stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาเซปักตะกร้อในซีเกมส์ 2013
ผลการแข่งขัน > ชาย > ทีมเดี่ยว > รอบคัดเลือก > กลุ่ม เอ

| อันดับ | ทีม | W | L | MF | MA | MD | PTS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มาเลเซีย | 2 | 0 | 4 | 0 | 4 | 4 |
| 2 |  ลาว | 1 | 1 | 2 | 2 | 0 | 3 |
| 3 |  กัมพูชา | 0 | 2 | 0 | 4 | -4 | 2 |
| แมตช์ | ทีม 1 | ผล | ทีม 2 |
| --- | --- | --- | --- |
| MR1 |  มาเลเซีย | 2:0   (21:18, 21:19) |  ลาว |
| MR3 |  กัมพูชา | 0:2   (WO) |  ลาว |
| MR5 |  มาเลเซีย | 2:0   (WO) |  กัมพูชา |
ผลการแข่งขัน > ชาย > ทีมเดี่ยว > รอบคัดเลือก > กลุ่ม บี

| อันดับ | ทีม | W | L | MF | MA | MD | PTS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 2 | 0 | 4 | 0 | 4 | 4 |
| 2 |  พม่า | 1 | 1 | 2 | 2 | 0 | 3 |
| 3 |  เวียดนาม | 0 | 2 | 0 | 4 | -4 | 2 |
| แมตช์ | ทีม 1 | ผล | ทีม 2 |
| --- | --- | --- | --- |
| MR2 |  ไทย | 2:0   (21:14, 21:8) |  พม่า |
| MR4 |  เวียดนาม | 0:2   (8:21, 15:21) |  พม่า |
| MR6 |  ไทย | 2:0   (21:4, 21:13) |  เวียดนาม |
ผลการแข่งขัน > ชาย > ตะกร้อลอดห่วงสากล > รอบคัดเลือก

| ความหมายของสัญลักษณ์สี |
| --- | --- |
: แชมป์แต่ละกลุ่มและอันดับที่ 2 ของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ
| อันดับ | ทีม | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 1 |  พม่า | 860 |
| 2 |  ไทย | 810 |
| 3 |  บรูไน | 420 |
| 4 |  สิงคโปร์ | 280 |
รายงาน เก็บถาวร 2013-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผลการแข่งขัน > ชาย > ตะกร้อลอดห่วงสากล > รอบชิงชนะเลิศ

| อันดับ | ทีม | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 830 |
| 2 |  พม่า | 650 |
รายงาน เก็บถาวร 2013-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผลการแข่งขัน > หญิง > ตะกร้อลอดห่วงสากล > รอบคัดเลือก

| ความหมายของสัญลักษณ์สี |
| --- | --- |
: แชมป์แต่ละกลุ่มและอันดับที่ 2 ของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ
| อันดับ | ทีม | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 1 |  พม่า | 660 |
| 2 |  ลาว | 250 |
| 3 |  กัมพูชา | 160 |

รายงาน เก็บถาวร 2013-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผลการแข่งขัน > หญิง > ตะกร้อลอดห่วงสากล > รอบชิงชนะเลิศ

| อันดับ | ทีม | สกอร์ |
| --- | --- | --- |
| 1 |  พม่า | 760 |
| 2 |  ลาว | 300 |
รายงาน เก็บถาวร 2013-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ติงหลิง (หมิง)

| ติงหลิง (สุสานหลวงของจักรพรรดิว่านลี่) |
| --- | --- |
明定陵

th
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: เขตฉางผิง, ปักกิ่ง
ประเทศ: จีน
พิกัด: 40°17′40″N 116°13′0″E﻿ / ﻿40.29444°N 116.21667°E﻿ / 40.29444; 116.21667
ติงหลิง (จีน: 明定陵; พินอิน: Míng Dìng Líng; อักษรโรมัน: Dingling) เป็นสุสานในประเทศจีนที่ฝังพระศพของจักรพรรดิว่านลี่ พร้อมกับจักรพรรดินี 2 พระองค์คือ หวัง สีเจี่ย และ จักรพรรดินีเซี่ยวจิง พระพันปีหลวง เป็นหนึ่งในสุสานของจักรพรรดิสิบสามแห่งในสุสานหลวงราชวงศ์หมิงในเขตฉางผิง 45 กิโลเมตรทางเหนือของใจกลางกรุงปักกิ่ง ติงหลิงเป็นสุสานแห่งเดียวของจักรพรรดิราชวงศ์หมิงที่ถูกเปิดออก
จักรพรรดิว่านหลี่เป็นจักรพรรดิองค์ที่สิบสามของราชวงศ์หมิงและปกครองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1572 ถึง 1620 สุสานของพระองค์ชื่อว่า ติงหลิง สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1584 ถึง 1590 และมีพื้นที่ 180,000 ตารางเมตร (1,937,503.9 ตารางฟุต) คนแรกที่แนะนำว่าควรขุดหลุมฝังพระศพคือนักประวัติศาสตร์และรองนายกเทศมนตรีปักกิ่ง หวู่ ฮั่น การขุดเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1959 และแล้วเสร็จภายในหนึ่งปี พบสิ่งประดิษฐ์มากกว่า 3,000 ชิ้นในวังใต้ดินขนาด 1,195 ตารางเมตร (12,862.9 ตารางฟุต) วังประกอบด้วยห้องโถงห้าห้องพร้อมกำแพงบางส่วน และตั้งอยู่ใต้พื้นดินลึก 27 เมตร (89 ฟุต) ในปี ค.ศ. 1959 พิพิธภัณฑ์ติงหลิงได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปได้เข้าชม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ติงหลิง (หมิง)
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์หมิงและชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง  สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1  ถ้ำมั่วเกา  แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน  กำแพงเมืองจีน  กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง  กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา  สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ  วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่  อุทยานแห่งชาติเขาหลู  เมืองโบราณผิงเหยา  เมืองเก่าลี่เจียง  สวนโบราณแห่งซูโจว  พระราชวังฤดูร้อน สวนหลวงในปักกิ่ง  หอสักการะฟ้า: แท่นบวงสรวงของจักรพรรดิในปักกิ่ง  งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋  หมู่บ้านโบราณในอานฮุยตอนใต้ ซีตี้และหงชุน  สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง  ถ้ำหลงเหมิน  เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น  ถ้ำยฺหวินกัง  เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  ศูนย์ประวัติศาสตร์มาเก๊า  อินซฺวี  เตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง  ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน  เขาอู่ไถ  โบราณสถานแห่งเติงเฟิงใน "ศูนย์กลางแห่งสวรรค์และโลก"  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว  แหล่งแซนาดู  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่  คลองใหญ่  เส้นทางสายไหม: โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน  แหล่งตู่ซี  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศิลปะบนหินจั่วเจียงหัวซาน  กูลังซู: ชุมชนประวัติศาสตร์นานาชาติ  ซากโบราณคดีแห่งเมืองเหลียงจู  เฉวียนโจว: ศูนย์กลางโลกในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมป่าชาเก่าแก่แห่งเขาจิ่งม่ายในผูเอ่อร์  แกนกลางปักกิ่ง : กลุ่มอาคารที่แสดงระเบียบในอุดมคติของเมืองหลวงจีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หวงหลง  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หุบเขาจิ่วไจ้โกว  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์อู่หลิงยฺเหวียน  พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน (แม่น้ำโขง-แม่น้ำแยงซี-แม่น้ำสาละวิน)   เขตรักษาพันธุ์แพนด้ายักษ์แห่งเสฉวน วั่วหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และทิวเขาเจียจิน  คาสต์ในจีนตอนใต้  อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง  ตานเสียแห่งจีน  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง  เทียนชานในซินเจียง  หูเป่ย์เฉินหนงเจี้ย  ชิงไห่โฮห์ซิล  ฟานจิงซาน  เขตรักษาพันธุ์นกอพยพตลอดฝั่งทะเลเหลือง-อ่าวปั๋วไห่แห่งจีน (ระยะที่ 1)  ทะเลทรายบาไดง์จารัง - Towers of Sand and Lakes  |  |
| แบบผสม |  เขาไท่  เขาหวง  พื้นที่ทัศนียภาพเขาเอ๋อเหมย์ รวมทั้งพื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปเล่อชาน  ทิวเขาอู่อี๋  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
กิ่งจังหวัดชิริเบชิ

| กิ่งจังหวัดชิริเบชิ 後志総合振興局 |
| --- | --- |
กิ่งจังหวัด
ที่ตั้งของกิ่งจังหวัดชิริเบชิในจังหวัดฮกไกโด
พิกัด: 42°54′08″N 140°45′24″E﻿ / ﻿42.902302°N 140.756583°E﻿ / 42.902302; 140.756583
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด:  ฮกไกโด
ศูนย์กลาง: เมืองคุตจัง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,305.83 ตร.กม. (1,662.49 ตร.ไมล์)
ประชากร (28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 194,101 คน
 • ความหนาแน่น: 45 คน/ตร.กม. (120 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.shiribeshi.pref.hokkaido.lg.jp
กิ่งจังหวัดชิริเบชิ (ญี่ปุ่น: 後志総合振興局; โรมาจิ: Shiribeshi-sōgō-shinkō-kyoku) เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1910
ภูมิศาสตร์ > นคร

นครโอตารุ (ญี่ปุ่น: 小樽市; โรมาจิ: Otaru-shi)
ภูมิศาสตร์ > อำเภอ

อำเภอชาโกตัง (ญี่ปุ่น: 積丹郡 ; โรมาจิ: Shakotan-gun )
เมืองชาโกตัง (ญี่ปุ่น: 積丹町; โรมาจิ: Shakotan-chō)
อำเภอชิมามากิ (ญี่ปุ่น: 島牧郡 ; โรมาจิ: Shimamaki-gun )
หมู่บ้านชิมามากิ (ญี่ปุ่น: 島牧村; โรมาจิ: Shimamaki-mura)
อำเภอซุตสึ (ญี่ปุ่น: 寿都郡 ; โรมาจิ: Suttsu-gun )
เมืองคูโรมัตสึไน (ญี่ปุ่น: 黒松内町; โรมาจิ: Kuromatsunai-chō)
เมืองซุตสึ (ญี่ปุ่น: 寿都町; โรมาจิ: Suttsu-chō)
อำเภอฟูรูบิระ (ญี่ปุ่น: 古平郡 ; โรมาจิ: Furubira-gun )
เมืองฟูรูบิระ (ญี่ปุ่น: 古平町; โรมาจิ: Furubira-chō)
อำเภอฟูรูอุ (ญี่ปุ่น: 古宇郡 ; โรมาจิ: Furuu-gun )
หมู่บ้านคาโมเอไน (ญี่ปุ่น: 神恵内村; โรมาจิ: Kamoenai-mura)
หมู่บ้านโทมาริ (ญี่ปุ่น: 泊村; โรมาจิ: Tomari-mura)
อำเภอโยอิจิ (ญี่ปุ่น: 余市郡 ; โรมาจิ: Yoichi-gun )
เมืองนิกิ (ญี่ปุ่น: 仁木町; โรมาจิ: Niki-chō)
เมืองโยอิจิ (ญี่ปุ่น: 余市町; โรมาจิ: Yoichi-chō)
หมู่บ้านอากาอิงาวะ (ญี่ปุ่น: 赤井川村; โรมาจิ: Akaigawa-mura)
อำเภออาบูตะ (ญี่ปุ่น: 虻田郡 ; โรมาจิ: Abuta-gun )
เมืองคิโมเบ็ตสึ (ญี่ปุ่น: 喜茂別町; โรมาจิ: Kimobetsu-chō)
เมืองคุตจัง (ญี่ปุ่น: 倶知安町; โรมาจิ: Kutchan-chō)
เมืองเคียวโงกุ (ญี่ปุ่น: 京極町; โรมาจิ: Kyōgoku-chō)
เมืองนิเซโกะ (ญี่ปุ่น: ニセコ町; โรมาจิ: Niseko-chō)
หมู่บ้านมักการิ (ญี่ปุ่น: 真狩村; โรมาจิ: Makkari-mura)
หมู่บ้านรูซุตสึ (ญี่ปุ่น: 留寿都村; โรมาจิ: Rusutsu-mura)
อำเภออิโซยะ (ญี่ปุ่น: 磯谷郡 ; โรมาจิ: Isoya-gun )
เมืองรังโกชิ (ญี่ปุ่น: 蘭越町; โรมาจิ: Rankoshi-chō)
อำเภออิวาไน (ญี่ปุ่น: 岩内郡 ; โรมาจิ: Iwanai-gun )
เมืองเคียววะ (ญี่ปุ่น: 共和町; โรมาจิ: Kyōwa-chō)
เมืองอิวาไน (ญี่ปุ่น: 岩内町; โรมาจิ: Iwanai-chō)
เทศบาลในกิ่งจังหวัดชิริเบชิ (ไม่แสดงอำเภอ)
ตำบลนางัว

ตำบลนางัว อาจหมายถึง
ตำบลนางัว อำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม
ตำบลนางัว อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม
ตำบลนางัว อำเภอน้ำโสม จังหวัดอุดรธานี
ตำบลนาชุมแสง

ตำบลนาชุมแสง อาจหมายถึง
ตำบลนาชุมแสง อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ตำบลนาชุมแสง อำเภอทุ่งฝน จังหวัดอุดรธานี
จับ (แก้ความกำกวม)

จับ อาจหมายถึง
กริยา
สัมผัส, อาการที่ใช้มือแตะต้องสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ตลอดจนกำไว้ ยึดไว้; เกาะ เช่น นกจับคอน
การจับตัว (ฟิสิกส์), ติด เช่น เขม่าจับก้นหม้อ
คราส, กินหรือกลืน ในความว่า คราสจับดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์
การเริ่ม, เริ่ม เช่น จับเรื่องตั้งแต่ตอนนั้นไป
การรวมตัว, จับกลุ่ม, รวมกันเป็นหมู่
การจับตา
ถูกตา, เหมาะตา, เป็นที่พอตา
คอยเฝ้าสังเกต, จ้องระวังระไว
การจับผิด, จับความผิดของผู้อื่น, สรรหาเอาผิดจนได้
การจับเวลา, ดูเวลาที่ใช้ในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเช่นในการแข่งขันกีฬา, ดูเวลาให้ตรงตามที่กำหนด
การจับจ่าย, ใช้เงินซื้อหา, มักใช้เข้าคู่กับคำ ใช้สอย เป็น จับจ่ายใช้สอย
กฎหมาย
การจับ, เกาะกุมตัวไว้ไม่ให้หนี เช่น จับผู้ร้าย, (กฎ) เกาะกุมตัวไว้โดยเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจตามกฎหมาย, จับกุม ก็ว่า
จับตาย, จับตัวมาให้ได้ แม้ว่าจะต้องทำให้ตาย
จับเป็น, จับตัวมาให้ได้ โดยไม่ทำให้ตาย
การจับจอง, เข้าครอบครองที่ดินสาธารณะไว้เพื่อตน
การแพทย์
จับไข้, อาการที่เป็นไข้ เรียกว่า จับไข้
จับสั่น, ชื่อไข้ที่เกิดเพราะถูกยุงก้นปล่องที่มีเชื้อมาลาเรียกัด มีอาการหนาวและสั่น, ไข้จับสั่น หรือ ไข้มาลาเรีย ก็เรียก (อังกฤษ: malaria fever, malaria, paludism)
จับหืด, อาการที่คนกำลังหอบหายใจไม่ทันเนื่องจากหืดกำเริบ
การจับเส้น
บีบนวดเพื่อให้กล้ามเนื้อคลายตัว
โดยปริยายหมายถึงรู้จักเอาใจผู้ที่จะให้ผลประโยชน์แก่ตน
จับโปง, ลมที่ทำให้ปวดเมื่อยตามข้อต่าง ๆ
วัฒนธรรม ความเชื่อ
จับมือ
การจับมือ (ทักทาย), ทักทายตามธรรมเนียมตะวันตกโดยบุคคล 2 คน ประสานมือขวาของกันและกันแล้วเขย่า
การจับมือ (นาฏศิลป์), เรียกอาการที่ครูสอนโดยจับมือผู้เริ่มเรียนให้ทำตามในการสอนบางวิชาเช่น ฟ้อนรำ ดนตรี หรืองานฝีมือบางอย่าง เช่น จับมือรำ, จับมือตีระนาด
โดยปริยายหมายถึงร่วมมือกัน เช่น ชาวบ้านจับมือกันพัฒนาแหล่งน้ำ
การจับยาม, นับยามตามหลักยามสามตา (ตรีเนตร) โดยนับตามหลัก 3 หลัก คือ อาทิตย์ จันทร์ อังคาร เวียนกันไป โดยนับขึ้นต้นที่อาทิตย์ ถ้าวันจับยามเป็นวันข้างขึ้น ให้นับเวียนขวาจากอาทิตย์ไปยังจันทร์และอังคาร ถ้าวันจับยามเป็นวันข้างแรม ให้นับเวียนซ้ายจากอาทิตย์ไปยังอังคารและจันทร์ แล้วทำนายตามตำรา.
จับระบำ
กระบวนรำท่าต่าง ๆ
เริ่มฟ้อนรำ
จับลมปราณ, วิธีกำหนดดูความคล่องของลมหายใจเข้าออกว่าฤกษ์ดีหรือฤกษ์ร้าย
จับลิงหัวค่ำ, การเล่นเรื่องเบ็ดเตล็ดก่อนจะเล่นเรื่องที่แสดงจริงเพื่อเรียกคนดูเช่นในการเล่นหนังตะลุง หนังใหญ่ หรือโขน
จับปิ้ง, เครื่องปิดของลับของเด็กหญิง ทำด้วยเงิน ทอง หรือนาก เป็นต้น, กระจับปิ้ง จะปิ้ง ตะปิ้ง หรือ ตับปิ้ง ก็เรียก
จับยี่กี, การเล่นพนันของจีนชนิดหนึ่ง มีไพ่ทำด้วยไม้แผ่นบาง ๆ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า 12 แผ่น
ของกิน
กิริยาที่ทำขนมจีนให้เป็นหัว ๆ เรียกว่าจับขนมจีน, ลักษณนามของขนมจีนว่า จับ หรือ หัว เช่น ขนมจีน 5 จับ หรือ ขนมจีน 5 หัว
จับกิ้ม, ชื่อขนมของจีนชนิดหนึ่ง มี 10 อย่าง เช่น ฟักเชื่อม ถั่วตัด งาตัดข้าวพอง มักใช้เป็นของไหว้เจ้า
จับฉ่าย
ชื่ออาหารอย่างจีนชนิดหนึ่งที่ใส่ผักหลาย ๆ อย่าง
ภาษาปากหมายถึง ของต่าง ๆ ที่ปะปนกันไม่เป็นสำรับ ไม่เป็นชุด
คน
จับกัง, กรรมกร, ผู้ใช้แรงงาน, ใช้เรียกผู้รับจ้างทำงานต่าง ๆ
อื่น ๆ
การจับเขม่า, เอาเขม่าผสมน้ำมันตานีเป็นต้นทาไรผมให้ดำ
การจับใจความ, เข้าใจความหมาย, จับความ ก็ว่า
จับเจ่า, หงอยเหงา, หงอยก๋อย
จับเชิง, ตกปลอกช้าง, ล่ามเท้าช้าง
จับเจี๋ยว, หม้อดินเล็ก ๆ มีพวยและที่จับสำหรับต้มน้ำ
จิณณ์ณิตา บุดดี

| จิณณ์ณิตา บุดดี |
| --- | --- |
เกิด: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2536 (30 ปี) เชียงราย, ไทย
สัญชาติ: ไทย
ชื่ออื่น: ไดร์
การศึกษา: สำนักวิชาศิลปะศาสตร์ สาขาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
มีชื่อเสียงจาก: มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2016
ส่วนสูง: 1.78 m (5 ft 10 in)
รางวัล: มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2016 (ชนะเลิศ) มิสเวิลด์ 2016​  (Top 20)
จิณณ์ณิตา บุดดี  หรือ ไดร์ มิสไทยแลนด์เวิลด์ ปี 2016
ประวัติ

จิณณ์ณิตา บุดดี (ชื่อเล่น: ไดร์; เกิด: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2536) เป็นชาวจังหวัดเชียงราย ได้รับตำแหน่ง มิสไทยแลนด์เวิลด์ ปี 2016
ประวัติ > การศึกษา

จบการศึกษาปริญญาตรี จากสาขาวิชาภาษาอังกฤษ สำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
การประกวด > มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2016

ไดร์เข้าร่วมประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ ปี 2016 เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ไดร์ได้รับรางวัลชนะเลิศของการประกวด มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2016  เธอจะเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวด มิสเวิลด์ 2016 ณ วอชิงตัน ดี.ซี ประเทศสหรัฐอเมริกา
การประกวด > มิสเวิลด์ 2016

ไดร์เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสเวิลด์ ปี 2016 ที่วอชิงตัน ดี.ซี ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยในการประกวดเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย จากสาวงามทั้งหมด 117 ประเทศทั่วโลก  โดยผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสเวิลด์ในปี 2016 คือ สเตฟานี เดล วาล นางงามจากประเทศปวยร์โตรีโก
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | จิณณ์ณิตา บุดดี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ธันยชนก มูลนิลตา |  | มิสไทยแลนด์เวิลด์  (2016) |  | พิชาภา ลิมศนุกาญจน์ |
| ด ค กมิสไทยแลนด์เวิลด์ |
| --- | --- |
มิสไทยแลนด์เวิลด์: 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998-2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020-2022 · 2023
รายนาม: ปานเลขา ว่านม่วง  · แสงระวี อัศวรักษ์ · เบญจวรรณ ศรีละพันธ์ · ปภัสรา ชุตานุพงษ์ · ปทุมรัตน์ วรมาลี · ชนากานต์ ชัยศรี · อิสริยะ อภิชัย · เมทินี กิ่งโพยม · มธุรส เลิศศักดา · ปติญญา ทองศรี · สิรินยา วินศิริ · ธัญญา สื่อสันติสุข · ลดา เองชวเดชาศิลป์ · ทิชา เหลืองไพโรจน์ · เจนจิรา เกิดประสพ · นิกัลยา ดุลยา · สิรินดา เจนเซน · เมลิสา มหาพล · กนกกร ใจชื่น ·  พงศ์ชนก กันกลับ · สิริรัตน เรืองศรี · พัชริดา รอดคงคา · วัลเณซ่า เมืองโคตร · กัญญาภัค โภคสมบูรณ์ · นนธวรรณ ทองเหล็ง· ธันยชนก มูลนิลตา· จิณณ์ณิตา บุดดี · พิชาภา ลิมศนุกาญจน์ · นรินทร ชฎาภัทรวรโชติ · ทารีน่า โบเทส
แต่งตั้ง ภัทลดา กุลภัคธนภัทร์ รองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2016 เป็นตัวแทนไปประกวดมิสเวิลด์ 2017 · อัมราภัสร์ จุลกะเศียน รองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2007 เป็นตัวแทนไปประกวดมิสเวิลด์ 2008 · กมลา กำภู ณ อยุธยา รองอันดับ 3 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 1997 เป็นตัวแทนไปประกวดมิสเวิลด์ 1999 · ญาสุมินทร์ เลิศอมรวัฒนา รองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 1994 เป็นตัวแทนไปประกวดมิสเวิลด์ 1995
ตำบลนางิ้ว

ตำบลนางิ้ว อาจหมายถึง
ตำบลนางิ้ว อำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น
องค์การบริหารส่วนตำบลนางิ้ว
ตำบลนางิ้ว อำเภอสังคม จังหวัดหนองคาย
องค์การบริหารส่วนตำบลนางิ้ว
จิ่งชู

ศักราชของวุยก๊ก
จิ่งชู (จีน: 景初; พินอิน: Jǐngchū) เป็นชื่อศักราชลำดับที่ 3 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโจยอยแห่งวุยก๊ก (เว่ย์หมิงตี้)  ในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชจิ่งชูใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 237 ถึง ค.ศ. 239 รวมเวลา 3 ปี ถือเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 4 ของวุยก๊ก
ในเดือน 3 ของศักราชชิงหลงปีที่ 5 (ค.ศ. 237) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นจิ่งชูปีที่ 1 และยังมีการเปลี่ยนระบบปฏิทินเป็นปฏิทินจิ่งชู (景初曆 จิ่งชูลี่) โดยเดือนแรกเป็นเดือนเจี้ยนโฉ่ว (建丑) ดังนั้นเดือน 3 ของศักราชชิงหลงปีที่ 5 จึงกลายเป็นเดือน 4 ของศักราชจิ่งชูปีที่ 1
ในเดือน 1 ของศักราชจิ่งชูปีที่ 3 (ค.ศ. 239) จักรพรรดิโจฮองขึ้นครองราชย์สืบจากจักรพรรดิโจยอย และยังคงใช้ชื่อศักราชจิ่งชูต่อไปจนครบปี
การเปลี่ยนชื่อศักราช

ศักราชชิงหลงปีที่ 5 (ค.ศ. 237) — เดือน 3 วันที่ 27 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นจิ่งชูปีที่ 1
ศักราชจิ่งชูปีที่ 4 (ค.ศ. 240) — เดือน 1 วันที่ 1 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเจิ้งฉื่อปีที่ 1
เหตุการณ์สำคัญ

ศักราชจิ่งชูปีที่ 3 (ค.ศ. 239) — เดือน 1 วันที่ 1 จักรพรรดิโจยอยสวรรคต โจฮองขึ้นเสวยราชย์
ตารางเทียบศักราช

| จิ่งชู | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 237 | 238 | 239 |
| จ๊กก๊ก | เจี้ยนซิง 15 | เหยียนซี 1 | เหยียนซี 2 |
| ง่อก๊ก | เจียเหอ 6 | เจียเหอ 7 ชื่ออู 1 | ชื่ออู 2 |
| กองซุนเอี๋ยน | เช่าฮั่น 1 | เช่าฮั่น 2 |  |
ดูเพิ่ม

ศักราชของจีน
บรรณานุกรม

李崇智 (December 2004). 中國歷代年號考. 北京: 中華書局. ISBN 7101025129.
| ก่อนหน้า |  | จิ่งชู |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชิงหลง |  | ศักราชของวุยก๊ก  (ค.ศ. 237 - 239) |  | เจิ้งฉื่อ |
| ด ค กศักราชในยุคสามก๊ก |
| --- | --- |
วุยก๊ก: อ้วยโช่ (หฺวางชู) ค.ศ. 220-226 → ไท่เหอ ค.ศ. 227-233 → ชิงหลง ค.ศ. 233-237 → จิ่งชู ค.ศ. 233-237 → เจิ้งฉื่อ ค.ศ. 240-249 → เจียผิง ค.ศ. 249-254 → เจงหงวน / ไกเจ้ง (เจิ้ง-ยฺเหวียน) ค.ศ. 254-256 → กำลอ (กานลู่) ค.ศ. 256-260 → จิ่ง-ยฺเหวียน ค.ศ. 260-264 → เสียนซี ค.ศ. 264-265
จ๊กก๊ก: เจี๋ยงบู๋ (จางอู่) ค.ศ. 221-223 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 223-237 → เหยียนซี ค.ศ. 238-257 → จิ่งเย่า ค.ศ. 258-263 → เหยียนซิง ค.ศ. 263
ง่อก๊ก: หฺวางอู่ ค.ศ. 222-229 → หฺวางหลง ค.ศ. 229-231 → เจียเหอ ค.ศ. 232-238 → ชื่ออู ค.ศ. 238-251 → ไท่-ยฺเหวียน ค.ศ. 251-252 → เฉินเฟิ่ง ค.ศ. 252 → เจี้ยนซิง ค.ศ. 252-253 → อู่เฟิ่ง ค.ศ. 254-256 → ไท่ผิง ค.ศ. 256-258 → หย่งอาน ค.ศ. 258-264 → ยฺเหวียนซิง ค.ศ. 264-265 → กานลู่ ค.ศ. 265-266 → เป๋าติ่ง ค.ศ. 266-269 → เจี้ยนเหิง ค.ศ. 269-271 → เฟิ่งหฺวาง ค.ศ. 272-274 → เทียนเช่อ ค.ศ. 275-276 → เทียนสี่ ค.ศ. 276 → เทียนจี้ ค.ศ. 277-280
กองซุนเอี๋ยน: เช่าฮั่น ค.ศ. 237-238
จิรวัฒน์ มัครมย์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 จิรวัฒน์ (ขวามือ) ในปี 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  จิรวัฒน์ มัครมย์
วันเกิด:   (1986-09-07) 7 กันยายน ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  ขอนแก่น, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.67 m (5 ft 5 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง มิดฟิลด์ตัวรุก มิดฟิลด์ตัวรับ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2011 |  การท่าเรือ |  84 |  (21) |
| 2011 |  บุรีรัมย์ เอฟซี |  15 |  (8) |
| 2012–2014 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  51 |  (5) |
| 2014–2015 |  บีอีซี เทโรศาสน |  12 |  (2) |
| 2015 |  การท่าเรือ |  15 |  (1) |
| 2016 |  → ศรีสะเกษ เอฟซี (ยืมตัว) |  13 |  (1) |
| 2016–2017 |  ลำปาง เอฟซี |  29 |  (2) |
| 2017–2018 |  แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล เอฟซี |  39 |  (2) |
| 2019 |  ขอนแก่น ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2012–2014 |  ทีม ชาติไทย |  4 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
จิรวัฒน์ มัครมย์ เกิดวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2529 ชื่อเล่นชื่อ แจ็ค เป็นนักฟุตบอลไทยเกิดที่ จังหวัดขอนแก่น จิรวัฒน์เริ่มค้าแข้งฟุตบอลมืออาชีพตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 โดยได้ไปเล่นกับ สโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย โดยทำผลงานได้ยอดเยี่ยมคือทำประตูไปได้ 21 ประตู โดยเขาได้รับการไว้วางใจในการเล่นจึงได้ลงเล่นเป็นตัวจริงถึง 84 ครั้ง แล้วในปีพ.ศ. 2553 สโมสรฟุตบอลวัวชน ยูไนเต็ด สโมสรฟุตบอลทางแดนใต้ของจังหวัดสงขลา ได้ซื้อตัวเขาไปเล่นโดยได้ลงเล่น 15 นัด ทำประตูไปได้ 8 ประตู แล้วในปี พ.ศ. 2554 เนวิน ชิดชอบ ประธานของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ได้ซื้อตัวเขาในราคา 1 ล้าน 2 แสนบาท ไปเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด โดยจิรวัฒน์ถนัดในตำแหน่ง 2 ตำแหน่งคือ มิดฟิลด์ตัวรุก และ มิดฟิลด์ตัวรับ
แหล่งข้อมูลอื่น

[ลิงก์เสีย]
Official website of Thai Port FC
Player profile เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซันโนเฮะ

ซันโนเฮะ (ญี่ปุ่น: 三戸町; โรมาจิ: Sannohe-machi) เป็นเมืองในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ 31 มีนาคม ค.ศ.  2020 (2020 -03-31) เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,814 คนใน 4260 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 65 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่รวม 151.79 ตารางกิโลเมตร (58.61 sq mi)
ประชากร

จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรในซันโนเฮะอยู่ในช่วงสูงสุดเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1950 และเริ่มลดลงนับตั้งแต่นั้นมา ปัจจุบันมีประชากรน้อยกว่าเมื่อศตวรรษที่แล้ว
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 12,714 | —     |
|  1930  | 13,644 | +7.3% |
|  1940  | 13,768 | +0.9% |
|  1950  | 17,614 | +27.9% |
|  1960  | 17,332 | −1.6% |
|  1970  | 16,184 | −6.6% |
|  1980  | 15,506 | −4.2% |
|  1990  | 14,440 | −6.9% |
|  2000  | 13,223 | −8.4% |
|  2010  | 11,300 | −14.5% |
การเดินทาง > รถไฟ

บริษัทรถไฟอาโอโมริ - สายอาโอโมริ
เมโตกิ
การเดินทาง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 104
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดอาโอโมริ |
| --- | --- | --- |
อาโอโมริ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  อาโอโมริ  ฮาจิโนเฮะ  |  |
| นคร |  โกโชงาวาระ  คูโรอิชิ  โทวาดะ  มิซาวะ  มุตสึ  สึงารุ  ฮิรากาวะ  ฮิโรซากิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคามิกิตะ ชิจิโนเฮะ  โทโฮกุ  โนเฮจิ  โยโกฮามะ  รกกาโชะ  โรกูโนเฮะ  โออิราเซะ  อำเภอคิตะสึงารุ นากาโดมาริ  สึรูตะ  อิตายานางิ  อำเภอชิโมะกิตะ คาซามาอูระ  ซาอิ  โอมะ  ฮิงาชิโดริ  อำเภอซันโนเฮะ โกโนเฮะ  ชิงโง  ซันโนเฮะ  ทักโกะ  นัมบุ  ฮาชิกามิ  อำเภอนากะสึงารุ นิชิเมยะ  นิชิสึงารุ ฟูกาอูระ  อาจิงาซาวะ  อำเภอมินามิสึงารุ ฟูจิซากิ  อินากาดาเตะ  โอวานิ  อำเภอฮิงาชิสึงารุ โซโตงาฮามะ  โยโมงิตะ  อิมาเบ็ตสึ  ฮิราไน  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
ติงต๊องพิทักษ์โลก มาโอะจัง

| --- | --- |
ติงต๊องพิทักษ์โลก มาโอะจัง
陸上防衛隊まおちゃん
ชื่อภาษาอังกฤษ: Earth Defender! Mao-chan  หรือ Ground Defense Force!  Mao-chan
แนว: ตลก, สาวน้อยเวทมนตร์
อนิเมะ
กำกับโดย: โยชิอากิ อิวาซากิ
สตูดิโอ: XEBEC, Studio Galapagos
มังงะ
เขียนโดย: เคน อาคามัตสึ (เนื้อเรื่อง)   รัน อายะนากะ (ภาพ)
สำนักพิมพ์:  โคดันฉะ    Del Rey Manga    วิบูลย์กิจ
ติงต๊องพิทักษ์โลก มาโอะจัง (ญี่ปุ่น: 陸上防衛隊まおちゃん; โรมาจิ: Rikujō Bōeitai Mao-chan) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น โดยเป็นอนิเมะที่เคน อาคามัตสึเป็นผู้ออกแบบตัวละคร ต่อมามีการเขียนเป็นมังงะแต่งเรื่องโดย เคน อาคามัตสึ และวาดโดย รัน อายะนากะ ผู้ช่วยของเขา เรื่องนี้ถูกสร้างเป็นเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชันในเวลาต่อมา
เรื่องย่อ

มาโอะ มิโซระ และซิลเวีย เป็นนักเรียนชั้นปี 2 ห้อง 3 (ป.2) ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในโตเกียว ทั้ง 3 คนเป็นหน่วยป้องกันของรัฐบาลที่คอยป้องกันเอเลี่ยนน่ารักที่มาจากต่างดาว เพราะเอเลี่ยนที่บุกมายังโลกนั้นมีลักษณะน่ารักเกินไปทำให้ไม่สามารถใช้อาวุธรุนแรงโจมตีได้ จึงต้องใช้กองกำลังหน่วยป้องกันที่น่ารักได้แก่ สิบโทโอนิกาวาระ มาโอะ หน่วยป้องกันทางบก เรืออากาศโทสิกิชิมะ มิโซระ หน่วยป้องกันทางอากาศ และสิบเอกมารุยามะ ซิลเวีย หน่วยป้องกันทางทะเล โดยเอเลี่ยนที่มาจากนอกโลกนั้นได้รับคำสั่งให้ขโมย ทำลายหรือยึดที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในญี่ปุ่น เพื่อพิทักษ์ประเทศญี่ปุ่นจากเอเลี่ยน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2007-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เว็บไซต์มาโอะจังของ TOKYO MX เก็บถาวร 2007-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
AI Love Network เว็บไซต์ของเคน อาคามัตสึ (ญี่ปุ่น)
ซุส ราชันย์แห่งโอลิมปุส

| ซุส ราชันย์แห่งโอลิมปัส |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: Impressions Games
ผู้จัดจำหน่าย: Sierra Entertainment
แต่งเพลง: Keith Zizza 
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่าย: 2000
แนว: สร้างเมือง
รูปแบบ: Single player
ซุส ราชันย์แห่งโอลิมปุส เป็นเกมประเภทสร้างเมืองของประเทศกรีกโบราณ พัฒนาโดย Impressions Games อยู่ในค่าย Sierra Entertainment มีภาคเสริมชื่อว่า โพเซดอน (วิดีโอเกมส์)
รายชื่อสิ่งก่อสร้างภายในเกมส์

โรงเลื่อย
นาข้าวสาลี
โรงละคร
วิหารเทพซุส
วิหารเทพอพอลโล
วิหารเทพอาร์เทมิส
ท่าเรือ
โรงรีดนมแพะ
กระท่อมผู้ปลูก
โรงพยาบาล
สนามกีฬา
สถานฝึกฝน
กระต๊อบ
โรงแกะสลัก
ท่าเรือ
กำแพง
ที่อาบน้ำ
สวนสาธารณะ
อาคารดับเพลิง
ตลาด
กระท่อม
โรงเก็บภาษี
ฟาร์ม้า
วิทยาลัย
พระราชวัง
โรงฝึกละคร
สัตว์ต่างๆภายในเกมส์

ปลา
หมาป่า
หมูป่า
หอยเม่นทะเล
ผู้ให้เสียงภาษาไทย

วิโรจน์ ควันธรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

Zeus Heaven
Eurogamer review เก็บถาวร 2007-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ความเสี่ยง

สำหรับริสก์ที่เป็นเกมกระดาน ดูที่ ริสก์
ความเสี่ยง (Risk) คือ การวัดความสามารถ ที่จะดำเนินการให้วัตถุประสงค์ของงานประสบความสำเร็จ ภายใต้การตัดสินใจ งบประมาณ กำหนดเวลา และข้อจำกัดด้านเทคนิคที่เผชิญอยู่ อย่างเช่น การจัดทำโครงการเป็นชุดของกิจกรรม ที่จะดำเนินการเรื่องใดเรื่องหนึ่งในอนาคต โดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด มาดำเนินการให้ประสบความสำเร็จ ภายใต้กรอบเวลาอันจำกัด ซึ่งเป็นกำหนดการปฏิบัติการในอนาคต ความเสี่ยงจึงอาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา อันเนื่องมาจากความไม่แน่นอน และความจำกัดของทรัพยากรโครงการ ผู้บริหารโครงการจึงต้องจัดการความเสี่ยงของโครงการ เพื่อให้ปัญหาของโครงการลดน้อยลง และสามารถดำเนินการให้ประสบความสำเร็จ ตามเป้าหมายที่ตั้งไว้อย่างมีประสิทธิผลและประสิทธิภาพ
ความเสี่ยงจากการลงทุน

ความเสี่ยงจากการลงทุน คือ โอกาสที่จะสูญเสียเงินที่ลงทุน
ความเสี่ยงจากการลงทุน > ประเภทของความเสี่ยง

เราสามารถแบ่งความเสี่ยงออกได้เป็น 4 ประเภท คือ
ความเสี่ยงทางธุรกิจ (Business Risk) คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงความสามารถในทำกำไรของบริษัท อันเป็นเหตุให้ผู้ลงทุนต้องสูญเสียรายได้ หรือเงินลงทุน ประกอบด้วย ความเสี่ยงทางการเงิน ความเสี่ยงด้านการบริหารจัดการ และความเสี่ยงในระดับอุตสาหกรรม
ความเสี่ยงทางตลาด (Market Risk) คือ การสูญเสียเงินลงทุนอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงราคาของหลักทรัพย์ที่ลงทุน ซึ่งเป็นไปตามอุปสงค์ และอุปทานของตลาด
ความเสี่ยงในอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Risk) คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงในอัตราผลตอบแทนจากการลงทุน อันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงในอัตราดอกเบี้ยในตลาด
ความเสี่ยงจากอำนาจซื้อ (Purchasing Power Risk) คือ ความเสี่ยงทีเกิดจากอำนาจซื้อของเงินที่ลดลง ซึ่งสาเหตุสำคัญที่ส่งผลต่ออำนาจซื้อ คือ ภาวะเงินเฟ้อ
ความเสี่ยงจากการลงทุน > Business Risk Model Framework

กรอบความเสี่ยงของธุรกิจ (Business Risk Model Framework) นั้นจะช่วยให้หน่วยงานทุกระดับภายในบริษัทสามารถระบุถึงความเสี่ยงได้ง่ายขึ้น โดยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นกับบริษัทนั้นอาจแบ่งได้เป็น 4 ประเภท คือ
1. ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ (Strategic Risk)
2. ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ(Operational Risk)
3. ความเสี่ยงด้านการเงิน (Financial Risk)
4. ความเสี่ยงด้านความปลอดภัย (Hazard Risk)