stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คริปโทเคอร์เรนซีวอลเลต
ลักษณะต่าง ๆ > ฮาร์ดแวร์

เมื่อผู้ใช้วอลเลตฮาร์ดแวร์ออกคำสั่งผ่านซอฟต์แวร์ให้จ่ายเงิน ซอฟต์แวร์จะสร้างข้อมูลธุรกรรมแล้วขอให้วอลเลตฮาร์ดแวร์ลงนาม ซึ่งผู้ใช้อาจมีโอกาสยืนยันธุรกรรม
แล้วซอฟต์แวร์ก็จะส่งธุรกรรมที่ลงนามแล้วให้เครือข่ายของคริปโทเคอร์เรนซีนั้น ๆ ต่อไป
ด้วยวิธีนี้ 
กุญแจส่วนตัวไม่จำเป็นต้องนำออกเพื่อใช้นอกวอลเลตฮาร์ดแวร์
ถ้าวอลเลตฮาร์ดแวร์ใช้ประโยคช่วยจำสำหรับการสำรองกุญแจ ผู้ใช้ก็ไม่ควรเก็บประโยคไว้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ แต่ควรเขียนไว้แล้วเก็บไว้ต่างหาก ๆ 
เพราะการเก็บข้อมูลสำรองอิเล็กทรอนิกส์ จะลดระดับความปลอดภัยจนเหลือเท่ากับระดับวอลเลตแบบซอฟต์แวร์
วอลเลตฮาร์ดแวร์เช่น LedgerWallet และ Trezor มีรุ่นที่ผู้ใช้ต้องกดปุ่มหรือแตะวอลเลตเพื่อลงนามให้แก่ธุรกรรม ให้เลขที่อยู่เพื่อโอนเงิน และจำนวนเหรียญ
กุญแจส่วนตัวจะคงอยู่อย่างปลอดภัยในวอลเลตฮาร์ดแวร์
และถ้าไม่มีกุญแจส่วนตัว ธุรกรรมที่ได้ลงนามแล้วก็จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
วอลเลตฮาร์ดแวร์บางอย่างมีจอ (ดูรูป) ที่ผู้ใช้สามารถใส่รหัสเพื่อเปิดวอลเลต และเพื่อให้ตรวจสอบธุรกรรมก่อนจะลงนาม
ลักษณะต่าง ๆ > ใช้ดูอย่างเดียว

วอลเลตใช้ดูอย่างเดียวจะใช้ติดตามธุรกรรมทั้งหมดของเจ้าของ
จึงจำเป็นต้องมีกุญแจสาธารณะเท่านั้น
ดังนั้น กุญแจส่วนตัวต้องเก็บรักษาไว้ที่อื่น
ลักษณะต่าง ๆ > หลายลายเซ็น

ด้วยวอลเลตแบบหลายลายเซ็น (multisig/multisignature wallet) ผู้ใช้หลายคนจะต้องลงนามเพื่อจะทำธุรกรรมโอนเงินจากวอลเลตนั้น
ลักษณะต่าง ๆ > วอลเลตสมอง (brain wallet)

ด้วยวอลเลตสมอง ผู้ใช้จะต้องจำข้อมูลเพื่อสร้างกุญแจส่วนตัวและกุญแจสาธารณะเป็นคู่ ๆ เช่น ประโยคช่วยจำ
ลักษณะต่าง ๆ > วอลเลตร้อนเทียบกับวอลเลตเย็น

วอลเลตร้อน (hot wallet) ก็คือวอลเลตที่เชื่อมกับอินเทอร์เน็ตเทียบกับวอลเลตเย็นที่ไม่ได้เชื่อม
คริปโทเคอร์เรนซีที่สัมพันธ์กับวอลเลตร้อนสามารถใช้ได้ทุกเวลา
ส่วนวอลเลตเย็นต้องเชื่อมกับเน็ตก่อนจะใช้
แต่ตราบที่ยังเชื่อมกับเน็ตอยู่ ก็จะเสี่ยงต่อการทำการไม่ชอบ
กล่าวง่าย ๆ ก็คือ วอลเลตซอฟต์แวร์ (เช่นในอุปกรณ์ที่เปิดอยู่ และวอลเลตซอฟต์แวร์ที่กำลังทำงาน) ก็จะจัดเป็นวอลเลตร้อน
ส่วนวอลเลตฮาร์ดแวร์ที่ไม่ได้เชื่อมกับเน็ตก็จะจัดว่าวอลเลตเย็น
ลักษณะต่าง ๆ > การเก็บแบบเย็นลึก

การเก็บแบบทั้งเย็นทั้งลึก (Deep cold storage) เป็นกระบวนการเก็บคริปโทเคอร์เรนซีในวอลเลตเย็นที่จะไม่มีวันเชื่อมกับอินเทอร์เน็ตหรือเครือข่ายใด ๆ ทั้งสิ้น
อนึ่ง กุญแจส่วนตัวของระบบนี้จะสร้างขึ้นออฟไลน์
กระบวนการนี้เริ่มได้รับความสนใจเมื่อบริษัท Regal RA DMCC ในดูไบ
ซึ่งเป็นบริษัทคริปโทเคอร์เรนซีที่มีใบอนุญาตบริษัทแรกในตะวันออกกลาง ได้ทำการยิ่ง ๆ ขึ้น โดยเก็บวอลเลตเย็นไว้ในตู้นิรภัยของตึก Almas Tower ที่อยู่ลึกกว่าระดับน้ำทะเล พร้อมกับทองแท่งของบริษัท และให้ประกันสำหรับคริปโทเคอร์เรนซีเต็มมูลค่า
ลักษณะต่าง ๆ > การแปลงกุญแจ > แบบกำหนดกุญแจได้ (deterministic wallet)

ด้วยวอลเลตแบบกำหนดกุญแจได้ กุญแจตัวเดียวสามารถใช้สร้างคู่กุญแจทั้งหมด (ที่จัดระเบียบเหมือนกันเป็นต้นไม้)
คือ กุญแจหลักตัวเดียวนี้ทำหน้าที่เหมือนกับรากต้นไม้
ส่วนประโยคหรือคำช่วยจำที่สร้างขึ้น จะเป็นเพียงวิธีกำหนดกุญแจหลักที่มนุษย์สามารถอ่านได้ เพราะประโยคสามารถเปลี่ยนตามขั้นตอนวิธีให้เป็นกุญแจหลักส่วนตัว
คือคำเหล่านั้นตามลำดับ จะเปลี่ยนเป็นกุญแจหลักอันเดียวกันเสมอ
วลีหนึ่งอาจจะมีคำ 24 คำ เช่น begin friend black earth beauty praise pride refuse horror believe relief gospel end destroy champion build better awesome
กุญแจหลักอันเดียวกันนั้น ไม่ได้ใช้เป็นกุญแจส่วนตัวสำหรับกุญแจทุกคู่ แต่ใช้สำหรับสร้างคู่กุญแจเหล่านั้น
ดังนั้น ที่อยู่ทุกตัวเลข ก็จะยังมีกุญแจส่วนตัวเป็นของตนเอง แต่กุญแจทั้งหมดสามารถสร้างกลับคืนได้โดยอาศัยกุญแจหลักตัวเดียว
รวมทั้งกุญแจส่วนตัวสำหรับที่อยู่ (คือกุญแจสาธารณะ) ทั้งหมดที่เคยให้คนอื่น 
ส่วนกุญแจหลักเอง ก็สามารถคำนวณขึ้นมาใหม่ได้อาศัยประโยค/คำที่ช่วยจำ
ดังนั้น คำช่วยจำจึงสามารถใช้เก็บสำรองวอลเลตนั้น ๆ 
ถ้าใช้เทคนิคสร้างกุญแจเหมือนกัน ๆ ก็จะสามารถสร้างวอลเลตสำรองไม่ว่าจะด้วยวอลเลตแบบซอฟต์แวร์หรือฮาร์ดแวร์
ประโยคช่วยจำเองพิจารณาว่าปลอดภัย
มันจะสร้างเลขเริ่มต้นที่มีขนาด 512 บิตไม่ว่าจะจากประโยคไร ๆ 
ดังนั้น จำนวนวอลเลตที่เป็นไปได้ทั้งหมดก็คือ 2512 ใบ
วลีรหัสลับทุกอย่างจะสามารถสร้างเป็นวอลเลตได้ทั้งหมด
วอลเลตที่ยังไม่ได้ใช้ก็จะไม่มีกุญแจไร ๆ เลย
ลักษณะต่าง ๆ > การแปลงกุญแจ > แบบกำหนดกุญแจไม่ได้ (non-deterministic wallet)

สำหรับวอลเลตแบบกำหนดกุญแจไม่ได้ กุญแจแต่ละคู่จะสร้างขึ้นแบบสุ่ม โดยไม่ได้ใช้เลขเริ่มต้นร่วมกัน
ดังนั้น การเก็บสำรองวอลเลตก็จะต้องเก็บสำรองคู่กุญแจทุก ๆ คู่
ดูเพิ่ม

คริปโทเคอร์เรนซีและความปลอดภัย
เครื่องปรับอากาศ

บทความนี้เกี่ยวกับเครื่องใช้ไฟฟ้า สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แอร์
เครื่องปรับอากาศ หรือภาษาปากว่า แอร์ (อังกฤษ: Air conditioner, aircon) คือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ใช้ปรับอุณหภูมิของอากาศในเคหสถาน เพื่อให้มนุษย์ได้อาศัยอยู่ในที่ที่ไม่ร้อนหรือไม่เย็นจนเกินไป หรือใช้รักษาภาวะอากาศให้คงที่เพื่อจุดประสงค์อื่น เคหสถานในเขตศูนย์สูตรหรือเขตร้อนชื้นมักมีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศเพื่อลดอุณหภูมิให้เย็นลง ตรงข้ามกับในเขตอบอุ่นหรือเขตขั้วโลกใช้เพื่อเพิ่มอุณหภูมิให้สูงขึ้น (อาจเรียกว่า เครื่องทำความร้อน) เครื่องปรับอากาศมีทั้งแบบตั้งพื้น ติดผนัง และแขวนเพดาน ทำงานด้วยหลักการการถ่ายเทความร้อน กล่าวคือ เมื่อความร้อนถ่ายเทออกไปข้างนอก อากาศภายในห้องจะมีอุณหภูมิลดลง เป็นต้น และเครื่องปรับอากาศอาจมีความสามารถในการลดความชื้นหรือการฟอกอากาศให้บริสุทธิ์ด้วย
ขนาดเครื่องปรับอากาศ

ขนาดของเครื่องปรับอากาศ มีหน่วยเป็น บีทียู ต่อ ชั่วโมง (BTU/hr) (บีทียู เป็นหน่วยของความร้อน) เป็นค่าความสามารถในการลดพลังงานความร้อนของเครื่องปรับอากาศ โดยการลดพลังงานความร้อน 1 บีทียู จะทำให้น้ำบริสุทธิ์ที่หนัก 1 ปอนด์ (ประมาณ 453.6 มิลลิลิตร) เย็นลง 1 องศาฟาเรนไฮต์ (5/9 องศาเซลเซียส)
การเลือกขนาดของเครื่องปรับอากาศนั้นต้องคำนึงถึงขนาดของเครื่องปรับอากาศและขนาดของ BTU ของเครื่องปรับอากาศควบคู่กันไปด้วย คำว่า BTU ย่อมาจาก British Thermal Unit ซึ่งหากเลือกขนาดของเครื่องปรับอากาศไม่พอดีจะส่งผลดังนี้
BTU ต่ำไป ส่งผลให้คอมเพรสเซอร์จะทำงานตลอดเวลา สิ้นเปลื้องพลังงานและอาจจะทำให้เครื่องปรับอากาศเสียเร็ว
BTU สูงไป ส่งผลทำให้คอมเพรสเซอร์จะทำงานตัดบ่อยไป ทำให้ประสิทธิ์ภาพในการทำงานลดน้อยลง ทำให้ความชื้นในห้องสูง  เมื่ออยู่ในห้องนั้นจะรู้สึกไม่สบายตัว
| ขนาด BTU | ขนาดห้องปกติ(ตารางเมตร) | ขนาดห้องที่โดนแสงแดด(ตารางเมตร) |
| --- | --- | --- |
| 9,000 | 12-15 | 11-14 |
| 12,000 | 16-20 | 14-18 |
| 18,000 | 24-30 | 21-27 |
| 21,000 | 28-35 | 25-32 |
| 24,000 | 32-40 | 28-36 |
| 26,000 | 35-44 | 30-39 |
| 30,000 | 40-50 | 35-45 |
| 36,000 | 48-60 | 42-54 |
| 48,000 | 64-80 | 56-72 |
| 60,000 | 80-100 | 70-90 |
ประเภทเครื่องปรับอากาศ

ประเภทของเครื่องปรับอากาศภายในบ้านเรือน ถ้าแบ่งตามลักษณะตำแหน่งของแฟนคอยล์ ยุนิท (ตัวพัดลมที่เป่าความร้อนออกไปภายนอก) จะแบ่งได้ 2 ประเภท คือ
ประเภทเครื่องปรับอากาศ > แบบชิ้นเดียว

หรือที่พวกเราคุ้นเคยในในชื่อ แอร์ฝังหน้าต่าง/ผนัง (window type)  ตัวแฟนคอยล์ ยุนิตจะอยู่เป็นชิ้นเดียวกับตัวคอนเดนซิ่ง ยุนิต (ส่วนที่เป่าลมเย็นให้กับภายในห้อง) ข้อดีของเครื่องแบบนี้คือขนาดกะทัดรัด ติดตั้งง่ายเพราะไม่ต้องเดินท่อน้ำยาแอร์ แต่ข้อเสียคือ เสียงจะค่อนข้างดัง(โดยเฉพาะเมื่อมันเก่ามากๆ) แรงสั่นสะเทือนที่กระทำต่อตัวเครื่องและโครงสร้างของจุดที่ติดตั้งก็มีสูง และถ้าเครื่องมีขนาดขนาดใหญ่เกินไปจะมีปัญหาในการติดตั้ง เพราะบริเวณช่องหน้าต่าง/ผนังไม่สามารถรับน้ำหนักมากได้ ต้องทำโครงสร้างมาช่วยค้ำจุนเพิ่ม
นอกจากนี้ภายในตัวเครื่องยังประกอบด้วยวงจรการทำความเย็นและวงจรการหมุนเวียนอากาศสมบูรณ์ในตัว ซึ่งวงจรการหมุนเวียนของอากาศจะถูกแบ่งออกเป็น  2 ส่วน คือ วงจรการหมุนเวียนของอากาศภายนอกห้องและวงจรหมุนเวียนของอากาศภายในห้อง โดยมีมอเตอร์ชนิด แกนพลาเป็นตัวขับเคลื่อนใบพัดให้เกิดการหมุนเวียนของอากาศ
ประเภทเครื่องปรับอากาศ > แบบแยกชิ้นส่วน

(อังกฤษ: split type)  เป็นแบบที่เราเห็นกันได้ทั่วไปและนิยมมากที่สุด โดยตัวแฟนคอยล์ ยุนิตนั้นจะแยกไปติดตั้งภายนอกอาคารซึ่งจะแยกออกจากส่วนของตัวเครื่องระบายความร้อน โดยทั่วไปจะมีขนาดตั้งแต่ 1-50 ตัน ถ้าเป็นขนาด 1-3 ตัน มักจะไม่มีการต่อท่อลมไปจ่ายหลายๆ จุด แต่หากขนาดมากกว่านั้นอาจมีการต่อท่อลม ออกจากส่วนเป่าลมเพื่อไปจ่ายในหลายจุด  ทำให้มีข้อดีคือเงียบ เพราะเครื่องระบายความร้อนจะโดนแยกออกไปวางไว้ที่อื่น แต่จะยุ่งยากในส่วนของการติดตั้งมากกว่าระบบติดหน้าต่าง เพราะต้องคำนึงถึง การเดินท่อระหว่างเครื่องที่แยกส่วน ท่อระบายน้ำจากที่เป่าลมเย็น ( Fan Coil ) ด้วย ทั้งยังมีรูปแบบให้เลือกค่อนข้างมาก 
ข้อเสียคือไม่สามารถมีท่อน้ำที่ยาวได้  เพราะอาจจะทำให้ความเย็นน้อยลง  แต่หากจำเป็นที่จะต้องต่อท่อยาวก็จะต้องติดตั้งคอยล์ร้อนกับพัดลมเย็นให้อยู่ห่างกัน
น้ำยาแอร์ปัจจุบันที่ใช้ในเครื่องปรับอากาศทั่วไปรวมถึงตู้เย็นและเครื่องปรับอากาศแบบส่วนกลางที่ใช้ในอาคารขนาดใหญ่ ในปัจจุบันมีชื่อเรียกทางเคมีว่า R-22 ส่วนน้ำยาแอร์สำหรับใช้ในรถยนต์มีชื่อเรียกทางเคมีว่า R-134A
ค่า EER

ค่า EER ย่อมาจาก Energy Efficiency Rating เป็นค่าประสิทธิภาพของเครื่องปรับอากาศ โดยจะหาได้จาก ขนาดของเครื่องปรับอากาศ (บีทียู ต่อ ชั่วโมง) หารด้วย กำลังไฟฟ้าที่เครื่องปรับอากาศใช้ (วัตต์) เช่น เครื่องปรับอากาศ ขนาด 11,700 บีทียูต่อชั่วโมง ใช้ไฟฟ้า 1,000 วัตต์ จะมีค่า EER = 11,700 หาร 1,000 = 11.7 เป็นต้น
หากเครื่องปรับอากาศมีค่า EER สูง จะมีความสามารถสูงขึ้น สามารถทำงานดูดความร้อนได้ในอัตรา (BTU/hr) ที่สูงขึ้น โดยใช้พลังงาน (วัตต์)เท่าเดิม หรือดูดความร้อนในอัตราเท่าเดิมโดยใช้พลังงานน้อยลง นั่นหมายถึง ยิ่งมีค่า EER สูง ยิ่งประสิทธิภาพในการใช้พลังงานสูง
ค่า EER นี้ ถูกใช้เป็นเกณฑ์ในการตัดสินฉลากพลังงานด้วย โดยที่เครื่องปรับอากาศที่จะได้ฉลาดประหยัดไฟเบอร์ 5 ในประเทศไทย จะต้องมีค่า EER = 11.6 ขึ้นไป สำหรับเครื่องปรับอากาศขนาดไม่เกิน 27,296 บีทียู/ชั่วโมง และ 11.0 ขึ้นไป สำหรับเครื่องปรับอากาศขนาด มากกว่า 27,296 บีทียู/ชั่วโมง
ปัจจุบันได้เพิ่ม SEER สำหรับเครื่องปรับอากาศแบบอินเวอร์เตอร์
ระบบอินเวอร์เตอร์

ระบบอินเวอร์เตอร์ (Inverter) คือ ระบบที่นำเอาความรู้ทางด้านอิเลคทรอนิกส์ที่ควบคุมการทำงานด้วยคำสั่งจาก ไมโครคอมพิวเตอร์ที่สั่งงานโดยตรงจากรีโมทคอนโทรลและนำคำสั่งดังกล่าวมาใช้ ควบคุมการทำงานของระบบเครื่องปรับอากาศ ให้ทำงาน ปรับอุณหภูมิ ควบคุมความชื้น ควบคุมความเย็น ให้ทำงานได้โดยอัตโนมัติ โดยใช้คำสั่งจากไมโครคอมพิวเตอร์
ในส่วนของเครื่องปรับอากาศรุ่นใหม่ นิยามคำว่าอินเวอร์เตอร์คือการพัฒนากระบวนการทำงานของเครื่องปรับอากาศให้ดียิ่งขึ้นหลักๆคือแรงลมเย็นที่ไม่ปล่อยของเสียทำลายสิ่งแวดล้อมเรียกว่าสารทำความเย็น R32 รวมถึงการปรับการทำงานของคอมเพรสเซอร์ให้ประหยัดไฟและทนทานกว่าเดิม คำว่า INVERTER จึงมีในเครื่องใช้ไฟฟ้าชนิดอื่นด้วยไม่ว่าจะเป็นเครื่องซักผ้าหรือตู้เย็นจึงมั่นใจได้ว่าเทคโนโลยีนี้จะช่วยยกระดับการใช้ชีวิตในบ้านได้อย่างแน่นอน
ดูเพิ่ม

พัดลม
ตู้เย็น
โครงการประชาร่วมใจ ประหยัดไฟฟ้า
เครื่องปรับอากาศแบบชิ้นเดียว
เครื่องปรับอากาศแบบแยกชิ้นส่วน
ลอตโปลิชแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 16

| --- | --- |
เที่ยวบินที่ 16 หลังลงจอดฉุกเฉิน
สรุปอุบัติเหตุ
วันที่: 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 (2011-11-01)
สรุป: ลงจอดโดยใช้ลำตัวเครื่องเนื่องจากปัญหาระบบไฮดรอลิก
จุดเกิดเหตุ: ท่าอากาศยานวอร์ซอโชแปง วอร์ซอ ประเทศโปแลนด์  52°09′56″N 20°58′02″E﻿ / ﻿52.16556°N 20.96722°E﻿ / 52.16556; 20.96722
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
  เครื่องบินโบอิง 767 ลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 767-35ดีอีอาร์
ชื่ออากาศยาน: ปอซนัญ
ดําเนินการโดย: ลอตโปลิชแอร์ไลน์
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: LO16
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: LOT16
รหัสเรียก: LOT 16
ทะเบียน: SP-LPC
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาตินวร์กลิเบอร์ตี นวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
ปลายทาง: ท่าอากาศยานวอร์ซอโชแปง วอร์ซอ ประเทศโปแลนด์
จำนวนคน: 231
ผู้โดยสาร: 220
ลูกเรือ: 11
เสียชีวิต: 0
บาดเจ็บ: 0
รอดชีวิต: 231
ลอตโปลิชแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 16 เป็นเที่ยวบินโดยสารซึ่งใช้เครื่องบินโบอิง 767 เดินทางจากนวร์ก สหรัฐไปยังกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ ซึ่งลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานวอร์ซอโชแปงโดยใช้ลำตัวเครื่องได้เป็นผลสำเร็จเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 หลังจากที่ไม่สามารถกางล้อเครื่องออกได้ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 231 คนรอดชีวิต สาเหตุเกิดจากน้ำมันไฮดรอลิกของเครื่องบินรั่วหลังบินขึ้นจากนวร์ก ทำให้ระบบสำหรับกางล้อลงจอดไม่มีน้ำมันไฮดรอลิกเหลืออยู่
เที่ยวบิน

ลอตโปลิชแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 16 มีต้นทางจากท่าอากาศยานนานาชาตินวร์กลิเบอร์ตีและมีกำหนดลงจอดที่ท่าอากาศยานวอร์ซอโชแปงเมื่อเวลา 13:35 น. ของวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ตามเวลายุโรปกลาง โดยมีผู้โดยสาร 220 คนและลูกเรือ 11 คน เครื่องบินลำที่ใช้เป็นเครื่องบินโบอิง 767-35ดีอีอาร์ ทะเบียน SP-LPC มีชื่อเครื่องว่า ปอซนัญ ลำดับการผลิตเลขที่ 28656 เข้าประจำฝูงบินของลอตโปลิชแอร์ไลน์เมื่อ ค.ศ. 1997 นักบินประจำเที่ยวบินที่ 16 ได้แก่กัปตันตาแดอุช วรอนา (โปแลนด์: Tadeusz Wrona) อายุ 57 ปี และนักบินผู้ช่วยแยชือ ชวารตส์ (โปแลนด์: Jerzy Szwarc) อายุ 51 ปี
หลังจากบินขึ้นจากนวร์กได้ไม่ถึง 30 นาที ลูกเรือได้รับสัญญาณเตือนว่าระบบไฮดรอลิกส่วนกลางมีปัญหา นักบินตัดสินใจที่จะบินต่อไปยังวอร์ซอเพื่อให้น้ำมันเชื้อเพลิงที่บรรทุกเตรียมสำหรับบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกหมด เมื่อนักบินเตรียมนำเครื่องลงที่วอร์ซอ พวกเขาพบว่าล้อเครื่องบินไม่สามารถกางออกได้ จึงตัดสินใจยกเลิกการลงจอด และแจ้งต่อเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศวอร์ซอว่าพวกเขาไม่สามารถกางล้อลงจอดได้เนื่องจากระบบไฮดรอลิกขัดข้อง กัปตันนำเครื่องวนรอบท่าอากาศยานเป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงเพื่อให้น้ำมันเชื้อเพลิงที่เหลือหมดลงและเพื่อให้เจ้าหน้าที่ฉุกเฉินภาคพื้นดินเตรียมการสำหรับการลงจอดฉุกเฉิน กองทัพอากาศโปแลนด์ได้สั่งการให้นักบินของกองทัพนำเครื่องบินขับไล่เอฟ-16 ขึ้นไปประกบ ซึ่งนักบินของกองทัพได้ยืนยันกับนักบินของเที่ยวบินที่ 16 ว่าล้อของเที่ยวบินที่ 16 กางออกมาไม่ได้ นักบินเที่ยวบินที่ 16 พยายามที่จะใช้วิธีอื่นเพื่อกางล้อออกแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ
เจ้าหน้าที่ท่าอากาศยานสั่งอพยพคนออกจากท่าอากาศยานเพื่อเตรียมรับการลงจอดฉุกเฉิน ถนนโดยรอบท่าอากาศยานถูกสั่งปิดเพื่อให้รถฉุกเฉินสามารถเข้าปฏิบัติหน้าที่ได้สะดวก เที่ยวบินอื่นที่มีกำหนดลงที่ท่าอากาศยานวอร์ซอโชแปงถูกสั่งให้เปลี่ยนไปลงที่สนามบินอื่นใกล้เคียงหรือบินกลับไปที่ต้นทาง เวลา 14:40 น. ตามเวลายุโรปกลาง นักบินสามารถนำเครื่องลงจอดที่ทางวิ่งหมายเลข 33 ได้เป็นผลสำเร็จโดยไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต อย่างไรก็ตาม เครื่องบินได้รับความเสียหายอย่างหนัก และถูกตัดบัญชีในเวลาต่อมา ทุกคนบนเครื่องอพยพออกมาจากเครื่องบินภายใน 90 วินาที ท่าอากาศยานยังคงปิดจนถึงเวลา 16:00 น. ของวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ตามเวลายุโรปกลางเพื่อเก็บกวาดชิ้นส่วนเครื่องบินและตรวจสอบความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อทางวิ่งและทางสัญจรของเครื่องบินภายในท่าอากาศยาน
หลังอพยพผู้โดยสาร คณะเจ้าหน้าที่จากคณะกรรมาธิการสืบสวนอุบัติเหตุทางอากาศของประเทศโปแลนด์พบว่าสะพานไฟหมายเลข C829 ซึ่งป้องกันวงจรที่สำคัญต่าง ๆ รวมทั้งวงจรระบบสำรองสำหรับกางล้อถูกสับลงทำให้วงจรเปิดและไม่ทำงาน ในขณะที่สะพานไฟหมายเลข C4248 ซึ่งควบคุมระบบสำรองสำหรับกางล้อโดยตรงยังคงปิดอยู่ เครื่องบินลำที่เกิดเหตุถูกยกออกจากทางวิ่ง สะพานไฟหมายเลข C829 ถูกสับขึ้นเพื่อให้วงจรปิดและกลับมาทำงานได้อีกครั้ง และล้อลงจอดกางออก เครื่องบินถูกลากไปยังโรงซ่อมบำรุงของลอตโปลิชแอร์ไลน์เพื่อดำเนินการสืบสวนต่อไป
การสืบสวน

รายงานชั้นต้นของคณะกรรมาธิการสืบสวนระบุว่าการรั่วของน้ำมันไฮดรอลิกเกิดขึ้นหลังบินขึ้นจากต้นทางไม่นาน หลังจากที่ล้อเครื่องบินและแฟลปถูกชักเก็บแล้ว การรั่วไหลเกิดขึ้นเนื่องจากสายน้ำมันโค้งงอมากเกินไป ทำให้น้ำมันไฮดรอลิกรั่วไหลออกทั้งหมด จากการสืบสวนต่อไปพบว่าสะพานไฟที่อยู่ที่ระดับพื้นทางด้านขวาของนักบินผู้ช่วยสามารถถูกสับเพื่อให้มอเตอร์สำหรับระบบสำรองทำงานได้ หลังลงจอด สะพานไฟถูกสับและระบบสำรองทำงานได้ตามปกติ
รายงานการสืบสวนฉบับสมบูรณ์เผยแพร่ต่อสาธารณะเมื่อ ค.ศ. 2017 โดยสรุปสาเหตุหลักว่ามาจากการรั่วไหลของน้ำมันไฮดรอลิกในระบบไฮดรอลิกส่วนกลาง การตัดของสะพานไฟหมายเลข C829 และการที่นักบินไม่เห็นสะพานไฟ C829 ซึ่งทำให้ระบบสำรองกางล้อออกได้
ภายหลังเกิดเหตุ

ประธานาธิบดีบรอญิสวัฟ กอมอรอฟสกีกล่าวยกย่องและขอบคุณลูกเรือที่นำเครื่องลงจอดได้สำเร็จ เครื่องบิน 767 ลำที่เกิดเหตุได้รับความเสียหายอย่างหนัก และลอตโปลิชแอร์ไลน์ตัดสินใจตัดบัญชีเครื่องบินลำนี้ ซึ่งเป็นเครื่องบินโบอิง 767 ลำที่ 14 ที่ถูกตัดบัญชีหลังประสบเหตุ เครื่องบินถูกแยกชิ้นส่วนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

| สื่อจากแหล่งข้อมูลภายนอก> ภาพ |
| --- | --- |
 "Photograph of aircraft coming to rest". Aircraft-spotting.org. 1 November 2011. สืบค้นเมื่อ 4 November 2011.
 Airliners.net photo
วิดีโอ
 OKĘCIE LĄDOWANIE AWARYJNE POLISH AIRLINES LOT BOEING 767 EMERGENCY LANDING WARSAW (ภาษาโปแลนด์).
 Boeing 767 Newark-Warsaw Okecie LOT accident landing 01.11.11 (ภาษาโปแลนด์). 1 November 2011.
State Commission on Aircraft Accidents Investigation: "Lata 2010–2012" (ในภาษาโปแลนด์)
Drugie Oświadczenie Tymczasowe Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych dotyczące badania wypadku lotniczego nr 1400/2011 – 31 October 2013 (ในภาษาโปแลนด์) (Archive)
Second Interim Statement of the State Commission on Aircraft Accident Investigation on investigation into air accident No 1400/2011 – 31 October 2013 (Archive)
Interim Statement
Interim Statement (ในภาษาโปแลนด์)
Preliminary Report (ในภาษาอังกฤษ) (Archive)
Preliminary Report (ในภาษาโปแลนด์) (Archive)
Final report (ในภาษาอังกฤษ) (Alternate เก็บถาวร 2020-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
Final report (ในภาษาโปแลนด์) – the Polish version is the report of record
Accident: LOT B763 at Warsaw on Nov 1st 2011, forced gear up landing
Aviation Safety Net database entry for Aircraft accident Boeing 767-35DER SP-LPC Warszawa-Frédéric Chopin Airport (WAW) (contains copy of final accident report)
Analyst of the incident and review of the Polish State Commission on Aircraft Accident Final Report by a commercial aircraft pilot and training captain ที่ยูทูบ
กัปตันตาแดอุช วรอนา ค.ศ. 2012
ไทยรัฐ

สำหรับสถานีโทรทัศน์ ดูที่ ไทยรัฐทีวี
| --- | --- |
หนังสือพิมพ์เช้า ภาพข่าวสดประจำบ้าน
 
ประเภท: หนังสือพิมพ์รายวัน
รูปแบบ: หนังสือพิมพ์มวลชน (Mass Newspaper)
เจ้าของ: บริษัท วัชรพล จำกัด
หัวหน้าบรรณาธิการ: ยิ่งลักษณ์ วัชรพล
บรรณาธิการบริหาร: สราวุธ วัชรพล
คอลัมนิสต์: ซูม ซอกแซก ศักดา แซ่เอียว (เซีย) แถมสิน รัตนพันธุ์ (ลัดดา)
ก่อตั้งเมื่อ: ชื่อปัจจุบัน"ไทยรัฐ" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2505; 62 ปีก่อน (2505-12-25) ในชื่อ"ข่าวภาพ" 5 มกราคม พ.ศ. 2493 
ภาษา: ไทย
สำนักงานใหญ่: 1 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
ยอดจำหน่าย: 1,000,000 ฉบับ
เว็บไซต์: www.thairath.co.th
ไทยรัฐ เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย นำเสนอข่าวทั่วไป ที่มียอดจำหน่ายมากที่สุดในประเทศไทย จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2523 ก่อตั้งโดยกำพล วัชรพล ปัจจุบันมี บริษัท วัชรพล จำกัด เป็นเจ้าของ, ยิ่งลักษณ์ วัชรพล เป็นผู้อำนวยการ และสราวุธ วัชรพล เป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการ มีจำนวนพิมพ์ปัจจุบันที่ 1,000,000 ฉบับ ราคาจำหน่าย 10.00 บาท
ประวัติ > ข่าวภาพ 2493-2501

27 ธันวาคม 2492 บริษัท ข่าวภาพบริการ จำกัด ยื่นคำขอจดทะเบียน เป็นเจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ข่าวภาพถือเป็นขึ้นรอบปีหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ ที่กำพลเป็นเจ้าของอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน ต่อมาจึงออกวางแผงเป็นรายสัปดาห์ 9 มกราคม 2493 - 5 ตุลาคม 2494 กำพล วัชรพล, เลิศ อัศเวศน์, วสันต์ ชูสกุล ผู้ร่วมก่อตั้งข่าวภาพปรับเวลาออกหนังสือพิมพ์ให้เร็วขึ้นรายสัปดาห์สามวัน เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2495 หนังสือพิมพ์ข่าวภาพรายวันฉบับปฐมฤกษ์ออกจำหน่ายแทนที่ข่าวภาพรายวัน 3,000 ฉบับ บจก.ข่าวภาพบริการ ขยายกิจการไปออกนิตยสารข่าวภาพรายเดือนปฐมฤกษ์ มกราคม 2496 ในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 สฤษดิ์ ธนะรัชต์ หัวหน้าคณะปฏิวัติประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 3 สั่งปิดหนังสือพิมพ์ข่าวภาพด้วยรวมถึงหลังจากนั้นอีก 1 สัปดาห์ก็เกิดเหตุเพลิงไหม้โรงพิมพ์ซ้ำเข้ามาอีก
ประวัติ > อ่างทอง 2502-2505

หลังจากนั้น กำพลก็ใช้ความพยายามอย่างยิ่ง ในการออกหนังสือพิมพ์ใหม่อีกครั้งโดยตลอด คณะปฏิวัติในขณะนั้นไม่อนุญาตให้ออกหัวหนังสือพิมพ์ใหม่ กำพลจึงเช่าซื้อหัวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น เสียงอ่างทอง ซึ่งปกติออกในจังหวัดอ่างทอง มาพิมพ์จำหน่าย เป็นรายวันในส่วนกลาง ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 ด้วยยอดพิมพ์ในครั้งแรก 7,000 ฉบับ แต่ละฉบับมีจำนวน 10 หน้า ราคาฉบับละ 0.50 บาท และมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 ยอดจำหน่ายหนังสือพิมพ์เสียงอ่างทอง เพิ่มขึ้นสูงถึง 45,000 ฉบับ กำพลจึงเริ่มใช้ระบบตีด่วน โดยตั้งฝ่ายจัดจำหน่ายขึ้นในแต่ละภูมิภาค
กิจการบริษัท

ราวปลายปี พ.ศ. 2492 กำพล วัชรพล, เลิศ อัศเวศน์ และวสันต์ ชูสกุล ร่วมกันจดทะเบียนก่อตั้งบริษัท ข่าวภาพบริการ จำกัด ซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 9 ถนนกระออม ย่านสะพานผ่านฟ้าลีลาศ เขตพระนคร เพื่อเป็นเจ้าของกิจการ หนังสือพิมพ์และนิตยสารข่าวภาพ
จากนั้นเมื่อวันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2518 กำพลจดทะเบียนก่อตั้งนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดขึ้น ในชื่อบริษัท วัชรพล จำกัด (อังกฤษ: Vacharaphol Company Limited) เพื่อเป็นเจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และเป็นผู้บริจาคทุนทรัพย์ในการก่อสร้างโรงเรียนไทยรัฐวิทยาทั้ง 101 แห่ง โดยตั้งแต่ พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน คุณหญิงประณีตศิลป์ วัชรพล ภริยาของกำพล ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริษัท มีพนักงานทั้งสิ้น 1,800 คน (เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2552) เฉพาะกองบรรณาธิการ 262 คน (เมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) อาคารทั้งหมด 13 หลัง บนพื้นที่ 39 ไร่ 9 ตารางวา และศูนย์ข่าวในส่วนภูมิภาค 35 แห่ง ทั้งนี้ บจก.วัชรพล มีทุนจดทะเบียนเริ่มต้นที่ 1 ล้านบาท จากนั้น มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนอีกหลายครั้ง ดังรายละเอียดต่อไปนี้
18 ธันวาคม 2535 500 ล้านบาท
29 ตุลาคม 2536 2,000 ล้านบาท
4 สิงหาคม 2538 3,000 ล้านบาท
13 มกราคม 2539 4,000 ล้านบาท
ต่อมาในวันจันทร์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 บจก.วัชรพล ก่อตั้งบริษัท เทรนด์ วีจี 3 จำกัด ขึ้นเป็นกิจการในเครือ สำหรับดำเนินธุรกิจสื่อประสม ที่เกี่ยวข้องกับหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ คือเว็บไซต์ ไทยรัฐออนไลน์ (www.thairath.co.th), บริการข้อความสั้นผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่, สื่อดิจิตอลหลายรูปแบบ รวมถึงให้บริการรับส่งข้อมูลภาพและเสียง, บริการข้อมูลข่าวสารต่างๆ ในเชิงพาณิชย์ ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์เคลื่อนที่ ทั้งในและต่างประเทศ โดยมีหนังสือพิมพ์ไทยรัฐเป็นแหล่งข้อมูลข่าวสารหลัก และมีการจัดทำแอปพลิเคชัน สำหรับระบบปฏิบัติการบนอุปกรณ์พกพาได้แก่ ไอโอเอส แอนดรอยด์ แบล็คเบอร์รี โอเอส วินโดวส์โฟน รวมถึงวินโดวส์ 8 และวินโดวส์ อาร์ทีอีกด้วย โดยแอปพลิเคชันไทยรัฐในอุปกรณ์ไอแพด ได้รับรางวัลเหรียญทองแดง จากการประกาศผลรางวัลสื่อดิจิตอลยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ครั้งที่ 3 ในการสัมมนาสื่อดิจิตอลแห่งเอเชีย ซึ่งจัดโดยสมาคมหนังสือพิมพ์และผู้ผลิตสื่อสิ่งพิมพ์โลก
กิจการบริษัท > รายนามผู้อำนวยการและหัวหน้ากองบรรณาธิการไทยรัฐ

ผู้อำนวยการ
กำพล วัชรพล 25 ธันวาคม 2505-21 กุมภาพันธ์ 2539
ประณีต วัชรพล 21 กุมภาพันธ์ 2539-24 เมษายน 2539
ยิ่งลักษณ์ วัชรพล 25 เมษายน 2539-ปัจจุบัน
บรรณาธิการ
กำพล วัชรพล 25 ธันวาคม 2505-2 กรกฎาคม 2531
สราวุธ วัชรพล 3 กรกฎาคม 2531-ปัจจุบัน
กิจการบริษัท > อาคารสถานที่

ในราวกลางปี พ.ศ. 2511 บจก.วัชรพล ได้เริ่มซื้อที่ดินขนาด 11 ไร่ 2 งาน 39 ตารางวา ริมถนนวิภาวดีรังสิตไปพร้อมกันด้วย จากนั้น ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2512 บจก.วัชรพล ดำเนินการก่อสร้างอาคารสำนักงาน บนที่ดินดังกล่าว จำนวน 7 หลัง ได้แก่ อาคารอำนวยการ 3 ชั้น, อาคารโรงพิมพ์, อาคารสโมสร 2 ชั้น, อาคารเก็บกระดาษ 1, อาคารพัสดุ 3 ชั้น, อาคารเครื่องปั่นไฟ และ บ้านพักพนักงาน 2 ชั้น
โดยในระยะแรก ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2512 กองบรรณาธิการไทยรัฐ ยังคงทำงานอยู่ที่สำนักงานซอยวรพงษ์ แต่ย้ายโรงพิมพ์มาอยู่ริมถนนวิภาวดีรังสิตแล้ว จึงต้องใช้จักรยานยนต์ ลำเลียงแผ่นเพลตที่ทำเสร็จแล้ว จากสำนักงานมายังโรงพิมพ์ จนกระทั่งวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 บจก.วัชรพล จึงย้ายสำนักงานจากซอยวรพงษ์ มาอยู่ที่ถนนวิภาวดีรังสิต อย่างสมบูรณ์แบบ
จากนั้น เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2516 บจก.วัชรพล ซื้อที่ดินส่วนหลัง ติดซอยร่วมศิริมิตร บริเวณข้างที่ทำการสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เพิ่มเติมอีก 11 ไร่ 3 งาน 66 ตารางวา พร้อมทั้งก่อสร้างอาคารเก็บกระดาษ 2 และโรงซ่อมบำรุงรถขนส่ง เพิ่มขึ้นอีก 1 หลัง ต่อมา เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 บจก.วัชรพล ซื้อที่ดินส่วนหน้า ติดถนนวิภาวดีรังสิต เพิ่มอีก 3 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2527 บจก.วัชรพล สร้างอาคารเพิ่มขึ้นอีก 3 หลัง คือ อาคารโรงพิมพ์และสำนักงาน 9 ชั้น, อาคารเก็บกระดาษ 3 และจอดรถ 5 ชั้น และอาคารโรงซ่อมบำรุงรถขนส่ง 2 ชั้น และเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2532 บจก.วัชรพล ซื้อที่ดินส่วนหลัง ลึกเข้าไปถึงริมถนนพหลโยธิน เพิ่มอีก 4 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา และวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2536 บจก.วัชรพล ซื้อที่ดินบริเวณเดียวกัน เพิ่มอีก 5 ไร่ 3 งาน 47 ตารางวา
นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2535 บจก.วัชรพล ซื้อที่ดินส่วนหน้า ติดถนนวิภาวดีรังสิต เพิ่มอีก 1 ไร่ 3 งาน 9 ตารางวา เพื่อสร้างอาคารบริการธุรกิจโฆษณา 13 ชั้น 1 เมษายน พ.ศ. 2537 บจก.วัชรพล ก่อสร้างอาคารเพิ่มขึ้นอีก 3 หลัง คือ อาคารโรงพิมพ์ 9 ชั้น, อาคารเก็บกระดาษ 4 จำนวน 3 ชั้น และอาคารเก็บกระดาษ 5 จำนวน 4 ชั้น (โดยรื้อบ้านพักพนักงานออกทั้งหมด และรื้ออาคารพัสดุออกบางส่วน) ปัจจุบัน บริษัท วัชรพล จำกัด มีบริเวณที่ดินทั้งหมด 39 ไร่ 9 ตารางวา หรือ 15,609 ตารางวา และมีอาคารทั้งหมด 13 หลัง
โครงการในอนาคต

ไทยรัฐมีแผนการทำธุรกิจในสื่อโทรทัศน์ และวิทยุอินเทอร์เน็ตในปี 2556 โดยการเปิดเผยของนายวัชร วัชรพล ผู้ช่วยประธานกรรมการบริหาร บริษัท วัชรพล จำกัด ระบุว่าจะใช้เงินรวมทั้งสิ้น 400 ล้านบาท เพื่อลงทุนทำธุรกิจโทรทัศน์อย่างเต็มรูปแบบ ทั้งการสร้างสตูดิโอ การสั่งซื้ออุปกรณ์ การเตรียมบุคลากร สถานที่ และการรองรับการออกอากาศผ่านวิทยุอินเทอร์เน็ตอีกด้วย
คอลัมน์ > ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน

ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน เป็นผลงานการ์ตูน ของ ชัย ราชวัตร ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ โดยเนื้อหาเป็นแนวการเมืองและล้อเลียนข่าวประจำวัน ตีพิมพ์ครั้งแรก ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 
โดยมีตัวละครที่สำคัญคือ
ผู้ใหญ่มา - ผู้ใหญ่บ้านรูปร่างท้วม มีผ้าขาวม้าคาดพุง
ไอ้จ่อย - ลูกบ้านตัวผอม นุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียว ใส่แว่นตาดำ ถือถุงกระดาษ
ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน ได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2523  กำกับโดย สมชาติ รอบกิจ  บทภาพยนตร์โดย หยอย บางขุนพรหม (ศรีศักดิ์ นพรัตน์) โดยมี ล้อต๊อก รับบท ผู้ใหญ่มา และ นพดล ดวงพร ในบทบาท ไอ้จ่อย ในปี พ.ศ. 2562 ชัย ราชวัตร ได้ลาออกจากไทยรัฐแล้ว
คอลัมน์ > เปิดฟ้าส่องโลก

เป็นคอลัมน์ประจำหน้าต่างประเทศของนิติภูมิ นวรัตน์ เป็นคอลัมน์แรกๆของเมืองไทย ที่จุดประเด็นการต่อต้านนโยบายต่างประเทศของสหรัฐอเมริกา และชี้ให้เห็นด้านดีของประเทศมุสลิม ปัจจุบัน นิติภูมิยุติบทบาทการเขียนคอลัมน์นี้ โดยหันไปสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ ในนามพรรคเพื่อไทย พร้อมทั้งมอบหมายให้คุณนิติ นวรัตน์ บุตรชายเป็นผู้เขียนแทน
ดูเพิ่ม

ไทยรัฐทีวี