ประวัติศาสตร์เกาหลี
ยุคราชวงศ์โครยอ

บทความหลัก: ราชวงศ์โครยอ
Goryeo (高麗) เป็นราชวงศ์ที่ปกครองคาบสมุทรเกาหลีเป็นเวลา 475 ปี นับจากการพ่ายแพ้ของ Taejo Wang Geon ต่อ Goguryeo ในภายหลังของ Gungye และการรวมกันของ Silla และ ต่อมา Baekje ในปี 918 จนกระทั่งถูกทำลายโดยราชวงศ์โชซอนในปี 1392 มาจากราชวงศ์โครยอ (918-1392) เมื่อประมาณ 1,000 ปีที่แล้ว เรียกเกาหลีว่า 'เกาหลี' เป็นที่ทราบกันดีว่าชื่อภาษาอังกฤษของเกาหลีมาจากข้อเท็จจริงที่ว่าพ่อค้าในภูมิภาคตะวันตกที่เดินทางไปและกลับจากโครยอเรียก 'Goryeo' ว่า 'Corea' ในระดับนั้น โครยอเป็นประเทศที่มีความเป็นสากลและเปิดกว้าง สถานะของผู้หญิงนั้นสูงกว่าในโชซอนมาก และเป็นสังคมพหุลักษณ์ที่มีพลวัตทางวัฒนธรรม ในช่วงเริ่มต้นของการก่อตั้งโครยอ ระบบการปกครองหลักถูกนำมาใช้โดยการแจกจ่ายชื่อที่ดินให้กับครอบครัวที่เข้มแข็งในท้องถิ่นแต่ละครอบครัวเพื่อปกครองภูมิภาคของตนเอง และระบบการปกครองท้องถิ่นที่มีลักษณะเฉพาะได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นถูกส่งไปปกครอง subhyeon อื่น ๆ ผ่าน juhyeon . ในช่วงก่อนหน้า โครยอได้ใช้วิธี nobi blepharoptosis เพื่อเพิ่มจำนวนคน และแนะนำระบบในอดีตเพื่อจ้างผู้มีความสามารถใหม่ ซึ่งเป็นการวางรากฐานสำหรับประเทศชาติ อย่างไรก็ตาม เมื่อการแสวงประโยชน์จากตระกูลผู้ปกครองในช่วงปลายยุคกลายเป็นเรื่องสุดโต่ง ราชวงศ์จึงถูกส่งมอบให้กับกองกำลังใหม่ สถาบันการศึกษาประวัติศาสตร์เกาหลีในสาธารณรัฐเกาหลีถือว่าช่วงเวลาโครยอนี้เป็นยุคกลาง
•แต่แรก
Goryeo ก่อตั้งโดย Wang Geon ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอำนาจในภูมิภาค Songak เมื่อสิ้นสุดราชวงศ์ Shilla เปลี่ยนชื่อ Songak เป็น Gaegyeong (Kaesong ในปัจจุบัน) และทำให้เป็นเมืองหลวง ในปี 936 คาบสมุทรเกาหลีกลับมารวมกันอีกครั้ง หลังจากนั้น Gwangjong กษัตริย์องค์ที่ 4 ของ Goryeo ได้เสริมสร้างอำนาจของราชวงศ์โดยการบังคับใช้ Nobi-Angeombeop และระบบในอดีต เพื่อรักษาเสถียรภาพของอำนาจของกษัตริย์และสร้างระบบรวมศูนย์ และเพื่อกำจัดอาสาสมัครที่มีชื่อเสียงและครอบครัวที่มีอำนาจ ต่อจากนั้น ในรัชสมัยของกษัตริย์ Gyeongjong ระบบการจัดแสดงได้ถูกนำมาใช้ และในสมัยของ King Seongjong ระบบการปกครองก็ได้รับการจัดระเบียบใหม่ ในทางกลับกัน ราชวงศ์ Liao ที่ก่อตั้งโดย Khitan นั้นขัดต่อนโยบายสนับสนุนเพลงของ Goryeo และพยายามที่จะตัดความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างทั้งสองประเทศและให้พวกเขาอยู่ภายใต้อิทธิพลของพวกเขา คิตันบุกโครยอสามครั้งในปี 993, 1,010 และ 1,018 แต่ทั้งหมดล้มเหลว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในปี 1019 กองทัพโครยอซึ่งบัญชาการโดยคังกัมชานได้ทำลายล้างกองทัพคิตันในกุ้ยจูอย่างมาก ซึ่งเรียกว่าศึกกุ้ยจู ในท้ายที่สุด ชัยชนะของโครยอทำให้สามารถรักษาสมดุลแห่งอำนาจระหว่างราชวงศ์โครยอ ราชวงศ์ซ่ง และราชวงศ์เหลียวได้ ในศตวรรษที่ 11 สังคมโครยอค่อย ๆ ปรับปรุงสังคมและวัฒนธรรมของตน ในช่วงปลายศตวรรษที่ 10 การปรับโครงสร้างสถาบันที่ดำเนินการโดยกษัตริย์ Seongjong ส่วนใหญ่เลียนแบบ Tang ดังนั้นองค์ประกอบที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงของ Goryeo จึงถูกเปิดเผย ฉันทำ นโยบายต่างๆ ที่เกิดขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์มุนจงเป็นตัวอย่าง
•กลางภาค
พร้อมกันนี้ Daegak Guksa Uicheon โอรสองค์ที่สี่ของพระเจ้า Munjong เสด็จไปยัง Song ก่อนเวลาเพื่อเรียนรู้อาณาจักรอันลึกซึ้งของพระพุทธศาสนา และเมื่อกลับมาก็ก่อตั้ง Gyojangdogam เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมชาวพุทธของตะวันออกในเวลานั้น พวกเขายังทิ้งวัฒนธรรมไว้เบื้องหลัง ความสำเร็จเช่นการรวบรวมคอลเลกชัน ในช่วงเวลานี้ บางครั้งมันถูกรุกรานโดยเผ่า Jurchen แต่ถูกยึดครองโดย Goryeo เนื่องจากพลังไม่แข็งแกร่ง อย่างไรก็ตาม เมื่อค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้น พวกเขาก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อสังคมโครยอตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 12
ในช่วงกลางศตวรรษที่ 12 ภายในกลุ่มชนชั้นปกครองของโครยอ ความขัดแย้งเรื่องอำนาจทางการเมืองระหว่างขุนนางและคนใกล้ชิดทวีความรุนแรงขึ้น นำไปสู่การทำรัฐประหาร นอกจากนี้ ผู้ลี้ภัยซึ่งกลายเป็นกลุ่มโจรและก่อความไม่สงบเป็นระยะ ๆ ได้เพิ่มขึ้นราวกับผึ้งทั่วประเทศในช่วงเวลาของการรัฐประหารมูซิน ในขณะเดียวกัน ในช่วงต้นศตวรรษที่ 13 ชาวมองโกลที่เข้มแข็งขึ้นเรียกร้องส่วยจากโครยอมากเกินไป และเมื่อโครยอปฏิเสธ มองโกเลียก็รุกรานโครยอเจ็ดครั้งโดยเริ่มในปี ค.ศ. 1231 ซึ่งเรียกว่าสงครามโครยอ-มองโกเลีย ประเทศถูกทำลายล้างและทรัพย์สินทางวัฒนธรรมจำนวนมากสูญหายไปเนื่องจากสงครามอันยาวนาน แต่รัฐบาลทหารของ Choi ซึ่งมีอำนาจในขณะนั้นได้ย้ายเมืองหลวงไปยังเกาะ Ganghwa และเพิ่มการป้องกันเพื่อตอบสนองต่อความต้องการส่วยและการแทรกแซงของมองโกเลีย ในท้ายที่สุด เมื่อระบอบทหารของ Choi ล่มสลายในปี 1270 ในที่สุด Goryeo ก็กลับไปยัง Gaegyeong และสงครามก็จบลงด้วย Ganghwa กับมองโกเลีย อย่างไรก็ตาม เมื่อศาล Goryeo กลับไปที่ Gaegyeong ซัมบยอลโชซึ่งเป็นผู้นำในการลุกฮือต่อต้านมองโกเลียได้ก่อกบฏภายใต้คำสั่งของ Bae Jung-son[36] การประท้วงของพวกเขาทั้งหมดถูกระงับ ในขณะเดียวกัน ชนชั้นปกครองได้พิมพ์พระไตรปิฎกเกาหลีด้วยแนวคิดในการป้องกันศัตรูต่างชาติด้วยพลังของพระพุทธเจ้า
•ทบทวน
ในระหว่างการแทรกแซงของราชวงศ์หยวน โครยอถูกแทรกแซงทางการเมืองจากมองโกเลีย และการเมืองของโครยอดำเนินไปอย่างผิดปกติเมื่อควอน มุน-เซจอก ที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่ได้ซ้ำเติมความขัดแย้งทางสังคมด้วยการกระทำที่ผิดกฎหมาย ด้วยการปฏิรูปของกษัตริย์กงมิน ผู้ซึ่งขึ้นครองราชย์ในช่วงเวลาที่ราชวงศ์หยวนค่อยๆ เสื่อมลง นโยบายสองประการถูกนำมาใช้: การต่อต้านการเมืองหยวนทั้งภายนอกและภายใน การกดขี่ตระกูลที่มีอำนาจ และการวางรากฐานสำหรับการเติบโตของราชวงศ์ ขุนนางใหม่.. เนื่องจากความพยายามในการปฏิรูปในรัชสมัยของกษัตริย์ Gongmin ล้มเหลว เช่น การถอนเงินใหม่และการลอบสังหาร King Gongmin ความขัดแย้งในสังคม Goryeo ยิ่งลึกขึ้น ระเบียบวินัยทางการเมืองเริ่มยุ่งเหยิงและชีวิตของผู้คนก็ยากขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น สังคมโครยอยังยากจนลงอีกเนื่องจากการรุกรานของผู้บุกรุกชาวญี่ปุ่นและผ้าโพกหัวสีแดง Lee Seong-gye กองกำลังทหารใหม่ที่เติบโตในขณะที่ปราบปรามผู้บุกรุกของญี่ปุ่นและผ้าโพกหัวสีแดงรวมกับ Jeong Do-jeon และขุนนางที่เกิดขึ้นใหม่อื่น ๆ และขุนนางที่เกิดขึ้นใหม่ค่อย ๆ ขยายการปฏิรูปเพื่อกดขี่ชนชั้นปกครองเพื่อรักษารากฐานทางการเมืองและเศรษฐกิจ . ในที่สุด เมื่ออีซองกเยเป็นกษัตริย์ ราชวงศ์ก็เปลี่ยนจากโครยอเป็นโชซอน