stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดบรมพุทธาราม

| วัดบรมพุทธาราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดบรมพุทธาราม
ที่ตั้ง: ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: พระอารามหลวง
พระประธาน: พระปางมารวิชัย
ความพิเศษ: วัดประจำราชวงศ์บ้านพลูหลวง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดบรมพุทธาราม หรือ วัดบรมพุทธวาศน์ หรือ วัดบรมพุทธาวาศน์ เป็นวัดโบราณในเขตเกาะเมืองอยุธยา มีฐานะเป็นพระอารามหลวง และยังเป็นวัดประจำราชวงศ์บ้านพลูหลวง ที่สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายเมื่อราว พ.ศ. 2226-2229 สร้างขึ้นบริเวณย่านป่าตอง ซึ่งเป็นนิวาสสถานเดิมของ สมเด็จพระเพทราชา ปฐมกษัตริย์ ราชวงศ์บ้านพลูหลวง เมื่อครั้งยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้ากรมพระคชบาล (เจ้ากรมช้าง)
ปรากฎใน พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ความว่า:–
"แลปีกุนเบ็ญจศกแล้วนั้น สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงพระดำริห์ว่าที่บ้านหลวงตำบลป่าตองนั้น เป็นที่มงคลสิริราชฐานอันประเสริฐสมควรจะสร้างเป็นพระอาราม มีพระอุโบสถ วิหาร การเปรียญ พระเจดีย์ ฐานกำแพงแก้ว และกุฏีสงฆ์ ศาลา ตะพาน เว็จกุฏีพร้อม และทรงพระกรุณาให้หมื่นจันทราช่างเคลือบ ทำกระเบื้องเคลือบสีเหลืองมุงพระอุโบสถ วิหารทั้งปวง และการสร้างพระอารามนั้น สามปีเศษจึงสำเร็จในปีขาน อัฐศก แล้วพระราชทานนามบัญญัติ พระอารามชื่อ วัดบรมพุทธาราม ตั้งเจ้าอธิการชื่อพระญาณสมโพธิราชา คณะคามวาสี ครองพระอาราม แล้วทรงพระกรุณาให้มีการฉลอง และมีมหรศพสามวัน และทรงถวายไทยทานแก่พระสงฆ์เป็นอันมากและพระราชทานเลขข้าพระไว้อุปัฏฐาก พระอารามก็มาก แล้วถวายพระกัลปนาขึ้นแก่พระอารามตามธรรมเนียม"
พระประธานในพระอุโบสถ
ด้านหน้าพระอุโบสถ
พระปรางค์เก่า
โดยบริเวณหลังคาพระอุโบสถเป็นหลังคากระเบื้องเคลือบทำให้ผู้คนในสมัยนั้นเรียกวัดแห่งนี้ว่า วัดกระเบื้องเคลือบ ส่วนภายในพระอุโบสถเคยมีภาพวาดจิตรกรรมฝาผนังที่วิจิตรงดงามแต่ได้เลือนหายไปตามกาลเวลาอีกทั้งถูกพม่าเผาในคราวเสียกรุง
ต่อมาในรัชสมัย สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้ทำการปฏิสังขรณ์พระอารามครั้งใหญ่โดยโปรดให้ทำบานประตูประดับมุขฝีมือวิจิตร 3 คู่ซึ่งปัจจุบันคู่หนึ่งอยู่ที่ หอพระมณเฑียรธรรม ใน พระบรมมหาราชวัง อีกคู่หนึ่งอยู่ที่ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษดิ์ และอีกคู่ได้ผู้มีนำไปทำตู้หนังสือปัจจุบันอยู่ใน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
ข้อสันนิษฐานเรื่องกระเบื้องเคลือบที่ใช้มุงหลังคาพระอุโบสถ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่า "เห็นจะเป็นของสั่งเข้ามาจากเมืองจีน จึงเป็นของแพงและมิได้มุงแพร่หลายออกไปถึงที่อื่น แม้แต่มุงวัดเดียวก็ยังเห็นเป็นของอัศจรรย์ จนราษฎรเอามาเรียกเป็นชื่อวัด" ส่วนในพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา กล่าวว่า "โปรดให้หมื่นจันทราช่างเคลือบทำกระเบื้องเคลือบสีเหลืองขึ้นมุงหลังคาโบสถ์วิหารวัดบรมพุทธาราม" หมื่นจันทราผู้นี้เป็นช่างเคลือบเข้ามาเมื่อในครั้งแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช อาจเป็นช่างผู้นี้อยู่มาจนแผ่นดินสมเด็จพระเพทราชา ด้วยระยะเวลาไม่ห่างกันนักจึงโปรดให้ทำกระเบื้องเคลือบขึ้นมุงวัดบรมพุทธาราม
ความในพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขานั้นขัดแย้งกับข้อสันนิษฐานของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ แต่พระองค์ทรงไม่เชื่อความในพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาดังกล่าวด้วยเหตุ 2 ประการ คือ ประการแรก เนื้อดินเศษกระเบื้องสีอ่อนเป็นดินเมืองจีน มิใช่ดินเมืองไทย ประการที่สอง ถ้าทำกระเบื้องเคลือบได้คงมุงแพร่หลายออกไปหลายแห่งเหมือนอย่างในกรุงรัตนโกสินทร์ เห็นว่าครั้งกรุงเก่าทำไม่ได้เองจึงมุงน้อยแห่งนัก เมื่อมุงวัดบรมพุทธารามจึงเห็นเป็นการแปลกประหลาด จนพากันเรื่องชื่อวัดนี้ว่า "วัดกระเบื้องเคลือบ"
ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขต มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา โดยได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติเมื่อ พ.ศ. 2484
ลำดับเจ้าอาวาส

| ลำดับ | รายนาม | วาระตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระญาณสมโพธิราชา | พ.ศ. 2229 — ไม่ปรากฏ |
ดูเพิ่ม

รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา)
สนธิสัญญาแวร์ซาย (แก้ความกำกวม)

สนธิสัญญาแวร์ซาย คือสนธิสัญญาสันติภาพในปี ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นความตกลงที่ยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
สนธิสัญญาแวร์ซาย อาจหมายถึง ความตกลงหลายฉบับที่เจรจาและลงนามกันในพระราชวังแวร์ซายส์ที่แวร์ซายส์ในปริมณฑลของปารีสในประเทศฝรั่งเศส
สนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1756)
สนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1757)
สนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1758)
สนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1768)
สนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1783)
สนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1787)
สนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1871) - สนธิสัญญาที่เป็นการยุติสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
ดูเพิ่ม

สนธิสัญญาแวร์ซายน้อย
สนธิสัญญาปารีส
วัดพลับพลาไชย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

| วัดพลับพลาไชย |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดร้าง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพลับพลาไชย โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่ที่ ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  โดยตั้งอยู่ทางเหนือของ วัดราชบูรณะ
ประวัติ

วัดพลับพลาไชยไม่ปรากฏนามผู้สร้างแต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น ปรากฏชื่อใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ว่า เป็นที่ตั้งทัพของ เจ้าอ้ายพระยา พระราชโอรสองค์ใหญ่ของสมเด็จพระอินทราชา ก่อนจะเคลื่อนทัพออกมาเจอกับ เจ้ายี่พระยา พระราชอนุชาของพระองค์ที่ตั้งทัพอยู่ที่ วัดชัยภูมิที่เชิงสะพานป่าถ่านและได้กระทำยุทธหัตถีกระทั่งสิ้นพระชนม์บนคอช้างพร้อมกันทำให้เจ้าสามพระยา พระอนุชาพระองค์เล็กได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
จากนั้นวัดพลับพลาไชยได้ปรากฏชื่อใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ในรัชสมัยของ สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา ว่า ระหว่างที่เกิดสงครามกลางเมือง สมเด็จพระนารายณ์ ที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลได้ยกกองทัพออกจาก พระราชวังจันทรเกษม ซึ่งเป็นวังหน้าผ่านวัดพลับพลาชัยเพื่อไปตั้งกองบัญชาการที่ พระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์ กระทั่งได้รับชัยชนะและเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็น สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
สิ่งก่อสร้างภายในวัด

เจดีย์ประธาน มีลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังกลม ฐานแปดเหลี่ยม ขนาดเส้นผ่าศูนย์ของเจดีย์ประมาณ 4 เมตร  ภายในก่ออิฐสอดินซึ่งเป็นเทคนิคของงานช่างสมัยอู่ทองถึงอยุธยาตอนต้น เจดีย์รายย่อมุมไม้สิบสอง ทรงยอดปรางค์ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเจดีย์ประธาน ศิลปะอยุธยาตอนปลาย จากรูปแบบทางสถาปัตยกรรมทำให้สันนิษฐานได้ว่าวัดนี้น่าจะสร้างขึ้นในราวสมัยอยุธยาตอนต้นและถูกใช้งานเรื่อยมาจนกระทั่งถึงในสมัยอยุธยาตอนปลาย และมีวิหารขนาดเล็ก ตั้งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เจาะช่องหน้าต่างขนาดเล็กไว้ด้านละ 1 บาน มีประตูทางเข้า 2 ช่อง ซึ่งเป็นลักษณะที่นิยมสร้างในสมัยอยุธยาตอนกลาง
รายชื่อแมงมุมที่ใกล้สูญพันธุ์

ชนิดใกล้สูญพันธุ์คือ "ชนิดที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์เนื่องจากกิจกรรมของมนุษย์, การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ, การเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนผู้ล่ากับเหยื่อ ฯลฯ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการจากหน่วยงานของรัฐ เช่น องค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ" ส่วนแมงมุมเป็นสมาชิกของอันดับอารัคเน (Araneae) ซึ่งเป็นหนึ่งในอันดับจำนวนมากในชั้นแมง ซึ่งหมายความว่ามันมีร่างกายที่ประกอบด้วยสองส่วน ได้แก่ เซฟาโลทอแรกซ์ และท้อง รวมถึงแปดขา แมงมุมทั้งหมดเป็นผู้ล่าเหยื่อที่กินแมลง รวมถึงชนิดขนาดใหญ่บางสายพันธุ์ โดยสามารถจับสัตว์เลื้อยคลาน, นก และสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็กได้ (เลวี และเลวี, ค.ศ. 2002) จนกระทั่งเมื่อไม่นานนี แมลงและแมงยังไม่ได้รับการพิจารณาให้รวมไว้ในรายชื่อสัตว์ที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์ จนกระทั่ง ค.ศ. 1994 สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังส่วนใหญ่ได้รับการยอมรับว่ามีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์เหมือนพรรณสัตว์ประจำถิ่นอื่น ๆ ด้วยเหตุนี้ จึงมีเพียงไม่กี่ชนิดของแมงมุมที่ถูกคุกคามหรือใกล้สูญพันธุ์ และแมงมุมจำนวนมากถูกจัดอยู่ในประเภท "ไม่ทราบแน่ชัด"
ชนิดใกล้สูญพันธุ์

ในขณะที่บางองค์กรเห็นพ้องกันว่าแมงมุมชนิดใดที่ใกล้สูญพันธุ์หรือถูกคุกคาม แต่มีบางสปีชีส์ที่ระบุไว้ทั่วไปมีรายชื่ออยู่ด้านล่าง
ชนิดใกล้สูญพันธุ์ > แมงมุมมอสสปรูซ-เฟอร์ (Microhexura montivaga)

แมงมุมมอสสปรูซ-เฟอร์ ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยรัฐบาลกลางในฐานะใกล้สูญพันธุ์ภายใต้รัฐบัญญัติสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์ ค.ศ. 1973 แมงมุมตัวนี้มีลักษณะคล้ายกับ "แมงมุมทารันทูลา" ตัวเล็ก ๆ โดยตัวเต็มวัยมีขนาดเพียง 14.3 ถึง 3.8 มิลลิเมตร สปีชีส์นี้โดยเฉพาะอาศัยอยู่ในป่าสูงทางตะวันตกชองรัฐนอร์ทแคโรไลนา และทางตะวันออกของรัฐเทนเนสซี สายพันธุ์นี้เสี่ยงต่อการทำให้แห้ง ทำให้มันมาอาศัยในบริเวณที่ร่มชื้น เช่น มอสที่มีร่มเงา แมงมุมดังกล่าวสร้างใยรูปทรงท่อระหว่างตะไคร่น้ำกับหินหรือต้นเฟอร์ (หน่วยบริการปลาและสัตว์ป่า, ค.ศ. 1995) จึงเป็นที่มาของชื่อสายพันธุ์
ชนิดใกล้สูญพันธุ์ > แมงมุมหมาป่าถ้ำคาไว (Adelocosa anops)

แมงมุมหมาป่าถ้ำคาไวมีเฉพาะในคาไว รัฐฮาวาย ใน ค.ศ. 2006 สปีชีส์นี้สามารถพบได้ในถ้ำเดียวบนเกาะ และพบเพียง 16 ถึง 28 ตัวเท่านั้น แมงมุมหมาป่าถ้ำคาไวมีอัตราการสืบพันธุ์ต่ำเมื่อเทียบกับแมงมุมสายพันธุ์อื่น ๆ และเนื่องจากข้อจำกัดด้านที่อยู่อาศัย ทำให้มันเข้าถึงแหล่งอาหารได้น้อย (หน่วยบริการปลาและสัตว์ป่า, ค.ศ. 2006) แมงมุมชนิดนี้เป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในถ้ำที่ขนาดใหญ่ที่สุด โดยวัดได้ถึง 8 เซนติเมตร เพราะมันใช้ชีวิตอยู่ในความมืดของถ้ำ แมงมุมชนิดนี้จึงไม่จำเป็นต้องมองเห็น ดังนั้นจึงไม่มีตา (คราจิก ค.ศ. 2001)
ชนิดใกล้สูญพันธุ์ > กาติโป (Latrodectus katipo)

แมงมุมกาติโปเกี่ยวข้องกับแมงมุมหลังแดงของออสเตรเลีย และแมงมุมแม่ม่ายอื่น ๆ แมงมุมชนิดนี้สามารถพบได้ในประเทศนิวซีแลนด์ตามโพรงหรือต้นไม้ ชื่อนี้มีความหมายว่า "เหล็กในของสัตว์กลางคืน" ในภาษามาวรีพื้นเมือง สปีชีส์นี้ถูกระบุว่าใกล้สูญพันธุ์เนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัย เช่นเดียวกับการนำแมงมุมที่ไม่ใช่พื้นเมืองเข้ามา โดยคาดว่ามีแมงมุมพวกนี้เพียงไม่กี่พันตัวเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในป่า
สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์

สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์เป็นสปีชีส์หนึ่งที่ระบุโดยองค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติว่ามีแนวโน้มจะใกล้สูญพันธุ์ เว้นแต่การอยู่รอดจากสถานการณ์ที่คุกคามและการสืบพันธุ์จะดีขึ้น
สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ > แมงมุมถ้ำดอลลอฟ (Meta dolloff)

แม้ว่าแมงมุมจะไม่ถูกระบุว่าใกล้สูญพันธุ์ แต่แมงมุมตัวนี้ถือว่าเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ มันมีขนาดใหญ่กว่าแมงมุมมอสสปรูซ-เฟอร์ มาก แมงมุมชนิดนี้มีขนาดตั้งแต่ 10 ถึง 15 มิลลิเมตร สายพันธุ์นี้สร้างใยรูปทรงลูกกลมขนาดใหญ่ที่ทางเข้าถ้ำ และใน ค.ศ. 2001 พบได้เฉพาะในถ้ำที่ตั้งอยู่ในซันตากรุซ รัฐแคลิฟอร์เนีย (ยูบิก, ค.ศ. 2001)
สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ > แมงมุมอุ้มไข่ลอยน้ำยักษ์ (Dolomedes plantarius)

แมงมุมอุ้มไข่ลอยน้ำยักษ์เป็นสายพันธุ์ที่ลดลงและถูกระบุว่ามีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ มันมีอยู่ทั่วยุโรป แต่การไม่มีบันทึก ทำให้การประเมินชนิดพันธุ์ทำได้ยาก ในสหราชอาณาจักร กลุ่มแมงมุมนี้ที่รู้จักเพียงสามกลุ่ม กลุ่มหนึ่งคงที่, กลุ่มหนึ่งถูกคุกคาม และอีกกลุ่มหนึ่งไม่ได้รับการประเมิน แมงมุมชนิดนี้เป็นสปีชีส์ที่มีพฤติกรรมชอบอาศัยอยู่ในน้ำและการพึ่งพาน้ำอาจทำให้จำนวนกลุ่มแมงมุมนี้ลดลง ข้อมูลเกี่ยวกับแมงมุมอุ้มไข่ลอยน้ำยักษ์เป็นข้อมูลล่าสุด และเนื่องจากไม่มีประวัติการ จึงไม่สามารถวัดระดับการลดลงได้อย่างแม่นยำ (สมิธ, ค.ศ. 2000)
ศาสนาในประเทศอิสราเอล

กำแพงประจิมและโดมแห่งศิลายอดเนินพระวิหาร
ชาวยิวย่านเมืองเก่าเยรูซาเลม
นักบวชขณะประกอบพิธีกรรมที่โบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์
ศาสนาในประเทศอิสราเอล ถือเป็นวัฒนธรรมและวิถีชีวิตที่โดดเด่นของชาวอิสราเอล เพราะศาสนาถือเป็นสิ่งที่มีบทบาทยิ่งต่อประวัติศาสตร์ประเทศ และประเทศอิสราเอลเป็นชาติเดียวในโลกที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนายูดาห์ จากข้อมูลจากสำนักข้อมูลส่วนกลางอิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2554 ระบุว่าประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวยิวร้อยละ 75.4 ชาวอาหรับร้อยละ 20.6 และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ร้อยละ 4.1 ส่วนข้อมูลการนับถือศาสนาเมื่อ พ.ศ. 2562 ระบุว่าประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนายูดาห์ร้อยละ 74.2 ศาสนาอิสลามร้อยละ 17.8 ศาสนาคริสต์ร้อยละ 2 และลัทธิดรูซร้อยละ 1.6 นอกนั้นนับถือศาสนาอื่น ๆ เช่น ศาสนาสะมาริตัน ศาสนาบาไฮ และไม่นับถือศาสนา รวมกันร้อยละ 4.4 สำนักวิจัยพิวจัดอันดับให้ประเทศอิสราเอลเป็นชาติที่ "มีปัญหาการสู้รบในสังคมอันเกิดจากศาสนา" ในอันดับที่ 5 และจัดให้เป็นชาติที่ "มีความขัดแย้งรุนแรงกับคนต่างศาสนา" อันดับที่ 6
ประเทศอิสราเอลไม่มีรัฐธรรมนูญ หากแต่มีกฎหมายพื้นฐานรองรับรัฐธรรมนูญที่ระบุว่าประเทศอิสราเอลเป็น "รัฐยิว" (Jewish state) กฎหมายพื้นฐานนี้จะใช้ควบคู่ไปกับรัฐสภาเดี่ยว (Knesset) การตัดสินใจต่าง ๆ จะขึ้นอยู่กับศาลฎีกาอิสราเอลและกฎหมายจารีตอื่นในปัจจุบัน มีการเสนอการอารักขาการปฏิบัติศาสนกิจบางประการแก่ศาสนิกชนโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายภายในประเทศ สำนักวิจัยพิวระบุว่าประเทศอิสราเอลมีข้อจำกัดทางศาสนาอยู่ในระดับ "สูง" โดยเฉพาะนิกายที่ไม่ใช่สายย่อยของศาสนายูดาห์นิกายออร์ทอดอกซ์จะถูกจำกัด
กฎหมายอิสราเอลให้การยอมรับอย่างเป็นทางการห้าศาสนา ทั้งหมดล้วนเป็นศาสนาอับราฮัม ได้แก่ ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม ลัทธิดรูซ และศาสนาบาไฮ นอกจากนี้ยังให้การยอมรับนิกายย่อยของศาสนาคริสต์อย่างเป็นทางการ ได้แก่ นิกายโรมันคาทอลิก นิกายอาร์มีเนียคาทอลิก นิกายมารอไนต์ นิกายกรีกคาทอลิก นิกายซีรีแอกคาทอลิก นิกายแคลเดียนคาทอลิก นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ นิกายกรีกออร์ทอดอกซ์ นิกายออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ นิกายซีรีแอกออร์ทอดอกซ์ นิกายอาร์มีเนียอะโพสตาลิก และนิกายแองกลิคัน ความสัมพันธ์ทางศาสนา เช่น ยิวกับไม่ใช่ยิว มุสลิมกับคริสต์ศาสนิกชน หรือแม้แต่ชาวยิวด้วยกันเองคือ กลุ่มออร์ทอดอกซ์ กลุ่มปฏิรูป และกลุ่มอนุรักษ์นิยม ทั้งหมดล้วนมีความตึงเครียดบ่อยครั้ง
วัดพลับ (จังหวัดจันทบุรี)

| วัดพลับ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพลับ, วัดพลับสุวรรณพิมพราราม, วัดสุวรรณติมพรุธาราม
ที่ตั้ง: ตำบลบางกะจะ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพลับ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะจะ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523
ประวัติ

วัดพลับเป็นวัดเก่าแก่ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อว่า วัดพลับสุวรรณพิมพราราม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดสุวรรณติมพรุธาราม มีความหมายว่า "วัดพลับทอง" และท้ายสุดเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพลับ"
เมื่อ พ.ศ. 2310 ครั้นกรุงศรีอยุธยาล่มสลาย สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชซึ่งตีฝ่าวงล้อมข้าศึกมาตั้งทัพที่ภาคตะวันออก พระองค์ทรงใช้วัดพลับเป็นที่พักทัพและจัดเตรียมกองทัพก่อนเข้าตีเมืองจันทบุรี ทั้งยังทรงประกอบพิธีบำรุงขวัญทหาร สร้างพระยอดธงแจกจ่าย และนำน้ำในบ่อน้ำมาทำน้ำพระพุทธมนต์ประพรมเหล่าทหารหาญ โดยกระทำพิธีปลุกเสกในอุโบสถหลังเก่า ภายหลังเมื่อพระองค์กอบกู้กรุงศรีอยุธยากลับคืนมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พระองค์พร้อมด้วยแม่ทัพนายกองได้เสด็จกลับมาบูรณะวัดพลับอีกครั้ง และได้นำพระยอดธงที่เหลือจากการแจกจ่ายทหารในครั้งนั้นเข้าบรรจุในพระเจดีย์กลางน้ำถวายเป็นพุทธบูชา
วัดพลับยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียน 2 โรงเรียน คือ โรงเรียนบากะจะ โรงเรียนประถมศึกษาวัดพลับจันทบุรชีบาอุทิศ และศูนย์เด็กเล็กก่อนเกณฑ์ของวัดอีก 1 ศูนย์ และเมื่อ พ.ศ. 2543 กรมการศาสนาได้ประกาศให้วัดพลับเป็นอุทยานการศึกษาในวัด
อาคารและเสนาสนะ

อุโบสถหลังเก่าได้รับการปฏิสังขรณ์หลายครั้ง  มีหน้าบันเป็นลวดลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ หลังคาตกแต่งด้วยเครื่องลำยองปูนปั้น เคยเป็นสถานที่ปลุกเสกมุรธาภิเษกในพระพิธีพระบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ราชวงศ์จักรีทุกพระองค์ สร้างใหม่ พ.ศ. 2506 ปฏิสังขรณ์ พ.ศ. 2533 ด้านหลังพระประธานภายในพระอุโบสถ มีพระพุทธรูปเก่าแก่ที่เชื่อว่าสร้างตั้งแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
เจดีย์ทรงระฆังตั้งอยู่กลางน้ำ ศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลางสูงประมาณ 7 เมตร ตัวองค์ระฆังก่ออิฐถือปูนธรรมดา ไม่ประดับกระเบื้องมีฐานประทักษิณ โดยรอบ 4 ด้าน กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์ แล้วเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 หอไม้ทรงไทยสร้างอยู่กลางสระน้ำ หลังคา 2 ชั้นทรงจั่วโครงสร้างไม้ตกแต่งด้วยเครื่องลำยอง มีระเบียงรอบหอเสารองรับหลังคาเป็นเสาเดิมยังเห็นร่องรอยการตกแต่งด้วยลายรดน้ำลงรักปิดทอง กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์แล้วเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2552
พระปรางค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2441 เป็นศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ สูง 20 เมตร องค์พระปรางค์ตั้งอยู่บนฐานประทักษิณ 2 ชั้น มีบันไดมีมุขยื่นทั้ง 4 ด้านโดยรอบ ส่วนยอดของพระปรางค์ มีการซ้อนชั้น องค์พระปรางค์เล็กมีชั้นฐานเชิงบาตรรองรับประดับซุ้มด้วยรูปปั้นเศียรช้างทั้ง 4 ทิศ และส่วนยอดสุดตกแต่งด้วยยอดปรางค์ประดับด้วยตรีศูล ได้รับการบูรณะเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
วิหารไม้รูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัส ส่วนยอดของหลังคาเป็นทรงจัตุรมุข มีเจดีย์ขนาดเล็กประดับบนยอดจัตุรมุขมีเครื่องลำยองที่ทำด้วยไม้ แกะสลัก สวยงามตกแต่งจตุรมุขและบริเวณช่องลมทั้ง 4 ด้านประดับด้วยการแกะสลักลวดลายไม้ฉลุที่งดงาม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางบำเพ็ญทุกรกิริยา กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์วิหารไม้แห่งนี้เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 นอกจากนั้นวัดยังมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์และอนุสรณ์สถานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
วัดหนองควง

| วัดหนองควง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลต้นมะพร้าว อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหนองควง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลต้นมะพร้าว อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
วัดหนองควง ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่สันนิษฐานจากหลักฐานสิ่งก่อสร้างน่าจะมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลายหรือรัตนโกสินทร์ตอนต้น สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 อุโบสถได้ประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดิน วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 พื้นที่โบราณสถานประมาณ 1 ไร่ 49 ตารางวา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า กว้าง 8 เมตร ยาว 13 เมตร เป็นอุโบสถที่ได้รับอิทธิพลมาจากสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก มีฐานสิงห์ 2 ชั้น ค่อนข้างสูง มีบัวรองรับองค์ระฆังเป็นทรงสี่เหลี่ยม หน้าบัน เครื่องลำยองเป็นปูนปั้นที่ละเอียดงดงาม ช่อฟ้าเป็นรูปมนุษย์หรือเทวดา ระหว่างกลางจั่วเป็นรูปกินรีทั้งสองข้าง นอกอุโบสถมีเจดีย์ราย 2 องค์
วัดหนองคอก

| วัดหนองคอก |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: เลขที่ 198/3 หมู่ 2  ตำบลคลองตะเกรา อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหนองคอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 198/3 หมู่ 2 ในตำบลคลองตะเกรา อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 34 ไร่ 3 งาน 95 ตารางเมตร เป็นที่ดินได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ในการใช้ประโยชน์
วัดหนองคอกสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2521 มีการพัฒนามาโดยตลอด และมีการจัดตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2535 และได้รับจัดตั้งเป็น สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นแห่งที่ 15 เป็นแห่งเดียวในอำเภอท่าตะเกียบ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ผู้บริจาคคือ คุณพ่อหนู นาคสพัฒน์ คุณแม่สมบูรณ์ สีนวล​ แและคุณพ่อถวิล นามวงษา ตั้งชื่อวัดว่า "วัดหนองคอก" เพื่อสอดคล้องกับชื่อของหมู่บ้าน ในอดีตบริเวณวัดเป็นที่พักไม้ซุงหรือปางไม้ ของบริษัทสัมปทานป่าไม้
 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
วัดทุ่งสว่าง (อำเภอเมืองนครราชสีมา)

| วัดทุ่งสว่าง |
| --- | --- |
th
ที่ตั้ง: เลขที่ 72/9 ถนนพายัพทิศ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท สังกัดมหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูอุดมวรรโณภาส เนตร อภิวณฺโณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทุ่งสว่าง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2374 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ถนนพายัพทิศ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติความเป็นมา

ที่มาของชื่อวัด เนื่องจากกองทัพเวียงจันทน์ เมื่อครั้งกวาดต้อนชาวนครราชสีมาออกจากเมืองโคราช มาสว่างที่บริเวณแห่งนี้จึงได้สร้างและตั้งชื่อไว้เป็นอนุสรณ์ ว่า ทุ่งสว่าง ซึ่งชาวบ้านได้สร้างหอระฆัง และกุฏิสงฆ์ไว้ หลังจากนั้นได้สร้างอุโบสถขึ้น จึงได้ชื่อว่า วัดทุ่งสว่าง
ในปี พ.ศ. 2438 วัดได้รับการอุปภัมถ์จากตระกูล อินทโสฬส โดยนางนกเอี้ยง อินทโสฬส เป็นผู้สร้างขึ้น ไม่ทราบว่าชัดว่าผู้ใดเป็นเจ้าอาวาส และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2499 ครั้นต่อมาพระยากำธรพายัพทิศ (ดิส อินทโสพัส) อดีตเจ้าเมืองนครราชสีมา จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นอีก เนื่องจากหลังเก่าได้ชำรุดทรุดโทรมลงมาก
ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระครูชิโนรสธรรมรุจี | พ.ศ. 2467-2477 |
| 2 | พระอธิการเหม อนงฺคโน | พ.ศ. 2477-2479 |
| 3 | พระอธิการเปล่ง สีวโล | พ.ศ. 2479-2480 |
| 4 | พระอธิการพวง ปมุตฺโต | พ.ศ. 2480-2481 |
| 5 | พระอธิการเพ็ง อโสโก | พ.ศ. 2481-2482 |
| 6 | พระอธิการป้อม อิสฺสโร | พ.ศ. 2482-2483 |
| 7 | พระอธิการเฉย นิมฺมโล | พ.ศ. 2484-2504 |
| 8 | พระครูวิจิตรพัฒโนภาส | พ.ศ. 2504-2540 |
| 9 | พระครูอุดมวรรโณภาส | พ.ศ. 2540-ปัจจุบัน |
อาคารเสนาสนะ > สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด

• รอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งจำลองมาจากวัดพระพุทธบาทราชวรวิหาร จังหวัดสระบุรี
• โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม-แผนกบาลี
• ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ภายในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2531
วัดฟ้าฮ่าม

| วัดฟ้าฮ่าม |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระสิงหนิมิตพิชิตภัย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดฟ้าฮ่าม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปิง ในตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติและตำนาน

วัดฟ้าฮ่ามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1943 (จุลศักราช 762 ปีชวด โทศก) ตามหลักเสาเสมาสีขาวมีเรื่องราวประวัติที่ได้บันทึกกล่าวไว้ว่า พระเจ้าแสนเมืองมา กษัตริย์แห่งราชวงศ์มังราย (เม็งราย) องค์ที่ 9 ในเวลานั้นพระเจ้าพรหม พระมาตุลาของพระองค์ ครองเมืองเชียงราย ได้ยกทัพมาตีนพบุรีศรีนครพิงค์ (เชียงใหม่) เพื่อแย่งชิงราชบัลลังก์แต่ถูกทัพหลวง ภายใต้การนำของขุนแสนผานองตีพ่ายกลับไป ต่อมาอีกไม่นานพระเจ้าพรหมก็เสด็จมาถึงนพบุรีศรีนครพิงค์อีก เพื่อขอพระราชทานอภัยโทษ
พระเจ้าพรหมได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 700 ตามตำนานกล่าว่าเมื่ออัญเชิญพระพุทธรูปล่องมาตามลำน้ำระมิง (แม่น้ำปิง) พอมาถึงเชียงใหม่แล้วอัญเชิญขึ้นที่วังสิงห์คำเหนือท่าเจดีย์งามประมาณ 50 วา แต่เกิดเหตุการณ์ปาฏิหาริย์ขององค์พระพุทธสิหิงค์ ปรากฎว่าท้องฟ้าสว่างก็มืดลงและมีรัศมีจากองค์พระพุทธสิหิงค์พุ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นลำแสงสีทองดั่งรุ้งกินน้ำ ยาวประมาณ 2,000 วา แสงนั้นไปสิ้นสุดลง ณ ที่แห่งหนึ่ง พระเจ้าแสนเมืองมาจึงโปรดให้สร้างอารามขึ้น ณ ที่ลำแสงสิ้นสุดนั้น เรียกว่า อารามฟ้าฮ่าม (วัดฟ้าฮ่าม) หมายถึง "ฟ้าสว่าง อร่ามเรืองรอง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2490
เสนาสนะ

วิหารศิลปะล้านนา มีการแกะสลักลายไม้หน้าวิหาร ปิดทองและประดับกระจกสี ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปั้นศิลปะล้านนา วิหารได้รับการบูรณะในสมัยของพระครูลิงหวิชัย (หลวงปู่ครูบาสิงห์) และได้มีการวาดภาพพุทธประวัติและพระเจ้าสิบชาติบนฝาผนังภายในวิหาร
เจดีย์ศิลปะล้านนาซึ่งสันนิษฐานว่ามีมาแต่สมัยสร้างวัด ภายในเจดีย์ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เจดีย์ได้รับการบูรณะ เมื่อ พ.ศ. 2516 พระครูสิงหวิชัยพร้อมด้วยคณะศรัทธาจึงได้สร้างเจดีย์ครอบองค์เดิม โดยได้เพิ่มซุ้มทั้งสี่ด้านและนำพระพุทธรูปมาประดิษฐานไว้ในซุ้มทั้งสี่ ในสมัยของพระปลัดปัญญา ปญญาธโร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้มีการประดับฉัตรรอบองค์เจดีย์ทั้งสี่ด้าน
อุโบสถศิลปะล้านนา ได้สร้างแทนอุโบสถหลังเดิมที่ชำรุดไป ได้ริเริ่มสร้างในสมัยของพระครูสิงหวิชัย แต่ไม่ทันได้เสร็จเรียบร้อย ท่านก็ได้มรณภาพเสียก่อน ในสมัยพระปลัดปัญญา ปญญาธโร ได้ทำการก่อสร้างจนเสร็จเรียบร้อย ภายในอุโบสถได้ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์จำลอง ซึ่งทำการหล่อและทำพิธีพุทธาภิเษกที่วัดฟ้าฮ่าม เมื่อ พ.ศ. 2540 มีนามว่า พระสิงหนิมิตพิชิตภัย
วัดหนองขุนชาติ

| วัดหนองขุนชาติ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลหนองสรวง อำเภอหนองฉาง จังหวัดอุทัยธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหนองขุนชาติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสรวง อำเภอหนองฉาง จังหวัดอุทัยธานี
วัดหนองขุนชาติตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2364 โดยมีขุนสนิท เป็นผู้นำชาวบ้านหนองสรวงจัดสร้าง ระยะแรกเรียก วัดสนิทธรรมธาราม ต่อมาได้เปลี่ยนนามเป็น วัดหนองสรวง ตามชื่อบ้าน จนเมื่อ พ.ศ. 2449 ทางราชการได้ย้ายที่ว่าการอำเภออุทัยเก่า จากบ้านหนองขุนชาติมาตั้งอยู่ที่บ้านเนินตาเนียม และเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้เปลี่ยนอำเภออุทัยเก่าเป็นอำเภอหนองฉาง พร้อมนี้ก็ได้เปลี่ยนนามวัดหนองสรวงเป็น "วัดหนองขุนชาติ" เนื่องจากวัดนี้ตั้งอยู่ใกล้กับบ้านหนองขุนชาติ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในราว พ.ศ. 2443 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538
วิหารเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์ 3 องค์ คือ หลวงพ่อสุข หลวงพ่อสือ หลวงพ่อตุ้ม และยังมีมณฑป ซึ่งภายในประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง นอกจากนี้ยังมีลวดลายแกะสลักไม้บนบานหน้าต่าง ประตูของอุโบสถ ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์วัดหนองขุนชาติ จัดเก็บโบราณวัตถุ เครื่องมือเครื่องใช้ตามวิถีชีวิตชาวบ้าน เครื่องมือการเกษตร อาวุธโบราณ ธนู ดาบ ตู้จัดแสดงเงินตรายุคต่าง ๆ เป็นต้น
วัดหนองจับเต่า

| วัดหนองจับเต่า |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหนองจับเต่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ตั้งอยู่บนที่ดินกว่า 17 ไร่
วัดหนองจับเต่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 โดยชาวบ้านหนองจับเต่าร่วมกันซื้อที่ดินแล้วบริจาคให้เป็นที่สร้างวัดและตั้งชื่อวัดตามชื่อของหมู่บ้าน โดยวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คืออุโบสถสีขาว ประดับด้วยปูนปั้นอยู่บริเวณโดยรอบ ตัดช่องบานหน้าต่างด้วยพญานาคสีแดงเรียงสลับกัน มีใบเสมาวางอยู่บนฐานบัวคว่ำบัวหงายซ้อนกัน ด้านในมีองค์พระประธานสีทอง ส่วนด้านนอกของอุโบสถมีรูปปั้นพญานาคคู่เลื้อยรอบเป็นกำแพงล้อมอุโบสถ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัดคือ พญาเต่าองค์ใหญ่ ตั้งอยู่ด้านข้างอุโบสถ นักท่องเที่ยวนิยมมาลอดท้องพญาเต่า เพื่อเพิ่มความสิริมงคลกันขอพรขอโชคลาภ เชื่อกันว่าหากใครได้ลอดใต้ท้องพญาเต่าเรือนแล้วจะทำให้มีอายุยืนเหมือนเต่า มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง หายจากโรคภัยไข้เจ็บ นอกจากนั้นยังมีแม่ตะเคียน พระเจ้าทันใจ และพระอุปคุต
วัดพลับพลาชัย (กรุงเทพมหานคร)

| วัดพลับพลาชัย |
| --- | --- |
อุโบสถ

ชื่อสามัญ: วัดพลับพลาชัย, วัดโคก, วัดคอก
ที่ตั้ง: เลขที่ 5 ถนนไมตรีจิตต์ แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร 10100
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธมงคล
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธไตรรัตนนายก
เจ้าอาวาส: พระเทพสิทธิโกศล​ (ใหญ่​ ชวโน)​
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพลับพลาชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

วัดพลับพลาชัยสร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แต่เดิมยังไม่มีการบันทึกหลักฐานที่แน่ชัดถึงชื่อที่แท้จริงของวัด จนช่วงปลายกรุงศรีอยุธยาและต้นกรุงธนบุรี จึงได้ทราบว่า เจ้าพระยาจักรี (พระอิสริยยศเดิมของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) โปรดให้ทำนาที่ทะเลตม ซึ่งมีลักษณะเป็นโคกใหญ่ และรับสั่งให้ตั้งคอกวัวไว้ที่นี่ด้วย จึงได้ชื่อสามัญของวัดว่า วัดโคก หรือ วัดคอก ตามสภาพของโคกและคอกวัว จวบจนกระทั่งเข้าสู่สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์จึงได้ทรงเปลี่ยนนามของวัดใหม่นี้ให้เป็น "วัดพลับพลาชัย" เนื่องจากเป็นสถานที่ตั้งพลับพลาในการซ้อมรบของกองเสือป่ารักษาดินแดน