stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามพระมหากษัตริย์อารากอน
ราชวงศ์ตรัสตามารา, ค.ศ. 1412–1516

แม้บางครั้งราชวงศ์นี้ก็ถูกเรียกว่าอาราโกเนส แต่คนกลุ่มนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลอารากอนของราชวงศ์ก่อนหน้า แต่เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลตราตามารา ที่ควบตำแหน่งปกครองราชบัลลังก์กัสติยาด้วย
| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เฟรนันโดที่ 1 ผู้ซื่อสัตย์ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1412 – 2 เมษายน ค.ศ. 1416 |  | 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1380 เมดีนา เดล กัมโป พระราชโอรสในพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยากับเอเลนอร์แห่งอารากอน | เอเลนอร์แห่งอัลเบอร์เกิอร์ก 1394 รัชทายาท 8 พระองค์ | 2 เมษายน ค.ศ. 1416 อิกัวลาดา พระชนมายุ 36 พรรษา |
| อัลฟอนโซที่ 5 ผู้อารี 2 เมษายน ค.ศ. 1416 – 27 มิถุนายน ค.ศ. 1458 |  | 1396 เมดีนา เด กอมโป พระราชโอรสในพระเจ้าเฟรนันโดที่ 1กับเอเลนอร์แห่งอัลเบอร์เกิอร์ก | มาเรียแห่งกัสติยา 1415 ไม่มีรัชทายาท | 27 มิถุนายน ค.ศ. 1458 เนเปิลส์ พระชนมายุ 52 พรรษา |
| ฆวนที่ 2 มหาราช 27 มิถุนายน ค.ศ. 1458 – 19 มกราคม ค.ศ. 1479 |  | 29 มิถุนายน ค.ศ. 1398 เมดีนา เด กอมโป พระราชโอรสในพระเจ้าเฟรนันโดที่ 1กับเอเลนอร์แห่งอัลเบอร์เกิอร์ก | บลองช์ที่ 1 แห่งนาวาร์ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1419 รัชทายาท 4 พระองค์  ฆัวนา เอนริเกซ รัชทายาท 2 พระองค์ | 20 มกราคม ค.ศ. 1479 บาร์เซโลนา พระชนมายุ 81 พรรษา |
| เฟรนันโดที่ 2 ผู้เป็นคาทอลิก 19 มกราคม ค.ศ. 1479 – 23 มกราคม ค.ศ. 1516 |  | 10 มีนาคม ค.ศ. 1452 พระราชโอรสในพระเจ้าฆวนที่ 2กับฆัวนา เอนริเกซ | สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา 19 ตุลาคม ค.ศ. 1469 รัชทายาท 5 พระองค์  แฌร์แมนแห่งฟัวซ์ 1505 ไม่มีรัชทายาท | 23 มกราคม ค.ศ. 1516 มาดรีกาเลโฆ พระชนมายุ 63 พรรษา |
| ฆัวนาผู้วิปลาส 23 มกราคม ค.ศ. 1516 – 12 เมษายน ค.ศ. 1555 |  | 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1479 พระราชธิดาในพระเจ้าเฟรนันโดที่ 2กับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา | พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยา 20 ตุลาคม ค.ศ. 1496 รัชทายาท 6 พระองค์ | 12 เมษายน ค.ศ. 1555 ตอร์เดสิลาส พระชนมายุ 75 พรรษา |
ราชวงศ์ตรัสตามารา, ค.ศ. 1412–1516 > ผู้อ้างสิทธิ์แข่งกับฆวนที่ 2, ค.ศ. 1462–1472

ในช่วงของสงครามกลางเมืองกาตาลา มีสามคนที่อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ แต่ไม่ได้ถูกรวมเข้าไปในราชอาณาจักรบาเลนเซีย
เอนริเกที่ 6 แห่งกัสติยา (ผู้อ้างสิทธิ์) ราชวงศ์ตรัสตามารา ค.ศ. 1462–1463
ปีเตอร์ที่ 5 แห่งอารากอน (ผู้อ้างสิทธิ์) ราชวงศ์อาวิส ค.ศ. 1463–1466
เรอเน (ผู้อ้างสิทธิ์) ตระกูลวาลัว-อ็องฌู ค.ศ. 1466–1472
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ค.ศ. 1516–1700

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| การ์โลสที่ 1 พระเจ้าจักรพรรดิ 23 มกราคม ค.ศ. 1516 – 16 มกราคม ค.ศ. 1556 |  | 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1500 เกนต์ พระราชโอรสในพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยากับสมเด็จพระราชินีนาถฆัวนา | อิซาเบลลาแห่งโปรตุเกส 10 มีนาคม ค.ศ. 1526 รัชทายาท 3 พระองค์ | 21 กันยายน ค.ศ. 1558 ยุสเต พระชนมายุ 58 พรรษา |
| เฟลิเปที่ 1 ผู้รอบคอบ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1556 – 13 กันยายน ค.ศ. 1598 |  | 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1527 วัลลาโดลิด พระราชโอรสในพระเจ้าการ์โลสที่ 1กับอิซาเบลลาแห่งโปรตุเกส | มาเรียแห่งโปรตุเกส 1543 รัชทายาท 1 พระองค์  สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ 1554 ไม่มีรัชทายาท  เอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ 1559 รัชทายาท 2 พระองค์  อันนาแห่งออสเตรีย 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1570 รัชทายาท 5 พระองค์ | 13 กันยายน ค.ศ. 1598 มาดริด พระชนมายุ 71 พรรษา |
| เฟลิเปที่ 2 นักบุญ 13 กันยายน ค.ศ 1598 – 31 มีนาคม ค.ศ. 1621 |  | 14 เมษายน ค.ศ. 1578 มาดริด พระราชโอรสในพระเจ้าเฟลิเปที่ 1กับอันนาแห่งออสเตรีย | มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย 18 เมษายน ค.ศ. 1599 รัชทายาท 5 พระองค์ | 31 มีนาคม ค.ศ. 1621 มาดริด พระชนมายุ 42 พรรษา |
| เฟลิเปที่ 3 มหาราช 31 มีนาคม ค.ศ. 1621 – 17 กันยายน ค.ศ 1665 |  | 8 เมษายน ค.ศ. 1605 วัลลาโดลิด พระราชโอรสในพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 กับมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย | เอลิซาเบทแห่งบูร์บง 1615 รัชทายาท 7 พระองค์  มาเรียนาแห่งออสเตรีย 1649 รัชทายาท 5 พระองค์  | 17 กันยายน ค.ศ. 1665 มาดริด พระชนมายุ 60 พรรษา |
| การ์โลสที่ 2 ผู้ต้องสาป 17 กันยายน ค.ศ. 1665 – 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1700 |  | 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1661 มาดริด พระราชโอรสในพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 กับ มาเรียนาแห่งออสเตรีย | มาเรีย ลุยซาแห่งออร์เลออง 19 พฤศจิกายน ค.ศ.  1679 ไม่มีรัชทายาท  มาเรีย อันนา แห่งนอยบูร์ก 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1690 ไม่มีรัชทายาท  | 1 พฤศจิกายน ค.ศ.  1700 มาดริด พระชนมายุ 38 พรรษา |

ตัวอารากอนเองยังคงภักดีต่อเฟลิเปที่ 4 ในช่วงสงครามผู้เก็บเกี่ยว ในขณะที่กาตาลุญญาหันไปจงรักภักดีต่อหลุยส์ที่ 13 และหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส โปรตุเกสแยกตัวออกมาใน ค.ศ. 1640 การ์โลสที่ 2 สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท
ราชวงศ์บูร์บง, ค.ศ. 1700–1705

ดูเพิ่ม: สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เฟลิเปที่ 6 ผู้มุ่งมั่น 1 พฤศจิกายน ค.ศ.  1700 – 1705 |  | 19 ธันว่คม 1683 พระราชวังแวร์ซายส์ พระราชโอรสในเจ้าชายหลุยส์โดแฟงแห่งฝรั่งเศสกับมาเรีย อันนา วิตอเรียแห่งบาวาเรีย | มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย 2 พฤศจิกายน 1701 รัชทายาท 4 พระองค์  เอลิซาเบธแห่งปาร์มา 24 ธันวาคม 1714 รัชทายาท 4 พระองค์  | 9 กรกฎาคม 1746 มาดริด พระชนมายุ 62 พรรษา |
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก, ค.ศ. 1705–1714

การ์โลสที่ 3 ผู้เป็นอาร์ชดยุค 1705–1714
ในช่วงสงคราม ฟีลิป ด็องฌู ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิบูร์บงในสเปนเลิกล้มราชบัลลังก์แห่งอารากอน หลังจากนั้นก็ไม่มีพระมหากษัตริย์อารากอนอีก อย่างไรก็ดี พระมหากษัตริย์สเปนจนถึงอิซาเบลลาที่ 2 เรียกตนเองว่า กษัตริย์/พระราชินีแห่งสเปน บนเหรียญ ยังคงใช้ระบบการตั้งชื่อตามธรรมเนียมดั้งเดิมของราชบัลลังก์อารากอนที่สูญสลายไปในเอกสารทางการ
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์อัสตูเรียส
รายพระนามพระมหากษัตริย์กัสติยา
รายพระนามพระมหากษัตริย์กาลิเซีย
รายพระนามพระมหากษัตริย์เลออน
รายพระนามพระมหากษัตริย์นาวาร์
รายพระนามพระมหากษัตริย์มาฆอร์กา
รายพระนามพระมหากษัตริย์บาเลนเซีย
รายพระนามพระมหากษัตริย์สเปน
เคานท์แห่งบาร์เซโลนา
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุรินทร์

จังหวัดสุรินทร์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 4 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดสุรินทร์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 4 คน คือ สมสิทธิ์ ศิริเจริญไชย อำนาจ เธียรประมุข เกษม รุ่งธนเกียรติ และ อุทัยพันธุ์ สงวนเสริมศรี
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายอนันต์ อริยะชัยพาณิชย์
สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดสุรินทร์ คือ นางกนกกาญจน์ ควรหา (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2549)
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | สมสิทธิ์ ศิริเจริญไชย | เกษมศักดิ์ แสนโภชน์ |
| 2 | อำนาจ เธียรประมุข (เสียชีวิต) | อนันต์ อริยะชัยพาณิชย์ |
| 2 | สรรพกิจ ปรีชาชนะชัย (แทนนายอำนาจ) | อนันต์ อริยะชัยพาณิชย์ |
| 3 | เกษม รุ่งธนเกียรติ (ลาออก) | ยรรยง ร่วมพัฒนา |
| 3 | ปริญญา กรวยทอง (แทนนายเกษม) | ยรรยง ร่วมพัฒนา |
| 4 | อุทัยพันธุ์ สงวนเสริมศรี | กนกกาญจน์ ควรหา |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | อนันต์ อริยะชัยพาณิชย์ | นุรุทธิ์ เจริญพันธ์ |
สมเด็จพระบรมราชาธิราช

สมเด็จพระบรมราชาธิราช เป็นพระนามของพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา อาจหมายถึง
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 (ขุนหลวงพะงั่ว) พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งกรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งกรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 (พระบรมราชา) พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งกรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 (หน่อพุทธางกูร) พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 แห่งกรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระบรมราชา

สมเด็จพระบรมราชา เป็นพระนามพระมหากษัตริย์ไทย อาจหมายถึง
สมเด็จพระบรมราชาที่ 1 หรือ สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 21 แห่งกรุงศรีอยุธยา (ราชวงศ์สุโขทัย)
สมเด็จพระบรมราชาที่ 2 หรือ สมเด็จพระเชษฐาธิราช พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 22 แห่งกรุงศรีอยุธยา (ราชวงศ์สุโขทัย)
สมเด็จพระบรมราชาที่ 3 หรือ สมเด็จพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์ พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 34 แห่งกรุงศรีอยุธยา (ราชวงศ์บ้านพลูหลวง)
สมเด็จพระบรมราชาที่ 4 หรือ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระมหากษัตริย์เพียงพระองค์เดียวแห่งกรุงธนบุรี
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุราษฎร์ธานี

จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดสุราษฎร์ธานีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ ภิญญา ช่วยปลอด เฉลิม พรหมเลิศ และ มนู วณิชชานนท์
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ พลตำรวจโทมาโนช ไกรวงศ์
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | ภิญญา ช่วยปลอด | พลตำรวจโท มาโนช ไกรวงศ์ |
| 2 | เฉลิม พรหมเลิศ (ลาออก) | พลตำรวจตรี ภูวดล กระแสอินทร์ |
| 2 | อนันต์ ดาโลดม (แทนนายเฉลิม) | พลตำรวจตรี ภูวดล กระแสอินทร์ |
| 3 | มนู วณิชชานนท์ | ประวิช นิลวัชรมณี |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | พลตำรวจโท มาโนช ไกรวงศ์ | พลอากาศเอก สุจินต์ แช่มช้อย |
สโมสรฟุตบอลชุมพร

สโมสรฟุตบอลไทย
สโมสรฟุตบอลชุมพร เป็นสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพของไทยที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชุมพร เคยแข่งขันในไทยลีก 4 โซนภาคใต้ ครั้งล่าสุดในฤดูกาล 2561
ประวัติสโมสร

"เหยี่ยวแดง" หรือ "เหยี่ยวพญายม" นี่คือฉายาของทีมชุมพร เอฟซี น้องใหม่ที่จะเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2010 ซึ่งกำลังเดินหน้าเตรียมความพร้อมทีมกันอย่างเต็มที่ภายใต้การผลักดันของ นายสมภพ เกษมสุขธวัช นายกสมาคมกีฬาจังหวัดชุมพร ซึ่งได้ประสานกับทางสมาคมฟุตบอลฯ เพื่อให้ทีมได้เข้าร่วมการแข่งขันในการนี้ โดยมีการวางเป้าหมายเอาไว้สูงไม่ใช่เล่นสำหรับฤดูกาลแรกที่วางไว้จะต้องติด 1 ใน 3 เป้าหมายที่ทีมน้องใหม่อย่างชุมพร เอฟซี วางไว้ต้องการติดท็อปทรี ถือว่าสูงไม่ใช่เล่น ยิ่งฤดูกาลใหม่ที่จะเริ่ม พวกบรรดา 7 ทีมเก่าเมื่อปีที่แล้วซึ่งร่วมโม่แข้งในกลุ่มภาคใต้ ต่างมีบทเรียนมาแล้วว่าจะต้องทำอย่างไร ตอนนี้หลายทีมมีการดึงนักเตะดี ๆ เข้าสังกัดกันอย่างคึกคัก
ทางทีมงานผู้บริหารและกุนซือของทีมชุมพร เอฟซี นายนุกูล แก้วฉวี เลขาฯ สมาคมฟุตบอลจังหวัดชุมพร ได้ออกมาเผยว่ามีนายนพพร อุสิทธิ์ ประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดชุมพร เป็นประธานสโมสรเหยี่ยวแดง, ส.ส.ชุมพร จุลใส นั่งเก้าอี้ผู้จัดการทีม ซึ่งถือว่าเป็นการจับมือร่วมกันทำงานที่มีทีมแกร่งแข็ง จุดสำคัญอีกอย่างที่น่าจะเป็นตัวแปรของเป้าหมายทางสโมสรชุมพร เอฟซี ก็คือเรื่องงบประมาณ ซึ่งในวงการฟุตบอลยุคนี้ ที่กำลังฟีเวอร์ เม็ดเงินคือตัวแปรสำคัญ เพราะสามารถที่จะดลบันดาลให้ทีมประสบความสำเร็จได้ โดยทีม "เหยี่ยวพญายม" ชุมพร เอฟซี ได้มีการระดมเงินทุนเบื้องต้นจากสปอนเซอร์ที่เข้ามาสนับสนุนแล้วกว่า 5 ล้านบาท อาทิ เครื่องดื่มยี่ห้อช้าง และอุปกรณ์เสื้อผ้ากีฬาเอฟบีที นอกจากนี้ ยังได้มีการเตรียมทื่จะติดต่อสปอนเซอร์อีกหลายตัวเข้ามาหนุนเช่นกัน
ผลงานแบ่งตามฤดูกาล

| ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> แข่ง | ลีก> ชนะ | ลีก> เสมอ | ลีก> แพ้ | ลีก> ได้ | ลีก> เสีย | ลีก> คะแนน | ลีก> อันดับ | เอฟเอคัพ | ลีกคัพ | ผู้ยิงประตูสูงสุด> ชื่อ | ผู้ยิงประตูสูงสุด> จำนวนประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2560 | ไทยลีก 4โซนภาคใต้ | 24 | 10 | 6 | 8 | 23 | 18 | 36 | อันดับที่ 4 |  |  |  |  |

| 2561 | ไทยลีก 4โซนภาคใต้ | 21 | 3 | 8 | 10 | 24 | 41 | 17 | อันดับที่ 8 |  |  |  |  |

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แชมป์ | รองแชมป์ | อันดับที่สาม | เลื่อนชั้น | ตกชั้น |
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสมุทรสาคร

จังหวัดสมุทรสาคร มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 1 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์

หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดสมุทรสาครมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 1 คน คือ วิเชียร เปาอินทร์
นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายสุวิศว์ เมฆเสรีกุล
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 8 พ.ศ. 2543 | ชุดที่ 9 พ.ศ. 2549 |
| 1 | วิเชียร เปาอินทร์ | สุวิศว์ เมฆเสรีกุล |
รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด > ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลำดับ | ชุดที่ 10 พ.ศ. 2551 | ชุดที่ 11 พ.ศ. 2557 |
| 1 | สุวิศว์ เมฆเสรีกุล | สุนทร วัฒนาพร |
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์

สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ อาจจะหมายถึง
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1495 หรือที่เรียกันว่า “สันนิบาตแห่งเวนิส” - กลุ่มพันธมิตรของประเทศที่เป็นศัตรูกับฝรั่งเศสที่ก่อตัวกันขึ้นเพื่อต่อต้านการขยายอำนาจของฝรั่งเศเข้าไปในอิตาลี การรวมตัวเป็นสันนิบาตจัดการโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์คองเบร - กลุ่มพันธมิตรเพื่อต่อต้านการเป็นพันธมิตรของเวนิสที่รวมทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 12, จักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 และแฟร์ดินานด์ที่ 1 ที่ก่อตั้งขึ้นโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1538 - กลุ่มพันธมิตรมราดำรงตัวอยู่เพียงระยะเวลาอันสั้นที่ก่อตั้งขึ้นโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 โดยการแนะนำของสาธารณรัฐเวนิส
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1571 หรือ สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์แห่งเมดิเตอเรเนียน ก่อตั้งขึ้นโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ที่ผู้ร่วมเกือบทั้งหมดเป็นรัฐที่ราชนาวีที่แข็งแกร่งในทะเลเมดิเตอเรเนียน
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1684 ที่เริ่มโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11 ที่ประกอบด้วยจักรวรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์,  สาธารณรัฐเวนิส และโปแลนด์
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1717 เป็นองค์กรพิเศษที่จัดขึ้นโดยพระสันตะปาปาที่สร้างพันธมิตรระหว่างอาณาจักรพระสันตะปาปากับโปรตุเกส, เวนิส และ มอลตา ในการต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน ที่เป็นผลให้เกิดยุทธการมาทาพาน
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1982–83

ฤดูกาล 1982–83 เป็นฤดูกาลที่ 81 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฟุตบอลลีก และเป็นฤดูกาลที่ 8 ติดต่อกันในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ พวกเขาจบฤดูกาลด้วยอันดับ 3 ของตารางเป็นฤดูกาลที่ 2 ติดต่อกันและคว้าแชมป์เอฟเอคัพเป็นสมัยที่ 5 ในประวัติศาสตร์ของพวกเขาและเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1977 โดยเอาชนะไบรตัน 4–0 ในการแข่งขันนัดรีเพลย์หลังจากเสมอ 2–2 ในนัดแรก เป็นฤดูกาลที่ประสบความสำเร็จสำหรับกองหน้าดาวรุ่งอย่าง นอร์มัน ไวต์ไซด์ ซึ่งยึดตำแหน่งตัวจริงในทีมชุดใหญ่ โดยยิงได้ 14 ประตูในทุกรายการ รวมถึง 1 ประตูในเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศนัดรีเพลย์
แอตกินสันยังคว้าตัวอาร์โนลด์ มูห์เรน ปีกชาวดัตช์มาร่วมทีมแบบไร้ค่าตัวจากอิปสวิชทาวน์ก่อนเริ่มฤดูกาล โดยเขายึดตำแหน่งปีกซ้ายตัวหลักของยูไนเต็ด และยิงจุดโทษในเอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศนัดรีเพลย์ รวมถึงปีเตอร์ เบียร์ดสลีย์ แต่เขาไม่ได้เล่นในลีกเลยแม้แต่นัดเดียวก่อนที่จะย้ายกลับไปที่แวนคูเวอร์ ไวท์แคปส์ อดีตสโมสรต้นสังกัดของเขาและกลับมาอังกฤษสร้างชื่อเสียงกับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดและลิเวอร์พูล
ถือเป็นฤดูกาลที่ 2 ที่ดีสำหรับแฟรงค์ สเตเปิลตัน ซึ่งเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรโดยทำได้ 14 ประตูในลีกและ 19 ประตูในทุกรายการและยังเป็นฤดูกาลสุดท้ายของมาร์ติน บูชาน ผู้เป็นกัปตันทีมก่อนจะย้ายไปโอลดัมแอทเลติก แบบไร้ค่าตัว
ยูไนเต็ดเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศลีกคัพครั้งแรก แต่แพ้ลิเวอร์พูล 1–2
สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง

| --- | --- |
สนามกีฬารังนก
สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง ใน พ.ศ. 2554

ชื่อเต็ม: สนามกีฬาแห่งชาติ
ที่ตั้ง: 1 National Stadium South Road, ปักกิ่ง, จีน
ขนส่งมวลชน: รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 8 และรถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 15 สถานี Olympic Park   รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 8 สถานี Olympic Sports Center
ที่นั่งพิเศษ: 140
ความจุ: 80,000 (ตั้งแต่โอลิมปิก 2008)
สถิติผู้ชม: 89,102 (Nigeria–Argentina Olympic football match, 23 August 2008)
พื้นผิว: Grass, All-weather running track
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 24 ธันวาคม 2003; 20 ปีก่อน (2003-12-24)
ก่อสร้าง: กันยายน 2007; 17 ปีที่แล้ว (2007-09)
เปิดใช้สนาม: 28 มิถุนายน 2008; 16 ปีก่อน (2008-06-28)
งบประมาณในการก่อสร้าง: CN¥2.3 พันล้าน
สถาปนิก: Herzog & de Meuron ArupSport China Architectural Design & Research Group Ai Weiwei (Artistic consultant)
วิศวกรโครงสร้าง: Arup
การใช้งาน
China national football team (selected matches) China national basketball team (2009–2010)
สนามกีฬาแห่งชาติกรุงปักกิ่ง หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สนามกีฬาแห่งชาติ (จีน: 国家体育场; พินอิน: Guójiā Tǐyùchǎng; แปลตรงตัว: "National Stadium"; เป่ย์จิงกั๋วเจียถี่ยู่ฉาง) หรือที่เรียกว่า รังนก (鸟巢; Niǎocháo; "Bird's Nest") เป็นสนามกีฬาหลักที่ใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และใช้ในพิธีเปิด/พิธีปิด โอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ซึ่งทั้งสองรายการจัดขึ้นที่ปักกิ่ง ประเทศจีน สนามเริ่มก่อสร้างเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2550 ได้รับการออกแบบโดย Herzog & DeMeuron (สวิสเซอร์แลนด์) และสถาบันออกแบบสถาปัตยกรรมจีน (China Architecture Design Institute) ครอบคลุมพื้นที่ 258,000 ตารางเมตร และมีขนาดความจุ  100,000 ที่นั่ง ใช้งบประมาณถึง 3.5 พันล้านเหรินหมินปี้ โดยสนามกีฬาแห่งนี้จะถูกใช้เป็นสนามแข่งขันกรีฑาและฟุตบอล
สนามกีฬาดังกล่าวตั้งอยู่ทิศใต้ของสวนโอลิมปิกในปักกิ่ง โดยเป็นสเตเดียมแบบเปิด รวมพื้นที่ 23.7 เฮกเตอร์ เพื่อใช้ในพิธีเปิด – ปิด และการแข่งขันกรีฑาประเภทลู่และลานของกีฬาโอลิมปิก 2008 โดยสามารถจุผู้ชมได้มากถึง 100,000 คน แบ่งเป็นที่นั่งแบบถาวร 80,000 ที่ และที่นั่งเสริม 20,000 ที่(รื้อออกเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน) ทั้งนี้ ภายหลักการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2008 แล้ว สนามแห่งนี้จะใช้เป็นสนามแข่งขันระหว่างประเทศ หรือกิจกรรมทางกีฬาอื่น ๆ
การคัดเลือก

มีร่างการออกแบบสนามกีฬาแห่งชาติจีน 3 ชุด ได้รับเลือกเข้าสู่สนามพิจารณารอบสุดท้าย ซึ่งเจ้าของแบบทั้งสามที่เข้ารอบตัดสินสุดท้ายนี้ได้แก่
กลุ่มบริษัทข้ามชาติเฮอร์ซอจ & เดอ มูรอนแห่งสวิสเซอร์แลนด์ และสถาบันการออกแบบสถาปัตยกรรมแห่งจีน
สถาบันการออกแบบสถาปัตยกรรมแห่งปักกิ่ง และ
กลุ่มบริษัทข้ามชาติเอเอ็กซ์เอสแห่งญี่ปุ่นและสถาบันการออกแบบสถาปัตยกรรมแห่งมหาวิทยาลัยชิงหัว
สำหรับคณะกรรมการพิจารณาการออกแบบครั้งนี้ ประกอบด้วยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญและกลุ่มสถาปนิก 13 คน จากประเทศต่างๆ 5 ชาติ จีนได้เปิดเวทีประกวดการออกแบบสนามกีฬาแห่งชาติในเดือนธันวาคมปีที่ผ่านมา และมีกลุ่มบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านการออกแบบงานก่อสร้างที่ช่ำชองการออกแบบสนามกีฬาทั้งในประเทศและต่าง
ประเทศ 13 กลุ่ม รวมทั้งกลุ่มความร่วมมือระหว่างบริษัทต่างๆ เข้าร่วมการแข่งขัน ในจำนวนนี้ ประกอบด้วยบริษัทสัญชาติจีน 2 แห่ง บริษัทจากต่างประเทศ 8 แห่ง และกลุ่มความร่วมมือระหว่างบริษัทจีนและต่างประเทศ 3 แห่ง
ในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2546  คณะกรรมการฯได้ประกาศการตัดสินร่างแบบฯของกลุ่มบริษัท 3 กลุ่ม เข้ารอบการพิจารณาสุดท้าย พร้อมทั้งมีการนำร่างการออกแบบสนามกีฬาของกลุ่มบริษัททั้ง 13 แห่ง มาแสดงนิทรรศการที่ศูนย์การประชุมนานาชาติในปักกิ่ง ให้สาธารณชนชม ร่างแบบทั้ง 13 ชุดนี้ เป็นของกลุ่มบริษัทจากทั่วโลกได้แก่ จีน ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส สวิสเซอร์แลนด์ ออสเตรเลีย แคนาดา เยอรมนี รวมทั้งกลุ่มความร่วมมือของบริษัทจีน-ฮ่องกง เป็นต้น
ในงานนิทรรศการแสดงร่างการออกแบบสนามกีฬาดังกล่าว เปิดให้ประชาชนเข้าชมฟรีไปถึงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2546 ทั้งยังมีการเปิดโอกาสแก่ประชาชนให้คะแนนร่างแบบที่พวกเขาชื่นชอบด้วย ซึ่งคะแนนเหล่านี้ จะมีผลต่อการตัดสินของคณะกรรมการฯ
หลังจากตัดสินแบบสนามกีฬาแล้ว ปักกิ่งจะเริ่มลงมือก่อสร้างในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สนามกีฬาใหม่นี้ ซึ่งจะถูกสร้างขึ้นในบริเวณตอนใต้ของสวนโอลิมปิกในปักกิ่ง สามารถรองรับผู้ชมการแข่งขันได้ถึง 80,000 คน และจะเป็นสถานที่ดำเนินพิธีเปิดและปิดมหกรรมกีฬาโลก 2008 ตลอดจนเป็นสถานที่จัดแสดงงานกลางแจ้งต่างๆระหว่างการแข่งขันด้วย
การคัดเลือก > ผลการตัดสิน

จีนได้ตัดสินแบบสนามกีฬาแห่งชาติแห่งใหม่ ซึ่งจะใช้เป็นสนามแข่งขันมหกรรมกีฬาโอลิมปิกปี 2008 การออกแบบที่ชนะการประกวดนี้ มีชื่อแบบว่า ‘รังนก’ (Bird's Nest) ซึ่งเป็นผลงานร่วมของสถาปนิกสวิสและจีน
ปักกิ่ง ซึ่งเป็นจะเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกปี 2008 เปิดเวทีการประกวดแบบสนามกีฬาโอลิมปิกเมื่อเดือนธันวาคม ปี 2002 และในเดือนมีนาคม คณะกรรมการได้ตัดสินแบบ 13 ชุด เข้ารอบสุดท้าย พร้อมได้นำออกแสดงในนิทรรศการและให้ประชาชนให้คะแนนแบบที่ตนเห็นว่าดีที่สุด
ในที่สุด แบบ ‘รังนก’ ซึ่งเป็นความคิดสร้างสรรค์ร่วมของสถาปนิกชื่อดังของบริษัทออกแบบเฮอร์ซอจ & เดอ มูรอนแห่งสวิสเซอร์แลนด์ และสถาบันการออกแบบสถาปัตยกรรมแห่งจีน ก็ชนะใจกรรมการและประชาชน
สนามกีฬาแห่งนี้ มีรูปทรงรังนกที่มีโครงตาข่ายเหล็กสีเทาๆเหมือนกิ่งไม้ ห่อหุ้มเพดานและผนังอาคารที่ทำด้วยวัสดุโปร่งใส อัฒจันทร์มีลักษณะรูปทรงชามสีแดง ซึ่งดูคล้ายกับพระราชวังโบราณ ‘กู้กง’ ของจีน ภาพโครงสร้างของสนามกีฬาแห่งนี้ จึงดูคล้ายพระราชวังสีแดง ที่อยู่ภายในรั้วกำแพงสีเทาเขียว ซึ่งให้กลิ่นอายงดงามแบบตะวันออก
สำหรับบันไดภายในสนามกีฬาถูกสร้างให้กลมกลืนกับโครงตาข่าย ซึ่งให้ภาพลักษณ์ของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันหรือเอกภาพ
สนามกีฬาโอลิมปิกนี้ มีกำหนดเริ่มก่อสร้างในวันที่ 24 ธันวาคม 2003 ตอน 10 โมงเช้า
คลังภาพ

ด้านนอกของสนามในเวลากลางวัน
เปลือกอาคารของสนามกีฬา (Facade)
ภายในสนามกีฬา
รายชื่อตัวละครในเรื่อง ผู้พิทักษ์สลับขั้ว

บทความหลัก: ผู้พิทักษ์สลับขั้ว
รายชื่อตัวละครในเรื่อง ผู้พิทักษ์สลับขั้ว มีตัวละครหลักคือ นัตสึรุ เซย์โนะ (ญี่ปุ่น: 瀬能 ナツル; โรมาจิ: Senō Natsuru) ผู้ที่เป็นผู้ชายแต่ต้องเข้าไปร่วมศึกแคมเฟอร์ ทำให้ตัวเองต้องแปลงร่างกลับไปกลับมาระหว่างผู้หญิงกับผู้ชาย และปัญหาหนักกว่านั้น ซากุระ คาเอดะ กลับมาชอบเขาในด้านที่เขาเป็นผู้หญิงอีก...
ตัวละครหลัก > เซโน นัตสึรุ

(ญี่ปุ่น: 瀬能 ナツル; โรมาจิ: Senō Natsuru) ให้เสียงโดย อิโนะอุเอะ มารินะ

ในเรื่อง เขาเป็นนักเรียนชายมัธยมปลายชั้นปีที่ 2 ในโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เท็ตสึ ผู้ไม่ค่อยมีดวงเรื่องผู้หญิง (คบกับใครเป็นได้แค่เพื่อน) ผลการเรียนก็กลาง ๆ เขาแอบชอบ ซากุระ คาเอเดะ หนึ่งในสองสาวงาม (ตอนหลังมีนัตสึรุหญิงด้วยเลยเป็นสาม) ประจำโรงเรียนมาตั้งแต่สมัยม.ต้นแล้ว เขาถูกกำหนดโดยผู้ดำเนินการให้เป็นแคมเฟอร์สีฟ้า สาย Zauber (สายเวทมนตร์) แต่เนื่องจาก แคมเฟอร์ จะต้องเป็นผู้หญิงเท่านั้น ทำให้เวลาเปลี่ยนร่างเป็นแคมเฟอร์ เขาจะต้องกลายเป็นผู้หญิง ซึ่งในช่วงแรก ๆ เขายังไม่ค่อยชินกับการเปลี่ยนร่างของตัวเองเท่าไหร่นัก จึงมักจะเปลี่ยนร่างโดยไม่ตั้งใจอยู่บ่อย ๆ (แต่หลังจากที่ได้ปะทะกับ มิโคโตะ แล้วทำให้เขาเริ่มสามารถเปลี่ยนร่างได้ดั่งใจ) ต่อมาเขากับอาคาเนะร่วมมือกันปราบชิสุคุลงได้ทำให้ชิสุคุตัดสินใจ (แกมบังคับ) ให้เขาย้ายเข้ามาเรียนในฝั่งหญิง (เพราะคาเอเดะเริ่มตามหานัตสึรุหญิงจนเริ่มมีข่าวลือหนาหูขึ้นเรื่อย ๆ) ทำให้เขาโด่งดังในร่างของผู้หญิงจนได้เป็นหนึ่งในสาวงามประจำโรงเรียน นอกจากนี้ด้วยความที่เป็นคนที่หัวทึบเข้าขั้นร้ายแรงทำให้บางครั้งเขาต้องเจอเรื่องปวดหัวบ่อย ๆ ซึ่งเจ้าตัวมักไม่รู้ตัวเลยซักนิดว่าตัวเองนั่นแหละคือต้นเหตุของเรื่องนั้น ๆ
ตัวละครหลัก > มิชิม่า อาคาเนะ

(ญี่ปุ่น: 美嶋 紅音; โรมาจิ: Mishima Akane) ให้เสียงโดย โฮริเอะ ยูอิ

เจ้าหน้าที่ประจำห้องสมุดของโรงเรียนเธอเป็น แคมเฟอร์สีฟ้าเหมือนกับ นัตสึรุ ปรกติเธอจะเป็นคนขี้อายมากมักจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยเชื่อมั่นในตัวเองเท่าไหร่นักแต่เมื่อเปลี่ยนเป็นแคมเฟอร์แล้ว เธอจะพูดจาโผงผาง ชอบหาเรื่อง เจ้าคิดเจ้าแค้น เธอเป็นแคมเฟอร์สาย Gewehr ใช้ปืนพก 1911 .45 หนึ่งกระบอก นอกจากนี้ หล่อนมักคิดว่า นัตสึรุเป็นชายหนุ่มคนแรกที่เธอจะสานสัมพันธ์ด้วย ทำให้เธอนั้นมักจะอารมณ์เสียเวลาที่นัตสึรุ พูดถึงผู้หญิงคนอื่น (โดยเฉพาะคาเอเดะ)
ตัวละครหลัก > ซังโก ชิสุกุ

(ญี่ปุ่น: 三郷 雫; โรมาจิ: Sangō Shizuku) ให้เสียงโดย คาโอริ นะซุกะ

ประธานสภานักเรียนและหนึ่งในสามสาวงามของโรงเรียนมัธยมเซย์เท็ตสึ เธอเป็นนักเรียนดีเด่น และ เป็นคนที่สมบูรณ์แบบในหลาย ๆ ด้าน ทำให้เธอได้รับการเคารพและยำเกรงจากนักเรียนในโรงเรียนทุกคน (ยกเว้นคาเอเดะที่รู้จักกันตั้งแต่เด็ก ๆ) นอกจากนี้เธอเป็นแคมเฟอร์สีแดง สาย Schwert (แต่เป็นโซ่ติดใบมีด) ในตอนแรกเธอต่อสู้กับแคมเฟอร์สีฟ้าเพื่อที่จะรู้จุดประสงค์ของผู้ดำเนินการ (โมเดเรเตอร์) แต่พอแพ้ให้กับพวกนัตสึรุเธอก็สงบศึกกับเขาและเริ่มสนใจในตัวนัตสึรุ หล่อนมีลักษณะเป็นคนเหลี่ยมจัด ชอบล้อเล่นและมักจะรู้เท่าทันคนอื่นอยู่เสมอ (โดยเฉพาะกับนัตสึรุ)
ตัวละครหลัก > คอนโด มิโคโตะ

(ญี่ปุ่น: 近堂 水琴; โรมาจิ: Kondo Mikoto) ให้เสียงโดย คานะ อะสึมิ

เพื่อนสมัยเด็กของนัตสึรุ (อ่อนกว่านัตสึรุอยู่หนึ่งปี) มีนิสัยร่าเริงได้ตลอดเวลาและชอบแกงกะหรี่เป็นพิเศษ เธอมักใช้ชีวิตในต่างประเทศเพราะพ่อแม่ของเธอเป็นนักโบราณคดี เธอรู้สึกกับนัตสึรุ มากกว่าเป็นแค่พี่ชายข้างบ้าน ทำให้เธอกังวลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสาวที่มีชื่อเดียวกับเขา (นัตสึรุร่างหญิง) แต่หลังจากที่ได้ต่อสู้กับ อาคาเนะ และ ชิสุคุ ในฐานะแคมเฟอร์ เธอจึงรู้ว่านัตสึรุเป็นแคมเฟอร์เหมือนเธอแต่แค่คนละฝั่งกัน การที่เธอมาเป็นแคมเฟอร์ได้เพราะเธอได้ตุ๊กตาสัตว์น้อยเครื่องในมาหลังจากที่ดูการประกวดมิสโรงเรียนในงานเทศกาลของโรงเรียน โดยเธอเป็นแคมเฟอร์สีแดง สาย Schwert อาวุธคือ ดาบคาตานะ