stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โมโม (อาหาร)
ประวัติ

โมโมมีต้นกำเนิดในทิเบต เดิมกินกับเนื้อจามรี ต่อมาได้กลายเป็นอาหารพื้นเมืองของทิเบต ภูฏาน สิกขิม เนปาล และลาดัก และยังพบได้ทั่วไปในบริเวณที่มีชาวเนปาลแพร่กระจายเข้าไปเช่นหิมาจัลประเทศ เบงกอลตะวันตกและรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย เป็นอาหารข้างถนนที่เป็นที่นิยมในเนปาล และชุมชนผู้อพยพชาวเนปาลในสหรัฐ อังกฤษ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
การทำโมโม

โมโมทำด้วยแป้งอย่างง่าย บางครั้งเพิ่มยีสต์หรือผงฟูเล็กน้อยเพื่อให้เนื้อนุ่ม เครื่องปรุงที่สำคัญที่ใช้เป็นไส้ได้แก่:
เนื้อ : ไส้ทำด้วยเนื้อประเภทต่าง ๆ ในทิเบต เนปาล และภาคตะวันออกเฉียงเหนืออินเดีย (ที่ชาวทิเบตอพยพอยู่) เนื้อแพะ กระบือ (โมโมแบบเนวาร์) ไก่ หมู และจามรี เป็นที่นิยมมาก แม้ว่าเนื้อจามรีเป็นที่นิยมมากที่สุด เนื้อสับรวมกับส่วนผสมต่อไปนี้ : หอมหัวใหญ่ หอมแดง กระเทียมและผักชี ปรุงรสตามความชอบของแต่ละบุคคล บางคนยังใส่มะเขือเทศด้วย
โมโมมังสวิรัติเป็นที่นิยมมากขึ้นในประเทศอินเดียและเนปาล
มันฝรั่งลูกเต๋าเล็ก ๆ กินกับมันฝรั่งในซอสมะเขือเทศ
เนยแข็ง พบได้ทั่วไปในภูฏานและสิกขิม
ตัวเกี๊ยวเป็นชิ้นกลมแบนขนาดเล็ก ห่อเป็นรูปกระเป๋าหรือดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยว ทำให้สุกด้วยการนึ่ง การทอดในกระทะ หรือการทอดอีกครั้งหลังจากนึ่งแล้ว กินกับซอสหรือน้ำจิ้มหลายแบบ โดยปกติจะมีพริก มะเขือเทศ และกระเทียม
โมโมแบบเนปาล
โมโมแบบเนปาลจัดใส่จาน
โบสถ์พระนางมารีแห่งไซออน

โบสถ์หลังเดิมของโบสถ์พระนางมารีแห่งไซออน
โบสถ์พระนางมารีแห่งไซออน (อังกฤษ: Church of Our Lady Mary of Zion; อามารา: ርዕሰ አድባራት ቅድስተ ቅዱሳን ድንግል ማሪያም ፅዮን Re-ese Adbarat Kidiste Kidusan Dingel Maryam Ts’iyon) เป็นโบสถ์ในคริสตจักรออร์โฑด็อกซ์เทวาเฮโดแบบเอธิโอเปียในประเทศเอธิโอเปีย โบสถ์นี้เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีการอ้างว่าเป็นสถานที่เก็บรักษาของหีบแห่งพันธสัญญาในปัจจุบัน โบสถ์ตั้งอยู่ในเมืองอะซุม, ภูมิภาคติกรัย เชื่อกันว่าโบสถ์หลังเดิมสร้างขึ้นรัชสมัยของเอซานา ผู้ปกครองแรกของอาณาจักรอะซุม (ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของประเทศเอริเทรีย และ เอธิโอเปีย) ที่เป็นคริสต์ชน ในศตวรรษที่ 4 นับจากนั้นได้มีการสร้างโบสถ์หลังใหม่ขึ้นอีก
สถานที่แห่งนี้เป็นที่ประกอบพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิเอธิโอเปียมาแต่เดิม และจะได้รับนามกล่าวเรียกเป็น "Atse" หลังเข้าร่วมพิธีที่อะซอนนี้
หีบแห่งพันธสัญญา

โบสถ์พระนางมารีแห่งไซออนเป็นสถานที่ที่มีการอ้างว่าเป็นที่เก็บรักษาของหีบแห่งพันธสัญญาในปัจจุบัน
ตามธรรมเนียมเชื่อกันว่าหีบแห่งพันธสัญญามาถึงยังเอธิโอเปียหลังเมเนลิกที่หนึ่งเดินทางไปเยี่ยมบิดา โซโลมอน มีเพียงนักบวชองครักษ์เท่านั้นที่จะสามารถชื่นชมหีบแห่งพันธสัญญาได้ อย่างไรก็ตาม ความไม่ประติดประต่อของตำนานและการขาดเอกสารที่ยืนยันเพียงพอเป็นหลักฐาน ทำให้มีนักวิชาการเอธิโอเปียและด้านคริสต์ศาสนาหลายคนตั้งข้อสงสัยถึงความแท้จริงของหีบแห่งพันธสัญญาที่มีการอ้างว่าเก็บรักษาอยู่ที่นี่ พบเอกสารเก่าแก่ที่สุดที่แสดงความเคลือบแคลงใจนี้ย้อนกลับไปถึงศตวรรษที่ 15 นักบวชองครักษ์ที่ได้รับแต่งตั้งให้ดูแลหีบแห่งพันธสัญญา จะต้องอยู่รับใช้และจองจำในอารามที่เก็บรักษาหีบแห่งพันธสัญญาไปตลอดชีวิต มีหน้าที่ในการสวดบูชาและประพรมกำยานให้แก่หีบ
จากบทสัมภาษณ์ในปี 1992 อดีตศาสตราจารย์ด้านเอธิโอเปียศึกษาที่มหาวิทยาลัยลอนดอน ศ.เอ็ดเวิร์ด อุลเลินดอร์ฟฟ์ระบุว่าเขาเคยได้มีโอกาสเข้าไปตรวจสอบตัวหีบแห่งพันธสัญญาของโบสถ์เมื่อปี 1941 ขณะเป็นเจ้าหน้าที่กองทับอังกฤษ เขาอธิบายลักษณะของหีบว่า "เป็นกล่องไม้ แต่ข้างในว่างเปล่า สร้างขึ้นในยุคกลางหรือหลังยุคกลาง ที่ซึ่งมันถูกสร้างขึ้นมาโดยเฉพาะ (ad hoc)"
สุสาน

เตกเล กียอร์กีสที่หนึ่ง ฝังในสนามของโบสถ์
แดน โอลารู

แดน โอลารู (โรมาเนีย: Dan Olaru) เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 ที่คีชีเนา ประเทศมอลโดวา เป็นนักยิงธนูชาวมอลโดวา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาเข้าแข่งขันในกีฬายิงธนูประเภทชายเดี่ยว ซึ่งเขาเข้าแข่งขันเมื่ออายุเพียง 15 ปี และนับเป็นนักยิงธนูที่อายุน้อยที่สุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาสามารถเป็นฝ่ายชนะเจค คามินสกี จากสหรัฐอเมริกา และไซมอน เทอร์รี จากสหราชอาณาจักร ก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้ต่อคิม บอบมิน จากเกาหลีใต้ในเวลาต่อมา
นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้เชิญธงชาติมอลโดวาในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ด้วยเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เปิดมาเจอนักกีฬายิงธนูมอลโดวา หล่อมาก
แม่น้ำยูรัล

| แม่น้ำยูรัล |
| --- | --- |
ภาพถ่ายแม่น้ำยูรัลจากเครื่องบิน ระหว่างโวรัลกับอาเตอเรา ประเทศคาซัคสถาน

ที่ตั้ง
ประเทศ: คาซัคสถาน, รัสเซีย
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: เทือกเขายูรัล
 
ปากน้ำ: ทะเลแคสเปียน
 • พิกัด: 46°53′N 51°37′E﻿ / ﻿46.883°N 51.617°E﻿ / 46.883; 51.617
ความยาว: 2,428 กิโลเมตร (1,509 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 231,000 ตารางกิโลเมตร (89,000 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • เฉลี่ย: 400 cubic metre per second (14,000 cubic foot per second)
 

 พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: Ural River Delta and adjacent Caspian Sea coast
ขึ้นเมื่อ: 10 มีนาคม ค.ศ. 2009
เลขอ้างอิง: 1856
 
 
แม่น้ำยูรัล (อังกฤษ: Ural River; รัสเซีย: Урал, ออกเสียง: [ʊˈraɫ]) มีอีกชื่อว่า แม่น้ำยาอิค (รัสเซีย: Яик; บัชกอร์ต: Яйыҡ, อักษรโรมัน: Yayıq, ออกเสียง: [jɑˈjɯq]; คาซัค: Жайық / Jaiyq / جايىق, ออกเสียง [ʑɑˈjəq]) เป็นแม่น้ำที่ไหลจากประเทศรัสเซียถึงประเทศคาซัคสถานซึ่งเป็นรอยต่อระหว่างทวีปเอเชียกับทวีปยุโรป โดยไหลลงมาจากทางใต้ของเทือกเขายูรัลและสิ้นสุดที่ทะเลสาบแคสเปียน โดยแม่น้ำสายนี้มีความยาวประมาณ 2428 กิโลเมตร และมีความยาวเป็นอันดับ 3 ของทวีปยุโรป รองจากแม่น้ำวอลกาและแม่น้ำดานูบ น้ำในแม่น้ำยูรัลไหลลงสู่ทะเลสาบแคสเปียนในประเทศคาซัคสถาน ซึ่งร้อยละ 70 ของน้ำในแม่น้ำยูรัลได้มาจากการละลายของหิมะ ส่วนที่เหลือมาจากปริมาณน้ำฝนที่ไหลลงสู่แม่น้ำ ต้นกำเนิดของแม่น้ำยูรัลเกิดจากเทือกเขายูรัลซึ่งมีความสำคัญอีกประการหนึ่งคือ เป็นเส้นแบ่งทวีประหว่างยุโรปกับเอเชีย
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำยูรัล (Ural delta) มีลักษณะยาว และเรียวคล้ายกับตีนนก (bird’s foot) ซึ่งการแสดงการสะสมตัวของตะกอนในลักษณะนี้สามารถบอกได้ว่า เกิดจากอิทธิพลการไหลของแม่น้ำเป็นหลัก และได้รับอิทธิพลจากคลื่นเล็กน้อย ซึ่งบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปีในสหรัฐอเมริกามีลักษณะแบบนี้เช่นกัน
การสะสมของตะกอน (sediment supply) โดยปกติปริมาณตะกอนรวมประมาณ 310 g/m³ ส่วนในฤดูน้ำหลากจะมีปริมาณตะกอนเพิ่มขึ้นจนถึง 2400 g/m³ และในฤดูหนาวจะมีปริมาณตะกอนต่ำสุดประมาณ 0.5 g/m³
ลักษณะสภาพแวดล้อมในอดีต

สภาพแวดล้อมในอดีตของดินดอนสามเหลี่ยมจะเป็นลักษณะของธารน้ำแข็ง เพราะเมื่อก่อนถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง ซึ่งอยู่ในยุคน้ำแข็งและยุคน้ำแข็งละลาย เมื่อน้ำแข็งละลาย ก็มีการพัฒนามาเป็นแม่น้ำต่างๆ โดยได้พาตะกอนจากพื้นดินโดยเฉพาะบริเวณที่เป็น ที่ราบธารน้ำแข็งรัสเซีย ลักษณะของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำยูรัลเริ่มมีการคงสภาพในช่วงไพลสโตซีน (Pleistocene)
แม่น้ำยูรัล เริ่มมีการเปลี่ยนตำแหน่งและทิศทางในช่วงหลังยุคที่น้ำทะเลลด โดยมีการขยายตัวไปถึง 32 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 522 ตารางกิโลเมตร และยื่นเข้าไปในคาบสมุทรเปชนอย (Peshnoy) ในประเทศคาซัคสถาน
ในแต่ละปี แม่น้ำยูรัลจะมีการกัดเซาะจากคลื่นและจากการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำทะเล เกิดเป็นลักษณะของทางน้ำ เมื่อตะกอนมีการสะสมตัวมากขึ้นจะเกิดเป็นลักษณะของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำยูรัล ซึ่งจะแสดงลักษณะการกระทำที่เกิดจากแม่น้ำเป็นหลัก
ซากดึกดำบรรพ์

ลักษณะของซากดึกดำบรรพ์ที่พบ มีได้ตั้งแต่พวกแพลงก์ตอน ไปจนถึงพวกไดอะตอมขนาดเล็ก แต่ที่พบเจอในหิน ได้แก่ พวกหอยสองฝา และหอยฝาเดียว
บรรณานุกรม

Zonn, Igor S.; Kostianoy, Andrey & Kosarev, Aleksey N. (2010). The Caspian Sea Encyclopedia. Springer. ISBN 978-3-642-11523-3.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำยูรัลมีลักษณะยาวและเรียวคล้ายกับตีนนก
อาเรบีตซา

อักษรบอสเนีย
| อาเรบีตซา  |
| --- | --- |
ชนิด: อักษรอาหรับ-เปอร์เซีย
ช่วงยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 15–20
ภาษาพูด: ภาษาบอสเนีย
หนังสือเขียน Bosnian Book of the Science of Conduct ที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1831 โดยAbdulvehab Ilhamija ผู้เขียนและกวีชาวบอสเนีย เขียนด้วยอักษรอาเรบีตซา
อาเรบีตซา (บอสเนีย: arebica, آرەبـٖٮڄآ, ออกเสียง: [arebit͡sa] ) หรือ อาราบีตซา (arabica) เป็นอักษรอาหรับรูปแบบหนึ่งที่ใช้เขียนภาษาบอสเนีย (بۉسانسقٖى يەزٖٮق) เคยใช้เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 15-19 (พุทธศตวรรษที่ 20-24) เป็นความพยายามของมุสลิมที่จะพัฒนาอักษรอาหรับมาใช้เขียนภาษาบอสเนียนอกเหนือจากอักษรละตินและอักษรซีริลลิกสำหรับภาษาเซอร์เบีย หนังสือที่พิมพ์ด้วยอักษรนี้ตีพิมพ์ครั้งสุดท้ายเมื่อ ค.ศ. 1941 (พ.ศ. 2484) อักษรนี้ใช้ในทางศาสนาและการบริหาร แต่ใช้น้อยกว่าอักษรอื่น ๆ
ต้นกำเนิด

อักษรอาเรบีตซามีพื้นฐานมาจากตัวเขียนเปอร์เซีย-อาหรับที่เคยใช้ในจักรวรรดิออตโตมัน โดยเพิ่มอักษรสำหรับเสียง t͡s, ʎ และ ɲ ซึ่งไม่มีในภาษาอาหรับ ภาษาเปอร์เซีย หรือภาษาตุรกีออตโตมัน ในที่สุดก็มีการประดิษฐ์ตัวอักษรแทนเสียงสระได้ทุกเสียง อาเรบีตซาจึงจัดเป็นระบบสระ-พยัญชนะโดยแท้จริง ไม่ใช่อักษรไร้สระ
รูปแบบล่าสุดของอักษรอาเรบีตซาออกแบบโดย Mehmed Džemaludin Čaušević เมื่อราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 (ต้นพุทธศตวรรษที่ 25) เรียกว่าแบบมาทูฟอวีตซา (Matufovica), มาทูฟอวาตชา (Matufovača) หรือเมกเทบีตซา (Mektebica)
พยัญชนะ

รูปแบบสุดท้ายของอักษรอาเรบีตซาประดิษฐ์ขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดย Mehmed Džemaludin Čaušević.
| อักษรละติน> อักษรละติน.อักษรละติน | อักษรซีริลลิก> อักษรซีริลลิก.อักษรซีริลลิก | อาเรบีตซา> รูปเชื่อม.ท้าย | อาเรบีตซา> รูปเชื่อม.กลาง | อาเรบีตซา> รูปเชื่อม.หน้า | อาเรบีตซา> รูปเดี่ยว.รูปเดี่ยว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A a | А а | ـآ | ـآ | آ | آ |
| B b | Б б | ـب | ـبـ | بـ | ب |
| C c | Ц ц | ـڄ | ـڄـ | ڄـ | ڄ |
| Č č | Ч ч | ـچ | ـچـ | چـ | چ  |
| Ć ć | Ћ ћ | ـچ | ـچـ | چـ | چ  |
| D d | Д д | ـد | ـد | د | د |
| Dž dž | Џ џ | ـج | ـجـ | جـ | ج  |
| Đ đ | Ђ ђ | ـج | ـجـ | جـ | ج  |
| E e | Е е | ـە | ـە | ە | ە |
| F f | Ф ф | ـف | ـفـ | فـ | ف |
| G g | Г г | ـغ | ـغـ | غـ | غ |
| H h | Х х | ـح | ـحـ | حـ | ح |
| I i | И и | ـاٖى ـٖى | ـاٖٮـ ـٖٮـ | اٖٮـ | اٖى  |
| J j | Ј ј | ـي | ـيـ | يـ | ي |
| K k | К к | ـق | ـقـ | قـ | ق |
| L l | Л л | ـل | ـلـ | لـ | ل |
| Lj lj | Љ љ | ـڵ | ـڵـ | ڵـ | ڵ |
| M m | М м | ـم | ـمـ | مـ | م |
| N n | Н н | ـن | ـنـ | نـ | ن |
| Nj nj | Њ њ | ـںٛ | ـٮٛـ | ٮٛـ | ںٛ  |
| O o | О о | ـۉ | ـۉ | ۉ | ۉ |
| P p | П п | ـپ | ـپـ | پـ | پ |
| R r | Р р | ـر | ـر | ر | ر |
| S s | С с | ـس | ـسـ | سـ | س |
| Š š | Ш ш | ـش | ـشـ | شـ | ش |
| T t | Т т | ـت | ـتـ | تـ | ت |
| U u | У у | ـۆ | ـۆ | ۆ | ۆ |
| V v | В в | ـو | ـو | و | و |
| Z z | З з | ـز | ـز | ز | ز |
| Ž ž | Ж ж | ـژ | ـژ | ژ | ژ |
หมายเหตุ
^a  เครื่องหมายเสริมสัทอักษรใต้ ا ปรากฏบนตัวอักษรก่อนหน้า ى
^b  Mustafić ใช้ ڃ กับ ݩ แทน  กับ  สำหรับอักษร Ć ć/Ћ ћ และ Nj nj/Њ њ
^c  Mustafić ใช้ ݗ ส่วน Al-Zubi กับ Čičak-Al-Zubi ใช้ ڠ สำหรับอักษร Đ đ/Ђ ђ
พยัญชนะ > ตัวแฝด

เหมือนกับภาษาอาหรับมาตรฐาน เมื่อ ا เชื่อมด้วย ل หรือ ڵ จะใช้ตัวแฝดแทน
| อักษรละติน> อักษรละติน.อักษรละติน | อักษรซีริลลิก> อักษรซีริลลิก.อักษรซีริลลิก | อาเรบีตซา> รูปเชื่อม.ท้าย | อาเรบีตซา> รูปเชื่อม.กลาง | อาเรบีตซา> รูปเชื่อม.หน้า | อาเรบีตซา> รูปเดี่ยว.รูปเดี่ยว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| la | ла | ـلا | ـلا | لا | لا |
| lja | ља | ـڵا | ـڵا | ڵا | ڵا |
พยัญชนะ > ตัวอย่าง > ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1

| --- | --- |
บอสเนีย (อาเรบีตซา):: سوا ڵۆدسقا بیچا راجايۆ سە سلۉبۉدنا ای يەدناقا ۆ دۉستۉيانستوۆ ای پراویما. ۉنا سۆ ۉبدارەنا رازۆمۉم ای سویيەشڃۆ ای ترەبا دا يەدنۉ پرەما درۆغۉمە پۉستۆپايۆ ۆ دۆحۆ براتستوا.‎
บอสเนีย (อักษรละติน):: Sva ljudska bića rađaju se slobodna i jednaka u dostojanstvu i pravima. Ona su obdarena razumom i sviješću i treba da jedno prema drugome postupaju u duhu bratstva.
บอสเนีย (อักษรซีริลลิก):: Сва људска бића рађају се слободна и једнака у достојанству и правима. Она су обдарена разумом и свијешћу и треба да једно према другоме поступају у духу братства.
ไทย:: มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ
พยัญชนะ > ตัวอย่าง > เตหะราน

| --- | --- |
บอสเนีย (อาเรบีตซา):: تەهەران يە غلاونی ای نايوەڃی غراد ایرانا، سيەدیشتە تەهەرانسقە پۉقرايینە ای يەدان ۉد نايوەڃیح غرادۉوا سویيەتا.‎
บอสเนีย (อักษรละติน):: Teheran je glavni i najveći grad Irana, sjedište Teheranske pokrajine i jedan od najvećih gradova svijeta.
บอสเนีย (อักษรซีริลลิก):: Техеран је главни и највећи град Ирана, сједиште Техеранске покрајине и један од највећих градова свијета.
ไทย:: เตหะรานเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอิหร่าน ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดเตหะรานและเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Ottoman Turkish / Arabic keyboard (including Bosnian characters)
UDHR in Arebica (Bosnian)
Adnan Tufekčić, Arebica in Bosnia – Short Notes and One Review: From the Treasury of Bosnian Authentic Syncretism, Spirit of Bosnia No 15 (04), 2020
| ด ค กอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาต่าง ๆ |
| --- | --- |
ทวีปยุโรป: อัลฆามิอา · อาเรบีตซา · อาเซอร์ไบจาน · เอลิฟบา · เบลารุส · ตาตาร์ไครเมีย · คาซัค · ตุรกีออตโตมัน · ภาษาตาตาร์ (อิสเกอิมลา · ยางาอิมลา)
ทวีปเอเชีย: อาหรับ · มลยาฬัม · อาร์วี · อาเซอร์ไบจาน · บูรีโวลิโอ · ยาวี · คาซัค · โควาร์ · เคิร์ด · คีร์กีซ · ตุรกีออตโตมัน · ปาทาน · เปโกน · เปอร์เซีย · สาไรกี · สินธี · ชาห์มุขี · ทาจิก · เติร์กเมน · อูรดู · อุยกูร์ · อุซเบก · เสี่ยวเอ๋อร์จิง
ทวีปแอฟริกา: อาฟรีกานส์ · อยามี · เบอร์เบอร์ · ฟูลา · โซราเบ · สวาฮีลี · วาดาอัด · โวลอฟ
จังหวัดกิปุซโกอา

| จังหวัดกิปุซโกอา Gipuzkoako probintzia (บาสก์) Provincia de Gipuzkoa (สเปน) |
| --- | --- |
จังหวัด
ดินแดนประวัติศาสตร์แห่งกิปุซโกอา Gipuzkoako Lurralde Historikoa (บาสก์) Territorio Histórico de Gipuzkoa (สเปน)
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Fidelissima Bardulia Numquam Superata

พิกัด:  43°10′N 2°10′W﻿ / ﻿43.167°N 2.167°W﻿ / 43.167; -2.167
ประเทศ:  สเปน
แคว้น: ประเทศบาสก์
เมืองหลัก: ซานเซบัสเตียน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,909 ตร.กม. (737 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 50
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 705,698 คน
 • อันดับ: 20
ภาษาราชการ: ภาษาบาสก์และภาษาสเปน
เว็บไซต์: www.gipuzkoa.net
1.^ Gipuzcoa เป็นตัวสะกดชื่อจังหวัดอย่างเป็นทางการทั้งในบริบทภาษาบาสก์และภาษาสเปน
กิปุซโกอา (บาสก์: Gipuzkoa; สเปน: Guipúzcoa) เป็นจังหวัดทางเหนือของประเทศสเปน อยู่ในแคว้นประเทศบาสก์ และมีเมืองหลักคือซานเซบัสเตียน
| ด ค กจังหวัดของประเทศสเปน |
| --- | --- |
 กรานาดา  กอร์โดบา  กันตาเบรีย  กัวดาลาฆารา  กัสเตยอน  กาเซเรส  กาดิซ  กิปุซโกอา  กูเองกา  ฆาเอน  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซิวดัดเรอัล  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ฌิโรนา  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  นาวาร์  บาดาโฆซ  บายาโดลิด  บาร์เซโลนา  บาเลนเซีย  บิซกายา  บูร์โกส  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  ลัสปัลมัส  ลาริโอฆา  ลูโก  เลออน  หมู่เกาะแบลีแอริก  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อัสตูเรียส  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลาบา  อาลิกันเต  อูเอลบา  อูเอสกา  โอว์แรนเซ
จังหวัดบิซกายา

| จังหวัดบิซกายา Bizkaiko Probintzia (บาสก์) Provincia de Bizkaia (สเปน) |
| --- | --- |
จังหวัด
ดินแดนประวัติศาสตร์แห่งบิซกายา Bizkaiko Lurralde Historikoa (บาสก์) Territorio Histórico de Bizkaia (สเปน)
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 43°15′N 2°59′W﻿ / ﻿43.250°N 2.983°W﻿ / 43.250; -2.983
ประเทศ:  สเปน
แคว้น: ประเทศบาสก์
เมืองหลัก: บิลบาโอ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,217 ตร.กม. (856 ตร.ไมล์)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 1,152,658 คน
 • ความหนาแน่น: 520 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับที่: 9
 • ร้อยละ: 2.47
ภาษาราชการ: ภาษาบาสก์และภาษาสเปน
Parliament: Cortes Generales
Congress seats: 8
Senate seats: 4
Juntas Generales de Vizcaya: 51
เว็บไซต์: Bizkaiko Foru Aldundia
1.^ Bizkaia เป็นตัวสะกดชื่อจังหวัดอย่างเป็นทางการทั้งในบริบทภาษาบาสก์และภาษาสเปน
บิซกายา (บาสก์: Bizkaia; สเปน: Vizcaya) เป็นจังหวัดทางตอนเหนือของประเทศสเปน อยู่ในแคว้นประเทศบาสก์ เมืองหลักของจังหวัดคือบิลบาโอ ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 จังหวัดบิซกายาเคยเป็นแหล่งอุตสาหกรรมที่สำคัญของสเปน
| ด ค กจังหวัดของประเทศสเปน |
| --- | --- |
 กรานาดา  กอร์โดบา  กันตาเบรีย  กัวดาลาฆารา  กัสเตยอน  กาเซเรส  กาดิซ  กิปุซโกอา  กูเองกา  ฆาเอน  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซิวดัดเรอัล  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ฌิโรนา  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  นาวาร์  บาดาโฆซ  บายาโดลิด  บาร์เซโลนา  บาเลนเซีย  บิซกายา  บูร์โกส  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  ลัสปัลมัส  ลาริโอฆา  ลูโก  เลออน  หมู่เกาะแบลีแอริก  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อัสตูเรียส  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลาบา  อาลิกันเต  อูเอลบา  อูเอสกา  โอว์แรนเซ
ชาตินิยมบาสก์

ธงประจำแคว้นบาสก์
ชาตินิยมบาสก์ (บาสก์: Eusko abertzaletasun, สเปน: Nacionalismo vasco, อังกฤษ: Basque nationalism) เป็นรูปแบบของลัทธิชาตินิยมที่อ้างว่าแคว้นบาสก์เป็นประเทศ และส่งเสริมความสามัคคีทางการเมืองของแคว้นบาสก์ โดยนับตั้งแต่ชาตินิยมบาสก์ก่อตั้งขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาตินิยมบาสก์ได้เข้าร่วมในการเคลื่อนไหวแบ่งแยกดินแดน
ชาตินิยมบาสก์ถือว่าสามภูมิภาคต่าง ๆ ในสองรัฐ (ชุมชนปกครองตนเองบาสก์ และนาวาร์ในสเปน และแคว้นเฟรนช์บาสก์ในประเทศฝรั่งเศส) เป็น "กลุ่มลัทธิเรียกร้องดินแดนของชนชาติเดียวกันในธรรมชาติ" (irredentist in nature)
 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากการรวมกลุ่มทางการเมืองของจังหวัดที่พูดภาษาบาสก์ทุกแห่ง
อ่าวบิสเคย์

| อ่าวบิสเคย์ |
| --- | --- |
ชายฝั่งในประเทศสเปน
แผนที่ภูมิประเทศใต้น้ำ
ที่ตั้ง: ยุโรปตะวันตกและยุโรปใต้
พิกัด: 45°30′N 04°24′W﻿ / ﻿45.500°N 4.400°W﻿ / 45.500; -4.400
ชนิด: อ่าว
เปิดสู่มหาสมุทร/ทะเล: มหาสมุทรแอตแลนติก
ประเทศในลุ่มน้ำ: ฝรั่งเศสและสเปน

ช่วงยาวที่สุด: 593.7 km (368.9 mi)
ช่วงกว้างที่สุด: 511.1 km (317.6 mi)
พื้นที่พื้นน้ำ: 223,000 km2 (86,000 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 1,744 m (5,722 ft)
ความลึกสูงสุด: 4,735 m (15,535 ft)
ปริมาณน้ำ: 389,000 km3 (93,000 cu mi)
ความเค็ม: 35 g/L
แผนที่อ่าวบิสเคย์
อ่าวบิสเคย์ (อังกฤษ: Bay of Biscay; บาสก์: Bizkaiko Golkoa; สเปน: Golfo de Vizcaya) รู้จักกันในประเทศฝรั่งเศสและแคว้นโดยรอบส่วนหนึ่งว่า อ่าวกัสกอญ (ฝรั่งเศส: Golfe de Gascogne; อุตซิตา: Golf de Gasconha; เบรอตาญ: Pleg-mor Gwaskogn) เป็นอ่าวหนึ่งในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ตั้งอยู่ตามชายฝั่งตะวันตกของประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่เมืองแบร็สต์ ลงไปทางใต้จนถึงพรมแดนประเทศสเปน และไปตามชายฝั่งทางเหนือของสเปน อ่าวนี้ตั้งชื่อตามจังหวัดบิสเคย์ในแคว้นประเทศบาสก์
อ่าวนี้มีความลึกเฉลี่ย 1,744 m (5,722 ft) และจุดลึกสุดอยู่ที่ 4,735 m (15,535 ft)
ภูมิศาสตร์

ทางด้านใต้ของอ่าวยังมีอีกชื่อเรียกหนึ่งซึ่งเรียกโดยชาวสเปนว่า "ทะเลกันตาเบรีย" ตามชื่อแคว้นกันตาเบรีย แต่ชื่อนี้ไม่ได้ใช้กันทั่วไปในภาษาอังกฤษ ตั้งโดยชาวโรมันในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราชในชื่อ "ซีนุสกันตาโบรรุม" (มหาสมุทรของกันตาบรี)
ภูมิศาสตร์ > ขอบเขต

องค์การอุทกศาสตร์สากลจัดให้อ่าวบิวเคย์มีขอบเขตที่ "เส้นที่เชื่อมCap Ortegal (43°46′N 7°52′W﻿ / ﻿43.767°N 7.867°W﻿ / 43.767; -7.867) ไปยัง Penmarch Point (47°48′N 4°22′W﻿ / ﻿47.800°N 4.367°W﻿ / 47.800; -4.367)"
บริเวณตอนล่างสุดของอ่าวคือทะเลกันตาเบรีย
ภูมิศาสตร์ > แม่น้ำ

แม่น้ำสายหลักที่ไหลลงสู่อ่าวนี้ได้แก่:
ฝรั่งเศส: แม่น้ำลัวร์ (Loire), แม่น้ำการอน (Garonne), แม่น้ำดอร์ดอญ (Dordogne), แม่น้ำอาดูร์ (Adour)
สเปน:  แม่น้ำบิดาโซอา (Bidasoa), แม่น้ำโอเรีย (Oria), แม่น้ำอูโรลา (Urola), แม่น้ำเนร์บิออน (Nervión), แม่น้ำนาลอน (Nalón), แม่น้ำปัส
ภูมิศาสตร์ > เมืองหลัก

เมืองหลักใกล้ชายฝั่งอ่าวบิสเคย์ได้แก่:
ฝรั่งเศส: แบร็สต์, ลารอแชล, บอร์โด, บายอน
สเปน:  โดโนสเตีย-ซานเซบัสเตียน, บิลบาโอ, ซันตันเดร์, ฆิฆอน
แหล่งข้อมูลอื่น

"Biscay, Bay of" . The New Student's Reference Work . 1914.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef 
เกาะกัซเตลูกัตเช นอกชายฝั่งทะเลกันตาเบรียในแคว้นประเทศบาสก์ ประเทศสเปน
โสมปุระมหาวิหาร

| โสมปุรมหาวิหาร |
| --- | --- |
ชื่อในภาษาท้องถิ่น  เบงกอล: পাহাড়পুর বৌদ্ধ বিহার

ที่ตั้ง: นาโอคาว ประเทศบังกลาเทศ
พิกัด: 25°01′52″N 88°58′37″E﻿ / ﻿25.03111°N 88.97694°E﻿ / 25.03111; 88.97694
ความสูงจากระดับน้ำทะเล: 24 m (80 ft)
สร้างเมื่อ: ศตวรรษที่ 8
สร้างเพื่อ: กษัตริย์ธรรมปาล
สถาปัตยกรรม: คุปตะ, ปาละ

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: ซากพุทธวิหารที่ปาหาฑปุระ
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์: i, ii, iv
ขึ้นเมื่อ: 1985  (ชุดที่ 9)
เลขอ้างอิง: 322
ภูมิภาค: เอเชียแปซิฟิก
 
 
ตำแหน่งที่ตั้งโสมปุรมหาวิหารในประเทศบังกลาเทศ
โสมปุระมหาวิหาร (เบงกอล: সোমপুর মহাবিহার, อักษรโรมัน: โสมปุร มหาวิหาร) หรือ ปาหาฑปุระพุทธวิหาร (เบงกอล: পাহাড়পুর বৌদ্ধ বিহার, อักษรโรมัน: ปาหาฑ়ปุร เวาทฺธ วิหาร) เป็นซากปรักหักพังของวิหารในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ที่ปาหาฑปุระ (Paharpur) ในพทัลคาฉี อำเภอนาโอคาว ประเทศบังกลาเทศ แหล่งโบราณคดีโสมปุระมหาวิหารได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 1985 และถือเป็นหนึ่งในงานสถาปัตยกรรมชิ้นสำคัญที่สุดของบังกลาเทศสมัยก่อนอิสลาม คาดการณ์ว่าสร้างขึ้นในยุคไล่เลี่ยกันกับหาลูฑวิหารที่ตั้งอยู่ใกล้กัน และกับสีตาโกฏวิหารในนาวับกันจ์ อำเภอทีนัชปุระ
ประวัติศาสตร์

ในสมัยปาละ มีการสร้างอารามพุทธขึ้นมากมายในแถบตะวันออกของอนุทวีปอินเดีย ซึ่งได้แก่แคว้นบังกลา และ มคธ แหล่งข้อมูลทิเบตระบุว่าในจำนวนอารามเหล่านี้ มี "มหาวิหาร" (มหาวิทยาลัย) อยู่ห้าแห่งที่สำคัญ ได้แก่ วิกรมศีล, นาลันทา, โสมปุระ โอทันตปุระ และ ชัคคทัล มหาวิหารเหล่านี้รวมกันเป็นเครือข่าย "ทุกแห่งอยู่ภายใต้การดูแลของรัฐ" และยังมี "ระบบความร่วมมือระหว่างแต่ละมหาวิหาร" และมีนักปราชญ์วิชาการสามารถขยับตำแหน่งไปมาระหว่างแต่ละที่ได้
การขุดค้นโบราณคดีในปาหาฑปุระกับหลักฐานจากตราประทับที่เขียนจารึก "ศรีโสมปุเร ศรีธรรมปาลเทวะ มหาวิหาริยรรยะ ภิกษุ สังฆัสยะ" ทำให้ระบุได้ว่าโสมปุระมหาวิหารสร้างขึ้นโดยกษัตริย์ปาละ พระเจ้าธรรมปาละ (ค.ศ. 781–821) ในแหล่งข้อมูลภาษาทิเบต รวมถึงฉบับแปลทิเบตของ ธรรมกายวิธี และ มัธยมกรัตนประทีป ประวัติศาสตร์โดยตารานาถใน Pag-Sam-Jon-Zang กล่าวถึงกษัตริย์ผู้สืบทอดราชบัลลังก์จากธรรมปาละ ซึ่งคือพระเจ้าเทวปาละ (810–850) สร้างมหาวิหารนี้ขึ้นหลังการยึดครองวเรนทรได้สำเร็จ จารึกบนเสาปาหาฑปุระ (Paharpur pillar) มีกล่าวถึงปีที่ห้าในรัชสมัยของหษัตริย์ที่สืบราขสมบัติต่อจากเทวปาละ ซึ่งคือมเหนทรปาละ (850–854) และชื่อของภิกษุ อาชยครรภ (Ajayagarbha) ( ใน Pag Sam Jon Zang ยังบันทึกว่ามีการบูรณะมหาวิหารในรัชสมัยของพระเจ้ามหิปาละ (995–1043)
ชาตวรรม (Jatvarma) แห่งจักรวรรดิวรรมัน เข้าโจมตีเวรนทรในศตวรรษที่ 11 และไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีนักกับกษัตริย์ทิพยะแห่งไกวรรตกับพระพุทธศาสนา แม้ราชวงศ์ไกวรรตจะไม่ถูกกระทบใด ๆ จากวรรมัน แต่บางส่วนของมหาวิหารที่โสมปุระถูกทำลายจากเพลิงที่กองทัพของชาตวรรมจุด
ในสมัยจักรวรรดิเสน ในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 12 วิหารเริ่มเสื่อมถอยลงเป็นคราสุดท้าย นักวิชาการคนหนึ่งเคยเขียนถึงซากของโสมปุระมหาวิหารไว้ว่า "ไม่มีร่องรอยของการทุบทำลายขนานใหญ่[บนมหาวิหาร] การเสื่อถอยของมหาวิหาร จะด้วยการถูกทิ้งร้างก็ดี ด้วยการทำลายก็ดี จะต้องเกิดขึ้นในสมัยท่ามกลางความไม่สงบไปทั่ว และการอพยพย้ายถิ่นของประชากร อันเป็นผลสืบเนื่องจากการรุกรานของมุสลิมที่นำโดยมุฮัมมัด บาฆตียาร์ ขาลจี"
แหล่งข้อมูลอื่น

UNESCO Link
Pharapur Buddhist Vihara from Department of Archeology, Government of Bangladesh
World Heritage Site
More info,images, videos, 360degree panoramic views and more เก็บถาวร 2011-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มิสซังหลวงพระบาง

มิสซังหลวงพระบาง (ละติน: Vicariatus Apostolicus Luangensis Prabangensis) เป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีอาณาเขตครอบคลุม 6 แขวง ได้แก่
| มิสซังหลวงพระบาง Vicariatus Apostolicus Luangensis Prabangensis ອັກຄະສາວົກແທນຂອງແຂວງຫລວງພະບາງ> ที่ตั้ง |
| --- | --- |
ประเทศ:  ลาว
มหานคร: ภายใต้การปกครองของพระสันตะปาปา
สถิติ
พื้นที่: 83,700 ตารางกิโลเมตร (32,300 ตารางไมล์)
ประชากร - รวม - คาทอลิก: (2010) 1,467,154 2,410 (0.1%)
แพริช: 6
ข้อมูล
นิกาย: คาทอลิก
Sui iuris church: คริสตจักรละติน
จารีต: พิธีกรรมโรมัน
บาทหลวง: 47
ผู้นำปัจจุบัน
สันตะปาปา: สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
ผู้แทนพระสันตะปาปา: ตำแหน่งว่าง
ผู้ดูแลจากสันตะสำนัก: Tito Banchong Thopanhong
แผนที่

แขวงหลวงพระบาง แขวงอุดมไซ แขวงพงสาลี แขวงบ่อแก้ว แขวงหลวงน้ำทา และแขวงไชยบุรี
ประวัติ

มิสซังหลวงพระบางก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1963 ซึ่งแยกออกจากมิสซังเวียงจันทน์ ตั้งแต่การปฏิวัติลาวเป็นต้นมาในปี ค.ศ. 1975 พระศาสนจักรคาทอลิกในมิสซังหลวงพระบางถูกปราบปรามอย่างรุนแรง
วศิน มีปรีชา

| วศิน มีปรีชา |
| --- | --- |
เกิด: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2528 (39 ปี) วศิน มีปรีชา
อาชีพ: นักแสดง
ThaiFilmDb
วศิน มีปรีชา ชื่อเล่น ตูมตาม เป็นอดีตนักแสดงเด็กชาวไทย เป็นบุตรของ พลตำรวจโท เอกรัตน์ มีปรีชา และพิราวรรณ ประสพศาสตร์ เริ่มเล่นละครตั้งแต่อายุไม่เต็ม 2 ขวบ มีผลงานการแสดงละคร และภาพยนตร์หลายเรื่อง หลังจากนั้นหายไปจากวงการ เข้าศึกษาระดับมัธยมที่ โรงเรียนสารวิทยา ระดับอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยกรุงเทพ สาขาโฆษณา ปัจจุบัน ไปอาศัยอยู่ที่ สหรัฐอเมริกา
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

2530 แก้วหน้าม้า (ช่อง 7)
2530 หัวใจสองภาค (ช่อง 7)
2532 สมการวัย (ช่อง 7) (ทนงศักดิ์ ศุภการ, อรพรรณ พานทอง, ปัญญา นิรันดร์กุล, ดวงดาว จารุจินดา)
2532 สงครามเงิน (ช่อง 7)
2533 คุณแม่เพื่อนรัก (ช่อง 7) (อลิษา ขจรไชยกุล, วิชชุดา พินดัม)
2533 กนกลายโบตั๋น (ช่อง 7)
2533 แรงรัก (ช่อง 3) (นพพล โกมารชุน, สินจัย เปล่งพานิช, ธัญญา วชิรบรรจง)
2534 ชลาลัย (ช่อง 5)
2534 จ่ากองร้อย (ช่อง 3) (ทูน หิรัญทรัพย์, ปวีณา ชารีฟสกุล)
2534 ไมดาล ยอดอัศวิน (ช่อง 5)
2535 ชีวิตเปื้อนฝุ่น (ช่อง 7) (ยุทธพิชัย ชาญเลขา, อรพรรณ พานทอง)
2536 เพื่อนรัก (ช่อง 3)
2536 แม่พลอยหุง (ช่อง 3)
2537 3 หนุ่ม 3 มุม (ปีต่อมา) ตอน ศัตรูตัวน้อย
2538 สุดสายป่าน (ช่อง 7)
2538 ดาวแต้มดิน (ช่อง 7) (จักรพรรณ์ อาบครบุรี, สุวนันท์ คงยิ่ง, กชกร นิมากรณ์)
2547 รักแผลงฤทธิ์ (ช่อง 3) รับบท อ้น หรือ สายสิญจน์
ผลงาน > ภาพยนตร์

เล่นกับไฟ (2533)
ไอ้คุณผี (2534)
บุญมีไอ้หมาวัด (2534)
เก่งจริงนะตัวแค่เนี้ยะ (2535)
เมียพ่อขอไว้คน (2535)
จะใหญ่จะย่อก็พ่อเรา (2535)
สมศรี 422 อาร์ (2535)
สมศรี 422 R โปรแกรม B ปีนี้ 2 ขวบ (2536)
สมศรี 422 R โปรแกรม D ปีนี้มีน้อง (2538)