stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รอเบิร์ต มิลกินส์

| --- | --- |

เกิด:  (1976-03-06) 6 มีนาคม ค.ศ. 1976 (48 ปี)
สัญชาติ:  อังกฤษ
ฉายา: The Milkman
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 1995– 
อันดับสูงสุด: 12 (February–March 2014)
เบรกสูงสุด: 147 (2006 World Championship Qualifiers, 2012 World Championship Qualifiers)
จำนวนเซนจูรีเบรก: 102
ผ่านเข้ารอบในรายการเก็บคะแนนที่ลึกสุด: รอบรองชนะเลิศ (5 ครั้ง)
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการไม่สะสมคะแนนที่ชนะ: 1
รอเบิร์ต มิลกินส์ (อังกฤษ: Robert Milkins) เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวอังกฤษจากเมื่องกลอสเตอร์
รอยัลรัมเบิล (2007)

รอยัลรัมเบิล (2007)  (อังกฤษ: Royal Rumble 2007) เป็นศึกมวยปล้ำ ของ WWE จัดเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2007 โดยรวมนักมวยปล้ำจากค่ายรอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยูู
ผลการแข่งขัน

| # | ผล | ประเภท | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 00 !Dark match | เจทีจี (พร้อมด้วย แชด) ชนะ แลนซ์ เคด (พร้อมด้วย เทอร์เวอร์ เมอร์ด๊อก) | แมทช์ธรรมดา | ไม่ปรากฏ |
| 1 | เดอะ ฮาร์ดี (แมทท์ และ เจฟฟ์) ชนะ เอ็มเอ็นเอ็ม (โจอี เมอร์คิวรี และ จอห์นนี ไนโตร) (พร้อมด้วย เมลินา) | แมทช์แทคทีม | 15:27 |
| 2 | บ๊อบบี้ แลชลีย์ (c) ชนะเคาเอาน์ เทสต์ | แมทช์ธรรมดาเพื่อชิงแชมป์โลก ECW | 07:18 |
| 3 | บาทิสตา (c) ชนะ มิสเตอร์เคนเนดี | แมทช์ธรรมดาเพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท | 10:29 |
| 4 | จอห์น ซีนา (c) ชนะ อูมาก้า (พร้อมด้วย Armando Alejandro Estrada) | ลาสท์ แมน สแตนด์ดิ้ง แมทช์เพื่อชิงแชมป์โลก WWE | 23:09 |
| 5 | ดิ อันเดอร์เทคเกอร์ จับเหวี่ยง ชอว์น ไมเคิลส์ เป็นคนสุดท้าย | 2007 รอยัลรัมเบิล แมทช์ | 56:18 |
ผลการแข่งขัน > รายชื่อผู้ที่เข้าร่วมแมทช์รอยัลรัมเบิล

| ออกเป็นคนที่ | นักมวยปล้ำ | ค่าย | ถูกเหวี่ยงออกเป็นคนที่ | ถูกเหวี่ยงออก โดย | เวลา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 01 !1 | Ric Flair | Raw | 01 !1 | Edge | 05:40 |
| 02 !2 | Finlay | SD! | 12 | Michaels | 32:32 |
| 03 !3 | Kenny Dykstra | Raw | 02 !2 | Edge | 04:05 |
| 04 !4 | Matt Hardy | SD! | 09 !9 | Orton | 18:55 |
| 05 !5 | Edge | Raw | 28 | Michaels | 44:02 |
| 06 !6 | Tommy Dreamer | ECW | 03 !3 | Kane | 06:41 |
| 07 !7 | Sabu | ECW | 04 !4 | Kane | 05:27 |
| 08 !8 | Gregory Helms | SD! | 05 !5 | Booker | 06:50 |
| 09 !9 | Shelton Benjamin | Raw | 14 | Michaels | 22:22 |
| 10 | Kane | SD! | 11 | Booker | 13:21 |
| 11 | CM Punk | ECW | 22 | Khali | 27:16 |
| 12 | King Booker | SD! | 10 | Van Dam & Kane | 09:23 |
| 13 | Super Crazy | Raw | 07 !7 | Orton & Edge | 04:32 |
| 14 | Jeff Hardy | Raw | 08 !8 | Edge | 03:38 |
| 15 | Sandman !The Sandman | ECW | 06 !6 | Booker | 00:13 |
| 16 | Randy Orton | Raw | 27 | Michaels | 27:14 |
| 17 | Chris Benoit | SD! | 19 | Khali | 17:52 |
| 18 | Rob Van Dam | ECW | 21 | Khali | 16:30 |
| 19 | Viscera | Raw | 13 | Van Dam, Edge, Punk, Benoit, Nitro, Benjamin, Holly & Thorn | 06:22 |
| 20 | Johnny Nitro | Raw | 15 | Benoit | 06:18 |
| 21 | Kevin Thorn | ECW | 16 | Benoit | 06:15 |
| 22 | Hardcore Holly | ECW | 18 | Khali | 10:21 |
| 23 | Shawn Michaels | Raw | 29 | Undertaker | 24:11 |
| 24 | Chris Masters | Raw | 17 | Van Dam | 03:32 |
| 25 | Chavo Guerrero | SD! | 24 | Khali | 06:24 |
| 26 | Montel Vontavious Porter | SD! | 26 | Undertaker | 07:31 |
| 27 | Carlito | Raw | 23 | Khali | 03:19 |
| 28 | Great Khali !The Great Khali | SD! | 25 | Undertaker | 03:45 |
| 29 | Miz !The Miz | SD! | 20 | Khali | 00:07 |
| 30 | Undertaker !The Undertaker | SD! | 30 !– | Winner | 13:15 |
ดูเพิ่ม

รอยัลรัมเบิล
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
รอยัลรัมเบิล:  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022) 
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอีในปี 2007 |
| --- | --- |
 นิวเยียร์สเรโวลูชั่น  รอยัลรัมเบิล  โนเวย์เอาท์  เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23  แบคแลช  จัดจ์เมนท์เดย์  วันไนท์สแตนด์  เวนเจินส์:ไนท์ออฟแชมเปี้ยนส์  เดอะเกรทอเมริกันแบช  ซัมเมอร์สแลม  อันฟอร์กิฟเว่น  โนเมอร์ซี่  ไซเบอร์ซันเดย์  เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์  อาร์มาเกดดอน
รอเบิร์ต ลัดลัม

| รอเบิร์ต ลัดลัม |
| --- | --- |
ลัดลัมกับนิยาย มายามรณะ
เกิด: 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1927(1927-05-25) นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 12 มีนาคม ค.ศ. 2001(2001-03-12) (73 ปี) เนเปิลส์ รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
นามปากกา: โจนาธาน ไรเดอร์ ไมเคิล เชฟเฟิร์ด
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: อเมริกัน
แนว: ระทึกขวัญ, นิยายสายลับ, รหัสคดี
ผลงานที่สำคัญ: ชุด บอร์น
รอเบิร์ต ลัดลัม (อังกฤษ: Robert Ludlum; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 – 12 มีนาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน เกิดที่นครนิวยอร์ก เป็นบุตรของมาร์กาเรต (นามสกุลเดิม วอดส์เวิร์ธ) กับจอร์จ ฮาร์ตเฟิร์ด ลัดลัม เขาเรียนที่โรงเรียนเรกทอรี สถาบันเชสไชร์และเรียนจบด้านศิลปะการแสดงจากมหาวิทยาลัยเวสลีอิน ก่อนจะทำงานเป็นนักเขียน ลัดลัมเคยเป็นนาวิกโยธิน นักแสดงและผู้อำนวยการสร้างละคร ในปี ค.ศ. 1971 เขาออกนิยายเล่มแรก ย้อนรอยวีรบุรุษ (The Scarlatti Inheritance) ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1980–1990 ลัดลัมออกนิยายชุด บอร์น (Bourne) ซึ่งมีสามเล่ม นวนิยายชุดนี้ได้รับความนิยมจนถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และมีการเขียนภาคต่อโดย เอริก แวน ลัสต์เบเดอร์ นักเขียนชาวอเมริกัน
รอเบิร์ต ลัดลัมแต่งงานกับแมรี ไรดูคา ในปี ค.ศ. 1951 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คน (บุตรชาย 2 คนและบุตรสาว 1 คน) เขาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจในปี ค.ศ. 2001
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

สำหรับสายที่เปิดให้บริการอยู่ในปัจจุบัน ดูที่ รถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร–ราชพฤกษ์
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ สายช่องนนทรี-ราชพฤกษ์ บริเวณสถานีสาทร ในปี พ.ศ. 2567
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ สายช่องนนทรี-ราชพฤกษ์ ในปี พ.ศ. 2564
รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เป็นแผนงานโครงข่ายระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ หรือบีอาร์ที (BRT) ที่ภาครัฐพยายามนำมาใช้เสริมโครงข่ายระบบขนส่งมวลชน เพื่อแก้ไขปัญหาการจราจรและพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะโดยเฉพาะระบบรถประจำทาง ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล จัดทำโดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร
กรุงเทพมหานครได้เปิดให้บริการ รถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร-ราชพฤกษ์ ตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 (จากกำหนดเดิมในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2553) โดยโครงการสายอื่นนั้นยังอยู่ในขั้นตอนการวางแผน
ประวัติ

การศึกษาโครงข่ายรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เกิดเนื่องมาจากภาครัฐต้องการแก้ไขปัญหาการจราจรติดขัดในพื้นที่ดังกล่าว ซึ่งเป็นปัญหาเรื้อรังและมีความรุนแรงมากขึ้น เนื่องจากความต้องการเดินทางของประชาชนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากการขยายตัวของชุมชนเมืองและกิจกรรมต่าง ๆ เกิดผลเสียต่อสังคมและเศรษฐกิจโดยรวมในระดับประเทศ ในฐานะที่กรุงเทพมหานครเป็นศูนย์กลางความเจริญของประเทศ นอกจากการก่อสร้างระบบโครงข่ายถนนจำนวนมากในอดีตแล้ว ภาครัฐได้หันมาพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะมากขึ้น ซึ่งปัจจุบันแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางได้เกิดขึ้นเป็นโครงข่ายที่สมบูรณ์แล้ว แต่การดำเนินงานต้องใช้เงินลงทุนสูงและใช้ระยะเวลานาน จึงจำเป็นต้องปรับปรุงระบบการให้บริการรถโดยสารประจำทางอย่างเร่งด่วนควบคู่ไปกับการก่อสร้างระบบขนส่งทางราง
แนวทางหนึ่งของการพัฒนาระบบรถประจำทางที่เหมาะสม คือการสร้างระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ ที่มีคุณภาพเทียบเท่าระบบราง มีลักษณะเฉพาะได้แก่ ใช้มาตรการการให้สิทธิพิเศษแก่รถโดยสารประจำทาง โดยออกแบบช่องทางพิเศษเฉพาะในรูปแบบชิดเกาะกลางถนน เพื่อแยกการเดินรถออกจากระบบจราจรอื่น ๆ มีสถานีเฉพาะที่อำนวยความสะดวก มีศูนย์ควบคุมและบริหารจัดการการเดินรถ โดยใช้ระบบขนส่งอัจฉริยะ (อังกฤษ: intilligent transport system หรือ ITS) ที่มีตารางเวลาการเดินรถค่อนข้างแน่นอน เพื่อความตรงต่อเวลาและความปลอดภัย ขณะที่เส้นทางการเดินรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษมีความยืดหยุ่นมากกว่าระบบราง และใช้ค่าก่อสร้างเพียง 80-120 ล้านบาทต่อกิโลเมตร หรือประมาณ 8% ของต้นทุนระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส ที่ใช้เงินลงทุนถึง 1,400 ล้านบาทต่อกิโลเมตร และถูกกว่ารถไฟฟ้าใต้ดิน ที่ใช้เงินลงทุนสูงถึง 3,000 ล้านบาทต่อกิโลเมตร ทั้งยังสามารถก่อสร้างได้รวดเร็วไม่เกิน 1 ปีต่อเส้นทาง หรือเร็วกว่ารถไฟฟ้าถึง 3 เท่า
สำหรับในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีการศึกษาแผนการพัฒนาระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษจากหน่วยงาน 2 แห่งในเวลาเดียวกัน ได้แก่ กรุงเทพมหานคร และ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) กระทรวงคมนาคม ซึ่งเคยมีข้อเสนอแนะให้รวมแผนการพัฒนาของทั้ง 2 องค์กรเป็นหนึ่งเดียวกัน เพื่อให้การพัฒนาระบบเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
การศึกษาโดย สนข.

จากการประชุมคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก หรือ สำนักงานโยบายและแผนการขนส่งและจราจร ในปัจจุบัน เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ได้มีมติให้สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) เป็นผู้ออกแบบรายละเอียดของระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ ซึ่ง สนข. ได้ลงนามว่าจ้างกลุ่มบริษัทที่ปรึกษาให้ดำเนินการศึกษาออกแบบเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2547 มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาระบบรถโดยสารประจำทางให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และส่งเสริมให้ประชาชนทั่วไปหันมาใช้ระบบขนส่งสาธารณะโดยเฉพาะรถโดยสารประจำทาง
จากการออกแบบโดย สนข. รูปแบบช่องทางเฉพาะรถโดยสารประจำทางจะก่อสร้างเป็นคันหินบริเวณขอบช่องทาง มีทั้งรูปแบบบนถนนที่มีเกาะกลาง ถนนที่ไม่มีเกาะกลาง และถนนที่เดินรถทางเดียว ส่วนการออกแบบสถานี มีรูปแบบเป็นระบบเปิด สถานีกว้าง 2.50 เมตร ยาว 20 เมตร กำหนดให้ใช้รูปแบบหลักเป็นสะพานลอยข้ามถนนไปยังสถานีกลางถนน เพื่อความสะดวกและความปลอดภัยของผู้โดยสาร โดยมีเครื่องจำหน่ายตั๋วและเครื่องตรวจสอบตั๋วบนสะพานลอย ทั้งนี้ บางกรณีอาจจำเป็นต้องใช้ทางข้ามแบบทางม้าลาย ซึ่งรูปแบบสถานีไม่แตกต่างกัน แต่จะมีเครื่องจำหน่ายตั๋วและเครื่องตรวจสอบตั๋วอยู่บริเวณและระดับเดียวกันกับอาคารสถานี
การศึกษาโดย สนข. > แนวเส้นทาง

โครงการระยะที่ 1 รวมระยะทาง 73 กิโลเมตร ดังนี้
เมืองทองธานี-มีนบุรี : 26 กิโลเมตร
บางกะปิ-สมุทรปราการ : 20 กิโลเมตร
ตลิ่งชัน-สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า: 10 กิโลเมตร
ดอนเมือง-หมอชิต: 17 กิโลเมตร
โครงการระยะที่ 2 มีแนวเส้นทางที่มีความเหมาะสมทั้งหมด 9 เส้นทาง รวมระยะทาง 379.72 กิโลเมตร จัดลำดับความสำคัญตามผลตอบแทนทางการเงิน ดังนี้
บางแค-รังสิต (ถนนเพชรเกษม-ราชพฤกษ์-สาทร-วิทยุ-เพลินจิต-สยาม-พระรามที่ 6-จตุจักร-ห้าแยกลาดพร้าว-วงเวียนบางเขน-สะพานใหม่-รังสิต): 56.80 กิโลเมตร
สุวรรณภูมิ-ดอนเมือง (ลาดกระบัง-อ่อนนุช-พัฒนาการ-คลองตัน-ประตูน้ำ-พระรามที่ 6-หมอชิต 2-วิภาวดีรังสิต): 52.57 กิโลเมตร
เมืองทองธานี-คลองจั่น-สมุทรปราการ (แจ้งวัฒนะ-วงเวียนบางเขน-ห้าแยกลาดพร้าว-บางกะปิ-ศรีนครินทร์): 54.30 กิโลเมตร
สุวินทวงศ์-ตลิ่งชัน (มีนบุรี-บางกะปิ-พระราม 9-เอกมัยเหนือ-ประตูน้ำ-นางเลิ้ง-ราชดำเนินนอก-ปิ่นเกล้า-กาญจนาภิเษก): 42.86 กิโลเมตร
รามอินทรา กม.8-เพชรเกษม (นวมินทร์-บางกะปิ-พระราม 9-เอกมัยเหนือ-วิทยุ-สาทร-ราชพฤกษ์-บางหว้า): 35.87 กิโลเมตร
พระสมุทรเจดีย์-สยามสแควร์ (พระประแดง-ตากสิน-สาทร-วิทยุ-ประตูน้ำ-สยาม-เพลินจิต-วิทยุ): 34.46 กิโลเมตร
สถานีขนส่งสายใต้-เอกมัย (ปิ่นเกล้า-ราชดำเนินนอก-นางเลิ้ง-พงษ์พระราม-สยาม-สามย่าน-พระรามที่ 4-พระโขนง-กล้วยน้ำไท): 22.77 กิโลเมตร
พระราม 2-รามอินทรา (กาญจนาภิเษก-ดาวคะนอง-ตากสิน-วังบูรพา-ราชดำเนินนอก-นางเลิ้ง-พระรามที่ 6-จตุจักร-ห้าแยกลาดพร้าว-วงเวียนบางเขน-มีนบุรี): 58.83 กิโลเมตร
รังสิต-จตุจักร คร่อมคลองประปา (บางพูน-พงษ์เพชร-ประชาชื่น-เตาปูน-ถนนกำแพงเพชร-ตลาดนัดจตุจักร): 21.26 กิโลเมตร
การศึกษาโดย สนข. > ความคืบหน้า

จนถึงปัจจุบัน เส้นทางของ สนข. ทั้งหมดยังคงเป็นเพียงข้อเสนอแนะที่ไม่มีการพิจารณาให้สร้างขึ้นแต่อย่างใด
การศึกษาโดย กทม.

กรุงเทพมหานคร โดยสำนักการจราจรและขนส่ง ได้จัดทำแผนการพัฒนาระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษเช่นเดียวกันกับ สนข. ตามนโยบายของนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในขณะนั้น ในชื่อโครงการ บางกอกบีอาร์ที (อังกฤษ: Bangkok BRT)
การศึกษาโดย กทม. > แนวเส้นทาง

แผนแม่บท เส้นทางบีอาร์ที ในครั้งแรก ประกอบด้วยเส้นทางนำร่อง เดิมมีกำหนดเปิดใช้ปลายปี พ.ศ. 2548 ได้แก่
สุรวงศ์-ราชพฤกษ์ (ถนนนราธิวาสราชนครินทร์-ถนนพระรามที่ 3): 16.5 กิโลเมตร
นวมินทร์-เกษตร-หมอชิต (รามอินทรา-ถนนนวมินทร์-ประเสริฐมนูกิจ-พหลโยธิน): 19.5 กิโลเมตร ยกเลิกโครงการเนื่องจากกายภาพบริเวณถนนพหลโยธินไม่เหมาะสม
และอีก 10 เส้นทางที่เดิมคาดว่าจะเปิดใช้ได้ในปี พ.ศ. 2551 ได้แก่
หมอชิต-สถานีราชเทวี (สะพานควาย-สถานีรถไฟสามเสน-ตึกชัย-อุรุพงษ์-สี่แยกราชเทวี): 8 กิโลเมตร
ถนนวงแหวน-แยกเกษตร (ถนนนครอินทร์-ติวานนท์-แคราย-เกษตรศาสตร์): 20 กิโลเมตร
ถนนวงแหวนรอบนอก (บางใหญ่-ตลิ่งชัน-บางแค-พระรามที่ 2): 25 กิโลเมตร
ท่าพระ-สะพานพระราม 7 (บางซ่อน-ถนนจรัญสนิทวงศ์-ราชพฤกษ์): 13 กิโลเมตร
ถนนวงแหวน-ถนนกัลปพฤกษ์: 7 กิโลเมตร
ตากสิน-รัตนาธิเบศร์ (สะพานตากสิน-ถนนกรุงธนบุรี-ราชพฤกษ์): 24 กิโลเมตร
รามอินทรา-ถนนพระราม 9 (ถนนประดิษฐ์มนูธรรม): 12 กิโลเมตร
รัตนาธิเบศร์-สะพานนนทบุรี (แคราย-ปากเกร็ด-สี่แยกสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์-บางคูวัด): 12 กิโลเมตร
อ่อนนุช-ลาดกระบัง-สุวรรณภูมิ: 20 กิโลเมตร
บางนา-รามคำแหง 2 (ถนนบางนา-บางปะกง): 8 กิโลเมตร
ในเวลาต่อมา กรุงเทพมหานครได้ปรับปรุงแนวเส้นทางให้สอดคล้องกับการพัฒนาแนวเส้นทางระบบขนส่งมวลชนทางรางมากขึ้น เกิดเป็น แผนแม่บท เส้นทางบีอาร์ที ปี 2550-2552 จำนวน 5 เส้นทาง ระยะทางรวม 120.3 กิโลเมตร งบประมาณ 12,890 ล้านบาท ได้แก่
ช่องนนทรี-ราชพฤกษ์-ประชาอุทิศ: 23 กิโลเมตร งบประมาณ 2,179 ล้านบาท
ดอนเมือง-มีนบุรี-สุวรรณภูมิ (ถนนวิภาวดีรังสิต-รามอินทรา-สีหบุรานุกิจ-ร่มเกล้า-ลาดกระบัง):  38 กิโลเมตร งบประมาณ 4,531 ล้านบาท
ปากเกร็ด-หมอชิต (แคราย-ถนนติวานนท์-แจ้งวัฒนะ-ถนนวิภาวดีรังสิต-ห้าแยกลาดพร้าว-ถนนพหลโยธิน):  18.7 กิโลเมตร งบประมาณ 1,124 ล้านบาท
มีนบุรี-ศรีนครินทร์-แบริ่ง (ถนนรามคำแหง-ลำสาลี-ศรีนครินทร์-เทพารักษ์-สุขุมวิท):  25 กิโลเมตร งบประมาณ 3,123 ล้านบาท
บางนา-สุวรรณภูมิ: (ถนนบางนา-บางปะกง) 15.6 กิโลเมตร งบประมาณ 1,932 ล้านบาท
การศึกษาโดย กทม. > ความคืบหน้า

จากเส้นทางในแผนแม่บทของกรุงเทพมหานครทั้งหมด มีเพียงสายช่องนนทรี-ราชพฤกษ์ เส้นทางเดียวที่สามารถก่อสร้างเป็นเส้นทางนำร่องได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2552 นอกจากนี้ยังมีโครงการสายหมอชิต-ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร ได้มีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อรองรับการเปิดใช้ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร บนถนนแจ้งวัฒนะ และจะก่อสร้างเป็นสายที่ 2 ต่อไป
การศึกษาโดย กทม. > ความคืบหน้า > สายสาทร–ราชพฤกษ์

บทความหลัก: รถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร–ราชพฤกษ์
เป็นเส้นทางนำร่อง พัฒนามาจากเส้นทางช่องนนทรี-สะพานกรุงเทพ และสุรวงศ์-ราชพฤกษ์ ดำเนินการโดยทางกรุงเทพมหานครลงทุนทั้งหมด แล้วให้บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด ตั้งบริษัทลูกมาบริหารจัดการ จัดซื้อรถ และจัดหาพนักงานมาปฏิบัติการ แต่ไม่มีส่วนเข้ามาลงทุน และไม่มีส่วนในการแบ่งผลกำไร ปัจจุบันงานโยธาก่อสร้างแล้วเสร็จ อยู่ระหว่างการติดตั้งระบบอาณัติสัญญาณ และการจัดหารถโดยสาร มีกำหนดเปิดใช้วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งล่าช้าจากกำหนดการเดิมในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2551 เนื่องจากการจัดซื้อรถอยู่ภายใต้การตรวจสอบความโปร่งใสของกรมสอบสวนคดีพิเศษ[ต้องการอ้างอิง]
การศึกษาโดย กทม. > ความคืบหน้า > สายหมอชิต–ปากเกร็ด

เป็นของเส้นทางปากเกร็ด-หมอชิต ในแผนแม่บทเดิม ปัจจุบันอยู่ระหว่างการออกแบบรายละเอียดเส้นทาง สถานี งานระบบ และเตรียมการก่อสร้าง เพื่อรองรับการเปิดใช้ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร ถนนแจ้งวัฒนะ ซึ่งเริ่มมีหน่วยงานต่าง ๆ ย้ายเข้ามาใช้พื้นที่ทำการแล้ว และยังรองรับผู้พักอาศัยและทำงานในโครงการเมืองทองธานี อีกด้วย
ได้มีการปรับเปลี่ยนเส้นทางใหม่ โดยจากคลองประปา เข้าสู่เขตเทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี เพื่อเข้าสู่เมืองทองธานี ซึ่งจะมีอู่ซ่อมบำรุง และอาคารจอดรถแล้วจรในบริเวณนี้ด้วย
จนเมื่อกันยายน พ.ศ. 2553 กรุงเทพมหานครได้ข้อสรุปร่วมกับบริษัท บางกอก ไมโครบัส จำกัด เห็นว่าเส้นทางดังกล่าวมีความทับซ้อนกับแนวเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู และมติคณะรัฐมนตรีห้ามก่อสร้างระบบอื่นทับเส้นทางกัน ไมโครบัสจึงได้นำรถมาวิ่งในเส้นทางอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ–ปากเกร็ด ตามแนวเส้นทางเดิมของโครงการ
ดูเพิ่ม

รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
แหล่งข้อมูลอื่น

โครงการรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ (บีอาร์ที) ของกรุงเทพมหานคร
วีดิทัศน์จำลองเส้นทางโครงการสายช่องนนทรี-ราชพฤกษ์ ของกรุงเทพมหานคร เก็บถาวร 2010-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cabride video
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในเขตเมืองและเครือข่ายในประเทศไทย |
| --- | --- |
 การขนส่งในประเทศไทย  การขนส่งระบบรางในประเทศไทย  รถไฟฟ้าในประเทศไทย กรุงเทพมหานครและปริมณฑล 
รถไฟความเร็วสูง:  สายตะวันออก (โครงการ)  สายตะวันออกเฉียงเหนือ (โครงการ)  สายเหนือ (โครงการ)  สายใต้ (โครงการ) 
รถไฟชานเมือง:  กรุงเทพมหานคร  ขบวนรถชานเมือง   รถไฟฟ้าสายสีแดง   แอร์พอร์ต เรล ลิงก์ 
ระบบขนส่งมวลชนเร็ว:  กรุงเทพมหานคร  รถไฟฟ้าบีทีเอส   รถไฟฟ้ามหานคร 
รถไฟรางเดี่ยว:  กรุงเทพมหานคร  สายสีเหลือง   สายสีชมพู  หาดใหญ่ (โครงการ)  พัทยา (โครงการ) 
รถไฟรางเบาและรถราง:  กรุงเทพมหานคร สายสีเงิน (โครงการ)  รถรางกรุงเทพ (ยกเลิก)  เชียงใหม่ (โครงการ)  ขอนแก่น (โครงการ)  นครราชสีมา (โครงการ)  พิษณุโลก (โครงการ)  ภูเก็ต (โครงการ) 
ระบบขนส่งผู้โดยสาร:  กรุงเทพมหานคร  สายสีทอง 
รถโดยสารด่วนพิเศษ:   บีอาร์ที สายสาทร–ราชพฤกษ์  ฉะเชิงเทรา (โครงการ)  ชลบุรี (โครงการ)  ระยอง (โครงการ)  ศรีราชา (โครงการ)
รอยโรคแบงคาร์ต

| รอยโรคแบงคาร์ต |
| --- | --- |

ภาพถ่ายทางรังสี แสดงรอยโรคกระดูกแบบแบงคาร์ตและรอยแตกสเตชันนารี (stationary fragment) ที่กลีนอยด์ตอนล่าง (inferior glenoid)
รอยโรคแบงคาร์ต (อังกฤษ: Bankart lesion) เป็นรูปแบบหนึ่งของการบาดเจ็บหัวไหล่ที่เกิดขึ้นสืบเนื่องจากไหล่หลุด รอยโรคนี้เป็นการบาดเจ็บส่วนช่วงล่างของกลีนอยด์ลาบรัมของไหล่ เมื่อเกิดการบาดเจ็บนี้ขึ้น จะเกิดถุง (pocket) ทางด้านหน้าของกลีนอยด์ขึ้น ซึ่งทำให้ส่วนหัวของกระดูกฮิวเมอรัสสามารถเคลื่อนเข้าไปได้ รอยโรคนี้เป็นข้อบ่งชี้สำหรับการผ่าตัด และมักจะพบร่วมกับรอยโรคฮิลล์-แช็กส์ ซึ่งคือการบาดเจ็บที่ส่วนหัวของกระดูกฮิวเมอรัสส่วนหลัง
รอยโรคกระดูกแบบบแบงคาร์ต (bony Bankart) เป็นรอยโรคที่รวมถึงการหักของโพรงกลีนอยด์ทางด้านหน้า-ด้านล่าง (anterior-inferior) ของกระดูกสะบัก
รอยโรคแบงคาร์ตตั้งชื่อตามศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ชาวอังกฤษ อาร์เธอร์ ซิดนีย์ บรุนเดิล แบงคาร์ต (1879–1951)
การวินิจฉัย

การวินิจฉัยแรกเริ่มโดยทั่วไปสามารถใช้การตรวจร่างกายร่วมกับการถ่ายภาพทางการแพทย์ ซึ่งอาจใช้การถ่ายภาพรังสีโพรเจ็กชั่น หรือ เอ็มอาร์ไอ ของช่วงไหล่ หากพบความต่างสีภายในข้อ (intra-articular contrast) จะช่วยให้สามารถประเมินกลีนอยด์ลาบรัมได้ดียิ่งขึ้น
การรักษา

การแก้ไขในข้อสำหรับการบาดเจ็บแบงคาร์ตมีอัตราสำเร็จสูง กระนั้น เกือบหนึ่งในสามอาจต้องได้รับการผ่าตัดแก้ไขเพิ่มเติมเพื่อรักษาความไม่มั่นคงที่จะยังคงอยู่ (continued instability) หลังการผ่าตัดแรก อัตราการต้องผ่าตัดแก้ไขนี้เพิ่มขึ้นในกรณีที่อายุต่ำกว่า 20 ปี การผ่าตัดแก้ไขสามารถใช้วิธีส่องกล้องเข้าทางข้อ หรือผ่านหัตถการลาทาร์เจ็ตซึ่งลุกลามและต้องผ่าเปิด วิธีหลังนี้มีแนวโน้มในการเกิดกระดูกเคลื่อนซ้ำต่ำ แต่อาจมีระยะการเคลื่อนไหวที่ลดลงหลังการผ่าตัด
แหล่งข้อมูล

Bankart lesion เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - zadeh.co.uk
แม่แบบ:Dislocations, sprains and strains
รอเบิร์ต คอนเควสต์

| รอเบิร์ต คอนเควสต์ CMG OBE FBA FRSL |
| --- | --- |
คอนเควสต์ในปี ค.ศ. 1987
เกิด: จอร์จ รอเบิร์ต แอคเวิร์ธ คอนเควสต์ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1917(1917-07-15) เกรตมัลเวิร์น, วุร์สเตอร์เชอร์, อังกฤษ
เสียชีวิต: 3 สิงหาคม ค.ศ. 2015(2015-08-03) (98 ปี) สแตนฟอร์ด, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
อาชีพ: นักประวัติศาสตร์, กวี
พลเมือง: บริติช สหรัฐ
การศึกษา: วิทยาลัยวินเชสเตอร์
จบจาก: มหาวิทยาลัยกราโนเบิล วิทยาลัยมอดลิน ออกซฟอร์ด
ผลงานที่สำคัญ: The Great Terror
คู่สมรส: โจน วัตกินส์  (สมรส 1942; หย่า 1948) ทาเทียนา มิไฮโลวา  (สมรส 1948; หย่า 1962) แคโรลีน แมกฟาร์เลน  (สมรส 1964; หย่า 1978) เอลิซาเบธ วินเกต  (สมรส 1979)
บุตร: 3 คน
จอร์จ รอเบิร์ต แอคเวิร์ธ คอนเควสต์ (อังกฤษ: George Robert Acworth Conquest, 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1917 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักประวัติศาสตร์และกวีชาวบริติช-อเมริกัน เกิดที่เมืองเกรตมัลเวิร์นในปี ค.ศ. 1917 เป็นบุตรของรอเบิร์ต ฟอลเกอร์ เวสคอต คอนเควสต์และโรซามุนด์ อลิส แอคเวิร์ธ คอนเควสต์เรียนที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์และมหาวิทยาลัยกราโนเบิล ก่อนจะเรียนจบด้านปรัชญา การเมืองและเศรษฐศาสตร์ และปริญญาเอกด้านประวัติศาสตร์โซเวียตที่วิทยาลัยมอดลินในออกซฟอร์ด ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาทำงานที่กรมทหารราบออกซฟอร์ดเชอร์และบักกิงแฮมเชอร์ ก่อนจะถูกส่งไปทำงานกับกองทัพบัลแกเรียและคณะกรรมาธิการควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร
หลังสงครามสิ้นสุด คอนเควสต์กลับมาอังกฤษและทำงานที่กระทรวงวิจัยสารสนเทศในลอนดอน ซึ่งเป็นกระทรวงที่ทำหน้าที่รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคอมมิวนิสต์โซเวียต ในปี ค.ศ. 1956 เขาลาออกมาเป็นนักเขียนและนักประวัติศาสตร์อิสระ ในปี ค.ศ. 1968 คอนเควสต์เผยแพร่หนังสือ The Great Terror ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรก ๆ ในโลกตะวันตกที่บรรยายถึงการกวาดล้างใหญ่ในโซเวียตช่วง ค.ศ. 1936-1938 หลังจากนั้นเขาย้ายไปอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อทำงานที่สถาบันฮูเวอร์ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และเป็นภาคีสมาชิกสถาบันรัสเซีย มหาวิทยาลัยโคลัมเบียและศูนย์นักวิชาการระหว่างประเทศวูดโรว์ วิลสัน นอกเหนือจากงานด้านประวัติศาสตร์แล้ว คอนเควสต์ยังเขียนนิยายแนววิทยาศาสตร์และเป็นกวีคนสำคัญของขบวนการ "The Movement" ซึ่งนิยมความเรียบง่าย ปฏิเสธแนวคิดศิลปะจินตนิยม
ด้านชีวิตส่วนตัว คอนเควสต์มีบุตร 3 คนจากการแต่งงานทั้งหมด 4 ครั้ง เขาเสียชีวิตด้วยภาวะการหายใจล้มเหลวที่เมืองสแตนฟอร์ด ในปี ค.ศ. 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รอเบิร์ต คอนเควสต์
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ รอเบิร์ต คอนเควสต์
รอย ฮอดจ์สัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฮอดจ์สันในปี ค.ศ. 2014
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  รอย ฮอดจ์สัน
วันเกิด:   (1947-08-09) 9 สิงหาคม ค.ศ. 1947 (77 ปี)
สถานที่เกิด:  Croydon, อังกฤษ
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  -
สโมสรเยาวชน
1963–1965:  คริสตัลพาเลซ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1965–1966 |  คริสตัลพาเลซ |  0 |  (0) |
| 1966–1969 |  Tonbridge Angels |   |   |
| 1969–1971 |  เกรฟเซนด์ แอนด์ นอร์ทฟลีต |  59 |  (1) |
| 1971–1972 |  Maidstone United |   |   |
| 1972–1973 |  Ashford Town (Kent) |   |   |
| 1973–1974 |  Berea Park |   |   |
| 1974–1976 |  Carshalton Athletic |   |   |
จัดการทีม
1976–1980:  Halmstad
1982:  บริสตอลซิตี
1982:  Oddevold
1983–1984:  Örebro
1985–1989:  มัลเมอ
1990–1992:  Neuchâtel Xamax
1992–1995:  สวิตเซอร์แลนด์
1995–1997:  อินเตอร์มิลาน
1997–1998:  แบล็กเบิร์นโรเวอส์
1999:  อินเตอร์มิลาน (รักษาการ)
1999–2000:  กราสฮอปเปอส์
2000–2001:  โคเปนเฮเกน
2001:  อูดีเนเซ
2002–2004:  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
2004–2005:  ไวกิง
2006–2007:  ฟินแลนด์
2007–2010:  ฟูลัม
2010–2011:  ลิเวอร์พูล
2011–2012:  เวสต์บรอมมิชอัลเบียน
2012–2016:  อังกฤษ
2013:  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี (รักษาการ)
2017–2021:  คริสตัลพาเลซ
2022:  วอตฟอร์ด
2023– 2024:  คริสตัลพาเลซ
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
รอย ฮอดจ์สัน (อังกฤษ: Roy Hodgson; เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1947  ที่เมืองครอยดอน ประเทศอังกฤษ) เป็นอดีตนักฟุตบอล และเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติอังกฤษ เป็นอดีตผู้จัดการทีมคริสตัลพาเลซในพรีเมียร์ลีก โดยเขาประกาศลงจากตำแหน่งเนื่องจากป่วยเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2024