stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์
สมาชิก

สมาชิกของกลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์อย่างเป็นทางการมีดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  อะโดบีซิสเต็มส์  แอปเปิล  ออโตเดสก์  Aveva  AVG Technologies  Bentley Systems  CA Technologies  CNC Software/Mastercam  คอมพิวแวร์ |  คอเรล  เดลล์  อินเทล  Intuit  McAfee  ไมโครซอฟท์  มินิแทบ  โพรเกรสซอฟต์แวร์  Parametric Technology Corporation |  ควาร์ก  เควสต์ซอฟต์แวร์  Rosetta Stone  Siemens PLM Software  โซลิดเวิกส์  ไซเบส  ไซแมนเทค  TechSmith  MathWorks   |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของกลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์
กลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์กับสิทธิบัตรซอฟต์แวร์ เก็บถาวร 2006-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กลุ่มภาษาอินูอิต

| กลุ่มภาษาอินูอิต |
| --- | --- |
กลุ่มเชื้อชาติ:: อินูอิต
ภูมิภาค:: อะแลสกา, ภาคเหนือของแคนาดา (นูนาวุตและภูมิภาคนิคมอินูวิอาลูอิต), นูนาวิก, นูนัตซิอาวุต, กรีนแลนด์
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: เอสกิโม–อะลิวต์เอสกิโมกลุ่มภาษาอินูอิต
กลุ่มย่อย::   อินุกติตุต  อินูปิอาตุน (อินูปิอัต)  อินูวิอาลุกตุน  กาลาลิซุต (กรีนแลนด์)  
กลอตโตลอก:: inui1246

กลุ่มภาษาอินูอิต (อังกฤษ: Inuit languages) เป็นกลุ่มของภาษาชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาที่มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดและพูดกันมาแต่ดั้งเดิมในแถบอาร์กติกของอเมริกาเหนือและบางส่วนในแถบกึ่งอาร์กติกของแลบราดอร์ กลุ่มภาษายูปิกที่มีความใกล้ชิดกับกลุ่มภาษานี้ใช้พูดกันทางตะวันตกและใต้ของอะแลสกา และทางตะวันออกสุดของรัสเซีย แต่ปัจจุบันอยู่ในภาวะใกล้สูญในรัสเซียและยังเหลือผู้พูดในหมู่บ้านไม่กี่แห่งบนคาบสมุทรชุกชี ชาวอินูอิตส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในสามดินแดน ได้แก่ กรีนแลนด์, แคนาดา (โดยเฉพาะในภูมิภาคนูนัตซิอาวุตของแลบราดอร์, ภูมิภาคนูนาวิกของควิเบก, นูนาวุต และนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์) และสหรัฐ (โดยเฉพาะชายฝั่งของอะแลสกา)
จำนวนชาวอินูอิตที่พูดภาษาดั้งเดิมของพวกเขานั้นยากที่จะประเมินด้วยความแม่นยำ เนื่องจากการนับส่วนใหญ่อาศัยข้อมูลสำมะโนประชากรที่เป็นการรายงานตัวเองซึ่งอาจจะไม่สะท้อนการใช้งานหรือความรู้ในภาษาได้อย่างแม่นยำ สำมะโนประชากรกรีนแลนด์ประมาณการว่าจำนวนผู้พูดวิธภาษาต่าง ๆ ของกลุ่มภาษาอินูอิตที่นั่นอยู่ที่ประมาณ 50,000 คน จากสำมะโนประชากรแคนาดา พ.ศ. 2559 มีประชากรชนพื้นเมือง 1,673,785 คน (ร้อยละ 4.9) โดยเป็นชาวอินูอิตหรืออินุก 65,030 คน (ร้อยละ 0.2) ซึ่ง 36,545 คนในจำนวนนี้รายงานว่าพูดภาษากลุ่มอินูอิตเป็นภาษาแม่ ส่วนในสหรัฐ ชาวอะแลสกาประมาณ 7,500 คน จากประชากรชนพื้นเมืองอินูอิตกว่า 13,000 คน พูดวิธภาษาต่าง ๆ ของกลุ่มภาษาอินูอิต
ภาษากลุ่มอินูอิตมีผู้พูดไม่กี่ร้อยคนในรัสเซีย นอกจากนี้ยังมีชาวอินูอิตกรีนแลนด์ประมาณ 7,000 คนอาศัยอยู่ในเดนมาร์ก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดนอกกรีนแลนด์, แคนาดา และอะแลสกา ดังนั้น จำนวนผู้พูดวิธภาษาต่าง ๆ ในกลุ่มภาษาอินูอิตทั่วโลกจึงมีจำนวนเกือบ 100,000 คน
กลุ่มภาษาบอลต์

ระวังสับสนกับ ภาษาบัลติ
| กลุ่มภาษาบอลต์ |
| --- | --- |
กลุ่มเชื้อชาติ:: ชาวบอลต์
ภูมิภาค:: ยุโรปเหนือ
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: อินโด-ยูโรเปียนบอลต์-สลาฟกลุ่มภาษาบอลต์
ภาษาดั้งเดิม:: บอลต์ดั้งเดิม
กลุ่มย่อย::   บอลต์ตะวันตก †  บอลต์ตะวันออก  บอลต์นีเปอร์ †  
ISO 639-2 / 5:: bat
เครือข่ายการวิจัยลิงกัวสเฟียร์:: 54= (phylozone)
กลอตโตลอก:: ไม่มี east2280  (บอลต์ตะวันออก) prus1238  (ปรัสเซียเก่า)
  ประเทศที่มีภาษากลุ่มบอลต์ตะวันออกเป็นภาษาประจำชาติ
กลุ่มภาษาบอลต์ (อังกฤษ: Baltic languages) เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ กลุ่มย่อยของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 4.5 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ทางตะวันออกถึงตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลบอลติกในยุโรปเหนือ
นักวิชาการมักจัดกลุ่มภาษาบอลต์เป็นกลุ่มย่อยกลุ่มเดี่ยวที่แบ่งออกเป็นสองสาขา ได้แก่ กลุ่มภาษาบอลต์ตะวันตก (มีเพียงภาษาสูญแล้ว) และกลุ่มภาษาบอลต์ตะวันออก (มีภาษาที่ยังมีผู้พูดอย่างน้อย 2 ภาษา คือ ภาษาลิทัวเนียและภาษาลัตเวีย บางคนถือว่าภาษาลัตกาเลและภาษาเฌเม็ยติยาเป็นภาษาแยกต่างหากมากกว่าจะเป็นภาษาย่อยของสองภาษาแรก) ขอบเขตอิทธิพลของภาษากลุ่มบอลต์ตะวันออกอาจเคยแผ่ไปไกลถึงเทือกเขายูรัล แต่มีผู้ตั้งคำถามถึงสมมุติฐานนี้
ภาษาปรัสเซียเก่าซึ่งเป็นภาษาบอลต์ตะวันตกที่สูญไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18 น่าจะรักษาคุณสมบัติของภาษาบอลต์ดั้งเดิมเอาไว้มาก
สาขาย่อย

กลุ่มภาษาบอลต์มักจัดเป็นกลุ่มเดี่ยวที่มี 2 สาขา ได้แก่ สาขาตะวันออกและสาขาตะวันตก อย่างไรก็ตาม บางครั้งมีการจัดให้สาขาทั้งสองเป็นสาขาต่างหากของกลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ
| กลุ่มภาษาบอลต์ตะวันออก |
| --- | --- |
ภาษาลัตเวีย: ประมาณ 2.2 ล้านคน
ภาษาลัตกาเล*: ประมาณ 150,000–200,000 คน
ภาษาลิทัวเนีย: ประมาณ 3 ล้านคน
ภาษาเฌเม็ยติยา*: ประมาณ 500,000 คน
Selonian†: สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16
Semigallian†: สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16
ภาษาคัวร์แลนด์เก่า†: สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16
กลุ่มภาษาบอลต์ตะวันตก
ภาษากาลินเดียตะวันตก†: สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14
ภาษาปรัสเซียเก่า†: สูญแล้วตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18
Skalvian†: สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16
Sudovian†: สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17
กลุ่มภาษาบอลต์นีเปอร์
ภาษากาลินเดียตะวันออก†: สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14
ตัวเอียง ระบุการจัดอันดับที่มีข้อโต้แย้ง
* ระบุถึงภาษาที่บางครั้งระบุเป็นภาษาย่อย
† ระบุภาษาสูญแล้ว
กลุ่มภาษาชาด

| กลุ่มภาษาชาด |
| --- | --- |
ภูมิภาค:: ไนจีเรีย, ไนเจอร์, ชาด, สาธารณรัฐแอฟริกากลาง, แคเมอรูน
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: แอโฟรเอชีแอติกกลุ่มภาษาชาด
กลุ่มย่อย::   บิอู-มันดาลา  ชาดตะวันอกก  มาซา  ชาดตะวันตก  
ISO 639-5:: cdc
กลอตโตลอก:: chad1250

กลุ่มภาษาชาด (อังกฤษ: Chadic languages) เป็นแขนงย่อยของตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก พูดกันในหลายที่ในซาเฮล ประกอบด้วยภาษาต่าง ๆ 150 ภาษาที่พูดกันตอนภาคเหนือของไนจีเรีย, ตอนใต้ของไนเจอร์, ตอนใต้ของชาด, สาธารณรัฐแอฟริกากลาง, และตอนเหนือของแคเมอรูน ภาษากลุ่มชาดที่พูดกันมากที่สุดคือภาษาเฮาเซอ ซึ่งเป็นภาษากลางของส่วนมากของประเทศทางตะวันออกของแอฟริกาตะวันตก
การแบ่งแขนง

แบ่งเป็นสี่แขนงย่อยคือ:
กลุ่มภาษาชาดตะวันตก
กลุ่มภาษาบิอู-มันดาลา (ชาดกลาง)
กลุ่มภาษาชาดตะวันออก
กลุ่มภาษามาซา
ลิงค์อื่น ๆ

Chadic Newsletter Online
แขนงของภาษาชาด
กลุ่มภาษาบีโคล

| กลุ่มภาษาบีโคล |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: เขตบีโคล
จำนวนผู้พูด: 2.4 ล้านคน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรนีเซียน  มาเลโย-พอลินีเชียนบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์ฟิลิปปินส์กลางกลุ่มภาษาบีโคล
รหัสภาษา
ISO 639-2: bik
ISO 639-3:  bik – Central Bicolano
กลุ่มภาษาบีโคล (ฟิลิปีโนและอังกฤษ: Bikol) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซีย ใช้ในประเทศฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะคาบสมุทรบีโคลบนเกาะลูซอน
ไวยากรณ์ > สรรพนาม

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| บุรุษ | การกสัมบูรณ์ (Absolutive) | การกสัมพันธ์ (Ergative) | การกกรรมตรง (Oblique) |
| บุรษที่ 1 เอกพจน์ | ako | ko | sakuya, sako |
| บุรษที่ 2 เอกพจน์ | ika, ka | mo | saimo, si-mo |
| บุรษที่ 3 เอกพจน์ | siya | niya | saiya |
| บุรษที่ 1 พหูพจน์รวมผู้ฟัง | kita | nyato, ta | satuya, sato |
| บุรษที่ 1 พหูพจน์ไม่รวมผู้ฟัง | kami | nyamo, mi | samuya, samu |
| บุรษที่ 2 พหูพจน์ | kamo | nindo | saindo |
| บุรษที่ 3 พหูพจน์ | sinda | ninda | sainda |
กลุ่ม 77

| --- | --- |

ตั้งชื่อตาม: จำนวนสมาชิกก่อตั้ง
ก่อตั้ง: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2507 (60 ปี)
วัตถุประสงค์: เพื่อเป็นเวทีสำหรับประเทศกำลังพัฒนาเพื่อส่งเสริมผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ
สํานักงานใหญ่: สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ
วิธี: การเจรจาต่อรอง, การวิ่งเต้น, รายงาน และการศึกษา
สาขาวิชา: การเมืองระหว่างประเทศ
สมาชิก (2562) : 134 ชาติสมาชิก
ผู้นำ:  ปากีสถาน
สังกัด: สหประชาชาติ
เว็บไซต์: www.g77.org
กลุ่ม 77 (อังกฤษ: Group of 77) ที่สหประชาชาติ เป็นแนวร่วม (coalition) ประเทศกำลังพัฒนาอย่างหลวม ๆ ซึ่งออกแบบเพื่อส่งเสริมผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจร่วมกัน และเสริมสมรรถภาพการเจรจาร่วมในสหประชาชาติ องค์การนี้มีสมาชิกก่อตั้ง 77 ประเทศ แต่ในเดือนพฤศจิกายน 2556 องค์การมีสมาชิกเพิ่มเป็น 134 ประเทศ ในปี 2559 ประเทศไทยเป็นประธาน
กลุ่มนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2507 โดย "ปฏิญญาร่วมเจ็ดสิบเจ็ดประเทศ" ซึ่งออกที่การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและพัฒนา (UNCTAD) มีการประชุมใหญ่ครั้งแรกในกรุงแอลเจียร์ ประเทศแอลจีเรีย ในปี 2510 ซึ่งมีการรับกฎบัตรแอลเจียร์และเริ่มพื้นฐานสำหรับโครงสร้างสถาบันถาวร มีกฎบัตรกลุ่ม 77 ในกรุงโรม (องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ) เวียนนา (องค์การพัฒนาอุตสาหกรรมสหประชาชาติ) ปารีส (ยูเนสโก) ไนโรบี (โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ) และกลุ่ม 24 ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. (กองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก)
สมาชิก > สมาชิกก่อตั้งในปัจจุบัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|    อัฟกานิสถาน   แอลจีเรีย (1981–1982, 1994, 2009, 2012)   อาร์เจนตินา (2011)   เบนิน   โบลิเวีย (1990)   บราซิล   บูร์กินาฟาโซ   กัมพูชา   แคเมอรูน   สาธารณรัฐแอฟริกากลาง   ชาด   ชิลี   โคลอมเบีย (1992)   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (กินชาซา)   สาธารณรัฐคองโก  (บราซาวีล)   คอสตาริกา (1996)   คิวบา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   อียิปต์ (1972–1973, 1984–1985)   เอลซัลวาดอร์   เอธิโอเปีย   กาบอง   กานา (1991)  |    กัวเตมาลา (1987)   กินี   เฮติ   ฮอนดูรัส   อินเดีย (1970–1971, 1979–1980)   อินโดนีเซีย (1998)   อิหร่าน (1973–1974, 2001)   อิรัก   จาเมกา (1977–1978, 2005)   จอร์แดน   เคนยา   คูเวต   ลาว   เลบานอน   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์ (1975–1976)   มาเลเซีย (1989)   มาลี   มอริเตเนีย   โมร็อกโก (2003)   พม่า   เนปาล   นิการากัว  |    ไนเจอร์   ไนจีเรีย (2000)   ปากีสถาน (1976–1977, 1992, 2007)   ปานามา   ปารากวัย   เปรู (1971–1972)   ฟิลิปปินส์ (1995)   รวันดา   ซาอุดีอาระเบีย   เซเนกัล   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   ศรีลังกา   ซูดาน (2009)   ซีเรีย   แทนซาเนีย (1997)   ไทย (2016)   โตโก   ตรินิแดดและโตเบโก   ตูนิเซีย (1978–1979, 1988)   ยูกันดา   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา (1980–1981, 2002)   เวียดนาม   เยเมน (2010)  |
สมาชิก > สมาชิกเพิ่มเติม

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|    แองโกลา   แอนทีกาและบาร์บิวดา (2008)   บาฮามาส   บาห์เรน   บังกลาเทศ (1982–1983)   บาร์เบโดส   เบลีซ   ภูฏาน   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บอตสวานา   บรูไน   บุรุนดี   กาบูเวร์ดี   จีน   คอโมโรส   โกตดิวัวร์   จิบูตี   ดอมินีกา   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย  |    ฟีจี   แกมเบีย   กรีเนดา   กินี-บิสเซา   กายอานา (1999)   คิริบาส   เลโซโท   มาลาวี   มัลดีฟส์   หมู่เกาะมาร์แชลล์   มอริเชียส   ไมโครนีเซีย   มองโกเลีย   โมซัมบิก   นามิเบีย   เกาหลีเหนือ   นาอูรู   โอมาน   ปาเลสไตน์   ปาปัวนิวกินี  |    กาตาร์   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซามัว   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเชลส์   สิงคโปร์   หมู่เกาะโซโลมอน   แอฟริกาใต้ (2006)   ซูดานใต้   ซูรินาม   เอสวาตินี   ทาจิกิสถาน   ติมอร์-เลสเต   ตองงา   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   วานูวาตู   แซมเบีย   ซิมบับเว  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Group of 77 official website เก็บถาวร 2009-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประเทศกลุ่ม 77 ในปี 2556
กลุ่มภาษาโลโล-พม่า

กลุ่มภาษาโลโล-พม่า (อังกฤษ: Lolo-Burmese languages) เป็นภาษาที่มีผู้พูดในพม่าและจีนตอนใต้ เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ภาษาน่าซีจัดอยู่ในกลุ่มนี้แต่การจัดจำแนกย่อยลงไปอีกยังไม่แน่นอน อาจจัดให้เป็นสาขาย่อยที่สามนอกเหนือจากกลุ่มภาษาพม่าและกลุ่มภาษาโลโล ภาษาปยูที่เป็นต้นกำเนิดของภาษาพม่าอาจมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มภาษาโลโล-พม่า แต่ไม่มีหลักฐานเพียงพอสำหรับการจัดจำแนก ทำให้ถูกจัดให้เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าที่จัดจำแนกไม่ได้ ภาษามรูซึ่งเป็นภาษาที่จัดจำแนกไม่ได้อีกภาษาหนึ่งเชื่อว่ามีความสัมพันธ์กับกลุ่มภาษาโลโล-พม่าเช่นกัน
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้

| กลุ่มภาษาเซมิติกใต้ |
| --- | --- |
ภูมิภาค:: เยเมน, โอมาน, เอธิโอเปีย, เอริเทรีย
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: แอโฟรเอชีแอติกเซมิติกเซมิติกตะวันตกกลุ่มภาษาเซมิติกใต้
กลุ่มย่อย::   ตะวันออก (Modern South Arabian)  ตะวันตก (กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ, Ethiopian)  
กลอตโตลอก:: ไม่มี
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้ (อังกฤษ: South Semitic) เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติก นอกเหนือจากกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออก (เช่นภาษาอัคคาเดีย) และกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก (เช่น ภาษาอาหรับ ภาษาอราเมอิก ภาษาฮีบรู)
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้แบ่งได้อีกเป็นสองสาขาหลัก คือกลุ่มภาษาอาระเบียใต้ที่ใช้พูดทางชายฝั่งตอนใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย และกลุ่มภาษาเอธิโอปิกที่พบตามฝั่งทะเลแดงด้านจะงอยของทวีปแอฟริกา โดยเฉพาะในเอธิโอเปียและเอริเทรียในปัจจุบัน ภาษาหลักในเอริเทรียเช่น ภาษาทีกรินยา ภาษาติเกร เป็นกลุ่มภาษาเอธิโอปิกเหนือ ในขณะที่ภาษาอัมฮาราที่เป็นภาษาหลักในเอธิโอเปียเป็นกลุ่มภาษาเอธิโอปิกใต้
บ้านเกิดของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ส่วนใหญ่เชื่อว่าอยู่ทางตอนเหนือของของเอธิโอเปียและเอริเทรีย หรือทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย หลักฐานทางประวัติศาสตร์ของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ สาขาเอธิโอปิกในแอฟริกา เชื่อว่าเกิดจากการอพยพของผู้พูดภาษาอาระเบียใต้จากเยเมนเมื่อไม่กี่พันปีที่ผ่านมา บางกลุ่มเชื่อว่า การอพยพนี้เป็นการอพยพกลับของกลุ่มผู้พูดตระกูลภาษาแอฟโฟร-เอเชียติกที่มีต้นกำเนิดในแอฟริกา และอพยพเข้าสู่ตะวันออกกลางและคาบสมุทอาระเบีย โดยกลุ่มของผู้พูดภาษาเซมิติกดั้งเดิม แต่นักภาษาศาสตร์บางคน เช่น A. Murtonen (1967) เชื่อว่ากลุ่มภาษานี้มีต้นกำเนิดในเอธิโอเปีย
กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง

| กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง |
| --- | --- |
Wallacean
(เชิงพื้นที่)
ภูมิภาค:: ประเทศอินโดนีเซีย
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: ออสโตรนีเซียนมลายู-พอลินีเชีย(กลาง–ตะวันออก)กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง
   
ISO 639-5:: plf
กลอตโตลอก:: cent2245
กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง (แดง) (เส้นสีดำคือเส้นวอลเลซ) ตามแนวคิดของ Grimes & Edwards โดยมีการรวมคาบสมุทรบมเบอไรถึงบริเวณตะวันออกเฉียงเหนือด้วย
กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง (อังกฤษ: Central malayo-polynesian languages) เป็นสาขาของภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผู้พูดในหมู่เกาะซุนดาน้อยและหมู่เกาะโมลุกกะในทะเลบันดา ใกล้เคียงกับจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก จังหวัดมาลูกู ประเทศอินโดนีเซีย และประเทศติมอร์-เลสเต (ยกเว้นกลุ่มภาษาปาปัวของติมอร์และเกาะใกล้เคียง) โดยมีกลุ่มภาษาบีมาที่แพร่กระจายในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตกและภาคตะวันออกของเกาะซุมบาวา และกลุ่มภาษาซูลาทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดมาลูกูตอนเหนือ เกาะหลัก ๆ ของบริเวณนี้ได้แก่ เกาะซุมบาวา เกาะซุมบา เกาะโฟลเร็ซ เกาะติมอร์ เกาะบูรู และเกาะเซรัม ภาษาที่สำคัญได้แก่ ภาษามัวฆาไรของเกาะโฟลเร็ซตะวันตกและภาษาเตตุนที่เป็นภาษาประจำชาติของติมอร์-เลสเต
การจัดแบ่งกลุ่มภาษานี้มีหลักฐานอ่อน โดยเฉพาะข้อด้อยที่ไม่มีลักษณะร่วมของภาษาในเขตภูมิศาสตร์เดียวกัน นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง–ตะวันออกที่ต่างจากกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียตะวันออก (Grimes, 1991) ภาษาจำนวนมากทางทางตะวันออกของเกาะโฟลเร็ซและเกาะใกล้เคียงโดยเฉพาะเกาะซาวู มีศัพท์พื้นฐานที่ไม่อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียนมาก และอาจจะต้องพิสูจน์ต่อไปว่าเป็นภาษาในตระกูลออสโตรนีเซียนแน่นอนหรือไม่ (Würm, 1975)
กลุ่มของภาษา

ภาษาที่จัดอยู่ในกลุ่มนี้ได้แก่
กลุ่มภาษาบีมา-ซุมบา (ภาษาซุมบาวาและภาษาซุมบา)
กลุ่มภาษาติมอร์
กลุ่มภาษาดามัรตะวันตก
กลุ่มภาษาบาบัร
กลุ่มภาษามาลูกูตะวันตกเฉียงใต้
กลุ่มภาษาอารู
กลุ่มภาษาบอมเบไรเหนือ (ตามชายฝั่งของคาบสมุทรบอมเบไรในเกาะนิวกินี)
กลุ่มภาษามาลูกูกลาง
กลุ่มกูอิงบรา

| --- | --- |
ชื่อย่อ: CG
ที่ตั้ง: University Foundation บรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม
ประธานคณะกรรมการบริหาร: Ludovic Thilly University of Poitiers ปัวตีเย ประเทศฝรั่งเศส
ผู้อำนวยการสำนักงาน: Emmanuelle Gardan
เว็บไซต์: www.coimbra-group.eu
กลุ่มกูอิงบรา (อังกฤษ: Coimbra Group) เป็นเครือข่ายมหาวิทยาลัยของยุโรป ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1985 และจดทะเบียนอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1987 ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดของทวีปจำนวน 41 แห่ง
ชื่อของกลุ่มมาจากชื่อเมืองกูอิงบรา ประเทศโปรตุเกส และชื่อมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ในเมืองนั้น ซึ่งเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของยุโรป มหาวิทยาลัยกูอิงบรามีอายุครบรอบ 700 ปี ในปีที่ก่อตั้งกลุ่ม
สมาชิก

มหาวิทยาลัยกราซ
Katholieke Universiteit Leuven (พูดภาษาดัตช์) *
Université catholique de Louvain (พูดภาษาฝรั่งเศส)
Charles University of Prague
University of Aarhus
University of Tartu
Åbo Akademi University (พูดภาษาสวีเดน)
University of Turku (พูดภาษาฟินแลนด์)
Paul Valéry University, Montpellier III
มหาวิทยาลัยมงเปอลีเย
มหาวิทยาลัยปัวตีเย
มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค *
มหาวิทยาลัยเยนา
มหาวิทยาลัยโคโลญ
มหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค
มหาวิทยาลัยเอิตเวิช โลรานด์
มหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์
วิทยาลัยทรินิตี ดับลิน *
มหาวิทยาลัยโบโลญญา
มหาวิทยาลัยปาโดวา
มหาวิทยาลัยปาเวีย
มหาวิทยาลัยซีเอนา
มหาวิทยาลัยวิลนีอุส
มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน​
มหาวิทยาลัยไลเดิน​ *
มหาวิทยาลัยยูเทรกต์ *
University of Bergen
Jagiellonian University
มหาวิทยาลัยกูอิงบรา
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
Alexandru Ioan Cuza University
มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา *
มหาวิทยาลัยกรานาดา
มหาวิทยาลัยซาลามังกา
มหาวิทยาลัยอุปซอลา
มหาวิทยาลัยเจนีวา
มหาวิทยาลัยอิสตันบูล
มหาวิทยาลัยเดอรัม
มหาวิทยาลัยบริสตอล
มหาวิทยาลัยเอดินบะระ *
มหาวิทยาลัย 7 แห่งที่มีเครื่องหมาย * เป็นสมาชิก LERU (League of European Research Universities) ด้วย
อดีตสมาชิก

มหาวิทยาลัยก็องแห่งนอร์ม็องดี (ฝรั่งเศส)
มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
มหาวิทยาลัยลียง (ฝรั่งเศส)
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
Aristotle University of Thessaloniki (กรีซ)
แหล่งข้อมูลอื่น

Coimbra Group official site
| ด ค กมหาวิทยาลัยในกลุ่มกูอิงบรา |
| --- | --- |
 ออร์ฮูส  บาร์เซโลนา  แบร์เกน  โบโลญญา  บริสตอล  บูดาเปสต์  กูอิงบรา  เดอรัม  ดับลิน  เอดินบะระ  กอลเวย์  เจนีวา  เกิททิงเงิน  กรานาดา  กราซ  โกรนิงเงิน  ไฮเดิลแบร์ค  Iaşi  อิสตันบูล  เยนา  กรากุฟ  ไลเดิน  เลอเฟิน  Louvain-la-Neuve  ลียง  มงเปอลีเย  ปาโดวา  ปาวีอา  ปัวตีเย  ปราก  เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  ซาลามังกา  ซีเอนา  ตาร์ตู  Turku I  Turku II  อุปซอลา  วิลนีอุส  เวือทซ์บวร์ค
กลุ่มภาษาอักลัน

กลุ่มภาษาอักลัน (อังกฤษ: Aklanon) ประกอบด้วยสมาชิกสองภาษาคือภาษาอักลันและภาษาอีบาไฮซึ่งใช้พูดในจังหวัดอักลัน เกาะปาไน ประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ในกลุ่มภาษาวิซายันตะวันตก เป็นภาษาหลักของจังหวัดอักลัน รวมทั้งสองภาษามีผู้พูดเป็นภาษาแม่ 400,000 คน
การเปรียบเทียบประโยค

"Ang Hindi marunong lumingon sa pinanggalingan ay Hindi makakarating sa paroroonan."(ภาษาฟิลิปปินส์)
"Ro uwa' gatan-aw sa anang ginhalinan hay indi makaabut sa anang ginapaeangpan" (ภาษาอักลัน)
"Ro uwa ga balikid sa anang hinalinan hay indi makaabut sa anang paeaadtunan" (ภาษาอีบาไฮ)
เขาผู้ไม่ได้มองกลับไปยังที่ที่เขาจากมาจะไม่เคยไปถึงจุดหมาย
กลี (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)

| กลี |
| --- | --- |

ประเภท: Musical / Comedy-drama
สร้างโดย: Ryan Murphy Brad Falchuk Ian Brennan
แสดงนำ:   Dianna Agron  Jacob Artist  Melissa Benoist  Chris Colfer  Darren Criss  Jessalyn Gilsig  Blake Jenner  Jane Lynch  Jayma Mays  Kevin McHale  Lea Michele  Cory Monteith  Heather Morris  Matthew Morrison  Alex Newell  Mike O'Malley  Chord Overstreet  Amber Riley  Naya Rivera  Mark Salling  Harry Shum, Jr.  Becca Tobin  Jenna Ushkowitz 
ผู้ประพันธ์เพลง: James S. Levine
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 6
จำนวนตอน: 121
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Ryan Murphy Brad Falchuk Dante Di Loreto
ผู้อำนวยการสร้าง: Alexis Martin Woodall Michael Novick Kenneth Silverstein Robert Del Valle
ผู้กำกับภาพ: Christopher Baffa
ความยาวตอน: 42-45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: 20th Century Fox Television Ryan Murphy Television
ออกอากาศ
เครือข่าย: Fox
ออกอากาศ: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 – 20 มีนาคม ค.ศ. 2015
กลี (อังกฤษ: Glee) เป็นรายการโทรทัศน์อเมริกันเกี่ยวกับเพลง แนวตลก-ดราม่า ออกอากาศทางช่องฟ็อกซ์ในสหรัฐอเมริกา มีเรื่องราวเกี่ยวกับคณะนักร้องประสานเสียงของโรงเรียนไฮสคูลทวิลเลียมแม็กคินลีย์ ในลิมา รัฐโอไฮโอ ตอนแรกของรายการออกอากาศหลังรายการอเมริกันไอดอล เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และในฤดูกาลแรกเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2009
รายการสร้างโดยไรอัน เมอร์ฟี, แบรด ฟอลชักและเอียน เบรนแนน ที่เริ่มทีจะสร้าง กลี เป็นภาพยนตร์ เมอร์ฟีเลือกที่จะทำซีรีส์เพลง ที่ยังคงมีความสมดุลในส่วนของท่วงทำนองโชว์กับเพลงฮิตบนชาร์ต เพลงต่าง ๆ ที่ถูกกลับมาทำใหม่ในรายการออกทางไอทูนในระหว่างสัปดาห์ที่ออกอากาศ และอัลบั้ม Glee ก็ออกวางขายกับสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์ เริ่มจาก Glee: The Music, Volume 1 ที่ออกขายวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ซึ่งประสบความสำเร็จด้านยอดขาย มียอดดิจิทัลดาวน์โหลด 2 ล้าน
รายการ โดยรวมได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ ถึงแม้ว่าอเลสซาดรา สแตนลีย์จาก เดอะนิวยอร์กไทมส์ จะบอกว่าในตอนแรกสุด ไม่มีความเป็นต้นแบบและตัวละครดูสามัญ ทั่ว ๆ ไป เธอชื่นชมนักแสดงและความสามารถของนักแสดง ขณะที่แมรี แม็กนามาราจาก ลอสแอนเจลิสไทมส์ เขียนว่า กลี มีกลุ่มคนดูที่กว้างขวาง เรียกว่า "เป็นโชว์แรกในระยะเวลาอันยาวมากที่ตื้นตัน สนุกอย่างไม่ผิด ไม่กดดัน ไม่มีเหตุผล อย่างไม่จำเป็น" ซีรีส์นี้ยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำปี 2010 ในสาขาซีรีส์ทางโทรทัศน์ยอดเยี่ยม ประเภทเพลงหรือตลก นอกจากนี้ยังได้บการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ลีอา มิเชล) นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (แมททิว มอร์ริสัน) นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (คริส คอลเฟอร์) และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (เจน ลินช์)
ฤดูกาล

| ฤดูกาล | ฤดูกาล | จำนวนตอน | ช่วงที่ออกอากาศ | วันวางจำหน่ายของดีวีดี | เริ่มออกอากาศ | สิ้นสุด | คนดูสูงสุดในอเมริกา(ล้านคน) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 22 | 2009–2010 | September 13, 2010 | May 19, 2009 | June 8, 2010 | 13.66 |
|  | 2 | 22 | 2010-2011 | September 13, 2011 | September 21, 2010 | May 24, 2011 | 26.80 |
|  | 3 | 22 | 2011–2012 | August 14, 2012 | September 20, 2011 | May 22, 2012 | 9.21 |
|  | 4 | 22 | 2012–2013 | September 18, 2013 | September 13, 2012 | May 9, 2013 | 7.46 |
|  | 5 | 20 | 2013–2014 | October 20, 2014 | September 26, 2013 | May 13, 2014 | 7.39 |
|  | 6 | 13 | 2015 | TBA | January 9, 2015 | March 20, 2015 | 2.69 |
สลัชชี่ (Slushie)

สมาชิกชมรมกลีคลับนั้นมักถูกสาดน้ำปั่นใส่เสมอเนื่องจากชมรมนั้นถูกมองว่าเป็นชมรมของคนขี้แพ้และเป็นสังคมชั้นสองของโรงเรียน (ยกเว้นบริททานี่ที่ยังไม่ถูกสาดน้ำปั่นใส่)
ผู้อำนวยการฟิกกินส์เคยบอกวิลล์ไว้ในตอนหนึ่งของซีซั่น 3 ว่า การสลัชชี่นั้นไม่ถือว่าเป็นการทำผิดกฎของโรงเรียนเว้นแต่ว่าจะทำให้ผู้อื่นได้รับบาดเจ็บ
ดูเพิ่ม

รายชื่อเพลงในกลี
กลุ่มอาการ EEC

| กลุ่มอาการ EEC Ectrodactyly–ectodermal dysplasia–cleft syndrome |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: EEC syndrome

Ectrodactyly–ectodermal dysplasia–cleft syndrome is autosomal dominant
สาขาวิชา: เวชพันธุศาสตร์
กลุ่มอาการ EEC (อังกฤษ: EEC syndrome, ectrodactyly-ectodermal dysplasia-cleft syndrome, Split hand-split foot-ectodermal dysplasia-cleft syndrome) เป็นโรคผิวหนังชั้นนอกเจริญผิดปกติที่พบน้อยชนิดหนึ่ง ถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบเป็นลักษณะเด่น (autosomal dominant) มีลักษณะเฉพาะคือมีมือก้ามกุ้ง (ectrodactyly) ผิวหนังชั้นนอกเจริญผิดปกติ (ectodermal dysplasia) และมีปากแหว่ง/เพดานโหว่ (cleft lip, cleft palate) ลักษณะอื่นที่พบได้เช่น vesicoureteral reflux, ทางเดินปัสสาวะอักเสบเป็นซ้ำ ท่อน้ำตาอุดตัน สีผมและผิวหนังซีดขาว ฟันหาย ฟันผิดปกติ เคลือบฟันผิดปกติ แสบตาเมื่อเจอแสง (photophobia) บางครั้งอาจมีสติปัญญาบกพร่อง ไตผิดปกติ และสูญเสียการได้ยินได้
กลุ่มท้องถิ่น

ดาราจักรแคระ Sextans A หนึ่งในดาราจักรสมาชิกของกลุ่มท้องถิ่น ซึ่งประกอบด้วยดาราจักรแอนโดรเมดาและทางช้างเผือก ซึ่งปรากฏเป็นแถบดาวสีเหลืองในภาพ Sextans A คือภาพดาวสีน้ำเงินอ่อนที่เห็นได้ชัดเจน
กลุ่มท้องถิ่น (อังกฤษ: Local Group) เป็นกลุ่มของดาราจักรซึ่งมีดาราจักรทางช้างเผือกของเราเป็นสมาชิกอยู่ ประกอบด้วยดาราจักรมากกว่า 54 แห่ง มีจุดศูนย์กลางแรงโน้มถ่วงอยู่ระหว่างทางช้างเผือกกับดาราจักรแอนโดรเมดา กลุ่มท้องถิ่นกินเนื้อที่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 10 ล้านปีแสง และมีรูปร่างเหมือนดัมเบลล์ ประมาณการว่ากลุ่มท้องถิ่นมีมวลรวมประมาณ (1.29 ± 0.14) ×1012 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ และเป็นสมาชิกหนึ่งอยู่ใน กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว (หรือเรียกว่าเป็น กลุ่มกระจุกดาราจักรท้องถิ่น) ด้วย
สมาชิกที่มีมวลมากที่สุดสองแห่งในกลุ่มท้องถิ่น คือ ดาราจักรทางช้างเผือก และ ดาราจักรแอนโดรเมดา ดาราจักรชนิดก้นหอยมีคานทั้งสองแห่งนี้มีดาราจักรบริวารโคจรอยู่โดยรอบเป็นระบบดาราจักร ดังนี้
ดาราจักรบริวารของทางช้างเผือก ประกอบด้วย ดาราจักรแคระกลุ่มดาวคนยิงธนู เมฆแมเจลแลนใหญ่ เมฆแมเจลแลนเล็ก ดาราจักรแคระกลุ่มดาวสุนัขใหญ่ ดาราจักรแคระกลุ่มดาวหมีเล็ก ดาราจักรแคระกลุ่มดาวมังกร ดาราจักรแคระกลุ่มดาวกระดูกงูเรือ ดาราจักรแคระกลุ่มดาวเซกซ์แทนต์ ดาราจักรแคระกลุ่มดาวช่างแกะสลัก ดาราจักรแคระกลุ่มดาวเตาหลอม ดาราจักรกลุ่มดาวสิงโต I ดาราจักรกลุ่มดาวสิงโต II และดาราจักรแคระกลุ่มดาวหมีใหญ่
ดาราจักรบริวารของแอนโดรเมดา ประกอบด้วย ดาราจักร M32, M110, NGC 147, NGC 185, แอนโดรเมดา I, แอนโดรเมดา II, แอนโดรเมดา III, แอนโดรเมดา IV, แอนโดรเมดา V, ม้าบิน dSph, ดาราจักรแคระแคสสิโอเปีย, แอนโดรเมดา VIII, แอนโดรเมดา IX, และ แอนโดรเมดา X
ส่วนดาราจักรสามเหลี่ยม ซึ่งเป็นดาราจักรที่ใหญ่เป็นอันดับสาม และเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยปกติเพียงแห่งเดียวในกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น อาจเป็นดาราจักรคู่กับดาราจักรแอนโดรเมดา หรืออาจไม่ใช่ก็ได้ แต่อย่างน้อยมีความเป็นไปได้ว่า มันมีดาราจักรกลุ่มดาวปลาเป็นดาราจักรบริวาร นอกจากนี้ยังมีดาราจักรสมาชิกอื่น ๆ ของกลุ่มดาราจักรท้องถิ่นอีก ที่ถูกดึงดูดอยู่กับดาราจักรขนาดใหญ่ทั้งสามดังกล่าวข้างต้น ได้แก่ ดาราจักร IC1613 ดาราจักรแคระกลุ่มดาวนกฟีนิกซ์ ดาราจักรกลุ่มดาวสิงโต A ดาราจักรแคระกลุ่มดาวนกทูแคน ดาราจักรแคระกลุ่มดาวซีตัส ดาราจักรแคระไร้รูปร่างกลุ่มดาวม้าบิน ดาราจักร WLM ดาราจักรแคระกลุ่มดาวหม้อน้ำ ดาราจักรแคระไร้รูปร่างกลุ่มดาวคนยิงธนู
ดูเพิ่ม

กลุ่มและกระจุกดาราจักร
แผนที่กลุ่มท้องถิ่น
กลุ่มอาการการทำหน้าที่ผิดปกติของหลายอวัยวะ

| Multiple organ dysfunction syndrome> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-9: 995.92
eMedicine: med/3372
MeSH: D009102
กลุ่มอาการการทำหน้าที่ผิดปกติของหลายอวัยวะ (อังกฤษ: multiple organ dysfunction syndrome, MODS) หรือเดิมชื่อภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายอวัยวะ (อังกฤษ: multiple organ failure, MOF) หรือภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายระบบ (อังกฤษ: multisystem organ failure) คือภาวะซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงของการทำหน้าที่ของอวัยวะต่างๆ ในผู้ป่วยที่มีอาการป่วยเฉียบพลันจนต้องได้รับการให้การรักษาทางการแพทย์เพื่อให้สามารถคงภาวะธำรงดุลเอาไว้ได้ คำว่า multiple organ failure และ multisystem organ failure ถูกแนะนำให้เลิกใช้เพราะคำเหล่านี้สื่อว่าต้องดูว่าที่วัดได้ทางสรีรวิทยา เพื่อประเมินว่าอวัยวะนั้นๆ ทำงานล้มเหลว