stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
เศษเสี้ยวแผ่นดินชิ้นสุดท้าย

ใน ค.ศ. 1350 พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4ทรงสร้างพันธมิตรกับโปแลนด์เพื่อต่อสู้กับคณะอัศวินทิวทอนิก
ใน ค.ศ. 1354 กษัตริย์และขุนนางมีการประชุมกันที่ราชสำนักเดนมาร์กและพยายามหาข้อยุติความขัดแย้งระหว่างสองฝ่าย ข้อกำหนดในกฎบัตรระบุว่า การประชุมราชสำนักเดนฮอฟจะต้องมีการประชุมอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง โดยกำหนดในวันนักบุญจอห์น วันที่ 24 มิถุนายน ระบบการเมืองเก่าที่จัดตั้งในปีค.ศ. 1282 ได้รับการฟื้นคืนและสิทธิของทุกคนได้กลับคืนสู่ระบบดั้งเดิมก่อนกฎบัตรของกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 ซึ่งทำลายพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์
กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงตอบโต้ด้วยการระดมพลและเคลื่อนทัพผ่านทางตอนใต้ของคาบสมุทรจัตแลนด์ เพื่อแย่งชิงดินแดนจำนวนมากที่เหล่าเคานท์เยอรมันยึดไปจากเดนมาร์กในหลายปีก่อนหน้า การก่อจลาจลแพร่ขยายไปอย่างรวดเร็วทั้วเกาะฟึน และพระองค์ทรงทำลายดินแดนที่เหลืออยู่ของพวกฮ็อลชไตน์ และยึดครองส่วนที่เหลือของเกาะได้ ดังนั้นกฎบัตรจึงไม่มีประโยชน์อะไร เนื่องจากพระมหากษัตริย์ทรงเพิกเฉยต่อข้อกำหนดทั้งหลาย และการก่อกบฏยังคงเกิดขึ้นประปราย ในปีเดียวกันนั้นเกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินซึ่งสร้างความตื่นตระหนกไปทั่วยุโรปเหนือ
มีบทกวีที่มีชื่อเสียง เขียนโดยเจนส์ ปีเตอร์ จาค็อบเซน งานเขียนชื่อว่า กัวส์ซัน (Gurresange) ซึ่งเกี่ยวกับพระสนมของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ชื่อ โทเว ได้ถูกสังหารตามพระราชเสาวนีย์ของสมเด็จพระราชินีเฮลวิก แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่มีลักษณะเป็นพงศาวดาร แต่ก็อาจจะเป็นการสับสนว่าเป็นเรื่องของพระองค์ หรือ พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก บรรพบุรุษของพระองค์
ในปีค.ศ. 1358 กษัตริย์วัลเดมาร์เสด็จกลับไปยังเกาะฟึน เพื่อเจรจาไกล่เกลี่ยกับนีลส์ บุกก์ (ราวค.ศ. 1300 - 1358) ผู้นำชาวจัตแลนด์และเหล่าขุนนางและบิชอปทั้งหลาย พระมหากษัตริย์ทรงปฏิเสธที่จะรับข้อเสนอของพวกเขา พวกเขาจึงเดินออกจากการประชุมด้วยความรังเกียจกษัตริย์ เมื่อพวกเขาเคลื่อนขบวนมาถึงเมืองมิดเดลฟาร์ต เพื่อหาเรือนำพาพวกเขาข้ามกลับจัตแลนด์ มีการว่าจ้างชาวประมงเพื่อพาพวกเขากลับ แต่ชาวประมงเหล่านั้นสังหารพวกเขา กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงถูกประณามว่าอยู่เบื้องหลัง และประชาชนที่ดื้อรั้นในจัตแลนด์จึงออกมาทำการกบฏอย่างเปิดเผยอีกครั้ง พวกเขาตัดสินใจที่จะสนับสนุนกันและกันต่อสู้เพื่อฟื้นฟูสิทธิที่พระมหากษัตริย์ทรงประกาศยกเลิกให้กลับคืนมาอีกครั้ง
กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงหันไปสนใจสคาเนียอีกครั้งซึ่งยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของราชอาณาจักรสวีเดน ในปีค.ศ. 1355 เจ้าชายอีริคแห่งสวีเดนทรงก่อกบฏต่อพระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งสวีเดน ผู้เป็นพระราชบิดา และยึดครองสคาเนียรวมถึงท่าเรือต่างๆ ของสวีเดน พระองค์ครองราชย์เป็นกษัตริย์อีริคที่ 12 กษัตริย์มักนุสที่ 4 ทรงหันไปหากษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก เพื่อทำข้อตกลงกันช่วยเหลือในการต่อสู้กับกษัตริย์อีริคที่ 12 แต่กษัตริย์อีริคกลับสวรรคตอย่างกระทันหันใน ค.ศ. 1359 กองทัพเดนมาร์กข้ามช่องแคบเออเรซุนด์ และพยายามบีบบังคับกษัตริย์มักนุสให้มอบเมืองเฮลซิงบอรย์ให้เดนมาร์ก ในปีค.ศ. 1360 การยึดครองเฮลซิงบอรย์ สร้างความมุ่งมั่นของกษัตริย์วัลเดมาร์ในการยึดครองทั้งแคว้นสคาเนีย กษัตริย์มักนุสไม่มีกองทัพที่เข้มแข็งพอที่จะยึดสคาเนียคืน กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงยึดทั้งฮัลลันด์, บเลกิงเงและสคาเนีย
สวรรคต

แม้ขณะที่พระองค์ทรงรับมือกับศึกฮันซา พระองค์ก็ทรงพยายามปราบปรามเหล่าขุนนางกบฏซึ่งพยายามเรียกคืนสิทธิของพวกเขา ที่พวกเขาได้บีบบังคับให้พระราชบิดาของกษัตริย์วัลเดมาร์มอบสิทธินั้นแก่พวกเขา ในช่วงที่พระองคทรงพยายามควบคุมจัตแลนด์ทางตอนใต้ พระองค์ก็ทรงพระประชวร กษัตริย์วัลเดมาร์ทรงขอความช่วยเหลือจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ซึ่งทรงตกลงขับไล่ชาวเดนมาร์กที่กบฏออกจากศาสนา แต่ก่อนที่จะทรงดำเนินการเสร็จสิ้น กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 เสด็จสวรรคตที่ ปราสาทกัวเรอ  ในเชลลันด์เหนือ วันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1375 พระบรมศพถูกฝังที่โบสถ์ซอรือในปีค.ศ. 1375 เมื่อพระสหายสนิทอย่าง พอเดอบัสค์ เสียชีวิต ศพของเขาได้ถูกนำฝังเคียงข้างกษัตริย์
พระราชมรดก

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Hans Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 เป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก พระองค์ค่อยๆ ได้รับดินแดนที่สูญเสียไปกลับคืนมาสู่ราชอาณาจักรเดนมาร์กในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมา การปกครองที่หนักหน่วงของพระองค์ การเก็บภาษีอันไม่มีที่สิ้นสุด และการแย่งชิงสิทธิถือครองที่เหล่าขุนนางถือครองมาอย่างยาวนาน ทำให้เกิดการลุกฮือต่อต้านตลอดรัชกาลของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 พระองค์พยายามสร้างเดนมาร์กขึ้นมาใหม่ในฐานะมหาอำนาจในยุโรปเหนือ ได้รับการยอมรับจากชาวเดนมาร์กในช่วงแรก แต่นโยบายของกษัตริย์วัลเดมาร์ต้องเผชิญกับการต่อต้านอันขมขื่นจากตระกูลผู้ถือครองที่ดินรายใหญ่ในจัตแลนด์ พระองค์ทรงขยายพระราชอำนาจของสถาบันพระมหากษัตริย์โดยอาศัยอำนาจของกองทัพ และขุนนางผู้จงรักภักดี จะกลายเป็นรากฐานการปกครองเดนมาร์กจนถึงปีค.ศ. 1440 ชาวต่างชาติจำนวนมากได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ราชสำนักและเสนาบดี โดยส่วนใหญ่เป็นขุนนางเชื้อสายเยอรมัน-สลาฟ หนึ่งในนั้นคือ เฮนเนง พอเดอบัสค์ ซึ่งรับตำแหน่งอัครเสนาบดีตั้งแต่ค.ศ. 1365 ถึง ค.ศ. 1388
กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 มักจะทรงได้รับการยกย่องว่าเป็นพระมหากษัตริย์ในยุคกลางของเดนมาร์กที่สำคัญที่สุด แหล่งข้อมูลระบุว่า พระองค์ทรงชาญฉลาด ช่างถากถาง กล้าได้กล้าเสียและปราดเปรื่อง ซึ่งทรงมีความสามารถทั้งทางนโยบายและเศรษฐกิจ พระนัดดาของพระองค์คือ อัลเบร็คท์ที่ประสูติแต่เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก พระธิดาองค์ที่สองของพระองค์ นั้นไม่ประสบความสำเร็จเหมือนสมเด็จตา โดย อัลเบร็คท์ที่ 2 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค สมเด็จปู่ของอัลเบร็คท์น้อยนั้นได้รับเสนอให้เป็นผู้สืบทอดของกษัตริย์วัลเดมาร์ ทั้งๆ ที่ทรงมีพระนัดดาอีกพระองค์คือ เจ้าชายโอลาฟแห่งนอร์เวย์ ซึ่งประสูติแต่เจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก  พระราชธิดาองค์เล็กของพระองค์ กับพระเจ้าโฮกุนที่ 6 แห่งนอร์เวย์ จะได้รับการเลือกจากขุนนางให้เป็นผู้สืบทอดก็ตาม
พระสมัญญานามว่า "อัทแทร์ดัก" มักถูกตีความว่า "วันใหม่อีกครั้ง" (ความหมายตามตัวในอักษรเดนมาร์ก) หรือ "ผู้กลับคืนมา" แสดงให้เห็นว่า พระองค์ทรงเป็นความหวังใหม่มาสู่ราชอาณาจักร หลังจากช่วงเวลาของพระมหากษัตริย์เดนมาร์กนั้นเป็นเรื่องเลวร้าย นอกจากนี้ยังมีความเข้าใจที่ไขว้เขวตามวลีภาษาเยอรมันต่ำกลางว่า "เทอร์ทาเกอ" ("ter tage" ("these days"; วันเหล่านี้)) ซึ่งถูกตีความว่า "ช่วงยุคสมัยที่เรามีชีวิตอยู่!" ในชีวประวัติของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 เฟล็ตเชอร์ พรัตต์ ได้ระบุว่าคำนี้หมายถึง "วันอื่นๆ" นั่นคือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันนี้ จะเป็นวันดีหรือไม่ดี วันพรุ่งนี้ก็เป็นเพียงแค่วันอื่นวันหนึ่ง
มีเรื่องราว เพลงบัลลาด และบทกวี เขียนถึงกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 พระองค์ได้รับการ "ประดิษฐกรรมขึ้นมาใหม่" ในฐานะกษัตริย์วีรบุรุษคนหนึ่งของเดนมาร์กในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ซึ่งเดนมาร์กต้องต่อสู้กับเยอรมนีเพื่อแย่งชิงดินแดนดั้งเดิมทางตอนใต้ของจัตแลนด์ใต้ในสงครามชเลสวิชครั้งที่หนึ่งและสงครามชเลสวิชครั้งที่สอง
พระราชโอรสธิดา

ในทศวรรษที่ 1330 วัลเดมาร์ที่ 5 ดยุกแห่งชเลสวิช (อดีตเคยถูกขุนนางตั้งเป็นกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 3) ได้เป็นพันธมิตรกับกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 เพื่อสู้รบกับเกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ผู้เป็นลุงของเขา และดยุกวัลเดมาร์ที่ 5 ได้เสนอให้กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 4 อภิเษกสมรสกับเฮลวิกแห่งชเลสวิช น้องสาวของเขา เฮลวิกได้นำแคว้นจัตแลนด์เหนือที่ถูกจำนอง ซึ่งกินเนื้อที่หนึ่งในสี่ของจัตแลนด์มาเป็นสินสอด (ให้แก่ฝ่ายชาย)  พระราชพิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นที่ปราสาทซอนเดนบอร์กในปีค.ศ. 1340 เฮลวิกเป็นบุตรสาวของอีริคที่ 2 ดยุกแห่งชเลสวิชกับอเดเลดแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค หลังจากพิธีอภิเษกสมรส ทั้งสองพระองค์เสด็จไปยังวีบอร์ก เพื่อประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กอย่างเป็นทางการ  ทรงมีพระโอรสธิดาร่วมกัน ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ ดยุกแห่งลอลันด์ | ค.ศ. 1341 | 11 มิถุนายน ค.ศ. 1363 | ไม่ทรงอภิเษกสมรส |

| - | เจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1345 | ค.ศ. 1350 | หมั้นหมาย กับ ไฮน์ริชที่ 3 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

| - | เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์ก ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค | ค.ศ. 1347 | ค.ศ. 1370 | อภิเษกสมรส ค.ศ. 1362 กับ ไฮน์ริชที่ 3 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค มีโอรสธิดา 4 คน ได้แก่ อัลเบร็คท์ที่ 4 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค ยูเฟเมียแห่งเมคเลินบวร์ค มาเรียแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน อิงเงอร์บอร์กแห่งเมคเลินบวร์ค  พระอธิการิณีแห่งอารามคณะกลาริสในริบนิตซ์-ดามการ์เทิน |

| - | เจ้าหญิงคาทารีนาแห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1349 | ค.ศ. 1349 | สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

| - | เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก | ค.ศ. 1350 | 11 มิถุนายน ค.ศ. 1363 | สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ |

|  | สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก | 15 มีนาคม ค.ศ. 1353 | 28 ตุลาคม ค.ศ. 1412 | อภิเษกสมรส วันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1363 กับ พระเจ้าโฮกุนที่ 6 แห่งนอร์เวย์ มีพระโอรส 1 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์ก |
มีหลักฐานว่าพระองค์ทรงมีพระโอรสนอกสมรสได้แก่ อีริค เชลลันด์สฟาร์ ประสูติที่โอเคอบูการ์ด บนเกาะเชลลันด์  ศพถูกฝังที่มหาวิหารรอสกิลด์พร้อมมงกุฎ แต่หลักฐานอื่นระบุว่าทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
บรรณานุกรม

Fletcher Pratt (1950)  The Third King, a biography of Valdemar Atterdag, Sloane. ISBN 978-1299313118
Peter Lundbye (1939) Valdemar Atterdag: Danmarks Riges Genopretter, skildret i ny historisk Belysning efter de samtidige Kilders Beretning, Copenhagen: Ejnar Munksgaard.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Valdemar IV of Denmark
Bain, Robert Nisbet (1911). "Valdemar IV." . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 27 (11 ed.). pp. 842–843.
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ว่าง ลำดับก่อนหน้า พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก  (ค.ศ. 1340 - ค.ศ. 1375) |  | พระเจ้าโอลาฟที่ 2 |
| พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก |  |   ดยุกแห่งเอสโตเนีย  (ค.ศ. 1340 - ค.ศ. 1346) |  | ว่าง แผ่นดินถูกขายให้ภาคีลิโวเนีย ลำดับถัดไป พระเจ้าอีริคที่ 14 แห่งสวีเดน |
ภาพ กษัตริย์วัลเดมาร์ อัทแทร์ดักยึดเมืองวิสบีเพื่อเรียกค่าไถ่ วาดโดย  คาร์ล กุสตาฟ เฮลควิสท์ (ค.ศ. 1851–1890)
ซากปราสาทกัวเรอ ใน ค.ศ. 2007
โลงพระศพกษัตริย์วัลเดมาร์ อัทแทร์ดักใน โบสถ์ซอรือ
ฟุตบอลทีมชาติหมู่เกาะแฟโร

ฟุตบอลทีมชาติหมู่เกาะแฟโรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013
หมู่เกาะแฟโรพบกับอิตาลีเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2011 นัดนั้นจบลงด้วยชัยชนะ 1-0 ของอิตาลี
ฟุตบอลทีมชาติหมู่เกาะแฟโร (แฟโร: Føroyska fótbóltsmanslandsliðið; เดนมาร์ก: Færøernes fodboldlandshold) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของหมู่เกาะแฟโร อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลหมู่เกาะแฟโร โดยเข้าร่วมเป็นสมาชิกของฟีฟ่าในปี ค.ศ. 1988 และยูฟ่าในปี ค.ศ. 1990 ซึ่งหมู่เกาะแฟโรเป็นดินแดนที่มีประชากรน้อยเป็นอันดับที่สี่ในยุโรป
หมู่เกาะแฟโรไม่เคยผ่านเข้ารอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกหรือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป แต่เคยเข้าร่วมแข่งขันไอแลนด์เกมส์ในปี ค.ศ. 1989 และ 1991 ซึ่งทีมชาติหมู่เกาะแฟโรคว้าแชมป์ทั้ง 2 สมัย พวกเขาเคยเข้าร่วมการแข่งขันนอร์ดิกฟุตบอลแชมเปียนชิปในปี 2000–01 สำหรับทีมชาติหมู่เกาะแฟโร รู้จักกันในชื่อ landsliðið โดยผู้คนบนเกาะ สนามเหย้าของทีมชาติคือทอร์สวอลลูร์
เกียรติประวัติ

ไอแลนด์เกมส์: ชนะเลิศ
สนาม

ระหว่างปี ค.ศ. 1999-2011 ทีมชาติหมู่เกาะแฟโรใช้สนามเหย้า 2 แห่งสลับกัน ระหว่างทอร์สวอลลูร์และ Svangaskarð โดยการแข่งขันนัดสุดท้ายที่สนาม Svangaskarð คือนัดที่แฟโรเอาชนะเอสโตเนีย 2–0 ในการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ต่อมาแฟโรก็ใช้ทอร์สวอลลูร์เป็นสนามหลัก และได้ปรับปรุงสนามอยู่หลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นการปรับสภาพหญ้า การนำเทคโนโลยีเข้าติดตั้งในสนาม หรือการติดตั้งเก้าอี้และหลังคา
สถิติ

นับเฉพาะการแข่งขันอย่างเป็นทางการ
สถิติ > ลงเล่นมากที่สุด

ข้อมูลล่าสุดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2023 .  ผู้เล่นทีมี ตัวหนา ยังคงเล่นให้ทีมชาติหมู่เกาะแฟโรอยู่
| อันดับ | ผู้เล่น | ลงเล่น (นัด) | ประตู | ปีที่ลงเล่น |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Fróði Benjaminsen | 96 | 6 | 1999-2017 |
| 2 | Óli Johannesen | 83 | 1 | 1992-2007 |
| 3 | Joán Símun Edmundsson | 77 | 8 | 2009-ปัจจุบัน |
| 4 | Jákup Mikkelsen | 73 | 0 | 1995-2012 |
| 4 | Hallur Hansson | 73 | 5 | 2012-ปัจจุบัน |
| 6 | Gunnar Nielsen | 70 | 0 | 2009-ปัจจุบัน |
| 7 | Viljormur Davidsen | 66 | 4 | 2013-ปัจจุบัน |
| 8 | Jens Martin Knudsen | 65 | 0 | 1988-2006 |
| 9 | Sølvi Vatnhamar | 64 | 2 | 2013-ปัจจุบัน |
| 10 | Julian Johnsson | 62 | 4 | 1995-2005 |
สถิติ > ทำประตูสูงสุด

ข้อมูลล่าสุดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2017 หลังจากนัดที่พบกับฮังการี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
RSSSF archive of results 1930–2008
RSSSF Record of Faroese International Players
UEFA.com
Footballsupporters.fo (12. Maður – "12th Man", the supporters of the Faroe Islands national football team)
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุส

ฟุตบอลทีมชาติเบลารุส (เบลารุส: Зборная Беларусі па футболе, อักษรโรมัน: Zbornaja Biełarusi pa futbole; รัสเซีย: Сборная Беларуси по футболу, อักษรโรมัน: Sbornaya Belarusi po futbolu) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศเบลารุส อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลแห่งเบลารุส ใช้บอรีซอฟอารีนาในเมืองบารือเซา เป็นสนามเหย้า เบลารุสไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
สนามแข่งขัน

เบลารุสเคยลงเล่นเกมเหย้าที่สนามกีฬาดีนาโมในมินสค์ ซึ่งมีความจุ 40,000 ที่นั่ง ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 2012 สนามกีฬาดีนาโมได้ปิดปรับปรุง ทำให้เบลารุสต้องลงเล่นที่สนามเหย้าแห่งอื่นชั่วคราวไปก่อน
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 เบลารุสได้ย้ายไปใช้บอรีซอฟอารีนาเป็นสนามเหย้าแห่งใหม่
| สนาม | ที่ตั้ง | วันที่ใช้งาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| บอรีซอฟอารีนา | บารือเซา | ค.ศ. 2014 – | สนามหลัก |
| สนามกีฬาดีนาโม | มินสค์ | – ค.ศ. 2012 | สนามหลัก |
| สนามกีฬาซิตี | มาลัดซเยชนา | พฤษภาคม ค.ศ. 1996 | กระชับมิตร v อาเซอร์ไบจาน |
| วีเชปสก์เซ็นทรัลสปอร์ตคอมเพล็กซ์ | วีเชปสก์ | พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 | กระชับมิตร v ลัตเวีย |
| สนามกีฬากลางโฆเมียล | โฆเมียล | ตุลาคม ค.ศ. 2007 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 รอบคัดเลือก v ลักเซมเบิร์ก |
| สนามกีฬาเนมัน | ฆโรดนา | มิถุนายน ค.ศ. 2009 | ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก v อันดอร์รา |
| สนามกีฬาฮาราดสกี | บารือเซา | มิถุนายน ค.ศ. 2009 | กระชับมิตร v มอลโดวา |
| รีเจียนนัลสปอร์ตคอมเพล็กซ์แบรสต์สกี | แบรสต์ | ตุลาคม ค.ศ. 2009 | ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก v คาซัคสถาน |
สถิติการแข่งขัน > ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป

| รอบสุดท้าย> ปี | รอบสุดท้าย> ผล |  | รอบคัดเลือก> Pos | รอบคัดเลือก> Pld | รอบคัดเลือก> W | รอบคัดเลือก> D | รอบคัดเลือก> L | รอบคัดเลือก> GF | รอบคัดเลือก> GA | รอบคัดเลือก> GD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1960–1992: ส่วนหนึ่งของ  สหภาพโซเวียต
|  1996 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 4 | 10 | 3 | 2 | 5 | 8 | 13 | −5 |
|   2000 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 5 | 8 | 0 | 3 | 5 | 4 | 10 | −6 |
|  2004 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 5 | 8 | 1 | 0 | 7 | 4 | 20 | −16 |
|   2008 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 4 | 12 | 4 | 1 | 7 | 17 | 23 | −6 |
|   2012 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 4 | 10 | 3 | 4 | 3 | 8 | 7 | +1 |
|  2016 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 4 | 10 | 3 | 2 | 5 | 8 | 14 | −6 |
 2020: รอการแข่งขัน
| ทั้งหมด | 0/15 |  |  – | 48 | 11 | 10 | 27 | 41 | 73 | -32 |
สถิติการแข่งขัน > ฟุตบอลโลก

| รอบสุดท้าย> ปี | รอบสุดท้าย> ผล |  | รอบคัดเลือก> อันดับในกลุ่ม | รอบคัดเลือก> แข่ง | รอบคัดเลือก> ชนะ | รอบคัดเลือก> เสมอ | รอบคัดเลือก> แพ้ | รอบคัดเลือก> ได้ | รอบคัดเลือก> เสีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1930–1990: ส่วนหนึ่งของ  สหภาพโซเวียต
 1994: ไม่ได้เข้าร่วม
|  1998 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 6 | 10 | 1 | 1 | 8 | 5 | 21 |
|   2002 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 3 | 10 | 4 | 3 | 3 | 12 | 11 |
|  2006 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 5 | 10 | 2 | 4 | 4 | 12 | 14 |
|  2010 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 4 | 10 | 4 | 1 | 5 | 19 | 14 |
|  2014 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 5 | 8 | 1 | 1 | 6 | 7 | 16 |
|  2018 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 6 | 10 | 1 | 2 | 7 | 6 | 21 |
|  2022 | ไม่ผ่านรอบคัดเลือก |  | 5 | 8 | 1 | 0 | 7 | 7 | 24 |
| ทั้งหมด | 0/7 |  |  – | 66 | 14 | 12 | 40 | 68 | 121 |
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยฟุตบอล
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุสรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุสรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุสรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติเบลารุสรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

สหพันธ์ฟุตบอลเบลารุส (ในภาษาเบลารุส, รัสเซีย, อังกฤษ)
Belarus at FIFA
Belarus at UEFA
Football.by (ในภาษารัสเซีย)
Fan Site of the Belarus National Team (ในภาษาเบลารุส)
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย 
ทีมชาติเบลารุสเคยใช้สนามกีฬาดีนาโมมินสค์เป็นสนามเหย้าจนถึงปี ค.ศ. 2012
มิชโกลส์

| มิชโกลส์ |
| --- | --- |
City with county rights
Miskolc Megyei Jogú Város
Clockwise from the top left corner: Avas TV Tower, Castle of Diósgyőr, Széchenyi Street, National Theatre of Miskolc, Cave Bath, Ottó Herman Museum, University of Miskolc, Palace Hotel of Lillafüred
   ธง ตราอาร์ม
สมญา: Steel City  City of the Open Gates
มิชโกลส์แสดงแผนที่Borsod-Abaúj-Zemplén Countyมิชโกลส์แสดงแผนที่ฮังการีมิชโกลส์แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด: 48°06′15″N 20°47′30″E﻿ / ﻿48.10417°N 20.79167°E﻿ / 48.10417; 20.79167
ประเทศ:  ฮังการี
Region: Northern Hungary
County: Borsod-Abaúj-Zemplén
District: Miskolc
ก่อตั้ง: ศตวรรษที่ 9
Market town: 1365
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Pál Veres (Függetlenek a Szinva Városáért Egyesület)
 • Deputy Mayor: Andrea Varga (Independent)
 • Town Notary: Vacant
พื้นที่
 • City with county rights: 236.68 ตร.กม. (91.38 ตร.ไมล์)
ความสูง: 131 เมตร (430 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด: 945 เมตร (3,100 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 110 เมตร (360 ฟุต)
ประชากร (1 มกราคม 2017)
 • City with county rights: 157,177  คน
 • อันดับ: 4th in Hungary
 • ความหนาแน่น: 664.09 คน/ตร.กม. (1,720.0 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 294,144 (3rd) คน
เดมะนิม: miskolci
Population by ethnicity
 • Hungarians: 84.6%
 • Romani: 3.2%
 • Germans: 0.5%
 • Slovaks: 0.3%
 • Croats: 0.1%
 • Romanians: 0.1%
 • Rusyns: 0.1%
 • Bulgarians: 0.1%
 • Ukrainians: 0.1%
 • Poles: 0.1%
Population by religion
 • Roman Catholic: 29.3%
 • Greek Catholic: 3.9%
 • Calvinists: 15.3%
 • Lutherans: 0.9%
 • Jews: 0.1%
 • Other: 1.6%
 • Non-religious: 18.4%
 • Unknown: 30.5%
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal code: 3500 to 3549
Area code: (+36) 46
Motorways: M30 Motorway
NUTS 3 code: HU311
Distance from Budapest: 182 km (113 mi) East
MP: Katalin Csöbör (Fidesz)  György Hubay (Fidesz)
เว็บไซต์: www.miskolc.hu
มิชโกลส์ (ฮังการี: Miskolc ภาษาฮังการี: [ˈmiʃkolt͡s] ( ฟังเสียง); เช็ก และ สโลวัก: Miškovec; เยอรมัน: Mischkolz; ยิดดิช: Mishkoltz) เป็นนครทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฮังการี เป็นที่รู้จักด้านอุตสาหกรรมหนัก มีประชากร 161,265 คน (ข้อมูล 1 มกราคม ค.ศ. 2014) มิชโกลส์เป็นเมืองใหญ่อันดับ 4 ของฮังการี (รองจากบูดาเปสต์ แดแบร็ตแซ็น และแซแก็ด) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลโบร์โชด-ออบออูย-แซ็มเปลน
มานเวนทระ สิงห์ โคหิล

เจ้าชายมานเวนทระ สิงห์ โคหิล (สันสกฤต: मानवेंद्र सिंह गोहिल; เกิด 23 กันยายน ค.ศ. 1965) เป็นเจ้าชายชาวอินเดียที่เปิดเผยตนเองว่าเป็นเกย์และเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิกลุ่มรักร่วมเพศในประเทศอินเดีย มานเวนทราเกิดที่เมืองอัจเมอร์และเป็นองค์รัชทายาทของมหาราชาแห่งนครราชไพพลา ในรัฐคุชราต
การปรากฏตัวของเขาในสื่อ

เขาได้ให้สัมภาษณ์ในวิทยุบีบีซี 4 เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2007 ในหัวข้อเจ้าชายเกย์แห่งราชไพพลา ซึ่งเขาออกมาเป็นชายเกย์และทำงานการป้องกันเอชไอวี / เอดส์ขององค์กรการกุศลของเขา นับตั้งแต่เดือนกรกฎาคมปี 2010 มานเวนทรา ได้ทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการนิตยสารฟัน ซึ่งเผยแพร่ในเมืองราชไพพลา
แหล่งข้อมูลอื่น

Gujarat's Gay Prince to Adopt a Child
Gay Prince appears on Oprah Show
Gay Prince to form Sexual Minorities Forum
Gay Prince to Appear on Oprah Winfrey Show เก็บถาวร 2019-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Website of the Lakshya Trust เก็บถาวร 2008-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Website of the Asia Pacific Coalition on Male Sexual Health (APCOM) เก็บถาวร 2019-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มาดอนนาแห่งเคียฟ

| มาดอนนาแห่งเคียฟ |
| --- | --- |
Київська Мадонна
ศิลปิน: มารือนา ซอลอแมนนือกอวา
ปี: 2565 (2022)
สถานที่: มุญญาโนดีนาโปลี
มาดอนนาแห่งเคียฟ (ยูเครน: Київська Мадонна) คือภาพที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้หญิงที่ให้นมลูกซึ่งหลบภัยในสถานีรถไฟใต้ดินของกรุงเคียฟ เพื่อป้องกันตัวจากการถูกโจมตีทางอากาศใส่เมืองหลวงของประเทศยูเครนโดยกองทัพสหพันธรัฐรัสเซียใน พ.ศ. 2565 ภาพถ่ายดังกล่าวโดยอ็อนดราช เฟิลแด็ช (András Földes) ผู้สื่อข่าวชาวฮังการี ได้รับความนิยมทางอินเทอร์เน็ต ซึ่งได้กลายเป็นตัวอย่างของทั้งวิกฤตด้านมนุษยธรรมและความไม่ยุติธรรมของสงคราม ภาพดังกล่าวเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างรูปบูชาที่แสดงในโบสถ์คาทอลิกของชุมชนมุญญาโนดีนาโปลี (Mugnano di Napoli) ในประเทศอิตาลี ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ทางศิลปะของความหวังและการต่อต้าน
ประวัติ

ในวันแรกของการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย พ.ศ. 2565 ภาพของแตจานา บลิซญัก (Тетяна Блізняк) หญิงวัย 27 ปี กำลังให้นมแก่มาริชกา (Марічка) บุตรสาววัย 3 เดือนของเธอ ขณะเข้าไปหลบในอุโมงค์ของสถานีรถไฟใต้ดินอูนีแวร์ซือแตต (Університет) ของสายสเวียตอชึนสกอ-บรอวาร์สกา (Святошинсько-Броварська) ในกรุงเคียฟ เพื่อป้องกันตัวเองจากกองกำลังของสหพันธรัฐรัสเซียซึ่งทำการโจมตีด้วยขีปนาวุธร่อนใส่กรุงเคียฟ ดึงดูดความสนใจของอ็อนดราช เฟิลแด็ช นักข่าวชาวฮังการีของสำนักข่าว Telex.hu โดยสัญชาตญาณเขาได้ถ่ายภาพดังกล่าว ผู้หญิงคนนี้หลบภัยในรถไฟใต้ดินพร้อมกับสามีและลูกตั้งแต่วันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 แม้ว่าพวกเขาควรจะต้องอพยพในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ แต่เนื่องจากการสู้รบพวกเขาจึงไม่สามารถออกจากอุโมงค์ที่ใช้เป็นที่กำบังอยู่ได้ 
ภาพถ่ายดังกล่าวกลายเป็นไวรัลและได้รับการแชร์โดยเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักเลขาธิการวาติกัน มารือนา ซอลอแมนนือกอวา (Марина Соломенникова) ศิลปินชาวยูเครนจากดนีปรอเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้เห็นภาพ เธอใช้ภาพสัญลักษณ์ของหญิงคนนี้เป็นแรงบันดาลใจในการรังสรรค์ภาพวาดพระแม่มารีย์และพระบุตร โดยในภาพแสดงผ้าโพกศีรษะของผู้หญิงยูเครนแทนผ้าคลุมพระพักตร์ของพระแม่มารีย์ และด้านบนพระเศียรปรากฏรัศมีเป็นภาพของแผนที่รถไฟใต้ดิน ในวันที่ 5 มีนาคม ศิลปินได้โพสต์ภาพเหมือนที่เธอสร้างขึ้นในอินเทอร์เน็ต
ตามคำร้องขอของวิยาแชสเลา ออกุญ (В'ячеслав Окунь) บาทหลวงในคณะเยสุอิตยูเครนซึ่งกำลังศึกษาอยู่ที่กรุงโรม ได้มีการส่งสำเนาของภาพวาด มาดอนนัซแมตรอ (Мадонна з метро) ไปยังประเทศอิตาลีโดยเก็บไว้ในสถานที่ซึ่งคณะบาทหลวงเป็นผู้ดูแล ในวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ อัครมุขนายกแห่งนาโปลีได้ถวายภาพวาดเพื่อเป็นวัตถุบูชา ไอคอนนี้จัดแสดงในโบสถ์พระหฤทัยของพระเยซู โดยภาพมีชื่ออย่างลำลองว่า มาดอนนาแห่งเคียฟ โบสถ์ตั้งอยู่ในชุมชนมุญญาโนดีนาโปลีของเมืองนาโปลี ซึ่งมีผู้ลี้ภัยจากยูเครนประมาณ 40 คน ต่อมามีพิธีถวายภาพนี้เป็นวัตถุบูชาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2565
แตจานา บลิซญัก มาจากแคว้นลวิว เธอจบการศึกษาด้านการบูรณะงานศิลปะจากสถาบันศิลปะแห่งชาติลวิว (Львівська Національна академія мистецтв) ต่อมาเธอได้แต่งงานและย้ายไปเคียฟโดยทำงานในสตูดิโอศิลปะ แตจานือ บลิซญัก ได้ลี้ภัยไปยังลวิวหลังจากการโจมตีของรัสเซีย
ความหมาย

ภาพดังกล่าวกลายเป็นทั้งภาพประกอบของวิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรมและสงครามที่ไม่ยุติธรรม และเป็นสัญลักษณ์ของความหวังและการต่อต้านอย่างเงียบ ๆ ของชาวยูเครน ในทางกลับกันถือเป็นภาพสัญลักษณ์ของพระแม่มารีย์ในสมัยปัจจุบัน ผู้หลบซ่อนจากความรุนแรงของสงครามและบริบาลบุตรของเธอ เช่นเดียวกับภาพพระมารดาของพระเยซูชาวนาซาเรธซึ่งซ่อนพระองค์จากภัยของพระเจ้าเฮโรดมหาราช ศาสตราจารย์ลุยจี ซันโตปาโอโล (Luigi Santopaolo) นักเทววิทยาชาวอิตาลี กล่าวว่าภาพบูชานี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์แทนชาวยูเครนพลัดถิ่นทางตอนใต้ของอิตาลีทั้งหมด