stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระลักษมณ์

| พระลักษมณ์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามเกียรติ์

ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เพศ: ชาย
ตำแหน่ง: อุปราชเมืองอโยธยา
ญาติ: ท้าวทศรถ (บิดา) นางสมุทรชา (มารดา) พระราม (เชษฐาต่างมารดา) พระพรต (เชษฐาต่างมารดา) พระสัตรุด (อนุชาร่วมมารดา)
มิตรสหาย: หนุมาน, สุครีพ, องคต, ชมพูพาน, พิเภก
ศัตรู: ทศกัณฐ์, กุมภกรรณ, อินทรชิต, ขร, ทูษณ์, ตรีเศียร
พระลักษมณ์ (สันสกฤต: लक्ष्मण, อักษรโรมัน: Lakṣmaṇa, แปลตรงตัว 'ผู้ที่มีลักษณะดี') เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นอวตารของพญาอนันตนาคราช แท่นบรรทมของพระนารายณ์กับสังข์ของพระนารายณ์ มีพระวรกายสีเหลืองดั่งทองทา เป็นโอรสของท้าวทศรถและนางสมุทรชา มีพระอนุชาฝาแฝด คือ พระสัตรุด
พระนามของพระลักษมณ์มาจากภาษาสันสกฤตว่า ลกฺษมณ (อ่านว่า ลัก-สะ–มะ-นะ) แปลว่าผู้มีเครื่องหมายอันเป็นมงคล หรือผู้ที่มีลักษณะดี ในภาษาไทย เขียนว่า ลักษมณ์
ประวัติ

พระลักษมณ์เคยได้ไปร่วมพิธียกธนูโมลีที่มิถิลา ได้ลองยกศรก่อนพระราม เมื่อจับศรแล้วศรขยับแต่แกล้งทำเป็นยกไม่ได้เพราะรู้ว่าพระรามหลงรักนางสีดาตั้งแต่แรกเห็น อีกทั้งพระลักษมณ์ก็ไม่ได้รักนางสีดาแบบชู้สาว พระรามจึงได้อภิเษกสมรสกับนางสีดา
พระลักษมณ์มีความจงรักภักดีต่อพระรามมาก เป็นผู้ที่อยู่เคียงคู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับพระรามเสมอ เมื่อพระรามต้องออกเดินป่าถึง 14 ปี พระลักษมณ์ก็ได้ขอติดตามไปเพื่ออารักขาและปรนนิบัติ อีกทั้งยังช่วยออกรบกับกองทัพของกรุงลงกาอย่างกล้าหาญหลายครั้งหลายหน ร่วมผจญหมู่มารและเหล่าศัตรูเคียงคู่พระราม พระลักษมณ์ออกรบจนถูกอาวุธได้รับบาดเจ็บเกือบสิ้นพระชนม์ถึง 5 ครั้ง จากหอกโมกขศักดิ์ของกุมภกรรณ ศรนาคบาศกับศรพรหมาสตร์ของอินทรชิต หอกแก้ววราวุธของมูลพลัม และหอกกบิลพัทของทศกัณฐ์ แต่ฝีมือก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร พระลักษมณ์ได้สังหารกุมภกาศ อินทรชิต มูลพลัม จิตรไพรี ทศคีรีวัน ทศคีรีธร
หลังเสร็จศึกกรุงลงกา ในขั้นแรกเสนาปรึกษากันว่าจะปูนบำเหน็จให้พระลักษมณ์ไปครองเมืองโรมคัล แต่หนุมานคัดค้านว่าเมืองโรมคัลเป็นเมืองยักษ์ไม่ควรให้พระลักษมณ์ไปครอง ควรจะอยู่ใกล้ชิดพระรามจะดีกว่า พระลักษมณ์ก็เห็นด้วย จึงได้เป็นอุปราชฝ่ายหน้าของเมืองอโยธยา
เมื่อพระรามเข้าใจผิดว่านางสีดายังรักใคร่ทศกัณฐ์ ก็สั่งให้พระลักษมณ์นำนางไปประหารแล้วควักดวงใจมาให้ดู พระลักษมณ์ไม่อยากทำแต่นางสีดาบอกให้ทำตาม เมื่อประหารแล้วนางไม่สิ้นชีวิต พระลักษมณ์จึงให้นางสีดาหนีไปและควักหัวใจเนื้อทรายไปถวาย เมื่อพระรามต้องเดินดงเป็นครั้งที่ 2 เพื่อสะเดาะเคราะห์ พระลักษมณ์ก็ได้ทูลขอตามเสด็จไปด้วยอีกครั้ง
ลักษณะและสี

สีทอง 1 หน้า 2 มือ มงกุฏเดินหน มงกุฏชัย หรือพระมหามงกุฏ ตอนทรงพรตสวมชฎายอดฤษี
ในรามายณะ

พระลักษมณ์มีชายาชื่อนางอุรมิลา (Urmila) ธิดาท้าวชนก แต่งงานพร้อมกันกับพระรามและนางสีดา เมื่อพระลักษมณ์ออกจากเมืองไปอยู่ในป่ากับพระราม ได้ขอพรกับนิทราเทวีให้ตนสามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องนอนตลอด 14 ปี เพื่ออุทิศตนปรนนิบัติพี่ชายและพี่สะใภ้ โดยให้นางอุรมิลาที่รอคอยอยู่ที่เมืองเป็นผู้หลับแทน ทำให้นางอุรมิลาเข้าสู่นิทรายาวนานจนครบ 14 ปี ทั้งสองมีโอรสสององค์ คือ อังกาต (Angada) และจันทรเกตุ (Chandraketu)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Lakshmana
บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช https://vajirayana.org/บทละครเรื่องรามเกียรติ์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล 
ศิลปิน:  Te Papa (New Zealand)
มังกรหยก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มังกรหยก (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: กิมย้ง
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 射鵰英雄傳
ผู้แปล: จำลอง พิศนาคะ,   น.นพรัตน์, ฉบับอื่นๆ ไม่ทราบแน่ชัด
ประเทศ: ฮ่องกง, จีน
ภาษา: จีน
ชุด: Condor Trilogy
ประเภท: กำลังภายใน
สำนักพิมพ์: Hong Kong Commercial Daily
วันที่พิมพ์: 1 มกราคม ค.ศ. 1957 ถึง 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1959
ชนิดสื่อ: พิมพ์
เรื่องก่อนหน้า: แปดเทพอสูรมังกรฟ้า 
เรื่องถัดไป: เอี้ยก้วยเจ้าอินทรี 
มังกรหยก (จีน: 射鵰英雄傳) เป็นนิยายกำลังภายในชื่อดังและได้รับความนิยมเป็นอย่างมากเรื่องหนึ่ง แต่งโดยกิมย้ง มีภาคต่อในชุดเดียวกันอีกสองภาค คือ มังกรหยก ภาค 2 และดาบมังกรหยก แต่ชื่อเรื่องภาษาจีนและภาษาอังกฤษนั้นแยกกันเป็นคนละเรื่อง (ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษ คือ The Legend of the Condor Heroes หรือ The Eagle-Shooting Heroes)  มีการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายครั้ง รวมถึงวิดีโอเกม ด้วย ประกอบด้วยกัน 3 ภาค ได้แก่ ก๊วยเจ๋ง เอี๊ยก้วย และเตียบ่อกี้ ก๊วยเจ๋งและเอี๊ยก้วยเป็นภาคต่อกัน แต่ภาคเตียบ่อกี้ เป็นอีกเกือบร้อยปีข้างหน้าต่อจากภาคเอี๊ยก้วย
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวเกิดในยุคราชวงศ์ซ้องใต้ รัชสมัยพระเจ้าซ้องหลีจง (พ.ศ. 1767-1807) แผ่นดินจีนเสื่อมโทรมในทุกด้าน อาณาประชาราษฎร์ยากแค้นลำเค็ญ ขุนนางฉ้อราษฎร์บังหลวง กดขี่ข่มเหงชาวจีนด้วยกัน เกี่ยวกับการผจญภัยของเด็กหนุ่มชื่อ "เจ๋ง" ที่เติบโตขึ้นมาในดินแดนของ มองโกล และเดินทางกลับสู่ยุทธจักรในประเทศจีน ได้พบกับอึ้งย้ง ยังได้ฝึกวิชาต่าง ๆ มากมาย ขับไล่พวกมองโกลจากแผ่นดินจีน
ก๊วยเซาเทียน และ เอี้ยทิซิม พี่น้องร่วมสาบาน ถูกใส่ร้ายป้ายสีว่าเป็นกบฏ พวกเขาต่อต้านการจับกุม เข้าสู้พวกทหารที่กลุ้มรุม กระทั่งก๊วยเซาเทียนเสียชีวิต บ้านเรือนถูกเผาผลาญย่อยยับ เอี้ยทิซิม หลีเพ้ง ภรรยาก๊วยเซ่าเทียน และ เปาเซียะเยียก ภรรยาเอี้ยทิซิม หนีกระเซอะกระเซิงไปคนละทิศละทาง ผู้หญิงทั้งสองกำลังตั้งครรภ์ หลีเพ้งให้กำเนิด ก๊วยเจ๋ง ระเหเร่ร่อนไปเติบใหญ่ในแผ่นดินมองโกลใต้ร่มใบบุญเจงกิสข่านผู้ยิ่งใหญ่ ขณะที่เปาเซียะเยียกให้กำเนิด เอี้ยคัง ได้ดีมีสุขในวังไต้กิมก๊กของชาวนีเจิน
ทั้งมองโกลและนีเจิน ล้วนเป็นศัตรูผู้รุกรานและต้องการยึดครองแผ่นดินตงง้วน
ก๊วยเจ๋งและเอี้ยคังเติบโตขึ้นท่ามกลางสภาพแวดล้อมและการบ่มเพาะที่ต่างกัน จึงมีพฤตินิสัยไปคนละแบบ ก๊วยเจ๋งได้รับการสั่งสอนย้ำเตือนจาก หลีเพ้ง ผู้เป็นมารดา และ เจ็ดประหลาดกังหนำ ผู้เป็นอาจารย์ ให้แก้แค้นแทนบิดา และยึดมั่นในจิตวิญญาณจีน จึงยินยอมสะบั้นไมตรีกับพวกมองโกล ก็ไม่ยินยอมทำร้ายแผ่นดินตงง้วน อันเป็นมาตุภูมิ ขณะที่ เอี้ยคัง หลงใหลในลาภยศสรรเสริญ ยินยอมรับศัตรูเป็นบิดา กระทั่งยังกล้าย่ำยีบีฑาชาวชนเชื่อชาติเดียวกัน
มังกรหยกถูกนักวิชาการด้านจีนศึกษาจำนวนมากวิเคราะห์ว่าแฝงด้วยเนื้อหาชาตินิยมและเชื้อชาตินิยมของพวกฮั่น
ตัวละครในเรื่อง > ห้ายอดฝีมือแห่งยุค

เฮ้งเตงเอี้ยง (เทพมัชฌิม หรือ กลางอิทธิฤทธิ์) ผู้ก่อตั้งสำนักช้วนจินก่า ได้รับการยอมรับว่ามีฝีมือสูงที่สุดในห้ายอดฝีมือ ภายหลังเสียขีวิต ผู้ครอบครอง คัมภีร์เก้าอิม วรยุทธ์ที่เด่นชัด เพลงกระบี่ช้วนจิน
อึ้งเอี๊ยะซือ (มารบูรพา หรือ ตังเซี้ย- บางฉบับใช้ ภูตบูรพา) เป็นบิดาของอึ้งย้ง และเป็นประมุขเกาะดอกท้อ บิดาของอึ้งย้ง(ยงยี้) หรือ พ่อตาของก๊วยเจ๋ง วรยุทธที่เด่นชัด ฝ่ามือเทพกระบี่สยบผู้กล้า เพลงกระบี่ขลุ่ยหยกมังกรทะยาน ฝ่ามือปัดจุดกล้วยไม้ เพลงเตะพายุรวบใบไม้ และ ยอดวิชานิ้วดีด
อั้งฉิกกง  (ยาจกอุดร หรือปักข่าย- บางฉบับใช้ ขอทานเหนือ หรือ ยาจกเก้านิ้ว) ประมุขพรรคกระยาจก วรยุทธที่เด่นชัด เพลงไม้เท้าตีสุนัข(เป็นวรยุทธที่สืบทอดเฉพาะประมุขพรรคกระยาจก) และ 18ฝ่ามือพิชิตมังกร
อิดเต็งไต้ซือ (ราชันย์ทักษิณ หรือน่ำเต้- บางฉบับใช้อ๋องแดนใต้,ราชันย์ต้วน) เป็นอดีตจักรพรรดิแซ่ต้วนแห่งไต้ลี้ หรือ ต้าหลี่ วรยุทธที่เด่นชัด ดัชนีเอกสุริยันต์
อาวเอี๊ยงฮง (พิษประจิม หรือไซตั๊ก) จ้าวแห่งการใช้พิษ  ผู้อยู่เหนือพิษทั้งปวง วรยุทธที่เด่นชัด เพลงไม้เท้าอสรพิษ กระบวนท่าลมปราณคางคกพิษ
ตัวละครในเรื่อง > สำนักช้วนจินก่า

นักพรตทั้ง 7 แห่งนิกายช้วนจินก่า ซึ่งเป็นศิษย์ที่ได้รับการถ่ายทอดฝีมือจากเฮ้งเต็งเอี้ยง คือ
เบ้เง็ก ฉายา ตั้งเอี้ยงจื้อ - เจ้าสุริยัน ศิษย์คนที่ 1 ของเฮ้งเต็งเอี้ยง และเป็นเจ้าสำนักต่อจากเฮ้งเต็งเอี้ยง
คูชู่กี  ฉายา เชี่ยงชุนจื้อ - ผู้อมตะ มีพลังฝีมือสูงสุดในบรรดานักพรตทั้ง 7 คน
เฮ้งชู่อิด ฉายา เง็กเอี้ยงจื้อ - อาทิตย์หยก มีฝีมือสูงส่งในสำนักป็นรองเพียงคูชู่กี
ท่ำชู่ตวน ฉายา เชี่ยงจินจื้อ - คนจริงยืนยาว
เล่าชูเหียน ฉายา เชี่ยงแชจื้อ - คนจีรัง
ฮึ่งไต้ฮง ฉายา ก้วงเล้งจื้อ - ผู้ไพศาล
ซุนปุกยี่ ฉายา เช็งเจ็งซั่วยิ้น - ผู้วิสุทธิ์พเนจร นักพรตหญิงแห่งชวนจิน
ตัวละครในเรื่อง > เจ็ดประหลาดแห่งกังหนำ

ประกอบด้วย
ค้างคาวเหิน กัวเต็งอัก (Ke Zhen'e) เป็นคนเข้มงวดแต่จริงใจ มีวรยุทธสูงสุดในเจ็ดประหลาดกังหนำ ภายหลังตาบอด วิชาที่ใช้ไม้เท้าวชิระ
บัณฑิตมือวิเศษ จูชง (Zhu Cong) มีปัญญาล้ำเลิศในระดับหนึ่ง และมีความสามารถในการฉกขโมยของ
เทพอาชา หันปอกือ (Han Baoju) มีความสามารถในการดูม้า และ วิธีการสยบม้าและการใช้ห่วงคล้องม้า
คนตัดฟืนเขาทักษิณ น่ำฮียิ้น (Nan Xiren) มีพละกำลังสูง ร่างกายแข็งแรง
อรหันต์ยิ้ม เตียวอาแซ (Zhang Ahsheng) เป็นคนร่าเริ่ง ใจดี มีวรยุทธอยู่ในระดับหนึ่ง
ผู้ซ่อนกายกลางตลาด ช้วนกิมฮวด (Quan Jinfa) มีความสารถในการปลอมตัวสูง
นักกระบี่หญิงแคว้นอ้วก หันเสียวย้ง (Han Xiaoying) เป็นจอมยุทธสาวคนเดียวใน 7 ประหลาดกังหนำ เก่งเรื่องการใช้กระบี่ และยังเป็นสาวงามอีกด้วย วิชาที่ใช้เพลงกระบี่แคว้นอ้วก
ตัวละครในเรื่อง > นิกายเม้งก่า

นิกายเม้งก่า (พรรคจรัสหรือพรรครุ่งเรือง) - โดยมาจากศาสนาโซโรอัสเตอร์ของเปอร์เซีย (ประเทศอิหร่านปัจจุบัน) บูชาเทพอัคคี
จากการเกิดการแก่งแย่งในนิกายเพื่อค้นหาผู้นำทำให้นิกายเกือบล่มสลาย  หลังจากนั้นไม่นาน บ่อกี๋ได้รับมาเป็นประมุข นิกายจึงเจริญขึ้นและยิ่งใหญ่ในยุทธภพ ภายในนิกายบังคับบัญชาในระบบอาวุโส คือ ประมุข ทูตซ้าย-ขวา สี่ผู้คุมกฎ ได้แก่ มังกรเสื้อม่วง อินทรีคิ้วขาว ราชสีห์ขนทอง ค้างคาวปีกเขียว รองลงมาก็คือ ห้าพเนจร
ในด้านกำลังพล มีห้ากองธง และมี “จูหยวนจาง (จูหงวนจัง)” เป็นผู้กุมกำลังพล ภายหลังคนผู้นี้ ได้ทรยศบ่อกี๋ และนำกำลังของนิกายขับไล่มองโกลออกไปจากต้าซ้องได้สำเร็จ แล้วสถาปนาตนเองเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์หมิง  ซึ่งชื่อราชวงศ์ก็มาจากชื่อของนิกายเม้งก่านั่น
ฉบับภาษาไทย

ฉบับแปลภาษาไทยมีหลายสำนวน โดยมีการแปลเป็นภาษาไทยครั้งแรกลงในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของจังหวัดพิษณุโลก โดยใช้ชื่อว่า "วีรบุรุษมือธนู" โดยผู้แปลใช้นามปากกว่า ปากกาผุ และผู้ที่แปลอย่างถูกต้องตามลิขสิทธิ์คนแรก คือ จำลอง พิศนาคะ ในปี พ.ศ. 2500  และหากยึดตามฉบับที่ลิขสิทธิ์ถูกต้องแปลโดย น.นพรัตน์ ใช้ชื่อว่า "ก๊วยเจ๋งยอดวีรบุรุษ" จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊คส์ ความยาว 4 เล่มจบ และได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายครั้ง รวมถึงวิดีโอเกม ด้วย ประกอบด้วยกัน 3 ภาค ได้แก่ ก๊วยเจ๋ง เอี๊ยก้วย และเตียบ่อกี้ ก๊วยเจ๋งและเอี๊ยก้วยเป็นภาคต่อกัน แต่ภาคเตียบ่อกี้ เป็นอีกหลาย ๆ ปีข้างหน้าต่อจากเอี๊ยก้วย
การดัดแปลงในสื่ออื่น > ภาพยนตร์

| ปี | ผู้สร้าง | นักแสดงหลัก | ดูที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1958 | Emei Film Company (Hong Kong) | Cho Tat-wah, Yung Siu-yee, Lam Kau, Lai Kwan-lin | See Story of the Vulture Conqueror |
| 1977 | Shaw Brothers Studio (Hong Kong) | Alexander Fu, Tanny Tien, Lee I-min, Kara Hui | See The Brave Archer |
| 1978 | Shaw Brothers Studio (Hong Kong) | Alexander Fu, Niu-niu, Lee I-min, Kara Hui | See The Brave Archer 2 |
| 1981 | Shaw Brothers Studio (Hong Kong) | Alexander Fu, Niu-niu, Yu Tai-ping | See The Brave Archer 3 |
| 1993 | Scholars Ltd. (Hong Kong) | Leslie Cheung, Brigitte Lin, Maggie Cheung, Tony Leung Chiu-Wai, Jacky Cheung | See The Eagle Shooting Heroes |
| 1994 | Scholars Ltd. (Hong Kong) | Leslie Cheung, Brigitte Lin, Maggie Cheung, Tony Leung Chiu-Wai, Tony Leung Ka-fai, Jacky Cheung | See Ashes of Time |
| 2025 | China Film Group Corporation | เซียวจ้าน, จวงต๋าเฟย | See มังกรหยก ภาค ก๊วยเจ๋งยอดวีรบุรุษ (ภาพยนตร์) |
การดัดแปลงในสื่ออื่น > ละครโทรทัศน์

มังกรหยกภาคก๊วยเจ๋ง สร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 8 ครั้ง (1976-2024) โดยทั้งแปดครั้งเป็นงานสร้างของ
ฮ่องกง สร้าง 3 ครั้ง คือ มังกรหยก 1976, มังกรหยก 1983 และ มังกรหยก 1994
ไต้หวัน สร้าง 2 ครั้ง คือ มังกรหยก 1988 และ มังกรหยก 2018
จีน สร้าง 3 ครั้ง คือ มังกรหยก 2003, 2017 และ 2024
| ปี | ผู้สร้าง | นักแสดงหลัก | ดูที่ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1976 | CTV (Hong Kong) | ไป่ เปียว, หมีเซียะ, เหลียง เสี่ยวหลง | See มังกรหยก (1976) |
| 1983 | TVB (Hong Kong) | หวง เย่อหัว, อง เหม่ยหลิง, เหมียว เฉียวเหว่ย, หยาง พ่านพ่าน | See มังกรหยก (1983) |
| 1988 | China Television Co, Ltd. (Co-production) | หวงเหวินหาว, เฉินอวี้เหลียน, พานหงปิง, ชิวชู่อี | See มังกรหยก (1988) |
| 1994 | TVB (Hong Kong) | จาง จื้อหลิน, จู อิน, หลอ เจียเหลียง, กวน เป่าฮุย | See มังกรหยก(1994) |
| 2003 | Ciwen Film & TV Production Co. Ltd. (Mainland China) | หลี่อย่าเผง, โจว ซวิ่น, โจวเจี๋ย, เจียง ฉินฉิน | See มังกรหยก (2003) |
| 2008 | Chinese Entertainment Shanghai Ltd. (Mainland China) | หู เกอ, หลิน อีเฉิน, หยวน หง, หลิว ซือซือ | See มังกรหยก (2008) |
| 2017 | Dragon TV (Mainland China) | หยาง ซุเหวิน, หลี่ อี้ถง, เฉิน ซิงซู, เหมิง ซิยี่ | See มังกรหยก (2017) |
มังกรหยกภาคก๊วยเจ๋ง สร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 8 ครั้ง (1976-2024) ส่วนอีกสามเรื่องในตารางดังต่อไปนี้ เป็นการเขียนบทขึ้นมาเองโดยทีวีบี โดยไม่ใช่บทประพันธ์ของกิมย้ง แต่ใช้ชื่อตัวละครในมังกรหยก มาดัดแปลงเขียนขยายบทเอง ซึ่งทั้งสามเรื่องนี้เป็น มังกรหยกภาคพิเศษ ได้เแก่
การดัดแปลงในสื่ออื่น > หนังสือมังกรหยก ที่พิมพ์ในประเทศไทย

มังกรหยก มีจัดพิมพ์ 3 สำนักพิมพ์ ช่วงปี 2535 - 2538
- สำนักพิมพ์ สร้างสร้างสรรค์บุ๊คส์ แปลโดย จำลอง พิศนาคะ พร้อมกล่อง
- สำนักพิมพ์ สยามสปอร์ต แปลโดย น.นพรัตน์ จัดพิมพ์ออกมา 3 ภาค ไม่มีกล่อง
ไตรภาคมังกรหยก ชุดที่ 1 ก๋วยเจ๋งยอดวีรบุรุษ
ไตรภาคมังกรหยก ชุดที่ 2 เอี้ยก้วยเจ้าอินทรี
ไตรภาคมังกรหยก ชุดที่ 3 ดาบมังกรหยก
- สำนักพิมพ์ดอกหญ้า แปลโดย ว. ณ เมืองลุง จัดพิมพ์ออกมา 2 ภาค พร้อมกล่อง
มังกรเจ้ายุทธจักร
อินทรีเจ้ายุทธจักร
หนังสือมังกรหยกที่จัดพิมพ์ในประเทศไทย ช่วงปี 2535 - 2538 มีด้วยกัน 3 สำนักพิมพ์ คือ สร้างสร้างสรรค์บุ๊คส์ , สยามสปอร์ต , สำนักพิมพ์ดอกหญ้า
เจ้าพระยาวรวงษาธิราช (ขุนทอง)

| เจ้าพระยาวรวงษาธิราช  (ขุนทอง) |
| --- | --- |

เสนาบดีกรมคลัง
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ขุนทอง พ.ศ. 2207 อาณาจักรอยุธยา
เสียชีวิต: พ.ศ. 2241 (34 ปี) บ้านสะกุตรัง เมืองอุทัยธานี อาณาจักรอยุธยา
ศาสนา: เถรวาท
บุตร: พระยาราชนิกูล
บุพการี: เจ้าพระยาโกษาธิบดี (บิดา)
เป็นที่รู้จักจาก: พระปัยกาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

เจ้าพระยาวรวงษาธิราช (พ.ศ. 2207 – 2241)  นามเดิม ขุนทอง เป็นบุตรชายของเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน)
ประวัติ

เจ้าพระยาวรวงษาธิราช มีนามเดิมว่า "ขุนทอง" ท่านเป็นบุตรของเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) ไม่ทราบนามมารดา
เมื่อขุนทองโตขึ้น บิดาได้พาไปรับราชการ ได้รับยศเป็นพระยาอัษฎาเรืองเดช จางวางกรมพระตำรวจ ในแผ่นดิน ออกพระเพทราชา และเลื่อนเป็นพระยากลาโหม เสนาบดีทางการทหาร ต่อมาพระยาวรวงศาธิราช เสนาบดีทางด้านการต่างประเทศ ในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นที่เจ้าพระยาวรวงศาธิราช เสนาบดีกรมคลัง
เจ้าพระยาวรวงศาธิราช มีบุตรชื่อทองคำ เป็นเจ้ากรมมหาดเล็กในรัชกาลสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 และเลื่อนยศเป็นพระราชนิกูล ตำแหน่งปลัดว่าการกรมมหาดไทย ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ พระยาราชนิกูลนั้นได้ย้ายหลักแหล่งไปสร้างบ้านอยู่ที่ “สะกุตรัง” หรือเมืองอุทัยธานีในปัจจุบัน
บรรดาศักดิ์

พระยาอัษฎาเรืองเดช
พระยากลาโหม
พระยาวรวงศาธิราช
เจ้าพระยาวรวงศาธิราช
อย่าบอกใคร

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ฮาร์ลาน โคเบน
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 'Tell No One'
ผู้แปล: อริณี เมธเศรษฐ
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: อาชญกรรม, ลึกลับ
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์เดลล์   แพรวสำนักพิมพ์
วันที่พิมพ์:  มกราคม พ.ศ. 2544   มีนาคม พ.ศ. 2547
อย่าบอกใคร (อังกฤษ: Tell No One) เป็นนวนิยายแนวอาชญากรรม เขียนโดย ฮาร์ลาน โคเบน ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 โดยสำนักพิมพ์เดลล์ ส่วนฉบับภาษาไทย ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2004 โดยแพรวสำนักพิมพ์ แปลโดยอริณี เมธเศรษฐ
นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 2006 (ชื่อฝรั่งเศส คือ Ne le dis à personne)
รางวัล

หนังสือเล่มนี้ได้เข้าชิงในรางวัลต่างๆ ดังนี้
รางวัลเอ็ดการ์ส (Edgars Award)
รางวัลแอนโทนี่ (Anthony Award)
รางวัลแมคคาวิตี้ (Macavity Award)
รายชื่อรองประธานวุฒิสภาไทย
ดูเพิ่ม

รายนามประธานวุฒิสภาไทย
| ด ค กประธานและรองประธานวุฒิสภาไทย |
| --- | --- | --- |
| ประธาน |  วิลาศ โอสถานนท์  พระยาศรยุทธเสนี(1-2)  เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ (จิตร ณ สงขลา)(1-4)  นายวรการบัญชา(1-2)  จิตติ ติงศภัทิย์  หะริน หงสกุล  จารุบุตร เรืองสุวรรณ  อุกฤษ มงคลนาวิน(1-3)  วรรณ ชันซื่อ  อุกฤษ มงคลนาวิน(4)  มีชัย ฤชุพันธุ์(1-2)  สนิท วรปัญญา  มนูญกฤต รูปขจร  สุชน ชาลีเครือ  ประสพสุข บุญเดช  ธีรเดช มีเพียร  นิคม ไวยรัชพานิช  พรเพชร วิชิตชลชัย  มงคล สุระสัจจะ  |  |
| รองประธานคนที่ 1 |  ไต๋ ปาณิกบุตร(1-2)  พระยาอภิบาลราชไมตรี (ต่อม บุนนาค)  พระยาโกมารกุลมนตรี  พระยาอัชราชทรงศิริ(1-2)  พระดุลยพากย์สุวมัณฑ์(1-2)  เล็ก จุณณานนท์  กมล เดชะตุงคะ(1-2)  อุกฤษ มงคลนาวิน  สม ขัตพันธุ์(1-2)  ปลั่ง มีจุล  พิศิษฐ์ เหมะบุตร  อาษา เมฆสวรรค์(1-3)  เฉลิม พรหมเลิศ  พิเชฐ พัฒนโชติ  สุชน ชาลีเครือ  นิพนธ์ วิสิษฐยุทธศาสตร์  นิคม ไวยรัชพานิช  สุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย  สิงห์ศึก สิงห์ไพร  เกรียงไกร ศรีรักษ์  |  |
| รองประธานคนที่ 2 |  พระยาสีหราชเดโชไชย (สวาสดิ์ บุนนาค)(1-2)  ครวญ สุทธานินทร์(1-2)  สนอง ตู้จินดา  ศิริ อติโพธิ(1-3)  พิศิษฐ์ เหมะบุตร  บุญชนะ อัตถากร  วิชิต บุณยะวัฒน์  ประพันธ์ ธูปะเตมีย์  บุญทัน ดอกไธสง  สหัส พินทุเสนีย์(1-2)  ทัศนา บุญทอง  พรทิพย์ โล่ห์วีระ จันทร์รัตนปรีดา  อนันต์ อริยะชัยพาณิชย์  พีระศักดิ์ พอจิต  ศุภชัย สมเจริญ  บุญส่ง น้อยโสภณ  |  |
(ในวงเล็บ) หมายถึง สมัยดำรงตำแหน่งของบุคคลนั้น (กรณีมากกว่า 1 สมัย)
↑  สั่งเรียกประชุมใหญ่กฤษฎีกา ตีความเลือก"ปธ.-รองวุฒิสภา"ขัดกม.22 พ.ค.
ระบบทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย

| ระบบทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย Sistem Jalan Persekutuan Malaysia |
| --- | --- |
ป้ายของทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย
ข้อมูลของระบบ
บำรุงรักษาโดย กรมโยธาธิการ; หมายเลขและเส้นทางกำหนดโดยกระทรวงโยธาธิการ
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1957 (มาเลเซียตะวันตก) ค.ศ. 1986 (รัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวัก)
ชื่อของทางหลวง
หมายเลข :: ทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียหมายเลข ..
ระบบทางหลวง
 ทางด่วน  ทางหลวงสหพันธ์  ทางหลวงรัฐ 
ระบบทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย (มลายู: Sistem Laluan Persekutuan Malaysia) เป็นโครงข่ายทางหลวงแห่งชาติโครงข่ายหลักในประเทศมาเลเซีย มีระยะทางรวม 49,935 กิโลเมตร (31,028 ไมล์) อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงโยธาธิการของประเทศมาเลเซีย
ภาพรวม

ป้ายของทางหลวงสหพันธ์จะแสดงด้วยตัวเลข ตัวอย่างเช่น  คือ ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 1 ในขณะที่ทางหลวงรัฐจะแสดงด้วยรหัสของรัฐ แล้วตามด้วยหมายเลขเส้นทาง ตัวอย่างเช่น (J32) คือ ทางหลวงรัฐยะโฮร์หมายเลข 32 (J32)  อย่างไรก็ตาม หมายเลขของทางหลวงสหพันธ์ยังสามารถเพิ่มคำอุปสรรค FT- นำหน้าหมายเลข ตัวอย่างเช่น  สามารถเขียนได้เป็น ทางหลวงสหพันธ์ FT1 โดยทั้งทางหลวงสหพันธ์และทางหลวงรัฐมีป้ายจราจร สีน้ำเงิน และตัวอักษร สีขาว
ส่วนใหญ่แล้ว ทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร มีการจราจรเป็นระบบซ้ายมือ คือขับทางด้านซ้ายของถนน อย่างไรก็ตาม ในบางสายก็ได้มีการเพิ่มช่องจราจร ในเขตเมือง ทางหลวงสหพันธ์อาจเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรเพื่อเพิ่มขีดความสามารถการจราจร ถ้าอยู่ในเขตเนินเขา จะมีการเพิ่มช่องจราจรสำหรับยานพาหนะความเร็วต่ำ เช่น รถโดยสาร รถบรรทุก
ทางหลวงสหพันธ์บางสายอาจมีช่องจราจรสำหรับรถจักรยานยนต์ ช่องรถจักรยานยนต์บนทางหลวงจะอยู่ทางด้านซ้ายสุดของแต่ละฝั่ง และแบ่งออกจากช่องจราจรหลักโดยแถบสีขาว-ดำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Ministry of Works (Malaysia)
Malaysian Public Works Department เก็บถาวร 2020-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ระบบทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| มาเลเซียตะวันตก |  1  2  2A  2B  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  23  24  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79  80  81  82  83  84  85  86  87  88  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  |  |
| รัฐซาราวะก์ |  1  21  25  33  52  |  |
| รัฐซาบะฮ์ |  1  13  22  |  |
ทางหลวงตุน ราซะก์ (ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข  จากเซอกามัต (Segamat) รัฐยะโฮร์ ไปยังกัมบัง (Gambang) รัฐปะหัง
ป้ายทางหลวงสหพันธ์
พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์
พระอิสริยยศ

14 ธันวาคม พ.ศ. 2313 - พ.ศ. 2325 : ปาน
พ.ศ. 2325 - พ.ศ. 2350 : พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าปาน
พ.ศ. 2350 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2368 : พระเจ้าหลานเธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์
สมัยรัชกาลที่ 4 : พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์
พระราหู

(ซ้าย)พระราหู (ขวา)พระเกตุ ศิลปะอินเดีย
| พระราหู |
| --- | --- |
เทพแห่งความมัวเมา ความมืดมิด อุกกาบาต สุริยุปราคา จันทรุปราคา
ชื่อในอักษรเทวนาครี: राहु
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทวดานพเคราะห์ และอสูร
ดาวพระเคราะห์: ราหูโลก (โลก หรือ ดาวมฤตยู (ดาวยูเรนัส)
อาวุธ: กระบอง,ค้อน,ดาบ,โล่,หอก,ตรีศูล,คทา,กริช ฯลฯ
พาหนะ: ราชสีห์สีน้ำเงิน,เสือ,ราชรถเทียมเสือ,ราชรถสีดำเทียมม้าสีดำ ๘ ตัว,ครุฑ
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: พระนางสิงหิไกกะษี
บุตร - ธิดา: พระนางอมาวสี,นิลปานัน(วานรสิบแปดมงกุฎในรามเกียรติ์)
บิดา-มารดา: ท้าววิประจิตติ (ท้าวเวปจิตติ) (บิดา) พระนางสิงหิกา (มารดา)
พระราหู (สันสกฤต: राहु ราหู) เป็นอสูรและเทวดานพเคราะห์องค์หนึ่งตามคติของศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ
กำเนิด

การกำเนิดของพระราหูมี 4 ตำนานคือ
๑. ในฤคเวท พระราหู เป็นทานพนามว่า สวรรภานุ เกิดรู้สึกอิจฉาพระอาทิตย์ จึงจับพระอาทิตย์กลืนไว้ พระอินทร์จึงใช้จักรตัดหัวสวรรภานุและปลดปล่อยพระอาทิตย์ออกมา
๒. ในพุทธศาสนา พระราหู มีนามว่า พระอสุรินทราหู เป็นอุปราชท้าวพรหมทัตตาสูร  เป็นโอรสท้าวเวปจิตติอสุรบดินทร์ผู้ครองอสูรพิภพ ได้ปกครองอสูรทางทิศเหนือ มีพละกำลังกล้าแกร่งมากกว่าอสูรทั้งหมด เป็นเทวดาตระกูลเนวาสิก ที่มีท้าวเวปจิตติเป็นใหญ่ ต่อมาท้าวสักกะได้ยึดอำนาจและขับไล่พวกเทวดาตระกูลเนวาสิก ลงมาจากเขาพระสุเมรุในขณะที่กำลังเมาสุรา ทำให้พวกเทวดาเหล่านี้ประกาศตนใหม่ว่าเป็นพวกอสุรา หรือ อสูร และสร้างเมืองอสูรขึ้นในหุบเขาตรีกูฏ ใต้เขาพระสุเมรุ นอกจากและยังเป็นพระโพธิสัตว์ที่จะได้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตอีกด้วย
๓. ในคติไทย พระศิวะสร้างพระราหูขึ้นมาจากการที่ทรงนำหัวผีโขมด ๑๒ หัว บดป่นเป็นผง ห่อผ้าสีทอง (บางตำราก็ว่า ห่อผ้าสีทองสัมฤทธิ์) แล้วประพรมด้วยน้ำอมฤต เสกได้เป็นพระราหู มีสีวรกายสีนิลออกไปทางทองสัมฤทธิ์ มีวิมานสีนิลอยู่ในอากาศ ประจำอยู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (ทิศพายัพ) และแสดงถึงอักษรวรรค ย (ย ร ล ว) เรียกว่า คชนาม
๔. ในคติฮินดู พระราหูเป็นโอรสของท้าววิประจิตติ ราชาแห่งเหล่าทานพ และนางสิงหิกา น้องสาวของราชาแทตย์หิรัณยกศิปุ เมื่อเกิดมามีกายเป็นอสูรและมีหางเป็นนาค
ตามนิทานพื้นบ้าน ในอดีตชาติ พระราหูได้เกิดมาเป็นน้องร่วมท้องเดียวกันกับเทวดานพเคราะห์อีกสององค์ คือ พระอาทิตย์และพระจันทร์ โดยพระราหูเกิดเป็นน้องสุดท้อง ครั้งหนึ่ง พระราหูได้ร่วมทำบุญถวายพระที่มารับบิณฑบาตร่วมกับพี่ทั้งสองคน พระอาทิตย์ตักบาตรในครั้งนั้นด้วยภาชนะทอง พระจันทร์ตักบาตรด้วยภาชนะเงิน ส่วนพระราหูตักบาตรด้วยภาชนะที่ทำมาจากกะลามะพร้าว
เมื่อทั้ง ๓ พี่น้องได้มาเกิดเป็นเทวดานพเคราะห์ พระอาทิตย์จึงมีรัศมีและวรรณะเปล่งปลั่งดุจทองคำ พระจันทร์มีรัศมีและวรรณะเป็นสีขาวสว่างดุจเงิน และพระราหูมีรัศมีและวรรณะเป็นสีนิลออกไปทางทองสัมฤทธิ์ (แต่ในบางตำราก็ว่ากายของพระราหูนั้นมีสีดำบ้าง สีเขียวบ้าง สีทองบ้าง แตกต่างกันไป)
พระราหูเป็นเทวดานพเคราะห์ประเภทบาปเคราะห์ ให้ผลในทางลุ่มหลงมัวเมา ฝักใฝ่ในทางด้านมืด พระราหูเป็นมิตรกับพระเสาร์และเป็นศัตรูกับพระพุธอันมีเหตุตามนิทานชาติเวร เล่าว่า พระราหูเกิดเป็นคฤหบดี พระเสาร์เกิดเป็นพ่อค้า พระจันทร์เกิดเป็นคนจนผู้ยากไร้ พระพุธเกิดเป็นสุนัขในบ้านคฤหบดี คนจนได้ไปยืมเงินของคฤหบดี แต่ไม่มีเงินใช้หนี้จึงต้องหนีไป วันหนึ่งพ่อค้าผู้เป็นเพื่อนของคฤหบดี ได้มาพบคนจนเข้าจึงนำเรื่องไปแจ้งกับคฤหบดี สุนัขที่เฝ้าบ้านได้ฟังแล้วเกิดสงสารคนจนจึงเข้าขบกัดคฤหบดีจนไม่สามารถไปตามจับคนจนได้ ตั้งแต่นั้น พระราหูจึงเป็นมิตรกับพระเสาร์ ส่วนพระพุธเป็นศัตรูกับพระราหู และพระพุธเป็นมิตรกับพระจันทร์  จากตำนานนี้ผู้ใดที่เกิดวันพุธกลางคืนแล้วพระเสาร์โคจรเข้าสู่ดวงชะตา จะมีมิตรสหายเกื้อหนุน ได้ลาภยศทรัพย์สินเงินทอง ได้ยศศักดิ์แลเชื่อเสียง หากพระพุธโคจรเข้าสู่ดวงชะตา จะถูกลอบทำร้าย มีเหตุให้เสียทรัพย์
สาเหตุที่พระราหูมีกายเพียงครึ่งท่อน

มีเรื่องเล่าว่า เมื่อครั้งที่เหล่าเทวดาได้ทำพิธีกวนเกษียรสมุทรเพื่อให้ได้น้ำอมฤตนั้นมีทั้งเทวดาและอสูรทั้งหลายเข้าร่วมทำพิธี พระราหูได้แอบอยู่ในกลีบเมฆ เมื่อทำพิธีสำเร็จ เหล่าเทพและอสูรได้ยื้อแย่งน้ำอมฤตกัน พระวิษณุทรงแปลงกายเป็นนางโมหิณี เพื่อแบ่งน้ำอมฤต พระราหูจึงรีบแปลงกายเป็นเทวดา แล้วลอบดื่มน้ำอมฤตที่เกิดขึ้นนั้น พระอาทิตย์และพระจันทร์ได้เห็นเข้าจึงรีบเอาความนั้นไปทูลบอกพระวิษณุ พระวิษณุทรงทราบจึงขว้างจักรสุทรรศนะตัดไปถูกกลางตัวพระราหูขาดกลายเป็นสองท่อน แต่ด้วยว่าน้ำอมฤตที่พระราหูได้ดื่มนั้นไหลไปจนถึงกลางตัวพระราหูแล้วพอดี ครึ่งบนของพระราหูที่ถูกตัดออกจึงกลายเป็นอมตะ ส่วนครึ่งล่างนั้นได้กลายมาเป็นพระเคราะห์องค์ที่ ๙ แห่งเหล่าเทวดานพเคราะห์ ก็คือ พระเกตุ แต่ถ้าในทางคติฮินดู จักรนั้นตัดที่คอของราหู ส่วนหัวคือพระราหู ส่วนตัวคือพระเกตุ บ้างก็ว่าพระศุกร์ได้นำนาคมาผ่าเป็น ๒ ส่วน เพื่อมาต่อให้ราหูและเกตุ พระราหูมีหัวเป็นอสูรตัวเป็นเทพนาค พระเกตุมีหัวเป็นเทพนาคตัวเป็นอสูร จากนั้นเมื่อครั้งใดที่พระราหูได้พบเจอพระอาทิตย์หรือพระจันทร์ พระราหูก็จะจับมากลืนกินด้วยความโกรธแค้นที่เทวดาทั้งสององค์นำเรื่องไปทูลพระนารายณ์ แต่อมไว้ในปากได้ไม่นานก็ต้องคายออกมาเพราะทนความร้อนและรัศมีของเทวดานพเคราะห์ทั้งสองไม่ได้ เกิดเป็นเหตุของปรากฏการณ์สุริยุปราคาและจันทรุปราคาตามคติความเชื่อของคนโบราณ