stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คุรุสภา
คณะกรรมการ > คณะกรรมการมาตรฐานวิชาชีพ

พระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546 กำหนดให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่ง เรียกว่า คณะกรรมการมาตรฐานวิชาชีพ ประกอบด้วย
ประธานกรรมการ ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งจากกรรมการทรงคุณวุฒิ ในคณะกรรมการคุรุสภา
กรรมการโดยตำแหน่ง ได้แก่ เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (ประเทศไทย) เลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิจำนวนสี่คน ซึ่งคณะกรรมการคุรุสภาสรรหาจากผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์สูงด้านการศึกษา การบริหาร และกฎหมาย
กรรมการจากคณาจารย์ในคณะครุศาสตร์หรือศึกษาศาสตร์ หรือการศึกษา ทั้งของรัฐและเอกชนที่มีการสอนระดับปริญญาในสาขาวิชาครุศาสตร์หรือศึกษาศาสตร์ หรือการศึกษา ซึ่งเลือกกันเองจำนวน 2 คน
กรรมการจากผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษาจำนวนหกคน ซึ่งเลือกตั้งมาจากผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษาที่ดำรงตำแหน่งครูที่มีประสบการณ์ด้านการสอนไม่น้อยกว่าสิบปี หรือดำรงตำแหน่ง อาจารย์ ๓ หรือมีวิทยฐานะเป็นครูชำนาญการขึ้นไป ผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษาที่ดำรงตำแหน่งผู้บริหารการศึกษาที่มีประสบการณ์ในตำแหน่งไม่น้อยกว่าสิบปี และบุคลากรทางการศึกษาอื่นที่มีประสบการณ์ไม่น้อยกว่าสิบปี
เลขาธิการคุรุสภา เป็นกรรมการและเลขานุการ
อำนาจหน้าที่ > คณะกรรมการคุรุสภา

บริหารและดำเนินการตามวัตถุประสงค์และอำนาจหน้าที่ของคุรุสภาซึ่งกำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้
ให้คำปรึกษาและแนะนำแก่คณะกรรมการมาตรฐานวิชาชีพ
พิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์คำสั่งของคณะกรรมการมาตรฐานวิชาชีพตามมาตรา 54
เร่งรัดพนักงานเจ้าหน้าที่ส่วนราชการ หรือคณะกรรมการมาตรฐานวิชาชีพ ปฏิบัติตามอำนาจและหน้าที่ที่กฎหมายกำหนด
แต่งตั้งคณะอนุกรรมการเพื่อกระทำการใดๆ อันอยู่ในอำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมการคุรุสภา
กำหนดนโยบายการบริหารงาน และให้ความเห็นชอบแผนการดำเนินงานของสำนักงานเลขาธิการคุรุสภา
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดไว้ให้เป็นอำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมการคุรุสภา
พิจารณาหรือดำเนินการในเรื่องอื่นตามที่รัฐมนตรีมอบหมาย
ควบคุม ดูแล การดำเนินงาน และการบริหารงานทั่วไป ตลอดจนออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือข้อกำหนดเกี่ยวกับสำนักงานเลขาธิการคุรุสภา ในเรื่องดังต่อไปนี้
การจัดแบ่งส่วนงานของสำนักงานเลขาธิการคุรุสภาและขอบเขตหน้าที่ของส่วนงานดังกล่าว
การกำหนดตำแหน่ง คุณสมบัติเฉพาะ อัตราเงินเดือน ค่าจ้าง และค่าตอบแทนอื่นของพนักงานเจ้าหน้าที่คุรุสภา
การคัดเลือก การบรรจุ การแต่งตั้ง การถอดถอน วินัยและการลงโทษของเจ้าหน้าที่ รวมทั้งวิธีการ เงื่อนไข ในการจ้างพนักงานเจ้าหน้าที่ของคุรุสภา
การบริหารและจัดการการเงิน การพัสดุ และทรัพย์สินของคุรุสภา
กำหนดอำนาจหน้าที่และระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ตรวจสอบภายใน
อำนาจหน้าที่ > คณะกรรมการมาตรฐานวิชาชีพ

พิจารณาการออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษา และการพักใช้ หรือเพิกถอนใบอนุญาต
กำกับดูแลการปฏิบัติตามมาตรฐานและจรรยาบรรณของผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษา
ส่งเสริม พัฒนา และเสนอแนะคณะกรรมการคุรุสภากำหนดมาตรฐานและจรรยาบรรณในการประกอบวิชาชีพ
ส่งเสริม ยกย่อง และพัฒนาวิชาชีพไปสู่ความเป็นเลิศในสาขาต่าง ๆ ตามที่กำหนดในข้อบังคับของคุรุสภา
แต่งตั้งที่ปรึกษา คณะอนุกรรมการ หรือมอบหมายกรรมการมาตรฐานวิชาชีพ เพื่อกระทำการใดๆ อันอยู่ในอำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมการมาตรฐานวิชาชีพ
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดไว้ให้เป็นอำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมการมาตรฐานวิชาชีพ
พิจารณาหรือดำเนินการในเรื่องอื่นตามที่รัฐมนตรี หรือคณะกรรมการคุรุสภามอบหมาย
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา

ในการดำเนินงานของคุรุสภามี สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา เป็นหน่วยเลขานุการและธุรการ รับผิดชอบงานตามที่คุรุสภามอบหมาย โดยมีเลขาธิการคุรุสภาเป็นผู้บริหารกิจการของสำนักงานเลขาธิการคุรุสภา ปัจจุบันแบ่งส่วนงานออกเป็น 7 สำนัก 1 สถาบัน 1 กลุ่ม 1 หน่วย ดังนี้
สำนักมาตรฐานวิชาชีพ
สำนักทะเบียนและใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ
สำนักจรรยาบรรณวิชาชีพและนิติการ
สำนักพัฒนาและส่งเสริมวิชาชีพ
สำนักนโยบายและแผน
สำนักเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
สำนักอำนวยการ
สถาบันคุรุพัฒนา
กลุ่มพัฒนาระบบงาน
หน่วยตรวจสอบภายใน
สถาบันคุรุพัฒนา

สถาบันคุรุพัฒนา เป็นหน่วยงานภายในของสำนักงานเลขาธิการคุรุสภา จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2560 ตามระเบียบคณะกรรมการคุรุสภาว่าด้วยการจัดตั้งถาบันคุรุพัฒนา พ.ศ. 2560 และระเบียบคณะกรรมการคุรุสภาว่าด้วยการจัดตั้งสถาบันคุรุพัฒนา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2561 โดยกำหนดให้สถาบันคุรุพัฒนาเป็นสถาบันวิชาการชั้นสูง ในกำกับของคุรุสภา เป็นส่วนงานหนึ่งของสำนักงานเลขาธิการคุรุสภา ตามระเบียบคุรุสภา ว่าด้วยการจัดแบ่งส่วนงานและขอบเขตหน้าที่ของส่วนงานในสำนักงานเลขาธิการคุรุสภา พ.ศ. 2560 มีสถานะเทียบเท่าสำนัก  ใช้คำย่อว่า “สคพ.” และให้มี ชื่อเรียกภาษาอังกฤษว่า “Teacher Professional Development Institute”   ใช้คำย่อว่า “TPDI”
ดูเพิ่ม

ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทางการศึกษา
เว็บไซต์คุรุสภา เก็บถาวร 2006-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

คุรุสภา เก็บถาวร 2006-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงศึกษาธิการ |
| --- | --- | --- |
| กรม |  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน  สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา  สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา  กรมส่งเสริมการเรียนรู้  |  |
| องค์การมหาชน |  คุรุสภา  สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา  สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  สำนักงานลูกเสือแห่งชาติ  สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ  (องค์การมหาชน)  สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน)  สถาบันวิทยาลัยชุมชน  โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์  |  |
| อื่น ๆ |  สถานีวิทยุศึกษา  สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา  องค์การค้าของ สกสค.  |  |
| หน่วยงานในอดีต |  กรมสามัญศึกษา  สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา  |  |
  หมวดหมู่
ศุภณัฐ มีนชัยนันท์

| ศุภณัฐ มีนชัยนันท์ |
| --- | --- |
ศุภณัฐร่วมงานวันรัฐธรรมนูญ   ที่สัปปายะสภาสถาน พ.ศ. 2566

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566   (1 ปี 303 วัน)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ก้าวไกล (2565–2567)   ประชาชน (2567–ปัจจุบัน)
บุพการี: วิสูตร์ มีนชัยนันท์ (บิดา) โสพิศ มีนชัยนันท์ (มารดา)
ญาติ: วิชาญ มีนชัยนันท์ สุธี มีนชัยนันท์
ชื่อเล่น: แบงค์

ศุภณัฐ มีนชัยนันท์ (เกิด 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น แบงค์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาชน
ประวัติ

ศุภณัฐ เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 เป็นบุตรนายวิสูตร์ มีนชัยนันท์ มีพี่น้อง 4 คน คือ ณัฐภัทร มีนชัยนันท์, ศุภณัฐ มีนชัยนันท์, บอส มีนชัยนันท์ และกษิดิ์เดช มีนชัยนันท์
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ 1 ด้านการบริหารโครงการเพื่อการก่อสร้าง (BSc Project Management for Construction) จากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน (University College London: UCL) และปริญญาโท ปรัชญามหาบัณฑิต ด้านอสังหาริมทรัพย์การเงิน (MPhil in Real Estate Finance) จากควีนส์คอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศสหราชอาณาจักร
ศุภณัฐ เป็นหลาน-ลุงกับนายวิชาญ มีนชัยนันท์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข 2 สมัย และหลาน-อา นายวิรัตน์ มีนชัยนันท์ อดีตประธานสภากรุงเทพมหานคร โดยทั้งสองเป็นหลานสุธี มีนชัยนันท์ มหาเศรษฐีที่ดินหลายหมื่นล้านบาท ผู้นำชาวไทยเชื้อสายจีน และประธานกิตติมศักดิ์ถาวรหอการค้าไทย-จีน
ศุภณัฐ ถือเป็นหนึ่งในนักการเมืองหน้าใหม่ที่น่าจับตามองที่สุดในกรุงเทพฯ เนื่องจากการศึกษา และครอบครัวที่มีความสัมพันธ์แนบแน่บพรรคเพื่อไทย และการเมืองแบบบ้านใหญ่ เกิดกระแสไวรัลสร้างความประหลาดใจอย่างมากตั้งแต่ช่วงเลือกตั้งถึงการตัดสินใจลงสมัครเลือกตั้งกับพรรคก้าวไกล และลงในโซนกรุงเทพฯชั้นในอย่างเขตจตุจักรที่มีการต่อสู้กันดุเดือดหลายพรรค แทนที่จะลงโซนกรุงเทพฯตะวันออกที่ตระกูล “มีนชัยนันท์” ตระกูลดังแห่งกรุงเทพตะวันออก มีเครือข่ายอิทธิพลอย่างกว้างขวาง กว่า 40 ปี จนถูกขนานนามว่าเป็น "บ้านใหญ่นครบาล"
การทำงาน

หลังจากสำเร็จการศึกษาปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ศุภณัฐได้เดินทางกลับมาทำธุรกิจของตนเอง และของครอบครัว รวมกว่า 6 บริษัท ครอบคลุมทั้งด้าน ก่อสร้าง อสังหาริมทรัพย์ ขนส่ง และการแพทย์ รวมถึงเป็นที่ปรึกษาธุรกิจในต่างประเทศ
การศึกษา

ประถมศึกษา: โรงเรียนเซนต์คาเบรียล กรุงเทพมหานคร
มัธยมศึกษา: King Edward's School, Witley สหราชอาณาจักร
ปริญญาตรี: เกียรตินิยมอันดับ1 สาขาบริหารโครงการเพื่อการก่อสร้าง (BSc Project Management for Construction) The Bartlett, University College London (UCL) สหราชอาณาจักร
ปริญญาโท: สาขาอสังหาริมทรัพย์และการเงิน (MPhil Real Estate Finance) มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ University of Cambridge สหราชอาณาจักร
งานการเมือง > การเลือกตั้งปี 2566 กับพรรคก้าวไกล

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 นายศุภณัฐ ได้รับเลือกตั้งเป็น สส.กทม.ด้วยคะแนนสูงที่สุดเป็นอันดับ 1 ของกรุงเทพมหานคร โดยได้รับคะแนนเสียง 50,132 คะแนน  ศุภณัฐ ได้เข้าร่วมอุดมการณ์กับพรรคก้าวไกลหลังจากได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคเมื่อปี พ.ศ.2565 และได้รับเลือกเป็นผู้สมัครของพรรค เขตหนึ่งในกรุงเทพมหานคร แต่เนื่องจากมองกว่าเขตดังกล่าวอยู่ในโซนกรุงเทพฯตะวันออกที่ “ตระกูล มีนชัยนันท์” ตระกูลดังแห่งกรุงเทพตะวันออก มีเครือข่ายอิทธิพล จะทำให้เกิดข้อครหาต่อตนเองและพรรคก้าวไกลได้ จึงได้ขอปฏิเสธที่จะลงสมัครเลือกตั้งในเขตดังกล่าว
จนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 หลังจากมีการลาออกของผู้สมัครในเขตพญาไท-จตุจักร เนื่องจากปัญหาภายในพรรคและข้อเรียกร้องเรื่องการจัดสรรลำดับสส.ปาร์ตี้ลิสต์ไม่ลงตัว กรรมการบริหารพรรคจึงได้ติดต่อทาบทามศุภณัฐอีกครั้ง ขณะที่เจ้าตัวเดินทางไปทำธุระที่ประเทศอังกฤษ หลังเดินทางกลับไทย ศุภณัฐจึงได้ตอบตกลงที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งในเขตดังกล่าวกับพรรคก้าวไกล
ในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2566 ณ ที่ทำการพรรคก้าวไกล กรรมการบริหารพรรค ได้แถลงข่าวเปิดตัว นายศุภณัฐ มีนชัยนันท์ เป็นผู้สมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร คนสุดท้ายในกรุงเทพฯ โดยลงเขต-จตุจักร ซึ่งนายศุภณัฐ ได้กล่าวถึงเหตุผลที่เลือกลงสมัครกับพรรคก้าวไกล เพราะเป็นพรรคที่ตรงไปตรงมา จุดยืนชัดเจนที่สุด และมีผลงานเด่นชัดที่สุดในการต่อต้านระบอบเผด็จการ ต่อสู้ทุนผูกขาด แม้แต่เรื่องผังเมืองเพื่อต่อสู้กับผังเมืองนายทุน
หลังจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ได้มีการตัดเขตใหม่นายศุภณัฐ ได้ลงเลือกตั้งในกทม.เขตเลือกตั้งที่  9 ประกอบด้วย เขตบางเขน (แขวงอนุสาวรีย์) เขตจตุจักร (แขวงจันทรเกษม และแขวงเสนานิคม) และ เขตหลักสี่ (แขวงตลาดบางเขน) โดยจับฉลากได้หมายเลข 10 พร้อมใช้แคมเปญ "แบงค์10" ในการหาเสียง
เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 นายศุภณัฐ มีนชัยนันท์ ชนะการเลือกตั้งในกทม.เขต 9 ประกอบด้วย เขตบางเขน เขตจตุจักร เขตหลักสี่ ด้วยคะแนน 50,132 คะแนน สูงสุดในกรุงเทพมหานคร เป็น สส.กทม. สมัยแรก โดยทิ้งห่างจากอันดับ 2 นาย อนุสรณ์ ปั้นทอง อดีต สส.กทม. 5 สมัย แชมป์เก่าจากพรรคเพื่อไทย ด้วยคะแนนทิ้งห่างกว่า 30,000 คะแนน   นับเป็นปรากฎการณ์ “ล้มช้าง” ที่ใหญ่ที่สุดในกทม. เนื่องจากนาย อนุสรณ์ ปั้นทอง เป็น สส.กทม.ที่ชนะเลือกตั้งติดต่อกันมากที่สุดในกรุงเทพฯ แต่แพ้ให้กับนาย ศุภณัฐ มีนชัยนันท์ ผู้สมัครที่มีเวลาหาเสียงสั้นที่สุดในพรรคก้าวไกล เพียง 2 เดือนเท่านั้น ทั้งนี้นายศุภณัฐ เป็นสส.ที่มีสัดส่วนคะแนนเขตสูงกว่าคะแนนบัญชีรายชื่อของพรรคก้าวไกล ในอัตราส่วน 49.18% ต่อ 47.53%
งานการเมือง > การทำหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ผลักดันการแก้ไขปัญหาสถานีหมอชิต 2
เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2566 นายศุภณัฐ ได้โพสข้อความทางออนไลน์สะท้อนถึงปัญหาของ สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) หรือ หมอชิต 2 รวม 14 ประเด็น ทั้งปัญหาความปลอดภัย วินแทกซี่เถื่อน พื้นที่รกร้าง ห้องน้ำสกปรก การโก่งราคาค่าตั๋วโดยสาร บันไดเลื่อนเสียเป็นเวลานาน ถังดับเพลิงไม่ครบ ห้องพยาบาลและห้องให้นมบุตรปิด  กลายเป็นกระแสชั่วข้ามคืนมีผู้รับชมกว่าหลายล้านคน และมีประชาชนร่วมแสดงความเห็นและประสบการณ์ย่ำแย่ของสถานีหมอชิต 2 เป็นจำนวนมาก จนโพสต์ของ นายศุภณัฐ มีนชัยนันท์ ติดอันดับเทรนของทวิตเตอร์ในช่วงเทศกาลปีใหม่ และก่อให้เกิดปฏิกิริยาตามมามากมายมหาศาลและมีการเรียกร้องให้มีการปรับปรุงสถานีโดยด่วน จนนายกรัฐมนตรีสั่งการด่วนให้หน่วยงานรีบดำเนินการแก้ไขทันที และคณะรัฐมนตรีว่าการ และช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมทั้ง 3 คน พร้อมผู้บริหารหน่วยงานต่างๆรีบลงพื้นที่จัดการแก้ไข ทำให้ปัจจุบันสถานีหมอชิต 2 มีการพัฒนาในทางที่ดีขึ้นอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะช่วงเทศกาลสงกรานต์ ปี พ.ศ. 2567 นายศุภณัฐ ได้ลงพื้นที่ติดตามปัญหาร่วมกับพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ และสส.พรรคก้าวไกล ซึ่งมีประชาชนชื่นชมถึงการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นและขอบคุณการเรียกร้องและติดตามปัญหาอย่างต่อเนื่องของนายศุภณัฐ
ผลักดันการแก้ไขปัญหาร่างผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร
นายศุภณัฐ มีนชัยนันท์ ได้เปิดประเด็นทางสังคมอีกครั้ง กับการออกมาเปิดประเด็น "ผังเมืองเอื้อนายทุน" ในช่วงที่มีประชุมรับฟังความคิดเห็นของประชาชนเพื่อจัดทำร่างผังเมืองของกรุงเทพมหานคร (ฉบับแก้ไข ครั้งที่ 4) ทำเกิดการถกเถียงและประชาชนหันมาสนใจปัญหาผังเมืองเป็นจำนวนมาก และเกิดการตรวจสอบทั้งกระบวนการรับฟังความเห็น กระบวนการจัดทำร่างผังเมือง การปรับผังสีแดงในบางพื้นที่ที่คาดว่าเป็นของกลุ่มทุนขนาดใหญ่ โดยที่พื้นที่รอบข้างกลับไม่มีการเปลี่ยนสี และปัญหาผังสีเขียวและพื้นที่ฟลัดเวย์ รวมถึงการออกมาสัมภาษณ์ของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ขอให้หยุดใช้คำว่า"ผังเมืองเอื้อนายทุน"เพราะเป็นวาทะกรรมที่ทำให้เกิดความแตกแยก จนทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ต่อตัวนายชัชชาติเป็นอย่างหนักจนมีการออกโพสต์เฟซบุ๊กขอโทษในภายหลัง อย่างไรก็ดีทางกรุงเทพมหานคร ได้มีการขยายการรับฟังความเห็นเพิ่ม 6 เดือน พร้อมทบทวนร่างผังเมืองใหม่
ผลักดันการแก้ไขปัญหารถขนส่งสาธารณะ (รถเมล์)
นายศุภณัฐได้เรียกร้องการแก้ไขปัญหารถโดยสารประจำทาง (รถเมล์) อย่างต่อเนื่อง และได้ตั้งกระทู้สดถามรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม นายสุรพงษ์ ปิยะโชติ เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ถึงปัญหาการแก้ไขเลขสายรถเมล์ที่สร้างความสับสนในวงกว้าง ปัญหาคุณภาพรถเมล์ขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) ปัญหาขาดแคลนรถทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด ปัญหารถวิ่งน้อยคอยนาน และจำนวนรอบวิ่งที่น้อยกว่าที่กำหนดในสัญญา รวมทั้งเปิดประเด็น ปัญหาการที่รัฐบาลยังไม่มีการแต่งตั้ง คณะกรรมการบริหารกิจการองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (บอร์ด ขสมก.)  ยาวนานกว่า 14 เดือน ทำให้ขสมก.ไม่สามารถจัดซื้อรถโดยสารประจำทางใหม่เพื่อให้บริการประชาชนได้ ซึ่งหลังจากตั้งกระทู้เพียง 2อาทิตย์ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2567 คณะรัฐมนตรีได้มีมติแต่งตั้งบอร์ดองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ และประกาศแผนการจัดหารถโดยสารไฟฟ้าใหม่ เพื่อแก้ปัญหาคุณภาพรถโดยสารและปัญหาจำนวนรถที่ไม่เพียงพอ พร้อมทั้ง กรมการขนส่งทางบก ได้มีการศึกษาแนวทางในการอุดหนุดเพื่อทำให้เกิดรถโดยสารในพื้นที่ชานเมืองกรุงเทพมหานครอีกด้วย
งานการเมือง > ประสบการณ์ด้านการเมือง

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 9 พรรคก้าวไกล (2566-2567)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 9 พรรคประชาชน (2567-ปัจจุบัน)
เลขานุการคณะกรรมาธิการการพัฒนาเศรษฐกิจ สภาผู้แทนราษฎร
ประธานอนุกรรมาธิการการเสริมสร้างความเข้มแข็งให้ผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs)
โฆษกกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งเพื่อพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้เชื่อมโยงการขนส่งระหว่างอ่าวไทยและอันดามัน (โครงการแลนด์บริดจ์)
ที่ปรึกษาอนุกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2567
อนุกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2568 ด้านที่ดิน สิ่งปลูกสร้าง และรัฐวิสาหกิจ
งานการเมือง > ประวัติการลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระราชชนนี |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: เฮอร์มาเจสตี (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: ยัวร์มาเจสตี (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เอลิซาเบธ แองเจลา มาร์เกอริต โบวส์-ลีออน (อังกฤษ: Elizabeth Angela Marguerite Bowes-Lyon; 4 สิงหาคม ค.ศ. 1900 - 30 มีนาคม ค.ศ. 2002) เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรและประเทศในเครือจักรภพตั้งแต่ ค.ศ. 1936 จนพระราชสวามีเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1952 จึงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับพระราชธิดาพระองค์ใหญ่คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ก่อนการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระสวามีในช่วงระหว่างปี 1923 จนถึงปี 1936 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดัชเชสแห่งยอร์ก อีกทั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งไอร์แลนด์และจักรพรรดินีแห่งอินเดียพระองค์สุดท้ายอีกด้วย ประชาชนนิยมเรียกพระองค์ว่า ควีนมัม
เอลิซาเบธซึ่งพระราชสมภพในครอบครัวตระกูลผู้ดีชาวสก็อต ได้กลายมาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในปี 1923 เมื่อเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งยอร์ก พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรี ในฐานะที่เป็นดัชเชสแห่งยอร์ก พระองค์ พระสวามีและพระธิดาทั้งสองคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ และเจ้าหญิงมาร์กาเรต ได้ทรงปฏิบัติตนตามแบบครอบครัวชนชั้นกลาง ดัชเชสได้ทรงปฏิบัติพระราชภารกิจด้านสาธารณชนต่าง ๆ มากมายและเป็นที่รู้จักกันว่า "ดัชเชสผู้แย้มยิ้ม" อันเป็นผลมาจากการปรากฏองค์ต่อหน้าสาธารณชนอยู่เป็นประจำ และเมื่อหลังอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ตจนมีสองพระธิดา วอลลิส ซิมป์สัน ก็ได้เอ่ยล้อเลียนว่าเอลิซาเบธเป็น "แม่ครัวอ้วนชาวสก็อต"
ในปี 1936 เอลิซาเบธได้ทรงกลายเป็นพระราชินีอย่างไม่คาดฝันเมื่อสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ได้ทรงสละราชสมบัติอย่างกะทันหันเพื่อไปอภิเษกกับนางวอลลิส ซิมป์สัน แม่ม่ายชาวอเมริกันที่เคยหย่าร้างแล้วสองครั้ง ในฐานะสมเด็จพระราชินี พระองค์ได้โดยเสด็จพระราชสวามีไปในการเสด็จเยือนทางการทูตยังประเทศฝรั่งเศสและทวีปอเมริกาเหนือในช่วงก่อนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในระหว่างสงครามด้วยความแข้มแข็งเด็ดเดี่ยวที่ไม่ย่อท้ออย่างเห็นได้ชัดทำให้เกิดแรงสนับสนุนทางจิตใจต่อสาธารณชนอังกฤษอย่างมากเท่ากับการสำเหนียกรู้ถึงภาระหน้าที่ในฐานะที่เป็นเครื่องมือในการชวนเชื่อ ได้ทำให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์กล่าวถึงพระองค์ว่าเป็น "ผู้หญิงที่อันตรายที่สุดในยุโรป" หลังจากสงครามพระพลานามัยของพระสวามีได้อ่อนแอลงและทรงกลายเป็นม่ายเมื่อพระชนมายุ 52 พรรษา
ในการเสด็จไปประทับยังต่างประเทศของพระเชษฐภรรดาและการเสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถของพระธิดาองค์ใหญ่ตอนพระชนมายุ 26 พรรษาเมื่อสมเด็จพระราชินีแมรีเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1953 พระองค์ได้ทรงเป็นเชื้อพระวงศ์ที่อาวุโสที่สุดและกลายเป็นหัวหน้าครอบครัว ในช่วงปลายพระชนม์ชีพก็ยังทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อังกฤษที่มีชื่อเสียงอยู่อย่างต่อเนื่อง ขณะที่สมาชิกพระราชวงศ์องค์อื่น ๆ ตกอยู่ในการเสื่อมความนิยมจากสาธาณชนมากขึ้น
หลังจากการประชวรและการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงมาร์กาเรต พระธิดาองค์เล็กเพียงไม่นาน พระพลานามัยของพระองค์ก็แย่ลงเรื่อย ๆ และได้เสด็จสวรรคตในอีกหกสัปดาห์ภายหลัง ขณะมีพระชนมพรรษา 101 ปี 238 วัน
พระชนม์ชีพในวัยเยาว์

เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน เป็นธิดาคนที่สี่และที่เก้าในสิบคนของโคลด จอร์จ โบวส์-ลีออน ลอร์ด กลามิส (ต่อมาคือ เอิร์ลแห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น) และ เซซิเลีย นินา คาเวนดิช-เบ็นทิงค์ สถานที่เกิดของเอลิซาเบธยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ว่ากันว่าเกิดในคฤหาสน์เบลเกรฟ อุทยานกรอสเวเนอร์ ที่เป็นบ้านของพระบิดามารดาในกรุงลอนดอนและในรถพยาบาลม้าลากขณะจะไปยังโรงพยาบาล การเกิดของเอลิซาเบธได้รับการจดทะเบียนที่เมืองฮิทชิน เทศมณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ ใกล้กับบ้านเซนต์พอลส์วัลเดนเบอรี ซึ่งเป็นบ้านพักชนบทของตระกูลสตราธมอร์ และเป็นที่เข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1900 ณ โบสถ์ท้องถิ่นในเขตนั้น
เอลิซาเบธใช้ชีวิตในวัยเยาว์ส่วนมากที่เมืองเซนต์พอลส์วัลเดนและปราสาทกลามิส ซึ่งเป็นบ้านของบรรพบุรุษในตระกูลอยู่ในเมืองกลามิส มณฑลแองกัส สก็อตแลนด์ ได้รับการศึกษาครั้งแรกที่บ้านโดยมีครูพี่เลี้ยงมาสอนและชื่นชอบกีฬากลางแจ้ง ลูกม้าและสุนัขอย่างมาก เมื่ออายุ 8 ปี เอลิซาเบธก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน โดยได้ทำให้เหล่าครูผู้สอนประหลาดใจด้วยการเริ่มต้นเขียนเรียงความด้วยอักษรกรีกสองตัวจากหนังสือชื่อ Anabasis ของนักปราชญ์กรีกนามว่า ซีโนโฟน และวิชาที่เก่งที่สุดคือ วรรณคดีและประติมากรรม หลังจากกลับมาเรียนหนังสือเป็นส่วนตัวกับครูพี่เลี้ยงชาวเยอรมันก็สามารถผ่านสอบข้อเขียนในการสอบเก็บคะแนน Oxford Local Examination ด้วยความสามารถพิเศษขณะมีอายุเพียง 13 ปี
ในวันเกิดครบรอบ 14 ปีของเอลิซาเบธ ประเทศอังกฤษได้ประกาศสงครามกับประเทศเยอรมนี เฟอร์กัส พี่ชายคนโตที่เข้ารับราชการอยู่ในกองทัพ Black Watch เสียชีวิตในหน้าที่ในปี ค.ศ. 1915 ที่เมืองลูส ประเทศฝรั่งเศส ส่วนพี่ชายอีกคนหนึ่งคือ ไมเคิล ได้รับรายงานว่าสูญหายไปในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1917 อย่างไรก็ดี เขาได้ถูกจับไปหลังจากได้รับบาดแผลฉกรรจ์และอยู่ในค่ายคุมขังเชลยศึกสงครามในช่วงตลอดระยะเวลาสงคราม ปราสาทกลามิสกลายมาเป็นสถานที่พักฟื้นของเหล่าบรรดาทหารที่ด้รับบาดแผล ซึ่งเอลิซาเบธได้เข้ามาช่วยเหลือด้วย
อภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ต

เจ้าชายอัลเบิร์ต หรือ "เบอร์ตี" ที่รู้จักกันในหมู่พระราชวงศ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระองค์ได้ทรงขออภิเษกสมรสกับเอลิซาเบธครั้งแรกในปี ค.ศ. 1921 แต่เอลิซาเบธได้ปฏิเสธพระองค์โดยกล่าวว่า "กลัวจะไม่ได้คิด พูด และทำในสิ่งที่ควรทำอย่างอิสระเสรีอีกต่อไป" ต่อมาเมื่อเจ้าชายประกาศว่าจะไม่อภิเษกกับใครอีกเลย สมเด็จพระราชินีแมรี พระมารดาจึงได้เสด็จฯ ไปยังปราสาทกลามิสด้วยพระองค์เองเพื่อพบกับหญิงสาวที่ได้ขโมยหัวใจพระราชโอรสของพระองค์ไป พระราชินีทรงเชื่อว่าเอลิซาเบธเป็น "ผู้หญิงคนเดียวที่จะทำให้เบอร์ตี้มีความสุขได้" แต่กระนั้นพระองค์ก็ไม่ปฏิเสธที่จะเข้าก้าวก่ายในเรื่องการอภิเษก
ในที่สุดเอลิซาเบธก็ยอมตกลงที่จะอภิเษกกับเจ้าชายเบอร์ตี แม้ว่าจะยังหวาดหวั่นกับชีวิตในพระราชวงศ์ก็ตาม ได้มีการประกาศการหมั้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1923 เสรีภาพของเจ้าชายอัลเบิร์ตในการเลือกเอลิซาเบธ ซึ่งเป็นสามัญชนเป็นพระชายาถือว่าเป็นสัญญาณไปสู่ความทันสมัยในทางการเมือง เนื่องจากในสมัยก่อนบรรดาเจ้าชายต้องอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงจากราชวงศ์อื่น ทั้งสองได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1923 ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ กรุงลอนดอน เอลิซาเบธได้วางช่อดอกไม้ลงบนหลุมฝังศพของทหารนิรนามระหว่างทางไปยังวิหาร ซึ่งนับว่าเป็นธรรมเนียมที่เจ้าสาวในราชวงศ์ปฏิบัติสืบต่อ ๆ กันมา แม้ว่าในเวลาต่อมาเจ้าสาวเลือกที่จะมาวางช่อดอกไม้หลังจากเข้าพิธีอภิเษกแล้วมากกว่าระหว่างทางที่จะไปเข้าพิธี นับแต่นั้นเอลิซาเบธจึงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงดัชเชสแห่งยอร์ก (HRH The Duchess of York) ทั้งสองพระองค์เสด็จไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ที่ตำหนักโพลส์เดนลาเซย์ ซึงเป็นคฤหาสน์ตั้งอยู่ในมณฑลเซอร์เรย์และต่อจากนั้นก็ได้เสด็จไปยังสก็อตแลนด์
ในปี ค.ศ. 1926 ทั้งสองพระองค์ก็มีพระธิดาพระองค์แรกคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ที่ต่อมาได้เสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ส่วนพระธิดาอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าหญิงมาร์กาเรต โรส ที่ประสูติอีกสี่ปีต่อมา ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กเสด็จเยือนประเทศออสเตรเลียเพื่อเปิดอาคารรัฐสภาในกรุงแคนเบอร์ราในปี  ค.ศ. 1927
สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 (ค.ศ. 1936 - ค.ศ. 1952) > การเสวยราชย์และสละราชย์ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และการเสวยราชย์ของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6

ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1936 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เสด็จสวรรคตและการสืบราชสมบัติก็ตกทอดไปสู่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระเชษฐาในเจ้าชายอัลเบิร์ต ซึ่งได้เถลิงราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ทั้งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรีได้เตรียมรับมือกับความขัดแย้งต่อพระราชโอรสองค์โต  อันที่จริงแล้วสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงแสดงความประสงค์ไว้ว่า "ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเป็นเจ้าว่าขอให้ลูกชายคนโตของข้าพเจ้าจะไม่ได้อภิเษกและจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเบอร์ตีและลิลีเบ็ต และราชบัลลังก์ได้"
ราวกับว่าความประสงค์ของพระบิดาและพระมารดาเป็นจริง เอ็ดเวิร์ดทำให้เกิดวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญขึ้นโดยการยืนยันจะอภิเษกสมรสกับนางวอลลิส ซิมป์สัน แม่ม่ายชาวอเมริกัน แม้ว่าในทางกฎหมายเอ็ดเวิร์ดจะทรงสามารถอภิเษกสมรสกับนางซิมป์สันได้และคงดำรงพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์ แต่คณะรัฐมนตรีของพระองค์เสนอแนะว่าประชาชนจะไม่มีทางยอมรับนางซิมป์สันในฐานะพระราชินีได้และยังขัดค้านการอภิเษกสมรสนี้ด้วย อันที่จริงถ้าสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเพิกเฉยต่อคำแนะนำเหล่านั้น พวกเขาก็จะตัองลาออก และจะทำให้เป็นการทำลายสถานภาพของพระองค์ในฐานะที่ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญอย่างยากที่จะเยียวยาได้ จึงทำให้ทรงยอมรับคำแนะนำจากคณะรัฐมนตรีโดยดี พระองค์จึงได้ทรงเลือกที่จะสละราชสมบัติให้แก่เจ้าชายอัลเบิร์ต ซึ่งมิได้ทรงมีความปรารถนาจะเป็นกษัตริย์และทรงได้รับการอบรมมาเพียงน้อยนิด (แม้ว่าทั้งพระชนกและพระชนนีจะคาดหวังกับพระองค์ไว้ล่วงหน้าแล้ว) เจ้าชายอัลเบิร์ตทรงเลือกพระปรมาภิไธยว่า จอร์จที่ 6 พระองค์และเอลิซาเบธ พระชายา ทรงเข้าพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์และดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร สมเด็จพระจักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งอินเดียเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1937 ซึ่งเป็นวันที่กำหนดไว้สำหรับพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงสนับสนุนการตัดสินพระราชหฤทัยของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ที่จะไม่พระราชทานพระอิสริยยศชั้นรอยัลไฮเนส (Royal Highness) ให้กับพระชายาและเชื้อสายคนใดในอดีตพระมหากษัตริย์ เมื่อเอ็ดเวิร์ดและวอลลิส ซิมป์สันอภิเษกกัน จึงทำให้นางซิมป์สันได้อิสริยยศเป็นแค่เกรซ (Grace)ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ เท่านั้น
สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 (ค.ศ. 1936 - ค.ศ. 1952) > การเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1939

ในปี ค.ศ. 1939 สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ และพระราชสวามีทรงเป็นกษัตริย์และพระราชินีในราชบัลลังก์พระองค์แรกที่เสด็จเยือนประเทศแคนาดาและสหรัฐ การเสด็จเยือนสถานที่ต่าง ๆ ทำให้สองพระองค์ต้องเสด็จไปทั่วประเทศแคนาดาจากอีกฝั่งทะเลหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งทั้งขาไปและกลับ พร้อมทั้งเสด็จอ้อมไปยังสหรัฐอเมริกาในช่วงสั้น โดยทรงพบกับครอบครัวรูสเวลท์ที่ทำเนียบขาวและบ้านพักในบริเวณหุบเขาแม่น้ำฮัดสันด้วย การต้อนรับทั้งสองพระองค์จากชาวแคนาดาและสาธารณชนอเมริกันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก ซึ่งทำให้ความรู้สึกว่าทั้งสองพระองค์เป็นตัวแทนที่ไม่มีความสลักสำคัญของสมเด็จเจ้าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ที่หลงเหลืออยู่มลายหายไป สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธเคยตรัสกับแม็กเคนซี คิง นายกรัฐมนตรีของแคนาดาว่า "การมาเยือนนี้ทำให้เราเป็นที่รู้จัก" และพระองค์ได้เสด็จกลับมาเยือนแคนาดาอีกหลายครั้งทั้งแบบราชการและส่วนพระองค์
ในประเทศแคนาดาพระองค์ทรงได้รับการกล่าวถึงตลอดพระชนม์ชีพเกี่ยวกับคำตอบแบบฉับพลันตามที่มีรายงานในคราวเสด็จมาถึงในปี ค.ศ. 1939 เมื่อมีทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง คนหนึ่งทูลถามพระองค์ในระหว่างการพบปะพสกนิกรติดต่อกันครั้งหนึ่งของทั้งสองพระองค์ในช่วงแรกสุดว่า "ฝ่าพระบาทรงเป็นชาวสก็อตหรือชาวอังกฤษ" พระราชินีตรัสตอบว่า "เราก็เป็นชาวแคนาดาไงล่ะ!"