stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระนิตโช

พระนิตโช (日頂, ค.ศ. 1252 - 19 เมษายน ค.ศ. 1317) หรือ นิคโช หรือ เอียว-โบะ เป็นสาวกหรือศิษย์เอกของ พระนิชิเรน ซึ่งได้ก่อตั้งวัด ฮนมนจิ และ ฮนกะคุจิ
พระนิตโช เป็นบุตรบุญธรรมของ โทขิ โจนิน ศิษย์ของพระนิชิเรน ในวัยเด็กได้ศึกษาหลักธรรมของนิกายเทียนไท้ แต่ได้หันมาเป็นศิษย์ของพระนิชิเรนตามคำแนะนำของ โทขิ โจนิน ผู้เป็นบิดาบุญธรรม และยังได้ติดตามบิดาไปถึง เกาะซาโดะ เพื่อพบพระนิชิเรน เขาได้ช่วยเหลือพระนิกโคในการสร้างวัดฮนมนจิ และเป็นลูกศิษย์ของพระนิกโคในภายหลัง
| ด ค กสาวกของพระนิชิเรน |
| --- | --- |
พระสงฆ์อาวุโส 6 รูป (六老僧 rokurōsō): นิชิเรนโชชู: พระนิกโค, พระนิตโช ·  นิชิเรนชู: พระนิโค, พระนิชโช, พระนิชิโร ·  อื่นๆ: พระนิชิจิ
ศิษย์คนอื่นๆ: พระนิชิเก็น ·  พระนิชิเค็น ·  พระนิชิโมขุ
ประเทศออสเตรียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| ประเทศออสเตรีย ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: AUT
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติออสเตรีย
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 35 คน  ใน 9 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: สแตนนิสลอว์ ฟรัคซีค
เหรียญ อันดับ 30:  ทอง 4 เงิน 3 ทองแดง 6 รวม 13 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศออสเตรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติออสเตรียเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 35 คนใน 9 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 

รวม:
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
ดูเพิ่ม

ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศออสเตรียในพาราลิมปิก
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาออสเตรียที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
พระเจ้าซุนจงแห่งโครยอ

พระเจ้าซุนจง ครองราชย์ปี(เกาหลี: 순종; ฮันจา: 順宗; อาร์อาร์: Sunjong; เอ็มอาร์: Sunjong ค.ศ.1083) เทียบเป็นพ.ศ. 1626 พระเจ้าซุนจงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ สวรรคตภายในปีแรกที่ครองราชย์ หลังจากที่พระองค์สวรรคต ก็ทรงให้พระอนุชาคือ พระเจ้าซอนจงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้ามุนจงแห่งโครยอ (문종)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีอินเย ตระกูล ลี (인예왕후 이씨,仁睿王后) ธิดาของ ลีจายอน
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีจองอึย ตระกูล วัง 정의왕후 왕씨(貞懿王后)
สมเด็จพระราชินีซอนฮี ตระกูลคิม 선 희  왕후 김씨(宣禧王后)
พระสนม
องค์หญิงจางคยอง ตระกูล ลี 장경궁주 이씨(長慶宮主)
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าซุนจงแห่งโครยอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้ามุนจง |  | จักรพรรดิแห่งโครยอ   (พ.ศ. 1626 - พ.ศ. 1626) |  | พระเจ้าซอนจง |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระนิชิโมะกุ

พระนิชิโมขุ (日目, ค.ศ. 1260- ค.ศ. 1333) หรือ พระนิชิโมขุ โชนิน เป็นสาวกและศิษย์ของพระนิชิเรน ซึ่งได้อยู่ฝั่งพระนิกโค ในการก่อตั้งนิชิเรนโชชู พระนิชิโมขุได้รับการแต่งตั้งจากพระนิกโคให้เป็น พระสังฆราชองค์ที่ 3 แห่งนิชิเรนโชชู
ประเทศเกาหลีใต้ในเอเชียนเกมส์

| ประเทศเกาหลีใต้ ในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: KOR
เอ็นโอซี: Korean Olympic Committee
เหรียญ อันดับ 3:  ทอง 745 เงิน 663 ทองแดง 827 รวม 2,235 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1954 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
1986 1990 1996 1999 2003 2007 2011 2017
ประเทศเกาหลีใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1954 ที่จัดขึ้น ณ มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเกาหลีใต้ เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาเกาหลีใต้เข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติเกาหลีใต้ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งทั้งหมด 745 เหรียญทอง 663 เหรียญเงิน 827 เหรยียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 2,235 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

| การแข่งขัน | อันดับ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1954 Manila | 3 | 8 | 6 | 5 | 19 |
| 1958 Tokyo | 3 | 8 | 7 | 12 | 27 |
| 1962 Jakarta | 5 | 4 | 9 | 10 | 23 |
| 1966 Bangkok | 2 | 12 | 18 | 21 | 51 |
| 1970 Bangkok | 2 | 18 | 13 | 23 | 54 |
| 1974 Tehran | 4 | 16 | 26 | 15 | 57 |
| 1978 Bangkok | 3 | 18 | 20 | 31 | 69 |
| 1982 New Delhi | 3 | 28 | 28 | 37 | 93 |
| 1986 Seoul | 2 | 93 | 55 | 76 | 224 |
| 1990 Beijing | 2 | 54 | 54 | 73 | 181 |
| 1994 Hiroshima | 3 | 63 | 56 | 64 | 183 |
| 1998 Bangkok | 2 | 65 | 46 | 53 | 164 |
| 2002 Busan | 2 | 96 | 80 | 84 | 260 |
| 2006 Doha | 2 | 58 | 52 | 83 | 193 |
| 2010 Guangzhou | 2 | 76 | 65 | 91 | 232 |
| 2014 Incheon | 2 | 79 | 70 | 79 | 228 |
| 2018 Jakarta / Palembang | 3 | 49 | 58 | 70 | 177 |
2022 Hangzhou: Future event
| รวม | 3 | 745 | 663 | 827 | 2235 |
ดูเพิ่ม

ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิก
พระสุริยะจางวาง (มหาอินทร์ สารศิริวงศ์)

| พระสุริยะจางวาง (มหาอินทร์ สารศิริวงศ์) |
| --- | --- |
 เจ้าน้อยมหาอินทร์ สารศิริวงศ์

พระสุริยะจางวางนครแพร่
พิราลัย: พ.ศ. 2467
ชายา: เจ้าสุชาดา สารศิริวงศ์
หม่อม: หม่อมฟองแก้ว สารศิริวงศ์   หม่อมเป็ง สารศิริวงศ์   หม่อมแก้ว สารศิริวงศ์
พระบุตร: เจ้าบุญนำ วังซ้าย    เจ้าน้อยคำ สารศิริวงศ์   เจ้าน้อยเป็ด สารศิริวงศ์
ราชวงศ์: แสนซ้าย
พระบิดา: พระยาพิมพิสารราชา
พระมารดา: แม่เจ้าคำใย้เทวี
พระสุริยะจางวาง (มหาอินทร์ สารศิริวงศ์) หรือ เจ้าน้อยมหาอินทร์ พระสุริยะจางวางแห่งนครแพร่ ราชโอรสในพระยาพิมพิสารราชา เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 21 และเป็นต้นสกุล สารศิริวงศ์
พระประวัติ

พระสุริยะจางวาง (มหาอินทร์ สารศิริวงศ์) หรือ เจ้าน้อยมหาอินทร์ สารศิริวงศ์ เป็นราชโอรสในพระยาพิมพิสารราชา เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 21 กับแม่เจ้าคำใย้เทวี และมีศักดิ์เป็นอนุชาต่างเจ้ามารดากับเจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 22 เจ้าน้อยมหาอินทร์ ดำรงตำแหน่งเป็น พระสุริยะจางวาง พระสุริยะจางวางนครแพร่ ในรัชสมัยเจ้าพิริยเทพวงษ์ เป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่
พระสุริยะจางวาง (มหาอินทร์ สารศิริวงศ์) ถึงแก่อนิจกรรม ในปี พ.ศ.2467 ได้รับพระราชทานเงินจำนวน 1,000 สตางค์ ผ้าขาว 2 พับ ช่วยในงานพระราชทานเพลิงศพ
โอรส ธิดา

เจ้าสุริยะจางวาง สมรส 4 ครั้ง มีโอรส ธิดา กับชายา และหม่อม ดังนี้
เจ้าสุชาดา สารศิริวงศ์ (ไม่มีบุตรธิดา)
หม่อมฟองแก้ว สารศิริวงศ์
หม่อมเป็ง สารศิริวงศ์
หม่อมแก้ว สารศิริวงศ์
พระนิชโช (นิชิเร็งชู)

พระนิชโช (日昭, ระหว่าง ค.ศ. 1236- ค.ศ. 1323) เป็นพระสงฆ์ในศาสนาพุทธนิกายนิชิเรน และเป็นลุงของ พระนิชิโร เขาเป็นศิษย์ของพระนิชิเรนเพียงคนเดียวที่อาวุโสกว่า พระนิชิเรน ในภายหลัง พระนิชโชได้รับการแต่งต้งให้เป็น หนึ่งใน 6 พระสงฆ์อาวุโส
พระนิชโชเคยเป็น พระสงฆ์นิกายเทียนไท้ มาก่อนที่จะพบพระนิชิเรน หลังจากการดับขันธ์ของพระนิชิเรน พระนิชโชได้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงปฏิรูปนิกายขึ้นมาใหม่ เขาได้สร้าง วัดเมียวฮอกเกะจิ ในปีค.ศ. 1284 โดยนิกายของท่านได้ยึดความสัมพันธ์ที่ดีกับนิกายเที้ยนไท้
| ด ค กสาวกของพระนิชิเรน |
| --- | --- |
พระสงฆ์อาวุโส 6 รูป (六老僧 rokurōsō): นิชิเรนโชชู: พระนิกโค, พระนิตโช ·  นิชิเรนชู: พระนิโค, พระนิชโช, พระนิชิโร ·  อื่นๆ: พระนิชิจิ
ศิษย์คนอื่นๆ: พระนิชิเก็น ·  พระนิชิเค็น ·  พระนิชิโมขุ
พระนิพพานโสตร

พระนิพพานโสตร เป็นวรรณกรรมศาสนาพื้นบ้านภาคใต้ของประเทศไทย เขียนโดยกวีท้องถิ่น ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แต่งและแต่งเมื่อใด
เนื้อหามีเนื้อหาตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งพระพุทธองค์จะเสด็จดับขันธปรินิพพาน การปลงพระบรมศพ การแบ่งพระบรมสารีริกธาตุโดยโทณพราหมณ์ แล้วส่วนหนึ่งได้รับการอัญเชิญมาฝังไว้ที่หาดทรายแก้ว เมืองนครศรีธรรมราช กล่าวถึงการจำแนกสร้างพระธาตุเจดีย์ในลังกา และการสร้างบ้านแปลงเมืองนครศรีธรรมราช รวมถึงการสร้างพระบรมธาตุเจดีย์ พระนิพพานโสตรน่าจะนำเอาคัมภีร์และวรรณกรรมต่าง ๆ มาผสมรวมกัน อันได้แก่ พระไตรปิฏก มหาวงศ์ ถูปวงศ์ สิหิงคนิทาน มูลศาสนา ชินกาลมาลีปกรณ์ สังคีติยวงศ์ ปฐมสมโพธิ ศาสนวงศ์ ตำนานเมืองนครศรีธรรมราช มาประกอบเป็นเรื่องราวใหม่ให้สอดคล้องกัน
จากการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2535 พบต้นฉบับจำนวน 30 ฉบับที่มาจากจังหวัดต่าง ๆ ได้แก่ นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี สงขลา พังงาและภูเก็ต ต้นฉบับมีการบันทึกลงหนังสือบุด (สมุดข่อย) ชนิดบุดขาว ขนาดกลาง มีความกว้างประมาณ 12 เซนติเมตร ยาวประมาณ 35 เซนติเมตร เขียนด้วยอักษรไทยโบราณ บางฉบับมีอักษรขอมปะปนกันบ้าง (ใช้เมื่อมีการเปลี่ยนรูปแบบงานประพันธ์ในบางครั้ง) ส่วนลักษณะคำประพันธ์ แบ่งเป็นกาพย์ 3 ชนิด คือ กาพย์ยานี 11 กาพย์ฉบัง 16 และกาพย์สุรางคนางค์ 28
มีการตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2460 โดยใช้ชื่อว่า ตำนานพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราชฉบับกลอนสวด
พิศวง

| พิศวง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Dioscoreales
วงศ์:: Burmanniaceae
สกุล:: Thismia
สปีชีส์:: T.  mirabilis
ชื่อทวินาม
Thismia mirabilis 

พิศวง ชื่อวิทยาศาสตร์:  Thismia mirabilis เป็นพืชในวงศ์ Thismiaceae หรือ Burmanniaceae เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย เป็นพืชอาศัยซาก ไม่มีคลอโรฟิลล์ ได้อาหารจากการย่อยสลายซากพืชซากสัตว์ แทงดอกให้เห็นเมื่อเข้าฤดูฝน พบเฉพาะที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ และที่เกาะช้าง จังหวัดตราดเท่านั้น
พระนิชโช (นิชิเร็งโชชู)

พระนิชโช โชนิน (24 กันยายน ค.ศ. 1879 - 14 ตุลาคม ค.ศ. 1957) เป็นพระสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู องค์ที่ 64 และทรงเป็นเจ้าอาวาสวัดใหญ่ไทเซขิจิด้วย
กล่าวชมสมาคมสร้างคุณค่า

ท่าน(ไดซาขุ อิเคดะ)ได้ให้การปกป้องต่ออาจารย์โทดะ ซึ่งเป็นผู้นำแห่งการเผยแผ่ธรรมไพศาลและเป็นอาจารย์ของพวกท่าน(สมาชิกของสมาคมโซคา)อย่างไม่เสียดายชีวิต เช่นเดียวกับชิโจคิงโงะที่ได้เสี่ยงชีวิตให้การปกป้องคุ้มครองต่อพระนิชิเรนไดโชนิน
| ก่อนหน้า |  | พระนิชโช (นิชิเร็งโชชู) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระนิชิมัน |  | พระสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู  (ค.ศ. 1947 - ค.ศ. 1956) |  | พระนิชิจุน |
พระนิชิเนียว โชนิง

| --- | --- |

ศาสนา: พุทธ
นิกาย: นิชิเรนโชชู
ข้อมูลสว่นตัว
เกิด: 19 ธันวาคม ค.ศ. 1935 
ตำแหน่งนักบวชอาวุโส
อาศัยใน: ประเทศญี่ปุ่น
ยศ: พระสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู
ดำรงตำแหน่ง: ค.ศ. 2005– ปัจจุบัน
ลำดับก่อนหน้า: พระนิคเคน โชนิน
งานด้านศาสนา
บวชเมื่อ: ค.ศ.1943
ตำแหน่งปัจจุบัน: สังฆราชแห่ง นิชิเรนโชชู
พระนิชิเนียว โชนิน (早瀬 日如 Hayase Nichinyo? หรือ 日如上人 Nichinyo Shonin, ประสูติ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935)  เป็นพระสังฆราชของพุทธศาสนานิกาย นิชิเรนโชชู องค์ที่ 67 ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายสำคัญของศาสนาพุทธนิกายนิชิเรน ซึ่งมีผู้นับถือกระจายอยู่ทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศ อินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน ศรีลังกา เกาหลีใต้ กานา สหรัฐอเมริกา บราซิล รวมไปถึงประเทศไทย  และยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสแห่งวัดใหญ่ไทเซขิจิ ณ ชิซุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
ภารกิจในต่างแดน

ประดิษฐานโงะฮนซนไม้ ณ วัดเมียวโทคุจิ ในไต้หวัน ในเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 2007
ประดิษฐานโงะฮนซนไม้ และเปิดวัดไคเมียวอิน ในประเทศสิงค์โปร ในเดือน มีนาคม ค.ศ. 2008
ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ

| ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ |
| --- | --- |

ศิลปิน: บรอนซิโน
ปี: ค.ศ. 1545
ประเภท: ภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์
ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ (ภาษาอังกฤษ: Portrait of Cosimo I de’ Medici) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยบรอนซิโนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
บรอนซิโนเขียนภาพ “ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ” เสร็จในปี ค.ศ. 1545 เพราะตำแหน่งช่างเขียนประจำสำนักของตระกูลเมดิชิบรอนซิโนจึงมืโอกาสเขียนภาพของแกรนด์ดยุคโคสิโม เดอ เมดิชิหลายภาพ ภาพนี้เป็นภาพขณะที่โคสิโมยังหนุ่มที่จอร์โจ วาซารีบรรยายว่าเป็นภาพดยุคที่ “ใส่เสื้อเกราะขาวเต็มยศและวางมือบนหมวก”  สันนิษฐานกันว่าภาพเขียนที่วิลลาของพอจจิโอ อา คาเอียโนในปี ค.ศ. 1545 และมีการอ้างอิงในจดหมายบางฉบับ
ภาพเขียนแสดงให้เห็นความเด็ดเดี่ยวและความมีอำนาจเหนือผู้อื่นของโคสิโมโดยมีแสงส่องมาบนใบหน้าทางด้านข้างและสะท้อนบนเสื้อเกราะโลหะ
ดูเพิ่ม

บรอนซิโน
โคสิโม เดอ เมดิชิ
ภาพเหมือน
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ภาษาไซเฟ

| ภาษาไซเฟ |
| --- | --- |
ภูมิภาค: พม่า, อินเดีย
จำนวนผู้พูด: 20,000  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  (กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า)กลุ่มภาษากูกี-ชีน-นาคากลุ่มภาษากูกี-ชีนภาษาไซเฟ
รหัสภาษา
ISO 639-3: zyp
ภาษาไซเฟ (Zyphe language)  หรือภาษาโซเฟย ภาษาโซบเตย มีผู้พูดทั้งหมด 20,000 คน พบในพม่า 17,000 คน (พ.ศ. 2537) ในรัฐชีน พบในอินเดีย 3,000 คน (พ.ศ. 2543) ในตำบลลาเคอ รัฐมิโซรัม จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน ใกล้เคียงกับภาษาชีนสำเนียงมารา เขียนด้วยอักษรละติน ผู้พูดภาษานี้จะพูดภาษาชีนสำเนียงฮากา ภาษาไมโซ หรือภาษาชีนสำเนียงมาราได้ ขึ้นกับบริเวณที่อยู่อาศัย มีผู้พูดภาษานี้ในพม่าบางส่วนอพยพไปทำงานในมาเลเซีย
ภาษาไตคัง

| ภาษาไตคัง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ลาว
จำนวนผู้พูด: 200 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ขร้า-ไท  กัม-ไทเบ-ไทไท-แสกภาษาไตคัง
รหัสภาษา
ISO 639-3: tnu
ภาษาไตคัง (Tay Khang) พบในลาวประมาณ 200 คนที่แขวงคำม่วน อาจจะมีในเวียดนามด้วย จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก เป็นคนละภาษากับภาษาคังในเวียดนาม
ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา

| ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1504
ประเภท: ภาพเหมือน
สถานที่: หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์
ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา (ภาษาอังกฤษ: Portrait of Elisabetta Gonzaga) เป็นภาพเหมือนที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ราฟาเอลเขียน “ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา” ราวปี ค.ศ. 1504 สตรีในภาพคือเอลิซาเบตตา กอนซากา (Elisabetta Gonzaga) รายละเอียดในภาพก็เป็นเสื้อที่ตกแต่งด้วยลายปะและจี้เป็นรูปแมงป่องเดิมกล่ากันว่าเขียนโดยตั้งแต่อันเดรีย มานเทนยา ไปจนถึง อัลเบรชท์ ดือเรอร์
พัก วอนจง

| พัก วอนจง |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1467
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 1510
บุตร: พระสนมคย็องบิน (ธิดาบุญธรรม)
พัก วอน-จง (เกาหลี: 박원종,จีน: 朴元宗; 2010-2053) เป็นขุนนางและทหารของเกาหลีในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน ซึ่งดำรงตำแหน่ง ย็องอีจ็อง หรือ อัครมหาเสนาบดี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1506 ถึง ค.ศ. 1510 เขาเป็นผู้นำคนสำคัญของ รัฐประหารพระเจ้าจุงจง ที่นำพระเจ้าชุงจงขึ้นครองบัลลังก์ ชื่อรองของเขาคือ แพ็กฮย็อน เขาเป็นอาของ ยุนอิม และ พระนางชังกย็อง พระมเหสีองค์ที่ 2 ของ พระเจ้าชุงจง เขาเป็นบิดาบุญธรรมของ พระสนมคย็องบิน ซึ่งเป็นพระสนมของ พระเจ้าชุงจง
พิวเมคซิลลินัม

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01CA08 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 36272
DrugBank: ?
ECHA InfoCard: 100.046.600 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
พิวเมคซิลลินัม (Pivmecillinam)
พระติสสสัมพุทธเจ้า

| พระติสสสัมพุทธเจ้า> ข้อมูล |
| --- | --- |
องค์ก่อนหน้า พระนรสีหสัมพุทธเจ้าองค์ถัดไป พระสุมังคลสัมพุทธเจ้า
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระติสสสัมพุทธเจ้า ปรากฏในเรื่อง อนาคตวงศ์ ครั้นเมื่อศาสนาของพระนรสีหสัมพุทธเจ้า  เสื่อมลง แผ่นดินถูกทำลายไป และเกิดแผ่นดินใหม่ที่ไม่มีพระพุทธเจ้า บังเกิดเรียกว่า สุญญกัปป์ จนแผ่นดินนี้ถูกทำลายไป เกิดแผ่นดินใหม่ชื่อว่ามัณฑกัปป์จะมีพระพุทธเจ้า สองพระองค์เกิดขึ้นองค์หนึ่งนามว่า พระติสสสัมพุทธเจ้า โดยในสมัย พระโคตมพุทธเจ้า ท่านเสวยพระชาติเป็นช้างชื่อ  นาฬาคิรีอีกองค์หนึ่งนามว่า พระสุมังคละสัมพุทธเจ้า
พระลักษณะ

พระติสสสัมพุทธเจ้า พระองค์มีพระวรกายสูงได้ ๘๐ ศอก มีพระชนมายุยืนได้ ๘ หมื่นปี  มีไม้ไทรเป็นศรีมหาโพธิ  มีพระพุทธรัศมีสว่างเสมอดังเปลวเพลิง อันสุกรุ่งเรืองยังโลกธาตุทั้งปวงให้สว่างไปสิ้นทั้งกลางวันกลางคืน พระพุทธรัศมีที่พุ่งผุดออกจากพระสรีรกายมีหลายรูปแบบ  เป็นเกลียวอันเดียวกัน แล้วก็แตกออกไปเป็นสีต่างๆ ก็มี เวียนเป็นทักขิณาวัฏ เวียนขวาขาวดุจสีสังข์ ก็มี ปรากฏเป็นพุ่มกลุ่มออกไป เปรียบประดุจเศวตฉัตรก็มี 
พุ่งพวยเรียวรีดเร็วออกไปก็มี เปรียบเหมือนชายธงก็มี  ห้อยย้อยแพรวพราวเป็นสายงามประดุจดังว่าระบายสายเศวตฉัตร ก็มี  พระพุทธรัศมีทั้งหลาย ที่ออกจากพระสรีรกายนั้น ดูเป็นช่อพัวพันพระองค์อยู่โดยรอบคอบ ควรจะเกิดมหัศจรรย์ยิ่งนัก และมีต้นกัลปพฤกษ์ เกิดขึ้น มนุษย์ทั้งหลายมิได้ขัดสนในการเลี้ยงชีวิตเลย
พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ (ห้องราฟาเอล)

ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล
| พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ |
| --- | --- |

ศิลปิน: เวิร์คช็อพของราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1516 - ค.ศ. 1517
ประเภท: จิตรกรรมฝาผนัง
สถานที่: วังพระสันตะปาปา, นครรัฐวาติกัน
พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ (ภาษาอังกฤษ: The Coronation of Charlemagne) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเวิร์คช็อพของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ผู้ที่น่าจะเป็นผู้เขียนภาพนี้คือจานฟรานเชสโค เพ็นนิ หรือจุยลิโอ โรมาโน ที่อาจจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1516 ถึงปี ค.ศ. 1517  เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล”  ภาพ “พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเพลิงไหม้ในเมือง” (Stanza dell'incendio del Borgo)
“พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ” แสดงภาพพระเจ้าชาร์เลอมาญทรงได้รับพิธีราชาภิเษกโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 เมื่อค่ำวันคริสมัสต์ในปี ค.ศ. 800 อาจจะเป็นไปได้ว่าภาพเขียนพาดพิงถึงข้อตกลงโบโลนยา (Concordat of Bologna) ที่เป็นข้อตกลงระหว่างฝ่ายสันตะปาปาและราชอาณาจักรฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1515 เพราะภาพเหมือนของพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 เป็นใบหน้าของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 และพระพักตร์ของชาร์เลอมาญเป็นพระพักตร์ของพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

ห้องราฟาเอล
วังพระสันตะปาปา
จิตรกรรมฝาผนัง
| ด ค กจิตรกรรมฝาผนังในห้องราฟาเอล |
| --- | --- |
จิตรกรรม:  ทิพยทัศน์ของกางเขน  ยุทธการสะพานมิลเวียน  จักรพรรดิคอนแสตนตินอุทิศดินแดน  จักรพรรดิคอนแสตนตินรับศีลจุ่ม  การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด  การปลดปล่อยนักบุญปีเตอร์  การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา  ปาฏิหาริย์ที่โบลเซนา  ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์  สำนักแห่งเอเธนส์  ภูเขาพาร์นาสสัส  คุณธรรมสามอย่าง  คำสัตย์ปฏิญาณของพระสันตะปาปาลีโอที่สาม  พิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ  เพลิงไหม้ในเมือง  ยุทธการออสเตีย 
จิตรกร:  ราฟาเอล  จานฟรานเชสโค เพ็นนิ  จุยลิโอ โรมาโน  ราฟาเอลลิโน เดล โคลเล 
 ห้องราฟาเอล  งานเขียนโดยราฟาเอล  จิตรกรรมฝาผนัง  ศิลปะเรอเนสซองซ์  วังพระสันตะปาปา  นครรัฐวาติกัน 
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
มัตตีโอ คีอัคซี

มัตตีโอ คีอัคซี (เกิด 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักการเมืองประเทศซานมารีโน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้ครองนครร่วมแห่งซานมารีโน ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2018 ร่วมกับสเตฟาโน ปาลมีรี
มัตตีโอ คีอัคซี ทำงานเป็นผู้จัดการกีฬา คีอัคซีจบปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอูร์บีโน ปัจจุบันเป็นผู้นำที่บริหารประเทศที่อายุน้อยที่สุดในโลก
ประเทศปากีสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศปากีสถาน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: PAK
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกปากีสถาน
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 1 คน (ชาย 1 คน / หญิง 0 คน) ใน 1 ชนิดกีฬา
เจ้าหน้าที่: 1
เหรียญ:  ทอง 1 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศปากีสถาน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศปากีสถานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

ผลดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไฮเดอร์ อาลี | Discus Throw F37 |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศปากีสถานในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติปากีสถานในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาปากีสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก