stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มอาการเอ็ดเวิร์ด

กลุ่มอาการเอ็ดเวิร์ด (อังกฤษ: Edwards syndrome) เป็นกลุ่มอาการทางร่างกายของมนุษย์ที่เกิดมาจากความผิดปกติของออโทโซมโดยคู่ที่ 18 เกินมา 1 โครโมโซม  ลักษณะที่ปรากฏมากในกลุ่มอาการเอ็ดเวิร์ดนี้คือ หน้าผากแบน ศีรษะเล็ก หัวใจและปอดพิการ บางรายมีอาการปัญญาอ่อน ส่วนมากจะเสียชีวิตก่อนอายุครบ 1 ปี
กลุ่มอาการเอ็ดเวิร์ดหรือแฝดสามของโครโมโซมคู่ที่ 18 เป็นโรคทางพันธุกรรมอย่างหนึ่งเกิดจากการที่ผู้ป่วยมีชุดของโครโมโซมคู่ที่ 18 อยู่สามชุดแทนที่จะเป็นสองชุดตามปกติ ผลจะเกิดกับหลาย ๆ ส่วนของร่างกาย ทารกจะเกิดมามีน้ำหนักน้อย และมีโรคหัวใจได้ ลักษณะอื่น ๆ เช่น ศีรษะเล็ก คางเล็ก นิ้วมือกำแน่นมีนิ้วเกยกัน และมีสติปัญญาเสื่อมถอยอย่างรุนแรง
ผู้ป่วยโรคนี้ส่วนใหญ่เกิดความผิดปกติในขั้นตอนการสร้างเซลล์สืบพันธุ์ (ตั้งแต่ในตัวบิดาหรือมารดา) หรือตั้งแต่ช่วงแรกของการเจริญ (ในครรภ์) โอกาสการเกิดโรคนี้เพิ่มขึ้นตามอายุของมารดา บางครั้งอาจเกิดจากการถ่ายทอดโครโมโซมผิดปกติจากมารดาหรือบิดาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งโดยตรงได้แต่พบน้อยมาก บางครั้งผู้ป่วยจะมีเซลล์ที่มีโครโมโซมผิดปกติแค่บางส่วนจากทั้งหมด เรียกว่าโมเซอิก ผู้ป่วยกลุ่มนี้จะมีอาการรุนแรงไม่มากเท่าผู้ป่วยแบบปกติ การตรวจอัลตราซาวนด์หญิงตั้งครรภ์อาจทำให้แพทย์สงสัยภาวะนี้ได้ ซึ่งต้องอาศัยการตรวจยืนยันโดยการตรวจวินิจฉัยพันธุกรรมทารกก่อนคลอด เช่น การเจาะน้ำคร่ำ
ยังไม่มีวิธีรักษาโรคนี้ให้หายกลับเป็นปกติ แพทย์สามารถรักษาด้วยการรักษาแบบประคับประคองอาการเท่านั้น หากคู่สมรสใดมีบุตรเป็นโรคนี้แล้วจะมีโอกาสมีบุตรคนถัดไปเป็นโรคนี้ได้อีกประมาณร้อยละ 1 ถือเป็นโรคโครโมโซมผิดปกติที่พบบ่อยเป็นอันดับสอง รองจากกลุ่มอาการดาวน์
โรคนี้พบได้บ่อยพอสมควร โดยมีอุบัติการณ์อยู่ที่ประมาณ 1 ใน 5000 การเกิดมีชีพ งานวิจัยบางชิ้นพบว่าผู้ป่วยที่รอดชีวิตจะเป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย ผู้ป่วยส่วนใหญ่เสียชีวิตตั้งแต่ในครรภ์ โอกาสรอดชีวิตนานกว่า 1 ปี มีน้อย อยู่ที่ประมาณ 5-25% โรคนี้ตั้งชื่อตาม John Hilton Edwards ซึ่งได้บรรยายกลุ่มอาการนี้ไว้เป็นครั้งแรกเมื่อปี 1960
แหล่งข้อมูลอื่น

SOFT USA Support Organization For Trisomy 18, 13, and Related Disorders
SOFT UK Support Organisation for trisomy 13/18 and related disorders
Trisomy 18 Foundation, Inc.
Trisomy 18 Support Program
The Chromosome 18 Registry & Research Society
Perinatal Hospice Care - Preparing for birth and death" เก็บถาวร 2007-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Humpath #5389 เก็บถาวร 2008-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เซี่ยงไฮ้
ที่ตั้งและอาณาเขต

นครเซี่ยงไฮ้มีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ทะเลจีนตะวันออก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลเจียงซู และมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
ภูมิประเทศ

มีสัดส่วนเป็นร้อยละ 0.06 ของพื้นที่ทั่วประเทศ ทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นเนินเขาสองลูกสูงไม่เกิน 120 เมตร ทอดยาวชื่อ เขาเฉอ หรือ เฉอชาน (佘山) เขตเมืองเป็นที่ราบตะกอนน้ำพากว้างใหญ่ ความสูงเหนือระดับน้ำทะเลเฉลี่ยประมาณ 4 เมตร มีเกาะอย่างน้อย 10 เกาะ โดยเกาะฉงหมิงมีพื้นที่มากที่สุดคือ 1,370 ตารางกิโลเมตรในปี พ.ศ. 2563 และขยายขนาดทุกปี ซึ่งใหญ่เป็นอันดับ 3 ของจีน (รองจากเกาะไต้หวัน และเกาะไหหลำ)
ภูมิประเทศ > ภูมิอากาศ

อยู่ในเขตมรสุมร้อนเอเชียเหนือ แบ่งเป็น 4 ฤดูชัดเจนและมีปริมาณฝนและแสงแดดที่เพียงพอ ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงระยะเวลาค่อนข้างสั้น ฤดูหนาวและร้อนค่อนข้างยาวนาน
การคมนาคม > ทางบก

มหานครเซี่ยงไฮ้มีเส้นทางเดินรถไฟฟ้าชนิดต่างๆเกือบ 100 เส้นทาง และมีโครงการขยายการก่อสร้างเส้นทางคมนาคมและทางด่วน เชื่อมต่อกับเมืองและเขตสำคัญๆ อาทิ
สายในประเทศ เซี่ยงไฮ้-ฮ่องกง-มาเก๊า สายเหนือ เซี่ยงไฮ้ - รัสเซีย - ยุโรป สายตะวันตก เซี่ยงไฮ้ - เอเชียกลาง
การคมนาคม > ทางอากาศ

สำหรับเส้นทางขนส่งทางอากาศ นครเซี่ยงไฮ้มีสนามบินแห่งชาติ 2 แห่ง คือ ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว และท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง
การคมนาคม > ทางทะเล

เซี่ยงไฮ้มีพื้นที่ของท่าเทียบเรือกว่า 13.6 ตร.กม. นับตั้งแต่ปีทศวรรษที่ 80 ท่าเรือขนส่งเซี่ยงไฮ้เป็นท่าเรือ ขนาดใหญ่ติดอันดับโลก ที่มีสินค้าเข้าออกสูงกว่า 100 ล้านตัน ปลายปี พ.ศ. 2546 
มหานครเซี่ยงไฮ้ (Shanghai) ได้รับการขนานนามว่าเป็น "นครปารีสแห่งตะวันออก" ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มมหานครไฮโซอันดับ 5 ของโลก รองจาก กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. นิวยอร์ก ลอนดอน และ  ปารีส รูปแบบการปกครองของมหานครเซี่ยงไฮ้จัดอยู่ในกลุ่มเมืองที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง ซึ่งไม่ขึ้นต่อมณฑลใด ๆ ทั้งสิ้น และปัจจุบันประเทศจีนมีเมืองที่มีรูปแบบการปกครองลักษณะนี้ทั้ง สิ้น 4 เมืองด้วยกัน ได้แก่ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้  เทียนจินและฉงชิ่ง มหานครเซี่ยงไฮ้ ปัจจุบันนับเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของโลก และมีประชากรมากเป็นอันดับหนึ่งของประเทศจีน เป็นเมืองศูนย์กลางความเจริญในด้านต่างๆ ของภูมิภาค ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การค้า การเงิน การลงทุน รวมถึง ด้านแฟชั่น และการท่องเที่ยว โดยการผลักดันของรัฐบาลซึ่งให้นครเซี่ยงไฮ้ก้าวขึ้นเป็นผู้นำ และเป็นศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชีย เซี่ยงไฮ้จึงนับเป็นความภูมิใจของชาวจีน โดยเฉพาะชาวเมืองซึ่งถือกันว่าเมืองของตนเป็นสัญลักษณ์ของจีนยุคใหม่ ในด้านความก้าวหน้า และทันสมัย 
เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่มีการผสมผสานทางด้านวัฒนธรรม ทั้งของจีนและตะวันตกได้อย่างกลมกลืน โดยจะเห็นได้จากอาคารสถาปัตยกรรมในยุคอาณานิคมตามเขตเช่าเดิมของชาวตะวันตก ซึ่งในปัจจุบันกลายมาเป็น สัญลักษณ์ที่สำคัญอย่างหนึ่งของเมือง[ต้องการอ้างอิง]
ในเขตเมืองเก่าบริเวณยู่หยวน (豫园 - Yu Garden) ที่ถูกสร้างในสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งยังคงไว้ด้านรูปแบบอาคารสถาปัตยกรรมแบบจีน ปัจจุบันกลายเป็นสถานที่ขายของที่ระลึกและศิลปะต่างๆ 
นอกจากนั้นสถานที่ ซึ่งนักท่องเที่ยวที่มาเยีอนเซียงไฮ้จะพลาดไม่ได้คือ ถนนหนานจิง อันเป็นสัญลักษณ์สำคัญอันหนึ่งของเซี่ยงไฮ้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองและ เป็นถนนคนเดินที่เต็มไปด้วยแหล่งร้านค้าสินค้าต่าง ๆ รวมทั้งนักท่องเที่ยวที่มาจับจ่ายซื้อสินค้ามากมาย หนึ่งในย่านนั้นมีอาคารจินเม่าทาวเวอร์ อาคารเซี่ยงไฮ้เวิร์ดไฟแนนเชียลเซ็นเตอร์ และ เซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ ซึ่งเป็นตึกที่สูงที่สุดในประเทศจีน นอกจากนั้นเซี่ยงไฮ้ยังเป็นเมืองทันสมัยอันดับที่ 25 ของโลกจาก 53 เมืองใหญ่ทั่วโลก เช่น ปักกิ่ง มอสโก นิวยอร์ก โตเกียว ลอนดอน และปารีส[ต้องการอ้างอิง]
ประชากร

ประชากรในเขตเซี่ยงไฮ้มีประมาณ 19,213,200 คน  โดยอายุ 0-14 คิดเป็น 12.2% อายุระหว่าง 15-64 คิดเป็น 76.3% อายุ 65 ปีขึ้นไป คิดเป็น 11.5%
ภาพในเมืองเซี่ยงไฮ้

ย่านลู่เจียจุ่ย เขตผู่ตงในเซี่ยงไฮ้ เมื่อปี ค.ศ. 2005
ฝั่งผู่ซี มองจากจินเม่าทาวเวอร์ ปี ค.ศ. 2005
ถนนคนเดินนานจิงตง ในเซี่ยงไฮ้ เมื่อปี ค.ศ. 2005
ตึกระฟ้านครเซี่ยงไฮ้ ฝั่งผู่ซี เมื่อปี ค.ศ. 2007
หอไข่มุกตะวันออก
ทิวทัศน์ผู่ตง ปี ค.ศ. 2007
ฝั่งผู่ตง ปี ค.ศ.2013
ผู่ตง ปี ค.ศ.2017
ตึกระฟ้า 3 แห่งที่เป็นจุดหมายตาของย่านลู่เจียจุ่ย
วัดพระหยก (玉佛寺) เมื่อปี ค.ศ. 2005
ยู่หยวน
สะพานไว่ไป๋ตู้ ข้ามแม่น้ำซูโจว มีอายุกว่า 110 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Shanghai
เว็บไซต์ทางการ (เก็บถาวร 25 มิถุนายน 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ShanghaiEye – English news website of SMG
เซี่ยงไฮ้ ที่เว็บไซต์ Curlie
WikiSatellite เซี่ยงไฮ้ในวิกิแมเปีย
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ Shanghai ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค ก เขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| มณฑล |  กวางตุ้ง  กานซู่  กุ้ยโจว  จี๋หลิน  เจ้อเจียง  เจียงซี  เจียงซู  ฉ่านซี  ชานซี  ชานตง  ชิงไห่  ไต้หวัน*  ฝูเจี้ยน  ยูนนาน  เสฉวน  หูเป่ย์  หูหนาน  เหลียวหนิง  เหอเป่ย์  เหอหนาน  ไหหลำ  อานฮุย  เฮย์หลงเจียง  |  |
| เขตปกครองตนเอง |  กว่างซี  ซินเจียง  ทิเบต  มองโกเลียใน  หนิงเซี่ย  |  |
| นครปกครองโดยตรง |  ฉงชิ่ง  เซี่ยงไฮ้  เทียนจิน  ปักกิ่ง  |  |
| เขตบริหารพิเศษ |  มาเก๊า  ฮ่องกง  |  |
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน
| ด ค กเมืองเจ้าภาพกีฬาตะวันออกไกล |
| --- | --- | --- |
| 1913:  มะนิลา  ·  1915:  เซี่ยงไฮ้  ·  1917:  โตเกียว  ·  1919:  มะนิลา  ·  1921:  เซี่ยงไฮ้  ·  1923:  โอซากะ  ·  1925:  มะนิลา  ·  1927:  เซี่ยงไฮ้  ·  1930:  โตเกียว  ·  1934:  มะนิลา  ·  1938:  โอซากะ | 1913:  มะนิลา  ·  1915:  เซี่ยงไฮ้  ·  1917:  โตเกียว  ·  1919:  มะนิลา  ·  1921:  เซี่ยงไฮ้  ·  1923:  โอซากะ  ·  1925:  มะนิลา  ·  1927:  เซี่ยงไฮ้  ·  1930:  โตเกียว  ·  1934:  มะนิลา  ·  1938:  โอซากะ |  |
ยกเลิกการแข่งขัน
แผนผังของเครือข่ายรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้
ทิวทัศน์เซี่ยงไฮ้ยามกลางคืน (ฝั่งผู่ตง)
กลุ่มการเงินเอสวีบี

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ในแซนตาแคลรา
ชื่อเดิม: Silicon Valley Bancshares (1982–2005)
ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: แนสแด็ก: SIVB องค์ประกอบของ S&P 500 องค์ประกอบของ รัสเซล 1000
อุตสาหกรรม: บริการด้านการเงิน
ก่อตั้ง: 23 เมษายน 1982; 42 ปีก่อน (1982-04-23)
ผู้ก่อตั้ง: บิล บิกเกอร์สตาฟ โรเบิร์ต เมเดียริส
สำนักงานใหญ่: แซนตาแคลรา แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
บุคลากรหลัก:  เกรก เบคเกอร์ (CEO)  โรเจอร์ เอฟ. ดันบาร์ (ประธานกรรมการ)  ไมเคิล อาร์. เดสชีโนซ์ (ประธานบริหาร) 
รายได้:  US$7.40 พันล้าน (2022)
รายได้สุทธิ:  US$1.51 พันล้าน (2022)
สินทรัพย์:  US$211.8 พันล้าน (2022)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  US$16.0 พันล้าน (2022)
พนักงาน: 8,553 คน (ธันวาคม 2022)
บริษัทในเครือ: ธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ (1983–2023) บริษัทหลักทรัพย์เอสวีบี
เงินกองทุน: ชั้นที่ 1 15.4% (2022)
เว็บไซต์: www.svb.com/global
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
กลุ่มการเงินเอสวีบี (อังกฤษ: SVB Financial Group, SVB) เป็นบริษัทที่มีการประกอบธุรกิจหลักโดยการถือหุ้นในธุรกิจที่ให้บริการทางการเงิน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองแซนตาแคลรา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ หน่วยธุรกิจหลักของบริษัทคือธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ (Silicon Valley Bank) จนกระทั่งเหตุการณ์ธนาคารล้มในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 บริษัทมีรายชื่อเป็นสมาชิกของดัชนีเอสแอนด์พี 500 แต่จะถูกนำออกจากดัชนีก่อนเปิดการซื้อขายในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2566
นอกจากธนาคารซิลิคอนแวลลีย์แล้ว บริษัทเงินทุนเอสวีบี (SVB Capital) ของกลุ่มยังจัดการกองทุนของทั้งลูกค้าและของธนาคารขนาดรวม 9.5 พันล้านดอลลาร์ที่ลงทุนในกองทุนของธุรกิจเงินร่วมลงทุน ธนาคารลูกค้าบุคคลรายใหญ่ (SVB Private) พร้อมด้วยบริการการลงทุน และบริษัทสาขาซึ่งบริการบริหารความมั่งคั่ง (SVB Wealth) ดำเนินการให้คำแนะนำและบริการด้านการบริหารการลงทุน บริษัทหลักทรัพย์เอสวีบี (SVB Securities) ให้บริการด้านวาณิชธนกิจแก่บริษัทต่าง ๆ ในอุตสาหกรรมทางด้านเทคโนโลยีและการดูแลสุขภาพ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 ธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ประสบกับปัญหาการแห่ถอนเงินและต้องถูกปิดกิจการ
ประวัติ

กลุ่มการเงินเอสวีบี ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2525 ในชื่อ Silicon Valley Bancshares โดยความคิดบิล บิกเกอร์สตาฟ (William Edward Biggerstaff) และโรเบิร์ต เมเดียริส (Robert W. Medearis) ภายหลังเกมโป๊กเกอร์ ต่อมาธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ (Silicon Valley Bank) ได้จัดตั้งขึ้นเป็นบริษัทในเครือเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2526
ใน พ.ศ. 2531 จดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนและได้ทำการระดมทุนสาธารณะในรูปแบบการเสนอขายหุ้นแก่ประชาชนทั่วไปเป็นครั้งแรก โดยระดมทุนได้ 6 ล้านดอลลาร์
ราคาหุ้นของบริษัทเพิ่มขึ้นสูงผ่านภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่ดอตคอม แต่ร่วงลง 50% เมื่อภาวะฟองสบู่แตก บริษัทได้จดทะเบียนใหม่ภายใต้กฎหมายบริษัทของมลรัฐเดลาแวร์ใน พ.ศ. 2542 โดยเคน วิลคอกซ์ (Ken P. Wilcox) ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารในปี 2543
บริษัทหลักทรัพย์เอสวีบี (SVB Securities) ซึ่งเป็นหน่วยงานด้านวาณิชธนกิจของบริษัทได้ขยายธุรกิจในปี 2544 ด้วยการเข้าซื้อกิจการของบริษัทแอลเลียนต์ พาร์ตเนอร์ส (Alliant Partners) ในแพโลแอลโต ด้วยมูลค่า 100 ล้านดอลลาร์ ใน พ.ศ. 2545 จากการสั่งสมประสบการณ์และความสัมพันธ์กับผู้ร่วมทุนและผู้ประกอบการที่มั่งคั่ง บริษัทได้เข้าสู่ธุรกิจธนาคารลูกค้าบุคคลรายใหญ่อย่างเป็นทางการ
เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 Silicon Valley Bancshares เปลี่ยนชื่อเป็น SVB Financial Group ซึ่งเป็นการส่งสัญญาณถึงการกระจายความเสี่ยงของบริษัทออกจากการเป็นธนาคารพาณิชย์
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 กลุ่มการเงินเอสวีบี ได้รับเงินลงทุนมูลค่า 235 ล้านดอลลาร์จากกระทรวงการคลังสหรัฐผ่านโครงการบรรเทาสินทรัพย์ที่มีปัญหา (Troubled Asset Relief Program) กระทรวงการคลังสหรัฐได้รับเงินปันผลจำนวน 10 ล้านดอลลาร์จากกลุ่มการเงินเอสวีบี และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 บริษัทได้ซื้อหุ้นคืนและใบสำคัญแสดงสิทธิที่ถือครองโดยรัฐบาล โดยระดมทุนผ่านการขายหุ้นจำนวน 300 ล้านดอลลาร์
ในปี 2558 เกรก เบคเกอร์ ซีอีโอของบริษัทระบุว่า เอสวีบีไม่มีแผนในการกลับเข้าสู่ภาควาณิชธนกิจอีกครั้งเหมือนก่อนปี 2549
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 กลุ่มการเงินเอสวีบี เข้าซื้อกิจการ Leerink Partners LLC และเปลี่ยนชื่อธุรกิจเป็นเอสวีบีลีริงก์ (SVB Leerink) ในปี 2564 เอสวีบีเข้าซื้อกิจการ Boston Private Financial Holdings และควบรวมบริษัทย่อย Boston Private Bank & Trust เข้าเป็นธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ (Silicon Valley Bank) และ SVB Private ใน พ.ศ. 2565 เอสวีบีได้เข้าซื้อบริษัทวิจัยด้านสื่อและโทรคมนาคม MoffettNathanson และในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 SVB Leerink ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น SVB Securities
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 ธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ประสบปัญหาการแห่ถอนเงิน การล้มของธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ถือเป็นเหตุการณ์ครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่วิกฤตการณ์การเงิน พ.ศ. 2550–2551 โดยจัดตามขนาดสินทรัพย์ และใหญ่เป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ของสหรัฐ รองจากการล้มของสถาบันการเงินเพื่อที่อยู่อาศัยวอชิงตัน มิวชวล (Washington Mutual) เมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2023 กรมคุ้มครองการเงินและนวัตกรรมแห่งแคลิฟอร์เนียสั่งปิดธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ที่สำนักงานใหญ่แซนตาแคลรา และแต่งตั้งสถาบันประกันเงินฝากของสหรัฐ (FDIC) เป็นผู้รับโอนสินทรัพย์ โดยตั้งเป็นธนาคารเฉพาะกิจ และโอนเงินฝากที่รับประกันทั้งหมดจากธนาคารซิลิคอนแวลลีย์มาดำเนินการ กลุ่มการเงินเอสวีบีซึ่งเป็นบริษัทโฮลดิ้งไม่รวมอยู่ในการปิดธนาคารและไม่ส่งผลให้ถูกพิทักษ์ทรัพย์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ข้อมูลธุรกิจย้อนหลังสำหรับกลุ่มการเงินเอสวีบี: SEC filings
เครื่องรับจ่ายเงินอัตโนมัติของธนาคารลูกค้าบุคคลรายใหญ่เอสวีบี ในเมืองแซนโฮเซ ซึ่งเดิมดำเนินการโดยบริษัท Boston Private Bank & Trust (ภาพวันที่ 12 มีนาคม 2566 หลังการปิดธนาคารซิลิคอนแวลลีย์)
การจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล

การจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล (อังกฤษ: Episcopal polity /ɪˈpɪs.kə.pə﻿l/) เป็นการปกครองคริสตจักรรูปแบบหนึ่งที่มีโครงสร้างเป็นลำดับชั้นบังคับบัญชา โดยมีบิชอปหรือมุขนายกเป็นผู้นำของคริสตจักรในระดับท้องถิ่น โครงสร้างเช่นนี้มีมาตั้งแต่สมัยคริสตจักรยุคโบราณ ซึ่งสืบทอดมาเป็นคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคันคอมมิวเนียน ทั้งนี้บางคริสตจักรที่ไม่ได้สืบสายมาจากสายนี้แต่รับวิธีการบริหารเช่นนี้มาก็มี
คำว่า อิปิสโคปัล มาจากภาษากรีก επίσκοπος (อีปิสโคปอส) แปลว่าผู้ปกครองดูแล ซึ่งเป็นศัพท์ที่มีที่มาเดียวกับคำว่า bishop ในภาษาอังกฤษ
คริสตจักรที่มีการจัดระเบียบองค์การแบบอีปิสโคปัลจะมีบิชอปหรือมุขนายกเป็นผู้ปกครอง แบ่งการปกครองออกเป็นมุขมณฑล ที่ประชุมร่วม หรือซิโนด บิชอปทำหน้าที่ประธานทั้งในศาสนาและการเมือง และประกอบพิธีสำคัญ เช่น การบวช การยืนยันความเชื่อ และการอภิเษก หลาย ๆ คริสตจักรถือว่าบิชอปเป็นตำแหน่งที่มีการสืบต่อจากอัครทูตของพระเยซู จึงเป็นผู้มีสิทธิอำนาจในการปกครองคริสตจักร และถือว่าการปกครองโดยบิชอปเป็นวิธีการบริหารคริสตจักรที่ถูกต้องตามที่ระบุในคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่
ในบางคริสตจักรได้แบ่งบิชอปหรือมุขนายกออกเป็นหลายชั้นหลายประเภท เช่น แบ่งมุขนายกออกเป็นมุขนายกประจำมุขมณฑลและมุขนายกเกียรตินาม มุขนายกแต่ละประเภทยังแบ่งออกเป็นมุขนายกและอัครมุขนายก ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขนบของแต่ละคริสตจักร บิชอปทั้งหลายจะร่วมสามัคคีธรรมกันในรูปของสภาหรือซิโนด สภามักมีหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับบิชอปในการดูแลเขตปกครองของตน (ตัวอย่างเช่น สภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย)
ตั้งแต่มีการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ ชาวโปรเตสแตนต์ส่วนใหญ่ก็เปลี่ยนไปใช้วิธีการปกครองแบบอื่น ได้แก่ แบบเพรสไบทีเรียน แบบคองกริเกชันนาลิสต์ ซึ่งเป็นผลจากแนวคิดของฌ็อง กาลแว็ง นักปฏิรูปศาสนาชาวฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

การจัดระเบียบองค์การแบบเพรสไบทีเรียน
การจัดระเบียบองค์การแบบคองกริเกชันนาลิสต์
กลุ่มอาการสตีเฟนส์–จอห์นสัน

| กลุ่มอาการสตีเวนส์–จอห์นสัน (Stevens–Johnson syndrome) |
| --- | --- |
ภาพผู้ป่วยกลุ่มอาการสตีเวนส์–จอห์นสัน
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: L51.1
ICD-9: 695.13
OMIM: 608579
DiseasesDB: 4450
MedlinePlus: 000851
eMedicine: emerg/555 derm/405
MeSH: D013262
กลุ่มอาการสตีเวนส์–จอห์นสัน (อังกฤษ: Stevens-Johnson syndrome (SJS), Erythema multiforme major (EM major)) เป็นโรคที่มีผลมาจากปฏิกิริยาภูมิคุ้มกันของร่างกายตอบสนองต่อยา การติดเชื้อ การเจ็บป่วย ทำให้เกิดการอักเสบของเซลล์ผิวหนังและเยื่อบุผิวทั่วร่างกาย เกิดการตายของเซลล์เยื่อบุผิวทำให้แยกลอกออกจากชั้นหนังแท้ ผู้ป่วยในกลุ่มอาการนี้มีทั้งที่ทราบสาเหตุและไม่ทราบสาเหตุแน่ชัดในปริมาณใกล้เคียงกัน สามารถพบได้ในทุกวัย ส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นปฏิกิริยาไวเกินต่อสิ่งกระตุ้นที่มีการตอบสนองไปยังชั้นผิวเยื่อเมือก
อาการ

มีผื่น ตุ่ม ที่ผิวหนังและเยื่อบุผิว ก่อนมีผื่นประมาณ 1 - 14 วัน จะมีไข้ ปวดศีรษะ ปวดเมื่อยตามตัว เจ็บคอ เป็นหวัด ไอ ปวดข้อ อาเจียน ถ่ายเหลว จากนั้นจะมีผื่นที่ผิวหนังโดยเริ่มบริเวณใบหน้า คอ คาง ลำตัว และลามไปทั่วร่างกาย
ในขั้นต้นจะมีลักษณะเป็นผื่นแดง และกลายเป็นตุ่มน้ำพุพองแล้วลอกออก หากกดรูดที่ผิวหนังจะเป็นตุ่มน้ำเกิดขึ้น ผื่นมักจะไม่มีอาการคัน จะมีอาการเหล่านี้ประมาณ 2 - 6 สัปดาห์ หากหายจากอาการเหล่านี้แล้วจะเหลือเป็นรอยคล้ำ
ส่วนผื่นบริเวณเยื่อบุอาจเกิดขึ้นได้พร้อมกับผื่นที่ผิวหนัง หรือ เกิดทีหลัง เช่น เยื่อบุตา จมูก ปาก อวัยวะเพศ ทวารหนัก เยื่อบุปากจะขึ้นเป็นตุ่มน้ำและแตกเป็นสะเก็ดสีม่วงแดง อาจมีอาการเจ็บปาก กินอาหารหรือดื่มน้ำได้น้อยหรืออาจไม่ได้โดยสิ้นเชิง
หากเป็นที่เยื่อบุตา จะทำให้เจ็บตา น้ำตาไหล ตาแดง ตาแฉะ อาจลืมตาไม่ได้
อวัยวะเพศและทวารหนัก จะทำให้ขับถ่ายลำบาก ปัสสาวะแสบขัด ท้องผูก
พยาธิวิทยา

ทั้ง SJS , toxic epidermal necrolysis และ erythema multiforme มีลักษณะเฉพาะคือมีการตายของชั้นผิวหนังเป็นบริเวณกว้างโดยมีการอักเสบร่วมด้วยน้อยมาก
กลุ่มอาการเม็ดเลือดแดงแตก-ยูรีเมีย

| กลุ่มอาการเม็ดเลือดแดงแตก-ยูรีเมีย (Hemolytic-uremic syndrome) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Haemolytic–uraemic syndrome, thrombocytopenia and microangiopathic hemolytic anemia associated with distorted erythrocytes

Schistocytes as seen in a person with hemolytic–uremic syndrome
สาขาวิชา: Pediatrics, nephrology
อาการ: Early: Bloody diarrhea, vomiting, fever                      Later: Low platelets, low red blood cells, kidney failure
ภาวะแทรกซ้อน: Neurological problems, heart failure
ประเภท: Shiga toxin–producing E. coli HUS (STEC HUS), S. pneumoniae-associated HUS (SP-HUS), Atypical hemolytic uremic syndrome (aHUS), Cobalamin C HUS
สาเหตุ: Infection by E coli O157:H7, shigella, salmonella
ปัจจัยเสี่ยง: Younger age, female
วิธีวินิจฉัย: Blood tests, stool tests
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Thrombotic thrombocytopenic purpura (TTP), disseminated intravascular coagulation (DIC), artificial heart valve
การรักษา: Supportive care, dialysis, steroids, blood transfusions, plasmapheresis
พยากรณ์โรค: <25% long-term kidney problems
ความชุก: 1.5 per 100,000 per year
การเสียชีวิต: <5% risk of death
กลุ่มอาการเม็ดเลือดแดงแตก-ยูรีเมีย (อังกฤษ: Hemolytic-uremic syndrome, HUS) เป็นโรคซึ่งทำให้มีการแตกของเม็ดเลือดแดง ไตวายเฉียบพลัน (ทำให้มีของเสียคั่งในเลือด หรือ ยูรีเมีย) และเกล็ดเลือดต่ำ ส่วนใหญ่พบในเด็ก แต่ก็สามารถพบในผู้ใหญ่ได้ ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะมีอาการท้องเสียที่เกิดจาก E. coli O157:H7 นำมาก่อน ซึ่งมักติดจากการกินอาหาร ถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ มีอัตราตาย 5-10% ผู้ป่วยที่รอดชีวิตส่วนใหญ่จะหายจากโรคโดยไม่มีภาวะแทรกซ้อนติดตัว แต่ส่วนหนึ่งอาจเกิดมีไตวายเรื้อรังจนจำเป็นต้องได้รับการรักษาต่อเนื่องได้ โรคนี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1955
แหล่งข้อมูลอื่น

GeneReviews/NCBI/NIH/UW entry on Atypical hemolytic–uremic syndrome
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: D59.3 ICD-9-CM: 283.11 OMIM: 235400 MeSH: D006463 DiseasesDB: 13052
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000510 eMedicine: ped/960
การลอกคราบ

จักจั่นลอกคราบ
ลอกคราบ หรือ สลัดขน (อังกฤษ: Moult หรือ moulting หรือ molting หรือ sloughing หรือ shedding) เป็นศัพท์ทางชีววิทยาที่เกิดขึ้นกับสัตว์บางสปีชีส์ - ecdysis ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อสัตว์ลอกส่วนของร่างกายที่มักจะเป็นเปลือกนอก (แต่ก็ไม่เสมอไป) ออกไป หรือเปลี่ยนส่วนที่ปกคลุมภายนอกเช่นขนใหม่ การลอกคราบหรือสลัดขนอาจจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของปี หรืออาจจะเกิดขึ้นในช่วงใดช่วงหนึ่งในชีวิตของสัตว์ก็ได้
การลอกคราบ หรือ การสลัดขนเป็นการเปลี่ยนหนังหนังกำพร้า (Epidermis), ขนสัตว์ (pelage) หรือเปลือกนอกของร่างกายที่มีลักษณะอื่น ในบางสปีชีส์บางส่วนของร่างกายอาจจะถูกสลัดตามไปด้วยเช่นปีกของแมลงบางสปีชีส์ ตัวอย่างของการลอกคราบ หรือ การสลัดขนก็ได้แก่การสลัดขนของนก หรือ การสลัดขนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโดยเฉพาะสุนัข หรือ หมาจิ้งจอก) หรือการลอกคราบของสัตว์เลื้อยคลาน หรือการเปลี่ยนทั่งร่างสัตว์ขาปล้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การลอกคราบ หรือ การสลัดขน
กลุ่มอาการเรย์โนด์

| กลุ่มอาการเรย์โนด์ |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Raynaud's, Raynaud's disease, Raynaud's phenomenon, Raynaud's syndrome

มือของผู้ป่วยกลุ่มอาการเรย์โน
การออกเสียง: /reɪˈnoʊ/ ray-NOH 
สาขาวิชา: วิทยารูมาตอยด์
อาการ: ตรงที่เกิดอาการกลายเป็นสีขาว, จากนั้นน้ำเงิน, จากนั้นแดง, อาการแสบไหม้
ภาวะแทรกซ้อน: ปวดผิวหนัง, เนื้อตายเน่า
การตั้งต้น: 15–30 ปี ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง
ระยะดำเนินโรค: เป็นได้ครั้งละหลายชั่วโมง
ปัจจัยเสี่ยง: ความหนาวเย็น, ความเครียดทางจิตใจ
วิธีวินิจฉัย: ตามอาการ
โรคอื่นที่คล้ายกัน: คอซัลเกีย, เอริโธรเมลัลเกีย
การรักษา: หลีกเลี่ยงความเย็น, ยายับยั้งแคลเซียมชานเนิล, อิโลปรอสต์
ความชุก: 4% ของประชากร
กลุ่มอาการเรย์โนด์ (หรือ "เรย์โน" ตามการทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศส; อังกฤษ: Raynaud syndrome) หรือปรากฏการณ์เรย์โนด์ (อังกฤษ: Raynaud's phenomenon) เป็นอาการทางการแพทย์ตั้งชื่อตามแพทย์ชาวฝรั่งเศส ออกุสต์ กาเบรียล มอริซ เรย์โน ผู้อธิบายอาการนี้ครั้งแรกในวิทยานิพนธ์ของเขาในปี 1862 อาการเรย์โนเกิดจากการหดเกร็งของหลอดเลือดฝอย ส่งผลให้เกิดชุด (episodes) ของการไหลเวียนเลือดที่ลดลงในหลอดเลือดฝอยตอนปลาย โดยทั่วไปมักปรากฏอาการนี้นิ้วมือ และบ้างที่นิ้วเท้า และพบได้น้อยในจมูก, หู และริมฝีปาก ช่วงเหล่านี้ส่งผลให้ผิวหนังเกิดกลายเป็นสีขาว จากนั้นจึงเป็นสีน้ำเงิน บ่อยครั้งอาจมีอาการชา หรือเจ็บปวด และทันใดที่การไหลเวียนเลือดกลับคืนมา บริเวณผิวหนังตรงนั้นจะกลายเป็นสีแดงและมีอาการแสบไหม้ โดยทั่วไปเกิดขึ้นครั้งละหลายนาที แต่บางกรณีอาจเกิดเป็นชั่วโมง
ตัวกระตุ้นโดยทั่วไปคือความหนาวเย็นและภาวะเครียดทางอารมณ์ อาการเรย์โนยังแบ่งออกเป็นเรย์โนปฐมภูมิ (Primary Raynaud's) หรือไอดิโอพาติก ซึ่งเกิดจากอาการหรือสาเหตุที่ไม่ทราบ ส่วนเรย์โนทุติยภูมิ (Secondary Raynaud's) เกิดจากอาการอื่น มีวัยเกิดโรคที่แก่กว่า และมีอาการเจ็บปวดที่รุนแรงกว่ามาก รวมถึงอาจปรากฏแบบอสมมาตรและเกี่ยวกับบาดแผลบนผิวหนัง เรย์โนทุติยภูมิอาจเกิดจากความผิดปกติของเนื้อเยื่อคอนเนคทีฟ เช่น สเคลอโรเดอร์มา และ ลูปัส, อาการบาดเจ็บที่มือ, การสั่นไหวเป็นเวลาต่อเนื่อวยาวนาน, การสูบบุหรี่, ปัญหาเกี่ยวกับไทรอยด์ และยาบางชนิด เช่น ยาเม็ดคุมกำเนิด โดยทั่วไปการวินิจฉัยจะดำเนินไปตามอาการ
การรักษาขั้นต้นคือการป้องกันไม่ให้ตรงที่เกิดอาการถูกความหนาวเย็น ส่วนการควบคุมอื่น ๆ อาจมีการสั่งห้ามใช้นิโคตินหรือตัวกระตุ้นอื่น ๆ บางกรณีที่อาการไม่ดีขึ้นอาจให้ยากลุ่มยับยั้งแคลเซียมชานเนิล และ อิโลปรอสต์ ในกรณีที่ร้ายแรงมากบางกรณีอาจพบการเจ็บปวดของผิวหนัง หรือ การตายเน่าของเนื้อเยื่อ ซึ่งพบได้ยากมาก
มีผู้ป่วยด้วยอาการนี้ราว 4% ของประชากร เวลาเกิดโรคอยู่ตั้งแต่ 15 ถึง 30 ปี และพบมากกว่าในผู้หญิง ส่วนเรย์โนแบบทุติยภูมิมีกพบในผู้สูงอายุมากกว่า ทั้งสองแบบของเรย์โนพบได้ทั่วไปในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศที่หนาวเย็น
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: I73.0 ICD-9-CM: 443.0 OMIM: 179600 MeSH: D011928 DiseasesDB: 25933 SNOMED CT: 195295006
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000412 eMedicine: med/1993 Patient UK: กลุ่มอาการเรย์โนด์
What Is Raynaud's Disease at National Heart, Lung, and Blood Institute
Questions and Answers about Raynaud’s Phenomenon at National Institutes of Health
Bakst R, Merola JF, Franks AG, Sanchez M (October 2008). "Raynaud's phenomenon: pathogenesis and management". Journal of the American Academy of Dermatology. 59 (4): 633–53. doi:10.1016/j.jaad.2008.06.004. PMID 18656283.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
การมาครั้งที่สอง

การมาครั้งที่สอง
ตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนและชาวมุสลิม การมาครั้งที่สอง (อังกฤษ: Second Coming) หมายถึงการที่พระเยซูจะเสด็จมาบนโลกอีกครั้งในอนาคต ความเชื่อนี้มีที่มาจากข้อความในพระวรสารในสารบบและถูกพัฒนาต่อมาตามอวสานวิทยาของศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม
แนวคิดเรื่องการมาครั้งที่สองถือเป็นหลักความเชื่อสำคัญ จึงปรากฏรายละเอียดในหลักข้อเชื่อไนซีนว่า
พระองค์เสด็จขึ้นสวรรค์ประทับ ณ เบื้องขวาของพระบิดา พระองค์จะเสด็จมาอีกด้วยพระสิริ เพื่อพิพากษาทั้งคนเป็นและคนตาย พระราชอาณาจักรของพระองค์ ไม่รู้สิ้นสุด ข้าพเจ้าเชื่อมั่นในการคืนชีพของผู้ที่ตายแล้ว และในชีวิตโลกหน้า ....อาเมน
ความเชื่อ

ในพระวรสารนักบุญมัทธิวระบุว่า ก่อนบุตรมนุษย์จะเสด็จมาจะมีหลายคนอ้างตนเป็นพระคริสต์และเป็นผู้เผยพระวจนะแล้วล่อลวงคนให้หลงผิดจำนวนมาก มีข่าวลือเรื่องสงคราม คริสตชนจะเป็นที่รังเกียจและถูกเบียดเบียน จะเกิดความทุกข์ลำบากยิ่งใหญ่ที่สุด เมื่อความทุกข์นั้นจบสิ้นดวงอาทิตย์ดวงจันทร์และดวงดาวจะดับไป แล้วบุตรมนุษย์จะเสด็จมาบนเมฆบนท้องฟ้าด้วยฤทธิ์และรัศมีอันยิ่งใหญ่ แล้วจะทรงส่งทูตสวรรค์ออกไปรวบรวมบรรดาประชาชาติจากทั้งสี่ทิศ เมื่อทรงประทับนั่งบนบัลลังก์แล้ว บรรดาประชาชาติทั้งหมดจะมาประชุมกันเฉพาะพระพักตร์ คนชอบธรรมจะถูกแยกไว้ทางขวามือส่วนคนที่ถูกสาปแช่งจะแยกไปอยู่ทางซ้ายมือ แล้วจะทรงมอบราชอาณาจักรให้คนชอบธรรมเพราะคนเหล่านี้ได้สงเคราะห์ผู้ยากไร้ ส่วนผู้ที่ถูกสาปแช่งจะถูกส่งไปรับโทษในนรกชั่วนิรันดร์เพราะคนพวกนี้ทอดทิ้งคนยากไร้
สาริศา ใหม่ละออ

| สาริศา ใหม่ละออ |
| --- | --- |
เกิด: 17 ตุลาคม พ.ศ. 2524 (43 ปี) สุนทรี ใหม่ละออ
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2542 - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: แตงอ่อน จาก บางระจัน  พรีม จาก หมอลำซัมเมอร์   แองจี้ จาก สะใภ้ซ่าส์ แม่ย่าเฮี้ยน  ทักษิณา จาก ทะเลใจ
สังกัด: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (2544 - 2551)
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
สาริศา ใหม่ละออ (ชื่อเดิม: สุนทรี ใหม่ละออ) ชื่อเล่น ฟิล์ม เกิดวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงชาวไทย เธอได้แสดงละครเรื่องแรกกับทางช่อง 3 คือ เขยลิเก มีผลงานกับทางช่อง 3 ต่อมา ได้แสดงละครกับทางช่อง ITV และ ช่อง 7 แสดงหนังต่างประเทศ จบปริญญาตรีภาควิชาสื่อสารมวลชน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง