stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 94

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 94 (อังกฤษ: 94th Academy Awards) เป็นงานประกาศผลรางวัลด้านภาพยนตร์ จัดขึ้นโดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) เพื่อเป็นเกียรติแก่ภาพยนตร์ที่ออกฉายระหว่างวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2564 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564 มีกำหนดจัดขึ้นที่โรงภาพยนตร์ดอลบีเธียเตอร์, ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา ในคืนวันอาทิตย์ที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2565 (ตามเวลาท้องถิ่น) ตรงกับเช้าวันจันทร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2565 (ตามเวลาประเทศไทย) โดยนับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 83 ที่มีพิธีกรในงานมากกว่าหนึ่งคน
ภาพยนตร์เรื่อง โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง กลายเป็นภาพยนตร์จากบริการสตรีมมิงเรื่องแรกที่ชนะสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และยังชนะเพิ่มเติมอีก 2 รางวัล ได้แก่ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และสาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่อง ดูน ยังชนะรางวัลไปได้มากที่สุดถึง 6 รางวัล ในขณะที่ ดิ อายส์ ออฟ แทมมี เฟย์ ชนะไป 2 รางวัล ส่วนภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ เช่น อำนาจบาดเลือดแค้น, คิง ริชาร์ด, เวสต์ ไซด์ สตอรี่, สุดทางรัก, เมืองเวทมนตร์คนมหัศจรรย์, เบลฟาสต์, 007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ, ครูเอลล่า, เดอะ ลอง กูดบาย, เดอะ ควีน ออฟ บาสเกตบอล, ซัมเมอร์ ออฟ โซล (...ออร์, เว็น เดอะ เรโวลูชัน คูท น็อท บี เทเลไวส์) และ เดอะ วินด์ชีลด์ ไวเปอร์ ชนะเรื่องละ 1 รางวัล
นอกจากนี้ ได้เกิดเหตุทำร้ายร่างกายกันภายในงาน หลังจาก วิลล์ สมิธ ได้ขึ้นไปบนเวที และตบหน้า คริส ร็อก ต่อหน้าผู้ชมทั้งงาน เนื่องจากคริสได้แสดงมุกล้อเลียน เจดา พิงคิตต์ สมิธ ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้ทั้งวิลล์ และเจดาเป็นอย่างมาก ภายหลังเหตุการณ์นี้ได้กลายเป็นที่พูดถึงในวงกว้าง และกลบเหตุการณ์สำคัญที่เหลือของงานทั้งหมดในแง่ของการรายงานข่าว
ผู้ชนะรางวัล และผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

ภาพยนตร์เรื่อง โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง ชนะรางวัลออสการ์ 3 สาขา รวมถึงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม กลายเป็นภาพยนตร์จากบริการสตรีมมิงเรื่องแรก, ภาพยนตร์เปิดตัวในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์เรื่องแรก และภาพยนตร์ที่มีผู้บกพร่องทางการได้ยินแสดงนำเรื่องแรกที่ชนะสาขานี้ ทรอย คอตเซอร์ ยังกลายเป็นนักแสดงชายที่บกพร่องทางการได้ยินคนแรก และเป็นนักแสดงคนที่สองต่อจากมาร์ลี แมตลิน ที่ชนะรางวัลออสการ์ ซึ่งรับบทเป็นภรรยาของเขาเองภายในเรื่อง
นอกจากนี้ อาเรียนา เดโบซ ยังชนะในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากการรับบท "อนิตา" ในภาพยนตร์รีเมค เวสต์ ไซด์ สตอรี่ ฉบับปี ค.ศ. 1961 ทำให้เธอ และรีตา มอเรโน กลายเป็นผู้ชนะรางวัลออสการ์จากการแสดงในบทบาทเดียวกัน และทำให้บทบาท "อนิตา" กลายเป็นบทบาททางการแสดงที่สามที่สามารถชนะรางวัลออสการ์ได้จากภาพยนตร์คนละเรื่อง ซึ่งแสดงโดยนักแสดงคนละคนกัน ต่อจากบทบาท ดอน วีโต คอร์เลโอเน ของมาร์ลอน แบรนโด กับ โรเบิร์ต เดอ นีโร และบทบาท โจ๊กเกอร์ ของฮีธ เลดเจอร์ กับ วาคีน ฟินิกซ์
ภาพยนตร์เรื่อง ดูน สามารถชนะได้มากที่สุดถึง 6 รางวัล ภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ได้แก่ ดิ อายส์ ออฟ แทมมี เฟย์ ชนะไป 2 รางวัล ส่วนภาพยนตร์เรื่อง อำนาจบาดเลือดแค้น, คิง ริชาร์ด, เวสต์ ไซด์ สตอรี่, สุดทางรัก, เมืองเวทมนตร์คนมหัศจรรย์, เบลฟาสต์, 007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ, ครูเอลล่า, เดอะ ลอง กูดบาย, เดอะ ควีน ออฟ บาสเกตบอล, ซัมเมอร์ ออฟ โซล (...ออร์, เว็น เดอะ เรโวลูชัน คูท น็อท บี เทเลไวส์) และ เดอะ วินด์ชีลด์ ไวเปอร์ ชนะเรื่องละ 1 รางวัล
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ครั้งนี้ ยังเป็นครั้งแรกที่มีผู้หญิงสามารถชนะรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ได้เป็นปีที่สองติดต่อกัน (เจน แคมเปียน ชนะรางวัลนี้ต่อจาก โคลอี เจา) ทำให้ อำนาจบาดเลือดแค้น กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ชนะสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเพียงรางวัลเดียว นับตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง เดอะ เกลดดูเอต ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 40 เมื่อปี ค.ศ. 1968 นอกจากนี้ เจน แคมเปียน ยังเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่สามารถชนะรางวัลออสการ์ได้ทั้งสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และสาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
ผู้ชนะรางวัล และผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล > รางวัลออสการ์เกียรติยศ

สถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) จัดงานมอบรางวัลออสการ์เกียรติยศ ครั้งที่ 12 เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2022 โดยมอบให้แก่
ซามูเอล แอล. แจ็กสัน – "ตัวอย่างแห่งสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม ผู้ซึ่งมีผลงานอย่างพลวัต ผ่านความหลากหลาย และยุคสมัยจากผู้ชมทั่วทุกมุมโลก"
อีเลน เมย์ – "สำหรับแนวทางการสร้างภาพยนตร์ที่กล้าหาญและแน่วแน่ของเธอในฐานะนักเขียน ผู้กำกับ และนักแสดง"
ลิฟ อูลแมนน์ – "ความกล้าหาญและความบริสุทธิ์ทางอารมณ์ของอูลแมนน์ ได้มอบของขวัญให้แก่ผู้ชมด้วยการแสดงบนหน้าจอที่ส่งผลอย่างลึกซึ้ง"
ผู้ชนะรางวัล และผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล > รางวัลออสการ์เกียรติยศ > รางวัลมนุษยธรรม ฌีน เฮอร์โชลต์

แดนนี่ โกลเวอร์ – "สำหรับเขา ผู้ซึ่งสนับสนุนความยุติธรรมและสิทธิมนุษยชนมาเป็นเวลาหลายสิบปี สะท้อนให้เห็นถึงการอุทิศตนเพื่อตระหนักถึงความเป็นมนุษย์ที่มีร่วมกันของเราทั้งในและนอกจอ"
รายละเอียดการจัดงาน

เนื่องจากผลกระทบจากการระบาดของโควิด-19 ในวงการภาพยนตร์ เกณฑ์พิจารณาคุณสมบัติของภาพยนตร์ที่ได้รับการยืดหยุ่นจากงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 93 จะยังคงมีผลบังคับใช้ต่อไป เช่น ภาพยนตร์ที่ออกฉายผ่านบริการสตรีมมิงแบบสมัครสมาชิก หรือบริการวีดิทัศน์ตามคำขอ และการฉายในโรงภาพยนตร์ที่ได้รับอนุญาตให้เกิดขึ้นได้ในเมืองอื่น ๆ นอกเหนือจากลอสแอนเจลิส ทั้งนี้ กรอบกำหนดระยะเวลาการฉายของภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ที่จะเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล พิจารณาตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม จนถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564 เท่านั้น
การลงคะแนนคัดเลือกผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล จะสิ้นสุดในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ส่วนการประกาศรายชื่อผู้เช้าชิงรางวัลในแต่ละสาขา จัดขึ้นวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 โดยพิธีกร เทรซี เอลลิส รอสส์ และเลสลี่ จอร์แดน และงานประกาศผลรางวัล มีกำหนดจัดในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2565 ณ โรงภาพยนตร์ดอลบีเธียเตอร์ มีรายงานว่าการเลือกกำหนดจัดงานในวันดังกล่าว สาเหตุเพื่อไม่ให้ชนกับโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ที่ปักกิ่ง (ซึ่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 4 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565) และงานซูเปอร์โบวล์ (ซึ่งมีกำหนดการจัดงานวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565)
เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 อคาเดมีระบุว่าพิจารณาขยายจำนวนผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 94 เป็น 10 เรื่อง นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 84 เป็นต้นมา โดยอิงผลจากการลงคะแนนเสียงของสมาชิกเป็นหลัก นอกจากนี้ มีการปรับเกณฑ์พิจารณาในสาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม คือการปรับลดสัดส่วนของดนตรีประกอบที่สร้างขึ้นมาใหม่จาก 60% ของภาพยนตร์ทั้งเรื่อง เป็น 35% เช่นเดิม, เกณฑ์พิจารณาผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาเพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จะต้องมีเพลงนำในภาพยนตร์ไม่ต่ำกว่า 5 เพลงต่อเรื่อง, ขยายจำนวนภาพยนตร์สำหรับพิจารณาในรอบลงคะแนนคัดเลือก สาขาออกแบบเสียงยอดเยี่ยม เป็น 10 เรื่อง และยังขยายจำนวนภาพยนตร์สำหรับพิจารณาในรอบลงคะแนนคัดเลือกจาก 10 เรื่อง เป็น 15 เรื่อง ในสาขาภาพยนตร์สารคดีขนาดสั้นยอดเยี่ยม, ภาพยนตร์ขนาดสั้นยอดเยี่ยม และภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดสั้นยอดเยี่ยม
ในฐานะที่อคาเดมี เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการริเริ่มอนุรักษ์ด้านสิ่งแวดล้อม การแจกจ่ายเอกสารด้านภาพยนตร์ที่จับต้องได้ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น สำเนาภาพยนตร์, สำเนาบทภาพยนตร์ หรือซีดีเพลง ได้ถูกยกเลิกแล้ว และจะเริ่มให้บริการดังกล่าวผ่านบริการสตรีมออนไลน์ "Academy Screening Room" แก่สมาชิกของอคาเดมีนับจากนี้เป็นต้นไป
เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 วิล แพ็คเกอร์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชื่อดัง ได้รับว่าจ้างให้เป็นโปรดิวเซอร์งานประกาศผลรางวัลออสการ์ครั้งนี้ ไชลา โคแวน เสนาธิการบริษัทโปรดักชันของเขา กล่าวว่า เธอได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับเขา และเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2565 เครก เออร์วิช ประธานบริษัทเอบีซี และฮูลู กล่าวยืนยันว่า งานประกาศผลรางวัลออสการ์ครั้งนี้ จะกลับมามีพิธีกรเหมือนเดิม เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 90
ข้อวิจารณ์ > การทะเลาะวิวาท

บทความหลัก: การทะเลาะวิวาทระหว่างวิลล์ สมิธ และคริส ร็อก ในงานออสการ์
เว็บไซต์หลัก

เว็บไซต์หลักของงานประกาศผลรางวัลออสการ์
เว็บไซต์หลักของสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์
ช่องทางหลักของรางวัลออสการ์ บน ยูทิวบ์ (ดำเนินการโดย สถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์)
เจน แคมเปียน ผู้ชนะรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
วิลล์ สมิธ ผู้ชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
เจสซิกา แชสเตน ผู้ชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
ทรอย คอตเซอร์ ผู้ชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
อาเรียนา เดโบซ ผู้ชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
เคนเนธ บรานาห์ ผู้ชนะรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
ฌอน เฮเดอร์ ผู้ชนะรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
ไบรอน ฮาวเวิร์ด ผู้ชนะร่วมรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม
ริวสุเกะ ฮะมะกุชิ ผู้ชนะรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์นานาชาติยอดเยี่ยม
บิลลี ไอลิช และ ฟินเนียส โอ'คอนเนลล์ ผู้ชนะร่วมรางวัลออสการ์ สาขาเพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ฌออากีม เจ้าชายที่ 8 แห่งมูว์รา

ฌออากีม เจ้าชายที่ 8 แห่งมูว์รา (อังกฤษ: Joachim, 8th Prince Murat) ประสูติเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2487 เป็นพระโอรสพระองค์เล็กและพระองค์เดียวใน ฌออากีม เจ้าชายที่ 7 แห่งมูว์รา กับ นิโคล เวรา คลิเทน เฮเลนเนอ เปสไทร พระองค์ทรงเป็นหัวหน้าราชวงศ์มูว์ราตั้งแต่แรกประสูติ เนื่องจากพระบิดาสิ้นพระชนม์ด้วยพระชันษาเพียง 24 ปี โดยสายราชสกุลของพระองค์นั้นคือ ราชสกุลโปนาปาร์ต-มูว์รา โดยสืบเชื้อสายมาจาก ฌออากีม มูว์รา พระมหากษัตริย์แห่งซิซิลีทั้งสอง แล ะพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ พระองค์ทรงเสกสมรสจำนวน 2 ครั้ง มีพระบุตร 5 พระองค์
งูปาล์ม

| งูปาล์ม |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Viperidae
วงศ์ย่อย:: Crotalinae
สกุล:: Trimeresurus
สปีชีส์:: T.  puniceus
ชื่อทวินาม
Trimeresurus puniceus (Kuhl, 1824)

ชื่อพ้อง
  [Craspedocephalus] puniceus Kuhl, 1824  Trigonocephalus puniceus  - Kuhl, 1824  [Cophias] punicea  - F. Boie, 1827  Atropos puniceus  - Wagler, 1830  Atropos acontia Gray, 1842  Trigonocephalus puniceus  - Schlegel, 1824  Trimeresurus puniceus  - Boettger, 1892  Lachesis puniceus  - Boulenger, 1896  Trimeresurus wiroti  Trutnau, 1981  Trimeresurus puniceus puniceus - Cox, 1991  Trimeresurus puniceus wiroti - Cox, 1991  T[rimeresurus]. puniceus  - Nutphand, Cox, Trutnau &  H.M. Smith, 1991  Trimeresurus (Craspedocephalus) puniceus - David et al., 2011 
งูปาล์ม หรือ งูเขียวปาล์ม หรือ งูปาล์มแดง (อังกฤษ: Palm pit viper, Javanese pit viper,   Flat-nosed pit viper; ชื่อวิทยาศาสตร์: Trimeresurus puniceus) เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง ในจำพวกงูเขียวหางไหม้
งูปาล์ม เป็นงูเขียวหางไหม้ขนาดเล็ก ยาวประมาณ 35 เซนติเมตร มีสีและลวดลายปะปนกันหลายสี มีสีพื้นสีเขียว สีน้ำตาล และสีน้ำตาลอมแดง มีจุดประสีขาว ส่วนท้องสีน้ำตาลม่วง มีสิ่งที่ทำให้แตกต่างจากงูเขียวหางไหม้ชนิดอื่น คือ มีเกล็ดจมูกเชิดงอนขึ้น เกล็ดบนตาแหลมสูงทำให้แลดูเด่นชัด ไม่เหมือนงูเขียวหางไหม้ชนิดอื่น ๆ ซึ่งในครั้งแรกเข้าใจว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงของสีลวดลายหรือเป็นความแตกต่างระหว่างเพศของตัวผู้และตัวเมียของงูที่พบในเขตประเทศมาเลเซียและไม่พบในประเทศไทย แต่เมื่อนำมาเลี้ยงดูและศึกษาแล้วพบว่ามีลักษณะเช่นนี้เหมือนกันทั้งตัวผู้และตัวเมีย
งูปาล์ม เดิมเคยเชื่อว่าเป็นงูถิ่นเดียวที่พบได้เฉพาะในภาคใต้ของไทย พบครั้งแรกโดยเกาะพาดอยู่กลางป่าหวาย ที่อำเภอท่าฉางเขตติดต่อกับจังหวัดนครศรีธรรมราช จึงได้ชื่อว่า "งูปาล์ม" และได้ให้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Trimeresurus wiroti เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ น.อ.(พิเศษ) วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทย แต่แท้จริงแล้ว งูปาล์มพบได้ทั่วไปตั้งแต่ภาคใต้ของไทยไปจนถึงมาเลเซียตะวันออกและอินโดนีเซีย โดยตัวอย่างต้นแบบแรกพบที่เกาะชวา โดยที่ไม่มีชนิดย่อย
ฌอน บิกเกอร์สตาฟฟ์

| ฌอน บิกเกอร์สตาฟฟ์ |
| --- | --- |
เกิด:  (1983-03-15) 15 มีนาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี) กลาสโกว์, สก็อตแลนด์
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1988–ปัจจุบัน
ฌอน บิกเกอร์สตาฟฟ์ (อังกฤษ: Sean Biggerstaff; เกิด 15 มีนาคม พ.ศ. 2526) เป็นนักแสดงชาวสก็อต เขาเป็นที่รู้จักในระดับสากลจากการแสดงเป็น โอลิเวอร์ วู้ด ในภาพยนตร์เรื่อง ซีรีส์ภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง ศิลาอาถรรพ์ (2001) ห้องแห่งความลับ (2002) และ  เครื่องรางยมทูต ภาค 2 (2011)
บิกเกอร์สตาฟฟ์เริ่มแสดงเป็นนักแสดงเด็กเมื่ออายุได้ 5 ขวบและเปิดตัวในละครโทรทัศน์เรื่อง เดอะครอว์โรด (1996) เขาได้รับรางวัล บาฟตาสก็ฮตแลนด์อวอร์ด จากการรับบท เจเรมี วูลเฟนเดน ในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง คอนเซนติงอะดัลต์ (2007) นอกจากนี้ เขายังปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง แคชแบค (2006) และ แมรีควีนออฟสก็ฮต (2013)
แหล่งข้อมูลอื่น

Sean Biggerstaff Official site
ฌอน บิกเกอร์สตาฟฟ์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
EyeForFilm.co.uk – Interview about Cashback and Harry Potter
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
ฌอน คิงสตัน

| ฌอน คิงสตัน |
| --- | --- |
คิงสตันในงานประกาศผลรางวัลเชาท์อวอร์ดส์ที่สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลิล ปี ค.ศ. 2009
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คีฌอน แอนเดอร์สัน
เกิด:  (1990-02-03) กุมภาพันธ์ 3, 1990 (34 ปี) ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
ที่เกิด: คิงส์ตัน จาเมกา
แนวเพลง: เร้กเก้ฟิวชัน, ฮิปฮอป, แดนซ์, อาร์แอนด์บีร่วมสมัย
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง
ช่วงปี: 2004–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เบลูกาไฮส์, อีพิกเรเคิดส์, ทีเอมซี, เอนเตอร์เทนเมนต์วันมิวสิก

เว็บไซต์: seankingston.com
คีฌอน แอนเดอร์สัน (อังกฤษ: Kisean Anderson; เกิด 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นที่รู้จักในชื่อ ฌอน คิงสตัน (Sean Kingston) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกัน-จาเมกาที่เกิดในคิงสตันแต่เติบโตในไมอามี่ เขาประสบความสำเร็จในการสร้างแนวเพลงใหม่ซึ่งรวมเอาทั้งป็อป, เร้กเก้, ฮิปฮอป, และดูว็อปเข้าด้วยกัน มีอัลบั้มชุดแรกในชื่อ ฌอน คิงสตัน ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2007 เปิดตัวครั้งแรกในซิงเกิล "บิวตีฟูลเกิลส์" สามารถขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับหนึ่งบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังสามารถขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดชาร์ตดาวน์โหลด มียอดดิจิทัลดาวน์โหลดในสัปดาห์แรกมากถึง 260,000 โหลด ซึ่งเป็นการเปิดตัวที่ดีเยี่ยมเป็นอันดับ 2 รองจากเพลง "อัมเบรลลา" ของรีแอนนา ซึ่งมียอดอยู่ที่ 277,000 โหลด และในมายสเปซไอทูนส์ , เอโอแอลมิวสิก, ยาฮูมิวสิก เขาคือศิลปินอันดับ 1 ที่มีผู้เข้าชมผลงานมากกว่า 1 ล้านคน คิงสตันยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลทีนชอยส์อวอร์ดในสาขาศิลปินอาร์แอนด์บียอดนิยม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ฌอน คิงสตัน ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ฌอน คิงสตัน ที่ยูทูบ
ฌอน สก็อตต์

| ฌอน สก็อตต์ |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1954 (อายุ 69–70 ปี) แคนาดา
คู่สมรส: แคโรไลน์
ฌอน สก็อตต์ (อังกฤษ: Shaun Scott; เกิด พ.ศ. 2497) เป็นนักแสดงโทรทัศน์ชาวอังกฤษ เขาได้รับการศึกษาที่โรงเรียนรีด, คอบแฮม, เซอร์เรย์
เขาปรากฏตัวในซีรีส์เรื่องยาวยอดนิยมเรื่อง เดอะบิลล์ โดยเขารับบทเป็น ดีไอ คริส ดีกิ้น (ก่อนหน้านี้เขารับบทเป็นตัวร้ายในซีรีส์ 6 ตอนที่ 92, ซีรีส์ 8 ตอนที่ 83 รวมถึง ชุดที่ 9 ตอนที่ 13) นอกจากนี้เขายังเคยแสดงเป็นรองผู้รักษากุญแจชื่อ ทอม ไพค์ในละครคอมเมดี้ของบีบีซีในปี ค.ศ. 1989 เรื่อง เดอะริเวอร์ กับ เดวิด เอสเซ็กซ์ นอกจากนี้เขายังแสดงเป็น แพทริค ดอยล์ ผู้จัดการฮาร์เชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในละครฟุตบอลของสกายวันเรือ่ง ดรีมทีม และปรากฏตัวเป็นตัวร้ายประจำในละครภาษาเกลิกสก๊อตแลนด์เรือง มาแชร์
สก็อตต์ยังเล่นเป็นแจ็ค แฟร์ไชลด์ในซีรีส์คอมเมดี้เรื่อง บราส นอกจากนี้เขายังปรากฏแสดงเป็นเด็กหนุ่มอายุ 19 ปีที่ถูกครอบครัวบอร์นรับไว้ในฐานะคนรับใช้หลังจากถูกมัดไว้เพราะขโมยจักรยานในละครกลางวันของเอทีวีเรื่อง "เดอะซีดาร์ทรี" (1976–77) ผลงานละครเวทีของเขา ได้แก่ เครซี่ฟอร์ยู ของปรินซ์เอ็ดเวิร์ดเธียร์เตอร์ เรื่อง ฮาร์ทเบรกเฮ้าส์ ของโรงละครเฮย์มาร์เก็ตโดยผู้อำนวยการเทรเวอร์ นันน์, เรื่อง เดอะ เชาห์รอน ของโรงละครหลวงแห่งชาติ และ ทรานสเลชั่น ของโรงละครแห่งชาติ
ในปี ค.ศ. 2022 เขารับบทเป็นเบอร์ทรานด์ ครอว์ลีย์ในซีรีส์ของดิสนีย์+เรือ่ง มูนไนท์
แหล่งข้อมูลอื่น

ฌอน สก็อตต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  เช็กเกีย
งูเขียวหางไหม้ลายเสือ

| งูเขียวหางไหม้ลายเสือ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Viperidae
วงศ์ย่อย:: Crotalinae
สกุล:: Trimeresurus
สปีชีส์:: T.  purpureomaculatus
ชื่อทวินาม
Trimeresurus purpureomaculatus (Gray, 1832)

ชื่อพ้อง
 Trigonocephalus purpureo-maculatus - Gray, 1832  Trimesurus purpureus - Gray, 1842  Trimesurus carinatus - Gray, 1842  C[ryptelytrops]. carinatus - Cope, 1860  [Trimesurus] porphyraceus - Blyth, 1861  Trimeresurus purpureus - Günther, 1864  T[rimeresurus]. carinatus - Theobald, 1868  Crotalus Trimeres[urus]. carinatus - Higgins, 1873  Trimeresurus purpureomaculatus - Boulenger, 1890  Lachesis purpureomaculatus - Boulenger, 1896  Trimeresurus purpureomaculatus - M.A. Smith, 1943  Trimeresurus purpureomaculatus purpureomaculatus - M.A. Smith, 1943
งูเขียวหางไหม้ลายเสือ หรือ งูพังกา (อังกฤษ: Shore pit viper, Mangrove pit viper หรือ Mangrove viper) เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง มีพิษรุนแรง เมื่อเข้าใกล้จะสั่นหางขู่และฉกกัดอย่างรวดเร็ว ออกหากินในเวลากลางคืน อาศัยบนต้นไม้เป็นพุ่มเตี้ยๆ ตามป่าชายเลน หรือตามริมฝั่งคลองที่ติดกับทะเล พบในประเทศอินเดีย (รัฐอัสสัม, หมู่เกาะอันดามัน), ประเทศบังกลาเทศ, ประเทศพม่า, ประเทศไทย, มาเลเซียตะวันตก, ประเทศสิงคโปร์ และ ประเทศอินโดนีเซีย (เกาะสุมาตรา)
ลักษณะ

เป็นงูขนาดค่อนข้างใหญ่ หัวโตรูปสามเหลี่ยม คอเล็กกว่าหัวและลำตัว ลำตัวอ้วน หัวและลำตัวมีสีเหลืองค่อนข้างซีด บนหัวมีจุดสีดำกระจายทั่วไป ลำตัวมีลายสีดำเป็นแนวกว้างพาดขวาง ระยะไม่แน่นอนจากคอถึงหาง ข้างลำตัวมีลายสีดำเล็กๆ กระจายทั่วไป ท้องสีขาวขอบเกล็ดสีดำ จากลักษณะของลวดลายและสีบนลำตัว ตัวเมียมีขนาดใหญ่และยาวกว่าตัวผู้ ตัวผู้ยาวประมาณ 66.5 ซม. หางยาว 12.5 ซม. ตัวเมียยาวประมาณ 90 ซม. หางยาว 14 ซม. ออกลูกเป็นตัวครั้งละประมาณ 7 -14 ตัว
สปีชีส์ย่อย

T. p. andersoni
T. p. purpureomaculatus
การเลี้ยง

งูเขียวหางไหม้ลายเสือ ยังเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน แต่ว่าเมื่อเทียบกับงูเขียวหางไหม้ท้องเขียวแล้ว งูเขียวหางไหม้ลายเสือเลี้ยงได้ยากกว่าพอสมควรเนื่องจากกินหนูเป็นอาหารและยังมีนิสัยที่ดุไม่เชื่องเหมือนงูเขียวหางไหม้ท้องเขียว
ฌอน เลนนอน

| ฌอน เลนนอน |
| --- | --- |
ฌอน เลนนอน
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ฌอน ทาโร โอโนะ เลนนอน
เกิด:  (1975-10-09) ตุลาคม 9, 1975 (49 ปี)
ที่เกิด: นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก
แนวเพลง: ร็อกแอนด์โรล เอ็กซ์เพอริเมลทอลร็อก โฟล์กร็อก อัลเทอร์เนทีฟร็อก อินดี้ร็อก
อาชีพ: นักดนตรี นักร้อง-นักแต่งเพลง นักเขียน โปรดิวเซอร์เพลง ผู้ทำเพลงบรรเพลงประกอบภาพยนตร์ นักแสดง
เครื่องดนตรี: กีตาร์ กีตาร์เบส เปียโน กลอง
ช่วงปี: ค.ศ. 1991–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Grand Royal Records, Capitol, Chimera Music

เว็บไซต์: www.seanlennon.com
ฌอน ทาโร โอโนะ เลนนอน (อังกฤษ: Seán Taro Ono Lennon) หรือชื่อญี่ปุ่นว่า ทาโร โอโนะ (ญี่ปุ่น: 小野太郎; โรมาจิ: Ono Tarō; เกิด: 9 ตุลาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอเมริกัน เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของจอห์น เลนนอน กับโยโกะ โอโนะ โดยมีพ่อบุญธรรมคือ เอลตัน จอห์น
ประวัติ > ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

ฌอน เลนนอน เกิดในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 1975 ซึ่งเป็นวันครบรอบวันเกิด 35 ปีของพ่อของเขา , เขาเป็นคนอังกฤษและมีเชื้อสายไอริชจากบิดา เขาได้เชื่อสายญี่ปุ่นมาจากแม่ของเขา  จูเลียน เลนนอนเป็นพี่น้องต่างมารดา กับ เคียวโกะ แจน ค็อกซ์ พี่สาวต่างมารดา เอลตัน จอห์น เป็นพ่ออุปถัมภ์หลังวันเกิดของฌอน จอห์น เลนนอนก็ดูแลเป็นอย่างดีจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ฆาตกรรมในวันที่ 8 ธันวาคม 1980 ฌอน เข้าเรียนอนุบาลที่ โตเกียว และเรียนโรงเรียน Institut Le Rosey ที่เมือง Rolle , สวิตเซอร์แลนด์
งูไทปัน

| งูไทปัน |
| --- | --- |

งูไทปันโพ้นทะเล (Oxyuranus microlepidotus) สีเขียวมะกอก ซึ่งเป็นงูที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes
วงศ์:: Elapidae
วงศ์ย่อย:: Elapinae
สกุล:: Oxyuranus Kinghorn, 1923

ชนิด
 3 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
งูไทปัน (อังกฤษ: Taipan) เป็นสกุลของงูในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Oxyuranus เป็นงูที่ได้รับการจัดอันดับให้เป็นงูกลุ่มที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก มีลำตัวยาวโดยประมาณ 2-3.6 เมตร ลักษณะลำตัวมีสีน้ำตาลปนดำ มักอาศัยอยู่ตามซอกหินในทะเลทรายของประเทศออสเตรเลีย
การกำเนิดและการขยายพันธุ์

ต้นกำเนิดของงูสกุลนี้เดิมที มีต้นกำเนิดในหมู่เกาะไทปัน แถบเอเชีย-โอเชียเนีย มีการแพร่พันธุ์อย่างกว้างขวางในประเทศออสเตรเลียด้วยสภาพภูมิอากาศ และ แหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์ เช่น จิงโจ้กระเป๋า, พอสสัม, วอลลาบี นกชนิดต่าง ๆ เป็นต้น สำหรับการขยายพันธุ์จะอยู่ในช่วงฤดูร้อน งูเพศเมียจะวางไข่ราว 10-15 ฟอง และใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 6 สัปดาห์
ความอันตราย

พิษของงูสกุลนี้เป็นที่เลื่องลือในประเทศออสเตรเลียเป็นอย่างมาก ด้วยความเร็วในการออกฤทธิ์ ของพิษที่ไปทำลายระบบประสาท ภายในเวลา 45 นาที และการกัดแต่ละครั้งสามารถฆ่ามนุษย์ได้มากถึง 100 คน นับว่ามีพิษมากกว่างูเห่าถึง 50 เท่า เชื่อว่าการที่งูไทปันต้องมีพิษร้ายแรงแบบนี้ เป็นผลมาจากการวิวัฒนาการเพื่อฆ่าได้โดยไม่ต้องเปลืองแรงมาก ซึ่งเหมาะสมเป็นอย่างมากสำหรับการใช้ชีวิตอยู่ในทะเลทราย ซึ่งเป็นสถานที่ ๆ แห้งแล้ง
ความอันตราย > ส่วนประกอบที่อยู่ในพิษ

ในน้ำพิษจะประกอบไปด้วย สารนิวโรท็อกซิน (neurotoxins) ซึ่งจะไปทำลายระบบประสาทและกล้ามเนื้อ โปรตีนโปรโคอะกูเลนท์ (procoagulants) ทำลายระบบเลือดโดยทำให้เลือดไม่แข็ง แผลที่กัดจะมีเลือดไหลตลอดเวลา สารไมโอท็อกซิน (myotoxins) ทำลายระบบกล้ามเนื้อ
การจำแนก

มีทั้งสิ้น 3 ชนิด ได้แก่
งูไทปันธรรมดา (Oxyuranus scutellatus) แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย
งูไทปันโพ้นทะเล (Oxyuranus microlepidotus) เป็นชนิดที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก
งูไทปันกลาง (Oxyuranus temporalis)
งิ้ว

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ งิ้ว (แก้ความกำกวม)
นักแสดงงิ้ว
งิ้ว หรือ อุปรากรจีน (จีน: 戏曲/戲曲; พินอิน: xìqǔ ; อังกฤษ: Chinese opera) เป็นการแสดงที่ผสมผสานการขับร้องและการเจรจาประกอบกับลีลาท่าทางของนักแสดงให้ออกเป็นเรื่องราว โดยสมัยนั้นได้นำเอาเหตุการณ์ต่าง ๆ ในพงศาวดารและประวัติศาสตร์มาดัดแปลงเป็นบทแสดง รวมทั้งยังมีการนำเอาความเชื่อทางประเพณีและศาสนาเข้าไปผสมผสานกับการแสดงงิ้วด้วย เดิมประเทศจีนมีงิ้วราว 300 กว่าประเภท ส่วนใหญ่จะเป็นงิ้วท้องถิ่น ส่วนงิ้วระดับประเทศ เช่น งิ้วปักกิ่ง, งิ้วเส้าซิง, งิ้วเหอหนัน และงิ้วกวางตุ้ง โดยงิ้วปักกิ่งเป็นงิ้วที่มีชื่อเสียงมากที่สุด โดยปัจจุบันถือเป็นตัวแทนงิ้วประจำชาติจีน
ในบรรดางิ้วจีนกว่า 300 ประเภท "งิ้วคุนฉวี่"昆曲  "งิ้วกวางตุ้ง"粤剧/粵劇 และ"งิ้วปักกิ่ง"京剧/京劇 ได้รับการยอมรับจากองค์การยูเนสโก และได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ในปี 2001, 2009 และ 2010 ตามลำดับ
ประวัติ

ประวัติ งิ้ว เริ่มต้นสมัยราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 1179-1276) ทางภาคใต้ของจีนมีคณะงิ้วที่มีชื่อได้เปิดการแสดงที่มีบทพูดเป็นโคลงกลอนสลับการร้อง ใช้วงเครื่องดีดสีตีเป่าประกอบการแสดง
ทางภาคเหนือนั้น ราวช่วงต้นศตวรรษที่ 13 ในสมัยราชวงศ์หยวนเกิดรูปแบบของงิ้วขึ้นมาเรียกว่า "จ๋าจวี้" 杂剧/雜劇 โดยมักแบ่งการแสดงออกเป็น 4 องค์ โดยตัวละครเอกเท่านั้น ที่จะมีบทร้องเป็นทำนองเดียวตลอดเรื่อง
ส่วนตัวประกอบอื่นอาศัยการพูดประกอบ ขณะที่อุปรากรฝ่ายเหนือเป็นที่นิยมในหมู่ขุนนางชั้นสูงเรื่องราวที่แสดงจึงมักดัดแปลงมาจากพงศาวดารหรือประวัติศาสตร์ ส่วนทางใต้นั้นผู้คนนิยมดูงิ้วที่มีเนื้อหาเป็นเรื่องเล่าพื้นบ้าน
ในศตวรรษที่ 16 บ้านเมืองเข้าสู่ความสงบ ผู้คนเริ่มมีฐานะและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ทำให้วงการวรรณกรรมเฟื่องฟูไปด้วย ซึ่งส่งผลทำให้บทร้องอุปราการสละสลวยยิ่งขึ้น โดยนายเว่ย เหลียงฝู่ 魏良辅 /魏良輔 (1522-1573) นำนิยายพื้นบ้านดัง ๆ เรียกว่า "คุนฉวี่" 昆曲 มาเขียนเป็นบทร้อง มีสไตล์การร้องที่อ่อนหวาน ใช้เครื่องดนตรีน้อยชิ้นส่วนใหญ่คือกลองและขลุ่ย
ในศตวรรษที่ 18 เกิดอุปรากรแบบใหม่ที่กรุงปักกิ่ง ซึ่งเป็นรูปแบบของงิ้วปัจจุบัน อุปรากรดังกล่าวเป็นที่แพร่หลายนับตั้งแต่เปิดการแสดงในงานฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพของเฉียนหลงฮ่องเต้ (1736-1796) ในจำนวนคณะงิ้วที่เข้ามาแสดงเหล่านี้รวมถึงคณะของนายเว่ย จางเฉิน จากเสฉวน ซึ่งนำเทคนิคการแสดงงิ้วแบบใหม่ ๆ เข้ามาเผยแพร่ในเมืองหลวงกระทั่งปลายราชวงศ์ชิง งิ้วจึงมีลักษณะต่าง ๆ กันออกไปหลายร้อยแบบ ทั้งในด้านการร้อง การจัดฉาก เพลง แต่ส่วนใหญ่นำเนื้อเรื่องมาจากคุนฉวี่ หรือนิยายที่เป็นที่นิยมนั่นเอง
สมัยของพระนางซูสีไทเฮา การแสดงงิ้วในเมืองจีนถือว่าได้รับความนิยมสูงสุด จนกระทั่งสิ้นสมัยของพระนาง คณะงิ้วที่เคยได้รับการอุปถัมภ์ค้ำชูจากราชสำนักและขุนนางต่าง ๆ ก็ต้องหันมาพึ่งตัวเองและแพร่ขยายออกไปสู่ผู้คนทั่วไปมากขึ้น
ลักษณะ

ความโดดเด่นของการแสดงงิ้วนั้น นอกจากลีลาการร่ายรำและการเคลื่อนไหวของผู้แสดงแล้ว เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายตลอดจนการแต่งหน้าก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว อย่างเช่นสีสันของการแต่งหน้าที่แตกต่างกันไป ก็จะบ่งบอกถึงบุคลิกและอุปนิสัยของตัวละครได้
อย่างเช่นแต่งหน้าสีแดง จะมีความหมายไปในทางที่ดี เป็นสัญลักษณ์ของผู้ซื่อสัตย์และกล้าหาญ การแต่งหน้าสีดำมีความหมายเป็นกลาง เป็นสัญลักษณ์ของผู้ห้าวหาญ ไม่เห็นแก่ตัวและเฉลียวฉลาด หากว่าแต่งหน้าเป็นสีน้ำเงิน ก็จะมีความหมายเป็นกลางเช่นเดียวกันและยังถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของวีรบุรุษชาวบ้านอีกด้วย ส่วนการแต่งหน้าที่สีขาวและสีเหลือง มักจะมีความหมายไปทางลบ เป็นสัญลักษณ์ของผู้เหี้ยมโหดและคดโกง
ประเภทของงิ้ว

งิ้วที่ยอมรับกันว่าเป็นงิ้วที่สมบูรณ์แบบชนิดแรกคือ ละครใต้ (หนานซี่) 南戏/南戲 ของสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ แถบเมืองเวินโจว จนกระทั่งสมัยราชวงศ์ชิง จึงเกิด ‘งิ้วปักกิ่ง’ ซึ่งถือได้ว่าเป็นศิลปะประจำชาติ และมีความโดดเด่นมาก เพราะเป็นการแสดงที่เอาความเด่นของงิ้วทุกชนิดมารวมเข้าด้วยกัน มีการแสดงที่โลดโผนกว่างิ้วแต้จิ๋ว มีการร้องในลักษณะของโอเปร่า ร้องลากเสียงเพื่อแสดงพลังเสียง และมีการดัดเสียงร้องเพื่อแสดงศิลปะการใช้เสียงที่หลากหลายด้วย
ประเภทของงิ้ว > งิ้วอานฮุย 安徽劇曲

黄梅戏-งิ้วหวงเหมย
ประเภทของงิ้ว > งิ้วกว่างตง廣東劇曲

粵劇 งิ้วกวางตุ้ง
潮劇 งิ้วเตี่ยจิว
ประเภทของงิ้ว > งิ้วฝูเจี้ยน 福建劇曲

歌仔戲 กัวอาฮี งิ้วฮกเกี้ยน ไต้หวัน เจียงจิว
高甲戲 โกกาฮี งิ้วฮกเกี้ยน จวนจิว
傀儡戲 กาเลฮี งิ้วหุ่นกระบอก