stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แจ็ก บัตแลนด์
ประวัติ

บัทแลนด์เกิดที่บริสตอล หลังจากเล่นให้คลีฟดอนยูไนเต็ด และสถาบันบริสตอล เขาเซ็นสัญญากับเบอร์มิงแฮมซิตีในฐานะนักเตะเยาวชนในปี 2007 และหลังจากออกจากโรงเรียนคลีฟดอน เขาได้รับทุนการศึกษาสองปี ในสถาบันการศึกษาของเยาวชนของสโมสร ในอายุ 16 ขวบ บัทแลนด์ลงเล่นให้ทีมสำรองและเซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพในระยะเวลา 2 ปีครึ่ง ในวันที่ 17 มีนาคม 2010 และได้เป็นผู้เล่นทีมเยาวชนยอดเยี่ยมของเบอร์มิงแฮมในฤดูกาล 2009-2010 เขาได้รับบาดเจ็บที่มือจนต้องผ่าตัดระยะหนึ่ง ต่อมาในเดือนเมษายนเขาหายเจ็บแล้วได้มีชื่อในทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเกมพรีเมียร์ลีกที่พบกับ วูลฟ์แฮมป์ตันเนื่องจาก เบน ฟอสเตอร์ ได้รับบาดเจ็บและอาการเจ็บป่วยของ โคลิน ดอยล์
ต่อมาบัทแลนด์ได้รับเรียกติดทีมชาติอังกฤษชุดอายุไม่ต่ำกว่า 21 ปี แล้วได้เซ็นสัญญากับทีมในลีกทู คือ เชลท์แนม ในฐานะนักเตะยืมตัว เขาได้ลงเล่นนัดแรกในเกมที่พบ มัคเคิลสฟิลด์ ทาวน์ และเชลท์แนมชนะ 2-0 แล้วบัทแลนด์ได้ต่อสัญญากับเบอร์มิงแฮมถึงปี 2015 เขาได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมลีกทูในเดือนพฤศจิกายน สุดท้ายทำคลีนชีตได้ถึง 7 จาก 12 นัด
ต่อมาเชลท์แนมได้ยืมตัวเขาอีกครั้งจนจบฤดูกาล ได้ลงเล่น 12 นัด เขาได้กลับเบอร์มิงแฮมเนื่องจาก โบอาซ มายฮิลล์ ผู้รักษาประตูมือหนึ่งเจ็บ
ประวัติ > ย้ายร่วมสโตกซิตี

บัตแลนด์ร่วมทีม สโตกซิตี ด้วยสัญญา 4 ปีครึ่ง ในวันที่ 31 มกราคม 2013 แต่สโตกซิตีให้เบอร์มิงแฮมซิตียึมตัวในอีกครึ่งฤดูกาลหลัง หลังจากกลับมาจากยึมตัวเขาพบว่าตัวเขาเป็นมือสาม รองจาก อัสเมียร์ เบโกวิช และ โธมัส โซเรนเซ่น, และเมื่อวันที่ 26 กันยายน เขาร่วมบาร์นสลีย์ ในสัญญายึมตัว
ในฤดูกาล 2015–16 บัตแลนด์ได้รับเลือกให้เป็นแมนออฟเดอะแมตช์ในนัดที่สโตกซิตี เสมอ กับ นอริชซิตี ไป 1-1 และในนัดถัดมาที่สโตกซิตีบุกไปเยือน อาร์เซนอล ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เป็นแมนออฟเดอะแมตช์ก็ตาม และถึงแม้ว่าสโตกซิตีจะแพ้ไป 2-0 แต่บัตแลนด์ก็เล่นได้อย่างยอดเยี่ยม
ผลงานทีมชาติ

บัทแลนด์ลงเล่นเกมแรกในทีมชาติในวันที่ 3 ตุลาคม 2008 สามารถทำคลีนชีตได้ในเกมที่พบกับไอร์แลนด์เหนือ ซึ่งอังกฤษชนะ 6-0
เขาได้เลื่อนขึ้นไปชุดยู 17 ในปี 2009 และเป็นตัวเป็นตัวจริงสำหรับทีม ซึ่งอังกฤษสามารถคว้าแชมป์ได้จากการชนะสเปน 2-1
ต่อมาเขาได้ติดทีมชาติชุดไปแข่งขันฟุตบอลยู 20 ชิงแชมป์โลก เขาสามารถเก็บคลีนชีตได้ทั้ง 3 นัดในรอบแบ่งกลุ่มช่วยให้ทีมผ่านเข้ารอบ 16 ทีม เขาพลาดเสียประตูครั้งเดียว  เขาติดทีมชาติยู 21 ในวันที่ 1 กันยายน 2011 บัทแลนด์ติดทีมชาติเพราะ จอห์น รัดดี้ เจ็บ ทำให้ได้ไปยูโร 2012 แทนในฐานะผู้รักษาประตูมือ 3 แต่ในยูโร 2016 บัตแลนด์บาดเจ็บที่ข้อเท้า ทำให้อดไปร่วมแข่งขัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Football Association website
แจ็ก บัตแลนด์ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
แจ็ก บัตแลนด์ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเรนเจอส์  |
| --- | --- |
 1 McGregor  2 Tavernier (c)  4 Edmundson  5 Helander  6 Goldson  7 Murphy  8 Jack  9 ดียาโล  10 เดวิส  11 Ojo  12 Firth  13 Foderingham  16 Halliday  17 Aribo  18 Kamara  19 Katić  20 Morelos  22 Jones  23 Docherty  24 Stewart  25 Polster  29 King  31 Barišić  32 Hastie  33 Barjonas  35 Grezda  37 Arfield  44 Wilson  45 Atakayi  48 Houston  50 Rudden  51 Mayo  64 McPake  Barker  ผู้จัดการ: ฟัน โบรงก์ฮอสต์ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – อันดับที่สี่ ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 โรส  4 ไดเออร์  5 สโตนส์  6 แมไกวร์  7 ลินการ์ด  8 เฮนเดอร์สัน  9 เคน (c)  10 สเตอร์ลิง  11 วาร์ดี   12 ทริปเปียร์  13 บัตแลนด์  14 เวลเบก  15 เคฮิลล์  16 โจนส์  17 เดลฟ์  18 ยัง  19 แรชฟอร์ด  20 แอลลี  21 ลอฟตัส-ชีก   22 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  23 โพป  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 โรส  4 ไดเออร์  5 สโตนส์  6 แมไกวร์  7 ลินการ์ด  8 เฮนเดอร์สัน  9 เคน (c)  10 สเตอร์ลิง  11 วาร์ดี   12 ทริปเปียร์  13 บัตแลนด์  14 เวลเบก  15 เคฮิลล์  16 โจนส์  17 เดลฟ์  18 ยัง  19 แรชฟอร์ด  20 แอลลี  21 ลอฟตัส-ชีก   22 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  23 โพป  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  |
เวสลีย์ สไนเดอร์

เวสลีย์ สไนเดอร์ (ดัตช์: Wesley Sneijder, เสียงอ่านภาษาดัตช์: [ˈʋɛsli ˈsnɛidər] ( ฟังเสียง); เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ ที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก และใน ค.ศ. 2004 สไนเดอร์ได้รับรางวัลโยฮัน ไกรฟฟ์ ในสาขานักเตะทีมเยาวชนยอดเยี่ยมในเนเธอร์แลนด์
ก่อนหน้านี้เขาเล่นให้กับทีมอาเอฟเซ อายักซ์ และเรอัลมาดริด ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับอินเตอร์มิลานในปี ค.ศ. 2009
สไนเดอร์ยังเคยเป็นตัวแทนนักฟุตบอลเยาวชนฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันเขาลงแข่งในฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ลงแข่งครั้งแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 โดยได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 และฟุตบอลยูโร 2 ครั้ง (2004 และ 2008) เขายังร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ที่ประเทศแอฟริกาใต้อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ไม่พบ URL โปรดระบุ URL ที่นี่หรือเพิ่ม URL ในวิกิสนเทศ
Sneijder Wesley 2009/10 profile เก็บถาวร 2013-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Inter Milan
Sneijder Wesley profile เก็บถาวร 2016-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Sportepoch
เวสลีย์ สไนเดอร์ ที่อีเอสพีเอ็นซอคเกอร์เนต
Wesley Sneijder Owes His Place in National Team to Gökhan Saki and Kickboxing on WorldKickboxing.Net
เวสลีย์ สไนเดอร์ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
เวสลีย์ สไนเดอร์ ที่ National-Football-Teams.com
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
โจ ค็อกเกอร์

| โจ ค็อกเกอร์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: จอห์น โรเบิร์ต ค็อกเกอร์
รู้จักในชื่อ: Vance Arnold
เกิด: 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1944
ที่เกิด: เชฟฟิลด์, ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 22 ธันวาคม ค.ศ. 2014 (70 ปี)
แนวเพลง: บลูส์, ร็อก, บลูส์-ร็อก
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง, นักแสดง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง ฮาร์โมนิกา  กีตาร์
ช่วงปี: ตั้งแต่ปี 1960
ค่ายเพลง: Regal Zonophone A&N Capitol EMI Decca

เว็บไซต์: Joe Cocker.com
จอห์น โรเบิร์ต "โจ" ค็อกเกอร์, โอบีอี (อังกฤษ: John Robert "Joe" Cocker, OBE) (20 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 - 22 ธันวาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักร้องชาวอังกฤษแนวร็อก/บลูส์ ที่โด่งดังในคริสต์ทศวรรษ 1960 กับเสียงร้องห้าว ๆ กับท่าทางเฉพาะขณะแสดงและเขายังมีเพลงทำใหม่ที่โด่งดังหลายเพลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงของเดอะบีตเทิลส์ เขายังได้รับรางวัลหลายรายวัล รวมถึงรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ. 1983 จากเพลง "Up Where We Belong" ที่ร้องกับเจนนิเฟอร์ วอร์นส
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

With a Little Help from My Friends (1969)
Joe Cocker! (1969)
Joe Cocker (also known as Something to Say) (1972/1973)
I Can Stand a Little Rain (1974)
Jamaica Say You Will (1975)
Stingray (1976)
Luxury You Can Afford (1978)
Sheffield Steel (1982)
Civilized Man (1984)
Cocker (1986)
Unchain My Heart (1987)
One Night of Sin (1989)
Night Calls (1991/US: 1992)
Have a Little Faith (1994)
Organic (1996)
Across from Midnight (1997)
No Ordinary World (1999/US: 2000)
Respect Yourself (2002)
Heart & Soul (2004/US: 2005)
Hymn for My Soul (2007/US: 2008)
แจ็กผู้ฆ่ายักษ์

"แจ็กผู้ฆ่ายักษ์" (อังกฤษ: Jack the Giant Killer) เป็นเทพพนิยายและตำนานของอังกฤษและคอร์นวอลล์ ว่าด้วยหนุ่มน้อยผู้กล้าที่สยบยักษ์หลายตนในรัชสมัยพระเจ้าอาเธอร์ (King Arthur) เนื้อหามีความโหดร้ายป่าเถื่อนเลือดท่วม ทั้งมีองค์ประกอบและเหตุการณ์คล้ายคลึงกับในเทพปกรณัมนอร์สและฝรั่งเศส
เรื่องราวของแจ็กหรือตัวแจ็กเองนั้นไม่มีในวรรณกรรมอังกฤษจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 ทั้งไม่ได้ตีพิมพ์จนปี 1711 เป็นไปได้ว่า สำนักพิมพ์แห่งหนึ่งประมวลเรื่องราวเกี่ยวกับยักษ์ซึ่งเป็นอมนุษย์ยอดนิยมในอังกฤษ คอร์นวอลล์ และเวลส์ ขึ้น แล้วนำออกพิมพ์เมื่อปี 1711 นั้น นักวิชาการยังเสนอแนวคิดว่า ที่มีการพิมพ์เรื่องแจ็กผู้ฆ่ายักษ์ออกจำหน่ายในช่วงนั้น เพราะสาธารณชนเริ่มเบื่อหน่ายเรื่องราวของพระเจ้าอาเธอร์ผู้เยี่ยมยุทธ์ในการสังหารยักษ์ยิ่งกว่าบุคคลอื่น
เนื้อเรื่อง

ตามฉบับพิมพ์ในราวปี 1760 ของจอห์น คอตตอน (John Cotton) กับโจชัว เอดดาวส์ (Joshua Eddowes) ซึ่งอ้างอิงฉบับพิมพ์ปี 1711 และรวมอยู่ในหนังสือชุด เดอะคลาสสิกแฟรีเทลส์ (The Classic Fairy Tales; "เทพนิยายปรัมปรา") ของไอโอนาและปีเตอร์ โอพี (Iona and Peter Opie) เมื่อปี 1974 นั้น เนื้อความมีดังนี้
ในรัชกาลพระเจ้าอาเธอร์ แจ็ก ชายหนุ่มชาวคอร์นวอลล์ (Cornwall) เป็นบุตรชาวนา เขามีพละกำลังและสติปัญญาล้ำเลิศ วันหนึ่ง เขาพบยักษ์ชื่อ "คอร์มอร์อัน" (Cormoran; "อสูรสมุทร") กำลังบริโภคปศุสัตว์เป็นภักษาหาร แจ็กจึงหลอกให้ยักษ์ไปตกบ่อ แล้วเอาขวานจามยักษ์จนตาย ฉะนั้น แจ็กจึงได้สมญาว่า "แจ็กผู้ฆ่ายักษ์" ทั้งมีงานเฉลิมฉลองประทานกระบี่และเข็มขัดให้แก่เขา และมอบสมบัติพัสถานของยักษ์นั้นให้เขา
ยักษ์อีกตนชื่อ "บลันเดอร์บอร์" (Blunderbore) รู้ว่า เพื่อนตาย ก็หมายแก้แค้น จึงมาลักตัวแจ็กไปยังปราสาทมนตรา แต่ก็พ่ายแพ้แก่แจ็ก ถูกแจ็กฆ่าตายพร้อมยักษ์ซึ่งเป็นน้องชายหรือพี่ชายชื่อ "รีเบ็กส์" (Rebecks) แจ็กประหารยักษ์ทั้งสองโดยจับแขวนคอแล้วจ้วงแทง ครั้นแล้ว แจ็กก็ปล่อยสตรีสามนางซึ่งยักษ์ขังไว้ในปราสาทนั้นเป็นอิสระ
ต่อมา แจ็กเดินทางไปแคว้นเวลส์ ไปเจอยักษ์เวลส์สองศีรษะอยู่กลางทาง จึงหลอกยักษ์นั้นให้กรีดท้องตัวเองไส้ทะลัก จากนั้น แจ็กได้เฝ้าโอรสพระเจ้าอาเธอร์ พระโอรสนั้นจึงรับแจ็กเป็นข้าช่วงใช้ ทั้งแจ็กและพระโอรสไปพบยักษ์อีกตนมีสามศีรษะ จึงโอภาปราศรัยกันเป็นอันดี และนอนหลับร่วมกันในคืนนั้น ครั้นรุ่งเช้า แจ็กกับพระโอรสก็ขนทรัพย์สินของยักษ์นั้นหลบหนีไป ทว่า ยักษ์นั้นเห็นว่า ยังดีที่ไม่เอาปราสาทของตนไปด้วย ยักษ์จึงมอบกระบี่กายสิทธิ์ หมวกแห่งปราชญ์ เสื้อคลุมล่องหน และรองเท้าเหาะเหิน ให้แก่แจ็ก
แล้วแจ็กกับพระโอรสก็ออกเดินทางไปพบหญิงงามซึ่งเป็นนางรับใช้ของมารลูซิเฟอร์ (Lucifer) แจ็กจึงใช้ของวิเศษที่ได้รับมานั้นทำลายมนตร์ดำซึ่งพันธนาหญิงนั้นไว้ แล้วบั่นศีรษะลูซิเฟอร์ แต่หญิงนั้นเลือกเป็นชายาพระโอรส แจ็กจึงได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกโต๊ะกลมแทน
แจ็กจึงออกเดินทางต่อไปตามลำพัง ไปพบยักษ์ที่ไหนก็ใช้ของวิเศษปล้นฆ่าเสียทุกรายไป กระทั่งไปเจอยักษ์กำลังทำร้ายอัศวินนายหนึ่งและภริยา แจ็กฟันยักษ์ขาขาดแล้วประหารยักษ์ ก่อนออกเดินทางต่อไป พบถ้ำของยักษ์อีกตนซึ่งเป็นสหายของยักษ์ที่เพิ่งตายนั้น จึงสวมเสื้อคลุมล่องหนลอบเข้าไปตัดจมูกยักษ์ แล้วเอากระบี่ทิ่มหลังยักษ์ขาดใจตาย เสร็จแล้ว แจ็กปล่อยนักโทษของยักษ์ และกลับไปเยือนเรือนของอัศวินกับภริยาดังกล่าว อัศวินเลี้ยงรับหรูหรา แต่ยักษ์สองหัวชื่อ "ธันเดอร์เดลล์" (Thunderdell) เข้ามาขัดจังหวะสังสรรค์ พลางร้องรำทำเพลงว่า "ฟีฟอฟัม" (fee, fau, fum) แจ็กจึงหลอกยักษ์นั้นให้ตกคูแล้วตัดหัวยักษ์เสีย
งานฉลองยังคงมีต่อไป แต่แจ็กเริ่มเบื่อหน่าย จึงออกเดินทางไปหาเรื่องน่าระทึกขวัญ ไปพบหญิงชราชี้ทางไปปราสาทเวทมนตร์หลังหนึ่งซึ่งเป็นของยักษ์ชื่อ "กาลิกันทัส" (Galigantus) ยักษ์นั้นจับอัศวินและหญิงสาวจำนวนมากมาขังไว้ในปราสาท เชลยเหล่านั้นรวมถึงธิดาของดุ๊ก (duke) ผู้หนึ่ง หญิงนั้นถูกพ่อมดในปราสาทสาปเป็นละมั่ง (doe) ขาว แจ็กสังหารยักษ์ พ่อมดหนีรอด ละมั่งขาวก็คืนร่างเดิม เชลยทั้งหลายก็เป็นไท แจ็กได้สมรสกับธิดาของดุ๊กนั้น งานสมรสมีขึ้น ณ ราชสำนักพระเจ้าอาเธอร์ แจ็กกับภริยาได้รับประทานที่ดินให้อยู่ครองคู่สู่สมกับชั่วกาลนาน
ดูเพิ่ม

แจ็กกับต้นถั่ววิเศษ
แหล่งข้อมูลอื่น

พงศาวดารพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษ (The History of the Kings of Britain) ของจีอ็อฟฟรีย์แห่งมอนเมาธ์ (Geoffrey of Monmouth)
แจ็กผู้ฆ่ายักษ์ ของฟลอรา แอนนี สตีล (Flora Annie Steel)
แจ็กผู้ฆ่ายักษ์ ของโจเซฟ จาค็อบส์ (Joseph Jacobs)
แจ็กผู้ฆ่ายักษ์ เก็บถาวร 2011-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ใน ประชุมนิทานของฮ็อกลิฟฟ์ (Hockliffe Collection)
มรณะแห่งพระเจ้าอาเธอร์ (Le Morte D'Arthur) ของธอมัส มาลอรี (Thomas Malory)
เรื่องราวของแจ็กและฝูงยักษ์ (The Story of Jack and the Giants) ของเอ็ดเวิร์ด ดัลเซียล (Edward Dalziel)
สำรวจคอร์นวอลล์ (The Survey of Cornwall) ของริชาร์ด คาริว (Richard Carew)
ทอมเดอะทิงการ์ด (Tom the Tinkard) เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โบราณกาล: แจ็กผู้ฆ่ายักษ์ (Days of Yore: Jack the Giant-Killer) ของแอรีน ลี คัมบิตซิส (Arin Lee Kambitsis)
แจ็กหลอกยักษ์คอร์มอร์อันไปตกบ่อ แล้วเอาขวานจามยักษ์จนตาย
แจ็กฟันยักษ์ขาขาดแล้วประหารยักษ์เพื่อช่วยอัศวินกับภริยา
โจ มาโลน

| โจ มาโลน |
| --- | --- |
เกิด: โจแอนน์ เลสลีย์ มาโลน  (1963-11-05) 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 (61 ปี)
สัญชาติ: อังกฤษ
อาชีพ: ผู้ผลิตน้ำหอม
มีชื่อเสียงจาก: การเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทโจ มาโลน ลอนดอน และ โจ เลิฟ
คู่สมรส: แกรี วิลค็อกซ์
บุตร: 1
โจแอนน์ เลสลีย์ มาโลน (อังกฤษ: Joanne Lesley Malone; เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นผู้ผลิตน้ำหอมชาวอังกฤษและเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทโจ มาโลน ลอนดอน ในปี ค.ศ. 1990 ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1999 ได้ขายให้กับบริษัทแม่ในปัจจุบันคือ เอสเต ลอเดอร์ คอมพานี ในปี ค.ศ. 2011 มาโลนได้ก่อตั้งแบรนด์น้ำหอมโจ เลิฟ
ประวัติ

มาโลนเกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 และเติบโตในเบกซ์ลีย์ฮีธ เคนต์ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน เธอเกิดภาวะเสียการอ่านเข้าใจอย่างรุนแรงและออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 13 ปีเพื่อดูแลแม่ของเธอที่เป็นโรคหลอดเลือดสมอง
ในปี ค.ศ. 1999 มาโลนได้ขาย โจ มาโลน ลอนดอน ให้กับ เอสเต ลอเดอร์ คอมพานี ในปี ค.ศ. 2011 เธอก่อตั้งบริษัทน้ำหอมแห่งใหม่ชื่อ โจ เลิฟ
ในปี ค.ศ. 2008 มาโลนได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นเอ็มบีอี จากนั้นในปี ค.ศ. 2018 ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นซีบีอี
มาโลนแต่งงานกับ แกรี วิลค็อกซ์ อดีตนักสำรวจ และทั้งคู่มีลูกชายด้วยกัน 1 คน
ในปี ค.ศ. 2003 มาโลนได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านมระยะลุกลาม และหลังจากรักษามาหนึ่งปี มะเร็งของเธอก็อยู่ในขั้นทุเลา
แจ๊สแร็ป

| แจ๊สแร็ป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ฮิปฮอป แจ๊สฟิวชัน
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายปี 1980 ในอเมริกาเหนือ และ สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ: Turntables (DJ) แซกโซโฟน ฟลูต ทรัมเป็ต ทรอมโบน คลาริเน็ต เปียโน กีตาร์เบส กีตาร์ไฟฟ้า กลองชุด
รูปแบบอนุพันธุ์: Nu jazz Trip hop Chillhop
แจ๊สแร็ป (อังกฤษ: jazz rap) เป็นแนวเพลงที่รวมกับฮิปฮอปและแจ๊ส ที่ได้การพัฒนาในช่วงปลายยุค 1980 และต้น 1990 เว็บไชต์ออลมิวสิก ได้อธิบายแนวดนตรีนี้ว่า "เป็นความพยายามที่จะหลอมรวมเพลงแอฟริกันอเมริกันจากอดีตด้วยรูปแบบที่โดดเด่นขึ้นเพื่อให้เข้ากับรูปแบบของแนวเพลงปัจจุบัน"
ในทางดนตรีมีจังหวะคล้ายกับฮิปฮอปมากกว่าเพลงแจ๊ส  มีถ้อยคำและเสียงอื่นๆที่หลากหลายกว่าเดิมถูกวางและใช้ซ้ำๆ ในการแต่งเพลงเช่น ทรัมเป็ต ดับเบิลเบส ฯลฯ ในด้านเนื้อเพลงมักจะเกี่ยวกับจิตสำนึกทางการเมือง ลัทธินิยมผิวสี (Afrocentrism) และแนวคิดปฏิฐานนิยมทั่วไป ศิลปินเช่น A Tribe Called Quest, De La Soul, Dream Warriors และ Digable Planets เป็นผู้บุกเบิกแจ๊สแร็ป
นักดนตรีแจ๊สแร็ปและโปรดิวเชอร์ที่มีชื่อเสียง

9th Wonder
A Tribe Called Quest
Ab-soul
BADBADNOTGOOD
Black Sheep
Black Star
Camp Lo
Cee-Lo Green
Chance the Rapper
Common
Currensy
De La Soul
Digable Planets
Dream Warriors
DJ Jazzy Jeff (2002-2007)
DJ Premier
DJ Quik (1995-1998)
Easy Mo Bee
Eric B. and Rakim (1990-1992)
Erykah Badu
Flying Lotus
Fugees
Gang Starr
Guru
Heavy D (1989-1994)
Isaiah Rashad
J Dilla
J. Cole
Jeru the Damaja (1994-1996)
Joey Badass
Jungle Brothers
Kanye West
Kendrick Lamar
Lauryn Hill
Lostkeyz
Madlib
MF DOOM
Mos Def
Nas (1994, 2004)
No I.D.
Nujabes
Pete Rock
Pete Rock & CL Smooth
Prince (1991-1992)
Q-Tip
Queen Latifah (1991-1998)
The Pharcyde
The Roots
Talib Kweli
Yaggfu Front
Mac Miller
เจ้าหญิงแพทริเซียแห่งคอนน็อต

เจ้าหญิงแพทริเซียแห่งคอนน็อต หรือพระนามเต็ม วิกตอเรีย แพทริเซีย เฮเลนา เอลิซาเบธ (อังกฤษ: Princess Patricia of Connaught; ภายหลังจากการอภิเษกสมรสคือ เลดีแพทริเซีย แรมเซย์ (Lady Patricia Ramsay); 17 มีนาคม ค.ศ. 1886 - 12 มกราคม ค.ศ. 1974) ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของพระราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์ทรงเป็นเชื้อพระวงศ์พระองค์แรกที่สละฐานันดรศักดิ์เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรและพระอิสริยยศชั้นเจ้าฟ้าอย่างเป็นทางการ
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงแพทริเซีย หรือ "แพ็ตซี่" ที่รู้จักในหมู่พระประยูรญาติ ประสูติเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1886 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน พระชนกคือ เจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียกับเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ส่วนพระชนนีคือ เจ้าหญิงลูอีส มาร์กาเร็ตแห่งปรัสเซีย พระองค์มีพระภคินีและพระเชษฐา 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต ซึ่งภายหลังทรงเป็นมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน และ เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต เจ้าหญิงทรงได้รับการขนานพระนามเต็มว่า วิกตอเรีย แพทริเซีย เฮเลนา เอลิซาเบธ ณ ตำหนักแบ็กช็อตพาร์ค เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1886 โดยมีพ่อและแม่ทูนหัว คือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งโอลเด็นบูร์ก เจ้าฟ้าชายวิลเฮล์มแห่งเยอรมนี ดยุกแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา และ เจ้าชายอัลเบร็คต์แห่งปรัสเซีย พระนามวิกตอเรียมาจากสมเด็จพระอัยยิกา แพทริเซียมาจากนักบุญแพทริค ซึ่งเป็นนักบุญประจำวันประสูติ เฮเลนามาจากพระนามของเจ้าหญิงเฮเลนา พระภคินีในเจ้าชายอาร์เธอร์ พระชนกของพระองค์ และเอลิซาเบธมาจากพระนามของแกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งโอลเด็นบูร์ก
ประเทศแคนาดา

เจ้าหญิงแพทริเซียทรงเดินทางอยู่บ่อยครั้งขณะยังทรงพระเยาว์ ดยุคแห่งคอนน็อต พระชนกทรงได้รับมอบหมายให้ประจำอยู่ที่กองทัพในประเทศอินเดีย เจ้าหญิงจึงได้ประทับอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสองปี Connaught Place ซึ่งเป็นศูนย์กลางธุรกิจของกรุงเดลี ได้ตั้งชื่อตามดยุกด้วย ในปี ค.ศ. 1911 ดยุคแห่งค็อนน็อตได้ทรงรับการแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงใหญ่แห่งแคนาดา เจ้าหญิงจึงได้โดยเสด็จพระชนกและพระชนนีไปยังแคนาดา และที่แห่งนี้เองทำให้พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง
พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพทหารแคนาดาในเจ้าหญิงแพทริเซีย (Princess Patricia's Canadian Light Infantry) เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 โดยทรงดำรงอยู่ในตำแหน่งนี้จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ กองทัพนี้ได้ตั้งชื่อตามพระนามของเจ้าหญิง พระองค์ทรงออกแบบตราสัญลักษณ์และสีให้สำหรับกองทัพเพื่อนำไปยังประเทศฝรั่งเศส ในฐานะที่ทรงเป็นผู้บัญชาการกองทัพ พระองค์ทรงได้แสดงบทบาทสำคัญต่างๆ จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ ในปี ค.ศ. 1974 เลดีแพทริเซีย เมานท์แบ็ตเทน (ต่อมาคือ เลดีบราเบิร์น) ซึ่งเป็นพระญาติและลูกทูนหัวของเจ้าหญิง และต่อมาดำรงพระยศเป็น เคานท์เตสเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า ได้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพต่อไป และให้คนในกองทัพลดพระยศและเรียกท่านเป็น เลดีแพทริเซีย เพื่อเป็นเกียรติแก่เจ้าหญิง
อภิเษกสมรส

คำถามเรื่องการอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงแพทริเซียเป็นประเด็นร้อนแรงในหัวข้อสนทนาช่วงสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระองค์ทรงถูกจับคู่กับเจ้าชายเชื้อพระวงศ์ต่างประเทศอยู่หลายพระองค์ ทั้งนี้ยังได้รวมถึงอนาคตกษัตริย์แห่งโปรตุเกสและสเปน แกรนด์ดยุกไมเคิล อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย ที่เป็นพระอนุชาในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
ในตอนสุดท้าย เจ้าหญิงทรงเลือกคู่ครองเป็นบุรุษสามัญชนแทนเจ้าชายเชื้อพระวงศ์ต่างๆ พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับนาวาโท (ภายหลังเป็นนายพลเรือ) เซอร์อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์ (29 พฤษภาคม ค.ศ. 1881 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1972) ทหารราชองครักษ์ในพระชนกของพระองค์ และบุตรชายของเอิร์ลแห่งดัลฮูซี เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรส ณ มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 โดยในวันนี้พระองค์ได้ทรงสมัครใจที่จะสละฐานันดรศักดิ์เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ และพระอิสริยยศชั้นเจ้าฟ้า แล้วทรงเปลี่ยนมาใช้พระอิสริยยศ เลดีแพทริเซีย แรมเซย์ (Lady Patricia Ramsay) โดยมีลำดับโปเจียมก่อนหน้ามาร์เชเนสต่างๆ ของประเทศอังกฤษ
ปลายพระชนม์ชีพ

แม้ว่าจะทรงสละฐานันดรศักดิ์ไปแล้ว แต่เจ้าหญิงก็ยังคงทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อังกฤษ อยู่ในลำดับการสืบราชสมบัติ และเข้าร่วมพิธีสำคัญๆ อาทิ พิธีราชาภิเษกสมรส พิธีฝังพระศพและพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ใน ค.ศ. 1937 และ ค.ศ. 1953 ตามลำดับ
เจ้าหญิงแพทริเซียทรงเป็นอัครศิลปินที่สามารถโดยทรงเชี่ยวชาญเกี่ยวกับภาพเขียนสีน้ำ ผลงานส่วนมากได้รับแรงบันดาลใจมาจากการเดินทางท่องไปในประเทศเขตร้อน รูปแบบการเขียนภาพได้รับการอิทธิพลมาจากโกแก็งและแวน โกะ เพราะพระองค์ทรงร่ำเรียนมาจาก เอ เอส ฮาร์ทริค ซึ่งรู้จักศิลปินเหล่านี้ด้วย เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ ณ ตำหนักริบส์เด็นโฮลต์ เมืองวินเดิลแชม เซอร์รีย์ ก่อนถึงวันประสูติครบรอบ 88 ปีและหลังจากพระสวามีเป็นเวลาหนึ่งปีครึ่ง พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในสองพระราชนัดดาสตรีที่ยังทรงพระชนม์อยู่ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในระยะเวลานั้น เลดีแพทริเซีย แรมเซย์และนายพลเรือ เซอร์อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์ ได้ถูกฝังเคียงคู่กันที่สุสานหลวงฟร็อกมอร์ เมืองวินด์เซอร์
พระอิสริยยศ และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > พระอิสริยยศ

17 มีนาคม 1886 – 27 กุมภาพันธ์ 1919: เจ้าหญิงแพทริเซียแห่งคอนน็อต (Her Royal Highness Princess Patricia of Connaught)
27 กุมภาพันธ์ 1919 – 12 มกราคม 1974: เลดีแพทริเซีย แรมเซย์ (Lady Patricia Ramsay)
พระอิสริยยศ และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎแห่งอินเดีย ชั้นที่ 1 (Companion of the Order of the Crown of India)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญจอห์นแห่งเยรูซาเล็ม ชั้นที่ 1 (Dame Grand Cross of the Order of St. John of Jerusalem)
พระโอรส

อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์แห่งมาร์ (อเล็กซานเดอร์ อาร์เธอร์ อัลฟองโซ เดวิด มอล แรมเซย์; 21 ธันวาคม ค.ศ. 1919 - 20 ธันวาคม ค.ศ. 2000)
สมรสเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1956 ณ เมืองเฟรเซอร์เบอระ กับ ฟลอรา เฟรเซอร์ เลดีที่ 21 แห่งซอลเทิน (เกิด 18 ตุลาคม ค.ศ. 1930)
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 ผู้ทรงริเริ่มการใช้ เจ้าชาย และ เจ้าหญิง อย่างเป็นทางการในพระราชวงศ์   ทั้งนี้ ระบุพระนามขณะที่ทรงดำรงพระอิสริยยศสูงสุด
รุ่นที่ 1:  โซเฟีย โดโรเธีย สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย 
รุ่นที่ 2:  เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารีและเจ้าหญิงแห่งออเรนจ์  เจ้าหญิงอเมเลีย  เจ้าหญิงแคโรไลน์  เจ้าหญิงแมรี ลันด์เกรวีนแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล  หลุยส์ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ 
รุ่นที่ 3:  เจ้าหญิงออกัสตา ดัชเชสแห่งบรันสวิก  เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเวลส์  เจ้าหญิงลูอิซาแห่งเวลส์  แคโรไลน์ มาทิลดา สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ 
รุ่นที่ 4:  เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ พระราชกุมารีและสมเด็จพระราชีนีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค  เจ้าหญิงออกัสตา โซเฟีย  เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ลันด์เกรวีนแห่งเฮ็สเซิน-ฮอมเบิร์ก  เจ้าหญิงแมรี ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  เจ้าหญิงโซเฟีย  เจ้าหญิงอเมเลีย  เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกลอสเตอร์  เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งกลอสเตอร์ 
รุ่นที่ 5:  เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ เจ้าหญิงเลโอโปลด์แห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์  เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งแคลเรนซ์  สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย  ออกัสตา แกรนด์ดัชเชสแห่งเม็คเล็นบูร์ก-สเตรลิตซ์  เจ้าหญิงแมรี อเดเลด ดัชเชสแห่งเท็ค 
รุ่นที่ 6:  เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารีและจักรพรรดินีแห่งปรัสเซีย  อลิซ แกรนด์ดัชเชสแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์  เจ้าหญิงเฮเลนา เจ้าหญิงคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์   เจ้าหญิงลูอีส ดัชเชสแห่งอาร์กายล์  เจ้าหญิงเบียทริซ เจ้าหญิงเฮนรีแห่งบัทเทนแบร์ก  เจ้าหญิงเฟรเดริกา บารอเนส ฟอน พาเวล-แรมมิงเกน  เจ้าหญิงมารีแห่งฮันโนเฟอร์ 
รุ่นที่ 7:  เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารีและดัชเชสแห่งไฟฟ์  เจ้าหญิงวิกตอเรีย  ม็อด สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์  มารี สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย  แกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เจ้าหญิงแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค  เจ้าหญิงเบียทริซ ดัชเชสแห่งกัลเลียรา  เจ้าหญิงมาร์กาเรต มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน  เลดีแพทริเซีย แรมเซย์  เจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน  เจ้าหญิงมารี ลูอีส เจ้าหญิงมักซีมีเลียนแห่งบาเดิน  อเล็กซานดรา แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  เจ้าหญิงโอลกาแห่งฮันโนเฟอร์ 
รุ่นที่ 8:  เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วุด  อเล็กซานดรา เจ้าหญิงอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต และดัชเชสแห่งไฟฟ์  ม็อด คาร์เนกี เคาน์เตสแห่งเซาเธสค์  เจ้าหญิงซิบิลลา ดัชเชสแห่งเวสเตร์บ็อตเติน  เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลด์แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  เฟรเดอริกา สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ 
รุ่นที่ 9:  สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2  เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี 
รุ่นที่ 10:  เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี 
รุ่นที่ 11:  เจ้าหญิงเบียทริซ นางเอโดอาร์โด มาเปลลี มอซซี  เจ้าหญิงยูเชนี นางแจ็ก บรุกส์แบงก์  เลดีลูอีส เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์ 
รุ่นที่ 12:  เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์  เจ้าหญิงลิลีเบ็ตแห่งซัสเซกซ์ 
ตัวเอียง คือ เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรที่ถูกถอดพระอิสริยยศและผู้มีสิทธิที่ไม่ใช้พระอิสริยยศ
โจ คอนสแตนติโน

โจ คอนสแตนติโน (อังกฤษ: Joe Constantino) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 1) แพ้ 14
ประวัติ

คอนสแตนติโนเริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2531 ชนะน็อค มาร์เชียล โกเซนเต ยกแรก ก่อนที่จะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ ในการชกครั้งถัดมา คอนสแตนติโนขึ้นชกชนะรวดอีก 3 ครั้งก็ได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะน็อค มาซาฮารุ คาวากามิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันนี้เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ซึ่งคอนแสตนติโนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญไป หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ คอนสแตนติโนไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค โอห์ กวางซู ยก 3 แล้วไปเสียแชมป์เงาที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค ฮุสนี เรย์ ยก 10 เมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2534
หลังจากนั้น การชกของคอนแสตนติโนแย่ลง ชกแพ้รวด มีชนะเพียงที่ชกชนะคะแนน จอห์น เมดิน่า เมื่อ พ.ศ. 2535 เท่านั้น โดยคอนสแตนติโนชกแพ้นักมวยชื่อดังหลายคน เช่น พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แอนดี้ ทานาบาส และแพ้น็อค ชิโร ยาชิโร ยก 2 ในพ.ศ. 2535 แพ้น็อค คิม จินโฮ ยก 3 ที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น และแพ้น็อค ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 3 ที่ มาเลเซีย คอนสแตนติโนขึ้กครั้งสุดท้ายเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2536 แพ้น็อค กัง เคียมยุง ยก 3 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF
ชิง 30 มกราคม 2533 ชนะน็อค มาซาฮารุ คาวาคามิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 8 มิถุนายน 2534 แพ้น็อค ฮุสนี เรย์ ยก 10 ที่ อินโดนีเซีย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน 2533 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่ เวทีราชดำเนิน
โจชัว แจ็กสัน

| Joshua Jackson |
| --- | --- |
ในเดือนกรกฎาคม 2008
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1978-06-11) 11 มิถุนายน ค.ศ. 1978 (46 ปี) Joshua Carter Jackson แวนคูเวอร์, รัฐบริติชโคลัมเบีย, แคนาดา
คู่ครอง: Diane Kruger (2006–ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1990–ปัจจุบัน
โจชัว แจ็กสัน (อังกฤษ: Joshua Jackson) เกิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงชาวแคนาดา-อเมริกัน เขามีผลงานทางโทรทัศน์ช่วงไพรม์ไทม์และบทบาทในภาพยนตร์มากกว่า 32 เรื่อง เขาเป็นที่รู้จักในบทาชาร์ลี คอนเวย์ ในภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง The Mighty Ducks film series , ในบทเพซีย์ วิตเตอร์ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Dawson's Creek และปีเตอร์ บิชอป ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Fringe