stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตูร์เดอฟร็องส์ 1903
ผู้เข้าแข่งขัน

การแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์ในสมัยนั้นแตกต่างกับการแข่งขันในปัจจุบัน คือ อนุญาตให้ผู้เข้าแข่งขันซึ่งออกจากการแข่งขันกลางคันในแต่ละสเตจสามารถเริ่มการแข่งขันใหม่ได้อีกในสเตจถัดไป แต่เวลารวมที่เขาทำได้จะไม่นำมานับรวมสำหรับการคัดเลือกผู้ชนะประเภท general classification  ซึ่งทำให้ Hippolyte Aucouturier ซึ่งออกจากการแข่งขันไปในสเตจแรกกลับมาเป็นผู้ชนะในสเตจที่ 2 และ 3 รวมถึง Charles Laeser ผู้ชนะของสเตจที่ 4 ก็แข่งขันในสเตจที่ 3 ไม่จบด้วยเช่นกัน
ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 60 คน มีทั้งนักแข่งอาชีพ (professionals) และกึ่งอาชีพ (semi-professionals) ประกอบด้วยผู้เข้าแข่งขันจากประเทศฝรั่งเศสจำนวน 49 คน เบลเยียม 4  คน สวิสเซอร์แลนด์ 4 คน เยอรมัน 2 คน และอิตาลี 1 คน โดยในจำนวนนี้ได้รับการสนับสนุนจากผู้ประกอบธุรกิจผลิตจักรยานจำนวน 21 คน และที่เหลือ 39 คน เข้าแข่งขันด้วยตนเอง  ผู้เข้าแข่งขันจำนวน 24 คน เข้าแข่งขันเฉพาะบางสเตจเท่านั้น โดยในการแข่งขันรายการนี้ มีนักปั่นจักรยานที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันถือโอกาสเข้าร่วมปั่นในบางสเตจด้วย นักปั่นรายหนึ่งเข้าร่วมทั้งในสเตจที่ 2 และ 4 และอีกสามรายเข้าร่วมในบางส่วนของสเตจที่ 2 นอกจากนี้ยังมีรายหนึ่งเข้าร่วมในสเตจที่ 3 อีก 15 รายเข้าร่วมในสเตจที่ 4 และอีก 4 รายเข้าร่วมในสเตจที่ 5
ผลการแข่งขัน > ผลการแข่งขันในแต่ละสเตจ

การแข่งขันในปี พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) ไม่มีการกำหนดกฎเกณฑ์ที่แตกต่างกันระหว่างการแข่งขันในสเตจทางเรียบและสเตจที่มีภูเขา ดังนั้น รูปภาพที่แสดงด้านล่างเป็นเพียงการแสดงให้เห็นว่า สเตจใดมีภูเขาอยู่ด้วย
| สเตจ | วันที่ | เส้นทาง | ภูมิศาสตร์ | ระยะทาง | ผู้ชนะ | ผู้นำ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 กรกฎาคม | Paris – Lyon |  ทางเรียบ | 467 km (290 mi) |  Maurice Garin (FRA) |  Maurice Garin (FRA) |
| 2 | 5 กรกฎาคม | Lyon – Marseille |  สเตจที่มีภูเขา | 374 km (232 mi) |  Hippolyte Aucouturier (FRA) |  Maurice Garin (FRA) |
| 3 | 8 กรกฎาคม | Marseille – Toulouse |  ทางเรียบ | 423 km (263 mi) |  Hippolyte Aucouturier (FRA) |  Maurice Garin (FRA) |
| 4 | 12 กรกฎาคม | Toulouse – Bordeaux |  ทางเรียบ | 268 km (167 mi) |  Charles Laeser (SUI) |  Maurice Garin (FRA) |
| 5 | 13 กรกฎาคม | Bordeaux – Nantes |  ทางเรียบ | 425 km (264 mi) |  Maurice Garin (FRA) |  Maurice Garin (FRA) |
| 6 | 18 กรกฎาคม | Nantes – Paris |  ทางเรียบ | 471 km (293 mi) |  Maurice Garin (FRA) |  Maurice Garin (FRA) |
ผลการแข่งขัน > ผลการแข่งขันประเภท General Classification

ผู้เข้าแข่งขันจำนวน 21 คน เข้าร่วมแข่งขันจนครบทั้งหมด 6 สเตจ โดยเวลาในแต่ละสเตจของนักปั่นจักรยานเหล่านี้ได้นำไปนับรวมสำหรับผู้ที่ทำเวลารวมได้น้อยที่สุด (general classification) โดยผู้ที่ทำเวลารวมได้น้อยที่สุดจะเป็นผู้ชนะ
| ลำดับ | รายชื่อ | ผู้สนับสนุน | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Maurice Garin (FRA) | La Française | 94h 33' 14' |
| 2 |  Lucien Pothier (FRA) | La Française | +2h 59' 21" |
| 3 |  Fernand Augereau (FRA) | La Française | +4h 29' 24″ |
| 4 |  Rodolfo Muller (ITA) | La Française | +4h 39' 30″ |
| 5 |  Jean Fischer (FRA) | La Française | +4h 58' 44″ |
| 6 |  Marcel Kerff (BEL) | — | +5h 52' 24″ |
| 7 |  Julien Lootens (BEL) | Brennabor | +8h 31' 08″ |
| 8 |  Georges Pasquier (FRA) | La Française | +10h 24' 04″ |
| 9 |  François Beaugendre (FRA) | — | +10h 52' 14″ |
| 10 |  Aloïs Catteau (BEL) | La Française | +12h 44' 57″ |
| เวลารวมทั้งหมด (ลำดับที่ 11 - 21)> ลำดับ | เวลารวมทั้งหมด (ลำดับที่ 11 - 21)> รายชื่อ | เวลารวมทั้งหมด (ลำดับที่ 11 - 21)> ผู้สนับสนุน | เวลารวมทั้งหมด (ลำดับที่ 11 - 21)> เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 11 |  Jean Dargassies (FRA) | Gladiator | +13h 49' 10″ |
| 12 |  Ferdinand Payan (FRA) | Champeyrache | +19h 09' 02" |
| 13 |  Julien Girbe (FRA) | JC Cycles | +23h 16' 52" |
| 14 |  Isidore Lechartier (FRA) | Gladiator | +24h 05' 13" |
| 15 |  Josef Fischer (GER) | Diamant | +25h 14' 26" |
| 16 |  Alexandre Foureaux (FRA) | — | +31h 50' 52" |
| 17 |  René Salais (FRA) | — | +32h 34' 43" |
| 18 |  Emile Moulin (FRA) | — | +49h 43' 14" |
| 19 |  Georges Borot (FRA) | — | +51h 37' 38" |
| 20 |  Pierre Desvages (FRA) | — | +62h 53' 54" |
| 21 |  Arsène Millocheau (FRA) | — | +64h 57' 08" |
หลังการแข่งขัน

ยอดจำหน่ายของหนังสือพิมพ์โลโต้ (L'Auto) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยะสำคัญอันเป็นผลมาจากการจัดแข่งขันนี้ ภายหลังจบการแข่งขัน หนังสือฉบับพิเศษที่จัดพิมพ์จำนวนจำกัดได้ถูกจัดพิมพ์ขึ้น  130,000 ฉบับ  และยอดจำหน่ายของหนังสือพิมพ์ปกติได้พุ่งสูงขึ้นจากเดิม 25,000 ฉบับ เป็น 65,000 ฉบับ  ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของยอดขายนี้ทำให้การแข่งขันจักรยานทางไกลตูร์เดอฟร็องส์กจัดขึ้นอีกในปี พ.ศ. 2447 (ค.ศ. 1904) นักปั่นจักรยานได้กลายมาเป็นวีรบุรุษของชาติ ในขณะที่ โมรีซ กาแรง (Maurice Garin) ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขันในปี พ.ศ. 2447 อีกครั้งกลับไม่สามารถรักษาตำแหน่งแชมป์เอาไว้ได้เนื่องจากเขาถูกตัดสิทธิ์จึงทำให้ขาดคุณสมบัติ  โมรีซ กาแรง ได้ใช้เงินรางวัลที่เขาได้รับจากชัยชนะในปี พ.ศ. 2446 รวมทั้งหมด 6,075 ฟรังค์ (francs)  (เทียบเท่ามูลค่าประมาณ แม่แบบ:$40,000 เหรียญสหรัฐอเมริกา และ 23,000 ปอนด์ ในปี 2549 ) ซื้อสถานีบริการน้ำมันและใช้ชีวิตที่เหลือของเขาอยู่ที่นั่นจนสิ้นอายุขัย
บรรณานุกรม

Facchinetti, Paolo (2003). Tour de France 1903: la nascita della Grande Boucle (ภาษาอิตาลี). Ediciclo Editore. ISBN 88-85318-88-6. สืบค้นเมื่อ 29 ธันวาคม 2009.
แม่แบบ:Tour de France
Maurice Garin, the winner of the 1903 Tour de France.
Café au Reveil Matin in Paris, 1903 Tour de France.
The finish of the first Tour.
The publicity after the first stage showed that Maurice Garin rode a bicycle from La Française
ขนส่ง (บริษัท)

บทความนี้เกี่ยวกับบริษัท ขนส่ง จำกัด สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ขนส่ง
| --- | --- |
The Transport Company Limited
ตราสัญลักษณ์
ชื่อย่อ: บขส.
ก่อนหน้า: บริษัท เดินอากาศ จำกัด
ก่อตั้ง: 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2473; 94 ปีก่อน (2473-07-13)
ประเภท: รัฐวิสาหกิจ
สํานักงานใหญ่: 999 ถนนกำแพงเพชร 2 แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
พื้นที่ให้บริการ : ประเทศไทย
ผลิตภัณฑ์: รถโดยสารประจำทาง
บริการ: การเดินรถ
เจ้าของ: กระทรวงการคลัง (99.6855%)
ประธานกรรมการ: สรพงศ์ ไพฑูรย์พงษ์
บุคลากรหลัก: อรรถวิท รักจำรูญ (รักษาการกรรมการผู้จัดการใหญ่)
องค์กรแม่: กระทรวงคมนาคม
งบประมาณ (2568) : 39,029,400 บาท
พนักงาน (2566) : 2,433
เว็บไซต์: www.transport.co.th
บริษัท
รายได้:  1,887,460,120 บาท (2566)
รายได้จากการดำเนินงาน:  1,675,205,593 บาท (2566)
รายได้สุทธิ:  283,186,411 บาท (2566)
ทรัพย์สินสุทธิ:  416,292,952 บาท
สินทรัพย์:  2,200,656,417 บาท (2566)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  72,387,154 บาท (2566)
 
สัญลักษณ์แบบดั้งเดิมของบริษัท ขนส่ง จำกัด ซึ่งปัจจุบันพบเห็นได้ตามรถโดยสารที่ให้บริการโดย บขส.
บริษัท ขนส่ง จำกัด หรือ บขส. (อังกฤษ: The Transport Company Limited) เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ ในสังกัด กระทรวงคมนาคม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 จัดตั้งโดยประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ ในชื่อว่า บริษัท เดินอากาศ จำกัด  โดยเป็นผู้บุกเบิกริเริ่มการบินพาณิชย์ในประเทศเป็นรายแรก และเดินรถยนต์โดยสารสายกรุงเทพฯ - ลพบุรี , กรุงเทพฯ - ปราจีนบุรี ต่อมาสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 จึงเป็นรัฐวิสาหกิจและเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ขนส่ง จำกัด เมื่อ พ.ศ. 2481
พ.ศ. 2490 รัฐบาลแยกกิจการการบินภายในประเทศออกจากบริษัทฯ ต่อมาปี พ.ศ. 2491 บริษัทฯ เริ่มกิจการเรือโดยมีเรือทั้งสิ้น 48 ลำ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2500 มีกิจการเดินเรือทั้งสิ้นจำนวน 18 สายและมี 4 สาขา คือ สาขาท่าเตียน สาขาปากน้ำโพ - นครสวรรค์ สาขาแปดริ้ว และสาขาอยุธยา อย่างไรก็ตามการสร้างเขื่อนชัยนาททำให้แม่น้ำเจ้าพระยาบางตอนต้นเขิน ทำให้การเดินเรือไม่สะดวก บริษัทฯ จึงเลิกเรือในปีนั้นเอง
การดำเนินงาน

บริษัท ขนส่ง จำกัด เป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดของ กระทรวงคมนาคมจัดตั้งโดยประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ และดำเนินการในด้านการบริการขนส่งผู้โดยสารรถประจำทางระหว่างกรุงเทพฯ ไปยังจังหวัดต่างๆ ระหว่างจังหวัดและภายในจังหวัดและให้เอกชนเข้ามามีส่วนดำเนินการในรูปของ รถร่วมเอกชนวิ่งในเส้นทางที่ บขส. ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่ง จากการที่รัฐบาลได้มอบหมายให้บริษัทขนส่ง จำกัด ทำหน้าที่เป็นแกนกลางในการจัดระเบียบรวมทั้งการให้บริการด้านสถานีขนส่งผู้โดยสารทำให้สามารถแบ่งขอบเขตการดำเนิน งานธุรกิจได้เป็น 3 ธุรกิจ คือ
การเดินรถบริษัท
รถร่วมเอกชน
สถานีขนส่ง มีจำนวนสถานีขนส่งผู้โดยสาร จำนวน 7 แห่ง ทั้งในกรุงเทพ และต่างจังหวัด และมีที่ทำการสถานีเดินรถ 117 สาขาทั่วประเทศ
กรุงเทพฯ 3 แห่ง ได้แก่
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร)
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (เอกมัย)
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี)
สถานีในส่วนภูมิภาค 4 แห่ง ได้แก่
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุพรรณบุรี
สถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
สถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ทิม ฮอร์ตันส์

บทความนี้เกี่ยวกับธุรกิจอาหาร สำหรับนักฮอกกี้น้ำแข็งผู้ร่วมก่อตั้งธุรกิจนี้ ดูที่ ทิม ฮอร์ตัน
| --- | --- |

ชื่อเดิม: ทิม ฮอร์ตันส์ โดนัท ทิม ฮอร์ตันส์ ลิมิตเต็ด เดอะ ทีดีแอล กรุ๊ป
ประเภท: บริษัทลูก
ISIN: CA88706M1032 
อุตสาหกรรม: ร้านอาหาร
ก่อตั้ง: 17 พฤษภาคม 1964; 60 ปีก่อน (1964-05-17) ฮามิลตัน ออนแทรีโอ แคนาดา
ผู้ก่อตั้ง: ทิม ฮอร์ตัน รอน จอยซ์
สำนักงานใหญ่: โทรอนโต ออนแทรีโอ แคนาดา
จำนวนที่ตั้ง: 4,846 (31 ธันวาคม 2018)
พื้นที่ให้บริการ: แคนาดา บาห์เรน ไอร์แลนด์ โอมาน ซาอุดีอาระเบีย คูเวต สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหราชอาณาจักร สหรัฐ ฟิลิปปินส์ กาตาร์ เม็กซิโก สเปน จีน ไทย
บุคลากรหลัก: อเล็กซ์ เบริง (ประธานเรสเตอรองต์แบรนด์อินเตอร์เนชันนัล) โจเซ คิล (ซีอีโอเรสเตอรองต์แบรนด์อินเตอร์เนชันนัล) อเล็กซ์ มาเซโด (ประธานทิม ฮอร์ตันส์)
บริษัทแม่: เวนดีส์ (1995–2006) เรสเตอรองต์แบรนด์อินเตอร์เนชันนัล (2014–ปัจจุบัน)
เว็บไซต์: TimHortons.com
บริษัท ทิม ฮอร์ตันส์ เป็นธุรกิจร้านอาหารจานด่วนที่เน้นกาแฟและโดนัท ถือเป็นบริษัทอาหารจานด่วนที่ใหญ่ที่สุดของแคนาดา ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2018 มีสาขาทั้งสิ้น 4,846 แห่งใน 14 ประเทศ สำนักงานใหญ่ของบริษัทอยู่ที่โทรอนโต
บริษัทก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1964 ที่ฮามิลตันในรัฐออนแทรีโอ โดยนักฮอกกี้ชาวแคนาดาชื่อว่า ทิม ฮอร์ตัน (1930–1974) และจิม ชาเรด (1934–2009) พวกเขาเริ่มต้นกิจการร้านอาหารนี้หลังจากที่พบว่าการก่อตั้งร้านแฮมเบอร์เกอร์นั้นมีความเสี่ยง ใน ค.ศ. 1967 ฮอร์ตัน ร่วมมือกับนักลงทุน รอน จอยซ์ (1930–2019) ผู้ดำเนินกิจการหลังจากที่ฮอร์ตันถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1974 จอยซ์ได้ขยายสาขาจนกลายเป็นร้านแฟรนไชส์ที่ทำรายได้หลายพันล้านดอลลาร์ ชาเรด ผู้ร่วมก่อตั้งอีกคน ออกจากกิจการใน ค.ศ. 1966 และกลับเข้าอีกครั้งใน ค.ศ. 1970 และช่วง ค.ศ. 1993–1996
วันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2014 เบอร์เกอร์คิงทำข้อตกลงซื้อกิจการทิม ฮอร์ตันส์ ด้วยมูลค่า 11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ร้านอาหารนี้จึงกลายเป็นบริษัทลูกของเรสเตอรองต์แบรนด์อินเตอร์เนชันนัลของแคนาดา ซึ่งมีบริษัทลงทุนทรีจี แคปิตอล จากบราซิล เป็นเจ้าของ
ที่ตั้ง

ณ วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ทิม ฮอร์ตันส์ มี 4,846 สาขา โดยมี 3,802 สาขาในแคนาดา 807 สาขาในสหรัฐ 29 สาขาในตะวันออกกลาง และ 25 สาขาในสหราชอาณาจักร
ทิม ฮอร์ตันส์ มีบางสาขาที่ตั้งอยู่ในเขตทหาร ซึ่งรวมถึงสาขากันดะฮาร์ในประเทศอัฟกานิสถาน สาขานี้เปิดขึ้นเพื่อให้บริการแก่กองทัพอากาศแคนาดาและบุคลากรพันธมิตร นอกจากนี้ ยังมีอีก 3 สาขาที่ตั้งอยู่ในเขตทหาร ได้แก่ สาขาฐานทดลองแอเบอร์ดีน (แมริแลนด์) สาขาฟอร์ดน็อกซ์ (เคนทักกี) และสาขาฐานทัพเรือนอร์ฟอล์ก (เวอร์จิเนีย)
ที่ตั้ง > อเมริกาเหนือ

ทิม ฮอร์ตันส์ ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในรัฐออนแทรีโอและพื้นที่ฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ในปีที่ผ่านมา มีการเปิดสาขาใหม่ในรัฐเกแบ็กและพื้นที่ฝั่งตะวันตก ใน ค.ศ. 2010 สาขาที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของประเทศคือสาขาอีกาลูอิตในนูนาวุต
ทีดีแอลกรุ๊ปทำรายได้ 1.48 พันล้านดอลลาร์ใน ค.ศ. 2005 ทิม ฮอร์ตันส์ ยังให้บริการสาขาตามวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ อาทิ มหาวิทยาลัยเดอร์รัม มหาวิทยาลัยจอร์เจียน มหาวิทยาลัยคานิซิอัส มหาวิทยาลัยยอร์ก มหาวิทยาลัยไรเออร์สัน มหาวิทยาลัยบัฟฟาโล มหาวิทยาลัยนิวยอร์กเฟรโดเนีย มหาวิทยาลัยนิวยอร์กแพลตส์เบิร์ก มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยอนุสรณ์นิวเฟาด์แลนด์ และมหาวิทยาลัยไซมอน เฟรเซอร์
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 ทิม ฮอร์ตันส์ มีแผนการขยายสาขาทั้งในแคนาดาและสหรัฐ ซึ่งจะเสร็จสิ้นภายใน ค.ศ. 2013 โครงการนี้เพิ่ม 600 สาขาในแคนาดา (ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในรัฐเกแบ็กและแคนาดาตะวันตก) และเพิ่ม 300 สาขาในสหรัฐ (ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในมิชิแกน นิวยอร์ก และโอไฮโอ) นอกจากนี้ ยังเปิดสาขาร้านขนาดเล็กในโรงพยาบาล มหาวิทยาลัย และท่าอากาศยานอีกหลายแห่ง และมีแผนเปิดสาขาในความร่วมมือกับโคลด์ สโตน ครีมเมอรี่ ร้านไอศกรีมอเมริกันที่เริ่มดำเนินการใน ค.ศ. 2009 แผนนี้ครอบคลุมร้านค้า 60 สาขาในแคนาดา และอีกประมาณ 25–35 สาขาในสหรัฐ โครงการนี้ยังรวมถึงการทดสอบร้านกาแฟและขนมรูปแบบใหม่ที่จะใช้กับ 10 สาขาเดิมในสหรัฐ โดยจะเน้นไปที่การยกระดับพื้นที่นั่งรับประทานและการเพิ่มรายการอาหาร
ใน ค.ศ. 2010 ทิม ฮอร์ตันส์ เปิดสาขาที่อยู่เหนือสุดของโลก โดยอยู่ในรูปแบบตู้คีออสก์ที่ร้านนอร์ทมาร์ทในอีกาลูอิต นูนาวุต ทำให้ทิม ฮอร์ตันส์ มีสาขาในทุกจังหวัดและดินแดนของประเทศ นิก เจเวอร์ รองประธานฝ่ายกิจการบริษัท กล่าวว่า "คุณอาจพูดได้ว่ามันดูเกินไป ถ้าเราเปิดสาขาที่กันดะฮาร์ได้ ทำไมเราจะเปิดสาขาที่อีกาลูอิตไม่ได้ล่ะ" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ทิม ฮอร์ตันส์ เปิดสาขาที่ 4000 ต่อมาใน ค.ศ. 2012 บริษัท ทิม ฮอร์ตันส์ ทำรายได้ 3.12 พันล้านดอลลาร์แคนาดา ในปีเดียวกัน 2012 บริษัทขยายสาขาเพิ่มทั่วแคนาดา
ที่ตั้ง > เอเชีย

ทิม ฮอร์ตันส์ มีแผนนำร้านอาหารเข้าสู่ตลาดอินเดียภายใน ค.ศ. 2013 แต่ทางบริษัทก็ล้มเลิกไปก่อน หลังจากที่บริษัทควบรวมกิจการกับเบอร์เกอร์คิงใน ค.ศ. 2014 ทิม ฮอร์ตันส์ ได้เริ่มขยายสาขาในทวีปเอเชียใน ค.ศ. 2017 เพื่อเพิ่มอุปสงค์ของกาแฟและลูกค้ากลุ่มใหญ่ สาขาแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เปิดที่ประเทศฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017  ที่อัปทาวน์มอลล์ในตากูอิก นางงามจักรวาลแคนาดาประจำปี 2016 เซียรา แบร์เชล เป็นผู้ตัดริบบิ้นในพิธีเปิดสาขา ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 มี 11 สาขาที่เปิดในฟิลิปปินส์ และมีอีก 24 สาขาที่กำลังจะเปิด (23 สาขาในเมโทรมะนิลา และหนึ่งสาขาในจังหวัดปัมปังกา)
หลังจากที่ทำหุ้นส่วนกับแอพพาเรลกรุ๊ปในดูไบ ทิม ฮอร์ตันส์ ได้เปิดสาขาแรกในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 มี 19 สาขาในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 2 สาขาในโอมาน และ 2 สาขาในซาอุดีอาระเบีย พวกเขามีแผนจะขยายให้ถึง 120 สาขาในภูมิภาคอ่าวเปอร์เซียภายในห้าปี โดยจะเน้นไปที่กาตาร์ บาห์เรน คูเวต โอมาน และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ คูเวตมีร้านทิม ฮอร์ตันส์ ที่เดอะเกตมอลล์ในอีเกลา โปรเมนาดามอลล์ในฮาวัลลี และเดอะเอฟนูส์มอลล์ในอัลไร
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 ทิม ฮอร์ตันส์ วางแผนเปิดร้าน 1,500 สาขาในประเทศจีน โดยสาขาแรกเปิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ที่เขตหวงผู่ในเซี่ยงไฮ้
ร้านทิม ฮอร์ตันส์ สาขาแรกในประเทศไทย เปิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่สามย่านมิตรทาวน์ในกรุงเทพมหานคร ภายใต้ความร่วมมือกับบริษัทวีอีต ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2021 มี 10 สาขาที่เปิดให้บริการในประเทศไทย
ที่ตั้ง > ยุโรป

ทิม ฮอร์ตันส์เปิดให้บริการในไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักรในฐานะร้านสะดวกซื้อของสปาร์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2006) และซูเปอร์มาร์เก็ตของเทสโก้ นอกจากนี้ ยังเปิดสาขาร้านขนาดเล็กในสวนสัตว์ดับลิน กาแฟและโดนัทของร้านขายในเคาน์เตอร์บริการตนเองในร้านสปาร์ 50 แห่งทั้งในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ (ณ วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2007)
ใน ค.ศ. 2016 ทิม ฮอร์ตันส์ประกาศว่าจะเปิดสาขาในสหราชอาณาจักรเพิ่มตั้งแต่ ค.ศ. 2017 ร้านสาขาแรกในสหราชอาณาจักรตั้งอยู่ที่กลาสโกว์ เปิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ได้เปิดเพิ่มอีกสองสาขาในคาร์ดิฟฟ์ และหนึ่งสาขาในดันเฟิร์มลิน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 ได้เปิดเพิ่มอีกสองสาขาที่แทรฟฟอร์ดและอัลตรินแชม ในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ได้เปิดสาขาใหม่ที่ศูนย์การค้าโกลเดนสแควร์ในแวร์ริงตัน ต่อมา ทิม ฮอร์ตันส์เปิดสองสาขาแรกในไอร์แลนด์เหนือใน ค.ศ. 2018 โดยแห่งแรกตั้งอยู่บนถนนเฟาน์เทนในย่านใจกลางกรุงเบลฟาสต์ อีกแห่งเป็นร้านไดรฟ์ทรูในคอนส์วอเทอร์รีเทลพาร์กทางตะวันตกของเบสฟาสต์ ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 ทิม ฮอร์ตันส์มี 23 สาขาในสหราชอาณาจักร
เดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 ทิม ฮอร์ตันส์เปิดสองสาขาในมาดริด และเปิดอีกหนึ่งสาขาที่ปอซูเอโลเดอะลาร์กอนในแคว้นมาดริด รายการอาหารที่นี่มีเครื่องดื่มแบบเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งแตกต่างจากเครื่องดื่มในรายการทั่วไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ร้านทิม ฮอร์ตันส์ ในกันดะฮาร์ ตั้งอยู่ในเขตทหาร
ร้านทิม ฮอร์ตันส์ ที่มหาวิทยาลัยฮัมเบอร์ในโทรอนโต
ทิม ฮอร์ตันส์ เปิดสาขาแรกที่ฟิลิปปินส์ใน ค.ศ. 2017
ทิม ฮอร์ตันส์ สาขาอโศกในกรุงเทพมหานคร
ทิม ฮอร์ตันส์ในมาดริด สเปน
อิสราเอล คามาคาวิโวโอเล

| Israel Kaʻanoʻi Kamakawiwoʻole |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: Israel Kaʻanoʻi Kamakawiwoʻole
รู้จักในชื่อ: Iz
เกิด: 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1959
ที่เกิด: โฮโนลูลู ฮาวาย สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997 (38 ปี)
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรี
เครื่องดนตรี: อูกูเลเล
ช่วงปี: ค.ศ. 1976–1997
คู่สมรส: Marlene Kamakawiwoʻole
อิสราเอล "อิซ" คาอาโนอี คามาคาวิโวโอเล (Israel "IZ" Kaʻanoʻi Kamakawiwoʻole; ออกเสียง : [kaˌmakaˌʋiwoˈʔole])  เป็นนักดนตรีชาวพื้นเมืองฮาวาย เล่นดนตรีแนวผสมผสานระหว่างแจ๊สและเร็กเก บทเพลงที่มีชื่อเสียงเป็นเพลงเมดเลย์ประกอบด้วยเพลง Over The Rainbow (ต้นฉบับโดยจูดี การ์แลนด์) และเพลง What A Wonderful World (ต้นฉบับโดยหลุยส์ อาร์มสตรอง) เพลงของเขาได้รับความนิยม นำไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น เรื่อง Meet Joe Black, Finding Forrester, 50 First Dates, Fred Clause, Glee และภาพยนตร์ไอแมกซ์ IMAX: Hubble 3D   เป็นนักดนตรีร่างยักษ์ ที่เล่นดนตรีเป็นอูกูเลเลตัวเล็ก และร้องเพลงด้วยเสียงทุ้มนุ่มเป็นเอกลักษณ์
คามาคาวิโวโอเล  มีความสูง 1.88 เมตร แต่มีน้ำหนักถึง 343 กิโลกรัม (757 ปอนด์) มีค่าดัชนีมวลกายถึง 97.05 kg/m² ทำให้มีปัญหาด้านสุขภาพ และเสียชีวิตจากภาวะการหายใจล้มเหลว ด้วยวัยเพียง 38 ปี
หลังเสียชีวิต คามาคาวิโวโอเลได้รับการเชิดชูเกียรติจากทางการรัฐฮาวาย มีการประกาศลดธงครึ่งเสาเพื่อไว้อาลัย และตั้งหีบศพไว้ ณ ที่ทำการของรัฐ เพื่อให้ประชาชนเข้าเคารพศพ  ในพิธีศพของเขาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 ได้มีพิธีโปรยเถ้ากระดูกลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิกที่หาดมากัว วิดีโอบันทึกภาพงานศพของเขาปรากฏอยู่ในคลิปวิดีโอเพลง "Over the Rainbow" ฉบับเป็นทางการในยูทูบซึ่งมียอดผู้เข้าชมมากกว่า 1000 ล้านครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

อิสราเอล คามาคาวิโวโอเล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Mountain Apple Record Company's Official Israel Kamakawiwoʻole Site
video: "Somewhere over the Rainbow"
"Pau Hana: Song of a Rainbow Warrior," Hana Hou, June/July 2010
ดาราจักร

NGC 4414 ดาราจักรชนิดก้นหอยในกลุ่มดาวผมเบเรนิซ โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 55,000 ปีแสง และอยู่ห่างจากโลกไปประมาณ 60 ล้านปีแสง
ดาราจักร (อังกฤษ: galaxy) เป็นกลุ่มของดาวฤกษ์นับล้านดวง กับสสารระหว่างดาวอันประกอบด้วยแก๊ส ฝุ่น และสสารมืด รวมอยู่ด้วยกันด้วยแรงโน้มถ่วง คำนี้มีที่มาจากภาษากรีกว่า galaxias [γαλαξίας] หมายถึง "น้ำนม" (milk) ซึ่งสื่อโดยตรงถึงดาราจักรทางช้างเผือก (Milky Way) ดาราจักรโดยทั่วไปมีขนาดน้อยใหญ่ต่างกัน นับแต่ดาราจักรแคระที่มีดาวฤกษ์ประมาณสิบล้านดวง ไปจนถึงดาราจักรขนาดยักษ์ที่มีดาวฤกษ์นับถึงล้านล้านดวง โคจรรอบศูนย์กลางมวลจุดเดียวกัน ในดาราจักรหนึ่ง ๆ ยังประกอบไปด้วยระบบดาวหลายดวง กระจุกดาวจำนวนมาก และเมฆระหว่างดาวหลายประเภท ดวงอาทิตย์ของเราเป็นหนึ่งในบรรดาดาวฤกษ์ในดาราจักรทางช้างเผือก เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะซึ่งมีโลกและวัตถุอื่น ๆ โคจรโดยรอบ
ในอดีตมีการแบ่งดาราจักรเป็นชนิดต่าง ๆ โดยจำแนกจากลักษณะที่มองเห็นด้วยตา รูปแบบที่พบโดยทั่วไปคือดาราจักรรี (elliptical galaxy) ซึ่งปรากฏให้เห็นเป็นรูปทรงรี ดาราจักรชนิดก้นหอย (spiral galaxy) เป็นดาราจักรรูปร่างแบนเหมือนจาน ภายในมีแขนฝุ่นเป็นวงโค้ง ดาราจักรที่มีรูปร่างไม่แน่นอนหรือแปลกประหลาดเรียกว่าดาราจักรแปลก (peculiar galaxy) ซึ่งมักเกิดจากการถูกรบกวนด้วยแรงโน้มถ่วงของดาราจักรข้างเคียง อันตรกิริยาระหว่างดาราจักรในลักษณะนี้อาจส่งผลให้ดาราจักรมารวมตัวกัน และทำให้เกิดสภาวะที่ดาวฤกษ์มาจับกลุ่มกันมากขึ้นและกลายสภาพเป็นดาราจักรที่สร้างดาวฤกษ์ใหม่อย่างกระจาย เรียกว่าดาราจักรชนิดดาวกระจาย (starburst galaxy) นอกจากนี้ดาราจักรขนาดเล็กที่ปราศจากโครงสร้างอันเชื่อมโยงกันก็มักถูกเรียกว่าดาราจักรไร้รูปแบบ (irregular galaxy)
เชื่อกันว่าในเอกภพที่สังเกตได้มีดาราจักรอยู่ประมาณหนึ่งแสนล้านแห่ง ดาราจักรส่วนใหญ่มีเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 1,000 ถึง 100,000 พาร์เซก และแยกห่างจากกันและกันนับล้านพาร์เซก (หรือเมกะพาร์เซก) ช่องว่างระหว่างดาราจักรประกอบด้วยแก๊สเบาบางที่มีความหนาแน่นเฉลี่ยต่ำกว่า 1 อะตอมต่อลูกบาศก์เมตร ดาราจักรส่วนใหญ่จะจับกลุ่มเรียกว่ากระจุกดาราจักร (cluster) ในบางครั้งกลุ่มของดาราจักรนี้อาจมีขนาดใหญ่มาก เรียกว่ากลุ่มกระจุกดาราจักร (supercluster) โครงสร้างขนาดมหึมาขึ้นไปกว่านั้นเป็นกลุ่มดาราจักรที่โยงใยถึงกันเรียกว่า ใยเอกภพ (filament) ซึ่งกระจายอยู่ครอบคลุมเนื้อที่อันกว้างใหญ่ไพศาลของเอกภพ
แม้จะยังไม่เป็นที่เข้าใจนัก แต่ดูเหมือนว่าสสารมืดจะเป็นองค์ประกอบกว่า 90% ของมวลในดาราจักรส่วนใหญ่ ข้อมูลจากการสังเกตการณ์พบว่าหลุมดำมวลยวดยิ่งอาจอยู่ที่บริเวณใจกลางของดาราจักรจำนวนมาก แม้จะไม่ใช่ทั้งหมด มีข้อเสนอว่ามันอาจเป็นสาเหตุเริ่มต้นของนิวเคลียสดาราจักรกัมมันต์ (active galactic nucleus: AGN) ซึ่งพบที่บริเวณแกนกลางของดาราจักร ดาราจักรทางช้างเผือกเองก็มีหลุมดำเช่นว่านี้อยู่ที่นิวเคลียสด้วยอย่างน้อยหนึ่งหลุม
ที่มาของชื่อ

คำว่า กาแล็กซี มาจากคำศัพท์ในภาษากรีกที่ใช้เรียกดาราจักรของเรา คือ galaxias (γαλαξίας) หรือ kyklos galaktikos ซึ่งมีความหมายว่า "วงกลมน้ำนม" อันเนื่องมาจากลักษณะที่ปรากฏบนท้องฟ้า ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เทพซุสมีบุตรคนหนึ่งกับสตรีชาวมนุษย์ คือ เฮราคลีส พระองค์วางบุตรผู้เป็นทารกบนทรวงอกของเทพีเฮราขณะที่นางหลับ เพื่อให้ทารกได้ดื่มน้ำนมของนางและจะได้เป็นอมตะ เมื่อเฮราตื่นขึ้นและพบว่าทารกแปลกหน้ากำลังดื่มนมจากอกนาง ก็ผลักทารกนั้นออกไป สายน้ำนมกระเซ็นออกไปบนฟากฟ้ายามราตรี เกิดเป็นแถบแสงจางๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่า "ทางน้ำนม" (Milky Way; ไทยเรียก "ทางช้างเผือก")
ในบทความทางด้านดาราศาสตร์ คำว่า galaxy ที่ขึ้นต้นด้วยอักษรตัวใหญ่ ('Galaxy') จะใช้ในความหมายที่เฉพาะเจาะจงว่าหมายถึงดาราจักรทางช้างเผือกของเรา เพื่อให้แตกต่างจากดาราจักรอื่น
คำว่า "ทางน้ำนม" (Milky Way) ปรากฏครั้งแรกในวรรณกรรมภาษาอังกฤษ ในบทกวีของชอเซอร์  ดังนี้
See yonder, lo, the Galaxyë
Which men clepeth the Milky Wey,
For hit is whyt.
เมื่อวิลเลียม เฮอร์เชล ได้จัดทำรายการวัตถุท้องฟ้า เขาเรียกวัตถุแบบดาราจักร เช่น ดาราจักร M31 ว่า "spiral nebula" ในเวลาต่อมาจึงพบว่าวัตถุนั้นเป็นการรวมกลุ่มอย่างหนาแน่นของดาวฤกษ์จำนวนมาก และได้ทราบระยะห่างอย่างแท้จริง มันจึงถูกเรียกว่า island universes อย่างไรก็ดี คำว่า universe เป็นที่เข้าใจกันว่าหมายถึงห้วงอวกาศโดยรวมทั้งหมด ดังนั้นคำนี้จึงไม่ได้ใช้เรียกขานอีก ภายหลังวัตถุจำพวกดาราจักรจึงถูกเรียกว่า galaxy
ประวัติการสังเกตการณ์

การค้นพบว่าเราอาศัยอยู่ในดาราจักร และความจริงที่ว่ามีดาราจักรอยู่เป็นจำนวนมากมาย เกิดขึ้นพร้อมๆ กันกับการพบข้อเท็จจริงของทางช้างเผือก และเนบิวลาต่างๆ ที่อยู่บนท้องฟ้า
ประวัติการสังเกตการณ์ > ทางช้างเผือก

นักปรัชญาชาวกรีกชื่อ ดีโมครีตัส (450-370 ปีก่อนคริสตกาล) เสนอว่าแถบสว่างบนฟากฟ้ายามราตรีที่รู้จักกันในชื่อ ทางช้างเผือก อาจจะประกอบด้วยดวงดาวที่อยู่ไกลออกไป นักดาราศาสตร์ชาวเปอร์เซียชื่อ อาบู รายาน อัล-บิรูนิ (Abū Rayhān al-Bīrūnī) (ค.ศ. 973-1048) ก็คิดว่าดาราจักรทางช้างเผือกเป็นที่รวมดาวฤกษ์มากมายเหมือนกลุ่มเมฆอันไม่อาจนับได้ การพิสูจน์ทฤษฎีนี้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1610 เมื่อ กาลิเลโอ กาลิเลอี ศึกษาดาราจักรทางช้างเผือกผ่านกล้องโทรทรรศน์ และค้นพบว่ามันประกอบด้วยดาวจาง ๆ จำนวนมาก หนังสือเล่มหนึ่งในปี ค.ศ. 1755 อิมมานูเอล คานท์ วาดภาพดาราจักรจากผลงานก่อนหน้าของโทมัส ไรท์ โดยจินตนาการ (ได้ตรงเผง) ว่าดาราจักรน่าจะเป็นโครงสร้างหมุนวนที่ประกอบด้วยดาวฤกษ์จำนวนมากซึ่งดึงดูดกันและกันไว้ด้วยแรงโน้มถ่วง คล้ายคลึงกับระบบสุริยะ แต่ในระดับที่ใหญ่กว่ามาก เรามองเห็นแผ่นจานของดาวฤกษ์เหล่านั้นเป็นแถบอยู่บนท้องฟ้าได้เนื่องจากมุมมองของเราที่อยู่ภายในจานนั่นเอง คานท์ยังคิดไปอีกว่า เนบิวลาสว่างบางแห่งที่ปรากฏบนฟ้ายามค่ำคืนอาจเป็นดาราจักรอื่นที่แยกจากเราก็ได้
ความพยายามครั้งแรกที่จะบรรยายรูปร่างของทางช้างเผือกและตำแหน่งของดวงอาทิตย์ในดาราจักรนั้นเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1785 เมื่อ วิลเลียม เฮอร์เชล เฝ้านับดวงดาวบนท้องฟ้าส่วนต่างๆ อย่างละเอียด เขาสร้างแผนภาพของดาราจักรขึ้นโดยสมมุติว่าระบบสุริยะอยู่ใกล้กับศูนย์กลาง จากจุดเริ่มต้นที่ละเอียดละออนี้ แคปทีย์น สามารถสร้างภาพวาดดาราจักรทรงรีขนาดเล็ก (เส้นผ่านศูนย์กลางราว 15 กิโลพาร์เซก) โดยมีดวงอาทิตย์อยู่ใกล้ศูนย์กลางได้ในปี ค.ศ. 1920 ต่อมา ฮาร์โลว์ แชปลีย์ ใช้วิธีการที่แตกต่างออกไปโดยอ้างอิงจากการจัดทำบัญชีกระจุกดาวทรงกลม สร้างเป็นภาพที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง คือแผ่นจานแบนมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 70 กิโลพาร์เซก ส่วนดวงอาทิตย์อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางมาก การวิเคราะห์ทั้งสองรูปแบบนี้ไม่สามารถอธิบายการดูดกลืนแสงโดยฝุ่นระหว่างดาวซึ่งปรากฏในระนาบดาราจักรได้ แต่หลังจากที่โรเบิร์ต จูเลียส ทรัมเพลอร์ สามารถระบุปริมาณของปรากฏการณ์นี้ได้ในปี ค.ศ. 1930 โดยการศึกษากระจุกดาวเปิด ภาพปัจจุบันของดาราจักรทางช้างเผือกของเราก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้น