stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มอัคบารี
จุดกำเนิดของแนวทางอัคบารี

ขบวนการอัคบารีมีจุดกำเนิดจากยุคสมัยของบรรดาอิมามมะอฺศูม(อ) และ เหล่าสาวกของบรรดาอิมาม(อ)ล้วนแล้วใช้แนวทางอัคบารีในการวินิจฉัยบทบัญญัติอิสลาม แต่คำว่า “กลุ่มอัคบารี”ถูกขนานนามครั้งแรกโดยมุฮัมหมัดอามีน อิสตาร์ ออบอดี ซึ่งทัศนะดังกล่าวถูกบันทึกในหนังสือหลายเล่มอาทิ “มัรญะอียัต”โดย ซัยยิด ฮิดายะตุลลอฮ ฏอลิกอนี บรรดาผู้รู้ที่ยิ่งใหญ่อาทิ เชค ศอดูก และ เชคกุลัยนี ได้ตามแนวทางนี้เช่นกัน
ในเริ่มต้น ศตวรรษที่ ๑๑ (ฮ.ศ) ได้มีการปฏิเสธแนวทางของการวินิจฉัยเกิดขึ้นโดยบุคคลหนึ่งนามว่า มุฮัมหมัด อามีน อิสตาร์ ออบอดีซึ่งก่อตั้งสำนักต่อต้าน ฟิกฮ (การวินิจฉัยบทบัญญัติ) โดยมีความเชื่อว่าอัลกุรอานไม่สามารถเป็นบทพิสูจน์ในการวินิจฉัยได้ และพวกเขายังคงปฏิเสธ การอิจมะอฺ (การลงมติในการวินิจฉัยโดยผู้เชี่ยวชาญ) นอกเหนือจากนั้นพวกเขายังต่อต้านแนวทางปรัชญาและรหัสยะด้วยเช่นกัน
แนวทางเช่นนี้เกิดขึ้นในทุกสำนักทั้งสำนักในเชิงนิติอิสลาม และสำนักเชิงเทววิทยา ในนิกายซุนนี่กลุ่มดังกล่าวจะถูกเรียกว่าชาว ฮาดิษ (บรรดาฟะกิฮ ฮิญาซ) ตรงกันข้ามกับสำนักสติปัญญาและตรรกะ(บรรดาฟะกิฮในอิรัก) ซึ่งเปรียบเสมือนความแตกต่างในทัศนะเชิงหลักศรัทธาที่เกิดขึ้นระว่างสำนัก อาชาอิเราะห์ (ซึ่งถือหนทางการถ่ายทอดเป็นหลักและเชื่อไปยังความหมายภายนอกของฮาดิษ) ตรงกันข้ามกับสำนักมุอฺตะซีละ(ซึ่งใช้หนทางการใช้เหตุผลด้วยสติปัญญา) ในชีอะห์ แนวทางอัคบารีจะปรากฏในฟิกฮ์มากกว่าเทววิทยา
แบ่งยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ของอัคบารี

. ยุคที่หนึ่ง ตรงกับยุคที่สามของการบันทึกฮาดิษในนิกายชีอะห์ หมายถึงศตวรรษที่สามถึงศตวรรษที่หก บรรดาผู้อวุโสของกลุ่มอัคบารีมีดังต่อไปนี้ “ นัศร อิบนิ มะซาฮิม/ มุฮัมหมัด อิบนิ อะห์หมัด อิบนิ ยะฮ์ยา/ มุฮัมหมัด อิบนิ ยะอฺฟัร อัลอะซะดี/ มุฮัมหมัด อิบนิ ญะอฺฟัร อัลเมาดิบ/มุฮัมหมัด อิบนิ ฮิซาน/ อะห์หมัดอิบนิ มุฮัมหมัด อัลบัรกี/ อาลีอิบนิ คอตัมอัลกัซวีนี/ อบูอัมรว์ อัลกิชี/มุฮัมหมัด อิบนิ มัซอูด อัลอะยาชี และ ซัยยิดรอฎี (ผู้รวบรวมตำรานะฮญุลบะลาเฆาะห์)
ยุคที่สอง ตรงกับยุคที่สี่ของการบันทึกฮาดิษในนิกายชีอะห์หมายถึง ศตวรรษที่หกถึงศตวรรษที่สิบ บรรดาผู้อาวุโสในยุคนี้คือ เชคฏอบัรซี/กุฏบ์ รอวันดี และ อิบนิ ชะฮร์ ออชูบ/
ยุคที่สาม ตรงกับยุคที่ห้าของการบันทึกฮาดิษในนิกายชีอะห์หมายถึงศตวรรษที่ ๑๑ และ ๑๒ ซึ่งอยู่ในยุคสมัยการปกครอง ราชวงศ์ซาฟาวิด เริ่มต้นโดย มุลลามุฮัมหมัดอามีน อิสตาร์ ออบอดี และจบลงที่ยุคสมัยของเชคยูซูฟ บะฮ์รอนี
ยุคที่สี่และห้า คือช่วงศตวรรษที่ผ่านมาซึ่งมีผู้คนให้ความสำคัญต่อการเรียนรู้วิชาความรู้ด้านศาสนา และบางครั้งอาจไม่ได้ให้ความสำคัญต่อฮาดิษเท่าที่ควรในการเผยแพร่ ซึ่งยังคงมีกลุ่มที่ให้ความสำคัญต่อฮาดิษและ แม้ว่าพวกเขาจะใช้แนวทางอุศูลีในการวินิจฉัยบทบัญญัติแต่ยังคงมุ่งไปยังฮาดิษและใช้แนวทางของกลุ่มอัคบารีในการยอมรับฮาดิษต่าง ๆ
คุณลักษณะของกลุ่มอัคบารีในยุคราชวงศ์ซาฟาวิด(ยุคที่สาม)

1.	ปฏิเสธหลักเกณฑ์ในการวินิจฉัย กลุ่มอัคบารีมีหลักเกณฑ์ในการวินิจฉัยเป็นของตนเอง และยังคงมีหลายกฎเกณฑ์ที่เป็นที่ยอมรับของกลุ่มอุศูลีฝ่ายตรงข้ามของคุณลักษณะเช่นนี้คือ กลุ่มอุศูลีนิกายชีอะห์
2.	ปฏิเสธความรู้ที่เกี่ยวข้องกับสายรายงาน แม้ว่ากลุ่มอัคบารีจะมีความรู้ต่อสายรายงานฮาดิษมากมายถือเป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญ แต่พวกเขากลับปฏิเสธเรื่องราวดังกล่าวในการยอมรับฮาดิษบทหนึ่ง และยังคงยอมรับฮาดิษหลายบทซึ่งไม่มีความน่าเชื่อถือตามหลักความรู้ที่ว่าด้วยสายรายงาน กลุ่มที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามคุณลักษณะนี้ของอัคบารี คือ กล่มุ ริญาลียูน (ผู้มีความเชี่ยวชาญในเรื่องสายรายงานฮาดิษ)
3.	ปฏิเสธความเป็นบทพิสูจน์ในภายนอกของอัลกุรอาน และ ต่อต้านการอรรถาธิบายอัลกุรอานที่ไม่ได้มาจากฮาดิษ กลุ่มอัคบารีมีความเชื่อว่าการอรรถาธิบายโองการอัลกุรอานจะต้องพึ่งไปยังฮาดิษเพียงเท่านั้นและฮาดิษคือแนวทางเดียวที่จะทำให้มนุษย์เข้าใจเนื้อหาของอัลกุรอานได้ พวกเขายังคงปฏิเสธความหมายที่ได้จากภายนอกของอัลกุรอาน ฝ่ายตรงข้ามของลักษณะนี้คือกลุ่มอุศูลี และ บรรดานักอรรถาธิบายอัลกุรอานที่เชื่อในแนวทางอื่นในการให้ความหมายต่ออัลกุรอานนอกเหนือจากฮาดิษ
4.	ต่อต้านปรัชญา กลุ่มอัคบารีมีทัศนะเช่นเดียวกับสาวกบางท่านของบรรดาอิมามและบางกลุ่มจากกลุ่มอุศูลีมีความเชื่อว่าปรัชญาคือแนวทางที่ผิด ความคิดดังกล่าวทั้งกลุ่มอัคบารีและอุศูลีมีความคิดเหมือนกันซึ่งฝ่ายตรงข้ามของลักษณะนี้คือกลุ่มนักปรัชญา
5.	ต่อต้านแนวทางอิรฟานและตะเศาวุฟ ในคุณลักษณะนี้กลุ่มอัคบารีมีทัศนะเช่นเดียวกันกับบรรดาสาวกของอิมามบางท่าน  และส่วนมากของอุศูลี โดยคัดค้าน แนวทางตะเศาสุฟของ อิบนิ อะรอบี และ ซัยยิด ฮัยดัร ออมุลี ซึ่งมีคำสั่งสอนที่ตรงกันข้ามกับนิกายชีอะห์
คอตะมุนนะบียีน

คอตะมุนนะบียีน (อาหรับ: خاتم النبيين, อักษรโรมัน: khātam an-nabīyīn หรือ khātim an-nabīyīn) หรือ คอตะมุลอัมบิยา (อาหรับ: خاتم الأنبياء, อักษรโรมัน: khātam al-anbiyā’ หรือ khātim al-anbiyā) เป็นตำแหน่งในอัลกุรอานและมุสลิมที่ใช้ระบุศาสดามุฮัมมัดเป็นศาสดาคนสุดท้ายที่พระเป็นเจ้าส่งมา โดยปรากฏในอัลกุรอานดังนี้:
มุฮัมมัดมิได้เป็นบิดาผู้ใดในหมู่บุรุษของพวกเจ้า แต่เป็นเราะซูลของอัลลอฮ์และคนสุดท้ายแห่งบรรดานะบี และอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ทุกสิ่ง
คำว่า คอตัม ในภาษาอาหรับ แปลว่า การประทับตราด้วยแหวน, การปิดผนึก และคำนี้ก็หมายถึง "ท้ายสุดของบรรดานบี" ด้วยเช่นกัน
คอลิด อิบน์ ซะอีด

คอลิด อิบน์ ซะอีด อิบน์ อัลอาส อัลอุมะวี (อาหรับ: خالد بن سعيد; เสียชีวิตใน ค.ศ. 634) เป็นเศาะฮาบะฮ์ของศาสดามุฮัมมัด
เขาเข้ารับอิสลามพร้อมกับอัมร์ พี่/น้องชายของเขาก่อน ค.ศ. 613 แล้วอพยพไปยังอบิสซิเนียพร้อมกับฮะมะนียะฮ์ ภรรยาของเขา ซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นวะลีของอุมมุฮะบีบะฮ์ในตอนที่เธอแต่งงานกับมุฮัมมัดขณะยังอยู่ในอบิสซิเนีย เขาเป็นหนึ่งในมุฮาญิรูนที่ปฏิเสธสัตยาบัน
ใน ค.ศ. 633 เขาเป็นผู้บัญชาการในการรบที่ซีเรียของอะบูบักร์ ใน ค.ศ. 634 เขาแต่งงานกับอุมมุฮะกีมในตอนเย็นก่อนที่จะถูกฆ่าในยุทธการที่มัรญ์ อัศศ็อฟฟัร
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลพิเศษมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2013
ประเภท: การประกวดนางงาม
สํานักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง:  ไทย
สมาชิก  : 100+
ภาษาทางการ : อังกฤษ
บุคลากรหลัก: ณวัฒน์ อิสรไกรศีล
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลพิเศษมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ซึ่งจัดการประกวดครั้งแรกในปี 2013 มีทั้งสิ้น 4 รางวัล คือ ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม, ชุดราตรียอดเยี่ยม, ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม และมิสป๊อปปูลาร์โหวต แต่ในการประกวดครั้งถัดมาในปี 2014 ได้เพิ่มรางวัลพิเศษอีก 1 รางวัล คือ โซเชียลมีเดียยอดเยี่ยม
ตารางสรุปผลรางวัลรวม

| ประเทศ | จำนวน | ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม | ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม | ชุดราตรียอดเยี่ยม | มิสป๊อปปูลาร์โหวต | พลังประเทศแห่งปี | แกรนด์วอยซ์อะวอร์ด | โซเชียลมีเดียยอดเยี่ยม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เวียดนาม | 6 | 3 |  |  | 2 | 1 |  |  |
|  ไทย | 6 | 2 | 1 | 2 |  | 1 | 1 |  |
|  อินโดนีเซีย | 5 | 2 |  | 1 | 1 |  |  | 1 |
|  เปรู | 4 | 3 |  | 1 |  |  |  |  |
|  บราซิล | 3 | 1 | 2 |  |  |  |  |  |
|  ญี่ปุ่น | 3 | 1 |  | 1 |  |  |  | 1 |
|  กัมพูชา | 3 |  |  |  | 2 | 1 |  |  |
|  พม่า | 3 |  |  |  | 2 | 1 |  |  |
|  สาธารณรัฐโดมินิกัน | 2 |  | 1 | 1 |  |  |  |  |
|  มาเลเซีย | 2 | 1 |  |  | 1 |  |  |  |
|  จีน | 2 | 1 |  | 1 |  |  |  |  |
|  คอสตาริกา | 2 |  | 2 |  |  |  |  |  |
|  เม็กซิโก | 2 |  |  | 2 |  |  |  |  |
|  กานา | 2 |  |  | 1 |  |  | 1 |  |
|  ไนจีเรีย | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  |
|  แองโกลา | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  |
|  กัวเตมาลา | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  |
|  เอกวาดอร์ | 1 | 2 |  |  |  |  |  |  |
|  ฟิลิปปินส์ | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  |
|  สหราชอาณาจักร | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  |
|  ฮอนดูรัส | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  |
|  ปวยร์โตรีโก | 1 |  | 1 |  |  |  |  |  |
|  บาฮามาส | 1 |  | 1 |  |  |  |  |  |
|  คิวบา | 1 |  | 1 |  |  |  |  |  |
|  ลัตเวีย | 1 |  | 1 |  |  |  |  |  |
|  ปานามา | 1 |  | 1 |  |  |  |  |  |
|  อังกฤษ | 1 |  |  | 1 |  |  |  |  |
|  รัสเซีย | 1 |  |  | 1 |  |  |  |  |
|  พม่า | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  |
|  มอริเชียส | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  |
|  เกาหลีใต้ | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  |
|  ศรีลังกา | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  |
|  ตรินิแดดและโตเบโก | 1 |  |  |  |  |  | 1 |  |
|  เช็กเกีย | 1 |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  อินเดีย | 1 |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  จาเมกา | 1 |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  ปารากวัย | 1 |  |  |  |  |  |  | 1 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
รายชื่อรองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้ายมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
รายชื่อฉบับของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ประเทศที่เข้าร่วมมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024 
 บริษัท  องค์กร  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้าย  รางวัลพิเศษ  พิธีกรและศิลปินรับเชิญ  ประเทศ  ฉบับ
การละศีลอด

อิฟฏอร (อาหรับ: إفطار) ใช้เรียกอาหารมื้อค่ำของชาวมุสลิมในช่วง เดือนรอมะฎอน และหมายถึงการละศีลอดนั่นเอง บางครั้งชาวมุสลิมจะทำการละศีลอดร่วมกัน โดยการละศีลอดจะเริ่มขึ้นทันทีหลังจากการอาซาน ของนมาซมัฆริบ  ส่วนใหญ่แล้วจะละศีลอดด้วยผล อินทผลัม
ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกแห่งชาติ

องค์กรมรดกทางวัฒนธรรมได้ขึ้นทะเบียนให้ประเพณีการจัดสำรับอาหารละศีลอดของชาวอิหร่านเป็นมรดกของชาติอิหร่าน
ดูเพิ่ม

เดือนรอมะฎอน
ซะฮูร
แหล่งข้อมูล

แม่แบบ:پانویس
↑   {{cite web}}: Citation ว่างเปล่า (help)
↑  سفره افطار ثبت ملی شد
ตัวอย่างสำรับอาหารละศีลอดของชาวอิหร่าน จะทานอาหารมื้อค่ำหลังจากละศีลอดแล้ว
การลงโทษในหลุมฝังศพ

แนวคิดศาสนาอิสลาม–ยูดาห์
การลงโทษในหลุมฝังศพ (อาหรับ: عذاب القبر ʿAzāb ul-Qabr บางครั้งแปลเป็น การทรมานในหลุมฝังศพ) เป็นแนวคิดเกี่ยวกับช่วงเวลาระหว่างความตายถึงการฟื้นคืนชีพในวันพิพากษาในศาสนายูดาห์-อิสลาม ในฮะดีษบางส่วนบันทึกว่าดวงวิญญาณของคนชั่วจะถูกลงโทษจากเทวทูตสองตนในหลุมฝังศพ ในขณะที่ผู้ศรัทธาจะพบว่าหลุมฝังศพของตนนั้น "สงบสุขและเป็นสุข"
การลงโทษในหลุมฝังศพไม่ปรากฏในอัลกุรอาน แต่ปรากฏในฮะดีษที่รวบรวมโดยอิบน์ ฮันบัล และปรากฏเร็วสุดถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 ปัจจุบันยังคงปรากฏในหมู่ซุนนีและชีอะฮ์ส่วนใหญ่
แนวคิดที่คล้ายกันปรากฏในรายงานศาสนายูดาห์ที่คนชั่วจะถูกลงโทษจากเทวทูตแห่งการทำลายล้าง ในบริเวณที่อยู่กึ่งกลางระหว่างการฟื้นคืนชีพผู้เสียชีวิตกับการเสียชีวิตของปัจเจกบุคคล
ศาสนา > อิสลาม

อัลกุรอานกล่าวอ้างถึงช่วงเวลาระหว่างความตายกับการฟื้นคืนชีพน้อยมาก โดยไม่ได้กล่าวถึงรางวัลหรือการลงโทษใด ๆ ที่จะเกิดแก่ผู้เสียชีวิตในหลุมฝังศพอย่างไรก็ตาม อัลกุรานได้กล่าวถึงบุคคลส่วนหนึ่งอย่างผู้พลีชีพมีชีวิตและไม่ตายใน 2:154 และยังระบุใน 71:25 ด้วยว่ามีบางคนอยู่ในนรกไว้แล้ว คำว่า บัรซัค บ่งชี้ว่าคนตายและคนเป็นอยู่แยกจากกัน และไม่สามารถติดต่อกันได้ หรืออาจสื่อถึงช่วงเวลาระหว่างวันฟื้นคืนชีพกับความตาย และเป็นคำพ้องของ "หลุมฝังศพ" ในขณะที่ส่วนหนึ่งถือว่าบัรซัคเปรียบเสมือนโลกที่แบ่งแยกและเชื่อมโลกแห่งความตายกับโลกที่มีชีวิตอยู่ไปพร้อม ๆ กัน ดังนั้น ธรรมเนียมมุสลิมบางส่วนโต้แย้งถึงความเป็นไปได้ในการติดต่อผู้เสียชีวิตผ่านการนอนบนหลุมฝังศพ
หลังการฝังศพ แต่ละคนจะถูกมุนกัรและนะกีร เทวทูตสองตนที่พระเจ้าแต่งตั้งให้สอบสวนผู้เสียชีวิตเพื่อทดสอบความศรัทธา ผู้ศรัทธาจะตอบคำถามถูกและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ในขณะที่คนบาปและผู้ปฏิเสธศรัทธาจะตอบคำถามไม่ได้และมีการลงโทษตามมา ในโลกบัรซัค ดวงวิญญาณของคนบาปและผู้ปฏิเสธศรัทธาจะถูกเก็บไว้และถูกลงโทษในสถานที่ที่มีชื่อว่าซิจญีน ซึ่งกล่าวกันว่าอยู้ในชั้นใต้สุดของโลก (ตามธรรมเนียมระบุว่าในนรก ก่อนวันฟื้นคืนชีพ) ส่วนดวงวิญญาณของผู้ศรัทธาจะถูกเก็บไว้ที่อิลลีย์ยีน บางรายงานระบุว่าอิลลีย์ยีนอยู่ในสวรรค์ มีความเชื่อว่าไฟ ซึ่งแทนการกระทำไม่ดีของตนเอง สามารถมองเห็นได้ในระหว่างการลงโทษในหลุมฝังศพ และความเจ็บปวดทางวิญญาณที่เกิดจากสิ่งนี้สามารถนำไปสู่การชำระล้างดวงวิญญาณได้
ศาสนา > ยูดาห์

วรรณกรรมรับไบมีธรรมเนียมมากมายเกี่ยวกับเทวทูตผู้ลงโทษตีสอนคนตาย ในหนังสือศาสนายูดาห์ ดวงวิญญาณของคนชั่วจะถูกลงโทษในโลกหลังความตายโดยดุมาห์และเทวทูตแห่งการทำลายล้างใต้บังคับบัญชา 3 ตน ดวงวิญญาณจะถูกทรมานทุกวัน ยกเว้นเพียงวันสะบาโต Arent Jan Wensinck (1882-1939) นักบูรพทิศนิยมชาวดัตช์ โต้แย้งว่าธรรมเนียมการลงโทษในหลุมฝังศพของศาสนายูดาห์ปรากฏขึ้นหลังศาสนาอิสลาม ดังนั้นเรื่องนี้จึงมีอิทธิพลต่อศาสนายูดาห์มากกว่าศาสนายูดาห์มีอิทธิพลต่อศาสนาอิสลาม
แหล่งข้อมูลอื่น

The Death, Life After Death, The Signs of the Hour
คณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรน

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  บาห์เรน
รหัสประเทศ: BRN
วันก่อตั้ง: 1978
วันรับรอง: 1979
สมาคม: สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
สำนักงานใหญ่: ซิฟ, ประเทศบาห์เรน
ประธาน: เจ้าชายเชค คอลิด บิน ฮะมัด อัล เคาะลีฟะฮ์
เลขาธิการใหญ่: มุฮัมมัด ฮะซัน อัล นุซูฟ
เว็บไซต์: www.boc.bh
คณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรน (อาหรับ: اللجنة الأولمبية البحرينية, รหัสประเทศ: BRN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศบาห์เรน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1978 และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ในปี ค.ศ. 1984 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ เนื่องจากประเทศบาห์เรนเป็นประเทศมุสลิมจึงไม่มีนักกีฬาหญิงถูกส่งเข้าร่วมการแข่งขัน แต่ในโอลิมปิกลอนดอน 2012 คณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรนได้ส่งนักกีฬาหญิงเข้าร่วมแข่งขันเป็นครั้งแรกและได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขัน
ปัจจุบันคณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรนมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มานามา ประเทศบาห์เรน โดยมีประธานคือ เจ้าชายเชค คอลิด บิน ฮะมัด อัล เคาะลีฟะฮ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2018-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) |
| --- | --- |
เอเชียนเกมส์
โซน 1 เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
โซน 2  เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
โซน 3 เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
โซน 4  เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไต้หวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
โซน 5 เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
สมัย เจริญช่าง

| สมัย เจริญช่างม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
สมัย ใน พ.ศ. 2553
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 มกราคม พ.ศ. 2498 (69 ปี) อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2528–2562)  กล้า (2563–2565) สร้างอนาคตไทย (2565–2566)  รวมไทยสร้างชาติ (2566–ปัจจุบัน)

สมัย เจริญช่าง (เกิด 18 มกราคม พ.ศ. 2498) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตประธานคณะกรรมาธิการสวัสดิการสังคม สภาผู้แทนราษฎ3
ประวฉลาดทางด้านงานัติ

สมัย เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2498 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมวิทยา จากวิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา และปริญญาโทพัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การทำงาน > งานการเมือง

นายสมัย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 เป็นสมัยแรก ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา กรุงเทพมหานคร ซึ่งต้องพ้นจากตำแหน่งในการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 จากนั้นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เป็นสมัยที่ 3
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 นายสมัย ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายจิรายุ ห่วงทรัพย์ จากพรรคเพื่อไทย และในการเลือกตั้งปี 2562 นายสมัยไม่ได้ลงเลือกตั้งเนื่องจากประกาศลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ หลังจากอยู่กับพรรคมายาวนานถึง 34 ปี เนื่องจากไม่พอใจการคัดเลือกผู้สมัคร ส.ส.ในเขตกรุงเทพมหานคร ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคกล้า ของกรณี จาติกวณิช โดยรับตำแหน่งประธานคณะกรรมการจริยธรรมพรรค
การทำงาน > งานด้านศาสนา

นายสมัย เจริญช่าง เป็นนักวิชาการด้านศาสนาอิสลาม และได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย และในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นตัวแทนในสภาการศึกษา นอกจากนี้ ยังดำรงตำแหน่งทางสังคมอีกหลายตำแหน่ง เช่น หัวหน้าคณะผู้ประสานงานมัสยิดในกรุงเทพมหานคร   กรรมการอิสลามประจำกรุงเทพมหานคร  และนายกสมาคมโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาสุวินทวงศ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 23 เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะกรรมการพาราลิมปิกปาเลสไตน์

คณะกรรมการพาราลิมปิกปาเลสไตน์ (อาหรับ: اللجنة البارالمبية الفلسطينية, อังกฤษ: Palestinian Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: PLE) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศปาเลสไตน์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่รอมัลลอฮ์ ประเทศปาเลสไตน์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2553 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากปาเลสไตน์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกเอเชีย (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศปาเลสไตน์ในพาราลิมปิก
ประเทศปาเลสไตน์ในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกปาเลสไตน์
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย (APC) |
| --- | --- |
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไตหวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลียเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
กูฟีย์

ธงชาติอิรักตรงกลางเป็นอักษรกูฟีย์เขียนว่า "อัลลอฮุอักบัร" (الله اكبر) แปลว่า พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่ที่สุด
อักษรกูฟีย์ หรือ อักษรคูฟิกฮ์ (อาหรับ: الخط الكوفي; Kufic script) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรอาหรับที่ได้รับความนิยมตั้งแต่ยุคเริ่มแรกในฐานะอักษรที่นิยมใช้ในการคัดลอกอัลกุรอานและเพื่อการตกแต่งทางสถาปัตยกรรม และในเวลาต่อมาได้กลายเป็นรูปแบบอ้างอิงและรูปแรกเริ่ม (archetype) ของอักษรอาหรับอีกจำนวนมาก กูฟีย์พัฒนามาจากอักษรนาบาเตียนอิรักจากเมืองกูฟา ชื่อเมืองกูฟานี้เป็นที่มาของชื่อเรียกอักษรกูฟีย์ หรือกูฟิกในภาษาอังกฤษ ลักษณะหลักของอักษรกูฟีย์คือการเรียงในแนวนอน, รูปอักษรเป็นเส้นตรง (rectilinear letterforms) และประกอบด้วยมุมแหลม กูฟีย์ยังสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อย ๆ ได้อีก ตามลักษณะการคัดอักษรวิจิตร
กูฟีย์เหลี่ยม

กูฟีย์เหลี่ยม (Square Kufic; อาหรับ: ٱلْكُوفِيّ ٱلمُرَبَّع) หรือ บันนาอี (banna'i; بَنَائِيّ, อักษร "อิฐ") เป็นรูปแบบการเขียนอักษรอาหรับเปลือย (bare writing) ซึ่งพัฒนาชึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 นักอักษรวิจิตร มามูห์น ซักกัล อธิบายว่า กูฟีย์เหลี่ยมถูกนำมาใช้เพื่อการก่อสร้างที่ใช้อิฐเป็นหลักในการตกแต่งให้เป็นอักษรวิจิตรอิสลาม และ "การอ่านออกไม่ใช่หัวใจสำคัญ" ของกูฟีย์เหลี่ยม
ระเบียงภาพ

หน้าหนึ่งจากอัลกุอานอักษรกูฟีย์, ราวศตวรรษที่แปด (Surah 15: 67–74)
อักษรกูฟีย์จาก อุลกุรอานยุคแรก ๆ ราวศตวรรษที่ 8-9 (Surah 7: 86–87)
เอกสารซูรัต มัรยัม; อักษรกูฟีย์บนหนังกวางกะเซล, ศตวรรษที่เก้า (Surah 19: 83–86)
อัลกุรอานอักษรกูฟีย์เขียนด้วยหมึกและประดับทอง, ศตวรรษที่ 11, ประเทศอิหร่าน (Surah 92: 1–5)
ส่วนหนึ่งของ "กุรอานพยาบาล” (مصحف الحاضنة)
อัลกุรอานยุตอับบัสซิด เปอร์เซีย, รอยต่อศตวรรษที่ 11-12
อักษรกูฟีย์จมกฟรายส์แพนโทกราเฟีย (1799)
กูฟีย์แบบมาเกรบประดับมิมบัรมัสยิดกุตุบบียยา
ตัวอย่างลายกูฟีย์เหลี่ยม แสดงชื่อของ "มุฮัมมัด" (เส้นสีดำ) ควบกับ "อะลี" สี่ชื่อ (เส้นสีขาว) ลักษณะแบบนี้นิยมใช้ทำเป็นงานกระเบื้องในสถาปัตยกรรมอิสลาม
คาซาบลังกาทวินเซ็นเทอร์

| คาซาบลังกาทวินเซ็นเทอร์ |
| --- | --- |
برجا الدار البيضاء
th
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: กาซาบล็องกา ประเทศโมร็อกโก
พิกัด: 33°35′10″N 7°37′55″W﻿ / ﻿33.58611°N 7.63194°W﻿ / 33.58611; -7.63194
แล้วเสร็จ: 1999
ความสูง
หลังคา: 115 ม. (377 ฟุต)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 28
พื้นที่แต่ละชั้น: 93,000 ตร.ม. (1,000,000 ตร.ฟุต)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: บริษัทสถาปัตยกรรมริการ์ดู บูฟิลย์
คาซาบลังกาทวินเซ็นเทอร์ (อังกฤษ: Casablanca Twin Center; อาหรับ: برجا الدار البيضاء; ฝรั่งเศส: Tours Jumelles de Casablanca) เป็นตึกระฟ้าสองอาคารในกาซาบล็องกา ประเทศโมร็อกโก แต่ละตึกมีความสูง 28 ชั้น ภายในประกอบด้วยร้านค้า สำนักงาน และโรงแรมระดับห้าดาว อาคารตั้งอยูในย่านใจกลางเมืองอัลมะอารีฟ และเป็นผลงานออกแบบของริการ์ดู บูฟิลย์
คณะกรรมการพาราลิมปิกอียิปต์

คณะกรรมการพาราลิมปิกอียิปต์ (อาหรับ: اللجنة البارالمبية المصرية, อังกฤษ: Egyptian Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: EGY) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศอียิปต์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ไคโร ประเทศอียิปต์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากอียิปต์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศอียิปต์ในพาราลิมปิก
ประเทศอียิปต์ในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการพาราลิมปิกอียิปต์ เก็บถาวร 2020-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา (APC) |
| --- | --- |
 แอลจีเรีย  แองโกลา  เบนิน  บอตสวานา  บูร์กินาฟาโซ  บุรุนดี  แคเมอรูน  กาบูเวร์ดี  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  สาธารณรัฐคองโก  โกตดิวัวร์  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  จิบูตี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  กาบอง  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  ลิเบีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  มอริเตเนีย  มอริเชียส  โมร็อกโก  โมซัมบิก  นามิเบีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  รวันดา  เซาตูแมอีปริงซีป  เซเนกัล  เซเชลส์  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  โตโก  ตูนิเซีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว
คณะกรรมการพาราลิมปิกลิเบีย

คณะกรรมการพาราลิมปิกลิเบีย (อาหรับ: للجنة البارألمبية الليبية, อังกฤษ: Libyan Paralympic Committee, รหัสไอโอซี: LBA) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศลิเบียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ตริโปลี ประเทศลิเบีย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2524 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากลิเบียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา (เอพีซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศลิเบียในพาราลิมปิก
ประเทศลิเบียในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Libya (IPC)
| ด ค ก คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา (APC) |
| --- | --- |
 แอลจีเรีย  แองโกลา  เบนิน  บอตสวานา  บูร์กินาฟาโซ  บุรุนดี  แคเมอรูน  กาบูเวร์ดี  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  สาธารณรัฐคองโก  โกตดิวัวร์  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  จิบูตี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  กาบอง  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  ลิเบีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  มอริเตเนีย  มอริเชียส  โมร็อกโก  โมซัมบิก  นามิเบีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  รวันดา  เซาตูแมอีปริงซีป  เซเนกัล  เซเชลส์  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  โตโก  ตูนิเซีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว
คณะกรรมการโอลิมปิกจอร์แดน

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  จอร์แดน
รหัสประเทศ: JOR
วันก่อตั้ง: ค.ศ. 1957
วันรับรอง: ค.ศ. 1963
สมาคม: สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
สำนักงานใหญ่: อัมมาน, ประเทศจอร์แดน
ประธาน: เจ้าชายไฟซาล บิน อัล ฮุสเซน
เลขาธิการใหญ่: นัสเซอร์ มาจาลี
เว็บไซต์: www.joc.jo
คณะกรรมการโอลิมปิกจอร์แดน (อาหรับ: اللجنة الأولمبية الأردنية; อังกฤษ: Jordan Olympic Committee, รหัสไอโอซี: JOR) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศจอร์แดนสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2500 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศจอร์แดน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากจอร์แดนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
ดูเพิ่ม

ประเทศจอร์แดนในโอลิมปิก
ประเทศจอร์แดนในเอเชียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกจอร์แดน
| ด ค ก สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) |
| --- | --- |
เอเชียนเกมส์
โซน 1 เอเชียตะวันตกเฉียงใต้:  กาตาร์  คูเวต  จอร์แดน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  บาห์เรน  ปาเลสไตน์  เยเมน  เลบานอน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อิรัก  อิหร่าน  โอมาน 
โซน 2  เอเชียกลาง:  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  อัฟกานิสถาน  อุซเบกิสถาน 
โซน 3 เอเชียใต้:  เนปาล  บังคลาเทศ  ปากีสถาน  ภูฏาน  มัลดีฟส์  ศรีลังกา  อินเดีย 
โซน 4  เอเชียตะวันออก:  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  จีน  ญีปุ่น  ไต้หวัน  มองโกเลีย  มาเก๊า  ฮ่องกง 
โซน 5 เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  กัมพูชา  ติมอร์-เลสเต  ไทย  บรูไน  พม่า  ฟิลิปปินส์  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  สิงคโปร์  อินโดนีเซีย
คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  กาตาร์
รหัสประเทศ: QAT
วันก่อตั้ง: ค.ศ. 1979
วันรับรอง: ค.ศ. 1980
สมาคม: สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
สำนักงานใหญ่: โดฮา, ประเทศกาตาร์
ประธาน: จวาน เบน ฮาเหม็ด
เลขาธิการใหญ่: จัสซิม ราชิด อัลบูเอน
เว็บไซต์: www.olympic.qa
คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ (อาหรับ: اللجنة الأولمبية القطرية; อังกฤษ: Qatar Olympic Committee, รหัสไอโอซี: QAT) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศกาตาร์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศกาตาร์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากกาตาร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
ดูเพิ่ม

ประเทศกาตาร์ในโอลิมปิก
ประเทศกาตาร์ในเอเชียนเกมส์