stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาหารฮังการี
ประวัติศาสตร์

อาหารฮังการีมีอิทธิพลต่อประวัติศาสตร์ของชาวม็อดยอร์ และ ในทางกลับกัน การเลี้ยงปศุสัตว์และวิถีชีวิตเร่ร่อนของชาวม็อดยอร์บนทุ่งหญ้าสเตปป์ เห็นได้ชัดจากความโดดเด่นในการใช้เนื้อสัตว์ในเมนูอาหารฮังการี และสะท้อนให้เห็นในอาหารประเภทเนื้อสัตว์แบบดั้งเดิมที่ปรุงด้วยไฟ เช่น กูยาช (gulyás แปลว่า อาหารของคนเลี้ยงวัว) สตูว์เปอร์เกิลต์ (pörkölt) และ ซุปปลาฮอลาซเล (halászlé แปลว่า ซุปปลาร้อนเผ็ดของชาวประมง) ล้วนปรุงแบบดั้งเดิมบนเตาไฟแบบเปิดในหม้อโบกราช (bogrács) ในศตวรรษที่ 15 กษัตริย์แมทเธียส คอร์นิวุส (Matthias Corvinus) และเจ้าหญิงเบียทริซ (Beatrice) ภรรยาชาวเนเปิลของกษัตริย์แมทเธียส คอร์นิวุส ผู้ซึ่งได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ได้นำส่วนผสมใหม่ ๆ เช่น เกาลัดหวานและเครื่องเทศตะวันออก เช่น กระเทียม ขิง หญ้าฝรั่น ลูกจันทน์เทศ หัวหอมใหญ่ และ การใช้ผลไม้ในการปรุงสุกกับเนื้อสัตว์ เครื่องเทศเหล่านี้บางชนิด เช่น ขิงและหญ้าฝรั่น ไม่ได้ใช้ปรุงอาหารฮังการีสมัยใหม่อีกต่อไป ต่อมาชาวแซ็กซัน (กลุ่มชาติพันธุ์เยอรมัน) จำนวนมาก รวมถึงชาวอาร์เมเนีย ชาวอิตาเลียน ชาวยิว ชาวโปแลนด์ ชาวเช็ก และ ชาวสโลวัก ได้ตั้งรกรากอยู่ในที่ราบฮังการีและในทรานซิลเวเนีย ซึ่งชนชาติผู้เข้ามาตั้งรกรากเหล่านี้ มีส่วนร่วมในการสร้างอาหารใหม่ ๆ อาหารฮังการีได้รับอิทธิพลจากอาหารออสเตรีย ภายใต้จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี อาหารและวิธีการประกอบอาหารมักถูกยืมมาจากอาหารออสเตรียและในทางกลับกันอาหารออสเตรียก็ได้รับอิทธิพลจากอาหารฮังการี เค้กและขนมหวานบางชนิดในฮังการีได้รับอิทธิพลของเยอรมันออสเตรีย จากทั้งหมดที่สรุปมา อาหารฮังการีสมัยใหม่เป็นการตกผลึกจากอาหารอูราลิกโบราณ ผสมกับสลาฟตะวันตก บอลข่าน ออสเตรีย และ เยอรมัน อาหารของฮังการีหล่อรวมการทำอาหารจากหลากหลายแห่งมาไว้ในที่เดียว โดยมีพื้นฐานการประกอบอาหารจากอาหารม็อดยอร์ดั้งเดิมของบรรพบุรุษ
โอกาสพิเศษ

ในเทศกาลคริสต์มาส ชาวฮังกาเรียนมักจะทานซุปปลาที่เรียกว่า ฮอลาสเล (halászlé) และอาหารอื่น ๆ เช่น ห่านย่าง ไก่งวงย่าง หรือ เป็ดย่าง กะหล่ำปลียัดไส้ (töltöttkáposzta) ขนมคริสมาสต์ตามปรกติ มักเสริฟขนมอบยัดไส้วอลนัทหรือเมล็ดงาดำเรียกว่า แบย์กลิ (bejgli) ขนมที่ใช้ตกแต่งต้นคริสต์มาสเช่น ซอโล็นตซุโกร์ (szaloncukor) จะรับประทานในช่วงคริสต์มาส โดยทุกคนจะหยิบและกินโดยตรงจากต้นคริสต์มาสที่นำขนมไปแขวนไว้ ในบางครัวเรือนมีการบริโภคซุปกล้วยหรือที่เรียกว่า บอนานเลแว็ช (banán léves) เพื่อโชคและสุขภาพที่ดี
ในวันส่งท้ายปีเก่า หรือ ที่ในฮังการีเรียกว่า ซิลแว็สแตร์ (Szilveszter) ชาวฮังกาเรียนมักจะเฉลิมฉลองด้วย วิร์ชลี (virsli ไส้กรอกเวียนนา) และซุปถั่วเลนทิล ในช่วงวันปีใหม่เป็นเรื่องปกติที่จะกินซุปถั่วเลนทิล หรือ โครแฮย์เลแว็ช (korhelyléves) ซึ่งเป็นซุปกะหล่ำปลีเปรี้ยวผสมเนื้อสัตว์ โดยเชื่อว่าช่วยแก้อาการเมาค้างหลังปาร์ตี้ปีใหม่ได้
อาหารในช่วงเทศกาลอีสเตอร์ หรือ เทศกาลฮูชเว็ต (Húsvét) มีอาหารจานพิเศษเล็กน้อย โดยชาวฮังการีบางคน (โดยเฉพาะในเทศมณฑลซอโบ็ลช์ Szabolcs) จะทำชีสสีเหลืองรสหวานพิเศษ เรียกว่า ชาร์กอตูโร (Sárgatúró) ทำจากเนยควาร์ก (túró) และไข่
เครื่องดื่มแอลกอฮอลล์

เครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ที่ฮังการีก็เป็นอีกสิ่งที่น่าลอง ในฮังการี คนฮังการีดื่มแอลกอฮอลล์แทบทุกชนิด ตั้งแต่เบียร์ ไวน์ ปาลิงกอ (เหล้าผลไม้) เหล้าบรั่นดี วอดก้า และอื่น ๆ โดยเหล้าปาลิงกอ (Pálinka) เป็นเหล้าผลไม้ที่กลั่นจากผลไม้ที่ปลูกในสวนผลไม้ที่ตั้งอยู่บนที่ราบฮังการีใหญ่ (ทางตะวันออกของฮังการี) เป็นสุราที่มีถิ่นกำเนิดในฮังการีและมีหลากหลายรสชาติเช่นแอปริคอท และเชอร์รี่ อย่างไรก็ตาม ปาลิงกอรสพลัม เป็นรสชาติที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เบียร์เข้ากันได้ดีกับอาหารฮังการีแบบดั้งเดิมมากมาย เบียร์ฮังการีห้ายี่ห้อหลัก ได้แก่ Borsodi, Soproni, Arany Ászok, Kõbányaiและ Dreher  โดยในฮังการี คนทั่วไปจะไม่ชนแก้วหรือแก้วเมื่อดื่มเบียร์ มีตำนานเมืองในวัฒนธรรมฮังการีกล่าวว่านายพลชาวออสเตรียเคาะแก้วเบียร์เพื่อเฉลิมฉลองการประหารชีวิต 13 ผู้กล้าแห่งเมืองอารัด (13 Martyrs of Arad) ในปี  ค.ศ.1849 (เหตุการณ์การปฏิวัติฮังการี ค.ศ.1848) คนมีอายุหลายคนยังคงปฏิบัติตามประเพณี แต่ว่าคนรุ่นใหม่มักจะไม่ทำตามประเพณีนี้แล้ว คนอายุน้อยมักจะปฏิเสธก็ตามโดยอ้างว่าคำปฏิญาณมีอายุครบ 150 ปีไปแล้ว
ไวน์ Tokaji (ไวน์โตคอยิ) ที่มีชื่อเสียง ถูกเรียกว่า "Vinum Regum, Rex Vinorum" ("ปีกของราชา ราชาแห่งไวน์") โดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส
ไวน์: ดังที่ ฮิวจ์ จอห์นสัน (Hugh Johnson) กล่าวไว้ในหนังสือ "The History of Wine" ดินแดนของฮังการีเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการทำไวน์ และประเทศนี้สามารถแบ่งออกเป็นภูมิภาคไวน์ได้ 6 แห่ง ได้แก่ ทรานส์ดานูเบียเหนือ, ทะเลสาบบอลอโตน, ที่ราบพันโนเนียใต้, ที่ราบใหญ่ฮังการี, ฮังการีตอนบน และ เขตปลูกไวน์โตคอยในเขตตะวันออกเฉียงเหนือ (Tokaj-Hegyalja) ชาวโรมันนำเถาวัลย์มาสู่แอ่งคาร์พาด และเมื่อถึงศตวรรษที่ 5 ได้มีบันทึกเกี่ยวกับไร่องุ่นที่กว้างขวางในประเทศฮังการี ชาวฮังกาเรียนนำความรู้ด้านการทำไวน์มาจากตะวันออก ตามที่ อิบัน รัสตาห์ ได้เขียนไว้นั้น ชนเผ่าฮังการีคุ้นเคยกับการทำไวน์มานานก่อนที่ฮังการีจะพิชิตแอ่งคาร์พาด
แหล่งผลิตไวน์ของฮังการีมีรูปแบบที่หลากหลาย: ผลิตภัณฑ์หลักของประเทศคือ ไวน์ขาวแห้งที่หรูหราและมีความเป็นกรดที่ดีแม้ว่าไวน์ขาวหวาน (Tokaj/โตคอย), ไวน์อลีเกนต์ (Eger/แอแกร์) และและไวน์แดงเข้ม (Villány/วิลลาญ และ Szekszárd/แซ็กซาร์ด). พันธุ์หลัก ได้แก่ : Olaszrizling, Hárslevelű, Furmint, Pinot gris หรือ Szürkebarát, Chardonnay (ขาว), Kékfrankos (หรือ Blaufrankisch ในภาษาเยอรมัน), Kadarka, Portugieser, Zweigelt, Cabernet sauvignon, Cabernet franc และ Merlot โดยไวน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดจากฮังการี ได้แก่ Tokaji Aszú และ Egri Bikavér คำว่า Tokaji/โตคอยิ หมายถึง "มาจากเมืองโตคอย" ในภาษาฮังการีใช้ในการติดฉลากไวน์จากภูมิภาคไวน์ "Tokaj-Hegyalja" ไวน์โตคอยิได้รับความนิยมดื่มจากนักเขียนและนักประพันธ์เพลงยอดเยี่ยมมากมายเช่น Beethoven, Liszt, Schubert และ Goethe; ไวน์โปรดของ Joseph Haydn คือ Tokaji  พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และเฟรดเดอริคมหาราชพยายามเอาชนะซึ่งกันและกันเมื่อพวกเขาให้ความบันเทิงแก่แขกด้วยไวน์โตคอยิ นโปเลียนที่ 3 จักรพรรดิองค์สุดท้ายของฝรั่งเศส สั่งซื้อโทคาจิ 30–40 บาร์เรลให้มาส่งที่ราชสำนักฝรั่งเศสทุกปี กุสตาฟที่ 3 กษัตริย์แห่งสวีเดนรักไวน์โตคอยิ ในจักรวรรดิรัสเซีย มีลูกค้ารวมถึงปีเตอร์มหาราชและจักรพรรดินีเอลิซาเบ็ธ ในขณะที่แคทเธอรีนมหาราชก่อตั้งกองทหารรัสเซียในเมืองโตคอยิโดยมีจุดประสงค์เพื่อให้แน่ใจว่ามีการส่งไวน์ไปยังเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเป็นประจำเป็นเวลากว่า 150 ปีที่มีการใช้สมุนไพรฮังการีสี่สิบชนิดเพื่อสร้างเหล้าอูนิคุม (Unicum) Unicum เป็นเหล้าที่มีรสขมและมีสีเข้มซึ่งสามารถดื่มหลังอาหารเพื่อช่วยย่อยอาหารได้
แคว้นมูร์มันสค์

| แคว้นมูร์มันสค์ |
| --- | --- |
แคว้น
Мурманская область
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 68°02′N 34°34′E﻿ / ﻿68.033°N 34.567°E﻿ / 68.033; 34.567
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ตะวันตกเฉียงเหนือ
เขตเศรษฐกิจ: เหนือ
สถาปนา: 28 พฤษภาคม 1938
ศูนย์กลางการบริหาร: มูร์มันสค์
การปกครอง
 • องค์กร: สภาดูมาแคว้น
 • ผู้ว่าการ: Andrey Chibis
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 144,900 ตร.กม. (55,900 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 26th
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 795,409 คน
 • ประมาณ (2018): 753,557 (−5.3%) คน
 • อันดับ: 62nd
 • ความหนาแน่น: 5.5 คน/ตร.กม. (14 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 92.8% คน
 • นอกเมือง: 7.2% คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามอสโก )
รหัส ISO 3166: RU-MUR
ทะเบียนรถ: 51
รหัส OKTMO: 47000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.gov-murman.ru/
แคว้นมูร์มันสค์ (รัสเซีย: Му́рманская о́бласть, อักษรโรมัน: Murmanskaya oblast, สัทอักษรสากล: [ˈmurmənskəjə ˈobləsʲtʲ]) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (แคว้น) เป็นส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือ โดยที่ศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอยู่ที่เมืองมูร์มันสค์
ประวัติศาสตร์

ชาวซามีซึ่งปัจจุบันเป็นชนกลุ่มน้อยเป็นชนพื้นเมืองในภูมิภาคนี้ ชาวรัสเซียเริ่มสำรวจชายฝั่งทะเลขาวตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษที่ 12 และได้ก่อตั้งเมืองมูร์มันสค์ในปี 1916  ซึ่งปัจจุบันเป็นบ้านของประชากรเกือบ 40% ของแคว้นกว่า 307,257 คน (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010) ชาวฟินแลนด์หลายคนอพยพไปยังเมืองมูร์มันสค์ในช่วงที่เกิดทุพภิกขภัยในราวปี 1860
แคว้นได้ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 1938 จากเขตมูร์มันสค์ของแคว้นเลนินกราด (ประกอบด้วยเมือง มูร์มันสค์, คีรอฟสกี, คอลสกี, โลโวเซียร์สกี, ปอลยาร์นืย, ซาม์สกี, เตรีเบียร์สกี และเขตเตรสกี) และเขตคันดาลัคช์สกีของสาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองโซเวียตคาเรเลีย
เฮซุส ซาลูด

| เฮซุส ซาลูด |
| --- | --- |
เกิด: เฮซุส ยากิน ซาลูด 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2506
เฮซุส ซาลูด (Jesus Salud) หรือเฮซุส ยากิน ซาลูด (Jesus Yagin Salud) เกิดเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ที่ อีโลคอสซูร์ สถิติการชก 76 ครั้ง ชนะ 63 (น็อค 38) แพ้ 13
ประวัติ

ซาลูดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ชนะน็อค เซซาร์ ซูลูเอตา ที่ ฮาวาย จากนั้นขึ้นชกชนะรวดในสหรัฐ จนได้ชิงแชมป์ NABF รุ่นแบนตั้มเวทเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 แพ้น็อค แฟรงกี ดูอาร์ต ยก 9 หลังจากที่ถูกชกจนตาซ้ายปิด ไม่ได้แชมป์ ซาลูดยังคงขึ้นชกต่อมา และได้ครองแชมป์ NABF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ชนะน็อค รามิโอ อะดาเมส ยก 2 เขาป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2532 ชนะฟาวล์ ฮวน โฮเซ่ เอสตราดา แต่ถูกปลดใน พ.ศ. 2533 เพราะไม่ยอมชกป้องกันแชมป์ไฟต์บังคับ เขาได้ครองแชมป์ NABF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท อีกเมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2534 ชนะคะแนน ดาร์ริล พิงก์นี และป้องกันแชมป์ไว้ได้ ถึง 4 ครั้ง ก่อนจะสละแชมป์ไป
ในระหว่างนี้เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่น 122 ปอนด์อีกถึง 4 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ โดยชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน เวลคัม ซีตา ที่ อิตาลี ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2536 แพ้คะแนน เคนเนดี แมกคินนี แล้วมาชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน อันโตนิโอ เซเมโย ที่ เวเนซุเอลา แล้วหันไปชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของ IBF อีกครั้งเมื่อ 20 สิงหาคมพ.ศ. 2539 แพ้คะแนน วูยานี บันกู ที่ แอฟริกาใต้ ต่อมาเขาเลื่อนรุ่นไปชิงแชมป์โลก WBU รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2540 ก็แพ้คะแนน เคลวิน เดลลี ไม่ได้แชมป์อีก ต่อมาซาลูดได้ครองแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ชนะน็อค คริส วูรีตีมูร์ ยก 5 แล้วต่อมาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของ WBO เมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 แพ้ทีเคโอ มาร์โก อันโตนีโอ บาร์เรรา โดยซาลูดไม่ออกจากมุมาชกในยกที่ 6 ขอยอมแพ้ไป หลังจากนั้น ซาลูดขึ้นชกอีกไม่กี่ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้คะแนน วิลเลียม อาเบลยัน เมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2545 ซาลูดก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ NABF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
ชิง 28 กุมภาพันธ์  2532 ชนะน็อค รามิโอ อาดาเมส ยก 2
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1,25 พฤษภาคม 2532 ชนะน็อค ฆิลเบร์โต กอนเตรรัส ยก 2 ที่ ฮาวาย
สละแชมป์
แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
ชิง 11 ธันวาคม 2532 ชนะฟาวล์ ฆวน โฆเซ เอสตราดา
พ.ศ. 2533 ถูกปลด
แชมป์ NABF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
ชิง 14 กันยายน 2534 ชนะคะแนน ดาร์ริล พิงก์นี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 กรกฎาคม 2535 ชนะน็อค รูดี ซาวาลา ยก 8 ที่ สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2,30 มีนาคม 2536 ชนะน็อค มิเกล โมลินา ยก 1 ที่ สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 18 กุมภาพันธ์ 2537 ชนะคะแนน แมกซ์ โกเมซ ที่ สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 19 พฤษภาคม 2537 ชนะน็อค ฆวน บาเลนเซีย ยก 1 ที่ ฮาวาย
สละแชมป์
แชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
ชิง 24 กุมภาพันธ์ 2541 ชนะน็อค คริส วูรีตีมูร์ ยก 5
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ NABF รุ่นแบนตั้มเวทเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 แพ้น็อค แฟรงกี ดูอาร์ต ยก 9
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน เวลคัม ซีตา ที่ อิตาลี
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท  เมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2536 แพ้คะแนน เคนเนดี แมกคินนี
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท  เมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน อันโตนิโอ เซร์เมโย ที่ เวเนซุเอลา
ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท  เมื่อ 20 สิงหาคมพ.ศ. 2539 แพ้คะแนน วูยานี บันกู ที่ แอฟริกาใต้
ชิงแชมป์โลก WBU รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2540 แพ้คะแนน เคลวิน เดลลี
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท  เมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 แพ้อาร์ทีดี มาร์โก อันโตนีโอ บาร์เรรา ยก 6
เอปิโก

| เอปิโก |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: ออร์ลันโด ติโต โกลอน
เกิด:  (1982-03-24) 24 มีนาคม ค.ศ. 1982 (42 ปี) ซานฮวน, ปวยร์โตรีโก
การศึกษา: Western Michigan University
ครอบครัว: Carlos Colón, Sr. (uncle) Primo Colón (cousin) Carly Colón (cousin)
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Dos Equis Dynamico Epico Epico Colón Fernando Fire Blaze Orlando Colón Tito Colon Tito Nieves
ส่วนสูง: 6 ft 0 in (1.83 m)
น้ำหนัก: 230 lb (100 kg)
มาจาก: San Juan, Puerto Rico (as Epico) "Plaza de Toros" (as Fernando)
ฝึกหัดโดย: Carlos Colón Sr. Dan Severn
เปิดตัว: 2005
ออร์ลันโด ติโต โกลอน (Orlando Tito Colón; 24 มีนาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวปวยร์โตรีโก หลานชายของการ์โลส โกลอน ญาติพี่น้องกับปริโมและการ์ลิโต ปี 2010 ได้เซ็นสัญญากับWWEในนาม เอปิโก (Epico) ร่วมฝึกค่ายทักษะFCW ปี 2011 ได้ร่วมทีมกับปริโมโดยมีโรซา เมนเดสเป็นผู้จัดการในนามปริโมและเอปิโก คว้าแชมป์แท็กทีมได้ในเฮาส์โชว์ มกราคม 2012 ก่อนจะเปลี่ยนกิมมิคอยู่หลายครั้งและออกในปี 2020
แชมป์และรางวัล

Coastal Championship Wrestling
CCW Tag Team Championship (1 time) - with Eddie Colón
Florida Championship Wrestling
FCW Florida Tag Team Championship (2 times) – with Hunico
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him #75 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2008
Ranked No. 151 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2019
World Wrestling Council
WWC Universal Heavyweight Championship (1 time)
WWC Caribbean Heavyweight Championship (1 time)
WWC Puerto Rico Heavyweight Championship (6 times)
WWE
WWE Tag Team Championship (1 time) – with Primo
แหล่งข้อมูลอื่น

เอปิโก ที่ WWE.com
Orlando Colón ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แอลดี 50

แอลดี 50 (LD50) หรือ Median lethal dose เป็นศัพท์ทางพิษวิทยาใช้เรียกการออกแบบการทดลองเพื่อหาขนาดของยาหรือสารที่ทำให้สัตว์ทดลองตายเป็นจำนวน 50% ของจำนวนเริ่มต้น การทดลองนี้ออกแบบโดย J.W. Trevan เมื่อ พ.ศ. 2470 (ค.ศ. 1927)
แหล่งข้อมูลอื่น

Canadian Centre for Occupational Health and Safety
List of LD-50s for selected psychoactive substances
เอลลา เฉิน

| เอลลา เฉิน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1981-06-18) 18 มิถุนายน ค.ศ. 1981 (43 ปี)
คู่สมรส: อัลวิน ไล (ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง พรีเซนต์เตอร์
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2544-ปัจจุบัน
สังกัด: HIM International Music
เอลลา เฉิน เกิดเมื่อวันที่  (1981-06-18) 18 มิถุนายน ค.ศ. 1981 (43 ปี) เป็นนักร้องและนักแสดงไต้หวัน สมาชิกวงเอส.เอช.อี
ผลงานเพลง

Fahrenheit & S.H.E - Xin Wo (新窩) Love Nest, Romantic Princess (2007)
S.H.E - Zui Jing Hai Hao Ma How Are You Lately?, Bull Fighting (2007)
S.H.E - Ai Lai Guo Love Was Here, Bull Fighting (2007)
S.H.E - Zen Me Ban What To Do?, Hua Yang Shao Nian Shao Nu (2006)
S.H.E - Yi Yan Wan Nian (一眼萬年) A glance for ten thousand years, Tian Wai Fei Xian (2006)
S.H.E - Xing Guang (星光) Star Light, Reaching for the Stars (2005)
S.H.E - Hua Dou Kai Hao Le The Flowers Have Bloomed, The Rose (2003)
โทรทัศน์

[2014] He pan Qing Qing （河畔卿卿) แสดงเป็น  Chen Yuan Xiu（陈远秀)
[2014] The Lying Game (谎言游资) แสดงเป็น Sun Zhen (孫真)
[2013] Ji pin da zuo zhan (极品大作战)  แสดงเป็น Yang Ai Wa (杨爱娃)
[2010] Down With Love (就想賴著妳) แสดงเป็น Yang Guo (楊果)
[2007] The Lollipop Idol Drama (棒棒糖偶像劇) แสดงเป็น ตัวเธอเอง
[2006] Hanazakarino Kimitachihe (花樣少年少女 / Hana Kimi) แสดงเป็น Lu Rui Xi (盧瑞莃)
[2005] Reaching For The Stars (真命天女) แสดงเป็น Ren Jie (任潔)
[2003] The Rose (薔薇之戀) แสดงเป็น Zheng Bai He (鄭百合)
[2001] Magical Love (愛情大魔咒) แสดงเป็น Juliet (朱俐樺)
รางวัล

41st Golden Bell Award: Nominated for Best Actress (2006) for Reaching for the Stars
แหล่งข้อมูล

เฉินเจียฮว่า - Ella Chen S.H.E.
“เอลลา-S.H.E” โชว์ลีลาแดนซ์สุดร้อน-ในพิธิวิวาห์สุดหวาน[ลิงก์เสีย]
เอลลา (Ella) - S.H.E กับสามี รายได้ต่างกัน 40 เท่า
Ella Chen | เฉินเจียฮว้า เก็บถาวร 2014-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"เอลลา เฉิน" นักร้องแห่งวง S.H.E >_<....
S.H.E Thailand Fanclub
แซนตี อาซานูมะ

| แซนตี เอส>  อาซานูมะ |
| --- | --- |
เกิด: 11 ธันวาคม ค.ศ. 1961
สัญชาติ: ปาเลา
อาชีพ: สมาชิกวุฒิสภาปาเลา
แซนตี เอส. อาซานูมะ (เกิด 11 ธันวาคม ค.ศ. 1961) เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภาปาเลา เขากำเนิดในครอบครัวญี่ปุ่น-ปาเลา หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาในประเทศปาเลา เขาเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยกอนเซกาในสหรัฐ ระหว่าง ค.ศ. 1980–84 โดยศึกษาด้านเตรียมแพทยศาสตร์ และมีปรัชญาเป็นวิชาโท หลังจากสำเร็จการศึกษาเขากลับมาที่ปาเลาเพื่อช่วยเหลือบิดาในการประกอบธุรกิจ และเริ่มเข้าสู่วงการการเมืองในเวลาหลังจากนั้น โดยการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 2016 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
เอ็กซ์เอฟแอล (2020)

| --- | --- |
การแข่งหรือฤดูกาลปัจจุบัน:  2023 XFL season

กีฬา: อเมริกันฟุตบอล
ก่อตั้ง: 25 ตุลาคม 2018
ผู้ก่อตั้ง: วินซ์ แม็กแมน
ฤดูกาลแรก: 2020
เจ้าของ: อัลฟ่า แอคกิโก LLC (เรดเบิร์ด แคปปิตอล พาร์ทเนอร์) (ดเวย์น จอห์นสัน) (ดานี การ์เซีย)
ซีอีโอ: ดานี การ์เซีย
ประธาน: รุสส์ แบรนดอน
ผู้ได้รับมอบหมาย: ยังไม่ถูกกำหนด
จำนวนทีม: 8
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
สำนักงานใหญ่: เซ็นเตอร์ฟิลด์ ออฟฟิศ เมืองอาร์ลิงตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
หุ้นส่วนโทรทัศน์: สหรัฐอเมริกา: ABC/ESPN/ESPN2/FX ESPN+
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: โดยตรง : Indoor Football League อื่น ๆ : USFL
เว็บไซต์: XFL.com
XFL คือลีคอเมริกันฟุตบอลอาชีพอเมริการะดับรอง  ซึ่งประกอบไปด้วย 8 ทีม ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ทั่วสหรัฐอเมริกา โดยเริ่มฤดูกาลตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม ซึ่งแต่ละทีมจะต้องทำการแข่งขัน 10 เกมในช่วงฤดูกาลปกติ หลังจากนั้นจะมี 4 ทีมที่ได้เข้าไปแข่งในรอบเพลย์ออฟเพื่อชิงแชมป์ในฤดูกาลนั้น โดยสำนักงานใหญ่ของลีคตั้งอยู่ที่เมืองอาร์ลิงตัน รัฐเท็กซัส.
XFL ถูกก่อตั้งในปี 2018 โดยมีวินซ์ แม็กแมน ประธานบอร์ดบริหารของ WWE โดยถือเป็นลีคที่สืบทอดมาจากลีคในชื่อเดียวกัน ซึ่งเขาได้ก่อนตั้งขึ้นเมื่อปี 2001. ซึ่งแม็กแมนสร้าง XFL ใหม่นี้ขึ้นมาให้เรียบง่ายกว่าเนชันแนลฟุตบอลลีก (NFL)โดยมีการลดการโต้แย้งนอกสนามให้น้อยลงและทำให้เกมมีจังหวะที่เร็วขึ้น และไม่มีคุณลักษณะใด ๆ ที่ได้รับแรงบรรดาลใจจากมวยปล้ำอาชีพ หรือกีฬาเพื่อความบันเทิงเหมือนดั่งกับเอ็กซ์เอฟแอลที่ทำการแข่งขันในปี 2001 โดยแต่เดิม ลีคและทีมแข่งขันทั้งหมดมีเจ้าของคือ Alpha Entertainment ของวินซ์ แม็กแมนเอง
ภายหลังจากที่การแข่งขันผ่านไป 5 สัปดาห์หลังจากเริ่มแข่งขันในฤดูกาล 2020 การดำเนินการของลีกค่อย ๆ ปิดลงเนื่องจากการการระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหรัฐอเมริกา โดยได้ยื่นขอล้มละลายเมื่อวันที่ 13 เมษายน ต่อมาในเดือนสิงหาคมปี 2020 นักแสดงและอดีตนักมวยปล้ำของ WWE ดเวย์น จอห์นสัน พร้อมพันธมิตรทางธุรกิจและอดีตภรรยาอย่างดานี การ์เซีย และเรดเบิร์ด แคปปิตอล พาร์ทเนอร์ ได้ร่วมกันเข้าซื้อ XFL ในราคา 15 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ โดยลีคมีกำหนดกลับมาแข่งขันต่อในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2023
XFL เริ่มดำเนินการในระหว่างช่วงฤดูหนาวถึงช่วงต้นของฤดูใบไม้ผลิในสหรัฐอเมริกา ภายหลังจากสิ้นสุดฤดูกาลของ NFL และก่อนเริ่มฤดูกาลของUnited States Football League (USFL) โดย XFL มีความร่วมมือด้านบุคลากรของผู้เล่นกับ Indoor Football League (IFL) ซึ่งในทางพฤตินัยถือว่าเป็นลีคระดับรองของ XFL อีกต่อหนึ่ง
เชิงอรรถ

↑  แม้จะเล่นไปแล้ว 1 ฤดูกาล แต่ลีกก็ขายให้กับ อัลฟ่า แอคกิโก LLC บ่งชี้ว่าฤดูกาลในอนาคตอาจดำเนินต่อไป.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้

| เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้ |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: Wes Ball
บทภาพยนตร์: T.S. Nowlin
สร้างจาก: The Scorch Trials โดย James Dashner
อำนวยการสร้าง:   Ellen Goldsmith-Vein  Wyck Godfrey  Marty Bowen  Lee Stollman  Joe Hartwick Jr. 
นักแสดงนำ:   Dylan O'Brien  Kaya Scodelario  Thomas Brodie-Sangster  Giancarlo Esposito  Aidan Gillen  Ki Hong Lee  Barry Pepper  Lili Taylor  Patricia Clarkson 
กำกับภาพ: Gyula Pados
ตัดต่อ: Dan Zimmerman
ดนตรีประกอบ: John Paesano
บริษัทผู้สร้าง:   Gotham Group  Temple Hill Entertainment  TSG Entertainment  
ผู้จัดจำหน่าย: 20th Century Fox
วันฉาย:   18 กันยายน ค.ศ. 2015 (2015-09-18) (United States) 
ความยาว: 131 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา: English
ทุนสร้าง: $61 million
ทำเงิน: $312.3 million
เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้ เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่เข้าฉายในปีพ.ศ. 2558 โครงเรื่องมาจากนวนิยายเรื่องสมรภูมิมอดไหม้ โดยเจมส์ แดชเนอร์ นวนิยายเล่มที่สองในชุดเกมล่าปริศนา ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อจากภาพยนตร์ในปีพ.ศ. 2557 เรื่องเมซ รันเนอร์ วงกตมฤตยู กำกับโดยเวส บอล นำแสดงโดยนักแสดงชุดเดียวกับภาคแรก ได้แก่ ดีแลน โอ'ไบรอัน, คายา สโคเดลาริโอ, โทมัส แซงสเตอร์ และคี ฮง ลี
เรื่องย่อ โดย NetFlixTh
เรื่องราวในภาคนี้เล่าต่อจากในภาคของ วงกตมฤตยู โดยหลังจาก โธมัส (รับบทโดย Dylan O’Brien) ได้นำกลุ่มเพื่อนๆชาวทุ่งหนีรอดออกมาจากวงกตได้ และถูกเฮลิคอปเตอร์นำตัวมายังสถานที่ๆ เรียกว่า “แครงค์” ทั้งที่คิดว่าทุกอย่างมันควรจะจบลง แต่สิ่งที่พวกเขาเผชิญมาทั้งหมดกลับเป็นเพียงด่านการทดสอบแรกเท่านั้น เมื่อ WCKD องค์กรลับที่อยู่เบื้องกลังการชักใยของทุกอันตรายที่พวกเขาฝ่าฟันมา ยังคงมีบททดสอบต่อไปรอคอยเขาอยู่ในเฟสที่ 2 ที่เรียกว่า “ดินแดนแห่งการมอดไหม้” ท่ามกลางดินแดนทะเลทรายเวิ้งว้าง เมื่อโลกกำลังเผชิญกับรังสีสุริยะขั้นรุนแรงและไม่ได้สงบสุขอีกต่อไป
โธมัส และเพื่อนๆ พบว่า ณ สถานที่แห่งใหม่ที่พวกเขาพึ่งมาเยือนนี้ ไม่ได้มีเพียงพวกเขากลุ่มเดียวเท่านั้นที่สามารถฝ่าฟันและรอดชีวิตออกมาจากวงกตได้ สิ่งที่พวกเขาต้องทำต่อไป คือ การค้นหาวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของ WCKD และเปิดเผยความลับที่ถูกเก็บซ่อนอยู่
การผจญภัยครั้งใหม่ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง สมาชิกของกลุ่มที่หนีรอดออกมาได้ต้องมีการเปลี่ยนแปลง พวกเขาต้องฝ่าฟันและเอาชีวิตรอดออกจากสถานที่แห่งนี้ให้ได้ภายในระยะ 2 สัปดาห์ ไม่เช่นนั้นก็ตายลูกเดียว
'นี่ไม่ใช่เป็นเพียงบททดสอบเพื่อมวลมนุษยชาติอย่างที่  WCKD  อ้างขึ้นเท่านั้น แต่ยังเป็นแบบทดสอบของ “มิตรภาพ” ระหว่างพวกเขาอีกด้วย พวกเขาจะสามารถนำแสงสว่างในตัวเองเพื่อเอาชนะความมืดในจิตใจได้หรือไม่ ลุ้นระทึกไปกับภาคที่ 2 ของ “เมซ รันเนอร์”'
นักแสดง

ดีแลน โอ'ไบรอัน รับบท โทมัส
โทมัส แซงสเตอร์ รับบท นิวท์
คี ฮง ลี รับบท มินโฮ
คายา สโคเดลาริโอ รับบท เทเรซ่า
โรซา ซาลาซาร์ รับบท เบรนดา
จาค็อบ ลอฟแลนด์ รับบท แอลิส โจนส์
Giancarlo Esposito รับบท ฮอร์เก
Aidan Gillen รับบท แจนสัน
เด็กเตอร์ ดาร์เดน รับบท ฟรายแพน
อเล็กซานเดอร์ ฟลอเรส รับบท วินตัน
Barry Pepper  รับบท วินซ์
Lili Taylor รับบท แมร์รี คูเปอร์
Alan Tudyk รับบท มาร์คัส
แพทริเซีย คลาร์กสัน รับบท เอวา เพจ
Nathalie Emmanuel รับบท ฮาร์ริเอ็ต
Katherine McNamara รับบท ซอนย่า
แหล่งข้อมูลอื่น

www.themazerunnermovie.com — official site
แคว้นมูซาชิ

| แคว้นมูซาชิ 武蔵国 |
| --- | --- |
แคว้นของญี่ปุ่น
   แคว้นมูซาชิ,   โทไกโด
อยู่ภายใน: 
 • มณฑล (โด): โทไกโด
 
หน่วยย่อยทางการเมือง: 21 อำเภอ และ 119 ตำบล
แคว้นมูซาชิ (ญี่ปุ่น: 武蔵国; โรมาจิ: Musashi-no-kuni) หรือบางครั้งเรียกว่า บูชู (ญี่ปุ่น: 武州; โรมาจิ: Bushū) เป็นหนึ่งในแคว้นในอดีตของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันเป็นพื้นที่ที่ประกอบด้วยมหานครโตเกียว ส่วนใหญ่ของจังหวัดไซตามะ และส่วนหนึ่งของจังหวัดคานางาวะ (นครคาวาซากิและนครโยโกฮามะ) แคว้นมูซาชิมีอาณาเขตติดกับแคว้นคาอิ แคว้นโคซูเกะ แคว้นซางามิ แคว้นชิโมซะ และแคว้นชิมตสึเกะ
แคว้นมูซาชิเป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคคันโต
ประวัติศาสตร์

แคว้นมูซาชิมีเมืองศูนย์กลางตั้งอยู่ในบริเวณที่ในปัจจุบันคือนครฟูจู โตเกียว และมีวัดประจำแคว้นตั้งอยู่ในบริเวณที่ในปัจจุบันคือนครโคกูบุนจิ โตเกียว ในช่วงปลายยุคเซ็งโงกุ พื้นที่แห่งนี้มีเมืองเอโดะอันเป็นเมืองที่มีอิทธิพลมากที่สุดในภาคตะวันออกของญี่ปุ่น มีปราสาทเอโดะเป็นฐานที่มั่นของโทกูงาวะ อิเอยาซุ หลังยุทธการที่เซกิงาฮาระ เข้าสู่ยุคเอโดะ เมืองเอโดะกลายเป็นเมืองศูนย์กลางของอำนาจทางการเมืองของญี่ปุ่น และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นโตเกียวในช่วงการฟื้นฟูเมจิ
ศาลเจ้าฮิกาวะถูกกำหนดให้เป็นศาลเจ้าชินโตหลักประจำแคว้น (อิจิโนมิยะ) และมีศาลเจ้าที่เป็นสาขาอีกหลายแห่ง
ชื่อของแคว้นได้นำมาตั้งชื่อเรือประจัญบานมูซาชิ ซึ่งเป็นเรือประจัญบานของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Murdoch's map of provinces, 1903
Reproduction of Chōroku-Period Map of Edo, with Later Additions from 1804
| ด ค กแคว้นของญี่ปุ่น (อดีตจังหวัด) |
| --- | --- |
คิไน:  อิซูมิ  คาวาจิ  เซ็ตสึ  ยามาชิโระ  ยามาโตะ  โยชิโนะ 716–738 
โทไกโด:  อาวะ  ฮิตาจิ  อิงะ  อิเซะ  อิซุ  คาอิ  คาซูซะ  มิกาวะ  มูซาชิ  โอวาริ  ซางามิ  ชิมะ  ชิโมซะ  ซูรูงะ  โทโตมิ 
โทซันโด:  เดวะ -1869  ฮิดะ  อิวากิ 718–724  อิวากิ 1869–  อิวาเซะ 718–724  อิวาชิโระ 1869–  โคซูเกะ  มิโนะ  โอมิ  มุตสึ –1869  ริกูโอ (หรือ มุตสึ) 1869–  ริกูจู 1869–  ริกูเซ็ง 1869–  ชิมตสึเกะ  ชินาโนะ  ซูวะ 721–731  อูโงะ 1869–  อูเซ็ง 1869– 
โฮะกุริกุโด:  เอจิโกะ  เอจิเซ็ง  เอ็ตจู  คางะ  โนโตะ  ซาโดะ  วากาซะ 
ซันอินโด:  โฮกิ  อินาบะ  อิซูโมะ  อิวามิ  โอกิ  ทาจิมะ  ทัมบะ  ทังโงะ 
ซันโยโด:  อากิ  บิงโงะ  บิตจู  บิเซ็ง  ฮาริมะ  มิมาซากะ  นางาโตะ  ซูโอ 
นังไกโด:  อาวะ  อาวาจิ  อิโย  คิอิ  ซานูกิ  โทซะ 
ไซไกโด:  บุงโงะ  บุเซ็ง  ชิกูโงะ  ชิกูเซ็ง  ฮิโงะ  ฮิเซ็ง  ฮีวงะ  อิกิ  โอซูมิ  ซัตสึมะ  ทาเนะ 702–824  สึชิมะ 
ฮกไกโด 1869–:  ชิชิมะ  ฮิดากะ  อิบูริ  อิชิการิ  คิตามิ  คูชิโระ  เนมูโระ  โอชิมะ  ชิริเบชิ  เทชิโอะ  โทกาจิ 
แคว้นก่อน ประมวลกฎหมายไทโฮ:  ชิจิบุ ฟูซะ ฮิ เคโนะ คิบิ โคชิ คูมาโซะ โทโย สึกูชิ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น