stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองทัพเซอร์เบีย
ประวัติ

เซอร์เบียมีประเพณีทางทหารมายาวนานตั้งแต่สมัยยุคกลางตอนต้น กองทัพเซอร์เบียยุคใหม่ย้อนกลับไปในการปฏิวัติเซอร์เบียซึ่งเริ่มขึ้นในปี 1804 ด้วยการลุกฮือครั้งแรกของเซอร์เบียเพื่อต่อต้านการยึดครองของออตโตมันในเซอร์เบีย ชัยชนะในการต่อสู้ของ Ivankovac (1805), Mišar (สิงหาคม 1806), Deligrad (ธันวาคม 1806) และเบลเกรด (พฤศจิกายน–ธันวาคม 1806) นำไปสู่การก่อตั้งราชรัฐเซอร์เบียในปี 1817 การจลาจลเซอร์เบียครั้งที่สองในปี 1815 ตามมา –ค.ศ. 1817 นำไปสู่การได้รับเอกราชอย่างเต็มที่และการยอมรับราชอาณาจักรเซอร์เบีย และทำให้การปกครองของออตโตมันอ่อนแอลงในคาบสมุทรบอลข่าน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2428 สงครามเซอร์เบีย-บัลแกเรียเกิดขึ้นหลังจากการรวมประเทศบัลแกเรียและส่งผลให้บัลแกเรียได้รับชัยชนะ ในปี พ.ศ. 2455 สงครามบอลข่านครั้งที่หนึ่ง (1912-1913) ได้ปะทุขึ้นระหว่างจักรวรรดิออตโตมันและสันนิบาตบอลข่าน (เซอร์เบีย กรีซ มอนเตเนโกร และบัลแกเรีย) ชัยชนะของสันนิบาตบอลข่านในยุทธการคูมาโนโว (ตุลาคม 1912), ยุทธการปรีเลป (พฤศจิกายน 1912), ยุทธการโมนาสตีร์ (พฤศจิกายน 1912), ยุทธการอาเดรียโนเปิล (พฤศจิกายน 1912 ถึงมีนาคม 1913) และการปิดล้อมสกูทารี (ตุลาคม 1912 ถึง เมษายน 1913) ส่งผลให้จักรวรรดิออตโตมันพ่ายแพ้ซึ่งสูญเสียดินแดนบอลข่านที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่ตามสนธิสัญญาลอนดอน (พฤษภาคม 1913) หลังจากนั้นไม่นาน สงครามบอลข่านครั้งที่สอง (มิถุนายนถึงสิงหาคม 1913) เกิดขึ้นเมื่อบัลแกเรียซึ่งไม่พอใจกับการแบ่งดินแดน ประกาศสงครามกับเซอร์เบียและกรีซซึ่งเป็นพันธมิตรเก่า หลังจากพ่ายแพ้หลายครั้ง บัลแกเรียขอสงบศึกและลงนามในสนธิสัญญาบูคาเรสต์ 1913 เพื่อยุติสงครามอย่างเป็นทางการ
เอกราชของเซอร์เบียและอิทธิพลที่เพิ่มขึ้นคุกคามออสเตรีย-ฮังการีที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งนำไปสู่วิกฤตบอสเนียในปี 1908–09 ดังนั้น จากปี 1901 ชายชาวเซอร์เบียทุกคนที่มีอายุระหว่าง 21 ถึง 46 ปีจึงต้องรับภาระในการระดมพลทั่วไปหลังจากการลอบปลงพระชนม์อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรียในเดือนมิถุนายน 1914 ออสเตรีย-ฮังการีได้แทรกแซงเซอร์เบียและประกาศสงครามกับเซอร์เบีย (กรกฎาคม 1914) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งระหว่างปี 1914-1917 กองกำลังเซอร์เบียขับไล่การรุกรานสามครั้งติดต่อกันของออสเตรียในปี 1914 คว้าชัยชนะครั้งสำคัญครั้งแรกของสงครามให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ท้ายที่สุดก็ถูกกองกำลังผสมของฝ่ายมหาอำนาจกลางครอบงำ (ตุลาคม–พฤศจิกายน 1915) และถูกบังคับให้ล่าถอยผ่านแอลเบเนีย (1915-1916) ไปยังเกาะคอร์ฟูของกรีก (1915-1916)
กิจกรรมทางทหารของเซอร์เบียหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดขึ้นในบริบทของกองทัพยูโกสลาเวีย จนกระทั่งการล่มสลายของยูโกสลาเวียในทศวรรษที่ 1990 และการฟื้นฟูเซอร์เบียในฐานะรัฐเอกราชในปี 2549
รักษาสันติภาพ

กองทัพเซอร์เบียได้เข้าร่วมปฏิบัติการรักษาสันติภาพของ สหประชาชาติ และ สหภาพยุโรป.
| ประเทศ | Mission | กำลังพล |
| --- | --- | --- |
|  ไซปรัส | UNFICYP | สัญญาบัตร 1 นาย, ผู้ช่วย 2 นาย, ทหารชั้นประทวน 6 นาย และ พลทหาร 37 นาย |
|  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก | MONUC | สัญญาบัตร 2 นาย, แพทย์ 2 คน และ ช่างเทคนิค 4 คน |
|  โกตดิวัวร์ | UNOCI | สัญญาบัตร 3 นาย |
|  เลบานอน | UNIFIL | นายทหารเสนาธิการ 8 นาย, กองกำลังผสม 5 ประเทศ และ พลทหาร 36 คน |
|  ไลบีเรีย | UNMIL | สัญญาบัตร 4 นาย |
| ตะวันออกกลาง | UNTSO | สัญญาบัตร 1 นาย |
|  ยูกันดา | EUTM | หัวหน้าแพทย์ทหาร 1 นาย, แพทย์ 1 คน และ ช่างเทคนิค 3 คน |
|  โซมาเลีย | EUNAVFOR | สัญญาบัตร และ ทหารชั้นประทวน ฝ่ายละ 1 นาย |
แหล่งข้อมูลอื่น

กองทัพเซอร์เบีย
กระทรวงกลาโหม (เซอร์เบีย)
Official recruitment site
กูบา

| กูบา |
| --- | --- |
นคร และเทศบาล

กูบา
พิกัด: 41°21′35″N 48°30′45″E﻿ / ﻿41.35972°N 48.51250°E﻿ / 41.35972; 48.51250
ประเทศ:  อาเซอร์ไบจาน
อำเภอ: กูบา
ความสูง: 600 เมตร (2,000 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 38,100 คน
เขตเวลา: UTC+4 (AZT)
รหัสพื้นที่: +994 169
กูบา (อาเซอร์ไบจาน: Quba) เป็นนครและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกูบา ประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่บนเชิงเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขาชาห์แดฆ ที่ความสูง 600 เมตรจากระดับน้ำทะเล บนฝั่งขวาของแม่น้ำคุดยาล กูบามีประชากรราว 38,100 คนในปี 2010
นครกูบาในปัจจุบันมีที่มาจากหมู่บ้านริมน้ำชื่อกูดิอัล (Gudial) ในกลางศตวรรษที่ 18 หลังย้ายที่พำนักจากคูนดัต ฮุสเซน อาลี (Hussain Ali) ได้กลายมาเป็นข่านแห่งกูบา และทำการสร้างป้อมปราการขึ้นล้อมรอบนครกูบา หลังขากนั้นเขาพยายามจะตั้งรัฐขึ้นแยกเอป็นเอกเทศจากรัฐข่านอื่น ๆ ในอาเซอร์ไบจาน รัฐกูบายิ่งเรือบอกนาจขึ้นอีกในสมัยปกครองของฟาตาลี ข่าน (Fatali Khan, 1758–1789) บุตรของฮุสเซน อาลี กระนั้น รัฐข่านกูบา เช่นเดียวกับรัฐข่านอื่น ๆ ในทรานส์คอเคซัส ท้ายที่สุดได้ถูกยึดครองโดยซาร์แห่งรัเซียในต้นศตวรรษที่ 19 และผนวกเข้ากับจักรวรรดิรัสเซียในที่สุด หลังการเจรจา ต่อมากูบาถูกจัดเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเดอร์เบนต์ในปร 1840 ตามด้วยกูบาอูเยซด์ในรัฐบากูในปี 1860
กูบสเป็นศูนย์กลางหนึ่งของอุตสาหกรรมการทอพรมในอาเซอร์ไบจาน โดยมีบริษัทแนวหน้าของเมืองคือ "กาดิมกูบา" ("Qadim Quba") พรมชิ้นสำคัญจากกูบา เช่น "โกลูชีชี" ("Golu Chichi") ทอขึ้นในกูบาเมื่อปี 1712 ปัจุบันเป็นของจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตันในนครนิวยอร์ก
กูลามีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมากในช่วงทศวรรษ 2000 โดยเฉพาะจากการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมก่อสร้างของเมือง
กูปิยันสก์

| กูปิยันสก์ |
| --- | --- |
นคร

   ธง ตราอาร์ม
กูปิยันสก์ที่ตั้งนครกูปิยันสก์ในประเทศยูเครน
พิกัด: 49°43′N 37°35′E﻿ / ﻿49.717°N 37.583°E﻿ / 49.717; 37.583
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: คาร์กิว
เขต: กูปิยันสก์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1655
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 33.34 ตร.กม. (12.87 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 27,169 คน
 • ความหนาแน่น: 810 คน/ตร.กม. (2,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: 63700–63709
เว็บไซต์: kupyansk.osp-ua.info
กูปิยันสก์ (ยูเครน: Ку́п'янськ, ออกเสียง: [ˈkupjɐnʲsʲk]) เป็นเมืองหลักของเขตกูปิยันสก์ในแคว้นคาร์กิวทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน กูปิยันสก์เป็นเมืองชุมทางรถไฟที่สำคัญเมืองหนึ่งของแคว้น นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของเทศบาลนครกูปิยันสก์ซึ่งเป็นเทศบาลแห่งหนึ่งของยูเครน ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 กูปิยันสก์มีประชากร 27,169 คน
กีรตัน

นักเรียนชายซิกข์กำลังฝึกหัดเครื่องดนตรีอินเดียท่ใช้ในการประกอบกีรตัน
กีรตัน (สันสกฤต: कीर्तन; Kīrtana) เป็นคำสันสกฤต ที่แปลว่า "การพากย์, การท่องบทสวดมนต์, การเล่าเรื่องหรืออธิบาย" ในขณะเดียวกัน กีรตัน หมายถึงรูปแบบหนึ่งของการแสดงและดนตรีในเชิงศาสนา ตั้งแต่การรายรำไปจนถึงการขับร้องบทสวดมนต์ กีรตันถือเป็นส่วนหนึ่งในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาในทั้งศาสนาฮินดู และศาสนาซิกข์
กีรตันมีรากมาจาก "อนุกิรตัน" (Anukirtana) ในพระเวท  กีรตันมีลักษณะเป็นดนตรีแบบ call-and-response หรือเป็นแบบทำนองสวดมนต์ ประกอบด้วยนักขับร้องหลายคน ร้องเล่าขานเรื่องราวต่าง ๆ ถึงตำนานหรือแสดงความรักและเคารพในเทพเจ้าหรือบุคคลสำคัญไปจนถึงการพูดคุยประเด็นเชิงสาสนาและความเชื่อ บางทีมีการร่ายรำและแสดง "ภาวะ" (bhava) โดยนักร้องด้วย
กูราปาตือ

สุสานในป่ากูราปาตือ
กูราปาตือ (เบลารุส: Курапаты, ออกเสียง: [kuraˈpatɨ]) เป็นพื้นที่ป่าไม้ในย่านชานกรุงมินสค์ เมืองหลวงของประเทศเบลารุส กูราปาตือเป็นจุดที่มีผู้คนจำนวนมากถูกประหารชีวิตระหว่างปี 1937 ถึง 1941 ในสมัยการฆ่าล้างครั้งใหญ่โดยตำรวจลับเอนคาเวเดของสหภาพโซเวียต
จำนวนเหยื่อไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เนื่องจากข้อมูลจดหมายเหตุของเอนคาเวเดจัดเป็นข้อมูลลับในเบลารุส ข้อมูลจากแหล่งต่าง ๆ ประมาณจำนวนผู้ที่ถูกสังหารในกูราปาตืออยู่ที่อย่างน้อย 30,000 ราย (ข้อมูลจากตาร์เนาสกี อัยการสูงสุดแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย) ไปจนถึง 100,000 ราย (จากหนังสืออ้างอิง เบลารุส) หรือจาก 102,000 ถึง 250,000 ราย (ข้อมูลจากแฌโนน ปัฌแญก ในหนังสือพิมพ์ ลีตาราตูรายีมัสตัตส์ตวา), 250,000 ราย (ข้อมูลจากซจิสวัฟ ยูเลียน วินญิตสกี ศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยวรอตสวัฟ) หรือมากกว่านี้ (ตามข้อมูลของนอร์แมน เดวีส์ นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ) เหยื่อส่วนใหญ่ที่ถูกสังหารที่กูราปาตือเป็นปัญญาชน
ในปี 2004 สุสานหมู่แห่งกูราปาตือได้รับการขึ้นทะเบียนสมบัติทางวัฒนธรรมแห่งเบลารุส ในประเภทมรดกวัฒนธรรมกลุ่ม 1
กูยาช

| --- | --- |
กูยาชในหม้อต้มแบบดั้งเดิม
ประเภท: สตูหรือบางครั้งก็เป็นซุป
แหล่งกำเนิด: ฮังการี
ภูมิภาค: ยุโรปกลาง
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เนื้อ, น้ำสต๊อก, บะหมี่, ผัก (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มันฝรั่ง), ปาปริกา, เครื่องเทศ
 ตำราอาหาร: กูยาช   สื่อ: กูยาช
กูยาช (ฮังการี: gulyás, [ˈɡujaːʃ]) หรือ กูลาช (อังกฤษ: goulash) เป็นสตู (หรือซุป) เนื้อสัตว์และผักที่ปรุงรสด้วยปาปริกาและเครื่องเทศอื่น ๆ ต้นกำเนิดมาจากฮังการีในสมัยกลาง กูยาชเป็นอาหารยอดนิยมซึ่งรับประทานกันเป็นหลักในยุโรปกลาง แต่ก็มีการรับประทานในส่วนอื่น ๆ ของยุโรปเช่นกัน มันเป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติของฮังการีและเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของประเทศ
ต้นกำเนิดของกูยาชย้อนไปได้ถึงสตูของคนเลี้ยงแกะชาวฮังการีในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ในช่วงนั้น เนื้อสัตว์ที่ปรุงและแต่งกลิ่นรสแล้วจะถูกทำให้แห้งโดยใช้ความร้อนจากแสงอาทิตย์เข้าช่วย จากนั้นจะถูกบรรจุลงในถุงที่ทำจากกระเพาะอาหารของแกะ โดยต้องเติมน้ำเพียงอย่างเดียวเพื่อให้รับประทานได้ กูยาชในยุคเริ่มแรกไม่ใส่ปาปริกา เนื่องจากยังไม่มีการนำเครื่องเทศชนิดนี้เข้าสู่โลกเก่าจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 16
ไซดอน

| ไซดอน صيدا ศ็อยดา |
| --- | --- |
นคร

ไซดอนที่ตั้งในประเทศเลบานอนแสดงแผนที่ประเทศเลบานอนไซดอนไซดอน (เอเชียตะวันตกและเอเชียกลาง)แสดงแผนที่เอเชียตะวันตกและเอเชียกลาง
พิกัด: 33°33′38″N 35°22′33″E﻿ / ﻿33.56056°N 35.37583°E﻿ / 33.56056; 35.37583
ประเทศ:  เลบานอน
เขตผู้ว่าการ: เลบานอนใต้
เขต: ไซดอน
ตั้งถิ่นฐาน: สหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
พื้นที่
 • นคร: 3.02 ตร.ไมล์ (7.82 ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 10 ตร.ไมล์ (25 ตร.กม.)
ประชากร
 • นคร: ~80,000 คน
 • รวมปริมณฑล: ~266,000 คน
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
รหัสพื้นที่: 07
ไซดอน (อังกฤษ: Sidon) หรือ ศ็อยดา (อาหรับ: صيدا) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเลบานอน ในเขตผู้ว่าเลบานอนใต้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ห่างจากเมืองไทร์ไปทางเหนือราว 40 กิโลเมตร และห่างจากเมืองเบรุต เมืองหลวงของประเทศทางทิศใต้ราว 40 กิโลเมตร เป็นเมืองท่าทางทะเล ท่าเรือประมง ศูนย์กลางการค้าในเขตเกษตรกรรม และเป็นสถานีปลายทางของท่อขนส่งน้ำมันจากบ่อน้ำมันในประเทศซาอุดีอาระเบีย เมืองมีประชากรราว 200,000 คน
เมืองนี้เป็นเมืองโบราณที่ตั้งขึ้นราว 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ตกอยู่ใต้การปกครองของกลุ่มชนต่าง ๆ ที่มีอำนาจในสมัยโบราณ ได้แก่ ชาวอัสซีเรีย ชาวบาบิโลเนีย และชาวเปอร์เซีย ต่อมาราว 330 ปี ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอะเล็กซานเดอร์มหาราชได้เข้ายึดครองเมือง ตกอยู่ใต้การปกครองของชาวโรมันเมื่อราว 100 ปี ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงสงครามครูเสดเปลี่ยนผู้ยึดครองหลายครั้ง จนชาวมุสลิมเข้ายึดครองประมาณ ค.ศ. 1241 เมืองนี้เจริญรุ่งเรืองภายใต้การยึดครองของชาวเติร์กหลัง ค.ศ. 1517 แต่ลดความสำคัญลงเมื่อมีการขับไล่พ่อค้าชาวฝรั่งเศสออกจากเมืองใน ค.ศ. 1791
ชื่อ

Ṣīdūn (𐤑𐤃𐤍, ṣdn) ชื่อเมืองในภาษาฟินิเชียอาจหมายถึง "ประมง" หรือ "เมืองประมง" ในพาไพรัสอานัสตาซีที่ 1 ระบุชื่อเมืองนี้เป็น Djedouna ในภาษาฮีบรูไบเบิลมีชื่อเรียกว่า Ṣīḏōn (ฮีบรู: צִידוֹן) และในภาษาซีรีแอกมีชื่อว่า Ṣidon (ܨܝܕܘܢ) ต่อมาชื่อเมืองถูกแผลงเป็นกรีกเป็น Sidṓn (กรีก: Σιδών) ซึ่งภายหลังถูกแผลงเป็นโรมันเป็น Sidon ในภาษาอาหรับคลาสสิกปรากฏชื่อเมืองเป็น ศ็อยดูน (صَيْدونْ) และในภาษาอาหรับสมัยใหม่เป็น ศ็อยดา (صيدا)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
กาโรยแห่งฮังการี

กาโรยแห่งฮังการี (ฮังการี: Magyarország Károly) อาจหมายถึง
พระเจ้ากาโรยที่ 1 แห่งฮังการี
พระเจ้ากาโรยที่ 2 แห่งฮังการี
พระเจ้ากาโรยที่ 3 แห่งฮังการี
พระเจ้ากาโรยที่ 4 แห่งฮังการี
พระเจ้ากาโรยที่ 5 แห่งฮังการี (อ้างสิทธิ์)
ดูเพิ่ม

ชาร์ลที่ 1
กูร์ชุมลีอัน

ทางเข้าด้านนอกของกูร์ชุมลีอัน
กูร์ชุมลีอัน (มาซิโดเนีย: Куршумли ан; แอลเบเนีย: hani i Kurshumlis; ตุรกี: Kurşunlu han) เป็นสถานีคาราวานสมัยออตโตมันในย่านเมืองเก่าของกรุงสกอเปีย ประเทศมาซิโดเนียเหนือ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์แห่งสาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ ที่ผ่านมาเคยใช้เป็นเรือนจำและเป็นโรงเตี๊ยม
หมู่อาคารนี้สร้างขึ้นในราวศตวรรษที่ 15 หรือศตวรรษที่ 16 ในอดีตมีคอกสำหรับม้า 100 ตัว
กาลอัจนา

| กาลอัจนา |
| --- | --- |
จิตรกรรมแบบประเพณีอินเดีย ของนางกาลอัจนา (นางอหัลยา) โดยราชา รวิ วรรมา
ชื่ออื่น: นางอหัลยา
ส่วนเกี่ยวข้อง: สาวงามในคติฮินดู สตรีในรามายณะ ดาบสินี (ดาบส)
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: พระฤๅษีโคดม
พี่น้อง: ศตนันทะ (Shatananda)
จิตรกรรมแบบประเพณีอินเดีย ของนางกาลอัจนา (นางอหัลยา) โดยราชา รวิ วรรมา
นางอหัลยา (สันสกฤต: अहल्या; IAST: Ahalyā) ในรามายณะ หรือ นางกาลอัจนา ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์เป็นตัวละครของรามายณะ รามเกียรติ์และเรียมเกร์ในศาสนาฮินดู นางคือภรรยาของพระฤๅษีโคดมและเป็นหนึ่งในสาวงามในคติฮินดู โดยทั่วไปเรื่องราวของนางมีชื่อเสียงจากการลักลอบมีสัมพันธ์กับพระอินทร์
ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์

นางเป็นภรรยาของฤๅษีโคดมซึ่งทำตบะสมาธิอยู่และได้ยินถึงการสนทนาของนกกระจาบป่าคู่หนึ่งสนทนาถึงบาปของการไม่มีบุตรจึงทำพิธีโหมกูณฑ์เนรมิตสตรีนางหนึ่งขึ้นมาและให้นามว่า  นางกาลอัจนา  และมีบุตรีหนึ่งคน คือ นางสวาหะ ต่อมาได้มีเหตุให้ต้องมีการลักลอบมีสัมพันธ์กับพระอินทร์และพระอาทิตย์คือ พาลีและสุครีพ โดยที่นางสวาหะก็รู้เห็นเรื่องนี้ด้วย และต่อมาฤๅษีโคดมดูแลเอ็นดูโอรสทั้งสองมาก ทำให้นางสวาหะ ธิดาคนโตไม่พอใจ จึงเปิดโปงเรื่องราวความจริง ทำให้ฤๅษีโคดมไม่พอใจในการประพฤติตนของนางกาลอัจนา โดยสาปให้นางนั้นเป็นหินให้พระรามในอนาคตใช้ถมเป็นถนนต่อไป และนางสวาหะก็โดนคำสาปจากมารดาเช่นกันไปยืนตีนเดียวเหนี่ยวกินลมอยู่ในป่าเชิงขอบเขาจักรวาลก่อนที่นางให้กำเนิดหนุมานในเวลาต่อมา
กูแบร์นดากาตาลุญญา

กูแบร์นดากาตาลุญญา (กาตาลา: Govern de Catalunya), โกบิเอร์โนเดกาตาลุญญา (สเปน: Gobierno de Cataluña), กูแบร์นเดกาตาลุญญอ (อารัน: Govèrn de Catalonha) หรือ สภาบริหาร (กาตาลา: Consell Executiu) เป็นฝ่ายบริหารของฌานาราลิตัตดากาตาลุญญา (ทบวงการปกครองแคว้นกาตาลุญญา) มีหน้าที่รับผิดชอบและดำเนินการกระทำทางการเมือง การบังคับใช้กฎระเบียบ และการบริหารของฌานาราลิตัต
ประธานฌานาราลิตัตดากาตาลุญญาเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร เขาหรือเธออาจแต่งตั้งมุขมนตรีขึ้นหนึ่งคนเพื่อให้เป็นผู้ช่วยหรือผู้ทำการแทนตนเองก็ได้ แต่หลังจากปี พ.ศ. 2549 ตำแหน่งดังกล่าวก็ถูกแทนด้วยตำแหน่งรองประธานฌานาราลิตัตดากาตาลุญญาซึ่งต้องผ่านความเห็นชอบจากสภานิติบัญญัติกาตาลุญญาก่อน มนตรีคนอื่น ๆ ก็มาจากการแต่งตั้งของประธานฌานาราลิตัตเช่นกัน ทั้งนี้ มนตรีไม่จำเป็นต้องเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติ และพวกเขามีสิทธิ์แทรกแซงการอภิปรายในสภาโดยอัตโนมัติ
ธรรมนูญการปกครองตนเองของกาตาลุญญากำหนดไว้ว่า สมาชิกที่อยู่ระหว่างการดำรงตำแหน่งของกูแบร์นดากาตาลุญญาจะไม่ถูกจับกุมจากความผิดที่ (ถูกสันนิษฐานว่า) ก่อขึ้นในแคว้นกาตาลุญญา ยกเว้นกรณีที่เป็นความผิดซึ่งหน้า โดยจะได้รับการพิพากษาในศาลยุติธรรมสูงสุดกาตาลุญญาหรือแผนกคดีอาญาของศาลสูงสุดสเปนเมื่ออยู่นอกแคว้นกาตาลุญญาเท่านั้น
สภานิติบัญญัติกาตาลุญญาประกาศเอกราชฝ่ายเดียวจากสเปนเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ด้วยมติเสียงข้างมาก 70 เสียงต่อ 10 เสียง มาเรียโน ราฆอย นายกรัฐมนตรีสเปนตอบโต้ด้วยการประกาศยุบสภานิติบัญญัติและสั่งปลดผู้บริหารกาตาลุญญาออกจากตำแหน่ง และกำหนดให้มีการเลือกตั้งระดับแคว้นแบบกะทันหันในวันที่ 21 ธันวาคม ปีเดียวกัน
การปฏิวัติกำมะหยี่

การปฏิวัติกำมะหยี่ (เช็ก: sametová revoluce) หรือการปฏิวัติอ่อนโยน (สโลวัก: nežná revolúcia) เป็นเหตุการณ์เปลี่ยนผ่านอำนาจการปกครองของประเทศเชโกสโลวาเกียโดยปราศจากความรุนแรงตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายนจนถึงวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1989 โดยในช่วงเวลาดังกล่าวได้เกิดเหตุการณ์เดินขบวนประท้วงต่อต้านรัฐบาลพรรคการเมืองเดียวของพรรคคอมมิวนิสต์เชโกสโลวาเกียโดยมีกลุ่มนักศึกษาและกลุ่มผู้คัดค้านร่วมเดินขบวนประท้วง ส่งผลให้การปกครองแบบพรรคการเมืองเดียวเป็นเวลา 41 ปีของพรรคคอมมิวนิสต์เชโกสโลวาเกียนั้นสิ้นสุดลง พร้อมกันนั้นก็ได้มีการวางแผนฟื้นฟูระบบเศรษฐกิจและเปลี่ยนการปกครองของประเทศเป็นแบบสาธารณรัฐระบบรัฐสภา
ขาชัยปุระ

เท้าชัยปุระ ในขั้นตอนการผลิต
เท้าชัยปุระ (อังกฤษ: Jaipur foot, ฮินดี: जयपुर पांव; ชยปุร ปามฺว) หรือ ขาชัยปุระ (อังกฤษ: Jaipur leg) เป็นขาเทียมจากยางสำหรับผู้ที่ตัดขา ตั้งแต่ใต้ระดับเข่าลงไป ถึงแม้ว่าขาชัยปุระจะด้อยกว่าในหลายแง่ เมื่อเทียบกับขาเทียมจากคาร์บอนไฟเบอร์ แต่เนื่องจากสามารถปรับใช้ได้หลากหลาย และมีราคาต้นทุนที่ถูกกว่ามาก ขาชัยปุระจึงเป็นขาเทียมที่ได้รับการยอมรับ
ขาชัยปุระเป็นผลงานออกแบบและพัฒนาโดยราม จันทระ ชาร์มา (Ram Chandra Sharma) และแพทย์ออร์โทพีดิกส์ พี. เค. เสฐี ในปี ค.ศ. 1968 ซึ่งในเวลานั้นกำลังดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาออร์โทพีดิกส์ของวิทยาลัยแพทยศาสตร์สวาอี มาน สิงห์ ในชัยปุระ ขาเทียมแบบที่มีอยู่เดิมไม่สามารถใช้นั่งยองหรือทำงานในนาข้าวเปียกแฉะได้ จึงได้คิดค้นพัฒนาขาชัยปุระขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาเหล่านี้ซึ่งพบได้ทั่วไปในผู้ใช้ขาเทียมยากไร้ในพื้นที่ชนบทของอินเดีย
ขาชัยปุระประกอบด้วยเข่าทำจากไม้ และส้นทำจากยาง ผนังชั้นนอกบาง ๆ เป็นคอร์ดยางรถ (tire cord) ซึ่งทำมาจากยาง โดยดัดแปลงมาจากรูปแบบของขาเทียม SACH
ขาชัยปุระ ไม่มีการจดทะเบียนลิขสิทธิ์ หรือทรัพย์สินทางปัญญา จึงทำให้มีขาชัยปุระหลายรูปแบบ ทั้งนี้ ขาชัยปุระมีอายุการใช้งานราว 2–5 ปี ในประเทศอินเดียมีบริการทำขาชัยปุระแบบไม่เสียค่าใช้จ่ายโดยองค์กรการกุศลภควันมหาวีร วิกลังสหยตสมิตี (BMVSS) ที่ก่อตั้งขึ้นโดยทเวนทระ ราช เมห์ตา ภายใต้การสนับสนุนด้านการเงินโดยรัฐบาลอินเดีย นอกจากนี้ ยังมีการใช้ขาชัยปุระในพื้นที่ยากไร้อื่น ๆ เช่น ในสงครามอัฟกานิสถาน
การบังคับใช้กฎหมายในกรีนแลนด์

รถเอสยูวีของตำรวจกรีนแลนด์ในเมืองนุก
การบังคับใช้กฎหมายในกรีนแลนด์ ซึ่งเป็นประเทศปกครองตนเองของราชอาณาจักรเดนมาร์กดำเนินการโดย Kalaallit Nunaanni Politiit (อังกฤษ: Greenland Police, เดนมาร์ก: Grønlands Politi) ซึ่งเป็นเขตตำรวจอิสระของ Naalagaaffiup Politiivi (อังกฤษ: The National Police of Denmark, เดนมาร์ก: Rigspolitiet) ภายในสำนักงานตำรวจแห่งชาติเดนมาร์ก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 กรีนแลนด์ได้จัดตั้งเขตตำรวจ 1 ใน 12 เขตของ สำนักงานตำรวจแห่งชาติเดนมาร์ก ซึ่งนำโดยหัวหน้าตำรวจที่รู้จักกันในชื่อPolitiit Pisortaatซึ่งตั้งอยู่ในเมืองนุกเมืองหลวงของกรีนแลนด์
ระบบตำรวจและเรือนจำกรีนแลนด์ ดำเนินการ โดยพฤตินัยในท้องถิ่น แต่อย่างเป็นทางการภายใต้รัฐเดนมาร์ก ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงการปกครองตนเองระหว่างเดนมาร์กและกรีนแลนด์ พ.ศ. 2552 เมื่อมีการร้องขอ ความรับผิดชอบทั้งหมดจะถูกโอนไปยังเจ้าหน้าที่ของกรีนแลนด์ แต่ยังไม่ได้รับการร้องขอจากรัฐสภากรีนแลนด์
อาชญากรรม

การขายสุราที่กฎหมายในปี ค.ศ. 1950 ได้เป็นเหตุให้เกิดความรุนแรงที่เกี่ยวข้องกับการใช้เหล้าในบางเมือง ในบางเมืองมีการจำกัดการขายเหล้ากลั่นเป็นมาตรการป้องกัน ปัญหาที่สำคัญอื่นๆ เช่น ความรุนแรงในครอบครัว และ การใช้สารเสพติด เป็นปัญหาที่สำคัญในประเทศกรีนแลนด์
ในเมืองนุกส่วนใหญ่ที่มีประชากรตั้งแต่ 1,000 คนขึ้นไปและเมืองเล็กบางแห่งมีตำรวจพร้อมหมายเลขติดต่อเพื่อรักษาความสัมพันธ์อันดีกับคนในท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว
ระบบเรือนจำ

ในสังคมชาวเอสกิโม การลงโทษสำหรับอาชญากรรมโดยธรรมเนียมนั้นค่อนข้างผ่อนปรน เนื่องจากทุกคนจำเป็นต้องเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมที่โดดเดี่ยวและโหดร้ายของกรีนแลนด์ นอกจากนี้ ระบบเรือนจำกรีนแลนด์ส่วนใหญ่ยังใช้รูปแบบเปิดที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอีกด้วย ผู้ต้องขังที่เป็นส่วนหนึ่งของระบบเปิดต้องรายงานตัวต่อเรือนจำระหว่างเวลา 21.30 น. ถึง 06.30 น. ทุกวัน แต่อาจไปทำงาน เยี่ยมญาติ และทำธุระในขณะที่อยู่ในชุมชนได้ พวกเขาอาจล่าสัตว์ด้วยอาวุธปืนหากได้รับความคุ้มกันจากผู้คุม ผู้ต้องขังมีกุญแจสู่ห้องขังของตนเอง เนื่องจากถือเป็นความเป็นส่วนตัวรูปแบบหนึ่ง หากไม่เข้าเรือนจำจะส่งผลให้ถูกคุมขังเดี่ยว 7 วันเมื่อผู้หลบหนีกลับมา นอกจากนี้ผู้ต้องขังยังต้องเข้ารับการตรวจสารเสพติดด้วย และหากตรวจสารเสพติดไม่สำเร็จจะส่งผลให้ต้องถูกคุมขังเพียงลำพัง เนื่องจากเมืองในกรีนแลนด์มีการแยกตัวทางภูมิศาสตร์และประชากรจำนวนน้อยโดยรวม ("ทุกคนรู้จักทุกคน") การหลบหนีออกจากสถานที่เปิดโล่งจึงหาได้ยากมาก
นักโทษชาวกรีนแลนด์ถือว่ามีความเสี่ยงสูงเกินไปสำหรับระบบเปิด หรือต้องมีการควบคุมดูแลในระดับสูงเพื่อถูกส่งไปยังเรือนจำเฮอร์สเตดเวสเตอร์ ของเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเรือนจำที่มีความสามารถในการดูแลทางจิตเวชด้วยนับตั้งแต่ระบบนี้ถูกนำมาใช้ในทศวรรษปี 1950 มีนักโทษชาวกรีนแลนด์มากกว่า 100 คนเล็กน้อยอยู่ในเรือนจำเฮอร์สเตดเวสเตอร์ และในปี พ.ศ. 2561 มีนักโทษ 27 คน ในปี พ.ศ. 2562 เรือนจำปิดแบบเต็มที่แรกของกรีนแลนด์เริ่มดำเนินการในเมืองหลวงนุก ลดความจำเป็นในการส่งนักโทษบางคนไปเข้าคุกในเดนมาร์ก เรือนจำใหม่นี้สามารถรองรับนักโทษได้สูงสุดถึง 76 คน แบ่งเป็นกลุ่มเปิดและกลุ่มปิด ช่วยให้นักโทษสามารถทำอาหารเองได้ ติดต่อสื่อสารกับครอบครัวผ่านโทรศัพท์มือถือที่ให้มา และส่งเสริมกิจกรรมกลางแจ้ง นักโทษกรีนแลนด์ที่อยู่ในเฮอร์สเตดเวสเตอร์ได้รับโอกาสในการย้ายไปยังเรือนจำใหม่ในนูก ส่วนใหญ่พวกเขาต้องการที่จะดำเนินการเสียชีวิตในเดนมาร์กแทนที่จะอยู่ในนูก เป็นที่เรียบร้อยเนื่องจากพวกเขาต้องการที่จะอยู่ในเดนมาร์กเมื่อผ่อนปรน รู้สึกไม่ได้เชื่อมต่อกับเมืองหลวงของกรีนแลนด์มากเกินกับเดนมาร์ก มีความแตกต่างทางวัฒนธรรมสำคัญระหว่างภูมิภาคกรีนแลนด์ที่ต่างกันและบางนักโทษมาจากสถานที่ที่อยู่ห่างไกลจากเมืองหลวงนุกมาก หรือพวกเขาต้องการเข้าถึงทรัพยากรการรักษาที่เฉพาะเจาะจงที่ไม่มีให้บริการที่สถานที่ขนาดเล็กของกรีนแลนด์ ไม่นานหลังจากเสร็จสมบูรณ์ เจ้าของงานข่าวประชาสัมพันธ์ชาวบริติช Raphael Rowe ได้เยี่ยมเรือนจำใหม่ในเมืองหลวงนุกในตอนของสารคดี Inside the World's Toughest Prisons ซึ่งสังเกตได้ว่าเรือนจำนี้แตกต่างจากเรือนจำอื่น ๆ ที่เขาเคยไปเยือนอย่างมาก สิ่งอำนวยความสะดวกค่อนข้างสะดวกสบายสำหรับผู้ต้องขัง พวกเขามีอิสระในระดับสูงพอสมควร และโดยรวมแล้วมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูสมรรถภาพ
ขัณฑวา

| ขัณฑวา East Nimar |
| --- | --- |
นคร
ขัณฑวาแสดงแผนที่รัฐมัธยประเทศขัณฑวาแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  21°49′N 76°21′E﻿ / ﻿21.82°N 76.35°E﻿ / 21.82; 76.35
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: รัฐมัธยประเทศ
อำเภอ: Nimar
การปกครอง
 • ประเภท: Mayor–Council
 • องค์กร: Khandwa Municipal Corporation
 • Mayor: Subhash Kothari Bhawna Shah (BJP)
ความสูง: 309 เมตร (1,014 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 200,738 คน
ภาษา
 • ทางการ: ฮินดี, อังกฤษ, นิมารี
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 450001
รหัสโทรศัพท์: +91 - 733
ทะเบียนพาหนะ: MP-12-XXXX
เว็บไซต์: www.khandwa.nic.in
ขัณฑวา (ฮินดี: खण्डवा) เป็นเมืองในรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอขัณฑวา เดิมทีชื่อเขตนิมาร์ตะวันออก
ขัณฑวาเป็นเมืองโบราณ มีสถานที่สักการะเป็นจำนวนมากเช่นเดียวกับหลายเมืองของอินเดีย ศาสนสถานส่วนใหญ่เป็นโบสถ์พราหมณ์หรือโบสถ์เชน ตั้งแต่ศตวรรษที่ 12 เป็นศูนย์กลางของศาสนาเชน และในช่วงการปกครองของอังกฤษ ถูกแทนโดยเมืองพุรหานปุระ
ขัณฑวาเป็นชุมทางรถไฟที่สำคัญ มีสายมัลวะเชื่อมต่ออินโดร์กับเดกกัน พบกับเส้นทางหลัก สายตะวันออก–ตะวันตก จากมุมไบไปโกลกาตา
กาเตกอรีอาซูเปรีออเร

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 6 มิถุนายน 1930; 94 ปีก่อน (1930-06-06)
ประเทศ:  แอลเบเนีย
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 10
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: กาเตกอรีอาเอปาเรอ
ถ้วยระดับประเทศ: แอลเบเนียนคัพ แอลเบเนียนซูเปอร์คัพ
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่ายูโรปาลีก ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ปาร์ตีซานีติรานา (สมัยที่ 16)  (2018–19)
ชนะเลิศมากที่สุด: ติรานา (24 สมัย)
ผู้ทำประตูสูงสุด: วีออเรซิน ซีนานี (207 ประตู)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: ซูเปอร์สปอร์ต RTSH
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
กาเตกอรีอาซูเปรีออเร (แอลเบเนีย: Kategoria Superiore) เป็นลีกฟุตบอลชายระดับสูงสุดของประเทศแอลเบเนีย สโมสรเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 10 สโมสร และมีกฎการตกชั้นสู่กาเตกอรีอาเอปาเรอ (Kategoria e Parë) ฤดูกาลแข่งขันตั้งแต่เดือนสิงหาคมไปจนถึงเดือนพฤษภาคมปีถัดมา ทุกทีมจะได้ลงเล่นทั้งหมด 4 เลก หรือ 36 นัด
การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1930 ในชื่อ แอลเบเนียเนชันนัลแชมเปียนชิป หลังจากที่มีการก่อตั้งสมาคมฟุตบอลแอลเบเนียได้ไม่นาน นับตั้งแต่ ค.ศ. 1930 เป็นต้นมา มี 43 สโมสรที่ได้เข้าร่วมแข่งขันในลีกนี้ แต่มีเพียง 9 สโมสรเท่านั้นที่ชนะเลิศลีกนี้ ได้แก่ ติรานา (24), ดีนามอติรานา (18), ปาร์ตีซานีติรานา (16), วลัซนีอา (9), สเกินเดร์เบอู (8), เอลบาซานี (2), ฟลามูร์ตารี (1), เตอูตา (1) และ กูเกอซี (1) ทีมชนะเลิศในปัจจุบันคือปาร์ตีซานี ซึ่งคว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 16 ในฤดูกาล 2018–19
สโมสรที่เข้าร่วม (ฤดูกาล 2019–20)

ที่ตั้งของทีมฟุตบอลในรายการกาเตกอรีอาซูเปรีออเร ฤดูกาล 2019–20
| ทีม | เมือง | สนาม | ความจุ | 2018–19 season |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Bylis | Ballsh | Adush Muça Stadium | 5,200 | Champion (Kategoria e Parë) |
| Flamurtari | วลอเรอ | Flamurtari Stadium | 8,500 | 5th |
| Kukësi | Kukës | Various |  | 2nd |
| Laçi | Laç | Laçi Stadium | 2,300 | 6th |
| Luftëtari | Gjirokastër | Gjirokastra Stadium | 8,400 | 8th |
| ปาร์ตีซานี | ติรานา | Selman Stërmasi Stadium | 9,500 | Champion |
| สเกินเดร์เบอู | Korçë | Skënderbeu Stadium | 12,343 | 4th |
| Teuta | ดูร์เริส | Niko Dovana Stadium | 12,040 | 3rd |
| ติรานา | ติรานา | Selman Stërmasi Stadium | 9,500 | 7th |
| Vllaznia | ชกอเดอร์ | Loro Boriçi Stadium | 16,000 | Runner-up (Kategoria e Parë) |
กุลเทวดา

มตุไรวีรัน กุลเทวดาแห่งชุมชนในมตุไร
กุลเทวดา (สันสกฤต: कुलदेवता, อักษรโรมัน: Kuladevatā, แปลตรงตัว 'เทพเจ้าประจำตระกูล'), หรือ กุลไทวัม (ทมิฬ: குலதெய்வம்) เป็นเทพารักษ์บรรพชนในศาสนาฮินดูและศาสนาเชน กุลเทวดามักเป็นสิ่งเคารพบูชาของบุคคลหนึ่ง ๆ (ภักติ) และได้รับการบูชาร้องขอให้ปกปักรักษาตระกูล (กุล), โคตร, ครอบครัวและลูกหลาน ไม่ให้เผชิญกับความโชคร้ายหรืออันตราย กุลเทวดาต่างไปจาก อิษฏเทวดา (เทพารักษ์ส่วนตัว) และครามเทวดา (เทพารักษ์ประจำหมู่บ้าน)
กุลเทวดา ประกอบขึ้นจากคำว่า กุล แปลว่า ตระกูล และ เทวดา หมายถึงเทวดา รวมกันจึงหมายถึง เทวดาประจำตระกูล บางครั้งกุลเทวดาบุรุษจะเรียกว่า กุลเทวะ ส่วนสตรีเรียกว่า กุลเทวี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กุลเทวดา
| ด ค กเทพและคัมภีร์ในศาสนาฮินดู |
| --- | --- | --- |
| มหาเทพ |  พระพรหม  พระวิษณุ  พระศิวะ  |  |
| เทพเจ้าชั้นรอง |  พระพิฆเนศ  พระขันทกุมาร  พระราม  พระกฤษณะ  พระหนุมาน  พระอินทร์  พระอัคนี  พระไภรวะ  พระยม  พระกามเทพ  พระวายุ  พระวรุณ  พระวิศวกรรม  พระอัศวิน  |  |
| นพเคราะห์ |  พระอาทิตย์  พระจันทร์  พระอังคาร  พระพุธ  พระพฤหัสบดี  พระศุกร์  พระเสาร์  พระราหู  พระเกตุ  |  |
| เทวี |  พระสุรัสวดี  พระลักษมี  พระสตี  พระปารวตี  พระทุรคา  พระตรีศักติ  พระแม่กาลี  พระแม่สีดา  พระแม่ราธา  พระแม่มหาวิทยา  มาตฤกา  |  |
| คัมภีร์ |  พระเวท  อุปนิษัท  ปุราณะ  รามายณะ  มหาภารตะ  ภควัทคีตา  |  |
 ศาสนาฮินดู  เทววิทยาฮินดู  ยุคมหากาพย์ของอินเดีย