stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามสมรส

| สงครามสมรส |
| --- | --- |
แนว: ดราม่า ครอบครัว โรแมนติก
สร้างโดย: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
เค้าโครงจาก: คดีรักร้าง
บทประพันธ์: เวฬุวลี
บทละครโทรทัศน์: พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์  วรรณถวิล สุขน้อย พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข
กำกับโดย: สันต์ ศรีแก้วหล่อ
แสดงนำ: ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ ชาคริต แย้มนาม ภรภัทร ศรีขจรเดชา ลภัสลัล จิรเวชสุนทรกุล
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: อรัณย์ หนองพล Bee ETC อมรสุดา กาญจนภี อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ ชลทัศน์ ชาญศิริเจริญกุล
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: รักที่ไม่มีคำถาม - จิ๋ว ปิยนุช
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: รักที่ไม่มีคำถาม - จิ๋ว ปิยนุช   อย่าเลย - แอ๊ค โชคชัย
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาไทย
จำนวนตอน: 21
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง: ถกลเกียรติ วีรวรรณ นิพนธ์ ผิวเณร
ความยาวตอน: 80 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่องวัน 31 , oneD
ออกอากาศ: 18 มีนาคม 2567 – 3 มิถุนายน 2567
ออกอากาศ: 26 ธันวาคม​ 2567 – 13 มีนาคม 2568
เรต:  ​
สงครามสมรส เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า ครอบครัว โรแมนติก สร้างจากเค้าโครงบทประพันธ์จากเรื่อง คดีรักร้าง ของ เวฬุวลี (เวฬุรีย์ เมธาวินิจ) ที่ได้รับรางวัลจากการประกวดช่องวันอ่านเอา หมวดนิยายดรามาครอบครัว ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) เขียนบทโทรทัศน์โดย พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์, วรรณ​ถวิล สุขน้อย และ พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข กำกับการแสดงโดย สันต์ ศรีแก้วหล่อ นำแสดงโดย ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ, ชาคริต แย้มนาม, ภรภัทร ศรีขจรเดชา, ลภัสลัล จิรเวชสุนทรกุล ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.30 น. ระหว่างวันที่ 18 มีนาคม - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2567
ละครเรื่องนี้มีความแตกต่างจากละครเรื่องอื่น ๆ โดยการดำเนินเรื่องด้วยการว่าความในศาลเป็นหลัก (Courtroom Drama) ในการตีแผ่ปัญหาครอบครัว คดีชู้สาว การฟ้องหย่า และสิทธิในการเลี้ยงดูบุตร รวมถึงให้ความรู้ในด้านข้อกฎหมาย สุขภาพจิต การใช้ชีวิต และการดูแลบุตร
งานสร้าง

ละคร สงครามสมรส เริ่มถ่ายทำเมื่อช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 โดยใช้ชื่อเดียวกับนิยาย คือ คดีรักร้าง ต่อมาเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ช่องวัน 31 ได้เปิดตัวละครโทรทัศน์ที่จะออกอากาศในปี พ.ศ. 2567 ซึ่งรวมถึงการเปิดตัวละครเรื่องนี้ที่เปลี่ยนชื่อเป็น สงครามสมรส และมีพิธีบวงสรวงละครเรื่องนี้ที่อาคารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เพลส เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์> ตัวละคร | พ> ศ. 2567.นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
บัวบงกช ตรีไพศาลสกุล  (บัว) : ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ
ภาวินท์ ชนะกรชัย (วิน/ทนายภาวินท์) : ภรภัทร ศรีขจรเดชา
ปรเมศวร์ ตรีไพศาลสกุล (เมศ) : ชาคริต แย้มนาม
อรนลิน วสันต์วานิช (ลิน) : ลภัสลัล จิรเวชสุนทรกุล
ปณต ตรีไพศาลสกุล (ณต) : ด.ช.พันธ์ชนกชนม์ พันธ์สังข์
ตัวละคร: นักแสดงสมทบ
ญาดา อมรไกร (ดา) : เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค
ศลิษา เจริญโอภา (ษา) : ปานวาด เหมมณี
กนกพล ธิติจินดา  (พล/ทนายกนกพล) : พาทิศ พิสิฐกุล
ชนิกานต์ ธาดาหิรัญ (เดียร์) : อลิชา หิรัญพฤกษ์
อัคระ วสันต์วานิช (เจ้าสัวอัคระ)(พ่อของอรนลิน): อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
ปวีณา ตรีไพศาลสกุล (ปวีณา) (แม่ของปรเมศวร์): ไปรมา รัชตะ
กรกาญจน์ มหาตั้งตระกูล (สส.กรกาญจน์): วราไพรินทร์ ธนวริสพร
ภวิตา อมรไกร (เพลิน) : พาขวัญ สหวงษ์
อรรถพล วสันต์วานิช (อรรถ)  (พี่คนรองของอนรลิน): พศุฑย์ พงศ์พศุตม์
วิรงรอง (วิ/ทนายวิรงรอง) (ทนายคนใหม่ของบัวบงกช): อัจฉรียา โพธิพิพิธธนากร
เอกรัตน์ วสันต์วานิช (เอก)  (พี่คนโตของอรนลิน): ภานุวัตร ถวิลจินดารัตน์
ธีรกิจ ธาดาหิรัญ (ธีร์) (สามีของชนิกานต์): นรินทร์ ภูวนเจริญ
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
ผู้พิพากษาหญิง: กณิการ์ วีรวรรณ
พ่อของญาดา: ชลัฏ ณ สงขลา
ทนายความฝ่ายปรเมศวร์: ติณณภพ ผดุงธรรม
อัยการฝ่ายคดีปรเมศวร์: โมฬีวรรณ พันธรักษ์
เต๊นท์: ศรัณย์ นราประเสริฐกุล
เพลงประกอบละคร

เพลง รักที่ไม่มีคำถาม (เพลงเปิด) - ร้องโดย ปิยนุช เสือจงพรู
เพลง อย่าเลย (เพลงปิด) - ร้องโดย โชคชัย หมู่มาก
การตอบรับ

ละคร สงครามสมรส นอกจากตีแผ่ปัญหาภายในครอบครัว ยังให้ความรู้ในด้านข้อกฎหมาย สุขภาพจิต การใช้ชีวิต และการดูแลบุตร ทำให้ละครเรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยมีผู้ชมทางทีวีมากกว่า 10 ล้านคน และบนสื่อสังคมทุกช่องทางมากกว่า 220 ล้านวิว ส่งผลให้มีเรตติ้งสูงที่สุดของละครโทรทัศน์ไทยในช่วงเวลาไพรม์ไทม์ของปี พ.ศ. 2567 และสูงที่สุดของช่องวัน 31 แทนวันทอง
ภายหลังละครจบลง ในสื่อสังคมยังมีการเปรียบเทียบละครกับเหตุการณ์จริง ที่ ณพสิน แสงสุวรรณ ฟ้องภรรยาในข้อหายักยอกเงินบริษัท และวิพากษ์วิจารณ์คำพูดในการแถลงข่าวบางส่วนของณพสินเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2567 โดยเปรียบเทียบว่ามีความใกล้เคียงกับการแสดงออกของตัวละครปรเมศวร์ในละครสงครามสมรสอย่างมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร สงครามสมรส
ซาโตมิ ซาโต

| ซาโตมิ ซาโต |
| --- | --- |
ซาโตมิ ซาโตที่งาน FanimeCon 2018 แซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ซาโตมิ ซาโต
เกิด: 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 (38 ปี)
ที่เกิด: จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์, นักร้อง

เว็บไซต์: http://ameblo.jp/sato-satomi58
ซาโตมิ ซาโต (ญี่ปุ่น: 佐藤 聡美; โรมาจิ: Satō Satomi) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น มีผลงานพากย์ที่สำคัญได้แก่ไทนากะ ริทสึจากเค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหววและจิตันดะ เอรุจากปริศนาความทรงจำ ซาโตมิเกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ที่เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ซาโตมิประกาศทางบล็อกส่วนตัวของเธอว่าได้แต่งงานกับทากูมะ เทราชิมะ ซึ่งเป็นนักพากย์การ์ตูนเช่นเดียวกัน โดยทั้งสองเคยมีผลงานพากย์เรื่องเดียวกันหลายเรื่องรวมทั้งแฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหารและพี่น้องปริศนาโรงเรียนมหาเวท
ผลงานสำคัญ

ซาโตมิเริ่มมีผลงานพากย์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2550 แต่ผลงานแรกที่โดดเด่นของเธอมาจากซีรีส์อนิเมะ เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว ออกฉายภาคแรก พ.ศ. 2552 ซึ่งเธอพากย์เป็นไทนากะ ริทสึ ซึ่งจากซีรีส์อนิเมะ เค-อง! นี้เองที่เธอได้เริ่มมีผลงานเพลงในฐานะสมาชิกของวง "เวลาน้ำชาหลังเลิกเรียน" ร่วมกับนักพากย์หลักอีก 4 คนจากซีรีส์เดียวกันได้แก่อากิ โทโยซากิ, โยโกะ ฮิกาซะ, มินาโกะ โคโตบูกิ และอายานะ ทาเกตัตสึ เพลง "โดนต์เซย์เลซี" (อังกฤษ: Don't Say 'Lazy') ซึ่งเป็นเพลงปิดของ เค-อง! ภาคแรกได้รับรางวัลเพลงยอดเยี่ยมจากงานแอนิเมชันโคเบะครั้งที่ 14 ซีรีส์ เค-อง! ยังสร้างต่อมาอีกหนึ่งภาคในชื่อ เค-อง!! (ออกอากาศ พ.ศ. 2553) และฉบับภาพยนตร์ในชื่อ เค-อง! เดอะมูฟวี่ (พ.ศ. 2554) นอกจากนี้ ใน พ.ศ. 2553 ซาโตมิรับบทเป็นชิจิโจ อาเรียจากซีรีส์อนิเมะ เซโตไกยากูอินโดโมะ และมีผลงานเพลงเปิดร่วมกับนักพากย์หลักอีกสองคนได้แก่โยโกะ ฮิกาซะและยาฮางิ ซายูริโดยใช้ชื่อ "ทริปเพิลบุกกิง"
พ.ศ. 2555 ซาโตมิรับบทเป็นจิตันดะ เอรุจากซีรีส์อนิเมะ ปริศนาความทรงจำ ซึ่งสร้างโดยเกียวโตแอนิเมชันเช่นเดียวกับ เค-อง! เธอร้องเพลงปิดในซีรีส์นี้ได้แก่ "มาโดโรมิโนะยากูโซกุ" ญี่ปุ่น: まどろみの約束; โรมาจิ: Madoromi no Yakusoku และ "คิมินิมัตสึวารุมิสเตรี" ญี่ปุ่น: 君にまつわるミステリー; โรมาจิ: Kimi ni Matsuwaru Mystery ร่วมกับอาอิ คายาโนะซึ่งพากย์เป็นอิบาระ มายากะ ในปีถัดมาเธอได้เปิดตัวในฐานะนักร้องเดี่ยวเป็นครั้งแรก โดยเพลง "มิไรไนต์" จากซิงเกิลชื่อเดียวกันเป็นเพลงปิดของซีรีส์อนิเมะ เซโตไกยากูอินโดโมะ* ซึ่งเป็นภาคต่อจาก เซโตไกยากูอินโดโมะ เธอเป็นคนสุดท้ายในวง "เวลาน้ำชาหลังเลิกเรียน" ที่ได้เปิดตัวเป็นนักร้องเดี่ยว พ.ศ. 2557 ซาโตมิได้รับบทพากย์เป็นอุจิมัทสึ จิยะในซีรีส์อนิเมะ รับน้องกระต่ายซักแก้วมั้ยคะ? และร้องเพลงเปิดและเพลงปิดพิเศษ (เฉพาะตอนสุดท้าย) ภายใต้ชื่อ "เปอตีแรบบิตส์" ร่วมกับอายาเนะ ซากูระ, อิโนริ มินาเซะ, ริซะ ทาเนดะ และมายะ อูจิดะ ผลงานอื่น ๆ ที่โดดเด่นของซาโตมิได้แก่เวนดี มาร์เวลล์จาก แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร (พ.ศ. 2553) ทามุระ มานามิจาก น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก (พ.ศ. 2553) ชิบาตะ มิตสึกิจาก พี่น้องปริศนาโรงเรียนมหาเวท (พ.ศ. 2557) และคันซากิ ยูกิโกะจาก อัสแซสซิเนชันคลาสรูม (พ.ศ. 2558)
บทบาทส่วนใหญ่ของซาโตมิจะเป็นตัวละครสาวหวาน เรียบร้อย อย่างไรก็ตาม ไทนากะ ริทสึ ซึ่งเป็นบทสร้างชื่อของเธอนั้นกลับมีลักษณะตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ในบทสัมภาษณ์ระหว่างที่เธอเดินทางไปร่วมงาน FanimeCon 2018 ที่แซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกานั้น เธอกล่าวว่าแรกเริ่มที่เธอไปคัดตัวเพื่อพากย์เสียงใน เค-อง! นั้นเธอตั้งใจจะพากย์เป็นมิโอะ (พากย์โดยโยโกะ ฮิกาซะ) หรือสึมุกิ (พากย์โดยมินาโกะ โคโตบูกิ) และรู้สึกประหลาดใจที่เธอได้รับเลือกให้พากย์เป็นริทสึ เธอยอมรับว่าบทริทสึเป็นบทที่ท้าทายสำหรับเธอ นอกจากนี้เธอยังต้องหัดเล่นกลองชุดเป็นครั้งแรกในชีวิตเพื่อแสดงในคอนเสิร์ตของ เค-อง! เช่นเดียวกับนักพากย์หลักคนอื่น ๆ ในส่วนผลงานเพลงนั้น เนื่องจากซาโตมิมีทั้งผลงานในฐานะตัวเธอเองและในฐานะตัวละครที่เธอพากย์เสียง เธอให้สัมภาษณ์ว่าเธอจะปล่อยให้ตัวเองเป็นอิสระเต็มที่เวลาที่เธอร้องเพลงในชื่อตัวเอง แต่เมื่อเป็นเพลงของตัวละครเธอจะลบภาพตัวเธอเองออกแล้วสวมบทเป็นตัวละครนั้น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บบล็อกส่วนตัวของซาโตมิ ซาโต
ซาโตมิ ซาโต  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ซาโตมิ ซาโต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กเซยูอะวอดส์ สาขานักพากย์หน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
นักพากย์หน้าใหม่ชายยอดเยี่ยม (2007–2022):  เท็ตสึยะ คากิฮาระ / มาซากาซุ โมริตะ (2007)  วาตารุ ฮาตาโนะ / สึบาซะ โยนางะ (2008)  ยูกิ คาจิ / โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ (2009)  อัตสึชิ อาเบะ / โทโมอากิ มาเอโนะ (2010)  โคกิ อูจิยามะ (2011)  ทากูยะ เองูจิ / โยชิตสึงุ มัตสึโอกะ (2012)  โนบูนางะ ชิมาซากิ / คาซูโตมิ ยามาโมโตะ (2013)  ไคโตะ อิชิกาวะ / ไดกิ ยามาชิตะ (2014)  นัตสึกิ ฮานาเอะ / เรียวตะ โอซากะ / โซมะ ไซโต (2015)  อายูมุ มูราเซะ / ชุนซูเกะ ทาเกอูจิ / ยูอิจิโร อูเมฮาระ (2016)  เซ็ตสึโอะ อิโต / ยูซูเกะ โคบายาชิ / ยูมะ อูจิดะ (2017)  ชุน โฮริเอะ / โคตาโร นิชิยามะ / ทากุ ยาชิโระ (2018)  โคเฮ อามาซากิ / มาร์ค อิชิอิ / ฟูกูชิ โอจิไอ / ชูโงะ นากามูระ (2019)  โคทาโร ไดโกะ / คัตสึมิ ฟูกูฮาระ / กากูโตะ คาจิวาระ / ทาเกโอะ โอตสึกะ / โชโงะ ยาโนะ (2020)  มาซาฮิโระ อิโต / ชิอากิ โคบายาชิ / ชิมบะ สึจิยะ (2021)  อาโออิ อิจิกาวะ / เรจิ คาวาชิมะ / เก็ง ซาโต (2022) 
นักพากย์หน้าใหม่หญิงยอดเยี่ยม (2007–2022):  อายะ ฮิราโนะ / ยูอิ คาโนะ (2007)  เอมิริ คาโต / ยู โคบายาชิ (2008)  คานะ อาซูมิ / ฮารูกะ โทมัตสึ (2009)  คานาเอะ อิโต / อากิ โทโยซากิ (2010)  ฮิซาโกะ คาเนโมโตะ / ซาโตมิ ซาโต (2011)  อาอิ คายาโนะ / ชิโอริ มิกามิ (2012)  คาโอริ อิชิฮาระ / รูมิ โอกูโบะ (2013)  มายะ อูจิดะ (2014)  โซระ อามามิยะ / อายะ ซูซากิ / เรนะ อูเอดะ (2015)  ริเอะ ทากาฮาชิ / ไอมิ ทานากะ / ซูมิเระ อูเอซากะ (2016)  อาริ โอซาวะ / ซายากะ เซ็มบงงิ / มินามิ ทานากะ (2017)  ยูอิ ฟูกูโอะ / อายากะ นานาเซะ (2018)  โคโกะ ฮายาชิ / คาเอเดะ ฮนโดะ / รินะ ฮนอิซูมิ / โทโมริ คูซูโนกิ / มานากะ อิวามิ (2019)  มาโดกะ อาซาฮินะ / มิโฮะ โอกาซากิ / มิยูริ ชิมาบูกูโระ / ซายูมิ ซูซูชิโระ / ฟัยรูซ ไอ / นานะ โมริ (2020)  ริน ไอระ / คานะ อิจิโนเซะ / ริโฮะ ซูงิยามะ / นัตสึมิ ฟูจิวาระ / อาซูมิ วากิ (2021)  คานาตะ ไอกาวะ / ฮิการุ อากาโอะ / เนเนะ ฮิเอดะ / ฮินากิ ยาโนะ (2022) 
นักพากย์หน้าใหม่ยอดเยี่ยม† (2023–ปัจจุบัน):  ชูอิจิโร อูเมดะ / ฮินะ ซูงูตะ / อันนะ นางาเซะ / มินามิ ฮินาตะ / ชิอง วากายามะ (2023)  ยูริเอะ อิโงมะ / ยูกิ ซากากิฮาระ / คิกุโนะสุเกะ โทยะ / นาโนกะ ฮาระ / ฮินะ โยมิยะ (2024) 
† ตั้งแต่ พ.ศ. 2566 (เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 17) เป็นต้นไป หมวดหมู่นักพากย์ชาย/หญิงจะถูกรวมเป็น "นักพากย์ยอดเยี่ยม" โดยไม่มีการแบ่งแยกทางเพศ
สามัญขยันรั่ว

| --- | --- |
สามัญขยันรั่ว
สามัญขยันรั่ว ปกเล่ม 1
日常 (Nichijō)
แนว: เสี้ยวชีวิต สุขนาฏกรรมเหนือจริง
มังงะ
เขียนโดย: เคอิจิ อาราวิ
สำนักพิมพ์: คาโดกาวะโชเต็ง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เซนชู
นิตยสาร: โชเน็งเอชรายเดือน Comptiq
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: ธันวาคม พ.ศ. 2549 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 11 (ญี่ปุ่น) 10 (ไทย)
โอวีเอ
สามัญขยันรั่ว Episode 0
กำกับโดย: ทัตสึยะ อิชิฮาระ
อำนวยการสร้างโดย: อัตสึชิ อิโค ฮิเดอากิ ฮัตตะ
เขียนบทโดย: จุกกิ ฮานาดะ
ดนตรีโดย: ยูจิ โนมิ
สตูดิโอ: เกียวโตแอนิเมชัน
ฉาย: 12 มีนาคม พ.ศ. 2554
ความยาว: 24 นาที
อนิเมะโทรทัศน์
นิจิโจ สามัญขยันรั่ว
กำกับโดย: เท็ตสึยะ อิชิฮาระ
อำนวยการสร้างโดย: อัตสึชิ อิโค ฮิเดอากิ ฮัตตะ
เขียนบทโดย: จุกกิ ฮานาดะ
ดนตรีโดย: ยูจิ โนมิ
สตูดิโอ: เกียวโตแอนิเมชัน
ถือสิทธิ์โดย: ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) (ดีวีดี)
เครือข่าย: TV Aichi, Chiba TV, adult swim, TV Saitama, TBS, KBS, Tokyo MX, MRO, FBC
ฉาย:  3 เมษายน พ.ศ. 2554  –  25 กันยายน พ.ศ. 2554
ตอน: 26
เกม
สามัญขยันรั่ว: อูจูจิง
ผู้พัฒนา: Vridge
ผู้จัดจำหน่าย: คาโดกาวะโชเต็ง
แนว: วิชวลโนเวล
แพลตฟอร์ม: เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล
วางจำหน่ายเมื่อ: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
สามัญขยันรั่ว (ญี่ปุ่น: 日常; โรมาจิ: Nichijō) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เคอิจิ อาราวิ  มีรูปแบบการดำเนินเรื่องที่ค่อนข้างแตกต่างไปจากมังงะทั่วไป โดยอธิบายชีวิตอันแสนจะธรรมดาแต่ไม่ธรรมดาเลยสักนิดของเหล่าตัวละครในเรื่องซึ่งเต็มไปด้วยเรื่องฮาๆไม่เว้นแต่ละตอน
เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องว่าด้วยชีวิตของนักเรียนมัธยมศึกษากลุ่มหนึ่ง รวมถึงเหตุการณ์พิลึกรอบตัวพวกเขา เช่น หุ่นยนต์หญิงซึ่งนักวิทยาศาสตร์วัยแปดปีสร้างขึ้น เด็กชายซึ่งขี่แพะมาโรงเรียนพร้อมกับพ่อบ้าน เด็กหญิงซึ่งมักยิงปืนกะทันหัน แมวพูดได้ และครูใหญ่ซึ่งเล่นมวยปล้ำกับกวาง แต่แม้มีเรื่องราวแปลกประหลาดดังกล่าว เด็กนักเรียนเหล่านั้นยังคงใช้ชีวิตตามปรกติ
มังงะ

มังงะของของเรื่องนี้แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เคย์อิจิ อาราอิ เป็นเนื้อหาต้นแบบพื้นฐานของอนิเมะ ตอนนี้มีฉบับรวมเล่มแล้ว 10
เล่มในประเทศญี่ปุ่น เนื้อหาจะมีตำแหน่งหลัก 2 ส่วน คือ
ชีวิตในโรงเรียนของเหล่านักเรียนปี 1 ห้อง Q จะมีตัวดำเนินเรื่องหลักเป็น ยุกโกะ มิโอะ มาอิ และนาโนะ เน้นสถานที่หลักเป็นในโรงเรียนประจำอำเภอ แต่บางครั้งก็จะออกไปนอกสถานที่บ้าง เช่น ร้านอาหาร สถานีรถไฟ
ชีวิตความเป็นอยู่ในสถาบันวิจัยชิโนโนเมะ จะมีตัวดำเนินเรื่องหลักเป็น นาโนะ ฮาคาเซะ และซากาโมโต้ ในส่วนนี้จะไม่ค่อยเปลี่ยนสถานที่บ่อยเท่ากับจุดแรก มักจะดำเนินเนื้อหาแค่ในสถาบันวิจัยเท่านั้น
ที่เหลือจะเป็นส่วนที่ไม่เกี่ยวข้องกับ 2 จุดนี้
โดยปกติ เรื่องนี้จะใช้ชื่อตอนธรรมดาว่า วันธรรมดา (ญี่ปุ่น: 日常の; โรมาจิ: Nichijou no) (อังกฤษ: My Ordinary Life Part) ตามด้วยเลขลำดับตอน อาจจะมีตอนอื่นๆ แทรกเสริมมาบ้าง แต่ส่วนใหญ่ แต่ละตอนจะจบในตอน ไม่มีความต่อเนื่องกัน หรือถ้าต่อเนื่องกันก็จะไม่ยาวมากนัก
อนิเมะ

อนิเมะจัดทำโดยเกียวโตแอนิเมชัน โดยอิงจากต้นฉบับมังงะ แต่มีการแก้ไขดัดแปลงในเรื่องที่นาโนะไม่ได้เข้าเรียนตั้งแต่แรกเหมือนในมังงะ
เพลงประกอบ > เพลงเปิด

Hyadain no Kakakata Kataomoi - C (ญี่ปุ่น: ヒャダインのカカカタ☆カタオモイ-C; โรมาจิ: Hyadain no Kakakata Kataomoi - C) ขับร้องโดย Hyadain (ตอนที่ 1-6, 8-13)
Hyadain no Joujou Yuujou (ญี่ปุ่น: ヒャダインのじょーじょーゆーじょー; โรมาจิ: Hyadain no Jōjō Yūjō) ขับร้องโดย Hyadain (ตอนที่ 14–16, 18-23, 25)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็ปไซด์หลักของเรื่อง เก็บถาวร 2018-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็ปไซด์ของคาโดคาว่า โชเท็น ผู้ตีพิมพ์ เก็บถาวร 2011-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็ปบล็อกของผู้เขียน เก็บถาวร 2009-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็ปไซต์เรื่องสามัญขยันรั่ว ของเซนชู เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
(จากซ้าย) มินาคามิ มาอิ, อาอิโออิ ยุกโกะ และ นางาโนฮาระ มิโอะ
(จากซ้าย) ชิโนโนเมะ นาโนะ, ฮาคาเซะ และ ซากาโมโต้ (บนหัวฮาคาเซะ)
อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย

อินเทอร์เน็ตในประเทศไทยเริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2530 โดยการเชื่อมต่อมินิคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย ไปยังมหาวิทยาลัยเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย แต่ในครั้งนั้นยังเป็นการ เชื่อมต่อโดยผ่านสายโทรศัพท์ ซึ่งสามารถส่งข้อมูลได้ช้าและไม่เป็นการถาวร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2535 ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ ได้เชื่อมต่อคอมพิวเตอร์กับมหาวิทยาลัย 6 แห่ง ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เข้าด้วยกันเรียกว่า "เครือข่ายไทยสาร" ในเดือนกุมภาพันธ์ มีจุดประสงค์แลกเปลี่ยนจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างรัฐและเอกชนได้ทั่วโลก
การให้บริการอินเทอร์เน็ตในประเทศไทยได้เริ่มต้นขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2538 โดยความร่วมมือของรัฐวิสาหกิจ 3 แห่ง คือ การสื่อสารแห่งประเทศไทย องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย และสำนักงานส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) โดยให้บริการในนาม บริษัท อินเทอร์เน็ต ประเทศไทย (Internet Thailand) เป็นผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตเชิงพาณิชย์รายแรกของประเทศไทย ในเดือนมีนาคมปีเดียวกันนี้ก็เริ่มโครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย (Schoolnet) มีองค์กรเอกชนที่เชื่อมอินเตอร์เน็ตรายแรกอย่างถาวร ความเร็ว 64kbps คือธนาคารไทยพาณิชย์
ในปี พ.ศ. 2564 ประเทศไทยมีความก้าวหน้าอย่างมาก โดยมีอัตราการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตถึงร้อยละ 85 ของจำนวนประชากร และตามข้อมูลเชิงลึกของ Ookla ในเดือนพฤศจิกายน 2565 ประเทศไทยจัดเป็นประเทศที่ความเร็วของอินเทอร์เน็ตแบบประจำที่ หรืออินเทอร์เน็ตบ้าน (Fixed Broadband) อยู่ในอันดับที่ 4 ของโลก โดยมีความเร็วในการดาวน์โหลดเฉลี่ยที่ 205.63 เมกะบิตต่อวินาที (Mbps) ตามหลังผู้นำ 3 ประเทศแรกได้แก่ ชิลี จีน และสิงคโปร์
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตแบบประจำที่ส่วนใหญ่ใช้เทคโนโลยีการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตความเร็วสูงผ่านสายโทรศัพท์ (ADSL) และเทคโนโลยีการรับ-ส่งข้อมูลผ่านสายแบบดิจิตอลที่มีความเร็วสูง (VDSL) โดยบางพื้นที่ก็จะใช้เป็นสายเคเบิ้ลด้วยเทคโนโลยี DOCSIS, เทคโนโลยี G.SHDSL หรือโครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกจากต้นทางไปยังบ้าน (Fiber to the Home - FTTH) แบนด์วิธอินเทอร์เน็ตแบบประจำที่สำหรับผู้บริโภคมีตั้งแต่ 10 เมกะบิตต่อวินาที ถึง 300 เมกะบิตต่อวินาที (สูงสุด 1 จิกะบิตต่อวินาที ในกรุงเทพฯ เชียงใหม่ พัทยา ภูเก็ต) ธุรกิจขนาดกลางและขนาดใหญ่ มักจะใช้สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line) หรือ อีเทอร์เน็ต/เอ็มพีแอลเอส ผ่านสายเคเบิลไฟเบอร์ออปติก ที่เชื่อมโยงอาคารสำนักงานจำนวนมากในพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจ เช่น ย่านสุขุมวิท สีลม และสาทรของกรุงเทพฯ กับเครือข่ายอินเทอร์เน็ตของประเทศไทย
ประเทศไทยมีจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตแบบประจำที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในปี พ.ศ. 2548 โดยมีการริเริ่มใช้โคร่งขายแบบไม่มีข้อจำกัดด้านปริมาณในปี พ.ศ. 2547 โดยมีจำนวนการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตถึง 3,399,000 เครื่อง (พ.ศ. 2555) ซึ่งสูงที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชื่อโดเมน

โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) : .th
โดเมนระดับที่สอง
.ac สำหรับสถาบันการศึกษา
.co สำหรับการพาณิชย์และธุรกิจ
.go สำหรับการใช้ของภาครัฐบาล เช่น กระทรวงหรือหน่วยงานรัฐบาล
.mi สำหรับหน่วยงานทางทหาร
.or สำหรับองค์กรที่ไม่แสวงผลกำไร
.net สำหรับนิติบุคคลผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมทั้ง 3 แบบ ตามพระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544
.in สำหรับบุคคลทั่วไป และหน่วยงานทุกประเภท
ทั้งนี้ยังมี โดเมนระดับบนสุดที่สอง ซึ่งเป็นบริการจดทะเบียนโดเมนระดับบนสุดขึ้นใหม่อีกชื่อหนึ่งคือ .ไทย เพื่อใช้เป็นชื่อโดเมนในภาษาท้องถิ่นมีทั้งจดทะเบียนเพื่อใช้เป็นโดเมนหลัก และใช้ควบคู่ไปกับ .th ดั้งเดิม
แกนหลักของอินเทอร์เน็ต > ปริมาณการรับส่งข้อมูลระหว่างประเทศและในประเทศ

| เดือน/ปี | ปริมาณการรับส่งข้อมูล(จิกะบิตต่อวินาที)> ระหว่างประเทศ | ปริมาณการรับส่งข้อมูล(จิกะบิตต่อวินาที)> ในประเทศ |
| --- | --- | --- |
| 09/2021 | 16,590 | 9,924 |
| 04/2020 | 12,318 | 8,666 |
| 08/2019 | 9,377 | 7,629 |
| 05/2018 | 6,628 | 5,870 |
| 08/2017 | 4,750 | 4,358 |
| 08/2016 | 3,144 | 3,794 |
| 08/2015 | 1,954 | 2,768 |
| 08/2014 | 1,008 | 1,833 |
| 08/2013 | 640 | 1,300 |
| 08/2012 | 407 | 1,021 |
| 08/2010 | 158 | 721 |
| 12/2009 | 104 | 619 |
| 12/2008 | 55 | 251 |
| 12/2007 | 22 | 157 |
| 12/2006 | 10 | 54 |
| 12/2005 | 7 | 29 |
| 12/2004 | 3 | 21 |
| 12/2003 | 2 | 10 |
| 12/2002 | 1 | 2 |
| 12/2001 | 0.6 | 1.089 |
| 12/2000 | 0.25 | 0.58 |
เดือนเมษายน 2563 ประเทศไทยมีปริมาณการรับส่งข้อมูลระหว่างประเทศที่ 12,317,648 เมกะบิตต่อวินาที และภายในประเทศที่ 8,666,005 เมกะบิตต่อวินาที
ความต้องการในการรับส่งข้อมูลระหว่างประเทศเพิ่มขึ้นอย่างมาก เนื่องจากความนิยมของบริการเครือข่ายสังคม เช่น ยูทูบ, อินสตาแกรม, เฟซบุ๊ก, ทวิตเตอร์ หรือ ไลน์ ซึ่งเป็นผลพวงจากจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตแบบประจำที่ ที่เพิ่มขึ้น
แกนหลักของอินเทอร์เน็ต > อินเทอร์เน็ตเกตเวย์ระหว่างประเทศ

ปัจจุบันประเทศไทยมีผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตเกตเวย์ระหว่างประเทศทั้งหมด 11 รายประกอบด้วย
| รหัส | ชื่อย่อ | ผู้ให้บริการ |
| --- | --- | --- |
| AS4651 | NT(CAT)-IIG | บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) |
| AS38040 | NT(TOT)-IIG | บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) |
| AS45430 | AWN(SBN)-IIG | บริษัท แอดวานซ์ ไวร์เลส เน็ทเวอร์ค จํากัด |
| AS45796 | UIH-IIG | บริษัท ยูไนเต็ด อินฟอร์เมชั่น ไฮเวย์ จํากัด |
| AS7568 | CSL-IIG (CS Loxinfo) | บริษัท ซีเอส ล็อกซอินโฟ จำกัด (มหาชน) |
| AS10089 | DTAC-IIG | บริษัท ทรู มูฟ เอช ยูนิเวอร์แซล คอมมิวนิเคชั่น จำกัด (TUC) บริษัท ดีแทค ไตรเน็ต จำกัด (DTN) เดิม |
| AS45629 | JASTEL-IIG | บริษัท จัสเทล เน็ทเวิร์ค จำกัด |
| AS132876 | SYMC(Symphony)-IIG | บริษัท ซิมโฟนี่ คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) |
| AS58430 | TCCT-IIG | บริษัท ที.ซี.ซี. เทคโนโลยี จำกัด |
| AS38082 | TICC(TRUE)-IIG | บริษัท ทรู อินเทอร์เน็ต คอร์ปอเรชั่น จำกัด |
| AS137557 | IGC-IIG | บริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล เกทเวย์ จำกัด |
ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด และ ชิน คอร์ปอเรชั่น (ปัจจุบันคืออินทัช โฮลดิ้งส์) ได้รับใบอนุญาตผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตเกตเวย์ระหว่างประเทศประเภทที่ 2 และใบอนุญาตบริการแลกเปลี่ยนอินเทอร์เน็ตจาก คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ กทช. (ปัจจุบันคือคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.)) ในปี 2548 ซึ่ง กสท โทรคมนาคม (ปัจจุบันคือโทรคมนาคมแห่งชาติ) ครองส่วนแบ่งตลาดมากที่สุด
แกนหลักของอินเทอร์เน็ต > ชุมสายอินเทอร์เน็ตภายในประเทศ

ปัจจุบันประเทศไทยมีผู้ให้บริการชุมสายอินเทอร์เน็ตภายในประเทศทั้งหมด 14 รายประกอบด้วย
| รหัส | ชื่อย่อ | ผู้ให้บริการ |
| --- | --- | --- |
| AS4652 | TH-IX | บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) |
| AS37930 | NT(TOT)-IX | บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) |
| AS45788 | UIH-IX | บริษัท ยูไนเต็ด อินฟอร์เมชั่น ไฮเวย์ จํากัด |
| AS45265 | CSL-IX | บริษัท ซีเอส ล็อกซอินโฟ จำกัด (มหาชน) |
| AS45642 | JasTel-IX / JTIX | บริษัท จัสเทล เน็ทเวิร์ค จำกัด |
| AS45458 | AWN(SBN)-IX | บริษัท แอดวานซ์ ไวร์เลส เน็ทเวอร์ค จํากัด |
| AS132880 | SYMC(Symphony)-IX | บริษัท ซิมโฟนี่ คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) |
| AS45667 | TCCT-IX | บริษัท ที.ซี.ซี. เทคโนโลยี จำกัด |
| AS38081 | TICC(TRUE)-IX | บริษัท ทรู อินเทอร์เน็ต คอร์ปอเรชั่น จำกัด |
| AS133543 | DTAC-IX | บริษัท ทรู มูฟ เอช ยูนิเวอร์แซล คอมมิวนิเคชั่น จำกัด (TUC) บริษัท ดีแทค ไตรเน็ต จำกัด (DTN) เดิม |
| AS63529 | BKNIX | บริษัท บีเคนิกซ์ จำกัด |
| AS140867 | IGC-IX | บริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล เกทเวย์ จำกัด |
| AS138507 | BBIX (TH) | บริษัท บีบีไอเอ็กซ์ (ไทยแลนด์) จำกัด |
| AS7596* | IIR (NECTEC) | ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ |
หมายเหตุ : AS7596 - IIR (NECTEC) เป็นชุมสายอินเทอร์เน็ตภายในประเทศเพื่อวัตถุประสงค์ทางวิชาการและการวิจัยเท่านั้น มีผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตเชิงพาณิชย์เพียงรายเดียวที่เชื่อมต่อด้วยคือ ไอเน็ต (INET) โดยบริษัท อินเทอร์เน็ตประเทศไทย จำกัด (มหาชน)
ก่อนปีพ.ศ. 2546 IIR (NECTEC) เป็นชุมสายอินเทอร์เน็ตที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย แต่ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2546 เป็นต้นมา ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตทุกรายจะต้องมีสถานะใน CAT-NIX (TH-IX ปัจจุบัน) ที่ดำเนินการโดย กสท โทรคมนาคม ต่อมา CAT-NIX ได้รีแบรนด์ตัวเองเป็น Thailand IX (TH-IX) และเชิญชวนให้ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตจากต่างประเทศเข้าร่วมเกตเวย์
ปัจจุบัน Thailand IX เป็นชุมสายอินเทอร์เน็ตที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยด้วยปริมาณการรับส่งข้อมูลมากกว่า 250 จิกะบิตต่อวินาที โดยขณะนี้มีการตั้งค่าการเชื่อมโยงการแลกเปลี่ยระหว่างชุมสายต่างๆ ซึ่งช่วยลดต้นทุนแบนด์วิธในประเทศ
ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต > ผู้ให้บริการแบบมีสาย

| ชื่อบริการ | เทคโนโลยี | ความเร็ว | ผู้ใช้งาน | การบริหารงาน/ผู้ถือหุ้น |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอไอเอส ไฟเบอร์ (AIS Fibre) |  อินเทอร์เน็ตผ่านสายแบบดิจิตอลที่มีความเร็วสูง 2 (VDSL2)  โครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกจากต้นทาง (FTTx)  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line) | สูงสุด 2 จิกะบิตต่อวินาที  | 2.3 ล้านราย | แอดวานซ์ ไวร์เลส เน็ทเวอร์ค (AWN) |
| ทรู อินเทอร์เน็ต |  อินเทอร์เน็ตความเร็วสูงผ่านสายโทรศัพท์ (ADSL2+)  อินเทอร์เน็ตผ่านสายแบบดิจิตอลที่มีความเร็วสูง 2 (VDSL2)  อินเทอร์เน็ตผ่านสายเคเบิล (DOCSIS/G.shdsl/SDSL)  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line/MPLS)  โครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกจากต้นทาง (FTTx) | สูงสุด 2 จิกะบิตต่อวินาที   | 3.8 ล้านราย  | ทรู คอร์ปอเรชั่น (TRUE) |
| ทรีบรอดแบนด์ (3BB) |  อินเทอร์เน็ตผ่านสายแบบดิจิตอลที่มีความเร็วสูง (VDSL/VDSL2)  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line)  โครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกจากต้นทาง (FTTx) | สูงสุด 1 จิกะบิตต่อวินาที  | 3.7 ล้านราย  | ทริปเปิลที บรอดแบนด์ อยู่ระหว่างควบรวมกิจการกับเอไอเอส |
| เอ็นทีบรอดแบนด์ (NT Broadband) |  อินเทอร์เน็ตความเร็วสูงผ่านสายโทรศัพท์ (ADSL2+)  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line)  โครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกจากต้นทาง (FTTx) | สูงสุด 1 จิกะบิตต่อวินาที  | ไม่ทราบข้อมูล | โทรคมนาคมแห่งชาติ |
| เคเอสซี (KSC) |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line) | ไม่ทราบข้อมูล | ไม่ทราบข้อมูล | เค เอส ซี คอมเมอร์เชียล อินเตอร์เนต |
| เคิร์ซ (KIRZ) |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line/MPLS)  โครงข่าย Segment Routing (SR) 10-100Gbps | สูงสุด 100 จิกะบิตต่อวินาที | ไม่ทราบข้อมูล | เคิร์ซ |
| จัสมิน อินเตอร์เนต |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line) | สูงสุด 1 จิกะบิตต่อวินาที | ไม่ทราบข้อมูล | จัสมิน อินเตอร์เนต |
| ไอเอสเอสพี (ISSP) |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line/MPLS)  โครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกจากต้นทาง (FTTx) | สูงสุด 1 จิกะบิตต่อวินาที | ไม่ทราบข้อมูล | อินเตอร์เนต โซลูชั่น แอนด์ เซอร์วิส โพรวายเดอร์ |
| เอเน็ต (ANET) |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line/MPLS) | สูงสุด 1 จิกะบิตต่อวินาที | ไม่ทราบข้อมูล | กลุ่มแอดวานซ์ รีเสิร์ช |
| โอทาโร (Otaro) |  อินเทอร์เน็ตโครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกแบบเช่าใช้ (Leased Line Fiber Optic)  อินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูง (Air Fiber) | สูงสุด 400 จิกะบิตต่อวินาที | ไม่ทราบข้อมูล | โอทาโร |
| โปรเอ็น (PROEN) |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line/MPLS)  สายอินเทอร์เน็ตบนโครงข่ายเสมือน (Virtual Leased Line Plus) | สูงสุด 2 จิกะบิตต่อวินาที | ไม่ทราบข้อมูล | โปรเอ็น คอร์ป |
| สนุก ซิสเต็มส์ (Sanuk Systems) |  โครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกจากต้นทาง (FTTx) | สูงสุด 1 จิกะบิตต่อวินาที | ไม่ทราบข้อมูล | สนุก ซิสเต็มส์ (ประเทศไทย) |
| UIH |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line) | สูงสุด 10 จิกะบิตต่อวินาที | ไม่ทราบข้อมูล | ยูไนเต็ด อินฟอร์เมชั่น ไฮเวย์ |
| มิลคอม |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line)  โครงข่ายสายไฟเบอร์ออปติกจากต้นทาง (FTTx) | ไม่ทราบข้อมูล | ไม่ทราบข้อมูล | มิลคอมซิสเต็มซ์ |
| ล็อกซเล่ย์ |  สายอินเทอร์เน็ตแบบเช่าใช้ (Leased line) | ไม่ทราบข้อมูล | ไม่ทราบข้อมูล | ล็อกซเล่ย์ |