stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แนวรบด้านตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ลำดับเหตุการณ์ > การตีโต้ตอบของโซเวียต : ฤดูหนาว 1941

บทความหลัก: ยุทธการที่มอสโก และ ยุทธการที่ฮาร์คอฟครั้งที่ 2
ช่วงฤดูใบไม้ร่วง สตาลินได้ย้ายเอากองกำลังโซเวียตใหม่และมีอาวุธอย่างดีจากไซบีเรียและภาคตะวันออกไกลมายังกรุงมอสโก วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1941 กำลังเพิ่มเติมเหล่านี้เข้าตีแนวรบเยอรมันรอบกรุงมอสโก โดยได้รับการสนับสนุนจากรถถังที-34 และเครื่องยิงจรวดคัทยูชาใหม่ กำลังโซเวียตใหม่นี้เตรียมพร้อมรับมือกับการสงครามฤดูหนาวดีกว่าข้าศึก และโซเวียตยังมีกองพันสกีอยู่หลายกองพัน ฝ่ายเยอรมันที่เหนื่อยล้าและหนาวจนแข็งถูกขับออกจากกรุงมอสโกเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1942
โซเวียตเข้าตีอีกหนในปลายเดือนมกราคม โดยพุ่งเป้าไปยังรอยต่อระหว่างกองทัพกลุ่มเหนือและกลุ่มกลางระหว่างทะเลสาบเซลีเกียร์กับรซเฮฟ (Rzhev) และขับช่องว่างระหว่างสองกลุ่มกองทัพเยอรมัน ประกอบกับการรุกจากคาลูกาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงมอสโก มีการตั้งใจให้การรุกทั้งสองบรรจบกันที่สโมเลนสก์ แต่ฝ่ายเยอรมันชุมนุมพลและสามารถแยกการเข้าตีทั้งสองสายออกจากกัน จึงยังสามารถรักษาแนวยื่นออกไป (salient) ที่รซเฮฟไว้ได้ การส่งพลร่มโซเวียตลงสู่โดโรโกบุชที่เยอรมนียึดครองอยู่นั้น ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง และพลร่มที่รอดชีวิตเหล่านั้นจำต้องหลบหนีไปยังดินแดนที่พลพรรคยึดครองอยู่และกำลังก่อตัวขึ้นหลังแนวรบเยอรมัน ทางเหนือ ฝ่ายโซเวียตล้อมที่ตั้งทหารเยอรมันในเดเมียนสก์ ซึ่งต้านทานโดยมีการส่งกำลังบำรุงทางอากาศได้นานถึงสี่เดือน และจัดวางกำลังอยู่หน้าโฮล์ม เวลิช และเวลีคี ลูคี
ในทางใต้ กองทัพแดงข้ามแม่น้ำโดเนตส์ที่อีซูย์ม และสถาปนาแนวรบยื่นเข้าไปในแนวรบเยอรมันได้กว่า 100 กิโลเมตร เจตนาเพื่อตรึงกองทัพเยอรมันกับทะเลอะซอฟ แต่เมื่อเริ่มพ้นฤดูหนาว ฝ่ายเยอรมันสามารถตีโต้ตอบและตัดกำลังโซเวียตที่ถลำเข้ามาลึกเกินได้ในยุทธการฮาร์คอฟครั้งที่สอง
ลำดับเหตุการณ์ > ดอน วอลกาและคอเคซัส : ฤดูร้อน 1942

บทความหลัก: ปฏิบัติการสีน้ำเงิน และ ยุทธการที่โวโรเนจ (ค.ศ. 1942)
แม้จะมีการวางแผนเข้ากรุงตีมอสโกอีกหน แต่เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1942 การรุกกลับเปิดฉากไปอีกทางหนึ่ง กองทัพกลุ่มใต้เป็นฝ่ายริเริ่ม ยึดแนวรบด้วยยุทธการโวโรเนช จากนั้น ตามด้วยแม่น้ำดอนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ แผนการใหญ่ คือ ยึดแม่น้ำดอนและวอลกาก่อน แล้วค่อยเคลื่อนเข้าคอเคซัสมุ่งสู่ทุ่งน้ำมัน แต่การพิจารณาทางปฏิบัติการและความโอหังของฮิตเลอร์ทำให้เขาสั่งการให้ดำเนินตามวัตถุประสงค์ทั้งสองพร้อมกัน รอสตอฟถูกยึดคืนได้เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม เมื่อกองทัพยานเกราะที่ 1 เข้าร่วม และจากนั้น กลุ่มดังกล่าวเคลื่อนลงไปทางใต้มุ่งสู่ไมคอป ส่วนหนึ่งของแผนการนี้ มีการดำเนินปฏิบัติการชามิล แผนการซึ่งกลุ่มบรันเดนบูร์เกอร์คอมมันโดแต่งกายเป็นกองทหาร NKVD ของโซเวียต เพื่อบ่อนทำลายการป้องกันไมคอป และให้กองทัพยานเกราะที่ 1 เข้าสู่เมืองน้ำมันแห่งนี้โดยมีการต่อต้านเพียงเล็กน้อย
ขณะเดียวกัน กองทัพที่ 6 กำลังมุ่งหน้าสู่สตาลินกราด ซึ่งไม่ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพยานเกราะที่ 4 เป็นเวลานาน เพราะถูกเปลี่ยนให้ไปช่วยกองทัพยานเกราะที่ 1 ข้ามแม่น้ำดอน เมื่อกองทัพยานเกราะที่ 4 เข้าร่วมการรุกสตาลินกราดอีกครั้ง การต้านทานของโซเวียต อันประกอบด้วยกองทัพที่ 62 ภายใต้การบังคับบัญชาของวาซีลี ชุยคอฟ ก็ได้เหนียวแน่นแล้ว การข้ามแม่น้ำดอนทำให้กำลังเยอรมันไปถึงแม่น้ำวอลกาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม แต่อีกสามเดือนถัดมา เวร์มัคท์จะต้องสู้รบในยุทธการสตาลินกราดแบบถนนต่อถนน
ส่วนทางใต้ กองทัพยานเกราะที่ 1 ไปถึงตีนเขาคอเคซัสและแม่น้ำมัลคา เมื่อถึงปลายเดือนสิงหาคม กองทหารภูเขาของโรมาเนียเข้าร่วมกับหัวหอกคอเคซัส ขณะที่กองทัพที่ 3 และ 4 ของโรมาเนียมีการวางกำลังใหม่ หลังภารกิจกวาดล้างชายฝั่งอะซอฟสัมฤทธิ์ผล โดยเข้าประจำที่อยู่ด้านใดด้านหนึ่งของสตาลินกราดเพื่อให้กองกำลังเยอรมันสู้รบอย่างเหมาะสม ความเป็นปรปักษ์ที่ดำเนินอยู่ระหว่างพันธมิตรอักษะโรมาเนียและฮังการีเหนือทรานซิลเวเนีย ทำให้กองทัพโรมาเนียในคุ้งดอนถูกแยกจากกองทัพฮังการีที่ 2 โดยกองทัพอิตาลีที่ 8 ดังนั้น พันธมิตรทั้งหมดของฮิตเลอร์จึงเข้ามามีส่วน รวมทั้งกองกำลังที่เผื่อไว้ของสโลวาเกียกับกองทัพยานเกราะที่ 1 และกรมของโครเอเชียที่ขึ้นสมทบกองทัพที่ 6
การรุกเข้าสู่คอเคซัสถูกหน่วง โดยฝ่ายเยอรมันไม่สามารถสู้รบผ่านมัลโกเบคไปยังกรอซนีอันเป็นจุดหมายหลักได้ จึงได้เปลี่ยนทิศทางการบุกให้เข้าสู่กรอซนีจากทางใต้ โดยข้ามแม่น้ำมัลคาเมื่อปลายเดือนตุลาคมและเข้าสู่นอร์ทออสเซเตีย ในสัปดาห์แรกของเดือนพฤศจิกายน บริเวณชานเมืองออร์ดโฮนีคิดเซ หัวหอกของกองพลยานเกราะที่ 13 ถูกตัดออก และกำลังยานเกราะจำต้องร่นถอย การรุกเข้าสู่รัสเซียก็สิ้นสุดลง
ลำดับเหตุการณ์ > สตาลินกราด : ฤดูหนาว 1942

บทความหลัก: ยุทธการที่สตาลินกราด, ปฏิบัติการลิตเติลแซเทิร์น, ปฏิบัติการมาร์ส, ยุทธการที่ฮาร์คอฟครั้งที่ 3, และ ยุทธการที่เวลีคีเยลูคี
ขณะที่กองทัพที่ 6 และกองทัพยานเกราะที่ 4 กำลังบุกไปยังสตาลินกราดอยู่นั้น กองทัพโซเวียตได้มารวมพลกันอยู่ด้านใดด้านหนึ่งของนคร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขตหัวสะพานดอนซึ่งกองทัพโรมาเนียไม่ได้ลดทอน และกองทัพโซเวียตได้โจมตีมาจากหัวสะพานเหล่านี้เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 ในปฏิบัติการยูเรนัส สองแนวรบโซเวียตเจาะผ่านแนวรบโรมาเนียและมาบรรจบกันที่คาลัชเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ซึ่งดักกำลังอักษะ 300,000 นายไว้เบื้องหลัง การรุกที่เกิดขึ้นพร้อมกันในเขตรซเฮฟ ที่มีชื่อว่า ปฏิบัติการมาร์ส นั้น ควรจะรุกไปถึงสโมเลนสก์ แต่ล้มเหลว ด้วยความสามารถทางยุทธวิธีของเยอรมนี
ฝ่ายเยอรมนีเร่งส่งกองทหารไปยังรัสเซียด้วยความพยายามอย่างยิ่งที่จะช่วยเหลือสตาลินกราด หากการบุกต้องเลื่อนออกไปจนวันที่ 12 ธันวาคม ซึ่งจนถึงขณะนั้น กองทัพที่ 6 ในสตาลินกราดกำลังอดอยากและอ่อนแอเกินกว่าจะตีฝ่าออกมาบรรจบกับกำลังที่ส่งมาช่วย ปฏิบัติการพายุฤดูหนาว ด้วยกองพลยานเกราะที่ถูกย้ายมาสามกองพล ซึ่งเร่งรุดเคลื่อนที่จากโคเทลนีโคโวมุ่งสู่แม่น้ำอัคไซ แต่ถูกหยุดขณะอยู่ห่างจากจุดหมาย 65 กิโลเมตร เพื่อเบนความพยายามช่วยเหลือ ฝ่ายโซเวียตตัดสินใจขยี้ฝ่ายอิตาลีและขัดขวางความพยายามสับเปลี่ยนกำลังหากทำได้ ปฏิบัติการนั้นเริ่มเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ในปฏิบัติการดังกล่าว ฝ่ายโซเวียตสามารถทำลายอากาศยานจำนวนมากที่ส่งกำลังบรรเทาไปยังสตาลินกราด ขอบเขตการรุกของโซเวียตที่ค่อนข้างจำกัด แม้ในท้ายที่สุดจะยังพุ่งเป้าไปยังรอสตอฟ ยังให้เวลาฮิตเลอร์มองเห็นเหตุผลและดึงกองทัพกลุ่มเอออกจากคอเคซัสและกลับจากแม่น้ำดอน
31 มกราคม ค.ศ. 1943 ทหารผู้รอดชีวิต 90,000 นาย จากทั้งหมด 300,000 นายของกองทัพที่ 6 ยอมจำนน ถึงขณะนั้น กองทัพฮังการีที่ 2 ก็ถูกกวาดล้างไปแล้วเช่นกัน ฝ่ายโซเวียตรุกจากแม่น้ำดอนไปทางตะวันตกของสตาลินกราดได้ไกล 500 กิโลเมตร โดยเคลื่อนผ่านผ่านคูสค์ (ยึดคืนได้เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943) และฮาร์คอฟ (ยึดคืนได้เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943) เพื่อรักษาที่ตั้งทางใต้ ฝ่ายเยอรมันจึงตัดสินใจสละแนวยื่นที่รซเฮฟในเดือนกุมภาพันธ์ ทำให้มีกองทหารเพียงพอที่จะตอบโต้อย่างฉับพลันได้สำเร็จในยูเครนตะวันออก การรุกโต้ตอบของมันสไทน์ ซึ่งได้รับการเสริมกำลังจากเหล่ายานเกราะเอสเอสที่มีรถถังทีเกอร์ เปิดฉากเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 และสู้รบไปตามทางจากโปลตาวาเข้าไปในฮาร์คอฟในสัปดาห์ที่สามของเดือนมีนาคม เมื่อหิมะที่ละลายในฤดูใบไม้ผลิขัดขวาง ทำให้แนวรบโซเวียตเกิดรอยนูนซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่คูสค์
ลำดับเหตุการณ์ > ฤดูใบไม้ร่วง 1944

บทความหลัก: การรุกบอลติก (ค.ศ. 1944), การรุกเบลเกรด, และ การรุกบูดาเปสต์
เมื่อวันที่ 8 กันยายน ปี ค.ศ. 1944 กองทัพแดงได้โจมตีที่ดักลา พาสบริเวณชายแดนระหว่างสโลวาเกีย-โปแลนด์.สองเดือนต่อมา,กองทัพโซเวียตได้รับชัยชนะและเคลื่อนทัพเข้าสู่สโลวาเกีย.จำนวนความเสียหายทั้งหมดสูงมาก:ทหารกองทัพแดงเสียชีวิตไป 2 หมื่นนาย,รวมทั้งเยอรมันหลายพันนาย,ชาวสโลวักและชาวเช็ก.
ภายใต้จากการผลักดันของโซเวียตรุกทะเลบอลติก,กองทัพกลุ่มตอนเหนือได้ถอนตัวออกจากการสู้รบที่ซาเรมา,คูร์แลนด์และ Memel.
ลำดับเหตุการณ์ > ยุติสงคราม : เมษายน–พฤษภาคม 1945

สิ่งที่โซเวียตยังเหลือต้องทำ คือ เปิดฉากการรุกเพื่อยึดเยอรมนีตอนกลาง (ซึ่งจะมาเป็นเยอรมนีตะวันออกหลังสงคราม) การรุกของโซเวียตมีวัตถุประสงค์สองข้อ เพราะความแคลงใจของสตาลินเกี่ยวกับเจตนาของสัมพันธมิตรตะวันตกที่จะส่งมอบดินแดนที่ตนยึดครองในเขตยึดครองโซเวียตหลังสงคราม การรุกจึงจะเป็นแนวรบกว้างและจะเคลื่อนที่ให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ไปทางตะวันตก เพื่อพบกับสัมพันธมิตรตะวันตกให้เลยไปทางตะวันตกที่สุด แต่วัตถุประสงค์ข้อที่สำคัญกว่า คือ ยึดกรุงเบอร์ลิน ทั้งสองวัตถุประสงค์นี้เติมเต็มซึ่งกันเพราะการครอบครองดินแดนจะไม่สามารถพิชิตได้โดยเร็วหากกรุงเบอร์ลินไม่ถูกยึด อีกการพิจารณาหนึ่ง คือ กรุงเบอร์ลินมีเครื่องมือทางยุทธศาสตร์ รวมทั้งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และโครงการระเบิดอะตอมของเยอรมนี
การรุกเพื่อยึดเยอรมนีตอนกลางและกรุงเบอร์ลินเริ่มตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน ด้วยการโจมตีแนวรบเยอรมนีตรงแม่น้ำโอเดอร์และนีซเซ หลังการสู้รบอย่างหนักหลายวัน แนวรบเบลารุสที่ 1 และแนวรบยูเครนที่ 1 เปิดช่องผ่านแนวรบเยอรมนีและกระจัดกระจายทั่วเยอรมนีตอนกลาง จนถึงวันที่ 24 เมษายน ส่วนต่าง ๆ ของแนวรบเบลารุสที่ 1 และแนวรบยูเครนที่ 1 สำเร็จการล้อมกรุงเบอร์ลินและยุทธการเบอร์ลินเข้าสู่ขั้นสุดท้าย วันที่ 25 เมษายน แนวรบเบลารุสที่ 2 เจาะผ่านแนวของกองทัพยานเกราะที่ 3 ของเยอรมนีทางใต้ของสเทททิน ตอนนี้จึงมีอิสระในการเคลื่อนที่ไปทางตะวันตกมุ่งสู้กลุ่มกองทัพที่ 21 ของอังกฤษ และทางเหนือสู่ท่าบอลติกสทรัลซุนด์ กองพลปืนเล็กยาวองครักษ์ที่ 58 ของกองทัพองครักษ์ที่ 5 ติดต่อกับกองพลทหารราบที่ 69 ของกองทัพที่ 1 ใกล้กับทอร์เกา ประเทศเยอรมนี ใกล้กับแม่น้ำเอลเบอ
วันที่ 29 และ 30 เมษายน เมื่อกำลังโซเวียตสู้รบเข้าไปยังใจกลางกรุงเบอร์ลิน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์สมรสกับเอวา เบราน์ และจากนั้นทำอัตวินิบาตกรรมโดยทานไซยาไนด์และยิงตัวตาย เฮลมุท ไวด์ลิง ผู้บัญชาการการป้องกันกรุงเบอร์ลิน ยอมจำนนนครแก่โซเวียตเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ทั้งหมด ปฏิบัติการเบอร์ลิน  (16 เมษายน – 2 พฤษภาคม) กองทัพแดงเสียกำลังพล 361,367 นาย (เสียชีวิต สูญหาย บาดเจ็บและป่วย) และรถถังและรถปืนใหญ่อัตตาจร 1,997 คัน ความสูญเสียของเยอรมนีในสงครามยังเป็นไปไม่ได้ที่จะค้นความจริงอย่างน่าเชื่อถือ
เมื่อเวลา 2.41 น. ของวันที่ 7 พฤษภาคม 1945 ที่กองบัญชาการทหารสูงสุดกำลังรบนอกประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร (SHAEF) เสนาธิการเยอรมนี พลเอก อัลเฟรด โยลด์ ลงนามในตราสารยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขแก่กำลังเยอรมนีทั้งหมดแก่ฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งมีวลีว่า "ทุกกำลังภายใต้การควบคุมของเยอรมนีจะยุติปฏิบัติการที่ยังดำเนินอยู่เมื่อเวลา 23.01 น. ตามเวลายุโรปกลางของวันที่ 8 พฤษภาคม 1945" ไม่นานก่อนเที่ยงคืนของวันรุ่งขึ้น จอมพล วิลเฮล์ม ไคเทล ย้ำการลงนามในกรุงเบอร์ลินที่กองบัญชาการของจูคอฟ เป็นการยุติสงครามในทวีปยุโรป
กองทัพกลุ่มกลางของเยอรมนีปฏิเสธที่จะยอมจำนนในขั้นต้นและยังสู้รบต่อไปในเชโกสโลวาเกียกระทั่งวันที่ 11 พฤษภาคม
เชิงอรรถ

I. ^ โดยรวมแล้ว ชาติพันธมิตรของเยอรมนีได้ให้ความสนับสนุนทางด้านกำลังคนและยุทโธกรณ์จำนวนมากแก่ทหารในแนวหน้า นอกจากนี้ยังได้มีการเกณฑ์ทหารมาจากต่างประเทศอีก โดยหน่วยทหารที่มีชื่อเสียงได้แก่ กองพลสีน้ำเงินของสเปน
II. ^ กองทัพโปแลนด์ทางตะวันออกและรัฐใต้ดินโปแลนด์สู้ร่วมกับกองทัพแดง (นับตั้งแต่ ค.ศ. 1943) จากสหภาพโซเวียตจนถึงเบอร์ลิน สหภาพโซเวียตยังได้เกณฑ์หน่วยทหารต่างชาติ (เชโกสโลวาเกีย โรมาเนียและรัฐบอลติก สหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรยังได้ให้ความช่วยเหลือบางส่วนแก่สหภาพโซเวียต และยังได้รับความช่วยเหลือทางทหารเล็กน้อยจากเชโกสโลวาเกีย
III. ^ ตามข้อมูลของ จี. ไอ. คริโวเชเยฟ ในแนวรบด้านตะวันออก ประเทศฝ่ายอักษะและคู่สงครามร่วมของเยอรมนีสูญเสียทหาร 1,468,145 นาย (เสียชีวิตหรือสูญหาย 668,163 นาย) เฉพาะเยอรมนีประเทศเดียวสูญเสียทหารไป 7,181,000 นาย (เสียชีวิตหรือสูญหาย 3,604,800 นาย) และมีเชลยศึกเสียชีวิตไป 579,900 คนในการควบคุมของโซเวียต ดังนั้น จำนวนทหารที่เสียชีวิตและสูญหายในแนวรบด้านตะวันออก (ค.ศ. 1941-1945) ของฝ่ายอักษะจึงอยู่ที่ 4.8 ล้านนาย กว่าครึ่งของการสูญเสียชีวิตทหารทั้งหมดของฝ่ายอักษะในสงครามโลกครั้งที่สอง (รวมทั้งภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก) ฝ่ายสหภาพโซเวียตสูญเสียทหารไป 10.5 ล้านนาย (รวมทั้งเชลยศึกในการควบคุมของเยอรมนี ตามข้อมูลของวาดิม เอียร์ลิคมัน) จำนวนทหารเสียชีวิตของทั้งสองฝ่ายรวมกันราว 15 ล้านนาย มากกว่าภาคพื้นอื่น ๆ ในสงครามโลกครั้งที่สองมาก ในแหล่งข้อมูลเดียวกัน จำนวนพลเรือนโซเวียตที่เสียชีวิตในพรมแดนหลังสงครามอยู่ที่ 15.7 ล้านคน จำนวนพลเรือนที่เสียชีวิตในประเทศยุโรปกลางอื่นและความสูญเสียพลเรือนเยอรมันไม่รวมอยู่ด้วย
บรรณานุกรม

Antony Beevor. Berlin: The Downfall 1945, Penguin Books, 2002, ISBN 0-670-88695-5
Ziemke, Earl F. Battle For Berlin: End Of The Third Reich, NY:Ballantine Books, London:Macdomald & Co, 1969.
Ziemke, Earl F. "The U.S. Army in the occupation of Germany 1944-1946 " Center of Military History, United States Army, Washington, D. C., 1990, Library of Congress Catalog Card Number 75-619027
CHAPTER XV: The Victory Sealed: Surrender at Reims
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Anderson, Dunkan, et al. The Eastern Front: Barbarossa, Stalingrad, Kursk and Berlin (Campaigns of World War II)[ลิงก์เสีย]. London: Amber Books Ltd., 2001. ISBN 0-7603-0923-X.
Antony Beevor, Artemis Cooper. Stalingrad: The Fateful Siege: 1942-1943. New York: Penguin Books Ltd., 1998. ISBN 0140284583.
Beevor, Antony. Berlin: The Downfall 1945. New York: Penguin Books Ltd., 2004. ISBN 0141017473.
Erickson, John. The Road to Stalingrad. New York: Orion Publishing Group, Ltd., 2007. ISBN 0304365416.
Erickson, John. The Road to Berlin. New York: Orion Publishing Group, Ltd., 2007. ISBN 978-0304365401.
Erickson, John, and David Dilks. Barbarossa, the Axis and the Allies. Edinburgh: Edinburgh University Press, 1995. ISBN 0748605045.
David Glantz, Jonathan M. House. When Titans Clashed: How the Red Army stopped Hitler. Lawrence, Kansas: University Press of Kansas, Reprint edition, 1998. ISBN 0700608990.
Glantz, David, The Soviet‐German War 1941–45 เก็บถาวร 2011-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: Myths and Realities: A Survey Essay.
Heinz Guderian. Panzer Leader, Da Capo Press Reissue edition. New York: Da Capo Press, 2001. ISBN 0-306-81101-4.
Max Hastings. Armageddon: The Battle for Germany, 1944-1945, Vintage Books USA, 2005. ISBN 0375714227
David Irving. Hitler's War, Reissue edition. Avon Books, 1990. ISBN 0380758067.
Basil Liddell Hart. History of the Second World War. United States of America: De Capo Press, 1999. ISBN 0306809125.
Lubbeck, William and David B. Hurt. At Leningrad's Gates: The Story of a Soldier with Army Group North, Philadelphia: Casemate, 2006. ISBN 1-932033-55-6.
Müller, Rolf-Dieter and Gerd R. Ueberschär. Hitler's War in the East, 1941-1945: A Critical Assessment. Berghahn Books, 1997. ISBN 1-57181-068-4.
Richard Overy. Russia's War: A History of the Soviet Effort: 1941-1945, New Edition. New York: Penguin Books Ltd., 1998. ISBN 0140271694.
Seaton, Albert. The Russo-German War, 1941-1945, Reprint edition. Presidio Press, 1993. ISBN 0891414916.
F. W. Winterbotham. The Ultra Secret, New Edition. Orion Publishing Group Ltd., 2000. ISBN 0752837516.
แหล่งข้อมูลอื่น

Prof Richard Overy writes a summary about the eastern front for the BBC
Rarities of the USSR photochronicles. Great Patriotic War 1941-1945 เก็บถาวร 2020-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Borodulin Collection. Excellent set of war photos
Russian veterans of World War II memories (In English and Russian) เก็บถาวร 2007-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
OnWar maps of the Eastern Front เก็บถาวร 2004-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Memories of Leutnant d.R. Wilhelm Radkovsky 1940-1945 Experiences as a German soldier on the Eastern and Western Front
Pobediteli: Eastern Front flash animation (photos, video, interviews, memorials. Written from a Russian perspective)
Feldgrau.com เก็บถาวร 2012-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The German Armed Forces 1919-1945
Information about the Eastern front up to September 1943 เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
RKKA in World War II เก็บถาวร 2011-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปฏิบัติการบาร์บารอสซาตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ถึงวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1941:
  ถึงวันที่ 9 กรกฎาคม 1941
  ถึงวันที่ 1 กันยายน 1941
  ถึงวันที่ 9 กันยายน 1941
  ถึงวันที่ 5 ธันวาคม 1941
แผนที่แนวรบตะวันตกเฉียงใต้ (ยูเครน) วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941
พลปืนใหญ่โซเวียตขณะปฏิบัติหน้าที่ ณ โอเดสซา ค.ศ. 1941
การตีโต้ตอบของโซเวียตในฤดูหนาว: 5 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ถึง 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1942:  ดินแดนที่โซเวียตยึดคืน
  ดินแดนที่เยอรมันได้เพิ่ม
ปฏิบัติการสีน้ำเงิน: การรุกของเยอรมนีตั้งแต่วันที่ 7 พฤษภาคม ถึง 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942:
  ถึงวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1942
  ถึงวันที่ 22 กรกฎาคม 1942
  ถึงวันที่ 1 สิงหาคม 1942
  ถึงวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942
ทหารราบเยอรมันและรถปืนใหญ่อัตตาจรสทูเก 3 ระหว่างการรุกสู่สตาลินกราด เดือนกันยายน ค.ศ. 1942
ปฏิบัติการยูเรนัส แซทเทิร์น และมาร์ส: กองทัพโซเวียตตีโต้ตอบในแนวรบด้านตะวันออก ตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1943:
  ถึงวันที่ 12 ธันวาคม 1942
  ถึงวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 1943
  ถึงเดือนมีนาคม 1943
การรุกของเยอรมนีที่ฮาร์คอฟและคูสค์: 19 กุมภาพันธ์ ถึง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1943:
  ถึงวันที่ 18 มีนาคม 1943
  ถึงวันที่ 1 สิงหาคม 1943
ทั้งสองฝ่ายส่งรถถังรวมเกือบแปดพันคันในยุทธการคูสค์ นับเป็นยุทธการรถถังใหญ่ที่สุดตลอดกาล
ทหารโซเวียตข้ามแม่น้ำนีเปอร์โดยใช้แพประดิษฐ์
กองพลยานเกราะที่ 1 ขณะถูกส่งไปช่วยแก้ไขวงล้อมคอร์ชุน-เชียร์คัสซี ต้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944
การรุกของโซเวียตตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1943 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1944:   ถึง 1 ธันวาคม 1943   ถึง 30 เมษายน 1944   ถึง 19 สิงหาคม 1944   ถึง 31 ธันวาคม 1944
การรุกของโซเวียตตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 1945 ถึง 11 พฤษภาคม 1945:   ถึง 30 มีนาคม 1945   ถึง 11 พฤษภาคม 1945
ไทโฮ (ศักราช)

ไทโฮ (ญี่ปุ่น: 大宝; โรมาจิ: Taihō) เป็นชื่อศักราชญี่ปุ่นหลังช่องว่างศักราชปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 หลังชูโจและก่อนหน้าปีเคอุง โดยกินระยะในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 701 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 704 จักรพรรดิผู้ครองราชย์ในศักราชนี้คือจักรพรรดิมมมุ)
เหตุการณ์ในปีไทโฮ

ค.ศ. 701 (ปีไทโฮที่ 1): มีการอนุมัติแผนส่งคณะทูตไปยังราชสำนักถัง
ค.ศ. 702 (ปีไทโฮที่ 2): มีการตราประมวลกฎหมายไทโฮ (ญี่ปุ่น: 大宝律令; โรมาจิ: Taihō-ritsuryō) หรือ ไทโฮเรียว เพื่อปรับปรุงระบบราชการส่วนกลางและบรรลุเป้าหมายการปฏิรูปที่เริ่มมาแต่การปฏิรูปปีไทกะเมื่อ ค.ศ. 646
ค.ศ. 702 (ปีไทโฮที่ 2): คณะทูต ซึ่งมีอาวาตะ โนะ มาฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 粟田真人; โรมาจิ: Awata no Mahito) เป็นหัวหน้า
คณะผู้แทนทางการทูตไปประจำราชสำนักถังที่นำโดยอาวาตะ โนะ มาฮิโตะ เดินทางสู่ราชสำนักถังทางเรือ เป็นเหตุให้ทูตคณะนี้เป็นที่รู้จักว่า "คณะไทโฮ"
ข้อมูล

Asakawa, Kan'ichi. (1903). The Early Institutional Life of Japan. Tokyo: Shueisha. OCLC 4427686; see online, multi-formatted, full-text book at openlibrary.org
Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Fogel, Joshua A. (2009). Articulating the Sinosphere: Sino-Japanese Relations in Space and Time. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 9780674032590 ISBN 0674032594; OCLC 255142264
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1962). Sovereign and Subject. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 1014075
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
แหล่งข้อมูลอื่น

National Diet Library, "The Japanese Calendar" -- historical overview plus illustrative images from library's collection
ไดอาน่า จงจินตนาการ

ไดอาน่า จงจินตนาการ (ชื่อเล่น: ได๋) มีชื่อจริงว่า จง เหม่ยฺ หลิง (จีนตัวย่อ: 鍾美玲; จีนตัวเต็ม: 钟美玲) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ที่ฮ่องกง เป็นทั้งพิธีกร, ดีเจ และนักแสดงชาวไทย-ฮ่องกง เธอเริ่มต้นวงการบันเทิงจากการเล่นเอ็มวี ถูกอยู่แล้ว ของ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์  ต่อมาถูก ภิญโญ รู้ธรรม ทาบทามเป็นพิธีกร ทีนทอล์กปัจจุบันมีผลงานละคร พิธีกร โฆษณา และงานพากย์เสียง และอื่นๆ อีก มากมาย
การศึกษา

ประถมศึกษา: โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
มัธยมศึกษา : โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี
ปริญญาตรี : คณะศิลปศาสตร์ ภาควิชาภาษาจีน เอกบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ปริญญาโท : Master of Fine Arts สาขา Motion Pictures and Television จาก Academy of Art University San Francisco, California สหรัฐอเมริกา
ตำแหน่งและงานในปัจจุบัน

ผู้ดำเนินรายการ IRON CHEF THAILAND (เชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย) ทางช่อง 7 เอชดี
ผลงานด้านต่าง ๆ > พิธีกร

ทีนทอล์ค (ช่อง 5) (พ.ศ. 2539)
7 สีคอนเสิร์ต คู่กับ สวิช เพชรวิเศษศิริ (พ.ศ. 2544-2545)
เกมลวงบันลือโลก คู่กับ ศรัณยู วงศ์กระจ่าง (ช่อง 5) (พ.ศ. 2543)
แฟนตาซีมีหาง คู่กับ ศัลย์ อิทธิสุขนันท์ (ช่อง 5) (พ.ศ. 2543)
TX-TEEN คู่กับ ดนัย จิรา (ช่อง 5) (พ.ศ. 2545-2546)
เกมพันหน้า (ช่อง 7) (พ.ศ. 2546-2548)
เส้นทางเศรษฐี คู่กับ นินนาท สินไชย (ช่อง 7) (พ.ศ. 2552)
คนอวดผี (รับเชิญ) (ช่อง 7) (พ.ศ. 2553)
KPN AWARD ครั้งที่ 20 (ช่อง 9) (พ.ศ. 2553)
สุขขาอยู่หนได๋ (ช่อง pop) (พ.ศ. 2554)
คิดนอกจอ คู่กับ สุผจญ กลิ่นสุวรรณ (ไทยพีบีเอส) (พ.ศ. 2558)
My Lady ผู้หญิงในฝัน (ช่อง True4U) (พ.ศ. 2558-2559)
นารีกระจ่าง คู่กับ ชนานา นุตาคม, ทัศนาวลัย จักรพงษ์, ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ และ อาภาพร นครสวรรค์ (ไทยพีบีเอส) (4 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2561)
เชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย คู่กับ นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ (ช่อง 7HD) (2 มิถุนายน พ.ศ. 2561 และ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน)
ศึกค้นหาเชฟกระทะเหล็ก คู่กับ นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ (ช่อง 7HD) (23 มิถุนายน - 15 กันยายน พ.ศ. 2562 และ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2563)
DNA Talk บุกคนต้นแบบ (โมโน 29) (พ.ศ.2565-2566)
Win Win WAR Thailand สุดยอดนักธุรกิจแบ่งปัน ฤดูกาลที่ 3-6 (อมรินทร์ทีวี) (พ.ศ.2565-ปัจจุบัน)
ผลงานด้านต่าง ๆ > สังคมและวิทยากร

วิทยากรคอร์สสอนเทคนิคเรื่องการพูดและการเป็นพิธีกรมืออาชีพ
วิทยากรคอร์สการสื่อสารและการนำเสนอต่อหน้าสาธารณะ
วิทยากรคอร์สการพัฒนาบุคลิกภาพและเสริมสร้างความมั่นใจ
ผู้ก่อตั้งเพจเราต้องรอด เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2564 เพื่อติดต่อประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการช่วยเหลือผู้ป่วยโควิด-19 ให้ได้เข้ารับการรักษาในระบบสาธารณสุขโดยเร็วที่สุด
ผู้ก่อตั้งศูนย์พักคอยเพื่อผู้ป่วยโควิด-19 จำนวน 4 ศูนย์
กรรมการศูนย์ความร่วมมือภาคประชาสังคมกับกรุงเทพมหานคร กระทรวงสาธารณสุข
กรรมการศูนย์เฝ้าระวังภาวะฉุกเฉินทางสุขภาพกรุงเทพมหานคร (ศฉส.กทม.)
กรรมการศูนย์บริการสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) กรุงเทพมหานคร
ผลงานด้านต่าง ๆ > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | คู่กับ | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2539 | ตะลอนทัวร์ | เป็ดน้อย | ลีโอ พุฒ | ช่อง 5 |
| พ.ศ. 2546 | ตลาด โรงเจ ลิเก ความรัก | หลิว | อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2546 | โฉมตรูครูเถื่อน | โฉมตรู | อัมรินทร์ นิติพน | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2547 | เจ้าสาวสาละวัน | กิมรวย | ไมเคิล คอร์ป ไดเรนดัล | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2550 | ผู้กองยอดรัก | ผู้กองฉวีผ่อง | เกียรติกมล ล่าทา | ทีไอทีวี |
| พ.ศ. 2550 | เพียงผืนฟ้า | เพชร | ดนัย สมุทรโคจร | ช่อง 7 |
| พ.ศ. 2552 | สายลับเดอะซีรีส์กับ 24 คดีสุดห้ามใจ | พรทิพย์ (จ๋อม) | รับเชิญ ตอน คดีเด็ด..เด็ก ป.6 | โมเดิร์นไนน์ทีวี |
| พ.ศ. 2554 | คู่รักต่างขั้ว | ต้นหอม | ภัทรพล ศิลปาจารย์ | โมเดิร์นไนน์ทีวี |
ผลงานด้านต่าง ๆ > ภาพยนตร์

ดอกไม้ ไนน์มา กับขาหมู (พ.ศ. 2539)
Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา รับบท ชิดชนก (คู่กับ ว่าน ธนกฤต) (พ.ศ. 2552)
Fail Stage เพราะฝันมันใหญ่มาก (พ.ศ. 2560)
ผลงานด้านต่าง ๆ > มิวสิควิดีโอ

เพลง ถูกอยู่แล้ว ศิลปิน มอส ปฏิภาณ (พ.ศ. 2538)
เพลง สลัด…สะบัด ศิลปิน มอส ปฏิภาณ (พ.ศ. 2544)
เพลง จำทำไม ศิลปิน Tattoo Colour (พ.ศ. 2551)
เพลง เหตุการณ์ยังไม่เปลี่ยนแปลง และ เหตุผล ศิลปิน ปาน ธนพร (พ.ศ. 2552)
เพลง Good Morning ศิลปิน Penguin Villa (พ.ศ. 2553)
เพลง ให้เวลากับน้ำตาแค่วันเดียว ศิลปิน โรส ศิรินทิพย์ (พ.ศ. 2554)
ผลงานด้านต่าง ๆ > โฆษณา

โทรศัพท์มือถือ Ericsson
วันทูคอล
ครีมบำรุงผิว พอนด์
ครีมอาบน้ำ LUX
นูโทรจีน่าดีพคลีนโฟม
โฟมล้างหน้า Clean & Clear
Smooth E Scrub
รสดีเมนูผัดกระเพรา
คนอร์แกงเขียวหวาน
แชมพูเคลียร์
ขนมคอร์นพัฟฟ์
ร้านเบเกอรี่ S&P
ซานตาเฟ่
เจเล่ Super Light
บาร์บีคิว พลาซ่า
ทเวลพลัส
แป้งเย็นเภสัช
โยเกิร์ต บีทาเก้น
นมแมกโนเลีย กิ่งโกะพลัส
แบรนด์วีต้าเบอร์รี่
เครื่องสําอาง BSC
ผลงานด้านต่าง ๆ > ผู้ประกาศข่าว

Weekend Delivery คู่กับ คริสโตเฟอร์ ไรท์ และ ณัชชานันท์ พีระณรงค์ (ช่อง 3 แฟมิลี่) ทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 12:00 - 13:00 น. (ยุติการปฏิบัติหน้าที่เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2558)
ผลงานด้านต่าง ๆ > วิทยุ

ดีเจคลื่น EAZY FM 105.5 ช่วง Best Of The Best เวลา 9:30 - 12:00 น. วันจันทร์-ศุกร์ (2557 - 2 ตุลาคม 2558)
ผลงานด้านต่าง ๆ > ผลงานด้านอื่นๆ

ร้องเพลงประกอบละคร ตลาด โรงเจ ลิเก ความรัก ชื่อเพลง "ไม่รักทำไมไม่คิดถึง" คู่กับ อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร
พากย์เสียง มู่หลาน ในภาพยนตร์การ์ตูนของวอล์ต ดิสนีย์ เรื่อง MULAN (มู่หลาน)
พากย์เสียง "อเล็กซ์ มันเดย์" ในภาพยนตร์เรื่อง Charlie's Angels: Full Throttle (นางฟ้าชาร์ลี 2 : เสน่ห์เข้มทะลุพิกัด)
พิธีกรงานอีเว้นท์ต่าง ๆ ตามห้างสรรพสินค้าชั้นนำทั่วไป
พากย์เสียงภาษาไทย เกม "Line เกมเศรษฐี หรือ Line Let's Get Rich"
รางวัล

รางวัล The Bangkok Post’s Women of the Year สาขา Social Services โดย Bangkok Post
รางวัลผู้เสียสละเพื่อสังคม โดยกระทรวงการพัฒนาสังคมเเละความมั่นคงของมนุษย์
รางวัลผู้ปิดทองหลังพระ โดยสมาคมนักข่าวอาชญากรรมแห่งประไทย
รางวัลพิฆเนศวร สาขา พิธีกรหญิงดีเด่น จากรายการ DNA TALK บุกคนต้นแบบ โดยสมัชชานักจัดรายการข่าววิทยุโทรทัศน์หนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 14 สาขา พิธีกรแห่งปี โดย ฝ่ายธุรกิจไนน์เอ็นเตอร์เทน สำนักข่าวไทย อสมท