stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2566
เหตุการณ์ > กุมภาพันธ์

3 กุมภาพันธ์– มาซาโยชิ อาราอิ เลขาธิการนายกรัฐมนตรีของฟูมิโอะ คิชิดะได้กล่าวว่า “ไม่อยากมอง” และ “ไม่อยากใช้ชีวิตอยู่ใกล้ๆ” พวกLGBT แถมยังบอกด้วยว่าผู้คนจะ “แห่หนีออกจากญี่ปุ่น” หากการสมรสเพศเดียวกันกลายเป็นเรื่องถูกกฎหมาย ทำให้เขาถูกสั่งปลดในวันเดียวกัน
7 กุมภาพันธ์ – มิตซูบิชิ (มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์) ได้มีประกาศอย่างเป็นทางการว่า มิตซูบิชิ สเปซเจ็ตได้ถอนตัวจากการผลิต การขาย และพัฒนาโดยสมบูรณ์
เหตุการณ์ > มีนาคม

15 มีนาคม – โยชิกาซุ ฮิงาชิตานิ หรือ (GaaSyy) ยูทูบเบอร์และสมาชิกราชมนตรีสภาถูกปลดจากตำแหน่ง เพราะไม่เคยเข้าประชุมแม้แต่วันเดียว มีการขอหมายจับเขาในวันรุ่งขึ้น
19 มีนาคม – ตลาดสาธารณะมะกิชิในใจกลางเมืองนาฮะ, จังหวัดโอะกินะวะ (ปิดเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 เนื่องจากอาคารเก่าและมีการปรับปรุงใหม่) ได้กลับมาเปิดทำการอีกครั้ง
เหตุการณ์ > เมษายน

6 เมษายน –  เฮลิคอปเตอร์รุ่นยูเอช 60 เจเอ ของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น พร้อมเจ้าหน้าที่ 10 นาย ประสบอุบัติตกใกล้เกาะมิยาโกะ จังหวัดโอกินาวะ หลังหายไปจากจอเรดาร์ตั้งแต่เวลาราว 15.55 น. ของวันที่ 6 เม.ย. ตามเวลาท้องถิ่น ขณะปฏิบัติการลาดตระเวนพื้นที่ทางบก
15 เมษายน – การโจมตีฟูมิโอะ คิชิดะ เกิดขึ้นขณะฟูมิโอะ คิชิดะกำลังเยี่ยมเมืองวากายามะในภูมิภาคคันไซ มีรายงานว่า "ระเบิดควัน" ได้ถูกโยนไปทางเขาและจุดชนวนระเบิดขณะกำลังกล่าวสุนทรพจน์ แต่เขาไม่ได้รับอันตราย
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

5 พฤษภาคม – แผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ค.ศ. 2023 ตามรายงานอย่างเป็นทางการของ USGS แผ่นดินไหวรุนแรงขึ้นขนาด 6.2 ตามมาด้วยอาฟเตอร์ช็อกหลายครั้งใน คาบสมุทรโนโตะ, จังหวัดอิชิกาวะ ตามรายงานอย่างเป็นทางการของหน่วยงานจัดการอัคคีภัยและภัยพิบัติ มีผู้เสียชีวิต 48 คน และได้รับบาดเจ็บ 9 คน
19-21 พฤษภาคม – การประชุมสุดยอดจี 7 ครั้งที่ 49 จัดขึ้นที่เมืองฮิโรชิมา
เหตุการณ์ > มิถุนายน

16 มิถุนายน – สภานิติบัญญัติแห่งชาติญี่ปุ่นผ่านร่างกฎหมายเพื่อทำความเข้าใจ LGBTQ เพิ่มความยินยอมอายุที่ยินยอมจาก 13 เป็น 16 ปี
เหตุการณ์ > กรกฎาคม

14 กรกฎาคม – ตามรายงานที่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการขององค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (JAXA) ได้เกิดเหตุระเบิดขึ้นระหว่างการทดสอบจรวดเอปซิลอนเชื้อเพลิงแข็งที่ศูนย์ทดสอบจรวดโนชิโระของ JAXA ในเมืองโนชิโระ จังหวัดอากิตะ ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์นี้
30 กรกฎาคม - เทศกาลดอกไม้ไฟแม่น้ำซุมิดะได้กลับมาจัดอีกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 2019 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 มีการเฉลิมฉลองโดยมีผู้เข้าชมจำนวนมากยังคงอยู่หลังสถานที่จัดงานหลังเที่ยงคืน
เหตุการณ์ > สิงหาคม

เดือนสิงหาคม - คณะอนุกรรมการพิจารณาค่าจ้างขั้นกลาง ประจำที่ปรึกษารัฐมนตรี กระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการของญี่ปุ่น ได้เพิ่มค่าจ้างขั้นต่ำรายชั่วโมงอีก 41 เยน ทำให้เป็นครั้งแรกที่ค่าจ้างขั้นต่ำรายชั่วโมงของญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นเหนือระดับ 1,000 เยน โดยจะมีผลบังคับใช้ในเดือนตุลาคม
7 สิงหาคม - หน่วยงานฝ่ายบุคคลเสนอแนะต่อให้คณะรัฐมนตรีและสภาร่างกฎหมาย อนุญาตให้ทำงานแบบ "หยุด 3 วันต่อสัปดาห์" โดยเริ่มต้นที่ข้าราชการพลเรือน สามารถทำงานหลายชั่วโมงในวันอื่นๆ เพื่อให้ครบตามเวลาทำงานทั้งหมด ทั้งนี้ได้แนะนำให้คณะรัฐมนตรีและสภาไดเอทให้ใช้ระบบการทำงานที่ยืดหยุ่น โดยให้ครบชั่วโมงทำงานรวม 155 ชั่วโมงตลอด 4 สัปดาห์ โดยหน่วยงานฝ่ายบุคคลแห่งชาติกำลังขอแก้ไขกฎหมายที่จำเป็น เพื่อให้มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2025
26 สิงหาคม  -  รถรางอุตสึโนมิยะเริ่มให้บริการอย่างเป็นทางการในจังหวัดโทะชิงิ ซึ่งเป็นรถรางใหม่ที่เปิดให้บริการในญี่ปุ่น ในรอบ 75 ปี หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2547 ที่สถานีรถรางไฟฟ้าโทะยะมะ
เหตุการณ์ > กันยายน

13 กันยายน - นายกรัฐมนตรี ฟูมิโอะ คิชิดะ ประกาศปรับคณะรัฐมนตรีครั้งที่สอง
เหตุการณ์ > ตุลาคม

30 ตุลาคม - ญี่ปุ่นระงับการทดสอบนำร่องของรถยนต์ไร้คนขับอัตโนมัติเต็มรูปแบบคันแรก หลังจากเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อย
ผู้เสียชีวิต > กุมภาพันธ์

13 กุมภาพันธ์ – เลอิจิ มัตซึโมโตะ, นักวาดการ์ตูนมังงะ (เกิด ค.ศ. 1938)
14 กุมภาพันธ์ – โชอิจิโร โทโยดะ, นักธุรกิจ, ประธานกรรมการบริษัทโตโยต้า (เกิด ค.ศ. 1925)
16 กุมภาพันธ์ – คุโรซากิ มาอง, นักร้องเพลงอนิเมะ (เกิด ค.ศ. 1988)
ผู้เสียชีวิต > มีนาคม

5 มีนาคม
เค็นซาบูโร โอเอะ, นักเขียน (เกิด ค.ศ. 1935)
ผู้เสียชีวิต > สิงหาคม

5 สิงหาคม – นามิ ซาโนะ, นักเขียนการ์ตูนมังงะเรื่องเทพศาสตร์ซากาโมโต้ (เกิด ค.ศ. 1987)
ผู้เสียชีวิต > ตุลาคม

8 ตุลาคม – ชินจิ ทานิมูระ, นักร้องและนักแต่งเพลง ซูบารุ (Subaru)  (เกิด ค.ศ. 1948)
ประกาศการถอนตัวของ มิตซูบิชิ สเปซเจ็ต เสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์
สภาพบ้านเรือนเสียหายจากแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ค.ศ. 2023
ผู้แทนประเทศสมาชิกกลุ่มจี 7เข้าร่วมการประชุมสามัญในการประชุมสุดยอดจี 7 ปี ค.ศ. 2023 ที่ประเทศญี่ปุ่น
เทศกาลดอกไม้ไฟแม่น้ำซุมิดะ
โตเกียวสกายทรี
โชอิจิโร โทโยดะ
เค็นซาบูโร โอเอะ
รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

| รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
รางวัลสำหรับ: ความเป็นเลิศด้านการแสดงในบทบาทนำ
ประเทศ: ประเทศญี่ปุ่น
จัดโดย: สมาคมรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม
รางวัลแรก: ค.ศ. 1978
เว็บไซต์: http://www.japan-academy-prize.jp/
รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ญี่ปุ่น: 日本アカデミー賞最優秀主演女優賞; โรมาจิ: Nippon Akademī-shō Saiyūshū Shu'enjoyū-shō) เป็นรางวัลภาพยนตร์ที่มอบให้แก่นักแสดงนำหญิงชาวญี่ปุ่นที่มีความเป็นเลิศด้านการแสดงในงานรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์มซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
ใน ค.ศ. 2020 นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ ชิม อึน-กย็อง เป็นผู้ชนะรางวัลในสาขานี้ที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่นคนแรก
รายชื่อผู้ชนะ

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะรางวัล | ผลงานเข้าชิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1978 | ชิมะ อิวาชิตะ | Ballad of Orin |
| 2 | 1979 | ชิโนบุ โอตาเกะ | The Incident |
| 3 | 1980 | คาโอริ โมโมอิ | Heaven Sent Mō Hōzue wa Tsukanai |
| 4 | 1981 | ชิเอโกะ ไบโชะ | A Distant Cry From Spring Otoko wa Tsurai yo: Tora's Tropical Fever |
| 5 | 1982 | เคโกะ มัตสึซากะ | The Gate of Youth Otoko wa Tsurai yo: Tora-San's Love in Osaka |
| 6 | 1983 | เคโกะ มัตสึซากะ | Fall Guy Lovers Lost |
| 7 | 1984 | รูมิโกะ โคยานางิ | Hakujasho |
| 8 | 1985 | ซายูริ โยชินางะ | Ohan Station to Heaven |
| 9 | 1986 | มิตสึโกะ ไบโชะ | Ikiteru uchiga hana nanoyo shin-dara sore madeyo to sengen Koibumi Tomo yo shizukani nemure |
| 10 | 1987 | อายูมิ อิชิดะ | House on Fire Tokei - Adieu l'hiver |
| 11 | 1988 | โนบูโกะ มิยาโมโตะ | A Taxing Woman |
| 12 | 1989 | ซายูริ โยชินางะ | Tsuru A Chaos of Flowers |
| 13 | 1990 | โยชิโกะ ทานากะ | ฝนเดือด |
| 14 | 1991 | เคโกะ มัตสึซากะ | The Sting of Death |
| 15 | 1992 | ทานิเอะ คิตาบายาชิ | Rainbow Kids |
| 16 | 1993 | โยชิโกะ มิตะ | Toki Rakujitsu |
| 17 | 1994 | เอมิ วากูอิ | Rainbow Bridge |
| 18 | 1995 | ซากิ ทากาโอกะ | Crest of Betrayal |
| 19 | 1996 | ยูโกะ อาซาโนะ | Kura |
| 20 | 1997 | ทามิโยะ คูซาการิ | แชลวีดันซุ? |
| 21 | 1998 | ฮิโตมิ คูโรกิ | Shitsurakuen |
| 22 | 1999 | มิเอโกะ ฮาราดะ | Begging for Love |
| 23 | 2000 | ชิโนบุ โอตาเกะ | เรลโรดแมน |
| 24 | 2001 | ซายูริ โยชินางะ | Nagasaki burabura bushi |
| 25 | 2002 | เคโกะ คิชิ | Kā-chan |
| 26 | 2003 | ริเอะ มิยาซาวะ | The Twilight Samurai |
| 27 | 2004 | ชิโนบุ เทราจิมะ | Akame 48 Waterfalls |
| 28 | 2005 | เคียวกะ ซูซูกิ | Blood and Bones |
| 29 | 2006 | ซายูริ โยชินางะ | แผ่นดินรักผืนสุดท้าย |
| 30 | 2007 | มิกิ นากาตานิ | เส้นทางฝันแห่งมัตสึโกะ |
| 31 | 2008 | คิริน คิกิ | รักยิ่งใหญ่ หัวใจให้เธอ |
| 32 | 2009 | ทาเอะ คิมูระ | All Around Us |
| 33 | 2010 | ทากาโกะ มัตสึ | Villon's Wife |
| 34 | 2011 | เอริ ฟูกัตสึ | Villain |
| 35 | 2012 | มาโกะ อิโนอูเอะ | Rebirth |
| 36 | 2013 | คิริน คิกิ | กราบหัวใจแม่ แด่หัวใจรัก |
| 37 | 2014 | ยูโกะ มากิ | The Ravine of Goodbye |
| 38 | 2015 | ริเอะ มิยาซาวะ | Pale Moon |
| 39 | 2016 | ซากูระ อันโด | 100 Yen Love |
| 40 | 2017 | ริเอะ มิยาซาวะ | 60 วัน เราจะมีกันตลอดไป |
| 41 | 2018 | ยู อาโออิ | Birds Without Names |
| 42 | 2019 | ซากูระ อันโด | ครอบครัวที่ลัก |
| 43 | 2020 | ชิม อึน-กย็อง | เดอะเจอร์นัลลิสต์ |
| 44 | 2021 | มาซามิ นางาซาวะ | Mother |
| 45 | 2022 | คาซูมิ อาริมูระ | เมื่อรักเคยงดงามดั่งช่อดอกไม้ |
ชนะหลายครั้ง

บุคคลดังต่อไปนี้ได้รับสามหรือมากกว่ารางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม:
| จำนวน | นักแสดง |
| --- | --- |
4: ซายูริ โยชินางะ
3: เคโกะ มัตสึซากะ
3: ริเอะ มิยาซาวะ
2: ชิโนบุ โอตาเกะ
2: คิริน คิกิ
2: ซากูระ อันโด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม (ในภาษาญี่ปุ่น)
ผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1970–1979:  ชิมะ อิวาชิตะ (1978)  ชิโนบุ โอตาเกะ (1979) 
1980–1989:  คาโอริ โมโมอิ (1980)  ชิเอโกะ ไบโช (1981)  เคโกะ มัตสึซากะ (1982)  เคโกะ มัตสึซากะ (1983)  รูมิโกะ โคยานางิ (1984)  ซายูริ โยชินางะ (1985)  มิตสึโกะ ไบโช (1986)  อายูมิ อิชิดะ (1987)  โนบูโกะ มิยามาโตะ (1988)  ซายูริ โยชินางะ (1989) 
1990–1999:  โยชิโกะ ทานากะ (1990)  เคโกะ มัตสึซากะ (1991)  ทานิเอะ คิตาบายาชิ (1992)  โยชิโกะ มิตะ (1993)  เอมิ วากูอิ (1994)  ซากิ ทากาโอกะ (1995)  ยูโกะ อาซาโนะ (1996)  โทมิโยะ คูซาการิ (1997)  ฮิโตมิ คูโรกิ (1998)  มิเอโกะ ฮาราดะ (1999) 
2000–2009:  ชิโนบุ โอตาเกะ (2000)  ซายูริ โยชินางะ (2001)  เคโกะ คิชิ (2002)  ริเอะ มิยาซาวะ (2003)  ชิโนบุ เทราจิมะ (2004)  เคียวกะ ซูซูกิ (2005)  ซายูริ โยชินางะ (2006)  มิกิ นากาตานิ (2007)  คิริน คิกิ (2008)  ทาเอะ คิมูระ (2009) 
2010–2019:  ทากาโกะ มัตสึ (2010)  เอริ ฟูกัตสึ (2011)  มาโอะ อิโนอูเอะ (2012)  คิริน คิคิ (2013)  โยโกะ มากิ (2014)  ริเอะ มิยาซาวะ (2015)  ซากูระ อันโด (2016)  ริเอะ มิยาซาวะ (2017)  ยู อาโออิ (2018)  ซากูระ อันโด (2019) 
2020–:  ชิม อึน-กย็อง (2020)  มาซามิ นางาซาวะ (2021)  คาซูมิ อาริมูระ (2022)
มหาวิทยาลัยเคนต์

มหาวิทยาลัยเคนต์ (University of Kent)  (เดิมชื่อ มหาวิทยาลัยเคนต์ ณ แคนเทอเบอรี) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเน้นวิจัยขนาดกลาง ตั้งที่นอกเมืองแคนเทอร์เบอรี จังหวัดเคนต์ เปิดสอนด้านการจัดการ สังคมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และกฎหมาย มหาวิทยาลัยเคนต์ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2508 จึงถือเป็นมหาวิทยาลัยใหม่ (new universities) หรือมหาวิทยาลัยกระจก (plate glass universities) ร่วมกับมหาวิทยาลัยอื่นอีกหลายแห่ง
มหาวิทยาลัยเป็นสมาชิกเครือข่ายแซนแทนเดอร์, สมาคมมหาวิทยาลัยเครือจักรภพ และยูนิเวอร์ซิตียูเค (Universities UK) และถูกจัดอันดับให้เป็นมหาวิทยาลัยใหม่ 100 อันดับแรก รวมถึงมีคะแนนความพอใจของนักศึกษาเกินกว่า 90% จากแบบสำรวจนักศึกษาแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2553 มีนักเรียนสมัครเข้าศึกษาผ่านระบบกลาง (UCAS) จำนวนเกือบ 30,000 คน และได้ตอบรับเข้าศึกษาจำนวน 5,242 คน โดยมีคะแนนเฉลี่ยขณะรับเข้า 380 คะแนน
ส่วนงาน > คณะวิชา

มหาวิทยาลัยแบ่งส่วนงานทางวิชาการเป็น 3 คณะวิชา แต่ละคณะมีภาควิชาสังกัด ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  คณะมนุษยศาสตร์ ภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์  ภาควิชาศิลปศาสตร์  ภาควิชาภาษาอังกฤษ  ภาควิชาวัฒนธรรมและภาษายุโรป  ภาควิชาประวัติศาสตร์  ภาควิชาดุริยางคศาสตร์และศิลปกรรมศาสตร์ |  คณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชาชีวศาสตร์  ภาควิชาวิทยาการคณนา  ภาควิชาวิศวกรรมศาสตร์และศิลปะดิจิทัล (digital arts)  ภาควิชาคณิตศาสตร์ สถิติ และคณิตศาสตร์ประกันภัย  ภาควิชาเภสัชศาสตร์เมดเวย์ (Medway School of Pharmacy)  ภาควิชาฟิสิกส์  ภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและออกกำลังกาย |  คณะสังคมศาสตร์ ภาควิชามานุษยวิทยาและการอนุรักษ์  ภาควิชาบริหารธุรกิจ  ภาควิชาเศรษฐศาสตร์  ภาควิชานิติศาสตร์  ภาควิชารัฐศาสตร์และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ  ภาควิชาจิตวิทยา  ภาควิชานโยบายสังคม สังคมวิทยา และการวิจัยสังคม |
เดิม ทีในแผนจัดตั้งมหาวิทยาลัย จะไม่มีการแบ่งย่อยคณะออกเป็นภาควิชา โดยให้มีการสอนรายวิชาแบบเดียวกันในปีแรกของการเรียนระดับปริญญาตรี ต่อด้วยการสอนในวิชาเฉพาะทาง เพื่อกระตุ้นให้เกิดการพัฒนาศาสตร์ข้ามสาย เช่น ฟิสิกส์เชิงเคมี เคมีและวิศวกรรมควบคุม เคมีเชิงชีววิทยา และวิทยาศาสตร์กายภาพเชิงสิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตามแนวคิดดังกล่าวถูกคัดค้าน เพราะอาจทำให้เกิดความซับซ้อนขึ้นเกินกว่าที่นักศึกษาจะเรียนได้ อาจจะทำให้นักศึกษาบางคนเบื่อหน่ายในขณะที่บางคนเรียนได้ดี หรือแม้แต่ทำให้นักศึกษาบางคนประสบปัญหารุนแรง เช่น บางคนอาจจะไม่ได้เรียนเคมีมาจากชั้นเตรียมอุดมศึกษา (A-level) และมุ่งเรียนสายคณิตศาสตร์ในมหาวิทยาลัย บางคนเรียนสายสังคม แต่ไม่ได้เรียนวิชาพื้นฐานมาจากชั้นเตรียมอุดมศึกษา เมื่อถูกบังคับให้เรียนวิชากว้าง ๆ อาจเกิดความท้อถอย การที่นักศึกษามีพื้นฐานต่างกันนี้เอง ทำให้คณะวิทยาศาสตร์ต้องจัดให้มีการปรับพื้นฐานและหลักสูตรที่แตกต่างออกไป ด้วยเหตุนี้นักศึกษาจำนวนมากจึงได้เริ่มเลือกวิชาพื้นฐานเฉพาะส่วนที่คล้ายกับวิชาเฉพาะเท่านั้น เพื่อลดความยุ่งยากในการเรียน
อย่างไรก็ตาม ความเป็นสหศาสตร์ของมหาวิทยาลัยได้ถูกทำลายลง เนื่องจากรัฐบาลได้กำหนดให้มีการสำรวจตรวจสอบต้นทุนการผลิตบัณฑิต เมื่อปี พ.ศ. 2535 อาจารย์ที่เคยสอนข้ามศาสตร์จำต้องเลือกอยู่ในศาสตร์ใดศาสตร์หนึ่งตามนโยบายรัฐบาล เพื่อที่รัฐบาล โดยสภาจัดสรรเงินทุนระดับอุดมศึกษา (Higher Education Funding Council for England; HEFCE) จะได้จัดสรรงบประมาณอุดหนุนสถานศึกษาได้ถูกต้อง ในกาารนี้ มหาวิทยาลัยได้ถูกแบ่งเป็นภาควิชา แต่ละภาคได้รับงบอุดหนุนตามสัดส่วนจำนวนนักศึกษาและต้นทุนจริง ส่งผลให้มีการเพิ่มรายวิชาเฉพาะด้วยจะทำให้ได้เงินอุดหนุนมากขึ้น
มหาวิทยาลัยมีคณะชอเซอร์ (Chaucer College) เป็นสถาบันสมทบ ร่วมกับมหาวิทยาลัยชูเมะอิ (Shumei University) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในญี่ปุ่น
ส่วนงาน > คณะอาศัย

นอกจากคณะวิชาแล้ว มหาวิทยาลัยยังมีคณะอาศัย (คอลเลจ) ซึ่งตั้งชื่อตามนักวิชาการผู้มีชื่อเสียง แต่ละคณะอาศัยประกอบไปด้วยภาควิชา ห้องบรรยาย ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องสัมมนา ห้องรับประทานอาหาร และหอพัก มีอนุสาสกและคณะกรรมการนักศึกษาที่ได้รับเลือกปกครองความเป็นอยู่ ทั้งนักศึกษา (แม้ไม่พักในหอพัก) และอาจารย์จะสังกัดภายในคณะอาศัย มีนักศึกษาจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่ภายในคณะ อีกจำนวนหนึ่งอาศัยภายนอกมหาวิทยาลัยแต่เข้ามาใช้คณะอาศัยเพื่อศึกษาค้นคว้า คณะอาศัยของมหาวิทยาลัยมีดังนี้
| ชื่อคณะอาศัย | ก่อตั้ง (พ> ศ.) | ตั้งชื่อตาม |
| --- | --- | --- |
| คณะเอเลียต (Elliot) | 2508 | โทมัส เอเลียต นักเขียนชาวอเมริกัน |
| คณะรัทเทอร์ฟอร์ด (Rutherford) | 2509 | เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ |
| คณะเคนส์ (Keynes) | 2511 | จอห์น เคนส์ นักเศรษฐศาสตร์ชาวอังกฤษ |
| คณะดาร์วิน (Darwin) | 2513 | ชาลส์ ดาร์วิน นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ |
| คณะวูล์ฟ (Woolf) | 2551 | เวอร์จิเนีย วูล์ฟ นักเขียนชาวอังกฤษ |
| คณะทัวริง (Turing) | 2557 | อลัน ทัวริง นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวอังกฤษ |
ชื่อทั้งหมดข้างต้นเป็นชื่อที่เลือกแล้ว อย่างไรก็ตามมีชื่อที่ไม่ได้รับเลือก เช่น คณะเอเลียต มีชื่อแคกซตัน (วิลเลียม แคกซตัน (William Caxton) ผู้นำระบบการพิมพ์เข้ามาในอังกฤษ) ที่เสนอมาด้วยแต่ตกไป คณะเคนส์มีชื่อริชเบอเรอ (Richborough) ซึ่งเป็นชื่อหมู่บ้านในอำเภอโดเวอร์ จังหวัดเคนต์ และชื่ออันเซล์ม (Anselm) อดีตมุขนายกแห่งสังฆมณฑลแคนเทอร์เบอรี ส่วนคณะดาร์วิน มีชื่ออันเซล์ม, แอตทลี (เคลเมนต์ แอตทลี (Clement Attlee) อดีตนายกรัฐมนตรี), เบคเก็ต (โทมัส เบคเกต (Thomas Becker) อดีตมุขนายก ชื่อนี้ทางคณะอาศัยเห็นชอบแต่สภาคณาจารย์ไม่เห็นด้วยจึงเป็นอันตกไป), คอนราด (Conrad), เอลการ์ (เอ็ดเวิร์ด เอลการ์ (Edward Elgar) นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ), เมตแลนด์ (Maitland), มาร์โลว์ (คริสโตเฟอร์ มาร์โลว์ (Christopher Marlowe) กวีชาวอังกฤษ), รัสเซลล์ (เบอร์แทรนด์ รัสเซลล์ (Bertrand Russell) นักปรัชญาชาวอังกฤษ ชื่อนี้ทางสภาคณาจารย์เห็นชอบ แต่สภามหาวิทยาลัยไม่เห็นชอบ), ไทเลอร์ (วอต ไทเลอร์ (Wat Tyler) ผู้นำกบฏชาวนา และชื่อเนินที่ตั้งของมหาวิทยาลัย) ชื่อทั้งหมดถูกนำมาเลือกโดยวิธีลงคะแนนลับ
เนื่องจากที่พักนักศึกษาในตัวอำเภอแคนเทอร์เบอรีเองมีจำกัด ทำให้มหาวิทยาลัยต้องสร้างหอพักเพิ่มโดยไม่เพิ่มจำนวนคณะอาศัย นอกจากนี้ด้วยเหตุที่นักศึกษาแต่ละคนต้องการศึกษาแยกกันออกไปในคณะวิชาของตน ก็ทำให้บทบาทของคณะอาศัยถูกลดทอนลงไปมาก ไม่เหนียวแน่นเหมือนคณะอาศัยที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ที่ตั้ง > วิทยาเขตแคนเทอร์เบอรี

มหาวิทยาลัยมีที่ตั้งหลักที่วิทยาเขตแคนเทอร์เบอรี ครอบคลุมพื้นที่ 759 ไร่ บนเนินห่างจากตัวเมือง 3 กิโลเมตร มีนักศึกษาเต็มเวลา 12,000 คน และนักศึกษาบางเวลา 6,200 คน พร้อมกับคณาจารย์-เจ้าหน้าที่สายสนับสนุนอีกราว 600 คน ภายในวิทยาเขตประกอบด้วยศูนย์ศิลปะกุลเบนเกียน (Gulbenkian arts colplex) ตั้งชื่อตามมูลนิธิคาลูสต์ กุลเบนเกียน (Calouste Gulbenkian Foundation) ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนเงินทุนในการก่อสร้าง ภายในศูนย์มีโถงพร้อมเวทีเล็กสำหรับกิจกรรมดนตรี โรงละครขนาด 340 ที่นั่ง และโรงอาหารสำหรับบริการนักศึกษา คณาจารย์ และบุคคลภายนอก นอกจากนี้ยังมีศูนย์กีฬามูลค่า 1.5 ล้านปอนด์ ซึ่งสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2546 และศูนย์นวัตกรรมแคนเทอร์เบอรี
ห้องสมุดประจำวิทยาเขต มีชื่อ หอสมุดเทมเพิลแมน (Templeman Library) ซึ่งตั้งตามชื่ออธิการบดีคนแรก (เจฟฟรีย์ เทมเพิลแมน (Geoffrey Templeman)) มีหนังสือ วารสาร สื่อวีดิทัศน์จำนวนมาก รวมไปถึงวารสารไทมส์ย้อนหลังตั้งแต่ พ.ศ 2328 และหอประวัติการ์ตูนอังกฤษ
วิทยาเขตแคนเทอร์เบอรีตั้งห่างจากสถานีแคนเทอร์เบอรีเวสต์ไม่ไกลนัก ซึ่งมีบริการรถไฟความเร็วสูงเชื่อมต่อกับสถานีเซนต์แพนคราสในกรุงลอนดอนโดยใช้เวลาเดินทาง 56 นาที โดยหยุดรับส่งผู้โดยสารที่สถานีชุมทางแอชฟอร์ดอินเตอร์เนชันแนลด้วย ทำให้สามารถเชื่อมต่อกับรถไฟยูโรสตาร์ได้สะดวก นอกจากสถานีแคนเทอร์เบอรีเวสต์แล้ว ยังมีสถานีแคนเทอร์เบอรีอีสต์ซึ่งสามารถเดินทางไปสถานีลอนดอนวิกตอเรียและลอนดอนแชริงครอสได้ ทั้งสองสถานีและมหาวิทยาลัยเชื่อมต่อด้วยรถบัสยูนิบัส ซึ่งจัดการเดินรถโดยบริษัทสเตจโค้ช
ที่ตั้ง > วิทยาเขตทันบริดจ์

ในปี พ.ศ. 2525 มหาวิทยาลัยจัดตั้งภาควิชาการศึกษาต่อเนื่องที่เมืองทันบริดจ์ เพื่อให้การศึกษามีความแพร่หลายมากขึ้น ตัววิทยาเขตตั้งห่างจากสถานีรถไฟทันบริดจ์ไม่ไกลนัก
ที่ตั้ง > วิทยาเขตเมดเวย์

ในปี พ.ศ. 2543 มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแคนเทอร์เบอรีไครสต์เชิร์ช และมหาวิทยาลัยกรีนิชร่วมมือจัดตั้งศูนย์วิทยบริการภายในเมืองเมดเวย์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ติดกับปากแม่น้ำเทมส์ โดยใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยเคนต์ ณ เมดเวย์ มีที่ตั้งระยะแรก ๆ ณ วิทยาลัยมิดเคนต์ และต่อมาได้ย้ายไปที่ท่าเรือชาแทม (Chatham Dockyard) โดยใช้พื้นที่ร่วมกับมหาวิทยาลัยทั้งสองที่เหลือ
ตราสัญลักษณ์

ตราอาร์มประจำมหาวิทยาลัยเคนต์ ถูกออกแบบและอนุญาตให้ใช้โดยสำนักมุรธาธร (College of Arms) เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2510 ตัวตราประกอบด้วยม้าขาวกลางสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีแดง อยู่เบื้องล่างของโล่ เป็นสัญลักษณ์แทนจังหวัดเคนต์ (มีในตราอาร์มและธงของจังหวัดเคนต์) ด้านบนเป็นนกชัฟ (chough) สามตัว ซึ่งมีในตราประจำตัวของโทมัส เบคเกต และตราประจำอำเภอแคนเทอร์เบอรี บนหมวกเกราะมีประตูเมืองด้านตะวันตก ตั้งอยู่เหนือธารน้ำ (แทนแม่น้ำสตูร์) หน้าประตูเมืองมีไม้เท้ามุขนายกไขว้กัน เป็นสัญลักษณ์แทนมุขนายก ด้านข้างตรามีสิงห์สองตัว เท้าหลังแปรเป็นหางเสือเรือ รูปดังกล่าวได้มาจากตราอาร์มของเมืองหลายเมืองในจังหวัดอีสต์ซัสเซกส์และเคนต์ เมืองเหล่านั้นเรียกร่วมกันว่า ซิงค์พอร์ต (Cinque Ports)
ตราอาร์มของมหาวิทยาลัย ใช้เฉพาะในปริญญาบัตร หนังสือหลักสูตร และสินค้าบางอย่าง ส่วนของอย่างอื่นจะใช้โลโก้แทน
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยยอร์ก — มหาวิทยาลัยที่ใช้ระบบคณะอาศัยเช่นเดียวกัน แต่ไม่มีคณะวิชา
มหาวิทยาลัยเดอแรม — มหาวิทยาลัยที่ใช้ระบบคณะวิชาและคณะอาศัย คล้ายคลึงกับมหาวิทยาลัยเคนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเคนต์
เว็บไซต์สโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเคนต์
51°17′49″N 1°04′08″E﻿ / ﻿51.297°N 1.069°E﻿ / 51.297; 1.069
อาคารเรียนกิลลิงแฮม
อาคารมาร์โลว์ เป็นที่ตั้งคณะมนุษยศาสตร์ ภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ และภาควิชามานุษยวิทยา
ภาควิชาบริหารธุรกิจ
ดาร์วินคอลเลจ
ศาสตราจารย์ Jagjit Chadha ผู้มีชื่อเสียงด้านเศรษฐศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยเคนต์
รางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบชายดีเด่น

| รางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบชายดีเด่น |
| --- | --- |
ผู้ชนะล่าสุด โกสินทร์ ราชกรม   รากบุญ (2555)
รางวัลสำหรับ: นักแสดงสมทบชายดีเด่นแห่งปี
ประเทศ:  ไทย
จัดโดย: สมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย
รางวัลแรก: 16 มกราคม พ.ศ. 2525 (42 ปี)
รางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบชายดีเด่นเป็นหนึ่งในรางวัลสำคัญของงานประกาศผลรางวัลเมขลา เพื่อมอบรางวัลแก่นักแสดงชายที่แสดงได้อย่างโดดเด่นและดีเยี่ยมในบทสมทบจากละครโทรทัศน์ รางวัลนี้ตัดสินโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > รางวัลเมขลา ครั้งที่ 24 - 25

| --- | --- |
: ผู้ได้รับรางวัลประเภทมหานิยม
: ผู้ได้รับรางวัลประเภทยอดนิยม

ในปีนี้ได้มีการแยกรางวัลเป็น 2 ประภทคือ รางวัลนักแสดงสมทบชายดีเด่น ประเภทยอดนิยม และ รางวัลนักแสดงสมทบชายดีเด่น ประเภทมหานิยม โดยผู้เข้าชิงจะได้รับรางวัลประเภทยอดนิยมทุกคน และนอกจากนี้ยังให้ประชาชนโหวตผลงานที่ดีที่สุดในบรรดาผู้ได้รับรางวัลประเภทยอดนิยมมา 1 รายชื่อ เพื่อรับรางวัลประเภทมหานิยม
| ปี | นักแสดง | ละคร | ตัวละคร | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ชุมพร เทพพิทักษ์ | เงาพราย | เลิศ ปัญจวร | ช่อง 3 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | เคลลี่ ธนพัฒน์ | เสือสั่งฟ้า | หาญ พันธุ์สิงห์ / เสือหาญ | ช่อง 7 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ชาตโยดม  หิรัญยัษฐิติ | รอยไหม | เจ้าสิริวัฒนา | ช่อง 3 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ณัฐชา จันทพันธ์ | โลมากล้าท้าฝัน | เมษ | โมเดิร์นไนน์ทีวี |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ | ดอกส้มสีทอง | นัท | ช่อง 3 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | พิชยดนย์ พึ่งพันธ์ | ดอกแก้ว | ไม้ | ช่อง 7 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | พีท ทองเจือ | เธอกับเขาและรักของเรา | คุณใหญ่ รัตตภาคต์ | ช่อง 7 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ | ข้ามเวลาหารัก | คิด | ช่อง 5 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | รพีภัทร เอกพันธ์กุล | ค่าของคน | พิมาน | ช่อง 7 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ | เมียไม่ใช่เมีย | อภิวัฒน์ | ช่อง 5 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | สถาพร นาควิไลโรจน์ | พระอาทิตย์คืนแรม |  | ไทยพีบีเอส |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | สุพจน์ จันทร์เจริญ | มงกุฎดอกส้ม | เรืองยศ | ช่อง 3 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | โกสินทร์ ราชกรม | รากบุญ | พิสัย | ช่อง 3 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต | บ่วงรัก | เพชรแท้ | ช่อง 5 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | ภูผา รัตนรุ่งเรืองชัย | ดุจดาวดิน | บุญทิ้ง | ช่อง 7 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | ภูภูมิ พงศ์ภาณุ | แรงเงา | วีกิจ อภิบาลบดินทร์ (กิจ) | ช่อง 3 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | ศุกลวัฒน์ คณารศ | ขุนเดช | ร.ต.ท.ยงยุทธ | ช่อง 7 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | อรรถพร ธีมากร | โหมโรง | พันโทวีระ | ไทยพีบีเอส |
รายชื่อคณะผู้แทนทางการทูตในสิงคโปร์

แผนทีแสดงคณะผู้แทนทางการทูตในสิงคโปร์
ด้านล่างนี้คือรายชื่อคณะผู้แทนทางการทูตในสิงคโปร์ ปัจจุบันในสิงคโปร์มีเอกอัครราชทูตมีถิ่นพำนักและข้าหลวงใหญ่รวม 60 ประเทศ กงสุล 39 ประเทศ และองค์กรระหว่างประเทศ 7 องค์กร นอกจากนี้ยังมีเอกอัครราชทูตไม่มีถิ่นพำนักอยู่ในรัฐผู้รับ จากกว่า 60 ประเทศ ถูกส่งมาประจำที่สิงคโปร์
เอกอัครราชทูตมีถิ่นพำนักและข้าหลวงใหญ่

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   แองโกลา   ออสเตรเลีย   ออสเตรีย   บังกลาเทศ   เบลเยียม   บราซิล   บรูไน   กัมพูชา   แคนาดา   ชิลี   จีน   เดนมาร์ก   อียิปต์   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   ฮังการี   อินเดีย   อินโดนีเซีย   ไอร์แลนด์ |   อิสราเอล   อิตาลี   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   ลาว   มัลดีฟส์   มาเลเซีย   เม็กซิโก   มองโกเลีย   พม่า   เนเธอร์แลนด์   นิวซีแลนด์   ไนจีเรีย   นอร์เวย์   ปากีสถาน   ปานามา   เปรู   ฟิลิปปินส์ |   โปแลนด์   กาตาร์   โรมาเนีย   รัสเซีย   รวันดา   ซาอุดีอาระเบีย   แอฟริกาใต้   สเปน   ศรีลังกา   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ไทย   ตุรกี   ยูเครน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   บริเตนใหญ่   สหรัฐ   อุซเบกิสถาน   เวเนซุเอลา   เวียดนาม |
คณะผู้แทนในสิงคโปร์

สหภาพยุโรป (คณะผู้แทน)
สาธารณรัฐจีน (สำนักผู้แทน)
องค์กรระหว่างประเทศ/สำนักผู้แทน

มูลนิธิเอเชีย-ยุโรป
ความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก
กองทุนการเงินระหว่างประเทศ - สถาบันฝึกอบรมระดับภูมิภาคแห่งสิงคโปร์
Japan International Cooperation Agency
Pacific Economic Cooperation Council
องค์การอนามัยโลก
World Bank Liaison Office
องค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก
รายชื่อยุทโธปกรณ์ของรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์

นี่คือรายชื่อของยุทโธปกรณ์บางส่วนที่ใช้โดยรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ (ไอซิล) รายชื่อนี้ไม่รวมถึงอุปกรณ์ที่ใช้โดยฝ่ายค้านซีเรีย