stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอมชา

| วอมชา |
| --- | --- |
ภาพพาโนรามาทางตะวันเฉียงใต้ของวอมชา
   ธง ตราอาร์ม
วอมชา
พิกัด: 53°10′35″N 22°04′23″E﻿ / ﻿53.17639°N 22.07306°E﻿ / 53.17639; 22.07306
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด: ปอดลาแช
เทศมณฑล: เทศมณฑลนคร
ก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 9
สิทธิเมือง: ค.ศ. 1416
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Mariusz Chrzanowski
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 32.67 ตร.กม. (12.61 ตร.ไมล์)
ความสูง: 95 เมตร (312 ฟุต)
ประชากร (31 ธันวาคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 62 779 คน
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 18-400 ถึง 18-404
รหัสพื้นที่: +48 86
ป้ายทะเบียน: BL
ถนนแห่งชาติ:  
ถนนของจังหวัด:   
เว็บไซต์: www.lomza.pl
วอมชา (โปแลนด์: Łomża, เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [ˈwɔmʐa]) เป็นเมืองทางเหนือ-ตะวันออกของประเทศโปแลนด์ ห่างจากกรุงวอร์ซอ 90 ไมล์ (150 กม.) และห่างจากเมืองเบียวิสตอค 50 ไมล์ (81 กม.) ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำนาเรฟ วอมชาเป็นเมืองสำคัญด้านการค้า การศึกษาและศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม ใน ค.ศ. 1795 อยู่ภายใต้การปกครองของปรัสเซีย ต่อจากนั้นจึงถูกรัสเซียปกครองตั้งแต่ตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในสงครามโลกครั้งที่สอง รัสเซียได้เข้ายึดครองใน ค.ศ. 1939 และกลับคืนเป็นของโปแลนด์ใน ค.ศ. 1945
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Łomża City in old documents เก็บถาวร 2007-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Historical Łomża เก็บถาวร 2008-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Łomża City in "Geographical Dictionary of Polish Kingdom and other Slavic countries, Vth volume" p. 699-704
The website about monuments in Łomża
"Lomza" . Encyclopedia Americana. 1920.
Water Tower Sikorskiego street
Łomża, Poland ที่ JewishGen
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ปลาไน

| ปลาไน |
| --- | --- |

ปลาไนสายพันธุ์ดั้งเดิม (ไวลด์ไทป์)
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: ปลาตะเพียน Cypriniformes
วงศ์:: วงศ์ปลาตะเพียน Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Cyprininae Cyprininae
สกุล:: ปลาคาร์ป Cyprinus Linnaeus, 1758
สปีชีส์:: Cyprinus carpio
ชื่อทวินาม
Cyprinus carpio Linnaeus, 1758


  ที่อยู่อาศัยพื้นเดิม   นำเข้า
ปลาไน หรือ ปลาคาร์ปธรรมดา (อังกฤษ: carp, common carp) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cyprinus carpio อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เป็นปลาน้ำจืดที่เชื่อว่าเป็นปลาที่มนุษย์เลี้ยงเป็นชนิดแรกของโลกเพื่อเป็นอาหาร โดยเลี้ยงในประเทศจีนเมื่อประมาณ 2,000 ปีมาแล้ว โดยเริ่มพร้อมกับปลาทอง
รูปร่าง

เป็นปลาที่มีรูปร่างป้อม แบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวลาด ปากมีขนาดเล็ก มีหนวดสั้น 2 คู่ ครีบหลังค่อนข้างยาว ครีบหางเป็นเว้าแฉกลึก สีลำตัวมีสีน้ำตาลคล้ำอมทองหรือน้ำตาลอ่อน ท้องสีจาง บางตัวอาจมีสีสัน  ปลาตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์จะมีตุ่มสิวขึ้นบริเวณใบหน้า และครีบอก ผสมพันธุ์และวางไข่ได้ทุกฤดูโดยวางติดกับพืชน้ำ
ปลาไนมีขนาดโตเต็มที่ได้มากกว่า 1.5 เมตร  (สถิติที่เคยพบว่าใหญ่ที่สุด คือ หนักเกือบ 31 กิโลกรัม อายุประมาณ 25 ปี ที่บ่อตกปลาแห่งหนึ่งใกล้เมืองเรดิง แคว้นบาร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นปลาชื่อ "พาร์ร็อต" (Parrot)) สามารถวางไข่ได้ถึง 1 แสนฟอง ชอบอาศัยรวมเป็นฝูงในแหล่งน้ำไหลเชี่ยว และสามารถปรับตัวได้ทุกสภาพแหล่งน้ำ แต่จะไม่วางไข่ในแหล่งน้ำนิ่ง เป็นปลาพื้นเมืองของประเทศจีนตะวันตกและภูมิภาคยุโรปตะวันออก  แต่ในบางภูมิภาค เช่น ออสเตรเลีย ปลาไนได้ถูกนำเข้าและถูกปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาต้ จนแพร่ขยายพันธุ์กระทบต่อสัตว์น้ำพื้นเมืองเป็นเอเลี่ยนสปีชีส์ มีฉายาเรียกว่า "กระต่ายแม่น้ำ" (River Rabbit) รวมถึงในประเทศไทยด้วย
การรับประทาน

ปลาไนมีชื่อเรียกในภาษาแต้จิ๋วว่า หลีฮื้อ (จีนตัวเต็ม: 鯉魚) (ในภาษาไทยเรียกรวมกับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกันว่า ปลาจีน) นิยมบริโภคด้วยการปรุงสด จัดเป็นปลาที่มีรสชาติดี เนื้อนุ่ม อร่อย และมีราคาแพง
ในประเทศไทยถูกนำเข้าโดยชาวจีนที่เดินทางมาทางเรือ ในปี ค.ศ. 1922 เพื่อเป็นอาหาร และได้ถูกเลี้ยงครั้งแรกในพื้นที่แถบกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ปลาไน เป็นปลาที่มีความเชื่อของชาวจีนและชาวญี่ปุ่นว่า เมื่อได้รับประทานแล้วจะพบกับความเป็นสิริมงคล เป็นสัญลักษณ์ของความก้าวหน้าและแข็งแกร่ง ที่ประเทศญี่ปุ่นมีฟาร์มเลี้ยงปลาไนที่ขึ้นชื่อที่สุด อยู่ที่เมืองอุกิฮะ จังหวัดฟุกุโอกะ รวมถึงเมืองโคริยะมะ จังหวัดฟุกุชิมะ  เนื่องจากมีแหล่งน้ำที่ใสสะอาด เหมาะแก่การอยู่อาศัยของปลาไน โดยเปิดให้น้ำจากแม่น้ำไหลเข้าบ่อเลี้ยง น้ำที่ใช้เลี้ยงจะวนตลอดเพื่อให้ปลาว่ายทวนน้ำเหมือนในธรรมชาติ เนื้อของปลาไนเหมาะกับมารดาที่มีลูกอ่อน เมื่อได้รับประทานแล้วจะช่วยในการบำรุงน้ำนม เมื่อปรุงจะแล่ปลาขณะที่ยังเป็น ๆ อยู่ และหากจะรับประทานเป็นปลาดิบ จะแล่เป็นชิ้นบาง ๆ เนื้อของปลาไนจะมีสีแดงสด
ปลาสวยงาม

ดูบทความหลักที่ ปลาแฟนซีคาร์ป
เช่นเดียวกับปลาทอง ประเทศญี่ปุ่นได้พัฒนาสายพันธุ์ดั้งเดิมของปลาไน ให้เป็นปลาสวยงาม มีสีสันและรูปร่างที่สวยงามขึ้นมาเป็นระยะเวลานาน เรียกว่า ปลาแฟนซีคาร์ป (ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 錦鯉 nishikigoi) เป็นสายพันธุ์ต่าง ๆ เช่น ซังโกกุ, โคฮากุ, ตันโจ เป็นต้น โดยมีการประกวดและทำฟาร์มเพาะเลี้ยงจนกลายเป็นวัฒนธรรมหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เช่น เทศกาลเด็กผู้ชายที่เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ของทุกปีที่บ้านที่มีเด็กผู้ชายจะประดับด้วยธงรูปปลาคาร์ปที่หน้าบ้าน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแรง เป็นต้น และเป็นที่รับรู้ในระดับสากลว่า ปลาคาร์ปเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งผู้ที่เลี้ยงปลาคาร์ป มักนิยมเลี้ยงรวมเป็นฝูงขนาดใหญ่ในบ่อเลี้ยงขนาดใหญ่ที่มีระบบน้ำวน มีการจัดการน้ำที่ดี ในสวนแบบญี่ปุ่น
นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นปลาที่ได้รับการบันทึกกว่ามีอายุยืนที่สุดในโลกอีกด้วย ได้แก่ ปลาที่ชื่อ "Hanako" (花子) โดยมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ยุคเอโดะ ก่อนที่จะตายลงในยุคโชวะ รวมอายุได้ 226 ปี
รูปภาพ

ปลาคาร์ปในบ่อเลี้ยง
บ่อปลาคาร์ปในสวนญี่ปุ่น
ปลา 6 ตัวในบ่อเลี้ยง
ฝูงปลาในสวนชาแบบญี่ปุ่น ที่กรุงโตเกียว
ดูเพิ่ม

ปลาทอง
ปลาแฟนซีคาร์ป
เทศกาลเด็กผู้ชาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Cyprinus carpio Arkive
ภาพถ่ายของ ปลาไน ที่ Sealife Collection
Carp herpesvirus - Managing Water Ecosystems - CSIRO
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q81110  Wikispecies: Cyprinus carpio  ADW: Cyprinus_carpio  ARKive: cyprinus-carpio  BioLib: 15620  BOLD: 27257  EPPO: CYPNCA  Fauna Europaea: 304457  FishBase: 1450  GBIF: 4286975  iNaturalist: 53911  IRMNG: 10704119  ITIS: 163344  IUCN: 6181  NBN: NHMSYS0000544665  NCBI: 7962  NZOR: 9c6160ae-021c-487f-812b-41bd3a1ad1b9  Plazi: 1439346B-C158-E5F0-7CFD-B0B8597368FA  WoRMS: 154582  ZooBank: 9BA51A4B-F2D9-4446-AF39-965BA441BAFF 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
แลมบอร์ก

| แลมบอร์ก |
| --- | --- |
ศาลากลางแบบนีโอกอทิก
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: Miasto z Europejską klasą เมืองแบบยุโรป
แลมบอร์ก
พิกัด: 54°33′N 17°45′E﻿ / ﻿54.550°N 17.750°E﻿ / 54.550; 17.750
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด: ปอมอแช
เทศมณฑล: แลมบอร์ก
เทศบาล: แลมบอร์ก (เทศบาลนคร)
สิทธิเมือง: ค.ศ. 1341
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Witold Namyślak (PO)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 17.86 ตร.กม. (6.90 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 46 เมตร (151 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 17 เมตร (56 ฟุต)
ประชากร (2006)
 • ทั้งหมด: 35,069 คน
 • ความหนาแน่น: 2,000 คน/ตร.กม. (5,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 84–300 to 84–310
รหัสพื้นที่: +48 59
ป้ายทะเบียนรถ: GLE
เว็บไซต์: http://www.lebork.pl
แลมบอร์ก (โปแลนด์: Lębork, เสียงอ่านภาษาโปแลนด์: [ˈlɛmbɔrk] ( ฟังเสียง); คาชูเบีย: Lãbòrg; เยอรมัน: Lauenburg in Pommern) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองกดัญสก์ 80 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดปอมอแช ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1285 มีพื่นที่ 17.9 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 34,581 คน
ประชากรศาสตร์

ก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองนี้มีประชากรส่วนใหญ่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์
1782: 1,482, รวมยิว 36 คน
1794: 1,432, รวมยิว 29 คนป
1812: 1,548, รวมคาทอลิก 48 และยิว 47 คน
1831: 2,621, รวมคาทอลิก 181 และยิว 147 คน.
1843: 3,779, รวมคาทอลิก 222 และยิว 262 คน
1861: 5,310, รวมคาทอลิก. 305 และยิว 259 คน
1900: 10,442, รวมคาทอลิก 1,151 คนและยิว 276 คน
1910: 13,916
1925: 17,161, รวมคาทอลิก 1,850 คน, ยิว 290 คน และอื่น ๆ 300 คน
1933: 18,962
1939: 19,108
1960: 21,200
1970: 25,100
1975: 26,600
1980: 29,200
1990: 34,300
1995: 36,300
1998: 37,000
2004: 35,154
2005: 35,000
หนังสือ

Schmidt, Roderich (1996). Handbuch der historischen Stätten Deutschlands, Band 12, Mecklenburg/Pommern. Stuttgart: Alfred Kröner Verlag. p. 388. ISBN 3-520-31501-7. (in German)
Gustav Kratz: Die Städte der Provinz Pommern – Abriss ihrer Geschichte, zumeist nach Urkunden (The towns of the Province of Pomerania – Sketch of their history, mostly according to historical records). Berlin 1865 (reprinted in 2010 by Kessinger Publishing, ISBN 1-161-12969-3), pp. 247–251 (in German,  online)
Lindemajer, Józef; Machura, Teresa (1982). Dzieje Lęborka (ภาษาโปแลนด์). Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.
แหล่งข้อมูลอื่น

Municipal website
Lębork dawniej i dziś (zdjęcia)
reconstruction of the old city
54°33′N 17°45′E﻿ / ﻿54.550°N 17.750°E﻿ / 54.550; 17.750
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ยุน ยอ-จ็อง

| ยุน ยอ-จ็อง |
| --- | --- |
ยุน ยอ-จ็องในปี ค.ศ. 2016
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1947-06-19) 19 มิถุนายน ค.ศ. 1947 (77 ปี) เมืองแกซ็อง จังหวัดคย็องกี เกาหลี  (ปัจจุบันคือ เมืองแกซ็อง จังหวัดฮวังแฮเหนือ ประเทศเกาหลีเหนือ)
คู่สมรส: โช ย็อง-นัม (สมรส 1974; หย่า 1987)
บุตร: 2
อาชีพ: นักแสดง​
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1966–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ​พย็อง-ชิก​ จาก แรงปรารถนา..อย่าห้าม (ค.ศ. 2010)  แพ็ก กึม-อก จาก เงินบาป สาปสเน่หา (ค.ศ. 2012)  ​ซุน-ชา​ จาก  มินาริ (ค.ศ. 2020)
รางวัล
ออสการ์: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ค.ศ. 2020 จาก มินาริ
แบฟตา: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ค.ศ. 2020 จาก มินาริ

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 윤여정
ฮันจา: 尹汝貞
อาร์อาร์: Yun Yeo-jeong 
เอ็มอาร์: Yun Yǒ-chǒng 
 
ยุน ยอ-จ็อง (เกาหลี: 윤여정; เกิด 19 มิถุนายน ค.ศ. 1947) เป็นนักแสดงหญิง​ชาวเกาหลี​ ที่มีผลงานการแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ต่อเนื่องยาวนานกว่า 50 ปี เธอได้รับรางวัลทางการแสดงหลายรางวัลรวมทั้ง รางวัลออสการ์, แซกอวอร์ดส, รางวัลแบฟตา และ อินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์
ยุน ยอ-จ็อง มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง มินาริ (ค.ศ. 2020) ซึ่งทำให้เธอเป็นชาวเกาหลีคนแรกที่ได้รับรางวัลแซกอวอร์ดส, อินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์, รางวัลแบฟตา และ รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม โดยเธอเริ่มมีผลงานการแสดงเป็นครั้งแรกในช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 1960 ในฐานะนักแสดงหญิงหน้าใหม่มากฝีมือในวงการละครโทรทัศน์ของประเทศเกาหลีใต้ และมีชื่อเสียงโด่งดังมาจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอคือ ​Woman of Fire (ค.ศ. 1971) ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลมากมายภายในประเทศ จากนั้นเธอได้แต่งงานกับ โช ย็อง-นัม นักร้องชาวเกาหลีใต้ และอำลาวงการบันเทิงไปใช้ชีวิตอยู่ที่สหรัฐอเมริกา​ในปี 1974 ก่อนจะหวนกลับมาแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อีกครั้งในช่วงยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยนอกจากภาพยนตร์เรื่อง มินาริ ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์แล้ว เธอยังมีผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ในอดีตที่ประสบความสำเร็จเช่น รัก แลก ปรารถนา​ (ค.ศ. 2003), แรงปรารถนา..อย่าห้าม​ (ค.ศ. 2010), เงินบาป สาปเสน่หา (ค.ศ. 2012), เดอะแบคคัสเลดี้ (ค.ศ. 2016) และ คาโนล่า คุณยายกเยชุน (ค.ศ. 2016)
นอกจากผลงานในการแสดงภาพยนตร์แล้ว ยูน ยอ-จอง ยังมีผลงานการแสดงในละครโทรทัศน์​ที่ได้รับความนิยม เช่น Men of the Bath House (ค.ศ. 1995), กึมซุน ลุ้นหัวใจให้รักเธอ (ค.ศ. 2005), Daughters-in-Law (ค.ศ. 2007), สะใภ้จอมแสบ (ค.ศ. 2012) และ แก๊งคุณยายกับชีวิตอลหม่าน (ค.ศ. 2016) โดยในปี ค.ศ. 2021 เธอมีผลงานการแสดงทางละครโทรทัศน์ที่เผยแพร่ทางแอปเปิลทีวี+​ เรื่อง Pachinko ที่เธอแสดงร่วมกับ อี มิน-โฮ
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี ค> ศ. | ชื่อเรื่อง | ชื่อเรื่องในภาษาเกาหลี | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1971 | Woman of Fire | 화녀 | Myeong-ja |  |
| 1972 | The Insect Woman | 충녀 | Myeong-ja |  |
| 1973 | Love and Hatred | 다정다한 |  |  |
| 1973 | Tto Sun Yi, a College Girl | 여대생 또순이 |  |  |
| 1978 | The Day and Night of a Korean-American | 코메리칸의 낮과 밤 |  |  |
| 1985 | Mother | 어미 | Hong Kyeong-ae |  |
| 1990 | Be a Wicked Woman | 천사여 악녀가 되라 |  |  |
| 1995 | An Experience to Die For | 죽어도 좋은 경험 | Choi Yeo-jung |  |
| 2003 | รัก แลก ปรารถนา | 바람난 가족 | Hong Byeong-han |  |
| 2004 | Springtime | 꽃피는 봄이 오면 | Hyun-woo's mother |  |
| 2005 | The President's Last Bang | 그때 그사람들 | Yoon-hee's mother/Epilogue narration |  |
| 2006 | ค้นชีวิต หาความหมาย | 우리들의 행복한 시간 | Sister Monica |  |
| 2007 | ที่นั่น ค.ศ.นั้น ไม่มีวันลืม | 오래된 정원 | Hyun-woo's mother |  |
| 2007 | Hwang Jin-yi | 황진이 | Old woman |  |
| 2008 | ไอ้หนุ่มพลังช้าง ไวอาก้าเรียกพี่ | 가루지기 | Old woman |  |
| 2009 | Actresses | 여배우들 | Herself | Also screenwriter |
| 2010 | Hahaha | 하하하 | Moon-kyeong's mother |  |
| 2010 | แรงปรารถนา...อย่าห้าม | 하녀 | Byeong-sik |  |
| 2011 | สวยสังหารหักลำมาเฟีย | 푸른 소금 | Madame Kang |  |
| 2011 | List | 리스트 |  | Short film |
| 2012 | เงินบาป สาปสเน่หา | 돈의 맛 | Baek Geum-ok |  |
| 2012 | In Another Country | 다른 나라에서 | Park Sook |  |
| 2013 | Behind the Camera | 뒷담화: 감독이 미쳤어요 | Herself |  |
| 2013 | บูมเมอแรง ครอบครัวตัวจี๊ด | 고령화가족 | Mom |  |
| 2014 | Hill of Freedom | 자유의 언덕 | Gu-ok |  |
| 2015 | หัวใจรักไม่หมดไฟ | 장수상회 | Im Geum-nim |  |
| 2015 | Intimate Enemies | 나의 절친 악당들 | Yeo-jung | Cameo |
| 2015 | Right Now, Wrong Then | 지금은맞고그때는틀리다 | Kang Deok-soo |  |
| 2016 | คาโนล่า คุณยายกเยชุน | 계춘할망 | Gye-choon |  |
| 2016 | เดอะแบคคัสเลดี้ | 죽여주는 여자 | So-young |  |
| 2018 | พี่หมัดหนัก กับน้องอัจฉริยะสุดป่วน | 그것만이 내 세상 | In-sook |  |
| 2019 | ลัคกี้ ชาน-ซิล | 찬실이는 복도 많지 | Grandmother |  |
| 2020 | บีสต์คลอวอิงแอทสตรอว์ | 지푸라기라도 잡고 싶은 짐승들 | Soon-ja |  |
| 2020 | Minari | Minari | Soon-ja | American film,   Won Academy Award for Best Supporting Actress |
| รอประกาศ | Heaven: To the Land of Happiness | 헤븐: 행복의 나라로 |  |  |
เขตการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์

เขตการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์คือการรับการเปลียนแปลงดินแดนมาปฏิรูปหน่วยการปกครองใหม่สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ปฏิรูปหน่วยการปกครองใหม่ใน ปี 1946 ปี 1950 ปี 1957 และปี 1975 ส่วน 1975 หลังจากการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในปี 1990 และจังหวัดของสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ ถูกยกเลิกในปี 1999 และแทนที่ด้วยจังหวัดของสาธารณรัฐโปแลนด์ ที่ปฏิรูปหน่วยการปกครองใหม่
จังหวัดของสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ 1945–75 (14+2 จังหวัด และ 17+5)

| Car plates   (since 1956) | Voivodeship | Capital | Area   km² (1965) | Population   (1965) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| A | białostockie | Białystok | 23 136 | 1 160 400 |
| B | bydgoskie | Bydgoszcz | 20 794 | 1 837 100 |
| G | gdańskie | Gdańsk | 10 984 | 1 352 800 |
| S | katowickie | Katowice | 9 518 | 3 524 300 |
| C | kieleckie | Kielce | 19 498 | 1 899 100 |
| E | koszalińskie ¹ | Koszalin | 17 974 | 755 100 |
| K | krakowskie | Kraków | 15 350 | 2 127 600 |
| F | Łódzkie | Łódź | 17 064 | 1 665 200 |
| L | lubelskie | Lublin | 24 829 | 1 900 500 |
| O | olsztyńskie | Olsztyn | 20 994 | 956 600 |
| H | opolskie ¹ | Opole | 9 506 | 1 009 200 |
| P | poznańskie | Poznań | 26 723 | 2 126 300 |
| R | rzeszowskie | Rzeszów | 18 658 | 1 692 800 |
| M | szczecińskie | Szczecin | 12 677 | 847 600 |
| T | warszawskie | Warsaw | 29 369 | 2 453 000 |
| X | wrocławskie | Wrocław | 18 827 | 1 967 000 |
| Z | zielonogórskie ¹ | Zielona Góra | 14 514 | 847 200 |
| car plates   (since 1956) | Separate city | Separate city | Area km² (1965) | Population   (1965) |
| I | Łódź | Łódź | 214 | 744 100 |
| W | Warsaw | Warsaw | 446 | 1 252 600 |
|  ? | Kraków ² | Kraków ² | 230 | 520 100 |
|  ? | Poznań ² | Poznań ² | 220 | 438 200 |
|  ? | Wrocław ² | Wrocław ² | 225 | 474 200 |
 ¹ - new voivodeships created in 1950; ² - cities separated in 1957
เบียวึสตอก

| เบียวึสตอก |
| --- | --- |
จากบน ซ้ายไปขวา: ใจกลางเมืองประวัติศาสตร์ที่มีอาสนวิหารเป็นฉากหลัง สวน Branicki จัตุรัส Kościuszko (ตลาด) กับศาลากลางเก่า ตำหนัก Lubomirski ตำหนัก Branicki
   ธง ตราอาร์ม แบรนด์มาร์ก
เบียวึสตอก
พิกัด: 53°08′07″N 23°08′44″E﻿ / ﻿53.13528°N 23.14556°E﻿ / 53.13528; 23.14556
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด: ปอดลาแช
อำเภอ: อำเภอนคร
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1437
สิทธิเมือง: ค.ศ. 1692
เขต:  29: เขต Centrum Białostoczek Sienkiewicza Bojary Piaski Przydworcowe Młodych Antoniuk Jaroszówka Wygoda Piasta I Piasta II Skorupy Mickiewicza Dojlidy Bema Kawaleryjskie Nowe Miasto Zielone Wzgórza Starosielce Słoneczny Stok Leśna Dolina Wysoki Stoczek Dziesięciny I Dziesięciny II Bacieczki Zawady Dojlidy Górne Bagnówka 
การปกครอง
 • ประธานนคร: Tadeusz Truskolaski (PO)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 102.13 ตร.กม. (39.43 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 160 เมตร (520 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 120 เมตร (390 ฟุต)
ประชากร (31 ธันวาคม ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด: 296,958  (อันดับที่ 10) คน
 • ความหนาแน่น: 2,907 คน/ตร.กม. (7,530 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 15-001 ถึง 15-999
รหัสพื้นที่: +48 85
ป้ายทะเบียนรถยนต์: BI
เว็บไซต์: www.bialystok.pl
เบียวึสตอก (โปแลนด์: Białystok, ออกเสียง: [bjaˈwɨstɔk] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ เป็นเมืองหลักของจังหวัดปอดลาแช ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเบียวา เป็นเมืองที่มีความแน่นของประชากรเป็นอันดับ 2 ของประเทศ มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 11 และมีพื้นที่เป็นอันดับที่ 13 ของประเทศ
เมืองนี้มีการตั้งถิ่นฐานในคริสต์ศวรรษที่ 14 ถูกผนวกเข้ากับปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1795–1807 ต่อมาถูกผนวกเข้ากับรัสเซียจนกระทั่งถูกเยอรมนียึดครองเมื่อ ค.ศ. 1915 จากนั้นกลับเป็นของโปแลนด์ใน ค.ศ. 1919 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ถูกเยอรมนีเข้ารุกรานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1941 และถูกรุกรานอีกครั้งโดยกองทัพโซเวียตใน ค.ศ. 1944
อ่านเพิ่ม

Łukasz Kaźmierczak, Trzy procent odmienności (Three percent of different) – article describing results of Polish census 2002 and minorities in Poland, citing census data  (ในภาษาโปแลนด์)
Janusz Żarnowski, "Społeczeństwo Drugiej Rzeczypospolitej 1918–1939", Warszawa 1973  (ในภาษาโปแลนด์)
Eugeniusz Mironowicz, "Białoruś", Trio, Warszawa, 1999, ISBN 83-85660-82-8 (ในภาษาโปแลนด์)
Yvette Walczak, "Let Her Go!", Naomi Roth Publishing, London, 2012, ISBN 978-0-9537585-2-4
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว เบียวึสตอก จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Osiedla.Białystok.pl เก็บถาวร 2013-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาโปแลนด์)
VisitBiałystok.com (ในภาษาโปแลนด์ อังกฤษ และรัสเซีย)
Białystok's official website ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร กุมภาพันธ์ 22, 2013) (ในภาษาอังกฤษและโปแลนด์)
Official Site Białystok City Transport (ในภาษาโปแลนด์)
Google Transit in Białystok
Białystok, Poland ที่ JewishGen
Białystok at the B&F Compendium of Jewish Genealogy
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่
เตารังงา

| เตารังงา |
| --- | --- |
นคร

เตารังงาสถานที่ตั้งของเตารังงาแสดงแผนที่นอร์ทไอแลนด์เตารังงาเตารังงา (ประเทศนิวซีแลนด์)แสดงแผนที่ประเทศนิวซีแลนด์
พิกัด: 37°41′S 176°10′E﻿ / ﻿37.683°S 176.167°E﻿ / -37.683; 176.167
ประเทศ: นิวซีแลนด์
เกาะ: เกาะเหนือ
Region: เบย์ออฟเพลนตี
Wards: Mauao/Mount Maunganui Matua-Otūmoetai Te Papa Bethlehem Tauriko Welcome Bay Arataki Pāpāmoa Te Awanui (Māori)
ตั้งถิ่นฐาน: 1250–1300
ตั้งเป็นเมือง: 1882
สถาปนานคร: 17 เมษายน 1963
เขตเลือกตั้ง: Tauranga Bay of Plenty
การปกครอง
 • MP (Tauranga): แม่แบบ:NZ officeholder data (แม่แบบ:NZ officeholder data)
 • MP (Bay of Plenty): แม่แบบ:NZ officeholder data (แม่แบบ:NZ officeholder data)
 • นายก: แม่แบบ:NZ officeholder data
 • ผู้รักษาการแทนนายก: Jen Scoular
 • Territorial authority: Tauranga City Council
พื้นที่
 • พื้นดิน: 141.91 ตร.กม. (54.79 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 232 เมตร (761 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร (มิถุนายน 2024)
 • Territorial: 162,800 คน
เขตเวลา: UTC+12:00 (NZST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+13:00 (NZDT)
รหัสไปรษณีย์: Map of postcodes 3110, 3112, 3116, 3118
รหัสพื้นที่: 07
Local iwi: Ngāti Ranginui, Ngāi Te Rangi, Ngāti Pūkenga
เว็บไซต์: Tauranga.govt.nz
เตารังงา (อังกฤษ: Tauranga) เป็นนครชายฝั่งทะเลในภูมิภาคเบย์ออฟเพลนตีและเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศนิวซีแลนด์ โดยมีประชากรในเขตเมือง 162,800 คน (มิถุนายน 2024)  หรือประมาณร้อยละ 3 ของประชากรทั้งประเทศ ชาวเมารีเข้ามาตั้งถิ่นฐานในช่วงปลายศตวรรษที่ 13 และชาวยุโรปเข้ามาล่าอาณานิคมในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 และได้รับการสถาปนาเป็นเมืองใน ค.ศ. 1963
เมืองนี้ครอบคลุมพื้นที่ 141.91 ตารางกิโลเมตร (54.79 ตารางไมล์)
เตารังงาเป็นหนึ่งในศูนย์กลางหลักของธุรกิจ การค้าระหว่างประเทศ วัฒนธรรม แฟชั่น และวิทยาศาสตร์ด้านพืชกรรมสวนของประเทศนิวซีแลนด์ ท่าเรือเตารังงาเป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดของนิวซีแลนด์ในแง่ของปริมาณการส่งออกรวมและประสิทธิภาพ เตารังงาเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการเติบโตเร็วที่สุดของนิวซีแลนด์ โดยมีประชากรเพิ่มขึ้น 11% จากการสำรวจสำมะโนประชากรระหว่างปี 2006 และปี 2013  และเพิ่มขึ้น 19% ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2013 และ 2018 เนื่องจากการเติบโตอย่างรวดเร็วของประชากร เมือง เตารังงาจึงกลายเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 5 ของนิวซีแลนด์ แซงหน้าดะนีดิน และเขตเมืองเนเพียร์- แฮสติงส์
วัดปรินายกวรวิหาร

| วัดปรินายกวรวิหาร |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 1 ถนนปรินายก แขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: พระสุรภีพุทธพิมพ์
หมายเหตุ: 

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดปรินายกวรวิหาร
ขึ้นเมื่อ: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0000008
 
 
 
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดปรินายกวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

เดิมวัดนี้ชื่อ วัดพรหมสุรินทร์ สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2353 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) โดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ขณะมีบรรดาศักดิ์เป็นพระพรหมสุรินทร์ จึงตั้งชื่อวัดตามราชทินนามในขณะนั้น วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยผู้สร้างวัดในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากกลับจากราชการสงครามกับญวนที่เขมร แต่ไม่ทันสำเร็จก็ถึงแก่อสัญกรรมเสียก่อน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้รับไว้เป็นพระอารามหลวงและสร้างต่อจนแล้วเสร็จและพระราชทานนามใหม่ว่า วัดปรินายก เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่เจ้าพระยาบดินทรเดชาซึ่งดำรงตำแหน่งสมุหนายก ณ ขณะนั้น คำว่า ปรินายก มาจากคำว่า ปรินายกรตน แปลว่า "ขุนพลแก้วคู่บารมีมหาจักรพรรดิราช"
เมื่อมีการตัดถนนราชดำเนินเมื่อ พ.ศ. 2442 (สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) เส้นทางของถนนได้ตัดเข้ามาในพื้นที่ของวัดปรินายก ทำให้วัดต้องสูญเสียพื้นที่บริเวณวัดไปมาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาวัดปรินายกใหม่ทั้งหมด โดยสร้างพระอุโบสถใหม่และนำใบเสมาจากพระอุโบสถเดิมมาประดิษฐานรอบพระอุโบสถใหม่ แม้จะเหลือพื้นที่เป็นวัดเล็ก ๆ แต่พระองค์ก็ได้พระราชทานใบเสมาคู่ จึงทำให้วัดปรินายกยังคงมีสถานะเป็นวัดหลวงอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2443
อาคารเสนาสนะ

พระอุโบสถสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2444 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ภายในประดิษฐาน พระสุรภีพุทธพิมพ์ พระพุทธรูปฝีมือช่างสุโขทัย หน้าตัก 3 ศอกคืบ 4 นิ้ว เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) อันเชิญมาจากที่ไหนไม่ปรากฎ
ศาลาการเปรียญเป็นตำหนักของพระราชวงศ์ เป็นของเก่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซ่อมปรับปรุง พ.ศ. 2497 หอระฆังในวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 วัดมีสำนักวิปัสสนากรรมฐาน ประกอบด้วยเรือนไม้หลายหลัง มีกุฏิสงฆ์จำนวน 18 หลัง
พระสุรภีพุทธพิมพ์ พระประธานในพระอุโบสถ
อาร์ทิมิส 5

| อาร์ทิมิส 5 |
| --- | --- |
สรุปแผนภารกิจของอาร์ทิมิส 5

ประเภทภารกิจ: การลงจอดบนดวงจันทร์ที่มีลูกเรือ, การประกอบเกตเวย์
ผู้ดำเนินการ: นาซา
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ยานอวกาศ: ออไรออน สถานีอวกาศเกตเวย์ ยานลงจอดบลูมูน
ผู้ผลิต: ล็อกฮีด มาร์ติน (ออไรออนซีเอ็ม) แอร์บัส (ออไรออนอีเอสเอ็ม) บลูออริจิน (ยานลงจอดบลูมูน)
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: มีนาคม 2030 (ตามแผน)
จรวดนำส่ง: สเปซลอนช์ซิสเตม Block 1B
ฐานส่ง: เคนเนดี, LC-39B
ผู้ดำเนินงาน: บริษัท ดีพสเปซ ทรานสปอร์ต จำกัด
 

สิ้นสุดภารกิจ
พิกัดลงจอด: มหาสมุทรแปซิฟิก (ตามแผน)
 

ยานลงจอด ดวงจันทร์
ตำแหน่ง]ลงจอด: ขั้วใต้ของดวงจันทร์
 
โครงการอาร์ทิมิส← อาร์ทิมิส 4อาร์ทิมิส 6 → 
อาร์ทิมิส 5 (อังกฤษ: Artemis V) เป็นภารกิจลำดับที่ห้าของโครงการอาร์ทิมิส ที่วางแผนโดยนาซาและเป็นการบินที่มีลูกเรือครั้งแรกของยานลงจอดบลูมูน ภารกิจนี้จะปล่อยนักบินอวกาศ 4 คน โดยใช้จรวดสเปซลอนช์ซิสเตม และยานออไรออนไปยังสถานีอวกาศเกตเวย์ และจะเป็นการลงจอดบนดวงจันทร์ครั้งที่สามของโครงการอาร์ทิมิส นอกจากนี้ อาร์ทิมิส 5 จะส่งมอบองค์ประกอบใหม่สองส่วนให้กับสถานีอวกาศเกตเวย์ด้วย
ภาพรวม

อาร์ทิมิส 5 จะปล่อยนักบินอวกาศ 4 คนไปยังสถานีอวกาศลูนาเกตเวย์ ภารกิจนี้จะส่งมอบโมดูล ESPRIT สำหรับการเติมเชื้อเพลิงและการสื่อสารที่พัฒนาโดยองค์การอวกาศยุโรป และระบบแขนหุ่นยนต์ที่สร้างโดยองค์การอวกาศแคนาดาให้กับเกตเวย์ รวมถึงยานสำรวจพื้นผิวของนาซาที่เรียกว่า ยานยนต์สำรวจดวงจันทร์
หลังจากเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศเกตเวย์ นักบินอวกาศสองคนจะขึ้นยานลงจอดบลูมูน และนำยานลงจอดใกล้ขั้วใต้ของดวงจันทร์ ใกล้กับยานยนต์สำรวจดวงจันทร์ นี่จะเป็นการลงจอดครั้งแรกนับตั้งแต่อะพอลโล 17 ที่ใช้รถสำรวจบนดวงจันทร์แบบไม่มีแรงดัน นักบินอวกาศจะอยู่บนพื้นผิวดวงจันทร์ประมาณหนึ่งสัปดาห์ เพื่อทำกิจกรรมการสำรวจและวิทยาศาสตร์
ข้อมูลเมื่อเดอทนมีนาคม ค.ศ. 2024 อาร์ทิมิส 5 มีกำหนดปล่อยไม่เร็วกว่ามีนาคม ค.ศ. 2030
แผนภารกิจยานลงจอดของอาร์ทิมิส 5