stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดน่านในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดน่านทั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดน่าน> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดน่าน> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดน่าน> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดน่าน> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดน่าน> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดน่าน> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ชาติไทย  | พูนสุข โลหะโชติ (7)* | 134,849 |  |  |
|  | รวมไทย (พ.ศ. 2529)   | วัลลภ สุปริยศิลป์ (4)✔ | 91,988 |  |  |
|  | รวมไทย (พ.ศ. 2529)   | เดช วงศ์เทพ (5)* | 79,190 |  |  |
|  | กิจสังคม  | สมควร สูงสว่าง (19) | 67,604 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | คำรณ ณ ลำพูน (1)* | 60,352 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ปฎิวัส ธนะไพศาล (3) | 8,483 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | ชุมพล สูงงาม (2) | 5,290 |  |  |
|  | ชาติไทย  | เพลินพิศ ต๊ะวิชัย (8) | 4,028 |  |  |
|  | ชาติไทย  | สถิต ฝีปากเพราะ (9) | 4,006 |  |  |
|  | ปวงชนชาวไทย (พ.ศ. 2525)   | สมภพ มาลีแก้ว (22) | 3,552 |  |  |
|  | รวมไทย (พ.ศ. 2529)   | สุเทพ อินทะรังษี (6) | 3,363 |  |  |
|  | ปวงชนชาวไทย (พ.ศ. 2525)   | พยุง ศิริวรรณ (24) | 2,771 |  |  |
|  | เกษตรอุตสาหกรรมไทย | อินเหลา ลำน้อย (13) | 2,548 |  |  |
|  | ปวงชนชาวไทย (พ.ศ. 2525)   | วสันต์ เอื้ออารีจิตต์สกุล (23) | 2,189 |  |  |
|  | ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)   | สำเริง ดำเนินผล (10) | 2,146 |  |  |
|  | สหประชาธิปไตย   | เฉลิม วิมาลา (18) | 1,554 |  |  |
|  | สหประชาธิปไตย   | วินัส ราชประสิทธิ์ (17) | 1,472 |  |  |
|  | ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)   | จำนงค์ วงศ์สาระ (12) | 1,315 |  |  |
|  | เกษตรอุตสาหกรรมไทย | สมรักษ์ กาลายคำ (14) | 1,312 |  |  |
|  | สหประชาธิปไตย   | ประทุม แสงชัย (16) | 1,245 |  |  |
|  | กิจสังคม  | วิสิษฐ์ศักดิ์ กันชัยคำ (20) | 1,075 |  |  |
|  | กิจสังคม  | วิวัฒนา กันชัยคำ (21) | 887 |  |  |
|  | ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)   | พร พัฒนสุรังค์ (11) | 868 |  |  |
|  | เกษตรอุตสาหกรรมไทย | สวัสดิ์ พิมพงาน (15) | 840 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ชาติไทย  รักษาที่นั่ง
: รวมไทย (พ.ศ. 2529)   ได้ที่นั่งจาก ประชาธิปัตย์  
: รวมไทย (พ.ศ. 2529)   ได้ที่นั่งจาก สหประชาธิปไตย
ดูเพิ่ม

จังหวัดน่านในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
จังหวัดน่านในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยชาลส์

| --- | --- |
Filozofická fakulta
อาคารหลักของคณะศิลปศาสตร์ในย่านเมืองเก่าปราก
ชื่อเดิม: Artistická fakulta
ประเภท: คณะ
สถาปนา: ค.ศ. 1348 (1348)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยชาลส์
คณบดี: Eva Lehečková
ผู้ศึกษา: ~9,000 (~13,500 หากรวม U3A และอื่น ๆ)
ปริญญาตรี: ~5,000
บัณฑิตศึกษา: ~2,200
นักศึกษาปริญญาเอก: ~1,500
ที่ตั้ง: ปราก, โบฮีเมีย, ประเทศเช็กเกีย
เว็บไซต์: www.ff.cuni.cz
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยชาลส์ (เช็ก: Filozofická fakulta Univerzity Karlovy) เป็นหนึ่งสี่คณะดั้งเดิมของมหาวิทยาลัยชาลส์ในปราก ประเทศเช็กเกีย ชื่อเดิมเมื่อก่อตั้งคือ คณะศิลปกรรมศาสตร์ คณะเปิดสอนรายวิชาในสาขาต่าง ๆ ของมนุษยศาสตร์มากที่สุดในประเทศ และเป็นคณะเดียวในทวีปยุโรปที่เปิดสอนในทุกภาษาทางการของสหภาพยุโรป คณะมีเจ้าหน้าที่และคณาจารย์โดยประมาณ 1,000 คน และนักศึกษาอย่างน้อย 9,000 คน
คณะก่อตั้งชึ้นเดิมทีเป็นคณะศิลปกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชาลส์โดยจักรพรรดิชาลส์ที่สี่เมื่อ 7 เมษายน 1348 ในฐานะส่วนหนึ่งของความพยายามจัดตั้งราชอาณาจักรโบฮีเมียขึ้นเป็นศูนย์กลางถาวรของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเพื่อพัฒนาการศึกษาในปราก ในเวลานั้นมีการเรียนการสอนเป็นหลักในแขนงวิชาวาทศาสตร์ และ ปรัชญา ก่อนจะมีการเปิดสอนในสาขาวิชาอื่น ๆ เรื่อยมา และกลายมาเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดของมหาวิทยาลัย
กี ขนิษฐานันท์

| กี ขนิษฐานันท์ |
| --- | --- |
เกิด:  ไทย
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ผลงานสำคัญ: อาคารจามจุรี 3 อาคารจามจุรี 4 ศูนย์อบรมและสัมมนา สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระมหาเจดีย์มหารัชมงคล วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบอาคารศาลฎีกาหลังใหม่
 
กี ขนิษฐานันท์ เป็นสถาปนิก ภูมิสถาปนิกชาวไทย อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยปัจจุบันดำรงตำแหน่งอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ และอาจารย์พิเศษ
อาจารย์กี จบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทในสาขาสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์
อาจารย์กี มีผลงานการออกแบบอาคารหลายแห่งในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอาทิ เช่น อาคารจามจุรี 3 อาคารจามจุรี 4 ศูนย์อบรมและสัมมนา สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี พระมหาเจดีย์มหารัชมงคล วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบอาคารศาลฎีกาหลังใหม่ เป็นต้น นอกจากนี้เขายังเป็นผู้แต่งหนังสือด้านงานภูมิสถาปัตยกรรมที่สำคัญให้กับทางคณะหลายเล่ม ทั้ง มรดกกี เกร็ดความรู้ทางด้านงานก่อสร้างภูมิสถาปปัตยกรรม โดยหนังสือส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้องกับการก่อสร้างในงานภูมิสถาปัตยกรรม
ผลงานออกแบบ

อาคารจามจุรี 3
อาคารจามจุรี 4
อาคารหอพักศูนย์อบรมและสัมมนา สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อำเภอเกาะสีชัง
พระมหาเจดีย์มหารัชมงคล วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
งานออกแบบภูมิทัศน์โดยรอบอาคารศาลฎีกาหลังใหม่
ภูมิทัศน์โดยรอบพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า
พระมหาเจดีย์ราชมงคล วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
อาคารหอพักศูนย์อบรมและสัมมนา สถาบันวิจัยทรัพยากรทางน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
พ.ศ. 2541 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
บีรัม ดียุฟ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  บีรัม ดียุฟ
วันเกิด:   (1984-07-02) 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  Adzopé, โกตดิวัวร์
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
2001-2002:  Sabé Sports de Bouna
2003:  CO de Bamako
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2005 |  Sabé Sports de Bouna |  47 |  (22) |
| 2006 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| 2007–2008 |  → สมุทรสงคราม (ยืมตัว) |  16 |  (5) |
| 2009 |  → ยาดานาร์บอน (ยืมตัว) |  11 |  (9) |
| 2010–2012 |  สมุทรสงคราม |  32 |  (11) |
| 2012 |  ชลบุรี |  16 |  (3) |
| 2012 |  → สมุทรสงคราม (ยืมตัว) |  16 |  (11) |
| 2013–2014 |  สุพรรณบุรี |  51 |  (10) |
| 2015–2016 |  สระบุรี |  28 |  (6) |
| 2016–2017 |  สุโขทัย |  49 |  (19) |
| 2018 |  ชัยนาท ฮอร์นบิล |  12 |  (12) |
| 2018–2019 |  ตราด |  25 |  (7) |
| 2020 |  ระยอง |  4 |  (0) |
| 2020–2021 |  เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด |  23 |  (17) |
| 2022–2024 |  สมุทรสาคร ซิตี้ |  31 |  (23) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2024 (UTC)
บีรัม ดียุฟ (เกิดวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวโกตดิวัวร์
สโมสรอาชีพ > สุโขทัย

บีรัม ดียุฟ ย้ายมาร่วมสโมสรฟุตบอลจังหวัดสุโขทัยเมื่อฤดูกาล 2559 ภายหลังจากที่สระบุรี สโมสรเก่าของเขา ถูกยุบทีม เขาลงเล่นไทยลีกให้กับสุโขทัยนัดแรกเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2559 นัดที่บุกไปแพ้ศรีสะเกษที่สนามศรีนครลำดวน 0-2 โดยลงมาเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 40 แทนที่โกศวัต ว่องไวลิขิต ต่อมาวันที่ 3 เมษายน เขายิงประตูแรกของฤดูกาล ในนัดที่สุโขทัยบุกชนะสุพรรณบุรี 3-2 ที่สนามกีฬากลางจังหวัดสุพรรณบุรี จบฤดูกาล 2559 เขายิงให้กับสุโขทัย 15 ประตู แบ่งเป็นในลีก 12 ประตู และเอฟเอคัพ 3 ประตู
ต่อมาในฤดูกาล 2560 เขายิงประตูแรกในลีกเมื่อวันที่ 3 เมษายน นัดที่สุโขทัยบุกแพ้แบงค็อก ยูไนเต็ด 2-4 ที่ทรูสเตเดียม โดยในนัดนั้น เขายิงได้สองประตู สรุปแล้วในฤดูกาล 2560 เขายิงประตูในลีกได้ 8 ประตู และหมดสัญญากับสโมสรในฤดูกาลนั้น
สโมสรอาชีพ > ชัยนาท ฮอร์นบิล

บีรัม ดียุฟ ย้ายเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับชัยนาทเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ในนัดที่เปิดเขาพลองสเตเดียมเสมอสุพรรณบุรี 0-0 โดยเขาลงมาเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 59 แทนที่บารมี ล้มวัฒนะ ต่อมาวันที่ 9 มีนาคม เขายิงประตูแรกกับชัยนาท นัดที่เปิดบ้านแพ้โปลิศ เทโร 2-4 ต่อมาในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2561 เขายิงหนึ่งประตูในนัดที่ชัยนาทบุกไปเสมอแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล ที่สนามธูปะเตมีย์ 2-2 และในวันที่ 28 มีนาคม บีรัมทำสองประตูในนัดที่บุกไปชนะเชียงราย ยูไนเต็ด ที่สิงห์สเตเดียม 2-1
บิวติฟูลเวิลด์/คิสแอนด์คราย

| "บิวติฟูลเวิร์ด/คิส&คราย" |
| --- | --- |

เพลงโดยฮิคารุ อุทาดะ
จากอัลบั้มฮาร์ตสเตชัน
วางจำหน่าย: 29 สิงหาคม พ.ศ. 2550
แนวเพลง: เจ-ป็อป อาร์แอนด์บี
ความยาว: 27:34
ค่ายเพลง: อีเอ็มไอ มิวสิก เจแปน
ผู้ประพันธ์เพลง: ฮิคารุ อุทาดะ
"บิวติฟูลเวิร์ด/คิส&คราย" (อังกฤษ: Beautiful World/Kiss & Cry) เป็นผลงานซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 19 (จากทั้งหมด 26 ซิงเกิล) ของฮิคารุ อุทาดะ วางจำหน่ายในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2550
รายการเพลง

Beautiful World
Kiss & Cry
Fly Me To The Moon (In Other Words) -2007 Mix-
Beautiful World (Original Karaoke)
Kiss & Cry (Original Karaoke)
Fly Me To The Moon (In Other Words) -2007 Mix- (Original Karaoke)
ชาร์ต > ยอดดาวน์โหลด

| ชาร์ต | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
iTunes Japan Top Songs: #1 (บิวติฟูลเวิร์ด), #1 (คิส&คราย), & #10(Fly Me To The Moon (In Other Words)-2007 Mix-)
iTunes Japan Plus: #4 (Fly Me To The Moon (In Other Words)-2007 Mix-)
iTunes Japan Top Albums: #1
Recochoku Chaku-Uta Downloads: #2 (บิวติฟูลเวิร์ด), #3 (คิส&คราย), & #26 (Fly Me To The Moon (In Other Words)-2007 Mix-)
Recochoku Chaku-Uta Full: #1 (บิวติฟูลเวิร์ด), #17 (คิส&คราย), & #6 (Fly Me To The Moon (In Other Words)-2007 Mix-)
Recochoku Chaku-Uta Melody: #1 (บิวติฟูลเวิร์ด), #5 (คิส&คราย), & #9 (Fly Me To The Moon (In Other Words)-2007 Mix-)
Recochoku Chaku-Uta All: #1 (บิวติฟูลเวิร์ด), #1 (คิส&คราย), & #38 (Fly Me To The Moon (In Other Words)-2007 Mix-)
Oricon Mobile Full-Song: #1 (บิวติฟูลเวิร์ด)
Mu-mo Song Download Chart: #5 (บิวติฟูลเวิร์ด)
Dwango Truetone Ringtones (Chaku Uta): #2 (บิวติฟูลเวิร์ด)
Dwango Polyphonic Ringtones (Chaku Mero): #1 (บิวติฟูลเวิร์ด)
วัดชัยมงคล (จังหวัดสมุทรปราการ)

สำหรับวัดชัยมงคลแห่งอื่น ดูที่ วัดชัยมงคล
| วัดชัยมงคล |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดชัยมงคล, วัดมอญ
ที่ตั้ง: เลขที่ 321 ถนนวัดชัยมงคล ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 10270
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูภาวนาสมณคุณ (พิทักษ์ ป.ธ.๖)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชัยมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายบ้าน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ

วัดชัยมงคลสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1893 สมัยกรุงสุโขทัยตอนปลายต่อกับสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น จากหลักฐานที่กรมศิลปากรสำรวจและขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุของวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาถือว่าได้รับพระราชทานมาแต่เดิมประมาณ พ.ศ. 1893 จัดเป็นวัดแห่งแรกในชุมชนคลองปากน้ำ เดิมชาวเมืองเรียก วัดมอญ โบสถ์ของวัดไม่ได้หันหน้าไปทางทิศตะวันออกอย่างวัดไทยทั่วไป แต่จะหันโบสถ์ไปทางทิศเหนืออันเป็นที่ตั้งของเมืองหงสาวดี ต่อมาได้กลายเป็นวัดร้างเป็นเวลานานจึงขาดการบันทึกประวัติความเป็นมาที่ต่อเนื่อง
ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง วัดเป็นสถานที่ตั้งของฐานบัญชาการญี่ปุ่น หลังจากที่กองทหารญี่ปุ่นขึ้นที่บางปู มีการสร้างศาลานาวิกโยธินไว้เป็นที่ระลึก ต่อมาได้ถูกย้ายไปสร้างเป็นศาลาพักร้อนมุงสังกะสี วัดยังเคยเป็นลานประหารชีวิตในช่วงที่ยังเป็นวัดร้าง ต่อมาวัดได้รับการพัฒนาในสมัยที่พระมงคลสุนทร (ผล) เป็นเจ้าอาวาส ท่านมีความเชี่ยวชาญทางสมถวิปัสสนา มีวัตถุมงคลที่มีเมตตามหานิยมสูง คือ พระกริ่งชัยมงคลและเหรียญพระชัยมงคล จนในปี พ.ศ. 2477 ได้เปลี่ยนชื่อจากวัดมอญมาเป็น "วัดชัยมงคล"
อาคารเสนาสนะ

พระอุโบสถกว้าง 7.5 เมตร ยาว 25.15 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 15.2 เมตร ยาว 36.5 เมตร กุฏิสงฆ์ มณฑป อาคารเรียนพระปริยัติธรรม หอระฆัง ฌาปนสถาน ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานในพระอุโบสถ พระพุทธบาทจำลองประดิษฐานในมณฑป และเจดีย์ด้านหน้าอุโบสถ 3 องค์
รายนามเจ้าอาวาส

พระมงคลสุนทร
พระครูมงคลชัยวัฒน์
พระครูภาวนาสมณคุณ (พิทักษ์ ป.ธ.๖)
ตำรวจจังหวัด

ตราอาซาฮิกาเกะบนตะแกรงหน้าหม้อรถยนต์ตำรวจญี่ปุ่น
การบังคับใช้กฎหมายในประเทศญี่ปุ่น ตำรวจจังหวัด (ญี่ปุ่น: 都道府県警察; โรมาจิ: Todōfuken Keisatsu) นั้นมีอำนาจหน้าที่ในการกิจการตำรวจตามจังหวัดใดจังหวัดหนึ่ง ถึงแม้ว่าตำรวจจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นมักถูกจัดเป็นตำรวจท้องถิ่น ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามแต่ละจังหวัดตามพระราชบัญญัติตำรวจ แต่ส่วนราชการส่วนใหญ่จะมีสำนักงานตำรวจแห่งชาติกำกับดูแลอยู่ ในปี ค.ศ. 2017 ตำรวจจังหวัดมีกำลังพลโดยประมาณ 288,000 นาย
การแบ่งส่วนราชการ

ตำรวจจังหวัดประกอบไปด้วยส่วนอำนวยการ และส่วนปฏิบัติการ กล่าวคือ คณะกรรมการความปลอดภัยจังหวัด (อังกฤษ: Prefectural Public Safety Commission) และกองบัญชาการตำรวจจังหวัด (อังกฤษ: Prefectural Police Headquarters) ตามลำดับ
การแบ่งส่วนราชการ > คณะกรรมการความปลอดภัยจังหวัด

คณะกรรมการความปลอดภัยจังหวัด เป็นคณะกรรมการธิการส่วนอำนวยการ ขึ้นตรงต่อผู้ว่าราชการจังหวัด จัดตั้งขึ้นเพื่อสร้างส่วนร่วมระหว่างประชาชนและตำรวจ อีกทั้งยังมีหน้าที่ในการออกข้อกำหนดด้านความปลอดภัย และออกใบอนุญาตต่าง ๆ คณะกรรมการฯ ประกอบไปด้วยกรรมการ 3 คนสำหรับจังหวัดที่มีประชากรไม่หนาแน่น หรือกรรมการ 5 คนในจังหวัดที่เป็นเขตเมือง
การแบ่งส่วนราชการ > กองบัญชาการตำรวจจังหวัด

ผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจจังหวัด (ญี่ปุ่น: 警察本部長; โรมาจิ: Keisatsu Hon Buchō) เป็นข้าราชการที่อยู่ระดับสูงที่สุดในสายการบังคับบัญชาของแต่ละกองบัญชาการตำรวจจังหวัด สำหรับตำรวจนครบาลโตเกียว จะใช้ชื่อเรียก "ผู้กำกับใหญ่ (ญี่ปุ่น: 警視総監; โรมาจิ: Keishi Sōkan; อังกฤษ: Superintendent General)"
ตำรวจจังหวัดเหล่านี้ มีหน้าที่ในการกิจการตำรวจในเขตพื้นที่ของตนเอง แต่ภารกิจที่สำคัญจะกำหนดโดยสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ซึ่งมีชั้นยศสูงกว่า ผู้ช่วยผู้บัญชาการ (ญี่ปุ่น: 警視正; โรมาจิ: Keishisei, อังกฤษ: Assistant Commissioner) จะได้รับเงินเดือนจากงบประมาณแห่งชาติ ถึงแม้ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่น การแต่งตั้งและปลดออกซึ่งเจ้าหน้าที่อาวุโสจะกระทำผ่านคณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ
ในแต่ละกองบัญชาการตำรวจจังหวัด ประกอบไปด้วยส่วนอำนวยการ ซึ่งสอดคล้องกับกองบัญชาการต่าง ๆ ในสำนักงานตำรวจแห่งชาติดังนี้
กองอำนวยการบริหารงานตำรวจ (ญี่ปุ่น: 警務部; โรมาจิ: Keimubu; อังกฤษ: Police Administration Department)
กองสืบสวนคดีอาญา (ญี่ปุ่น: 刑事部; โรมาจิ: Keijibu; อังกฤษ: Criminal Investigation Department)
กองตำรวจจราจร (ญี่ปุ่น: 交通部; โรมาจิ: Kōtsūbu; อังกฤษ: Traffic Department)
กองความมั่งคง (ญี่ปุ่น: 警備部; โรมาจิ: Keibibu; อังกฤษ: Security Department)
กองความปลอดภัยชุมชน (ญี่ปุ่น: 生活安全部; โรมาจิ: Seikatsu Anzenbu; อังกฤษ: Community Safety Department)
ตำรวจจังหวัดในเขตเมืองอาจมีกองบริหารงานทั่วไป (ญี่ปุ่น: 総務部; โรมาจิ: Sōmubu; อังกฤษ: General Affairs Department) และกองตำรวจชุมชนสัมพันธ์ (ญี่ปุ่น: 地域部; โรมาจิ: Chīkibu; อังกฤษ: Community Police Department)
การแบ่งส่วนราชการ > กองบัญชาการตำรวจจังหวัด > การสืบสวนคดีอาญา

ในจักรวรรดิญี่ปุ่น การสืบสวนคดีอาญานั้นมีอัยการเป็นผู้รับผิดชอบเหมือนสถาบันอัยการ (ministère public) ในกฎหมายประเทศฝรั่งเศส หลังจากนั้นกฎหมายตำรวจในปี ค.ศ. 1947 (ญี่ปุ่น: 警察法; โรมาจิ: Keisatsuhou) และประมวลกฎหมายอาญาในปี ค.ศ.1948 (ญี่ปุ่น: 刑事訴訟法) อำนาจหน้าที่ในการสืบสวนถูกนิยามให้เป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างเห็นได้ชัด เพื่อที่จะให้การสืบสวนนี้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ กองสืบสวนคดีอาญาและกองบัญชาการสืบสวนคดีอาญา (ตำรวจศาล) ถูกจัดตั้งขึ้นในแต่ละองค์กรตำรวจ แต่ภายหลังการแก้ไขกฎหมายตำรวจในปี ค.ศ. 1954 กองและกองบัญชาการดังกล่าวถูกกำกับการโดยกองบัญชาการกิจการคดีอาญา สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
การแบ่งส่วนราชการ > กองบัญชาการตำรวจจังหวัด > การตำรวจจราจร

โดยแต่ดั้งเดิมแล้ว การอำนวยการจราจรจะดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจชุมชนสัมพันธ์ แต่อย่างไหร่ก็ตาม ในช่วงปี ค.ศ. 1950 ซึ่งมีการเปลี่ยนยานพาหนะเป็นเครื่องยนต์ อุบัติเหตุจราจรทางบกได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้ถูกเรียกกันอย่างแพร่หลายว่าเป็น "สงครามการจราจร (traffic war)" ทำให้ตำรวจจราจรต้องกวดขันมากขึ้น
ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1960 หน่วยลาดตระเวนเคลื่อนที่ถูกจัดตั้งขึ้นตามกองบัญชาการตำรวจจังหวัดต่าง ๆ และถูกจัดตั้งในทุกกองบัญชาการตำรวจจังหวัดในปี ค.ศ. 1972 เช่น หน่วยจราจรเคลื่อนที่ (ญี่ปุ่น: 交通機動隊; โรมาจิ: Kōtsū Kidōtai; อังกฤษ: Mobile Traffic Unit) จะมียานพาหนะอย่างรถตำรวจจราจร (รวมถึงรถสายสืบ) และรถจักรยานยนต์ตำรวจ
การพัฒนาทางพิเศษนั้นได้ก้าวหน้าขึ้น ในปี ค.ศ. 1971 ก็ได้มีการจัดตั้งหน่วยจราจรทางพิเศษ (ญี่ปุ่น: 高速道路交通警察隊; โรมาจิ: Kōsokudōro Kōtsūkeisatsutai; อังกฤษ: Expressway Traffic Police Unit)
การแบ่งส่วนราชการ > กองบัญชาการตำรวจจังหวัด > ความมั่นคงสาธารณะ

ในตำรวจนครบาลโตเกียว อำนาจหน้าที่ในการรักษาความมั่นคงสาธารณะ ถูกแบ่งออกเป็น 2 กองบัญชาการได้แก่ กองบัญชาการความมั่นคงสาธารณะ (ญี่ปุ่น: 公安部; โรมาจิ: Kōanbu; อังกฤษ: Public Security Bureau) มีหน้าที่ในการสืบสวน และกองบัญชาการความมั่นคง (ญี่ปุ่น: 警備部; โรมาจิ: Keibibu; อังกฤษ: Security Bureau) มีหน้าที่ในการปฏิบัติการรักษาความปลอดภัย ส่วนกองบัญชาการตำรวจจังหวัดอื่น ๆ การรักษาความมั่นคงสาธารณะจะตกเป็นหน้าที่ของกองความมั่นคง และถูกกำกับโดยกองบัญชาการความมั่นคง สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ในแต่ละกองบัญชาการหรือกองความมั่นคง จะประกอบไปด้วยหน่วยปราบจราจล (ญี่ปุ่น: 機動隊; โรมาจิ: Kidōtai; อังกฤษ: Riot Police Unit) หน่วยเหล่านี้ไม่ได้มีหน้าที่ปราบจราจลไปโดยสิ้นเชิง แต่ยังทำหน้าที่เป็นหน่วยตอบโต้เฉียบพลันในสถานการณ์ฉุกเฉินหรือการบรรเทาสาธารณภัย รวมถึงการสนับสนุนเจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นหากจำเป็น
ปฏิบัติการด้านการต่อต้านการก่อการร้ายนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งในหน้าที่ของกองความมั่นคง มีทีมจู่โจมพิเศษ (ญี่ปุ่น: 特殊急襲部隊; โรมาจิ: Tokushu Kyūshū Butai; อังกฤษ: Special Assault Team) เป็นหน่วยในระดับชาติ และทีมต่อต้านอาวุธปืน (ญี่ปุ่น: 銃器対策部隊; โรมาจิ: Jyūki Taisaku Butai; อังกฤษ: Anti-Firearms Squad) เป็นหน่วยงานระดับท้องถิ่น หน่วยเหล่านี้ถูกจัดตั้งภายใต้การกำกับดูแลของหน่วยปราบจราจล ยกเว้นทีมจู่โจมพิเศษของตำรวจนครบาลโตเกียว และกองบัญชาการตำรวจจังหวัดโอซากะจะขึ้นตรงต่อกองบัญชาการความมั่นคงและกองความมั่นคงตามลำดับ
การแบ่งส่วนราชการ > กองบัญชาการตำรวจจังหวัด > การตำรวจชุมชน

สำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจญี่ปุ่นแล้ว การตำรวจชุมชนนั้นเปรียบเสมือนการป้องกันไม่ให้เกิดอาชญากรรมขึ้น อีกทั้งยังมีหน้าที่ในการลาดตระเวนในเขตชุมชน และการเยื่ยมบ้านเป็นครั้งคราว เจ้าหน้าที่ตำรวจชุมชนนั้นมักจะมีการสร้างปฏิสัมพันธ์กับคนในชุมชนนั้น ๆ รวมถึงการให้คำแนะนำแก่เยาวชน ป้องกันไม่ให้เด็กพลัดหลงหรือสูญหาย และการให้ความช่วยเหลือแก่ประชาชนที่ได้รับปัญหาต่าง ๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจชุมชนจะถูกกระจายไปตามสถานีตำรวจท้องถิ่น ซึ่งในแต่ละสถานีตำรวจจะมีการแบ่งส่วนปฏิบัติงานดังนี้:
ส่วนการอำนวยการบริหารตำรวจ (ญี่ปุ่น: 警務課; โรมาจิ: Keimuka; อังกฤษ: Police Administration Section)
ส่วนจราจร (ญี่ปุ่น: 交通課; โรมาจิ: Kōtsūka; อังกฤษ: Traffic Section)
ส่วนความมั่นคง (ญี่ปุ่น: 警備課; โรมาจิ: Keibika; อังกฤษ: Security Section)
ส่วนกิจการตำรวจชุมชน (ญี่ปุ่น: 地域課; โรมาจิ: Chīkika; อังกฤษ: Community Police Affairs Section)
ส่วนความปลอดภัยชุมชน (ญี่ปุ่น: 生活安全課; โรมาจิ: Seikatsu Anzenka; อังกฤษ: Community Safety Section)
ส่วนสืบสวนคดีอาญา (ญี่ปุ่น: 刑事課; โรมาจิ: Keijika; อังกฤษ: Criminal Investigation Section)
เจ้าหน้าที่ส่วนกิจการตำรวจชุมชนจะถูกกระจายไปยังในเขตพื้นที่ของตนเองตาม ป้อมตำรวจชุมชนเมือง (โคบัง) ป้อมตำรวจชุมชนท้องถิ่น (ญี่ปุ่น: 駐在所; โรมาจิ: Chūsaisho อังกฤษ: Residential Police Boxes) รถยนต์สายตรวจวิทยุ และอื่น ๆ
เจ้าหน้าที่ตำรวจชุมชนจะได้รับการสนับสนุนจากกองตำรวจชุมชนหรือกองความปลอดภัยชุมชนในแต่ละกองบัญชาการตำรวจจังหวัด นอกเหนือจากการปฏิบัติงานด้านเครือข่ายวิทยุตำรวจ กองดังกล่าวยังให้การสนับสนุนทั้งสายตรวจระหว่างจังหวัด กองบินตำรวจ หรืออื่น ๆ หากจำเป็นหรือถูกเรียกขอ
การแบ่งส่วนราชการ > กองบัญชาการตำรวจจังหวัด > ยศตำรวจ

เจ้าหน้าที่ตำรวจจะถูกแบ่งเป็นออกเป็น 9 ชั้นยศ:
| สถานะ | ยศตำรวจ | เทียบเท่ายศทหาร | ตำแหน่ง | เครื่องหมายยศ | กระดานบ่า |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ข้าราชการ | ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ญี่ปุ่น: 警察庁長官; อังกฤษ: Commissioner General) | ไม่มี | ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ |  |  |
| ข้าราชการ | ผู้กำกับใหญ่ (ญี่ปุ่น: 警視総監; อังกฤษ: Superintendent General) | พลเอก | ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลโตเกียว |  |  |
| ข้าราชการ | ผู้บัญชาการอาวุโส (ญี่ปุ่น: 警視監; อังกฤษ: Senior Commissioner) | พลโท | รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ รองผู้กำกับใหญ่ ผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจส่วนภูมิภาค หรือ ผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจจังหวัด |  |  |
| ข้าราชการ | ผู้บัญชาการ (ญี่ปุ่น: 警視長; อังกฤษ: Commissioner) | พลตรี | ผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจจังหวัด |  |  |
| ข้าราชการ | ผู้ช่วยผู้บัญชาการ (ญี่ปุ่น: 警視正; อังกฤษ: Assistant Commissioner) | พันเอก | ผู้กำกับการสถานีตำรวจ |  |  |
| เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่น | ผู้กำกับการ (ญี่ปุ่น: 軽視; อังกฤษ: Superintendent) | พันโท | ผู้กำกับการสถานีตำรวจขนาดเล็ก หรือกลาง รองผู้กำกับการสถานีตำรวจ หรือ ผู้บังคับการหน่วยปราบจราจล |  |  |
| เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่น | สารวัตรใหญ่ (ญี่ปุ่น: 警部; อังกฤษ: Chief Inspector) | พันตรี หรือ ร้อยเอก | ผู้บังคับหมู่ในสถานีตำรวจ หรือ ผู้บังคับกองร้อยปราบจราจล |  |  |
| เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่น | สารวัตร (ญี่ปุ่น: 警部補; อังกฤษ: Inspector) | ร้อยโท หรือ ร้อยตรี | รองผู้บังคับหมู่ในสถานีตำรวจ หรือ ผู้บังคับหมวดปราบจราจล |  |  |
| เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่น | จ่าตำรวจ (ญี่ปุ่น: 巡査部長; อังกฤษ: Police Sergeant) | พันจ่า หรือ จ่า | ผู้ดูแลสายตรวจ หรือหัวหน้าป้อมตำรวจ |  |  |
| เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่น | เจ้าพนักงานตำรวจอาวุโส (ญี่ปุ่น: 巡査長; อังกฤษ: Senior Police Officer) | สิบโท | ยศเจ้าพนักงานตำรวจกิตติมศักดิ์ |  |  |
| เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่น | เจ้าพนักงานตำรวจ (ญี่ปุ่น: 巡査; อังกฤษ: Police Officer) | สิบตรี | เจ้าหน้าที่ตำรวจจังหวัดเริ่มต้นที่ยศนี้ |  |  |
เครื่องแบบ

ในช่วงที่มีการเกิดขึ้นของสนธิสัญญาความร่วมมือและความมั่นคงร่วมระหว่างสหรัฐฯ และญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1960 หมวกปราบจราจล และชุดป้องกันส่วนบุคคลสำหรับตำรวจปราบจราจลได้ถูกพัฒนาให้ดีขึ้น ในทางกลับกัน เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นจะสวมเสื้อเกราะกันมีดบาดใต้เครื่องแบบ แต่ในช่วงปี ค.ศ. 2000 ได้มีการพัฒนาและใช้เป็นเสื้อเกราะกันแทงขึ้น เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่น ตำรวจปราบจราจล สายสืบ หน่วยสวาต และผู้ปฏิบัติการงานต่อต้านการก่อการร้ายจะสวมเสื้อเกราะที่ไม่เหมือนกันในมาตรฐานที่แตกต่างกัน
อาวุธปืน

ในช่วงก่อนสงคราม เจ้าพนักงานบังคับใช้กฎหมายญี่ปุ่นจะมีเพียงแค่ดาบเท่านั้น มีเพียงเฉพาะนักสืบ องครักษ์ หรือหน่วยสวาต เช่น หน่วยบริการฉุกเฉินของตำรวจนครบาลโตเกียวเท่านั้น ที่จะพกพาอาวุธปืนสั้น จนถึงช่วงการยึดครองญี่ปุ่นที่ผู้บัญชาการทหารสูงสุดต่อฝ่ายพันธมิตรที่แนะนำให้ตำรวจฯ พกพาอาวุธปืนไปกับตัว แต่เพราะด้วยความขาดแคลนในอาวุธปืนพก เจ้าหน้าที่ตำรวจเลยเริ่มรับอาวุธปืนพกโดยเช่าจากฝ่ายพันธมิตรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 และจนถึง ค.ศ. 1951 เจ้าหน้าที่ตำรวจมีอาวุธปืนพกเพื่อใช้ในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่
สำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจญี่ปุ่นแล้ว ปืนพกที่ออกให้โดยราชการฯ จะถูกเก็บไว้ในที่ทำงานเมื่อพวกเขาไม่ได้อยู่ในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่
ยานพาหนะ > ภาคพื้นดิน

ในญี่ปุ่นมียานพาหนะตำรวจมากถึง 42,600 คันทั่วประเทศ โดยที่ส่วนใหญ่แล้วเป็นโตโยต้า คราวน์ หรือรถเก๋งที่มีขนาดใหญ่เท่า ๆ กัน อีกทั้งยังมีการใช้รถยนต์นั่งขนาดเล็กในป้อมตำรวจชนบทหรือในศูนย์ใจกลางเมืองต่าง ๆ ส่วนรถยนต์ไล่ติดตามนั้นแตกต่างกันไปตามแต่ละจังหวัด เช่น ฮอนด้า เอ็นเอชเอ็กซ์ ซูบารุ อิมเพรสซ่า ซูบารุ เลกาซี มิตซูบิชิ แลนเซอร์ นิสสัน สกายไลน์ หรือ นิสสัน แฟร์เลดี้ แซด ก็ถูกนำไปใช้ในการลาดตระเวนบนทางพิเศษเช่นกัน
แต่มีข้อยกเว้นสำหรับรถสายสืบ ยานพาหนะทุกคันของกองบัญชาการตำรวจจังหวัดจะถูกทาสีแต่ละสีไม่เหมือนกัน รถสายตรวจทั่วไปจะทาสีเป็น สีดำและสีขาว โดยที่ส่วนบนของรถสายตรวจเป็นสีขาว และรถจักรยานยนต์สายตรวจจะเป็นสีขาวล้วน ส่วนยานพาหนะต่าง ๆ ที่ใช้ในการปราบจราจลจะเป็นสีน้ำเงินและสีขาว และยานพาหนะสำหรับหน่วยกู้ชีพของตำรวจนครบาลโตเกียวถูกทาสีเป็นสีเขียวและขาว
รถสายตรวจวิทยุ (โตโยต้า คราวน์)
รถจักรยานยนต์ตำรวจ (ฮอนด้า VFR800P)
รถจักรยานตำรวจ
รถสายสืบพร้อมไฟหมุนวิบวาบสีแดง (โตโยต้า โคโรน่า)
รถบัสตำรวจกันเกราะสุน (อีซูซุ กิก้า)
รถบัสตำรวจ (อีซูซุ เอรุกะ มิโอะ)
รถปราบจราจล (มิตซูบิชิ ฟุโซ ไฟเตอร์)
รถกู้ภัย (ฮีโน่ เรนเจอร์)
รถฉุกเฉินทางวิบาก (อูนิมอก)
รถหน่วยสวาต (มิตสูบิชิ ฟุโซ แคนเทอร์)
รถตู้ตำรวจพร้อมป้ายปรับเปลี่ยนข้อความ กองบัญชาการตำรวจจังหวัดไอจิ (โตโยต้า ไฮเอซ)
รถตำรวจ กองบัญชาการตำรวจจังหวัดฮกไกโด (ซูซูกิ โซลิโอ)
ยานพาหนะ > กองบิน

ในปี ค.ศ. 1960 ญี่ปุ่นได้ริเริ่มการใช้เฮลิคอปเตอร์ตำรวจในการรายงานสภาพการจราจร การติดตามไล่ล่าผู้ต้องสงสัย การค้นหาและกู้ภัย หรือภารกิจอื่น ๆ ที่ได้รับมอบหมาย ตำรวจญี่ปุ่น มีเฮลิคอปเตอร์ประมาณ 80 ลำใน 47 จังหวัดทั่วประเทศ บางลำมีการติดตั้งกล้องโทรทัศน์และระบบลิงก์ไมโครเวฟ
ยานพาหนะ > ตำรวจน้ำ

เรือตำรวจน้ำญี่ปุ่นถูกแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม: ประเภท 23 เมตร 20 เมตร 17 เมตร 12 เมตร และ 8 เมตร ในปี ค.ศ.2014 มีเรือตำรวจทั้งหมด 150 ลำทั่วประเทศ ด้วยสาเหตุที่ว่าหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่นมีหน้าที่ปกป้องแนวชายฝั่ง ตำรวจน้ำญี่ปุ่นเลยรับหน้าที่ดูแลแม่น้ำ แต่อย่างไหร่ก็ตามในบางครั้ง ตำรวจน้ำญี่ปุ่นก็ถูกเรียกเพื่อไปช่วยเหลือการตำรวจภาคพื้นดิน