stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลย์เยอร์ อูโน
ประวัติ > ริงออฟออเนอร์

อูโน กับ เพลย์เยอร์ ดอส ได้รับการเปิดตัวใน ริงออฟออเนอร์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ที่บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ในความพยายามที่จะเอาชนะเร็ตต์ ไททัส กับเคนนี คิง เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ในโตรอนโต รัฐออนทาริโอ ที่รายการ เดธบีฟอร์ดิสออเนอร์ VII ไนท์ 2 พวกเขาได้รับคะแนนชนะที่เหนือความคาดหมายจากอดีตแชมป์ ROH เวิลด์แท็กทีมแชมเปียนชิป อย่างเควิน สทีน และ เอล เจเนริโก ในวันที่ 9 พฤศจิกายน กับเหตุการณ์ ริงออฟออเนอร์เรสต์ลิง ทางช่อง HDNet อูโน กับ ดอส ได้รับการเปิดตัวแสดงผลงานในการหวนกลับคืนสู่การแข่งขันอีกครั้ง ที่ซึ่งพวกเขาได้เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ต่อ สทีน และ เจเนริโก นับตั้งแต่ช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2010 อูโนก็ไม่ได้ปรากฏตัวในรายการริงออฟออเนอร์แต่อย่างใด
ประวัติ > โปรเรสต์ลิงกอริลลา

เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2011 อูโนได้รับการเปิดตัวในรายการโปรเรสต์ลิงกอริลลา (PWG) ในฐานะสมาชิกของซูเปอร์สแมชบราเธอส์ร่วมกับสตัพเพไฟด์ ในการเปิดตัวครั้งแรกของพวกเขาซึ่งได้เผชิญกับทีม ร็อค NES มอนสเตอร์ (จอห์นนี่ กูดไทม์ กับ จอห์นนี่ ยูมา) ซึ่งเป็นทีมที่สมมติตามธีมของวิดีโอเกมเช่นเดียวกัน โดยพยายามที่จะเอาชนะ ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ ได้หวนกลับมาอีกครั้งในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งเวลานี้เองที่พวกเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับทีม ดิอเมริกันวูล์ฟ (ดาวี ริชาร์ด กับเอ็ดดี เอ็ดเวิร์ดส์)
ชีวิตส่วนตัว

แดนเชอโร ทำงานในตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญเว็บให้กับรัฐบาลกลางแคนาดา
ในอาชีพมวยปล้ำ

ท่าเผด็จศึก
บับเบิลบ็อบเบิลบัสเตอร์ (อินเวิร์ดซูเพล็กซ์ลิฟท์ แล้วดิ่งลงในแบบ รีเวิร์สไพล์ไดร์เวอร์)
ดิ๊กดั๊กไดร์เวอร์ (พัมแพนเดิลไพล์ไดร์เวอร์)
จอยสติ๊ก (นีลิงฟิกเกอร์โฟร์อาร์มล็อก)
ท่าไม้ตายเฉพาะ
บลังก้าหมุน (แคนนอนบอลเซ็นทัน)
ฮาโดเคน (ฝ่ามือคู่ซัดหน้าอกฝ่ายตรงข้าม)
คาโน่ แคนนอนบอล (ซุยไซด์เซ็นทัน)
มาริโอปาร์ตี้ (เยอรมันซูเพลกซ์ ตามด้วยดรากอนซูเพล็กซ์/ไทเกอร์ซูเพล็กซ์ แบบผสมผสาน)
โชริวเคน (จัมปิงสปินนิงอัปเปอร์คัท)
โซนิคบูม (ดับเบิลครอสช็อพ)
ร่วมกับ สตัพเพไฟด์/เพลย์เยอร์ ดอส
ท่าเผด็จศึก
แพ็คแมนฟีเวอร์ (ไพล์ไดร์เวอร์เสริมพลัง)
เพลงเปิดตัว
แอสโตรซอมบี้ โดย มิสฟิตส์ (จิคาระ)
คัมทูทาวน์ โดย ซิสเต็มออฟอะดาวน์ (จิคาระ)
สเม็กม่าแมน 3 โดย อาร์มแคนน่อน
มอร์ทัลคอมแบ็ทธีม โดย แดน ฟอร์เดน (ในฐานะทีม ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ ร่วมกับ เพลย์เยอร์ ดอส ในจิคาระ)
ความสำเร็จ

แอลฟา-1 เรสต์ลิง
แอลฟา-1 เรสต์ลิง แท็กทีมแชมเปียนชิป (1 สมัย) - ร่วมกับเพลย์เยอร์ ดอส
จิคาระ
กัมเปโอนาโตสเดปาเรคัส (1 สมัย) - ร่วมกับเพลย์เยอร์ ดอส
อินเตอร์เนชันแนลเรสต์ลิงซินดิเคท
IWS แคนาเดียนแชมเปียนชิป (1 สมัย)
IWS แท็กทีมแชมเปียนชิป (1 สมัย) - ร่วมกับสตัพเพไฟด์
อินเตอร์สปีชีส์เรสต์ลิง
อินเตอร์สปีชีส์แชมเปียนชิป (1 สมัย)
โปรเรสต์ลิงอิลลัสเตรเตด
นิตยสารโปรเรสต์ลิงอิลลัสเตรเตดได้จัดให้เขาอยู่ในอันดับที่ 428 จากยอดนักมวยปล้ำ 500 คน ในฉบับ PWI 500 ของ ค.ศ. 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กรายชื่อแชมป์โลกแท็กทีม PWG |
| --- | --- |
2000s:  B-Boy and Homicide  The X–Foundation/The Dynasty (Joey Ryan and Scott Lost)  Chris Bosh and Quicksilver  SBS (Excalibur and Super Dragon)  Arrogance (Chris Bosh and Scott Lost)  The Aerial Xpress (Quicksilver and Scorpio Sky)  2 Skinny Black Guys (El Generico and Human Tornado)  Davey Richards and Super Dragon  B-Boy and Super Dragon  Davey Richards and Roderick Strong  Cape Fear (El Generico and Quicksilver)  Pac and Roderick Strong  El Generico and Kevin Steen  Jack Evans and Roderick Strong  Age of the Fall (Jimmy Jacobs and Tyler Black)  The Young Bucks (Matt Jackson and Nick Jackson) 
2010s:  ¡Peligro Abejas! (El Generico and Paul London)  Appetite for Destruction (Kevin Steen and Super Dragon)  Super Smash Brothers (Player Uno and Stupefied)  Unbreakable F'n Machines (Brian Cage and Michael Elgin)  World's Cutest Tag Team (Candice LeRae and Joey Ryan)  Monster Mafia (Ethan Page and Josh Alexander)  Beaver Boys (Alex Reynolds and John Silver)  Andrew Everett and Trevor Lee  Lucha Brothers (Penta el Zero M and Rey Fenix)  The Chosen Bros (Jeff Cobb and Matt Riddle)  The Rascalz (Dezmond Xavier and Zachary Wentz) 
2020s:  The Kings of the Black Throne (Brody King and Malakai Black) (current) 
เพลย์เยอร์ อูโน กับตำแหน่งแชมป์รายการแอลฟา-1 เรสต์ลิงแท็กทีม
เฟรด แอสแตร์

| เฟรด แอสแตร์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1899(1899-05-10) Frederick Austerlitz โอมาฮา รัฐเนบราสกา สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 22 มิถุนายน ค.ศ. 1987(1987-06-22) (88 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: Phyllis Livingston Potter  (1933-1954)   Robyn Smith (1980-1987)
อาชีพ: นักแสดง นักเต้น นักร้อง นักออกแบบท่าเต้น
ปีที่แสดง: 1917-1981
เฟรด แอสแตร์ (อังกฤษ: Fred Astaire) (10 พฤษภาคม ค.ศ. 1899 - 22 มิถุนายน ค.ศ. 1987) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกันและเป็นนักแสดงละครบรอดเวย์ นักเต้น นักออกแบบท่าเต้น นักร้อง เขามีผลงานการแสดงยาวนานกว่า 76 ปี มีผลงานภาพยนตร์เพลง 31 เรื่อง เขาได้รับการจัดอันดับจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ที่อันดับ 5 ในหัวข้อ ดาราชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล จีน เคลลี เคยกล่าวว่า "ประวัตศาสตร์ของการเต้นในภาพยนตร์เริ่มขึ้นที่แอสแตร์" นอกเหนือจากภาพยนตร์และโทรทัศน์แล้ว นักเต้นคลาสสิกและนักออกแบบท่าเต้นหลายคนอย่าง รูดอล์ฟ นูเรเยฟ, ไมเคิล แจ็กสัน, มิคาอิล แบรีชนิคอฟ และเจอโรม ร็อบบินส์ ก็ต่างได้รับอิทธิพลจากตัวเขา
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2013

| 2013 FIFA U-20 Dünya Kupası> รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: ตุรกี
วันที่: 21 มิถุนายน – 13 กรกฎาคม
ทีม: 24 (จาก 6 สมาพันธ์)
สถานที่: 7 (ใน 7 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  ฝรั่งเศส (สมัยที่ 1st)
รองชนะเลิศ:  อุรุกวัย
อันดับที่ 3:  กานา
อันดับที่ 4:  อิรัก
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 52
จำนวนประตู: 152 (2.92 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 303,251 (5,832 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  เอเบเนเซร์ อัสซีฟูอาห์  (6 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  ปอล ปอกบา
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม:  กีเยร์โม เด อาโมเรส
← 2011 2015 → 
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2013 (อังกฤษ: 2013 FIFA U-20 World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับเยาวชนระหว่างประเทศ ครั้งที่ 19 ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่ประเทศตุรกี ระหว่างวันที่ 21 มิถุนายน - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอ

| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สเปน | 3 | 3 | 0 | 0 | 7 | 2 | +5 | 9 |
|  ฝรั่งเศส | 3 | 1 | 1 | 1 | 5 | 4 | +1 | 4 |
|  กานา | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 5 | 0 | 3 |
|  สหรัฐ | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 9 | −6 | 1 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม บี

| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  โปรตุเกส | 3 | 2 | 1 | 0 | 10 | 4 | +6 | 7 |
|  ไนจีเรีย | 3 | 2 | 0 | 1 | 6 | 3 | +3 | 6 |
|  เกาหลีใต้ | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 4 | 0 | 4 |
|  คิวบา | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 10 | −9 | 0 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม ซี

| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  โคลอมเบีย | 3 | 2 | 1 | 0 | 5 | 1 | +4 | 7 |
|  ตุรกี | 3 | 2 | 0 | 1 | 5 | 2 | +3 | 6 |
|  เอลซัลวาดอร์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 7 | −5 | 3 |
|  ออสเตรเลีย | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 5 | −2 | 1 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม ดี

| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  กรีซ | 3 | 1 | 2 | 0 | 3 | 2 | +1 | 5 |
|  ปารากวัย | 3 | 1 | 2 | 0 | 3 | 2 | +1 | 5 |
|  เม็กซิโก | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 4 | +1 | 3 |
|  มาลี | 3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 5 | −3 | 2 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม อี

| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อิรัก | 3 | 2 | 1 | 0 | 6 | 4 | +2 | 7 |
|  ชิลี | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 4 | 0 | 4 |
|  อียิปต์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 4 | 0 | 3 |
|  อังกฤษ | 3 | 0 | 2 | 1 | 3 | 5 | −2 | 2 |
รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอฟ

| ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  โครเอเชีย | 3 | 2 | 1 | 0 | 4 | 2 | +2 | 7 |
|  อุรุกวัย | 3 | 2 | 0 | 1 | 6 | 1 | +5 | 6 |
|  อุซเบกิสถาน | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 5 | −1 | 4 |
|  นิวซีแลนด์ | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 7 | −6 | 0 |
รอบแบ่งกลุ่ม > ตารางคะแนนของทีมอันดับที่ 3

| Group  | ทีม | เล่น  | ชนะ  | เสมอ  | แพ้  | ได้  | เสีย  | ต่าง  | คะแนน  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บี |  เกาหลีใต้ | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 4 | 0 | 4 |
| เอฟ |  อุซเบกิสถาน | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 5 | −1 | 4 |
| ดี |  เม็กซิโก | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 4 | +1 | 3 |
| เอ |  กานา | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 5 | 0 | 3 |
| อี |  อียิปต์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 4 | 0 | 3 |
| ซี |  เอลซัลวาดอร์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 7 | −5 | 3 |
รอบแพ้คัดออก > รอบ 16 ทีมสุดท้าย

2 มิถุนายน 2556
18:00 22:00 (เวลาไทย)
| สเปน  | 2–1 |  เม็กซิโก |
| --- | --- | --- |
| Derik  74' Jesé  90' | รายงาน | González  2' |
ผู้ชม: 7,211 คน
ผู้ตัดสิน: อาลีเรซา ฟากฮานี (อิหร่าน)
2 กรกฎาคม 2556
22:00 (เวลาไทย)
| กรีซ  | 1–3 |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
| Stafylidis  33' (จุดโทษ) | รายงาน | Makhstaliev  27' Sergeev  62' (จุดโทษ) Rakhmanov  83' (จุดโทษ) |
ผู้ชม: 14,800 คน
ผู้ตัดสิน: โนอูม็องดีเอซ์ โดอูเอ (ไอวอรีโคสต์)
2 กรกฎาคม 2556
01:00 (เวลาไทย)
| ไนจีเรีย  | 1–2 |  อุรุกวัย |
| --- | --- | --- |
| Kayode  69' | รายงาน | López  65', 84' (จุดโทษ) |
ผู้ชม: 7,211 คน
ผู้ตัดสิน: มีโลรัด มาซิช (เซอร์เบีย)
2 กรกฎาคม 2556
01:00 (เวลาไทย)
| ฝรั่งเศส  | 4–1 |  ตุรกี |
| --- | --- | --- |
| Kondogbia  18' Bahebeck  34' Sanogo  68' Veretout  74' | รายงาน | Bakış  77' |
ผู้ชม: 14,800 คน
ผู้ตัดสิน: อัลเบร์โต อุนเดียโน มาเยนโก (สเปน)
3 กรกฎาคม 2556
22:00 (เวลาไทย)
| โปรตุเกส  | 2–3 |  กานา |
| --- | --- | --- |
| Ferreira  71' Edgar Ié  73' | รายงาน | Ashia  19' Anaba  79' Boakye  85' |
ผู้ชม: 4,977 คน
ผู้ตัดสิน: การ์โลส เบรา (เอกวาดอร์)
3 กรกฎาคม 2556
22:00 (เวลาไทย)
| โครเอเชีย  | 0–2 |  ชิลี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Castillo  81' Šimunović  85' (เข้าประตูตัวเอง) |
ผู้ชม: 2,329 คน
ผู้ตัดสิน: วัลเตร์ โลเปซ (กัวเตมาลา)
3 กรกฎาคม 2556
01:00 (เวลาไทย)
| โคลอมเบีย  | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  เกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| Quintero  90+4' | รายงาน | Song Joo-Hoon  16' |
ลูกโทษ
| Quintero  Bonilla  Aguilar  Borja  Pérez  Perea  Mena  Vergara  Balanta  | 7–8 |  Woo Joo-Sung  Song Joo-Hoon  Kim Sun-Woo  Shim Sang-Min  Yeon Je-Min  Kang Sang-Woo  Han Sung-Gyu  Jo Suk-Jae  Lee Gwang-Hoon |
ผู้ชม: 2,362 คน
ผู้ตัดสิน: ดามีร์ สโกมีนา (สโลวีเนีย)
3 กรกฎาคม 2556
01:00 (เวลาไทย)
| อิรัก  | 1–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  ปารากวัย |
| --- | --- | --- |
| Shakor  94' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 2,983 คน
ผู้ตัดสิน: โรเบร์โต โมเรโน (ปานามา)
รอบแพ้คัดออก > รอบก่อนรองชนะเลิศ

6 กรกฎาคม 2556
22:00 (เวลาไทย)
| ฝรั่งเศส  | 4–0 |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
| ซาโนโก  31' ปอกบา  35' (จุดโทษ) โตแว็ง  43' (จุดโทษ) ซูมา  64' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 2,057 คน
ผู้ตัดสิน: ซังดรู ริชชี (บราซิล)
6 กรกฎาคม 2556
01:00 (เวลาไทย)
| อุรุกวัย  | 1–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  สเปน |
| --- | --- | --- |
| Avenatti  103' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 7,035 คน
ผู้ตัดสิน: โรเบร์โต การ์ซีอา (เม็กซิโก)
7 กรกฎาคม 2556
22:00 (เวลาไทย)
| อิรัก  | 3–3 (ต่อเวลาพิเศษ) |  เกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| Fayez  21' (จุดโทษ) Shakor  42', 118' | รายงาน | Kwon Chang-Hoon  25' Lee Gwang-Hoon  50' Jung Hyun-Cheol  120+2' |
ลูกโทษ
| Fayez  Ismail  Rubat  Shwkan  Adnan  Shakor  | 5–4 |  Kim Sun-Woo  Yeon Je-Min  Han Sung-Gyu  Shim Sang-Min  Woo Joo-Sung  Lee Gwang-Hoon |
ผู้ชม: 5,810 คน
ผู้ตัดสิน: เบน วิลเลียมส์ (ออสเตรเลีย)
7 กรกฎาคม 2556
01:00 (เวลาไทย)
| กานา  | 4–3 (ต่อเวลาพิเศษ) |  ชิลี |
| --- | --- | --- |
| Odjer  11' Assifuah  72', 120+1' Salifu  113' | รายงาน | Castillo  23' Henríquez  27', 98' |
ผู้ชม: 6,632 คน
ผู้ตัดสิน: นีโคลา ริซโซลี (อิตาลี)
รอบแพ้คัดออก > รอบรองชนะเลิศ

10 กรกฎาคม 2556
22:00 (เวลาไทย)
| ฝรั่งเศส  | 2–1 |  กานา |
| --- | --- | --- |
| โตแว็ง  43', 74' | รายงาน | Assifuah  47' |
ผู้ชม: 6,314 คน
ผู้ตัดสิน: นาวาฟ ชูครัลลา (บาห์เรน)
10 กรกฎาคม 2556
01:00 (เวลาไทย)
| อิรัก  | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  อุรุกวัย |
| --- | --- | --- |
| Adnan  34' | รายงาน | Bueno  87' |
ลูกโทษ
| Fayez  Shwkan  Kadhim  Tariq  Adnan  Abdul-Raheem  Kamil  Salman  | 6–7 |  Rodríguez  Pais  Avenatti  Bueno  López  Rolán  Giménez  Silva |
ผู้ชม: 3,188 คน
ผู้ตัดสิน: ยูนัส เอริกซอน (สวีเดน)
รอบแพ้คัดออก > รอบชิงอันดับที่สาม

13 กรกฎาคม 2556
22:00 (เวลาไทย)
| กานา  | 3–0 |  อิรัก |
| --- | --- | --- |
| Attamah  35' Assifuah  45+1' Acheampong  78' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 20,601 คน
ผู้ตัดสิน: ซังดรู ริชชี (บราซิล)
รอบแพ้คัดออก > รอบชิงชนะเลิศ

13 กรกฎาคม 2556
01:00 (เวลาไทย)
| ฝรั่งเศส  | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  อุรุกวัย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
| ปอกบา  Veretout  Ngando  Foulquier  | 4–1 |  Velázquez  De Arrascaeta  Olaza |
ผู้ชม: 20,601 คน
ผู้ตัดสิน: โรเบร์โต การ์ซีอา (เม็กซิโก)
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม | Pld | W | D | L | GF | GA | GD | Pts |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส | 7 | 4 | 2 | 1 | 15 | 6 | +9 | 14 |  |
| 2 |  อุรุกวัย | 7 | 4 | 2 | 1 | 10 | 3 | +7 | 14 |  |
| 3 |  กานา | 7 | 4 | 0 | 3 | 16 | 12 | +4 | 12 |  |
| 4 |  อิรัก | 7 | 3 | 3 | 1 | 11 | 8 | +3 | 12 |  |
Eliminated in the quarter-finals
| 5 |  สเปน | 5 | 4 | 0 | 1 | 9 | 4 | +5 | 12 |  |
| 6 |  ชิลี | 5 | 2 | 1 | 2 | 9 | 8 | +1 | 7 |  |
| 7 |  อุซเบกิสถาน | 5 | 2 | 1 | 2 | 7 | 10 | –3 | 7 |  |
| 8 |  เกาหลีใต้ | 5 | 1 | 3 | 1 | 8 | 8 | 0 | 6 |  |
Eliminated in the Round of 16
| 9 |  โคลอมเบีย | 4 | 2 | 2 | 0 | 6 | 2 | +4 | 8 |  |
| 10 |  โปรตุเกส | 4 | 2 | 1 | 1 | 12 | 7 | +5 | 7 |  |
| 11 |  โครเอเชีย | 4 | 2 | 1 | 1 | 4 | 4 | 0 | 7 |  |
| 12 |  ไนจีเรีย | 4 | 2 | 0 | 2 | 7 | 5 | +2 | 6 |  |
| 13 |  ตุรกี | 4 | 2 | 0 | 2 | 6 | 6 | 0 | 6 |  |
| 14 |  ปารากวัย | 4 | 1 | 2 | 1 | 3 | 3 | 0 | 5 |  |
| 15 |  กรีซ | 4 | 1 | 2 | 1 | 4 | 5 | –1 | 5 |  |
| 16 |  เม็กซิโก | 4 | 1 | 0 | 3 | 6 | 6 | 0 | 3 |  |
Eliminated at the group stage
| 17 |  อียิปต์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 4 | 0 | 3 |  |
| 18 |  เอลซัลวาดอร์ | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 7 | –5 | 3 |  |
| 19 |  อังกฤษ | 3 | 0 | 2 | 1 | 3 | 5 | –2 | 2 |  |
| 20 |  มาลี | 3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 5 | –3 | 2 |  |
| 21 |  ออสเตรเลีย | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 5 | –2 | 1 |  |
| 22 |  สหรัฐ | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 9 | –6 | 1 |  |
| 23 |  นิวซีแลนด์ | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 7 | –6 | 0 |  |
| 24 |  คิวบา | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 10 | –9 | 0 |  |
เฟนเดอร์ สตราโตแคสเตอร์

เฟนเดอร์ สตราโตแคสเตอร์
เฟนเดอร์ สตราโตแคสเตอร์ (อังกฤษ: Fender Stratocaster) มักจะเรียกว่า สแตรต (Strat) เป็นโมเดลกีตาร์ไฟฟ้าที่ถูกพัฒนามา โดย ลีโอ เฟนเดอร์, จอร์จ ฟุลเลอร์ตัน และ เฟรดดี ทาวาเรส ในปี 1954 และ ผลิตอย่างต่อเนื่องโดย เฟนเดอร์ เป็นกีตาร์ยอดนิยมและพบเห็นได้มาก
แหล่งข้อมูลอื่น

Fender เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เฟตตีแวป

| เฟตตีแวป |
| --- | --- |
เฟตตีแวปในปี 2015
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: วิลลี จูเนียร์ แมกซ์เวลล์ ที่ 2
เกิด:  (1991-06-07) 7 มิถุนายน ค.ศ. 1991 (33 ปี) แพเทอร์สัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
แนวเพลง: ฮิปฮอป แทร็ป
อาชีพ: แร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง
ช่วงปี: 2013–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: อาร์จีเอฟ 300 แอตแลนติก
อดีตสมาชิก: เรมีบอยซ์ 
คู่สมรส: ลีนดรา กอนซาเลซ  (สมรส 2019; หย่า 2020)
บุตร: 6 คน
เว็บไซต์: fettywap.com
ลายมือชื่อ

 
นักดนตรี
วิลลี จูเนียร์ แมกซ์เวลล์ ที่ 2 (อังกฤษ: Willie Junior Maxwell II; เกิด 7 มิถุนายน ค.ศ. 1991) หรือชื่อในวงการคือ เฟตตีแวป (Fetty Wap) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขาเริ่มมีชื่อเสียงในปี 2015 หลังจากออกซิงเกิลเปิดตัว "แทร็ปควีน" ขึ้นถึงอันดับสองบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ซึ่งนำไปสู่การเซ็นสัญญากับ 300 เอนเตอร์เทนเมนต์ และมีซิงเกิลฮิตตามมาอีกสองเพลงอย่าง "679" (ร้องรับเชิญโดยเรมีบอยซ์) และ "มายเวย์" (ฉบับรีมิกซ์ร้องรับเชิญโดย เดรก) ทั้งสองเพลงนี้ติดท็อป 10 ในสหรัฐ และยังรวมอยู่ในอัลบั้มชุดแรกของเฟตตีแวปที่มีชื่อเดียวกับตนเอง วางจำหน่ายในเดือนกันยายน 2015 ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200
เชิงอรรถ

↑  บุตรเสียชีวิตหนึ่งคน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เฟรดดี พรินซ์ จูเนียร์

| เฟรดดี พรินซ์ จูเนียร์ |
| --- | --- |
เมษายน 2007
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1976-03-08) 8 มีนาคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) เฟรดดี เจมส์ พรินซ์ ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: ซาราห์ มิเชลล์ เกลลาร์ (2002-ปัจจุบัน)
ปีที่แสดง: (1995 - ปัจจุบัน)
รางวัล
ลูกโลกทองคำ: Mr. Golden Globe (1996)
เฟรดดี เจมส์ พรินซ์ จูเนียร์ (อังกฤษ: Freddie James Prinze, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและเป็นหนึ่งในผู้สร้างสรรค์ทีม World Wrestling Entertainment เขาเป็นที่รู้จักอย่างดีในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ถึงต้นยุค 2000 หลังจากแสดงในภาพยนตร์วัยรุ่นฮอลลีวูดหลายเรื่องอย่าง Delgo, I Know What You Did Last Summer และภาคต่อ เช่นเดียวกันกับ She's All That และ Scooby-Doo นอกจากนี้เขายังแสดงในซิตคอมทางโทรทัศน์อย่างเช่น Friends
เฟท

เฟท (อังกฤษ: Faith) อาจหมายถึง
ดนตรี

ไบลด์ เฟท วงดนตรีบลูส์-ร้อก อังกฤษ ประกอบด้วยสมาชิก อีริก แคลปตัน, กินเกอร์ เบเกอร์, สตีฟ วินวูด และริกเกรช
เฟท (อัลบั้มเดอะเคียว) ออกขายปี 1981
เฟท (อัลบั้มจอร์จ ไมเคิล) อัลบั้มเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวของนักร้องเพลงป็อปและโซลชาวอังกฤษ จอร์จ ไมเคิล ออกขายปี 1987
"เฟท (เพลงจอร์จ ไมเคิล)" เขียนและร้องโดยจอร์จ ไมเคิล
เฟท (ซิงเกิลลิมป์บิซกิต) เพลงทำใหม่จอร์จ ไมเคิลของวงลิมป์บิซกิต
เฟท (อัลบั้มเฟท อีแวนส์) อัลบั้มเปิดตัวของนักร้องอาร์แอนด์บี โซล ชาวอเมริกัน เฟท อีแวนส์
เฟท (อัลบั้มเฟท ฮิลล์) อัลบั้มของศิลปินคันทรี เฟท ฮิลล์ ออกขายปี 1998
"เฟท (เพลงเซลีน ดิออน)" ซิงเกิลของซีลีน ดิออนในปี 2003 จากอัลบั้ม วันฮาร์ต
เฟท (วงดนตรี)
บุคคล

อดัม เฟท (1940 – 2003) นักร้องเพลงป็อปชาวอังกฤษ
เฟท ฟอร์ธ (เกิดปี 1964) นักแสดงชาวอเมริกัน
เฟท ฮิลล์ (เกิดปี 1967) นักร้องคันทรีและป็อปชาวอเมริกัน
เฟท อีแวนส์ (เกิดปี 1973) นักร้องอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน
พาโลมา เฟท (เกิดปี 1985) นักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษ
เพียร์ส เกฟสตัน เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ที่ 1

เพียส เกฟสตัน เอิร์ลที่ 1 แห่งคอร์นวอลล์ (อังกฤษ: Piers Gaveston, 1st Earl of Cornwall) เป็นขุนนางอังกฤษที่มีชีวิตอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 14 เขาเป็นคนโปรดของกษัตริย์อังกฤษ คือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
เพียร์ส เกฟสตันเกิดในช่วงราวปี ค.ศ. 1284 บิดาของเขาคืออาร์โนด์ เดอ แกแบสตง ขุนนางชั้นผู้น้อยในกัสกอญ ส่วนมารดาคือแคลรามง เดอ แมซ็อง อาร์โนด์รับใช้กษัตริย์อังกฤษ คือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ด้วยความซื่อสัตย์จนทำให้ครอบครัวของเขาได้รับพระเมตตาจากกษัตริย์ แกแบสตงถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1302 โดยก่อนหน้าที่จะเสียชีวิต เขาได้ผลักดันให้คนอื่นๆ ในครอบครัวได้เข้าไปรับใช้กษัตริย์จนทำให้ครอบครัวมีหน้าที่การงานที่มั่นคง มีรายได้ที่มั่นคง และมีอนาคตที่มั่นคง
ความสัมพันธ์กับว่าที่กษัตริย์

เพียร์ส บุตรชายของแกแบสตัน เป็นสมาชิกในครัวเรือนของกษัตริย์ กระทั่งเริ่มเข้าสู่วัยหนุ่ม ในปี ค.ศ. 1300 เขาได้ย้ายไปอยู่ในครัวเรือนของเจ้าชายแห่งเวลส์ที่ต่อมาจะขึ้นเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 เกฟสตันน่าจะมีอายุ 15 หรือ 16 ปีเท่ากับว่าที่กษัตริย์หรือไม่ก็อาจจะแก่กว่าพระองค์เล็กน้อย แหล่งข้อมูลจากยุคนั้นบรรยายถึงเกฟสตันไว้ว่าเป็นคนรูปงาม แข็งแรงปราดเปรียว และสุภาพ มีความเก่งกาจด้านการทหารจนทำให้ได้รับใช้เป็นเพื่อนร่วมรบและเป็นต้นแบบให้เจ้าชายแห่งเวลส์
ความสนิทสนมของทั้งสองพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วมากจนหลายคนมองว่าเป็นความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศ ทว่านักประวัติศาสตร์ยุคใหม่ส่วนหนึ่งแย้งว่าความสัมพันธ์ระหว่างเกฟสตันกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 เป็นความสัมพันธ์แบบ "เพื่อนร่วมเป็นร่วมตาย" มากกว่า ทั้งคู่อาจสาบานเป็นพี่น้องกันและเอ็ดเวิร์ดเรียกเกฟสตันว่า "เพียร์สน้องข้า"
เพียร์ส เกฟสตัน เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์

เกฟสตันไม่เพียงคนโปรดของเจ้าชายแห่งเวลส์ แต่ยังเป็นที่โปรดปรานของกษัตริย์ ในปี ค.ศ. 1302 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 มีคำสั่งเลื่อนตำแหน่งให้เขาอย่างต่อเนื่อง ทว่าในปี ค.ศ. 1305 เจ้าชายได้ทะเลาะบาดหมางกับวอลเทอร์ แลงตัน บิชอปแห่งลิชฟิลด์ซึ่งเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินของอังกฤษ กษัตริย์เข้าข้างแลงตันและตัดสินใจลงโทษพระราชโอรส เป็นเหตุให้เจ้าชายเอ็ดร์ดถูกขับไล่ออกจากราชสำนักของพระราชบิดาและถูกตัดลดเงินสนับสนุน ครัวเรือนของเจ้าชายถูกลดขนาดลง ในปี ค.ศ. 1307 เกฟสตันถูกกษัตริย์เนรเทศไปฝรั่งเศส เจ้าชายได้มอบของกำนัลล้ำค่ามากมายให้แก่เกฟสตัน ทั้งเสื้อผ้าชั้นดีสองชุด, ม้าห้าตัว, หงส์ และนกกระสา และเดินทางไปส่งเขาที่โดเวอร์พร้อมกับนักขับลำสองคน
เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 เสด็จสวรรคตในปีเดียวกัน สิ่งแรกที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทำหลังขึ้นเป็นกษัตริย์คือการเรียกตัวเกฟสตันกลับอังกฤษ กฎบัตรฉบับแรกๆ ที่ตราขึ้นในรัชสมัยของพระองค์คือการพระราชทานตำแหน่งเอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ให้แก่เกฟสตัน ทั้งยังให้เขาสมรสกับมาร์กาเร็ต เดอ แคลร์ ธิดาของโจนแห่งเอเคอร์ผู้เป็นพระเชษฐภคินี ทำให้กษัตริย์กับเกฟสตันกลายเป็นญาติกัน ความสนิทสนมจนเกินงามของทั้งคู่ทำให้หลายคนมองว่าเกฟสตันคือ "กษัตริย์คนที่สอง" สร้างความโกรธแก่เหล่าขุนนาง อีกทั้งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ยังแตกต่างจากพระราชบิดาอย่างสิ้นเชิงจีงทำให้มีปัญหากับกลุ่มบารอนผู้ทรงอำนาจ สุดท้ายกษัตริย์กับผู้อยู่ใต้พระราชอำนาจก็กลายเป็นปรปักษ์กัน
การถูกเนรเทศ

แม้จะเป็นคนโปรดของกษัตริย์ แต่เกฟสตันไม่เป็นที่โปรดปรานของราชสำนัก หนึ่งในศัตรูของเขาคือพระนางอีซาแบลแห่งฝรั่งเศสผู้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทั้งคู่สมรสกันด้วยเหตุผลทางการเมืองในช่วงที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ยังมีชีวิตอยู่ ในตอนนั้นกษัตริย์ต้องการสร้างหลักประกันในการสืบทอดตำแหน่งให้แก่พระโอรสจึงได้จับพระองค์สมรสกับอีซาแบลแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรี ทว่าในวันพิธีสมรส (ซึ่งเป็นช่วงที่เกฟสตันถูกเนรเทศอยู่) เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดเมินเฉยต่ออีซาแบลจนทำให้พระนางกับพระญาติรู้สึกอับอายขายหน้า
แม้สุดท้ายพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 จะมีพระราชบุตรสี่คนกับพระราชินีชาวฝรั่งเศส แต่พระองค์อาจเป็นไบเซ็กซวล ความสนิทสนมของเกฟสตันกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 อาจเป็นต้นเหตุของรอยร้าวที่ขึ้นในความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์กับพระราชินี หลังพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 เสด็จสวรรคต พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 กับพระมเหสีเข้ารับการสวมมงกุฎพร้อมกันที่วิหารเวสต์มินสเตอร์ในปี ค.ศ. 1308 โดยขณะนั้นกษัตริย์มีพระชนมายุ 23 พรรษา ส่วนอีซาแบลมีพระชนมายุ 13 พรรษา ในช่วงพิธีราชาภิเษกมีบันทึกว่ากษัตริย์คนใหม่ใช้เวลาอยู่กับคนโปรดของพระองค์มากกว่าพระราชินีจนทำให้พระญาติส่วนหนึ่งของอีซาแบลตัดสินใจเดินออกจากงาน มีหลักฐานที่ทำให้เชื่อว่าความอับอายขายหน้าที่เกิดขึ้นนี้ส่งผลให้พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส พระราชบิดาของอีซาแบลว่าจ้างเอิร์ลแห่งลิงคอร์นและเอิร์ลแห่งเพมโบรกให้กำจัดเกฟสตันลงจากอำนาจ เกฟสตันถูกเนรเทศอีกครั้งไปไอร์แลนด์ในช่วงปลายปี แต่ก็ได้กลับมาในปี ค.ศ. 1309 หลังกลับมาจากการถูกเนรเทศครั่งนี้ ความสัมพันธ์ของเขากับพระราชินีดูจะพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้น
การเป็นคนโปรดของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 กระตุ้นให้ขุนนางคนอื่นๆ ในราชสำนักริษยาเกฟสตัน อีกทั้งอุปนิสัยที่แข็งกร้าวของเขายิ่งทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลง ในช่วงปี ค.ศ. 1310 ความไม่พอใจในหมู่ขุนนางรุนแรงมากจนกษัตริย์ถูกบีบให้ตั้งคณะขุนนางผู้บัญญัติ (Lord Ordainers) อันประกอบด้วยเอิร์ล, บารอน และบิชอป จำนวน 21 คน ขึ้นมาปฏิรูปการบริหารจัดการครัวเรือนของกษัตริย์ ขณะที่กษัตริย์นำทัพไปทำศึกในสกอตแลนด์แต่ไม่สามารถกำราบโรเบิร์ต เดอะ บรูซ
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1311 คณะขุนนางผู้บัญญัติมีคำสั่งเนรเทศเกฟสตันอย่างถาวร โดยไม่อนุญาตให้เขากลับมาอีก พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 เสนอข้อแลกเปลี่ยนยินดีทำทุกอย่างเพื่อให้เกฟสตันได้อยู่ต่อ แต่คณะขุนนางผู้บัญญัติไม่รับข้อเสนอ ในเดือนพฤศจิกายนคนโปรดของพระองค์ต้องเดินทางออกจากประเทศ ในระหว่างการถูกเนรเทศครั้งที่สามนี้ มาร์กาเร็ต เดอ แคลร์ ภรรยาของเพียร์สได้ให้กำเนิดบุตรสาวนามว่าโจน เกฟสตัน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ทุ่มเงิน 40 ปอนด์ (หรือ 100,000 ปอนด์เมื่อเทียบกับค่าเงินในปัจจุบัน) เพื่อจัดงานเลี้ยงฉลองการเกิดของโจนเป็นระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์