stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ
คณะผู้บริหาร

เลขาธิการ คสช. ดำรงตำแหน่งวาระละ 4 ปี ต่อเนื่องได้ไม่เกิน 2 วาระ
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
ชุดที่ 1
| รูป | ชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดวาระ |
|  | อําพล จินดาวัฒนะ เลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 | 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559 |
|  | อุกฤษฎ์ มิลินทางกูร  รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | กรรณิการ์  บรรเทิงจิตร  รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | ปิติพร จันทรทัต ณ อยุธยา  รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | ชาตรี เจริญศิริ รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
ชุดที่ 2 
| รูป | ชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดวาระ |
|  | อําพล จินดาวัฒนะ เลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 | 30 มิถุนายน พ.ศ. 2559 |
|  | อุกฤษฎ์ มิลินทางกูร รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | กรรณิการ์ บรรเทิงจิตร รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | ปิติพร จันทรทัต ณ อยุธยา รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | อรพรรณ ศรีสุขวัฒนา รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | ประจักษวิช  เล็บนาค รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | ทวีเกียรติ  บุญยไพศาลเจริญ รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
ชุดที่ 3 
| รูป | ชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดวาระ |
|  | พลเดช ปิ่นประทีป เลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 |
|  | อรพรรณ ศรีสุขวัฒนา รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | พัชรา อุบลสวัสดิ์ รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | วีระศักดิ์ พุทธาศรี รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | สุรพงษ์  พรมเท้า รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
ชุดที่ 4
| รูป | ชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดวาระ |
|  | ประทีป ธนกิจเจริญ เลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | 20 กันยายน พ.ศ. 2562 | 19 กันยายน พ.ศ. 2566 |
|  | ปรีดา แต้อารักษ์ รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | วีระศักดิ์ พุทธาศรี รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | อรพรรณ ศรีสุขวัฒนา รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | พัชรา อุบลสวัสดิ์ รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | สุทธิพงษ์ วสุโสภาพล รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
ชุดที่ 5
| รูป | ชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดวาระ |
|  | สุเทพ เพชรมาก เลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | - |
|  | อภิชาติ รอดสม รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
|  | ปรีดา แต้อารักษ์ รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - |  5 สิงหาคม พ.ศ. 2567  |
|  | สุทธิพงษ์ วสุโสภาพล รองเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ | - | - |
เจ้าหญิงลูอีส เอมิลีแห่งบาเดิน

เจ้าหญิงลูอีส เอมิลีแห่งบาเดิน (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Louise Amelie of Baden) ประสูติ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1811 เดิมทรงมีพระอิสริยยศคือ เจ้าหญิงแห่งบาเดิน ทรงเป็นพระธิดาใน แกรนด์ดยุกชาลส์แห่งบาเดิน กับ สเตฟานีแห่งโบอาร์แน พระราชมารดาของพระองค์นั้นเป็นพระราชธิดาบุญธรรมใน จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน ทรงเป็นพระมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) ใน คาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เษกสมรส

พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าชายกุสตาฟ เจ้าชายแห่งวาซา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1830 และทรงหย่ากันในปี ค.ศ. 1843 มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายหลุยส์แห่งวาซา
คาโรลาแห่งวาซา สมเด็จพระราชินีแห่งแซกโซนี
อีดริส เดบี

| อีดริส เดบี إدريس ديبي |
| --- | --- |
เดบีใน ค.ศ. 2014

ประธานาธิบดีชาด
ดำรงตำแหน่ง 2 ธันวาคม ค.ศ. 1990 – 20 เมษายน ค.ศ. 2021
นายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ  Jean Alingué Bawoyeu Joseph Yodoyman Fidèle Moungar Delwa Kassiré Koumakoye Koibla Djimasta Nassour Guelendouksia Ouaido Nagoum Yamassoum Haroun Kabadi Moussa Faki Pascal Yoadimnadji Adoum Younousmi Delwa Kassiré Koumakoye Youssouf Saleh Abbas Emmanuel Nadingar Djimrangar Dadnadji Kalzeubet Pahimi Deubet Albert Pahimi Padacké  
รองประธานาธิบดี: Bada Abbas Maldoum (1990–1991)
ก่อนหน้า: Hissène Habré
ถัดไป: มาฮาหมัด เดบี
ประธานสหภาพแอฟริกา
ดำรงตำแหน่ง 30 มกราคม ค.ศ. 2016 – 30 มกราคม ค.ศ. 2017
ก่อนหน้า: รอเบิร์ต มูกาบี
ถัดไป: อาลฟา กงเด
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 มิถุนายน ค.ศ. 1952(1952-06-18) ฟาดา เส้นศูนย์สูตรของแอฟริกาฝรั่งเศส (ชาดในตอนนี้)
เสียชีวิต: 20 เมษายน ค.ศ. 2021(2021-04-20) (68 ปี) Tibesti Region ชาด
สาเหตุการเสียชีวิต: เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่
พรรคการเมือง: ขบวนการฟื้นฟูความรักชาติ
คู่สมรส: Hinda Déby Itno (สมรส 2005)
บุตร:  มาฮาหมัด  บราฮิม 
ศาสนา: อิสลาม
เชื้อชาติ: ซากาวา
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ชาด
สังกัด:  กองกำลังภาคพื้นดินชาด
ประจำการ: 1976–2021
ยศ: จอมพล

อีดริส เดบี อิตโน (ฝรั่งเศส: Idriss Déby Itno, อาหรับ: إدريس ديبي) (18 มิถุนายน ค.ศ. 1952 – 20 เมษายน ค.ศ. 2021)  เป็นนักการเมืองชาดซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีชาดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 หลังจากที่เขายึดอำนาจได้ในรัฐประหารเมื่อเดือนธันวาคมในปีเดียวกัน และเคยชนะการเลือกตั้งมาถึง 5 ครั้งจนถึงปัจจุบัน
ประเทศบรูไนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| ประเทศบรูไน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BRU
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบรูไนดารุสซาลาม
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: 
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
2012 2016 2020 2024
ประเทศบรูไนดารุสซาลาม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบรูไนดารุสซาลามเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ระยะ | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| ชารี ฮาจิ ญุมาต | Javelin Throw F54-56 | 26.17 | 8 |
ดูเพิ่ม

ประเทศบรูไนดารุสซาลามในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศบรูไนดารุสซาลามในพาราลิมปิก
ประเทศบรูไนดารุสซาลามในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาบรูไนดารุสซาลามที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
บั้งไฟ ฟิล์ม

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2546
ผู้ก่อตั้ง: เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา
สำนักงานใหญ่: อาคารบั้งไฟเซ็นเตอร์ ถนนประดิษฐ์มนูธรรม แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
บุคลากรหลัก: เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา ประธานกรรมการผู้จัดการ สายสิน วงษ์คำเหลา รองกรรมการผู้จัดการ  
บั้งไฟ ฟิล์ม เป็นบริษัทสร้างภาพยนตร์ บริหารงานโดย เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา หรือ หม่ำ จ๊กมก จากภาพยนตร์เรื่อง บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม และ แหยม ยโสธร ที่ทำรายได้เกิน 100 ล้านบาท ภาพยนตร์ส่วนมากสร้างกับ สหมงคลฟิล์ม
สัญลักษณ์

สัญลักษณ์บั้งไฟ ฟิล์ม คือ ม้าขาว 2 ตัว กำลังจูงราชรถม้า ซึ่งมีบุศบก และมีบั้งไฟ แบบเศียรพญานาค ห้อยใว้ ภายในบุศบก  ซึ่งยาวออกนอกพระบุศบกทั้งหมดเป็นลายไทย
ผู้กำกับภาพยนตร์

เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา
บรรจง สินธนมงคล​กุล​
ทัชชกร ยีรัมย์
ฯลฯ
ผู้กำกับละครโทรทัศน์

เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา
นักแสดงหลัก

เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา หรือ หม่ำ จ๊กมก
ทัชชกร ยีรัมย์ หรือ จา พนม
สายสิน วงษ์คำเหลา หรือ  สายสิน
เทียมใจ วงษ์คำเหลา (เสียชีวิตแล้ว)
อนุพงษ์ วงษ์คำเหลา
จรณ์ วงษ์คำเหลา
เจเน็ต เขียว
อนุวัฒน์ ทาระพันธ์
ฯลฯ
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์(ที่สร้างร่วมกับบริษัทอื่น)

องค์บาก 2 สร้างร่วมกับ ไอยราฟิล์ม และ บาแรมยู
องค์บาก 3 สร้างร่วมกับ ไอยราฟิล์ม และ บาแรมยู
โป๊ะแตก  สร้างร่วมกับ  เวิร์คพอยท์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ และห้วฟิล์ม ท้ายฟิล์ม บาแรมยู
ว้อ ... หมาบ้ามหาสนุก สร้างร่วมกับ บาแรมยู
เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย สร้างร่วมกับ ห้วฟิล์ม ท้ายฟิล์ม
เท่ง โหน่ง จีวรบิน ร่วมกับ หัวฟิล์ม ท้ายฟิล์ม และ แก๊ง 3 ช่าฟิล์ม
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๕ ยุทธหัตถี ร่ามกับ พร้อมมิตร โปรดักชั่น
พันธุ์ร็อกหน้าเหลี่ยม ร่วมกับ โมโนออริจินอลส์ และ โพซิลทิฟทิงกิ้ง บาย ฟิล์มกูรู
ผลงาน > ผลงานละครโทรทัศน์(ที่สร้างร่วมกับบริษัทอื่น)

เพลงลำคำเขื่อนแก้ว
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์(ที่สร้างเอง)

แหยม ยโสธร
บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม 2
หม่ำ เดียว หัวเหลี่ยม หัวแหลม
วงษ์คำเหลา
แหยม ยโสธร 2
ว้อ ... หมาบ้ามหาสนุก
โป๊ะแตก
จั๊กกะแหล๋น พ.ศ. 2554
ใหม่กะหม่ำ โดนกะโดน พ.ศ. 2554
แหยม ยโสธร 3 พ.ศ. 2556
ซูเปอร์หม่ำ 1 อุบัติการณ์แห่งพลัง พ.ศ. 2556
วัยเป้งกอลิล่า พ.ศ. 2557
ทาสรักอสูร พ.ศ. 2557
ผีเสื้อ ตุ๊กนรก พ.ศ. 2557
ซูเปอร์หม่ำ 2 อันธพาลกระชากเกรียน พ.ศ. 2558
เลิฟเฮี้ยว...เฟี้ยวต๊อด พ.ศ. 2558
จอนล่าเกมส์ สวยพันธุ์สยอง พ.ศ. 2558
ทักซีโด้ กีฬาเป๊ปซี่ พ.ศ. 2558
ซูเปอร์หม่ำ 3 ฉลาดเกมส์โกง พ.ศ. 2558
สมาคมต๋อแต๋ พ.ศ. 2559
หลวงพี่แจ๊ส 4g พ.ศ. 2559
วัยเป้งกอลิล่า 2 พ.ศ. 2559
ป๊าด888 แรงทะลุนรก พ.ศ. 2559
ทฤษฎี...ป่วนมหาสงคราม พ.ศ. 2559
ไทยแลนด์โอนลี่...เมืองไทนอะไรก็ได้ พ.ศ. 2560
ซูเปอร์หม่ำ 4 (อวสาน) อัศวินรุ่นสุดท้าย พ.ศ. 2560
ส้มภัคเสี่ยน พ.ศ. 2561
หลวงพี่แจ๊ส 5g พ.ศ. 2561
หลวงตามหาชน ซอมบี้อาละวาด พ.ศ. 2561
ขุนบันลือ พ.ศ. 2561
สงกรานต์...แสบสะท้านโลกันตร์ พ.ศ. 2562
หลวงตามหาเฮง พ.ศ. 2562
บอดี้การ์ดหน้าหัก พ.ศ. 2562
คุณชายใหญ่ พ.ศ. 2564
แดง พระโขนง พ.ศ.2565
พันธุ์ร็อกหน้าเหลี่ยม
ผลงาน > ผลงานละครโทรทัศน์(ที่สร้างเอง)

เพลงลำคำเขื่อนแก้ว พ.ศ. 2567
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กผลงานภาพยนตร์ของบั้งไฟ ฟิล์ม |
| --- | --- |
แหยม ยโสธร • บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม 2  • หม่ำ เดียว หัวเหลี่ยม หัวแหลม • วงษ์คำเหลา • แหยม ยโสธร 2 • ว้อ ... หมาบ้ามหาสนุก • โป๊ะแตก • จั๊กกะแหล๋น • ใหม่กะหม่ำ โดนกะโดน
| ด ค กบริษัทภาพยนตร์ไทย |
| --- | --- |
บริษัทหลัก:  จีดีเอช  พระนครฟิลม์  ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น  สหมงคลฟิล์ม  เอ็ม สตูดิโอ เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์  ทาเลนต์ วัน  ทรานส์ฟอร์เมชั่น ฟิล์ม  ซีเจ เมเจอร์  ไท เมเจอร์  รฤก โปรดั๊กชั่น  บีอีซี-เมเจอร์ จอยน์ ฟิล์ม  เนรมิตรหนังฟิล์ม 
บริษัทอื่น ๆ:  กันตนา  เวิร์คพอยท์ พิคเจอร์ส  ไอแอม ฟิลม์  บาแรมยู  ไอยราฟิล์ม  โกลเด้น เอ เอ็นเตอร์เทนเมนท์  คัม ออน สวีท  ซาก้า สตูดิโอ  เซย์แคช ฟิล์มส  บั้งไฟ ฟิล์ม  พร้อมมิตร โปรดักชั่น  โมโนฟิล์ม  ยิ้มแย้ม  ไนท์เอดจ์ พิคเจอร์ส  อาริยาฟิล์ม  ไทบ้าน สตูดิโอ  ทองคำฟิล์ม  เลเซอร์แคท  เวฟ พิคเจอร์ส  โอเรียนทัล อายส์  คาร์แมนไลน์สตูดิโอ 
บริษัทในอดีต:  แกรมมี่ภาพยนตร์  จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์  จีทีเอช  ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์  ทเว็นตี้จูน เอนเตอร์เทนเมนท์  ที โมเมนต์  นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์  ฟิล์มบางกอก  ลักษ์ ฟิล์ม  อาร์เอสฟิล์ม  โอเรียลเต็ล อาร์ตติส  ไชโยโปรดักชั่นส์ 
 หมวดหมู่
พระเจ้าซิกมุนด์ที่ 3 วาซา

พระเจ้าซิกมุนด์ที่ 3 วาซา ทรงเป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์และแกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนียจากราชวงศ์วาซา ระหว่างค.ศ. 1587 ถึง 1632 นอกจากที่พระองค์จะเป็นพระประมุขแห่งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงสถาปนาสหภาพระหว่างโปแลนด์กับสวีเดนใน ค.ศ. 1592 จนกระทั่งถูกพระราชปิตุลา (ลุง) คือ พระเจ้าคาร์ลที่ 9 แห่งสวีเดน บังคับให้พระองค์สละราชสมบัติสวีเดนในค.ศ. 1599
วีวี่โค

| วีวี่โค (ViVicO> ) |
| --- | --- |
ที่เกิด: ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2542
ค่ายเพลง: Cross Zone Entertainment

สมาชิก: จีระนันท์ กิจประสาน (เม)   กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ (จิ้ง)   อัจฉราศรี เจริญโสภา (เชอร์รี่)   ศิลป์สิริ ประภาวงศ์ (มะเหมี่ยว)   วิจิตรา อัศนีวุฒิกร (กุ๊กกิ๊ก)
วีวี่โค. (ViVicO.) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปสัญชาติไทยภายใต้สังกัด ครอสโซน เอ็นเตอร์เทนเมนท์ เปิดตัวเมื่อปี 2540 โดยมีเพลงเปิดตัวคือ "โตในรถ" และเป็นที่รู้จักจากเพลง ขอ…ฟ้า , ซ้ำ…ซ้ำ และเพลง ขอมีเพียงเธอ
ประวัติ

วีวี่โค (อังกฤษ: Vivico) เป็นเกิร์ลกรุปสัญชาติไทยประกอบด้วยสมาชิก คือ เมย์ จีระนันท์ กิจประสาน, เชอร์รี่ อัจฉราศรี เจริญโสภา, กุ๊ก วิจิตรา อัศนีวุฒิกร, มะเหมี่ยว ศิลป์สิริ ประภาวงศ์ และจิ้ง กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ มีผลงานอัลบั้มเพลงสองชุดกับสังกัด Crossezone
เริ่มมีผลงานอัลบั้มชุดแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 กับอัลบั้ม "Vivico" โดยมีเพลงเปิดตัวคือเพลง โตในรถ ด้วยเพลงเปิดตัวเพลงแรกสมาชิกทุกคนยังดูเด็กกันมาก เพลงจึงไม่เข้าถึงกลุ่มคนฟังมากเท่าที่ควร จึงได้เปิดตัวด้วยเพลงที่สองคือเพลง ขอฟ้า ทำให้วงวีวี่โคเริ่มมีมีชื่อเสียง จากนั้นจึงได้ปล่อยเพลงต่าง ๆ ตามมาและฮิตติดชาร์ทในยุคนั้นคือเพลง ซ้ำ...ซ้ำ และเพลง ขอมีเพียงเธอ
นอกจากนี้ อัลบั้มชุดแรกของวีวี่โคยังมีการทำปกอัลบั้มถึง 2 ปก โดยหน้าปกแรกจะเป็นปกที่เรียบง่ายโดยนำรูปจากการถ่ายมิวสิควีดีโอเพลงโตในรถ ส่วนหน้าปกที่สองจะนำภาพจากการถ่ายมิวสิควีดีโอเพลง ขอฟ้า
ในปี พ.ศ. 2541 วีวี่โคได้มีอัลบั้มชุดที่สองคืออัลบั้ม "รักสร้างโลก" โดยเพิ่มเพลงใหม่ 2 เพลงคือ "รักสร้างโลก" และเพลง "ได้ไหม" ที่เหลือเป็นเพลงจากอัลบั้มชุดแรกโดยการ Remix ทำนองเพลงใหม่
ประวัติ > สมาชิก

| ชื่อ-นามสกุล | ชื่อเล่น | เชื้อชาติ | ตำแหน่งในวง | วันเกิด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จีระนันท์ กิจประสาน | เมย์ | ไทย | ร้องนำ ร้องหลัก | 24 เมษายน พ.ศ. 2527 (40 ปี) |
| วิจิตรา อัศนีวุฒิกร | กุ๊ก | ไทย | ร้องนำ ร้องหลัก | 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 (44 ปี) |
| กมลรจน์ เอกวัฒนกิจ | จิ้ง | ไทย | ร้องนำ ร้องหลัก | 12 เมษายน พ.ศ. 2525 (42 ปี) |
| ศิลป์สิริ ประภาวงศ์ ศุภรดา ประภาวงศ์ (ชื่อในปัจจุบัน) | มะเหมี่ยว | ไทย | ร้องนำ ร้องหลัก | 30 มีนาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) |

| อัจฉราศรี เจริญโสภา | เชอร์รี่ | ไทย | ร้องนำ ร้องหลัก | 18 ธันวาคม พ.ศ. 2522 (44 ปี) |
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

| ปี | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| 2541 | VIVICO วางจำหน่าย: พฤศจิกายน พ.ศ. 2540  สังกัด: Crossezone  รูปแบบ: เทป, ซีดี |  โตในรถ  นะนะ  ซ้ำ ซ้ำ  ใจคอจะทิ้งกันได้  ขอฟ้า  ปุ๊บปั๊บได้ไง  ขอมีเพียงเธอ  ต่อไม่ติด  ถวายวัดซะ  ก่อนจากฝากรัก |
| 2543 | รักสร้างโลก (Love on Earth) วางจำหน่าย: ตุลาคม พ.ศ. 2541  สังกัด: Crossezone  รูปแบบ: เทป, ซีดี |  ได้ไหม  รักสร้างโลก  ViViCo Remix  ขอฟ้า  ซ้ำ... ซ้ำ  ต่อไม่ติด  ได้ไหม (Piano Voice)  ขอมีเพียงเธอ  ViViCo Party Mix  นะนะ  ก่อนจากฝากรัก  รักสร้างโลก (Piano Voice) |
ผลงาน > ผลงานมิวสิกวิดีโอ

พ.ศ. 2541
มิวสิกวิดีโอเพลง โตในรถ (อัลบั้ม Vivico)
มิวสิกวิดีโอเพลง ขอฟ้า (อัลบั้ม Vivico)
มิวสิกวิดีโอเพลง ซ้ำ ซ้ำ (อัลบั้ม Vivico)
มิวสิกวิดีโอเพลง ขอมีเพียงเธอ (อัลบั้ม Vivico)
พ.ศ. 2543
มิวสิกวิดีโอเพลง รักสร้างโลก (อัลบั้ม รักสร้างโลก)
มิวสิกวิดีโอเพลง ได้ไหม (อัลบั้ม รักสร้างโลก)
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

ฝากรัก เพลงประกอบละคร ธรณีนี่นี้ใครครอง (เฉพาะเมย์)
อยากให้รู้ เพลงประกอบละคร ธรณีนี่นี้ใครครอง (เฉพาะเมย์)
ขอเป็นคนสุดท้าย เพลงประกอบละคร เลื่อมสลับลาย (เฉพาะกุ๊ก)
ขอฟ้า เพลงประกอบละคร เหนือทรายใต้ฟ้า
ข้อมูลเพิ่มเติม

เมย์ มีผลงานอย่างต่อเนื่อง ทั้งผลงานเพลง และผลงานการแสดง โดยมีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์ เกิร์ลเฟรนด์ 14 ใสกำลังเหมาะ ต่อมาเมย์ได้เซ็นต์สัญญาเป็นศิลปินสังกัดอาร์เอส เปิดตัวครั้งแรกในนามศิลปินเดี่ยว มีผลงานอัลบั้มถึง 3 ชุดด้วยกัน ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2548-พ.ศ.2550 มีผลงานเพลงที่ได้รับความนิยม ได้แก่ เพลง คนเดียวไม่เหงาเท่า 3 คน, ก่อนจะเป็นแฟนเก่า, เทียนไข, นอนไม่หลับ (ถ้าไม่กลับพร้อมเธอ) เป็นต้น ภายหลังหมดสัญญาได้ห่างหายจากวงการไปทำธุรกิจส่วนตัวเสื้อผ้าแบนด์เนมนำเข้า หลายสาขาเช่น สาขาพารากอน, สาขาพระราม 9 ชื่อร้าน "April & May" ในปัจจุบันกลับมารับงานอีเว้นท์ และงานในวงการบันเทิงแล้ว อีกทั้งยังเป็นติ๊กต็อกเกอร์ ชื่อช่อง May&Mom ร่วมกับคุณแม่ของเธอ
จิ้ง เธอเกือบได้เป็นนักแสดงและนักร้องภายใต้สังกัดเอ็กแซ็กท์ โดยมีงานแถลงข่าวเปิดอัลบั้มแล้ว ในปีพ.ศ. 2545 แต่โปรเจคถูกพับไปถาวร เนื่องด้วยปัญหาทางต้นสังกัด ต่อมายังคงมีผลงานในวงการบังเทิงเรื่อยมา อาทิ เป็นพิธีกรรายการ เม้าท์มันส์ บันเทิง  รายการ อาสากล้าดี (พิธีกรภาคสนาม) และรายการ Colourful Colour แสดงละครและภาพยนตร์บ้างประปราย และแสดงมิวสิควิดีโอ ปัจจุบันยุติบทบาทในวงการบันเทิงแล้ว และประกอบอาชีพช่วยเหลือสังคม มูลนิธิศูนย์บรรเทาสาธารณะภัยภูมินทร์
มะเหมี่ยว หลังจากยุติบทบาทศิลปินแล้ว ได้ทุ่มเทเพื่อการเรียนอย่างจริงจัง จนจบการศึกษาระดับปริญญาเอก แต่ในช่วงเรียน ก็ยังได้ทำซิงเกิลเดี่ยวเป็นของตนเอง จากการชักชวนของโปรดิวเซอร์ โดยร่วมเป็นหนึ่งในศิลปินจากอัลบั้ม First Destination (ปีพ.ศ. 2548) มีเพลงเดี่ยวของตนเอง คือเพลง วันละครั้งสองครั้ง และเพลง ที่พักใจของเธอ ปัจจุบันเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยศิลปะ สื่อ และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยเปลี่ยนชื่อเป็น "ดร.ศุภรดา ประภาวงศ์"
กุ๊ก เป็นนักร้องภายใต้ชื่อวง ศูนย์ ศูนย์ หนึ่ง (001) ร่วมกับพี่สาวของเธออีกสองคน โดยมีเพลงฮิตคือเพลง "ยอมตั้งแต่หน้าประตู" และได้มีผลงานตามมาอีกมากมายก่อนที่จะออกจากวงการ เช่น เป็นหนึ่งในนักร้องอัลบั้ม Buzz Music มีเพลงฮิตคือ "รอ (หนึ่งคนที่ฉันฝัน)" ปัจจุบันยังคงรับงานร้องเพลงตามร้านอาหาร และตามงานอีเว้นท์ต่างๆตามโอกาสที่เหมาะสม และยังมีธุรกิจส่วนตัว
เชอร์รี่ หลังจากที่วงยุบไปเธอได้ไปศึกษาต่อ และได้แต่งงานมีบุตร 1 คน เมื่อปี พ.ศ. 2557
ตูร์เดอฟร็องส์ 1903

ตูร์เดอฟร็องส์ 1903 เป็นการแข่งขันจักรยานทางไกลตูร์เดอฟร็องส์ครั้งแรก โดยได้รับการสนับสนุนจากหนังสือพิมพ์โลโต้ (L'Auto) ซึ่งเป็นชื่อเดิมของหนังสือพิมพ์รายวัน L'Équipe การแข่งขันจัดขึ้นระหว่างวันที่ 1-19 กรกฎาคม โดยแบ่งเป็น 6 สเตจ (stage) รวมระยะทางกว่า 2,428 km (1,509 mi) โดยผู้ชนะในรายการนี้ได้แก่ โมรีซ กาแรง (Maurice Garin)
การแข่งขันถูกจัดขึ้นมาเพื่อโปรโมตหนังสือพิมพ์โลโต้ (L'Auto) ภายหลังจากที่ยอดจำหน่ายเริ่มดิ่งลงจากการแข่งขันกับหนังสือพิมพ์ Le Vélo ที่วางจำหน่ายมาอย่างยาวนาน เดิมการแข่งขันมีกำหนดจะเริ่มต้นในเดือนมิถุนายน แต่ถูกเลื่อนออกไป 1 เดือน และเพิ่มเงินรางวัลมากขึ้นกว่าเดิม เนื่องจากมีจำนวนผู้สมัครเข้าแข่งขันน้อยจนเป็นที่น่าผิดหวัง การแข่งขันจักรยานทางไกลตูร์เดอฟร็องส์ ประจำปี พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) ในครั้งแรกจัดการแข่งขันบนถนน เมื่อเทียบกับการแข่งขันแกรนด์ทัวร์ (Grand Tours) การแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์มีจำนวนสเตจ (stage) ที่น้อยกว่า แต่มีระยะทางไกลกว่าที่แข่งขันอยู่ในปัจจุบัน ผู้เข้าแข่งขันไม่จำเป็นต้องปั่นครบทั้ง 6 สเตจ (stage) แม้ว่าการเข้าแข่งขันครบทุกช่วงจะเป็นสิ่งจำเป็นในการจัดอันดับผู้ชนะโดยพิจารณาจากผู้ที่ทำเวลารวมได้น้อยที่สุดตลอดเส้นทางการแข่งขันที่เรียกว่า  general classification.
โมรีซ กาแรง เป็นผู้ชนะในสเตจแรกตั้งแต่การแข่งขันรอบ pre-race favourite และยังคงเป็นผู้นำตลอดการแข่งขัน เขายังเป็นผู้ชนะในสองสเตจ (stage) สุดท้าย โดยมีเวลานำผู้เข้าแข่งขันทีทำเวลารองลงไปถึง 3 ชั่วโมง ยอดจำหน่ายของหนังสือพิมพ์โลโต้ (L'Auto) เพิ่มขึ้นถึง 6 เท่า ทั้งระหว่างและภายหลังการแข่งขัน ซึ่งทำให้การแข่งขันดังกล่าวถือว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก จนต้องมีการจัดขึ้นอีกครั้งในปีถัดมา และยังส่งผลให้หนังสือพิมพ์เลอ เวโล (Le Vélo) ต้องปิดตัวลงในช่วงเวลาดังกล่าวด้วย
ที่มา

ภายหลังจากเหตุการณ์เรื่องเดรฟุส (Dreyfus affair) จบลง หนังสือพิมพ์เลอ เวโล (Le Vélo) ได้ถูกแย่งพื้นที่โฆษณาไป และมีการจัดตั้งหนังสือพิมพ์ขึ้นใหม่โดยใช้ชื่อว่า โลโต้เวโล (L'Auto-Vélo) ในปี พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) ซึ่ง Henri Desgrange อดีตนักแข่งขันจักรยานรับหน้าที่เป็นบรรณาธิการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) หนังสือพิมพ์ดังกล่าวได้ถูกกดดันให้เปลี่ยนชื่อเป็นโลโต้ (L'Auto) Desgrange ต้องการรักษาฐานลูกค้าซึ่งเป็นแฟนคลับของการแข่งขันจักรยาน ซึ่งมียอดซื้อสูงถึง 20,000 ฉบับ
เมื่อ Desgrange และลูกจ้างชื่อ Géo Lefèvre กลับมาจากการแข่งขันจักรยาน Marseille–Paris  Lefèvre ได้แนะนำให้จัดการแข่งขันรอบประเทศฝรั่งเศส ซึ่งคล้ายกับการแข่งขัน six-day races ที่โด่งดังและจัดการแข่งขันอยู่  Desgrange จึงนำเสนอแนวคิดดังกล่าวให้แก่ Victor Goddet ผู้ดูแลด้านการเงิน ซึ่งตอบตกลงและการแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์ก็ถูกประกาศลงในหนังสือพิมพ์โลโต้ (L'Auto) ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903)
เดิมการแข่งขันกำหนดจัดขึ้นระยะเวลา 5 อาทิตย์ เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ไปจนถึงวันที่ 5 กรกฎาคม โดยมีค่าสมัครเข้าแข่งขันจำนวน 20 ฟรังค์ (francs) ซึ่งเงื่อนไขดังกล่าวทำให้มีผู้สนใจเข้าร่วมการแข่งขันน้อยมาก โดยมีผู้สมัครเข้าแข่งขันเพียง 15 คน ทั้งที่เหลือเวลาอีกเพียง 1 อาทิตย์ก็จะเริ่มการแข่งขันแล้ว  Desgrange จึงตัดสินใจเลื่อนกำหนดการแข่งขันออกไปเป็นวันที่ 1 ถึง 9 กรกฎาคม โดยเพิ่มเงินรางวัลให้สูงขึ้นถึง 20,000 ฟรังค์ และลดค่าสมัครเข้าแข่งขันให้เหลือเพียง 10 ฟรังค์ รวมทั้งยังการันตีว่า ผู้เข้าแข่งขันที่ทำเวลารวมได้ดีที่สุด 50 รายแรกจะได้รับเงินอย่างน้อย 5 ฟรังค์ ต่อวัน  ซึ่งผลจากการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวทำให้มีผู้สมัครเข้าแข่งขันเพิ่มขึ้นเป็นจำนวน 79 คน และเข้าแข่งขันจริงจำนวน 60 คน
Géo Lefévre ทำหน้าที่เป็นกรรมการจัดงาน ผู้ตัดสิน และ ผู้จับเวลา โดย Henri Desgrange เป็นกรรมการจัดงานทั่วไป (directeur-général) ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดตามการแข่งขันก็ตาม
กฎ และ เส้นทางการแข่งขัน

การแข่งขันจักรยานทางไกลตูร์เดอฟร็องส์ ประจำปี พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) มีทั้งหมด 6 สเตจ (stage) หากเทียบกับสเตจของการแข่งขันสมัยใหม่ สเตจตูร์เดอฟร็องส์มีระยะทางที่ยาวมากกว่าปกติโดยมีระยะทางเฉลี่ยมากกว่า 400 km (250 mi) ในขณะที่ระยะทางเฉลี่ยของการแข่งขันจักรยานทางไกลตูร์เดอฟร็องส์ ประจำปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) มีเพียง 171 km (106 mi)  ผู้เข้าแข่งขันจะได้พัก 1-3 วัน ระหว่างการเดินทางข้ามแต่ละสเตจ และเส้นทางส่วนมากจะราบเรียบ โดยมีเพียงสเตจเดียวเท่านั้นที่มีภูเขารวมอยู่ด้วย การแข่งขันจะเป็นแบบรายบุคคล และชำระค่าสมัครเข้าแข่งขันจำนวน 10 ฟรังค์ (€87.50 at 2003 prices) สำหรับการแข่งขันประเภทจัดอันดับผู้ชนะโดยนับจากเวลารวมที่น้อยที่สุด (general classification) หรือ 5 ฟรังค์ สำหรับการแข่งขันในแต่ละสเตจ  และเนื่องจากระยะทางที่ยาวของแต่ละสเตจ ทุกสเตจจะเริ่มการแข่งขันตั้งแต่ก่อนฟ้าสางยกเว้นสเตจแรก และสำหรับสเตจสุดท้ายเริ่มการแข่งขันตั้งแต่ 21:00
การแข่งขันจักรยานทางไกลตูร์เดอฟร็องส์ครั้งแรกไม่มีการปั่นข้ามภูเขาแต่มีการปั่นผ่านช่องเทือกเขาเล็กน้อย ช่องเทือกเขาแรก คือ des Echarmeaux (712 m (2,336 ft)) ซึ่งอยู่ในช่วงต้นของสเตจที่เริ่มจากกรุงปรารีสไปเมืองลียง (Lyon) ในปัจจุบันคือถนนสายเก่าที่วิ่งจากเมืองโอเติง (Autun) ไปเมืองลียง นอกจากนี้ยังมีช่องเทือกเขา col de la République (1,161 m (3,809 ft)) ซึ่งอยู่ในสเตจที่เริ่มจากเมืองลียงไปเมืองมาร์แซย์ หรือในปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ col du Grand Bois ซึ่งอยู่ติดชายแดนของเมืองแซ็งเตเตียน (St-Étienne)
ในปี พ.ศ.  2446 (ค.ศ. 1903) นักแข่งจักรยานอาชีพสามารถจ้างผู้นำหน้า (pacer) เพื่อให้นำทางระหว่างการแข่งขันได้ แต่ Desgrange ได้สั่งห้ามการกระทำดังกล่าว ซึ่งแท้จริงแล้ววัตถุประสงค์แรกเริ่มคือ ต้องการให้ใช้ผู้นำหน้าเฉพาะสเตจสุดท้ายและระยะทางยาวที่สุด อย่างไรก็ตาม การจ้างผู้นำหน้าได้ถูกยกเลิกไปหลังการแข่งขันสเตจที่ 5
ตลอดเส้นทางการแข่งขันจะมีเจ้าหน้าที่ประจำจุดเพื่อให้มั่นใจได้ว่าผู้เข้าแข่งขันปั่นจักรยานในเส้นทางที่ถูกต้อง  ในสมัยนั้นเสื้อสีเหลือง (yellow jersey) ซึ่งมอบให้แก่ผู้ทำเวลารวมได้น้อยที่สุดตลอดการแข่งขัน (general classification) ยังไม่ได้นำมาใช้ แต่จะได้รับสายรัดข้อมือสีเขียวแทน
ผู้เข้าแข่งขันที่ทำเวลาได้เร็วที่สุด 8 อันดับแรกของแต่ละสเตจได้รับรางวัลตั้งแต่ 50 ฟรังค์ ไปจนถึง 1,500 ฟรังค์ แตกต่างกันไปในแต่ละสเตจ และสำหรับผู้เข้าแข่งขันที่ทำเวลารวมได้น้อยที่สุด 14 อันดับแรก ก็ได้รับรางวัลด้วยเช่นกัน คือ ผู้ชนะอันดับแรกได้รับ 3,000 ฟรังค์ และ ลำดับที่ 14 ได้รับ 25 ฟรังค์  ผู้เข้าแข่งขันอีก 7 คนที่แข่งจนครบเวลาของประเภท general classification ได้รับรางวัลคนละ 95 ฟรังค์ (5 ฟรังค์ต่อวัน สำหรับการแข่งขันทั้งหมด 19 วัน) โดยมีข้อกำหนดว่า พวกเขาจะต้องไม่ได้รับเงินรางวัลเกิน 200 ฟรังค์ และมีความเร็วเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า 20 km/h (12 mph) ในสเตจอันใดอันหนึ่ง