stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อคณะพยาบาลศาสตร์ในประเทศไทย
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน

| รายชื่อสถาบันการศึกษา | ปีการศึกษาที่รับนิสิต/นักศึกษาพยาบาลศาสตร์ครั้งแรก |
| --- | --- |
1. คณะพยาบาลศาสตร์แมคคอร์มิค มหาวิทยาลัยพายัพ: 2466
2. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ: 2484
3. คณะพยาบาลศาสตร์มิชชั่น มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก: 2490 เดิมชื่อคณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยมิชชั่น
4. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยคริสเตียน (หลักสูตรไทยและหลักสูตรนานาชาติ): 2527
5. คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยเซนต์หลุยส์: 2528
6. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต (หลักสูตรไทยและหลักสูตร 2 ภาษา) และหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต สำหรับผู้สำเร็จปริญญาตรีสาขาอื่น (เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกปีการศึกษา 2565): 2529
7. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (หลักสูตรนานาชาติ): 2531
8. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม: 2537
9. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี: 2538
10. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี: 2542
11. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล: 2549
12. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย: 2549
13. คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยเชียงราย: 2549
14. คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย: 2549
15. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา: 2549
16. คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยนานาชาติเซนต์เทเรซา (หลักสูตรนานาชาติ): 2550
17. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี: 2550
18. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตกาญจนบุรี: 2550
19. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี: 2551
20. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตวัชรพล: 2552
21. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น วิทยาเขตบุรีรัมย์: 2557
22. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต: 2557
23. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยชินวัตร: 2557
24. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเนชั่น: 2562
25. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต (รับเฉพาะบุคคลที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีทุกสาขาแล้วเท่านั้น หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต สำหรับผู้สำเร็จปริญญาตรีสาขาอื่น): 2563
26. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ: 2564
27. คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต และหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต สำหรับผู้สำเร็จปริญญาตรีสาขาอื่น: 2565
28. คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น: 2566
29. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: 2567
30. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2568): 2568 (เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกปีการศึกษา 2568) อ้างอิงจาก รายชื่อหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาพยาบาลศาสตร์ ที่ได้รับความเห็นชอบจากสภาการพยาบาล วันที่สภาการพยาบาลเห็นชอบ 22 มกราคม 2568                         
31. คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2568): 2568 (เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกปีการศึกษา 2568) อ้างอิงจาก รายชื่อหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาพยาบาลศาสตร์ ที่ได้รับความเห็นชอบจากสภาการพยาบาล วันที่สภาการพยาบาลเห็นชอบ 17 กุมภาพันธ์ 2568                         
32. คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2568): 2568 (เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกปีการศึกษา 2568) อ้างอิงจาก รายชื่อหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาพยาบาลศาสตร์ ที่ได้รับความเห็นชอบจากสภาการพยาบาล ขณะนี้รอความเห็นชอบจากสภาการพยาบาล
อดีตสถาบันที่เปิดสอนสาขาพยาบาลศาสตร์

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอีสาน - มหาวิทยาลัยปิดตัว
คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา - ปิดหลักสูตร (ในปัจจุบันทางสถาบันได้มีความเห็นชอบจากที่ประชุมสภาวิทยาลัยนครราชสีมา ให้มีการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา ขึ้น และได้รับความเห็นชอบจากสภาการพยาบาล เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2568 ซึ่งจะเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกปีการศึกษา 2568)
คิมเบอร์ เฮนรี

| คิมเบอร์ เฮนรี |
| --- | --- |
ปรากฏครั้งแรก: ตอนแรก
ปรากฏครั้งสุดท้าย: ฮิโร โยชิมูระ (6.19)
สร้างโดย: ไรอัน เมอร์ฟี
แสดงโดย: เคลลี คาร์ลสัน
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เพศ: หญิง
อาชีพ: นางแบบ, นักแสดง/ผู้กำกับ/ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ลามก ผู้เชี่ยวชาญด้านความงาม มัณฑนากร
คิมเบอร์ลี "คิมเบอร์" เฮนรี ทรอย เป็นตัวละครสมมติในซีรีส์โทรทัศน์อเมริกันทางช่องเอฟเอ็กซ์ เรื่องเล่ห์ศัลยกรรม แสดงโดยเคลลี คาร์ลสัน
ประวัติตัวละคร

คิมเบอร์เป็นนางแบบ นักแสดงหนังโป๊ ผู้กำกับและโปรดิวเซอร์หนังโป๊ เธอเป็นหนึ่งในหกนักแสดงประจำของซีรีส์ เดิมทีเธอเป็นแขกรับเชิญในตอนแรกและในสองซีซันแรกของซีรีส์ ก่อนที่จะกลายมาเป็นนักแสดงประจำซีรีส์ในซีซันที่สาม ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากทั้งคำวิจารณ์และเสียงชื่นชมจากผู้ชมที่มีการแสดงของต่อเคลลี คาร์ลสัน คิมเบอร์เป็นผู้หญิงผมสีบลอนด์ทรงเสน่ห์ ที่มีทรงผมซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากมาริลีน มอนโร
ประวัติตัวละคร > ซีซันที่ 1

คิมเบอร์นางแบบผู้ทะเยอทะยานได้พบกับคริสเตียน ทรอยที่บาร์แห่งหนึ่ง เธอไม่สนใจเขาในตอนแรก ก่อนที่เขาจะบอกว่าเขาเป็นศัลยแพทย์ตกแต่ง ทั้งสองคนมีเพศสัมพันธ์กันอย่างดุเดือด แต่เช้าวันต่อมา คริสเตียนบอกเธอว่าเธอได้ "8 เต็ม 10" แต่สามารถทำให้เธอได้ "10" ด้วยการผ่าตัดให้เธอ หลังจากเข้ารับการผ่าตัดและถูกคริสเตียนเพิกเฉย เธอทำลายทั้งรถสปอร์ตสุดหรูและเรือของเขา ขณะสืบหาตัวผู้กระทำผิด คริสเตียนก็จุดประกายความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคิมเบอร์อีกครั้ง และทั้งคู่ก็เริ่มออกเดทกัน  อย่างไรก็ตาม คิมเบอร์ไม่สามารถใช้ชีวิตให้เข้ากับไลฟ์สไตล์เพลย์บอยของคริสเตียนได้ ดังนั้นคริสเตียนจึงทำข้อตกลงกับเมอร์ริล โบโบลิตเพื่อผลักคิมเบอร์ให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของเขาเพื่อ "แลกเปลี่ยน" กับลัมโบร์กีนี ไดอะโบลอันล้ำค่าของโบโบลิต แต่เมื่อคิมเบอร์ค้นพบความจริงเธอก็โจมตีคริสเตียนด้วยการมัดเขาไว้กับเตียงแล้วเชือดเขาด้วยมีด
คาราเต้

| --- | --- |
Chōmo Hanashiro
ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ: Karate Do 空手道
มุ่งเน้น: Striking
Hardness: Full-contact, semi-contact, light-contact
ประเทศต้นกำเนิด:  ญี่ปุ่น (อาณาจักรรีวกีว)
ต้นตำรับ: Indigenous martial arts of Ryukyu Islands, Chinese martial arts
กีฬาโอลิมปิก: จะได้เริ่มแข่งในปี 2021
คาราเต้ (ญี่ปุ่น: 空手; โรมาจิ: karate; ทับศัพท์: คะระเตะ) หรือ คาราเตโด (ญี่ปุ่น: 空手道; โรมาจิ: karatedō; ทับศัพท์: คะระเตะโด; วิถีมือเปล่า) เป็นศิลปะการต่อสู้ถือกำเนิดที่โอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นการผสมผสานระหว่างการต่อสู้ของชาวโอะกินะวะและชาวจีน คาราเต้ได้เผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) เมื่อชาวโอะกินะวะอพยพเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น
คาราเต้มักถูกเข้าใจผิดว่า เป็นการต่อสู้ด้วยการฟันอิฐ แต่ที่จริงแล้ว คือการต่อสู้ด้วยการใช้อวัยวะต่างๆ ในร่างกาย เช่น กำปั้น เท้า สันมือ นิ้ว ศอก เป็นต้น แต่เมื่อถูกดัดแปลงเป็นกีฬาแล้วเหลือเพียงมือและเท้า
ประวัติ

สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 โอะกินะวะได้มีการติดต่อการค้ากับทางจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีมานานตั้งแต่สมัยอดีต ในขณะนั้นได้มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม วิชาการ ความรู้แขนงต่างๆ รวมถึงศิลปะการป้องกันตัว โอะกินะวะได้มีศิลปะการต่อสู้ประจำอยู่แล้ว และได้ผสมผสานกับทักษะที่ได้รับมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งก็คือมวยใต้ จนสามารถเรียกได้ว่าญี่ปุ่นเป็นต้นกำเนิดของคาราเต้
โดยโอะกินะวะจะเรียกศิลปะป้องกันตัวของตนเองว่า โทเต้ (唐手Tode) ในภาษาโอะกินะวะ หรือในภาษาญี่ปุ่นจะเรียก โอะกินะวะเต้ (沖縄手 Okinawa Te)
โดย โอะกินะวะเต้ จะมีวิชาที่สามารถแยกเป็นจุดเด่นของแต่ละสำนัก หลักๆ ได้แก่ 3 สำนักหลัก ซึ่งชื่อสำนักได้ตั้งตามชื่อเมืองใหญ่ที่วิชานั้น ๆ อาศัยอยู่ ได้แก่ ชูริเต้ (Shuri Te) นาฮาเต้ (Naha Te) และโทมาริเต้ (Tomari Te)
ชูริเต้ มวยแห่งเมืองชูริ (Shuri-Te 首里手)

โซคอน มัทสุมูระ (Sokon Mutsumura) ผู้เชี่ยวชาญแห่งชูริเต้ได้เดินทางไปจีนเพื่อศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมความรู้ของตนและนำกลับมาพัฒนาชูริเต้ ความรู้ใหม่ที่โซคอนนำมาก็คือ ทักษะของมวยสิงอี้ฉวน ต่อมา โชกิ โมโตบุ Shoki Motobu ผู้เชี่ยวชาญแห่งชูริเต้ ได้แลกเปลี่ยนความรู้กับ T'ung Gee Hsing (ผู้สืบทอดวิชาสิงอี้ และปากั้ว ซึ่งอพยพมาอยู่ที่โอะกินะวะ)
ต่อมาปีค.ศ. 1922 ฟูนาโกชิ กิชิน ลูกศิษย์ของ อังโก อิโตสึ (Anko Itosu) แห่งชูริเต้ ได้พัฒนาคาราเต้ และเผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการที่โตเกียวโดยได้รับการสนับสนุนของ จิกาโร่ คาโน (Jikaro Kano) ผู้ก่อตั้งยูโดโคโดกัน Kodokan Judo และต่อมา บรรดาศิษย์ของฟูนาโกชิ ได้เรียกรูปแบบการสอนของฟูนาโกชิว่า โชโต (Shoto 松涛) ตามนามปากกาของท่าน และได้เรียกโรงฝึกแห่งแรกของท่านว่า โชโตกัน (松涛館)
นาฮาเต้ มวยแห่งเมืองนาฮา (Naha-Te　那覇手)

คันเรียว ฮิกาอนนะ (Kanryo Higaonna) ลูกศิษย์ของ อาราคากิ เซย์โช (Arakagi Seisho) ผู้เชี่ยวชาญนาฮาเต้ ได้เดินทางสู่ฟูเจี้ยนเพื่อหาประสบการณ์และศึกษาวิชาการต่อสู้ของจีน ได้เรียนกับ เซี่ยจงเสียง ( 谢崇祥Xie zongxiang  1852-1930) หรืออีกชื่อหนึ่ง  ริวริวโก (如如哥 Ryu Ryu Ko) ผู้เชี่ยวชาญมวยกระเรียนหมิงเฮ่อฉวน (鸣鹤拳 Minghe Quan) และเดินทางกลับมาพัฒนานาฮาเต้ ต่อมา โชจุน มิยากิ (宮城 長順 Miyagi Chojun, 1888-1953) ผู้สืบทอดนาฮาเต้ของคันเรียว ได้เปลี่ยนชื่อสำนักนาฮาเต้ เป็น โกจูริวคาราเต้  (剛柔流空手) เพื่อพัฒนาให้ทันสมัย และได้เข้ามาในญี่ปุ่นและเริ่มทำการสอนคาราเต้ (แต่เดิมสอนอยู่ในโอะกินะวะ) เป็นเวลาไม่นานนักหลังจาก ฟูนาโกชิ แห่งโชโตกัน
หลังจากที่ มิยากิ ได้ทำการสอนในญี่ปุ่นและโอะกินะวะ ท่านได้ตัดสินใจเดินทางไปยังประเทศจีนแผ่นดินใหญ่เพื่อกราบเซี่ยจงเสียงเป็นอาจารย์ ศึกษาในด้านของมวยจีนตามแบบอาจารย์ของตน และได้กลับมาญี่ปุ่นอีกครั้งเพื่อเรียบเรียงตำราการฝึกสอนของสำนักโกจูริวขึ้นใหม่ ให้เหมาะสมกับที่ท่านได้เรียนรู้มา
ปัจจุบันประวัติศาสตร์ส่วนนี้มีประเด็นถกเถียงกันว่า เซี่ยจงเสียง กับ ริวริวโก เป็นคนละคนกัน เนื่องจากบันทึกของ มิยากิโชจุน กล่าวไว้ว่า ตอนที่เดินทางไปฟุเจี้ยนกราบ ริวริวโก เป็นอาจารย์ถึงได้ทราบว่า ริวริวโกเสียชีวิตไปแล้ว จึงได้กราบ เซี่ยจงเสียงเป็นอาจารย์แทน(ขณะนั้น เซี่ยจงเสียงได้รับสมญานามว่า หรูเกอ หรือ ริวโก ซึ่งแปลว่าเหมือนดั่งพี่ชาย หรือเหมือนดั่งครู ไม่ใช่ หรูหรูเกอ หรือ ริวริวโก) และจากประวัติที่ คันเรียว ฮิกาอนนะไปกราบ ริวริวโกเป็นอาจารย์ ขณะนั้น เซี่ยจงเสียงยังเป็นเพียงเด็กอายุ13ปี(คันเรียว ฮิกาอนนะ อายุมากกว่า เซี่ยจงเสียง1ปี) ซึ่งในขณะนั้น ริวริวโกได้รับ นากาอิมะ โนริซาโต้(仲井間憲里　Nakaima Norisato )ผู้ก่อตั้งสำนักริวเอริว(劉衛流) เป็นศิษย์มานานกว่าสิบปีแล้ว
ในขณะที่ มิยากิ เดินทางไปจีนแผ่นดินใหญ่ หนึ่งในนักเรียนที่ดีที่สุดของ มิยากิ ที่รู้จักกันดีในญี่ปุ่นก็คือ โกเกน ยามากูจิ　(剛玄　山口　Gogen Yamaguchi, 1909-1989) ฉายา THE CAT ผู้ได้รับสายดำระดับ 10 ดั้งจากมิยากิ ได้ทำการสอนต่อไปในญี่ปุ่น โดยยึดหลักการสอนแบบดั้งเดิมที่ได้เรียนรู้จากมิยากิ ก่อนที่จะไปศึกษาต่อที่จีน
ภายหลังจึงเป็นเหตุให้เกิดการแบ่งแยกสำนักโกจูริว เป็น 2 พวก คือ โกจูริว ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงท่าใหม่ ซึ่งผสมผสานศิลปะของมวยจีน โดย โชจุน มิยากิ และ โกจูไก พวกที่มีการสอนในญี่ปุ่นตั้งแต่แรกเริ่ม โดย โกเกน ยามากูจิ
การฝึกฝน

ขั้นตอนการฝึกของคาราเต้โด จะเริ่มต้นที่การสอนธรรมเนียมปฏิบัติ เช่นท่าเคารพต่าง ๆ การปฏิบัติตนต่อเซนเซ (อาจารย์) เซมไป (รุ่นพี่) มารยาทในโดโจ (โรงฝึก)  ระเบียบในการฝึกต่างๆ แล้วจึงสอนหลักในวิชาคาราเต้ โดยจะเริ่มต้นที่การยืนในท่าชิเซนไต (ท่ายืนธรรมชาติ), ซึกิ (ท่าชก), อุเกะ (ท่าปัดป้อง), เกริ (ท่าเตะ), ดาจิ (ท่ายืนและการย่างก้าว) และนำท่าชกปัดหรือเตะมารวมกับท่าย่างก้าว จนเป็นท่ากิฮ้อง (พื้นฐาน) ต่างๆ เมื่อนำท่าพื้นฐานมาฝึกเข้าคู่กัน โดยให้ฝ่ายหนึ่งบุกฝ่ายหนึ่งรับ ก็จะเป็นการฝึกเพื่อเพิ่มทักษะคูมิเต้ (การต่อสู้) และที่การรวมท่าพื้นฐานต่างๆ มาร้อยเรียงเป็นเพลงมวยไว้รำ หรือที่เรียกว่ากาต้า เพื่อใช้ฝึกสมาธิ และเทคนิครูปแบบในการต่อสู้ต่างๆ
สิ่งสำคัญที่จะรวมเป็นนักคาราเต้ที่ดีได้ต้องมีทั้งความเป็น "คาราเต้" และต้องมี "โด" ในจิตใจ โดย คาราเต้ ต้องประกอบด้วย 3K คือ Kihon (基本 กิฮ้อง) เป็นท่าพื้นฐาน　Kumite (組手 คุมิเต้) เป็นการต่อสู้　Kata (型 คาตะ) เป็นท่าเพลงมวย รวมแล้วเป็น  KARATE ( 空手 คาราเต้ ) เป็นการฝึกเพื่อให้มีสุขภาพพลานามัยที่แข็งแรง และสามารถต่อสู้ป้องกันตัว ช่วยเหลือตนเองและผู้อื่นได้ในยามคับขัน และสิ่งสุดท้ายคือ DO (道 โด) ในคำว่า　คาราเต้โด  คือการฝึกตนเองให้มีระเบียบวินัยต่อตนเองและผู้อื่น มารยาทกาลเทศะ ความอ่อนน้อมถ่อมตน และหลักปรัชญาพุทธนิกายเซน โดย โด เป็นสิ่งที่ควบคุมจิตใจไม่ให้นักคาราเต้ไปทำร้ายผู้อื่นได้เหมือนดาบในฝัก  ดังนั้นนักคาราเต้จึงไม่เป็นแค่นักสู้เท่านั้น แต่ยังต้องเป็นคนที่มีจิตใจดีงามอีกด้วย
คาตะ Kata 型，形

ในคาราเต้ คาตะมีความสำคัญมาก คาตะสามารถบ่งบอกถึงลักษณะเด่นของในคาราเต้แต่ละสำนักได้ว่า สำนักนั้น ๆมีจุดเด่นในการต่อสู้อย่างไร รวมไปถึงระดับความสามารถของบุคคลที่ร่ายคาตะออกมาด้วยว่าอยู่ในระดับไหน มีความรู้ในด้านคาราเต้อย่างไร ในปัจจุบันมีสำนักคาราเต้มากมาย และในแต่ละสำนักก็จะมีคาตะที่ไม่เหมือนกัน ตามแต่ว่าคาราเต้ในสายนั้น ๆ จะสืบทอดต่อกันมาใน โอะกินะวะ-เต้ ชนิดใด
โชโตกันริว Shotokan-Ryu 松涛館流
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Taikyoku shodan (太極初段）* | Heian shodan (平安初段)* | Heian nidan (平安二段)* |
| Heian sandan (平安三段)* | Heian yondan (平安四段)* | Heian godan (平安五段)* |
| Tekki shodan (鉄騎初段) | Tekki nidan (鉄騎二段) | Tekki sandan (鉄騎三段) |
| Bassai dai (披塞大) | Bassai sho (披塞小) | Jion (慈恩) |
| Empi (燕飛) | Kanku dai (観空大) | Kanku sho (観空小) |
| Hangetsu (半月) | Jitte (十手) | Gankaku (岩鶴) |
| Nijushiho (二十四步) | Chinte (珍手) | Sochin (壯鎭) |
| Meikyo (明鏡) | Unsu (雲手) | Wankan (王冠) |
| Gojushiho sho (五十四歩小) | Gojushiho dai (五十四歩大) | Ji'in (慈陰) |
โกจูริว　Goju-Ryu 剛柔流
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Taikyoku (太極)* | Gekisai (撃砕, げきさい)* | Sanchin (三戦, サンチン) |
| Tensho (転掌, テンショウ) | Saifa (砕破, サイファー) | Seienchin (制引戦, セイユンチン) |
| Shisochin (四向戦, シソーチン) | Sanseiru (三十六手, サンセイルー) | Seipai (十八手, セイパイ) |
| Seisan (十三手, セイサン) | Kururunfa (久留頓破, クルルンファー) | Suparinpei (壱百零八, スーパーリンペイ) |
วาโดริว Wado-Ryu 和道流
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Taikyoku (太極)* | Pinan Shodan (平安初段)* | Pinan Nidan (平安二段)* |
| Pinan Sandan (平安三段) * | Pinan Yondan (平安四段)* | Pinan Godan (平安五段)* |
| Naihanchi (内畔戦) | Kusanku (公相君) | Passai (披塞) |
| Seishan (征射雲) | Chinto (鎮闘) | Niseishi (二十四步) |
| Rohai (老梅) | Wanshu (晚愁) | Jion (慈恩) |
| Jitte (十手) | Suparinpei (壱百零八) |  |
ชิโตริว Shito-Ryu 糸東流
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 太極（Taikyoku）* | 平安初段(Pinan Shodan)* | 平安二段(Pinan Nidan)* |  |
| 平安三段(Pinan Sandan)* | 平安四段(Pinan Yondan)* | 平安五段(Pinan Godan)* |  |
| 十手(Jitte) | 慈陰(Jiin) | 慈恩(Jion) |  |
| 鎮闘(Chinto) | 珍手(Chinte) | 五十四步(Gojushiho) |  |
| 披塞大(Bassai Dai) | 披塞小(Bassai Sho) | 腕秀(Wanshu) |  |
| 公相君大(Koshokun Dai) | 公相君小(Koshokun Sho) | 公相君四方(Koshokun Shiho) |  |
| 老梅，老梅初段(Rohai,Rohai Shodan) | 壮鎮(Sochin) | 二十四步(Niseishi) |  |
| 内畔戦初段(Naihanchin Shodan) | 内畔戦二段(Naihanchin Nidan) | 内畔戦三段(Naihanchin Sandan) |  |
| 松風(Matsukaze) | 十六(Jyuroku) | 青柳(Aoyagi) |  |
| 二十八步, 古流 (Nipaipo, Koryu) | 八步連(Papuren) | 白鸟(Hakucho, Haffa) |  |
| 三戦(Sanchin) | 転掌(Tensho) | 征遠鎮(Seienchin) |  |
| 碎破(Saifa) | 十三(Seisan) | 四向戦(Shisochin) |  |
| 十八(Seipai) | 三十六(Sanseiru) | 壱百零八(Suparinpai) |  |
| 久留顿破(Kururunfa) | 云手(Unsu) | 安南(Annan) |  |
| 黑虎(Heiku) | 白虎(Paiku) | 巴球(Pachu) |  |
| 安南公(Annan Ko) | 松村披塞(Matsumura Bassai) | 北谷屋良公相君(Chatanyara Kushanku) |  |
| 八方掌(Haposho)* * | 拳秀(Kenshu)* * | 拳掌(Kensho)* * |  |
| 松村老梅(Matsumura Rohai)** | 老梅二段(Rohai Nidan)** | 老梅三段(Rohai Sandan)** |  |
| 明鏡(Myojo,Meikyo)** | 白鹤(Hakutsuru, Hakaku)** | 松村十三(Matsumura Seisan)** |  |
| 泊老梅(Tomari Rohai)* * | 心波(Shinpa)** | 泊披塞(Tomari Bassai)** |  |
* หมายถึง คาตะที่เป็นท่าพื้นฐาน  ** หมายถึง คาตะที่ยังไม่ได้รับการรับรองให้ใช้ในการแข่งขันที่ใช้กฎ WKF
และคาตะที่ไม่มี * หมายถึง คาตะที่สามารถใช้ในการแข่งขันได้ที่ใช้กฎ WKF ได้
การแข่งขัน คาตะ Kata 型

การแข่งขัน kata แบ่งออกเป็นประเภททีมและประเภทบุคคล โดยการแข่งขันประเภททีมจะมีสมาชิกในทีม ทั้งหมด 3 คนเป็นผู้หญิงล้วนหรือชายล้วน การแข่งขันประเภทบุคคลก็แบ่งออกเป็นการแข่งขันเดี่ยว ประเภทบุคคลหญิงและประเภทบุคคลชาย
ระบบการคัดออกแบบการชิงตำแหน่งที่ 3 (Reprechage) จะถูกนำมาใช้
ผู้แข่งขันต้องใช้ทั้งท่าบังคับ(SHITEI) และท่าอิสระ(TOKUI) โดยท่าที่ใช้ในการแข่ง kata ซึ่งจะต้อง ได้รับการยอมรับจากสถานที่ฝึกคาราเต้-โด ที่ถูกยอมรับจากสหพันธ์คาราเต้แห่งโลก (WKF) ยึดตามระบบ Goju, Shito, Shoto และWado ใน 2 รอบแรกจะไม่อนุญาตให้ใช้ท่าอื่นเลย ตารางท่าบังคับของท่า KATA จะอยู่ในภาคผนวกที่ 6 และรายการของ KATA ที่เป็นที่ยอมรับจะอยู่ในภาคผนวกที่ 7
ใน 2 รอบแรกผู้แข่งสามารถเลือกจากรายชื่อ shitei kata เท่านั้น ไม่อนุญาตให้แสดงท่าอื่นที่แตกต่างไปได้
ในรอบต่อมาผู้แข่งขันสามารถเลือกท่าจากรายชื่อ TOKUI KATA ในภาคผนวกที่ 7 โดยท่าที่แข่งเหล่านี้เป็นท่า ที่ถูกสอนจากสถานฝึกของผู้แข่งจะถูกนำมาแข่งได้
ท่าที่จะใช้ในการแข่งขันจะต้องเขียนถูกแจ้งไว้ที่โต๊ะคะแนนก่อนเริ่มการแข่งขัน
ผู้แข่งขันจะต้องแสดง KATA ที่ไม่เหมือนกันในแต่ละรอบ เมื่อแสดง KATA ใดไปแล้วห้ามแสดงซ้ำอีก อย่างไรก็ตามถ้ามีการแข่งขันรอบคัดเลือก เนื่องจากมีผู้แข่งขันมากท่า tokui KATA ที่ใช้ในการแข่งรอบคัดเลือก ซึ่งเลือกขึ้น จะสามารถนำมาใช้ได้อีกในรอบอื่นที่เหมาะสม
ในรอบชิงชนะเลิศของการแข่งขัน KATA แบบทีม ใน 2 ทีมที่เข้าแข่งจะแสดง KATA จากรายชื่อ TOKUI KATA ในภาคผนวกที่ 7 ในแบบปกติและพวกเขาจะต้องทำการแสดงความหมายของท่า bunkai KATA ซึ่งมีระยะเวลา 3 นาทีในการแสดง
การแข่งขัน คาตะ Kata 型 > หลักการตัดสิน

1. การแสดง KATA จะต้องแสดงด้วยความสมบูรณ์ และต้องแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในความหมายของแต่ละท่า ในการประเมิน ความสามารถ ของผู้แข่งขันกรรมการ จะดูจาก
A.) ท่าตามความเป็นจริงตามความหมายของ KATA
B.) ความเข้าใจในเทคนิคที่นำมาใช้ (BUNKAI)
C.) ความเหมาะสมของเวลา, จังหวะ, ความเร็ว, การทรงตัว และการรวมพลัง (KIME)
D.) ความถูกต้องและการใช้ลมหายใจอย่างเหมาะสมเพื่อช่วยใน KIME
E.) ความถูกต้องในการรวบรวมความตั้งใจ (CHAKUGAN) และสมาธิ
F.) ความถูกต้องของท่ายืน (DACHI) ด้วยขาที่เกร็งอย่างเหมาะสมและเท้าแบนเรียบที่พื้น
G.) ท้องที่เกร็งอย่างเหมาะสม (HARA) และไม่มีการกระดกขึ้นลงของสะโพกเวลาเคลื่อนตัว
H.) รูปแบบที่ถูกต้อง (KIHON) ของท่าทางที่แสดง
I.) การแสดงท่าทางจะถูกประเมิน ด้วยการวิเคราะห์จุดอื่นๆ ด้วย
J.) ในการแข่งขัน KATA แบบทีมจะดูความกลมกลืนและพร้อมเพรียงกัน โดยไม่ใช้การบอกใบ้ จากการใช้ท่าทางภายนอกมาเป็นปัจจัยในการตัดสินด้วย
2. ใน 2 รอบแรก ผู้แข่งขันที่ใช้ท่าอื่นนอกเหนือจากท่าที่กำหนดจะถูกตัดสิทธิ และผู้แข่งขันที่หยุดชะงักในระหว่าง การแสดง KATA หรือ ผู้ที่แสดง KATA นอกเหนือจากที่ได้ประกาศไว้ จะต้องถูกตัดสิทธิด้วย
คำอธิบายเพิ่มเติม
I. KATA ไม่ใช่การเต้นรำหรือการแสดงละคร ดังนั้นจะต้องยึดมั่นในคุณค่าของเก่าและหลักการดั้งเดิมไว้ จะต้องจริงจังเหมือนในการต่อสู้จริง และแสดงสมาธิ, พลัง, และประสิทธิภาพในการปะทะในเทคนิคของมัน และจะต้องแสดงความแข็งแกร่ง, พลัง, และความเร็ว เช่นเดียวกับท่วงท่าลีลาที่สวยงาม, จังหวะ, และการทรงตัว
II. ใน KATA แบบทีม ผู้ร่วมทีมทั้ง 3 คนจะต้องเริ่ม KATA โดยหันหน้าไปทางเดียวกันให้กรรมการผู้ชี้ขาด
III. สมาชิกในทีมจะต้องแสดงท่าทางในหลักเกณฑ์ของการแสดง KATA โดยพร้อมเพรียงกัน
IV. คำสั่งให้เริ่มและหยุดการแสดง, การกระทืบเท้า, การตบอก แขน หรือเสื้อ, และการหายใจออกอย่างไม่เหมาะสม เป็นตัวอย่างการบอกใบ้จากภายนอก และจะนำมาพิจารณาในการตัดสินด้วย
ระดับของสาย

การแบ่งระดับของคาราเต้ด้วยการคาดสายนั้น(Obi) จะเรียกว่า คิว(Kyu) ใช้ในระดับสายสี และดั้ง (Dan) ใช้ในระดับสายดำ
มาตรฐานระดับสายคาดเอว สมาคมไทย-ญี่ปุ่น โชโตกันคาราเต้ (ประเทศไทย)
10kyu     ขาว
9kyu     ขาว
8kyu     เหลือง
7kyu     ส้ม
6kyu     เขียว
5kyu     ฟ้า
4kyu     ม่วง
3kyu     น้ำตาล
2kyu     น้ำตาล
1kyu     น้ำตาล
1-10Dan  ดำ
มาตรฐานระดับสายคาดเอว สมาคมคาราเต้โดโกจูไก (ประเทศไทย)
10kyu    ขาวปลายเหลือง
9kyu     เหลือง
8kyu     เหลืองปลายเขียว
7kyu     เขียว
6kyu     เขียวปลายฟ้า
5kyu     ฟ้า
4kyu     ฟ้าปลายน้ำตาล
3kyu     น้ำตาล
2kyu     น้ำตาลปลายดำหนึ่ง
1kyu     น้ำตาลปลายดำสอง
1-10Dan  ดำ
ซึ่งในบางสำนักจะใช้ระดับมาตรฐาน(รวมถึงสายของสี) จะใช้ไม่เหมือนกันตามแต่ละสำนัก ถึงแม้นว่าจะสำนักเดียวกัน แต่คนละประเทศก็สามารถแตกต่างกันได้
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมคาราเต้แห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2016-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมาคมไทย-ญี่ปุ่น โชโตกันคาราเต้ (ประเทศไทย) เก็บถาวร 2005-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมาคม คาราเต้-โด โกจูไก (ไทย) เก็บถาวร 2021-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชมรมคาราเต้ ม.หอการค้าไทย (ชมรมแรกในประเทศไทย) เก็บถาวร 2020-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชมรมคาราเต้หาดใหญ่-สงขลา เก็บถาวร 2017-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Thai Karate Store จำหน่ายชุดและอุปกรณ์คาราเต้มาตรฐานโลก เก็บถาวร 2021-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แนะนำสถานที่ฝึกของคาราเต้ในประเทศไทย
สถาบันศิลปะป้องกันตัวนนทบุรี คาราเต้-โด โกจูกัน  (คาราเต้ คิดส์ ยิมส์)
ชุมนุมคาราเต้-โด มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เก็บถาวร 2010-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชุมชนคาราเต้ ม.เกษตรศาสตร์ เก็บถาวร 2010-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ แพนทาวน์
ชมรมคาราเต้จุฬาฯ โชโตกันคาราเต้
เว็บบอร์ด ชมรมคาราเต้จุฬาฯ โชโตกันคาราเต้ เก็บถาวร 2010-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศิลปะการต่อสู้ |
| --- | --- |
 รายชื่อสไตล์  ประวัติศาสตร์  Timeline  Hard and Soft 
Regional origin:  จีน  ยุโรป  อินเดีย  อินโดนีเซีย  ญี่ปุ่น  เกาหลี  ฟิลิปปินส์ 
Unarmed techniques:  Punch  Kick  Hold  Clinch  Elbow  Knee  Headbutt  Trap  Sweep  Throw  Takedown  Joint lock  Chokehold 
อาวุธ:  การยิงธนู  Shooting  Knife fighting  Stick fighting  Swordsmanship  Melee weapons 
Training:  Sparring  Randori  Forms  Pushing hands  Punching bag  Practice weapon 
Grappling:  บราซิลเลียนยิวยิตสู  เยอรมันยิวยิตสู  ยูโด  ยิวยิตสู  ซามบะ  ซูโม่  มวยปล้ำ  สตอฟ 
Striking:  มวยสากล  กาโปเอย์รา  คาราเต้  คิกบอกซิง  กังฟู  มวยไทย  และเหว่  มวยลาว  ซ่านโฉ่ว  ซาวัต  เทควันโด  โววีนัม  ชินเดนไค  กุนเขมร 
Internal:  ไอกิโด  Aikijutsu  ปา-กว้าจ่าง  ไท่เก๊ก  สิงอี้เฉวียน  ชี่กง 
Full contact / Combat sports:  Professional boxing  Professional kickboxing  Knockdown karate  ศิลปะการต่อสู้แบบผสม  Submission wrestling 
Self-defense / Combatives:  อาร์นิส  บาร์ติตสู  ฮับกีโด  คาจูเคนโบ  คราฟมากา  MCMAP  ปันจักสีลัต  ซิสเตมา  หย่งชุน  Legal aspects 
Eclectic / Hybrids:  อเมริกันเคนโป  ชุนคุคโด  เจี๋ยฉวนเต้า  Shooto  Shorinji Kempo  Unifight  ชินเดนไค 
Entertainment:  เกมต่อสู้  Martial arts film (Chanbara)  มวยปล้ำอาชีพ  นักฆ่าเทวดาแขนเดียว 
 The Martial Arts Portal
ธีระวัฒน์ ศิริวันสาณฑ์

| ธีระวัฒน์ ศิริวันสาณฑ์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 – 21 กันยายน พ.ศ. 2541   (10 เดือน 7 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 (80 ปี) อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ ประเทศไทย
พรรคการเมือง: กิจสังคม (2535–2539)   ชาติไทย (2544–2551)   ชาติไทยพัฒนา (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: พัฒนา ศิริวันสาณฑ์

ธีระวัฒน์ ศิริวันสาณฑ์ (เกิด 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2487) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลชวน หลีกภัย อดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา (ชุมพล ศิลปอาชา) และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคกิจสังคม ปัจจุบันสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
ประวัติ

ธีระวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 ด้านครอบครัวสมรสกับนางพัฒนา ศิริวันสาณฑ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์ มีบุตร 4 คน หนึ่งในนั้นคือพีระเดช ศิริวันสาณฑ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งเป็นบุตรคนโต
สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม 8 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์ จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน

ธีระวัฒน์ เป็นนักธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในชื่อ หจก.พรสวัสดิ์ก่อสร้าง ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลตาคลี จนถึงปี พ.ศ. 2535 ได้หันเหเข้าสู่งานการเมืองระดับประเทศ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ 4 สมัย สังกัดพรรคกิจสังคม โดยได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่อง ในปี พ.ศ. 2535/2 พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 ต่อในปี พ.ศ. 2544 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งในปี พ.ศ. 2549 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549
ธีระวัฒน์ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (นายมนตรี พงษ์พานิช) และที่ปรึกษานายสมศักดิ์ เทพสุทิน และรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย เมื่อปี พ.ศ. 2540 ในช่วงที่มีนายรักเกียรติ สุขธนะ เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ ต่อมานายรักเกียรติ ลาออกจากตำแหน่งจากกรณีทุจริตจัดซื้อยา และเขาก็ได้ลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบในครั้งนั้นด้วย
ในปี พ.ศ. 2553 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา (ชุมพล ศิลปอาชา) ในรัฐบาล อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 5 จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ธีระวัฒน์ ศิริวันสาณฑ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคกิจสังคม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
ภิญโญ นิโรจน์

| ภิญโญ นิโรจน์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 – 25 กันยายน พ.ศ. 2543
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 22 เมษายน พ.ศ. 2494 (73 ปี) อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
พรรคการเมือง: สามัคคีธรรม (2535)   ชาติพัฒนา (2535–2547)   ไทยรักไทย (2547–2550)   ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน (2553–2561)   พลังประชารัฐ (2561–2566)   ภูมิใจไทย (2566–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: อมรา นิโรจน์

ภิญโญ นิโรจน์ (เกิด 22 เมษายน พ.ศ. 2494) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ และที่ปรึกษาสมาคมนักวิทยุสมัครเล่นจังหวัดนครสวรรค์อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลชวน หลีกภัย  ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทย