stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอท่าสองยาง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอท่าสองยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแม่ต้าน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแม่ต้าน
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสองยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสองยางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ต้าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ต้าน (นอกเขตเทศบาลตำบลแม่ต้าน)
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่สอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่สองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่หละ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่หละทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่วะหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่วะหลวงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่อุสุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่อุสุทั้งตำบล
เครื่องกำเนิดสัญญาณ

เครื่องกำเนิดสัญญาณ รุ่น Leader LSG-15
เครื่องกำเนิดสัญญาณ (อังกฤษ: Signal generator) คือเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่งที่สร้างสัญญาณไฟฟ้าโดยมีแอมพลิจูด, ความถี่ และรูปคลื่น โดยสัญญานที่ถูกสร้างขึ้นจะถูกนำไปใช้เพื่อเป็นตัวกระตุ้นสำหรับการวัดค่าทางอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อใช้ในการออกแบบ, ทดสอบ, แก้ปัญหา และ ซ่อมแซมเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ที่เสียหาย กระนั้นบางครั้งสัญญาณดังกล่าวก็สามารถนำไปใช้เพื่อทำผลงานศิลปะได้เช่นกัน
เครื่องกำเนิดสัญญาณมีอยู่หลายประเภท มีจุดประสงค์การใช้งานที่แตกต่างกันไป และมีราคาที่แตกต่างเช่นกัน ประเภทของเครื่องกำเนิดสัญญาณ ประกอบด้วย เครื่องกำเนิดสัญญาณรูปคลื่นไฟฟ้า (Function generator), เครื่องกำเนิดสัญญานคลื่น RF และ คลื่นไมโครเวฟ, เครื่องกําเนิดสัญญาณความถี่เสียง (Tone generator), เครื่องกำเนิดสัญญาณคลื่นตามต้องการ (Arbitrary Waveform Generator), เครื่องกำเนิดสัญญาณดิจิตัล (Digital pattern generator) และเครื่องกำเนิดคลื่นความถี่ (Frequency generator) โดยปรกติแล้วไม่มีเครื่องกำเนิดสัญญาณที่เหมาะสมกับงานทุกอย่าง
เครื่องกำเนิดสัญญาณอาจมีความเรียบง่ายแบบออสซิลเลเตอร์ (Oscillator) ที่สามาตรสอบเทียบความถี่และแอมพลิจูดของสัญญาน ไปจนถึงเครื่องกำเนิดสัญญาณสำหรับการใข้งานทั่วไปที่ควบคุมคุณสมบัติของสัญญาณทั้งหมดได้ เครื่องกำเนิดสัญญาณสำหรับการใข้งานทั่วไปที่ทันสมัยจะมีไมโครโปรเซสเซอร์ (Microprocessor) สำหรับควบคุม และ อนุญาตให้ควบคุมสัญญาณได้จากคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล (PC) เครื่องกำเนิดสัญญาณอาจเป็นเครื่องมือเฉพาะสำหรับกำเนิดสัญญาณ หรือเป็นส่วนประกอบของระบบทดสอบอัตโนมัติที่ซับซ้อน
ประวัติศาสตร์

เครื่องกำเนิดสัญญาณที่มีการวางจำหน่ายเครื่องแรกชื่อว่า "General Radio 403" ผลิตโดย บริษัท เจเนรัล เรดิโอ จำกัด (General Radio)ในเดือนมิถุนายน ค.ศ.1928 (ปี พ.ศ.2471) มีช่วงคลื่นความถึ่อยู่ที่ 500 เฮิร์ซ ถึง 1.5 เมกะเฮิร์ซ และในเดือนเมษายน ปี ค.ศ.1929 (ปี พ.ศ.2475) มีการวางจำหน่ายเครื่องส่งสัญญาณความถี่มาตรฐาน ซึ่งเป็นเครื่องสั่นที่เสถียรซึ่งใช้สำหรับการสอบเทียบหรือการอ้างอิงความถี่ (Frequency standard) โดยบริษัท เจเนรัล เรดิโอ จำกัด ด้วยความถี่ที่ 50 กิโลเฮิร์ซ
อีมิล ลินด์

อีมิล ลินด์ (14 สิงหาคม ค.ศ. 1872 – 7 เมษายน ค.ศ. 1948) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรีย
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก

The Story of Dida Ibsen (1918)
Die Arche (1919)
The Infernal Power (1922)
I.N.R.I. (1923)
Superfluous People (1926)
Mata Hari (1927)
The Weavers (1927)
Bigamie (1927)
บรรณานุกรม

Jung, Uli & Schatzberg, Walter. Beyond Caligari: The Films of Robert Wiene. Berghahn Books, 1999.
แหล่งข้อมูลอื่น

อีมิล ลินด์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สาธารณรัฐแอฟริกากลาง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ผลการแข่งขัน > กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
Berenger Aymard Bosse (ชาย 100 เมตร) ใช้เวลาในการวิ่ง 10.55 (อันดับ 7)
Elisabeth Mandaba (หญิง 800 เมตร) ใช้เวลาในการวิ่ง 2:12.56 (อันดับ 7)
ผลการแข่งขัน > ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
Christian Nassif (ชาย 50 เมตร ท่าฟรีสไตล์) ใช้เวลา 28.04 (อันดับ 55)
ผลการแข่งขัน > เทควันโด

บทความหลัก: กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
David Boui (ชาย 68 กก.)
Seulki Kang (หญิง 49 กก.)
ผลการแข่งขัน > มวยปล้ำ

บทความหลัก: กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
Sylvie Datty (หญิง 63 กก.)
แหล่งข้อมูลอื่น

london 2012.com - Central African Republic - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
เครื่องหมายกรณฑ์

ในทางคณิตศาสตร์ เครื่องหมายกรณฑ์ เป็นสัญลักษณ์ของรากที่สองหรือรากที่สูงกว่าของจำนวน รากที่สองของจำนวน  x เขียนได้เป็น:
ในขณะที่รากที่  n ของ  x เขียนได้เป็น:
ในภาษาศาสตร์สัญลักษณ์นี้ใช้เพื่อแสดงถึงคำราก
ที่มา

ที่มาของเครื่องหมายกรณฑ์ √ ส่วนใหญ่เป็นการคาดเดา แหล่งข้อมูลบางแห่งคาดว่านักคณิตศาสตร์ชาวอาหรับใช้สัญลักษณ์นี้เป็นครั้งแรก จากตำนานเล่าว่านำมาจากอักษรอาหรับ "ج" (ǧīm) ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกในคำภาษาอาหรับ "جذر" (jadhir แปลว่า "ราก") อย่างไรก็ตามเลออนฮาร์ด ออยเลอร์ เชื่อว่ามีต้นกำเนิดมาจากตัวอักษร "r" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของคำภาษาละติน "radix" (หมายถึง "ราก") ซึ่งหมายถึงการกระทำทางคณิตศาสตร์แบบเดียวกัน
สัญลักษณ์ดังกล่าวปรากฏเป็นครั้งแรกในการพิมพ์โดยไม่มี vinculum ("แถบ" แนวนอนอยู่เหนือตัวเลขในเครื่องหมายกรณฑ์) ในปี 1525 ใน Die Coss โดย Christoff Rudolff นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ในปี 1637 เดส์การตส์เป็นคนแรกที่รวมเครื่องหมายกรณฑ์ของเยอรมัน √ เข้ากับขีดแนวนอนข้างบนเป็นสัญลักษณ์รากศัพท์ที่ใช้กันทั่วไปในปัจจุบัน
สโมสรฟุตบอลบาเซิล

สโมสรฟุตบอลบาเซิล 1893 (Fussball Club Basel 1893) หรือรู้จักกันในชื่อ บาเซิล หรือ FCB เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ที่เมืองบาเซิล เป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศ คว้าแชมป์สวิสซูเปอร์ลีก 20 สมัย มากที่สุดเป็นอันดับที่สองในบรรดาสโมสรสวิส
สโมสรประสบความสำเร็จมากในช่วงคริสตทศวรรษ 1960-70 โดยคว้าแชมป์ลีก 7 สมัยในช่วงปี ค.ศ. 1967-1980 แต่ต่อมาช่วงคริสตทศวรรษ 1980 บาเซิลต้องพบกับความยากลำบาก เมื่อพวกเขาไม่สามารถไปแข่งขันในรายการระดับทวีปเป็นเวลาหลายปี และยังต้องตกชั้นในปี ค.ศ. 1987 ต่อมาในช่วงคริสตทศวรรษ 2000 บาเซิลเลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุดอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 2002 พวกเขาคว้าแชมป์ลีกครั้งแรกในรอบ 22 ปี และคว้าแชมป์ลีกได้อีก 9 สมัยจาก 13 ฤดูกาล บาเซิลยังคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วย สวิสคัพ 11 สมัย
บาเซิลเข้าร่วมแข่งขันในรายการระดับทวีปยุโรปทุกฤดูกาลตั้งแต่ฤดูกาล 1999–2000 เป็นต้นมา ในฤดูกาล 2001–02 สโมสรเข้ารอบชิงชนะเลิศยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ ก่อนที่จะพ่ายต่อแอสตันวิลลา ต่อมาฤดูกาล 2002–03 พวกเขาได้เข้าแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และในฤดูกาล 2005–06 พวกเขาเข้ารอบแปดทีมสุดท้ายในรายการยูฟ่าคัพ บาเซิลได้เข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกถึง 6 ครั้ง มากกว่าสโมสรสวิสอื่น ๆ และยังเป็นสโมสรเดียวที่ผ่านการคัดเลือกเข้ารอบแบ่งกลุ่มอัตโนมัติ
ในฤดูกาล 2011–12 บาเซิลสร้างผลงานอันโดดเด่นในแชมเปียนส์ลีก พวกเขาผ่านเข้ารอบแพ้คัดออกจากการชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในบ้าน 2–1 จากรอบแบ่งกลุ่ม ต่อมาพวกเขาตกรอบโดยบาเยิร์นมิวนิกจากประตูรวม แม้ว่าพวกเขาจะชนะในบ้านก็ตาม ต่อมาฤดูกาล 2012–13 พวกเขาเข้ารอบรองชนะเลิศของยูฟ่ายูโรปาลีก ก่อนจะแพ้ต่อเชลซี ต่อมาในรอบแบ่งกลุ่ม ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14 บาเซิลสามารถเอาชนะเชลซีได้ทั้งเหย้าและเยือน แม้ว่าจะตกรอบแบ่งกลุ่มก็ตาม และในฤดูกาลถัดมา พวกเขาอยู่กลุ่มเดียวกับสโมสรยักษ์ใหญ่อย่างเรอัลมาดริดและลิเวอร์พูล แต่ก็สามารถผ่านเข้ารอบแพ้คัดออกได้จากการบุกเสมอ 1–1 ที่แอนฟีลด์ นัดสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่ม แต่พวกเขาก็ตกรอบแพ้คัดออกโดยปอร์ตู
สนาม

สนามเหย้าของบาเซิลคือ ซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก จุคนได้ 37,500 ที่นั่ง อยู่ในประเภท 4 ดาวจากยูฟ่า ซึ่งเป็นระดับสูงสุด ซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2001 ความจุแรกเริ่มคือ 33,433 ที่นั่ง ต่อมาได้ขยายอัฒจันทร์ส่วน G  ทำให้มีความจุเพิ่มเป็น 42,500 ที่นั่ง ใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 หลังจากที่จบรายการแข่งขันนี้ เก้าอี้บางตัวได้ถูกถอดออก ความจุจึงลดลงเหลือเพียง 37,500 ที่นั่ง ชื่อเล่นของสนามแห่งนี้คือ "ยอกเกลี" สนามมีภัตตาคารสองแห่ง คือภัตตาคารยูโน และแฮตทริกสปอร์ตบาร์ และยังมีศูนย์การค้า เปิดในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 การเดินทาง มีที่จอดรถ 680 คัน และมีสถานีรถไฟ
ซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก เคยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 ทั้งหมด 6 นัด นัดที่สำคัญได้แก่ นัดเปิดสนามระหว่างเจ้าภาพ สวิตเซอร์แลนด์ พบกับ สาธารณรัฐเช็ก และรอบรองชนะเลิศ เยอรมนี พบกับ ตุรกี ลักษณะพิเศษของสนามอยู่ที่โครงสร้างโปร่งแสงที่สามารถเปลี่ยนสีได้ ต่อมาเอฟเฟกต์ได้ถูกนำไปใช้กับอัลลิอันซ์อาเรนาของบาเยิร์นมิวนิก
ก่อนที่ซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก จะถูกสร้างขึ้น บาเซิลเคยลงเล่นสนามเหย้าในแลนด์ฮอฟ และสนามกีฬาซังคท์. ยาค็อบ ซึ่งตั้งอยู่ที่เดียวกันกับซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก ในปัจจุบัน ช่วงที่กำลังก่อสร้างซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก นั้น บาเซิลต้องเล่นที่สนามเหย้าชั่วคราว Stadion Schützenmatte
ในปี ค.ศ. 2016 ซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก ใช้จัดแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ ระหว่างลิเวอร์พูลกับเซบิยา
ด้านในสนามซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก
เกียรติประวัติ > ในประเทศ

สวิสซูเปอร์ลีก
ชนะเลิศ (20): 1952–53, 1966–67, 1968–69, 1969–70, 1971–72, 1972–73, 1976–77, 1979–80, 2001–02, 2003–04, 2004–05, 2007–08, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17
สวิสคัพ
ชนะเลิศ (12): 1932–33, 1946–47, 1962–63, 1966–67, 1974–75, 2001–02, 2002–03, 2006–07, 2007–08, 2009–10, 2011–12, 2016–17
สวิสลีกคัพ
ชนะเลิศ (1): 1972
เกียรติประวัติ > นานาชาติ

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
รอบ 8 ทีมสุดท้าย: 1973–74
รอบ 16 ทีมสุดท้าย: 2011–12, 2014–15, 2017–18
ยูฟ่ายูโรปาลีก
รอบรองชนะเลิศ: 2012–13
รอบ 8 ทีมสุดท้าย: 2013–14
Coppa delle Alpi
ชนะเลิศ (3): 1969, 1970, 1981
ดูเพิ่ม

ประวัติสโมสรฟุตบอลบาเซิล
รายชื่อผู้เล่นของสโมสรฟุตบอลบาเซิล
ฟุตบอลในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Rotblau.ch Statistics (ในภาษาเยอรมัน)
สโมสรฟุตบอลบาเซิล ที่ Soccerway
สโมสรฟุตบอลบาเซิล ที่ Swiss Football League
| ด ค กสวิสซูเปอร์ลีก |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2021–22:  บาเซิล  ลูกาโน  Luzern  Servette  Sion  St. Gallen  ยัง บอยส์  ซือริช  กราสฮอปเปอร์  Lausanne-Sport 
สโมสรที่เคยอยู่ในซูเปอร์ลีก:  Aarau  Bellinzona  Schaffhausen  วาดุซ  Wil  Yverdon-Sport  Neuchâtel Xamax  Thun 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ซังคท์. ยาค็อบ-พาร์ก ในตอนกลางคืน
เคอิจิ ฟุรุยะ

| เคอิจิ ฟุรุยะ |
| --- | --- |
古屋 圭司


สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 1952
ศิษย์เก่า: Seikei University

เคอิจิ ฟุรุยะ (ญี่ปุ่น: 古屋 圭司; โรมาจิ: Furuya Keiji) เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1952 ที่เมืองโตเกียว เป็นนักการเมืองจากประเทศญี่ปุ่นจากพรรคเสรีประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น) และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่รัฐนิวยอร์ก และจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเซเก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เครื่องสีข้าวแบบมือหมุน

เครื่องสีข้าวแบบมือหมุน เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการกะเทาะเปลือกข้าวออกมาจากข้าวหรือเรียกว่าการสีข้าว โดยใช้มือหมุนแง่ไม้ที่ยื่นออกมาจากทั้งสองข้างของอุปกรณ์แทนการใช้ไฟฟ้าหรือเครื่องจักรกลการเกษตร ข้าวที่สีออกมาจากอุปกรณ์นี้จะได้เป็นข้าวกล้องเพราะข้าวจะยังไม่มีการขัดขาวเอาเยื่อหุ้มเมล็ดออกไปสารอาหารจึงคงเหลืออยู่ในเมล็ดข้าวมากกว่าในข้าวที่ถูกขัดขาวแล้ว ลักษณะทางกายภาพของเครื่องสีข้าวแบบมือหมุนคือมีอุปกรณ์ประกอบ 2 ชิ้นประกอบเข้าด้วยกัน
ชิ้นล่างมีลักษณะเป็นรูปกรวยคล้ายระฆังหงาย มีส่วนประกอบของท่อนฟันล่างลักษณะเป็นไม้เนื้อแข็งประกบกับดินเหนียวที่ถูกปั้นเป็นร่องตื้นชี้ออกจากจุดศูนย์กลาง ท่อนฟันวางอยู่ด้านในและอยู่บริเวญจุดศูนย์กลางของอุปกรณ์ประกอบชิ้นล่างและมีความเอียงประมาณ 45 องศาจากแนวตั้งฉากกับจุดศูนย์กลาง
ชิ้นบนมีลักษณะเป็นทรงกระบอกสูง 50 เซนติเมตรและมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 50 เซนติเมตร  มีไม้ยื่นออกมาจากบริเวณด้านบนของทรงกระบอกสองข้างซึ่งไม้นี้จะเป็นไม้ชิ้นเดียวที่เสียบทะลุจากฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่ง บริเวณฐานล่างของชิ้นบนนี้จะมีท่อนฟันบนซึ่งเป็นลักษณะดินเหนียวเจาะรูให้เมล็ดข้าวสามารถจะไหลจากชิ้นบนลงไปที่ชิ้นล่างได้
ทั้งส่วนบนและส่วนล่างของเครื่องสีข้าวแบบมือหมุนเปป็นลักษณะเครื่องจักสานที่ทำจากไม้ไผ่นำมาถักจนได้รูปของอุปกรณ์ทั้งสองส่วน และมีไม้แนื้อแข็งประกอบเข้าไปเพื่อยึดติดโครงร่างให้แข็งแรงและใช้ทำไม้จับบริเวณด้านบนของอุปกรณ์ประกอบชิ้นบนเป็นไม้ยื่นจากทรงกระบอก บริเวณด้านนอกของเครื่องสีข้าวแบบมือหมุนนี้จะถูกทาด้วยดินเหนียวผสมแกลบป้องกันมอดและแมลงกัดทำลายตัวอุปกรณ์
การทำงานของอุปกรณ์

อุปกรณ์เครื่องสีข้าวแบบมือหมุนนี้ใช้แรงงานคนในการหมุนอุปกรณ์ส่วนบนและการในการใช้งานมันจะต่อไม้ออกมาจากบริเวณแง่งไม้ของอุปกรณ์ชิ้นบนประมาณ 2 เมตรเพื่อใช้ทุ่นแรง เมล็ดข้าวที่จะถูกแทใส่จากด้านบนของอุปกรณ์ชิ้นบนรูปทรงกระบอก จากนั้นเมล็ดข้าวจะตกลงไปที่บริเวณฐานของอุปกรณ์ชิ้นบนซึ่งมีท่อนฟันบนประกอบอยู่ เมล็ดข้าวซึ่งมีขนาดเล็กก็จะลอดผ่านรูของท่อนฟันบนแล้วตกลงไปในท่อนฟันล่างจากหนั้นเมื่อหมุนตามเข็มนาฬิกาข้าวที่ตกลงมาในร่องของท่อนฟันล่างจะถูกบดสีกับท่อนฟันบนทำให้เกิดการกะเทาะเปลือกของข้าวออก และเมล็ดข้าวก็จะไหลออกไปตามแรงหมุนของท่อนบนเป็นแนวตามทิศทางของฟันทอนล่าง จากนั้นจึงออกสู่บริเวณกรวยของอุปกรณ์ชิ้นล่าง
อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง

| อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ยามเย็นที่อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง
อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดังที่ตั้งของอุทยานในประเทศไทย
ที่ตั้ง: จังหวัดเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอน ประเทศไทย
เมืองใกล้สุด: เชียงใหม่
พิกัด: 19°17′55.32″N 98°35′45.96″E﻿ / ﻿19.2987000°N 98.5961000°E﻿ / 19.2987000; 98.5961000
พื้นที่: 1,252 km2 (480 sq mi)
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอนของประเทศไทย โดยในเขตอุทยาน มีภูมิทัศน์ต่าง ๆ ได้แก่ จุดชมวิวภูเขา น้ำตก และบ่อน้ำร้อน
อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดังอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศเหนือประมาณ 100 กิโลเมตร (60 ไมล์) มีพื้นที่ครอบคลุมอำเภอแม่แตงและเวียงแหงของจังหวัดเชียงใหม่ และอำเภอปายของจังหวัดแม่ฮ่องสอน อุทยานมีพื้นที่ 1,252 ตารางกิโลเมตร (483 ตารางไมล์) เป็นต้นน้ำของแม่น้ำปิงและแม่น้ำปาย จุดที่สูงที่สุดคือดอยช้าง มีความสูง 1,962 เมตร (6,400 ฟุต)
จุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ ดอยช้างและดอยแก้วลม ซึ่งเป็นจุดชมวิวทะเลหมอกในตอนเช้าของฤดูหนาว นอกจากนี้ยังมีน้ำตกห้วยน้ำดัง มีความสูง 4 ชั้น สูงประมาณ 50 เมตร (160 ฟุต) และกว้าง 40 เมตร (130 ฟุต) น้ำตกอีกแห่งคือ น้ำตกแม่เย็น มีน้ำไหลตลอดทั้งปี บ่อน้ำร้อนภายในอุทยานได้แก่ บ่อโป่งเดือด มีประมาณสามถึงสี่บ่อ และบ่อท่าปายในอำเภอปาย
ความหลากหลายทางชีวภาพ

พืชที่พบในเขตอุทยานมีหลายพันธุ์ ทั้งพันธุ์ที่ผลัดใบและไม่ผลัดใบ อาทิ ตะเคียน ยางนา แดง ตะแบก ประดู่ สนสองใบ เต็ง และรัง
สัตว์ที่อาศัยอยู่ในเขตอุทยาน ได้แก่ ช้าง กวางป่า เสือโคร่ง ลิงมาคาก พังพอน เม่น อีเห็น หมูป่า นกเอี้ยงคำ และนกปรอด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง
กรมอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
เครื่องส่งสัญญาณนำทางทางยุทธวิธี

เครื่องส่งสัญญาณนำทางทางยุทธวิธี (อังกฤษ: tactical beacon) หรือ TACBE เป็นที่ทราบกันดีว่ามีการใช้งานโดยกองทัพอังกฤษและอเมริกา (โดยปกติโดยกองกำลังพิเศษ) เป็นเวลาหลายปี บทบาทหลักของเครื่องคือการติดต่อกับเครื่องบินหรือเฮลิคอปเตอร์ซึ่งอาจอยู่เหนือศีรษะหรือใกล้เคียง การใช้งานหลักของระบบคือสัญญาณแจ้งเหตุร้าย โดยส่งข้อความอันตรายไปยังเครื่องบินเตือนภัยและควบคุมการปฏิบัติการทางอากาศ (AWACS) อย่างต่อเนื่อง รวมถึงยังสามารถใช้เป็นอุปกรณ์สื่อสารระยะสั้นกับเครื่องบินในพื้นที่ได้ โดยการใช้งานมันมักจะถูกใช้ในสถานการณ์อันตรายและต้องการความช่วยเหลือ
ดูเพิ่ม

ประมวลย่อ
กระโจมวิทยุ
อำเภอธวัชบุรี

| อำเภอธวัชบุรี |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Thawat Buri
คำขวัญ: ธวัชบุรีถิ่นไม้ยางนา ผ้าไหมชั้นดี ลำชีไหลผ่าน ปรางค์กู่คู่บ้าน ธัญญาหารมากมี สตรีโสภา
แผนที่จังหวัดร้อยเอ็ด เน้นอำเภอธวัชบุรี
พิกัด: 16°02′23″N 103°44′49″E﻿ / ﻿16.03972°N 103.74694°E﻿ / 16.03972; 103.74694
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ร้อยเอ็ด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 374.0 ตร.กม. (144.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 67,151 คน
 • ความหนาแน่น: 179.55 คน/ตร.กม. (465.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 45170
รหัสภูมิศาสตร์: 4505
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอธวัชบุรี ถนนแจ้งสนิท ตำบลนิเวศน์ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด 45170
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ธวัชบุรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด และเป็นสถานที่ตั้งของท่าอากาศยานร้อยเอ็ด ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 13 กิโลเมตร ในอดีตมีพื้นที่ขนาดใหญ่ ปัจจุบันพื้นที่อำเภอธวัชบุรีถูกแบ่งออกไปตั้งเป็น อำเภอเชียงขวัญ อำเภอทุ่งเขาหลวง และบางส่วนของอำเภอโพนทอง
ปรางค์กู่ (ปราสาทหนองกู่) สร้างด้วยศิลาแลง ปรางค์ประธาน มีกำแพงล้อมรอบ ที่มีซุ้มประตูทางเข้าหรือโคปุระอยู่ด้านหน้า มีอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหรือบรรณาลัย มีสระน้ำ กรุด้วยศิลาแลง เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาปวน ในลัทธิไศวนิกาย รูปแบบของอาคารอโรคยาศาล สร้างในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 สร้างในพุทธศตวรรษที่ 18
บั้งไฟลายศรีภูมิ ตัวบั้งไฟ โดย อาจารย์เลียบ แจ้งสนาม ภูมิลำเนา บ้านเล้าข้าว ตำบลหินกอง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด (ปัจจุบัน พำนักใน อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด) เครื่องเอ้ โดย ทีมงาน ช่าง บ้านก้างปลา ตำบลหนองไผ่ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอธวัชบุรีตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเชียงขวัญ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเสลภูมิและอำเภอทุ่งเขาหลวง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออาจสามารถ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองร้อยเอ็ด
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอธวัชบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 147 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับที่ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | ประชากรทั้งหมด (พ> ศ. 2562) | ประชากรแยกตามส่วนท้องถิ่น (พ> ศ. 2562) | ประชากรแยกตามส่วนท้องถิ่น (พ> ศ. 2562) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | นิเวศน์ | Niwet | 17 | 9,395 | 2,591 6,733 71 | (ทต.บ้านนิเวศน์) (ทต.นิเวศน์) (**ทะเบียนบ้านกลาง) |
| 2. | ธงธานี | Thong Thani | 10 | 6,003 | 6,003 | (ทต.ธงธานี) |
| 3. | หนองไผ่ | Nong Phai | 18 | 7,632 | 7,632 | (อบต.หนองไผ่) |
| 4. | ธวัชบุรี | Thawat Buri | 12 | 4,726 | 4,726 | (อบต.ธวัชบุรี) |
| 5. | อุ่มเม้า | Um Mao | 15 | 7,389 | 7,389 | (ทต.อุ่มเม้า) |
| 6. | มะอึ | Ma-ue | 10 | 5,402 | 5,402 | (ทต.มะอึ) |
| 7. | เขวาทุ่ง | Khwao Thung | 10 | 4,486 | 4,486 | (อบต.เขวาทุ่ง) |
| 8. | ไพศาล | Phaisan | 9 | 3,906 | 3,906 | (อบต.ไพศาล) |
| 9. | เมืองน้อย | Mueang Noi | 13 | 5,122 | 5,122 | (อบต.เมืองน้อย) |
| 10. | บึงนคร | Bueng Nakhon | 13 | 6,119 | 1,850 4,269 | (ทต.ธงธานี) (อบต.บึงนคร) |
| 11. | ราชธานี | Ratchathani | 11 | 3,673 | 3,673 | (อบต.ราชธานี) |
| 12. | หนองพอก | Nong Phok | 9 | 4,016 | 3,456 | (อบต.หนองพอก) |
| รวม | รวม | รวม | 147 | 67,869 | 29,968 (เทศบาล) 37,830 (อบต.) 71 (ทะเบียนบ้านกลาง) | 29,968 (เทศบาล) 37,830 (อบต.) 71 (ทะเบียนบ้านกลาง) |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอธวัชบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ้านนิเวศน์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนิเวศน์ (สุขาภิบาลบ้านนิเวศน์เดิม)
เทศบาลตำบลธงธานี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลธงธานีทั้งตำบล และบางส่วนของตำบลบึงนคร
เทศบาลตำบลอุ่มเม้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุ่มเม้าทั้งตำบล
เทศบาลตำบลนิเวศน์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิเวศน์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านนิเวศน์)
เทศบาลตำบลมะอึ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะอึทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลธวัชบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลธวัชบุรีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขวาทุ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขวาทุ่งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไพศาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไพศาลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบึงนคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงนคร (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลธงธานี)
องค์การบริหารส่วนตำบลราชธานี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลราชธานีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองพอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองพอกทั้งตำบล
ตำบลของอำเภอธวัชบุรี
เจาะมิติพิชิตบัลลังก์ 2

| เจาะมิติพิชิตบัลลังก์ 2 |
| --- | --- |
ประเภท: โรแมนติก แฟนตาซี ดราม่า อิงประวัติศาสตร์
เขียนโดย: ถงฮัว (บทประพันธ์)
แสดงนำ: หลิว ซือซือ   อู๋ ฉีหลง   หลิว สงเหยิน
ประเทศแหล่งกำเนิด: จีนแผ่นดินใหญ่
ภาษาต้นฉบับ: แมนดาริน
จำนวนตอน: 39 (ดั้งเดิม)   35 (ดีวีดี)
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: จีนแผ่นดินใหญ่
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
เจาะมิติพิชิตบัลลังก์
เจาะมิติพิชิตบัลลังก์ 2 (步步惊情) ภาพยนตร์จีนชุดภาคต่อจาก เจาะมิติพิชิตบัลลังก์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เจ้อเจียงทีวีนำแสดงโดย หลิว ซือซือ และ อู๋ ฉีหลง
เรื่องราวในภาคนี้เริ่มต้นขึ้น 3 เดือนหลังจากเหตุการณ์ในภาคแรกหลังจากที่ จางเสี่ยว (หลิว ซือซือ) ฟื้นขึ้นมาจากอาการโคม่าแต่ความทรงจำของเธอที่มีต่อองค์ชาย 4 อิ๋งเจิ้ง (อู๋ ฉีหลง) ยังคงอยู่
วันหนึ่งเธอได้พบกับทายาทเจ้าของบริษัทคอมพิวเตอร์ที่เธอทำงานอยู่ซึ่งมีใบหน้าเหมือนองค์ชาย 4 ไม่มีผิดแต่ก็มีเหตุที่ทำให้ความทรงจำของจางเสี่ยวส่วนที่เกี่ยวกับองค์ชาย 4 หายไปหมดเพื่อนสนิทของเธอจึงพยายามฟื้นความทรงจำของเธอ