เหมา เจ๋อตง
สงครามโลกครั้งที่สอง

บทความหลัก: สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
กองกำลังของเหมาเดินทางมาถึงโซเวียตเหยียนอสนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1935 และตั้งรกรากที่เป่าอานจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1936 ขณะที่อยู่ที่นั่น พวกเขาได้พัฒนาความสัมพันธ์กับชุมชนท้องถิ่น กระจายทรัพยากรและทำการเกษตรบนที่ดิน ให้การรักษาพยาบาล และเริ่มโครงการการรู้หนังสือ ตอนนี้เหมาเป็นผู้บัญชาการทหารจำนวน 15,000 นายโดยได้รับการสนับสนุนจากการมาถึงของกองทัพของเฮ่อ หลงจากหูหนาน และกองทัพของจู เต๋อกับจาง กั๋วเทาที่กลับจากทิเบต ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 พวกเขาก่อตั้งมหาวิทยาลัยกองทัพแดงต่อต้านญี่ปุ่นตะวันตกเฉียงเหนือในเหยียนอาน ซึ่งเป็นสถานที่ที่พวกเขาใช้ฝึกอบรมทหารใหม่ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1936 พวกเขาได้เริ่ม "การกรีธาทัพต่อต้านญี่ปุ่น" โดยส่งกองโจรจำนวนหนึ่งเข้าไปในดินแดนที่ญี่ปุ่นควบคุมเพื่อทำการโจมตีเป็นระยะ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1937 การประชุมพรรคคอมมิวนิสต์จัดขึ้นในเหยียนอานเพื่อหารือเกี่ยวกับสถานการณ์ดังกล่าว นักข่าวชาวตะวันตกเดินทางมายัง "เขตชายแดน" (ที่เป็นชื่อเดียวกับโซเวียต) ด้วยเช่นกัน นักข่าวที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ เอ็ดการ์ สโนว์ ผู้ซึ่งได้นำประสบการณ์ของตนเองมาเป็นพื้นฐานสำหรับหนังสือ "ดาวแดงเหนือแผ่นดินจีน" และแอกเนส สเมดลีย์ ซึ่งเรื่องราวของเขาทำให้นานาชาติให้ความสนใจต่อประเด็นของเหมา
ในการเดินทัพทางไกล เฮ่อ จื่อเจิน ภรรยาของเหมาได้รับบาดเจ็บจากสะเก็ดระเบิดที่ศีรษะ เธอเดินทางไปมอสโกเพื่อรับการรักษา เหมาจึงหย่ากับเธอแล้วแต่งงานกับเจียง ชิง นักแสดงสาว มีรายงานว่าเฮ่อ "ถูกส่งไปโรงพยาบาลจิตเวชในมอสโกเพื่อเปิดทาง" ให้ชิง เหมาย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านถ้ำและใช้เวลาส่วนใหญ่ในการอ่านหนังสือ ดูแลสวน และคิดทฤษฎี เขาเริ่มเชื่อว่ากองทัพแดงเพียงอย่างเดียวไม่สามารถเอาชนะญี่ปุ่นได้ และควรจัดตั้ง "รัฐบาลป้องกันชาติ" ที่นำโดยคอมมิวนิสต์ร่วมกับก๊กมินตั๋งและกลุ่ม "ชาตินิยมชนชั้นกระฎุมพี" อื่น ๆ เพื่อบรรลุเป้าหมายนี้ แม้จะดูหมิ่นเจียง ไคเชกว่าเป็น "คนทรยศชาติ" แต่ในวันที่ 5 พฤษภาคม เขากลับส่งโทรเลขไปยังสภาการทหารของรัฐบาลแห่งชาติหนานจิงเพื่อเสนอพันธมิตรทางทหาร ซึ่งเป็นแนวทางปฏิบัติที่สตาลินเสนอ แม้เจียงตั้งใจที่จะเพิกเฉยต่อข้อความของเหมาและดำเนินสงครามกลางเมืองต่อไป แต่เขาก็ถูกจับกุมโดยจาง เสฺวเหลียง นายพลคนหนึ่งของเขาเองในซีอาน นำไปสู่อุบัติการณ์ซีอาน จางบังคับให้เจียงหารือประเด็นนี้กับคอมมิวนิสต์ เป็นผลให้มีการก่อตั้งแนวร่วมที่มีสัมปทานทั้งสองฝ่ายในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1937
ญี่ปุ่นยึดทั้งเซี่ยงไฮ้และหนานจิงได้ เป็นผลให้เกิดการสังหารหมู่ที่หนานจิง ซึ่งเป็นความโหดร้ายที่เหมาไม่เคยพูดถึงตลอดชีวิต และยังผลักดันรัฐบาลก๊กมินตั๋งไปฉงชิ่งอีกด้วย ความโหดร้ายของญี่ปุ่นทำให้มีชาวจีนเข้าร่วมการสู้รบมากขึ้น และกองทัพแดงก็เพิ่มขึ้นจาก 50,000 เป็น 500,000 นาย ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1948 กองทัพแดงได้จัดตั้งกองทัพใหม่ที่สี่และกองทัพลู่ที่แปด ซึ่งอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติของเจียง ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1940 กองทัพแดงได้เริ่มการรุกร้อยกรม โดยมีทหาร 400,000 นายโจมตีกองทัพญี่ปุ่นพร้อม ๆ กันในห้ามณฑล ความสำเร็จทางทหารทำให้ทหารญี่ปุ่นเสียชีวิตกว่า 20,000 นาย ทางรถไฟและเหมืองถ่านหินได้รับความเสียหาย จากฐานที่มั่นในเหยียนอาน เหมาประพันธ์ตำราหลายเล่มสำหรับกองทหารของเขา รวมทั้ง "ปรัชญาแห่งการปฏิวัติ" ซึ่งเป็นบทนำเกี่ยวกับทฤษฎีความรู้ของมาร์กซิสต์ "สงครามยืดเยื้อ" ซึ่งกล่าวถึงกองโจรและยุทธวิธีทางทหารเคลื่อนที่ และ"ว่าด้วยประชาธิปไตยใหม่" ซึ่งเสนอแนวคิดสำหรับอนาคตของจีน
ใน ค.ศ. 1944 สหรัฐส่งผู้แทนทางการทูตพิเศษที่เรียกว่าภารกิจดิกซี (Dixie Mission) ไปหาพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทหารอเมริกันที่ถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจต่างรู้สึกประทับใจมาก พรรคนี้ดูเหมือนว่าจะมีการทุจริตน้อยกว่า มีความสามัคคีกว่า และมีพลังต่อต้านญี่ปุ่นมากกว่าก๊กมินตั๋ง ทหารยืนยันกับผู้บังคับบัญชาของตนว่าพรรคนี้เข้มแข็งและได้รับความนิยมในพื้นที่อย่างมาก ในช่วงท้ายของภารกิจ การติดต่อระหว่างสหรัฐกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนแทบไม่มีผลใด ๆ หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง สหรัฐยังคงให้ความช่วยเหลือทางการทูตและการทหารแก่เจียง ไคเชกและกองกำลังรัฐบาลก๊กมินตั๋งของเขาในการต่อต้านกองทัพปลดปล่อยประชาชนที่นำโดยเหมาในช่วงสงครามกลางเมืองและละทิ้งแนวคิดการจัดตั้งรัฐบาลผสมซึ่งรวมถึงพรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย ทำนองเดียวกัน สหภาพโซเวียตให้การสนับสนุนเหมาโดยการยึดครองจีนตะวันออกเฉียงเหนือ และมอบให้แก่คอมมิวนิสต์จีนอย่างลับ ๆ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1946