stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลิน
แหล่งข้อมูลอื่น

TU Berlin เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย
Technische Universität Berlin เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับมหาวิทยาลัย, เว็บไซต์นักเรียนไทยในเบอร์ลิน
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
เบอร์ลิน:  มหาวิทยาลัยศิลปะเบอร์ลิน  FU เบอร์ลิน  HU เบอร์ลิน  TU เบอร์ลิน 
เบรเมิน:  มหาวิทยาลัยเบรเมิน  Jacobs University Bremen 
ฮัมบวร์ค:  มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค  TU ฮัมบวร์ค  HafenCity University Hamburg  มหาวิทยาลัยเฮ็ลมูท ชมิท 
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค:  ไฮเดิลแบร์ค  ไฟรบวร์ค  KIT คาลส์รูเออ  ค็อนชตันทซ์  มันไฮม์  โฮเอนไฮม์  ชตุทท์การ์ท  ทือบิงเงิน  อุล์ม  Zeppelin University แห่งฟรีดริชส์ฮาเฟิน 
รัฐไบเอิร์น (บาวาเรีย):  เอาคส์บวร์ค  บัมแบร์ค  ไบร็อยท์  Catholic University of Eichstätt-Ingolstadt  แอร์ลังเงิน-เนือร์นแบร์ค  LMU มิวนิก  Bundeswehr University Munich  TU มิวนิก  มหาวิทยาลัยเสรียูเครนแห่งมิวนิก  พัสเซา  เรเกินส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค 
รัฐบรันเดินบวร์ค:  TU บรันเดินบวร์ค  Frankfurt, Oder  พ็อทซ์ดัม 
รัฐเฮ็สเซิน:  TU ดาร์มชตัท  แฟรงก์เฟิร์ต, Main  กีเซิน  คัสเซิล  มาร์บวร์ค 
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน:  TU เบราน์ชไวค์  TU Clausthal  เกิททิงเงิน  ฮันโนเฟอร์  ฮิลเดิสไฮม์  ลือเนอบวร์ค  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  Vechta 
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น:  ไกรฟส์วัลท์  ร็อสท็อค 
รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน:  อาเคิน  บีเลอเฟ็ลท์  Bochum  บ็อน  โคโลญ  TU ดอร์ทมุนท์  ดืสบวร์ค-เอ็สเซิน  ดึสเซิลดอร์ฟ  ฮาเกิน  มึนส์เทอร์  พาเดอร์บอร์น  ซีเกิน  Witten/Herdecke  วุพเพอร์ทาล 
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์:  TU ไคเซิร์สเลาเทิร์น  โคเบล็นทซ์-Landau  ไมนซ์  Speyer  เทรียร์ 
รัฐซาร์ลันท์:  มหาวิทยาลัยซาร์ลันท์ 
รัฐซัคเซิน:  TU เค็มนิทซ์  TU เดรสเดิน  TU Freiberg  ไลพ์ซิช 
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์:  ฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค  มัคเดอบวร์ค 
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์:  เฟล็นส์บวร์ค  คีล  ลือเบ็ค 
รัฐทือริงเงิน:  แอร์ฟวร์ท  TU Ilmenau  เยนา  ไวมาร์
ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190

| ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินขับไล่
ชาติกำเนิด:  ไรช์เยอรมัน
บริษัทผู้ผลิต: ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ
ผู้ออกแบบ:  ควร์ท ทังค์ 
ผู้ใช้งานหลัก:  ลุฟท์วัฟเฟอ    กองทัพอากาศฮังการี    กองทัพอากาศตุรกี
จำนวนที่ผลิต: มากกว่า 20,000 ลำ
ประวัติ
เริ่มใช้งาน: สิงหาคม ค.ศ. 1941
เที่ยวบินแรก: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1939
ปลดประจำการ: 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 (ลุฟท์วัฟเฟอ)
พัฒนาเป็น: ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เทอา 152
ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190 เวือร์เกอร์ (เยอรมัน: Focke-Wulf Fw 190 Würger) เป็นเครื่องบินขับไล่เยอรมันเครื่องยนต์เดียวที่นั่งเดี่ยว ออกแบบโดยควร์ท ทังค์ ถือเป็นเครื่องบินโจมตีที่นิยมใช้ที่สุดรุ่นหนึ่งของลุฟท์วัฟเฟอในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เอ็ฟเว 190 เริ่มใช้งานครั้งแรกในฝรั่งเศสในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 และพิสูจน์ตนเองว่ามีความเหนือกว่าเครื่องบินโจมตีเบา Spitfire Mk. V ของกองทัพอากาศหลวงอังกฤษในทุกด้าน ส่งผลให้กองทัพอากาศหลวงอังกฤษต้องพัฒนา Spitfire Mk. IX ขึ้นมารับมือกับเอ็ฟเว 190
ประจำการ

เชโกสโลวาเกีย
ฝรั่งเศส
ไรช์เยอรมัน
ฮังการี
ญี่ปุ่น
สเปน
โรมาเนีย
สหภาพโซเวียต
ตุรกี
สหราชอาณาจักร
ยูโกสลาเวีย
คุณลักษณะ (รุ่นย่อย Fw 190 A-8)

ข้อมูลจาก Fw 190 A8[ต้องการอ้างอิง]
ลักษณะทั่วไป
ลูกเรือ: 1 นาย
ความยาว: 9.00 เมตร (29 ฟุต 5 นิ้ว)
ช่วงระหว่างปลายปีก: 10.51 เมตร (34 ฟุต 5 นิ้ว)
ความสูง: 3.95 เมตร (12 ฟุต 12 นิ้ว)
พื้นที่ปีก: 18.30 ตารางเมตร (196.99 ตารางฟุต)
น้ำหนักบรรทุกเปล่า: 3,200 กิโลกรัม (7,060 ปอนด์)
น้ำหนักบรรทุก: 4,417 กิโลกรัม (9,735 ปอนด์)
น้ำหนักทะยานสูงสุด: 4,900 กิโลกรัม (10,800 ปอนด์)
ขุมพลัง: BMW 801 D-2 จำนวน 1 เครื่องยนต์, กำลัง 1,250 กิโลวัตต์ (1,700 PS, 1,677 แรงม้า)
ศักยภาพ
ความเร็วสูงสุด: 656 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (408 ไมล์ต่อชั่วโมง) at 19,420 ft (5,920 m)
พิสัยบิน: 800 กิโลเมตร (500 ไมล์)
เพดานบินเดินทาง: 11,410 เมตร (37,430 ฟุต)
อัตราการไต่: 15 เมตรต่อวินาที (2,953 ฟุตต่อนาที)
ภาระกรรมปีก: 241 กิโลกรัมต่อตารางเมตร (49.4 ปอนด์ต่อตารางฟุต)
กำลัง/มวล: 0.29–0.33 กิโลวัตต์ต่อกิโลกรัม (0.18–0.21 แรงม้าต่อปอนด์)
อาวุธ
ปืน:
ปืนกล MG 131 ขนาด 13 มม. สองกระบอก
ปืนใหญ่อากาศ MG 151/20 E ขนาด 20 มม. สี่กระบอก
ดูเพิ่ม

ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เทอา 152
กรัมแมน เอฟ6เอฟ เฮลแคท
ฮ็อคเกอร์ ไทฟูน
คาวานิชิ เอ็น1เค
คาวาซากิ คิ-60
ลาวอชกิน ลา-5
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-1
มิตซูบิชิ เจ2เอ็ม
นากาจิมะ คิ-44
นากาจิมะ คิ-84
นอร์ทอเมริกัน พี-51 มัสแตง
รีพับลิค พี-47 ทันเดอร์โบลท์
ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์
วอท เอฟ4ยู คอร์แซร์
ยาโกเลฟ ยัค-3ยู
ยาโกเลฟ ยัค-9
มิติของฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190
กีฬาโอลิมปิกโบราณ

กีฬาโอลิมปิกโบราณ (อังกฤษ: Ancient Olympic Games) การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณนั้น แต่เดิมเป็นเทศกาลหรือการเฉลิมฉลองและบูชาเทพเจ้าซุส มีการแข่งขันต่างๆ เช่น footrace การประกวดหอก และการแข่งขันมวยปล้ำได้เพิ่มเข้ามาในภายหลัง "กีฬาโอลิมปิก" (กรีกโบราณ: Ὀλύμπια, Olympia, "the Olympics"; อาจจะเรียกว่า Ὀλυμπιάς, Olympias, "the Olympiad") เป็นการแข่งขันกรีฑาระหว่างตัวแทนของนครรัฐและเป็นหนึ่งในการแข่งขัน Panhellenic Games ของกรีกโบราณ การแข่งขันถูกจัดเพื่อเป็นเกียรติแก่ซุสและชาวกรีกให้กำเนิดตำนานเทพปกรณัมกรีก
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อ 776 ปีก่อนคริสตกาล ถูกจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปีหรือเรียกว่า โอลิมเปียด ซึ่งต่อมากลายเป็นหน่วยเวลาในเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ การแข่งขันโอลิมปิกยุคโบราณอย่างต่อเนื่องและเจริญรุ่งเรืองอยู่หลายร้อยปี ถูกใช้เป็นเครื่องมือสำคัญในการต่อรองทางการเมืองระหว่างนครรัฐโบราณ ก่อนเข้าสู่ยุคเสื่อมถอยเมื่อกรีกตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของโรมันตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
สาเหตุหนึ่งที่ทำให้โอลิมปิกไม่ได้รับความนิยมในยุคโรมัน เนื่องจากชาวโรมันมองว่า การเปลือยกายในที่สาธารณะของบรรดานักกีฬากรีกถือเป็นเรื่องน่าขายหน้า จึงไม่ให้การสนับสนุน แต่จักรพรรดิโรมันบางพระองค์มองเห็นประโยชน์ทางการเมืองของการแข่งขันกีฬาเช่นนี้ จึงทรงช่วยอุปถัมภ์บ้างเป็นครั้งคราว
สุดท้ายการแข่งขันโอลิมปิกยุคโบราณก็ถึงจุดจบเมื่อราวปี ค.ศ. 393 ตรงกับช่วงปลายรัชสมัยของจักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1 (Theodosius I) หรือช่วงคาบเกี่ยวกับต้นรัชสมัยของพระราชโอรสของพระองค์ เนื่องจากจักรพรรดิธีโอโดซิอุสซึ่งเป็นคริสเตียน ทรงมีบัญชาให้ยกเลิกการประกอบพิธีกรรมนอกรีตทั้งหมด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรณรงค์เพื่อกำหนดให้ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำกรุงโรม
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีบรันเดินบวร์ค

ตรามหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีบรันเดินบวร์ค (อังกฤษ: Brandenburg University of Technology; เยอรมัน: Brandenburgische Technische Universität) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งเดียวในรัฐบรันเดินบวร์ค ประเทศเยอรมนี มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ในเมืองค็อทบุส จึงได้ชื่อว่า มหาวิทยาลัยเทคนิคค็อทบุส (Technical University of Cottbus)
มหาวิทยาลัยมีศาสตราจารย์ 122 คน นักวิทยาศาสตร์ประมาณ 300 คน และนักศึกษาเกือบ 5,000 คน โดยมากกว่าร้อยละ 20 เป็นนักศึกษาจากต่างชาติ (เมื่อธันวาคม พ.ศ. 2549/มกราคม พ.ศ. 2550)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัย เก็บถาวร 2013-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)(อังกฤษ)
กระดานสนทนานักศึกษา เก็บถาวร 2007-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
CampusTV เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน) โทรทัศน์นักศึกษา
Bühne 8 (เยอรมัน) โรงละครนักศึกษา
Kultur Cottbus เก็บถาวร 2007-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน) นิตยสารวัฒนธรรมนักศึกษา
51°46′2″N 14°19′35″E﻿ / ﻿51.76722°N 14.32639°E﻿ / 51.76722; 14.32639
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
เบอร์ลิน:  มหาวิทยาลัยศิลปะเบอร์ลิน  FU เบอร์ลิน  HU เบอร์ลิน  TU เบอร์ลิน 
เบรเมิน:  มหาวิทยาลัยเบรเมิน  Jacobs University Bremen 
ฮัมบวร์ค:  มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค  TU ฮัมบวร์ค  HafenCity University Hamburg  มหาวิทยาลัยเฮ็ลมูท ชมิท 
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค:  ไฮเดิลแบร์ค  ไฟรบวร์ค  KIT คาลส์รูเออ  ค็อนชตันทซ์  มันไฮม์  โฮเอนไฮม์  ชตุทท์การ์ท  ทือบิงเงิน  อุล์ม  Zeppelin University แห่งฟรีดริชส์ฮาเฟิน 
รัฐไบเอิร์น (บาวาเรีย):  เอาคส์บวร์ค  บัมแบร์ค  ไบร็อยท์  Catholic University of Eichstätt-Ingolstadt  แอร์ลังเงิน-เนือร์นแบร์ค  LMU มิวนิก  Bundeswehr University Munich  TU มิวนิก  มหาวิทยาลัยเสรียูเครนแห่งมิวนิก  พัสเซา  เรเกินส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค 
รัฐบรันเดินบวร์ค:  TU บรันเดินบวร์ค  Frankfurt, Oder  พ็อทซ์ดัม 
รัฐเฮ็สเซิน:  TU ดาร์มชตัท  แฟรงก์เฟิร์ต, Main  กีเซิน  คัสเซิล  มาร์บวร์ค 
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน:  TU เบราน์ชไวค์  TU Clausthal  เกิททิงเงิน  ฮันโนเฟอร์  ฮิลเดิสไฮม์  ลือเนอบวร์ค  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  Vechta 
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น:  ไกรฟส์วัลท์  ร็อสท็อค 
รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน:  อาเคิน  บีเลอเฟ็ลท์  Bochum  บ็อน  โคโลญ  TU ดอร์ทมุนท์  ดืสบวร์ค-เอ็สเซิน  ดึสเซิลดอร์ฟ  ฮาเกิน  มึนส์เทอร์  พาเดอร์บอร์น  ซีเกิน  Witten/Herdecke  วุพเพอร์ทาล 
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์:  TU ไคเซิร์สเลาเทิร์น  โคเบล็นทซ์-Landau  ไมนซ์  Speyer  เทรียร์ 
รัฐซาร์ลันท์:  มหาวิทยาลัยซาร์ลันท์ 
รัฐซัคเซิน:  TU เค็มนิทซ์  TU เดรสเดิน  TU Freiberg  ไลพ์ซิช 
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์:  ฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค  มัคเดอบวร์ค 
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์:  เฟล็นส์บวร์ค  คีล  ลือเบ็ค 
รัฐทือริงเงิน:  แอร์ฟวร์ท  TU Ilmenau  เยนา  ไวมาร์
มหาวิทยาลัยไมนทซ์

| --- | --- |
Johannes Gutenberg-Universität Mainz
Historic Seal of the University of Mainz
คติพจน์: Ut omnes unum sint เยอรมัน: Dass alle eins seien
คติพจน์อังกฤษ: That they all may be one
ประเภท: มหาวิทยาลัยรัฐ
สถาปนา: ค.ศ. 1477  สถาปนาอีกครั้ง ค.ศ. 1946
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Prof. Dr.Georg Krausch
ผู้ศึกษา: 36,500 คน (ค.ศ. 2011)
ที่ตั้ง: ไมนทซ์, รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์, ประเทศเยอรมนี
สี:   แดง   น้ำเงิน
เว็บไซต์: www.uni-mainz.de

มหาวิทยาลัยไมนทซ์ (อังกฤษ: University of Mainz; เยอรมัน: Johannes Gutenberg-Universität Mainz) หรือชื่อเต็มว่า มหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนทซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองไมนทซ์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี โดยเป็นมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเยอรมนีที่มีชื่อเสียงด้านวิทยาศาสตร์และเศรษฐศาสตร์
ประวัติมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยไมนทซ์มีประวัติศาสตร์ย้อนไปตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1477 โดย ดีเทอร์แห่งไอเซ็นเบิร์ก (Diether von Isenburg) อาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์และเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งไมนทซ์ (Archboshop-Elector of Mainz) ตามเจตนารมณ์ของ อดอล์ฟ ที่ 2 แห่งนาซเซา (Adolf II von Nassau) เจ้านครรัฐคนก่อนหน้า โดยในยุคแรกของมหาวิทยาลัยนั้น มีการเปิดการเรียนการสอนในสาขาเทววิทยา การแพทย์ กฎหมายโรมัน และศิลปศาสตร์ ซึ่งถือว่า  เป็นมหาวิทยาลัยที่มีสาขาวิชาที่หลากหลายแห่งหนึ่งในยุคสมัยนั้น
การปฏิวัติฝรั่งเศส (ค.ศ. 1789-1799) ส่งผลกระทบต่อมหาวิทยาลัยอย่างมาก โดยส่งผลให้มีการจัดตั้งสาธารณรัฐไมนทซ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1792 ซึ่งภายหลังถูกยึดครองโดยปรัสเซีย มหาวิทยาลัยไมนทซ์ได้หยุดการเรียนการสอนลงเนื่องจากภัยสงครามและภาวะความไม่สงบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ยกเว้นการเรียนการสอนในสาขาวิชาการแพทย์ที่ยังดำเนินมาจนถึง ค.ศ. 1818 อย่างไรก็ดี หน่วยงานของมหาวิทยาลัยบางหน่วย อาทิ มูลนิธิกองทุนแห่งมหาวิทยาลัยไมนทซ์ โรงเรียนสอนศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก และโรงเรียนสอนวิชาการพยาบาลยังคงเปิดทำการเรื่อยมา ทำหน้าที่รักษาขนบธรรมเนียมของมหาวิทยาลัยที่ยังหลงเหลืออยู่เอาไว้
มหาวิทยาลัยเปิดทำการอีกครั้งในปี ค.ศ. 1946 ภายหลังจากการสิ้นสุดลงของสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองกำลังยึดครองของฝรั่งเศส (French Occupying Power) ซึ่งยึดครองดินแดนบริเวณนั้น โดยได้รับการสถาปนาชื่อใหม่เป็นมหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนทซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) ตามชื่อของโยฮันเนส กูเทนแบร์ก นักประดิษฐ์ชาวเยอรมันที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีการพิพม์ในยุคสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรป
มัคส์ มึลเลอร์

มัคส์ มึลเลอร์ในวัยหนุ่ม
ฟรีดริช มัคส์ มึลเลอร์ (เยอรมัน: Friedrich Max Müller; 6 ธันวาคม พ.ศ. 2366 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2443) มักจะเรียกสั้น ๆ ว่า มัคส์ มึลเลอร์ เป็นนักอักษรศาสตร์และนักบูรพคดีศึกษาชาวเยอรมัน หนึ่งในผู้ริเริ่มอินเดียศึกษาในตะวันตก เขาได้ทุ่มเทสร้างหลักศาสนาเปรียบเทียบ นอกจากนี้ยังได้เขียนตำราวิชาการและงานทั่วไปว่าด้วยภารตวิทยา เผยแพร่สู่แวดวงการอ่านของอังกฤษ ดำเนินการแปลคัมภีร์ทางศาสนาของชาติตะวันออก รวมเป็นชุดขนาดใหญ่ถึง 50 เล่ม เรียกว่า Sacred Books of the East นับเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในกลุ่มนักวิชาการสมัยวิกตอเรีย
ฟือเรอร์

| ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์ Führer und Reichskanzler |
| --- | --- |
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนสุดท้าย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (ฟือเรอร์คนเดียวในประวัติศาสตร์) ตั้งแต่ 2 สิงหาคม 1934 – 23 พฤษภาคม 1945
การเรียกขาน: ไมน์ ฟือเรอร์ (ท่านผู้นำ)
จวน: ไรช์สคันซไล
ผู้แต่งตั้ง: ไรชส์ทาค ผ่านรัฐบัญญัติมอบอำนาจ
สถาปนา: 2 สิงหาคม ค.ศ. 1934
คนแรก: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
คนสุดท้าย: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ยกเลิก: 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
เงินตอบแทน: 48,000 ไรชส์มาร์ค
ฟือเรอร์ (เยอรมัน: Führer) ในภาษาเยอรมัน หมายถึง "ผู้นำ" โดยคำว่า "ฟือเรอร์" มักจะหมายถึง ฉายาของผู้นำนาซีเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และเป็นตำแหน่งเดียวที่มีอำนาจสูงสุดในรัฐบาลนาซีเยอรมัน กองทัพเยอรมัน และองค์กรกึ่งทหาร (โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน่วยเอ็สเอ็ส) โดยคำดังกล่าวเป็นการเอาอย่างจากคำว่า อิลดูเช ในภาษาอิตาลี ซึ่งมีความหมายอย่างเดียวกัน
การเรียกตนเองของฮิตเลอร์

ฟือเรอร์ คือ ชื่อพิเศษที่นายกรัฐมนตรีเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ใช้เรียกตนเองหลังจากรัฐบัญญัติการมอบอำนาจ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 1933 ซึ่งทำให้เขามีอำนาจที่จะประกาศใช้กฎหมาย โดยไม่ต้องผ่านการเห็นชอบจากไรชส์ทาค ในฐานะส่วนหนึ่งของกระบวนการ ไกลช์ชัลทุง และภายหลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของเพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค ประธานาธิบดีคนแรกแห่งเยอรมนี เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1934 ฮิตเลอร์ได้ประกาศตนเองเป็นทั้งฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรี โดยเรียกชื่อตำแหน่งเต็มว่า ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์ (Führer und Reichskanzler) ซึ่งเป็นการรวมตำแหน่งประมุขแห่งรัฐและนายกรัฐมนตรีเข้าด้วยกัน และทำให้ฮิตเลอร์กลายมาเป็นประมุขแห่งไรช์และหัวหน้ารัฐบาลไรช์อย่างเป็นทางการ และถือได้ว่าเป็นผู้นำเผด็จการแห่งไรช์ที่สามในทางปฏิบัติ
นาซีเยอรมนีได้ปลูกฝัง ฟือเรอร์พรินซิพ (หลักการผู้นำ) และทำให้ฮิตเลอร์เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปเป็นเพียงว่า  ฟือเรอร์ ("ผู้นำ") และหนึ่งในสโลแกนทางการเมืองที่นาซีหยิบยกขึ้นมาพูดถึงบ่อยครั้งที่สุด คือ "หนึ่งชน หนึ่งไรช์ หนึ่งฟือเรอร์" (Ein Volk, ein Reich, ein Führer)
การเรียกในเอกสาร

สำหรับการสั่งการและลงนามในทางการทหาร ฮิตเลอร์ได้ใช้ชื่อตำแหน่งว่า ฟือเรอร์และผู้บัญชาการสูงสุดแห่งแวร์มัคท์ (Führer und Oberster Befehlshaber der Wehrmacht) ส่วนการลงนามในเอกสารงานต่างประเทศเป็น ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์ (Führer und Reichskanzler) การลงนามในชื่อตำแหน่งทั้งสองแบบนี้เลิกใช้ในกลางปี 1942 โดยมีการเปลี่ยนเป็น ฟือเรอร์แห่งไรช์เยอรมันใหญ่ (Führer des Großdeutschen Reiches) แทน
ดูเพิ่ม

ทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์ (Reichskanzlei)
ฟือเรอร์บุงเคอร์ (Führerbunker)
จอมพลไรช์ (Reichsmarschall)
ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส (Reichsfühere-SS)
ไรชส์ยูเกินท์ฟือเรอร์ (Reichsjugendführer)
ไรชส์ไลเทอร์ (Reichsleiter)
แหล่งข้อมูลอื่น

WorldStatesmen
มัคซีมีลีอาน รีทมึลเลอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มัคซีมีลีอาน รีทมึลเลอร์
วันเกิด:   (1988-01-04) 4 มกราคม ค.ศ. 1988 (36 ปี)
สถานที่เกิด:  มิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก
ส่วนสูง:  1.89 m (6 ft 2 in)*
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไบเอิร์นมิวนิก
หมายเลข:  24
สโมสรเยาวชน
1994–2003:  ฮันซานอยเฮาเซน
2003–2007:  ฟอร์สเทนรีด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2008 |  ไฮม์ซเททเทน |  26 |  (0) |
| 2008– |  ไบเอิร์นมิวนิก 2 |  52 |  (0) |
| 2011– |  ไบเอิร์นมิวนิก |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 18 พฤษภาคม 2012
มัคซีมีลีอาน รีทมึลเลอร์ (เยอรมัน: Maximilian Riedmüller) เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2531 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก โดยเขาอยู่กับไบเอิร์นมิวนิกชุดสำรอง ก่อนที่จะได้เล่นกับชุดใหญ่เมื่อฤดูกาล 2011–12 จนถึงปัจจุบัน โดยใส่เสื้อหมายเลข 24
แหล่งข้อมูลอื่น

Maximilian Riedmüller เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
มักซีมีเลียน เชลล์

| มักซีมีเลียน เชลล์ |
| --- | --- |
เชลล์ในปี ค.ศ. 2011
เกิด: 8 ธันวาคม ค.ศ. 1930(1930-12-08) เวียนนา, ออสเตรีย
เสียชีวิต: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014(2014-02-01) (83 ปี) อินส์บรุค, ออสเตรีย
สัญชาติ: ออสเตรีย, สวิส
อาชีพ: นักแสดง นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง ผู้ผลิต ผู้จัดการฝ่ายผลิต
ปีปฏิบัติงาน: 1955–2014
คู่สมรส: นาตาเลีย แอนรีเชอโก (1985–2005) ไอวา มีฮาโนวิค (2013–2014)
บุตร: อนาสตาเซีย เชลล์ (1989)
ญาติ: มาเรีย เชลล์ (น้องสาว)
มักซีมีเลียน เชลล์ (เยอรมัน: Maximilian Schell; 8 ธันวาคม ค.ศ. 1930 – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014) เป็นนักแสดง นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างชาวออสเตรีย-สวิส ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 1961 จากภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง Judgment at Nuremberg ในวัยเด็กครอบครัวของเขาต้องอพยพจากเวียนนาไปเมืองซือริช ในสวิสเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1938 เนื่องจากออสเตรียถูกยึดอำนาจโดยนาซีเยอรมนี
ตั้งแต่เด็ก เชลล์ยังได้คลุกคลีกับวงการภาพยนตร์และวรรณกรรมเนื่องจากอาชีพของครอบครัว  เขาสามารถพูดได้ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมันทำให้เขาได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์ในฮอลลีวูดหลายเรื่อง เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์อีก 2 ครั้ง ในภาพยนตร์เรื่อง The Man in the Glass Booth (1975) และในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง Julia จากนั้นในปี ค.ศ. 1992 เชลล์รับบทบาทเป็นวลาดีมีร์ เลนินในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง Stalin ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ละครหรือภาพยนตร์โทรทัศน์
ด้านชีวิตส่วนตัวเชลล์เป็นนักเปียโนและนักดนตรี เล่นให้กับเกลาดีโอ อับบาโดและเลนนาร์ด เบิร์นสไตน์ และกับวงออร์เคสตรา ส่วนมาเรีย เชลล์ น้องสาวมีอาชีพเป็นนักแสดงเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

มักซีมีเลียน เชลล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เอมีล ยันนิงส์ (1928)  วอร์เนอร์ แบ็กซ์เตอร์ (1929)  จอร์จ อาร์ลิสส์ (1930)  ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ (1931)  เฟรดริก มาร์ช/วอลเลซ บีรี (1932)  ชาลส์ ลาฟตัน (1933)  คลาร์ก เกเบิล (1934)  วิกเตอร์ แม็กลาเกล็น (1935)  พอล มุนี (1936)  สเปนเซอร์ เทรซี (1937)  สเปนเซอร์ เทรซี (1938)  รอเบิร์ต ดอแนต (1939)  เจมส์ สจวร์ต (1940) 
1941–1960:  แกรี คูเปอร์ (1941)  เจมส์ แคกนีย์ (1942)  พอล ลูคัส (1943)  บิง ครอสบี (1944)  เรย์ มิลแลนด์ (1945)  เฟรดริก มาร์ช (1946)  โรนัลด์ คอลแมน (1947)  ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (1948)  บรอเดริก ครอว์ฟอร์ด (1949)  โฮเซ เฟร์เรร์ (1950)  ฮัมฟรีย์ โบการ์ต (1951)  แกรี คูเปอร์ (1952)  วิลเลียม โฮลเดน (1953)  มาร์ลอน แบรนโด (1954)  เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (1955)  ยูล บรีนเนอร์ (1956)  อเล็ก กินเนสส์ (1957)  เดวิด นิเวน (1958)  ชาร์ลตัน เฮสตัน (1959)  เบิร์ต แลนแคสเตอร์ (1960) 
1961–1980:  มักซีมีเลียน เชลล์ (1961)  เกรกอรี เพก (1962)  ซิดนีย์ พอยเทียร์ (1963)  เรกซ์ แฮร์ริสัน (1964)  ลี มาร์วิน (1965)  พอล สโกฟีลด์ (1966)  ร็อด ชไตเกอร์ (1967)  คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน (1968)  จอห์น เวย์น (1969)  จอร์จ ซี. สกอตต์ (1970)  จีน แฮกแมน (1971)  มาร์ลอน แบรนโด (1972)  แจ็ก เลมมอน (1973)  อาร์ต คาร์นีย์ (1974)  แจ็ก นิโคลสัน (1975)  ปีเตอร์ ฟินช์ (1976)  ริชาร์ด เดรย์ฟัส (1977)  จอน วอยต์ (1978)  ดัสติน ฮอฟแมน (1979)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1980) 
1981–2000:  เฮนรี ฟอนดา (1981)  เบน คิงสลีย์ (1982)  โรเบิร์ต ดูวัล (1983)  เอฟ. เมอร์รีย์ เอบราฮัม (1984)  วิลเลียม เฮิร์ต (1985)  พอล นิวแมน (1986)  ไมเคิล ดักลาส (1987)  ดัสติน ฮอฟแมน (1988)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (1989)  เจเรมี ไอเอินส์ (1990)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (1991)  อัล ปาชิโน (1992)  ทอม แฮงส์ (1993)  ทอม แฮงส์ (1994)  นิโคลัส เคจ (1995)  เจฟฟรีย์ รัช (1996)  แจ็ก นิโคลสัน (1997)  โรแบร์โต เบนิญญี (1998)  เควิน สเปซีย์ (1999)  รัสเซล โครว์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  เดนเซล วอชิงตัน (2001)  เอเดรียน โบรดี (2002)  ฌอน เพนน์ (2003)  เจมี ฟ็อกซ์ (2004)  ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (2005)  ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ (2006)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2007)  ฌอน เพนน์ (2008)  เจฟฟ์ บริดเจส (2009)  โคลิน เฟิร์ธ (2010)  ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง (2011)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2012)  แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ (2013)  เอดดี เรดเมน (2014)  ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ (2015)  เคซีย์ แอฟเฟล็ก (2016)  แกรี โอลด์แมน (2017)  รามี แมลิก (2018)  วาคีน ฟีนิกซ์ (2019)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (2020)  วิลล์ สมิธ (2021)  เบรนแดน เฟรเซอร์ (2022)  คิลเลียน เมอร์ฟี (2023)
มัคซีมีลีอานที่ 2 เอมานูเอ็ล ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย

| มัคซีมีลีอานที่ 2 เอมานูเอ็ล |
| --- | --- |

เกิด: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1662 มิวนิก, เยอรมนี
ถึงแก่กรรม: 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1726 มิวนิก, เยอรมนี
บุตร: บางคน สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
บิดามารดา: เฟอร์ดินานด์ มาเรีย ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย (บิดา) เจ้าหญิงเฮนเรียตตา อเดลเลดแห่งซาวอย (มารดา)
มัคซีมีลีอานที่ 2 เอมานูเอ็ล ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย (เยอรมัน: Maximilian II. Emanuel, Kurfürst von Bayern; หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า Max Emanuel หรือ Maximilian Emanuel) (11 กรกฎาคม ค.ศ. 1662 - 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1726) มัคซีมีลีอานเป็นประมุขของดัชชีแห่งบาวาเรียแห่งตระกูลวิทเทลส์บัค และเป็นผู้คัดเลือกแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ นอกจากนั้นแล้ว มัคซีมีลีอานก็ยังเป็นข้าหลวงคนสุดท้ายของเนเธอร์แลนด์ของสเปน และดยุกแห่งลักเซ็มเบิร์ก มัคซีมีลีอาน เอมานูเอ็ลเป็นนักการทหารผู้มีความสามารถ แต่ความทะเยอทะยานของมัคซีมีลีอาน เอมานูเอ็ลนำไปสู่ความขัดแย้ง ในที่สุดก็กลายเป็นสิ่งที่จำกัดความสำเร็จที่มุ่งหมายเอาไว้
มัคซีมีลีอานผู้เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1662 ที่มิวนิกเป็นบุตรของเฟอร์ดินานด์ มาเรีย ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย และเจ้าหญิงเฮนเรียตตา อเดลเลดแห่งซาวอย
ดูเพิ่ม

รายนามประมุขแห่งบาวาเรีย
| ด ค กเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย |
| --- | --- |
 มัคซีมีลีอานที่ 1 (1623-1651)  เฟอร์ดินันด์ มาเรีย (1651-1679)  มัคซีมีลีอานที่ 2 (1679-1726)  คาร์ล อัลเบิร์ต (1726-1745)  มัคซีมีลีอานที่ 3 โยเซฟ (1745–1777)  ชาล์ส เธโอดอร์ (1777-1799)  มัคซีมีลีอานที่ 4 (1799-1805)
ซอโฟคลีส

| ซอโฟคลีส Σοφοκλῆς |
| --- | --- |

เกิด: 497/496 ก่อนค.ศ. โคโลนุส
เสียชีวิต: 406/405 ก่อนค.ศ. (อายุ 90 ปี) เอเธนส์
อาชีพ: นักประพันธ์โศกนาฏกรรม
แนว: โศกนาฏกรรม
ผลงานที่สำคัญ:  The Theban plays: พระเจ้าอีดิปัส (Oedipus Rex)  อีดิปัส ณ โคโลนัส (Oedipus at Colonus)  แอนทิกะนี  (Antigone)
ซอโฟคลีส หรือ โซโฟคลีส (อังกฤษ: Sophocles; กรีกโบราณ: Σοφοκλῆς, โซโพแคลส, ภาษากรีกโบราณ: [so.pʰo.klɛ̂ːs]; ราว 497/6 – 406/5 ก่อนค.ศ.) เป็นหนึ่งในสามนักเขียนบทละครและโศกนาฏกรรมชาวกรีกโบราณ (ร่วมกับเอสคิลัส และยูริพิดีส) ที่ยังมีผลงานหลงเหลือมาจนเดี๋ยวนี้ ซอโฟคลีสเริ่มเขียนบทละครหลังจากเอสคิลัสและมีผลงานทั้งหมดมากกว่า 120 เรื่อง แต่มีเพียงแค่ 7 เรื่องที่ตกทอดมาถึงปัจจุบันโดยสมบูรณ์ ได้แก่ อะแจ็กซ์, แอนทิกะนี, เหล่าสตรีชาวทราคิส, พระเจ้าอีดิปัส, อิเล็กตรา, ฟิล็อกเตตีส และ อีดิปัส ณ โคโลนัส
ซอโฟคลีสเป็นนาฏศิลปินที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครรัฐเอเธนส์นานติดต่อกันเกือบ 50 ปี ท่านเข้าแข่งขันประกวดละครในงานเทศกาลทางศาสนาที่ไอโอนีเซีย และเลไนอา 30 ครั้ง และเป็นผู้ชนะเลิศถึง 24 ครั้ง โดยไม่เคยถูกตัดสินให้ได้อันดับต่ำกว่ารองชนะเลิศ ซอโฟคลีสเอาชนะเอสคีลัส (ชนะเลิศ 13 ครั้ง) ในงานประกวดละครได้หลายครั้ง ในขณะที่ยูริพิดีสเคยได้รับรางวัลชนะเลิศเพียง 4 ครั้ง
นวัตกรรมที่ซอโฟคลีสสร้างไว้แก่การละคร คือ การเพิ่มนักแสดงคนที่สามเข้ามาในฉาก และลดบทบาทของคอรัส หรือนักร้องประสานเสียงในฐานะผู้เสนอเค้าโครงเรื่องลง ทำให้ตัวละครมีการพัฒนามากและมีส่วนเกี่ยวข้องกับพล็อตเรื่องมากกว่าในสมัยของเอสคิลัส บทประพันธ์โศกนาฏกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของซอโฟคลีส เป็นเรื่องเกี่ยวกับอีดิปัส และแอนทิกะนี - ซึ่งมักเรียกรวมกันว่า ละครเรื่องเมืองธีบส์ (Theban plays) แม้ว่าแต่ละเรื่องจะเป็นส่วนหนึ่งของละครจตุรภาค (tetralogy) ต่างเรื่องกัน และตอนอื่น ๆ ของละครชุดพวกนี้สาปสูญไปหมดแล้ว แอนทิกะนีเป็นบทละครที่มาร์ติน ไฮเด็กเกอร์ (Martin Heidegger) นักปรัชญาที่มีชื่อเสียงชาวเยอรมันยกย่องว่าเป็นตัวอย่างของงานกวีนิพนธ์ และนาฏกรรมบทละครที่มีความสมบูรณ์แบบในทางศิลปะที่สุด
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019

| มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 |
| --- | --- |
บาเลนตินา ฟิเกรา มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019
วันที่: 25 ตุลาคม พ.ศ. 2562
พิธีกร: ลีโอ อัลดานา กลารา โซซา
สถานที่จัด:  สนามกีฬาในร่มการากัส การากัส เวเนซุเอลา
ถ่ายทอดทาง: Facebook Live YouTube
เข้าร่วมประกวด: 60
ผ่านเข้ารอบ: 21
เข้าร่วมครั้งแรก: อาร์มีเนีย บัชคอร์โตสถาน ไอร์แลนด์ เรอูว์นียง
ถอนตัว: อาร์เจนตินา เบลเยียม กาบูเวร์ดี กัมพูชา หมู่เกาะคุก เดนมาร์ก อังกฤษ เอธิโอเปีย ฟินแลนด์ กานา ฮ่องกง จาเมกา คาซัคสถาน เกาหลีใต้ คอซอวอ ลาว มอลโดวา มองโกเลีย นิวซีแลนด์ นอร์เวย์ สกอตแลนด์ ศรีลังกา เซียร์ราลีโอน ซูรินาม ไต้หวัน แทนซาเนีย ตาตาร์สถาน หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ เวลส์ แซมเบีย
กลับมาเข้าร่วม: เบลารุส กือราเซา อียิปต์ ฝรั่งเศส กัวเตมาลา อิตาลี ลัตเวีย มอริเชียส นิการากัว ไนจีเรีย โรมาเนีย
ผู้ชนะเลิศ:  เวเนซุเอลา  บาเลนตินา ฟิเกรา
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:  เอกวาดอร์ มารา โตปิก
← 20182020 →
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 (อังกฤษ: Miss Grand International 2019) เป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ครั้งที่ 7 ณ กรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา หลังเสร็จสิ้นการประกวด ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 จะได้รับมงกุฎและสายสะพายจากกลารา โซซา ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018 จากประเทศปารากวัย ทั้งนี้ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 นั้นต้องย้ายมาพำนักอยู่ในประเทศไทยตลอดช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 1 ปี เพื่อปฏิบัติภารกิจยุติสงครามและความรุนแรงในทุกรูปแบบ ตามแคมเปญ "Stop the War and Violence" ของการประกวด
ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2019 คือ บาเลนตินา ฟิเกรา จากประเทศเวเนซุเอลา ซึ่งเป็นตัวแทนจากประเทศเวเนซุเอลาคนแรกที่ชนะการประกวด