stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือก
กระโดดน้ำประเภทบุคคล > กระโดดน้ำประเภทบุคคล แพลตฟอร์ม 10 เมตร ชาย

| การแข่งขันคัดเลือก | จำนวนนักกีฬา | ประเทศ และนักกีฬาที่เข้ารอบ |
| --- | --- | --- |
| การแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 | 12 |  จีน (ฉิว โบ๋)  จีน (หยาง เจี้ยน)  เบลารุส (วาดิม แคปเตอร์)  ฝรั่งเศส (เบนจามิน แอฟเฟรต)  เม็กซิโก (อีวาน การ์เซีย)  เม็กซิโก (โฮเซ่ รูวาลคาบา)  เยอรมนี (ซาช่า ไคลน์)  รัสเซีย (นิกิตา ชเลย์เกอร์)  รัสเซีย (วิกเตอร์ มินิเบฟ)  สหรัฐ (เดวิด โบวเดีย)  สหราชอาณาจักร (ทอม เดลีย์)  ออสเตรเลีย (โดมินิค เบดก์กูด)  |
| การแข่งขันกระโดดน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2015 | 1 |  เยอรมนี (มาร์ติน วุลแฟรม) |
| รอบคัดเลือก – ทวีปโอเชียเนีย | 1 |  ออสเตรเลีย (เจมส์ คอนเนอร์) |
| รอบคัดเลือก – ทวีปแอฟริกา | 1 |  อียิปต์ (ยูสเซฟ เอสแซ็ท) |
| การแข่งขันกระโดดน้ำชิงแชมป์เอเชีย 2015 | 1 |  มาเลเซีย (โอย ซู เหลียง) |
| การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2015 | 1 | ไม่มีนักกีฬาที่เข้ารอบ – เนื่องจากอีวาน การ์เซีย ผู้ชนะเลิศในรายการนี้ได้ผ่านเข้ารอบโดยใช้สิทธิ์การแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 |
| การแข่งขันกีฬากระโดดน้ำชิงแชมป์โลก 2016 | 9 (จาก 18) |  เกาหลีใต้ (วู ฮา-รัม)  แคนาดา (แมสซิม โบวชาร์ด)  โคลอมเบีย (วิกเตอร์ ออร์เทกา)  โคลอมเบีย (เซบาสเตียน วิลล่า)  บราซิล (ฮิวโก พาริสซี)  ปวยร์โตรีโก (ราฟาเอล ควินเทโร)  เวเนซุเอลา (จีซุส ลิรานโซ)  เวเนซุเอลา (โรเบิร์ต เปซ)  สหรัฐ (เดวิด ดินซ์มอร์) |
| โควตาเพิ่มเติม | 3 |  แคนาดา (วินเซนต์ เรนดู)  เบลารุส (เยาเฮนิ คาราเลียว)  อิตาลี (ไมคอล เวอร์ซ็อทโต) |
| รวมทั้งหมด | 28 |  |
กระโดดน้ำประเภทบุคคล > กระโดดน้ำประเภทบุคคล สปริงบอร์ด 3 เมตร หญิง

| การแข่งขันคัดเลือก | จำนวนนักกีฬา | ประเทศ และนักกีฬาที่เข้ารอบ |
| --- | --- | --- |
| การแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 | 12 |  แคนาดา (เจนนิเฟอร์ อาเบล)  แคนาดา (พาเมล่า แวร์)  จีน (ฉี ถิงเหมา)  จีน (เฮอ จี)  เนเธอร์แลนด์ (ยุสชิ เฟรยแท็ก)  มาเลเซีย (อึ้ง ยาน ยี)  ยูเครน (อานาสตาซียา เนโดบิกา)  ยูเครน (โอเลนา เฟโดโรวา)  สหราชอาณาจักร (รีเบคกา แกลันทรี)  ออสเตรเลีย (แมดดิสัน คีนนี)  ออสเตรเลีย (เอสเธอ ฉิน)  อิตาลี (ทาเนีย แคกน็อตโต) |
| การแข่งขันกระโดดน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2015 | 1 | ไม่มีนักกีฬาที่เข้ารอบ – เนื่องจากทาเนีย แคกน็อตโต ผู้ชนะเลิศในรายการนี้ได้ผ่านเข้ารอบโดยใช้สิทธิ์การแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 |
| รอบคัดเลือก – ทวีปโอเชียเนีย | 1 | ไม่มีนักกีฬาที่เข้ารอบ – เนื่องจากแมดดิสัน คีนนี ผู้ชนะเลิศในรายการนี้ได้ผ่านเข้ารอบโดยใช้สิทธิ์การแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 |
| รอบคัดเลือก – ทวีปแอฟริกา | 1 |  แอฟริกาใต้ (จูเลีย วินเซนท์) |
| การแข่งขันกระโดดน้ำชิงแชมป์เอเชีย 2015 | 1 | ไม่มีนักกีฬาที่เข้ารอบ – เนื่องจากประเทศจีนได้โควตารายการนี้ครบ 2 โควตาแล้ว |
| การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2015 | 1 | ไม่มีนักกีฬาที่เข้ารอบ – เนื่องจากเจนนิเฟอร์ อาเบล ผู้ชนะเลิศในรายการนี้ได้ผ่านเข้ารอบโดยใช้สิทธิ์การแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 |
| การแข่งขันกีฬากระโดดน้ำชิงแชมป์โลก 2016 | 9 (จาก 18) |  เม็กซิโก (Dolores Hernandez)  มาเลเซีย (Cheong Jun Hoong)  บราซิล (Juliana Veloso)  สหรัฐ (Kassidy Cook)  เนเธอร์แลนด์ (Inge Jansen)  เยอรมนี (Tina Punzel)  สหราชอาณาจักร (Grace Reid)  เม็กซิโก (Melany Hernandez)  รัสเซีย (Kristina Ilinykh)  อิตาลี (Maria Marconi) |
| โควตาเพิ่มเติม | 1 |  |
| รวมทั้งหมด | 27 |  |
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924

แม่แบบ:เทนนิสโอลิมปิกฤดูร้อน1924
การแข่งขันเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 เป็นการแข่งขันกีฬาเทนนิสในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 8 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 13-21 กรกฎาคม พ.ศ. 2467 จัดขึ้นที่สนาม Stade Olympique Yves-du-Manoir, Colombes ซึ่งการแข่งขันกีฬาเทนนิสครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ และทีมผสม 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 124 คน จาก 27 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| --- | --- |
  อาร์เจนตินา (5)   ออสเตรเลีย (2)   เบลเยียม (8)   ชิลี (2)   ไต้หวัน (4)   เชโกสโลวาเกีย (5)   เดนมาร์ก (5)   ฟินแลนด์ (4)   ฝรั่งเศส (10)   สหราชอาณาจักร (10)   กรีซ (3)   ฮังการี (5)   อินเดีย (6)   ไอร์แลนด์ (4)   อิตาลี (8):   ญี่ปุ่น (4)   ลักเซมเบิร์ก (1)   เม็กซิโก (2)   เนเธอร์แลนด์ (5)   นอร์เวย์ (4)   โปรตุเกส (1)   โรมาเนีย (3)   แอฟริกาใต้ (4)   สเปน (8)   สวีเดน (4)   สวิตเซอร์แลนด์ (4)   สหรัฐ (9)   ยูโกสลาเวีย (1)
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1924
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ (USA) | 5 | 1 | 0 | 6 |
| 2 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 3 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 4 |  อิตาลี (ITA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 4 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (5 ประเทศ) | รวม (5 ประเทศ) | 5 | 5 | 5 | 15 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Men's singles รายละเอียด | Vincent Richards  สหรัฐ | Henri Cochet  ฝรั่งเศส | Uberto De Morpurgo  อิตาลี |  |  |  |
| Men's doubles รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) Vincent Richards Francis Hunter |  ฝรั่งเศส (FRA) Jacques Brugnon Henri Cochet |  ฝรั่งเศส (FRA) Jean Borotra René Lacoste |  |  |  |

| Women's singles รายละเอียด | Helen Wills  สหรัฐ | Julie Vlasto  ฝรั่งเศส | Kathleen McKane  สหราชอาณาจักร |  |  |  |
| Women's doubles รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) Hazel Wightman Helen Wills |  สหราชอาณาจักร (GBR) Phyllis Covell Kathleen McKane |  สหราชอาณาจักร (GBR) Evelyn Colyer Dorothy Shepherd-Barron |  |  |  |

| Mixed doubles รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) Hazel Wightman R. Norris Williams |  สหรัฐ (USA) Marion Jessup Vincent Richards |  เนเธอร์แลนด์ (NED) Kea Bouman Hendrik Timmer |  |  |  |
คอรีย์ เทย์เลอร์

| คอรีย์ เทย์เลอร์ |
| --- | --- |
คอรีย์ เทย์เลอร์ ปี 2018
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คอรีย์ ทอดด์ เทย์เลอร์
รู้จักในชื่อ: #8, The Great Big Mouth, Faith, The Sickness, Todd Tigger, The Boogie Knight, Neck, CMFT, Corey MF Taylor
เกิด:  (1973-12-08) 8 ธันวาคม ค.ศ. 1973 (50 ปี) ดิมอยน์ รัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟเมทัล, เฮฟวีเมทัล, นูเมทัล, กรูฟเมทัล, ฮาร์ดร็อก, อัลเทอร์เนทีฟร็อก
อาชีพ: นักดนตรี, นักร้อง, นักแต่งเพลง, นักแสดง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง, กีตาร์
ช่วงปี: ค.ศ. 1990–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Roadrunner Records, Great Big Mouth Records

เว็บไซต์: thecoreytaylor.com
นักดนตรี
คอรีย์ ทอดด์ เทย์เลอร์ (อังกฤษ: Corey Todd Taylor , เกิด 8 ธันวาคม ค.ศ. 1973) เป็นนักร้อง, นักดนตรีและนักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน ผู้มีบทบาทสำคัญและเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำของวงสลิปน็อตและวงสโตนซาวร์
เทย์เลอร์ ได้เข้าร่วมวงสลิปน็อต ในปี ค.ศ. 1997 โดยเข้ามาแทนที่ อันเดอส์ โคลเซฟนี ซึ่งเป็นนักร้องนำคนแรกของวง และมีผลงานสตูดิโออัลบั้มร่วมกับทางวง 5 ชุด นอกจากนี้เทย์เลอร์ ยังเป็นผู้ก่อตั้งวงดนตรีแนวออลเทอร์นาทิฟเมทัลอย่างวงสโตนซาวร์ โดยมีผลงานสตูดิโออัลบั้มร่วมกับวงสโตนซาวร์ 5 ชุด
นอกจากเทย์เลอร์จะเป็นนักร้องนำให้กับวงสลิปน็อตและสโตนซาวร์แล้ว เขายังได้ทำงานเพลงร่วมกับวงดนตรีอื่นๆ เช่น แอนแทรกซ์, คอร์น, ดิสเทิร์บ และโซลฟลาย ในโอกาสต่างๆ
ด้านอาชีพดนตรี > สลิปน็อต

ในเมือง ดิมอยน์ รัฐไอโอวา Joey Jordison, Shawn Crahan, และ Mick Thomson ได้ชวนคอรีย์ที่จะเข้าร่วมวงสลิปน็อต ซึ่งเขาตกลงที่จะเป็นส่วนหนึ่งในของการฝึกซ้อมของพวกเขา, และก็ได้เป็นนักร้องของวง. สมาชิกทั้งเก้าของสลิปน็อต คอรีย์เข้าร่วมวงเป็นลำดับที่หก. ขณะทำการแสดงกับวงสลิปน็อต เขาเป็นที่รู้จักกันในนาม "หมายเลขแปด", การที่วงเรียงลำดับเลขสำหรับสมาชิกตั้งแต่ 0-8 ตามการเรียงของ Shawn Crahan คอรีย์ ได้หมายเลขแปด เพราะมันเป็นสัญลักษณ์อินฟินิตี้.
ผลงานอัลบั้ม > Stone Sour

2002: Stone Sour
2006: Come What(ever) May
2007: Live in Moscow
2010: Audio Secrecy
2012: House of Gold & Bones – Part 1
2013: House of Gold & Bones – Part 2
2017: Hydrograd
ผลงานอัลบั้ม > Slipknot

1999: Slipknot
2001: Iowa
2004: Vol. 3: (The Subliminal Verses)
2005: 9.0: Live
2008: All Hope Is Gone
2012: Antennas To Hell
2014: .5: The Gray Chapter
2019: We are not your kind
เทย์เลอร์ ขณะทำการแสดงกับวงสลิปน็อต ปี 2011.
จักรพรรดิเกิงหยิน

จักรพรรดิเกิงหยิน (จีน: 庚寅; ค.ศ. 1618–1662), พระนามเดิม จู หยีไห่ (จีน: 朱以海) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงใต้ ครองราชย์ตั้งแต่ค.ศ. 1645 ถึง 1655
เจ้าชายแห่งหลู่เป็นส่วนหนึ่งของการต่อต้านกองกำลังราชวงศ์ชิงผู้บุกรุกเข้ามา ภรรยาคนแรกของพระองค์คุณหญิงเฉิน (元妃)  ได้ฆ่าตัวตายระหว่างการล่มสลายของราชวงศ์หมิง
ในปี ค.ศ. 1651 พระองค์หนีไปที่เกาะจินเหมิน ซึ่งในปี ค.ศ. 1663 ก็ถูกกองกำลังบุกรุกเข้ายึดครอง หลุมฝังพระศพของพระองค์ถูกค้นพบบนเกาะในปี 1959 ซึ่งหักล้างทฤษฎีในศตวรรษที่ 18 เรื่องประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงว่า พระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยเจิ้ง เฉิงกง พระราชโอรสองค์โตของพระองค์ จู หงฮวน (朱弘桓) อภิเษกกับลูกสาวคนที่สี่ของเจิ้ง เฉิงกง และไปอาศัยอยู่ในอาณาจักรตงหนิง บนเกาะไต้หวันภายใต้การคุ้มครองของเจิ้ง จิง พี่เขยของเขา และทำงานเป็นชาวนา เจ้าชายหมิงอีกพระองค์ที่มาพร้อมกับเจิ้ง เฉิงกง ที่ไปไต้หวันคือเจ้าชายแห่งหนิงจิง จู ฉูกุ้ย
หลังจากการยอมจำนนของราชอาณาจักรตงหนิงต่อราชวงศ์ชิง ได้ส่งเจ้าชายหมิง 17 พระองค์ที่ยังคงอาศัยอยู่บนไต้หวันกลับไปยังจีนแผ่นดินใหญ่ซึ่งพวกเขาได้ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างสงบ รวมทั้ง จู หงฮวน
ขุนรองปลัดชู (ภาพยนตร์)

บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ สำหรับชีวประวัติ ดูที่ ขุนรองปลัดชู
| ขุนรองปลัดชู |
| --- | --- |
กำกับ: สุรัสวดี เชื้อชาติ
เขียนบท: เอก เอี่ยมชื่น
อำนวยการสร้าง: บุญชัย เบญจรงคกุล
นักแสดงนำ: สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ จักรกฤษณ์ พณิชย์ผาติกรรม สรนันท์ ร.เอกวัฒน์
ผู้บรรยาย: สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ
ดนตรีประกอบ: คนดีไม่มีวันตาย โดย ธีร์ ไชยเดช (เพลงนำ) พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (ดนตรีประกอบ)
ผู้จัดจำหน่าย: บีบี พิคเจอร์ จำกัด (สร้าง)  ไทยพีบีเอส (เผยแพร่)
วันฉาย: 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 (เฉพาะโรงภาพยนตร์สกาล่า)  9 กรกฎาคม ปีเดียวกัน (ทางโทรทัศน์ช่องไทยพีบีเอส)
ภาษา: ไทย พม่า
ทุนสร้าง: 40 ล้านบาท
ขุนรองปลัดชู หรือในชื่อเต็มว่า ขุนรองปลัดชู วีรชนคนถูกลืม ภาพยนตร์ไทยที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ไทย ในสงครามพระเจ้าอลองพญา ออกฉายในช่วงกลางปี พ.ศ. 2554 นำแสดงโดย สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ, จักรกฤษณ์ พณิชย์ผาติกรรม กำกับการแสดงโดย สุรัสวดี เชื้อชาติ
เนื้อเรื่อง

ในปี พ.ศ. 2302 หลังการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ดาวหางฮัลเลย์ได้โคจรผ่านโลกเสมือนหนึ่งลางร้าย ขุนรองปลัดชู (สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ) ครูดาบอาตมาทและนายหมู่บ้านแขวงเมืองวิเศษไชยชาญ ได้ไปยังกรุงศรีอยุธยาพร้อมกับกรมการเมืองผู้ใหญ่ เพื่อเฝ้าสถานการณ์การผลัดแผ่นดิน
ขุนรองปลัดชูเฝ้ามองดูสถานการณ์ของบ้านเมืองด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากการผลัดแผ่นดิน เจ้านายในพระราชวังแย่งชิงพระราชบัลลังก์ ขุนนางก็แตกแยกสนับสนุนแต่ละฝ่ายกัน เจ้าสามกรม ถูกกุมตัวไปประหารชีวิตยังวัดโคกพระยาแล้ว พระเจ้าอุทุมพร ขึ้นเสวยราชสมบัติยังมิทันได้ 2 เดือน เจ้าฟ้าเอกทัศ พระบรมเชษฐาแสดงเจตนาชัดเจนว่า ต้องการขึ้นเสวยราชย์เอง ด้วยการประทับอยู่ในพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์ ซ้ำยังการเข้าเฝ้าบางครั้งยังพกเอาพระแสงขรรค์ขึ้นวางพาดตัก พระเจ้าอุมทุมพรยอมหลีกให้พระบรมเชษฐาขึ้นเสวยราชย์แต่โดยดี โดยพระองค์เสด็จออกผนวช แม้น กรมหมื่นเทพพิพิธจะเสด็จหนีราชภัยออกผนวชเช่นกัน แต่ก็ไม่พ้นถูกกำจัดด้วยน้ำมือของตัวขุนรองฯเอง แม้นตัวขุนรองฯจะไม่เข้าข้างผู้ใดและสลดใจกับเหตุการณ์ที่คนในชาติเดียวกันต้องมาเข่นฆ่ากันเองก็ตาม
ในเวลาเดียวกัน ทางอังวะ พระเจ้าอลองพญาสถาปนาตนเองขึ้นครองราชย์ หลังจากปราบปรามมอญได้สิ้น โดยมีพระราชบุตรมังระ (จักรกฤษณ์ พณิชย์ผาติกรรม) และมังฆ้องนรธา เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญ ที่ตะนาวศรีทางฝ่ายอยุธยาได้ริบเรือสินค้าของอังวะไป พระเจ้าอลองพญาเห็นเป็นจังหวะเหมาะ ประกอบกับได้สดับรู้ความของพระเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่ของอยุธยาว่า โฉดเขลา ไม่เป็นที่ยอมรับของราษฎร โดยที่พระองค์ต้องการจะทำสงครามเพื่อให้อาณาประชาราษฎร์และสมณชีพราหมณ์ได้เป็นอยู่อย่างเป็นสุข
เมื่อขุนรองฯได้กลับวิเศษไชยชาญ ได้เล่าเรื่องราวที่ตนเองประสบพบเจอมาที่อยุธยา พร้อมย้ำอยู่เสมอว่า บ้านเมืองอ่อนแอ เหมือนบ้านไม้ที่ถูกปลวกมอดกัดแทะ แม้ต้องลมเพียงนิดก็จะพังทลายทั้งหมด ต้องเตรียมทำสงคราม สู้เพื่อวิเศษไชยชาญ โดยรวบรวมอาสาสมัครได้ 400 คน ฝึกดาบอาตมาท และอาบน้ำว่านเพื่อปลุกขวัญกำลังใจและอยู่ยงคงกระพัน เดินทางไปยังด่านสิงขรเพื่อสกัดกั้นทัพพม่า โดยที่กรมการเมืองวิเศษไชยชาญได้แจ้งไปยัง พระยารัตนาธิเบศร์ ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในอยุธยาได้ทราบแล้ว และจะยกทัพไปสมทบ
แต่เมื่อได้ปะทะกับทางพม่าแล้ว ขุนรองฯได้ใช้ป่าชายเลนริมหาดซุ่มโจมตี แม้ตัดกำลังพม่าได้ส่วนหนึ่ง แต่เมื่อทางพม่าโต้กลับก็มิอาจทานได้ ทั้งหมดจึงหนีไปอยู่ริมหาด และถูกฆ่าตายทั้งหมดด้วยการจับกดน้ำและใช้ช้างกระทืบ ด้วยทั้งตัวขุนรองปลัดชูด้วย ก่อนตาย ขุนรองฯเหลือบเห็นทัพของพระยารัตนาธิเบศร์ที่สัญญาว่าจะยกมาช่วยยืนมองอยู่ห่าง ๆ โดยไม่มาช่วยจริงดังคำที่ว่าไว้ ขุนรองฯรู้สึกสลดกับเหตุการณ์และระลึกถึงเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ต้น
เบื้องหลังและการออกฉาย

ขุนรองปลัดชู เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเนื้อหาเพียง 2 บรรทัดที่จารึกลงในพงศาวดารที่ว่าถึง ขุนรองปลัดชู ขุนนางระดับล่างของวิเศษไชยชาญได้รวบรวมอาสาสมัครซึ่งเป็นชาวบ้านธรรมดา ๆ จำนวน 400 คน ยกลงไปสู้รบกับพม่าที่หาดหว้าขาว ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวมะนาว ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งทั้งหมดได้ตายหมดสิ้น
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นมาจากแนวความคิดของ บุญชัย เบญจรงคกุล ผู้บริหารของบริษัท ดีแทค ในโครงการสำนึกรักบ้านเกิด ที่ดำริถึงวีรกรรมของขุนรองปลัดชู ที่เหมือนกับสถานการณ์ความแตกแยกของบ้านเมืองในเวลาปัจจุบันเพื่อสะท้อนสำนึกของคนในชาติ ว่าในอดีตเคยมีคนตัวเล็ก ๆ ที่ลุกขึ้นมาสู้เพื่อบ้านเมือง โดยไม่หวังอะไรตอบแทนและรู้ดีว่าจุดจบของตนเองจะเป็นเช่นไร โดยมี สุรัสวดี เชื้อชาติ ที่เคยร่วมงานกำกับภาพยนตร์โฆษณาของดีแทคมาร่วม 10 ปี รับหน้าที่กำกับภาพยนตร์ และได้ สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ พิธีกรรายการ คนค้นฅน ทางช่อง 9 รับบทเป็น ขุนรองปลัดชู ตัวเอกของเรื่อง
ออกฉายครั้งแรกในรายการไทยเธียเตอร์ ทางไทยพีบีเอส เมื่อวันเสาร์ที่ 9 กรกฎาคม เวลา 22.00 น. และออกซ้ำอีกครั้งในวันจันทร์ที่ 18 กรกฎาคม เวลา 13.00 น. ซึ่งตรงกับวันหยุดชดเชยวันเข้าพรรษา
และออกฉายในโรงภาพยนตร์เฉพาะโรงภาพยนตร์สกาล่าเท่านั้น โดยเปิดให้เข้าชมฟรี โดยการรับบัตรผ่านทางเว็บไซต์ มีทั้งหมด 5 รอบ ระหว่างวันที่ 7-8 กรกฎาคม ในรอบเวลา 20.15 น. และวันที่ 9-11 กรกฎาคม ในรอบเวลา 12.00 น.
นอกจากนี้แล้ว ยังมีการนำเนื้อหาของเรื่องมาถกและวิเคราะห์กันเพิ่มเติมจากผู้ที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์และผู้เชี่ยวชาญเพื่อหาแง่มุมในด้านต่าง ๆ ในรายการ ถกหนังเห็นคน วีรชนคนถูกลืม ทางไทยพีบีเอส เริ่มออกอากาศในตอนแรกในวันจันทร์ที่ 11 กรกฎาคม เวลา 23.00 น.
เมื่อออกฉายแล้ว ได้รับเสียงวิจารณ์ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ถ่ายทอดออกมาในแบบขาวดำ ในภาพบางช่วงตัดสลับเป็นภาพสี ดำเนินเรื่องคล้ายกับสารคดีให้ความรู้สึกเหมือนจริง โดยมีเสียงบรรยายความโดยตัวขุนรองฯเอง เล่าความตั้งแต่ต้น ด้วยบทสนทนามีการสอดแทรกประเด็นทางสังคมที่ร่วมสมัย แม้เป็นคำพูดภาษาโบราณ แต่ทว่าสะท้อนถึงปัญหาของบ้านเมืองในยุคนี้ได้อย่างถึงแก่น ขณะที่ตัวนักแสดงนำ คือ สุทธิพงษ์ ถือว่ารับบทนี้ได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้ผู้ชมเชื่อได้ว่า คือขุนรองฯเองจริง ๆ ถึงขนาดเมื่อฉายจบในโรงภาพยนตร์สกาล่า ผู้ชมได้ปรบมือและบางคนถึงกับหลั่งน้ำตา และบ้างก็นำไปเปรียบเทียบกับภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง 300 ที่มีเนื้อหาวีรกรรมคล้ายคลึงกัน
ดูเพิ่ม

ขุนรองปลัดชู
สงครามพระเจ้าอลองพญา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์รายการ วีรชนคนถูกลืม เก็บถาวร 2011-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ เก็บถาวร 2021-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คอรีย์ เกรฟส์

| Corey Graves |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Matthew Polinsky
เกิด:  (1984-02-24) กุมภาพันธ์ 24, 1984 (40 ปี) Pittsburgh, Pennsylvania, United States
บุตร: 3
ครอบครัว: Sam Adonis (brother)
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Corey Graves Sterling Keenan Sterling James Keenan Iron City Irvin Ickleman
ส่วนสูง: 6 ฟุต 1 นิ้ว (185 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 208 ปอนด์ (94 กิโลกรัม)
มาจาก: The Sunset Strip Iron City, Pennsylvania Pittsburgh, Pennsylvania
ฝึกหัดโดย: Boomer Payne Quinn Magnum Dory Funk Jr. Mad Mike
เปิดตัว: March 22, 2000
รีไทร์: December 11, 2014 (in-ring)
แมททิว โปลินสกีย์ (Matthew Polinsky) เกิดวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 อดีตนักมวยปล้ำอาชีพและผู้บรรยายชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในชื่อ คอรีย์ เกรฟส์ (Corey Graves) เซ็นสัญญาทำงานกับWWEเป็นพิธีกรผู้บรรยาย เขาเคยเป็นนักมวยปล้ำสังกัดNXT อดีตแชมป์แท็กทีม NXTร่วมกับเนวิลล์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในสมาคมอิสระชื่อ สเตอร์ลิง เจมส์ คีแนน (Sterling James Keenan)
แชมป์และรางวัล

1 Pro Wrestling
1PW Heavyweight Championship (1 time)
Absolute Intense Wrestling
AIW Absolute Championship (1 time)
Ballpark Brawl
Natural Heavyweight Championship (1 time)
Far North Wrestling
FNW Heavyweight Championship (1 time)
Florida Championship Wrestling
FCW Florida Tag Team Championship (1 time) – with Jake Carter
Funkin' Conservatory
FC Tag Team Championship (1 time) – with Chris Cage
International Wrestling Cartel
IWC Heavyweight Championship (1 time)
IWC Super Indy Championship (1 time)
NWA East
NWA East Heavyweight Championship (1 time)
NWA East Tag Team Championships (1 time) - with Mad Mike
NWA North American Tag Team Championships (1 time) - with Brandon K
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 118 of the top 500 wrestlers in the PWI 500 in 2013
Pro Wrestling Zero1
Zero-One United States Heavyweight Championship (2 times)
Renegade Wrestling Alliance
RWA Heavyweight Championship (1 time)
Union of Independent Professional Wrestlers
UIPW Keystone Cruiserweight Championship (1 time)
Wolverine Pro Wrestling
WPW Championship (1 time)
WWE
WWE 24/7 Championship (1 time)
NXT Tag Team Championship (1 time) – with Adrian Neville
Wrestling Observer Newsletter
Worst Television Announcer (2019)
แหล่งข้อมูลอื่น

คอรีย์ เกรฟส์ ที่ WWE.com
คอรีย์ เกรฟส์ ที่เฟซบุ๊ก
คอรีย์ เกรฟส์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ฆาตกรรมล้างครัวตระกูลหลิน (ออสเตรเลีย)

| ฆาตกรรมล้างครัวตระกูลหลิน |
| --- | --- |
สถานที่: North Epping, รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย
วันที่: 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
ประเภท: ฆาตกรรมหมู่
อาวุธ: วัตถุคล้ายค้อน
ตาย: 5 (มินหลิน, ยุนหลิน, ไอรีนหลิน, เฮนรีหลิน, เทอรีหลิน)
ผู้ก่อเหตุ: เหลียน บิน (โรเบิร์ต) สี
ฆาตกรรมล้างครัวตระกูลหลิน เกิดขึ้นที่  North Epping ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ผู้เสียชีวิตเป็นเจ้นของร้านขายหนังสือพิมพ์และของชำชื่อ มินหลิน ภรรยาของเขา ยุนหหลิน บุตรชายทั้งสองคนของเขา เฮนรีและเทอรี และน้องสาวของหยุนหลิน ไอรีนหลิน  ทั้งครอบครัวถูกทุบจนเสียชีวิต พี่สาวของมินหลิน เคธี เป็นผู้พบศพ จุน (เบรนดา) หลิน อายุ 15 เป็นญาติสายตรงในครอบครัวเพียงคนเดียวที่รอดชีวิต  ในวันที่เกิดเหตุฆาตกรรมเธอไปทัศนศึกษาในโครงการของโรงเรียน Cheltenham Girls High School ที่นิวแคลิโดเนีย
วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เหลียน บิน (โรเบิร์ต) สี - สามีของเคธี - ถูกจับและตั้งข้อกล่าวหาเป็นฆาตกร  หลังจากการดำเนินคดีในหลายครั้ง ความพยายามในครั้งที่สามจบลงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยคณะลูกขุนลงความเห็นขัดแย้งกัน  การดำเนินคดีครั้งต่อมาดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2559 ได้ผลสรุปโดยคณะลูกขุนมีความเห็นส่วนใหญ่เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2560 ว่าสีมีความผิดในฆาตกรรมครั้งนี้
การฆาตกรรม

ในช่งรุ่งสางของวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ณ North Epping รัฐนิวเซาท์เวลส์ เจ้าของร้านหนังสือพิมพ์และของชำ มินหลิน อายุ 45 ปี ภรรยาของเขา ยุนหลิน อายุ 43 ปี บุตรชายทั้งสองคน เฮนรี (12) และเทอรี (9) และน้องสาวของยุนหลิน ไอรีนหลิน (39) ถูกทุบจนเสียชีวิต  เคธีหลิน พี่สายของมินหลินและสามีของเธอ เหลียน บิน (โรเบิร์ต) สี เข้ามาพบศพในเวลาประมาณเก้านาฬิกา เนื่องจากพบว่าร้านยังไม่เปิด  เมื่อเข้าไปพบว่าประตูหน้าไม่ได้ล็อกและพบกับสถานที่เกิดเหตุเคธีโทรหา 000 เพื่อเรียกรถพยาบาลและไม่สามารถอธิบายเหตุการณ์ได้  สีทิ้งเคธีไว้เพื่อพาตำรวจไปนำบิดามารดาของมินและเคธีซึ่งอาศัยอยู่ที่ Merrylands มาดูที่เกิดเหตุ  ตำรวจและหน่วยกู้ชีพมาถึงสถานที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็วแต่เผู้ประสบเหตุได้เสียชีวิตลงทั้งหมดแล้ว
การสืบสวน

ตำนวจพบรอยคราบเลือดตั้งแต่พื้นถึงเพดาน  หน้าของผู้ประสบเหตุไม่สามารถระบุตัวตนได้ ต้องใช้วิธีทางนิติวิทยาศาสตร์เพื่อยืนยันตัวตน ไม่พบหลักฐานการงัดแงะและสัณนิษฐานได้ว่ามีการใช้กุญแจเข้าไปในบ้าน ไม่มีสิ่งของถูกรื้อค้นหรือโขมย ฆาตกรควรจะรู้จักบ้านนี้เป็นอย่างดี โดยรู้จักตำแหน่งของสะพานไฟ และรู้อีกด้วยว่าเบรนดาหลินไม่อยู่บ้านเพราะไม่มีการเข้าไปในห้องของเธอ
การดำเนินคดี

ฝ่ายเจ้าหน้าที่รัฐให้เหตุผลของการฆาตกรรมว่า สีเคยประสบความสำเร็จเป็นแพทย์โสต ศอ นาสิกในประเทศจีนก่อนจะย้ายถิ่นฐานมาที่เมลเบิร์นเมื่อ พ.ศ. 2549 เขาพยายามเปิดร้านอาหารที่นั่นแต่ไม่สำเร็จและได้ย้ายมาที่ซิดนีย์  สีรู้สึกสูญสียหน้าและสถานะเมื่อเปรียบเทียบกับคู่เขย นอกจากนี้เขายังชอบพอในเชิงชู้สาวกับเบรนดาหลิน หลานสาวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912

การแข่งขันเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 เป็นการแข่งขันเทนนิสโอลิมปิกที่จัดขึ้นในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 5 พฤษภาคม - 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2455
สรุปเหรียญ

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 2 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 3 |  แอฟริกาใต้ (RSA) | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 4 |  เยอรมนี (GER) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 5 |  สวีเดน (SWE) | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 6 |  ออสเตรีย (AUT) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  เดนมาร์ก (DEN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 |  ออสตราเลเชีย (ANZ) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  นอร์เวย์ (NOR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 8 | 8 | 8 | 24 |
ผลการแข่งขัน > ประเภทชาย

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Men's singles outdoor รายละเอียด | Charles Winslow  แอฟริกาใต้ | Harold Kitson  แอฟริกาใต้ | Oscar Kreuzer  เยอรมนี |
| Men's singles indoor รายละเอียด | André Gobert  ฝรั่งเศส | Charles Dixon  สหราชอาณาจักร | Anthony Wilding  ออสตราเลเชีย |
| Men's doubles outdoor รายละเอียด | Harold Kitson   and Charles Winslow  แอฟริกาใต้ | Felix Pipes   and Arthur Zborzil  ออสเตรีย | Albert Canet   and Edouard Mény de Marangue  ฝรั่งเศส |
| Men's doubles indoor รายละเอียด | Maurice Germot   and André Gobert  ฝรั่งเศส | Carl Kempe   and Gunnar Setterwall  สวีเดน | Alfred Beamish   and Charles Dixon  สหราชอาณาจักร |
ผลการแข่งขัน > ประเภทหญิง

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Women's singles outdoor รายละเอียด | Marguerite Broquedis  ฝรั่งเศส | Dorothea Koring  เยอรมนี | Molla Bjurstedt  นอร์เวย์ |
| Women's singles indoor รายละเอียด | Edith Hannam  สหราชอาณาจักร | Sofie Castenschiold  เดนมาร์ก | Mabel Parton  สหราชอาณาจักร |
ผลการแข่งขัน > ประเภทผสม

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Mixed doubles outdoor รายละเอียด | Dorothea Koring   and Heinrich Schomburgk  เยอรมนี | Sigrid Fick   and Gunnar Setterwall  สวีเดน | Marguerite Broquedis   and Albert Canet  ฝรั่งเศส |
| Mixed doubles indoor รายละเอียด | Edith Hannam   and Charles Dixon  สหราชอาณาจักร | Helen Aitchison   and Herbert Roper Barrett  สหราชอาณาจักร | Sigrid Fick   and Gunnar Setterwall  สวีเดน |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬาเทนนิสในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928–1964  1968 (กีฬาสาธิต)  1972–1980  1984 (กีฬาสาธิต)  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928–1964  1968 (กีฬาสาธิต)  1972–1980  1984 (กีฬาสาธิต)  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  |
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญ  รายชื่อสถานที่แข่งขันโอลิมปิก