stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเธน่า อาซามิยะ
เพลง > อัลบั้มเพลงของอาเธน่า

Athena the Music アテナ ザ ミュージック
01	Wounded BlueMoon (Vo. Haruna Ikezawa) PS2 Ed. THE KING OF FIGHTERS XI	3:27
02	Title [Athena Full Throttle]	0:18
03	Select [Athena Full Throttle]	0:45
04	Stage 1 Forest [Athena Full Throttle]	1:26
05	Stage 2 Candy [Athena Full Throttle]	1:20
06	Stage 3 Underwater [Athena Full Throttle]	2:02
07	Stage 4 Plateau [Athena Full Throttle]	0:55
08	Stage 5 Sky [Athena Full Throttle]	1:12
09	Stage 6 Ruins [Athena Full Throttle]	1:55
10	Stage 7 Castle [Athena Full Throttle]	1:30
11	Boss [Athena Full Throttle]	1:13
12	Gallery [Athena Full Throttle]	1:50
13	Conversation [Athena Full Throttle]	0:43
14	Game Over [Athena Full Throttle]	0:05
15	Naming [Athena Full Throttle]	0:25
16	Opening [ATHENA ON STAGE]	0:31
17	Spring [ATHENA ON STAGE]	0:36
18	Summer [ATHENA ON STAGE]	0:50
19	Autumn [ATHENA ON STAGE]	0:53
20	Nikumon [ATHENA ON STAGE]	0:19
21	Loup-garou [ATHENA ON STAGE]	1:31
22	Play [ATHENA ON STAGE]	0:39
23	Quiz [ATHENA ON STAGE]	0:16
24	Mogura [ATHENA ON STAGE]	0:19
25	Psycho Soldier Theme [ATHENA ON STAGE]	1:28
26	Ending [ATHENA ON STAGE]	0:56
27	YouFeelForMe [ATHENA ON STAGE]	0:43
28	Departure [Athena (Famicom Ed.)]	0:12
29	Forest World [Athena (Famicom Ed.)]	1:26
30	Cave World [Athena (Famicom Ed.)]	0:26
31	Water World [Athena (Famicom Ed.)]	2:05
32	Sky World [Athena (Famicom Ed.)]	1:10
33	Ice World [Athena (Famicom Ed.)]	1:21
34	Hell World [Athena (Famicom Ed.)]	1:08
35	Labyrinth World [Athena (Famicom Ed.)]	0:35
36	Boss [Athena (Famicom Ed.)]	1:01
37	Death ~Game Over~ [Athena (Famicom Ed.)]	0:08
38	Forest World [Athena (Arcade Ed.)]	1:30
39	Sky World[Athena (Arcade Ed.)]	1:08
40	Deep Blue Lake (Fourth Area) [Psycho Soldier (Arcade Ed.)]	3:54
41	Last Boss [Psycho Soldier (Arcade Ed.)]	0:56
42	Psycho Soldier (Vo. Kaori Shimizu) [Athena (Famicom Ed. Limited)]	3:02
43	Wounded Blue Moon (Vo. Kaori Shimizu) [Athena (Famicom Ed. Limited)]	3:06
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "อาเธน่า อาซามิยะ" (อังกฤษ)
El Rincon De Athena Asamiya เก็บถาวร 2007-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Athena Asamiya Fan
Athena Profile[ลิงก์เสีย] KOF 10 TH  KOF SUCCESSIVE CHARACTERS
Psychosoldier.com A site about the Psycho Soldier video game
Athena Asamiya เก็บถาวร 2007-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Athena Asamiya
Athena Asamiya Athena Asamiya Live-Tour Entertainment
アテナ フルスロットル เก็บถาวร 2007-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเดอะคิงออฟไฟเทอส์ |
| --- | --- |
วิดีโอเกม:  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIII  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIV  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XV 
ตัวละคร:  ไก เทนโด้  คิง  คิม คัพฮวาน  เคียว คุซานางิ  จุน ฮุน  โจ ฮิงาชิ  เชอร์มี่  โช ฮายาเตะ  ตั้วหลง  นาโครูรู  เทอร์รี่ โบการ์ด  เบนิมารุ นิไกโด  ไบรอัน แบทเลอร์  มาโคโตะ มิโซกูชิ  เมย์ ลี  ไม ชิรานุอิ  ยูริ ซากาซากิ  ร็อค ฮาวเวิร์ด  เรียว ซากาซากิ  โรเบิร์ต การ์เซีย  ลัคกี้ กลาวเบอร์  หัวใจ  อาเธน่า อาซามิยะ  อิโอริ ยางามิ  แอช คริมสัน  แอนดี โบการ์ด  ฮัตโตริ ฮันโซ  เฮฟวี่ ดี!  ไฮเดิร์น  K'  K9999  8 ขุนพลแห่งโอโรจิ 
นักพัฒนา:  ทากาชิ นิชิยามะ  ยาซูยูกิ โอดะ 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2
เพลิงไหม้ในเมือง (โรมาโน)

ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล
| เพลิงไหม้ในเมือง |
| --- | --- |

ศิลปิน: จุยลิโอ โรมาโน
ปี: ค.ศ. 1514
ประเภท: จิตรกรรมฝาผนัง
สถานที่: วังพระสันตะปาปา, นครรัฐวาติกัน
เพลิงไหม้ในเมือง (ภาษาอังกฤษ: The Fire in the Borgo ) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่ร่างโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ผู้ที่น่าจะเป็นผู้เขียนภาพนี้คือจุยลิโอ โรมาโน ที่อาจจะเขียนราวปี ค.ศ. 1514 หลังจากที่ราฟาเอลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1514
“เพลิงไหม้ในเมือง” เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล”  ภาพตั้งอยู่ภายใน“ห้องเพลิงไหม้ในเมือง” (Stanza dell'incendio del Borgo)
ภาพ “เพลิงไหม้ในเมือง” วาดจาก “หนังสือพระสันตะปาปา” (Liber Pontificalis) ที่เป็นคำบรรยายของเพลิงไหม้ที่เกิดขึ้นในแขวงหนึ่ง (Borgo) ของกรุงโรมในปี ค.ศ. 847 ตามตำนานสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4 ทรงทำให้ไฟสงบโดยการประทานพร ชายหนุ่มที่แบกชายแก่บนหลังทางมุมซ้ายของภาพสะท้อนหัวเรื่องของตำนานคลาสสิกของเอเนียส (Aeneas) แบกอันคิซิส (Anchises) หนีเพลิงไหม้ที่ทรอย ซึ่งมีความหมายเป็นนัยว่าโรมคือกรุงทรอยใหม่
ดูเพิ่ม

ห้องราฟาเอล
วังพระสันตะปาปา
จิตรกรรมฝาผนัง
จุยลิโอ โรมาโน
| ด ค กจิตรกรรมฝาผนังในห้องราฟาเอล |
| --- | --- |
จิตรกรรม:  ทิพยทัศน์ของกางเขน  ยุทธการสะพานมิลเวียน  จักรพรรดิคอนแสตนตินอุทิศดินแดน  จักรพรรดิคอนแสตนตินรับศีลจุ่ม  การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด  การปลดปล่อยนักบุญปีเตอร์  การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา  ปาฏิหาริย์ที่โบลเซนา  ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์  สำนักแห่งเอเธนส์  ภูเขาพาร์นาสสัส  คุณธรรมสามอย่าง  คำสัตย์ปฏิญาณของพระสันตะปาปาลีโอที่สาม  พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ  เพลิงไหม้ในเมือง  ยุทธการออสเตีย 
จิตรกร:  ราฟาเอล  จานฟรานเชสโค เพ็นนิ  จุยลิโอ โรมาโน  ราฟาเอลลิโน เดล โคลเล 
 ห้องราฟาเอล  งานเขียนโดยราฟาเอล  จิตรกรรมฝาผนัง  ศิลปะเรอเนสซองซ์  วังพระสันตะปาปา  นครรัฐวาติกัน 
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
อนจูกุ

| อนจูกุ 御宿町 |
| --- | --- |
เมือง
ชายหาดที่อนจูกุ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของอนจูกุในจังหวัดชิบะ (เน้นสีเหลือง)
อนจูกุที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°11′29.4″N 140°20′55.7″E﻿ / ﻿35.191500°N 140.348806°E﻿ / 35.191500; 140.348806
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: ชิบะ
อำเภอ: อิซูมิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 24.86 ตร.กม. (9.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (30 พฤศจิกายน 2018)
 • ทั้งหมด: 7,523 คน
 • ความหนาแน่น: 300 คน/ตร.กม. (780 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
- ต้นไม้: ยี่โถ
โทรศัพท์: 0470-68-2511
ที่อยู่: 1522 Saga, Onjuku-machi, Chiba-ken 299-5192
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
อนจูกุ (ญี่ปุ่น: 御宿町; โรมาจิ: Onjuku-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน 2018 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 7,523 คน 3,683 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 300 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 24.86 ตารางกิโลเมตร (9.60 ตารางไมล์) ชื่อของเมืองนี้มาจากตัวอักษรคันจิสองตัว ตัวแรก 御 หมายถึง "คำนำหน้าสำหรับยกย่อง" และตัวที่สอง 宿 หมายถึง "ที่พัก"
ภูมิศาสตร์

อนจูกุตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของจังหวัดชิบะตอนใต้ บริเวณกึ่งกลางของแนวชายฝั่งด้านนอกของคาบสมุทรโบโซ ภูมิประเทศประกอบด้วยเนินเขาที่เป็นเนินทรายของเทือกเขาโบโซ เมืองนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นสถานที่พักตากอากาศริมชายหาด แนวชายหาดได้รับการคุ้มครองในฐานะส่วนหนึ่งของกึ่งอุทยานแห่งชาติมินามิโบโซ เมืองนี้อยู่ห่างจากนครชิบะ เมืองหลวงจังหวัดชิบะ ประมาณ 50 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 70 ถึง 80 กิโลเมตร อนจูกุติดกับอ่าวอาจิโระ ซึ่งมีท่าเรือที่ใช้งานได้สองแห่งคือ ท่าเรืออิวาวาดะ ทางทิศเหนือ และท่าเรืออนจูกุ ทางทิศใต้ และมีแม่น้ำสายเล็กสายหนึ่งชื่อ แม่น้ำคิโยมิซุ ไหลผ่านเมืองอนจูกุไปยังอ่าวอาจิโระ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดชิบะ
อิซูมิ (อยู่ทางทิศตะวันตกและทิศเหนือ)
คัตสึอูระ (อยู่ทางทิศใต้)
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

อนจูกุมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในอนจูกุคือ 15.1 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1904 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.5 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.8 °C
สถิติประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของอนจูกุได้ลดลงเรื่อย ๆ ในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1950  | 10,277 | —     |
|  1960  | 9,273 | −9.8% |
|  1970  | 8,475 | −8.6% |
|  1980  | 8,486 | +0.1% |
|  1990  | 7,939 | −6.4% |
|  2000  | 8,019 | +1.0% |
|  2010  | 7,738 | −3.5% |
การปกครอง

อนจูกุมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองอนจูกุ รวมทั้งนครอิซูมิ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจที่มีอิทธิพลต่อเมืองอนจูกุคือ การท่องเที่ยวในช่วงฤดูร้อน และการประมงเชิงพาณิชย์ ส่วนเกษตรกรรมมีบทบาทในเศรษฐกิจค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับเขตเทศบาลข้างเคียง มีการดำเนินการประมงเชิงพาณิชย์ทั้งตามชายฝั่งและนอกชายฝั่ง โดยที่จับได้หลัก ๆ คือ หมึกกล้วย และปลาโบนิโต และเมืองนี้มีอาชีพดั้งเดิมที่เรียกว่า อามะ ซึ่งเป็นผู้หญิงที่ดำน้ำเก็บหอยเป๋าฮื้อ, หอยตาวัว (ซาซาเอะ), และกุ้งมังกร ซึ่งทั้งหมดเป็นส่วนประกอบสำคัญของอาหารญี่ปุ่นดั้งเดิม
หาดทรายของอนจูกุเป็นพื้นที่ว่ายน้ำที่เป็นตัวแทนของชายฝั่งโซโตโบโซ และดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากในช่วงฤดูร้อน เศรษฐกิจด้านการท่องเที่ยวของอนจูกุเริ่มต้นในยุคเมจิ และได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง รวมถึงมีการพัฒนาบ้านพักหรือที่เรียกว่า เรียวกัง (โรงแรมขนาดเล็กแบบดั้งเดิม) และโรงแรมจำนวนมากภายในพื้นที่
การศึกษา

อนจูกุมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 1 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง อีกทั้งเมืองนี้ยังมีโรงเรียนประถมเอกชน 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมปลายเอกชน 1 แห่ง
กีฬา

เนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานและหาดทรายที่มีสภาพเหมาะกับการเล่นโต้คลื่น พื้นที่นี้จึงเป็นสถานที่จัดงานเทศกาลโต้คลื่นแห่งชาติประจำปีของสมาคมช่วยชีวิตทางน้ำแห่งประเทศญี่ปุ่น (Japan Lifesaving Association) ซึ่งนักโต้คลื่นช่วยชีวิตจะมารวมตัวกันจากทุกสโมสรทั่วประเทศ ในปี 2013 การแข่งขันโต้คลื่นกู้ชีพนานาชาติ (2013 International Surf Rescue Challenge) ได้จัดขึ้นที่นี่
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก – สายโซโตโบ
อนจูกุ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 128
เมืองพี่น้อง

– อากาปุลโก รัฐเกร์เรโร ประเทศเม็กซิโก ตั้งแต่ 7 สิงหาคม 1978
– เตกามาชัลโก (Tecamachalco) รัฐปวยบลา ประเทศเม็กซิโก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ศาลาว่าการเมืองอนจูกุ
เอริก โรเบิตส์

| เอริก โรเบิตส์ |
| --- | --- |
เอริก โรเบิตส์ ในเดือนมิถุนายน 2015
เกิด:  (1956-04-18) 18 เมษายน ค.ศ. 1956 (68 ปี) รัฐมิสซิสซิปปี, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1974–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เอลิซา โรเบิตส์ (สมรส 1992)
คู่รัก: Sandy Dennis (1980–1985) Kelly Cunningham (1988–1991)
บุตร: เอมมา โรเบิตส์
ญาติ: จูเลีย โรเบิตส์ (น้องสาว) Keaton Simons (stepson) David Rayfiel (father-in-law) Lila Garrett (mother-in-law)
เว็บไซต์: www.ericrobertsactor.com 
เอริก แอนโธนี โรเบิตส์ (เกิด 18 เมษายน ค.ศ. 1956) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มต้นแสดงบทบาทนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง King of the Gypsies (ค.ศ. 1978) ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งแรก จากนั้นเขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Star 80 (ค.ศ. 1983) ก่อนจะมีผลงานที่ประสบความสำเร็จและทำให้เขาเป็นที่รู้จักในวงกว้างในภาพยนตร์เรื่อง รถด่วนแหกนรก (ค.ศ. 1985) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงลูกโลกทองคำเป็นสมัยที่ 3 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม โดยเอริก โรเบิตส์ เป็นพี่ชายของ จูเลีย โรเบิตส์ และเป็นพ่อของเอมมา โรเบิตส์
เอริก โรเบิตส์ เป็นนักแสดงที่มีผลงานทั้งทางภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ มาอย่างยาวนานกว่า 40 ปี โดยในขณะที่เขากำลังมีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์อเมริกันจากการเป็นนักแสดงหนุ่มที่สามารถเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำถึง 3 สมัย แต่ช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 1980–90 ชื่อเสียงในวงการบันเทิงของเขากลับลดความนิยมลงจากปัญหาการใช้สารเสพติด โดยในปี ค.ศ. 1987 เขาเคยถูกเจ้าหน่าที่ตำรวจในนิวยอร์กจับกุมข้อหาครอบครองยาเสพติดให้โทษประเภทโคเคน และ กัญชา รวมถึงต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน ทำให้เขาถูกควบคุมตัว แม้ในที่สุดศาลจะยกฟ้องในคดียาเสพติดแต่ก็ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงในวงการบันเทิง จากนั้น ในปี ค.ศ. 1995 เขาถูกจับกุมอีกครั้งในข้อหาทำร้ายร่างกายภรรยา และทำให้เขาประกาศเลิกใช้สารเสพติดอย่างถาวร แต่ก็ทำให้งานในอาชีพนักแสดงเขาตกต่ำลงจนได้แสดงแค่ในภาพยนตร์อิสระ และ ภาพยนตร์ทุนสร้างต่ำ
จนกระทั่งเขาได้รับโอกาสในการกลับมาแสดงในภาพยนตร์กระแสหลักอีกครั้งในบทบาท "ซัล มาโรนี" อาชญากรผู้มีอิทธิพล ใน แบทแมน อัศวินรัตติกาล (ค.ศ. 2008), บท "เจมส์ มันโร" อดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอ ใน โคตรคนทีมมหากาฬ (ค.ศ. 2010), บท แฟรงค์ แทนเนอร์ ใน เกมล่าคนทรชนเดนตาย 2 (ค.ศ. 2015)
เพลาลูกเบี้ยว

เพลาลูกเบี้ยวที่ทำงานสองวาล์ว
เพลาลูกเบี้ยว (camshaft) คือเพลาที่มีลูกเบี้ยวแหลมเรียงเป็นแถวตามความยาวของเพลา ทำหน้าที่ในการแปลงการหมุนของเพลาให้กลายเป็นการเคลื่อนที่แบบไป-กลับ เพลาลูกเบี้ยวใช้ในเครื่องยนต์ลูกสูบ (เพื่อควบคุมลิ้นไอดีและไอเสีย) ระบบจุดระเบิดควบคุมด้วยกลไก และตัวควบคุมความเร็วมอเตอร์ไฟฟ้ารุ่นแรก
เพลาลูกเบี้ยวในเครื่องยนต์ลูกสูบมักทำจากเหล็กหรือเหล็กหล่อ และรูปร่างของลูกเบี้ยวส่งผลอย่างมากต่อลักษณะการทำงานของเครื่องยนต์
เซฟาโลคอร์ดาตา

| เซฟาโลคอร์ดาตา(Lancelets) |
| --- | --- |

Lancelet (Branchiostoma lanceolatum)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Cephalochordata Owen, 1846
ชั้น:: Leptocardii

Families
 Asymmetronidae  Branchiostomidae
เซฟาโลคอร์ดาตา (Cephalochordata) เป็นสัตว์มีแกนสันหลังที่มีรูปร่างหัวท้ายแหลม ฝังตัวตามพื้นทรายในทะเล มีโนโตคอร์ดและไขสันหลังตลอดชีวิต ไม่มีสมอง ลำตัวเป็นปล้องชัดเจน กินอาหารโดยกรองจากน้ำ น้ำออกตามรูด้านหลังเรียกเอทริโอพอร์ (atriopore) มีอวัยวะสำคัญเรียกเอนโดสไตล์ (endostyle) ซึ่งสะสมไอโอดีนได้ มีหน้าที่สร้างเมือกเพื่อจับอาหารที่มากับน้ำ คาดว่าอวัยวะชนิดนี้วิวัฒนาการไปเป็นต่อมไทรอยด์ในสัตว์ชั้นสูง ตัวอย่างเช่น แอมฟิออกซัส (Amphioxus) ซึ่งเหลืออยู่เพียงสองสกุลคือ Branchiostoma และ Asymetron พบฟอสซิลของเซฟาโลคอร์ดาตา (Yunnanozoon) ทางภาคใต้ของจีนซึ่งมีอายุย้อนไปถึงยุคแคมเบรียนตอนต้น จัดเป็นฟอสซิลที่เก่าที่สุดของสัตว์กลุ่มนี้
ลักษณะทั่วไป

สัตว์ในกลุ่มเซฟาโลคอร์ดาตาไม่มีกระดูกสันหลัง กะโหลกศีรษะและขากรรไกร แต่มีแกนสันหลังตลอดชีวิต ยาวตลอดตัว   ไม่มีครีบข้างลำตัวแต่มีครีบหลังยาวตลอดตัว ก้านครีบมีโครงสร้างเป็นเจลาติน ช่องเปิดของทวารหนักอยู่ที่ส่วนหน้าของครีบหาง และมีช่องน้ำออกเรียกเอทริโนพอร์ ที่ส่วนหน้าของครีบท้อง ปากอยู่ทางด้านล่างของหัว ขอบปากนูนเป็นสันเรียกวีลัม มีหนวดรอบๆปาก 12 เส้น มีกล้ามเนื้อเป็นปล้องๆเรียกไมโอโตม ช่วยในการเคลื่อนที่
สัตว์กลุ่มนี้กินอาหารด้วยการกรอง โดยหนวดจะโบกพัดน้ำเข้าปาก  แผงเหงือกจะกรองอาหารแล้วส่งไปย่อยที่ลำไส้ น้ำที่เข้าไปจะถูกขับออกทางช่องเอทริโนพอร์ กากอาหารถูกขับออกทางทวารหนัก หายใจด้วยเหงือกและขับปัสสาวะทางโพรโทเนฟริเดียมที่หน้าท้อง สืบพันธุ์แบบอาศัยเพศโดยปฏิสนธิภายนอก
Branchiostoma cultellus
เข็มขัดจรวดเบลล์

นักธรณีวิทยาดาราศาสตร์ จีน ชูเมกเกอร์ กำลังสวมเข็มขัดจรวดเบลล์ในขณะที่กำลังทำการฝึกอบรมเหล่าบรรดานักบินอวกาศ
เข็มขัดจรวดเบลล์    คืออุปกรณ์การขับเคลื่อนจรวด (Spacecraft propulsion|rocket propulsion) พลังงานต่ำที่ช่วยให้บุคคลสามารถที่จะเดินทางหรือกระโดดข้ามสิ่งกีดขวางในระยะทางขนาดเล็กได้อย่างปลอดภัย มันได้ถูกจัดไว้ให้เป็นชนิดหนึ่งของยานบินจรวดส่วนบุคคล (rocket pack)
ภาพรวม

ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1960, บริษัทเบลล์ แอโรซิสเต็มส์ (Bell Aerosystems) ได้สร้างยานบินจรวดส่วนบุคคลที่เรียกว่า "เข็มขัดจรวดเบลล์"  หรือ "มนุษย์จรวด" สำหรับใช้งานในกองทัพสหรัฐ (US Army) โดยใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เป็นเชื้อเพลิง  แนวคิดนี้ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาในปี 1990 และในทุกวันนี้ ยานบินจรวดส่วนบุคคลเหล่านี้สามารถที่จะถูกทำให้มีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น, สามารถควบคุมจัดการกำลังแรงผลักดันของตัวอุปกรณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ  การขับเคลื่อนเข็มขัดจรวดนี้จะทำงานร่วมกับไอน้ำร้อนยวดยิ่ง  ถังบรรจุก๊าซ (gas cylinder) รูปทรงกระบอกถังหนึ่งจะบรรจุด้วยก๊าซไนโตรเจนไว้ และอีกสองถังรูปทรงกระบอกที่เหลือ จะบรรจุเชื้อเพลิงขับดันที่มีสภาพเป็นของเหลว คือ ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่มีความเข้มข้นสูง  ก๊าซไนโตรเจนในถังที่ถูกเก็บไว้จะถูกปลดปล่อยออกมาขับดันเชื้อเพลิงที่มีสภาพเป็นของเหลว คือ ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่อยู่ในอีกคนละถัง ให้ออกมาละเลงปกคลุมลงบนตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst)  ที่ทำจากวัสดุชนิดหนึ่ง (มักจะเป็น โลหะจำพวก แพลตตินั่ม หรือ เงิน) ซึ่งจะทำปฏิกิริยาทางเคมีกันอย่างรุนแรงทันทีทันใดจนเกิดการแยกย่อยสลายของเหลวที่เป็นเชื้อเพลิงขับดันคือ ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์นี้ ให้กลายผลลัพธ์ออกมาเป็นก๊าซไอเสียที่มีแรงดันสูง ที่ประกอบด้วยส่วนผสมของไอน้ำร้อนยวดยิ่ง (superheated steam) และแก๊สออกซิเจน ที่มีอุณหภูมิประมาณ 740 องศาเซลเซียส  ของไหลที่เป็นก๊าซไอเสียนี้จะถูกบังคับให้ไหลเป็นลำไอแรงขับดันสูงพุ่งตัวเข้าไปสู่ท่อโลหะที่ถูกหุ้มเอาไว้ด้วยฉนวนกันความร้อนรูปทรงโค้งที่มีอยู่สองท่อ ให้ไหลพุ่งทะลวงออกไปสู่ยังปลายของท่อที่มีหัวฉีดไอเสียติดตั้งอยู่สองหัวฉีดอย่างรวดเร็ว และจะระเบิดตัวแพร่กระจายออกสู่บรรยากาศภายนอกเป็นก๊าซไอเสียแรงดันสูงที่จะแผดเสียงคำรามดังกึกก้องแสบแก้วหูราวกับเสียงของ "ลมกรด"   อันเป็นแหล่งกำลังสำคัญในการขับดันเพื่อการนี้
การออกแบบ

เข็มขัดจรวดสามารถยกสัมภาระหรือน้ำหนัก เช่น น้ำหนักของมนุษย์จำนวน 1 คน ให้สามารถลอยตัวข้ามสิ่งกีดขวางได้เป็นระยะความสูงถึง 9 เมตร  และด้วยถึงความเร็วประมาณ 11 ถึง 16 กิโลเมตร ต่อ ชั่วโมง
การออกแบบ > หลักการทำงาน

ยานบินจรวดส่วนบุคคลในจำนวนทั้งหมดที่มีอยู่นั้น จะมีพื้นฐานอยู่บนการสร้างสรรค์ประดิษฐ์คิดค้น ที่มีส่วนเกี่ยวข้องอยู่กับยานบินส่วนบุคคลที่มีชื่อเรียกว่า "เข็มขัดจรวดเบลล์" ที่ได้รับการพัฒนาขึ้นตั้งแต่ปี 1960-1969 โดยวิศวกรนักประดิษฐ์ที่ชื่อ เวนเดล มัวร์ (Wendell Moore)
ยานบินส่วนบุคคลแบบมัวร์  จะมีสองส่วนประกอบที่สำคัญ  ตามที่แสดงในรูป ดังนี้:
แถบสายคาดเอวรัดลำตัวที่ทำด้วยส่วนผสมที่เป็นพลาสติก-แก้วแข็ง (Rigid glass-plastic corset)  (หมายเลข 8), สายรัดทำด้วยหนังรัดติดอยู่กับตัวของนักบิน (strapped to the pilot) (หมายเลข 10) ตรงบริเวณแถบสายคาดเอวรัดลำตัวนั้นจะมีโครงที่ทำด้วยท่อโลหะอยู่ที่ตรงตำแหน่งด้านหลัง, ที่จะเอาไว้สำหรับการติดตั้งถังบรรจุก๊าซเอาไว้อยู่สามถังด้วยกัน  ในสองถังแรก จะบรรจุเอาไว้ด้วยของเหลวที่เป็นไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ (หมายเลข 6) และในอีกถังหนึ่งจะบรรจุก๊าซไนโตรเจนความดันสูงที่ได้ถูกบีบอัดตัวเอาไว้ (หมายเลข 7) เมื่อในขณะที่นักบินกำลังยืนอยู่บนสนามภาคพื้นดิน, แถบสายคาดเอวที่รัดลำตัวเอาไว้อยู่ จะกระจายน้ำหนักทั้งหมดของอุปกรณ์เครื่องหลังจรวดนี้ไปสู่ที่บริเวณตำแหน่งด้านหลังของนักบินผู้ที่กำลังสวมใส่อุปกรณ์นี้อยู่
เครื่องยนต์จรวดสามารถที่จะถูกเคลื่อนย้ายเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของมันไปมาได้เหมือนกับการทรงตัวของลูกข่าง  หรือ การทรงตัวของคนขี่จักรยานได้โดยอาศัยข้อต่อแบบเบ้า  (ball and socket joint) (หมายเลข 9) ในส่วนด้านบนของแถบสายรัดลำตัว
Specifications

ลักษณะทั่วไป
ลูกเรือ: 1
ความยาว: 3 ft (0.91 m)
น้ำหนักรวม: 125 lb (57 kg) (less crew)
สมรรถนะ
ความเร็วสูงสุด: 52 kn (60 mph, 97 km/h)860 feet
Endurance: 20 - 30 seconds
ดูเพิ่ม

Bell Pogo - a two-man flying platform based on the Bell Rocket Belt
Jet pack - includes the Bell Jet Flying Belt, the RB2000 Rocket Belt, the Moore Jet vest, and the Thiokol Jump Belt
Pretty Bird
The Rocketeer
แหล่งข้อมูลอื่น

TAM Rocket Belt - The website of the company that makes the Rocket Belt.
The Rocketman - The website of the company performing Rocketbelt flights today.
video of one of Harold Graham's flights[ลิงก์เสีย] (Windows Media Player).
ทะเบียนสิทธิบัตรแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา หมายเลข 3243144 1966 ประเภท ยานบินจรวดส่วนบุคคล ที่มีชื่อเรียกว่า "เข็มขัดจรวดเบลล์"  (USA patent No 3243144, 1966 rocket pack "Bell Rocket Belt")
หลักการทำงานของเครื่องยนต์จรวด (Operating principle of rocket engine)
Diagram of the Bell Rocket Belt.
เจน นำชัยศิริ

| เจน นำชัยศิริ |
| --- | --- |

สมาชิกวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2567
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 11 ตุลาคม พ.ศ. 2559 – 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
ดำรงตำแหน่ง 18 เมษายน พ.ศ. 2559 – 8 เมษายน พ.ศ. 2561
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 (68 ปี)

เจน นำชัยศิริ เป็น สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย กรรมการและผู้จัดการใหญ่ บริษัท เอเซียไฟเบอร์ จำกัด (มหาชน)  สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2557
ประวัติ

เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 เข้ารับการศึกษาที่ โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก ปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจบการศึกษาสูงสุด ปริญญาโท วิศวกรรมเครื่องกล และวิศวกรรมอุตสาหการ Standford University, Calif, สหรัฐอเมริกา
การทำงาน

พ.ศ. 2527-2540 กรรมการและรองผู้จัดการใหญ่ บริษัท เอเซียไฟเบอร์ จำกัด (มหาชน)
พ.ศ. 2541-2551 นายกสมาคมอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ใยสังเคราะห์
พ.ศ. 2542-2550 รองประธานสหพันธ์สิ่งทอแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2550-2551 ประธานสหพันธ์สิ่งทอแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2549-2551 ประธานกลุ่ม อุตสาหกรรมสิ่งทอ
พ.ศ. 2541-2551 กรรมการบริหารสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2545-2547 ประธานคณะกรรมการพลังงาน สถาบันพลังงานเพื่ออุตสาหกรรม สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2546-2551 คณะกรรมการบริหาร สถาบันสิ่งแวดล้อมอุตสาหกรรม สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2546-2553 รองประธานคณะกรรมการบริหาร สถาบันพลังงานเพื่ออุตสาหกรรม สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
4 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ถึง ปัจจุบัน กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิด้านบริหารธุรกิจในคณะกรรมการองค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก
พ.ศ. 2559-พ.ศ. 2561 ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
นอกจากนั้นยังได้รับแต่งตั้งกรรมการหลายคณะ อาทิ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการสถาบันบริหารกองทุนพลังงาน (องค์การมหาชน) กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริหารธุรกิจ องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน)กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ สภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนากรรมการในคณะกรรมการพัฒนาการจัดการศึกษาโดยสถาบันอุดมศึกษาที่มีศักยภาพสูงจากต่างประเทศตามคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 29/2560
กรรมการในคณะกรรมการนโยบายการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าวและกรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา
คณะรักษาความสงบแห่งชาติ แต่งตั้งให้เป็น กรรมการในคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพื่อแก้ปัญหาทางเศรษฐกิจ ตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 56/2557 กรรมการในคณะกรรมการศูนย์อำนวยการเตรียมความพร้อมประเทศไทยในการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน ตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 67/2557 กรรมการในคณะกรรมการกองทุนเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน ตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 71/2557 กรรมการในคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ ตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 72/2557
ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 เขาได้รับแต่งตั้งเป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริหารธุรกิจ องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) เป็นสมัยที่สองภายหลังดำรงตำแหน่งครบ 4 ปี ต่อมา วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2560 ได้รับแต่งตั้งเป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
ในปี พ.ศ. 2562 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐานข้อมูล[ลิงก์เสีย]
ฮิโรซากิ

ฮิโรซากิ (ญี่ปุ่น: 弘前市; โรมาจิ: Hirosaki-shi) เป็นนครในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ.  2023 (2023 -02-01) นครนี้มีประชากรประมาณ 163,639 คนใน 71,044 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 310 ต่อตารางกิโลเมตร (800 ต่อตารางไมล์) นครนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 524.20 ตารางกิโลเมตร (202.39 ตารางไมล์)
ฮิโรซากิมีลักษณะเป็นเมืองป้อมปราการโดยมีปราสาทฮิโรซากิเป็นศูนย์กลางการปกครองของซามูไรตระกูลสึงารุ และแคว้นฮิโรซากิจนถึงสมัยเอโดะ
ปัจจุบันฮิโรซากิเป็นเมืองที่มีผลผลิตแอปเปิลมากที่สุดในญี่ปุ่น โดยมีสัดส่วนถึง 20 เปอร์เซ็นต์ ของผลผลิตแอปเปิลทั้งหมดภายในประเทศ
ภูมิศาสตร์

ฮิโรซากิตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดอาโอโมริ ในบริเวณที่ราบสึงารุทางตอนใต้ของคาบสมุทรสึงารุ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาอิวากิ มีแม่น้ำอิวากิไหลจากทางตะวันตกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของนคร
ภูมิศาสตร์ > ชุมชนใกล้เคียง

จังหวัดอาโอโมริ
อาจิงาซาวะ
ฟูจิซากิ
ฮิรากาวะ
อินากาดาเตะ
อิตายานางิ
นิชิเมยะ
โอวานิ
สึงารุ
สึรูตะ
จังหวัดอากิตะ
โอดาเตะ