stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปลาหมอคางดำ
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น > ประเทศฟิลิปปินส์

ไม่มีบันทึกถึงวิธีที่ปลาหมอคางดำถูกนำเข้ามาสู่แหล่งน้ำของฟิลิปปินส์ แต่เชื่อว่าอาจมาจากการค้าสัตว์น้ำและถูกปล่อยสู่ธรรมชาติในแหล่งน้ำใกล้จังหวัดบาตาอันและจังหวัดบูลาคันเมื่อประมาณ ค.ศ. 2015 ปลาชนิดนี้ถือเป็นภัยคุกคามต่อบ่อปลา เนื่องจากขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว ทำให้พื้นที่สำหรับปลาชนิดอื่นลดลง โดยเฉพาะพื้นที่สำหรับการเพาะพันธุ์ปลานวลจันทร์ทะเล อ่าวมะนิลาซึ่งอยู่ใกล้กับจังหวัดบาตาอันและจังหวัดบูลาคันก็สามารถพบปลาหมอคางดำได้ แม้ว่าจะไม่ใช่น้ำจืดก็ตาม ตามที่มีการพบว่าเป็นหนึ่งในปลาที่ถูกพัดขึ้นมาบนชายฝั่งบาสเอโก เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2020
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น > ประเทศไทย

ในประเทศไทย ปลาหมอคางดำถูกนำเข้ามาจากกานาเมื่อ พ.ศ. 2553 โดยบริษัทเอกชน เพื่อทดลองเลี้ยง โดยได้รับอนุญาตจากกรมประมง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ แม้ว่าจะมีการแจ้งเหตุความเสียหายต่อกรมประมงไปแล้ว แต่เมื่อ พ.ศ. 2555 กรมประมงเพิ่งได้รับรายงานการแพร่กระจายเป็นครั้งแรกในพื้นที่ตำบลยี่สาร อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ใน พ.ศ. 2566 ปลาหมอคางดำเป็นสายพันธุ์ที่ถูกห้ามนำเข้ามาในประเทศ จากการสำรวจพบว่าปลาชนิดนี้กำลังแพร่กระจายพันธุ์อย่างรวดเร็วในภาคกลาง โดยพบมากเป็นพิเศษในพื้นที่จังหวัดสมุทรสาคร สมุทรสงคราม และสมุทรปราการ และยังมีรายงานการพบเห็นที่จังหวัดชุมพรด้วย
ใน พ.ศ. 2567 ปลาหมอคางดำกลายเป็นวาระแห่งชาติ เนื่องจากพบการระบาดรุนแรงในหลายพื้นที่มากขึ้นเรื่อย ๆ สร้างความเสียหายให้กับเกษตรกรผู้เลี้ยงปลาและกุ้งจำนวนมาก รัฐบาลประกาศว่าจะกำจัดปลาหมอคางดำให้สิ้นซาก หนึ่งในวิธีควบคุมประชากรปลาที่นิยมใช้คือ การปล่อยปลานักล่า เช่น ปลากะพงขาว ลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ มีรายงานว่าปลาหมอคางดำสามารถปรับตัวให้ดำรงชีวิตในน้ำกร่อยบริเวณชายฝั่งหรือปากแม่น้ำได้เป็นอย่างดี การระบาดครั้งใหญ่ของปลาหมอคางดำคุกคามสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นและชนิดใกล้สูญพันธุ์บริเวณแหลมแม่พิมพ์และทะเลสาบสงขลา นอกจากนี้ยังพบว่าปลาหมอคางดำรุกรานแหล่งน้ำในเขตชานเมืองและใจกลางกรุงเทพมหานครด้วย
อนุกรมวิธาน

ปลาหมอคางดำเคยถูกจัดแบ่งออกเป็นสามสปีชีส์ย่อย แต่ปัจจุบันผู้จัดจำแนกบางรายถือว่าเป็นสปีชีส์ที่มีเพียงสปีชีส์ย่อยเดียว
สามสปีชีส์ย่อย ได้แก่
S.m. heudelotii  (Duméril, 1861)
S.m. leonensis  (Thys van den Audenaerde, 1971) ประเทศไลบีเรียและประเทศเซียร์ราลีโอน
S.m. melanotheron Rüppell, 1852 ประเทศโกตดิวัวร์ถึงทางตอนใต้ของประเทศแคเมอรูน
การนำมาใช้ประโยชน์

มนุษย์จับปลาหมอคางดำเพื่อนำมาบริโภค และเพาะพันธุ์สำหรับการค้าสัตว์น้ำ
การจับปลาหมอคางดำในประเทศฟิลิปปินส์
ไทยร็อก

| ไทยร็อก |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: เพลงร็อก
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: บลูส์ร็อก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ทศวรรษที่ 1965 ประเทศไทย
รูปแบบอนุพันธุ์: เพลงเพื่อชีวิต
ไทยร็อก (อังกฤษ: Thai rock) เป็นดนตรีร็อกจากประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของดนตรีแนวสตริงและป็อปร็อก ดนตรีร็อกเริ่มเข้ามาสู่ประเทศไทยในราวทศวรรษที่ 1965 จากอิทธิพลชาติตะวันตกอย่างสหรัฐอเมริกา ผ่านสงครามเวียดนาม โดยแหลม มอริสัน นักดนตรีชาวอุดรธานีได้ตั้งวงดนตรีชื่อ วีไอพี ขึ้นมา เพื่อเล่นดนตรีแนวเฮฟวี่เมทัลและฮาร์ดร็อกให้กับเหล่าทหารอเมริกันในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของอุดรธานี โดยมีจิมิ เฮนดริกซ์ และจิม มอร์ริสัน แห่งวงเดอะดอร์ส เป็นแบบอย่าง ก่อนที่จะมีนักดนตรีอีกหลายคนสร้างชื่อเสียงขึ้นมา เช่น กิตติ กาญจนสถิตย์, โอฬาร พรหมใจ หรือชัคกี้ ธัญญรัตน์
จุดกำเนิดของไทยร็อกเริ่มขึ้นในปลายทศวรรษที่ 70 โดยเริ่มจาก เนื้อกับหนัง ถือว่าเป็นวงดนตรีในแนวเฮฟวี่เมทัลและฮาร์ดร็อกวงแรกของไทย  โดยมีวิฑูร วทัญญู เป็นผู้สนับสนุน ซึ่งยากมากที่จะหาผู้ที่ยอมรับฟังดนตรีร็อกในยุคนั้น เนื่องจากในขณะนั้นวงการดนตรีไทยเป็นยุคที่นิยมดนตรีป๊อปแบบใส ๆ เช่น ฟรุตตี้, เรนโบว์
ต่อมาในทศวรรษที่ 80 ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ วงดนตรีที่เล่นเพลงแนวเฮฟวี่เมทัล โดยปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ และโอฬาร พรหมใจ ก็ได้รับความนิยมและยอมรับขึ้นมาจากอัลบั้ม "กุมภาพันธ์ 2528"  ต่อมาเมื่อไทยเริ่มเข้าสู่ยุคของการพาณิชย์ เริ่มมีค่ายเพลงต่าง ๆ เกิดขึ้น ความสำเร็จของอัสนี-วสันต์ กับไมโคร ในสังกัดแกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ ก็ช่วยให้ดนตรีร็อกได้รับความนิยมมากขึ้น รวมถึงในดนตรีแนวเพื่อชีวิตอย่าง คาราบาว ที่สร้างยอดขายได้มากกว่า 5 ล้านตลับ ก็ยังนำเอาดนตรีร็อกมาผสมผสานกับดนตรีรำวงจังหวะสามช่าแบบไทยอีกด้วย
จวบจนช่วงต้นของทศวรรษที่ 90 ศิลปินหลายวง หลายคนในสังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น เช่น ไฮ-ร็อก ที่ทำให้ดนตรีแนวเฮฟวี่เมทัลได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางมากขึ้น, หิน เหล็ก ไฟ ที่เมื่อออกผลงานชุดแรกก็สร้างยอดขายได้มากกว่าหนึ่งล้านตลับ, หรั่ง ร็อกเคสตร้า, อิทธิ พลางกูร, ธนพล อินทฤทธิ์, พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร ก็ประสบความสำเร็จอีกด้วย ในช่วงนี้ถือได้ว่าเป็นยุคทองของดนตรีร็อกแนวเฮฟวี่เมทัลของไทยอย่างแท้จริง โดยทั้งหมดได้รวมกันแสดงคอนเสิร์ต ช็อต ชาร์จ ช็อก ร็อก คอนเสิร์ต ที่มีจำนวนผู้ชมล้นหลามและจัดต่อเนื่องด้วยกันถึง 3 ครั้งในรอบ 3 ปี
ในช่วงครึ่งหลังของทศวรรษที่ 90 วงการดนตรีไทยได้เปลี่ยนความนิยมไป เมื่ออัลเทอร์เนทีฟและอินดี้ป็อป เริ่มเข้ามามีอิทธิพลและได้รับความนิยมขึ้นมาแทนที่เฮฟวี่เมทัล โมเดิร์นด็อก จากสังกัดเบเกอรี่มิวสิค ก็ได้สร้างปรากฏการณ์ของดนตรีในแนวนี้ขึ้นมาเป็นวงแรก ก่อนจะตามด้วยวงอื่นในแนวเดียวกัน เช่น  วายน็อตเซเว่น, ฟลาย, แบล็คเฮด, สไมล์บัฟฟาโล่, นครินทร์ กิ่งศักดิ์ เป็นต้น นอกจากนี้แล้วดนตรีร็อกในแนวอื่นที่มิใช่อัลเทอร์เนทีฟก็ยังได้รับความนิยม เช่น โลโซ, วูล์ฟแพ็ค, ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา, ลาบานูน, ไอน้ำ
ในยุคปัจจุบัน ดนตรีร็อกไทยได้มีแนวดนตรีแบบใหม่เข้ามา เช่น แกลมเมทัล หรือ นูเมทัล มีหลายวงที่ได้รับความนิยม เช่น บิ๊กแอส, บอดี้แสลม แคลช ,โปเตโต้, อีโบลา, เรโทรสเปกต์, ซีล,สวีตมัลเล็ต, กะลา เป็นต้น วงดนตรีร็อคในเมืองไทยในยุคแรกไม่สามารถจัดเป็นทศวรรษได้ เนื่องจากกระแสความนิยมและการเปลี่ยนแปลงทางดนตรีก้าวกระโดดไปอย่างรวดเร็ว นอกนั้นยังมีวงดนตรีนอกกระแสหรือดนตรีใต้ดินอย่าง ดีเซมเบอร์, ดอนผีบิน หรือกล้วยไทย เป็นต้น
ทศวรรษ 1960–1970

แนวเพลงป็อปร็อกของไทยในยุคแรกเริ่มเกิดจากอิทธิพลดนตรีทางฝั่งตะวันตกจากสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร วงดนตรีร็อกของไทยในยุคแรก ๆ ได้รับอิทธิพลจากวงเดอะเวนเจอร์ส และเดอะชาโดวส์ (วงแบ็กอัพของคลิฟฟ์ ริชาร์ด) ซึ่งวงดนตรีประเภทดังกล่าวในประเทศไทยรู้จักกันในชื่อวงชาโดว์ จากความนิยมไปทั่วโลกในช่วงทศวรรษ 1960 ทำให้วงดนตรีเช่น เดอะบีเทิลส์, เดอะบีชบอยส์, เดอะโรลลิ่งสโตนส์, เดอะดอร์ส และนักดนตรีอย่างจิมมี เฮนดริกซ์ มีอิทธิพลต่อการก่อตั้งวงดนตรีไทยแนวตะวันตกในยุคแรก ๆ วงดนตรีไทยที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในยุคนี้ได้แก่ ซิลเวอร์แซนด์, ดิอิมพอสซิเบิ้ล, เดอะแคท และเดอะไดนามิกในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1960
แนวเพลงบลูส์ร็อคและฮาร์ดร็อคของไทยเริ่มต้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และต้นทศวรรษ 1970 โดยแหลม มอริสัน “กีตาร์คิง” และกิตติ กาญจนสถิตย์ “ กิตติ กีตาร์ปืน” ซึ่งแสดงดนตรีให้ทหารอเมริกันฟังในช่วงสงครามเวียดนาม
วงดนตรีร็อกในแนวนี้ในยุคแรก ๆ ได้แก่ วง V.I.P. นำโดยแหลม มอริสัน (วิชัย นวลแจ่ม), วง Siamese และคาไลโดสโคป นำโดยกิตติ กาญจนสถิตย์, วงเดอะฟ็อกซ์ นำโดยช. อ้น ณ บางช้าง, วง Epitaph และ Marmalade นำโดยโอฬาร พรหมใจ, วง Heavy Mountain นำโดยแดง เวชยันต์, วง Mundee นำโดยเอกมันต์ โพธิ์พันธุ์ทอง และสรวง สันติ ซึ่งช่วยผลักดันให้เพลงร็อคไทยเข้าสู่กระแสหลัก
ทศวรรษ 1980

วงดนตรีร็อกในทศวรรษนี้ ได้แก่ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์, เนื้อกับหนัง และร็อคเคสตร้า วงดนตรีที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคืออัสนี-วสันต์ และไมโคร ซึ่งทั้ง 2 วงเซ็นสัญญากับแกรมมี่ เอนเตอร์เทนเมนต์
เดอะร็อกผับเปิดให้บริการในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2530 และยังคงเป็นสถานที่แสดงดนตรีร็อคสดของไทยที่ประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลากว่าสี่สิบปีแล้วที่เดอะร็อกผับได้เปิดให้บริการและให้โอกาสนักร้องและวงดนตรีแนวร็อคแอนด์โรล, ร็อก, ป็อปร็อก, ฮาร์ดร็อก และเฮฟวีเมทัลของไทยที่เพิ่มมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ได้มาทำการแสดง
แนวเพลงเพื่อชีวิต (ซึ่งได้รับอิทธิพลจากดนตรีร็อก) ได้รับความนิยมจากอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ของวงคาราบาวซึ่งขายได้มากกว่าห้าล้านชุด
ทศวรรษ 1990

แนวเพลงเฮฟวีเมทัลเริ่มเกิดขึ้น โดยมีวงอย่าง หิน เหล็ก ไฟ, คาไลโดสโคป, ดอนผีบิน, ยูเรเนียม, บิ๊กกัน และไฮ-ร็อก นักร้องเพลงร็อกชื่อดังของไทยในยุคนี้ ได้แก่ อิทธิ พลางกูร, ชัชชัย สุขขาวดี (หรั่ง ร็อคเคสตร้า), ธนพล อินทฤทธิ์
ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 แนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟและอินดี้เริ่มได้รับการยอมรับในประเทศไทย หลังจากวงดนตรีสัญชาติอเมริกันอย่างเนอร์วานา ประสบความสำเร็จอย่างแพร่หลายจนทำให้แนวเพลงร็อกอัลเทอร์เนทีฟเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางในช่วงต้นทศวรรษ 1990 และวงดนตรีสัญชาติอังกฤษอย่างโอเอซิสรวมถึงกระแสดนตรีบริตป็อปก็ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1990 มีวงดนตรีไทยแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อกหลายวงเกิดขึ้นมา เช่น โมเดิร์นด็อก, ซิลลี่ ฟูลส์, วายน็อตเซเว่น, ซีเปีย, ลาบานูน, ครับ, สไมล์บัฟฟาโล่, พาราด็อกซ์, ฟลาย, โลโซ, แบล็คเฮด และศิลปินเดี่ยวอย่างนครินทร์ กิ่งศักดิ์
ทศวรรษ 2000

ในช่วงทศวรรษ 2000 แคลชได้ออกอัลบั้มแรกของพวกเขาชื่อว่า "ONE" ซิงเกิลแรกของพวกเขาอย่างเพลง "กอด" ได้รับความนิยมอย่างมาก และทำให้วงประสบความสำเร็จ วงกะลาเปิดตัวด้วยซิงเกิล "My Name is Kala" บิ๊กแอสออกอัลบั้ม "Seven" ในปี 2547 ซึ่งมีซิงเกิลที่โด่งดังอย่าง "เล่นของสูง" อัลบั้มที่ 3 ของวงบอดี้สแลมที่มีชื่อว่า "Believe" ออกจำหน่ายในเดือนเมษายน 2548 และทำให้พวกเขากลายเป็นหนึ่งในวงดนตรีชั้นนำของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ความสำเร็จของอัลบั้มนี้ทำให้พวกเขาออกทัวร์ทั่วประเทศเป็นเวลานานในช่วงปี 2548 และบางส่วนของปี 2549 พวกเขาได้รับรางวัล Fat Awards ครั้งที่ 4 ในสาขา "Favorite Album" และ "ความเชื่อ" ได้รับรางวัลในสาขา "Song of the Year" เดอะริชแมนทอยเปิดตัวซิงเกิล "อ๊อด อ๊อด" พร้อมกับมิวสิควิดีโอที่ล้อเลียนรายการโทรทัศน์ในยุค 1960 จุ๋ย จุ๋ยส์เปิดตัวซิงเกิลแรกของเขาอย่าง “Lesson 1 (บทที่ 1)” เป็นเพลงแนวโฟล์คร็อกที่ได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่น วงดนตรีที่ประสบความสำเร็จในประเทศไทยในยุคนี้ ได้แก่ อีโบลา, ฟลัวร์, สล็อตแมชชีน, โปเตโต้, ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์, โซคูล, สเลอ, วัชราวลี, และเพลย์กราวด์
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศอาร์เจนตินา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: ARG
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกอาร์เจนตินา
เว็บไซต์: www.coarg.org.ar (ในภาษาสเปน)
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 189 คน (ชาย 131 คน / หญิง 58 คน) ใน 26 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): Santiago Lange Cecilia Carranza
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): Pedro Ibarra
เหรียญ อันดับ 72:  ทอง 0 เงิน 1 ทองแดง 2 รวม 3 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1900 1904 1908 1912 1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศอาร์เจนตินาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่การเข้าร่วมครั้งแรกของประเทศในปี 1900 นักกีฬาอาร์เจนตินาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่เซนต์หลุยส์ โอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ที่สตอกโฮล์ม และโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก เนื่องจากสนับสนุนการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกา
เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่อาร์เจนตินาไม่สามารถคว้าเหรียญทองได้
ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
| เหรียญ | ชื่อ | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 ! เงิน | women's national field hockey team, ArgentinaArgentina women's national field hockey teamBelén Succi Sofía Toccalino Agustina Gorzelany Valentina Raposo Agostina Alonso Agustina Albertario María José Granatto Delfina Merino Rocío Sánchez Moccia Victoria Sauze Victoria Granatto Eugenia Trinchinetti Micaela Retegui Emilia Forcherio Sofía Maccari Noel Barrionuevo Julieta Jankunas Valentina Costa Biondi | Field hockey | Women's tournament | 000000002025-08-06-00006 ส.ค. |
| 3 ! ทองแดง | national rugby sevens team, ArgentinaArgentina national rugby sevens teamRodrigo Isgro Lucio Cinti Germán Schulz Ignacio Mendy Rodrigo Etchart Santiago Álvarez Lautaro Bazán Gastón Revol Matías Osadczuk Luciano González Santiago Mare Marcos Moneta Felipe del Mestre | Rugby sevens | Men's tournament | 000000002025-07-28-000028 ก.ค. |
| 3 ! ทองแดง | national volleyball team, ArgentinaArgentina national volleyball teamMatías Sánchez Federico Pereyra Cristian Poglajen Facundo Conte Agustín Loser Santiago Danani Sebastián Solé Bruno Lima Ezequiel Palacios Luciano De Cecco Nicolás Méndez Martín Ramos | Volleyball | Men's tournament | 000000002025-08-07-00007 ส.ค. |
จำนวนนักกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 3 | 2 | 5 |
| บาสเกตบอล | 12 | 0 | 12 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 4 | 1 | 5 |
| เรือแคนู | 3 | 1 | 4 |
| จักรยาน | 2 | 1 | 3 |
| ขี่ม้า | 4 | 0 | 4 |
| ฟันดาบ | 0 | 1 | 1 |
| ฮอกกี้ | 18 | 18 | 36 |
| ฟุตบอล | 22 | 0 | 22 |
| กอล์ฟ | 0 | 1 | 1 |
| ยิมนาสติก | 0 | 1 | 1 |
| แฮนด์บอล | 16 | 0 | 16 |
| ยูโด | 1 | 1 | 2 |
| ปัญจกีฬาสมัยใหม่ | 1 | 0 | 1 |
| เรือพาย | 0 | 2 | 2 |
| รักบี้ 7 คน | 13 | 0 | 13 |
| เรือใบ | 4 | 7 | 11 |
| ยิงปืน | 2 | 2 | 4 |
| โต้คลื่น | 1 | 0 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 4 | 5 |
| เทเบิลเทนนิส | 2 | 0 | 2 |
| เทควันโด | 1 | 0 | 1 |
| เทนนิส | 6 | 1 | 7 |
| ไตรกิฬา | 0 | 1 | 1 |
| วอลเลย์บอล | 14 | 14 | 28 |
| มวยปล้ำ | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 131 | 58 | 189 |
เดคานุจัง

| เดคานุจัง |
| --- | --- |
ตัวละครใน ซีรีส์ โปเกมอน
เกมครั้งแรก: โปเกมอน สการ์เล็ต และ ไวโอเล็ต (2022)
ออกแบบโดย: Megumi Mizutani
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: โปเกมอน
เพศ: เฉพาะเพศหญิงเท่านั้น
ประเภท: แฟรี่/เหล็ก
เดคานุจัง (ญี่ปุ่น: デカヌチャン; โรมาจิ: Dekanuchan) เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์โปเกมอนของนินเทนโดและเกมฟรีก
มายุ อิวาตานิ

นักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น (เกิด ค.ศ. 1993)
| มายุ อิวาตานิ |
| --- | --- |
อิวาตานิในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021
เกิด:  (1993-02-19) กุมภาพันธ์ 19, 1993 (31 ปี) มิเนะ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: มายุ อิวาตานิ มายูจิกา มายูจิกะ มายูซิกา ยูเร
ส่วนสูง: 165 เซนติเมตร (5 ฟุต 5 นิ้ว)
น้ำหนัก: 50 กิโลกรัม (110 ปอนด์)
ฝึกหัดโดย: ฟูกะ นานาเอะ ทากาฮาชิ
เปิดตัว: 23 มกราคม ค.ศ. 2011
มายุ อิวาตานิ (ญี่ปุ่น: 岩谷 麻由; อักษรโรมัน: Mayu Iwatani; ชื่อบนสังเวียน: 岩谷 麻優; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 – ) เป็นมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเธอได้เซ็นสัญญากับสมาคมเวิลด์วันเดอร์ริงสตาร์ดอม ซึ่งเธอเป็นหัวหน้ากลุ่มสตาส์ นอกจากนี้ เธอยังทำการปล้ำให้แก่สมาคมนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง ซึ่งเธอเป็นแชมป์ไอดับเบิลยูจีพี วีเมนส์ คนปัจจุบันในการครองบัลลังก์ครั้งแรก ซึ่งถือเป็นการครองแชมป์ที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของตำแหน่งนี้
นับตั้งแต่เปิดตัวในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เธอได้เป็นแชมป์เวิลด์ออฟสตาร์ดอมสองสมัย, แชมป์วันเดอร์ออฟสตาร์ดอมสองสมัย, แชมป์ไฮสปีดหนึ่งสมัย, แชมป์เอสดับเบิลยูเอ เวิลด์ หนึ่งสมัย, แชมป์ก็อดเดสเสสออฟสตาร์ดอมสองสมัย และแชมป์อาร์ทิสต์ออฟสตาร์ดอมห้าสมัย รวมถึงชนะเลิศการแข่งซินเดอเรลลาทัวร์นาเมนต์ติดต่อกันใน ค.ศ. 2015 และ 2016 ตลอดจนไฟฟ์สตาร์กรังด์ปรีซ์ ค.ศ. 2018 นอกจากนี้ เธอยังได้ปรากฏตัวในริงออฟออเนอร์ซึ่งเป็นพันธมิตรของสตาร์ดอมในอเมริกา โดยที่เธอเคยเป็นแชมป์วีเมนออฟออเนอร์เวิลด์ครั้งหนึ่ง
เดฟ เมลต์เซอร์ จากจดหมายข่าวเรสต์ลิงออบเซิร์ฟเวอร์นิวสเลตเตอร์กล่าวถึงอิวาตานิและเพื่อนนักมวยปล้ำชาวญี่ปุ่นอย่างอิโอะ ชิราอิ กับไคริ โฮโจ ว่าเป็น "นักมวยปล้ำสามคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก" นอกจากนี้ เธอยังได้รับการยอมรับว่าเป็น "เอซ" แห่งสตาร์ดอม
ผลงานแชมป์และรางวัลความสำเร็จ

New Japan Pro-Wrestling
IWGP Women's Championship (1 time, current)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 9 of the top 50 female singles wrestlers in the PWI Female 50 in 2018
Ranked No. 10 of the top 100 female wrestlers in the PWI Women's 100 in 2020
Ranked No. 27 of the top 150 female singles wrestlers in the PWI Women's 150 in 2022
Ring of Honor
Women of Honor World Championship (1 time)
Tokyo Sports
Joshi Puroresu Grand Prize (2019)
World Wonder Ring Stardom
Artist of Stardom Championship (5 times) – with Hiroyo Matsumoto and Miho Wakizawa (1), Io Shirai and Takumi Iroha (1), Io Shirai and Kairi Hojo (1), and Saki Kashima and Tam Nakano (2)
Goddesses of Stardom Championship (2 times) – with Io Shirai (1) and Saki Kashima (1)
High Speed Championship (1 time)
Wonder of Stardom Championship (2 times)
World of Stardom Championship (2 times)
SWA World Championship (1 time)
Second Grand Slam Champion
Cinderella Tournament (2015, 2016)
Goddesses of Stardom Championship Tournament (2015) – with Io Shirai
Goddesses of Stardom Tag League (2015) – with Io Shirai
Moneyball Tournament (2022) – with Hazuki and Koguma
Wonder of Stardom Championship Tournament (2014)
5★Star GP (2018)
5★Star GP Award (5 times)
5★Star GP Best Match Award (2015) vs. Io Shirai on August 23
5★Star GP Best Match Award (2017) vs. Kagetsu on September 18
5★Star GP Fighting Spirit Award (2016)
5★Star GP Outstanding Performance Award (2014)
5★Star GP Red Stars Best Match Award (2021) vs. Giulia on August 1
Stardom Year-End Award (11 times)
Best Match Award (2016) vs. Io Shirai on December 22
Best Match Award (2018) with Io Shirai vs. Kagetsu and Hazuki on June 17
Best Match Award (2020) vs. Utami Hayashishita on November 15
Best Tag Team Award (2015) with Io Shirai
Best Technique Award (2014, 2015)
Best Unit Award (2022) as part of Stars, shared with Hanan, Hazuki, Koguma, Momo Kohgo and Saya Iida
Fighting Spirit Award (2017)
MVP Award (2019)
Outstanding Performance Award (2023)
Special Merit Award (2021)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official blog
World Wonder Ring Stardom profile (ในภาษาญี่ปุ่น)
แม่แบบ:Professional wrestling profiles
มายุ อิวาตานิ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อับดุลมาลิก ซิลาล

| อับดุลมาลิก ซิลาล |
| --- | --- |
عبد المالك سلال‎
ซิลาลใน ค.ศ. 2014

นายกรัฐมนตรีแอลจีเรีย
ดำรงตำแหน่ง 29 เมษายน ค.ศ. 2014 – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
ประธานาธิบดี: อับดุลอะซีซ บูตัฟลีเกาะฮ์
ก่อนหน้า: ยูซุฟ ยูสฟี (รักษาการ)
ถัดไป: อับดุลมะญีด ตับบูน
ดำรงตำแหน่ง 3 กันยายน ค.ศ. 2012 – 13 มีนาคม ค.ศ. 2014
ประธานาธิบดี: อับดุลอะซีซ บูตัฟลีเกาะฮ์
ก่อนหน้า: อะห์มัด อูยะห์ยา
ถัดไป: ยูซุฟ ยูสฟี (รักษาการ)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1948-08-01) 1 สิงหาคม ค.ศ. 1948 (76 ปี) กงส์ต็องตีน ประเทศแอลจีเรีย
พรรคการเมือง: National Liberation Front (1968–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: Farida Sellal
บุตร: 3

อับดุลมาลิก ซิลาล (อาหรับ: عبد المالك سلال, อักษรโรมัน: ʿAbd al-Mālik Silāl; เกิดวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1948) เป็นนักการเมืองชาวแอลจีเรียที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแอลจีเรียในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 ถึง 13 มีนาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งเขาลาออกเพื่อสนับสนุนการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งอีกครั้งของประธานาธิบดีอับดุลอะซีซ บูตัฟลีเกาะฮ์ และดำรงตำแหน่งอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2014 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 2017
ชีวิตและอาชีพ

ซิลาลเกิดในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1948 ที่กงส์ต็องตีน ประเทศแอลจีเรีย
ประธานาธิบดีอับดุลอะซีซ บูตัฟลีเกาะฮ์แต่งตั้งซิลาลเป็นนายกรัฐมนตรีโดยในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 เขาถือเป็นนักวิชาการและมีส่วนในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีของบูตัฟลีเกาะฮ์ใน ค.ศ. 2004 และ 2009 โดยแทนที่อะห์มัด อูยะห์ยา
ซิลาลลงจากตำแหน่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 เพื่อนำการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งเข้าหาบูตัฟลีเกาะฮ์ หลังจากบูตัฟลีเกาะชนะเลือกตั้ง เขาก็แต่งตั้งซิลาลเป็นนายกรัฐมนตรีในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2014
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 ซิลาลถูกควบคุมตัวโดยศาลฎีกาของประเทศในฐานะส่วนหนึ่งของการสืบสวนปราบปรามการทุจริต
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 เขาถูกตัดสินให้จำคุก 15 ปี โดยศาลอุทธรณ์ยืนยันคำพิพากษาของตนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
อื่น ๆ:  IdRef
อัส อเวนทูร่าส เด โปเลียนา

| อัส อเวนทูร่าส เด โปเลียนา |
| --- | --- |
ประเภท: เทเลโนเบล่า
เค้าโครงจาก: โพลีแอนนา โดย เอเลนอร์ พอร์เตอร์
เขียนโดย: ไอริส อับราวาเนล
กำกับโดย:   เรย์นัลโด้ บูรี่  รีการ์ดู มันโตอาเนลลี (ฤดูกาลที่ 2) 
แสดงนำ: โซเฟีย วัลเวร์เด
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "เมอู โนเม แอ โปเลียนา" โดย โซเฟีย วัลเวร์เด
ประเทศแหล่งกำเนิด:  บราซิล
ภาษาต้นฉบับ: โปรตุเกส
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 564
การผลิต
กล้อง: กล้องหลายตัว
บริษัทผู้ผลิต: แอซีเบเต
ออกอากาศ
เครือข่าย: แอซีเบเต
ออกอากาศ: 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 (2018-05-16) – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 (2020-07-13)
อัส อเวนทูร่าส เด โปเลียนา (โปรตุเกส: As Aventuras de Poliana) เป็นละครแนวเทเลโนเบล่าของบราซิล อิงจากนวนิยาย โพลีแอนนา โดย เอเลนอร์ พอร์เตอร์ สร้างโดย ไอริส อับราวาเนล ออกอากาศทางช่องแอซีเบเต เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ถึงวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
นักแสดง

โซเฟีย วัลเวร์เด รับบท โปเลียนา ดาวีลา อังดราดี (Poliana D'Ávila Andrade)
อีกอร์ ฌานเซน รับบท ฌูเวา บาร์รุช (João Barros)
ลาริสซา มาโนเอลา รับบท มิเรลา "มิ" เดลฟินู (Mirela "Mi" Delfino)
ฌูเวา กิลแยร์มี อาวีลา รับบท ลูกา เดลลา ตอร์เร (Luca Della Torre)
วินเชนซู ริชชี รับบท วีนีซียุส "วีนี" อัลเมย์ดา (Vinicius "Vini" Almeida)
ทาอีส แมลชียอร์ รับบท ลุยซา (Luisa D'Ávila)
มูรีลู เซซาร์ รับบท มาร์เซลู เปโซวา (Marcelo Pessoa)
วิกตอร์ เปโครารู รับบท อาฟงซู โมไรช์ (Afonso Moraes)
ลิซานดรา ปาเรเด รับบท เดโบรา ปาเวา (Débora Pavão)
ลอว์รัน โกตู รับบท กิลแยร์มี "กุ้ย" เปโซวา เมาต์เนอร์ (Guilherme "Gui" Pessoa Mautner)
เบลลา โมเรย์รา รับบท ราเคล "เคล" ดาวีลา ริโอส (Raquel "Quel" D'Ávila Rios)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของแอซีเบเต (ในภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล)
อัส อเวนทูร่าส เด โปเลียนา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อัส อเวนทูร่าส เด โปเลียนา ที่เดอะทีวีดีบี
อัส อเวนทูร่าส เด โปเลียนา ที่ยูทูบ
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

| สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: CAF
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแอฟริกากลาง
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-26) – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 (2024-08-11)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1968 1972–1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับตั้งแต่เปิดตัวสาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 นักกีฬาจากแอฟริกากลางได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นในปี ค.ศ. 1972 เมื่อคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติไม่ได้ลงทะเบียนนักกีฬาคนใดเลยสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ในมิวนิก และเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยแอฟริกาและสหรัฐในปี ค.ศ. 1976 และ 1980 ตามลำดับ
นักกีฬา

รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ยูโด | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 0 | 1 | 1 |
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และ กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | รอบ 64 คน> คู่แข่งขัน ผล | รอบ 32 คน> คู่แข่งขัน ผล | รอบ 16 คน> คู่แข่งขัน ผล | รอบก่อนรองชนะเลิศ> คู่แข่งขัน ผล | รอบรองชนะเลิศ> คู่แข่งขัน ผล | รอบแก้ตัว> คู่แข่งขัน ผล | รอบชิงชนะเลิศ / BM> คู่แข่งขัน ผล | รอบชิงชนะเลิศ / BM> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาเดีย มัทชิโกะ กิเมนเดโก | หญิง –63 กก. |  0 |  |  |  |  |  |  |  |
สัตบุตร แลดิกี

| สัตบุตร แลดิกี |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543 (24 ปี) จังหวัดเชียงใหม่, ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 2559–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น:   หมอก ใน อาตี๋ของผม  ไตเติ้ล ใน นักเรียนลับ บัญชีดำ  มิล ใน เพราะเราคู่กัน 
สังกัด: จีเอ็มเอ็มทีวี
สัตบุตร แลดิกี (เกิด 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543) ชื่อเล่นว่า เดรก เป็นนักแสดงชาวไทย - อเมริกัน  เขาเป็นที่รู้จักจากบท หมอก ใน อาตี๋ของผม (2561), ไตเติ้ล ใน นักเรียนลับ บัญชีดำ (2562) และ มิล ใน เพราะเราคู่กัน  (2563)
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

สัตบุตรเกิดที่เชียงใหม่ พ่อเป็นชาวอเมริกันและแม่เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน เขาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนนานาชาติวารีเชียงใหม่ และปัจจุบันจบศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการจัดการอีเว้นท์ จากคณะการท่องเที่ยวและบริการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
อาชีพ

ก่อนจะเซ็นสัญญากับจีเอ็มเอ็มทีวี ในปี พ.ศ. 2560 สัตบุตรได้เป็นนักแสดงตัวประกอบในละครเรื่อง วัยแสบสาแหรกขาด เขาแสดงบทสมทบเป็นครั้งแรกในบท ภพ ในละครซีรีส์เรื่อง ทุ่มฝันสนั่นฟลอร์ ซึ่งเขายังได้จูบบนหน้าจอเป็นครั้งแรกอีกด้วย เขาแสดงนำเป็นครั้งแรกในบทหมอกในละครซีรีส์ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 เรื่อง อาตี๋ของผม ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้กลับมาร่วมงานกับธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล นักแสดงที่แสดงนำคู่กันในเรื่อง อาตี๋ของผม ในเรื่อง เพราะเราคู่กัน และ เพราะเรา(ยัง)คู่กัน โดยทั้งคู่รับบทเป็นมิลและผู้กอง
การรณรงค์

สัตบุตร ร่วมกับชยกร จุฑามาศ, เบญญาภา จีนประสม และปรียาภัทย์ หล่อสุวรรณศิริ เปิดตัวการรณรงค์ต่อต้านการกลั่นแกล้งบนอินเทอร์เน็ต ภายใต้โครงการ “Stop Cyberbullying Fingertip Project” ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ มีเป้าหมายเพื่อสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับผลที่ตามมาของการกลั่นแกล้งบนอินเทอร์เน็ต และส่งเสริมความเข้าใจของสังคมเกี่ยวกับการคุกคามบนอินเทอร์เน็ต
ผลงาน

| ปี | เรื่อง | แสดงเป็น | หมายเหตุ | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2559 | วัยแสบสาแหรกขาด | เดรก | นักแสดงรับเชิญ |  |
| 2560 | ทุ่มฝันสนั่นฟลอร์ | ภพ | นักแสดงสมทบ |  |
| 2560 | Club Friday Celeb's Stories: การกลับมา | กัปตัน | นักแสดงรับเชิญ |  |
| 2561 | อาตี๋ของผม | หมอก | นักแสดงหลัก |  |
| 2561 | อยากเห็นท้องฟ้าเป็นอย่างวันนั้น | หมอก | นักแสดงหลัก |  |
| 2562 | นักเรียนลับ บัญชีดำ | ไตเติ้ล | นักแสดงหลัก |  |
| 2563 | เพราะเราคู่กัน | มิล | นักแสดงสมทบ |  |
| 2563 | เพราะเรา(ยัง)คู่กัน | มิล | นักแสดงสมทบ |  |
| 2566 | ชอกะเชร์คู่กันต์ | ไทม์ | นักแสดงสมทบ |  |
| 2567 | หัวใจไม่มีปลอม | หมอก | นักแสดงสมทบ |  |
| 2567 | วันดีวิทยา | ปลาเก๋า | นักแสดงสมทบ |  |
| 2567 | สายรหัสเทวดา Perfect 10 Liners | คอป | นักแสดงสมทบ |  |
| 2567 | เธมโป้ (ThamePo): Heart That Skips a Beat | เต้ | นักแสดงสมทบ |  |