stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส

พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ 1610 ถึง 1643
| พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 |
| --- | --- |
พระบรมสาทิสลักษณ์โดย ฟีลิป เดอ ช็องแปนี ป. 1635
พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส (อ่านต่อ...)
ครองราชย์: 14 พฤษภาคม 1610 – 14 พฤษภาคม 1643
ราชาภิเษก: 17 ตุลาคม 1610 อาสนวิหารแร็งส์
ก่อนหน้า: พระเจ้าอ็องรีที่ 4
ถัดไป: พระเจ้าหลุยส์ที่ 14
ผู้สำเร็จราชการ: มารีอา เด เมดีชี (1610–1614)
มุขมนตรีแห่งรัฐ:  ดูรายชื่อ  ดยุกแห่งลีเวอ (1617–1621)   พระคาร์ดินัลรีเชอลีเยอ (1621–1642)   พระคาร์ดินัลมาร์ซาแร็ง (1642–1643)  
พระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์
ครองราชย์: 14 พฤษภาคม 1610 – 20 ตุลาคม 1620
ก่อนหน้า: พระเจ้าอ็องรีที่ 3

พระราชสมภพ: 27 กันยายน ค.ศ. 1601(1601-09-27) พระราชวังฟงแตนโบล, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สวรรคต: 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1643(1643-05-14) (41 ปี) แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ฝังพระศพ: 19 พฤษภาคม 1643 มหาวิหารแซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส
คู่อภิเษก: อานาแห่งออสเตรีย (สมรส 1615)
พระราชบุตร:   พระเจ้าหลุยส์ที่ 14  ฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง 
ราชวงศ์: บูร์บง
พระราชบิดา: พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระราชมารดา: มารีอา เด เมดีชี
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 (ฝรั่งเศส: Louis XIII de France; 27 กันยายน ค.ศ. 1601 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1643) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1610 ถึง ค.ศ. 1643 และพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ (ในพระนาม หลุยส์ที่ 2) ตั้งแต่ ค.ศ. 1610 ถึงปี ค.ศ. 1620 เมื่อนาวาร์รวมตัวเป็นสหภาพกับฝรั่งเศส
ไม่นานก่อนวันพระราชสมภพปีที่เก้าพระองคค์กลายเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์หลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์ พระเจ้าอ็องรีที่ 4 ถูกลอบปลงพระชนม์ พระราชมารดาของพระองค์มารีอา เด เมดีชีทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในช่วงที่พระองค์ทรงพระเยาว์ การปกครองที่ไม่ดีของพระนางและการวางแผนทางการเมืองที่ล้มเหลวของนางและขุนนางชาวอิตาเลียนคนสนิททำให้พระองค์ได้พระราชอำนาจคืนในปี 1617 โดยเนรเทศพระมารดาและผู้ใกล้ชิดของพระนางรวมทั้ง คอนซิโน คอนซินี ขุนนางชาวอิตาลีผู้ทรงอิทธิพลในราชสำนัก
พระองค์ทรงมีบุคลิกเงียบขรึมและน่าพิศวงอย่างยิ่ง ในการบริหารราชการแผ่นดินทรงพึงอัครเสนาบดีชาร์ล เดอ อาลแบร์ ดยุกแห่งลีเวอ ต่อมาก็ทรงพึ่งพระคาร์ดินัลรีเชอลีเยอในการปกครองแผ่นดิน พระองค์และพระคาร์ดินัลถูกจดจำในฐานะที่ทรงก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งชาติฝรั่งเศสและเป็นผู้ยุติการจลาจลของขุนนางฝรั่งเศส ในตอนท้ายของทศวรรษ 1620 ริเชอลิเยอริเริ่มการ "การผูกขาดอำนาจกษัตริย์" ในขณะสิ่งที่เป็นที่จดจำในรัชกาลของพระองค์คือการก็ยังเป็นเครื่องหมายของการต่อสู้กับพวกอูเกอโนต์และการต่อสู้กับจักรวรรดิสเปน
ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฝรั่งเศสในความขัดแย้งกับราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในช่วง ค.ศ. 1635-59 เกิดขึ้นที่ยุทธการโรครัว (1643) ห้าวันหลังจากการสวรรคตของพระองค์อันเนื่องมาจากภาวะแทรกซ้อนที่ชัดเจนของวัณโรคในพระอันตะ (ลำไส้ใหญ่) การรบครั้งนี้เป็นจุดสิ้นสุดของการเป็นมหาอำนาจทางทหารของสเปนในยุโรปและเป็นจุดเริ่มต้นของความรุ่งเรืองของฝรั่งเศสภายในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระโอรสของพระองค์
ขึ้นครองราชย์

พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 ขึ้นครองราชย์ตอนอายุแค่ 9 พรรษา มารีอา เด เมดีชี เป็นผู้สำเร็จราชการแทนขณะทรงพระเยาว์ พระนางมารีอา เด เมดีซีพยามปลูกฝังให้เป็นคาทอลิกที่ดีและพยายามผูกมิตรกับสเปน โดยอภิเษกสมรสกับอานาแห่งออสเตรีย
พระราชโอรส

| พระนาม | พระรูป | อายุขัย | อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- |
| หลุยส์ ดีเยอดอเนแห่งฝรั่งเศส (ต่อมาคือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14) |  | 5 กันยายน 1638 – 1 กันยายน 1715 | อภิเษกสมรสกับมาริอา เตเรซาแห่งสเปน (สเปน: María teresa de Austria; ฝรั่งเศส: Marie Therésè d'Autriche) (1638–1683) เมื่อปี 1660 มีพระราชบุตร |
| ฟีลิปแห่งฝรั่งเศส ดยุกแห่งอ็องฌู (ต่อมาคือ ดยุกแห่งออร์เลอ็อง) |  | 21 กันยายน 1640 – 9 มิถุนายน 1701 | อภิเษกสมรสครั้งแรกกับเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ (1644–1670) เมื่อปี 1661 มีพระบุตร อภิเษกสมรสครั้งที่สองกับเอลีซาเบ็ท ชาร์ล็อทเทอแห่งพาลาทิเนต (1652–1722) เมื่อปี 1671 มีพระบุตร |
รสนิยมทางเพศ

พระองค์เป็นบุคคลรักเพศเดียวกันหรืออย่างน้อยคือรักทั้งสองเพศ เช่นพระองค์ไม่มีสนมเลยจนทำให้ได้รับสมัญญานามว่า หลุยส์ผู้บริสุทธิ์ และนอกจากนี้พระองค์ยังทรงมีคนรักเป็นขุนนางหนุ่มชาวฝรั่งเศสชื่อว่า Henri Coiffier de Ruzé, Marquis of Cinq-Mars ซึ่งเป็นคนของพระคาร์ดินัลรีเชอลีเยอ
ประเทศปานามา

9°N 80°W﻿ / ﻿9°N 80°W﻿ / 9; -80
| สาธารณรัฐปานามา República de Panamá (สเปน) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
คำขวัญ: "เพื่อผลประโยชน์ของโลก" (ละติน: Pro Mundi Beneficio)
เพลงชาติ: "เพลงสดุดีแห่งคอคอด"

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: ปานามาซิตี 8°58′N 79°32′W﻿ / ﻿8.967°N 79.533°W﻿ / 8.967; -79.533
ภาษาราชการ: สเปน
กลุ่มชาติพันธุ์  (ค.ศ. 2010): 65.0% เมสติโซ (ผสมระหว่างชนผิวขาวกับชนพื้นเมือง) 12.3% ชนพื้นเมือง 9.2% ชนผิวดำ 6.8% มูแลตโต (ผสมระหว่างชนผิวขาวกับชนผิวดำ) 6.7% ชนผิวขาว
ศาสนา  (ค.ศ. 2015): 91.5% คริสต์ —63.2% โรมันคาทอลิก —25.0% โปรเตสแตนต์ —3.3% นิกายอื่น ๆ 7.6% ไม่มี 0.9% อื่น ๆ
การปกครอง: รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบประธานาธิบดี

• ประธานาธิบดี : โฮเซ ราอุล มูลิโน
• รองประธานาธิบดี : ว่าง
 
สภานิติบัญญัติ: รัฐสภา
เอกราช

• จาก จักรวรรดิสเปน : 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1821
• สหภาพร่วมกับกรันโกลอมเบีย : ธันวาคม ค.ศ. 1821
• จากสาธารณรัฐโคลอมเบีย : 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1903
• เข้าร่วมสหประชาชาติ : 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945
• รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน : 11 ตุลาคม ค.ศ. 1972
 
พื้นที่
• รวม: 75,417 ตารางกิโลเมตร (29,119 ตารางไมล์) (อันดับที่ 116)
• แหล่งน้ำ (%): 2.9
ประชากร
• ค.ศ. 2021 ประมาณ: 4,379,039
• สำมะโนประชากร ค.ศ. 2010: 3,405,813
• ความหนาแน่น: 56 ต่อตารางกิโลเมตร (145.0 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 122)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2020 (ประมาณ)
• รวม: 121.749 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 80)
• ต่อหัว: 28,456 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 57)
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2020 (ประมาณ)
• รวม: 73.369 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 70)
• ต่อหัว: 17,148 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 52)
จีนี (ค.ศ. 2017):  49.9 สูง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019):  0.815 สูงมาก · อันดับที่ 57
สกุลเงิน: บัลโบอา (PAB) ดอลลาร์สหรัฐ (USD)
เขตเวลา: UTC−5 (EST)
รูปแบบวันที่: ดด/วว/ปปปป (สั้น) วว/ดด/ปปปป (ยาว)
ขับรถด้าน: ขวามือ
รหัสโทรศัพท์: +507
รหัส ISO 3166: PA
โดเมนบนสุด: .pa
ปานามา (สเปน: Panamá) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐปานามา (República de Panamá) เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางใต้สุดของภูมิภาคอเมริกากลาง บนบริเวณซึ่งเป็นรอยต่อระหว่างทวีปอเมริกาเหนือและทวีปอเมริกาใต้ มีพรมแดนด้านตะวันตกติดต่อกับประเทศคอสตาริกา ด้านตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับประเทศโคลอมเบีย ด้านเหนือติดต่อกับทะเลแคริบเบียน และด้านใต้ติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีเมืองหลวงคือ กรุงปานามาซิตี โดยเป็นเขตเมืองขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศ มีประชากรอยู่อาศัยมากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งประเทศ
ก่อนการมาถึงของนักสำรวจและนักล่าอาณานิคมชาวสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ดินแดนซึ่งเป็นปานามาในปัจจุบัน ปรากฏการตั้งถิ่นฐานโดยชนพื้นเมืองหลากหลายเผ่าอยู่ก่อนแล้วไม่น้อยกว่า 10,000 ปี ภายหลังได้รับเอกราชจากจักรวรรดิสเปนในปี ค.ศ. 1821 ปานามาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศกรันโกลอมเบียซึ่งก่อตั้งขึ้นในรูปแบบสหภาพ (union) ระหว่างดินแดนในเขตอุปราชแห่งนิวกรานาดาเดิม (โคลอมเบียในปัจจุบัน) เขตการปกครองเอกวาดอร์ และเขตการปกครองเวเนซุเอลา
ภูมิศาสตร์

ประเทศปานามาตั้งอยู่ในอเมริกากลางติดกับทะเลแคริบเบียนและมหาสมุทรแปซิฟิกติดกับโคลอมเบียทางตะวันออกและคอสตาริกาทางตะวันตก พื้นที่ของประเทศส่วนใหญ่อยู่บริเวณละติจูด 7 องศาถึง 10 องศาเหนือและจากลองจิจูด 77 องศาถึง 83 องศาตะวันตกและมีพื้นที่ทั้งหมดปรมาณ 74,177.3 ตารางกิโลเมตร
ปานามาตั้งอยู่ตรงคอคอดปานามาซึ่งเป็นหนึ่งในจุดที่มีความสำคัญ และ พ.ศ. 2543 รัฐบาลปานามาได้รับสิทธิในการบริหารคลองปานามาซึ่งเป็นคลองเชื่อมต่อมหาสมุทรแอตแลนติกกับมหาสมุทรแปซิฟิก
การเมืองการปกครอง

ปานามาปกครองโดยระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุข และหัวหน้ารัฐบาล ที่มาจากเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน ดำรงตำแหน่งวาระ 5 ปี
การเมืองการปกครอง > บริหาร

ฝ่ายบริหาร  ได้แก่  ประธานาธิบดี  เป็นประมุข คณะรัฐมนตรี
การเมืองการปกครอง > นิติบัญญัติ

ฝ่ายนิติบัญญัติ  เป็นระบบสภาเดียว  คือ  สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ประกอบด้วยสมาชิก 72 คน  ที่มาจากการเลือกตั้ง  มีวาระดำรงตำแหน่ง 5 ปี
การเมืองการปกครอง > ตุลาการ

ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้ง ฝ่ายตุลาการ ผู้พิพากษาการศาลสูงสุดมาจากการเสนอชื่อของประธานาธิบดี ดำรงตำแหน่งวาระละ 10 ปี
การเมืองการปกครอง > การแบ่งเขตการปกครอง

ปานามาแบ่งออกเขตการปกครองออกเป็น 10 จังหวัด (provincia) และ 6 ดินแดนชนพื้นเมือง (comarca indígena) โดยแบ่งเป็นดินแดนระดับจังหวัด 4 แห่ง และดินแดนระดับเทศบาล 2 แห่ง
การเมืองการปกครอง > การแบ่งเขตการปกครอง > ความสัมพันธ์กับประเทศไทย

สาธารณรัฐปานามาและราชอาณาจักรไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2525
รัฐบาลไทยได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก มีเขตอาณาครอบคลุมปานามา และปานามาได้เปิดสถานเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทยที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2538
ไทยและปานามามีการแลกเปลี่ยนการเยือนไม่มากนัก โดยบุคคลสำคัญของไทยที่เคยเดินทางเยือนปานามาได้แก่ ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2541 นายกันตธีร์ ศุภมงคล ผู้แทนการค้าไทย เมื่อเดือนมิถุนายน 2545 สำหรับฝ่ายปานามาที่เคยเยือนไทยคือ นายราฟาเอล ฟลอเรซ (Rafael Florez) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตร เมื่อเดือนตุลาคม 2545
เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2561 นางอิซาเบล เด เซนต์ มาโล เด อัลบาราโด (H.E. Mrs. Isabel de Saint Malo de Alvarado) รองประธานาธิบดี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของสาธารณรัฐปานามา เข้าเยี่ยมคารวะ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ในโอกาสเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ ในฐานะแขกของกระทรวงการต่างประเทศ
ในปี 2561 มีนักท่องเที่ยวชาวปานามาเดินทางมาประเทศไทยจำนวน 1,108 คน
ในด้านการศึกษา ปัจจุบัน มีการจัดตั้ง Thai Corner ที่มหาวิทยาลัยปานามา (Universidad de Panama) ในกรุงปานามาซิตี
ประชากร > เชื้อชาติ

มีประชากร   3,308,157  ล้านคน   ร้อยละ  70 เป็นพวกเมสติโซ (เผ่าพันธ์ผสมระหว่างผิวขาวชาวยุโรปและชนพื้นเมืองอินเดียน) เป็นพวกผิวดำ (เป็นประชากรที่อพยพมาจากหมู่เกาะอินดีสตะวันตก)   ร้อยละ  14    ร้อยละ  10 เป็นชาวสเปน ส่วนที่เหลือเป็นชนพื้นเมืองอินเดียน  ร้อยละ 6  ปัจจุบันชนพื้นเมืองอินเดียน  แบ่งออกได้  3 เผ่าใหญ่   ได้แก่  เผ่าคูนา (Cuna) อาศัยอยู่ในหมู่เกาะมูลาตาสในทะเลแคริบเบียน ชนเผ่ามีอำนาจในการปกครองตัวเอง   แต่ยังคงอยู่ในอำนาจของรัฐบาลกลาง เผ่ากายมี  (Guaymi) อาศัยอยู่ในจังหวัดชีรีกี จังหวัดโบกัสเดลโตโร และ จังหวัดเบรากวัส เผ่าโชโก (Choco) อาศัยอยู่ในป่าภายในจังหวัดดาเวียง
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐบาลปานามา
ประเทศปานามา ที่เว็บไซต์ Curlie
Panama เก็บถาวร 2009-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from UCB Libraries GovPubs
Panama entry at The World Factbook
Panama from the BBC News
Panama Leads Latin America GDP Growth 2013–17 เก็บถาวร 2013-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Wikimedia Atlas of Panama
คู่มือการท่องเที่ยว Panama จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
แผนที่เขตการปกครองของประเทศปานามา
ฟรังโก เซร์บิ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เซร์บิกับไบฟีกาใน ค.ศ. 2016
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟรังโก เอมานูเอล เซร์บิ
วันเกิด:   (1994-05-26) 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  ซานโลเรนโซ, ซานตาเฟ, อาร์เจนตินา
ส่วนสูง:  1.66 เมตร (5 ฟุต 5 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไบฟีกา
หมายเลข:  11
สโมสรเยาวชน
2001–2014:  โรซาริโอเซนตรัล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2016 |  โรซาริโอเซนตรัล |  30 |  (5) |
| 2016–2021 |  ไบฟีกา |  114 |  (11) |
| 2021– |  เซลตา |  26 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2018– |  อาร์เจนตินา |  4 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 05:13, 24 มีนาคม ค.ศ. 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2022
ฟรังโก เอมานูเอล เซร์บิ (สเปน: Franco Emanuel Cervi เสียงอ่านภาษาสเปน: [ˈfɾaŋko emaˈnwel ˈseɾβi]; เกิด 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีก ให้กับเซลตาเดบิโก สโมสรในลาลิกา และทีมชาติอาร์เจนตินา
สโมสรอาชีพ > โรซาริโอเซนตรัล

เซร์บิ เป็นผลผลิตจากระบบทีมเยาวชนของโรซาริโอเซนตรัล ก่อนจะได้ลงเล่นในลีกกับทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2014 ในนัดที่โรซาริโอเซนตรัล เอาชนะเอสตูดิเอนเตส 1-0 จากการเปลี่ยนตัวลงเล่นแทนเอร์นัน เอนซินา ในนาทีที่ 66 ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 เขายิงประตูแรกในการลงเล่นในลีกในนัดที่พบกับราซินกลุบ
ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 เซร์บิ ได้ลงเล่นนัดแรกในโกปาลิเบร์ตาโดเรส ในนัดที่เอาชนะกลุบนาซิโอนัลเดฟุตบอล เขาสามารถทำประตูได้ครั้งแรกในการเล่นฟุตบอลระดับนานาชาติในนัดที่เอาชนะริเบร์เปลต มอนเตบิเดโอ 3-1
สโมสรอาชีพ > ไบฟีกา

ในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2015 เซร์บิได้เซ็นสัญญาเป็นเวลา 6 ปี กับไบฟีกา ทีมที่ชนะเลิศปรีไมราลีกา ไบฟีกา โดยมีค่าฉีกสัญญา 60 ล้านยูโร เขายังคงเล่นให้กับโรซาริโอเซนตรัลจนถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2016 และเข้าร่วมทีมไบฟีกาในวันที่ 24 มิถุนายน ในช่วงก่อนฤดูกาล ในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2016 เขาได้ลงเล่นเป็นนัดแรกกับทีมในรายการซูแปร์ตาซากังดีดูดือออลีไวรา ซึ่งเอาชนะบรากา 3-0 โดยเขาเป็นผู้ทำประตูแรก และได้รับเลือกเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน
ในฤดูกาลแรกของเขา เซร์บิ กลายเป็นผู้เล่นไบฟีกาคนแรกที่สามารถทำประตูได้ในฟุตบอลทุกรายการของโปรตุเกสในฤดูกาลเดียว ซูแปร์ตาซา, ปรีไมราลีกา, ตาซาดือปูร์ตูกัล และตาซาดาลีกา และมากไปกว่านั้นเขาสามารถทำประตูได้ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกด้วย
สโมสรอาชีพ > เซลตา

ในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 เซบิร์ ย้ายร่วมทีมเซลตาบิโก ในลีกสูงสุดของประเทศสเปน โดยไม่มีค่าตัวหลังหมดสัญญากับไบฟีกา
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ ฟรังโก เซร์บิ ที่ BDFutbol
ข้อมูลของ ฟรังโก เซร์บิ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเซลตาเดบิโก  |
| --- | --- |
 1 Sergio  2 Mallo (c)  4 Araujo  5 Yokuşlu  6 D. Suárez  7 J. Hernández  8 Beltrán  9 สโมลอฟ  10 อัสปัส  11 Sisto  12 Rafinha  13 Rubén  14 Bradarić  15 Olaza  16 Jorge  17 Juncà  18 Aidoo  19 Fernández  20 Kevin  21 Murillo  22 Mina  23 Brais  24 Pape  25 Villar  ผู้จัดการ: โอสการ์
ฟรันซิสโก เด อาซิส เด บอร์บอน

ฟรันซิสโก เด อาซิส เด บอร์บอน (สเปน: Francisco de Asís de Borbón) ภายหลังทรงดำรงพระราชอิสริยยศ พระเจ้าฟรันซิสโก พระราชสวามีแห่งสเปน (Rey don Francisco, El Rey Consorte de España) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 เป็นพระโอรสใน อินฟันเตฟรานซิสโก เด พอลลา ดยุกแห่งกาดิซ และ เจ้าหญิงลุยซา ชาร์ลอตตาแห่งเนปิลส์และซิซิลี มีพระอิสริยยศและฐานันดรเดิมที่ ซูอัลเตซาเรอัล อินฟันตาฟรันซิสโกแห่งสเปน เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน
อภิเษกสมรสและพระราชบุตร

พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน พระญาติชั้นที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2389 และทรงร่วมกับพระอัครมเหสีปกครองประเทศ ทั้ง 2 มีพระราชบุตร 12 พระองค์ แต่มีเพียง 5 พระองค์ที่ทรงเจริญพระชนม์คือ
อินฟันตาอิซาเบล เคาน์เตสแห่งจิเจนติ
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 แห่งสเปน
อินฟันตามาเรีย เดล ปิลาร์แห่งสเปน
อินฟันตามาเรีย ดี ลา ปาซแห่งสเปน
อินฟันตาอูลาเลียแห่งสเปน
บั้นปลายพระชนม์ชีพ

ในปี พ.ศ. 2407 ฟรันซิสโก ทรงดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาองคมนตรีแห่งสเปน(Consejo del Reino)
ในปี พ.ศ. 2411 ฟรันซิสโก ทรงถูกเนรเทศพร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 พระอัครมเหสี ไปยังฝรั่งเศส และใช้พระนามแฝงว่า เคานต์แห่งโมราตาลา จนวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2413 สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 ทรงสละราชสมบัติ ด้วยพระบรมราชานุเคราะห์ของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 พระราชโอรสผู้เถลิงราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนในปี 2417 แต่ในเวลานั้น สมเด็จพระเจ้าฟรันซิสโก พระราชสวามี ก็ทรงแยกทางกับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบล และทรงกลายเป็นพระสหายที่ดีต่อกัน
พ.ศ. 2424 ได้ทรงเสด็จไปประทับอยู่ที่ปราสาทแห่งเอปิเนซูร์ไซน์ ฝรั่งเศส(Château de Épinay-sur-Seine) เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2445 โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบล อดีตพระอัครมเหสี กับ เจ้าหญิงอีซาเบลและเจ้าหญิงอูลาเลีย พระราชธิดา ทรงประทับอยู่ข้างพระแท่นขณะสวรรคต
พระราชอิสริยยศ

ฟรันซิสโก ทรงดำรงพระอิสริยยศ ดังนี้
13 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 – 28 ธันวาคม พ.ศ. 2366: เซญญอร์ ดยุกแห่งการ์ดิซ (Excelentísimo Señor Duque de Cádiz)
28 ธันวาคม พ.ศ. 2366 – 10 ตุลาคม พ.ศ. 2389: ซูอัลเตซาเรอัลเอลเซเรนิซิโมเซญญอร์ ฟรันซิสโกแห่งอาซิส อินฟันเตแห่งสเปน (Su Alteza Real el Serenísimo Señor don Francisco de Asís, Infante de España)
10 ตุลาคม พ.ศ. 2389 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2413: ซูมาเฆสตัด พระมหากษัตริย์พระราชสวามีแห่งสเปน (Su Majestad el Rey)
25 มิถุนายน พ.ศ. 2413 – 17 เมษายน พ.ศ. 2445: ซูมาเฆสตัด พระเจ้าฟรันซิสโก เด อาซิส พระมหากษัตริย์พระราชสวามีแห่งสเปน (Su Majestad el Rey don Francisco de Asís)
ภาษามายายูกาตัน

| มายายูกาตัน |
| --- | --- |
มายา
mayaʼ tʼàan maayaʼ tʼàan
ประเทศที่มีการพูด: เม็กซิโก, เบลีซ
ภูมิภาค: รัฐยูกาตัง, รัฐกัมเปเช, รัฐกินตานาโร, ทางเหนือของเบลีซ
จำนวนผู้พูด: 792,113  (2010) (สถาบันภาษาพื้นเมืองแห่งชาติ)
ตระกูลภาษา: มายา  YucatecanYucatec–Lacandonมายายูกาตัน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ: เม็กซิโก
ผู้วางระเบียบ: สถาบันภาษาพื้นเมืองแห่งชาติ (เม็กซิโก)
รหัสภาษา
ISO 639-3: yua
ที่ตั้งของพื้นที่ที่พูดภาษามายายูกาตันบนคาบสมุทรยูกาตัน
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษามายายูกาตัน (สเปน: idioma maya yucateco; มายายูกาตัน: mayab tʼàan [majaɓˈtʼàːn], mayaʼ tʼàan [majaʔˈtʼàːn], maayaʼ tʼàan [màːjaʔ tʼàːn], แปลตรงตัวได้ว่า "คำพูดแบบเรียบ") เป็นภาษามายาที่พูดในคาบสมุทรยูกาตันและทางเหนือของเบลีซ เจ้าของภาษาไม่ได้เรียกชื่อภาษาโดยมีคำขยายว่า ยูกาตัน แต่เรียกว่า "คำพูดแบบเรียบ/มายา" ในภาษาของตน และเรียกเพียงแค่ (ภาษา) มายา ในภาษาสเปน นักภาษาศาสตร์เป็นผู้เพิ่มคำว่า ยูกาตัน เข้าไปในชื่อภาษาเพื่อแยกความแตกต่างอย่างชัดเจนจากภาษาอื่น ๆ ในตระกูลภาษามายา (เช่น Kʼicheʼ และ Itzaʼ) ดังนั้น การใช้ศัพท์ มายายูกาตัน ในการอ้างถึงภาษานี้จึงเป็นเพียงศัพท์เฉพาะวงการหรือการตั้งชื่อใหม่เท่านั้น
ในรัฐยูกาตังและบางส่วนของกัมเปเช ตาบัสโก เชียปัส และกินตานาโรในเม็กซิโก ภาษามายายูกาตันยังคงเป็นภาษาแม่ของประชากรราว 800,000 คนในปัจจุบัน อาจมีผู้พูดภาษานี้ประมาณ 6,000 คนในเบลีซ
ภาษาสเปนเก่า

| ภาษาสเปนเก่า |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: สเปน
ยุค: คริสต์ศตวรรษที่ 10–15
ตระกูลภาษา: อินเดีย-ยุโรป  อิตาลิกโรมานซ์โรมานซ์ตะวันตกโรมานซ์ไอบีเรียไอบีเรียตะวันออกภาษาสเปนเก่า
ระบบการเขียน: อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3: osp
นักภาษาศาสตร์: osp
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาสเปนเก่า (อังกฤษ: Old Spanish), ภาษากัสตียาเก่า (สเปน: castellano antiguo) หรือ ภาษาสเปนยุคกลาง (สเปน: español medieval) เป็นภาษาสเปนรูปแบบแรกเริ่ม ใช้สื่อสารกันในคาบสมุทรไอบีเรียยุคกลางตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 จนถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ก่อนที่การเปลี่ยนแปลงในระบบเสียงพยัญชนะจะก่อให้เกิดวิวัฒนาการมาเป็นภาษาสเปนยุคใหม่ วรรณคดีภาษาสเปนเก่าที่มีชื่อเสียงและมีเนื้อหามากที่สุดคือ เพลงขับวีรกรรมเรื่อง กันตาร์เดมิโอซิด (Cantar de Mio Cid, "บทเพลงแห่งซิดของข้า") ซึ่งแต่งขึ้นในราวปี ค.ศ. 1200
ฟรันซิสโก ปิซาร์โร

| เอ็กเซเลนตีซิโมเซ็ญญอร์ฟรันซิสโก ปิซาร์โรKOS |
| --- | --- |
ภาพเหมือนฟรันซิสโก ปิซาร์โรโดย Amable-Paul Coutan, ค.ศ. 1835

ผู้ว่าการนูเวบากัสตียาคนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1529 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1541
กษัตริย์: พระเจ้าชาร์ลที่ 1 แห่งสเปน
ถัดไป: กริสโตบัล บากา เด กัสโตร
หัวหน้านายพลนูเวบากัสตียา
ดำรงตำแหน่ง 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1529 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1541
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ป. 16 มีนาคม ค.ศ. 1478 ตรูฆีโย ราชบัลลังก์กัสติยา
เสียชีวิต: 26 มิถุนายน ค.ศ. 1541 (ประมาณ 63 ปี) ลิมา นูเวบากัสตียา
คู่สมรส: Inés Huaylas Yupanqui
บุตร: Francisca Pizarro Yupanqui
ลายมือชื่อ: 
ชื่อเล่น: Apu ("หัวหน้า" ในภาษาเกชัว) หรือ Machu Capitan ("กัปตันเก่า" ในภาษาเกชัว)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สเปน
ประจำการ: 1496–1542
ผ่านศึก: การพิชิตเปรูของสเปน

ฟรันซิสโก ปิซาร์โร กอนซาเลซ (สเปน: Francisco Pizarro González; ป. 16 มีนาคม ค.ศ. 1478 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1541) เป็นกองกิสตาดอร์ชาวสเปนที่เป็นที่รู้จักจากการสำรวจที่นำไปสู่การพิชิตเปรูของสเปน
ปิซาร์โรเกิดในครอบครัวยากจนที่ตรูฆิโย ประเทศสเปน โดยไล่ตามโชคชะตาและการผจญภัยในโลกใหม่ เขาเดินทางไปที่อ่าวอูราบา และเดินทางข้ามคอคอดปานามาร่วมกับ Vasco Núñez de Balboa ซึ่งทั้งคู่กลายเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เห็นมหาสมุทรแปซิฟิกจากทวีปอเมริกา เขาดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีของปานามาซิตีที่ก่อตั้งมาใหม่ ๆ เป็นเวลาไม่กี่ปี และทำการเดินทางสำรวจเปรูสองครั้ง แต่ล้มเหลว จากนั้น ใน ค.ศ. 1529 ปิซาร์โรได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์สเปนให้นำทัพไปยึดครองเปรูและเดินทางสำรวจครั้งที่สาม ซึ่งประสบความสำเร็จ
เมื่อคนท้องถิ่นริมชายฝั่งต่อต้านการรุกรานของเขา ปิซาร์โรจึงเดินทางเข้าข้างในและก่อตั้งนิคมสเปนแห่งแรกในเปรูที่มีชื่อว่า San Miguel de Piura หลังการกรีธาทัพหลายครั้ง ปิซาร์โรสามารถจับกุมจักรพรรดิอินคา Atahualpa ในยุทธการที่กาฮามาร์กาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1532 มีการเรียกค่าไถ่ในการปล่อยตัวจักรพรรดิและ Atahualpa ใส่ทองคำเต็มห้อง แต่ปิซาร์โรตั้งข้อหาหลายกระทงและตัดสินประหารชีวิตพระองค์ในเดือนกรรกฎาคม ค.ศ. 1533 ในปีเดียวกัน ปิซาร์โรเดินทางเข้าไปยังกุสโก เมืองหลวงของอินคา และสิ้นสุดการพิชิตเปรูของตนเอง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1535 เขาก่อตั้งเมืองลิมาขึ้น ท้ายที่สุด ปิซาร์โรตกเป็นเหยื่อการต่อสู้แย่งชิงอำนาจทางการเมืองและถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 1541
ชีวิตช่วงต้น

ฟรันซิสโก ปิซาร์โรเกิดที่ตรูฆิโย กาเซเรส ประเทศสเปน (ในเวลานั้นคือราชบัลลังก์กัสติยา) ปัจจุบันอยู่ในแคว้นเอซเตรมาดูรา ประเทศสเปน เขาเป็นบุตรนอกสมรสของพันเอกทหารราบกอนซาโล ปิซาร์โร (ค.ศ. 1446–1522) กับฟรานซิสกา กอนซาเลซ ไม่มีใครทราบปีเกิดของเขา แต่เชื่อว่าน่าจะอยู่ในคริสต์ทศวรรษ 1470 ซึ่งอาจเป็น ค.ศ. 1475 เขาให้ความสนใจต่อการศึกษาเพียงเล็กน้อยและเติบโตขึ้นมาโดยไม่รู้หนังสือ
พ่อของเขาเป็นพันเอกในทหารราบที่รับใช้ในแคว้นนาวาร์ และในการทัพอิตาลีภายใต้การนำของกอร์โดบา ภายหลังแม่ของเขาแต่งงานและมีลูกชายอีกคนชื่อ Francisco Martín de Alcántara ที่มีส่วนร่วมในการพิชิตเปรูกับเขาตั้งแต่ต้น ฟรันซิสโกเป็นหลานของลูกพี่ลูกน้องของเอร์นัน กอร์เตสผ่านทางพ่อ
ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1509 ปิซาร์โรเดินเรือจากสเปนไปที่โลกใหม่กับอาลอนโซ เด โอเฆดา เพื่อสำรวจอ่าวอูราบาในTierra Firme ปิซาร์โรกลายเป็นผู้มีส่วนร่วมในนิคมที่ล้มเหลวของโอเฆดา โดยสั่งคนที่เหลือให้อาศัยอยู่ที่นั่น จากนั้นจึงทิ้งเมืองพร้อมผู้รอดชีวิต เขาเดินเรือไปที่Cartagena และเข้าร่วมกองเรือของ Martín Fernández de Enciso ใน ค.ศ. 1513
อ่านเพิ่ม

Cajamarca o la Leyenda Negra, a tragedy for the theater in Spanish by Santiago Sevilla in Liceus El Portal de las Humanidades
Pizarro, a tragedy, by Richard Brinsley Sheridan, in Google books
Conquest of the Incas, John Hemming, 1973. ISBN 0-15-602826-3
Francisco Pizarro and the Conquést of the Inca by Gina DeAngelis, 2000. ISBN 0-613-32584-2
The Discovery and Conquest of Peru by William H. Prescott. ISBN 0-7607-6137-X
แหล่งข้อมูลอื่น

Pizarro & the Fall of the Inca Empire – World History Encyclopedia
Francisco Pizarro Chronology เก็บถาวร 2020-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Crivelli, Camillus (1913). "Francisco Pizarro" . สารานุกรมคาทอลิก.
แม่แบบ:Cite Appletons'
"Pizarro" . The American Cyclopædia. 1879.
PBS Special: Conquistadors – Pizarro and the conquest of the Incas
The Conquest of the Incas by Pizarro.  University of California Press
The European Voyages of Exploration
"Francisco Pizarro", February 1992, National Geographic
Relacion de los primeros descubrimientos de Francisco Pizarro y Diego de Almagro, 1526 เก็บถาวร 2012-12-18 ที่ archive.today BlokNOT (A. Skromnitsky). 2009-10-09. Colleccion de documentos ineditos para la historia de Espana. Tomo V. – Madrid, 1844
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ไต้หวัน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  รัสเซีย  นครรัฐวาติกัน 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลก 1983

| Campeonato Mundial Juvenil de la FIFA México 1983> รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: เม็กซิโก
วันที่: 2 – 19 มิถุนายน
ทีม: 16 (จาก 6 สมาพันธ์)
สถานที่: 7 (ใน 7 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  บราซิล (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ:  อาร์เจนตินา
อันดับที่ 3:  โปแลนด์
อันดับที่ 4:  เกาหลีใต้
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 32
จำนวนประตู: 91 (2.84 ประตูต่อนัด)
← 1981 1985 → 
ฟุตบอลโลกเยาวชนชิงแชมป์โลก 1983 (อังกฤษ: 1983 FIFA World Youth Championship;สเปน: Campeonato Mundial Juvenil de la FIFA 1983) เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนชิงแชมป์โลกชาติระดับประเทศ ครั้งที่ 4 ซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นที่ประเทศเม็กซิโก ระหว่างวันที่ 2–19 มิถุนายน พ.ศ. 2526
สถานที่แข่งขัน

| กวาดาลาฮารา | อิราปัวโต | เลออน | เม็กซิโกซิตี้ |
| --- | --- | --- | --- |
| เอสตาจีอูจาลิสโก | เอสตาจีอูเซอกิโอเลออนจาเวซ | เอสตาจีอูเลออน | เอสตาจีอูอัซเตกา |
| ความจุ: 63,163 | ความจุ: 32,784 | ความจุ: 27,432 | ความจุ: 105,064 |

กวาดาลาฮาราอิราปัวโตเลออนเม็กซิโกซิตี้มอนเตร์เรย์ปวยบลาโตลูกา
| มอนเตร์เรย์ | ปวยบลา | โตลูกา |  |
| สนามกีฬาเทคโนโลยี | เอสตาจีอูคอลทีม็อค | เอสตาจีอูเนเมซีโอเดียซ |  |
| ความจุ: 36,485 | ความจุ: 42,649 | ความจุ: 27,000 |  |