stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประทวน รมยานนท์
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ประทวน รมยานนท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคชาติไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2526 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
นาซีม ฮาเหม็ด

| นาซีม ฮาเหม็ด |
| --- | --- |
เกิด: นาซีม ฮาเหม็ด  (1974-02-12) 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 (50 ปี)
นาซีม ฮาเหม็ด (อังกฤษ: Naseem Hamed; อาหรับ: نسيم حميد) อดีตนักมวยแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทหลายสถาบัน ฮาเหม็ดเกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 ที่เมืองเชฟฟีลด์ ประเทศอังกฤษ เป็นชาวอังกฤษเชื้อสายเยเมน และนับถือศาสนาอิสลาม เนื่องจากปู่และพ่อของฮาเหม็ดได้อพยพมาอยู่ที่อังกฤษตั้งแต่ฮาเหม็ดยังไม่เกิด
ฮาเหม็ดเริ่มต้นการชกมวยตั้งแต่อายุได้เพียง 18 ปี ในรุ่นฟลายเวท เนื่องจากฐานะทางบ้านยากจนมาก จนกระทั่ง 3 ปีผ๋านไป ฮาเหม็ดก็ได้แชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นเฟเธอร์เวท ขององค์กรมวยโลก (WBO) ด้วยการเอาชนะน็อก สตีฟ โรบินสัน ในยกที่ 8  จากนั้นชื่อเสียงของฮาเหม็ดก็ได้เพิ่มพูนขึ้น จากสไตล์การชกที่ไม่มีสไตล์ และท่าทีที่ยียวนคู่ชกอยู่ตลอดเวลา กระนั้นฮาเหม็ดก้นับได้ว่าเป็นนักมวยที่มีหมัดหนักมาก เพราะสามารถเอาชนะน็อกคู่ชกได้อย่างเด็ดขาดอยู่เสมอ ๆ ทั้ง ๆ ที่สไตล์การชกของฮาเหม็ดนั้นแทบไม่มีเค้าว่าจะเอาชนะคู่ชกด้วยการน็อกเอ้าท์ได้เลย ซึ่งทั้งหมดนี้ได้กลายเป็นจุดขายให้แก่ฮาเหม็ด ผ่านการโปรโมตของโปรโมเตอร์ชาวอังกฤษ แฟรงก์ วอร์เรน และทำให้ฮาเหม็ดกลายเป็นซูเปอร์สตาร์ในวงการมวยโลกในระยะเวลาไม่นาน
นาซีม ฮาเหม็ด ได้ปะทะกับนักมวยฝีมือดีหลายต่อหลายคนในรุ่นเดียวกันและใกล้เคียง ซึ่งสามารถเอาชนะได้ทุกคน ไม่ว่าจะเป็น เวย์น แมคคัลลัฟ อดีตแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวทของสภามวยโลก (WBC) ชาวไอร์แลนด์, มานูเอล เมดินา อดีตแชมป์โลก 2 สมัยใมนรุ่นเฟเธอร์เวทของสภามวยโลก ชาวเม็กซิกัน, เดเนี่ยล อลิเซีย นักมวยดาวรุ่งที่ไม่เคยแพ้ใครชาวเปอร์โตริโก, วิลเฟรโด วาสเควซ  อดีตแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท, จูเนียร์เฟเธอร์เวท และเฟเธอร์เวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) ชาวเปอร์โตริโก รวมทั้งการชกรวบแชมป์โลกในรุ่นเฟเธอร์เวทนี้ ด้วยการเอาชนะน็อกในยกที่ 8 ทอม "บูม บูม" จอห์นสัน นักมวยชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นแชมป์ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) และรวบแชมป์ของสภามวยโลกด้วยการเอาชนะคะแนน ซีซาร์ โซโต นักมวยชาวเม็กซิกันอีกราย
ฮาเหม็ด แพ้ครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตการชกมวยของตัวเอง ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2001 ให้แก่ มาร์โก อันโตนิโอ บาร์เรร่า นักมวยชาวเม็กซิกัน อดีตแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท ขององค์กรมวยโลก   โดยเป็นการแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์ โดยไม่มีใครคาดคิด ในการชกทั้ง 12 ยก ฮาเหม็ดไม่สามารถยียวนบาร์เรร่าให้เข้าทางของตนได้เหมือนนักมวยรายอื่น ๆ จึงไม่สามารถเข้าชกบาร์เรร่าได้อย่างถนัดถนี่ในสไตล์ของตนเอง
หลังจากแพ้ครั้งแรกไปแล้ว ฮาเหม็ดก็ยังได้ขึ้นชกเคลื่อนไหวอีกครั้งเดียว และตัดสินใจแขวนนวมไปในที่สุด เมื่อปี ค.ศ. 2002 แต่ในปี ค.ศ. 2006 ฮาเหม็ดก็ปรากฏเป็นข่าวอีกครั้ง เมื่อถูกตำรวจจับเข้าห้องขังนานถึง 4 เดือนในข้อหาขับรถเร็วเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ
นาซีม ฮาเหม็ด มีฉายาที่ตั้งให้กับตนเองว่า "Prince" อันหมายถึง "เจ้าชาย" มีชื่อเรียกสั้น ๆ ว่า "นาซ" (Naz) เป็นนักมวยที่มีสีสัน มีจุดขายมากมาย ทุกครั้งที่ขึ้นชกจะสวมกางเกงลายเสือดาวที่มีรูปทรงแปลกตา  รองเท้าสีดำของอาดิดาส และจะกระโดดตีลังกาข้ามเชือกเมื่อขึ้นเวทีทุกครั้ง  อีกทั้งก่อนชกและหลังชก หลังจากเอาชนะได้แล้วจะสวดมนต์ขอพรพระอัลเลาะห์ทุกครั้ง
เมื่อครั้งมีชื่อเสียง ฮาเหม็ดยังถือได้ว่าเป็นต้นแบบให้กับนักมวยหลายคนเอาเป็นแบบอย่าง เช่น เคจิ ยามางูจิ นักมวยชาวญี่ปุ่นที่เคยเป็นแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลก เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เทปการชกโดยรวมของ นาซีม ฮาเหม็ด จากyoutube
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกเยาวชน

ประเทศอิตาลีเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอิตาลี คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ ITA
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศอิตาลีส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 96 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 28 เหรียญทอง 34 เหรียญเงิน 34 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชนตลอดกาล
ธงชาติลัตเวีย

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน ธงเรือพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533
ลักษณะ: ธงสามแถบแนวนอนสีแดง-ขาว-แดง แถบสีขาวแล็กกว่าแถบสีแดงเป็นกึ่งหนึ่ง
 


การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: พ.ศ. 2534
ลักษณะ: ธงพื้นสีขาว มีรูปกากบาทตามสีธงชาติ กิ่งของกากบาทกว้างเป็น 1 ใน 5 ของความกว้างธง
 
ธงชาติลัตเวีย เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นเป็นแถบสีแดงเข้มอย่างสีเลือดหมู ที่กลางธงมีแถบแนวนอนสีขาว กว้างเป็น 1 ใน 5 ส่วนของความกว้างธง เดิมธงนี้เป็นธงชาติลัตเวียสมัยได้รับเอกราชครั้งแรกในปี พ.ศ. 2461 (แต่ได้รับรองอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2465)  ต่อมาลัตเวียถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2483 ธงนี้จึงได้เลิกใช้นานหลายสิบปี จนกระทั่งเมื่อประเทศได้รับเอกราชอีกครั้งในปี พ.ศ. 2534 จึงได้มีการนำธงนี้กลับมาใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 แต่แท้จริงแล้วประวัติของธงนี้มีความเป็นมาที่ยาวนานตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 หรือในช่วงยุคกลางของยุโรป ส่วนที่มาสีในธงชาตินั้นมาจากตำนานที่กล่าวถึงผืนผ้าซึ่งเปื้อนเลือดของผู้นำนักรบชาวลัตเวีย
ประวัติ

ธงสีแดง-ขาว-แดง ซึ่งเป็นธงชาติลัตเวียนี้ มีการอ้างถึงครั้งแรกในหนังสือ Livländische Reimchronik (กลอนพงศาวดารแห่งลิโวเนีย) ซึ่งแต่งโดย Ditleb von Alnpeke เนื้อหากล่าวถึงเหตุการณ์ในลิโวเนีย (ปัจจุบันคือประเทศลัตเวียและเอสโตเนีย) ในช่วงปี พ.ศ. 1723 – 1833 ในหลักฐานดังกล่าวได้เล่าไว้ว่า ในช่วงปี พ.ศ. 1823 กองทัพชนเผ่าลัตเวียโบราณจากเมืองเซซิส (Cēsis - ตั้งอยู่ทางภาคเหนือของลัตเวียในปัจจุบัน) ได้ยกทัพไปทำสงครามโดยใช้ธงสีแดง-ขาว-แดง เป็นสัญลักษณ์
ตำนานดังกล่าวได้อ้างว่า หัวหน้าชนเผ่าลัตเวียคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บจากการรบและเสียชีวิตในภายหลัง ร่างของเขาได้ห่อไว้ด้วยผ้าสีขาว ซึ่งผ้านั้นมีคราบเลือดติดอยู่ทั่วทั้งผืน เว้นแต่ส่วนที่วางร่างของหัวหน้านักรบเท่านั้นที่คงเป็นสีขาว ในการรบครั้งต่อมาชนเผ่าลัตเวียจึงใช้ผ้าดังกล่าวเป็นธงประจำกองทัพและรบจนได้ชัยชนะพร้อมทั้งสามารถขับไล่ศัตรูไปได้ ชนเผ่าลัตเวียได้จึงใช้ธงสีแดง-ขาว-แดงเป็นสัญลักษณ์ของตนนับตั้งแต่นั้นมา
จากตำนานที่กล่าวมาข้างต้น จึงได้กลายเป็นที่มาของแบบธงชาติลัตเวียในปัจจุบัน ซึ่งออกแบบโดยศิลปินชื่อแอนซิซ ซีรูริส (Ansis Cīrulis) ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2460 ต่อมาจึงได้รับการรับรองให้ใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการพร้อมกับตราแผ่นดินของลัตเวีย ตามบทบัญญัติพิเศษของรัฐสถาแห่งสาธารณรัฐลัตเวียลงวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2464
สีและสัดส่วนธง

สีแดงในธงชาติลัตเวียนั้น เป็นสีอย่างที่เรียกในภาษาอังกฤษว่า "สีมารูน"  (maroon)  ซึ่งเป็นสีแดงเข้มที่เกิดจากการผสมสีม่วงกับสีน้ำตาล (ถ้าจะเทียบเป็นภาษาไทยให้ใกล้เคียงก็คือสีน้ำตาลแดงหรือสีเลือดหมู) สีในในบางครั้งก็มีการเรียกว่าสีแดงลัตเวีย  (Latvian red)  ตรามที่ปรากฏในธงชาตินั้น
สัดส่วนของธงชาติตามความกว้างเป็น 2:1:2 กล่าวคือ แถบสีแดงที่ตอนบนและตอนล่างนั้นกว้าง 2 ส่วนของความกว้างธง ส่วนแถบสีขาวกว้างเพียง 1 ส่วนของความกว้างธง สัดส่วนธงโดยรวมเป็น 1:2 (กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน) ถ้าเทียบกับสัดส่วนแถบแนวนอนข้างจะเป็น 5:10 (กว้าง 5 ส่วน ยาว 10 ส่วน)
|  | สีขาว | สีแดง | สีน้ำตาลแดง (สีเลือดหมู) |
| --- | --- | --- | --- |
| Pantone | White | 201 C | 19-1629 TPX or 19-1629 TC |
| RGB | Red = 255 Green = 255 Blue = 255 Hex = #FFFFFF | Red = 157 Green = 34 Blue = 53 Hex = #9D2235 | Red = 119 Green = 53 Blue = 61 Hex = #77353D |
| CMYK | Cyan = 0% Magenta = 0% Yellow = 0% Black = 0% | Cyan = 0% Magenta = 78% Yellow = 66% Black = 38% | Cyan = 37% Magenta = 83% Yellow = 63% Black = 36% |
การแสดงธงชาติ

ในกฎหมายว่าด้วยธงชาติของลัตเวียได้ระบุถึงการแสดงธงชาติว่าสามารถใช้ได้ในวาระต่างๆ ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ และการกระทำใดๆ ที่เป็นการทำลาย การดูหมิ่นเหยียดหยามต่อธงชาติ หรือการแสดงธงชาติอย่างผิดพลาด ย่อมได้รับโทษตามกฎหมาย
ธงชาตินั้นจะต้องตั้งอยู่สูงขึ้นไปอย่างน้อย 2.50 เมตรจากพื้นและต้องตรึงไว้กับเสาธง โดยเสานั้นจะต้องเป็นเสาตรงทาสีขาว อาจทำจากไม้หรือวัสดุอื่น และมีความยาวมากกว่าด้านยาวของธงชาติ ส่วนยอดธงนั้นจะต้องมีความกว้างมากกว่าความกว้างของเสาธงพองาม ในกรณีที่จะไม่มีการชักธงไว้ตลอดเวลา ให้มีการเชิญธงชาติสู่ยอดเสาในเวลาดวงอาทิตย์ขึ้น และเชิญธงลงจากเสาในเวาลาพระอาทิตย์ตก หากธงนั้นใช้ประดับในเทศกาลหรือพิธีการศพ ให้ชักธงขึ้นสู่ยอดเสาก่อน และเชิญธงลงเมื่อสิ้นสุดวาระดังกล่าว
หากมีการแสดงธงชาติเพื่อเป็นการไว้ทุกข์ จะต้องลดธงครึ่งเสา ถ้าธงนั้นตรึงไว้กับคันธงถาวร ให้ประดับแพรแถบสีดำขนาดกว้าง 1 ใน 20 ส่วนของธงนั้นที่คันธงส่วนเหนือจากที่ประดับธงชาติไว้ โดยแพรแถบนั้นจะต้องมีความยาวใกล้เคียงกับความกว้างของธง
การแสดงธงชาติร่วมกับธงอื่นๆ

การแสดงธงชาติร่วมกับธงอื่นๆ นั้น จะต้องมีขนาดธงที่ใกล้เคียงกันและอยู่ในความสูงระดับเดียวกัน หากธงเหล่านั้นใช้ ชัก หรือแสดงภายนอกอาคาร ธงชาติลัตเวียจะต้องอยู่ทางซ้ายเสมอ ในแถวของธงต่างๆ ที่แสดงร่วมกันนั้น อาจให้มีธงชาติลัตเวียตั้งอยู่ที่หัวแถวและท้ายแถวธงเหล่านั้นด้วยก็ได้  ในกรณีที่เป็นการแสดงธงนานาชาติหรือธงองค์กรระหว่างประเทศร่วมกับธงชาติลัตเวีย ให้เรียงแถวธงดังกล่าวตามลำดับอักษรในภาษาลัตเวียหรือตามธรรมเนียมสากลอื่นๆ เป็นกรณีไป  หากแสดงธงชาติลัตเวียคู่กับธงอื่นในอาคารให้ธงชาตินั้นอยู่ทางขวา (หรือกลางขวาในกรณีที่มีธงอื่นด้วยหลายธง โดยธงอื่นๆ นั้นต้องเรียงลำดับอักษรในภาษาลัตเวีย)
วันธงชาติ

16 กุมภาพันธ์ — วันเอกราชของลิทัวเนีย
24 กุมภาพันธ์ — วันเอกราชของเอสโตเนีย
25 มีนาคม (ไว้ทุกข์) — วันรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยรัฐบาลพรรคคอมมิวนิสต์
1 พฤษภาคม — วันรัฐธรรมนูญ และ วันแรงงาน
4 พฤษภาคม — วันประกาศอิสรภาพใหม่ (พ.ศ. 2533)
14 มิถุนายน (ไว้ทุกข์) — วันรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยรัฐบาลพรรคคอมมิวนิสต์
17 มิถุนายน (ไว้ทุกข์) — วันรำลึกถึงการเริ่มต้นของการถูกสหภาพโซเวียตยึดครอง
4 กรกฎาคม (ไว้ทุกข์) — วันรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว
11 พฤศจิกายน — วัน Lāčplēsis Day
18 พฤศจิกายน — วันเอกราช (พ.ศ. 2461)
วันอาทิตย์แรกของเดือนธันวาคม (ไว้ทุกข์)  — วันรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยรัฐบาลพรรคคอมมิวนิสต์
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศลัตเวีย
ตราแผ่นดินของลัตเวีย
เดียฟส์ สเวตี ลัตวิยู
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติลัตเวีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
The Latvian Flag fact sheet at the Latvian Institute Web site เก็บถาวร 2015-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธงในกองทัพเรือลัตเวีย เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
latvian-flag.com - เว็บไซต์เกี่ยวกับธงชาติลัตเวีย เก็บถาวร 2011-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ธงชาติลัตเวีย
ประเทศดอมินีกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศดอมินีกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ผลการแข่งขัน > กรีฑา

Erison Hurtault (ชาย 400 เมตร) เวลาที่ได้ 46.05 (อันดับที่ 5)
Luan Gabriel (หญิง 200 เมตร) เวลาที่ได้ 24.12 (อันดับที่ 9)
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Dominica - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
บักรัม

ผ้าบักรัมสีต่าง ๆ
บักรัม เป็นผ้าฝ้ายเนื้อแข็งชนิดหนึ่ง (บางครั้งเป็นผ้าลินินหรือขนม้า) โดยทอลายขัดและมักจะทอแบบหลวม มีหลายน้ำหนักใกล้เคียงกับผ้ามัสลินและผ้าทอลายขัดชนิดอื่น ๆ ในการผลิตผ้าบักรัมจะนำผ้าไปชุบสารกันซึม เช่น แป้งตั่งหมิ่น กาว (เช่น กาวพีวีเอ) หรือไพร็อกซิลิน แล้วนำไปทำให้แห้ง เมื่อนำมาอุ่นหรือทำให้เปียกอีกครั้ง ก็สามารถนำมาขึ้นรูปเป็นผ้าเนื้อแน่นทนทานเพื่อใช้ทำปกหนังสือ หมวก และส่วนประกอบของเสื้อผ้าได้
การใช้ในการเย็บเล่มหนังสือ

ในการเย็บเล่มหนังสือ ผ้าบักรัมมีคุณสมบัติที่น่าสนใจหลายประการ นอกจากจะมีความทนทานสูงแล้ว ผ้าบักรัมยังไม่ยอมให้กาวประสานปกหนังสือซึมผ่านจนทำให้เกิดสีตกหรือรอยด่างบนปกหน้าและปกหลังของหนังสือ
ในการเย็บเล่มหนังสือ นิยมใช้ผ้าบักรัมชนิดที่ชุบสารไพร็อกซิลิน เนื่องจากมีความทนทานต่อน้ำ แมลง เชื้อรา และการสึกหรอทั่วไป คุณสมบัตินี้มีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับการเข้าเล่มหนังสือสำหรับห้องสมุดซึ่งผู้คนจำนวนมากจะต้องจับหนังสือเล่มเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก อย่างไรก็ตาม ผ้าไพร็อกซิลินมีความเสถียรทางเคมีน้อยกว่าผ้าชนิดที่ชุบแป้ง และอาจได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิที่สูงเกินไป
ธรรมศาสตรบัณฑิต

ธรรมศาสตรบัณฑิต เป็นชื่อหลักสูตรการศึกษา ของมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง (ม.ธ.ก.) ซึ่งเปิดเป็นตลาดวิชา (ไม่มีการสอบเข้า) ผู้สำเร็จหลักสูตรนี้ จะได้รับปริญญาเรียกว่า ปริญญาธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) หลักสูตรนี้เปิดสอนระหว่าง พ.ศ. 2477 จนถึง พ.ศ. 2491 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัย เป็น ธรรมศาสตร์ ในเวลาต่อมา
ศาสตราจารย์ ดร. ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต
เมื่อแรกก่อตั้งมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 มีหลักสูตรที่เปิดสอน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) กล่าวคือ เป็นซึ่งเน้นวิชากฎหมายเป็นหลัก และหลักสูตร วิชาการบัญชี
การเรียนหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต ทำพิธีเปิดเมื่อเริ่มภาคการศึกษา วันที่ 27 มิถุนายน โดยมีระยะเวลาภาคการศึกษาที่ 1 ระหว่าง วันที่ 1 กรกฎาคม – 30 กันนายน และทำพิธีเปิดภาคการศึกษที่ 2 วันที่ 10 ธันวาคม มีระยะเวลาภาคการศึกษาที่ 2 ระหว่างวันที่ 15 ธันวาคม – 15 มีนาคม
ทวี กสิยพงศ์ นักวิชาการด้านนิติศาสตร์และศิษย์เก่าของคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่า
ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าได้มีโอกาสพบกับท่านผู้ประศาสน์การ ได้เรียนถามท่านถึงความคิดที่วางหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิตขึ้นในสมัยนั้นว่าท่านมีความประสงค์อย่างไร ท่านผู้ประศาสน์การได้กรุณาชี้แจงให้ฟังว่าหลักสูตร ธ.บ. ที่วางไว้นั้น ได้คำนึงถึงการที่จะให้นักศึกษาที่สำเร็จไปมีโอกาสประกอบอาชีพได้อย่างกว้างขวง โดยมิให้จำกัดอยู่เพียงวิชาทางกฎหมาย แต่อย่างเดียวเพราะว่าอาชีพนี้มีจำกัดอยู่เฉพาะผู้พิพากษา อัยการ ทนายความ หรือที่ปรึกษากฎหมายเท่านั้น ท่านต้องการให้จบปริญญา ธ.บ. สามารถเลือกอาชีพได้โดยกว้างโดยจะไปเป็นอำเภอหรือผู้ว่าราชการจังหวัดก็ได้ เป็นนายตำรวจ สหกรณ์หรือเจ้าหน้าที่ในกระทรวงการคลัง การเศรษฐกิจ การทูต หรือจะรับราชการในกระทรวงได้เรียนระเบียบปฏิบัติราชการทุกกระทรวง รวมทั้งอยากจะไปทำการค้าก็ได้ เพราะเรียนรู้หลักเศรษฐศาสตร์แล้ว ท่านบอกว่าท่านภูมิใจเหลือเกินที่ลูกศิษย์ลูกหาชาวธรรมศาสตร์ของท่านมีอยู่ในทุกสาขาอาชีพ แม้แต่ผู้ที่เรียนไม่จบปริญญา ก็ยังสามารถใช้ความรู้ทางวิชาดนตรีที่ร่ำเรียนเตรียมปริญญาเป็นหัวหน้าดนตรีได้ และการที่ท่านวางหลักสูตรให้นักศึกษาชั้นปริญญาตรีทุกคนได้วิชาเศรษฐศาสตร์ และลัทธิเศรษฐกิจด้วยนั้น ก็โดยมีเหตุผลว่ามนุษยชาติที่อยู่ร่วมกันในสังคมนั้นต้องมีเศรษฐกิจเป็นรากฐานนักกฎหมายต้องรู้หลักเศรษฐกิจด้วย เพื่อจะได้รู้ถึงพื้นฐานของสังคม กฎหมายที่ออกมาก็ต้องคำนึงถึงพื้นฐานทางเศรษฐกิจของสังคม เพราะฉะนั้นท่านจึงเห็นว่านักกฎหมายจะต้องเรียนรู้หลักเศรษฐศาสตร์ควบคู่กันไปด้วย
ระดับการศึกษา

หลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิตมีสามระดับ ดังนี้
หลักสูตรปริญญาตรี มี 6 ภาคการศึกษา มีวิชาเรียน 28 วิชา เป็นวิชาเกี่ยวกับกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 13 วิชา กฎหมายอื่นๆ 12 วิชา วิชาเกี่ยวกับเศรษฐกิจ 2 วิชา และวิชา "ระเบียบวิธีปฏิบัติราชการของทะบวงการเมือง" 1 วิชา
หลักสูตรปริญญาโท มี 4 ภาคการศึกษา แบ่งเป็น 4 สาขาวิชา ได้แก่ นิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และการทูต
หลักสูตรปริญญาเอก มี 4 สาขาวิชาเช่นเดิม หลักสูตรกำหนดให้ต้องค้นและแต่งตำราภาษาไทย (theses) ส่งสำเนา 4 ชุดให้ประธานกรรมการ เพื่อนัดสอบปากเปล่า
เมื่อ พ.ศ. 2492 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้แบ่งการศึกษาเป็น 4 คณะ แทนหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต ได้แก่ นิติศาสตร์, พาณิชยศาสตร์และการบัญชี, รัฐศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์ หลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิตเป็นอันสิ้นสุด ณ บัดนั้น
จำนวนนักศึกษาธรรมศาสตร์ที่เข้าเรียนหลักสูตร "ธรรมศาสตรบัณฑิต" ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 จนถึงรุ่นสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2491 มีทั้งสิ้น 21,053 คน และจบการศึกษาตามหลักสูตร 5,254 คน
หลักสูตรปริญญาตรี

ระดับปริญญาตรี แบ่งเป็นหกภาคการศึกษา ดังต่อไปนี้
ภาคการศึกษาที่หนึ่งถึงที่สี่ เป็นการศึกษาวิชากฎหมายโดยเฉพาะซึ่งได้แก่ ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป ธรรมนูญศาลยุติธรรม กฎหมายรัฐธรรมนูญ กฎหมายการเลือกตั้ง กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยทรัพย์ กฎหมายอาญา วิธีพิจารณาความอาญา กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยทรัพย์ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการประกันด้วยบุคคลและทรัพย์ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยซื้อขาย แลกเปลี่ยนให้ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยเช่าทรัพย์ เช่าซื้อ จ้างแรงงาน จ้างทำของ รับขน กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยยืม ฝากทรัพย์ เก็บของในคลังสินค้าประนีประนอม การพนันและขันต่อ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยตัวแทน นายหน้า จัดการงานนอกสั่ง กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยบัญชีเดินสะพัด ตั๋วเงินประกันภัย กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยหุ้นส่วนบริษัทและสมาคม วิธีพิจารณาความแพ่ง กฎหมายลักษณะพยานและจิตวิทยา กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยครอบครัวและมรดก กฎหมายลักษณะล้มละลาย
ภาคการศึกษาที่ห้าถึงที่หก เป็นศึกษาวิชาเกี่ยวกับการเมือง คือ สิทธิเศรษฐกิจ เศรษฐศาสตร์ กฎหมายการคลัง กฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง คดีบุคคล คดีอาญา กฎหมายปกครอง และระเบียบวิธีปฏิบัติราชการของทบวงการเมือง
ศ.ดร. ป๋วย อึ๊งภากรณ์ นักศึกษาธรรมศาสตรบัณฑิตรุ่นแรก จบการศึกษาปี พ.ศ. 2480
นายกเทศมนตรี (ประเทศไทย)

ในประเทศไทย นายกเทศมนตรี มาจากการปกครองที่มีต่อจากการปกครองแบบเทศาภิบาล ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 เป็นผู้ตราขึ้น หน้าที่หลักของนายกเทศมนตรี ก็คือ นายกเทศมนตรีจะมี    การปกครองแบบพิเศษ   (ซึ่งมิใช่การปกครองแบบท้องถิ่น หรือในรูปแบบที่เรียกว่าอำเภอ หรือที่ว่าการอำเภอ  หรือสภาตำบล กำนัน หรือ ผู้ใหญ่บ้าน  ซึ่งเรียกว่าการปกครองร่วมแบบท้องถิ่น)
การปกครองแบบพิเศษ

การปกครองแบบพิเศษ คือการปกครองแบบเทศมนตรี คือมีนายกเทศมนตรีในการปกครองซึ่งคำว่าการปกครองพิเศษ  ที่มีที่มาจากเขตปกครองพิเศษ เช่น เทศบาลเมืองพัทยา หรือเทศบาลจังหวัดพัทยา (พิเศษ) ซึ่งเป็นการให้ใช้ความเป็นการเรียกว่าการปกครองแบบพิเศษ โดยการจัดระบบเป็นรูปแบบกึ่งรัฐพิเศษ (โดยรัฐอนุญาตให้เทศบาลเมืองพัทยาที่เดียว) แต่ในปัจจุบันนี้ การปกครองในรูปแบบเทศมนตรีโดยมีนายกเทศมนตรีเป็นผู้บริหารงานภายในพื้นที่และบริหารงานในท้องที่ตำบลนั้นๆ  งานหลักของนายกเทศมนตรีที่ต้องปฏิบัตินั่นก็คือ  ดูแลเรื่องความสะอาด ถนน ความสะอาดชุมชนตำบล  งานบำรุง งานซ่อมแซม ควบคุมกองงานซ่อมแซมรักษา   ดูแลรักษาสาธารณูปโภค งานสุขาภิบาล (ขยะมูลฝอย) รวมไปถึงการดูแลในเรื่องสวัสดิการประชาชน (ความช่วยเหลือด้านข้อมูลทะเบียนราษฎร์) (ตามอย่างรูปแบบเดียวกับก.ท.ม) (มิเกี่ยวกับการพัฒนาปกครองท้องถิ่น)
การปกครองแบบท้องถิ่น

การปกครองท้องถิ่น คือ การปกครองแบบในรูปแบบการพัฒนาตามระบบทั่วไป ทั้งในรูปแบบดำเนินการพัฒนาทางด้านสังคม วางรากฐานพัฒนาสังคม  และสาธารณูปโภคต่างๆทั่วไปให้กับประชาชน  ซึ่งแบ่งการปกครองแบบท้องถิ่นได้ดังนี้
ที่ว่าการอำเภอ (รวมไปถึงกองการสัสดี)
สภาตำบล หรือกำนัน
ผู้ใหญ่บ้าน
และในส่วนของการปกครองดูแลระบบท้องถิ่น จะแบ่งแยกกับการปกครองแบบในระบบพิเศษ (มิรวมกัน) และจะมีการปกครองในรูปแบบที่ไม่เหมือนกัน ซึ่งจะมีการเรียกการปกครองได้ใน 2 รูปแบบดังที่กล่าวไว้ข้างต้น คือ การปกครองแบบท้องถิ่น และการปกครองแบบพิเศษเป็นต้น
ปลาฉลามปากเป็ดจีน

| ปลาฉลามปากเป็ดจีน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 สูญพันธุ์ไปแล้ว  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Acipenseriformes
วงศ์:: Polyodontidae
สกุล:: Psephurus Günther, 1873
สปีชีส์:: P.  gladius
ชื่อทวินาม
Psephurus gladius (Martens, 1862)

ชื่อพ้อง
 Polyodon gladius Martens 1862  Spatularia (Polyodon) angustifolium Kaup 1862  Polyodon angustifolium (Kaup 1862)
ปลาฉลามปากเป็ดจีน (จีนตัวย่อ: 白鲟; จีนตัวเต็ม: 白鱘; พินอิน: báixún) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Psephurus gladius อยู่ในวงศ์ปลาฉลามปากเป็ด (Polyodontidae) ในอันดับปลาสเตอร์เจียน (Acipenseriformes) ซึ่งมีอยู่ด้วยกันเพียง 2 ชนิด (อีกชนิดหนึ่งคือ ปลาฉลามปากเป็ด (Polyodon spathula) พบในทวีปอเมริกาเหนือบริเวณลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปี)
ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นปลาที่พบเฉพาะแม่น้ำ, ทะเลสาบ และสาขาของแม่น้ำแยงซี และตัวโตเต็มวัยมักจะอพยพลงสู่ทะเล และบ่อยครั้งที่จะถูกพบในทะเลเหลือง ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน หากจะกล่าวว่ามีการพบเห็นบางตัวได้โดยบังเอิญโดยการเดินทางเนื่องจากกระแสน้ำในฤดูใบไม้ผลิ ปลาชนิดนี้เป็นปลาที่อยู่ตัวเดียว แต่ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ กลับพบเห็นตัวเต็มวัยขนาดต่าง ๆ มารวมตัวกันในแหล่งน้ำตื้น
ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นปลากินปลา ซึ่งต่างจากอีกชนิดที่พบในทวีปอเมริกาเหนือที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหารหลัก การหาอาหารจะอยู่ในระดับความลึกจากกลางน้ำลงไป ขากรรไกรของปลาชนิดนี้สามารถยื่นออกมาได้ในขณะที่ขากรรไกรปลาฉลามปากเป็ดอเมริกาเหนือไม่สามารถยื่นยาวออกไปคว้าเหยื่อได้
ปลาฉลามปากเป็ดจีนสามารถโตเต็มที่ได้ถึง 7 เมตร ซึ่งใหญ่กว่าปลาฉลามปากเป็ดอเมริกาเหนือมาก น้ำหนักถึง 300 กิโลกรัม
ฤดูผสมพันธุ์ของปลาฉลามปากเป็ดจีนจะเกิดขึ้นประมาณกลางเดือนมีนาคมไปจนถึงต้นเดือนเมษายน ปลาที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 25 กิโลกรัมขึ้นไป มารวมตัวกันบริเวณพื้นที่กลางแม่น้ำที่มีท้องน้ำเป็นดินโคลนหรือทราย ที่มีความเร็วของกระแสน้ำ 0.72–0.94 m/s ปริมาณอ็อกซิเจนที่ละลายอยู่ในน้ำ 8–10 มิลลิกรัม/l ค่า pH 8.2 อุณหภูมิประมาณ 18.3–20.0 องศาเซลเซียส ช่วงที่ตัวผู้ปล่อยน้ำเชื้อน้ำบริเวณนั้นจะขุ่นราวกับสีน้ำนม ในขณะที่ตัวเมียสามารถผลิตไข่ได้ถึง 100,000 ฟอง มีเส้นผ่าศูนย์กลางราว 2.7 มิลลิเมตร มีสีเทาอมน้ำตาล
ในเดือนกรกฎาคม 2022 องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้จัดให้ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นสัตว์สูญพันธุ์อย่างเป็นทางการ ปลาปากเป็ดจีนถูกพบเห็นในขณะที่มีชีวิตครั้งสุดท้ายเมื่อปี 2003 สาเหตุหลักของการสูญพันธุ์คือการสร้างเขื่อนเก่อโจวป้าและเขื่อนสามผา รวมถึงการทำประมงที่มากเกินไปด้วย
ดูเพิ่ม

ปลาฉลามปากเป็ด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโครงการอนุรักษ์ปลาฉลามปากเป็ดจีน เก็บถาวร 2007-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  Reuters (2022-07-22). "Chinese Paddlefish and wild Yangtze Sturgeon extinct - IUCN". Reuters (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-07-22.