stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มดาวแม่น้ำ

| --- | --- |
 คลิกเพื่อดูรูปใหญ่
ชื่อย่อ:: Eri
ชื่อคุณศัพท์:: Eridani
สัญลักษณ์:: แม่น้ำ
ไรต์แอสเซนชัน:: 3.25 ชั่วโมง
เดคลิเนชัน:: −29°
เนื้อที่:: 1,138 ตารางองศา (อันดับที่ 6)
จำนวนดาวฤกษ์: (ความส่องสว่างปรากฏน้อยกว่า 3): 4
ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุด:: ดาวอะเคอร์นาร์ (α Eri) (ความส่องสว่างปรากฏ = 0.46)
ฝนดาวตก:: -
กลุ่มดาวที่ติดกัน:: กลุ่มดาวซีตัส กลุ่มดาวเตาหลอม กลุ่มดาวนกฟีนิกซ์ กลุ่มดาวนาฬิกา กลุ่มดาวสิ่ว กลุ่มดาวกระต่ายป่า กลุ่มดาวนายพราน กลุ่มดาววัว
มองเห็นได้ในระหว่างละติจูด +32° ถึง −90° มองเห็นได้ดีที่สุดในเวลา 21.00 น. ของเดือนธันวาคม
กลุ่มดาวแม่น้ำ (อังกฤษ: Eridanus) เป็นกลุ่มดาวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่ 6 ในกลุ่มดาว 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล และเป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มที่อยู่ในรายการของทอเลมี
กลุ่มดาวแม่น้ำมีดาวฤกษ์สว่างดวงหนึ่งที่ปลายสุดทางทิศใต้ ชื่อว่า ดาวอะเคอร์นาร์ (α Eri) จัดเป็นดาวที่มีความแป้นมากที่สุดดวงหนึ่ง การวัดรูปร่างด้วยเครื่องมือทางดาราศาสตร์พบว่าความยาวตามแนวเส้นศูนย์สูตรของดาว ยาวกว่าความยาวตามแนวขั้วราว 50% ซึงเป็นผลจากการที่ดาวอะเคอร์นาร์หมุนรอบตัวเองเร็วมาก
| ด ค กรายชื่อกลุ่มดาวโดยทอเลมี |
| --- | --- | --- |
|  แอนดรอมิดา  คนแบกหม้อน้ำ  นกอินทรี  แท่นบูชา  เรืออาร์โก  แกะ  สารถี  คนเลี้ยงสัตว์  ปู  หมาใหญ่  หมาเล็ก  แพะทะเล  แคสซิโอเปีย  คนครึ่งม้า  ซีฟิอัส   ซีตัส  มงกุฎใต้  มงกุฎเหนือ  นกกา  ถ้วย  หงส์  โลมา  มังกร  ม้าแกลบ  แม่น้ำ  คนคู่  เฮอร์คิวลีส  งูไฮดรา  สิงโต  กระต่ายป่า  คันชั่ง  หมาป่า  พิณ  คนแบกงู  นายพราน  ม้าบิน  เพอร์ซิอัส  ปลา  ปลาใต้  ลูกธนู  คนยิงธนู  แมงป่อง  งู  วัว  สามเหลี่ยม  หมีใหญ่  หมีเล็ก  หญิงสาว  |  แอนดรอมิดา  คนแบกหม้อน้ำ  นกอินทรี  แท่นบูชา  เรืออาร์โก  แกะ  สารถี  คนเลี้ยงสัตว์  ปู  หมาใหญ่  หมาเล็ก  แพะทะเล  แคสซิโอเปีย  คนครึ่งม้า  ซีฟิอัส   ซีตัส  มงกุฎใต้  มงกุฎเหนือ  นกกา  ถ้วย  หงส์  โลมา  มังกร  ม้าแกลบ  แม่น้ำ  คนคู่  เฮอร์คิวลีส  งูไฮดรา  สิงโต  กระต่ายป่า  คันชั่ง  หมาป่า  พิณ  คนแบกงู  นายพราน  ม้าบิน  เพอร์ซิอัส  ปลา  ปลาใต้  ลูกธนู  คนยิงธนู  แมงป่อง  งู  วัว  สามเหลี่ยม  หมีใหญ่  หมีเล็ก  หญิงสาว  |  |
| ด ค กกลุ่มดาว 88 กลุ่ม |
| --- | --- |
 แอนดรอมิดา  เครื่องสูบลม  นกการเวก  คนแบกหม้อน้ำ  นกอินทรี  แท่นบูชา  แกะ  สารถี  คนเลี้ยงสัตว์  สิ่ว  ยีราฟ  ปู  สุนัขล่าเนื้อ  สุนัขใหญ่  สุนัขเล็ก  แพะทะเล  กระดูกงูเรือ  แคสซิโอเปีย  คนครึ่งม้า  ซีฟิอัส  ซีตัส  กิ้งก่าคะมีเลียน  วงเวียน  นกเขา  ผมเบเรนิซ  มงกุฎใต้  มงกุฎเหนือ  นกกา  ถ้วย  กางเขนใต้  หงส์  โลมา  ปลากระโทงแทง  มังกร  ม้าแกลบ  แม่น้ำ  เตาหลอม  คนคู่  นกกระเรียน  เฮอร์คิวลีส  นาฬิกา  งูไฮดรา  งูไฮดรัส  อินเดียนแดง  กิ้งก่า  สิงโต  สิงโตเล็ก  กระต่ายป่า  คันชั่ง  หมาป่า  แมวป่า  พิณ  ภูเขา  กล้องจุลทรรศน์  ยูนิคอร์น  แมลงวัน  ไม้ฉาก  ออกแทนต์  คนแบกงู  นายพราน  นกยูง  ม้าบิน  เพอร์ซิอัส  นกฟีนิกซ์  ขาตั้งภาพ  ปลา  ปลาใต้  ท้ายเรือ  เข็มทิศ  ตาข่าย  ลูกธนู  คนยิงธนู  แมงป่อง  ช่างแกะสลัก  โล่  งู  เซกซ์แทนต์  วัว  กล้องโทรทรรศน์  สามเหลี่ยม  สามเหลี่ยมใต้  นกทูแคน  หมีใหญ่  หมีเล็ก  ใบเรือ  หญิงสาว  ปลาบิน  หมาจิ้งจอก
กรมสามัญศึกษา

| --- | --- |
ตรากรมสามัญศึกษา
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1 เมษายน พ.ศ. 2482
ยุบเลิก: 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 (64 ปี)
หน่วยงานสืบทอด: สพฐ.
ต้นสังกัดหน่วยงาน: กระทรวงศึกษาธิการ
กรมสามัญศึกษา  (อังกฤษ: Department of General Education) เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2481 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล มีหน้าที่จัดการศึกษาสามัญ ปัจจุบันถูกยุบรวมเข้ากับสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ (สปช.) และ กรมวิชาการเป็น สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
ประวัติ

เมื่อได้มีการจัดตั้งกรมสามัญศึกษาขึ้นแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2481 จัดตั้งกรมสามัญศึกษาขึ้น ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2482 มีหน้าที่จัดการศึกษาสายสามัญ
ในปี พ.ศ. 2494 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2494 ขึ้นอีกครั้ง ทำให้กรมสามัญศึกษา มีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการมัธยมศึกษา ทั้งของรัฐและเอกชน ตลอดจนการฝึกหัดครูด้วย และในปี พ.ศ. 2495 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ขึ้นใหม่อีกครั้ง ให้มี "กรมวิสามัญศึกษา" ทำหน้าที่จัดการศึกษาตั้งแต่มัธยมศึกษาปีที่ 1-5
ในปี พ.ศ. 2515 มีประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 216, 217 และ 218 ได้ประกาศให้กรมสามัญศึกษากับกรมวิสามัญศึกษาเข้าด้วยกัน ให้ใช้ชื่อว่า กรมสามัญศึกษา ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515
ต่อมาในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ได้มีการปฏิรูปกระทรวง ทบวง กรม และยุบรวมหน่วยงานระดับกรมในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการเข้าด้วยกัน ทำให้กรมสามัญศึกษา ถูกโอนกิจการไปยังสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน้าที่รับผิดชอบการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานในระบบทั้งหมด
รายนามผู้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสามัญศึกษา

นายก่อ สวัสดิพาณิชย์ พ.ศ. 2515- พ.ศ. 2518
นายสมาน แสงมลิ พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519
นายรังสฤษดิ์ เชาวน์ศิริ พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2520
คุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู พ.ศ. 2520 - พ.ศ. 2521
นายสุรเดช วิเศษสุรการ พ.ศ. 2521 - พ.ศ. 2525
นายเอกวิทย์ ณ ถลาง พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2529
นายพะนอม แก้วกำเนิด พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2531
นายโกวิท วรพิพัฒน์ พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2535
นายบรรจง พงศ์ศาสตร์ พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2538
นายพนม พงษ์ไพบูลย์ พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2539
คุณหญิงสมจินตนา ภักดิ์ศรีวงศ์ พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540
นายกว้าง รอบคอบ พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2542
นายสุวัฒน์ เงินฉ่ำ พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2543
นางกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา (ภายหลังคือ คุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา) พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2545
นายไพฑูรย์ จัยสิน พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2546 (โอนเข้าไปรวมกับ สพฐ.)
กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร

กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร (อังกฤษ: Militia Ordinance) เป็นบทบัญญัติที่ได้รับอนุมัติจากรัฐสภายาวของอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1642 ซึ่งเป็นก้าวสำคัญที่นำไปสู่สงครามกลางเมืองอังกฤษ ระหว่างฝ่ายกษัตริย์นิยมและฝ่ายรัฐสภา ก่อนหน้านั้นพระมหากษัตริย์ทรงมีเอกสิทธิ์ในการแต่งตั้ง “ลอร์ดเลฟเทนแนนท์” (Lord Lieutenant) ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการเกณฑ์และดูแลทหารอาสาสมัครหรือที่เรียกกันว่า “trained bands” ทหารอาสาสมัครเหล่านี้เป็นทหารราบกลุ่มเดียวที่มีไว้ในยามสงบเพราะอังกฤษขณะนั้นไม่มีทหารประจำการ เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างพระมหากษัตริย์และรัฐสภาเลวลง การควบคุมกองทหารอาสาสมัครเหล่านี้จึงกลายมาเป็นข้อขัดแย้ง หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ทรงพยายามจับกุมสมาชิกสภาสามัญในเดือนมกราคม ค.ศ. 1642 รัฐสภาก็ไม่ไว้วางใจพระองค์และพยายามยับยั้งการควบคุมกองทหารเพราะอาจจะทรงใช้ในการต่อต้านรัฐสภาเอง เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1642 ฝ่ายต่อต้านพระมหากษัตริย์ที่เป็นเสียงข้างมากในสภาขุนนางก็ผ่านกฤษฎีกาแต่งตั้ง “เลฟเทนแนนท์” ของรัฐสภาแม้ว่าฝ่ายกษัตริย์นิยมจะประท้วง (“บันทึกของสภาขุนนาง”, 5 มีนาคม ค.ศ. 1642) สภาสามัญชน อนุมัติกฤษฎีกาในวันเดียวกัน (“บันทึกของสภาสามัญชน”, 5 มีนาคม ค.ศ. 1642) แต่ตามประเพณีอังกฤษกฤษฎีกาไม่สามารถบังคับใช้เป็นกฎหมายได้จนกว่าจะไดรับพระบรมราชานุมัติ (Royal assent) พระเจ้าชาร์ลส์ไม่ทรงยอมอนุมัติกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1642 รัฐสภาก็ประกาศว่า “ประชาชนทั้งหลายต้องปฏิบัติตามกฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัครแม้ว่ากฤษฎีกาจะยังไม่ได้รับพระบรมราชานุมัติ” (“บันทึกของสภาขุนนาง”, 15 มีนาคม ค.ศ. 1642) นี่เป็นครั้งแรกที่รัฐสภาบังคับใช้กฎหมายโดยมิได้รับพระบรมราชานุมัติ ซึ่งเป็นการกระทำที่เป็นการประกาศอำนาจของรัฐสภาและทำให้การสงครามเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
“กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร” และ “พระราชกฤษฎีการะดมไพร่พล” ของพระเจ้าชาร์ลส์เป็นกฎหมายที่เป็นการพิสูจน์ความจงรักภักดีแต่มีผลในการใช้เพียงไม่มากเท่าใดนักในการรวบรวมกองทัพ กำลังทหารส่วนใหญ่ของกองทัพของฝ่ายรัฐสภาภายใต้การบังคับบัญชาของโรเบิร์ต เดเวอโรซ์ เอิร์ลแห่งเอสเซ็กซ์ที่ 3 มาจากกองทหารที่เกณฑ์มาจากอาสาสมัครระหว่างหน้าร้อนปี ค.ศ. 1642 ทหารท้องถิ่นมักจะเป็นฝักฝ่ายในความจงรักภักดีและมักจะไม่ยอมไปสู้รบไกลจากท้องถิ่นที่อยู่ นอกไปจากกองทหารอาสาสมัครลอนดอนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการทหารอาสาสมัครลอนดอนภายใต้กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร
ลอนดอนขณะนั้นเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดและมีกองทหารอาสาสมัครที่ได้รับการฝึกเป็นอย่างดี กองทหารอาสาสมัครจากลอนดอนเดินทางไปสมทบกับกองทหารของเอิร์ลแห่งเอสเซ็กซ์ที่เทอแนมกรีน (Battle of Turnham Green) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1642 เพื่อขวางกองทหารของฝ่ายกษัตริย์นิยมที่พยายามเดินทัพมายังกรุงลอนดอน ต่อมากองทหารจากลอนดอนก็ใช้ในการสนับสนุนกองทหารของเอิร์ลแห่งเอสเซ็กซ์และเซอร์วิลเลียม วอลเลอร์ และกองทหารที่ฝึกที่จากเอสเซ็กซ์มีส่วนในการล้อมเมืองเรดดิงในบาร์คเชอร์ ในปี ค.ศ. 1643 รัฐสภายาว ยังคงบังคับใช้กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัครโดยมิได้รับพระบรมราชานุมัติตลอดคริสต์ทศวรรษ 1640 แต่กฤษฎีกามาถูกยกเลิกในสมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ แต่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ยังคงเรียกเก็บอากรที่เดิมกฤษฎีกาของรัฐสภาที่เริ่มบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1643 ต่อมา (Wheeler, 1999:148)
ดูเพิ่ม

สงครามกลางเมืองอังกฤษ
พระราชกฤษฎีการะดมไพร่พล
สะพานปทุมธานี 2

| สะพานปทุมธานี 2 |
| --- | --- |
เส้นทาง: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345
ข้าม: แม่น้ำเจ้าพระยา
ที่ตั้ง: อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
ชื่อทางการ: สะพานปทุมธานี 2
ผู้ดูแล: กรมทางหลวง
เหนือน้ำ: สะพานปทุมธานี
ท้ายน้ำ: สะพานนนทบุรี
ข้อมูลจำเพาะ
วัสดุ: คอนกรีตอัดแรง
ความยาว: 778.10 เมตร
ความกว้าง: 27.90 เมตร
ความสูง: 7.80 เมตร
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: 1 มกราคม พ.ศ. 2551
วันเปิด: 13 มิถุนายน พ.ศ. 2552
ที่ตั้ง

สะพานปทุมธานี 2 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาระหว่างท้องที่ตำบลบางขะแยงกับตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 เป็นสะพานที่รองรับปริมาณรถที่เพิ่มขึ้นในจังหวัดปทุมธานีและจังหวัดนนทบุรี สะพานนี้มีทั้งสิ้น 6 ช่องจราจร เป็นสะพานคอนกรีตผิวลาดยาง นับเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งที่ 3 ของจังหวัดปทุมธานี
ปัจจุบัน กรมทางหลวงกำหนดให้สะพานปทุมธานี 2 และถนนที่เชื่อมต่อทั้งสองฝั่งรวมเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 (บางบัวทอง-บางพูน)
ข้อมูลทั่วไป

วันที่ทำการก่อสร้าง : วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551
วันเปิดการจราจร : วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2552
บริษัทที่ทำการก่อสร้าง :  บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน)
ราคาค่าก่อสร้าง : 140,046,155.00 บาท
แบบของสะพาน : คอนกรีตอัดแรง
ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง : 7.80 เมตร
ความยาวของสะพาน : 778.10 เมตร
เชิงลาดสะพานทั้งสองฝั่ง : 360.00 เมตร
รวมความยาวทั้งหมด : 599.10 เมตร
จำนวนช่องทางจราจร : 6 ช่องจราจร
ความกว้างสะพาน : 27.90 เมตร
ความกว้างทางเท้า : 1.50 เมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานปทุมธานี 2
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°57′50″N 100°32′10″E﻿ / ﻿13.96383°N 100.536°E﻿ / 13.96383; 100.536
| สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- |
| เหนือน้ำ สะพานปทุมธานี  | สะพานปทุมธานี 2  | ท้ายน้ำ สะพานนนทบุรี  |  |
| ด ค กจุดข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดนครสวรรค์ |  สะพานเดชาติวงศ์  สะพานตะเคียนเลื่อน  สะพานชุมชนตานิว-มณีวงศ์  สะพานสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี)  |  |
| จังหวัดอุทัยธานี |  สะพานมโนรมย์ 1  |  |
| จังหวัดชัยนาท |  สะพานมโนรมย์ 1  สะพานธรรมจักร  สะพานศรีธรรมจักร  สะพานชัยนาท  เขื่อนเจ้าพระยา  สะพานสรรพยา  |  |
| จังหวัดสิงห์บุรี |  สะพานอินทร์บุรี  สะพานบางระจัน  สะพานอนุสรณ์ 100 ปี สิงห์บุรี (หลวงพ่อแพ 99)  สะพานพรหมบุรี  |  |
| จังหวัดอ่างทอง |  สะพานพระมหาพุทธพิมพ์ 1  สะพานอ่างทอง  สะพานเลี่ยงเมืองอ่างทอง  สะพานป่าโมก  |  |
| จังหวัดพระนครศรีอยุธยา |  สะพานจุฬามณี  สะพานอยุธยา-ภูเขาทอง  สะพานกษัตราธิราช  สะพานอโยธยา  สะพานเกาะเรียน  สะพานเกาะเกิด  สะพานเชียงราก 2  |  |
| จังหวัดปทุมธานี |  สะพานเชียงราก 2  สะพานปทุมธานี 1  สะพานปทุมธานี 2  สะพานนนทบุรี 3  |  |
| จังหวัดนนทบุรี |  สะพานนนทบุรี 3  สะพานพระราม 4  สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า  สะพานพระนั่งเกล้า  สะพานรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม  สะพานมหาเจษฎาบดินทรานุสรณ์  สะพานพระราม 5  สะพานพระราม 7 4  สะพานรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน 4  |  |
| กรุงเทพมหานคร |  สะพานพระราม 7 4  สะพานรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงอ่อน 4  สะพานพระราม 6  สะพานทางพิเศษประจิมรัถยา  สะพานรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล  สะพานกรุงธน  สะพานพระราม 8  สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า  อุโมงค์รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล  สะพานปฐมบรมราชานุสรณ์  สะพานพระปกเกล้า  สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช  สะพานพระราม 3  สะพานกรุงเทพ  สะพานพระราม 9  สะพานทศมราชัน  สะพานภูมิพล 1 5  |  |
| จังหวัดสมุทรปราการ |  สะพานภูมิพล 1 5  สะพานภูมิพล 2  สะพานกาญจนาภิเษก  |  |
ตัวเอียง: กำลังก่อสร้าง/ยังไม่เปิดใช้งาน 1เชื่อมระหว่างจังหวัดอุทัยธานีกับจังหวัดชัยนาท; 2เชื่อมระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดพระนครศรีอยุธยา; 3เชื่อมระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดนนทบุรี; 4เชื่อมระหว่างจังหวัดนนทบุรีกับกรุงเทพมหานคร; 5เชื่อมระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรปราการ 
↑  http://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1244768220
รางจืด

| รางจืด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Acanthaceae
สกุล:: Thunbergia
สปีชีส์:: T.  laurifolia
ชื่อทวินาม
Thunbergia laurifolia Lindl.

รางจืด (ชื่อวิทยาศาสตร์: Thunbergia laurifolia) เป็นชื่อของพืชสมุนไพรประเภทไม้เลื้อยหรือไม้เถาในวงศ์เหงือกปลาหมอ มีลักษณะเนื้อแข็ง เลื้อยพาดพันไปตามต้นไม้ เถาจะมีลักษณะเป็นข้อปล้องกลมมีสีเขียวสดหรือสีเขียวเข้ม ดอกจะเป็นสีม่วงอ่อน ๆ หรือสีคราม ออกดอกเป็นช่อห้อยลงตามซอกใบ รางจืดได้รับการขนานนามว่าเป็น "ราชาแห่งการถอนพิษ" มีสรรพคุณทางยาในด้านการถอนพิษต่าง ๆ หรือใช้เป็นยาพอกบาดแผล น้ำร้อนลวก ไฟไหม้ รวมถึงใช้เป็นยารับประทานเป็นยาแก้ร้อนในกระหายน้ำ
รางจืดมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ ได้แก่ กำลังช้างเผือก เครือเขาเขียว ขอบชะนาง ยาเขียว (ภาคกลาง) คาย รางเย็น (ยะลา) จอลอดิเออ ซั้งกะ ปั้งกะล่ะ พอหน่อเตอ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) ดุเหว่า (ปัตตานี) ทิดพุด (นครศรีธรรมราช) น้ำนอง (สระบุรี) ย่ำแย้ แอดแอ (เพชรบูรณ์) ฮางจ๋าง (ภาคเหนือ)
ลักษณะทางพฤษศาสตร์

ไม้เลื้อยหรือไม้เถา มีลักษณะเนื้อแข็ง ลำต้นหรือเถานั้นจะกลมเป็นปล้อง  มีสีเขียวสดหรือสีเขียวเข้ม ใบ จะมีลักษณะเป็นใบเดี่ยว ลักษณะของใบเป็นรูปหัวใจ ตรงโคนใบจะเว้า ปลายใบจะเรียวแหลม กว้าง 4-7 ซม. ยาว 8-14 ซม. ส่วนดอกจะมีสีม่วงอมฟ้า ใบประดับ สีเขียวประสีน้ำตาลแดง ออกเป็นช่อห้อยลงตามซอกใบ
การปลูกเลี้ยง

นิยมใช้เถาในการปักชำ  ในการชำเถา ให้เลือกเถาแก่มาตัดเป็นท่อน ยาวประมาณ 6-8 นิ้ว ให้มีตาติดอยู่ 2-3 ตา ถ้าชำเถาในฤดูฝนจะออกรากเร็วกว่า
สรรพคุณ

รากและใบ รับประทานเป็นยาแก้ร้อนใน กระหายน้ำ ใบและรากใช้ปรุงเป็นยาถอนพิษไข้ ยาพอกบาดแผล ใช้สำหรับถอนพิษยาฆ่าแมลง สำหรับผู้ป่วยที่ดื่มยาฆ่าแมลงเข้าไปเป็นการบรรเทาอาการก่อนถึงโรงพยาบาล  แก้พิษแอลกอฮอล์ บรรเทาอาการเมาค้าง บรรเทาอาการผื่นแพ้ ชาวกะเหรี่ยงเรียกว่า จอลอดี่เดอ ตัดลำต้นเป็นชิ้นเล็กพกติดตัว เชื่อว่าป้องกันงูได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Thunbergia laurifolia ที่วิกิสปีชีส์
กริสโตฟาโน อัลโลรี

คริสโตฟาโน อัลลอริ (อังกฤษ: Cristofano Allori) (17 ตุลาคม ค.ศ. 1577 - 1 เมษายน ค.ศ. 1621) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีของการเขียนแบบปลายแมนเนอริสม์ของฟลอเรนซ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน
อัลลอริเกิดที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ได้รับการศึกษาทางจิตรกรรมเบื้องต้นจากบิดาอเลสซานโดร อัลลอริ แต่ไม่พึงพอใจกับการเน้นการเขียนภาพร่างกายและการใช้สีเย็น ต่อมาอัลลอริก็เข้าทำงานกับห้องเขียนภาพของเกรกอริโอ พากานิ (ค.ศ. 1558-ค.ศ. 1605) ผู้เป็นจิตรกรชั้นนำของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่พยายามแสวงหาการผสานการใช้สีอันเรืองรองของเวนิสกับการเน้นการวาดรายละเอียดของฟลอเรนซ์ นอกจากนั้นก็ดูเหมือนว่าอัลลอริจะมีโอกาสได้ทำงานกับชิโกลิด้วย
ภาพเขียนของอัลลอริมีลักษณะเด่นจากการวาดแบบธรรมชาตินิยมและความละเอียดอ่อนของวิธีการวาด ความสามารถทางเทคนิคของอัลลอริเห็นได้ชัดจากงานก็อปปีงานของอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอที่มีฝีมือจนทำให้เข้าใจกันผิดๆ ว่าเป็นงานก็อปปีที่ทำโดยคอร์เรจจิโอเอง
งานชิ้นเอกของอัลลอริคือภาพ “จูดิธและหัวโฮโลเฟอร์นีส” ที่มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พิตติที่ฟลอเรนซ์ และอีกภาพหนึ่งเป็นของหอศิลป์ควีนในลอนดอน ผู้เป็นแบบในภาพคือภรรยาน้อยของอัลลอริเองมาซซาเฟียร์รา และหัวของโฮโลเฟอร์นีสเชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของอัลลอริเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คริสโตฟาโน อัลลอริ
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
กลุ่มอาการระยะคิวทียาว

| กลุ่มอาการระยะคิวทียาว  (Long QT syndrome)  |
| --- | --- |
ภาพแสดงคลื่นไฟฟ้าหัวใจปกติ (จังหวะเต้นไซนัส) แสดงคลื่น ช่วง และระยะต่างๆ
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: I45.8
ICD-9: 426.82
DiseasesDB: 11104
eMedicine: med/1983
MeSH: D008133
กลุ่มอาการระยะคิวทียาว (อังกฤษ: Long QT syndrome) เป็นโรคที่พบน้อยชนิดหนึ่งซึ่งทำให้ผู้ป่วยมีการนำไฟฟ้าของหัวใจผิดปกติ เพิ่มความเสี่ยงต่อการมี torsade de pointes (ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะชนิดหนึ่ง) ภาวะหัวใจเต้นผิดปกติแต่ละครั้งอาจทำให้มีอาการต่างๆ กัน ตั้งแต่รู้สึกใจสั่น หมดสติ หรือเสียชีวิตได้ทันทีเนื่องจากการมีภาวะหัวใจห้องล่างเต้นไม่เป็นจังหวะ (ventricular fibrillation) ซึ่งการเกิดภาวะหัวใจเต้นผิดปกติแต่ละครั้งอาจเกิดจากเหตุกระตุ้นได้หลายอย่าง ขึ้นกับชนิดย่อยของโรค
ชื่อกลุ่มอาการระยะคิวทียาว มาจากลักษณะปรากฏในการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (electrocardiogram) ซึ่งจะพบมีช่วง QT ยาวกว่าปกติ
เสรีภาพ

เสรีภาพ, อิสรภาพ หรือเสรีธรรม ในทางปรัชญา หมายถึง เจตจำนงเสรี ซึ่งตรงข้ามกับนิยัตินิยม ในทางการเมือง เสรีภาพประกอบด้วยเสรีภาพทางสังคม เศรษฐกิจ การศึกษา การเดินทาง การท่องเที่ยว การเลือกคู่ครอง การใช้ชีวิต และการเมืองที่รับประกันแก่พลเมืองทุกคน ในทางเทววิทยา เสรีภาพ คือ อิสรภาพเสรีภาพ, อิสรภาพ หรือเสรีธรรม ในทางปรัชญา หมายถึง เจตจำนงเสรี ซึ่งตรงข้ามกับนิยัตินิยม ในทางการเมือง เสรีภาพประกอบด้วยเสรีภาพทางสังคม เศรษฐกิจ การศึกษา การเดินทาง การท่องเที่ยว การเลือกคู่ครอง การใช้ชีวิต และการเมืองที่รับประกันแก่พลเมืองทุกคน ในทางเทววิทยา เสรีภาพ คือ อิสรภาพเสรีภาพ, อิสรภาพ หรือเสรีธรรม ในทางปรัชญา หมายถึง เจตจำนงเสรี ซึ่งตรงข้ามกับนิยัตินิยม ในทางการเมือง เสรีภาพประกอบด้วยเสรีภาพทางสังคม เศรษฐกิจ การศึกษา การเดินทาง การท่องเที่ยว การเลือกคู่ครอง การใช้ชีวิต และการเมืองที่รับประกันแก่พลเมืองทุกคน ในทางเทววิทยา เสรีภาพ คือ อิสรภาพ
ในอารยธรรมตะวันตก

นักคิดในยุคเรืองปัญญาได้ให้เหตุผลว่ากฎหมายนั้นเป็นสิ่งที่มีอำนาจทั้งในเรื่องมนุษย์ และเรื่องที่เหนือขึ้นไป เช่นเรื่องสรวงสวรรค์ และกฎหมายนั้นเองที่ให้อำนาจกับกษัตริย์ แทนที่จะมองว่าอำนาจของกษัตริย์ทำให้เกิดการบังคับใช้กฎหมายได้  มโนทัศน์ที่ว่ากฎหมายนั้นเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล แทนที่จะเป็นตระกูล เริ่มเด่นชัดขึ้น และด้วยแนวคิดนี้ทำให้เกิดความสนใจในเรื่องของเสรีภาพส่วนบุคคล ว่าควรจะเป็นความจริงมูลฐาน ที่ถูกมอบให้โดย "ธรรมชาติ และ พระเจ้า" ซึ่งในรัฐในอุดมคติ เสรีภาพส่วนบุคคลนี้ ควรจะขยายไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้  ดังนั้น เราอาจกล่าวได้ว่า ยุคแสงสว่างได้ให้กำเนิดแนวคิด "เสรีภาพ"  กล่าวคือ แนวคิดเกี่ยวกับปัจเจกชนอิสระ จะมีความอิสระมากที่สุดภายในสภาพแวดล้อมของรัฐที่ให้ความมั่นคงทางกฎหมาย   ถัดจากนั้นแล้ว แนวคิดทางปรัชญาที่ถอนรากถอนโคนยิ่งขึ้นก็ได้แสดงตัวเด่นชัดขึ้นในช่วงของการปฏิวัติฝรั่งเศสและในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 19 สำหรับอารยธรรมตะวันตกแล้ว เป็นช่วงของความปั่นป่วนเนื่องจากสงครามและการปฏิวัติ ซึ่งค่อยๆ หล่อหลอมให้เกิดแนวคิดและความเชื่อที่เรียกกันในปัจจุบันว่า "เสรีภาพของปัจเจกชน"  ฐานคิดทางปรัชญาของ "เสรีภาพ" คือแนวคิดเกี่ยวกับสิทธิความเป็นมนุษย์ และมนุษย์นั้นมีคุณค่ามากกว่าที่จะอยู่ในสภาพของความเป็นทาส รวมไปถึงแนวคิดที่ว่ามนุษย์ควรจะเป็นผู้กำหนดและควบคุมชะตาชีวิตของตนเอง  แนวคิดทางปรัชญาเหล่านี้มีต้นกำเนิดมาจากมุมมองทางศาสนา แม้ว่าทั้งชาวคริสต์ ชาวยิว และมุสลิม ล้วนแล้วแต่เคยมีการใช้ทาสมาก่อนทั้งสิ้น
ในอารยธรรมตะวันออก

ขงจื้อได้เตือนเกี่ยวกับการมีบทบาทที่มากเกินไปของรัฐบาล ในลักษณะที่คล้ายคลึงกับพัฒนาการของแนวความคิดยุคหลังล็อกของเสรีภาพเชิงลบ  เขากล่าวว่ารัฐบาลที่ทำงานด้วยการทำเป็นตัวอย่างและ "การไม่ทำ" นั้น ยิ่งใหญ่กว่ารัฐบาลที่ทำงานด้วยกฎหมายและระเบียบวินัย
ในอารยธรรมตะวันออกกลาง

ในประวัติศาสตร์ของศาสนายูดายได้มีการกล่าวถึงปัจเจกชนที่ยืนขึ้นเพื่อต่อต้านกับอำนาจของรัฐในเวลาที่สำคัญ เช่น โมเสสที่เรียกร้องกับฟาโรห์ของอียิปต์ว่า "ให้คนของเราไป"  หรือชาวแมคคาบีที่กบฏต่อการยึดครองของชาวกรีก และชาวซีลอตที่ต่อต้านอาณาจักรโรมัน
นักกฎหมายมุสลิมได้ยืนยันมาเป็นเวลานานว่าแนวทางของกฎหมายที่กำหนดในคัมภีร์อัลกุรอานมีหลักการที่เรียกว่า "การอนุญาต" หรือ อิบาฮา (Ibahah) โดยเฉพาะที่ใช้กับธุรกรรมทางการค้า  อิบ ทายมิจจาห์ (Ibn Taymiyyah) กล่าวว่า "ไม่มีการห้าม [การซื้อขายโดยสมัครใจ] นอกเสียจากจะเป็นสิ่งที่ถูกห้ามไว้โดยพระเจ้าและผู้ส่งพระสารของท่าน"  แนวคิดนี้ปรากฏในข้อความสองตอนในอัลกุรอาน (ตอนที่ 4:29 และ 5:1)
แนวคิดทางการเมือง

เสรีนิยม คือแนวคิดทางการเมืองที่ครอบคลุมถึงอุดมการณ์ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ที่กล่าวว่าหน้าที่ของรัฐบาลคือการปกป้องเสรีภาพส่วนบุคคล  โดยทั่วไปแล้ว แนวคิดนี้จะกล่าวถึงสิทธิในการจะปลีกตัวออกจากแนวคิดดั้งเดิม หรืออำนาจที่ถูกสถาปนาเอาไว้ ในทางการเมืองและทางศาสนา
อย่างไรก็ตาม ยังมีความเห็นไม่ตรงกันอยู่หลายๆ เรื่องเกี่ยวกับแนวคิดเสรีนิยม  ความขัดแย้งที่สำคัญที่เริ่มปรากฏขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20เกี่ยวข้องกับ เสรีภาพในการแสดงออก กับ เสรีภาพในทางธุรกิจ (สิทธิในการซือ ขาย และมีทรัพย์สินไว้ในครอบครอง)  กระแสคิดหนึ่งเสนอว่าแม้ว่าเสรีภาพทั้งสองแบบจะเป็นสิ่งที่ต้องยอมรับ แต่ก็มีความแตกต่างกันในระดับของความสำคัญ เช่น เสรีภาพในการศรัทธาของแทมมี เฟย์ แบคเคอร์นั้น ในแนวคิดนี้จะถือว่าเป็นสิ่งที่สำคัญมากกว่าสิทธิในการขายเครื่องสำอางค์ของเธอ
นักคิดอีกกลุ่มหนึ่งยืนยันว่าเสรีภาพในการแสดงออกกับเสรีภาพในทางธุรกิจนั้นแตกต่างกันมาก ถึงขั้นที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง และเสรีภาพอย่างหลังต้องถูกลดลงถึงจะทำให้เสรีภาพข้างต้นเพิ่มขึ้นได้  ผู้คนที่เชื่อในมุมมองเช่นนี้ จะไม่จัดให้เสรีภาพที่เขาต่อต้านเป็นเสรีภาพเสียด้วยซ้ำ
แนวคิดกลุ่มที่สาม ซึ่งเป็นแนวคิดที่เป็นที่นิยมในเหล่านักเสรีนิยม เชื่อว่าไม่มีข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างเสรีภาพทั้งสองแบบ  กล่าวคือ ทั้งคู่เป็นสิ่งเดียวกัน และจะต้องได้รับการคุ้มครอง (หรือจะถูกกดขี่) ไปพร้อมๆ กัน   พวกเขาชี้ว่า ในรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกา มีการกล่าวถึง "ชีวิต เสรีภาพ และทรัพย์สิน" สองครั้ง โดยไม่ได้ระบุถึงข้อแตกต่างใดๆ
นักปัจเจกนิยม เช่น มักซ์ สเตอร์เนอร์ เรียกร้องการเคารพอย่างสูงสุดต่อเสรีภาพของปัจเจกชน  ในมุมมองที่คล้ายๆ กัน จอห์น เซอร์ซาน  กล่าวว่าอารยธรรมทั้งหมด ไม่ใช่แค่รัฐเท่านั้น ที่จะต้องถูกทำลายลงไป เพื่อให้เสรีภาพงอกงาม  ในหนังสือ "ความเรียงเกี่ยวกับศีลธรรมและการเมือง" เดวิด ฮูม ยังได้เขียนถึง "เสรีภาพของพลเมือง"
บางคนมองว่าการปกป้องอุดมคติเกี่ยวกับเสรีภาพว่าเป็นนโยบายแนวอนุรักษนิยม ทั้งนี้เนื่องจากการปกป้องนี้จะตรงกับแนวคิดเกี่ยวกับเสรีภาพส่วนบุคคล ที่พวกเขามองว่าเป็นรากฐานของแนวคิดอเมริกัน โดยนักคิดแนววิพากษ์บางพวกมองว่าเสรีภาพเป็นแค่เครื่องมือทางอุดมการ
ในทางปรัชญาและประวัติศาสตร์

ชอง-ชาก รุสโซ นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส ได้ยืนยันว่าสภาพที่เป็นอิสระนั้น เป็นสิ่งที่ติดมากับความเป็นมนุษย์ เป็นหน้าที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของการมีวิญญาณและร่างกาย ผลสืบเนื่องก็คือการปฏิสัมพันธ์ต่อมาหลังจากการเกิด ล้วนแต่เป็นการสูญเสียความเป็นอิสรภาพไป ไม่ว่าจะเป็นทั้งโดยความสมัครใจและไม่สมัครใจ
การโหยหาอิสรภาพมักถูกใช้เพื่อปลุกระดมการปฏิวัติ  ตัวอย่างเช่น ในบันทึกในไบเบิลที่กล่าวถึงการที่โมเสสได้นำผู้คนอพยพหนีจากความเป็นทาสไปสู่ความเป็นอิสระ  ในสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงของมาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ เขากล่าวว่า
My country 'tis of thee, sweet land of liberty, of thee I sing. Land where my fathers died, land of the Pilgrim's pride, From every mountainside, let freedom ring!
คำว่า อามา-กิ ตัวอักษรเขียนของชาวสุเมเรียน เป็นสัญลักษณ์เขียนเก่าแก่ที่สุดที่ทราบกัน ที่มีความหมายถึงอิสรภาพ
รูปแบบ

เสรีภาพภายนอก, เสรีภาพทางการเมือง, หรือเสรีภาพส่วนบุคคล คือสภาวะที่ปราศจากการถูกบังคับ, การควบคุม, การห้าม, การข่มขู่, การกดขี่, และอาจรวมถึงความกดดัน ตัวอย่างเสรีภาพภายนอกเช่นการเคารพซึ่งเสรีภาพในทางความคิด เสรีภาพในการแสดงออก เสรีภาพในการนับถือศาสนา, เสรีภาพสื่อ และเสรีภาพในการปรับแต่งลักษณะหรือสภาพภายนอกของตนเอง
เสรีภาพภายใน คือสภาวะที่สามารถใช้ความคิดตัดสินใจได้ด้วยตัวเองหรือปกครองตนเอง และความสามารถในการมีเจตจำนงเสรีหรือเสรีภาพในการเลือกสิ่งภายนอกต่าง ๆ โดยไม่เกิดความขัดแย้งกับเจตจำนงที่อยู่ภายใน