stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ประเทศไทย)
รายพระนามและรายนามผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของไทย > รัชกาลที่ 7

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | รายพระนาม/รายนาม | ระยะการดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| 1 |  | สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต | 9 เมษายน พ.ศ. 2475 - 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 | ผู้สำเร็จราชการในขณะที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จออกจากกรุงเทพมหานครในช่วงเสด็จแปรพระราชฐานฤดูร้อน โดยพระองค์เสด็จไปประทับยังวังไกลกังวล ที่หัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ |
| 2 |  | สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนริศรานุวัดติวงศ์ | 12 มกราคม พ.ศ. 2477 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 | ผู้สำเร็จราชการในขณะที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จยังต่างประเทศ จนกระทั่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติ พระองค์จึงพ้นจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ |
รายพระนามและรายนามผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของไทย > รัชกาลที่ 8

เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทรยังทรงพระเยาว์ ไม่สามารถปฏิบัติพระราชภารกิจได้ สภาผู้แทนราษฎรจึงได้ตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ขึ้น ประกอบด้วย
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | รายพระนาม/รายนาม | ระยะการดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| 1 |   | พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุวัตน์จาตุรนต์ | 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2478 | ทรงเป็นประธานคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์  ต่อมาทรงปลงพระชนม์พระองค์เอง ทำให้พ้นจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ |
| 2 |   | พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา | 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 | เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์  ต่อมาทรงเป็นประธานคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์หลังจากการสิ้นพระชนม์ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุวัตน์จาตุรนต์  จนกระทั่งทรงลาออกจากตำแหน่ง |
| 3 |  |  เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) | 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2481 | เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ต่อมาถึงแก่อสัญกรรม ทำให้พ้นจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ |
| 4 |  |  เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม อินทรโยธิน) | 21 สิงหาคม พ.ศ. 2478 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 | ได้รับการแต่งตั้งหลังจากการสิ้นพระชนม์ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุวัตน์จาตุรนต์ ต่อมาถึงแก่อสัญกรรม ทำให้พ้นจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ |
| 5 |  |  หลวงประดิษฐ์มนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์) | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2484 - 20 กันยายน พ.ศ. 2488 | ได้รับการแต่งตั้งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2484 แทนเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ที่ถึงแก่อสัญกรรม ต่อมาเมื่อเจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2485 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา ทรงลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 และไม่ได้แต่งตั้งผู้ใดเพิ่ม จึงมีนายปรีดี พนมยงค์ เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แต่ผู้เดียว |
รายพระนามและรายนามผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของไทย > รัชกาลที่ 10

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 |  | เปรม ติณสูลานนท์ | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2559 | เป็นผู้สำเร็จราชการแทนเป็นการชั่วคราวไปพลางก่อน โดยผลของมาตรา 24 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ประกอบมาตรา 2 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2557 ระหว่างรอพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ตอบรับคำเชิญเถลิงราชสมบัติกษัตริย์รัชกาลใหม่ โดยมิได้มีการประกาศแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ |

สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงกระทำสัตย์ปฏิญาณต่อสภาผู้แทนราษฎร ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2499 เพื่อรับตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ไซเลนต์วิตช์ ความลับของแม่มดแห่งความเงียบ

ซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่น
| --- | --- |
ไซเลนต์วิตช์ ความลับของแม่มดแห่งความเงียบ
サイレント・ウィッチ 沈黙の魔女の隠しごと (Sairento Uitchi: Chinmoku no Majo no Kakushigoto)
แนว: ผจญภัย จินตนิมิต ดาบและเวทมนตร์
นวนิยายชุด
เขียนโดย: มัตสึริ อิโซระ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 – 3 ตุลาคม พ.ศ. 2563
นวนิยายชุด
สปินออฟ
เขียนโดย: มัตสึริ อิโซระ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 – ปัจจุบัน
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: มัตสึริ อิโซระนันนะ ฟูจิมิ
วาดภาพโดย: นันนะ ฟูจิมิ
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิ โชโบ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: คาโดกาวะ บุ๊ค
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 10 มิถุนายน พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  7 + 1   6 + 1
มังงะ
เขียนโดย: มัตสึริ อิโซระ
วาดภาพโดย: โทบิ ทานะ
สำนักพิมพ์: เอ็นเตอร์เบรน
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: B's Log Comic
กลุ่มเป้าหมาย: โจเซ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  4   3
ไลต์โนเวล
Silent Witch -another- Rising of the Barrier Mage
เขียนโดย: มัตสึริ อิโซระ
วาดภาพโดย: นันนะ ฟูจิมิ
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิ โชโบ
ในเครือ: คาโดกาวะ บุ๊ค
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 8 ธันวาคม พ.ศ. 2566 – 10 เมษายน พ.ศ. 2567
จำนวนเล่ม: 2
อนิเมะโทรทัศน์
ฉาย:  พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
ไซเลนต์วิตช์ ความลับของแม่มดแห่งความเงียบ (ญี่ปุ่น: サイレント・ウィッチ 沈黙の魔女の隠しごと, โรมาจิ: Sairento Uitchi: Chinmoku no Majo no Kakushigoto) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่นที่เขียนโดยมัตสึริ อิโซระ และวาดภาพประกอบโดยนันนะ ฟูจิมิ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนครั้งแรกบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ซึ่งเป็นเว็บไซต์จัดพิมพ์นิยายที่สร้างโดยผู้ใช้ ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงตุลาคม พ.ศ. 2563 ต่อมาได้มีการตีพิมพ์โดยฟูจิมิ โชโบ และได้เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์คาโดกาวะ บุ๊ค ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 มังงะที่วาดภาพประกอบโดยโทบิ ทานะ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์มังงะ B's Log Comic ของค่ายเอ็นเตอร์เบรนในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะทาวโทรทัศน์มีกำหนดออกอากาศใน พ.ศ. 2568
สื่อ > ไลต์โนเวล

เขียนโดยมัตสึริ อิโซระ ไซเลนต์วิตช์ ความลับของแม่มดแห่งความเงียบได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนครั้งแรกบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ถึงวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ต่อมาได้รับการนำมาตีพิมพ์โดยฟูจิมิ โชโบและเริ่มเผยแพร่ซีรีส์นี้พร้อมภาพประกอบโดยนันนะ ฟูจิมิ ภายใต้สำนักพิมพ์คาโดกาวะ บุ๊ค เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2564 มีตีพิมพ์แล้วทั้งหมด 7 เล่มและเรื่องสั้น 1 เล่มวางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ฉบับภาษาไทยในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
ไลต์โนเวลภาคก่อนสองเล่มชื่อ Silent Witch -another- Rising of the Barrier Mage ได้รับการตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์เดียวกันตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ถึง 10 เมษายน พ.ศ. 2567
สื่อ > ไลต์โนเวล > จำนวนเล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  10 มิถุนายน พ.ศ. 2564 | 978-4-04-074035-5 | 18 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-464-706-0 |
| 2 |  8 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-074224-3 | 4 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-464-828-9 |
| 3 |  10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 | 978-4-04-074375-2 | 19 มกราคม พ.ศ. 2566 | 978-616-464-979-8 |
| 4 |  10 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-074626-5 | 22 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-616-599-125-4 |
| 4.5 |  7 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-074629-6 | 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 978-616-599-328-9 |
| 5 |  10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 | 978-4-04-074628-9 | 22​ มีนาคม​ พ.ศ.​ 2567 | 978-616-599-499-6 |
| 6 |  10 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-075090-3 | 17 กันยายน พ.ศ. 2567 | 978-616-599-766-9 |
| 7 |  9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-4-04-075093-4  978-4-04-075345-4 (SE) | — | — |
| 8 |  9 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-075563-2 | — | — |
| 9 |  10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 | 978-4-04-075813-8  978-4-04-075814-5 (SE) | — | — |
สื่อ > ไลต์โนเวล > Silent Witch -another- Rising of the Barrier Mage

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  8 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-075207-5 |
| 2 |  10 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-04-075208-2 |
สื่อ > มังงะ

มังงะที่วาดภาพประกอบโดยโทบิ ทานะ เริ่มลงตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์มังงะ B's Log Comic ของค่ายเอ็นเตอร์เบรน เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ตอนต่างๆ ของมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) เป็นจำนวน 5 เล่มเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 สำนักพิมพ์ฟินิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ฉบับภาษาไทยในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  1 เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-4-04-736981-8 | 16 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-049-3 |
| 2 |  1 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-737274-0 | 12 กันยายน พ.ศ. 2566 | 978-616-599-247-3 |
| 3 |  1 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-737540-6 | 12 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-616-599-544-3 |
| 4 |  31 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-738003-5 | 20 มกราคม พ.ศ. 2568 | 978-616-599-917-5 |
| 5 |  31 มกราคม พ.ศ. 2568 | 978-4-04-738326-5 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างอนิเมะที่งานไลฟ์สตรีม Aniplex x Kadokawa Anime Matsuri เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ต่อมาได้รับการยืนยันว่าจะเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2568
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ไลต์โนเวลอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ไลต์โนเวลและมังงะอย่างเป็นทางการที่ Phoenix Next (ในภาษาไทย)
เว็บไซต์อนิเมะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ไซเลนต์วิตช์ ความลับของแม่มดแห่งความเงียบ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
โรฮัน

โรฮัน (อังกฤษ: Rohan) คือชื่ออาณาจักรมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ บางครั้งถูกกล่าวถึงด้วยชื่อว่า ริดเดอร์มาร์ค (RidderMark) หรือ มาร์ค (Mark) ชาวโรฮันมีชื่อเรียกว่า "ชาวโรเฮียร์ริม" ซึ่งหมายถึง "ผองชนแห่งอาชา" พวกเขามีภาษาพูดเป็นของตัวเอง เรียกว่า "ภาษาโรเฮียร์ริค" แต่ก็สามารถใช้ภาษาเวสทรอน ในการติดต่อสื่อสารทั่วไป
อาณาจักรโรฮันตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเทือกเขาเอเร็ดนิมไรส์ (เทือกเขาขาว) และทางใต้ของเทือกเขามิสตี้ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทุ่งหญ้า เป็นแหล่งเพาะเลี้ยงม้าพันธุ์ดีที่สุดบนมิดเดิลเอิร์ธ และชาวโรฮันยังเป็นผู้ชำนาญการรบบนหลังม้าที่สุดในโลกด้วย ตราสัญลักษณ์ของอาณาจักรโรฮันคือ ภาพอาชาสีขาวกระโจนบนพื้นหลังสีเขียว
ประวัติ

บรรพบุรุษของชาวโรฮัน คือชาวเอโอเธด (Éothéod) ซึ่งเป็นพลเมืองแดนเหนือกลุ่มหนึ่งในแผ่นดินโรห์วาเนียน เป็นพันธมิตรกับอาณาจักรกอนดอร์มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 ของยุคที่สาม ชาวเอโอเธดตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของป่าใหญ่กรีนวู้ด เป็นเผ่าพันธุ์ที่ชำนาญในการเลี้ยงม้า มีม้าสายพันธุ์ดีๆ อยู่มาก
ปีที่ 2509 ของยุคที่สาม คิริออน สจ๊วตแห่งกอนดอร์ ได้ขอความช่วยเหลือจากพันธมิตรชาวเหนือเพื่อช่วยต้านทานทัพออร์คของเซารอนที่ยกมาโจมตี  เอออร์ลผู้เยาว์วัย ได้ตอบรับคำขอคราวนั้น  เขารวบรวมพลลงมาช่วยกอนดอร์ ทำให้กอนดอร์และทัพพันธมิตรชนะสงคราม อาณาจักรกอนดอร์จึงมอบที่ดินส่วนหนึ่งทางตะวันตกให้อยู่อาศัย คือแคว้นคาเลนาร์ดอน เอออร์ลนำประชาชนของตนอพยพมาตั้งถิ่นฐานที่นี่ กลายเป็นอาณาจักรโรฮัน พันธสัญญาระหว่างเอออร์ลกับคิริออนในครั้งนั้นมีชื่อเรียกต่อมาว่า "คำสาบานของเอออร์ล" เป็นสัญลักษณ์ถึงสัมพันธไมตรีระหว่างสองอาณาจักร ว่าจะต้องให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกันเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งส่ง "ลูกศรแดง" มาให้ หรือส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือผ่าน "หอสัญญาณเพลิงแห่งกอนดอร์" อันเป็นหอหรือแท่นสัญญาณไฟขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนแนวเทือกเขาขาวตั้งแต่มินัสทิริธมาถึงเอโดรัส
สายวงศ์ของเอออร์ลปกครองอาณาจักรสืบต่อมานานถึง 249 ปี ชาวโรฮันบางครั้งก็เรียกตัวเองว่า เอออร์ลลิงกัส ซึ่งหมายถึง 'พลเมืองของเอออร์ล' จนกระทั่งถึงสมัยของกษัตริย์องค์ที่ 9 เฮล์ม แฮมเมอร์แฮนด์ โอรสของพระองค์สิ้นพระชนม์ไร้ผู้สืบทอด บัลลังก์โรฮันจึงตกไปสู่วงศ์ใกล้ชิด ได้แก่ เฟรอาลาฟ ฮิลเดอสัน ผู้เป็นหลาน และปกครองโรฮันต่อมาจนถึงปลายยุคที่สาม
เมื่อถึงยุคสมัยในเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เจ้าผู้ครองโรฮันมีนามว่า เธโอเดน บุตรชายของเขา เธโอเดร็ด เสียชีวิตในการรบ  เธโอเดนมีหลานซึ่งเป็นลูกของน้องสาวอยู่สองคน คือ เอโอแมร์ และ เอโอวีน  หลังเสร็จสิ้นสงครามแหวน เอโอแมร์ได้ขึ้นเป็นผู้ปกครองโรฮันสืบต่อไป
เมืองและสถานที่สำคัญในโรฮัน

สถานที่สำคัญในโรฮันประกอบด้วย
เอโดรัส
เอโดรัส (Edoras) เมืองหลวงและ ที่ประทับของกษัตริย์แห่งโรฮัน ตั้งอยู่ติดกับเทือกเขาขาว พรมแดนระหว่างโรฮันและกอนดอร์ เมืองตั้งอยู่บริเวณบนหุบเขาสีเขียว ที่เรียกว่า ฮาร์โรว์เดล (Harrowdale) สภาพของเมืองนั้นมีบ้านที่ทำด้วยไม้หลายหลัง ปลูกอยู่บนทางลาดของเนินเขาลงมา บนยอดเนินเป็นที่ตั้ง เมดูเซลด์ (Meduseld) พระราชวังสีทองของกษัตริย์โรฮัน ทางประตูเหนือของเมืองเอโดรัส เป็นสุสานของกษัตริย์ ซึ่งเป็นบรรพชนของโรฮัน 9 องค์ มาตั้งแต่เอออร์ล (Eorl) กษัตริย์องค์แรกของโรฮัน เป็นสถานที่ที่สวยงามปกคลุมไปด้วยหญ้าสีเขียวสดและดอกไม้สีขาว ซิมเบลมิเน
เฮล์มสดีพ (ถ้ำผาเฮล์ม)
เฮล์มสดีพ (Helm's Deep) เป็นชื่อหุบเขาแห่งหนึ่งในเทือกเขาขาว  และยังเป็นปราการสำคัญของโรฮัน ตั้งอยู่ทางตะวันตกของอาณาจักรโรฮัน ใกล้กับช่องแคบโรฮัน (Gap of Rohan) อันเป็นช่องแคบระหว่างเทือกเขามิสตี้ กับเทือกเขาขาว ปราการสร้างอยู่ในช่องหุบเขาแคบๆ และผาสูงชันที่อยู่ลึกเข้าไป มีกำแพงยาวสร้างปิดกั้นระหว่างหุบเขา ที่สุดปลายของกำแพงด้านหนึ่งเป็นที่ตั้งของ ป้อมฮอนเบิร์ก (Hornburg) ซึ่งไม่เคยมีทัพใดสามารถยึดป้อมนี้ได้
ในหุบเขาเป็นที่ตั้งของ อะกลารอนด์ ถ้ำใต้ขุนเขาอันแวววาว และเป็นชื่อดั้งเดิมของหุบเขานี้ด้วย เมื่อกอนดอร์ยกแผ่นดินคาเลนาร์ดอนให้แก่ชาวโรฮัน อะกลารอนด์ก็ถูกยกไปด้วย ชาวโรฮันเรียกชื่อหุบเขานี้ใหม่ว่า 'ซุทเบิร์ก' ซึ่งหมายถึง ป้อมใต้
ในรัชสมัยของกษัตริย์ เฮล์ม แฮมเมอร์แฮนด์ อาณาจักรโรฮันถูกโจมตีโดยพวกดันเลนดิง เอโดรัสถูกตียึดไปได้  พระองค์พาประชาชนอพยพลี้ภัยไปอยู่ในหุบเขาซุทเบิร์กแห่งนี้ เนื่องจากกษัตริย์เฮล์มมักเป่าแตรใหญ่ประจำองค์ก่อนออกศึก ในภายหลังป้อม 'ซุทเบิร์ก' จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น 'ฮอร์นเบิร์ก' และชื่อหุบเขาถูกเรียกใหม่ตามพระนามของกษัตริย์เฮล์มว่า 'เฮล์มสดีพ'
ดันแฮโร่ว์
ดันแฮโร่ว์ (Dunharrow) สถานที่หลบภัยอีกแห่งของโรฮัน และยังเป็นประตูสู่เส้นทางสายความตาย (Paths of the Dead) ด้วย ดันแฮโร่ว์ตั้งอยู่ในหุบเขาฮาร์โรว์เดลของเทือกเขาขาว เป็นที่บรรจบของภูเขาถึงสามลูก สภาพทั่วไปเป็นสถานที่สูงชัน หลายชั้น ปกคลุมไปด้วยหญ้าสีเขียว บนหุบเขานี้ยังมีป่าเล็กๆ เรียกว่า ดิมโฮลท์ (Dimholt) ซึ่งเป็นประตูสู่เส้นทางสายความตาย
ม้าของชาวโรฮัน

ในบรรดาม้าสายพันธุ์ดีของชาวโรฮัน มีสายพันธุ์ที่ดีที่สุดอยู่สายหนึ่งชื่อว่า เมอารัส (Mearas) ซึ่งเชื่อกันว่าสืบสายมาจาก นาฮาร์ อาชาของเทพโอโรเม
ม้าตัวแรกในสายพันธุ์เมอารัส ที่เป็นที่รู้จักกันก็คือ เฟลารอฟ ตำนานกล่าวว่ามันเป็นม้าที่เฉลียวฉลาด มีอายุยืนนานเหมือนมนุษย์ และยังเข้าใจภาษามนุษย์ด้วย เฟลารอฟถูกจับได้โดยเลโอด์ บิดาของเอออร์ล แต่เมื่อพยายามจะจับมันใส่อาน เขาถูกมันเตะจนเสียชีวิต เอออร์ลจึงต่อสู้กับมันเพื่อแก้แค้น แต่เมื่อเขาชนะก็ไม่ได้เอาชีวิต เพียงให้เฟลารอฟยินยอมเป็นพาหนะให้แก่เขาในยามศึก ชื่อ 'เฟลารอฟ' เป็นชื่อที่เอออร์ลตั้งให้แก่มัน และเขาต้องขึ้นขี่มันโดยไม่ใช้อาน
เจ้าแห่งอาชาในตอนปลายยุคที่สามคือ ชาโดว์แฟกซ์ ซึ่งยินยอมเป็นพาหนะให้แก่แกนดัล์ฟ พ่อมดเทา สำหรับภารกิจในสงครามแหวน
เฮล์มสดีพ จากภาพยนตร์ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ดันแฮโร่ว์  จากภาพยนตร์  เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
อ่าวปีเตอร์มหาราช

ภาพภูมิประเทศของอ่าวปีเตอร์มหาราช โดยมุ่งเน้นที่คาบสมุทรมูราฟยอฟ-อามูร์สกีและกลุ่มเกาะอูแฌนี
อ่าวปีเตอร์มหาราช (ภาษารัสเซีย: Залив Петра Великого) เป็นอ่าวที่ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนใต้ของดินแดนปรีมอร์เย ประเทศรัสเซีย และเป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดในทะเลญี่ปุ่น อ่าวนี้มีความยาว 185 กิโลเมตร (115 ไมล์) ตั้งแต่พรมแดนรัสเซีย–เกาหลีเหนือที่ปากแม่น้ำตูเมนทางทิศตะวันตก ไปจนถึงแหลมโปโวรอตนีทางทิศตะวันออก และอ่าวมีระยะทางยาวจากปากอ่าวลึกเข้าไปเป็นระยะทาง 90 กม. (56 ไมล์) เมืองวลาดีวอสตอค (เมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของดินแดนปรีมอร์เย) และนาค็อดกา (เมืองใหญ่อันดับที่สามของดินแดนปรีมอร์เย) ตั้งอยู่ตามชายฝั่งของอ่าวนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษารัสเซีย) Detailed information about the Gulf
42°37′55″N 131°46′44″E﻿ / ﻿42.632°N 131.779°E﻿ / 42.632; 131.779
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
เอเรบอร์

เอเรบอร์ (Erebor) เป็นอาณาจักรของพวกคนแคระ ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อ เอเรบอร์ เป็นคำในภาษาซินดาริน ซึ่งเป็นชื่อเรียกภูเขาโลนลี่ เทือกเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของดินแดนโรห์วานิออน  และยังเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำรันนิ่ง หรือแม่น้ำเคลดูอิน
อาณาจักรเอเรบอร์ก่อตั้งโดยกษัตริย์ ธราอิน ที่ 1 ซึ่งนำพาชาวคนแคระจำนวนหนึ่งอพยพออกจากคาซัดดูมมาตั้งถิ่นฐานใหม่ พระองค์ยังเป็นผู้ค้นพบเพชรอาร์เคนสโตน ซึ่งกลายเป็นสมบัติตกทอดต่อมาในวงศ์กษัตริย์คนแคระ โอรสของธราอินคือ ธอรินที่ 1 ทรงนำคนแคระจำนวนหนึ่งไปบุกเบิกตั้งอาณาจักรอยู่แถบเทือกเขาสีเทา (Grey Mountain) แต่ภายหลังดินแดนนั้นถูกพวกมังกรเข้าโจมตี ธรอร์ โอรสของธอริน จึงนำพลเมืองหนีกลับมายังเอเรบอร์
ในยุคสมัยของธรอร์  เอเรบอร์เป็นอาณาจักรคนแคระที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีคนแคระเข้ามาอยู่ด้วยเป็นจำนวนมาก และมีชื่อเสียงเลื่องลือในการสร้างเครื่องเกราะและอาวุธ สันนิษฐานว่า เสื้อเกราะมิธริล ที่โฟรโด ได้รับจากบิลโบ ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ก็สร้างขึ้นโดยเหล่าคนแคระแห่งเอเรบอร์นี้เอง อาณาจักรเอเรบอร์ร่ำรวยมาก นอกจากนี้ แหวนวงหนึ่งของคนแคระ ก็เชื่อว่าตกอยู่ในความครอบครองของธรอร์ด้วย และแหวนวงนี้เองที่ดึงดูดให้เหล่ามังกร สมุนของมอร์กอธ ติดตามมารังควาน
เอเรบอร์ในเรื่อง เดอะฮอบบิท

ในปีที่ 2770 ของยุคที่สาม กษัตริย์คนแคระ ธอริน โอเคนชิลด์ (เวลานั้นเขายังเป็นเพียงหนุ่มน้อย) ออกไปเที่ยวล่าสัตว์ข้างนอก มังกรสม็อก (ซึ่งเวลานั้นยังมีอายุไม่มาก) ได้เดินทางมาจากเทือกเขาสีเทา เข้ายึดเอาทรัพย์สมบัติของพวกเขาไว้ และโจมตี (จับกิน) คนแคระชาวเอเรบอร์ รวมถึงมนุษย์ที่เมืองเดล  กษัตริย์ธรอร์ และธราอิน พระโอรส ได้หนีรอดจากการบุกทำลายล้างครั้งนั้น แต่ก็สิ้นพระชนม์ไปหลังจากนั้นไม่นาน ธอริน โอเคนชิลด์ จึงได้กลายเป็นกษัตริย์ของคนแคระ แต่ต้องทรงซ่อนตัวลี้ภัยอยู่ในแถบเทือกเขาสีน้ำเงิน ไม่สามารถหวนกลับอาณาจักรได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง พระองค์ได้พบกับแกนดัล์ฟ พ่อมดเทา จึงร่วมมือกันวางแผนทวงเอาเอเรบอร์คืนจากมังกร แกนดัล์ฟยืนยันให้ธอรินพาตัว บิลโบ ชาวฮอบบิท ร่วมคณะไปด้วย ภารกิจทวงคืนอาณาจักรเอเรบอร์นี้เอง คือเรื่องราวที่ปรากฏอยู่ในหนังสือเรื่อง เดอะฮอบบิท
ในท้ายที่สุดพวกคนแคระสามารถยึดเมืองของพวกเขาคืนมาได้ โดยได้รับความช่วยเหลือจากพวกมนุษย์และเอลฟ์ สงครามครั้งนั้นเรียกว่า 'สงครามห้าทัพ' ธอรินได้รับบาดเจ็บสาหัสในการศึก และสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่นาน ตำแหน่งกษัตริย์แห่งคนแคระจึงตกทอดต่อมายัง ดาอิน
เอเรบอร์ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

เอเรบอร์ได้กลับคืนเป็นอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ของคนแคระอีกครั้ง เมื่อถึงยุคสงครามแหวน เอเรบอร์ได้ส่งคณะทูตมายังที่ประชุมของเอลรอนด์ ซึ่งมีโกลอิน และกิมลี ร่วมคณะมาด้วย กิมลีได้รับเลือกให้เข้าร่วมคณะพันธมิตรแห่งแหวน และเป็นกำลังสำคัญในการสงครามในยุคนั้น
เซารอนได้ส่งทัพออร์คบุกโจมตีเอเรบอร์ในระหว่างสงครามแหวนด้วย กษัตริย์ดาอิน สิ้นพระชนม์ในการศึกคราวนี้ ราชบัลลังก์คนแคระสืบทอดต่อไปยัง ธอรินที่สาม
ดูเพิ่ม

อาณาจักรอื่นๆ ของคนแคระ
คาซัดดูม
โนกร็อด
เบเลกอสต์
ซิงเสียนเยอะเป้า
มุ่งสื่อ Online Media

ในปีพุทธศักราช 2556 สำนักพิมพ์ซิงเสียนเยอะเป้าได้มีการพัฒนาศักยภาพ การเป็นสื่อที่ไม่ใช่แค่สิ่งพิมพ์อีกต่อไป โดยมีการมุ่งเน้นไปที่สื่อออนไลน์ของประเทศจีน  โดยมีการพัฒนาช่องทางในการเผยแพร่ข่าวสาร ไปในสื่อออนไลน์ของจีนคือ
วีแชท ( WeChat)
เหว่ยป๋อ (WeiBo)
เพื่อตอบสนองกับพฤติกรรมผู้บริโภคข่าวสาร ที่เป็นชาวจีนทั้งที่อาศัยอยู่ประเทศไทยและชาวจีนที่อาศัยอยู่ในสาธารณรัฐประชาชนจีน  รวมทั้ง การจัดรูปแบบของหน้าหนังสือพิมพ์ให้มีความทันสมัย สวยงาม จนสามารถเทียบกับหนังสือพิมพ์ชั้นนำระดับโลกได้
และ วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 ได้ทำสัญญาความร่วมมือกับบริษัท หนานฟางมีเดีย จำกัด สื่อยักษ์ใหญ่ในมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หนังสือพิมพ์ซิงเสียนเยอะเป้า เก็บถาวร 2020-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
https://www.facebook.com/Panda-Walker-812174565851242/
| ด ค ก หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
รายวัน:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  เอเอสทีวีผู้จัดการ  มติชน  ไทยโพสต์  พิมพ์ไทย 
ธุรกิจ:  ประชาชาติธุรกิจ  ฐานเศรษฐกิจ  กรุงเทพธุรกิจ  ข่าวหุ้นธุรกิจ  ทันหุ้น  สยามธุรกิจ  ดอกเบี้ยธุรกิจ  ยวดยาน 
กีฬา:  สตาร์ซอคเก้อร์รายวัน  สยามกีฬารายวัน  สปอร์ตพูล  สปอร์ตแมน  ฟุตบอลพูลฉบับตลาดลูกหนัง  มวยสยาม มวยเด็ด 
ท้องถิ่น:  พุทธสาสนา  ไทยนิวส์  เชียงใหม่นิวส์  โฟกัสภาคใต้  สมิหลาไทมส์  เสียงใต้  ทางไท  ปราการนิวส์  นิวส์ทูเดย์  ชลบุรีนิวส์  บรรพตนิวส์ 
ภาษาอังกฤษ:  บางกอกโพสต์  เดอะเนชั่น 
ภาษาจีน:  ตงฮั้วยิดเป้า  ซิงเสียนเยอะเป้า  จีนสากล  เกียฮั้วตงง้วน (ศิรินคร)  ซิงจงเอี๋ยน  เอเชียนิวส์ไทม์ 
ภาษาญี่ปุ่น:  บางกอกชูโฮ 
ออนไลน์:  สยามรัฐ  ไทยรัฐ  เดลินิวส์  แนวหน้า  ข่าวสด  มติชน  ประชาไท  ประชาธรรม  บ้านเมือง  โลกวันนี้  ผู้จัดการออนไลน์  คมชัดลึก  ประชาชาติธุรกิจออนไลน์ 
ในอดีต:  บางกอกรีคอเดอ  ไทย  กรุงเทพเดลิเมล์  ดรุโณวาท  ข่าวราชการ (ค็อต)  จีนโนสยามวารศัพท์  สยามออบเซิร์ฟเวอร์  ประชาชาติรายวัน  ดาวสยาม  เจ้าพระยา  สยามโพสต์  สื่อธุรกิจ  วัฏจักรรายวัน  คู่แข่ง  โลกกีฬา  คิกออฟ  เสรีรายวัน  ผู้จัดการรายวัน  กรุงเทพธุรกิจ บิซวีค  ประชาทรรศน์  เดลีเอ็กซ์เพรส  ไทยเรดนิวส์  มหาประชาชนสุดสัปดาห์  ผู้จัดการรายสัปดาห์  โลกวันนี้  บ้านเมือง  นิว)108  ฮอตสกอร์  โพสต์ทูเดย์  เอ็มทูเอฟ  แร็บบิดทูเดย์  คมชัดลึก  อะเดย์บุลเลตติน  บีแอลที  สยามบันเทิง  มายาแชนแนล  สยามดารา  ดาราเดลี  ซูเปอร์บันเทิง  ตลาดวิเคราะห์ 
องค์กร:  สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  สมาคมหนังสือพิมพ์ส่วนภูมิภาคแห่งประเทศไทย  สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ 
 หนังสือพิมพ์  บรอดชีต  แท็บลอยด์  ฐานันดรที่สี่  วันนักข่าว  หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
ดิอาวล์เฮาส์

| ดิอาวล์เฮาส์ |
| --- | --- |
ประเภท:   Fantasy  Horror comedy 
สร้างโดย: ดาน่า เทอเรซ
เสียงของ:   Sarah-Nicole Robles  Wendie Malick  Alex Hirsch 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: T. J. Hill
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "The Owl House Main Theme"
ผู้ประพันธ์เพลง: T. J. Hill (season 1) Brad Breeck (season 2)
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 3
จำนวนตอน: 43
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Dana Terrace
ผู้อำนวยการสร้าง: Wade Wisinski
ผู้ลำดับภาพ: Kevin Locarro
ความยาวตอน:   22 นาที (ซีซัน 1-2)  46–54 นาที (ซีซัน 3) 
บริษัทผู้ผลิต: ดิสนีย์ เทเลวิชัน แอนิเมชัน
ออกอากาศ
เครือข่าย: ดิสนีย์แชนแนล
ออกอากาศ: 10 มกราคม ค.ศ. 2020 (2020-01-10) – 8 เมษายน ค.ศ. 2023 (2023-04-08)
ดิอาวล์เฮาส์ หรือ บ้านนกฮูก (อังกฤษ: The Owl House) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของสหรัฐ ออกอากาศทางช่อง ดิสนีย์แชนแนล สร้างโดย ดาน่า เทอเรซ ฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มกราคม 2563
ต่อมาได้มีการต่ออายุการแสดงเป็นซีซันที่ 2 ซึ่งประกอบด้วย 21 ตอน และต่อมาเป็นซีซันที่ 3 ที่สั้นลงเหลือเพียง 3 ตอนพิเศษ 44 นาที ซึ่งจะปิดท้ายซีรีส์ตั้งแต่รายการถูกยกเลิกไปก่อนหน้านี้
พล็อต

ซีรีส์เรื่องนี้เล่าเรื่องการผจญภัยของเด็กหญิงลูกครึ่งโดมินิกัน-อเมริกัน ผู้มีชื่อว่า ลูซ โนเซด้า
ตัวละคร

ลูซ โนเซด้า (Luz Noceda)
อีด้า คลอว์ธอร์น (Eda Clawthorne)
คิง (King)
ฮูตตี้ (Hooty)
อามิตี้ ไบลท์ (Amity Blight)
วิลโลว์ พาร์ค (Willow Park)
กัส พอร์เตอร์ (Gus Porter)
ลิลิธ คลอว์ธอร์น (Lilith Clawthorne)
ฮันเตอร์ (Hunter)
วี (Vee)
คามิล่า โนเซด้า (Camila Noceda)
จักรพรรดิเบลอส (Emperor Belos) หรือ ฟิลิป วิตเทอร์เบน (Philip Wittebane)
นักสะสม หรือ เดอะคอลเลคเตอร์ (The Collector)
จำนวนตอน

| ปี | ปี | จำนวนตอน | จำนวนตอน | วันที่ออกอากาศ> วันแรก | วันที่ออกอากาศ> วันสุดท้าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 19 | 19 | 10 มกราคม ค.ศ. 2020 (2020-01-10) | 29 สิงหาคม ค.ศ. 2020 (2020-08-29) |
|  | 2 | 21 | 21 | 12 มิถุนายน ค.ศ. 2021 (2021-06-12) | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 (2022-05-28) |
|  | 3 | 3 | 3 | 15 ตุลาคม ค.ศ. 2022 (2022-10-15) | 8 เมษายน ค.ศ. 2023 (2023-04-08) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ดิอาวล์เฮาส์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Owl House TH ทางเฟซบุ๊ก
หมาล่าท่าง

หมาล่าท่าง
หมาล่าท่าง (จีนตัวย่อ: 麻辣烫; จีนตัวเต็ม: 麻辣燙; พินอิน: málàtàng; ยฺหวิดเพ็ง: maa4 laat6 tong3) เป็นอาหารริมทางที่พบได้ทั่วไปในประเทศจีน มีต้นกำเนิดในมณฑลเสฉวน แต่ที่พบได้ทั่วไปนั้นมีความแตกต่างไปจากแบบเสฉวนดั้งเดิม โดยในเสฉวนเดิมจะคล้ายกับอาหารที่เรียกว่าหม้อไฟในภาคเหนือของจีนมากกว่า
ต้นกำเนิด

กล่าวกันว่าถิ่นกำเนิดของหมาล่าท่างอยู่ที่บริเวณลุ่มแม่น้ำแยงซี ในบริเวณมณฑลเสฉวน การเดินเรือเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญในจีนโบราณ และมีผู้คนจำนวนมากทำมาหากินด้วยการเป็นลูกเรือ การทำงานในสภาพอากาศชื้นและมีหมอกทำให้คนงานไม่สบาย ดังนั้นเมื่อท้องหิว พวกเขาจึงตุ๋นสมุนไพรในหม้อและใส่พริกไทยเสฉวนและขิงลงในซุปเพื่อป้องกันความชื้น ผู้ประกอบการร้านอาหารได้มองเห็นโอกาสทางธุรกิจในอาหารจานใหม่นี้ และไม่นานก็แพร่หลายไปทั่วประเทศจีน
แตกต่างจากอาหารหม้อไฟทั่วไปตามร้านที่ปรุงตามสั่งและรับประทานบนโต๊ะ หมาล่าท่างมีต้นกำเนิดมาจากอาหารตามร้านค้าแผงลอยที่ทำในหม้อขนาดใหญ่ ลูกค้าในร้านสามารถเลือกสิ่งที่ต้องการกินได้อย่างรวดเร็ว จะกินที่ร้านหรือซื้อกลับบ้านก็ได้