stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช
ประวัติ

วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช เดิมเป็น " โรงเรียนผู้ช่วยพยาบาลและผดุงครรภ์ " ก่อสร้าง เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2523 แล้วเสร็จเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2525 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น " วิทยาลัยพยาบาลนครศรีธรรมราช " เปิดรับนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรการพยาบาลและผดุงครรภ์ ( 2 ปี ) รุ่นที่ 1 เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2525
พุทธศักราช 2536  กระทรวงสาธารณสุข ปรับโครงสร้างสถาบัน การศึกษาโดยรวมสถานศึกษาของทุกกรมเป็นสถาบันพัฒนากำลังคนด้านสาธารณสุข
วันที่ 25 ธันวาคม  พ.ศ. 2538  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันพระบรม ราชชนก ( Praboromarajchanok Institute )
พุทธศักราช 2537  วิทยาลัยพยาบาลในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนกได้รับพระราชทานพระบรมราชา นุญาตให้อัญเชิญพระนามาภิไธย “บรมราชชนนี” เป็นชื่อของวิทยาลัยพยาบาลในสังกัดวิทยาลัยพยาบาลนครศรีธรรมราชจึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "  วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช  "  ( Boromarajonani College of Nursing, Nakhon Si Thammarat )
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช ได้เริ่มดำเนินการผลิตบุคลากรทางการพยาบาลมาตั้งแต่ ปีการศึกษา 2525 โดยเริ่มแรกเปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรการพยาบาลและผดุงครรภ์ ใช้เวลาเรียน 2 ปี จนกระทั่งปีการศึกษา 2532 เปลี่ยนชื่อเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตรพยาบาลศาสตร์ ระดับต้นและในปี พุทธศักราช 2535 ได้พัฒนาและปรับปรุงเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตรพยาบาลศาสตร์ ระดับต้น ( ป.พย. ระดับต้น ) Certificate in Nursing Science ( Technical level ) : Cert. N.S. ( Technical level ) ( หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2535 ) และใช้จัดการศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2535 จนถึงปีการศึกษา 2539 รวมจำนวน 18 รุ่น มีผู้สำเร็จการศึกษาจำนวน 1,349 คน
ปีการศึกษา 2530-2533 ได้เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรการพยาบาลและผดุงครรภ์ ( เฉพาะกาล ) โดยรับผู้ที่สำเร็จการศึกษาในหลักสูตรผู้ช่วยพยาบาลหรือผดุงครรภ์ มาศึกษาเพิ่มเติมเพื่อพัฒนาบุคลากรทางการพยาบาล ระยะเวลา การศึกษา 2  ปี รวมจำนวน 4 รุ่น มีผู้สำเร็จการศึกษา จำนวน 288 คน
ปีการศึกษา 2532  เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรพยาบาลศาสตร์ ( ที่เน้นชุมชนเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต ) เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนบุคลากร ทางการพยาบาลระดับวิชาชีพ รุ่นที่ 1 จำนวน 50 คน ระยะเวลาการศึกษา 4 ปี เปิดรับปีละ 1 รุ่น และในปี พ.ศ. 2537 ได้พัฒนาปรับปรุงเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตร พยาบาลศาสตร์ ( ฉบับปรับปรุง ) พ.ศ. 2537 ( ป.พย. ระดับวิชาชีพ ) Diploma in Nursing Science : Dip.N.S. และใช้จัดการศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2538 - 2544  มีผู้สำเร็จการศึกษา จำนวน 729 คน
พุทธศักราช 2541  พระราชกฤษฎีการับวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช สังกัดสถาบัน พระบรมราชชนก สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข เข้าสมทบในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์อนุมัติปริญญาบัตรให้ผู้สำเร็จการศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรพยาบาลศาสตร์ที่สำเร็จการศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2541 จนถึงปีการศึกษา 2562
หลักสูตร

หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต
สาขาพยาบาลศาสตร์
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนการพยาบาลในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: นเรศวร • นครพนม • นราธิวาสราชนครินทร์ • มหาสารคาม • สุโขทัยธรรมาธิราช •  อุบลราชธานี
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ: เกษตรศาสตร์ •  การพยาบาลศรีสวรินทิรา • ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์  • จุฬาภรณ์ • เชียงใหม่ • แม่ฟ้าหลวง • นวมินทราธิราช • พะเยา • ทักษิณ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • มหิดล (พยาบาลศาสตร์ • แพทยศาสตร์รามาธิบดี • พยาบาลศาสตร์ นครสวรรค์ • พยาบาลศาสตร์ อำนาจเจริญ) • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • สงขลานครินทร์ (พยาบาลศาสตร์ หาดใหญ่ • พยาบาลศาสตร์ ปัตตานี) • สุรนารี • วลัยลักษณ์ • สวนดุสิต
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฎ: เชียงราย •  สวนสุนันทา • ชัยภูมิ • นครปฐม • นครราชสีมา  • ร้อยเอ็ด • เพชรบุรี  • สุราษฎร์ธานี • อุบลราชธานี • อุดรธานี
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ กลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล: ธัญบุรี
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ในสังกัดคณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก: กรุงเทพ • ขอนแก่น • จักรีรัช • จังหวัดนนทบุรี • ชลบุรี • ชัยนาท • เชียงใหม่ • ตรัง • นครราชสีมา • นครลำปาง • นครศรีธรรมราช • นพรัตน์วชิระ • พระพุทธบาท • พะเยา • พุทธชินราช • ยะลา • ราชบุรี • สงขลา • สรรพสิทธิประสงค์ • สระบุรี • สวรรค์ประชารักษ์ นครสวรรค์ • สุพรรณบรี • สุราษฎร์ธานี • สุรินทร์ • อุดรธานี • อุตรดิตถ์
วิทยาลัยพยาบาล  ในสังกัดคณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก: พระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี • พระปกเกล้า จันทบุรี • ศรีมหาสารคาม
วิทยาลัยของรัฐ: พยาบาลกองทัพบก • พยาบาลกองทัพเรือ • พยาบาลตำรวจ • พยาบาลทหารอากาศ
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: กรุงเทพธนบุรี • เกษมบัณฑิต • คริสเตียน • เฉลิมกาญจนา • ชินวัตร • เชียงราย • นานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก • ปทุมธานี • พายัพ • รังสิต • ราชธานี • ราชธานี (อุดรธานี) • วงษ์ชวลิตกุล  • เวสเทิร์น (วัชรพล) • เวสเทิร์น (กาญจนบุรี) • เวสเทิร์น (บุรีรัมย์) • สยาม • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • อีสเทิร์นเอเชีย • อัสสัมชัญ • เซนต์หลุยส์ • นานาชาติเซนต์เทเรซา • บัณฑิตเอเซีย
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
องค์การระดับภูมิภาค

องค์การที่มีการจัดกลุ่มเกือบทุกประเทศในทวีปของตน หมายเหตุ ตุรกีเป็นสมาชิกของทั้งสภายุโรป (CoE) และความร่วมมือเอเชีย (ACD) ดูเพิ่มเติมที่: องค์การระหว่างประเทศ
แผนภาพแสดงองค์การระดับภูมิภาคขนาดเล็กหลายแห่งที่มีสมาชิกไม่ทับซ้อนกัน
แผนภาพแสดงกลุ่มพันธมิตรขนาดใหญ่ที่ไม่ทับซ้อนกันหลายกลุ่ม สีพาสเทลบ่งบอกถึงประเทศของผู้สังเกตการณ์/ผู้ร่วมงาน หรือผู้สมัคร
องค์การระดับภูมิภาค (อังกฤษ: regional organization: RO) ถือเป็นองค์การระหว่างประเทศ (IO) ในมิติหนึ่ง เนื่องจากองค์การเหล่านี้เกิดมาจากการรวมสมาชิกภาพในระดับนานาชาติและครอบคลุมไปถึงหน่วยงานทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ทำงานอยู่เหนือรัฐชาติรัฐใดรัฐหนึ่ง อย่างไรก็ตาม การเป็นสมาชิกขององค์การเหล่านี้มีคุณสมบัติและลักษณะที่บ่งบอกเขตหรือตามแนวการแบ่งเขตทางภูมิศาสตร์ที่ถูกกำหนดเอาไว้อย่างเด่นชัด เช่น ทวีป หรือภูมิรัฐศาสตร์ เช่น กลุ่มเศรษฐกิจ ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมความร่วมมือและการบูรณาการทั้งในด้านของการเมืองและเศรษฐกิจ หรือการเจรจาระหว่างรัฐหรือหน่วยงานภายในขอบเขตทางภูมิศาสตร์หรือภูมิรัฐศาสตร์
ทั้งสองรูปแบบสะท้อนแสดงให้เห็นถึงรูปแบบของการพัฒนาและความเป็นมาในอดีตซึ่งได้รับการส่งเสริมมาตั้งแต่ช่วงหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ตลอดจนการแพร่กระจายของกลุ่มองค์การต่าง ๆในโลกยุคโลกาภิวัตน์ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมทำไมคุณสมบัติหรือลักษณะของสถาบันหรือองค์การจึงแตกต่างกัน ตั้งแต่ในระดับความร่วมมือแบบหลวม ๆ ไปจนถึงความร่วมมือในระดับภูมิภาคอย่างเป็นทางการ โดยองค์การระดับภูมิภาคส่วนใหญ่มักจะทำงานร่วมกับองค์การพหุภาคีที่มีชื่อเสียง เช่น สหประชาชาติ ซึ่งแม้ว่าในหลายกรณีองค์การระดับภูมิภาคจะถูกเรียกกันง่าย ๆ ว่าเป็นองค์การระหว่างประเทศ แต่ในหลายครั้งก็ควรจะใช้คำว่าองค์การระดับภูมิภาค เพื่อเน้นย้ำถึงขอบเขตที่ชัดเจนมากขึ้นของสมาชิกภายในกลุ่ม
ตัวอย่างขององค์การระดับภูมิภาค ได้แก่ สหภาพแอฟริกา (AU), สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ASEAN), สันนิบาตอาหรับ (AL), สหภาพอาหรับมาเกร็บ (AMU), ประชาคมแคริบเบียน (CARICOM), สภายุโรป (CoE), สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย (EAEU), สหภาพยุโรป (EU), สมาคมเอเชียใต้เพื่อความร่วมมือระดับภูมิภาค (SAARC), องค์การความร่วมมือเซี่ยงไฮ้ (SCO), องค์การที่ปรึกษากฎหมายแห่งเอเชียและแอฟริกา (AALCO), สหภาพเมดิเตอร์เรเนียน (UfM), สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้ (USAN)
ดูเพิ่ม

องค์การระหว่างประเทศ
รายชื่อองค์การระดับภูมิภาคเรียงตามจำนวนประชากร
การรวมกลุ่มระดับภูมิภาค
สหภาพเหนือชาติ
บรรณานุกรม

Tanja A. Börzel and Thomas Risse (2016), The Oxford Handbook of Comparative Regionalism. Oxford: Oxford University Press.
Rodrigo Tavares (2009), Regional Security: The Capacity of International Organizations. London and New York: Routledge.
| ด ค กองค์การระดับภูมิภาค |
| --- | --- |
องค์การ:  สหภาพแอฟริกา  สันนิบาตอาหรับ  ความร่วมมือเอเชีย  เอเปค  OCS  อาเซียน  BBIN  บิมสเทค  ประชาคมแคริบเบียน  Central American Integration System  เครือรัฐเอกราช  เครือจักรภพแห่งประชาชาติ  Community of Latin American and Caribbean States  สภายุโรป  ประชาคมแอฟริกาตะวันออก  อีซีโอดับบลิวเอเอส  องค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจ  สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย  อียู  GUAM  คณะมนตรีความร่วมมืออ่าว  IORA  Latin American Parliament  Melanesian Spearhead Group  เมร์โกซูร์  เนโท  คณะมนตรีนอร์ดิก  องค์การนานารัฐอเมริกา  PIF  Polynesian Leaders Group  Prosur  อาร์เซ็ป  เอสซีโอ  เอสเอเออาร์ซี  TAKM  Trilateral Cooperation Secretariat  องค์การนานารัฐเตอร์กิก  สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้  วี4  คณะมนตรีนอร์ดิกตะวันตก 
หัวข้อ:  การรวมกลุ่มระดับภูมิภาค  องค์การระดับภูมิภาคเรียงตามจำนวนประชากร  ภูมิภาคนิยม (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ)
อิงเงอ ไมเซิล

อิงเงอ ไมเซิล (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1910 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2004) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Die Staatskanzlei (1989)
Die Erbschaft (1987)
Derrick - Season 12, Episode 8: "Schwester Hilde" (1985)
Ihr schönster Tag (de) (1962)
Als geheilt entlassen (1960)
Kabale und Liebe (1959)
Immer die Radfahrer (1958)
The Girl from the Marsh Croft (1958)
Doctor Crippen Lives (1958)
Uns gefällt die Welt (1956)
Des Teufels General (1955)
Der Mann meines Lebens (1954)
Tanzende Sterne (1952)
Sensation in San Remo (1951)
Shadows in the Night (1950)
Love '47 (1949)
แหล่งข้อมูลอื่น

อิงเงอ ไมเซิล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
http://news.yahoo.com/news?tmpl=story&u=/afp/20040710/en_afp/germany_theater_obit_040710213952
http://sueddeutsche.de/panorama/artikel/39/35004/—German%5Bลิงก์เสีย%5D text
http://www.rp-online.de/news/german/2000-0530/meysel.html—older text from 2000 (German)
http://www.emma.de/632252258296745.html เก็บถาวร 2005-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน // interview in German language (1987)
อนุชศรา หมายเจริญ

อนุชศรา หมายเจริญ (ชื่อเล่น: เอ๋; 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 — ) เป็นนักกีฬาฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย จากการที่เธอถนัดซ้าย รวมถึงเป็นนักฟุตบอลหญิงที่มีความเร็วอยู่ในระดับต้นของประเทศ เธอจึงมักได้รับเลือกให้ทำหน้าที่ในตำแหน่งปีกซ้ายในอันดับต้น ๆ ของทีม
นอกจากนี้ อนุชศราเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ผู้มีส่วนช่วยให้ทีมได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศพม่า รวมถึงเป็นผู้ยิงประตูได้มากที่สุดของการแข่งขันครั้งดังกล่าว
ประวัติ

อนุชศรา หมายเจริญ มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่จังหวัดสุรินทร์ ซึ่งเธอเคยเป็นนักกีฬาตะกร้อมาก่อน จากการที่เธอมีทักษะในการเล่นกีฬาได้หลายชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟุตบอล ผู้ฝึกสอนตะกร้อของเธอเห็นแววจึงแนะนำให้เธอรับการคัดเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนกีฬาขอนแก่นในโควตานักฟุตบอลหญิง กระทั่งเธอได้รับเลือก และเข้าสู่เส้นทางฟุตบอลนับจากนั้น
จากนั้น อนุชศราก็ได้รับการทาบทามจากอาจารย์ชนะ ยอดปรางค์ ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยให้เข้าร่วมทีม โดยเธอได้ทำหน้าที่รับใช้ชาติตั้งแต่ระดับเยาวชนจนมาถึงชุดใหญ่ และเป็นนักฟุตบอลหลักของทีมมาโดยตลอด ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 อนุชศราได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงแชมป์อาเซียน 2013 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศพม่า
วันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ในการแข่งขันระหว่างฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย กับทีมเยาวชนไทยเบฟ ซึ่งเป็นนัดอุ่นเครื่องก่อนการแข่งซีเกมส์ 2013 อนุชศรา หมายเจริญ ได้เป็นผู้ทำประตูแรกให้แก่ทีม และในการแข่งฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศพม่า รอบชิงชนะเลิศ อนุชศราได้เป็นหนึ่งในผู้เล่นตัวจริงของฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ซึ่งเธอเป็นหนึ่งในผู้ทำประตูเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติเวียดนาม โดยในนัดดังกล่าว ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะที่ 2-1 ประตู และทีมของเธอได้รับรางวัลเหรียญทอง
เกียรติประวัติ

เหรียญทอง ซีเกมส์ 2007 จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
เหรียญทอง ซีเกมส์ 2013 มัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลดาวซัลโวประจำรายการ - ฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่มัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อนุชศรา หมายเจริญ
อันดับพริกไทย

| อันดับพริกไทย |
| --- | --- |

Piper aduncum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliids
อันดับ:: Piperales Bercht. & J.Presl

วงศ์
 Aristolochiaceae  Hydnoraceae  Lactoridaceae  Piperaceae  Saururaceae
อันดับพริกไทย หรือPiperales เป็นอันดับของพืชมีดอก ซึ่งมีพืชที่สำคัญในอันดับนี้ เช่น กระเช้าสีดา พลู พริกไทย
การจัดจำแนก

ในระบบ APG III อันดับนี้อยู่ในกลุ่มแมกโนลิด:
ระบบ APG I  กำหนดให้อันดับนี้มีสมาชิกดังนี้:
Aristolochiaceae
Lactoridaceae
Piperaceae
Saururaceae
Lactoridaceae มีเพียงสกุลเดียวคือ Lactoris ต่อมารวมเข้าในวงศ์ Aristolochiaceae
อากาเนะ ฮากะ

| อากาเนะ ฮากะ |
| --- | --- |
ฮากะใน พ.ศ. 2559
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: อากาเนะ ฮากะ
เกิด: 7 มีนาคม พ.ศ. 2545 (22 ปี) จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจป็อป
อาชีพ: แดนเซอร์
ช่วงปี: พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เซติมะ

เว็บไซต์: www.helloproject.com/morningmusume
อากาเนะ ฮากะ (ญี่ปุ่น: 羽賀朱音; โรมาจิ: Haga Akane, เกิดวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2545) เป็นนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นสมาชิกรุ่นที่ 12 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติการทำงาน

ในปี พ.ศ. 2555 ฮากะได้เข้าร่วมโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ จูอิชิคิเมมเบอร์ ซูพินอุตะฮิเมะออดิชัน" (モーニング娘。11期メンバー「スッピン歌姫」オーディション) แต่เธอตกรอบในโครงการนี้ และหลังจากที่เธอตกรอบไป เธอจึงได้ฝึกฝนใหม่เพื่อที่จะพัฒนาทักษะของเธอให้ดีขึ้น
ต่อมาในปี 2556 ฮากะได้เข้าร่วมโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ จูนิคิเมมเบอร์ มิราอิโชโจออดิชัน" (モーニング娘。12期メンバー「未来少女」オーディション) ซึ่งเป็นครั้งที่ 2 ของเธอ และเธอได้ผ่านเข้ารอบสุดท้าย แต่วันที่ 24 สิงหาคม สึงกุได้ประกาศผ่านยูทูบว่า "เราไม่อยากสนใจที่จะเพิ่มสมาชิกใหม่ในมอร์นิงมูซูเมะ" จึงเป็นผลให้ฮากะตกรอบในโครงการนี้พร้อมกับผู้เข้าร่วมอีก 6 คน ที่เข้ารอบสุดท้าย
ต่อมาในวันที่ 22 กันยายน ฮากะได้เข้าร่วม "เฮลโล! โปรเค็งชูเซย์" และได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะสมาชิกของเฮลโล! โปรเค็งชูเซย์ ในคอนเสิร์ต "เฮลโล! โปรเค็งชูเซย์ ฮาเปียวไค 2013 ~จูนิกัตสึ โนะ นามะทามาโกะ!~" เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ร่วมกับริซะ ยามากิ, ยูเมอิ โยโกงาวะ, คิโซระ นีนูมะ, ฮิโรนะ โออูระ, รูรุ ดัมบาระ และมูซูบุ ฟูนากิ
ในปี 2557 ฮากะได้เข้าร่วมโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ'14 <โกลเด็น> ออดิชัน!" (モーニング娘。'14 ＜黄金＞オーディション！) และสุดท้ายเธอได้รับการคัดเลือกเป็นหนึ่งในสมาชิกรุ่นที่ 12 ของมอร์นิงมูซูเมะ พร้อมกับ ฮารูนะ โองาตะ, มิกิ โนนากะ และอดีตสมาชิกเฮลโล! โปรเค็งชูเซย์ มาเรีย มากิโนะ ได้ประกาศเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 กันยายน ในคอนเสิร์ต "มอร์นิงมูซูเมะ'14 คอนเสิร์ตทัวร์ อากิ กีฟมีมอร์เลิฟ์ ~มิจิชิเงะ ซายูมิ ซตสึเงียวสเปเชียล~" (モーニング娘。'14コンサートツアー秋 GIVE ME MORE LOVE ～道重さゆみ卒業記念スペシャル～) หลังจากนั้น ฮากะและมากิโนะก็ได้ออกจากเฮลโล! โปรเค็งชูเซย์ในเวลาต่อมา
ผลงาน

ผลงานที่ฮากะมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
ผลงาน > สมุดรวมภาพ

[7 มีนาคม พ.ศ. 2560] Haga Akane Mini Photobook "Greeting -Photobook-"
[7 มีนาคม พ.ศ. 2563] Akane
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บบล็อกของสมาชิกรุ่นที่ 12
บัญชีอินสตาแกรมอย่างเป็นทางการ
อันดับพวงแก้วกุดั่น

| อันดับพวงแก้วกุดั่น ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Early Cretaceous - Recent 124–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

Ranunculus repens

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
อันดับ:: Ranunculales Juss. ex Bercht. & J.Presl

วงศ์
 ดูเนื้อหา
อันดับพวงแก้วกุดั่น หรือRanunculales เป็นอันดับของพืชมีดอก จัดอยู่ในกลุ่มพืชใบเลี้ยงคู่แท้ ในกลุ่มพืชใบใบเลี้ยงคู่แท้พื้นฐาน
การจัดจำแนก

ในระบบ APG อันดับนี้ประกอบด้วยวงศ์ต่อไปนี้
Berberidaceae
Circaeasteraceae
[+  Kingdoniaceae ]
Eupteleaceae
Lardizabalaceae
Menispermaceae
Papaveraceae
[+ Fumariaceae ]
[+  Pteridophyllaceae ]
Ranunculaceae
อันดับผักปลาบ

| อันดับผักปลาบ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 80Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓  Late Cretaceous - Recent |
| --- | --- |

Tradescantia pallida

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Commelinales Mirb. ex Bercht. & J.Presl

วงศ์
 Commelinaceae  Haemodoraceae  Hanguanaceae  Philydraceae  Pontederiaceae
อันดับผักปลาบ หรือ Commelinales เป็นอันดับของพืชมีดอก ประกอบด้วย 5 วงศ์: Commelinaceae, Haemodoraceae Hanguanaceae Philydraceae และ Pontederiaceae ทั้งอันดับประกอบด้วยสมาชิกมากกว่า 800 สปีชีส์ ในสกุลประมาณ 70 ส่วนใหญ่อยู่ในวงศ์Commelinaceae พืชในกลุ่มนี้ไม่อยู่ร่วมกับไมคอร์ไรซา  อันดับที่มีความใกล้เคียงทางพันธุกรรมกับอันดับนี้คือ Zingiberales ซึ่งรวมทั้ง ขิง กล้วย กระวาน และอื่นๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Commelinales
NCBI Taxonomy Browser
รายชื่อวัดในจังหวัดนนทบุรี

วัดบางไผ่
รายชื่อวัดในจังหวัดนนทบุรี จำแนกตามประเภทวัดร่วมกับเขตการปกครองส่วนภูมิภาค
พระอารามหลวง > มหานิกาย

| พระอารามหลวง | ชั้น | ชนิด | หมู่ | หมู่บ้าน | ตำบล | อำเภอ | พิกัดภูมิศาสตร์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  วัดบางไผ่ |  ตรี |  สามัญ | 3 |  คลองนิ้วค่อม |  บางรักพัฒนา |  บางบัวทอง |  13°52′45.7″N 100°25′56.2″E﻿ / ﻿13.879361°N 100.432278°E﻿ / 13.879361; 100.432278 |
|  วัดปรมัยยิกาวาส |  โท |  วรวิหาร | 7 |  โอ่งอ่าง |  เกาะเกร็ด |  ปากเกร็ด |  13°54′45.6″N 100°29′24.2″E﻿ / ﻿13.912667°N 100.490056°E﻿ / 13.912667; 100.490056 |
|  วัดชลประทานรังสฤษดิ์ |  ตรี |  สามัญ | 1 |  ปากด่าน |  บางตลาด |  ปากเกร็ด |  13°54′02.5″N 100°30′26.1″E﻿ / ﻿13.900694°N 100.507250°E﻿ / 13.900694; 100.507250 |
|  วัดบัวขวัญ |  ตรี |  สามัญ | – | – |  บางกระสอ |  เมืองนนทบุรี |  13°52′14.4″N 100°32′07.1″E﻿ / ﻿13.870667°N 100.535306°E﻿ / 13.870667; 100.535306 |
|  วัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร |  โท |  วรวิหาร | 3 |  ท่าน้ำนนท์ |  บางศรีเมือง |  เมืองนนทบุรี |  13°50′53.8″N 100°29′04.5″E﻿ / ﻿13.848278°N 100.484583°E﻿ / 13.848278; 100.484583 |
พระอารามหลวง > ธรรมยุติกนิกาย

| พระอารามหลวง | ชั้น | ชนิด | หมู่ | หมู่บ้าน | ตำบล | อำเภอ | พิกัดภูมิศาสตร์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  วัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร |  โท |  ราชวรวิหาร | – | – |  สวนใหญ่ |  เมืองนนทบุรี |  13°49′18.6″N 100°30′12.4″E﻿ / ﻿13.821833°N 100.503444°E﻿ / 13.821833; 100.503444 |
วัดราษฎร์ > ธรรมยุติกนิกาย

| วัดราษฎร์ | หมู่ | หมู่บ้าน | ตำบล | อำเภอ | พิกัดภูมิศาสตร์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  วัดราษฎร์นิยม | 6 |  ราษฎร์นิยม |  ราษฎร์นิยม |  ไทรน้อย |  14°06′15.0″N 100°19′36.2″E﻿ / ﻿14.104167°N 100.326722°E﻿ / 14.104167; 100.326722 |
|  วัดป่ามณีกาญจน์ | 3 |  ศาลากลาง |  ศาลากลาง |  บางกรวย |  13°49′09.4″N 100°22′39.9″E﻿ / ﻿13.819278°N 100.377750°E﻿ / 13.819278; 100.377750 |
|  วัดป่ามั่นเจริญบัวธรรม | 14 |  คลองลำรีล่าง |  บางบัวทอง |  บางบัวทอง |  13°56′41.8″N 100°23′47.8″E﻿ / ﻿13.944944°N 100.396611°E﻿ / 13.944944; 100.396611 |
|  วัดยุคันธราวาส | 7 |  วัดยุคันธราวาส |  บางเลน |  บางใหญ่ |  13°50′14.6″N 100°25′46.1″E﻿ / ﻿13.837389°N 100.429472°E﻿ / 13.837389; 100.429472 |
|  วัดท่าบันเทิงธรรม | 1 |  บางโสน |  บางใหญ่ |  บางใหญ่ |  13°50′53.5″N 100°23′38.3″E﻿ / ﻿13.848194°N 100.393972°E﻿ / 13.848194; 100.393972 |
|  วัดพร้อมพลสุทธาวาส | 10 |  คลองราษฎร์ประเสริฐ |  บ้านใหม่ |  บางใหญ่ |  13°52′02.7″N 100°21′07.6″E﻿ / ﻿13.867417°N 100.352111°E﻿ / 13.867417; 100.352111 |
|  วัดผาสุกมณีจักร | 9 |  ทุ่งกลาง |  บางพูด |  ปากเกร็ด |  13°54′42.8″N 100°32′28.8″E﻿ / ﻿13.911889°N 100.541333°E﻿ / 13.911889; 100.541333 |
|  วัดบางขวาง | – | – |  สวนใหญ่ |  เมืองนนทบุรี |  13°50′29.9″N 100°29′36.1″E﻿ / ﻿13.841639°N 100.493361°E﻿ / 13.841639; 100.493361 |
วัดราษฎร์ > จีนนิกาย

| วัดราษฎร์ | หมู่ | หมู่บ้าน | ตำบล | อำเภอ | พิกัดภูมิศาสตร์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์ | 4 | – |  โสนลอย |  บางบัวทอง |  13°54′47.1″N 100°25′16.4″E﻿ / ﻿13.913083°N 100.421222°E﻿ / 13.913083; 100.421222 |
หลี่ฉือจื่อ

| หลี่ฉือจื่อ |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 694
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 747
ตำแหน่ง: ชิงเหอกง
บิดามารดา: หลี่เซียง (บิดา)
หลี่ซื่อจือ (จีน: 李適之; 694-747) หรือ หลี่ชาง (李昌) มีบรรดาศักดิ์ว่า ชิงเหอกง (清和公) เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ถัง และเป็นอัครมหาเสนาบดีระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิถังเสฺวียนจง เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน แปดอมตะไหสุรา เนื่องจากมีทักษะในการดื่มสุราโดยไม่เกิดอาการเมา
ปูมหลัง

หลี่ฉือจื่เกิดเมื่อ ค.ศ. 694 ในรัชสมัยของ จักรพรรดินีบูเช็กเทียน แห่ง ราชวงศ์โจว เป็นพระนัดดาของ หลี่ เฉิงเฉียน (李承乾) พระราชโอรสองค์ใหญ่และอดีตรัชทายาทในจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ถัง จักรพรรดิถังไท่จง องค์ชายหลี่ เฉิงเฉียน ถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาทใน ค.ศ. 643 แต่ได้รับการอภัยโทษและสายราชสกุลขององค์ชายหลี่ เฉิงเฉียน ได้ถูกข้ามไปจากสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ ซึ่งในที่สุดก็ได้ตกไปอยู่ที่พระอนุชาของพระองค์ หลี่จื้อ (จักรพรรดิเกาจง) บิดาของหลี่ฉือจื่อ หลี่เซี่ยง (李象) รับราชการเป็นเลขานุการเจ้าเมืองระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดินีของจักรพรรดิเกาจง บูเช็กเทียน แต่ถูกพระนางปลดออกจากตำแหน่ง ตัวหลี่ซื่อจือเองเริ่มต้นรับราชการเป็นราชองครักษ์ระหว่างรัชสมัยที่ 2 ของจักรพรรดิถังจงจง พระราชโอรสของจักรพรรดิเกาจง
ระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิเสฺวียนจง

ในช่วงกลางของศักราชไคยฺเหวียน (712-741) ของจักรพรรดิถังเสฺวียนจง พระราชนัดดาของจักรพรรดิถังจงจง หลี่ซื่อจือกลายเป็นนายอำเภอของอำเภอทงโจว (通州 ปักกิ่ง ในทุกวันนี้)
สมการฟรีดแมน

สมการฟรีดแมน คือชุดสมการในการศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพที่ใช้อธิบายถึงการขยายตัวของอวกาศตามแบบจำลองของเอกภพซึ่งมีความกลมกลืนและเหมือนกันในทุกทิศทาง โดยอยู่ภายใต้บริบทของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ชุดสมการนี้พัฒนาขึ้นครั้งแรกโดยอเล็กซานเดอร์ ฟรีดแมน ในปี ค.ศ. 1922 โดยพัฒนาขึ้นจากสมการสนามของแรงโน้มถ่วงของไอน์สไตน์ เพื่อใช้ในการสร้างมาตรวัดฟรีดแมน-เลอแมตร์-โรเบิร์ตสัน-วอล์กเกอร์ ฟรีดแมนคำนวณชุดสมการนี้เมื่อปี ค.ศ. 1924 ได้ค่าความโค้งของอวกาศออกมาเป็นค่าลบ
อิงเงอบอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน

อิงเงอบอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน (ค.ศ. 1277 - 5 เมษายน หรือ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1319) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้ามักนุสที่ 3 แห่งสวีเดนกับเฮลวิกแห่งฮ็อลชไตน์
พระชนม์ชีพ

เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กเป็นพระราชธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้ามักนุสที่ 3 แห่งสวีเดนกับเฮลวิกแห่งฮ็อลชไตน์
ในปีค.ศ. 1288 พระนางทรงเข้าพิธีหมั้นกับพระเจ้าอีริคที่ 6 เม็นเว็ดแห่งเดนมาร์ก และพระราชพิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นที่เมืองเฮลซิงบอรย์ในปีค.ศ. 1296 การอภิเษกสมรสนี้คือนโยบายความสัมพันธ์ของราชวงศ์ โดยในปีค.ศ. 1298 พระอนุชาของพระองค์คือ เจ้าชายบีร์เกอร์แห่งสวีเดน ซึ่งต่อมาเป็นกษัตริย์สวีเดนได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์เกรเธอ หรือ มาร์ธาแห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐาในกษัตริย์อีริคที่ 6 ไม่ได้มีการจัดพิธีประทานพรศีลสมรสจนกระทั่งปีค.ศ. 1297 พระนางอิงเงอร์บอร์กและกษัตริย์อีริคที่ 6 ได้รับการประทานพรจากอาร์กบิชอปเจนส์ กรันด์
พระชนม์ชีพ > สมเด็จพระราชินี

สมเด็จพระราชินีอิงเงอบอร์กทรงได้รับการบรรยายว่า ทรงมีพระสิริโฉมงดงามและอ่อนโยน มีบทเพลงบรรยายถึงการที่พระนางทรงขอให้มีการนิรโทษกรรมนักโทษในวันอภิเษกสมรสของพระนาง และเพลงร่วมสมัยทั้งในเดนมาร์กและสวีเดนต่างสรรเสริญในพระเมตตาและความยุติธรรมของพระนาง พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีที่ได้รับความนิยมในเดนมาร์ก พระนางมักจะทรงถูกเรียกว่า "gode Frue" (กอเดอ ฟรูเออ หรือ 'the Good Lady' แปลว่า ท่านหญิงคนดี)
ไม่มีหลักฐานบันทึกว่าพระนางทรงเกี่ยวข้องใดๆ ในทางการเมืองหรือไม่ พระสวามีของพระนางเป็นพันธมิตรกับกษัตริย์บีร์เกอร์แห่งสวีเดน พระอนุชาของพระนาง และมาร์ธาแห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐาในพระสวามี ก็ได้เป็นสมเด็จพระราชินีสวีเดนจากการเสกสมรสกับพระอนุชาของพระนาง ซึ่งช่วยเหลือกันในความขัดแย้งการช่วงชิงราชบัลลังก์สวีเดน ในเหตุการณ์กลเกมฮอตูนา กษัตริย์บีร์เกอร์และพระราชินีมาร์ธา ถูกเหล่าพระอนุชาจับกุม พระโอรสของทั้งสองพระองค์คือ เจ้าชายมักนุส บีร์เกอร์สันแห่งสวีเดนได้หลบหนีออกมาได้ในปีค.ศ. 1306 ซึ่งกษัตริย์อีริคที่ 6 และพระราชินีอิงเงอร์บอร์กจึงทรงช่วยเหลือไว้ในราชสำนักเดนมาร์ก และหลังจากนั้นกษัตริย์บีร์เกอร์และพระราชินีมาร์ธาได้เสด็จลี้ภัยจากการรัฐประหาร หลังจากพพระองค์ทรงก่อเหตุการณ์งานเลี้ยงที่นูเชอปิงในปีค.ศ. 1318 ซึ่งกษัตริย์บีร์เกอร์ทรงล้างแค้นเหล่าพระอนุชาโดยจับกุมให้อดอาหารสิ้นพระชนม์ในที่คุมขัง ฝ่ายทายาทของพระอนุชาได้ยึดอำนาจและเจ้าชายมักนุส บีร์เกอร์สันแห่งสวีเดนพยายามกลับเข้าไปชิงอำนาจคืนในสวีเดน แต่ถูกจับกุมและตัดพระเศียรในปีค.ศ. 1320 โดยกลุ่มการเมืองของเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กแห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชินีอิงเงอบอร์กทรงมีพระประสูติกาลพระโอรส 8 พระองค์ ซึ่งสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ พระนางทรงแท้งพระบุตร 6 ครั้ง แม้ว่าบางแหล่งข้อมูลกล่าวว่าทรงแท้งพระบุตรในช่วงระหว่าง 8 - 14 ครั้ง การทรงพระครรภ์หลายครั้งนำมาซึ่งการแท้ง หรือมีพระประสูติกาลแต่พระบุตรสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์
ในปีค.ศ. 1318 สมเด็จพระราชินีอิงเงอร์บอร์ก ทรงมีประสูติกาลพระโอรส ซึ่งทรงรอดพระชนม์เมื่อวันแรกประสูติมาได้ และเป็นความปีติยินดียิ่งหลังจากทรงแท้งมาหลายครั้ง พระนางทรงนำพระโอรสออกนั่งรถเกวียนม้าเพื่อแสดงต่อหน้าสาธารณชน แต่พระนางทรงทำพระโอรสลื่นหลุดพระหัตถ์ พระโอรสจึงตกกระแทกพื้น พระศอหักสิ้นพระชนม์