stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอโกโนมิยากิ
แบบคันไซ

โอโกโนมิยากิแบบคันไซหรือแบบโอซากะนั้นเป็นโอโกโนมิยากิขนาดเท่าจานและแพร่หลายที่สุดในญี่ปุ่น ทำมาจากแป้งสาลี ฮ่วยซัว (พืชตระกูลมันเทศ) น้ำหรือซุปดาชิ ไข่ กะหล่ำปลีหั่น และมักจะใส่ส่วนผสมอื่น ๆ อย่างหัวหอมเขียว เนื้อ (มักเป็นเนื้อหมูหั่นบาง ๆ) ปลาหมึก ปลาหมึกเล็ก ผัก กิมจิ หรือชีสลงไปด้วย โอโกโนมิยากิมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับไข่เจียวหรือแพนเค้กเพราะมีรูปร่างคล้ายกัน บางครั้งก็ถูกเรียกว่า "พิซซาญี่ปุ่น" หรือ "อาหารจิตวิญญาณของโอซากะ"
ร้านโอโกโนมิยากิบางแห่งเป็นร้านที่ลูกค้าจะต้องย่างด้วยตัวเอง โดยพนักงานจะเสิร์ฟถ้วยวัตถุดิบให้ลูกค้าเลือกและนำไปย่างเองบนแผ่นกระทะร้อน (เท็ปปังยากิ) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารแบบที่พ่อครัวจะทำโอโกโนมิยากิตรงหน้าลูกค้าเลย
กล่าวกันว่า โอโกโนมิยากิมีจุดกำเนิดที่โอซากะ มีลักษณะการเตรียมคล้ายแพนเค้ก โดยนำแป้งและวัตถุดิบต่าง ๆ ไปย่างบนกระทะร้อนก่อนที่จะหั่นแบ่งเป็นส่วน แต่งหน้าโอโกโนมิยากิที่ทำเสร็จแล้วด้วยซอสโอโกโนมิยากิ/โอตาฟูกุ สาหร่ายทะเล ปลาคัตสึโอะแห้ง มายองเนสญี่ปุ่น และขิงป่น
แบบฮิโรชิมะ

ส่วนผสมของโอโกโนมิยากิที่ฮิโรชิมะจะแบ่งออกเป็นชั้น ๆ ไม่ได้รวมกันเหมือนกับแถบคันไซ แต่ละชั้นส่วนใหญ่จะแบ่งเป็นแป้ง กะหล่ำปลี หมู และส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ปลาหมึกหรือชีส บางครั้งก็มีการนำเส้นมาผสมด้วย และมีการโรยด้วยไข่ทอด ส่วนใหญ่จะตกแต่งด้วยซอสโอโกโนมิยากิ
ที่ฮิโรชิมะจะใส่กะหล่ำปลีประมาณ 3-4 เท่าของที่ใส่ในโอซากะ แต่ละชั้นของโอโกโนมิยากิจะแตกต่างกันเล็กน้อยขึ้นกับแบบฉบับของพ่อครัวแต่ละคน และวัตถุดิบก็มักจะขึ้นกับความต้องการของลูกค้า บางครั้งก็เรียกว่า ฮิโรชิมายากิ หรือ ฮิโรชิมาโอโคโนมิ
ประวัติ

เทกิชู โมโตยามะ นักวิจัยอาหารของญี่ปุ่นเผยว่า อาหารแผ่นบางที่ชื่อ ฟูโนยากิ (麩の焼き) อาจจะเป็นต้นแบบของโอโกโนมิยากิ แม้จะไม่ค่อยมีส่วนผสมที่ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิเลยก็ตาม คำว่า ฟูโนยากิ ปรากฏในหลักฐานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จากงานเขียนของเซ็ง โนะ ริกีว พ่อค้าชงชาผู้มีชื่อเสียง (แต่บ้างก็ว่าเป็นเพียงคำบอกเล่าเท่านั้น) โดยมีการใช้แป้งเปียกในการทำ แม้ในช่วงปลายของยุคเอโดะ ฟูโนยากิ จะหมายถึงแผ่นแป้งบางทามิโซะแล้วนำไปอบที่เตา
นักวิจัยโมโตยามะเผยว่า หลังจากนั้นก็มีการดัดแปลงจนอยู่ในรูปอาหารที่เรียกว่า เนริอัง (練餡) หรือแผ่นถั่วหวาน จากนั้นก็ถูกเรียกว่า กินสึบะ (銀つば) ที่เกียวโตและโอซากะ และเมื่ออาหารนี้เผยแพร่ไปถึงเอโดะ (โตเกียว) อาหารนี้ก็ถูกเรียกว่า คินสึบะ (金つば)
ในยุคเมจิ ขนมชนิดนี้ถูกนำไปขายที่ร้านขายขนมแบบ ดางาชิยะ (駄菓子屋) และมีชื่อเรียกว่า โมจิยากิ แต่หลังจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต พ.ศ. 2466 เมื่อผู้คนไม่มีสิ่งบันเทิงใจ ก็เกิดแนวคิดทำอาหารชนิดนี้เพื่อฆ่าเวลา
ต่อมาที่เกียวโต ย่านอิซเซ็งโยโชกุ (一銭洋食) หรือย่านอาหารตะวันตกหนึ่งเซน ในช่วงเริ่มต้นของยุคไทโช ก็เริ่มมีการคิดค้นโอโกโนมิยากิฉบับแรกขึ้น
ดูเพิ่ม

ทาโกยากิ
เท็ปปังยากิ
อาหารญี่ปุ่น
โจ ฮยอนแจ

| โจ ฮย็อนแจ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 (44 ปี) โจ ฮย็อนแจ
อาชีพ: นักแสดง
โจ ฮย็อนแจ (เกาหลี: 조현재; ฮันจา: 趙顯宰; อาร์อาร์: Jo Hyeon-jae; เอ็มอาร์: Cho Hyǒn-chae) เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์สัญชาติเกาหลีใต้ ที่มีชื่อเสียงจากละครซ๊รี่ส์เกาหลีหลายเรื่องโดยเฉพาะเรื่อง ซอดองโย สายใยรักสองแผ่นดิน
ประวัติ

โจ ฮย็อนแจ มีชื่อเล่นว่า แจ เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันอายุ 37 ปี จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมียงจี (Myungji University) และมหาวิทยาลัยดันกุก (Dangook University) หลังจบการศึกษา เขาได้เข้าสู่วงการบันเทิงเป็นครั้งแรกในละครทีวีที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในครอบครัวเรื่อง ฟาเธอร์ แอนด์ ซัน เมื่อปี พ.ศ. 2544 จากนั้นได้รับการจับตามองในฐานะ ดาวรุ่ง ดวงใหม่ในวงการบันเทิงเกาหลีใต้
ปี พ.ศ. 2545 รัศมีดาราโจ ฮย็อนแจเริ่มเข้าตาผู้กำกับฯ หลายๆคน ภายหลังรับบทแจ้าชายรัชทายาทในละครชุด ลูกผู้ชายหัวใจพยัคฆ์ (Dae-Mang) ถัดมาปี พ.ศ. 2546 เขาแจ้งเกิดเต็มตัวจากละครดราม่า รักปิดผนึก (Love Letter) ผลงานการแสดงทั้ง 2 เรื่องนี้ ทำให้ผู้กำกับฯ ลี เกิดความรู้สึกชื่นชมความสามารถของ โจ ฮย็อนแจ จนกระทั่งหลายปีต่อมาจึงตัดสินใจชักชวนให้มาลองสวมบทพระเอกในละคร ซอดองโย สายใยรักสองแผ่นดิน
ปี พ.ศ. 2547 โจ ฮย็อนแจ ก้าวขึ้นมาแสดงร่วมกับ คิม แต-ฮี นางเอกขวัญใจชาวเกาหลีในละครแนวสายลับ จิ้งจอกเก้าหาง (Gu-Mi-Ho) และลงทุนเล่นฉากบู๊ด้วยตัวเองจนกระดูกซี่โครงหัก ในปี พ.ศ. 2548 เว็บไซต์ละครชุดที่ฉายในวันเสาร์-อาทิตย์ Only You ของสถานีเอสบีเอสเกือบล่ม เพราะมีแฟนละครของโจ ฮย็อนแจเปิดเข้าไปดูรูปจากฉากหนึ่งที่เขาเล่นในละครเรื่องนี้ ซึ่งต้องถอดเสื้อเผยกล้าม
นอกจากนั้น โจ ฮย็อนแจ ยังเป็นดาราเกาหลีใต้ไม่กี่คนที่ไปประสบความสำเร็จในประเทศญี่ปุ่น โดยขณะนี้ บริษัท ไอเอ็มเอกซ์ ซึ่งเป็นต้นสังกัดที่ทำให้พระเอกซุปเปอร์สตาร์เกาหลีใต้ เบยองจุน ไปโด่งดังในญี่ปุ่น ได้เข้ามารับหน้าที่เป็นตัวแทนรับงานและวางแผนการตลาดในญี่ปุ่นให้กับโจฮุน แจโดยตรง
ในส่วนงานภาพยนตร์ แม้โจ ฮย็อนแจจะรับงานเพียงเรื่องเดียว คือ กลกามหลังราชวงศ์ (Untold Scandal) เมื่อปี พ.ศ. 2546 แต่ก็ทำให้ชื่อเสียงของเขาเป็นที่รู้จักในหมู่ผู้ชื่นชอบดูภาพยนตร์เอเชีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในญี่ปุ่น
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

โจ ฮย็อนแจ มีน้ำหนัก 65 กิโลกรัม ส่วนสูง 180 เซนติเมตร กรุ๊ปเลือด เอ ชอบรับประทานอาหารเกาหลี แต่ไม่ชอบอาหารมัน ชอบสุนัข แต่ไม่ชอบแมว ชอบวันที่ฝนตก ส่วนดนตรีที่ชอบเป็นแนวอาร์แอนด์บี-บัลลาด (R&B และ Ballard) เขาชอบกีฬา ว่ายน้ำ, สควอช, เทนนิส, ปีนเขา, กอล์ฟ, เทนนิส  เครื่องประดับที่ชอบใส่เป็นประจำ คือ หมวก และนาฬิกา สีที่ชอบ สีเบจ ผู้หญิงในอุดมคติชอบผู้หญิงร่าเริง หน้าตายิ้มแย้ม แจ่มใส มีเสียงหัวเราะอยู่เสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นคนยิ้มสวย เพราะรอยยิ้มจะทำให้ดูเป็นคนมีความสุข กระฉับกระเฉงตลอดเวลา
ผลงาน > ภาพยนตร์

GP506 (2008)
Joy of Love (2004) (short internet film)
Untold Scandal (2003)
ผลงาน > ละคร

Four Man (TBA, 2017)
Hospital Ship (MBC, 2017)
Yongpal (SBS, 2015)
King’s Daughter, Soo Baek Hyang (MBC, 2013)
Ad Genius Lee Tae Baek (KBS2, 2013)
49 Days (SBS, 2011)
Three Dads and a Mother (KBS, 2008)
Ballad of Seodong ซอดองโย สายใยรักสองแผ่นดิน
Ballad Of Suh Dong (SBS, 2005)
Only You (SBS, 2005)
Nine Tailed Fox (KBS, 2004)
Shining Days (SBS, 2004)
Star's Echo (MBC/Fuji TV, 2004)
First Love (SBS, 2003)
Love Letter (MBC, 2003)
Daemang (SBS, 2002)
That's Good
Father and Son (SBS, 2001)
Kaist (SBS, 1999)
รางวัล

ดารานำชายยอดเยี่ยมแห่งปี ค.ศ. 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.thaitv3.com/drama/drama.html
http://tv.sbs.co.kr/good/
http://epg.epg.co.kr/star/profile/index.asp?actor_id=7538 เก็บถาวร 2010-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://people.empas.com/people/info/jo/hy/johyunjae/
Electroporation

Electroporation หรือ electropermeabilization เป็นเทคนิคทางอณูชีววิทยาที่ประกบสนามไฟฟ้าเข้ากับเซลล์เพื่อเพิ่มสภาพให้ซึมผ่านได้ของเยื่อหุ้มเซลล์ แล้วทำให้สามารถส่งสารเคมี ยา ชุดอิเล็กโทรด หรือดีเอ็นเอเข้าไปในเซลล์ได้ (เป็นกระบวนการที่เรียกว่า electrotransfer)
ในอณูชีววิทยา กระบวนการนี้มักใช้แปลงพันธุ์แบคทีเรีย ยีสต์ หรือโพรโทพลาสต์ของพืชโดยเพิ่มดีเอ็นเอแปลกปลอมเข้าในเซลล์
เช่น ถ้าผสมแบคทีเรียกับพลาสมิดแล้วนำผ่านกระบวนการนี้ พลาสมิดก็จะเข้าไปในแบคทีเรียได้ ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับว่าต้องการจะส่งอะไรเข้าไป เพราะการใช้เพปไทด์ cell-penetrating peptides หรือการใช้เครื่องทำการแบบ CellSqueeze ก็อาจใช้ได้เหมือนกัน
กระบวนการนี้ทำโดยสร้างศักย์ไฟฟ้า ~8 กิโลโวลต์/ซ.ม. เข้ากับเซลล์ที่แขวนลอยอยู่ในหลอดชนิด electroporation cuvette
ต่อจากนั้น จะต้องระวังในการจัดการเซลล์จนกระทั่งเซลล์แบ่งตัวแล้ว ซึ่งก็จะเกิดเซลล์ใหม่อันมีพลาสมิดที่ต้องการเกิดขึ้นพร้อมกันด้วย
Gene electroporation

ศักย์ไฟฟ้าข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ที่เพิ่มขึ้นอย่างเพียงพอจะทำให้เยื่อหุ้มเซลล์ไม่เสถียร
และสภาพให้ซึมผ่านได้ของเยื่อก็จะเพิ่มขึ้น จึงยังโมเลกุลอันปกติซึมผ่านไม่ได้ให้ซึมผ่านได้
แม้กลไกของ gene electrotransfer จะยังไม่ชัดเจน
แต่ก็ได้แสดงแล้วว่า ดีเอ็นเอจะเข้าไปที่เยื่อหุ้มเซลล์ส่วนที่หันหน้าชนกับแคโทดเท่านั้น โดยต้องผ่านกระบวนการหลายขั้นตอนรวมทั้งการเคลื่อนย้ายดีเอ็นเอผ่านกระบวนการอิเล็กโตรโฟรีซิสไปยังเซลล์
การแทรกดีเอ็นเอเข้าไปที่เยื่อหุ้มเซลล์ การเคลื่อนย้ายทะลุผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ การเคลื่อนไปยังนิวเคลียส การถ่ายโอนดีเอ็นเอข้ามเยื่อหุ้มนิวเคลียส และในขั้นตอนสุดท้าย การแสดงออกของยีน
มีปัจจัยหลายอย่างที่มีผลต่อประสิทธิภาพของการส่งยีนผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ เช่น อุณหภูมิ ลักษณะต่าง ๆ ของศักย์ไฟฟ้า ความเข้มข้นของดีเอ็นเอ สารบัฟเฟอร์ที่ใช้ ขนาดเซลล์ และสมรรถภาพการแสดงออกยีนของเซลล์
สำหรับกระบวนการ gene electrotransfer ในร่างกาย ปัจจัยที่มีผลอื่น ๆ รวมทั้งการแพร่ของดีเอ็นเอผ่านสารเคลือบเซลล์ (extracellular matrix) และคุณสมบัติของเนื้อเยื่อ โดยสภาพนำไฟฟ้าทั่วไปของเนื้อเยื่อก็สำคัญด้วย
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  
Neumann, E; Schaefer-Ridder, M; Wang, Y; Hofschneider, PH (1982). "Gene transfer into mouse lyoma cells by electroporation in high electric fields". The EMBO Journal. 1 (7): 841–5. doi:10.1002/j.1460-2075.1982.tb01257.x. PMC 553119. PMID 6329708.
↑  
Jimbo, Yasutoshi; Sasaki, Daisuke; Ohya, Takashi; Lee, Sunghoon; Lee, Wonryung; Arab Hassani, Faezeh; Yokota, Tomoyuki; Matsuura, Katsuhisa; Umezu, Shinjiro; Shimizu, Tatsuya; Someya, Takao (2021). "An organic transistor matrix for multipoint intracellular action potential recording". Proceedings of the National Academy of Sciences. 118 (39): e2022300118. doi:10.1073/pnas.2022300118. PMID 34544852. S2CID 237584521.
↑  
Chang, Donald C. (2006-09-15), "Electroporation and Electrofusion",  ใน Meyers, Robert A. (บ.ก.), Encyclopedia of Molecular Cell Biology and Molecular Medicine, Wiley-VCH Verlag GmbH & Co. KGaA, doi:10.1002/3527600906.mcb.200300026, ISBN 9783527600908
↑  
Kotnik, T; Miklavcic, D (August 2000). "Analytical description of transmembrane voltage induced by electric fields on spheroidal cells". Biophys J. 79 (2): 670–9. doi:10.1016/S0006-3495(00)76325-9. PMC 1300967. PMID 10920001.
↑  
Sweeney, DC; Weaver, JC; Davalos, RV (January 2018). "Characterization of Cell Membrane Permeability In Vitro Part I: Transport Behavior Induced by Single-Pulse Electric Fields". Technology in Cancer Research & Treatment. 17: 1533033818792491. doi:10.1177/1533033818792491. PMC 6154305. PMID 30236040.
↑  Satkauskas, S; Bureau, MF; Puc, M; Mahfoudi, A; Scherman, D; Miklavcic, D; Mir, LM (February 2002). "Mechanisms of in vivo DNA electrotransfer: respective contributions of cell electropermeabilization and DNA electrophoresis". Molecular Therapy. 5 (2): 133–40. doi:10.1006/mthe.2002.0526. PMID 11829520.
↑  Gehl, J (April 2003). "Electroporation: theory and methods, perspectives for drug delivery, gene therapy and research". Acta Physiologica Scandinavica. 177 (4): 437–47. doi:10.1046/j.1365-201X.2003.01093.x. PMID 12648161. S2CID 16742681.
↑  Miklavcic, D; Beravs, K; Semrov, D; Cemazar, M; Demsar, F; Sersa, G (May 1998). "The importance of electric field distribution for effective in vivo electroporation of tissues". Biophysical Journal. 74 (5): 2152–8. Bibcode:1998BpJ....74.2152M. doi:10.1016/S0006-3495(98)77924-X. PMC 1299558. PMID 9591642.
ภาพแสดงกระบวนการแสดงออกของยีนที่ส่งผ่านพลาสมิดเข้าไปในเซลล์
(1) การเคลื่อนย้ายดีเอ็นเอไปยังเซลล์
(2) การดูดซับดีเอ็นเอเข้าไปที่เยื่อหุ้มเซลล์
(3) การเคลื่อนย้ายทะลุผ่านเยื่อหุ้มเซลล์
(4) การเคลื่อนไปยังนิวเคลียส
(5) การถ่ายโอนดีเอ็นเอผ่านเยื่อหุ้มนิวเคลียส
(6) การแสดงออกของยีน
Geocolus

| Geocolus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: อันดับด้วง Coleoptera
วงศ์:: Histeridae Histeridae
สกุล:: Geocolus Geocolus Wenzel, 1944
สปีชีส์:: Geocolus
ชื่อทวินาม
Geocolus Wenzel, 1944

Geocolus เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Histeridae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ G. caecus
Geniocremnus

| Geniocremnus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: อันดับด้วง Coleoptera
วงศ์:: Curculionidae Curculionidae
สกุล:: Geniocremnus Geniocremnus Kuschel, 1949
สปีชีส์:: Geniocremnus
ชื่อทวินาม
Geniocremnus Kuschel, 1949

Geniocremnus เป็นสกุลของอันดับด้วงที่อยู่ในวงศ์ Curculionidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Geniocremnus angustirostris Blanchard, 1851
Geniocremnus chiliensis (Boheman, 1842)
Geniocremnus laticollis Blanchard, 1851
Geniocremnus villosus Blanchard, 1851
Multi-criteria decision analysis

multi-criteria decision analysis (MCDA) หรือ multi-criteria decision making (MCDM) คือระเบียบวิธีที่ช่วยในการสร้างการตัดสินใจกับการประเมินหลายส่วน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อหาวิธีการที่ชัดเจนในการตอบคำถามเพื่อช่วยในการตัดสินใจ ในปัจจุบันมีหลากหลายวิธีการในการแก้ปัญหาการตัดสินใจ ซึ่งแต่ละวิธีต่างมีความแม่นยำแตกต่างกัน โดยในโจทย์ปัญหาเดียวกัน ใช้วิธีวิเคราะห์แตกต่างกันก็ได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ ความเหมาะสมของเหตุการณ์ และรวมไปถึงความถนัดของผู้เลือก
ตัวอย่างของวิธีการที่ใช้ได้แก่
Analytic hierarchy process (AHP)
Analytic network process (ANP)
Data envelopment analysis
Dominance-based rough set approach (DRSA)
ELECTRE
Inner product space
Goal programming
Value engineering (VE)
Weighted sum model (WSM)
Weighted product model (WPM)
Geochorda

| Geochorda |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา Lamiales
วงศ์:: วงศ์เทียนเกล็ดหอย Plantaginaceae Cham. & Schltdl.
สกุล:: Geochorda Geochorda (Spreng.) Kuntze
สปีชีส์:: Geochorda glechomoides
ชื่อทวินาม
Geochorda glechomoides (Spreng.) Kuntze

Geochorda เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Plantaginaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Geochorda glechomoides.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่บราซิลตอนใต้ถึงอาร์เจนติน่าตะวันออกเฉียงเหนือ
Geobalanus

| Geobalanus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับโนรา Malpighiales
วงศ์:: วงศ์มะพอก Chrysobalanaceae
สกุล:: Geobalanus Geobalanus Small
สปีชีส์:: Geobalanus
ชื่อทวินาม
Geobalanus Small

Geobalanus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Chrysobalanaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา, เม็กซิโกตะวันตกถึงอเมริกากลาง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Geobalanus oblongifolius (Michx.) Small
Geobalanus retifolius (S.F.Blake) Sothers & Prance
Geobalanus riverae (Prance) Sothers & Prance
Geniostemon

| Geniostemon |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์ดอกหรีดเขา Gentianaceae
สกุล:: Geniostemon Geniostemon Engelm. & A.Gray
สปีชีส์:: Geniostemon
ชื่อทวินาม
Geniostemon Engelm. & A.Gray

Geniostemon เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเม็กซิโก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Geniostemon atarjanus B.L.Turner
Geniostemon coulteri Engelm. & A.Gray
Geniostemon gypsophilus B.L.Turner
Geniostemon rotundifolius Rzed. & Calderón
Geniostemon schaffneri Engelm. & A.Gray
Geocaryum

| Geocaryum |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับผักชี Apiales
วงศ์:: วงศ์ผักชี Apiaceae
เผ่า:: Scandiceae Scandiceae
เผ่าย่อย:: Scandicinae Scandicinae
สกุล:: Geocaryum Geocaryum Coss.
สปีชีส์:: Geocaryum
ชื่อทวินาม
Geocaryum Coss.

Geocaryum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แถบแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ยุโรปตะวันออกเฉียงใต้จนถึงตุรกี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Geocaryum capillifolium (Guss.) Coss.
Geocaryum pumilum (Sm.) Nyman
กฎหมายความมั่นคงแห่งชาติฮ่องกง

| กฎหมายความมั่นคงแห่งชาติฮ่องกง |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ผู้ตรา: คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ
วันตรา: 30 มิถุนายน 2563
วันประกาศ: 30 มิถุนายน 2563
วันเริ่มใช้: 30 มิถุนายน 2563
ท้องที่ใช้: สาธารณรัฐประชาชนจีน (รวมฮ่องกง)
คำสำคัญ
ความมั่นคงแห่งชาติ
กฎหมายความมั่นคงแห่งชาติฮ่องกง มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า กฎหมายสาธารณรัฐประชาชนจีนว่าด้วยการรักษาความมั่นคงแห่งชาติในเขตปกครองพิเศษฮ่องกง เป็นกฎหมายความมั่ยคงแห่งชาติที่เกี่ยวเนื่องกับฮ่องกง ตราเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2563 คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPCSC) เป็นผู้ตรากฎหมายดังกล่าวแทนสภานิติบัญญัติฮ่องกง ทั้งที่ข้อ 23 ของกฎหมายหลักพื้นฐานฮ่องกงระบุว่ากฎหมายดังกล่าวควรให้ฮ่องกงตราเพียงผู้เดียวโดยไม่มีการรับจากแหล่งอื่น ซึ่งออกแบบมาเพื่อคุ้มครองการแทรกแซงกิจการดินแดนของฮ่องกง
ไม่นานหลังฮ่องกงคืนสู่ประเทศจีน มีความพยายามในปี 2546 เพื่อผ่านกฎหมายภายใต้มาตรา 23 แต่ไม่สำเร็จเนื่องจากการเดินขบวนขนาดใหญ่ ทั้งความพยายามผ่านกฎหมายความมั่นคงในปี 2546 และ 2563 เกิดขึ้นระหว่างเกิดโรคระบาด (คือ โรคซาร์สและโควิด-19 ตามลำดับ) ทั้งสองครั้งเกิดเสียงตอบรับเชิงลบด้วยกันทั้งคู่
27 ประเทศวิจารณ์กฎหมายดังกล่าวอย่างรุนแรง โดยเฉพาะประเทศตะวันตก รวมทั้งประเทศญี่ปุ่น ทำให้มีมาตรการผ่อนปรนกฎหมายคนเข้าเมืองแก่คนเข้าเมืองชาวฮ่องกง มีความสนใจต่อมาตรา 38 ของกฎหมายนี้เป็นพิเศษ ซึ่งระบุว่ากฎหมายนี้ยังใช้บังคับแก่ผู้ที่มิใช่ผู้อยู่อาศัยถาวรของฮ่องกง และผู้ที่มิได้อาศัยอยู่ ณ ที่นั้นด้วย ซึ่งบางคนตีความว่ากฎหมายนี้อาจใช้ได้กับบุคคลทั่วโลก
เนื้อหา

|  | ร่างกฎหมายความมั่นคงแห่งชาติปี 2546 | กฎหมายความมั่นคงแห่งชาติปี 2563 |
| --- | --- | --- |
| วิธีการตรากฎหมาย | เอกสารปรึกษาที่รัฐบาลเผยแพร่;  ผ่านการปรึกษาหารือในท้องถิ่น; อภิปรายและพิจารณากลั่นกรองในสภานิติบัญญัติฮ่องกง; รัฐบาลเสนอแก้ไขหลังเกิดปฏิกิริยาเชิงลบ | คณะกรรมาธิการสามัญสภาประชาชนแห่งชาติผ่าน และสภาฯ อนุมัติในเวลาต่อมา  ไม่มีการปรึกษาหารือหรือเผยแพร่เนื้อหาก่อนผ่าน |
| อำนาจตรวจค้นของตำรวจโดยไม่ต้องมีหมายศาล | อนุญาตภายใต้ร่างกฎหมายทีแรก แต่ลบออกไปภายหลัง | อนุญาต |
| นิยามของอาชญากรรมการแยกตัวออก | การใช้ "กำลังหรือวิธีการผิดกฎหมายร้ายแรง" ซึ่ง "เป็นภัยอย่างร้ายแรงต่อเสถียรภาพ" ของจีน หรือเข้าร่วมในสงครามจึงครบองค์ประกอบของการแยกตัวออก | การแยกตัวออกรวมทั้งการกระทำ "ไม่ว่าใช้กำลังหรือข่มขู่ใช้กำลังหรือไม่" |
| ตัวการที่อยู่ภายใต้กฎหมาย | การบ่อนทำลายและการแยกตัวออกจำกัดเฉพาะผู้อยู่อาศัยถาวรของฮ่องกง และกบฏใช้กับผู้มีสัญชาติจีนไม่ว่าก่ออาชญากรรมที่ใด | ครอบคลุมบุคคลในฮ่องกงไม่ว่ามีสัญชาติใดหรือสถานภาพอยู่อาศัยใด และยังใช้กับความผิดที่เกิดขึ้นนอกฮ่องกงโดยผู้ที่มิใช่ผู้อยู่อาศัยถาวร |
| เขตอำนาจสำหรับพิจารณาคดี | รัฐบาลและศาลฮ่องกง | สำนักงานพิทักษ์ความมั่นคงแห่งชาติ (Office for Safeguarding National Security) และศาลประชาชนสูงสุดของจีนมีอำนาจในบางพฤติการณ์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Hong Kong Government Gazette promulgation of the law
UK government six-monthly report on Hong Kong for July to December 2019 (published June 2020)
BBC live feed on Hong Kong (1 July 2020)
The Guardian live feed on Hong Kong (1 July 2020)
Lord Chris Patten – China's Global Posture and its Evolution (1 July 2020) (VIDEO)
Wikisource
83 (แก้ความกำกวม)

83 อาจหมายถึง:
83 (ตัวเลข)
83 ก่อนคริสตกาล, 83, 1983, 2083 และอื่นๆ
81 (แก้ความกำกวม)

81 อาจหมายถึง:
81 (ตัวเลข)
81 ก่อนคริสตกาล, 81, 1981, 2081 และอื่นๆ
โอลิมปิกฤดูร้อน 1948

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ:  ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ประเทศเข้าร่วม: 59
นักกีฬาเข้าร่วม: 4,099 (3,714 ชาย 385 หญิง)
กีฬา: 17 ชนิด
พิธีเปิด: 22 ตุลาคม พ.ศ. 2491
พิธีปิด: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491
ประธานพิธี: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 (พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร)
นักกีฬาปฏิญาณ: โอนัลด์ ฟินเลย์
ผู้จุดคบเพลิง: จอห์น มาร์ก
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาเวมบลีย์
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 ประจำปี ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) จัดขึ้นที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
เป็นครั้งที่ 2 ที่มีการถ่ายทอดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทางวิทยุทั่วโลก ในครั้งนี้ได้มีนักกีฬาจากสหรัฐอเมริกา Bob Mathias ได้กลายเป็นขวัญใจโดยสามารถครองเหรียญทองจากการแข่งขันกรีฑาสิบประเภท ซึ่งจัดว่าเป็นกีฬาที่ยากต้องอาศัยความแข็งแรงและความอดทนอย่างสูง นอกจากนั้นการแข่งขันในครั้งนี้ เยอรมันและญี่ปุ่นผู้พ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการแข่งขัน
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

ในกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ กำหนดการแข่งขันใน 17 ชนิดกีฬา รวมทั้งหมด 136 ประเภทรุ่น:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  กีฬาทางน้ำ  กระโดดน้ำ   ว่ายน้ำ   โปโลน้ำ   กรีฑา   บาสเกตบอล   มวยสากลสมัครเล่น   เรือแคนู   จักรยาน ถนน (2)  แทร็ก (4)   ขี่ม้า ศิลปการบังคับม้า (2)  ขี่ม้าข้ามภูมิประเทศ (2)  ขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง (2) |  |   ฟันดาบ   ฮอกกี้   ฟุตบอล   ยิมนาสติก   ปัญจกีฬาสมัยใหม่   เรือพาย   เรือใบ   ยิงปืน   ยกน้ำหนัก   มวยปล้ำ ฟรีสไตล์ (8)  กรีก-โรมัน (8) |
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน > กีฬาสาธิต

ลาครอส
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เข้าแข่งขัน |
| --- | --- | --- |
|   อัฟกานิสถาน   อาร์เจนตินา   ออสเตรเลีย   ออสเตรีย   เบลเยียม   เบอร์มิวดา   บราซิล   บริติชกายอานา   พม่า   แคนาดา   ซีลอน   ชิลี   ไต้หวัน   โคลอมเบีย   คิวบา   เชโกสโลวาเกีย   เดนมาร์ก   อียิปต์   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส |   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   อินเดีย   อิหร่าน   อิรัก   ไอร์แลนด์   อิตาลี   จาเมกา   เกาหลี   เลบานอน   ลีชเทินชไตน์   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   เม็กซิโก   โมนาโก   เนเธอร์แลนด์   นิวซีแลนด์   นอร์เวย์ |   ปากีสถาน   ปานามา   เปรู   ฟิลิปปินส์   โปแลนด์   โปรตุเกส   ปวยร์โตรีโก   สิงคโปร์   แอฟริกาใต้   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ซีเรีย   ตรินิแดดและโตเบโก   ตุรกี   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   ยูโกสลาเวีย |
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
|  อันดับ  | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 38 | 27 | 19 | 84 |
| 2 |  สวีเดน | 16 | 11 | 17 | 44 |
| 3 |  ฝรั่งเศส | 10 | 6 | 13 | 29 |
| 4 |  ฮังการี | 10 | 5 | 12 | 27 |
| 5 |  อิตาลี | 8 | 11 | 8 | 27 |
| 6 |  ฟินแลนด์ | 8 | 7 | 5 | 20 |
| 7 |  ตุรกี | 6 | 4 | 2 | 12 |
| 8 |  เชโกสโลวาเกีย | 6 | 2 | 3 | 11 |
| 9 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 5 | 10 | 5 | 20 |
| 10 |  เดนมาร์ก | 5 | 7 | 8 | 20 |
Munidopsidae

| Munidopsidae |
| --- | --- |

Munidopsis tridentata

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับ:: Decapoda Decapoda
วงศ์:: Munidopsidae Munidopsidae
สปีชีส์:: Munidopsidae
ชื่อทวินาม
Munidopsidae 

Munidopsidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Ambulocapsa Robins, Feldmann & Schweitzer, 2013
Ankylokypha Robins, Feldmann & Schweitzer, 2013
Aulavescus Robins, Feldmann & Schweitzer, 2013
82 (แก้ความกำกวม)

82 อาจหมายถึง:
82 (ตัวเลข)
82 , 1982, 2082, และอื่นๆ
82 (อัลบั้ม)
Mulguraea

| Mulguraea |
| --- | --- |

Mulguraea ligustrina

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา Lamiales
วงศ์:: วงศ์ผกากรอง Verbenaceae
สกุล:: Mulguraea Mulguraea N.O'Leary & P.Peralta
สปีชีส์:: Mulguraea
ชื่อทวินาม
Mulguraea N.O'Leary & P.Peralta

Mulguraea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Verbenaceae.
ถิ่นกำเนิดคือเปรูถึงอเมริกาใต้ตอนใต้ พบในประเทศอาร์เจนตินา โบลิเวีย ชิลี และเปรู
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Mulguraea arequipensis (Botta) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea asparagoides (Gillies & Hook.) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea aspera (Gillies & Hook.) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea cedroides (Sandwith) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea cinerascens (Schauer) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea echegarayi (Hieron.) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea hystrix (Phil.) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea ligustrina (Lag.) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea scoparia (Gillies & Hook.) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea tetragonocalyx (Tronc.) N.O'Leary & P.Peralta
Mulguraea tridens (Lag.) N.O'Leary & P.Peralta
Multisparsidae

| Multisparsidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Bryozoa Bryozoa
ชั้น:: Stenolaemata Stenolaemata
อันดับ:: Cyclostomatida Cyclostomatida
วงศ์:: Multisparsidae Multisparsidae
สปีชีส์:: Multisparsidae
ชื่อทวินาม
Multisparsidae 

Multisparsidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cyclostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Collapora Quenstedt, 1881
Entalophora Androsova, 1968
Heterohaplooecia Voigt & Viaud, 1983
Multisparsa d'Orbigny, 1853
Patulopora Taylor & Wilson, 1999
Reptoclausa d'Orbigny, 1853
Reptomultisparsa d'Orbigny, 1853
Reptotubigera
102

102 (หนึ่งร้อยสอง) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 101 และอยู่ก่อนหน้า 103
คำเติมนำหน้า

ภาษากรีก - dohecto-
ภาษาละติน - duocenti-
ความหมาย

102 เป็นเลขอะตอมของ โนเบเลียม
Muricaria

| Muricaria |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับผักกาด Brassicales
วงศ์:: วงศ์ผักกาด Brassicaceae
สกุล:: Muricaria Muricaria Desv.
สปีชีส์:: Muricaria
ชื่อทวินาม
Muricaria Desv.

Muricaria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Muricaria prostrata (Desf.) Desv.