stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรคจิตระยะสั้น
ความชุก

อุบัติการณ์และความชุกของโรคนี้ยังไม่ชัดเจน แต่ทั่วไปจัดว่าไม่สามัญ
ทั่วโลก มันเกิดในหญิงเป็นสองเท่าของชาย โดยมีอัตรายิ่งกว่านั้นในสหรัฐอเมริกา
ปกติจะเกิดในช่วงปลายช่วงอายุ 30-40 ปีและต้นช่วงอายุ 40-50 ปี
เหตุยังไม่ชัดเจน
ทฤษฎีหนึ่งระบุกรรมพันธุ์ เพราะโรคสามัญกว่าในบุคคลที่สมาชิกครอบครัวมีความผิดปกติทางอารมณ์ (mood disorder) เช่นโรคซึมเศร้าหรือโรคอารมณ์สองขั้ว
อีกทฤษฎีหนึ่งระบุว่า เกิดจาทักษะการรับมือกับเหตุการ์ที่ไม่ดี (poor coping skill) คือเกิดอาการโรคโดยเป็นยุทธการป้องกันหรือหนีจากเหตุการณ์ที่น่ากลัวหรือก่อความเครียด
ปัจจัยเหล่านี้อาจทำให้อ่อนแอในการเกิดอาการโรคจิตอย่างสั้น ๆ 
ในกรณีโดยมาก โรคนี้จุดชนวนโดยเหตุการณ์ที่ทำให้เครียดหรือทำให้บอบช้ำทางกายใจ
หญิงในภาวะที่มีฮอร์โมนเพศ คือ estrogen น้อยอาจเกิดอาการนี้
จะมีภาวะนี้ปกติในช่วงก่อนมีประจำเดือน หลังคลอด หรือในช่วงระยะวัยทอง
โดยอาการโรคจิตบ่อยครั้งสัมพันธ์กับโรคอารมณ์สองขั้วหรือโรคจิตเภทที่เป็นมูลฐาน
อาการโรคจิตเช่นนี้ บ่อยครั้งจัดเป็น premenstrual exacerbation (อาการก่อนประจำเดือนที่เกิดเพิ่ม), menstrual psychosis (อาการโรคจิตตามรอบประจำเดือน) หรือ postpartum psychosis (อาการโรคจิตหลังคลอด)
การคลอดบุตรอาจก่อโรคนี้ในหญิงบางคน
หญิงประมาณ 1 ใน 10,000 คนประสบกับอาการนี้หลังจากคลอดบุตรไม่นาน
มีโรคหรืออาการทางแพทยอื่น ๆ ที่เป็นเหตุของอาการซึ่งแพทย์ต้องพิจารณา
รวมทั้งภาวะซึมเศร้าหลังคลอด, เอชไอวีและเอดส์, มาลาเรีย, ซิฟิลิส, โรคอัลไซเมอร์, โรคพาร์คินสัน, ภาวะเลือดมีกลูโคสน้อย (hypoglycaemia), โรคลูปัส, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง, เนื้องอกในสมอง และ pediatric autoimmune neuropsychiatric disorders (PANS)
ดูเพิ่ม

Schizophreniform disorder
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: F23
Causes of Psychosis เก็บถาวร 2017-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at National Health Service (England)
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกเยาวชน

| ประเทศอินเดีย ในโอลิมปิกเยาวชน |
| --- | --- |
ธงชาติอินเดีย
รหัสประเทศ: IND
เอ็นโอซี: สมาคมโอลิมปิกอินเดีย
เว็บไซต์: olympic.ind.in
เหรียญ อันดับ 51:  ทอง 3 เงิน 16 ทองแดง 4 รวม 23 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
2010 2014 2018
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
อินเดีย ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 สมาคมโอลิมปิกอินเดียเป็น คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอินเดีย
นักกีฬาอินเดียได้รับเหรียญรางวัลรวม 23 เหรียญ (3 เหรียญทอง) จากการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน อินเดียทำผลงานได้ดีที่สุดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 โดยได้รับเหรียญรางวัลรวม 13 เหรียญ รวมถึงเหรียญทอง 3 เหรียญ อย่างไรก็ตาม ประเทศยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ ในการแข่งขัน โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
ตารางเหรียญรางวัล

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชนตลอดกาล
รายชื่ออำเภอและนครของประเทศอินโดนีเซีย

หน่วยการบริหารระดับที่สองของประเทศอินโดนีเซียแบ่งออกเป็นสองประเภทซึ่งมีฐานะเท่าเทียมกัน ได้แก่
อำเภอ หรือ กาบูปาเต็น (อินโดนีเซีย: kabupaten) มีจำนวน 416 แห่ง
นคร หรือ โกตา (อินโดนีเซีย: kota) มีจำนวน 98 แห่ง
รายชื่อ

อำเภอและนครในหน้านี้รวบรวมจากรายงานของสำนักงานสถิติแห่งประเทศอินโดนีเซียและปรับปรุงตามรายงานข่าวการจัดตั้งจังหวัดปาปัวกลาง จังหวัดปาปัวใต้ และจังหวัดปาปัวที่สูง
ดูเพิ่ม

อำเภอของประเทศอินโดนีเซีย
สถานะนครในประเทศอินโดนีเซีย
โพลีแอนนา

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: เอเลนอร์ พอร์เตอร์
สำนักพิมพ์: L.C. Page
วันที่พิมพ์: 1913
ISBN: 1-55748-660-3
OCLC: 33897078
เรื่องถัดไป: โพลีแอนนาโตขึ้น (Pollyanna Grows Up) 
โพลีแอนนา (อังกฤษ: Pollyanna) เป็นนวนิยายบันเทิงคดีโดยเอเลนอร์ พอร์เตอร์ ที่ขายดีที่สุดในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1913 และบัดนี้จัดเป็นวรรณกรรมเด็กคลาสสิก โดยที่ชื่อตัวละครหลัก (โพลีแอนนา) ได้กลายมาเป็นคำที่ใช้ หมายถึงบุคคลที่มีทัศนคติมองโลกในแง่ดีเหมือนกับตัวละคร 
นอกจากนั้นแล้ว ในทางจิตวิทยา ความเอนเอียงใต้จิตสำนึกที่โน้มไปในทางบวก มักจะเรียกว่า หลักโพลีแอนนา (Pollyanna principle)
หนังสือประสบความสำเร็จจนกระทั่งนางพอร์เตอร์ ออกหนังสือเล่มถัดไปที่ชื่อว่า โพลีแอนนาโตขึ้น (Pollyanna Grows Up) (ค.ศ. 1915)
หลังจากนั้นต่อมา ก็มีนักเขียนอื่น ๆ ที่เขียนหนังสือต่ออีกอย่างน้อย 11 เล่ม รวมทั้งหนังสือที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1997
โพลีแอนนาเป็นหนังสือที่จัดทำเป็นภาพยนตร์หลายครั้งหลายหน ที่รู้จักกันดีที่สุดถ่ายโดยบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ในปี ค.ศ. 1960 ที่ดาราเด็กตัวเอกได้รับรางวัลออสการ์
เรื่องย่อ

ตัวละครเอกเป็นเด็กหญิงกำพร้าชื่อโพลีแอนนา วิทตีเออร์
ผู้ย้ายไปอยู่ในรัฐเวอร์มอนต์ กับน้าหญิงทึนทึกผู้ร่ำรวยแต่เย็นชาชื่อว่า น้าโพลี่ ผู้ไม่ต้องการเลี้ยงโพลีแอนนา แต่จำยอมโดยรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ที่จะต้องทำเพื่อพี่สาวของตนคือแม่ของโพลีแอนนา ปรัชญาชีวิตของเด็กหญิง มีหลักอยู่ที่เกมที่เด็กเรียกว่า "เกมดีใจ (The Glad Game)" ซึ่งเป็นทัศนคติมองโลกในแง่ดี ที่ได้มาจากคุณพ่อที่เสียไปแล้วของตน
เป็นเกมหาอะไรสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพื่อที่จะให้ดีใจได้ ในสถานการณ์ทุกสถานการณ์
ซึ่งเริ่มขึ้นในวันคริสต์มาสวันหนึ่ง ที่โพลีแอนนาหวังว่าจะได้ตุ๊กตาในกล่องที่คนบริจาคมา แต่กลับได้ไม้ยันรักแร้ (สำหรับใช้เดิน) คู่หนึ่ง
คุณพ่อของโพลีแอนนาจึงได้ตั้งเกมขึ้นในตอนนั้น โดยให้โพลีแอนนามองสถานการณ์ในแง่ดี ซึ่งในตอนนั้น ให้ดีใจเกี่ยวกับไม้ยันรักแร้ว่า "เราไม่ต้องใช้มัน"
ด้วยหลักปรัชญานี้ พร้อมกับบุคลิกภาพที่รื่นเริง จริงใจ และเห็นใจผู้อื่น โพลีแอนนาได้กระจายความใจดีของเธอ ไปให้กับคนทั้งเมืองที่ปกติไม่ค่อยมีชีวิตชีวา จนกลายเป็นเมืองที่น่าอยู่
เกมดีใจ ได้ปกป้องเธอจากความเข้มงวดของคุณน้า
คือ เมื่อน้าโพลี่จัดให้เธออยู่ที่ห้องชั้นบนสุดใต้หลังคาที่อบอ้าว ที่ไม่มีพรมปูและไม่มีเครื่องประดับหรือรูปให้ดู เธอกลับดีอกดีใจเพราะได้วิวที่สวยจากหน้าต่างที่สูง
และเมื่อคุณน้าตั้งใจลงโทษเธอเพราะมาทานอาหารเย็นสาย โดยให้ทานแต่ขนมปังกับนมในห้องครัวกับคนใช้ชื่อแนนซี่ โพลีแอนนากลับขอบอกขอบใจเธออย่างดี เพราะเธอชอบขนมปังและนม และเธอก็ชอบพี่แนนซี่ด้วย
ต่อมาไม่นาน โพลีแอนนาก็ได้สอนคนที่จิตใจแย่ที่สุดในเมืองให้เล่นเกมด้วย เริ่มตั้งแต่คนพิการจอมขี้บ่นชื่อว่านางสโนว์ ไปจนถึงชายโสดจอมขี้เหนียวชื่อว่านายเพ็นเดิลตัน ที่อยู่คนเดียวในคฤหาสถ์แสนไม่เรียบร้อย
แม้น้าโพลี่เองก็เจอเองด้วย โดยเริ่มตั้งแต่ความรู้สึกว่าตนจัดการอะไรกับโพลีแอนนาไม่ได้ เพราะเด็กน้อยไม่รู้สึกเศร้าเพราะเรื่องอะไรสักอย่าง และน้าโพลี่ก็เริ่มคลายความเย็นชาที่มีต่อโพลีแอนนาไป แม้ว่าจะต่อต้านต่อเกมดีใจนานมากกว่าคนอื่นทั้งหมด
แต่ในที่สุด การมองโลกในแง่ดีที่ใคร ๆ หักล้างมิได้ของโพลีแอนนา ก็ได้รับบทพิสูจน์เมื่อเธอถูกรถชน ทำให้ขาทั้งสองพิการ
ตอนแรก เธอไม่รู้ว่าเธออาการสาหัสแค่ไหน แต่เมื่อเธอรู้เรื่องโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ใจของเธอก็ตกลง
หลังจากนั้น เธอก็ได้แต่นอนอยู่ในเตียง โดยที่ไม่สามารถหาอะไรเพื่อที่จะดีใจได้
แต่ชาวเมืองก็เริ่มจะมาเยี่ยมเธอที่บ้าน เพื่ออยากจะให้โพลีแอนนารู้ว่า การให้กำลังใจของเธอได้เปลี่ยนชีวิตของพวกเขาให้ดีขึ้นขนาดไหน และในที่สุดโพลีแอนนาก็ปลงใจได้ว่า เธอยังดีใจได้ว่า เธอได้มีขา (จึงได้ช่วยเหลือชาวเมืองได้)
หนังสือจบลงที่น้าโพลี่ แต่งงานกับคนรักเก่าที่ทะเลาะกันมานานคือคุณหมอชิลตัน และโพลีแอนนาไปอยู่ที่ รพ. ที่เธอต้องเรียนรู้การเดินใหม่ แล้วชื่นชมการเดินได้ยิ่ง ๆ ขึ้น สืบเนื่องจากความพิการที่มีชั่วคราว
อิทธิพล

ถ้าคุณหาเรื่องร้าย หวังว่าจะได้เรื่องร้าย คุณก็จะได้มัน เมื่อคุณรู้ว่าคุณจะได้เรื่องดี คุณก็จะได้มัน
ความสำเร็จของนวนิยาย ทำให้เกิดศัพท์อังกฤษใหม่ ๆ ขึ้น คือคำวิเศษณ์ว่า "Pollyannaish"
และคำนามว่า "Pollyannaism"
ซึ่งหมายถึงบุคลิกภาพที่มองโลกในแง่ดีแบบหักล้างไม่ได้ ซึ่งจะปรากฏอย่างชัดเจน เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่เลวร้ายน่าท้อใจที่สุด
แต่บางครั้งก็ใช้ในอรรถดูถูก คือหมายถึงบุคคลที่มองโลกในแง่ดี 
จนกระทั่งเหมือนคนซื่อบื้อ หรือเหมือนคนไม่ยอมรับความจริงในสถานการณ์ที่แสนเลวร้าย
คำดูถูกนี้สามารถได้ยินในเพลงที่แต่งในปี ค.ศ. 1930 ของจอร์จและไอรา เกิร์ชวิน ชื่อ แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน (But Not For Me) ว่า "ฉันไม่ต้องการที่จะฟังคำจากพวกโพลีแอนนาที่แสนร่าเริง / ผู้จะบอกฉันว่า ชะตากรรมนั้นจะมากับเพื่อนด้วย / นั่นเป็นเรื่องโง่ ๆ" ซึ่งเป็นเพลงที่ร้องโดยจูดี การ์แลนด์ ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1943 ด้วย
จนถึงปี ค.ศ. 2015 หนังสือยังมีขายเป็นฉบับพิมพ์ใหม่
ตอนที่นิยมสูงสุด โพลีแอนนารู้จักกันว่า "The Glad Girl" และพี่น้องพาร์คเกอร์ผู้สร้างเกมเศรษฐีในรูปแบบปัจจุบัน ถึงกับสร้างเกมกระดาน เรียกว่า The Glad Game
มีแม้กระทั่งละครที่เล่นในถนนบรอดเวย์ในปี ค.ศ. 1916 ชื่อว่า "Pollyanna Whittier, The Glad Girl"
นักเขียนคนหนึ่งเปรียบเทียบโพลีแอนนา กับพระเอกนางเอกในวรรณกรรมเด็กที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ รวมทั้ง ลอร์ดน้อยฟอนเติลรอย (Little Lord Fauntleroy), รีเบ็กกาแห่งไร่ซันนี่บรุก (Rebecca of Sunnybrook Farm), และ สวนดอกไม้ลับ (The Secret Garden) ที่เขียนในยุคทองหนังสือเด็กอเมริกัน (ตั้งแต่สงครามกลางเมืองอเมริกาจนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)
เขาชมหนังสือว่า "เป็นวรรณกรรมที่ซับซ้อน เต็มเปี่ยมไปด้วยความหมายที่ซ่อนเร้น" และเห็นโพลีแอนนาว่า ไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้เรื่องอะไร แต่เป็นบุคคลที่มีพรสวรรค์ ในการใช้การมองในแง่ดีแบบสุดโต่งและความเป็นคนดีของตน เพื่อจัดการอารมณ์เชิงลบ และความคิดแบบโลก ๆ ที่มองโลกในแง่ร้ายที่ไร้ความหวัง ของผู้ใหญ่ในชีวิตของเธอ
ชมรมดีใจ (Glad Clubs) ได้รับความนิยมชั่วระยะหนึ่ง แต่อาจจะเป็นเพียงแค่แผนการโฆษณาอย่างหนึ่ง[ต้องการอ้างอิง] 
หรืออาจจะเป็นวิธีเพิ่มความนิยมให้กับ "เกมดีใจ" เพื่อใช้เผชิญหน้ากับความยากลำบากของชีวิต เช่น ความสูญเสียสิ่งหรือบุคคลที่รัก ความผิดหวัง และความทุกข์เสียใจ
อย่างไรก็ดี โดยปี ค.ศ. 2008 ก็ยังเหลือชมรมดีใจอย่างน้อยหนึ่งแห่งในเมืองเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด
ในปี ค.ศ. 2002 ประชาชนชาวเมืองลิตเติลตัน รัฐนิวแฮมป์เชียร์ได้ตัดโบว์รูปปั้นทองเหลือง เพื่อระลึกถึงนางเอเลนอร์ พอร์เตอร์ ซึ่งเป็นผู้เขียนหนังสือ และเป็นคนที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งที่เคยอาศัยอยู่ในเมือง
เป็นรูปปั้นแสดง ด.ญ. โพลีแอนนาพร้อมกับรอยยิ้ม และแขนที่อ้ากว้างเป็นการทักทาย
นอกจากนั้น เมืองลิตเติลตันยังจัดงานที่เรียกว่า "The Official Pollyanna Glad Day (วันดีใจโดยเป็นทางการของโพลีแอนนา)" ทุก ๆ ฤดูร้อน
รายชื่อหนังสือโพลีแอนนา

เอเลนอร์ พอร์เตอร์
Pollyanna: The First Glad Book
Pollyanna Grows Up: The Second Glad Book
Harriet Lummis Smith
Pollyanna of the Orange Blossoms: The Third Glad Book
Pollyanna's Jewels: The Fourth Glad Book
Pollyanna's Debt of Honor: The Fifth Glad Book
Pollyanna's Western Adventure: The Sixth Glad Book
Elizabeth Borton
Pollyanna in Hollywood: The Seventh Glad Book
Pollyanna's Castle in Mexico: The Eighth Glad Book
Pollyanna's Door to Happiness: The Ninth Glad Book
Pollyanna's Golden Horseshoe: The Tenth Glad Book
Pollyanna and the Secret Mission: The Fourteenth Glad Book [written out of sequence]
Margaret Piper Chalmers
Pollyanna's Protegee: The Eleventh Glad Book
Virginia May Moffitt
Pollyanna at Six Star Ranch: The Twelfth Glad Book
Pollyanna of Magic Valley: The Thirteenth Glad Book
รายชื่อหนังสือโพลีแอนนา > รุ่นต่อ ๆ มา

Colleen L. Reece
Pollyanna Comes Home
Pollyanna Plays the Game
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Pollyanna: Spirit of Optimism Born Out of War". NPR. สืบค้นเมื่อ 2010-09-26.
↑  "Pronunciation of Whittier". สืบค้นเมื่อ 2015-07-07.
↑  "Polyanna - chapter XXII". chapter XXII. When you look for the bad, expecting it, you will get it. When you know you will find the good—you will get that....
↑  "Pollyanna", Merriam-Webster Collegiate Dictionary, 11th Edition, Springfield, Massachusetts, USA: Merriam-Webster, Inc., 2003, a person characterized by irrepressible optimism and a tendency to find good in everything
↑  "Pollyannaish", Merriam-Webster Collegiate Thesaurus, 1.0, 2005, OPTIMISTIC, fond, sanguine, upbeat
↑  "Pollyanna", Babylon English-English Dictionary, 5.1, 2000, person who is overly optimistic
↑  "Pollyanna", The Concise Oxford Dictionary of Current English (8 ed.), 2003, an excessively cheerful person
↑  
"Girl Crazy". IMDb. สืบค้นเมื่อ 2015-06-17.
↑  
Gershwin, George. "But Not For Me lyrics". LyricsMania.com. สืบค้นเมื่อ 2015-06-17.
↑  "Pollyanna". Barnes & Noble. สืบค้นเมื่อ 2015-03-06.
↑  Polyanna The Great Home Game (Image). สืบค้นเมื่อ 2015-03-06. ภาพตีตราว่า "ฟรีที่จะแจกจ่ายและใช้ได้" โดย Bing
↑  "Pollyanna". Internet Broadway Database. สืบค้นเมื่อ 2015-03-06.
↑  Griswold, Jerome (2014). Audacious Kids: Coming of Age in America's Classic Children's Books (Revised ed.). Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1421414577.
↑  "The Pollyanna Glad Club". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-20.
↑  "2 (Littleton's Pollyanna Glad Days)".
แหล่งข้อมูลอื่น

Keith, Lois. Take Up Thy Bed and Walk: Death, Disability and Cure in Classic Fiction for Girls. Routledge: 2001.
Pollyanna ที่ โครงการกูเทนแบร์ก
Pollyanna เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, online at Ye Olde Library เก็บถาวร 2013-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Free online version of Pollyanna at LiteraturePage.com
Publication history, a brief plot summary, and biographical information about the author เก็บถาวร 2006-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน compiled by the University of Illinois School of Library and Information Science.
Polyanna (1915 board game)   at BoardGameGeek
Pollyanna  (1973 TV-movie)' ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Pollyanna  (2003 TV-movie)' ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Wikisource
อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส

อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส (สเปน: Aerolíneas Argentinas) เป็นสายการบินประจำชาติ และสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอาร์เจนตินา ที่มีฐานการบินในท่าอากาศยานนานาชาติรัฐมนตรีปิสตารินิและสนามบินฆอร์เฆ นิวเบริ และมีสำนักงานใหญ่ในบัวโนสไอเรส สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 58 แห่งในอเมริกาใต้ ยุโรป และหมู่เกาะแคริบเบียน
สายการบินก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1949 จากการควบรวมกิจการระหว่างสายการบินอาเอโรโปสตาอาร์เฆนตินา อาเบียซิออนเดลลิโตรัลฟลูเบียลอาร์เฆนติโน โฟลตาอาเอเรอาเมร์กันเตอาร์เฆนตินา และโซนัสโอเอสเตอีนอร์เตเดอาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส และได้เริ่มดำเนินงานในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1950 ต่อมาได้มีกิจการร่วมค้าของไอบีเรียได้เข้ามาควบคุมสายการบินในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 และถูกกรูโปมาร์ซันส์เข้าซื้อสายการบินพร้อมบริษัทลูกใน ค.ศ. 2001 หลังจากที่สายการบินประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนัก อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสได้โอนกิจการกลับเป็นของรัฐใน ค.ศ. 2008 สายการบินเข้าร่วมเครือข่ายพันธมิตรทางการบินสกายทีม ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 และส่วนที่ดำเนินการขนส่งสินค้าเข้าร่วมกับสกายทีมคาร์โกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013
กิจการองค์กร > กรรมสิทธิ์บริษัทและบริษัทลูก

ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสเป็นหน่วยงานรัฐ โดยมีรัฐบาลอาร์เจนตินาเป็นเจ้าของทั้งหมด ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสได้ระบุบริษัทลูกภายใต้สายการบินไว้ห้าบริษัท ได้แก่ อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสการ์โก, สายการบินภายในประเทศเอาส์ตรัลลิเนอัสอาเอเรอัส,  ผู้ให้บริการในพื้นที่ท่าอากาศยานแอโรแฮนด์ลิง, ผู้ให้บริการขนส่งสินค้าบจก.เจตปัก,  และบริษัทท่องเที่ยวบจก.ออปตาร์ สายการบินและสายการบินลูกมีฐานการบินสองแห่ง ซึ่งทั้งหมดตั้งอยู่ในบัวโนสไอเรส สายการบินจะดำเนินงานเที่ยวบินภายในประเทศและด้วยเครื่องบินขนาดเล็กที่สนามบินฆอร์เฆ นิวเบริ ในขณะที่ท่าอากาศยานนานาชาติรัฐมนตรีปิสตารินิจะใช้สำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศเป็นหลัก แต่ยังมีเที่ยวบินระดับภูมิภาคและภายในประเทศบ้างเล็กน้อย ใน ค.ศ. 2010 สายการบินให้บริการขนส่งผู้โดยสารระหว่างทั้งสองสายการบิน บริการนี้ถูกยกเลิกใน ค.ศ. 2020
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 สายการบินมีพนักงานอยู่ 10,230 คน
ตั้งแต่การระบาดทั่วของโควิด-19  2020 เอาส์ตรัลลิเนอัสอาเอเรอัสได้ควบรวมกิจการเข้ากับสายการบินแม่ โดยฝูงบินทั้งหมดจะโอนย้ายไปยังอาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส โดยขั้นตอนการควบรวมกิจการได้ทำข้อตกลงที่ทำไว้กับสหภาพแรงงานของเอาส์ตรัล
กิจการองค์กร > บุคลากรหลัก

ปาโบล เซเรียนิ เป็นประธานสายการบินจนถึง ค.ศ. 2023 จากนั้นฟาเบียน ลอมบาร์โด อดีตซีโอโอของสายการบิน ดำรงตำแหน่งสืบมาใน ค.ศ. 2024
กิจการองค์กร > สำนักงานใหญ่

อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในพื้นที่ของสนามบินฆอร์เฆ นิวเบริ ในบัวโนสไอเรส
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสมีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:
อาเอโรเมฆิโก
แอร์ยูโรปา
แอร์ฟรานซ์
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
เดลตาแอร์ไลน์
เอ็ลอัล
โกว์ลีญัสอาแอเรียส
อิตาแอร์เวย์
เคแอลเอ็ม
โคเรียนแอร์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ330-200 | 10 | — | 24 | 248 | 272 | จะเช่าเพิ่มเติมสองลำจากแอร์คาสเซิล |
| โบอิง 737-700 | 8 | — | 8 | 120 | 128 |  |
| โบอิง 737-800 | 28 | — | 8 | 162 | 170 |  |
| โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 12 | — | 8 | 162 | 170 |  |
| เอ็มบราเออร์ อี190 | 24 | — | 8 | 88 | 96 | โอนย้ายมาจากเอาส์ตรัลลิเนอัสอาเอเรอัส |
| เอ็มบราเออร์ อี195-อี2 | — | 12 | รอประกาศ | รอประกาศ | รอประกาศ | เริ่มส่งมอบใน ค.ศ. 2024   จะทดแทน อี190 |
ฝูงบินขนส่งสินค้า
| โบอิง 737-800บีซีเอฟ | 2 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า | ส่งมอบตั้งแต่ ค.ศ. 2023 |
| รวม | 84 | 12 |  |  |  |  |
อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 11.5 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
แอร์บัส เอ310-300
แอร์บัส เอ320-200
แอร์บัส เอ340-200
แอร์บัส เอ340-300
แอว์โร ยอร์ก
โบอิง 707-320บี
โบอิง 707-320ซี
โบอิง 727-100
โบอิง 727-200
โบอิง 737-200
โบอิง 737-200 แอดวานซ์
โบอิง 737-200ซี
โบอิง 737-300เอฟ
โบอิง 737-500
โบอิง 747 เอสพี
โบอิง 747-200บี
โบอิง 747-400
โบอิง 757-200
ซูว์ดาวียาซียงการาแวล 3
ซูว์ดาวียาซียงการาแวล 6-แอน
ซูว์ดาวียาซียงการาแวล 6-แอร์
คอนแวร์ ซีวี-240
เดอ ฮาวิลแลนด์ คอเม็ท 4
เดอ ฮาวิลแลนด์ คอเม็ท 4ซี
ดักลาส ซี-47
ดักลาส ซี-47เอ
ดักลาส ซี-47บี
ดักลาส ซี-54เอ
ดักลาส ดีซี-3
ดักลาส ดีซี-4
ดักลาส ดีซี-6
ฟอกเกอร์ เอฟ-28 เอ็มเค-1000
ฟอกเกอร์ เอฟ-28 เอ็มเค-4000
ฮ็อคเกอร์ซิดเดลี 748
ล็อคฮีด คอนสเตเลชัน
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-83
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88
ชอร์ต แซนดริงแฮม
เอ็นเอเอ็มซี วายเอส-11-100
วิกเกอร์ส ไวกิง
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

ตามข้อมูลจากฐานข้อมูลเอวิเอชันเซฟตีเน็ตเวิร์ก อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสประสบอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1970 โดย ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 ได้มีข้อมูลอุบัติเหตุและอุบัติการณ์ 47 ครั้งที่เกิดขึ้นกับเที่ยวบินของสายการบินตั้งแต่การเริ่มดำเนินงานใน ค.ศ. 1950 อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัสถือเป็นหนึ่งในสายการบินที่ปลอดภัยที่สุดในโลก
เอาส์ตรัลลิเนอัสอาเอเรอัสเป็นอดีตสายการบินลูกของอาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส
แอร์บัส เอ330-200 ในลวดลายฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
โบอิง 737-800 ของอาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส
ธรรมคุปต์

ธรรมคุปต์ หรือ ธรรมคุปตวาท (อังกฤษ: Dharmaguptaka) แยกมาจากนิกายมหีศาสกะ ในเวลาใกล้เคียงกับนิกายสรวาสติวาท โดยแตกต่างจากนิกายแม่ที่เรื่องการถวายทาน นิกายนี้เห็นว่าทานที่ถวายแด่พระพุทธเจ้าหรือแม้แต่สถูปเจดีย์มีผลมากกว่าถวายต่อสงฆ์ หลักธรรมโดยทั่วไปใกล้เคียงกับนิกายมหาสังฆิกะมากกว่านิกายมหีศาสกะ แพร่หลายในเอเชียกลางและจีน พระวินัยของนิกายนี้เป็นต้นแบบของนิกายวินัยในจีน
นักวิชาการถือว่านิกายนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิกายเถรวาท แต่นิกายเถรวาทถือว่านิกายนี้เป็นฝ่ายอาจริยวาทและอธรรมวาที ในคัมภีร์กถาวัตถุปรากฏข้อมูลว่าเถรวาทกับธรรมคุปต์เห็นต่างกันหลายเรื่อง เช่น อานิสงส์ของการทำทาน การบูชาพระเจดีย์ วิมุตติของพระพุทธเจ้ากับพระอรหันตสาวก อภิญญาของศาสนาในศาสนาอื่น เป็นต้น
สบาย สบาย

สบาย สบาย เป็นอัลบั้มลำดับที่ 2 ของธงไชย แมคอินไตย์ ออกวางแผงจำหน่ายในปี พ.ศ. 2530 ในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โปรดิวเซอร์โดย เรวัต พุทธินันทน์ จำนวน 10 เพลง และถูกจัดให้เป็นอัลบั้มของศิลปินชายที่ดีที่สุดแห่งปี และอัลบั้มที่ดีที่สุดแห่งปี สำหรับยอดขายไม่ระบุตัวเลข แต่รายงานแจ้งว่ายอดขายมากขึ้นกว่าชุดแรก แต่ไม่ถึงหลักล้าน โดยมีเพลงเด่น คือ เพลง สบาย สบาย ที่สมัยนั้นดังไปถึงประเทศจีนซึ่งมีการนำทำนองเพลง "สบาย สบาย" ไปใส่เนื้อเพลงเป็นภาษาจีน นอกจากมีการนำเพลงนี้ไปใส่เนื้อเพลงเป็นภาษาฝรั่งเศส
ในงานนิทรรศการอาหารและผลไม้ไทยในระหว่างงานแสดงสินค้าอาหารนานาชาติ เซียล 2008 ที่ประเทศฝรั่งเศส ช่วงเดือนตุลาคม โดยขอความร่วมมือจาก บริษัท แกรมมี่ นำลิขสิทธิ์เพลง สบาย สบาย มาดัดแปลง นอกจากนั้นเพลงสบาย สบาย ยังมีการนำไปใช้เปิดในการแข่งขันกีฬา เช่น เป็นเพลงตัวประเทศไทยในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬา ASEAN Schools Games 2017 ณ ประเทศสิงคโปร์ เป็นต้น
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "สบาย สบาย	" | เรวัต พุทธินันทน์ | 3:36 |
| 2. | "เหมือนเป็นคนอื่น" | เรวัต พุทธินันทน์ | 3:18 |
| 3. | "พอจะมีสิทธิไหม" | เรวัต พุทธินันทน์ | 4:05 |
| 4. | "เหงา" | เรวัต พุทธินันทน์ | 3:34 |
| 5. | "วอนลม" | เรวัต พุทธินันทน์ | 2:58 |
| 6. | "ฝากใจไว้" | เรวัต พุทธินันทน์ | 4:06 |
| 7. | "ทั้งทั้งที่เข้าใจ" | เรวัต พุทธินันทน์ | 3:26 |
| 8. | "ความหวังใหม่ (กำลังใจ 2)" | เรวัต พุทธินันทน์ | 3:11 |
| 9. | "เขายังคอย" | เรวัต พุทธินันทน์ | 3:36 |
| 10. | "วันของเรา" | เรวัต พุทธินันทน์ | 2:53 |
*สีเขียวคือเพลงที่มีมิวสิควิดีโอ
ความสำเร็จ

ปี 2559 ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "อัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ ปี 1987" อันดับ 1  จากการจัดอันดับ 6 อัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ ปี 1987 โดย GMM Superstar- Label Under GMM Trading วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559
ปี 2561 ได้รับการจัดให้เป็น  "อัลบั้มของศิลปินชายที่เป็นที่สุดแห่งปี 1987" จากสรุปที่สุดในความทรงจำ ที่สุด..ของแกรมมี่ วันที่ 7 มกราคม 2561 โดย GMM Superstar
โรงพยาบาลจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมโมเรียล

| โรงพยาบาลจอห์น เอฟ>  เคนเนดี เมโมเรียล |
| --- | --- |
เทเนตเฮลธ์แคร์

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: อินดิโอ, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
หน่วยงาน
รูปแบบทุน: แสวงผลกำไร
บริการสุขภาพ
จำนวนเตียง: 145 เตียง
ประวัติ
เปิดให้บริการ: ค.ศ. 1966
ลิงก์
เว็บไซต์: www.jfkmemorialhosp.com/en-US/Pages/default.aspx
รายชื่อ: โรงพยาบาลในสหรัฐอเมริกา
โรงพยาบาลจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมโมเรียล (อังกฤษ: John F. Kennedy Memorial Hospital) เป็นโรงพยาบาลในเครือบริษัทเทเนตเฮลธ์แคร์ ในเมืองอินดิโอ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สถานะโดยทั่วไป

โรงพยาบาลจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมโมเรียล เป็นโรงพยาบาลดูแลผู้ป่วยฉุกเฉินทั่วไปในอินดิโอ โดยมีบริการฉุกเฉินพื้นฐานตั้งแต่ ค.ศ. 2006 โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นหนึ่งในสามแห่งในโคเชลลาแวลลีย์ และมีห้องพักมารดาหลังคลอดที่ใช้อยู่ตลอดเวลามากที่สุดแห่งหนึ่งของรัฐ[ต้องการอ้างอิง] นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 2005 โรงพยาบาลดังกล่าวได้เปิดศูนย์สถานผดุงครรภ์แห่งใหม่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการขยายโรงพยาบาลเพื่อเพิ่มห้องผ่าตัด, หน่วยดูแลผู้ป่วยหนัก และสนามบินเฮลิคอปเตอร์ฉุกเฉินที่เป็นคอนกรีตแห่งใหม่ และ ณ ค.ศ. 2008 โรงพยาบาลแห่งนี้มีความจุเตียงผู้ป่วยได้ 145 เตียง
ประวัติ

สถานพยาบาลแห่งนี้เปิดให้บริการครั้งแรกในชื่อ "โรงพยาบาลชุมชนอินดิโอ" ใน ค.ศ. 1966 โดยมีเตียงผู้ป่วย 112 เตียง และสร้างขึ้นบนที่ดินที่เคยเป็นของผู้ก่อตั้งคือ ดร. เรย์นัลโด แคร์เรียน (ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับถนน ดร. แคร์เรียน บูเลอวาร์ด) กระทั่งใน ค.ศ. 1975 โรงพยาบาลแห่งนี้ได้รับการซื้อจากอเมริกันเมดิคอร์ป ซึ่งเป็นเครือธุรกิจการดูแลสุขภาพระดับประเทศ โดยเจ้าของโรงพยาบาลแวลลีย์เมโมเรียลในเมืองอินดิโอเช่นกัน ซึ่งเดิมทีโรงพยาบาลแวลลีย์เมโมเรียลรู้จักกันในชื่อโรงพยาบาลกาซิตา (กระทั่งมีการเปลี่ยนชื่อในกลาง ค.ศ. 1964) และเปิดทำการในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940
ส่วนบริษัทเทเนต (ในตอนนั้นเป็นที่รู้จักในชื่อเนชันแนลเมดิเคิลเอนเตอร์ไพรส์) ได้ซื้อโรงพยาบาลแห่งนี้ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1979 ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงพยาบาลจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมโมเรียล ใน ค.ศ. 1984
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Hospital profile - California Health and Human Services Agency - Office of Statewide Health Planning and Development OSHPD
U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: John Fitzgerald Kennedy Memorial Hospital
33°42′23″N 116°14′08″W﻿ / ﻿33.70639°N 116.23556°W﻿ / 33.70639; -116.23556
พยุง พยกุล

พยุง พยกุล (ป. 2478 – 2 สิงหาคม 2566) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย เป็นผู้กำกับและผู้สร้างภาพยนตร์บู๊แอคชั่นมากกว่า 50 เรื่องทั้งในยุคภาพยนตร์ 16 มม. และ 35 มม. จนได้รับฉายาว่า เจ้าพ่อหนังบู๊ ยุค 35 มม.
เสียชีวิต

พยุง พยกุล เสียชีวิตจากโรคหัวใจ เส้นเลือดหัวใจตีบ และโรคไต เมื่อช่วงเช้ามืดวันที่ 2 สิงหาคม 2566 สิริอายุได้ 88 ปี โดยได้มีพิธีสวดพระอภิธรรมศพระหว่างวันที่ 2–5 สิงหาคม 2566 ที่วัดพลมานีย์ และได้มีพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2566
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2501 | สิงห์คนองกรุง |  |
ผลงาน > อำนวยการสร้าง

| ปี | เรื่อง | ค่าย |
| --- | --- | --- |
| 2501 | สิงห์คนองกรุง | เทพนิมิตภาพยนตร์ |
| 2508 | มัจจุราชเปลือย | เทพนิมิตภาพยนตร์ |
| 2509 | เพชรชมพู | เทพนิมิตภาพยนตร์ |
| 2510 | บุญเพ็งหีบเหล็ก | เทพนิมิตภาพยนตร์ |
| 2512 | เปลวเทียน | เทพนิมิตภาพยนตร์ |
| 2513 | 2 สิงห์จ้าวพยัคฆ์ | เทพนิมิตภาพยนตร์ |
| 2517 | เกาะรักนางงู (SEXY SNAKES) | ก้องสยามภาพยนตร์ |
| 2523 | บุญเพ็งหีบเหล็ก (THE MAGIC KILLER) |  |