stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งทั่วไป

| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2544 | 0 / 500 |  |  | ไม่ได้รับเลือกตั้ง | กานต์ เทียนแก้ว |
| 2548 | 0 / 500 | 26,855 |  | ไม่ได้รับเลือกตั้ง | กานต์ เทียนแก้ว |
| 2549 | 3 / 500 | 305,015 |  | การเลือกตั้งเป็นโมฆะ | สุภาพร เทียนแก้ว |
| 2550 | 233 / 480 | 26,293,456 | 36.63% | พรรคจัดตั้งรัฐบาล  | สมัคร สุนทรเวช |
การเลือกตั้ง > เลือกตั้งซ่อม

| เขตเลือกตั้ง | วันเลือกตั้ง | ผู้สมัครรับเลือกตั้ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เชียงราย เขต 3 | 17 สิงหาคม พ.ศ. 2551 | ละออง ติยะไพรัช | 70,184 |  |  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง |
| เพชรบูรณ์ เขต 2 | 19 ตุลาคม พ.ศ. 2551 | เอี่ยม ทองใจสด | 80,428 |  |  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง |
| เพชรบูรณ์ เขต 2 | 19 ตุลาคม พ.ศ. 2551 | วันเพ็ญ พร้อมพัฒน์ | 73,557 |  |  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง |
| เพชรบูรณ์ เขต 2 | 19 ตุลาคม พ.ศ. 2551 | สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ | 71,343 |  |  สำเร็จ ได้รับเลือกตั้ง |
| กรุงเทพมหานคร เขต 11 | 26 ตุลาคม พ.ศ. 2551 | แสวง ฤกษ์จรัล | 42,537 |  |  พ่ายแพ้ |
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

| การเลือกตั้ง | ผู้สมัคร | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2543 | พันตำรวจตรี กานต์ เทียนแก้ว | 1,613 |  |  พ่ายแพ้ |
| 2547 | การุญ จันทรางศุ | 11,070 |  |  พ่ายแพ้ |
| 2551 | ประภัสร์ จงสงวน | 543,488 | 25.19% |  พ่ายแพ้ |
ข้อวิจารณ์ > นายสมัคร สุนทรเวช ในฐานะหัวหน้าพรรค

การเข้ามาของนายสมัครทำให้เกิดข้อวิจารณ์ในสังคม เนื่องจากแกนนำส่วนหนึ่งของพรรค ถูกมองว่า “ซ้ายจัด” เคยเข้าป่า ร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา ขณะที่นายสมัคร เป็นสัญลักษณ์ของอุดมการณ์ “ขวาสุดขั้ว” โดยนายแพทย์สุรพงษ์ ได้กล่าวถึงข้อวิจารณ์ในกรณีดังกล่าวว่า “ผมว่าคนที่คิดอย่างนี้เป็นคนที่ใช้ประสบการณ์เดิมเมื่อ 30 ปีที่แล้วมาพูด อุดมการณ์ซ้ายกับขวานั้นเป็นแนวคิดเรื่องการบริหารประเทศในอดีต ที่แยกออกจากกันระหว่างฝ่ายทุนนิยมกับสังคมนิยม แต่ทุกวันนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไป เพราะสังคมประชาธิปไตยสมัยใหม่ต้องเดินทางสายกลาง ฉะนั้น ไม่ว่าใครก็ตามที่ยืนยันจะต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย ไม่ว่าพื้นเพความคิดจะเป็นซ้ายหรือขวา ถ้ามีจุดยืนที่จะทวงคืนประชาธิปไตยให้กลับสู่บ้านเมืองโดยเร็วที่สุดแล้วละก็ เราพร้อมที่จะร่วมมือ”
และในช่วงก่อนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 สมัครก็มีเรื่องพิพาทกับนักข่าว หลังจากที่ไม่พอใจที่นักข่าวซักไซ้เรื่องการมีอดีตสมาชิกพรรคไทยรักไทยร่วมจัดสรรผู้สมัคร สส. สัดส่วนของพรรค จนเกิดวาทกรรมต่อสื่อมวลชนว่า “เมื่อคืนเสพเมถุนมาหรือ” ท่าทีฉุนเฉียวของนายสมัครทำให้เกิดความตึงเครียดกับผู้สื่อข่าวที่อยู่ในห้องแถลง และภายหลังการแถลงข่าวของนายสมัคร ว่าที่ผู้สมัคร ส.ส.กทม.ของพรรคถึงกับกล่าวว่ารู้สึกไม่สบายใจที่หัวหน้าพรรคออกมาเช่นนี้ ที่ผ่านมาก็กังวลกับบุคลิกของนายสมัคร ที่พูดจาโผงผางที่จะทำให้คะแนนใน กทม. ร่วงลง แต่นี้มีปัญหากับสื่อซ้ำอีก พวก ส.ส. ยังพูดเลยว่าหัวหน้าดุ ขนาด ส.ส.ถามยังเจอด่ากันถ้วนหน้า
นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวหาว่าในพรรคพลังประชาชนมีแก๊งออฟโฟร์ ซึ่งสมาชิกพรรคใช้สื่อถึงบุคคลสี่คนในพรรค ซึ่งอ้างว่าพยายามจะยึดอำนาจภายในพรรค หลังจาก ทักษิณ ชินวัตร ออกนอกประเทศ ได้แก่
สมัคร สุนทรเวช หัวหน้าพรรค
ธีรพล นพรัมภา เลขาธิการนายสมัคร
เนวิน ชิดชอบ หัวหน้ากลุ่มเพื่อนเนวิน
สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี เลขาธิการพรรค
ข้อวิจารณ์ > รัดทำมะนวย ฉบับหัวคูณ

วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีงานปฐมนิเทศผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ของพรรคพลังประชาชน โดยภายในงาน มีการแจกหนังสือวิพากษ์วิจารณ์ข้อบกพร่องของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ชื่อหนังสือว่า “รัดทำมะนวย ฉบับหัวคูณ” เขียนโดย พ.ต.อ.ประจักษ์ศิลป์ สุพรรณเภสัช ซึ่ง พ.ต.อ.ประจักษ์ศิลป์ ชี้แจงว่า ชื่อหนังสือได้นำมาจากเนื้อหาบางส่วนในบทความของ สุจิตต์ วงศ์เทศ และ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ที่เขียนไว้ว่า รัดทำมะนวยปล้นอำนาจประชาชน และ ไอ้พวกทุจริตมันเป็นพวกหัวคูณ คือคิดอะไรแต่เรื่องผลประโยชน์ของตัวเอง โดยการคูณ คูณ คูณ คูณ ว่าเป็นเงินเท่าไร โดยนำคำจากทั้งสองบทความ มาสมาสกันเป็นชื่อหนังสือ
ต่อมา น.ต.ประสงค์ สุ่นศิริ ประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษา และส่งเสริมการสร้างคุณธรรมและจริยธรรมฯ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ และอดีตประธานคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับ พ.ศ. 2550 ได้ออกแถลงการณ์ประณามหนังสือเล่มดังกล่าว ว่าทำให้ผู้อ่านเข้าใจรัฐธรรมนูญ ที่ถือเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ ไปในทางที่ไม่สุภาพ (ผวนแล้วเป็นคำหยาบ)
ข้อวิจารณ์ > การกล่าวโทษและการลาออก

รัฐบาลอายุ 5 เดือนของนายสมัคร สุนทรเวช ตกที่นั่งลำบากในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 หลังจากนายนพดล ปัทมะ ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศลาออกจากตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคและประธานสภาผู้แทนราษฎรคือนายยงยุทธ ติยะไพรัช ถูกห้ามเล่นการเมืองเป็นเวลา 5 ปี หลังศาลฎีกามีคำพิพากษาข้อหาซื้อเสียง จากนั้น นายไชยา สะสมทรัพย์ ต้องพ้นจากตำแหน่งเพราะปกปิดทรัพย์สินของภรรยา
ศาลรัฐธรรมนูญมีคำตัดสินเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคมว่านายนพดล ปัทมะ และคณะรัฐมนตรีทั้งหมดกระทำการโดยไม่ขอความเห็นชอบจากรัฐสภาสำหรับข้อตกลงทวิภาคีกับกัมพูชา โดยนายนพดลในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศได้ลงนามในข้อตกลงเมื่อเดือนมิถุนายนเพื่อสนับสนุนกัมพูชาในการขอสถานะมรดกโลกสำหรับปราสาทพระวิหารอายุ 900 ปี พรรคฝ่ายค้านยื่นคำร้องต่อรองประธานวุฒิสภานายนิคม ไวยรัชพานิช ให้ถอดถอนนายนพดล ปัทมะ ประเด็นปราสาทพระวิหาร ซึ่งนายนพดลถูกกล่าวหาว่าทำผิดมาตรา 190 และมาตรา 270 ของรัฐธรรมนูญ พรรคฝ่ายค้านยื่นญัตติไม่ไว้วางใจก่อนที่นายนพดลจะลงจากตำแหน่ง
ข้อวิจารณ์ > การเปลี่ยนตัวผู้เสนอชื่อดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

จากการสัมภาษณ์ของ ศุภชัย ใจสมุทร อดีตสมาชิกพรรคพลังประชาชน ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 ความว่า หลังจากที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ สมัคร สุนทรเวช พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2551 อดีตนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร ได้ติดต่อ เนวิน ชิดชอบ ว่า ขอให้แจ้งกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคว่า ให้สนับสนุนนายสมัครเป็นนายกรัฐมนตรีต่อไป เนวินจึงแจ้งกับ สส. พรรค และให้มีการติดต่อไปหาสมัครให้กลับมาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง โดยสมัครตอบตกลงในอีก 3 วันต่อมา
วันที่ 12 กันยายน เมื่อถึงเวลาประชุมสภา ซึ่งจะมีการตกลงให้มีการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง กลับมีแต่ ส.ส.พรรคพลังประชาชนกลุ่มเพื่อนเนวิน และพรรคประชาธิปัตย์มาประชุม ไม่มี ส.ส. พรรคร่วมรัฐบาลอื่นๆเลย ทำให้องค์ประชุมไม่ครบ ทำให้ไม่สามารถลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีในวันนั้นได้ โดยมีการกล่าวอีกว่า ในวันนั้นได้มีบุคคลไปประสานกับพรรคร่วมรัฐบาลว่า อย่าได้ไปสภา ทำให้องค์ประชุมไม่ครบ
วันที่ 15 กันยายน พรรคพลังประชาชนได้มีการประชุมเพื่อเสนอชื่อผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนต่อไป ภายหลังจากที่ไม่สามารถเสนอชื่อ สมัคร สุนทรเวช ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อไป เนื่องจากองค์ประชุมสภาในวันที่จะลงมติไม่ครบ เป็นผลให้สภาล่ม โดยในขณะนั้นมีบุคคลที่ได้รับเสนอชื่อ 3 คน
สมชาย วงศ์สวัสดิ์ รองหัวหน้าพรรค
สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ รองหัวหน้าพรรค
นายแพทย์ สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี เลขาธิการพรรค
โดยกลุ่มเพื่อนเนวินได้สนับสนุนนายแพทย์ สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี โดยอ้างว่าเป็นบุคคลที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดและมีจุดด้อยน้อยที่สุด ขณะที่สมชาย ซึ่งปฏิบัติหน้าที่รักษาการนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น สมาชิกกลุ่มมีรู้สึกความกังวลในเรื่องเป็นคนในครอบครัวอดีตนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร ทว่าสมาชิกพรรคอีกกลุ่มรวมถึงกรรมการบริหารพรรค มีความประสงค์จะเสนอชื่อ สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนต่อไป และจากผลสำรวจจากสำนักวิจัยเอแบคโพล มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2551  เปิดเผยผลการสำรวจความคิดเห็นของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 2,809 ตัวอย่าง เกี่ยวกับวาระแห่งชาติในสายตาประชาชน ที่ต้องการให้นายกรัฐมนตรีคนใหม่เร่งแก้ไข โดยมีการสอบถามถึงผู้ที่เหมาะสมจะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนต่อไป ปรากฎว่า สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ได้รับความนิยมมากที่สุด โดยอยู่ที่ร้อยละ 51.2
โดยมติของคณะกรรมการบรืหารพรรคพลังประชาชน เห็นชอบให้เสนอชื่อ สมชาย วงศ์สวัสดิ์ เข้าดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี สร้างความไม่พอใจให้กับ สส. กลุ่มเพื่อนเนวินอย่างมาก โดยสมาชิกกลุ่มแถลงการณ์ว่าจะขอใช้เอกสิทธิ์ตามรัฐธรรมนูญ ไม่ยอมให้ใช้มติพรรคมาบีบบังคับในการประชุมสภาเพื่อลงมติเลือกนายกรัฐมนตรี โดยพวกตนยืนยันว่าจะให้การสนับสนุน นายแพทย์ สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไปดังเดิม
หลังการประชุมพรรค สมชาย วงศ์สวัสดิ์ และแกนนำหารือทำความเข้าใจกับ สส.กลุ่มเพื่อนเนวินเป็นการพิเศษ โดยมีเนวิน ชิดชอบร่วมอยู่ในการประชุมด้วย ทำให้ในวันที่ 16 กันยายน ภายหลังเสร็จสิ้นการประชุมเมื่อเวลา 13 นาฬิกา สมาชิกกลุ่มเพื่อนเนวินทั้งหมด 72 คน เปลี่ยนมาให้การสนับสนุน สมชาย วงศ์สวัสดิ์
หลังจากนั้น การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรี วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2551 พรรคพลังประชาชนเสนอชื่อ สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยไม่มีปัญหาใดๆ ในพรรคอีก
ยุบพรรค

บทความหลัก: คดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551
2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ศาลรัฐธรรมนูญอ่านคำวินิจฉัยกรณีอัยการสูงสุดมีคำร้องให้ยุบพรรคพลังประชาชน รวมทั้งเพิกถอนสิทธิการเลือกตั้งต่อกรรมการบริหารพรรคเป็นจำนวน 37 คน มีกำหนด 5 ปี นับตั้งแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญคำสั่งให้ยุบพรรค
ศาลรัฐธรรมนูญระบุว่ากรณีที่นายยงยุทธ ติยะไพรัช อดีตรองหัวหน้าพรรคกระทำการฝ่าฝืนและขัดต่อ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 ที่มีผลทำให้การเลือกตั้งไม่เป็นไปโดยสุจริต และได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองที่ไม่เป็นไปตามวิถีทางของรัฐธรรมนูญ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่พรรคและคณะกรรมการบริหารพรรคคนอื่นๆ ต้องร่วมรับผิดชอบ
ศาลวินิจฉัยแล้วเห็นว่าคำแก้ข้อกล่าวหาของผู้ถูกร้องฟังไม่ขึ้น เนื่องจากนายยงยุทธ เป็นนักการเมืองหลายสมัย มีฐานะเป็นถึงรองหัวหน้าพรรค และอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร ย่อมต้องเพิ่มความเข้มงวดที่จะไม่กระทำการใดๆ อันฝ่าฝืนกฎหมาย แต่นายยงยุทธ ติยะไพรัช กลับกระทำผิดเสียเอง
นอกจากนี้กรณีที่พรรคพลังประชาชนโต้แย้งว่าได้จัดการประชุมชี้แจงเพื่อกำชับไม่ให้ผู้สมัครของพรรคกระทำการฝ่าฝืนกฎหมายเลือกตั้งแล้วก็ตามนั้น ศาลเห็นว่าแม้พรรคจะมีการกระทำดังกล่าวจริง แต่ไม่ได้เป็นข้อยกเว้นความรับผิดในการที่กรรมการบริหารพรรคจะไปกระทำผิดเอง เพราะทำให้เห็นว่ามาตรการดังกล่าวไม่ได้มีผลบังคับใช้
ส่วนที่มีข้อโต้แย้งว่าผลการสืบสวนของคณะกรรมการการเลือกตั้ง(กกต.) ละเมิดสิทธิและไม่เป็นไปตามหลักนิติธรรมนั้น ศาลวินิจฉัยแล้วเห็นว่า กกต.มีหน้าที่ยื่นคำร้องต่อศาล และได้ดำเนินการตามขั้นตอนของกฎหมายมาอย่างถูกต้องแล้ว
ภายหลังการยุบพรรค

สส. ของพรรคที่ยังเหลืออยู่ได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ขณะเดียวกันก็มี สส.บางส่วนที่ไม่ได้ย้ายตามไป แต่ไปสังกัดพรรคอื่น ดังนี้
พรรคภูมิใจไทย 22 คน (กลุ่มเพื่อนเนวิน)
พรรคเพื่อแผ่นดิน 5 คน
พรรคกิจสังคม 4 คน
พรรคมาตุภูมิ 3 คน
พรรคประชาธิปัตย์ 1 คน
ดูเพิ่ม

บ้านเลขที่ 109
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพรรคพลังประชาชน |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  กานต์ เทียนแก้ว  สุภาพร เทียนแก้ว  สมัคร สุนทรเวช  สมชาย วงศ์สวัสดิ์ (รักษาการ)  |  |
| เลขาธิการพรรค |  สุภาพร เทียนแก้ว  ปิยะรัตน์ เทียนแก้ว  สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี  |  |
| โฆษกพรรค |  ปิยะรัตน์ เทียนแก้ว  มนัสปรียา ภูตาสืบ  กุเทพ ใสกระจ่าง  |  |
| หัวข้อที่เกี่ยวข้อง |  พรรคไทยรักไทย  บ้านเลขที่ 109  พรรคเพื่อไทย  พรรคภูมิใจไทย  |  |
| ด ค กพรรคการเมืองไทย |
| --- | --- |
พรรคในสภาผู้แทนราษฎรไทย  (สมัยล่าสุด, พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน):  พรรคประชาชน (143)  พรรคเพื่อไทย (142)  พรรคภูมิใจไทย (70)  พรรครวมไทยสร้างชาติ (36)  พรรคประชาธิปัตย์ (25)  พรรคกล้าธรรม (24)  พรรคพลังประชารัฐ (20)  พรรคชาติไทยพัฒนา (10)  พรรคประชาชาติ (9)  พรรคไทยสร้างไทย (6)  พรรคชาติพัฒนา (3)  พรรคไทรวมพลัง (2)  พรรคประชาธิปไตยใหม่ (1)  พรรคเป็นธรรม (1)  พรรคเสรีรวมไทย (1)  พรรคไทยก้าวหน้า (1) 
พรรคที่เคยเป็นแกนนำรัฐบาล:  คณะราษฎร  พรรคสหชีพ  พรรคแนวรัฐธรรมนูญ  พรรคประชาธิปัตย์  พรรคธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  พรรคเสรีมนังคศิลา  พรรคชาติสังคม  พรรคสหประชาไทย  พรรคกิจสังคม  พรรคชาติไทย  พรรคสามัคคีธรรม  พรรคความหวังใหม่  พรรคไทยรักไทย  พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พรรคเพื่อไทย  พรรคพลังประชารัฐ 
พรรคที่เคยมีสมาชิก ในสภาผู้แทนราษฎร:  กล้าธรรม  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2488)  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)  ก้าวไกล  กิจประชาคม  กิจประชาธิปไตย (พ.ศ. 2522)  กิจสังคม  เกษตรกร (พ.ศ. 2517)  เกษตรสังคม  ขบวนการไฮด์ปาร์ค  ครูไทยเพื่อประชาชน  ความหวังใหม่  ชาติไทย  ชาติไทยพัฒนา  ชาตินิยม  ชาติประชาชน (พ.ศ. 2522)  ชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)  ชาติสังคม  ถิ่นไทย  ท้องที่ไทย  ไท (พ.ศ. 2517)  ไท (พ.ศ. 2539)  ไทรวมพลัง  ไทรักธรรม  ไทสังคม  ไทยก้าวหน้า (พ.ศ. 2565)  ไทยรักไทย  ไทยสร้างไทย  ไทยศรีวิไลย์  ธรรมสังคม  ธรรมาธิปไตย  ธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  นำไทย  แนวประชาธิปไตย  แนวรัฐธรรมนูญ  แนวร่วมสังคมนิยม  ประชากรไทย  ประชาชน (พ.ศ. 2490)  ประชาชน (พ.ศ. 2531)  ประชาชน (พ.ศ. 2567)  ประชาชนปฏิรูป  ประชาชาติ (พ.ศ. 2561)  ประชาธรรม  ประชาธรรมไทย  ประชาธิปไตย  ประชาธิปไตยใหม่  ประชาธิปัตย์  ประชานิยม  ประชาภิวัฒน์ (พ.ศ. 2561)  ประชาราช  ประชาราษฎร์ (พ.ศ. 2501)  ประชาเสรี  เป็นธรรม  แผ่นดินไทย (พ.ศ. 2517)  พลังชล  พลังท้องถิ่นไท  พลังธรรม  พลังธรรมใหม่  พลังปวงชนไทย  พลังประชาชน (พ.ศ. 2517)  พลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พลังประชารัฐ  พลังสังคมประชาธิปไตย  พลังสังคมใหม่  พลังใหม่  พลเมืองไทย  พัฒนาจังหวัด  พิทักษ์ไทย  เพื่อชาติ  เพื่อชาติไทย  เพื่อไทย  เพื่อแผ่นดิน  ฟื้นฟูชาติไทย  ภูมิใจไทย  มวลชน  มหาชน  มาตุภูมิ  มัชฌิมาธิปไตย  รักประเทศไทย  รักษ์ผืนป่าประเทศไทย  รักษ์สันติ  รวมไทยสร้างชาติ  รวมแผ่นดิน  รวมพลัง  ราษฎร (พ.ศ. 2529)  แรงงาน  เศรษฐกิจใหม่  เศรษฐกร  สนับสนุนนโยบายเกรียงศักดิ์  สยามปฏิรูป  สยามใหม่  สหชีพ  สหประชาไทย  สหประชาธิปไตย  สหภูมิ  สังคมก้าวหน้า  สังคมชาตินิยม  สังคมนิยมแห่งประเทศไทย  สังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  สันติชน  สัมมาชีพ-ช่วยชาวนา  สามัคคีธรรม  เสรีชน  เสรีธรรม (พ.ศ. 2522)  เสรีธรรม (พ.ศ. 2535)  เสรีนิยม (พ.ศ. 2525)  เสรีประชาธิปไตย  เสรีมนังคศิลา  เสรีรวมไทย  ใหม่  อธิปัตย์  อนาคตใหม่  อิสระ (พ.ศ. 2499)  อิสระ (พ.ศ. 2512)  เอกภาพ 
  สถานีย่อย:การเมือง  การเมืองไทย
โลแกนแอร์

โลแกนแอร์ (อังกฤษ: Loganair) เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติสกอตแลนด์ ที่มีฐานการบินหลักและสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานกลาสโกว์ในเพสลีย์ เรนฟรูว์ไชร์ สายการบินให้บริการเที่ยวบินภายในสหราชอาณาจักร โดนเป็นสายการบินระดับภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดในประเทศตามจำนวนผู้โดยสารที่ขนส่งและขนาดฝูงบิน
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2019 โลแกนแอร์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 44 ในสหราชอาณาจักร ไอล์ออฟแมน ไอร์แลนด์ และในยุโรป ซึ่งรวมเที่ยวบินพาณิชย์ตามกำหนดการที่สั้นที่สุดในโลกระหว่างท่าอากาศยานเวสตรีย์และท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์ ซึ่งตั้งห่างกันเพียง 2.7 กิโลเมตร (1.7 ไมล์) และเที่ยวบินสู่ท่าอากาศยานบาร์รา ท่าอากาศยานแห่งเดียวบนโลกที่ใช้ชายหายเป็นทางวิ่งอากาศยาน ภายหลังการเลิกดำเนินงานของฟลายบีในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 โลแกนแอร์เป็นเพียงสายการบินเดียวที่ให้บริการสู่ท่าอากาศยานนี้ โดยได้ดำเนินการเที่ยวบินจากจุดหมายในประเทศอังกฤษตอนเหนือและส่วนอื่นๆ ของสหราชอาณาจักรแทน ซึ่งเริ่มขึ้น 10 วันให้หลังการเลิกดำเนินการของฟลายบี
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 โลแกนแอร์ได้รับสัญญาเช่าจากบริติชแอร์เวย์สำหรับช่องจอดเครื่องบินเพิ่มเติม 30 ช่องที่ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ ซึ่งก่อนหน้านี้ได้เช่าให้กับฟลายบีที่เปิดให้บริการใหม่ ก่อนที่สายการบินจะยุติการให้บริการในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 และได้เรียกร้องให้รัฐบาลสหราชอาณาจักรปฏิรูปแนวทางแก้ไขการแข่งขันเพื่อให้แน่ใจว่าช่องจอดเครื่องบินที่ท่าอากาศยานฮีทโธรว์ยังคงพร้อมให้บริการเชื่อมต่อระดับภูมิภาคของสหราชอาณาจักรอย่างถาวร
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

โลแกนแอร์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
ออริกนีย์
บลูไอแลนด์
บริติชแอร์เวย์
เคแอลเอ็ม
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงระหว่างสายการบิน

โลแกนแอร์ได้มีข้อตกลงร่วมกันกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอร์ลิงกัส
แอร์ฟรานซ์
แอร์ทรานแซท
เอมิเรตส์[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
สายการบินเอทิฮัด[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
ฟินน์แอร์
ไห่หนานแอร์ไลน์
ไอซ์แลนด์แอร์[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
ลักซ์แอร์[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
กาตาร์แอร์เวย์[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
สิงคโปร์แอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์[ต้องการอ้างอิง]
วีเดอเรอ[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 โลแกนแอร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |  |
| เอทีอาร์ 42-500 | 4 | — | 48 |  |  |
| เอทีอาร์ 42-600 | 2 | — | 48 |  |  |
| เอทีอาร์ 72-600 | 9 | — | 72 |  |  |
| บริตเทน-นอร์มัน ไอแลนเดอร์ | 2 | — | 8 |  |  |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 6-310 ทวินออตเตอร์ | 1 | — | 19 |  |  |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 6-400 ทวินออตเตอร์ | 2 | — | 19 | ดำเนินการสำหรับรัฐบาลสกอตแลนด์ |  |
| เอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-145 | 12 | — | 49 |  |  |

| ฝูงบินขนส่งสินค้า | ฝูงบินขนส่งสินค้า | ฝูงบินขนส่งสินค้า | ฝูงบินขนส่งสินค้า | ฝูงบินขนส่งสินค้า |  |
| เอทีอาร์ 72-500เอฟ | 4 | — | สินค้า |  |  |
| รวม | 36 | — |  |  |  |
โลแกนแอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 20.9 ปี
เอทีอาร์ 42-500
เอทีอาร์ 72-600
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 6-310 ทวินออตเตอร์
เอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-145
ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี

| --- | --- |

ชื่ออื่น: ช่อง 9 กด 30
ประเทศ:  ไทย
พื้นที่แพร่ภาพ:  ประเทศไทย
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์/สถานีวิทยุ ช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ
คำขวัญ: เพื่อนที่วางใจ...ข้างกายตลอดมา
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 63/1 ซอยพระราม 9 7 (ทวีมิตร) ถนนพระราม 9 แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
แบบรายการ
ระบบภาพ: 1080p (16:9 คมชัดสูง/ออนไลน์) 1080i (16:9 คมชัดสูง/โทรทัศน์ดิจิทัล) 576i (16:9 คมชัดปกติ/กล่องโทรทัศน์ดาวเทียม)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: บริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด: (พ.ศ. 2498 - พ.ศ. 2520) องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย: (พ.ศ. 2520 - 16 สิงหาคม พ.ศ. 2547) บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน): (ผู้รับใบอนุญาต) (17 สิงหาคม พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน)
บุคลากรหลัก: ผาติยุทธ ใจสว่าง รักษาการกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ วศิน บุณยาคม ผู้อำนวยการสถานี
ช่องรอง: สถานีวิทยุ อสมท MCOT Digital
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498; 69 ปีก่อน (2498-06-24) (ในนาม ไทยทีวีช่อง 4) 9 เมษายน พ.ศ. 2520; 47 ปีก่อน (2520-04-09) (ในนาม ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท.) 1 เมษายน พ.ศ. 2557; 10 ปีก่อน (2557-04-01) (ในนาม ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี)
ชื่อเดิม: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม: (24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 - มิถุนายน พ.ศ. 2517) สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 : (มิถุนายน พ.ศ. 2513 - 9 เมษายน พ.ศ. 2520) สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท.: (9 เมษายน พ.ศ. 2520 - 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545)  สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี: (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 - 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2561) 
ลิงก์
เว็บไซต์: tv.mcot.net/mcothd
ออกอากาศ

ภาคพื้นดิน
ดิจิทัล: ช่อง 30 (มักซ์#3 : อสมท)
เคเบิลทีวี
ช่อง 30
ทีวีดาวเทียม
ไทยคม 6 C-Band: 3760 H 30000 5/6
ไทยคม 8 KU-Band: 11560 H 30000
ช่อง 30
สื่อสตรีมมิง
MCOT: ชมรายการสด
 
ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี (อังกฤษ: 9 MCOT HD; ชื่อเดิม: สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม, สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 บางลำพู, สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท., สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และ สถานีโทรทัศน์เอ็มคอตเอชดี (อังกฤษ: MCOT HD)) เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินแห่งแรกของประเทศไทย ดำเนินการโดย บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) รัฐวิสาหกิจสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี เริ่มแพร่ภาพเป็นปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ในระบบวีเอชเอฟ ภาพขาวดำ ทางช่องสัญญาณที่ 4 ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 ย้ายมาออกอากาศด้วยภาพสีทางช่องสัญญาณที่ 9 และตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 เริ่มออกอากาศในระบบทีวีดิจิทัลช่องหมายเลข 30 มาจนถึงปัจจุบัน มีผาติยุทธ ใจสว่าง เป็นรักษาการกรรมการผู้อำนวยการใหญ่
ประวัติ

เมื่อปี พ.ศ. 2492 สรรพสิริ วิรยศิริ ผู้สื่อข่าวต่างประเทศของกรมโฆษณาการ (กรมประชาสัมพันธ์ในปัจจุบัน) เขียนบทความเพื่อแนะนำให้ผู้อ่านรู้จักกับ "วิทยุภาพ" อันเป็นเทคโนโลยีการสื่อสารชนิดใหม่ของโลก ต่อมากรมโฆษณาการ (กรมประชาสัมพันธ์ในปัจจุบัน) ส่งข้าราชการกลุ่มหนึ่งไปศึกษางานที่สหราชอาณาจักรในราวปี พ.ศ. 2493 เมื่อเล็งเห็นประโยชน์มหาศาลต่อประเทศชาติ ทางกรมจึงนำเสนอ "โครงการจัดตั้งวิทยุโทรภาพ" ต่อจอมพลป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น แต่ในสภาผู้แทนราษฎร ส.ส. ส่วนมากกลับไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง เนื่องจากเห็นว่าสิ้นเปลืองงบประมาณแผ่นดิน จึงยุติโครงการดังกล่าวลงชั่วคราว
หลังจากนั้น ประสิทธิ์ ทวีสิน ประธานกรรมการบริษัท วิเชียรวิทยุและโทรภาพ จำกัด นำเครื่องส่งวิทยุโทรภาพ 1 เครื่อง พร้อมเครื่องรับจำนวน 4 เครื่อง ซึ่งมีน้ำหนักรวมกว่า 2,000 กิโลกรัม มาทำการทดลองแพร่ภาพการแสดงดนตรีของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ ไปยังทำเนียบรัฐบาล และบริเวณกรมประชาสัมพันธ์ ให้คณะรัฐมนตรีได้รับชม นับเป็นครั้งแรกในประเทศไทย และยังเปิดฉายให้ประชาชนทั่วไปทดลองรับชมที่ศาลาเฉลิมกรุงด้วย เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2495
ประวัติ > สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 > สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 บางลำพู

บจก.ไทยโทรทัศน์ เริ่มเปลี่ยนผ่านสู่โทรทัศน์สีหลังจากออกอากาศมาได้ประมาณ 15 ปี โดยเริ่มออกอากาศในระบบภาพสี 625 เส้น ในย่านความถี่สูงมาก ทางช่องสัญญาณที่ 9 เป็นครั้งแรกเมื่อวันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2513 โดยยังคงออกอากาศระบบภาพขาวดำ 525 เส้น ทางช่องสัญญาณที่ 4 คู่ขนานไปตามเดิม เป็นเวลาประมาณ 4 ปี จนกระทั่งราวต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2517 จึงยุติการออกอากาศในระบบภาพขาวดำ 525 เส้น ทางช่องสัญญาณที่ 4 คงไว้เพียงระบบภาพสี 625 เส้น ทางช่องสัญญาณที่ 9 เป็นการเปลี่ยนผ่านสู่โทรทัศน์สีอย่างสมบูรณ์ ดังนั้น จึงเปลี่ยนชื่อสถานีโทรทัศน์เป็น "สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9" (อังกฤษ: Thai Color Television Channel 9)
นอกจากนี้ ภายหลังการเปลี่ยนผ่านสู่โทรทัศน์สีโดยสมบูรณ์แล้ว บริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด ยังดำเนินการย้ายที่ทำการทั้งหมด พร้อมทั้งห้องส่งโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 ออกจากวังบางขุนพรหม ซึ่งเป็นที่ทำการแรกของ บจก.ไทยโทรทัศน์ ไปยังอาคารพาณิชย์ขนาด 5 คูหา บนถนนพระสุเมรุ ย่านบางลำพู ทำให้ผู้ชมทั่วไปในสมัยนั้นมักเรียกสถานีโทรทัศน์แห่งนี้ว่า "ช่อง 9 บางลำพู" โดยสาเหตุของการย้ายที่ทำการในครั้งนี้สืบเนื่องจากตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 ธนาคารแห่งประเทศไทยที่เช่าที่ดินวังบางขุนพรหมเป็นที่ทำการด้วยยู่ในขณะนั้น ทำคำเสนอซื้อที่ดินและสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดซึ่งอยู่ภายในบริเวณวังบางขุนพรหม ซึ่งรวมถึงอาคารที่ทำการเดิมของ บจก.ไทยโทรทัศน์ ด้วยมูลค่า 39 ล้านบาท เพื่อเปลี่ยนเป็นที่ทำการถาวร โดยแลกเปลี่ยนกับบ้านมนังคศิลา
ประวัติ > สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 > สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท.

เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 คณะรัฐมนตรีในขณะนั้น นำโดยธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรี ได้มีมติให้ยุบเลิกกิจการของบจก.ไทยโทรทัศน์ จากการปรับปรุงองค์กร โดยเป็นผลสืบเนื่องจากการรายงานข่าวในเหตุการณ์ 6 ตุลา ในปี พ.ศ. 2519 ส่งผลให้การดำเนินงานของสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 บางลำพู สิ้นสุดลงด้วย แต่มิได้มีการยุติการออกอากาศแต่อย่างใด
ต่อมาวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2520 มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง "องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย" หรือ อ.ส.ม.ท. (อังกฤษ: The Mass Communication Organization of Thailand ชื่อย่อ: อ.ส.ม.ท.; M.C.O.T.) ให้เป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อดำเนินกิจการสื่อสารมวลชนของรัฐให้มีความคล่องตัว มีประสิทธิภาพ ถูกต้อง รวดเร็ว และเป็นที่เชื่อถือของสาธารณชน โดยรัฐบาลมอบทุนประเดิม 10 ล้านบาท และให้รับโอนกิจการสื่อสารมวลชนของ บจก.ไทยโทรทัศน์ คือ สถานีวิทยุกระจายเสียง ท.ท.ท. และสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 เพื่อดำเนินกิจการต่อไป ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2520 ซึ่ง อ.ส.ม.ท. ถือว่าเป็นวันสถาปนาขององค์การ ส่งผลให้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท." โดยอัตโนมัติ
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดอาคารที่ทำการของ อ.ส.ม.ท. บนเนื้อที่ 14 ไร่ ที่มีห้องส่งโทรทัศน์ขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทยขณะนั้น เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2524 เวลา 09:25 น. ต่อมาระหว่างปี พ.ศ. 2528 - 2532 สมเกียรติ อ่อนวิมล อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และพิธีกรรายการ ความรู้คือประทีป ในขณะนั้น ตอบรับคำเชิญของผู้อำนวยการ อ.ส.ม.ท. ในขณะนั้น ให้เข้ามาช่วยปรับปรุงการนำเสนอข่าว 9 อ.ส.ม.ท. ร่วมกับ บริษัท แปซิฟิค อินเตอร์คอมมิวนิเคชัน จำกัด ส่งผลให้เกิดผู้ประกาศข่าวคู่ซึ่งมีชื่อเสียงที่สุดของยุคนั้นคือ ดร.สมเกียรติ และกรรณิกา ธรรมเกษร (ซึ่งทำหน้าที่ ในวันจันทร์ถึงวันศุกร์ ส่วนวันเสาร์และวันอาทิตย์ ดร.สมเกียรติ ประกาศคู่กับ อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง)
วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 อ.ส.ม.ท. ร่วมลงนามในสัญญากับสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เพื่อขยายเครือข่ายกิจการโทรทัศน์ของทั้งไทยทีวีสีช่อง 3 และไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ไปสู่ส่วนภูมิภาค และหน่วยงานภาครัฐ จัดสรรคลื่นความถี่ส่งด้วยระบบวีเอชเอฟ พร้อมอุปกรณ์การออกอากาศ เพื่อจัดตั้งสถานีเครื่องส่งโทรทัศน์ในการกำกับของ อ.ส.ม.ท. แต่ละแห่ง (ระยะหลังจึงขยายไปสู่ระบบ UHF) ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2531 - กรกฎาคม พ.ศ. 2534 เป็นระยะเวลา 3 ปี จึงทำให้สถานีโทรทัศน์ในการกำกับของ อ.ส.ม.ท. ทั้ง 2 แห่ง สามารถออกอากาศไปได้ทั่วประเทศ
ราวปี พ.ศ. 2535 แสงชัย สุนทรวัฒน์ เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการ อ.ส.ม.ท. ในช่วงที่ถูกเรียกว่า "แดนสนธยา" เนื่องจากมีกลุ่มอิทธิพลมืดฝังตัวอยู่ในองค์กร แต่แสงชัยก็สามารถขจัดอิทธิพลมืดเหล่านั้นสำเร็จ รวมถึงสามารถพัฒนา อ.ส.ม.ท. ขึ้นมาเป็นอย่างดี แต่แล้วแสงชัยก็ถูกลอบสังหารด้วยอาวุธปืนจนเสียชีวิต ระหว่างนั่งรถยนต์เดินทางกลับบ้านพักในเมืองทองธานี เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2539 จากผลการสอบสวนของตำรวจ ระบุว่า อุบล บุญญชโลธร อดีตผู้รับสัมปทานจัดรายการทางสถานีวิทยุ อ.ส.ม.ท. ส่วนภูมิภาค จ้างวานให้บุตรเขย คือ ทวี พุทธจันทร์ ส่งมือปืนไปลอบสังหารแสงชัย ต่อมาอุบลถูกลอบสังหารจนเสียชีวิตบนรถยนต์ก่อนกลับถึงบ้านพักเช่นเดียวกับแสงชัย เมื่อปี พ.ศ. 2541