stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ที่ พย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   เอริเทรีย   กานา   เคนยา   มาดากัสการ์   โมร็อกโก   ไนจีเรีย}   แอฟริกาใต้   โตโก  |  |
| อเมริกา |   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   จาเมกา   เม็กซิโก   สหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   เกาหลีเหนือ   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์   ตองงา  |  |
| อื่นๆ |   เกาหลี   นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย  |  |
พระเจ้าซอลู

พระเจ้าซอลู กษัตริย์องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์พุกามเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอโนรธามังช่อมหาราชองค์แรกของพม่า เมื่อพระราชบิดาสวรรคตด้วยการถูกควายเผือกขวิดในปี ค.ศ. 1077 (พ.ศ. 1620) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทน โดยตลอด 7 ปีแห่งการครองราชย์ทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอเนื่องจากมิได้ทรงบริหารราชการแผ่นดินด้วยพระองค์เอง ทรงพึ่งแต่เหล่าที่ปรึกษาของพระราชบิดารวมทั้งพระชินอรหันต์พระอาจารย์ของพระราชบิดา ทำให้ในปี ค.ศ. 1084 (พ.ศ. 1627) ระงมันพระสหายสนิทของพระองค์ ซึ่งเป็นบุตรชายของราชครูพระอาจารย์ของพระองค์ ซึ่งทรงบัญชาให้ไปปกครองเมืองพะโคได้จับพระองค์เป็นตัวประกันและปลงพระชนม์พระเจ้าซอลูที่เมืองพวาสอ ซึ่งขณะนั้นจานซิต้าซึ่งครองเมืองถิเลงอยู่ได้พยายามยกกองทัพมาช่วยพระองค์แต่ไม่ทัน และระงมันได้พยายามเข้าครอบครองอาณาจักรพุกาม จึงทำให้จานซิต้าได้ยกกองทัพมาต่อสู้กับระงมันและในที่สุดจานซิต้าก็ได้ชัยชนะ เหล่าขุนนางทั้งหลายรวมทั้งพระชินอรหันต์จึงได้อัญเชิญจานสิตาขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าจานซิต้า
พระเจ้าซองจง

พระเจ้าซองจง (Seongjong) สามารถหมายถึง
พระเจ้าซองจงแห่งโครยอ กษัตริย์องค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 981–997)
พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซอน กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1469–1494)
ดูเพิ่ม

จักรพรรดิเฉินจง หรือ เตมูร์ ข่าน (จักรพรรดิจีน)
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 10

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 10 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1938 ที่ Biltmore Bowl, Biltmore Hotel ลอสแอนเจลิส งานในครั้งนี้ต้องเลื่อนออกไปจากกำหนดการจริงถึง 1 สัปดาห์ เนื่องจากมีฝนตกหนัก
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1938 รางวัลดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Score) จะมอบให้กับค่ายเพลงแทนที่จะมอบให้กับนักแต่งเพลงเหมือนครั้งอื่นๆ
รางวัล

ผู้ที่ได้รับรางวัลจะแสดงในรูปแบบตัวหนา
รางวัล > Best Motion Picture Of The Year

The Awful Truth
Captains Courageous
Dead End
The Good Earth
In Old Chicago
The Life of Emile Zola
Lost Horizon
One Hundred Men and a Girl
Stage Door
A Star Is Born
รางวัล > Achievement in Directing

William Dieterle - The Life of Emile Zola
Sidney Franklin - The Good Earth
Gregory La Cava - Stage Door
Leo McCarey - The Awful Truth
William Wellman - A Star Is Born
รางวัล > Best Performance By An Actor In A Leading Role

Charles Boyer - Conquest
Fredric March - A Star Is Born
Robert Montgomery - Night Must Fall
Paul Muni - The Life of Emile Zola
Spencer Tracy - Captains Courageous
รางวัล > Best Performance by An Actress In A Leading Role

Irene Dunne - The Awful Truth
Greta Garbo - Camille
Janet Gaynor - A Star Is Born
Luise Rainer - The Good Earth
Barbara Stanwyck - Stella Dallas
รางวัล > Best Performance by An Actor In a Supporting Role

Ralph Bellamy - The Awful Truth
Thomas Mitchell - The Hurricane
Joseph Schildkraut - The Life of Emile Zola
H. B. Warner - Lost Horizon
Roland Young - Topper
รางวัล > Best Performance by An Actress In a Supporting Role

Alice Brady - In Old Chicago
Andrea Leeds - Stage Door
Anne Shirley - Stella Dallas
Claire Trevor - Dead End
Dame May Whitty - Night Must Fall
ในงานประกาศผล มีมิจฉาชีพอ้างตัวเป็นตัวแทนขึ้นรับรางวัลแทน Alice Brady เนื่องจากเธอไม่สามารถมาได้ จนปัจจุบันก็ยังไม่สามารถตามจับได้ ก่อนที่อเคเดมีจะสืบสวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและทำถ้วยรางวัลชดเชยให้เธอ Alice Brady ก็เสียชีวิตไปแล้ว
รางวัล > Best Writing, Screenplay

Alan Campbell, Robert Carson, และ Dorothy Parker - A Star Is Born
Vina Delmar - The Awful Truth
John Lee Mahin, Marc Connolly, และ Dale Van Every - Captains Courageous
Morris Ryskind และ Anthony Veiller - Stage Door
รางวัล > Best Writing, Original Story

Niven Busch - In Old Chicago
Heinz Herald และ Geza Herczeg - The Life of Emile Zola
Hans Kraly - One Hundred Men and a Girl
Robert Lord - Black Legion
William A. Wellman และ Robert Carson - A Star Is Born
รางวัล > Art Decoration

Carroll Clark - A Damsel in Distress
William S. Darling และ David Hall - Wee Willie Winkie
Richard Day - Dead End
Hans Dreier และ Roland Anderson - Souls at Sea
Cedric Gibbons และ William Horning - Conquest
Stephen Goosson - Lost Horizon
Anton Grot - The Life of Emile Zola
Wiard Ihnen - Every Day's a Holiday
John Victor Mackay - Manhattan Merry-Go-Round
Jack Otterson - You're a Sweetheart
Alexander Toluboff - Walter Wanger's Vogues of 1938
Lyle Wheeler - The Prisoner of Zenda
รางวัล > Achievement In Cinematography

Karl Freund - The Good Earth
Gregg Toland - Dead End
Joseph Valentine - Wings Over Honolulu
รางวัล > Sound Recording

Lost Horizon
The Girl Said No
Topper
Maytime
Wells Fargo
Hitting a New High
In Old Chicago
The Hurricane
One Hundred Men and a Girl
The Life of Emile Zola
รางวัล > Assistant Director

C. C. Coleman, Jr. - Lost Horizon
Russ Saunders - The Life of Emile Zola
Eric Stacey - A Star Is Born
Hal Walker - Souls at Sea
Robert Webb - In Old Chicago
รางวัล > Short Subjects: Cartoons

Educated Fish
The Little Match Girl
The Old Mill
รางวัล > Short Subjects: One-Reel

A Night at the Movies
The Private Life of the Gannets
Romance of Radium
รางวัล > Short Subjects: Two-Reel

Deep South
Should Wives Work?
Torture Money
รางวัล > Short Subjects: Color

The Man Without a Country
Penny Wisdom
Popular Science J-7-1
รางวัล > Music: Best Song

"Remember Me" - Mr. Dodd Takes the Air
"Sweet Leilani" - Waikiki Wedding
"That Old Feeling" - Walter Wanger's Vogues of 1938
"They Can't Take That Away From Me" - Shall We Dance
"Whispers in the Dark" - Artists and Models
รางวัล > Music: Best Score

Lost Horizon
The Hurricane
Something to Sing About
Way Out West
Maytime
Souls at Sea
Make a Wish
Portia on Trial
Quality Street
The Prisoner of Zenda
In Old Chicago
One Hundred Men and a Girl
Snow White and the Seven Dwarfs
The Life of Emile Zola
รางวัล > Film Editing

Bernard W. Burton - One Hundred Men and a Girl
Al Clark - The Awful Truth
Gene Havlick and Gene Milford - Lost Horizon
Elmo Vernon - Captains Courageous
Basil Wrangell - The Good Earth
รางวัล > Dance Direction

Busby Berkeley - Varsity Show
Bobby Connolly - Ready, Willing and Able
Dave Gould - A Day at the Races
Sammy Lee - Ali Baba Goes to Town
Hermes Pan - A Damsel in Distress
LeRoy Prinz - Waikiki Wedding
รางวัลนี้มีการมอบเพียง 3 ปีเท่านั้น (ค.ศ. 1935 - ค.ศ. 1937)
รางวัล > The Irving G. Thalberg Memorial Award

Darryl F. Zanuck
รางวัล > รางวัลเกียรติยศ

Mack Sennett
Edgar Bergen
Museum of Modern Art Film Library
W. Howard Greene
แหล่งข้อมูลอื่น

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 10 เก็บถาวร 2007-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ Internet Movie Database
ประเทศนิวซีแลนด์ในแปซิฟิกเกมส์ 2023

| นิวซีแลนด์ ในแปซิฟิกเกมส์ 2023 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: NZL
สหพันธ์กีฬาแห่งชาติ: คณะกรรมการโอลิมปิกนิวซีแลนด์
ณ โฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 (2023-11-19) – 2 ธันวาคม ค.ศ. 2023 (2023-12-02)
นักกีฬา: 46 คน (ชาย 22 คน / หญิง 24 คน) ใน 7 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: เดวิด ลิติ
เจ้าหน้าที่: นิน โรเบิร์ตส์ (หัวหน้าคณะนักกีฬา)
การเข้าร่วมแข่งขันแปซิฟิกเกมส์
1963 1966 1969 1971 1975 1979 1983 1987 1991 1995 1999 2003 2007 2011 2015 2019 2023
ประเทศนิวซีแลนด์ จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566
นักกีฬา

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| การยิงธนู | 1 | 1 | 2 |
| กรีฑา | 9 | 10 | 19 |
| ชกมวย | 7 | 6 | 13 |
| เทเบิลเทนนิสพารา | 2 | 0 | 2 |
| ยกน้ำหนัก | 3 | 7 | 10 |
| ทั้งหมด | 22 | 24 | 46 |
พระเจ้าช็องจงที่ 1 แห่งโครยอ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระเจ้าช็องจง
| --- | --- |
พระเจ้าช็องจงที่ 1 แห่งโครยอ
ฮันกึล: 정종
ฮันจา: 定宗
อาร์อาร์: Jeongjong 
เอ็มอาร์: Chŏngjong 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 왕요
ฮันจา: 王堯
อาร์อาร์: Wang Yo 
เอ็มอาร์: Wang Yo 
พระเจ้าช็องจงที่ 1 แห่งโครยอ (เกาหลี: 정종; ฮันจา: 定宗; อาร์อาร์: Jeongjong; เอ็มอาร์: Chŏngjong ค.ศ. 923 - ค.ศ. 949) เป็นพระราชาองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 946 - ค.ศ. 949) พระนางเดิม วัง โย (왕요, 王堯) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าแทโจแห่งโครยอ ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์โครยอ และพระนางชินมย็องซุนซ็อง (신명순성왕후, 神明順成王后) ตระกูลยู ซึ่งเป็นตระกูลขุนนางเก่าชิลลา ในค.ศ. 943 พระเจ้าแทโจสวรรคต องค์ชายวัง มู จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮเยจง แต่ด้วยที่พระเจ้าฮเยจงขาดการสนับสนุนจากพระญาติที่มีอำนาจ ทำให้ต้องตกอยู่ภายใต้อำนาจของพระญาติของมเหสีต่างๆของพระเจ้าแทโจ ซึ่งล้วนเป็นขุนนางเก่าชิลลา วัง คยู (왕규, 王珪) หนึ่งในขุนนางเก่าชิลลา ต้องการให้หลานของตนได้เป็นกษัตริย์ จึงยุยงพระเจ้าฮเยจงว่าองค์ชายวัง โย และองค์ชายวัง โซ (왕소, 王昭) สองพี่น้องจะก่อกบฏ แต่พระเจ้าฮเยจงก็ไม่ทำอะไร ในค.ศ. 945 พระเจ้าฮเยจงสวรรคต บรรดาขุนนางจึงเชิญองค์ชายวังโยขึ้นครองราชสมบัติ เมื่อขึ้นครองราชสมบัติแล้ว พระเจ้าจองจงก็ไม่รอช้า ขอให้พระราชปิตุลาวังชิงยอม  (왕식렴, 王式廉) แม่ทัพเปียงยางนำทัพลงมาปราบวังคยู
ในค.ศ. 946 พวกคิตันตั้งราชวงศ์เหลียว พระเจ้าช็องจงเห็นว่าพวกคิตันกำลังสะสมกำลังและอาจเป็นภัยต่อโครยอได้เหมือนที่อาณาจักรพาลแฮล่มสลาย จึงวางแผนจะย้ายเมืองหลวงไปเมืองเปียงยางเพื่อให้การปกครองชายแดนทางเหนือมีประสิทธิภาพมากขึ้น แต่ยังไม่ทันจะทำสิ่งใด พระเจ้าจองจงก็สิ้นพระชนม์ไปเสียก่อนในค.ศ. 949 องค์ชายวังโซ พระราชอนุชาขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าควางจง
พระเจ้าช็องจง เสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 949 รวมพระชนมายุได้ 26 พรรษา
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าแทโจ  (태조)
พระราชมารดา สมเด็จพระนางเจ้าซินมยองซุนซอง ตระกูล ยู แห่ง ชุงจู (신명순성왕후 유씨)
พระมเหสี
พระนางมุนกง ตระกูล ปาร์ค (문공왕후 박씨, 文恭王后 朴氏)
พระนางมุนซ็อง ตระกูล ปาร์ค (문성왕후 박씨, 文成王后 朴氏)
พระสนม
พระสนมชองชูนัมว็อน ตระกูล คิม (청주남원부인 김씨, 淸州南院夫人 金氏)
พระราชโอรสและพระราชธิดา
เจ้าชายคย็องชุนว็อน (경춘원군, 慶春院君) พระราชโอรสของพระนางมุนกง ตระกูลปาร์ค
เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์โครยอ
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

ประเทศจาเมกา จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจาเมกาเป็นตัวแทนประเทศจาเมกาในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 6 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 1 | 0 | 1 |
|  บอบสเล | 4 | 1 | 5 |
| รวม | 5 | 1 | 6 |
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เบนจามิน อเล็กซานเดอร์ | Men's giant slalom |  |  |  |  |  |  |  |  |
บอบสเล

บทความหลัก: กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ By qualifying three sleds, Jamaica also earned five athlete quota spots (four men and one woman). This will mark the first time Jamaica has qualified in three events in bobsled. Jamaica's four-man bobsled qualified for their first games since Nagano 1998. :
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | Run 3> เวลา | Run 3> อันดับ | Run 4> เวลา | Run 4> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาน เวย์น สตีเฟนส์  | Two-man |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ชาน เวย์น สตีเฟนส์    | Four-man |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| จัสมีน เฟนเลเตอร์-วิคตอเรียน | Women's Monobob |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
* – หมายถึงผู้ขับเลื่อนแต่ละเลื่อน
ดูเพิ่ม

ประเทศจาเมกาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติจาเมกาในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาจาเมกาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เอริเทรีย   กานา   มาดากัสการ์   โมร็อกโก   ไนจีเรีย 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   เฮติ   จาเมกา   เม็กซิโก   เปรู   ปวยร์โตรีโก   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   ซาอุดีอาระเบีย   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   อุซเบกิสถาน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์ 
อื่นๆ:   อาร์โอซี
พระเจ้าซอนจง

พระเจ้าซอนจง ครองราชย์ปี(เกาหลี: 선종; ฮันจา: 宣宗; อาร์อาร์: Seonjong; เอ็มอาร์: Sŏnjong ค.ศ.1083-1094) เทียบเป็น พ.ศ. 1626-1637 พระเจ้าซอนจงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าซุนจงแห่งโครยอ สมัยของพระองค์นั้นทรงนำความรู้ทางด้านวัฒนธรรมประเพณีของราชวงศ์ซ่งของจีนมาสู่ราชวงศ์โครยอ ทรงนำผลงานเขียนจากราชวงศ์ซ่งของจีนเข้ามาสู่เกาหลีทำให้เกิดกระแสความรู้ความคิดมากยิ่งขึ้นในยุคนี้
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ (문종)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีอินเย ตระกูล ลี (인예왕후 이씨,仁睿王后) ธิดาของ ลีจายอน
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีจาซอง ตระกูล ลี 사숙왕후 이씨(思肅王后)
พระชายา
พระชายาจองซินฮย็อนบี ตระกูล ลี 정신현비 이씨(貞信賢妃)
พระสนม
องค์หญิงวอนซิน ตระกูล ลี 원신궁주 이씨(元信宮主)
พระราชโอรส
องค์ชายฮอนจง  헌종  พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีจาซอง ตระกูล ลี
องค์ชายฮันซานฮู 한산후(漢山侯)พระราชโอรสขององค์หญิงวอนซิน ตระกูล ลี
พระราชธิดา
องค์หญิงซูอันแทกจู 수안택주(遂安宅主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจาซอง ตระกูล ลี
สมเด็จพระราชินีคยองฮวา  경화왕후(敬和王后) พระราชธิดาของพระสนมจองซินฮย็อนบิน ตระกูล ลี
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าซอนจง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้ามุนจง |  | จักรพรรดิแห่งโครยอ   (พ.ศ. 1626 - พ.ศ. 1637) |  | พระเจ้าฮอนจง |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าซันซังแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าซันซัง (? - ค.ศ. 227) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3  ในพระเจ้าชินแด และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าโคกุกช็อน พระนามเดิมว่า โค ย็อน-อู เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 197 (พ.ศ. 740) โค ย็อน-อูได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าซันซัง และทรงแต่งตั้งอดีตพระมเหสีอูของพระเชษฐาให้เป็นพระมเหสีอีกครั้ง
ต่อมาเจ้าชายพัลกีซึ่งเป็นพระเชษฐาองค์โตได้ก่อการกบฏ พระองค์จึงบัญชาให้เจ้าชายคเยซู พระราชนัดดาไปปราบกบฏและปราบได้ ชายพัลกีจึงทรงปลงพระชนม์ชีพพระองค์เอง
ในปี ค.ศ. 209 (พ.ศ. 752) ปีที่ 12 ในรัชกาล ทรงย้ายราชธานีหนีภัยกองทัพฮั่น
ในเดือนที่ 11 ทางจันทรคติ ปี ค.ศ. 208 (พ.ศ. 751) เสด็จประพาสหมู่บ้านชูทง-ช็อน  ทรงพบหญิงสาวคนหนึ่งและทั้งสองมีอะไรกัน ทำให้พระมเหสีอูไม่พอพระทัย ต่อมานางตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายออกมา เมื่อพระเจ้าซันซังทรงทราบเรื่องก็โปรดให้ทั้งสองเข้าวัง และสถาปนาหญิงคนนั้นเป็นพระมเหสีองค์ที่ 2
ในปี ค.ศ. 213 (พ.ศ. 756) โปรดให้สถาปนาอูวีกอ (องค์ชายที่ประสูติจากพระมเหสีองค์ที่ 2) ขึ้นเป็น องค์รัชทายาทอูวีกอ เมื่อพระเจ้าซันซังสวรรคตในปี ค.ศ. 227 (พ.ศ. 770) องค์รัชทายาทอูวีกอจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าทงช็อน
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าซันซังแห่งโคกูรยอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าโคกุกช็อน |  | จักรพรรดิแห่งโคกูรยอ   (พ.ศ. 740 - พ.ศ. 770) |  | พระเจ้าทงช็อน |
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- | --- |
 ทงมย็องซ็อง  ยูรี  แทมูชิน  มินจุง  โมบน  แทโจ  ชาแด  ชินแด  โคกุกช็อน  ซันซัง  ทงช็อน  ชุงช็อน  ซอช็อน  พงซัง  มีช็อน  โคกุกว็อน  โซซูริม  โคกุกยัง  ควังแกโท  ชังซู  มุนจามย็อง  อันจัง  อันว็อน  ยังว็อน  พย็องว็อน  ย็องยัง  ย็องนยู  โพจัง 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าซอช็อนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าซอช็อน (?-ค.ศ. 292) หรือ โค ยักโร หรือ โค ยักอู จักรพรรดิลำดับที่ 13 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 2 ในพระเจ้าชุงช็อน จักรพรรดิองค์ที่ 12 ของอาณาจักร ทรงขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 255 และทรงขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาที่สวรรคตในปี ค.ศ. 270 ต่อมาในปี ค.ศ. 286 เชื้อพระวงศ์ 2 พระองค์คือเจ้าชายโค อิล-อู และเจ้าชายโค โซ-บัล ได้ก่อการกบฏแต่ไม่สำเร็จ ทั้งสองพระองค์ก็ถูกสำเร็จโทษในที่สุด พระเจ้าซอช็อนสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 292 หลังจากครองราชย์มาได้ 22 ปี พระเจ้าพงซังแห่งโคกูรยอพระราชโอรสขึ้นครองราชย์สมบัติต่อ
พงศาวลี

| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- | --- |
 ทงมย็องซ็อง  ยูรี  แทมูชิน  มินจุง  โมบน  แทโจ  ชาแด  ชินแด  โคกุกช็อน  ซันซัง  ทงช็อน  ชุงช็อน  ซอช็อน  พงซัง  มีช็อน  โคกุกว็อน  โซซูริม  โคกุกยัง  ควังแกโท  ชังซู  มุนจามย็อง  อันจัง  อันว็อน  ยังว็อน  พย็องว็อน  ย็องยัง  ย็องนยู  โพจัง 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
ปลาทูปากจิ้งจก

| ปลาทูปากจิ้งจก |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Scombridae
สกุล:: Rastrelliger
สปีชีส์:: R.  faughni
ชื่อทวินาม
Rastrelliger faughni (Matsui, 1967)

ปลาทูปากจิ้งจก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rastrelliger faughni) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่งในสกุลปลาทู (Rastrelliger) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาลังหรือปลาทูโม่ง (R. kanagurta) แต่มีขนาดความยาวเท่าปลาทู (R. neglectus) ความกว้างของลำตัวน้อยกว่าปลาลัง ปากแหลม ด้านบนลำตัวมีสีน้ำเงิน แวววาว ด้านท้องมีสีขาวเงิน มีความยาวประมาณ 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในน่านน้ำไทยทั้งด้านอ่าวไทยและทะเลอันดามัน โดยกินแพลงก์ตอนเป็นอาหารในระดับผิวน้ำและกลางน้ำ
ปลาทูปากจิ้งจกมีเนื้อหยาบแข็ง รสชาติไม่อร่อย ดังนั้นจึงไม่เป็นที่นิยมรับประทาน แต่บางครั้งอาจพบเห็นขายปะปนมากับปลาทูชนิดอื่น ๆ โดยรายงานขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (เอฟเอโอ) รายงานว่าปลาทูปากจิ้งจกไม่ใช่ปลาเศรษฐกิจ แต่ในรายงานของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (ไอยูซีเอ็น) รายงานว่าในแต่ละปีมีการจับรวมเป็นน้ำหนักมากกว่า  800,000 ตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ ปลาทูปากจิ้งจก ที่วิกิสปีชีส์
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิก

ประเทศจาเมกา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ในปี ค.ศ. 1960 นักกีฬาชาวจาเมกาเข้าแข่งขันโดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก จาเมกายังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 โดยทีมชาติบอบสเลจาเมกาประสบความสำเร็จบ้าง
นักกีฬาชาวจาเมกาได้รับเหรียญทั้งหมด 87 เหรียญ โดยเหรียญทั้งหมดได้รับจากกรีฑายกเว้นเพียงเหรียญเดียว และทั้งหมดได้รับจากรายการประเภทบุคคลและการวิ่งผลัดยกเว้น 3 เหรียญเท่านั้น
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของจาเมกาคือสมาคมโอลิมปิกจาเมกาและก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2479
การเข้าร่วม > ลำดับเหตุการณ์การเข้าร่วม

| วันที่ | ทีม | ทีม | ทีม |
| --- | --- | --- | --- |
| 1948–1956 |  จาเมกา (JAM) |  ตรินิแดดและโตเบโก (TTO) |  |
1960:  อินดีสตะวันตก (BWI)
| 1964 |  จาเมกา (JAM) |  ตรินิแดดและโตเบโก (TTO) |  |
| 1968– |  จาเมกา (JAM) |  ตรินิแดดและโตเบโก (TTO) |  บาร์เบโดส (BAR) |
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ลอนดอน 1948 | 13 | 1 | 2 | 0 | 3 | 20 |
|  เฮลซิงกิ 1952 | 8 | 2 | 3 | 0 | 5 | 13 |
|  เมลเบิร์น 1956 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
 โรม 1960: as part of the  อินดีสตะวันตก (BWI)
|  โตเกียว 1964 | 21 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 25 | 0 | 1 | 0 | 1 | 39 |
|  มิวนิก 1972 | 33 | 0 | 0 | 1 | 1 | 43 |
|  มอนทรีอัล 1976 | 20 | 1 | 1 | 0 | 2 | 21 |
|  มอสโก 1980 | 18 | 0 | 0 | 3 | 3 | 34 |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 45 | 0 | 1 | 2 | 3 | 28 |
|  โซล 1988 | 35 | 0 | 2 | 0 | 2 | 34 |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 36 | 0 | 3 | 1 | 4 | 38 |
|  แอตแลนตา 1996 | 46 | 1 | 3 | 2 | 6 | 39 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 45 | 0 | 6 | 3 | 9 | 54 |
|  เอเธนส์ 2004 | 47 | 2 | 1 | 2 | 5 | 35 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 50 | 5 | 4 | 2 | 11 | 15 |
|  ลอนดอน 2012 | 50 | 4 | 5 | 3 | 12 | 18 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 56 | 6 | 3 | 2 | 11 | 16 |
|  โตเกียว 2020 | 48 | 4 | 1 | 4 | 9 | 21 |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 26 | 36 | 25 | 87 | 38 |
ดูเพิ่ม

ประเทศจาเมกาในพาราลิมปิก