stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรคอ้วน
สาเหตุ

กรรมพันธุ์ - ถ้าพ่อและแม่อ้วนทั้งคู่ลูกจะมีโอกาสอ้วนถึงร้อยละ 80 แต่ถ้าพ่อหรือแม่คนใดคนหนึ่งที่อ้วนลูกจะมีโอกาสอ้วนถึงร้อยละ 40 แต่ไม่ควรที่จะวิตกกังวลจนเกินเหตุ ไม่ใช่ว่าคุณจะสิ้นโอกาสผอมหรือหุ่นดี
นิสัยจากการรับประทานอาหาร - คนที่มีนิสัยไม่ดีในการรับประทานอาหาร หรือที่เรียกกันว่า กินจุบจิบ ไม่เป็นเวลาก็ทำให้อ้วนขึ้นได้
การไม่ออกกำลังกาย
- ถ้ารับประทานอาหารที่มากเกินพอดี แต่มีการออกกำลังกาย บ้างก็อาจทำให้ยืดเวลาความอ้วน แต่ถ้ารับประทานอาหารที่มากเกินพอดีแล้วนั่งๆ นอนๆ โดยไร้ซึ่งการยืดเส้นยืดสาย ในไม่ช้าก็จะเกิดการสะสมไขมันในร่างกาย
อารมณ์และจิตใจ - มีบางคนที่รับประทานอาหารตามอารมณ์และจิตใจ เช่น กินอาหารเพื่อดับความโกรธแค้น กลุ้มใจ กังวลใจ บุคคลเหล่านี้จะรู้สึกว่าอาหารทำให้ใจสงบ จึงยึดอาหารไว้เป็นสิ่งที่สร้างความสบายใจ - แต่ในทางกลับกัน บางคนที่รู้สึกเสียใจ กลุ้มใจ ก็กินอาหารไม่ได้ ถ้าในระยะเวลานานๆ ก็มีผลทำให้เกิดการขาดอาหาร ฯลฯ
ความไม่สมดุลกับความรู้สึกอิ่ม ความหิว ความอยากอาหาร - เมื่อใดที่ความอยากกินเพิ่มขึ้นเมื่อนั้นการบริโภคก็จะเพิ่มมากขึ้น ซึ่งถึงขั้น "กินจุ" ในที่สุดก็จะทำให้เกิดความอ้วน
เพศ - ผู้หญิงสามารถอ้วนได้ง่ายกว่าผู้ชาย เพราะโดยธรรมชาติมักสรรหาอาหารมากินได้ตลอดเวลา อีกทั้งผู้หญิงจะต้องตั้งครรภ์ทำให้น้ำหนักตัวมากขึ้น เพราะต้องกินอาหารมากขึ้น เพื่อบำรุงร่างกายและทารกในครรภ์ และบางคนหลังจากคลอดบุตรแล้วก็ไม่สามารถลดน้ำหนักลงให้เท่ากับเมื่อก่อนตั้งครรภ์ได้
อายุ - เมื่ออายุมากขึ้น โอกาสที่จะอ้วนก็เพิ่มขึ้น ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ซึ่งอาจเกิดจากการใช้พลังงานน้อยลง
กระบวนการทางเคมีที่เกิดกับร่างกาย
ยา - ผู้ป่วยบางโรคนั้น จะได้รับสเตียรอยด์เป็นเวลานานก็ทำให้อ้วนได้ และในผู้หญิงที่ฉีดยาหรือใช้ยาคุมกำเนิด ก็ทำให้อ้วนได้เหมือนกัน
โรคบางชนิด เช่น ไฮโปไทรอยด์
โรคที่พบร่วมบ่อย

ไขมันในเลือดสูงทำให้อ้วน
ความดันโลหิตสูง
โรคหัวใจ
โรคเบาหวาน
โรคข้อกระดูกเสื่อม
โรคทางระบบทางเดินหายใจ
โรคมะเร็งบางประเภท
การจัดการ

การรักษาโรคอ้วนหลักประกอบด้วยการจำกัดอาหารและการออกกำลังกาย โปรแกรมอาหารอาจทำให้น้ำหนักลดได้ในช่วงสั้น ๆ แต่การรักษาการลดน้ำหนักนี้บ่อยครั้งเป็นเรื่องยากและมักต้องอาศัยการออกกำลังกายและการได้รับพลังงานจากอาหารน้อยลงเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตของบุคคลอย่างถาวร สัดส่วนความสำเร็จของการรักษาการลดน้ำหนักโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตนั้นต่ำ โดยมีพิสัยระหว่าง 2–20% การเปลี่ยนแปลงอาหารและวิถีชวิตมีประสิทธิภาพในการจำกัดน้ำหนักเพิ่มเกินในสตรีมีครรภ์และให้ผลลัพธ์ดีขึ้นแก่ทั้งมารดาและบุตร
วิทยาการระบาด

ในยุคประวัติศาสตร์ช่วงต้น โรคอ้วนพบน้อย และมีเพียงอภิชนกลุ่มเล็กเท่านั้นที่เป็น แม้ยอมรับแล้วว่าเป็นปัญหาสุขภาพ แต่เมื่อความมั่งคั่งเพิ่มขึ้นในสมัยใหม่ตอนต้น โรคอ้วนมีผลในประชากรกลุ่มใหญ่เพิ่มขึ้น ในปี 2540 องค์การอนามัยโลกรับรองโรคอ้วนเป็นโรคระบาดทั่วโลกอย่างเป็นทางการ ในปี 2551 องค์การอนามัยโลกประเมินว่า ผู้ใหญ่อย่างน้อย 500 ล้านคน (กว่า 10%) อ้วน โดยมีอัตราในหญิงสูงกว่าชาย อัตราโรคอ้วนยังเพิ่มขึ้นตามอายุอย่างน้อยถึง 50 หรือ 60 ปี และโรคอ้วนรุนแรงในสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลียและแคนาดาเพิ่มขึ้นเร็วกว่าอัตราโรคอ้วนโดยรวม
บรรณานุกรม

Bhargava, Alok; Guthrie, J. (2002). "Unhealthy eating habits, physical exercise and macronutrient intakes are predictors of anthropometric indicators in the Women's Health Trial: Feasibility Study in Minority Populations". British Journal of Nutrition. 88 (6): 719–728. doi:10.1079/BJN2002739. PMID 12493094.
Bhargava, Alok (2006). "Fiber intakes and anthropometric measures are predictors of circulating hormone, triglyceride, and cholesterol concentration in the Women's Health Trial". Journal of Nutrition. 136 (8): 2249–2254. PMID 16857849.
Jebb S. and Wells J. Measuring body composition in adults and children In:Peter G. Kopelman, Ian D. Caterson, Michael J. Stock, William H. Dietz (2005). Clinical obesity in adults and children: In Adults and Children. Blackwell Publishing. pp. 12–28. ISBN 140-511672-2.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Kopelman P., Caterson I. An overview of obesity management In:Peter G. Kopelman, Ian D. Caterson, Michael J. Stock, William H. Dietz (2005). Clinical obesity in adults and children: In Adults and Children. Blackwell Publishing. pp. 319–326. ISBN 140-511672-2.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
National Heart, Lung, and Blood Institute (NHLBI) (1998). Clinical Guidelines on the Identification, Evaluation, and Treatment of Overweight and Obesity in Adults (PDF). International Medical Publishing, Inc. ISBN 1-58808-002-1.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
"Obesity: guidance on the prevention, identification, assessment and management of overweight and obesity in adults and children" (pdf). National Institute for Health and Clinical Excellence(NICE). National Health Services (NHS). 2006. สืบค้นเมื่อ April 8, 2009.
Puhl R., Henderson K., and Brownell K. Social consequences of obesity In:Peter G. Kopelman, Ian D. Caterson, Michael J. Stock, William H. Dietz (2005). Clinical obesity in adults and children: In Adults and Children. Blackwell Publishing. pp. 29–45. ISBN 140-511672-2.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Seidell JC. Epidemiology — definition and classification of obesity In:Peter G. Kopelman, Ian D. Caterson, Michael J. Stock, William H. Dietz (2005). Clinical obesity in adults and children: In Adults and Children. Blackwell Publishing. pp. 3–11. ISBN 140-511672-2.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
World Health Organization (WHO) (2000). Technical report series 894: Obesity: Preventing and managing the global epidemic (PDF). Geneva: World Health Organization. ISBN 92-4-120894-5. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-05-01. สืบค้นเมื่อ 2011-08-29.
หนังสืออ่านเพิ่ม

Fumento, Michael (1997). The Fat of the Land: Our Health Crises and How Overweight Americans can Help Themselves. New York: Penguin Books. ISBN 0-140261443.
Keller, Kathleen (2008). Encyclopedia of Obesity. Thousand Oaks, Calif: Sage Publications, Inc. ISBN 1-4129-5238-7.
Kolata, Gina (2007). Rethinking Thin: The new science of weight loss – and the myths and realities of dieting. Picador. ISBN 0-312-42785-9.
Kopelman, Peter G. (2005). Clinical obesity in adults and children: In Adults and Children. Blackwell Publishing. p. 493. ISBN 140-511672-2.
Levy-Navarro, Elena (2008). The Culture of Obesity in Early and Late Modernity. Palgrave Macmillan. ISBN 0230601235.
Pool, Robert (2001). Fat: Fighting the Obesity Epidemic. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 0-19-511853-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

World Health Organization – Obesity pages
Diet, Nutrition and the prevention of chronic diseases (including obesity) by a Joint WHO/FAO Expert consultation (2003).
Obesity at Endotext.org เก็บถาวร 2011-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
International Task Force on Obesity
Obesity at the Centers for Disease Control (USA)
The Obesity Society (USA)
National Obesity Forum เก็บถาวร 2019-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (UK)
Australasian Society for the Study of Obesity เก็บถาวร 2018-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อุปปาตสันติเจดีย์

| อุปปาตสันติเจดีย์ |
| --- | --- |
ဥပ္ပါတသန္တိစေတီတော်
เจดีย์จากระยะไกล
ศาสนา
ศาสนา: พุทธ
นิกาย: เถรวาท
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เนปยีดอ พม่า
ที่ตั้งในประเทศพม่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 19°46′16.14″N 96°10′58.76″E﻿ / ﻿19.7711500°N 96.1829889°E﻿ / 19.7711500; 96.1829889
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อตั้ง: สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ
เสร็จสมบูรณ์: มีนาคม พ.ศ. 2552
อุปปาตสันติเจดีย์ (พม่า: ဥပ္ပါတသန္တိစေတီတော်, ออกเสียง: [ʔoʊ̯ʔ.pà.ta̰ θàɰ̃.dḭ zè.dì.dɔ̀]; ชื่อทางการ พม่า: ဥပ္ပါတသန္တိစေတီတော်မြတ်ကြီး, หมายถึง "เจดีย์แห่งสันติ") สถานที่โดดเด่นสำคัญในกรุงเนปยีดอ เมืองหลวงของประเทศพม่า องค์เจดีย์ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุจากประเทศจีน จำลองแบบมาจากเจดีย์ชเวดากองในเมืองย่างกุ้ง และมีความสูง 99 เมตร (325 ฟุต)
ประวัติ

การก่อสร้างเจดีย์อุปปาตสันติ เริ่มขึ้นในที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และมีพิธีการวางศิลาฤกษ์ การก่อสร้างเสร็จสิ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 สร้างขึ้นตามการแนะนำของต้านชเว ประธานสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ มีบัตรเชิญเข้าร่วมพิธีเปิดด้วยวลี "ราชธานีเนปยีดอ" องค์เจดีย์โดยรวมสั้นกว่าเจดีย์ชเวดากอง 30 เซนติเมตร
"อุปปาตะสันติ" แปลว่า "ป้องกันเภทภัย" เป็นชื่อพระคาถาของพระภิกษุสงฆ์ในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 21 – พุทธศตวรรษที่ 22 ท่องกันในช่วงเวลาวิกฤตโดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างการเผชิญหน้ากับการบุกรุกจากต่างชาติ
มีการยกฉัตร (ที่ดอว์, ထီးတော် [tʰí dɔ̀]) และหยาดน้ำค้างหรือลูกแก้ว (เซนพู่ดอ, စိန်ဖူးတော် [sèɪɴ bú dɔ̀]) ประดิษฐานบนยอดเจดีย์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2552
สิ่งปลูกสร้าง

ฐานขนาดใหญ่ขององค์พระเจดีย์ที่มนุษย์สร้างขึ้นมามักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเนินเขา
บริเวณพระเจดีย์ประกอบด้วย:
พระพุทธรูปมหาซูตองพยา ในอาคารมหาภัสดาภูมิคันธกุฏิ
พระพุทธรูปหยกสี่องค์ในห้องโถงใต้องค์พระเจดีย์
เสาธงชัยสูง 108 ฟุต
สวนต้นโพและต้นพระศรีมหาโพธิ์ พร้อมพระพุทธรูป 28 องค์
สวนต้นโพ 108 ต้น
สระมาลินีมังคลาและวิหารพระอุปคุต
พระอุโบสถ
อาคารเจติยาปะลา
ที่พักสังหายามา
อาคารศาสนามหาเบะมานดอว์
พิพิธภัณฑ์เจดีย์
อาคารที่เก็บเอกสารทางศาสนา
ปากเซ

| ปากเซ ປາກເຊ |
| --- | --- |
นครและเมือง
นครปากเซ ນະຄອນປາກເຊ
พระราชวังเดิมของราชวงศ์ล้านช้างจำปาศักดิ์
ปากเซที่ตั้งในประเทศลาว
พิกัด: 15°07′N 105°47′E﻿ / ﻿15.117°N 105.783°E﻿ / 15.117; 105.783
ประเทศ:  ลาว
แขวง: จำปาศักดิ์
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 77,900 คน
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
นครปากเซ (ลาว: ນະຄອນປາກເຊ) เป็นเมืองเอกของแขวงจำปาศักดิ์ อยู่ริมแม่น้ำโขง เป็นเมืองใหม่เพิ่งตั้งได้ไม่นาน เมืองนี้ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเซโดน ที่บรรจบกับแม่น้ำโขงที่นี่
ปากเซเป็นเมืองที่มีสำคัญทางด้านเศรษฐกิจกับแขวงจำปาศักดิ์ และนับว่าเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของลาวตอนใต้ มีประชาชนหลากหลายชนชาติเข้ามาดำรงชีวิตที่เมืองนี้
สะพานข้ามแม่น้ำโขงในปากเซ
การเดินทาง

การเดินทางไปเมืองปากเซจากประเทศไทย สามารถทำได้โดยผ่านพรมแดนที่ช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี แล้วเดินทางมาตามทางหลวงหมายเลข 10 ของลาว และเมื่อถึงแม่น้ำโขง ก็ต้องข้ามสะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่นจึงจะมาถึงเมืองปากเซ ปัจจุบันมีรถประจำทางออกจากจังหวัดอุบลราชธานีมาถึงปากเซโดยตรง จากปากเซถึงช่องเม็ก ระยะทางเพียง 44 กิโลเมตร
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของปากเซ> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.0 (87.8) | 32.7 (90.9) | 34.4 (93.9) | 34.8 (94.6) | 32.9 (91.2) | 31.0 (87.8) | 30.4 (86.7) | 30.1 (86.2) | 30.3 (86.5) | 30.8 (87.4) | 30.5 (86.9) | 30.2 (86.4) | 31.59 (88.87) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 23.2 (73.8) | 27.0 (80.6) | 29.7 (85.5) | 29.3 (84.7) | 28.1 (82.6) | 26.7 (80.1) | 26.7 (80.1) | 26.5 (79.7) | 27.3 (81.1) | 26.3 (79.3) | 25.5 (77.9) | 22.4 (72.3) | 26.56 (79.81) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 16.3 (61.3) | 21.4 (70.5) | 24.5 (76.1) | 24.9 (76.8) | 24.9 (76.8) | 23.9 (75) | 24.1 (75.4) | 24.3 (75.7) | 23.7 (74.7) | 22.9 (73.2) | 22.4 (72.3) | 19.7 (67.5) | 22.75 (72.95) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 2.0 (0.079) | 7.9 (0.311) | 19.8 (0.78) | 75.7 (2.98) | 223.1 (8.783) | 420.0 (16.535) | 383.2 (15.087) | 523.9 (20.626) | 297.5 (11.713) | 99.6 (3.921) | 19.3 (0.76) | 2.8 (0.11) | 2,074.8 (81.685) |
| ความชื้นร้อยละ | 62 | 60 | 59 | 65 | 75 | 82 | 83 | 85 | 84 | 79 | 72 | 67 | 72.8 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 0 | 1 | 2 | 7 | 15 | 21 | 22 | 25 | 13 | 12 | 10 | 0 | 128 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 278.0 | 247.3 | 285.6 | 221.5 | 218.3 | 136.2 | 145.2 | 125.5 | 160.6 | 193.6 | 225.5 | 258.9 | 2,496.2 |
แหล่งที่มา: NOAA (1961-1990)
จังหวัดเกาะกง

"เกาะกง" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เกาะกง (แก้ความกำกวม)
| จังหวัดเกาะกง ខេត្តកោះកុង |
| --- | --- |
จังหวัด
เรือประมงในอ่าวไทย
แผนที่ของจังหวัดเกาะกง
พิกัด: 11°23′57″N 103°29′41″E﻿ / ﻿11.39917°N 103.49472°E﻿ / 11.39917; 103.49472
ประเทศ:  กัมพูชา
เมืองหลัก: เขมรภูมินทร์
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: มิถุนา ภู่ทอง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11,160 ตร.กม. (4,310 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2551)
 • ทั้งหมด: 139,722 คน
 • ความหนาแน่น: 13 คน/ตร.กม. (32 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+07
รหัสโทรศัพท์: +855
รหัส ISO 3166: KH-9
อำเภอ: 8
ตำบล: 33
หมู่บ้าน: 133
เกาะกง (เขมร: កោះកុង) เดิมไทยเรียก ปัจจันตคิรีเขตร บ้างสะกดว่า ปัตจันตคีรีเขตร์ หรือ ประจันต์คิรีเขตต์ เป็นจังหวัดหนึ่งที่มีพื้นที่ติดชายฝั่งทะเลของประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่บริเวณภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ทิศเหนือติดกับจังหวัดโพธิสัตว์ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดกำปงสปือ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดพระสีหนุ ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดตราดของประเทศไทย และทิศใต้ติดกับอ่าวไทย
จังหวัดเกาะกงมีเมืองหลักคือเมืองเขมรภูมินทร์ ซึ่งได้พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุได้พระราชทานนาม แต่ไม่เป็นที่นิยมเรียก ทั้งนี้ประชาชนส่วนใหญ่นิยมเรียกเมืองหลักนี้ว่า "กรุง (เมือง) เกาะกง" (ក្រុងកោះកុង)
ประวัติ

ชาวเกาะกงทั้งที่มีเชื้อสายเขมรและไทยเรียกเมืองหลักนี้ว่า เกาะกง ซึ่งทั้งคำว่าเกาะและกงมีความหมายตรงตัวว่า "เกาะ" ต่อมาเมื่อช่วงที่เกาะกงอยู่ภายใต้อิทธิพลของกรุงสยาม รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานนามเมืองแห่งนี้ว่า ปัจจันตคิรีเขตร ซึ่งมีความหมายว่า "ปลายเขตแดนที่ภูเขา" และตั้งนามเมืองให้คล้องกับเมืองประจวบคีรีขันธ์ (เดิมชื่อ บางนางรมย์) ซึ่งเมืองทั้งสองตั้งอยู่ในแนวรุ้งเดียวกัน ดังปรากฏไว้ความว่า
"...ขุนสารประเสริฐรับพระบรมราชโองการใส่เกล้าฯ ทรงพระกรุณา โปรดเกล้าฯ สั่งว่า เมืองบางนางรมย์นั้นโปรดเกล้าฯ ให้เรียกเมืองประจวบคีรีขันธ์ กับที่เกาะกงนั้น โปรดเกล้าฯ ให้เรียกว่า เมืองปัจจันตคิรีเขตร ให้กรมวัง หมายไปยังกรมพระกลาโหม กรมท่า กรมพระศุภรัต สัสดีซ้ายขวา ให้เรียกชื่อเมืองทั้ง ๒ ให้ถูกตามแบบรับสั่ง"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระยาวิไชยชลธี ผู้ว่าราชการเมืองปัจจันตคิรีเขตรได้สร้างโรงเรียนปัจจันตพิทยาคาร ตั้งอยู่ภายในวัดปัจจันตนคราราม ตำบลแหลมด่าน เมืองปัจจันตคิรีเขตร
แต่เดิมที่ทำการเมืองเกาะกงตั้งอยู่ที่เกาะเสก็ดและขึ้นต่อจังหวัดกำปอต ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 ได้มีการสร้างที่ทำการเมืองใหม่ที่เสาธงแล้วเสร็จ จึงได้แยกเกาะกงออกมาตั้งเป็นจังหวัดใหม่
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดเกาะกงแบ่งเป็น 7 อำเภอ (สฺรุก) 33 ตำบล และ 131 หมู่บ้าน เกาะกงถือเป็นจังหวัดขนาดเล็กที่มีประชากรอาศัยอยู่ 23,168 หลังคาเรือน และมีประชากรจำนวนทั้งสิ้น 132,106 คน
| # | ชื่อ | อังกฤษ | เขมร | หน่วยการปกครอง | Geocode |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | โบตุมซาโกร์ | Botum Sakor | បទុមសាគរ ปทุมสาคร | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0901 |
| 2 | กิรีซาโกร์ | Kiri Sakor | គីរីសាគរ คิรีสาคร | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0902 |
| 3 | เกาะกง | Kaoh Kong | កោះកុង เกาะกุง | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0903 |
| 4 | เขมรภูมินทร์ (เสาธง) เดิม: สมัจเมียนเจ็ย | Khemara Phoumin | ក្រុងខេមរភូមិន្ទ กรุงเขมรภูมินทฺ เดิม: ស្មាច់មានជ័យ สมาจฺมานฺชัย | เทศบาล (กฺรุง, ក្រុង) | 0904 |
| 5 | ม็วนด็วลเซ็ยมา (ปากคลอง) | Mondol Seima | មណ្ឌលសីម៉ា มณฑลสีมา | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0905 |
| 6 | ซแรอ็อมบิล (นาเกลือ) | Srae Ambel | ស្រែអំបិល แสฺรอํบิล | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0906 |
| 7 | ทมอบัง (หินบัง) | Thma Bang | ថ្មបាំង ถฺมบำงฺ | อำเภอ (สฺรุก, ស្រុក) | 0907 |
ประชากร

จังหวัดเกาะกงมีประชากรทั้งหมดประมาณ 132,106 คน (สถิติปี พ.ศ. 2541) ความหนาแน่นของประชากร 11.8 คนต่อตารางกิโลเมตร โดยประชากรส่วนใหญ่]ร้อยละ 75 เป็นชาวเขมร ที่เหลือร้อยละ 25 เป็นชาวไทยเกาะกง สำหรับเมืองหลักที่มีชาวเกาะกงอาศัยอยู่ถึงร้อยละ 22 ของประชากรทั้งหมดคือ สมัคเมียนเจย ส่วนประชากรอีกร้อยละ 75 ไม่ใช่ชาวพื้นเมืองเกาะกง แต่ย้ายมาจากจังหวัดอื่น ๆ ของกัมพูชา ส่วนใหญ่จะเข้ามาหางานที่ดีกว่าทำที่บริเวณชายแดนไทย-กัมพูชา
คนเชื้อสายไทยในเกาะกงส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ตามหมู่บ้านต่าง ๆ ตามคลองและลุ่มแม่น้ำ เช่น ลุ่มแม่น้ำเกาะปอ, แม่น้ำครางครืน, แม่น้ำตาไต, แม่น้ำบางกระสอบ, แม่น้ำตะปังรุง, แม่น้ำคลองพิพาท, อ่าวเกาะกะปิ, คลองแพรกกษัตริย์, อ่าวยายแสน, อ่าวพลีมาศ, อาหนี และอาจเลยไปถึงนาเกลือ
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมง นอกจากนี้คือธุรกิจท่องเที่ยว รวมทั้งนิคมอุตสาหกรรมอีกจำนวนมากที่ตั้งอยู่ในเกาะกงซึ่งมีสวัสดิการที่ดีและมีความมั่นคงทางอาชีพสูง
ดูเพิ่ม

ประจันตคีรีเขตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

มติชนรายวัน   ฉบับที่ 9048 หน้าที่ 21 ประจำวันที่ 17 ธันวาคม 2545 เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก จังหวัดเกาะกง |
| --- | --- | --- |
เมืองหลัก: เขมรภูมินทร์
| อำเภอ |  โบตุมซาโกร์  กิรีซาโกร์  เกาะกง  เทศบาลเขมรภูมินทร์ นคร  ม็วนด็วลเซ็ยมา  ซแรอ็อมบิล  ทมอบัง  |  |
| สถานที่ |  แม่น้ำเกาะปอ  เกาะกงซาฟารีเวิลด์  |  |
| ด ค กเมืองหลวงและจังหวัดของประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| เมืองหลวง |  พนมเปญ  |  |
| จังหวัด |  กระแจะ  กันดาล  กำปงจาม  กำปงฉนัง  กำปงธม  กำปงสปือ  กำปอด  เกาะกง  แกบ  ตะโบงคมุม  ตาแก้ว  บันทายมีชัย  พระตะบอง  พระวิหาร  พระสีหนุ  โพธิสัตว์  ไพรแวง  ไพลิน  มณฑลคีรี  รัตนคีรี  สตึงแตรง  สวายเรียง  เสียมราฐ  อุดรมีชัย  |  |
กะลา (วงดนตรี)

| กะลา |
| --- | --- |
วงกะลาในงานพัทยาเคาน์ดาวน์ พ.ศ. 2556
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อปร็อก ซอฟต์ร็อก ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2542–2551 พ.ศ. 2552–2557
ค่ายเพลง: จีนี่ เรคคอร์ด (พ.ศ. 2542–2551, พ.ศ. 2552–2557)
อดีตสมาชิก: ณพสิน แสงสุวรรณ ธีระศักดิ์ อุ่มมล ดารุส ปัญญา  มาโนช พิมพ์จันทร์ พงศภัค ทองเจริญ ปัญญา โกเมนไปรรินทร์ สมพร ยูโซะ
กะลา เป็นวงดนตรีแนวซอฟต์ร็อก จากโรงเรียนวัดทรงธรรม จังหวัดสมุทรปราการ  โดยวงเป็นที่รู้จักจากการเข้าประกวดวงดนตรีมัธยม ฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2540 แต่ตกรอบ 30 วงสุดท้ายจากวงเข้าประกวดทั่วประเทศกว่า 200 วง ต่อมากะลาได้กลับมาประกวดอีกครั้งกับฮอตเวฟมิวสิคอวอร์ดส์ครั้งที่ 3  พ.ศ. 2541 โดยครั้งนี้ได้เปลี่ยนสมาชิกสองตำแหน่งคือกลองกับเบส และเข้ารอบ 10 วงสุดท้าย จนได้รับการชักชวนจากทางแกรมมี่ค่ายจีนี่เร็คคอร์ด
พวกเขาได้ออกอัลบั้มชุดแรก "กะลา" ในปี พ.ศ. 2542 มีเพลงดังอย่าง "แม่ครับ" "ไม่มาก็คิดถึง" และ "รอ"
ปี พ.ศ. 2544 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 "นอกคอก" มีเพลงดังอย่าง "ขอเป็นตัวเลือก" "อยากเกิดเป็นคนหลายใจ" และ "สัญญา"
ปี พ.ศ. 2546 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 3 "My Name Is Kala" มีเพลงดังอย่าง "My Name Is Kala" "เธอเป็นแฟนฉันแล้ว" และ "บอกสักคำ"
ปี พ.ศ. 2548 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 4 "สามัญ" มีเพลงดังอย่าง "เจ็บนี้มันลึก" "ปิดตา" และ "ถ้าเธอหลายใจ"
ปี พ.ศ. 2549 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 5 "Inside" มีเพลงดังอย่าง "ใช่ฉันหรือเปล่า" และ "กะลา (ใช่ไหม)"
ปี พ.ศ. 2551 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 6 "Minute" ซึ่งอัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของวงกะลายุคก่อตั้ง ซึ่งมีสมาชิกอย่าง นุ (มือเบส) ,โต (มือกีตาร์) และ รุส (มือกลอง) อัลบั้มชุดนี้มีเพลงดังอย่าง "4 นาที"
ปี พ.ศ. 2553 วงกะลาได้ฟอร์มวงใหม่อีกครั้งประกอบไปด้วยสมาชิกของวงรุ่นใหม่มากประสบการณ์อย่าง เพชร พงศภัค (อดีตมือกีตาร์วงไอแซ็ค) , เขต ปัญญา (มือเบสและนักแต่งเพลง) , สมพร ยูโซะ (อดีตมือกลองวงลาบานูน) และอัลบั้มชุดที่ 7 "4 share" มีเพลงดังอย่าง "หมดเวลาแอบรัก" "หนาวกว่าทุกคืน" "หยุด...เพราะเธอ" "ทำใจให้ชิน" และ "ไม่เห็นฝุ่น"
ปี พ.ศ. 2555 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 8 "Love Infinity" อัลบั้มชุดนี้ถือว่าเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของวงกะลา อัลบั้มชุดนี้มีเพลงฮิตอย่าง "นาฬิกาของคนรักกัน" "ใจเรายังคงตรงกันอยู่ไหม" "รักจะกอดเราไว้" "ทุกคืนได้ไหม" และ "เหตุผลข้อเดียว"
วงกะลาถึงจุดแตกหักในปี พ.ศ. 2557 ด้วยเหตุผลคือ "การทำงานไม่ตรงกัน" โดยยุทธพงษ์ได้แยกออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว อีกทั้งสมาชิกอันประกอบไปด้วย เพชร พงศภัค ทองเจริญ อดีตมือกีตาร์ของวงไอแซ็กซ์ , เขต ปัญญา โกเมนไปรรรินทร์ มือเบสและนักแต่งเพลง และ สมพร ยูโซะ อดีตมือกลองวง ลาบานูน  ได้ไปก่อตั้งวงอโศกขึ้นมา ในสังกัดค่ายเพลงของพวกเขาเอง โรดสตาร์ (Road stars)
ประวัติ > การก่อตั้งวง ; เข้าประกวดแข่งขันฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดสครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2540)

เริ่มต้นจาก หนุ่ม นักเรียนชั้น ม.5 จากโรงเรียนวัดทรงธรรม ที่ได้รวบรวมเพื่อน ๆ อีก 3 คนเพื่อเข้าแข่งขัน ฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2540 แต่ก็ตกรอบ 30 วงสุดท้ายซึ่งวง ลาบานูน ก็ได้ผ่านเข้ารอบสิบวงสุดท้ายแต่ก็ไม่ได้รับรางวัลใดๆ แต่ด้วยสไตล์ของวงทำให้ ลาบานูนก็ได้ออกอัลบั้มจากการชักชวนของ ธเนศ วรากุลนุเคราะห์
ประวัติ > ลาบานูนออกอัลบั้มเพลง  ; กะลาประกวดแข่งขันฮอตเวฟมิวสิกอีกครั้ง (พ.ศ. 2541)

โดยหนุ่มไม่มีกำลังใจในการที่จะประกวดอีกครั้ง แต่เมื่อเขาได้เห็นลาบานูน เพื่อนร่วมรุ่นได้ออกอัลบั้มเพลงเป็นของตัวเองจึงทำให้เขามีกำลังใจอีกครั้งและในปีต่อมาคือ พ.ศ. 2541 กะลาก็ได้กลับมาแข่ง ฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ ครั้งที่ 3 โดยในครั้งนี้พวกเขาได้เปลี่ยนสมาชิก 2 ตำแหน่งคือกลองและเบส (โดยมีสมาชิกโตและหนุ่มเป็นสองสมาชิกก่อตั้ง)โดยหลุดเข้าไปในรอบ 10 วงสุดท้ายโดยไม่ได้รับรางวัลใดๆทั้งสิน
ประวัติ > การชักชวนจากแกรมมี่ (พ.ศ. 2541 - 2542)

และหลังจากนั้นอีก 2-3 เดือนทางแกรมมี่ก็ติดต่อมาว่าให้มาที่บริษัทแกรมมี่เพื่อจะได้สกรีนเทสต์ และเมื่อพวกเขาได้สกรีนเทสต์เสร็จแกรมมี่ก็มิได้ติดต่อมาจนทำให้พวกเขาแทบหมดกำลังใจ แต่แล้วหลังจากนั้นอีก 4-5 เดือนแกรมมี่ก็ติดต่อมาว่าให้มาที่บริษัทอีกครั้งเพื่อเซ็นสัญญาเป็นนักร้อง และในที่สุดพวกเขาก็ได้เป็นนักร้องนักดนตรีอาชีพสมใจ
ประวัติ > อัลบั้มกะลา ; อัลบั้มกะลานอกคอก (พ.ศ. 2542 - 2544)

ในอัลบั้มกะลามีเนื้อเพลงที่เป็นสไต์ร็อคที่ฟังง่าย ไม่ซับซ้อน แต่ซ้อนความคมคาย  ด้วยเนื้อหาของเพลง ที่พูดจาตรงไปตรงมา ตามประสาวัยรุ่น ไม่ว่าจะเป็นเพลงน่ารักอย่าง “ไม่มาก็คิดถึง” และเพลงจังหวะสนุก อารมณ์กวนอย่าง “แม่ครับ” ที่ทำให้หลายคน ต้องถามถึงพวกเขา เรียกได้ว่าพวกเขาเป็นวงร็อคมัธยม ที่มีฝีมือเกินตัว
อัลบั้ม “กะลานอกคอก” อัลบั้มที่สองของกะลา ที่มาแรงเกินคาด ในอัลบั้มนี้ฝีมือของกะลาจัดจ้านขึ้น และได้รับการต้อนรับที่ดีมากจากเหล่าแฟนคลับ
ประวัติ > ประสบความสำเร็จในวงกว้าง ; โปรเจกต์พิเศษ  (พ.ศ. 2545)

หลังจากที่ประสบความสำเร็จและได้เสียงต้อนรับจากแฟนคลับ พวกเขามีโปรเจกต์พิเศษ "กะลาหัวกะทิ" เพื่อเป็นการขอบคุณแฟนๆที่ให้การสนับสนุน ด้วยดีมาตลอด อัลบั้มนี้เป็นการคัดเอาบทเพลงหัวกะทิจากทั้ง 2 อัลบั้มกลับมาเรียบเรียง ทำดนตรี และนำมาขับร้องใหม่"
ประวัติ > ฟอร์มวงใหม่; อัลบั้มชุดที่สาม (พ.ศ. 2545 - 2557) - แยกวงและยุทธพงษ์เป็นศิลปินเดี่ยว

หลังจากปล่อยอัลบั้มหัวกะทิไป กะลาก็ไม่ได้ปล่อยอัลบั้มออก 1-2 ปี โดยในปี พ.ศ. 2546 กะลากลับมาตอกย้ำความเป็นร็อคเข้มข้นในชื่อ KALA รวมทั้งมากับอัลบั้มชุดที่ 3 "My Name Is Kala" และยุทธพงษ์ก็ได้ฟอร์มวงใหม่ โดยมี พงศภัค ทองเจริญ (มือกีตาร์จากวงไอ-แซ็ค)  ปัญญา โกเมน ไปรรินทร์ (มือเบสและนักแต่งเพลงมืออาชีพที่แต่งเพลงออกมาเหมือนวง Green Day มาก) และ สมพร ยูโซ๊ะ (อดีตมือกลองวงลาบานูน) มาฟอร์มวงใหม่อีกครั้ง โดยในอัลบั้มนี้มีซาวนด์ที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์แบบเฉพาะตัว ที่ไร้ขีดจำกัดความมันส์ และเนื้อหาที่มีความหลากหลายมากขึ้น หนักแน่นขึ้น ทั้งด้านการใช้ภาษาที่แรงแต่ตรงไปตรงมา รวมทั้งหลายเพลงในอัลบั้มชุดนี้ ยังแทรกกลิ่นอายดนตรีร็อกแอนด์โรลล์ ที่พวกเขาหลงใหล นำมาผสมผสานเข้ากับงานดนตรีร็อก โดยยุทธพงษ์ นักร้องนำได้แต่งเพลงและทำนองเอง ถึง 3 เพลงด้วยกันคือ เพลง "MY NAME IS KALA", "บอกสักคำ" และ "ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย" ซึ่งทั้ง 3 เพลงได้กระแสตอบรับที่ดีเป็นอย่างมาก โดยสมาชิกเก่า ๆ ของวงกะลาก็ได้แยกย้ายกันออกไป และมีผลงานต่อมาจนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2557 วงกะลาจึงแตกในที่สุด ด้วยเหตุผลคือ "การทำงานไม่ตรงกัน" โดยยุทธพงษ์ได้แยกออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว พร้อมด้วยสมาชิก พงศภัค ทองเจริญ อดีตมือกีตาร์ของวงไอแซ็กซ์ , ปัญญา โกเมนไปรรรินทร์ มือเบสและนักแต่งเพลง และ สมพร ยูโซะ อดีตมือกลองวง ลาบานูน  ได้ไปก่อตั้งวงอโศกขึ้นมา ในสังกัดค่ายเพลงของพวกเขาเอง โรดสตาร์ (Road stars)  ปลายเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 แชแนลยูทูบของค่ายเพลงจีนี่เรคอร์ดส ได้โพสต์คลิป Pre Launch "NUM KALA" ซึ่งเป็นความในใจของยุทธพงษ์ในการเป็นนักร้องเดี่ยว
สมาชิก

ณพสิน แสงสุวรรณ (หนุ่ม) – ร้องนำ เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 (เดิมชื่อ กฤตพจน์ แสงสุวรรณ และ ยุทธพงษ์ แสงสุวรรณ) เกิดที่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ (ปี พ.ศ. 2542 - 2551, พ.ศ. 2552 - 2557)
มาโนช พิมพ์จันทร์ (โต) – กีตาร์  เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เกิดที่ เขตพระนคร จังหวัดกรุงเทพมหานคร (ปี พ.ศ. 2542 - 2551) (สมาชิกมือกีต้าร์รุ่นที่ 1)
ธีระศักดิ์ อุ่มมล (นุ) – เบส เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2523 เกิดที่ เขตดอนเมือง จังหวัดกรุงเทพมหานคร (ปี พ.ศ. 2542 - 2551) (สมาชิกมือเบสรุ่นที่ 1)
ดารุส ปัญญา (รุส) – กลอง  เกิด 8 กันยายน พ.ศ. 2525 เกิดที่ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดรัอยเอ็ด (ปี พ.ศ. 2542 - 2551) (สมาชิกมือกลองรุ่นที่ 1)
พงศภัค ทองเจริญ (เพชร) – กีตาร์ (อดีตมือกีตาร์วงไอ-แซ็ค) เกิด 25 สิงหาคม พ.ศ. 2529 เกิดที่ เขตลาดพร้าว จังหวัดกรุงเทพมหานคร (ปี พ.ศ. 2552 - 2557)
ปัญญา โกเมนไปรรินทร์ (เขต) – เบส (มือเบสและนักแต่งเพลงมืออาชีพ) เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2525 เกิดที่ อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม (ปี พ.ศ. 2552 - 2557)
สมพร ยูโซะ (พร, สมพร) – กลอง (อดีตมือกลองวงลาบานูน) เกิด 20 กรกฏาคม พ.ศ. 2521 เกิดที่ อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส (ปี พ.ศ. 2552 - 2557)