stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความเป็นพลเมือง
เพลโตและอริสโตเติลว่าด้วยการศึกษาและความเป็นพลเมือง > เพลโตกับแนวคิดเรื่องพลเมือง

ในงานเขียนของเพลโตชื่อ “กฎหมาย” (Laws) เพลโตได้กล่าวถึงความสำคัญของการศึกษาและได้นิยามพลเมืองไว้ด้วย เพลโตได้เสนอแนวคิด พลเมืองที่สมบูรณ์ (Perfect Citizen Concept) จากงานเขียนของเพลโต สามารถสรุปสาระสำคัญของเพลโตได้ ดังนี้
การให้การศึกษาเพื่อปลูกฝังคุณธรรม นั้นต้องเริ่มสร้างตั้งแต่วัยเด็ก
คุณธรรมที่ว่าก็คือความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเป็นพลเมืองที่สมบูรณ์
พลเมืองที่สมบูรณ์หมายถึงคนที่รู้วิธีปกครองผู้อื่นและวิธีถูกผู้อื่นปกครองด้วยความยุติธรรม
ให้เรียกการฝึกอบรมเพื่อสร้างคุณธรรมเช่นนี้ว่า “การศึกษา” (Education) เท่านั้น ส่วนการฝึกอบรมส่วนอื่น ๆ ให้เรียกว่า Training
จากที่กล่าวมา จะต้องให้การศึกษาตั้งแต่ชั้นอนุบาล - ประถม เป็นการปลูกฝังความดีงาม (Virtue) ให้แก่ประชาชน หมายความว่าปรารถนาที่จะเป็นพลเมืองที่ดีในสังคมนั้นเป็นคุณธรรมอย่างหนึ่งเป็นพลเมืองสมบูรณ์ที่รู้ทั้งวิธีการปกครองและวิธีการเป็นผู้ถูกปกครองนั้นย่อมแสดงว่าพลเมืองแต่ละคนจะพลัดเปลี่ยนกันเข้ามาบริหารประเทศสลับกันไปมา ไม่มีใครอยู่ในอำนาจอย่างถาวรนี่คือความคิดแบบประชาธิปไตยของเพลโต
เพลโตและอริสโตเติลว่าด้วยการศึกษาและความเป็นพลเมือง > อริสโตเติลกับแนวคิดเรื่องพลเมือง

ต่อจากเพลโต้ ก็คืออริสโตเติล (Airstotle , 384-323 B.C.) นักคิดที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักรัฐศาสตร์คนแรกของโลก อริสโตเติลเป็นศิษย์ของเพลโต ที่ผ่านมาความเข้าใจของสังคมไทยที่มีต่อนักคิดผู้นี้เกี่ยวกับการเมืองมีเพียงประเด็นเดียว คือ “มนุษย์เป็นสัตว์การเมืองโดยธรรมชาติ คนที่อยู่ของรัฐหากไม่ใช่ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์ (หมายถึงเทวดา) ก็ต้องต่ำกว่ามนุษย์” (หมายถึงสัตว์)
การพูดว่ามนุษย์เป็นสัตว์การเมือง อาจทำให้คนจำนวนหนึ่งเข้าใจมนุษย์หลีกไม่พ้นอิทธิพลของการเมืองไม่ว่าจะอยู่ในถิ่นใด แต่หลีกไม่ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีบทบาทมากไปกว่านั้นแต่ความจริงแล้วอริสโตเติลเห็นมากกว่านั้นคือ มนุษย์จะไปถึงศักยภาพเต็มที่ชองชีวิตของเขาได้ (To reach the full potential of his life and personality) ก็ด้วยการเข้าไปแล้วมีส่วนร่วมในกิจกรรมของโพลิส (Polis - ชุมชนการเมืองหรือที่แปลกันทั่วไปว่า “นครรัฐ”) หรือกิจกรรมสาธรณะเท่านั้น (Only by participation in the affairs of a polis)
อริสโตเติลเห็นว่าคนที่เข้าไปมีส่วนร่วมในกิจกรรมเหล่านั้นก็ คือ พลเมือง (Citizens)
พลเมือง คือ
คนที่ใช้สิทธิเข้าร่วมในหน่วยงานที่กำหนดนโยบายหรือตัดสินคดีความในเวลาที่กำหนดตายตัวหรือไม่ก็ได้
คนที่เข้าร่วมส่วนในชีวิตพลเมืองที่มีทั้งการปกครองและการถูกปรครองสลับกันไป
พลเมืองที่ดี คือ คนที่ต้องมีความรู้และความสามารถในการปกครองและการถูกปกครอง
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ความยอดเยี่ยมของพลเมืองดีก็คือ ความรู้ในการปกครองเหนือเสรีชนทั้งหลายและความรู้ที่ถูกพวกเสรีชนทั้งหลายปกครองเรา
ความเป็นพลเมืองในประเทศไทย (Citizenship)

ความเป็นพลเมือง (Citizenship) เป็นคำที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาประชาธิปไตย ประชาธิปไตยจะประสบความสำเร็จได้ไม่ใช่เพียงมีรัฐธรรมนูญที่ดีเท่านั้น แต่ประชาชนจะต้องเป็นพลเมืองตามระบอบประชาธิปไตยด้วย (วรากรณ์ สามโกเศศ, 2554) กล่าวคือ มีสมาชิกของสังคมที่ใช้สิทธิเสรีภาพโดยมีความรับผิดชอบ เคารพสิทธิผู้อื่น เคารพความแตกต่าง เคารพกติกา ในต่างประเทศ เช่น ประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศเยอรมนี จัดให้มีการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง (Civic Education) ขึ้นมา และประสบความสำเร็จในการสร้างพลเมือง จนเป็นตัวอย่างให้กับประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก
ประเทศไทยจัดว่าพัฒนากระบวนการประชาธิปไตยมาร่วมกว่า 80 ปี แต่ยังคงมีปัญหาของการถอยกลับไปสู่ยุคที่เรียกว่า ขาดความเป็นประชาธิปไตย ด้วยเหตุผลหลายประการ อย่างไรก็ตามหากประชาธิปไตยมีความเป็นพลเมืองในแนวคิดที่จะช่วยพัฒนาประเทศไปอย่างสันติได้ ก็น่าจะส่งผลต่อการเสริมสร้างความก้าวหน้าของกระบวนการประชาธิปไตยมากขึ้น
คุณสมบัติของความเป็นพลเมือง แบ่งได้ ดังนี้
มีค่านิยมตามประเพณีนิยม (Traditional Values) ประกอบด้วย การเคารพผู้อาวุโสกว่า เสียสละเวลา ทำงานเพื่อส่วนรวม ปฏิบัติตามกฎหมาย ปฏิบัติตามหลักศาสนา มีความภูมิใจในการเป็นคนไทย ทำงานแบบสุจริต บริจาคโลหิต สิ่งของและรักษาสิ่งแวดล้อม
มีความรู้เกี่ยวกับการเป็นพลเมือง (Civic knowledge) ประกอบด้วย การสามารถเปรียบเทียบนโยบาย ของพรรคและผู้สมัคร มีความรู้เรื่องการเมืองของประเทศต่าง ๆ เต็มใจที่จะเสียภาษี
การมีส่วนร่วมทางการเมือง ซึ่งประกอบไปด้วยการไปใช้สิทธิเลือกตั้ง การเป็นสมาชิกกลุ่ม สามารถไปร่วมชุมนุม ติดตามการทำงานของนักการเมืองและข้าราชการ
จังหวัดธนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดธนบุรี กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้ง

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดธนบุรี> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดธนบุรี> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดธนบุรี> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดธนบุรี> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดธนบุรี> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดธนบุรี> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | ไถง สุวรรณทัต (8)* | 48,773 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | มนัส สุวรรณทัต (9) | 31,445 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | สุริยะ ขีตตะสังคะ (5) | 30,017 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | เพทาย โชตินุชิต (7)* | 28,471 |  |  |
|  | เสรีมนังคศิลา   | พันเอก ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม (6)✔ | 28,366 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ประสิทธิ์ แย้มเพียร (10) | 26,282 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | พักตร์ หงษ์ทอง (1) | 18,128 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | จิตร ทังสุบุตร (2) | 15,298 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | สำเริง บุณยนิตย์ (4) | 7,215 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | อุทธรณ์ พลกุล (15) | 6,151 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | ชาย กาญจนศักดิ์ (3) | 3,758 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | เมี้ยน ด้วงประพัฒน์ (11) | 2,884 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | สัมผัส พึ่งประดิษฐ์ (14) | 2,699 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | จำนงค์ หนูทอง (13) | 2,374 |  |  |
|  | ไม่สังกัดพรรค | มนตรี ชื่นเจริญสุข (12) | 833 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ประชาธิปัตย์   ได้ที่นั่งจาก ไม่สังกัดพรรค  
: ประชาธิปัตย์   ได้ที่นั่งจาก ไม่สังกัดพรรค  
: เสรีมนังคศิลา   ชนะที่นั่ง (เขตเลือกตั้งใหม่)
ดูเพิ่ม

จังหวัดธนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
หลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน)

| พลเรือเอกหลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน)ม> ป.ช., ม.ว.ม., ช.ส., ป.ป.ร.๕, อ.ป.ร.๑ |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ 
ดำรงตำแหน่ง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2478 – 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 
นายกรัฐมนตรี: พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: พระสารสาสน์ประพันธ์ (ชื้น จารุวัสตร์)
ถัดไป: แปลก พิบูลสงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ​
ดำรงตำแหน่ง 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 – 6 มีนาคม พ.ศ. 2485
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม
ก่อนหน้า: พลตรี เภา เพียรเลิศ บริภัณฑ์ยุทธกิจ
ถัดไป: พลตรี จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
ดำรงตำแหน่ง 7 มีนาคม พ.ศ. 2485 – 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488
นายกรัฐมนตรี: แปลก พิบูลสงคราม ควง อภัยวงศ์
ก่อนหน้า: หลวงเดชสหกรณ์ (หม่อมหลวงเดช สนิทวงศ์)
ถัดไป: ทวี บุณยเกตุ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 2 สิงหาคม พ.ศ. 2487 – 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488
นายกรัฐมนตรี: ควง อภัยวงศ์
ก่อนหน้า: พลโท หลวงเกรียงศักดิ์พิชิต (พิชิต เกรียงศักดิ์พิชิต)
ถัดไป: พลโท หลวงสินาดโยธารักษ์ (ชิต มั่นศิลป์)
ผู้บัญชาการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 24 ตุลาคม พ.ศ. 2481 – 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2494
ก่อนหน้า: พลเรือตรี พระยาวิจารณจักรกิจ (บุญรอด สวาทะสุข)
ถัดไป: พลเรือโท หลวงพลสินธวาณัติก์
รักษาราชการผู้บัญชาการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 11 มกราคม พ.ศ. 2477 – 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2477
ก่อนหน้า: นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี (ทองดี สุวรรณพฤกษ์)
ถัดไป: พลเรือตรี พระยาวิจารณจักรกิจ (บุญรอด สวาทะสุข)  (รักษาราชการแทน)
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ดำรงตำแหน่ง 28 กันยายน พ.ศ. 2486 – 27 กันยายน พ.ศ. 2488
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ทวี บุณยเกตุ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 มิถุนายน พ.ศ. 2444 จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 (74 ปี)
พรรคการเมือง: คณะราษฎร
คู่สมรส: คุณหญิงจินตนา สินธุสงครามชัย
บุตร: 4 คน
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพเรือไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2475 - 2494
ยศ:  พลเรือเอก

พลเรือเอก หลวงสินธุสงครามชัย มีชื่อจริงว่า สินธุ์ กมลนาวิน อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คนแรก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ คนแรก ภายหลังเปลี่ยนชื่อจากกระทรวงธรรมการเป็นกระทรวงศึกษาธิการ, อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ, แม่ทัพเรือ หนึ่งในสมาชิกคณะราษฎร และเป็นหัวหน้าคณะราษฎรสายทหารเรือ
ประวัติ

หลวงสินธุสงครามชัย เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2444 ที่ตำบลบางบ่อ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรนายเล็ก-นางจู กมลนาวิน และมีศักดิ์เป็นน้องชายของพระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน)  จบการศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยเมื่อ พ.ศ. 2457 จากนั้นเป็นนักเรียนหลวงไปเรียนการทหารเรือที่ประเทศเดนมาร์ก เมื่อ พ.ศ. 2462 เป็นเวลาถึง 10 ปี จากการที่เป็นน้องชายของพระยาราชวังสัน ซึ่งเป็นธรรมเนียมของครอบครัวทหารเรือในขณะนั้น ที่ทางรัฐบาลส่งเสริมให้บุตรชายคนโตของนายพลทหารเรือให้ได้รับทุนเล่าเรียนวิชาทหารเรือยังต่างประเทศ เพื่อส่งเสริมให้เป็นทหารเรือกัน เนื่องจากพระยาราชวังสันไม่มีบุตร จึงสนับสนุนน้องชายตนเอง กระทั่งได้รับพระราชทานยศ เรือตรี เมื่อวันที่ 1 เมษายน ปี พ.ศ. 2470
ชีวิตครอบครัว สมรสกับคุณหญิงจินตนา นุติประภา มีบุตรด้วยกันทั้งสิ้น 4 คน  หลวงสินธุสงครามชัยถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2519 สิริอายุ 75 ปี จากนั้น พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จพระราชดำเนินจาก พระที่นั่งบรมพิมาน ไปพระราชทานเพลิงศพ พลเรือเอก หลวงสินธุสงครามชัย ที่ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อเวลา 16.55 น. ของวันพุธที่ 15 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2519
การเปลี่ยนแปลงการปกครอง

หลวงสินธุสงครามชัย ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกคณะราษฎร ขณะยังศึกษาอยู่ยังโรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ ประเทศเดนมาร์ก เมื่อเดินทางไปเยือนกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างช่วงพักการเรียน จึงได้รับการชักชวนผ่านทางนายทวี บุณยเกตุ สมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน
เมื่อกลับมายังประเทศไทยแล้ว หลวงสินธุสงครามชัย ยังได้หาพรรคพวกเพิ่มเติมในสายทหารเรือเพิ่มขึ้นอีกหลายคน เช่น หลวงศุภชลาศัย, หลวงนิเทศกลกิจ, หลวงสังวรยุทธกิจ, หลวงนาวาวิจิตร, หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นต้น และยังให้แต่ละคนไปหาพรรคพวกเพิ่มขึ้นอีกอย่างละไม่เกิน 3 คน เพื่อกันความลับรั่วไหล รวมทั้งสิ้นมีกองกำลังทหารเรือในคณะราษฎรจำนวน 24 นาย แต่เมื่อถึงเวลาปฏิวัติจริง ๆ แล้วใช้เพียง 18 นาย เนื่องจากอีก 6 นายที่เหลือนั้น สังกัดโรงเรียนชุมพลทหารเรือ  และกรมสรรพาวุธทหารเรือ ซึ่งตั้งอยู่ในเขตตำบลปากน้ำ  และเขตตำบลบางนา จังหวัดสมุทรปราการ อันอยู่ห่างไกลจากจุดที่เกิดเหตุ แต่ทั้งหมดก็ตกลงกันว่า หากเกิดเหตุการณ์อันใดขึ้นแล้ว ก็จะใช้กำลังที่มีอยู่ยึดอำนาจภายในโรงเรียนและกรม
โดยในเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 แผนการของสายทหารเรือก็คล้ายคลึงกับสายทหารบก คือ ลวงเอากำลังทหารและอาวุธออกมาใช้ โดยอ้างว่าจะนำไปปราบกบฏ หลวงสินธุสงครามชัย ในฐานะหัวหน้าคณะราษฎรสายทหารเรือ ขณะนั้นมียศเป็น นาวาตรี (น.ต.) และมีตำแหน่งเป็น ผู้อำนวยการโรงเรียนนายทหาร ได้นำกำลังทหารเรือประมาณ 400 นายเศษ พร้อมอาวุธครบมือ และกระสุนจำนวน 45,000 นัด ซึ่งงัดมาจากคลังอาวุธ กองพันพาหนะทหารเรือ (หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ในปัจจุบัน) ไปยึดสถานที่ ณ ลานพระบรมรูปทรงม้า ยาวไปจนถึงเชิงสะพานมัฆวานรังสรรค์ ตั้งแต่ก่อนเวลา 06.00 น. โดยเริ่มกันตั้งแต่เวลา 03.00 น. ที่จุดนัดพบ คือ ท่าราชวรดิฐ เพื่อรอคอยกำลังของฝ่ายทหารบก ภายใต้การนำของ พันเอก พระยาทรงสุรเดช มาสมทบ อีกทั้งยังได้ให้ทหารเรือส่วนหนึ่ง นำโดย หลวงนิเทศกลกิจ เข้าคุ้มกันคณะของ หลวงโกวิทอภัยวงศ์ (ควง อภัยวงศ์) และนายประยูร ภมรมนตรี ในการตัดสายโทรศัพท์และโทรเลข ที่กรมไปรษณีย์โทรเลข (ไปรษณียาคาร) หน้าวัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) ในเวลา 04.00 น. และสั่งให้ทหารเรือประจำเรือยามฝั่ง และเรือปืนต่าง ๆ ติดเครื่องยนต์ ล่องในลำน้ำเจ้าพระยา เพื่อทำการปฏิวัติ โดยแผนการทั้งหมดของฝ่ายทหารเรือ หลวงสินธุสงครามชัย เป็นผู้วางแผนเองทั้งหมด
บทบาทการเมือง

หลังเปลี่ยนแปลงการปกครองแล้ว หลวงสินธุสงครามชัย รับตำแหน่งรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง (รัฐมนตรีลอย), รักษาราชการตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ ระหว่าง พ.ศ. 2477-2478 และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ ระหว่าง พ.ศ. 2481-2494  เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ (พ.ศ. 2478-2484), กระทรวงเศรษฐกิจ (พ.ศ.  2485), กระทรวงเกษตราธิการ (พ.ศ. 2485-2488) และกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2487-2488) นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เป็นคนแรกอีกด้วย (พ.ศ. 2486–2488)
ในเวลาต่อมาเมื่อรัฐบาลจะยกเลิกบรรดาศักดิ์ไทย หลวงสินธุสงครามชัยในฐานะรัฐมนตรีพร้อมด้วยคณะรัฐมนตรีชุดที่ 9 จึงลาออกจากบรรดาศักดิ์ โดยกลับไปใช้ชื่อเดิม
ภายหลังเหตุการณ์กบฏแมนฮัตตัน ในปี พ.ศ. 2494 หลวงสินธุสงครามชัย ผู้บัญชาการทหารเรือในขณะนั้นถูกปลดออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2494เนื่องจากคณะรัฐบาลโดย จอมพลป. พิบูลสงคราม เคลือบแคลงว่าอาจจะมีส่วนร่วมหรือรู้เห็นในการก่อกบฏ ซึ่งหลวงสินธุสงครามชัยได้รับโทษจำคุกเป็นเวลานานถึง 3 ปี ทั้งที่ไม่มีความผิด
นอกจากนี้แล้ว หลวงสินธุสงคราม ยังเป็นบุคคลแรกที่บัญญัติศัพท์คำว่า "เรือดำน้ำ" ขึ้นมาในภาษาไทย โดยเรียกตามลักษณะการใช้งาน  และยังเป็นผู้ที่จัดหาเรือดำน้ำมาใช้ในราชการกองทัพเรือด้วย ทั้งหมด 3 ลำ (เรือหลวงมัจฉานุ, เรือหลวงสินสมุทร, เรือหลวงพลายชุมพล) ขณะที่ดำรงตำแหน่งเสนาธิการกองทัพเรือ ในปี พ.ศ. 2478
ยศ ตำแหน่ง บรรดาศักดิ์

1 เมษายน พ.ศ. 2470 - เรือตรี
- เรือโท
1 เมษายน พ.ศ. 2472- เรือเอก
1 เมษายน พ.ศ. 2473 - หลวงสินธุสงครามชัย ถือศักดินา ๘๐๐
1 เมษายน พ.ศ. 2474 - นาวาตรี
- ผู้อำนวยการโรงเรียนนายทหารเรือ
1 เมษายน พ.ศ. 2476 - นาวาโท
5 สิงหาคม พ.ศ. 2476 - เสนาธิการทหารเรือ
1 เมษายน พ.ศ. 2477 - นาวาเอก
24 ตุลาคม พ.ศ. 2481 - ผู้บัญชาการทหารเรือ
1 เมษายน พ.ศ. 2482 - พลเรือตรี
3 ธันวาคม พ.ศ. 2484 - พลเรือเอก
รางวัลและเกียรติคุณ

ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์วิสามัญแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รางวัลและเกียรติคุณ > สถานที่อันเนื่องด้วยนาม

อำเภอสินธุสงครามชัย (ปัจจุบันคืออำเภอพนมศกและอำเภอพระเนตรพระ ประเทศกัมพูชา)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พลเรือเอก สินธุ์ กมลนาวิน (หลวงสินธุสงครามชัย) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2486 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2480 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2486 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2473 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 5 (ป.ป.ร.5)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 1 (อ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ไรช์เยอรมัน :
พ.ศ. 2480 -  เหรียญกาชาดเยอรมนี ชั้นที่ 1
อิตาลี :
พ.ศ. 2480 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 1
ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2482 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2482 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2491 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
เชิงอรรถ

↑  ก่อนวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ชื่อเดิมคือ กระทรวงธรรมการ
หลวงสินธุสงครามชัย ในปี พ.ศ. 2475 (ขณะนั้นมียศเป็นนายนาวาตรี)
โจเซฟีน สไครเวอร์

| โจเซฟีน สไครเวอร์ |
| --- | --- |

เกิด: โจเซฟีน สไครเวอร์ คาร์ลเซน  (1993-04-14) 14 เมษายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) โคเปนเฮเกน เดนมาร์ก
สัญชาติ: เดนมาร์ก
อาชีพ: นางแบบ
นักเดินแบบ
ส่วนสูง: 179 cm (5 ft 10 1⁄2 in)
สีผม: สีน้ำตาลอ่อน
สีตา: เขียว
หน่วยงาน: เดอะโซไซเอตีแมเนจเมนต์ (นิวยอร์ก) อีลีตโมเดลแมเนจเมนต์ (ปารีส, มิลาน) สตอร์มแมเนจเมนต์ (ลอนดอน) Traffic Models (บาร์เซโลนา) Seeds Management gmbH (เบอร์ลิน) Unique Denmark (โคเปนเฮเกน) Model Management (ฮัมบวร์ค) Vivien's Model Management-Sydney (ซิดนีย์)
 
โจเซฟีน สไครเวอร์ (อังกฤษ: Josephine Skriver; เกิด 14 เมษายน 1993) นางแบบชาวเดนมาร์ก เธอเป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต นับตั้งแต่การเปิดตัวของเธอ เธอก็ได้เข้าร่วมโชว์มากกว่า 300 งาน และได้รับการกล่าวถึงในนิตยสารหลายๆ ฉบับ เช่น แวนนิตี้แฟร์ แอล โว้ก ฮาร์เปอส์บะซาร์ และมารี แคลร์
แหล่งข้อมูลอื่น

โจเซฟีน สไครเวอร์ at the Fashion Model Directory
โจเซฟีน สไครเวอร์ ที่ Models.com
โจเซฟีน สไครเวอร์ ที่เฟซบุ๊ก
โจเซฟีน สไครเวอร์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
โจเซฟีน สไครเวอร์ ที่อินสตาแกรม
| ด ค กนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต |
| --- | --- |
อดีต:  กันดิส สวาเนปุล  แจสมิน ทุกส์  โจเซฟีน สไครเวอร์  ซารา ซังไปยู  เทย์เลอร์ ฮิลล์  โรเม สไตรด์  ไลส์ รีเบย์รู  สเตลลา แม็กซ์เวลล์  บอร์บอรอ ป็อลวิน  อเลซินา แกรแฮม  เกรซ เอลิซาเบธ  ลีโอมี แอนเดอร์สัน  เอลซา ฮอสค์  ลิลี ออลดริดจ์  มาร์ธา ฮันต์  เบฮาตี ปรินส์ลัว  อาดรียานา ลีมา  อาเลซังดรา อังบรอซียู  กาเริน มึลเดอร์  กาโรลีนา กูร์โกวา  คาร์ลี คลอสส์  เคต กรีโกเรียวา  จิเซล บุนเชน  แชนดรา นอร์ท  แชเนล อีมาน  เซลิตา อีแบงส์  ดานิแอลา แป็ชโตวา  เดาต์เซิน กรุส  ไทรา แบงส์  มอญีกา ยากาชัก  มาริซา มิลเลอร์  มิแรนดา เคอร์  ยัสมีน เการี  โรซี ฮันทิงตัน-ไวต์ลีย์  ลินด์ซีย์ เอลลิงสัน  เลตีซียา กัสตา  สเตฟานี ซีมอร์  อิซาเบล โกลาร์ท  อิเนส ริเบโร  เอริน ฮีเทอร์ตัน  เฮเลนา คริสเตนเซน  ไฮดี คลุม 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอ็ดเวิร์ด ราเซค  ลิมิเต็ลแบรนด์  รายชื่อนักเดินแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ต  พิงก์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ต  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์  วิกตอเรียส์ซีเคร็ตสวิมสเปเชียล
โกว์ลีญัสอาแอเรียส

โกว์ลีญัสอาแอเรียสอิงเตลีเฌ็งชิส (โปรตุเกส: Gol Linhas Aéreas Inteligentes) รู้จักกันในชื่อ โกว์ เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติบราซิลที่มีสำนักงานใหญ่ในรีโอเดจาเนโร โดยในปี 2019 โกว์ครองส่วนแบ่งตลาดเที่ยวบินภายในประเทศ 37.7% และเที่ยวบินระหว่างประเทศ 3.8% โดยระยะการบินโดยสารทำให้เป็นสายการบินภายในประเทศที่ใหญ่ที่สุดและสายการบินระหว่างประเทศที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของบราซิล
โกว์แข่งขันกับลาตัม บราซิลและอาซูลเป็นหลักในเส้นทางภายในประเทศและในอเมริกาใต้  นอกจากนี้ยังมีกรรมสิทธิ์ในชื่อ วาริก โดยเป็นของสายการบินวาริกใหม่ที่ก่อตั้ง 2006 ไม่ใช่ของวาริกเดิม ที่ก่อตั้งในปี 1927
โกว์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางทั้งภายในและภายนอกประเทศโดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติเซาเปาลู/กวารุลยุสและท่าอากาศยานนานาชาติรีโอเดจาเนโร/กาเลเอา สายการบินมีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กในชื่อ "บริษัท โกว์ลีญัสอาแอเรียสอิงเตลีเฌ็งชิส จำกัด (มหาชน)" ตั้งแต่ปี 2004 ถึงปี 2024
ชื่อสายการบิน โกว์ เป็นภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลที่ยืมคำว่า goal จากกีฬาฟุตบอลในภาษาอังกฤษ สายการบินมีคำขวัญ Nova Gol. Novos tempos no ar ในภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล หรือ New Gol, New times on air ในภาษาอังกฤษ
กิจการองค์กร > ผลประกอบการ

ผลประกอบการของโกว์ในช่วงปี 2010–2022 มีดังนี้:
|  | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รายได้ (พันล้านเรอัลบราซิล) | 6.9 | 7.5 | 8.1 | 8.9 | 10.0 | 9.7 | 9.7 | 10.3 | 11.4 | 13.8 | 6.3 | 7.4 | 15.1 |
| กำไรสุทธิ  (พันล้านเรอัลบราซิล) | 0.21 | −0.75 | −1.5 | −0.72 | −1.1 | −4.2 | 1.1 | 0.37 | −0.77 | 0.17 | −5.9 | −7.1 | −1.5 |
| จำนวนพนักงาน (FTE) | 17,963 | 18,776 | 17,726 | 16,319 | 16,875 | 16.472 | 15,261 | 14,532 | 15,259 | 16,113 | 13,899 | 13,969 | 14,048 |
| จำนวนผู้โดยสาร (ล้านคน) | 28.4 | 32.9 | 39.1 | 36.3 | 39.7 | 38.8 | 32.6 | 32.5 | 33.4 | 36.4 | 16.7 | 18.8 | 27.2 |
| อัตราการบรรทุกผู้โดยสาร (%) | 63.6 | 66.7 | 70.2 | 69.9 | 76.9 | 77.2 | 77.5 | 80.1 | 80.0 | 82.0 | 80.1 | 82.0 | 80.0 |
| ฝูงบิน (ลำ) | 125 | 150 | 148 | 150 | 144 | 144 | 130 | 119 | 121 | 137 | 127 | 135 | 146 |
หมายเหตุ/อ้างอิง:
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

โกว์ลีญัสอาแอเรียสได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:
อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส
อาเอโรเมฆิโก
อาบาเอแตอาวียาเซา
แอร์แคนาดา
แอร์ฟรานซ์
อเมริกันแอร์ไลน์
อาเบียงกา
โกปาแอร์ไลน์
เคแอลเอ็ม
เตอร์กิชแอร์ไลน์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 โกว์ลีญัสอาแอเรียสมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> Y+ | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-700 | 14 | — | 42 | 104 | 144 |  |
| โบอิง 737-800 | 72 | — | 36 | 150 | 186 |  |
| โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 46 | 85 | 39 | 144 | 180 | สั่งซื้อพร้อม 100 ตัวเลือกและ 100 สิทธิการสั่งซื้อ PR-XMR สวมลวดลาย "ความยั่งยืน" |
| โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 46 | 85 | 42 | 144 | 186 | สั่งซื้อพร้อม 100 ตัวเลือกและ 100 สิทธิการสั่งซื้อ PR-XMR สวมลวดลาย "ความยั่งยืน" |
ฝูงบินของโกว์การ์โก
| โบอิง 737-800บีซีเอฟ | 6 |  | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
| รวม | 138 | 85 |  |  |  |  |
โกว์ลีญัสอาแอเรียสมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10.8 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

โกว์ลีเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:[ต้องการอ้างอิง]
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-300 | 15 | 2004 | 2011 |  |
| โบอิง 767-200อีอาร์ | 1 | 2010 | 2011 |  |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 4 | 2009 | 2011 |  |
โบอิง 737-800 ของโกว์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบรรจบเบญจมา

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบรรจบเบญจมา |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404
สิ้นพระชนม์: 13 กันยายน พ.ศ. 2435 (30 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาแพ
| ธรรมเนียมพระยศของ พระองค์เจ้าบรรจบเบญจมา |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบรรจบเบญจมา (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404 — 13 กันยายน พ.ศ. 2435) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาแพ (สกุลเดิม ธรรมสโรช)
เหตุที่ได้พระนามว่า "บรรจบเบญจมา" นั้น  เนื่องจากเจ้าจอมมารดาแพ พระมารดาได้ถึงอสัญกรรมหลังประสูติการพระองค์ ดังปรากฏในพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวถึงพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช ความว่า "...วันอังคารขึ้นสามค่ำเดือนสิบสองนางแพมารดายิ่งเยาวลักษณ์ แลภักตรพิมลพรรณ แลเกษมสันต์โสภาคย์ แลมนุษยนาคมานพนั้นคลอดบุตรเป็นหญิงออกแล้วครรภมล (รก) ไม่ออกตั้งแต่เวลาห้าทุ่ม หกบาทไป หมอแก้ไขหลายหมอก็ไม่ออก ครั้นเวลาเจ็ดทุ่มก็ตั้งหอบตาตั้ง ครั้นเวลาสามยามหมอบรัดเลอเมริกาเข้าชักครรภมลออกได้ แต่เมื่อนั้นอาการหนักชีพจรอ่อนเสียแล้วแก้ไม่ฟื้น ครั้นเวลาสามยามสี่บาทก็ขาดใจตาย ได้เอาศพไปฝังไว้วัดสมอราย แต่บุตรนั้นดีอยู่..." ด้วยเหตุนี้พระราชบิดาจึงพระราชทานพระนามให้ว่า "บรรจบเบญจมา" ซึ่งแปลว่าสิ้นสุดพระองค์ที่ห้า โดยปรากฏในพระราชหัตถเลขาอีกตอนหนึ่งว่า "...คือหญิงเล็กน้องยิ่งเยาวลักษณ์ ออกเมื่อวันอังคารขึ้นสามค่ำเดือนสิบสอง จะได้ชื่อว่าบรรจบเบญจมา ๑..." หลังจากนั้นมีพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดาทรงอภิบาลเป็นสิทธิ์ขาด ตั้งแต่วันประสูติ ณ พระตำหนักของท่าน เช่นเดียวกับสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส พระเชษฐา ด้วยมารดาของทั้งสองเป็นญาติกับเจ้าจอมมารดาอึ่ง พระมารดาพระองค์เจ้าบุตรี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบรรจบเบญจมา ทรงพระกรรษะตกพระโลหิต (ไอเป็นเลือด) เรื้อรังมานาน ไม่ทราบพระโรคแน่ชัด แพทย์แผนตะวันตกสันนิษฐานว่าประชวรพระโรคในปอด ส่วนแพทย์แผนไทยว่าเป็นโทษพระเสมหะและพระโลหิตอุลบทำพิษ บ้างก็ว่าเป็นวัณโรคภายในบ้าง หริศโรคบ้าง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2435 สิริพระชันษา 30 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 พร้อมกับพระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคพรรณ
ธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ

| ธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ |
| --- | --- |
จักรพรรดิจิมมุกับธิดาฮิเมตาตาไรซูซุจาก "นิฮงโคกูเซเรียคิ" เล่มแรกของอูตางาวะ คูนิโยชิ
จักรพรรดินีญี่ปุ่น
ดำรงพระยศ: 660–581 ปีก่อน ค.ศ.
พระพันปีหลวงญี่ปุ่น
ดำรงพระยศ: แต่งตั้ง 581 ปีก่อน ค.ศ.

คู่อภิเษก: จักรพรรดิจิมมุ
พระราชบุตร: ฮิโกไย คามูยาอิมิิมิ จักรพรรดิซูอิเซ
พระราชบิดา: โคโตชิโรนูชิ (นิฮงโชกิ) โอโมโนนูชิ (โคจิกิ)
พระราชมารดา: ทามากูชิฮิเมะ (นิฮงโชกิ) เซยาดาตาระฮิเมะ (โคจิกิ)
ศาสนา: ชินโต
ธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ (ญี่ปุ่น: ヒメタタライスズヒメ; โรมาจิ: Himetataraisuzu-hime; หนังสือเขียนเป็น ญี่ปุ่น: 媛蹈鞴五十鈴媛) เป็นเทพีญี่ปุ่น บุคคลในตำนานจากนิฮงโชกิ (พงศาวดารญี่ปุ่น) จักรพรรดินีญี่ปุ่นองค์แรก และพระมเหสีองค์แรกของจักรพรรดิจิมมุ
แม้ว่ามีรายละเอียดหลายแบบ พระบิดามารดาของพระนางได้รับการอธิบายเป็นสตรียามาโตะผู้มีอิทธิพลและคามิ กล่าวกันว่าพระนางสมรสกับจักรพรรดิจิมมุและให้กำเนิดจักรพรรดิซูอิเซ จักรพรรดิองค์ที่ 2