การพิสูจน์ตัวจริงด้วยปัจจัยหลายอย่าง
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "authentication", Longdo Dict, อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน, สืบค้นเมื่อ 2023-09-29, การพิสูจน์ตัวจริง [คอมพิวเตอร์ ๑๙ มิ.ย. ๒๕๔๔]
1 2  "Two-factor authentication: What you need to know (FAQ) - CNET". CNET. สืบค้นเมื่อ 2015-10-31.
1 2 3  Jacomme, Charlie; Kremer, Steve (2021-02-01). "An Extensive Formal Analysis of Multi-factor Authentication Protocols". ACM Transactions on Privacy and Security (ภาษาอังกฤษ). New York City: Association for Computing Machinery. 24 (2): 1–34. doi:10.1145/3440712. ISSN 2471-2566. S2CID 231791299.
↑  kaitlin.boeckl@nist.gov (2016-06-28). "Back to basics: Multi-factor authentication (MFA)". NIST (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-06. สืบค้นเมื่อ 2021-04-06.
↑  "Bitwarden Review". PCMag. 2022-03-15. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-08-18.
↑  "Configuring One-Time Passwords". www.sonicwall.com. Sonic Wall. สืบค้นเมื่อ 2022-01-19.
1 2  van Tilborg, Henk C.A.; Jajodia, Sushil, บ.ก. (2011). Encyclopedia of Cryptography and Security, Volume 1. Berlin, Germany: Springer Science & Business Media. p. 1305. ISBN 9781441959058.
↑  Cao, Liling; Ge, Wancheng (2015-03-10). "Analysis and improvement of a multi-factor biometric authentication scheme: Analysis and improvement of a MFBA scheme". Security and Communication Networks (ภาษาอังกฤษ). 8 (4): 617–625. doi:10.1002/sec.1010.
↑  
"Does Kim Dotcom have original 'two-factor' login patent?". the Guardian (ภาษาอังกฤษ). 2013-05-23. สืบค้นเมื่อ 2022-11-02.
↑  
EP 0745961, "Transaction authorization and alert system", issued 1996-12-04
↑  Wang, Ding; He, Debiao; Wang, Ping; Chu, Chao-Hsien (2014). "Anonymous Two-Factor Authentication in Distributed Systems: Certain Goals Are Beyond Attainment" (PDF). IEEE Transactions on Dependable and Secure Computing. Piscataway, New Jersey: Institute of Electrical and Electronics Engineers. สืบค้นเมื่อ 2018-03-23.
↑  Greenberg, Andy (2016-06-26). "So Hey You Should Stop Using Texts For Two-factor Authentication". Wired. สืบค้นเมื่อ 2018-05-12.
↑  "NIST is No Longer Recommending Two-Factor Authentication Using SMS". Schneier on Security. 2016-08-03. สืบค้นเมื่อ 2017-11-30.
↑  "Rollback! The United States NIST no longer recommends "Deprecating SMS for 2FA"". 2017-07-06. สืบค้นเมื่อ 2019-05-21.
↑  
Tung, Liam. "Google prompt: You can now just tap 'yes' or 'no' on iOS, Android to approve Gmail sign-in". ZD Net. สืบค้นเมื่อ 2017-09-11.
↑  
Miller, Chance (2017-02-25). "Apple prompting iOS 10.3". 9to5 Mac. สืบค้นเมื่อ 2017-09-11.
↑  "How Russia Works on Intercepting Messaging Apps - bellingcat". bellingcat (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2016-04-30. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-30. สืบค้นเมื่อ 2016-04-30.
↑  Kan, Michael (2019-03-07). "Google: Phishing Attacks That Can Beat Two-Factor Are on the Rise". PC Mag. สืบค้นเมื่อ 2019-09-09.
↑  Nichols, Shaun (2017-07-10). "Two-factor FAIL: Chap gets pwned after 'AT&T falls for hacker tricks'". The Register. สืบค้นเมื่อ 2017-07-11.
↑  Toorani, Mohsen; Beheshti, A. (2008). "SSMS - A secure SMS messaging protocol for the m-payment systems". 2008 IEEE Symposium on Computers and Communications. pp. 700–705. arXiv:1002.3171. doi:10.1109/ISCC.2008.4625610. ISBN 978-1-4244-2702-4. S2CID 5066992.
↑  "Official PCI Security Standards Council Site - Verify PCI Compliance, Download Data Security and Credit Card Security Standards". www.pcisecuritystandards.org. สืบค้นเมื่อ 2016-07-25.
↑  Commission Delegated Regulation (EU) 2018/389 of 27 November 2017 supplementing Directive (EU) 2015/2366 of the European Parliament and of the Council with regard to regulatory technical standards for strong customer authentication and common and secure open standards of communication (Text with EEA relevance.) (ภาษาอังกฤษ), 2018-03-13, สืบค้นเมื่อ 2021-04-06
↑  
Agarwal, Surabhi (2016-12-07). "Payment firms applaud RBI's move to waive off two-factor authentication for small value transactions". The Economic Times. สืบค้นเมื่อ 2020-06-28.
↑  
Nair, Vishwanath (2016-12-06). "RBI eases two-factor authentication for online card transactions up to Rs2,000". Livemint (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-06-28.
↑  
"Uber now complies with India's two-factor authentication requirement, calls it unnecessary and burdensome". VentureBeat (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2014-11-30. สืบค้นเมื่อ 2021-09-05.
↑  "Homeland Security Presidential Directive 12". Department of Homeland Security. 2008-08-01. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-16.
↑  "SANS Institute, Critical Control 10: Secure Configurations for Network Devices such as Firewalls, Routers, and Switches". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-28. สืบค้นเมื่อ 2013-02-11.
↑  "SANS Institute, Critical Control 12: Controlled Use of Administrative Privileges". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-28. สืบค้นเมื่อ 2013-02-11.
↑  "Digital Identity Guidelines". NIST Special Publication 800-63-3. NIST. 2017-06-22. สืบค้นเมื่อ 2018-02-02.
↑  "FFIEC Press Release". 2005-10-12. สืบค้นเมื่อ 2011-05-13.
↑  "Frequently Asked Questions on FFIEC Guidance on Authentication in an Internet Banking Environment" (PDF). FFIEC. 2006-08-15. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-15.
↑  Krebs, Brian (2006-07-10). "Security Fix - Citibank Phish Spoofs 2-Factor Authentication". Washington Post. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-08-13. สืบค้นเมื่อ 2016-09-20.
↑  Schneier, Bruce (March 2005). "The Failure of Two-Factor Authentication". Schneier on Security. สืบค้นเมื่อ 2016-09-20.
↑  Perekalin, Alex (May 2018). "Why you shouldn't ever send verification codes to anyone". Kaspersky. สืบค้นเมื่อ 2020-10-17.
↑  Siadati, Hossein; Nguyen, Toan; Gupta, Payas; Jakobsson, Markus; Memon, Nasir (2017). "Mind your SMSes: Mitigating Social Engineering in Second Factor Authentication". Computers & Security. 65: 14–28. doi:10.1016/j.cose.2016.09.009. S2CID 10821943.
↑  Shankland, Stephen. "Two-factor authentication? Not as secure as you'd expect when logging into email or your bank". CNET (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-09-27.
↑  "The Failure of Two-Factor Authentication - Schneier on Security". schneier.com. สืบค้นเมื่อ 2015-10-23.
↑  Khandelwal, Swati. "Real-World SS7 Attack - Hackers Are Stealing Money From Bank Accounts". The Hacker News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2017-05-05.
↑  "MFA Fatigue: Hackers' new favorite tactic in high-profile breaches". BleepingComputer (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-08-12.
↑  Libicki, Martin C.; Balkovich, Edward; Jackson, Brian A.; Rudavsky, Rena; Webb, Katharine (2011). "Influences on the Adoption of Multifactor Authentication" (ภาษาอังกฤษ).
↑  Grimes, Roger A. (2020-09-28). Hacking Multifactor Authentication. Hoboken: John Wiley & Sons. ISBN 978-1-119-65080-5.
↑  US 6078908, Schmitz, Kim, "Method for authorizing in data transmission systems"
↑  Brodkin, Jon (2013-05-23). "Kim Dotcom claims he invented two-factor authentication—but he wasn't first". Ars Technica. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-07-09. สืบค้นเมื่อ 2019-07-25.
↑  US 5708422, Blonder, et al., "Transaction authorization and alert system"