stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดหลวงพ่อเขียว

| วัดหลวงพ่อเขียว |
| --- | --- |
ชื่อสามัญ: วัดหลวงพ่อเขียว, วัดข้าวพุ่มเขียว, วัดข้าวเขียว, วัดพระเขียว
ที่ตั้ง: ตำบลสำพะเนียง อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อเขียว
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหลวงพ่อเขียว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำพะเนียง อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดหลวงพ่อเขียว เดิมชื่อ วัดข้าวพุ่มเขียว หรือ วัดข้าวเขียว แต่ชาวบ้านนิยมเรียก วัดพระเขียว ตามลักษณะของพระพุทธรูปหินทรายเนื้อสีเขียวแกมเทาที่ขุดพบประดิษฐานอยู่ในวิหาร จากคำบอกเล่าของคุณยายปลั่ง ลือพัตร (เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2497) วัดพระเขียวเคยมีความเจริญรุ่งเรืองมาก เป็นเส้นทางผ่านการเดินทัพของพม่า เมื่อครั้งเสียกรุงครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 ชาวบ้าน พระ เณร ต้องหลบหนีเอาตัวรอดจนกลายเป็นวัดร้าง ทิ้งซากปรักหักพังจมอยู่ใต้โคลนตม เมื่อชาวบ้านอพยพกลับมาอีกครั้งก็ได้สร้างวัด สร้างกุฏิสงฆ์บนที่ดินของพ่อนวม แม่เนียม เนื้อที่ 9 ไร่ 4 ตารางวา หลวงพ่อได้มาเข้าฝันชาวบ้านว่าท่านจมดินอยู่ ให้ขุดขึ้นมาจึงพบชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายสีเขียวอมเทา ชาวบ้านจึงเรียกกันว่า หลวงพ่อเขียว
วัดหลวงพ่อเขียวตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2446 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2449
น้อม เกตุนุติ

| น้อม เกตุนุติท> ช., ต.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491
นายกรัฐมนตรี: ควง อภัยวงศ์
ก่อนหน้า: ทวน วิชัยขัทคะ
ถัดไป: พระยาวิชิตชลธี
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 25 มิถุนายน พ.ศ. 2492 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: เล็ก สุมิตร
ถัดไป: ประยูร ภมรมนตรี
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 – 8 เมษายน พ.ศ. 2491
นายกรัฐมนตรี: ควง อภัยวงศ์
ก่อนหน้า: เยื้อน พาณิชวิทย์
ถัดไป: ฟื้น สุพรรณสาร
ดำรงตำแหน่ง 8 เมษายน พ.ศ. 2491 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2492
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: เยื้อน พาณิชวิทย์
ถัดไป: ฟื้น สุพรรณสาร
รัฐมนตรีลอย
ดำรงตำแหน่ง 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2489
นายกรัฐมนตรี: ควง อภัยวงศ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 เมษายน พ.ศ. 2441
เสียชีวิต: 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 (72 ปี)
พรรคการเมือง: คณะราษฎร

พลตรี น้อม เกตุนุติ (พ.ศ. 2441 – พ.ศ. 2513) เป็นอดีตรัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ 3 สมัย เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม 2 สมัย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง 7 สมัย อดีตสมาชิกคณะราษฎร
ประวัติ

น้อม เกตุนุติ เป็นบุตรอำมาตย์โท พระภักดีนุรักษ์ (จีน เกตุนุติ) ซึ่งเป็นผู้ได้รับพระราชทานนามสกุล "เกตุนุติ" น้อมเป็นน้องชาย พันเอก หลวงเกตุนุติสงคราม (นพ เกตุนุติ) เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2441 จบโรงเรียนนายร้อยทหารบก เมื่อ พ.ศ. 2463 แรกรับราชการประจำกรมทหารบกม้ากรุงเทพ เป็นผู้บังคับกองร้อยที่ 1 กรมทหารม้าที่1 รักษาพระองค์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ คือ ผู้บังคับกองพันทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์
น้อม เกตุนุติ เป็นหนึ่งในสมาชิกคณะราษฎร ที่ดำเนินการการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ยึดอำนาจจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศสยาม จากสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
น้อม เกตุนุติ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ตั้งแต่ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1 จนถึงสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 7 รวมทั้งสิ้น 7 สมัย
ในปี พ.ศ. 2489 น้อม ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ แต่ก็ทำหน้าที่ได้เพียง 50 วันก็ต้องสิ้นสุดการทำหน้าที่ลงเนื่องจากรัฐบาลแพ้การลงมติในสภาผู้แทนราษฎร กรณีร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองค่าใช้จ่ายของประชาชนในภาวะคับขัน พ.ศ. 2489 (พ.ร.บ.ปักปัายข้าวเหนียว) เขาได้รับแต่งตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2490 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ในรัฐบาลคณะต่อมา และเมื่อนายควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ส่งผลให้จอมพลแปลก พิบูลสงคราม ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน และน้อม ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการอีกสมัย
และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขในคณะรัฐมนตรีชุดต่อมา
น้อม ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2492 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2482 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2482 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2489 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 3 (อ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
เรือลาดตระเวนรัสเซียอะวโรระ

| --- | --- |

ประวัติ
 รัสเซีย, โซเวียต
ชื่อ: อะวโรระ
ตั้งชื่อตาม: เทพีออโรรา​
อู่เรือ: Admiralty Shipyard, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ปล่อยเรือ: 23 พฤษภาคม 1897
เดินเรือแรก: 11 พฤษภาคม 1900
เข้าประจำการ: 29 กรกฎาคม 1903
บริการ: 1903-1957
สถานะ: ในประจำการ, ลอยลำ ณ เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมายเหตุ: list error: <br /> list (help) ภารกิจที่มีส่วนร่วม: กรณีทะเลเหนือ (1904) ยุทธนาวีช่องแคบสึชิมะ (1905)  การปฏิวัติเดือนตุลาคม (1917)
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  ชั้นพัลลาดา
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  6,731 ตัน
ความยาว::  126.8 m (416 ft)
ความกว้าง::  16.8 m (55 ft)
กินน้ำลึก::  7.3 m (24 ft)
ระบบขับเคลื่อน::  ปี 1903:  เครื่องยนต์ลูกสูบไอน้ำสามเพลา; 24 หม้อต้ม; กำลังรวม 11,610 แรงม้า
ความเร็ว::  19 นอต (35 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 22 ไมล์ต่อชั่วโมง)
พิสัยเชื้อเพลิง::  10 kn (19 km/h; 12 mph)
อัตราเต็มที่::  590 คน
ยุทโธปกรณ์::  ปี 1903:  ปืน 152 มม. 8 กระบอก  ปืน 75 มม. 24 กระบอก  ปืน 37 มม. 8 กระบอก  3 ท่อยิงตอร์ปีโด  ปี 1917:  ปืน 152 มม. 14 กระบอก  76 มม. 4 กระบอก  ปืนกล  3 ท่อยิงตอร์ปีโด
เรือลาดตระเวนอะวโรระ (รัสเซีย: Авро́ра) เป็นเรือลาดตระเวนคุ้มกันชั้นพัลลาดาของกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือบอลติกและเข้าร่วมยุทธนาวีช่องแคบสึชิมะ และในการปฏิวัติเดือนตุลาคมเรือลำนี้ยังยิงปืนใหญ่เพื่อบอกสัญญาณให้พวกบอลเชวิคยึดสถานที่สำคัญในเปโตรกราด ปัจจุบันเรือรบลำนี้เป็นพิพิธภัณฑ์ลอยน้ำในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1911 เรือรบหลวงอะวโรระเคยได้ไปจอดที่กรุงเทพมหานครเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของพระราชพีธีบรมราชาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ) (รัสเซีย)
The History of the Russian Navy - Defeat at Port Arthur เก็บถาวร 2008-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
HNSA Web Page: Cruiser Aurora เก็บถาวร 2016-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Aurora Cruiser Museum Ship (Saint Petersburg)
59°57′19″N 30°20′17″E﻿ / ﻿59.95528°N 30.33806°E﻿ / 59.95528; 30.33806
เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ

| เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ |
| --- | --- |

ประเภท: สายสะพายพร้อมดารา, ดวงตราพร้อมดารา, ดวงตรา, เหรียญทอง, เหรียญเงิน
วันสถาปนา: พ.ศ. 2431
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ผู้สมควรได้รับ: พระราชวงศ์ที่เป็นสตรี, สตรีผู้ทำคุณประโยชน์แก่ญี่ปุ่น
สถานะ: ยังพระราชทานอยู่
ผู้สถาปนา: จักรพรรดิเมจิ
ประธาน: จักรพรรดินีญี่ปุ่น
สถิติการมอบ
รายแรก: จักรพรรดินีโชเก็ง พระพันปีหลวง (2431)
รายล่าสุด: เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนะมิยะ (2564)
ทั้งหมด: 60 ราย
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรม
รองมา: เหรียญสรรเสริญวัฒนธรรม   เหรียญเกียรติยศ
หมายเหตุ: ทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างชาติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ (ญี่ปุ่น: 宝冠章; โรมาจิ: Hōkan-shō; อังกฤษ: Order of the Precious Crown) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น สถาปนาในปี พ.ศ. 2431 โดย จักรพรรดิเมจิ แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎสำหรับ สมาชิกพระราชวงศ์ญี่ปุ่นและต่างประเทศที่เป็นสตรี และชาวญี่ปุ่นและต่างชาติเป็นสตรีที่ทำคุณประโยชน์แก่ญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม มีบางกรณีเป็นพิเศษที่บุรุษได้รับเกียรตินี้
ลำดับชั้น

| แพรแถบ | ชั้น | ชื่อญี่ปุ่น | ชื่ออังกฤษ | ชื่อไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ชั้นที่ 1 | โฮกัง ไดจูโช   宝冠大綬章 | Grand Cordon, Paulownia | มงกุฎดอกพอโลเนีย |
|  | ชั้นที่ 2 | โฮกัง โบตันโช   宝冠牡丹章 | Second Class, Peony | มงกุฎดอกโบตั๋น |
|  | ชั้นที่ 3 | โฮกัง ฮะกุโชโช   宝冠白蝶章 | Third Class, Butterfly | มงกุฎผีเสื้อ |
|  | ชั้นที่ 4 | โฮกัง ฟุจิฮะนะโช   宝冠藤花章 | Fourth Class, Wisteria | มงกุฎดอกวิสทีเรีย (ฟุจิฮะนะ) |
|  | ชั้นที่ 5 | โฮกัง เคียวฮะโช  宝冠杏葉章 | Fifth Class, Apricot | มงกุฎดอกแอปริคอต (เคียวฮะ) |
|  | ชั้นที่ 6 | โฮกัง วะโกจูโช  宝冠波光章 | Sixth Class, Ripples | มงกุฎคลื่น |
|  | ชั้นที่ 7* | - | Seventh Class, Medal | เหรียญมงกุฏ |
|  | ชั้นที่ 8* | - | Eighth Class, Meda | เหรียญมงกุฏ |
หมายเหตุ: ชั้นที่ 7 และ 8 ได้ยกเลิกการพระราชทานในปี พ.ศ. 2546
แหล่งข้อมูลอื่น

ญี่ปุ่น, สำนักงานคณะรัฐมนตรี: Order of the Precious Crown
Japan Mint: Production Process เก็บถาวร 2013-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ปัจจุบัน: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ · เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ · เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย · เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ · เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรม  · เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ · เหรียญสรรเสริญวัฒนธรรม · เหรียญเกียรติยศ
อดีต: เครื่องราชอิสริยาภรณ์เหยี่ยวทองคำ · บุโกโชโช · เหรียญเกียรติยศทหาร
เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ

| เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ |
| --- | --- |
 ด้านหน้าเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ 
มอบโดย พระมหากษัตริย์ไทย
อักษรย่อ: พ.ร.ธ.
ประเภท: เหรียญราชอิสริยาภรณ์ประเภทบำเหน็จความกล้าหาญ
วันสถาปนา: 9 ธันวาคม พ.ศ. 2476
ประเทศ:  ราชอาณาจักรไทย
ภาษิต: สละชีพเพื่อชาติ
จำนวนสำรับ: ไม่จำกัดจำนวน
แพรแถบ: 
ผู้สมควรได้รับ: ผู้ช่วยเหลือราชการทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนในการปราบกบฏบวรเดช
สถานะ: พ้นสมัยพระราชทาน
ผู้สถาปนา: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ล้มเลิก: พ.ศ. 2483
สถิติการมอบ
รายแรก: พระยาประเสริฐสงคราม  21 กันยายน พ.ศ. 2477
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เหรียญงานพระราชสงครามทวีปยุโรป
รองมา: เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2
เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (The Safeguarding the Constitution Medal) เป็นเหรียญสำหรับพระราชทานเป็นบำเหน็จความกล้าหาญ สำหรับพระราชทานแก่ ผู้ช่วยเหลือราชการทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนในการปราบกบฏบวรเดช เมื่อพ.ศ. 2476 ปัจจุบัน พ้นสมัยพระราชทานแล้ว
ประวัติ

ฝ่ายอำนาจเก่า ซึ่งนำโดยพลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช เป็นนายทหารระดับผู้ใหญ่ซึ่งหมดอำนาจลงหลังจากการปฏิวัติ 2475 เกิดความไม่พอใจ จึงได้ก่อการกบฏเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2476 และลงเอยด้วยความพ่ายแพ้ หลังจากนั้นรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) และสภาผู้แทนราษฏรก็ได้ประชุมเสนอพระราชบัญญัติเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญเป็นบำเหน็จความชอบ แก่ผู้ช่วยเหลือราชการทั้งฝ่ายทหาร และพลเรือนในการปราบกบฏบวรเดช จากนั้นจึงนำขึ้นเพื่อทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อลงพระปรมาภิไธย และประกาศใช้เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2476
ลักษณะเหรียญ

เป็นเหรียญทรงสีเหลี่ยมจตุรัสกว้างด้านละ 23 มิลลิเมตร ด้านหน้ามีภาพสมุดรัฐธรรมนูญวางบนพานแว่นฟ้าสองชั้น อยู่ภายในวงพวงมาลัยชัยพฤกษ์ แผ่รัศมีกระจายทั่วมณฑล ด้านหลัง มีรูปพระสยามเทวาธิราชทรงพระขรรค์ในท่าประหารปรปักษ์ ยืนลอยอยู่เหนือตัวอักษรตามขอบล่างว่า "ปราบกบฏ พ.ศ. ๒๔๗๖" ภายใต้ห่วงอันมีอักษรว่า "พิทักษ์รัฐธรรมนูญ" แพรแถบสีธงไตรรงค์ กว้าง 28 มิลลิเมตร ห้อยบนแพรแถบมีเข็มโลหะทองแดงรมดำ จารึกอักษรว่า "สละชีพเพื่อชาติ"
การประดับ

ประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย
ผู้ที่เป็นทหาร ตำรวจ หรือลูกเสือ ประดับเหรียญนี้ได้ทุกโอกาสตามแต่จะเห็นสมควรในเมื่อสวมเครื่องแบบ
ถ้ามิได้สวมเครื่องแบบราชการหรือเป็นพลเรือน ให้ประดับเหรียญนี้ได้ในโอกาสต่อไปนี้
ในงานพระราชพิธีและงานต่าง ๆ ซึ่งรัฐบาลเป็นเจ้าหน้าที่จัดการ ให้แต่งอย่างสุภาพตามธรรมเนียมและกาลนิยม
ในงานต่าง ๆ ที่เป็นงานพิธี หรือ งานเพื่อเกียรติยศแก่หมู่เหล่า หรือบุคคลใดที่สมควร ให้แต่งอย่างสุภาพตามธรรมเนียมและกาลนิยม
บุคคลสำคัญที่ได้รับพระราชทานเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ

จอมพล เกรียงไกร อัตตะนันทน์
จอมพล ถนอม กิตติขจร
จอมพล แปลก พิบูลสงคราม
จอมพล ผิน ชุณหะวัณ
จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
จอมพล ประภาส จารุเสถียร
จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี
ปรีดี พนมยงค์
พล.อ. กฤษณ์ สีวะรา
พล.ต.อ. เผ่า ศรียานนท์
พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์
พล.อ.อ. ทวี จุลละทรัพย์
พล.ร.ต. ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
ชวลิต อภัยวงศ์
พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ
พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร
พันตรี ควง อภัยวงศ์
พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร
เยื่อ สุสายัณห์
พลตำรวจตรี สง่า กิตติขจร
ถวัติ ฤทธิเดช
ด้านหลังเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ รูปพระสยามเทวาธิราชทรงพระขรรค์ในท่าประหารปรปักษ์
ทากูยะ เองูจิ

| ทากูยะ เองูจิ |
| --- | --- |
江口 拓也
เกิด:  (1987-05-22) 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: 81 Produce
ส่วนสูง: 188 ซม.
ทากูยะ เองูจิ (江口 拓也, 22 พฤษภาคม 1987 - ) เป็นนักพากย์และนักร้องชายชาวญี่ปุ่น เกิดในเขตเซตางายะ โตเกียว เติบโตในจังหวัดอิบารากิ สังกัด 81 Produce สูง 188 ซม.
ผลงานพากย์

อีเดน ออฟ ดิ อีสท์ (โอสึงิ ซาโตชิ)
อินาสึมะอีเลฟเวน GO (อามามิยะ ไทโย)
สาวน้อยยอดนักสืบ (คุโจว คาซึยะ)
กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด (ฮิกิงายะ ฮาจิมัง)
ไม่หล่อแต่เร้าใจ!! (โกดะ ทาเกโอะ)
ซากุราดะ รีเซ็ต ภารกิจฆ่าเวลา (นากาโนะ โทโมกิ)
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว (โซวเอย์)
สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง (โยฮัน วาลเด็ค)
โตเกียว รีเวนเจอร์ส (ฮัมมะ โจวจิ)
ฮาเร็มวันสิ้นโลก (ฮิโนะ เคียวจิ)
สปาย × แฟมิลี (สนธยา, ลอยด์ ฟอร์เจอร์)
บันทึกการเดินทางต่างโลกของท่านอัศวินกระดูก (ดังกะ)
อาจารย์ของฉันไม่มีหาง (สึบากิ เบียกุดันจิ)
ชานโตะ ซูเอไน คิวเคทสึกิจัง

Japanese manga series
| --- | --- |
ชานโตะ ซูเอไน คิวเคทสึกิจัง
ちゃんと吸えない吸血鬼ちゃん (Chanto Suenai Kyūketsuki-chan)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Li'l Miss Vampire Can't Suck Right
แนว: สุขนาฏกรรม
มังงะ
เขียนโดย: Kyōsuke Nishiki
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิโชโบ
ในเครือ: Dragon Comics Age
นิตยสาร: Monthly Dragon Age
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 7
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ซายากะ ยามาอิ
เขียนบทโดย: ยูนิโกะ อายานะ
สตูดิโอ: ฟีล
ฉาย:  พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
ชานโตะ ซูเอไน คิวเคทสึกิจัง (ญี่ปุ่น: ちゃんと吸えない吸血鬼ちゃん, โรมาจิ: Chanto Suenai Kyūketsuki-chan) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่เขียนและวาดภาพโดย Kyōsuke Nishiki เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Dragon Age ของ ฟูจิมิโชโบ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 และได้รับการรวมเล่มจำนวน 7 เล่มเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 โดยซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอฟีล มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2568
เรื่องย่อ

ซีรีส์เรื่องนี้ติดตามอิชิกาวะ ลูน่า นักเรียนยอดนิยมที่เพื่อนร่วมชั้นต่างยกย่องว่าเป็นคนเย็นชาและลึกลับ แม้ว่าเธอจะเป็นแวมไพร์ แต่เธอก็มีปัญหาในการดูดเลือด ซึ่งทำให้เธอต้องผิดหวังเป็นอย่างมาก เมื่อโอโทริ ทัตสึตะ เพื่อนร่วมห้องของเธอรู้ความลับของเธอ เขาก็เสนอให้เธอดูดเลือดของเขาเพื่อแลกกับการฝึกให้เธอดูดเลือดให้ดีขึ้น
สื่อ > มังงะ

เขียนและวาดภาพประกอบโดย Kyōsuke Nishiki, ชานโตะ ซูเอไน คิวเคทสึกิจัง เริ่มลงพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Dragon Age ของ Fujimi Shobo เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 มีการออกเล่มทังโกบงจำนวนทั้งหมด 7 เล่ม ณ เดือนตุลาคม ธันวาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์การ์ตูนเสียง (วอมิก) นำแสดงโดย อามาเนะ ชินโด และ ชุง โฮริเอะ รับบท อิชิกาวะ ลูน่า และ โอโทริ ทัตสึตะ ได้รับการโพสต์บนช่องยูทูบอย่างเป็นทางการของ คาโดกาวะ เมื่อปี พ.ศ. 2564
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  8 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-074314-1 | — | — |
| 2 |  9 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-074464-3 | — | — |
| 3 |  9 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-4-04-074671-5 | — | — |
| 4 |  7 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-04-074938-9 | — | — |
| 5 |  6 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-075171-9 | — | — |
| 6 |  9 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-075441-3 | — | — |
| 7 |  9 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-075645-5 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 สร้างโดยสตูดิโอฟีล และกำกับโดย Sayaka Yamai เขียนบทโดย Yuniko Ayana และออกแบบตัวละครโดย Takuya Tani มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2568
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการมังงะ ที่ KadoComi (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ชานโตะ ซูเอไน คิวเคทสึกิจัง (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กฟีล |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Jinki: Extend (พ.ศ. 2548)  Futakoi Alternative (พ.ศ. 2548)  Da Capo: Second Season (พ.ศ. 2548)  Otoboku: Maidens Are Falling For Me! (พ.ศ. 2549)  Nagasarete Airantō (พ.ศ. 2550)  Da Capo II (พ.ศ. 2550)  Da Capo II: Second Season (พ.ศ. 2551)  Corpse Princess: Aka (พ.ศ. 2551)  Corpse Princess: Kuro (พ.ศ. 2552)  Kanamemo (พ.ศ. 2552)  Kiss×sis (พ.ศ. 2553)  ฤดูร้อนอ้อนรัก (พ.ศ. 2553)  Fortune Arterial: Akai Yakusoku (พ.ศ. 2553)  ฉันนี่ล่ะพ่อบ้าน! (พ.ศ. 2554)  Listen to Me, Girls. I Am Your Father! (พ.ศ. 2555)  So, I Can't Play H! (พ.ศ. 2555)  มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง: Tadaima (พ.ศ. 2556)  กรุ๊ปเลือดบอกนิสัยฮาได้ใจ (พ.ศ. 2556–2559)  เอาท์เบรก คอมปานี (พ.ศ. 2556)  Locodol (พ.ศ. 2557)  จินเซย์ (พ.ศ. 2557)  In Search of the Lost Future (พ.ศ. 2557)  กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด ภาคที่ 2 (พ.ศ. 2558)  Bikini Warriors (พ.ศ. 2558)  Suzakinishi the Animation (พ.ศ. 2558)  Makura no Danshi (พ.ศ. 2558)  โคตรเกรียนเซียนขนม (พ.ศ. 2559)  Please Tell Me! Galko-chan (พ.ศ. 2559)  This Art Club Has a Problem! (พ.ศ. 2559)  จันทร์เจ้าเราสอง (พ.ศ. 2560)  คู่หูยากูซ่าเด็กสาวพลังจิต (พ.ศ. 2561)  Island (พ.ศ. 2561)  YU-NO: A Girl Who Chants Love at the Bound of this World (พ.ศ. 2562)  กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด ภาคจบ (พ.ศ. 2563)  Dropout Idol Fruit Tart (พ.ศ. 2563)  ย้อนเวลา รีเมคชีวิต (พ.ศ. 2564)  ยากูซ่าพี่เลี้ยงเด็ก (พ.ศ. 2565)  ห้องเรียนจารชน (พ.ศ. 2566)  Summer Pockets (พ.ศ. 2568)  ชีวิตรสโซดาของจิโตเสะคุง (พ.ศ. 2568)  Chanto Suenai Kyūketsuki-chan (พ.ศ. 2568) 
โอวีเอ:  Strait Jacket (พ.ศ. 2550–พ.ศ. 2551)  Kiss×sis (พ.ศ. 2551–พ.ศ. 2558)  Fortune Arterial: Akai Yakusoku (พ.ศ. 2554)  Listen to Me, Girls. I Am Your Father! (พ.ศ. 2555–2558)  มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง: Omatase (พ.ศ. 2555)  So, I Can't Play H! (พ.ศ. 2556)  มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง: Natsuyasumi (พ.ศ. 2556)  Locodol (พ.ศ. 2557–2559)  กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด ภาคที่ 2 OVA (พ.ศ. 2559)  Bikini Warriors (พ.ศ. 2559–2561)  Please Tell Me! Galko-chan (พ.ศ. 2560) 
โอเอ็นเอ:  Augmented Reality Girls Trinary (พ.ศ. 2560) 
 หมวดหมู่
มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล

| --- | --- |
โลโก้มิสทัวร์ลิซึมควีนอินเตอร์เนชั่นแนล
ชื่อย่อ: MTQI
ก่อตั้ง: 2547
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: หางโจว
ที่ตั้ง:  จีน
สมาชิก  : 80+
ภาษาทางการ : อังกฤษ, จีน
ประธานบริหาร: ลุย อเล็คซ์
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล หรือ ราชินีการท่องเที่ยวนานาชาติ (อังกฤษ: Miss Tourism Queen International) เป็นการประกวดทูตการท่องเที่ยวเวทีหนึ่งที่เกิดขึ้นในประเทศจีน โดยมีนาย ลุย อเล็คซ์ เป็นประธานบริหาร ก่อตั้งเมื่อปี 2547 โดย Charlie See มีจุดประสงค์หลักในการเฟ้นหาสาวงามที่มีความพร้อมทางด้านต่าง ๆ มาเป็นทูตวัฒนธรรมเพื่อการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างประเทศ การพัฒนาการท่องเที่ยว และมิตรภาพระหว่างประเทศ
รูปแบบการประกวด

รูปแบบการประกวดราชินีการท่องเที่ยวนานาชาติ มีรูปแบบการประกวดคล้ายกับการประกวดนางงามทั่วๆไป คือ กองประกวดจะเก็บคะแนนตั้งแต่เริ่มทำกิจกรรมกับทางกองประกวด การเดินในชุดว่ายน้ำ ชุดราตรี การตอบคำถาม และรอบไฟนอลลุค เพื่อคัดเลือกสาวงามเข้ารอบต่างๆ และหาตำแหน่ง "ราชินีการท่องเที่ยวนานาชาติ" โดยเมื่อปี 2550 ทางกองประกวดได้ตำแหน่ง "ควีน คอนทิเนนทัล" และในปี 2552 ผู้ที่ได้ตำแหน่ง "ควีน คอนทิเนนทัล" จะได้เข้ารอบ 20 คนสุดท้ายทันที
ปัจจุบันการประกวดราชินีการท่องเที่ยวนานาชาตินั้นมีประเทศที่ส่งสาวงามเข้าประกวดทั้งหมด 98 ประเทศ โดยการจัดประกวดนั้นยังไม่มีเวลาการจัดประกวดที่แน่นอน แต่ระยะเวลาจะอยู่ระหว่าง เดือนเมษายน-เดือนสิงหาคมของทุกปี
มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย อยู่ในเครือเดียวกับ มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล โดยมิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย จัดประกวดครั้งแรกในปี 2013
ผู้ชนะการประกวดมิสทัวร์ลิซึมควีนอินเตอร์เนชั่นแนล

| ปี | ตัวแทนประเทศ | มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2004 |  อินเดีย | ซาบริน่า อับดุล ราชิด คานห์ - Zabina Abdul Rashid Khan |  หางโจว, จีน | 55 |
| 2005 |  กรีซ | นิโคลเลตต้า รัลลี่ - Nikoletta Ralli |  หางโจว, จีน | 72 |
| 2006 |  ฟิลิปปินส์ | จัสติน วินลูแอน กาเบียนซ่า - Justine Vinluan Gabionza |  หางโจว, จีน | 86 |
| 2007 |  รัสเซีย | ออลก้า คอนสตันติโนวีว่า ซารูบีน่า - Olga Konstantinovna Zarubina |  เจิ้งโจว, จีน | 108 |
| 2008 |  เปรู | ซิลเวีย วาเนสซ่า คอร์เนโจ เคอเน่ - Silvia Vanessa Cornejo Cerna |  เจิ้งโจว, จีน | 103 |
| 2009 |  รัสเซีย | เยกาเตอรีน่า กุซซานีน่า - Yekaterina Grushanina |  เจิ้งโจว, จีน | 98 |
2010: ไม่มีการประกวด
| 2011 |  ไทย | กันตพัฒน์ พีรดาชัยนรินท์ - Kantapat Peeradachinarin |  ซีอาน, จีน | 92 |
2012: ไม่มีการประกวด
| 2013 |  ลัตเวีย | อลิซ่า มิสโกวก้า - Alise Miskovska |  เซียนหนิง, จีน | 43 |
2014: ไม่มีการประกวด
| 2015 |  เนเธอร์แลนด์ | นาตาเลีย มอจเบลซาดา - Nathalie Mogbelzada |  เหวินโจว, จีน | 52 |
| 2016 |  มองโกเลีย | อนู นัมเชียร์ - Namshir Anu |  เหวินโจว, จีน | 33 |
2017: ไม่มีการประกวด
| 2018 |  บราซิล | คามีลา เรยส์ - Camila Reis |  กรุงเทพมหานคร, ไทย | 55 |
Miss Tourism Queen International 2019 Elite
| 2019 |  จีน | โมโนโนค วู - Mononoke Woo |  มณฑลหูเป่ย์, จีน | 36 |
ผู้ชนะการประกวดมิสทัวร์ลิซึมควีนอินเตอร์เนชั่นแนล > ผู้ชนะเรียงตามจำนวนครั้ง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ประเทศ/ดินแดน | จำนวน | ปีที่ชนะ |
|  รัสเซีย | 2 | 2007, 2009 |
|  จีน | 1 | 2019 |
|  บราซิล | 1 | 2018 |
|  มองโกเลีย | 1 | 2016 |
|  เนเธอร์แลนด์ | 1 | 2015 |
|  ลัตเวีย | 1 | 2013 |
|  ไทย | 1 | 2011 |
|  เปรู | 1 | 2008 |
|  ฟิลิปปินส์ | 1 | 2006 |
|  กรีซ | 1 | 2005 |
|  อินเดีย | 1 | 2004 |
ผู้ชนะการประกวดมิสทัวร์ลิซึมควีนอินเตอร์เนชั่นแนล > จำนวนผู้ชนะเลิศแบ่งตามภูมิภาค

| ทวีป | จำนวน | ประเทศ (ครั้ง) |
| --- | --- | --- |
|  ยุโรป | 5 | รัสเซีย (2), กรีซ (1), ลัตเวีย (1), เนเธอร์แลนด์ (1) |
|  เอเชีย | 4 | อินเดีย (1), ไทย (1), มองโกเลีย (1), จีน (1) |
|  อเมริกา | 2 | บราซิล (1), เปรู (1) |
|  แอฟริกา | 0 |  |
|  โอเชียเนีย | 0 |  |
ผู้ชนะการประกวดมิสทัวร์ลิซึมควีนอินเตอร์เนชั่นแนล > รองชนะเลิศ

| ปี | รองอันดับ 1 (อันดับ 2) | รองอันดับ 2 (อันดับ 3) | รองอันดับ 3 (อันดับ 4) | รองอันดับ 4 (อันดับ 5) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | ไม่มีข้อมูล  ญี่ปุ่น | ไม่มีข้อมูล  กาบูเวร์ดี | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |
| 2018 | วิคตอรียา โรมาโนวา  ตาตาร์สถาน | ราเชล ไนเมเกียร์ส  เบลเยียม | อันเดรอา ซินเซียนา เซอร์กี  โรมาเนีย | ฉัตรฑิรา มิชาส์  ไทย |
| 2016 | แคโร เวอร์ลา  เบลเยียม | ดาเรีย โคเลย์ชิค  เบลารุส | โจแอนนา โจเคมชิค  โปแลนด์ | พิมพ์ชนก จิตชู  ไทย |
| 2015 | ฟาติมา จิมิเนซ  เม็กซิโก | โจโจ แทน  สิงคโปร์ | ซาแมนทา มุลลินส์  ออสเตรเลีย | เกศโมฬี โรจนประดิษฐ์  ไทย |
| 2013 | เมลินดา ปัง  แอฟริกาใต้ | ตาน ซียู  จีน | นา เรน ไฮ  เกาหลีใต้ | อานา โบมฟิม  โปรตุเกส |
| 2011 | จีนนี คัสโตร  เฟร์นันดูจีนอโรนยา | มาริยา โอเวคกินา  เบลารุส | วัง ลู่  จีน | เนลี่ อัลมัส  แทนซาเนีย |
| 2009 | วิเวียน เซีย  บราซิล | โซเฟีย ซออูนี่  กินี | เซน หยู-จี  จีน | ไอนา อาแมนด้า  ตาฮีตี |
| 2008 | อแมนดา ถง ฮี  จีน | ซาหาร์ ไบเนซ  แคนาดา | ดาซ่า ซิฟโควิค  มอนเตเนโกร | อาเกมิ ฟุกุมูระ  ญี่ปุ่น |
| 2007 | วาสนา วงษ์บุตรี  ไทย | ทามารา ซิลวา เฟร์นันดูจีนอโรนยา | อีวา มาเชล  สหรัฐ | โดมินิกวา ลา เวน  ตรินิแดดและโตเบโก |
| 2006 | กรอเดน่า สตาจิน  เซอร์เบีย | ฟาตัวม่า อีบอนดิต  สาธารณรัฐคองโก | เอสซูนิต้า ลาซิมี่ ราย  สิงคโปร์ | ลีเวีย บาโบซ่า  บราซิล |
| 2005 | ซัน เจีย  จีน | ลอร่า คอร์เกนเม่  เอสโตเนีย | รอซ่าเลีย มานเซวิชช์  โปแลนด์ | มัฟย่า ชอเซนก้า  แซมเบีย |
| 2004 | โจเลน่า เคว่าซอว์  เยอรมนี | ฉาว จานนาน  จีน | ปวีณา บำรุงรส  ไทย | จูเลีย ลิปตาโกว่า  สโลวาเกีย |
ผู้ชนะการประกวดมิสทัวร์ลิซึมควีนอินเตอร์เนชั่นแนล (เวอร์ชันอื่น)

| ปี | ตัวแทนประเทศ | มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล | สถานที่จัดประกวด |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 |  บัลแกเรีย | นาตาเลีย เกริกโกวา - Natalia Gourkova |  เอเธนส์, กรีซ |
| 2000 |  โปรตุเกส | ซาร่าลัว ตันจา - Saralua Tanja |  เอเธนส์, กรีซ |
| 2001 |  เวเนซุเอลา | ลิริโอเมล รามอส - Liriomel Ramos |  เอเธนส์, กรีซ |
| 2002 |  ยูเครน | โอเล็กซานดรา นิโคลา เยนโก้ - Oleksandra Nikola Yenko |  โคลัมโบ, ศรีลังกา |
| 2003 |  ฟินแลนด์ | อนู มาอาริท เพคคริเนน - Anu Maarit Pekkarinen |  เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, รัสเซีย |
เวทีอื่นๆที่จัดการประกวด

เครือเดียวกับมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล
เวทีอื่นๆที่จัดการประกวด > มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย

บทความหลัก: มิสทัวร์ลิซึมควีนเอเชีย