stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2224

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2224 |
| --- | --- |
มวกเหล็ก–ซับน้อยเหนือ
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 51.798 กิโลเมตร (32.186 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  ถนนมิตรภาพ ในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี
 :    ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2089 ในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี   ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2273 (ครั้งที่ 1) ในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี   ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2273 (ครั้งที่ 2) ในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี   ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2243 ในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2247 ในอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2224 สายมวกเหล็ก–ซับน้อยเหนือ เป็นถนนสายหนึ่งที่อยู่ในเขตอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี เกือบตลอดทั้งสาย เริ่มต้นจากถนนมิตรภาพ ในพื้นที่ตำบลมิตรภาพ อำเภอมวกเหล็ก ตรงขึ้นไปตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2089 ผ่านหน้าวัดบ้านหมาก ก่อนจะเลี้ยวซ้ายตรงแยกตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2273 ตรงขึ้นไปทางทิศเหนือ เลียบคลองมวกเหล็ก ผ่านอุทยานแห่งชาติน้ำตกเจ็ดสาวน้อย ก่อนจะข้ามคลองมวกเหล็กเข้าสู่เขตอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ผ่านวัดปากคลอง ก่อนจะข้ามคลองไทรและกลับเข้าสู่เขตอำเภอมวกเหล็กอีกครั้งที่ตำบลหนองย่างเสือ หลังจากนั้นกลับมาตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2273 อีกครั้ง แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2243 ก่อนจะสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2247 บริเวณหน้าสถานีตำรวจชุมชนลำพญากลาง ตำบลลำพญากลาง รวมระยะทางทั้งหมด 51.798 กิโลเมตร
สถานที่สำคัญบริเวณถนน

โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช
วัดบ้านหมาก
ค่ายชัยปิติ
น้ำตกเจ็ดสาวน้อย
ค่ายหัตถาวุธ
ภูย่างเสือ
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองย่างเสือ
องค์การบริหารส่วนตำบลลำพญากลาง
สหกรณ์โคนมไทย–เดนมาร์ค (ลำพญากลาง) จำกัด
เป้า ซานเหนียง

ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
เป้า ซานเหนียง  (จีนตัวย่อ: 鲍三娘; จีนตัวเต็ม: 鮑三娘; พินอิน: Bào Sānniáng) เป็นตัวละครสมมติในยุคสามก๊กของจีน ปรากฏในนิยายสมัยราชวงศ์หมิงเรื่องฮฺวากวานสั่วจฺว้าน (花關索傳) รวมถึงปรากฏในงิ้วและละครจีนต่าง ๆ เป้า ซานเหนียงมีบทบาทเป็นนักรบหญิงผู้กล้าหาญและเป็นภรรยาของกวนสกบุตรชายของกวนอู เป้า ซานเหนียงภาคภูมิใจในการฝึกฝนเป็นนักรบของตน และไม่ยอมแต่งงานจนกว่าจะมีผู้ที่เอาชนะตนได้ในการต่อสู้ตัวต่อตัว สุสานในนครกว่างยฺเหวียน มณฑลเสฉวนสร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่เป้า ซานเหนียง
ในฮฺวากวานสั่วจฺว้าน

ในนิยายฮฺวากวานสั่วจฺว้าน เป้า ซานเหนียงเป็นบุตรสาวคนที่ 3 ของเป้า ข่าย (鮑凱) หรือเป้า ยฺเหวียนไว่ (鮑員外) หัวหน้ากลุ่มโจรแห่งหมู่บ้านเปาแก๋ (鮑家莊 เป้าเจียจฺวาง) หรือหมู่บ้านตระกูลเป้า เป้า ซานเหนียงมีพี่ชาย 2 คนคือเป้า หลี่ (鮑禮) และเป้า อี้ (鮑義)
กวนสกพลัดพรากจากกวนอูผู้บิดาตั้งแต่วัยเด็ก จึงได้รับการอุปการะโดยตระกูลสั่ว (索) เมื่ออายุได้ 9 ปีได้ฝึกฝนวิชาการต่อสู้กับฮฺวา เยฺว่ (花岳) จนมีฝีมือที่ดีเยี่ยม ระหว่างที่กวนสกเดินทางตามหาบิดา ได้ชิงเอาสมบัติสามอย่างจากซ่ง จินกาง (宋金剛) สมบัติชิ้นหนึ่งเป็นชุดเกราะซึ่งไม่รู้ว่าจะมอบให้ใครเป็นผู้สวม กวนสกได้ยินจากนายกองจาง ฉินหลง (張擒龍) ว่าเป้า ซานเหนียงสามารถสวมได้และนางก็คู่ควรกับกวนสก กวนสกจึงเดินทางไปหมู่บ้านเปาแก๋เพื่อขอแต่งงานกับเป้า ซานเหนียง กวนสกมาถึงศาลาของหมู่บ้าน เห็นศิลาจารึกสลักว่าหากใครต่อสู้กับชนะเป้า ซานเหนียงได้ เป้า ซานเหนียงจะแต่งงานกับผู้นั้น กวนสกจึงเข้าต่อสู้ตัวต่อตัวกับเป้า ซานเหนียงได้ร้อยกว่าเพลงก็เอาชนะเป้า ซานเหนียงได้ เป้า ซานเหนียงประทับใจในความสามารถในการรบของกวนสกจึงยินดีแต่งงานกับกวนสก หลังจากนั้นกวนสกยังได้แต่งงานกับสองพี่น้องหวาง เถา (王桃) และหวาง เยฺว่ (王悅) นอจากนี้ในงิ้วปักกิ่งเรื่องฮฺว่าไว่ฉียฺเหวียน (化外奇緣) กวนสกยังได้แต่งงานกับฮฺวาหมาน (花鬘) บุตรสาวของเบ้งเฮ็กและจกหยง
ในวัฒนธรรมประชานิยม

เป้า ซานเหนียงปรากฏในเกมภาคที่ 11 ในซีรีส์วิดีโอเกมโรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์ของโคเอ และยังเปิดตัวในฐานะตัวละครที่เล่นได้คนใหม่ในภาคที่ 7ในซีรีส์ไดนาสตีวอริเออร์ของโคเอ รวมถึงในเกมภาคแยกวอริเออร์โอโรจิ 3
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
จิวจี้เยียก

| จิวจี้เยียก Zhou Zhiruo |
| --- | --- |
ตัวละครใน บันเทิงคดีกำลังภายใน
สร้างโดย: กิมย้ง
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เพศ: หญิง
สังกัด: สำนักง๊อไบ๊
คู่สมรส: ซ่ง ชิงชู (sham marriage)
คนสำคัญ: เตียบ่อกี้
จิวจี้เยียก (อังกฤษ: Zhou Zhiruo) เป็นหนึ่งในสองตัวละครหญิงเอกจากบันเทิงคดีกำลังภายในเรื่อง ดาบมังกรหยก ประพันธ์โดย กิมย้ง โดยกิมย้งบรรยายถึงรูปลักษณ์ของเธอว่า "สวยงามบริสุทธิ์และปราศจากโลกีย์"
บทบาทในนวนิยาย

จิวจี้เยียกเป็นลูกสาวของคนพายเรือจากแม่น้ำหันซุย ชื่อของเธอ "จี้เยียก" มาจากบ้านเกิดของเธอ ซือเจียง แม่ของเธอเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็กมาก เมื่อเธออายุ 10 ขวบพ่อของเธอถูกทหารราชวงศ์หยวนฆ่าตาย แต่เธอได้รับการช่วยเหลือจาก จาง ซานฟง เธอได้พบกับ เตียบ่อกี้ ซึ่งเป็นเด็กที่เดินทางมากับจางซานฟง และพวกเขาก็ได้พัฒนามิตรภาพ เตียบ่อกี้ได้เดินทางแยกจากพวกเขาในเวลาต่อมาและตาม ฉาง อี่ชวน ไปที่หุบเขาผีเสื้อเพื่อขอการรักษาจากหู ชิงหนิว จางซานฟงได้พาจิวจี้เยียกกลับไปที่ สำนักบู๊ตึ๊ง และแนะนำให้เธอเข้าร่วม สำนักง๊อไบ๊ ต่อมาเธอได้กลายเป็นลูกศิษย์ของ มิกจ๊อซือไท่ ผู้นำของง๊อไบ๊
จิวจี้เยียกได้พบกับเตียบ่อกี้ในอีกหลายปีต่อมาและตกหลุมรักเขา แต่มิกจ๊อซือไท่กลับไม่ชอบเตียบ่อกี้เพราะเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับ "ความชั่วร้าย" ในพรรคจรัส เธอบังคับให้จิวจี้เยียกสาบานว่าเธอจะต้องไม่แต่งงานกับเตียบ่อกี้ หรือมีความรู้สึกใด ๆ สำหรับเขาคำสาบานมีดังนี้
ข้า, จิวจี้เยียก ขอสาบานต่อฟ้าดินว่าถ้าฉันมีความรู้สึกเสน่หาใด ๆ ต่อผู้นำของพรรคมาร (นิกายเม้งก่า) เตียบ่อกี้ หรือถ้าฉันแต่งงานกับเขา วิญญาณของพ่อแม่ที่ล่วงลับไปแล้วของฉันจะไม่สงบสุข มิกจ๊อซือไท่อาจารย์ของฉันจะตามพยาบาท และหลอกหลอนฉันทั้งกลางวันและกลางคืนและ หากฉันมีลูกหลานกับเตียบ่อกี้ ผู้ชายจะกลายเป็นทาสในขณะที่ผู้หญิงจะกลายเป็นโสเภณีในทุกชั่วอายุคน
มิกจ๊อซือไท่ได้บอกความลับของเธอที่อยู่เบื้องหลังกระบี่อิงฟ้า และดาบฆ่ามังกร เธอบอกให้จิวจี้เยียกดึงคู่มือวรยุทธและตำราพิชัยสงครามที่ซ่อนอยู่ในดาบโดยอ้างว่าใช้เพื่อเชิดชูสำนักง๊อไบ๊ จิวจี้เยียกไม่เต็มใจที่จะทำร้ายเตียบ่อกี้ แต่ถูกผูกมัดด้วยคำสาบานของเธอ เธอขโมยอาวุธและได้ฆ่าหยินหลี่ และใส่ร้ายว่า เตี๋ยเมี่ยง เป็นผู้กระทำ
จิวจี้เยียกฝึกฝนทักษะจนเก่งกาจอย่างรวดเร็ว เธอได้ใกล้ชิดกับเตียบ่อกี้มากขึ้นจนกระทั่งเธอตัดสินใจที่จะผิดคำสาบานและแต่งงานกับเขา แต่เตี่ยเมี่ยงแสดงตัวและขัดขวางงานแต่งงาน จิวจี้เยียกสู้กับเตี๋ยเมี่ยงด้วย ความโกรธ แต่เตียบ่อกี้ เข้าขัดขวางและหยุดเธอจิวจี้เยียก รู้สึกว่าเตียบ่อกี้ทรยศต่อความรักของเธอ เธอจึงได้คิดสาบานตนเป็นศัตรูกับเตียบ่อกี้ และเตี๋ยเมี่ยง เธอแกล้งทำเป็นแต่งงานกับซ่งฉิงชูแห่งบู๊ตึ๊ง ซึ่งเขาสนใจในตัวเธอและช่วยให้เธอฝึกฝนวรยุทธเพื่อเอาชนะเตียบ่อกี้
ในระหว่างพิธีเชิดสิงโตที่จัดขึ้นที่วัดเส้าหลิน จิวจี้เยียกเอาชนะจอมยุทธทุกคนที่เข้าร่วมและชนะทุกคนในการประลองยุทธ แต่เธอกลับพ่ายแพ้ให้กับแม่นางแซ่เอี้ย (หยาง) หรือแม่นางเสื้อเหลือง ผู้เฒ่าซู่หมิงพยายามขโมยคู่มือจากจิวจี้เยียกหลังจากเห็นว่าวรยุทธของเธอได้รับการปรับปรุงจากการเรียนรู้ พวกเขาจึงทำร้ายเธอด้วยฝ่ามือเยือกเย็น แต่เตียบ่อกี้ช่วยเธอไว้และรักษาเธอด้วยพลังเก้าสุริยันของเขาซึ่งลบล้างพลังภายใน "หยิน" ของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจและทำให้เธอกลับคืนสู่สภาพเดิม สภาพดั้งเดิมของเธอ จิวจี้เยียกรู้สึกผิดต่อบาปของเธอโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเผชิญหน้ากับ "ผี" ของหยินหลี่ และยอมรับการกระทำในอดีตของเตียวบ่อกี้ และความรักที่เธอมีต่อเขา ในตอนท้ายของเรื่องเตียบ่อกี้ได้บอกกับเธอว่าเขาได้ตัดสินใจแต่งงานกับเตี๋ยเมี่ยง เพราะเขารักเตี๋ยเมี่ยง
แหล่งข้อมูลอื่น

Tan, Xianmao (2005). Zhou Zhiruo: From a Compliant and Innocent Beauty to an Enigmatic Goddess of Vengeance เก็บถาวร 2019-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. In Rankings of Jin Yong's Characters. Chinese Agricultural Press.
| ด ค กมังกรหยก แต่งโดย กิมย้ง |
| --- | --- |
ชุดเรื่อง: มังกรหยก · เอี้ยก่วยเจ้าอินทรี · ดาบมังกรหยก
ตัวละครหลักในมังกรหยก: ก๊วยเจ๋ง · อึ้งย้ง · จิวแป๊ะทง · เอี้ยคัง · เจ็ดประหลาดกังน้ำ · เจงกิสข่าน · อึ้งเอี๊ยะซือ · อาวเอี๊ยงฮง
ตัวละครหลักในลูกมังกรหยก: เอี้ยก้วย · เซียวเล่งนึ้ง · ก๊วยพู้ · ก๊วยเซียง · ลี้มกโช้ว
ตัวละครหลักในดาบมังกรหยก: เตียบ่อกี้ · เตียซำฮง · เตี๋ยเมี่ยง · จิวจี้เยียก
เตี๋ยเมี่ยง

| เตี๋ยเมี่ยง Zhao Min |
| --- | --- |
ตัวละครใน บันเทิงคดีกำลังภายใน
สร้างโดย: กิมย้ง
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: มินมิน เตมู่เอ๋อร์ (敏敏特穆儿) (ชื่อเกิด)
เพศ: หญิง
ครอบครัว: Chaghan Temür (พ่อ), Köke Temür (พี่ชาย)
คู่สมรส: เตียบ่อกี้
จ้าวหมิ่น (อังกฤษ: Zhao Min) มีชื่อเกิดว่า มินมิน เตมู่เอ๋อร์ (敏敏特穆儿) มีอีกชื่อหนึ่งคือ เตี๋ยเมี่ยง เป็นหนึ่งในสองตัวละครหญิงเอกจากบันเทิงคดีกำลังภายในเรื่อง ดาบมังกรหยก ประพันธ์โดย กิมย้ง โดยกิมย้งบรรยายถึงรูปลักษณ์ของเธอว่า "สง่างามอย่างเป็นธรรมชาติพร้อมด้วยสีหน้าสดใส"
บทบาทในนวนิยาย

เตี๋ยเมี่ยงเป็นลูกสาวของ ฉาฮั่น ติมู่เอ๋อร์ อ๋องชาวมองโกลแห่ง ราชวงศ์หยวน พี่ชายของเขาคือ กั่วกั่ว เตียมู่เอ๋อร์ ในตอนเด็กมีความทะเยอทะยานและเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นที่อยากจะเข้มแข็งเหมือนผู้ชาย พ่อของเธอได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้เพื่อกำจัดกบฏพรรคเม้งก่า และนำคำสั่งไปที่ เจียงหู ซึ่งเตี๋ยเมี่ยงมีส่วนช่วยพ่อของเธอด้วยไหวพริบและสติปัญญาของเธอ
เตี๋ยเมี่ยงปรากฏตัวครั้งแรกในนวนิยายเรื่องนี้โดยใช้ผงหอมหวลสิบทิศ เพื่อวางยาพิษจอมยุทธจากหกสำนักใหญ่ รวมถึง "เจ็ดผู้กล้าจากสำนักบู๊ตึ๊ง" และมิกจ๊อซือไท่จากสำนักง้อไบ๊ พวกเขาถูกจับและคุมขังในอารามหว่านเอิน ในขณะที่ทั้งหกสำนักใหญ่เพิ่งสงบศึกกับพรรคเม้งก่า ซึ่งเธอตั้งใจที่จะล่อลวงเตียบ่อกี้ ประมุขคนใหม่ของพรรคเม้งก่าให้ติดกับ เพื่อที่จะได้จับตัวเขาด้วย เตียบ่อกี้เดินทางขึ้นเขาเพื่อไปพบเตี๋ยเมี่ยงโดยไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเธอ เมื่อเตี๋ยเมี่ยงพยายามที่จะวางยาพิษเตียบ่อกี้ด้วยผงพิษ เขามองเห็นแผนการของเธอและพยายามหยุดเธอ เธอดักเขาไว้ในห้องใต้ดิน แต่เตียบ่อกี้ก็พาเธอลงไปพร้อมกับเขาด้วย ในที่สุดเธอก็ปล่อยเขาออกไป
เตี๋ยเมี่ยงฝึกฝนวรยุทธของเธอด้วยการหลอกล่อให้จอมยุทธที่ถูกจับแสดงวรยุทธของพวกเขา โดยเธอโกหกว่าเธอจะปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระหากพวกเขาสามารถเอาชนะคนของเธอได้ ในขณะที่แอบสังเกตการเคลื่อนไหวของพวกเขาและเรียนรู้วรยุทธจากพวกเขา แม้จะยืนอยู่บนพื้นที่ตรงข้ามกับเตียบ่อกี้ เธอค่อยๆตกหลุมรักเตียบ่อกี้ คู่แข่งของเธอและขอให้เขายอมรับให้เธอร่วมติดตามเขาออกผจญภัยด้วย ซึ่งนี่คือเป็นหนึ่งของเงื่อนไขสามประการข้อในการปลดปล่อยนักศิลปะการต่อสู้ที่ถูกจับ บนเกาะงูศักดิ์สิทธิ์ เตี๋ยเมี่ยงถูกกล่าวหาจนทำให้เตียบ่อกี้เข้าใจผิดว่าเขาฆ่าหยินหลี่ และขโมยกระบี่อิงฟ้า ดาบฆ่ามังกรของเขาไป จริงๆแล้วผู้รับผิดชอบคือ จิวจี้เยียก ผู้ซึ่งขโมยความลับจากอาวุธและล้อมตัวเต๋ยเมี่ยงไว้ เมื่อเตียบ่อกี้พบเตี๋ยเมี่ยงในภายหลัง เขาต้องการที่จะฆ่าเธอ แต่ก็ไม่ยอมทำเช่นนั้นเพราะเขาตกหลุมรักเธอ
เมื่อเรื่องราวดำเนินไปความสัมพันธ์อันแสนโรแมนติกระหว่างเตียบ่อกี้ และเตี๋ยเมี่ยง ก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นแม้ว่าพวกเขาจะพัวพันกับรักสามเส้ากับ จิวจี้เยียก ก็ตาม เมื่อเตียบ่อกี้ตัดสินใจแต่งงานจิวจี้เยียก เตี๋ยเมี่ยงก็ปรากฏตัวและขัดขวางงานแต่งงานโดยระบุว่าวินาทีของเธอ โดยขอเงื่อนไขข้อสองคือ ถ้าเธอจะปลดปล่อยจอมยุทธที่ถูกจับได้ เขาจะต้องไม่แต่งงานกับจิวจี้เยียก เตียบ่อกี้ปฏิเสธคำขอในตอนแรก แต่ยอมรับในภายหลังเมื่อเตี๋ยเมี่ยงบอกเขาว่าเธอรู้เบาะแสของราชสีห์ขนทองเจียซุน พ่อบุญธรรมของเขา ทำให้จิวจี้เยียกเกลียดเธอ และโจมตีเธอด้วย 'วิชากรงเล็บกระดูกขาว' แต่เตียบ่อกี้ก็ช่วยเตี๋ยเมี่ยงไว้ได้
ในตอนท้ายของนวนิยายเรื่องนี้เตียบ่อกี้รู้ว่าเตี๋ยเมี่ยงคือรักแท้ของเขาและเขาก็บอกจิวจี้เยียก ทั้งคู่ตัดสินใจที่จะเกษียณจาก  เจียงหู  เพื่อใช้ชีวิตแบบสันโดษหลังจากเข้าใจผิดว่าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาวางแผนที่จะฆ่าเขาเพื่อยึดอำนาจ ในตอนสุดท้ายเตี๋ยเมี่ยงบอกกับเตียบ่อกี้ว่าเงื่อนไขที่สามของเธอคือให้เขาช่วยเธอเขียนคิ้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

Tan, Xianmao (2005). Zhao Min: Love Produces a Surprising Change. In Rankings of Jin Yong's Characters. Chinese Agricultural Press.
| ด ค กมังกรหยก แต่งโดย กิมย้ง |
| --- | --- |
ชุดเรื่อง: มังกรหยก · เอี้ยก่วยเจ้าอินทรี · ดาบมังกรหยก
ตัวละครหลักในมังกรหยก: ก๊วยเจ๋ง · อึ้งย้ง · จิวแป๊ะทง · เอี้ยคัง · เจ็ดประหลาดกังน้ำ · เจงกิสข่าน · อึ้งเอี๊ยะซือ · อาวเอี๊ยงฮง
ตัวละครหลักในลูกมังกรหยก: เอี้ยก้วย · เซียวเล่งนึ้ง · ก๊วยพู้ · ก๊วยเซียง · ลี้มกโช้ว
ตัวละครหลักในดาบมังกรหยก: เตียบ่อกี้ · เตียซำฮง · เตี๋ยเมี่ยง · จิวจี้เยียก
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนาม

บทความนี้เกี่ยวกับทีมหญิง สำหรับทีมชาย ดูที่ ฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนาม (เวียดนาม: Đội tuyển bóng đá nữ quốc gia Việt Nam; อังกฤษ: Vietnam women's national football team) เป็นทีมฟุตบอลหญิงซึ่งเป็นตัวแทนของประเทศเวียดนาม และได้รับการควบคุมโดยสหพันธ์ฟุตบอลเวียดนาม (วีเอฟเอฟ) ปัจจุบัน ทีมนี้อยู่ในอันดับที่ 26 ของโลก, อันดับ 6 ในทวีปเอเชีย และอันดับหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยฟีฟ่า (ข้อมูลเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014)
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนามได้รับการจัดให้เป็นทีมที่มีความแข็งแกร่งมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ทีมนี้ได้เข้ารอบแบ่งกลุ่มในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพหกสมัย ซึ่งได้แก่ปี ค.ศ. 1999, 2001, 2003, 2006, 2008 และ 2010 รวมถึงชนะการแข่งขันเอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพในปี ค.ศ. 2006 และ 2012 ตลอดจนสามารถคว้ารางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ปี ค.ศ. 2001, 2003, 2005 และ 2009
ประวัติ

ใน ค.ศ. 2005 ทีมนี้เป็นหนึ่งในเจ็ดทีมร่วมกับบรูไน, ไทย, อินโดนีเซีย, ติมอร์ตะวันออก, มาเลเซีย, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม, พม่า และสิงคโปร์ ที่ได้รับการคาดหวังว่าจะเป็นทีมฟุตบอลหญิงตัวเต็งของการแข่งขันซีเกมส์ที่มาริกินาในเดือนธันวาคม
ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนามได้พบกับฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 เพื่อชิงโควตาเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดา ทว่า ทีมเวียดนามได้เป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติไทยที่ 2 ประตูต่อ 1
แหล่งข้อมูลอื่น

Vietnam Football Federation
เนียมหูเสือ

| เนียมหูเสือ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา 
วงศ์:: วงศ์กะเพรา 
สกุล:: Coleus  Lour.
สปีชีส์:: Coleus amboinicus
ชื่อทวินาม
Coleus amboinicus Lour.

ชื่อพ้อง
 Plectranthus amboinicus Lour. Coleus aromaticus Benth.
เนียมหูเสือ หรือ หูเสือ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Coleus amboinicus) เป็นพืชในสกุลหูเสือ ลักษณะเป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี สูงประมาณ 0.3–1 เมตร ลำต้นอวบน้ำ ต้นอ่อนมีขนหนาแน่น เมื่อขนจะค่อย ๆ หลุดร่วงไปเมื่อต้นแก่ ใบเป็นใบเดี่ยวออกตรงข้าม รูปไข่กว้างค่อนข้างกลมหรือรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า ขนาด 2.5–5 × 3–8 เซนติเมตร ปลายใบกลมมน โคนใบกลมหรือตัด ขอบใบจักเป็นคลื่นมน ผิวใบมีขนอ่อนนุ่มปกคลุมทั่วทั้งใบ ก้านใบยาว 2–4.5 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อตามปลายกิ่งหรือยอด ยาวประมาณ 10–20 เซนติเมตร ดอกย่อยติดหนาแน่นเป็นวงรอบแกนกลาง ช่อหนึ่ง ๆ มีดอกประมาณ 6–8 ดอก ทยอยบานทีละ 1–2 ดอก กลีบดอกสีม่วงขาวมี 5 กลีบ รูปเรือ ยาว 8–12 มิลลิเมตร โคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดยาว 3–4 มิลลิเมตร ปลายแยกเป็น 2 กลีบ กลีบบนสั้นตั้งตรง กลีบล่างยาวเว้า ก้านเกสรเพศผู้เชื่อมติดกันเป็นหลอด ตอนโคนล้อมก้านเกสรเพศเมียไว้ กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นหลอดรูประฆัง ยาว 2–4 มิลลิเมตร ปลายแยกเป็น 5  แฉก แฉกบนรูปไข่กว้าง ปลายแหลม แฉกข้าง ๆ รูปหอกแคบ ใบประดับรูปไข่กว้าง ยาว 3–4 เซนติเมตร ปลายแหลม ผลเล็กกลมแป้นเป็นแบบมีเปลือกแข็ง สีน้ำตาลอ่อน ขนาดประมาณ 0.5–0.7 มิลลิเมตร
เนียมหูเสือมีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาตะวันออก คาบสมุทรอาหรับ และอินเดีย นิยมปลูกเป็นไม้คลุมดินหรือไม้กระถางเพื่อประดับ น้ำมันหอมระเหยที่พบมากในใบเนียมหูเสือได้แก่ คาร์วาครอล (28.65%) ไทมอล (21.66%) และฮิวมูลีน (9.67%) ใบและต้นมีกลิ่นหอมฉุน รสเผ็ดร้อน ใช้ดับกลิ่นปาก ช่วยให้เจริญอาหาร และแก้คัดจมูก
แหล่งข้อมูลอื่น

| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Plectranthus amboinicus:  Wikidata: Q2359202  Wikispecies: Coleus amboinicus  APDB: 116828  EoL: 486424  EPPO: CXUAM  GBIF: 2926636  GRIN: 317147  iNaturalist: 277909  IPNI: 168806-3  IRMNG: 10207989  ITIS: 504444  Plant List: kew-157885  PLANTS: PLAM2  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:168806-3  Tropicos: 17602719  WCSP: 157885 
Coleus amboinicus:  Wikidata: Q39087854  APDB: 117874  FNA: 242412717  GBIF: 5341313  GRIN: 11151  iNaturalist: 963468  IPNI: 445902-1  IRMNG: 10588972  ITIS: 32471  NCBI: 204180  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:445902-1  Tropicos: 17600037  WCSP: 45846
รัฐนอร์ทดาโคตา

| รัฐนอร์ทดาโคตา |
| --- | --- |
รัฐ
State of North Dakota
   ธง ตรา
สมญา: Peace Garden State, Roughrider State, Flickertail State
คำขวัญ: Liberty and union, now and forever, one and inseparable;   Strength from the soil
แผนที่สหรัฐเน้นรัฐนอร์ทดาโคตา
ประเทศ: สหรัฐ
เข้าร่วมสหรัฐ: 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432 (39)
เมืองหลวง: บิสมาร์ก
เมืองใหญ่สุด: ฟาร์โก - Fargo
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: ดักลาส เบอร์กัม (R)
สมาชิกวุฒิสภา: เควิน เครมเมอร์ (R)   จอห์น โฮเวน (R)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 70,762 ตร.ไมล์ (183,272 ตร.กม.)
อันดับพื้นที่: 19
ประชากร
 • ทั้งหมด: 642,200 คน
 • อันดับ: 48
 • ความหนาแน่น: 9.30 คน/ตร.ไมล์ (3.592 คน/ตร.กม.)
 • อันดับความหนาแน่น: 47
ภาษา
 • ภาษาทางการ: ภาษาอังกฤษ
เขตเวลา: ส่วนใหญ่ของรัฐ: UTC-6/-5   ฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐฯ: UTC-7/-6
อักษรย่อไปรษณีย์: ND
เว็บไซต์: www.nd.gov
รัฐนอร์ทดาโคตา (อังกฤษ: North Dakota, เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˈnɔrθ dəˈkoʊ tə/) เป็นรัฐทางตอนเหนือของสหรัฐติดกับประเทศแคนาดา ชื่อรัฐตั้งชื่อตามอินเดียนแดงเผ่าลาโคตา ที่ได้ตั้งรกรากบริเวณนั้นมาก่อน รัฐนอร์ทดาโคตาได้กลายมาเป็นรัฐของสหรัฐใน พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) เมืองสำคัญในรัฐได้แก่ บิสมาร์กซึ่งเมืองหลวงของรัฐ และฟาร์โก
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยสหรัฐ
เว็บไซต์รัฐนอร์ทดาโคตา
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
เนย์ทีรี

| เนย์ทีรี |
| --- | --- |
ตัวละครใน อวตาร
ปรากฏครั้งแรก: อวตาร (2009)
สร้างโดย: เจมส์ แคเมรอน
แสดงโดย: โซอี ซัลดานา
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเต็ม: Neytiri te Tskaha Mo'at'ite
นามแฝง: เนย์ทีรี ซัลลี นางสาวซัลลี
เผ่าพันธุ์: นาวี
ตำแหน่ง: เจ้าหญิงแห่งเผ่าโอมาติกายา ซากาเร็มแห่งเผ่าโอมาติกายา
สังกัด:   เผ่าโอมาติกายา (เดิม)  เผ่าเม็ตคายีนา 
ครอบครัว:   กะห์มุน (ปู่; เสียชีวิต)  เอทูคาน (พ่อ; เสียชีวิต)  โมอาต (แม่)  ซิลวานิน (พี่สาว; เสียชีวิต) 
คู่สมรส: เจค ซัลลี
คนสำคัญ: ซูเตย์ (อดีตคู่หมั้น, เสียชีวิต)
บุตร:   เนเทยัม (ลูกชายคนโต; เสียชีวิต)  โลอัค (ลูกชายคนเล็ก)  ไมลส์ "สไปเดอร์" โซคอร์โร (ลูกชายบุญธรรม)  คิรี (ลูกสาวบุญธรรม)  ทู้คทีรี (ลูกสาวคนเล็ก) 
ญาติ: ทอม ซัลลี (พี่เขย; เสียชีวิต)
ดาวอาศัย: แพนดอรา
เนย์ทีรี (อังกฤษ: Neytiri te Tskaha Mo'at'ite) เป็นตัวละครสมมติและตัวละครสำคัญในแฟรนไชส์ อวตาร ที่สร้างโดยเจมส์ แคเมรอน แสดงโดยโซอี ซัลดานา
ประวัติงานสร้าง > จุดเริ่มต้น

ต้นกำเนิดของเนย์ทีรีย้อนกลับไปในช่วงปลายทศวรรษ 1970 เมื่อเจมส์ แคเมรอน กำลังเตรียมถ่ายทำ เซนอเนซิส ซึ่งเป็นภาพยนตร์สั้นแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ทุนต่ำที่ตั้งใจจะใช้เป็นการนำเสนอสำหรับภาพยนตร์ขนาดยาวที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาพวาดของมนุษย์ต่างดาวเพศหญิงผิวสีน้ำเงิน เขาระบุในภายหลังว่าหลังจากที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกปฏิเสธ เขาเอาแต่คิดถึงไอเดียเกี่ยวกับเอเลี่ยนผิวสีน้ำเงิน และตัดสินใจว่าจะนำไอเดียนี้กลับมาใช้ใหม่ เมื่อเขาพัฒนา อวตาร ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 (ซึ่งต่อมารู้จักกันในชื่อ โครงการ 880)
ประวัติงานสร้าง > การคัดเลือกนักแสดง

ในช่วงทศวรรษ 1990 เมื่อ อวตาร กำลังอยู่ในช่วงเริ่มต้นการพัฒนา แคริสมา คาร์เพนเทอร์ ถูกกำหนดให้รับบทนี้ แต่เมื่อภาพยนตร์ได้รับการประกาศสร้างเมื่อปี ค.ศ. 2006 คาร์เพนเทอร์ก็แก่เกินไปที่จะรับบทดังกล่าว ดังนั้นจึงไม่ได้รับคัดเลือกให้แสดง หลังจากนั้นแคเมรอนก็เริ่มค้นหานักแสดงหญิงสาวทั่วโลกเพื่อมารับบทนี้ โดย คิวโอเรียนกา คิลเชอร์ ได้รับการพิจารณา และ เอมิลี บลันต์ มาทดสอบการแสดง จนในที่สุด แคเมรอนก็คัดเลือก โซอี ซัลดานา ให้มารับบทนี้ เนื่องจากเธอถูกคัดเลือกในช่วงต้นของการถ่ายทำ ซัลดานาจึงช่วยทดสอบหน้ากล้องให้กับนักแสดงที่เข้ามาคัดเลือกสำหรับบทบาทของเจค ซัลลี รวมถึง แซม เวิร์ธธิงตัน ซึ่งในที่สุดก็ได้แสดงร่วมกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

โซอี ซัลดานา ผู้แสดงเป็น เนย์ทีรี
กีฬาโรลเลอร์สปอร์ตในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน

| กีฬาโรลเลอร์สปอร์ตในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน |
| --- | --- |

Events: 16 (men: 8; women: 8)
Games
 1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1970  1970  1973  1972  1975  1975  1977  1978  1979  1981  1983  1985  1987  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019  2021  2025 
กีฬาโรลเลอร์สปอร์ต มีการแข่งขันเพียงครั้งเดียวในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2017 ที่ไทเป ไต้หวัน
รายการ

| รายการ | 17 | จำนวนปี |
| --- | --- | --- |
| ไทม์ไทรอัล 300 เมตรชาย | • | 1 |
| สปรินต์ 500 เมตรชาย | • | 1 |
| สปรินต์ 1000 เมตรชาย | • | 1 |
| เอลิมิเนชันเรซ 10,000 เมตรชาย | • | 1 |
| เอลิมิเนชันเรซ 15,000 เมตรชาย | • | 1 |
| ผลัด 3000 เมตรชาย | • | 1 |
| มาราธอนชาย | • | 1 |
| สปีดสลาลอมชาย | • | 1 |
| ไทม์ไทรอัล 300 เมตรหญิง | • | 1 |
| สปรินต์ 500 เมตรหญิง | • | 1 |
| สปรินต์ 1000 เมตรหญิง | • | 1 |
| เอลิมิเนชันเรซ 10,000 เมตรหญิง | • | 1 |
| เอลิมิเนชันเรซ 15,000 เมตรหญิง | • | 1 |
| ผลัด 3000 เมตรหญิง | • | 1 |
| มาราธอนหญิง | • | 1 |
| สปีดสลาลอมหญิง | • | 1 |
สรุปเหรียญรางวัล

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีนไทเป (TPE) | 10 | 11 | 2 | 23 |
| 2 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 4 | 2 | 5 | 11 |
| 3 |  โคลอมเบีย (COL) | 1 | 3 | 7 | 11 |
| 4 |  จีน (CHN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 |  รัสเซีย (RUS) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  อิตาลี (ITA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (6 ประเทศ) | รวม (6 ประเทศ) | 16 | 16 | 16 | 48 |
มู่หลาน (ตัวละครดิสนีย์)

| มู่หลาน |
| --- | --- |
ตัวละครใน มู่หลาน
มู่หลานขณะที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง มู่หลาน (1998)
ปรากฏครั้งแรก: มู่หลาน (1998)
สร้างโดย: โรเบิร์ต ดี. ซาน ซูซี
แสดงโดย: หลิว อี้เฟย์ (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2020)  คริสตัล เรา (เด็ก) (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2020)
ให้เสียงโดย: หมิง-นา เหวิน  (พากย์เสียง) ลีอา ซาลองกา  (ขับร้อง)
เค้าโครงจาก: ฮวา มู่หลานจากบทกวีของฮวามู่หลาน
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเต็ม: ฟา มู่หลาน ฮวา มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2020)
นามแฝง: ฟา ปิง (ปลอมตัวเป็นชาย) ฮวา จิน (ปลอมตัวเป็นชายในภาพยนตร์ ค.ศ. 2020)
อาชีพ: ตัวแทนจักรวรรดิ ทหาร ชาวไร่ชาวนา นักรบ
สังกัด: เจ้าหญิงดิสนีย์
ครอบครัว: ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998: ฟา โจว (พ่อ) ฟา ลี่ (แม่) คุณย่าฟา (ย่า) ปฐมบรรพบุรุษฟา (บรรพบุรุษ)  ภาพยนตร์ ค.ศ. 2020: ฮวา โจว (พ่อ) ฮวา ลี (แม่) ฮวา ซิ่ว (น้องสาว)
คู่สมรส: หลี่ ชาง
ญาติ: ฟา โจว (พ่อ) ฟา ลี่ (แม่) คุณย่าฟา (ย่า) นายพลหลี่ (พ่อสามี)
สัญชาติ: จีน
ฟา มู่หลาน (อังกฤษ: Fa Mulan) เป็นตัวละครที่ได้รับแรงบันดาลใจจากบุคคลในตำนาน ซึ่งปรากฏในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่ 36 ของวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์เรื่อง มู่หลาน (1998) ให้เสียงโดยนักแสดงหญิงหมิง-นา เหวิน ขับร้องโดยนักร้องลีอา ซาลองกา สร้างขึ้นโดยผู้เขียนโรเบิร์ต ดี. ซาน ซูซี มู่หลานมีพื้นฐานมาจากนักรบจีน ฮวา มู่หลาน จากตำนาน ลำนำมู่หลาน ทำให้เธอกลายเป็นเจ้าหญิงดิสนีย์องค์แรกที่ไม่ได้อิงจากเทพนิยายหรือนิทานพื้นบ้าน แต่เป็นตำนาน มู่หลานเป็นบุตรสาวคนเดียวของทหารผ่านศึกผู้ชราภาพ มู่หลานฝ่าฝืนทั้งประเพณีและกฎหมายด้วยการปลอมตัวเป็นชายเพื่อเข้ากองทัพแทนพ่อที่ชราของนาง
เดิมต้นฉบับมู่หลานของดิสนีย์มีเค้าโครงเนื้อเรื่องเป็นหญิงสาวชาวจีนที่ถูกกดขี่ และสุดท้ายก็หนีไปยุโรปเพื่อไปอยู่กับเจ้าชายอังกฤษ แต่ผู้กำกับโทนี แบนครอฟต์ ผู้ได้รับแรงบันดาลใจจากความเป็นอยู่ที่ดีของลูกสาวของเขาเอง ต้องการให้มู่หลานเป็นนางเอกดิสนีย์ที่แตกต่างและมีเอกลักษณ์ เป็นคนเข้มแข็งและเป็นอิสระ โดยชะตากรรมไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวละครชายเสมอไป ดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่างมู่หลานและกัปตันหลี่ชางจึงถูกผลักไสให้เหลือเพียงแผนสำรอง ในขณะที่ความกล้าหาญและความแข็งแกร่งของมู่หลานนั้นได้รับการเน้นย้ำเพื่อให้แน่ใจว่าเธอยังคงเป็นวีรบุรุษในเรื่องราวของเธอเอง เธอกลายเป็นเจ้าหญิงดิสนีย์คนที่แปดและเป็นเจ้าหญิงคนแรกที่ไม่ใช่เจ้าหญิงจริง ๆ เนื่องจากเธอไม่ได้เกิดมาจากราชวงศ์และไม่ได้เป็นเจ้าหญิงด้วยการแต่งงานกับเจ้าชาย มีการโต้แย้งกันว่าโพคาฮอนทัสยังคงเป็นเจ้าหญิงในทางเทคนิคเนื่องจากเธอเป็นลูกสาวของหัวหน้าเผ่า แต่มู่หลานกลับไม่ใช่อย่างนั้นจริง ๆ แต่กลับถูกรวมอยู่ในรายชื่อเจ้าหญิงด้วย เธอยังเป็นคนแรกที่มีเชื้อสายเอเชียอีกด้วย เธอเป็นเจ้าหญิงดิสนีย์คนสุดท้ายที่ได้รับการพัฒนาขึ้นในช่วงยุคฟื้นฟูของดิสนีย์ ผู้ดูแลแอนิเมชันของมู่หลานคือมาร์ก เฮนน์ ซึ่งจงใจออกแบบตัวละครนี้เพื่อให้เธอดูเป็นผู้หญิงน้อยลงกว่าภาคก่อน ๆ
โดยทั่วไปแล้วผลตอบรับต่อบุคลิกของมู่หลานนั้นเป็นไปในทางบวก โดยนักวิจารณ์ต่างชื่นชมความกล้าหาญและความเป็นวีรบุรุษของเธอ อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์โรแมนติกของเธอกับชางถูกกล่าวว่าลอมชอมกับความกล้าหาญของมู่หลาน ทั้งเหวินและซาลอนกาได้รับรางวัลตำนานดิสนีย์ จากการมีส่วนร่วมในบทบาทนี้ หลิว อี้เฟย์ รับบทเป็นตัวละครฮวา มู่หลาน ในเวอร์ชันคนแสดงของภาพยนตร์ฉบับปี ค.ศ. 2020 ที่ดัดแปลงจากภาพยนตร์ต้นฉบับปี ค.ศ. 1998