stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถาบันเพื่อการศึกษาชีววิทยาซอล์ก
สถาปัตยกรรม

วิทยาเขตของสถาบันเป็นผลงานออกแบบโดยหลุยส์ คาห์น วิทยาเขตของสถาบันตั้งอยู่ในย่านลาฮอลา แรกเริ่มตั้งใจว่าจะประกอบด้วยสามส่วน คือ ส่วนพบปะและประชุม, ส่วนอยู่อาศัย และส่วนห้องทดลอง ท้ายที่สุดมีเพียงส่วนห้องทดลองเท่านั้นที่ถูกสร้าง โดยมีลักษณะเป็นอาคารบล็อกขนานกัน ตรงกลางเป็นสวนน้ำ (water garden) สองอาคารประกบกันทำให้เกิดทิวทัศน์มองไปยังมหาสมุทรแปซิฟิก และถือกันว่าลักษณะของอาคารนี้ "พูดได้ว่าเป็นผลงานแทนตัว" (arguably the defining work) ของหลุยส์ คาห์น
แหล่งข้อมูลอื่น

Salk Institute เว็บไซต์ทางการ
"The Louis I. Kahn Collection", The Architectural Archives of the University of Pennsylvania, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 กันยายน 2011
32°53′15″N 117°14′47″W﻿ / ﻿32.88750°N 117.24639°W﻿ / 32.88750; -117.24639
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส โลซาน

| --- | --- |
École polytechnique fédérale de Lausanne

ประเภท: มหาวิทยาลัยรัฐ
สถาปนา: ค.ศ. 1853
ปริญญาตรี: 4,891 (2012)
บัณฑิตศึกษา: 4,267 (2012)
ที่ตั้ง: โลซาน, สวิตเซอร์แลนด์
เว็บไซต์: www.epfl.ch
ภาพมุมสูงของสถาบัน สามารถมองเห็น มหาวิทยาลัยโลซาน และ ทะเลสาบเจนีวา เป็นฉากหลัง
สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส โลซาน (อังกฤษ: Swiss Federal Institute of Technology in Lausanne, ชื่อเต็มในภาษาฝรั่งเศสคือ École polytechnique fédérale de Lausanne โดยมีชื่อย่อที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า EPFL) เป็นสถาบันอุดมศึกษาชั้นสูง ทางด้านวิทยาศาสตร์ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และเป็น 1 ใน 2 สถาบันชั้นนำทางด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ ที่อยู่ในกำกับของ กระทรวงการเศรษฐกิจ การศึกษา และการวิจัย ร่วมกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช ขึ้นตรงต่อสมาพันธรัฐสวิสหรือรัฐบาลกลาง
ประวัติ

สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส โลซานก่อตั้งในปี พ.ศ. 2396 โดยสมาพันธรัฐสวิส และเริ่มดำเนินการเรียนการสอน ในชื่อ École spéciale de Lausanne  ต่อมาในปี พ.ศ. 2433 สถาบันได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยในชื่อ École d'ingénieurs de l'Université de Lausanne และในปี พ.ศ. 2512 ได้แยกตัวออกจากมหาวิทยาลัยโลซาน และเปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส โลซาน ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง ในขณะที่มหาวิทยาลัยโลซาน ขึ้นตรงต่อรัฐบาลท้องถิ่น (รัฐโว) ปัจจุบัน สถาบันตั้งอยู่บริเวณทะเลสาบเจนีวาของเมืองโลซาน ใกล้กับมหาวิทยาลัยโลซาน ซึ่งอยู่ในภูมิภาคของสวิตเซอร์แลนด์ที่พูดภาษาฝรั่งเศส
สาขาวิชาที่เปิดสอน

รวมทั้งสิ้น 5 สำนักวิชา และ 2 วิทยาลัย
สำนักวิชาสถาปัตยกรรม วิศวกรรมโยธา และ สิ่งแวดล้อม(School of Architecture, Civil and Environmental Engineering -ENAC)
ภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ (Architecture)
ภาควิชาวิศวกรรมโยธา (Civil Engineering)
ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม(Environmental Engineering)
สำนักวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน(School of Basic Sciences - SB)
ภาควิชาเคมี (Chemistry)
ภาควิชาคณิตศาสตร์ (Mathematics)
ภาควิชาฟิสิกส์ (Physics)
สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ (School of Engineering -STI)
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า(Electrical Engineering)
ภาควิชาเครื่องกล(Mechanical Engineering)
ภาควิชาวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมวัสดุ (Materials Science and Engineering)
ภาควิชาวิศวกรรมไมโคร(Microengineering)
ภาควิชาชีววิศวกรรม (Bioengineering)
สำนักวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และการสื่อสาร (Computer and Communication Sciences -IC)
ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์(Computer Science)
ภาควิชาระบบการสื่อสาร (Communication Systems)
สำนักวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ(School of Life Sciences -SV)
ภาควิชาวิศวกรรมชีวภาพ(Bioengineering)
ภาควิชาด้านประสาทวิทยา(Neuroscience Brain Mind & Blue Brain)
ภาควิชาอนามัยโลก(Global Health)
ภาควิชามะเร็ง(Cancer)
วิทยาลัยการจัดการทางเทคโนโลยี(Management of Technology -CDM)
ภาควิชาการจัดการทางเทคโนโลยี(Management of Technology)
ภาควิชาเทคโนโลยีและนโยบายสาธารณะ(Technology and Public Policy)
ภาควิชาวิศวกรรมการเงิน(Financial Engineering)
วิทยาลัยมนุษยศาสตร์ (College of Humanities - CDH)
ภาควิชามนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ (Human and Social Science)
ภาควิชาภูมิภาคและวัฒนธรรมศึกษา(Area and Cultural Studies)
ศูนย์การเรียนรู้โรเล็กซ์ หอสมุดของสถาบัน
สถาปัตยกรรมทรงลึงค์

อาคาร 30 เซนท์แมรีอักซ์ ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร;  อาคาร Torre Glòries ในนครบาร์เซโลนา ประเทศสเปน
สถาปัตยกรรมทรงลึงค์ (อังกฤษ: phallic architecture) คือสิ่งก่อสร้างที่มีรูปทรงคล้ายอวัยวะเพศชาย อาคารที่มีลักษณะดังกล่าว ไม่ว่าจะสร้างขึ้นโดยจงใจหรือไม่จงใจ มักเป็นจุดสนใจแก่คนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวจำนวนมาก
อาคารและสิ่งก่อสร้าง

ตัวอย่างของอาคารและสิ่งก่อสร้างทรงลึงค์ เช่น
ตึกเอ็มไพร์สเตต
หอเอนปิซา
เสาเนลสัน
Colonna Mediterranea
Luxor Obelisks
หอไข่มุกตะวันออก
Doha Tower
Nebraska State Capitol
30 เซนท์แมรีอักซ์
Torre Glòries
อนุสาวรีย์วอชิงตัน
Ypsilanti Water Tower
Christian Science Dixon church
Hyde Park Obelisk
Pearl Bangkok
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก

พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน ออกแบบโดยชาลส์ บารี และ ออกัสตัส พิวกิน, ในภาพคือส่วนหอคอยวิคตอเรีย
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก (อังกฤษ: Neo-Gothic architecture หรือ Gothic Revival architecture) หรีอ สถาปัตยกรรมวิกตอเรีย (Victorian architecture) เป็นสถาปัตยกรรมที่เริ่มราวปี ค.ศ. 1840 ที่อังกฤษ เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้ที่นิยมและสนใจสถาปัตยกรรมกอทิกใหม่พยายามฟื้นฟูสถาปัตยกรรมยุคกลาง ซึ่งต่างจากสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกโรมันที่เป็นที่นิยมกันในสมัยนั้น ความนิยมนี้เผยแพร่ไปทั่วสหราชอาณาจักร ทวีปยุโรป และทวีปอเมริกา กล่าวกันว่าจำนวนสิ่งก่อสร้างแบบฟื้นฟูกอทิกจะมากกว่าสิ่งก่อสร้างแบบกอทิกต้นฉบับเสียด้วยซ้ำ
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกได้รับแรงสนับสนุนจากยุคกลางวิทยาซึ่งมีรากฐานมาจากการอยู่รอดของสิ่งที่เป็นกอทิก ทางด้านวรรณคดีสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกและศิลปะจินตนิยม ทำให้เกิดนวนิยายลักษณะกอทิก เช่นเรื่อง  “ปราสาทโอทรันโท”  โดยฮอเรส วอลโพล เมื่อค.ศ. 1764 หรือ โคลง  “Idylls of the King” โดยอัลเฟรด เทนนิสสัน ซึ่งใช้แนวใหม่ในหัวเรื่องพระเจ้าอาเธอร์ที่มาจากยุคกลาง ในวรรณคดีเยอรมนีก็เช่นเดียวกัน
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์

อาสนวิหารอเล็กซานเดอร์ เนฟสกี (โซเฟีย) โดย อเล็กซานเดอร์ เนฟสกี
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์ (อังกฤษ: Byzantine Revival หรือ Neo-Byzantine) เป็นการเคลื่อนไหวของสถาปัตยกรรมฟื้นฟู ที่โดยมากพบเห็นได้ในอาคารเกี่ยวกับศาสนา สถาบัน และอาคารสาธารณะ โดยมีส่วนประกอบของสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์รวมถึงสถาปัตยกรรมตะวันออกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่ย้อนกลับไปได้ในยุคศตวรรษที่ 5 ถึง 11 เป็นที่โดดเด่นในคอนสแตนติโนเปิล (ปัจจุบันคือ อิสตันบูล) และเอกซาร์ชาเตแห่งราเวนนา
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1840 ในยุโรปตะวันตกและมีจุดสูงสุดในช่วงท้ายของหนึ่งในสี่ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในจักรวรรดิรัสเซียและต่อมาในบัลแกเรีย โรงเรียนทางด้านสถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์มีความเคลื่อนไหวในยูโกสลาเวียระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง
| ด ค กประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมตะวันตก |
| --- | --- |
 สถาปัตยกรรมตะวันตก  สถาปัตยกรรมตะวันออก  ศิลปะตะวันตก  ศิลปะตะวันออก 
 หลังยุคหิน  อียิปต์โบราณ  อาร์มีเนีย  คอปติก  ดราวิเดียน  มายา  สุเมเรีย  คลาสสิก  เมโสอเมริกา  กรีกโบราณ  โรมันโบราณ  อินคา  ซาซานิด  ไบแซนไทน์  อิสลาม  เนวาร์  ยุคกลาง  เปอร์เชีย  โรมาเนสก์  กอทิก  ฮอยซารา  วิชัยนครา  ชาลุกยาตะวันตก  เรอแนซ็องส์  ออตโตมัน  บาโรก  โรโคโค  ฟื้นฟูคลาสสิก  ฟื้นฟูกอทิก  ฟื้นฟูไบแซนไทน์  ฟื้นฟูเรอแนซ็องส์  สมัยใหม่  หลังสมัยใหม่ 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี ศาสนสถาน เทวสถาน ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง สิ่งตกแต่ง 
| ด ค กสถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูแบบต่าง ๆ ของยุโรปและศิลปะการตกแต่ง |
| --- | --- |
 สถาปัตยกรรมฟื้นฟูบาโรก  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูวังฝรั่งเศส  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูอาณานิคมอเมริกัน  สถาปัตยกรรมบาโรกแบบเอ็ดเวิร์ด  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูอียิปต์  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูจอร์เจีย  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีก  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกแบบฝรั่งเศส  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมัน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูอินเดีย-ซาราเซน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูจาโคเบียน-เอลิซาเบธ  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูมายา  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเมดิเตอร์เรเนียน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูมัวร์ และสถาปัตยกรรมฟื้นฟูมูเดคาร์  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไมซีเนีย  สถาปัตยกรรมพระราชินีนาถแอนน์  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ และสถาปัตยกรรมแบบอิตาลี  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ และสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบริชาร์ดสัน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์แบบเยอรมัน  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูรัสเซีย  สถาปัตยกรรมบารอนสกอต  สถาปัตยกรรมฟื้นฟูทิวดอร์
สถาปัตยกรรมทางเซลล์

สถาปัตยกรรมทางเซลล์ หรือ ไซโทอาร์คิเทกเชอร์ (อังกฤษ: cytoarchitecture, cytoarchitectonics จากคำกรีกโบราณ "κύτος" แปลว่า เซลล์ และ "αρχιτεκτονική" แปลว่า สถาปัตยกรรม) หมายถึงการจัดระเบียบของเซลล์อย่างเฉพาะเจาะจงในเนื้อเยื่อโดยเฉพาะในเปลือกสมอง
หรือเป็นการศึกษาองค์ประกอบทางเซลล์ของเนื้อเยื่อในร่างกายด้วยกล้องจุลทรรศน์
ซึ่งใช้โดยเฉพาะกับการศึกษาระบบประสาทกลาง นี่เป็นวิธีการหนึ่งในการแจงส่วนสมอง คือการตัดส่วนของสมองแล้วแต้มสีด้วยสารเคมี เพื่อดูว่าเซลล์ประสาทจัดเป็นชั้น ๆ อย่างไร
ส่วนการศึกษาการแบ่งใยประสาท (โดยหลักคือแอกซอน) ออกเป็นชั้น ๆ เรียกว่า myeloarchitectonics (จากคำกรีกโบราณ "μυελός" แปลว่า ไขกระดูก และ "αρχιτεκτονική" แปลว่า สถาปัตยกรรม) เป็นวิธีการที่ใช้ประกอบกับไซโทอาร์คิเทกเชอร์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  
Mai, Larry L; Owl, Marcus Young; Kersting, M Patricia (2005). cytoarchitecture. The Cambridge Dictionary of Human Biology and Evolution. Cambridge University Press. p. 131. ISBN 978-0-521-66486-8. specific arrangement of cells in tissue, e.g.the arrangement of nerve cells in the cerebral cortex.{{cite book}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  
Melloni, June L; Dox, Ida G; Melloni, B John; Eisner, Gilbert M; (2004). cytoarchitecture. Melloni’s POCKET MEDICAL DICTIONARY Illustrated. New York: The Parthenon Publishing Group. p. 544. ISBN 0-203-59614-5. The arrangement of cells in a tissue, especially of the cerebral cortex.{{cite book}}:  CS1 maint: extra punctuation (ลิงก์) CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  
"cytoarchitecture", Physicians' Desk Reference, 2006, The arrangement of cells in a tissue; e.g., the arrangement of nerve-cell bodies in the brain, especially the cerebral cortex. SYN: architectonics, cytoarchitectonics.
สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย

สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย (อังกฤษ: Thailand Cultural Centre Station, รหัส BL19 (สายสีน้ำเงิน), OR13 (สายสีส้ม)) หรือสถานีศูนย์วัฒนธรรมฯ เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร 2 สาย คือสายเฉลิมรัชมงคล (สายสีน้ำเงิน) และเชื่อมต่อสายสีส้มในอนาคต ตั้งอยู่ที่ถนนรัชดาภิเษก ในพื้นที่เขตห้วยขวางและเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจ ศูนย์การค้า ที่พักอาศัย และอยู่ใกล้สถานที่สำคัญด้านศิลปวัฒนธรรม เช่น ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นชุมทางรถไฟฟ้าในทิศทางจากสถานีห้วยขวางขึ้นบนระดับพื้นดิน เข้าสู่ศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าห้วยขวาง
ที่ตั้ง

พื้นที่สายสีน้ำเงินตั้งอยู่ใต้ถนนรัชดาภิเษก บริเวณด้านหน้าศูนย์การค้าเอสพลานาด รัชดาภิเษก ไปจนถึงอาคารอาร์เอส ทาวเวอร์ ในพื้นที่แขวงดินแดง เขตดินแดง และแขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง ส่วนพื้นที่สายสีส้มตั้งอยู่ใต้ถนนรัชดาภิเษกในแนวตั้งฉากกับสายสีน้ำเงิน ในพื้นที่แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
ก่อนหน้าที่จะมีการก่อสร้างโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สถานีแห่งนี้ได้ใช้ชื่อว่า "สถานีเทียมร่วมมิตร" ตามชื่อทางแยกและถนนที่ตัดถนนรัชดาภิเษกบริเวณที่ตั้งสถานี แต่ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ "สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย" ในภายหลัง เพราะที่ตั้งสถานีห่างจากศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยเพียง 200 เมตรเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่มีถนนเข้าสู่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยโดยตรง ผู้โดยสารเมื่อขึ้นจากสถานีจะต้องเดินอ้อมไปยังแยกเทียมร่วมมิตรและเดินมาตามถนนวัฒนธรรม รวมระยะทางกว่า 600 เมตรจากทางเข้า-ออกสถานีหมายเลข 1 จึงไม่สะดวกเท่าที่ควร และผู้โดยสารส่วนมากจำเป็นต้องใช้บริการรถรับจ้างเข้าสู่อาคารศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ทำให้ต่อมา ในการก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีส้ม มีการกำหนดทางขึ้นลงเพิ่มเติมอีก 2 จุด รวมเป็น 6 ทางออก เพื่อเปิดทางให้สามารถเข้าถึงศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยได้ง่ายขึ้น
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย อาคารจอดแล้วจร, เอสพลานาด รัชดาภิเษก, |
| B1 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร |
B2 ชั้น Interchange Hall สายสีส้ม (ยังไม่เปิดใช้งาน): 
B2 ชั้น Interchange Hall สายสีส้ม (ยังไม่เปิดใช้งาน): ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| B2 ชั้น Interchange Hall สายสีส้ม (ยังไม่เปิดใช้งาน) | ชานชาลา 1 | สายสีส้ม มุ่งหน้า สถานีแยกร่มเกล้า |
| B2 ชั้น Interchange Hall สายสีส้ม (ยังไม่เปิดใช้งาน) | ชานชาลา 2 | สายสีส้ม มุ่งหน้า สถานีบางขุนนนท์ |
B2 ชั้น Interchange Hall สายสีส้ม (ยังไม่เปิดใช้งาน): ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| B3 ชานชาลารถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน | ชานชาลา 2 | สายสีน้ำเงิน มุ่งหน้า ท่าพระ (ผ่าน บางซื่อ) |
B3 ชานชาลารถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน: ชานชาลาเกาะกลาง, ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา
| B3 ชานชาลารถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน | ชานชาลา 1 | สายสีน้ำเงิน มุ่งหน้า หลักสอง |
รายละเอียดของสถานี > สีสัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีน้ำเงินตกแต่งกระเบื้องที่เสา ผนังและขอบด้านบนของแนวประตูกั้นชานชาลา หมายถึงเป็นสถานีเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีส้ม
รายละเอียดของสถานี > รูปแบบของสถานี

เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 27 เมตร ยาว 358 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 20 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาเกาะกลาง (Station with Central Platform)
รายละเอียดของสถานี > ความโดดเด่นของโครงสร้างสถานี

เป็นสถานีที่ยาวที่สุดถึง 358 เมตร เพราะเป็นสถานีชุมทางไปสู่ศูนย์ซ่อมบำรุง จึงได้เพิ่มความยาวรางรถไฟฟ้าเพื่อเพิ่มรัศมีวงเลี้ยวไปยังศูนย์ซ่อมบำรุง
รายละเอียดของสถานี > ทางเข้า-ออก

1 ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย, แยกเทียมร่วมมิตร
2 ซอยรัชดาภิเษก 8, อาคารจอดแล้วจร, อาคารทรูทาวเวอร์
3 เอสพลานาด รัชดาภิเษก, สำนักงานใหญ่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย, อาคารเอไอเอ แคปิตอล เซ็นเตอร์, สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำประเทศไทย, ซอยรัชดาภิเษก 5
4 อาคารอาร์เอสทาวเวอร์, อาคารไทยประกันชีวิต, จ็อดด์แฟร์ รัชดาภิเษก, สำนักงานใหญ่พร็อพเพอร์ตี้ เพอร์เฟค, บิ๊กซี เพลส รัชดาภิเษก, เดอะสตรีท รัชดา
5 ถนนรัชดาภิเษก ฝั่งตรงข้ามเอสพลานาด รัชดาภิเษก (ยังไม่เปิดใช้งาน)
6 บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน), กระทรวงวัฒนธรรม, ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย (ยังไม่เปิดใช้งาน)
รายละเอียดของสถานี > การจัดพื้นที่ในตัวสถานี

แบ่งเป็น 4 ชั้น ประกอบด้วย
1 ชั้นออกบัตรโดยสาร
2 ชั้นชานชาลา สำหรับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม
3 ชั้นชานชาลา สำหรับรถไฟฟ้ามหานครสายสีน้ำเงิน
สิ่งอำนวยความสะดวก

พื้นที่จอดรถ 2 จุด ได้แก่อาคารจอดแล้วจร ความจุ 200 คัน และลานจอดรถ 30 คัน
ลิฟท์สำหรับผู้พิการ ทางเข้า-ออกหมายเลข 1 (ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย)
ศูนย์การค้าภายในสถานี

ภายในสถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ได้จัดให้มีส่วนร้านค้าหรือ เมโทรมอลล์ ที่ชั้นบนสุดของสถานี เปิดให้บริการ 19 เมษายน 2560
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | วัน> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายเฉลิมรัชมงคล.ชานชาลาที่ 1 | สายเฉลิมรัชมงคล> ชานชาลาที่ 1 | สายเฉลิมรัชมงคล> ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| BL38 | หลักสอง | จันทร์ – ศุกร์ | 05:54 | 23:50 |  |  |
| BL38 | หลักสอง |  |  |  |  |  |
| BL38 | หลักสอง | เสาร์ – อาทิตย์ นักขัตฤกษ์ | 06:03 | 23:50 |  |  |

ชานชาลาที่ 2
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) | จันทร์ – ศุกร์ | 05:53 | 23:48 |  |  |
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) |  |  |  |  |  |
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) | เสาร์ – อาทิตย์ นักขัตฤกษ์ | 05:57 | 23:48 |  |  |
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) |  |  |  |  |  |
| BL01 | ท่าพระ   (ผ่านบางซื่อ) |  |  |  |  |  |
| ขบวนสุดท้ายเชื่อมต่อสายสีม่วง | – | 23:01 |  |  |  |  |
รถโดยสารประจำทาง > ถนนรัชดาภิเษก

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > ถนนรัชดาภิเษก > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 517 (1-56) | สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) | มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเจ้าคุณทหารลาดกระบัง | 1.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
รถโดยสารประจำทาง > MRT ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > MRT ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | เส้นทาง | เวลาเดินรถเที่ยวแรก (วนซ้าย) | เวลาเดินรถเที่ยวแรก (วนขวา) | เวลาเดินรถเที่ยวสุดท้าย (วนซ้าย) | เวลาเดินรถเที่ยวสุดท้าย (วนขวา) | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 137 (3-48) (2) | วงกลม : รามคำแหง | อู่พระราม 9 |  137  (วงกลม)  อู่พระราม 9  เดอะมอลล์บางกะปิ  ม.รามคำแหง  พระราม 9  รัชดาฯ  ลาดพร้าว 71  | 05:00 น. | 05:00 น. | 22:00 น. | 22:00 น. | 1.รถโดยสารประจำทางสีครีม-แดง  2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู)  | ขสมก. |  |

| ถนนรัชดาภิเษก> สายที่.องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) | ถนนรัชดาภิเษก> ต้นทาง.องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) | ถนนรัชดาภิเษก> ปลายทาง.องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) | ถนนรัชดาภิเษก> หมายเหตุ.องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 73 | สวนสยาม | สะพานพุทธ |  |  |
| 73 | ห้วยขวาง | สะพานพุทธ | หมดระยะห้วยขวาง |  |
| 136 | คลองเตย | หมอชิต 2 |  |  |
| 137 | วงกลม รัชดาภิเษก | รามคำแหง |  |  |
| 179 | อู่พระราม 9 | สะพานพระราม 7 |  |  |
| 185 | รังสิต | คลองเตย |  |  |
| 206 | เมกาบางนา | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ | มีรถบริการตลอดคืน |  |
| 206 ปอ. | เมกาบางนา | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |  |  |
| 514 | มีนบุรี | สีลม |  |  |
| 517 (1-56) | หมอชิต 2 | มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าลาดกระบัง |  |  |
ถนนรัชดาภิเษก สาย 73 136 137 179 185 206 514 517 (1-56) (รถไปหมอชิต2)
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

โรงละครเมืองไทย รัชดาลัยเธียเตอร์ (ภายในศูนย์การค้า ดิ เอสพละนาด)
กระทรวงวัฒนธรรม
สำนักงานปลัดกระทรวงวัฒนธรรม
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม
กรมการศาสนา
สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย
ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
หอศิลป์แห่งชาติ รัชดาภิเษก
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐเกาหลีประจำประเทศไทย (สถานทูตเกาหลีใต้)
สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำประเทศไทย
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน

บิ๊กซี เพลส สาขารัชดาภิเษก
เอสพลานาด รัชดาภิเษก
บริษัท ไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่
อาคารอาร์เอสทาวเวอร์
อาคารทรู ทาวเวอร์
ตลาดนัด THE ONE RATCHADA
อาคารเอไอเอ แคปิตอล เซ็นเตอร์ (สำนักงานใหญ่ เอไอเอ ประเทศไทย)
อาคารที่ทำการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
เดอะ สตรีท รัชดา
อาคารซีดับเบิ้ลยูทาวเวอร์ (อาคารไซเบอร์เวิลด์ ทาวเวอร์ในอดีต)
เหตุการณ์สำคัญในอดีต

เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2548 เวลา 09.30 น. ได้เกิดอุบัติเหตุรถไฟฟ้าเปล่าจากศูนย์ซ่อมบำรุงถอยมาชนขบวนรถไฟฟ้าอีกขบวนซึ่งมีผู้โดยสารกว่า 700 คนและกำลังจอดรับส่งผู้โดยสารภายในสถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ปลายทางสถานีหัวลำโพง ทำให้มีผู้บาดเจ็บกว่า 100 คน แต่ไม่มีผู้เสียชีวิต
สาเหตุเกิดจากรถไฟฟ้าขบวนหนึ่งเสียบริเวณทางโค้ง (เป็นบริเวณที่สับราง) ก่อนถึงทางลาดขึ้นสู่ระดับพื้นดินเข้าสู่ศูนย์ซ่อมบำรุง ทางศูนย์ซ่อมบำรุงได้ส่งรถไฟฟ้าอีกขบวนหนึ่งมาช่วยลากรถขึ้นจากอุโมงค์ แต่เนื่องจากรถเสียอยู่บริเวณที่สับรางจึงไม่สามารถลากรถได้ ทางศูนย์ฯ จึงสั่งให้พนักงานขับรถไฟฟ้าปล่อยเบรกลมออกเพื่อให้รถเคลื่อนที่พ้นออกไปจากบริเวณที่สับราง แต่ปรากฏว่าตัวรถได้ไหลกลับลงไปในอุโมงค์มุ่งหน้าสู่สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ในขณะเดียวกันกับที่มีรถไฟฟ้าอีกขบวนหนึ่งมุ่งหน้าสถานีพระราม 9 ได้จอดรับผู้โดยสารอยู่ในสถานี ทำให้รถไฟฟ้าที่มีผู้โดยสารถูกรถไฟฟ้าที่เสียดังกล่าวไหลมาชนและมีผู้บาดเจ็บหลายราย หลังจากเหตุการณ์นั้นทางบริษัท รถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (BMCL) ได้ออกคำสั่งให้หยุดบริการเดินรถไฟฟ้าเป็นเวลา 2 สัปดาห์ เพื่อซ่อมแซมขบวนรถไฟฟ้าและชานชาลาที่เกิดเหตุ
การเชื่อมต่อระบบรถไฟฟ้าในอนาคต

ในอนาคตสถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทยจะเป็นสถานีที่เชื่อมต่อโดยตรงกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ซึ่งขณะนี้ได้สร้างชั้นชานชาลารองรับไว้แล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม เก็บถาวร 2022-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก สถานีของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล |
| --- | --- |
ท่าพระ–บางซื่อ:  ท่าพระ   จรัญฯ 13  ไฟฉาย  บางขุนนนท์   บางยี่ขัน  สิรินธร  บางพลัด  บางอ้อ  บางโพ  เตาปูน  
บางซื่อ–หัวลำโพง:  บางซื่อ   กำแพงเพชร  สวนจตุจักร   พหลโยธิน   ลาดพร้าว   รัชดาภิเษก  สุทธิสาร  ห้วยขวาง  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย   พระราม 9  เพชรบุรี   สุขุมวิท   ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  คลองเตย  ลุมพินี  สีลม   สามย่าน  หัวลำโพง 
หัวลำโพง–หลักสอง:  วัดมังกร  สามยอด   สนามไชย  อิสรภาพ  ท่าพระ   บางไผ่  บางหว้า   เพชรเกษม 48  ภาษีเจริญ  บางแค  หลักสอง 
หลักสอง–พุทธมณฑล สาย 4 (โครงการ):  พุทธมณฑล สาย 2  ทวีวัฒนา  หนองแขม  พุทธมณฑล สาย 4 
| ด ค ก สถานีของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม |
| --- | --- |
ศูนย์วัฒนธรรมฯ–มีนบุรี (ติดตั้งระบบ):  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย   รฟม.  วัดพระราม 9  รามคำแหง 12  มหาวิทยาลัยรามคำแหง  กกท.  รามคำแหง 40  แยกลำสาลี   ศรีบูรพา  คลองบ้านม้า  สัมมากร  น้อมเกล้า  ราษฎร์พัฒนา  มีนพัฒนา  เคหะรามคำแหง  มีนบุรี   แยกร่มเกล้า 
บางขุนนนท์–ศูนย์วัฒนธรรมฯ (กำลังก่อสร้าง):  บางขุนนนท์   ศิริราช   สนามหลวง  อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย   หลานหลวง  ยมราช   ราชเทวี   ประตูน้ำ    ราชปรารภ   ดินแดง  ประชาสงเคราะห์ 
ชั้นขายบัตรโดยสาร เสาบางต้นมีตำแหน่งเยื้องกัน เพื่อเว้นช่องว่างให้รางรถไฟฟ้าสายสีส้มในอนาคต
ทางเข้า-ออกที่ 3
พื้นที่ชั้นชานชาลาของสายสีส้ม ถูกปิดเพื่อการก่อสร้างรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม
แผนผังบริเวณสถานี
สถาปัตยกรรมกรีกโบราณ

Stoa of Attalus ที่ได้รับการบูรณะที่เอเธนส์
สถาปัตยกรรมกรีกโบราณ (อังกฤษ: Architecture of ancient Greece) เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่สูญหายไปจากกรีซมาตั้งแต่ปลายสมัยเฮลลาดิค (Helladic period) หรือสมัยไมซีเนียน (ราว 1200 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มาจนกระทั่งราว 700 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่อชาวโรมันมีความมั่งคั่งและฟื้นตัวขึ้นจนถึงจุดที่เริ่มมีการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างสำหรับสาธารณชนขึ้นได้อีก แต่ในเมื่อสิ่งก่อสร้างของกรีกหลายแห่งในสมัยอาณานิคม (800-600 ก่อนคริสต์ศักราช) สร้างด้วยไม้หรือ อิฐดินเหนียว หรือ ดินเหนียว จึงทำให้ไม่มีที่ใดที่ยังเหลือหรอให้ได้เห็น นอกจากแผนผังบนพื้นอยู่สองสามแห่ง และไม่มีหลักฐานทางลายลักษณ์อักษรที่เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมสมัยแรกหรือคำบรรยายเกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ที่ยังคงอยู่
วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างโดยทั่วไปจะเป็นไม้ ที่ใช้ในการรองรับคานที่รับหลังคา พลาสเตอร์สำหรับอ่างและอ่างอาบน้ำ อิฐดิบสำหรับก่อผนังโดยเฉพาะสำหรับบ้านเรือนที่อยู่อาศัยส่วนบุคคล หินปูน และ หินอ่อน ในการก่อสร้างเสา กำแพง หรือตอนบนของเทวสถาน หรือ ตึกที่ทำการสาธารณะ “เครื่องดินเผาสีหม้อใหม่”ที่ใช้เป็นกระเบื้องปูหลังคาและเครื่องตกแต่ง และโลหะโดยเฉพาะสำริดที่ใช้ในการตกแต่งรายละเอียด สถาปนิกใช้วัสดุดังกล่าวในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างอย่างง่าย ๆ ห้าประเภท: ศาสนสถาน ที่ทำการราชการ ที่อยู่อาศัย ที่เก็บศพ และ สถานที่เพื่อการบันเทิง
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมคลาสสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Fletcher, Banister; Cruickshank, Dan, Sir Banister Fletcher's a History of Architecture, Architectural Press, 20th edition, 1996 (first published 1896). ISBN 0750622679. Cf. Part One, Chapters 6 and 7.
| ด ค กประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม |
| --- | --- |
 สถาปัตยกรรมตะวันตก/ศิลปะตะวันตก  สถาปัตยกรรมตะวันออก/ศิลปะตะวันออก 
 ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ลำดับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม  ประวัติศาสตร์การก่อสร้าง 
 ยุคหินใหม่  อียิปต์โบราณ  อาร์มีเนีย  คอปติก  จีน  ญี่ปุ่น  ทราวิฑ  มายา  ซูเมอร์  คลาสสิก  เมโสอเมริกา  กรีกโบราณ  โรมัน  อินคา  ซาสซานิยะห์  ไบแซนไทน์  อิสลาม  เนวารี  พุทธศาสนา  โซมาลี  ก่อนโรมาเนสก์  เปอร์เซีย  โรมาเนสก์ นอร์มัน  โรมัน-กอทิก  กอทิก  โหยสละ  วิชัยนคร  จาลุกยะตะวันตก  เรอแนซ็องส์ ปัลลาดีโอ  ออตโตมัน  บารอก  ฟื้นฟูคลาสสิก  ฟื้นฟูเรอแนซ็องส์  ฟื้นฟูกอทิก  เหตุผลนิยม  สมัยใหม่  เบาเฮาส์  บรูทัลลิสต์  หลังสมัยใหม่ 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง สถาปัตยกรรมแบบอิตาลี ศาสนสถาน ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง สิ่งตกแต่ง
สถานีอโศก

สถานีอโศก (อังกฤษ: Asok station; รหัส: E4) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณทางแยกอโศกมนตรี ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร เป็นจุดเชื่อมต่อรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลที่สถานีสุขุมวิท
ที่ตั้ง

สถานีตั้งอยู่เหนือถนนสุขุมวิท บริเวณปากซอยสุขุมวิท 14 (แพรกสามัคคี) และซอยสุขุมวิท 19 (วัฒนา) ด้านทิศตะวันตกของทางแยกอโศกมนตรี (จุดตัดระหว่างถนนสุขุมวิท ถนนรัชดาภิเษก และถนนอโศกมนตรี) ในพื้นที่แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า เคหะฯ (พร้อมพงษ์) |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า คูคต (นานา) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า ทางเชื่อมไปยัง  สุขุมวิท, ทางเชื่อมกับศูนย์การค้าเทอร์มินัล 21 อโศก |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย, โรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท  |
รูปแบบของสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง
สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก