อาร์เอ็มเอส ควีนแมรี
การสร้างและการตั้งชื่อ

เมื่อสาธารณรัฐไวมาร์เปิดตัวเอ็สเอ็ส เบรเมินและอ็อยโรปาเข้าประจำการ สหราชอาณาจักรและบริษัทเดินเรือของตนก็ไม่ต้องการถูกทิ้งไว้ข้างหลังในการแข่งขันต่อเรือ ไวต์สตาร์ไลน์ คู่แข่งหลักของคูนาร์ดในอังกฤษจึงเริ่มสร้างเรือโอเชียนิกขนาด 80,000 ตันใน ค.ศ. 1928 ขณะที่คูนาร์ดวางแผนเรือที่ยังไม่ระบุชื่อขนาด 75,000 ตัน จอร์จ แมกลีโอด แพตเทอร์สัน นาวาสถาปนิกของคูนาร์ด เป็นผู้ออกแบบหลัก
การสร้างเรือซึ่งตอนนั้นรู้จักในชื่อ "ตัวเรือหมายเลข 534" (Hull Number 534) เริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1930 บนแม่น้ำไคลด์ โดยอู่ต่อเรือจอห์นบราวน์แอนด์คอมปานี ที่ไคลด์แบงก์ ประเทศสกอตแลนด์ การสร้างหยุดชะงักในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1931 ด้วยภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ และคูนาร์ดได้ยื่นขอเงินกู้จากรัฐบาลอังกฤษเพื่อดำเนินการสร้าง 534 ให้แล้วเสร็จ รัฐบาลอนุมัติเงินกู้ ซึ่งให้เงินมากพอสำหรับสร้างเรือที่ยังสร้างไม่เสร็จให้เสร็จสมบูรณ์ และยังสำหรับสร้างเรือคู่วิ่งเพื่อให้มีบริการเรือสองลำต่อสัปดาห์ไปยังนิวยอร์ก
เงื่อนไขข้อหนึ่งของการกู้ยืมเงินคือคูนาร์ดต้องควบรวมกิจการกับไวต์สตาร์ไลน์  ซึ่งกำลังประสบปัญหาเช่นกันเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและได้ยกเลิกการสร้างเรือโอเชียนิกไปแล้ว ทั้งสองสายการเดินเรือตกลงควบรวมกิจการ และในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 ทั้งสองได้ก่อตั้งบริษัทที่สามขึ้นมาชื่อว่าคูนาร์ด-ไวต์สตาร์ไลน์ เพื่อจัดการกองเรือที่รวมกันใหม่ของพวกเขา ก่อนการปล่อยเรือลงน้ำ แม่น้ำไคลด์จำเป็นต้องถูกขุดให้ลึกและขยายให้กว้างเป็นพิเศษ เพื่อรองรับขนาดเรือ ดำเนินการโดยวิศวกร ดี. อลัน สตีเวนสัน
วันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1934 สมเด็จพระราชินีแมรีทรงปล่อยตัวเรือ 534 ในนามอาร์เอ็มเอส ควีนแมรี โซ่ลาก 18 เส้นช่วยชะลอความเร็วของเรือขณะลงจากลาดกว้านเรือ ซึ่งควบคุมการเคลื่อนที่ของเรือลงสู่แม่น้ำไคลด์ เรือได้รับการตั้งชื่อตามมารีอาแห่งเท็ค ก่อนการเปิดตัว ชื่อของมันเป็นความลับที่ถูกเก็บไว้อย่างแน่นหนา เดิมทีคูนาร์ดตั้งใจที่ตั้งชื่อเรือลำนี้ว่า "วิกทอเรีย" ตามธรรมเนียมของบริษัทที่ให้ชื่อเรือลงท้ายด้วย "ia" แต่เมื่อตัวแทนของบริษัทได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าจอร์จที่ 5 เพื่อตั้งชื่อเรือเดินสมุทรตาม "ราชินีผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด" ของอังกฤษ พระองค์ตรัสว่าพระมเหสีของพระองค์ พระนางแมรี จะทรงปลาบปลื้มเป็นอย่างยิ่ง ด้วยเหตุนี้ คณะผู้แทนจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรายงานว่า 534 จะถูกเรียกว่าควีนแมรี ชื่อดังกล่าวเดิมถูกมอบให้กับทีเอส ควีนแมรี เรือจักรกังหันไอน้ำที่แล่นบนแม่น้ำไคลด์ ดังนั้นคูนาร์ดจึงทำข้อตกลงกับเจ้าของเรือลำนั้นและเรือลำเก่านี้จึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็นควีนแมรี 2
หลังถูกปล่อยลงน้ำ คนงานก็เริ่มทำการติดตั้งอุปกรณ์เรือควีนแมรี เธอได้รับหม้อไอน้ำยาร์โรว์ 24 ลูกใน 4 ห้องหม้อไอน้ำและกังหันพาร์สันส์สี่ตัวใน 2 ห้องเครื่องยนต์ หม้อไอน้ำส่งไอน้ำที่แรงดัน 400 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (28 บาร์) ที่อุณหภูมิ 700 องศาฟาเรนไฮต์ (371 องศาเซลเซียส) ซึ่งให้กำลังสูงสุด 212,000 shaft horsepower (158,000 กิโลวัตต์) ไปยังใบจักร 4 เพลา แต่ละเพลาหมุนด้วยความเร็ว 200 รอบต่อนาที
คนงานทำงานส่วนใหญ่ของควีนแมรีเสร็จสิ้นภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1936 และเธอได้ออกจากไคลด์แบงก์เพื่อทำการทดสอบเดินทะเล ระหว่างการทดสอบ เธอสามารถทำความเร็วได้ 32.84 นอต จากนั้นเธอก็เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางครั้งแรก ควีนแมรีมีความยาวตลอดลำ (LOA) 1,019.4 ฟุต (310.7 เมตร) และมีระวางบรรทุกรวม (GRT) 80,774 ตัน ทำให้เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก คู่แข่งของเธอคือนอร์ม็องดี มีความยาวตลอดลำ 1,029 ฟุต (313.6 เมตร) แต่มีระวางบรรทุกรวมเพียง 79,280 ตัน อย่างไรก็ตาม บริษัทเฌเนราลทร็องชัตล็องติก (CGT) ได้ดัดแปลงต่อเติมนอร์ม็องดีในเวลาต่อมาเพื่อเพิ่มระวางบรรทุกรวมเป็น 83,243 ตัน กลับมาทวงตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกได้อีกครั้ง การสร้างเรือควีนแมรีใช้เวลาทั้งหมด 3 1/2 ปีและมีค่าใช้จ่าย 3.5 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง ซึ่งในขณะนั้นเท่ากับ 17.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เทียบเท่ากับ 270 ล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2023)