆาต ผู้เล่นที่ถูกรุกฆาตสามารถนำตัวหมากของเขาออกจากกระดาน หรือผู้เล่นที่ถูกรุกฆาตสามารถใช้ตัวที่เหลืออยู่ในตาเดินของผู้เล่นก็ได้ โดยเกมจะยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งเหลือผู้เล่นที่รอดอยู่เพียงคนเดียว
หนังสืออ่านเพิ่ม

Pritchard, D. B. (1994). The Encyclopedia of Chess Variants. Games & Puzzles Publications. ISBN 0-9524142-0-1.
Pritchard, D. B. (2007).  Beasley, John (บ.ก.). The Classified Encyclopedia of Chess Variants. John Beasley. ISBN 978-0-9555168-0-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

II and III at The Chess Variant Pages
Four-handed Chess by Capt. George Hope Verney by Hans Bodlaender, The Chess Variant Pages
4-Way Chess rules of play เก็บถาวร 2015-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4 Player Chess (1881)   at BoardGameGeek
8 variants playable online
Live play at HelloChess เก็บถาวร 2017-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หมึกตะขอหนวดยาว

บทความนี้เกี่ยวกับสัตว์น้ำ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ หมึก (แก้ความกำกวม)
| หมึกตะขอหนวดยาว |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: สัตว์
ไฟลัม:: มอลลัสกา
ชั้น:: เซฟาโลพอด
ชั้นย่อย:: หมึก (สัตว์)
อันดับ:: Teuthida
อันดับย่อย:: Oegopsina
วงศ์:: หมึกตะขอ
สกุล:: Kondakovia Filippova, 1972
สปีชีส์:: K.  longimana
ชื่อทวินาม
Kondakovia longimana Filippova, 1972

หมึกตะขอหนวดยาว (อังกฤษ: Giant Warty Squid หรือ Longarm Octopus Squid) หมึกตะขอหนวดยาวเป็นสปีชีส์ใหญ่ของหมึกตะขอ (Hooked squid (Onychoteuthidae) ) ที่เป็นสัตว์ทะเลประเภทที่ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ลำตัวของหมึกตะขอหนวดยาวมีความยาวอย่างต่ำ 85 เซนติเมตร และบางครั้งอาจจะกว่า 1.15 เมตร ตัวที่ยาวที่สุดที่พบที่ในบริเวณแอนตาร์กติกาในปี ยาว ค.ศ. 2000 ยาว 2.3 เมตร หมึกตะขอหนวดยาวเป็นอาหารของปลาฉลามหลับ และ ปลาฉลามพอร์บีเกิล ที่บริโภคราว 21% และ 19% ของปริมาณเซฟาโลพอดตามลำดับ
ดูเพิ่ม

Jarre, A., M.R. Clarke & D. Pauly 1991. Re-examination of growth estimates in oceanic squids: the case of Kondakovia longimana (Onychoteuthidae). ICES Journal of Marine Science 48: 195–200.
Lu, C.C. & R. Williams. 1994. Kondakovia longimana Filippova, 1972 (Cephalopoda: Onychoteuthidae) from the Indian Ocean sector of the Southern Ocean. Antarctic Science 6 (2) : 231–234.
หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (กองทัพเรือสหรัฐ)

กำลังพลกองทัพเรือสหรัฐที่ทำลายล้างวัตถุระเบิดที่ยังไม่มีการระเบิดหรือทำให้ปลอดภัย
| หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด กองทัพเรือ (อีโอดี) |
| --- | --- |
เครื่องหมายเจ้าหน้าที่อีโอดี กองทัพเรือสหรัฐ
ประจำการ: มิถุนายน ค.ศ. 1941–ปัจจุบัน
ประเทศ:  สหรัฐ
เหล่า:  กองทัพเรือสหรัฐ
รูปแบบ: หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดทางเรือนอกประเทศ
บทบาท: การสงครามพิเศษทางเรือ การปฏิบัติการพิเศษ การทำลายล้างวัตถุระเบิด
กำลังรบ: กำลังพลประจำการ 2,290 นาย กำลังพลสำรอง 143 นาย  รวม 2,333 นาย
ขึ้นกับ:  กองกำลังทางเรือรบนอกประเทศ, สนับสนุน  หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือสหรัฐ
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเกาหลี สงครามเวียดนาม สงครามอ่าวเปอร์เซีย สงครามต่อต้านการก่อการร้ายทั่วโลก สงครามในอัฟกานิสถาน  สงครามอิรัก  ปฏิบัติการแก้ปัญหาจากต้นกำเนิด 
หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด กองทัพเรือสหรัฐ (อังกฤษ: United States Navy Explosive Ordnance Disposal) เป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคที่ทำให้วัตถุระเบิดทุกประเภทมีความปลอดภัย รวมถึงระเบิดแสวงเครื่อง, สารเคมี, ชีวภาพ และนิวเคลียร์ พวกเขาปฏิบัติการ ณ ที่ตั้งทางบกและใต้น้ำ, ทำการวินิจฉัย, ทำให้ปลอดภัย และเก็บกู้ (หรือทำลายล้าง) ของสรรพาวุธนอกประเทศและในประเทศ พวกเขาทำการรื้อถอนอาวุธอันตราย, ดอกไม้เพลิง และปลดระเบิดโดยใช้เทคนิคการทำลายล้างและการเผาไหม้ พวกเขากรีธาพลส่วนหน้าและบูรณาการอย่างเต็มที่ต่อผู้บังคับบัญชาพลรบต่าง ๆ, หน่วยปฏิบัติการพิเศษ (SOF) และหน่วยสงครามต่าง ๆ ภายในกองทัพเรือ, เหล่านาวิกโยธิน, กองทัพอากาศ และกองทัพบก พวกเขายังได้รับการเรียกร้องให้สนับสนุนหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายทางทหารและพลเรือน รวมถึงหน่วยตำรวจลับ
ภารกิจของเจ้าหน้าที่เทคนิคอีโอดี คือนำพวกเขาไปยังทุกสภาพแวดล้อม และทุกสภาพภูมิอากาศในทุกส่วนของโลก พวกเขามีทรัพยากรจำนวนมากที่จะไปให้ถึงภารกิจของพวกเขา ตั้งแต่การดำน้ำสกูบาแบบวงจรเปิดและวงจรปิด รวมถึงจัดเตรียมเครื่องมืออุปกรณ์การดำน้ำโดยใช้ต่อท่ออากาศจากผิวน้ำ ถึงการส่งกำลังกระโดดร่มจากอากาศยานปีกคงที่ รวมทั้งฟาสต์โรป, โรยตัว ตลอดจนระบบสเปเชียลพาโทรลอินเซอร์ชัน/เอกซ์แทรกชัน (SPIE) จากอากาศยานปีกหมุน สู่เรือขนาดเล็กและยานพาหนะสายพาน
ประวัติ

ทีมทำลายล้างวัตถุระเบิดกองทัพเรือเจริญรอยประวัติของพวกเขากลับไปยังกลุ่มอาสาสมัครกลุ่มแรกที่เลือกทำงานกับทีมวัตถุระเบิดที่ยังไม่มีการระเบิดของสหราชอาณาจักรที่มีชื่อเสียง หลังจากการโจมตีของบลิทซ์ครีคเยอรมันเริ่มต้นในต้นปี ค.ศ. 1940 ซึ่งในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1941 ทหารผ่านศึกเหล่านี้ได้กลับมาเพื่อก่อตัวรุ่นแรกในสิ่งที่เป็นชื่อเดิมของโรงเรียนเก็บกู้ทุ่นระเบิด เจ้าหน้าที่และกำลังพลที่เกณฑ์เข้าโรงเรียนสิบเอ็ดสัปดาห์ ที่ทำให้มีคุณสมบัติเป็นกำลังพลเก็บกู้ทุ่นระเบิด/นักดำน้ำระดับสอง ระหว่างเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ถึงตุลาคม ค.ศ. 1945 มีการจบการศึกษาสิบเก้ารุ่นและได้กรีธาพลตลอดแปซิฟิกและเขตสงครามเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งแบ่งออกเป็นหน่วยสืบสวนวัตถุระเบิดเคลื่อนที่ (MEIU) พวกเขามีส่วนช่วยในการกวาดล้างอันตรายจากวัตถุะเบิดทั้งบนบกและในทะเล ครั้นสงครามเกาหลีก็ได้มีการกลับคืนสู่การปฏิบัติบนเรือกวาดทุ่นระเบิดต่าง ๆ เพื่อให้มั่นใจว่ามีการกวาดล้างอันตรายจากการขนส่งทางเรืออย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ ในช่วงดังกล่าวได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) โดยมีส่วนร่วมในปฏิบัติการข่าวกรองภายในท้องถิ่น และมีการสื่อสารระหว่างกันกับหน่วยภาคพื้นดินในอินช็อน, ว็อนซ็อน และตลอดปฏิบัติการเขตสงครามสหประชาชาติ
สงครามเวียดนามมีการเพิ่มการมีส่วนร่วมโดยรวมของหน่วยอีโอดี หน่วยจากกองอีโอดีแปซิฟิก เพิร์ลฮาร์เบอร์ รัฐฮาวายได้กรีธาพลทั่วทั้งภูมิภาค กองอีโอดีแปซิฟิกประกอบด้วยหน่วยเคลื่อนที่เร็ว, หน่วยบนเรือ และกำลังพลหน่วยฝึกและประเมินผล ทีมที่นำไปใช้งานบนเรือในทะเลประกอบด้วยเจ้าหน้าที่หนึ่งนายและทหารเกณฑ์สองคน ทีมในประเทศนั้นใหญ่กว่าและตั้งฐานจากดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง (RIVFLOT 1) ถึงดานัง ด้วยความสำคัญโดยรวมในการปฏิบัติการกวาดล้างทุ่นระเบิดในทะเลและแม่น้ำ ทีมงานเหล่านี้รับประกันความปลอดภัยอย่างต่อเนื่องสำหรับการขนส่งทางเรือและปฏิบัติการทางทะเล
นับตั้งแต่สงครามเวียดนามใกล้เข้ามา สถานการณ์โลกที่เปลี่ยนแปลงไปและการปฏิบัติงานที่เพิ่มขึ้นได้กระตุ้นให้มีการขยายหน่วยอีโอดี ทั้งในด้านจำนวนขนาดและความสามารถ บันทึกของพวกเขาในประวัติศาสตร์ล่าสุดรวมถึงสงครามอ่าวที่ซึ่งช่างเทคนิคอีโอดีได้กวาดล้างทุ่นระเบิดทางเรือมากกว่า 500 แห่ง อีโอดีเป็นหน่วยสำคัญในการกำจัดวัตถุระเบิดที่ยังไม่มีการระเบิดออกจากยูเอสเอส สตาร์ก (FFG-31) หลังจากมีขีปนาวุธต่อต้านเรือเอ็กโซเซต์สองลูกที่ยิงจากเครื่องบินอิรักโจมตีเรือ หน่วยอีโอดีได้พัฒนาการทำให้ลูกระเบิดปลอดภัย ณ สถานที่นั้นเพื่อป้องกันความหายนะ ในระหว่างปฏิบัติการร่วมในโซมาเลีย, เฮติ, บอสเนีย และคอซอวอ หน่วยอีโอดีให้ความปลอดภัยและความต่อเนื่องในการปฏิบัติงานโดยการกำจัดกับดักระเบิด, ที่ซ่อนของอาวุธ และปฏิบัติการกวาดล้างทุ่นระเบิด ปัจจุบันหน่วยอีโอดีเข้าประจำการในอัฟกานิสถานและอิรัก ซึ่งพวกเขากำลังสนับสนุนการทำสงครามต่อต้านการก่อการร้ายระดับโลก, ทำลายอาวุธยุทโธปกรณ์หลังสงครามจำนวนมาก และลดภัยคุกคามที่บังคับโดยระเบิดแสวงเครื่อง (IED) ซึ่งทำให้เกิดภัยพิบัติทั้งสองประเทศ จากการกรีธาพลส่วนหน้าและบูรณาการเต็มรูปแบบภายในหน่วยปฏิบัติการพิเศษต่าง ๆ ของกองทัพเรือและกองทัพบกสหรัฐ ช่างเทคนิคอีโอดีในปัจจุบันได้เปลี่ยนไปอย่างมากจากชั้นเรียนเก็บกู้ทุ่นระเบิดแรกของปี ค.ศ. 1941 แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงคือระดับความเป็นมืออาชีพ และความทุ่มเทที่เป็นรากฐานสำคัญของโครงการ
การฝึก

วิถีทางการฝึกอีโอดีเริ่มต้นด้วยการฝึกเตรียมความพร้อมสามสัปดาห์ที่สถานีกองทัพเรือเกรตเลกส์ รัฐอิลลินอย ผู้สมัครจะทำต่อเนื่องเกี่ยวกับการพัฒนาจังหวะการว่ายน้ำ, การว่ายน้ำระยะไกล และการปรับสภาพร่างกาย จากนั้นผู้สมัครอีโอดีจะเข้าร่วมการฝึกอย่างเข้มงวดเพิ่มเติมอีก 51 สัปดาห์ การฝึกของพวกเขาเริ่มต้นด้วยโรงเรียนสอนดำน้ำเก้าสัปดาห์ที่จัดขึ้น ณ ศูนย์ฝึกดำน้ำและกู้เรือนาวี (NDSTC) ในปานามาซิตี รัฐฟลอริดา นอกเหนือจากการเรียนรู้วิธีดำน้ำแล้ว ผู้สมัครจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับอุปกรณ์และฟิสิกส์ของการดำน้ำประเภทต่าง ๆ หลังจากสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสอนดำน้ำแล้ว ผู้สมัครจะย้ายไปเรียนที่โรงเรียนหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดกองทัพเรือ ณ ฐานทัพอากาศเอ็กลิน ในค่ายวอลตันบีช รัฐฟลอริดา การฝึกนี้แบ่งออกเป็นประเภทเฉพาะของวัตถุระเบิด:
ทุกส่วนสอนวิธีการทำให้ปลอดภัยหรือปลดชนวนระเบิด
เมื่อเสร็จสิ้นการฝึกอีโอดีขั้นพิ้นฐาน ผู้สำเร็จการศึกษาบางคนจะเข้าร่วมหลักสูตรการส่งกำลังทางอากาศขั้นพื้นฐานสามสัปดาห์ที่ค่ายเบนนิง รัฐจอร์เจีย ซึ่งผู้สมัครมีคุณสมบัติเป็นนักกระโดดร่มขั้นพื้นฐาน
หลังจากจัมป์สกูล การฝึกยังคงดำเนินต่อไปที่กัลฟ์พอร์ต รัฐมิสซิสซิปปี ต่อไปอีกสี่สัปดาห์ ประกอบด้วยการฝึกอาวุธในการใช้ปืนพกขนาด 9 มม. และเอ็ม 4 คาร์บิน รวมทั้งการปฐมพยาบาลทหาร
ขั้นตอนสุดท้ายของการฝึกอีโอดี คือการฝึกยุทธวิธีอีโอดีสามสัปดาห์ที่ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกในแซนดีเอโก ซึ่งจะประกอบด้วยการสอดเฮลิคอปเตอร์ (ฟาสต์โรป, การโรยตัว, การขว้าง และการสอดแทรก/การสกัดการลาดตระเวนพิเศษ), การฝึกอาวุธ/อาวุธขนาดเล็ก, ยุทธวิธีของหน่วยขนาดเล็ก (อาวุธ, การป้องกันตัว, การนำทางบก และการลาดตระเวน) และการสื่อสารทางยุทธวิธี (ดาวเทียม และย่านความถี่สูง) เมื่อเสร็จสิ้นการฝึกอีโอดี ผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับมอบหมายให้เข้าร่วมหน่วยอีโอดีเคลื่อนที่ ซึ่งพวกเขาจะได้รับการฝึกและประสบการณ์ขั้นสูงในการปฏิบัติงานในฐานะสมาชิกของหมวด/กองร้อยสนับสนุนการช่วยรบนอกประเทศ (CES) หมวดกองลำเลียงและจู่โจมนอกประเทศ, การสงครามพิเศษทางเรือและกองร้อยกองกำลังปฏิบัติการพิเศษ รวมถึงกองร้อยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล
การฝึก > การฝึกเจ้าหน้าที่

การฝึกเจ้าหน้าที่สำหรับแผนกอีโอดี (119x / 114x) แตกต่างกันเล็กน้อย วิถีทางของพวกเขามีดังนี้:
หลักสูตรเจ้าหน้าที่อีโอดีอ่อนอาวุโส (7 วัน ณ ศูนย์ฝึกดำน้ำและกู้ภัย) – หลักสูตรนี้ฝึกเจ้าหน้าที่ระดับต้นในกองอีโอดี, หน่วยเคลื่อนที่ และหน่วยแยก/หน่วยขนาดเล็กเพื่อรวมความสัมพันธ์ขององค์กรกับกองทหาร/หน่วยงานขนาดเล็ก, พลวัตกลุ่มย่อย, ความสัมพันธ์ซีพีโอ/โอไอซี, จรรยาบรรณ และกรณีศึกษาอีโอดี
การฝึกนักดำน้ำ (60 วัน ณ ศูนย์ฝึกดำน้ำและกู้ภัย) – ออกแบบมาเพื่อให้บุคลากรที่ไม่ดำน้ำที่มีคุณสมบัติเหมาะสมได้รับการฝึกขั้นพื้นฐานที่จำเป็นในการปฏิบัติงานในฐานะสมาชิกทีมดำน้ำ/นักดำน้ำในอุปกรณ์สกูบา และเครื่องช่วยหายใจใต้น้ำเอ็มเค-16 อย่างปลอดภัยและมีประสิทธิภาพตามคู่มือการดำน้ำของกองทัพเรือสหรัฐ
โรงเรียนอีโอดี (320 วัน ณ โรงเรียนนายเรือหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด) (ดูการฝึกตามเกณฑ์)
พื้นฐานส่งทางอากาศ (23 วัน ณ ค่ายเบนนิง) (ดูการฝึกตามเกณฑ์)
ทักษะรบนอกประเทศ (27 วัน ณ ศูนย์กองกำลังความมั่นคง)
การฝึกยุทธวิธีอีโอดี (21 วัน ณ หน่วยฝึกและประเมินผลอีโอดีที่หนึ่ง แซนดีเอโก) (ดูการฝึกตามเกณฑ์)
หลักสูตรผู้นำหมวดอีโอดี (12 วัน)
โอกาสในการฝึกขั้นสูง รวมถึงภาษาต่างประเทศ, การทำลายล้างระเบิดแสวงเครื่องขั้นสูง และการฝึกอบรมของกระทรวงพลังงาน
อุปกรณ์ขั้นสูง

เจ้าหน้าที่อีโอดีใช้เครื่องมือ, เทคนิค และขั้นตอนต่างๆ (TTP) เพื่อบรรลุภารกิจ หุ่นยนต์ถูกใช้เพื่อดำเนินการขั้นตอนระยะไกลกับระเบิดที่ยังไม่ระเบิดและระเบิดแสวงเครื่อง ความพยายามในการบำรุงรักษาเทคโนโลยีล่าสุดสามารถทำได้ด้วยความช่วยเหลือและกระทรวงพลังงานสหรัฐ รวมถึงองค์กรพลเรือนต่าง ๆ ส่วนมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ดูแลโปรแกรมระบบหุ่นยนต์หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดขั้นสูง (AEODRS) เป้าหมายหลักของระบบหุ่นยนต์หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดขั้นสูงคือการพัฒนาสถาปัตยกรรมทั่วไปสำหรับระบบยานพาหนะภาคพื้นดินไร้คนขับ (UGV) เพื่อให้สามารถทำงานร่วมกันได้ในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน ระบบหุ่นยนต์หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดขั้นสูงเป็นโครงการหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดประจำการร่วม (JSEOD) ซึ่งดำเนินการผ่านหมวดเทคโนโลยีหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดทางเรือ (NAVEODTECHDIV) ผ่านสำนักงานบริหารโครงการกองทัพเรือสำหรับหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด/การสงครามอิเล็กทรอนิกส์ต่อต้านระเบิดแสวงเครื่องควบคุมระยะไกล (PMS-408)
หน่วย > หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) กองที่หนึ่ง

ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกโคโรนาโด รัฐแคลิฟอร์เนีย
หน่วยเคลื่อนที่อีโอดี หนึ่ง ฐานทัพเรือพอยต์โลมา รัฐแคลิฟอร์เนีย
หน่วยเคลื่อนที่อีโอดี สาม ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกโคโรนาโด รัฐแคลิฟอร์เนีย
หน่วยเคลื่อนที่อีโอดี ห้า ฐานทัพเรือกวม
หน่วยเคลื่อนที่อีโอดี สิบหนึ่ง หาดอิมพีเรียล รัฐแคลิฟอร์เนีย
หน่วยฝึกและประเมินผลอัโอดี (TEU) หนึ่ง ฐานทัพเรือพอยต์โลมา รัฐแคลิฟอร์เนีย
หน่วยดำน้ำและกู้ภัยเคลื่อนที่ (MDSU) หนึ่ง เพิร์ลฮาร์เบอร์ รัฐฮาวาย
หน่วยสนับสนุนอีโอดีนอกประเทศ หนึ่ง ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกโคโรนาโด รัฐแคลิฟอร์เนีย
หน่วยสนับสนุนปฏิบัติการอีโอดี เจ็ด ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกโคโรนาโด รัฐแคลิฟอร์เนีย (ปลดประจำการแล้ว)
หน่วย > หน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) กองที่สอง

ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกลิตเติลครีก รัฐเวอร์จิเนีย
หน่วยเคลื่อนที่อีโอดี สอง ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกลิตเติลครีก รัฐเวอร์จิเนีย
หน่วยเคลื่อนที่อีโอดี หก ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกลิตเติลครีก รัฐเวอร์จิเนีย
หน่วยเคลื่อนที่อีโอดี แปด สถานีทหารเรือโรตาสเปน ประเทศสเปน
หน่วยเคลื่อนที่อีโอดี สิบสอง ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกลิตเติลครีก รัฐเวอร์จิเนีย
หน่วยสนับสนุนอีโอดีนอกประเทศ สอง ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกลิตเติลครีก รัฐเวอร์จิเนีย
หน่วยฝึกและประเมินผลอัโอดี (TEU) สอง ฐานนอกประเทศร่วมภาคตะวันออก รัฐเวอร์จิเนีย
หน่วยดำน้ำและกู้ภัยเคลื่อนที่ (MDSU) สอง ฐานทัพเรือสะเทินน้ำสะเทินบกลิตเติลครีก รัฐเวอร์จิเนีย (ปลดประจำการแล้ว)
ดูเพิ่ม

มนุษย์กบ – นักประดาน้ำทางยุทธวิธี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official USN EOD Career Description
Info on Navy EOD from the Navy's Expeditionary Force Command
Naval Expeditionary Combat Command – EOD Description
Navy EOD Training
Stew Smith – Navy EOD Training
Discovery Channel on US Navy EOD Training
US Navy EOD Training and Advancement
สมาชิกหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิดเคลื่อนที่เร็วห้ากระโดดจากซีเอช-46 โดยใช้ร่มชูชีพเอ็มซี1-1ซี
หมึกสายมหัศจรรย์

| หมึกสายมหัศจรรย์ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Cephalopoda
อันดับ:: Octopoda
วงศ์:: Octopodidae
วงศ์ย่อย:: Octopodinae
สกุล:: Wunderpus Hochberg, Norman & Finn, 2006
สปีชีส์:: W.  photogenicus
ชื่อทวินาม
Wunderpus photogenicus Hochberg, Norman & Finn, 2006

หมึกสายมหัศจรรย์ (อังกฤษ: Wonderpus octopus; ชื่อวิทยาศาสตร์: Wunderpus photogenicus /วาน-เดอร์-ปุส, โฟ-โต-จี-นิ-คัส/) เป็นหมึกสายชนิดหนึ่ง เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Wunderpus
หมึกสายมหัศจรรย์ มีความยาวโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร (2 ฟุต) มีลำตัวเป็นสีขาวสลับลายปล้องสีน้ำตาลตลอดทั้งตัว กระจายพันธุ์อยู่ทางทะเลแถบช่องแคบแลมเบห์ ทางตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี ในอินโดนีเซีย และยังพบได้ที่บาหลี จนถึงฟิลิปปินส์ และทางตะวันออกของวานูอาตู ได้ชื่อว่าเป็นหมึกสายมหัศจรรย์ตรงที่สามารถเปลี่ยนสีและลวดลายตัวเองได้อย่างเร็วมาก ทั้งนี้เพราะเซลล์ใต้ผิวหนังโครมาโตฟอร์ที่ยืดหดตัวอย่างรวดเร็ว
หมึกสายมหัศจจรย์ เป็นหมึกที่มีน้ำลายที่เป็นพิษ ออกหากินในเวลากลางคืน ปกติจะคืบคลานไปตามพื้นทรายใต้ทะเล เมื่อเข้าใกล้เหยื่อจะแผ่พังผืดระหว่างหนวดทั้ง 8 เส้นออกเพื่อให้ตัวแลดูใหญ่ขึ้น และตะครุบเหยื่อก่อนจะกัดกินด้วยจะงอยปากที่แหลมคมใต้ส่วนหัว
โดยที่หมึกสายมหัศจรรย์ ถูกเลียนแบบโดยหมึกพรางตัว ซึ่งเป็นหมึกสายอีกชนิดหนึ่งที่พบในทะเลแถบเดียวกัน ซึ่งทั้ง 2 ชนิดนี้มีลักษณะภายนอกที่คล้ายคลึงกันมาก แต่จะแตกต่างกันที่หมึกสายมหัศจรรย์จะมีสีที่อ่อนกว่า แต่มีลวดลายตามลำตัวมากกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Wunderpus photogenicus ที่วิกิสปีชีส์
หมู่ (ตารางธาตุ)

ตารางธาตุ
หมู่ตารางธาตุ (อังกฤษ: periodic table group) คือคอลัมน์ในแนวดิ่งของธาตุเคมีในตารางธาตุ มีทั้งหมด 18 หมู่ในตารางธาตุมาตรฐานในยุคใหม่นี้การจัดหมวดหมู่ของธาตุในตารางธาตุจะพิจารณาจากการโคจรของอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอม ซึ่งคุณสมบัติทางเคมีของธาตุจะขึ้นอยู่กับการให้อิเล็กตรอนชั้นนอกสุดนี้ ธาตุที่อะตอมมีวงโคจรของอิเล็กตรอนชั้นนอกสุดเหมือนกันมักจะมีคุณสมบัติทางเคมีและฟิสิกส์เหมือนกัน
หมู่ตารางธาตุมีรายละเอียดดังนี้ (ในวงเล็บเป็นระบบเก่า: ยุโรป-อเมริกัน):
หมู่ 1 (IA,IA):  โลหะแอลคาไล
หมู่ 2 (IIA,IIA):  โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท
หมู่ 3 (IIIA,IIIB)
หมู่ 4 (IVA,IVAB)
หมู่ 5 (VA,VB)
หมู่ 6 (VIA,VIB)
หมู่ 7 (VIIA,VIIB)
หมู่ 8 (VIII) โลหะทรานซิชัน
หมู่ 9 (VIII)
หมู่ 10 (VIII)
หมู่ 11 (IB,IB): the โลหะคอยน์เอจ (not a IUPAC-recommended name)
หมู่ 12 (IIB,IIB)
หมู่ 13 (IIIB,IIIA):  หมู่โบรอน
หมู่ 14 (IVB,IVA):  หมู่คาร์บอน
หมู่ 15 (VB,VA):  พีนิคโคเจน (not a IUPAC-recommended name) or nitrogen group
หมู่ 16 (VIB,VIA):  แชลโคเจน
หมู่ 17 (VIIB,VIIA):  แฮโลเจน
หมู่ 18 (Group 0):  แก๊สมีสกุล