stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฉัตรเลิศ พงษ์ไชยกุล
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติงานวิจัย
Google Scholar Citation: chatlert pongchaiyakul
SCOPUS Author Profile: chatlert pongchaiyakul
forest: Chatlert Pongchaiyakul[ลิงก์เสีย]
researchgate profile: Chatlert Pongchaiyakul
ค่ายผู้อพยพหนองจาน

| ค่ายผู้อพยพหนองจาน แคมป์ 511 |
| --- | --- |
ค่ายผู้ลี้ภัย
ค่ายผู้อพยพหนองจานตำแหน่งในประเทศไทยแสดงแผนที่จังหวัดสระแก้วค่ายผู้อพยพหนองจานค่ายผู้อพยพหนองจาน (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 13°49′55″N 102°44′00″E﻿ / ﻿13.83194°N 102.73333°E﻿ / 13.83194; 102.73333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด:  สระแก้ว
อำเภอ: โคกสูง
ก่อตั้งโดยผู้ลี้ภัยชาวกัมพูชา: กลางคริสต์ทศวรรษ 1950
ถูกทำลายโดย กองทัพประชาชนเวียดนาม: 31 มกราคม 2526
สร้างใหม่: เดือนกุมภาพันธ์–พฤษภาคม 2527
ถูกทำลายโดย กองทัพประชาชนเวียดนาม: 18 พฤศจิกายน 2527
การปกครอง
 • ประเภท: องค์การกองโจร: มูลีนากา, KPNLF
 • ผู้บัญชาการทหาร: กง ซิเลียห์ (พฤศจิกายน–ธันวาคม พ.ศ. 2522)
 • ผู้บัญชาการทหาร: เชีย ชูต (ธันวาคม 2522–พฤศจิกายน 2527)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.1 ตร.กม. (0.8 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม 2527)
 • ทั้งหมด: 13,000 ถึง 30,000 คน
ค่ายผู้อพยพหนองจาน หรือ ศูนย์พักพิงหนองจาน (อังกฤษ: Nong Chan Refugee Camp) หรือฝั่งไทยรู้จักกันในชื่อ แคมป์ 511 ตั้งอยู่ในบ้านหนองจาน อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว เป็นหนึ่งในค่ายผู้อพยพที่จัดตั้งขึ้นเป็นแห่งแรก ๆ บนชายแดนไทย–กัมพูชา โดยผู้ลี้ภัยชาวเขมรหลายพันคนต้องการหาอาหารและการรักษาพยาบาลหลังจากหนีสงครามกัมพูชา–เวียดนาม ค่ายนี้ถูกทำลายโดยกองทัพเวียดนามในช่วงปลายปี พ.ศ. 2527 หลังจากนั้นประชากรของค่ายจึงถูกย้ายไปยังพื้นที่อพยพที่ 2
ประวัติ

ค่ายเขมรเสรีก่อตั้งขึ้นใกล้หมู่บ้านหนองจานของไทยเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2493 โดยชาวกัมพูชาที่ต่อต้านการปกครองของเจ้าชายนโรดม สีหนุ ค่ายนี้เต็มไปด้วยโจรและคนลักลอบขนของผิดกฎหมาย จนกระทั่งกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อผู้ลี้ภัยที่หลบหนีจากเขมรแดงได้รวมตัวกันเป็นขบวนการต่อต้านที่นั่น เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2522 กองทัพไทยได้ขนย้ายผู้ลี้ภัยหลายพันคนจากหนองจานไปยังชายแดนใกล้กับปราสาทพระวิหาร ซึ่งผู้ลี้ภัยเหล่านี้ถูกส่งตัวกลับประเทศโดยใช้กำลังเข้าไปในสนามทุ่นระเบิดทางฝั่งกัมพูชาทางชายแดนด้านดังกล่าว
ในช่วงปลายเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2522 กง ซิเลียห์ อดีตนายทหารเรือ ได้จัดตั้งกองกำลังต่อต้านมูลีนากาขึ้นที่หนองจาน กง ซิเลียห์ ยืนกรานว่ากองโจรประมาณ 100 นายของเขาต้องแยกจากพลเรือน 13,000 คนในค่าย เขาเป็นที่รู้จักในเรื่องความซื่อสัตย์สุจริตในการติดต่อกับหน่วยงานช่วยเหลือ ด้วยผลจากความสงบเรียบร้อยภายในค่าย คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (ICRC) จึงได้สร้างโรงพยาบาลขึ้นที่นั่น
เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 เกิดการทะเลาะวิวาทขึ้นในค่าย เมื่อทหารไทยถูกกล่าวหาว่าข่มขืนหญิงชาวเขมรและสังหารด้วยการยิงจนเสียชีวิต ทำให้พันเอก ประจักษ์ สว่างจิตร ผู้บัญชาการกองกำลังทหารไทยในพื้นที่สั่งให้ทหารยิงถล่มหนองหนองจาน (ซึ่งในขณะนั้นเรียกว่าแคปม์ 511) สังหารผู้ลี้ภัยไปประมาณ 100 คน เหตุการณ์นี้ได้รับความสนใจจากนานาชาติเนื่องจาก โรซาลีนน์ คาร์เตอร์ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐ มีกำหนดเดินทางไปเยี่ยมค่ายผู้อพยพสระแก้วในวันรุ่งขึ้น
“แลนด์บริดจ์” ของโรเบิร์ต แอช > การกระจายอาหาร

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2522 กง ซิเลียห์ ได้พบกับ โรเบิร์ต แพทริก แอช ซึ่งเป็นทหารผ่านศึกด้านงานมนุษยธรรมในประเทศไทยมากว่า 5 ปี และเสนอแนะว่าควรแจกจ่ายอาหารที่หนองจานเพื่อให้ชาวกัมพูชานำกลับบ้าน ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของ "แลนด์บริดจ์" ที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จพอสมควรในการแจกจ่ายอาหาร อุปกรณ์การเกษตร และเมล็ดพันธุ์ให้กับชาวเขมรที่อาศัยอยู่ในกัมพูชา เริ่มตั้งแต่วันที่ 12 ธันวาคม แอชและกง ซิเลียห์ ได้จัดการแจกจ่ายอย่างเป็นระเบียบโดยใช้ผู้ดูแลค่ายเพื่อมอบข้าวสารจำนวน 10 ถึง 30 กิโลกรัมให้กับผู้คนที่เดินทางมาจากภายในกัมพูชา นักเดินทางเหล่านี้เดินทางมาโดยการเดิน จักรยาน และเกวียน เมื่อถึงวันคริสต์มาส พ.ศ. 2522 ข้าวสารจำนวน 12 คันรถบรรทุกถูกแจกจ่ายให้กับผู้คนมากกว่า 6,000 คนทุกวัน
วัน ซาเรน ขุนศึกกัมพูชาในค่ายโนนหมากมุ่นที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งทำเงินรายได้จากการขายข้าวที่หน่วยงานช่วยเหลือแจกจ่าย ได้ตัดสินใจว่าหนองจานเป็นภัยคุกคามต่ออำนาจของเขา เนื่องจากราคาข้าวตกอย่างต่อเนื่องเมื่อมีการใช้งานแลนด์บริดจ์ เขาและพรรคพวกเข้าโจมตีศูนย์พักพิงหนองจานในวันที่ 30 ธันวาคม โดยอ้างว่าได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพบกไทย และเผาโรงพยาบาลภายในศูนย์ทิ้ง การแจกจ่ายอาหารกลับมาดำเนินอีกครั้งไม่กี่วันหลังจากการโจมตีของ วัน ซาเรน และภายในกลางเดือนมกราคม ผู้คนกว่า 10,000 คนต่อวันได้รับข้าวที่มีการแจกจ่าย ทำให้ กง ซิเลียห์ ออกเดินทางจากค่ายและย้ายไปยังดินแดนภายในของกัมพูชาที่ถูกยึดครอง โดยอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ห่างไกลในป่า ซึ่งเหตุนี้อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาเสียชีวิตด้วยโรคมาลาเรียในสมองเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2523 หลังจากนั้น หนองจานก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของ เจียชุต ขุนศึกกัมพูชาที่มีศีลธรรมน้อยกว่า กง ซิเลียห์
“แลนด์บริดจ์” ของโรเบิร์ต แอช > การกระจายเมล็ดพันธุ์

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 องค์การแคร์นานาชาติเสนอให้แจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ข้าวนอกเหนือไปจากข้าวสำหรับบริโภค การคาดการณ์มากมายเกี่ยวกับความอดอยากที่แพร่หลายในกัมพูชากระตุ้นให้ ยูนิเซฟ, องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ, ICRC, โครงการอาหารโลก และหน่วยงานช่วยเหลือที่ไม่ใช่ของรัฐหลายแห่งสนับสนุนโครงการแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ หลังจากการทดลองแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ข้าว 220 ตันที่หนองจานเมื่อวันที่ 21 มีนาคม World Relief และ CARE ต่างแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ข้าว 2,000 ตันให้กับเกษตรกรกว่า 68,000 รายในช่วงต้นเดือนเมษายน เกษตรกรจำนวนมากที่ได้รับเมล็ดพันธุ์ที่หนองจานบ่นว่าพวกเขาไม่มีเครื่องมือในการปลูกข้าว World Relief, Christian Outreach และ Oxfam ตอบสนองต่อข้อเรียกร้องในเดือนพฤษภาคมด้วยการแจกจ่ายหัวจอบ ปลายคันไถ เชือก ตาข่ายจับปลา และเบ็ดตกปลา รวมถึงเกวียนลากวัว ในเดือนนั้น ประชาชน 340,000 คนได้รับอาหารและเมล็ดพันธุ์ที่หนองจาน
ในช่วงแรก ยูนิเซฟ และ ICRC คัดค้านโครงการแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ขนาดใหญ่เนื่องจากเกรงว่าโครงการนี้จะดึงดูดเกษตรกรให้เข้ามาในค่ายถาวร เนื่องจากพวกเขาเดินทางไปที่ชายแดน แม้ว่าคนอื่น ๆ จะโต้แย้งว่านี่เป็นวิธีเดียวที่จะให้แรงจูงใจแก่เกษตรกรให้ยังคงอยู่บนผืนดิน ICRC ยังระมัดระวังเป็นพิเศษเกี่ยวกับการดำเนินการขนาดใหญ่โดยไม่ได้ประเมินทัศนคติของรัฐบาลเฮง สัมรินก่อน ICRC จึงพยายามจำกัดการกักตุนและรักษาระดับของโครงการให้เล็กโดยกำหนดเพดานทั้งปริมาณเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดที่สามารถแจกจ่ายได้และระดับการแจกจ่ายในแต่ละวัน ยูนิเซฟ และ WFP ในตอนแรกมีความระมัดระวังเช่นเดียวกับ ICRC แต่เริ่มผ่อนคลายลงหลังจากที่เห็นได้ชัดว่ารัฐบาลเฮง สัมรินไม่มีข้อโต้แย้งที่รุนแรงต่อโครงการนี้ แม้ว่ารัฐบาลที่ได้รับการสนับสนุนจากเวียดนามในกรุงพนมเปญจะปฏิเสธที่จะให้ องค์การแคร์ และ ICRC แจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ข้าวภายในกัมพูชา แต่เจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้ห้ามชาวบ้านเขมรเดินทางไปที่หนองจานเพื่อรับข้าว และในบางกรณียังสนับสนุนให้ทำเช่นนั้นด้วย
“แลนด์บริดจ์” ของโรเบิร์ต แอช > ความสำเร็จของแลนด์บริดจ์

การแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ผ่านแลนด์บริดจ์สิ้นสุดลงในที่สุดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน โดยแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ไปประมาณ 25,521 ตัน พร้อมเครื่องมือและแม้แต่ปุ๋ย การเก็บเกี่ยวในปี พ.ศ. 2523 ในกัมพูชา แม้จะน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของปริมาณก่อนสงคราม แต่ก็เกินความคาดหมายมาก ข้าวสารประมาณ 50,000 ตันยังถูกแจกจ่ายให้กับชาวกัมพูชากว่า 700,000 คน ก่อนที่โครงการแจกจ่ายอาหารจะสิ้นสุดลงในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2524 แม้ว่านักวิจารณ์จะกล่าวหาว่าข้าวส่วนใหญ่ถูกขายต่อหรือใช้ในการส่งกำลังพลทั้งในประเทศไทยและกัมพูชา แลนด์บริดจ์ถือว่าประสบความสำเร็จ โดยหลักแล้วเป็นเพราะแลนด์บริดจ์กระตุ้นให้ชาวกัมพูชายังคงอยู่อาศัยที่ไร่ของตนเองแทนที่จะย้ายไปที่ค่ายผู้อพยพในประเทศไทย ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 โรเบิร์ต แพทริก แอชได้รับรางวัล MBE (Member of the Most Excellent Order of the British Empire) สำหรับการทำงานของเขาในการต่อสู้เพื่อผู้ลี้ภัย
การรุกรานของเวียดนามในปี พ.ศ. 2523

เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2523 ทหารเวียดนามประมาณ 200 นายโจมตีบ้านโนนหมากมุ่นและหนองจาน ทำให้ผู้ลี้ภัยหลายร้อยคนต้องกลับไปยังฝั่งกัมพูชาและมีการประหารชีวิตผู้ลี้ภัยอีกหลายร้อยรายที่ทำการต่อต้าน ทหารเขมรที่หนองจานได้ป้องกันอย่างสุดชีวิต แต่ผู้ลี้ภัยประมาณ 400 คนถูกสังหารและอีก 458 คนได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลเขาอีด่าง ต่อมากองกำลังของไทยได้ยึดบ้านหนองจานคืนได้หลังจากที่เวียดนามถอนทัพเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ผู้ลี้ภัยจำนวนมากได้ย้ายไปยังค่ายผู้อพยพบ้านหนองเสม็ดที่อยู่ใกล้เคียง เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน โรเบิร์ต แอช ดร. ปิแอร์ เพอร์ริน (ผู้ประสานงานด้านการแพทย์ของ ICRC) และนักข่าว 2 คน (จอร์จ ลีเนอมันน์ และริชาร์ด แฟรงเกน) ถูกเวียดนามจับตัวและเดินทัพเข้าไปภายในกัมพูชาประมาณ 25 กิโลเมตร ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักและไม่มีที่พักพิงในตอนกลางคืน แอชกล่าวในภายหลังว่า "เป็นวันหยุดครั้งแรกของฉันในรอบหกเดือน" เมื่อมาถึงเมืองนิมิตของกัมพูชา เขาก็ถูกเจ้าหน้าที่เวียดนามซักถามถึงความช่วยเหลือด้านอาหารจะถูกส่งไปยังกองโจรต่อต้านคอมมิวนิสต์หรือไม่ และหลังจาก 4 วัน พวกเขาก็ได้รับอิสรภาพและได้รับอนุญาตให้เดินข้ามสะพานที่ชายแดนกลับเข้าสู่ประเทศไทย
ฐานทัพของกองทัพชาติปลดปล่อยประชาพลรัฐเขมร

ในช่วงปลายปีพ.ศ. 2523 เจีย ชุต ได้รับการชักชวนจากนายพล เดียน เดล ให้เข้าร่วมกองกำลังกับแนวร่วมปลดปล่อยชาติเขมร (KPNLF) และในช่วงปลายปี พ.ศ. 2525 หนองจานได้กลายเป็นกองบัญชาการของกองทัพชาติปลดปล่อยประชาพลรัฐเขมร (KPNLAF) แม้ว่าค่ายอัมพิลจะยังคงเป็นกองบัญชาการของฝ่ายบริหารจนกระทั่งถูกทำลายในช่วงต้นปี พ.ศ. 2528 หนองจานเป็นที่ตั้งของกองพันที่ 3, 7 และ 9 ของกองทัพชาติปลดปล่อยประชาพลรัฐเขมร และ "หน่วยรบพิเศษ" ที่บังคับบัญชาโดยผู้กอง ปาห์น ไท ซึ่งได้รับการฝึกฝนจากหน่วย SAS ของอังกฤษพร้อมด้วยอาวุธและความช่วยเหลือจากกองทัพบกมาเลเซียสำหรับปฏิบัติการก่อวินาศกรรมภายในกัมพูชา
เนื่องจากความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ต่อกองทัพชาติปลดปล่อยประชาพลรัฐเขมร กองทหารเวียดนาม 4,000 นายที่ได้รับการสนับสนุนจากปืนใหญ่และรถถัง ที-54 จึงเข้าโจมตีบ้านหนองจานอีกครั้งและทำลายมันลงในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2526 มีรายงานว่ามีการสู้รบภาคพื้นดินนอกค่ายระหว่างกองทหารเวียดนามที่ประจำการอยู่ในกัมพูชาและการรบแบบกองโจรจากกองทัพชาติปลดปล่อยประชาพลรัฐเขมร ประมาณ 2,000 นาย ในเวลาเดียวกัน เวียดนามยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยจรวดและปืนครก สังหารชาวนาไทยวัย 66 ปี และสร้างความเสียหายให้กับบ้านหลายหลังและวัดพุทธในหมู่บ้านใกล้เคียงของประเทศไทย ในขณะเดียวกัน หน่วยมูลีนากาก็ถอนตัวพร้อมกับกองกำลังทัพชาติปลดปล่อยประชาพลรัฐเขมรก็ถอนตัวหลังจากการสู้รบที่ยาวนานกว่า 36 ชั่วโมง ส่งผลให้โรงพยาบาลในศูนย์ฯ เขาอีด่างต้องรับผู้ได้รับบาดเจ็บพลเรือนมากกว่า 100 รายมารักษา อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้า ค่ายก็ถูกยึดครองอีกครั้งและสร้างขึ้นใหม่
การทำลายค่าย

ระหว่างปี พ.ศ. 2523 และ พ.ศ. 2527 ค่ายแห่งนี้เป็นเป้าหมายจากการโจมตีของเวียดนามบ่อยครั้ง ในที่สุดค่ายก็ถูกโจมตีโดยทหารเวียดนามกว่า 2,000 นายจากกองพลที่ 9 ของกองทัพประชาชนเวียดนาม (PAVN) เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 และถูกทิ้งร้างในที่สุดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ประชากรในค่าย 30,000 คนถูกอพยพไปยังพื้นที่อพยพที่ 3 (อ่างศิลา) ซึ่งเป็นเหมืองหินลูกรังที่อยู่ห่างออกไปประมาณสี่กิโลเมตรทางทิศตะวันตก ค่ายใหม่ถูกจัดตั้งขึ้นที่พื้นที่อพยพที่ 6 (เปรยจัน) ผู้ลี้ภัยจำนวนมากไปลงเอยที่ศูนย์ฯ เขาอีด่าง และที่เหลือถูกย้ายไปตั้งถิ่นฐานใหม่ในพื้นที่อพยพที่ 2 ในกลางปี พ.ศ. 2528
ดูเพิ่ม

วิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรมของกัมพูชา
วิกฤตผู้ลี้ภัยอินโดจีน
ค่ายผู้อพยพหนองเสม็ด
ค่ายผู้อพยพสระแก้ว
พื้นที่อพยพที่ 2
ศูนย์ที่พักพิงชั่วคราวสำหรับผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชาเขาอีด่าง
แหล่งข้อมูลอื่น

| ภาพหลายรูปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 David Hillman's photos of food distribution at Nong Chan in 1983
 Photos of Nong Chan Rice Distribution by Roland Neveu.
 Photo of Robert Patrick Ashe during food distribution at Nong Chan taken by Timothy Carney. In Kampuchea, Balance of Survival (Bangkok, 1981).
Thai-Cambodian Border Camps
Recollections of Nong Chan by former Vietnamese Refugees (in Vietnamese)
"Courage," Article on Robert Patrick Ashe's capture by Vietnamese soldiers, Coventry Evening Telegraph, March 10, 1981. เก็บถาวร มีนาคม 12, 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Mr. Robert's Refugees," article by Victoria Butler on Robert Patrick Ashe's Land Bridge in Reader's Digest, February 1983. เก็บถาวร 2010-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Video in French featuring shots of Sa Kaeo, Khao-I-Dang and Nong Chan and an interview with Kong Sileah some 40 days before his death.
บรรณานุกรม

Ho, Minfong (1993) The Clay Marble, a fictional account of a refugee's experiences at Nong Chan Refugee Camp, authored by an aid worker who worked there. Farrar, Straus and Giroux (BYR).
Levy, B. S. and D. C. Susott (1987). Years of Horror, Days of Hope: Responding to the Cambodian Refugee Crisis. Millwood, N.Y., Associated Faculty Press.
Neveu, Roland, and Davies B. Cambodia: The Years of Turmoil. Asia Horizons Books Co., 2000.
Isaacs A. R. Pawns of War: Cambodia and Laos. Boston, MA: Boston Pub. Co., 1987.
Thompson, Larry Clinton.  Refugee Workers in the Indochina Exodus, 1975-1982. Jefferson, NC: McFarland, 2010.
Carney T. M. Kampuchea, Balance of Survival. Bangkok: Distributed in Asia by DD Books, 1981.
Shawcross W. The Quality of Mercy: Cambodia, Holocaust, and Modern Conscience. New York: Simon and Schuster, 1984.
คูมาโมโตะ (เมือง)

คูมาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 熊本市; โรมาจิ: Kumamoto-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคูมาโมโตะบนเกาะคีวชูของประเทศญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์ > เขต

ตั้งแต่ 1 เมษายน 2012 คูมาโมโตะแบ่งออกเป็น 6 เขต (区; คุ) ดังนี้
| # | ชื่อ | คันจิ | โรมาจิ | สี | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เขตคิตะ | 北区 | Kita-ku | น้ำเงิน |    |
| 2 | เขตนิชิ | 西区 | Nishi-ku | เหลือง |    |
| 3 | เขตชูโอ (ศูนย์กลางการปกครอง) | 中央区 | Chuo-ku | ม่วง |    |
| 4 | เขตฮิงาชิ | 東区 | Higashi-ku | แดง |    |
| 5 | เขตมินามิ | 南区 | Minami-ku | เขียว |    |
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

อูกิ
คิกูจิ
ทามานะ
อูโตะ
ยามางะ
โคชิ
มาชิกิ
โคซะ
คาชิมะ
คิกูโย
มิฟูเนะ
เกียวกูโตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
คู่มือการท่องเที่ยว Kumamoto จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ) (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการนครคูมาโมโตะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการนครคูมาโมโตะ (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ คูมาโมโตะ (เมือง) ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
ชาติอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียนในฟุตบอลโลก

ฟุตบอลทีมชาติของทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียนในฟุตบอลโลก เป็นตัวแทนของแต่ละประเทศในการเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกซึ่งเป็นประเทศจากโซนอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียนและเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน กีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเกือบทุกประเทศในอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน โดยมีสมาชิก 11 ทีมของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (CONCACAF) ที่เคยเข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลโลกชายรอบสุดท้าย
ภาพรวม

|  | 1930    (13) | 1934    (16) | 1938    (15) | 1950    (13) | 1954    (16) | 1958    (16) | 1962    (16) | 1966    (16) | 1970    (16) | 1974    (16) | 1978    (16) | 1982    (24) | 1986    (24) | 1990    (24) | 1994    (24) | 1998    (32) | 2002     (32) | 2006    (32) | 2010    (32) | 2014    (32) | 2018    (32) | 2022    (32) | 2026    (48) | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทีม |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |       |      |      |      |      |      |      |      |      | 49 |
| 16 ทีมสุดท้าย | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | 0 | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 1 | 2 | 3 | 1 | 1 |  | 15 |
| 8 ทีมสุดท้าย | — | 0 | 1 | — | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 |  | 5 |
| 4 ทีมสุดท้าย | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  | 1 |
| 2 ทีมสุดท้าย | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  | 0 |
| 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 0 |
| 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 0 |
| 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
| 4 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 0 |
↑  ในปี ค.ศ. 1982 ในรอบที่สองมี 12 ทีมแข่งขันแบบแบ่งกลุ่มมีทั้งหมด 4 กลุ่ม กลุ่มละ 3 ทีม มีเพียงผู้ชนะเท่านั้นที่จะผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ: ไม่มีรอบก่อนรองชนะเลิศ
| ประเทศ | จำนวนครั้ง | ปี ค> ศ. | ผลงานดีที่สุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  เม็กซิโก | 17 |  1930, 1950, 1954, 1958, 1962, 1966, 1970, 1978, 1986, 1994, 1998, 2002, 2006, 2010, 2014, 2018, 2022  | QF |
|  สหรัฐ | 11 |  1930, 1934, 1950, 1990, 1994, 1998, 2002, 2006, 2010, 2014, 2022  | 3 |
|  คอสตาริกา | 6 |  1990, 2002, 2006, 2014, 2018, 2022  | QF |
|  ฮอนดูรัส | 3 |  1982, 2010, 2014  | R1 |
|  เอลซัลวาดอร์ | 2 |  1970, 1982  | R1 |
|  แคนาดา | 2 |  1986, 2022  | R1 |
|  คิวบา | 1 |  1938  | QF |
|  เฮติ | 1 |  1974  | R1 |
|  จาเมกา | 1 |  1998  | R1 |
|  ตรินิแดดและโตเบโก | 1 |  2006  | R1 |
|  ปานามา | 1 |  2018  | R1 |
ตัวหนา หมายถึง ปีที่จบอันดับดีที่สุด
จูเนียร์ มาสเตอร์เชฟ ไทยแลนด์

สำหรับฤดูกาลใหม่ที่ออกอากาศทางช่อง 7 HD ดูที่ มาสเตอร์เชฟจูเนียร์ไทยแลนด์
| จูเนียร์ มาสเตอร์เชฟ ไทยแลนด์ |
| --- | --- |
Junior MasterChef Thailand
ประเภท: เกมโชว์แข่งขันทำอาหาร
สร้างโดย: แฟรงก์ รอดดัม
กรรมการ: ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ บรรณ บริบูรณ์ ชัชชญา รักตะกนิษฐ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย ! ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 17
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: เฟอร์นานโด กาโก้
ความยาวตอน: 90-120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ฤดูกาลที่ 1)
จูเนียร์ มาสเตอร์เชฟ ไทยแลนด์ เป็นรายการเกมโชว์ทำอาหาร ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผู้เข้าแข่งขันเป็นเยาวชนไทยอายุ 8-12 ปี ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 และออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 18:00-19:30 น.
กรรมการ

| กรรมการ | ฤดูกาล> 1 | ฤดูกาล>  |
| --- | --- | --- |
| ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ (มอส) | ✔ |  |
| บรรณ บริบูรณ์ (อิ๊ก) | ✔ |  |
| ชัชชญา รักตะกนิษฐ (ครูบิ๊บ) | ✔ |  |
ผู้เข้าแข่งขัน

| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | จังหวัด | สถานะการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| อรปรียา เดชอนันตชาติ (เอม) | 12 | กรุงเทพ มหานคร | ชนะเลิศ    2 มิถุนายน 2556 |
| พรชิตา มณีศรี (บีม) | 12 | กรุงเทพ มหานคร | รองชนะเลิศ    2 มิถุนายน 2556 |
| พลวัฒน์ แวงเลิศ (เอก) | 12 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน   26 พฤษภาคม 2556 |
| บัลกริส แม้นมินทร์ (กริส) | 10 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน   26 พฤษภาคม 2556 |
| อรไพลิน เดชอนันตชาติ (แอม) | 10 | กรุงเทพมหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| บุญยวีร์ ภาคย์วิศาล (ลูกจรรย์) | 11 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| ชนัญชิดา ธนสพรพล (พลอย) | 10 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| ชนัญชิดา ธนสพรพล (พลอย) | 12 | กรุงเทพมหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| อุดมชัย ลิมป์วิลาส (ฮกไช้) | 11 | ปราจีนบุรี | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| รณชัย สิงหาพรม (ไรเฟิ้ล) | 12 | จันทบุรี | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| ปูชิตา ธีรศักดิภพ (ฮาย่า) | 8 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| เอซานุล ฮัด (เอซาน) | 10 | กรุงเทพมหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| กัณฐัศ สุวรรณชื่น (เอิร์ท) | 10 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| ธนนุช เทพกาญจนา (พาสเวิร์ด) | 12 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| นาเดีย บุญทน (นาเดีย) | 12 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| วรลาภา โลจายะ (ปิน) | 9 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| ภูตะวัน แตงจาด (ภูมิ) | 10 | สมุทรปราการ | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| ชิดชนก จันทะมาตย์ (บิว) | 10 | นครปฐม | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| บุญญิตา ตั้งสุนทรธรรม (ใบเตย) | 8 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
| สิริน ศิริทรัพย์ (มิวมิว) | 8 | กรุงเทพ มหานคร | ถูกคัดออกจากการแข่งขัน |
การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน > การคัดเลือกรอบที่ 1

ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
โจทย์ : อาหารไทยประยุกต์
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | จังหวัด | เมนูอาหาร |
| --- | --- | --- | --- |
| เอิร์ธ,กัณฐัศ สุวรรณชื่น | 10 | กรุงเทพมหานคร | มินิพิซซ่าลาบหมู |
| เอก, พลวัฒน์ แวงเลิศ | 12 | กรุงเทพมหานคร | ไก่ย่างแบบเอกเอก |
| เควัน ดะนาอี | 10 | กรุงเทพมหานคร | ต้มยำกุ้งพาสต้า |
| เจเจ,อัคริศ บูรณะพิมพ์ | 12 | กรุงเทพมหานคร | หมูผัดพริกห่อเกี๊ยวโมเดิร์น |
| ขนุน,ณัฐนันท์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา | 12 | กรุงเทพมหานคร | อกเป็ดสอดไส้ลำไยราดซอสพะแนง |
| จอย,ปัทมาวดี สุทธิคุณ | 12 | กรุงเทพมหานคร | ซูชิข้าวยำ |
| ฝน,รินลดา สุวรรณโชติ | 12 | กรุงเทพมหานคร | บะหมี่หลงทะเลแดงทรงเครื่อง |
| พาสเวิร์ด,ธนนุช เทพกาญจนา | 12 | กรุงเทพมหานคร | ข้าวผัดเซอร์รอยแจ่ว |
| ไรเฟิ้ล,รณชัย สิงหาพรม | 12 | จันทบุรี | ทอดมันยัดไส้ผักโขมอบชีส |
| เกรซ,ณิชาภัทร สิงหไพศาล | 12 | นนทบุรี | แฮมไข่ลูกเขย |
การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน > การคัดเลือกรอบที่ 2

ออกอากาศเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
โจทย์ : ขนมหวาน
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | จังหวัด | เมนูอาหาร |
| --- | --- | --- | --- |
| เอซาน, เอซานุล ฮัด | 10 | กรุงเทพมหานคร | บราวนี่ |
| ตั๋งตั๋ง,สิรภพ โกยสันติสุข | 9 | นนทบุรี | น้ำกะทินมสดไข่หรรษา |
| แฮรี่,หฤษฎ์ คล่องประกิต | 10 | กรุงเทพมหานคร | ทาร์ตไข่เดคอเรชั่นฟรุต |
| กุ๊กกิ๊ก, กุลธิดา บุตรเนียม | 12 | กรุงเทพมหานคร | พุดดิ้งรีมิกซ์ซอสสังขยา |
| นาง,ปนัดดา พุ่มลา | 12 | กรุงเทพมหานคร | โอรีโอครัสต์สาคูธัญพืช |
| แอม,อรไพลิน เดชอนันตชาติ | 10 | กรุงเทพมหานคร | เอแคลร์มะพร้าวไส้ราสเบอร์รี่ |
| ปิน,วรลาภา โลจายะ | 9 | กรุงเทพมหานคร | Open crunchy monkey tart |
| พราว,ศิริน เบาใจ | 10 | กรุงเทพมหานคร | สตรอเบอร์รี่ลูก |
| พลอย,ชนัญชิดา ธนสพรพล | 12 | กรุงเทพมหานคร | บานาน่าชีสพาย |
| เม้ง, ชวิน โอพสุกุล | 11 | เชียงใหม่ | เอิรธเควกแมงโก้ |
การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน > การคัดเลือกรอบที่ 3

ออกอากาศเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
โจทย์ : อาหารเส้นจากรอบโลก
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | จังหวัด | เมนูอาหาร |
| --- | --- | --- | --- |
| น้ำเพชร,พรรณปพร สอาดล้วน | 10 | กรุงเทพ มหานคร | พาสต้าข้าวซอยแฟนซี |
| ไท, ภาณุเมธ คงสวัสดิ์เกียรติ | 9 | กรุงเทพ มหานคร | ฟุซิลลี่ฮาวาเอี้ยน |
| นาเดีย,นาเดีย บุญทน | 12 | กรุงเทพ มหานคร | Penne with Italian sausage in spicy suage |
| กิ๊ฟ, รัชนี คำดอกไม้ | 12 | กรุงเทพ มหานคร | โซบะน้ำพริกอ่อง |
| เคน,เสฏฐนันท์ ผลอุดม | 11 | อุทัยธานี | สปาเก็ตตีลาบหมู |
| ไผ่,สุวรา สุเมธวานิชย์ | 11 | กรุงเทพ มหานคร | หมี่กรอบซอสไวน์แดง |
| ฮกไช้,อุดมชัย ลิมป์วิลาส | 11 | ปราจีนบุรี | เฟตตูชินีผัดซอสต้มยำกุ้งเข้มข้น |
| เจิดส์,ภัทร กรองกันภัย | 12 | กรุงเทพ มหานคร | เย็นตาโฟแฟมิลี่ฟลู |
| เอม,อรปรียา เดชอนันตชาติ | 12 | กรุงเทพ มหานคร | ผัดไทยสายฝนกุ้งแม่น้ำซอสเข้มข้น |
| ภูมิ,ภูตะวัน แตงจาด | 10 | สมุทรปราการ | กุ้งนอนรัง |
การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน > การคัดเลือกรอบที่ 4

ออกอากาศเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
โจทย์ : อาหารจานถนัด
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | จังหวัด | เมนูอาหาร |
| --- | --- | --- | --- |
| ริบอาย | 8 | นคคราชสีมา | My name is Rib eye |
| ฮาย่า,ปูชิตา ธีรศักดิภพ | 8 | กรุงเทพ มหานคร | พาสต้าข่าไก่เสิร์ฟในมะพร้าวอ่อน |
| ครีม | 9 | อุทัยธานี | แซลม่อนย่างเกลือสลัดผลไม้ |
| แมทธิว,ฑิวร์ คงศักดิ์สิริกุล | 8 | นนทบุรี | สเต็กเนื้อ |
| โอ๊ค,ธนภัทร ทองใบ | 8 | สมุทรปราการ | สเต๊กปลากระพง |
| ผิงผิง,สรวีย์ ธนพูนหิรัญ | 8 | กรุงเทพ มหานคร | ลูกชิ้นกุ้งและผัดผักหางหงส์ |
| แจน | 9 | กรุงเทพ มหานคร | สลัดกุ้งย่าง |
| มิวมิว,สิริน ศิริทรัพย์ | 8 | กรุงเทพ มหานคร | สเต็กปลาแซลม่อนราดซอสเนยกระเทียมไข่กุ้งเสิร์ฟกับสลัด |
| ปาล์มมี่,ปฏิมาพร กาญจนเกื้อกูลชัย |  | กรุงเทพ มหานคร | My breakfast |
| ใบเตย,บุญญิตา ตั้งสุนทรธรรม | 8 | กรุงเทพ มหานคร | สปาเก็ตตี้คาโบนาร่า |