stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร
ประวัติ

ท่านผู้หญิงพัวเป็นธิดาของเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (ปลื้ม สุจริตกุล) กับเง็ก สุจริตกุล เกิดที่บ้านฝั่งธนบุรี ตรงข้ามวัดปากน้ำ ตำบลปากคลองด่าน (ปัจจุบันคือ แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร) ด้วยมารดาเลี้ยงบุตรยาก ให้กำเนิดบุตรมาหลายคนแต่เสียชีวิตหมด หม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายบิดาทราบความก็ขอไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม แล้วก็ถูกส่งตัวไปเข้ารับการอบรมในพระบรมมหาราชวัง อยู่ในความปกครองดูแลของท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมเพิ่ม ในรัชกาลที่ 5) ผู้มีศักดิ์เป็นอา ตั้งแต่อายุได้ 2-3 ขวบ อาศัยเคล็ดโบราณคือลอดใต้ท้องช้างเพื่อให้เลี้ยงง่าย อาพาเธอขึ้นเฝ้าเจ้านายบนพระที่นั่งเทพดนัยบ่อย ๆ และได้มีโอกาสเฝ้าสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ (ต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว) ได้รับพระราชทานชื่อว่า “พัวพันเพิ่ม“ ต่อมาใช้คำหน้าเพียงคำเดียวว่า “พัว” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
การศึกษา

พออายุถึงกำหนดที่จะเรียนหนังสือได้ พัวก็เข้ารับการศึกษาครั้งแรกกับทองสุก วิวัฒนานนท์ ซึ่งพำนักอยู่แถวเต๊งใกล้ ๆ กัน พออายุครบ 6 ขวบ ผู้ใหญ่ก็จัดให้ไว้จุกและทำพิธีโกนจุกเมื่อมีอายุเพียง 9 ขวบ จากนั้นเข้าศึกษาที่โรงเรียนราชินี จบการศึกษามัธยมปีที่ 6 เมื่อปี พ.ศ. 2460 แล้วศึกษาวิชาพยาบาลที่โรงพยาบาลศิริราช ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2461-2464 เมื่อจบแล้วได้รับการบรรจุเป็นพยาบาลในแผนกโอสถกรรม รับเงินเดือน ๆ ละ 25 บาท จากนั้นเดินทางไปศึกษาและฝึกงานที่โรงพยาบาลควีนแมรี ที่ย่านแฮมป์สเตด กับศึกษาวิชาครูพยาบาลที่วิทยาลัยแบทเทอร์ซีโปลีเทคนิค ประเทศอังกฤษ
การทำงาน

เธอได้รับพระราชทานให้เป็นพยาบาลประจำพระองค์ของสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ติดตามเสด็จไปทรงรักษาพระองค์ในปี พ.ศ. 2479 ต่อมามีโอกาสไปรอบโลกกับเพื่อน ๆ ในปี พ.ศ. 2507 กับได้เดินทางไปสหรัฐและอังกฤษกับหลาน ๆ อีกครั้งในปี พ.ศ. 2515
ท่านผู้หญิงพัวเคยเป็นอนามัย เคยสอนที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย 5 ปี สอนวิชามาตเวชวิทยา ที่โรงเรียนการเรือน (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยสวนดุสิต) เคยเป็นอาจารย์สอนวิชาพิเศษที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย โรงพยาบาลวชิรพยาบาล โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า และโรงพยาบาลตำรวจ
อีกทั้งยังได้รับพระกรุณาธิคุณโปรดให้เป็นนางสนองพระโอษฐ์ ในปี พ.ศ. 2493 และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานเลื่อนยศชั้นสูงขึ้นตามลำดับ นับแต่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จตุตถจุลจอมเกล้า จากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2470
ชีวิตครอบครัว

ท่านผู้หญิงพัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร ได้รับพระมหากรุณาประกอบพิธีสมรสพระราชทานกับพระยาอนุรักษ์ราชมณเฑียร (ก๊าด วัชโรทัย) เมื่อดำรงตำแหน่งเป็นพระยาประชุมมงคลการ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 มีบุตรชายฝาแฝด ได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทั้งสองคน คือ แก้วขวัญ วัชโรทัย กับ ขวัญแก้ว วัชโรทัย และมีธิดาอีกหนึ่งคนได้รับพระราชทานนามจากสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า คือเฉลิมพร วัชโรทัย
ถึงแก่อนิจกรรม

ท่านผู้หญิงพัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ณ โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุ 88 ปี
วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เวลา 16.55 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่งพร้อมด้วย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร (พระอิสริยยศในขณะนั้น) สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี และนาวาอากาศตรี วีระยุทธ ดิษยะศริน พระสวามีในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ จากพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ท่านผู้หญิงพัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร ท.จ.ว. ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2470 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 1 (ป.ป.ร.1)
รัฐบาลจีน
ความสัมพันธ์กับพรรคคอมมิวนิสต์จีน

ธรรมนูญพรรคคอมมิวนิสต์จีนระบุว่าพรรคเป็นพลังสูงสุดในการนำทางการเมือง สถาบันของพรรคซ้อนทับกับสถาบันของรัฐ และพรรคมีอำนาจเหนือการตัดสินใจของรัฐทั้งในระดับท้องถิ่นและส่วนกลาง ข้าราชการระดับสูงทั่วประเทศได้รับการแต่งตั้งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน และส่วนใหญ่เป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทุกหน่วยงานราชการ รัฐวิสาหกิจ และสถาบันมหาชนมีคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างการบริหาร ตั้งแต่ระดับท้องถิ่นจนถึงระดับชาติ คณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนในหน่วยงานรัฐบาลมีหน้าที่กำกับดูแลและสั่งการหน่วยงานเหล่านั้น โดยคณะมนตรีรัฐกิจมีข้อกำหนดทางกฎหมายให้ต้องปฏิบัติตามนโยบายของพรรค ดังที่ระบุไว้ในธรรมนูญพรรคคอมมิวนิสต์จีน "รัฐบาล กองทัพ สังคม และโรงเรียน ทิศเหนือ ใต้ ออก และตก – พรรคเป็นผู้นำทั้งหมด"
ในสมัยเติ้ง เสี่ยวผิง มีการเสนอให้แยกใช้อำนาจระหว่างรัฐกับพรรคให้ชัดเจนขึ้น โดยเฉพาะข้อเสนอที่ได้รับการผลักดันจากเจ้าหน้าที่สายเสรีนิยมอย่างจ้าว จื่อหยาง ข้อเสนอเหล่านั้นรวมถึงการยกเลิกคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนจากหน่วยงานภาครัฐบางแห่ง การเพิ่มอิทธิพลของคณะมนตรีรัฐกิจ และการให้ผู้บริหารมืออาชีพเป็นผู้นำรัฐวิสาหกิจแทนคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ข้อเสนอเหล่านี้ถูกยกเลิกหลังการประท้วงและการสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมินใน ค.ศ. 1989
เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลและพรรคคอมมิวนิสต์จีน เจมส์ พาล์เมอร์ เขียนไว้ในนิตยสาร Foreign Policy ว่า "รัฐบาลจีนโดยพื้นฐานแล้วเป็นเงาของพรรคคอมมิวนิสต์ เคลื่อนไหวตามที่พรรคเคลื่อนไหว และด้วยเหตุนี้ บทบาทของรัฐบาลจึงมีความสำคัญน้อยกว่าบทบาทของพรรคมาก" ตามที่ The Economist กล่าวไว้ว่า "โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพบปะชาวต่างชาติ เจ้าหน้าที่อาจยื่นนามบัตรที่มีตำแหน่งในรัฐบาล แต่จะไม่พูดถึงตำแหน่งในพรรค ซึ่งอาจมีหรือไม่ก็ได้ที่ตำแหน่งในพรรคจะสูงกว่าตำแหน่งในรัฐของพวกเขา" ตามที่รัช โดชิ นักวิชาการ กล่าวไว้ว่า "[พรรค] นั่งอยู่เหนือรัฐ ดำเนินงานขนานกับรัฐ และแทรกซึมอยู่ในทุกระดับของรัฐ
การบูรณาการของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและรัฐเร่งตัวขึ้นภายใต้การนำของสี จิ้นผิง โดยเขาดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการพรรคแปดคณะที่ควบคุมหน่วยงานรัฐบาล ภายใต้การนำของสี หน่วยงานรัฐบาลและพรรคหลายแห่งได้ถูกควบรวม โดยองค์กรพรรคมีชื่อรัฐบาลภายนอกภายใต้ระบบหนึ่งสถาบันสองชื่อ ซึ่งเป็นการบูรณาการพรรคและรัฐให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
รัฐธรรมนูญ

บทความหลัก: รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
จีนมีรัฐธรรมนูญฉบับแรกเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1954 ก่อนหน้านั้นใช้เอกสารที่ทำหน้าที่คล้ายรัฐธรรมนูญชั่วคราวที่ร่างโดยสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน ใน ค.ศ. 1975 มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับที่สอง ซึ่งลดจำนวนบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญเหลือเพียงประมาณ 30 มาตรา โดยมีคำขวัญของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและถ้อยคำปฏิวัติแทรกอยู่ทั่วทั้งฉบับ[จำเป็นต้องอ้างอิง] อำนาจศาลถูกตัดทอน และตำแหน่งประธานาธิบดีถูกยกเลิก การประกาศใช้ครั้งที่ 3 ใน ค.ศ. 1978 ได้เพิ่มจำนวนมาตรา แต่ยังคงอยู่ภายใต้อิทธิพลของการปฏิวัติวัฒนธรรมที่เพิ่งจบลงไป
รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันเป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่สี่ที่ประกาศใช้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ประกาศเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1982 และทำหน้าที่เป็นรัฐธรรมนูญที่มีเสถียรภาพมาเป็นเวลากว่า 30 ปี อำนาจทางกฎหมายของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้รับการรับรองโดยรัฐธรรมนูญ โดยพรรคใช้อำนาจสูงสุดทางการเมืองผ่านการควบคุมรัฐ กองทัพ และสื่อทั้งหมด
สภาประชาชนแห่งชาติ

บทความหลัก: สภาประชาชนแห่งชาติ
สภาประชาชนแห่งชาติ (NPC) เป็นสภานิติบัญญัติแห่งชาติของจีน ด้วยสมาชิก 2,977 คนใน ค.ศ. 2023 จึงถือเป็นสภาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ภายใต้รัฐธรรมนูญปัจจุบันของจีน สภาประชาชนแห่งชาติถูกจัดโครงสร้างเป็นสภานิติบัญญัติสภาเดียว โดยมีอำนาจในการออกกฎหมาย ควบคุมการดำเนินงานของรัฐบาล และเลือกตั้งเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐ ผู้แทนได้รับการเลือกตั้งสำหรับวาระห้าปีผ่านระบบการเลือกตั้งหลายระดับ ตามรัฐธรรมนูญ สภาประชาชนแห่งชาติเป็นสถาบันของรัฐสูงสุดในระบบการเมืองของจีน
สภาประชาชนแห่งชาติและคณะกรรมาธิการแห่งชาติประจำสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน (CPPCC) องค์กรที่ปรึกษาที่สมาชิกเป็นตัวแทนองค์กรประชาชนต่าง ๆ เป็นสมัชชาปรึกษาหารือหลักของจีน และมักถูกเรียกว่าการประชุมสองสภา นอกเหนือจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนแล้ว ยังมีพรรคการเมืองขนาดเล็กอีกแปดพรรคเข้าร่วม แต่พรรคเหล่านี้ไม่ได้เป็นฝ่ายค้านและไม่มีอำนาจ พวกเขาต้องยอมรับความเป็นใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนเพื่อที่จะดำรงอยู่ และสมาชิกของพวกเขาต้องได้รับการอนุมัติล่วงหน้าโดยกรมงานแนวร่วมของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
สภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งได้รับการเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งวาระละ 5 ปี จะจัดการประชุมประจำปีทุกฤดูใบไม้ผลิ ปกติใช้เวลา 10 ถึง 14 วัน ในมหาศาลาประชาชนทางด้านตะวันตกของจัตุรัสเทียนอันเหมิน กรุงปักกิ่ง การประชุมประจำปีเหล่านี้มักจัดขึ้นพร้อมกับการประชุมของคณะกรรมาธิการแห่งชาติฯ เป็นโอกาสให้เจ้าหน้าที่ของรัฐได้ทบทวนนโยบายในอดีตและนำเสนอแผนการในอนาคตต่อประเทศ
ทั่วไปแล้ว สภาประชาชนแห่งชาติมีชื่อเสียงในด้านการอนุมัติผลงานของคณะมนตรีรัฐกิจและไม่ได้มีส่วนร่วมในการร่างกฎหมายด้วยตนเองมากนัก อย่างไรก็ตาม สภาและคณะกรรมาธิการประจำของสภาจะแสดงอำนาจของตนออกมาเป็นครั้งคราว ตัวอย่างเช่น ใน ค.ศ. 2009 คณะมนตรีรัฐกิจและพรรคคอมมิวนิสต์จีนไม่สามารถผลักดันให้มีการผ่านภาษีน้ำมันเพื่อใช้เป็นเงินทุนในการสร้างทางด่วนได้ ทำนองเดียวกัน กระทรวงการคลังได้พยายามจะริเริ่มการเก็บภาษีทรัพย์สินมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 2010 แต่การคัดค้านจากสภาประชาชนแห่งชาติ (รวมถึงรัฐบาลท้องถิ่น) ได้ขัดขวางไม่ให้ข้อเสนอภาษีทรัพย์สินใด ๆ เข้าสู่วาระการออกกฎหมายของสภาประชาชนแห่งชาติ คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติมีความแข็งกร้าวมากกว่าสภาประชาชนแห่งชาติเองและได้ใช้สิทธิยับยั้งกฎหมายที่เสนอมา
ผู้นำ > ผู้นำระดับชาติ

คณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน (PSC) ประกอบด้วยผู้นำระดับสูงของรัฐบาล ในอดีตมีสมาชิกตั้งแต่ 5 ถึง 9 คน ณ ค.ส. 2024 มีสมาชิก 7 คน หน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างเป็นทางการคือการดำเนินการอภิปรายนโยบายและตัดสินใจในประเด็นสำคัญเมื่อกรมการเมือง (โปลิตบูโร) องค์กรตัดสินใจที่ใหญ่กว่า ไม่ได้อยู่ในช่วงประชุม ตามธรรมนูญของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เลขาธิการใหญ่ของคณะกรรมาธิการกลางต้องเป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการสามัฯประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย[ ดีกว่า แหล่งที่มา จำเป็น ]
สมาชิกของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองถูกจัดอันดับอย่างเคร่งครัดตามลำดับพิธีการ ในอดีต เลขาธิการใหญ่ (หรือประธานพรรค) ได้รับการจัดอันดับเป็นที่หนึ่งเสมอมา ส่วนการจัดอันดับของผู้นำคนอื่น ๆ นั้นเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา เลขาธิการใหญ่ (ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีด้วย), นายกรัฐมนตรี, ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ, ประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน, เลขาธิการคณะกรรมการสอบวินัยส่วนกลาง (หน่วยงานต่อต้านการทุจริตระดับสูงสุดของพรรค), และเลขาธิการคนที่หนึ่งของสำนักเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ล้วนเป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองของโดยตลอด
ตำแหน่งที่อยู่ต่ำกว่าคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองของพรรคคือผู้นำระดับรองของรัฐ รวมถึงหัวหน้าเจ้าหน้าที่ของพรรค รองนายกรัฐมนตรี และเลขาธิการพรรคของเทศบาลและมณฑลที่สำคัญที่สุดของจีน ถัดจากนั้นคือรัฐมนตรีและผู้ว่าการทณฑล แล้วจึงเป็นรัฐมนตรีช่วยและรองผู้ว่าการมณฑล หลังจากนั้นคืออธิบดีกรมและนายกเทศมนตรีเทศบาลขนาดรองลงจากระดับมณฑล ตามด้วยรองอธิบดีกรมและนายกเทศมนตรีเมืองขนาดเล็ก มีห้าลำดับชั้นที่อยู่ต่ำกว่าเหล่านี้ ซึ่งทอดลงไปถึงรากฐานของลำดับชั้นรัฐบาลและพรรค
ผู้นำ > ผู้นำสูงสุด

บทความหลัก: ผู้นำสูงสุดของจีน
อำนาจรวมศูนย์อยู่ที่ "ผู้นำสูงสุด" ตำแหน่งที่ไม่เป็นทางการที่ปัจจุบันดำรงตำแหน่งโดยสี จิ้นผิง ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองและรัฐบาล 4 ตำแหน่ง ได้แก่ เลขาธิการใหญ่คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง และประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน ในช่วงใกล้สิ้นสุดวาระการดำรงตำแหน่งของหู จิ่นเทา ผู้เชี่ยวชาญต่างสังเกตเห็นข้อจำกัดที่เพิ่มขึ้นต่อการควบคุมโดยพฤตินัยของผู้นำสูงสุดต่อรัฐบาล แต่ในการประชุมสภาแห่งชาติพรรคครั้งที่ 19 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 ข้อจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของสี จิ้นผิงถูกยกเลิกและอำนาจของเขาได้รับขยายออกไป
ผู้นำ > ประธานาธิบดี

บทความหลัก: ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน
| --- | --- |
 : 
เหมา เจ๋อตง ประธานคนแรก: หลี่ เซียนเนี่ยน ประธานาธิบดีคนแรก
ภายใต้รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นตำแหน่งเชิงพิธีการเป็นส่วนใหญ่และมีอำนาจจำกัด อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 เป็นต้นมา ตามธรรมเนียมปฏิบัติ ตำแหน่งประธานาธิบดีถูกดำรงพร้อมกันโดยเลขาธิการใหญ่พรรค ผู้นำสูงสุดในระบบพรรคเดียว ตำแหน่งประธานาธิบดีถูกมองว่าเป็นสถาบันของรัฐ มากกว่าตำแหน่งบริหาร ในทางทฤษฎี ประธานาธิบดีจะดำรงตำแหน่งโดยความเห็นชอบของสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติ และไม่มีอำนาจตามกฎหมายในการดำเนินการบริหารโดยอำนาจของตนเอง ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือสี จิ้นผิง ผู้ซึ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013
ตำแหน่งนี้ถูกกำหนดขึ้นครั้งแรกในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1954 และดำรงตำแหน่งต่อมาโดยเหมา เจ๋อตงและหลิว เช่าฉี หลิวตกต่ำทางการเมืองในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม หลังจากนั้นตำแหน่งก็ว่างลง ตำแหน่งดังกล่าวถูกยกเลิกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975 จากนั้นถูกฟื้นฟูในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1982 แต่มีอำนาจลดลง เดิมทีตำแหน่งนี้ในภาษาจีนนั้นเมื่อแปลเป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการจะใช้คำว่า "Chairman" (ประธาน) แต่หลังจาก ค.ศ. 1982 การแปลอย่างเป็นทางการนั้นได้เปลี่ยนไปใช้คำว่า "President" (ประธานาธิบดี) แทน แม้ชื่อตำแหน่งในภาษาจีนจะยังคงเช่นเดิม ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 ข้อจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีได้ถูกยกเลิก
ผู้นำ > คณะมนตรีรัฐกิจ

บทความหลัก: คณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน
ข้อมูลเพิ่มเติม: นายกรัฐมนตรีจีน และ หน่วยงานสังกัดคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน
| --- | --- |

โจว เอินไหล นายกรัฐมนตรีคนแรก: หลี่ เฉียง นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน
คณะมนตรีรัฐกิจเป็นหน่วยงานบริหารหลักและคณะรัฐมนตรีแห่งชาติของจีน ได้รับการแต่งตั้งโดยสภาประชาชนแห่งชาติและมีนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน ประกอบด้วยหัวหน้าของแต่ละกระทรวงและหน่วยงานรัฐบาล นายกรัฐมนตรีได้รับความช่วยเหลือจากรองนายกรัฐมนตรีหลายคน ปัจจุบันมี 4 คน แต่ละคนมีหน้าที่กำกับดูแลงานบริหารในขอบเขตเฉพาะเจาะจง นายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรีและมนตรีรัฐกิจรวมกันเป็นคณะรัฐมนตรีภายในที่ประชุมเป็นประจำในการประชุมบริหารของคณะมนตรีรัฐกิจ คณะมนตรีรัฐกิจมีกระทรวงต่าง ๆ เป็นส่วนประกอบ 26 กระทรวง และมีอำนาจควบคุมดูแลรัฐบาลระดับมณฑลทั่วประเทศ
ส่วนใหญ่อำนาจของหน่วยงานรัฐบาลมาจากข้อกำหนดและกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ไม่ใช่จากตัวบทกฎหมายโดยตรง คณะมนตรีรัฐกิจออกกฎระเบียบเกี่ยวกับรูปแบบเอกสารทางการและเอกสารพรรคคอมมิวนิสต์จีนเพื่อกำหนดระดับอำนาจ ความเร่งด่วน และชั้นความลับของเอกสาร เอกสารทางการมีหลายประเภท บางประเภทเป็นเอกสารที่หน่วยงานระดับล่างต้องทำตามอย่างเคร่งครัด (เช่น "คำสั่ง" หรือ "การตัดสินใจ") บางประเภทมีความยืดหยุ่นกว่า (เช่น "ความเห็น" หรือ "ประกาศ") และบางประเภทเป็นเอกสารที่มีเนื้อหาทั่วไป เช่น "จดหมาย" หรือ "บันทึกการประชุม")
ผู้นำ > คณะกรรมการการทหารส่วนกลาง

คณะกรรมการการทหารส่วนกลาง (CMC) ใช้อำนาจบัญชาการและการควบคุมสูงสุดเหนือกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) ตำรวจติดอาวุธประชาชน และกองกำลังอาสาสมัคร หน่วยงานนี้ปฏิบัติงานภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีนภายใต้ชื่อ "คณะกรรมการการทหารส่วนกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน" และในฐานะหน่วยงานทหารของรัฐบาลกลางภายใต้ชื่อ "คณะกรรมการการทหารส่วนกลางสาธารณรัฐประชาชนจีน" ภายใต้ระบบ "หนึ่งองค์กร สองชื่อ" ทั้งสองคณะกรรมการจึงมีบุคลากร โครงสร้าง และหน้าที่เหมือนกัน และดำเนินงานภายใต้ทั้งระบบพรรคและระบบรัฐ คณะกรรมการนี้มีประธานคือประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง
ผู้นำ > คณะกรรมการกำกับดูแลแห่งชาติ

คณะกรรมการกำกับดูแลแห่งชาติ (NSC) เป็นหน่วยงานกำกับดูแล (ต่อต้านการทุจริต) สูงสุดของรัฐในประเทศจีน มีสถานะเทียบเท่าศาลประชาชนสูงสุดและอัยการประชาชนสูงสุด มีหน้าที่ตรวจสอบดูแลเจ้าหน้าที่รัฐทั้งหมดที่ใช้อำนาจสาธารณะ หน่วยงานนี้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับคณะกรรมการสอบวินัยส่วนกลาง (CCDI) ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และทำหน้าที่เป็นหน่วยงานรัฐที่ดำเนินการตามอำนาจของคณะกรรมการฯ อย่างมีประสิทธิภาพ หน่วยงานนี้เข้ามารับช่วงต่อจากกระทรวงกำกับดูแลเดิม
ศาลประชาชนสูงสุดและอัยการประชาชนสูงสุด

ศาลประชาชนสูงสุดเป็นองค์กรตุลาการของสาธารณรัฐประชาชนจีนและอยู่ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการกิจการการเมืองและกฎหมายส่วนกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ฮ่องกงและมาเก๊า ในฐานะเขตบริหารพิเศษ มีระบบตุลาการแยกต่างหาก โดยอิงตามประเพณีของกฎหมายคอมมอนลอว์แบบอังกฤษ และประเพณีของกฎหมายแพ่งแบบโปรตุเกส ตามลำดับ ผู้พิพากษาของศาลประชาชนสูงสุดได้รับการแต่งตั้งโดยสภาประชาชนแห่งชาติ[ต้องการอ้างอิง]
รัฐบาลท้องถิ่น

บทความหลัก: เขตการปกครองของประเทศจีน
ผู้ว่าการมณฑลและเขตปกครองตนเองของจีน และนายกเทศมนตรีของเทศบาลที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง ได้รับการแต่งตั้งโดยคณะมนตรีรัฐกิจหลังจากได้รับการเห็นชอบจากสภาประชาชนแห่งชาติ แต่การเห็นชอบนี้เป็นเพียงพิธีการเท่านั้น เขตบริหารพิเศษ (SARs) ฮ่องกงและมาเก๊ามีอำนาจปกครองตนเองในระดับสูงรวมถึงรัฐบาล ระบบกฎหมาย และกฎหมายรัฐธรรมนูญพื้นฐานที่แยกจากกัน แต่ต้องปฏิบัติตามรัฐบาลกลางในด้านนโยบายต่างประเทศและความมั่นคงแห่งชาติ และผู้บริหารสูงสุดของพวกเขาได้รับการเลือกโดยพฤตินัยจากกรมการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ต่ำกว่าระดับมณฑลลงมาคือจังหวัด (prefectures) และอำเภอ (counties) อำเภอแบ่งออกเป็นตำบล (townships) และหมู่บ้าน (villages) ขณะที่ส่วนใหญ่บริหารโดยเจ้าหน้าที่ที่ได้รับการแต่งตั้ง เขตอำนาจศาลระดับล่างบางแห่งก็มีการเลือกตั้งโดยตรง
แม้รัฐบาลท้องถิ่นของจีนจะอยู่ภายใต้การควบคุมและกำกับดูแลอย่างเข้มงวดจากรัฐบาลกลาง แต่ก็ยังจัดการรายได้และรายจ่ายทางการคลังในสัดส่วนที่ค่อนข้างมาก พวกเขามีอำนาจและอิสระในการตัดสินใจทางเศรษฐกิจสูง และมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจชาติ พวกเขาไม่สามารถออกกฎหมายภาษีเองได้ แต่สามารถปรับเปลี่ยนอัตราภาษีบางอย่างภายในขอบเขตที่กำหนดโดยรัฐบาลกลาง
ในช่วงคริสต์ปลายทศวรรษ 1980 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 รัฐบาลเทศบาลได้เพิ่มกลไกควบคุมและขยายขีดความสามารถในการกำกับดูแลพื้นที่รอบเมือง หลังการปฏิรูปการคลังใน ค.ศ. 1994 รัฐบาลท้องถิ่นจำเป็นต้องหารายได้ที่ไม่ใช่ภาษี และวิธีการหลักที่พวกเขาใช้คือการเก็บเงินจากโครงการพัฒนาที่ดินและค่าธรรมเนียมการใช้ที่ดิน สิ่งนี้ส่งผลให้พวกเขาเพิ่มขึ้นทั้งในด้านขนาดการบริหารและขนาดทางภูมิศาสตร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ถึงต้น ค.ศ. 2003 เป็นอย่างน้อย รัฐบาลกลางได้ลดภาระค่าใช้จ่ายในการจัดหาสินค้าสาธารณะลง โดยผลักภาระนี้ไปให้รัฐบาลท้องถิ่นแทน ทำให้รัฐบาลท้องถิ่นต้องหารายได้จากการเก็บค่าธรรมเนียมต่าง ๆ เพื่อนำมาใช้ในการให้บริการสาธารณะ รัฐบาลท้องถิ่นเป็นผู้ให้บริการสินค้าสาธารณะหลักในประเทศจีน
ตั้งแต่ ค.ศ.  2014 แผนพัฒนาเมืองรูปแบบใหม่แห่งชาติได้รวมกระบวนการวางแผนที่เคยกระจายอยู่ตามหน่วยงานราชการต่าง ๆ (เช่น การใช้ที่ดิน การท่องเที่ยว และสิ่งแวดล้อม) เข้าด้วยกัน
ตั้งแต่ ค.ศ.  2015 รัฐบาลกลางอนุญาตให้รัฐบาลท้องถิ่นออกพันธบัตรเพื่อระดมทุนสำหรับโครงการลงทุนสาธารณะ เช่น โครงสร้างพื้นฐานและโรงพยาบาล ปริมาณพันธบัตรดังกล่าวจะถูกกำหนดโดยรัฐบาลกลาง รัฐบาลท้องถิ่นไม่ได้รับอนุญาตให้ออกพันธบัตรเพื่อนำเงินมาใช้จ่ายในสิ่งที่ต้องจ่ายเป็นประจำ เช่น เงินเดือน
ราชการพลเรือน

ระบบราชการพลเรือนของจีนแบ่งออกเป็นลำดับชั้น ระดับสูงสุด (รวมถึงหัวหน้ากรม รองหัวหน้ากรม และหัวหน้าส่วน) มีส่วนร่วมอย่างมากในการกำหนดนโยบาย
การพัฒนานโยบาย

หลังการปฏิรูปเศรษฐกิจจีน จีนมีลักษณะเด่นคือการรวมศูนย์ทางการเมืองในระดับสูงแต่มีการกระจายอำนาจทางเศรษฐกิจอย่างมีนัยสำคัญ รัฐบาลกลางกำหนดทิศทางเชิงกลยุทธ์ ส่วนเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นนำไปปฏิบัติ รวมถึงพัฒนารายละเอียดนโยบาย เซบาสเตียน ไฮล์มันน์ และเอลิซาเบธ เพอร์รี นักวิชาการ เขียนว่าการกำหนดนโยบายในจีนได้รับอิทธิพลจากการปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีน เป็นผลให้เกิดแนวทางการกำหนดนโยบายที่ผสมผสานการนำแบบรวมศูนย์กับการระดมมวลชนอย่างเข้มข้น และรูปแบบการปกครองนี้ถูกกำหนดโดยการทดลองและการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ตามที่นักวิชาการเจโรม ดูยอน และโคลอี ฟรัวซาร์ท กล่าวไว้ ความสามารถในการปรับตัวที่เกิดจากมรดกของสงครามกองโจรได้ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์จีนเชี่ยวชาญการจัดการกับความไม่แน่นอนและได้แปรเปลี่ยนเป็นความสามารถในการทดลองก่อนแล้วจึงจัดระบบผลลัพธ์
นโยบายใหม่ ๆ มักถูกทดลองในระดับท้องถิ่นก่อนจะถูกนำไปใช้ในวงกว้าง ซึ่งทำให้กระบวนการนโยบายมีการทดลองและรับฟังความเห็น การทดสอบนำร่องนโยบายในระดับท้องถิ่นก็เป็นวิธีการที่ใช้มาตั้งแต่สมัยเหมา โดยปกติแล้ว ผู้นำระดับสูงของรัฐบาลกลางจะไม่ลงมือร่างนโยบายรายละเอียด แต่จะใช้วิธีการพูดคุยแบบไม่เป็นทางการและการลงพื้นที่เพื่อตัดสินใจว่าจะสนับสนุนหรือปรับเปลี่ยนแนวทางของนโยบายที่ทดลองใช้ในระดับท้องถิ่นหรือโครงการนำร่องต่าง ๆ แนวทางโดยทั่วไปคือผู้นำรัฐบาลกลางจะเริ่มร่างนโยบาย กฎหมาย หรือข้อบังคับที่เป็นทางการหลังจากนโยบายได้รับการพัฒนาในระดับท้องถิ่นแล้ว
ประสิทธิภาพของรัฐ

จีนมีประสิทธิภาพของรัฐในระดับสูง ทอมัส เฮเบอร์เรอร์  นักวิชาการ ให้เหตุผลว่าประสิทธิภาพของรัฐจีนเกิดจาก (1) ความเชื่อมั่นของประชาชนที่มีต่อระบบการเมือง, (2) ความสามารถในการควบคุมและจัดการสังคม, (3) ทรัพยากรเชิงบังคับ, (4) การรับฟังและร่วมมือกับกลุ่มต่าง ๆ ในสังคมเพื่อจัดการความขัดแย้ง และ (5) การเรียนรู้และปรับปรุงจากความผิดพลาดที่ผ่านมา
งบประมาณ

งบประมาณการคลังของจีนมี 4 ส่วน ได้แก่ งบประมาณการคลังทั่วไป งบประมาณสำหรับกองทุนของรัฐบาล งบประมาณสำหรับรายได้จากการดำเนินงานของทุนรัฐวิสาหกิจ และงบประมาณประกันสังคม
ส่วนที่ใหญ่ที่สุดคืองบประมาณการคลังทั่วไป ซึ่งเป็นงบประมาณแบบเอกภาพที่จัดสรรระหว่างงบประมาณการคลังส่วนกลางและส่วนท้องถิ่น รัฐบาลกลางกำหนดเป้าหมายรายได้และรายจ่ายทางการคลังทั้งของตนเองและรัฐบาลท้องถิ่น
ดูเพิ่ม

รัฐบาลประชาชนส่วนกลางสาธารณรัฐประชาชนจีน (ค.ศ. 1949–1954)
รัฐบาลสาธารณรัฐจีน
ประวัติศาสตร์พรรคการเมืองในประเทศจีน
ระบบการเมืองของจักรวรรดิจีน
การเมืองจีน
การเลือกตั้งในประเทศจีน
ลำดับความสำคัญในประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

การประชุมสภาประชาชนแห่งชาติครั้งที่ 12 จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2013
ตราสัญลักษณ์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
สี จิ้นผิง ผู้นำสูงสุดและเลขาธิการใหญ่
คณะกรรมการฯ ตั้งอยู่ในบริเวณกระทรวงกลาโหม ("อาคาร 1 สิงหาคม")
ตราสัญลักษณ์ของศาลประชาชน
ตราสัญลักษณ์ของสำนักงานอัยการประชาชน
โบอิง 737 แมกซ์

| โบอิง 737 แมกซ์ |
| --- | --- |
   โบอิง 737 แมกซ์ 8 ของเวสต์เจ็ต
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: อากาศยานไอพ่นลำตัวแคบ
ชาติกำเนิด: สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิต: โบอิง
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: เซาท์เวสต์แอร์ไลน์   ไรอันแอร์  ยูไนเต็ดแอร์ไลน์   อเมริกันแอร์ไลน์
จำนวนที่ผลิต: 1,445 ลำ  (มกราคม ค.ศ. 2024) 
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 2014– ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน: 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 โดย มาลินโดแอร์
เที่ยวบินแรก: 29 มกราคม ค.ศ. 2016
พัฒนาจาก: โบอิง 737เอ็นจี
โบอิง 737 แมกซ์ (อังกฤษ: Boeing 737 MAX family) เป็นรุ่นของอากาศยานที่ออกแบบโดยโบอิง ซึ่งเป็นการนำเครื่องบินโบอิง 737 เน็กซต์เจเนอเรชัน รุ่นก่อนหน้ามาพัฒนาต่อ เพื่อนำมาแข่งขันกับแอร์บัส เอ320นีโอจากแอร์บัส โบอิง 737 แมกซ์ได้ขึ้นบินครั้งแรกในเดือนมกราคม ปีค.ศ. 2016 และได้เริ่มให้บริการในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 โดยมาลินโดแอร์
โบอิง 737 แมกซ์มีพื้นฐานการออกแบบจากโบอิง 737 รุ่นก่อนหน้า โดยมีการเปลี่ยนแปลงในบางส่วน คือ เครื่องยนต์ ซีเอฟเอ็ม อินเตอร์เนชั่นแนล ลีป ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น, การเปลี่ยนแปลงตามหลักอากาศพลศาสตร์, รวมถึงส่วนปลายปีกแบบแยกส่วน และเฟรมเครื่องบิน
การพัฒนา > การพัฒนาในช่วงแรก

ในปี ค.ศ. 2006 โบอิงได้มีการประกาศแผนที่จะสร้างเครื่องบินรุ่นใหม่ตามหลังโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ โดยมีจุดประสงค์ในการทดแทนโบอิง 737 ต่อมาได้การเลื่อนโครงการจนถึงปีค.ศ. 2011
ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2010 แอร์บัสได้มีการเปิดตัวเครื่องบินแอร์บัส เอ320นีโอ เพื่อปรับปรุงการเผาผลาญเชื้อเพลิงและประสิทธิภาพการทำงานด้วยเครื่องยนต์ใหม่: ซีเอฟเอ็ม อินเตอร์เนชั่นแนล ลีป และแพตแอนด์วิตนีย์ PW1000G ต่อมาในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2011 โบอิงได้มีการประกาศการพัฒนาเครื่องบินโบอิง 737 รุ่นใหม่ ที่ใช้เครื่องยนต์ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม ซึ่งมีอัตราการเผาผลาญเชื้อเพลิงน้อยกว่าของเอ320นีโอถึง 4%
ในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2015 โบอิง 737 แมกซ์ลำแรกเสร็จสิ้นการประกอบเครื่องที่โรงงานในวิชิทอ, รัฐแคนซัส และได้เปิดตัวครั้งแรกที่โรงงานผลิตของโบอิงที่เรตอนในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ต่อมาเครื่องบินได้ทำบินครั้งแรกในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2016 โดยทำการขึ้นบินออกจากท่าอากาศยานเรตอนมิวนิซิปอล โดยมีการทำการทดสอบต่างๆ
การส่งมอบครั้งแรกของ 737 แมกซ์คือ 737 แมกซ์ 8 ซึ่งส่งมอบให้กับมาลินโดแอร์ในวันที่ 16 พฤษภาคม 2017; และเริ่มใช้งานในวันที่ 22 พฤษภาคม นอร์วิเจียนแอร์อินเตอร์เนชั่นแนลเป็นสายการบินที่สองที่ให้บริการ 737 แมกซ์ โดยมีการให้บริการเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
การพัฒนา > การสั่งระงับการบินของโบอิง 737 แมกซ์

หลังจากอุบัติเหตุของโบอิง 737 แมกซ์ 8 ทั้งสองครั้งในเดือนตุลาคม 2018 และเดือนมีนาคม 2019 โบอิง 737 แมกซ์ได้ถูกสั่งระงับการบินทั่วโลก โดยประเทศจีนเป็นประเทศแรกที่ได้ระงับการบินของ 737 แมกซ์ โดยตามมาด้วยสิงคโปร์, อินเดีย, ทูร์เคีย, เกาหลีใต้, สหภาพยุโรป, ออสเตรเลียและมาเลเซียในวันต่อมา โดยองค์การบริหารการบินแห่งชาติของสหรัฐอเมริกาเป็นหนึ่งในประเทศสุดท้ายที่สั่งระงับการบินของ 737 แมกซ์
ระหว่าง 20 เดือนที่เครื่อง 737 แมกซ์ถูกระงับการบิน โบอิงได้ทำการปรับปรุงแก้ไขระบบ MCAS ซึ่งเป็นต้นเหตุของการเกิดอุบัติเหตุทั้งสองเหตุการณ์ เพื่อให้เครื่องบินได้รับการรับรองจากองค์การบริหารการบินทั่วโลกและนำกลับมาขึ้นบินอีกครั้ง ซึ่งจากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ทางบริษัทโบอิงได้รับผลกระทบทั้งทางการเงินและทางกฎหมาย ซึ่งคดีนี้ก็ได้มีการฟ้องร้องถึงศาล สุดท้ายแล้วโบอิงได้จ่ายเงิน 2.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ โดยจ่ายค่าปรับไป 243.6 ล้านดอลลาร์, เงินชดเชยต่อสายการบิน 1.77 พันล้านดอลลาร์, และจ่ายเงินชดเชยให้ครอบครัวขอผู้เสียชีวิตอีกกว่า 500 ล้านดอลลาร์
การพัฒนา > การรับรองและการกลับสู่การบริการ

ต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 โบอิงพบปัญหาในการอัปเดตซอฟต์แวร์ของ 737 แมกซ์ ซึ่งส่งผลกระทบต่อความพยายามในการรับรองจากองค์การบริหารการบินแห่งชาติ ระหว่างวันที่ 29 มิถุนายนถึง 1 กรกฎาคม FAA และโบอิงได้ทำการบินทดสอบสำหรับการรับรองหลายครั้ง  เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน FAA ประกาศว่าโบอิง 737 แมกซ์ได้รับอนุญาตให้กลับไปให้บริการ ก่อนที่เครื่องบินแต่ละลำจะสามารถกลับมาให้บริการได้ จำเป็นต้องมีการซ่อมแซมตามที่กำหนดไว้ และต้องให้นักบินเข้ารับการฝึกอบรมสำหรับเครื่องบินรุ่นนี้
ในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โกว์ลีญัสอาแอเรียสเป็นสายการบินแรกที่เริ่มนำโบอิง 737 แมกซ์กลับเข้ามาบริการ และอเมริกันแอร์ไลน์เป็นสายการบินแรกที่นำกลับมาใช้งานในประเทศสหรัฐ เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม