stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดดอนตูม (จังหวัดนครปฐม)
รายนามเจ้าอาวาส

พระมหาชาญยุทธ อนุภทฺโท เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540
พระครูวิมลญาณวัฒน์ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540–2560
พระมหาอุทัย ฐิตธมฺโม พ.ศ. 2561
ริซะ นีงากิ

| ริซะ นีงากิ新垣里沙 |
| --- | --- |
นีงากิใน ค.ศ. 2010
ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด:  (1988-10-20) 20 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (35 ปี)
แนวเพลง: เจป็อป
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ช่วงปี: ค.ศ. 2001-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เซติมะ
นักดนตรี
ริซะ นีงากิ (ญี่ปุ่น: 新垣 里沙; โรมาจิ: Niigaki Risa, เกิดวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงและนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 5 ของ มอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติ

นีงากิเกิดที่โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ใน ค.ศ. 2001 นีงากิเข้าร่วมกลุ่มมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับไอ ทากาฮาชิ, อาซามิ คนโนะ และมาโกโตะ โองาวะ
ในช่วงต้นปี 2007 นีงากิถูกเลือกเป็นสมาชิกมอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต (ญี่ปุ่น: モーニング娘。誕生10年記念隊) พร้อมกับคาโอริ อีดะ, นัตสึมิ อาเบะ, มากิ โกโตะ และโคฮารุ คูซูมิ เพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีของมอร์นิงมูซูเมะ ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2007 มิกิ ฟูจิโมโตะลาออกจากมอร์นิงมูซูเมะ ทำให้ไอ ทากาฮาชิ เป็นหัวหน้า ส่วนริซะ นีงากิ เป็นรองหัวหน้า
ในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2011 มีการประกาศว่า ไอ ทากาฮาชิจะจบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะกับเฮลโล! โปรเจกต์หลังจบทัวร์คอนเสิร์ตฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2011 ทำให้นีงากิ ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้ากลุ่มแทน ต่อมาเธอจะจบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ในวันสุดท้ายของทัวร์คอนเสิร์ตฤดูใบไม้ผลิที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่นในวันที่ 18 พฤษภาคม ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 นีงากิกับไอกะ มิตสึอิจบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะกับเฮลโล! โปรเจกต์.แล้วยกตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มให้กับซายูมิ มิจิชิเงะ
ชีวิตส่วนตัว

นีงากิเริ่มออกเดตกับโยชิกาซุ โคตานิหลังแสดงด้วยกันใน ค.ศ. 2013 สองปีต่อมา ทั้งคู่แต่งงานในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 แต่ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2018 ทั้งคู่ประกาศในบล็อกว่าได้หย่ากันแล้ว
วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2022 นีงากิได้ประกาศแต่งงานกับช่างภาพที่ชื่อว่า ยาสึทาเกะ ยามางูจิ โดยมีการปล่อยวิดีโอผ่านทางยูทูบ
ผลงาน > สมุดภาพ

| # | ชือ | วันเผยแพร่ (ปี-เดือน-วัน) | ผู้ตีพิมพ์ | ISBN | ข้อมูล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| - | 5 - มอร์นิงมูซูเมะ 5 คิเจเนเรชันเมมเบอร์ชาชินชู (ญี่ปุ่น: 5　モーニング娘。5期メンバー写真集) | 2002-08-16 | Wani Books | ISBN 4-8470-2721-3 | สมุดภาพของสมาชิกรุ่นที่ 5 ทั้งหมด |
| 1 | นีงากิ ริซะ (ญี่ปุ่น: 1stソロ写真集「新垣里沙」) | 2004-10-07 | Wani Books | ISBN 4-8470-2827-9 | สมุดภาพเดี่ยวเล่มแรก |
| 2 | อามะ นัตสึ (ญี่ปุ่น: 2ndソロ写真集「あま夏」) | 2006-06-25 | Wani Books | ISBN 4-8470-2941-0 | สมุดภาพเดี่ยวเล่มที่สอง |
| 3 | อิชชุน (ญี่ปุ่น: 3rdソロ写真集「一瞬」) | 2007-05-27 | Wani Books | ISBN 4-8470-4013-9 | สมุดภาพเดี่ยวเล่มที่สาม |
| 4 | แฮปปีเกิร์ล (ญี่ปุ่น: 4thソロ写真集「Happy Girl」) | 2008-04-25 | Wani Books | ISBN 4-8470-4080-5 | สมุดภาพเดี่ยวเล่มที่สี่ |
ผลงาน > ดีวีดี

2007-06-13 - อาโลเฮลโล! นีงากิ ริซะ ดีวีดี (ญี่ปุ่น: アロハロ！新垣里沙 DVD)
2009-01-21 - อาโลเฮลโล! 2 นีงากิ ริซะ ดีวีดี (ญี่ปุ่น: アロハロ！2 新垣里沙 DVD)
2010-07-14 - อาโลเฮลโล! 3 นีงากิ ริซะ ดีวีดี (ญี่ปุ่น: アロハロ！3 新垣里沙 DVD)
งานแสดง > ภาพยนตร์

2002 - ทกกาเอ็กโกะ (ญี่ปุ่น: とっかえっ娘。)
2003 - โคอินุดันโนะโมโนงาตาริ (ญี่ปุ่น: 子犬ダンの物語)
งานแสดง > ละคร

2002 - แอนเจิลฮาร์ต
2002 - โอเระงะไอตสึเดะไอตสึงะโอเระเดะ (ญี่ปุ่น: おれがあいつであいつがおれで)
2008 - ฮิตเมกเกอร์อากุยูโมโนงาตาริ
งานแสดง > รายการโทรทัศน์

| รายการ | เริ่ม | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- |
| เฮลโล! มอร์นิง (ญี่ปุ่น: ハロー！モーニング。) | ค.ศ. 2001 | 1 เมษายน ค.ศ. 2007 |
| ตินตินทาวน์! (ญี่ปุ่น: ティンティンTown!) | 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 | 26 มีนาคม ค.ศ. 2004 |
| โซเระยูเกะ! โกรกกี (ญี่ปุ่น: それゆけ!ゴロッキーズ) | 29 กันยายน ค.ศ. 2003 | 26 ธันวาคม ค.ศ. 2003 |
| ฟูตาริโงโตะ (ญี่ปุ่น: 二人ゴト) | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 | 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 |
| ฟูตาริโงโตะ (ญี่ปุ่น: 二人ゴト) | 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 | 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 |
| มาจกโกะริกะ-จัง โนะแมจิคัล บี-อู-เด็ง (ญี่ปุ่น: 魔女っ娘。梨華ちゃんのマジカル美勇伝) | 21 ตุลาคม ค.ศ. 2004 | 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 |
| มูซูเมะโดกีว! (ญี่ปุ่น: 娘Dokyu!) | 13 มิถุนายน ค.ศ. 2005 | — |
| ฮาโรโมนี@ (ญี่ปุ่น: ハロモニ@) | 8 เมษายน ค.ศ. 2007 | 28 กันยายน ค.ศ. 2008 |
งานแสดง > วิทยุ

| รายการ | เริ่ม | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- |
| ทัมโปโปะเฮ้นชูบุ โอ้-โซ-โร! (ญี่ปุ่น: タンポポ編集部 Oh-So-Ro!) | 24 กันยายน ค.ศ. 2002 | 23 กันยายน ค.ศ. 2003 |
| TBC ฟันฟีรูโดะโมเร็ตสึโมดัชชุ (ญี่ปุ่น: TBC Funふぃーるど・モーレツモーダッシュ) | 1 เมษายน ค.ศ. 2005 | 15 เมษายน ค.ศ. 2005 |
| TBC ฟันฟีรูโดะโมเร็ตสึโมดัชชุ (ญี่ปุ่น: TBC Funふぃーるど・モーレツモーダッシュ) | 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 | 5 สิงหาคม ค.ศ. 2005 |
| เฮลโลโปรยาเน็ง!! (ญี่ปุ่น: ハロプロやねん!!) | 10 มิถุนายน ค.ศ. 2005 | 24 มิถุนายน ค.ศ. 2005 |
ดูเพิ่ม

เฮลโล! โปรเจกต์
มอร์นิงมุซุเมะ
ทัมโปโปะ
มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ
กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! โปรเจกต์ (ดู แฮปปี 7, 7แอร์, เอช.พี. ออลสตาร์ส)
มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต
แหล่งข้อมูล

Risa Niigaki Official Instagram
Risa Niigaki Official Channel Youtube
| ด ค กมอร์นิงมูซูเมะ |
| --- | --- |
 เอรินะ อิกูตะ  อายูมิ อิชิดะ  ซากูระ โอดะ  มิกิ โนนากะ  มาเรีย มากิโนะ  อากาเนะ ฮากะ  เรนะ โยโกยามะ  ริโอ คิตางาวะ  โฮมาเระ โอกามูระ  เมอิ ยามาซากิ  ริโอ ซากูราอิ  ฮารูกะ อิโนอูเอะ  อาโกะ ยูมิเงตะ 
อดีตสมาชิก:  อาซูกะ ฟูกูดะ  อายะ อิชิงูโระ  ซายากะ อิจิอิ  ยูโกะ นากาซาวะ  มากิ โกโต  เค ยาซูดะ  นัตสึมิ อาเบะ  โนโซมิ สึจิ  ไอ คาโงะ  คาโอริ อีดะ  มาริ ยางูจิ  ริกะ อิชิกาวะ  อาซามิ คนโนะ  มาโกโตะ โองาวะ  ฮิโตมิ โยชิซาวะ  มิกิ ฟูจิโมโตะ  โคฮารุ คูซูมิ  เอริ คาเม  หลี่ ฉุน  เฉียน หลิน  ไอ ทากาฮาชิ  ริซะ นีงากิ  ไอกะ มิตสึอิ  เรนะ ทานากะ  ซายูมิ มิจิชิเงะ  ริโฮะ ซายาชิ  คานง ซูซูกิ  ฮารูกะ คูโด  ฮารูนะ โองาตะ  ฮารูนะ อีกูโบะ  มาซากิ ซาโต  ชิซากิ โมริโตะ  คาเอเดะ คากะ  มิซูกิ ฟูกูมูระ 
สตูดิโออัลบั้ม:  เฟิสต์ไทม์  เซคเคินด์มอร์นิง  เทิร์ด -เลิฟพาราไดซ์-  4th Ikimasshoi!  No. 5  Ai no Dai 6 Kan  Rainbow 7  7.5 Fuyu Fuyu Morning Musume Mini!  Sexy 8 Beat  Platinum 9 Disc  10 My Me  Fantasy! Jūichi  12, Smart  13 Colorful Character  14 Shō: The Message  15 Thank You, Too  ฮาทาชิ โนะ มอร์นิงมูซูเมะ  16th: That's J-pop 
อัลบั้มคัฟเวอร์:  Cover You 
รวบรวม:  เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 1  เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 2  Early Single Box  Morning Musume All Singles Complete: 10th Anniversary  Morning Musume Zen Single Coupling Collection  เดอะ เบสท์! ~อัปเดต มอร์นิงมูซูเมะ~  Morning Musume '14 Coupling Collection 2  Best! Morning Musume 20th Anniversary  Morning Musume Best Selection ~The 25 Shuunen~ 
กลุ่มย่อย:  ทัมโปโปะ  เพททีโมนิ  มินิโมนิ  มอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ  มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ  มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต 
 ผลงานการแสดง  ผลงานเพลง  ซิงเกิล  สมาชิก 
นีงากิแสดงในคอนเสิร์ตทัววร์ Platinum 9 Disco ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009
วัดดอนตอง

| วัดดอนตอง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลแม่แรง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดดอนตอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่แรง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 91 ตารางวา
วัดดอนตองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2257 ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างประมาณ พ.ศ. 2249 โดยราษฎรบ้านเวียงยอง ลำพูนประมาณ 10 ครัวเรือน ซึ่งได้มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านดอนตอง ได้ร่วมกันสร้างวัด โดยได้นิมนต์ครูบาธรรมลังกา จากวัดร้องหาง เมืองยองในรัฐฉานมาเป็นเจ้าอาวาส ชื่อของบ้านดอนตองก็มาจากนามเก่าเมื่อสมัยอยู่เมืองยองในรัฐฉานของพม่า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2250
อาคารเสนาสนะทีสำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถสร้างด้วยอิฐถือปูน หุ้มด้วยทองคำเปลว พระประธานในวิหารสร้างด้วยอิฐถือปูน หุ้มด้วยทองคำเปลว พระพุทธรูปในวิหารสร้างด้วยอิฐถือปูน หุ้มด้วยทองคำเปลว 4 องค์ พระพุทธรูปเนื้อทองแดง และเจดีย์ นอกจากนี้วัดยังให้ทางโรงเรียน และอนามัยใช้สถานที่ในบริเวณวัด
รายนามเจ้าอาวาส

ครูบาธรรมลังกา
ครูบา อุปนันถา
ครูบากันธะ
ครูบาปัญโญ
ครูบาสุมะนะ
ครูบา ธรรมวงค์ษา
พระกันธิยะ
พระอินทรส
พระอธิการนนท์ อินฺทนฺนโท
พระอธิการทองคำ คมฺภีโร
พระอธิการทองคำ กตปุญฺโญ ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา
ราชวงศ์ฟินเว

ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ราชวงศ์ฟินเว เป็นตระกูลกษัตริย์ของเอลฟ์ชาวโนลดอร์  โดยที่ต้นตระกูลคือ ฟินเว ซึ่งเป็นจอมกษัตริย์องค์แรกของชาวโนลดอร์ เป็นผู้นำประชาชนของเขาเดินทางออกจากมิดเดิ้ลเอิร์ธไปยังแผ่นดินอมตะหรือทวีปอามัน  ชาวโนลดอร์ก่อตั้งนครของตนขึ้นที่ ทิริออน ร่วมกับเอลฟ์ชาววันยาร์  ฟินเวอภิเษกครั้งแรกกับมีริเอล ซึ่งสิ้นพระชนม์หลังให้กำเนิดโอรสองค์ใหญ่ คือ เฟอานอร์  หลังจากนั้นฟินเวอภิเษกอีกครั้งกับ อินดิส ชาววันยาร์  และมีโอรสอีกสององค์คือ ฟิงโกลฟิน และ ฟินาร์ฟิน กับธิดาอีกสององค์คือ ฟินดิส และ อีริเม
ราชสกุลเฟอานอร์

เฟอานอร์อภิเษกกับ แนร์ดาเนล บุตรสาวของมัคทัน นายช่างใหญ่ชาวโนลดอร์ มีโอรสเจ็ดองค์ได้แก่ มายดรอส มากลอร์ เคเลกอร์ม คารันเธียร์ คูรูฟิน และอัมร็อด-อัมรัส ฝาแฝดสุดท้อง  ในราวปีที่ 1449-1450 ของยุคแห่งพฤกษา  เฟอานอร์ได้สร้างอัญมณีชิ้นเอกของโลกขึ้น ชื่อว่า ซิลมาริล  ซึ่งบรรจุแสงของทวิพฤกษาแห่งวาลินอร์เอาไว้  ปีถัดมาเฟอานอร์ก็ถูกเนรเทศออกจากทิริออนฐานใช้ดาบข่มขู่เอาชีวิตฟิงโกลฟินน้องต่างมารดาของตน  เขาย้ายไปอยู่ฟอร์เมนอสกับโอรสทั้งเจ็ด  ฟินเวตามไปอยู่กับโอรสของพระองค์ด้วย
หลังจากเมลคอร์และอุงโกลิอันท์ทำลายทวิพฤกษา  มันได้บุกไปชิงซิลมาริลจากท้องพระคลังของเฟอานอร์ที่ฟอร์เมนอส และสังหารกษัตริย์ฟินเว  เวลานั้นชาวโนลดอร์เกือบทั้งหมดไปร่วมงานเฉลิมฉลองอยู่ที่ทานิเควทิล  เมื่อเฟอานอร์ทราบเรื่อง ก็ยกทัพชาวโนลดอร์ไล่ติดตามไป ทั้งที่ฝ่าฝืนบัญชาของเหล่าวาลาร์ และยังกล่าวคำสาบานอันร้ายกาจ ทำให้คำสาปปกคลุมราชสกุลเฟอานอร์ทุกคน นำให้ไปสู่ความพินาศในท้ายที่สุด
ราชสกุลฟิงโกลฟิน

ฟิงโกลฟินอภิเษกกับอไนเร มีโอรสธิดาได้แก่ ฟิงกอน ทัวร์กอน และอาเรเดล   ฟิงกอนและโอรสธิดาทุกองค์ได้เดินทางติดตามเฟอานอร์กลับมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ หลังจากเฟอานอร์สิ้นพระชนม์ และมายดรอสสละสิทธิ์ในราชบัลลังก์  ฟิงโกลฟินจึงได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์  พระองค์ครองอาณาจักรฮิธลุมและดอร์-โลมิน ที่อยู่ทางเหนือของแผ่นดินเบเลริอันด์ ฟิงกอนโอรสองค์ใหญ่ประทับอยู่กับพระองค์  แต่ทัวร์กอนซึ่งสนิทกับฟินร็อด แยกตัวไปสร้างอาณาจักรของตัว เป็นอาณาจักรลับแลชื่อว่า กอนโดลิน  และได้ดำรงอยู่เป็นอาณาจักรสุดท้ายของเอลฟ์บนแผ่นดินเบเลริอันด์
ราชสกุลฟินาร์ฟิน

ฟินาร์ฟินอภิเษกกับเจ้าหญิงเออาร์เวนแห่งอัลควาลอนเด ธิดาของโอลเว กษัตริย์แห่งชาวเทเลริ  มีโอรสธิดาได้แก่  ฟินร็อด โอโรเดร็ธ อังกร็อด อายกนอร์ และกาลาเดรียล  เมื่อแรกฟินาร์ฟินกับโอรสธิดาเดินทางติดตามเฟอานอร์กลับไปยังมิดเดิ้ลเอิร์ธด้วย แต่หลังจากประกาศกของมานดอสมาประกาศคำพยากรณ์แห่งมานดอสที่ริมฝั่งอารามัน  ฟินาร์ฟินก็กลับใจ และนำชาวโนลดอร์ส่วนหนึ่งเดินทางย้อนกลับมายังทิริออน  ฟินาร์ฟินได้เป็นผู้ปกครองชาวโนลดอร์ที่เหลืออยู่ไม่มากนักในทิริออน
โอรสของฟินาร์ฟินสิ้นพระชนม์ในการรบแห่งเบเลริอันด์จนหมดทุกองค์ คงเหลือแต่ธิดาองค์สุดท้องคือกาลาดริเอล ซึ่งภายหลังได้เป็นผู้ปกครองลอธลอริเอน ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
วัดกลางสวน

| วัดกลางสวน |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดกลางสวน, วัดแผ่โม่น
ที่ตั้ง: เลขที่ 18 หมู่ที่ 6 ถนนเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย 23 ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ 10130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกลางสวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านเทิงทะโมกข์ ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ลักษณะพื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาประมาณ 180 เมตร ตรงข้ามกับว่าที่ว่าการอำเภอพระประแดง
วัดกลางสวนสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2360 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย หลังสร้างป้อมปู่เจ้าสมิงพรายเสร็จ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) คุมทหารมอญมาประจำที่ป้อมนี้ เมื่อ พ.ศ. 2358 แล้วทหารมอญได้สร้างวัดขึ้น ชาวบ้านเรียกว่า วัดแผ่โม่น ซึ่งเป็นภาษามอญ ต่อมาชาวบ้านได้ทำสวนปลูกผลไม้ต่าง ๆ ทางทิศตะวันออกของวัด จึงได้เปลี่ยนนามวัดเป็น "วัดกลางสวน" วัดกลางสวนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2371
อาคารเสนาสนะของวัดได้แก่ พระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงพ่อโตที่จำลองมาจากหลวงพ่อโตที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 กุฏิสงฆ์ 8 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้
วัดกลางอ่างแก้ว

| วัดกลางอ่างแก้ว |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เลขที่ 13 หมู่ที่ 6 ถนนพระรามที่ 2 ตำบลท่าจีน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกลางอ่างแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านท่าจีน ตำบลท่าจีน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 48 ไร่ 3 งาน 79 ตารางวา
ไม่ทราบประวัติการก่อสร้างวัดกลางอ่างแก้วที่แน่ชัด ทราบว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2410 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2525 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร มีการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2479
อุโบสถหลังเก่าหันหน้าไปทางทิศตะวันออกสู่แม่น้ำท่าจีน หากมองจากสะพานท่าจีนจะเห็นได้ชัดเจน เป็นอาคารไม้ทรงไทย หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ด้านข้างและด้านหลังมีชายคาปีกนก รองรับโครงหลังคาด้วยเสาไม้กลม ด้านหน้ามีมุขยื่นออกมา 1 ห้อง ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้น หน้าบันด้านหน้าแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ หน้าบันหลังคากับหน้าบันมุขด้านหน้า ตกแต่งด้วยลวดลายพันธุ์พฤกษา ฝาผนังอาคารทางสีขาว ด้านหน้ามีช่องประตูทางเข้า 2 ประตู ด้านหลังทึบ ผนังด้านข้างมีหน้าต่างด้านละ 6 บาน บานประตูและหน้าต่างเป็นไม้ทาสีเหลือง ด้านนอกมีกำแพงแก้วมีซุ้มประตูทางเข้าทั้ง 4 ด้าน เป็นซุ้มก่ออิฐถือปูนทรงมณฑปและซุ้มหน้านาง
วัดกลางใหม่

| วัดกลางใหม่ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูปริยัติคุณาวุธ (เสรี ภูริปญฺโญ ป.ธ.4)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกลางใหม่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 2  งาน 54 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูปริยัติคุณาวุธ (เสรี ภูริปญฺโญ ป.ธ.4) เป้นเจ้าอาวาส
วัดกลางใหม่ตั้งวัดเมื่อ 9  พฤษภาคม พ.ศ. 2497 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ก่อสร้างโดยชาวบ้านผู้มีจิตศรัทธา เมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ขอพระบรมราชานุญาตสร้างอุโบสถ เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลเนื่องในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 อุโบสถมีสีขาวทั้งหลัง ได้ขอใช้แบบพระอุโบสถวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก หน้าบันมีการอัญเชิญตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 มาประดิษฐาน และมีเขตพัทธสีมาเป็นธรรมจักร
รายชื่อเขตมหานครในประเทศญี่ปุ่น

เขตอภิมหานครโตเกียว (คันโต)
เขตมหานครเคฮันชิง (คิงกิ)
เขตมหานครของญี่ปุ่นในแถบไทเฮโย
เขตการจ้างงานโตเกียว
เขตการจ้างงานโกเบ  เขตการจ้างงานโอซากะ  เขตการจ้างงานเกียวโตะ  เขตการจ้างงานนาโงยะ
นี่คือ รายชื่อเขตมหานคร (ญี่ปุ่น: 都市圏; โรมาจิ: toshiken) ในประเทศญี่ปุ่นเรียงตามจำนวนประชากรที่กำหนดโดยสำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่น (SBJ) และศูนย์บริการข้อมูลเชิงพื้นที่ของมหาวิทยาลัยโตเกียว ภูมิภาคที่มีประชากรส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นระหว่างโตเกียวและฟุกุโอกะมักเรียกว่า เข็มขัดไทเฮโย
สำมะโนประชากร

สำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่น หรือ SBJ กำหนดพื้นที่มหานครว่าเป็นเมืองศูนย์กลางตั้งแต่หนึ่งเมืองขึ้นไปและเทศบาลรอบนอกที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้มีคุณสมบัติเป็นเทศบาลรอบนอก เทศบาลต้องมีประชากรอย่างน้อย 1.5% ของประชากรที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปที่เดินทางไปโรงเรียนหรือทำงานในศูนย์กลางเมืองใดเมืองหนึ่ง เพื่อให้มีคุณสมบัติเป็นเมืองศูนย์กลาง เมืองนั้นต้องเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนดซึ่งจะมีประชากรขนาดเท่าใดก็ได้ หรือนครประเภทอื่น (นอกเหนือจากนครใหญ่ที่รัฐกำหนด) ซึ่งมีประชากรอย่างน้อย 500,000 คน พื้นที่มหานครของเมืองที่เป็น "นครใหญ่ที่รัฐกำหนด" จะเรียกว่าเป็น "เขตมหานครใหญ่" (ญี่ปุ่น: 大都市圏; โรมาจิ: daitoshiken) ในขณะที่พื้นที่มหานครของเมืองที่ไม่ใช่ "นครใหญ่ที่รัฐกำหนด" จะเรียกว่าเป็น "เขตมหานคร" (ญี่ปุ่น: 都市圏; โรมาจิ: toshiken) หากเมืองศูนย์กลางหลายเมืองอยู่ใกล้กันมากพอจนเมืองรอบนอกทับซ้อนกัน เมืองเหล่านั้นจะถูกรวมเข้าด้วยกันและกำหนดพื้นที่เมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวแทนที่จะเป็นอิสระต่อกัน
สำมะโนประชากร > สำมะโนประชากร ปี 2015

เขตมหานครที่เขียนด้วยตัวหนาคือเขตมหานครใหญ่ 11 แห่งของญี่ปุ่น
| ที่ | เขตมหานคร | จังหวัด | เมืองหลัก | ประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เขตมหานครใหญ่คันโต (บ้างเรียกแถบคันโต)  | โตเกียว, จังหวัดคานางาวะ, จังหวัดไซตามะ, จังหวัดชิบะ, จังหวัดอิบารากิ, จังหวัดโทจิงิ, จังหวัดกุมมะ, จังหวัดยามานาชิ | 23 เขตพิเศษโตเกียว, นครโยโกฮามะ, นครซางามิฮาระ, นครคาวาซากิ, นครชิบะ, นครไซตามะ | 37,273,866 |
| 2 | เขตมหานครใหญ่เคฮันชิง (บ้างเรียกแถบคิงกิ)  | จังหวัดโอซากะ, จังหวัดเกียวโต, จังหวัดเฮียวโงะ, จังหวัดนาระ, จังหวัดชิงะ, จังหวัดวากายามะ | นครโอซากะ, นครซาไก, นครโกเบ, นครเกียวโต | 19,302,746 |
| 3 | เขตมหานครใหญ่ชูเกียว | จังหวัดไอจิ, จังหวัดกิฟุ, จังหวัดมิเอะ | นครนาโงยะ | 9,363,221 |
| 4 | เขตมหานครใหญ่ฟูกูโอกะ-คิตะกีวชู | จังหวัดฟูกูโอกะ | นครฟูกูโอกะ, นครคิตะกีวชู | 5,538,142 |
| 5 | เขตมหานครใหญ่ชิซูโอกะ-ฮามามัตสึ | จังหวัดชิซูโอกะ | นครชิซูโอกะ, นครฮามามัตสึ | 2,842,151 |
| 6 | เขตมหานครใหญ่ซัปโปโระ | กิ่งจังหวัดอิชิการิ ใน ฮกไกโด | นครซัปโปโระ | 2,636,254 |
| 7 | เขตมหานครใหญ่เซ็นได | จังหวัดมิยางิ | นครเซ็นได | 2,256,964 |
| 8 | เขตมหานครใหญ่ฮิโรชิมะ | จังหวัดฮิโรชิมะ | นครฮิโรชิมะ | 2,096,745 |
| 9 | เขตมหานครอุตสึโนมิยะ | จังหวัดโทจิงิ | นครอุตสึโนมิยะ | 1,655,673 |
| 10 | เขตมหานครใหญ่โอกายามะ | จังหวัดโอกายามะ | นครโอกายามะ | 1,639,414 |
| 11 | เขตมหานครใหญ่คูมาโมโตะ | จังหวัดคูมาโมโตะ | นครคูมาโมโตะ | 1,492,975 |
| 12 | เขตมหานครใหญ่นีงาตะ | จังหวัดนีงาตะ | นครนีงาตะ | 1,395,612 |
| 13 | เขตมหานครคาโงชิมะ | จังหวัดคาโงชิมะ | นครคาโงชิมะ | 1,126,639 |
| 14 | เขตมหานครมัตสึยามะ | จังหวัดเอฮิเมะ | นครมัตสึยามะ | 706,883 |
ดูเพิ่ม

เขตมหานคร
รายชื่อนครในประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อนครที่ใหญ่ที่สุดในโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Statistics Bureau of Japan สำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่น
Population Census of Japan
Metropolitan Employment Area Map
วัดกลางศรีเชียงใหม่

| วัดกลางศรีเชียงใหม่ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดกลางศรีเชียงใหม่, วัดท่าวัดใต้, วัดมหาเสมาทวารวดี
ที่ตั้ง: ตำบลเหล่าปอแดง อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดกลางศรีเชียงใหม่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหล่าปอแดง อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร
วัดกลางศรีเชียงใหม่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 แต่จารึกที่วัดระบุว่าสร้างวัดกลางศรีเชียงใหม่ เมื่อศักราช 998 ปี ตรงกับ พ.ศ. 2175
วัดกลางศรีเชียงใหม่ตั้งอยู่บริเวณชุมชนบ้านท่าวัดซึ่งเป็นชุมชนรอบหนองหานที่มีพัฒนาการต่อเนื่องมาหลายสมัยตั้งแต่สมัยทวารวดีเป็นต้นมา ปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญ คือ กลุ่มใบเสมาหินทรายสมัยทวารวดี ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มใบเสมาที่ยังอยู่ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์และมิได้ถูกเคลื่อนย้ายไปจากตำแหน่งเดิมและฐานอาคารศิลาแลงในบริเวณใกล้เคียง
พบโบราณวัตถุเช่น ภาชนะดินเผาเนื้อแกร่งเคลือบแบบล้านช้างใช้สำหรับบรรจุกระดูก ชิ้นส่วนพระพุทธรูปและประติมากรรมรูปเคารพทำจากหินทราย ชิ้นส่วนเครื่องประกอบสถาปัตยกรรมแบบเขมร ศิลาจารึกที่ระบุนามผู้สร้างศิลาจารึกคือ พระมหาพรหมเทโวโพธิสัตว์และระบุถึงชื่อวัดกลางเชียงใหม่หนองหานคามเขต
เมื่อ พ.ศ. 2503–2504 ชาวบ้านได้ร่วมกันบูรณะปฏิสังขรณ์วัดกลางศรีเชียงใหม่ ทำให้ได้พบโบราณวัตถุจำนวนมาก ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์วัดกลางศรีเชียงใหม่ สร้างขึ้นหลังจากที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จทอดพระเนตรในปี พ.ศ. 2532 โดยชุมชนได้เริ่มสร้างพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 นอกจากนี้ภายในวัดยังมีสระน้ำโบราณอายุราว 1,300–1500 ปี เดิมมีกำแพงหินศิลาแลงป้องกันดินพังทั้ง 4 ด้าน มีบันไดหินศิลาแลงขึ้นลงหัวท้ายสระทั้ง 2 ด้าน ปัจจุบันอยู่ในสภาพทรุดโทรม
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2010

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: อินโดนีเซีย เวียดนาม
วันที่: 1 ธันวาคม - 29 ธันวาคม
ทีม: 8
สถานที่: 4 (ใน 4 เมืองเจ้าภาพ)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  มาเลเซีย (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ:  อินโดนีเซีย
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 18
จำนวนประตู: 51 (2.83 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  โมฮัมเหม็ด ซาฟี่ โมฮัมเหม็ด ซาลี   (5 ประตู)
ผู้เล่นยอดเยี่ยม:  เฟียร์มาน ยูทิน่า
← 2008 2012 → 
อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ 2010 หรือ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2010 ครั้งนี้ถูกจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 8 ในวันที่ 1-29 ธันวาคม พ.ศ. 2553 นี้โดยประเทศอินโดนีเซียและประเทศเวียดนามจะเป็นเจ้าภาพร่วมในรอบแบ่งกลุ่มครั้งนี้
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน

| จาการ์ตา | ปาเล็มบัง | ฮานอย | นัม ดินห์ | บูกิต จาลิล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เกลอรา บังการ์โน สเตเดียม | เกลอร่า ศรีวิจาย่า สเตเดี้ยม | สนามกีฬาแห่งชาติ มีดินห์ | เทียน เตรือง สเตเดี้ยม | สนามกีฬาแห่งชาติบูกิต จาลิล |
| ความจุ: 88,083 | ความจุ: 40,000 | ความจุ: 40,000 | ความจุ: 30,000 | ความจุ: 87,411 |
รอบคัดเลือก

รอบคัดเลือก ถูกจัดขึ้นในวันที่ 22-26 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ที่ประเทศลาว ประกอบด้วย 4 ประเทศที่มีอันดับ FIFA Ranking ต่ำสุดของรายการนี้ คือ ลาว , กัมพูชา , ฟิลิปปินส์ และติมอร์ตะวันออก โดยไม่มีประเทศบรูไนดารุสซาลาม เพราะยังไม่พ้นโทษแบนสมาคมฟุตบอลภายในประเทศจาก FIFA
| ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | +/- | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ลาว | 3 | 1 | 2 | 0 | 8 | 3 | +5 | 5 |
|  ฟิลิปปินส์ | 3 | 1 | 2 | 0 | 7 | 2 | +5 | 5 |
|  กัมพูชา | 3 | 1 | 2 | 0 | 4 | 2 | +2 | 5 |
|  ติมอร์-เลสเต | 3 | 0 | 0 | 3 | 3 | 15 | −12 | 0 |
22 ตุลาคม 2010
16:00
| ติมอร์-เลสเต  | 0 - 5 |  ฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | เอียน อราเนต้า  26', 40', 56'   ฟิล ยังฮัสแบนด์  30' (ลูกโทษ)   แอนทอน เดล โรซาริโอ  32' |
ผู้ตัดสิน: หลิว ทาม โฮ (สิงคโปร์)
22 October 2553
18:30
| ลาว  | 0 - 0 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ชม: 5,000
ผู้ตัดสิน: โมฮัมเหม็ด นาฟีซ อับดุล วาฮับ (มาเลเซีย)
24 ตุลาคม 2553
16:00
| กัมพูชา  | 4 - 2 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
| ขิม บอเรย์  26', 29', 40'   นัท สีนูน  75' | รายงาน | ฌิควิโต โด คาร์โม  5'   แองกิซู บาร์โบซ่า  84' |
ผู้ชม: 600 คน
ผู้ตัดสิน: ฟุง ดินห์ ดุง (เวียดนาม)
24 ตุลาคม 2553
18:30
| ฟิลิปปินส์  | 2 - 2 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| ฟิล ยังฮัสแบนด์  76' (ลูกโทษ)   เจมส์ ยังฮัสแบนด์  90+4' | รายงาน | สุกอาโพน วงเชียงคำ  28'   กันละยา สีสมวัง  40' |
ผู้ชม: 3,000 คน
ผู้ตัดสิน: มงคลชัย เพชรศรี (ไทย)
26 ตุลาคม 2553
16:00
| ฟิลิปปินส์  | 0 - 0 |  กัมพูชา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: โมฮัมเหม็ด นาฟีซ อับดุล วาฮับ (มาเลเซีย)
26 ตุลาคม 2553
18:30
| ลาว  | 6 - 1 |  ติมอร์-เลสเต |
| --- | --- | --- |
| โกวัน นามทะวิสัย  11'   สุกอาโพน วงเชียงคำ  16'   ลำเนา สิงโต  47' (ลูกโทษ)   โคนคำ อินทะมะวง  59'   กันละยา สีสมวัง  61'   เกดสะดา สุกสะหวัน  78' | รายงาน | ฌิควิโต โด คาร์โม  8' |
ผู้ชม: 4,100 คน
ผู้ตัดสิน: ฟุง ดินห์ ดุง (เวียดนาม)
6 ทีมที่ได้สิทธิ์เล่นในรอบสุดท้าย:
อินโดนีเซีย
มาเลเซีย
พม่า
สิงคโปร์
ไทย
เวียดนาม
2 ทีมที่ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือก:
ลาว
ฟิลิปปินส์
รอบสุดท้าย > รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม เอ

อินโดนีเซีย เป็นเจ้าภาพของกลุ่มนี้
| ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | +/- | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อินโดนีเซีย (เจ้าภาพ) | 3 | 3 | 0 | 0 | 13 | 2 | +11 | 9 |
|  มาเลเซีย | 3 | 1 | 1 | 1 | 6 | 6 | 0 | 4 |
|  ไทย | 3 | 0 | 2 | 1 | 3 | 4 | −1 | 2 |
|  ลาว | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 13 | −10 | 1 |
1 ธันวาคม 2553
17:00
| ไทย  | 2 - 2 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| ศรายุทธ ชัยคำดี  67', 90+1' | รายงาน | โคนคำ อินทะมะวง  54'   กันละยา สีสมหวัง  82' |
ผู้ตัดสิน: ซาโต้ ริวจิ (ญี่ปุ่น)
1 ธันวาคม 2553
19:30
| อินโดนีเซีย  | 5 - 1 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| โมฮัมหมัด อัสรารุดดิน ปูตรา โอมาร์  22' (o.g.)   คริสเตียน กอนซาเลซ  33'   มูฮัมหมัด ริดวาน  52'   อาริฟ ซูโยโน่  76'   เออร์ฟาน บาชดิม  90+4' | รายงาน | นอห์ชาห์รุล อิดลาน ทาลาฮา  18' |
ผู้ชม: 62,000 คน
ผู้ตัดสิน: โว มิน ทรี (เวียดนาม)
4 ธันวาคม 2553
17:00
| ไทย  | 0 - 0 |  มาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ผู้ตัดสิน: วิน โช (เมียนมาร์)
4 ธันวาคม 2553
19:30
| ลาว  | 0 - 6 |  อินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | เฟียร์มาน ยูทิน่า  28' (ลูกโทษ), 51'   มูฮัมหมัด ริดวาน  33'   เออร์ฟาน บาชดิม  63'   อาริฟ ซูโยโน่  77'   ออคโทเวียนัส มาเนียนี่  82' |
ผู้ชม: 70,000 คน
ผู้ตัดสิน: ดาอุด อับบาส (สิงคโปร์)
7 ธันวาคม 2553
19:30
| มาเลเซีย  | 5 - 1 |  ลาว |
| --- | --- | --- |
| โมฮัมหมัด อัมรี่ ยาย่าห์  4', 41' โมฮัมหมัด อามิรุล ฮาดี้ ไซนัล  74' นอห์ชาห์รุล อิดลาน ทาลาฮา  77' มาฮาลี่ จาซูลี่  90+1' | รายงาน | ลำเนา สิงโต  8' |
ผู้ตัดสิน: โว มิน ทรี (เวียดนาม)
7 ธันวาคม 2553
19:30
| อินโดนีเซีย  | 2 - 1 |  ไทย |
| --- | --- | --- |
| บัมบัง ปามุงกัส  82' (ลูกโทษ), 90+1' (ลูกโทษ) | รายงาน | สุรีย์ สุขะ  69' |
ผู้ชม: 65,000 คน
ผู้ตัดสิน: ซาโต ริวจิ (ญี่ปุ่น)