stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์
รุ่นที่ 2 รหัส AN150/AN160  (พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน) > รุ่นย่อยในรุ่นปรับโฉม

| รุ่น> รุ่นพิเศษ 60th ANNIVERSARY | เครื่องยนต์> รุ่นพิเศษ 60th ANNIVERSARY | ระบบขับเคลื่อน> รุ่นพิเศษ 60th ANNIVERSARY | เกียร์> รุ่นพิเศษ 60th ANNIVERSARY | หมายเหตุ> รุ่นพิเศษ 60th ANNIVERSARY |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2.8 Legender 60th ANNIVERSARY | 1GD-FTV 2.8 ลิตร ดีเซล | 4 ล้อ Sigma4 | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | จำกัด 520 คัน |
รุ่น GR Sport
| 2.8 GR Sport | 1GD-FTV 2.8 ลิตร ดีเซล | 4 ล้อ Sigma4 | อัตโนมัติ 6 จังหวะ |  |
รุ่น LEGENDER
| 2.8 LEGENDER 4WD | 1GD-FTV 2.8 ลิตร ดีเซล | 4 ล้อ Sigma4 | อัตโนมัติ 6 จังหวะ |  |
| 2.8 LEGENDER | 1GD-FTV 2.8 ลิตร ดีเซล | 2 ล้อหลัง | อัตโนมัติ 6 จังหวะ |  |
| 2.4 LEGENDER 4WD | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 4 ล้อ Sigma4 | อัตโนมัติ 6 จังหวะ |  |
| 2.4 LEGENDER | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 2 ล้อหลัง | อัตโนมัติ 6 จังหวะ |  |
รุ่นพิเศษ COMMANDER
| 2.4 Commander | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 2 ล้อหลัง | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | จำกัด 1,000 คัน |
รุ่น Leader
| 2.4 Leader V 4WD | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 4 ล้อ Sigma4 | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | แทนที่รุ่น 2.4 V 4WD |
| 2.4 Leader V 2WD | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 2 ล้อหลัง | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | แทนที่รุ่น 2.4 V 2WD |
| 2.4 Leader G 2WD | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 2 ล้อหลัง | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | แทนที่รุ่น 2.4 G 2WD |
| 2.4 Leader S 2WD | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 2 ล้อหลัง | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | รุ่นย่อยมาใหม่ |
รุ่นปกติ
| 2.4 V 4WD | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 4 ล้อ Sigma4 | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | ไปอยู่ในรุ่น 2.4 Leader V 4WD |
| 2.4 V 2WD | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 2 ล้อหลัง | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | ไปอยู่ในรุ่น 2.4 Leader V 2WD |
| 2.4 G 2WD | 2GD-FTV 2.4 ลิตร ดีเซล | 2 ล้อหลัง | อัตโนมัติ 6 จังหวะ | ไปอยู่ในรุ่น 2.4 Leader G 2WD |
หมายเหตุ : ในรุ่น 2.8 Legender 60th ANNIVERSARY สามารถเลือกหุ้มตัวรถ ด้วยสติกเกอร์คุณภาพสูง เป็น สีเทา Laminated Grey ได้ โดยมี 1 คัน ต่อศูนย์บริการ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของฟอร์จูนเนอร์ โดย บริษัท โตโยต้า มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด
http://www.toyota.co.th/model/fortuner
คลับของผู้ใช้รถ โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ เก็บถาวร 2018-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Car history: 8ปีของเอสยูวียอดนิยมToyota fortuner
| ด ค กโตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน |
| --- | --- |
ชื่อการค้า:  โตโยต้า  เล็กซัส  ไซออน  ไดฮัตสุ  ฮีโน่ 
รถที่ผลิตในปัจจุบัน:  86  4Runner  Allion  Alphard  Avalon  Avanza  Avensis  Aygo  bZ4X  Belta  Blade  Brevis  คัมรี่  Camry Hybrid  C-HR  Camry Solara  เซ็นทูรี  Coaster  โคโรลล่า  คราวน์  Dyna  FJ Cruiser  ฟอร์จูนเนอร์  Harrier  Harrier Hybrid  Hiace  Highlander  Highlander Hybrid  ไฮลักซ์  Hilux Surf  Hilux SW4  Innova  Ipsum  Isis  ist  JPN Taxi  Kijang  Kluger  Land Cruiser  LandCruiser 70 Series  Land Cruiser Prado  Liteace  Matrix  Noah  Passo  Porte  Premio  Previa  พริอุส  Probox  Qualis  QuickDelivery (クイックデリバリー)  Ractis  Raum  RAV4  RegiusAce (レジアスエース)  Revo  Rush  Sequoia  Sienna  Sienta / เซียนต้า  Succeed  Supra  Tacoma  Tarago  TownAce  ToyoAce (トヨエース)  Tundra  Venza  วีออส  Voxy (ヴォクシー)  ยาริส 
รถที่เลิกผลิต:  2000GT   AA  Allex  Aurion  Auris  Altezza  Aristo  bB  Caldina  Cami  Carina  Cavalier  เซลิก้า  Celica Supra  Celica XX  Comfort  Celsior  Chaser  Classic  Corolla Levin (AE86)  โคโรน่า  Cressida  Cresta (クレスタ)  คราวน์ คอมฟอร์ท  Cynos  FA/DA  DA115  Duet (デュエット)  Echo  Estima  FJ40  Fun Cargo  Granvia  Lexcen  Mark II  Mark II Blit (マークIIブリット)  Mark X  Mark X Zio (マークXジオ)  Mega Cruiser  MR2  MR-S  Opa (オーパ)  Origin  Paseo  Picnic  Platz  Progrés  Pronard  Publica  Regius (レジアス)  Reiz  Scepter  Sports 800  SA  Sera  Soarer  Space Cruiser  Sprinter Trueno (AE86)  Starlet  Stout  T100  Tamaraw  เทอร์เซล (โซลูน่า)  Van  Vanguard  Verossa  Vista  Voltz  WiLL  WISH  Windom 
รถต้นแบบ:  A-BAT  Alessandro Volta  bZ4X Concept  CS&S  Camry TS-01  C-HR concept  Crown Convertible  eCom  GTV  F3R  FINE-N  FINE-S  FT-1  FT-86  FT-CH  FT-EV  FT-HS  FT-SX  FTX  i-swing  iQ  i-unit  JPN Taxi Concept  Motor Triathlon Race Car  NLSV  PM  Pod  RSC  Sportivo Coupe  Sports 800 Gas Turbine Hybrid  Street Affair  X-Runner 
 Engines  Transmissions  en:Hybrid Synergy Drive  en:Toyota Racing Development (หมายเหตุ: ลิงก์สีฟ้าเชื่อมโยงไปยังวิกิพีเดียภาษาอื่น ๆ) 
โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ รุ่นที่ 1 มุมด้านหน้า
โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ รุ่นที่ 1 มุมด้านหลัง
โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ ปรับโฉมปี พ.ศ. 2551
โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ รุ่นปรับโฉมปี พ.ศ. 2554
โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ รุ่นแท็กซี่
โตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ รุ่นที่ 2
Toyota Fortuner 2.4V รุ่นปรับโฉม
Toyota Fortuner 2.8 LEGENDER 4WD รุ่นปรับโฉม
2021 Toyota Fortuner 2.8 GR Sport 4WD (GUN156; รุ่นปรับโฉม, ประเทศไทย)
2022 Toyota Fortuner 2.4 COMMANDER (GUN165; รุ่นปรับโฉม, ประเทศไทย)
วงศ์ปลาดอกหมาก

| วงศ์ปลาดอกหมาก |
| --- | --- |

ปลาดอกหมากกระโดง (Gerres filamentosus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Percoidei
วงศ์ใหญ่:: Percoidea
วงศ์:: Gerreidae

สกุล
 ดูในเนื้อหา
ระวังสับสนกับปลาวงศ์อื่น ดูที่: วงศ์ปลาแป้น
วงศ์ปลาดอกหมาก (อังกฤษ: Mojarra, Silver biddy) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gerreidae
เป็นปลาที่มีลำตัวแบนข้าง ดูผิวเผินคล้ายปลาในวงศ์ปลาแป้น (Leiognathidae) มีขนาดปานกลาง เกล็ดบนหัวเป็นแบบบางขอบเรียบ หรือเกล็ดสาก มีเหงือกเทียม ขอบของกระดูกพรีโอเพอร์เคิลเป็นหยักเล็กน้อย มีฟันบนขากรรไกร และเพดานปาก ไม่มีฟันเขี้ยว ปากยืดหดได้ มีสเกรีชีทที่ฐานครีบหลังและครีบก้น ครีบหลังมีตอนเดียว ครีบหางเว้าแบบส้อม ปกติอยู่เป็นฝูงในทะเลเขตร้อน ตั้งแต่ทะเลแคริเบียน, อเมริกาใต้ จนถึงเอเชีย แต่ก็อาจพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด
แบ่งออกได้ทั้งหมด 6 สกุล
Diapterus Ranzani, 1842
Eucinostomus Baird & Girard in Baird, 1855
Eugerres Jordan & Evermann, 1927
Gerres Quoy & Gaimard, 1824
Parequula Steindachner, 1879
Pentaprion Bleeker, 1850
แหล่งข้อมูลอื่น

Family Gerreidae - Mojarras (อังกฤษ)
วงศ์ปลาคาราซิน

| วงศ์ปลาคาราซิน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีนตอนต้น - ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลาเอ็กโซดอน (Exodon paradoxus)

ปลานีออน (Paracheirodon innesi)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Characiformes
วงศ์:: Characidae

วงศ์ย่อยและสกุล
 ดูในเนื้อหา
วงศ์ปลาคาราซิน (อังกฤษ: Characins, Tetras) หรือ วงศ์ปลาตะเพียนกินเนื้อ เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่งที่เดิมอยู่จัดอยู่ในวงศ์เดียวกับวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) แต่ว่าปลาในวงศ์นี้เป็นปลากินเนื้อเป็นอาหาร หลายสกุล หลายชนิด ใช้ชื่อวงศ์ว่า Characidae
โดยถือเป็นวงศ์หลักของปลาในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) สามารถแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อยได้อีกหลายวงศ์ มีหลายร้อยชนิด นิยมอยู่รวมเป็นฝูง โดยปลาที่มีขนาดเล็ก เช่น ปลานีออน (Paracheirodon innesi) มักจะมีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ เรียกรวม ๆ กันว่า "ปลาเตตร้า" เป็นต้น พบกระจายอยู่ทั่วไปทั้งทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง และทวีปอเมริกาใต้
เป็นวงศ์ปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจคือ ใช้บริโภค ซึ่งปลาที่รู้จักกันในแง่นี้ก็คือ ปลาคู้แดง (Piaractus brachypomus) เป็นต้น และนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม
การจำแนก

| --- | --- |
 วงศ์ย่อย Aphyocharacinae Aphyocharax  Inpaichthys  Leptagoniates  Paragoniates  Phenagoniates  Protocheirodon   Prionobrama  Rachoviscus  Xenagoniates วงศ์ย่อย Aphyoditeinae Aphyocharacidium  Aphyodite  Axelrodia  Leptobrycon  Microschemobrycon  Oxybrycon  Parecbasis  Tyttobrycon วงศ์ย่อย Bryconinae Brycon  Chilobrycon  Henochilus วงศ์ย่อย Characinae Acanthocharax  Acestrocephalus  Bryconexodon  Charax  Cynopotamus  Exodon  Galeocharax  Phenacogaster  Priocharax  Roeboexodon  Roeboides วงศ์ย่อย Cheirodontinae Acinocheirodon  Amazonspinther  Aphyocheirodon  Cheirodon  Cheirodontops  Compsura  Ctenocheirodon   Heterocheirodon  Kolpotocheirodon  Macropsobrycon  Monotocheirodon  Nanocheirodon  Odontostilbe  Prodontocharax  Pseudocheirodon  Saccoderma  Serrapinnus  Spintherobolus วงศ์ย่อย Serrasalminae Acnodon  Catoprion  Colossoma  Metynnis  Mylesinus  Myleus  Mylossoma  Ossubtus  Piaractus  Pristobrycon  Pygocentrus  Pygopristis  Serrasalmus  Tometes  Utiaritichthys:  วงศ์ย่อย Gymnocharacinae Coptobrycon  Grundulus  Gymnocharacinus  Nematobrycon วงศ์ย่อย Heterocharacinae Gnathocharax  Heterocharax  Hoplocharax  Lonchogenys วงศ์ย่อย Iguanodectinae Iguanodectes  Piabucus วงศ์ย่อย Rhoadsiinae Carlana  Nematocharax  Parastremma  Rhoadsia วงศ์ย่อย Salmininae Salminus วงศ์ย่อย Stethaprioninae Brachychalcinus  Gymnocorymbus  Orthospinus  Poptella  Stethaprion  Stichonodon  
วงศ์ย่อย Stevardiinae
| --- | --- |
 Acrobrycon  Argopleura  Attonitus  Aulixidens  Boehlkea  Bryconacidnus  Bryconamericus  Caiapobrycon  Carlastyanax  Ceratobranchia  Chrysobrycon  Corynopoma  Creagrutus  Cyanogaster   Diapoma  Eretmobrycon  Gephyrocharax  Glandulocauda  Hemibrycon  Hypobrycon  Hysteronotus  Iotabrycon:  Knodus  Landonia  Lepidocharax  Lophiobrycon  Markiana  Microgenys  Mimagoniates  Othonocheirodus  Phallobrycon  Phenacobrycon  Piabarchus  Piabina  Planaltina  Pseudocorynopoma  Pterobrycon  Ptychocharax  Rhinobrycon  Rhinopetitia  Scopaeocharax  Trochilocharax  Tyttocharax  Xenurobrycon  
วงศ์ย่อย Tetragonopterinae
Tetragonopterus
แหล่งข้อมูลอื่น

Family Characidae - Characins (อังกฤษ)
Family Characidae (ไทย)
วงศ์ปลาดาบ

| วงศ์ปลาดาบ |
| --- | --- |

ปลาดาบเงินใหญ่ (Trichiurus lepturus) พร้อมขายในตลาดสด ประเทศญี่ปุ่น

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Scombroidei
วงศ์:: Trichiuridae

สกุลและวงศ์ย่อย
 Aphanopodinae Aphanopus   Benthodesmus   Lepidopodinae Assurger   Eupleurogrammus   Evoxymetopon   Lepidopus   Tentoriceps   Trichiurinae Demissolinea   Lepidopus   Lepturacanthus   Trichiurus 
ความหมายอื่น: ปลาที่มีลักษณะคล้ายปลากระโทง ดูที่ ปลากระโทงดาบ
วงศ์ปลาดาบ หรือ วงศ์ปลาดาบเงิน (อังกฤษ: Cutlassfish, Hairtail, Scabbardfish, Walla Walla; วงศ์: Trichiuridae) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Trichiuridae อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีลำตัวเพรียวยาวเหมือนปลาไหล ด้านข้างแบนมาก ส่วนหัวแหลมลาดต่ำไปข้างหน้า ปากล่างยื่น มีฟันคมแข็งแรงเห็นได้ชัดเจน ลำตัวเรียวแหลมเป็นเส้นไปทางหาง แต่ไม่มีครีบหาง ครีบหลังยาวเกือบตลอดแนวสันหลังยกเว้นใกล้หัว ครีบก้นเป็นเพียงแถวของหนามแข็งขนาดเล็กโผล่จากสันท้องไม่มี ครีบท้อง หรือมีแต่เล็กมาก ไม่มีเกล็ด ผิวหนังมีสีเงินหรือสีเทา
พบกระจายพันธุ์ในทะเลแถบชายฝั่ง และพบอาจได้บริเวณปากแม่น้ำ
มีทั้งหมด 10 สกุล ประมาณ 40 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ย่อย โดยชนิดที่พบได้บ่อย เช่น ปลาดาบเงินใหญ่ (Trichiurus lepturus)
เป็นปลาเศรษฐกิจจำพวกหนึ่ง สามารถนำมาใช้บริโภคได้ทั้งบริโภคสดและแปรรูปเช่น ทำเป็นลูกชิ้นปลา, ปลาเค็ม, ปลาแห้ง เป็นต้น
โดยคำว่า Trichiuridae นั้นมาจากภาษากรีกคำว่า thrix หมายถึง "เส้นผม" บวกกับคำว่า oura หมายถึง "หาง"
แหล่งข้อมูลอื่น

Family Trichiuridae - Cutlassfishes จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
วงศ์ปลาดาบลาว

ความหมายอื่น: สำหรับปลาชนิดอื่นที่เป็นปลาน้ำจืด ดูได้ที่ ปลาฝักพร้า
| วงศ์ปลาดาบลาว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 55–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N       อีโอซีน - ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ภาพวาดปลาดาบลาวยาว (C. dorab)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Clupeiformes
อันดับย่อย:: Clupeoidei 
วงศ์:: Chirocentridae Cuvier & Valenciennes, 1846
สกุล:: Chirocentrus Cuvier, 1816

ชนิด
 2 ชนิด (ดูในเนื้อหา) 
วงศ์ปลาดาบลาว (อังกฤษ: Wolf herring) เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหลังเขียว (Clupeiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Chirocentridae
มีรูปร่างโดยรวม คือ ปากเชิดขึ้น มีฟันแหลมคมมาก ลำตัวเพรียวยาว แบนข้าง ท้องเป็นสันแหลม แนวสันหลังและสันท้องตรงเกือบขนานกัน ครีบหลังและครีบก้นอยู่ค่อนไปทางหาง ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก เกล็ดมีขนาดเล็กและบาง ด้านหลังลำตัวสีน้ำเงิน ด้านข้างและท้องสีขาวเงิน มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1 เมตร กระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก
การจำแนก มีอยู่เพียงสกุลเดียวเท่านั้น คือ Chirocentrus มีอยู่ 2 ชนิด ได้แก่
ปลาดาบลาวยาว (C. dorab)
ปลาดาบลาวสั้น (C. nudus)
เป็นปลาที่หากินบริเวณผิวน้ำ มีความปราดเปรียวว่องไวมาก กินลูกปลาและปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจใช้สำหรับการบริโภค และตกเป็นเกมกีฬา
แหล่งข้อมูลอื่น

จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่

| วงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่ |
| --- | --- |

รูปวาดปลาปักเป้าหนามทุเรียนด่างดำ (Diodon liturosus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Tetraodontiformes
วงศ์:: Diodontidae

สกุล
 Allomycterus  Chilomycterus  Cyclichthys  Dicotylichthys  Diodon  Lophodiodon  Lyosphaera  Tragulichthys
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่ (อังกฤษ: Porcupinefish, Blowfish, Globefish, Balloonfish, Burrfish, วงศ์: Diodontidae) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Diodontidae ซึ่งมีความหมายว่า "ฟันสองซี่"
มีรูปร่างคล้ายกับปลาปักเป้าในวงศ์ Tetraodontidae แต่ว่าปลาปักเป้าในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่นี้ มีฟันแหลมคมที่ใช้สำหรับกัดกินสัตว์มีเปลือกรวมถึงปะการังชนิดต่าง ๆ สองซี่ใหญ่ ๆ ในปาก เชื่อมติดต่อกันบนขากรรไกร โดยที่ไม่มีร่องผ่าตรงกลาง มีเส้นข้างลำตัวไม่สมบูรณ์ ครีบอกมีขนาดใหญ่คล้ายพัด ครีบหลัง และครีบก้นอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายของลำตัว ครีบหลังไม่มีก้านครีบแข็ง ไม่มีครีบท้อง ครีบหางกลมมน
มีรูปร่างอ้วน กลม แบนข้างเล็กน้อย สามารถขยายร่างกายให้กลมเหมือนลูกบอลได้ ด้วยการสูดอากาศหรือน้ำเข้าไปในช่องท้อง และผิวหนังจะมีหนามแหลมคมทั่วทั้งตัว ซึ่งจะตั้งตรงทั้งตัวเพื่อป้องกันตัวเองจากศัตรูด้วย
พบกระจายพันธุ์โดยทั่วไปในทะเลทั้งเขตร้อน, เขตอบอุ่น และเขตหนาว โดยเป็นปลาน้ำเค็มทั้งหมด จัดเป็นปลาที่มีขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ โดยสามารถยาวได้ถึง 2 ฟุต
เป็นปลาที่มีสารเตโตรโดท็อกซิน อย่างร้ายแรง จึงไม่ใช้ในการบริโภค แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ทั้งในตู้ปลาส่วนบุคคลหรือในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และนิยมทำเป็นเครื่องประดับ โดยเฉพาะการสตัฟฟ์เวลาที่พองตัวออก
วงศ์ปลาตะกรับ

| วงศ์ปลาตะกรับ |
| --- | --- |

ปลาตะกรับ (Scatophagus argus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
อันดับย่อย:: Acanthuroidei
วงศ์:: Scatophagidae

สกุล
 Scatophagus   Selenotoca 
วงศ์ปลาตะกรับ (อังกฤษ: Scat, Butterfish, Spadefish) เป็นวงศ์ปลาน้ำเค็มในอันดับ Perciformes ใช้ชื่อวงศ์ว่า Scatophagidae (/สแคท-โต-ฟา-กิ-ดี้/)
มีรูปร่างทั่วไปแบนข้างมาก เกล็ดละเอียดเป็นแบบสากมือ  และติดแน่นกับลำตัว  ครีบหลังตอนแรกเป็นครีบแข็ง ครีบหลังตอนหลังจะอ่อนนุ่ม  ก้านครีบหลังก้านแรกเป็นครีบแข็งและชี้ไปด้านหน้า ครีบหางตัดตรงและมีก้านครีบจำนวนมาก ตามลำตัวจะมีจุดสีดำหรือลวดลายกระจายไปทั่วต่างกันไปตามสกุลและสายพันธุ์ มีฟันที่เพดานปากและขากรรไกร ไม่มีหนามบนกระดูกโอเปอร์คัลและกระดูกพรีโอเปอร์คัล มีเส้นข้างลำตัวโค้งและสมบูรณ์
เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่งทะเลเขตอบอุ่น  พบตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, ทะเลแดง, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ซูลาเวซี, อินโดนีเซีย ตลอดจนถึงโซนโอเชียเนีย พบในประเทศไทยเพียงชนิดเดียว คือ ปลาตะกรับ (Scatophagus argus) โดยปกติแล้วปลาในวงศ์นี้จะสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดสนิทได้ แต่จะวางไข่ในที่น้ำเค็มแบบน้ำทะเล  มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 30-40 เซนติเมตร
มีทั้งหมด 4 ชนิด ใน 2 สกุล ซึ่งทั้งหมดนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม หรือตกเป็นเกมกีฬาและรับประทานเป็นอาหารในบางประเทศ  โดยแบ่งออกเป็น
สกุล Scatophagus
ปลาตะกรับ (Scatophagus argus) พบกระจายอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่เอเชียใต้จนถึงโซนโอเชียเนีย
Scatophagus tetracanthus พบได้ที่ทวีปแอฟริกา มีลายพาดสีดำเห็นชัดเจนตลอดทั้งตัว 6 ขีด
สกุล Selenotoca
ปลาซิลเวอร์สแกต (Selenotoca multifasciata) พบได้ที่ทะเลเซเลบีส (ซูลาเวซี) และอินโดนีเซีย พื้นลำตัวสีเงิน
Selenotoca papuensis
แหล่งข้อมูลอื่น

SCATOPHAGIDAE FAMILY (อังกฤษ)
วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า

| วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า |
| --- | --- |

รูปวาดปลาดุกไฟฟ้าปากใหญ่ (Malapterurus electricus) ปลาดุกไฟฟ้าชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Malapteruridae Bleeker, 1858

สกุล
 Malapterurus   Paradoxoglanis 
วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า (อังกฤษ: Electric catfish) วงศ์ปลาหนังน้ำจืดจำพวกหนึ่ง พบเฉพาะในทวีปแอฟริกาตอนเหนือและตะวันออกบริเวณแม่น้ำไนล์   มีทั้งหมด 2 สกุล  พบทั้งหมด 25 ชนิด
ใช้ชื่อวงศ์ว่า  Malapteruridae  ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า "Mala" หมายถึง "นุ่มนิ่ม", "pteron" หมายถึง "ครีบ" และ "oura" หมายถึง "หาง"
มีลำตัวมีรูปร่างกลมป้อม หัวหนา ตามีขนาดเล็ก มีครีบ 7 ครีบ แต่ไม่มีครีบหลัง  มีเพียงครีบไขมัน  ขนาดใหญ่ อยู่ด้านหลังใกล้โคนหาง ครีบอก  1 คู่ ไม่มีเงี่ยง ครีบท้อง 1 คู่มีขนาดเล็ก ครีบก้นอยู่ตรงข้ามกับครีบไขมัน หางมีขนาดใหญ่เป็นรูปพัด มีหนวด 3 คู่ รอบริมฝีปากมีหนังหนา มีอวัยวะสร้างไฟฟ้า 1 คู่โดยฝังอยู่ใต้ ผิวหนังที่หนาบริเวณลำตัวข้างละอันการปล่อยกระแสไฟฟ้าอยู่ภายใต้การควบคุมของระบบประสาท โดยปกติจะปล่อยกระแสไฟฟ้าเวลาหาอาหารหรือป้องกันตัวเท่านั้น ปลาที่มีขนาดใหญ่สามารถสร้างกระแสไฟฟ้าขนาด 1 แอมแปร์ และแรงคลื่นกว่า 100 โวลท์ได้ ซึ่งกระแสไฟฟ้าขนาดนี้ในน้ำสามารถ ทำอันตรายต่อศัตรู หรือแม้กระทั่งมนุษย์ได้ แต่แม้กระนั้นกระแสไฟฟ้าของปลาดุกไฟฟ้าเมื่อเทียบกับ ปลาไหลไฟฟ้า (Electrophorus electricus) ก็ยังจัดว่ามีกำลังอ่อนกว่ามาก เพราะปลาไหลไฟฟ้าขนาดใหญ่บางตัวสามารถสร้างไฟฟ้าที่มีแรงคลื่นสูงถึง 600 โวลท์ ซึ่ง เป็นอันตรายร้ายแรงต่อสัตว์ทุกชนิด
สีตัวของปลาดุกไฟฟฟ้า ด้านหลังเป็นสีน้ำตาลลอมเทา ส่วนด้านท้องมีสีจางกว่า ตามตัว มีปละสีดำกระจายทั่วตัวจะมากหรือน้อยไม่แน่นอน ตามครีบมีสีอ่อน โคนครีบหางมีสีดำจางพาดลงมา โดยเฉพาะในตัวที่มีขนาดเล็ก ปลาดุกไฟฟ้าเป็นปลาที่รู้จักของมนุษย์มาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณไม่ต่ำกว่า 6,000 ปี ทั้งนี้โดยมีหลักฐานจากภาพแกะสลักบนแผ่นดินที่พบในปิรามิดของอียิปต์ นิยมใช้เนื้อบริโภคในท้องถิ่น
เป็นปลากินเนื้อ มักซุกซ่อนตัวอยู่นิ่ง ๆ ตามวัสดุใต้น้ำ เช่น โพรงไม้, สาหร่าย หาเหยื่อในเวลากลางคืนด้วยการสร้างกระแสไฟฟ้าเพื่อสลบเหยื่อ  การขยายพันธุ์เชื่อกันว่าเป็นปลาที่ฟักไข่ในปาก
ปลาดุกไฟฟ้า ชนิดที่ใหญ่ที่สุดโตเต็มได้ราว 1.22 เมตร  คือ ชนิด Malapterurus microstoma ปัจจุบันนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งต้องเลี้ยงเดี่ยว ๆ เพียงตัวเดียวเนื่องจากเป็นปลาที่ก้าวร้าว ซ้ำยังสามารถปล่อยไฟฟ้าใส่ปลาชนิดอื่นได้อีก
ดูเพิ่ม

ปลาไหลไฟฟ้า
ปลาไฟฟ้า
วงศ์ปลาดุกทะเล

| วงศ์ปลาดุกทะเล |
| --- | --- |

ปลาดุกทะเลลาย (Plotosus lineatus) วัยอ่อน ที่อยู่รวมตัวกันเป็นฝูง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Plotosidae Bleeker, 1858

สกุล
 Anodontiglanis   Cnidoglanis   Euristhmus   Neosiluroides   Neosilurus   Oloplotosus   Paraplotosus   Plotosus   Porochilus   Tandanus
วงศ์ปลาดุกทะเล (อังกฤษ: Eeltail catfishes, Coral catfishes, Eel catfishes, Stinging catfishes) เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็ง ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Plotosidae (/โพล-โต-ซิ-ดี/)
มีลักษณะสำคัญคือ  มีหนวด 4 คู่ คือ หนวดที่บริเวณมุมปากทั้งปากบนและปากล่าง และที่คาง ครีบหลังมีเงี่ยงเป็นฟันเลื่อย ไม่มีครีบไขมัน ครีบหลัง ครีบหางและครีบก้นยาวติดต่อกัน  โดยที่ส่วนคอดหางเป็นต้นไปเรียวเล็กลงทำให้แลดูคล้ายปลาไหล อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ
เป็นปลาทะเล ที่มักอาศัยอยู่ใกล้ชายฝั่ง ตามแนวปะการังหรือกอสาหร่าย โดยมีพบเข้าไปอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดด้วย เช่น ปากแม่น้ำ หรือป่าชายเลน ในวัยเล็กมักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินในเวลากลางคืน
พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทะเลแถบมหาสมุทรแปซิฟิกและอินเดีย ตั้งแต่ทะเลญี่ปุ่น จนถึงฟิจิ, ปาปัวนิวกินีและโอเชียเนีย มีทั้งหมด 35 ชนิด ใน 10 สกุล (ดูในตาราง) สำหรับในประเทศไทยพบเป็นชนิดที่สำคัญ 2 ชนิด คือ  ปลาดุกทะเลลาย (Plotosus lineatus) และปลาดุกทะเลยักษ์ (P. canius) ซึ่งนิยมตกเป็นเกมกีฬา, เลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และบริโภคกันเป็นอาหาร ซึ่งในปลาดุกทะเลยักษ์นั้น ถือเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ โดยยาวได้ถึง 1.5 เมตร มีน้ำหนักหนักได้ถึงเกือบ 10 กิโลกรัม และในชนิดปลาดุกทะเลลายมีรายงานว่าที่เงี่ยงแข็งนั้นมีพิษร้ายแรงถึงขนาดแทงมนุษย์เสียชีวิตได้
ปลาในวงศ์นี้ นอกจากใช้ชื่อว่า "ปลาดุกทะเล" หรือ "ปลาปิ่นแก้ว" แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "สามแก้ว" หรือ "เป็ดแก้ว" เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org (อังกฤษ)
โตโยต้า พริอุส

| โตโยต้า พริอุส |
| --- | --- |
โตโยต้า พริอุส (XW50; รุ่นปี 2016)
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: โตโยต้า
เริ่มผลิตเมื่อ: ธันวาคม 2540–ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact/supermini (B)) (รุ่นปี 1997–2003) รถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact/small family car (C)) (รุ่นปี 2003–ปัจจุบัน)
รูปแบบตัวถัง: รถเก๋ง 4 ประตู (พ.ศ. 2540–2546) ลิฟต์แบ็ก 5 ประตู (พ.ศ. 2546–ปัจจุบัน)
โครงสร้าง: เครื่องวางหน้า ขับเคลื่อนล้อหน้า เครื่องวางหน้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ (อี-โฟร์)
โตโยต้า พริอุส (อังกฤษ: Toyota Prius) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก ของค่ายรถยนต์โตโยต้า เป็นรถรุ่นแรกของโลกที่นำระบบเครื่องยนต์ไฮบริดมาใช้ในเชิงพาณิชย์ (รถยนต์ไฮบริด คือ รถยนต์ที่ใช้ระบบไฟฟ้าแบตเตอรี่มาช่วยในการขับเคลื่อนในบางสถานการณ์ ทำให้รถยนต์ที่ใช้ระบบไฮบริดประหยัดน้ำมันได้ประมาณ 30-50%) เริ่มการผลิตครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 จนถึงปัจจุบัน
| --- | --- |
1997: XW10
1998–2002: 
2003: XW20
2004–2008: 
2009: XW30
2010: 
2011: พริอุส วี
2011: พริอุส ซี
2012: XW30 ปลั๊กอิน
2013–2014: 
2015: XW50
2016: XW50 ปลั๊กอิน
2017–2021: 
2022: XW60
2023: XW60 ปลั๊กอิน
หลักการการตั้งชื่อ

คำว่าพริอุส (Prius) ในภาษาละตินมีความหวายว่า "ที่หนึ่ง", "ดั้งเดิม", "สุดยอด" หรือ "ไปก่อนใคร"
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 โตโยต้าสหรัฐอเมริกาได้มีการถามประชาชนชาวสหรัฐฯ ว่าควรเรียกพริอุสที่มีหลายคัน (พหูพจน์) ว่าอย่างไร ซึ่งตัวเลือกที่มีก็คือ Prien, Prii, Prium, Prius, หรือคำว่า Priuses โดยโตโยต้าสหรัฐฯ ได้ข้อสรุปและประกาศในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ว่าคำที่ได้คือคำว่า "Prii" ซึ่งเป็นตัวเลือกที่ได้รับเลือกที่มากที่สุดและกำหนดให้เป็นพหูพจน์ใหม่อย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา
ในภาษาละติน คำว่า prius เป็นเอกพจน์เพศกลางของรูปแบบการเปรียบเทียบ (prior, prior, prius) ของคำคุณศัพท์ที่มีการเปรียบเทียบและการเปรียบเทียบขั้นสูงสุด (การเปรียบเทียบขั้นสูงสุดเป็น primus, prima, primum) เช่นเดียวกับคำที่เป็นกลางทั้งหมด พหูพจน์ของภาษาละตินคือ priora แต่ชื่อนั้นได้ใช้ไปแล้วโดยรถยนต์รุ่นลาด้า พรีออร่า ใน พ.ศ. 2550 แต่ถึงแม้ว่าคำพหูพจน์อย่างเป็นทางการที่ใช้โดยโตโยต้าสหรัฐเป็นคำว่า "Prii" แต่คำว่า "Priuses" ก็ยังมีการใช้กันอย่างกว้างขวางอยู่
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 โตโยต้าสหรัฐฯ เริ่มมีการขยายการใช้ชื่อพริอุสออกไปยังรถรุ่นอื่น ๆ นั่นคือ พริอุสรุ่นปกติจะเป็นพริอุส ลิฟต์แบ็ก, พริอุส วี (หรือในประเทศญี่ปุ่นจะใช้เป็นชื่อโตโยต้า พริอุส อัลฟา (อังกฤษ: Prius α), ในยุโรปจะใช้ชื่อว่าพริอุส พลัส (อังกฤษ: Prius +)) , พริอุส ปลั๊กอิน ไฮบริด และพริอุส ซี (ใช้ชื่อโตโยต้า อควาในประเทศญี่ปุ่น)
โฉมที่ 1 (XW10; พ.ศ. 2540–2546)

พริอุสรุ่นแรก เปิดตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 มีตัวถังแบบเดียว คือ ซีดาน 4 ประตู ในช่วงก่อน พ.ศ. 2544 พริอุสใช้รหัส NHW10 มีขายเฉพาะในประเทศจีน เท่านั้น ยกเว้นบริษัทนำเข้าอิสระในประเทศต่างๆ จำนำรถมือหนึ่ง และ รถมือสองที่ถูกใช้แล้ว ส่งออกมายังประเทศตนเองบ้างเล็กน้อย หลังจากนั้น พริอุสเปลี่ยนไปใช้รหัสตัวถัง NHW11 โตโยต้าได้ส่งออกไปขายนอกประเทศจีนโดยตรง
พริอุสจะใช้เกียร์อัตโนมัติ CVT เป็นมาตรฐาน มีอัตราการใช้น้ำมันที่ประหยัดมาก (17.5 - 17.9 กม./ลิตร ในการวิ่งปกติ) และได้รับการตัดสินจากองค์กร CARB (California Air Resources Board) ให้เป็นรถยนต์มลพิษต่ำพิเศษ (Super Ultra Low Emission Vehicle)
โฉมที่ 2 (XW20; พ.ศ. 2546–2552)

พริอุสรุ่นที่ 2 ใช้รหัส NHW20 ได้เปลี่ยนมาผลิตตัวถังแบบแฮทช์แบ็ก 5 ประตู (ท้ายกุด ไม่มีกระโปรงสั้น คล้าย ฮอนด้า แจ๊ซ, โตโยต้า ยาริส ฯลฯ) พริอุสได้รับออกแบบให้มีขนาดใหญ่ขึ้น แต่ประหยัดน้ำมันมากขึ้น (19.2 - 20.4 กม./ลิตร ในการวิ่งปกติ)
ด้านความปลอดภัย มีองค์กรต่างๆ ได้ไปทำการทดสอบการชน กับรถพริอุส โดยมีผลการทดสอบอยู่ในเกณฑ์ค่อนข้างดีในรุ่นที่มีถุงลมนิรภัย Airbags รอบคัน แต่รุ่นที่ไม่มีถุงลมนิรภัย Airbags ในด้านข้าง มีผลการทดสอบที่ค่อนข้างไม่น่าพอใจ
โฉมที่ 3 (XW30; พ.ศ. 2552–2558)

โตโยต้า พริอุสรุ่นที่ 3 ใช้รหัส ZVW30 ใช้ตัวถังแบบลิฟต์แบ็ก 5 ประตูเช่นเดียวกับรุ่นก่อนหน้า เปิดตัวที่งานแสดงรถยนต์อเมริกาเหนือเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 เป็นรุ่นปี 2010 ตั้งแต่เปิดตัวเมื่อ พ.ศ. 2552 มีการผลิตพรีอุสรุ่นนี้ไปแล้วกว่า 1,688,000 คันทั่วโลก
โตโยต้า พริอุส รุ่นนี้มีค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานของตัวรถเพียง 0.25 และมีครีบหลังใต้ท้องรถช่วยให้รถทรงตัวได้ที่ความเร็วสูง
โฉมที่ 3 (XW30; พ.ศ. 2552–2558) > ระบบขับเคลื่อน > ZVW30

รุ่นนี้มาพร้อมกับเครื่องยนต์ 1.8 ลิตร เครื่องยนต์เบนซินสี่สูบเรียง (รุ่นก่อน 1.5 ลิตร) มีแรงม้า 73 kW; 99 PS (98 hp) รวมกับพลังจากมอเตอร์ไฟฟ้า 20 kW; 27 PS (27 hp) ได้แรงม้ารวมเป็น 100 kW (134 hp) (รุ่นก่อน 110 hp) ซึ่งเครื่องยนต์ที่ใหญ่ขึ้นนี้ทำให้แรงบิดเพิ่มขึ้น รอบต่อนาที (rpm) ต่ำลง ทำให้ประหยัดน้ำมันเมื่อขับขี่บนทางหลวง นอกจากนี้ยังมีปั๊มน้ำไฟฟ้าทำให้เครื่องยนต์ของพรีอุสไม่จำเป็นต้องมีสายพานยิ่งทำให้ประหยัดน้ำมันมากขึ้น ส่วนมอเตอร์ไฟฟ้าและส่วนประกอบอื่น ๆ ของระบบไฮบริดก็เล็กลงและมีประสิทธิภาพมากขึ้น โตโยต้าประเมินว่าอินเวอร์เตอร์ มอเตอร์ และเพลาส่งกำลังแบบใหม่จะเบาลง 20 เปอร์เซ็นต์ และมีแบตเตอรีนิกเกิลไฮไดรด์ 1.3 กิโลวัตต์ติดตั้งที่ใต้ท้องรถ