stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีซา
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

กีซามีสภาพภูมิอากาศทะเลทรายร้อน (เคิพเพิน: BWh) คล้ายกับไคโร ในช่วงฤดูใบไม้ผลิมักมีพายุนำฝุ่นทรายเข้านครในช่วงเดือนมีนาคมถึงมษายน อุณหภูมิในช่วงฤดูหนาวตอนกลางวันสูงถึง 16 ถึง 20 องศาเซลเซียส (61 ถึง 68 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนตอนกลางคือลดต่ำถึงน้อยกว่า 7 °C (45 °F) ในฤดูร้อน อุณหภูมิสามารถขึ้นสูงถึง 40 องศาเซลเซียส (104 องศาฟาเรนไฮต์) และต่ำลงถึง 20 °C (68 °F) นครกีซาไม่ค่อยพบฝน และอากาศหนาวเย็นแทบไม่ได้พบเห็นบ่อยมาก
จนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 อุณหภูมิสูงสุดเท่าที่บันทึกคือ 46 องศาเซลเซียส (115 องศาฟาเรนไฮต์) ในวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1965 ส่วนอุณหภูมิต่ำสุดเท่าที่บันทึกคือ 2 องศาเซลเซียส (36 องศาฟาเรนไฮต์) ในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1966
| ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกีซา> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 28 (82) | 30 (86) | 36 (97) | 41 (106) | 43 (109) | 46 (115) | 41 (106) | 43 (109) | 39 (102) | 40 (104) | 36 (97) | 30 (86) | 46 (115) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 19.3 (66.7) | 20.9 (69.6) | 24.2 (75.6) | 28.4 (83.1) | 32.0 (89.6) | 34.9 (94.8) | 34.5 (94.1) | 34.4 (93.9) | 32.4 (90.3) | 30.2 (86.4) | 25.4 (77.7) | 21.1 (70) | 28.14 (82.66) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 13.0 (55.4) | 14.0 (57.2) | 17.2 (63) | 20.5 (68.9) | 24.0 (75.2) | 27.1 (80.8) | 27.5 (81.5) | 27.5 (81.5) | 25.6 (78.1) | 23.5 (74.3) | 19.2 (66.6) | 15.0 (59) | 21.18 (70.12) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 6.8 (44.2) | 7.2 (45) | 10.3 (50.5) | 12.7 (54.9) | 16.1 (61) | 19.3 (66.7) | 20.6 (69.1) | 20.7 (69.3) | 18.9 (66) | 16.8 (62.2) | 13.0 (55.4) | 8.9 (48) | 14.28 (57.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 2 (36) | 4 (39) | 5 (41) | 8 (46) | 11 (52) | 16 (61) | 17 (63) | 17 (63) | 16 (61) | 11 (52) | 4 (39) | 4 (39) | 2 (36) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 4 (0.16) | 3 (0.12) | 2 (0.08) | 1 (0.04) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 3 (0.12) | 4 (0.16) | 17 (0.67) |
แหล่งที่มา 1: Climate-Data.org
แหล่งที่มา 2: Voodoo Skies สำหรับสถิติอุณหภูมิ
อ่านเพิ่ม

Der Manuelian, Peter. 2017. Digital Giza: Visualizing the Pyramids. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
Hawass, Zahi A. 2010. Wonders of the Pyramids: The Sound and Light of Giza. Cairo: Misr Company for Sound, Light, & Cinema.
--. 2011. Newly-Discovered Statues From Giza, 1990-2009. Cairo: Ministry of State for Antiquities.
Magli, G. 2016. "The Giza 'written' landscape and the double project of King Khufu." Time & Mind-the Journal of Archaeology Consciousness and Culture 9, no.1: 57–74.
Khattab, Hind A. S., Nabil Younis, and Huda Zurayk. 1999. Women, Reproduction, and Health In Rural Egypt: The Giza Study. Cairo, Egypt: American University in Cairo Press.
Kormysheva, Ė. E., Svetlana Malykh, and Sergey Vetokhov. 2010. Giza, Eastern Necropolis: Russian Archaeological Mission In Giza. Moscow: Institute of Oriental Studies, Russian Academy of Sciences.
Lawton, Ian, and Chris Ogilvie-Herald. 2000. Giza: The Truth: the People, Politics and History Behind the World's Most Famous Archaeological Site. Rev. ed. London: Virgin.
Lehner, Mark, and Zahi A. Hawass. 2017. Giza and the Pyramids: The Definitive History. Chicago: The University of Chicago Press.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ฆอยน์

ฆอยน์ (อาหรับ: ﻍ‎) เป็นอักษรอาหรับ 1 ใน 6 ตัวที่เพิ่มจากอักษรฟินิเชีย ใช้แทนเสียงก้อง เกิดจากเพดานอ่อน และเป็นเสียงเสียดแทรก เสียงนี้มีการแยกเป็นหน่วยเสียงต่างหากในภาษาอาหรับ ภาษายูการิติก และสำเนียงเก่าของภาษาคานาอันไนต์ ส่วนสำเนียงที่ใหม่กว่านี้และภาษาฮีบรูติเบอเรียนได้รวมเสียงนี้เข้ากับอัยนฺอย่างสมบูรณ์ อักษรอาระเบียใต้ยังคงมีสัญลักษณ์สำหรับเสียง ġ,  บางครั้งใช้แทนเสียง /g/ ในคำยืมในภาษาอาหรับ เช่น คำ Ingliizi (إنغليزي) ที่หมายถึง อังกฤษ
กิตาบ อัลบุลฮาน

ราศีกรกฎ (อัส-ซะเราะฏอน) หนึ่งในสัญลักษณ์จักรราศีที่อยู่ในหนังสือ
กิตาบ อัลบุลฮาน (อาหรับ: كتاب البلهان, อักษรโรมัน: Kitāb al-Bulhān) หรือ บุคออฟวอนเดอร์ส หรือ บุคออฟเซอร์ไพรส์ เป็นเอกสารที่เขียนด้วยมือภาษาอาหรับในศตวรรษที่ 14 ที่รวบรวม – และอาจจะวาดภาพประกอบ – โดยอับดุลฮะซัน อัล-อิสฟะฮานี ตัวโคเดกซ์ถูกเขียนลงในสมัยของอะฮ์หมัด ญะลายิร (ค.ศ.1382-1410) ที่แบกแดด และได้รวมคำศัพท์เกี่ยวกับดาราศาสตร์, โหราศาสตร์, ภูมิพยากรณ์ และส่วนของภาพในแต่ละสาขา เช่น: นิทานพื้นบ้าน,สัญลักษณ์จักรราศี, ศาสดา, เป็นต้น.
สำเนาของเอกสาร

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 ได้มีการคัดลอกสำเนาภาษาตุรกีให้แก่อัยเช สุลตาน (ประมาณ ค.ศ. 1582) และฟัตมา สุลตาน ธิดาทั้งสองของมูราดที่ 3 แห่งราชวงศ์ออตโตมัน โดยฉบับคัดลอกนั้นมีเนื้อหาครบถ้วนเหมือนกับต้นฉบับ ปัจจุบัน สำเนาเหล่านี้ถูกจัดแสดงไว้ที่หอสมุดเพียร์พอนต์ มอร์แกน, นครนิวยอร์ก และBibliotèque Nationale, ปารีส.
ภาพ

ชายที่ขี่อูฐฆ่ามังกรด้วยหอก.
อ่างน้ำแห่งติแบริอุส. ผู้ชายกำลังอาบน้ำ ในขณะที่ปิศาจกำลังอุ่นเตาไฟ
ประภาคารฟาโรสแห่งอเล็กซานเดรีย
มหากำแพงแห่งก็อกกับมาก็อก
ราศีมกร (อัล-ญะดี) หนึ่งในสัญลักษณ์จักรราศี
ญิน
ดูเพิ่ม

เดอะบุคออฟเฟลิซิตี (The Book of Felicity)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kitab al-Bulhan
Complete digital copy at the Bodleian Library
ฆีวา

| ฆีวา |
| --- | --- |
เมือง
ตามเข็มนาฬิกาจากบน อีชังกัลอา, มัดเราะซะฮ์แอลลอฮ์ โกลี ข่าน (Olloqulixon madrasasi), ที่ไว้ศพแพฮ์เลวอน แมฮ์มูด (Pahlavon Mahmud majmuasi), หออะษานอิสลอมโฆจา (Islomxoʻja minorasi), มัดเราะซะฮ์โมแฮมแมด แอมีน ข่าน (Muhammad Aminxon madrasasi) และแกลแตมีนอร์ (Kaltaminor)
ฆีวาที่ตั้งเมืองฆีวาในประเทศอุซเบกิสถาน
พิกัด: 41°23′N 60°22′E﻿ / ﻿41.383°N 60.367°E﻿ / 41.383; 60.367
ประเทศ:  อุซเบกิสถาน
แคว้น: ฆอราซึม
ประชากร (2017)
 • ทั้งหมด: 89,500 คน
ฆีวา (อุซเบก: Xiva/Хива/خىۋا), ฆีเว (เปอร์เซีย: خیوه/Xīveh) หรือชื่ออื่นในอดีต เช่น ฆวารัซม์ (เปอร์เซีย: خوارزم), เคาะวาริซม์ (อาหรับ: خوارزم) เป็นต้น เป็นเมืองที่มีประชากร 90,000 คนในแคว้นฆอราซึม ประเทศอุซเบกิสถาน ข้อมูลจากหลักฐานทางโบราณคดีระบุว่าเมืองนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่ราว ค.ศ. 400 ถึง 500 ฆีวาเคยเป็นเมืองศูนย์กลางของฆวารัซม์, อาณาจักรข่านฆีวา และสาธารณรัฐโซเวียตประชาชนฆอราซึม แหล่งโบราณคดีอีชังกัลอาในฆีวาเป็นแหล่งมรดกโลกแห่งแรกของอุซเบกิสถานที่ยูเนสโกขึ้นทะเบียนใน ค.ศ. 1991 อัลบีรูนี (ค.ศ. 973–1048) นักคณิตศาสตร์ยุคอาหรับ เกิดที่เมืองฆีวาหรือไม่ก็เมืองคอสซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน
จังหวัดซีอีร์ท

| จังหวัดซีอีร์ท Siirt ili |
| --- | --- |
จังหวัดของประเทศตุรกี
ที่ตั้งของจังหวัดซีอีร์ทในตุรกี
ประเทศ:  ตุรกี
ภาค: Southeast Anatolia
อนุภูมิภาค: Mardin
การปกครอง
 • เขตเลือกตั้ง: Siirt
พื้นที่
 • รวม: 5,406 ตร.กม. (2,087 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • รวม: 300,695 คน
 • ความหนาแน่น: 56 คน/ตร.กม. (140 คน/ตร.ไมล์)
รหัสพื้นที่: 0484
ทะเบียนพาหนะ: 56
จังหวัดซีอีร์ท (ตุรกี: Siirt ili, อาหรับ: محافظة سعرد, เคิร์ด: Parêzgeha Sêrt) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี มีพรมแดนทางทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดบิตลิส ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดบัตมัน ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดมาร์ดิน ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดชืร์นัก และทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดวาน มีพื้นที่รวม 5,406 ตารางกิโลเมตร
สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์

| นายแพทย์สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ร.จ.พ. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558
นายกรัฐมนตรี: ประยุทธ์ จันทร์โอชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 (71 ปี)
คู่สมรส: อมรศรี ชุณหรัศมิ์

นายแพทย์ สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์ (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นอดีตผู้ช่วยปลัดกระทรวงสาธารณสุข อดีตนักวิชาการสาธารณสุข ระดับ 10 ชช. (ด้านอนามัยสิ่งแวดล้อม) อดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข และเป็นอดีตเลขาธิการมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย และมูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ
ประวัติ

นพ.สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์ เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนายดี ชุณหรัศมิ์ กับนางซุ่นเง็ก แซ่ตั้ง สมรสกับนางอมรรัตน์ ชุณหรัศมิ์ มีบุตร 2 คน เขาจบการศึกษาปริญญาตรีแพทยศาสตร์ จาก Royal Tropical Institute อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประกาศนียบัตรแพทยศาสตร์ศึกษา จากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล และระดับปริญญาโทด้านสาธารณสุข จาก Royal Tropical Institute
การทำงาน

นพ.สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์ เข้ารับราชการในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลท่าตูม อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลประทาย จังหวัดนครราชสีมา เป็นผู้อำนวยการสำนักนโยบายและแผนสาธารณสุข และเป็นผู้ช่วยปลัดกระทรวงสาธารณสุข ในระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึงปี พ.ศ. 2544 และดำรงตำแหน่งนักวิชาการสาธารณสุข ระดับ 10 ชช. ด้านอนามัยสิ่งแวดล้อม
ในปี พ.ศ. 2535 - 2541 ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข
ในปี พ.ศ. 2543 เขาได้รับตำแหน่งเลขาธิการมูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ และในปี พ.ศ. 2550 เป็นเลขาธิการมูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุ
ในปี พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยการทาบทามของพลเอก ประยุทธ์เอง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ค็อบซ์

| --- | --- |
ประเภท: ขนมปังแบน
ผู้สร้างสรรค์: อาหารตะวันออกกลาง
 ตำราอาหาร: ค็อบซ์   สื่อ: ค็อบซ์
การอบค็อบซ์ในเตาทันดูร์
ค็อบซ์ หรือ คุบซ์ (khubz, khoubz หรือ khobz; อาหรับ: خبز) เป็นคำในภาษาอาหรับหมายถึงขนมปัง แต่สำหรับผู้ไม่ได้พูดภาษาอาหรับจะหมายถึงเฉพาะขนมปังแบนที่นิยมรับประทานโดยทั่วไปในประเทศที่ใช้ภาษาอาหรับตั้งแต่คาบสมุทรอาหรับไปจนถึงโมร็อกโก ค็อบซ์จะอบในเตาพื้นบ้านที่เรียกทันดูร์ มีวิธีทำค็อบซ์กล่าวไว้ใน Ibn Sayyar al-Warraqเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 15 และ Kitab al-Tabikh
ในอิรักจะทำค็อบซ์เป็นขนมปังแบนรูปกลม ในช่วงที่มีการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจต่ออิรัก ทำให้มีการทำค็อบซ์ด้วยเตาดินเหนียวเพิ่มขึ้น
ดูเพิ่ม

จปาตี
นาน
พีตา
โรตี
ตอร์ตียา
คาลิด อับดัลลา

| คาลิด อับดัลลา |
| --- | --- |

เกิด:  (1980-10-26) 26 ตุลาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี) กลาสโกว์, สกอตแลนด์
การศึกษา: โรงเรียนคิงส์คอลเลจ
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยควีนส์, เคมบริดจ์
อาชีพ: นักแสดง/นักกิจกรรมสื่อ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1998-ปัจจุบัน
คู่สมรส: เครสสิดา ทริว (สมรส 2011)
คาลิด อับดัลลา (อาหรับ: خالد عبدالله; เสียงอ่านภาษาอาหรับอียิปต์: [Khālid 'Abd Allāh]; อังกฤษ: Khalid Abdalla; เกิด 26 ตุลาคม พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงและ นักเคลื่อนไหวชาวอียิปต์-อังกฤษ เขามีชื่อเสียงระดับนานาชาติหลังจากแสดงในภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในปี ค.ศ. 2006และรางวัลแบฟตา - ภาพยนตร์ที่ชนะรางวัล ยูไนเต็ด 93 ซึ่งเขียนและกำกับโดย พอล กรีนแกรส เป้นบันทึกเหตุการณ์บนสายการบิน ยูไนเต็ดแอร์ไลน์เที่ยวบิน 93 ที่ถูกจี้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์ 11 กันยายน อับดัลลาแสดงเป็น ซีอัด จาร์ราห์ นักบินและหัวหน้ากลุ่มจี้เครื่องบินทั้งสี่บนเครื่องบิน เขาแสดงเป็นอาเมียร์ในเรื่อง เดอะไคท์รันเนอร์ และแสดงร่วมกับแมตต์ เดมอน ในเรื่อง กรีนโซน, ภาพยนตร์เรื่องที่สองของเขากับผู้กำกับ พอล กรีนแกรส อับดัลลารับบทเป็ตัวเองในสารคดีของ เจฮาน นูจาอิม เกี่ยวกับการปฏิวัติอียิปต์ปี ค.ศ. 2011 เดอะสแควร์ ซึ่งได้รับรางวัล ออเดียนซ์อวอร์ดที่เทศกาลซันแดนซ์ ในปี ค.ศ. 2013
อับดัลลาอยู่ในคณะกรรมการของเทศกาลละครนักเรียนแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 2011 อับดัลลากลายเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งของกลุ่ม "โมสิรีน" ("เรายืนยัน") ในกรุงไคโร ซึ่งเป็นกลุ่มผู้สร้างภาพยนตร์และนักเคลื่อนไหวที่ปฏิวัติวงการที่อุทิศตนเพื่อสนับสนุนสื่อพลเมืองทั่วอียิปต์หลังจากการล่มสลายของมูบารัก สามเดือนหลังจากก่อตั้งโมสิรีน มันได้กลายเป็นช่องยูทูบที่ไม่แสวงหากำไรที่มีคนดูมากที่สุดในอียิปต์ตลอดกาล และทั่วโลกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

คาลิด อับดัลลา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
เสียดาย

| เสียดาย |
| --- | --- |

กำกับ: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
เขียนบท: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
อำนวยการสร้าง: สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ
นักแสดงนำ: นุศรา ประวันณา เขมสรณ์ หนูขาว วยุลี กิติอาภรณ์ชัย กาญจนา ขึ้นนกคุ้ม วิจิตรา ตริยะกุล จอนนี่ แอนโฟเน่ สรพงษ์ ชาตรี รณ ฤทธิชัย ธัญญา โสภณ กาญจนาพร ปลอดภัย จีรุฒน์ ณ นคร จักรกฤษณ์ คชรัตน์ องอาจ คล้ามไพบูลย์ (นักแสดงรับเชิญ)
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล พร้อมมิตร โปรดักชั่น
วันฉาย: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2537
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 52 ล้านบาท
ก่อนหน้านี้: ไม่มี
ต่อจากนี้: เสียดาย 2
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
เสียดาย (Daughter) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2537 นำแสดงโดย นุศรา ประวันณา, เขมสรณ์ หนูขาว, วิจิตรา ตริยะกุล, กาญจนา ขึ้นนกคุ้ม, วยุลี กิติอาภรณ์ชัย ร่วมด้วย จอนนี่ แอนโฟเน่, สรพงษ์ ชาตรี, ธัญญา โสภณ, รณ ฤทธิชัย, จีรุตน์ ณ นคร, กาญจนาพร ปลอดภัย, จักรกฤษณ์ คชรัตน์ บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
เนื้อเรื่อง

เด็กวัยรุ่นมัธยมหญิง 4 คน คือ ปู (เขมสรณ์ หนูขาว) แป๋ม (วิจิตรา ตริยะกุล) เดือน (กาญจนา ขึ้นนกคุ้ม) และเงาะ (นุศรา ประวันณา) ที่แต่ละคนมีปัญหาขาดความรักและความอบอุ่นจากครอบครัว ปูถูกพ่อเลี้ยงข่มขืนชื่อจ๋าย แป๋มเป็นลูกสาวตำรวจชื่อฟ้าหยาด (ไกรลาศ เกรียงไกร) แต่ติดผงขาวและขายตัว เดือนมีแม่เป็นนักร้องขายตัวชื่อสิชา และตัวเองก็มีชะตากรรมไม่ต่างจากแม่ ขณะที่เงาะมีครอบครัวที่มีฐานะ แต่เอ็ดดี้เป็นพ่อขี้เหล้า (สรพงษ์ ชาตรี) และตบตีแม่เป็นประจำ จนวันหนึ่งทั้ง 4 คนได้หนีออกจากบ้านและมารวมกันที่แฟลตของปู เพื่อเผชิญชะตาชีวิตร่วมกัน โดยพวกเธอเลือกที่จะใช้ยาเสพติดในการแก้ปัญหา ในที่สุด ก็พบว่าทุกคนต่าง "เสียดาย" กับช่วงเวลาชีวิตอันสดใส ที่ต้องสูญเสียไปกับสิ่งเลวร้าย บทสรุปของเรื่องนี้มีทั้งที่ต้องเสียน้ำตา แลกกับบทเรียนครั้งยิ่งใหญ่ และแลกด้วยชีวิต
นักแสดง

จอนนี่ แอนโฟเน่ รับบท แฟรงค์
นุศรา ประวันณา รับบท เงาะ
จีรุตม์ ณ นคร รับบท หลุยส์
เขมสรณ์ หนูขาว รับบท ปู
วิจิตรา ตริยะกุล รับบท แป๋ม
กาญจนา ขึ้นนกคุ้ม รับบท เดือน
วยุลี กิติอาภรณ์ชัย รับบท หน่อย
อัจฉราพร ผาเจริญ รับบท เก๋
สรพงษ์ ชาตรี รับบท เอ็ดดี้ (พ่อของเงาะ)
กาญจนาพร ปลอดภัย รับบท ลำใย (แม่ของเงาะ)
ภัคจีรา วรรณสุทธิ์ รับบท มังคุด (น้องสาวของเงาะ)
รณ ฤทธิชัย รับบท กฤษณ์ (พ่อของปู)
จรัล พันธุ์ชื่น รับบท จ๋าย (พ่อเลี้ยงของปู)
ธัญญา โสภณ รับบท ดวงใจ (แม่ของปู)
สุรชัย บุญวิริยะลัย รับบท เกริก
ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ รับบท ฟิล์ม
ไกรลาศ เกรียงไกร รับบท ฟ้าหยาด (พ่อของแป๋ม)
ณัฐนี สิทธิสมาน รับบท คมคาย (แม่ของแป๋ม)
ชลิต เฟื่องอารมย์ รับบท นึ่ง (พ่อของเดือน)
สินาภรณ์ พิไลลักษณ์ รับบท สิชา (แม่ของเดือน)
เบื้องหลังและคำวิจารณ์

เสียดาย เป็นผลงานการกำกับและเขียนบทภาพยนตร์ของ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล หรือ ท่านมุ้ย เมื่อเข้าฉายภาพยนตร์ได้รับความสนใจอย่างมากของสังคม เพราะเป็นภาพยนตร์ที่สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาสังคมในเรื่องยาเสพติดและปัญหาทางเพศของวัยรุ่น อีกทั้งภาพยนตร์ยังดำเนินเรื่องในลักษณะของสารคดี บางช่วงจะตัดสลับกับการให้สัมภาษณ์ของตัวละครต่าง ๆ ในเรื่อง
นักแสดงนำตัวหลักในเรื่อง เป็นการแสดงครั้งแรก แต่ได้รับการวิจารณ์ว่าแสดงได้ดีมาก โดยเฉพาะ วิจิตรา ตริยะกุล มีหลากฉากที่สะเทือนอารมณ์ เช่น ฉากที่ต้องเปลือยกายยืนเกาะลูกกรงอยู่บนดาดฟ้าตึกแถว เป็นต้น  แต่เสียงบางส่วนก็วิจารณ์ว่า หลายส่วนในเรื่องยังหลวมอยู่ เช่น บทบาทของ จอนนี่ แอนโฟนี่ ที่ดูเหมือนคนใจบุญเข้ามาช่วยเหลือเด็ก ๆ แต่เอาเข้าจริง ๆ แล้วก็เหมือนผู้ใหญ่ที่หลอกฟันเด็กคนนึง หรือในฉากจบที่ให้เด็ก ๆ เดินเล่นบนหาดทรายชายทะเล แล้วรำลึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา และพูดกันว่า "เสียดาย" เป็นการจบที่ไม่สวย เป็นต้น
แต่กระนั้น ภาพยนตร์ก็ยังได้รับรางวัลตุ๊กตาทองประจำปี พ.ศ. 2537 ไปถึง 7 รางวัลด้วยกัน รวมทั้งภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วย และทำรายได้ถึง 52 ล้านบาท โดยเปิดฉายสัปดาห์แรกก็สามารถทำรายได้ถึง 30 ล้านบาทด้วยกัน
เพลงประกอบภาพยนตร์

เอื้อเฟื้อเพลงประกอบภาพยนตร์โดย บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)
ชีวิตหนี้			: เสือ ธนพล
18 ฝน			: เสือ ธนพล
รมณ์บ่จอย		: ลิฟท์กับออย
ขอมัน			: ลิฟท์กับออย
เป็นอย่างนี้อีกนานไหม	: ลิฟท์กับออย
แบเบอร์			: แซ้งค์ ปฏิวัติ
ไปตามดวง		: ร็อกอำพัน
ม้าเหล็ก			: อำพล ลำพูน
ความดันทุรังสูง		: มาช่า วัฒนพานิช
นี่แหละเพื่อน		: ยูเอชที
วืดสนิท...เลยเพื่อน		: ยูเอชที
เฟอะฟะ			: มอส ปฏิภาณ
เรื่องคอขาดบาดตาย		: นันทนา บุญหลง
อยู่ตรงไหน		: นันทนา บุญหลง
ขุมทรัพย์สุดหัวใจ		: จิ๊บ วสุ
เสียดาย (1)		: โซเฟีย วงศ์ศิริเดช
เสียดาย (2)		: สุรชัย จันทิมาธร
ละครโทรทัศน์

| เสียดาย |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: บริษัท ศรีคำรุ้ง โปรดักชั่น จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล บทโทรทัศน์: ก้องเกียรติ โขมศิริ, คุณากร เศรษฐี, ฐิติพงศ์ ใช้สติ, ยศพงษ์ ผลทรัพย์, ปรียาภรณ์ บุญภา
กำกับโดย: หม่อมราชวงศ์ศรีคำรุ้ง ยุคล รัตตกุล
แสดงนำ: ชิชา อมาตยกุล พลอย ศรนรินทร์ แพรวพรรณรายณ์ ศันสนะพิทยากร ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลง เสียดาย - พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เพลง หิ่งห้อย - สุภาวดี บุญมี
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 24 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: หม่อมราชวงศ์ศรีคำรุ้ง ยุคล รัตตกุล คุณากร เศรษฐี
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 30 นาที / ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: แอปพลิเคชัน อ้ายฉีอี้
ออกอากาศ: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
เสียดาย เป็นละครโทรทัศน์แนวสะท้อนปัญหาสังคมของท่านมุ้ย บทประพันธ์ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล บทโทรทัศน์โดย ก้องเกียรติ โขมศิริ, คุณากร เศรษฐี, ฐิติพงศ์ ใช้สติ, ยศพงษ์ ผลทรัพย์, ปรียาภรณ์ บุญภา กำกับการแสดงโดย หม่อมราชวงศ์ศรีคำรุ้ง ยุคล รัตตกุล ผลิตโดย บริษัท ศรีคำรุ้ง โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.00 น. นำแสดงโดย ชิชา อมาตยกุล, พลอย ศรนรินทร์, แพรวพรรณรายณ์ ศันสนะพิทยากร, ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย ในตอนแรกละครจะออกอากาศทางช่อง พีพีทีวี แต่ทางช่องได้ยุติการผลิตละครและปรับนโยบายของสถานีไปเน้นรายการกีฬาและภาพยนตร์ต่างประเทศ เรื่องนี้จึงรอออกอากาศทางไลน์ทีวีแทน แต่ต่อมาได้มีแผนจะออกอากาศทางแอปพลิเคชัน iQiyi เท่านั้นผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งจากจีน เริ่มตอนแรกในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2563 และตอนสุดท้ายในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

| ปี | พ> ศ. 2563 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: อ้ายฉีอี้ (iQiyi)
ผู้สร้าง: บริษัท ศรีคำรุ้ง โปรดักชั่น จำกัด
ผู้กำกับการแสดง: หม่อมราชวงศ์ศรีคำรุ้ง ยุคล รัตตกุล
บทโทรทัศน์: ก้องเกียรติ โขมศิริ, คุณากร เศรษฐี, ฐิติพงศ์ ใช้สติ, ยศพงษ์ ผลทรัพย์, ปรียาภรณ์ บุญภา
วันเวลาออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ เวลา 20.00 น. จำนวน 2 ตอน
เงาะ: ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช
ปู: ชิชา อมาตยกุล
แป๋ม: พลอย ศรนรินทร์
เดือน: แพรวพรรณรายณ์ ศันสนะพิทยากร
หยก: พงศธร ศรีปินตา
หลุยส์: เมฆ เมฆวัฒนา
แฟรงค์: ชานน มกรมณี
โจ้: ชินดนัย กนกศรีถาวร
พงษ์ (พ่อของเงาะ): ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์
สมทรง (แม่ของเงาะ): สุธิตา เกตานนท์
บังหมัด (พ่อของปู): ศุภชัย เกิดสุวรรณ
ดวงใจ (แม่ของปู): กัลยา เลิศเกษมทรัพย์
ดาบณรงค์ (พ่อของแป๋ม): วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ
หน่อย (แม่ของแป๋ม): ปัทมวรรณ เค้ามูลคดี
จำรัส (พ่อของเดือน): สุเมธ องอาจ
นงเยาว์ (แม่ของเดือน): รชนีกร พันธุ์มณี
กิมสุย (ป๊าของหยก): จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร
กิมเล้ง (ม้าของหยก): กรองทอง รัชตะวรรณ
วสันต์ (พ่อเลี้ยงปู): ตระการ พันธุมเลิศรุจี
ผู้กองสุทธิชัย: อัครินทร์ อัครนิธิเมธรัฐ
ดาบเพี้ยน: สายสิน วงษ์คำเหลา

นักแสดงรับเชิญ
: หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
: หม่อมกมลา ยุคล ณ อยุธยา
พีท: ยุทธนา เปื้องกลาง
: สรพงษ์ ชาตรี
: กาญจนาพร ปลอดภัย
: ณัฐนี สิทธิสมาน
: นุศรา ประวันณา
หมวดสุวิทย์: วิทยา ปานศรีงาม
เจ้าของแฟลต: ธนายง ว่องตระกูล
เสี่ยอ๊อฟ: เบญจพล เชยอรุณ
มังคุด (น้องสาวของเงาะ): ด.ญ. อรวรรยา โตสมบัติ
ลูกหมู (ลูกชายของดวงใจ): ด.ช. รุ่งรดิศ รุ่งลิขิตเจริญ
เพลงประกอบละคร

เพลง เสียดาย (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
เพลง หิ่งห้อย (เพลงปิด) - ขับร้องโดย สุภาวดี บุญมี
ม้าเหล็ก - หนุ่ย อำพล
รบกวนมารักกัน - ทาทา ยัง
ควักหัวใจ - ใหม่ เจริญปุระ
ประวัติศาสตร์ - คริสติน่า อากีล่าร์
ซักกะนิด - ทาทา ยัง
ร.ฟ.ร (Love train) - เจ เจตริน
เหลวไหล - มอส ปฏิภาณ
มายากล - กลุ่มศิลปินเพื่อนสิงห์
18 ฝน - เสือ ธนพล
เอาไปเลย - ไมโคร
เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม - บิลลี่ โอแกน
คาบสมุทรอาหรับ

ภาพถ่ายทางอากาศของคาบสมุทรอาหรับ
คาบสมุทรอาหรับ (อังกฤษ: Arabian Peninsula; อาหรับ: شبه الجزيرة العربية หรือ جزيرة العرب) เป็นคาบสมุทรในภูมิภาคเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ และอยู่ระหว่างทวีปเอเชียกับทวีปแอฟริกา พื้นที่ส่วนมากเป็นทะเลทราย
พื้นที่ส่วนนี้เป็นดินแดนสำคัญของตะวันออกกลาง เนื่องจากเต็มไปด้วยทรัพยากรน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ
ชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรอาหรับติดกับทะเลแดง ฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ติดทะเลอาหรับ (ส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอินเดีย) ทางตะวันออกเฉียงเหนือติดอ่าวโอมานและอ่าวเปอร์เซีย
ประเทศที่ตั้งอยู่บนคาบสมุทร

บาห์เรน
คูเวต
โอมาน
กาตาร์
ซาอุดีอาระเบีย
เยเมน
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
| ด ค กภูมิภาคหลักและอนุภูมิภาคของโลก |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  เมดิเตอร์เรเนียน  สะฮารา เหนือ อัลมัฆริบ  ตะวันออกกลาง  ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ  อัลมัชริก  ใต้สะฮารา ตะวันตก  ตะวันออก จะงอย  เกรตเลกส์  กลาง  ใต้  เกาะ 
ทวีปอเมริกา:  เหนือ แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ  ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ  นิวอิงแลนด์  ตะวันตกกลาง  ตอนกลางของแอตแลนติก  ตะวันตกของสหรัฐ  ตะวันตกเฉียงใต้  รัฐแห่งขุนเขา  ใต้ตอนกลางของสหรัฐ  ใต้ของสหรัฐ  ชายฝั่งตะวันออก  ชายฝั่งตะวันตก  ไบเบิลเบลต์  แอปพาเลเชีย  เกรตเลกส์  ตะวันออกของแคนาดา  ตะวันตกของแคนาดา  Canadian Prairies  เหนือของแคนาดา  แอตแลนติกของแคนาดา  เหนือของเม็กซิโก  เอริโดอเมริกา  แคริบเบียน  หมู่เกาะเวสต์อินดีส  กลาง  ตอนกลาง  มีโซอเมริกา  แองโกล  ฝรั่งเศส  ลาติน ไอบีเรีย ฮิสแปนิก  โปรตุเกส  ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน 
ทวีปอเมริกาใต้:  กรวยใต้  เหนือ (รัฐเกียนา)  หมู่เกาะเวสต์อินดีส  ปาตาโกเนีย  แอมะซอน  ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน 
ทวีปเอเชีย:  กลาง ทะเลอารัล  ทะเลทรายอารัลคุม  ทะเลแคสเปียน  ตะวันออกไกล แปซิฟิกเอเชีย รัสเซียตะวันออกไกล  ตะวันออก ตะวันออกเฉียงเหนือ  เอเชียชั้นใน เกรตเตอร์เอเชียกลาง  ตะวันออกเฉียงใต้ ภาคพื้นทวีป  ภาคพื้นสมุทร  เหนือ ไซบีเรีย  ยูรัล  ใต้ รัฐหิมาลัย  อนุทวีปอินเดีย  ตะวันตก ลิแวนต์ ทะเลเดดซี  เมดิเตอร์เรเนียน  เกรตเตอร์อิหร่าน ที่ราบสูงอิหร่าน  คาบสมุทรอาหรับ  คอเคซัส คอเคซัสใต้  ตะวันออกกลาง ตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ  ตะวันออกใกล้  อัลมัชริก  เอเชียแปซิฟิก 
ทวีปยุโรป:  กลาง  เหนือ บอลติก  บริติชไอลส์  นอร์ดิก  ตะวันตกเฉียงเหนือ  สแกนดิเนเวีย คาบสมุทรสแกนดิเนเวีย  ตะวันออก ตะวันออกเฉียงใต้  บอลข่าน  คอเคซัส คอเคซัสใต้  คอเคซัสเหนือ  รัสเซียตอนใต้  รัสเซียยุโรป  ใต้ ไอบีเรีย  อิตาลี คาบสมุทรอิตาลี  บอลข่าน  ตะวันออกเฉียงใต้  เมดิเตอร์เรเนียน  ตะวันออกกลาง  ตะวันตก แอตแลนติก  กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ  ตะวันตกเฉียงเหนือ  เยอรมัน  โรแมนซ์  เซลติก  สลาฟ 
โอเชียเนีย:  ออสตราเลเชีย ออสเตรเลีย  เกาะนิวกินี  ทวีปซีแลนเดีย  เกาะในแปซิฟิก ประเทศไมโครนีเชีย  เมลานีเชีย  พอลินีเชีย 
ขั้วโลก:  แอนตาร์กติก  อาร์กติก 
มหาสมุทร:  โลก (ทะเล)  แอนตาร์กติก/ใต้ การบรรจบกัน  อาร์กติก  แอตแลนติก  อินเดีย  แปซิฟิก เกรตแบร์ริเออร์รีฟ  ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา  วงแหวนไฟ  รายชื่อทะเล 
ภูมิภาคโลก ที่ไม่ใช่ทวีป:  โลกเหนือและโลกใต้ ทั่วโลกตะวันตกเฉียงเหนือ  ทั่วโลกตะวันตกเฉียงใต้  โกลบอลตะวันออก ทั่วโลกตะวันออกเฉียงใต้  แผ่นดินและซีกโลกน้ำ โลกตะวันตกเฉียงเหนือ  โลกตะวันตกเฉียงใต้  โลกตะวันออก โลกตะวันออกเฉียงใต้  แผ่นดินและซีกโลกน้ำ 
  ทวีปของโลก / รายชื่อทะเล
จังหวัดบัตมัน

| จังหวัดบัตมัน Batman ili |
| --- | --- |
จังหวัดของประเทศตุรกี
ที่ตั้งของจังหวัดบัตมันในตุรกี
ประเทศ:  ตุรกี
ภาค: Southeast Anatolia
อนุภูมิภาค: Mardin
ที่ตั้งของจังหวัด: บัตมัน
การปกครอง
 • เขตเลือกตั้ง: บัตมัน
พื้นที่
 • รวม: 4,649 ตร.กม. (1,795 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • รวม: 510,200 คน
 • ความหนาแน่น: 110 คน/ตร.กม. (280 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 335.400 คน
รหัสพื้นที่: 0488
ทะเบียนพาหนะ: 72
จังหวัดบัตมัน (ตุรกี: Batman ili, เคิร์ด: Parêzgeha Batmanê, อาหรับ: محافظة بطمان) เป็นจังหวัดของตุรกีทางตะวันออกเฉียงใต้ของอานาโตเลีย ประชากรของจังหวัดนี้เกิน 500,000 คนในปี 2010 จังหวัดนี้มีความสำคัญเนื่องจากการสำรองและการผลิตน้ำมันที่เริ่มขึ้นในทศวรรษที่ 1940 มีท่อส่งน้ำมันยาว 494 กิโลเมตรจากบัตมันที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนี้ไปยังท่าเรือİskenderun ที่ตั้งอยู่ในจังหวัดฮาไต ฝ้ายเป็นสินค้าเกษตรหลักของจังหวัดนี้ และมีทางรถไฟเชื่อมต่อบัตมันกับจังหวัดใกล้เคียงอย่างจังหวัดดียาร์บากึร์, เอลาซือ, และเมืองหลวงอังการาของตุรกี มีแม่น้ำบัตมันไหลผ่านบริเวณนี้ จังหวัดยังเป็นที่ที่ได้รับความสนใจจากโบราณคดีที่พบได้ในจังหวัดนี้ สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญประกอบด้วยอาราม Imam Abdullah Dervish สะพาน Camiü'rRızk และ Hasankeyf เมืองหลักและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดนี้คือบัตมัน มีประชากรทั้งหมด 246,700 คน ประชากรส่วนใหญ่ของจังหวัดนี้เป็นชาวเคิร์ด และมีชาวอาหรับอยู่พอสมควร