stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39
การแข่งขัน > ตารางการแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ●  | พิธีเปิด |     | การแข่งขัน | N | การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ (N คือจำนวนเหรียญ) |  ●  | พิธีปิด |
| เมษายน 2555 - พฤษภาคม 2555 | 27 ศุกร์ | 28 เสาร์ | 29 อาทิตย์ | 30 จันทร์ | 1 อังคาร | 2 พุธ | 3 พฤหัส | 4 ศุกร์ | 5 เสาร์ | 6 อาทิตย์ | 7 จันทร์ | 8 อังคาร | รวมจำนวนเหรียญทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พิธี |  |  |  |  | ● |  |  |  |  |  |  | ● |  |
|  กรีฑา |  | 4 | 11 | 8 |  | 8 | 14 |  |  |  |  |  | 45 |
|  ว่ายน้ำ |  |  |  |  |  | 7 | 7 | 7 | 7 | 6 | 6 |  | 37 |
|  บาสเกตบอล |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 | 2 |
|  ฟุตบอล |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 | 1 | 2 |
|  วอลเล่ย์บอล |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 | 2 |
|  กอล์ฟ |  |  |  |  |  |  |  | 4 |  |  |  |  | 4 |
| ซอฟท์บอล |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 | 1 |  | 2 |
|  เซปักตะกร้อ |  |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  | 2 |  | 2 |
|  ดาบสากล |  |  |  |  |  | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 |  | 12 |
|  เทควันโด |  |  |  |  |  |  |  | 7 | 4 | 4 | 4 |  | 19 |
|  เทนนิส |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  |  | 5 | 7 |
|  ปิงปอง |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  | 2 | 3 |  | 7 |
|  แบดมินตัน |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  | 5 |  | 7 |
|  มวยสากลสมัครเล่น |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 8 |  | 8 |
|  ยิงปืน |  |  |  |  |  | 4 | 4 | 2 | 6 | 2 | 4 | 2 | 24 |
|  ยูโด |  |  |  |  |  |  | 4 | 4 | 4 | 4 | 4 |  | 20 |
|  รักบี้ฟุตบอล |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 1 | 2 |
|  วอลเล่ย์บอลชายหาย |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 |  | 2 |
|  เปตอง |  |  |  |  | 2 |  | 2 |  | 1 | 2 |  | 2 | 9 |
|  คาราเต้-โด |  |  | 7 | 4 | 4 |  |  |  |  |  |  |  | 15 |
| เรือพาย |  |  |  |  |  |  | 4 | 4 | 8 |  | 8 |  | 24 |
|  ลีลาศ |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 4 | 4 |  | 8 |
| ขี่ม้า |  |  |  |  |  | 1 | 2 |  |  |  |  |  | 2 |
|  บริดจ์ |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  | 2 |  | 4 |
|  หมากกระดาน |  |  |  |  |  |  |  |  | 8 |  | 8 |  | 16 |
| ดาบไทย |  |  |  |  |  | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 |  |  | 15 |
| เมษายน 2555 - พฤษภาคม 2555 | 27 ศุกร์ | 28 เสาร์ | 29 อาทิตย์ | 30 จันทร์ | 1 อังคาร | 2 พุธ | 3 พฤหัส | 4 ศุกร์ | 5 เสาร์ | 6 อาทิตย์ | 7 จันทร์ | 8 อังคาร | รวมจำนวนเหรียญทอง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์การแข่งขัน เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สงขลานครินทร์เกมส์ ที่ เฟซบุ๊ก
| ก่อนหน้า |  | กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยครั้งที่ 38 (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) |  | กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย   |  | กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยครั้งที่ 40 (สถาบันการพลศึกษา) |
| ด ค กกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  2513 เชียงใหม่  2515 จุฬาลงกรณ์  2517 ธรรมศาสตร์  2518 ศรีนครินทรวิโรฒ  2519 จฬ.–มก.–มธ.–มม.–มร.–มศว–สพบ.  2521 จฬ.–มก.–มม.–สจ.  2522 กรุงเทพมหานคร  2523 เชียงใหม่  2524 กรุงเทพมหานคร  2525 ศรีนครินทรวิโรฒ  2526 จุฬาลงกรณ์  2527 ขอนแก่น  2528 รามคำแหง  2529 สงขลานครินทร์  2530 ศรีนครินทรวิโรฒ  2531 เชียงใหม่  2532 ขอนแก่น  2533 รามคำแหง  2534 มหิดล  2535 เกษตรศาสตร์  2536 จุฬาลงกรณ์  2537 ธรรมศาสตร์  2538 แม่โจ้  2539 รามคำแหง  2540 มหิดล  2541 เกษตรศาสตร์  2542 ศรีนครินทรวิโรฒ  2543 ณิวัฒนา  2544 ธรรมศาสตร์  2545 ศรีปทุม  2546 เชียงใหม่  2547 เทคโนโลยีสุรนารี  2548 มหิดล  2549 ศรีนครินทรวิโรฒ  2550 วลัยลักษณ์  2551 รามคำแหง  2552 ธรรมศาสตร์  2553 จุฬาลงกรณ์  2554 สงขลานครินทร์  2555 สถาบันการพลศึกษา  2556 ขอนแก่น  2557 เกษตรศาสตร์  2558 อุบลราชธานี  2559 เทคโนโลยีสุรนารี  2560 ราชมงคลธัญบุรี  2561 ราชภัฏอุบลราชธานี  2562 รังสิต  2566 ราชภัฏอุดรธานี  2567 เกษตรศาสตร์  2568 ธรรมศาสตร์
ดุลยสิทธิ์ นิยมกุล

ดุลยสิทธิ์ นิยมกุล (เกิด: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2509 (57 ปี)) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และผู้เขียนบทภาพยนตร์ จบการศึกษาด้านจิตวิทยา เริ่มงานในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2530 เป็นผู้ช่วยผู้กำกับและผู้เขียนบทภาพยนตร์ ให้บริษัทพรพจน์ ฟิล์ม และ บริษัท ไท เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ หลายเรื่อง อาทิ ฝากฝันไว้เดี๋ยว จะเลี้ยวมาเอา, สยึ๋มกึ๋ย, วิ่งหน้าตั้งก้อยังรักเธอ, มังกรเจ้าพระยา
เป็นผู้ช่วยหัวหน้าแผนกภาพยนตร์ และหัวหน้าทีมเขียนบทภาพยนตร์ อาร์เอส ฟิล์ม เขียนบทเรื่อ เกิดอีกทีต้องมีเธอ, เด็กระเบิดยืดแล้วยึด ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม สุพรรณหงส์ จาก โลกทั้งใบให้นายคนเดียว ปี พ.ศ. 2539 กำกับภาพยนตร์เรื่อง เจนนี่ กลางวันครับกลางคืนค่ะ ร่วมกับ ธีรวัฒน์ รุจินธรรม ได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม Cinemag Spirit Award นอกจากนี้ยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง โกลด์คลับ เกมล้มโต๊ะ ร่วมกับกิตติกร เลียวศิริกุล และธนกร พงษ์สุวรรณ, แม่เบี้ย ร่วมกับสมจริง ศรีสุภาพ และสมภพ เวชชพิพัฒน์ ก่อนที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมกับ สุทธากร สันติธวัช ร่วม-กำกับ ขวัญเรียม ปี พ.ศ. 2545 กำกับภาพยนตร์ เรื่อง ก็เคยสัญญา ปี พ.ศ. 2548 และกำกับซีรี่ทางโทรทัศน์เรื่อง ตีลังกาท้าฝัน และเขียนเรื่อง โหน่งเท่ง นักเลงภูเขาทอง ให้ เวิร์คพอยท์ ปี พ.ศ. 2549 มีผลงานกำกับภาพยนตร์เขย่าขวัญอินดี้ทุนต่ำเรื่อง อาจารย์ใหญ่ (ศพ) ซึ่งประสพความสำเร็จด้านรายได้จำนวนมากในปีนั้นให้กับสหมงคลฟิล์มอินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์เรื่อง สาธุ (หลวงพี่กับผีขนุน) ในปี พ.ศ. 2552 หลังจากนั้นก็ตั้งบริษัท กานจาบ ฟิล์ม จำกัด และเข้าสู่วงการโทรทัศน์ โดยผลิตรายการ และภาพยนตร์สำหรับในโทรศัพท์หลายต่อหลายเรื่อง
ผลงานกำกับ

เจนนี่ กลางวันครับ กลางคืนค่ะ (2539)
ลูกผู้ชายเหยียบฝัน (TV-2540)
ฟ้าโอบดินอุ่น (TV-2544)
แม่เบี้ย (ร่วมเขียนบท-2544)
โกลด์คลับ เกมล้มโต๊ะ  (ร่วมเขียนบท-2544)
ขวัญเรียม (ร่วมกำกับ-2544)
ธนราชันย์ (TV-2545)
อวิชชา (TV-2545)
ตีลังกาท้าฝัน (TV-2547)
ก็เคยสัญญา (2548)
ตลุยโรงหมอ (TV-2548)
โหน่งเท่ง นักเลงภูเขาทอง (เขียนเรื่อง-2549)
ศพ (อาจารย์ใหญ่) (2549)
หลวงพี่กับผีขนุน (2552)
ปาย อินเลิฟ (2552)
สองสิงห์ชิงหมาเกิด (TV-2553)
หลวงพี่ทองดีตลุยผีอีพลับพลึง (TV-2554)
ซิ่งติดถังหลังติดผี (TV-2554)
สถานีสี่แสบ (TV-2554)
พระยาปราบ (TV-2555)
9-9-81 บอกเล่า 9 ศพ (Producer-2555)
ซีรีส์ เหลี่ยมโจร (TV-2556-2557)
น้ำมันพราย 3D (2557)
ก้าวข้ามเพื่อตามฝัน (TV-2557)
หมอผีไซเบอร์ (TV-2558)
บางกอก 13 เมืองคนตาย (2559)
กามเทพปราบมาร (ซีรีส์ เดอะคิวปิด บริษัทรักอุตลุด) (2560)
ภูมิแพ้กรุงเทพ (TV-2560)
Rhythm of Love (TV-2560-Myanmar)
เน็ตไอดาย #สวยตายล่ะมึง! (Producer-2560)
PHAAEL PHOUMI (Producer-2560-Cambodia)
Mario Run (China Movie) (2562)
ฟ้าฝากรัก (TV-2563)
เรื่องเล่าอาจารย์ยอด (WorkpointTV, 6 EP-2563)
สัญญารัก สัญญาณลวง (TV-2563)
แช่งชักหักกระดูก Curse Code (Amazon Prime, 6 EP -2565-Producer)
ภูตแม่น้าโขง (มายด์แอ็ทเวิร์ค/ช่อง 3, 15 EP -2565)
คุณหมอใจพิเศษ Good Doctor (TrueCJ, 20 EP-Production-Producer)
ปิ๊งรักคนที่เลิก My Ex’s Wedding (Producer-2567)
แหล่งข้อมูลอื่น

Dulyasit Niyomgul ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ความเปล่งรังสี

ระวังสับสนกับ ความแผ่รังสี หรือ สภาพเปล่งรังสี
ความเปล่งรังสี (radiant exitance หรือ radiant emittance) เป็นปริมาณทางกายภาพที่แสดงความเข้มพลังงานจากการแผ่รังสีบนพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสี นั่นคือ เป็นปริมาณของพลังงานต่อหน่วยเวลาและพื้นที่ หน่วย SI ที่ใช้คือวัตต์ต่อตารางเมตร (สัญลักษณ์: W m-2)
ความรับอาบรังสี ก็มีหน่วยเหมือนกันกับความเปล่งรังสี แต่ความรับอาบรังสีเป็นการวัดที่ตัววัตถุที่ถูกส่องสว่าง ส่วนความเปล่งรังสีเป็นการวัดที่แหล่งกำเนิดแสง เมื่อวัตถุที่ถูกส่องสว่างเกิดการสะท้อนหากความสะท้อนเท่ากับ 1 ความรับอาบรังสีจะมีค่าเท่ากับความเปล่งรังสี ตัวอย่างเช่น เมื่อใช้เสาอากาศแบบพาราโบลาเป็นเครื่องส่งสัญญาณ พลังงานที่แผ่ออกมาจะกระทบกับแผ่นสะท้อนแสงหนึ่งครั้งและถูกแผ่ออกจากตรงนั้น ความเปล่งรังสีและความรับอาบรังสีอาจถูกเรียกรวมกันว่า ความหนาแน่นฟลักซ์รังสี (radiant flux density)
ภาพรวม

เมื่อ Φ(Δσ) เป็นฟลักซ์การแผ่รังสีที่ปล่อยออกมาจากพื้นที่ขนาดเล็ก Δσ บนพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสี ความเปล่งรังสีจะนิยามโดย
R=\lim _{\Delta \sigma \to 0}{\frac {\Phi (\Delta \sigma )}{\Delta \sigma }}={\frac {d\Phi }{d\sigma }}
ให้เวกเตอร์แนวฉาก ณ จุดหนึ่งบนพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสีเป็น n' และให้ความแผ่รังสีจากจุดนั้นในทิศทาง r เป็น L แล้วความเปล่งรังสีจะคำนวณได้เป็น
R=\int ({\hat {\boldsymbol {r}}}\cdot {\boldsymbol {n}}')\,L\,d\omega
โดย ω คือมุมตันในซีกด้านนอกของพื้นผิวแหล่งกำเนิด ในกรณีที่ความแผ่รังสี L ไม่ขึ้นอยู่กับทิศทาง จะได้ว่า R=πL
ชาวจีนในเคนยา

| ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
3,000-10,000
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ไนโรบี, มอมบาซา
ภาษา
ภาษาสวาฮีลี, ภาษาอังกฤษ, ภาษาจีน
ศาสนา
อิสลาม, คริสต์, พุทธ
ชาวจีนในเคนยา เป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลากหลายของประเทศเคนยา ซึ่งมีการติดต่อค้าขายและตั้งถิ่นฐานในชายฝั่งทะเลทางตะวันออกของเคนยาตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึงในปัจจุบันก็ยังมีชาวจีนกลุ่มใหม่ได้อพยพมาจากสาธารณรัฐประชาชนจีนมาตั้งถิ่นฐานในเคนยา ในช่วงปี ค.ศ. 1990-2000 และได้มีการประมาณการว่ามีชาวจีนที่พำนักในเคนยาประมาณ 3,000-10,000 คน
ประวัติ

นักเดินเรือชาวจีนเริ่มมีบทบาททางด้านการติดต่อค้าขายกับเคนยา นักโบราณคดีได้ค้นพบเครื่องเคลือบจีนที่สร้างขึ้นในช่วงราชวงศ์ถัง โดยค้นพบในหมู่บ้านของชาวเคนยา และได้สันนิษฐานว่าอาจเป็นสินค้าที่มากับกองเรือสินค้าที่นำมาโดยเจิ้งเหอในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในเกาะลามูมีการบอกเล่าแบบปากต่อปากของชาวบ้านแถบนั้นว่ามีชาวจีน 20 คน ที่อาจจะเป็นหนึ่งในทหารบนกองเรือของเจิ้งเหอ รอดมาจากเรืออัปปางขึ้นฝั่งมาที่เกาะลามูเมื่อหลายร้อยปีมาแล้ว พวกเขาได้รับการอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานบนเกาะได้ เนื่องจากพวกเขาได้ช่วยชนพื้นเมืองกำจัดงูหลามขนาดใหญ่ ซึ่งต่อมาพวกเขาได้สมรสข้ามชาติพันธุ์กับชนพื้นเมืองและได้ละความเชื่อเดิมหันมายอมรับนับถือศาสนาอิสลามเฉกเช่นชนบนเกาะ ชาวเกาะลามูเชื่อว่าพวกเขาเป็นผู้สืบเชื้อสายเป็นรุ่นที่หกของชาวจีนกลุ่มดังกล่าว
ในปี ค.ศ. 2002 ได้มีการตรวจสอบดีเอ็นเอจากนางบารากา บาดี ชี สตรีผู้หนึ่งบนเกาะลามู อายุ 53 ปี ซึ่งผลการพิสูจน์ดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าเธอเชื้อสายจีนจริง โดยบุตรสาวของเธอ อึมวามากา ชารีฟู ได้รับทุนการศึกษาจากสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อเข้าศึกษาต่อในแพทย์แผนจีนโบราณ (TCM) ในประเทศจีน
ในยุคปัจจุบันมีชาวจีนอพยพเข้าสู่เคนยาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยในปี ค.ศ. 1996 ในเคนยามีจำนวนชาวจีนเพียงน้อยนิดในกรุงไนโรบีมีร้านอาหารจีนเพียงแห่งเดียว  แต่ในปี ค.ศ. 2007 มีร้านอาหารจีนเกิดขึ้นมากกว่า 40 ร้าน ที่ส่วนใหญ่ดำเนินการจากชาวจีนในแผ่นดินใหญ่ ส่วนใหญ่ชาวจีนมักตั้งถิ่นฐานรอบกับสถานทูตซึ่งใกล้กับพื้นที่ของกองบัญชาการกระทรวงกลาโหมซึ่งถือเป็นพื้นที่ที่มีความปลอดภัยมากที่สุดแห่งหนึ่งของเมือง นอกจากนี้ชาวจีนในส่วนต่างๆของประเทศได้ดำเนินธุรกิจนำเข้าและส่งออกผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายอย่าง เช่น นำเข้าคอมพิวเตอร์, เครื่องแก้ว และชิ้นส่วนยานยนต์ และส่งออกหูฉลาม
มีแรงงานชาวจีนจำนวนมากเข้ามาใช้แรงงานในประเทศเคนยาด้วยเหตุผลทางด้านเสถียรภาพและอัตราความเจริญเติบโตอย่างสูงของประเทศที่เป็นปัจจัยที่ทำให้พวกเขาเลือกมาทำงานยังเคนยา หลายคนประกอบไปด้วยวัยกลางคนและแรงงานวัยรุ่นที่เป็นที่ต้องการของยุโรปและอเมริกา โดยสื่อเองก็ได้มีการประมาณการจำนวนของชาวจีนในช่วงปี ค.ศ. 2006-2008 ว่ามี
จำนวนประมาณ  3,000-10,000 คน
การศึกษาและสื่อ

ในประเทศเคนยา ชุมชนชาวจีนมีโรงเรียนภาษาจีนเพียงแห่งเดียว คือ โรงเรียนเคนยา-จีน (肯尼亚中国学校) ก่อตั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 ครู 20 คน ซึ่งสอนภาษาจีน 5 คน และมีนักเรียน 200 คน รวมทั้งระดับอนุบาล 20 คน ระดับประถมศึกษา 50 คน และนักเรียนเทคนิค 130 คน โดยร้อยละ 25 เป็นชาวจีน ส่วนในมหาวิทยาลัยไนโรบีมีการเปิดการสอนสาขาปรัชญาขงจื๊อครั้งแรกในทวีปแอฟริกา
วิทยุจีนระหว่างประเทศ (China Radio International) และสถานีโทรทัศน์กลางจีน (China Central Television) มีการออกอากาศขึ้นใหม่ไม่กี่ชั่วโมงต่อวันโดยเคนยาบรอดคาสติงคอร์เปอร์เรชัน (Kenya Broadcasting Corporation)
แหล่งข้อมูลอื่น

Weinberg, Paul (August 2001), "Photoessay: Mombasa, Kenya", Time, vol. 158 no. 7/8, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-08-02, สืบค้นเมื่อ 2009-03-29. Includes pictures of various Chinese-owned businesses in the city.
Yu, Xi (2007-02-19), "肯尼亚华人华侨的欢腾中国年/Kenya's Overseas Chinese Celebrate the "China Year"", China Radio International, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-30, สืบค้นเมื่อ 2009-03-30.
Cai, Guoxi; Moji, Kazuhiko; Wu, Xiaonan; Zhang, Konglai (2007), "Knowledge, attitudes, beliefs, and practices of Chinese migrants in Nairobi, Kenya and Dar es Salaam, Tanzania toward HIV/AIDS", Tropical Medicine and Health, 35 (1): 11–18, doi:10.2149/tmh.35.11, ISSN 1349-4147, สืบค้นเมื่อ 2009-03-30[ลิงก์เสีย]
คัง จี-ย็อง

| คัง จี-ย็อง |
| --- | --- |
คัง จี-ย็องในปี 2018
ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: คังอาจี
เกิด:  (1994-01-18) 18 มกราคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) พาจู จังหวัดคย็องกี เกาหลีใต้
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ค่ายเพลง: ELRIS Entertainment

อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป เจป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2008–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ดีเอสพี Sony Japan
สมาชิกของ: คารา
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 강지영
ฮันจา: 姜知英
อาร์อาร์: Gang Ji-yeong 
เอ็มอาร์: Kang Chiyŏng 
 
นักดนตรี
คัง จี-ย็อง (อักษรโรมัน: Kang Ji Young; เกาหลี: 강지영; ฮันจา: 姜知英; อาร์อาร์: Gang Ji-yeong; เอ็มอาร์: Kang Chiyŏng; เกิด 18 มกราคม ค.ศ. 1994) หรือชื่อในการแสดงว่า จีย็อง (Jiyoung) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของคารา และเป็นนักแสดงในสังกัด Sweet Power ในญี่ปุ่น
ประวัติ

คัง จี-ย็อง เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1994 ที่ พาจู ประเทศเกาหลีใต้ จีย็องเริ่มเดบิวต์เมื่ออายุ 15 ปี ตอนอยู่มัธยมเกรดสาม เธอเป็นหนึ่งในสมาชิก 2 คนที่เข้าร่วมวงหลังจากคิม ซองฮีออกจากวงไป จีย็องร้องเพลงคิสซิงยู ของเกิลส์เจเนอเรชัน ในการออดิชัน จีย็องเป็นญาติของนักร้องเคป๊อปเกาหลีคือ เอ็นเอส ยุนจี
จีย็องเรียนชั้นมัธยมต้นอยู่ที่โรงเรียนมัธยมบงอิลชอน ภายหลังสำเร็จการศึกษาในปี 2009 เธอได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายหญิงมูฮัก และสำเร็จการศึกษาในเดือนกุมภาพันธ์ 2012
อาชีพ

บทความหลัก: คารา
คาราเดบิวทต์เมื่อปี วันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2007 ในปี ค.ศ. 2008 จีย็องได้เข้าเป็นสมาชิกกลุ่มหลังจากที่คิม ซองฮีได้ตัดสินใจออกจากวงไป จีย็องเข้าเป็นสมาชิกวงคาราตอนอายุ 14 ปีเท่านั้น เธอจึงเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดแทนจอง นิโคล และในกลางปี 2008 คาราก็กลับมากับมินิอัลบัมแรกกับ Rock U ซึ่งการกลับมาในครั้งนี้ได้เกิดความเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ใหม่ของวงจากเป็นแนวแข็งแกร่ง โดยเปลี่ยนภาพลักษณ์เป็นในแนว "น่ารัก สดใส"
ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2008 คาราได้เริ่มต้นการกลับมาในรายการ M! Countdown กับซิงเกิล "Pretty Girl" ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2009 คาราได้ออกมินิอัลบัมที่ 2 คือ "Honey" ได้กลายเป็นเพลงแรกของกลุ่มที่สามารถขึ้นถึงอันดับที่ 1 ของรายการต่างๆ ทั้ง M! Countdown และ The Music Trend
ในปลายเดือนกรกฎาคม ปี 2009 คาราได้ปล่อยอัลบัมที่ 2 ซึ่งมีชื่อว่า "Revolution". พร้อมกับเพลงที่เป็นที่นิยมอย่างเพลง Wanna และ Mister ทำให้คาราได้รับความนิยมอย่างท่วมท้น ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2010 คาราได้โปรโมตมินิอัลบัมที่สามซึ่งมีชื่อว่า "Lupin" ในเดือนสิงหาคม ปี 2010 คาราได้เดบิวต์ที่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการในเพลง "Mister" ซึ่งภายหลังจากประสบความสำเร็จในการเดบิวต์ที่ญี่ปุ่น คาราได้ปล่อยมินิอัลบัมที่ 4 คือ "Jumping" ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2010
ในปี 2011 คาราได้ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตเพลง Recochoku และเมื่อไม่นานมานี้ จีย็อง เป็นนักร้องหญิงของเกาหลีเพียงหนึ่งเดียวที่อยู่ในอันดับของนักร้องหญิงยอดนิยม ปี 2011 ของ CDTV Japan โดยเธออยู่ในอันดับที่ 21
เมื่อ 15 มกราคม 2014 จีย็องได้ประกาศที่จะไม่ต่อสัญญา เนื่องจากมีความต้องการที่จะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศและเป็นนักแสดง โดยที่สัญญาได้สิ้นสุดลงแล้วเมื่อ 7 เมษายน 2014 จึงทำให้สถานภาพสมาชิกของจียองสิ้นสุดลง วันที่ 20 สิงหาคม 2014 จียองได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด Sweet Power ประเทศญี่ปุ่น
ผลงาน > ละครโทรทัศน์/เกมส์โชว์

| ปี | รายการ | บทบาท | สถานี |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009-2010 | Kara Bakery | ตัวเอง | Mnet |
| 2011 | Invincible Youth Season 2 | ตัวเอง | เคบีเอส |
| 2011 | รันนิ่งแมน ตอนที่ 61-62 | อยู่ทีมกับอี กวางซู & จี ซอกจิน | Seoul Broadcasting System |
ผลงานเพลง > คารา

บทความหลัก: คารา
ผลงานเพลง > อื่นๆ

"눈이부셔 (Nunnibusheo)" - Jumper (Feat. คัง จี-ย็อง) (2009)
"Merry Love" (ร้องคู่กับ Kim Sungje) (2010)
"My Love" (ร้องคู่กับ ปาร์ค กยูริ, เพลงประกอบซีรีส์ แดมุน) (2010)
รางวัล

| ปี | รางวัล | ประเภท | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Mnet 20's Choice Awards | Upcoming 20′s | เสนอชื่อเข้าชิง |
ดูเพิ่ม

JY official website เก็บถาวร 2017-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
คัง จี-ย็อง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 2
ซอสทงกัตสึ

ทงกัตสึราดซอสทงกัตสึ
ซอสทงกัตสึ (ญี่ปุ่น: とんかつソース; โรมาจิ: tonkatsu sōsu) เป็นน้ำปรุงรสหรือซอสข้นที่ใช้เสิร์ฟโดยราดบนทงกัตสึ (เนื้อหมูทอดญี่ปุ่น) เป็นซอสวุร์สเตอร์เชอร์แบบหนึ่งของญี่ปุ่นที่มีความข้นหนืด (มีความหนืดมากกว่า 2.0 ปาสกาล-วินาที ตามมาตรฐานเกษตรญี่ปุ่น หรือ JAS) มีลักษณะคล้ายกับซอสสีน้ำตาล (brown sauce) อาจมีส่วนผสมเป็นน้ำปลา มะเขือเทศ ลูกพรุน อินทผลัม แอปเปิล น้ำมะนาว แคร์รอต หอมใหญ่ และขึ้นฉ่าย
ซอสทงกัตสึชนิดแรกผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1948 โดยบริษัท โอลิเวอร์ซอส จำกัดในจังหวัดเฮียวโงะ ตัวอย่างเช่นซอสทงกัตสึยี่ห้อบุล-ด็อก ทำจากน้ำส้มสายชูมอลต์ ยีสต์ ปูว์เรของผักและผลไม้ ผักและผลไม้กวน และสารสกัดของผักและผลไม้ ในสหรัฐ บริษัทคิคโคแมนขายซอสทงคัตสึผลไม้ที่มีซอสแอปเปิลเป็นส่วนผสมหลัก
ดูเพิ่ม

ซอสถั่วเหลือง
ซอสทาเระ
มายองเนส
ซอสวุร์สเตอร์เชอร์
คาโต โยชิอากิ

| คาโตะ โยชิอากิ |
| --- | --- |
加藤 嘉明


เจ้าแห่งแคว้นอิโยะ-มัตสึยามะ
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1600 – ค.ศ. 1627
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: กาโมะ ทาดะโตโมะ
เจ้าแห่งแคว้นไอซุ
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1627 – ค.ศ. 1631
ก่อนหน้า: กาโมะ ทาดะซาโดะ
ถัดไป: คาโตะ อะกินาริ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 1563 อำเภอฮาซุ แคว้นมิกาวะ ปัจจุบันคือนครนิชิโอะในจังหวัดไอจิ
เสียชีวิต: 7 ตุลาคม ค.ศ. 1631 เอโดะ
เชื้อชาติ: ญี่ปุ่น
คู่สมรส: ลูกสาวของโฮริเบ อิจิเอมง (堀部市右衛門)
บุตร: นางเซกาคุอิน (星覚院) แต่งงานกับมัตสึชิตะ ชิเงะสึนะ ภรรยาของอิเคดะ นางามาสะ คาโตะ อะกินาริ คาโตะ อะกิโนบุ คาโตะ อะกิโตชิ ภรรยาของนันบุ ชิเงะนาโอะ
บุพการี: คาโตะ โนริอากิ (บิดา)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ตระกูลโทโยโตมิ  รัฐบาลเอโดะ
หน่วย:  ตระกูลคาโตะ
ผ่านศึก: การโจมตีภูมิภาคชูโงกุ ยุทธการที่ชิสุงาตาเกะ การทัพในแคว้นคิอิ การโจมตีภูมิภาคชิโกกุ การทัพคิวชู การล้อมปราสาทโอดะวาระ การรบที่เกาหลี ยุทธการที่เซกิงาฮาระ

คาโตะ โยชิอากิ (ญี่ปุ่น: 加藤 嘉明; โรมาจิ: Katō Yoshiaki) เป็นหนึ่งในแม่ทัพของตระกูลโทโยโตมิและเป็นหนึ่งในแม่ทัพของตระกูลโทกุงาวะในช่วงศึกเซกิงาฮาระ เขาเป็นหนึ่งในเจ็ดขุนพลหอกผู้กล้าแห่งชิสุงาตาเกะ (賤ヶ岳の七本槍) ร่วมกับ คาโตะ คิโยมาสะ, ฟุกุชิมะ มาซาโนริ, วากิซากะ ยาสุฮารุ, คาตากิริ คัตสึโมโตะ, ฮิราโนะ นากายาสุ และ คะซุยะ ทาเกะโนริ
สมัยของฮิเดโยชิ

เขาเป็นที่รู้จักในชื่อเล่นคือ ซามะโนะสุเกะ (左馬助) เมื่อตอนที่เขาเกิด โนริอากิผู้เป็นบิดา ได้ไปเข้าร่วมกับกลุ่มอิกโกะ-อิกกิและก่อการจราจลในแคว้นมิกาวะ เมื่อการจราจลถูกโทกุงาวะ อิเอยาสุเข้าปราบปราม ตัวเขาในวัยแบเบาะจึงต้องลี้ภัยไปยังแคว้นโอมิพร้อมกับบิดา ซึ่งต่อมาบิดาก็ได้รับใช้ฮิเดโยชิที่ปราสาทนากาฮามะ และได้รับรางวัลจำนวน 300 โคกุในเขตการปกครองยาจิมะ (矢嶋郷) ส่วนตัวเขาได้ไปช่วยงานในโรงค้าม้าและถูกค้นพบโดยคาโตะ คาเงะยาสุซึ่งเป็นบิดาของคาโตะ มิตสึยาสุ คาเงะยาสุเห็นว่าเขาดูมีพรสวรรค์ จึงอนุญาตให้เขาได้รับสืบทอดชื่อตระกูลคาโตะ
เขาได้ทำงานเป็นเด็กรับใช้ของฮาชิบะ ฮิเดะคัตสึผู้เป็นลูกชายคนที่ 4 ของโอดะ โนบุนากะและเป็นลูกชายบุญธรรมของฮิเดโยชิกับท่านหญิงเนเนะ ในปี ค.ศ. 1576 เขาได้ติดตามไปยังการโจมตีแคว้นฮาริมะโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต เมื่อท่านหญิงเนเนะทราบเรื่องนี้ จึงขับไล่เขาทันทีด้วยความโกรธ แต่ฮิเดโยชิยินดีรับตัวเขาเอาไว้ใช้งานและได้มอบรางวัลจำนวน 300 โคกุ ทำให้เขาตัดสินใจที่รับใช้ฮิเดโยชิและออกรบเป็นครั้งแรกในการโจมตีปราสาทมิกิของเบโช นากาฮารุ
หลังจากยุทธการยามาซากิ เขาได้รับรางวัล 300 โคกุ ในหมู่บ้านฮิชิดะ (菱田村) แห่งแคว้นยามาชิโระ และหลังจากการรบที่ชิสุงาตาเกะ เขาก็ได้รับรางวัลจำนวน 3,000 โคกุ เมื่อฮิเดโยชิได้เป็นคัมปากุในปี ค.ศ. 1585 เขาได้เข้าร่วมกับกองทัพของโคบายาคาวะ ทากากาเงะในการโจมตีแคว้นอิโยะในภูมิภาคชิโกกุ ในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1586 เขาได้เป็นไดเมียวอย่างเต็มตัว จากการที่เป็นเจ้าของปราสาทชิจิ (志知城) และมีดินแดนจำนวน 15,000 โคกุในแคว้นอาวาจิ (ประกอบไปด้วยอำเภอสึนะกับอำเภอมิฮาระ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในจังหวัดเฮียวโงะ)
ในการทัพปราบตระกูลโฮโจ เขาได้เป็นผู้นำกองทัพเรืออาวาจิ (淡路水軍) ในการเข้าโจมตีปราสาทชิโมดะ และเมื่อฮิเดโยชิรวมแผ่นดินญี่ปุ่นได้สำเร็จ ก็ได้ทำการยกทัพบุกเกาหลี โดยเขามีบทบาททั้งในการรบทั้งทางบกและทางน้ำ ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1597 เขาได้เป็นแม่ทัพเรือควบคู่กับโทโดะ ทากาโทระ สามารถเอาชนะกองทัพของวอน กยุนที่ช่องแคบชีลชอนลยอง (ภาษาญี่ปุ่นจะเรียก ชิสเซนเรียว, 漆川梁)
เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1598 เขาได้คอยช่วยเหลือกองทัพบกในการต่อสู้ช่วงฤดูใบไม้ผลิและส่งเสือที่เขาล่ามาได้ไปให้แก่ฮิเดโยชิและเขาได้รับคำชื่นชม แม้ว่ากองทัพญี่ปุ่นจะชนะการต่อสู้ แต่ขวัญกำลังใจก็ไม่เพิ่มขึ้น ในเดือนเมษายน โคนิชิ ยูกินากะและขุนพลคนอื่น ๆ ได้รับรู้ถึงข่าวกำลังเสริมของราชวงศ์เหม็ง จึงตัดสินใจที่จะถอนทัพ แต่เขาได้คัดค้านอย่างรุนแรง เมื่อฮิเดโยชิได้ทราบข่าว จึงได้มอบรางวัลจำนวน 37,000 โคกุ และฮิเดโยชิได้ตั้งใจไว้ว่าจะแต่งตั้งให้เขาเป็นไดเมียวที่มีรางวัลจำนวน 100,000 โคกุ แต่เมื่อฮิเดโยชิเสียชีวิตในเดือนกันยายน กองทัพญี่ปุ่นที่เหลือก็ได้ทำการถอนทัพกลับ
สมัยของรัฐบาลโชกุนเอโดะ

ในปี ค.ศ. 1599 เขาได้มีความขัดแย้งกับอิชิดะ มิตสึนาริ จึงได้คิดวางแผนลอบสังหารมิตสึนาริ โดยได้ร่วมมือกับ คาโตะ คิโยมาสะ, ฟุกุชิมะ มาซาโนริ, คุโรดะ นางามาสะ, โฮโซคาวะ ทาดะโอกิ, อาซาโนะ ยุคินากะ และ อิเคดะ เทรุมาสะ โดยพวกเขาทั้งเจ็ดคนได้บุกไปที่บ้านของมิตสึนาริที่อยู่ในโอซากะ มิตสึนาริต้องหนีไปที่ปราสาทซาวายามะ เมื่อศึกเซกิงาฮาระได้เกิดขึ้น เขาได้นำทหารของตนเองจำนวน 3,000 นาย มาเข้าร่วมกับอิเอยาสุ
หลังจากการรบ เขาได้รับตำแหน่งเป็นโทซามะไดเมียว และได้รับรางวัลจำนวน 200,000 โคกุในแคว้นอิโยะ และได้มีการสร้างปราสาทมัตสึยามะ (ซึ่งในปัจจุบันอยู่ที่มัตสึยามะ จังหวัดเอฮิเมะ) เมื่อโทกุงาวะ ฮิเดะทาดะได้เป็นโชกุน เขาก็ได้เป็นผู้อำนวยการก่อสร้างปราสาทเอโดะ ปราสาทซุนปุ ปราสาทซาซายามะ และปราสาทนาโกยะ
ในการทัพโอซากะช่วงฤดูหนาว ปี ค.ศ. 1614 เขาได้สละตำแหน่งผู้นำให้แก่อะกินาริผู้เป็นลูกชายคนโต และรับใช้โชกุนฮิเดทาดะ และเข้าร่วมในการทัพโอซากะช่วงฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1615
ในสมัยของโชกุนอิเอมิตสึ เขาได้เป็นกรมวังในสังกัดของจักรพรรดิโกะ-มิสุโนะควบกับตำแหน่งราชองครักษ์ประจำปราสาทนิโจในปี ค.ศ. 1626 ในปีต่อมา เขาได้ย้ายไปอยู่ที่ปราสาทวากามัตสึในแคว้นไอซุ ซึ่งมีจำนวนประมาณ 435,500 โคกุ เขาเสียชีวิตในวัย 68 ปี และได้รับชื่อธรรมะ คือ โชเอ็นอินเด็น ชูอิชากุ โดโย ไดเซ็นโจมง (松苑院殿拾遺釈道誉大禅定門) ก่อนที่จะมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ซันเนียวอิน โดโย เซ็นเคียว (三明院道誉宣興) ในปี ค.ศ. 1647
11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 เขาได้รับการอวยยศย้อนหลังเป็นขุนนางชั้นสาม (Junior third rank, 従三位) โดยจักรพรรดิไทโช
เรื่องเบ็ดเตล็ด

คาโตะ โยชิอากิ มีข้ารับใช้อยู่ 6 คน มีรายนามต่อไปนี้
สึคุดะ คะสุนาริ (佃 十成) เขามีชื่อเสียงจากการโจมตีตอนกลางคืนที่มิตสึฮามะในแคว้นอิโยะ (การรบเกิดขึ้นประมาณวันที่ 23 ถึง 24 ตุลาคม ค.ศ. 1600) ซึ่งในการรบครั้งนั้น เขาสามารถเอาชนะมุราคามิ โมโตโยชิ ซึ่งเป็นพันธมิตรของอิชิดะ
บัน ดันเอมง (塙 団右衛門) มีชื่อเสียงในการเข้าร่วมกับตระกูลโทโยโตมิในช่วงศึกโอซาก้า ซึ่งในอดีต เขาเคยเป็นผู้นำกองพลปืนไฟ ให้กับโยชิอากิ แต่เขาได้ตัดสินใจยกเลิกรับใช้โยชิอากิในปี ค.ศ. 1600
คุโรดะ คิวเบ นาโอะสึกุ (黒田 九兵衛 直次) เสียชีวิตในการโจมตีที่มิตสึฮามะ
ยาบุ โยซาเอมง (藪 与左衛門) ไม่ทราบรายละเอียด
อิชิกาวะ ริวจิ (石川 隆次) ไม่ทราบรายละเอียด
อะดาจิ ชิเงะโนบุ (足立 重信) เป็นข้ารับใช้ของโยชิอากิ ได้รับการแต่งตั้งย้อนหลัง เป็นขุนนางชั้นที่ห้า ในปี ค.ศ. 1919
ภาพของ คาโตะ โยชิอากิ ในช่วงที่นำกองทัพเรืออาวาจิ สร้างสรรค์โดยโอจิไอ โยชิอิคุ
ซาระ มัตสึโมโตะ

| ซาระ มัตสึโมโตะ |
| --- | --- |
松本 沙羅
เกิด:  (1992-05-25) 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี) จังหวัดจิบะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2013 – ปัจจุบัน
องค์การ: เค็นยูออฟฟิศ
ส่วนสูง: 159 ซม.
ซาระ มัตสึโมโตะ (松本 沙羅, 25 พฤษภาคม 1992) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิบะ เป็นสมาชิกสมทบของเค็นยูออฟฟิศ
ผลงานพากย์

โบรูโตะ (สึซึเมโนะ นามิดะ)
โคโนะโอโตะโทมาเระ (คุรุสึ ฮิโระ)
ยาฉะฮิเมะ: เจ้าหญิงครึ่งอสูร (ฮิงุราชิ โทวะ)
เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง (ไอซาวะ เรนะ)
ซอม 100: 100 สิ่งที่อยากทำก่อนจะกลายเป็นซอมบี้ (โคซากะ สึมิเระ)
ปีศาจสาวมีแต่หัวร่วมไขปริศนา (ฟาตีมา ดับเบิลดาตส์)
ฮิโรงารุสกาย! พรีเคียว (ชิโนมิยะ ทามากิ)
ทำไงดีเกมนี้นางร้ายน่ารัก (โลเร็ตตา คูเกร็ต)
ยอดผู้กล้า Helck (Helck ตอนเด็ก)
คามิเอราบิ (ซาวะ โฮโนกะ)
คิม ฮโยว็อน

| คิม ฮโยว็อน   김효원 |
| --- | --- |
งานเขียนของ คิมฮโยว็อน
เกิด: พ.ศ. 2085
ถึงแก่กรรม: พ.ศ. 2133
คิม ฮโยว็อน (เกาหลี: 김효원; พ.ศ. 2085–2133) ชื่อรอง อินแบ็ก เป็นขุนนางในสมัยราชวงศ์โชซ็อน นักเขียน และบัณฑิตลัทธิขงจื๊อใหม่ คิมเป็นผู้นำคนแรกของกลุ่มการเมือง ชาวบูรพา
งานเขียน

ซ็องอัมจิบ (성암집)
ดูเพิ่ม

ซาริม
จั่นน้ำ

| จั่นน้ำ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: (unplaced)
วงศ์:: Boraginaceae
สกุล:: Ehretia
สปีชีส์:: E.  winitii
ชื่อทวินาม
Ehretia winitii 

จั่นน้ำ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Ehretia winitii เป็นพืชในวงศ์ Boraginaceae แตกกิ่งในระดับต่ำเป็นพุ่มแน่น ใบหนา ผิวใบสาก ขอบใบจักละเอียดและเป็นคลื่น ดอกช่อออกที่ปลายยอด มีดอกย่อยสีม่วงอ่อนขนาดเล็กจำนวนมาก ผลกลม ดอกบานช่วงกรกฎาคม – สิงหาคม พบตามเขาหินปูนในภาคกลางและภาคตะวันตก พบครั้งแรกที่จังหวัดกาญจนบุรี โดยพระยาวินิจวนันดร ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ
จั่น เจา

จั่น เจา จาก เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ฉบับพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2433
จั่น เจา (จีน: 展昭; พินอิน: Zhǎn Zhāo; เวด-ไจลส์: Chan3 Chao1) เป็นตัวละครจากวรรณกรรมจีนเรื่อง เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (The Seven Heroes and Five Gallants) เป็นจอมยุทธ์พเนจร ซึ่งมีความสามารถในการต่อสู้เป็นเลิศและมีฉายาว่า "จอมยุทธ์ใต้" (南俠; Nán Xiá; "Southern Hero") ภายหลังเลื่อมใสในอุดมการณ์ของเปา เจิ่ง (包拯; Bāo Zhěng) จึงเข้าช่วยเหลือราชการของเขา และจักรพรรดิเหรินจงตั้งให้เป็นราชองครักษ์ระดับ 4 พร้อมประทานฉายาให้ว่า "แมวหลวง" (御貓; Yù Māo; "Royal Cat") เพราะเห็นกิริยาปราดเปรียวว่องไวประดุจแมว