อาร์เอ็มเอส ไททานิก

เรือโดยสารข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกของอังกฤษที่สร้างและเปิดตัวใน ค.ศ. 1912
| --- | --- |
อาร์เอ็มเอส ไททานิก ขณะออกจากเซาแทมป์ตันในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1912
ที่ตั้งของซากเรือ
ประวัติ
สหราชอาณาจักร
ชื่อ: ไททานิก (Titanic)
เจ้าของ:  ไวต์สตาร์ไลน์
ผู้ให้บริการ: ไวต์สตาร์ไลน์
ท่าเรือจดทะเบียน:  ลิเวอร์พูล, ประเทศอังกฤษ
เส้นทางเดินเรือ: เซาแทมป์ตัน – นครนิวยอร์ก
Ordered: 17 กันยายน 1908
อู่เรือ: ฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟ, เบลฟาสต์, ไอร์แลนด์เหนือ
มูลค่าสร้าง: 1.5 ล้านปอนด์ (150 ล้านปอนด์ในปี 2023)
Yard number: 401
Way number: 400
ปล่อยเรือ: 31 มีนาคม 1909
เดินเรือแรก: 31 พฤษภาคม 1911
สร้างเสร็จ: 2 เมษายน 1912
Maiden voyage: 10 เมษายน 1912
บริการ: 1912
หยุดให้บริการ: 15 เมษายน 1912
รหัสระบุ:  หมายเลขประจำเรือ: 131428  รหัสตัวอักษร: HVMP    สัญญาณเรียกขานไร้สาย: MGY 
ความเป็นไป: ชนภูเขาน้ำแข็งเมื่อเวลา 23:40 น. (ตามเวลาเรือ) ของวันที่ 14 เมษายน 1912 ระหว่างการเดินทางครั้งแรก และอับปางลงหลังจากนั้น 2 ชั่วโมง 40 นาที ในวันที่ 15 เมษายน 1912; 112 ปีก่อน (1912-04-15)
สถานะ: ซาก
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  โอลิมปิก
ขนาด (ตัน)::  46,329 ตันกรอส, 21,831 ตันเนต
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  52,310 ตัน
ความยาว::  882 ฟุต 9 นิ้ว (269.1 เมตร)
ความกว้าง::  92 ฟุต 6 นิ้ว (28.2 เมตร)
ความสูง::  175 ฟุต (53.3 เมตร) จากกระดูกงูถึงปลายปล่องไฟ
กินน้ำลึก::  34 ฟุต 7 นิ้ว (10.5 เมตร)
ความลึก::  64 ฟุต 6 นิ้ว (19.7 เมตร)
ดาดฟ้า::  9 (A–G)
ระบบพลังงาน::  หม้อไอน้ำปลายคู่ 24 ลูก และปลายเดี่ยว 5 ลูก จ่ายไอน้ำให้กับเครื่องจักรไอน้ำ 4 กระบอกสูบแบบสามช่วงขยาย 2 เครื่อง ขับเคลื่อนใบจักรข้างโดยตรง และกังหันไอน้ำแรงดันต่ำ 1 ชุด สำหรับขับเคลื่อนใบจักรกลาง; กำลังรวม: 46,000 แรงม้า (34,000 กิโลวัตต์)
ระบบขับเคลื่อน::  3 × ใบจักร ทำจากสัมฤทธิ์ สองเพลานอกมีสามพวง ไม่มีครอบดุม ส่วนเพลากลางมีสี่พวง มีกรวยครอบดุม
ความเร็ว::  ปกติ: 21 นอต (39 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 24 ไมล์ต่อชั่วโมง)  สูงสุด: 23 นอต (43 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 26 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ความจุ::  ผู้โดยสาร: 2,453 คน  ลูกเรือ: 874 คน  รวม: 3,327 คน (หรือ 3,547 คนตามแหล่งข้อมูลอื่น)
หมายเหตุ::  เรือชูชีพ: 20 ลำ (รองรับได้ 1,178 คน)
อาร์เอ็มเอส ไททานิก (อังกฤษ: RMS Titanic) คือเรือเดินสมุทรสัญชาติบริติชของสายการเดินเรือไวต์สตาร์ที่อับปางในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 หลังชนกับภูเขาน้ำแข็งระหว่างการเดินทางครั้งแรกจากเซาแทมป์ตัน ประเทศอังกฤษ มุ่งหน้าสู่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,496 คนจากจำนวนผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 2,224 คน เหตุการณ์นี้เป็นการอับปางของเรือลำเดียวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในเวลานั้น ไททานิกบรรทุกผู้โดยสารที่เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดบางส่วนในโลก รวมถึงผู้อพยพหลายร้อยคนจากกลุ่มเกาะอังกฤษ สแกนดิเนเวีย และภูมิภาคอื่น ๆ ในทวีปยุโรป ซึ่งต่างแสวงหาชีวิตใหม่ในสหรัฐและแคนาดา ภัยพิบัติครั้งนี้ดึงดูดความสนใจของสาธารณชน เป็นผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในกฎระเบียบความปลอดภัยทางทะเล และสร้างมรดกอันยาวนานในวัฒนธรรมประชานิยม
ไททานิกเป็นเรือโดยสารขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเมื่อเริ่มให้บริการ และเป็นเรือลำที่ 2 ใน 3 ของกลุ่มเรือเดินสมุทรชั้นโอลิมปิกที่สร้างขึ้นสำหรับสายการเดินเรือไวต์สตาร์ ทั้งลำนี้สร้างโดยฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟ ในเบลฟาสต์ ประเทศไอร์แลนด์ นาวาสถาปนิกและผู้จัดการฝ่ายออกแบบของอู่ต่อเรือ ทอมัส แอนดรูส์ จูเนียร์ เสียชีวิตในการอับปางครั้งนี้ ขณะนั้นไททานิกอยู่ภายใต้การบัญชาการของกัปตันเอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ ผู้ซึ่งจมลงไปพร้อมกับเรือ
ที่พักชั้นหนึ่งถูกออกแบบมาเพื่อให้เป็นสุดยอดแห่งความสะดวกสบายและหรูหราดุจโรงแรมหรูเคลื่อนที่ ประกอบด้วยห้องออกกำลังกาย สระว่ายน้ำ ห้องสูบบุหรี่ ร้านอาหารและร้านกาแฟชั้นเลิศ ห้องอาบน้ำแบบตุรกีสมัยวิกตอเรีย และห้องโดยสารอันหรูหราอีกหลายร้อยห้อง ไททานิกติดตั้งเครื่องรับส่งสัญญาณวิทยุโทรเลขกำลังสูงไว้บริการส่งข้อความให้แก่ผู้โดยสารและใช้ในการติดต่อสื่อสารสำหรับการปฏิบัติงานของเรือ ไททานิกมีระบบความปลอดภัยทันสมัยที่สุดในสมัยนั้น เช่น ห้องกันน้ำและประตูกันน้ำที่ควบคุมจากระยะไกล ซึ่งทำให้เรือได้รับสมญาว่า "ไม่มีวันจม" (unsinkable)
ไททานิกติดตั้งที่ปล่อยเรือชูชีพหรือเดวิต (davit) 16 ตัว แต่ละตัวจุเรือชูชีพได้ 3 ลำ รวมเป็น 48 ลำ แต่บนเรือมีเรือชูชีพทั้งหมดเพียง 20 ลำเท่านั้น ประกอบด้วยเรือชูชีพปกติ 14 ลำ เรือตัด 2 ลำ และเรือพับ 4 ลำซึ่งยากต่อการปล่อยขณะเรือกำลังจม โดยรวมแล้วเรือชูชีพทั้ง 20 ลำสามารถจุคนได้ 1,178 คน คิดเป็นประมาณครึ่งหนึ่งของจำนวนผู้โดยสารทั้งหมดบนเรือ และ 1 ใน 3 ของจำนวนผู้โดยสารที่เรือสามารถบรรทุกได้เต็มความจุ (สอดคล้องกับกฎระเบียบความปลอดภัยทางทะเลในสมัยนั้น) กฎระเบียบของคณะกรรมการการค้าแห่งอังกฤษกำหนดให้เรือขนาด 10,000 ตันต้องมีเรือชูชีพอย่างน้อย 14 ลำ ซึ่งไททานิกมีมากกว่าที่กำหนดไว้ 6 ลำ ทำให้มีที่ว่างในเรือชูชีพเพิ่มขึ้นอีก 338 ที่นั่ง แต่เมื่อเรืออับปาง เรือชูชีพที่ถูกปล่อยลงไปกลับมีผู้โดยสารเฉลี่ยเพียงร้อยละ 60 ของความจุเท่านั้น