stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โบอิง 737 คลาสสิก
ผู้ให้บริการ > การส่งมอบ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| รุ่น | รวม | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 1994 | 1993 | 1992 | 1991 | 1990 | 1989 | 1988 | 1987 | 1986 | 1985 | 1984 |
| 737-300 | 1,113 | – | 29 | 52 | 65 | 37 | 52 | 54 | 54 | 57 | 69 | 67 | 89 | 141 | 137 | 120 | 83 | 7 |
| 737-400 | 486 | 2 | 9 | 33 | 33 | 21 | 13 | 32 | 68 | 82 | 56 | 63 | 57 | 17 | 15 | – | – | – |
| 737-500 | 389 | – | 4 | 31 | 34 | 18 | 24 | 35 | 30 | 79 | 90 | 44 | – | – | – | – | – | – |
| รวม | 1,988 | 2 | 42 | 116 | 132 | 76 | 89 | 121 | 152 | 218 | 215 | 174 | 146 | 158 | 152 | 120 | 83 | 7 |
ข้อมูลจำเพาะ

| รุ่น | 737-300 | 737-400 | 737-500 |
| --- | --- | --- | --- |
นักบิน: Two
| การจัดเรียงที่นั่ง (สองชั้นโดยสาร) | 126 (8F @ 36 in, 118Y @ 32 in) | 147 (10F @ 36 in, 137Y @ 32 in) | 110 (8F @ 36 in, 102Y @ 32 in) |
| การจัดเรียงที่นั่ง (หนึ่งชั้นโดยสาร) | 140 @ 32 in – 149 @ 30 in | 159 @ 32 in – 168 @ 30 in | 122 @ 32 in – 132 @ 30 in |
| การจัดเรียงที่นั่งสูงสุด | 149 | 188 | 145 |
ความหว้างที่นั่ง: 6-abreast: 17 in (43.2 cm), 5-abreast: 19 in (48.3 cm), 4-abreast: 21 in (53.3 cm)
| ความยาว | 109 ft 7 in (33.4 m) | 119 ft 7 in (36.4 m) | 101 ft 9 in (31.0 m) |
ปีก: ความกว้าง: 94 ft 9 in (28.9 m), พื้นที่: 979.9 sq ft (91.04 m2), Sweep: 25°, AR 9.17
ความสูง: 36 ft 6 in (11.1 m), Cabin: 84.2 in (213.9 cm)
ความกว้างลำตัวเครื่อง: 12 ft 4 in (3.76 m)
| น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด | 138,500 lb (62,820 kg) | 150,000 lb (68,040 kg) | 133,500 lb (60,550 kg) |
| น้ำหนักบรรทุกสูงสุด | 37,240 lb (16,890 kg) | 40,240 lb (18,250 kg) | 32,560 lb (14,770 kg) |
| น้ำหนักเครื่องเปล่า | 72,360 lb (32,820 kg) | 76,760 lb (34,820 kg) | 70,440 lb (31,950 kg) |
ความจุเชื้อเพลิง: 5,311 US gal (20,100 L)
| ความจุสินค้า | 1,068 cu ft (30.2 m3) | 1,373 cu ft (38.9 m3) | 882 cu ft (23.3 m3) |
| ระบะทางวิ่งที่ใช้ในการขึ้นบิน | 7,500 ft (2,286 m) | 8,690 ft (2,649 m) | 8,630 ft (2,630 m) |
เพดานบิน: 37,000 ฟุต (11,278 เมตร)
ความเร็ว: MMO: มัค 0.82 (542 นอต; 1,005 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 624 ไมล์ต่อชั่วโมง) ขณะบิน: มัค 0.745 (493 นอต; 913 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 567 ไมล์ต่อชั่วโมง)
| พิสัยการบิน | 2,255 ไมล์ทะเล (4,176 กิโลเมตร; 2,595 ไมล์) | 2,060 ไมล์ทะเล (3,820 กิโลเมตร; 2,370 ไมล์) | 2,375 ไมล์ทะเล (4,398 กิโลเมตร; 2,733 ไมล์) |
เครื่องยนต์ x2: ซีเอฟเอ็ม56-3ซี-1
| แรงผลักดัน x2 | 22,000 pound-force (98 กิโลนิวตัน) | 23,500 pound-force (105 กิโลนิวตัน) | 20,000 pound-force (89 กิโลนิวตัน) |

↑  การออกแบบน้ำหนัก 'เชื้อเพลิงเป็นศูนย์' สูงสุดโดยหักน้ำหนักเปล่าขณะใช้งานออก
↑  MTOW, SL, 86 °F (30 °C)
↑  ที่ความจุ 126 ที่นั่ง
↑  ที่ความจุ 147 ที่นั่ง
↑  ที่ความจุ 110 ทีนั่ง
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

โบอิง 737 เน็กซต์เจเนอเรชัน
โบอิง 737 แมกซ์
โบอิง ที-43
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

แอร์บัส เอ320
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-80
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-90
ตูโปเลฟ ตู-154
ยาโกเลฟ ยัค-42
โบอิง 737-300 ของยูเอสแอร์
โบอิง 737-400 ของนกแอร์
โบอิง 737-500 ของอูย์เตร์
ไฟฟ้ากระแสตรง

สัญลักษณ์แทนไฟฟ้ากระแสตรง พบได้บนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หลายชนิดที่ผลิตหรือต้องการไฟฟ้ากระแสตรง
ไฟฟ้ากระแสตรง (direct) แสดงเป็นเส้นตรงสีแดง แกนตั้งคือปริมาณกระแส (i) หรือความต่างศักย์ (v) และแกนนอนคือเวลา (t)
pulsating — ไฟฟ้ากระแสตรงชนิดเป็นจังหวะ
variable — ไฟฟ้ากระแสแปรผัน
alternating — ไฟฟ้ากระแสสลับ
ไฟฟ้ากระแสตรงชนิดต่าง ๆ
(บน) ชนิดสมบูรณ์
(กลางและล่าง) ชนิดเป็นจังหวะเกิดจากการเรียงกระแส
ไฟฟ้ากระแสตรง (อังกฤษ: direct current, อักษรย่อ: DC) เป็นไฟฟ้ากระแสที่มีทิศทางการเคลื่อนที่ของกระแสไฟฟ้าไปในทิศทางเดียวกันเป็นวงจร ในอดีตไฟฟ้ากระแสตรงเคยถูกเรียกว่า กระแสกัลวานิก (galvanic current) อุปกรณ์ที่สามารถผลิตไฟฟ้ากระแสตรงได้ เช่น เซลล์แสงอาทิตย์ แบตเตอรี่ ทั้งชนิดประจุไฟฟ้าใหม่ได้และชนิดใช้แล้วทิ้ง และเครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสตรง ไฟฟ้ากระแสตรงสามารถไหลผ่านตัวนำไฟฟ้า เช่น สายไฟ สารกึ่งตัวนำ ฉนวนไฟฟ้า หรือแม้กระทั่งเคลื่อนที่ในภาวะสุญญากาศในรูปของลำอิเล็กตรอนหรือลำไอออน
เราสามารถใช้ตัวเรียงกระแส เปลี่ยนไฟฟ้ากระแสสลับให้เป็นไฟฟ้ากระแสตรงได้ โดยส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์ภายในตัวเรียงกระแสจะบังคับให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ในทิศทางเดียว นอกจากนี้ยังสามารถเปลี่ยนไฟฟ้ากระแสตรงเป็นไฟฟ้ากระแสสลับได้โดยใช้อินเวอร์เตอร์หรือชุดไดนามอเตอร์
เครื่องมือวัดทางไฟฟ้าประเภทที่หนึ่งคือ -แอมมิเตอร์  โวลต์มิเตอร์  และโอห์มมิเตอร์   เป็นเครื่องวัดทางไฟฟ้า   เพื่อใช้วัดปริมาณต่างๆ ทางไฟฟ้าเครื่องวัดทางไฟฟ้าต่างๆนี้สามารถสร้างขึ้นโดยดัดแปลงมาจาก แกลแวนอมิเตอร์  (Galvanometer) ชนิดขดลวดเคลื่อนที่  ซึ่งประกอบด้วยขดลวดวางระหว่างขั้วแม่เหล็กและประเภทที่สองคือ-แกลแวนอมิเตอร์  (Galvanometer) คือ เครื่องมือวัดพื้นฐานทางไฟฟ้าที่สามารถวัดได้ทั้งกระแสไฟฟ้าและความต่างศักย์ไฟฟ้า แต่จะวัดได้ปริมาณน้อยๆ ดังนั้นจึงนิยมนำไปดัดแปลงใช้วัดกระแสไฟฟ้าความต่างศักย์ไฟฟ้าและความต้านทาน
ประวัติ

ครั้งหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2430 ยุคที่ไฟฟ้าเริ่มแพร่หลายสู่ภาคส่วนต่าง ๆ ของสังคม ไฟฟ้ากระแสตรงเคยถูกใช้ส่งไปตามครัวเรือน โดยการผลิตของสถานีผลิตไฟฟ้าจำนวน 121 แห่งทั่วสหรัฐอเมริกา ระบบดังกล่าวพัฒนาโดยทอมัส เอดิสัน (พ.ศ. 2389–2474) แต่ด้วยข้อจำกัดที่ไฟฟ้ากระแสตรงจะสูญเสียพลังงานอย่างรวดเร็ว เมื่อถูกส่งออกจากสถานีผลิตไฟฟ้าไกลเกินหนึ่งไมล์ ทำให้ต่อมาได้มีการคิดค้นไฟฟ้ากระแสสลับขึ้นโดยจอร์จ เวสติงเฮาส์ (พ.ศ. 2389–2457) ซึ่งสามารถส่งไฟฟ้าไปได้ไกลหลายร้อยไมล์โดยสูญเสียพลังงานน้อยมาก การแข่งขันระหว่างบุคคลสองท่านดังกล่าวถูกขนานนามว่าเป็น สงครามกระแสไฟฟ้า ที่ในที่สุดผู้คนจึงหันมาใช้ไฟฟ้ากระแสสลับจนถึงทุกวันนี้
ประเภท

ไฟฟ้ากระแสตรงแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่
ไฟฟ้ากระแสตรงประเภทสม่ำเสมอ เป็นไฟฟ้ากระแสตรงที่ไหลอย่างสม่ำเสมอตลอดไปไฟฟ้ากระแสตรงประเภทนี้ได้มาจากแบตเตอรี่ หรือ ถ่านไฟฉาย
ไฟฟ้ากระแสตรงประเภทไม่สม่ำเสมอ เป็นไฟฟ้ากระแสตรงที่เป็นช่วงคลื่นไม่สม่ำเสมอ ไฟฟ้ากระแสตรงชนิดนี้ได้มาจากเครื่องไดนาโมหรือ วงจรเรียงกระแส
คุณสมบัติ

กระแสไฟฟ้าไหลไปทิศทางเดียวกันตลอด
มีค่าแรงดันหรือแรงเคลื่อนเป็นบวกอยู่เสมอ
สามารถเก็บประจุไว้ในเซลล์ หรือแบตเตอรีได้
ประโยชน์

ใช้ในการชุบโลหะต่าง ๆ
ใช้ในการทดลองทางเคมี
ใช้เชื่อมโลหะและตัดแผ่นเหล็ก
ทำให้เหล็กมีอำนาจแม่เหล็ก
ใช้ในการประจุกระแสไฟฟ้าเข้าแบตเตอรี
ใช้ในวงจรอิเล็กทรอนิกส์
ใช้เป็นไฟฟ้าเดินทาง เช่น ไฟฉาย
ดูเพิ่ม

กระแสไฟฟ้า
ไฟฟ้ากระแสสลับ
ระบบสายส่งกระแสตรงความดันสูง
ขยะอวกาศ

ภาพขยะอวกาศที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์ แสดงภาพขยะอวกาศเมื่อมองจากวงโคจรสูงของโลก พื้นที่พบขยะอวกาศมากที่สุดมี 2 ที่ คือขยะอวกาศที่เป็นวงแหวน โคจรในวงโคจรพ้องคาบโลก กับกลุ่มเมฆขยะอวกาศที่อยู่ในวงโคจรต่ำของโลก
ขยะอวกาศ เป็นคำใช้เรียกวัตถุหมดอายุไขและไม่ได้ใช้งานที่มนุษย์สร้างขึ้น โดยเฉพาะวัตถุไม่ได้ใช้ประโยชน์ที่โคจรรอบโลก ซึ่งอาจเป็น ยานอวกาศปลดระวาง วัตถุที่สลัดทิ้งระหว่างภารกิจขึ้นสู่อวกาศ นอกจากนี้ยังมี เศษซากของการชนกัน วัตถุที่เกิดการบุแตกสลาย ของเหลวแข็งตัวที่ถูกขับออกจากยานอวกาศหรืออนุภาคที่ไม่ถูกเผาไหม้จากเครื่องยนต์ ขยะอวกาศเป็นภัยอย่างหนึ่งของยานอวกาศ
ขยะอวกาศเป็นผลกระทบภายนอกทางลบ มันสร้างต้นทุนภายนอกให้กับคนอื่นที่ต้องการปล่อยหรือใช้ยานอวกาศในบริเวณวงโคจรต่ำของโลก ซึ่งค่าใช้จ่ายเหล่านี้มักไม่ถูกนำมาคำนวนในราคาที่ต้องจ่ายทั้งหมดของเจ้าของภารกิจปล่อยยานอวกาศ หลายครั้งที่ยานอวกาศได้รับความเสียหายจากขยะอวกาศ[ต้องการอ้างอิง] การจัดการกับขยะอวกาศเหล่านี้มักจะเป็นองค์กรที่อยู่ในอุตสาหกรรมอวกาศ
ในเดือนตุลาคม 2019 เครือข่ายการเฝ้าระวังทางอวกาศสหรัฐแจ้งว่ามีวัตถุอวกาศที่มนุษย์สร้างกว่า 20,000 ชิ้นโคจรอยู่เหนือโลก (รวมดาวเทียมที่ปฏิบัติการอยู่ 2,218 ดวงด้วย) ซึ่งวัตถุที่แจ้งมานี้เป็นแค่วัตถุขนาดใหญ่ที่สามารถระบุและติดตามได้ เดือนมกราคม 2019 มีการประมาณว่าขยะที่เล็กกว่า 1 เซนติเมตรน่าจะมีอยู่ราว 128 ล้านชิ้น ขยะที่มีขนาด 1-10 ซม. มีประมาณ 900,000 ชิ้น ส่วนที่มีขนาดใหญ่กว่า 10 เซนติเมตรน่าจะมีอยู่ราว 34,000 ชิ้น ซึ่งวัตถุเล็ก ๆ เหล่านี้จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า MMOD (Micrometeoroid and Orbital Debris) ซึ่งหากเกิดการชนกับยานจะส่งผลให้เกิดปัญหาร้ายแรง วัตถุขนาดเล็กจะทำให้เกิดความเสียหายคล้ายถูกพ่นยิง มันจะทำให้เกิดความเสียหายมากให้กับบริเวณที่เป็นโซลาร์เซล กล้อง และเครื่องตามดาวที่ไม่มีอุปกรณ์ป้องกัน
พ.ศ. 2521

| --- | --- |
ศตวรรษ::  19  20  21
ปี::  2518  2519  2520  2521  2522  2523  2524
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2521
ปฏิทินกริกอเรียน: 1978 MCMLXXVIII
Ab urbe condita: 2731
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1427 ԹՎ ՌՆԻԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6728
ปฏิทินบาไฮ: 134–135
ปฏิทินเบงกอล: 1385
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2928
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 26 Eliz. 2 – 27 Eliz. 2
พุทธศักราช: 2522
ปฏิทินพม่า: 1340
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7486–7487
ปฏิทินจีน: 丁巳年 (มะเส็งธาตุไฟ) 4674 หรือ 4614     — ถึง — 戊午年 (มะเมียธาตุดิน) 4675 หรือ 4615
ปฏิทินคอปติก: 1694–1695
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3144
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1970–1971
ปฏิทินฮีบรู: 5738–5739
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 2034–2035
 - ศกสมวัต: 1900–1901
 - กลียุค: 5079–5080
ปฏิทินโฮโลซีน: 11978
ปฏิทินอิกโบ: 978–979
ปฏิทินอิหร่าน: 1356–1357
ปฏิทินอิสลาม: 1398–1399
ปฏิทินญี่ปุ่น: ศักราชโชวะ 53 (昭和５３年)
ปฏิทินจูเช: 67
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 13 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4311
ปฏิทินหมินกั๋ว: ROC 67 民國67年
เวลายูนิกซ์: 252460800–283996799
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2521 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1978 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
ปีมะเมีย สัมฤทธิศก จุลศักราช 1340 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำประเทศไทย

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 – 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559)
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2523)
เหตุการณ์

16 กุมภาพันธ์ – วอร์ด คริสเตนเซน สร้างระบบกระดานข่าวคอมพิวเตอร์ระบบแรกของโลก ระหว่างที่เกิดพายุหิมะครั้งใหญ่ในเมืองชิคาโก สหรัฐอเมริกา
16 มีนาคม
ทีมฟุตบอลทีมชาติกานาชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติแอฟริกา ครั้งที่ 11 ณ ประเทศกานา
นายกรัฐมนตรีอิตาลีถูกกองทัพแดงอิตาลีลักพาตัวและถูกสังหารในเวลาต่อมา
21 เมษายน – พรรคคอมมิวนิสต์อัฟกานิสถานปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลของดาอูดข่าน จัดตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถานที่อยู่ใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียต
19 มิถุนายน – การ์ตูนการ์ฟิลด์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือพิมพ์
4 กรกฎาคม – สถานีโทรทัศน์เอ็นพีทีวี แพร่ภาพออกอากาศครั้งแรก
7 กรกฎาคม – หมู่เกาะโซโลมอนได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
25 กรกฎาคม – หลุยส์ บราวน์ เด็กหลอดแก้วคนแรกของโลก ถือกำเนิดขึ้น
8 กันยายน – ทหารยิงผู้ชุมนุมประท้วงหลายร้อยคนเสียชีวิตในเตหะราน เป็นเหตุการณ์ส่วนหนึ่งที่นำไปสู่การปฏิวัติอิหร่าน เปลี่ยนการปกครองในประเทศอิหร่านจากราชาธิปไตยเป็นระบอบเผด็จการ
17 กันยายน – ประธานาธิบดี อันวาร์ ซาดัต แห่งอียิปต์ และนายกรัฐมนตรี เมนาเฮม เบกิน แห่งอิสราเอล ลงนามในข้อตกลงแคมป์เดวิด ณ แคมป์เดวิด
29 กันยายน – อังกฤษและบรูไนลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างกันเพื่อเปิดทางสำหรับการให้เอกราชแก่บรูไน
16 ตุลาคม – สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ทรงได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา
วันเกิด

ข้อมูลเพิ่มเติม: หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
วันเกิด > มกราคม

1 มกราคม
เกริกพล มัสยวาณิช นักแสดง/พิธีกรชาวไทย
หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล พระโอรสองค์เล็กใน พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ประสูติแด่ หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา
6 มกราคม - ภูริ หิรัญพฤกษ์ นักร้อง/นักแสดงชาวไทย
12 มกราคม - คิม ซา-รัง นักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้
25 มกราคม - เจ้าหญิงชาร์ลีนแห่งโมนาโก
28 มกราคม
นุสรา ผุงประเสริฐ นักร้อง/นักแสดงชาวไทย
เจมี คาร์ราเกอร์ นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
จีอันลุยจี บุฟฟอน นักฟุตบอลชาวอิตาลี
วันเกิด > กุมภาพันธ์

10 กุมภาพันธ์ - ซินตึ๊ง เกียรติบุษบา แชมป์ PABA
14 กุมภาพันธ์ - พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ นักแสดงหญิงชาวไทย
16 กุมภาพันธ์ - ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ นักร้อง/นักแสดง/พิธีกรชาวไทย
24 กุมภาพันธ์ - แกรี่ (คัง ฮีกอน) นักร้อง/นักแสดงชาวเกาหลีใต้
28 กุมภาพันธ์ - ณัทธร สมคะเน นักแสดงชาวไทย
วันเกิด > มีนาคม

1 มีนาคม - พรรณสิริ จิตรรัตน์ ครูสอนโยคะ/อดีตผู้ประกาศข่าวช่อง 7 สี/รองมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2001
9 มีนาคม - เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ (เจมส์) นักร้อง/นักแสดงชาวไทย
10 มีนาคม - พรสวรรค์ ป.ประมุข แชมป์ PABA
15 มีนาคม - เจ้าหญิงแอนน์แห่งบาวาเรีย
18 มีนาคม - กฤติกา ขอไพบูลย์ ผู้ประกาศข่าวชาวไทย
24 มีนาคม - อูโก คาซาเรส แชมป์โลกมวยสากลชาวเม็กซิโก
31 มีนาคม - อเล็กซานเดอร์ ดักลาส-แฮมิลตัน ดยุกที่ 16 แห่งแฮมิลตัน
14 มีนาคม - ธนนท์ วงค์ธิมา
วันเกิด > เมษายน

19 เมษายน - เจมส์ แฟรนโก นักแสดงชายชาวอเมริกัน
23 เมษายน - ฐรินดา กรรณสูต นักแสดงชาวไทย
25 เมษายน - ดีเด่น เก่งการุณ แชมป์ PABA (เสียชีวิต 30 มีนาคม พ.ศ. 2550)
26 เมษายน - ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ นักแสดงและอดีตผู้ประกาศข่าวชาวไทย
30 เมษายน - หม่อมหลวงอภิมงคล โสณกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
วันเกิด > พฤษภาคม

8 พฤษภาคม - น้ำทิพย์ เสียมทอง นักแสดงชาวไทย
10 พฤษภาคม - เจ้าหญิงลัลลา ซัลมา แห่งโมร็อกโก
12 พฤษภาคม - อายะ อิชิงูโระ นักร้อง/นักประพันธ์/นักออกแบบงานแฟชั่นหญิงชาวญี่ปุ่น
18 พฤษภาคม - รีการ์ดู การ์วัลยู นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส
27 พฤษภาคม - พิมพ์พร พรพฤฒิพันธุ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ 1 สมัย
28 พฤษภาคม - นาเดีย โสณกุล นักแสดงและพิธีกรชาวไทย
วันเกิด > มิถุนายน

2 มิถุนายน - โดมินิก คูเปอร์ นักแสดงชายชาวอังกฤษ
3 มิถุนายน - สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
6 มิถุนายน - จูดิธ บาร์ซี นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
9 มิถุนายน - มิโรสลาฟ โคลเซ่ นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
12 มิถุนายน - เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม แชมป์โลกมวยสากลชาวไทยคนที่ 30
19 มิถุนายน - ดวงพร สนธิขันธ์ นักร้อง/นักแสดงชาวไทย
20 มิถุนายน - แฟรงก์ แลมพาร์ด นักฟุตบอลชายชาวอังกฤษ
30 มิถุนายน - มงคล แอลจียิม แชมป์โลก WBF
วันเกิด > กรกฎาคม

10 กรกฎาคม - ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ นักแสดงชาวไทย
12 กรกฎาคม
โทเฟอร์ เกรซ นักแสดงชายชาวอเมริกัน
มิเชลล์ ราดรีเกซ นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
15 กรกฎาคม - สุระเชษฐ์ ศรีพรหม นักร้องชาวไทย
22 กรกฎาคม - สุวนันท์ คงยิ่ง นักแสดงหญิงชาวไทย
25 กรกฎาคม - ปรารถนา องค์ชัยศักดิ์ นักแสดงหญิงชาวไทย
28 กรกฎาคม - ชมะนันทน์ วรรณวินเวศร์ พิธีกร/ผู้ประกาศข่าว/นักแสดงชาวไทย
วันเกิด > สิงหาคม

6 สิงหาคม - อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล นักแสดงชาวไทย
10 สิงหาคม
พิษณุ นิ่มสกุล นักร้อง/นักแสดงชาวไทย
เจก รัตนตั้งตระกูล พิธีกร/ผู้ประกาศข่าวชาวไทย
15 สิงหาคม - จอห์น ดีแลน นักแสดงชาวไทย (เสียชีวิต 1 ธันวาคม พ.ศ. 2538)
วันเกิด > กันยายน

25 กันยายน - นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย แชมป์เงาของสภามวยโลก
วันเกิด > ตุลาคม

5 ตุลาคม
เจมส์ วาเลนไทน์ มือกีตาร์ชาวอเมริกัน
เสมอกัน เที่ยงธรรม นักการเมืองชาวไทย
10 ตุลาคม - พิเชษฐ์ไชย ผลดี นักแสดงชาวไทย
12 ตุลาคม – อานัส ฬาพานิช นักแสดงชายชาวไทย
15 ตุลาคม
บรมวุฒิ หิรัญยัษฐิติ นักแสดงชาวไทย
สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์ หรือ นิ้วกลม นักเขียนชาวไทย
19 ตุลาคม - พี สะเดิด นักร้องลูกทุ่งชาวไทย
20 ตุลาคม – จิตตินันท์ หงษ์ทอง นักร้องชาวไทย
24 ตุลาคม - โชติรส ชโยวรรณ นักแสดงหญิงชาวไทย
27 ตุลาคม - เกรียงไกร อังคุณชัย นักร้องชาวไทย
วันเกิด > พฤศจิกายน

16 พฤศจิกายน
ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์ นักแสดงชาวไทย
แกรี เนย์สมิธ นักฟุตบอลสก็อตแลนด์
24 พฤศจิกายน - รินลณี ศรีเพ็ญ นักแสดง/พิธีกร/นางแบบชาวไทย
25 พฤศจิกายน - ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่
วันเกิด > ธันวาคม

4 ธันวาคม - อีเกิ้ล อากากูร่า แชมป์โลกมวยสากลชาวไทยคนที่ 34
5 ธันวาคม - พัชราภา ไชยเชื้อ ดารา/นักแสดงชาวไทย
6 ธันวาคม - อาสพลธ์ สรรณ์ไตรภพ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ
7 ธันวาคม - สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ
8 ธันวาคม - มัลคอร์ม ทูนาเกา แชมป์โลกมวยสากลชาวฟิลิปปินส์
14 ธันวาคม
วาสนา พลเยี่ยม นักแสดงชาวไทย
พอล โรบินสัน นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
17 ธันวาคม - แมนนี่ ปาเกียว แชมป์โลกมวยสากลชาวฟิลิปปินส์
18 ธันวาคม - เคที โฮลมส์ นักแสดงชาวอเมริกัน
26 ธันวาคม - สด เพชรสุภาพรรณ แชมป์ ABCO และแชมป์ PABA
30 ธันวาคม
สโรชา วาทิตตพันธ์ นักแสดง/พิธีกรชาวไทย
ไทรีส กิบสัน นักแสดงชายชาวอเมริกัน
ซินดี้ เบอร์บริดจ์ นักแสดงหญิงและนางแบบชาวไทย
วันถึงแก่กรรม

ข้อมูลเพิ่มเติม: หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2521
14 มีนาคม - หอมหวล นาคศิริ นักแสดงลิเกชื่อดัง(เกิด 26 มีนาคม พ.ศ. 2442)
9 กันยายน - แจ็ก วอร์เนอร์ ผู้ก่อตั้งสตูดิโอฮอลลีวูด (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2435)
23 กันยายน - หม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุล (ประสูติ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2429)
19 ตุลาคม - หม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์ (ประสูติ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2442)
8 พฤศจิกายน - นอร์มัน ร็อคเวลล์ นักเขียนชาวอเมริกัน (เกิด 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437)
8 ธันวาคม - หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล (ประสูติ 23 เมษายน พ.ศ. 2449)
15 ธันวาคม - เลียว ศรีเสวก (นามปากกา อรวรรณ) นักประพันธ์ (เกิด 30 กันยายน พ.ศ. 2455)
28 ธันวาคม - เศวต อาหลาม ผู้อำนวยการบริษัทกันตนา กรุ๊ป (เกิด 5 มีนาคม พ.ศ. 2478)
รางวัล > รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – Peter D. Mitchell
สาขาวรรณกรรม – อิซาค บาเชวิส ซิงเกอร์
สาขาสันติภาพ – อันวาร์ ซาดัต, เมนาเฮม เบกิน
สาขาฟิสิกส์ – Pyotr Leonidovich Kapitsa, อาร์โน อัลลัน เพนเซียส, โรเบิร์ต วูดโรว์ วิลสัน
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – เวอร์เนอร์ อาร์เบอร์, แดเนียล นาธานส์, ฮามิลตัน โอ. สมิธ
สาขาเศรษฐศาสตร์ – เฮอร์เบิร์ต ไซมอน
ส้มโอ

| ส้มโอ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: เงาะ Sapindales
วงศ์:: ส้ม Rutaceae
สกุล:: ส้ม Citrus (Burm.) Merr.
สปีชีส์:: Citrus maxima
ชื่อทวินาม
Citrus maxima (Burm.) Merr.

ส้มโอ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางในตระกูลเดียวกับส้ม มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกคือ โกร้ยตะลอง (ภาษาเขมร) มะขุน (เหนือ) มะโอ (เหนือ) ลีมาบาลี (มลายู ยะลา) และ สังอู (กะเหรี่ยง มลายู) มีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษว่า Pomelo ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาดัตช์ pompelmoes ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ส้มที่ลูกเท่าฟักทอง"  แหล่งกำเนิดอยู่ในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ส้มโอจัดว่าเป็นไม้ผลเศรษฐกิจชนิดหนึ่งของไทย นิยมปลูกทางภาคตะวันตกของประเทศ
ต้นกล้าส้มโอ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ส้มโอเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง แตกกิ่งก้านสาขาที่เรือนยอด ลำต้นมีสีน้ำตาล มีหนามเล็ก ๆ สูงประมาณ 8 เมตร  ใบเป็นแผ่นหนาสีเขียวเข้ม โคนก้านใบมีหูใบแผ่ออกเป็นรูปหัวใจ แผ่นใบเหมือน มะกรูด คือแบ่งใบเป็น 2 ตอน แต่ขนาดใบใหญ่กว่า ใบหนาแข็ง มีสีเขียวแก่ มีกลิ่นหอม  ดอกออกเป็นช่อสั้นหรือดอกเดี่ยว ตามบริเวณง่ามใบ มีสีขาว ปลายกลีบมนมี 4 กลีบ กลางดอกมี เกสร 20-25 อัน   ผลกลมโต บางพันธุ์ตรงขั้วมีจุกสูงขึ้นมา ผิวผลเมื่อยังอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จัดเปลี่ยนเป็นสีเขียวอมเหลือง ผิวของผลไม่เรียบ ผิวของเปลือกผลมีต่อมน้ำมันกระจายทั่วไป ภายในผลเป็นช่อง ๆ มีแผ่นบาง ๆ สีขาวกั้นเนื้อให้แยกออกจากกัน เนื้อแต่ละส่วนเรียกว่า "กลีบ" มีรสหวานหรือหวานอมเปรี้ยว มีเมล็ดฝังอยู่ระหว่างเนื้อมากกว่า 1 เมล็ด  ผลส้มโอมีเปลือกหนาทำให้สามารถเก็บรักษาได้นาน มีวิตามินซีมาก
พันธุ์ส้มโอ

แหล่งปลูกส้มโอที่สำคัญในประเทศไทยแต่เดิมมีสองแหล่งคือ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นแหล่งกำเนิดของพันธุ์ขาวแป้น และบางปะกอกในเขตธนบุรี เป็นแหล่งกำเนิดของพันธุ์ขาวพวง ในปัจจุบัน พันธุ์ส้มโอที่เป็นที่นิยมปลูกทางการค้า ได้แก่
พันธุ์ทับทิมสยาม เนื้อสีแดงเข้ม รสชาติหวาน มีกลิ่นหอม เนื้อนุ่ม เปลือกบางสีเขียวเข้ม มีขนอ่อนปกคลุมทั่วผล ปลูกมากที่จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยกรมทรัพย์สินทางปัญญาได้ขึ้นทะเบียนส้มโอทับทิมสยามปากพนังเป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์
พันธุ์ทองดี ผลโต กลมแป้น ไม่มีจุก ที่ขั้วมีจีบเล็กน้อย รสหวาน ฉ่ำน้ำ เนื้อสีชมพู เป็นพันธุ์ที่นิยมปลูกที่จังหวัดนครปฐม
พันธุ์ขาวน้ำผึ้ง ผลใหญ่ กลมสูง ก้นเรียบ
พันธุ์ขาวใหญ่ เนื้อขาวอมเหลือง รสหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว เมล็ดน้อย นิยมปลูกที่จังหวัดสมุทรสงคราม
พันธุ์ขาวพวง ผลกลม มีจุกสูง ผิวเรียบ สีเปลือกเขียวอ่อนอมเหลือง มีเมล็ดน้อย เป็นพันธุ์ดั้งเดิม
พันธุ์ขาวแตงกวา ผลขนาดกลางกลมแป้น เปลือกบาง เนื้อสีขาว นิยมปลูกที่จังหวัดชัยนาท และอยู่ในคำขวัญประจำจังหวัด
พันธุ์ท่าข่อย เป็นพันธุ์ที่ปลูกมากที่จังหวัดพิจิตร
พันธุ์ปัตตาเวีย ปลูกมากทางภาคใต้
พันธ์หอมควนลัง มีรสชาติ เปรี้ยวอมหวาน เมื่อปอกเปลือกจะมีกลิ่มหอมอ่อน ถิ่นกำเนิดมาจาก ตำบลควนลัง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
การใช้ประโยชน์ > ประโยชน์ของส้มโอ

รับประทานส้มโอช่วยขับสารพิษในร่างกายได้ (ผล)
มีส่วนช่วยลดความเสี่ยงของโรคมะเร็ง (ผล)
ในตำราจีนเปลือกส้มโอใช้เป็นยาแก้ธาตุไม่ปกติ ช่วยแก้อาการไอ ผสมในยาหอมกินแล้วทำให้สดชื่น (เปลือก)
ในตำราคาไทย เปลือกส้มโอจัดอยู่ในเปลือกส้มทั้ง 8 ประการ ซึ่งประกอบไปด้วย เปลือกส้มโอ เปลือกส้มเขียวหวาน เปลือกส้มจีน เปลือกส้มซ่า เปลือกส้มตรังกานู เปลือกมะนาว เปลือกมะกรูด เปลือกมะงั่น ซึ่งมีสรรพคุณแก้ลม (ระบบไหลเวียนโลหิต) แก้เสมหะ และใช้ปรุงเป็นยาหอม (เปลือก)
มีความเชื่อว่าสตรีที่ยังไม่ได้แต่งงานจะนำส้มโอมาทาหน้า เพราะเชื่อว่าจะช่วยทำให้ผิวพรรณผุดผ่อง สดใส (ผล)
เชื่อว่าการรับประทานส้มโอจะช่วยทำให้ตาสดใสและเป็นประกาย (ผล)
ช่วยให้เจริญอาหาร เหมาะอย่างมากสำหรับผู้ที่เบื่ออาหาร ปากไม่รู้รสอาหาร (ผล)
ส้มโอมีวิตามินซีสูง จึงช่วยป้องกันและรักษาโรคเลือดออกตามไรฟัน (ผล)
ช่วยแก้อาการปวดศีรษะ ด้วยการนำใบมาตำแล้วพอกบริเวณศีรษะ (ใบ)
ช่วยแก้อาการเมาสุรา (ผล)
เปลือกส้มโอเป็นส่วนประกอบของยาหอมสมุนไพร ซึ่งมีส่วนช่วยแก้อาการวิงเวียนศีรษะ หน้ามืดตาลาย ใจสั่น คลื่นไส้อาเจียน (เปลือก)
ช่วยแก้หวัด (ราก, เมล็ด)
ประโยชน์ของส้มโอช่วยแก้อาการไอ (เปลือก, ราก, เมล็ด)
ช่วยขับเสมหะ (ดอก, เปลือก)
สรรพคุณส้มโอแก้อาการไอมีเสมหะ ด้วยการใช้ผลสดนำเมล็ดออก แกะเป็นชิ้นเล็ก ๆ แช่กับน้ำเหล้าไว้หนึ่งคืน เสร็จแล้วนำไปต้มให้เละแล้วผสมกับน้ำผึ้ง นำมากวนจนเข้ากันแล้วจิบกินบ่อย ๆ (ผล)
ช่วยแก้อาการแน่นหน้าอก (เปลือก)
ช่วยแก้อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ แน่นท้อง (ใบ)
ส้มโอ สรรพคุณช่วยแก้อาการจุกเสียด แน่นท้อง ปวดท้องน้อย (เปลือก, ราก, เมล็ด)
ช่วยแก้อาการปวดท้อง ลำไส้เล็กหดตัวผิดปกติ (เมล็ด)
ช่วยขับลมในลำไส้และกระเพาะอาหาร (ผล, ดอก, เปลือก)
ช่วยแก้อาการปวดในกระเพาะอาหาร (ดอก)
ช่วยแก้อาการปวดกระบังลม (ดอก)
ใช้เป็นยาแก้อาการปวดข้อหรืออาการปวดบวม ด้วยการใช้ใบส้มโอนำมาตำแล้วเอาไปย่างไฟให้อุ่น แล้วนำมาพอกบริเวณที่ปวด (ใบ)
ช่วยแก้อาการคันตามผิวหนัง ด้วยการนำเปลือกมาต้มน้ำอาบ (เปลือก)
ช่วยรักษาโรคลมพิษที่ผิวหนัง ด้วยการใช้เปลือกประมาณ 1 ผล หั่นเป็นชิ้น ๆ แล้วต้มกับน้ำอาบ หรือทาในบริเวณที่เป็นลมพิษ (เปลือก)
ช่วยรักษาโรคที่เกี่ยวกับผิวหนังอื่น ๆ ด้วยการใช้เปลือกมาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วนำมาต้มกับน้ำจนมันงวด แล้วเอาน้ำที่ได้มาทาบริเวณที่เป็นโรคผิวหนัง (เปลือก)
เปลือกใช้ตำแล้วนำมาพอกเพื่อรักษาฝี (เปลือก)
เปลือกมีฤทธิ์ในการต้านเชื้อรา เชื้อไวรัส เชื้อแบคทีเรีย ช่วยลดการอักเสบ และยังช่วยฆ่าแมลง ฆ่าเห็บวัว เป็นต้น
ช่วยแก้อาการไส้เลื่อน (เปลือก, เมล็ด, ราก)
เรานิยมรับประทานส้มโอเป็นผลไม้สด ทำเป็นน้ำผลไม้ หรือจะนำไปประกอบอาหารก็ได้ ไม่ว่าจะเป็น ยำ เมี่ยง ส้มตำ ข้าวยำ หรือของหวานเป็นต้น (ผล)
เปลือกนอกสีขาวนำไปแปรรูปทำเป็นส้มโอสามรส ส้มโอแช่อิ่มได้ (เปลือก)
ใช้เป็นส่วนผสมในเครื่องสำอางบางชนิด
การใช้ประโยชน์ > ความเชื่อ

ในพิธีไหว้พระจันทร์ของชาวจีน ส้มโอถือเป็นเครื่องสังเวยที่สำคัญ เนื่องจากมีความเชื่อว่าหลังจากไหว้ ถ้าผ่าผลส้มโอออกแล้วกลางลูกแห้ง ไม่มีน้ำจะเป็นเครื่องหมายของโชคดี สตรีที่ยังไม่แต่งงานจะนำส่วนของส้มโอมาทาหน้า เชื่อว่าทำให้ผิวพรรณผุดผ่อง และถ้ากินส้มโอในคืนนั้นจะทำให้ตาเป็นประกายสวยงาม นอกจากนั้นยังใช้ส้มโอเป็นสัญลักษณ์แทนศีรษะของชาวจีนที่เสียชีวิตในการกู้ชาติ
รวมภาพ

ผลส้มโอจากรัฐเกรละ อินเดียใต้
เนื้อส้มโอ
ผลส้มโอในฟิลิปปินส์
ดอกส้มโอ
ยำส้มโอ
ตำส้มโอ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Citrus maxima ที่วิกิสปีชีส์
Pomelo Nutrition Information เก็บถาวร 2012-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from USDA SR 22 database
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Citrus maxima:  Wikidata: Q80024  Wikispecies: Citrus maxima  APDB: 90373  BOLD: 210640  EoL: 488254  EPPO: CIDGR  FNA: 242412666  FoC: 242412666  GBIF: 3190160  GRIN: 10744  iNaturalist: 54299  IPNI: 30075266-2  IRMNG: 11011636  ITIS: 501574  IUCN: 62042732  NCBI: 37334  NZOR: 189d53fa-1a15-433b-911b-a5266cd025f9  Plant List: kew-2724206  PLANTS: CIMA5  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:30075266-2  Tropicos: 28100003 
Aurantium maximum:  Wikidata: Q95965693  APDB: 180943  GBIF: 5593618  GRIN: 314306  IPNI: 771455-1  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:771455-1  Tropicos: 28101759 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
เซเรียอา ฤดูกาล 2006-07

|  |  | เซเรียอา ฤดูกาล 2006-07 | แต้ม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1. |  อินเตอร์ | 97 | 38 | 30 | 7 | 1 | 80 | 34 |
|  | 2. |  โรม่า | 75 | 38 | 22 | 9 | 7 | 74 | 34 |
|  | 3. | ลาซิโอ | 62 | 38 | 18 | 11 | 9 | 59 | 33 |
|  | 4. |  เอซี มิลาน | 61 | 38 | 19 | 12 | 7 | 57 | 36 |
|  | 5. |  ปาแลร์โม่ | 58 | 38 | 16 | 10 | 12 | 58 | 51 |
|  | 5. |  ฟิออเรนติน่า | 58 | 38 | 21 | 10 | 7 | 62 | 31 |
|  | 7. |  เอ็มโปลี | 54 | 38 | 14 | 12 | 12 | 42 | 43 |
|  | 8. |  อาตาลันตา | 50 | 38 | 12 | 14 | 12 | 56 | 54 |
|  | 9. |  ซามพ์โดเรีย | 49 | 38 | 13 | 10 | 15 | 44 | 48 |
|  | 10. |  อูดิเนเซ่ | 46 | 38 | 12 | 10 | 16 | 49 | 55 |
|  | 11. |  ลิเวอร์โน่ | 43 | 38 | 10 | 13 | 15 | 41 | 54 |
|  | 12. |  ปาร์ม่า | 42 | 38 | 10 | 12 | 16 | 41 | 56 |
|  | 13. |  คาตาเนีย | 41 | 38 | 10 | 11 | 17 | 46 | 68 |
|  | 14. |  เรจจิน่า | 40 | 38 | 12 | 15 | 11 | 52 | 50 |
|  | 14. |  เซียน่า | 40 | 38 | 9 | 14 | 15 | 35 | 45 |
|  | 14. |  โตริโน่ | 40 | 38 | 10 | 10 | 18 | 27 | 47 |
|  | 14. |  กายารี | 40 | 38 | 9 | 13 | 16 | 35 | 46 |
|  | 18. | คิเอโว่ | 39 | 38 | 9 | 12 | 17 | 38 | 48 |
|  | 19. |  อัสโคลี | 27 | 38 | 5 | 12 | 21 | 36 | 67 |
|  | 20. |  เมสซิน่า | 26 | 38 | 5 | 11 | 22 | 37 | 69 |