stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกลนน์ วีลัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 วีลันกับสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เกลนน์ เดวิด วีลัน
วันเกิด:   (1984-01-13) 13 มกราคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  ดับลิน ไอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ฟลีตวุดทาวน์
หมายเลข:  12
สโมสรเยาวชน
2000–2001:  เชอร์ร์ออร์เชิร์ด
2001:  แมนเชสเตอร์ซิตี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2001–2004 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  0 |  (0) |
| 2003 |  → บิวรี (ยืม) |  7 |  (0) |
| 2003–2004 |  → บิวรี (ยืม) |  6 |  (0) |
| 2004–2008 |  เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ |  142 |  (12) |
| 2008–2017 |  สโตกซิตี |  291 |  (5) |
| 2017–2019 |  แอสตันวิลลา |  68 |  (2) |
| 2019–2020 |  ฮาร์ตออฟมิดโลเธียน |  15 |  (0) |
| 2020–2021 |  ฟลีตวุดทาวน์ |  31 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2000 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี |  2 |  (0) |
| 2002–2005 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  14 |  (2) |
| 2007 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ บี |  1 |  (0) |
| 2008– |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ |  91 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21 ธันวาคม 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 2 ธันวาคม 2018
เกลนน์ เดวิด วีลัน (เกิดวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวไอริชผู้เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับฟลีตวุดทาวน์และทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์
วีลันได้เริ่มต้นอาชีพกับแมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่งเขาได้ลงเล่นให้กับสโมสรเพียงหนึ่งนัด ซึ่งเป็นการลงเล่นในยูฟ่าคัพ และถูกปล่อยยืมตัวให้กับบิวรี ต่อมาเขาย้ายไปเล่นให้กับเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ ซึ่งเขาช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นสู่แชมเปียนชิปได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 วีลันย้ายไปร่วมสโตกซิตีด้วยค่าตัวห้าแสนปอนด์ โดยเขาช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกได้ เขากลายเป็นตัวหลักของสโมสรภายใต้การคุมทีมของโทนี พูลิส วีลันได้ลงเล่นนัดในนัดชิงชนะเลิศของเอฟเอคัพปี 2011 ซึ่งสโตกพ่ายแพ้ต่อทีมเก่าของเขา แมนเชสเตอร์ซิตี 1–0 วีลันอยู่กับกับสโตกถึงเก้าปีโดยได้ลงเล่น 338 นัด ก่อนที่จะย้ายไปแอสตันวิลลาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 และย้ายไปฮาร์ตในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2008 | 7 | 1 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2009 | 10 | 1 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2010 | 8 | 0 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2011 | 11 | 0 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2012 | 9 | 0 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2013 | 10 | 0 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2014 | 6 | 0 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2015 | 8 | 0 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2016 | 9 | 0 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2017 | 6 | 0 |
| สาธารณรัฐไอร์แลนด์ | 2018 | 1 | 0 |


| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 85 | 2 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 6 กันยายน 2008 | Stadion am Bruchweg ไมนซ์ เยอรมนี | 4 |  จอร์เจีย | 2–0 | 2–1 | ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก |  |
| 2 | 10 ตุลาคม 2009 | โครกพาร์ก ดับลิน ไอร์แลนด์ | 15 |  อิตาลี | 1–0 | 2–2 | ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก |  |
เกียรติประวัติ

เชฟฟีลด์เวนส์เดย์
ฟุตบอลลีกวัน เพลย์ออฟ: 2005
สโตกซิตี
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป รองชนะเลิศ: 2007–08
เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2010–11
แอสตันวิลลา
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ: 2019
รางวัลส่วนตัว
ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปี เชฟฟีลด์เวนส์เดย์: 2007
นักฟุตบอลทีมชาติยอดเยี่ยมแห่งปี รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2004
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Aston Villa F.C. website
สถิติของ เกลนน์ วีลัน ที่ Soccerbase
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 เวสต์วูด  2 โคลแมน  3 คลาร์ก  4 โอเช  5 คีโอ  6 วีลัน  7 มักกีดี  8 มักคาร์ที  9 ลอง  10 คีน (c)  11 มักเคลน  12 ดัฟฟี  13 เฮนดริก  14 วอลเทอส์  15 คริสตี  16 กิฟเวน  17 วอร์ด  18 เมย์เลอร์  19 เบรดี  20 ฮูลาฮัน  21 เมอร์ฟี  22 ควินน์  23 แรนดอล์ฟ  ผู้ฝึกสอน: โอนีลล์  |  1 เวสต์วูด  2 โคลแมน  3 คลาร์ก  4 โอเช  5 คีโอ  6 วีลัน  7 มักกีดี  8 มักคาร์ที  9 ลอง  10 คีน (c)  11 มักเคลน  12 ดัฟฟี  13 เฮนดริก  14 วอลเทอส์  15 คริสตี  16 กิฟเวน  17 วอร์ด  18 เมย์เลอร์  19 เบรดี  20 ฮูลาฮัน  21 เมอร์ฟี  22 ควินน์  23 แรนดอล์ฟ  ผู้ฝึกสอน: โอนีลล์  |  |
เน็กซัส 7

เน็กซัส 7 สามารถหมายถึง
เน็กซัส 7 (รุ่นปี พ.ศ. 2555)
เน็กซัส 7 (รุ่นปี พ.ศ. 2556)
อำเภอเมืองสระบุรี

| อำเภอเมืองสระบุรี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Mueang Saraburi
วัดพระพุทธฉาย
คำขวัญ: พระพุทธฉายสูงค่า ครกหินชั้นดี ถิ่นคนดีมีน้ำใจ ล้ำสมัยเมืองชุมทาง
แผนที่จังหวัดสระบุรี เน้นอำเภอเมืองสระบุรี
พิกัด: 14°31′38″N 100°54′35″E﻿ / ﻿14.52722°N 100.90972°E﻿ / 14.52722; 100.90972
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สระบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 301.6 ตร.กม. (116.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 117,032 คน
 • ความหนาแน่น: 388.04 คน/ตร.กม. (1,005.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 18000
รหัสภูมิศาสตร์: 1901
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเมืองสระบุรี ถนนเทศบาล 3 ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี 18000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองสระบุรี เป็นอำเภอศูนย์​กลางการปกครองของจังหวัดสระบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอเมืองสระบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอแก่งคอย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวิหารแดงและอำเภอหนองแค
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองแซงและอำเภอเสาไห้
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอเมืองสระบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 77 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | ปากเพรียว |  | (Pak Phriao) |  |  | - |  |  | 7. |  | ปากข้าวสาร |  | (Pak Khao San) | 4 หมู่บ้าน |
| 2. |  | ดาวเรือง |  | (Dao Rueang) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |  | 8. |  | หนองปลาไหล |  | (Nong Pla Lai) | 8 หมู่บ้าน |
| 3. |  | นาโฉง |  | (Na Chong) |  |  | 3 หมู่บ้าน |  |  | 9. |  | กุดนกเปล้า |  | (Kut Nok Plao) | 6 หมู่บ้าน |
| 4. |  | โคกสว่าง |  | (Khok Sawang) |  |  | 12 หมู่บ้าน |  |  | 10. |  | ตลิ่งชัน |  | (Taling Chan) | 8 หมู่บ้าน |
| 5. |  | หนองโน |  | (Nong No) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  | 11. |  | ตะกุด |  | (Takut) | 6 หมู่บ้าน |
| 6. |  | หนองยาว |  | (Nong Yao) |  |  | 10 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอเมืองสระบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองสระบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากเพรียวทั้งตำบล
เทศบาลตำบลป๊อกแป๊ก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองโน
เทศบาลตำบลกุดนกเปล้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดนกเปล้าทั้งตำบล
เทศบาลตำบลตะกุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกุดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดาวเรือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดาวเรืองและตำบลนาโฉงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสว่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสว่างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป๊อกแป๊ก)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองยาวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปากข้าวสาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากข้าวสารทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาไหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาไหลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตลิ่งชัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลิ่งชันทั้งตำบล
วัดดาวเรือง
เจ้าพระยามหาเสนา

เจ้าพระยามหาเสนา ในบางรัชกาลเรียกว่า เจ้าพระยาอรรคมหาเสนา เป็นราชทินนามขุนนางที่ดำรงตำแหน่งสมุหพระกลาโหม เริ่มใช้ตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ เช่น
เจ้าพระยามหาเสนา (ปลี) เป็นบุตรเจ้าพระยากลาโหมครั้งกรุงศรีอยุธยา เรียกกันว่า กลาโหมคลองแกลบ เดิมโปรดให้เป็น พระยาไชยบูรณ์ ปลัดเมืองพิษณุโลก ไปทัพทวายครั้งหลังล่าถอยพม่ามาจากเมืองทวาย หายสาปสูญไปไม่ได้ข่าว
เจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค)
เจ้าพระยามหาเสนา (ปิ่น)
เจ้าพระยามหาเสนา (บุญมา) เดิมเป็น พระยายมราช เป็นพี่ชายต่างมารดากับเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค)
เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) เป็นราชนิกูล ณ บางช้าง บุตรเจ้าคุณทองอยู่ พระพี่นางสมเด็จอมรินทรบรทราชินี เดิมเป็น เจ้าพระยาพระคลัง แล้วจึงโปรดให้เป็นสมุหพระกลาโหม
เจ้าพระยามหาเสนา (น้อย)
เจ้าพระยาอัครมหาเสนาธิบดี (พระราชมนู)
อีนา ฮัลไล

อีนา ฮัลไล (9 มกราคม ค.ศ. 1927 – 7 มิถุนายน ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก

Die Kuckucks (1949)
The Merry Wives of Windsor (1950)
Five Suspects (1950)
Bluebeard (1951)
Der Fürst von Pappenheim (1952)
The Cousin from Nowhere (1953)
Der treue Husar (1954)
Ein Herz voll Musik (1955)
The Last Chapter (1961)
บรรณานุกรม

Sammons, Eddie. Shakespeare: A Hundred Years on Film. Scarecrow Press, 2004.
แหล่งข้อมูลอื่น

อีนา ฮัลไล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว

| --- | --- |
อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว

お兄ちゃんはおしまい! (Onii-chan wa Oshimai!)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Onimai: I'm Now Your Sister!
แนว: สุขนาฏกรรม, เสี้ยวชีวิต
มังงะ
เขียนโดย: เนโกโตฟุ
สำนักพิมพ์: อิจิจินชะ
นิตยสาร: คอมิกเร็กซ์รายเดือน  (27 เมษายน พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน)
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: พ.ศ. 2560 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 8 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชิงโงะ ฟูจิอิ
เขียนบทโดย: มิจิโกะ โยโกเตะ
ดนตรีโดย: ไดซูเกะ อาจิบะ อาริซะ โอเกฮาซามะ
สตูดิโอ: สตูดิโอไบด์
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: AT-X, Tokyo MX, BS11
ฉาย:  5 มกราคม พ.ศ. 2566  –  23 มีนาคม พ.ศ. 2566
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว (ญี่ปุ่น: お兄ちゃんはおしまい!; โรมาจิ: Onii-chan wa Oshimai!; ทับศัพท์: โอนีจัง วะ โอชิไม!; แปลว่า "พี่ชายจบสิ้น" หรือ "พี่ชายคือพี่สาว") มีชื่อเรื่องโดยย่อในภาษาญี่ปุ่นว่า โอนิไม (ญี่ปุ่น: おにまい; โรมาจิ: Onimai) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยเนโกโตฟุ เผยแพร่ออนไลน์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ปัจจุบันตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกเร็กซ์รายเดือนตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2562 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอไบด์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2566
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวเกี่ยวกับโอยามะ มาฮิโระ โอตากุผู้อาศัยอยู่กับมิฮาริ น้องสาวที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ วันหนึ่งมาฮิโระตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองกลายเป็นเด็กสาว อันเป็นผลมาจากการทดลองของมิฮาริ มาฮิโระจึงต้องเริ่มเรียนรู้การใช้ชีวิตแบบนักเรียนหญิง ผูกมิตรกับเพื่อนในโรงเรียนใหม่
สื่อ > มังงะ

ซีรีส์มังงะ อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว แต่งเรื่องและวาดภาพโดยเนโกโตฟุ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ทางพิซิฟและแพลตฟอร์มอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2560 และเริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกเร็กซ์รายเดือนของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์อิจิจินชะรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
สื่อ > มังงะ > หนังสือมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  27 มิถุนายน พ.ศ. 2561 | 978-4-7580-6750-8 |
| 2 |  26 มกราคม พ.ศ. 2562 | 978-4-7580-6792-8 |
| 3 |  27 กันยายน พ.ศ. 2562 | 978-4-7580-6828-4 |
| 4 |  27 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-7580-6883-3 |
| 5 |  27 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-7580-6917-5 |
| 6 |  27 เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-4-7580-6977-9 |
| 7 |  7 มกราคม พ.ศ. 2566 | 978-4-7580-8400-0  978-4-7580-8401-7 (ฉบับพิเศษ) |
สื่อ > อนิเมะ

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงประกาศสร้างในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2565  ผลิตโดยสตูดิโอไบด์และกำกับโดยชิงโงะ ฟูจิอิ เขียนบทโดยมิจิโกะ โยโกเตะ ออกแบบตัวละครโดยเรียว อิมามูระ และแต่งดนตรีประกอบโดยไดซูเกะ อาจิบะและอาริซะ โอเกฮาซามะ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2566 ทางช่อง AT-X และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดชื่อเพลง "ไอเดนเตเตเมลต์ดาวน์" (アイデン貞貞メルトダウン, Identeitei Meltdown) ร้องโดย พีมารุซามะ และเอนาโกะ ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "ฮิเมโงโตะ * ครายซิสเตอร์ส" (ひめごと＊クライシスターズ, Himegoto * Kurai Shisutāzu) ร้องโดย มาริกะ โคโนะ, คาโอริ อิชิฮาระ, ฮิซาโกะ คาเนโมโตะ และมินามิ สึดะเมเดียลิงก์ได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครันชีโรลได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่นอกทวีปเอเชีย
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ | กำกับโดย | เขียนโดย | กำกับแอนิเมชันโดย | วันฉายเดิม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "มาฮิโระกับร่างกายไม่ได้ความ" ถอดเสียง: "Mahiro to Ikenai Karada" (ญี่ปุ่น: まひろとイケないカラダ) | ชิงโงะ ฟูจิอิ | มิจิโกะ โยโกเตะ | เรียว อิมามูระ | 5 มกราคม 2566 (2566-01-05) |
| 2 | "มาฮิโระกับวันของเด็กผู้หญิง" ถอดเสียง: "Mahiro to Onnanoko no Hi" (ญี่ปุ่น: まひろと女の子の日) | เอริ อิเร | มิจิโกะ โยโกเตะ | โชมะ ยามาซากิ | 12 มกราคม 2566 (2566-01-12) |
| 3 | "มาฮิโระกับการเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่รู้จัก" ถอดเสียง: "Mahiro to Michi to no Sōgū" (ญี่ปุ่น: まひろと未知との遭遇) | ยาซูฮิโกะ อากิยามะ | มิฮารุ ฮิรามิ | ไดกิ นิชิฮาระ | 19 มกราคม 2566 (2566-01-19) |
| 4 | "มาฮิโระกับเพื่อนใหม่" ถอดเสียง: "Mahiro to Atarashii Tomodachi" (ญี่ปุ่น: まひろとあたらしい友達) | ฮายาโตะ คากิโนกิดะ | มิจิโกะ โยโกเตะ | ชูเฮ นิชิตานิ, เรียวซูเกะ ชินไก, โทชิยูกิ ซาโต | 26 มกราคม 2566 (2566-01-26) |
| 5 | "มาฮิโระกับการแนะแนวและการชักชวน" ถอดเสียง: "Mahiro to Hodō to Osasoi to" (ญี่ปุ่น: まひろと補導とお誘いと) | ฮายาโตะ คากิโนกิดะ | มิจิโกะ โยโกเตะ | ฮายาโตะ คากิโนกิดะ | 2 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-02) |
| 6 | "มาฮิโระกับนักเรียนมัธยมต้นครั้งที่สอง" ถอดเสียง: "Mahiro to Nidome no Chūgakusei" (ญี่ปุ่น: まひろと二度目の中学生) | โนบูโยชิ อาราอิ | มิฮารุ ฮิรามิ | โนบูโยชิ อาราอิ | 9 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-09) |
| 7 | "มาฮิโระกับการแสดงบทบาทสมมุติ" ถอดเสียง: "Mahiro to Rōrupurei" (ญี่ปุ่น: まひろとロールプレイ) | อายูมุ อูวาโนะ | มิฮารุ ฮิรามิ | อายูมุ อูวาโนะ | 16 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-16) |
| 8 | "มาฮิโระกับปาร์ตี้ระหว่างสาวๆ ครั้งแรก" ถอดเสียง: "Mahiro to Hajimete no Joshikai" (ญี่ปุ่น: まひろとはじめての女子会) | ฮิโรโนริ ทานากะ | มิจิโกะ โยโกเตะ | ฮิโรโนริ ทานากะ | 23 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-23) |
| 9 | "มาฮิโระกับช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่" ถอดเสียง: "Mahiro to Nenmatsu Nenshi" (ญี่ปุ่น: まひろと年末年始) | ยาซูฮิโกะ อากิยามะ | มิจิโกะ โยโกเตะ | มาโมรุ คูโรซาวะ | 2 มีนาคม 2566 (2566-03-02) |
| 10 | "มาฮิโระกับหน้าอกและการเป็นตัวของตัวเอง" ถอดเสียง: "Mahiro to Oppai to Aidentiti" (ญี่ปุ่น: まひろとおっぱいとアイデンティティ) | อาโอเซะ ซากางูจิ | มิฮารุ ฮิรามิ | อาโอเซะ ซากางูจิ | 9 มีนาคม 2566 (2566-03-09) |
| 11 | "มาฮิโระกับความชอบของเด็กผู้หญิง" ถอดเสียง: "Mahiro to Joshi no Tashinami" (ญี่ปุ่น: まひろと女子のたしなみ) | ชินจิ นางาตะ ยูกิฮิโระ โคโมวะ | มิฮารุ ฮิรามิ | ชินจิ นางาตะ | 16 มีนาคม 2566 (2566-03-16) |
| 12 | "ตอนจบของมาฮิโระและหลังจากนี้" ถอดเสียง: "Mahiro no Oshimai to Kore kara" (ญี่ปุ่น: まひろのおしまいとこれから) | ชิงโงะ ฟูจิอิ | มิจิโกะ โยโกเตะ | ชิงโงะ ฟูจิอิ | 23 มีนาคม 2566 (2566-03-23) |
การตอบรับ

อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว ติดอันดับ 5 ในรางวัลมังงะถัดไปของนิตยสารดาวินชีในสาขาเว็บมังงะในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 และติดอันดับ 9 ใน การเลือกตั้งทั่วไปเว็บมังงะ 2019 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 มังงะยังติดอันดับ 3 ใน การจัดอันดับมังงะที่เราอยากจะชมเป็นอนิเมะ ในงานอนิเมะเจแปนในปี พ.ศ. 2563 และติดอันดับ 7 ในปี พ.ศ. 2564
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
อนิเมะ อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว ที่อนิ-วัน เอเชีย
อนิเมะ อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว ที่ปีลีปีลี
อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กสตูดิโอไบด์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  เกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ (พ.ศ. 2564–ปัจจุบัน)  อวสานพี่ชาย กลายเป็นพี่สาว (พ.ศ. 2566)  ฮานะ วะ ซาคุ, ชูระ โนะ โกโตคุ (พ.ศ. 2568)  รูริ โนะ โฮเซกิ (พ.ศ. 2568) 
โอวีเอ:  เกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ (พ.ศ. 2565) 
เกี่ยวข้อง:  เอกเฟิร์ม  ไวท์ฟอกซ์
เจดีย์วัดฝอกง

เจดีย์วัดฝอกง
เจดีย์วัดฝอกง (จีน: 佛宫寺释迦塔; พินอิน: Fógōng Sì Shìjiā Tǎ) ตั้งอยู่ในอำเภอยิ่ง มณฑลชานซี ประเทศจีน เป็นเจดีย์ที่สร้างด้วยไม้ โดยสร้างแบบศิลปะจีน สร้างใน ค.ศ. 1056 ในสมัยราชวงศ์เหลียว โดยสร้างในสมัยจักรพรรดิเหลียวต้าวจง (เย่ว์ลี่หงจี่) ซึ่งได้รอดจากความเสียหายของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง ซึ่งมีชื่อเสียงในประเทศจีน จนได้รับขนานนามว่า มู่ถะ (จีน: 木塔; พินอิน: mùtǎ) องค์เจดีย์มีความสูงประมาณ 4 เมตร (13 ฟุต) ยอดเจดีย์สูงประมาณ 10 เมตร (33 ฟุต) และมีความสูงรวมทั้งเจดีย์ประมาณ 67.31 เมตร (220.83 ฟุต) เป็นเจดีย์ไม้ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังอยู่ในประเทศจีน แม้ว่าจะเป็นเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ทำด้วยไม้ในประเทศจีน แต่เจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีนคือ เจดีย์ซงเยว่ ซึ่งเป็นเจดีย์ที่ทำจากอิฐ ซึ่งสร้างในช่วงกลางของสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-ค.ศ. 907) มีระยะทางห่างจากเมืองต้าถง ทางตอนใต้ประมาณ 85 กิโลเมตร (53 ไมล์)
แหล่งข้อมูลอื่น

Yingxian Wooden Pagoda at China.org.cn
39°33′55″N 113°10′55″E﻿ / ﻿39.56528°N 113.18194°E﻿ / 39.56528; 113.18194
อาคุม่า

ในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องดี.เกรย์แมน อาคุมะ คือ ไขกระดูกเวทย์ที่สามารถทำให้วิญญาณที่หลุดออกจากร่างมนุษย์กลับคืนมาสู่ร่างกระดูกได้   โดยการสร้างจาก  ไข่แห่งการกำเนิดวิญญาณ โดยท่านเคาทน์พันปีสร้างขึ้น เพื่อให้มนุษย์ที่มีความเกี่ยวข้องทางวิญญาณผูที่ตายไปแล้วเรียกชื่อผู้ที่ตายเพื่อให้วิญญาณมาสถิตในร่างกระดูกไสยเวท โดยจะมีชื่อของวิญญาณที่มีสถิตอยู่บนหน้าผากของหัวกะโหลก จะมีดาวสีแดงจะปรากฏขึ้นมา
ก็จะเริ่มรับคำสั่งของท่านเคาทน์ใน ฆ่าผู้ที่เรียกชื่อแล้วนำร่างเนื้อมาสวมกับร่างกระดูกให้เหมือนกันกับมนุษย์ธรรมดา
วิวัฒนาการ > ระดับ 1 (LEVEL 1)

เป็นร่างที่ร่วมร่างเนื้อกับกระดุกวิญญาณได้แล้ว จะมีแต่หน้าที่มีตราดวงดาวสีแดงสด และมีร่างเป็นทรงหยดน้ำ มีปืนติดไว้รอบตัว ใช้เลือดและร่างกายเป็นกระสุน และเลือดเป็นพิษมีอานุภาพในการทำลายสิ่งที่โดนเข้าไป กระสุนนี้ออกมาแบบมาเพื่อการทำลายมนุษย์โดยเฉพาะ เมื่อถูกยิงแม้จะเพียงเล็กน้อย ไวรัสจะเริ่มลุกลามเป็นรูปดาวที่แพร่ไปทั่วทั้งร่าง และร่างก็จะสลายหายไปกลายเป็นเพียงผุผงด้วยเวลาเพียงชั่วอึดใจ เป็นไวรัสที่ไม่สามารถรักษาได้ แต่ในกรณีของผู้ที่มีอินโนเซนซ์แบบสิ่งสถิต จะสามารถต่อต้านต่อเชื้อไวรัสนี้ได้ เช่นในกรณีของอเลนและโครวรี่ เป็นต้น อาคุมะระดับ 1 ไม่มีความคิดมากนัก จะกระทำเฉพาะในเรื่องที่เคาทน์และโนอาห์สั่งเท่านั้น
ระดับการวิวัฒนาการต้องจัดการมนุษย์ 100 ตนเพื่อสะสมความชั่วร้ายของวิญญาณในร่างแล้วจะวิวัฒนาการต่อไป
คันดะ ยูเป็นเอ็กโซซิสท์ที่มีอินโนเซนส์รูปแบบติดตัวเพียงคนเดียวที่ต้านไวรัสอาคุมะได้ด้วยพลังของยันต์ในร่างกาย
วิวัฒนาการ > ระดับ 2 (LEVEL 2)

เมื่อจัดการกับมนุษย์ได้แล้วอย่างน้อย 100 ตน วิญญาณในร่างกระดูกจะเริ่มเปลี่ยนรูปร่างไปมาระหว่างมนุษย์และร่างอาคุมะได้เป็นอิสระ และมีความสามารถซ่อนวิญญาณได้เต็มที่ มีรูปร่างและนิสัยตามความถนัด  เช่น ร่างตัวตลก วิญญาณในกระดูกเคยเป็นนักแสดงตลกและการแสดงออกที่เป็นบุคลิกมากขึ้น เช่นการเปลี่ยนร่างกายเป็นอาวุธ การแปลงร่างและเลียนแบบเป็นตน
ระดับการวิวัฒนาการต้องจัดการมนุษย์ 500 ตนเพื่อสะสมความชั่วร้ายของวิญญาณในร่างแล้วจะวิวัฒนาการต่อไป
วิวัฒนาการ > ระดับ 2 (LEVEL 2) > ระดับ 2.5 (DARASOR LEVEL 2.5)

เป็นร่างรวมของวิญญาณอาคุมะระดับ 2 อย่างน้อย 1000 ตนขึ้นไป เรียกว่า ดาราโฉด เป็นการเรียกรวมกันของเคาทน์พันปี ความสามารถในการโจมตีได้วงกว้าง มีรูปร่างคล้ายหุ่นไม้ ไม่มีความคิดเป็นของตนเอง  มีความทนทานต่ออินโนเซนต์ได้ระดับหนึ่ง
ระดับการวิวัฒนาการใช้คำสั่งของท่านเคานท์ในการเรียกใช้  ไม่สามารถวิวัฒนาการได้อีก
วิวัฒนาการ > ระดับ 3 (LEVEL 3)

อาคุมะระดับ 3 วิวัฒนาการมาจากระดับ 2 ซึ่งจะรักษาบุคลิกของระดับ 2 ไว้แต่จิตมนุษย์ที่แสดงออกจะหมดไป และเริ่มโหดเหี้ยมเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว รูปร่างจะเหมือนกันทุกตัวยกเว้นความสามารถ มีลักษณะคล้ายมนุษย์สวมชุดเกราะ และใส่หน้ากากเหล็ก ทนต่อการโจมตีของอินโนเซนส์ของเอ็กโซซิสท์ได้ รวมทั้งสามารถต่อต้านแสงแห่งพันธนาการได้มากขึ้นอีกด้วย
ระดับการวิวัฒนาการใช้คำสั่งของท่านเคานท์หรือโนอาในการเรียกใช้  สามารถวิวัฒนาการได้อีกโดยการรวมร่วง
วิวัฒนาการ > ระดับ 3.5 (DARASOR SERIOUS LEVEL 3.5)

เป็นร่างรวมของวิญญาณอาคุมะระดับ 3 อย่างน้อย 1000 ตนขึ้นไป เรียกว่า ดาราโฉดซีรีอุส เป็นการเรียกรวมกันของโนอา ความสามารถในการโจมตีได้วงกว้าง มีรูปร่างคล้ายหุ่นไม้ มีความคิดเป็นของตนเอง  มีความทนทานของอินโนเซนต์ได้ระดับสูงมาก พร้อมโอกาสในการวิวัฒนาการแบบก้าวกระโดด
ระดับการวิวัฒนาการใช้คำสั่งของโนอา  สามารถวิวัฒนาการได้อีกโดยจะกลายเป็นร่างหญิงตั้งครรภ์ เมื่อถูกโจมตีไประยะหนึ่ง
วิวัฒนาการ > ระดับ 4 (LEVEL 4)

เป็นร่างจากการเกิดของระดับ 3.5  ออกมาเป็นเด็ก รูปร่างหน้าตาคล้ายมนุษย์มาก อุปนิสัยโหดเหี้ยม มีปีกบิน แปลงความสามารถได้หลากหลาย เช่น การดีด กระแทก และการโจมตีด้วยคลื่นเสียง ทนทานต่อการโจมตีได้มากขึ้น
ระดับการวิวัฒนาการใช้คำสั่งของโนอา  สามารถวิวัฒนาการได้อีก
ในระดับ 4 นี้ต้องใช้เอ็กโซซิสท์มากกว่าสามคนขึ้นไปจึงจะเอาชนะได้
วิวัฒนาการ > ระดับ 4 (LEVEL 4) > ระดับ 4.5 (LEVEL 4.5)

เป็นร่างเดิมของ ระดับ 4  แต่มีการเพิ่มความสามารถในการใช้ปืนติดที่แขนและการเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่มากขึ้น
ระดับการวิวัฒนาการต่อไป ยังไม่ปรากฏ
แหล่งข้อมูลอื่น

(ญี่ปุ่น) โชเน็นจัมป์ เก็บถาวร 2009-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ญี่ปุ่น) เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
(ญี่ปุ่น) ทีวีโตเกียว
(ญี่ปุ่น) เกมของโคนามิ
(ไทย) เว็บไซต์ของคนรักดีเกรย์แมน
| ด ค กดี> เกรย์แมน โดย คาสึระ โฮชิโนะ |
| --- | --- |
สื่อ:  มังงะ  อนิเมะปี 2006  ฮอลโลว์ 
ตัวละคร:  อเลน วอคเกอร์  คันดะ ยู  รินารี่ ลี  ราวี่  เคาน์ทพันปี  ครอส มาเรี่ยน 
เกี่ยวข้อง:  อาคุม่า  จัมป์ซูเปอร์สตาร์ส  จัมป์อัลทิเมตสตาร์ส  เจสตาร์วิกตอรีวีเอส 
  หมวดหมู่
ฮิวแมนเนเจอร์ (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)

1982 ซิงเกิลโดยไมเคิล แจ็กสัน
ฮิวแมนเนเจอร์ เป็นซิงเกิลอเมริกันของไมเคิล แจ็กสัน เขียนและแต่งโดย Steve Porcaro และ John Bettis และสร้างโดยควินซี โจนส์ เป็นซิงเกิลที่ห้าจากอัลบั้มเดี่ยวที่หกในชื่อทริลเลอร์
รายการเพลง

แผ่นเสียง 7 นิ้ว
"ฮิวแมนเนเจอร์" (เวอร์ชันซิงเกิล) – 3:47 (Misprinted as 4:05)
"เบบีมีไมน์" – 4:20
รีมิกซ์เป็นทางการ

เวอร์ชันอัลบั้ม – 4:06
เวอร์ชันซิงเกิล – 3:47
อิฟ – 4:29 (เวอร์ชันนี้นำมาจาก Live at Wembley 16 กรกฎาคม 1988 และรวมอยู่ในแบด 25ฉบับดีลักซ์)
"สปีชเลสส์"/"ฮิวแมนเนเจอร์" – 3:18 (เวอร์ชันอิมมอร์ทัล)
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| United Kingdom (BPI) | Silver | 200,000 |
| United States (RIAA) | Platinum | 1,000,000 |
 ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น

| เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น |
| --- | --- |
เกิด: พิทักษ์พงษ์ ธรรมา 4 ธันวาคม พ.ศ. 2521
เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น หรือ พิทักษ์พงษ์ ธรรมา เป็นชาวจังหวัดสุรินทร์ เกิด 4 ธันวาคม พ.ศ. 2521 สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 9) แพ้ 2
เกียรติประวัติ

แชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2547 - 2550)
ชิง, 11 ก.ย. 2547 ชนะคะแนน แอนโธนี่ มาเทียส (แทนซาเนีย) ที่ จ.ชัยนาท
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 พ.ย. 2547 ชนะน็อค เรย์มอน ริชาร์ด มอนย่า (แทนซาเนีย) ยก 5 ที่ จ.นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 22 ก.พ. 2548 ชนะน็อค สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 4 ที่ จ.ปทุมธานี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 มิ.ย. 2548 ชนะน็อค รอลลี่ แมนด้าฮิน็อค (ฟิลิปปินส์) ยก 6 ที่ ห้างสรรพสินค้า เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน ต.บางเขน อ.เมืองนนทบุรี จ.นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 25 สิงหาคม 2548 ชนะคะแนน เรย์ ลีกัส (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ชัยนาท
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 4 พฤศจิกายน 2548 ชนะน็อค อากิโยชิ บายาชิ (ญี่ปุ่น) ยก 6 ที่ จ.สุพรรณบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 17 กุมภาพันธ์ 2549 ชนะน็อค ซาโตชิ อุซูอิ (ญี่ปุ่น) ยก 3 ที่ จ.นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 23 มิถุนายน 2549 ชนะคะแนน ยูกิ มูไร (ญี่ปุ่น) ที่ จ.นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 10 พฤศจิกายน 2549 ชนะคะแนน มาร์วิน แทมโปส (ฟิลิปปินส์) ที่ กรุงเทพมหานคร
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 1 ธันวาคม 2549 ชนะคะแนน จอห์น เวีย วีราโน่ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 6 กรกฎาคม 2550 ชนะน็อค ฟาราโซนา ฟิเดล (อินโด) ยก 6 ที่ ต.บางกรวย อ.บางกรวย จ.นนทบุรี
แชมป์สภามวยแห่งเอเชีย ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2551)
ชิง (ที่ว่าง), 22 กุมภาพันธ์ 2551 ชนะคะแนน มาโคโตะ ทานิกาว่า (ญี่ปุ่น) ที่ ต.คูคต อ.ลำลูกกา จ.ปทุมธานี
ครั้งที่ 20--ชกเพื่อเป็นรองอันดับ 1 WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท, 17 พฤษภาคม 2551 แพ้คะแนน จอร์เก้ อาร์เซ่ (เม็กซิกัน)
แชมป์ WBC Asia รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2552)
ชิง (ที่ว่าง), 3 เมษายน 2552 ชนะน็อค แพนก้า ซิลาบัน (อินโดนีเซีย) ที่ ตลาดกลางลาดสวาย ตำบลลาดสวาย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์

| อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ |
| --- | --- |
เกิด: 28 มีนาคม พ.ศ. 2517
อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ (Alex Escaner) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2517 ที่ Sultan Kudarat สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 16
ประวัติ

เอสคาสเนอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค โรแลนด์ มีลา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทในไทยเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เสาหิน ศรีไทยคอนโด จากนั้น มาชกนอกรอบแพ้คะแนน ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง แล้วมาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 จากนั้น เอสคาสเนอร์ขึ้นชกกับมานูเอล ซายาสที่ฟิลิปปินส์เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 ซึ่งเอสคาสเนอร์ชนะน็อคซายาสที่ไม่ได้ขึ้นชกมาสองปีไปในยกที่ 9 หลังการชก ซายาสเกิดอาการบาดเจ็บจนต้องส่งโรงพยาบาลและเสียชีวิตในอีก 5 วันต่อมา
ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 เอสคาสเนอร์มาชกเสมอกับศรพิชัย พิษณุราชันย์ และแพ้คะแนน เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง แล้วได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาล ต่อมา เอสคาสเนอร์ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน เรย์นาลด์ ตรีโบ จากนั้นมาชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 4 เอสคาสเนอร์ป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้ 4 ครั้ง มาเสียแชมป์เมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน แจ๊ค วีราโน จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน โกศล ส.วรพิน เอสคาสเนอร์ขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2552 แพ้น็อค จูนเรียล ราโมนัล ยก 8 จากนั้นก็แขวนนวมไป