stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อินฟันเตอัลฟอลโซ ดยุกแห่งกาลาเบรีย
พระประวัติ

อินฟันเตอัลฟอนโซ ดยุกแห่งกาลาเบรีย ประสูติ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 ณ กรุงมาดริด เป็นพระโอรสใน เจ้าชายการ์โลแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง และ มารีอา เด ลัส เมร์เซเดส เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 แห่งสเปน ทางสายพระราชมารดา โดยพระมารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ขณะคลอดพระบุตรพระองค์สุดท้อง โดยพระมารดาของพระองค์ได้รับการสถาปนาว่าจะทรงขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสเปน เพราะทรงได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส แต่แล้วการเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้นเมื่อ เจ้าชายอัลฟอนโซ เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส ซึ่งเป็นพระญาติกันทรงได้รับการสถาปนาแทนพระมารดาของพระองค์ แต่แล้ว เจ้าชายอัลฟอนโซ เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส ก็ไม่ได้ขึ้นครองราชย์เพราะสิ้นพระชนม์เสียก่อน ทำให้ตำแหน่งพระมหากษัตริย์แห่งสเปนตกไปเป็นของ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน พระมาตุลา
เสกสมรส

พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงอาลีเซอแห่งบูร์บง-ปาร์มา เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1936 ณ กรุงเวียนนา ซึ่งพระชายาของพระองค์ทรงมีพระชันษา 19 ชันษาและพระองค์มีพระชันษา 35 ชันษา โดยรับเจ้าหญิงอาลีเซอพระราชทานพระอิสริยยศเป็น อินฟันตาอลิเซียแห่งสเปน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย เคาน์เตสแห่งคาเซอร์ทา โดยทรงมีพระธิดาและพระโอรสดังนี้
เจ้าหญิงเตเรซา ดัชเชสแห่งซาแลร์โน
อินฟันเตการ์โลส ดยุกแห่งกาลาเบรีย
เจ้าหญิงเอเนส ดัชเชสแห่งซีรากูซา
สิ้นพระชนม์

อินฟันเตอัลฟอนโซ ดยุกแห่งกาลาเบรีย สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964 สิริพระชันษา 62 ชันษา โดย อินฟันเตการ์โลส พระโอรสสืบพระอิสริยยศดยุกแห่งกาลาเบรีย
อาสนวิหารซีเอนา

อาสนวิหารซีเอนา
อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ (อิตาลี: cattedrale metropolitana di Santa Maria Assunta) หรือ อาสนวิหารซีเอนา (อิตาลี: Duomo di Siena) เป็นอาสนวิหารของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่เมืองซีเอนาในประเทศอิตาลี เป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑลซีเอนา-กอลเลดีวัลเดลซา-มอนตัลชีโน
อาสนวิหารซีเอนาเริ่มออกแบบและสร้างเป็นครั้งแรกระหว่างปี ค.ศ. 1215 ถึง ค.ศ. 1263 บนฐานของโบสถ์หลังเดิม แผนผังอาสนวิหารเป็นแบบกางเขนละตินโดยมีส่วนขวางด้านหนึ่งยื่นออกมากว่าปกติ พร้อมกับโดมและหอระฆัง โดมที่ตั้งอยู่บนหอแปดเหลี่ยมมาสร้างเพิ่มโดยจัน โลเรนโซ แบร์นีนี ทางเดินกลางแยกจากทางเดินข้างด้วยซุ้มโค้งครึ่งวงกลม ภายนอกและภายในตกแต่งด้วยแถบหินอ่อนขาวสลับเขียวดำยกเว้นด้านหน้าที่แทรกด้วยหินอ่อนสีชมพูแก่เกือบแดง สีขาวดำเป็นสีสัญลักษณ์ของเมืองเซียนาซึ่งตามตำนานกล่าวว่าเป็นสีของม้าของเซเนียสและอาสเคียสผู้ก่อตั้งเมือง
ประวัติ

ประวัติการก่อสร้างอาสนวิหารเป็นประวัติที่เต็มไปด้วยตำนาน ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 มีหลักฐานว่ามีวังบาทหลวง ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1058 อาสนวิหารซีเอนาใช้เป็นที่ซีนอด (Synod) ที่ทำให้นิโคลัสที่ 2ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา และปลดสมเด็จพระสันตะปาปาเท็จเบเนดิกต์ที่ 10
ในปี ค.ศ. 1196 สมาคมช่างหิน “Opera di Santa Maria” ของอาสนวิหารได้รับการมอบอำนาจให้รับผิดชอบในการก่อสร้างอาสนวิหารใหม่ มาในปี ค.ศ. 1215 ก็มีหลักฐานกล่าวถึงการทำพิธีศีลมหาสนิทในอาสนวิหารใหม่ หลักฐานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1226 เป็นต้นมากล่าวถึงการขนส่งหินอ่อนสีขาวดำซึ่งอาจจะเป็นหินที่นำมาใช้ในการก่อสร้างด้านหน้าอาสนวิหารและหอระฆัง เพดานโค้ง และส่วนขวางของกางเขนสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1259 ถึงปี ค.ศ. 1260 ในปี ค.ศ. 1259 มานูเอลโล ดิ รานิเอริและปาร์ริลูกชายเป็นผู้แกะสลักเก้าอี้นั่งสวดมนต์ (Choir stall) แต่มาแกะใหม่ร้อยปีต่อมา เก้าอี้เดิมหายสาบสูญไป ในปี ค.ศ. 1264 รอสโซ ปาเดลลาอิโอได้รับจ้างให้สร้างลูกบอลทองแดงสำหรับประดับเหนือโดม
ทางอาสนวิหารวางแผนการก่อสร้างต่อเติมครั้งใหญ่ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1339 ซึ่งเป็นแผนที่ถ้าสร้างเสร็จก็ทำให้ใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าโดยสร้างทางเดินกลางใหม่ทั้งหมดและทางเดินข้างอีกสองทางฉากกับทางเดินกลางที่มีอยู่  การก่อสร้างบริหารโดยโจวันนี ดี อากอสตีโน (Giovanni di Agostino) ประติมากรผู้มีชื่อเสียง แต่การก่อสร้างต้องมาหยุดชะงักลงเมื่อการระบาดของกาฬโรคในทวีปยุโรป ในปี ค.ศ. 1348 และมิได้เริ่มใหม่ กำแพงภายนอกที่ยังอยู่ในระหว่างการสร้างยังตั้งอยู่ให้เห็นทางด้านใต้ของอาสนวิหาร พื้นของทางเดินกลางที่ยังสร้างไม่เสร็จ ปัจจุบันใช้เป็นพิพิธภัณฑ์และลานจอดรถ
ระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึงปี ค.ศ. 2003 ทางอาสนวิหารทำการขุดภายใต้บริเวณร้องเพลงสวด (Quire (architecture)) เมื่อพบว่าเป็นโถงทางเข้าโบสถ์คริสต์เดิมที่เต็มไปด้วยจิตรกรรมฝาผนังจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 (อาจจะราวปี ค.ศ. 1280) จิตรกรรมฝาผนังเป็นฉากภาพจากพันธสัญญาเดิม และชีวิตของพระเยซู ส่วนที่พบเดิมเป็นทางเข้าวัดแต่เมื่อสร้างหอล้างบาปทางเข้าก็ถูกถม ฉะนั้นจิตรกรรมฝาผนังที่พบจึงเป็นงานที่ไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่เขียน
สมุดภาพ

ภายนอกตกแต่งด้วยลายสลับขาว-เขียวดำแบบปิซา
ส่วนที่ยังสร้างไม่เสร็จ
แท่นบูชาเอก
ภาพวาดภายในพิคโคโลมินิ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาสนวิหารซีเอนา
(อังกฤษ)สไลด์ของอาสนวิหารซีเอนา เก็บถาวร 2008-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ)ปนาลีของอาสนวิหารซีเอนา เก็บถาวร 2020-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจลาโต

| --- | --- |

ประเภท: ไอศกรีม
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
อุณหภูมิเสิร์ฟ: เย็น (แต่เย็นน้อยกว่าไอศกรีมชนิดอื่น)
ส่วนผสมหลัก: นม, ครีม, น้ำตาล, ส่วนผสมแต่งกลิ่นรส (เช่น ผลไม้หรือเมล็ดพืชบด)
 ตำราอาหาร: เจลาโต   สื่อ: เจลาโต
เจลาโต (อิตาลี: gelato) เป็นคำภาษาอิตาลีแปลว่าไอศกรีม ในภาษาอังกฤษโดยทั่วไปใช้เรียกไอศกรีมที่ทำขึ้นตามแบบอย่างอิตาลี ส่วนผสมพื้นฐานของไอศกรีมชนิดนี้ได้แก่ นม, ครีม, น้ำตาล และแต่งกลิ่นรสด้วยผลไม้, เมล็ดพืชบดเป็นครีมข้น หรือสารให้กลิ่นรสอื่น ๆ เจลาโตมีฟองอากาศแทรกอยู่ในเนื้อไอศกรีมน้อยกว่าของหวานแช่แข็งชนิดอื่น ๆ จึงเนื้อสัมผัสที่แน่นเนียนและมีรสชาติเข้มข้นแตกต่างกับไอศกรีมชนิดอื่น ๆ อย่างชัดเจน
ปริมาณน้ำตาลในเจลาโตจะสมดุลกับปริมาณน้ำเพื่อป้องกันไม่ให้ไอศกรีมแข็งตัวในอุณหภูมิต่ำ ประเภทของน้ำตาลที่ใช้ได้แก่ ซูโครส, เดกซ์โทรส, น้ำเชื่อมกลูโคสและฟรักโทส (inverted sugar) เพื่อควบคุมไม่ให้มีรสหวานแหลมเกินไป ตามปกติ ในการทำเจลาโตยังเติมสารให้ความคงตัวเข้าไปด้วย โดยในการผลิตจำนวนมากเพื่อการพาณิชย์นิยมใช้ยางเมล็ดกวาร์ (guar gum)
ในอิตาลี ตามกฎหมาย เจลาโตจะต้องมีไขมันเนยอย่างต่ำร้อยละ 3.5 แต่ในสหรัฐอเมริกายังไม่มีบทนิยามมาตรฐานตามกฎหมายสำหรับเจลาโต มีเพียงบทนิยามมาตรฐานสำหรับไอศกรีมซึ่งต้องมีไขมันเนยอย่างน้อยร้อยละ 10
อุปมาเรื่องบุตรหายไป

อุปมาที่สอนโดยพระเยซูแห่งนาซาเร็ธตามที่บรรยายในพระวรสารนักบุญลูกาของศาสนาคริสต์
การกลับมาของบุตรหลงหาย (ค.ศ. 1773) โดย Pompeo Batoni
อุปมาเรื่องบุตรหายไป หรือ คำอุปมาเรื่องบุตรที่หลงหาย (อังกฤษ: Parable of the Prodigal Son หรือ Parable of the Lost Son; กรีก: Παραβολή του Ασώτου Υιού, อักษรโรมัน: Parabolē tou Asōtou Huiou) ยังเป็นที่รู้จักในชื่อว่า อุปมาเรื่องสองพี่น้อง (อังกฤษ: Parable of the Two Brothers), อุปมาเรื่องบิดาผู้รักบุตร (อังกฤษ: Parable of the Loving Father) และอุปมาเรื่องบิดาผู้ให้อภัย (อังกฤษ: Forgiving Father)  เป็นอุปมาของพระเยซูในคัมภีร์ไบเบิล ปรากฏในลูกา 15:11–32 ในลูกา 15 พระเยซูทรงเล่าอุปมาเรื่องนี้ควบคู่กับอุปมาเรื่องแกะหายและอุปมาเรื่องเงินเหรียญหาย ให้กับพวกฟาริสีและผู้นำศาสนาที่ตำหนิพระเยซูในเรื่องที่พระองค์ทรงต้อนรับและเสวยร่วมกับคนเก็บภาษีและคนอื่น ๆ ที่ถูกมองว่าเป็นคนบาป
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อุปมาเรื่องบุตรหายไป
| ด ค กอุปมาของพระเยซู |
| --- | --- |
พระวรสารในสารบบ:  การลากอวน  การเลี้ยงสมรส  แกะกับแพะ  แกะหาย  ข้าวละมานท่ามกลางต้นข้าวสาลี  ขุมทรัพย์ที่ซ่อนไว้  ไข่มุก  คนทำงานในสวนองุ่น  คนที่มีกำลังมาก  คนสร้างบ้านที่มีสติปัญญาและคนสร้างบ้านที่โง่เขลา  ความเสียสละในการเป็นสาวก  งานเลี้ยงใหญ่  เงินตะลันต์  เงินเหรียญหาย  ชาวสะมาเรียใจดี  เชื้อขนม  ต้นมะเดื่อแตกหน่อ  ต้นมะเดื่อที่ไม่มีผล  ต้นไม้และผลของมัน  ตะเกียงใต้ถัง  เถาองุ่นแท้  ทาสที่ไม่ยอมให้อภัย  ธรรมาจารย์  นายกับบ่าว  บ่าวที่ซื่อสัตย์  บุตรชายสองคน  บุตรหายไป  ผงและไม้ทั้งท่อน  ผู้เลี้ยงแกะที่ดี  ผู้หว่านพืช  พ่อบ้านที่ไม่ซื่อสัตย์  เพื่อนเวลากลางคืน  ฟาริสีและคนเก็บภาษี  เมล็ดข้าว  เมล็ดพืชที่งอกขึ้น  เมล็ดมัสตาร์ด  ลูกหนี้สองคน  เศรษฐีกับลาซารัส  เศรษฐีโง่  สวนองุ่นและคนเช่า  หญิงพรหมจารีสิบคน  หญิงม่ายและผู้พิพากษาอธรรม  เหล้าองุ่นใหม่ใส่ในถุงหนังเก่า 
นอกสารบบ / เป็นที่ถกเถียง:  มือสังหาร  โหลว่างเปล่า 
เกี่ยวข้อง:  พระเยซู พันธกิจ  นิทานคติสอนใจ (อุปมา)
เขาเอตนา

| เขาเอตนา |
| --- | --- |
เขาเอตนามองจากเมืองกาตาเนียที่อยู่ด้านล่าง
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 3,326 เมตร (10,912 ฟุต) (varies)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 3,326 เมตร (10,912 ฟุต)
พิกัด: 37°45.3′N 14°59.7′E﻿ / ﻿37.7550°N 14.9950°E﻿ / 37.7550; 14.9950 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขาเอตนาเขตมหานครกาตาเนียในแคว้นปกครองตนเองซิซิลี ประเทศอิตาลี 
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน: 350,000–500,000 ปี
ประเภทภูเขา: กรวยภูเขาไฟสลับชั้น
การปะทุครั้งล่าสุด: ค.ศ. 2014–2019 (ยังดำเนินต่อ)
เขาเอตนามองจากเมืองกาตาเนีย
เขาเอตนา (อิตาลี: Monte Etna) หรือ มอนจีเบลโล (Mongibello) ตั้งอยู่บนเกาะซิซิลี ประเทศอิตาลี ห่างจากเมืองกาตาเนียเพียง 29 กิโลเมตร เป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป มีความสูง 3,323 เมตร วัดฐานโดยรอบได้ 150 กิโลเมตรบนยอดมีหิมะปกคลุมปีละเก้าเดือน
อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท

| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
สาย: แอลป์แทรนซิต
ที่ตั้ง: สวิตเซอร์แลนด์   (รัฐอูรี, รัฐเกราบึนเดิน และรัฐตีชีโน)
พิกัด: 46°36′00″N 8°45′54″E﻿ / ﻿46.600°N 8.765°E﻿ / 46.600; 8.765
สถานะ: เปิดใช้งาน
เริ่มต้น: แอสท์เฟ็ลท์ (รัฐอูรี)
สิ้นสุด: โบดีโย (รัฐตีชีโน)
การดำเนินงาน
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2539
ข้อมูลทางเทคนิค
ความยาว: 151.840 กิโลเมตร (94.349 ไมล์)
ความยาวสาย: 57.09 กิโลเมตร (35.47 ไมล์)
ความยาวทางรถไฟ: 57.104 กิโลเมตร (35.483 ไมล์) (อุโมงค์ตะวันออก)    57.017 กิโลเมตร (35.429 ไมล์) (อุโมงค์ตะวันตก)
จำนวนทางรถไฟ: 2 ทางเดี่ยว
ช่วงกว้างราง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) (รางมาตรฐาน)
ระบบจ่ายไฟฟ้า: 15 kV 16.7 Hz
ความเร็วปฏิบัติการ: สูงสุด 250 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (160 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ระยะห่างอุโมงค์: 89 เมตร (292 ฟุต) จากแอสท์เฟ็ลท์, 237 เมตร (778 ฟุต) จากโบดีโย
ผังเส้นทาง
แผนที่เส้นทาง
อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท (เยอรมัน: Gotthard-Basistunnel; อิตาลี: Galleria di base del San Gottardo; รูมันช์: Tunnel da basa dal Son Gottard; ฝรั่งเศส: Tunnel de base du Saint-Gothard) เป็นอุโมงค์ฐานสำหรับทางรถไฟที่ลอดผ่านเทือกเขาแอลป์ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ บริเวณช่องเขาก็อทฮาร์ท เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2559 แต่จะเริ่มใช้บริการอย่างเต็มรูปแบบในสิ้นปีนี้ และด้วยความยาวเฉลี่ยเส้นทาง 57.09 กิโลเมตร ทำให้อุโมงค์แห่งนี้เป็นอุโมงค์สัญจรที่ยาวที่สุดและลึกที่สุดในโลก และเป็นเส้นทางสัญจรระดับพื้นดินเส้นทางแรกผ่านเทือกเขาแอลป์
โครงการประกอบด้วยอุโมงค์สองอุโมงค์วิ่งขนานกัน แต่ละอุโมงค์มีทางรถไฟทางเดี่ยว สามารถรองรับรถไฟได้กว่า 200–250 ขบวนต่อวัน เชื่อมต่อเทศบาลแอสท์เฟ็ลท์ในรัฐอูรี กับเทศบาลโบดีโยในรัฐตีชีโน โดยผ่านด้านใต้ของเทศบาลเซดรุนในรัฐเกราบึนเดิน อุโมงค์แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการแอลป์แทรนซิต หรืออีกชื่อหนึ่งคือ โครงการเชื่อมต่อทางรถไฟสายใหม่ผ่านเทือกเขาแอลป์ (New Railway Link through the Alps; NRLA) ซึ่งนอกจากอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทแล้วยังมีอุโมงค์อื่น ๆ อีกคือ อุโมงค์ฐานเลิทช์แบร์คและอุโมงค์ฐานเชเนรี ซึ่งมีกำหนดเปิดใช้งานในปลายปี พ.ศ. 2560 เนื่องจากอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทนั้นมีความยาวมากและเชื่อมรัฐสองรัฐที่อยู่คนละฟากของเทือกเขาแอลป์ ดังนั้นในบางวัน อุณหภูมิของสองปากอุโมงค์อาจแตกต่างกันมากถึง 10 องศาเซลเซียส แต่โดยเฉลี่ยแล้วอุณหภูมิจะแตกต่างกัน 2 ถึง 3 องศาเซลเซียส โดยที่ปากอุโมงค์ด้านเหนือจะหนาวกว่าด้านใต้
สวิตเซอร์แลนด์ได้จัดการลงประชามติโครงการอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทในปี พ.ศ. 2535 โดยในการลงมติครั้งนั้น ชาวสวิสกว่าร้อยละ 64 เห็นชอบกับโครงการ โครงการได้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2539 โดยที่การขุดเจาะอุโมงค์แรกฝั่งตะวันออกได้แล้วเสร็จเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553 และอุโมงค์ที่สองฝั่งตะวันออกแล้วเสร็จเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เดิมคาดว่าโครงการนี้จะใช้งบประมาณ 9.8 พันล้านฟรังก์สวิส (ราว 10.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) แต่งบประมาณกลับบานปลายไปจบลงที่กว่า 12 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) มีคนงานเสียชีวิตเก้าคนระหว่างการก่อสร้าง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท
Alptransit Gotthard AG เก็บถาวร 2019-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Alptransit Portal of the Swiss Federal Archives
อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
อากวีเลยา

| พื้นที่โบราณคดีและ มหาวิหารอากวีเลยา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
มหาวิหารอากวีเลยา
ประเทศ:  อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii) (iv) (vi)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2543 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
อากวีเลยา หรือ อากวีเลจา (อิตาลี: Aquileia หรือ Aquilegia) เป็นที่ตั้งถิ่นฐานโบราณของเมืองโรมันที่ในปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลีตรงส่วนบนสุดของทะเลเอเดรียติกริมทะเลสาบน้ำเค็มประมาณ 10 กิโลเมตรจากทะเลบนฝั่งแม่น้ำนาตีโซ (ปัจจุบันนาตีโซเน) ที่เปลี่ยนเส้นทางไปบ้างตั้งแต่สมัยโรมัน อากวีเลยาเป็นที่ตั้งของมรดกโลกพื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอากวีเลยา
ประวัติ

อากวีเลยาก่อตั้งเป็นอาณานิคมของโรมันโบราณราว 180/181 ปีก่อนคริสต์ศกราชตามลำแม่น้ำนาทิสสาบนดินแดนทางไต้ของเทือกเขาจูเลียนแอลป์ (Julian Alps) ราว 8 ไมล์เหนือบริเวณลากูน ชื่อบริเวณมาจากภาษาท้องถิ่น “Akylis” อาณานิคมใช้เป็นป้อมพรมแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลีและใช้ในการป้องกันเวเนตีผู้เป็นพันธมิตรกับโรมระหว่างสงครามอิลลิเรียน (Illyrian Wars) และเป็นที่ใช้เป็นที่สังเกตการณ์ของผู้ที่อาจจะมาเป็นศัตรูของชนเผ่าที่ไม่เป็นมิตรเช่นกลุ่มคาร์นิ หรืออิสตริ ตามความเป็นจริงแล้วที่ตั้งของอากวีเลยาไม่ไกลจากที่ที่ชนผู้รุกรานชาวกอลที่พยายามเข้ามาตั้งถิ่นฐานราว 183 ก่อนคริสต์ศกราช
สถานที่สำคัญ > มหาวิหาร

มหาวิหารอากวีเลยาเป็นสถานที่ที่สำคํญที่สุดแห่งหนึ่งของคริสต์ศาสนา ลักษณะการก่อสร้างเป็นหลังคาแบนแบบบาซิลิกา ที่ก่อสร้างโดยพาทริอาร์คพ็อพโพในปี ค.ศ. 1031 บนที่ตั้งของวัดเดิม และมาสร้างใหม่อีกครั้งราวปี ค.ศ. 1379 เป็นสถาปัตยกรรมกอธิคโดยพาทริอาร์คมาร์ควัด
อากวีเลยาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000 เพราะเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของจักรวรรดิโรมันสมัยแรกที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ซึ่งทำให้มีความสำคัญทางโบราณคดี นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารอากวีเลยาซึ่งเป็นมหาวิหารที่มีความสำคัญในการเผยแพร่คริสต์ศาสนาไปยังทวีปยุโรปตอนกลางในสมัยต้นยุคกลาง
ดูเพิ่ม

มรดกโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อากวีเลยา
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ศิลปะสกัดหินในวัลกาโมนีกา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์โรม ทรัพย์สินของสันตะสำนักในนครดังกล่าวซึ่งได้รับสิทธิสภาพนอกอาณาเขต และซานปาโอโลฟูโอรีเลมูรา1  โบสถ์และคอนแวนต์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอของคณะดอมินิกันพร้อมด้วยจิตรกรรม "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ฟลอเรนซ์  เวนิสและทะเลสาบน้ำเค็ม  จัตุรัสดูโอโม ปิซา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซานจีมิญญาโน  ซัสซีและอุทยานโบสถ์หินแห่งมาเตรา  นครวีเชนซาและคฤหาสน์แบบปัลลาดีโอแห่งแคว้นเวเนโต  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซีเอนา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นาโปลี  เกรสปีดัดดา  แฟร์รารา นครแห่งสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโป  กัสเตลเดลมอนเต  ตรุลโลแห่งอัลเบโรเบลโล  โบราณสถานศิลปะคริสเตียนเริ่มแรกแห่งราเวนนา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นครปีเอนซา  พระราชวังสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่กาแซร์ตา พร้อมด้วยอุทยาน สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี และกลุ่มอาคารซานเลอูโช  ที่ประทับของราชวงศ์ซาวอย  สวนพฤกษศาสตร์ (ออร์โตโบตานีโก) ปาโดวา  ปอร์โตเวเนเร, ชินเกวแตร์เร และหมู่เกาะ (ปัลมาเรีย, ตีโน และตีเนตโต)  อาสนวิหาร, ตอร์เรชีวีกา และปีอัซซากรันเด โมเดนา  พื้นที่โบราณคดีปอมเปอี, เฮอร์คิวเลเนียม และตอร์เรอันนุนซีอาตา  กอสตีเอราอามัลฟีตานา  พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต  วิลลาโรมานาเดลกาซาเล  ซูนูราฌีดีบารูมีนี  พื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอัครบิดรแห่งอากวีเลยา  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์อูร์บีโน  อุทยานแห่งชาติชีเลนโตและวัลโลดีดีอาโน พร้อมด้วยแหล่งโบราณคดีไปส์ตูงและแวลิอา และแชร์โตซาดีปาดูลา  วิลลาอาดรีอานา (ตีโวลี)  นครเวโรนา  อัสซีซี มหาวิหารซานฟรันเชสโก และสถานที่อื่น ๆ ของคณะฟรันซิสกัน  วิลลาเดสเต ตีโวลี  เมืองสมัยบาโรกยุคปลายแห่งวัลดีโนโต (ซิซิลีตะวันออกเฉียงใต้)  ซากรีมอนตีแห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดีย  วัลดอร์ชา  สุสานอิทรัสกันแห่งแชร์เวเตรีและตาร์กวีเนีย  ซีรากูซาและสุสานหินแห่งปันตาลีกา  เจโนวา : เลสตราเดนูโอเวและระบบของปาลัซซีเดย์รอลลี  ทางรถไฟสายรีเชียในภูมิทัศน์อัลบูลา / แบร์นีนา2  มันโตวาและซับบีโอเนตา  ชาวลองโกบาร์ดในอิตาลี ศูนย์กลางแห่งอำนาจ (ค.ศ. 568–774)  แหล่งที่อยู่อาศัยแบบเรือนยกพื้นยุคก่อนประวัติศาสตร์โดยรอบเทือกเขาแอลป์3  คฤหาสน์และสวนของตระกูลเมดีชีในตอสคานา  ภูมิทัศน์ไร่องุ่นของปีเยมอนเต : ลันเก-โรเอโรและมอนแฟร์ราโต  อาคารศิลปะอาหรับ-นอร์มันแห่งปาแลร์โมกับอาสนวิหารเชฟาลุและอาสนวิหารมอนเรอาเล  งานป้องกันของสาธารณรัฐเวนิสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16–17 : สตาโตดาแตร์รา – สตาโตดามาร์ตะวันตก4  อีวเรอา นครอุตสาหกรรมแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20  เนินเขาไร่องุ่นไวน์โปรเซกโกแห่งโกเนลยาโนและวัลดอบบีอาเดเน  เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป5  ชุดภาพปูนเปียกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่ปาโดวา  มุขเสาเรียงแห่งโบโลญญา  วีอาอัปเปีย เรกีนาวิอารูง  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อีโซเลเอโอลีเอ (หมู่เกาะเอโอเลียน)  มอนเตซานจอร์โจ6  ป่าต้นบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป7  ทิวเขาโดโลไมต์  เขาเอตนา  คาสต์และถ้ำหินเกลือระเหยแห่งเทือกเขาแอเพนไนน์ตอนเหนือ  |  |
 หมายเหตุ 1ร่วมกับนครรัฐวาติกัน 2ร่วมกับสวิตเซอร์แลนด์ 3ร่วมกับฝรั่งเศส เยอรมนี สโลวีเนีย สวิตเซอร์แลนด์ และออสเตรีย 4ร่วมกับโครเอเชียและมอนเตเนโกร  5ร่วมกับเช็กเกีย เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี สหราชอาณาจักร และออสเตรีย) 6ร่วมกับสวิตเซอร์แลนด์ 7ร่วมกับอีก 17 ประเทศ
อันโตนีโอ กรัมชี

| อันโตนีโอ กรัมชี |
| --- | --- |
อันโตนีโอ กรัมชี
เกิด: 22 มกราคม ค.ศ. 1891(1891-01-22) เมือง Ales,Sardinia, ประเทศอิตาลี
เสียชีวิต: 27 เมษายน ค.ศ. 1937(1937-04-27) (46 ปี) กรุงโรม , อิตาลี
สาเหตุเสียชีวิต: สุขภาพทรุดโทรม
สัญชาติ: อิตาลี
การศึกษา: Marxism
มีชื่อเสียงจาก: hegemony (การครองความเป็นใหญ่) 
อันโตนีโอ กรัมชี (อังกฤษ, อิตาลี: Antonio Gramsci) นักทฤษฎีการเมือง นักเศรษฐศาสตร์การเมืองชาวอิตาเลียนแนวมาร์กซิสม์และเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1891 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1937
อันโตนีโอ กรัมชี ได้ชื่อว่าเป็น มาร์กซิสต์บริสุทธิ์ ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เผยแพร่ลัทธิมาร์กซคนสำคัญในยุคศตวรรษที่ 20 ได้เขียนหนังสือที่มีชื่อเสียงเล่มหนึ่งชื่อ "บันทึกจากคุก" ในระหว่างที่ถูกจองจำ และเป็นเจ้าของทฤษฎีที่มีชื่อว่า Hegemony อันว่าถึงการก้าวขึ้นเป็นเจ้าและครอบครอง โดยกรัมชี่เชื่อว่า ผู้ที่ขึ้นมาเป็นชนชั้นปกครองได้นั้น ไม่อาจจะอาศัยภาวะทางเศรษฐกิจอย่างเดียวเท่านั้น แต่ต้องได้รับการสนับสนุนและมีแนวร่วมจากมวลชนด้วย ซึ่งทฤษฎีนี้ได้ถูกนักวิชาการของไทย เช่น สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ อ้างถึงในระหว่างการขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2549 โดยใช้อธิบายถึงพฤติกรรมของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ที่ผ่านมาในระหว่างการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ประวัติ > ชีวิตในซาร์ดิเนีย ค.ศ. 1891 - 1911

อันโตนิโอ กรัมชี (เกิดวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1891) ที่เมือง Ales เกาะซาร์ดิเนีย ซึ่งเป็นแถบบริเวณยากจน และประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม. พ่อของอันโตนิโอ กรัมชี หาเลี้ยงครอบครัวด้วยการทำงานเป็นเสมียนให้กับรัฐบาล และต่อมาต้องถูกจับในข้อหาฉ้อราษฎร์บังหลวง ส่งผลให้แม่ของอันโตนิโอ ต้องประสบปัญหาอย่างมากในการเลี้ยงดูอันโตนิโอ และพี่น้องรวมอีก 6 คน โดยการหาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นช่างตัดผ้า
ในวัยเด็กขณะที่เขามีวัยเพียง 4 ปี เขาได้พลัดตกจากอ้อมแขนของพี่เลี้ยง อุบัติเหตุในครั้งนั้นส่งผลส่งผลเสียต่อกระดูกสันหลังของเขา ซึ่งส่งผลให้เขาต้องกลายเป็นคนหลังค่อม และมีปัญหาทางสุขภาพที่ไม่ค่อยแข็งแรงนับแต่นั้นเป็นต้นมา. กรัมชีเป็นเด็กที่เรียนได้ดี แต่เนื่องจากสถานะทางเศรษฐกิจของครอบครัวที่มีข้อจำกัดทำให้ครอบครัว ไม่สามารถส่งเขาให้เรียนต่อถึงระดับมหาวิทยาลัยได้ ดังนั้นหากเขาต้องการเข้าเรียนต่อในระดับสูงเขาจะต้องสอบชิงทุนการศึกษาให้ได้ ซึ่งเขาก็สามารถทำได้สำเร็จเมื่อสามารถสอบชิงทุนทั่วประเทศได้ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยตูริน ณ เมืองตูริน เมืองที่มีความเจริญทางอุตสาหกรรมเป็นอย่างมาก ที่ต่างไปจากซาร์ดิเนียแหล่งกำเนิดของเขา
ประวัติ > ชีวิตในตูริน ค.ศ. 1911-1920

กรัมชีเริ่มศึกษาที่มหาวิทยาลัยตูรินในปี ค.ศ. 1911 และได้ศึกษาทางด้านภาษาศาสตร์ (Linguistics) แต่ทั้งนี้เนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับสุขภาพ ทำให้กรัมชีไม่สำเร็จการศึกษาดังที่ได้ตั้งใจไว้. ต่อมาในปี ค.ศ. 1913 กรัมชีได้เข้าร่วมกับพรรคสังคมนิยมอิตาลี (Italian Socialist Party หรือ PSI)  และได้เริ่มมีบทบาทในการเริ่มงานเขียนให้กับหนังสือพิมพ์ของพรรค ตั้งแต่นั้นมา ต่อมาในปี 1916 เขาก็ได้เริ่มทำงานด้วยการยึดอาชีพนักหนังสือพิมพ์ และเขียนให้กับ Il Grido del Popolo และ Avanti!
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1917 คือ ได้เกิดการปฏิวัติในรัสเซีย โดยพรรคบอลเชวิก ภายใต้การนำของวลาดีมีร์ เลนิน โดยในปีเดียวกันนั้น กรัมชีได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการให้กับ PSI สาขาตูรินด้วย. เหตุการณ์สำคัญนอกจากนี้ที่เกิดขึ้นในช่วงชีวิตที่ตูรินของกรัมชีได้แก่การที่ 
เบนิโต มุสโสลิได้ก่อตั้งพรรค Fasci Italiani di Combattimento  ขึ้นที่มิลาน ในปี   ค.ศ. 1919 และในปีเดียวกันได้มีการจัดการประชุมคอมมิวนิสต์สากล (Comintern) หรือสากลที่สามขึ้นเป็นครั้งแรกที่กรุงมอ
ประวัติ > สมัยฟาสซิสต์ และพรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี (Fascism and the PCI) ค.ศ. 1921-1926

ชีวิตในช่วงเวลาต่อมาของกรัมชีเป็นยุคสมัยฟาสซิสต์เรืองอำนาจ โดยที่ในปี ค.ศ. 1921 พรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี (PCI) ได้ถูกก่อตั้งขึ้นไล่เลี่ยกันกับการเกิดขึ้นของพรรคฟาสซิสต์แห่งชาติ (National Fascist Party). ต่อมาในปี ค.ศ. 1922 กรัมชีได้รับเลือกจากคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์อิตาลีให้เป็นตัวแทนไปในการประชุมผู้บริหารคอมมิวนิสต์สากล (สากลที่สาม) หรือ Comintern ที่มอสโก และอีกทั้งเขาได้พบกับภรรยาของเขาในเวลาต่อมา คือ Julia Schucht ขณะที่ในปีเดียวกันนั้น พรรคฟาสซิสต์ได้ขยายอำนาจยึดกรุงโรม และเบนิโต มุสโสลิก็ได้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีในปีนี้
หลังจากที่ได้เป็นตัวแทนไปประชุมคอมมิวนิสต์สากลที่กรุงมอสโกในปี ค.ศ. 1922 ต่อมาคือในปี ค.ศ. 1924 กรัมชีได้เดินทางไปยังกรุงเวียนนาเพื่อรักษาอาการเจ็บป่วยของเขา และในปีนี้เองที่ลูกชายคนแรกของเขา "เดลิโอ" (Delio) ได้เกิด ก่อนที่ต่อมาในปี ค.ศ. 1925 ภรรยา และลูกได้ย้ายมาอยู่กับกรัมชีที่กรุงโรม
ประวัติ > ชีวิตในคุก  ค.ศ. 1926-1937

ช่วงชีวิตที่สำคัญที่สุดของกรัมชีคือช่วงชีวิตของการเป็นนักโทษการเมือง ในช่วงสมัยฟาสซิสต์ ทั้งนี้ในปี ค.ศ. 1926 กรัมชีและครอบครัวได้อพยพลี้ภัยการเมืองจากการคุกคามของฝ่ายฟาสซิสต์ไปยังชายแดนสวิตเซอร์แลนด์แล้ว แต่กรัมชีได้กลับไปยังกรุงโรมอีกครั้ง เนื่องจากการที่เขามองโลกในแง่ดีเกินไป เพราะเขาเชื่อมั่นว่าเขาจะไม่ถูกจับเนื่องจากเขาได้รับสิทธิคุ้มกันเนื่องจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แต่กรัมชีก็ถูกจับโดยฝ่ายฟาสซิสต์ เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 และถูกส่งไปยังคุกต่างๆ และไม่ได้รับอิสรภาพอีกเลยจนวาระสุดท้ายของชีวิต. ปีเดียวกับที่กรัมชีถูกจับกุมนี้เองลูกชายคนที่สองของเขา "จูเลียโน" (Giuliano) ได้เกิด โดยที่กรัมชีจะไม่มีโอกาสได้เจอลูกชายคนที่สองของเขาเลย
ต่อมาในปี ค.ศ. 1928 เขาถูกพิพากษาจำคุก 20 ปี 4 เดือน กับอีก 5 วัน กรัมชีใช้ชีวิตในเรือนจำหลายที่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1933 เขาจึงได้ย้ายออกไปรักษาตัวที่คลินิกเล็กๆ ในเมืองฟอร์เมีย เนื่องจากอาการป่วย และสุขภาพทรุดโทรมอย่างหนัก เขาใช้เวลาช่วงไม่กี่ปีสุดท้ายของชีวิตไปกับการรักษาอาการป่วยที่คลินิกอีกหลายแห่ง จนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิตเขาได้มาถึงเมื่อวันที่ 27 เมษายน 1937 รวมอายุได้ 47 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

อันโตนีโอ กรัมชี
เว็บไซต์อันโตนีโอ กรัมชี (ภาษาอิตาเลียน)
ปัญญาชนโดย อันโตนิโอ กรัมชี่แปลโดย ใจ อึ๊งภากรณ์
กลุ่มประวัติศาสตร์ ปัญญาชน การครองอำนาจนำและการโต้ตอบต่อการครองอำนาจนำ: แนวความคิดของอันโตนิโอ กรัมชี่กับการอธิบายการเมืองไทยร่วมสมัย
สโมสรฟุตบอลโบโลญญา 1909

สโมสรฟุตบอลโบโลญญา 1909 (อิตาลี: Bologna Football Club 1909) หรือ โบโลญญา (อิตาลี: Bologna) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ที่เมืองโบโลญญา แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
ประวัติ

โบโลญญา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1909 แต่ปรับเปลี่ยนโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1993 สโมสรมีชื่อเรียกเล่น ๆ ว่า โรสโซบลู ซึ่งมาจากลายสีแดง-น้ำเงินบนชุดทีมเหย้า และเป็นสีประจำเมืองโบโลญญา ปัจจุบันลงแข่งขันในเซเรียอา
โบโลญญาเป็นสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งเซเรียอาใน ค.ศ. 1929 จนถึงปัจจุบัน โบโลญญาได้แชมป์เซเรียอาถึง 7 สมัย จึงเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด เป็นอันดับที่ 6 ของลีก
สนามเหย้า

ปัจจุบันใช้สนามกีฬาเรนาโต ดัลลารา เป็นสนามเหย้า ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างทางการกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในโบโลญญา สนามตั้งชื่อตามอดีตประธานสโมสร เรนาโต ดัลลารา ซึ่งถึงแก่กรรมเพียง 3 วัน ก่อนการแข่งขันนัดสุดท้ายในเซเรียอา สนามจุคนได้ 39,500 ที่นั่ง โดยมีอัฒจันทร์ฝั่ง เคอวา บัลแกเรลลี ของกลุ่มอุลตร้าโบโลญญา อัฒจันทร์ฝั่งนี้ ตั้งชื่อตามเกียโคโม บัลแกเรลลี ผู้เล่นซึ่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน > ผู้เล่นทีมชุดแรก

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน > ปล่อยยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

เซเรียอา
ชนะเลิศ (7): 1924–25, 1928–29, 1935–36, 1936–37 1938–39, 1940–41, 1963–64
โกปปาอีตาเลีย
ชนะเลิศ (2): 1969–70, 1973–74
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
ชนะเลิศ (1): 1998
มีโทรพาคัพ
ชนะเลิศ (3): 1932, 1934, 1961