stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเบลเยียม
ประชากร > กีฬา

สโมสรและสมาพันธ์กีฬาของเบลเยียมตั้งแยกกันในแต่ละกลุ่มชุมชนภาษา ฟุตบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมสูงสุดในเบลเยียม รองลงมาเป็นจักรยาน เทนนิส ว่ายน้ำ ยูโด และบาสเก็ตบอล
เบลเยียมชนะเลิศรายการตูร์เดอฟร็องส์สูงสุดเป็นอันดับ 2 รองจากเจ้าภาพฝรั่งเศส มีนักกีฬาจักรยานที่มีชื่อเสียงหลายคน ได้แก่ ฟิลิป กิลเบิร์ต โตม โบเนิน และเอดดี เมิกซ์ ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักกีฬาจักรยานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
ในด้านฟุตบอล เบลเยียมเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1972 และร่วมกับเนเธอร์แลนด์เป็นเจ้าภาพฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 ทีมฟุตบอลทีมชาติเบลเยียมทะยานขึ้นสู่เบอร์หนึ่งในอันดับโลกของฟีฟ่าครั้งแรกในปี พ.ศ. 2558
เบลเยียมผลิตนักเทนนิสหญิงมือหนึ่งของโลกถึงสองคน คือ กิม ไกลส์เติร์ส และฌุสตีน เอแน็ง
วัฒนธรรม

ชุมชนเบลเยียมมีวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่นกลุ่มภาษา การพัฒนวัฒนธรรมร่วมกันยังคงมีอุปสรรคอยู่มาก สถานศึกษาเกือบทั้งหมดมักพูดภาษาฝรั่งเศสหรือภาษาดัตช์อย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่มีสื่อร่วมกัน ไม่มีองค์กรวัฒนธรรมหรือวิทยาศาสตร์ใดที่ทั้งสองกลุ่มตั้งร่วมกัน
วัฒนธรรม > ศิลปะ

ฟลานเดอส์เป็นแหล่งกำเนิดของจิตรกรที่มีชื่อเสียงหลายยุคสมัย ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 บริเวณยุโรปเหนือเป็นหนึ่งในศูนย์กลางสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของยุคนี้ประกอบไปด้วย ยัน ฟัน ไอก์, โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน และปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ฟลานเดอส์มีจิตรกรที่มีชื่อเสียงมากของยุคคือ เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ และอันโตนี ฟัน ไดก์
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 เบลเยียมเกิดรูปแบบและสำนักแตกต่างกันมากมาย มีจิตรกรที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติเช่น เจมส์ เอนซอร์ และเรเน มากริตต์ นอกจากนี้ เบลเยียมยังมีสถาปนิกชื่อดังสองคน ซึ่งเป็นศิลปินอาร์ตนูโวคนแรก ๆ คือวิกตอร์ ฮอร์ตา และอ็องรี ฟัน เดอแฟ็ลเดอ เบลเยียมยังเป็นต้นกำเนิดของแซกโซโฟน ประดิษฐ์โดยอดอล์ฟ แซกซ์ ในปีพ.ศ. 2483
วัฒนธรรม > ประเพณี

ตลอดปี เบลเยียมมีงานเทศกาลท้องถิ่นจำนวนมาก ขบวนยักษ์และมังกรในหลายเมืองของเบลเยียมได้รับการยอมรับในประกาศผลงานชิ้นเอกมุขปาฐะและมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ (อังกฤษ:Masterpieces of the Oral and Intangible Heritage of Humanity) ของยูเนสโก ได้แก่ อัต, บรัสเซลส์, เดนเดอร์โมนเดอ, เมเคอเลิน และมงส์
งานเทศกาลที่สำคัญในเบลเยียมอีกอย่างหนึ่ง คือวันนักบุญนิโคลัส 6 ธันวาคม เรียกในภาษาดัตช์ว่าซินเตอร์กลาส (Sinterklaas)
วัฒนธรรม > อาหาร

ชาวเบลเยียมเป็นที่รู้กันดีว่าชื่นชอบวัฟเฟิลและมันฝรั่งทอดเฟรนช์ฟรายส์ ซึ่งมีการสันนิษฐานว่ามีต้นกำเนิดจากประเทศนี้ อาหารสำคัญของประเทศอีกอย่างหนึ่งคือหอยแมลงภู่ เสิร์ฟร่วมกับมันฝรั่งทอด เบลเยียมมีชื่อเสียงในด้านการผลิตช็อกโกแลต โดยมียี่ห้อช็อกโกแลตหลายยี่ห้อที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก เช่น โกไดวา, Neuheus และ Guylian นอกจากนี้ เบลเยียมยังเป็นประเทศที่นิยมเบียร์ มีเบียร์มากกว่า 1,100 ชนิด เอบีอินเบฟ เครือบริษัทผู้ผลิตเบียร์ยักษ์ใหญ่ที่มียอดจำหน่ายเบียร์สูงสุดในโลกมีสำนักงานอยู่ที่เมืองเลอเฟิน
เขตปกครองตนเองทิเบต

บทความนี้เกี่ยวกับเขตการปกครองของประเทศจีน สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ทิเบต (แก้ความกำกวม)
| เขตปกครองตนเองทิเบต |
| --- | --- |
เขตปกครองตนเอง
การถอดเสียงภาษาจีน
 • อักษรจีน: 西藏自治区 (อักษรย่อ: 藏)
 • พินอิน: Xīzàng Zìzhìqū (อักษรย่อ: XZ / Zàng)
 • ทับศัพท์: ซีจ้าง จื้อจื้อชวี (อักษรย่อ: จ้าง)
การถอดเสียงภาษาทิเบต
 • อักษรทิเบต: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས།
 • ระบบไวลี: bod rang skyong ljongs
 • พินอินทิเบต: Poi Ranggyong Jong
 • ทับศัพท์: เพอรังกยงจง
พระราชวังโปตาลา
แผนที่แสดงที่ตั้งของเขตปกครองตนเองทิเบต
เมืองหลวง  (และเมืองใหญ่สุด): ลาซ่า
เขตการปกครอง: 5 นครระดับจังหวัด, 2 จังหวัด, 6 เขต, 68 อำเภอ, 692 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: อู๋ อิงเจี๋ย (吴英杰)
 • ผู้ว่าราชการ: Che Dalha
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,228,400 ตร.กม. (474,300 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 2
ความสูงจุดสูงสุด (ยอดเขาเอเวอเรสต์): 8,848 เมตร (29,029 ฟุต)
ประชากร (ธันวาคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 3,180,000 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 32
 • ความหนาแน่น: 2.59 คน/ตร.กม. (6.7 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 33
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบทางชาติพันธุ์: ทิเบต - 90%  ฮั่น - 8%  เหมินป้า - 0.3%  หุย - 0.3%  อื่น ๆ - 0.2%
 • ภาษาและภาษาถิ่น: ภาษาทิเบต ภาษาจีนกลาง
รหัส ISO 3166: CN-XZ
GDP  (ค.ศ. 2017): 131 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 31)
 - ต่อหัว: 39,258 เหรินหมินปี้ (อันดับที่ 28)
HDI  (2018):  0.585 ปานกลาง · อันดับที่ 31
เว็บไซต์: www.xizang.gov.cn
เขตปกครองตนเองทิเบต หรือ เขตปกครองตนเองซีจ้าง เป็นเขตปกครองตนเองของชาวทิเบต ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีนมีเมืองหลวงชื่อ ลาซ่า มีพระเป็นผู้นำของเขตปกครองตนเองนี้ ชาวทิเบตนับถือศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน คล้ายกับประเทศภูฏาน ทิเบตตั้งอยู่บนเทือกเขาหิมาลัย เป็นที่ราบสูงที่สูงที่สุดในโลก จนได้รับฉายาว่า หลังคาโลก ทิเบตมีอากาศที่หนาวเย็นมาก และมีความกดอากาศและออกซิเจนที่ต่ำ ฉะนั้นผู้ที่จะมาในทิเบตจะต้องปรับสภาพร่างกายก่อน และด้วยเหตุนี้ประชากรที่อาศัยอยู่ในทิเบตจึงน้อย
พลเมืองชายของทิเบตกว่าครึ่งบวชเป็นพระ ก่อนที่จีนจะผนวกทิเบตเป็นเขตปกครองตนเอง ทิเบตมีสามเณริกามากที่สุดในโลก ในทิเบตเคยมีคัมภีร์มากมาย พลเมืองนับถือศาสนาอย่างเคร่งครัด จนได้รับฉายาว่า "แดนแห่งพระธรรม"
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตปกครองตนเองทิเบตมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตปกครองตนเองชินเจียงอุยกูร์และมณฑลชิงไห่ (ประเทศจีน)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับมณฑลเสฉวน (ประเทศจีน)
ทิศใต้ ติดต่อกับประเทศเนปาล ประเทศภูฏาน มณฑลยูนนาน (ประเทศจีน) รัฐอัสสัม รัฐนาคาแลนด์ (ประเทศอินเดีย) ในปัจจุบัน บริเวณที่มีเขตติดต่อกับประเทศอินเดียนี้ ยังเป็นบริเวณพื้นที่พิพาทระหว่างจีนกับอินเดีย ซึ่งอินเดียได้อ้างกรรมสิทธิ์เข้ามาปกครอง และเรียกดินแดนบริเวณนี้ว่า อรุณาจัลประเทศ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐชัมมูและกัศมีร์ (ประเทศอินเดีย) และประเทศปากีสถาน
ประวัติ

ก่อนคริสต์ศักราช ชนชาติทิเบตอาศัยอยู่ที่ราบสูงทิเบต มีการไปมาหาสู่กันกับชนชาติฮั่นที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินใหญ่จีน ผ่านระยะเวลาอันยาวนาน เผ่าชนต่าง ๆ ของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตก็ค่อย ๆ รวมกันเป็นเอกภาพ และกลายเป็นชนชาติทิเบตในปัจจุบัน
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 สภาพแบ่งแยกปั่นป่วนในภูมิภาคกลางของจีนที่ดำเนินมาเป็นเวลานาน 300 กว่าปีได้สิ้นสุดลง ขณะเดียวกัน วีรบุรุษซงแจ็นกัมโป ราชวงศ์ยาร์ลุง ของชนชาติทิเบตได้สถาปนาจักรวรรดิทิเบตอย่างเป็นทางการขึ้นมา และตั้งเมืองหลวงที่นครลาซ่า ในช่วงปกครองประเทศ พระเจ้าซงแจ็นกัมโปได้ศึกษาเทคโนโลยีทางการผลิตและผลงานทางการเมืองและวัฒนธรรมที่ทันสมัยของราชวงศ์ถัง และมีความสัมพันธ์ฉันมิตรในด้านต่าง ๆ กับราชวงศ์ถังไม่ว่าจะเป็นด้านการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม
ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลังจากทิเบตได้รวมเข้าเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของจีนเป็นต้นมา แม้ว่าจีนจะมีหลายราชวงศ์ที่ผลัดเปลี่ยนกันขึ้นปกครองประเทศ และเปลี่ยนอำนาจรัฐหลายครั้ง แต่ทิเบตก็อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลกลางมาโดยตลอดไม่ว่าราชวงศ์ใด
หลังจากราชวงศ์ชิงได้สถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2187 (ค.ศ. 1644) ได้ให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งในการปกครองควบคุมทิเบตอย่างใกล้ชิด ทำให้อำนาจการบริหารปกครองของรัฐบาลกลางเป็นไปอย่างมีระบบระเบียบยิ่งขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2270 (ค.ศ. 1727) ราชวงศ์ชิงได้ส่งเสนาบดีไปประจำทิเบต เพื่อเป็นตัวแทนของส่วนกลางกำกับดูแลกิจกรรมบริหารส่วนท้องถิ่นของทิเบต
ตั้งแต่ พ.ศ. 2455 ราชอาณาจักรทิเบตประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากจีน แต่จีนยังมีอิทธิพลต่อการเมืองภายในทิเบตและยังมีอำนาจปกครองทิเบตในคามและอัมโด จนถึง พ.ศ. 2501 จีนบุกเข้าทิเบตและก่อตั้งเขตปกครองพิเศษขึ้น
ผู้นำทางจิตวิญญาณและผู้นำสูงสุดของชาวทิเบตคือ องค์ทะไลลามะ องค์ปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง

บทความหลัก: การแบ่งเขตภายในเขตปกครองตนเองทิเบต
เขตปกครองตนเองทิเบตแบ่งออกเป็น 7 เขตการปกครองระดับจังหวัด ประกอบด้วย 6 นครระดับจังหวัด และ 1 จังหวัด
ภายในนี้ยังแบ่งออกเป็น 74 เขตการปกครองระดับอำเภอ ประกอบด้วย 66 อำเภอ และ 8 เขต
| เขตการปกครองของเขตปกครองตนเองทิเบต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  ลาซ่า ซีกาเจ ชัมโต ญิงจี ชานหนาน นักชู งารี ☐ พื้นที่พิพาทที่อ้างสิทธิ์หรือควบคุมโดย  จีน,  อินเดีย และ  ภูฏาน 
| รหัสเขตการปกครอง | ชื่อเขตการปกครอง | พื้นที่ (ตร.กม.) | ประชากรปี 2010 | ศูนย์กลางการปกครอง | เขตการปกครองย่อย | เขตการปกครองย่อย | เขตการปกครองย่อย |  |
| รหัสเขตการปกครอง | ชื่อเขตการปกครอง | พื้นที่ (ตร.กม.) | ประชากรปี 2010 | ศูนย์กลางการปกครอง | เขต | อำเภอ |  |  |
| 540000 | เขตปกครองตนเองทิเบต | 1,228,400.00 | 3,002,166 | นครลาซ่า | 8 | 66 |  |  |
| 540100 | นครลาซ่า | 29,538.90 | 559,423 | เขตเฉิงกวาน | 3 | 5 |  |  |
| 540200 | นครซีกาเจ | 182,066.26 | 703,292 | เขตซัมจุมเจ | 1 | 17 |  |  |
| 540300 | นครชัมโต | 108,872.30 | 657,505 | เขตข่ารั่ว | 1 | 10 |  |  |
| 540400 | นครญิงจี | 113,964.79 | 195,109 | เขตปาอี๋ | 1 | 6 |  |  |
| 540500 | นครชานหนาน | 79,287.84 | 328,990 | เขตเนตง | 1 | 11 |  |  |
| 540600 | นครนักชู | 391,816.63 | 462,382 | เขตเซ่อหนี | 1 | 10 |  |  |
| 542500 | จังหวัดงารี | 296,822.62 | 95,465 | อำเภอการ์ |  | 7 |  |  |
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศจีน
พระราชวังโปตาลา
พุทธศาสนาในทิเบต
ทะไล ลามะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเขตปกครองตนเองทิเบต เก็บถาวร 2021-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
ที่ตั้งของทิเบต
พระราชวังโปตาลา

| པོ་ཏ་ལ་ཕོ་བྲང​​   พระราชวังโปตาลา |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธแบบทิเบต
หน่วยงานกำกับดูแล: ทะไลลามะที่ 14
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ลาซ่า เขตปกครองตนเองทิเบต
ที่ตั้งในประเทศทิเบต
พิกัดภูมิศาสตร์: 29°39′28″N 91°07′01″E﻿ / ﻿29.65778°N 91.11694°E﻿ / 29.65778; 91.11694
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: ซงแจ็นกัมโป
เริ่มก่อตั้ง: 1649

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: หมู่โบราณสถานพระราชวังโปตาลา ลาซา
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์: i, iv, vi
ขึ้นเมื่อ: 1994 (18th session)
เลขอ้างอิง: 707
ภูมิภาค: เอเชียแปซิฟิก
เพิ่มเติม: 2000; 2001
 
 
พระราชวังโปตาลา ((ทิเบต: པོ་ཏ་ལ།, ไวลี: Po ta la, พินอินทิเบต: bodala) เป็นป้อมปราการแบบซง ในลาซ่า เขตปกครองตนเองทิเบต พระราชัวงโปตาลาใช้งานเป็นที่ประทับฤดูหนาวของทาไลลามะมาตั้งแต่ปี 1649 ถึง 1959 หลังจากนั้นได้ถูกแปรสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์ พระราชวังโปตาลาได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกในปี 1994
ชื่อโปตาลานั้นตั้งตามเขาโปตาละกะ วิมานของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรตามตำนาน การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นโดยทาไลลามะที่ห้า ในปี 1645 หลังที่ปรึกษาทางจิตวิญญาณส่วนพระองค์คนหนึ่ง Konchog Chophel (?-1646) ชี้ให้เห็นว่าพื้นที่ตรงนี้เหมาะสมแก่การเป็นที่ทำการรัฐ และตั้งอยู่ระหว่างอารามเทรปุง กับอารามเซรา และ เมืองเก่าลาซา เป็นไปได้ว่าวังนี้สร้างขึ้นบนซากของป้อมปราการเก่าที่มีชื่อว่าวังขาว หรือวังแดง ซึ่งสร้างขึ้นโดยพระเจ้าซงแจ็นกัมโป ในปี 637
อาคารมีขนาด 400 เมตร (1,300 ฟุต) ตามแนวตะวันออก-ตะวันตก และ 350 เมตร (1,150 ฟุต) ตามแนวเหนือ-ใต้, ผนังหินขนาดหนาราว 3 เมตร (9.8 ฟุต) และที่ฐานหนาถึง 5 เมตร (16 ฟุต) ในฐส่วนฐานของวังยังมีการเททองแดงผสมลงไปเพื่อช่วยป้องกันอาคารจากแผ่นดินไหว อาคารมีความสูง 13 ชั้น ประกอบด้วยห้องหับกว่า 1,000 ห้อง, ศาลเจ้าต่าง ๆ 10,000 ศาล และรูปปั้นรวมกว่า 200,000 รูป ตัวอาคารมีความสูง 117 เมตร (384 ฟุต) บนยอดของเขาแดง (Marpo Ri) และมีความสูงรวมเขาถึงพื้นราว 300 เมตร (980 ฟุต)
ดูเพิ่ม

กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา
อุทยานราชภักดิ์

| --- | --- |
อุทยานราชภักดิ์

ที่ตั้ง: ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ผู้ออกแบบ: กรมศิลปากร
ประเภท: อุทยาน
วัสดุ: สำริด
ความยาว: 218 เมตร
ความกว้าง: 73 เมตร
ความสูง: เฉลี่ย 13.9 เมตร (ฐาน 12 เมตร)
สร้างเสร็จ: พ.ศ. 2558
การเปิด: 26 กันยายน พ.ศ. 2558
อุทิศแด่:  พ่อขุนรามคำแหงมหาราช  สมเด็จพระนเรศวรมหาราช  สมเด็จพระนารายณ์มหาราช  สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี  พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช  พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว 
อุทยานราชภักดิ์ เป็นอุทยานประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของพระบรมราชานุสาวรีย์ของพระมหากษัตริย์ไทยในอดีต 7 พระองค์ โดยพระบาทสมเด็จพระบรมมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานชื่อว่า “อุทยานราชภักดิ์" หมายถึง อุทยานที่สร้างขึ้นด้วยความจงรักภักดีและเพื่อเป็นการเทิดทูนและประกาศเกียรติคุณของพระมหากษัตริย์ไทย และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา มาทรงเปิดอุทยาน เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2558 ในปีถัดมาได้มีการจดทะเบียน "มูลนิธิอุทยานราชภักดิ์ ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" ย่อว่า "ร.ภ." เพื่อดูแลอุทยานแห่งนี้โดยเฉพาะ โดยมีพลเอก อุดมเดช สีตบุตร เป็นประธานคณะกรรมการ
การจัดสรรพื้นที่

อุทยานราชภักดิ์ ประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก ได้แก่
พระบรมราชานุสาวรีย์ของพระมหากษัตริย์ไทย 7 พระองค์ ประกอบด้วย พ่อขุนรามคำแหงมหาราช, สมเด็จพระนเรศวรมหาราช, สมเด็จพระนารายณ์มหาราช , สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช, พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช, พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระสยามเทวมหามกุฎวิทยมหาราช  และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระปิยมหาราช
ลานอเนกประสงค์ ด้านหน้าพระบรมราชานุสาวรีย์ สำหรับกระทำพิธีสำคัญของกองทัพ และรับรองบุคคลสำคัญจากต่างประเทศ
พิพิธภัณฑ์ จัดแสดงพระราชประวัติและพระราชกรณียกิจของพระมหากษัตริย์ไทยทั้ง 7 พระองค์
โดยพื้นที่ส่วนที่เหลือจะเป็นสภาพภูมิทัศน์โดยรอบ และการจัดสร้างระบบสาธารณูปโภคเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้มาเยี่ยมชม
ทั้งนี้ หลังการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในปี พ.ศ. 2560 กองทัพบกเคยมีแนวคิดก่อสร้างพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพิ่มเติมอีก 1 องค์ แต่จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่มีความคืบหน้าแต่อย่างใด
เหตุการณ์สำคัญ

6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 – กิจกรรมไหว้ครูมวยไทยในเทศกาล "Amazing MuayThai Festival 2023" เพื่อบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ โดยบัวขาว บัญชาเมฆเป็นผู้นำครูมวย นักมวยไทย และกำลังพลจากกองทัพบก จำนวนรวมทั้งสิ้น 3,660 นาย เข้าร่วมกิจกรรม ทั้งนี้ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นประธาน และมัวริซิโอ สุไลมาน ประธานสภามวยโลกได้เดินทางมาร่วมชมงานดังกล่าวด้วย￼
4 กุมภาพันธ์ - THAI FIGHT อุทยานราชภักดิ์
ข้อวิจารณ์

การดำเนินการสร้างอุทยานราชภักดิ์ซึ่งดำเนินการโดย พล.อ. อุดมเดช สีตบุตร นั้นถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีการทุจริตในหลายขั้นตอน ไม่ว่าจะเป็นเงินที่ไปรับบริจาคมาจากเอกชนหลายราย, ค่าสร้างพระบรมราชานุสาวรีย์แต่ละองค์ซึ่งตั้งงบเอาไว้องค์ละ 50 ล้านบาท แต่กลับมีการเปิดเผยจากโรงหล่อว่าต้นทุนที่แท้จริงเพียง 1 ล้านบาทเท่านั้น, ไปจนถึงต้นปาล์มที่ใช้ประดับในบริเวณอุทยานที่ตั้งงบเอาไว้ต้นละ 1 แสนบาท แต่ทางเอกชนผู้เพาะปลูกต้นปาล์มระบุว่าบริจาคให้กับโครงการฯ โดยไม่ได้คิดเงินแต่อย่างใด
เมื่อถูกสื่อมวลชนสอบถามถึงเรื่องนี้ ทั้ง พล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ คสช. และ พล.อ. ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้ปฏิเสธข่าว และยืนยันว่าไม่มีการทุจริตแต่อย่างใด อีกทั้งยังไม่คิดจะตรวจสอบหาข้อเท็จจริงโดยให้เหตุผลว่าไม่มีผู้มาร้องทุกข์ จนกระทั่งเมื่อสื่อมวลชนและพรรคการเมืองกดดันมากเข้าจึงยอมตั้งคณะกรรมการสอบสวน แต่ก็ถูกวิจารณ์อีกว่าคณะกรรมการผู้ตรวจสอบมีแต่ทหารด้วยกันซึ่งตรวจสอบกันเอง ภายหลังคณะกรรมการฯ ได้ยืนยันว่าไม่พบการทุจริตแต่อย่างใด แต่กระแสสังคมก็ยังไม่ปักใจเชื่อ
เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2558 นายสิรวิชญ์ เสรีธิวัตน์ พร้อมทั้งกลุ่มประชาธิปไตยศึกษา และประชาชนจำนวนหนึ่งได้รวมตัวกันเพื่อเข้าร่วมกิจกรรม "นั่งรถไฟไปอุทยานราชภักดิ์ ส่องแสงหากลโกง" โดยการขึ้นรถไฟจากสถานีรถไฟธนบุรี มุ่งหน้าไปยังอุทยานราชภักดิ์ ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต่อมาเจ้าหน้าที่ได้กักขบวนรถไฟไว้ที่สถานีรถไฟบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะตัดโบกี้รถไฟที่ 3 ที่มีนายสิรวิชญ์ และผู้ร่วมกิจกรรมโดยสารอยู่ และได้นำตัวไปกักไว้ที่ห้องนายสถานีรถไฟเพื่อทำการพูดคุย โดยมีเจ้าหน้าคอยดูแลความเรียบร้อย รวมทั้งนักข่าวจากสื่อต่าง ๆ ที่มาคอยสังเกตการณ์และทำข่าว ซึ่งระหว่างนั้นมีเสียงตะโกนด่าทอกลุ่มนักศึกษาจากกลุ่มประชาชนชาวอำเภอบ้านโป่งและใกล้เคียงดังกล่าวตลอดเวลา
วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ได้มีมติเอกฉันท์ว่าการดำเนินการสร้างอุทยานราชภักดิ์เป็นไปอย่างถูกต้องตามระเบียบราชการทุกประการ
กองทัพบกยื่นฟ้องนายฐนกร ศิริไพบูลย์ ตามกฎหมายอาญามาตรา 116 และพรบ.คอมพิวเตอร์ ฐานแชร์ลงแผนผังการทุจริตอุทยานราชภักดิ์ลงในสื่อสังคมออนไลน์ ศาลจังหวัดสมุทรปราการอ่านคำพิพากษาในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2564 ให้ยกฟ้องจำเลยทุกข้อกล่าวหา เนื่องจากกองทัพบกไม่นำส่งรายงานการตรวจสอบต่อศาล จึงไม่อาจยืนยันได้ว่าแผนผังดังกล่าวเป็นความเท็จ
ดูเพิ่ม

รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ อุทยานราชภักดิ์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
12°30′04″N 99°58′00″E﻿ / ﻿12.501°N 99.966611°E﻿ / 12.501; 99.966611
จังหวัดพระนครศรีอยุธยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. 2544 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 5 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่ากับการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2539 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ที่มีการใช้การเลือกตั้งรูปใหม่ ทั้งการเปลี่ยนแปลงเขตเลือกตั้งจากเขตใหญ่เรียงหมายเลขเป็นเขตเดียวหมายเลขเดียว และเพิ่มเติมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อเป็นครั้งแรก
ภาพรวม > ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

| พรรค | พรรค | คะแนนเสียง> จน. | คะแนนเสียง>  % | คะแนนเสียง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ไทยรักไทย | 194,749 | 54.98% |  |
|  | ประชาธิปัตย์ | 75,159 | 21.22% |  |
|  | กิจสังคม | 663 | 0.19% |  |
|  | ชาติพัฒนา | 16,667 | 4.71% |  |
|  | อื่น ๆ | 66,968 | 18.90% |  |
| ผลรวม | ผลรวม | 354,206 | 100.00% |  |
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ

ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
| พรรค | พรรค | คะแนนเสียง | ร้อยละ |
| --- | --- | --- | --- |
|  | เสรีประชาธิปไตย (1) | 2,086 | 0.59 |
|  | ชาวไทย (2) | 801 | 0.23 |
|  | กสิกรไทย (3) | 1,001 | 0.28 |
|  | นิติมหาชน (4) | 1,022 | 0.29 |
|  | ความหวังใหม่ (5) | 6,895 | 1.95 |
|  | รักสามัคคี (6) | 1,481 | 0.42 |
|  | ไทยรักไทย (7) | 194,749 | 54.98 |
|  | ชาติประชาธิปไตย (8) | 2,872 | 0.81 |
|  | ชาติไทย (9) | 9,161 | 2.59 |
|  | สันติภาพ (10) | 983 | 0.28 |
|  | ถิ่นไทย (11) | 11,658 | 3.29 |
|  | พลังประชาชน (12) | 682 | 0.19 |
|  | ราษฎร (13) | 5,636 | 1.59 |
|  | สังคมใหม่ (14) | 502 | 0.14 |
|  | เสรีธรรม (15) | 1,002 | 0.28 |
|  | ประชาธิปัตย์ (16) | 75,159 | 21.22 |
|  | อำนาจประชาชน (17) | 1,834 | 0.52 |
|  | ประชากรไทย (18) | 5,711 | 1.61 |
|  | ไท (19) | 549 | 0.15 |
|  | ก้าวหน้า (20) | 317 | 0.09 |
|  | ชาติพัฒนา (21) | 16,667 | 4.71 |
|  | แรงงานไทย (22) | 376 | 0.11 |
|  | เผ่าไท (23) | 244 | 0.07 |
|  | สังคมประชาธิปไตย (24) | 391 | 0.11 |
|  | ชีวิตที่ดีกว่า (25) | 316 | 0.09 |
|  | พัฒนาสังคม (26) | 327 | 0.09 |
|  | ไทยช่วยไทย (27) | 2,448 | 0.69 |
|  | ไทยมหารัฐ (28) | 376 | 0.11 |
|  | ศรัทธาประชาชน (29) | 268 | 0.08 |
|  | วิถีไทย (30) | 187 | 0.05 |
|  | ไทยประชาธิปไตย (31) | 3,741 | 1.06 |
|  | พลังธรรม (32) | 1,105 | 0.31 |
|  | ชาวนาพัฒนาประเทศ (33) | 681 | 0.19 |
|  | กิจสังคม (34) | 663 | 0.19 |
|  | เกษตรมหาชน (35) | 481 | 0.14 |
|  | พลังเกษตรกร (36) | 866 | 0.24 |
|  | สยาม (37) | 968 | 0.27 |

| บัตรดี | บัตรดี | 354,206 | 94.19 |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | 11,377 | 3.03 |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 10,472 | 2.78 |
| ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง | 376,055 | 71.49 |
| ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง | 526,021 | 100.00 |
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอพระนครศรีอยุธยา และอำเภอบางปะหัน (เฉพาะตำบลขยาย ตำบลขวัญเมือง ตำบลโพธิ์สามต้น ตำบลพุทเลา และตำบลบ้านลี่)
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ไทยรักไทย   | เกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร (7) | 36,133 | 57.67 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | สุทัศน์ อติโรจนกุล (16) | 15,005 | 23.95 |  |
|  | ความหวังใหม่  | มนตรี รักษาดี (5) | 8,017 | 12.80 |  |
|  | ถิ่นไทย   | พิพัฒน์ จันทมณีสมบูรณ์ (11) | 1,163 | 1.86 |  |
|  | ชาติไทย  | สมศักดิ์ มีเสถียร (9) | 1,133 | 1.81 |  |
|  | ราษฎร  | ร้อยเอก นรชัย จาฏามระ (13) | 733 | 1.17 |  |
|  | ประชากรไทย  | สมชาย ไวยโภคา (18) | 472 | 0.75 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 62,656 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 62,656 | 86.68 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 3,905 | 5.40 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 5,727 | 7.92 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 72,288 | 70.13 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 103,079 | 100.00 | — |
: ไทยรักไทย   ได้ที่นั่งจาก กิจสังคม
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 2

เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอท่าเรือ อำเภอนครหลวง อำเภอมหาราช อำเภอบ้านแพรก และอำเภอบางปะหัน (ยกเว้นตำบลขยาย ตำบลขวัญเมือง ตำบลโพธิ์สามต้น ตำบลพุทเลา และตำบลบ้านลี่)
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ไทยรักไทย   | พ้อง ชีวานันท์ (7) | 39,476 | 58.12 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | กุมพล สภาวสุ (16)* | 25,111 | 36.97 |  |
|  | ราษฎร  | อนุเทพ นิรังศรรณ์ (13) | 1,481 | 2.18 |  |
|  | ถิ่นไทย   | สุพจน์ ศักดิ์ดี (11) | 1,390 | 2.05 |  |
|  | ประชากรไทย  | จิรศักดิ์ ธะณีสัน (18) | 458 | 0.67 |  |
|  | ความหวังใหม่  | สมเกียรติ ศรศิลป์ (5)† | – | – | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 67,916 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 67,916 | 85.55 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 3,300 | 4.11 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 9,106 | 11.34 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 80,322 | 77.53 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 103,604 | 100.00 | — |
: ไทยรักไทย   ได้ที่นั่งจาก กิจสังคม
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 3

เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอวังน้อย อำเภออุทัย อำเภอภาชี และอำเภอบางปะอิน (เฉพาะตำบลบ้านสร้าง ตำบลสามเรือน ตำบลตลิ่งชัน ตำบลคลองจิก และตำบลเชียงรากน้อย)
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 3 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ไทยรักไทย   | สุวิมล พันธ์เจริญวรกุล (7) | 49,084 | 79.30 |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | สมบูรณ์ มีนาค (16) | 8,489 | 13.72 |  |
|  | ราษฎร  | นภาศรี ไวศยะนันท์ (13) | 2,409 | 3.89 |  |
|  | ประชากรไทย  | อารี อับดุลฟาก๊ะ (18) | 1,054 | 1.70 |  |
|  | ชาติไทย  | ชูชาติ มีสัตย์ (9) | 857 | 1.38 |  |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 61,893 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 61,893 | 81.64 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 4,548 | 6.00 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 9,374 | 12.36 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 75,815 | 69.90 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 108,462 | 100.00 | — |
: ไทยรักไทย   ได้ที่นั่งจาก กิจสังคม