stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โจ เฮนดรี
ผลงานแชมป์และรางวัลต่างๆ > มวยปล้ำอาชีพ

Community Pro Wrestling
CPW Heavyweight Championship (1 time)
British Wrestling Revolution
BWR Heavyweight Championship (1 time)
DDT Pro-Wrestling
Ironman Heavymetalweight Championship (1 time)
Discovery Wrestling
Y Division Championship (1 time)
Fight Forever Wrestling
Fight Forever Men's World Championship (1 time)
Impact Wrestling/Total Nonstop Action Wrestling
TNA World Championship (1 time)
Impact Digital Media Championship (1 time)
TNA Turkey Bowl (2024)
Glasgow Cup (2023)
TNA Year End Awards (2 times)
Moment of the Year (2024 - for going viral with his parody songs about AJ Francis)
Male Wrestler of the Year (2024)
Insane Championship Wrestling
ICW Tag Team Championship (1 time) – with Davey Boy
ICW Tag Team Title Tournament (2016) – with Davey Boy
New Generation Wrestling
NGW Tag Team Championship (1 time) – with Kid Fite and Lionheart
Midwest All-Star Wrestling
MAW Tag Team Championship (1 time, current) - with Joey Avalon
Pride Wrestling
N7 Championship (1 time)
Pro Wrestling Elite
PWE Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 51 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2024
Pro Wrestling Ulster
PWU All-Ulster Championship (2 times)
Reckless Intent Wrestling
Reckless Intent World Championship (1 time)
Reckless Intent UK Championship (1 time)
Respect Pro Wrestling
Respect Pro Wrestling Championship (1 time)
Ring of Honor
ROH Year-End Award (1 time)
Best Entrance (2020)
Scottish Wrestling Alliance
SWA Laird of the Ring Championship (1 time)
Scottish Wrestling Entertainment
SWE Heavyweight Championship (1 time)
Scottish Wrestling Network
SWN Award (2 times)
Outstanding Recognition Award for Versatility in Sport (2018)
Adam's Wrestler of the Year (2018)
What Culture Pro Wrestling / Defiant Wrestling
WCPW Championship (1 time)
Defiant Internet Championship (1 time)
Kurt Angle Invitational Rumble (2016)
WWE
NXT Year-End Award (1 time)
Moment of the Year (2024) – Joe Hendry in NXT (June 18-September 1)
แหล่งข้อมูลอื่น

โจ เฮนดรี ที่เฟซบุ๊ก
ในตอนถือครองแชมป์โลก TNA
วิหคนครา

| วิหคนครา |
| --- | --- |

ประเภท: แฟนตาซี   ผจญภัย   วีรคติ
เขียนโดย: จาง ถัน หลี หยู่เจี๋ย หยาง จื้หลี่  หนี่ เฉินเฉิน
กำกับโดย: หยาง เล่ย เฉิน เจียหลิน หลู เป่ยเคอ หาน ฉิง
แสดงนำ: จาง หรั่วหยุน กวน เสี่ยวถง หลิว ฉ่าง จวี จิ้งอี เฉิน หรัวเซวียน
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "Big Dreamer" ขับรองโดย TFBOYS
ประเทศแหล่งกำเนิด: จีน
ภาษาต้นฉบับ: แมนดาริน
จำนวนตอน: 28
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ฟ่าน เฟยเฟย ฟาง ฟาง หวง ซิง
สถานที่ถ่ายทำ: จีน
บริษัทผู้ผลิต: Tencent Penguin Pictures  Shanghai Film Media Asia
ออกอากาศ
เครือข่าย: Jiangsu Television
ออกอากาศ: 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 (2016-07-20) – 1 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-01)
วิหคนครา (จีน: 九州天空城 อังกฤษ: Novoland: The Castle in the Sky) หรือชื่อเดิมว่า ตำนานอาณาจักรเหนือเวหา เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2016 นำแสดงโดย จาง หรั่วหยุน, กวน เสี่ยวถง, หลิว ฉ่าง, จวี จิ้งอี, เฉิน หรัวเซวียน ออกอากาศทางช่อง Jiangsu Television ในประเทศจีน และออกอากาศทางช่อง 9 ใน ประเทศไทย และเมื่อละครเรื่องนี้จบลง ละครเรื่องต่อไปที่จะออกอากาศคือ ฉู่เฉียว จอมใจจารชน
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวเกิดขึ้นในดินแดน 9 ทวีป อาณาจักรอันยิ่งใหญ่แห่งท้องฟ้ามีเผ่าวิหคที่มีปีกสามารถบินได้ มนุษย์เชื่อว่าพวกเขาคือ เทพเจ้า ที่อาศัยอยู่บนเขากู่เส้อซาน เผ่าวิหคได้สร้าง วิหคนครา ขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ทำให้เผ่าพันธุ์อื่นต่างชิงชังริษยา แต่แล้วก็เกิดฝนฟ้าคะนอง เกิดสายฟ้าผ่าลงกลางเมืองวิหคนครา และเผาทำลายเมืองจนพังทลายลงไปมาก ทำให้ชาวเมืองวิหคโกรธเคือง และคิดว่าเป็นฝีมือของเผ่ามนุษย์ จึงทำให้เกิดสงครามระหว่าง 2 เผ่าพันธุ์ ต่อสู้กันอย่างดุเดือด และยากที่จะยุติลงได้
นักแสดง > นักแสดงหลัก

จาง หรั่วหยุน รับบท เฟิง เทียนหยี
กวน เสี่ยวถง รับบท อวี้ ฟู่หลิง
หลิว ฉ่าง รับบท ไป๋ ถิงจุน
จวี จิ้งอี รับบท สวี เฟ่ยเจียง
เฉิน หรั่วเซวียน รับบท อู๋ หวนเจิ้ง
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > เผ่าวิหค

จาง ลู่อี้ รับบท จี้ โกว
หลิว จุนเซียว รับบท สวี หลิน
เจีย เจิ้งอู่ รับบท เซียง กงหลิง
เหว่ย เหยินกัน รับบท เย หยุนฉี
เจ้า เจียน รับบท เฟง เหริน
โจว อี้เฟิน รับบท อู๋ ตงมู่
หวัง ซื่อเหยา รับบท ตู้ หรัวเฟย
ไต้ เจ้า รับบท เป่ย อู่
เกา เฟิง รับบท สวี จง
หลัว โหยวเย่ รับบท สวีเฉียน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > เผ่ามนุษย์

หลิว หมิน รับบท ราชินีไป๋สวี
ชู่ เชิ่งอี รับบท ไป๋ อันฮวา
อา หลี่ยา รับบท เซียง ถัง
หยาง เจิ้งหลิน รับบท อี้ เฉียนจี
ทัง จิงเหม่ย์ รับบท หลิน หรุ่ยซู
หลี่ กัว รับบท ฉี หลัวหลิน
หวัง อู๋จิง รับบท ฟาง เยอเยิน
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > อาศรมซิงเฉิน

เหวิน เจียง รับบท ซิง กัวซวน
คุย เผิง รับบท ซิง หยินซื่อ
หม่า ฉีกวง รับบท ซิง อู๋เหม่ย
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > นิกายเทียนจี

หาน ฉิง รับบท เถียน หย่าซี
เหยิน จุนหลิง รับบท เถียน ซื่อจี่
กัว เพ่ยนี รับบท กู่ เจิ้งหัว
นักแสดง > นักแสดงสมทบ > อื่น ๆ

หลิน เจียหนี่ รับบ เจ้า อู่
หลี่ เสี่ยวปิง รับบท เพียน อู่
เฉิง เฉิง รับบท สวี จิน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิหคนครา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

"ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตร" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
"สามผู้ยิ่งใหญ่": โจเซฟ สตาลิน, แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ และวินสตัน เชอร์ชิลล์ ในการประชุมเตหะราน เมื่อ ค.ศ. 1943
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามแปซิฟิก: เจียง ไคเชก, แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ และวินสตัน เชอร์ชิล ในการประชุมไคโร เมื่อ ค.ศ. 1943
ผู้นำสุดท้ายของฝ่ายสัมพันธมิตร: เคลเมนต์ แอตต์ลี, แฮร์รี เอส. ทรูแมน และโจเซฟ สตาลิน ในการประชุมพ็อทซ์ดัม เมื่อ ค.ศ. 1945
ผู้นำฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบไปด้วยบุคคลสำคัญต่าง ๆ จากหลาย ๆ ประเทศ ทั้งนักการเมืองและนักการทหาร บรรดาบุคคลเหล่านี้ได้แก่
ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ และนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิล ในการประชุมกาซาบล็องกา ค.ศ. 1943
ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์, นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิล, และผู้เข้าร่วมการประชุมในกาซาบล็องกา, ค.ศ. 1943
ผู้นำหลักสุดท้ายของฝ่ายสัมพันธมิตร: เคลเมนต์ แอตต์ลี (สหราชอาณาจักร), แฮร์รี เอส. ทรูแมน (สหรัฐ), โจเซฟ สตาลิน (สหภาพโซเวียต), เจียง ไคเชก (จีน) และชาร์ล เดอ โกล (ฝรั่งเศส)
สหรัฐ

แฟรงคลิน ดี. โรสเวลต์ (Franklin D. Roosevelt) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 32 แห่งสหรัฐตั้งแต่ พ.ศ. 2476 แนวคิดของเขาก่อให้เกิดองค์กรระหว่างประเทศ คือ สหประชาชาติ ถึงแม้ว่าเขาจะประสบปัญหาด้านสุขภาพในช่วงวิกฤตของประเทศก็ตาม รูสเวลท์เสียชีวิตขณะยังดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2488 สองสัปดาห์ก่อนการยอมแพ้ของเยอรมนี
แฮร์รี เอส. ทรูแมน (Harry S. Truman) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 33 ของสหรัฐตั้งแต่ พ.ศ. 2488 ถึง พ.ศ. 2494 เป็นผู้อนุมัติให้ทิ้งระเบิดปรมาณูที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นผู้นำในแผนมาร์แชลเพื่อฟื้นฟูทวีปยุโรปหลังสงคราม และเป็นผู้นำในการก่อตั้งสหประชาชาติ
จอร์จ มาร์แชลล์ (George Marshall) เป็นจอมพลแห่งกองทัพบกสหรัฐและหัวหน้านายทหาร และ หลังจากสงคราม เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ริเริ่มแผนการมาร์แชลล์
วิลเลียม ดี ลีฮี (William D. Leahy) เป็นหัวหน้าฝ่ายเสนาธิการของผู้บัญชาการทหารสูงสุด และเจ้าหน้าที่นายทหารเรือชาวอเมริกัน ซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่นายทหารอาวุโสที่สุดขององกองทัพสหรัฐที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ลีฮีได้ถูกเรียกตัวกลับมาทำหน้าที่ในฐานะหัวหน้าฝ่ายเสนาธิการส่วนตัวของประธานาธิบดี แฟรงคลิน ดี. โรสเวลต์ ใน ค.ศ. 1942 และดำรงตำแหน่งดังกล่าวตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นประธานคณะเสนาธิการ และเป็นผู้ตัดสินใจคนสำคัญในช่วงสงคราม
จอร์จ มาร์แชลล์ เป็นจอมพลและเสนาธิการทหารบกในช่วงสงคราม ในฐานะเสนาธิการทหารบก มาร์แชลล์ได้กำกับดูแลการขยายกำลังทหารครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา มาร์แชลล์ได้ประสานงานปฏิบัติการของฝ่ายสัมพันธมิตรในยุโรปและแปซิฟิก ภายหลังสงคราม มาร์แชลล์ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและนำไปสู่ความพยายามในการฟื้นฟูยุโรปในช่วงหลังสงคราม ซึ่งต่อมาได้เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า แผนมาร์แชลล์ เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพจากบทบาทหน้าที่ของเขาในการฟื้นฟู
เฮนรี เอช อาร์โนลด์ เป็นนายทหารยศพลเอกชาวอเมริกันที่ดำรงตำแหน่งจอมพล และต่อมาเป็นจอมพลอากาศ เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการแห่งกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เออร์เนสต์ คิง เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองเรือสหรัฐ (ค.ศ. 1941-45) เช่นเดียวกับผู้บัญชาการยุทธนาวี (ค.ศ. 1942-45) และจอมพลเรือ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1944)
คอร์เดล ฮัลล์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ตั้งแต่ ค.ศ. 1933 ถึง 1944 ฮัลล์เป็นผู้รับผิดชอบด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศช่วงก่อนการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ เขาได้ส่งจดหมายฮัลล์ไปยังญี่ปุ่นในช่วงก่อนการโจมตี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามของสหรัฐที่จะเปิดตลาดจีนต่อสินค้าของสหรัฐเข้ามาแทนที่ผลประโยชน์ของญี่ปุ่นที่นั่น ภายหลังสงคราม เขาเป็นสถาปนิกคนสำคัญในการก่อตั้งองค์กรสหประชาชาติ และได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
วิลเลียม เจ โดโนแวน เป็นผู้อำนวยการแห่งสำนักอำนวยการยุทธศาสตร์ (OSS) ตั้งแต่ ค.ศ. 1942 จนกระทั่งถูกยุบใน ค.ศ. 1945 โดโนแวนและโอเอสเอสได้มีหน้าที่รับผิดชอบในการรวบรวมข่าวกรองแก่กองทัพบก กองทัพเรือ และกระทรวงการต่างประเทศ จากการปฏิบัติหน้าที่ของเขา เขาได้รับเหรียญรับใช้ทหารอย่างยอดเยี่ยม (Distinguished Service Medal)
เจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ เป็นผู้อำนวยการของสำนักงานสอบสวนกลาง (FBI) ตั้งแต่ ค.ศ. 1935 ถึง 1972 ฮูเวอร์และเอฟบีไอได้มีหน้าที่รับผิดชอบด้านข่าวกรองในสหรัฐและอเมริกาใต้ในช่วงสงคราม ฮูเวอร์ประสบความสำเร็จในการกวาดล้างเครือข่ายสายลับนาซีในสหรัฐ
สหรัฐ > แนวรบด้านยุโรปและแอฟริกาเหนือ

ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (Dwight D. Eisenhower) หรือไอค์ (Ike) เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรป เขาเป็นผู้รับผิดชอบในการวางแผนและควบคุมดูแลการปลดปล่อยฝรั่งเศสและยุโรปด้วยการรุกรานนาซีเยอรมนี ภายหลังจากที่เยอรมนีได้ยอมแพ้โดยไม่มีเงื่อนไข ไอเซนฮาวร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการทหารในเขตยึดครองของสหรัฐ เจ็ดปีหลังสงคราม เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีสหรัฐ
โอมาร์ แบรดลีย์ (Omar Bradley) เป็นจอมพลแห่งกองทัพบกสหรัฐในแอฟริกาเหนือและยุโรปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขานำกองทัพสหรัฐที่หนึ่งในช่วงปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ดและบุกครองยุโรป เขาได้รับเรียกขานอย่างไม่เป็นทางการว่า "นายพลของทหาร"
มาร์ค ดับเบิลยู คลาร์ก (Mark W. Clark) เป็นผู้บัญชาการฝ่ายสัมพันธมิตรในการทัพอิตาลี เขาได้นำกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในการบุกครองอิตาลี ยุทธการที่อันซีโต และมอนเตกัสซีโน และเข้ายึดครองกรุงโรมในที่สุดใน ค.ศ. 1944 ซึ่งเป็นเมืองสำคัญสามแห่งแรกของฝ่ายอักษะได้ถูกยึดครอง
เจคอป แอล เดเวอร์ส (Jacob L. Devers) เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพกลุ่มที่หกในยุโรป เขาได้ทำหน้าที่ควบคุมการบุกครองทางตอนใต้ของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1944 ด้วยกองกำลังอเมริกันและฝรั่งเศส เดเวอร์สได้เคลียร์ที่อาร์ซัส คลายวงล้อมกอลมาร์พ็อกเกต ข้ามแม่น้ำไรน์ และยอมรับการยอมจำนนของกองกำลังเยอรมันในออสเตรีย ในช่วงแรก เขาเป็นผู้บัญชาการทหารในเขตสงครามเมดิเตอร์เรเนียน ในช่วงปลายฤดูร้อน ค.ศ. 1942 เขาได้"สลับงาน"กับจอมพลไอเซนฮาวร์ กลายเป็นผู้บัญชาการทหารในปฏิบัติการเขตสงครามยุโรป ส่งผลทำให้ไอค์ได้รับมอบหมายทำหน้าที่บัญชาการการบุกครองแฟริกาเหนือในปฏิบัติการคบเพลิง ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1942 ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1943 เขาได้กลับมาทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารในเขตสงครามเมดิเตอร์เรเนียนอีกครั้งเพื่อการบุกครองเกาะซิซิลี ประเทศอิตาลี และฝรั่เศลตอนใต้
จอห์น ซี เอช ลี (John C. H. Lee)เป็นผู้บัญชาการกองกำลังส่งกำลังบำรุงและกองลังพลทั้งหมดนปฏิบัติการเขตสงครามยุโรป เริ่มต้นตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942 กองบัญชาการด้านการส่งกำลังบำรุงของเขาได้มีหน้าที่รับผิดชอบในการเพิ่มกำลังคนทั้งชายและหญิงจำนวนกว่าสามล้านคนในปฏิบัติการโบเลโร และยุทธภัณฑ์จำนวน 37 ล้านตันในสหราชอาณาจักร และส่งมอบกำลังบำรุงทั้งหมด 41 ล้านตันแก่กองกำลังรบทั้งหมด เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้บัญชาการเขตสงครามฝ่ายส่งกำลังบำรุงและการบริหารแก่จอมพลไอเซนฮาวร์ และเขาเป็นผู้นำหน่วยเดียวที่ใหญ่ที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง เขตการสื่อสาร หรือ Com-Z เป็นที่รู้จักในช่วงหลังดีเดย์ มีทหารจำนวร 435,000 นาย
จอร์จ เอส. แพตตัน (George S. Patton) เป็นหัวหน้านายพลระหว่างยุทธนาการในแอฟริกาเหนือ, เกาะซิซิลี, ฝรั่งเศส, เยอรมนีและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
คาร์ล แอนดรูว์ สปาตซ์ (Carl Andrew Spaatz) เป็นผู้บัญชาการแห่งกองบัญชาการการรบทางอากาศด้วยยศพลอากาศตรีและอยู่ในกองบัญชาการโดยรวมของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐในปฏิบัติการเขตสงครามยุโรป
รอยัล อี อิงเกอร์โซลล์ (Royal E. Ingersoll) เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองเรือแอตแลนติกของสหรัฐ ตั้งแต่ ค.ศ. 1942 จนถึงปลาย ค.ศ. 1944 เขาได้บัญชาการกองกำลังอเมริกันในช่วงยุทธนาวีแอตแลนติก และทำหน้าที่ควบคุมขบวนเรือขนส่งทหาร เสบียง กระสุน และเชื้อเพลิงไปยังสหราชอาณาจักรและเมดิเตอร์เรเนียน
สหรัฐ > แนวรบด้านแปซิฟิก

ดักลาส แมกอาร์เทอร์ (Douglas MacArthur) เป็นจอมพลแห่งกองทัพบกสหรัฐฯ ในมหาสมุทรแปซิฟิก และเป็นผู้บัญชาการกองกำลังสหรัฐฯ ในตะวันออกไกล เขาบัญชาการกองกำลังสหรัฐฬนฟิลิปปินส์ก่อนที่จะย้ายไปบัญชาการกองกำลังที่ออสเตรเลีย
เชสเตอร์ ดับเบิลยู. นิมิตซ์ (Charles W. Nimitz) เป็นพลเรือเอกบัญชาการกองเรือแปซิฟิกแห่งสหรัฐ และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังภาคพื้นแปซิฟิกของสหรัฐและฝ่ายสัมพันธมิตร
สหรัฐ > เครือรัฐฟิลิปปินส์

มานูเอล เกซอน ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่2
เซร์ฮิโอ โอสเมญญา ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่4 และผู้นำการต่อต้านรัฐบาลหุ่นเชิดของญี่ปุ่น
สหรัฐ > เครือรัฐเปอร์โตริโก

เวอร์จิล มิลเลอร์ เป็นผู้บัญชาการกรมทหารของกรมทหารราบที่ 442 ที่ประจำอยู่เปอร์โตริโก
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ

สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ จักรพรรดิแห่งอินเดีย
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ

เคลเมนต์ แอตต์ลี นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1945-1951 มีบทบาทสำคัญในการประชุมพอตสดัม
วินสตัน เชอร์ชิลล์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1940-1945 เป็นผู้บัญชาการและเป็นผู้ปลุกกำลังใจชาวอังกฤษในช่วงเวลาอันมืดมนของสงคราม
เนวิล เชมเบอร์ลิน เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรในช่วงต้นของสงคราม (ค.ศ. 1937-1940) ต่อมานโยบายด้านการต่างประเทศของเขาล้มเหลว จึงได้ลาออกจากตำแหน่ง เขาเสียชีวิตหนึ่งปีภายหลังจากนั้น
เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี เป็นผู้บัญชาการทหารเครือจักรภพในทวีปแอฟริกาเหนือ และยังมีบทบาทในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด รวมไปถึงการยอมจำนนของเยอรมนีอีกด้วย
หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตรแห่งกองบัญชาการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ระหว่างปี ค.ศ. 1943-1945
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ > บริติชมลายา

อาเธอร์ เออร์เนสท์ เพอร์ซิวัล
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ > นิวฟันด์แลนด์

ฮัมฟรีย์ ที. วาลวิน
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ > ปาเลสไตน์ในอาณัติของอังกฤษ

แฮโรลด์ แมคมิเคล
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ > เซาเทิร์นโรดีเชีย

กอดฟรีย์ ฮักกินส์
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > เครือรัฐออสเตรเลีย

โรเบิร์ต เมนซีส์ นายกรัฐมนตรีแห่งเครือรัฐออสเตรเลีย
จอห์น เคอร์ติน นายกรัฐมนตรีแห่งเครือรัฐออสเตรเลีย
โทมัส อัลเบิร์ต เบลมี เป็นผู้บัญชาการทหาร
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > แคนาดา

วิลเลียม ไลอัน แมกเคนซี คิง นายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดา
แฮร์รี่ ครีลาร์ เป็นผู้บัญชาการทหาร
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > นิวซีแลนด์

ไมเคิล โจเซฟ ซาเวจ นายกรัฐมนตรีแห่งนิวซีแลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1935-1940
ปีเตอร์ เฟรเซอร์ นายกรัฐมนตรีแห่งนิวซีแลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1940-1949
เบอร์นาร์ด เฟรย์เบิร์ก เป็นผู้บัญชาการทหาร
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > สหภาพแอฟริกาใต้

ยาน สมุตซ์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหภาพแอฟริกาใต้
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ > บริติชอินเดีย

Marquess of Linlithgow อุปราชแห่งอินเดีย 1936 จนถึง 1943
มหาตมะ คานธี
อาร์คิบัลด์ แวฟเวล
สหภาพโซเวียต

โจเซฟ สตาลิน เป็นเลขาธิการเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในยุคสมัยของเขานี้เองที่สหภาพโซเวียตได้ก้าวขึ้นมาเป็นมหาอำนาจคู่กับสหรัฐอเมริกา เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตและมีอิทธิพลอย่างมากต่อการทำสงครามกับเยอรมนีในแนวรบด้านตะวันออก
วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหภาพโซเวียตระหว่างปี ค.ศ. 1939-1949
มิคาอิล คาลินิน เป็นผู้ที่มีอำนาจทางการเมืองมากที่สุดคนหนึ่งในสหภาพโซเวียต
เกออร์กี จูคอฟ เป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต เป็นผู้บัญชาการที่มีอิทธิพลต่อการทำสงครามกับเยอรมนีเป็นอย่างมาก และเป็นผู้ยึดครองกรุงเบอร์ลินในวาระสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป ในภายหลังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการเขตยึดครองของโซเวียตในเยอรมนี
อีวาน โคเนฟ ผู้บัญชาการกองทัพที่ 19 ในช่วงต้นของสงคราม ต่อมา ได้กลายเป็นผู้บัญชาการที่สามารถปลดปล่อยยุโรปตะวันออกได้เป็นจำนวนมาก และมีส่วนร่วมในการยึดครองกรุงเบอร์ลิน
คอนสตันติน โรคอสซอฟสกี เขาทำงานในกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในปี 2457- 2460 ในกองทัพสหภาพโซเวียต 2460-2492 เป็นผู้บัญชาการกองทัพโปแลนด์ 2492-2499 และกลับมาสหภาพโซเวียตอีกครั้งหนึ่งในปี 2499-2511 เขาเป็นนายพลที่รับใช้กองทัพโซเวียตจนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2511 ด้วยอายุ 71 ปี
อะเลคซันดร์ วาซีเลฟสกี เขาทำงานให้กับกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในปี 2458- 2460 กองทัพของสหภาพโซเวียต 2460-2502 โดยเขาได้ทำการวางแผนการรบร่วมกับ นายพลกอร์กี้ ชูคอฟ ในการตอบโต้กองทัพเยอรมนีและเขาได้ออกจากองทัพในปี พ.ศ. 2502
วาซีลี ชุยคอฟ เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการปฏิวัติในรัสเซียเมื่อปี 2460 และเขาเป็นผู้ที่ทำให้กองทัพโซเวียตได้ชัยชนะในการรบที่ยุทธการสตาลินกราด
เลโอนิต โกโวลอฟ เขาทำงานให้กับกองทัพแดงเมื่อปี พ.ศ. 2463 โดยเขาได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพแดงในการต้านกับกองทัพเยอรมนีที่กรุงเลนินกราด ซึ่งกรุงเลนินกราดได้ถูกกองทัพฝ่ายอักษะล้อมไว้นานกว่า 900 วัน ก็ยังไม่สามารถที่จะตีแตกได้
เซมิออน ตีโมเชนโค
นีโคไล บุลกานิน
วาซีลี โซโคลอฟสกี
คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ
ดมิลีร์ ลีไลยูเชนโก
อเล็กสกี้ แอนโทนอฟ
อิวาน เฟดยุนนินสกี้
วาเลเรียน โฟรลอฟ
วาซิลลี่ กอร์ดอฟ
มิคาอิล คีร์โพนอส
พาเวล ไลบัลโก
นิโคเลย์ คูเนสซอฟ เริ่มเขาทำงานในกองทัพเรือโซเวียตเมือปี พ.ศ. 2463-2499 ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพเรือโซเวียตในปี พ.ศ. 2484 ในการปฏิบัติการต่อสู้กับกองทัพนาซีเยอรมัน ร่วมกันกับ นายพล กอร์กี้ ชูคอฟ และ นายพล เซมโยน ทิโมเชนโก
อิวาน ยูมาเชฟ
วลาดิเมียร์ ตริบุคต์
สาธารณรัฐจีน

เจียง ไคเช็ค - จอมทัพและผู้นำรัฐบาลชาตินิยม (ก๊กมินตั๋ง) ของ สาธารณรัฐจีน และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งประเทศจีน
ซ่ง เหม่ย์หลิง - สุภาพสตรีหมายเลข 1 และเป็นภรรยาของนายพลเจียง ไคเช็ค เธอได้รวมรวมประชาชนในการต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น
หลิน เซิน - เป็นประธาน(หรือประธานาธิบดี) แห่งรัฐบาลชาตินิยม ประมุขแห่งรัฐของจีน
เหอ ยิงฉิน เป็นหัวหน้าเสนาธิการทหารของสภาทหารแห่งชาติ
เฉิน เฉิง - เป็นนายพลแห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน และนักการเมืองคนสำคัญในสภาทหารแห่งชาติ
ไป่ ฉงซี - เป็นพันธมิตรใกล้ชิดของขุนศึกจากกวางสีนามว่า หลี่ ซ่งเริน และรองหัวหน้าเสนาธิการทหารของสภาทหารแห่งชาติ
หลี่ ซ่งเริน - เป็นอดีตขุนศึกจากกวางสีซึ่งต่อสู้รบร่วมกับเจียง ไคเชกในสงครามต่อต้านจีน
หยาน ซีซาน - เป็นอดีตขุนศึกจากชานซีซึ่งต่อสู้รบร่วมกับเจียง ไคเชกในสงครามต่อต้านจีน
เหว่ย หลี่ฮวง - เป็นนายพลแห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนและผู้บัญชาการแห่งกองกำลังรบนอกประเทศของจีน
เซฺว เยฺว่ - เป็นนายพลแห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนและผู้บัญชาการแห่งภูมิภาคทหารที่เก้า
แคลร์ ลี เชนโนลต์ - เป็นผู้บัญชาการของหน่วยพยัคฆ์บิน แต่เดิมเป็นที่ปรึกษาทางทหารของเจียงไคเช็ค
เหมา เจ๋อตุง - เป็นผู้นำ พรรคคอมมิวนิสต์จีน เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับกองทัพรัฐบาลในการต่อต้านทหารญี่ปุ่น
จู เต๋อ - เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพสายที่ 8 และเป็นผู้นำทหารระดับสูงภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีน
เผิง เต๋อหวย - เป็นผู้บัญชาการทหารในช่วงการรุกร้อยกรมทหาร การรุกของคอมมิวนิสต์ขนาดใหญ่ในช่วงสงคราม
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 (ถึง พ.ศ. 2483)

อาลแบร์ เลอเบริง ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
เอดัวร์ ดาลาดีเย นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ตั้งแต่ปี1938-1940
ฟีลิป เปแต็ง นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ในปี1940
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 (ถึง พ.ศ. 2483) > รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ( ขบวนการฝรั่งเศสเสรี)

ชาร์ล เดอ โกล ผู้นำขบวนการฝรั่งเศสเสรีในปี ค.ศ. 1940-1944 ต่อมา ได้กลายเป็นหัวหน้ารัฐบาลชั่วคราวของฝรั่งเศสหลังจากได้รับการปลดปล่อยจากกองทัพสัมพันธมิตรแล้ว
อ็องรี ฌีโร
ฟิลิปเป้ เลอแคร์ เดอ ฮัวเตอร์เลอคัว
อัลฟงซ์ จูน
มาเรีย-ปีแยร์ โคนิก
ฌ็อง เดอ ลัทร์ เดอ ตาซีญี
จอร์จ คาทรูซ์
อันเดร เลมอนเนียร์
ราชอาณาจักรเบลเยียม

เลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์แห่งเบลเยี่ยม
อูว์แบร์ ปีแยร์โล นายกรัฐมนตรีแห่งเบลเยี่ยม
สาธารณรัฐแห่งสหรัฐบราซิล

เฌตูลียู วาร์กัส เป็นประธานาธิบดีแห่งบราซิล
ราชอาณาจักรเดนมาร์ก

คริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก
ธอร์วัลด์ สเตาเนง นายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ปี 1929-1942
วิลเฮล์ม บูห์ล นายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก ในปี 1942
อีริค สคาเวเนียส นายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ปี 1942-1943
ราชอาณาจักรกรีซ

เยออร์ยีโอสที่ 2 แห่งกรีซ พระมหากษัตริย์แห่งกรีซ
โยอันนิส เมทาซัส นายกรัฐมนตรีแห่งกรีซ
เม็กซิโก

มานูเอล อาวิลา คามาโช เป็นประธานาธิบดีแห่งเม็กซิโก
สาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 (ถึง พ.ศ. 2482)

อิกนาซี มอชชีสกี เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2
สาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 (ถึง พ.ศ. 2482) > รัฐบาลลับของโปแลนด์ (รัฐลับโปแลนด์)

ววาดึสวัฟ รัตช์กีแยวิตช์ เป็นประธานาธิบดีแห่งรัฐบาลลับของโปแลนด์
ววาดือสวัฟ ชีคอร์สกี เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลลับของโปแลนด์
ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย

อิบน์ ซะอูด พระมหากษัตริย์แห่งซาอุดีอาระเบีย
ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย

ปีเตอร์ที่ 2 พระมหากษัตริย์แห่งยูโกสลาเวีย
สโลโบแดน โจวาโนวิก นายกรัฐมนตรีแห่งยูโกสลาเวีย
ยอซีป บรอซ ตีโต ผู้บัญชาการทหาร
สาธารณรัฐเชโกสโลวาเกียเสรี

แอ็ดวาร์ต แบแน็ช เป็นผู้นำแห่งเสรีเชกและประธานาธิบดีแห่งเชโกสโลวาเกียตั้งแต่ปี1935-1938
แอลเบเนียเสรี

แอนแวร์ ฮอจา เป็นผู้นำแห่งพรรคแรงงานแอลเบเนีย
ราชรัฐลักเซมเบิร์ก

แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อต พระมหากษัตริย์แห่งลักเซมเบิร์ก
ปิแอร์ ดูปอง นายกรัฐมนตรีแห่งลักเซมเบิร์ก
ราชอาณาจักรนอร์เวย์

โฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์
โยฮัน ไนการ์ดสโวลด์ นายกรัฐมนตรีแห่งนอร์เวย์
ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์

วิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์
ดีร์ก ยัน เดอ เคร์ นายกรัฐมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ระหว่างปี 1939-1940
ปีเตอร์ สโจเอิร์ดส์ เกอร์บรันดี นายกรัฐมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ระหว่างปี 1940-1945
จักรวรรดิเอธิโอเปีย

เฮลี เซลาสซีที่ 1 จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเอธิโอเปีย
มาคอนเนน เอนเดลคาชิว นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิเอธิโอเปีย
ราชอาณาจักรอียิปต์

พระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ พระมหากษัตริย์แห่งอียิปต์
อาหมัด มาเฮอร์ ปาชา นายกรัฐมนตรีแห่งอียิปต์ ระหว่างปี1944-1945
รัฐจักรวรรดิแห่งอิหร่าน

พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิอิหร่าน
แอลี โซเฮย์ลี นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิอิหร่าน ในปี1942และระหว่างปี1943-1944
อาหมัด กาวัม นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิอิหร่าน ระหว่างปี1942-1943
สาธารณรัฐไลบีเรีย

เอดวิน บาร์คลีย์ เป็นประธานาธิบดีแห่งไลบีเรีย ระหว่างปี 1930-1944
วิลเลียม ทุบแมน เป็นประธานาธิบดีแห่งไลบีเรีย ระหว่างปี 1944-1971
รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐเกาหลี

คิม กู เป็นประธานาธิบดีแห่งรัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐเกาหลี ระหว่างปี 1940-1947
รยู ดง-ยอล
ชี ชอง-ชอน
ดูเพิ่ม

ฝ่ายสัมพันธมิตร
ผู้นำฝ่ายอักษะระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
รายชื่อผู้บัญชาการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
ดักลาส แมกอาร์เธอร์
มานูเอล เกซอน
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
วินสตัน เชอร์ชิล
เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี
หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า
โจเซฟ สตาลิน
เกออร์กี จูคอฟ
อีวาน โคเนฟ
เจียง ไคเช็ค
เฉิน เฉิง (ขวาด้านหลัง) ขณะตรวจพลทหารพร้อมจอมทัพเจียง ไคเช็ค (ด้านหน้า)
อาลแบร์ เลอเบริง
ชาร์ล เดอ โกล
เฌตูลียู วาร์กัส
มานูเอล อาวิลา คามาโช
ยอซีป บรอซ ตีโต
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
คิม กู
บุษยา รังสี

| บุษยา รังสี |
| --- | --- |
เกิด: 13 สิงหาคม พ.ศ. 2483 มานี ทัพพะรังสี
เสียชีวิต: 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 (69 ปี) กรุงเทพมหานคร
คู่สมรส: พลเรือโทชูชาติ เกษเสถียร
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2501 - 2552 (51 ปี)
ผลงานเด่น: น้ำตาดาว ฝนหยาดสุดท้าย ฝากหมอน ฝากรัก กระซิบสวาท
บุษยา รังสี (13 สิงหาคม พ.ศ. 2483-15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) เป็นนักร้องรุ่นกลางของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงดนตรีสุนทราภรณ์ เจ้าของฉายา ราชินีเพลงสถาบัน และ ราชินีเพลงลา