stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง
เกียรติประวัติ > นักฟุตบอล > ทีมชาติไทย

2536 ชนะเลิศ ซีเกมส์ครั้งที่ 17 ประเทศสิงคโปร์
2537 ชนะเลิศ คิงส์คัพ ครั้งที่ 25
2537 ชนะเลิศ อินดิเพนเดนต์คัพ ครั้งที่ 7 ประเทศอินโดนีเซีย
2538 ชนะเลิศ ซีเกมส์ครั้งที่ 18 ประเทศไทย
2539 ชนะเลิศ ไทเกอร์คัพครั้งที่ 1 ประเทศสิงคโปร์
2540 ชนะเลิศ ซีเกมส์ครั้งที่ 19 ประเทศอินโดนีเซีย
2541 อันดับที่ 4 เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ประเทศไทย
2542 ชนะเลิศ ซีเกมส์ครั้งที่ 20 ประเทศบรูไน
2543 ชนะเลิศ คิงส์คัพ ครั้งที่ 31
2543 ชนะเลิศ ไทเกอร์คัพครั้งที่ 3 ประเทศไทย
2544 รอบ 10 ทีมสุดท้าย ฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือกโซนเอเชีย
2545 อันดับที่ 4 เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 14 ประเทศเกาหลีใต้
2545 ชนะเลิศ ไทเกอร์คัพครั้งที่ 4 ประเทศสิงคโปร์/อินโดนีเซีย
เกียรติประวัติ > นักฟุตบอล > สโมสร

2532 ชนะเลิศ ถ้วย ก (ธนาคารกรุงไทย)
2536 ชนะเลิศ ถ้วย ข (ธนาคารกรุงไทย)
2541 ชนะเลิศ กีฬากองทัพไทย (ตำรวจ)
2542 รองชนะเลิศ มาเลเซียซูเปอร์ลีก (ปะลิส)
2543 รองชนะเลิศ ดิวิชั่น 1 อังกฤษ (ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์)
2545 ชนะเลิศ เอส.ลีก (สิงคโปร์ อาร์มฟอร์ซ)
2546 ชนะเลิศ วี-ลีก (ฮหว่างอัญซาลาย)
2546 ชนะเลิศ เวียดนามซูเปอร์คัพ (ฮหว่างอัญซาลาย)
2547 ชนะเลิศ วี-ลีก (ฮหว่างอัญซาลาย)
2547 ชนะเลิศ เวียดนามซูเปอร์คัพ (ฮหว่างอัญซาลาย)
เกียรติประวัติ > หัวหน้าผู้ฝึกสอน > ทีมชาติไทย

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน ชนะเลิศ (2); 2557, 2559
คิงส์คัพ ชนะเลิศ (1); 2559
ซีเกมส์ เหรียญทอง (1); 2556
เอเชียนเกมส์ อันดับสี่ (1); 2557
เกียรติประวัติ > หัวหน้าผู้ฝึกสอน > สโมสร

ถ้วย ก. ชนะเลิศ (1); 2551
เวียดนามคัพ รองชนะเลิศ; 2553
ถ้วยจักรพรรดิกวางจุง ชนะเลิศ: 2565
เกียรติประวัติ > เกียรติประวัติส่วนบุคคลอื่น ๆ

2530 รางวัลดาวซัลโว ฟุตบอลเขตการศึกษาแห่งประเทศไทย
2542 รางวัลดาวซัลโว ซีเกมส์ครั้งที่ 20 ประเทศบรูไน
2543 เกียรติประวัติ ผู้เป็นแบบอย่างที่ดีต่อสังคมไทย “คนต้นแบบ” โดยสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ
2543 รางวัลนักฟุตบอลทรงคุณค่า ไทเกอร์คัพครั้งที่ 3 ประเทศไทย
2543 รางวัลนักกีฬายอดเยี่ยม อีเอสพีเอ็น
2543 รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยม อีเอสพีเอ็น
2544 รางวัลดาราเอเชีย
2544 รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยม คมชัดลึกอวอร์ด ครั้งที่ 1
2544 รางวัลนักฟุตบอลดีเด่น ซันโย
2546 รางวัลนักกีฬาต่างชาติยอดเยี่ยม ประเทศเวียดนาม
2547 รางวัลนักกีฬาต่างชาติยอดเยี่ยม ประเทศเวียดนาม
2548 เข็มเกียรติยศ ผู้ทำคุณประโยชน์แก่ฟุตบอลเวียดนาม จากรัฐมนตรีกีฬาประเทศเวียดนาม
2547-ปัจจุบัน ผู้ให้การสนับสนุนกิจการ มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ
2550 โล่ประกาศเกียรติคุณ ชมรมเชียร์ไทย
2551 รางวัลสุดยอดคนต้นแบบ เมืองขอนแก่น
2557 รางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 8
2557 รางวัลผู้ฝึกสอนนักกีฬาสมัครเล่นดีเด่น วันกีฬาแห่งชาติ
2557 รางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม สยามโกลเดนอวอร์ดส์
2558 ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง
2558 รางวัลผู้ฝึกสอนนักกีฬาสมัครเล่นดีเด่น วันกีฬาแห่งชาติ
2558 บุคคลแห่งปี สำนักข่าวเนชั่น
2558 เอ็มไทยท็อปทอล์กอะเบาต์ 2015 สาขาบุคคลชายที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด
2559 Fever Awards 2016 รางวัลนักกีฬาฟีเวอร์ปี 2016
วิดีโอเกม

เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ปรากฏตัวเกมส์แรกเป็นตัวละครนักฟุตบอลในเกม FIFA 98 road to worldcup ของบริษัท EA ในฐานะตัวสำรองของทีมชาติไทยในเกมส์ สวมเสื้อหมายเลข 13 และเกมส์ของค่าย KONAMI "เวิร์ลด์ ซอคเกอร์ จิคเคียว วินนิ่ง อีเลฟเว่น 2000: U-23 เมดัล เฮโนะ โชเซ็น" (World Soccer Jikkyou Winning Eleven 2000: U-23 Medal Heno Chousen) ในฐานะผู้เล่นทีมชาติไทยชุดอายุต่ำกว่า 23 ปี โดยมีชื่อในเกมว่า "เซนามูรัน" (セナムラン)
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติผู้เล่นที่ลงสนามเกิน 100 นัดของโลก
อันดับผู้ยิงประตูมากที่สุดของฟีฟ่า
สถิติยิงประตูระดับโลกของซิโก้
ประวัติ ซิโก้ จาก สยามฟุตบอล เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติ ซิโก้ จาก สปอร์ตฮีโร่ เก็บถาวร 2006-09-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติ ซิโก้ จาก เชียร์ไทย เก็บถาวร 2006-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติ ซิโก้ จาก รู้ไปโม้ด
| ก่อนหน้า |  | เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เหงียน วัน ด่าน เซือง มิญ นิญ |  | ผู้ฝึกสอนทีมฮหว่างอัญซาลาย  (พ.ศ. 2564 – 2566) |  | - |
| จเด็จ มีลาภ |  |   ผู้ฝึกสอนทีมการท่าเรือ  (พ.ศ. 2560) |  | จเด็จ มีลาภ |
| โชคทวี พรหมรัตน์ |  |   ผู้ฝึกสอนทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี  (พ.ศ. 2559) |  | วรวุฒิ ศรีมะฆะ |
| วินฟรีด เชเฟอร์ |  |   ผู้ฝึกสอนทีมชาติไทย  (พ.ศ. 2557 – พ.ศ. 2560) |  | มิลอวัน ราเยวัตส์ |
| อาเลชังดรี ปอลกิง |  |   ผู้ฝึกสอนทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี  (พ.ศ. 2556 – พ.ศ. 2558) |  | โชคทวี พรหมรัตน์ |
| ทองสุข สัมปหังสิต |  |   ผู้ฝึกสอนทีมบางกอก  (พ.ศ. 2555 – พ.ศ. 2556) |  | รอยเตอร์ โมไรร่า |
| ธงชัย สุขโกกี |  |   ผู้ฝึกสอนทีมบีบีซียู  (พ.ศ. 2554 – พ.ศ. 2555) |  | วรชัย สุรินทร์ศิริรัฐ |
| ดุสิต เฉลิมแสน |  | ผู้ฝึกสอนทีมฮหว่างอัญซาลาย  (พ.ศ. 2553) |  | ดุสิต เฉลิมแสน |
| จเด็จ มีลาภ |  |   ผู้ฝึกสอนทีมชลบุรี  (พ.ศ. 2552) |  | จเด็จ มีลาภ |
| ไม่มี |  |   ผู้ฝึกสอนทีมจุฬาฯ-สินธนา  (พ.ศ. 2551) |  | ธงชัย สุขโกกี |
| อาจหาญ ทรงงามทรัพย์ |  | ผู้ฝึกสอนทีมฮหว่างอัญซาลาย  (พ.ศ. 2549) |  | ชัชชัย พหลแพทย์ |
มัชฌิมเรขาคณิต

มัชฌิมเรขาคณิตตัวอย่าง:  l_{g} (สีแดง) เป็นมัชฌิมเรขาคณิตของ  l_{1} กับ  l_{2} โดยในตัวอย่างนี้ ส่วนของเส้นตรง  l_{2}\;({\overline {BC}}) ถูกกำหนดให้ตั้งฉากกับ  {\overline {AB}} (ภาพเคลื่อนไหวจะค้างไว้ 10 วินาทีก่อนเริ่มเล่นใหม่อีกครั้ง )
ในวิชาคณิตศาสตร์ มัชฌิมเรขาคณิต เป็นค่ามัชฌิมหรือค่าเฉลี่ยที่บ่งบอกถึงแนวโน้มสู่ส่วนกลางของจำนวนชุดหนึ่งด้วยผลคูณของค่าแต่ละค่า (ต่างจากมัชฌิมเลขคณิตซึ่งใช้ผลบวกของค่าแต่ละค่า) นิยามของมัชฌิมเรขาคณิตคือรากที่ n ของผลคูณของจำนวน n จำนวน กล่าวได้ว่า สำหรับชุดของจำนวน a1, a2, ..., an มัชฌิมเรขาคณิตมีนิยามเป็น
หรือแสดงออกโดยสมมูลกันเป็นมัชฌิมเลขคณิตของแต่ละจำนวนในมาตราส่วนลอการิทึม
ยกตัวอย่าง มัชฌิมเรขาคณิตของจำนวนสองจำนวน อาทิ 2 กับ 8 เป็นรากที่สอง (square root) ของผลคูณของทั้งสองจำนวน นั่นคือ  {\sqrt {2\cdot 8}}=4 ยกอีกตัวอย่างหนึ่ง มัชฌิมเรขาคณิตของจำนวนสามจำนวน 4, 1, และ 1/32 เป็นรากที่สามของผลคูณของทั้งสามจำนวน (1/8) นั่นก็คือ 1/2 กล่าวคือ  {\sqrt[{3}]{4\cdot 1\cdot 1/32}}=1/2 มัชฌิมเรขาคณิตใช้ได้กับจำนวนบวกเท่านั้น
มัชฌิมเรขาคณิตมักถูกใช้สำหรับชุดของจำนวนซึ่งจะนำมาคูณกันหรือมีลักษณะเป็นเลขยกกำลัง เช่นตัวเลขการเติบโตต่าง ๆ อาทิจำนวนประชากรโลกหรืออัตราดอกเบี้ยของการลงทุนทางการเงินเมื่อเวลาผ่านไป นอกจากนี้ยังถูกนำมาใช้ในการวัดเปรียบเทียบสมรรถนะของคอมพิวเตอร์ โดยมีประโยชน์สำหรับการคำนวณค่ามัชฌิมของอัตราความเร็วที่เพิ่มขึ้น (speedup) เพราะค่ามัชฌิมของจำนวน 0.5x (ช้าลงครึ่งหนึ่ง) กับ 2x (เร็วขึ้นสองเท่า) จะเป็นจำนวนเท่ากับ 1 (ไม่เร็วขึ้น)
สามารถทำความเข้าใจมัชฌิมเรขาคณิตในแง่ของเรขาคณิตได้ มัชฌิมเรขาคณิตของจำนวนสองจำนวน  a กับ  b เป็นความยาวของด้านหนึ่งของรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสซึ่งมีพื้นที่เท่ากับพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากที่มีด้านยาว  a และ  b มัชฌิมเรขาคณิตของจำนวนสามจำนวนก็คล้ายกัน มัชฌิมเรขาคณิตของ  a,  b, กับ  c เป็นความยาวของสันหนึ่งของทรงลูกบาศก์ซึ่งมีปริมาตรเท่ากับปริมาตรของทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก (cuboid) ที่แต่ละสันยาวเท่ากับจำนวนสามจำนวนที่กำหนดมา
มัชฌิมเรขาคณิตเป็นหนึ่งในสามค่ามัชฌิมพีทาโกรัสเช่นเดียวกับมัชฌิมเลขคณิตและมัชฌิมฮาร์มอนิก (harmonic mean) สำหรับชุดข้อมูลจำนวนบวกทุกชุดซึ่งมีสองจำนวนที่มีไม่เท่ากันเป็นอย่างน้อย มัชฌิมฮาร์มอนิกจะมีค่าน้อยที่สุดเสมอ มัชฌิมเลขคณิตจะมีค่ามากที่สุดจากมัชฌิมทั้งสามชนิด และมัชฌิมเรขาคณิตจะอยู่ระหว่างทั้งสองค่า (ดูที่อสมการของมัชฌิมเลขคณิตและเรขาคณิต (Inequality of arithmetic and geometric means))
การคำนวณ

มัชฌิมเรขาคณิตของชุดข้อมูล 




{


a

1


,

a

2


,

…
,


a

n



}



{\textstyle \left\{a_{1},a_{2},\,\ldots ,\,a_{n}\right\}}

 มีนิยามเป็น:
สมการนี้ใช้สัญกรณ์ π ตัวใหญ่เพื่อแสดงถึงการคูณเป็นลำดับ ทั้งสองฝั่งของสมการแสดงการคูณค่าชุดหนึ่งตามลำดับ  ("n" คือจำนวนของค่าทั้งหมด) เพื่อให้ได้ผลคูณรวมของเซต จากนั้นจึงหารากที่ n ของผลคูณรวมเพื่อหาค่ามัชฌิมเรขาคณิตของชุดข้อมูล ตัวอย่างเช่น หากมีเซตของจำนวนสี่จำนวน 



{
1
,
2
,
3
,
4
}


{\textstyle \{1,2,3,4\}}

 ผลคูณของ 



1
×
2
×
3
×
4


{\textstyle 1\times 2\times 3\times 4}

 เท่ากับ 



24


{\textstyle 24}

 แล้วค่ามัชฌิมเรขาคณิตจะเท่ากับรากที่สี่ของ 24 หรือประมาณ 2.213 เลขชี้กำลัง 





1
n




{\textstyle {\frac {1}{n}}}

 ที่ฝั่งซ้ายแสดงถึงการหารากที่ n กล่าวคือ 




24


1
4



=


24

4





{\textstyle 24^{\frac {1}{4}}={\sqrt[{4}]{24}}}

.
การคำนวณ > การคำนวณด้วยการทำซ้ำ

มัชฌิมเรขาคณิตของชุดข้อมูลชุดหนึ่งจะน้อยกว่ามัชฌิมเลขคณิตของชุดข้อมูลนั้น ยกเว้นหากสมาชิกทุกตัวในชุดข้อมูลมีค่าเท่ากัน ในกรณีนี้ค่ามัชฌิมเรขาคณิตและเลขคณิตจะมีค่าเท่ากัน เหตุนี้ทำให้สามารถให้นิยามค่ามัชฌิมเลขคณิต-เรขาคณิต (arithmetic-geometric mean) ได้ ซึ่งเป็นส่วนร่วมกันระหว่างทั้งสองที่จะให้ค่าออกมาระหว่างทั้งสองค่านั้นเสมอ
มัชฌิมเรขาคณิตคือ มัชฌิมเลขคณิต-ฮาร์มอนิก ด้วย ในแง่ที่หากมีลำดับอยู่สองลำดับ (




a

n




{\textstyle a_{n}}

 และ 




h

n




{\textstyle h_{n}}

) ที่มีนิยามว่า:
และ
โดยที่ 




a

n
+
1




{\textstyle a_{n+1}}

 คือมัชฌิมเลขคณิตและ 




h

n
+
1




{\textstyle h_{n+1}}

 คือมัชฌิมฮาร์มอนิกของค่าในลำดับก่อน ๆ ของทั้งสองลำดับ แล้ว 




a

n




{\textstyle a_{n}}

 และ 




h

n




{\textstyle h_{n}}

 จะลู่เข้าหาค่าของมัชฌิมเรขาคณิตของ 



x


{\textstyle x}

 และ 



y


{\textstyle y}

 ทั้งสองลำดับจะลู่เข้าหาลิมิตเดียวกัน และคงสภาพของมัชฌิมเรขาคณิตไว้:
และได้ผลลัพธ์เดียวกันเมื่อแทนที่มัชฌิมเลขคณิตกับฮาร์มอนิกด้วยมัชฌิมทั่วไป (generalized mean) สองค่าที่มีเลขชี้กำลัง  p เป็นจำนวนจำกัดที่มีค่าตรงข้ามกัน เช่น 1 กับ -1
การคำนวณ > ความสัมพันธ์กับลอการิทึม

มัชฌิมเรขาคณิตสามารถถูกแสดงออกในรูปเลขชี้กำลังของมัชฌิมเลขคณิตของลอการิทึมได้ การคูณสามารถแสดงออกเป็นผลรวมและการยกกำลังสามารถแสดงออกเป็นการคูณได้โดยใช้เอกลักษณ์ลอการิทึมเพื่อแปลงสภาพของสูตร:
โดยที่  a_{1},a_{2},\dots ,a_{n}>0
หรือสามารถใช้ฐานเป็นจำนวนจริงบวกใด ๆ ก็ตามทั้งในลอการิทึมและเลขยกกำลัง
นอกจากนั้น หากให้  a_{i} เป็นจำนวนลบได้
โดยที่ m คือจำนวนของจำนวนลบ
นี่บางครั้งถูกเรียกว่า log-average (อย่าสับสนกับมัชฌิมลอการิทึม (logarithmic average)) เพราะเป็นการคำนวณหาค่ามัชฌิมเลขคณิตของค่า  a_{i} ที่ถูกแปลงเป็นรูปลอการิทึม (กล่าวคือเป็นมัชฌิมเลขคณิตในมาตราส่วนลอการิทึม) แล้วจากนั้นใช้การยกกำลังเพื่อแปลงการคำนวณกลับไปยังมาตราส่วนเดิม นั่นคือ เป็นมัชฌิมกึ่งเลขคณิต (Quasi-arithmetic mean) ที่  f(x)=\log x ตัวอย่างเช่น มัชฌิมเรขาคณิตของ 2 กับ 8 สามารถคำนวณหาได้ดังนี้ โดย  b เป็นฐานค่าใดก็ตามของลอการิทึม (โดยทั่วไปจะเท่ากับ 2 ค่า  e หรือ 10):
สำหรับชุดข้อมูล  a_{1},\ldots ,a_{n} เราสามารถมองค่ามัชฌิมเรขาคณิตได้ว่าเป็นค่าที่จะให้ค่าต่ำสุดของฟังก์ชัน
โดยทั่วไป รูปลอการิทึมเป็นทางเลือกที่ได้รับความนิยมในการปฏิบัติใช้มัชฌิมเรขาคณิตในภาษาคอมพิวเตอร์ เพราะการคำนวณผลคูณของจำนวนหลายจำนวนอาจนำให้เกิดสภาวะน้อยเกินเก็บ (arithmetic underflow) หรือสภาวะมากเกินเก็บเลขคณิต (arithmetic overflow) ซึ่งมีโอกาสเกิดน้อยกว่าในกรณีของการหาผลรวมของลอการิทึมของจำนวนแต่ละจำนวน
การคำนวณ > เปรียบเทียบกับมัชฌิมเลขคณิต

มัชฌิมเรขาคณิตของชุดข้อมูลของจำนวน (บวก) จะมีค่ามากที่สุดไม่เกินไปกว่ามัชฌิมเลขคณิตของมันเสมอ และจะเท่ากันก็ต่อเมื่อทุก ๆ จำนวนในชุดข้อมูลมีค่าเท่ากัน มิเช่นนั้นมัชฌิมเรขาคณิตจะมีค่าน้อยกว่า ตัวอย่างเช่น มัชฌิมเรขาคณิตของ 2 กับ 3 คือ 2.45 ในขณะที่มัชฌิมเลขคณิตเท่ากับ 2.5
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หมายความว่าเมื่อเซตของจำนวนที่ไม่เหมือนกันถูกทำให้กระจายโดยคงสภาพมัชฌิม (mean-preserving spread) กล่าวคือสมาชิกของเซต "กระจายออกจากกัน" มากขึ้นแต่ไม่ทำให้มัชฌิมเลขคณิตเปลี่ยนไป มัชฌิมเรขาคณิตจะมีค่าน้อยลง
การคำนวณ > อัตราการเติบโตโดยเฉลี่ย

ในบางกรณี มัชฌิมเรขาคณิตเป็นค่าที่ใช้วัดอัตราการเติบโตโดยเฉลี่ยของปริมาณจำเพาะหนึ่งได้ดี อาทิหากคำสั่งซื้อต่อปีเพิ่มขึ้นร้อยละ 80 และร้อยละ 25 ในปีถัดไป ผลจะเท่ากับการมีอัตราการเติบโตคงที่ร้อยละ 50 เพราะมัชฌิมเรขาคณิตของ 1.80 กับ 1.25 คือ 1.50 ในการหาอัตราการเติบโตโดยเฉลี่ย ไม่จำเป็นต้องหาผลคูณของอัตราการเติบโตที่วัดได้มาในทุก ๆ ขั้น หากให้ปริมาณมาเป็นลำดับของ  a_{0},a_{1},...,a_{n} โดยที่  n คือจำนวนขั้นจากเริ่มต้นจนจบ อัตราการเติบโตระหว่างการวัดแต่ละครั้ง  a_{k} และ  a_{k+1} คือ  a_{k+1}/a_{k} มัชฌิมเรขาคณิตของอัตราการเติบโตเหล่านี้จึงเท่ากับ:
มัชฌิมเรขาคณิตของฟังก์ชันต่อเนื่อง

หาก  f:[a,b]\to (0,\infty ) เป็นฟังก์ชันค่าจริงบวกต่อเนื่อง มัชฌิมเรขาคณิตของมันในช่วงนี้คือ
ตัวอย่างเช่น ฟังก์ชันเอกลักษณ์  f(x)=x ในช่วงหนึ่งหน่วยแสดงให้เห็นว่ามัชฌิมเรขาคณิตของจำนวนบวกระหว่าง 0 กับ 1 เท่ากับ  {\frac {1}{e}}
การประยุกต์ใช้ > การเติบโตตามสัดส่วน

มัชฌิมเรขาคณิตเหมาะสมต่อการอธิบายการเติบโตตามสัดส่วนมากกว่ามัชฌิมเลขคณิต ไม่ว่าจะเป็นการเติบโตแบบเลขชี้กำลัง (exponential growth) (การเติบโตตามสัดส่วนที่คงที่) หรือการเติบโตแบบแปรผัน มัชฌิมเรชาคณิตของอัตราการเติบโตเป็นที่รู้จักในสาขาบริหารธุรกิจว่าอัตราการเติบโตต่อปีแบบทบต้น (compound annual growth rate; CAGR) มัชฌิมเรขาคณิตของการเติบโตในช่วงเวลาระยะหนึ่งให้ผลลัพธ์เป็นอัตราการเติบโตแบบคงที่ซึ่งจะให้ผลลัพธ์ในตอนสุดท้ายเท่ากัน
สมมุติว่าต้นส้มออกผลส้ม 100 ลูกในปีหนึ่ง จากนั้น 180, 210 และ 300 ลูกในปีถัด ๆ ไป อัตราการเติบโตของแต่ละปีจึงเท่ากับร้อยละ 80, 16.6666 และ 42.8571 ตามลำดับ เมื่อเราคำนวณหาอัตราการเติบโตโดยเฉลี่ย (เชิงเส้น) ด้วยมัชฌิมเลขคณิตได้เท่ากับร้อยละ 46.5079 (80% + 16.6666% + 42.8571% แล้วหารด้วย 3) แต่หากเราเริ่มจากส้ม 100 ลูกและให้ออกผลเติบโตร้อยละ 46.5079 ต่อปี ผลลัพธ์จะได้ผลส้ม 314 ลูก ซึ่งไม่ใช่ 300 ค่าเฉลี่ยเชิงเส้นจึงให้ผลลัพธ์ที่เกินจริงไปจากการเติบโตต่อปี
แต่หากเราใช้มัชฌิมเรขาคณิตแทน การเติบโตร้อยละ 80 คือการคูณด้วย 1.80 เราจึงหามัชฌิมเรขาคณิตของ 1.80, 1.166666 และ 1.428571 กล่าวคือ {\sqrt[{3}]{1.80\times 1.166666\times 1.428571}}\approx 1.442249 ดังนั้น อัตราการเติบโต "โดยเฉลี่ย" ต่อปีจึงเท่ากับร้อยละ 44.2249 หากเราเริ่มจากส้ม 100 ลูกและให้ออกผลเติบโตร้อยละ 44.2249 ต่อปี ผลลัพธ์จะได้ผลส้ม 300 ลูก
การประยุกต์ใช้ > การเงิน

มีการนำมัชฌิมเรขาคณิตมาใช้คำนวณดัชนีทางการเงินต่าง ๆ (การเฉลี่ยแต่ละองค์ประกอบของดัชนี) เช่นในอดีตดัชนีเอฟที 30 (FT 30) ใช้มัชฌิมเรขาคณิต ดัชนีวัดอัตราเงินเฟ้อ RPIJ ของสหราชอาณาจักรและสหภาพยุโรปก็ใช้เช่นกัน
นี่ส่งผลให้ความเคลื่อนไหวภายในดัชนีถูกแสดงออกมาในระดับที่อ่อนลงเมื่อเทียบกับการใช้มัชฌิมเลขคณิต
การประยุกต์ใช้ > สังคมศาสตร์

แม้จะหาการใช้มัชฌิมเรขาคณิตในการคำนวณสถิติทางสังคมได้ยากพอสมควร แต่เมื่อ ค.ศ. 2010 ดัชนีการพัฒนามนุษย์ของสหประชาชาติได้เปลี่ยนมาคำนวณด้วยวิธีนี้ โดยให้เหตุผลว่าสะท้อนภาพธรรมชาติของสถิติที่รวบรวมมาและนำมาเปรียบเทียบอันไม่สามารถหาสิ่งใดมาทดแทนได้ได้ดีกว่าเดิม:
มัชฌิมเรขาคณิตลดระดับการทดแทนกันได้ของแต่ละมิติ และรับรองว่าการลดลงร้อยละ 1 ของการคาดหมายคงชีพเมื่อกำเนิดเป็นต้นจะส่งผลต่อดัชนี HDI เท่ากับการลดลงร้อยละ 1 ในการศึกษาหรือรายได้ ดังนั้น การใช้วิธีการนี้เป็นพื้นฐานสำหรับการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ต่าง ๆ จะเคารพความแตกต่างในตัวเองของแต่ละมิติมากกว่าวิธีการหาค่าเฉลี่ยแบบง่าย
รายได้ที่กระจายอย่างเท่าเทียมสวัสดิการเทียบเท่าของดัชนีแอตคินสัน (Atkinson Index) ที่มีตัวแปรความรังเกียจความไม่เท่าเทียม (inequality aversion)  \epsilon =1.0 คือมัชฌิมเรขาคณิตของรายได้ทั้งหมด ส่วนเมื่อตัวแปรนั้นมีค่าที่ไม่เท่ากับ 1 รายได้ดังกล่าวจะมีค่าเท่ากับค่านอร์ม  L^{p} ( L^{p} space) หารด้วยจำนวนของข้อมูล โดย  p=1-\epsilon
การประยุกต์ใช้ > เรขาคณิต

ในกรณีของรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก ความสูงคือความยาวของเส้นตรงที่ลากจากมุมฉากไปตั้งฉากกับด้านตรงข้ามมุมฉาก เส้นนี้แบ่งด้านตรงข้ามมุมฉากเป็นสองส่วน และมัชฌิมเรขาคณิตของทั้งสองส่วนนี้คือความสูงของรูปสามเหลี่ยมนั้น สมบัตินี้มีชื่อว่าทฤษฎีบทมัชฌิมเรขาคณิต
ในกรณีของวงรี กึ่งแกนโทคือมัชฌิมเรขาคณิตของระยะทางที่ยาวที่สุดกับระยะทางที่สั้นที่สุดจากโฟกัสไปยังวงรี และเป็นมัชฌิมเรขาคณิตของกึ่งแกนเอกกับกึ่งเลตัสเรกตัม และกึ่งแกนเอกคือมัชฌิมเรขาคณิตของระยะทางจากจุดศูนย์กลางไปยังโฟกัสจุดใดก็ตามกับระยะทางจากจุดศูนย์กลางไปยังเส้นบังคับ (Directrix (conic section)) เส้นใดก็ตาม
หรือกล่าวได้อีกแบบว่า หากมีรูปวงกลมรัศมีเท่ากับ  r เลือกจุดสองจุดซึ่งอยู่ตรงข้ามกันบนรูปวงกลม แล้วกดให้เปลี่ยนรูปกลายเป็นวงรีโดยมีกึ่งแกนเอกและกึ่งแกนโทเท่ากับ  a และ  b ตามลำดับ เนื่องจากพื้นที่ของวงกลมรูปเดิมกับวงรีรูปที่ได้มามีค่าเท่ากัน เรากล่าวได้ว่า
{\begin{aligned}\pi r^{2}&=\pi ab\\r^{2}&=ab\\r&={\sqrt {ab}}\end{aligned}}
รัศมีของวงกลมเดิมคือมัชฌิมเรขาคณิตของกึ่งแกนเอกกับกึ่งแกนโทของวงรีที่ได้มาจากการเปลี่ยนรูปวงกลมรูปนั้น
ระยะทางไปยังขอบฟ้าของทรงกลมมีค่าประมาณเท่ากับมัชฌิมเรขาคณิตของระยะทางไปยังจุดบนทรงกลมที่อยู่ใกล้ที่สุดกับระยะทางไปยังจุดบนทรงกลมที่ไกลที่สุด หากกำหนดให้ระยะทางไปยังจุดบนทรงกลมที่ใกล้ที่สุดมีค่าน้อย
มัชฌิมเรขาคณิตถูกนำมาใช้ในการประมาณจัตุรัสพื้นที่เท่ารูปวงกลม (squaring the circle) ของศรีนิวาสะ รามานุชัน และการสร้างรูปสิบเจ็ดเหลี่ยมด้วย "mean proportional"
การประยุกต์ใช้ > อัตราส่วนลักษณะ

มัชฌิมเรขาคณิตถูกใช้ในการเลือกอัตราส่วนลักษณะประนีประนอมในภาพยนตร์และภาพเคลื่อนไหว กล่าวคือหากมีอัตราส่วนลักษณะอยู่สองแบบ มัชฌิมเรขาคณิตของทั้งสองจะเป็นอัตราส่วนลักษณะที่ประนีประนอมระหว่างทั้งสองที่ทำให้บิดเบี้ยวหรือสูญเสียภาพไปเท่า ๆ กันในแง่หนึ่ง ในเชิงรูปธรรม รูปสี่เหลี่ยมสองรูปที่มีพื้นที่เท่ากัน (ที่จุดศูนย์กลางเดียวกันและมีด้านที่ขนานกัน) แต่มีอัตราส่วนลักษณะต่างกัน มีส่วนร่วมกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมที่มีอัตราส่วนลักษณะเป็นมัชฌิมเรขาคณิตของทั้งสอง และเปลือกนอกของมัน (รูปสี่เหลี่ยมขนาดเล็กที่สุดที่ครอบรูปสี่เหลี่ยมทั้งสองรูป) ก็มีอัตราส่วนลักษณะเป็นมัชฌิมเรขาคณิตของทั้งสองเช่นกัน
ในการหาสมดุลระหว่างอัตราส่วนลักษณะ CinemaScope 2.35 กับ 4:3 มัชฌิมเรขาคณิตเท่ากับ 





2.35
×


4
3




≈
1.7701


{\textstyle {\sqrt {2.35\times {\frac {4}{3}}}}\approx 1.7701}


เอสเอ็มพีทีอี (SMPTE) จึงเลือกอัตราส่วนลักษณะ 



16
:
9
=
1.77


7
¯




{\textstyle 16:9=1.77{\overline {7}}}

 เคินส์ พาวเวอส์ (Kerns Powers) ค้นพบอัตราส่วนลักษณะนี้ผ่านวิธีการเชิงประจักษ์ เขาตัดรูปสี่เหลี่ยมออกเป็นพื้นที่เท่ากันและตัดออกให้มีอัตราส่วนลักษณะเท่ากับอัตราส่วนที่มีใช้อยู่แพร่หลายในขณะนั้น เมื่อนำมาซ้อนกันโดยวางจุดศูนย์กลางให้ตรงกัน เขาพบว่ารูปสี่เหลี่ยมอัตราส่วนลักษณะทั้งหมดใส่พอดีกับรูปสี่เหลี่ยมภายนอกที่มีอัตราส่วนลักษณะเท่ากับ 1.77:1 และทั้งหมดก็คลุมพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมภายในร่วมกันที่มีอัตราส่วนลักษณะเท่ากับ 1.77:1 เช่นกัน
เมื่อใช้เทคนิคหามัชฌิมเรขาคณิตแบบเดียวกันกับอัตราส่วนลักษณะ 16:9 และ 4:3 จะได้ผลลัพธ์โดยประมาณเท่ากับอัตราส่วนลักษณะ 14:9 (



1.55


5
¯




{\textstyle 1.55{\overline {5}}}

...) ซึ่งในแบบเดียวกัน เป็นการประนีประนอมระหว่างอัตราส่วนทั้งสอง
การประยุกต์ใช้ > ขนาดกระดาษ

มัชฌิมเรขาคณิตถูกใช้คำนวณขนาดกระดาษซีรีส์ B และ C กระดาษขนาด  B_{n} มีพื้นที่เท่ากับมัชฌิมเรขาคณิตของพื้นที่ของกระดาษขนาด  A_{n} กับ  A_{n-1} ตัวอย่างเช่น พื้นที่ของกระดาษ B1 เท่ากับ  {\frac {\sqrt {2}}{2}}\mathrm {m} ^{2} เพราะเป็นมัชฌิมเรขาคณิตของพื้นที่ของกระดาษ A0 ( 1\mathrm {m} ^{2}) กับของกระดาษ A1 ( {\frac {1}{2}}\mathrm {m} ^{2})
{\sqrt {1\mathrm {m} ^{2}\cdot {\frac {1}{2}}\mathrm {m} ^{2}}}={\sqrt {{\frac {1}{2}}\mathrm {m} ^{4}}}={\frac {1}{\sqrt {2}}}\mathrm {m} ^{2}={\frac {\sqrt {2}}{2}}\mathrm {m} ^{2}
ขนาดกระดาษซีรีส์ C ใช้หลักการเดียวกัน โดยมีพื้นที่เท่ากับมัชฌิมเรขาคณิตของขนาดกระดาษซีรีส์ A และ B ตัวอย่างเช่น กระดาษ C4 มีพื้นที่เท่ากับมัชฌิมเรขาคณิตของพื้นที่ของกระดาษ A4 และ B4
ข้อได้เปรียบของความสัมพันธ์แบบนี้คือกระดาษ A4 สามารถใส่ลงในซองกระดาษขนาด C4 ได้พอดี และกระดาษทั้งสองใส่ลงในซองกระดาษขนาด B4 ได้พอดี
การประยุกต์ใช้ > อื่น ๆ

ความราบเชิงสเปกตรัม (Spectral flatness) ในการประมวลผลสัญญาณคือหน่วยวัดความแบนราบหรือความแหลมของสเปกตรัม มีนิยามเป็นอัตราส่วนระหว่างมัชฌิมเรขาคณิตกับมัชฌิมเลขคณิตของสเปกตรัมกำลัง
สารเคลือบกันแสงสะท้อน (Anti-reflective coatings) เป็นสารเคลือบที่ลดการสะท้อนระหว่างสื่อกลางสองประเภทที่มีดัชนีหักเหเท่ากับ  n_{0} และ  n_{2} โดยดัชนีหักเหที่ดีที่สุดของสารเคลือบกันแสงสะท้อน  n_{1} จะเท่ากับมัชฌิมเรขาคณิต  n_{1}={\sqrt {n_{0}n_{2}}}
ในการผสมสีเชิงลบ (Subtractive color mixing) เส้นโค้งความสะท้อนเชิงสเปกตรัม (spectral reflectance curve) ของส่วนผสมของสี (Color mixing) ที่มีระดับอ่อน (Tint, shade and tone) ความทึบแสง (Opacity (optics)) และความเจือจางเท่ากัน จะมีค่าโดยประมาณเท่ากับมัชฌิมเรขาคณิตของเส้นโค้งความสะท้อนของสีแต่ละสี โดยคำนวณที่แต่ละความยาวคลื่นในสเปกครัมของสีเหล่านั้น
ตัวกรองมัชฌิมเรขาคณิต (geometric mean filter) ถูกใช้ในการประมวลผลภาพเพื่อกรองสิ่งรบกวนออกไป
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยคณิตศาสตร์
การสร้างจัตุรัสพื้นที่เท่า (Quadrature (mathematics))
การแจกแจงล็อกปรกติ (Log-normal distribution)
ค่าเฉลี่ยกำลังสอง
ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเรขาคณิต (Geometric standard deviation)
ทฤษฎีบทมัชฌิมเรขาคณิต
ผลคูณ
พิกัดเชิงไฮเพอร์โบลา (Hyperbolic coordinates)
ภาวะความแปรปรวนต่าง (Heteroscedasticity)
มัชฌิมเลขคณิต-เรขาคณิต
มัชฌิมทั่วไป
มัชฌิมฮาร์มอนิก
มัชฌิมแบบเฮรอน (Heronian mean)
มัชฌิมพีทาโกรัส
มัชฌิมกึ่งเลขคณิต
มัชฌิมเรขาคณิตถ่วงน้ำหนัก (Weighted geometric mean)
อสมการของมิวร์เฮด (Muirhead's inequality)
อัตราผลตอบแทน (Rate of return)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์คำนวณมัชฌิมเรขาคณิตและเลขคณิต. เก็บถาวร 2023-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มัชฌิมเลขคณิตและเรขาคณิต (ภาษาอังกฤษ). เก็บถาวร 2023-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ควรใช้มัชฌิมเรขาคณิตเมื่อใด (ภาษาอังกฤษ). เก็บถาวร 2023-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การคำนวณมัชฌิมเรขาคณิตด้วยข้อมูลชนิดต่าง ๆ (ภาษาอังกฤษ). เก็บถาวร 2010-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มัชฌิมเรขาคณิตที่เว็บไซต์ MathWorld (ภาษาอังกฤษ). เก็บถาวร 2023-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ความหมายเชิงเรขาคณิตของมัชฌิมเรขาคณิต (ภาษาอังกฤษ). เก็บถาวร 2023-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เครื่องคำนวณมัชฌิมเรขาคณิตสำหรับชุดข้อมูลขนาดใหญ่ (ภาษาพีเอชพี)
การคำนวณการแบ่งสรรปันส่วนที่นั่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐโดยใช้มัชฌิมเรขาคณิต (ภาษาอังกฤษ). เก็บถาวร 2022-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์แคลคูลัสแบบนอนนิวโตเนียน (ภาษาอังกฤษ). เก็บถาวร 2023-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นิยามและสูตรของมัชฌิมเรขาคณิต (ภาษาอังกฤษ). เก็บถาวร 2023-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Wilson, David A. L.; Martin, Barry (มีนาคม 2006). "The Distribution of the Geometric Mean". The Mathematical Gazette (ภาษาอังกฤษ). 90 (517): 40–49. JSTOR 3621411.
Vogel, Richard M. (2020). "The geometric mean?" (PDF). Communications in Statistics - Theory and Meth (ภาษาอังกฤษ). 51 (1): 82–94. doi:10.1080/03610926.2020.1743313. ISSN 1532-415X. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2023 – โดยทาง sites.tufts.edu.
การพิสูจน์โดยไม่ใช้คำพูดเชิงเรขาคณิตว่า max (a,b) > รูตมีนสแควร์ (RMS) หรือค่าเฉลี่ยกำลังสอง (QM) > มัชฌิมเลขคณิต (AM) > มัชฌิมเรขาคณิต (GM) > มัชฌิมฮาร์มอนิก (HM) > min (a,b) ของจำนวนบวกที่ต่างกันสองจำนวน a และ b
การพิสูจน์อสมการของมัชฌิมเลขคณิตและเรขาคณิตโดยไม่ใช้คำพูด (Proof without words):



 PR คือเส้นผ่านศูนย์กลางของรูปวงกลมที่มีจุดศูนย์กลาง  O; รัศมี  AO คือมัชฌิมเลขคณิตของ  a กับ  b; ส่วนสูง  GQ ของรูปสามเหลี่ยม  PGR คือมัชฌิมเรขาคณิตจากทฤษฎีบทมัชฌิมเรขาคณิต (geometric mean theorem) 



 AO\geq GQ สำหรับอัตราส่วน  a:b ใด ๆ
ความสูงของรูปสามเหลี่ยมมุมฉากวัดจากมุมฉากไปยังด้านตรงข้ามมุมฉากคือมัชฌิมเรขาคณิตของความยาวของทั้งสองส่วนของด้านตรงข้ามมุมฉากที่ถูกแบ่งเป็นสองส่วน ใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรัสกับสามเหลี่ยมทั้งสามรูปของด้าน (p + q, r, s ), (r, p, h ) และ (s, h, q ) ได้

 {\begin{aligned}(p+q)^{2}\;\;&=\quad r^{2}\;\;\,+\quad s^{2}\\p^{2}\!\!+\!2pq\!+\!q^{2}&=\overbrace {p^{2}\!\!+\!h^{2}} +\overbrace {h^{2}\!\!+\!q^{2}} \\2pq\quad \;\;\;&=2h^{2}\;\therefore h\!=\!{\sqrt {pq}}\\\end{aligned}}
การเปรียบเทียบพื้นที่เท่าระหว่างอัตราส่วนลักษณะต่าง ๆ ที่เคินส์ พาวเวอส์ ใช้เพื่อหามาตรฐานเอสเอ็มพีทีอี 16:9 สีแดงคือ   TV 4:3/1.33 สีส้มคือ   1.66 สีน้ำเงินคือ   16:9/1.77 สีเหลืองคือ   1.85 สีม่วงคือ   Panavision/2.2 และสีชมพูคือ   CinemaScope/2.35
เทศบาลนครภูเก็ต

สำหรับความหมายอื่นของ "ภูเก็ต" ดูที่ ภูเก็ต (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลนครภูเก็ต |
| --- | --- |
เทศบาลนคร
ภาพถ่ายมุมสูงนครภูเก็ต
   ตรา
สมญา: เมืองเกาะใหญ่
คำขวัญ: สร้างนครภูเก็ต ให้เป็นนครแห่งความสุขและน่าอยู่อย่างยั่งยืน

ทน.ภูเก็ตที่ตั้งของเทศบาลนครภูเก็ตแสดงแผนที่จังหวัดภูเก็ตทน.ภูเก็ตทน.ภูเก็ต (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัด: 7°53′17″N 98°23′51″E﻿ / ﻿7.88806°N 98.39750°E﻿ / 7.88806; 98.39750
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ภูเก็ต
อำเภอ: เมืองภูเก็ต
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: สาโรจน์ อังคณาพิลาส
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12 ตร.กม. (5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด: 79,308 คน
 • ความหนาแน่น: 6,609.00 คน/ตร.กม. (17,117.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 03830102
สนามบิน: ท่าอากาศยานภูเก็ต
ทางหลวง: 
ที่อยู่ สำนักงาน: สำนักงานเทศบาลนครภูเก็ต ถนนนริศร ตำบลตลาดใหญ่ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต 83000
เว็บไซต์: www.phuketcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลนครภูเก็ต เป็นเทศบาลนครที่ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบล คือ ตำบลตลาดเหนือและตำบลตลาดใหญ่ ในเขตอำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
ประวัติ

เทศบาลนครภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเมืองภูเก็ต ได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองภูเก็ต โดยพระราชกฤษฎีกา การจัดตั้งเทศบาลเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2478 เรียกว่า "เทศบาลเมืองภูเก็ต" เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลนครภูเก็ต เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 มีพื้นที่ 12 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 2 ตำบล คือ ตำบลตลาดเหนือและตำบลตลาดใหญ่ เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2558 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลนครภูเก็ต
ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลนครภูเก็ต มีพื้นที่รับผิดชอบรวม 12 ตารางกิโลเมตร หรือ 19,500 ไร่ มีเขตการปกครอง 2 ตำบล คือ ตำบลตลาดเหนือ มีพื้นที่ 4 ตารางกิโลเมตร และตำบลตลาดใหญ่ มีพื้นที่ 8 ตารางกิโลเมตร มีที่ตั้งและอาณาเขต ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลรัษฎา อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
ทิศตะวันออก ติดชายทะเล
ทิศใต้และทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลวิชิต อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต