stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดิกนีตี้ รีเทิร์นส์
ประวัติ > ประวัติ

ตุลาคม พ.ศ. 2545 - มกราคม พ.ศ. 2546 รวมเวลา 3 เดือน 10 วัน ที่คนงานบริษัทเบท แอนด์ บาธ กว่า 350 คน ซึ่งถูกนายจ้างลอยแพด้วยการปิดโรงงาน โดยไม่จ่ายค่าจ้างและค่าชดเชยคนงานกว่า 800 คน ก่อนหนีออกนอกประเทศไทย ได้รวมตัวกันชุมนุมที่ใต้ถุนกระทรวงแรงงาน เพื่อเรียกร้องสิทธิตามกฎหมายของพวกเขา
ระหว่างนั้น คนงานที่ร่วมชุมนุมได้พยายามช่วยกันหารายได้มาเป็นค่าอาหารและค่าใช้จ่ายต่างๆ ทั้งด้วยการนำดอกไม้ไปขายตามที่ประชุมต่างๆ รับจ้างเขียนป้ายผ้าให้กับงานสัมมนา และที่สำคัญคือ พวกเขาได้ตั้งโรงงานขนาดเล็กที่ใต้ถุนกระทรวงแรงงาน โดยนำเครื่องจักรเย็บผ้า 7 ตัว มาตัดเย็บเสื้อผ้าฝ้ายและกระเป๋าสะพายจำหน่ายให้แก่คนทั่วไป โดยทำการผลิตทุกขั้นตอน ตั้งแต่เลือกซื้อผ้า ออกแบบ ตัดเย็บ และถักลวดลายด้วยไหม อีกทั้งยังมีการสกรีนเสื้อยืดเป็นข้อความ "ดิกนีตี้ อิส น็อท ฟอร์ เซล - ศักดิ์ศรีไม่ได้มีไว้ขาย" (dignity is not for sale) และรูปภาพการเดินขบวนของคนงาน ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดนี้ผลิตในนาม "เมด อิน ดิกนีตี้" (made in dignity) ซึ่งเป็นยี่ห้อที่พวกเขาตั้งขึ้นเอง
การชุมนุมครั้งนั้นได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2546 การต่อสู้อันยาวนานดังกล่าวส่งผลให้คณะกรรมการกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้างต้องแก้ไขระเบียบข้อบังคับที่สำคัญ โดยได้ขยายการจ่ายเงินเพิ่มขึ้นเป็น 60 เท่าของอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (เดิมจ่ายเพียง 30 เท่า) ในกรณีค่าจ้างค้างจ่าย รวมทั้งในกรณีค่าชดเชยสำหรับคนงานที่มีอายุเกิน 60 ปี (เดิมจ่ายเพียง 30 เท่า ไม่ว่าจะทำงานมากี่ปีก็ตาม) ทำให้อดีตคนงานของบริษัทเบด แอนดฺ บาธ ได้รับเงินจากกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง คนละประมาณ 14,800 บาท นอกจากนี้ยังได้รับเงินจากกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการอีกคนละ 2,000 บาท
โครงการความร่วมมือระหว่างโรงงานของคนงานในอาร์เจนตินา และคนงานกลุ่มโซลิดาริตี้ในประเทศไทย > ประวัติ

ในวันที่ 12 มีนาคม 2009 ตัวแทนจากลา อลาเมดา (อังกฤษ: La Alameda) โรงงานของคนงานในประเทศอาร์เจนตินา กิจการที่คนงานกอบกู้เพราะรับผลกระทบจากวิกฤติเศรษฐกิจในอาร์เจนตินา ลา อลาเมดาได้พบกับสมาชิกของสหกรณ์ดิกนิตี้ รีเทิร์นส์ที่กรุงเทพมหานคร หลังจากที่มีการอภิปรายถึงวัตถุประสงค์ของโรงงานที่ยึดมั่นมาตลอดและปัญหาอื่นๆ สมาชิกทั้งสองฝ่ายตัดสินใจร่วมกันผลิตและประชาสัมพันธ์สินค้าปลอดการใช้แรงงานอย่างกดขี่ เพื่อเป็นต้นแบบในการผลิตเครื่องแต่งกายที่มีความก้าวหน้าผ่านการบริหาร จัดการโดยแรงงานเอง รวมทั้งเพื่อเป็นการกระตุ้นให้เกิดความสนใจเกี่ยวกับการการใช้แรงงานอย่าง ป็นธรรม โดยการขยายเครือข่ายสื่อและความร่วมมือกันของผู้เคลื่อนไหว สหกรณ์ทั้งสองแห่งร่วมมือกันเพื่อรณรงค์เกี่ยวกับการบริโภคที่ปลอดภัยและมี จิตสำนึก ขณะที่พูดถึงการกดขี่แรงงานที่เฉพาะเจาะจงไปที่ห่วงโซ่อุปทานของอุตสาหกรรม การผลิตสิ่งทอทั่วโลก ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของการกดขี่ทางเพศ การอพยพ และการใช้แรงงานอย่างผิดกฎหมายในอาร์เจนตินา ประเทศไทย และทั่วทั้งบริเวณตอนใต้ของโลก
โครงการความร่วมมือระหว่างโรงงานของคนงานในอาร์เจนตินา และคนงานกลุ่มโซลิดาริตี้ในประเทศไทย > วัตถุประสงค์

รูปแบบของโครงการโน เชนส์ คือ จัดให้มีการประกวดออกแบบเสื้อยืด 4 ครั้งต่อปี ซึ่งรับความร่วมมือกันโดยตรงของศิลปิน นักออกแบบ และผู้สะสมผลงานศิลปะ กับคณะทำงานของลา อลาเมดา และ ดิกนิตี้ รีเทิร์นส์ การคัดเลือกครั้งแรกจะเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2553 แรงผลักดันที่เกิดจากความร่วมมือกันผลิตสินค้านี้ซึ่งได้รับการปรับเปลี่ยน ให้ใหม่อยู่เสมอด้วยความร่วมมือของศิลปิน และพันธกิจที่สหกรณ์ทั้งสองแห่งยึดมั่นมาโดยตลอด จะทำให้โน เชนส์สามารถเป็นเวทีที่แสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ของผู้ใช้แรงงานทั่วโลก เชื่อมโยงศิลปิน ผู้บริโภค และผู้สนับสนุนไว้ด้วยเป้าหมายที่สำคัญนี้ ขณะที่รักษาแรงผลักดันนี้ไว้ให้มั่นคงตลอดระยะเวลาการทำโครงการ ทั้งลา อลาเมดา และดิกนิตี้ รีเทิร์นส์ จะยังคงเปิดกว้างในแง่ของการร่วมมือกับโรงงานอันมีผู้ใช้แรงงาน เป็นเจ้าของที่อยากจะร่วมผลิตสินค้าภายใต้ตราสัญลักษณ์ โน เชนส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ ดิกนีตี้รีเทิร์นส์ เก็บถาวร 2010-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โครงการรณรงค์เพื่อแรงงานไทย เก็บถาวร 2017-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โนเชนส์ องค์กรความร่วมมือระหว่างคนงานอาร์เจนตินาและคนงานไทย เก็บถาวร 2010-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศิลปะเพื่อชีวิต คอนเฟอเรนซ์ ออฟเบิร์ดส์ ที่ โรงงานรับผลิตกระเป๋า
เวิร์คช็อปกับทาริงปาดี 2551


โรงงานดิกนีตี้ รีเทิร์นส์
La Alamada
ดิอินเทอร์เลซ

| ดิอินเทอร์เลซ |
| --- | --- |

th
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: ร่วมสมัย
ที่อยู่: 180 ถนน Depot, สิงคโปร์ 109684
ประเทศ: สิงคโปร์
พิกัด: 1°16′57″N 103°48′12″E﻿ / ﻿1.28259°N 103.80324°E﻿ / 1.28259; 103.80324
เริ่มสร้าง: 2007; 17 ปีที่แล้ว (2007)
แล้วเสร็จ: 2013; 11 ปีที่แล้ว (2013)
ความสูง
ตัวอาคาร: 88.7 เมตร (291 ฟุต)
หลังคา: 88.7 เมตร (291 ฟุต)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 25
พื้นที่แต่ละชั้น: 170,000 ตารางเมตร (1,800,000 ตารางฟุต)
ลิฟต์: 43
การออกแบบและการก่อสร้าง
บริษัทออกแบบ: OMA RSP Architects Planners & Engineers
ผู้พัฒนาโครงการ: CapitaLand
วิศวกรโครงสร้าง: ARUP
วิศวกรบริการ: RSP Architects Planners & Engineers
รางวัล: เวิลด์บิลดิงออฟเดอะเยียร์ (2015) เออบันฮาบิแทตอะวอร์ด
ข้อมูลอื่น
จำนวนห้อง: 1040
ที่จอดรถ: 1183
อ้างอิง

ภาพรวมของกลุ่มอาคาร
ดิอินเทอร์เลซ (อังกฤษ: The Interlace) เป็นห้องอยู่อาศัยขนาด 1,040 ยูนิตตั้งอยู่ระหว่างบูกิตเมอระฮ์ และ ควีนส์ทาวน์ ประเทศสิงคโปร์ อาคารเป็นที่รู้จักจากรูปแบบการออกแบบที่คล้ายกับเจงก้าวางเรียงซ้อนกันแบบไม่สมบูรณ์ ผลงานออกแบบโดยสำนักงานสถาปัตยกรรมมหานคร (OMA) และได้รับรางวัล เวิลด์บิลดิงออฟเดอะเยียร์ จากเทศกาลสถาปัตยกรรมโลก ปี 2015
อาคารมีขนาด 170,000 ตารางเมตร ตั้งอยู่บนที่ดินขนาด 8 เฮกตาร์ บนหัวมุมถนนถนนดีโป อาคารประกอบด้วยบล็อกอยู่อาศัยจำนวน 31 บล็อก และห้องที่อยู่อาศัยมีขนาดตั้งแต่ 800 ถึง 6,300 ตารางฟุต นอกจากนี้ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวก เช่น สระว่ายน้ำ ยิมออกกำลังกาย
ดิอิมพีเรียล (มุมไบ)

| ดิอิมพีเรียล |
| --- | --- |

th
สถิติความสูง
เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในประเทศอินเดีย ตั้งแต่ 2010
ก่อนหน้านี้: พลาเน็ต โคเทรช
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: คอนโดมีเนียมสำหรับอยู่อาศัย
ที่ตั้ง: บาลกฤษณะ นากาเศ มรรค, ตาร์เดโอ, มุมไบ, ประเทศอินเดีบ
ที่อยู่: ถนนอัลตามาวต์
พิกัด: 18°58′15″N 72°48′46″E﻿ / ﻿18.9709°N 72.8129°E﻿ / 18.9709; 72.8129
เริ่มสร้าง: 2005
แล้วเสร็จ: 2010
เจ้าของ: S D Corporation Pvt. Ltd.
ความสูง
เสาอากาศ: 256 m (840 ft)
หลังคา: 210 m (690 ft)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 2 x 60
พื้นที่แต่ละชั้น: 2 x 120,000 m2 (1,300,000 sq ft)
ลิฟต์: 17
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ฮาฟีซ คอนเทร็กเตอร์
ผู้พัฒนาโครงการ: Shapoorji Pallonji & Co Ltd
วิศวกรโครงสร้าง: J+W Consultants CBM Engineers
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: ชาปูระจี ปัลโลนจี & Co Ltd
อ้างอิง

ดิอิมพีเรียล (อังกฤษ: The Imperial) เป็นตึกระฟ้าแฝดในย่านมหาเศรษฐีของมุมไบ ประเทศอินเดีย อาคารเป็นอาคารที่อยู่อาศัยหรูหราพิเศษ และเป็นที่อยู่อาศัยของเศรษฐีจำนวนหนึ่ง
ดิอิมพีเรียลมาร์ช

ดิอิมพีเรียลมาร์ช (อังกฤษ: The Imperial March) หรือ ดาร์ธ เวเดอร์ธีม (อังกฤษ: Darth Vader's Theme)  บางครั้งอาจเรียกว่า "อิมพีเรียลเดธมาร์ช (Imperial Death March)"   เป็นเพลงธีมจากภาพยนตร์ชุดสตาร์ วอร์ส (Star Wars) ผลงานประพันธ์ของจอห์น วิลเลียมส์สำหรับภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 5: จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ (Star Wars Episode 5: The Empire Strike Back) ดิอิมพีเรียลมาร์ชได้รับการออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1980 สามสัปดาห์ก่อนภาพยนตร์ออกฉาย ในการแสดงคอนเสิร์ตครั้งแรกของจอห์น วิลเลียมส์ ในฐานะผู้อำนวยเพลงประจำของวงบอสตันป็อปส์ออเคสตรา    ผลงานนี้เป็นหนึ่งในเพลงธีมที่มีชื่อเสียง เป็นตัวอย่างที่ดีของลีทโมทีฟ (leitmotif) หรือทำนองซ้ำๆ ที่ใช้แทนตัวละคร หรือเหตุการณ์ในงานดราม่า
ผลงานเพลงดิอิมพีเรียลมาร์ช มีท่วงทำนองที่ได้รับอิทธิพลจาก "มาร์ส เดอะบริงเกอร์ออฟวอร์" มูฟเมนต์ที่หนึ่งจาก เดอะพลาเนตส์ โอปุสที่ 32 ผลงานประพันธ์ของกุสตาฟ โฮลส์ในปี 1918-20 และมูฟเมนต์ที่สามจาก เปียโนโซนาตาหมายเลข 2 (เดอะฟิวเนอรัลมาร์ช) ผลงานของเฟรเดริก โชแปงในปี 1837-39
ในภาพยนตร์ชุดสตาร์ วอร์ส ดิอิมพีเรียลมาร์ช มักใช้บรรเลงพร้อมกับการปรากฏตัวของดาร์ธ เวเดอร์ สื่อแทนความชั่วร้ายของจักรวรรดิกาแลกติก  บางครั้งอาจใช้พร้อมกับการปรากฏตัวของจักรพรรดิพัลพาทีน ส่วนในสตาร์ วอร์ส ไตรภาคต้น ใช้กับตัวละครอนาคิน สกายวอล์คเกอร์หลายครั้ง เพื่อสื่อว่าตัวละครนี้จะถูกชักนำเข้าสู่ด้านมืดจนกลายเป็นซิธลอร์ด "ดาร์ธ เวเดอร์" ในอนาคต
ดิเคเทอร์ (รัฐอิลลินอย)

ดิเคเทอร์ (อังกฤษ: Decatur) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเคาน์ตีซีต ของเมคอนเคาน์ตี ในรัฐอิลลินอย ในบางครั้งเรียกว่า "เมืองหลวงของถั่วเหลืองของโลก" ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1823 ตั้งอยู่ทางตอนกลางของรัฐ บนริมฝั่งแม่น้ำแซงกามอนและทะเลสาบดิเคเทอร์ จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2000 มีประชากรราว 81,500 คน ในเขตเมืองมีประชากร 114,749 คน
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน

| ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่อง ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน
กำกับ: มาร์ค เว็บบ์
บทภาพยนตร์: เจมส์ แวนเดอร์บิลท์ อาวิน ซาร์เกนท์ สตีฟ เคลิว์ฟ
เนื้อเรื่อง: เจมส์ แวนเดอร์บิลท์
สร้างจาก: ดิ อแมซซิ่ง สไปเดอร์แมน   โดย สแตน ลี   สตีฟ ดิทโก้
อำนวยการสร้าง: อาไว อาเรด ทอดด์ แบล็ค เลาร่า ซิสกิน แมทท์ ทอลแมช
นักแสดงนำ: แอนดรูว์ การ์ฟิลด์ เอมมา สโตน รีส อีวันส์
กำกับภาพ: จอห์น สัชวอร์ทแมน
ตัดต่อ: อาแลน เอ็ดเวิร์ด เบลล์   ไพย์โทร สเคเลีย
บริษัทผู้สร้าง: โคลัมเบียพิกเจอส์ มาร์เวล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เลาร่า ซิสกิน โปรดัคชั่น อาไว อาเรด โปรดัคชั่น  แมทท์ โปรดัคชั่น  
ผู้จัดจำหน่าย: โคลัมเบียพิกเจอส์
วันฉาย:  3 กรกฎาคม พ.ศ. 2555    29 มิถุนายน พ.ศ. 2555
ความยาว: 136 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $230 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: $757.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน (อังกฤษ: The Amazing Spider-Man) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร มีต้นฉบับมาจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ ชื่อ สไปเดอร์แมน เข้าฉายในสหรัฐอเมริกา วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ในระบบ 3 มิติ และ ไอแมกซ์ 3 มิติ
โดยภาคนี้เป็นเรื่องราวที่ย้อนกลับไปสู่ชีวิตในวัยเรียนของ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ กับช่วงเวลาที่ต้องพบว่าตัวเองนั้นมีความสามารถพิเศษที่ไม่เหมือนใคร การใช้ชีวิต ความรักครั้งแรก และเรื่องราวของพ่อแม่ที่หายตัวไป ซึ่งเขาไม่เคยรู้มาก่อน
เรื่องย่อ

ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ (แอนดรูว์ การ์ฟิลด์) นักเรียนไฮสคูลระดับหัวกะทิ ที่ถูกพ่อแม่ทิ้งไว้ให้ลุงเบน และป้าเมย์ เลี้ยงดูตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ตัวเขาก็เหมือนกับวัยรุ่นทั่วไปที่พยายามค้นหาตัวตนที่แท้จริงของตัวเองและ ที่มาที่ไปของชีวิต ปีเตอร์ยังคงต้องใช้ชีวิตอยู่กับรักแรกของเขากับ กวิน สเตซี่ (เอมมา สโตน) ที่ทั้งคู่ต่างเต็มไปด้วยความรัก คำสัญญา และความลับ ครั้นเมื่อปีเตอร์ได้ค้นพบกระเป๋าเอกสารที่มีเงื่อนงำลึกลับและรู้ว่าครั้ง นึงมันเคยเป็นของพ่อเขา ปีเตอร์จึงตั้งต้นค้นหาสาเหตุของการหายตัวไปของพ่อและแม่ ซึ่งนำพาให้เขาได้ไปพบกับ องค์กร Oscorp และห้องทดลองของ ดร. เคิร์ท คอนเนอร์ส (รีส อีวันส์) ผู้เป็นเพื่อนเก่าของพ่อของเขา แต่เมื่อไอ้แมงมุมได้เป็นศัตรูกับปีศาจกิ้งก่า ซึ่งมันก็คือ ดร. เคิร์ท คอนเนอสร์นั่นเอง ปีเตอร์จึงต้องตัดสินใจใช้พลังที่ได้มาและเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของเด็กหนุ่ม ธรรมดาไปสู่ทางเดินของวีรบุรุษ
นักแสดง

แอนดรูว์ การ์ฟิลด์ รับบทเป็น ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ / สไปเดอร์แมน เขาถูกขับไล่จากสังคมที่พ่อแม่เสียชีวิตในช่วงต้นชีวิตของเขา ในฐานะที่เป็นนักเรียนมัธยมปลาย เขาถูกกัดโดยแมงมุมกัมมันตภาพรังสี
เอมมา สโตน รับบทเป็น เกวน สเตซี่ เป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายและมีความรักกับ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
รีส อีวันส์ รับบทเป็น ศาสตราจารย์ เคิร์ท คอนเนอร์ส / เดอะ ลิซาร์ด เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ทดสอบจิ้งจกด้วยซีรั่มเกี่ยวกับตัวเองในการพยายามที่จะฟื้นแขนขวาของเขาที่ขาดหายไปโดยไม่คาดคิดซึ่งเขาแปลงเป็นสัตว์ประหลาด
มาร์ติน ชีน รับบทเป็น เบ็น ปาร์คเกอร์ เป็นลุงของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
ซอลลี่ ฟิลด์ รับบทเป็น เมย์ ปาร์คเกอร์ เป็นภรรยาของเบ็น ปาร์คเกอร์ และเป็นป้าของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
เดนิส เลียร์รี่ รับบทเป็น กัปตัน จอห์จ สเตซี่ เป็นพ่อของของเกวน สเตซี่ และเป็นหัวหน้ากรมตำรวจในนครนิวยอร์ก
คริส ซัง รับบทเป็น แฟรช ทรอมสัน
อีร์ฟาน ข่าน รับบทเป็น เนลส์ แวน แอดเดอร์
แอนนี่ พาริสส์ รับบทเป็น ภรรยาของเนลส์ แวน แอดเดอร์
แคมป์เบล สก็อทท์ รับบทเป็น ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ พ่อของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
เอ็มเบธ เดวิดท์ส รับบทเป็น แมรี่ ปาร์คเกอร์ แม่ของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
ซี โทมัส โฮเวลล์ รับบทเป็น เรย์ คนงานก่อสร้างที่มีบุตรชายจะถูกบันทึกไว้โดย สไปเดอร์แมน
แฮนแนช มาร์ค รับบทเป็น มิสสี่ เคลลินแบ็ค หญิงสาวเป็นที่นิยมที่มีความสนใจเกี่ยวกับ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์
ไมล์ส อิลลอท รับบทเป็น บิลลี่ คอนเนอร์ส ลูกชายของศาสตราจารย์ เคิร์ท คอนเนอร์ส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน ที่รอตเทนโทเมโทส์
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน ที่ออลมูวี
ดิเอกซ์แฟกเตอร์

| ดิเอกซ์แฟกเตอร์ |
| --- | --- |
ประเภท: เรียลลิตีโชว์
สร้างโดย: ไซมอน โคเวลล์
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหราชอาณาจักร
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: Thames FremantleMedia Syco Entertainment
ดิเอกซ์แฟกเตอร์ (อังกฤษ: The X Factor) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ทางโทรทัศน์ในอังกฤษ ในรูปแบบการประกวดร้องเพลง เพื่อตามหาผู้มีความสามารถทางด้านเสียงด้นตรี สร้างโดยไซมอน โคเวลล์
ในส่วนของประเทศไทยทาง เวิร์คพอยท์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตในรูปแบบของตนเองโดยใช้ชื่อว่า ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์ ไทยแลนด์ (อังกฤษ: The X Factor Thailand) โดยซีซั่น 1 จะเริ่มออกอากาศใน พ.ศ. 2560
ดิสเทิร์บ (วงดนตรี)

| ดิสเทิร์บ |
| --- | --- |
ดิสเทิร์บแสดงสด เมื่อปี 2009
ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: บรอล (Brawl) (1994 - 1996)
ที่เกิด: ชิคาโก , รัฐอิลลินอย , สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: เฮฟวีเมทัล, ออลเทอร์นาทิฟเมทัล, นูเมทัล
ช่วงปี: ค.ศ. 1994 - ค.ศ. 2011, ค.ศ. 2015 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Giant Records (Warner), Reprise Records, Warner Bros.

สมาชิก: เดวิด ไดรแมน แดน โดเนแกน จอห์น มอเยอร์ ไมก์ เวนเกรน
อดีตสมาชิก: อริค อวอท สตีฟ เคแม็ก

เว็บไซต์: disturbed1.com
ดิสเทิร์บ  (อังกฤษ: Disturbed) เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัล จาก ชิคาโก , รัฐอิลลินอย มีสมาชิกปัจจุบันอันประกอบไปด้วย เดวิด ไดรแมน - ร้องนำ , แดน โดเนแกน - กีตาร์ , จอห์น มอเยอร์ เบส และ ไมก์ เวนเกรน - กลอง อดีตสมาชิก อริค อวอท ร้องนำ และ สตีฟ เคแม็ก
ก่อตั้งวงขึ้นในปี 1994 ในนาม บรอล ,  ภายหลังวงได้เปลี่ยนชื่อเป็นดิสเทิร์บในปี 1996 หลังจากไดรแมนได้เข้ามาเป็นนักร้อง , ทางวงได้ออกอัลบั้มสตูดิโอ 5 อัลบั้ม และส่งผลให้อัลบั้มพวกเขาติดอันดับ 1 ในชาร์จบิลบอร์ด 200ดิสเทิร์บหยุดชะงักลงในเดือนตุลาคม 2011 เนื่องจากสมาชิกทางวงมุ่งเน้นไปที่โปรเจกต์ของตัวเอง , ดิสเทิร์บกลับมาอีกครั้งในเดือนมิถุนายน 2015
ประวัติ > ในช่วงแรกของวง (1994 - 1996)

ก่อนที่เดวิด ไดรแมนจะเข้ามาเป็นสมาชิกของดิสเทิร์บ มีไลน์อัพสมาชิกประกอบด้วยอริค อวอท - ร้องนำ , แดน โดเนแกน - กีตาร์ ,ไมก์ เวนเกรน - กลอง และสตีฟ ฟัซซ์ แคเอ็มเอซี ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อวงเป็น บรอล์ อย่างไรก็ตาม , โดเนแกนได้กล่าวในภาพยนตร์สารคดีของทางวง Decade of Disturbed ว่าชื่อวงตอนแรกแรกเริ่มจะใช้ Crawl แต่ต่อมาสลับเป็น Brawl โดยชื่อดังกล่าวได้ถูกวงอื่นใช้ไปเรียบร้อย ,  อวอท ลาออกจากวงหลังจากที่อัดเทปเดโม่ , สามสมาชิกประกาศหานักร้อง พวกเขาโพสต์โฆษณาลงในสื่อเพลง "Illinois Entertainer ใน ชิคาโก , รัฐอิลลินอย  หลังจากที่ได้ออดิชั่นมาแล้วมากกว่า 20 ครั้ง แดน โดเนแกน มือกีตาร์ของทางวงตอบกลับไดรแมน  เขา (ไดรแมน) เป็นนักร้องเพียงคนเดียวที่พร้อมจะสานฝันเหมือนกับอริค วอททำไว้ , นั้นทำให้ผมประทับใจ กับการพิจารณาไดรแมนในฐานะนักร้องใหม่ของวง, โดเนแกนกล่าว, "ประมาณสองนาที เขาก็ร่ายเมโลดี้อย่างยิ่งใหญ่ ..ผมกำลังเล่นกีตาร์และยิ้มใส่หลังจากได้ยิน , ผมจะไม่ปล่อยหมอนี้หลุดแน่ ผมชอบฝีมือหมอนี้,  ดังนั้น พวกเราจึงติดต่อไป ,  ผมค่อนข้างตื่นเต้นและก็ทึ่งในฝีมือ  ไมค เวนเกรน มือกลองของวงกล่าว  "พวกเราชื่นชอบฝีมือหมอนั้นในทันที" ไดรแมนเข้าวงในปี 1996 และวงก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นดิสเทิร์บ เมื่อสัมภาษณ์ถามว่าไมเขาจึงเปลี่ยนชื่อเป็นดิสเทิร์บ , ไดรแมนกล่าว มันเป็นชื่อที่ผมคิดไว้สำหรับวงมาหลายปีแล้ว มันยังดูละม้ายเป็นสัญลักษณ์ทางสังคมเพราะผู้คนมีความรู้สึกแบบนั้น การปรับตัวลงรอยของผู้คนที่สุดท้ายก็นำไปสู่ความวุ่นวาย และพวกเราพยายามอย่างสุดความสามารถในการใช้ชื่อวงและชื่อดังกล่าวค่อนข้างดูสมเหตุสมผล
ประวัติ > The Sickness (1997 - 2000)

หลังจากที่เปลี่ยนชื่อวง , ดิสเทิร์บได้อัดเทปเดโม 3 เพลง เดโมชุดแรก - The Game , Down With The Sickness และ Meaning of Life เดโมชุดที่สอง Want , "Stupify", และ "Droppin' Plates" งานอาร์ตเวิร์คของวงที่ตั้งสติจนกลายมาเป็นมาร์คอสของวง The Guy โดยวงยังมีงานอาร์ตเวริ์ตและมาสค็อตประจำวง The Guy  ทางวงได้เซ็นสัญญากับค่ายไจแอนด์ เรดคอร์ดส , ปี 2000 ทางวงปล่อยอัลบั้มเปิดตัว The Sickness โดยการเปิดตัวอัลบั้มทำให้วงมีชื่อเสียง , อัลบั้มดังกล่าวได้อันดับที่ 20 ใน บิลบอร์ด 200. และขายได้ไปถึง 4 แสนก็อปปี้ในอเมริกาตั้งแต่ปล่อยออกมา หลังได้ร่วมทัวร์กับ มาริลีน แมนสัน ในยุโรปเมื่อปี 2001 มือเบส สตีฟ เคแม็ก ไม่สามารถร่วมเล่นกับวงได้เนื่องจากข้อเท้าแตก โดยสาเหตุมาจากการตกบันไดหนีไฟในห้องโถงซ้อมของดิสเทริ์บ ที่ชิคาโก เขาใช้ทางบันไดหนีไฟเพื่อออกจากตัวอาคารในขณะที่ลิฟท์ย้ายไปชั้นล่างในการเคลื่อนย้ายอุปกรณ์ของพวกเขา เคแม็กไม่เข้าร่วมทัวร์ในยุโรป , แต่เขาก็ร่วมแสดงกับวงใน 11  - 12 มกราคม 2001 ในชิคาโก ในระหว่างการทัวร์ในยุโรป , มาร์ตี้ โอ'ไบรอัน แทนที่เคแม็กจนกระทั่งเขาสามารถกลับมาทัวร์ได้อีกครั้ง
ประวัติ > Believe (2001–2003)

ในเดือนกุมภาพันธ์ 2001 , ได้รับการประกาศว่าทางวงได้โคฟเวอร์เพลง Midlife Crisis ของวง เฟธโนมอร์ ในฉบับทริบิวต์อัลบั้ม อย่างไรก็ตามการโคฟเวอร์ดังกล่าวไม่ได้ถูกใช้ , และในเวอร์ชันอัดสตูดิโอแต่ภายหลังได้ถูกนำมารวมในอัลบั้มรวมเพลง , The Lost Children ในเดือนกันยายน 2001 , พวกเขาเริ่มทำอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สอง ในวันที่ 4 มิถุนายน 2002 ดิสเทิร์บได้ปล่อยสารคดีดีวีดีเกี่ยวกับวง M.O.L เกี่ยวกับบุคลิกของสมาชิกในสตูดิโอและช่วงทัวร์คอนเสริ์ต อย่างไรก็ดียังมีมิวสิควิดิโอจำนวนมากและการแสดงสดในดีวีดีดังกล่าวด้วย ในวันที่ 17 กันยายน 2002 , ดิสเทิร์บได้ปล่อยอัลบั้มชุดที่ 2 ของพวกเขา Believe ที่ขึ้นแท่นอันดับหนึ่งใน บิลบอร์ด 200 มิวสิควิดิโอสำหรับซิงเกิลลำดับแรกจากอัลบั้ม Prayer ไดู้กเผยแผร่ลงในสถานีโทรทัศน์จำนวนมาก โดยเนื้อหาเอ็มวีของเพลง Prayer เป็นภาพเหตุการณ์ วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เดวิด ไดรแมนได้อัดเพลง Forsaken เพลงดังกล่าวเนื้อร้องและโปรดิวเซอร์ด้วย โจนาธาน เดวิส นักร้องนำ วง คอร์น และปล่อยอัลบั้มประกอบภาพยนตร์ Queen of the Damned.
ในปี 2003 , ทางวงได้กลับมาอีกครั้งในทัวร์แสดง Ozzfest พร้อมโดยการเปิดทัวร์คอนเสริ์ตของพวกเขาพร้อมวงดนตรีรับเชิญ  ใน Music as a Weapon II โดยมีวงรับเชิญอย่าง Chevelle, Taproot, และ Unloco   ระหว่างการทัวร์ , ดิสเทิร์บเปิดตัวเพลงที่ยังไม่ได้ปล่อย Dehumanized หลังดิสเทิร์บเสร็จสิ้นการทัวร์ Music As a Weapon II , สตีฟ เคแม็กถูกไล่ออกจากวงเพราะ ทัศนคติที่แตกต่าง เขาถูกแทนที่โดย จอห์น มอเยอร์ ซึ่งเป็นมือเบสคนปัจจุบัน , ดิสเทิร์บได้เล่นแสดงที่ House of Blues และได้แสดงสองเพลงใหม่ Hel และ Monster , โดยทั้งสองเพลงดังกล่าวเป็นอยู่ใน B-Side จากอัลบั้มชุดที่สาม , Ten Thousand Fist
ประวัติ > Ten Thousand Fists (2004–2006)

อัลบั้มชุดที่สามของดิสเทิร์บ , Ten Thousand Fists วางจำหน่ายเมื่อ 20 กันยายน 2005 อัลบั้มยังขึ้นอันดับหนึ่งใน บิลบอร์ด 200 และขายได้ 238,000 ก็อปปี้ในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่ายอัลบั้ม อัลบั้มยังได้รางวัล Platinum และขายได้มากกว่า 1 ล้านแผ่นก็อปปี้ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2006 ดิสเทิร์บออกทัวร์กับ 10 Years และ Ill Niño ในการโปรโมตอัลบั้ม ดิสเทิร์บเล่นเป็นวงเปิดตัวให้กับคอนเสริ์ต Ozzfest 2006 พร้อมด้วย ซิสเตมออฟอะดาวน์ , Lacuna Coil , ดรากอนฟอร์ซ อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และ เฮตบรีด
ในการสัมภาษณ์วิทยุ Lauch Radio Network , เดวิด ไดรแมนนักร้องนำของวงระบุว่า 20 เพลงถูกอัดในอัลบั้ม , และได้ทดสอบ 4 เพลงเพื่อใช้เป็นเพลงสุดท้าย เฉกเช่นเพลง Hel ที่รวมอยู่ในกับซิงเกิล Stricken Monster เป็นเพลงโบนัสพิเศษในอัลบั้ม 'Ten Thousand Fists จากการพรีออเดอร์สเพลงในไอทูนส์ ภายหลังถูกรวมอยู่ใน Ten Thousand Fists Tour Edition เพลง Two Worlds ก็ถูกรวมอยู่ใน Tour Edition of Ten Thousand Fists และ Sickened ก็รวมอยู่ในซิงเกิล Land Of Confusion อัลบั้ม Ten Thousand Fist เป็นอัลบั้มแรกของดิสเทริ์บที่มีกีตาร์โซโลแทรกอยู่ในเพลง , วงระบุพวกเขาต้องการเอากีตาร์โซโล่เป็นส่วนหนึ่งของบทเพลง ที่ปราศจากไม่ได้ในเพลงสมัยนิยม และพวกเขาต้องการทำเหมือนอย่างเดิมที่พวกเขาได้ทำ เช่นเพลง "Stricken", "Overburdened", และ "Land of Confusion" มีกีตาร์โซโล่ร่วมอยู่ในเพลงเป็นอันมาก
ดิอินเทอร์วิว คู่หูสัปดนตะลุยเกาหลีเหนือ

| ดิอินเทอร์วิว คู่หูสัปดนตะลุยเกาหลีเหนือ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ของภาพยนตร์
กำกับ:   เซธ โรเกน  Evan Goldberg 
บทภาพยนตร์: Dan Sterling
เนื้อเรื่อง:   Seth Rogen  Evan Goldberg  Dan Sterling 
อำนวยการสร้าง:   Seth Rogen  Evan Goldberg  James Weaver 
นักแสดงนำ:   เจมส์ แฟรนโก  Seth Rogen  Lizzy Caplan  Randall Park 
กำกับภาพ: Brandon Trost
ตัดต่อ:   Zene Baker  Evan Henke 
ดนตรีประกอบ: Henry Jackman
บริษัทผู้สร้าง:   Point Grey Pictures  LStar Capital 
ผู้จัดจำหน่าย: โคลัมเบียพิคเจอร์ส
วันฉาย:   11 ธันวาคม ค.ศ. 2014 (2014-12-11) (ลอสแอนเจลิส)  24 ธันวาคม ค.ศ. 2014 (2014-12-24) (สหรัฐ) 
ความยาว: 112 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา:   อังกฤษ  เกาหลี 
ทุนสร้าง: $44 ล้าน
ทำเงิน: $12.3 ล้าน
ดิอินเทอร์วิว คู่หูสัปดนตะลุยเกาหลีเหนือ หรือในชื่อว่า บ่มแผนบ้าไปฆ่าผู้นำ  (อังกฤษ: The Interview) เป็นภาพยนตร์โลดโผนตลก พ.ศ. 2557 จัดทำและกำกับโดย Seth Rogen และ Evan Goldberg เป็นภาพยนตร์ที่สองกำกับโดยทั้งคู่ หลังจาก This Is the End (พ.ศ. 2556) ภาพยนตร์เรื่องนี้เขียนบทโดย Dan Sterling ซึ่งอิงมาจากเรื่องจริง ร่วมกับ Rogen และ Goldberg เนื้อเรื่องของภาพยนตร์คือนักข่าวและโปรดิวเซอร์ที่เป็นเพื่อนกัน โดยทั้งสองได้รับเชิญพิเศษจาก คิม จ็อง-อึน ผู้นำแห่งประเทศเกาหลีเหนือให้ไปสัมภาษณ์ โดยที่มีซีไอเอให้ทั้งสองรอบสังหารผู้นำ ภาพยนตร์นี้ได้มีต้นแบบจากสารคดีในนิตยสารไวซ์ ปี พ.ศ. 2555
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ทางรัฐบาลเกาหลีเหนือได้ออกมาตอบโต้โดยการขู่จะดำเนินการกับสหรัฐ ถ้าหากโคลัมเบียพิคเจอร์สนำหนังเรื่องนี้ออกฉาย ต่อมาโคลัมเบียพิคเจอร์สได้เลื่อนการฉายภาพยนตร์ โดยที่ทางโคลัมเบียพิคเจอร์สได้นำลับไปตัดต่อให้เหมาะสมเพื่อตามคำขอรัฐบาลเกาหลีเหนือ ในเดือนพฤศจิกายน ระบบคอมพิวเตอร์ของโซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ถูกจารกรรมข้อมูล ทางเอฟบีไอ เชื่อว่าเป็นกลุ่ม Guardians of Peace ซึ่งดูแลโดยเกาหลีเหนือ กลุ่มนี้ยังกล่าวอีกว่าจะกระทำก่อการร้ายกับโรงภาพยนตร์ที่แสดงภาพยนตร์เรื่องนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Interview ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Interview ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
The Interview ที่รอตเทนโทเมโทส์
The Interview ที่เมทาคริติก
ดิออฟฟิศ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
นักแสดงหลัก

สตีฟ คาเรล รับบท ไมเคิล สก็อตต์ ผู้จัดการเขต (ฤดูกาล 1-7) สก็อตต์เป็นคนไม่ชอบเข้าสังคม มีเพื่อนน้อย ชอบปล่อยมุกตลกที่มักไม่มีใครเข้าใจ
เรนน์ วิลสัน รับบท ดไวท์ ชรูท เศรษฐีเจ้าของไร่บีท มีตำแหน่งผู้ช่วยของผู้จัดการ แต่มักคิดว่าตัวเองเป็นรองผู้จัดการ เป็นคนฉลาด มั่นใจในตัวเอง มักทำสถิติยอดขายสูงสุด
จอห์น คราซินสกี รับบท จิม ฮาลเพอร์ท เป็นพนักงานขายดีเด่น คู่แข่งของชรูท ต่อมาได้เลื่อนขั้นเป็นรองผู้จัดการ จิมคบหาอยู่กับแพมอยู่หลายปีก่อนจะแต่งงานกันในที่สุด
เจนนา ฟิสเชอร์ รับบท แพม บีสลีย์ พนักงานต้อนรับ
เอ็ด เฮล์มส รับบท แอนดี แบร์นาร์ด ผู้จัดการขายที่ถูกโอนย้ายมาจากสาขาอื่นในฤดูกาลที่ 3 เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคอร์แนล
บี. เจ. โนวัก รับบท ไรอัน ฮาเวิร์ด เป็นพนักงานเข้าใหม่ในฤดูกาลแรก แต่ประสบความสำเร็จได้เลื่อนขั้นไปประจำในสำนักงานใหญ่
นักแสดงสมทบ

เมลอรา ฮาร์ดิน รับบท แจน เลวินสัน อดีตแฟนสาว และหัวหน้างานของไมเคิล สก็อตต์ที่สำนักงานใหญ่
แองเจลา คินซี รับบท แองเจลา มาร์ติน หัวหน้าฝ่ายบัญชี เป็นคนเจ้าระเบียบ เย็นชา และแสดงออกอย่างเปิดเผยว่าไม่เห็นด้วยกับการที่จิมและแพมคบหากันในสำนักงาน แต่ความจริงแล้วเธอแอบมีความสัมพันธ์กับชรูทอย่างลับๆ อยู่หลายปี
เดวิด เดนแมน รับบท รอย แอนเดอร์สัน คนงานคลังสินค้าที่เป็นคู่หมั้นของแพมอยู่หลายปี ก่อนจะถูกเธอตัดความสัมพันธ์
เลสลี เดวิด เบเกอร์ รับบท สแตนลี ฮัดสัน พนักงานขายดีเด่นที่ไม่ค่อยชอบถูกชะตากับคนทั้งสำนักงาน ฮัดสันเป็นชายผิวดำที่มักคิดว่าตัวเองถูกทุกคนเหยียดผิว
ฟิลลิส สมิท รับบท ฟิลลิส ลาพิน พนักงานขาย เธอเป็นเพื่อนเก่าของไมเคิล สก็อตต์ ในชั้นมัธยม
ไบรอัน บอมการ์ทเนอร์ รับบท เควิน มาโลน พนักงานบัญชี
ออสการ์ นูเนซ รับบท ออสการ์ มาร์ติเนซ พนักงานบัญชี
มินดี คาลิง รับบท เคลลี คาปูร์ พนักงานดูแลลูกค้า
ครีด แบรตตัน รับบท ครีด แบรตตัน ฝ่ายควบคุมคุณภาพ
เคต แฟลนเนอรี รับบท เมอริดิท พนักงานขาย เธอเป็นหญิงไม่มีเสน่ห์ ติดแอลกอฮอล์ และพยายามยั่วยวนจิม อยู่เสมอ
พอล ลีเบอร์สไตน์ รับบท โทบี เฟลนเดอร์สัน ฝ่ายบุคคล
เครก โรบินสัน รับบท แดริล ฝ่ายคลังสินค้า
เอลลี เคมเปอร์ รับบท เอริน พนักงานต้อนรับคนใหม่ที่ถูกจ้างมาแทนที่แพมในฤดูกาลที่ 5
แอมี ไรอัน รับบท ฮอลลี หัวหน้าฝ่ายบุคคล ถูกจ้างมาแทนที่โทบีในฤดูกาลที่ 4 เธอคบหาอยู่กับไมเคิล สก็อตต์ อยู่ระยะหนึ่ง
วิล เฟอร์เรล รับบท  ดีแองเจโล วิกเกอร์ส ผู้จัดการเขตคนใหม่ (ฤดูกาล 8) ที่เข้ามาแทนที่ไมเคิล สก็อตต์ หลังจากบริษัทถูกซื้อกิจการ
อ่านเพิ่ม

Griffin, Jeffrey. "The Americanization of The Office: A Comparison of the Offbeat NBC Sitcom and its British Predecessor.” Journal of Popular Film and Television 35 (2008): 154–16.
Schwind, Kai Hanno. "Chilled-out Entertainers: Multi-layered Sitcom Performances in the British and American Version of The Office." Comedy Studies 5.1 (2014): 20–32.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
The Office ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดิออฟฟิศ ที่รอตเทนโทเมโทส์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย