stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศาลาเฉลิมกรุง

| โรงมหรสพหลวง ศาลาเฉลิมกรุง |
| --- | --- |
Sala Chalermkrung Royal Theatre
ศาลาเฉลิมกรุง

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: โรงละคร/โรงภาพยนตร์
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมสมัยใหม่   สถาปัตยกรรมร่วมสมัย
เมือง: เลขที่ 66 ถนนเจริญกรุง แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 - พ.ศ. 2476
ปรับปรุง: พ.ศ. 2536  
ค่าก่อสร้าง: 9 ล้านบาท
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว 
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร  บริษัทบางกอก


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0005584
 
 
 
ศาลาเฉลิมกรุง หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า โรงมหรสพหลวง ศาลาเฉลิมกรุง หรือเรียกสั้น  ๆ ว่า   เฉลิมกรุง เป็นโรงมหรสพหลวง ตั้งอยู่ริมถนนเจริญกรุง แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ติดกับห้าง ดิโอลด์สยามพลาซ่า เดิมเป็นโรงภาพยนตร์ติดตั้งเครื่องปรับอากาศ ศาลาเฉลิมกรุงได้วางศิลาฤกษ์โดย พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 และเปิดฉายภาพยนตร์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2476  โดยมี มหาภัยใต้ทะเล เป็นภาพยนตร์ปฐมทัศน์
ภายหลังสร้างเสร็จ ศาลาเฉลิมกรุงได้ชื่อว่าเป็นโรงมหรสพแห่งแรกในเอเชียที่ติดตั้งเครื่องปรับอากาศ   ซึ่งเป็นสิ่งทันสมัยในยุคนั้น เครื่องปรับอากาศที่นำมาใช้เป็นเครื่องปรับอากาศระบบ Chilled Water System ซึ่งเป็นระบบไอน้ำรุ่นแรกจากสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงจากการใช้พัดลมทั่วไป
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ. 2485-2488 (รัชกาลที่ 8) ใช้เป็นที่แสดงละครเวทีและดนตรี เนื่องจากไม่มีภาพยนตร์ฉาย ต่อมามีการปรับปรุงใหญ่โดย บริษัทเฉลิมกรุงมณีทัศน์  สามารถใช้ได้ทั้งฉายภาพยนตร์และการแสดงบนเวทีขนาดกว้างขวางกว่าเดิม ตั้งแต่ พ.ศ. 2536  ในนาม เฉลิมกรุงรอยัลเธียเตอร์  และการแสดงโขนจินตนฤมิตร
ประวัติ

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ภาพยนตร์เป็นมหรสพและ การสื่อสารมวลชนที่มีบทบาทสำคัญยิ่ง สามารถเทียบได้กับการโทรทัศน์ในปัจจุบัน โรงภาพยนตร์ในสยามสมัยนั้นมีประมาณ 20 โรง กระจายอยู่ทั่วเขตพระนครและธนบุรี จัดฉายภาพยนตร์นำเข้าจากต่างประเทศ (มากกว่าครึ่งเป็นภาพยนตร์จากสหรัฐ หรือจาก ฮอลลีวู้ด)
สภาพโรงภาพยนตร์ตั้งแต่ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง มีขนาดเล็กคล้ายโรงไม้ หลังคามุงสังกะสี   จนกระทั่ง วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินมาประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์การก่อสร้างโรงภาพยนตร์ถาวรแห่งใหม่ที่โอ่อ่าทันสมัยเพื่อเป็นที่ระลึกการเฉลิมฉลองพระนครที่จะมีอายุครบ 150 ปี  ใน พ.ศ. 2475 ขนาดจุผู้ชมได้มากกว่า 1,000 ที่นั่ง และเป็นโรงมหรสพแห่งแรกในเอเชียมีเครื่องปรับอากาศระบบไอน้ำ (chilled water system)
ตัวอาคารรูปสี่เหลี่ยมสูงแบบสมัยใหม่ ตั้งอยู่บริเวณหัวถนนเจริญกรุงตัดกับถนนตรีเพชร  ออกแบบและควบคุมงานก่อสร้างโดยหม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร และ นารถ โพธิปราสาท เป็นวิศวกร  สร้างโดยบริษัทบางกอก ภายในออกแบบตกแต่งเรียบง่าย ระหว่างตะวันตกผสมผสานกับไทย และได้รับพระราชทานนามว่า "ศาลาเฉลิมกรุง" เปิดฉายปฐมฤกษ์ด้วยหนังฝรั่งเสียงในฟิล์ม เรื่อง "มหาภัยใต้ทะเล"  เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 มีรายงานว่าคนดูล้นหลามออกมาถีงถนนหน้าโรงจนรถรางยวดยานต่าง ๆ ติดขัดหยุดชะงักชั่วคราว
นอกจากฉายหนังฝรั่งตามปกติ หนังพูดของบริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง และ บริษัทไทยฟิล์ม (นำโดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคลและคณะ) เป็นโปรแกรมหนังไทยที่ได้รับความนิยมทุกเรื่อง
ช่วงสงครามมหาเอเซียบูรพา เปลี่ยนเป็นโรงละครเวที จนสงครามสงบแล้วระยะหนึ่ง จึงกลับมาฉายภาพยนตร์อีกครั้ง เริ่มด้วย "สุภาพบุรุษเสือไทย" หนังไทย 16 มม. พากย์สด เมื่อปลายเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2492 ทำรายได้มากกว่า 3 แสนบาท สูงสุดกว่าเรื่องใด ๆ ในเวลานั้น
บุคคลที่มีบทบาทสำคัญเป็นที่รู้จักทั่วไป คือ  กายสิทธิ์ ตันติเวชกุล ผู้จัดการในช่วง พ.ศ. 2486 - 2515 รวมเวลานานถึง 29 ปี
ปัจจุบัน ยังคงเปิดดำเนินการในชื่อ "เฉลิมกรุงรอยัลเธียเตอร์" ด้วยการบริหารของบริษัทเฉลิมกรุงมณีทัศน์ จำกัด โดย มานิตย์ รัตนสุวรรณ และ นฤนล ล้อมทอง (ผู้จัดการ) ทำการปรับปรุงครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2535 โดยขยายเวทีพร้อมติดตั้งระบบไฮโดรลิกเลื่อนขึ้นลงได้และปรับที่นั่งเหลือราว 600 ที่  ยกระดับให้เป็นโรงมหรสพแห่งชาติ ระยะแรกจัดแสดงนาฏศิลป์ชั้นสูง "โขน" ผสมผสานเทคนิคทันสมัย รายการอื่น ๆ เช่น ละครเวที เรื่องแรกคือ "ศรอนงค์" (ซึ่งเคยแสดง ณ ที่แห่งนี้ โดยคณะละครของพระนางเธอลักษมีลาวัณ พระมเหสีในรัชกาลที่ 6) โดย อารีย์ นักดนตรี , "ศาลาเพลง" โดย นันทวัน สุวรรณปิยะศิริ, งานของมูลนิธิหนังไทยในพระอุปถัมภ์ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ, งานรำลึกถึงมิตร ชัยบัญชา โดย ชมรมคนรักมิตร ฯลฯ  ตลอดจนฉายภาพยนตร์และการแสดงมหรสพสำคัญในบางโอกาส ได้แก่ การฉายภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์โลกเรื่อง สุริโยไท ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรภาพยนตร์ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2544 และในปี พ.ศ. 2554 สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรภาพยนตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๓ ยุทธนาวี ทั้งสองเรื่องเป็นผลงานกำกับของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
ดูเพิ่ม

ศาลาเฉลิมไทย
บรรณานุกรม

ฉัตรภูมิ, ธนาทิพ (2547). ตำนานโรงหนัง. เวลาดี. ISBN 974-9659-11-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ศาลาเฉลิมกรุง
บันทึกวัฒนธรรม: ศาลาเฉลิมกรุง...โรงมหรสพหลวง เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โขน ศาลาเฉลิมกรุง เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
13°44′48″N 100°30′0″E﻿ / ﻿13.74667°N 100.50000°E﻿ / 13.74667; 100.50000
ข้าหลวงใหญ่ (เครือจักรภพ)

สำนักงานข้าหลวงใหญ่แทนซาเนียประจำสหราชอาณาจักร
ในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ ข้าหลวงใหญ่ (อังกฤษ: High commissioner) คือตำแหน่งเจ้าหน้าที่การทูตระดับอาวุโส (เทียบเท่าเอกอัครรัฐทูต) รับผิดชอบด้านกิจการต่างประเทศของแต่ละรัฐบาลในเครือจักรภพ ดังนั้น ประเทศในเครือจักรภพด้วยกันเอง จะไม่มีการแต่งตั้งเอกอัครรัฐทูตระหว่างกัน แต่จะแต่งตั้งข้าหลวงใหญ่ระหว่างกัน
รายชื่อประเทศที่มีการแต่งตั้งข้าหลวงใหญ่ระหว่างกัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   บังกลาเทศ   บรูไน   แคนาดา   ไซปรัส   ฟีจี   กานา   อินเดีย   เคนยา   คิริบาส   มาเลเซีย |   มอลตา   มอริเชียส   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ไนจีเรีย   ปากีสถาน   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   สิงคโปร์   หมู่เกาะโซโลมอน |   แอฟริกาใต้   ศรีลังกา   ตองงา   ตรินิแดดและโตเบโก   สหราชอาณาจักร   วานูวาตู |
หอคอยกัวลาลัมเปอร์

| หอคอยกัวลาลัมเปอร์ |
| --- | --- |
Menara Kuala Lumpur منارا کوالا لومڤور‎
หอคอยกัวลาลัมเปอร์ในเวลากลางคืน
th
สถิติความสูง
เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในมาเลเซีย  ตั้งแต่ 1994 ถึง 1996
ก่อนหน้านี้: เมอนาราเมย์แบงก์
หลังจากนี้: เปโตรนาสทาวเวอร์
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
ประเภท: โทรคมนาคม, หอดูดาวตามปฏิทินอิสลาม, การผจญภัย (basejump), การท่องเที่ยว, วัฒนธรรม
ที่ตั้ง: บูกิตนานัซ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 3°9′10″N 101°42′12″E﻿ / ﻿3.15278°N 101.70333°E﻿ / 3.15278; 101.70333
ลงเสาเข็ม: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2534
เริ่มสร้าง: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2534
แล้วเสร็จ: 13 กันยายน พ.ศ. 2537
เปิดใช้งาน: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 1 ตุลาคม พ.ศ. 2539 (ทางการ)
พิธีเปิด: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2539
ปรับปรุง: 1 มกราคม พ.ศ. 2555 − 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558
ความสูง
เสาอากาศ: 421 เมตร (1,381 ฟุต)
หลังคา: 335 เมตร (1,099 ฟุต)
ชั้นบนสุด: 282 m (925 ft)
ดาดฟ้า: 276 m (906 ft)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 6
พื้นที่แต่ละชั้น: 7,700 ตารางเมตร (82,882 ตารางฟุต)
ลิฟต์: 4
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Kumpulan Senireka Sdn. Bhd.
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: Hazama Corporation
เว็บไซต์
www.menarakl.com.my
อ้างอิง

หอคอยกัวลาลัมเปอร์ (มลายู: Menara Kuala Lumpur) หรือ หอคอยเคแอล คือ หอคอยสูงที่ตั้งอยู่ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย สร้างเสร็จเมื่อวันที่  13 กันยายน พ.ศ. 2538 มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสื่อสารและหอส่งสัญญาณสูงถึง 421 เมตร ภายในหอคอยมีภัตตาคารหมุนรอบ ซึ่งสามารถมองเห็นได้รอบกัวลาลัมเปอร์
หอคอยแห่งนี้ คือ มุมมองที่เป็นจุดสังเกตของเมืองเช่นเดียวกับเปโตรนาสทาวเวอร์ อย่างไรก็ตาม หอคอยแห่งนี้ปรากฏสูงกว่าเปโตรนาสทาวเวอร์ เพราะมันถูกสร้างอยู่บนเนินเขาใจกลางกัวลาลัมเปอร์ ในระดับความสูง 515 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล ทำให้หอคอยนี้กลายเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในกัวลาลัมเปอร์
ประวัติ

หอคอยกัวลาลัมเปอร์ ถูกสร้างขึ้นอย่างเป็นทางการโดยมหาเธร์ โมฮัมหมัด นายกรัฐมนตรีคนที่ 4 ของมาเลเซีย ในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แบ่งการก่อสร้างออกเป็น 3 ช่วง
ช่วงแรก คือ การขยายป่าเขตร้อน Bukit Nanas และขุดดินสำหรับเตรียมการก่อสร้าง ในช่วงนี้เสร็จในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ช่วงที่ 2 เริ่มขึ้นในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 โดยการก่อสร้างรากฐานและชั้นใต้ดินของหอคอย งานสร้างรากฐานสำเร็จในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2536
หอคอยกัวลาลัมเปอร์ถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการเพื่อใช้ในงานกระจายเสียง โดยมหาเธร์ โมฮัมหมัด นายกรัฐมนตรีคนที่ 4 ของมาเลเซีย เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2536 เสาส่งสัญญาณถูกติดตั้งด้วยความสูงสูงสุด 421 เมตรจากพื้นดิน
ช่วงที่ 3 การก่อสร้างโครงสร้างหลักเริ่มในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 การก่อสร้างที่ยืดเยื้อนี้เริ่มด้วยการสร้างแต่ละชั้นของหอคอย จนกระทั่งถึงส่วนยอด และสร้างอาคารสำหรับนักท่องเที่ยว สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2538
อาคารท่องเที่ยวถูกออกแบบให้สะท้อนวัฒนธรรมอิสลามของมาเลเซีย ห้องโถงหลักมีเพดานที่ตกแต่งด้วยโดมที่เคลือบด้วยกระจกอันประณีตซึ่งส่องประกายเหมือนเพชรเม็ดใหญ่ โดมเหล่านี้ถูกออกแบบและจัดการในรูปแบบของ Muqarnas หรือคานรับของสถาปัตยกรรมเปอร์เซียหรืออิสลาม โดยนักแกะสลักชาวอิหร่านจาก เอสแฟฮอน
หอคอยกัวลาลัมเปอร์เปิดให้สาธารณชนเข้าชมเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2539 เวลา 20.30 น. ตามเวลาในมาเลเซีย ท่ามกล่างแขกผู้มีเกียรติมากมาย อาทิ ยังดี เปอร์ตวน อากง กษัตริย์แห่งมาเลเซีย
ระดับความสูง

หอคอยกัวลาลัมเปอร์ คือ หอคอยที่สูงเป็นอันดับ 7 ของโลก โดยเรียงลำดับความสูง 10 อันดับแรก ดังนี้
1. Tokyo Skytree เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
2. Canton Tower เมืองกวางโจว ประเทศจีน
3. CN TOWER เมืองโตรอนโต ประเทศแคนนาดา
4. Ostankino Tower กรุงมอสโค ประเทศรัสเซีย
5. Oriental Pearl Tower เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน
6. Milad Tower กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน
7. หอคอยกัวลาลัมเปอร์ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
8. Tianjin Radio and Television Tower เมืองเทียนจิน ประเทศจีน
9. China Central Television Tower กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
10. Zhongyuan Tower เมืองเจิ้งโจว ประเทศจีน
ระเบียงภาพ

หอคอยกัวลาลัมเปอร์และตึกเปโตรนาส
หอคอยกัวลาลัมเปอร์
หอคอยกัวลาลัมเปอร์
ภาพพาโนราม่าจากมุมมองบนหอคอยกัวลาลัมเปอร์
ดูเพิ่ม

เปโตรนาสทาวเวอร์
รายชื่อหอคอยที่สูงที่สุดในโลก
รายชื่อโครงสร้างอิสระที่สูงที่สุดในโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Menara Kuala Lumpur, Kuala Lumpur | 105753 | EMPORIS
Kuala Lumpur Tower ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
Satellite Image of the KL Tower at Google Maps
3D model of the KL Tower for use in Google Earth เก็บถาวร 2019-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ หอคอยกัวลาลัมเปอร์ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
หอคอยกัวลาลัมเปอร์เมื่อเทียบกับความสูงหอคอยทั่วโลก
ดังกิ้นโดนัท

ดังกิ้นโดนัท สาขาสยามสแควร์
ดังกิ้นโดนัท (อังกฤษ: Dunkin' Donuts) เป็นร้านจำหน่ายโดนัท คุกกี้ แฟนซีโดนัท มันช์กิ้นส์ มัฟฟิน แซนด์วิช และเครื่องดื่ม เช่น น้ำพันซ์ต่าง ๆ เจ้าของลิขสิทธิ์คือ ดังกิ้น โดนัท คอร์ปอเรชั่น ซึ่งเป็นบริษัทของสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้น เมื่อปี 1948 โดยมิสเตอร์วิลเลียม โรเซนเบิร์ก ปัจจุบันมีร้านมากกว่า 12,900 แห่งใน 42 ประเทศทั่วโลก ในเอเชียมีสาขาอยู่ในประเทศไทย มาเลเซีย เกาหลี ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย สิงคโปร์ จีน และฟิลิปปินส์
ในประเทศไทย ได้มีการก่อตั้งบริษัท ดังกิ้นโดนัท (ประเทศไทย) โดยนายอาจิต รากาฟ เปิดสาขาแรกที่สยามสแควร์ เมื่อปี พ.ศ. 2524 และสาขาที่สองที่บริเวณหน้ามหาวิทยาลัยรามคำแหง และห้างสรรพสินค้าแห่งแรกที่ดังกิ้น โดนัทได้เข้าไปเปิดสาขา  คือห้างพาต้า ปิ่นเกล้า ซึ่งในปัจจุบันนั้น ดังกินโดนัท มีสาขาในประเทศไทยจำนวนกว่า 294 สาขา
ประวัติ > ค.ศ. 1948-2004: ยุคแรกของการก่อตั้ง

วิลเลียม โรเซนเบิร์ก ได้เปิดร้าน "Open Kettle" ใน ค.ศ. 1948 ซึ่งเป็นร้านอาหารที่ขายโดนัทและกาแฟในเมือง Quincy รัฐแมสซาชูเซตส์ แต่เขาเปลี่ยนชื่อในปี 1950 เป็นดังกิ้นโดนัท (Dunkin' Donuts) หลังจากพูดคุยกับผู้บริหารของบริษัท เขาได้คิดไอเดียสำหรับร้านอาหารนี้หลังจากได้รับประสบการณ์การขายอาหารในโรงงานและในบริเวณไซต์คนงานก่อสร้าง ซึ่งโดนัทและกาแฟเป็นสินค้ายอดนิยมที่สุดสองรายการ และร้านอาหารนี้ได้รับการตอบรับและประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีและโรเซนเบิร์กได้ขายแฟรนไชส์ให้กับผู้อื่นต่อในปี 1955
ในปี 1963 โรเบิร์ต ลูกชายของโรเซนเบิร์กได้เข้ารับตำแหน่งซีอีโอของบริษัทเมื่ออายุ 25 ปี และดังกิ้นโดนัทก็เปิดสาขาที่ 100 ในปีนั้น โดยดังกิ้นโดนัทเป็นบริษัทในเครือของ Universal Food Systems ในขณะนั้นซึ่งประกอบไปด้วยกลุ่มธุรกิจขนาดเล็ก 10 แห่งที่ให้บริการด้านอาหาร และร้านดังกิ้งโดนัทมีเมนูที่แตกต่างและหลากหลายกว่ามาก โดยสาขาบางแห่งขายอาหารเช้าแบบเต็มรูปแบบ และบางแห่งให้บริการเฉพาะโดนัท และ กาแฟ
ในปีถัดมา ธุรกิจอื่น ๆ ในเครือของ Universal Food Systems ถูกขายต่อและปิดตัวลง และ บริษัทได้เปลี่ยนชื่อกิจการทั้งหมดเป็น Dunkin' Donuts อย่างเต็มรูปแบบและมีการแนะนำรายการเมนูใหม่มากมาย ต่อมาบริษัทถูกซื้อกิจการโดย Allied Lyons เจ้าของ บาสกิ้น รอบบิ้นส์ (Baskin-Robbins) ในปี 1990 และภายในปี 1998 แบรนด์ได้เติบโตและขยายกิจการเพิ่มขึ้นเป็น 2,500 สาขาทั่วโลกโดยมียอดขาย 2 พันล้านดอลลาร์ต่อปี ดังกิ้นโดนัทขยายตัวขึ้นตั้งแต่ทศวรรษ 1990 โดยมีบริษัทเครือข่ายที่สำคัญสองแบรนด์ได้แก่: Mister Donut และ Dawn Donuts
ประวัติ > ค.ศ. 2004-ปัจจุบัน: ยุคแห่งการเติบโตและความสำเร็จ

ในปี 2004 สำนักงานใหญ่ของบริษัทได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองแคนตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ในเดือนธันวาคม 2005 ดังกิ้นโดนัท และ บาสกิ้น รอบบิ้นส์ (ซึ่งในขณะนั้นดำเนินการภายใต้ชื่อ Dunkin' Brands) ถูกขายให้กับกลุ่มบริษัทไพรเวทอิควิตี้ของ Bain Capital, Carlyle Group และ Thomas H. Lee Partners เป็นเงิน 2.4 พันล้านดอลลาร์ ภายในปี 2010 ยอดขายทั่วโลกของดังกิ้นโดนัทอยู่ที่ 6 พันล้านดอลลาร์ ดังกิ้นโดนัทในเมืองนาติค รัฐแมสซาชูเซตส์ ได้เปิดตัวโปรแกรมเพื่อทดสอบแนวคิดการขายแบบริมทาง (Curbside pickup) ในเดือนธันวาคม 2016 กล่าวคือ เป็นร้านค้าที่ลูกค้าสามารถจอดรถยนต์หน้าร้านกาแฟแล้วพนักงานนำเครื่องดื่มที่สั่งมาให้ตามการสั่งซื้อล่วงหน้า
ในเดือนมกราคม 2018 ดังกิ้นโดนัทได้เริ่มนำแนวคิดใหม่ ๆ มาใช้ในการบริหาร โดยเริ่มต้นที่เมือง Quincy โดยมีการตกแต่งที่ทันสมัย ​​มีเครื่องดื่มเย็น ๆ และ บริการเบียร์ พร้อมทั้งเพิ่มตัวเลือกบรรจุภัณฑ์แบบสั่งกลับบ้านที่มากขึ้น และช่องทางการรับสินค้าโดยเฉพาะสำหรับการสั่งซื้อผ่านมือถือ และ การบริการไดรฟ์ทรู แนวคิดนี้อธิบายว่าเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงไปสู่การเป็น "แบรนด์เครื่องดื่มที่นำติดตัวไปทุกที่" นอกจากนี้ สาขาต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกาได้เริ่มทดลองทำป้ายชื่อร้านว่า "ดังกิ้น" ย่อมาจากชื่อเต็ม "ดังกิ้นโดนัท" ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 ดังกิ้นได้ประกาศแผนการที่จะเลิกใช้ถ้วยโฟมโพลีสไตรีนทั่วโลกเพื่อจุดประสงค์ด้านสิ่งแวดล้อมภายในเดือนเมษายน 2020
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2018 เดฟ ฮอฟแมน เข้ามารับช่วงต่อจาก ไนเจล ทราวิส เพื่อเป็น CEO คนใหม่ โดยเขาต้องการเพิ่มสาขาใหม่ของร้านจำนวน 1,000 แห่งภายนอกภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกาภายในสิ้นปี 2020 และต้องการทำกำไรเพิ่มขึ้น 3% สำหรับสาขาที่เปิดบริการมาอย่างน้อยหนึ่งปีหรือนานกว่านั้น ในช่วงปลายปี 2018 ดังกิ้นได้ติดตั้งเครื่องชงกาแฟเอสเปรสโซในเกือบทุกสาขาและทำการเปิดตัวผลิตภัณฑ์เอสเพรสโซโดยใช้สูตรใหม่
ในเดือนมิถุนายน 2019 ดังกิ้นได้ร่วมมือกับ Grubhub เพื่อเริ่มให้บริการ Dunkin' Delivers ในการจบริการแบบจัดส่งให้แก่ลูกค้าตามสถานที่ ต่อมาในเดือนกรกฎาคมปี 2019 ดังกิ้นได้ร่วมมือกับ Beyond Meat ในการเปิดตัวแซนด์วิชอาหารเช้าแบบไม่มีเนื้อสัตว์ในแมนฮัตตัน และกลายเป็นแบรนด์ร้านอาหารแห่งแรกในสหรัฐฯ ที่ให้บริการ Beyond Sausage
ในเดือนตุลาคม 2020 Dunkin' Brands ระบุว่าบริษัทกำลังเจรจากับ Inspire Brands ซึ่งเป็นบริษัทที่ได้รับการสนับสนุนจากไพรเวทอิควิตี้เพื่อเจรจาขายบริษัทรวมถึงความเป็นไปได้จะทำให้ดังกิ้นเข้าเป็นส่วนหนึ่งของ Inspire Brands และมีการประกาศเมื่อวันเสาร์ที่ 31 ตุลาคม 2020 โดย Inspire Brands Inc. ว่าพวกเขาจะเข้าซื้อกิจการ Dunkin’ Brands Group Inc. ในราคา 11.3 พันล้านดอลลาร์ โดยจะจ่ายเป็นเงินสด 106.50 ดอลลาร์สำหรับหุ้นของ Dunkin’ Brands ทั้งหมด เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2020 การเข้าซื้อกิจการเสร็จสมบูรณ์ โดยที่ดังกิ้น, บาสกิ้น รอบบิ้นส์ และมิสเตอร์โดนัทได้อยู่ภายใต้การบริหารของ Inspire Brands อย่างเบ็ดเสร็จ
การตลาด

สโลแกนปัจจุบันของบริษัทคือ "America Runs on Dunkin'" ในเดือนมีนาคมปี 2009 บริษัทได้เปิดตัวสโลแกน "You 'Kin Do It!" และบริษัทได้มีแคมเปญสำคัญซึ่งเป็นโฆษณามูลค่า 100 ล้านดอลลาร์ "It's Worth the Trip" ในช่วงทศวรรษ 1980 โดยมีตัวมาสคอตคือ "เฟร็ด เดอะ เบเกอร์" และนำเสนอวลีที่ว่า "Time to make the donuts" โดยได้รับรางวัลเกียรติยศจากสำนักโฆษณาโทรทัศน์ให้เป็นหนึ่งในห้าโฆษณาทางโทรทัศน์ที่ดีที่สุดของปี 80 เฟร็ด เดอะ เบเกอร์ รับบทโดย ไมเคิล เวล นักแสดงชายเป็นระยะเวลา 15 ปี จนกระทั่งเขาเกษียณอายุในปี 1997 ประโยคนี้ถูกนำใช้ในชื่อหนังสืออัตชีวประวัติของผู้ก่อตั้ง วิลเลียม โรเซนเบิร์ก Time to Make the Donuts: The Founder of Dunkin' Donuts Shares an American Journey
บริษัทเปลี่ยนสโลแกนในเดือนมีนาคมปี 2006 เป็น "America Runs on Dunkin'" และ เพลง They Might Be Giants ถูกนำเสนอในชุดโฆษณาผลิตภัณฑ์ใหม่เพื่อเพิ่มยอดขายช่วงฤดูร้อน ในปี 2007 โฆษณาชุดหนึ่งได้กล่าวถึงภาษาที่สมมติขึ้นว่า "Fritalian เป็นภาษาฝรั่งเศส หรือ อิตาเลียน?" เพื่อ "ล้อเลียนคอกาแฟสไตล์สตาร์บัคส์กับลูกค้าที่พยายามสั่งเมนูลาเต้ที่ออกเสียงยาก" และโฆษณาดังกล่าวถูกตีความว่าเป็นการจงใจล้อเลียนสตาร์บัคส์ ประโยคเด็ดของโฆษณาคือ "ลาเต้แสนอร่อยจาก Dunkin' Donuts คุณสามารถสั่งเป็นภาษาอังกฤษ" มีการอภิปรายกันว่าลาเต้ คาปูชิโน่ และเอสเปรสโซเป็นคำยืมมาจากภาษาอิตาลีซึ่งไม่มีความเท่าเทียมกันในภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม โฆษณาดังกล่าวอ้างถึงเมนูของสตาร์บัคส์เอง โดยล้อเลียนคำพูด เช่น แกรนด์และเวนติ
ในปี 2017 บริษัทประกาศว่าจะเริ่มทดสอบให้สาขาต่าง ๆ มีชื่อเรียกง่าย ๆ ว่า "ดังกิ้น" เนื่องจากพวกเขาต้องการให้คิดว่าร้านเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับกาแฟ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำกำไรได้มากที่สุด การสร้างแบรนด์จะดำเนินการในสถานที่อื่นในช่วงไตรมาสหลังของปี 2018 และหากประสบความสำเร็จ แบรนด์ดังกล่าวประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะเป็นที่รู้จักในชื่อ Dunkin' ในเดือนกันยายน 2018 เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2018 ดังกิ้นได้ร่วมมือกับ Saucony ผู้ผลิตรองเท้าในรัฐแมสซาชูเซตส์เพื่อผลิตรองเท้าวิ่งในธีมโดนัทที่มีน้ำค้างแข็งเป็นลายสตรอเบอร์รี่เพื่อรำลึกถึงการวิ่งบอสตันมาราธอนครั้งที่ 122
โลโก้

ดังกิ้นโดนัทวางแผนตัดคำว่า Donuts ออกจากบรรจุภัณฑ์ โฆษณาและโลโก้ โดยนโยบายดังกล่าวจะเริ่มขึ้นในเดือนมกราคมปี 2019 ซึ่งจะเริ่มเปลี่ยนชื่อในบรรจุภัณฑ์ต่าง ๆ โดยจะเริ่มเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ในผลิตภัณฑ์ที่วางขายในสหรัฐอเมริกาก่อนเป็นประเทศแรก และหลังจากนั้นจะทยอยเปลี่ยนให้ครบ 12,500 สาขาทั่วโลก บริษัทระบุว่า โลโก้ใหม่จะยังคงสีและรูปแบบของอักษรเหมือนเดิมที่ใช้มาตั้งแต่ปี 1973 เพียงแค่ตัดคำว่า 'โดนัท' ออกเท่านั้น เพื่อให้ง่ายต่อการจดจำและเป็นเอกลักษณ์
การขยายตลาด

ในเดือนมิถุนายน 2013 บริษัทได้เปิดตัวการออกแบบร้านใหม่เป็นครั้งแรกในรอบเกือบเจ็ดปี
ดังกิ้นโดนัทกลับสู่ตลาดในสหราชอาณาจักรในเดือนมกราคม 2014 โดยเปิดร้านอาหารใน Harrow เขตเลือกตั้งทางตะวันตกเฉียงเหนือของลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ในเดือนพฤษภาคม 2014 ดังกิ้นเปิดเผยแผนการที่จะเปิดสาขา 20-25 แห่งในเดนมาร์ก, 20-25 สาขาในฟินแลนด์ และ 30 สาขาในสวีเดน
ในเดือนพฤศจิกายน 2014 ดังกิ้นเปิดสาขาแรกในเมือง Kanpur ประเทศอินเดียภายใน Z Square Mall
ในเดือนกันยายนปี 2015 Roland Zanelli เจ้าของลิขสิทธิ์ดังกิ้นโดนัทในสวิตเซอร์แลนด์ได้ประกาศเปิดกิจการสองสาขาแรกในเมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในฤดูใบไม้ร่วงปี 2015                 ตามด้วยการเปิดสาขามากถึง 60 แห่งทั่วประเทศ
ประวัติการดำเนินกิจการในประเทศไทย

ดังกิ้นโดนัทเปิดดำเนินกิจการ สาขาแรกที่สยามสแควร์ เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) นับตั้งแต่วันนั้น บริษัทได้เติบโตอย่างยั่งยืนตลอดระยะเวลา 35 ปี และมีสาขากระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ กว่า 280 สาขา ใน 47 จังหวัดทั่วประเทศและเป็นหนึ่งในผู้นำตลาดโดนัทที่มีการพัฒนาสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์อย่างต่อเนื่องโดยใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยในการผลิตเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าที่เพิ่มมากขึ้นจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ ดังกิ้นโดนัท
Dunkin Donuts Official Facebook Page
สาขาแรกของร้านดังกิ้นโดนัทในรัฐแมสซาชูเซตส์ภายหลังจากได้รับการปรับปรุงในปี 2000
ร้านดังกิ้นโดนัทในเมืองออร์แลนโด รัฐฟลอริดา
วอทดรีมส์เมย์คัม

| วอทดรีมส์เมย์คัม |
| --- | --- |
กำกับ: วินเซนต์ วอร์ด
เขียนบท: ริชาร์ด แมทีสัน (นวนิยาย) โรนัลด์ เบสส์ (บทภาพยนตร์)
นักแสดงนำ: โรบิน วิลเลียมส์ คิวบา กูดิง จูเนียร์ แอนนาเบลลา ซิออร์รา แมกซ์ ฟอน ซีโดว์ โรซาลินด์ เชา
กำกับภาพ: เอดูอาร์โด เซอร์รา
ตัดต่อ: เดวิด เบรนเนอร์
ดนตรีประกอบ: ไมเคิล คาเมน
ผู้จัดจำหน่าย: โพลีแกรม
วันฉาย: 2 ตุลาคม ค.ศ. 1998
ความยาว: 113 นาที
ประเทศ:  สหรัฐ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: 85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 
วอทดรีมส์เมย์คัม (อังกฤษ: What Dreams May Come, ใช้ชื่อไทยว่า พลังรักข้ามขอบฟ้า ตามรักถึงสวรรค์) เป็นภาพยนตร์ดราม่าที่นำแสดงโดยโรบิน วิลเลียมส์, คิวบา กูดิง จูเนียร์ และแอนนาเบลลา ซิออร์รา ดัดแปลงจากนวนิยายขายดีของริชาร์ด แมทีสัน  ที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1978 เกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย นรก-สวรรค์  ภาพยนตร์ออกฉายในปี ค.ศ. 1998 และได้รับรางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคพิเศษด้านภาพ และเข้าชิงในสาขาการออกแบบศิลป์ ประจำปี 1999
ชื่อนวนิยาย "What Dreams May Come" นี้ มาจากวลีหนึ่งในบท "To be, or not to be" จากโศกนาฏกรรมเรื่องแฮมเลตของวิลเลียม เชกสเปียร์   เป็นนวนิยายหนึ่งในสามเรื่องของริชาร์ด แมทีสัน ที่ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ และประสบความสำเร็จ  อีกสองเรื่อง คือเรื่อง "Bid Time Return" (1975) ถูกนำมาสร้างภาพยนตร์ Somewhere in Time (1980) และ "I Am Legend" (1954) ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ The Last Man on Earth (1964), The Omega Man (1971) และ I Am Legend (2007)
โรนัลด์ เบสส์ ได้เขียนบทภาพยนตร์โดยดัดแปลงโทนเรื่องให้เน้นเกี่ยวกับความรักระหว่างคริสกับแอนนี และความขัดแย้งระหว่างคริสกับลูกชาย ที่ไม่มีโอกาสได้ปรับความเข้าใจกัน อีกทั้งยังได้เปลี่ยนเนื้อเรื่องในตอนจบของภาพยนตร์ ให้ต่างจากในนวนิยาย ในการถ่ายทำได้มีการถ่ายทำตอนจบของเรื่องทั้งสองแบบ โดยตอนจบแบบในนวนิยายได้ถูกรวมไว้ในดีวีดีที่วางจำหน่าย  อย่างไรก็ตาม ริชาร์ด แมทีสัน เจ้าของบทประพันธ์ได้ปฏิเสธที่จะวิจารณ์ถึงการเปลี่ยนแปลงโครงหลักของเรื่องดังกล่าว
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ แต่งและอำนวยเพลงโดย ไมเคิล คาเมน เดิมผู้กำกับมอบหมายให้เอนนิโอ มอริโคเน เป็นผู้แต่งจนสำเร็จแล้ว แต่กลับถูกตัดออกทั้งหมด โดยให้เหตุผลว่าดนตรีของมอริโคเนให้อารมณ์ดนตรีหดหู่มากเกินไป
ฉากนรกในเรื่อง ถ่ายทำในฉากที่สร้างภายในเรือบรรทุกเครื่องบิน ยูเอสเอส โอริสคานีย์ (CV-34) ที่จอดผุพังอยู่ที่ท่าเรือ Vallejo ย่านอ่าวซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย  ปัจจุบันเรือลำนี้ถูกจมเป็นปะการังเทียม นอกแหลมฟลอริดา
เรื่องย่อ

นายแพทย์คริส นีลเซน (โรบิน วิลเลียมส์) และแอนนี จิตรกร (แอนนาเบลลา ซิออร์รา) คู่สามีภรรยาที่สูญเสียลูกชายและลูกสาววัยรุ่นเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ แอนนีป่วยด้วยโรคซึมเศร้า แยกตัวอย่างโดดเดี่ยว และพยายามฆ่าตัวตาย ในขณะที่คริสพยายามปลอบประโลม และรักษาชีวิตครอบครัวไว้
ในขณะที่สภาพจิตใจของแอนนีเริ่มกลับสู่สภาพปกติ คริสกลับมาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ทำให้แอนนีต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวด้วยจิตใจที่แตกสลาย และตัดสินใจฆ่าตัวตาย
คริสรู้สึกตัว และพบว่าตัวเองอยู่บนสวรรค์ โดยมีพี่เลี้ยงคอยแนะนำเป็นชายผิวดำ (คิวบา กูดิง จูเนียร์) เขารู้สึกคุ้นเคยกับชายผู้นี้ และเข้าใจว่าในอดีตชายผู้นี้คือ อัลเบิร์ต อดีตเพื่อนร่วมงาน ทั้งคู่รู้สึกประหลาดใจที่พบว่าก่อนแอนนีจะฆ่าตัวตาย เธอวาดภาพสีน้ำมันเป็นภาพทิวทัศน์ของต้นศรีตรังดอกขาว (Jacaranda mimosifolia) ซึ่งปรากฏอยู่บนสวรรค์รอบตัวของคริส  อัลเบิร์ตบอกคริสว่าแอนนีเป็นคู่แท้ซึ่งสามารถส่งกระแสจิตระลึกถึงกันได้ และทั้งคู่ควรจะได้พบกันในชีวิตหลังความตาย
คริสยังได้พบกับมารี ลูกสาวของเขาซึ่งอยู่ในร่างของหญิงชาวเอเชียชื่อ เลโอนา (โรซาลินด์ เชา) และคนอื่น ๆ ที่เคยรู้จัก แม้กระทั่งสุนัขที่เคยเลี้ยง แต่กลับไม่พบกับภรรยา เขารู้ในเวลาต่อมาว่า วิญญาณของทุกคนที่ฆ่าตัวตายจะถูกสาปให้อยู่ในนรกขุมลึกที่สุด ตลอดชั่วกัปป์ชั่วกัลป์
คริสตัดสินใจเดินทางไปยังนรก เพื่อตามหาแอนนี ต้องพบกับอุปสรรคมากมาย ทั้งยังต้องถูกทดสอบโดยคนแจวเรือข้ามแม่น้ำสติกซ์ (แมกซ์ ฟอน ซีโดว์) ที่บอกกับคริสว่าจริง ๆ แล้วเขาคืออัลเบิร์ต ซึ่งคอยเฝ้ารอเพื่อจะพาคริสไปบอกลาแอนนีเป็นครั้งสุดท้าย ส่วนชายผิวดำที่คริสเข้าใจว่าเป็นอัลเบิร์ตนั้น แท้ที่จริงคือ เอียน ลูกชายที่กำลังมีปัญหากับคริสก่อนจะเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิต
คริสได้พบกับแอนนีในที่สุด แต่พบว่าเธอจำเขาไม่ได้เลย แอนนีจ่อมจมอยู่กับความซึมเศร้า ซึ่งเป็นอารมณ์ในขณะกำลังฆ่าตัวตาย อย่างไรก็ตามคริสก็ยังไม่ละความพยายามที่จะเรียกความทรงจำของเธอกลับคืนมา เพื่อช่วยปลดปล่อยให้จิตวิญญาณของเธอได้เป็นอิสระ  ถึงแม้จะไม่สำเร็จเขาก็ยังตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ในนรกกับเธอตลอดไป แม้ว่าจะต้องเป็นคนแปลกหน้าในสายตาของเธอก็ตาม
แหล่งข้อมูลอื่น

What Dreams May Come ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Roger Ebert Review เก็บถาวร 2013-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
What Dreams May Come at Vincent Ward Films
ขุนพันธ์

บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ สำหรับบุคคล ดูที่ ขุนพันธรักษ์ราชเดช (บุตร พันธรักษ์)
| ขุนพันธ์ |
| --- | --- |
ภาพใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ก้องเกียรติ โขมศิริ
เขียนบท: ก้องเกียรติ โขมศิริ
นักแสดงนำ: อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม กฤษดา สุโกศล แคลปป์ พิมลรัตน์ พิศลยบุตร ชูพงษ์ ช่างปรุง ภคชนก์ โวอ่อนศรี สนธยา ชิตมณี กานต์พิสชา เกตุมณี
ดนตรีประกอบ: เทิดศักดิ์ จันทร์ปาน
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 61.74 ล้านบาท (กรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และเชียงใหม่)
ต่อจากนี้: ขุนพันธ์ 2
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ขุนพันธ์ เป็นภาพยนตร์ไทยที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2559 ที่อิงจากเรื่องราวชีวิตของขุนพันธรักษ์ราชเดช (บุตร พันธรักษ์) ผู้เป็นนายตำรวจจอมขมังเวทย์ นำแสดงโดย อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม และ กฤษดา สุโกศล แคลปป์ กำกับโดยก้องเกียรติ โขมศิริ โดยมีภาคต่อคือ ขุนพันธ์ 2 และ ขุนพันธ์ 3