stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาวะสารไขมันสูงในเลือด

| ภาวะสารไขมันสูงในเลือด (Hyperlipidemia) |
| --- | --- |
ตัวอย่างเลือดที่มีภาวะสารไขมันสูงในเลือด 4 มล. โดยเห็นชั้นลิพิดแยกอยู่ด้านบน (ตัวอย่างอยู่ในหลอดเก็บตัวอย่าง EDTA)
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: E78
ICD-9: 272.0-272.4
DiseasesDB: 6255
MeSH: D006949
ภาวะสารไขมันสูงในเลือด (อังกฤษ: hyperlipidemia, hyperlipidaemia) หรือภาวะไลโพโปรตีนสูงในเลือด (อังกฤษ: hyperlipoproteinemia) คือ การมีระดับลิพิดและ/หรือไลโพโปรตีนตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไปสูงในเลือดผิดปกติ เป็นภาวะสารไขมันในเลือดผิดปกติ (dyslipidemia) ที่พบบ่อยที่สุด
ลิพิด (โมเลกุลละลายในไขมัน) ถูกขนส่งในแคปซูลโปรตีน ขนาดของแปคซูลนั้นหรือไลโพโปรตีนจะตัดสินความหนาแน่นของแคปซูล ความหนาแน่นของไลโพโปรตีนและประเภทของอะโพไลโพโปรตีนที่บรรจุในแคปซูลตัดสินจุดหมายของอนุภาคและอิทธิพลของมันในเมแทบอลิซึม
ภาวะสารไขมันสูงในเลือดแบ่งเป็นชนิดปฐมภูมิและทุติยภูมิ ภาวะสารไขมันสูงในเลือดชนิดปฐมภูมิปกติเกิดจากสาเหตุทางกรรมพันธุ์ (เช่น การกลายพันธุ์ในโปรตีนตัวรับ) ส่วนภาวะสารไขมันสูงในเลือดชนิดทุติยภูมิเกิดจากสาเหตุพื้นเดิม เช่น เบาหวาน ความผิดปกติของลิพิดและลิโปโปรตีนพบบ่อยในประชากรทั่วไป และถือเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ดัดแปรได้ของโรคหัวใจหลอดเลือดเนื่องจากอิทธิพลของลิพิดและลิโปโปรตีนต่อโรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง นอกเหนือจากนี้ ภาวะสารไขมันสูงในเลือดบางแบบยังอาจชักนำให้เกิดตับอ่อนอักเสบเฉียบพลัน
ภาวะมีไตรเมทิลามีนในปัสสาวะ

| ภาวะมีไตรเมทิลามีนในปัสสาวะ |
| --- | --- |

Trimethylamine
สาขาวิชา: วิทยาต่อมไร้ท่อ
ภาวะมีไตรเมทิลามีนในปัสสาวะ (อังกฤษ: trimethylaminuria, TMAU) หรือ โรคกลิ่นตัวเหม็น (อังกฤษ: fish odor syndrome) เป็นโรคของเมตาบอลิซึมชนิดหนึ่งซึ่งพบน้อย เกิดจากความผิดปกติของการสร้างหรือการทำงานของเอนไซม์ flavin-containing monooxygenase 3 (FMO3) ซึ่งทำให้ร่างกายไม่สามารถเปลี่ยนไตรเมทิลามีน (TMA) ให้กลายเป็นไตรเมทิลามินออกไซด์ (TMAO) ผ่านกระบวนการปกติคือ N-oxidation ได้ ทำให้ไตรเมทิลามีนสะสมในร่างกายและถูกขับออกมาทางเหงื่อ ปัสสาวะ และลมหายใจ ทำให้มีกลิ่นของสารนี้ออกมา ซึ่งเป็นกลิ่นเหม็นคล้ายกลิ่นปลาหรือกลิ่นตัว
ภาวะธำรงดุล

ภาวะธำรงดุล (อังกฤษ: homeostasis) หรือ การรักษาดุลยภาพของสิ่งมีชีวิต คือคุณสมบัติของระบบเปิดโดยเฉพาะในสิ่งมีชีวิต ที่ทำการควบคุมสภาพภายในตนเองเพื่อรักษาสถานะเสถียรภาพสภาพอย่างคงที่  โดยการปรับสมดุลพลวัตหลายอย่างซึ่งมีกลไกการควบคุมที่มีความสัมพันธ์กันมากมาย
แนวคิดนี้ถูกพูดถึงครั้งแรกในปี พ.ศ. 2408 โดยโกลด แบร์นาร์ นักสรีรวิทยาชาวฝรั่งเศส และวอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน นักสรีรวิทยาชาวอเมริกันเป็นผู้บัญญัติศัพท์คำนี้ขึ้นในปี พ.ศ. 2469 เป็นศัพท์ที่มาจากภาษากรีก โดย homo แปลว่าความเหมือนหรือคล้ายคลึงกัน และ stasis ที่แปลว่าความเสถียร
ความหมายทั่วไป

คำจำกัดความนี้มักถูกนำไปใช้ในเชิงชีววิทยา เมื่อสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์จำเป็นต้องมีสภาพร่างกายที่อยู่ในภาวะธำรงดุล เพื่อที่จะดำรงชีวิตต่อไปได้ ยังเป็นที่เห็นพ้องกันในนักสิ่งแวดล้อมจำนวนมากว่าหลักการนี้สามารถนำไปใช้กับสิ่งแวดล้อมอื่นๆ ได้ด้วย เนื่องจากมีระบบจำนวนมาก รวมถึงระบบเชิงนิเวศ เชิงชีวะ และเชิงสังคมที่จำเป็นต้องอยู่ในภาวะธำรงดุล ระบบเหล่านี้จะป้องกันไม่ให้เกิดความเปลี่ยนแปลงใดๆ เพื่อรักษาสมดุล เนื่องจากเมื่อระบบนั้นๆ ไม่สามารถรักษาสมดุลไว้ได้ มันจะส่งผลให้ระบบนั้นหยุดทำงานในที่สุด (ซึ่งในสิ่งมีชีวิต นั่นก็คือ หยุดมีชีวิต หรือตายนั่นเอง)
ระบบซับซ้อน อย่างเช่นร่ายกายมนุษย์ จะต้องอยู่ในภาวะธำรงดุลเพื่อที่จะรักษาเสถียรภาพและดำรงชีวิตอยู่ต่อไปได้ ระบบเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องทนต่อสิ่งแวดล้อมภายนอกเพื่อที่จะดำรงชีวิตอยู่ แต่ระบบจะต้องปรับตัวเองและพัฒนาสภาพตนเองให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมนั้นๆ
ความหมายทั่วไป > คุณสมบัติของภาวะธำรงดุล

ระบบที่อยู่ในภาวะธำรงดุลจะแสดงคุณสมบัติหลายอย่างดังนี้:
ระบบจะมีเสถียรภาพยิ่งยวด (ultrastable) โดยระบบจะมีความสามารถในการทดสอบความผิดเพี้ยนที่ควรจะต้องถูกปรับแต่ง
ระบบรวมทั้งหมด (ระบบภายใน, ระบบโครงสร้าง และระบบที่ทำหน้าที่)  จะทำหน้าที่ดูแลรักษาสภาวะสมดุล
ไม่สามารถคาดเดาได้ โดยผลลัพธ์ที่คาดจากการกระทำใดๆ มักจะตรงกันข้ามกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง
ตัวอย่างหลักของภาวะธำรงดุลในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีดังนี้:
การควบคุมจำนวนน้ำและเกลือแร่ในร่างกาย  นี้รู้จักกันว่าเป็นการควบคุมระบบออสโมซิส (osmoregulation) ซึ่งเกิดขึ้นในไต
การกำจัดของเสียที่เกิดจากกระบวนการสร้างและสลาย หรือการขับถ่ายนั่นเอง ซึ่งเกิดขึ้นภายในอวัยวะขับถ่ายเช่นไตและปอด
การควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย  ซึ่งเป็นหน้าที่หลักของผิวหนัง
การควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด  ซึ่งเป็นหน้าที่หลักของตับและสารอินสุลินที่ถูกหลั่งออกมาโดยตับอ่อน
สังเกตว่าในขณะที่สิ่งมีชีวิตนั้นแสดงให้เห็นถึงภาวะสมดุลในตัว แต่สถานะทางสรีรวิทยาของสิ่งมีชีวิตไม่มีความจำเป็นต้องมีความเสถียร  สิ่งที่มีชีวิตหลายชนิดแสดงให้เห็นความเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายในรูปแบบของการเต้นของหัวใจ ในช่วงเวลาที่ร่างกายทำงานมา  20 ถึง 28 ชั่วโมง  อุลตราเดียนช่วงเวลาน้อยกว่า 20 ชั่วโมง และอินฟราเดียนในช่วงเวลามากกว่า 28 ชั่วโมง  ด้วยเหตุนี้แม้ว่าร่างกายจะอยู่ในภาวะธำรงดุล  แต่อุณหภูมิของร่างกาย  ความดันโลหิต  อัตราการเต้นของหัวใจ และตัวชี้วัดของกระบวนการสร้างและสลายจะไม่อยู่ในระดับคงที่ไปตลอดแต่จะผกผันและคาดเดาไม่ได้อยู่ตลอดเวลา
ภาวะลิ่มเลือดอุดหลอดเลือดดำลึก

| ภาวะลิ่มเลือดอุดหลอดเลือดดำลึก (deep vein thrombosis) |
| --- | --- |
DVT ในขาขวาร่วมกับการบวมและแดง
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: I80.2
ICD-9: 453.40
DiseasesDB: 3498
MedlinePlus: 000156
eMedicine: med/2785
MeSH: D020246
ภาวะลิ่มเลือดอุดหลอดเลือดดำลึก (อังกฤษ: deep vein/venous thrombosis, ย่อ: DVT) คือ การเกิดลิ่มเลือด (thrombus) ในหลอดเลือดดำลึก อาการแสดงไม่จำเพาะอาจรวมการปวด บวม แดง ร้อนและหลอดเลือดดำตื้นโป่ง ภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดปอด (pulmonary embolism) ซึ่งเป็นภาวะแทรกซ้อนที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต เกิดจากลิ่มเลือดที่เดินทางไปยังปอดหลุดออกมา DVT และภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดปอดรวมกันเป็นกระบวนการของโรคเดียวเรียก ภาวะลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือดดำ (venous thromboembolism) กลุ่มอาการหลังภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือด (post-thrombotic syndrome) ซึ่งเป็นอีกอาการแทรกซ้อนหนึ่ง มีส่วนสำคัญที่เพิ่มมูลค่าทางสาธารณสุขของ DVT ทางเลือกการป้องกันสำหรับบุคคลที่มีความเสี่ยงรวมถึงการเดินบ่อย ๆ กายบริหารน่อง สารกันเลือดเป็นลิ่ม แอสไพริน ถุงน่องทางการแพทย์ (graduated compression stocking) และการอัดอากาศเป็นระยะ (intermittent pneumatic compression)
ภาวะสารูปสนิทดี

ภาวะสารูปสนิทดี (อังกฤษ: goodness of fit) ของแบบจำลองทางสถิติ เป็นการอธิบายว่าแบบจำลองดังกล่าวสนิทดีกับชุดการสังเกตหรือไม่ การวัดภาวะสารูปสนิทดีเป็นการสรุปข้อแตกต่างระหว่างค่าที่สังเกตได้กับค่าที่คาดหมายภายใต้แบบจำลองที่กำลังกล่าวถึง การวัดเช่นนี้อาจใช้ได้ในการทดสอบสมมติฐานทางสถิติ เช่น ใช้เพื่อทดสอบการแจกแจงปกติของความคลาดเคลื่อน เพื่อทดสอบว่าตัวอย่างสองตัวอย่างมาจากการกระจายอย่างเดียวกันหรือไม่ (เช่น การทดสอบโคลโมโกรอฟ-สมีร์นอฟ) หรือความถี่ของผลลัพธ์เข้ากับการกระจายแบบหนึ่งหรือไม่ (เช่น การทดสอบไคกำลังสองของเพียร์สัน)
ภาวะพร่องออกซิเจน

| ภาวะพร่องออกซิเจน (Hypoxia) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Hypoxiation, lack of, low blood oxygen, oxygen starvation

Cyanosis of the hand in an elderly person with low oxygen saturation
สาขาวิชา: Pulmonology, toxicology
อาการ: Cyanosis, numbness or pins and needles feeling of the extremities
ภาวะแทรกซ้อน: Gangrene, necrosis
ปัจจัยเสี่ยง: Diabetes, coronary artery disease, heart attack, stroke, embolism, thrombosis, deep-vein thrombosis, tobacco smoking
ภาวะพร่องออกซิเจน (อังกฤษ: hypoxia) คือภาวะที่เนื้อเยื่อบางส่วนหรือทั้งหมดของร่างกายได้รับออกซิเจนไม่เพียงพอต่อความต้องการ อาจพบทั่วร่างกายหรือเฉพาะบางบริเวณของร่างกายก็ได้ โดยทั่วไปแล้วเกิดจากโรคต่างๆ แต่บางครั้งก็เป็นการเปลี่ยนแปลงตามปกติ เช่น ในระหว่างการฝึกหายใจช้า หรือการออกกำลังกายหนักๆ เป็นต้น
ภาวะพร่องออกซิเจนต่างจากภาวะเลือดมีออกซิเจนน้อย (hypoxemia) โดยภาวะเลือดมีออกซิเจนน้อยสามารถทำให้เกิดภาวะพร่องออกซิเจนได้ แต่ภาวะพร่องออกซิเจนก็อาจเกิดจากสาเหตุอื่นๆ ได้ เช่น ภาวะพร่องออกซิเจนจากโลหิตจาง ภาวะเช่นนี้ในน้ำเลือดอาจมีปริมาณออกซิเจนเป็นปกติ เซลล์เม็ดเลือดแดงแต่ละเซลล์ก็ขนส่งออกซิเจนเต็มที่ตามปกติ แต่ร่างกายได้รับออกซิเจนน้อยกว่าความต้องการ เนื่องจากจำนวนเซลล์เม็ดเลือดแดงมีน้อย เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: J96 ICD-9-CM: 799.02 MeSH: D000860 DiseasesDB: 6623
ภาวะพหุสัณฐานของยีน

ยีนซึ่งควบคุมสีขนมีภาวะพหุสัณฐาน
ยีนหนึ่ง ๆ จัดว่ามี ภาวะพหุสัณฐาน (อังกฤษ: gene polymorphism) ถ้ามีอัลลีลมากกว่าหนึ่งอย่างที่โลคัสของยีนนั้นภายในกลุ่มประชากรของสิ่งมีชีวิตนั้น ๆ
โดยอัลลีลแต่ละอย่างจะต้องมีในกลุ่มประชากรในอัตราร้อยละ 1 เป็นอย่างน้อย
ภาวะพหุสัณฐานของยีนอาจเกิดในบริเวณใดก็ได้ภายในจีโนม
โดยมากจะไม่เปลี่ยนหน้าที่หรือการแสดงออกของยีน
บางอย่างอาจมองเห็น
เช่น ในสุนัข โลคัส E อาจมีอัลลีล 1 ใน 5 อย่าง คือ E, Em, Eg, Eh และ e
สุนัขที่มีอัลลีลลูกผสมต่าง ๆ กันจะมีสีขนและรูปแบบสีขนต่าง ๆ กัน
รูปแปรพหุสัณฐานอาจทำให้ยีนมีการแสดงออกผิดปกติ หรือทำให้ผลิตโปรตีนผิดปกติ
ซึ่งอาจเป็นเหตุหรือสัมพันธ์กับโรค
ตัวอย่างก็คือ ยีนเอนไซม์ CYP4A11 อาจมีรูปแบบพหุสัณฐาน โดยแทนที่ cytosine ด้วย thymidine ที่นิวคลีโอไทด์ตำแหน่ง 8590 ของยีน และมีผลให้ผลิตโปรตีนซึ่ง phenylalanine ได้แทนที่ด้วย serine ที่กรดอะมิโนตำแหน่ง 434
โปรตีนรูปแบบนี้ลดฤทธิ์ของเอนไซม์ในการแปลง arachidonic acid ให้เป็น eicosanoid คือ 20-hydroxyeicosatetraenoic acid ซึ่งควบคุมความดันเลือด
งานศึกษาหนึ่งพบว่า มนุษย์ที่มียีนเช่นนี้ทั้งแบบเดี่ยวและคู่ (ที่โครโมโซม) เกิดความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันเหตุขาดเลือด (ischemic stroke) และโรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจมากกว่าปกติ
ยีนซึ่งเป็นพหุสัณฐานมากที่สุดซึ่งรู้จักก็คือ major histocompatibility complex (MHC)
โมเลกุล MHC มีหน้าที่ทางภูมิคุ้มกันและมีปฏิสัมพันธ์กับเซลล์ที
มีอัลลีลเกินกว่า 32,000 ชนิดสำหรับยีน MHC class I และ MHC class II ในมนุษย์ โดยประเมินว่ามีรูปแบบเกินกว่า 200 อย่างสำหรับโลคัส HLA-B และ HLA-DRB1
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Genetic polymorphism - Biology-Online Dictionary | Biology-Online Dictionary". September 2020.
↑  "Genetic Testing Report-Glossary". National Human Genome Research Institute (NHGRI) (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2017-11-08.
↑  Chanock, Stephen (2017-05-22). "Technologic Issues in GWAS and Follow-up Studies" (PDF). Genome.gov. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-08-22. สืบค้นเมื่อ 2021-11-10.
↑  "Dog Coat Colour Genetics".
↑  "E-Locus (Recessive Yellow, Melanistic Mask Allele)". www.animalgenetics.us. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-30. สืบค้นเมื่อ 2017-11-08.
1 2  Wu, CC; Gupta, T; Garcia, V; Ding, Y; Schwartzman, ML (2014). "20-HETE and blood pressure regulation: clinical implications". Cardiology in Review. 22 (1): 1–12. doi:10.1097/CRD.0b013e3182961659. PMC 4292790. PMID 23584425.
↑  Bodmer, J. G.; Marsh, S. G. E.; Albert, E. D.; Bodmer, W. F.; Bontrop, R. E.; Dupont, B.; Erlich, H. A.; Hansen, J. A.; Mach, B. (1999-04-01). "Nomenclature for factors of the HLA system, 1998". European Journal of Immunogenetics (ภาษาอังกฤษ). 26 (2–3): 81–116. doi:10.1046/j.1365-2370.1999.00159.x. ISSN 1365-2370. PMID 10331156.
ภาวะหายใจเร็วชั่วคราวในทารกแรกเกิด

| ภาวะหายใจเร็วชั่วคราว ในทารกแรกเกิด  (Transient tachypnea of the newborn) > บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: P22.1
ICD-9: 770.6
DiseasesDB: 32373
MedlinePlus: 007233
eMedicine: ped/2597 radio/710
ภาวะหายใจเร็วชั่วคราวในทารกแรกเกิด (อังกฤษ: Transient tachypnea of the newborn; TTN, TTNB) เป็นความผิดปกติของระบบหายใจที่พบได้ในทารกหลังเกิดใหม่ๆ และเป็นสาเหตุของภาวะหายใจลำบากที่พบบ่อยที่สุดในทารกคลอดครบกำหนด ทารกจะมีอาการหายใจเร็วกว่าช่วงปกติ (ทารกหายใจปกติ 40-60 ครั้งต่อนาที) เชื่อว่าเป็นจากการมีสารน้ำค้างอยู่ในปอด ส่วนใหญ่พบในทารกอายุครรภ์มากกว่า 35 สัปดาห์ที่คลอดโดยไม่ผ่านช่วงของการเบ่งคลอด เช่น คลอดโดยการผ่าตัดคลอด ส่วนใหญ่หายได้เองในเวลา 24-48 ชั่วโมง การรักษาหลักคือการรักษาประคับประคอง อาจใช้ออกซิเจนเสริม หรือให้ยาปฏิชีวนะหากสงสัยภาวะอื่นที่อาจเป็นสาเหตุ การตรวจเอกซเรย์จะพบปอดขยายมากกว่าปกติ มีลายหลอดเลือดปอดเห็นชัด กะบังลมแบนราบลง และพบรอยของเหลวในร่องแนวนอนของปอดขวา
ภาวะอยากแปลงเพศ

ผู้แปลงเพศ ชูตัวหนังสือเอ็กซ์วายที่เขียนบนฝ่ามือ
ภาวะอยากแปลงเพศ (อังกฤษ: transsexualism) หรือ ทรานส์เซ็กชวล (อังกฤษ: transsexual) เป็นภาวะที่แสดงตนเองทางเพศด้านกายภาพที่แตกต่างจากเพศแรกเกิดของตน สาเหตุอาจเกิดจากความรู้สึกไม่สะดวกสบายใจและต้องการเปลี่ยนไปเป็นเพศตรงข้าม หรือถ้าการทำงานไม่ปกติหรือความยุ่งยากในการแสดงตัวตนในเพศนั้น ภาวะอยากแปลงเพศถูกตีตราในหลายส่วนของโลกแต่เป็นที่เปิดกว้างมากกว่าในสังคมตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ร่วมไปกับการพัฒนาเรื่องการผ่าตัดแปลงเพศ แต่ก็ยังคงมีข้อโต้แย้งเกิดขึ้น ทั้งการเลือกปฏิบัติและทัศนคติแง่ลบต่อบุคคลแปลงเพศ ที่มักเกี่ยวข้องกับความเชื่อด้านศาสนาและวัฒนธรรม
ภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดมากเกิน

| มีโพแทสเซียมในเลือดมากเกิน (Hyperkalemia) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Hyperkalaemia

ภาพผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจแสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่พบได้ในผู้ที่มีโพสแทสเซียมในเลือดมากเกิน
การออกเสียง: /ˌhaɪpərkeɪˈliːmiə/ 
สาขาวิชา: เวชบำบัดวิกฤติ, วักกะวิทยา
อาการ: ใจสั่น, ปวดกล้ามเนื้อ, กล้ามเนื้ออ่อนแรง, เหน็บชา
ภาวะแทรกซ้อน: หัวใจหยุดเต้น
สาเหตุ: ไตวาย, hypoaldosteronism, กล้ามเนื้อลายสลาย, ยาบางชนิด
วิธีวินิจฉัย: Blood potassium > 5.5 mmol/L, electrocardiogram
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Pseudohyperkalemia
การรักษา: Medications, low potassium diet, hemodialysis
ยา: Calcium gluconate, dextrose with insulin, salbutamol, sodium bicarbonate
ความชุก: ~2% (people in hospital)
ภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดมากเกิน (อังกฤษ: hyperkalemia) คือภาวะที่ในเลือดมีระดับของโพแทสเซียมไอออน (K+) มากกว่าปกติ ค่าปกติของระดับโพแทสเซียมในเลือดจะอยู่ระหว่าง 3.5 ถึง 5.0 mmol/L (มิลลิโมลต่อลิตร) (3.5 ถึง 5.0 mEq/L) หากเพิ่มสูงขึ้นเกินกว่า 5.5 mmol/L จะถือว่าเข้าได้กับนิยามของภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดมากเกิน ผู้มีภาวะนี้ส่วนใหญ่ไม่มีอาการ แต่หากเป็นรุนแรงอาจพบว่ามีอาการใจสั่น ปวดกล้ามเนื้อ กล้ามเนื้ออ่อนแรง หรือชาได้ นอกจากนี้ยังอาจเป็นสาเหตุของภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ ซึ่งอาจนำไปสู่ภาวะหัวใจหยุดเต้นและเสียชีวิตได้
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: E87.5 ICD-9-CM: 276.7 MeSH: D006947 DiseasesDB: 6242
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001179 eMedicine: emerg/261 Patient UK: ภาวะมีโพแทสเซียมในเลือดมากเกิน
| ด ค กภาวะขาดสมดุลอิเล็กโทรไลต์ |
| --- | --- |
แคลเซียม:  สูง  ต่ำ  อาการและอาการแสดง Chvostek sign  Trousseau sign  Milk-alkali syndrome  Disorders of calcium metabolism  Calcinosis (Calciphylaxis, Calcinosis cutis)  Calcification (Metastatic calcification, Dystrophic calcification)  Familial hypocalciuric hypercalcemia 
คลอไรด์:  สูง  ต่ำ 
แมกนีเซียม:  สูง  ต่ำ 
ฟอสเฟต:  สูง  ต่ำ 
โพแทสเซียม:  สูง  ต่ำ 
โซเดียม:  สูง Salt poisoning  ต่ำ Hypotonic  Isotonic  Cerebral salt-wasting syndrome
ภาวะมีโซเดียมในเลือดน้อยเกิน

| มีโซเดียมในเลือดน้อยเกิน (Hyponatremia) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Hyponatraemia, low blood sodium, hyponatræmia

โซเดียม แสดงในตารางธาตุ
สาขาวิชา: อายุรศาสตร์
อาการ: Decreased ability to think, headaches, nausea, poor balance, confusion, seizures, coma
ประเภท: Low volume, normal volume, high volume
วิธีวินิจฉัย: Serum sodium < 135 mmol/L
โรคอื่นที่คล้ายกัน: High protein levels, high blood fat levels, high blood sugar
การรักษา: Based on underlying cause
ความชุก: Relatively common
ภาวะมีโซเดียมในเลือดน้อยเกิน (อังกฤษ: hyponatremia, hyponatraemia) คือ ภาวะเกลือแร่ในร่างกายไม่สมดุลอย่างหนึ่ง โดยร่างกายมีความเข้มข้นของโซเดียมในเลือดน้อยกว่าระดับปกติ โซเดียมเป็นไอออนบวกในสารน้ำนอกเซลล์ที่พบมากที่สุดและไม่สามารถเคลื่อนที่ผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ได้โดยอิสระ ภาวะธำรงดุลของโซเดียมถูกควบคุมและส่งผลต่อการทำงานของเซลล์ตามปกติโดยตรง ค่าปกติของระดับความเข้มข้นของโซเดียมในเลือดอยู่ที่ 135-145 mEq/L (มิลลิอีควิวาเลนท์ต่อลิตร) จึงให้นิยามของภาวะมีโซเดียมในเลือดน้อยเกินเอาไว้ว่ามีความเข้มข้นของโซเดียมในเลือดน้อยกว่า 135 mEq/L และหากน้อยกว่า 125 mEq/L ถือว่าเป็นรุนแรง
ภาวะโซเดียมในเลือดน้อยส่วนใหญ่เป็นภาวะแทรกซ้อนจากอาการป่วยอื่น ๆ ที่ทำให้มีน้ำส่วนเกินคั่งในร่างกายมากเกินกว่าที่ร่างกายจะกำจัดได้ (เช่น หัวใจวาย กลุ่มอาการหลั่งฮอร์โมนต้านปัสสาวะไม่เหมาะสม หรือดื่มน้ำมากเกินไป ฯลฯ) บางครั้งเป็นผลจากการมีน้ำเกินในร่างกายได้
แทบไม่เคยพบว่ามีผู้ป่วยภาวะโซเดียมในเลือดน้อยที่เป็นผลมาจากการขาดโซเดียม แม้การขาดโซเดียมอาจจะทำให้ภาวะโซเดียมในเลือดน้อยที่เป็นอยู่แล้วนั้นแย่ลงได้โดยอ้อมก็ตาม โดยการขาดโซเดียมมักทำให้เกิดภาวะขาดน้ำ ซึ่งการขาดน้ำจะกระตุ้นให้มีการหลั่งฮอร์โมนต้านการปัสสาวะ ซึ่งทำให้ร่างกายเก็บน้ำเอาไว้ไม่ขับออก โซเดียมจึงเจือจางลงเกิดเป็นภาวะโซเดียมในเลือดน้อยได้
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: E87.1 ICD-9-CM: 276.1 MeSH: D007010 DiseasesDB: 6483
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000394 eMedicine: emerg/275 med/1130 ped/1124 Patient UK: ภาวะมีโซเดียมในเลือดน้อยเกิน
| ด ค กภาวะขาดสมดุลอิเล็กโทรไลต์ |
| --- | --- |
แคลเซียม:  สูง  ต่ำ  อาการและอาการแสดง Chvostek sign  Trousseau sign  Milk-alkali syndrome  Disorders of calcium metabolism  Calcinosis (Calciphylaxis, Calcinosis cutis)  Calcification (Metastatic calcification, Dystrophic calcification)  Familial hypocalciuric hypercalcemia 
คลอไรด์:  สูง  ต่ำ 
แมกนีเซียม:  สูง  ต่ำ 
ฟอสเฟต:  สูง  ต่ำ 
โพแทสเซียม:  สูง  ต่ำ 
โซเดียม:  สูง Salt poisoning  ต่ำ Hypotonic  Isotonic  Cerebral salt-wasting syndrome
ภาวะภูมิต้านตนเอง

| ภาวะภูมิต้านตนเอง (Autoimmunity)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-9: 279.4
OMIM: 109100
DiseasesDB: 28805
MeSH: D001327
ภาวะภูมิต้านตนเอง (อังกฤษ: autoimmunity) เกิดจากความล้มเหลวของระบบภูมิคุ้มกันทำให้ร่างกายไม่สามารถรับรู้ได้ว่าส่วนหนึ่งๆ เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายตัวเอง ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันมีการตอบสนองต่อเซลล์และเนื้อเยื่อของตัวเอง โรคที่เกิดจากความผิดปกติทางภูมิคุ้มกันเช่นนี้เรียกว่าโรคภูมิต้านตนเอง
แหล่งข้อมูลอื่น

The Autoimmunity Blog
Autoimmunity – an Introduction[ลิงก์เสีย] Learning Unit on Chemgaroo
American Autoimmune Related Diseases Association: a nonprofit advocacy
Immune Tolerance Network: a research-oriented resource
Nobel Prize The 1960 Nobel Prize in Physiology or Medicine was awarded to Frank M. Burnet and Peter B Medawar.
Autoimmunity can be caused by environmental toxins
The Immunology Database and Analysis Portal - an NIAID-funded database resource of reference and experiment data covering the entire immunology domain
ภาวะสิ้นยินดี

ในทางจิตวิทยา ภาวะสิ้นยินดี (อังกฤษ: anhedonia; มาจากรากศัพท์ภาษากรีก α- a-, ไม่, ไม่มี + ηδονή hēdonē, ความพึงพอใจ) เป็นภาวะที่ไม่สามารถเกิดความพึงพอใจในภาวะที่ปกติสามารถสร้างความพึงพอใจได้ เช่น การกิน การออกกำลังกาย ปฏิสัมพันธ์ทางสังคมหรือทางเพศ
ภาวะสิ้นยินดีเป็นหนึ่งในอาการสำคัญของความผิดปกติทางอารมณ์ (mood disorder) ชนิดภาวะซึมเศร้า (depression) ตามเกณฑ์การวินิจฉัยอาการทางจิตเวช DSM-IV และ บัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง (ICD) ภาวะสิ้นยินดียังอาจพบได้ในโรคจิตเภท (schizophrenia), บุคลิกภาพชนิด schizoid personality disorder, และความผิดปกติทางจิตอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

No Pleasure, No Reward
Discussion of male orgasmic dysfunction (ejaculation without orgasm) on the Sexual Health Forums of HisandHerHealth.com เก็บถาวร 2008-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาวะเครียดของทารก

| ภาวะเครียดของทารก (Fetal distress)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: O68
ICD-9: 768.2-768.4
DiseasesDB: 4882
MeSH: D005316
ภาวะเครียดของทารก (อังกฤษ: fetal distress) คือภาวะใดๆ ซึ่งตรวจพบในสตรีมีครรภ์แล้วเป็นการบ่งชี้ว่าทารกในครรภ์กำลังมีภาวะไม่ปกติ คำนี้ไม่มีนิยามที่ชัดเจน วิชาสูติศาสตร์สมัยใหม่จึงพยายามลดการใช้คำนี้ในการอธิบายภาวะของทารก
ภาวะมีเมตฮีโมโกลบินในเลือด

| ภาวะมีเมตฮีโมโกลบินในเลือด (Methemoglobinemia) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Hemoglobin M disease

เลือดของผู้ป่วยที่มีเมตฮีมีโกลบินในเลือดมากกว่าปกติ มีสีน้ำตาลเหมือนชอกโกแลต
สาขาวิชา: พิษวิทยา
อาการ: ปวดศีรษะ เวียนศีรษะ หายใจลำบาก คลื่นไส้ ผิวเขียวคล้ำ
สาเหตุ: พันธุกรรม, ได้รับยาหรือสารพิษ
วิธีวินิจฉัย: การตรวจก๊าซในเลือด
โรคอื่นที่คล้ายกัน: อาร์ไจเรีย, ภาวะมีซัลฟ์ฮีโมโกลบินในเลือด, หัวใจวาย
การรักษา: การให้ออกซิเจน, เมทิลีนบลู
พยากรณ์โรค: ส่วนใหญ่ดีหากได้รับการรักษา
ความชุก: พบได้น้อย
ภาวะมีเมตฮีโมโกลบินในเลือด (อังกฤษ: methemoglobinemia) คือภาวะที่ในเลือดมีระดับของเมตฮีโมโกลบินมากกว่าปกติ ผู้ป่วยอาจมีอาการปวดศีรษะ เวียนศีรษะ หายใจลำบาก คลื่นไส้ ผิวเขียวคล้ำ ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้ เช่น ชัก และหัวใจเต้นผิดจังหวะ
ภาวะนี้อาจเกิดจากการได้รับยาหรือสารบางอย่าง หรืออาจเป็นโรคทางพันธุกรรมก็ได้ สารที่ทำให้เกิดภาวะนี้ได้ เช่น เบนโซเคน ไนเตรท หรือแดปโซน กลไกที่ทำให้เกิดอาการของโรคคือธาตุเหล็กในฮีโมโกลบินถูกเปลี่ยนจากรูปเฟอร์รัส [Fe2+] ให้เป็นเฟอร์ริค [Fe3+] การวินิจฉัยส่วนใหญ่ได้จากอาการและการวัดระดับออกซิเจนในเลือดได้ต่ำและไม่ดีขึ้นหลังให้ออกซิเจน การยืนยันการวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจวัดก๊าซในเลือด
การรักษาส่วนใหญ่เป็นการให้ออกซิเจนและเมทิลีนบลู การรักษาอื่นๆ เช่น การให้วิตามินซี การเปลี่ยนถ่ายเลือด และการให้ออกซิเจนความกดบรรยากาศสูง เมื่อได้รับการรักษาที่ถูกต้องแล้วผู้ป่วยส่วนใหญ่มีผลการรักษาที่ดี ภาวะนี้โดยทั่วไปแล้วพบได้น้อย โดยผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นชนิดที่เกิดขึ้นภายหลัง มีเพียงส่วนน้อยที่เป็นชนิดพันธุกรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: D74 ICD-9-CM: 289.7 MeSH: D008708 DiseasesDB: 8100
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000562 eMedicine: med/1466 emerg/313 ped/1432
ภาวะเริ่มเจริญพันธุ์ก่อนวัย

ในวิชาแพทยศาสตร์ ภาวะเริ่มเจริญพันธุ์ก่อนวัย (อังกฤษ: precocious puberty) คือ วัยเริ่มเจริญพันธุ์ที่เกิดในวัยเร็วผิดปกติ ในผู้ป่วยส่วนใหญ่ กระบวนการนั้นปกติในทุกด้านยกเว้นเริ่มในวัยเร็วผิดปกติ และแสดงพัฒนาการปกติ ในเด็กส่วนน้อย พัฒนาการช่วงแรกถูกโรคกระตุ้น เช่น เนื้องอกหรือการบาดเจ็บของสมอง แม้เมื่อปราศจากโรค วัยเริ่มเจริญพันธุ์ที่เร็วผิดปกติก็สามารถมีผลเสียต่อพฤติกรรมสังคมและพัฒนาการทางจิตวิทยาได้ ลดความสูงที่สามารถมีได้ในวัยผู้ใหญ่ และอาจเลื่อนความเสี่ยงสุขภาพตลอดชีวิตบางอย่างได้ ภาวะเริ่มเจริญพันธุ์ก่อนวัยส่วนกลางรักษาได้โดยการกดฮอร์โมนจากต่อมใต้สมองซึ่งชักนำการผลิตสเตอรอยด์เพศ
พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2559)

สำหรับพายุลูกอื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ พายุชบา
| --- | --- |
พายุไต้ฝุ่นชบาขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่  3 ตุลาคม พ.ศ. 2559
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา
ก่อตัว: 24 กันยายน พ.ศ. 2559
นอกเขตร้อน: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2559
สลายตัว: 7 ตุลาคม พ.ศ. 2559
พายุไต้ฝุ่นรุนแรง
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (JMA)
ความเร็วลมสูงสุด: 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 905 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.72 นิ้วปรอท
พายุไต้ฝุ่น
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (TMD)
ความเร็วลมสูงสุด: 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 905 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.72 นิ้วปรอท
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5
1-นาที ของเฉลี่ยลม  (SSHWS/JTWC)
ความเร็วลมสูงสุด: 285 กม./ชม. (180 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 900 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.58 นิ้วปรอท
ผลกระทบ
ผู้เสียชีวิต: 10 ราย
ความเสียหาย: $129 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  (ค่าเงินปี พ.ศ. 2559 USD)
พื้นที่ได้รับผลกระทบ: หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา,  เกาหลีใต้, ญี่ปุ่น,  รัสเซียตะวันออกไกล
IBTrACS
ส่วนหนึ่งของ ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2559
พายุไต้ฝุ่นชบา (อักษรโรมัน: Chaba) หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นอิกเม (ตากาล็อก: Igme) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดที่เข้าชายฝั่งประเทศเกาหลีใต้นับตั้งแต่พายุไต้ฝุ่นซันปาในปี พ.ศ. 2555 ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2559 อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกวม พายุดีเปรสชันเขตร้อนมาถึงสถานะพายุโซนร้อนในวันรุ่งขึ้น เมื่อถึงวันที่ 30 กันยายน พายุโซนร้อนชบาได้ทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง หลังจากการพาความร้อนลึกได้พัฒนาเป็นลักษณะแถบ และภายใต้เงื่อนไขที่เอื้ออำนวยมาก ขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือพายุโซนร้อนกำลังแรงได้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น และโครงสร้างของพายุเริ่มดีขึ้นเป็นอย่างมาก ในวันรุ่งขึ้นพายุไต้ฝุ่นชบาทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วจนถึงระดับความรุนแรงสูงสุดเทียบเท่ากับมีความเข้มข้นเทียบเท่าหมวด 5 ในระดับลมมาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน พายุไต้ฝุ่นชบามีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลม 215 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (130 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 905 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 26.72 นิ้วของปรอท) หลังจากนั้นพายุไต้ฝุ่นชบาก็เริ่มอ่อนกำลังลงเมื่อแกนกลางอสมมาตร เนื่องจากลมเฉือน ขณะที่พายุเข้าใกล้ชายฝั่งปูซานพายุได้แปรสภาพเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน และสลายไปในที่สุด
ดาวเทียมของจีพีเอ็มได้เคลื่อนตัวผ่านตรงเหนือตาพายุของพายุไต้ฝุ่นชบา เครื่องวัดปริมาณน้ำฝนทั่วโลกแบบภาพไมโครเวฟ และเรดาร์ปริมาณน้ำฝนแบบความถี่คู่แสดงให้เห็นว่าพายุกำลังตกตะกอนอย่างหนักมาก ปริมาณน้ำฝนในผนังตาเล็ก ๆ ของพายุวัดโดยภารกิจวัดปริมาณน้ำฝนทั่วโลก และปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาในอัตรามากกว่า 234 มิลลิเมตร (9.2 นิ้ว) ต่อชั่วโมง อุณหภูมิผิวน้ำทะเลที่อบอุ่น และแรงลมเฉือนในแนวดิ่งต่ำเป็น 2 ปัจจัย ที่ทำให้พายุไต้ฝุ่นชบากลายเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นขณะที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านทะเลฟิลิปปิน และเครื่องวัดสเปกโตรเรดิโอมิเตอร์การถ่ายภาพความละเอียดปานกลางแสดงให้เห็นตาพายุที่ชัดเจน ซึ่งล้อมรอบด้วยพายุฝนฟ้าคะนองที่รุนแรง
พายุไต้ฝุ่นชบาได้สร้างความเสียหายเป็นวงกว้างทั่วภาคใต้ของประเทศเกาหลีใต้ จึงทําให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 7 ราย และมีผู้สูญหายอีก 4 ราย การคมนาคมขนส่งหยุดชะงัก และมีการยกเลิกเที่ยวบิน 100 เที่ยวบิน บ้านเรือนประสบปัญหาไฟฟ้าดับกว่า 200,000 หลัง และความเสียหายโดยรวมประมาณ 129 ล้านดอลลาร์สหรัฐ