stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เดนมาร์ก : เครื่องราชอิสริยาภรณ์ช้าง
เดนมาร์ก : เหรียญรัชดาภิเษกสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก
เดนมาร์ก : เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระราชวงศ์ประจำรัชกาลสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอ
ฟินแลนด์ : เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์กุหลาบขาวแห่งฟินแลนด์
โรมาเนีย : เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดวงดาราแห่งโรมาเนีย
ลักเซมเบิร์ก : เครื่องราชอิสริยาภรณ์อะดอฟแห่งนัสเซา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
Official Website of the Countess of Frederiksborg เก็บถาวร 2007-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
About us – Board of directors: Alexandra, Countess of Frederiksborg เก็บถาวร 2013-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งเดนมาร์กจากการเสกสมรส |
| --- | --- | --- |
เรียงลำดับรุ่นเมื่อแรกสืบพระราชวงศ์ตามสายพระโลหิตในสมัยพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 ในปี 1660
| รุ่นที่ 1 |  แลนด์เกรวีนชาร์ลอตเทอ อะมาลีแห่งเฮสส์-คัสเซิล   สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่  |  |
| รุ่นที่ 2 |  ดัชเชสลุยส์แห่งเม็คเลนบูวร์ก-กึสโทรว์  |  |
| รุ่นที่ 3 |  โซฟี มักดาเลเนอ ฟอน บรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค  |  |
| รุ่นที่ 4 |  เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่  |  |
| รุ่นที่ 5 |  ดัชเชสโซเฟีย เฟรเดอริกาแห่งเม็คเลนบูวร์ก-ชเวรีน  |  |
| รุ่นที่ 6 |  เจ้าหญิงมารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล  ดัชเชสชาร์ลอตเทอ เฟรเดอริกาแห่งเม็คเลนบูวร์ก-ชเวรีน  เจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก  เจ้าหญิงคาโรลีเนอแห่งเดนมาร์ก^  |  |
| รุ่นที่ 7 |  เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ มารีแห่งเดนมาร์ก^  ดัชเชสคาโรลีเนอ มาเรียเนอแห่งเม็คเลนบูวร์ก  |  |
| รุ่นที่ 8 |  เจ้าหญิงลูอีสแห่งสวีเดและนอร์เวย์  โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย  เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง  |  |
| รุ่นที่ 9 |  อะเล็กซานดรินแห่งเมคเลินบวร์ค - เชควริน  เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์  เจ้าหญิงเฮเลนา แอดิเลดแห่งชเลสวิช-โฮลชสตน์-ซอนเดอบูร์ก-อูลคัชเบิร์ก  เจ้าหญิงโซเฟียแห่งปรัสเซีย*  เจ้าหญิงมารี โบนาปาร์ต*  แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย*  เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก*  แนนซี ลีดส์*  เจ้าหญิงฟร็องซวซแห่งออร์เลอ็อง*  เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งสวีเดน  |  |
| รุ่นที่ 10 |  เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน  เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก^  เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย*  อัสปาซียา มาโนส*  เจ้าหญิงเฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์*  แอนน์ โบวส์-ลีออน  |  |
| รุ่นที่ 11 |  เจ้าหญิงอันเนอ-มารี แห่งเดนมาร์ก^  |  |
| รุ่นที่ 12 |  แมรี โดนัลด์สัน  อเล็กซันดรา มันลีย์**  มารี กาวาลีเย  มารี-แชนทัล มิลเลอร์*  ตาเตียนา บลัตนิค*  |  |
*ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งกรีซจากการเสกสมรสด้วย ^ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเดนมาร์กตั้งแต่แรกประสูติ  **สูญเสียพระอิสริยยศเนื่องจากการหย่าและสมรสใหม่
สถานีบางจาก

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บางจาก
สถานีบางจาก (อังกฤษ: Bang Chak station; รหัส: E10) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทในพื้นที่เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีแรกของส่วนต่อขยายสายสุขุมวิทของกรุงเทพมหานครจากสถานีอ่อนนุชถึงสถานีแบริ่ง จำนวน 5 สถานี
ที่ตั้ง

สถานีตั้งอยู่เหนือถนนสุขุมวิท ระหว่างซอยสุขุมวิท 95/1 และซอยสุขุมวิท 99 กับซอยสุขุมวิท 60/1 (สุคนธชาติ 3) และซอยสุขุมวิท 62 (สามภพนฤมิตร) ในพื้นที่แขวงบางจากและแขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร
แผนผังของสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า เคหะฯ (ปุณณวิถี) |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า คูคต (อ่อนนุช) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-5, ศูนย์บริการผู้โดยสาร ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, บางจากสแควร์, วิทยาลัยเทคโนโลยีกรุงเทพ, ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาสุขุมวิท 95, บริษัท ดีเคเอสเอช (ประเทศไทย) จำกัด,  สำนักงานขนส่งพื้นที่เขต 3, ปั๊มน้ำมันลอยฟ้า บางจาก, อาคารเอ็ม ทาวเวอร์, โรงแรมวีว่า การ์เด้น, อาคารเจียไต๋ ซอยสุขุมวิท 62, 60/2, 60/1, 99, 97/1, 97 |
รูปแบบของสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด
สิ่งอำนวยความสะดวก

ลิฟต์ สำหรับผู้พิการและผู้สูงอายุ จากทางเท้าทั้ง 2 ฝั่งไปยังชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร และจากชั้นขายบัตรโดยสารไปยังชั้นชานชาลาทั้ง 2 ฝั่ง
ทางเข้า-ออก

1 ซอยสุขุมวิท 95/1, ซอยสุขุมวิท 97, บางจากสแควร์ (บันไดเลื่อน)
2 ซอยสุขุมวิท 60/2 (อัตโนมัติ) , แก้วสารพัดนึก, กรุงเทพคลินิกแพทย์สาขา 2 (บันไดเลื่อน, ลิฟต์)
3 ซอยสุขุมวิท 97/1 (แสงตะวัน), ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาบางจาก, วิทยาลัยเทคโนโลยีกรุงเทพ, ซอยสุขุมวิท 99 (ลิฟต์)
4 ซอยสุขุมวิท 62 (สามภพนฤมิตร), อาคารยังเต็งซือ, อาคารเอ็ม ทาวเวอร์, ปั๊มน้ำมันลอยฟ้า บางจาก, ปั๊มน้ำมันเชลล์, โรงงานเภสัชกรรมแอตแลนติค, ซิมโฟนีสุขุมวิท
5 ซอยสุขุมวิท 60/1 (สุคนธชาติ 3), วิว่า การ์เดนท์, อาคารเจียไต๋, ตลาดบางจาก, ไอดีโอ เอส 93 (ทางเดินเชื่อมสะพานลอย ระยะทาง 100 เมตร)
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้าโรงเรียนสมาหารศึกษา และ ทางออก 4 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 62
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| E23 | เคหะฯ | 05.48 | 00.20 |

| E15 | สำโรง | – | 00.33 |
ชานชาลาที่ 2
| N24 | คูคต | 05.24 | 23.42 |

| N9 | ห้าแยกลาดพร้าว | – | 23.56 |
รถโดยสารประจำทาง > ถนนสุขุมวิท

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > ถนนสุขุมวิท > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 (3-5)  (1) | ปู่เจ้าสมิงพราย | เทเวศร์ | 1.รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง 2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | ขสมก. |  |
| 511  (2) |  ปากน้ำ (อู่ฟาร์มจระเข้สมุทรปราการ) |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (บรมราชชนนี) | 1.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) 2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | ขสมก. | รถทางล่าง ใช้ป้ายหน้ารถสีนํ้าเงิน |
รถโดยสารประจำทาง > ซอยสุขุมวิท 62 (ขึ้นทางด่วน)

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > ซอยสุขุมวิท 62 (ขึ้นทางด่วน) > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ขึ้นทางด่วนที่ | ลงทางด่วนที่ | เวลาให้บริการ | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 180 (3-20E) (2) |  อู่สาธุประดิษฐ์ | เมกาบางนา | สุขุมวิท 62 | ท่าเรือ | ตลอดวัน | รถโดยสารประจำทางสีครีม–แดง | ขสมก. |  |
| 511  (2) |  อู่ฟาร์มจระเข้สมุทรปราการ |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (บรมราชชนนี) | สุขุมวิท 62 | ถนนเพชรบุรี | 04.00 น. - 21.00 น. | 1.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู) 2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า (ใช้แก๊สธรรมชาติ) | ขสมก. |  |
รถโดยสารประจำทาง > ซอยสุขุมวิท 62 (ขึ้นทางด่วน) > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ขึ้นทางด่วนที่ | ลงทางด่วนที่ | เวลาให้บริการ | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2E (3-2E)  |  ท่านํ้าปู่เจ้าสมิงพราย |  สะพานพระพุทธยอดฟ้า | สุขุมวิท 62 | ถนนเพชรบุรี | ตลอดวัน | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 139 (3-16E) | รามคำแหง 2 |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | สุขุมวิท 62 | ถนนเพชรบุรี | ตลอดวัน | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีฟ้า | บจก.ไพศาลสามัคคีขนส่ง |  |
ถนนสุขุมวิท รถขสมก. สาย 2 23 25 45 501 508 511 รถเอกชน สาย 38 46 48 98 132
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

ตลาดบางจาก
บางจากสแควร์
สำนักงานขนส่งเขตพื้นที่ 3 กรมการขนส่งทางบก
วิทยาลัยเทคโนโลยีกรุงเทพ
โรงแรมวีว่า การ์เดนท์
อาคารเจียไต๋ (ซี.พี. ทาวเวอร์ สุขุมวิท)
อาคารเอ็ม ทาวเวอร์ (บริษัท บางจาก คอร์ปอเรชัน จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่)
โรงพยาบาลรวมใจรักษ์ สุขุมวิท 62
อักษรไทย

| อักษรไทย  |
| --- | --- |

ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ผู้ประดิษฐ์: พ่อขุนรามคำแหงมหาราช
ช่วงยุค: พ.ศ. 1826 (ค.ศ. 1283) – ปัจจุบัน
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: มาตรฐาน: ภาษาไทย, ภาษาไทยใต้ ไม่เป็นมาตรฐาน: คำเมือง, อีสาน, มลายูปัตตานี, และอื่นๆ
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ชุดตัวอักษรไซนายดั้งเดิมชุดตัวอักษรฟินิเชียชุดตัวอักษรแอราเมอิกพราหมีทมิฬ-พราหมีปัลลวะเขมรสุโขทัยอักษรไทย
ระบบลูก: อักษรไทเวียด
ระบบพี่น้อง: อักษรฝักขาม อักษรลาว
ISO 15924
ISO 15924: Thai (352), ​Thai
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Thai
ช่วงยูนิโคด: U+0E00–U+0E7F
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรไทย เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาไทยและภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ เช่น คำเมือง, อีสาน, ภาษาไทยใต้, มลายูปัตตานี เป็นต้น ในประเทศไทย มีพยัญชนะ 44 รูป สระ 21 รูป วรรณยุกต์ 4 รูป และเครื่องหมายอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง พยัญชนะไทยจะเรียงตัวไปตามแนวนอน จากซ้ายไปขวา ส่วนสระจะอยู่หน้า บน ล่าง และหลังพยัญชนะประกอบคำแล้วแต่ชนิดของสระ
อักษรไทยไม่มีการแยกอักษรตัวใหญ่หรืออักษรตัวเล็กอย่างอักษรโรมัน และไม่มีการเว้นวรรคระหว่างคำ เมื่อจบหนึ่งประโยคจะลงท้ายด้วยการเว้นวรรค กับมีเครื่องหมายวรรคตอนจำนวนหนึ่ง
ภาษาไทยมีเลขไทยเป็นของตัวเอง แต่นิยมใช้ตัวเลขอาหรับเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตประจำวัน
ประวัติและวิวัฒนาการ

ราว พ.ศ. 400 ไทยได้อพยพจากถิ่นเดิมมาตั้งภูมิลำเนาอยู่ใกล้อาณาเขตมอญ ซึ่งกำลังเป็นชาติที่เจริญรุ่งเรืองในสมัยนั้น เริ่มแรกคงเริ่มเลียนแบบตัวอักษรมาจากมอญ ต่อมาราว พ.ศ. 1500 เมื่อขอมขยายอำนาจเข้ามาในดินแดนของคนไทยซึ่งตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำยม และได้ปกครองเมืองเชลียงและเมืองสุโขทัย ไทยก็เริ่มดัดแปลงอักษรที่มีอยู่เดิมให้คล้ายกับอักษรขอมหวัด
อักษรมอญและอักษรขอมที่ไทยนำมาดัดแปลงใช้นั้นล้วนเป็นอักษรที่รับและแปลงรูปมาจากอักษรพราหมี ของพวกพราหมณ์ซึ่งแพร่หลายในอินเดียตอนเหนือ และอักษรสันสกฤตในสมัยราชวงศ์ปัลลวะ ซึ่งแพร่หลายบริเวณอินเดียตอนใต้ อักษรอินเดียทั้งคู่นี้ต่างก็รับแบบมาจากอักษรฟินิเชียนอีกชั้นหนึ่ง อักษรเฟนีเซียนับได้ว่าเป็นอักษรที่เก่าแก่ที่สุด และเป็นแม่แบบตัวอักษรของชาติต่างๆ ทั้งในเอเชียและยุโรป
ราว พ.ศ. 1826 พ่อขุนรามคำแหงทรงประดิษฐ์อักษรไทยที่เรียกกันว่า "ลายสือไทย" ขึ้น[ใคร?] ซึ่งได้เค้ารูปมาจากอักษรมอญและอักษรขอมที่มีอยู่เดิม ทำให้อักษรไทยมีลักษณะคล้ายคลึงกับอักษรทั้งสอง แม้บางตัวจะไม่คล้ายกัน แต่ก็สามารถรู้ได้ว่าดัดแปลงมาจากอักษรตัวไหน
อักษรไทยมีการปรับปรุงอยู่เรื่อยๆ ในสมัยพญาฦๅไทราว พ.ศ. 1900 มีการแก้ไขตัวอักษรให้ผิดเพี้ยนไปบ้างเล็กน้อย โดยเฉพาะการเพิ่มเชิงที่ตัว ญ ซึ่งใช้ติดต่อเรื่อยมาจนทุกวันนี้ คาดว่าน่าจะเอาอย่างมาจากเขมร ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ราว พ.ศ. 2223 ตัวอักษรเริ่มมีทรวดทรงดีขึ้นแต่ก็ไม่ทิ้งเค้าเดิม มีบางตัวเท่านั้นที่แก้ไขผิดไปจากเดิม คือตัว ฎ และ ธ ซึ่งเหมือนกับที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน นักวิชาการจำนวนหนึ่งเชื่อว่าในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตัวอักษรและการใช้งานมีความคล้ายคลึงกับในปัจจุบันมากที่สุด
อักษรไทย

| อักษรไทย> รูปพยัญชนะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ก | ข | ฃ | ค | ฅ | ฆ | ง | จ |
| ฉ | ช | ซ | ฌ | ญ | ฎ | ฏ | ฐ |
| ฑ | ฒ | ณ | ด | ต | ถ | ท | ธ |
| น | บ | ป | ผ | ฝ | พ | ฟ | ภ |
| ม | ย | ร | ล | ว | ศ | ษ | ส |
|  |  | ห | ฬ | อ | ฮ |  |  |
รูปสระ
| ะ | –ั | า | –ํ | –ิ | ' | " |  |
| –ุ | –ู | เ | โ | ใ | ไ | –็ |  |
| อ | ว | ย | ฤ | ฤๅ | ฦ | ฦๅ |  |
รูปวรรณยุกต์
|  |  | –่ | –้ | –๊ | –๋ |  |  |
เครื่องหมายอื่น ๆ
|  |  | –์ | –๎ | –ฺ |  |  |  |
เครื่องหมายวรรคตอน
|  |  | ฯ | ฯลฯ | ฯลฯ | ๆ |  |  |
|  |  | ๏ | ๚ | ๛ | ┼ |  |  |
อักษรไทย > สระ

สระในภาษาไทยมี 21 รูป ซึ่งรูปสระเหล่านี้จะนำไปประกอบเป็นรูปสระที่ใช้จริงอีกต่อหนึ่ง (ดูที่ ภาษาไทย)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ะ วิสรรชนีย์ นมนางทั้งคู่   ั ไม้หันอากาศ หางกังหัน ไม้ผัด   ็ ไม้ไต่คู้ ไม้ตายคู้  า ลากข้าง   ิ พินทุ์อิ พินทุอิ   ่ ฝนทอง   ํ นิคหิต นฤคหิต หยาดน้ำค้าง |  " ฟันหนู, มูสิกทันต์   ุ ตีนเหยียด ลากตีน   ู ตีนคู้  เ ไม้หน้า  ใ ไม้ม้วน  ไ ไม้มลาย  โ ไม้โอ |  อ ตัวออ  ย ตัวยอ  ว ตัววอ  ฤ ตัวรึ  ฤๅ ตัวรือ  ฦ ตัวลึ  ฦๅ ตัวลือ   |
อักษรไทย > วรรณยุกต์

วรรณยุกต์ในภาษาไทยมี 4 รูป 5 เสียง
เสียงวรรณยุกต์ไทยตามหลักภาษาศาสตร์ แบ่งได้ดังนี้
เสียงสามัญ (ระดับเสียงกึ่งสูง-กลาง)
เสียงเอก (ระดับเสียงกึ่งต่ำ-ต่ำ)
เสียงโท (ระดับเสียงสูง-ต่ำ)
เสียงตรี (ระดับเสียงกึ่งสูง-สูง)
เสียงจัตวา (ระดับเสียงต่ำ-กึ่งสูง)
อักษรไทย > วรรณยุกต์ > รูปวรรณยุกต์

เครื่องหมายวรรณยุกต์ในภาษาไทย มี 4 รูป ดังนี้
ไม้เอก (-่) ไม้โท (-้) ไม้ตรี (-๊) และ ไม้จัตวา (-๋)
อย่างไรก็ตาม ในจารึกสมัยโบราณ เช่น ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง มีเครื่องหมายวรรณยุกต์เพียง 2 รูป คือ ไม้เอก (-่) และไม้โท (-๋)[ต้องการอ้างอิง] เช่น น๋อง (น้อง), ห๋า (ห้า)
อักษรไทย > วรรณยุกต์ > การผันเสียงวรรณยุกต์

โดยทั่วไปเสียงพยางค์หนึ่งในภาษาไทย สามารถผันได้ ๕ เสียงวรรณยุกต์ แต่ในภาษาเขียน จะมีกฎเกณฑ์การผันที่ตายตัว ดังนี้
| หมู่อักษร-คำเป็นคำตาย | เสียงสามัญ | เสียงเอก | เสียงโท | เสียงตรี | เสียงจัตวา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อักษรกลาง คำเป็น | กา | ก่า | ก้า | ก๊า | ก๋า |
| อักษรกลาง คำตาย สระสั้น | - | กะ | ก้ะ | ก๊ะ | ก๋ะ |
| อักษรกลาง คำตาย สระยาว | - | กาบ | ก้าบ | ก๊าบ | ก๋าบ |
| อักษรสูง คำเป็น | - | ข่า | ข้า | - | ขา |
| อักษรสูง คำตาย สระสั้น | - | ขะ | ข้ะ | - | - |
| อักษรสูง คำตาย สระยาว | - | ขาบ | ข้าบ | - | - |
| อักษรต่ำ คำเป็น | คา | - | ค่า | ค้า | - |
| อักษรต่ำ คำตาย สระสั้น | - | - | ค่ะ | คะ | ค๋ะ |
| อักษรต่ำ คำตาย สระยาว | - | - | คาบ | ค้าบ | ค๋าบ |
คำตายของอักษรกลางและอักษรสูง ไม่ว่าสระจะเป็นเสียงสั้นหรือเสียงยาวก็ผันวรรณยุกต์ตามรูปแบบเดียวกัน เว้นแต่คำตายของอักษรต่ำ เมื่อเป็นสระเสียงสั้นหรือเสียงยาวจะผันคนละแบบ
อักษรต่ำและอักษรสูงไม่สามารถผันให้ครบ ๕ เสียงได้ จึงมักจะใช้อักษรเสียงเดียวกันจากอีกหมู่หนึ่งมาใช้เป็นอักษรนำ โดยมีอักษรสูงนำ (ยกเว้นอักษร อ ซึ่งเป็นอักษรกลาง สามารถนำ อักษร ย ได้) เช่น นา หน่า น่า น้า หนา, มี หมี่ มี่ มี้ หมี
อักษรไทย > ตัวเลข

บทความหลัก: เลขไทย
ตัวเลขที่เป็นอักษรไทย เรียกว่าเลขไทย มีลักษณะดังนี้
วิธีการบอกจำนวนใช้ระบบประจำหลักเหมือนกับตระกูลตัวเลขอาหรับอื่น ๆ
อักษรไทย > เครื่องหมายวรรคตอน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  . มหัพภาค หรือ จุด  , จุลภาค หรือ ลูกน้ำ  ; อัฒภาค  : ทวิภาค หรือ ต่อ  :- วิภัชภาค  - ยัติภังค์  — ยัติภาค   ()  นขลิขิต หรือ วงเล็บ  [ ] วงเล็บเหลี่ยม  { } วงเล็บปีกกา  ? ปรัศนี |  ! อัศเจรีย์  “” อัญประกาศ  ... จุดไข่ปลา  _ _ _ เส้นประ  " บุพสัญญา  / ทับ   ๆ ไม้ยมก  ฯ ไปยาลน้อย หรือ เปยยาลน้อย  ฯลฯ ไปยาลใหญ่ หรือ เปยยาลใหญ่  ๏ ฟองมัน หรือ ตาไก่  ๏" ฟองมันฟันหนู หรือ ฟันหนูฟองมัน |  ฯ อังคั่นเดี่ยว คั่นเดี่ยว หรือ คั่น  ๚ อังคั่นคู่ หรือ คั่นคู่  ๚ะ อังคั่นวิสรรชนีย์  ๛ โคมูตร   ๎ ยามักการ   ์ ทัณฑฆาต (ตัวการันต์ คือพยัญชนะที่ถูกทัณฑฆาตกำกับ เช่น ก์ เรียกว่า กอการันต์)   ฺ พินทุ  ┼ ตีนครุ หรือ ตีนกา  มหัตถสัญญา (ย่อหน้า)  สัญประกาศ (ขีดเส้นใต้)   |
รหัสยูนิโคดสำหรับอักษรไทย

ช่วงรหัสยูนิโคด (Unicode) ของอักษรไทย คือ U+0E00 ถึง U+0E7F
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ไทย Unicode.org chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+0E0x |   | ก | ข | ฃ | ค | ฅ | ฆ | ง | จ | ฉ | ช | ซ | ฌ | ญ | ฎ | ฏ |
| U+0E1x | ฐ | ฑ | ฒ | ณ | ด | ต | ถ | ท | ธ | น | บ | ป | ผ | ฝ | พ | ฟ |
| U+0E2x | ภ | ม | ย | ร | ฤ | ล | ฦ | ว | ศ | ษ | ส | ห | ฬ | อ | ฮ | ฯ |
| U+0E3x | ะ | ั | า | ำ | ิ | ี | ึ | ื | ุ | ู | ฺ |   |   |   |   | ฿ |
| U+0E4x | เ | แ | โ | ใ | ไ | ๅ | ๆ | ็ | ่ | ้ | ๊ | ๋ | ์ | ํ | ๎ | ๏ |
| U+0E5x | ๐ | ๑ | ๒ | ๓ | ๔ | ๕ | ๖ | ๗ | ๘ | ๙ | ๚ | ๛ |   |   |   |   |
U+0E6x:  
U+0E7x:
ดูเพิ่ม

ISO/IEC 8859-11
TIS-620
ภาษาไทย
รักข้ามขั้ว ชัวร์ว่าใช่

| รักข้ามรั้ว ชัวร์ว่าใช่ |
| --- | --- |
เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: The Truth Delivered
진심이 닿다
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
พัฒนาโดย: จินนี่ ชเว (สตูดิโอดรากอน)
เค้าโครงจาก: Reach of Sincerity โดย Jäger
แสดงนำ: ยู อิน-นา อี ดง-อุก
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: Mega Monster Zium Content
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ทีวีเอ็น
ออกอากาศ: 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 (2019-02-06) – 28 มีนาคม ค.ศ. 2019 (2019-03-28)
รักข้ามขั้ว ชัวร์ว่าใช่ (เกาหลี: 진심이 닿다) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2019 นำแสดงโดย ยู อิน-นา และ อี ดง-อุก พัฒนาโดย Studio Dragon และโปรดิวซ์ร่วมกันโดย Mega Monster และ Zium Content จากนิยายบนเว็บชื่อเดียวกันที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2016 ผ่าน KakaoPage ออกอากาศทางช่อง ทีวีเอ็น ตั้งแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ถึง 28 มีนาคม ปี ค.ศ. 2019
เรื่องย่อ

นักแสดงชื่อดัง โอ จิน-ชิม (ยู อิน-นา) ที่ใช้ชื่อในวงการว่า โอ ยุน-ซอ มีเรื่องอื้อฉาวเรื่องยาเสพติดที่สร้างความเสียหายให้กับอาชีพการงานของเธอ ทำให้เธอต้องตกงานเป็นเวลาสองปี จนกระทั่งเธอมีโอกาสได้รับบทบาทสำคัญในละครเรื่องต่อไป แต่เพื่อที่จะเคลียร์ชื่อของเธอให้ใสสะอาดและกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้ง เธอต้องทำงานเป็นเลขาของทนายชื่อ คว็อน จ็อง-รก (อี ดง-อุก) เสียก่อน ซึ่งในที่สุดพวกเขาก็ตกหลุมรักกัน
6 มังกรกำเนิดโชซอน

| 6 มังกรกำเนิดโชซอน 육룡이 나르샤 |
| --- | --- |
แนว: ประวัติศาสตร์ การเมือง
บทประพันธ์: คิม ยง-ฮยอน   พัก ซัง-ย็อน
กำกับโดย: ชิน คยอง-ซู
แสดงนำ: ยู อา-อิน คิม มย็อง-มิน ชิน เซ-คย็อง พย็อน โย-ฮัน ยุน คยุน-ซัง ช็อน โฮ-จิน
ประเทศแหล่งกำเนิด:  เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 50 ตอน
การผลิต
ผู้จัดละคร: ฮัน จุง-ฮวัน, อี แจ-วอน, ยุน ชิน-แอ
ควบคุมงานสร้าง: อี ฮี-ซู, อี ย็อง-จุน
ความยาวตอน: 60 นาที
บริษัทผู้ผลิต: เอ็นนู เอนเตอร์เทนเมนต์
งบประมาณ: 3หมื่นล้านวอน
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: เอสบีเอส
ออกอากาศ: 5 ตุลาคม ค.ศ. 2015 (2015-10-05) – 22 มีนาคม ค.ศ. 2016 (2016-03-22)
ละครที่เกี่ยวข้อง
จอมกษัตริย์ตำนานอักษร
6 มังกรกำเนิดโชซอน (เกาหลี: 육룡이 나르샤; อังกฤษ: Six Flying Dragons) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดย ยู อา-อิน, คิมมยองมิน, ชิน เซ-คย็อง, บยอนโยฮัน, ยุน คยุน-ซัง และชุน โฮ-จิน ออกอากาศทางช่องเอสบีเอส ในวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 22:00 น. จำนวน 50 ตอน เริ่มวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2015 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการฉลองครบรอบ 25 ปีของเอสบีเอส ละครเรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนจอมกษัตริย์ตำนานอักษร
ส่วนในประเทศไทยทาง ช่อง 3 แฟมิลี ได้ซื้อลิขสิทธิ์ละครเรื่องนี้มาออกอากาศโดยออกอากาศทุกวันจันทร์ — ศุกร์ เวลา 19.15 — 20.15 น. ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
เรื่องราวของบุคคล 6 คนที่เปรียบเสมือนมังกร 6 ตัวในการสร้างราชวงศ์โชซ็อนขึ้นมาแทนราชวงศ์โครยอ
เนื้อเรื่อง

6 มังกรกำเนิดโชซอน สะท้อนสภาวะความตึงเครียดทางการเมืองระหว่างผู้คนที่ต่อสู้เพื่อสร้างระบอบการปกครอง และผู้คนที่เป็นห่วงปากท้องของประชาชนและบ้านเมืองโครยอ มังกรทั้งหก ได้แก่ อี ซ็อง-กเย, ช็อง โด-จ็อน, อี พัง-ว็อน, พุน-อี, อี พัง-จี และมู ฮยุล เข้ามามีบทบาทในการสร้างอาณาจักรใหม่ นั่นคืออาณาจักรโชซ็อนใหม่
นักแสดง > 6 มังกร

ยู อา-อิน รับบท อี พัง-ว็อน (ภายหลัง พระเจ้าแทจง)
นัม ดา-รึม รับบท อี พัง-ว็อน วัยเด็ก
คิม มย็อง-มิน รับบท ซัมพง ช็อง โด-จ็อน
ชิน เซ-คย็อง รับบท พุน-อี
อี เร รับบท พุน-อี วัยเด็ก
ยุน ยู-ซุน รับบท พุน-อี วัยผู้ใหญ่ (รับเชิญ)
พย็อน โย-ฮัน รับบท ดัง-แซ (ภายหลัง อี พัง-จี) นักดาบฝีมือดีที่สุดในสามอาณาจักร
ยุน ชัน-ย็อง รับบท ดัง-แซ วัยเด็ก
ยุน คยุน-ซัง รับบท มู-ฮยุล นักดาบฝีมือดีที่สุดในโชซ็อน
แพ็ก ซึง-ฮวัน รับบท มู-ฮยุล วัยเด็ก
ช็อน โฮ-จิน รับบท อี ซ็อง-กเย (ภายหลัง พระเจ้าแทโจ)
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > บุคคลโดยรอบอี พัง-ว็อน

กง ซึง-ย็อน รับบท มิน ดา-คย็อน (ภายหลัง พระนางว็อนกย็อง)
นัม ดา-รึม รับบท อี โด (ภายหลัง พระเจ้าเซจงมหาราช)
มิน ซุง-อุก รับบท โช ย็อง-กยู องครักษ์ของพัง-ว็อน
โช ย็อง-จิน รับบท มิน แจ พ่อบุญธรรมของพัง-ว็อน
ชา ย็อง-ฮัก รับบท อี ซุก-พย็อน
ชเว แด-ฮุน รับบท ซากก โช มัล-แซ็ง
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > บุคคลโดยรอบช็อง โด-จ็อน

คิม อึย-ซ็อง รับบท โพอึน ช็อง มง-จู
ชิน ซ็อน-กยู รับบท นัม อึน
อี ช็อง-ฮ็อน รับบท ชิม ฮโย-แซ็ง
ยัง ฮยุน-มิน รับบท ยังชน คว็อน กึน
คิล จุง-อู รับบท ช็อง กี-จุน ลูกชายของช็อง โด-กวัง น้องชายของช็อง โด-จ็อน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > บุคคลโดยรอบพุน-อี

ช็อน มี-ซ็อน รับบท กันนัน/ย็อน-ฮยัง แม่ของพุน-อี
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > บุคคลโดยรอบดัง-แซ

ช็อง ยู-มี รับบท ย็อน-ฮี
พัก ชี-อึน รับบท ย็อน-ฮี วัยเด็ก
อี โช-ฮี รับบท กับ-พุน
ควัก จี-ฮเย รับบท กัพ-พุน วัยเด็ก
ซอ ฮยุน-ชุล รับบท จาง ซันเฟิง
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > บุคคลโดยรอบมู-ฮยุล

ซอ อี-ซุก รับบท มโย-ซัง ย่าของมู-ฮยุล
อี จุน-ฮย็อก รับบท ฮง แด-ฮง อาจารย์ศิลปะการต่อสู้ของมู-ฮยุล
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > บุคคลโดยรอบอี ซ็อง-กเย

อี ซุน-แจ รับบท อี จา-ชุน (รับเชิญ)
คิม ฮี-จ็อง รับบท ท่านหญิงคัง (ภายหลัง พระนางชินด็อก)
ซอ ดง-ว็อน รับบท อี พัง-กวา (ภายหลัง พระเจ้าช็องจง)
อี ซึง-ฮโย รับบท อี พัง-อู (ภายหลัง เจ้าชายจินอัน)
คัง ชิน-ฮโย รับบท อี พัง-กัน (ภายหลัง เจ้าชายฮีอัน)
คิม ซัง-อู รับบท อี พัง-กัน วัยเด็ก
ช็อง แจ-มิน รับบท อี พัง-อึย (ภายหลัง เจ้าชายอิกอัน)
พัก ชี-จิน รับบท อี พัง-พ็อน (ภายหลัง เจ้าชายมูอัน)
คิม เย-จุน รับบท อี พัง-พ็อน วัยเด็ก
ช็อง ยุน-ซ็อก รับบท อี พัง-ซ็อก (ภายหลัง เจ้าชายรัชทายาทอึยอัน)
อี ซ็อง-อู รับบท อี พัง-ซ็อก วัยเด็ก
คิม จี-อึน รับบท ภริยาของพัง-กัน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > ขุนนางราชสำนักโชซ็อน

พัก แฮ-ซู รับบท อี จี-รัน
โช ฮี-พง รับบท โฮจ็อง ฮา รยุน
คว็อน ฮวา-อุน รับบท ฮวัง ฮี
อี มย็อง-แฮ็ง รับบท โช จุน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > โครยอ

ช็อน กุก-ฮวัน รับบท ชเว ย็อง
อี ฮยุน-แพ รับบท พระเจ้าอู
ฮวัง แจ-ว็อน รับบท พระเจ้าชัง
อี โด-ย็อบ รับบท พระเจ้าคงยัง
ฮัน เย-รี รับบท ยุน รัง/ช็อก ชา-กวัง
พัก ฮุน รับบท ช็อก อิน-กวัง พี่ชายของช็อก ชา-กวัง
ยุน ซอ-ฮยุน รับบท อู ฮัก-จู
ชเว จ็อง-ฮวัน รับบท โช มิน-ซู
อัน กิล-คัง รับบท โช โซ-แซง
ชเว จ็อง-ว็อน รับบท อี อิน-คย็อม
ช็อน โน-มิน รับบท ฮง อิน-พัง
ช็อง ดู-ฮง รับบท ฮง รยุน
ช็อง มุน-ช็อง รับบท ฮัน กู-ย็อง
ฮอ จุน-ซ็อก รับบท แด-กึน
พัก ฮยุก-คว็อน รับบท คิล แท-มี/คิล ซ็อน-มี
พัก ซ็อง-ฮุน รับบท คิล ยู ลูกชายของคิล แท-มี
คิม จง-ซู รับบท อี แซ็ก
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > อื่น ๆ

อี จี-ฮุน รับบท ฮอ คัง/อี ชิน-ซ็อก
ยุน ซน-ฮา รับบท โช-ย็อง
ฮัน ซัง-จิน รับบท พระชุกรย็อง
คิม ฮา-คยุน รับบท แพ็ก ยุน
ยัง คย็อง-ว็อน รับบท อัน-ว็อน
อัน ซ็อก-ฮวัน รับบท อาจารย์ยุกซัน
ยอ ฮวี-ฮย็อน รับบท นักเรียนซังคย็องควัน
ช็อน ซ็อง-อู รับบท นักเรียนซังคย็องควัน
ช็อน จิน-ซอ รับบท อึน-โฮ
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์

โรงผลิตไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ที่ Grafenrheinfeld, รัฐบาวาเรีย, ประเทศเยอรมนี เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์อยู่ภายในอาคารเก็บกักรูปโดมที่อยู่ตรงกลาง, ด้านซ้ายและขวาเป็นหอหล่อเย็นซึ่งเป็นอุปกรณ์ระบายความร้อนที่ใช้กันทั่วไปในทุกโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อน และเช่นกัน มันจะปล่อยไอน้ำจากส่วนของกังหันไอน้ำที่ไม่มีกัมมันตรังสีออกสู่สิ่งแวดล้อมภายนอก
โรงผลิตไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ที่  Jaslovské Bohunice ในประเทศสโลวาเกีย
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ เป็นโรงไฟฟ้าพลังความร้อนแบบหนึ่งที่ใช้แหล่งพลังงานความร้อนจากเครื่องปฏิกรณ์ที่ใช้พลังงานนิวเคลียร์ในการผลิตไอน้ำแรงดันสูงจ่ายให้กับกังหันไอน้ำ กังหันไอน้ำจะไปหมุนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าผลิตเป็นกระแสไฟฟ้าออกมา โดยเครื่องปฏิกรณ์ที่ใช้ในการผลิตพลังงานนิวเคลียร์ สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทได้แก่ เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แบบวิจัย (อังกฤษ: Research Reactor) ที่ใช้ประโยชน์จากนิวตรอนฟลักซ์ในการวิจัย และระบายความร้อนที่เกิดขึ้นออกสู่ชั้นบรรยากาศ และเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์กำลัง (อังกฤษ: Power Reactor) ที่ใช้พลังความร้อนที่เกิดขึ้นเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้า ซึ่งเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์กำลัง มีขนาดใหญ่โตกว่าเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์วิจัยเป็นอย่างมาก
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เป็นโรงไฟฟ้าชนิด Baseload คือผลิตพลังงานคงที่ โดยไม่ขึ้นกับกำลังงานที่ต้องการใช้จริง  เนื่องจากต้นทุนเชื้อเพลิงมีราคาถูกเมื่อเทียบกับค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ในการผลิต (ในขณะที่โรงไฟฟ้าที่ใช้การต้มน้ำด้วยแหล่งพลังงานอื่น สามารถลดการจ่ายไฟลงครึ่งหนึ่งได้เวลากลางคืนเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายเชื้อเพลิง) กำลังไฟที่หน่วยผลิตจ่ายได้นั้นอาจมีตั้งแต่ 40 เมกะวัตต์ จนถึงเกือบ 2,000 เมกะวัตต์ ในปัจจุบันหน่วยผลิตที่สร้างกันมีขอบเขตอยู่ที่ 600-1,200 เมกะวัตต์
ข้อมูลของ IAEA ณ วันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2014 มีเครื่องปฏิกรณ์ทำงานอยู่ 435 เครื่อง ใน 31 ประเทศทั่วโลก รวมแล้วผลิตกำลังไฟฟ้าเป็น 1 ใน 6 ส่วนของพลังงานไฟฟ้าทั้งหมดในโลก โดยสหรัฐอเมริกามีจำนวนโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ มากที่สุด ตามมาด้วย ฝรั่งเศส.
ชนิด

โรงไฟฟ้านิวเคลียร์มี 2 ชนิด คือ
1.น้ำอัดความดัน
2.น้ำเดือด
ประวัติ

สำหรับประวัติเพิ่มเติม ดูที่ เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์, พลังงานนิวเคลียร์, และ นิวเคลียร์ฟิชชั่น
ไฟฟ้าถูกสร้างขึ้นโดยเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์เป็นครั้งแรกในวันที่ 3 กันยายน 1948 ด้วย 'เครื่องปฏิกรณ์แกรไฟท์ X-10' ใน Oak Ridge รัฐเทนเนสซี ประเทศสหรัฐอเมริกาและเป็นโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เครื่องแรกที่จะให้กำลังไฟกับหลอดไฟดวงหนึ่ง. การทดลองครั้งที่สองมีขนาดใหญ่กว่าเกิดขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม 1951 ที่สถานีทดลอง EBR-I ใกล้ Arco, รัฐไอดาโฮสหรัฐอเมริกา และเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 1954 โรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งแรกของโลกที่ผลิตไฟฟ้าสำหรับกริด (ไฟฟ้า) เริ่มดำเนินการที่เมือง Obninsk สหภาพโซเวียต. สถานีไฟฟ้าเต็มรูปแบบแห่งแรกของโลกคือที่คาลเดอฮอลล์ในอังกฤษเปิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 1956