stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนะมิยะ
พระประวัติ

เจ้าหญิงไอโกะประสูติเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง เวลา 14:43 น. ตามเวลาท้องถิ่น เป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ ขณะทั้งสองยังดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี ตามลำดับ เมื่อแรกประสูติมีความยาวพระวรกาย 49.6 เซนติเมตร และน้ำหนัก 3,103 กรัม และประสูติกาลขณะที่พระชนกมีพระชนมายุ 41 ปี และพระชนนีมีพระชนมายุ 37 ปี เบน ฮิลส์ (Ben Hills) นักข่าว ผู้เขียนหนังสือ เจ้าหญิงมาซาโกะ : นักโทษแห่งบัลลังก์เบญจมาศ (Princess Masako: Prisoner of the Chrysanthemum Throne) ระบุว่าจักรพรรดินีมาซาโกะทรงพระครรภ์เจ้าหญิงไอโกะด้วยการปฏิสนธินอกร่างกาย
พระชนกและพระชนนีทรงตั้งพระนามพระธิดาด้วยพระองค์เอง (ปรกติจะได้รับพระราชทานพระนามจากสมเด็จพระจักรพรรดิ) โดยนำมาจากคำสอนของเม่งจื๊อ นักปรัชญาชาวจีน ความว่า
"ผู้ที่ให้ความรักก็จะได้ความรักตอบ ผู้ที่ให้ความเคารพก็จะได้ความเคารพตอบ" (愛人者人恆愛之，敬人者人恆敬之。)
พระนาม "ไอโกะ" (愛子) ประกอบด้วยตัวคันจิสองตัวคือ "ความรัก" (愛) กับ "เด็ก" (子) รวมกันมีความหมายว่า "บุคคลอันเป็นที่รัก" ส่วนพระอิสริยยศและราชทินนาม "โทชิโนะมิยะ" (敬宮 toshi-no-miya) มีความหมายว่า "บุคคลผู้ควรแก่การเคารพ"
พระองค์เข้ารับการศึกษาระดับปฐมวัย ณ โรงเรียนกากูชูอิง เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2549 จึงจบการศึกษาระดับปฐมวัยเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2551 ทรงศึกษาต่อในระดับประถมศึกษา ณ สถานศึกษาเดิมในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 แล้วเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ระดับมัธยมศึกษาตอนมัธยมศึกษาตอนปลายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2560
พ.ศ. 2561 เจ้าหญิงไอโกะทรงเข้าเรียนภาคฤดูร้อนของวิทยาลัยอีตัน สหราชอาณาจักร หลังเสด็จกลับญี่ปุ่น พระองค์เปี่ยมไปด้วยความมั่นพระทัยยิ่ง ทรงรับเป็นโฆษกของคณะเต้นรำในโรงเรียน แหล่งข่าวแห่งหนึ่งที่อ้างว่าสนิทสนมกับพระราชวังระบุว่าเจ้าหญิงไอโกะทรงให้กำลังใจพระชนนี ที่ดำรงพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดินี เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ทรงศึกษาต่อด้านภาษาและวรรณคดีญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยกากูชูอิง
ชีวิตส่วนพระองค์

ขณะเจ้าหญิงไอโกะมีพระชันษา 8 ปี ทรงสนพระทัยด้านการทรงพระอักษรตัวคันจิ, อักษรวิจิตร, การกระโดดเชือก, ทรงเปียโน, ทรงไวโอลิน และการเขียนกวีนิพนธ์
ต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 เจ้าหญิงไอโกะทรงประทับอยู่ในวังไม่ยอมเสด็จไปโรงเรียน เพราะถูกกลั่นแกล้ง (bully) จากพระสหายร่วมชั้น ต่อมาเจ้าหญิงไอโกะจึงเสด็จไปโรงเรียนในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 อย่างมีข้อจำกัด เจ้าหน้าที่ประจำพระราชวังอธิบายว่าได้มีการจำกัดจำนวนพระสหายร่วมชั้นของเจ้าหญิง เจ้าหญิงไอโกะจะเสด็จไปโรงเรียนพร้อมกับจักรพรรดินีมาซาโกะพระชนนีตามคำแนะนำของแพทย์ประจำพระราชสำนักมกุฎราชกุมาร
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เจ้าหญิงไอโกะประชวรจากอาการพระปับผาสะอักเสบ และช่วงปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ทรงขาดเรียนเนื่องทรงอ่อนเพลียจากทรงพระอักษรเตรียมสอบเข้าศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
พระกรณียกิจ

วันที่ 5 เมษายน 2559 เจ้าหญิงไอโกะทรงเยี่ยมชมนิทรรศการพิเศษครบรอบ 150 ปี ความสัมพันธ์ทางการทูตญี่ปุ่น-อิตาลี ณ พิพิธภัณฑ์โตเกียว
ขณะพระชันษา 16 ปี เจ้าหญิงไอโกะปรากฏพระองค์พร้อมกับพระชนกและชนนีท่ามกลางสาธารณชน ทั้งนี้พระองค์ไม่สามารถร่วมพระราชพิธีใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระชนกนาถเลย เพราะเยาว์ชันษา ตามกฎมนเทียรบาลข้อที่ 22 พระองค์จะบรรลุนิติภาวะเมื่อพระชันษา 20 ปีบริบูรณ์ใน พ.ศ. 2564
ครั้นวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2564 หลังเจ้าหญิงไอโกะมีพระชันษาครบ 20 ปีบริบูรณ์ ก็ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1 โดยจากนี้พระองค์สามารถร่วมพระราชพิธีและประกอบพระกรณียกิจของพระราชวงศ์ได้ โดยร่วมประกอบพระกรณียกิจในฐานะพระราชวงศ์ครั้งแรก ในงานเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ พ.ศ. 2565 และออกมาตรัสต่อสาธารณชนครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคมปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เจ้าหญิงไอโกะเสด็จออกจากพระตำหนักครั้งแรกเพื่อทอดพระเนตรการแสดงมโหรีกางากุ ซึ่งเป็นออร์เคสตราอย่างราชสำนักญี่ปุ่น จัดขึ้นโดยสำนักพระราชวังญี่ปุ่น โดยเจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะโดยเสด็จด้วย และวันที่ 24 พฤศจิกายนปีเดียวกัน เจ้าหญิงไอโกะตามเสด็จสมเด็จพระจักรพรรดิและสมเด็จพระจักรพรรดินี ทอดพระเนตรนิทรรศการซึ่งจัดขึ้นในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติโตเกียว
เจ้าหญิงไอโกะมีกำหนดการทรงงานที่สภากาชาดญี่ปุ่นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 หลังทรงสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษา
การสืบราชบัลลังก์

หลังการประกาศใช้กฎมนเทียรบาลญี่ปุ่น พ.ศ. 2490 มีการลดจำนวนพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นอันมาก เหลือเพียงเจ้านายที่สืบสันดานจากจักรพรรดิไทโชสามารถเสวยราชย์ได้ แต่มิอนุญาตให้เจ้านายฝ่ายในเสวยราชสมบัติ ถ้าหากมีการแก้กฎมนเทียรบาล เจ้าหญิงไอโกะจะเป็นองค์รัชทายาทอันดับที่ 2 ของญี่ปุ่น ซึ่งมีการหยิบยกถึงเรื่องนี้หลายครั้ง
การสืบราชบัลลังก์ > ข้อถกเถียง

การประสูติการของเจ้าหญิงไอโกะ ทำให้เกิดวิกฤตการสืบราชสมบัติของญี่ปุ่นเนื่องจากไม่มีเจ้านายรุ่นใหม่ที่เป็นเพศชาย ฝ่ายหน้าที่ยังทรงพระชนม์ล้วนมีพระชันษาสูง ก่อให้เกิดข้อถกเถียงในญี่ปุ่นว่าควรแก่กาลแล้วที่จะแก้ไขกฎมนเทียรบาล ซึ่งกฎมนเทียรบาลเมื่อ พ.ศ. 2490 ระบุไว้ว่า "ผู้สืบราชสมบัติจะต้องเป็นบุตรคนโตเพศชายเท่านั้น (Agnatic primogeniture)" เปลี่ยนเป็น "ผู้สืบราชสมบัติจะเป็นบุตรคนโตไม่ว่าเป็นหญิงหรือชายก็ได้ (Absolute primogeniture)" และญี่ปุ่นมีประวัติการสืบราชสมบัติของจักรพรรดินีถึงแปดพระองค์ โดยได้รับการคัดเลือกจากสมาชิกพระราชวงศ์ที่มีเชื้อเจ้าทางฝ่ายบิดา นักวิชาการบางส่วนอธิบายว่าการครองราชย์ของจักรพรรดินีเป็นการครองประเทศเพียงชั่วคราวเท่านั้น แต่การสืบราชสมบัติผ่านทางฝ่ายมารดาเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 21 คือจักรพรรดินีเก็มเม และสืบราชสมบัติโดยพระราชธิดาคือจักรพรรดินีเก็นโช
วันที 25 ตุลาคม พ.ศ. 2548 รัฐบาลได้แต่งตั้งคณะผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งมีการเสนอให้สิทธิแก่บุตรคนโตไม่ว่าเพศหญิงหรือชายสำหรับการสืบราชสมบัติ วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2549 จุนอิชิโร โคอิซูมิ นายกรัฐมนตรีได้กล่าวสุนทรพจน์ประจำปีเพื่อแก้ไขข้อถกเถียงดังกล่าว โคอิซูมิได้ให้คำสัญญาที่จะเสนอร่างกฎหมายแก่สภานิติบัญญัติแห่งชาติเพื่อให้เจ้านายที่เป็นสตรีขึ้นครองราชสมบัติได้ รวมทั้งมิได้กำหนดเวลาในการออกกฎหมาย และมิได้ให้รายละเอียดของเนื้อหาแต่อย่างใด
การสืบราชบัลลังก์ > การประสูติกาลของฝ่ายหน้า

ข้อเสนอที่จะอนุญาตให้สตรีครองราชสมบัติถูกเลื่อนออกไป หลังสำนักพระราชวังประกาศว่าเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ พระอนุชาในมกุฎราชกุมาร ทรงพระครรภ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ภายหลังได้ประสูติกาลเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นรัชทายาทลำดับที่สามและเป็นเจ้านายฝ่ายหน้าพระองค์ล่าสุดในรอบ 41 ปีของญี่ปุ่น
วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2550 ชินโซ อาเบะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นในขณะนั้นได้ประกาศยกเลิกข้อเสนอที่จะแก้กฎมนเทียรบาล จึงคาดว่าคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงกฎหมายเพื่อให้เจ้าหญิงไอโกะสืบราชสมบัติ
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าหญิงไอโกะ​ โทชิโนะมิยะ |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
การทูล: เด็งกะ/เท็งกะ (殿下)
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

เจ้าหญิงไอโกะ มีฐานันดรศักดิ์ที่ อิมพีเรียลไฮนิส และมีพระราชทินนามว่า โทชิโนะมิยะ (敬宮)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ญี่ปุ่น : เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1 (5 ธันวาคม พ.ศ. 2564)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนมิยะ
Kunaicho | Press Conference by Their Imperial Highness The Crown Prince and Crown Princess After the Birth of Her Imperial Highness Princess Aiko
Kunaicho | Press on the Occasion of the First Birthday of Her Imperial Highness Princess Aiko
BBC News | Japan's new princess meets the public
| ด ค กเจ้าหญิงแห่งญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป
| รุ่นที่ 1 |  เจ้าหญิงชิเงโกะ อูเมะโนะมิยะ  เจ้าหญิงอากิโกะ ชิเงะโนะมิยะ  เจ้าหญิงฟูมิโกะ มาซุโนะมิยะ  เจ้าหญิงชิซูโกะ ฮิซะโนะมิยะ  เจ้าหญิงมาซาโกะ สึเนะโนะมิยะ  เจ้าหญิงฟูซาโกะ คาเนะโนะมิยะ*  เจ้าหญิงโนบูโกะ ฟูมิโนะมิยะ  เจ้าหญิงโทชิโกะ ยาซุโนะมิยะ*  เจ้าหญิงทากิโกะ ซาดะโนะมิยะ  |  |
| รุ่นที่ 2 | ไม่มี |  |
| รุ่นที่ 3 |  เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ*  เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซะโนะมิยะ  เจ้าหญิงคาซูโกะ ทากะโนะมิยะ†  เจ้าหญิงอัตสึโกะ โยริโนะมิยะ†  เจ้าหญิงทากาโกะ ซูงะโนะมิยะ†  เจ้าหญิงยาซูโกะแห่งมิกาซะ†  เจ้าหญิงมาซาโกะแห่งมิกาซะ†  |  |
| รุ่นที่ 4 |  เจ้าหญิงซายาโกะ โนริโนะมิยะ†  เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ  เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ  เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะ  เจ้าหญิงโนริโกะแห่งทากามาโดะ†  เจ้าหญิงอายาโกะแห่งทากามาโดะ†  |  |
| รุ่นที่ 5 |  เจ้าหญิงไอโกะ โทชิโนะมิยะ  เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ†  เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ  |  |
* ถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ตามข้อกำหนดของสหรัฐอเมริกา † ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรส
ครอบครัวของจักรพรรดินารูฮิโตะและสุนัขทรงเลี้ยง
เจ้าหญิงไอโกะ (กลาง) และสมาชิกพระราชวงศ์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2556
เจ้าหญิงไอโกะ (ขวา) และพระชนกและพระชนนีในปี พ.ศ. 2559
สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน)

| --- | --- |
Neighbouring Countries Economic Development Cooperation Agency (Public Organization)
ตราสัญลักษณ์ของสำนักงาน
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2548; 19 ปีก่อน (2548-05-16)
ประเภท: องค์การมหาชน
สำนักงานใหญ่: 123 ชั้น 14 อาคารซันทาวเวอร์สเอ ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
งบประมาณต่อปี: 226,000,000 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: ธงทอง จันทรางศุ, ประธานกรรมการ พีรเมศร์ วุฒิธรเนติรักษ์, ผู้อำนวยการ พันเอก ศรัณยู วิริยเวชกุล, รองผู้อำนวยการ กีรติ เวฬุวัน, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: กระทรวงการคลัง  (ประเทศไทย)
เอกสารหลัก: พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) พ.ศ. ๒๕๔๘
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) หรือ สพพ. (อังกฤษ: Neighbouring Countries Economic Development Cooperation Agency (Public Organization)) เป็นองค์การมหาชนภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงการคลัง
ประวัติ

สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) จัดตั้งขึ้นใหม่ตาม “พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน  (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2548”  ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 เพื่อการให้ความช่วยเหลือประเทศเพื่อนบ้านและประเทศอื่นๆ ทั้งด้านการเงินและวิชาการ รวมถึงการให้ความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน การศึกษาและจัดทำข้อเสนอแนะนโยบายตลอดจนมาตรการต่าง ๆ ในการให้ความร่วมมือฯ ตลอดจนการประสานการใช้อำนาจหน้าที่หน่วยงานต่าง ๆ เพื่อบูรณาการความร่วมมือฯ
โครงสร้าง

สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) ประกอบด้วยโครงสร้าง ดังนี้
สำนักบริหารโครงการ 1
สำนักบริหารเงินทุน
สำนักส่งเสริมประสิทธิภาพและสื่อสารองค์กร
ฝ่ายกฎหมาย
สำนักนโยบายและแผน
สำนักบริหารโครงการ 2
สำนักอำนวยการ
ฝ่ายวิศวกรรม
ภารกิจหน้าที่

สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) (สพพ.) เป็นหน่วยงานให้ความร่วมมือและการช่วยเหลือทางการเงินและทางวิชาการในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมกับประเทศเพื่อนบ้าน
โครงการสนับสนุน

ตัวอย่างโครงการที่ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) ในประเทศเพื่อนบ้าน เช่น
โครงการสนับสนุน > กัมพูชา

โครงการปรับปรุงและลาดยางผิวจราจรเส้นทางสายเกาะกง-สะแรอัมเปิล (R48) พ.ศ. 2550
โครงการพัฒนาถนนสาย 67 (อันลองเวง-เสียมราฐ) กัมพูชา พ.ศ. 2552
โครงการพัฒนาจุดผ่านแดนถาวรสตึงบทและถนนเชื่อมโยงไปยังถนนหมายเลข 5 ราชอาณาจักรกัมพูชา (โครงการสตึงบท)
โครงการสนับสนุน > ลาว

โครงการปรับปรุงถนนหมายเลข 3 (R3) สปป.ลาว
โครงการปรับปรุงสนามบินวัดไต สปป.ลาว
โครงการก่อสร้างทางรถไฟหนองคาย-ท่านาแล้ง สปป.ลาว
โครงการปรับปรุงสนามบินปากเซ สปป.ลาว
โครงการก่อสร้างทางรถไฟสายท่านาแล้ง-เวียงจันทน์ ระยะที่ 2 ส่วนที่ 2
โครงการก่อสร้างสายส่ง 115 เควี และสถานีไฟฟ้า ช่วงน้ำทง-ห้วยทราย สปป.ลาว
โครงการสนับสนุน > พม่า

โครงการเชื่อมโยงเส้นทางไทย-พม่า จากเมียวดี-เชิงเขาตะนาวศรี สหภาพพม่า
โครงการก่อสร้างถนนจากด่านเจดีย์สามองค์พญาตองซู–ทันพยูไซยัด (ช่วงท้ายหมู่บ้านพญาตองซู-บ้านช่องสง) และอาคารด่านชายแดน สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์
โครงการปรับปรุงระบบไฟฟ้าในเมืองย่างกุ้ง (เขต North Okkalapa และเขต North Dagon) เมียนมา
โครงการปรับปรุงถนนสองช่องทางเชื่อมพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษทวายสู่ชายแดนไทย-เมียนมา สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา
โครงการสนับสนุน > เวียดนาม

โครงการปรับปรุงโรงพยาบาลสตรี จังหวัด Thanh Hoa สาธารณรัฐนิยมเวียดนาม
ดูเพิ่ม

| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงการคลัง |
| --- | --- | --- |
| กรม |  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กรมสรรพากร  กรมธนารักษ์  กรมศุลกากร  กรมสรรพสามิต  กรมบัญชีกลาง  สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง  สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ  สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ  |  |
| รัฐวิสาหกิจ |  สำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล  การยาสูบแห่งประเทศไทย  ธนาคารออมสิน  ธนาคารอาคารสงเคราะห์  ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร  ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย  ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย  ธนาคารอิสลามแห่งประเทศไทย  บรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม  โรงงานไพ่ กรมสรรพสามิต  องค์การสุรา กรมสรรพสามิต  บริษัท สหโรงแรมไทยและการท่องเที่ยว จำกัด  บริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด  |  |
| องค์การมหาชน |  สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน)  |  |
| หน่วยงานอิสระ |  กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ  กองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา  บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย  บริษัท บริหารสินทรัพย์ กรุงเทพพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)  บริษัท ทิพยประกันภัย จำกัด (มหาชน)  ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)  |  |
 หมวดหมู่
รัชฎาสูร

รัชฏาสูร - นาง ( อสุรพงศ์ )
ประวัติ

นางรัชฎาสูร เป็นมเหสีของพญาขร มีโอรสชื่อ  มังกรกัณฐ์ และ แสงอาทิตย์
ลักษณะและสี

กายสีนวลจันทร์ ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฏกษัตรีย์
มหาวิทยาลัยมอสโก

| --- | --- |

ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: ค.ศ.1755
ที่ตั้ง: มอสโก,  รัสเซีย
'มหาวิทยาลัยมอสโก
มหาวิทยาลัยมอสโก หรือ มหาวิทยาลัยโลโมโนซอฟ (รัสเซีย: Моско́вский госуда́рственный университе́т и́мени М. В. Ломоно́сова: МГУ) เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดในประเทศรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1755 บ้างก็ว่า มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1724 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในรัสเซีย
มหาวิทยาลัยมอสโกเป็นมหาวิทยาลัยที่มีการแข่งขันในการสอบเข้าสูงที่สุดในยุโรป เป็นมหาวิทยาลัยคู่แข่งที่สำคัญของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และสถาบันเอ็มไอทีของประเทศโลกเสรีในยุคสงครามเย็น
บริเวณวิทยาเขตเก่าของมหาวิทยาลัยมอสโก บนถนนโมโฮวายา ในปี ค.ศ. 1798
ในขณะที่ออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ วิทยาลัยอิมพีเรียลในอังกฤษ จับมือกันพัฒนาวิทยาศาสตร์หลาย ๆ ด้านพร้อมกัน และ ฮาร์วาร์ด เอ็มไอที แคลเทค เยล และพรินซ์ตัน ได้รับเงินมหาศาลจากรัฐบาลอเมริกาเพื่อพัฒนาเทคโนโลยี ฝ่ายสหภาพโซเวียตก็ระดมคณาจารย์จากทั่วประเทศมาปักหลักทำงานด้วยกันที่มหาวิทยาลัยมอสโก โดยเน้นให้มีคณาจารย์ผู้เชี่ยวชาญสาขาต่างๆ มากกว่ามหาวิทยาลัยใดๆ ไม่ว่าในยุโรปหรืออเมริกา ส่งผลให้ปริมาณผลงานวิจัย โดยการสำรวจของกอร์แมน (Gourman's Report 1996) ชี้ว่า มหาวิทยาลัยมอสโกของรัสเซีย มีผลงานวิจัยมากเป็นอันดับสองในบรรดามหาวิทยาลัยในโลกทั้งหมด โดยเป็นรองมหาวิทยาลัยปารีสเท่านั้น
สมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่สองและหลังสงคราม มหาวิทยาลัยมอสโกได้พัฒนาแขนงวิชาเอเชียศึกษา รวมทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษาอย่างกว้างขวางเพื่อใช้เป็นข้อมูลในวางนโยบายความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยกล่าวกันว่า มหาวิทยาลัยมอสโกมีคณาจารย์ทำวิจัยด้านเอเชียศึกษามากกว่าคณาจารย์ผู้ชำนาญทางบูรพคดีศึกษาของออกซฟอร์ด, เคมบริดจ์ และฮาร์วาร์ดรวมกัน ดังนั้นจวบจวนทุกวันนี้ มหาวิทยาลัยมอสโกของรัสเซียจึงมีคณาจารย์ที่เชี่ยวชาญทางเอเชียเป็นจำนวนมาก
คณะสาขาที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยมอสโก ได้แก่ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา วารสารศาสตร์ เอเชียศึกษา แพทยศาสตร์ คณิตศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และจิตวิทยา
|  | 2011 | 2010 | 2009 |
| --- | --- | --- | --- |
| Ria Novosti / HSE (Multi-Faculty Universities) | 1 |  |  |
| Interfax / Echo Moskvy (Multi-Faculty Universities) |  | 1 | 1 |
|  | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | 2005 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวถง | 80 | 77 | 74 | 78 | 70 | 77 | 70 | 68 |
| QS World University Rankings | 116 | 112 | 93 | 101 | 183 | 231 | 93 | 93 |
| Human Resources & Labor Review (บัณฑิตศึกษา) | - | 44 | 44 | 44 | 43 | - | - | - |
| มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวถง (วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ) | 51-75 | 51-75 | 51-75 | 53-76 | 41st | - | - | - |
| QS World University Rankings (วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ) | 38 | 29 | 30 | 29 | 27 | - | - |  |
ภาษาอึนกันโด

| ภาษาอึนกันโด |
| --- | --- |
Longandu
ประเทศที่มีการพูด: สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ชาติพันธุ์: อึนกันโด
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (220,000 อ้างถึง1995) (คาดว่ารวม 55,000 คน (1993) จากสำเนียง Lalia)
ตระกูลภาษา: ไนเจอร์-คองโก  แอตแลนติก–คองโกเบนูเอ–คองโกบันตอยด์บันตู (โซน C)โซโก–เกเล (C.50–60)ภาษาอึนกันโด
รหัสภาษา
ISO 639-3: nxd – รหัสรวม รหัสเอกเทศ: lal – Lalia
Guthrie code: C.63, 62
อึนกันโด เป็นภาษาบันตูในกลุ่มภาษาโซโล-เกเลที่พูดโดยชาวอึนกันโดในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
การเสียชีวิตของลำดวน สีกันยา

ลำดวน อาร์มิเทจ (นามสกุลเดิม สีกันยา) เดิมเป็นผู้หญิงที่ไม่ปรากฏชื่อซึ่งพบเป็นศพใน พ.ศ. 2547 บนภูเขาเพ็นนีเกนต์ในยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ ประเทศอังกฤษ ทำให้เป็นที่รู้จักว่า สตรีแห่งขุนเขา ผู้หญิงคนดังกล่าวคาดว่ามาจากที่ใดสักแห่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แม้ตำรวจระหว่างประเทศจะตรวจสอบเอกลักษณ์ของเธอเพื่อค้นหาที่อยู่และสาเหตุของการตายของเธอ แต่ก็ยังคงเป็นปริศนาจนกระทั่ง พ.ศ. 2562 จึงสามารถระบุอัตลักษณ์ในเดือนมีนาคม ผ่านการตรวจดีเอ็นเอ
การพบศพ

ในวันจันทร์ที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2547 เวลา 11:30 นาฬิกา ชายผู้หนึ่งซึ่งเดินอยู่ในบริเวณภูเขาเพ็นนีเกนต์แจ้งตำรวจว่าพบศพผู้หญิงคนหนึ่ง ชายผู้นั้นพบศพ ณ จุดที่มีผู้คนสัญจรขวักไขว่ตรงเพนีเกนต์เวย์ระหว่างภูเขาเพนนีเกนต์กับหมู่บ้านฮอร์ตันอินริบเบิลส์เดล ในลำธารชื่อ Sell Gill Beck ซึ่งไหลลงสู่ถ้ำ Sell Gill Hole เขาเชื่อว่าศพคงแช่อยู่ในน้ำมาพักหนึ่งแล้ว และผู้ตายอาจตายมาราวสามสัปดาห์ก่อนจะถูกพบ เบื้องต้นสาเหตุการตายยังไม่แน่ชัดเจนและไม่พบร่องรอยความรุนแรง
ลักษณะ

หญิงผู้ตายได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีผมสีเข้มยาวประบ่า สูงประมาณ 1.5 เมตร (4 ฟุต 11 นิ้ว). มีอายุระหว่าง 25 และ 35 มีฟันที่สมบูรณ์แข็งแรงแต่มีรอยห่างอย่างเห็นได้ชัด ผู้ตายยังสวมแหวนแต่งงาน แหวนนี้มีขนาด 22 กะรัต ผลิตใน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ผู้ตายยังเจาะหู แต่ไม่พบตุ้มหู ในที่เกิดเหตุไม่พบรองเท้า เสื้อกันหนาว หรือข้าวของส่วนตัวของผู้ตาย หญิงผู้ตายหนัก 64 กิโลกรัม เวลานั้นเชื่อกันว่าเธอมาจากประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศจีน หรือ ประเทศเกาหลี
ใน พ.ศ. 2554 ตำรวจประกาศว่าพวกเขาเปิดการสอบสวนอีกครั้งโดยมีผู้เสียชีวิตแปดคน 'Lady of the Hills' เป็นหนึ่งในกรณีเหล่านี้พร้อมกับ Sutton Bank Body
ใน พ.ศ. 2561 มีการอุทธรณ์โดยตำรวจนอร์ธยอร์กเชอร์ คำอุทธรณ์ดังกล่าวทำขึ้นบน Facebook ใน ภาษาฟิลิปปินส์ ไทย และ อังกฤษ เพื่อให้สามารถแบ่งปันข้อความระหว่างประเทศได้
เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2561 ครอบครัวในประเทศไทยออกมาข้างหน้าด้วยความเชื่อที่ว่าพวกเขารู้จักตัวตนของเหยื่อ ผู้หญิงคนนี้แต่งงานกับชายชาวอังกฤษใน พ.ศ. 2534 และย้ายไปอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษใน พ.ศ. 2538 แม่ของผู้หญิงที่ระบุได้ขาดการติดต่อจากลูกสาวของเธอตั้งแต่ พ.ศ. 2547
การยืนยัน

เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2561 North Yorkshire Police เปิดเผยว่าพวกเขาระบุชื่อและตัวตนของศพได้สำเร็จหลังจากการตรวจ DNA คือ ลำดวน อาร์มิเทจ (นามสกุลเดิม สีกันยา)
รอมา อะบู อัรรุบ

รอมา อะบู อัรรุบ (อาหรับ: راما أبو الرب; เกิดวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2001) เป็นนักเทควันโดชาวจอร์แดน เธอเป็นตัวแทนทีมชาติจอร์แดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
อาชีพ

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 เธอเข้าแข่งขันในการแข่งขันรอบคัดเลือกเอเชีย 2024 ที่ไท่อาน ประเทศจีน เธอชนะการแข่งขันรอบรองชนะเลิศและผ่านการคัดเลือกเป็นตัวแทนจอร์แดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 เธอได้รับเลือกเป็นผู้ถือธงประจำประเทศจอร์แดนในช่วงพิธีเปิด
แหล่งข้อมูลอื่น

รอมา อะบู อัรรุบ ที่ เทควันโดโลก (ในภาษาอังกฤษ)
นางกาลอัคคี

| กาลอัคคี |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามเกียรติ์
จิตรกรรมของนางมณโฑ (ซ้าย) และ นางกาลอัคคี (ขวา) พร้อมด้วยนางสนมกำนัลในงานออกพระเมรุมาศของทศกัณฐ์ศิลปะไทยสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ณ ระเบียงคตวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: พญานาค
เพศ: หญิง
ตำแหน่ง: พระอัครมเหสีกรุงลงกา
คู่สมรส: ทศกัณฐ์
บุตร: บรรลัยกัลป์
ญาติ: พญากาลนาค (บิดา) นาคเทวี (มารดา)
สีกาย: สีนวลจันทร์
กาลอัคคี เป็นตัวละครในรามเกียรติ์และรามายณะ ในรามเกียรติ์ นางกาลอัคคีเป็นธิดาพญากาลนาคกับนางประภา ต่อมาได้เป็นอัครมเหสีองค์แรกของทศกัณฐ์ มีบุตรชื่อบรรลัยกัลป์  ในรามายณะต้นฉบับ ปรากฏชื่อเป็น ธันยมาลินี
ในรามเกียรติ์

พญากาลนาคถวายนาคบุตรสาวของตนให้แก่ท้าวลัสเตียนเป็นบรรรณาการแต่ ท้าวลัสเตียนทรงพระชราภาพมากแล้ว มเหสีและสนมก็มีอยู่จำนวนมาก จึงมอบให้เป็นชายาของทศกัณฐ์แทน ให้เป็นพระมเหสีสูงศักดิ์ กว่านางสนมทั้งปวงของทศกัณฐ์ ก่อนที่จะสละราชสมบัติได้แต่งตั้งทศกัณฐ์ครองเมืองลงกาต่อมา และมีนางอัคคีเป็นอัครมเหสีสูงศักดิ์กว่านางสนมทั้งแปดหมื่นสี่พันตน หลังจากทศกัณฐ์ชลอเขาไกรลาสให้ตั้งตรงได้และได้รับพระราชทานนางมณโฑจากพระอิศวรมา จึงสถาปนานางมณโฑให้เป็นพระอัครมเหสีเอกแทน ดังปารากฏในภาพจิตรกรรมในวัดพระศรีรัตนศาสดารามหลายตอน ที่นางกาลอัคคี (ทรงมงกุฏยอดนางนาค) จะประทับถัดมาจากนางมณโฑเสมอ
ลักษณะหัวโขนและสีกาย

มีกายสีนวลจันทร์ 1 หน้า 2 มือ มงกุฎยอดนางนาค
↑  https://www.dek-d.com/board/view/1665174/
↑  http://rsvidyapeetha.ac.in/ramayana/glossary/D/dhanyamalini.htm
↑  https://www.quora.com/Who-was-the-third-wife-of-raavan-1
สมเด็จพระราชินีนาถซูริอาที่ 1 แห่งนาวาร์

| สมเด็จพระราชินีนาถซูริอาที่ 1 |
| --- | --- |
พระบรมรูปในโบสถ์ซันตามาริอาลาเรอัล
สมเด็จพระราชินีนาถแห่งนาวาร์
ครองราชย์: 8 กันยายน ค.ศ. 1425 – 1 เมษายน ค.ศ. 1441
ราชาภิเษก: 15/18 พฤษภาคม ค.ศ. 1429  (ปัมโปลนา)
ก่อนหน้า: พระเจ้าการ์โลสที่ 3
ถัดไป: พระเจ้าการ์โลสที่ 4
ผู้ร่วมในราชสมบัติ: พระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอารากอน
สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลี
ดำรงพระยศ: 26 ธันวาคม ค.ศ. 1402 – 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1409
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งซิซิลี
ระหว่าง: ค.ศ. 1404–1405 และ 1408–1415
พระมหากษัตริย์:  รายพระนาม พระเจ้ามาร์ตีโนที่ 1 แห่งซิซิลี (จนกระทั่ง ค.ศ. 1409) พระเจ้ามาร์ตินแห่งอารากอน (1409–1410) ช่องว่างรัชกาล (1410–1412) พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งอารากอน (ตั้งแต่ ค.ศ. 1412) 

พระราชสมภพ: 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1387 ปัมโปลนา ราชอาณาจักรนาวาร์
สวรรคต: 1 เมษายน ค.ศ. 1441(1441-04-01) (53 ปี) ซันตามาริอาลาเรอัลเดนิเอบา ราชอาณาจักรนาวาร์
ชายา:   พระเจ้ามาร์ตีโนที่ 1 แห่งซิซิลี (สมรส 1402; เสียชีวิต 1409)  พระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอารากอน (สมรส 1420) 
พระราชบุตร:   มาร์ตีโน รัชทายาทแห่งซิซิลี  พระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งนาวาร์  อินฟันตาโยอานแห่งนาวาร์  สมเด็จพระราชินีนาถซูริอาที่ 2 แห่งนาวาร์  สมเด็จพระราชินีนาถเลโอนอร์แห่งนาวาร์ 
ราชวงศ์: เอเวรอ
พระราชบิดา: พระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งนาวาร์
พระราชมารดา: เลโอนอร์แห่งกัสติยา
ลายพระอภิไธย: 
ซูริอาที่ 1 แห่งนาวาร์ (บาสก์: Zuria I.a Nafarroakoa) หรือ บลังกาที่ 1 แห่งนาวาร์ (สเปน: Blanca I of Navarre) เป็นพระราชินีนาถแห่งนาวาร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1425 ถึง ค.ศ. 1441 ทรงเป็นพระธิดาของพระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งนาวาร์กับเลโอนอร์ อินฟันตาแห่งกัสติยา
พระราชประวัติ

ซูริอาเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1387 ทรงเป็นพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งนาวาร์กับเลโอนอร์แห่งกัสติยา ทรงมีพี่น้องร่วมสายเลือดแปดคน ซูริอากลายเป็นทายาทแห่งนาวาร์หลังแฌน พระเชษฐภคินีที่สมรสกับฌ็องที่ 1 เคานต์แห่งฟรัวซ์สิ้นพระชนม์
พระราชประวัติ > พระราชินีแห่งซิซิลี

พระองค์สมรสครั้งแรกกับมาร์ตินผู้ลูก กษัตริย์แห่งซิซิลีและเจ้าชายแห่งอารากอน ทั้งคู่สมรสผ่านตัวแทนเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1402 ในกาตาเนีย ซูริอาเดินทางไปหาพระสวามีเพื่อสมรสกันจริงๆ ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1402 ซึ่งเจ้าสาวมีพระชนมายุ 15 พรรษา ส่วนเจ้าบ่าวมีพระชนมายุ 28 พรรษา
พระเจ้ามาร์ตินต้องการทายาทตามกฎหมาย แต่มาร์ติน พระโอรสคนเดียวของทั้งคู่มีพระชนมายุอยู่ได้เพียงปีเดียว พระสวามีของพระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1409 โดยมีผู้สืบทอดตำแหน่งคือพระเจ้ามาร์ตินที่ 1 แห่งอารากอน พระบิดาของพระเจ้ามาร์ตินผู้ล่วงลับ พระองค์ยินยอมให้พระสุณิสาสำเร็จราชการแผ่นดินในซิซิลีต่อไป ซูริอาสูญเสียสิทธิ์ในการสำเร็จราชการแผ่นดินหลังพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอารากอนคนใหม่ต่อจากพระเจ้ามาร์ตินที่ 1 และได้ผนวกซิซิลีเข้ากับอารากอนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1415