stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นันทวัฒน์ แทนโสภา
การทำประตูในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก

| # | วันที่ | สถานที่ | คู่แข่งขัน | คะแนน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 | ปักกิ่ง ประเทศจีน | ปักกิ่ง กั๋วอัน | 2–4 | แพ้ |
| 2. | 9 เมษายน พ.ศ. 2551 | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | นามดินห์ | 9–1 | ชนะ |
| 3. | 9 เมษายน พ.ศ. 2551 | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | นามดินห์ | 9–1 | ชนะ |
| 4. | 9 เมษายน พ.ศ. 2551 | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | นามดินห์ | 9–1 | ชนะ |
| 5. | 23 เมษายน พ.ศ. 2551 | ฮานอย ประเทศเวียดนาม | นามดินห์ | 2–2 | เสมอ |
| 6. | 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | ปักกิ่ง กั๋วอัน | 5–3 | ชนะ |
| 7. | 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | ปักกิ่ง กั๋วอัน | 5–3 | ชนะ |
| 8. | 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | ปักกิ่ง กั๋วอัน | 5–3 | ชนะ |
| 9. | 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย | ปักกิ่ง กั๋วอัน | 5–3 | ชนะ |
เกียรติประวัติ

ดาวซัลโว เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2008
พรหมขาว

| พรหมขาว |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliids
อันดับ:: Magnoliales
วงศ์:: Annonaceae
สกุล:: Mitrephora
สปีชีส์:: M.  keithii
ชื่อทวินาม
Mitrephora alba 

พรหมขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Mitrephora alba) เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กในวงศ์กระดังงา ใบเรียบเป็นมันทั้งสองด้าน ผลกลุ่ม เปลือกผลย่อยเป็นปุ่มขรุขระ ผลเป็นทรงกระบอก โค้งงอ ออกดอกเดือนมีนาคม – เมษายน พบครั้งแรกโดยโรบินสัน ชาวอังกฤษ เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2456 ที่ เกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นไม้หายากในประเทศไทย
น้ำตาสุดท้าย

| "น้ำตาสุดท้าย" |
| --- | --- |

เพลงโดยค็อกเทล
จากอัลบั้มเดอะลอดส์ออฟมิสเซอรี
วางจำหน่าย: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2556
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟร็อก, ออร์เคสตรา
ความยาว: 4:48
ค่ายเพลง: จีนี่เรคคอร์ดส (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: ปัณฑพล ประสารราชกิจ
โปรดิวเซอร์: ดนัย ธงสินธุศักดิ์
 
มิวสิกวิดีโอ
"น้ำตาสุดท้าย" ที่ยูทูบ
 
น้ำตาสุดท้าย เป็นซิงเกิลของวงดนตรีแนวร็อกค็อกเทล จากค่ายจีนี่เรคคอร์ดส ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ และเรียบเรียงโดย COCKTAIL ออกจำหน่ายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 และมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2556 เพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของ เดอะลอดส์ออฟมิสเซอรี ในปี พ.ศ. 2557
น้ำตาสุดท้าย เป็นเพลงแรกของวงที่พยายามขยายความการเป็น­วงแห่งการผสมผสาน เข้าสู่ภาคของการใช้เครื่องเป่าทองเหลือง เพื่อหลุดพ้นจากการจำกัดตนอยู่แต่เพียงการ­ใช้แต่เครื่องสาย แสดงให้เห็นถึงความเติบโตอีกขีดขั้นของวงร­็อคสี่ชิ้นวงนี้ โดยเลือกเอาลักษณะอันโดดเด่นของ เฟรนช์ฮอร์น, ทรัมเป็ท และทรอมโบน มาผสมผสานเข้ากับเครื่องสาย เพื่อสร้างสีสันที่สว่าง สดใสยิ่งขึ้น ในแบบที่วงไม่เคยทำมาก่อน
เนื้อหาของเพลง

เนื้อหาของเพลงนั้นเป็นการปลอบประโลม เพื่อเยียวยาให้พ้นจากความเศร้าหมองทั้งหล­ายที่ผ่านมา โดยการใช้น้ำตาชะล้างทุกอย่าง เมื่อน้ำตาหยดสุดท้ายผ่านพ้นไป ชีวิตจะได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง
การตอบรับ

เพลง น้ำตาสุดท้าย ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2556 และติดอันดับสูงสุดที่ 6 จากการจัดอันดับของ95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 1
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 6
พรรคสหประชาชน (เกาหลีใต้)

| พรรคสหประชาชน 민중연합당 Minjungyeonhapdang |
| --- | --- |

ก่อตั้ง: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-27)
ที่ทำการ:  
สมาชิกภาพ  (ปี 2016): 21,712
จุดยืน: ฝ่ายซ้าย
เว็บไซต์
99people.kr
| --- | --- |
พรรคสหประชาชน
ฮันกึล: 민중연합당
ฮันจา: 民衆聯合黨
อาร์อาร์: Minjung yeonhapdang 
เอ็มอาร์: Minjung yŏnhaptang 
พรรคสหประชาชน เป็นพรรคการเมืองแบบฝ่ายซ้าย ของประเทศเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เกาหลี)
ปีเตอร์ แซนเดอร์ (นักแสดง)

ปีเตอร์ แซนเดอร์ (นักแสดง)
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
ปีเตอร์ แซนเดอร์ (9 กรกฎาคม ค.ศ. 1922 – 18 มกราคม ค.ศ. 2019) เกิดที่ประเทศเยอรมัน เป็นนักแสดงที่ประเทศอังกฤษ แซนเดอร์เกิดที่เบอร์ลิน แต่ได้อพยพไปยังประเทศอังกฤษ แซนเดอร์เสียชีวิตที่บ้านตนเอง เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2019
ผลงาน

| ปี | เรื่อง |
| --- | --- |
1961: The Devil's Daffodil
1962: Mystery Submarine
1963: Face in the Rain
1965: Rotten to the Core
1965: Dateline Diamonds
1965: The Return of Mr. Moto
แหล่งข้อมูลอื่น

ปีเตอร์ แซนเดอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พรสวรรค์ จ.เจริญ

พรสวรรค์ จ.เจริญ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 6) แพ้ 2
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง, 25 สิงหาคม 2540 ชนะคะแนน เอกพงศ์ ส.รักชาติ
พ.ศ. 1648

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1645  1646  1647  1648  1649  1650  1651
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1648
ปฏิทินกริกอเรียน: 1105 MCV
Ab urbe condita: 1858
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 554 ԹՎ ՇԾԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5855
ปฏิทินบาไฮ: −739 – −738
ปฏิทินเบงกอล: 512
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2055
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 5 Hen. 1 – 6 Hen. 1
พุทธศักราช: 1649
ปฏิทินพม่า: 467
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6613–6614
ปฏิทินจีน: 甲申年 (วอกธาตุไม้) 3801 หรือ 3741     — ถึง — 乙酉年 (ระกาธาตุไม้) 3802 หรือ 3742
ปฏิทินคอปติก: 821–822
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2271
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1097–1098
ปฏิทินฮีบรู: 4865–4866
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1161–1162
 - ศกสมวัต: 1027–1028
 - กลียุค: 4206–4207
ปฏิทินโฮโลซีน: 11105
ปฏิทินอิกโบ: 105–106
ปฏิทินอิหร่าน: 483–484
ปฏิทินอิสลาม: 498–499
ปฏิทินญี่ปุ่น: Chōji 2 (長治２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1105 MCV
ปฏิทินเกาหลี: 3438
ปฏิทินหมินกั๋ว: 807 ก่อน ROC 民前807年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1648 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1105 - มีนาคม ค.ศ. 1106
มหาศักราช 1027
ประเทศมองโกเลียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศมองโกเลีย ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: MGL
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกมองโกเลีย
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 11 คน (ชาย 7 คน / หญิง 4 คน) ใน 6 ชนิดกีฬา
เจ้าหน้าที่: 1
เหรียญ:  ทอง 1 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศมองโกเลีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศมองโกเลียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด  คน เข้าร่วมการแข่งขันใน  ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |

| รวม | 1 | 1 | 2 |
ยิงปืน

ผลการแข่งขันดังนี้
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> คะแนน | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> คะแนน | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กันบาตาร์ ซานดรา | Mixed P4 – 50 m pistol SH1 |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศมองโกเลียในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติมองโกเลียในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬามองโกเลียที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
ประชาธิปไตยที่ไม่เสรี

ประชาธิปไตยที่ไม่เสรี (Illiberal Democracy) นั้นคือประชาธิปไตยที่ถูกจำกัดสิทธิพลเมืองที่แม้โดยที่อาจจะอยู่ภายใต้รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง ประชาชนถูกละเมิด และมีสิทธิที่จำกัด หรือไม่ได้รับความคุ้มครอง มีการปิดกั้นการเข้าถึงข้อมูล สื่อถูกควบคุม และการแสดงความคิดเห็นของประชาชนอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวดจากรัฐ นอกจากนี้ในระบอบประชาธิปไตยที่ไม่เสรี กระบวนการเลือกตั้งมักไม่เป็นไปตามหลักการเลือกตั้งในระบอบเสรีประชาธิปไตย ที่เน้นความโปร่งใส (transparency) เป็นอิสระ (free) จากการครอบงำโดยผู้กุมอำนาจรัฐหรืออำนาจอื่นใด การแข่งขันเลือกตั้งให้ความเป็นธรรม (fair) กับผู้แข่งขันและผู้สนับสนุนทุกฝ่าย และประกันความลับของผู้ลงคะแนนเลือกตั้ง (secret ballot) ระบอบประชาธิปไตยที่ไม่เสรีมักเกิดขึ้นในสังคมที่อยู่ระหว่างการเปลี่ยนผ่านจากระบอบที่ไม่เป็นประชาธิปไตยไปสู่การเป็นประชาธิปไตย ซึ่งมักจะเกิดขึ้นในประเทศกำลังพัฒนา (developing country) หรือประเทศประชาธิปไตยใหม่ (new democracies) แต่บางครั้งประเทศที่พัฒนาแล้วบางประเทศก็อาจมีมิติของประชาธิปไตยที่ไม่เสรีปรากฏให้เห็นได้ด้วยเช่นกัน อาทิ ในสิงคโปร์ที่มีการเลือกตั้งที่สร้างกติกาปิดกั้นการแข่งขัน กีดกันผู้สมัครฝ่ายค้าน ไม่ประกันความลับของผู้ลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง และการจำกัดสิทธิเสรีภาพของสื่อมวลชนและประชาชนในการแสดงความคิดเห็น (Zakaria, 1997: 22-43)
อรรถาธิบาย

ในหนังสือเรื่อง “The Future of Freedom: Illiberal Democracy at Home and Abroad” ของฟารีด ซาคาเรีย (Fareed Zakaria) ได้พูดถึงประชาธิปไตยแบบไม่เสรีไว้ว่า เสรี (liberal) กับประชาธิปไตย (democracy) มักถูกกล่าวถึงร่วมกันในประเทศตะวันตก แต่ทั้ง 2 คำ ไม่จำเป็นต้องเกิดควบคู่กันเสมอไป คำว่าประชาธิปไตยจะมาพร้อมกับการตัดสินใจด้วยเสียงข้างมาก (majority rule) แต่คำว่าเสรีจะมีลักษณะเป็นเสรีภาพของปัจเจกบุคคล (individual freedom) ซึ่งเสรีภาพของปัจเจกบุคคลหลายครั้งมักจะพบกับปัญหาความขัดแย้งกับการตัดสินใจโดยเสียงข้างมาก หรือเผด็จการเสียงข้างมาก (tyrannical majority) ฉะนั้น บางประเทศที่มีระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย มีการเลือกตั้ง แต่อาจจะไม่ได้มอบสิทธิเสรีภาพให้กับประชาชน หรือบางครั้งการตัดสินใจโดยเสียงข้างมากได้ไปกระทบกระเทือนถึงสิทธิส่วนบุคคล ตัวอย่างเช่น รัสเซีย ที่มีผู้ปกครองมาจากการเลือกตั้ง แต่ได้มีกฎหมายที่จำกัดการใช้สิทธิเสรีภาพของปัจเจกบุคคล และเสรีภาพของสื่อไว้อย่างชัดเจน รวมไปถึงบทบาทของผู้นำที่เน้นอำนาจบารมีและใช้กลไกรัฐในการควบคุมประชาชนด้วยความรุนแรง ผูกขาดอำนาจในการเข้าถึงข้อมูล และควบคุมสื่อ
คำว่าประชาธิปไตยแบบไม่เสรีจึงมักใช้อธิบายประเทศที่มีประชาธิปไตยแต่เพียงในเชิงรูปแบบ แต่ไม่ส่งเสริมเสรีภาพของประชาชน ขอยกตัวอย่างประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น สิงคโปร์ เป็นประเทศที่เป็นประชาธิปไตย มีผู้นำที่มาจากการเลือกตั้ง แต่มีข้อกฎหมายหลายอย่างที่จำกัดเสรีภาพในการออกเสียงในสภาและการทำงานของฝ่ายค้าน รวมถึงข้อบังคับในการจัดตั้งพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้ามที่จะเข้ามาแข่งขันกับพรรค People's Action Party (PAP) ทำให้การแข่งขันของพรรคการเมืองไม่เสรี เพราะถูกผูกขาดโดยพรรครัฐบาล เช่นเดียวกับมาเลเซียที่ถูกผูกขาดอำนาจโดยพรรค United Malays National Organization (UMNO) และยังสามารถอธิบายการเมืองฟิลิปปินส์ ที่ถูกเรียกว่าเป็นผู้ป่วยแห่งเอเชีย (Sick Man of Asia) เพราะแม้จะมีประชาธิปไตยและรัฐธรรมนูญที่ถูกวางรากฐานจากสหรัฐอเมริกา แต่การเมืองยังคงเป็นระบบพวกพ้อง การอุปถัมภ์ทางการเมือง มีการใช้เงินซื้อสิทธิขายเสียง และมีการคอร์รัปชั่นอย่างกว้างขวาง
ในประเทศไทย

สำหรับประเทศไทย คำว่าประชาธิปไตยแบบไม่เสรีถูกนำมาใช้อธิบายการเมืองไทยในช่วงประชาธิปไตยครึ่งใบ ประมาณปี พ.ศ. 2523-31 และอธิบายการเมืองไทยยุคธนาธิปไตย (money politics) รวมไปจนถึงหลังปี พ.ศ. 2544 เป็นต้นมา โดยเกษียร เตชะพีระ (2551) กล่าวถึงประชาธิปไตยแบบไม่เสรีไว้ว่า ในทวีปละตินอเมริกา แอฟริกาและเอเชียหลายประเทศ บางทีก็เรียกว่า "ระบอบเลือกตั้งธิปไตย" (electocracy - electocrats) หรือเรียกผู้กุมอำนาจในระบอบนี้ว่า “democratators” หรือ "จอมบงการประชาธิปไตย" จนกระทั่งระบอบประชาธิปไตยไม่เสรีถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็น "the fallacy of electoralism" เป็นรูปแบบการเมืองที่เน้นการเลือกตั้งเพียงอย่างเดียว โดยเน้นหลักความเสมอภาคและอำนาจอธิปไตยของประชาชนผ่านการเลือกตั้งและพรรคการเมืองโดดๆ ด้านเดียว แต่ละเลยหรือล่วงละเมิดหลักสิทธิเสรีภาพและหลักนิติธรรมไปเสีย เข้าทำนอง elections = democracy ไป
สำหรับการอธิบายบริบทการเมืองไทย เกษียร เตชะพีระ ได้กล่าวถึงประชาธิปไตยแบบไม่เสรีโดยกล่าวถึงสถานการณ์โดยรวมช่วงปี พ.ศ. 2531-2540 ว่าความไม่เสรีของประชาธิปไตยไทยเป็นผลจากการเข้ากุมอำนาจการเมืองโดยกลุ่มนายทุนหัวเมือง/นักเลือกตั้ง (provincial capitalists/ electocrats) และสถานการณ์โดยรวมช่วงปี พ.ศ. 2544 เป็นต้นมา เกิดการประชันขันแข่งกันระหว่างรูปแบบประชาธิปไตยต่างๆ และถูกเรียกขานแตกต่างกันไป เช่น ประชาธิปไตยไม่เสรีหรือประชาธิปไตยอำนาจนิยม (illiberal/authoritarian democracy) เสรีอัตตาธิปไตย (liberal autocracy) เผด็จการทหารของพลังระบบราชการ ชนชั้นนำและคนชั้นกลางซึ่งมีที่มาจากคณะรัฐประหาร และระบอบเสรีประชาธิปไตยครึ่งใบ (liberal semi-democracy) ของกลุ่มทุนใหญ่ผูกขาดและพันธมิตรของอดีตนายกรัฐมนตรีทักษิณ ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับประชามติ พ.ศ. 2550 ซึ่งลดความสำคัญของหลักความเสมอภาคทางอำนาจ และอำนาจอธิปไตยของประชาชนที่แสดงออกผ่านการเลือกตั้ง และพรรคการเมืองลง หันไปขยายบทบาทอำนาจตรวจสอบถ่วงดุลของบรรดาสถาบันที่ไม่ได้มาจากเสียงข้างมาก (non-majoritarian institutions) และการเลือกตั้งที่เชื่อมโยงกับประชาชน เช่น ฝ่ายตุลาการ วุฒิสภา และองค์กรอิสระต่างๆ
ตำบลบ้านไร่ (อำเภอบางกระทุ่ม)

| ตำบลบ้านไร่ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Banrai
ที่ตั้งของตำบลบ้านไร่ในอำเภอบางกระทุ่ม
พิกัด: 16°36′00″N 100°15′00″E﻿ / ﻿16.60000°N 100.25000°E﻿ / 16.60000; 100.25000
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: พิษณุโลก
อำเภอ: บางกระทุ่ม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 32.64 ตร.กม. (12.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (2558)
 • ทั้งหมด: 4,498 คน
 • ความหนาแน่น: 137.80 คน/ตร.กม. (356.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 65110
รหัสภูมิศาสตร์: 650502
เว็บไซต์: www.banrailocal.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลบ้านไร่ เป็นตำบลทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่
ประวัติ

ตำบลบ้านไร่ มาจากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลหลาย ๆ คน เล่าว่า เมื่อประมาณหลายร้อยปีมาแล้ว ประชาชนได้ย้ายถิ่นฐานมาจากอำเภอกงไกรลาศ มาจับจองที่ทำกินแหล่งใหม่ ในบริเวณที่ราบลุ่ม ริมฝั่งแม่น้ำน่านทั้ง 2 ฝั่ง ประกอบอาชีพเกษตรกร ทำไร่ ทำนา เป็นอาชีพหลัก จึงเป็นที่มาของตำบลบ้านไร่
ภูมิศาสตร์

ตำบลบ้านไร่อยู่ในเขตอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอระยะห่างจาก อำเภอประมาณ 9 กิโลเมตร จำนวนเนื้อที่ประมาณ 32.64 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 20,312 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังน้ำคู้ และตำบลงิ้วงาม อำเภอเมืองพิษณุโลก
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลโคกสลุด อำเภอบางกระทุ่ม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางกระทุ่ม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลกำแพงดิน อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร
ลักษณะภูมิประเทศขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่ เป็นที่ราบลุ่มลาดเอียงจากทิศเหนือไปทางทิศใต้ โดยมีแม่น้ำน่านไหลผ่านกลางตำบล ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่าน มีคลองชลประทานขนาดใหญ่ผ่านตลอดแนวเหนือ – ใต้ของตำบลและมีคลองขุดเชื่อมแม่น้ำน่านกับแม่น้ำยมในเขต หมู่ที่ 6
ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่านมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1063 สายพิษณุโลก – บางกระทุ่มผ่านตลอดแนวมีแหล่งน้ำเพื่อกักเก็บน้ำไว้เพาะปลูก พืชผลทางการเกษตรในฤดูแล้งทั่วทั้งตำบล เช่น บึงนางแลนหนองบอน หนองยาว และหนองอ้ายแก้ว
หมู่บ้าน

ตำบลบ้านไร่ประกอบด้วยหมู่บ้านจำนวน 10 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 บ้านหัวแหลม
หมู่ที่ 2 บ้านโคกสลุด
หมู่ที่ 3 บ้านโคกสลุด
หมู่ที่ 4 บ้านไร่
หมู่ที่ 5 บ้านวัดขวาง
หมู่ที่ 6 บ้านวัดใหม่
หมู่ที่ 7 บ้านวัดขวาง
หมู่ที่ 8 บ้านหาดตระกู
หมู่ที่ 9 บ้านย่านโนนไพร
หมู่ที่ 10 บ้านขอนอ้าปาก
เศรษฐกิจ

ประชากรในตำบลประกอบอาชีพหลักคือ ทำนา ประมาณ ร้อยละ 85 ของครัวเรือนทั้งหมด บางครัวเรือนทำนาแล้วปลูกพืชอย่างอื่นทดแทน เช่น ข้าวโพด แตงกวา ถั่วฝักยาว เป็นต้น
การศึกษา

ในพื้นที่ตำบลบ้านไร่มีโรงเรียนประถมศึกษา จำนวน 5 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนวัดโคกสลุด หมู่ที่ 3
โรงเรียนวัดสิริสุทธาวาส หมู่ที่ 5
โรงเรียนวัดใหม่ราษฎร์ทรงธรรม หมู่ที่ 6
โรงเรียนวัดไพรสุวรรณ หมู่ที่ 9
โรงเรียนประชาสรรค์วิทยา หมู่ที่ 10
สถาบันและองค์กรทางศาสนา

ประชากรส่วนใหญ่ในตำบลบ้านไร่นับถือศาสนาพุทธ ซึ่งมีวัดจำนวน 4 แห่ง
วัดโคกสลุด ตั้งอยู่หมู่ที่ 3
วัดสิริสุทธาวาส ตั้งอยู่หมู่ที่ 5
วัดใหม่ราษฎร์ทรงธรรม ตั้งอยู่หมู่ที่ 6
วัดไพรสุวรรณ ตั้งอยู่หมู่ที่ 9
สาธารณสุข

ในพื้นที่ตำบลบ้านไร่มีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลประจำตำบล มี 2 แห่ง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านไร่ ตั้งอยู่หมู่ที่ 5
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพบ้านขอนอ้าปาก ตั้งอยู่หมู่ที่ 10
การคมนาคม

การคมนาคมติดต่อกับอำเภอ และตำบลข้างเคียงโดยใช้เส้นทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1063 และมีถนนติดต่อภายในตำบล ดังนี้
ภายในตำบล มีถนน คสล. จำนวน 34 สาย
ถนนลาดยาง จำนวน 5 สาย
ถนนลูกรัง จำนวน 12 สาย
การติดต่อระหว่างสองฝั่งใช้กระเช้าแม่น้ำน่าน ตั้งอยู่ตรงวัดสิริสุทธาวาส หมู่ที่ 5 และบริเวณวัดโคกสลุด หมู่ที่ 3 หน้าวัดไพรสุวรรณ และสามารถใช้สะพานข้าม แม่น้ำน่านที่ตำบลโคกสลุด ซึ่งอยู่ติดกับตำบลบ้านไร่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไร่[ลิงก์เสีย]
พรหมจรรย์ (แนวคิดทางศาสนา)

สำหรับพรหมจรรย์ในนิยามสากล ดูที่ พรหมจรรย์ และ พรหมจารี
พรหมจรรย์ (เทวนาครี: ब्रह्मचर्य) เป็นแนวคิดที่พบในศาสนาแบบอินเดีย อันแปลตรงตัวว่า "การกระทำตนให้ประหนึ่งพรหม"
แนวคิดพรหมจรรย์นั้นไม่ได้หมายถึง "การอยู่เป็นโสด" (celibacy) พรหมจรรย์ในศาสนาแบบอินเดียไม่ได้หมายถึงการถือสภาพพรหมจารีและการเว้นจากกิจกรรมทางเพศเสมอไป แต่มุ่งเน้นไปที่การควบคุมจิตตะ ไม่ให้มีอารมณ์ต่าง ๆ เพื่อเข้าถึง "พรหมญาณ"
ในแนวคิดอาศรมสี่ของศาสนาฮินดู "พรหมจรรย์" เป็นหนึ่งในสี่ขั้นของชีวิตซึ่งตามด้วย คฤหัสถ์, วานปรัสถ์ และ สัญญาสี "พรหมจรรย์" ในอาศรมสี่ หมายถึงวัยเด็กไปจนถึงอายุราว 25 ปี ให้หมั่นเพียรศึกษาเล่าเรียนและให้ประพฤติตนอยู่ในการไม่มีคู่ครอง
พ.ศ. 1650

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1647  1648  1649  1650  1651  1652  1653
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1650
ปฏิทินกริกอเรียน: 1107 MCVII
Ab urbe condita: 1860
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 556 ԹՎ ՇԾԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5857
ปฏิทินบาไฮ: −737 – −736
ปฏิทินเบงกอล: 514
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2057
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 7 Hen. 1 – 8 Hen. 1
พุทธศักราช: 1651
ปฏิทินพม่า: 469
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6615–6616
ปฏิทินจีน: 丙戌年 (จอธาตุไฟ) 3803 หรือ 3743     — ถึง — 丁亥年 (กุนธาตุไฟ) 3804 หรือ 3744
ปฏิทินคอปติก: 823–824
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2273
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1099–1100
ปฏิทินฮีบรู: 4867–4868
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1163–1164
 - ศกสมวัต: 1029–1030
 - กลียุค: 4208–4209
ปฏิทินโฮโลซีน: 11107
ปฏิทินอิกโบ: 107–108
ปฏิทินอิหร่าน: 485–486
ปฏิทินอิสลาม: 500–501
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kajō 2 (嘉承２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1107 MCVII
ปฏิทินเกาหลี: 3440
ปฏิทินหมินกั๋ว: 805 ก่อน ROC 民前805年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1650 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1107 - มีนาคม ค.ศ. 1108
มหาศักราช 1029
นิทาน (เพลงมัสเกตเทียส์)

| "นิทาน" |
| --- | --- |

เพลงโดยมัสเกตเทียส์
จากอัลบั้มUprising
วางจำหน่าย: 18 กันยายน พ.ศ. 2556
แนวเพลง: โมเดิร์นร็อก
ความยาว: 4:02
ค่ายเพลง: บีลีฟ เรคคอร์ด
ผู้ประพันธ์เพลง: ชาครีย์ ลาภบุญเรือง
 
มิวสิกวิดีโอ
"นิทาน" ที่ยูทูบ
 
"นิทาน" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีมัสเกตเทียส์ ในปี พ.ศ. 2556 ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยชาครีย์ ลาภบุญเรือง และเรียงเรียงโดย มัสเกตเทียส์ และสมคิด กุลโรจน์ปัญญา
ซิงเกิลนี้ เป็นการนำผลงานชิ้นเอกทางวรรณกรรมมาผสมผสานกับซาวน์ดนตรีแนวโมเดิร์นร็อกได้อย่าง­ลงตัว กับจังหวะเร้าอารมณ์ ที่จะปลุกไฟในตัวทุกคนให้
ลุกขึ้นเผชิญกับอุปสรรคต่าง ๆ ตามวิถีแห่งตน "ลิขิตฟ้า หรือจะสู้ มานะตน" จากบทละคร "ท้าวแสนปม" พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ "เท็น" (นักร้องนำ) เคยเรียนสมัยประถมและมักใช้เป็นคติแนวทางในการใช้ชีวิต เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ตัวเองลุกขึ้นสู้­กับอุปสรรค์ต่าง ๆ จนผ่านพ้นมันไป เพราะรู้ดีว่าไม่มีของมีค่าใดในโลกที่จะได­้มาโดยง่ายดาย อย่างที่บทละครกล่าวไว้ว่า ... "อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ ไม่ใช่ของตลาดที่อาจซื้อ ฤๅแย่งยื้อถือได้โดยไม่ยอม"
โดยได้นำการเล่าเรื่องมาเปรียบกับนิทานเรื­่องกระต่ายหมายจันทร์ ที่กระต่ายตัวน้อยหวังจะได้ชมความงามของดว­งจันทร์ที่อยู่สูง สูงเกินกว่าจะเอื้อมถึงและไม่มีทางที่จะเป­็นไปได้ แต่ท้ายสุดแล้วกระต่ายจะสมหวังหรือไม่นั้น มันไม่สำคัญเท่าความมุมานะพยายาม ความกล้าที่จะลงมือทำดีกว่าฝันลมๆแล้งๆ โดยไม่คิดที่จะทำอะไรเลย เพราะดวงจันทร์จากที่เราเคยรู้สึกว่ามันห่­างไกล"มนุษย์ยังขึ้นไปเหยียบมาแล้ว จึงไม่มีใครสามารถคาดเดาผลแห่งความพยายามไ­ด้ ขอเพียงแค่ชนะใจตัวเอง จุดหมายก็อยู่ไม่ไกล ... มันก็เลยต้องปีน ปีนให้สูงขึ้นไป !
ส่วนมิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2556 เวลา 20.00 น ในยูทูบ
การตอบรับ

เพลง "นิทาน" ได้อันดับ 42 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในอีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ ประจำวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
การตอบรับ > การจัดอันดับ

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์: 42
OK HooK Chart Top 20: 10
ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน

ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน เป็นหนังสือของ วินทร์ เลียววาริณ วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2537 และได้รางวัลซีไรต์ใน พ.ศ. 2540 ฉบับภาษาอังกฤษให้ชื่อว่า (Democracy, Shaken & Stirred) วางจำหน่าย พ.ศ. 2546 เป็นนิยายเชิงการเมืองไทย โดยดำเนินเรื่องตามการปฏิวัติในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2475 จนถึงเหตุการณ์พฤษภาทมิฬใน พ.ศ. 2535 ตัวละครหลักในเรื่องเป็นตัวละครสมมติ แต่มีการใช้บุคคลในประวัติศาสตร์มากมาย วินทร์ได้ใช้ลักษณะการเขียนแบบเดียวกันนี้ในนิยายอีกเรื่องของเขา คือ ปีกแดง (พ.ศ. 2545) เพียงแต่เป็นเรื่องของลัทธิคอมมิวนิสต์ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ
เกริ่น

หนังสือเรื่องนี้ เป็นการจำลองภาพในเหตุการณ์ทางการเมืองที่มีความสำคัญในยุคต่างๆ นับตั้งแต่มีการปกครองแบบประชาธิปไตย แม้จะไม่ใช่ประชาธิปไตยแบบเต็มใบ จนถีงในช่วงหกสิบปีต่อมาที่มีการพัฒนาระบอบประชาธิปไตยแต่ละขั้น มีการถ่ายเทอำนาจจากบุคคลหนึ่งไปหาอีกกลุ่มบุคคลหนึ่ง โดยถ่ายทอดผ่านการดำเนินชีวิตของบุคคลสองคน ที่แตกต่างกันในด้านการใช้ชีวิตและด้านอุดมการณ์ แต่ทั้งสองมีจุดมุ่งหมายปลายทางเพื่อความสงบสุขของบ้านเมือง สิทธิเสรีภาพที่เท่าเทียมกัน และได้มาชึ่งการมีประชาธิปไตยที่เต็มใบ เปรียบเสมือนทางเดินเพื่อไปหาประชาธิปไตย แต่เดินเป็นแนวที่ขนานไม่สามารถจะใช้วิธีร่วมกันได้
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิก

ประเทศมองโกเลีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1964 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมดยกเว้นหนึ่งครั้งตั้งแต่นั้นมา โดยเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่นำโดยสหภาพโซเวียต มองโกเลียได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 โดยขาดเพียงการแข่งขันกีฬาฤดูหนาว ค.ศ. 1976 เท่านั้น
นักกีฬาชาวมองโกเลียได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 30 เหรียญจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน มวยปล้ำฟรีสไตล์ มวยสากล ยิงปืน และยูโด ก่อนโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 มองโกเลียได้รับเหรียญเงินและเหรียญทองแดงมากกว่าประเทศอื่น มองโกเลียได้เหรียญทองเป็นครั้งแรกจากกีฬายูโด โดยที่ ไนดังกิอิน ทุฟชินบายาร์ ชนะในประเภทฮาล์ฟเฮฟวี่เวทชาย นักกีฬาระดับนานาชาติที่ประสบความสำเร็จคนแรกจากมองโกเลียคือนักมวยปล้ำ จิกจิดิอิน มึนค์บัต สิถิติของเขาได้แก่ ในปี ค.ศ. 1967 เขาได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์โลก ปีถัดไปเขาได้รับเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน (ชนะ - 4, เสมอ - 2, แพ้ - 0)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมองโกเลียก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1956 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเมื่อปี ค.ศ. 1962
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล