stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัชรยาน
นิกาย > นิกายการ์จูปะ

นิกายคากิวปะเป็นนิกายสำคัญนิกายหนึ่งในต้นศตวรรษที่ 11 การ์จู แปลว่า การถ่ายทอดคำสอนด้วยการบอกกล่าวจากอาจารย์สู่ศิษย์ ผู้ก่อตั้งคือท่านมาร์ปะ ผู้สืบสายคำสอนมาจากนาโรปะ นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งมหาวิหารนาลันทา ผู้รับสืบทอดคำสอนมาจากติโลปะ ผู้ถือว่ารู้แจ้งเองไม่ปรากฏว่าท่านได้รับคำสอนจากพระอาจารย์ท่านใด แต่ได้มีบันทึกบอกกล่าวไว้ว่าท่านได้รับคำสอนโดยตรงจากพระพุทธวัชรธร มาร์ปะเป็นลามะปราชญ์ผู้แปลพระธรรมที่มีชื่อเสียงมากท่านหนึ่งของทิเบต ท่านได้ถ่ายทอดคำสอนต่อให้มิลาเรปะ โยคีผู้บรรลุความรู้แจ้งในชีวิตนี้ นิกายการ์จูปะได้ชื่อว่านิกายขาวก็สืบเนื่องจากการครองผ้าของมิลาเรปะซึ่งท่านจะครองผ้าบาง ๆ สีขาวหรืออาจจะมาจากสัญลักษณ์ของวัดในการ์จูปะซึ่งจะทาสีขาวทั้งหมด มาร์ปะและมิลาเรปะถือว่ามีความสำคัญมากในพุทธตันตระของทิเบต ท่านได้ประพันธ์คำสอนไว้มากมาย มิลาเรปะมีศิษย์ทั้งหมด 21 ท่าน ท่านที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ กัมโปปะ คำสอนสำคัญของนิกายนี้ ตันตระโยคะทั้ง 6 และการปฏิบัติ มหามุทรา
นิกาย > นิกายสาเกียปะ

บทความหลัก: ซากยา
นิกายนี้ได้มาจากชื่อของวัดสาเกียปะ คำว่า สาเกียแปลว่าดินสีเทา อยู่ในแคว้นซัง ทางตอนใต้ของ แม่น้ำยาร์ลุงจังโป
วัดสาเกียมีเอกลักษณ์คือทาสีเป็น 3 แถบ คือแถบสีแดง สีขาว และสีดำ สีทั้ง 3 เป็นสีแห่งพระโพธิสัตว์ 3 องค์ คือ
สีแดง เป็นสีแห่งพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ ผู้ทรงเป็นองค์แทนปัญญาของพระพุทธเจ้า
สีขาว เป็นสีแห่งพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ ผู้ทรงเป็นองค์แทนกรุณาของพระพุทธเจ้า
สีดำ เป็นสีแห่งพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ ผู้ทรงเป็นองค์แทนพลังของพระพุทธเจ้า
นิกายสาเกียปะได้ตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 11 ผู้ก่อตั้งนิกายคือผู้สืบเชื้อสายขุนนางเก่าตระกูลเกิน โกนชก เกียลโป ท่านได้รับคำสอนกาลจักรตันตระจากบิดาซึ่งรับคำสอนมากจากวิรูปะ มหาสิทธาชาวอินเดีย ท่านเกิน โกนชก เกียลโปได้เดินทางไปเรียนตันตระจากอาจารย์อีกท่านคือโยมิโลซาวา เป็นบัญญัติของท่านเกิน โกนชก เกียลโป ว่าการสืบทอดในนิกายนี้จะสืบทอดเฉพาะคนในตระกูลเกินเท่านั้น ตำแหน่งของเจ้านิกายสาเกียปะเป็นตำแหน่งที่มีอำนาจทั้งในทางการเมืองและการศาสนาความสำคัญในเชิงประวัติศาสตร์ได้บันทึกไว้ว่าผู้สืบสายนิกายสาเกียปะ ท่านที่4คือกุงกา เกียลเซ็น หรือ สาเกียบันฑิต และหลานของท่านที่ชื่อว่า พักปะ โลดุป เกียลเซนทั้ง 2 ท่านเป็นผู้มีชื่อเสียงในการเมืองของทิเบตมาก ท่านได้รับการเชิญจากโดยข่านชาวมงโกลให้ไปแผ่แผ่พุทธตันตระในประเทศจีน เป็นที่เลื่อมใสแก่ข่านมงโกลอย่างมาก กุบไลข่านได้แต่งตั้งให้พักปะ โลดุป เกียลเซนให้ปกครองทิเบต และนี่เป็นจุดเริ่มต้นของการที่พระสงฆ์นั้นปกครองทั้งอาณาจักรและศาสนจักร
นิกาย > นิกายกาดัมปะและเกลุกปะ

บทความหลัก: นิกายเกลุก
เช่นเดียวกับนิกายกากยวีปะและซากยาปะ จุดเริ่มของทั้ง 2 นิกายมาจากอตีศะทีปังกร และศิษย์ของท่านชื่อ ตมเติมปะ ท่านอตีศะได้เน้นมากในเรื่องคำสอนดั้งเดิมของพุทธศาสนาและเน้นในการปฏิบัติพระธรรมวินัยที่เคร่งครัดโดยไม่เน้นในคำสอนตันตระ ศิษย์ของท่านอตีศะได้ก่อตั้งนิกายกาดัมปะขึ้น คำว่า กาดัม แปลว่าคำสอนของพระพุทธเจ้า เมื่อเวลาผ่านไปกาดัมปะได้สูญเอกลักษณ์ของตนเองไปบ้างด้วยแรงดึงดูดใจจากตันตระ ในศตวรรษที่ 14 พระอาจารย์ซงคาปาได้ศึกษาคำสอนของท่านอตีศะและได้ปฏิวัตินิกายกาดัมปะขึ้นมาใหม่ให้คงเอกลักษณ์เดิมและได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นนิกายเกลุกปะ คำว่าเกลุก แปลว่าความดีงาม คำสอนของเกลุกปะ เน้นที่การศึกษาจากต่ำขึ้นไปสูงเน้นธรรมวินัย เน้นด้านตรรกะและพุทธปรัชญา
วัชรยานในประเทศต่าง ๆ > ทิเบต

บทความหลัก: วัชรยาน
ในทิเบต คำสอนเกี่ยวพุทธตันตระได้พัฒนาไปเป็นวัชรยาน โดยมีการแบ่งเป็นนิกายย่อย ๆ อีกมาก
วัชรยานในประเทศต่าง ๆ > จีน: นิกายเจิ้นเหยียนหรือมี่จง

ผู้นำคำสอนนิกายพุทธตันตระเข้าสู่ประเทศจีนคือ ศุกรสิงหะซึ่งเข้าสู่จีนเมื่อ พ.ศ. 1259 ต่อมาได้มีคณาจารย์สำคัญเช่น วัชรโพธิ์ และอโมฆวัชระเข้ามาเผยแพร่คำสอนอีก นิกายนี้ได้รับการส่งเสริมมากเมื่อมองโกลเข้ามามีอำนาจในจีน จากนั้นได้เสื่อมไป
วัชรยานในประเทศต่าง ๆ > ญี่ปุ่น: นิกายชินงอน

ก่อตั้งโดยคูไค ซึ่งมีนามว่า โคโบ ไดจิหลังจากมรณภาพ โดยรับคำสอนผ่านทางนิกายเชนเหยนและฌานในจีน ได้รวมเอาความเชื่อในศาสนาชินโตเข้าไว้ด้วย
วัชรยานในประเทศต่าง ๆ > ไทย

พระพุทธศาสนาฝ่ายวัชรยานในเมืองไทย เกิดขึ้นครั้งแรกในสมัยของ พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้งมหาเถระ) หรือลามะ ทริมซิน กุนดั๊ก รินโปเช ปฐมเจ้าอาวาสวัดโพธิ์แมนคุณาราม และอดีตเจ้าคณะใหญ่จีนนิกายรูปที่ 6 ท่านเจ้าคุณอาจารย์ได้จาริกไปประเทศจีน ได้ธุดงค์ไปถึงแคว้นคาม ทิเบตตะวันออก และได้เข้าศึกษามนตรยาน นิกายณยิงมาคากิว ณ สำนักสังฆราชาริโวเช แคว้นคาม ทิเบตตะวันออกกับพระสังฆราชา “วัชระนะนาฮู้ทู้เคียกทู้” (พระมหาวัชรจารย์ พุทธะ นอร่า รินโปเช) ซึ่งเป็นพระมหาเถระที่มีชื่อเสียงมากของทิเบต จีน และในแถบจีนตอนใต้ ฮ่องกง ไต้หวัน สิงคโปร์ มาเลเซีย
ท่านสังฆราชานะนา ได้เปิดเผยว่าท่านเจ้าคุณอาจารย์ถือกำเนิดจากปรมาจารย์ “คุรุนาคารชุน” (ตามความเชื่อและแนวทางปฏิบัติในทิเบต) ซึ่งมาเพื่อฟื้นฟู สถาปนาพุทธศาสนามหายานให้มั่นคงในภูมิภาคนี้ ดังนั้นท่านเจ้าคุณอาจารย์ได้รับ ความเมตตาจากพระอาจารย์เป็นพิเศษ เมื่อท่านเจ้าคุณอาจารย์ศึกษาแตกฉานในศาสนาพุทธ ฝ่ายวัชรยาน นิกายณยิงมาคากิวแล้ว พระสังฆราชาฯ ได้ประกอบมนตราภิเษก ตั้งให้ท่านเจ้าคุณอาจารย์โพธิ์แจ้งมหาเถระ หรือลามะ ทริมซิน กุนดั๊ก รินโปเช เป็น “พระวัชราจารย์” อันดับที่ 26 สืบต่อจากท่าน ในการครั้งนั้น ท่านสังฆราชานะนาได้มอบ อัฐบริขาร สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำตำแหน่งสังฆราชาให้ท่านเจ้าคุณอาจารย์อย่างครบถ้วน และหลังจากนั้นไม่นานท่านได้รับเกียติสูงสุดในตำแหน่งพระสังฆราชองค์ที่ 19 แห่งนิกายมันตรยาน ทิเบต
ทั้งนี้พระอาจารย์ได้มอบพระธรรมคัมภีร์ ที่ครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุดของนิกายพร้อมทั้งกำชับให้ท่านเจ้าคุณอาจารย์นำกลับมาประดิษฐานในประเทศไทย ด้วยเหตุที่ว่าเมืองไทยพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองและมั่งคง  ท่านสังฆราชาได้ทำนายว่า ทิเบตต้องแตก พระธรรมคัมภีร์อันมีค่ามหาศาลจะถูกทำลายหมด ในปัจจุบันเป็นที่ยืนยันแล้วว่า พระธรรมคัมภีร์ฉบับที่อยู่ กับท่านเจ้าคุณอาจารย์เป็นฉบับสมบูรณ์ที่สุด
จนถึงสมัยก่อนที่ท่านจะดับขันธ์ ท่านเกิดอาการล้มป่วยเข้าพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลธนบุรี ท่านเจ้าคุณเย็นเต็ก ซึ่งเป็นลูกศิษย์ท่านได้เดินทางไปยังเนปาล เพื่อสอบถามถึงอาการป่วยของพระอาจารย์จากลามะชั้นสูง และท่านได้เข้าพบกับพระสังฆราชต๊ากน่า จึงได้ถ่ายทอดรหัสนัยแห่งวัชรยานให้แก่ท่านเจ้าคุณเย็นเต็ก
เมื่อท่านเจ้าคุณโพธิ์แจ้งถึงแก่กาลดับขันธ์นั้น ท่านไม่ได้ถ่ายทอดรหัสนัย และตำแหน่งพระสังฆราชนิกายณยิงมาคากิวให้แก่ผู้ใดเลย คณะศิษย์ของท่านได้เดินทางตามหาพระลามะที่จะมาต่อสายวัชรยานจากท่านหลายๆประเทศ โดยอาศัยเพียงรูปถ่ายของท่านเจ้าคุณโพธิ์แจ้ง พระอาจารย์นอร่ารินโปเช และท่านวิดยาดรุ๊ปวังเท่านั้น สุดท้ายก็พบกับท่านพระมหาวัชรจารย์โซนัม ท๊อปเกียว รินโปเช จึงได้กระจ่างขึ้น เมื่อท่านได้เปิดเผยความลับเรื่องวัชรยาน
จนถึงปัจจุบันนี้ พุทธศาสนาฝ่ายวัชรยานในเมืองไทย ได้รับการสืบทอดมาจากพระอารามริโวเช ซึ่งเป็นต้นสายของวัชรยาน จากแคว้นคาม ทิเบตตะวันออก โดยมีพระมหาวัชรจารย์ โซนัม ท๊อปเกียว รินโปเชเป็นผู้สืบทอด และมีการฝึกปฏิบัติแนวทางนี้ที่ริโวเชธรรมสถาน และวัดโพธิ์แมนคุณาราม กรุงเทพมหานคร
ในส่วนของพระในคณะสงฆ์จีนนิกายนั้น วัชรยานที่ท่านเจ้าคุณได้ถ่ายทอดให้กับศิษย์นั้นเหลือไม่กี่ท่านที่ยังยึดถือและปฏิบัติตามวิถีทางแห่งวัชรยานอย่างเคร่งครัด อาทิเช่น ท่านเจ้าคุณเย็นอี่ วัดโพธิ์เย็น พระอาจารย์เย็นเมี่ยง วัดเทพพุทธาราม เป็นต้น
นอกนั้นยังมีการยึดถือปฏิบัติในส่วนของพิธีกรรม และการมนตราภิเษก และการเขียนอักขรมนต์ในพิธีเจริญพุทธมนต์
สายการปฏิบัติในประเทศไทย

ปัจจุบันมีการถ่ายทอดคำสอนเข้ามาในประเทศไทยจากหลายนิกาย และได้มีการตั้งกลุ่มปฏิบัติต่าง ๆ ขึ้นดังนี้
กลุ่ม รังจุง เยเช ประเทศไทย (Rangjung Yeshe Thailand, Chokling Tersar and Taklung Kagyu lineage)  เน้นสายการปฏิบัติชกลิง เตรซาและตักลุง กาจูโดยมีพระอาจารย์สำคัญคือ สมเด็จพักชก ริมโปเช (Kyabgön Phakchok Rinpoche)
กลุ่ม ศูนย์กลางข้อมูลพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน (ริโวเชธรรมสถาน) สายริโวเช (Mahayana information center - Riwoche, Riwoche lineage)
กลุ่ม ชัมบาลา สายปฏิบัติชัมบาลา (Shambhala Bangkok, Shambhala lineage) เน้นคำสอนของพระอาจารย์ทรุงปะ ริมโปเช
บ้านติโลปะ (Tilopa House) สืบสายการปฏิบัติของท่านทรุงปะริมโปเช เช่นเดียวกับสายชัมบาลา แต่ผ่านคุรุทางจิตวิญญาณชาวอเมริกันชื่อ เรจินัลด์ เรย์ (Reginald Ray) มีบ้านปฏิบัติธรรมและที่อบรมเสวนาในกรุงเทพมหานคร
ศูนย์อนัมคาราเพื่อปัญญาเมตตาและสันติสุข สอนการทำสมาธิพระวัชรสัตว์เพื่อชำระล้างอดีตกรรม การทำสมาธิโพวา การทำทงเลน และการสวดภาวนา
Drikung kayu Dorje Ling Thailand เป็นสายปฏิบัติของนิกายดริกุงการ์จู ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายเชื่อว่าสืบมาตั้งแต่สมัยท่านจิกเตน ซุมกอนผู้ซึ่งเป็นศิษย์ขอบท่านพักโม่ ดรูปะ โดยจะมีการมอบมนตราภิเษกต่าง ๆ เช่น พิธีมนตราภิเษกมรรควิถีทั้ง 5 แห่งมหามุทราและพิธีนาคบูชา เป็นต้น และอาจมีกิจกรรมอื่น ๆ ซึ่งจะมีการประชาสัมพันธ์ในทางเพจ เฟซบุ๊ก
นอกจากนี้ ยังมีคำสอนในพุทธวัชรยานที่ได้รับการถ่ายทอดที่วัดโพธิ์แมนคุณาราม เช่น พิธีมนตราภิเษก และเสถียรธรรมสถาน เช่น คำสอนเกี่ยวกับพระโพธิสัตว์ตารา
แหล่งข้อมูลอื่น > ศูนย์กลางข้อมูลพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน

http://www.mahayana.in.th
http://www.buddhayan.com เก็บถาวร 2006-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.mahaparamita.com เก็บถาวร 2008-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น > เผยแผ่ข้อมูลกิจกรรมธรรมในพุทธศาสนาวัชรยาน

Mongkol.org - ชมรมมงคลศรี ข้อมูลกิจกรรมธรรมต่างๆ รวมถึงพุทธศาสนา วัชรยาน (Mongkol Sri Information on Dharma activities in and around Thailand including Vajrayana/Tibetan Buddhism)
เทวราช

ในคติพหุเทวนิยม เทวราช (บาลี: เทวราช) หมายถึง เทวดาผู้พระราชา หรือพระราชาแห่งเทวดา
รายนามเทวราชในศาสนาต่าง ๆ

| --- | --- |
ศาสนา: พระนาม
ศาสนาพราหมณ์: พระอินทร์
ศาสนาอียิปต์โบราณ: รา, อามุน
ศาสนานอร์สโบราณ: โอดิน
ศาสนากรีกโบราณ: ซูส
ศาสนาโรมันโบราณ: จูปิเตอร์
ศาสนาชาวบ้านจีน: เง็กเซียนฮ่องเต้
ศาสนาชินโต: อามาเตราซุ
เนลี อีร์มัน

เนลี อีร์มัน (สโลวีเนีย: Neli Irman; เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1986) เป็นนักกีฬาแฮนด์บอลชาวสโลวีเนีย เป็นนักกีฬาทีมชาติสโลวีเนียและสโปโนอีเกิลส์
เนกอมโบ

| เนกอมโบ   මීගමුව  நீர்கொழும்பு  |
| --- | --- |
นคร
คลองดัตช์ เนกอมโบ
สมญา: Punchi Romaya (Little Rome),  Meepura (City of Bees)
เนกอมโบสถานที่ตั้งในศรีลังกา
พิกัด:  7°12′40″N 79°50′19″E﻿ / ﻿7.21111°N 79.83861°E﻿ / 7.21111; 79.83861
ประเทศ: ศรีลังกา
จังหวัด: จังหวัดตะวันตก
Division: Negombo
การปกครอง
 • ประเภท: สภาเทศบาล
 • นายกเทศมนตรี: Dayan Lanza
พื้นที่
 • เขตเมือง: 30 ตร.กม. (11.58 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 34 ตร.กม. (13.12 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2 เมตร (7 ฟุต)
ประชากร
 • Ethnic groups: Sinhalese, Tamils, Muslims, Sri Lankan Malays and Sri Lankan Chinese
เดมะนิม: Negombians
เขตเวลา: UTC+5:30 (Sri Lanka Standard Time Zone)
รหัสไปรษณีย์: 11500
รหัสพื้นที่: 031
เนกอมโบ  (สิงหล: මීගමුව, อักษรโรมัน: Mīgamuva, มีคมุว; ทมิฬ: நீர்கொழும்பு, อักษรโรมัน: Nīrkoḻumpu, นีรฺโกะฬุมฺปุ ; อังกฤษ: Negombo) เป็นเมืองใหญ่ในประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ชายฝั่งทิศตะวันตกและปากลากูนเนกอมโบ ของจังหวัดตะวันตก
เนกอมโบเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของประเทศ เป็นที่รู้จักจากการมีหาดทรายยาว และมีอุตสาหกรรมการจับปลามาหลายศตวรรษ เนกอมโบมีประชากรที่พูดสองภาษา นับถือโรมันคาทอลิก ประชากรที่อยู่บริเวณชายฝั่งพูดภาษาทมิฬ แต่ประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อชาติสิงหล
ชื่อเมือง เนกอมโบ มาจากภาษาโปรตุเกส ซึ่งเพี้ยนมาจากชื่อ Neerkolombu (นีรฺโกะฬุมฺปุ) ในภาษาทมิฬ
อำเภอสวาต

| อำเภอสวาต ضلع سوات سوات ولسوالۍ‎ |
| --- | --- |
อำเภอ
บน: ทะเลสาบมาโฮดันด์ กลาง: กะบีนจับบา ล่าง: แม่น้ำสวาต
สมญา: สวิตเซอร์แลนด์แห่งปากีสถาน
อำเภอสวาต (แดง) ในแคว้นไคเบอร์ปัคตูนควา
พิกัด: 35°12′N 72°29′E﻿ / ﻿35.200°N 72.483°E﻿ / 35.200; 72.483
ประเทศ:  ปากีสถาน
แคว้น:  แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา
เขต: มะลากันด์
เมืองหลัก: ไซดูชะรีฟ
เมืองใหญ่สุด: มีนโกรา
จำนวน Tehsil: 7
การปกครอง
 • ประเภท: การบริหารเขต
 • รองข้าหลวง: ไม่มี
 • เจ้าหน้าที่ตำรวจอำเภอ: ไม่มี
 • เจ้าหน้าที่สาธารณสุขอำเภอ: ไม่มี
พื้นที่
 • รวม: 5,337 ตร.กม. (2,061 ตร.ไมล์)
ประชากร (2017)
 • รวม: 2,308,624 คน
 • ความหนาแน่น: 430 คน/ตร.กม. (1,100 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 695,821 คน
 • นอกเมือง: 1,612,803 คน
เขตเวลา: UTC+5 (เวลามาตรฐานปากีสถาน)
รหัสพื้นที่: 0946
ภาษา (2017):   ภาษาแม่: ปาทาน (90.78%), กลุ่มภาษาโกฮีสถานี (โตร์วาลีและกาลามี) (7.35%) และอื่น ๆ  ภาษากลาง: อูรดู 
เว็บไซต์: swat.kp.gov.pk
อำเภอสวาต (อูรดู: ضلع سوات, ปาทาน: سوات ولسوالۍ, แม่แบบ:IPA-ps) รู้จักกันในชื่อ หุบเขาสวาต เป็นอำเภอในเขตมะลากันด์ แคว้นไคเบอร์ปัคตูนควา ประเทศปากีสถาน อำเภอนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในด้านความงามของธรรมชาติอันน่าทึ่ง โดยมีประชากร 2,309,570 คนตามสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2017 และเป็นอำเภอที่มัขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 15 ในแคว้นไคเบอร์ปัคตูนควา
อำเภอสวาตตั้งอยู่ตรงกลางหุบเขาสวาตที่เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ทางธรรมชาติรอบแม่น้พสวาต หุบเขานี้เคยเป็นจุดศูนย์กลางของศาสนาพุทธตอนต้นของอารยธรรมคันธาระโบราณ (โดยหลักคือศาสนาพุทธคันธาระ) ซึ่งศาสนาพุทธจำนวนหนึ่งดำรงอยู่ในหุบเขาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 หลังจากพื้นที่ส่วนใหญ่หันมานับถืออิสลาม สวาตยังเป็นจุดศนย์กลางของฮินดูชาฮีและรัฐสุลต่านสวาต ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 สวาตกลายเป็นรัฐอิสระภายใต้ไซดูบาบา รัฐสวาตกลายเป็นรัฐมหาราชาภายใต้อำนาจเหนือประเทศราชของอังกฤษในฐานะส่วนหนึ่งของบริติชราชใน ค.ศ. 1918
หลังการแบ่งอินเดียและปากีสถานเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1947 สวาตยอมรับเข้าไปในประเทศปากีสถานในเครือจักรภพและคงสถานะรัฐมหาราชาปกครองตนเองจนกระทั่งถูกผนวกอย่างเป็นทางการและรวมเข้ากับปากีสถานตะวันตกและกลายเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นแนวหน้าเหนือ-ตะวันตก (ปัจจุบันคือแคว้นไคเบอร์ปัคตูนควา) ใน ค.ศ. 1969 แคว้นนี้ถูกยึดครองโดยกลุ่ม Tehrik-i-Taliban ในช่วงปลาย ค.ศ. 2007 จนกระทั่งปากีสถานเข้าควบคุมใหม่ในช่วงกลาง ค.ศ. 2009
อำเภอสวาตตั้งอยู่ในระดับความสูงเฉลี่ย 980 เมตร (3,220 ฟุต) ทำให้อำเภอนี้สภาพภูมิอากาศเย็นและชื้นกว่าพื้นที่อื่นของปากีสถาน ด้วยป่าไม้เขียวชอุ่ม ทุ่งหญ้าอัลไพน์เขียวขจี และภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ทำให้สวาตเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมมากที่สุดของประเทศ
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อ "สวาต" มาจากแม่น้ำสวาต ในฤคเวทเรียกแม่น้ำสวาตเป็น Suvāstu ซึ่งมีความหมายตรงตัวว่า "ที่อยู่อาศัยงาม" 
บางคนเสนอแนะว่าชื่อภาษาสันสกฤตอาจหมายถึง "น้ำสีฟ้าใส" อีกทฤษฎีหนึ่งมาจากคำว่าสวาตมีต้นตอจากศัพท์ภาษาสันสกฤตว่า เศวต (แปลว่า ขาว) ที่ใช้สื่อถึงความใสสะอาดของแม่น้ำ สำหรับชาวกรีกโบราณ แม่น้ำนี้รู้จักกันในชื่อ Soastus ฝาเสี่ยน ผู้แสวงบุญชาวจีน กล่าวถึงสวาตเป็น Su-ho-to บางตำนานระบุว่าชื่อนี้มาจากชื่อเผ่าสวาตีที่เคยปกครองภูมิภาคนี้
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1951  | 283,720 | —     |
| 1961  | 344,859 | +1.97% |
| 1972  | 520,614 | +3.82% |
| 1981  | 715,938 | +3.60% |
| 1998  | 1,257,602 | +3.37% |
| 2017  | 2,308,624 | +3.25% |
ข้อมูล:
ในช่วงที่มีการจัดทำสำมะโน ค.ศ. 2017 อำเภอนี้มีผู้อยู่อาศัย 270,974 ครัวเรือนและมีประชากร 2,308,624 คน ในจำนวนนี้แบ่งเป็นชาย 1,171,947 คนและหญิง 1,136,545 คน อัตราเพศแลอัตราผู้อ่านออกเขียนได้ในสวาตอยู่ที่ร้อยละ 50.27 ในจำนวนนี้ผู้ชายอยู่ในร้อยละ 65.25 และผู้หญิงอยู่ในร้อยละ 35.10 ประชากร 695,821 คน (30.14%) อาศัยอยู่ในเมือง และประชากรร้อยละ 31.45 มีอายุต่ำกว่า 10 ขวบ ประชากร 1,811 คน (0.08%) ในอำเภอมาจากชนกลุ่มน้อยทางศาสนา
บรรณานุกรม

Alram, Michael (2014). "From the Sasanians to the Huns New Numismatic Evidence from the Hindu Kush". The Numismatic Chronicle. 174: 261–291. JSTOR 44710198.
แหล่งข้อมูลอื่น

Visit Swat Valley
Swat Valley Photos
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภาพถ่ายมีนโกรา เมืองใหญ่สุดในอำเภอสวาต – พฤษภาคม ค.ศ. 2014
เฌโวด็อง

44°42′N 3°18′E﻿ / ﻿44.7°N 3.3°E﻿ / 44.7; 3.3
เฌโวด็อง (ฝรั่งเศส: Gévaudan, ออกเสียง: [ʒevodɑ̃]; อุตซิตา: Gavaudan, Gevaudan) คือดินแดนในประวัติศาสตร์ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดลอแซร์ของประเทศฝรั่งเศส โดยมีที่มาของชื่อจากชาวกาบาลี (Gabali) ซึ่งเป็นหนึ่งในชนเผ่าชาวกอล
ประวัติศาสตร์

ภายหลังจากการยึดครองดินแดนมาจากชาวกอล ชาวโรมันได้เก็บรักษาเมืองหลวงของชาวกาบาลี ซึ่งชื่อว่า อันเดริตูง (Anderitum) และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น กาบาลูง (Gabalum) และได้กลายเป็นฌาวอลเป็นต้นมา
ประวัติศาสตร์ > สมัยกลาง

ในช่วงต้นสมัยกลาง เฌโวด็องได้อยู่ภายใต้การปกครองของเคาน์ตีตูลูซ ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 ม็องด์ได้กลายเป็นเมืองหลวงทางศาสนาและการปกครองของเฌโวด็องแทนที่ฌาวอล โดยทางทิศตะวันตกของเฌโวด็องนั้นคือไวเคาน์ตีแกรซ ต่อมาใน ค.ศ.​ 1096 เคานต์แห่งตูลูซซึ่งได้เข้าร่วมในสงครามครูเสดได้โอนสิทธิ์บริเวณดินแดนฝั่งตะวันออกของเฌโวด็องให้แก่มุขนายกแห่งม็องด์ ต่อมาใน ค.ศ. 1166 ได้ตกเป็นของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน
เบลา (คามนิก)

| เบลา |
| --- | --- |
เบลาที่ตั้งในประเทศสโลวีเนีย
พิกัด: 46°12′49.3″N 14°51′33.76″E﻿ / ﻿46.213694°N 14.8593778°E﻿ / 46.213694; 14.8593778
ประเทศ:  สโลวีเนีย
เทศบาล: คามนิก
ความสูง: 473.8 เมตร (1,554.5 ฟุต)
ประชากร (2002)
 • ทั้งหมด: 89 คน

เบลา (สโลวีเนีย: Bela) เป็นชุมชนเล็ก ๆ ในเทศบาลคามนิก ภูมิภาคอัพเพอร์คาร์นีโอลา ประเทศสโลวีเนีย มีประชากรอาศัยอยู่ 89 คน
สลาวิชา ยอกานอวิช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ยอกานอวิชในปี 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  สลาวิชา ยอกานอวิช
ส่วนสูง:  1.91 m (6 ft 3 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
สโมสรเยาวชน
1985–1988:  นอวีซาด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1988–1990 |  วอยวอดีนา |  61 |  (21) |
| 1990–1993 |  พาร์ทีซัน |  54 |  (10) |
| 1993–1995 |  โอบิเอโด |  62 |  (12) |
| 1995–1999 |  เตเนริเฟ |  123 |  (17) |
| 1999–2000 |  ลาโกรุญญา |  23 |  (2) |
| 2000–2002 |  เชลซี |  39 |  (0) |
| 2003–2004 |  มูร์เซีย |  6 |  (0) |
| รวม |   |  368 |  (62) |
ทีมชาติ
| 1991 |  ยูโกสลาเวีย |  6 |  (0) |
| 1994–2002 |  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร |  58 |  (10) |
จัดการทีม
2008–2009:  พาร์ทีซาน
2012–2013:  เมืองทอง ยูไนเต็ด
2013:  เลฟสกีโซเฟีย
2014:  เอร์กูเลส
2014–2015:  วอตฟอร์ด
2015:  มัคคาบีเทลอาวีฟ
2015–2018:  ฟูลัม
2019–2021:  อัล-การาฟา
2021:  เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด
2022–2023:  ดีนาโมมอสโก
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
สลาวิชา ยอกานอวิช (เซอร์เบีย: Slaviša Jokanović; เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย เล่นในยุค 1990-2000 เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับ เขามีเอกลักษณ์คือ ลูกโหม่งกลางอากาศที่ยอดเยี่ยม
ประวัติการเล่นฟุตบอล > วอยวอดีนา

ยอกานอวิชเกิดที่เมืองนอวีซาด เมืองในสาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เริ่มเล่นฟุตบอลที่บ้านเกิดของตนในชุดเยาวชนกับสโมสรฟุตบอลนอวีซาด  ทำให้เขาได้ก้าวขึ้นไปสู่ทีมชุดใหญ่อย่างรวดเร็วโดยได้ย้ายไปเล่นให้กับทีมในสโมสรฟุตบอลวอยวอดีนา ด้วยอายุ 20 ปี ของเขาซึ่งช่วยให้ทีมวอยวอดีนาคว้าอันดับหนึ่งของลีกนานาชาติ ได้ในฤดูกาล 1988-89 ด้วยการยิงไป 4 ประตู และลงเล่นไป 24 นัด
ประวัติการเล่นฟุตบอล > พาร์ทีซัน

ในปี 1990 ยอกานอวิชได้ทำสัญญากับสโมสรฟุตบอลพาร์ทีซัน ในปีที่สองของเขาเขาช่วยสโมสรชนะถ้วยในประเทศและในสามฤดูกาลของเขายิงได้อย่างน่าประทับใจโดยเฉพาะ 13 ประตูในลีก ยอกานอวิชเป็นหนึ่งในผู้เล่นหลายคนที่ให้ช่วยให้สโมสรคว้าแชมป์ได้ลีก ซึ่งเขาได้ช่วยให้สโมสรได้ 103 คะแนน จากการลงเล่น 36 นัดทั้งหมด
ประวัติการเล่นฟุตบอล > เรอัลโอบิเอโด / เตเนริเฟ

หลังจากการโชว์ฟอร์มที่น่าประทับใจของ สโมสรฟุตบอลพาร์ทีซัน ยอกานอวิชเซ็นสัญญากับเรอัลโอบิเอโดใน สเปน โดยในช่วงสองฤดูกาลของเขาที่อยู่กับโอบิเอโด เขาได้พบเพื่อนจากประเทศเดียวกันหลายคน เช่น วานโก วานโควิช, นิโคลา เยอร์คาน, โรเบิร์ต โพรชายเนสกี ต่อจากนั้นเขาได้เซ็นสัญญากับทีมในลาลิกาอย่างเซเด เตเนริเฟ โดยเป็นสื่อในการรวมกานาเรียส ซึ่งสี่ฤดูกาลที่เขาอยู่กับเตเนริเฟเขาได้ลงเล่นมากกว่า 120 นัด และทำประตูไปได้ 17 ประตู โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นคนสำคัญขอเตเนริเฟในยุดนั้นเลยก็ว่าได้
ประวัติการเล่นฟุตบอล > เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา

ในปี 1999 ในช่วงฤดูร้อน ยอกานอวิชในอายุ 31 ปี ทำสัญญากับเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา ซึ่งเขามีกองกลางชาวบราซิลสองคนอย่างมาอูรู ซิลวา และโดนาตู กามา ดา ซิลวา มาช่วยกันทำเกมและตัดเกมจากฝ่ายตรงข้าม ซึ่งทั้งสามคนเป็นกองกลางคนสำคัญที่มีส่วนร่วมทำให้ลาโกรุญญาคว้าแชมป์ลาลิกามาครองได้สำเร็จในฤดูกาล 1999-2000
ประวัติการเล่นฟุตบอล > เชลซี  / เรอัลมูร์เซีย

หลังจากผ่านไปเพียงหนึ่งฤดูกาลกับลาโกรุญญา ยอกานอวิชก็ทำสัญญากับสโมสรฟุตบอลเชลซี ทีมในพรีเมียร์ลีก เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2000 ด้วยค่าตัว 1.7 ล้านปอนด์ เขาได้ลงเล่นค่อนข้างน้อยในช่วงสองฤดูกาลเพราะอายุที่เริ่มมากขึ้นและถูกปล่อยตัวในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2002 ในวัย 34 ปี และแขวนสตั๊ดของเขาในช่วงที่สองกับการย้ายมาเล่นในลีกสเปนกับเรอัลมูร์เซีย ซึ่งได้แค่สามเดือน และลงสนามเพียง 6 นัดเท่านั้น
ประวัติการคุมสโมสร > พาร์ทีซัน

ยอกานอวิชอาศัยอยู่ในมาดริดตอนที่เขาเข้ามาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 อย่างไรก็ตามสามเดือนต่อมาเขาก็กลายเป็นผู้จัดการทีมของสโมสรฟุตบอลพาร์ทีซัน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 ทีมพาร์ทีซันสามารถคว้าทั้งแชมป์ลีกและแชมป์ถ้วยภายใต้การคุมทีมของยอกานอวิช ยอกานอวิชยังได้รับการคัดเลือกให้เป็น "ผู้ฝึกสอนที่ดีที่สุดในเซอร์เบีย" จากสมาคมฟุตบอลเซอร์เบีย แต่เขาปฏิเสธที่จะรับรางวัลนี้เนื่องจากพาร์ทีซันทำผลงานได้แย่ในถ้วยยุโรปอย่างยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2008-09 รอบแบ่งกลุ่ม
ในฤดูกาลแรกในการเป็นผู้จัดการทีมของเขา ยอกานอวิชนำพาร์ทีซันชนะในลีกกับพร้อมกับแซงหน้าอดีตสโมสรเก่าที่เคยเล่นอย่างสโมสรฟุตบอลวอยวอดีนา ดังนั้นเขาก็กลายเป็นผู้ฝึกสอนคนแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสรที่ประสบความสำเร็จในการป้องกันแชมป์ อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2009 เขาก็ออกจากตำแหน่งโดยความยินยอมร่วมกัน ด้วยการอำลาสโมสรประมูลผ่านจดหมายเปิดผนึก
ประวัติการคุมสโมสร > เมืองทอง ยูไนเต็ด

เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ได้ทำสัญญากับยอกานอวิชอย่างเป็นทางการ เขาได้ลงคุมทีมนัดแรกในนัดกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาลกับสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครราชสีมา ที่สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 จังหวัดนครราชสีมา ผลเสมอกันไป 0-0 ส่วนการคุมทีมลงสนามไทยพรีเมียร์ลีก 2555 นัดแรก ลงสนามพบกับบีอีซีเทโร ศาสน ที่สนามเอสซีจีสเตเดียม ผล เมืองทองฯ ชนะ 2-1 โดยเมืองทองฯ ได้ประตูจากลูกยิงไกลของดัสกร ทองเหลา และการโหม่งทำประตูของดาโน เซียกา ในช่วงท้ายเกม และในฤดูกาล 2555 นี้ได้พาทีมเมืองทองยูไนเต็ดคว้าแชมป์ได้เป็นสมัยที่ 3 พร้อมสถิติทำไร้พ่าย
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น

วอยวอดีนา
Yugoslav First League: 1988–89
พาร์ทีซัน
First League of FR Yugoslavia: 1992–93
Yugoslav Cup: 1991–92
ลาโกรุญญา
ลาลิกา: 1999–2000
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2000
เกียรติประวัติ > ผู้ฝึกสอน

พาร์ทีซัน
Serbian SuperLiga: 2007–08, 2008–09
เซอร์เบียนคัพ: 2007–08, 2008–09
เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด
ไทยพรีเมียร์ลีก: 2012
ฟูลัม
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ: 2018
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ไทยพรีเมียร์ลีก หัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม: 2012
อาดัม เญเม็ตส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เญเม็ตส์ขณะลงเล่นให้กับทีมชาติสโลวาเกีย ในปี ค.ศ. 2014
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อาดัม เญเม็ตส์
วันเกิด:   (1985-09-02) 2 กันยายน ค.ศ. 1985 (39 ปี)
สถานที่เกิด:  บันสกาบิสตริตซา สโลวาเกีย
ส่วนสูง:  1.90 m (6 ft 3 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ดีนามอบูกูเรชต์
หมายเลข:  17
สโมสรเยาวชน
:  MFK Žarnovica
:  Žiar nad Hronom
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2002–2004 |  Dubnica |  19 |  (8) |
| 2004–2007 |  ฌิลินา |  74 |  (25) |
| 2007–2008 |  → Erzgebirge Aue (ยืมตัว) |  29 |  (10) |
| 2008–2009 |  แค็งก์ |  21 |  (4) |
| 2009–2011 |  ไคเซอร์สเลาเทิร์น |  61 |  (9) |
| 2012 |  อิงกอลชตัดท์ 04 |  15 |  (2) |
| 2012–2015 |  ยูเนียนเบอร์ลิน |  60 |  (14) |
| 2015 |  นิวยอร์กซิตี |  9 |  (0) |
| 2015–2016 |  วิลเลิมตเว |  10 |  (0) |
| 2016– |  ดีนามอบูกูเรชต์ |  50 |  (16) |
ทีมชาติ‡
| 2006– |  สโลวาเกีย |  34 |  (11) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560
อาดัม เญเม็ตส์ (สโลวัก: Adam Nemec, ออกเสียง [ˈadam ˈɲemet͡s]; เกิดวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสโลวาเกีย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับดีนามอบูกูเรชต์จากประเทศโรมาเนีย และทีมชาติสโลวาเกีย เขาลงเล่นฟุตบอลใน 6 ประเทศ แต่ลงเล่นในประเทศเยอรมนียาวนานที่สุด
สโมสรอาชีพ

เขาเริ่มลงเล่นให้กับ MSK Žilina ตั้งแต่ ค.ศ. 2004-2007 และคว้าแชมป์ลีกสโลวาเกียในฤดูกาล 2006–07 ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับ Erzgebirge Aue ในซไวเทอบุนเดิสลีกา ซึ่งเขาทำได้ 10 ประตู และจ่ายบอลสำเร็จ 7 ครั้งในการลงเล่น 29 นัด
วันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2008 เญเม็ตส์เซ็นสัญญา 4 ปีกับสโมสร Genk ในประเทศเบลเยียม เขาทำ 4 ประตูจาก 21 นัดที่ลงเล่น ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เขาตกเป็นข่าวในย้ายไปฮาร์ตออฟมิดโลเธียนในสกอตติชพรีเมียร์ชิป ซึ่งก็ล้มเหลว และในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 เญเม็ตส์เซ็นสัญญา 3 ปีกับไคเซอร์สเลาเทิร์นในลีกระดับสองของเยอรมนี
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 มีการรายงานว่า เขาตกจากต้นเชอร์รีในสวนของเขา ทำให้กระดูกซี่โครงและไหปลาร้าของเขาบาดเจ็บจนต้องได้รับการผ่าตัด เขาจึงไม่ได้ลงเล่นฟุตบอลเป็นเวลาสามเดือน เขากลับมาฝึกซ้อมอีกครั้งในเดือนกันยายน แต่เขาก็ย้ายออกจากสโมสรในช่วงฤดูกาล เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 เขาลงเล่น 61 นัด ทำได้ 9 ประตูใน 2 ฤดูกาลครึ่งกับไคเซอร์สเลาเทิร์น และในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2012 เญเม็ตส์ย้ายไปอิงโกลสตัดต์จนจบฤดูกาล
วันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เขาเซ็นสัญญาสองปีกับยูเนียนเบอร์ลินในลีกระดับสองของเยอรมนีจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 เขาต่อสัญญาเพิ่มอีกสองปีจนถึง ค.ศ. 2016 แต่ในอีกห้าเดือนถัดมา เขาได้รับอนุญาตให้ย้ายออกจากสโมสรหลังจบฤดูกาลได้ แต่เขาก็ยังอยู่ต่อจนถึง ค.ศ. 2015 เขาได้ลงเล่น 5 นัดในครึ่งฤดูกาลแรก ก็ถูกปล่อยตัวจากเบอร์ลิน
วันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2015 เขาเซ็นสัญญากับนิวยอร์กซิตีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ แต่ในช่วงต้นฤดูกาล เขาแทบไม่ได้ลงเล่นเพราะมีผลงานที่ย่ำแย่ โดยเฉพาะใน 9 นัดแรกที่เขาเล่นได้อย่างน่าผิดหวัง ตลอด 594 นาที เขาไม่สามารถทำประตูหรือจ่ายบอลได้เลย และในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2015 เญเม็ตส์กับสโมสรนิวยอร์กก็ตกลงแยกทางกัน และเขาก็ย้ายไปสโมสร Willem II ในเอเรอดีวีซีของประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อนที่ตลาดซื้อ-ขายจะปิดเพียง 15 นาที
วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2016 เญเม็ตส์เซ็นสัญญา 2 ปีกับดีนาโม บูคูเรสตี สโมสรจากประเทศโรมาเนีย