stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การลงคะแนนแบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า
ข้อเสีย > จำนวนพรรคการเมืองน้อย

จากกฎของดูว์แวร์แฌ ซึ่งเป็นทฤษฎีที่กล่าวถึงการเลือกตั้งที่ใช้ระบบแบ่งเขตเบอร์เดียวนั้นจะทำให้ประเทศกลายเป็นการเมืองแบบสองพรรคเมื่อเวลาผ่านไป
การลงคะแนนระบบคะแนนนำนี้มักจะทำให้พรรคการเมืองลดจำนวนเหลือเพียงสองพรรคใหญ่มากกว่าระบบอื่น ๆ ซึ่งมีส่วนทำให้พรรคการเมืองเดียวสามารถมีคะแนนเสียงข้างมากในสภาได้ (ในสหราชอาณาจักร จากการเลือกตั้งทั่วไป 21 ครั้ง จากทั้งหมด 24 ครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 1922 เป็นต้นมา ทำให้มีพรรคการเมืองเดียวกุมเสียงข้างมากในสภาได้)
การลงคะแนนในระบบนี้ซึ่งก่อให้เกิดพรรคการเมืองใหญ่ซ้ำ ๆ จากพรรคหลักเพียงไม่กี่พรรค ทำให้เกิดรัฐบาลที่ไม่ได้มีมุมมองแตกต่างจากเดิมเท่าใดนัก โดยเป็นไปได้ที่ผู้ลงคะแนนอาจเล็งเห็นว่าพรรคการเมืองใหญ่แต่ละพรรคนั้นล้วนมีนโยบายและมุมมองในปัญหาคล้ายกัน จึงทำให้ผู้ลงคะแนนไม่ได้มีความรู้สึกอยากลงคะแนนอย่างมีความหมายสำคัญเพียงพอ
เนื่องจากมีตัวเลือกน้อยให้ผู้ลงคะแนนเลือก โดยถึงแม้ว่าอาจจะลงคะแนนเลือกผู้สมัครรายนั้นในขณะที่ความรู้สึกของผู้ลงคะแนนนั้นยังไม่พอใจในผู้สมัคร แต่เหตุที่เลือกเพราะเนื่องจากผู้ลงคะแนนรู้สึกชอบผู้สมัครรายอื่นน้อยกว่าแทน ดังนั้นจึงทำให้ผู้แทนนั้นไม่สัมพันธ์กับมุมมองทางการเมืองของผู้ลงคะแนน
นอกจากนี้ การนำโดยพรรคการเมืองใหญ่พรรคเดียวนั้นสามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงในระดับนโยบายได้อย่างทันใดถึงแม้ว่าการเปลี่ยนแปลงนั้น ๆ อาจจะได้รับความเห็นชอบจากแค่เพียงกลุ่มคนที่เลือกมา (ซึ่งอาจจะน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของผู้ลงคะแนน) แต่ในทางกลับกันในระบบหลายพรรคนั้นจะต้องใช้ความพยายามมากกว่าในการสร้างความเปลี่ยนแปลงในระดับนโยบาย
ข้อเสีย > คะแนนเสียเปล่า

คะแนนเสียเปล่า (wasted votes) เป็นคะแนนเสียงที่ออกเพื่อเลือกตั้งผู้สมัครที่มีแนวโน้มที่จะแพ้การเลือกตั้ง และรวมถึงคะแนนเสียงเกินซึ่งเป็นคะแนนที่เกินจากจำนวนคะแนนเสียงที่ต้องการสำหรับการชนะการเลือกตั้งในเขตนั้น ๆ ตัวอย่างเช่น ในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร ค.ศ. 2005 คะแนนเสียงถึงกว่าร้อยละ 52 นั้นลงไปให้ผู้สมัครที่แพ้การเลือกตั้ง และกว่าอีกร้อยละ 18 เป็นคะแนนเสียงเกิน ซึ่งรวมกันกว่าร้อยละ 70 เป็นคะแนนเสียเปล่า ดังนั้นจึงเป็นที่ถกเถียงกันเรื่องระบบการลงคะแนนนี้เพราะเสียงข้างมากนั้นอาจจะไม่มีความหมายใด ๆ เลยในผลลัพธ์การเลือกตั้ง มีระบบการลงคะแนนอื่น ๆ อีกมากที่แก้ปัญหานี้เพื่อให้ทุกคะแนนเสียงมีประสิทธิภาพในการสร้างผลลัพธ์ซึ่งคือการลดปัญหาคะแนนเสียเปล่า
ข้อเสีย > การแบ่งเขตเลือกตั้งแบบเอาเปรียบ

เนื่องจากการลงคะแนนระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (FPTP) ทำให้เกิดคะแนนเสียเปล่ามาก ซึ่งการเลือกตั้งภายใต้ระบบนี้จะง่ายต่อการถูกเอาเปรียบจากการแบ่งเขตเลือกตั้งอย่างไม่เป็นธรรม (Gerrymandering) เว้นแต่จะมีกลไกป้องกันอย่างเป็นระบบ การแบ่งเขตเลือกตั้งแบบเอาเปรียบนี้ พรรคการเมืองที่ยังอยู่ในอำนาจสามารถจัดการกำหนดเขตเลือกตั้งเพื่อให้ได้เปรียบกับพรรคการเมืองของตัวเองในสมัยเลือกตั้งถัดไปได้
โดยสรุปแล้วหากพรรคการเมือง G ซึ่งมีอำนาจในรัฐบาลต้องการที่จะลดจำนวนที่นั่งที่คิดว่าพรรคฝ่ายค้าน O จะได้รับในการเลือกตั้งสมัยถัดไป สามารถกระทำได้โดยกำหนดจำนวนเขตเลือกตั้งใหม่ในบริเวณที่พรรค O นั้นมีคะแนนเสียงข้างมากอยู่ ซึ่งพรรค O ย่อมจะชนะที่นั่งเหล่านี้ไปโดยปริยายในขณะที่คะแนนเสียงส่วนมากที่ออกให้พรรค O จะเสียเปล่าไป ดังนั้นเขตเลือกตั้งที่เหลือนั้นย่อมถูกออกแบบให้พรรค G ได้คะแนนข้างมากเพียงเล็กน้อย ซึ่งคะแนนเสียงที่ออกให้แก่พรรค G นั้นเสียเปล่าน้อยกว่า และพรรค G จะชนะที่นั่งด้วยคะแนนนำจำนวนน้อยกว่า ผลของการแบ่งเขตเลือกตั้งแบบเอาเปรียบ ที่นั่งที่ชนะโดยพรรค O จึงมึต้นทุนคะแนนเสียงที่มากกว่าที่นั่งที่ชนะโดยพรรคการเมือง G
ข้อเสีย > เสียงแตก

ปัญหาเสียงแตก (Spoiler effect) เป็นผลกระทบจากคะแนนเสียงที่แตกออกให้แก่ผู้สมัครหลายคนที่มีนโยบายคล้ายคลึงกัน โดยผู้สมัครที่อาจใช้เป็นตัวล่อ (Spoiler) ในการเลือกตั้งนั้นจะแย่งคะแนนเสียงจากผู้สมัครหลักที่มีนโยบายทางการเมืองแนวเดียวกัน ซึ่งมักจะเป็นเหตุให้พ่ายแพ้การเลือกตั้งต่อผู้สมัครจากพรรคการเมืองคู่แข่งฝ่ายตรงข้ามได้ พรรคการเมืองขนาดเล็กจำนวนหลายพรรคสามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ของการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดได้โดยมีความจงใจทำลายสมดุลของระบบสองพรรคการเมืองโดยทำให้เกิดกลุ่มการเมืองใหม่ในสเปคตรัมการเมืองซึ่งทำให้ผู้ชนะการเลือกตั้งได้คะแนนเสียงลดลงจากคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดเปลี่ยนไปเป็นเพียงคะแนนนำเท่านั้น ซึ่งผู้ที่ได้ประโยชน์คือพรรคการเมืองที่มีความนิยมน้อยกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับระบบการลงคะแนนที่ใช้ระบบสัดส่วนจะมีพรรคการเมืองขนาดเล็กที่ชนะได้จากส่วนแบ่งตามสัดส่วนผู้แทนที่พึงได้รับ
ตัวอย่างของบัตรลงคะแนน
แผนภูมิแท่งแสดงความแตกต่างระหว่างคะแนนเสียงรวมกับจำนวนที่นั่งที่พรรคการเมืองได้รับในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2005 ในสหราชอาณาจักร
มังกรหยก ภาค 1 (ภาพยนตร์)

| มังกรหยก ภาค 1 |
| --- | --- |
ภาพปกดีวีดีเรื่อง มังกรหยก ภาค 1
กำกับ: จางเชอะ
บทภาพยนตร์: Ni Kuang
เนื้อเรื่อง: กิมย้ง
นักแสดงนำ: ฟู่เซิง   เถียนหนิว
ผู้บรรยาย: ทีมพากย์พันธมิตร
ดนตรีประกอบ: Frankie Chan
บริษัทผู้สร้าง: ชอว์บราเดอร์ส 
ผู้จัดจำหน่าย: ชอว์บราเดอร์ส
วันฉาย: 30 กรกฎาคม 2520
ต่อจากนี้: มังกรหยก ภาค 2
มังกรหยก ภาค 1 (อังกฤษ: The Brave Archer) ภาพยนตร์จีน กำลังภายใน ที่สร้างจากนวนิยายสุดคลาสสิคของ กิมย้ง โดย ชอว์บราเดอร์ส จากฝีมือการกำกับของ จางเชอะ ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2520 นำแสดงโดย ฟู่เซิง และ เถียนหนิว
เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายปรากฏว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากทางผู้สร้างอย่าง ชอว์บราเดอร์ส จึงได้สร้าง มังกรหยก ภาค 2 ตามออกมาในปี 2521
นักแสดง

ฟู่เซิง - ก๊วยเจ๋ง
เถียนหนิว - อึ้งย้ง
หลี่อี้หมิน - เอี้ยคัง
แหล่งข้อมูลอื่น

มังกรหยก ภาค 1 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มังกรหยก ภาค 1 (ภาพยนตร์) จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
| ด ค กจักรวาลของกิมย้ง |
| --- | --- |
นิยายขนาดยาว:  แปดเทพอสูรมังกรฟ้า  มังกรหยก  มังกรหยก ภาค 2  ดาบมังกรหยก  กระบี่ใจพิสุทธิ์  กระบี่เย้ยยุทธจักร   มังกรทลายฟ้า  เพ็กฮวยเกี่ยม  อุ้ยเสี่ยวป้อ  จอมใจจอมยุทธ  จิ้งจอกภูเขาหิมะ 
เรื่องสั้น:  กระบี่นางพญา  เทพธิดาม้าขาว  ดาบนกเป็ดน้ำ  จิ้งจอกอหังการ 
สุดยอดฝีมือที่ปรากฏ:  อาแช  หลวงจีนหอไตร  ลิ้มเซียวเอ็ง  เฮ้งเต็งเอี้ยง  อาวเอี๊ยงฮง  จิวแป๊ะทง  เตียซำฮง  ฟงชิงหยาง  อู๋หยาจื่อ  ตังฮึงปุ๊กป้าย  เซียซิหยี  เจี๊ยะพั่วเทียน  จอมยุทธหญิงชุดเหลือง  โอ้วเจ่กตอ 
ยอดฝีมือไม่ปรากฏ:  ต๊กโกวคิ้วป้าย  อึ้งเซียะ  โจ้วซือเอี้ย  เซียวเหยาจื่อ  ขันทีวังหลวง  ลิ้มเอี่ยงโต่ว 
ค่ายสำนัก:  บู๊ตึ๊ง  ง้อไบ๊  ช้วนจินก่า  เส้าหลิน  พรรคกระยาจก  สำนักคุนลุ้น  สำนักคงท้ง  สำนักหัวซาน  นิกายเม้งก่า  ห้าขุนเขากระบี่  สุสานโบราณ  วังคฤธรศักดิ์สิทธิ์  สราญรมณ์  พรรคตะวันจันทรา  พรรคฟ้าดิน  สำนักดาวดึงส์  สำนักกระบี่เหล็ก  สำนักฝ่ามือเหล็ก  สำนักเบญจพิษ(พรรคห้าพิษ)  หุบเขาไร้รัก  ตระกูลต้วน  ตระกูลมู่  ตระกูลเหวิน 
สุดยอดวิชา:  เคล็ดวิชาเพลงไม้ตีสุนัข  ดรรชนีกระบี่หกชีพจร  กระบี่แคว้นเวียด  คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น  เก้าเอี้ยง  สิบเจ็ดฝ่ามือวิญญาณสลาย  เก้าอิม  เก้ากระบี่เดียวดาย  เพลงกระบี่ปราบมาร  คัมภีร์ทานตะวัน  ซิ้นเจี่ยวเก็ง  คัมภีร์งูทอง  เพลงดาบตระกูลโอ้ว  สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร  เคลื่อนย้ายจักรวาล  มหาเวทดูดดาว  พลังคางคก  ฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ  ดรรชนีเอกสุริยัน  ดรรชนีศักด์สิทธ์  เจ็ดหมัดพิการ  ยันต์เป็นตาย
พรรคพลัง

| พรรคพลัง  |
| --- | --- |
หัวหน้า: ลิขสิทธิ์ ใสกระจ่าง
รองหัวหน้า: สายัณห์ เจียมสวัสดิ์ อดิศักดิ์ โดงกูล ชวลิต วงษ์เงิน รุ่งโรจน์ เด่นเจริญ บุญโชติ เรือนสอน
เลขาธิการ: สนธยา แสงส่อง
รองเลขาธิการ: ทวีชัย เจริญศิลาวาทย์
เหรัญญิก: เพทาย สว่างเดือน
นายทะเบียนสมาชิก: จตุรพิธ ใสกระจ่าง
โฆษก: วุฒิพงศ์ ธนาพัชรดิษฐ์
กรรมการบริหาร: ธนัชพงศ์ สุทธิพิริยะวุฒิ กรธวัช พรมกุล ปริวัตร บุญคง บุญฤทธิ์ ขวัญชุม เสถียร คงปาน นรินทร์ เสนาเพ็ง
ผู้อำนวยการ: ภาณุพงศ์ สามารถ
คำขวัญ: พรรคพลัง หัวใจ คือโอกาสของประชาชน
ก่อตั้ง: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2564; 3 ปีก่อน (2564-10-10)
ที่ทำการ: 12 ซอยเศรษฐกิจ 54 ถนนหมู่บ้านเศรษฐกิจ แขวงบางไผ่ เขตบางแค กรุงเทพมหานคร
สมาชิกภาพ  (ปี 2566): 1,245 คน
การเมืองไทย    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคพลัง (อังกฤษ: Power Party) เป็นพรรคการเมืองไทยที่ยื่นจดทะเบียนจัดตั้งต่อ กกต. เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 22 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2563 โดยมีนาย สุรศักดิ์ ศิริบุญ เป็นหัวหน้าพรรค
โดยทางพรรคเดิมมีกำหนดจัดประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 1/2564 เพื่อเลือกตั้งหัวหน้าพรรค เลขาธิการพรรค และคณะกรรมการบริหารพรรคอย่างเป็นทางการ รวมถึงรับรองข้อบังคับพรรคพร้อมกับเชิญอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ สุชาติ ธาดาธำรงเวช มาแสดงปาฐกถาพิเศษ ในวันที่ 9 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2564 ที่ โรงแรมมิราเคิลแกรนด์คอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ แต่ด้วยสถานการณ์โควิด-19 จึงต้องเลื่อนออกไปก่อน
ต่อมาในวันเสาร์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ทางพรรคพลังได้จัดการประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2564 เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรค ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นายชัยยพล พสุรัตน์บรรจง และนางสาว อัญชิสา เทพทับทิมทอง เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่ จากนั้นในวันอังคารที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 พรรคพลังได้จัดการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคครั้งที่ 1/2565 โดยมีวาระการประชุมวาระพิเศษเพื่อแต่งตั้งกรรมการบริหารพรรคเพิ่มเติมอีก 3 คนคือ นายเพทาย สว่างเดือน เป็นรองหัวหน้าพรรคภาคกลาง นางสาวปุณณาสา คิดละเอียด เป็นรองเลขาธิการพรรค และนายประเทือง กรุดทอง เป็นกรรมการบริหารพรรค
กระทั่งวันจันทร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ที่ประชุมใหญ่ กกต. มีมติรับรองพรรคพลังเป็นพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการ ในวันจันทร์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ในการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคพลังครั้งที่ 4/2565 ที่ประชุมมีมติให้นายชัยยพล หัวหน้าพรรค เป็นบุคคลที่ได้รับเสนอชื่อเป็นนายกรัฐมนตรีไทย ลำดับที่ 1 ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 88
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 พรรคพลังได้จัดตั้งสาขาพรรคสาขาแรกที่ตำบลบ้านมุง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก จากนั้นในวันเสาร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2566 นายชัยยพลได้ยื่นใบลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ โดยให้มีผลในวันรุ่งขึ้นคือในวันอาทิตย์ที่ 19 มีนาคม ซึ่งพรรคพลังได้จัดประชุมใหญ่สามัญประจำปี ครั้งที่ 1/2566 เพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อบังคับพรรคและเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 12 คนซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนายลิขสิทธิ์ (ชื่อเดิม วิสิทธิ์) ใสกระจ่าง อดีตโฆษกพรรค น้องชายของร้อยโทกุเทพ ใสกระจ่าง และนายชัยยพล อดีตหัวหน้าพรรคเป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่ นอกจากนี้ยังแต่งตั้งให้ นายณัฐวุฒิ วงศ์เนียม นักกฎหมายมหาชนชื่อดังเป็นประธานนโยบายและยุทธศาสตร์พรรค ต่อมานาวาอากาศเอก (พิเศษ) กมล ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคเมื่อวันที่ 11 เมษายน 2566 โดยให้มีผลทันทีทำให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 11 คน
คณะกรรมการบริหารพรรค > ชุดชั่วคราว

| ลำดับที่ | ชื่อ | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | มานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ | ประธานที่ปรึกษาพรรค |
| 2 | สุรศักดิ์ ศิริบุญ | หัวหน้าพรรค |
| 3 | สมชาติ นาคบรรจง | รองหัวหน้าพรรค |
| 3 | ชัยวัฒน์ ตรีดารา | รองหัวหน้าพรรค |
| 3 | วรพงษ์ คล่องดี | รองหัวหน้าพรรค |
| 3 | วิชิต คำฟู | รองหัวหน้าพรรค |
| 3 | ชัยพงษ์ โฉมเฉลา | รองหัวหน้าพรรค |
| 3 | ชินวัฒน์ หาบุญพาด | รองหัวหน้าพรรคภาคตะวันออก |
| 10 | ผุสดี กลิ่นทอง | นายทะเบียนสมาชิกพรรค |
| 11 | นาวาเอก (พิเศษ) กมล ธรรมพิทักษ์ | ผู้อำนวยการพรรค |
| 12 | ชัยพัชญ์ โชติชัยธนเสฐ | โฆษกพรรค |
คณะกรรมการบริหารพรรค > ชุดที่ 1 (27 พฤศจิกายน 2564-ปัจจุบัน)

ในคราวประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2564 เมื่อวันเสาร์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ได้มีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 12 คนประกอบด้วย
| ลำดับที่ | ชื่อ | ตำแหน่ง | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ชัยยพล พสุรัตน์บรรจง | หัวหน้าพรรค |  |  |
| 2 | ณัฐพล เจริญพล | รองหัวหน้าพรรค |  |  |
| 3 | เพทาย สว่างเดือน | รองหัวหน้าพรรค | แต่งตั้งเพิ่มในภายหลัง |  |

| 5 | ศุภวิชญ์ พสุรัตน์บรรจง | รองเลขาธิการพรรค |  |  |
| 6 | ปุณณาสา คิดละเอียด | รองเลขาธิการพรรค | แต่งตั้งเพิ่มในภายหลัง |  |
| 7 | อนันต์ บุญเขียน | นายทะเบียนสมาชิกพรรค |  |  |
| 8 | ภาณุวัฒน์ เอกพลกุล | เหรัญญิกพรรค |  |  |
| 9 | วิสิทธิ์ ใสกระจ่าง | โฆษกพรรค |  |  |
| 10 | นาวาอากาศเอก (พิเศษ) กมล ธรรมพิทักษ์ | ผู้อำนวยการพรรค |  |  |
| 11 | ทัศนีย์ ลักขณาภิชนชัช | กรรมการบริหารพรรค |  |  |
| 12 | ประสพ ทองอินทร์ | กรรมการบริหารพรรค |  |  |
| 13 | ชัชชัย ด้วงพิทักษ์ | กรรมการบริหารพรรค |  |  |
| 14 | บุญฤทธิ์ ขวัญชุม | กรรมการบริหารพรรค |  |  |
| 15 | ประเทือง กรุดทอง | กรรมการบริหารพรรค | แต่งตั้งเพิ่มในภายหลัง |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

พรรคพลัง ที่เฟซบุ๊ก
หอดูดาวเมืองเซ็นได

| --- | --- |
仙台市天文台

หอดูดาวเมืองเซ็นได (ญี่ปุ่น: 仙台市天文台; โรมาจิ: Sendai-shi tenmondai) เป็นหอดูดาวที่ตั้งอยู่ในย่านนิชิกิงาโอกะ เขตอาโอบะ เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ เริ่มเปิดทำการในปี 1955 มีชื่อเดิมชื่อว่า หอดูดาวเซ็นได (仙台天文台) และถูกยกให้บริหารโดยทางเมืองเซ็นไดจึงได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันในปี 1956 เดิมทีตั้งอยู่ในย่านใกล้ใจกลางเมืองเซ็นได และในปี 2008 จึงได้ถูกย้ายไปยังที่ตั้งปัจจุบัน ในปี 2023 ได้มีการปรับปรุงท้องฟ้าจำลองขึ้นมาใหม่
ภายในหอดูดาวมีติดตั้งกล้องโทรทรรศน์ฮิโตมิ (ひとみ望遠鏡) ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.3 เมตร สามารถส่องเห็นดาวที่จางถึงโชติมาตรปรากฏ 17
มนุษย์ต่างโลก

| มนุษย์ต่างโลก |
| --- | --- |

กำกับ: Steven Spielberg
เขียนบท: Steven Spielberg
อำนวยการสร้าง: Julia Phillips Michael Phillips
นักแสดงนำ: Richard Dreyfuss François Truffaut Melinda Dillon Terri Garr
กำกับภาพ: Vilmos Zsigmond
ตัดต่อ: Michael Kahn
ดนตรีประกอบ: John Williams
ผู้จัดจำหน่าย: Columbia Pictures
วันฉาย: 16 พฤศจิกายน, ค.ศ. 1977
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $19.4 ล้านเหรียญ
ทำเงิน: $303.79 ล้านเหรียญ
ข้อมูลจากสยามโซน
มนุษย์ต่างโลก เป็นภาพยนตร์ไซไฟ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520 เป็นผลงานลำดับที่สามที่กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก  นำแสดงโดยริชาร์ด ไดรย์ฟัส และฟรองซัว ทรุฟโฟต์  ภาพยนตร์กล่าวถึงการติดต่อสื่อสาร และมีปฏิสัมพันธ์เป็นครั้งแรก ระหว่างมนุษย์ กับมนุษย์ต่างดาว  ในประเทศไทยวางจำหน่ายวิดีโอซีดีและดีวีดี โดยใช้ชื่อว่า "มนุษย์ต่างโลก"
ชื่อของภาพยนตร์ มาจากคำศัพท์ทางจานบินวิทยา ที่บัญญัติโดย J. Allen Hynek นักศึกษาจานบินชาวอเมริกัน ในหนังสือชื่อ The UFO Experience: A Scientific Inquiry ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515  โดยได้แบ่งระดับของการพบเห็นจานบินในระยะใกล้ (อังกฤษ: close encounter) ออกเป็นสามระดับ   โดยที่กล่าวถึงในภาพยนตร์เป็นการพบเห็นจานบินในระยะใกล้ในประเภทที่ 3 หรือ  Close Enounter of the Third kind (CE-III)  หมายถึง การพบเห็นจานบินในระยะใกล้ไม่เกิน 500 ฟุต มีร่องรอยการปรากฏตัว เช่น คลื่นรบกวน คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า และมีการปรากฏร่างของผู้ขับขี่จานบิน
นักแสดง

Richard Dreyfuss เป็น Roy Neary
François Truffaut เป็น Claude Lacombe
Teri Garr เป็น Ronnie Neary
Melinda Dillon เป็น Gillian Guiler
เชิงอรรถ

↑  ต่อมาได้มีนักจานบินวิทยาผู้อื่นบัญญัติการพบเห็นประเภทที่ 4 และ 5 เพิ่ม แต่ไม่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไป
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Close Encounters of the Third Kind ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Close Encounters of the Third Kind ใน Filmsite.org
รายชื่อกระทรวงป่าไม้

กระทรวงป่าไม้ (เรียกอีกอย่างว่า หน่วยป่าไม้ กรมป่าไม้ หรือสำนักงานป่าไม้) เป็นกระทรวงระดับสูงของรัฐบาลที่มีหน้าที่รับผิดชอบด้านป่าไม้ กระทรวงนี้มักมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงป่าไม้เป็นหัวหน้า หน้าที่เฉพาะอาจเกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ป่า การจัดการ การฟื้นฟูสภาพป่า การศึกษา การปกป้องป่า การจัดการไฟป่า และด้านที่เกี่ยวข้อง
ดูเพิ่ม

คณะกรรมการป่าไม้แอฟริกากลาง
กองอำนวยการเกษตรกรรมและการพัฒนาชนบท (EC)
สถาบันป่าไม้แห่งยุโรป
องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ
องค์การไม้เขตร้อนระหว่างประเทศ
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
สหพันธ์องค์กรวิจัยป่าไม้นานาชาติ
รายชื่อกระทรวงเกษตร
รายชื่อกระทรวงสิ่งแวดล้อม
รายชื่อหน่วยงานสิ่งแวดล้อมเหนือระดับประเทศ
สวัสดี

สวัสดี เป็นคำทักทายของคนไทย โดยจะใช้เมื่อแรกพบกัน หรือ เมื่อต้องการบอกลา โดยพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานให้ความหมายของคำว่า "สวัสดี (สวัสดิ์) " ว่าหมายถึง ความดี ความงาม ความเจริญรุ่งเรือง และความปลอดภัย
ความหมาย

"สวัสดี" หมายถึง ความดี ความงาม ความปลอดภัย ความเจริญรุ่งเรือง การอวยชัยให้พร คำทักทาย หรือพูดขึ้นเมื่อพบหรือจากกัน
ที่มา

ผู้ที่ริเริ่มใช้คำว่า "สวัสดี" คือ พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) โดยพิจารณามาจากศัพท์ "โสตฺถิ" ในภาษาบาลี หรือ "สฺวสฺติ" ในภาษาสันสกฤต โดยได้เริ่มใช้เป็นครั้งแรก ณ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ขณะที่พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) เป็นอาจารย์อยู่ที่นั่น หลังจากนั้น ในปี พ.ศ. 2486 จอมพล ป.พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้นเห็นชอบให้ใช้คำว่า "สวัสดี" เป็นคำทักทายอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม เป็นต้นมา
"สวัสดี" เป็นภาษาสันสกฤต มาจาก สุ- คำอุปสรรค (คำเติมหน้าศัพท์ที่ทำให้ความหมายของศัพท์เปลี่ยนแปลงไป) แปลว่า ดี งาม หรือ ง่าย และคำว่า "อสฺติ" (อสฺ ธาตุ + ติ วิภัตติ) เป็นคำกิริยาแปลว่า มี
แผลงคำว่า "สุ" เป็น "สฺว" (สฺวะ) ได้โดยเอา "อุ" เป็น "อวฺ" เป็น "สฺวฺ" ตามหลักไวยากรณ์ แล้วสนธิกับคำว่า "อสฺติ"
เป็น "สฺวสฺติ" อ่านว่า สฺ-วัส-สฺ-ติ (svasti) แปลว่า "ขอความดีความงามจงมี (แก่ท่าน) "
พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) ได้ปรับเสียงของคำว่า "สฺวสฺติ" ที่ท่านได้สร้างสรรค์ขึ้นให้ง่ายต่อการออกเสียงของคนไทย จากคำสระเสียงสั้น (รัสสระ/รัสสะ รสฺส) ซึ่งเป็นคำตาย มาเป็นคำสระเสียงยาว (ทีฆสระ ทีฆะ ทีฆ) ซึ่งเป็นคำเป็น ทำให้ฟังไพเราะ รื่นหูกว่า จึงกลายเป็น "สวัสดี" ใช้เป็นคำทักทายที่ไพเราะและสื่อความหมายดีๆ ต่อกันของคนไทย
ส่วนคำว่า "ราตรีสวัสดิ์" ซึ่งเป็นคำแปลจากคำว่า "good night" ซึ่งเป็นคำลาในภาษาอังกฤษ ได้ถูกสร้างขึ้นในสมัยของจอมพล ป.พิบูลสงคราม เช่นกัน โดยกำหนดให้คนไทยทักกันตอนเช้าว่า "อรุณสวัสดิ์" มาจากคำว่า "good morning" และให้ทักกันในตอนบ่ายว่า "ทิวาสวัสดิ์" มาจากคำว่า "good afternoon" ส่วนตอนเย็นให้ทักกันว่า "สายัณห์สวัสดิ์" มาจากคำว่า "good evening" แต่เนื่องจากต้องเปลี่ยนไปตามเวลา จึงไม่เป็นที่นิยม คนไทยนิยมใช้คำว่า "สวัสดี" มากกว่า เพราะใช้ได้ตลอดเวลา แต่กระนั้น คนไทยก็ยังคงใช้อยู่บ้างบางคำคือ คำว่า อรุณสวัสดิ์ และราตรีสวัสดิ์
คำว่าสวัสดีนั้นจะทำหน้าที่ทั้งการทักทาย และอวยพรไปในคราวเดียวกัน และเมื่อเรากล่าวคำว่าสวัสดี คนไทยเรายังยกมือขึ้นประนมไหว้ตรงอก มือทั้งสองจะประสานกันเป็นรูปดอกบัวตูม เหมือนสัญลักษณ์ที่สื่อความหมายถึงสิ่งสูงค่าที่เป็นมงคล เพราะชาวไทยใช้ดอกบัวในการสักการะผู้ใหญ่ บูชาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ส่วนการวางมือไว้ตรงระดับหัวใจนั้น เป็นการถ่ายทอดความรู้สึกให้เห็นว่า การทักทายนั้นมาจากใจของผู้ไหว้
ดังนั้น เมื่อกล่าวคำว่าสวัสดีพร้อมกับการยกมือขึ้นประนม จึงแฝงให้เห็นถึงความมีจิตใจที่งดงามของคนไทย ที่หวังให้ผู้อื่นพบเจอแต่ในสิ่งที่ดี ซึ่งการกระทำดังกล่าวนี้ ถือเป็นมงคลต่อทั้งตัวผู้พูดและผู้ฟัง และยังสามารถเพิ่มเสน่ห์ในตัวบุคคลได้อีกด้วย
นอกจากนี่แล้ว การใช้คำว่าสวัสดียังขึ้นอยู่กับสถานะของผู้พูดด้วย ถ้าพูดกับคนที่มีอายุมากกว่าหรือตำแหน่งสูงกว่าผู้ชายจะใช้คำว่าครับตามหลังคำว่าสวัสดี เป็นสวัสดีครับ ผู้หญิงจะใช้คำว่าค่ะตามหลัง เป็นคำว่าสวัสดีค่ะ แต่ถ้าผู้พูดมีอายุมากกว่าหรือเท่ากับผู้ฟังหรือมีตำแหน่งที่สูงกว่าผู้ฟังก็จะใช้เพียงคำว่าสวัสดี
หวาง ซีโหว

นักเขียนในยุคราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1713–1777)
| หวาง ซีโหว |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1713 อำเภอซินชาง (ปัจจุบันคืออำเภออี๋เฟิง) มณฑลเจียงซี
เสียชีวิต: 1777 (อายุ 63–64)
สัญชาติ: จีน
อาชีพ: นักวิชาการ

พิพากษาลงโทษฐาน: กระทำความผิด
ข้อหา: ฝ่าฝืนข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อเกี่ยวข้องกับพระนามของจักรพรรดิคังซี
 


ชื่อภาษาจีน
อักษรจีนตัวเต็ม: 王錫侯
อักษรจีนตัวย่อ: 王锡侯

ฮั่นยฺหวี่พินอิน: Wáng Xīhóu
 
ชื่อรอง
อักษรจีนตัวเต็ม: 韓伯
อักษรจีนตัวย่อ: 韩伯

ฮั่นยฺหวี่พินอิน: Hánbó
 
 
 
หวาง ซีโหว (จีน: 王錫侯; พินอิน: Wáng Xīhóu; ค.ศ. 1713–1777) ชื่อรอง หานปั๋ว (韓伯; Hánbó) เป็นนักวิชาการชาวจีนจากอำเภอซินชาง (ปัจจุบันคืออำเภออี๋เฟิง มณฑลเจียงซี) ผู้มีชีวิตในยุคราชวงศ์ชิง หวาง ซีโหวถูกประหารชีวิตตตามนโยบายการไต่สวนวรรณกรรมของราชสำนักชิงในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง
ประวัติ

หวาง ซีโหวเกิดในปี ค.ศ. 1713 เมื่ออายุ 5 ปี เริ่มศึกษากับหวาง จิ่ง-ยฺหวิน (王景雲) พี่ชาย และกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องนัยวิเคราะห์ของตำราจีนโบราณขณะอายุ 8 ปี หวาง ซีโหวขังตัวเองไว้ในห้อง ศึกษาตำราทั้งวันทั้งคืน และรีบอาหารที่ปรุงในบ้านผ่านทางรอยแตกขนาดเล็ก
หวาง ซีโหวได้เป็นข้าราชการ-นักวิชาการขณะอายุ 38 ปี หวาง ซีโหวเขียนหนังสือชื่อจื้อกว้าน (字貫) ซึ่งวิพากย์วิจารณ์พจนานุกรมคังซีและพิมพ์พระนามของจักรพรรดิคังซีโดยโดยไม่ละเว้นขีดใด ๆ ในตัวอักษรตามที่กำหนดไว้โดยข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อของจีน เมื่อจักรพรรดิเฉียนหลงทรงทราบเรื่องนี้ในปี ค.ศ. 1777 หวาง ซีโหวจึงถูกจำคุกในกรุงปักกิ่งและถูกตัดสินโทษประหารชีวิตเก้าชั่วโคตรซึ่งเป็นโทษประหารชีวิตที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์จีนสมัยราชวงศ์ อย่างไรก็ตามดังเช่นกรณีปกติในการไต่สวนวรรณกรรม จักพรรดิทรงลดโทษโดยพระราชทานอภัยโทษแก่ญาติและหลานชายของหวาง ซีโหวทั้งหมด เหลือเพียงโทษประหารชีวิตตามการพิจารณาความที่การพิจารณาคดีฤดูใบไม้ร่วง (ชิวเฉิ่น 秋審) ซึ่งในระหว่างนั้นคดีจะถูกพิจารณาทบทวนและโดยทั่วไปจะละเว้นโทษประหารชีวิต คำตัดสินโทษของหวาง ซีโหวได้รับการลดจากการประหารชีวิตด้วยการเชือดเนื้อเป็นพันครั้งจนตายมาเป็นโทษประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ
การหลีกเลี่ยงข้อห้ามเรื่องการระบุชื่อ: ตัวอย่างการละเว้นขีดของอักษร ขีดสุดท้ายของแต่ละตัวอักษรในชื่อตัวของจักรพรรดิคังซีคือ "玄" (เสฺวียน xuán) และ "燁" (เย่ yè) ถูกละเว้น
แคว้นกาตาลุญญา
นิรุกติศาสตร์

ชื่อของกาตาโลเนีย (ละตินยุคกลาง สะกดว่า Catalaunia); กาตาลา: Catalunya, สะกดว่า Catalonia — ได้เริ่มใช้สำหรับบ้านเกิดของชาวกาตาลัน (คาตาลาเนนส์) ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 และเคยถูกใช้ก่อนหน้านี้เพื่ออ้างอิงอาณาเขตกับกลุ่มมณฑลที่ประกอบด้วย ภูมิภาคชายแดนฮิสปาเนีย และภูมิภาคชายแดนโกเธีย ภายใต้การควบคุมของเคานต์แห่งบาร์เซโลนาและรัชทาญาติของเขา ที่มาของชื่อ "กาตาลุญญา" อาจมีการตีความที่หลากหลายเนื่องจากขาดหลักฐาน
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลทีมชาติกาตาลุญญา
บิยาโฆโยซา

| บิยาโฆโยซา ลาวิลาโจโยซา |
| --- | --- |
เมือง
ทิวทัศน์เขตเมืองเก่า
   ธง ตราอาร์ม
บิยาโฆโยซาที่ตั้งเมืองบิยาโฆโยซาในประเทศสเปน
พิกัด: 38°30′19″N 0°13′58″W﻿ / ﻿38.50528°N 0.23278°W﻿ / 38.50528; -0.23278
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  แคว้นบาเลนเซีย
จังหวัด: อาลิกันเต
โกมาร์กา: มารินาไบชา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ไฆเม โยเรต โยเรต (พรรคประชาชน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.45 ตร.กม. (7.90 ตร.ไมล์)
ความสูง: 27 เมตร (89 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 33,969 คน
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 03570
ภาษาราชการ: ภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปน
เว็บไซต์: www.villajoyosa.com
บิยาโฆโยซา (สเปน: Villajoyosa) หรือ ลาวิลาโจโยซา (บาเลนเซีย: La Vila Joiosa; แปลว่า เมืองแห่งความรื่นเริง) เป็นเมืองและเทศบาลชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในจังหวัดอาลิกันเต แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน เมืองนี้เป็นที่รู้จักกันในหมู่ผู้คนท้องถิ่นว่า "ลาวิลา"
บิยาโฆโยซาเป็นศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์และการบริหารของโกมาร์กามารินาไบชา และตั้งอยู่ห่างจากเมืองอาลิกันเตประมาณ 32 กิโลเมตรในพื้นที่ชายฝั่งทะเลที่เรียกว่าก็อสตาบลังกา เมืองมีชายหาดยาวกว่าสามกิโลเมตรและมีแม่น้ำอามาโดริโอไหลผ่านเมืองนี้
บิยาโฆโยซามีชื่อเสียงด้านอุตสาหกรรมช็อกโกแลตและการท่องเที่ยว หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมคือโบสถ์แบบกอทิกซึ่งมีแท่นบูชาแบบบารอก เทศกาล มอโรซีกริสติอันส์ ของเมือง ซึ่งจัดขึ้นในปลายเดือนกรกฎาคมของทุกปีได้รับการประกาศให้เป็นเทศกาลระดับนานาชาติ ปัจจุบันเทศกาลนี้จัดขึ้นเพื่อระลึกถึงการที่ประชาชนในเมืองต่อต้านการเทียบท่าของเรือโจรสลัดเบอร์เบอร์
โรงพยาบาล 57357

| โรงพยาบาลโรคมะเร็งเด็ก 57357 |
| --- | --- |
โรงพยาบาล 57357

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: กรุงไคโร, ประเทศอียิปต์
บริการสุขภาพ
ประวัติ
เปิดให้บริการ: ค.ศ. 2007
โรงพยาบาล 57357 (อาหรับ: مستشفى 57357; อังกฤษ: 57357 Hospital) ตั้งอยู่ ณ กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ซึ่งเป็นหนึ่งในโรงพยาบาลที่เชี่ยวชาญด้านโรคมะเร็งเด็ก ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก[ต้องการอ้างอิง] การระดมทุนสำหรับโรงพยาบาล ประกอบด้วยเทศกาลระดมทุนที่มีผู้เข้าร่วมเป็นจำนวนมาก โดยเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1998 และมีเป้าหมายเปิดดำเนินงานขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2003  แต่ในที่สุด ก็ได้มีการเปิดดำเนินงานจริงในปี ค.ศ. 2007
สำหรับหมายเลข 57357 นั้น เป็นหมายเลขบัญชีธนาคารที่จะรับบริจาคจากประชาชนในการสร้างโรงพยาบาล
แหล่งข้อมูลอื่น

الموقع الرسمي للمستشفى
30°01′08″N 31°14′01″E﻿ / ﻿30.018926°N 31.233639°E﻿ / 30.018926; 31.233639
มด-นุ่น-เนย

| มด-นุ่น-เนย |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป
ช่วงปี: พ.ศ. 2542−พ.ศ. 2544
ค่ายเพลง: บริษัท เออร์ซ่า เมเจอร์ จำกัด

สมาชิก: กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา (มด)   กุลธิดา อักษรนันทน์ (นุ่น)  พิชชาภา พงษ์พยอม (เนย)
"มด นุ่น เนย" ศิลปินกลุ่มทรีโอ้ภายใต้ บริษัท เออร์ซ่า เมเจอร์ จำกัด ประกอบสมาชิกทั้ง 3 คน ได้แก่ มด กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา, นุ่น กุลธิดา อักษรนันทน์ และ เนย พิชชาภา พงษ์พยอม ออกอัลบั้มเดี่ยวเพียงชุดเดียว คืออัลบั้ม "หัวหมุน" วางแผงเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542
โดยถือเป็นศิลปินกลุ่มทรีโอ้ที่อายุน้อยที่สุดในขณะนั้น อยู่ในช่วงวัย 12-14 ปี ในช่วงนั้น มด อายุ 14 ปี, นุ่น อายุ 12 ปี และเนย อายุ 12 ปี (ในช่วงปี พ.ศ. 2542) แนวเพลงในอัลบั้มชุดนี้เป็นแนวเพลงป็อป เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นเพลงเชิงบวก สดใสตามวัยของศิลปิน โดยเปิดตัวด้วยเพลง "หัวหมุน" และเพลง "ฝันหวาน" นอกจากนี้ยังนำเพลงของศิลปินรุ่นพี่ในสังกัด มาขับร้องใหม่ และบรรจุอยู่ในอัลบั้มอีกหลายเพลง ได้แก่เพลง แค่มีเธอคนเดียว (ต้นฉบับเทพิน เลี่ยมอยู่), เหงา (ต้นฉบับ วงแองเจิ้ล) เป็นต้น
สมาชิก

กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา (ชื่อปัจจุบัน: กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา) ชื่อเล่น มด หรือชื่อที่เป็นที่รู้จักจนถึงปัจจุบันคือ มด ทรีจี เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่น ก่อนที่จะมาเป็นหนึ่งในสมาชิกวง "มด นุ่น เนย" หลังจากนั้นได้ฟอร์มวงร่วมกับ มุก และ มะเหมี่ยว ออกอัลบั้มภายใต้สังกัดเมกเกอร์เฮด ในนามทรีจี ปัจจุบันยังคงโลดแล่นในวงการบันเทิงอยู่ตลอด ทั้งงานแสดง งานเพลง หรืองานเบื้องหลัง เช่น เป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินใหม่ อีกทั้งยังเป็นนักแต่งเพลงอีกด้วย
กุลธิดา อักษรนันทน์ (ชื่อปัจจุบัน : เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์) ชื่อเล่น นุ่น (ชื่อเล่นในปัจจุบันคือ จิ๊บ) เป็นที่รู้จักจากผลงานละครเรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ รับบทเป็น เดือนสิบ เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 เข้าสู่วงการด้วยการแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง ธรณีนี่นี้ใครครอง และเป็นที่รู้จักจากละครซีรี่ส์เรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ รุ่น 1 รับบทเป็น เดือนสิบ ปัจจุบัน ยังคงรับงานแสดง และทำงานเบื้องหลังควบคู่ไปด้วย
พิชชาภา พงษ์พยอม (ชื่อปัจจุบัน: พิมพ์ภัทรา พงษ์พยอม) ชื่อเล่น เนย เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายโฆษณา มีผลงานโดยการเป็นพิธีกรรายการ ทีนทอล์ค, รายการ ยากูซ่า และแสดงภาพยนตร์เรื่อง ฮะเก๋า เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2530 ปัจจุบันเป็นเจ้าของธุรกิจ ร้านปูดอง อันยอง