stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาษาวาคี

| ภาษาวาคี |
| --- | --- |
ښیکوار زیک X̌ikwor zik, х̆икв̆ор зик
คำว่า วาคี เขียนในอักษรอาหรับแบบแนสแทอ์ลีก, อักษรละติน และอักษรซีริลลิก
ประเทศที่มีการพูด: อัฟกานิสถาน, จีน, ปากีสถาน, ทาจิกิสถาน
ชาติพันธุ์: ชาววาคี
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (20,000 คนในปากีสถาน (2016);  58,000 คน อ้างถึง1992–2012)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอิหร่านตะวันออกภาษาวาคี
รูปแบบก่อนหน้า: ไซเทีย ซากาภาษาวาคี 
ระบบการเขียน: เปอร์เซีย-อาหรับ, ซีริลลิก, ละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3: wbl
Linguasphere: 58-ABD-c
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
ภาษาวาคี (วาคี: وخی/В̌aхi, สัทอักษรสากล: [waχi]) เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน กลุ่มย่อยอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้
การจัดจำแนก

ภาษาวาคีเป็นกลุ่มของภาษาที่อยู่ในภาษากลุ่มปามีร์ บางครั้งเรียกภาษาปามีริสหรือภาษาทาจิกภูเขา จุดกำเนิดของภาษานี้อยู่ในวัคคาน ซึ่งถูกแยกไปอยู่ระหว่างอัฟกานิสถานตะวันออกเฉียงเหนือและจังหวัดปกครองตนเองโครโน-บาดักสถานในทาจิกิสถาน ประมาณว่ามีผู้พูดราว 50,000 คนทั่วโลก ชาววาคีอาศัยอยู่ในหลายประเทศคือทางเหนือของปากีสถาน ทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน และจีน
การจัดจำแนก > ในทาจิกิสถาน

โดยทั่วไปชาวทาจิกถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาทาจิก แต่นักภาษาศาสตร์ทั่วไปแยกเป็นอีกภาษาต่างหาก แต่ในปากีสถาน ชาววาคีถือว่าตนเป็นชาวทาจิก
การจัดจำแนก > ในปากีสถาน

ในปากีสถาน องค์กรที่เกี่ยวข้องกับภาษาวาคีคือ สมาคมวัฒนธรรมวาคีทาจิก  (WTCA) เน้นในด้านการอนุรักษ์ภาษาและวัฒนธรรมวาคี ทั้งที่เป็นเอกสารและดนตรี อัตราการรู้หนังสือของชาววาคีในปากีสถานเป็น 60% วิทยุในปากีสถานมีที่ออกอากาศเป็นภาษาวาคีด้วย
อักขรวิธี

เดิมที ภาษาวาคีไม่มีรูปอักษรของตนเอง ทำให้มีการพัฒนารูปเขียนโดยใช้อักษรอาหรับ, อักษรซีริลลิก และอักษรละติน
อักขรวิธี > อักษรอาหรับ

อักษรอาหรับ โดยหลักแล้ว ใช้กันในประเทศอัฟกานิสถานและปากีสถาน:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| อักษร (อัฟกานิสถาน) | ا | آ | ب | پ | ت | ټ | ث | ٿ | ج | ڃ | چ | ڇ | څ | ځ | ح | خ | د | ډ | ذ | ڎ | ر | ز | ږ | ژ |
| อักษร (ปากีสถาน) | ا | آ | ب | پ | ت | ٹ | ث | ٿ | ج | ڃ | چ | ڇ | څ | ڗ | ح | خ | د | ڈ | ذ | ڌ | ر | ز | ݝ | ژ |
| สัทอักษรสากล | [a], Ø | [o] | [b] | [p] | [t̪] | [ʈ] | [s] | [θ] | [d͡ʒ] | [ɖ͡ʐ] | [t͡ʃ] | [ʈ͡ʂ] | [t͡s] | [d͡z] | [h] | [χ] | [d̪] | [ɖ] | [z] | [ð] | [r] | [z] | [ɣ] | [ʒ] |
| อักษร (อัฟกานิสถาน) | ڙ | س | ش | ڜ | ښ | ص | ض | ط | ظ | ع | غ | ف | ڤ | ق | ک | گ | ل | م | ن | ه | و | ؤ | ی | ي |
| อักษร (ปากีสถาน) | ڙ | س | ش | ݜ | ݗ | ص | ض | ط | ظ | ع | غ | ف | ڤ | ق | ک | گ | ل | م | ن | ه | و | ؤ | ی | ے |
| สัทอักษรสากล | [ʐ] | [s] | [ʃ] | [ʂ] | [x] | [s] | [z] | [t] | [z] | Ø | [ʁ] | [f] | [v] | [q] | [k] | [g] | [l] | [m] | [n] | [h] | [w], [ə] | [ɨ] | [i], [e], [j] | [e] |
อักขรวิธี > อักษรซีริลลิก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อักษร | А а | Б б | В в | В̌ в̌ | Г г | Ғ ғ | Г̌ г̌ | Д д | Д̣ д̣ | Д̌ д̌ | Е е | Ё ё | Ж ж | Ж̣ ж̣ | З з | Ҙ ҙ | И и | Й й | К к | Қ қ | Л л | М м | Н н | О о | П п |
| สัทอักษรสากล | [a] | [b] | [v] | [w] | [g] | [ʁ] | [ɣ] | [d̪] | [ɖ] | [ð] | [e], [je] | [jo] | [ʒ] | [ʐ] | [z] | [d͡z] | [i] | [j] | [k] | [q] | [l] | [m] | [n] | [o] | [p] |
| อักษร | Р р | С с | Т т | Т̣ т̣ | Т̌ т̌ | У у | Ф ф | Х х | Х̌ х̌ | Ҳ ҳ | Ц ц | Ч ч | Ч̣ ч̣ | Ҷ ҷ | Ҷ̣ ҷ̣ | Ш ш | Ш̣ ш̣ | Щ щ | Ъ ъ | Ы ы | Ә ә | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |
| สัทอักษรสากล | [r] | [s] | [t̪] | [ʈ] | [θ] | [u] | [f] | [χ] | [x] | [h] | [t͡s] | [t͡ʃ] | [ʈ͡ʂ] | [d͡ʒ] | [ɖ͡ʐ] | [ʃ] | [ʂ] | [ʃt͡ʃ] | Ø | [ɨ] | [ə] | Ø | [e] | [ju] | [ja] |
อักขรวิธี > อักษรละติน

Haqiqat Ali เป็นผู้พัฒนาภาษานี้เป็นอักษรละตินใน ค.ศ. 1984 :
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อักษร | A a | B b | C c | Č č | Č̣ č̣ | D d | Ḍ ḍ | Δ δ | E e | Ə ə | F f | G g | Ɣ ɣ | Ɣ̌ ɣ̌ | H h | I i | J̌ ǰ | J̣̌ ǰ̣ | K k | L l | M m | N n |
| สัทอักษรสากล | [a] | [b] | [t͡s] | [t͡ʃ] | [ʈ͡ʂ] | [d̪] | [ɖ] | [ð] | [e] | [ə] | [f] | [g] | [ʁ] | [ɣ] | [h] | [i] | [d͡ʒ] | [ɖ͡ʐ] | [k] | [l] | [m] | [n] |
| อักษร | O o | P p | Q q | R r | S s | Š š | Ṣ̌ ṣ̌ | T t | Ṭ ṭ | Θ ϑ | U u | V v | W w | X x | X̌ x̌ | Y y | Z z | Ž ž | Ẓ̌ ẓ̌ | Ʒ ʒ | Ы ы |  |
| สัทอักษรสากล | [o] | [p] | [q] | [r] | [s] | [ʃ] | [ʂ] | [t̪] | [ʈ] | [θ] | [u] | [v] | [w] | [χ] | [x] | [j] | [z] | [ʒ] | [ʐ] | [d͡z] | [ɨ] |  |
อักขรวิธี > ตัวอย่าง

ตัวอย่างคำแปลในคัมภีร์ไบเบิลใน ค.ศ. 2001 เป็นไปตามข้างล่างนี้:
| ภาษาวาคีแบบอักษรละติน | ภาษาวาคีแบบอักษรซีริลลิก | ภาษาไทย  (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย) |
| --- | --- | --- |
| 2Yiso yavər x̆atəy: «Sayišt ʒi dəo carəv, x̆anəv: „Ey bzыrgwor Tat ki də osmonət cəy! Ti bəzыrg nung bər olam ыmыt! Ləcər dəwroni Ti podšoyi ɣ̆at-ət, zəmin-ət zəmon də hыkmi taw ыmыt! | 2Йисо йавəр х̌атəй: «Сайишт ҙи дəо царəв, х̌анəв: „Ей бзыргв̌ор Тат ки дə осмонəт цəй! Ти бəзырг нунг бəр олам ымыт! Лəцəр дəв̌рони Ти подшойи г̌ат-əт, зəмин-əт зəмон дə ҳыкми тав̌ ымыт! | 2พระองค์จึงตรัสกับพวกเขาว่า “เมื่อพวกท่านอธิษฐาน จงทูลว่า “ ‘ข้าแต่พระบิดา ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เทิดทูนสักการะ ขอให้อาณาจักรของพระองค์ได้รับการสถาปนาไว้ |
| 3Spo rыsq-ət rыzi sakər nəsib car! | 3Спо рысқ-əт рызи сакəр нəсиб цар! | 3ขอโปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพระองค์ทั้งหลาย |
| 4Cə spo gənoən šəxs! Sak bə kuy, ki sakər šakiɣ̆, cə kərk! kыx̆tər baxṣ̌əṣ̌ carən. Cə bandi nafs-ət awasən, Cə waswasayi Iblisən saki niga δыr!“» | 4Цə спо гəноəн шəхс! Сак бə куй, ки сакəр шакиг̌ цə кəрк! Кых̌тəр бахш̣əш̣ царəн. Цə банди нафс-əт ав̌асəн, Цə в̌асв̌асайи Иблисəн саки нига д̌ыр!“» | 4ขอทรงอภัยบาปของข้าพระองค์ทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายอภัยให้ทุกคนที่ทำผิดบาปต่อข้าพระองค์ทั้งหลายเช่นกัน และขออย่าให้ข้าพระองค์ทั้งหลายล้มลงเมื่อถูกทดลอง’ ” |
คำศัพท์

| ไทย | เปอร์เซีย | ทาจิก | ซุกนี | ซาริโกลี | ปาทาน | วาคี | อเวสตะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หนึ่ง | jæk (یک) | jak (як) | jiw | iw | jaw (يو) | ji | aēuua- |
| เนื้อ | ɡuʃt (گوشت) | ɡuʃt (гушт) | ɡuːxt | ɡɯxt | ɣwaxa, ɣwaʂa (غوښه) | ɡuʂt |  ? |
| ลูกชาย | pesær (پسر) | pisar (писар) | puts | pɯts | zoi (زوی) | putr | puθra- |
| ไฟ | ɒteʃ (اتش) | otaʃ (оташ) | joːts | juts | or (اور) | rɯχniɡ | ātar- |
| น้ำ | ɒb (اب) | ob (об) | xats | xats | obə (اوبه) | jupk | āp-, ap- |
| มือ | dæst (دست) | dast (даѕт) | ðust | ðɯst | lɑs (لاس) | ðast | zasta- |
| เท้า | pɒ (پا) | po (по) | poːð | peð | pxa, pʂa (پښه) | pɯð | pāδ- |
| ฟัน | dændɒn (دندان) | dandon (дандон) | ðinðʉn | ðanðun | ɣɑx, ɣɑʂ (غاښ) | ðɯnðɯk | daṇt- |
| ดวงตา | tʃæʃm (چشم) | tʃaʃm (чашм) | tsem | tsem | stərɡa (سترګه) | tʂəʐm | cašman- |
| ม้า | æsb (اسب) | asp (асп) | voːrdʒ | vurdʒ | ɑs (ชาย), aspa (หญิง) (آس,اسپه) | jaʃ | aspa- |
| ก้อนเมฆ | æbr (ابر) | abr (абр) | abri | varm | urjadz (اوريځ) | mur | maēγa-, aβra- |
| ข้าว | ɡændom (گندم) | ɡandum (гандум) | ʒindam | ʒandam | ɣanam (غنم) | ɣɯdim | gaṇtuma- |
| จำนวนมาก | besjɒr (بسيار) | bisjor (бисёр) | bisjoːr | pɯr | ɖer (ډېر) | təqi | pouru- |
| สูง | bolænd (بلند) | baland (баланд) | biland | bɯland | lwaɻ (لوړ) | bɯland | bərəzaṇt- |
| ไกล | dur (دور) | dur (дур) | ðar | ðar | ləre (لرې) | ðir | dūra- |
| ดี | χub (خوب) | χub (хуб) | χub | tʃardʒ | xə, ʂə (ښه) | baf | vohu-, vaŋhu- |
| เล็ก | kutʃik (کوچک) | χurd (хурд) | dzul | dzɯl | ləɡ, ləʐ (لږ) | dzəqlai |  ? |
| เพื่อพูด | ɡoft (گفت) | ɡuft (гуфт) | lʉvd | levd | wajəl (ويل) | xənak | aoj-, mrū-, saŋh- |
| เพื่อทำ | kærd (کرد) | kard (кард) | tʃiːd | tʃeiɡ | kawəl (کول) | tsərak | kar- |
| เพื่อดู | did (ديد)/ bin (present stem) | did (дид)/ bin(бин) | wiːnt | wand | lid (لید)/ win (present stem) | wiŋɡ | dī-, vaēn- |
สัทวิทยา > สระ

|  | หน้า | กลาง | หลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| ปิด | i | ɨ | u |
| กึ่ง | e | ə | o |
เปิด: a
สัทวิทยา > พยัญชนะ

|  | ริมฝีปาก | ฟัน | ปุ่มเหงือก | ปุ่มเหงือก-เพดานปาก | ปลายลิ้นม้วน | เพดานอ่อน | ลิ้นไก่ | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาสิก | m | n |  |  |  |  |  |  |
| หยุด | p b | t̪ d̪ |  |  | ʈ ɖ | k ɡ | q |  |
| กักเสียดแทรก |  |  | t͡s d͡z | t͡ʃ d͡ʒ | ʈ͡ʂ ɖ͡ʐ |  |  |  |
| เสียดแทรก | f v | θ ð | s z | ʃ ʒ | ʂ ʐ | x ɣ | χ ʁ | h |
| เปิด |  | l |  | j |  | w |  |  |
| โรติก |  | r |  |  |  |  |  |  |
อ่านเพิ่ม

"Double oblique case and agreement across two dialects of Wakhi" (PDF). Daniel Kaufman, Queens College, CUNY GC & Endangered Language Alliance.
แหล่งข้อมูลอื่น

English-Ishkashimi-Zebaki-Wakhi-Yazghulami Vocabulary
Wakhi poetry
อักษรวาคีแบบใหม่
เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์

| เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
สำนักงานเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ศรีสะเกษ
อำเภอ: ขุขันธ์
จัดตั้ง:    • 2499 (สุขาภิบาล)   • 25 พฤษภาคม 2542 (เทศบาลตำบล) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สืบสวัสดิ์ สืบสายพรหม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.5 ตร.กม. (0.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 4,116 คน
 • ความหนาแน่น: 2,744 คน/ตร.กม. (7,110 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05330501
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ เลขที่ 555 หมู่ 1 ถนนเทพนิมิต ตำบลห้วยเหนือ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ 33140
โทรศัพท์: 045-671601
โทรสาร: 045-671541
เว็บไซต์: mungkhukhan.org
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เมืองขุขันธ์ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลห้วยเหนือ
ภูมิศาสตร์

สภาพโดยทั่วไปของเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์เป็นที่เนินสูง บริเวณจุดศูนย์กลางและลาดเอียงทุกด้านซึ่งล้อมรอบด้วยนาข้าว โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 หรือถนนสายขุขันธ์–ศรีสะเกษ ตัดผ่านกลางชุมชน
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยเหนือ
ทิศใต้ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยเหนือ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยเหนือ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยสำราญ
ประวัติ

เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ เก็บถาวร 2012-01-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เดิมเป็น สุขาภิบาลโดยใช้ชื่อว่า สุขาภิบาลห้วยเหนือ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2499 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์  ได้รับการพิจารณาจากกระทรวงมหาดไทย  ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนชื่อเทศบาล จากเทศบาลตำบลห้วยเหนือ เป็น เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์  เมื่อวันที่  16 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์มีพื้นที่ 1.5 ตร.กม. หรือประมาณ 937.5 ไร่
ประชากร

ประชากรในเขตเทศบาลจำนวน 4,660 คน เป็นชาย 2,278 คนและหญิง 2,382 คน จำนวน 1,425 ครัวเรือน มีความหนาแน่นประมาณ 3,326 คน/ตารางกิโลเมตร โดยกระจุกตัวอยู่บริเวณตอนกลางของชุมชนตามถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 และมีอัตราการเพิ่มของประชากรในเขตเทศบาลประมาณร้อยละ 0.12 อันเนื่องมาจากภายในเขตเทศบาลตำบลตำบลเมืองขุขันธ์ ได้มีการใช้พื้นที่เต็มพื้นที่แล้ว   
มีจำนวน 6 ชุมชน ได้แก่
ชุมชนบ้านภูมิเหนือ (หมู่ 6)
ชุมชนบ้านภูมิใต้ (หมู่ 6)
ชุมชนบ้านภูมิตะวันตก (หมู่ 6)
ชุมชนบ้านห้วย (หมู่ 1)
ชุมชนบ้านตาปิ่น (หมู่ 14)
ชุมชน บ.ข.ส. (หมู่ 6)
การตั้งถิ่นฐานของประชากรในเขตเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์จะกระจุกตัวอยู่บริเวณภายในชุมชนเมือง โดยมีที่พักอาศัยอยู่บริเวณชานเมืองและพื้นที่การเกษตรจะอยู่นอกเขตเทศบาลโดยรอบ
เศรษฐกิจ

การประกอบอาชีพของประชากรในเขตเทศบาลแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ
การพานิชยกรรม ในรูปของการค้าขายปลีกเกาะกลุ่มอยู่ที่บริเวณสองข้างถนนสายหลัก
การอุตสาหกรรม จะกระจายอยู่ตามซอยหลัก ๆและพื้นที่พานิชย์จะเป็นอุตสาหกรรม ประเภทโรงสีข้าว ร้านซ่อมเครื่องยนต์ โรงน้ำแข็ง เป็นต้น
เศรษฐกิจ > ธนาคาร

ธนาคารกสิกรไทย
ธนาคารออมสิน
ธนาคารกรุงเทพ
ธนาคารกรุงไทย
ธนาคารไทยพาณิชย์
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร
เศรษฐกิจ > แหล่งการค้า

เทสโก โลตัส สาขาขุขันธ์
ส่องแสง ซูเปอร์สโตร์
ตลาดสดเทศบาล 1
ตลาดสดเทศบาล 2
ตลาดสดแหลมทอง (เอกชน)
"ตลาดต้องชม" ถนนอาหารปลอดภัยเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ (ตลาดโต้รุ่ง)
ตลาดถนนคนเดิน (เฉพาะวันพฤหัสบดี)
ตลาดนัด (เฉพาะวันที่ 8, 18 และ 28 ของเดือน)
การศึกษา

โรงเรียนอนุบาลศรีประชานุกูล (อนุบาล-ป.6)
โรงเรียนขุขันธ์วิทยา (อนุบาล-ม.3)
โรงเรียนขุขันธ์ราษฎร์บำรุง (อนุบาล-ม.6)
โรงเรียนขุขันธ์ (ม.1-ม.6)
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กวัดไทยเทพนิมิต
ศาสนา

วัดกลางอัมรินทราวาส
วัดไทยเทพนิมิต
การกีฬา/นันทนาการ

สวนสาธารณะ 2 แห่ง {สวนสาธารณะอันเป็นที่ตั้งอนุสาวรีย์เจ้าเมืองขุขันธ์ พระยาไกรภักดีศรีนครลำดวน (ตากะจะ)}
สระว่ายน้ำ 1 แห่ง
สนามเทนนิส 1 แห่ง
สาธารณสุข

สำนักงานสาธารณสุขอำเภอ
โรงพยาบาลขุขันธ์
ศูนย์สุขภาพชุมชนเมือง
สมาชิกอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน
โรงเรียนโอวจ๊ะ-แมจ๊ะ (ชมรมผู้สูงอายุเทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์)
การขนส่ง

ทางหลวงแผ่นดิน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 (ถนนสายศรีสะเกษ–ขุขันธ์)
ถนนในเขตเทศบาล
ถนนไกรภักดี
ถนนคูเมือง 1
ถนนคูเมือง 2
ถนนคูเมือง 3
ถนนเทพนิมิตร
ถนนเจริญราษฎ์สมบัติ
ถนนหลวงปราบ
ถนนภูมิเหนือ 2
ถนนภูมิเหนือ 3
ถนนขุขันธ์ภักดี
ถนนสุขาภิบาล 15
ถนนสุขาภิบาล 12
ถนนภักดีโยธา
ถนนศรีประชานุกูล
ถนนศรีมงคล
ถนนท้าวปัญญา
ซอยในเขตเทศบาล
ซอยพระยาขุขันธ์
ซอยบ้านห้วย
ซอยเทพนิมต 1
ซอยเทพนิมิต 2
ซอยไชยภักดี
ซอยขุขันธิน
ซอยบริรักษ์
ซอยอนันตภักดี
ซอยศรีชาญชัย
ซอยปวงตึ๊ก 1
ซอยปวงตึ๊ก 2
ซอยปวงตึ๊ก 3
ซอยปวงตึ๊ก 4
ซอยปวงตึ๊ก 5
ซอยพิชัยภักดี
ซอยวิเศษภักดี
ซอยศรีมงคล
ซอยอัมรินทราวาส
ซอยตากะจะ
ซอยภูมิเหนือ 1
ซอยภูมิเหนือ 2
ซอยศรีเมือง
ซอยวิเศษสัจจา
ซอยภูมิพัฒนา
ซอยหลวงแก้วสุวรรณ
ซอยสังขะบุรี
ซอยสะเทือนภักดี
สถานีขนส่ง
มีสถานีรับส่งผู้โดยสารขนาดเล็ก 2 แห่ง เป็นของเทศบาล 1 แห่ง เป็นของเอกชน 1 แห่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลเมืองขุขันธ์ เก็บถาวร 2013-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ขุขันธ์ดอตเน็ต จุดนัดพบของชาวขุขันธ์ เก็บถาวร 2011-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สภาวัฒนธรรมเมืองขุขันธ์
เว็บไซต์ของจังหวัดศรีสะเกษ เก็บถาวร 2006-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
amphoe.com เก็บถาวร 2007-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ขุขันธ์
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดศรีสะเกษ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  กันทรลักษ์  ศรีสะเกษ  |  |
| เทศบาลตำบล |  กระหวัน  กันทรอม  กันทรารมย์  กำแพง  ขุนหาญ  โคกจาน  จานแสนไชย  โดด  แต้  น้ำคำ  โนนสูง  บัวหุ่ง  บึงบูรพ์  บุสูง  ปรางค์กู่  ผือใหญ่  พยุห์  โพธิ์กระสังข์  ไพรบึง  เมืองขุขันธ์  เมืองจันทร์  เมืองคง  ยางชุมน้อย  วังหิน  ศรีรัตนะ  ศรีสะอาด  ส้มป่อย  สระกำแพงใหญ่  สวนกล้วย  สำโรงพลัน  สิ  หนองหญ้าลาด  หนองใหญ่  ห้วยทับทัน  อุทุมพรพิสัย  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กระแชง  กฤษณา  กล้วยกว้าง  กันทรารมย์  ก้านเหลือง  กุง  กุดเมืองฮาม  กุดเสลา  กู่  ขนุน  ขะยูง  ขุนหาญ  เขิน  แข้  แขม  คลีกลิ้ง  คอนกาม  คำเนียม  คูซอด  คูบ  โคกตาล  โคกเพชร  โคกหล่าม  จะกง  จาน (อำเภอกันทรารมย์)  จาน (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  จานใหญ่  จิกสังข์ทอง  โจดม่วง  ใจดี  ชำ (อำเภอกันทรลักษ์)  ซำ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  ดงรัก  ดวนใหญ่  ดองกำเม็ด  ด่าน  ดินแดง  ดู่ (อำเภอกันทรารมย์)  ดู่ (อำเภอปรางค์กู่)  ดู่ (อำเภอราษีไศล)  ดูน  ตระกาจ  ตองปิด  ตะเคียน  ตะเคียนราม  ตะดอบ  ตาเกษ  ตาโกน  ตาอุด  ตำแย  ตูม (อำเภอปรางค์กู่)  ตูม (อำเภอศรีรัตนะ)  ท่าคล้อ  ทาม  ทุ่งไชย  ทุ่งสว่าง  ทุ่งใหญ่  ทุ่ม  ธาตุ  น้ำเกลี้ยง  น้ำอ้อม  นิคมพัฒนา  โนนค้อ  โนนคูณ  โนนปูน  โนนเพ็ก  โนนสัง  โนนสำราญ  บก  บ่อแก้ว  บักดอง  บัวน้อย  บึงบอน  บึงมะลู  ปะอาว  ปราสาท (อำเภอขุขันธ์)  ปราสาท (อำเภอห้วยทับทัน)  ปราสาทเยอ  ปรือใหญ่  เป๊าะ  ผักแพว  ผักไหม  ไผ่  พยุห์  พรหมสวัสดิ์  พราน  พิงพวย  พิมาย  พิมายเหนือ  โพธิ์ (อำเภอโนนคูณ)  โพธิ์ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  โพธิ์ชัย  โพธิ์วงศ์  โพธิ์ศรี  โพนข่า  โพนเขวา  โพนค้อ  โพนยาง  ไพร  ไพรบึง  ไพรพัฒนา  ภูเงิน  ภูผาหมอก  ภูฝ้าย  เมือง  เมืองคง  เมืองแคน  เมืองน้อย  เมืองหลวง  ยาง  ยางชุมใหญ่  รังแร้ง  รุง  รุ่งระวี  ลมศักดิ์  ละทาย  ละลม  ละลาย  ละเอาะ  ลิ้นฟ้า  เวียงเหนือ  ศรีแก้ว  ศรีตระกูล  ศรีโนนงาม  ศรีสำราญ  สมอ  สระเยาว์  สร้างปี่  สวาย  สะเดาใหญ่  สะพุง  สังเม็ก  สำโรง  สำโรงตาเจ็น  สำโรงปราสาท  สุขสวัสดิ์  เสาธงชัย  เสียว (อำเภอเบญจลักษ์)  เสียว (อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ)  เสื่องข้าว  โสน  หญ้าปล้อง  หนองกุง  หนองแก้ว (อำเภอกันทรารมย์)  หนองแก้ว (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  หนองครก  หนองค้า  หนองแค  หนองงูเหลือม  หนองฉลอง  หนองเชียงทูน  หนองบัว  หนองบัวดง  หนองไผ่  หนองม้า  หนองแวง  หนองหมี  หนองหว้า  หนองหัวช้าง  หนองห้าง  หนองอึ่ง  หนองฮาง  หนองไฮ (อำเภอเมืองศรีสะเกษ)  หนองไฮ (อำเภออุทุมพรพิสัย)  หมากเขียบ  ห้วยจันทร์  ห้วยตามอญ  ห้วยตึ๊กชู  ห้วยใต้  ห้วยทับทัน  ห้วยสำราญ  ห้วยเหนือ  หว้านคำ  หัวช้าง  หัวเสือ  เหล่ากวาง  อีเซ  อีปาด  อี่หล่ำ  |  |
↑   ระบบสถิติทางการทะเบียน กรมการปกครอง
วิโรจน์ กมลพันธ์

| วิโรจน์ กมลพันธ์ |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
นายกรัฐมนตรี: ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 อำเภอกรุงเก่า จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
เสียชีวิต: 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 (81 ปี)

วิโรจน์ กมลพันธ์ (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 – 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2522) อดีตรัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง 3 สมัย และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ 1 สมัย ในรัฐบาลของถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นบุคคลที่ได้รับการยกย่องจากคุรุสภาว่า "คนดีศรีอยุธยาทางด้านพัฒนาการศึกษา"
ประวัติ

วิโรจน์ กมลพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 ที่ตำบลหัวรอ อำเภอกรุงเก่า เมืองกรุงเก่า (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) เป็นบุตรของนายสอน กับนางเหนย กมลพันธ์ เข้าเรียนชั้นประมที่โรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลกรุงเก่า จากนั้นได้เข้าเรียนต่อวิชาครูประถม ที่โรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศ เมื่อจบการศึกษาแล้วเขาได้บรรจุเข้ารับราชการครูที่โรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลกรุงเก่า เมื่อปี พ.ศ. 2464 ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 ได้รับแต่งตั้งเป็นธรรมการจังหวัดปทุมธานี และปี พ.ศ. 2478 เป็นธรรมการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและได้รับปริญญาธรรมศาสตรบัณฑิตด้วย
วิโรน์ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนอยุธยานุสรณ์ ในปี พ.ศ. 2484 โดยใช้สถานที่ตั้งเดิมของโรงเรียนอยุธยาวิทยาลัยหลังจากที่โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัยได้ย้ายไปยังที่ตั้งแห่งใหม่
ในปี พ.ศ. 2485 ได้รับแต่งตั้งเป็นศึกษาธิการภาค 2 (ปราจีนบุรี) ในปีต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้ากองโรงเรียน กรมอาชีวศึกษา และในปี พ.ศ. 2486 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นายปรีดี พนมยงค์ ได้ชักชวนนายวิโรจน์ เข้าร่วมขบวนการเสรีไทยด้วย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และหลังจากการเลือกตั้งเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง (รัฐมนตรีลอย) ในรัฐบาลของนายปรีดี พนมยงค์ 2 สมัย และเป็นรัฐมนตรีและรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
เขาสมรสกับนางทองแถม กมลพันธ์ มีบุตร 5 คน นายวิโรจน์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2483 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2480 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
พ.ศ. 2479 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2489 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
อั่งถ่อก้วย

อั่งถ่อก้วย
อั่งถ่อก้วย (จีนตัวย่อ: 红桃粿; จีนตัวเต็ม: 紅桃粿; เพ็งอิม: ang5 to5 guê2, แปลว่า "ขนมลูกท้อแดง) เป็นอาหารที่มีต้นกำเนิดจากภูมิภาคแต้จิ๋วของมณฑลกวางตุ้ง โดยทั่วไปจะใส่ไส้เป็น กุยช่าย ข้าวเหนียว เผือกฝอย ถั่ว ฯลฯ แต่ที่นิยมที่สุดคือกุยช่าย
เนื่องจากราคาวัตถุดิบสูงขึ้น ราคาในเมืองกิ๊กเอี๊ยในต้นปี 2017 จึงเพิ่มขึ้นจาก 1.8 หยวนเป็น 2.2 หยวนต่ออัน
อั่งถ่อก้วยยังเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการบูชาในท้องถิ่นและใช้ในการอธิษฐานขอพรให้มีอายุยืนยาว ขั้นแรกให้ทำเปลือกจากแป้ง ข้าวเจ้า และ น้ำ ม้วนเป็นเส้นยาว แล้วทำเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วกดให้เป็นแผ่นบางกลม นำมาห่อส่วนผสมต่าง ๆ (อาจเป็นข้าวเหนียว เห็ดหอม กุ้งแห้ง เครื่องในไก่ ถั่วลิสง เป็นต้น) มักย้อมด้วยสีแดงแล้วขึ้นรูปด้วยแม่พิมพ์ แล้วนำไปนึ่งในเข่งนึ่ง
ในไทยบางครั้งอั่งถ่อก้วยถูกเรียกผิดเป็น ขนมกุยช่าย เพราะมักขายคู่กันและมีลักษณะคล้ายกัน แต่ที่จริงแล้วเป็นขนมคนละชนิด
ความหมาย

อั่งถ่อก้วยมักใช้สื่อความหมายและเป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งต่าง ๆ ดังนี้
‌อายุยืนยาวและโชคดี‌:
อั่งถ่อก้วยถูกเรียกแบบนี้เพราะรูปร่างคล้ายลูกท้อ ซึ่งเป็นผลไม้ที่มักถือเป็นสัญลักษณ์ของการมีอายุยืนยาวในวัฒนธรรมจีน
สีแดง หมายถึง ความเจริญรุ่งเรืองและความสุข เสริมความหมายของความโชคดีและความโชคดี
ชาวจีนแต้จิ๋วมักจะทำอั่งถ่อก้วยในช่วงเทศกาลหรือเมื่อบูชาเทพเจ้าเพื่อสวดภาวนาเพื่อความปลอดภัยและอายุยืนยาวของครอบครัว ไม่ได้เป็นเพียงอาหารอันโอชะเท่านั้น แต่ยังเป็นการแสดงให้เห็นถึงความปรารถนาของชาวจีนแต้จิ๋วอีกด้วย
อั่งถ่อก้วยยังเป็นสัญลักษณ์ของความสุขและความพึงพอใจ และเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ในเทศกาลและพิธีสำคัญของชาวจีนแต้จิ๋ว
ในบทเพลงที่สนุกสนานและเสียงหัวเราะของเทศกาล อั่งถ่อก้วยเป็นเหมือนผู้พิทักษ์ที่ช่วยผู้คนปัดเป่าวิญญาณชั่วร้ายและหลีกเลี่ยงสิ่งชั่วร้าย และนำความสุขและโชคดีมาให้
อั่งถ่อก้วยเป็นขนมของชาวฮั่นแบบดั้งเดิมที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคแต้จิ๋ว และเป็นตัวแทนสำคัญของวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวจีนแต้จิ๋ว
กล่าวโดยรวม อั่งถ่อก้วยไม่เพียงแต่เป็นที่ชื่นชอบของผู้คนในด้านรสชาติที่อร่อยเท่านั้น แต่ยังสื่อถึงอารมณ์ความรู้สึกอันลึกซึ้งของชาวจีนแต้จิ๋วในเรื่องอายุยืนยาว โชคดี ความสุข ความสงบสุข อีกด้วย
ตลาดหลักทรัพย์โตเกียว

| --- | --- |
東京証券取引所

อาคารหลักของตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
ประเภท: ตลาดหลักทรัพย์
ที่ตั้ง: โตเกียว, ญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°40′57.60″N 139°46′43.71″E﻿ / ﻿35.6826667°N 139.7788083°E﻿ / 35.6826667; 139.7788083
ก่อตั้งเมื่อ: 15 พฤษภาคม 1878; 146 ปีก่อน (1878-05-15) (ภายใต้ชื่อ Tokyo Kabushiki Torihikijo) 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 (1949-05-16) (as Tokyo Stock Exchange)
ผู้ก่อตั้ง: Japan Exchange Group, Inc. (Tokyo Stock Exchange Group, Inc.)
บุคลากรสำคัญ: Taizo Nishimuro, ประธษน Atsushi Saito, President & CEO Yasuo Tobiyama, MD, COO & CFO
สกุลเงิน: เยนญี่ปุ่น
จำนวนการจดทะเบียน: 2,292
มูลค่าตามราคาตลาด: US$5.67 ล้านล้าน (กุมภาพันธ์ 2019)
ปริมาณการซื้อขายหุ้น: US$3.9 ล้านล้าน (Dec 2011)
ดัชนี: Nikkei 225 TOPIX
เว็บไซต์: www.jpx.co.jp/english/ (ในภาษาอังกฤษ)
ตลาดหลักทรัพย์โตเกียว (Tokyo Stock Exchange (TSE) (ญี่ปุ่น: 東京証券取引所) , /โตเกียวโชเก็นโทริฮิกิโจะ/) เป็นตลาดหลักทรัพย์  ตั้งอยู่ในกรุง  โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เปิดดำเนินการเมื่อ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1878, และเริ่มซื้อขายหลักทรัพย์เมื่อ1 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ตลาดปิดไประยะหนึ่ง  หลังจัดรูปองค์กรใหม่ตลาดก็เปิดดำเนินอีกครั้งในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1949
ข้อมูลตลาด

Listed companies 2,302 ( [ ลิงก์เสีย ] )
Domestic 2,271
Foreign 31
Market cap ( เก็บถาวร 2007-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน )
Nikkei 225
Topix
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บตลาดหลักทรัพย์โตเกียว เก็บถาวร 2007-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลกเรียงตามมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาด |
| --- | --- |
   นิวยอร์ก    แนสแด็ก    เซี่ยงไฮ้    ยูโรเน็กซต์    ญี่ปุ่น    ฮ่องกง    เชินเจิ้น    บอมเบย์    อินเดีย    ลอนดอน    โทรอนโต    ด็อยท์เชอเบอร์เซอ    ตะดาวุล    แนสแด็กนอร์ดิก    เกาหลี    สวิสส์เอสไอเอ็กซ์    ไต้หวัน    ออสเตรเลีย    เตหะราน    B3    เจเอสอีลิมิเตด    หลักทรัพย์สเปนบีเอ็มอี    สิงคโปร์    มอสโก    ไทย
อรุณี ชำนาญยา

| อรุณี ชำนาญยาม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556 (12 ปี 337 วัน)
ถัดไป: ธรรมนัส พรหมเผ่า
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 (58 ปี) อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (2543–2549)   พลังประชาชน (2550–2551)   เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
ชื่อเล่น: หน่อง

อรุณี ชำนาญยา (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา 4 สมัย