stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่น้ำหนุมาน

| แม่น้ำหนุมาน แควหนุมาน, แควน้ำใส, แควน้อย> ที่ตั้ง |
| --- | --- |
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปราจีนบุรี
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: จุดบรรจบระหว่างห้วยใสน้อยกับห้วยใสใหญ่
 • ตำแหน่ง: ตำบลสำพันตาและตำบลสะพานหิน อำเภอนาดี
 • พิกัด: 14°08′48.7″N 101°43′53.4″E﻿ / ﻿14.146861°N 101.731500°E﻿ / 14.146861; 101.731500
 
ปากน้ำ: จุดบรรจบกับแม่น้ำพระปรง
 • ตำแหน่ง: ตำบลกบินทร์ อำเภอกบินทร์บุรี
 • พิกัด: 13°59′10.2″N 101°42′31.0″E﻿ / ﻿13.986167°N 101.708611°E﻿ / 13.986167; 101.708611
ความยาว: 27 กิโลเมตร (17 ไมล์)
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: ลุ่มน้ำบางปะกง
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: ห้วยใสใหญ่, ห้วยยาง, ห้วยโสมง
 • ขวา: ห้วยใสน้อย, คลองตากล่ำ, คลองผึ้ง
แม่น้ำหนุมาน หรือ แควหนุมาน เป็นลำน้ำสายหนึ่งในจังหวัดปราจีนบุรี ตั้งต้นจากจุดที่ห้วยใสน้อยและห้วยใสใหญ่ไหลมารวมกันในเขตอำเภอนาดี แล้วไหลลงทางทิศใต้ ผ่านพื้นที่ราบ และเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอนาดีกับอำเภอกบินทร์บุรี มีห้วยโสมง (แควโขมง) ไหลมาร่วมด้วยทางฝั่งซ้าย จากนั้นไหลเข้าเขตอำเภอกบินทร์บุรี ก่อนจะไหลไปรวมกับแม่น้ำพระปรงที่มาจากทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ กลายเป็นจุดเริ่มต้นของแม่น้ำบางปะกงหรือแม่น้ำปราจีนบุรี มีความยาวประมาณ 27 กิโลเมตร ตอนต้นน้ำมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "แควน้ำใส" ส่วนตอนปลายน้ำมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "แควน้อย" (คู่กับ "แควใหญ่" หรือแม่น้ำพระปรง)
พื้นที่ตอนล่างของแม่น้ำหนุมานในอดีตเป็นที่ตั้งของบ้านด่านที่เรียกว่า "ด่านหนุมาน" มีชุมชนชาวลาวเวียงอาศัยอยู่เป็นกลุ่มใหญ่มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นบ้านด่านสําหรับเฝ้าระวังในเส้นทางเดินทัพไปยังเขมร มีศาลเจ้าพ่อหนุมานตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ ห่างจากบ้านใต้ ตำบลเมืองเก่า ราว 1 กิโลเมตร ภายหลังชาวบ้านรื้อถอนศาลเพื่อบูรณะและย้ายให้มาอยู่ใกล้กับชุมชนเมื่อ พ.ศ. 2500 ในปัจจุบันตั้งอยู่ติดกับหนองหนุมาน ส่วนที่บ้านปากน้ำ ตำบลกบินทร์ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำหนุมานกับแม่น้ำพระปรงไหลมาบรรจบกันนั้น มีชุมชนที่เป็นศูนย์รวมการคมนาคมในราว พ.ศ. 2449 ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
แผ่นผ้าสัญญารางวัล

"แผ่นผ้าสัญญารางวัล" ที่ออกให้กับ กลุ่มอาสาสมัครอเมริกัน ฟลายอิงไทเกอส์ ตัวอักษรจีนอ่านว่า: "ชาวต่างชาติคนนี้เดินทางมายังจีนเพื่อช่วยในการทำสงคราม ทหารและพลเรือนทุกคนควรช่วยเหลือและปกป้องเขา" (คอลเลกชัน R.E. Baldwin)
แผ่นปลิวที่แสดงภาพนักบินชาวอเมริกันกำลังเปิดเสื้อแจ็กเก็ตเพื่อแสดงให้เกษตรกรชาวจีนเห็น "แผ่นผ้าสัญญารางวัล" ของเขาในรูปของธงชาติอเมริกัน ลูกศรชี้ไปที่เครื่องหมายสงครามยุทธบริเวณจีน-พม่า-อินเดีย (China-Burma-India (CBI) Theater)
แผ่นผ้าสัญญารางวัลที่นักบินสหประชาชาติใช้ในช่วงสงครามเกาหลี (อนุสรณ์สถานสงครามออสเตรเลีย)

ข้อความ (ภาษาจีน เกาหลี ญี่ปุ่น และอังกฤษ) บอกว่า:ฉันเป็นนักบินชาวอเมริกัน (สหประชาชาติ) เครื่องบินของฉันถูกยิงตกและฉันต้องการความช่วยเหลือ แต่ฉันอยากกลับมาต่อสู้อีกครั้งเพื่อสันติภาพของโลกและประเทศของคุณหากคุณจะช่วยฉันและตัวคุณเองโดยพาฉันไปที่หน่วยอเมริกันที่ใกล้ที่สุด รัฐบาลของฉันจะให้รางวัลแก่คุณ ช่วยฉันและเราจะช่วยคุณ
แผ่นผ้าสัญญารางวัล (อังกฤษ: blood chit จีน: 血幅; พินอิน: xuè fú) เป็นจดหมายที่จัดทำโดยบุคลากรทางทหารและจ่าหน้าเพื่อส่งข้อความถึงพลเรือนคนใดก็ตามที่อาจพบกับหน่วยบริการของกองทัพที่ติดอาวุธ เช่น นักบินที่ถูกยิงตก ซึ่งกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก นอกจากจดหมายดังกล่าวจะช่วยระบุว่าบุคลากรของกำลังดังกล่าวเป็นมิตรแล้ว จดหมายยังช่วยแสดงข้อความขอความช่วยเหลือเพื่อช่วยให้สมาชิกได้รับความช่วยเหลือทุกครั้ง
นิรุกติศาสตร์

ชื่ออื่น ได้แก่ ธงหลบหนี (escape flag) และธงประจำตัว (identification flag จีน: 人物證明書; พินอิน: rénwù zhèngmíng shū) "Chit" เป็นคำภาษาอังกฤษแบบบริเตนสำหรับเอกสารขนาดเล็ก บันทึก หรือบัตร ซึ่งแสดงถึงหนี้ที่ต้องชำระ เป็นคำแองโกล-อินเดียนตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 มาจากภาษาฮินดีว่า citthi
ประวัติ

การใช้แผ่นผ้าสัญญารางวัลครั้งแรกอาจเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2336 เมื่อนักบอลลูนชาวฝรั่งเศส ฌอง-ปิแอร์ บลองชาร์ด สาธิตบอลลูนลมร้อนของเขาในสหรัฐ เนื่องจากเขาไม่สามารถควบคุมทิศทางของบอลลูนได้จึงไม่มีใครรู้ว่าเขาจะลงจอดที่ไหน เนื่องจากบลังชาร์ดไม่ได้พูดภาษาอังกฤษ ตามตำนาน จอร์จ วอชิงตันจึงได้ส่งจดหมายให้เขาโดยระบุว่าพลเมืองสหรัฐ ทุกคนจำเป็นต้องช่วยเหลือเขาให้เดินทางกลับไปยังฟิลาเดลเฟีย
ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นักบินของกองบินหลวงสหราชอาณาจักร (British Royal Flying Corps) ในอินเดียและเมโสโปเตเมียถือ "goolie chit" ที่พิมพ์เป็นภาษาท้องถิ่น 4 ภาษา ซึ่งสัญญาว่าจะให้รางวัลแก่ใครก็ตามที่จะช่วยนำนักบินชาวอังกฤษที่ไม่ได้รับอันตรายกลับคืนสู่แนวรบของสหราชอาณาจักร นายทหารอังกฤษ จอห์น มาสเตอร์ส บันทึกไว้ในอัตชีวประวัติของเขาว่า ผู้หญิงปาทานในจังหวัดชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือ (พ.ศ. 2444-2498) ของบริติชอินเดีย (ปัจจุบันคือปากีสถาน) ในช่วงสงครามแองโกล-อัฟกัน ทหารที่ไม่ใช่มุสลิมที่ถูกจับ เช่นชาวอังกฤษและซิกข์ จะต้องถูกตัดศีรษะและตอนอัณฑะ
ในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง นักบินอาสาสมัครชาวต่างชาติของฟลายอิงไทเกอส์ (Flying Tigers) ได้ถือจดหมายที่พิมพ์เป็นภาษาจีนเพื่อแจ้งให้คนในพื้นที่ทราบว่านักบินต่างชาติรายนี้กำลังต่อสู้เพื่อจีน และจำเป็นต้องช่วยเหลือพวกเขา ข้อความจากแผ่นผ้าสัญญารางวัลดังกล่าวแปลได้ ดังนี้:
I am an American airman. My plane is destroyed. I cannot speak your language. I am an enemy of the Japanese. Please give me food and take me to the nearest Allied military post.
You will be rewarded.
ฉันเป็นนักบินอเมริกัน เครื่องบินของฉันถูกทำลาย ฉันไม่สามารถพูดภาษาของคุณได้ ฉันเป็นศัตรูของญี่ปุ่น กรุณาให้อาหารแก่ฉันและพาฉันไปที่กองทหารสัมพันธมิตรที่ใกล้ที่สุด
คุณจะได้รับรางวัล
ในแผ่นผ้าสัญญารางวัลของสหประชาชาติจากสงครามเกาหลี มีเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่นว่าผู้ให้ความร่วมมือจะได้รับรางวัลและควรช่วยเหลือเพื่อ 'ผลประโยชน์' ของตัวเขาเอง
ประวัติ > กองทัพสหรัฐ

เมื่อสหรัฐเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สองอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 อุปกรณ์ดำรงชีพของลูกเรือได้รวมเอาแผ่นผ้าสัญญารางวัลที่พิมพ์เป็นภาษาต่าง ๆ 50 ภาษา พร้อมกับธงชาติสหรัฐและสัญญาว่าจะให้รางวัลสำหรับผู้ที่นำนักบินที่เดินทางกลับมาอย่างปลอดภัย ชุดนี้อาจรวมถึงของขวัญ เช่น เหรียญทองคำ แผนที่ หรือเข็มเย็บผ้า ลูกเรือการบินของสหรัฐจำนวนมากที่บินทั่วทวีปเอเชียมีการเย็บ "แผ่นผ้าสัญญารางวัล" ไว้ที่ด้านหลังเสื้อแจ็คเก็ต บางหน่วยได้เพิ่มแผ่นผ้าสัญญารางวัลติดไปกับชุดนักบินของลูกเรือ ในขณะที่หน่วยอื่น ๆ ก็ได้ให้แผ่นผ้าสัญญารางวัลเฉพาะในบางเที่ยวบินเท่านั้น ปัจจุบันแผ่นผ้าสัญญารางวัลเป็นสิ่งของที่รับผิดชอบโดยหน่วยรับกลับกำลังพลร่วม (Joint Personnel Recovery Agency) จดหมายรูปแบบล่าสุดของรัฐบาลสหรัฐเป็นเอกสารที่ทำมาจากวัสดุไทเวค (Tyvek) แผ่นเล็ก ๆ ที่มีธงชาติสหรัฐ และข้อความในหลายภาษาที่ระบุว่าสหรัฐจะให้รางวัลแก่ใครก็ตามที่ช่วยเหลือผู้ถือจดหมายดังกล่าวจนปลอดภัย ซึ่งวัตถุเหล่านี้ถือเป็นสัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษรของรัฐบาลสหรัฐ นายพล นอร์แมน ชวาร์ซคอพฟ์ ที่เกษียณอายุแล้วเล่าว่าหน่วยธรรมนูญทหาร CENTCOM ในช่วงสงครามอ่าวได้ส่งต่อการอนุมัติของนายพล นอร์แมน ให้กับนักบินสหรัฐเพื่อถือเป็นแผ่นผ้าสัญญารางวัล
ประวัติ > กองทัพสหราชอาณาจักร

ตัวอย่างแผ่นผ้าสัญญารางวัลที่ออกให้กับเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศของสหราชอาณาจักรในอินเดียในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 จะพิมพ์บนผ้าไหมแผ่นบางขนาด 20 x 11½ นิ้ว (ประมาณ 50 x 30 ซม.) ; มีธงยูเนียนแจ็กพิมพ์อยู่ที่ด้านซ้ายบน และมีข้อความภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสอยู่ข้างๆ:
Dear Friend,

I am an Allied fighter. I did not come here to do any harm to you who are my friends.  I only want to do harm to the Japanese and chase them away from this country as quickly as possible.

If you will assist me, my Government will sufficiently reward you when the Japanese are driven away.
เพื่อนไทยที่รัก

ข้าพเจ้าเป็นนักรบฝ่ายพันธมิตร์ ข้าพเจ้าไม่ได้มาทำร้ายท่านชาวไทยซึ่งเป็นเพื่อนรักของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าต้องการทำร้ายญี่ปุ่น และขับไล่มันออกจากเมืองไทยโดยเร็วที่สุด ถ้าท่านนำตัวข้าพเจ้าไปให้กองทหารพันธมิตรซึ่งตั้งอยู่ใกล้ที่สุด รัฐบาลข้าพเจ้าจะให้รางวัลแก่ท่านอย่างงาม
พื้นที่หลักของเอกสารจัดพิมพ์เป็นสามคอลัมน์โดยมีข้อความเดียวกันในภาษาเอเชีย 15 ภาษา เช่น ภาษามาเลย์ พม่า ทมิฬ ไทย และเบงกาลี
แผ่นผ้าสัญญารางวัล (Blood chit) หรือ golie chits ดังกล่าวออกให้กับนักบินของกองทัพอากาศในช่วงสงครามอ่าว โดยระบุผู้ถือว่าเป็นมิตรและออกเหรียญอธิปไตยทองคำเป็นสิ่งจูงใจ ปีเตอร์ แรตคลิฟฟ์ เล่าว่าเหรียญดังกล่าวได้ออกให้กับหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศก่อนนำออกไปใช้งาน เหรียญอธิปไตยทองคำจะต้องถูกส่งกลับ เว้นแต่ทหารจะพิสูจน์ได้ว่ามีการใช้อย่างถูกกฎหมาย ปีเตอร์ เดอ ลา บิลลิแยร์ ยังเล่าอีกว่าลูกเรือของกองทัพอากาศทั้งหมดได้รับทองคำ "800 ปอนด์" เพื่อใช้อำนวยความสะดวกในการหลบหนีในกรณีที่เกิดปัญหาขึ้น และยังมีข้อความที่เขียนเป็นภาษาอาหรับด้วย ซึ่งสัญญาว่ารัฐบาลของสมเด็จพระราชินี จะจ่ายเงินจำนวน 5,000 ปอนด์ให้กับใครก็ตามที่ส่งคืนตัวนักบินที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร” อดีตจ่าสิบเอก คริส ไรอัน อดีตหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศก็ได้รับข้อความแผ่นผ้าแบบเดียวกันและมอบให้แก่คนขับรถชาวซีเรียคนหนึ่งระหว่างที่เขาหลบหนีออกจากอิรัก
ประวัติ > สหรัฐระหว่างสงครามเย็น

ในช่วงสงครามเย็น นักบินอเมริกันที่บินลาดตระเวนในประเทศกลุ่มตะวันออกจะได้รับแผ่นผ้าสัญญารางวัลในภาษาต่าง ๆ เหล่านั้น (เช่น โปแลนด์ เช็ก และฮังการี) ข้อความดังกล่าวอ่านว่า:
I am an American. I do not speak your language. I need food, shelter and assistance. I will not harm you; I have no malice toward your people. If you help me, my government will reward you.

ฉันเป็นคนอเมริกัน ฉันไม่สามารถพูดภาษาของคุณได้ ฉันต้องการอาหาร ที่พัก และความช่วยเหลือ ฉันจะไม่ทำร้ายคุณ ฉันไม่มีความอาฆาตพยาบาทต่อประชากรของพวกคุณ ถ้าคุณช่วยฉัน รัฐบาลของฉันจะให้รางวัลคุณ
ประวัติ > กองทัพนอร์เวย์

หน่วยคอมมานโดของนอร์เวย์ (spesialjegere) มีการใช้งานแผ่นผ้าสัญญารางวัลในช่วงสงครามในอัฟกานิสถาน ในผ้าไหม เย็บที่ด้านในของเข็มขัดเครื่องแบบ
บรรณานุกรม

Rossi, J.R. "AVG American Volunteer Group - Flying Tigers".
แหล่งข้อมูลอื่น

The Flying Tigers blood chit
Blood Chits of the CBI Theater
Personnel Recovery in the Department of Defense
Photo of US Afghanistan Blood Chitct
Chivers, C.J. (29 March 2012). "A Short History of Blood Chits: Greetings From the Lost, Seeking Help". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 12 September 2016.
แผ่นผ้าสัญญารางวัลหนังสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 (สำหรับแจ็กเก็ตนักบิน) ติดธงชาติสหรัฐ และสาธารณรัฐจีน แปลได้ว่า "ชาวต่างชาติ (สหรัฐอเมริกา) รายนี้เดินทางมายังจีนเพื่อช่วยในการทำสงคราม ทหารและพลเรือนทุกคนควรช่วยเหลือ ปกป้องและให้การรักษาพยาบาลแก่เขา”
แม่น้ำสายบุรี

| แม่น้ำสายบุรี คลองอัยยาเด๊ะ> ที่ตั้ง |
| --- | --- |
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นราธิวาส, ยะลา, ปัตตานี
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: เขาบาตูตาโมง เขาลีแป และเขาอาเนาะยง
 • ตำแหน่ง: ตำบลมาโมง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส
 
ปากน้ำ: อ่าวไทย
 • ตำแหน่ง: ตำบลปะเสยะวอและตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี
 • พิกัด: 6°43′07.5″N 101°38′23.5″E﻿ / ﻿6.718750°N 101.639861°E﻿ / 6.718750; 101.639861
ความยาว: 202 กิโลเมตร (126 ไมล์)
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: ลุ่มน้ำภาคใต้ฝั่งตะวันออกตอนล่าง
แม่น้ำสายบุรี เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา และจังหวัดปัตตานี ต้นน้ำเกิดจากเขาบาตูตาโมง เขาลีแป และเขาอาเนาะยงในเขตอำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส ไหลจากทางทิศใต้ขึ้นไปทางทิศเหนือ ผ่านเขตอำเภอจะแนะ อำเภอศรีสาคร และอำเภอรือเสาะ เข้าเขตจังหวัดยะลา ผ่านเขตอำเภอรามัน จากนั้นเข้าเขตจังหวัดปัตตานี ผ่านเขตอำเภอกะพ้อ ก่อนไปลงอ่าวไทยในเขตอำเภอสายบุรี แม่น้ำมีความยาวประมาณ 202 กิโลเมตร ตอนต้นน้ำเรียกว่า คลองอัยยาเด๊ะ
ลำน้ำสายบุรีมีลักษณะคดโค้ง มีตลิ่งสูงชัน มีแนวแก่งหินกลางลำน้ำ บางแห่งเป็นเวิ้งหาดทรายและในแม่น้ำมีร่องน้ำลึก ตลอดแนวทิวเขาสันกาลาคีรีเขตภูมิประเทศนี้มีลำน้ำสาขามากมายที่เกิดจากร่องลำธารต่าง ๆ บนภูเขา ลำธารเหล่านี้ไหลลงสู่แม่น้ำสายบุรี คลองสาขาที่สำคัญและมีขนาดใหญ่จะอยู่ทางทิศเหนือใกล้ชายฝั่งทะเล ได้แก่ คลองบีโฆ คลองสายบุรี คลองไม้แก่น คลองกอตอ และคลองปะดอซา
ผู้คนที่อยู่อาศัยที่พื้นที่ลุ่มแม่น้ำนี้ส่วนใหญ่มีอาชีพทำสวนยางพาราและสวนไม้ผลเช่นทุเรียนหรือลองกอง แบ่งเขตวัฒนธรรมเป็น 2 แบบ คือ นิเวศวัฒนธรรมภูเขา ซึ่งตั้งบ้านเรือนในเขตภูเขา ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มบ้านใหม่ที่คนจากภายนอกอพยพมาบุกเบิกพื้นที่ป่าเพื่อเกษตรกรรม เช่น บ้านไอร์แตแต บ้านไอร์บาลิง บ้านไอร์จูโจ๊ะ เป็นต้น อีกกลุ่มหนึ่งคือ นิเวศวัฒนธรรมที่ราบลุ่ม ซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ในที่ราบลุ่มทุ่งนาระหว่างภูเขากับแม่น้ำสายบุรี มีประวัติศาสตร์อันยาวนานเกือบสองร้อยปี ได้แก่ บ้านซากอ บ้านตอแล และบ้านตามุงในอำเภอศรีสาคร
แอบรักแอบลับ

| แอบรักแอบลับ |
| --- | --- |
ヒメアノ～ル
กำกับ: เคซูเกะ โยชิดะ
เขียนบท: มิโนรุ ฟูรูยะ
บทภาพยนตร์: เคซูเกะ โยชิดะ
นักแสดงนำ: โก โมริตะ กากุ ฮามาดะ
กำกับภาพ: ทากายูกิ ชิดะ
ตัดต่อ: ชินอิจิ ซูซูกิ
ดนตรีประกอบ: ทากาชิ โนมูระ
ผู้จัดจำหน่าย: นิกกัตสึ
วันฉาย: 25 เมษายน 2559 (อูดิเน) 28 พฤษภาคม 2559 (ญี่ปุ่น)
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภาษา: ภาษาญี่ปุ่น
แอบรักแอบลับ (ญี่ปุ่น: ヒメアノ～ル; โรมาจิ: Himeanōru; ทับศัพท์: ฮิเมะ อาโนรุ) เป็นภาพยนตร์ตลกร้ายระทึกขวัญโรแมนติกที่ได้เค้าโครงเรื่องจากมังงะในชื่อเดียวกันที่เขียนโดยมิโนรุ ฟูรูยะ ลงนิตยสารรายสัปดาห์ในช่วงปี พ.ศ. 2551 จนถึง พ.ศ. 2553 ส่วนฉบับภาพยนตร์กำกับโดยเคซูเกะ โยชิดะ และตามระบบจำแนกประเภทภาพยนตร์ขององค์กรพิจารณาจริยธรรมในภาพยนตร์ เรื่องนี้ถูกจัดอยู่ในระดับ อาร์-15+ ในประเทศญี่ปุ่น ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 2 ของมิโนรุที่ได้ฉายในโรงภาพยนตร์ต่อจากเรื่องรักรากเลือดในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์เรื่องยาวนี้เป็นการเปิดตัวการแสดงครั้งแรกของนักร้องวงบอยแบนด์วีซิกซ์ "โก โมริตะ" โดยแสดงเป็นตัวร้ายและได้ กากุ ฮามาดะ เป็นตัวเอกใสซื่อไม่มีพิษภัย พร้อมกับนักแสดงอื่น ๆ ที่ติดอยู่ในวังเวียนรักสามเส้าและความสัมพันธ์เพื่อนที่ยุ่งเหยิง แอบรักแอบลับฉายครั้งแรกที่อูดิเน่ ฟาร์อีสต์ ฟิล์ม เฟสติวัล ประเทศอิตาลี ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559 และฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 28 พฤษภาคมปีเดียวกัน
นักแสดง

โก โมริตะ แสดงเป็น โซอิจิ โมริตะ
กากุ ฮามาดะ แสดงเป็น ซูซูมุ โอกาดะ
ไอมิ ซัตสึกาวะ แสดงเป็น ยูกะ อาเบะ
สึโยชิ มูโระ แสดงเป็น ยูจิ อันโดะ
เรียวซูเกะ โคมากิเนะ แสดงเป็น วากูซะ โคซูเกะ
มาโฮะ ยามาดะ แสดงเป็น คูมิโกะ (แฟนสาวของวากูซะ)
อิซามุ โนบูเอะ แสดงเป็น ไอ อีดะ (เพื่อนสนิทของยูกะ)
เอชิน ฮายาชิดะ แสดงเป็น คาวาชิมะ
ซาโตชิ ยามานากะ แสดงเป็น เพื่อนบ้านของยูกะ
มาโกโตะ โอตาเกะ แสดงเป็น หัวหน้าบริษัททำความสะอาด
การฉาย

ฉายครั้งแรกที่อูดิเน่ ฟาร์อีสต์ ฟิล์ม เฟสติวัล ประเทศอิตาลี ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559 ฉายที่ซานดิเอโก เอเชียน ฟิล์ม เฟสติวัล ในวันที่ 7 พฤษจิกายน เมืองแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย โรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 28 พฤษภาคม และโรงภาพยนตร์ไต้หวันในวันที่ 30 กันยายนปีเดียวกัน
มังงะ

ฮิเมะอาโนรุ เป็นมังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดโดยมิโนรุ ฟูรูยะ ลงนิตยสารรายสัปดาห์ในช่วงปี พ.ศ. 2551 จนถึง พ.ศ. 2553 ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะในรูปแบบของทังโกบงทั้งหมด 6 เล่ม มังงะเรื่องนี้เล่าเรื่องของสองเพื่อนร่วมห้องในอดีต ซูซูมุ โอกาดะ และ โซอิจิ โมริตะ ที่ทั้งคู่ได้เดินทางกันไปตามเส้นทางที่แตกต่างกัน เมื่อโอกาดะผู้สิ้นหวังตกอยู่ในสถานการณ์คล้ายกับภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ที่ทำงานให้กับบริษัททำความสะอาด โซอิจิ กำลังค่อย ๆ คลานเข้าสู่ความมืดมิด ตกอยู่ในอดีตของเขา และเป็นฆาตกรต่อเนื่องในที่สุด
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์

| โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์ |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ
กำกับ: คุซุบะ โคโซ กำกับแอนิเมชัน : คุริโอะ มาซาฮิโระ
เขียนบท: ต้นฉบับ : ฟุจิโกะ เอฟ. ฟุจิโอะ บทภาพยนตร์ : ชิมิสุ ฮิงาชิ
นักแสดงนำ: วะซะบิ มิซุตะ   เมะงุมิ โอะฮะระ   ยุมิ คะกะซุ   ซุบะรุ คิมุระ  โทะโมะกะซุ เซะกิ จิอากิ ฟูจิโมโต้
กำกับภาพ: Katsuyoshi Kishi
ตัดต่อ: Toshihiko Kojima
ดนตรีประกอบ: ซาวาดะ คัน
บริษัทผู้สร้าง: Shin-Ei Animation  
ผู้จัดจำหน่าย:  โตโฮ    โรส มีเดีย
วันฉาย:  3 มีนาคม พ.ศ. 2555  18 ตุลาคม พ.ศ. 2555
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ทำเงิน: 3.62 พันล้านเยน
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์ (ญี่ปุ่น: ドラえもん のび太と奇跡の島 ～アニマル アドベンチャー～; โรมาจิ: Doraemon Nobita to Kiseki no Shima ~Animaru Adobenchā~) เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 32 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) และถือเป็นการครบ 100 ปีก่อนวันเกิดของโดราเอมอน ซึ่งเกิดในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2112 (พ.ศ. 2655) รวมถึงได้รับการผลิตเป็นวิดีโอเกมสำหรับระบบ นินเทนโด ทรีดีเอส  เข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2555 
โดยฉายไปได้ 5 สัปดาห์ รายได้รวมที่ฉายในประเทศไทย $354,767 (ซึ่งเป็นรายได้ที่มากกว่าของ 2 ตอนที่ผ่านมา)
เรื่องย่อ

โดราเอมอน โนบิตะและผองเพื่อนได้หลุดเข้าไปในเกาะลึกลับ แสนมหัศจรรย์ซึ่งเต็มไปสิงสาราสัตว์ยุคโบราณที่ใกล้สูญพันธุ์อาทิ นกอีมู, เสือเขี้ยวดาบ, นกโดโด เป็นต้น และเหตุการณ์ก็เริ่มวุ่นวายเมื่อ โนบิตะ พบกับเด็กหนุ่มชาวพื้นเมืองที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนโนบิตะ พวกเขาจึงพบว่าดินแดนแห่งนี้มีความลับอันน่าทึ่ง ด้วยพลังธรรมชาติซ่อนเร้นอยู่ และแน่นอนว่ามีศัตรูที่หมายปองพลังเหล่านั้นกำลังปรากฏอยู่ด้วย จนนำไปสู่การต่อสู้บทใหม่ที่พิสูจน์มิตรภาพของพวกเขา
ผู้พากย์

| ตัวละคร | เวอร์ชันญี่ปุ่น   | เวอร์ชันไทย   |
| --- | --- | --- |
| โดราเอมอน | วาซาบิ มิซึตะ | ฉันทนา ธาราจันทร์ |
| โนบิตะ | เมงุมิ โอฮาระ | ศันสนีย์ วัฒนานุกูล |
| ชิซุกะ | ยูมิ คากาซึ | ศรีอาภา เรือนนาค |
| ไจแอนท์ | ซึบารุ คิมูระ | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ |
| ซึเนโอะ | โทโมกาซึ เซกิ | อรุณี นันทิวาส |
| เดคิสุงิ | ชิโอโกะ ฮางิโนะ | สุลัคษณา เทพหัสดิน ณ อยุธยา |
| โดรามี่ | จิอากิ ฟูจิโมโต้ | อรุณี นันทิวาส |
| โครอน | นานะ มิซึกิ | ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ |
| ดร.เคลลี่ | Atsuko Tanaka | เบญจวรรณ วนิชจิวพันธ์ |
| อะไรหว่า/โนบิ โนบิสุเกะ (ตอนเด็ก) | Masako Nozawa | ศรีอาภา เรือนนาค |
| ชาร์แมน | Kōichi Yamadera | ธีระ โรจนานันท์ |
| กอนสึเกะ | Naoki Tatsuta | ภัคภูมิ ลิ้มมานะสภาพร  |
| โนบิสึเกะ |  | ธีระ โรจนานันท์ |
| ทามาโกะ |  | สุลัคษณา เทพหัสดิน ณ อยุธยา |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
โดราเอมอน ตอน โนบิตะผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์ ที่สยามโซน
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กโดราเอมอน โดย ฟูจิโกะ เอฟ>  ฟูจิโอะ |
| --- | --- |
แฟรนไชส์:  มังงะ โดราเอมอนพลัส  แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน  โดราเบส  อนิเมะ 
ตัวละคร:  โดราเอมอน  โนบิตะ  ชิซุกะ  ไจแอนท์  ซึเนโอะ  โดเรมี  ตัวละครรอง 
ภาพยนตร์:  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ  นักบุกเบิกอวกาศ  ตะลุยแดนมหัศจรรย์  ผจญภัยใต้สมุทร  ท่องแดนเวทมนตร์  สงครามอวกาศ  สงครามหุ่นเหล็ก  เผชิญอัศวินไดโนเสาร์  ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว  ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ  ตะลุยดาวต่างมิติ  ตะลุยแดนอาหรับราตรี  บุกอาณาจักรเมฆ  ฝ่าแดนเขาวงกต  สามอัศวินในจินตนาการ  บันทึกการสร้างโลก  ผจญภัยสายกาแล็คซี่  ตะลุยเมืองตุ๊กตาไขลาน  ผจญภัยเกาะมหาสมบัติ  ตะลุยอวกาศ  ตำนานสุริยกษัตริย์  อัศวินแดนวิหค  ตะลุยอาณาจักรหุ่นยนต์  มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม  ท่องอาณาจักรโฮ่งเหมียว  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ (2006)  ตะลุยแดนปีศาจกับ 7 ผู้วิเศษ  ตำนานยักษ์พฤกษา  นักบุกเบิกอวกาศ (2009)  สงครามเงือกใต้สมุทร  ผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~  ผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์  ล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ  บุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับ 5 สหายนักสำรวจ  ผู้กล้าแห่งอวกาศ  กำเนิดประเทศญี่ปุ่น  คาชิ-โคชิ การผจญภัยขั้วโลกใต้ของโนบิตะ  เกาะมหาสมบัติของโนบิตะ  สำรวจดินแดนจันทรา  ไดโนเสาร์ตัวใหม่ของโนบิตะ  สงครามอวกาศจิ๋วของโนบิตะ  ฟากฟ้าแห่งยูโทเปียของโนบิตะ  โลกแห่งซิมโฟนี่ของโนบิตะ 
ภาพยนตร์ 3DCG:  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2 
วิดีโอเกม:  โดราเอมอน  โดราเอมง: เมกิว ไดซากุเซ็น  Giga Zombie no Gyakushū  Doraemon 3D Movie Maker  SOS! Otogi no Kuni  Nobita to Mittsu no Seireiseki  Nobita to Hikari no Shinden  Nobita no Machi SOS!  Makai no Dungeon  Doraemon no Quiz Boy 2  Minna de Asobō! Minidorando  Nobita's Dinosaur 2006 DS  Nobita no Shin Makai Daibouken DS  Doraemon Wii  Nobita and the Green Giant Legend DS  โดรางานะ  โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน 
  หมวดหมู่ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน
โคฟุง

ไดเซ็งโคฟุง โคฟุงที่ใหญ่ที่สุด มีความยาวกว่า 400 เมตร เป็นโคฟุงรูปกุญแจ
โคฟุง (ญี่ปุ่น: 古墳; โรมาจิ: Kofun; แปลว่า "สุสานโบราณ") เป็นสุสานดินขนาดใหญ่ที่พบได้ในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะที่บริเวณเกาะต่าง ๆ ของประเทศญี่ปุ่น โคฟุงส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นมาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 3 จนถึงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 7
คำว่า "โคฟุง" มีที่มาจากคำว่า "ยุคโคฟุง" ซึ่งหมายถึงช่วงเวลาระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 3 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น โคฟุงเป็นเนินดินที่มีรูปร่างหลากหลายและแตกต่างกันออกไปตามช่วงเวลาที่ถูกสร้างขึ้นมา
ภาพรวม

โคฟุงแต่ละแห่งมีเนินดินรูปร่างแตกต่างกันออกไป แต่รูปร่างที่พบบ่อยที่สุดคือรูปกุญแจ กล่าวคือ เมื่อมองจากด้านบน จะเห็นเนินดินด้านหนึ่งเป็นรูปวงกลม ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นสี่เหลี่ยม นอกจากรูปกุญแจแล้ว โคฟุงหลาย ๆ แห่งยังมีรูปร่างเป็นวงกลม หรือสี่เหลี่ยมด้วย
โคฟุงบางแห่งอาจยาวเพียงไม่กี่เมตร ส่วนบางแห่งอาจยาวนับร้อยเมตรก็ได้ โคฟุงที่ใหญ่ที่สุดคือไดเซ็งโคฟุง มีความยาว 400 เมตร เป็นสุสานของจักรพรรดินินโตกุ ตั้งอยู่ที่นครซาไกในจังหวัดโอซากะ
ภาพรวม > ที่ตั้งและจำนวน

มีการค้นพบโคฟุงนับแสนแห่งทั่วประเทศญี่ปุ่น แม้แต่เกาะที่ห่างไกล เช่น เกาะนิชิโนะชิมะ ซึ่งตั้งอยู่ในทะเลญี่ปุ่น ก็มีการค้นพบโคฟุงเช่นกัน
มีการค้นพบโคฟุงทั้งหมด 161,560 แห่ง (ข้อมูลจากปี ค.ศ. 2001) จังหวัดเฮียวโงะมีจำนวนโคฟุงมากที่สุด (16,577 แห่ง) ส่วนจังหวัดชิบะมีมากเป็นอันดับสอง (13,112 แห่ง)
ประวัติ > ยุคยาโยอิ

โคฟุงส่วนใหญ่ที่สร้างขึ้นในยุคยาโยอิจะมีลักษณะเป็นเนินดินรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่ถูกล้อมรอบโดยลำเหมือง ตัวอย่างโคฟุงจากยุคยาโยอิที่เด่นชัดที่สุด คือ เนินสุสานทาเท็ตสุกิ ตั้งอยู่ที่เมืองคูราชิกิ จังหวัดโอกายามะ เป็นโคฟุงกว้าง 5 เมตร ยาว 45 เมตร และสูง 5 เมตร รอบๆ โคฟุงมีการค้นพบชิ้นส่วนเครื่องปั้นดินเผา และภายใต้สุสานยังมีห้องอยู่ด้วย
ประวัติ > ยุคโคฟุงตอนต้น

โคฟุงรูปกุญแจแห่งแรกๆ ถูกสร้างขึ้นที่บริเวณมากิมุกุ [ja] ทางฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของที่ราบลุ่มนาระ ตัวอย่างโคฟุงที่สร้างขึ้นในยุคนี้ คือ ฮาชิฮากะโคฟุง มีความยาว 280 เมตร และสูงถึง 30 เมตร จะสังเกตได้ว่า ในยุคโคฟุงตอนต้นนั้น มีการสร้างโคฟุงที่ขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิม
ประวัติ > ยุคโคฟุงตอนปลาย

ประเพณีการสร้างสุสานโคฟุงถูกล้มเลิกไปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ตอนปลาย เนื่องจากมีการปฏิรูปครั้งใหญ่ และมีการเผยแพร่ศาสนาพุทธเข้ามาในญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

กลุ่มสุสานโบราณโมซุ-ฟูรูอิจิ
อิชิบุไตโคฟุง ตั้งอยู่ที่จังหวัดนาระ
ทัศนียภาพรอบๆ ฮาชิฮากะโคฟุง ในจังหวัดนาระ
ไพรด์พาเรด

| ไพรด์พาเรด |
| --- | --- |
เกย์ไรพด์พาเรดเซาเปาลูในปี 2014
สถานะ: ดำเนินอยู่เนินอยู่
ประเภท: เทศกาลและพาเรด
ความถี่: รายปี นิยมจัดเดือนมิถุนายน
ที่ตั้ง: ทั่วโลก
ช่วงปี: 54
ประเดิม: 27 มิถุนายน ค.ศ. 1970 (1970  -06-27) ที่ชิคาโก  28 มิถุนายน ค.ศ. 1970 (1970  -06-28) ที่เมืองใหญ่อื่น ๆ ในสหรัฐ
ไพรด์พาเรด (Pride parade) หรือ การเดินขบวนไพรด์ (Pride march), กิจกรรมไพรด์ (pride events) และ เทศกาลไพรด์ (pride festival) เป็นเทศกาลสาธารณะที่จัดขึ้นโดยชุมชนเลสเบียน, เกย์, ไบเซ็กชวล, ทรานส์เจนเดอร์, เพศนอกระบบสองเพศ และ เควียร์ (LGBTQ) เพื่อเฉลิมฉลองการยอมรับในตนเอง, ความภาคภูมิใจในเพศตนเอง, สิทธิทางกฎหมาย ในหลายโอกาสยังมีการเรียกร้องเรื่องต่าง ๆ ทางกฎหมาย เช่น การสมรสเพศเดียวกัน กิจกรรมไพรด์ส่วนใหญ่จัดขึ้นรายปี และนิยมจัดในเดือนมิถุนายนเพื่อระลึกถึงการจลาจลสโตนวอลล์ที่นิวยอร์กซิตีในปี 1969 เหตุการณ์จุดเปลี่ยนสำคัญในการเคลื่อนไหวของผู้มีความหลากหลายทางเพศยุคใหม่
ในปี 1970 ได้มีไพรด์พาเรดประกอบการประท้วงในชิคาโก, ลอสแองเจลิส, นิวยอร์กซิตี และซานฟรานซิสโก ในช่วงไล่เลี่ยกับการครบรอบหนึ่งปีเหตุการณ์ที่สโตนวอลล์ จากนั้นกิจกรรมได้เติบโตเป็นกิจกรรมใหญ่ที่จัดรายปีและมีการจัดขึ้นทั่วโลก ในปี 2019 ได้มีกิจกรรมเฉลิมฉลองไพรด์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกขึ้นในสโตนวอลล์ 50 - เวิลด์ไพรด์ นิวยอร์กซิตี 2019 จัดโดยเฮริเทจออฟไพรด์เพื่อเฉลิมฉลอง 50 ปีของเหตุจลาจลสโตนวอลล์โดยมีผู้เข้าร่วมกว่าห้าล้านคนในเฉพาะแมนฮัตตัน
แบตคันทรี

"แบตคันทรี" (อังกฤษ: Bat Country) เป็นเพลงของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวอเมริกัน อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ออกจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2548 เป็นซิงเกิลลำดับที่ 2 จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของวง ซิตีออฟอีวิล อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ได้ชนะในรายการ 'วิดีโอศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม' ที่งานประกาศผลรางวัลเอ็มทีวีวีดีโอมิวสิกอะวอร์ดส ประจำปี 2549 สำหรับเพลง "แบตคันทรี" และในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ซิงเกิลนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำโดยอาร์ไอเอเอ
เนื้อหาของเพลง

คำกล่าวต่อไปนี้ ที่รวมอยู่ในตอนเริ่มของหนังสือเรื่อง เฟียร์แอนด์โลทิงอินลาสเวกัส เป็นข้อความที่มีในเพลงนี้ 2 ครั้ง ได้แก่ ในตอนเริ่มเพลง และท่อนบริดจ์ก่อนคอรัสท่อนสุดท้าย และข้อความนี้ก็ได้แสดงให้เห็นในตอนเริ่มของมิวสิกวิดีโอ
He who makes a beast of himself gets rid of the pain of being a man.

ผู้ใดดำรงตนเยี่ยงสัตว์ ผู้นั้นจักหลุดพ้นจากความเจ็บปวดของการเป็นมนุษย์
รายชื่อเพลง

เพลงทั้งหมดแต่งโดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Bat Country" | 5:13 |
| 2. | "Beast and the Harlot" (ไลฟ์ฟรอมเดอะวาปด์ทัวร์) | 6:08 |
| 3. | "Bat Country" (มิวสิกวิดีโอ) | 4:10 |
บุคคลที่เกี่ยวข้อง

เอ็ม. แชโดวส์ – ร้องนำ
แซกกี เวนเจนซ์ – จังหวะกีตาร์, ร้องเสียงประสาน
เดอะเรฟ – กลอง, ร้องเสียงประสาน
ซินนิสเตอร์ เกตส์ – กีตาร์นำ, ร้องเสียงประสาน
จอห์นนี คริสต์ – กีตาร์เบส
แอนดรูว์ เมอร์ดอก – โปรดิวเซอร์เพลง
มาร์ก คลาสเฟลด์ – ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ
แคม แร็กแคม – งานศิลปะ