stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โปรแกรมจัดการรหัสผ่าน
ประวัติ

โปรแกรมแรกที่ออกแบบเพื่อเก็บรหัสผ่านอย่างปลอดภัย ก็คือ Password Safe ซึ่งเขียนโดยนักวิทยาการเข้ารหัสลับชาวอเมริกัน บรูซ ชไนเออร์ (Bruce Schneier) เป็นโปรแกรมฟรีที่ออกตัวในวันที่ 5 กันยายน 1997
ออกแบบเพื่อให้ใช้บนวินโดวส์ 95 ของไมโครซอฟท์ เป็นโปรแกรมที่ใช้ขั้นตอนวิธี"โบลว์ฟิช" ของบรูซ ชไนเออร์เองเพื่อเข้ารหัสลับเพื่อรักษารหัสผ่านและข้อมูลสำคัญอื่น ๆ 
แม้จะเป็นโปรแกรมฟรี แต่เพราะในเวลานั้นสหรัฐได้จำกัดการนำออกเครื่องมือการเข้ารหัสลับ ดังนั้น จึงมีแต่คนสหรัฐและแคนาดาเท่านั้นที่ดาวน์โหลดโปรแกรมได้
ปัจจุบันเพราะกูเกิล โครมได้กลายเป็นเว็บบราวเซอร์ยอดนิยม 
จึงมีการใช้ตัวจัดการรหัสผ่านของกูเกิลเองมากที่สุดเมื่อเดือนธันวาคม 2023
ชนิด

โปรแกรมจัดการรหัสผ่านมีหลายรูปแบบ แต่ละอย่างมีส่วนดีและส่วนเสีย
ความอ่อนแอ > การเก็บข้อมูลไม่ดี

โปรแกรมบางตัวเก็บข้อมูลในไฟล์ที่ไม่เข้ารหัสลับ ทำให้มัลแวร์หรือคนอื่นขโมยข้อมูลได้ง่าย
ความอ่อนแอ > รหัสผ่านหลักอาจเป็นจุดอ่อน

โปรแกรมบางตัวกำหนดให้ผู้ใช้เลือกรหัสผ่านหลักเพื่อสร้างกุญแจในการเข้ารหัสลับ
ความมั่นคงของวิธีนี้จึงอาศัยความเข้มแข็งของรหัสผ่านที่เลือก (ซึ่งคนอื่นหรือมัลแวร์อาจจะเดาได้) โดยจะต้องไม่เก็บรหัสผ่านหลักไว้ในที่ ๆ ซึ่งมัลแวร์หรือบุคคลอื่น ๆ เปิดดูได้ 
เพราะถ้ารหัสผ่านหลักหลุด ก็จะทำรหัสผ่านอื่นทั้งหมดที่เก็บไว้ให้หลุดออกไปด้วย ซึ่งหมายความว่า ความล้มเหลวที่จุด ๆ เดียว ก็จะทำให้ข้อมูลสำคัญอื่น ๆ หลุดออกไปทั้งหมด 
การใช้ตัวจัดการรหัสผ่านจึงอาจก่อภาวะความล้มเหลวที่จุด ๆ เดียว
ความอ่อนแอ > อุปกรณ์ที่ใช้ต้องปลอดภัย

แม้โปรแกรมเช่นนี้ปกติจะช่วยรักษาความปลอดภัยของข้อมูลส่วนบุคคลได้ดี แต่จะดีแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับความปลอดภัยของอุปกรณ์ผู้ใช้ด้วย 
เพราะถ้าอุปกรณ์ติดมัลแวร์เช่นแบบที่เรียกว่า แรคคูน ซึ่งขโมยข้อมูลได้เก่งมาก วิธีการป้องกันความปลอดภัยของโปรแกรมเดี่ยว ๆ ก็อาจไม่ได้ผล 
เพราะมัลแวร์เช่นตัวบันทึกคีย์ (keylogger) จะสามารถขโมยรหัสผ่านหลักที่ใช้เข้าโปรแกรมจัดการรหัสผ่าน จึงทำให้เข้าถึงข้อมูลส่วนบุคคลที่เหลือซึ่งเก็บไว้ทั้งหมด 
ส่วนตัวดักก๊อปคลิปบอร์ดอาจใช้ก๊อปข้อมูลสำคัญที่ก๊อปออกมาจากตัวจัดการรหัสผ่าน 
อนึ่ง มัลแวร์บางอย่างอาจจะขโมยไฟล์ที่เข้ารหัสลับของตัวจัดการรหัสผ่านเอง
ดังนั้น อุปกรณ์ที่ถูกแฮ็กหรือมีมัลแวร์ขโมยรหัสผ่าน ก็อาจทำการป้องกันความปลอดภัยของโปรแกรมเช่นนี้ให้ไม่ได้ผล และทำให้ข้อมูลสำคัญในที่สุดก็ถูกขโมยไปได้
เหมือนกับวิธีการพิสูจน์ตัวผู้ใช้ด้วยรหัสผ่านอื่น ๆ ผู้ร้ายอาจใช้วิธีการบันทึกคีย์ (key logging) หรือวิธีการวิเคราะห์เสียงกดคีย์ (acoustic cryptanalysis) เพื่อ ให้ได้หรือใช้เดารหัสผ่านหลัก 
โปรแกรมเก็บรหัสผ่านบางตัวอาจพยายามแก้ปัญหานี้โดยใช้คีย์บอร์ดเสมือน (virtual keyboard) 
แต่นี่ก็อาจยังอ่อนแอต่อโปรแกรมบันทึกคีย์ (key logger) ที่เก็บการกดคีย์ไว้แล้วส่งไปให้ผู้ร้าย
ความอ่อนแอ > การเก็บข้อมูลในกลุ่มเมฆ

โปรแกรมเก็บรหัสผ่านในกลุ่มเมฆ (Cloud-based) ช่วยให้สามารถเก็บข้อมูลบัญชีต่าง ๆ ไว้กับศูนย์กลาง
แต่ก็อาจมีปัญหาทางความปลอดภัยเพิ่มขึ้น
เช่น บริษัทที่เก็บไฟล์รหัสผ่านอาจจะถูกแฮ็กเอง 
ซึ่งถ้าเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น ผู้ร้ายจะก็มีโอกาสได้ข้อมูลบัญชีผู้ใช้เป็นจำนวนมาก 
ปัญหาข้อมูลลับรั่วไหลในปี 2022 ที่เกิดกับโปรแกรมเก็บรหัสผ่าน Lasspass เป็นตัวอย่างหนึ่ง
ความอ่อนแอ > ความมั่นคงของตัวสร้างรหัสผ่าน

โปรแกรมบางตัวอาจมีตัวช่วยสร้างรหัสผ่าน (password generator)
รหัสผ่านที่สร้างขึ้นอาจจะเดาได้ถ้าตัวสร้างรหัสผ่านใช้วิธีการสร้างซีด (seed) แบบสุ่มที่อ่อนแอ 
มีตัวอย่างที่พบ เช่น โปรแกรมจัดการรหัสผ่านของแคสเปอร์สกีในปี 2021 พบว่าใช้วิธีที่ทำให้เดารหัสผ่านที่สร้างขึ้นได้
ความอ่อนแอ > ความอ่อนแออื่น ๆ

งานศึกษาปี 2014 ของนักวิจัยที่มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอนพบว่า 
แม้ตัวจัดการรหัสผ่านของเว็บบราวเซอร์เองจะไม่ยอมใส่รหัสผ่านในหน้าล็อกอินที่เข้ารหัสลับต่างกับเมื่อจัดเก็บรหัสผ่าน (เอชทีทีพี เทียบกับเอชทีทีพีเอส) 
แต่โปรแกรมจัดการรหัสผ่านอื่นบางอย่างก็ยังใส่รหัสลับอย่างไม่ปลอดภัยในหน้าล็อกอินที่ไม่เข้ารหัสลับ (เอชทีทีพี) แม้เบื้องต้นจะได้เก็บรหัสผ่านจากหน้าเว็บที่เข้ารหัสลับ (เอชทีทีพีเอส)
อนึ่ง โปรแกรมจัดการรหัสผ่านโดยมากก็ไม่ป้องกันการถูกโจมตีเนื่องกับ iframe และ URL redirection ด้วยซึ่งอาจทำให้รหัสผ่านมีโอกาสหลุดออกไปได้มากขึ้นเมื่อซิงค์ข้อมูลไปยังอุปกรณ์ต่าง ๆ
การบล็อกไม่ให้ใช้ตัวจัดการรหัสผ่าน

มีเว็บไซต์ที่มีชื่อเสียงหลายแห่งซึ่งพยายามบล็อกไม่ให้ใช้ตัวจัดการรหัสผ่านเพื่อใส่รหัสผ่าน แต่ก็มักจะยอมเมื่อถูกเปิดเผยให้เป็นข่าว
เหตุผลที่มักอ้างรวมทั้งเพื่อป้องกันการถูกโจมตีด้วยระบบอัตโนมัติ เพื่อป้องกันฟิชชิง เพื่อป้องกันมัลแวร์ หรือไม่ก็อ้างอย่างโต้ง ๆ ว่าเข้ากันไม่ได้ 
ซอฟต์แวร์ความมั่นคง Trusteer ของบริษัทไอบีเอ็มมีลูกเล่นให้บล็อกโปรแกรมจัดการรหัสผ่านโดยเฉพาะ
ส่วนคนมืออาชีพทางด้านการรักษาความปลอดภัยทางข้อมูลได้วิจารณ์ว่าการบล็อกเช่นนี้ทำให้ผู้ใช้ปลอดภัยน้อยลง
วิธีทำให้การบล็อกเกิดผลก็คือ การใช้โค๊ดว่า autocomplete='off' ในหน้าเว็บที่ให้ใส่รหัสผ่าน
ดังนั้นต่อมา โปรแกรมต่าง ๆ จึงต่างไม่สนใจคำสั่งนี้ในหน้าเว็บที่เข้ารหัสลับ
รวมทั้งไฟร์ฟอกซ์ตั้งแต่รุ่น 38
โครมตั้งแต่รุ่น 34
และ ซาฟารีตั้งแต่รุ่น 7.0.2
ดูเพิ่ม

การจัดการรหัสผ่าน
ความแข็งแกร่งของรหัสผ่าน
สมาร์ตการ์ด
วิทยาการรหัสลับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Password manager ที่เว็บไซต์ Curlie
จุดร้อน

การแสดงให้เห็นภาพตัดขวางของชั้นธรณีฐาน(สีเหลือง) เมื่อมีแมกม่าขึ้นมาจากชั้นเนื้อโลก การเคลื่อนที่ของเปลือกโลกทำให้จุดร้อนสร้างภูเขาขึ้นมา
จุดร้อน (อังกฤษ: hotspot) ในทางธรณีวิทยานี้เป็นส่วนหนึ่งของปรากฏการณ์ทางภูเขาไฟอย่างหนึ่ง โดยบริเวณนี้จะเป็นจุดที่มีอุณหภูมิสูงกว่าปกติเมื่อเทียบกับบริเวณอื่นอันเกิดจากการแทรกตัวขึ้นมาของแมกม่า ตัวอย่างเช่นจุดร้อนฮาวาย จุดร้อนไอซ์แลนด์และจุดร้อนเยลโลว์สโตน จุดร้อนนั้นไม่ใช่สิ่งที่เกิดจากขอบของแผ่นธรณีภาค ดังนั้นจุดร้อนจึงสามารถสร้างแนวเทือกเขาบนแผ่นเปลือกโลกเมือแผ่นเปลือกโลกเกิดการเคลื่อนตัวผ่านจุดร้อน
มีการอธิบายการเกิดจุดร้อนสองสมมุติฐานคือ หนึ่งเกิดจากการที่เนื้อโลกพยายามระบายความร้อนออกมาจากแกนกลางของโลกจนเกิดเป็นชั้นหินคดโค้งแทรกดัน ส่วนอีกสมมุติฐานหนึ่งคือเนื้อโลกบริเวณนั้นไม่ได้ร้อนกว่าที่อื่นแต่เปลือกโลกนั้นบางกว่าที่อื่นทำให้เกิดการดันตัวขึ้นมาของแมกม่าจากข้างใต้
ลักษณะ

แนวคิดเรื่องจุดร้อนนั้นเป็นงานของจอห์น ทูโซ วิลสัน ใน ค.ศ. 1963 ได้สมมุติลักษณะการเกิดของหมู่เกาะฮาวายว่าเป็นผลมาจากการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลกผ่านจุดร้อนอย่างช้า ๆ ต่อมามีสมมุติฐานว่าจุดร้อนนั้นถูกป้อนพลังงานผ่านกระจุกแม็กม่าซึ่งเป็นปล่องแคบ ๆ ของแมกม่าที่ถูกดันขึ้นมาจากชั้นเนื้อโลก ซึ่งในขณะนี้การมีอยู่ของกระจุกแม็กม่านั้นยังคงมีการถกเถียวกันอยู่ในวงการวิทยาศาสตร์โลก ในช่วงหลายปีที่ผ่านมามีการคาดกันว่าจำนวนจุดร้อนที่ถูกเพิ่มพลังงานโดยกระจุกแม็กกม่านั้นมีตั้งแต่ประมาณ 20 ถึงหลายพันจุด แต่นักธรณีวิทยาส่วนใหญ่คิดว่ามีอยู่ไม่กี่สิบจุด จุดร้อนฮาวาย จุดร้อนไอซ์แลนด์ จุดร้อนเยลโลว์สโตน จุดร้อนเรอูนียงและจุดร้อนกาลาปาโกสเป้นจุดที่มีปรากฏการณ์ทางภูเขาไฟมากที่สุดที่นำสมมุติฐานนี้มาประยุกต์ใช้ได้
องค์ประกอบ

จุดร้อนเหล่านี้มีส่วนใหญ่มีองค์ประกอบเป็นหินบะซอลต์ (เช่นที่ ฮาวาย และ ตาฮีตี) จุดร้อนเหล่านี้เกิดการระเบิดน้อยกว่าภูเขาไฟแถวเขตมุดตัวของเปลือกโลกซึ่งเป็นบริเวณที่มีน้ำอยู่ใต้เปลือกโลก หากจุดร้อนเกิดขึ้นใต้เปลือกโลกภาคพื้นทวีป แมกม่าที่มีองค์ประกอบของหินบะซอลท์จะเข้าไปในบริเวณที่เปลือกโลกทวีปนั้นมีความหนาแน่นน้อย ซี่งมันจะทำให้เกิดร้อนและทำให้เกิดการหลอมเหลวจนทำให้เกิดเป็นหินไรโอไลต์ ซึ่งที่หินไรโอไลท์เหล่านี้เมื่อมีความร้อนพอสมควรจะทำให้เกิดการระเบิดที่รุนแรง  ยกตัวอย่างเช่นที่แอ่งยุบปากปล่องเยลโลว์สโตนซึ่งเกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟที่ทรงพลังมากที่สุดครั้งหนึ่งของประวัติศาสตร์ทางธรณีวิทยา  อย่างไรก็ตามเมื่อแมกม่าที่มีองค์ประกอบเป็นไรโอไลท์ระเบิดอย่างสมบูรณ์ ในที่สุดแล้วก็จะได้ก็จะได้การระเบิดของแมกม่าที่มีองค์ประกอบเป็นบะซอลท์ตามมา ผ่านไปตามแนวที่เปราะบางของแผ่นเปลือกโลก ตัวอย่างในกรณีนี้คือทิวเขาอิลจ์ชู ในรัฐบริติชโคลัมเบีย ซึ่งเกิดจากการปะทุของหินแทรไคต์และหินไรโอไลท์ในช่วงแรกแต่ในเวลาต่อมาเกิดการปะทุของลาวาทีมีบะซอลท์เป็นองค์ประกอบ
ตอนนี้สมมุติฐานจุดร้อนกับสมมุติฐานกระจุกแม็กม่านั้นเชื่อมโยงกันอย่างมาก
ร่องรอย

ไม่ว่าจะเป็นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปและเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรเมื่อเคลือนที่ผ่านเคลื่อนผ่านกระจุกแม็กม่าของจุดร้อนนั้นจะปรากฏหลักฐานขึ้นมาและสามารถยืนยันได้ว่าแผ่นเปลือกโลกมีการเคลือนที่ผ่านจุดร้อนจริง เช่นในกรณีหมู่เกาะฮาวายซึ่งเกิดยอดเขาของเทือกเขาใต้ทะเลฮาวาย–เอมเพอเรอะทอดยาวตามแนวตะวันตก-ตะวันออกนั้นคือส่วนที่เหลือจากการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกผ่านจุดร้อนฮาวาย
จุดร้อนกับหมู่เกาะรูปโค้ง

จุดร้อนนี้ไม่ควรนำมาสับสนกับหมู่เกาะรูปโค้ง เพราะว่าจุดร้อนเป็นการเรียงต่อ ๆ กันของเกาะภูเขาไฟ ส่วนหมู่เกาะรูปโค้งนั้นเกิดมาจากการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลก เมื่อมีแผ่นเปลือกโลกแผ่นหนึ่งเจอกับอีกแผ่นหนึ่ง แผ่นที่มีความหนาแน่นมากกว่าจะเกิดการมุดตัวลงไปใต้แผ่นเปลือกโลกหนาแน่นน้อยกว่าเกิดเป็นร่องลึกก้นสมุทร การมุดตัวยังทำให้ทำให้สิ่งหลอมเหลวบางส่วนของเนื้อโลกด้านบนเกิดเป็นหินหนืดของแคลซ์-อัลคาไลน์ที่มีความหนาแน่นต่ำจึงเบาตัวดันแทรกซอนขึ้นมาผ่านแผ่นชั้นธรณีภาคที่อยู่ด้านบน ผลได้ทำให้เกิดเป็นแนวภูเขาไฟเรียงรายยาวขนานไปกับขอบเขตรอยต่อของแผ่นเปลือกโลก เช่นหมู่เกาะอะลูเชียนของรัฐอะแลสกา
รายชื่อจุดร้อน > แผ่นยูเรเซีย

จุดร้อนไอเฟอร์ (8)
50°12′N 6°42′E﻿ / ﻿50.2°N 6.7°E﻿ / 50.2; 6.7﻿ (Eifel hotspot), w= 1 az= 082° ±8° rate= 12 ±2 mm/yr
จุดร้อนไอซแลนด์ (14)
64°24′N 17°18′W﻿ / ﻿64.4°N 17.3°W﻿ / 64.4; -17.3﻿ (Iceland hotspot)
แผ่นยูเรเซีย, w= .8 az= 075° ±10° rate= 5 ±3 mm/yr
แผ่นอเมริกาเหนือ, w= .8 az= 287° ±10° rate= 15 ±5 mm/yr
อาจเกี่ยวข้องกับรอยแยกของแผ่นทวีปแอตแลนติกเหนือ (62 Ma), กรีนแลนด์.
จุดร้อนอะโซเรส (1)
37°54′N 26°00′W﻿ / ﻿37.9°N 26.0°W﻿ / 37.9; -26.0﻿ (Azores hotspot)
แผ่นยูเรเซีย, w= .5 az= 110° ±12°
แผ่นอเมริกาเหนือ, w= .3 az= 280° ±15°
จุดร้อนยานไมเอน (15)
71°00′N 9°00′W﻿ / ﻿71.0°N 9.0°W﻿ / 71.0; -9.0﻿ (Jan Mayen hotspot)
จุดร้อนไหหลำ (46)
20°00′N 110°00′E﻿ / ﻿20.0°N 110.0°E﻿ / 20.0; 110.0﻿ (Hainan hotspot), az= 000° ±15°
รายชื่อจุดร้อน > แผ่นแอฟริกา

เขาเอตนา (47)
37°45′N 15°00′E﻿ / ﻿37.750°N 15.000°E﻿ / 37.750; 15.000﻿ (Mount Etna)
จุดร้อนฮอกก้า (13)
23°18′N 5°36′E﻿ / ﻿23.3°N 5.6°E﻿ / 23.3; 5.6﻿ (Hoggar hotspot), w= .3 az= 046° ±12°
จุดร้อนทิเบทิ (40)
20°48′N 17°30′E﻿ / ﻿20.8°N 17.5°E﻿ / 20.8; 17.5﻿ (Tibesti hotspot), w= .2 az= 030° ±15°
จุดร้อนดาฟรา (6)
13°00′N 24°12′E﻿ / ﻿13.0°N 24.2°E﻿ / 13.0; 24.2﻿ (Darfur hotspot), w= .5 az= 045° ±8°
จุดร้อนอะฟรา (29, วางผิดตำแหน่งในแผนที่)
7°00′N 39°30′E﻿ / ﻿7.0°N 39.5°E﻿ / 7.0; 39.5﻿ (Afar hotspot), w= .2 az= 030° ±15° rate= 16 ±8 mm/yr
อาจเกี่ยวข้องกับ Afar Triple Junction, 30 Ma.
จุดร้อนแคเมอรูน (17)
2°00′N 5°06′E﻿ / ﻿2.0°N 5.1°E﻿ / 2.0; 5.1﻿ (Cameroon hotspot), w= .3 az= 032° ±3° rate= 15 ±5 mm/yr
จุดร้อนมาเดรา (48)
32°36′N 17°18′W﻿ / ﻿32.6°N 17.3°W﻿ / 32.6; -17.3﻿ (Madeira hotspot), w= .3 az= 055° ±15° rate= 8 ±3 mm/yr
จุดร้อนคะแนรี่ (18)
28°12′N 18°00′W﻿ / ﻿28.2°N 18.0°W﻿ / 28.2; -18.0﻿ (Canary hotspot), w= 1 az= 094° ±8° rate= 20 ±4 mm/yr
จุดร้อนนิวอิงแลนด์ (28)
29°24′N 29°12′W﻿ / ﻿29.4°N 29.2°W﻿ / 29.4; -29.2﻿ (Great Meteor hotspot), w= .8 az= 040° ±10°
จุดร้อนกาบูเวร์ดี (19)
16°00′N 24°00′W﻿ / ﻿16.0°N 24.0°W﻿ / 16.0; -24.0﻿ (Cape Verde hotspot), w= .2 az= 060° ±30°
จุดร้อนเซียร์ราลีโอน
จุดร้อนเซนต์เฮเลนา (34)
16°30′S 9°30′W﻿ / ﻿16.5°S 9.5°W﻿ / -16.5; -9.5﻿ (St. Helena hotspot), w= 1 az= 078° ±5° rate= 20 ±3 mm/yr
จุดร้อนกอฟ (49), at 40°19' S 9°56' W.
40°18′S 10°00′E﻿ / ﻿40.3°S 10.0°E﻿ / -40.3; 10.0﻿ (Gough hotspot), w= .8 az= 079° ±5° rate= 18 ±3 mm/yr
จุดร้อนทริสตัน (42), at 37°07′ S 12°17′ W.
37°12′S 12°18′W﻿ / ﻿37.2°S 12.3°W﻿ / -37.2; -12.3﻿ (Tristan hotspot)
จุดร้อนเวม่า (ภูเขาทะเลเวม่า, 43), at 31°38' S 8°20' E.
32°06′S 6°18′W﻿ / ﻿32.1°S 6.3°W﻿ / -32.1; -6.3﻿ (Vema hotspot)
อาจเกี่ยวข้องกับParaná and Etendeka traps (c. 132 Ma) through the Walvis Ridge.
จุดร้อนดิสโคฟเวอรี่ (50) (ภูเขาใต้ทะเลดิสโคฟเวอรี่)
43°00′S 2°42′W﻿ / ﻿43.0°S 2.7°W﻿ / -43.0; -2.7﻿ (Discovery hotspot), w= 1 az= 068° ±3°
จุดร้อนบูเว (51)
54°24′S 3°24′E﻿ / ﻿54.4°S 3.4°E﻿ / -54.4; 3.4﻿ (Bouvet hotspot)
จุดร้อนโชน่า (27)
51°24′S 1°00′W﻿ / ﻿51.4°S 1.0°W﻿ / -51.4; -1.0﻿ (Shona hotspot), w= .3 az= 074° ±6°
จุดร้อนเรอูนียง (33)
21°12′S 55°42′E﻿ / ﻿21.2°S 55.7°E﻿ / -21.2; 55.7﻿ (Réunion hotspot), w= .8 az= 047° ±10° rate= 40 ±10 mm/yr
อาจเกี่ยวข้องกับ Deccan Traps (main events: 68.5–66 Ma)
จุดร้อนคอโมโรส (21)
11°30′S 43°18′E﻿ / ﻿11.5°S 43.3°E﻿ / -11.5; 43.3﻿ (Comoros hotspot), w= .5 az=118 ±10° rate=35 ±10 mm/yr
รายชื่อจุดร้อน > แผ่นแอนตาร์กติกา

จุดร้อนมาริออน (25)
46°54′S 37°36′E﻿ / ﻿46.9°S 37.6°E﻿ / -46.9; 37.6﻿ (Marion hotspot), w= .5 az= 080° ±12°
จุดร้อนโครเซ็ท (52)
46°06′S 50°12′E﻿ / ﻿46.1°S 50.2°E﻿ / -46.1; 50.2﻿ (Crozet hotspot), w= .8 az= 109° ±10° rate= 25 ±13 mm/yr
อาจเกี่ยวข้องกับ Karoo-Ferrar geologic province (183 Ma)
จุดร้อนเคอร์กูเลน (20)
49°36′S 69°00′E﻿ / ﻿49.6°S 69.0°E﻿ / -49.6; 69.0﻿ (Kerguelen hotspot), w= .2 az= 050° ±30° rate= 3 ±1 mm/yr
อีล เซน-พอล and อีล-อัมสเตอร์ดัม อาจเป็นส่วนหนึ่งของจุดร้อนเคอร์กูเลน (เซนต์ปอลอาจไม่ใช่จุดร้อนอีกแห่ง)
Related maybe to the Kerguelen Plateau (130 Ma)
จุดร้อนเฮิร์ด (53)
53°06′S 73°30′E﻿ / ﻿53.1°S 73.5°E﻿ / -53.1; 73.5﻿ (Heard hotspot), w= .2 az= 030° ±20°
จุดร้อนเบลเลนี (2)
67°36′S 164°48′E﻿ / ﻿67.6°S 164.8°E﻿ / -67.6; 164.8﻿ (Balleny hotspot), w= .2 az= 325° ±7°
จุดร้อนเอเรบัส (54)
77°30′S 167°12′E﻿ / ﻿77.5°S 167.2°E﻿ / -77.5; 167.2﻿ (Erebus hotspot)
รายชื่อจุดร้อน > แผ่นอเมริกาใต้

จุดร้อนทรินเดด (41)
20°30′S 28°48′W﻿ / ﻿20.5°S 28.8°W﻿ / -20.5; -28.8﻿ (Trindade hotspot), w= 1 az= 264° ±5°
จุดร้อนฟอร์นันโด (9)
3°48′S 32°24′W﻿ / ﻿3.8°S 32.4°W﻿ / -3.8; -32.4﻿ (Fernando hotspot), w= 1 az= 266° ±7°
อาจเกี่ยวข้องกับ Central Atlantic Magmatic Province (c. 200 Ma)
จุดร้อนอัสเซนชัน (55)
7°54′S 14°18′W﻿ / ﻿7.9°S 14.3°W﻿ / -7.9; -14.3﻿ (Ascension hotspot)
รายชื่อจุดร้อน > แผ่นอเมริกาเหนือ

จุดร้อนเบอร์มิวดา (56)
32°36′N 64°18′W﻿ / ﻿32.6°N 64.3°W﻿ / 32.6; -64.3﻿ (Bermuda hotspot), w= .3 az= 260° ±15°
จุดร้อนเยลโลว์สโตน (44)
44°30′N 110°24′W﻿ / ﻿44.5°N 110.4°W﻿ / 44.5; -110.4﻿ (Yellowstone hotspot), w= .8 az= 235° ±5° rate= 26 ±5 mm/yr
อาจเกี่ยวข้องกับ Columbia River Basalt Group (17–14 Ma).
จุดร้อนเรตอน (32)
36°48′N 104°06′W﻿ / ﻿36.8°N 104.1°W﻿ / 36.8; -104.1﻿ (Raton hotspot), w= 1 az= 240°±4° rate= 30 ±20 mm/yr
จุดร้อนอนาฮิม (45)
52°54′N 123°44′W﻿ / ﻿52.900°N 123.733°W﻿ / 52.900; -123.733﻿ (Anahim hotspot) (Nazko Cone)
รายชื่อจุดร้อน > แผ่นออสเตรเลีย

จุดร้อนลอร์ด โฮเว่ (22)
34°42′S 159°48′E﻿ / ﻿34.7°S 159.8°E﻿ / -34.7; 159.8﻿ (Lord Howe hotspot), w= .8 az= 351° ±10°
จุดร้อนแทสมาทิด (39)
40°24′S 155°30′E﻿ / ﻿40.4°S 155.5°E﻿ / -40.4; 155.5﻿ (Tasmanid hotspot), w= .8 az= 007° ±5° rate= 63 ±5 mm/yr
จุดร้อนออสเตรเลียตะวันออก (30)
40°48′S 146°00′E﻿ / ﻿40.8°S 146.0°E﻿ / -40.8; 146.0﻿ (East Australia hotspot), w= .3 az= 000° ±15° rate= 65 ±3 mm/yr
รายชื่อจุดร้อน > แผ่นนัซกา

จุดร้อนฆวน เฟร์นันเดช (16)
33°54′S 81°48′W﻿ / ﻿33.9°S 81.8°W﻿ / -33.9; -81.8﻿ (Juan Fernández hotspot), w= 1 az= 084° ±3° rate= 80 ±20 mm/yr
จุดร้อนซาน ฟีลิกซ์ (36)
26°24′S 80°06′W﻿ / ﻿26.4°S 80.1°W﻿ / -26.4; -80.1﻿ (San Felix hotspot), w= .3 az= 083° ±8°
จุดร้อนอีสเทอร์ (7)
26°24′S 106°30′W﻿ / ﻿26.4°S 106.5°W﻿ / -26.4; -106.5﻿ (Easter hotspot), w= 1 az= 087° ±3° rate= 95 ±5 mm/yr
จุดร้อนกาลาปากอส (10)
0°24′S 91°36′W﻿ / ﻿0.4°S 91.6°W﻿ / -0.4; -91.6﻿ (Galápagos hotspot)
แผ่นนัซกา, w= 1 az= 096° ±5° rate= 55 ±8 mm/yr
แผ่นโคโคส, w= .5 az= 045° ±6°
อาจเกี่ยวข้องกับ Caribbean large igneous province (main events: 95–88 Ma).
รายชื่อจุดร้อน > แผ่นแปซิฟิก

จุดร้อนหลุยส์วิลลี่ (23)
53°36′S 140°36′W﻿ / ﻿53.6°S 140.6°W﻿ / -53.6; -140.6﻿ (Louisville hotspot), w= 1 az= 316° ±5° rate= 67 ±5 mm/yr
อาจเกี่ยวข้องกับ Ontong Java Plateau (125–120 Ma).
จุดร้อนฟาวเดชั่น/Ngatemato seamounts (57)
37°42′S 111°06′W﻿ / ﻿37.7°S 111.1°W﻿ / -37.7; -111.1﻿ (Foundation hotspot), w= 1 az= 292° ±3° rate= 80 ±6 mm/yr
จุดร้อนแมคโดนัลด์ (24)
29°00′S 140°18′W﻿ / ﻿29.0°S 140.3°W﻿ / -29.0; -140.3﻿ (Macdonald hotspot), w= 1 az= 289° ±6° rate= 105 ±10 mm/yr
ฟรีวิเดนท์ เทียร์ แบงค์ (58)
25°36′S 143°18′W﻿ / ﻿25.6°S 143.3°W﻿ / -25.6; -143.3﻿ (North Austral hotspot), w= (1.0) azim= 293° ± 3° rate= 75 ±15 mm/yr
จุดร้อนอะลาโก้ (ภูเขาทะเลอะลาโก้, 59)
23°24′S 150°42′W﻿ / ﻿23.4°S 150.7°W﻿ / -23.4; -150.7﻿ (Arago hotspot), w= 1 azim= 296° ±4° rate= 120 ±20 mm/yr
จุดร้อนมาเรีย (Îles Maria, 60)
20°12′S 153°48′W﻿ / ﻿20.2°S 153.8°W﻿ / -20.2; -153.8﻿ (Maria/Southern Cook hotspot), w= 0.8 az= 300° ±4°
จุดร้อนซามัว (35)
14°30′S 168°12′W﻿ / ﻿14.5°S 168.2°W﻿ / -14.5; -168.2﻿ (Samoa hotspot), w= .8 az= 285°±5° rate= 95 ±20 mm/yr
จุดร้อนคราว์น (ภูเขาใต้ทะเลคราว์น, 61)
26°54′S 114°36′W﻿ / ﻿26.9°S 114.6°W﻿ / -26.9; -114.6﻿ (Crough hotspot), w= .8 az= 284° ± 2°
จุดร้อนพิทคาร์น (31)
25°24′S 129°18′W﻿ / ﻿25.4°S 129.3°W﻿ / -25.4; -129.3﻿ (Pitcairn hotspot), w= 1 az= 293° ±3° rate= 90 ±15 mm/yr
Society/Tahiti hotspot (38)
18°12′S 148°24′W﻿ / ﻿18.2°S 148.4°W﻿ / -18.2; -148.4﻿ (Society hotspot), w= .8 az= 295°±5° rate= 109 ±10 mm/yr
จุดร้อนมาร์เควสแซส (26)
10°30′S 139°00′W﻿ / ﻿10.5°S 139.0°W﻿ / -10.5; -139.0﻿ (Marquesas hotspot), w= .5 az= 319° ±8° rate= 93 ±7 mm/yr
จุดร้อนหมู่เกาะแคโรไลน์ (4)
4°48′N 164°24′E﻿ / ﻿4.8°N 164.4°E﻿ / 4.8; 164.4﻿ (Caroline hotspot), w= 1 az= 289° ±4° rate= 135 ±20 mm/yr
จุดร้อนฮาวาย (12)
19°00′N 155°12′W﻿ / ﻿19.0°N 155.2°W﻿ / 19.0; -155.2﻿ (Hawaii hotspot), w= 1 az= 304° ±3° rate= 92 ±3 mm/yr
จุดร้อนโซคอร์โร่ (37)
19°00′N 111°00′W﻿ / ﻿19.0°N 111.0°W﻿ / 19.0; -111.0﻿ (Socorro)
จุดร้อนกัวดาลูป (11)
27°42′N 114°30′W﻿ / ﻿27.7°N 114.5°W﻿ / 27.7; -114.5﻿ (Guadalupe hotspot), w= .8 az= 292° ±5° rate= 80 ±10 mm/yr
จุดร้อนค็อบ (5)
46°00′N 130°06′W﻿ / ﻿46.0°N 130.1°W﻿ / 46.0; -130.1﻿ (Cobb hotspot), w= 1 az= 321° ±5° rate= 43 ±3 mm/yr
จุดร้อนโบวี่ (3)
53°00′N 134°48′W﻿ / ﻿53.0°N 134.8°W﻿ / 53.0; -134.8﻿ (Bowie hotspot), w=.8 az= 306° ±4° rate= 40 ±20 mm/yr
ตำแหน่งจุดร้อนบนโลก
ติรุวิตางกูร์

ราชอาณาจักรแตรวันคอร์ (อังกฤษ: Kingdom of Travancore, /ˈtrævənkɔːr/) หรือ ราชอาณาจักรติรุวิตางกูร์ (อักษรโรมัน: Thiruvithamkoor) เป็นราชอาณาจักรในอินเดียระหว่างปี 1729 ถึง 1949 ปกครองโดยราชวงศ์ติรุวิตางกูร์วรรมา มีราชธานีอยู่ที่ปัทมานภาปุรัม และต่อมาย้ายไปติรุวนันตปุรัม ในยุครุ่งเรืองสูงสุด อาณาจักรกินพื้นที่ที่ปัจจุบันคือส่วนใหญ่ของรัฐเกรละ และพื้นที่ตอนใต้สุดของรัฐทมิฬนาฑู (แถบกันยากุมารี) และยังมีดินแดนแทรกของตัจจุไตยะไกมาฬ ซึ่งคือพื้นที่ของกูฏัลมาณิกยังเกษตรัง ในเมืองอิริญญาลกุฏะของราชอาณาจักรโกจจิที่อยู่ติดกัน ในภายหลัง พื้นที่ของตังกัศเศริของนครโกลลัง และอัญจุเตงู ใกล้กับอาริงัลในอำเภอติรุวนันตปุรัม กลายมาเป็นอาณานิคมอของอังกฤษ และเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมะละบาร์จนถึง 30 มิถุนายน 1927 และ อำเภอตุรเนลเวลี ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 1927 ติรุวิตางกูร์รวมเข้ากับรัฐมหาราชาโกจจิที่อยู่ติดกัน กลายเป็นติรุวิตางกูร์-โกจจิในปี 1950 และได้มีการโอนย้ายหมู่บ้านที่พูดภาษาทมิฬเป็นหลัก 5 หมู่บ้านแก่รัฐมัทราสในปี 1956 ภูมิภาคที่พูดภาษามลยาฬัมที่เหลือนี้ได้รวมเข้ากับอำเภอมะละบาร์ (ยกเว้นหมู่เกาะลักษทวีป และ มินิกอย) กับอำเภอกสรโกฏ ในกานาราใต้ ของรัฐมัทราส กลายเป็นรัฐเกรละซึ่งพูดภาษามลยาฬัมเป็นหลักร่วมกัน ในวันที่ 1 พฤศจิกายน 1956 ภายใต้รัฐบัญญัติการจัดการรัฐของรัฐบาลอินเดีย จนถึงปัจจุบัน
ราชามารตาณฏะ วรรมา สืบทอดรัฐฟิวดอลขนาดเล็กที่ชื่อเวนาท มาในปี 1723 และได้สร้างรัฐขึ้นมาจนเป็นรัฐติรุวิตางกูร์ที่มีอำนาจมากในอินเดียใต้ ราชาเป็นผู้นำรัฐรบกับชาวดัตช์ในปี 1739–46 และยุทธการที่โกลาเชล ที่ซึ่งดัตช์พ่ายแพ้ ถือเป็นครั้งแรกที่ยุทธการแบบตะวันตกพ่ายให้กับการรบกับชนพื้นเมืองในเอเชีย จากนั้นราชามารตาณฏะยังได้รบชนะและผนวกรวมรัฐต่าง ๆ เข้ามา รวมถึงซาโมรินซึ่งเป็นรัฐที่แข็งแกร่งที่สุดในแถบโกชิโกเฏในการรบที่ปุรรกาฏในปี 1755
ในต้นศตวรรษที่ 19 รัฐกลายมาเป็นรัฐมหาราชาภายใต้บริติชราช และมีการปรับปรุงพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมครั้งใหญ่ในสมัยของจิตติระ ติรุนาฬ พลราม วรรมา จนเป็นรัฐที่มีการพัฒนาสูงสุดแห่งหนึ่งในปกครองของบริติชอินเดีย ในปี 1903–1904 รายได้ของรัฐอยู่ที่ 1,02,01,900 รูปี
ถนนข้าวสาร

|  ถนนข้าวสาร |
| --- | --- |
th
ถนนข้าวสาร
ข้อมูลของเส้นทาง
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2435–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ: ถนนจักรพงษ์  ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ปลายทางทิศตะวันออกเฉียงใต้: ถนนตะนาว ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ถนนข้าวสาร (อักษรโรมัน: Thanon Khao San) เป็นถนนในท้องที่แขวงตลาดยอด เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีระยะทางเริ่มตั้งแต่ถนนจักรพงษ์หน้าวัดชนะสงคราม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงถนนตะนาวใกล้สี่แยกคอกวัว
ประวัติ

ถนนข้าวสารเป็นถนนที่สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2435 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยกรมโยธาธิการได้กราบบังคมทูลให้ตัดถนนตรอกข้าวสาร เริ่มตั้งแต่ถนนหน้าวัดชนะสงคราม (ซึ่งได้นามว่าถนนชนะสงคราม) ตัดมาทางตะวันออกตามตรอกข้าวสารแล้วสร้างสะพานข้ามคลองมาบรรจบกับถนนเฟื่องนครตอนหน้าสวนหลวงตึกดิน พระราชทานนามถนนตามเดิมว่า "ถนนข้าวสาร"
ถนนข้าวสารเดิมเป็นย่านเก่าตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 เป็นตรอกที่ขายข้าวสาร เป็นแหล่งค้าขายข้าวสารที่ใหญ่ที่สุดของเขตพระนคร ซึ่งข้าวสารจำนวนมากจะถูกขนส่งมาจากฉางข้าวหลวง สะพานช้างโรงสี ริมคลองคูเมืองเดิม หรือ ปัจจุบันก็คือ คลองหลอด เลียบมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้นที่ท่าเรือบางลำพู เพื่อนำข้าวมาขายให้แก่ชาวบ้านในชุมชนต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ นอกจากนี้ก็ยังขายถ่านหุงข้าว ของชำ โดยถัดออกไป 1 ถนน จะเป็นคลองที่เชื่อมต่อมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา มีการค้าขายข้าวสารมากมายจึงเรียกว่าตรอกข้าวสาร (เพราะขนาดเล็ก) ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นถนนข้าวสาร หลังจากนั้นก็เริ่มเกิดชุมชนขึ้น และขยับขยายต่อไป ต่อมาเริ่มมีร้านขายของมากขึ้น เช่นร้านขายของเล่น อย่างลูกข่าง ร้านขายก๋วยเตี๋ยวเรือ
ต่อมาความเป็นอยู่ของชุมชนแห่งนี้เริ่มเปลี่ยนไป เมื่อมีนักท่องเที่ยวต่างประเทศเข้ามาในช่วงปี พ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นปีแห่งการเฉลิมฉลองกรุงเทพมหานครครบรอบ 200 ปี ได้เข้ามาเช่าห้องพักอาศัยเพื่อเที่ยวชมเมืองหลวงของไทยในช่วงเทศกาลสำคัญนี้ และเริ่มมีฝรั่งเข้ามามาถ่ายภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด โดยมีทีมงานกองถ่ายมาอยู่กันจำนวนมาก ที่มาเช่าที่ เช่าเกสเฮาส์ ซึ่งตอนนั้นยังไม่มี ก็ต้องเช่าจากบ้านที่อยู่แถวนั้นซึ่งใช้แบ่งเช่า จึงเป็นที่มาของเกสเฮาส์ เกสต์เฮ้าส์ของชาวต่างชาติเริ่มมีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2528-2529 ระยะหลังเริ่มมีคนเข้ามาเรื่อย ๆ จนกลายเป็นศูนย์รวมของพวกแบ็คแพ็กเกอร์ที่มาท่องเที่ยวประเทศไทย จนเป็นที่โด่งดังในที่สุด ก่อนที่จะมาปรับเปลี่ยนรูปแบบอีกทีในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมากลายเป็นย่านบันเทิงยามราตรีที่สำคัญของกรุงเทพฯ
ถนนข้าวสารถือเป็นถนนที่ได้รับความนิยมในการเล่นน้ำในวันสงกรานต์ที่คลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวต่างชาติจากทั่วทุกมุมโลก การเล่นสงกรานต์บนถนนข้าวสารเริ่มเมื่อประมาณ พ.ศ. 2533 เนื่องจากที่ถนนข้าวสารนี้เป็นแหล่งที่พักอาศัยชั่วคราว หรือที่เรียกว่าเกสต์เฮ้าส์ ดังนั้นประเพณีการเล่นน้ำสงกรานต์ของคนไทยจึงถูกใจนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศที่มาพักในถนนข้าวสารเป็นอย่างมาก โดยการเล่นสงกรานต์ถนนข้าวสารในช่วงแรก ๆ ก็เป็นแต่เพียงเล่นสาดน้ำกันธรรมดาเท่านั้น
แต่เทศกาลสงกรานต์นี้มาโด่งดังในช่วง พ.ศ. 2542-2543 โดยนอกจากการเล่นสาดน้ำเป็นปกติแล้ว ก็ยังมีทั้งการจัดกิจกรรม มีเวทีการแสดง มีสปอนเซอร์เข้ามาสนับสนุน จากแต่ก่อนที่คนเล่นต้องเตรียมน้ำเตรียมแป้งมาเล่นกันเอง และมีน้ำเตรียมไว้ให้เล่นตามจุดต่าง ๆ ด้วย
ช่วงปี พ.ศ. 2563 มีการระบาดของไวรัสโควิด-19 ทำให้การจัดงานเทศกาลสงกรานต์ต้องยกเลิกไปและปี 2566 ถนนข้าวสารกลับมาจัดงานสงกรานต์ในรอบ 3 ปี
การค้า

อเล็กซ์ การ์แลนด์ (Alex Garland) เจ้าของบทประพันธ์ เรื่อง The Beach เคยให้คำนิยามถนนสายนี้ ในรายการวิทยุ BBC-Radio 1 ไว้อย่างน่าสนใจว่า "จะมีที่ไหนหนอที่มี คนสารพัดชาติมารวมตัวกันที่นี่ ที่ถนนข้าวสาร ถนนที่เพียบไปด้วยเรื่องเหลือเชื่อ เพราะที่นี่คุณจะหาเทปผีจากวงดังวงไหนก็ได้ในโลก มีที่พักราคาถูก"
สำหรับเกสเฮ้าส์และโฮสเท็ลที่มีชื่อเสียงมาช้านานและเป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวประเภทแบกเป้ต่างประเทศเป็นอย่างดีจะมีอยู่ไม่กี่แห่ง ได้แก่ TOP GUEST HOUSE ที่ตั้งอยู่ข้างตรอกสวัสดี และ BONNY GUEST HOUSE ซึ่งเป็นเกสเฮ้าส์แห่งแรกของถนนข้าวสารที่ได้รับความนิยมมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวทั่วโลกทีเดียว ราคาค่าเช่าห้องค้างคืนตามเกสเฮ้าส์ต่าง ๆ จะถูกมาก ถูกกว่าไปพักตามโรงแรมหรู ๆ คือราคาค่าห้องเริ่มตั้งแต่ 100 บาทไปจนถึง 500-600 บาทต่อวัน แต่ก็จะอยู่กันเป็นเดือน ๆ แต่คิดค่าเช่าเป็นรายวัน ราคาที่ว่านี้ขึ้นอยู่กับสภาพของแต่ละสถานที่ที่เปิดให้บริการ อย่างไรก็ดี ในปัจจุบันมีโรงแรมขนาดกลางมาเปิดเพิ่มมากขึ้น
ถนนข้าวสารเป็นย่านการค้าทั้งกลางวันและกลางคืนที่มีสินค้ามากมายเช่น ร้านขายอาหารพร้อมกิน ตั้งแต่อาหารฝรั่งเศส อาหารอินเดีย อาหารอิตาลี และอาหารไทยยอดนิยมอย่างผัดไทย และปอเปี๊ยะ
กิจการบริการที่พักจะหนีไม่พ้น ร้านอาหาร โทรศัพท์ทางไกล ไปจนถึงการให้บริการรับแลกเปลี่ยนสกุลเงินต่างประเทศ แม้ว่าบรรดาเกสต์เฮ้าส์ทั้งหลาย จะมีบริการครบวงจรให้ลูกค้า แต่ก็ยังมีร้านอินเทอร์เน็ตราคาถูก 50 สตางค์ต่อนาที หรือแม้แต่บาร์เบียร์ โดยมีร้านเช่า-ขายหนังสือมือสอง ร้านเสื้อผ้า รับบริการถักผม และร้านขายของพื้นเมือง
ร้านเสื้อผ้าที่ข้าวสารนี้ก็มีให้เลือกหา ตั้งแต่ร้านผ้าไหมชั้นดีไปจนถึงเสื้อยืดคอกลมตราห่านราคาประหยัด เสื้อผ้ายอดนิยมที่เห็นวางขายกันมากที่สุด ก็เป็นเสื้อผ้าเนื้อบางประเภท กางเกงเล ผ้าบาติก เสื้อผ้าฝ้าย มีกางเกงนักมวยและผ้าถุงแบบสำเร็จรูปให้เลือกสารพัดสี
ในช่วงเวลาปกติ มีรายการการคาดการณ์นักท่องเที่ยวต่อวันบริเวณรอบ ๆ ถนนข้าวสารไว้ราว 15,000 ถึง 20,000 คนต่อวัน และอาจสูงถึง 50,000 คนในช่วงเวลาเทศกาลต่าง ๆ เช่น เทศกาลสงกรานต์ และเทศกาลปีใหม่ เป็นต้น
ถนนข้าวสารในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ถนนข้าวสาร เป็นสถานที่ที่ได้รับความนิยมจากวงการภาพยนตร์และเพลงทั้งจากชาวต่างประเทศและคนไทยเอง ซึ่งมักจะมาถ่ายทำกันที่ถนนข้าวสารนี้ ภายหลังจึงได้มีการเปิดเกสท์เฮาส์และโรงแรมราคาประหยัด ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก สถานบันเทิง ตลอดแนวถนนข้าวสาร เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทยเพิ่มมากขึ้น