stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุชา แวนซ์
การเมือง

ตามข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณะ ในปี 2014 ชิลูกุริลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งขั้นต้นของพรรคเดโมแครต และลงทะเบียนเพื่อลงคะแนนอย่างอิสระในปี 2017 แต่ในปี 2022 เธอลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งขั้นต้นของพรรครีพับลิกัน ซึ่งสามีของเธอเป็นผู้สมัคร แม้เธอจะเป็นเสมียนให้กับผู้พิพากษาฝ่ายอนุรักษ์นิยม เช่น รอเบิตส์ และคาวานอห์ แต่เธอก็ยังฝึกงานที่บริษัทกฎหมายแห่งหนึ่งในแคลิฟอร์เนียซึ่งมีวัฒนธรรมการทำงานแบบก้าวหน้าด้วย ตามรายงานของเดอะนิวยอร์กไทมส์ ดูเหมือนว่าทัศนคติทางการเมืองของเธอจะเปลี่ยนไปในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โดยในปี 2021 เธอได้มีส่วนสนับสนุนทางการเมืองในการรณรงค์หาเสียงของวุฒิสภาสหรัฐฯ ให้กับเบลก มาสเตอส์ นักอนุรักษ์นิยมระดับชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Usha Vance
| ก่อนหน้า |  | อุชา แวนซ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ดั๊ก เอ็มฮัฟฟ์ |  | สุภาพสตรีหมายเลขสองแห่งสหรัฐอเมริกา  (20 มกราคม ค.ศ. 2025 – ปัจจุบัน) |  | อยู่ในตำแหน่ง |
อุชา  แวนซ์ (กลาง) ระหว่างการสาบานตนเข้ารับตำแหน่งของสามี
อุชา แวนซ์ เดินทางเข้าร่วมพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีสหรัฐในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025
โกวิท วัฒนกุล

บทความนี้เกี่ยวกับนักแสดง สำหรับอดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ดูที่ โกวิท วัฒนะ
| โกวิทย์ วัฒนกุล |
| --- | --- |
เกิด: 29 มกราคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) จังหวัดชัยภูมิ ประเทศไทย
คู่สมรส: วาสนา วัฒนกุล  (2527–ปัจจุบัน)
บุตร: 3 คน
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2522–ปัจจุบัน
พระสุรัสวดี: พ.ศ. 2531 ดาวร้ายฝ่ายชายยอดเยี่ยม จาก ตลาดพรหมจารี
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: พ.ศ. 2544 นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จาก เกมล้มโต๊ะ
โทรทัศน์ทองคำ: พ.ศ. 2534 นักแสดงนำชายดีเด่น จาก  ไผ่แดง
เมขลา: พ.ศ. 2529 นักแสดงนำชายดีเด่น จาก แม่เอิบ พ.ศ. 2534 นักแสดงนำชายดีเด่น จาก ไผ่แดง
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
โกวิทย์ วัฒนกุล (เกิด 29 มกราคม พ.ศ. 2497) ชื่อเล่น เมา เป็นนักแสดงและนักการเมืองชาวไทย ที่มีผลงานการแสดงตั้งแต่ พ.ศ. 2522
ประวัติ

โกวิทย์ วัฒนกุล เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2497 ที่จังหวัดชัยภูมิ โดยก่อนเข้าสู่วงการบันเทิง โกวิทย์เคยทำงานเป็นเจ้าหน้าที่การรถไฟแห่งประเทศไทย ตำแหน่งพนักงานขบวนรถ(พนักงานห้ามล้อ) และเคยเป็นนักมวยในค่าย แต่ด้วยรูปร่างที่กำยำเพราะต่อยมวยจึงลาออกและเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการชักชวนของเกชา เปลี่ยนวิถี เริ่มแจ้งเกิดจากการเป็นพระเอกภาพยนตร์โทรทัศน์ทางช่อง 3 เรื่อง ขุนศึก ในปี พ.ศ. 2522 ในบท "เสมา" ต่อมาได้แสดงภาพยนตร์ไทยเรื่องชายสามโบสถ์ในบทพระเอก คู่กับ สุพรรษา เนื่องภิรมย์ ในปี พ.ศ. 2524 จนเริ่มมีชื่อเสียงในจอเงิน โดยผ่านการแสดงภาพยนตร์กว่า 200 เรื่อง เช่น สิงโตคำราม, ไอ้ผาง รฟท., นางแมวป่า, กตัญญูประกาศิต, 7 พระกาฬ, เกียรติศักดิ์ทหารเสือ, เพชรตัดเพชร, เรือนแพ  รวมทั้งละครโทรทัศน์ เช่น แม่เอิบ, โผน กิ่งเพชร, ทองเนื้อเก้า, หนุ่มทิพย์, ไผ่แดง เป็นต้น ต่อมาได้ผันตัวไปเป็นพ่อค้าน้ำอ้อยเนื่องจากงานแสดงน้อยลง และแสดงในหนังผีอย่างเช่นพรายตะเคียน (2530), ตะเคียนคู่ (2533) และหนังเฉพาะทางของญี่ปุ่นที่มีโอกาสมาถ่ายทำในเมืองไทยหลายเรื่อง โกวิทย์ได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ตุ๊กตาทองประจำปี พ.ศ. 2531 ในฐานะดาวร้ายชายยอดเยี่ยมจากเรื่อง ตลาดพรหมจารี, รางวัลเมขลา และรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2534 ในฐานะดารานำชายดีเด่นจากเรื่อง ไผ่แดง
อนึ่ง ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยชื่นชมบทบาทการแสดงของโกวิทย์มาตั้งแต่เรื่องขุนศึก และเขียนชื่นชมการแสดงในละครเรื่อง แม่เอิบ ลงหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ทั้งสองจึงได้พบและรู้จักกันเสมือนครูกับศิษย์ ทำให้โกวิทย์ได้รับเล่นละครเรื่อง ไผ่แดง และเข้าสู่ถนนสายการเมืองแต่ไม่สำเร็จ
ปัจจุบัน โกวิทย์ยังคงมีผลงานการแสดงอยู่ โดยไม่จำกัดสังกัด ด้านครอบครัว โกวิทย์สมรสกับ วาสนา วัฒนกุล มีบุตรสาว 3 คน คนแรกชื่อ เมธ์วดี วัฒนกุล (เม) คนที่สอง คือ มิณฑิตา วัฒนกุล (มิ้น AF3) และคนเล็กชื่อ มาธวี วัฒนกุล (มาย) เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ในปี พ.ศ. 2555
มิวสิควีดีโอ

ท่าฉลอม ศิลปิน ชรินทร์ นันทนาคร (2532)
ลืมเสียเถิด ศิลปิน พัชรา แวงวรรณ (2535)
การเมือง

โกวิทย์ วัฒนกุล เข้ามาทำงานการเมืองครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 โดยลงสมัคร ส.ส.เขต 2 จังหวัดชัยภูมิ สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ย้ายมาลงสมัครในสังกัดพรรครักษ์สันติ ในระบบบัญชีรายชื่อ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ในพ.ศ. 2562 โกวิทย์ วัฒนกุลได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อชาติ
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขารางวัล | จากผลงาน | ผลการตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2529 | รางวัลเมขลา | ดารานำชายดีเด่น | แม่เอิบ | ชนะ |
| 2531 | รางวัลตุ๊กตาทอง | ดาวร้ายฝ่ายชายยอดเยี่ยม | ตลาดพรหมจารี | ชนะ  |
| 2534 | รางวัลเมขลา | ดารานำชายดีเด่น | ไผ่แดง | ชนะ |
| 2534 | รางวัลโทรทัศน์ทองคำ | ดารานำชายดีเด่น | ไผ่แดง | ชนะ |
| 2544 | รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | นักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม | Goal Club เกมล้มโต๊ะ | ชนะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Kowit  Wattanakul at Rotten Tomatoes เก็บถาวร 2017-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kowit Wattanakul at TMDb เก็บถาวร 2020-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2533–2540:  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2533)  คมสัน พงษ์สุธรรม (2534)  วัชระ ปานเอี่ยม (2535)  ฉัตรชัย เปล่งพานิช (2536)  อรุณ ภาวิไล (2537)  อภิชาติ ชูสกุล (2540) 
2541–2551:  ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ (2541)  แบล็ค ผมทอง (2542)  สมบัติ เมทะนี (2543)  โกวิท วัฒนกุล (2544)  ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว (2545)  เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ (2546)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2547)  จรัล เพ็ชรเจริญ (2548)  เจริญพร อ่อนละม้าย (2549)  สนธยา ชิตมณี (2550)  สรพงศ์ ชาตรี (2551) 
2551–2562:  พิษณุ นิ่มสกุล (2552)  สอาด เปี่ยมพงษ์สานต์ (2553)  สมบูรณ์สุข นิยมศิริ (2554)  ปรมะ อิ่มอโนทัย (2555)  ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์ (2556)  ก้องเกียรติ โขมศิริ (2557)  ถิร ชุติกุล (2558)  ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์ (2559)  ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ (2560)  อนุชิต สพันธุ์พงษ์ (2561)  ภวัต จิตต์สว่างดี (2562) 
2563–2573:  ภีมพล พาณิชย์ธำรง (2563)  ณัฏฐ์ กิจจริต (2564) 
| ด ค กรางวัลเมขลา สาขานักแสดงนำชายดีเด่น |
| --- | --- |
พ.ศ. 2523 – 2550:  นพพล โกมารชุน (2523)  ชลิต เฟื่องอารมย์ (2524)  นิรุตติ์ ศิริจรรยา (2525)  นพพล โกมารชุน (2526)  ฉัตรชัย เปล่งพานิช (2528)  โกวิท วัฒนกุล (2529)  ฉัตรชัย เปล่งพานิช (2530)  ยุรนันท์ ภมรมนตรี (2531)  บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ (2532)  ธงไชย แมคอินไตย์ (2533)  โกวิท วัฒนกุล (2534)  ยุรนันท์ ภมรมนตรี (2535)  ยุรนันท์ ภมรมนตรี (2536)  ศรัณยู วงษ์กระจ่าง (2537)  ยุรนันท์ ภมรมนตรี (2538)  ยุรนันท์ ภมรมนตรี (2539)  พีท ทองเจือ (2540)  ยุรนันท์ ภมรมนตรี (2541)  ธีรภัทร์ สัจจกุล (2542)  พีท ทองเจือ (2543)  อำพล ลำพูน (2544)  จุลจักร จักรพงษ์ (2545)  แอนดริว เกร็กสัน (2547 ละครชีวิต)  เจษฎาภรณ์ ผลดี (2547 ละครหรรษา) 
พ.ศ. 2551 – 2575:  ณเดชน์ คูกิมิยะ (2554)  ณเดชน์ คูกิมิยะ (2555) 
| ด ค กรางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขานักแสดงนำชายดีเด่น |
| --- | --- |
2529 – 2540:  ฉัตรชัย เปล่งพานิช (2529)  พิศาล อัครเศรณี (2530)  บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ (2531)  เสกสรร ชัยเจริญ (2532)  ธงไชย แมคอินไตย์ (2533)  โกวิท วัฒนกุล (2534)  วรุฒ วรธรรม (2535)  ธงไชย แมคอินไตย์ (2536)  ไพโรจน์ สังวริบุตร (2537)  พีท ทองเจือ (2538)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2539)  เกริกพล มัสยวาณิช (2540) 
2541 – 2551:  จักรกฤษณ์ อำมรัตน์ (2541)  อำพล ลำพูน (2542)  นพพล โกมารชุน (2543)  แอนดริว เกรกสัน (2544)  ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (2545)  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (2546)  รวิชญ์ เทิดวงส์ (2547)  ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (2548)  อธิชาติ ชุมนานนท์ (2549)  รางวัลพิเศษ : ผู้แสดงบทนำโดดเด่น นิรุตติ์ ศิริจรรยา (2549)  ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ (2550)  ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (2551) 
2552 – 2562:  ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ (2552)  เจษฎาภรณ์ ผลดี (2553)  ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ (2554)  อธิชาติ ชุมนานนท์ (2555)  ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ (2556)  ณเดชน์ คูกิมิยะ (2557)  ณัฐวุฒิ สกิดใจ (2558)  ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ (2559)  ณเดชน์ คูกิมิยะ (2560)  ณเดชน์ คูกิมิยะ (2561)  มาริโอ้ เมาเร่อ (2562) 
2563 – 2573:  ศรราม เทพพิทักษ์ (2563)  ปริญ สุภารัตน์ (2564)  มาริโอ้ เมาเร่อ (2565)  จิรายุ ตั้งศรีสุข (2566)
พระเจ้าอาร์เทอร์

รูปปั้นพระเจ้าอาร์เทอร์ ที่โบสถ์ Hofkirche, Innsbruck, ออสเตรีย Albrecht Dürer ออกแบบ และ Peter Vischer ผู้พ่อ สร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1520
พระเจ้าอาร์เทอร์ (อังกฤษ: King Arthur) เป็นกษัตริย์อังกฤษผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในตำนานเล่าขานในฐานะวีรบุรุษในยุคกลาง ซึ่งได้ปกป้องเกาะบริเตนจากการรุกรานของชาวแซกซันในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 รายละเอียดส่วนใหญ่เกี่ยวกับพระเจ้าอาร์เทอร์ปรากฏอยู่ในเรื่องเล่าขาน ตำนานพื้นบ้าน และวรรณกรรมที่แต่งขึ้น นักประวัติศาสตร์ยังคงถกเถียงกันอยู่ว่าพระเจ้าอาร์เทอร์มีตัวตนอยู่ในประวัติศาสตร์จริงหรือไม่ เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับอาร์เทอร์ค่อนข้างกระจัดกระจายอยู่ตามแหล่งข้อมูลต่าง ๆ เช่น Annales Cambriae, Historia Brittonum และในบันทึกของนักบุญกิลแดส นอกจากนี้ชื่อของ อาร์เทอร์ ยังปรากฏอยู่ในบทกวีเก่าแก่หลายแห่ง เช่นในกวีนิพนธ์ Y Gododdin เป็นต้น
พระเจ้าอาร์เทอร์ในตำนานได้พัฒนาขึ้นจนกลายเป็นบุคคลที่น่าสนใจในระดับนานาชาติก็ด้วยผลงานเขียนอันเปี่ยมด้วยจินตนาการและความเหนือจริงของเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เรื่อง Historia Regum Britanniae (ประวัติกษัตริย์แห่งบริเตน) แต่ก็มีนิทานและกวีนิพนธ์ของเวลส์และไบรตันหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพระเจ้าอาร์เทอร์ และมีอายุเก่าแก่กว่างานชิ้นดังกล่าว ในงานเหล่านั้น อาร์เทอร์เป็นทั้งนักรบผู้ยิ่งใหญ่ผู้ปกป้องบริเตนไว้จากศัตรูทั้งที่เป็นมนุษย์และสิ่งเหนือมนุษย์ บางครั้งก็เป็นผู้วิเศษในตำนานพื้นบ้าน ทั้งมีเรื่องเล่าถึงโลกหลังความตายในตำนานเวลส์ (คือ Annwn) ด้วย แต่ไม่อาจสรุปได้ว่าผลงานของเจฟฟรีย์ (ซึ่งเขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1138) ได้ดัดแปลงมาจากตำนานเก่าแก่ดั้งเดิมเหล่านั้นมากน้อยเพียงใด
ทั้งโครงเรื่อง เหตุการณ์ และบุคลิกของพระเจ้าอาร์เทอร์ รวมถึงบุคคลต่าง ๆ ในตำนานอาร์เทอร์ ได้เปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ในวรรณกรรมของแต่ละยุคโดยที่ไม่มีเรื่องใดสอดคล้องต้องกันอย่างสมบูรณ์ แต่งานเขียนฉบับของเจฟฟรีย์ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของวิวัฒนาการของตำนานในยุคต่อ ๆ มา เจฟฟรีย์พรรณนาภาพของอาร์เทอร์เป็นกษัตริย์แห่งบริเตนผู้ต่อสู้ต้านทานการรุกรานของพวกแซกซัน และก่อร่างสร้างอาณาจักรแห่งบริเตน ไอร์แลนด์ ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ และกอล องค์ประกอบต่าง ๆ จนแม้เหตุการณ์ที่ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเกี่ยวกับอาร์เทอร์ในชั้นหลังล้วนเคยปรากฏอยู่ใน Historia ของเจฟฟรีย์มาก่อนทั้งนั้น เช่น ยูเทอร์ เพนแดรกอน ผู้เป็นบิดาของอาร์เทอร์ พ่อมดเมอร์ลิน ดาบเอกซ์แคลิเบอร์ กำเนิดของอาร์เทอร์ที่ทินแทเจล การรบครั้งสุดท้ายกับมอร์เดร็ดที่คัมลานน์ รวมถึงการผ่อนพักในบั้นปลายที่แอวาลอน นักเขียนชาวฝรั่งเศสในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 12 ชื่อ เครเตียง เดอ ทรัว เป็นผู้เพิ่มบทบาทของแลนเซอล็อตและจอกศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในตำนาน และริเริ่มเรื่องราวเชิงโรแมนซ์ของอาร์เทอร์ซึ่งต่อมากลายเป็นแก่นของวรรณกรรมในยุคกลาง ในงานเขียนภาษาฝรั่งเศสชุดนี้ จุดหลักของเรื่องมักจะเคลื่อนไปจากตัวอาร์เทอร์ ไปยังตัวละครอื่น ๆ ในเรื่อง เช่นบรรดาอัศวินโต๊ะกลมทั้งหลาย เป็นต้น วรรณกรรมเกี่ยวกับอาร์เทอร์เป็นที่นิยมมาตลอดยุคกลาง และค่อย ๆ เสื่อมความนิยมลงไปเมื่อผ่านไปหลายศตวรรษ วรรณกรรมอาร์เทอร์ได้รับความนิยมกลับคืนมาอีกครั้งเมื่อเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และยืนยงอยู่มาตลอดจนถึงศตวรรษที่ 21 ได้รับการดัดแปลงไปยังสื่อต่าง ๆ ทั้งในส่วนของงานวรรณกรรมเอง หรือดัดแปลงไปเป็นภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครวิทยุ การ์ตูน และสื่ออื่น ๆ อีกมากมาย
เกี่ยวกับชื่อ

ต้นกำเนิดของชื่อ อาร์เทอร์ ในภาษาเวลส์ ยังคงเป็นประเด็นถกเถียงกันอยู่ บ้างเชื่อว่ามาจากชื่อตระกูลในภาษาละตินว่า Artorius ซึ่งรากศัพท์ยังคลุมเครือไม่ชัดเจน บ้างก็เสนอว่าน่าจะมาจากคำว่า arth ในภาษาเวลส์ แปลว่า "หมี" โดยมาจากคำว่า art-ur (หรือ *Arto-uiros) หมายถึง "มนุษย์หมี" ทฤษฎีนี้ยังดูยากจะเชื่อได้ การถกเถียงยังครอบคลุมไปถึงชื่ออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ อาร์เทอร์ (Arthur หรือ Arturus) ในเอกสารเกี่ยวกับอาร์เทอร์ที่เป็นภาษาละตินดั้งเดิม ไม่เคยปรากฏคำว่า Artorius อยู่เลย ทว่านี่ยังมิใช่เหตุผลที่จะตัดคำว่า Artorius ออกไป เพราะคำนี้เมื่อแปลงไปเป็นภาษาเวลส์ก็จะสะกดว่า Art (h) ur แนวคิดที่เป็นไปได้เสนอโดย จอห์น ค็อก กล่าวว่า แหล่งอ้างอิงภาษาละตินที่หลงเหลืออยู่เกี่ยวกับ อาร์เทอร์ ในประวัติศาสตร์ (สมมุติว่าเขามีชื่อว่า Artorius และมีตัวตนอยู่จริง ๆ) จะต้องมีอายุหลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา ยังมีอีกทฤษฎีหนึ่งที่ต่างออกไป เสนอว่า ชื่อ อาร์เทอร์ น่าจะมาจากคำว่า อาร์คตุรุส (Arcturus) ซึ่งเป็นชื่อดาวฤกษ์สว่างในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ อยู่ใกล้กลุ่มดาวหมีใหญ่ ชื่อนี้มีความหมายว่า "ผู้พิทักษ์หมี" คำว่า อาร์คตุรุส ในภาษาละตินคลาสสิกเมื่อแปลงไปเป็นภาษาเวลส์ ก็สามารถสะกดได้ว่า Art (h) ur เช่นเดียวกัน เมื่อพิจารณาจากความสว่างของดวงดาวและตำแหน่งของมันบนฟากฟ้า ในฐานะผู้พิทักษ์กลุ่มดาวหมีใหญ่ ก็น่าจะเชื่อว่านี่คือ "ผู้พิทักษ์หมี" และเป็น "ผู้นำ" ในบรรดาหมู่ดาวในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ด้วย แต่ความหมายที่แท้จริงของรากศัพท์เป็นอย่างไรยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจน จึงได้แต่เพียงสันนิษฐานว่า Artorius น่าจะมีความหมายสื่อถึงตำนานของอาร์เทอร์ที่เป็นหัวใจหลักทางประวัติศาสตร์มาอย่างช้านาน แต่ผลการศึกษาวิจัยเมื่อไม่นานมานี้พบว่าข้อสันนิษฐานนี้ยังไม่หนักแน่นเพียงพอ ในทางตรงข้าม การผันคำว่า อาร์เทอร์ จาก อาร์คตุรุส กลับกลายเป็นการบ่งชี้ว่า ชื่ออาร์เทอร์ไม่ได้มีกำเนิดมาจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ แต่ โทบี กริฟเฟน เสนอว่า นั่นน่าจะเป็นชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งของ อาร์เทอร์ ในประวัติศาสตร์ เมื่อกล่าวในภาษาละติน
อาร์เทอร์ในวรรณกรรมยุคกลาง

ผู้สร้างตัวละคร อาร์เทอร์ ในวรรณกรรมซึ่งเราคุ้นเคยกันอยู่ทุกวันนี้ คือ เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ในงานเขียนประวัติศาสตร์จำลอง ชื่อ Historia Regum Britanniae (ประวัติกษัตริย์แห่งบริเตน) ซึ่งเขียนขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1130 ข้อมูลและงานเขียนต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับอาร์เทอร์จะแบ่งออกเป็น 2 พวก พวกหนึ่งเขียนขึ้นก่อน Historia ของเจฟฟรีย์ เรียกว่า พรีกัลฟริเดียน (pre-Galfridian; มาจากชื่อภาษาละตินของเจฟฟรีย์คือ Galfridus) ส่วนอีกพวกหนึ่งคืองานที่เขียนขึ้นหลังงานของเจฟฟรีย์ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากงานของเจฟฟรีย์มาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เรียกว่า กัลฟริเดียน หรือ โพสต์กัลฟริเดียน (post-Galfridian)
การดัดแปลงและตำนานยุคใหม่ > วรรณกรรมหลังยุคกลาง

การสิ้นสุดลงของยุคกลาง ทำให้ความสนใจในตำนานพระเจ้าอาร์เทอร์เสื่อมถอยลงไปด้วย แม้งานแปลฉบับภาษาอังกฤษของ มาโลรี จากนิยายโรแมนซ์ฝรั่งเศสอันยิ่งใหญ่จะยังเป็นที่นิยม แต่ก็ได้กระพือการโจมตีเรื่องข้อเท็จจริงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ในนิยายอาร์เทอร์ทั้งหลาย นับตั้งแต่ยุคของเจฟฟรีย์แห่งมอนมัทเป็นต้นมา เพื่อค้นหาความถูกต้องของตำนานแห่งบริเตน ด้วยเหตุนี้ การที่นักมานุษยวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โพลีโดเร เวอร์จิล ปฏิเสธอาร์เทอร์ในฐานะกษัตริย์ผู้ปกครองคนหนึ่งในยุคหลังอาณาจักรโรมัน จึงโด่งดังมาก แนวคิดนี้พบได้ทั่วไปในวรรณกรรมแบบโพสต์-กัลฟรีเดียน ช่วงกลาง การเปลี่ยนแปลงทางสังคมอันเป็นผลสืบเนื่องจากการสิ้นสุดของยุคกลาง รวมถึงการเข้าสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ล้วนช่วยกันลบอาร์เทอร์กับตำนานของเขาออกจากความคิดจิตใจอันตราตรึงของเหล่าผู้ฟัง เห็นได้จากในปี 1634 งานพิมพ์ Le Morte d'Arthur ครั้งสุดท้ายของมาโลรีก็ยังตกค้างอยู่เป็นเวลาเกือบ 200 ปี พระเจ้าอาร์เทอร์กับตำนานของพระองค์ไม่ได้ถูกทอดทิ้งไปเสียทีเดียว แต่ก็ไม่ได้เป็นที่สนใจอย่างจริงจังตราบจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยมากแล้วจะใช้เป็นเครื่องอุปมาอุปไมยสำหรับกิจการเมืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17-18 เช่นในงานมหากาพย์ Prince Arthur (1695) และ King Arthur (1697) ของ ริชาร์ด แบล็กมอร์ ก็ใช้อาร์เทอร์เป็นตัวแทนในการต่อสู้ของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ต่อต้านกับพระเจ้าเจมส์ที่ 2 วรรณกรรมเกี่ยวกับอาร์เทอร์ที่นิยมมากที่สุดในช่วงยุคนี้เห็นจะได้แก่ผลงานของ ทอม ทัมบ์ ซึ่งในตอนแรกเผยแพร่ทางหนังสือสวดมนต์ และต่อมาก็นำไปแสดงเป็นละครเวทีโดย เฮนรี ฟิลดิ้ง แม้ว่าการแสดงจะบอกว่าเกิดขึ้นในเกาะบริเตนของอาร์เทอร์ แต่เนื้อหากลับสื่อไปในทางขำขัน และอาร์เทอร์ก็ได้เปลี่ยนโฉมเป็นละครตลกแทนที่แนวโรแมนซ์
การดัดแปลงและตำนานยุคใหม่ > วรรณกรรมยุคใหม่

ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อิทธิพลของอาร์เทอร์ในขนบแบบโรแมนซ์ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง โดยปรากฏในนวนิยายหลายเรื่อง เช่น The Once and Future King ของ ที. เอช. ไวท์ (ค.ศ. 1958) The Mists of Avalon ของ มาเรียน ซิมเมอร์ แบรดลีย์ (ค.ศ. 1982) รวมถึงในการ์ตูนสั้นเรื่อง Prince Valiant (ตั้งแต่ ค.ศ. 1937 เป็นต้นมา) เทนนีสันได้เรียบเรียงนิยายโรแมนซ์เกี่ยวกับอาร์เทอร์ของเขาเสียใหม่เพื่อให้เหมาะสมกับยุคสมัย งานเขียนหลาย ๆ เรื่องก็ได้ดัดแปลงเนื้อหาให้มีความทันสมัยมากขึ้นด้วย เช่นในนิทานของแบรดลีย์ มีบทบาทของฝ่ายสตรีในตำนานอาร์เทอร์มากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับงานเขียนเกี่ยวกับตำนานอาร์เทอร์ในยุคกลาง อาร์เทอร์แบบโรแมนซ์ยังกลายเป็นที่นิยมอย่างมากในโลกภาพยนตร์ ละครเพลงเรื่อง Camelot ซึ่งมีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับความรักระหว่างแลนเซอล็อตกับกวินิเวียร์ ได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1967 ขนบแบบโรแมนซ์ของตำนานอาร์เทอร์กลายเป็นที่นิยมและประสบความสำเร็จอย่างมาก ด้วยผลงานของโรเบิร์ต เบรสสัน เรื่อง Lancelot du Lac (ค.ศ. 1974) งานของอีริค โรห์เมอร์ เรื่อง Perceval le Gallois (ค.ศ. 1978) รวมไปถึงผลงานภาพยนตร์แฟนตาซีของจอห์น บัวร์แมน เรื่อง Excalibur (ค.ศ. 1981)
ตำนานพระเจ้าอาร์เทอร์ในยุคใหม่นำเรื่องราวในขนบแบบโรแมนซ์มาจินตนาการใหม่ ตีความใหม่ และเล่าใหม่ ไม่เพียงเท่านั้น ภาพของอาร์เทอร์ยังได้หวนกลับไปเป็นวีรบุรุษที่แท้จริงแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 5 นอกเหนือไปจากภาพพจน์แบบโรแมนซ์อีกด้วย จากข้อสังเกตของเทย์เลอร์และบริวเวอร์ วรรณกรรมในยุคใหม่ได้หวนกลับไปยังขนบในยุคกลางของเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท และ Historia Brittonum รูปแบบเช่นนี้เริ่มเด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆ ในวรรณกรรมอาร์เทอร์ระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งบทบาทของอาร์เทอร์ในการเป็นผู้นำในการต่อต้านการรุกรานของชาวเยอรมันเพื่อปกป้องเกาะบริเตน ปี ค.ศ. 1942 ละครวิทยุเรื่อง The Saviours ของเคลเมนซ์ เดน ได้ใช้ภาพของอาร์เทอร์ในประวัติศาสตร์เพื่อปลูกฝังจิตวิญญาณแห่งความรักชาติและต่อต้านศัตรูผู้รุกราน บทละครเรื่อง The Long Sunset ของโรเบิร์ต เชอริฟฟ์ ในปี ค.ศ. 1955 วาดภาพอาร์เทอร์เป็นผู้นำยุคบริเตนสมัยหลังโรมัน ที่ต่อต้านการรุกรานของชาวเยอรมัน แนวโน้มเหล่านี้ทำให้อาร์เทอร์มีบทบาทและตัวตนในทางประวัติศาสตร์มากขึ้น รูปแบบของวรรณกรรมในยุคนี้จะเป็นแบบกึ่งประวัติศาสตร์กึ่งแฟนตาซี นอกจากนี้ ภาพของพระเจ้าอาร์เทอร์ในฐานะนักรบและวีรบุรุษแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 5 ยังได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลาย ๆ เรื่อง เรื่องที่โด่งดังได้แก่ ศึกจอมราชันย์อัศวินล้างปฐพี (ค.ศ. 2004) และ ตำนานดาบคิงอาร์เทอร์ (ค.ศ. 2007)
พระเจ้าอาร์เทอร์ ยังได้กลายเป็นต้นแบบของคุณธรรมในโลกยุคใหม่ ในราวคริสต์ทศวรรษ 1930 มีการก่อตั้งภาคีอัศวินโต๊ะกลมขึ้นในประเทศอังกฤษ เพื่อเชิดชูวีรบุรุษชาวคริสเตียนและเกียรติยศอันโดดเด่นของพระเจ้าอาร์เทอร์ ในสหรัฐอเมริกา เด็กชายหญิงหลายแสนคนได้เข้าร่วมในกลุ่มยุวชนอาร์เทอร์ซึ่งมีอยู่อย่างมากมาย เช่น กลุ่มอัศวินแห่งอาร์เทอร์ (Knights of King Arthur) ซึ่งมีการประชาสัมพันธ์และยกย่องอาร์เทอร์กับตำนานของพระองค์ให้เป็นแบบอย่างอันดีงาม อย่างไรก็ดี แม้อาร์เทอร์จะโดดเด่นอย่างมากในวัฒนธรรมยุคใหม่ แต่เขาก็ค่อย ๆ กลืนหายเข้าไปกับวัฒนธรรมร่วมสมัยมากยิ่งขึ้น ชื่อของเขากลายไปเป็นชื่อสิ่งของ อาคาร และสถานที่ต่าง ๆ นอร์ริส เจ. เลซี ได้ตั้งข้อสังเกตว่า "ความนิยมอย่างโดดเด่นของอาร์เทอร์ดูจะมีข้อจำกัดอยู่ ซึ่งไม่น่าประหลาดใจ เขากลายไปเป็นส่วนหนึ่งของงานศิลปะและการตั้งชื่อ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า บุรุษในตำนานเมื่อหลายศตวรรษมาแล้วได้ผสานกลมกลืนเข้าไปในวัฒนธรรมยุคใหม่ในทุกระดับแล้ว"
ดูเพิ่ม

เก้าผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งมีชื่ออาร์เทอร์เป็นหนึ่งในนั้น
รายชื่อบุคคลในตำนานพระเจ้าอาร์เทอร์
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Ashe, Geoffrey (1985) , The Discovery of King Arthur, Garden City, NY: Anchor Press/Doubleday, ISBN 978-0385190329.
Budgey, A. (1992) , "'Preiddeu Annwn' and the Welsh Tradition of Arthur", Celtic Languages and Celtic People: Proceedings of the Second North American Congress of Celtic Studies, held in Halifax, August 16–19, 1989, Halifax, Nova Scotia: D'Arcy McGee Chair of Irish Studies, Saint Mary's University, pp. 391–404, ISBN 978-0969625209 .
Coe, John B.; Young, Simon (1995) , The Celtic Sources for the Arthurian Legend, Felinfach, Lampeter: Llanerch, ISBN 978-1897853832.
Haycock, M. (2007) , Legendary Poems from the Book of Taliesin, Aberystwyth: CMCS, ISBN 978-0952747895 .
Gilbert, Adrian; Wilson, Alan; Blackett, Baram (1998) , The Holy Kingdom, London: Corgi, ISBN 978-0552144896.
Green, Thomas (2007b) , Concepts of Arthur, Stroud: Tempus, ISBN 978-0752444611.
Jones, Gwyn; Jones, Thomas, eds. (1949) , The Mabinogion, London: Dent, OCLC 17884380.
Phillips, Graham; Keatman, Martin (1992) , King Arthur: The True Story, London: Century, ISBN 978-0712655804.
Reno, Frank D. (1996) , The Historic King Arthur: Authenticating the Celtic Hero of Post-Roman Britain, Jefferson, NC: McFarland, ISBN 978-0786402663.
แหล่งข้อมูลอื่น

Blaenau Gwent Borough County Council เก็บถาวร 2008-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์แสดงรายละเอียดเกี่ยวกับตำนานพระเจ้าอาร์เทอร์ของชาวเวลส์ (อังกฤษ)
Arthurian Resources: King Arthur, History and the Welsh Arthurian Legends เว็บไซต์ที่มีเนื้อหาวิชาการอย่างละเอียด มีบทความที่เขียนโดยนักวิชาการจำนวนมาก โดยเฉพาะบทความโดย โทมัส กรีน แห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (อังกฤษ)
Arthuriana วารสารวิชาการเพียงฉบับเดียวที่ให้ความสำคัญเกี่ยวกับตำนานพระเจ้าอาร์เทอร์ เป็นแหล่งข้อมูลและรวมลิงก์ที่น่าสนใจมากมาย (อังกฤษ)
Celtic Literature Collective รวมบทความและงานแปลตำนานยุคกลางของเวลส์จำนวนมาก ตำนานโดยมากอ้างอิงถึงพระเจ้าอาร์เทอร์ด้วย (อังกฤษ)
Vortigern Studies แหล่งรวมบทความเกี่ยวกับพระเจ้าอาร์เทอร์อีกแห่งหนึ่งโดยเหล่าแฟนพันธุ์แท้ (อังกฤษ)
Ford, David Nash King Arthur, General of the Britons เก็บถาวร 2011-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก Britannia History (อังกฤษ)
The Camelot Project, มหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ มีรายการหนังสือที่ทรงคุณค่ามากมาย พร้อมทั้งบทความเกี่ยวกับอาร์เทอร์ สามารถดาวน์โหลดได้ฟรี (อังกฤษ)
The Heroic Age: A Journal of Early Medieval Northwestern Europe วารสารวิจารณ์วรรณกรรมแบบออนไลน์ ซึ่งมีบทความเกี่ยวกับตำนานพระเจ้าอาร์เทอร์ (อังกฤษ)
The Medieval Development of Arthurian Literature, h2g2, BBC. (อังกฤษ)
| ด ค กตำนานพระเจ้าอาร์เทอร์ |
| --- | --- |
ตัวละครหลัก:  พระเจ้าอาร์เทอร์  เซอร์เอกเตอร์  กวินิเวียร์  ท่านหญิงแห่งทะเลสาบ  เมอร์ลิน  มอร์เดร็ด  มอร์กัน เล เฟย์  มอร์กอส  ยูเทอร์ เพนแดรกอน 
อัศวินโต๊ะกลม:  แอแกรเวน  เบดิเวียร์  บอร์ส  คาโลเกรนันต์  แคราด็อก  แดโกนิต  ไดนาดัน  กาเฮริส  แกลาแฮด  แกเรท  กาเวน  เกไรนต์  เคย์  ลาโมรัก  แลนเซอล็อต  ไลโอเนล  แพลามีดีส  เพอร์ซิวัล  ซาเฟียร์  ซากรามอร์  ทริสทัน  อิเวน  อิเวนบุตรนอกสมรส 
สถานที่:  แอวาลอน  แคมิลอต  คอร์เบนิก  Paimpont forest  ทินแทเจล 
อื่น ๆ:  ดาบเอกซ์แคลิเบอร์  จอกศักดิ์สิทธิ์  โต๊ะกลม 
Annales Cambriae บันทึกในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ในภาพเป็นฉบับคัดลอกราวคริสต์ทศวรรษ 1100
พระเจ้าอาร์เทอร์ในผ้าทอฝรั่งเศส
หน้าสำเนาของ Y Gododdin หนึ่งในงานเขียนเวลส์ดั้งเดิมที่มีชื่อเสียงมากที่สุด เอ่ยถึงชื่อของ อาร์เทอร์ (ค.ศ. 1275)
มอร์เดร็ด ศัตรูคนสุดท้ายของอาร์เทอร์ ตามงานเขียนของเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ภาพวาดโดย H. J. Ford สำหรับนิยายเรื่อง King Arthur: The Tales of the Round Table ของแอนดรูว์ แลง ค.ศ. 1902
ภาพอาร์เทอร์บนม่านปัก "Christian Heroes Tapestry" ค.ศ. 1385 ในฐานะหนึ่งในเก้าผู้ยิ่งใหญ่
ทรัสทันและไอโซลดี ตัวละครจากตำนานอาร์เทอร์ที่มีบทบาทมากขึ้นจนบดบังตัวอาร์เทอร์เสียเอง ภาพวาดโดย จอห์น วิลเลียม วอเตอร์เฮาส์ ค.ศ. 1916
อัศวินโต๊ะกลมกับจอกศักดิ์สิทธิ์ ภาพจากต้นฉบับงานเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 15
ภาพวาดอาร์เทอร์และเมอร์ลิน ประกอบบทกวีเรื่อง Idylls of the King ของอัลเฟรด ลอร์ด เทนนีสัน วาดโดย กุสตาฟ โดเร ค.ศ. 1868
ภาพวาด "The last sleep of Arthur" โดย เอ็ดเวิร์ด เบิร์น-โจนส์ ศิลปินยุคพรีราฟาเอลไลท์
การต่อสู้ระหว่างอาร์เทอร์กับมอร์เดร็ด ภาพวาดโดย N.C. Wyeth สำหรับหนังสือเรื่อง The Boy's King Arthur ค.ศ. 1922
ประเทศซีเรียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

| ประเทศซีเรีย ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SYR
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกซีเรีย
ณ ประเทศสิงคโปร์
นักกีฬา: 4 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: Bayan Jumah
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
2010 2014 2018
ประเทศซีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซีเรียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศซีเรียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |
| รวม |  |  | 4 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Hazem Alhasan Alahmad | Boys’ 10km Walk |  |  | DNF | DNF |
ดูเพิ่ม

ประเทศซีเรียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติซีเรียในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาซีเรียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน