stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การแปลสิ่งเร้าผิด

ระวังสับสนกับ อารยธรรมมายา
งานศิลป์ "Head on a Platter (ศีรษะในจาน)" แสดงที่ศูนย์วิทยาศาสตร์ประจำภาค  ในเมืองโภปาล  รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย
การแปลสิ่งเร้าผิด หรือ มายา (อังกฤษ: illusion) หมายถึงความผิดพลาดหรือความบิดเบือนของการรับรู้ทางประสาทสัมผัส
ที่ชี้ให้เห็นถึงวิธีที่สมองจัดระเบียบและแปลผลข้อมูลทางประสาทสัมผัส
แม้ว่า  การแปลสิ่งเร้าผิดจะบิดเบือนความเป็นจริง  แต่ก็เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดกับคนโดยมาก
การแปลสิ่งเร้าผิดอาจเกิดขึ้นทางประสาทสัมผัสใดก็ได้ในมนุษย์
แต่ภาพลวงตาเป็นการแปลสิ่งเร้าผิดที่รู้จักกันดีที่สุดและมีความเข้าใจกันมากที่สุด
ที่มีความสนใจในภาพลวงตามากก็เพราะว่า  การมองเห็นเป็นประสาทสัมผัสที่มีอิทธิพลมากที่สุด
ซึ่งเห็นได้ในตัวอย่างเช่น  คนที่กำลังดูการพูดดัดเสียง (ventriloquism) ได้ยินเสียงว่ามาจากหุ่นที่อยู่ที่มือของคนพูด
เนื่องจากว่า  เห็นหุ่นนั้นขยับปากตามเสียงคำพูด (แต่ไม่เห็นคนพูดขยับปาก)
การแปลสิ่งเร้าผิดบางอย่างมีเหตุจากข้อสันนิษฐานที่สมองมีเกี่ยวกับความเป็นจริงเมื่อเกิดการรับรู้
ข้อสันนิษฐานเหล่านั้นเกิดขึ้นอาศัยรูปแบบของสิ่งที่รับรู้,
ความสามารถในการรับรู้ความลึกและการรับรู้ความเคลื่อนไหว, 
และความรู้สึกที่เป็นอัตวิสัยว่า  วัตถุหรือลักษณะต่าง ๆ ของวัตถุนั้นไม่มีความเปลี่ยนแปลงแม้ความรู้สึกทางประสาทสัมผัสเกี่ยวกับวัตถุนั้นจะได้เปลี่ยนไปแล้ว
ส่วนการแปลสิ่งเร้าผิดอื่น ๆ เกิดขึ้นอาศัยความเป็นไปในระบบการรับรู้ภายในร่างกาย  หรือองค์ประกอบอื่น ๆ ภายนอกร่างกายในสิ่งแวดล้อม
คำว่า  การแปลสิ่งเร้าผิด  หมายถึงการบิดเบือนความเป็นจริงทางการรับรู้ที่มีลักษณะเฉพาะ 
โดยที่ไม่เหมือนกับอาการประสาทหลอน  (hallucination)  ซึ่งเป็นความบิดเบือนความเป็นจริงโดยไม่มีสิ่งเร้า
การแปลสิ่งเร้าผิดเป็นการแปลผลความรู้สึก  (อาศัยสิ่งเร้า)  ที่มีขึ้นจริง ๆ ผิด
ยกตัวอย่างเช่น  การได้ยินเสียงโดยไม่มีเสียงจริง ๆ ในสิ่งแวดล้อมเป็นอาการประสาทหลอน
แต่ว่า  การได้ยินเสียงคนในเสียงน้ำที่กำลังไหลอยู่  (หรือในเสียงอื่น ๆ)  เป็นการแปลสิ่งเร้าผิด
ละครไมม์  ผู้แสดงทำท่าเหมือนกับพิงอะไรอยู่ที่ไม่มีจริง ๆ
ละครไมม์เป็นบทการละเล่นลวงตาที่สร้างขึ้นโดยอาศัยการเคลื่อนไหวกาย
คือผู้เล่นละครสร้างภาพลวงตาโดยเคลื่อนกายเหมือนกับทำปฏิกิริยากับวัตถุที่ไม่มี
ภาพลวงตาเช่นนี้เกิดขึ้นได้อาศัยข้อสันนิษฐานที่ผู้ชมมีเกี่ยวกับความเป็นไปในโลกจริง ๆ 
บทเล่นที่รู้จักกันดีก็คือ  "กำแพง"  (คือทำปฏิกิริยากับกำแพงที่ไม่มี)  "ปีนขึ้นบันได" "พิง" (ดูรูป) "ปีนลงบันได" และ "ดึงและผลัก"
เทคนิคและองค์ประกอบ

โดยองค์ประกอบและการรับรู้แล้วสมองจะมีการรับรู้แยกกันเป็นส่วนเบื้องต้นแล้วรวมกันเป็นหนึ่งเดียว โดยมองภาพ รับสี เสียง การตัดสินใจจากความรู้ พฤติกรรมที่เป็นไปได้ ถ้าสิ่งใดก็ตามที่มีผลกระทบต่อการควบคุมการทำงานการประมวลผลของสมอง เช่น การใช้แสงเพิ่มเข้ามา การทำสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ จะทำให้เกิดการบิดเบือนไปว่าสิ่งที่ทำนั้นถูกต้อง แทนที่จะผิดพลาดหรือทำไม่ได้เลย
ผลกระทบกับสมอง

เนื่องด้วยเทคนิคนี่มีผลกระทบต่อการรับรู้ในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ และการรับรู้ที่ผิดพลาด  ส่วนมากเทคนิคดังกล่าวนั้นจะมีการนำไปใช้ในการแสดงมายากล และการแสดงในสิ่งที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถกระทำได้เลย เช่น การลอยตัว การบิน การเดินบนน้ำ การยกคนด้วยน้ำหรือสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ตามปกติธรรมดา
ซูเปอร์อิลลูชั่น

บทความหลัก: มายากล
เป็นรูปแบบการแสดงที่ใช้เทคนิคระดับสูงในการเบี่ยงเบนสายตาและมุมมองให้เหมือนกับว่าทำสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่สามารถทำได้โดยปกติธรรมดา โดยมีการใช้เทคนิคนี้เป็นอย่างมากในการแสดงมายากล
เช่น การลอยตัว การบิน การหายตัว การตัดตัว เดินบนน้ำ และการแสดงอื่น ๆ อีกมากมาย
ภาพลวงตา

บทความหลัก: ภาพลวงตา
ภาพลวงตา  หรือ  การแปลสิ่งเร้าผิดทางตา  (อังกฤษ: optical illusion) ก็คือ การเห็นที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง  หรือที่ทำให้เกิดความคิดผิด ๆ 
ดังนั้น  ข้อมูลที่ตาได้รับเกิดการแปลผลในสมองที่ทำให้เกิดการรับรู้ที่ไม่ตรงกับลักษณะจริง ๆ ของวัตถุที่เป็นสิ่งเร้า
มีความเชื่อโดยทั่ว ๆ ไปว่า  มีภาพลวงตาที่เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ
และมีภาพลวงตาที่สร้างขึ้นได้โดยใช้กลอุบาย
ที่สามารถใช้ศึกษาให้เข้าใจในระดับพื้นฐานว่า  ระบบการรับรู้ในมนุษย์นั้นทำงานอย่างไร
คือ  สมองสร้างโลกจำลองขึ้นในหัวของเราโดยมีพื้นฐานจากข้อมูลที่มันเอามาเป็นตัวอย่างจากสิ่งแวดล้อม
แต่ว่า  บางครั้ง  มันพยายามจัดระเบียบข้อมูลเหล่านั้นโดยวิธีที่คิดว่าดีที่สุด  (ที่อาจไม่ตรงกับความเป็นจริง)  และบางครั้ง มันก็เติมข้อมูลที่ไม่มีให้เต็มเอง 
วิธีการทำงานของสมองแบบนี้เป็นเหตุของการแปลสิ่งเร้าผิด ๆ
เสียงลวงหู

เสียงลวงหู หรือ การแปลสิ่งเร้าผิดทางหู  (อังกฤษ: auditory illusion) ก็คือ  การได้ยินเสียงที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง  หรือที่ทำให้เกิดความคิดผิด ๆ  
ซึ่งก็คือ  การได้ยินเสียงที่ไม่มีอยู่  หรือว่าเป็นเสียงที่เป็นไปไม่ได้
โดยสรุปก็คือ  การแปลสิ่งเร้าผิดทางหูชี้ข้อเท็จจริงว่า  หูและสมองของมนุษย์เป็นเพียงอวัยวะทางชีวภาพ  เป็นเพียงอุปกรณ์ชั่วคราวที่ไว้ใช้เฉพาะหน้า
ไม่ใช่ระบบรับรู้เสียงที่สมบูรณ์  ตัวอย่างของการแปลสิ่งเร้าผิดทางหูอย่างหนึ่งก็คือ Shepard tone ซึ่งเป็นวิธีการทำเสียงให้เหมือนกับกำลังสูงขึ้นหรือทุ้มลงอย่างต่อเนื่อง ๆ ทั้ง ๆ ที่ความจริงไม่ได้ไปทางไหนเลย
การแปลสิ่งเร้าผิดทางสัมผัส

การแปลสิ่งเร้าผิดทางสัมผัส  (อังกฤษ: tactile illusion) ก็คือ  การรู้สึกทางสัมผัสที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง  หรือที่ทำให้เกิดความคิดผิด ๆ  
ตัวอย่างของการแปลสิ่งเร้าผิดทางสัมผัสรวมทั้งกลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่ การลวงสัมผัสตะแกรงเหล็กร้อน การลวงสัมผัสที่ผิวหนังแบบกระต่าย
และการลวงสัมผัสแปลกอีกอย่างหนึ่ง
ที่เกิดขึ้นเมื่อไขว้นิ้วชี้กับนิ้วกลางแล้วใช้นิ้วทั้งสองลูบที่ดั้งจมูก
โดยแต่ละนิ้วอยู่ที่แต่ละด้านของจมูก  จะมีผลเป็นความรู้สึกว่ามีจมูกสองจมูก
ที่น่าสนใจก็คือ  เขตในสมองที่เกิดการทำงานในการรับรู้สัมผัสที่ลวงประสาทกลับมีความคล้ายคลึงกับที่เกิดขึ้นเมื่อมีสัมผัสแบบนั้นจริง ๆ 
การลวงสัมผัสสามารถเกิดขึ้นได้โดยใช้เทคโนโลยีสัมผัส  (haptic technology) 
เช่น  สามารถใช้เทคนิคการลวงสัมผัสเพื่อใช้เป็นวัตถุเสมือน  (virtual  คือไม่มีอยู่จริง ๆ)  เช่นในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ผู้ใช้กำลังจัดการวัตถุเสมือน
ประสาทสัมผัสอื่น ๆ

การแปลสิ่งเร้าผิดสามารถเกิดขึ้นทางประสาทสัมผัสอื่น ๆ รวมทั้งที่ใช้ในการรับรู้เกี่ยวกับอาหาร
ทั้งเสียง 
และสัมผัส 
สามารถลวง  (บิดเบือน)  ความรู้สึกเกี่ยวกับความเก่า (ความไม่สด) และความกรอบของอาหาร คือพบว่า
ถ้าให้ผู้รับการทดสอบเคี้ยวของที่ควรจะเป็นของกรอบ  แต่เสียงที่ได้ยินเป็นเสียงเหมือนกับเคี้ยวของนิ่ม ๆ ก็จะทำให้รู้สึกว่าของที่เคี้ยวไม่กรอบ  (คือไม่สด)  ในนัยตรงกันข้ามก็เช่นกัน
ถ้าให้ผู้รับการทดลองถือขนมปังกรอบที่นิ่ม  แต่ให้ทานขนมปังกรอบที่สด  จะทำให้มีความรู้สึกว่า  ขนมปังที่ทานเป็นของเก่า  แต่ถ้าให้ถือขนมปังกรอบที่กรอบ  แต่ให้ทานขนมปังกรอบที่นิ่ม (คือเก่า)  จะทำให้มีความรู้สึกว่า  ขนมปังที่ทานเป็นของสด
นอกจากนั้นแล้ว  ยังพบว่า  ถ้าเซลล์ประสาทรับรสบนลิ้นเกิดความเสียหาย
ก็ยังสามารถทำให้เกิดรสลวงโดยกระตุ้นความรู้สึกทางสัมผัสได้ 
มีหลักฐานด้วยว่า  การแปลสิ่งเร้าผิดทางกลิ่นสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อมีการเล่าถึงกลิ่นนั้นให้ฟัง  จะเป็นข้อมูลที่ถูกหรือจะผิดก็ตาม  ก่อนที่จะให้ดมกลิ่นนั้น
โรค

การแปลสิ่งเร้าผิดสามารถเกิดขึ้นได้เพราะเหตุแห่งโรคหรือความผิดปกติบางอย่าง
แม้ว่าผู้มีโรคอาจจะไม่ได้มีอาการแบบนี้ทุกคน  แต่อาการการแปลสิ่งเร้าผิดเฉพาะอย่างจะมีกับโรคเฉพาะอย่าง
ยกตัวอย่างเช่น  คนไข้โรคไมเกรนมักจะรายงายว่ามีการเห็นออร่า  (scintillating scotoma)  ก่อนจะเกิดไมเกรน
ในประสาทวิทยาศาตร์

ในการทดลองหนึ่งกับคนไข้คนหนึ่ง  การกระตุ้นด้วยไฟฟ้าในสมองซีกซ้ายที่จุดเชื่อมระหว่างสมองกลีบข้างกับสมองกลีบขมับ
มีผลเป็นความรู้สึกลวงประสาทว่ามีคนอยู่ข้าง ๆ เธอ
ในศาสนาฮินดู

คำว่า "มายา"  (illusion)   เป็นคำที่ใช้ในมุมมองต่าง ๆ ของศาสนาฮินดู
ศาสนาและปรัชญาที่เป็นเอกนิยม  (monism)  รวมทั้งศาสนาฮินดู  มักจะมีการแยกแยะมายาและความไม่เป็นจริง  (falsehood)  ออกจากกันอย่างชัดเจน
ในความคิดตามลัทธิอไทวตะเวทานตะ  (ที่ตั้งโดยศังกราจารย์)  มายาไม่ใช่สิ่งที่เป็นจริงและก็ไม่ใช่สิ่งที่ไม่เป็นจริง
แม้ว่า  มายา  โดยทั่ว ๆ ไปจะหมายถึงสิ่งที่ไม่เป็นจริง
แต่ว่าศาสนาฮินดูมีการแยกแยะระหว่างมายาและความไม่เป็นจริง
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  "ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑", ให้ความหมายของ  illusion ว่า "การลวงตา, การแปลสิ่งเร้าผิด, มายา, ภาวะลวงตา"
↑  "Lexitron พจนานุกรมไทย<=>อังกฤษ รุ่น 2.6". หน่วยปฏิบัติการวิจัยวิทยาการมนุษยภาษา,  ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 2546. ให้ความหมายของ 'มายา' (สิ่งลวงตาลวงใจ) ว่า 'illusion'
↑  Solso, R. L. (2001) . Cognitive psychology (6th ed.) . Boston: Allyn and Bacon. ISBN 0-205-30937-2
↑  การพูดดัดเสียง  (ventriloquism)  เป็นศิลปะในการพูดที่เสียงดูเหมือนว่าจะไม่ใช่มาจากคนพูด  แต่มาจากแหล่งอื่นเช่นจากหุ่นเชิดที่อยู่ที่มือ
↑  McGurk,Hj. & MacDonald, J. (1976) . "Hearing lips and seeing voices", Nature 264, 746-748.
↑  Yoon Mo Jung and Jackie (Jianhong) Shen (2008), J. Visual Comm. Image Representation, 19 (1) :42-55, First-order modeling and stability analysis of illusory contours.
↑  Gross, L 2006 การอ้างอิงยังไม่สมบูรณ์
↑  "Robles-De-La-Torre & Hayward 2001" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-05-28. สืบค้นเมื่อ 2014-04-03.
↑  The Cutting Edge of Haptics (MIT Technology Review article)
1 2  Zampini M & Spence C (2004) "The role of auditory cues in modulating the perceived crispness and staleness of potato chips" Journal of Sensory Studies 19, 347-363.
1 2  Barnett-Cowan M (2010) "An illusion you can sink your teeth into: Haptic cues modulate the perceived freshness and crispness of pretzels" เก็บถาวร 2015-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Perception 39, 1684-1686.
↑  Todrank, J & Bartoshuk, L.M., 1991
↑  Herz, Rachel S (2001). "The influence of verbal labeling on the perception of odors: Evidence for olfactory illusions?" (PDF). Perception. 30: 381–391. doi:10.1068/p3179. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-07-07. สืบค้นเมื่อ 2014-06-07.
↑  Arzy S, Seeck M, Ortigue S, Spinelli L & Blanke O. Induction of an illusory shadow person. Nature 2006; 443:287.
↑  Hopkin, Michael (20 September 2006), "Brain Electrodes Conjure up Ghostly Visions", Nature, doi:10.1038/news060918-4
ดูเพิ่ม

สัจนิยม (ปรัชญา)
แหล่งข้อมูลอื่น

Universal Veiling Techniques เก็บถาวร 2010-05-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิดิโอแสดงภาพลวงตา เก็บถาวร 2010-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิดิโอแสดงวิธีทำภาพลวงตา เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูลภาพลวงตา เก็บถาวร 2019-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Daily Illusions
What is an Illusion? by J.R. Block.
Optical illusions and visual phenomena by Michael Bach
Auditory illusions เก็บถาวร 2007-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Haptic Perception of Shape เก็บถาวร 2012-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - touch illusions, forces and the geometry of objects, by Gabriel Robles-De-La-Torre.
Illusions of taste
Get High Now (a science site with audio and visual illusions)
Silencing awareness of visual change by motion
จัตุรัส A มีสีเดียวกับจัตุรัส B  แต่ดูเหมือนสีจะต่างกันโดยสิ้นเชิง  (ภาพลวงตาสีเดียวกัน)
เสียงลวงประสาทหูแบบ Shepard tone ซึ่งเป็นวิธีการทำเสียงให้เหมือนกับกำลังสูงขึ้นหรือทุ้มลงอย่างต่อเนื่อง ๆ ทั้ง ๆ ที่ความจริงไม่ได้ไปทางไหนเลย
ภาพวาดศิลป์แสดงออร่าที่เห็นก่อนไมเกรน
กิเมล

กิเมล (อังกฤษ: Gimel) เป็นอักษรตัวที่ 3 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ג อักษรอาหรับ (ج; ญีม /d͡ʒ/) และอักษรซีเรียค ܓ ใช้แทนเสียงก้อง เกิดจากเพดานอ่อน ไม่มีลม [สัทอักษรสากล: /d͡ʒ/ หรือ /g/ (สำเนียงอียิปต์)] ชื่ออักษรนี้มาจากภาษาฟินิเชีย หมายถึง “อูฐ” ส่วนรูปอักษรคานาอันไนต์ เป็นรูปคล้ายบูมเมอแรง
ในคำทับศัพท์ภาษาอาหรับจะแทนด้วย ญ หรือ จญ์ เมื่อเป็นตัวสะกด
กำมะถัน

กำมะถัน (อังกฤษ: Sulfur) เป็นธาตุเคมีในตารางธาตุที่มีสัญลักษณ์ S และเลขอะตอม 16 เป็นอโลหะที่มีอยู่ทั่วไป ไม่มีรสหรือกลิ่น และมีวาเลนซ์ได้มากมาย กำมะถันในรูปแบบปกติเป็นของแข็งสีเหลืองที่เป็นผลึก ในธรรมชาติ สามารถพบได้ในรูปธาตุเอง หรือแร่ซัลไฟด์และซัลเฟต เป็นธาตุจำเป็นสำหรับสิ่งมีชีวิต และพบในกรดอะมิโนหลายชนิด การใช้ในเชิงพาณิชย์ที่เป็นหลัก คือ ในปุ๋ย แต่นอกจากนี้ยังใช้ในดินปืน ไม้ขีดไฟ ยาฆ่าแมลง และยาฆ่ารา
การนำไปใช้ประโยชน์

เราใช้ประโยชน์กำมะถันในอุตสาหกรรมได้มากมาย ผ่านทางอนุพันธ์ของมันคือ กรดซัลฟิวริก (H2SO4), กำมะถันถูกจัดให้เป็นหนึ่งในธาตุที่มีความสำคัญในการเป็นวัตถุดิบอุตสาหกรรมมาก อาจจะกล่าวได้ว่ามันมีความสำคัญมากต่อเศรษฐกิจโลก
การผลิตกรดซัลฟิวริก ถือว่าเป็นการใช้ประโยชน์ปลายทางหลักของธาตุกำมะถัน และการบริโภคกรดซัลฟิวริก ถือเป็นดรรชนีชี้วัดที่ดีในการพัฒนาอุตสาหกรรมของชาติ ในสหรัฐอเมริกามีการผลิตกรดซัลฟูริกมากกว่าสารเคมีอื่น ประโยชน์ของมันพอสรุปได้ดังนี้
ใช้ในอุตสาหกรรมผลิต แบตเตอรี
ผงซักฟอก
วัลแคไนเซชัน (vulcanization) ยาง
ยาฆ่าเชื้อรา
ใช้ผลิตฟอสเฟต ในอุตสาหกรรมทำปุ๋ย
ซัลไฟต์ ใช้ในการฟอกสีกระดาษ
เป็นสารถนอมอาหารในการผลิตไวน์
ใช้ในการอบแห้งผลไม้
เป็นส่วนผสมของไม้ขีดไฟ, ดินปืน, และ ดอกไม้ไฟ
เป็นสารเคมีในงานถ่ายรูปในรูปของเกลือโซเดียมหรือแอมโมเนียม เช่น โซเดียมไทโอซัลเฟต
แมกนีเซียมซัลเฟต หรือที่รู้จักกันในชื่อ เกลือยิปซัม (Epsom salts) ใช้เป็นยาระบาย
เป็นอาหารเสริมในพืช
การบำบัดน้ำเสีย
การทำลูกเหม็น
สารประกอบของกำมะถัน (S)

ไฮโดรเจนซัลไฟด์ (Hydrogen sulfide) หรือ ก๊าซไข่เน่า มีกลิ่นเหม็นมาก ตัวมันเองมีฤทธิ์เป็นกรด ทำปฏิกิริยากับโลหะได้โลหะซัลไฟด์ ถ้าเป็นซัลไฟด์ของเหล็กเรียก ไพไรต์ (FeS2) หรือ ทองของคนโง่ (fool's gold) มีคุณสมบัติเป็นสารกึ่งตัวนำ
กลิ่นเหม็นที่ไม่พึงปรารถนาของสารประกอบอินทรีย์ส่วนใหญ่ จะเป็นสารประกอบที่มีกำมะถันเป็นองค์ประกอบอยู่ด้วย เช่น
เอตทิล และ เมตทิล เมอร์แคปแทน ใช้ผสมในก๊าซธรรมชาติเพื่อการตรวจสอบว่ามีก๊าซรั่วหรือไม่
กลิ่นของกระเทียม และตัวสกังก์ ก็เกิดจากสารประกอบอินทรีย์ที่มีกำมะถันเป็นองค์ประกอบอยู่
สารประกอบอื่นของกำมะถันที่สำคัญมีดังนี้
ซัลไฟด์ (S2-) เป็นสารประกอบอย่างง่ายที่สุดของธาตุกำมะถันกับธาตุอื่น
ซัลไฟต์ (SO32-), เป็นเกลือของ กรดซัลฟิวรัส, H2SO3, ได้จากการละลาย SO2 ในน้ำ, กรดซัลฟิวรัสและสารประกอบซัลไฟต์เป็นรีดิวซิ่งเอเจนต์อย่างแรง สารประกอบอื่นที่เป็นอนุพันธ์ของ SO2 ประกอบด้วย ไพโรซัลไฟต์ (pyrosulfite) หรือ เมต้าไบซัลไฟต์ ( metabisulfite) ไอออน (S2O52−)
ซัลเฟต (SO42-), เกลือของ กรดซัลฟิวริก เมื่อกรดซัลฟูริกทำปฏิกิริยากับ SO3 ในสัดส่วนโมเลกุลที่เท่ากันจะได้ กรดไพโรซัลฟิวริก (H2S2O7)
ไทโอซัลเฟต (บางครั้งเรียก ไทโอซัลไฟต์ หรือ ไฮโปซัลไฟต์ (thiosulfites or "hyposulfites") (S2O32−) ใช้ในงานถ่ายรูป
โซเดียมไดไทโอไนต์, Na2S2O4 จากกรดไทโอซัลฟูรัส/ไดไทโอรัส (hyposulfurous/dithionous acid), เป็นรีดิวซิ่งเอเจนต์อย่างแรง* โซเดียมไดไทโอเนต (Na2S2O6)
กรดพอลิไทโอนิก (H2SnO6), ตัวอักษร n สามารถมีค่าจาก 3 ถึง 80.
กรดเปอร์ออกซิโมโนซัลฟิวริก (Peroxymonosulfuric acid-H2SO5) และ กรดเปอร์ออกซิไดซัลฟิวริก (peroxydisulfuric acid-H2S2O8), ได้จากปฏิกิริยาของ SO3 กับสารละลายเข้มข้นของ H2O2, และ H2SO4 กับสารละลายเข้มข้นของ H2O2 ตามลำดับ
โซเดียมพอลิซัลไฟด์ (Sodium polisulfide-Na2Sx)
ซัลเฟอร์เฮกซาฟลูออไรด์ (Sulfur hexafluoride) SF6, เป็นก๊าซโพพิแลนต์ไม่มีพิษไม่ไวต่อปฏิกิริยา
เตตร้าซัลเฟอร์เตตร้าซัลไนไตรด์ (Tetrasulfur tetranitride) S4N4.
ไทโอไซยาเนต (Thiocyanate) เป็นสารประกอบที่มีไทโอไซยาเนตไอออน, SCN- เกี่ยวข้องกับ ไทโอไซยาโนเจน, (thiocyanogen-SCN)2.
ไดเมตทิลซัลโฟไนโอโพรพิโอเนต (dimethylsulfoniopropionate-DMSP; ((CH3 )2S+CH2CH2COO-) ซึ่งเป็นส่วนประกอบกลางของวงจรของกำมะถันอินทรีย์ในทะเล
ไทโออีเทอร์ (thioether) เป็นโมเลกุลที่มี R-S-R, ที่ซึ่ง R และ R เป็นหมู่อินทรีย์ที่กำมะถันสมมูลกับ อีเทอร์
ไทโอล (thiol หรือเรียกอีกอย่างว่า mercaptan) เป็นโมเลกุลที่มี หมู่ฟังก์ชัน-SH มีกำมะถันสมมูลกับ แอลกอฮอล์
ไทโอเลตไอออน (thiolateion) มี หมู่ฟังก์ชัน -S- มีกำมะถันสมมูลกับ อัลคอกไซด์ไอออน (alkoxideions)
ซัลฟอกไซด์ (sulfoxide) เป็นโมเลกุลที่มี R-S(=O)-R หมู่ฟังก์ชัน R และ R เป็นหมู่อินทรีย์ ตัวอย่างของซัลฟอกไซด์คือ DMSO (dimethyl sulfoxide)
ซัลโฟน (sulfone) เป็นโมเลกุลที่มี R-S(=O)-R หมู่ฟังก์ชัน R and R เป็นหมู่อินทรีย์
รีเอเจนต์ของลอวีสสัน (Lawesson's reagent) เป็นรีเอเจนต์ที่สามารถนำอะตอมของกำมะถันไปแทนออกซิเจนได้
แนพทาเลน-1,8-ไดอิล 1,3,2,4-ไดไทอะไดฟอสฟีเทน 2,4-ไดซัลไฟด์ (Napthalen-1,8-diyl 1,3,2,4-dithiadiphosphetane 2,4-disulfide)
กิวเทียงเหี่ยงนึ่ง

| กิ่วเทียนเฮียนลู่ หรือ เจ้าแม่กิวเทียงเหี่ยงนึ่ง |
| --- | --- |
เทวรูปและพระป้ายขององค์พระแม่กิวเทียนเอียนลู่
จีน: 九天玄女 Jiutian Xuannü
ไทย: เทวนารีแห่งสวรรค์ชั้นเก้า-เจ้าแม่สวรรค์ชั้นเก้า
ข้อมูล
นับถือใน: ศาสนาเต๋า, ศาสนาพื้นบ้านจีน, ลัทธิขงจื๊อ
พระลักษณะ: ผู้พิทักษ์ปรีชาญาณแห่งสวรรค์ ผู้ให้ความช่วยเหลือและประทานคัมภีร์พิชัยสงครามให้แก่หวงตี้
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
กิ่วเทียนเฮียนลู่(ฮกเกี้ยน) กิวเทียนเหี่ยงนึ่ง(แต้จิ๋ว) หรือ จิ่วเทียนเสวียนนี่(จีนกลาง) (จีน: 九天玄女, อังกฤษ: Xuan Nü) แปลไทย:  เทวนารีแห่งสวรรค์ชั้นเก้า เป็นเทวนารีตามความเชื่อปรัมปราของจีนและเป็นนิยมบูชาในลัทธิเต๋า รวมถึงมีการบูชามากในกลุ่มชาวฮกเกี้ยน(โดยเฉพาะชาวฮกเกี้ยนในภาคใต้ของไทย)และมีในกลุ่มขาวแต้จิ๋ว(เตี่ยจิว)บ้างเล็กน้อย
กิวเทียนเหี่ยงนึ่ง

กิวเทียงเนี่ยเนี้ย เป็นเทพสตรีที่สำคัญในศาสนาเต๋า   เป็นเทวนารีที่ปรากฏแต่โบราณกาลของจีน ในตำนานโบราณกล่าวว่า เง็กเซียนฮ่องเต้ ได้มีพระราชโองการแต่งตั้ง ให้สมญานามว่า “กิวเทียงเหี่ยงนึ่ง” หมายถึง เทพสตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์ในสวรรค์ทั้ง 9 ชั้น หรือ “กิวเทียงเซี้ยบ้อ” 
ตามตำนานจีนโบราณระบุว่าทรงเป็นผู้ประทานกำเนิดแห่งราชวงศ์ซาง คือ มีหญิงสาวคนหนึ่งนามว่า เจียนตี๋ วันหนึ่งเธอไปเดินเล่นริมทะเล นกนางแอ่นสีดำตัวหนึ่งได้ปากฏตัวขึ้นและไข่ให้เธอกิน ก่อนที่จะบินลับขอบฟ้าไป เมื่อเจียนตี๋ได้กินไข่นกนั้นเข้าไปเธอจึงตั้งครรภ์ และได้ให้กำเนิดองค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ซาง โดยกล่าวไว้ว่านกนางแอ่นสีดำคือองค์กิ้วเที้ยนเฮี้ยนลื้อ  และในตำนานยังปรากฏว่า เหี่ยงนึ่งได้ช่วยเหลือกษัตริย์อึ่งตี่ ในการต่อสู้กับข้าศึกที่ชื่อ ชีอิ๊วเหี่ยงนึ่ง ได้แปลงเป็นนกนางแอ่น แม้ว่าจะไม่สามารถกลับสภาพดังเดิมได้ แต่ก็สามารถแปลงกลับมาในรูปครึ่งเทพครึ่งนก และที่สำคัญคือได้ช่วยเหลือให้กษัตริย์รอดพ้นจากภัยพิบัติได้จากสงคราม
กาโปเอย์ราในวัฒนธรรมประชานิยม

กาโปเอย์ราในวัฒนธรรมประชานิยม (อังกฤษ: Capoeira in popular culture) ในปัจจุบัน ศิลปะการต่อสู้กาโปเอย์ราได้รับความนิยมในหลาย ๆ ประเทศ และมีการปรากฏในสื่อบันเทิงรูปแบบต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ วิดีโอเกม หรือแม้กระทั่งมิวสิกวิดีโอ
ภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่อง Only The Strong ถือว่าเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดที่กล่าวถึงกาโปเอย์ราตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบ
ภาพยนตร์ดัง ที่มีหลายส่วนของภาพยนตร์ปรากฏการเล่นกาโปเอย์ราเช่น Meet the Fockers,Ocean's Twelve,The Rundown,The Quest เป็นต้น
ชาร์ลิส โตรน นักแสดงสาว ได้ฝึกฝนกาโปเอย์รา จาก Xingu เพื่อแสดงหนังเรื่อง Æon Flux
BESOURO (portuguese title)/BEETLE มีฉากการต่อสู้ด้วยวิชากาโปเอย์รา
คิกบอกซ์เซอร์ ภาค 4 มีผู้ใช้วิชากาโปเอย์ราในการแข่ง
ต้มยำกุ้ง (ภาพยนตร์) มีฉากการต่อสู้ ระหว่าง ขาม (จา พนม) กับ นักสู้กาโปเอย์รา (ลาธีฟ คราวเดอร์) ที่วัดไทยในประเทศออสเตรเลีย
วิดีโอเกม

มีตัวละครหลายรายที่ใช้กาโปเอย์ราในการต่อสู้ ซึ่งปรากฏออกมาให้เห็นเป็นระยะๆ ไม่ว่าจะเป็น :
เอ็ดดี้ กอร์โด้, คริสตี้ มอนเตโร่ และ  ไทเกอร์ แจ็คสัน จาก เทคเคน
เอเลน่า จากเกม สตรีทไฟท์เตอร์
ริชาร์ด ไมเยอร์ และ บ็อบ วิลสัน จากเกม Fatal Fury
โมโมโกะ จากเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส XI
โซรี ไมร่า จากเกม KOF: Maximum Impact
Pupa Salgueiro จากเกม Rage of the Dragons
ดนตรี

ริกกี มาร์ติน‎ นักร้องชาวเปอร์โตริโกได้ฝึกฝนกาโปเอย์รากับกลุ่ม Capoeira Abolicao ในไมแอมี โดยเขาได้แสดงการเล่นกาโปเอย์ราในรายการโทรทัศน์หลาย ๆ รายการรวมถึง MTV Diary
มิวสิกวิดีโอเพลง Mas Que Nada โดย Sergio Mendes และ แบล็ค อายด์ พีส์ มีหลายๆส่วนของมิวสิกวิดีโอปรากฏการต่อสู้แบบกาโปเอย์รา
มีศิลปินร็อกและป็อปหลายวงอย่าง Soulfly, Sepultura, Ben Harper และ Leftfield ได้ใช้เครื่องดนตรีเบริงเบาในเพลง
การเต้นรำ

Break Dancing
กำเนิดรามเกียรติ์

| กำเนิดรามเกียรติ์ |
| --- | --- |
ประเภท: ตำนาน
กำกับโดย: พลเทพ ราช โชปรา   รวี โชปรา
ประเทศแหล่งกำเนิด: อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนตอน: 45 นาที
การผลิต
ผู้กำกับภาพ: ดีปัก ดาววันคาร์   อโศก มิชรา
กล้อง: Multi-camera
บริษัทผู้ผลิต: Sagar Arts
ออกอากาศ
เครือข่าย: Zee TV
กำเนิดรามเกียรติ์ (อังกฤษ: Ramayan) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2002 กล่าวถึงสงครามครั้งสำคัญในวรรณกรรมเรื่องยิ่งใหญ่ รามายณะ ที่กล่าวการยกทัพของพระรามกับพญาทศกัณฐ์ เพื่อชิงเอานางสีดาคืนมา นำแสดงโดย นิทิช ภารทวาช, สมิตรี อิรานี, สุเรนทรา ปาล ออกอากาศทางช่องซีทีวี ในประเทศอินเดีย ปัจจุบันมีการพากย์ไทยออกเป็น VCD ภายใต้ลิขสิทธิ์ของ บริษัท แมงป่อง จำกัด
เนื้อเรื่อง

เหตุเกิดเมื่อพระราม พระลักษมณ์ และนางสีดาออกเดินป่า แล้วทศกัณฐ์ก็มาลักพานางสีดาไปตามคำยุยงของนางสำมนักขา หลังจากนั้น ทหารเอกทั้งห้า จึงเกิดตามกันไป ได้แก่ หนุมานเกิดจากเหล่าศาสตราวุธของพระอิศวรไปอยู่ในครรภ์นางสวาหะ สุครีพเกิดจากพระอาทิตย์แล้วโดนคำสาปฤๅษีที่เป็นพ่อของนางสวาหะ องคตเป็นลูกของพาลีที่เป็นหลานของสุครีพ ชมพูพาน เกิดจากการชุบเลี้ยงของพระอินทร์ นิลพัทเป็นลูกของพระกาฬ ฝ่ายพระรามและฝ่ายทศกัณฐ์ได้ทำศึกชิงนางสีดา จนไพร่พลฝ่ายยักษ์ล้มตายเป็นจำนวนมาก และสุดท้ายทศกัณฐ์เองก็ถูกพระรามฆ่าตายเช่นเดียวกัน
นักแสดงนำ

นิทิช ภารทวาช รับบท พระราม
สมิตรี อิรานี รับบท นางสีดา
สุเรนทรา ปาล รับบท พญาทศกัณฐ์
ราหุล ซูด รับบท ประหัสต์
ซามาร์ ชัย สิงห์ รับบท อินทรชิต
คเชนทรา เจาหาน รับบท ท้าวทศรถ
พีนา บาเนอร์จี รับบท นางเกาสุริยา
จโยติ โจชิ รับบท นางสุมิตรา
ดอลลี มินหัส รับบท นางไกยเกษี
ตินา กาย รับบท นางมันทาระ
ทีปัค เจธี รับบท หนุมาน
สันทีป โมหาน รับบท พิเภก
ภักดี นิรุละ รับบท นางอะหัลยา
รชิตะ คอกชาร์ รับบท ท้าวไกยเกษ
พิชัย อนันต์ รับบท พระลักษณ์
อัศวิณี รับบท นางอูมิลา
อยุทธ ปันเดย์ รับบท พระพรต
อมิตร ปันโชรี รับบท พระสัตรุด
ประทีป ชาร์มา รับบท ท้าวชนก
ชาลินี คาปัวร์ ซาการ์ รับบท นางสุเนนา
ทิปชิกา รับบท นางสุโลชานะ
ชาชิ ชาร์มา รับบท นางมันโทธารี
ธาเมศร์ ทิวารี รับบท ฤาษีวสิษฐ์
ยโสธัน รานา รับบท พระศิวะ
ชีตัล เปติ รับบท พระแม่ปารวตี
ราเมศ โกวัล รับบท มายาวี
กินจัก เวทยา รับบท พระราม (วัยเด็ก)
แหล่งข้อมูลอื่น

กำเนิดรามเกียรติ์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กิจการนักศึกษา

กิจการนักศึกษา (อังกฤษ: Student Affairs) ในความหมายเดิมใช้คำว่า “งานบุคลากรนิสิตนักศึกษา” (Student Personnel Work) หรืองาน “บริการนิสิตนักศึกษา” (Student Personnel Services) ซึ่งมีความหมายอย่างเดียวกัน คือ งานหรือกิจกรรมทั้งหมดที่กระทำอย่างเป็นระบบ เพื่อกระตุ้นให้นักศึกษาได้พัฒนาตนเอง ทั้งด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคมและบุคลิกภาพให้เต็มตามศักยภาพ
ขอบข่ายของงานกิจการนักศึกษา

ศาสตรจารย์ ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ ให้นิยามของขอบข่ายงานกิจการนักศึกษาว่า คือ
การสรรหา การคัดเลือกและการรับสมัครนักศึกษา (Admissions) โดยเฉพาะโครงการพิเศษบางโครงการ
การจัดปฐมนิเทศให้นักศึกษาใหม่
ระเบียนนักศึกษา
บริการหอพักและอาหาร
บริการอนามัย
กิจกรรมนักศึกษา
บริการสอนซ่อมเสริม
ทุนการศึกษา
บริการแนะแนว
บริการจัดหางาน
วินัยนักศึกษา
โปรแกรมเพื่อช่วยพัฒนานักศึกษา
การวิจัย และการประเมินกิจการนักศึกษา
ศิษย์เก่าสัมพันธ์
บริการนักศึกษาต่างชาติ
การจัดสิ่งอำนวยความสะดวกให้แก่นักศึกษาในด้านอื่นๆ
การจัดกิจกรรมหรือการดำเนินการด้านอื่นๆ
ดูเพิ่ม

กิจกรรมนอกหลักสูตร
กำแพงจั่วขั้นบันได

สำหรับบทความหลัก ดูที่ จั่ว
"บ้านหิน" (Steinhaus) ที่บาทวิมพ์เฟินในเยอรมนี ตัวบ้านสร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่กำแพงจั่วขั้นบันไดสร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 16
กำแพงจั่วขั้นบันได (อังกฤษ: stepped gable, crow-stepped gable หรือ corbie step) คือลักษณะหนึ่งของหน้าจั่วที่สองด้านที่แหลมขึ้นไปประกบกันเป็นยอดจะหยักเป็นขั้นๆ คล้ายบันได หรือส่วนแหลมของกำแพงกันตก (parapet) ที่มีลักษณะเป็นผนังที่ตั้งอยู่ปลายหลังคาหรือบนกำแพงอิฐก็มักจะตั้งซ้อนขึ้นเป็นขั้น ๆ เพื่อความสวยงามและความสะดวกในการปิดส่วนบนของงานอิฐให้ดูงดงาม
กำแพงจั่วขั้นบันไดที่เริ่มสร้างกันมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา พบในอังกฤษ, เดนมาร์ก, เยอรมนี, สวิตเซอร์แลนด์ และสวีเดน นอกจากนั้นก็ยังมีการใช้กันในสกอตแลนด์ที่เริ่มกันมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตัวอย่างของกำแพงจั่วขั้นบันไดในสกอตแลนด์ก็มีที่คฤหาสน์มักคัลส์, คฤหาสน์มอนบอดโด และเรือนเก็บค่าธรรมเนียมสโตนเฮเวน ที่สร้างระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนั้นก็ยังเป็นลักษณะที่นิยมใช้ในการสร้างหน้าจั่วของคริสต์ศาสนสถานในเดนมาร์กในยุคกลาง
ในภาษาดัตช์หน้าจั่วลักษณะเรียกว่า "trapgevel" ที่แปลว่า "กำแพงจั่วขั้นบันได" ที่เป็นลักษณะที่ใช้ในการสร้างสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยอิฐหลายแห่งในเนเธอร์แลนด์, เบลเยียม และบ้านเรือนตึกรามของผู้ตั้งถิ่นฐานในอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ ส่วนกำแพงจั่วขั้นบันไดที่สร้างในทวีปอเมริกาเหนือจะเป็นหน้าจั่วที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่  19 หรือบางครั้งก็จะพบในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ของทางตอนเหนือของยุโรป
ระเบียงภาพ

ตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างที่มีจั่วแบบกำแพงจั่วขั้นบันได
ตึกแถวตกแต่งด้วยกำแพงจั่วขั้นบันไดกลางเมืองบรูชในเบลเยียม
ตึกแถวที่แคมเดนทาวน์, ลอนดอน, อังกฤษ
กำแพงจั่วขั้นบันไดที่เพิ่มสิ่งตกแต่งในเนเธอร์แลนด์
กำแพงจั่วขั้นบันไดของวัดเซนต์เกอทรูดในลือเบคในเยอรมนี
กำแพงจั่วขั้นบันไดของ Kerkhoffhaus ในรอสตอคในเยอรมนี
กำแพงจั่วขั้นบันไดวัดที่สกาเนียในสวีเดน
Zunfthaus zur Haue ที่ซือริชในสวิตเซอร์แลนด์
กำแพงจั่วขั้นบันไดบนหอประตูเมืองของดิงเคิลส์บืลในเยอรมนี
ดูเพิ่ม

หน้าจั่ว
ตับระเบียง
ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กำแพงจั่วขั้นบันได
Roper Gate, an example of the use of crow-stepped gable