stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลโลก 2018 กลุ่มบี
ระเบียบวินัย

คะแนนแฟร์เพลย์, จะถูกใช้ตามกติกาก็ต่อเมื่อโดยรวมและสถิติเฮด-ทู-เฮดของแต่ละทีมเท่ากัน, จะคิดคำนวณได้นั้นขึ้นอยู่กับจำนวนใบเหลืองและใบแดงที่ได้รับในแต่ละแมตช์ของแต่ละกลุ่มดังต่อไปนี้:
ใบเหลืองแรก: ลบ 1 คะแนน;
ใบแดงทางอ้อม (ใบเหลืองใบที่สอง): ลบ 3 คะแนน;
ใบแดงโดยตรง: ลบ 4 คะแนน;
ใบเหลืองและใบแดงโดยตรง: ลบ 5 คะแนน;
เฉพาะการหักคะแนนดังกล่าวข้างต้นจะถูกนำไปใช้กับผู้เล่นในนัดเดียว.
| ทีม | นัดที่ 1>  | นัดที่ 1>   | นัดที่ 1>  | นัดที่ 1>   | นัดที่ 2>  | นัดที่ 2>   | นัดที่ 2>  | นัดที่ 2>   | นัดที่ 3>  | นัดที่ 3>   | นัดที่ 3>  | นัดที่ 3>   | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  สเปน | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | −1 |
|  โปรตุเกส | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  | 4 |  |  |  | −6 |
|  อิหร่าน | 3 |  |  |  | 2 |  |  |  | 2 |  |  |  | −7 |
|  โมร็อกโก | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  | 6 |  |  |  | −8 |
แหล่งข้อมูลอื่น

2018 FIFA World Cup Group B เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, FIFA.com
| ด ค กฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- |
รอบ:  รอบคัดเลือก  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  กลุ่มอี  กลุ่มเอฟ  กลุ่มจี  กลุ่มเอช  รอบแพ้คัดออก  รอบชิงชนะเลิศ 
ข้อมูลทั่วไป:  รางวัล  การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ  สิทธิการออกอากาศ  Controversies  ระเบียบวินัย  การตลาด  มาสคอต  ผู้ตัดสิน  พิธีเปิด  Preparations  ทีมวาง  ผู้เล่น  สถิติ  สนามแข่งขัน
แกรนด์ดัชชีตอสคานา

แกรนด์ดัชชีตอสคานา (อิตาลี: Granducato di Toscana) เป็นแคว้นอิสระที่เคยมีอยู่ในประวัติศาสตร์อิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1569 – ค.ศ. 1801 มีเมืองหลวงอยู่ที่นครฟลอเรนซ์ ตั้งแต่ก่อนที่จะมีราชวงศ์ลอแรนนั้น โดยสภาวะปกติ ตอสคานามีสถานะเป็นแคว้นหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จนกระทั่งเมื่อมีสนธิสัญญาแคมโป ฟอร์มิโอ ในปี ค.ศ. 1797 ตอสคานาก็ถูกยุบเป็นดัชชีฟลอเรนซ์ ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอิตาลีที่ปกครองโดยนโปเลียน โบนาปาร์ต
ยันนิค ซินเนอร์

| --- | --- |
ซินเนอร์ในแกรนด์สแลมยูเอสโอเพน ค.ศ. 2024
ประเทศ (กีฬา):  อิตาลี
ถิ่นพำนัก: มงเต-การ์โล
วันเกิด:  (2001-08-16) 16 สิงหาคม ค.ศ. 2001 (23 ปี) Innichen, South Tyrol, Italy
ส่วนสูง: 1.92 m (6 ft 4 in)*
เทิร์นโปร: 2018
การเล่น: มือขวา (แบ็กแฮนด์สองมือ)
ผู้ฝึกสอน: ซิโมเน วาร์นอซซี
เงินรางวัล: US $37,238,688  10th all-time leader in earnings 
เว็บไซต์ทางการ: janniksinner.com 
เดี่ยว
สถิติอาชีพ: 270–80 (77.1%)
รายการอาชีพที่ชนะ: 19
อันดับสูงสุด: No. 1 (10 มิถุนายน 2024)
อันดับปัจจุบัน: No. 1 (10 มิถุนายน 2024)
ผลแกรนด์สแลมเดี่ยว
ออสเตรเลียนโอเพน: ชนะเลิศ (2024, 2025)
เฟรนช์โอเพน: รอบรองชนะเลิศ (2024)
วิมเบิลดัน: รอบรองชนะเลิศ (2023)
ยูเอสโอเพน: ชนะเลิศ (2024)
การแข่งขันอื่น ๆ
Tour Finals: ชนะเลิศ (2024)
คู่
สถิติอาชีพ: 25–24 (51.0%)
รายการอาชีพที่ชนะ: 1
อันดับสูงสุด: No. 124 (27 กันยายน 2021)
อันดับปัจจุบัน: No. 340 (23 กันยายน 2024)
การแข่งขันแบบทีม
Davis Cup: ชนะเลิศ (2023, 2024)
อัปเดตล่าสุดเมื่อ: 26 มกราคม 2025
ยันนิค ซินเนอร์ (เกิด: 16 สิงหาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักเทนนิสอาชีพชายชาวอิตาลี มือวางอันดับ 1 ของโลกคนปัจจุบัน เขาเป็นผู้เล่นชาวอิตาลีคนแรกที่ครองตำแหน่งมือวางอันดับ 1 และถือเป็นชาวอิตาลีที่มีอันดับโลกสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ ซินเนอร์ชนะเลิศการแข่งขันของสมาคมนักเทนนิสอาชีพ (เอทีพี) 19 รายการ รวมถึงการชนะเลิศเทนนิสแกรนด์สแลม 3 รายการ, รายการเอทีพี มาสเตอร์ 1000 อีก 4 รายการ และรายการเอทีพี ไฟนอล เขายังชนะเลิศการแข่งขันเดวิส คัพ ร่วมกับทีมชาติอิตาลีใน ค.ศ. 2023 และ 2024 เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนักเทนนิสชายที่เก่งที่สุดในปัจจุบัน
ซินเนอร์เติบโตในเมืองโบลซาโน ทางตอนเหนือของอิตาลี เขาเคยตั้งใจจะเป็นนักสกีและลงแข่งขันในช่วงอายุ 7–12 ปีก่อนจะหันไปจริงจังในการเล่นเทนนิสเมื่ออายุ 13 ปี และเริ่มเล่นอาชีพเมื่ออายุ 16 ปี เขาสามารถพัฒนาการเล่นอย่างก้าวกระโดด และชนะการแข่งขันเอทีพี ชาเลนเจอร์ ทัวร์ หลายรายการเมื่ออายุ 17 ปี และขึ้นสู่ 100 อันดับแรกของโลกใน ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 18 ปี มีผลงานโดดเด่นคือการชนะเลิศรายการ เอทีพี ไฟนอล ระดับเยาวชน และได้รับรางวัลผู้เล่นหน้าใหม่ที่มีผลงานโดดเด่นประจำปีโดยสมาคมนักเทนนิสอาชีพ ต่อมาใน ค.ศ. 2021 เขากลายเป็นนักเทนนิสอายุน้อยที่สุดที่ชนะเลิศรายการเอทีพี 500 จากการคว้าแชมป์ที่วอชิงตัน ดี.ซี. และกลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่เกิดในช่วงทศวรรษ 2000 ที่ทำอันดับติด 1 ใน 10 ของโลก เขาคว้าแชมป์ระดับมาสเตอร์ 1000 ครั้งแรกในการแข่งขันที่โทรอนโต ค.ศ. 2023 รวมทั้งเข้าชิงชนะเลิศเอทีพี ไฟนอลครั้งแรก และชนะเลิศรายการเดวิส คัพ ร่วมกับทีมชาติอิตาลี ซึ่งถือเป็นแชมป์ครั้งแรกของอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 1976
ซินเนอร์ขึ้นสู่จุดสูงสุดในอาชีพใน ค.ศ. 2024 เขาคว้าแชมป์แกรนด์สแลมครั้งแรกในออสเตรเลียนโอเพน โดยเอาชนะแชมป์ 10 สมัยอย่างนอวาก จอกอวิช ในรอบรองชนะเลิศ และชนะ ดานีอิล เมดเวเดฟในรอบชิงชนะเลิศแม้จะแพ้ไปก่อนในสองเซตแรก ตามด้วยแกรนด์สแลมรายการที่สองในยูเอสโอเพน และคว้าแชมป์รายการมาสเตอร์ 1000 ได้ 3 รายการ รวมทั้งแชมป์เอทีพี ไฟนอล และยังพาทีมชายของอิตาลีป้องกันแชมป์เดวิส คัพ พร้อมทั้งจบฤดูกาลด้วยการเป็นมือวางอันดับ 1 ต่อมา ซินเนอร์คว้าแชมป์แกรนด์สแลมครั้งที่ 3 จากการป้องกันแชมป์ออสเตรเลียนโอเพน 2025
ซินเนอร์สามารถเล่นได้ดีในทุกพื้นสนามโดยเฉพาะฮาร์ดคอร์ต เขามีจุดเด่นในด้านการเคลื่อนที่ การอ่านจังหวะลูกบอล การตีลูกโฟร์แฮนด์ที่หนักหน่วงและแม่นยำ และยังมีลูกเสริ์ฟที่มีประสิทธิภาพ
การเล่นอาชีพ > 2019: แชมป์เอทีพี ไฟยอลระดับเยาวชน และ ขึ้นสู่ 100 อันดับแรกของโลก

ซินเนอร๋คว้าแชมป์รายการระดับชาเลนเจอร์ ครั้งแรกที่แบร์กาโมในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ในวัย 17 ปี 6 เดือนซึ่งเขาลงแข่งขันเป็นครั้งแรกโดยไม่เคยลงเล่นในรายการระดับนี้มาก่อน และเป็นนักเทนนิสคนแรกที่เกิดใน ค.ศ. 2001 ที่คว้าแชมป์รายการชาเลนเจอร์ และเป็นผู้เล่นอิตาลีที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่คว้าแชมป์ได้ อันดับโลกในขณะนั้นของเขาคืออันดับ 324
ต่อมา เขาลงแข่งขันรายการเอทีพีอย่างเป็นทางการครั้งแรกที่ฮังการี ตามด้วยการเข้าชิงชนะเลิศระดับชาเลนเจอร์รายการที่ 2 ที่เชกเกียแต่ได้แค่รองแชมป์ และในช่วงครึ่งปีหลัง ซินเนอร์มุ่งเน้นไปที่การแข่งขันระดับเอทีพีมากกว่ารายการระดับชาเลนเจอร์ ในปีนี้ เขาคว้าชัยชนะในระดับเอทีพี มาสเตอร์ 1000 ครั้งแรกที่โรม จากการชนะสตีฟ จอห์นสัน ชาวอเมริกัน และขึ้นสู่ 200 อันดับแรกของโลกจากการแข่งขันที่โครเอเชียในเดือนกรกฎาคม ในเดือนต่อมา เขาชนะเลิศรายการสมัครเล่นเป็นครั้งที่สอง ณ เมืองเลกซิงตัน รัฐเคนทักกี ถือเป็นผู้เล่นอายุ 17 ปีเพียงไม่กีคนที่ชนะเลิศการแข่งขันชาเลนเจอร์มากกว่า 1 รายการ ซินเนอร์ตกรอบคัดเลือกระดับแกรนด์สแลมในรายการวิมเบิลดันที่ลอนดอน แต่ได้ลงแข่งขันทางการครั้งแรกในยูเอสโอเพนซึ่งเขาแพ้สตาน วาวรีงกา ต่อมา เขาเข้าถึงรอบรองชนะเลิศยูโรเปียนโอเพนที่แอนต์เวิร์ป โดยในรายการนี้เขายังคว้าชัยชนะเหนือผู้เล่นมือวาง 50 อันดับแรกของโลกได้เป็นครั้งแรก ภายหลังชนะการ์เอล มงฟิล ส่งผลให้เขาขึ้นสู่ 100 อันดับแรกของโลกในสัปดาห์ต่อมา
ซินเนอร์ปิดท้ายฤดูกาลด้วยการชนะเลิศการแข่งขันรายการใหญ่ที่สุดในอาชีพในขณะนั้น ในเอทีพีไฟนอลระดับเยาวชน เขาเอาชนะ อเล็กซ์ เดอร์ มินออ มือวางอันดับ 18 ของโลกชาวออสเตรเลีย ตามด้วยการชนะรายการชาเลนเจอร์รายการที่ 3 ที่อิตาลี เขาจบฤดูกาลด้วยการตำแหน่งมือวางอันดับ 78 ถือเป็นนักเทนนิสที่อายุน้อยที่สุดนับตั้งแต่ราฟาเอล นาดัล ใน ค.ศ. 2003 ที่ติด 80 อันดับแรกของโลก และได้รับรางวัลผู้เล่นหน้าใหม่ที่มีผลงานโดดเด่นประจำปีโดยสมาคมนักเทนนิสอาชีพ
การเล่นอาชีพ > 2020: แชมป์รายการเอทีพีครั้งแรก และมือวางอันดับ 40 ของโลก

ซินเนอร์ยังทำผลงานได้ยอดเยี่ยมต่อเนื่อง ในปีนี้เขาเข้าถึงรอบสองแกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพน ก่อนจะแพ้มาตอร์ ฟูซอวิช ตามด้วยการเอาชนะผู้เล่น 10 อันดับแรกของโลกได้เป็นครั้งแรก จากการชนะดาวิด กอฟแฟงชาวเบลเยียมในการแข่งขันที่รอตเทอร์ดาม ต่อมา การแข่งขันทุกรายการของสมาคมเทนนิสอาชีพถูกระงับชั่วคราวจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา แต่ซินเนอร์กลับมามีผลงานยอดเยี่ยมต่อเนื่อง แม้จะตกรอบแรกในแกรนด์สแลมยูเอสโอเพน แต่เขาเข้าถึงรอบสามในรายการมาสเตอร์ 1000 ที่โรม โดยเอาชนะผู้เล่นอันดับ 6 ของโลกอย่างสเตฟาโนส ซิทซีปัส และกลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยทีสุดตั้งแต่ ค.ศ. 2006 ที่เข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน และเป็นเพียงผู้เล่นคนที่สองต่อจากนาดัลที่เข้าถึงรอบนี้จากการลงแข่งรายการนี้เป็นครั้งแรก ในรายการนี้เขาเอาชนะผู้เล่นที่อันดับเหนือกว่าอย่างกอฟแฟงได้อีกครั้ง รวมทั้งเอาชนะผู้เล่นชื่อดังชาวเยอรมันอย่าง อเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ ก่อนจะแพ้นาดัลในรอบดังกล่าว
ต่อมา ซินเนอร์แพ้ซเฟเร็ฟในรอบรองชนะเลิศการแข่งขันที่โคโลญ ก่อนจะปิดฤดูกาลด้วยการคว้าแชมป์ที่โซเฟีย ซึ่งถือเป็นแชมป์รายการเอทีพีครั้งแรกในอาชีพ ถือเป็นนักเทนนิสอิตาลีที่อายุน้อยที่สุดในยุคโอเพนที่ชนะเลิศการแข่งขันของเอทีพี เขาจบฤดูกาลด้วยตำแหน่งอันดับ 37 ของโลก
การเล่นอาชีพ > 2021: แชมป์ 4 รายการ และขึ้นสู่ 10 อันดับแรก

ซินเนอร์ชนะเลิศการแข่งขันของเอทีพีรายการที่สองที่เมลเบิร์น ซึ่งเขาเอาชนะ คาเรน คาชานอฟในรอบรองชนะเลิศด้วยการเอาตัวรอดจากคะแนน Match Point และเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดนับตั้งแต่นาดัลใน ค.ศ. 2005 ที่คว้าแชมป์เอทีพีสองรายการติดต่อกัน แต่เขาตกรอบแรกในออสเตรเลียนโอเพนด้วยการแพ้ เดนิส ชาโปวาลอฟ หยุดสถิติชนะติดต่อกัน 10 นัด เขาเข้าชิงชนะเลิศรายการมาสเตอร๋์ 1000 ครั้งแรกที่ไมแอมีแต่แพ้คูแบร์ต คูร์กัตช์ ตามด้วยการตกรอบ 4 ในเฟรนช์โอเพนโดยแพ้นาดัลเป็นปีที่สองติดต่อกัน และตกรอบแรกในวิมเบิลดัน แต่เขาคว้าแชมป์ประเภทชายคู่ได้เป็นครั้งแรกในการแข่งขันที่แอตแลนตา ด้วยการจับคู่กับไรลีย์ โอเพกา เขายังลงแข่งขันประเภทชายเดี่ยวในรายการนี้แต่ตกรอบที่ 2 โดยแพ้คริสโตเฟอร์ โอคอนเนลล์
ซินเนอร์คว้าแชมป์เอทีพีรายการที่ 3 ในการแข่งขันที่วอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งเป็นการคว้าแชมป์รายการระดับเอทีพี 500 ได้เป็นครั้งแรก โดยเป็นผู้เล่นชาวอิตาลีคนแรกที่เข้าชิงชนะเลิศรายการนี้ เขาเอาชนะแมคเคนซี แมคโดนัลด์ในรอบชิงชนะเลิศ และเป็นแชมป์ที่อายุน้อยที่สุดนับตั้งแต่มีการแข่งขันใน ค.ศ. 2009 ส่งผลให้เขาขึ้นสู่มือวางอันดับ 15 ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ต่อมา เขาเอาชนะการ์แอล มงฟิล ในแกรนด์สแลมยูเอสโอเพน และเข้าสู่สัปดาห์ที่สองของการแข่งขันแกรนด์สแลมได้เป็นครั้งแรก ก่อนจะแพ้ซเฟเร็ฟในรอบ 4 แต่ซินเนอร์ไปป้องกันแชมป์รายการที่โซเฟียในฐานะมือวางอันดับ 1 ได้สำเร็จ ตามด้วยการคว้าแชมป์รายการที่ 5 ในอาชีพจากการชนะเลิศการแข่งขันที่แอนต์เวิร์ป โดยเอาชนะ ดิเอโก ชวาร์ตซ์มัน ในรายการนี้เขายังเอาชนะผู้เล่นดาวรุ่งร่วมชาติอย่างลอเรนโซ มูเซตติ และกลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดอันดับสองต่อจาก นอวาก จอกอวิช ที่คว้าแชมป์ได้ 5 รายการ
ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ซินเนอร์เป็นผู้เล่นคนแรกที่เกิดในทศวรรษ 2000 ที่ทำอันดับขึ้นสู่ 10 อันดับแรกของโลก หลังเข้าถึงรอบรองชนะเลิศที่เวียนนา ต่อมา เขาลงแข่งขันมาสเตอร์ 1000 ที่ปารีส และแพ้ การ์โลส อัลการัซ ดาวรุ่งชื่อดังชาวสเปนซึ่งได้กลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญของซินเนอร์มาถึงปัจจุบัน ส่งผลให้เขาไม่สามารถสะสมแต้มมากพอที่จะลงแข่งขันเอทีพี ไฟนอล อย่างไรก็ตาม เขาได้ลงแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มในฐานะผู้เล่นสำรองอันดับ 1 แทนที่เพื่อนร่วมชาติอย่าง มัตเตโอ แบร์เรตตีนี ที่ถอนตัวจากการบาดเจ็บ เขาปิดท้ายรอบแบ่งกลุ่มด้วยการแพ้เมดเวเดฟใน 3 เซต แต่ยังกลับขึ้นสู่ 10 อันดับแรกของโลกได้ในช่วงปิดฤดูกาล
การเล่นอาชีพ > 2022: ชัยชนะนัดที่ 100 และ แชมป์คอร์ตดินรายการแรก

ซินเนอร์เข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศรายการแกรนด์สแลมได้เป็นครั้งที่สองในออสเตรเลียนโอเพน ถือเป็นผู้เล่นชาวอิตาลีคนที่ 5 ที่เข้าถึงรอบนี้ในการแข่งขันที่เมลเบิร์น แต่เขาแพ้ซิทซีปัสสามเซตรวด ต่อมา ในการแข่งขันมาสเตอร์ 1000 ทีไมแอมี ซินเนอร์เอาตัวรอดจากการโดนคะแนน Match Point 3 ครั้งในนัดที่พบกับ เอมิล รูซูวูโอรี และอีก 5 ครั้งในนัดที่แข่งขันกับปาโบล การ์เรโญ บุสตา และเข้ารอบ 16 คนสุดท้าย แต่เขาต้องถอนตัวในรอบก่อนรองชนะเลิศ ต่อมา ในรายการมาสเตอร์ที่มงเต-การ์โล เขาเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศหลังเอาชนะอังเดรย์ ลูเบลฟ ก่อนจะแพ้ซเฟเร็ฟในการแข่งขันกว่า 3 ชั่วโมง ต่อมา เขาเอาตัวรอดจากคะแนน Match Point ได้อีกสามครั้งในนัดที่พบกับทอมมี พอล ในมาสเตอร์ 1000 ที่มาดริด เขาเอาชนะอเล็กซ์ เด มินออร์ และคว้าชัยชนะนัดที่ 100 ในอาชีพ ด้วยสถิติ 100–47 ซึ่งเป็นสถิติที่ดีกว่าผู้เล่น 10 อันดับแรกหลายคน เป็นรองเพียงนาดัล (100–37) และ จอกอวิช (100–43) ก่อนจะตกรอบที่ 3 โดยแพ้เฟลิกซ์ โอเฌร์ อาลียาซีม ตามด้วยการถอนตัวในรอบ 3 การแข่งขันเฟรนช์โอเพนจากการบาดเจ็บหัวเข่า
แม้จะตกรอบแรกในการแข่งขันที่ลอนดอน แต่ซินเนอร์คว้าชัยชนะในแกรนด์สแลมวิมเบิลดันได้เป็นครั้งแรก จากการเอาชนะวาวรีงกา และยังเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ รวมทั้งยังเอาชนะอัลการัซในรอบก่อนหน้านั้นได้ ก่อนจะแพ้แชมป์อย่างจอกอวิชในรอบก่อนรองชนะเลิศ ซึ่งต้องแข่งขันกันถึง 5 เซต และซินเนอร์เอาชนะไปก่อน 2–0 เซต ก่อนจะแพ้ในสามเซตต่อมา (7–5, 6–2, 3–6, 2–6, 2–6) เขาคว้าแชมป์รายการคอร์ตดินได้เป็นครั้งแรกจากการเอาชนะอัลการัซในโครเอเชีย ตามด้วยการตกรอบที่โทรอนโต และแพ้อาลียาซีมในมาสเตอร์ 1000 ที่ซินซินแนติ สหรัฐ แม้จะนำไปก่อน 1 เซตและได้คะแนน Match Point 2 ครั้ง เขาเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศที่ยูเอสโอเพนได้เป็นครั้งแรกด้วยการเอาชนะ แบรนดอน นากาชิมะ และ อิลยา อิวาชกา เขาเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดต่อจากจอกอวิชที่เข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศรายการระดับแกรนด์สแลมครบทั้ง 4 รายการ เขาแพ้อัลการัซในการแข่งขัน 5 เซตซึ่งใช้เวลาแข่งขันกว่า 5 ชั่วโมง 15 นาที โดยนัดนี้ถือเป็นการแข่งขันที่สิ้นสุดลงช้าที่สุดในประวัติศาสตร์รายการ (2 นาฬิกา 50 นาที) และใช้เวลาแข่งขันนานที่สุดเป็นอันดับสองของรายการ ซินเนอร์มีส่วนร่วมในการแข่งขันเดวิส คัพ กับทีมชาติอิตาลี เขาเอาชนะได้ในการแข่งขันนัดที่ 2 ส่งผลให้อิตาลีผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย ต่อมา เขาแพ้เมดเวเดฟในรอบก่อนรองชนะเลิศที่เวียนนา และตกรอบแรกรายการมาสเตอร์ 1000 ที่ปารีส
การเล่นอาชีพ > 2023: แชมป์มาสเตอร์ 1000, แชมป์เดวิสคัพ และมือวางอันดับ 4 ของโลก

ซินเนอร์เริ่มการแข่งขันที่ออสเตรเลียที่แอดิเลด และตกรอบก่อนรองชนะเลิศแพ้เซบาสเตียน กอร์ดา และตกรอบ 4 ในออสเตรเลียนโอเพนโดยแพ้ซิทซีปัสใน 5 เซต แต่เขาชนะเลิศการแข่งขันรายการที่ 7 ที่มงเปอลีเย ตามด้วยการเอาชนะซิทซีปัสที่รอตเทอร์ดามซึ่งเป็นมือวางอันดับ 3 โดยถือเป็นการชนะมือวางอันดับโลกที่สูงที่สุดในขณะนั้น ตามด้วยการชนะสตาน วาวรีงกา และ นักเทนนิสเจ้าภาพอย่างทาลลอน กรีกสปูร์ แต่เขาแพ้เมดเวเดฟในรอบชิงชนะเลิศ ต่อมา ในการแข่งขันมาสเตอร์ 1000 ที่อินเดียน เวลส์ สหรัฐ เขาเอาชนะรีชาร์ กัสกุแอ, อาเดรียน มานนาริโน และวาวรีงกาโดยไม่เสียเซต ตามด้วยการเอาชนะเทย์เลอร์ ฟลิชใน 3 เซต และแพ้คู่แข่งอย่างอัลการัซในรอบรองชนะเลิศ ซินเนอร์เข้ารอบก่อนรองชนะเลิศที่ไมแอมีเป็นปีที่สามติดต่อกัน ภายหลังเอาชนะกริกอร์ ดิมิทรอฟ และ อันเดรย์ ลูเบลฟ ส่งผลให้เขาขึ้นสู่มือวางอันดับ 9 ซินเนอร์เอาชนะอัลการัซในรอบรองชนะเลิศ 2–1 เซต แต่ก็แพ้เมดเวเดฟในรอบชิงชนะเลิศสองเวตรวด และเป็นการแพ้เมดเวเดฟ 6 ครั้งติดต่อกันโดยยังไม่สามารถเอาชนะได้
ซินเนอร์เข้ารอบรองชนะเลิศมาสเตอร์ที่มงเต-การ์โล โดยเป็นรายการที่ 3 ติดต่อกันที่เข้ารอบรองชนะเลิศมาสเตอร์ แต่เขาแพ้ฮอลเกอร์ รูเนอจากเดนมาร์ก ตามด้วยการแพ้ดาเนียล อัตไมเออร์ การแข่งขันใช้เวลา 5 ชั่วโมง 26 นาทีเป็นการแข่งขันที่นานที่สุดในอาชีพของซินเนอร์ และยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 5 ในประวัติศาสตร์รายการนี้ ซินเนอร์แพ้ในการแข่งขัน 5 เซตแม้จะได้คะแนน Match Point ในเกมเสริ์ฟของตนเอง ต่อมา เขาเข้าถึงรอบรองชนะเลิศวิมเบิลดัน ถือเป็นผลงานดีที่สุดในรายการนี้ แต่แพ้แชมป์และมือวางอันดับ 1 อย่างจอกอวิช ซินเนอร์คว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 ที่โทรอนโต หลังจากเอาชนะเพื่อนร่วมชาติอย่างแบเรตตีนี, เอาชนะแอนดี มาร์รี (ถอนตัว), กาแอล มงฟิล์ส และทอมมี พอล ปิดท้ายด้วยเอาชนะ อเล็กซ์ เด มินออร์ 6–4, 6–1 คว้าแชมป์รายการระดับมาสเตอร์เป็นครั้งแรก ตามด้วยการชนะอัลการัซที่ปักกิ่งในรายการไชนา โอเพน และชนะเมดเวเดฟครั้งแรกจากการเจอกัน 7 ครั้ง ส่งผลให้เขาขึ้นสู่มือวางอันดับ 4 ของโลก ก่อนจะตกรอบ 16 คนสุดท้ายมาสเตอร์ที่เซี่ยงไฮ้ แพ้ดาวรุ่งชาวอเมริกันอย่างเบน เชลตัน ก่อนจะกลับมาเอาชนะเมดเวเดฟในรอบชิงชนะเลิศที่เวียนนา และทำสถิติเป็นนักเทนนิสอิตาลีที่ชนะใน 1 ฤดูกาลมากที่สุดจำนวยน 55 นัด แซงหน้าสถิติเดิมของ กอร์ราโด บาราซซูตี ใน ค.ศ. 1978 (54 นัด) และถือเป็นแชมป์รายการที่ 10 ในอาชีพ
ซินเนอร์ลงแข่งขันรายการสุดท้ายของสมาคมในเอทีพี ไฟนอล ที่ตูริน เขาชนะรวด 3 นัดในรอบแบ่งกลุ่ม รวมถึงเอาชนะจอกอวิชไปอย่างสนุก 3 เซต (7–5, 6–7(5–7), 7–6(7–2) ตามด้วยการชนะเมดเวเดฟเป็นครั้งที่ 3 ติดต่อกัน แต่เขาแพ้จอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศสองเซตรวด (3–6, 3–6) ซินเนอร์เอาชนะจอกิชในการแข่งขันชายเดี่ยวในเดวิสคัพ ซึ่งเป็นการพบกันครั้งที่ 3 ในรอบ 11 วัน ถือเป็นผู้เล่นคนแรกที่เอาชนะจอกอวิชในเดวิส คัพ ได้นับตั้งแต่ ค.ศ. 2011 เขายังกลายเป็นผู้เล่นคนที่ 3 ที่เอาชนะจอกอวิชได้ 2 ครั้งในรอบไม่ถึง 2 สัปดาห์ ต่อจากนาดัลและมาร์รี เขาจับคู่กับลอเรนโซ โซเนโก เอาชนะคู่ของจอกอวิชและพาทีมอิตาลีผ่านเข้าชิงชนะเลิศเป็นครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1998 เขาเอาชนะเด มินออร์ ในรอบสุดท้าย พาทีมชายของอิตาลีคว้าแชมป์เป็นครั้งแรกในรอบ 47 ปี ซินเนอร์ได้รับรางวัลนักเทนนิสที่มีพัฒนาการยอดเยี่ยมประจำปี โดยสมาคมนักเทนนิสอาชีพ รวมทั้งรางวัลนักเทนนิสขวัญใจแฟน ๆ จากการโหวตทั่วโลก
การเล่นอาชีพ > 2025: แชมป์แกรนด์สแลมรายการที่ 3 และโทษแบน 3 เดือน

ซินเนอร์ป้องกันแชมป์ออสเตรเลียนโอเพนได้ในปีนี้ ในรอบรองชนะเลิศเขาเอาชนะเบน เชลตันจากสหรัฐสามเซตรวด และเอาชนะอเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ ในรอบชิงชนะเลิศสามเซตรวด 6–3, 7–6(7–4), 6–3 คว้าแชมป์รายการนี้เป็นครั้งที่ 2 และถือเป็นนักเทนนิสคนแรกต่อจากนาดัลใน ค.ศ.2006 ที่ป้องกันแชมป์รายการแกรนด์สแลมรายการแรกที่ตนเองคว้าแชมป์ได้ ซินเนอร์ไม่ได้เดินทางไปป้องกันแชมป์ที่รอตเทอร์ดามในเดือนกุมภาพันธ์เนื่องจากต้องการพักร่างกาย ต่อมาในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ซินเนอร์ถูกตัดสินโดยองค์กรต่อต้านการใช้สารต้องห้ามโลกว่ามีความผิดจากกรณีสารกระตุ้นเมื่อปีที่แล้ว ส่งผลให้เขาได้รับโทษห้ามลงแข่งทุกรายการเป็นเวลา 3 เดือน โทษดังกล่าวมีผลย้อนหลังตั้งแต่ 9 กุมภาพันธ์ ถึง 4 พฤษภาคม 2025 ซินเนอร์จะพลาดลงแข่งหลายรายการในช่วงนี้ เริ่มจากเอทีพี 500 ที่โดฮาเดือนกุมภาพันธ์ รวมไปถึงรายการมาสเตอร์ 1000 ที่สหรัฐในเดือนมีนาคมทั้งอินเดียน เวลส์ และไมแอมี
คู่แข่ง > การ์โลส อัลการัซ

ปัจจุบัน ซินเนอร์และการ์โลส อัลการัซ ถือเป็นหนึ่งในนักเทนนิสชายที่ประสบความสำเร็จและได้รับการจับตามองที่สุด ทั้งสองพบกัน 10 ครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 2021 และเป็นมือวางอันดับ 1 ของโลกรวมทั้งประสบความสำเร็จในระดับแกรนด์สแลมทั้งคู่ ซินเนอร์มีสถิติการพบกันที่เป็นรองที่ 4–6 ครั้ง การแข่งขันครั้งสำคัญได้แก่ รอบรองชนะเลิศแกรนด์สแลมเฟรนชโอเพน 2024 ซึ่งอัลการัซเอาชนะไป 5 เซต รวมทั้งยูเอสโอเพน 2022 ซึ่งอัลการัซชนะใน 5 เซตอีกเช่นกัน โดยอัลการัซเอาตัวรอดจากการโดนคะแนน Match Point และผ่านเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศก่อนจะคว้าแชมป์แกรนด์สแลมสมัยแรก การแข่งขันสำคัญที่ซินเนอร์เป็นฝ่ายชนะได้แก่ รอบรองชนะเลิศมาสเตอร์ที่ไมแอมี ค.ศ. 2023 ทั้งคู่พบกันสามครั้งในปี 2024 ซึ่งอัลการัซเป็นฝ่ายชนะทั้งหมด
รูปแบบการเล่น

ซินเนอร์ถือเป็นผู้เล่นที่ตีลูกได้หนักหน่วงที่สุดคนหนึ่งในเอทีพี มีจุดเด่นคือการตีลูกโฟร์แฮนด์ที่หนักและทิศทางที่แม่นยำ และยังเคลื่อนที่ได้อย่างว่องไว และสามารถตีลูกสปินได้ดีกว่าผู้เล่นคนอื่น ๆ ซินเนอร์มักไม่ค่อยใช้เวลานานในการรับลูกบอลจากฝ่ายตรงข้าม แต่จะตีสวนไปด้วยความเร็วและแรง ทำให้เขาตีลูกเทนนิสด้วยความไวมากกว่า 160 กม./ชม. (100 ไมล์/ชม.) ในบางครั้ง นอกจากนี้เขายังมีลูกเสิร์ฟอันทรงพลังซึ่งสามารถทำความเร็วได้สูงถึง 221 กม./ชม. (137.3 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ชีวิตส่วนตัว

ซินเนอร์พูดภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ แต่เขาเริ่มฝึกฝนภาษาอิตาลีเมื่ออายุ 13 ปีภายหลังเดินทางไปฝึกฝนเทนนิส และในปัจจุบันเขาสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว ซินเนอร์อาศัยที่มงเต-การ์โลตั้งแต่อายุ 18 ปี บุคคลต้นแบบในวงการเทนนิสของเขาคือสองตำนานผู้เล่นอย่างโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ และ นอวาก จอกอวิช เขาเป็นหนึ่งในนักกีฬาที่เข้มงวดด้านโภชนาการและควบคุมอาหาร ซินเนอร์ไม่ดื่มแอลกอฮอล์และไม่เที่ยวกลางคืน มีทีมฟุตบอลที่ชื่นชอบคือ เอซี มิลาน และยังติดตามฟอร์มูลาวัน ซินเนอร์กล่าวว่าเขามีโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยเปิดเผยเรื่องส่วนตัวและครอบครัวต่อสาธารณะและสื่อสังคม ปัจจุบันเขาคบหากับแอนนา คาลินสกายา นักเทนนิสหญิงชาวรัสเซีย
สถิติการแข่งขัน > แกรนด์สแลม

ชิงชนะเลิศ: 3 ครั้ง (ชนะเลิศ 3 ครั้ง)
| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นสนาม | คู่แข่ง | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | 2024 | ออสเตรเลียนโอเพน | คอนกรีต |  ดานีอิล เมดเวเดฟ | 3–6, 3–6, 6–4, 6–4, 6–3 |
| ชนะเลิศ | 2024 | ยูเอสโอเพน | คอนกรีต |  เทย์เลอร์ ฟริตซ์ | 6–3, 6–4, 7–5 |
| ชนะเลิศ | 2025 | ออสเตรเลียนโอเพน  (2) | คอนกรีต |  อเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ | 6–3, 7–6(7–4), 6–3 |
สถิติการแข่งขัน > เอทีพี ไฟนอล

ชิงชนะเลิศ: 2 ครั้ง (ชนะเลิศ 1 ครั้ง)
| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นสนาม | คู่แข่ง | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รองชนะเลิศ | 2023 | เอทีพี ไฟนอล (ตูริน) | คอนกรีต (ในร่ม) |  นอวาก จอกอวิช | 3–6, 3–6 |
| ชนะเลิศ | 2024 | เอทีพี ไฟนอล (ตูริน) | คอนกรีต (ในร่ม) |  เทย์เลอร์ ฟริตซ์ | 6–4, 6–4 |
สถิติการแข่งขัน > เอทีพี มาสเตอร์ 1000

ชิงชนะเลิศ 6 ครั้ง (ชนะเลิศ 4 ครั้ง)
| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นสนาม | คู่แข่ง | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รองชนะเลิศ | 2021 | ไมแอมี | คอนกรีต |  ฮูแบร์ต ฮูร์กัตช์ | 6–7(4–7), 4–6 |
| รองชนะเลิศ | 2023 | ไมแอมี | คอนกรีต |  ดานีอิล เมดเวเดฟ | 5–7, 3–6 |
| ชนะเลิศ | 2023 | มอนทรีออล | คอนกรีต |  อเล็กซ์ เด มินออร์ | 6–4, 6–1 |
| ชนะเลิศ | 2024 | ไมแอมี | คอนกรีต |  กริกอร์ ดิมิทรอฟ | 6–3, 6–1 |
| ชนะเลิศ | 2024 | ซินซินแนติ | คอนกรีต |  ฟรานซิส ตีอาโฟ | 7–6(7–4), 6–2 |
| ชนะเลิศ | 2024 | เซี่ยงไฮ้ | คอนกรีต |  นอวาก จอกอวิช | 7–6(7–4), 6–3 |
สถิติโลก

นักเทนนิสชาวอิตาลีที่มีอันดับโลกสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ (อันดับ 1 ค.ศ. 2024)
นักเทนนิสที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ชนะเลิศแกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพน, ยูเอสโอเพน และเทนนิสเอทีพี ไฟนอลในฤดูกาลเดียวกัน (2024)
นักเทนนิสคนเดียวที่ชนะเลิศแกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพน, ยูเอสโอเพน, เทนนิสเอทีพี ไฟนอล และเทนนิสเดวิส คัพ ในฤดูกาลเดียวกัน (2024)
ชนะมือวางอันดับ 1–10 ของโลกติดต่อกัน 21 นัด (2024–25)
นักเทนนิสคนแรกที่เอาชนะผู้เล่นมือวางอันดับ 1–10 ของโลกได้ 10 ครั้งติดต่อกันโดยไม่เสียเซตให้คู่แข่ง
นักเทนนิสที่อายุน้อยที่สุด (23) ที่ชนะเลิศแกรนด์สแลมฮาร์ดคอร์ต (พื้นคอนกรีต) สองรายการ (ออสเตรเลียนโอเพน และ เฟรนช์โอเพน) ในฤดูกาลเดียวกัน (2024)
นักเทนนิสที่อายุน้อยที่สุดที่ชนะเลิศเอทีพี ไฟนอลในฐานะมือวางอันดับ 1 ของโลก
รางวัลที่ได้รับ

CONI Golden Collar of Sports Merit (Collare d'Oro al Merito Sportivo) – 2023
เชิงอรรถ

↑  ก่อนหน้านี้ใช้ชื่อการแข่งขันว่า เดอะ มาสเตอร์ กรังปรีซ์, เอทีพี ทัวร์ เวิลด์ แชมป์เปียนชิป, เดอะ มาสเตอร์ส คัพ, เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเอทีพี ไฟนอล ในปี 2017
↑  การแข่งขันเริ่มขึ้นในปี 1900 เป็นการแข่งขันรายการนานาชาติของทีมชายที่ใหญ่ที่สุดของสหพันธ์เทนนิสนานาชาติ เปรียบเสมือนการแข่งขันชิงแชมป์โลก ผู้จัดงานได้อธิบายไว้ว่าเป็น "World Cup of Tennis" และผู้ชนะจะเรียกว่าทีมแชมป์โลก
↑  ยุคโอเพนในการแข่งขันเทนนิสทั่วโลกเริ่มต้นในปี 1968 หมายถึง การเปิดโอกาสให้นักเทนนิสมือสมัครเล่นได้ร่วมแข่งขันรายการต่าง ๆ โดยก่อนหน้านั้น การแข่งขันรายการใหญ่ทั่วโลกจะเปิดโอกาสให้เฉพาะผู้เล่นที่มีชื่อเสียงเท่านั้น
ซินเนอร์ในแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน ค.ศ. 2021
ซินเนอร์ในการแข่งขันมาสเตอร์ 1000 ที่มงเต-การ์โล ค.ศ. 2023
ฟุตบอลโลก 2018 กลุ่มซี

กลุ่มซีของฟุตบอลโลก 2018 จะแข่งขันตั้งแต่วันที่ 16 ถึง 26 มิถุนายน ค.ศ. 2018 กลุ่มนี้ประกอบด้วยฝรั่งเศส, ออสเตรเลีย, เปรู และเดนมาร์ก สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้าย
ทีม

| อันดับในการจับสลาก | ทีม | โถ | สมาพันธ์ | วิธีการ ผ่านเข้ารอบ | วันที่ ผ่านเข้ารอบ | ผลงาน รอบสุดท้าย | การลงสนาม ครั้งล่าสุด | ผลงานที่ดีที่สุด ครั้งที่ผ่านมา | อันดับโลกฟีฟ่า> ตุลาคม 2560 | อันดับโลกฟีฟ่า> มิถุนายน 2561 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซี1 |  ฝรั่งเศส | 1 | ยูฟ่า | โซนยุโรป กลุ่ม เอ ชนะเลิศ | 10 ตุลาคม ค.ศ. 2017 | ครั้งที่ 15 | 2014 | ชนะเลิศ (1998) | 7 | 7 |
| ซี2 |  ออสเตรเลีย | 4 | เอเอฟซี | เพลย์ออฟ คอนคาแคฟ-เอเอฟซี ชนะเลิศ | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 | ครั้งที่ 5 | 2014 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย (2006) | 43 | 36 |
| ซี3 |  เปรู | 2 | คอนเมบอล | เพลย์ออฟ โอเอฟซี-คอนเมบอล ชนะเลิศ | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 | ครั้งที่ 5 | 1982 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย (1970), รอบสอง (1978) | 10 | 11 |
| ซี4 |  เดนมาร์ก | 3 | ยูฟ่า | โซนยุโรป รอบที่ 2 ชนะเลิศ | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 | ครั้งที่ 5 | 2010 | รอบ 8 ทีมสุดท้าย (1998) | 19 | 12 |
↑  การจัดอันดับฟีฟ่าในเดือนตุลาคม 2560 เป็นวิธีที่นำมาใช้จัดทีมวางในการจับสลากรอบสุดท้าย
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส | 3 | 2 | 1 | 0 | 3 | 1 | +2 | 7 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  เดนมาร์ก | 3 | 1 | 2 | 0 | 2 | 1 | +1 | 5 | ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  เปรู | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 2 | 0 | 3 |  |
| 4 |  ออสเตรเลีย | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 5 | −3 | 1 |  |
แหล่งข้อมูล: ฟีฟ่า
กฏการจัดอันดับ: กฎการจัดอันดับรอบแบ่งกลุ่ม
ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย :
ทีมชนะเลิศของกลุ่มซี, ฝรั่งเศส, จะได้แข่งกับทีมรองชนะเลิศของกลุ่มดี, อาร์เจนตินา.
ทีมรองชนะเลิศของกลุ่มซี, เดนมาร์ก, จะได้แข่งกับทีมชนะเลิศของกลุ่มดี, โครเอเชีย.
นัด

เวลาที่ระบุไว้คือเวลาท้องถิ่น
นัด > ฝรั่งเศส พบ ออสเตรเลีย

16 มิถุนายน พ.ศ. 2561
13:00 MSK (UTC+3)
| ฝรั่งเศส  | 2–1 |  ออสเตรเลีย |
| --- | --- | --- |
| กรีแยซมาน  58' (ลูกโทษ) เบอิช  81' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน | เยดีนัก  62' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: 41,279 คน
ผู้ตัดสิน: อันเดรส กุญญา (อุรุกวัย)
| --- | --- |
             ฝรั่งเศส :              ออสเตรเลีย
นัด > เปรู พบ เดนมาร์ก

16 มิถุนายน พ.ศ. 2561
19:00 MSK (UTC+3)
| เปรู  | 0–1 |  เดนมาร์ก |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | พออุลเซิน  59' |
ผู้ชม: 40,502 คน
ผู้ตัดสิน: บาคารี กัสซามา (แกมเบีย)
| --- | --- |
             เปรู :              เดนมาร์ก
นัด > เดนมาร์ก พบ ออสเตรเลีย

21 มิถุนายน พ.ศ. 2561
16:00 SAMT (UTC+4)
| เดนมาร์ก  | 1–1 |  ออสเตรเลีย |
| --- | --- | --- |
| เอริกเซน  7' | รายงาน | เยดีนัก  38' (ลูกโทษ) |
ผู้ชม: 40,727 คน
ผู้ตัดสิน: อันโตนิโอ มาเตอู ลาโฮซ (สเปน)
| --- | --- |
             เดนมาร์ก :              ออสเตรเลีย
นัด > ฝรั่งเศส พบ เปรู

21 มิถุนายน พ.ศ. 2561
20:00 YEKT (UTC+5)
| ฝรั่งเศส  | 1–0 |  เปรู |
| --- | --- | --- |
| อึมบาเป  34' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 32,789 คน
ผู้ตัดสิน: โมฮัมเหม็ด อับดุลลา ฮัสซัน โมฮาเหม็ด (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)
| --- | --- |
             ฝรั่งเศส :              เปรู