stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจิ่น ดึ๊ก เลือง

| เจิ่น ดึ๊ก เลือง |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีเวียดนาม
ดำรงตำแหน่ง 24 กันยายน พ.ศ. 2540 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549
ก่อนหน้า: เหงียน มิญ เจี๊ยต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2480
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

เจิ่น ดึ๊ก เลือง (เวียดนาม: Trần Đức Lương; เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2480) เป็นประธานาธิบดีเวียดนามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ถึง 2549
เลืองเกิดที่จังหวัดกว๋างหงายและย้ายมาอยู่ที่ฮานอยหลังออกจากโรงเรียนเมื่อปี พ.ศ. 2498 เลืองเรียนสาขาธรณีวิทยาที่มหาวิทยาลัยฮานอย และได้รับการว่าจ้างให้เป็นนักทำแผนที่ เลืองเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามในปี พ.ศ. 2502 และต่อมาได้เป็นเจ้าหน้าที่ของพรรค เขาได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2530 และได้เป็นกรรมการบริหารพรรคคอมมิวนิสต์ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 จากนั้นได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2540 และได้รับเลือกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2545 ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เลืองประกาศลาออก (พร้อมกับนายกรัฐมนตรีฟาน วัน ขาย)
แหล่งข้อมูลอื่น

President rejects appeal of Nam Cam
| ด ค ก ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม |
| --- | --- |
 โตน ดึ๊ก ทั้ง  เหงียน หืว เถาะ1  เจื่อง จิญ2  หวอ จี๊ กง2  เล ดึ๊ก อัญ  เจิ่น ดึ๊ก เลือง  เหงียน มิญ เจี๊ยต  เจือง เติ๊น ซาง  เจิ่น ดั่ย กวาง  ดั่ง ถิ หง็อก ถิ่ญ1  เหงียน ฟู้ จ่อง  เหงียน ซวน ฟุก  หวอ ถิ อั๊ญ ซวน1  หวอ วัน เถือง  หวอ ถิ อั๊ญ ซวน1  โต เลิม  เลือง เกื่อง 
 1รักษาการ  2ในตำแหน่งประธานคณะมนตรีแห่งรัฐ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์ราชวงศ์วรมัน

ราชวงศ์วรมัน หรือ ราชวงศ์กัมพูชา หรือ  ราชวงศ์เขมร (เขมร: រាជវង្សវរ្ម័ន ; เรียจฺจะวงฺซา วอรามัน อักษรโรมัน: Varman Dynasty of Khmer Empire) เป็นราชวงศ์ในจักรวรรดิเขมร สถาปนาโดย พระเจ้าเกาฑิณยะวรมันเทวะ หรือกัมพู สวายัมภูวะ (កម្វុស្វយម្ភុវ)   พราหมณ์ที่เดินทางมาจากแคว้นกลิงคะในอินเดีย ทรงได้อภิเษกกับ พระนางโสมา (សោមា) ผู้ครองอาณาจักรชนเผ่าพื้นเมืองและสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรพนมหรือฟูนัน ก่อกำเนิดราชวงศ์วรมัน
เกาะก๊าตบ่า

| --- | --- |
ทิวทัศน์ของเมืองก๊าตบ่า
20°48′00″N 106°59′59″E﻿ / ﻿20.80000°N 106.99972°E﻿ / 20.80000; 106.99972
เกาะก๊าตบ่า (เวียดนาม: đảo Cát Bà) คือเกาะที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาหมู่เกาะทั้งหมด 367 เกาะ ที่ทอดยาว 260 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ซึ่งประกอบรวมเป็นหมู่เกาะก๊าตบ่า โดยมีอ่าวลานหะ (vịnh Lan Hạ) เป็นขอบเขตของหมู่เกาะทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เกาะนี้เป็นอุทยานแห่งชาติของเวียดนามและได้รับการขึ้นทะเบียนจากยูเนสโกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2004 ให้เป็นเขตสงวนชีวมณฑลของโลก
การท่องเที่ยว

การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานบนเกาะก๊าตบ่าในช่วงทศวรรษ 1990 ทำให้การเข้าถึงเกาะสะดวกมากยิ่งขึ้น ได้แก่ การก่อสร้างถนนที่ใหญ่ขึ้น การสร้างเขื่อนเพื่อสร้างท่าเรือและเพื่อปกป้องเมืองก๊าตบ่าจากน้ำท่วม กระแสไฟฟ้าที่สม่ำเสมอถูกนำมาที่เกาะใน ค.ศ. 1997 รวมถึงการเปิดตัวเรือข้ามฟากและเรือบรรทุกขนาดใหญ่ตามกำหนดเวลารายวัน ซึ่งสามารถขนส่งรถบรรทุกและรถยนต์จากแผ่นดินใหญ่ได้ การพัฒนาเหล่านี้นำไปสู่การพัฒนาด้านการท่องเที่ยวของเมืองก๊าตบ่าอย่างรวดเร็วตั้งแต่ ค.ศ. 2001 นับแต่นั้นมาจุดแวะพักบนเกาะก๊าตบ่าได้รวมอยู่ในแผนการเดินทางของการล่องเรือในอ่าวหะล็อง (vịnh Hạ Long) และเส้นทางล่องเรือของโรงแรมราคาประหยัดที่ตั้งเรียงรายริมทะเล เกาะก๊าตบ่ามีผู้มาเยือนมากกว่า 350,000 คนต่อปี
ระเบียงภาพ

ชายหาดก๊าตก่อ 1 
เกาะก๊าตบ่า
เมืองก๊าตบ่า ซึ่งมีหุบเขาหินปูนตั้งอยู่เบื้องหลัง
อุทยานแห่งชาติก๊าตบ่า
อ่าวลานหะ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะก๊าตบ่า
เจ้าชายบ๋าว ทั้ง

เจ้าชายบ๋าว ทั้ง แห่งเวียดนาม  (เวียดนาม: Bảo Thắng; จื๋อโนม: 保陞; 30 กันยายน พ.ศ. 2486 – 15 มีนาคม พ.ศ. 2560) เป็นพระโอรสองค์สุดท้ายในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม และสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนามแห่งราชวงศ์เหงียน ซึ่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิ และจักรพรรดินีองค์สุดท้ายแห่งเวียดนามด้วย โดยหลังจากที่มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง แห่งเวียดนาม ซึ่งเป็นพระเชษฐา (พี่ชาย) ของพระองค์ ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยอ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์เวียดนามต่อจากพระเชษฐา
พระองค์สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2560 ที่กรุงปารีส, ประเทศฝรั่งเศส เจ้าชายบ๋าว เอิน พระอนุชาต่างมารดาได้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังต่อจากพระองค์
การศึกษา

เจ้าชายบ๋าว ทั้ง ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกูว็องเดซัวโซ (Couvent des Oiseaux) ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิกที่ทันสมัย ตั้งอยู่ที่เนอยี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส และโรงเรียนมัธยมดาดร็อง (Collège d'Adran) ในเมืองด่าหลัต ซึ่งปัจจุบันเป็นเมืองเอกของจังหวัดเลิมด่ง ประเทศเวียดนาม
เล วัน เสวียต

เล วัน เสวียต
เล วัน เสวียต (เวียดนาม: Lê Văn Duyệt จื๋อโนม: 黎文悅  ค.ศ. 1763 หรือ ค.ศ. 1764 - ค.ศ. 1832) หรือ องต๋ากุนเป็นเจ้าเมืองไซ่ง่อนแห่งเวียดนาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1812 - ค.ศ. 1832
สโมสรฟุตบอลซันนาคั้ญฮหว่า

สโมสรฟุตบอลซันนาคั้ญฮหว่า (เวียดนาม: Câu lạc bộ Bóng đá Sanna Khánh Hòa BVN) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ในจังหวัดคั้ญฮหว่า ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี-ลีก สนามเหย้าของพวกเขาคือสนามกีฬาญาจาง
เกียรติประวัติ > การแข่งขันในประเทศ

วีลีกทู:
เซคกันด์ลีก
เกียรติประวัติ > การแข่งขันอื่น ๆ

แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ:
การแข่งขันระดับภูมิภาค

| ฤดูกาล | การแข่งขัน | รอบ | พบกับสโมสร | เหย้า | เยือน | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ | รอบแรก |   Boeung Ket Angkor | 4-4 | 5-1 | 9-5 |
| 2017 | แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ | รอบรองชนะเลิศ |  ลาวโตโยตา | 2-0 |  |  |
| 2017 | แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ | รอบชิงชนะเลิศ |  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด | 1-3 | 0-4 | 1-7 |
ผลงานในประเทศแบ่งตามฤดูกาล

| ฤดูกาล | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | แต้ม | อันดับ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เซคกันด์ลีก ฤดูกาล 2013 |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 | เลื่อนชั้นสู่ วีลีกทู 2014 |

| วีลีกทู ฤดูกาล 2014 | 14 | 6 | 5 | 3 | 20 | 15 | +5 | 23 | 2 | เลื่อนชั้นสู่ วีลีกวัน 2015 |
| วีลีกวัน ฤดูกาล 2015 | 26 | 12 | 6 | 8 | 35 | 35 | 0 | 42 | 5 |  |
| วีลีกวัน ฤดูกาล 2016 | 26 | 10 | 6 | 10 | 34 | 30 | +4 | 36 | 8 |  |
| วีลีกวัน ฤดูกาล 2017 | 26 | 11 | 8 | 7 | 38 | 37 | +1 | 41 | 6th | ผ่านการคัดเลือก เข้าร่วมแข่งขันแม่โขงคลับแชมเปียนชิพ |
หัวหน้าผู้ฝึกสอน

| ชื่อ | สัญชาติ | ช่วงปี | เกียรติประวัติ |
| --- | --- | --- | --- |
| Võ Đình Tân |  | 2013–ปัจจุบัน | รองชนะเลิศ แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2017 |
เหงียน ขาย

เหงียน ขาย (เวียดนาม: Nguyễn Khải) เป็นนามปากกาของ เหงียน หมั่ญ ขาย (Nguyễn Mạnh Khải) นักเขียนชาวเวียดนาม  เกิดเมื่อ พ.ศ. 2473 ที่กรุงฮานอย เขาสมัครเป็นทหารตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ขณะอายุ 16 ปี และเริ่มเป็นนักเขียนเมื่ออายุ 25 ปี เขามีผลงานตีพิมพ์มากมายรวมทั้งยังได้รางวัลซีไรต์ใน พ.ศ. 2543
ผลงานการเขียนในช่วงสงครามเวียดนามเป็นงานเขียนที่สนับสนุนนโยบายของรัฐบาล แต่หลัง พ.ศ. 2520 เป็นต้นมา เขาได้ปรับมาเขียนเรื่องเพื่อสะท้อนสังคม ผลงานที่สำคัญ เช่น เรื่องสั้นเรื่อง "วิสัยทัศน์ไกล" (Tầm nhìn xa), "ยุคโรแมนติก" (Cái thời lãng mạn) และ "วีรบุรุษอับโชค"
เหงวียน หญัก

จักรพรรดิท้าย ดึ๊ก (เวียดนาม: Thái Đức, 泰德; ค.ศ. 1743–1793) หรือ เหงวียน หญัก (Nguyễn Nhạc, 阮岳) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 1 แห่งราชวงศ์เต็ยเซินของเวียดนาม ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1778 และสละราชสมบัติให้น้องชาย คือเหงวียน ฮเหวะ ในปี 1788
เกิ่นเทอ

| เกิ่นเทอ |
| --- | --- |
นครภายใต้ส่วนกลาง
   ตรา
สมญา: "เมืองหลวงทางตะวันตก" (เต็ยโด)
แผนที่แสดงที่ตั้งเขตเทศบาลนครเกิ่นเทอ
พิกัด: 10°2′N 105°47′E﻿ / ﻿10.033°N 105.783°E﻿ / 10.033; 105.783
ประเทศ:  เวียดนาม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,389.6 ตร.กม. (536.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 1,121,000 คน
 • ความหนาแน่น: 807 คน/ตร.กม. (2,090 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: เว็บไซต์เทศบาลนครเกิ่นเทอ (เวียดนาม)
เกิ่นเทอ (เวียดนาม: Cần Thơ) เป็นเมืองใหญ่อันดับสี่ของประเทศเวียดนามและเมืองใหญ่ที่สุดในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง มีชื่อเสียงเรื่องตลาดน้ำ หมู่บ้านทำกระดาษสา และลำคลองท้องถิ่นที่สวยงาม เมืองแห่งนี้มีประชากรประมาณ 1.1 ล้านคนในปี ค.ศ. 2004 ตั้งอยู่ริมฝั่งใต้ของแม่น้ำเหิ่ว ซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำโขง ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 169 กิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2007 สะพานข้ามแม่น้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งได้ถล่มลงมาระหว่างการก่อสร้าง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 50 ราย นับเป็นภัยพิบัติทางวิศวกรรมที่ร้ายแรงที่สุดของประเทศเวียดนาม ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีการเปิดใช้ท่าอากาศยานนานาชาติเกิ่นเทอ ชื่อเมืองเกิ่นเทอเป็นรูปย่อของคำว่า "เกิ่มทีซาง" (cầm thi giang) แปลว่า "แม่น้ำแห่งบทกวี" นอกจากนี้ยังได้รับฉายาว่าเป็น "เมืองหลวงทางตะวันตก" (Tây Đô) สภาพภูมิอากาศของเมืองเป็นแบบเขตร้อนและเขตมรสุม มีสองฤดู คือ ฤดูฝนที่เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน และฤดูแล้งที่เริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงเมษายน
เมืองพี่น้อง

นิส ประเทศฝรั่งเศส
ซัวเถา ประเทศจีน
พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
รูปภาพ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ตลาดน้ำ | สะพานเกิ่นเทอ | ท่าอากาศยานนานาชาติเกิ่นเทอ |
เปล็ยกู

| เปล็ยกู เป่อเล็ยกู |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 1)
นครเปล็ยกู
จากบนลงล่าง ซ้ายไปขวา: เปล็ยกูยามค่ำคืน, เจดีย์มิญถั่ญ, จัตุรัสด่ายดว่านเก๊ด, ทะเลสาบดึ๊กอาน, เบี๋ยนโห่

เปล็ยกูที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 13°59′N 108°0′E﻿ / ﻿13.983°N 108.000°E﻿ / 13.983; 108.000
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: ซาลาย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 260.77 ตร.กม. (100.68 ตร.ไมล์)
ความสูง: 740 เมตร (2,420 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2562)
 • ทั้งหมด: 254,802 คน
 • ความหนาแน่น: 980 คน/ตร.กม. (2,500 คน/ตร.ไมล์)
เปล็ยกู (เวียดนาม: Pleiku, Plây Ku, Plây Cu) เป็นเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในภาคกลางของประเทศเวียดนาม โดยมีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัดและเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดซาลาย เมืองนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลาง บริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแห่งชาติหลายสาย เช่น ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 14 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองกอนตูมทางทิศเหนือและเมืองบวนมาถ็วตทางทิศใต้, ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 19 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองสตึงแตรงในประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันตก (ผ่านจังหวัดรัตนคีรี) และจังหวัดบิ่ญดิ่ญทางทิศตะวันออก เป็นต้น ตัวเมืองเปล็ยกูเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมด 261 ตารางกิโลเมตร
ณ พ.ศ. 2562 นครเปล็ยกูมีจำนวนประชากรประมาณ 254,802 คน เมื่อหลายปีมาแล้ว ประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์บัฮนัร (Bahnar) และจาไร (Jarai) ซึงบางครั้งถูกเรียกว่า "ชาวเขา" (ฝรั่งเศส: Montagnards) หรือเดการ์ (Degar) แต่ทุกวันนี้ประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ญวน
เปล็ยกูเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย และมีท่าอากาศยานเปล็ยกูซึ่งตั้งอยู่บริเวณชานเมืองรองรับการคมนาคมส่วนหนึ่ง
ฮานอยเมโทร สาย 2A

| สายก๊าตลิญ  สาย 2A: ก๊าตลิญ–ห่าดง |
| --- | --- |
 C 
สาย 2A สถานีก๊าตลิญ
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง: Tuyến Cát Linh (số 2A Cát Linh - Hà Đông)
เจ้าของ: การรถไฟเวียดนาม
หมายเลขสาย:  2A 
ปลายทาง: ก๊าตลิญ เอียนเหงีย
จำนวนสถานี: 12
เว็บไซต์: hanoimetro.net.vn
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ระบบขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ: ฮานอยเมโทร
ผู้ดำเนินงาน: บริษัทฮานอยเมโทร (HMC)
ศูนย์ซ่อมบำรุง: ศูนย์ซ่อมบำรุงฟู้เลือง
ขบวนรถ: 13 ขบวน 4 คัน (52 ตู้โดยสาร)
ผู้โดยสาร: ประมาณ 28,500 คน/ชั่วโมง/ทิศทาง
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 6 พฤศจิกายน 2021; 3 ปีก่อน (2021-11-06)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 13.1 km (8.1 mi)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: รางที่สาม
ความเร็ว: 80 km/hr (สูงสุด)
รถไฟกำลังเข้าสู่สถานีถนนวงแหวน 3
ภายในรถไฟสายก๊าตลิญ
ฮานอยเมโทร สาย 2A ก๊าตลิญ–ห่าดง (เวียดนาม: Tuyến số 2A Cát Linh - Hà Đông) หรือ สายก๊าตลิญ (Tuyến Cát Linh) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกของฮานอยเมโทร มีระยะทาง 13 กิโลเมตร (8.1 ไมล์) จำนวน 12 สถานี เป็นทางยกระดับทั้งหมด ซึ่งสายนี้เป็นสายที่เชื่อมต่อระหว่างตะวันออกเฉียงเหนือกับตะวันตกเฉียงใต้ โดยเชื่อมต่อเขตด๊งดา เขตทัญซวน เข้ากับเขตห่าดง
รายชื่อสถานี

| รหัสสถานี | รายชื่อสถานี | รายชื่อสถานี | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | ที่ตั้ง |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 | ก๊าตลิญ | Cát Linh |  V  (ก่อสร้าง) | เขตด๊งดา |  |
| 2 | ลาถั่ญ | La Thành |  | เขตด๊งดา |  |
| 3 | ท้ายห่า | Thái Hà |  | เขตด๊งดา |  |
| 4 | ล้าง | Láng |  | เขตด๊งดา |  |
| 5 | เถื่องดิ่ญ | Thượng Đình |  H  (ก่อสร้าง) | เขตทัญซวน |  |
| 6 | ถนนวงแหวน 3 | Vành Đai 3 |  | เขตทัญซวน |  |
| 7 | ฝุ่งควาง | Phùng Khoang |  | เขตห่าดง |  |
| 8 | วันกว๊าน | Văn Quán |  | เขตห่าดง |  |
| 9 | ห่าดง | Hà Đông |  | เขตห่าดง |  |
| 10 | ลาเค | La Khê |  ฮานอย บีอาร์ที | เขตห่าดง |  |
| 11 | วันเค | Văn Khê |  ฮานอย บีอาร์ที | เขตห่าดง |  |
| 12 | เอียนเหงีย | Yên Nghĩa |  ฮานอย บีอาร์ที | เขตห่าดง |  |
แหล่งข้อมูล

Official website (อังกฤษ) (เวียดนาม)
เจดีย์ฮหวั่งฟุก

| เจดีย์ฮหวั่งฟุก |
| --- | --- |
Chùa Hoằng Phúc
ภาพของเจดีย์ฮหวั่งฟุกหลังจากการบูรณะขึ้นใหม่
th
ชื่อเดิม: เจดีย์กิ๊ญเทียนและเจดีย์กวานปา
ข้อมูลทั่วไป
เมือง: อำเภอเหละถวี จังหวัดกว๋างบิ่ญ
ประเทศ: ประเทศเวียดนาม
พิกัด:  17°11′57″N 106°48′50″E﻿ / ﻿17.19917°N 106.81389°E﻿ / 17.19917; 106.81389
เจดีย์ฮหวั่งฟุก (เวียดนาม: Chùa Hoằng Phúc; ฮ้านตึ: 弘福寺) เป็นเจดีย์ในจังหวัดกว๋างบิ่ญ ประเทศเวียดนาม เจดีย์มีประวัติมากกว่า 700 ปี และเป็นหนึ่งในเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดในภาคกลางของประเทศเวียดนาม
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1301 สมเด็จพระจักรพรรดิเจิ่น เญิน ตง แห่งราชวงศ์เจิ่น ทรงได้เยี่ยมชมวัดนี้และพระราชทานชื่อว่า วัดจีเกี๊ยน (Am Tri Kiến) และในปี ค.ศ. 1716 เหงียน ฟุก จู ขุนนางของตระกูลเหงียนได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดกิ๊ญเทียน (Kính Thiên Tự) ต่อมาสมเด็จพระจักรพรรดิมิญ หมั่ง แห่งราชวงศ์เหงียน ได้ทรงเยี่ยมชมวัดนี้ในปี ค.ศ. 1821 และทรงเปลี่ยนชื่อวัดแห่งนี้เป็น วัดฮหวั่งฟุก (Hoằng Phúc Tự; ฮ้านตึ: 弘福寺) หรือที่เรียกว่า เจดีย์จั่ม หรือ เจดีย์กวาน (Chùa Trạm; Chùa Quan)
เจดีย์ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่หลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1985 เจดีย์ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากพายุโซนร้อน เหลือเพียงประตูฐานของวัด และระฆังหนัก 80 กิโลกรัม และพระพุทธรูปเก่าบางส่วน วัดถูกรวมอยู่ในรายชื่อของมรดกทางวัฒนธรรมจังหวัดกว๋างบิ่ญ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 การบูรณะเจดีย์ได้รับการริเริ่มขึ้น เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2016 เจดีย์ใหม่ได้ถูกเปิดตัวด้วยการร่วมมือกันของรัฐบาลเวียดนาม สมาชิกของพุทธเถรจากประเทศเวียดนามและพม่า สมเด็จพระสังฆราชเทพ วงศ์ จากกัมพูชา และชาวพุทธทั่วประเทศเวียดนาม เจดีย์ฮหวั่งฟุกได้รับการยอมรับเป็นสมบัติทางประวัติศาสตร์ของประเทศเวียดนาม
ในวันพิธีเปิดพุทธเถรจากพม่าได้นำพระบรมสารีริกธาตุพระโคตมพุทธเจ้าจากพระมหาธาตุเจดีย์ชเวดากองในย่างกุ้งไปยังเจดีย์ฮหวั่งฟุก
สมุดภาพ

ประตูวัดที่ยังเหลืออยู่
ประตูวัดที่ยังเหลืออยู่
เจดีย์ฮหวั่งฟุก
เล ดึ๊ก เถาะ

เล ดึ๊ก เถาะเมื่อ พ.ศ. 2516
เล ดึ๊ก เถาะ (เวียดนาม: Lê Đức Thọ) เป็นสมาชิกอาวุโสของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม และเป็นผู้ที่เข้าร่วมการเจรจาจนเกิดข้อตกลงสันติภาพปารีส ที่ยุติการแทรกแซงทางทหารของสหรัฐในสงครามเวียดนาม
เถาะเกิดเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2454 ที่จังหวัดห่านาม บิดาเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลอาณานิคมฝรั่งเศส เถาะเข้าร่วมในการต่อต้านฝรั่งเศสโดยเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน เคยถูกจับและถูกจำคุกหลายปี เมื่อถูกปล่อยตัวจึงเข้าร่วมกับโฮจิมินห์ เขาเป็นคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์ที่รับผิดชอบสาขาพรรคในภาคใต้
ในปี พ.ศ. 2516 เถาะได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ร่วมกับเฮนรี คิสซินเจอร์ แต่เขาปฏิเสธรับรางวัลดังกล่าว
เถาะมีบทบาทสำคัญในการรุกรานกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2521 และต่อต้านการปฏิรูปเศรษฐกิจ ผลของแรงกดดันจากนานาชาติทำให้เขาต้องออกจากคณะกรรมการกลางใน พ.ศ. 2529 เถาะเสียชีวิตเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2533 ซึ่งทำให้เวียดนามยอมอ่อนข้อในปัญหากัมพูชา
เหงียน ถิ ซวาน

| เหงียน ถิ ซวาน |
| --- | --- |


รองประธานาธิบดีเวียดนาม
ดำรงตำแหน่ง 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 – 8 เมษายน พ.ศ. 2560
ประธานาธิบดี: เหงียน มิญ เจี๊ยต เจือง เติ๊น ซาง เจิ่น ดั่ย กวาง
ก่อนหน้า: เจิ่น ดึ๊ก เลือง
ถัดไป: ดั่ง ถิ หง็อก ถิ่ญ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 (72 ปี) จังหวัดห่านาม ประเทศเวียดนาม
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

เหงียน ถิ ซวาน (เวียดนาม: Nguyễn Thị Doan; 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 —) เป็นรองประธานาธิบดีเวียดนาม และเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม ได้รับการเลือกตั้งจากรัฐสภาเวียดนาม ให้ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีเวียดนามเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
เซือง วัน มิญ

| เซือง วัน มิญ |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีเวียดนามใต้ คนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 28 เมษายน ค.ศ.1975 – 30 เมษายน ค.ศ.1975
ก่อนหน้า: เจิ่น วัน เฮือง
ถัดไป: ฮหวิ่ญ เติ๊น ฟ้าต, รัฐบาลปฏิวัติชั่วคราวสาธารณรัฐเวียดนามใต้
Chairman of the Military Revolutionary Council คนแรก
ดำรงตำแหน่ง 2 พฤศจิกายน ค.ศ.1963 – 30 มกราคม ค.ศ.1964
ก่อนหน้า: โง ดิ่ญ เสี่ยม (ในฐานะประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเวียดนาม)
ถัดไป: เหงียน คั้ญ
ดำรงตำแหน่ง 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1964 – 16 สิงหาคม ค.ศ.1964
ก่อนหน้า: เหงียน คั้ญ
ถัดไป: เหงียน คั้ญ
ดำรงตำแหน่ง 8 กันยายน ค.ศ.1964 – 26 ตุลาคม ค.ศ.1964
ก่อนหน้า: เหงียน คั้ญ
ถัดไป: ฟาน คัก สืว (ในฐานะประมุขแห่งรัฐ)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1916(1916-02-16) จังหวัดหมีทอ โคชินไชนา อินโดจีนของฝรั่งเศส (ปัจจุบันคือจังหวัดเตี่ยนซาง ประเทศเวียดนาม)
เสียชีวิต: 6 สิงหาคม ค.ศ. 2001(2001-08-06) (85 ปี) แพซาดีนา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  เวียดนามใต้
แผนก/สังกัด:  Vietnamese National Army  Army of the Republic of Vietnam
ประจำการ: 1940–1964
ชั้นยศ:  พลเอก (Đại Tướng)
บังคับบัญชา: Head of the Military Revolutionary Council (พฤศจิกายน ค.ศ.1963–มกราคม ค.ศ.1964)
การยุทธ์: ยุทธการที่ไซ่ง่อน, Operation Rung Sat, 1963 South Vietnamese coup
ความสัมพันธ์: พี่/น้องชาย 1 คน: พลจัตวาเซือง วัน หญึต ในกองทัพประชาชนเวียดนาม
 

พลเอก เซือง วัน มิญ หรือ เยือง วัน มิญ (เวียดนาม: Dương Văn Minh) เป็นนายพลอาวุโสของกองทัพสาธารณรัฐเวียดนามและเป็นนักการเมืองในสมัยของรัฐบาลโง ดิ่ญ เสี่ยม ในปี 2506 เขาเป็นหัวหน้าผู้กระทำการรัฐประหารรัฐบาลโง ดิ่ญ เสี่ยม และเขาเป็นประธานาธิบดีของเวียดนามใต้ 4 สมัย
การเป็นประธานาธิบดีเวียดนามใต้

บทความหลัก: ผู้นำเวียดนามใต้
ครั้งแรก 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ถึง 30 มกราคม ค.ศ. 1964 รวมระยะเวลา 3 เดือน โดยทำรัฐประหารโง ดิ่ญ เสี่ยม
ครั้งที่สอง 8 กุมภาพันธ์ 1964 ถึง 16 สิงหาคม 1964 รวมระยะเวลา 7 เดือน
ครั้งที่สาม 8 กันยายน ค.ศ. 1964 ถึง 26 ตุลาคม ค.ศ. 1964 รวมระยะเวลา 1 เดือน
ครั้งที่สี่ครั้งสุดท้าย 28 เมษายน ค.ศ. 1975 ถึง 30 เมษายน ค.ศ. 1975 รวมระยะเวลา 3 วัน หลังจากนั้นกองทัพเวียดนามเหนือและเวียดกง​ก็เข้ายึดไซ่ง่อนเมืองหลวงของเวียดนามใต้ เซือง วัน มิญ จึงต้องประกาศยอมจำนน
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนาม

| --- | --- |

ประเภท: โทรทัศน์ ออกอากาศ
ประเทศ:  เวียดนาม
พื้นที่แพร่ภาพ: ทั่วประเทศ  ทั่วโลก
สำนักงานใหญ่: 43 เหงียน ชิ ธาน, Giảng Võ, บาดิ่ญ, ฮานอย, เวียดนาม
เจ้าของ: รัฐบาลเวียดนาม
บุคคลการหลัก: เล หง็อก กวาง  (ผู้อำนวยการ) โด ธาน ไฮ  (รองกรรมการผู้จัดการ)
วันที่เปิดตัว: 7 กันยายน 1970; 54 ปีก่อน (1970-09-07)
ชื่อเดิม: ระบบโทรทัศน์อิสระ (7 กันยายน 1970 – 4 กรกฎาคม 1976)   โทรทัศน์กลาง (5 กรกฎาคม 1976 – 30 เมษายน 1987)
เว็บไซต์ทางการ: vtv.vn
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนาม (อังกฤษ: Vietnam Television เวียดนาม: Đài Truyền hình Việt Nam) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของเวียดนาม โดยมีเทคโนโลยีจากประเทศสหรัฐอเมริกา แต่เดิมถูกก่อตั้งขึ้นมาในเวียดนามเหนือเมื่อปี ค.ศ. 1970 โดยที่ช่วงแรกออกอากาศวันละ 4 ชั่วโมง ระหว่างเวลา 17.00 - 21.00 นาฬิกา ซึ่งนำเสนอรายการเกี่ยวกับสงครามเวียดนาม ออกอากาศ 3 วันต่อสัปดาห์ วันละ 2 ชั่วโมง
ประวัติ

เมื่อสงครามเวียดนามสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1975 ทางสถานีโทรทัศน์ของเวียดนามใต้ได้ทำการออกอากาศในเวียดนามเหนือ ระหว่างเวลา 12.00 - 21.00 นาฬิกา ส่วนการออกอากาศในระบบโททัศน์สีเริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ในช่วงแรกจะออกอากาศทดสอบใน 2 รายการ ซึ่งจะเป็นสีแดงและสีน้ำเงิน เป็นเวลา 10 วินาที หลังจากนั้นออกอากาศรายการต่อไป แต่รายการส่วนใหญ่ยังคงออกอากาศในระบบขาวดำเช่นเดิม โดยการออกอากาศก่อนปี 1990 เป็นรายการของรัฐบาลอย่างเดียว โดยไม่มีโฆษณาคั่น (ยกเว้นโฆษณาของรัฐบาล) ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1990 วีทีวีได้เปลี่ยนรูปแบบการออกอากาศ จากการออกอากาศเชิงเดี่ยวเป็นการออกอากาศเชิงพาณิชย์ พร้อมกับเปิดสถานีช่องใหม่คือช่อง VTV2 และต่อมาในปี ค.ศ. 2007 ทางสถานีได้ออกอากาศทุกวัน ระหว่างเวลา 05.20 - 00.30 นาฬิกาของวันถัดไป และในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1990 วีทีวีได้เปลี่ยนเวลาการออกอากาศ จาก 05.20 - 00.30 นาฬิกา เป็น 06.00 - 00.30. นาฬิกา
สถานี

สถานีช่อง VTV มีสถานีย่อยดังต่อไปนี้
สถานี > สถานีออกอากาศภาคพื้นดิน (5)

VTV1: ประเภทข่าว
VTV2: ประเภทเทคโนโลยี วิทยาศาสตร์ และ การศึกษา
VTV3: ประเภทกีฬาและความบันเทิง
VTV5: ประเภทภูมิภาค
VTV6: รายการประเภทเยาวชน
VTV7 ช่องการศึกษาและเด็ก
สถานี > ช่องต่างประเทศ (1)

VTV4: ออกอากาศทั่วโลก
สถานี > ช่องภูมิภาค (3)

VTV8 ช่องทีวีภาคกลาง - ที่ราบสูงตอนกลางของเวียดนาม
VTV9 ช่องทีวีภาคใต้
VTV Can Tho เปิดตัวตั้งแต่ 2565.05.02
สถานี > ช่องเคเบิลและดาวเทียม (8)

VTV3 HD
VTV6 HD
VTV1 HD
VTV9 HD
VTV8 HD
VTV2 HD
VTV4 HD
VTV5 HD
VTV7 HD
รายละเอียด: รายการออกอากาศของสถานีโทรทัศน์เวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
รายการออกอากาศของสถานีโทรทัศน์เวียดนาม
เหงียน มิญ เจิว

เหงียน มิญ เจิว (เวียดนาม: Nguyễn Minh Châu) เป็นนักเขียนชาวเวียดนามที่มีชื่อเสียงในช่วงหลังสงครามเวียดนาม เกิดเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2473 ที่อำเภอกวิ่ญลืว (Quỳnh Lưu) จังหวัดเหงะอาน เจิวสมัครเป็นทหารตั้งแต่ พ.ศ. 2495 และได้มาประจำการเป็นบรรณาธิการวารสารวันเหงะเกวินโด่ยตั้งแต่ พ.ศ. 2505 และทำงานที่วารสารนี้มาตลอดจนเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2532
งานเขียนช่วงแรกของเจิวเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามตั้งแต่นวนิยายเรื่องแรกคือเรื่อง “ประตูแม่น้ำ” ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2509 และเรื่อง “รอยเท้าทหาร” ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2515 เรื่องนี้ได้ตีพิมพ์เป็นภาษารัสเซียด้วย ในยุคหลังสงคราม เจิวเป็นนักเขียนคนแรก ๆ ที่ออกมาเรียกร้องให้สะท้อนความจริงของสังคมมากกว่าการโฆษณาชวนเชื่อ งานเขียนของเขาเองก็หันมาให้ความสำคัญกับเรื่องราวของคนทั่วไปมากขึ้น เช่น ในรวมเรื่องสั้น “ผู้หญิงบนรถด่วน” และ “ท่าน้ำ” ผลงานชิ้นสุดท้ายของเขาคือรวมเรื่องสั้นเรื่อง “หญ้าเลา” ซึ่งเขาเขียนจบบนเตียงที่เขานอนป่วยอยู่จนเสียชีวิตเมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2532
เถิม ทวี้ หั่ง

| เถิม ทวี้ หั่ง   (Thẩm Thúy Hằng) |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 6 ตุลาคม ค.ศ. 1939 เหงียน กีม ฝุ่ง
เสียชีวิต: 6 กันยายน ค.ศ. 2022(2022-09-06) (82 ปี)
คู่สมรส: เหงียน ซวน วั้ญ   (Nguyễn Xuân Oánh)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: (1958- 1980)
ผลงานเด่น: เหงื่อย แด็ป บิ่ญ เซือง   (Người Đẹp Bình Dương)
ฐานข้อมูล
IMDb
เถิม ทวี้ หั่ง (เวียดนาม: Thẩm Thúy Hằng) เป็นนักแสดงชาวเวียดนาม มีผลงานตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1950 ถึงปลายทศวรรษ 1970 เธอเล่นภาพยนตร์มากมาย ซึ่งก็มีภาพยนตร์เวียดนามที่ร่วมหุ้นกับต่างชาติด้วย
ประวัติ

เถิม ทวี้ หั่ง หรือชื่อจริงว่า เหงียน กีม ฝุ่ง เกิดเมื่อปี 1939 (พ.ศ. 2482) ที่เมืองไฮฟอง (Hải Phòng) แต่ย้ายถิ่นตามครอบครัวมาอยู่ที่จังหวัดอานซาง (An Giang) ทางตอนใต้ของเวียดนาม พออายุได้ 16 ปีไปสมัครเป็นนักแสดงของ บริษัทภาพยนตร์ หมี เวิน โดยที่พ่อแม่ของเธอไม่ทราบ และเธอก็ได้รับการคัดเลือกจากผู้ที่เข้ามาสมัครถึง 2,000 คน เจ้าของบริษัทภาพยนตร์ หมี เวิน (Mỹ Vân) ก็ได้ตั้งชื่อเพื่อใช้ในการแสดงให้เธอว่า เถิม ทวี้ หั่ง (Thẩm Thúy Hằng)  มีผลงานการแสดงเรื่องแรก ในปี 1958 (พ.ศ. 2501) คือ คนงามแห่งบิ่ญเซือง (Người đẹp Bình Dương - เหงื่อย แด็ป บิ่ญ เซือง) และทำให้เธอเป็นที่รู้จักต่อมาอีกมากมาย ทำให้เธอเป็นดาราของเวียดนามที่แสดงภาพยนตร์มากที่สุดคนหนึ่งในยุค ปลาย 1950 ถึง 1960 ในปี 1969 (พ.ศ. 2512) เธอก็ได้จัดตั้งกลุ่มผลิตภาพยนตร์ของตัวเองด้วย ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นบริษัท Vilifilms
นอกจากนี้เธอยังมีผลงานการแสดงละครเวทีและ ก่าย เลือง (เป็นการแสดงละครดั้งเดิม ของทางภาคใต้เวียดนาม) และหลังจากที่เวียดนามเหนือรวมกับเวียดนามใต้ เธอก็ยังอยู่ในเวียดนามและได้แสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง
เธอได้รับการยกย่องจากรัฐบาลเวียดนาม ให้เป็น ศิลปินดีเด่นของชาติ (Nghệ sĩ ưu tú- เหงะสีอืวตู๊) สามีของเธอ เหงียน ซวน วั้ญ เคยเป็นผู้ช่วย นายกรัฐมนตรีด้านการธนาคาร (การคลัง) ของเวียดนามใต้
เจิ่น เล โกว๊ก ตว่าน

เจิ่น เล โกว๊ก ตว่าน (เวียดนาม: Trần Lê Quốc Toàn; 5 เมษายน ค.ศ. 1989 —) เป็นนักยกน้ำหนักชาวเวียดนาม เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในประเภท 56 กก.
ผลการแข่งขัน

| ปี> ปี.กีฬาโอลิมปิก | สนามแข่งขัน> สนามแข่งขัน.กีฬาโอลิมปิก | น้ำหนัก> น้ำหนัก.กีฬาโอลิมปิก | สแนทซ์> ผล.กีฬาโอลิมปิก | สแนทซ์> อันดับ.กีฬาโอลิมปิก | คลีนแอนด์เจอร์ค> ผล.กีฬาโอลิมปิก | คลีนแอนด์เจอร์ค> อันดับ.กีฬาโอลิมปิก | รวม> รวม.กีฬาโอลิมปิก | อันดับ> อันดับ.กีฬาโอลิมปิก |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 |  ลอนดอน, สหราชอาณาจักร | 55.84 | 125 | 6 | 159 | 2 ! | 284 | 4 |  |  |  |  |
| ชิงแชมป์โลก | ชิงแชมป์โลก | ชิงแชมป์โลก | ชิงแชมป์โลก | ชิงแชมป์โลก | ชิงแชมป์โลก | ชิงแชมป์โลก | ชิงแชมป์โลก | ชิงแชมป์โลก |  |  |  |  |
| 2011 |  ปารีส, ฝรั่งเศส | 55.37 | 125 | 3 ! | 150 | 7 | 275 | 4 |  |  |  |  |
| 2013 |  วรอตสวัฟ, โปแลนด์ | 55.92 | 125 | 4 | 153 | 4 | 278 | 4 |  |  |  |  |
| 2014 |  อัลมาเตอ, คาซัคสถาน | 55.90 | 125 | 6 | 155 | 5 | 280 | 5 |  |  |  |  |
| ชิงแชมป์เอเชีย | ชิงแชมป์เอเชีย | ชิงแชมป์เอเชีย | ชิงแชมป์เอเชีย | ชิงแชมป์เอเชีย | ชิงแชมป์เอเชีย | ชิงแชมป์เอเชีย | ชิงแชมป์เอเชีย | ชิงแชมป์เอเชีย |  |  |  |  |
| 2012 |  พย็องแท็ก, เกาหลีใต้ | 55.72 | 126 | 2 ! | 153 | 4 | 279 | 2 ! |  |  |  |  |
| 2013 |  อัสตานา, คาซัคสถาน | 55.70 | 120 | 4 | 155 | 3 ! | 275 | 3 ! |  |  |  |  |
| เอเชียนเกมส์ | เอเชียนเกมส์ | เอเชียนเกมส์ | เอเชียนเกมส์ | เอเชียนเกมส์ | เอเชียนเกมส์ | เอเชียนเกมส์ | เอเชียนเกมส์ | เอเชียนเกมส์ |  |  |  |  |
| 2010 |  กว่างโจว, จีน | 55.94 | 116 | 4 | 145 | 4 | 261 | 5 |  |  |  |  |
| 2014 |  อินช็อน, เกาหลีใต้ | 55.91 | 127 | 1 ! | 156 | 2 ! | 283 | 4 |  |  |  |  |
กีฬาซีเกมส์
| 2011 |  ปาเล็มบัง, อินโดนีเซีย | 55.68 | 125 | 1 ! | 155 | 1 ! | 280 | 1 ! |  |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Trần Lê Quốc Toàn at Sports-Reference.com