stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิกัวนาฟีจี

| อิกัวนาฟีจี |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Lacertilia
วงศ์:: Iguanidae
สกุล:: Brachylophus
สปีชีส์:: B.  fasciatus
ชื่อทวินาม
Brachylophus fasciatus (Brongniart, 1800)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
อิกัวนาฟีจี (อังกฤษ: Fiji banded iguana) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Brachylophus fasciatus
ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีสีสันสวยงามที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง ในตัวผู้จะมีแถบสีขาวอมฟ้าคาดที่กลางลำตัวลงไปถึงช่วงท้องประมาณ 2-3 แถบ ในขณะที่ลำตัวทั้งตัวจะเป็นสีเขียวอ่อนทั้งตัว ในส่วนของตัวเมียจะไม่ปรากฏแถบดังกล่าว ขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 60-80 เซนติเมตร โดยมีความยาวหางคิดเป็น 2 ใน 3 ส่วนของขนาดความยาวทั้งตัว มีหนามเล็ก ๆ เรียงกันเป็นแถวเดียวตั้งแต่ส่วนบริเวณเหนือมุมปากไปจนถึงต้นตอ จากนั้นจะกลายเป็นแค่สันแถวเดียวไปจรดปลายหาง
ใช้ชีวิตส่วนอาศัยอยู่บนต้นไม้ กินอาหารจำพวกผลไม้และดอกไม้ได้หลากหลายประเภทเป็นอาหารหลัก แต่ก็สามารถกินแมลงบางชนิดได้เป็นอาหารเสริมเช่นกัน
พบกระจายพันธุ์เฉพาะในหมู่เกาะฟีจีและตองงา ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้แห่งเดียวเท่านั้น โดยเชื่อว่าในอดีตบรรพบุรุษคงมาจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่อยู่ห่างไกลออกไปประมาณ 6,000 กิโลเมตร ด้วยการเกาะวัสดุที่ลอยตามน้ำมาจากพายุ พร้อมกับสัตว์จำพวกอื่น จนวิวัฒนาการมาเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นที่นี่  เป็นกิ้งก่าที่ได้รับความนิยมเป็นสัตว์เลี้ยงอย่างมากเนื่องจากความสวยงามและหายาก ทำให้มีราคาซื้อขายกันในแวดวงสัตว์เลี้ยงสูงมาก ซึ่งพฤติกรรมในสถานที่เลี้ยงนั้น อิกัวนาฟีจีแทบไม่ปรากฏความก้าวร้าวต่อผู้เลี้ยงเลย
แต่สถานะในธรรมชาติปัจจุบันนั้น อิกัวนาฟีจีกำลังใกล้สูญพันธุ์แล้ว เนื่องจากถิ่นที่อยู่ที่จำกัดถูกคุกคามจากมนุษย์ และยังได้รับผลกระทบจากสัตว์นักล่าขนาดใหญ่กว่าที่มิใช่สัตว์พื้นเมือง เช่น พังพอนหรือแมวบ้าน เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Fiji Banded Iguana at Cyclura.info
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Brachylophus fasciatus ที่วิกิสปีชีส์
อำเภอของประเทศจีน

อำเภอ (จีนตัวย่อ: 县; จีนตัวเต็ม: 縣; พินอิน: Xiàn; เซี่ยน) หรือถ้าแปลจากภาษาอังกฤษคือ เทศมณฑล (อังกฤษ: county) เป็นคำเรียกรวม ๆ ของ เขตการปกครองระดับอำเภอ ซึ่งเป็นลำดับชั้นการปกครองระดับที่สามที่พบได้ในมณฑลและเขตปกครองตนเอง และระดับที่สองที่พบได้ในนครปกครองโดยตรงและในมณฑลไหหลำ เขตการปกครองระดับอำเภอมีอยู่ 6 ประเภท ได้แก่ อำเภอ อำเภอปกครองตนเอง นครระดับอำเภอ กองธง กองธงปกครองตนเอง และเขต อำเภอในจีนแผ่นดินใหญ่มีจำนวน 1,355 อำเภอ จากเขตการปกครองระดับอำเภอทั้งหมด 2,851 เขตการปกครอง
ในภาษาอังกฤษบางครั้งก็แปลคำว่า เซี่ยน เป็นคำว่า "district" หรือ "prefecture" เมื่ออยู่ในบริบทของประวัติศาสตร์จีน
ประวัติศาสตร์

เซี่ยน มีมาตั้งแต่ยุครณรัฐและถูกจัดตั้งขึ้นทั่วประเทศในสมัยราชวงศ์ฉิน จำนวนอำเภอในเขตจีนแท้ (China proper) ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นจากราชวงศ์สู่ราชวงศ์ ครั้งที่จิ๋นซีฮ่องเต้ได้จัดระเบียบอำเภอใหม่หลังจากการรวมประเทศ ครั้งนั้นมีอำเภอประมาณ 1,000 แห่ง เมื่อถึงสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก จำนวนอำเภอได้เพิ่มขึ้นจนเกินกว่า 1,000 แห่ง ในสมัยราชวงศ์สุยมีประมาณ 1,400 อำเภอ ในสมัยนี้มีการยกเลิก เขตบัญชาการ หรือภาษาจีนเรียกว่า จวิ้น (郡 jùn) ซึ่งเป็นเขตการปกครองชนิดหนึ่งที่อยู่เหนืออำเภอ โดยถ่ายโอนการปกครองในบางจวิ้นไปสู่อำเภอ จำนวนอำเภอในปัจจุบันใกล้เคียงกับในช่วงปลายของราชวงศ์ชิงมาก การเปลี่ยนแปลงที่ตั้งและชื่ออำเภอต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์จีนเป็นสาขาที่สำคัญในการศึกษาภูมิศาสตร์เชิงประวัติของจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงทศวรรษ 1960 ถึง 1980[ต้องการอ้างอิง]
จีนในยุคจักรวรรดิ อำเภอเป็นหน่วยการบริหารที่สำคัญเพราะเป็นโครงสร้างระบบราชการของจักรวรรดิที่อยู่ในระดับล่างสุด[ต้องการอ้างอิง] กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ อำเภอเป็นการปกครองระดับล่างที่สุดที่ระบบราชการลงไปถึง การปกครองที่อยู่ต่ำกว่าระดับอำเภอมักจะดำเนินการผ่านวิธีการที่ไม่เป็นทางการซึ่งจะแตกต่างกันไปในแต่ละราชวงศ์ ผู้ปกครองของอำเภอคือ เซี่ยนลิ่ง (县令, 縣令) หรือ เซี่ยนจ่าง (县长, 縣長) ภาษาอังกฤษใช้คำว่า "magistrate" ซึ่งดูแลทั้งการปฏิบัติงานประจำวันของอำเภอตลอดจนตัดสินคดีแพ่งและคดีอาญา
อำเภอปกครองตนเอง

อำเภอปกครองตนเอง (自治县; zìzhìxiàn; จื้อจื้อเซี่ยน) เป็นอำเภอรูปแบบพิเศษในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีไว้สำหรับชนกลุ่มน้อยที่ไม่ใช่ชาวฮั่น อำเภอปกครองตนเองพบได้ทั่วประเทศจีน และในทางกฎหมาย อำเภอปกครองตนเองจะมีอำนาจนิติบัญญัติมากกว่าอำเภอทั่วไป
ปัจจุบันมีอำเภอปกครองตนเอง 117 แห่งในจีนแผ่นดินใหญ่
การปกครอง

เนื่องจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นศูนย์กลางในการกำกับดูแลนโยบายของรัฐบาลในจีนแผ่นดินใหญ่ เขตการปกครองทุกระดับจึงมีคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำท้องถิ่น โดยในระดับอำเภอจะเรียกว่า เลขาธิการ (中共县委书记) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดในอำเภอในทางพฤตินัย นโยบายต่าง ๆ จะดำเนินการผ่านรัฐบาลประชาชนของอำเภอ และเรียกนายอำเภอว่า เซี่ยนจ่าง (县长) นายอำเภอมักเป็นหนึ่งในรองเลขาธิการในคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย
อาเซียนพาราเกมส์

| --- | --- |
ชื่อย่อ: ASEAN Para Games
ก่อตั้ง: ครั้งที่ 1 ที่ กัวลาลัมเปอร์  มาเลเซีย
จัดขึ้นทุก: 2 ปี
ครั้งล่าสุด: ครั้งที่ 11 ที่ ซูราการ์ตา  อินโดนีเซีย
วัตถุประสงค์: กีฬาสำหรับภูมิภาค  เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เว็บไซต์: ASEAN อาเซียนพาราเกมส์
อาเซียนพาราเกมส์ (อังกฤษ: ASEAN Para Games) เป็นการแข่งขันกีฬาสำหรับนักกีฬาคนพิการ ที่จัดขึ้นในทุกสองปีต่อเนื่องจากกีฬาซีเกมส์ (SEA Games) โดยมีประเทศสมาชิกในกลุ่มอาเซียนเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 11 ประเทศ
การแข่งขันกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ (ASEAN Para Games) ดำเนินงานอยู่ภายใต้สมาพันธ์กีฬาคนพิการแห่งเอเชียน (ASEAN Para Sports Federation : APSF) โดยมีนโยบายให้ประเทศที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ (SEA Games) เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ด้วยในคราวเดียวกัน
ประเทศสมาชิก

| รหัสประเทศ | ประเทศ |
| --- | --- |

BRU:  บรูไน
CAM:  กัมพูชา
INA:  อินโดนีเซีย
LAO:  ลาว
MAS:  มาเลเซีย
MYA:  พม่า
PHI:  ฟิลิปปินส์
SIN:  สิงคโปร์
THA:  ไทย
TLS:  ติมอร์-เลสเต
VIE:  เวียดนาม
การแข่งขัน

| ครั้งที่ | วันที่ | ปี | เจ้าภาพ> เมือง | เจ้าภาพ> ประเทศ | จำนวนเหรียญทอง> อันดับ 1 | จำนวนเหรียญทอง> อันดับ 2 | จำนวนเหรียญทอง> อันดับ 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1  | 25 - 30 ตุลาคม | พ.ศ. 2544 | กัวลาลัมเปอร์ |  มาเลเซีย |  มาเลเซีย (143) |  ไทย (119) |  พม่า (36) |
| 2  | 21 - 27 ธันวาคม | พ.ศ. 2546 | ฮานอย |  เวียดนาม |  ไทย (101) |  เวียดนาม (81) |  มาเลเซีย (54) |
| 3  | 14 - 20 มกราคม | พ.ศ. 2549 | มะนิลา |  ฟิลิปปินส์ |  ไทย (139) |  เวียดนาม (80) |  มาเลเซีย (75) |
| 4  | 20 - 26 มกราคม | พ.ศ. 2551 | นครราชสีมา |  ไทย |  ไทย (256) |  มาเลเซีย (81) |  เวียดนาม (78) |
| 5  | 15 - 19 สิงหาคม | พ.ศ. 2552 | กัวลาลัมเปอร์ |  มาเลเซีย |  ไทย (157) |  มาเลเซีย (94) |  เวียดนาม (73) |
| 6  | 15 - 20 ธันวาคม | พ.ศ. 2554 | ซูราการ์ตา |  อินโดนีเซีย |  ไทย (126) |  อินโดนีเซีย (113) |  มาเลเซีย (51) |
| 7  | 14 - 20 มกราคม | พ.ศ. 2557 | เนปยีดอ |  พม่า |  อินโดนีเซีย (99) |  ไทย (96) |  มาเลเซีย (50) |
| 8  | 3 - 9 ธันวาคม | พ.ศ. 2558 | สิงคโปร์ |  สิงคโปร์ |  ไทย (95) |  อินโดนีเซีย (81) |  มาเลเซีย (52) |
| 9  | 17 - 23 กันยายน | พ.ศ. 2560 | มาเลเซีย |  มาเลเซีย |  อินโดนีเซีย (126) |  มาเลเซีย (90) |  ไทย (68) |
| 10  | 18 - 25 มกราคม | พ.ศ. 2563 | มะนิลา |  ฟิลิปปินส์ | ยกเลิกการแข่งขัน | ยกเลิกการแข่งขัน | ยกเลิกการแข่งขัน |
| 11  | 30 กรกฎาคม - 6 สิงหาคม | พ.ศ. 2565 | ซูราการ์ตา |  อินโดนีเซีย |  อินโดนีเซีย (175) |  ไทย (117) |  เวียดนาม (65) |
| 12  | 3 - 9 มิถุนายน | พ.ศ. 2566 | พนมเปญ |  กัมพูชา |  อินโดนีเซีย (159) |  ไทย (126) |  เวียดนาม (66) |
| 13  | 20 - 26 มกราคม | พ.ศ. 2569 | นครราชสีมา |  ไทย | ยังไม่แข่งขัน | ยังไม่แข่งขัน | ยังไม่แข่งขัน |
| 14  | (รอประกาศ) | พ.ศ. 2571 | กัวลาลัมเปอร์ |  มาเลเซีย | ยังไม่แข่งขัน | ยังไม่แข่งขัน | ยังไม่แข่งขัน |
ดูเพิ่ม

เอเชียนพาราเกมส์
ซีเกมส์
โอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

อาเซียนพาราเกมส์ครั้งที่ 4 เก็บถาวร 2007-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สหพันธ์กีฬาคนพิการอาเซียน เก็บถาวร 2007-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
| ด ค กอาเซียนพาราเกมส์ |
| --- | --- |
เกมส์:  2001 กัวลาลัมเปอร์   2003 ฮานอย   2005 มะนิลา   2008 นครราชสีมา   2009 กัวลาลัมเปอร์   2011 ซูราการ์ตา   2014 เนปยีดอ   2015 สิงคโปร์   2017 กัวลาลัมเปอร์   2020 ฟิลิปปินส์ 1  2022 ซูราการ์ตา   2023 พนมเปญ   2026 นครราชสีมา   2027 มาเลเซีย   2029 สิงคโปร์  
ซีเกมส์ 1ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| ด ค กการแข่งขันกีฬาชิงชนะเลิศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
| --- | --- |
กีฬาประเภททีม:  บาสเกตบอล  บาสเกตบอลหญิง  บาสเกตบอล 3x3  แฮนด์บอลชายหาด  ฟุตบอลชายหาด  ฟุตบอล  ฟุตบอลหญิง  ฟุตซอล  ฮอกกี้น้ำแข่ง  ฮอกกี้ในร่ม  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลชายหาด 
กีฬาประเภทบุคคล:  Athletics (Youth)  Badminton  Bodybuilding  Bowling  Canoe–kayak  Chess  Cross country  Cycling  Equestrian  Fencing  Golf  Gymnastics  Judo  Karate  Kickboxing  Kurash  Muaythai  Pencak Silat  Rowing  Sambo  Sailing  Snooker  Swimming  Swimming Age Groups  Table Tennis  Table Tennis Junior and Cadet  Tennis  Taekwondo  Triathlon  Weightlifting  Wrestling  Wushu 
สโมสรกีฬา:  บาสเกตบอล  บาสเกตบอลหญิง  วอลเลย์บอล  วอลเลย์บอลหญิง 
ซีเกมส์ - อาเซียนพาราเกมส์ - กีฬาคนหูหนวกอาเซียน - กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน - กีฬาโรงเรียนอาเซียน - กีฬากระชับมิตรเขตพัฒนาเศรษฐกิจอาเซียนด้านตะวันออก
อิกาเตรินา เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งฮันโนเฟอร์

อิกาเตรินา เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งฮันโนเฟอร์ (อังกฤษ: Her Royal Highness Ekaterina, Hereditary Princess of Hanover) ประสูติเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ณ มูร์มันสค์ สหภาพโซเวียต เป็นธิดาของ ไอกอร์ มัลชีวา และ สเวตลานา มัลชีวา พระองค์ทรงเติบโตใน ปราก สาธารณรัฐเชก โดยทรงศึกษาในโรงเรียนนานาชาติปราก ก่อนจะเสด็จไปประทับ ณ สหราชอาณาจักร เมื่อพระชันษา 19 ปี โดยทรงงานในด้านแฟชั่น
เสกสมรส

อิกาเตรินา มัลชีวา ได้เข้าพิธีเสกสมรสกับ แอ็นสท์ เอากุสท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งฮันโนเฟอร์ เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งฮันโนเฟอร์ พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ
เจ้าชายเวล์ฟ ออกัส
อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ล่าหู่ และว้า เมืองแลม

| อำเภอเมืองแลม 孟连县 |
| --- | --- |
อำเภอปกครองตนเอง
อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ล่าหู่ และว้า เมืองแลม 孟连傣族拉祜族佤族自治县 Menglian Dai, Lahu and Va Autonomous County
ที่ตั้งของอำเภอปกครองตนเองเมืองแลม (เมิ่งเหลียน) (สีชมพู) และเมืองผูเอ่อร์ (สีเหลือง) ในมณฑลยูนนาน
เมืองแลมที่ตั้งในมณฑลยูนนาน
พิกัด: 22°19′44″N 99°35′02″E﻿ / ﻿22.329°N 99.584°E﻿ / 22.329; 99.584
ประเทศ: จีน
มณฑล: มณฑลยูนนาน
นครระดับจังหวัด: ผูเอ่อร์
GB/T 2260 CODE: 530827
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,957 ตร.กม. (756 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,300 เมตร (4,300 ฟุต)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 107,908 คน
 • ความหนาแน่น: 55 คน/ตร.กม. (140 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 665800
รหัสพื้นที่: 0879
เว็บไซต์: www.menglian.gov.cn
1Yunnan Statistics Bureau  2Puer Gov.  3Yunnan Portal 
อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ล่าหู่ และว้า เมืองแลม (จีน: 孟连傣族拉祜族佤族自治县; อังกฤษ: Menglian Dai, Lahu และ Va Autonomous County) เป็นเขตปกครองตนเองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพรมแดนทางทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐฉานของประเทศพม่า เมืองแลม (เมิ่งเหลียน) เป็นอำเภอทางตะวันตกสุดภายใต้เขตการปกครองของเมืองผูเอ่อร์
ทั้งนี้การเรียกชื่อตามภาษาจีนคือ อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ล่าหู่ และว้า เมิ่งเหลียน
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของMenglian (1981−2010)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 29.7 (85.5) | 32.0 (89.6) | 33.2 (91.8) | 35.8 (96.4) | 36.0 (96.8) | 34.7 (94.5) | 35.2 (95.4) | 34.4 (93.9) | 32.7 (90.9) | 32.5 (90.5) | 30.1 (86.2) | 28.8 (83.8) | 36 (96.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 24.2 (75.6) | 26.0 (78.8) | 29.0 (84.2) | 30.6 (87.1) | 30.2 (86.4) | 29.2 (84.6) | 28.2 (82.8) | 28.7 (83.7) | 28.7 (83.7) | 27.9 (82.2) | 25.5 (77.9) | 23.5 (74.3) | 27.64 (81.76) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 14.0 (57.2) | 15.8 (60.4) | 19.0 (66.2) | 21.6 (70.9) | 23.3 (73.9) | 24.0 (75.2) | 23.7 (74.7) | 23.6 (74.5) | 22.8 (73) | 21.2 (70.2) | 17.7 (63.9) | 14.5 (58.1) | 20.1 (68.18) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 7.5 (45.5) | 8.2 (46.8) | 11.2 (52.2) | 14.8 (58.6) | 18.5 (65.3) | 21.0 (69.8) | 21.1 (70) | 21.0 (69.8) | 19.8 (67.6) | 17.8 (64) | 13.5 (56.3) | 9.5 (49.1) | 15.33 (59.59) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 1.8 (35.2) | 2.3 (36.1) | 4.2 (39.6) | 7.4 (45.3) | 12.7 (54.9) | 17.1 (62.8) | 17.3 (63.1) | 16.8 (62.2) | 12.1 (53.8) | 9.6 (49.3) | 5.0 (41) | -0.7 (30.7) | −0.7 (30.7) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 8.3 (0.327) | 12.8 (0.504) | 17.7 (0.697) | 39.5 (1.555) | 135.5 (5.335) | 204.7 (8.059) | 285.3 (11.232) | 265.6 (10.457) | 188.0 (7.402) | 130.1 (5.122) | 57.7 (2.272) | 17.5 (0.689) | 1,362.7 (53.65) |
| ความชื้นร้อยละ | 79 | 73 | 69 | 71 | 77 | 84 | 86 | 86 | 86 | 86 | 85 | 83 | 80.4 |
แหล่งที่มา: China Meteorological Data Service Center
ดูเพิ่ม

ชาวได (ชาวไท)
ชาวล่าหู่
ชาวว้า
อิกัวนาสีชมพู

| อิกัวนาสีชมพู |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
วงศ์:: Iguanidae
สกุล:: Conolophus
สปีชีส์:: C.  marthae
ชื่อทวินาม
Conolophus marthae Gentile & Snell, 2009


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
อิกัวนาสีชมพู, อิกัวนาบกสีชมพูกาลาปาโกส หรือ อิกัวนากาลาปาโกสสีกุหลาบ (อังกฤษ: Pink iguana, Galápagos pink land iguana, Galapagos rosy iguana; ชื่อวิทยาศาสตร์: Conolophus marthae) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งจำพวกกิ้งก่า ในวงศ์อิกัวนา (	Iguanidae)
อิกัวนาสีชมพูเป็นอิกัวนาจำพวกอิกัวนาบกชนิดหนึ่ง มีความยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตร และน้ำหนักราว 12 กิโลกรัม เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นที่พบได้ที่หมู่เกาะกาลาปาโกสเท่านั้น เป็นอิกัวนาที่ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1986 ในบรรดาเกาะต่าง ๆ ของหมู่เกาะกาลาปาโกสในทวีปอเมริกาใต้ แต่เป็นอิกัวนาที่ชาลส์ ดาร์วิน (นักสัตววิทยาชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงที่เคยเดินทางมาสำรวจหมู่เกาะกาลาปาโกสเมื่อกว่า 200 ปีก่อนในอดีต จนกลายเป็นทฤษฎีวิวัฒนาการ) ไม่ได้บันทึกไว้หรือตกสำรวจ โดยอิกัวนาสีชมพูถูกค้นพบแถบภูเขาไฟว็อล์ฟบนเกาะอิซาเบลา เกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะกาลาปาโกส และได้รับการประกาศจากอนุกรมวิธานให้เป็นชนิดใหม่เมื่อปี ค.ศ. 2009 โดยเป็นชนิดใหม่ที่แยกออกจากอิวกัวนาบกกาลาปาโกสชนิดอื่น ๆ
อิกัวนาสีชมพูมีลำตัวเป็นสีชมพูตลอดทั้งตัว และพบได้เฉพาะบนเกาะอิซาเบลาที่เดียวเท่านั้น ทำให้นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า เป็นอิกัวนาที่แยกสายพันธุ์วิวัฒนาการมาจากอิกัวนาบกชนิดอื่น ๆ เมื่อ 5 ล้านปีก่อน แต่ทว่าเกาะอิซาเบลานั้นมีอายุไม่เกิน 5 แสนปี จึงทำให้เกิดการสันนิษฐานว่า อิกัวนาสีชมพูเริ่มอพยพเข้าไปอยู่อาศัยในพื้นที่ใกล้กับภูเขาไฟว็อล์ฟเมื่อราว 3.5 แสนปีก่อน โดยขณะนั้นอาจมีพื้นเกาะบางส่วนยังเชื่อมถึงกันเป็นทางให้อิกัวนาสีชมพูข้ามไปได้ และอาศัยอยู่เฉพาะที่เกาะอิซาเบลามาจนถึงทุกปัจจุบัน
เมื่อมีการค้นพบอิกัวนาสีชมพู ก็ปรากฏว่าจำนวนประชากรนั้นเหลือน้อยเต็มทีแล้ว โดยมีอยู่เพียงไม่เกิน 36 ตัวเท่านั้น จึงตกอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์คำว่า Conolophus ที่เป็นชื่อสกุล มาจากภาษากรีก 2 คำ คือ "Conos" (κώνος) แปลว่า "หนาม" และ "lophos" (λοφος) แปลว่า "ยอด" หรือ "ขนนก" หมายถึง หนามตามหลังบนตัวอิกัวนา ขณะที่ชื่อชนิดในเบื้องต้นได้ใช้ชื่อว่า rosada ซึ่งแปลว่า "สีชมพู" ในภาษาสเปน ซึ่งหมายถึงสีบนตัวของอิกัวนา แต่ปัจจุบันได้ใช้ชื่อว่า marthae ซึ่งมาจากชื่อของมาร์ตา เรเบกกา เจนตีเล ลูกสาวของหัวหน้าคณะนักวิทยาศาสตร์ กาบรีเอเล เจนตีเล ที่ศึกษาเรื่องนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Conolophus marthae ที่วิกิสปีชีส์
อิกัวนาแรด

| อิกัวนาแรด |
| --- | --- |

อิกัวนาแรด

บริเวณส่วนหัวตัวเมีย
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Iguania
วงศ์:: Iguanidae
สกุล:: Cyclura
สปีชีส์:: C.  cornuta
ชื่อทวินาม
Cyclura cornuta (Bonnaterre, 1789)

ชนิดย่อย
 C. c. cornuta (เป็นชนิดที่พบได้บ่อยที่สุดและเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว)  C. c. onchiopsis †  C. c. stejnegeri (ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง)
อิกัวนาแรด หรือ ไรนอเซอรัสอิกัวนา (อังกฤษ: Rhinoceros iguana, Horned ground iguana) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกอิกัวนา มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cyclura cornuta อยู่ในวงศ์ Iguanidae
มีจุดเด่นอยู่ที่ตรงหัวขนาดใหญ่ที่มีเขาที่ดั้งจมูกเหมือนกับนอแรดอันเป็นที่มาของชื่อเรียก มีลำตัวที่มีขนาดใหญ่ หนา บึกบึน ลำตัวมีสีน้ำตาล หรือสีเขียวมะกอกหรือสีดำ ขณะที่บางตัวมีส่วนหางสีฟ้า ในตอนเล็กจะมีสีเทาอมฟ้าแซมตลอดทั้งตัว ในตัวผู้จะมีสีสันบริเวณกล้ามเนื้อที่หลังคอหนามาก และมีกล้ามเนื้อบริเวณกรามที่ใหญ่มากจนปูดออกมาบริเวณหัวอย่างชัดเจน ภายในปากเป็นสีม่วงดำสำหรับใช้ขู่ โดยการขู่จะใช้วิธีอ้าปากขู่และงับกรามลงแรง ๆ
จัดเป็นอิกัวนาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล Cyclura ด้วยมีความยาวที่สุดได้ถึง 1.5 เมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 15 กิโลกรัม กระจายพันธุ์อยู่ในที่ที่แห้งแล้งแถบเกาะฮิสปันโยลา, หมู่เกาะแคริบเบียน และดอมินีกา
มีอยู่ด้วยกันทั้งหมด 3 ชนิดย่อย ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้วหนึ่งชนิด และอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่งหนึ่งชนิด เป็นอิกัวนาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็ก หรือ ไข่นก เป็นอาหารได้ แต่จะกินพืชเป็นหลัก
เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นที่นิยมเลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ แต่ว่าเป็นอิกัวนาที่มีนิสัยก้าวร้าว ไม่ค่อยเชื่อง และอาจกัดทำร้ายผู้เลี้ยงได้ โดยขณะที่สถานะการอนุรักษ์ในธรรมชาติ อิกัวนาแรด มีศัตรูตามธรรมชาติ คือ งูโบอา เพียงพอน สุนัข แมว และหนู ที่จะทำลายและกัดกินไข่และรัง แต่ปัจจุบันได้รับการคุ้มครองจากกฎหมายที่เข้มงวด และการได้รับการเอาใจใส่จากผู้คนในท้องถิ่น ประกอบกับการสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว ทำให้มีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

คุณ รู้จัก"Rhinoceros Iguana"ดีแค่ไหน มารู้จักกิ้งก่าที่ผมชอบที่สุดในชีวิตกันดีกว่า.. .. เก็บถาวร 2007-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cyclura cornuta ที่วิกิสปีชีส์
อาเซียนพาราเกมส์ 2001

| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ: กัวลาลัมเปอร์
ประเทศ:  มาเลเซีย
คำขวัญ: ASEAN Solidarity Towards Equality in Sports and in Life
ประเทศเข้าร่วม: 10 ประเทศ
นักกีฬาเข้าร่วม: ≈600 คน
กีฬา: 2  ชนิดกีฬา
ชนิด: 341 ประเภท
พิธีเปิด: 26 ตุลาคม 2544 (2544-10-26)
พิธีปิด: 29 ตุลาคม 2544 (2544-10-29)
ประธานพิธีเปิด: สมเด็จพระราชาธิบดีซาลา ฮุดดิญ อับดุล อาซิซ ยังดีเปอร์ตวนอากง
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล (พิธีเปิด) ปุตราอินดอร์สเตเดียม (พิธีปิด)
เว็บไซต์ทางการ: aseanparagames.org
ฮานอย 2003 →
อาเซียนพาราเกมส์ 2001 (อังกฤษ: 2001 ASEAN Para Games) เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งที่ 1 ระหว่างวันที่ 25 - 30 ตุลาคม พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) จัดขึ้นที่ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
สนามกีฬาหลัก

สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล (สนามกีฬาหลัก)
ปุตราอินดอร์สเตเดียม
การแข่งขัน > ประเทศที่เข้าร่วม

ประเทศที่เข้าร่วมกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ 2001 มีทั้งหมด 10 ประเทศ ซึ่งเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์กีฬาคนพิการอาเซียน
บรูไน
กัมพูชา
อินโดนีเซีย
ลาว
มาเลเซีย (เจ้าภาพ)
พม่า
ฟิลิปปินส์
สิงคโปร์
ไทย
เวียดนาม
การแข่งขัน > ชนิดกีฬา

กรีฑา  (รายละเอียด)
ว่ายน้ำ  (รายละเอียด)
สรุปเหรียญการแข่งขัน

| ลำดับที่ | NPC | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มาเลเซีย (MAS)* | 143 | 136 | 92 | 371 |
| 2 |  ไทย (THA) | 119 | 65 | 20 | 204 |
| 3 |  พม่า (MYA) | 36 | 18 | 17 | 71 |
| 4 |  สิงคโปร์ (SIN) | 16 | 9 | 12 | 37 |
| 5 |  เวียดนาม (VIE) | 11 | 5 | 6 | 22 |
| 6 |  อินโดนีเซีย (INA) | 6 | 5 | 7 | 18 |
| 7 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 5 | 6 | 10 | 21 |
| 8 |  บรูไน (BRU) | 4 | 2 | 7 | 13 |
| 9 |  กัมพูชา (CAM) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 10 |  ลาว (LAO) | 0 | 0 | 0 | 0 |
| รวม (10 NPC) | รวม (10 NPC) | 341 | 247 | 172 | 760 |
แหล่งที่มา:
ดูเพิ่ม

ซีเกมส์ 2001
แหล่งข้อมูลอื่น

ASEAN Para Games Website
| ก่อนหน้า |  | อาเซียนพาราเกมส์ 2001 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| -- |  | การแข่งขันกีฬาอาเซียนพาราเกมส์  (25  - 30 ตุลาคม ค.ศ. 2001) |  | อาเซียนพาราเกมส์ 2003 (ฮานอย ประเทศเวียดนาม) |
| ด ค กอาเซียนพาราเกมส์ |
| --- | --- |
เกมส์:  2001 กัวลาลัมเปอร์   2003 ฮานอย   2005 มะนิลา   2008 นครราชสีมา   2009 กัวลาลัมเปอร์   2011 ซูราการ์ตา   2014 เนปยีดอ   2015 สิงคโปร์   2017 กัวลาลัมเปอร์   2020 ฟิลิปปินส์ 1  2022 ซูราการ์ตา   2023 พนมเปญ   2026 นครราชสีมา   2027 มาเลเซีย   2029 สิงคโปร์  
ซีเกมส์ 1ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
อาสนวิหารลิงคอล์น

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ลิงคอล์น
| อาสนวิหารลิงคอล์น |
| --- | --- |
The Cathedral Church of the Blessed Virgin Mary of Lincoln
อาสนวิหารลิงคอล์นมองจากปราสาทลิงคอล์น
อาสนวิหารลิงคอล์นแสดงแผนที่ประเทศอังกฤษอาสนวิหารลิงคอล์นแสดงแผนที่สหราชอาณาจักร
53°14′04″N 0°32′10″W﻿ / ﻿53.23444°N 0.53611°W﻿ / 53.23444; -0.53611
ที่ตั้ง: ลิงคอล์น, ลิงคอล์นเชอร์
ประเทศ: ประเทศอังกฤษ
นิกาย: คริสตจักรแห่งอังกฤษ
นิกายเดิม: โรมันคาทอลิก
จารีต: Anglo-Catholic
เว็บไซต์: lincolncathedral.com
ประวัติ
อุทิศแก่: พระนางมารีย์พรหมจารี
เสกเมื่อ: 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1092
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตย์: กอทิก
ปีสร้าง: ค.ศ. 1185–1311
งานฐานราก: ค.ศ. 1072
โครงสร้าง
อาคารยาว: 147 เมตร (482 ฟุต)
อาคารกว้าง: 24 เมตร (78 ฟุต)
เนฟสูง: 24 เมตร (78 ฟุต)
จำนวนหอคอย: 3
ความสูงหอคอย: 83 เมตร (272 ฟุต) (crossing)
จำนวนยอดแหลม: 3 (ปัจจุบันสูญหาย)
ความสูงยอดแหลม: 160 เมตร (520 ฟุต) (crossing tower)
ระฆัง: แขวนไว้สั่นระฆัง 13 อัน; รวม 20 อัน (13 ในหอตะวันตกส่วนใต้, 2 ในหอตะวันตกส่วนเหนือ และ 5 ในหอกลาง)
Tenor bell weight: 23cwt 3qr 23lb (1212kg) in D
การปกครอง
มุขมณฑล: ลิงคอล์น (ตั้งแต่ ค.ศ. 1072)
แขวง: แคนเทอร์เบอร์รี
นักบวช
เจ้าคณะ: คริสทีน วิลสัน
ผู้นำสวด: นิก บราวน์
ผู้แทน: พอล โอเวอเรนด์
ฆราวาส
ผู้อำนวยการเพลง: เอริก เพรนทีส
นักออร์แกน: เจฟฟรีย์ เมกินสัน
Chapter clerk: วิลเลียม แฮร์ริสัน
| อาสนวิหารลิงคอล์น |
| --- | --- |

สถิติความสูง
เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก  ตั้งแต่ ค.ศ. 1311 ถึง 1548[ไม่แน่ใจ ]
ก่อนหน้านี้: มหาพีระมิดแห่งกีซา
หลังจากนี้: หอโบสถ์นักบุญมารีย์ที่ชทรัลซุนท์
อาสนวิหารลิงคอล์น (อังกฤษ: Lincoln Cathedral) มีชื่อเป็นทางการว่า The Cathedral Church of the Blessed Virgin Mary of Lincoln หรือ อาสนวิหารนักบุญมารีย์ เป็นอาสนวิหารสำคัญตั้งอยู่ที่เมืองลิงคอล์นในมณฑลลิงคอล์นเชอร์ใน สหราชอาณาจักร นักประวัติศาสตร์บางส่วนอ้างว่าอาสนวิหารลิงคอล์นเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลกต่อจากมหาพีระมิดแห่งกีซา โดยมียอดแหลมตรงกลางสูงถึง 160 เมตร (520 ฟุต) ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1311 ซึ่งดำรงตำแหน่งนี้เป็นเวลา 238 ปี ก่อนที่ยอดแหลมพังลงมาใน ค.ศ. 1548 และมิได้สร้างใหม่จึงเสียตำแหน่ง อาสนวิหารมีชื่อว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สมลักษณะสิ่งก่อสร้างที่ดี จอห์น รัสคินนักเขียนสมัยพระราชินีนาถวิคตอเรีย บรรยายว่า “...อาสนวิหารลิงคอล์นเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นที่สำคัญที่สุดในอังกฤษ และมีคุณค่าเท่าสองอาสนวิหารที่เรามี”
มหากฎบัตร

บาทหลวงแห่งลิงคอล์นเป็นผู้หนึ่งที่ลงนามใน “แม็กนา คาร์ตา” อาสนวิหารจึงเป็นที่เก็บเอกสารนี้ไว้ฉบับหนึ่งในจำนวนทั้งหมดด้วยกันสี่ฉบับเป็นเวลาหลายร้อยปี แต่ปัจจุบันเอกสารฉบับนี้ย้ายไปเก็บไว้ที่ปราสาทลิงคอล์น อีกสองฉบับอยู่ที่หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ และฉบับที่สี่อยู่ที่อาสนวิหารซอลสบรี
อิมพ์แห่งลิงคอล์น

ปนาลีหรือการ์กอล์ย ตัวหนึ่งของอาสนวิหารเรียกว่า  “Lincoln Imp”  ซึ่งที่มามาจากหลายตำนาน
ตำนานหนึ่งจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 กล่าวว่า ซาตานส่งสัตว์เจ้าเล่ห์สองตัวที่เรียกว่า  “Imps”  มากวนโลก หลังจากที่ก่อความวุ่นวายทางภาคเหนือของอังกฤษอิมพ์สองตัวก็เดินทางมาลิงคอล์น พอมาถึงอาสนวิหารก็ทำลายโต๊ะและเก้าอี้และทำให้บาทหลวงสะดุดล้ม  อิมพ์ตัวหนึ่งนั่งบนยอดเสาเอาก้อนหินขว้างขณะที่อีกตัวหนึ่งนั่งหลบอยู่ใต้โต๊ะ  อิมพ์ตัวที่โยนหินถูกสาปให้เป็นหินที่เรียกว่า Lincoln Imp นั่งอยู่บนเสาหินภายในบริเวณสงฆ์  Angel Choir อยู่ทุกวันนี้
อิมพ์อีกตัวหนีไปกริมสบี (Grimsby) ไปก่อความวุ่นวายต่อ ในที่สุดก็เข้าไปในวัดเซ็นต์เจมส์และไปก่อความยุ่งยากเช่นที่อาสนวิหารลิงคอล์น เทวดาก็เลยมาปรากฏตัวแล้วตีก้นอิมพ์ป้าบใหญ่ก่อนที่จะสาปให้เป็นหินเหมือนตัวแรก   กริมสบีจึงมี “Grimsby Imp” ที่มือหนึ่งกุมก้นที่ถูกเทวดาตี
หอสมุดเร็น

หอสมุดเร็น (Wren library) มีหนังสือโบราณต้นฉบับทั้งหมด 277 เล่มรวมทั้งหนังสือ  “ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับศาสนาของชนอังกฤษ”  ที่เขียนโดยนักบุญบีด ผู้เขียนจดหมายเหตุที่เป็นกลายมาเป็นเอกสารสำคัญที่สุดในการบันทึกประวัติศาตร์อังกฤษเป็นครั้งแรก
ปัจจุบัน

เว็ปไซท์ของอาสนวิหารกล่าวว่าอาสนวิหารใช้งบประมาณกว่า 70 ล้านบาทต่อปีในการบำรุงรักษาวัด โครงการหลังสุดที่ทำคือการบูรณะด้านหน้าเมื่อ ค.ศ. 2000 ประมาณ 10 ปีก่อนหน้านั้นทางอาสนวิหารพบว่ากำแพงค้ำยันทางตะวันออกแยกออกจากตัวอาคารจึงจำเป็นต้องซ่อมก่อนที่อาสนวิหารจะทลายลงมา อีกปัญหาที่พบคือหินที่หน้าต่างกุหลาบทางด้านเหนือเริ่มผุกร่อน และนอกจากนั้นยังพบว่าถ้าหินเลื่อนไปเพียง 5 มิลลิเมตรหน้าต่างก็จะพังลงมา ทางวัดก็เลยรื้อหน้าต่างเดิมออกและสร้างหน้าต่างใหม่แทน
ทุกสี่ปีทางอาสนวิหารจัดละครลึกลับที่เรียกว่า “Lincoln Mystery Plays” ซึ่งมีผู้ชมมาจากทั่วโลก โครงเรื่องนำมาจากบทละครที่เขียนโดยคีธ แรมเซย์ (Keith Ramsay) เมื่อ ค.ศ. 1978 ละครครั้งต่อไปจะเล่นในปี ค.ศ. 2008