stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มอชอฟต์เซ
แหล่งข้อมูลอื่น

www.mosovce.sk
จุลสาร เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข่าว เก็บถาวร 2007-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Drienok เก็บถาวร 2008-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจียวเอี๋ยน (เจี๋ยง เสี่ยน)

ขุนนางของรัฐจ๊กก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 264)
บทความนี้เกี่ยวกับเจียวเอี๋ยนที่เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊ก สำหรับเจียวเอี๋ยนที่เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊ก ดูที่ เจียวเอี๋ยน (เจี่ยง เหยียน)
| เจียวเอี๋ยน (เจี๋ยง เสี่ยน) |
| --- | --- |
蔣顯

ข้าราชบริพารของรัชทายาท (太子僕 ไท่จื่อผู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 263 (263)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ค.ศ. 264 นครเฉิงตู มณฑลเสฉวน
บุพการี: เจียวอ้วน (บิดา)
ญาติ: เจียวปิน (พี่ชาย)
อาชีพ: ขุนนาง

เจียวเอี๋ยน (เสียชีวิต ค.ศ. 264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี๋ยง เสี่ยน (จีน: 蔣顯; พินอิน: Jiǎng Xiǎn) เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

เจียวเอี๋ยนเป็นชาวอำเภอเซียงเซียง (湘鄉縣 เซียงเซียงเซี่ยน) เมืองเลงเหลง (零陵郡 หลิงหลิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเซียงเซียง มณฑลหูหนาน เป็นบุตรชายคนรองของเจียวอ้วนผู้เป็นขุนพล ขุนนาง และผู้สำเร็จราชการของรัฐจ๊กก๊ก เจียวเอี๋ยนเป็นน้องชายของเจียวปินขุนพลของจ๊กก๊ก เจียวเอี๋ยนเป็นผู้มีความรู้ความสามารถมาก ได้รับราชการในตำแหน่งข้าราชบริพารของรัชทายาท (太子僕 ไท่จื่อผู) รับใช้เล่ายอยผู้เป็นรัชทายาทแห่งจ๊กก๊กในรัชสมัยของเล่าเสี้ยน
ในปี ค.ศ. 263 ภายหลังจากเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนต่อเตงงายขุนพลของวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊ก เจียวปินพี่ชายของเจียวเอี๋ยนซึ่งอยู่รักษาอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 ฮั่นเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี) เดินทางไปยังอำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน) เพื่อพบกับจงโฮยขุนพลวุยก๊กแล้วกลายเป็นมิตรกับจงโฮย เจียวเอี๋ยนก็ได้เป็นมิตรกับจงโฮยเช่นกัน ทั้งเจียวปินและเจียวเอี๋ยนสองพี่น้องถูกสังหารโดยทหารที่ก่อการกำเริบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 264 เมื่อจงโฮยเริ่มก่อกบฏในเซงโต๋ต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊ก
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี  จักรพรรดินีจาง 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  เล่ากี๋  เล่าขำ  เล่าจ้อง  เล่าจ้าน  เล่ายอย  เล่าลี  เล่าสุน  เล่าเอ๋ง  เล่าเอียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูเก่อ เฉียว  เจาจิ๋ว  เจียวเอี๋ยน  ฉาง จี้  ฉาง ซฺวี่  เฉิน จือ  เช่อ ยฺเหวียน  โช่ว เหลียง  ซือหม่า เชิ่งจือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  ตู้ เจิ่น  เตงเลียง  เตาเขง  เตียวเซีย  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  เฟ่ย์ ลี่  ม้าเชียว  ม้าเลี้ยง  เริ่น ซี  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หวาง ฉง  หยาง ซี่  เหยา โจ้ว  หลี่ เซียง  หลี่ มี่  หลี เหมี่ยว  หวาง ฮฺว่า  เหวิน ลี่  เหอ จือ  เหอ พาน  เหอ สุย  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  เงียมอู  จฺวี้ ฝู  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  จูกัดสง  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  หลัว เซี่ยน  หลิว อิ่น  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กวาน อิ๋นผิง  กำฮูหยิน  เฉิง เจินเจฺว๋  เซี่ยโหวชื่อ  บิฮูหยิน  ยฺเหวียน ฝู  หลี่ เจาอี๋  หูชื่อ  อุ๋ยซี 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข
นูนาร์ปุต อูต็อกการ์ซูวังงอราวิต

| --- | --- |
เพลงชาติของกรีนแลนด์
เนื้อร้อง: Henning Jakob Henrik Lund, ค.ศ. 1912
ทำนอง: Jonathan Petersen, ค.ศ. 1937
รับไปใช้: 1916; 108 ปีที่แล้ว (1916)

ตัวอย่างเสียง
บันทึกเสียงร้องประสานเสียงเก่า (บทแรก)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
นูนาร์ปุต อูต็อกการ์ซูวังงอราวิต (กรีนแลนด์: Nunarput, utoqqarsuanngoravit, แม่แบบ:IPA-kl; เดนมาร์ก: "Vort ældgamle land under isblinkens bavn", [vɒd̥ ˈɛlˌɡ̊ɑmlə lanˀ ɔn⁽ˀ⁾ɐ ˈiˀsˌb̥leŋɡ̊n̩s b̥ɑʊ̯ˀn]) เป็นเพลงชาติกรีนแลนด์ รัฐปกครองตนเองของราชอาณาจักรเดนมาร์ก เนื้อร้องประพันธ์โดยเฮนนิง ยาคอป เฮนริค ลูนด์ (Henning Jakob Henrik Lund) ใน ค.ศ. 1912 ก่อนนำมาใช้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1916 ภายหลังโจนาธาน ปีเตอร์เซ็น (Jonathan Petersen) ประพันธ์ดนตรีขึ้นใน ค.ศ. 1937
ภายหลัง รัฐบาลยอมรับให้เพลง"นูนาอาซีลาซอก" เพลงกลุ่มชาติพันธุ์ของชาวกาลาลลิตที่ปกครองตนเอง ให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1979
แหล่งข้อมูล

MIDI and sheet music
Greenland's regional anthem on YouTube (short version)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน
มวยหมากรุก

การแข่งขันมวยหมากรุกที่กรุงเบอร์ลินในปีค.ศ. 2008
มวยหมากรุก (อังกฤษ: Chess boxing) เป็นกีฬาผสมระหว่างมวยสากลกับหมากรุกสากลในแต่ละยกสลับกัน กีฬาเริ่มขึ้นเมื่อศิลปินชาวดัตช์ชื่อ อีเป รูบิง (Iepe Rubingh) ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพเขียนสมมติ ของนักเขียนหนังสือการ์ตูนชาวฝรั่งเศสและเป็นนักสร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อว่า เอนกี บีลาล (Enki Bilal) ซึ่งได้มีการให้จัดการแข่งขันขึ้นจริง โดยมวยหมากรุกเริ่มเป็นที่นิยมกันมากขึ้นในปัจจุบัน โดยผู้เข้าร่วมการแข่งขันต้องมีทักษะความสามารถทั้งการชกมวยและเล่นหมากรุก ซึ่งผลการแข่งขันอาจชนะได้โดยวิธีใดวิธีหนึ่ง
กฎกติกา

การแข่งขันแบ่งออกเป็นสิบเอ็ดยกที่สลับการหมุนเวียนระหว่างมวยสากลกับหมากรุกสากล โดยเริ่มจากยกแรกที่เป็นการแข่งหมากรุกสี่นาที ตามด้วยการแข่งชกมวยสามนาที แล้วกลับมาแข่งหมากรุกสลับกับชกมวยเรื่อยไปกระทั่งการแข่งขันสิ้นสุดลง โดยมีช่วงพักระหว่างแต่ละยกเป็นเวลาหนึ่งนาที และมีการแข่งขันหมากรุกแบบจับเวลา โดยมีเวลากำกัดรวมให้ผู้เล่นแต่ละคนเพียงสิบสองนาทีในหนึ่งเกม
คู่ต่อสู้อาจเอาชนะได้โดยการชนะน็อกโดยเทคนิค, ชนะโดยรุกฆาต, โดยการตัดสินของกรรมการ หรือคู่ต่อสู้ใช้เวลาในการคำนวณหมากรุกรวมเกินสิบสองนาที หากคู่แข่งขันไม่สามารถเดินหมากรุกในยกดังกล่าวต่อไปได้ อาจมีคำเตือนซ้ำหลายครั้งที่มีผลในการตัดสิทธิ์ได้ โดยผู้เล่นต่างใส่หูฟังเพื่อไม่ให้พวกเขาได้ยินเสียงตะโกนให้ความช่วยเหลือใดๆจากผู้ชม
ประวัติ

กีฬาผสมนี้เกิดขึ้นในปีค.ศ. 1992 จากจินตนาการของนักเขียนการ์ตูนที่มีชื่อว่า เอนกี บีลาล และมวยหมากรุกดังกล่าวนี้ได้ปรากฏในนิยายภาพเรื่อง Froid Équateur ซึ่ง อีเป รูบิง ได้นำแนวคิดดังกล่าวมาใช้ในชีวิตจริง เขาใช้ในการแข่งขันต่อสู้ภายใต้ฉายา "อีเป เดอะโจ๊กเกอร์" รูบิงรู้สึกว่าวิธีที่อธิบายไว้ในหนังสือเกี่ยวกับการแข่งขันชกมวยครบยก ตามด้วยการแข่งขันหมากรุกจนชนะกระดาน เป็นสิ่งที่เพ้อฝัน เขาจึงใช้วิธีแข่งหมากรุกสลับกับชกมวยในแต่ละยกแทน
แนวคิดดังกล่าวยังปรากฏในภาพยนตร์ฟินแลนด์ปี ค.ศ. 1991 เรื่อง Uuno Turhapuro—herra Helsingin herra เมื่อตัวเอกของเรื่องเล่นหมากรุกแบบไม่ได้มองกระดานผ่านทางโทรศัพท์กับนักมวยคนอื่น ซึ่งบีลาลเองก็ไม่ทราบมาก่อนว่ามีอยู่ในภาพยนตร์ดังกล่าว และยังมีในภาพยนตร์ปีค.ศ. 1979 ที่กำกับโดย โจเซฟ คู อย่างเรื่อง "นินจากเชคเมท" ในพากย์ภาษาอังกฤษ ซึ่งภาพยนตร์ดังกล่าวในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า "มิสเทรี่ออฟเชสบ็อกซิ่ง" ภาพยนตร์ดังกล่าวไม่มีมวยหมากรุก หากแต่มันได้สร้างแรงดลบันดาลใจแก่เพลงของกลุ่มนักร้องฮิปฮอป Wu-Tang Clan ในเพลง "Da Mystery of Chessboxin" ในอัลบั้มแรกของพวกเขาที่มีชื่อว่า Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (ค.ศ. 1993) ซึ่ง RZA โปรดิวเซอร์ของ Wu-Tang Clan เป็นผู้ที่ชื่นชอบและสนับสนุนการกีฬาคนหนึ่ง
กีฬาดังกล่าวนี้อยู่ภายใต้การดูแลขององค์การมวยหมากรุกโลก (World Chess Boxing Organisation หรือชื่อย่อ WCBO) ซึ่งมีคำขวัญคือ "การต่อสู้มีอยู่ในสังเวียน ส่วนสงครามมีอยู่บนกระดาน" การแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรกได้จัดขึ้นในอัมสเตอร์ดัม ค.ศ. 2003 โดยมีผู้ชนะคือ อีเป รูบิง ส่วนการแข่งขันมวยหมากรุกชิงแชมป์ยุโรปจัดครั้งแรกในเบอร์ลิน ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 โดย ทีโฮเมอร์ ดอฟรามาดีเยฟ จากประเทศบัลแกเรีย เป็นฝ่ายเอาชนะ แอนเดรียส "ดี" ชไนดอร์ จากเยอรมัน ผู้ยอมแพ้ในเกมหมากรุกซึ่งเป็นยกที่เจ็ดของการแข่งขัน
ทักษะจำเป็นทางหมากรุก

นักมวยหมากรุกระดับโลกไม่เพียงแต่มีประสบการณ์เฉพาะทางชกมวยเท่านั้น หากแต่ต้องมีทักษะทางด้านหมากรุกมามากพอจึงจะมีสิทธิ์ร่วมแข่งขันได้ ตัวอย่างเช่น นิโคไล ซาฮิน มีระดับคะแนนหมากรุก Elo rating ที่ประมาณ 1900 แต้ม ในขณะที่แชมป์ยุโรปของมวยหมากรุกอย่าง ทีโฮเมอร์ ดอฟรามาดีเยฟ มีระดับคะแนนหมากรุก FIDE Master สูงกว่า 2300 แต้ม และยังชนะในการแข่งขันหมากรุกหลายรายการ
แหล่งข้อมูลอื่น

The official WCBO site เก็บถาวร 2011-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official UK site เก็บถาวร 2020-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chessboxing site เก็บถาวร 2013-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chessboxing video  เก็บถาวร 2010-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The official Great Britain Chessboxing Organisation site เก็บถาวร 2008-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A review of chessboxing training classes in London เก็บถาวร 2010-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A photographic account of Chessboxing, October 2009, Tufnell Park, London. เก็บถาวร 2020-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Interview with Iepe Rubingh เก็บถาวร 2010-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มหัศจรรย์เรียกอสูร

| มหัศจรรย์เรียกอสูร |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: เจ. เอ. บาโยนา
บทภาพยนตร์: แพทริก เนส
อำนวยการสร้าง:   เบเลน อะเตียนซา  มิตช์ ฮอร์วิตส์  โจนาธาน คิง 
นักแสดงนำ:   ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์  เฟลิซิตี โจนส์  โทบี เคบเบล  เลวิส แมคดูแกล  เลียม นีสัน 
กำกับภาพ: Óscar Faura
ตัดต่อ:   Bernat Vilaplana  Jaume Martí 
ดนตรีประกอบ: Fernando Velázquez
บริษัทผู้สร้าง:   Apaches Entertainment  Telecinco Cinema  Peliculas La Trini  Participant Media  River Road Entertainment 
ผู้จัดจำหน่าย: โฟกัส ฟีเจอรส์
วันฉาย:   10 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-10) (TIFF)  7 ตุลาคม ค.ศ. 2016 (2016-10-07) (Spain)  23 ธันวาคม ค.ศ. 2016 (2016-12-23) (United States)  1 มกราคม ค.ศ. 2017 (2017-01-01) (United Kingdom; New Year's Day) 
ความยาว: 108 นาที
ประเทศ:   สหราชอาณาจักร  สหรัฐอเมริกา  สเปน 
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: $43 million
ทำเงิน: $27.5 million
มหัศจรรย์เรียกอสูร (อังกฤษ: A Monster Calls) เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2559 กำกับโดย เจ. เอ. บาโยนา และเขียนเรื่องโดย แพทริก เนส โดยภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างเรื่องจากนวนิยายเรื่องมหัศจรรย์เรียกอสูรที่เขาเขียนขึ้นเอง มีนักแสดงนำ คือ ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์ เฟลิซิตี โจนส์ โทบี เคบเบล เลวิส แมคดูแกล และเลียม นีสัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2559 ที่งานมหกรรมภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโต พ.ศ. 2559 หลังจากนั้นก็ได้ออกฉายในประเทศสเปนเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2559 และจะออกฉายในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2559 โดยโฟกัส ฟีเจอรส์ และในสหราชอาณาจักรในวันขึ้นปีใหม่โดยเอ็นเตอร์เทนเมนท์ วัน
เนื้อเรื่อง

คอเนอร์ โอมัลลีย์ (เลวิส แมคดูแกล) เป็นเด็กผู้ชายที่พยายามรักษาอาการป่วยไข้ของแม่ของเขา (เฟลิซิตี โจนส์) และมักถูกแฮร์รี่ (James Melville) เพื่อนที่อยู่โรงเรียนเดียวกับคอเนอร์กลั่นแกล้ง คืนหนึ่ง คอเนอร์พบกับ "มอนสเตอร์" (เลียม นีสัน) ซึ่งมีลักษณะเป็นต้นไม้ยิวขนาดยักษ์ที่มีรูปร่างเหมือนคนมาเล่านิทานให้คอเนอร์ฟัง และหลังจากนั้น ก็ได้ช่วยคอเนอร์แก้ไขปัญหาชีวิตต่างๆ ของเขา
นักแสดง

เลวิส แมคดูแกล แสดงเป็น คอเนอร์ โอมัลลีย์
ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์ แสดงเป็นยายของคอเนอร์ ผู้ซึ่งไม่ต้องการให้สิ่งของในบ้านซึ่งมีค่าสำหรับเธอถูกทำลาย
เฟลิซิตี โจนส์ แสดงเป็น ลิซซี โอมัลลีย์ แม่ของคอเนอร์ ผู้ซึ่งป่วยไข้ระยะสุดท้าย
โทบี เคบเบล แสดงเป็นพ่อของคอเนอร์ ผู้ซึ่งอยู่ห่างไกลจากคอเนอร์และลิซซี
เลียม นีสัน พากย์เสียงของ "มอนสเตอร์" ทอม ฮอลแลนด์ ผู้ซึ่งออกงานร่วมกับบาโยนาในภาพยนตร์เรื่อง 2004 สึนามิ ภูเก็ต และแสดงเป็นตัวแทนของมอนสเตอร์ระหว่างการถ่ายทำ
เจมส์ เมลวิลล์ แสดงเป็น แฮร์รี่ เพื่อนโรงเรียนเดียวกับคอเนอร์ที่ชอบกลั่นแกล้งคอเนอร์เป็นประจำ
ลิลลี-โรส อาสลานดอกดู แสดงเป็น ลิลลี เพื่อนร่วมห้องของคอเนอร์
เจรัลดิน แชปลิน แสดงเป็น ครูใหญ่
การผลิต

โฟกัส ฟีเจอร์ได้ซื้อลิขสิทธิ์ของหนังสือนวนิยายที่มีชื่อเหมือนกับภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อเดือนทีนาคม พ.ศ. 2557  แพทริก เนส เจ้าของหนังสือได้ทำหน้าที่เป็นผู้แต่งเนื้อเรื่องพร้อมกับเจ. เอ. บาโยนา ซึ่บทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2557 เฟลิซิตี โจนส์ ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยแสดงเป็นแม่ของคอเนอร์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ปีเดียวกัน เลียม นีสัน ได้ร่วมพากย์เสียงของมอนสเตอร์ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์ ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยแสดงเป็นยายของคอเนอร์ เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม โทบี เคบเบล ก็ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ เมื่อวันที่ 3 กันยายน เนส ผู้เขียนเรื่อง ได้โพสต์ข้อความลงในทวิตเตอร์ของเขาว่า จะให้ เลวิส แมคดูแกล แสดงนำในภาพยนตร์เรื่องนี้ เมื่อวันที่ 30 กันยายน เจรัลดิน แชปลิน ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

[เว็บไซต์ทางการ]
A Monster Calls ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
A Monster Calls ที่เมทาคริติก
A Monster Calls ที่รอตเทนโทเมโทส์
มหาวิทยาลัยสุภานุวงศ์

| --- | --- |
ມະຫາວິທະຍາໄລສຸພານຸວົງ
ประตูหน้ามหาวิทยาลัยสุภานุวงศ์
ที่อยู่: หลวงพระบาง  ลาว
บริเวณทางเข้า มหาวิทยาลัยสุภานุวงศ์
มหาวิทยาลัยสุภานุวงศ์
มหาวิทยาลัยสุภานุวงศ์ (ลาว: ມະຫາວິທະຍາໄລສຸພານຸວົງ; อังกฤษ: Souphanouvong University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐของประเทศลาว ตั้งอยู่ที่หลวงพระบาง ชื่อของมหาวิทยาลัยตั้งตามเจ้าสุภานุวงศ์ ซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศลาว ซึ่งเป็นวิศวกรที่ได้ศึกษาจบจากประเทศฝรั่งเศส
มหาวิทยาลัยนี้ได้รับเงินสนับสนุนการก่อสร้างจากทางรัฐบาลเกาหลีใต้ อธิการบดีคนปัจจุบันคือ คำผาย สีสะหวัด
ประวัติ

หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองล้มล้างราชอาณาจักรลาว ในปี ค.ศ. 1975 เป็นต้นมา รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้มีนโยบายที่ส่งเสริมการศึกษา ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 169 ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 มหาวิทยาลัยได้รับการตั้งชื่อตามเจ้าสุภานุวงศ์ซึ่งเป็นประธานาธิบดีลาวคนแรก ปัจจุบันมหาวิทยาลัยสุภานุวงศ์เป็นหนึ่งในห้ามหาวิทยาลัยแห่งชาติในประเทศ
การจัดการศึกษา

การจัดระบบการศึกษา หลักสูตรปริญญาตรี 5 ปี มีการเรียนการสอนวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน 1 ปี และวิชาเฉพาะแต่ละสาขา 4 ปี ปัจจุบันมีนักศึกษาประมาณ  3,900 คน ใน 5 คณะวิชา 14 สาขาวิชา ดังนี้
คณะศึกษาศาสตร์ ประกอบด้วย สาขาการสอนคณิตศาสตร์ (ครูคณิต) สาขาภาษาลาวและวรรณคดี และสาขาภาษาอังกฤษ
คณะเศรษฐศาสตร์และการบริหาร  ประกอบด้วย สาขาบริหารธุรกิจสากล(ธุรกิจระหว่างประเทศ)  สาขาบริหารธุรกิจไอที สาขาบริหารธุรกิจการท่องเที่ยว สาขาเศรษฐศาสตร์และสาขาการบริหาร
คณะเกษตรศาสตร์ ประกอบด้วย  สาขาการปลูกพืช  สาขาการเลี้ยงสัตว์ และสาขาทรัพยากรป่าไม้
คณะวิศวกรรมศาสตร์  ประกอบด้วย สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ และสาขาวิศวกรรมโยธา
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มี 1 สาขา คือ สาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์
คณะอักษรศาสตร์ มี 2 สาขา คือ สาขาวิชาภาษาลาว และสาขาวิชาภาษาอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2023-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
19°55′18″N 102°11′17″E﻿ / ﻿19.9216°N 102.1881°E﻿ / 19.9216; 102.1881
เจียวปิน

ขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 264)
| เจียวปิน (เจี่ยง ปิน) |
| --- | --- |
蔣斌

ผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 ฮู่จฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 263 (263)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
ขุนพลสงบยุทธ (綏武將軍 ซุยอู่เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 263 (263)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ค.ศ. 264 นครเฉิงตู มณฑลเสฉวน
บุพการี: เจียวอ้วน (บิดา)
ญาติ: เจียวเอี๋ยน (น้องชาย)
อาชีพ: ขุนพล
บรรดาศักดิ์: อานหยางถิงโหฺว (安陽亭侯)

เจียวปิน หรือ เจียวปีน (เสียชีวิต ค.ศ. 264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยง ปิน (จีน: 蔣斌; พินอิน: Jiǎng Bīn) เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

เจียวปินเป็นชาวอำเภอเซียงเซียง (湘鄉縣 เซียงเซียงเซี่ยน) เมืองเลงเหลง (零陵郡 หลิงหลิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครเซียงเซียง มณฑลหูหนาน เป็นบุตรชายคนโตของเจียวอ้วนผู้เป็นขุนพล ขุนนาง และผู้สำเร็จราชการของรัฐจ๊กก๊ก
ในปี ค.ศ. 246 เจียวอ้วนเสียชีวิต เจียวปินสืบทอดบรรดาศักดิ์อานหยางถิงโหว (安陽亭侯) ของบิดา เจียวปินรับราชการเป็นขุนพลในจ๊กก๊กเช่นเดียวกับบิดา และมียศเป็นขุนพลสงบยุทธ (綏武將軍 ซุยอู่เจียงจฺวิน) และดำรงตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 ฮู่จฺวิน) ในอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 ฮั่นเฉิงเซี่ยน; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี)
ในปี ค.ศ. 263 จงโฮยขุนพลของรัฐวุยก๊กยกทัพบุกจ๊กก๊ก จงโฮยให้ซุนไคผู้เป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 ฮู่จฺวิน) นำกำลังทหารไปล้อมเจียวปินที่ฮันเสีย จงโฮยเขียนจดหมายถึงเจียวปินว่า "มีผู้มีความสามารถและคุณธรรมมากมายในจ๊ก คนเช่นท่านและจูเก่อ ซือยฺเหวี่ยน (จูกัดเจี๋ยม) ก็เฉกเช่นข้าพเจ้า และยังมีคนอื่นอีกมากที่เฉกเช่นท่านเช่นกัน เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของบรรพชนที่ต้องสักการะมหาปราชญ์ในอดีต บัดนี้เมื่อข้าพเจ้ามาถึงจ๊ก ข้าพเจ้าต้องการไปเยือนหลุมศพของบิดาท่าน ข้าพเจ้าหวังว่าท่านจะบอกข้าพเจ้าว่าหลุมศพนั้นอยู่ที่ใด"
เจียวปินตอบว่า "ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นผู้ที่เข้าใจข้าพเจ้าและข้าพเจ้าอยากจะเป็นมิตรกับท่าน บัดนี้เมื่อท่านร้องขออย่างสุภาพ ก็คงจะเป็นการเสียมารยาทหากปฏิเสธท่าน บิดาผู้ล่วงลับของข้าพเจ้าล้มป่วยเสียชีวิตที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน) หลังจากที่อาจารย์ด้านฮวงจุ้ยบอกว่าอำเภอโปยเสียเป็นสถานที่ดี เราจึงฝังศพของบิดาที่นั่น ท่านมาตามทางไปจ๊กเพื่อเยี่ยมและคำนับหลุมศพของบิดา งันเอี๋ยน (顏回 เหยียน หุย) ก็แสดงความเป็นผู้มีคุณธรรมเมื่อปฏิบัติต่อขงจื๊อเหมือนเป็นบิดาของตน บัดนี้หลังได้รับจดหมายของท่าน ข้าพเจ้ารู้สึกเสียใจอย่างมากและคิดถึงบิดาของข้าพเจ้ามากยิ่งขึ้น"
จงโฮยรู้สึกประทับใจกับลักษณะนิสัยอันน่านับถือของเจียวปินหลังได้รับการตอบกลับของเจียวปิน จงโฮยจึงมุ่งหน้าไปยังอำเภอโปยเสีย หาสุสานของเจียวอ้วนจนพบและคำนับหลุมศพ
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กเมื่อปลายปี ค.ศ. 263 เจียวปินเดินทางไปยังอำเภอโปยเสียเพื่อพบกับจงโฮยแล้วกลายเป็นมิตรกับจงโฮย เจียวปินถูกสังหารโดยทหารที่ก่อการกำเริบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 264 เมื่อจงโฮยเริ่มก่อกบฏในเซงโต๋ต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊ก
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  เล่าปี่  เล่าเสี้ยน 
จักรพรรดินี:  งอซี  เตียวซี  จักรพรรดินีจาง 
เจ้าชายและราชนิกูลชาย:  เล่ากี๋  เล่าขำ  เล่าจ้อง  เล่าจ้าน  เล่ายอย  เล่าลี  เล่าสุน  เล่าเอ๋ง  เล่าเอียว 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  จูกัดเหลียง  เจียวอ้วน  ตั๋งอุ๋น  บิฮุย  เกียงอุย 
ข้าราชการฝ่ายพลเรือน:  กวนหิน  กุยฮิวจี๋  ขับเจ้ง  เคาจู  เคาเจ้ง  จินปิด  จูเก่อ เฉียว  เจาจิ๋ว  เจียวเอี๋ยน  ฉาง จี้  ฉาง ซฺวี่  เฉิน จือ  เช่อ ยฺเหวียน  โช่ว เหลียง  ซือหม่า เชิ่งจือ  ตังควด  ตั๋งโห  ตันจิ๋น  ตันซิ่ว  ตู้ เจิ่น  เตงเลียง  เตาเขง  เตียวเซีย  เตียวติด  เตียวเปา  โตบี  เบงกอง  บิสี  เฟ่ย์ ลี่  ม้าเชียว  ม้าเลี้ยง  เริ่น ซี  ลิคี  ลิจวน  ลิหงี  ลิฮก  เล่าป๋า  เลี้ยงเขียน  เลี้ยงซี  เลี่ยว ลี่  ไลบิน  หวาง ฉง  หยาง ซี่  เหยา โจ้ว  หลี่ เซียง  หลี่ มี่  หลี เหมี่ยว  หวาง ฮฺว่า  เหวิน ลี่  เหอ จือ  เหอ พาน  เหอ สุย  อองเมา  อองเลี้ยน  อองฮู  อินเบก  อินเชียง  อีเจี้ย  เอี่ยงลอง  เอียวหู  เอียวหงี  เอียวฮอง  ฮวนเกี๋ยน  ฮุยโฮ 
ข้าราชการฝ่ายทหาร:  กง ลู่  กัว ซิว  กัวหยง  กุอั๋น  โกเสียง  งอปั้น  งออี้  เงียมอู  จฺวี้ ฝู  จองอี้  เจียวปิน  เฉิน เต้า  จูกัดเจี๋ยม  จูกัดสง  เจียวสี  ตันเซ็ก  เตงจี๋  เตียวจูล่ง  เตียวหงี  เตียวหุย  เตียวอี้  เตียวเอ๊ก  เทียกี  ปองสิบ  ปอเฉียม  เปาเตียว  ม้าเจ๊ก  ม้าเฉียว  ม้าตง  ม้าต้าย  ลิเงียม  ลิหิม  ลิอ๋อง  ลิอิ๋น  เล่าตำ  เลียวฮัว  หลัว เซี่ยน  หลิว อิ่น  อองเป๋ง  อองหำ  อุยก๋วน  อุยเอี๋ยน  เอาเจ้  ฮั่ว อี้  เฮียงทง  แฮหัวป๋า 
สตรีที่มีชื่อเสียง:  กวาน อิ๋นผิง  กำฮูหยิน  เฉิง เจินเจฺว๋  เซี่ยโหวชื่อ  บิฮูหยิน  ยฺเหวียน ฝู  หลี่ เจาอี๋  หูชื่อ  อุ๋ยซี 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  เบ้งเฮ็ก  สะโมโข
ถนนประเสริฐมนูกิจ

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 351 |
| --- | --- |
ถนนประเสริฐมนูกิจ
ถนนประเสริฐมนูกิจช่วงที่ตัดกับถนนประดิษฐ์มนูธรรม
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 12.328 กิโลเมตร (7.660 ไมล์)
ประวัติ
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก: ถนนพหลโยธิน ใน เขตจตุจักร
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทางบริการด้านใน ทล.พ.9 ใน เขตคันนายาว
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนประเสริฐมนูกิจ หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 351 สายมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์–คันนายาว หรือที่นิยมเรียกกันว่า ถนนเกษตร-นวมินทร์ เป็นเส้นทางจราจรระหว่างท้องที่เขตจตุจักร เขตลาดพร้าว เขตบึงกุ่ม และเขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร มีระยะทาง 11.656 กิโลเมตร เริ่มจากบริเวณถนนงามวงศ์วานตัดกับถนนพหลโยธินที่สี่แยกเกษตร เขตจตุจักร เป็นถนนขนาด 8 ช่องทางจราจร มุ่งไปทางทิศตะวันออกในพื้นที่แขวงเสนานิคม ข้ามคลองบางบัวเข้าสู่พื้นที่เขตลาดพร้าวในแขวงจรเข้บัว ตัดกับถนนลาดปลาเค้า จากนั้นมุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เข้าสู่แขวงลาดพร้าว ตัดกับถนนสุคนธสวัสดิ์และถนนประดิษฐ์มนูธรรม เข้าสู่พื้นที่แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม ข้ามคลองลำเจียก ตัดกับถนนรัชดา-รามอินทรา ซ้อนกับแนวปากทางถนนนวลจันทร์และข้ามคลองบางขวดก่อนตัดกับถนนนวมินทร์ จากนั้นลดเหลือ 6 ช่องจราจร เข้าพื้นที่แขวงคลองกุ่ม ตรงไปทางทิศเดิม วกขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองบวบขม ข้ามคลองลำปลาดุกเข้าสู่พื้นที่แขวงรามอินทรา เขตคันนายาว และข้ามคลองครุก่อนไปสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (ถนนคู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน) ซึ่งในอนาคตอาจมีการก่อสร้างเป็นทางแยกต่างระดับด้วย
ประวัติ

ชื่อถนนประเสริฐมนูกิจตั้งตามราชทินนามของหลวงประเสริฐมนูกิจ (ประเสริฐ ศิริสัมพันธ์; พ.ศ. 2439–2512) นักกฎหมายและศาสตราจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในปี พ.ศ. 2500 ราชทินนามหลวงประเสริฐมนูกิจเป็นราชทินนามคู่กับหลวงประดิษฐ์มนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์; พ.ศ. 2443–2526)
เมื่อปี พ.ศ. 2546 กรุงเทพมหานคร (ดำริของนายสมัคร สุนทรเวช ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร) ได้ให้ทางเขตวังทองหลางและเขตห้วยขวางเปลี่ยนชื่อถนนประดิษฐ์มนูธรรม (เลียบทางด่วนรามอินทรา–อาจณรงค์) เฉพาะช่วงถนนพระราม 9 ถึงถนนลาดพร้าวเป็นชื่อ "ถนนประเสริฐมนูกิจ" โดยให้เหตุผลว่าถนนสายดังกล่าวมีความยาวมาก ทำให้การระบุที่อยู่และชื่อผู้รับทางไปรษณีย์ทำได้ไม่สะดวก อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนชื่อถนนประดิษฐ์มนูธรรมช่วงดังกล่าวได้ก่อให้เกิดเสียงคัดค้านขึ้นทั่วไป ทางคณะกรรมการกลางตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย วงเวียน ทางแยก คลอง สะพาน และสถานที่สำคัญในเขตกรุงเทพมหานครจึงได้พิจารณาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547 และให้เปลี่ยนชื่อถนนประเสริฐมนูกิจกลับมาเป็นถนนประดิษฐ์มนูธรรมตามเดิม
จากนั้น เมื่อต้นปี พ.ศ. 2549 คณะกรรมการกลางตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย วงเวียน ทางแยก คลอง สะพาน และสถานที่สำคัญในเขตกรุงเทพมหานครได้พิจารณาร่วมกับกรมทางหลวงและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เห็นชอบให้ตั้งชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 351 ที่นิยมเรียกกันอย่างไม่เป็นทางการว่า "ถนนเกษตรตัดใหม่" หรือ "ถนนเกษตร-นวมินทร์" เป็น ถนนประเสริฐมนูกิจ แทน
สถานที่สำคัญที่ถนนตัดผ่าน

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
กรมยุทธโยธาทหารบก
โรงเรียนสตรีวิทยา 2
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (สำนักงานใหญ่)
ตลาดหัวมุม
เดอะวอล์ค เกษตร-นวมินทร์
โรงเรียนคลองลำเจียก
โรงเรียนเลิศหล้า
ชอคโกเเลต วิลล์
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 เกษตรศาสตร์–คันนายาว (ถนนประเสริฐมนูกิจ)
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | แยกเกษตรศาสตร์ | เชื่อมต่อจาก:  ถนนงามวงศ์วาน (ทางลอด) | เชื่อมต่อจาก:  ถนนงามวงศ์วาน (ทางลอด) |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | แยกเกษตรศาสตร์ | ถนนพหลโยธิน ไปบางเขน  | ถนนพหลโยธิน ไปลาดพร้าว |  |
| กรุงเทพมหานคร | 1+600 | สะพานข้ามคลองบางบัว | สะพานข้ามคลองบางบัว | สะพานข้ามคลองบางบัว | สะพานข้ามคลองบางบัว |
| กรุงเทพมหานคร | 2+110 | แยกประเสริฐมนูกิจ-ลาดปลาเค้า | ถนนลาดปลาเค้า ไป  ถนนรามอินทรา (แยกลาดปลาเค้า)                 | ถนนลาดปลาเค้า ไปแยกวังหิน |  |
| กรุงเทพมหานคร | 4+120 | แยกเสนานิเวศน์ | ซอยประเสริฐมนูกิจ 27 ไปหมู่บ้านเสนานิเวศน์                 | ซอยประเสริฐมนูกิจ 18 ไปถนนเสนานิคม 1 (แยกวังหิน) |  |
| กรุงเทพมหานคร | 4+380 | − | ซอยประเสริฐมนูกิจ 29 (มัยลาภ) ไป  ถนนรามอินทรา                 | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร | 5+500 | แยกสุคนธสวัสดิ์ | ถนนสุคนธสวัสดิ์ ไปถนนประดิษฐ์มนูธรรม  | ถนนสุคนธสวัสดิ์ ไปแยกโรงไม้ |  |
| กรุงเทพมหานคร | 6+215 | แยกประดิษฐ์มนูธรรม | ถนนประดิษฐ์มนูธรรม ไป  ถนนรามอินทรา (ทางแยกต่างระดับวัชรพล)                 | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร | 6+215 | แยกประดิษฐ์มนูธรรม |  ทางพิเศษฉลองรัช ไป  ถนนกาญจนาภิเษก (ด้านตะวันออก) (ทางพิเศษพาดผ่านถนน)  |  ทางพิเศษฉลองรัช ไปบางนา (ทางพิเศษพาดผ่านถนน) |  |
| กรุงเทพมหานคร | 6+215 | แยกประดิษฐ์มนูธรรม | ถนนประดิษฐ์มนูธรรม ไปถนนรามอินทรา                 | ถนนประดิษฐ์มนูธรรม ไปถนนลาดพร้าว |  |
| กรุงเทพมหานคร | 7+130 | − | ถนนคลองลำเจียก ไปถนนนวลจันทร์                 | ถนนคลองลำเจียก ไปถนนประดิษฐ์มนูธรรม |  |
| กรุงเทพมหานคร | 8+097 | แยกประเสริฐมนูกิจ–รัชดา-รามอินทรา |  ทล.350 ไปถนนนวลจันทร์, มีนบุรี ( ถนนรามอินทรา)                 | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร | 8+800 | − | ถนนนวลจันทร์ ไปแยกนวลจันทร์–รัชดา-รามอินทรา                 | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร | 9+150 | แยกนวลจันทร์-นวมินทร์ | ถนนนวมินทร์ ไป  ถนนรามอินทรา (กม.8)                 | ถนนนวมินทร์ ไปบางกะปิ |  |
| กรุงเทพมหานคร | 12+328 | − |  ทล.3902 ไป  ถนนรามอินทรา (ทางแยกต่างระดับรามอินทรา)                 | ไม่มี |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
เชิงอรรถ

↑  ช่วงตั้งแต่ถนนนวมินทร์ถึงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 เป็นช่วงที่ตัดขึ้นใหม่ในภายหลังและเปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2552 มีลักษณะเป็นถนนขนาด 6-8 ช่องทางจราจร
บรรณานุกรม

กนกวลี ชูชัยยะ. พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548.
ชื่อใหม่ถนนประเสริฐมนูกิจ เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนประเสริฐมนูกิจ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°49′51″N 100°37′04″E﻿ / ﻿13.830759°N 100.617860°E﻿ / 13.830759; 100.617860