stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์
ช่วงแรกของการเป็นจิตรกร

ในปี ค.ศ. 1879 เมื่ออายุได้ 23 ปีซาร์เจนต์เขียนภาพเหมือนของการอลุส-ดูว์ร็อง ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นงานที่มีฝีมือดีและเป็นการแสดงถึงทิศทางของงานเขียนในอนาคต ภาพนี้เป็นภาพที่แสดงที่นิทรรศการศิลปะแห่งปารีสที่เป็นทั้งการยกย่องครูและการโฆษณาตนเองว่าเป็นจิตรกรภาพเหมือน เฮนรี เจมส์ให้ความเห็นเกี่ยวกับงานเขียนในระยะแรกของซาร์เจนต์ว่าเป็นงานที่แสดงถึงความสามารถที่พร้อมที่ออกไปมีอาชีพเป็นศิลปินโดยไม่ต้องศึกษาเพิ่มเติมอีกเท่าใดนัก
หลังจากออกจากห้องเขียนภาพของการอลุส-ดูว์ร็องแล้ว ซาร์เจนต์ก็เดินทางไปเที่ยวสเปน และไปศึกษาภาพเขียนของดิเอโก เบลัซเกซอย่างดื่มด่ำ โดยการพยามซึมซับเทคนิคต่างๆ ที่เบลัซเกซใช้ และพยายามหาเก็บรวบรวมความคิดสำหรับงานที่จะเขียนในอนาคต ซาร์เจนต์ไปต้องมนตร์ขลังของดนตรีและการเต้นรำแบบสเปน นอกจากนั้นแล้วการเดินทางครั้งนี้ก็ยังเป็นการรื้อฟื้นความสามารถทางดนตรีของซาร์เจนต์ที่ดีพอๆ กับทางด้านศิลปะ และแสดงออกทางทัศนศิลป์ด้วยงานชิ้นเอกชิ้นแรกชื่อ “นักเต้นรำชาวสเปน” (El Jaleo) (ค.ศ. 1882) ดนตรีเป็นสิ่งที่มีบทบาทสำคัญในชีวิตทางสังคมของซาร์เจนต์ตลอดมาและซาร์เจนต์เองก็เป็นทั้งนักดนตรีสมัครเล่นและนักดนตรีอาชีพผู้มีความสามารถพอตัว  นอกจากนั้นแล้วซาร์เจนต์ก็ยังเป็นผู้สนับสนุนคีตกวีสมัยใหม่อย่างแข็งขันโดยเฉพาะ กาเบรียญ โฟเร (Gabriel Fauré) การเดินทางไปอิตาลีทำให้ได้ภาพร่างและความคิดสำหรับภาพชีวิตประจำวันบนถนนในเวนิสมาหลายภาพ ที่เป็นท่าทางและการวางท่าที่ซาร์เจนต์นำมาใช้ในการเขียนภาพเหมือนต่อมา
หลังจากกลับจากการเดินทางท่องเที่ยวเพื่อหาประสบการณ์แล้วซาร์เจนต์ก็ได้รับงานจ้างให้เขียนภาพเหมือนหลายชิ้น ซึ่งเป็นการเริ่มต้นงานอาชีพ  ทันทีที่เริ่มซาร์เจนต์ก็แสดงความมีสมาธิ และความสามารถในการทำงานหนักได้เป็นเวลานานติดต่อกัน ซึ่งทำให้สามารถทำงานเขียนได้อย่างสม่ำเสมอตลอดมาอีกเป็นเวลายี่สิบปี ช่วงระหว่างงานจ้างก็เป็นเวลาที่ใช้ในการเขียนภาพเหมือนของเพื่อนและเพื่อนร่วมอาชีพ ความมีกิริยาดี, ความที่พูดภาษาฝรั่งเศสได้อย่างภาษาแม่ และ ความเชี่ยวชาญในงานอาชีพทำให้ซาร์เจนต์เด่นกว่าจิตรกรภาพเหมือนใหม่คนอื่นๆ และในที่สุดชื่อเสียงก็เป็นที่แพร่หลายและสามารถเรียกค่าจ้างที่สูงได้ และบางครั้งถึงกับปฏิเสธงานจ้างถ้ามีความไม่พอใจกับผู้นั่งเป็นแบบ
งานจิตรกรรม > จิตรกรรมสีน้ำ

ในชีวิตการเป็นจิตรกรซาร์เจนต์เขียนจิตรกรรมสีน้ำกว่า 2,000 ภาพที่เป็นภาพของตั้งแต่ชนบทอังกฤษไปจนถึงเวนิส, ไทโรล, คอร์ฟู, ตะวันออกกลาง, มอนทานา, เมน และฟลอริดา แม้ในยามที่พักจากการเขียนภาพเหมือนในห้องเขียนภาพ  ซาร์เจนต์ก็ยังคงเขียนภาพตั้งแต่เช้ายันค่ำ
จิตรกรรมสีน้ำเป็นจำนวนร้อยของเวนิสเป็นงานที่น่าสนใจโดยเฉพาะ ส่วนใหญ่เป็นงานที่เขียนจากมุมมองจากกอนโดลา สีที่ใช้บางครั้งก็จะเป็นสีที่เด่นสะดุดตา ที่ผู้ชมคนหนึ่งตั้งข้อสังเกตว่า “ทุกอย่างในภาพเขียนด้วยความแรงกล้าของความฝัน” ในตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือซาร์เจนต์เขียนภาพเบดูอิน, ฝูงแพะ และคนหาปลา ในระยะสิบปีสุดท้ายของชีวิตซาร์เจนต์เขียนจิตรกรรมสีน้ำหลายภาพของพืช, ดอกไม้ และชาวอเมริกันอินเดียนในเมน, ฟลอริดา และทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา
การใช้สีน้ำทำให้ซาร์เจนต์สามารถฟื้นฟูความสนใจทางศิลปะที่สนใจมาก่อนในสมัยที่เริ่มเป็นจิตรกรที่เกี่ยวกับธรรมชาติ, สถาปัตยกรรม, ผู้คนที่น่าสนใจ และภูมิทัศน์ของภูเขา งานเขียนในบั้นปลายจึงเป็นงานเขียนที่ทำให้รู้สึกว่าเป็นงานที่ซาร์เจนต์เขียนขึ้นเพื่อตนเอง  งานสีน้ำของซาร์เจนต์เป็นงานที่เขียนด้วยความเรียบลื่น นอกจากนั้นแล้วซาร์เจนต์ก็ยังเขียนภาพของครอบครัว, เพื่อน, สวน และน้ำพุ  ซาร์เจนต์ใช้สีน้ำในการเขียนภาพของเพื่อนและครอบครัวแต่งตัวแบบตะวันออก พักผ่อนท่ามกลางภูมิทัศน์ที่สว่างที่ทำให้ได้ใช้สีอันสดใส และการเขียนแบบทดลองมากกว่าที่จะทำได้กับการเขียนภาพเหมือนที่เป็นงานจ้าง งานแสดงจิตรกรรมสีน้ำเฉพาะของตนเองของซาร์เจนต์จัดขึ้นที่หอศิลป์คาร์แฟ็กซ์ในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1905. ในปี ค.ศ. 1909 ซาร์เจนต์แสดงจิตรกรรมสีน้ำแปดสิบหกภาพในนครนิวยอร์ก ที่พิพิธภัณฑ์บรุคลินซี้อไปแปดสิบสามภาพ อีแวน ชาร์เตอริสเขียนในปี ค.ศ. 1927 ว่า:
แม้ว่างานสีน้ำของซาร์เจนต์จะไม่อยู่ในระดับเดียวกับงานเขียนของวินสโลว์ โฮเมอร์ผู้ที่อาจจะถือกันว่าเป็นปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ของจิตรกรรมสีน้ำของอเมริกา แต่ก็ยังเป็นงานที่แสดงให้เห็นถึงความสามารถด้านต่างๆ ในเทคนิคการใช้สีน้ำที่รวมทั้งวิธีที่โฮเมอร์ใช้ด้วย
งานจิตรกรรม > งานอื่นๆ

เพื่อสนองความต้องการของภาพเหมือนของลูกค้าผู้มีฐานะมั่งคั่ง ซาร์เจนต์ก็ใช้การร่างด้วยถ่านอย่างรวดเร็วเป็นจำนวนร้อยที่ซาร์เจนต์เองเรียกว่า “Mugs” ในปี ค.ศ. 1916 ราชสมาคมจิตรกรภาพเหมือนก็ได้จัดแสดงภาพที่เขียนด้วยวิธีนี้ระหว่างปี ค.ศ. 1890 ถึงปี ค.ศ. 1916
งานชิ้นใหญ่โตของซาร์เจนต์เป็นงานตกแต่งฝาผนังที่ห้อสมุดสาธารณะแห่งบอสตันที่เป็นภาพประวัติของศาสนาและพระเจ้าของพหุเทวนิยม (polytheism) โดยใช้วิธี “marouflage” ติดบนผนัง
เมื่อกลับมายังอังกฤษในปี ค.ศ. 1918 จากการไปพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกา ซาร์เจนต์ก็ได้รับจ้างให้เป็นจิตรกรเขียนภาพสงครามโดยกระทรวงข่าวสารข้อมูลแห่งสหราชอาณาจักร (British Ministry of Information) ซาร์เจนต์เขียภาพขนาดใหญ่ให้แก่กระทรวงชื่อ “ถูกรมแก๊ส” และภาพสีน้ำอีกหลายภาพที่เป็นภาพของมหาสงคราม
ความสัมพันธ์และชีวิตส่วนตัว

ซาร์เจนต์เป็นชายโสดตลอดชีวิตผู้ล้อมรอบตนเองด้วยครอบครัวและเพื่อน ในบรรดาศิลปินที่เป็นเพื่อนกันก็มีเดนนิส มิลเลอร์ บังเคอร์, เจมส์ แคร์รอล เบ็ควิธ, เอ็ดวิน ออสติน แอบบี (ผู้ตกแต่งผนังของห้อสมุดสาธารณะแห่งบอสตันเช่นกัน), ฟรานซิส เดวิด มิลเล็ท, วิลฟริด เดอ เกลห์น, เจน เอมเมท เดอ เกลห์น และ โกลด มอแนผู้ซาร์เจนต์เขียน ซาร์เจนต์มีความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนกับจิตรกรพอล เซซาร์ เฮลเลาที่พบกันที่ปารีสในปี ค.ศ. 1878 เมื่อซาร์เจนต์อายุได้ 22 ปีและเฮลเลา 18 จนตลอดชีวิต ผู้ที่นิยมผลงานของซาร์เจนต์ก็ได้แก่เฮนรี เจมส์, อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ (ผู้จ้างและซื้อผลงานของซาร์เจนต์และขอคำแนะนำเมื่อต้องการจะซื้องานศิลปะอื่นๆ) และสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
ซาร์เจนต์เป็นผู้ที่รักษาชีวิตส่วนตัวไว้เป็นความเป็นส่วนตัว แต่ฌาคส์-เอมิลล์ บลองซ์ผู้เป็นแบบให้ในสมัยแรกกล่าวถึงชีวิตทางด้านเพศสัมพันธ์หลังจากที่ซาร์เจนต์เสียชีวิตไปแล้วว่าเป็นผู้ “มีชื่อเสียงโด่งดังที่อาจจะออกไปในทางอื้อฉาวทั้งในปารีส และ เวนิส [ซาร์เจนต์]วุ่นวายอยู่กับเรื่องเช่นนี้” แต่ความเป็นจริงนั้นไม่เป็นที่ทราบ นักวิชาการบางท่านก็ให้ความเห็นว่าซาร์เจนต์เป็นชายที่รักเพศเดียวกัน ซาร์เจนต์มีความสัมพันธ์เป็นการส่วนตัวกับคีตกวีฝรั่งเศสเอ็ดมงด์ เดอ โพลินยัค และเคานท์โรแบร์ต เดอ มงต์เอสคู ภาพเหมือนเปลือยของชายที่เขียนแสดงถึงความเข้าใจอันซับซ้อนของความยวนอารมณ์ของร่างกายของชาย โดยเฉพาะในภาพเหมือนของ “ทอมัส อี. แม็คเคลเลอร์” และในภาพ “ทอมมีส์อาบน้ำ”, ร่างภาพเปลือยสำหรับภาพ “นรก” และ “การตัดสิน” และภาพเหมือนต่างๆ ของชายหนุ่มเช่น “บาร์โทโลมี มากานอสโค” และ “หัวโอลิมพิโอ ฟุสโค” แต่ขณะเดียวกันซาร์เจนต์ก็มีความสัมพันธ์กับสตรีหลายคน และความเข้าใจของความยวนอารมณ์ของสตรีที่คล้ายคลึงกันในการเขียนภาพเหมือนของสตรีเช่นในการเขียนภาพศึกษารูปร่างโดยเฉพาเในภาพ “เด็กสาวชาวอียิปต์” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1891 นอกจากนั้นก็ยังอาจจะเป็นไปได้ว่ามีความสัมพันธ์กับหลุยส์เบิร์คฮาร์ดท์ผู้เป็นแบบในภาพ “สตรีกับดอกกุหลาบ” ทัศนคติหลังนี้ก็เป็นที่ยอมรับกันในบรรดาผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับซาร์เจนต์
งานขายหลังจากที่เสียชีวิต

“ภาพเหมือนของโรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสันและภรรยา” ขายในราคา 8.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2004 แก่นักธุรกิจคาสิโนสตีฟ วินน์เพื่อใช้ในการติดตั้งในคาสิโนใหม่วินน์ลาสเวกัส
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2004, “Group with Parasols (A Siesta)” (ค.ศ. 1905) ขายในราคา 23.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐเกือบสองเท่าของราคาที่ประเมินโดยซัทเธอร์บีส์ 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ งานเขียนของซาร์เจนต์ที่ขายในราคาสูงสุดก่อนหน้านั้น 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
งานบางชิ้น

“เด็กสาวที่คาปรี”
ค.ศ. 1878
“สตรีชาวอิตาลี”
ค.ศ. 1880
“นักเต้นรำสเปน”
ค.ศ. 1882
“ถนนในเวนิส”
ค.ศ. 1882
“ถนนในเวนิส”
ค.ศ. 1882
“ภาพเหมือนของมาดามเอ็กซ์”
ค.ศ. 1884
สีน้ำมันบนผ้าใบ, 234.95 x 109.86 cm
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน
“โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสันและภรรยา”
ค.ศ. 1885
งานสะสมของสตีฟ วินน์
“โกลด มอแนเขียนภาพที่ชายป่า”
ค.ศ. 1885
หอศิลป์เทท, ลอนดอน
“ภาพเหมือนเอ็ดดวด และมารี ลุยส์ เพลเลอรอง” (Portrait of Édouard and Marie-Louise Pailleron) ค.ศ. 1881, Des Moines Art Center
“คนเก็บหอย”
ค.ศ. 1887
“โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน”
ค.ศ. 1887
“เอเลนอรา โอดอนเนล” (Eleanora O'Donnell )  ราว ค.ศ. 1888
“เอลเลน เทอร์รีเป็นเลดี้แม็คเบ็ธ”
ค.ศ. 1889
“นิโคลา ดินแวร์โน”
ค.ศ. 1892
“ครอบครัวซิทเวลล์”
ค.ศ. 1900
จากซ้าย: อีดิธ ซิทเวลล์ (ค.ศ. 1887 - 1964), เซอร์จอร์จ ซิทเวลล์, เลดี้ไอดา,  Sacheverell Sitwell (ค.ศ. 1897-1988) และออสเบิร์ต ซิทเวลล์ (ค.ศ. 1892-1969)
“ภาพเหมือนของคาสปาร์ กูดริช”
ค.ศ. 1887
“ดอรธี” ราว ค.ศ. 1900
“อลิซ เวอร์เนอร์” ค.ศ. 1902
“ดยุคแห่งมาร์ลบะระห์ที่ 9 และครอบครัว”
ค.ศ.1905
“เฮนรี เจมส์”
ค.ศ. 1913
บรรณานุกรม

Fairbrother, Trevor: John Singer Sargent: The Sensualist (2001), ISBN 0-300-08744-6, Page 139, Note 4.
Kilmurray, Elaine: Sargent Abroad เก็บถาวร 2016-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Abbeville Press, 1997. Pages 57-8, 242.
Noël, Benoît et Jean Hournon:  Portrait de Madame X in Parisiana — la Capitale des arts au XIXème siècle, Les Presses Franciliennes, Paris, 2006. pp 100-105.
Ormond, Richard: "Sargent's Art" in John Singer Sargent, page 25-7. Tate Gallery, 1998.
Prettejohn, Elizabeth: Interpreting Sargent, page 9. Stewart, Tabori & Chang, 1998.
Rewald, John: Camille Pissarro: Letters to his Son Lucien, page 183. Routledge & Kegan Paul, 1980.
ดูเพิ่ม

ลำดับคุณค่าของศิลปะ
จิตรกรรมภาพเหมือน
จิตรกรรมภูมิทัศน์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์
John Singer Sargent เก็บถาวร 2012-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — Gallery of 809 paintings.
"Mrs. Edward Goetz"[ลิงก์เสีย]at [Brigham Young Museum of Art}
John Singer Sargent Virtual Gallery
Sargent at Harvard[ลิงก์เสีย] — searchable database by Harvard University Art Museums
The Sargent Murals เก็บถาวร 2005-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Boston Public Library
Sargent on WebMuseum
John Singer Sargent เก็บถาวร 2005-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — News, biography and works
John Singer Sargent Letters Online at the Smithsonian Archives of American Art เก็บถาวร 2010-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์ในห้องเขียนภาพกับ “ภาพเหมือนของมาดามเอ็กซ์”
“เฟรเดอริค ลอว์ โอล์มสเตด”, ค.ศ. 1895, สีน้ำมันบนผ้าใบ, 91 x 61 1/4 นิ้ว, คฤหาสน์บัลติมอร์, แอชวิลล์, เซาท์แคโรไลนา
“นักเต้นรำชาวสเปน” ราว ค.ศ. 1879-1882, งานสะสมส่วนบุคคล
“ลูกสาวของเอ็ดเวิร์ด ดาร์ลีย์ บ็อยท์” (ค.ศ. 1882), พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บอสตัน
“ภาพเหมือนของมาดามเอ็กซ์” (ค.ศ. 1884)พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน,  นครนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
“เลดี้แอ็กนิวแห่งล็อกนอว์” โดยจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์, ค.ศ. 1893, หอศิลป์แห่งชาติ, สกอตแลนด์
ซาร์เจนต์เน้นความงามอันมีเสนห์ของอัลมินา เวิร์ทไฮเมอร์ในปี ค.ศ. 1908 โดยแต่งตัวให้เป็น “แบบตุรกี” (Turquerie)
"คนพายเรือนอนหลับ" ราว ค.ศ. 1904
“เดินยามเช้า” โดยจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์, งานสะสมส่วนบุคคล
“พี่น้องวิคเคอร์”, ค.ศ. 1884
“Arsène Vigeant”, ค.ศ. 1885, พิพิธภัณฑ์เมซ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนาภาพติดตามรณะ

| ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนาภาพติดตามรณะ |
| --- | --- |

คันจิ: 名探偵コナン 隻眼の残像
 
กำกับ: คัตสึยะ ชิเงฮาระ
สร้างจาก: ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดย โกโช อาโอยามะ
นักแสดงนำ:   มินามิ ทาคายามะ  วากานะ ยามาซากิ  ริกิยะ โคยามะ  ยูจิ ทาคาดะ  ยาซูชิ โอฮามะ  อามิ โคชิมิซุ 
ดนตรีประกอบ: ยูโกะ คันโนะ
บริษัทผู้สร้าง: TMS/1st Studio 
ผู้จัดจำหน่าย: โตโฮ
วันฉาย:   18 เมษายน ค.ศ. 2025 (2025-04-18) 
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนาภาพติดตามรณะ (ญี่ปุ่น: 名探偵コナン 隻眼の残像, โรมาจิ: Meitantei Konan: Sekigan no Furasshubakku) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันลำดับที่ 28 ในชุดยอดนักสืบจิ๋วโคนันเดอะมูฟวี่ กำหนดเผยแพร่ในญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2568 ภาพยนตร์แอนิเมชันผลิตโดย ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ กำกับโดย คัทสึระ ชิเกฮาระ จากบทภาพยนตร์ของ ทาเคฮารุ ซากูไร
ภาพยนตร์เข้าฉายทุกโรงภาพยนตร์ในไทย วันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2568 ผู้จัดจำหน่ายในประเทศไทย ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) แต่มีรอบพิเศษที่เร็วที่สุดของภาพยนตร์โคนันที่ฉายในไทย ตั้งแต่วันที่ 19-23 เมษายน พ.ศ. 2568 เฉพาะที่โรงภาพยนตร์พารากอน ซีนีเพล็กซ์
นักพากย์เสียง

| ตัวละคร | นักพากย์เสียงภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เอโดงาวะ โคนัน: มินามิ ทาคายามะ
โมริ โคโกโร่: ริกิยะ โคยามะ
โมริ รัน: วากานะ ยามาซากิ
ไฮบาระ ไอ: เมงูมิ ฮายาชิบาระ
ดร. อากาสะ ฮิโรชิ: เค็นอิจิ โองาตะ
สารวัตรยามาโตะ คันสึเกะ: ยูจิ ทาคาดะ
สารวัตรโมโรฟูชิ ทาคาอากิ: โช ฮายามิ
หมวดอุเอฮาระ ยูอิ: อามิ โคชิมิซุ
ผู้กำกับคุโรดะ เฮียวเอะ: ยูกิมาสะ คิชิโนะ
สารวัตรเมงูเระ จูโซ: ชาฟูริน
หมวดทาคางิ วาตารุ: วาตารุ ทาคางิ
หมวดซาโต้ มิวาโกะ: อัตสึโกะ ยูยะ
ฟุรุยะ เรย์ / อามุโร่ โทโอรุ: ทะเกะชิ คุซะโอะ
คาซามิ ยูยะ: โนบูโอะ โทบิตะ
โมโรฟูชิ ฮิโรมิสึ: ฮิการุ มิโดริกาวะ
สารวัตรยามามูระ มิซาโอะ: โทชิโอะ ฟุรุคาว่า
ซาเมทานิ โคจิ (เจ้าเข้): ฮิโรอากิ ฮิราตะ
ทาคาชิ โอโมโตะ: ทาคายูกิ ยามาดะ
มาโดกะ มารุอิ: มิซุกิ ยามาชิตะ
โอชิ ยูทากะ:
เพลงประกอบ

TWILIGHT!!! (สนธยา!!!) - King Gnu
การโปรโมต

มีประกาศท้ายภาพยนตร์ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนาปราการ 5 แฉก ว่า ภาพยนตร์ยอดนักสืบจิ๋วโคนันลำดับที่ 28 ในปี 2025 ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนาภาพติดตามรณะ จะมีตัวละครหลักเป็น ทาคาอากิ โมโรฟุชิ ยามาโตะ คันสึเกะ และ อุเอฮาระ ยูอิ แห่งกรมตำรวจนางาโนะ  และ โมริ โคโกโร่ โดยโคโกโร่ จะขึ้นเป็นตัวละครนำหลักในโคนัน ฉบับภาพยนตร์ในรอบ 20 ปี นับตั้งแต่ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ยุทธการเหนือห้วงทะเลลึก ปี 2005
ทาคาอากิ โมโรฟุชิ ฉายา โคเม นายตำรวจขงเบ้ง ขึ้นเป็นตัวละครนำสมทบในโคนันฉบับภาพยนตร์ครั้งแรก ในขณะที่ยามาโตะ คันสึเกะ เคยมีบทบาทสมทบร่วมกับหมวดอุเอฮาระ ยูอิ คนรัก และ สารวัตรยามามูระ มิซาโอะ ตำรวจในจังหวัดใกล้เคียงใน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปริศนานักล่าทรชนทมิฬ นับตั้งแต่ปี 2009
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2024 ทีมงานของภาพยนตร์ก็ได้รับการเปิดเผยในวันเดียวกัน โดยมี ทัตสึยะ ชิเกฮาระ เป็นผู้กำกับ และ ทาเคฮารุ ซากูไร ซึ่งเคยเขียนบทภาพยนตร์ในซีรีส์ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน หลายเรื่องมาแล้ว รับผิดชอบการเขียนบทภาพยนตร์นี้
ดิอะเมซิ่งเรซ 17

| --- | --- |
ดิอะเมซิ่งเรซ 17

ออกอากาศ: 26 กันยายน พ.ศ. 2553   – 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ระยะเวลาการถ่ายทำ: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2553   – 15 มิถุนายน พ.ศ. 2553
จำนวนตอน: 12
ผู้ชนะ: แนทกับแคท
ทวีปที่ผ่าน: 4
ประเทศที่ผ่าน: 10
เมืองที่ผ่าน: 30
ระยะทางการแข่งขัน: 32,000 ไมล์   (51,498 กิโลเมตร)
จำนวนเลก: 12
ซีซั่นก่อนหน้าและถัดไป
ก่อนหน้า: ดิ อะเมซิ่ง เรซ 16
ถัดไป: ดิ อะเมซิ่ง เรซ 18
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17 (อังกฤษ: The Amazing Race 17) เป็นฤดูกาลที่ 17 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซีบีเอสประกาศการทำรายการฤดูกาลที่ 17 ออกมาในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553 ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553  คัดตัวรอบแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 และจะมีการคัดตัวครั้งสุดท้ายรวบถึงการไปเยือนสถานที่ต่างๆ ในเดือนเดียวกัน โดยมีกำหนดการถ่ายทำในช่วงเมษายน-พฤษภาคม พ.ศ. 2553
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย
การผลิต > การถ่ายทำและการออกอากาศ

ฤดูกาลนี้ได้เพิ่ม Express Pass (บัตรผ่านเร่งด่วน) ซึ่งจะทำให้ทีมที่ใช้สามารถข้ามภารกิจใดๆ ก็ได้ไม่ว่าจะเป็น ทางเลือก อุปสรรค งานเพิ่มเติม หรือแม้แต่ภารกิจเสริมต่างๆ ได้ 1 ครั้งโดยจะมอบบัตรผ่านนี้ให้กับทีมที่เข้ามาถึงจุดพักในเลกที่ 1 และสามารถใช้บัตรผ่านนี้ได้จนถึงเลกที่ 8 ของการแข่งขัน ข้อได้เปรียบนี้ถือว่ามีผลอย่างยิ่งเนื่องจากสามารถใช้เมื่อใดก็ได้โดยไม่ต้องทำภารกิจใดๆ เลยเพื่อให้ได้มา ต่างจาก Fast Forward (ทางด่วน) ที่ต้องทำภารกิจอย่างน้อย 1 อย่างก่อนจะข้ามภารกิจทั้งหมดใน 1 เลก
ฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่จะถ่ายทำให้ระบบโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐาน โดยในฤดูกาลถัดไปจะเริ่มถ่ายทำในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง
การผลิต > การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน

ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 รอบคัดเลือกมีขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมและจัดการการคัดเลือกครั้งสุดท้ายที่ลอสแอนเจลิส จาก 11 ทีมที่ถูกเลือกเข้าเป็นผู้แข่งขันนั้นก็ได้เริ่มการถ่ายทำในเดือนพฤษภาคม ผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วย พิธีกรรายการช๊อปปิ้ง, นักโพสต์วิดีโอให้ความบันเทิงบนยูทูป เคลวิน วู ที่รู้จักกันในนาม เควจัมบ้า ซึ่งมาพร้อมกับ ไมเคิล พ่อของเขา, นักร้องประสานเสียงของสมาคมนักศึกษากลุ่มมหาวิทยาลัยไอวีลีก และคู่แม่ผู้ให้กำเนิดกับลูกที่ห่างหายกันไปนานกว่า 20 ปี โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกของรายการที่ไม่มีคู่สมรสเลย รวมไปถึงยังมีผู้เคยผ่านการประกวดนางงามมาด้วย 3 คน คือ มอลลารี่ ที่ได้อันดับที่ 5 ในการประกวดมิสอเมริกา ปี 2553, บรู๊ค ซึ่งเข้าประกวดมิสอเมริกา ปี 2548 และ สเตฟานี่ ซึ่งเคยเป็นมิส เซ้า คาร์โรไลน่า ปี 2552
ชื่อตอนในการแข่งขัน

ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ
"They Don't Call It The Amazing Race For Nothin!" – บรู๊ค
"A Kiss Saves The Day" – บรู๊ค
"In Phil We Trust" – คอนนอร์
"We Should Have Brought Gloves and Butt Pads" – เควิน
"Tastes like Million Dollars" – แคท
"Run, Babushka, Run" – วิคกี้
"I Want to Be in the Circus, That's Where I Belong" – บรู๊ค
"Ali Baba in a Suit" – นิก
"There's A Lot of Nuts and Bullets" – จิล
"I Hate Chinese Food" – วิคกี้
"I'm Surrounded by Ninjas" – บรู๊ค
"Hi. I'm sorry. I'm in a Race" – แนท
รางวัล

ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
เลก 1 - บัตรผ่านเร่งด่วน (อุปกรณ์ที่ทำให้ทีมสามารถเลือกข้ามภารกิจใดๆ ก็ได้ในการแข่งขันโดยใช้ได้ถึงเลก 8)
เลก 2 - ทริป 10 วันยังฮาวาย
เลก 3 - บัตรของขวัญเงินสดมูลค่า 5,000 ดอลลาร์สหรัฐโดยดิสคัฟเวอร์
เลก 4 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่เบลีซ
เลก 5 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่คอสตาริกา
เลก 6 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่เซาเปาลู, บราซิล
เลก 7 - เงินสดมูลค่า 5,000 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน (รวมเป็น 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ)
เลก 8 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่เบลีซ
เลก 9 - บัตรของขวัญเงินสดมูลค่า 15,000 ดอลลาร์สหรัฐโดยดิสคัฟเวอร์
เลก 10 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่รีโอเดจาเนโร, บราซิล
เลก 11 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่น้ำตกอีกัวซู, อาร์เจนตินา
เลก 12 - เงินสดมูลค่า 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 1 (สหรัฐอเมริกา → ลอนดอน, สหราชอาณาจักร)

กลอสเตอร์, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา  (ยอชท์คลับจุดตะวันออก) (จุดเริ่มต้น)
บอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน) ไป ลอนดอน, อังกฤษ , สหราชอาณาจักร  (ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์)
อัมสบิวรี่, วิลท์เชอร์ (สโตนเฮนจ์)
เลดบิวรี่, เฮริฟอร์ดเชอร์ (ปราสาทอีสต์นอร์)
อุปสรรคแรกของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17 นั้นสมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขี่หลังม้าไปยังลานประลอง แล้วใช้หนังสติ๊กขนาดใหญ่ เพื่อให้แตงโมไปโดนอัศวินชุดเกราะที่อยู่ห่างออกไป 50 ฟุต (15 เมตร) ให้ล้ม เมื่อสมาชิกสามารถทำให้อัศวินล้มได้ ทีมจะค้นหาตัวตลกเพื่อรับคำใบ้ต่อไป
เมื่อทีมเดินทางมาถึงปราสาทอีสต์นอร์แล้ว ทีมจะต้องปีนบันไดขึ้นปราสาท ในขณะชาวนาราดน้ำฟางสกปรกลงมาใส่ทีมขณะปีน เมื่อปีนถึงยอดแล้ว ทีมจะต้องนำธงในสมัยยุคกลางกลับมา จากนั้นจึงใช้เรือบดข้ามคูน้ำรอบปราสาทโดยจับเชือกสลิงไว้ แต่ถ้าทีมจมระหว่างทาง ทีมจะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ แล้วค้นหาอัศวินที่แต่งกายเหมือนกับธงยุคกลางที่ทีมนำมา ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ตอ่ไป
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 2 (สหราชอาณาจักร → กานา)

ลอนดอน (ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์) ไป อักกรา, กานา  (ท่าอากาศยานโกโตกา)
อักกรา (อนุสรณ์สถานกวาเม อึนกรูมา)
อักกรา (ตลาดมะโคล่า)
อักกรา (ศูนย์รวมอะไหล่รถยนต์พีสท์)
อักกรา (ตลาดคานีชิ)
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขายแว่นกันแดดภายในตลาดมะโคล่าให้ได้จำนวนเงิน 15 เซดี (ประมาณ 10 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยทีมจะต้องขายแว่นกันแดดอันหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 3 เซดี เมื่อทีมได้จำนวนเงินครบแล้ว ทีมจะต้องนำเงินมาแลกกับเจ้าของร้านเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างปรับเข้าที่ (Tune In) กับตรวจสอบให้ (Check Out) โดยทีมที่เลือกปรับเข้าที่ จะต้องค้นหาร้าน Adom Electricials ที่ตั้งอยู่บนถนนติชิ มิถุนายนที่ 4 เพื่อนำสายไฟ แว่นและเสาอากาศไปติดตั้งให้กับบ้านที่มีป้ายสัเหลือง-แดงแปะอยู่ ซึ่งทีมจะต้องติดตั้งเสาอากาศให้กับบ้านหลังนั้น เมื่อเจ้าของบ้านรู้สึกพึงพอใจแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตรวจสอบให้นั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านไม้ Emmanuel เพื่อนำรถเข็นบรรทุกโลงศพแฟนซีไปส่งให้กับโชว์รูมที่อยู่อีกฟากของเมือง เมื่อทีมขนส่งโลงศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 3 (กานา)

อักกรา (เจมส์ทาวน์ - ศูนย์ชกมวยอโกทูกู)
อักกรา (โดโดว่า - โรงเก็บรถรางก่อสร้าง)
อักกรา (โดโดว่า - โรงเรียนประถมเอซีบิ ดี/เอ)
อักกรา (โดโดว่า - บ้านอวูซา นัซโต)
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องออกกำลังกายโดยการชกมวย โดยเริ่มจากเลือกคู่ฝึก แล้วฝึกฝนการพันฝ่ามือโดยยางอย่างเหมาะสมและให้ถูกต้อง จากนั้นจึงสวมนวมแล้วชกกระสอบมวยและกระโดดเชิอกอย่างละ 60 วินาทีแล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างส่วนจักรยาน (Bicycle Parts) หรือศิลปะภาษา (Language Arts) โดยทีมที่เลือกส่วนจักรยาน จะต้องใช่แท่งไม้ตีวงขอบล้อจักรยาน (คล้ายการละเล่นตีลูกล้อหรือเหล้นวงล้อของชาวล้านนาในไทย) ให้ผ่านทั้ง 2 รอบของความยาวสนามฟุตบอลให้ได้ เมื่อสมาชิกทั้งสองทีมสามารถตีให้กลิ้งข้ามได้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากกลุ่มนักเรียน แต่ถ้าทีมทำให้ล้อหล่นระหว่างทาง จะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนทีมที่เลือกศิลปะภาษา จะต้องเลือกแผ่นกระดาษสำนวน ที่มีคำ 8 คำถูกไฮไลท์อยู่ จากนั้นจึงเปรียบเทียบสำนวนกับสัญลักษณ์อดินกราที่อยู่บนกำแพงขนาดใหญ่ (คล้ายกับเกมหาคำ) แล้วตรวจสอบการเรียงลำดับบนกำแพงอีกฝั่ง ถ้าทีมพบรูปแบบการเรียงที่ตรงกับสำนวน ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากนักเรียน
ที่โรงเก็บรถรางก่อสร้าง ทีมจะต้องขนอุปกรณ์การก่อสร้างใส่รถเข็นทั้ง 2 คันให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเข็นมาที่โรงเรียนประถมเอซีบิ ดี/เอ แล้วทีมจะได้รับคำใบ่ต่อไป แต่ถ้าทีมขนอุปกรณ์มาไม่ครบหรือมีรถเข็นขาดไป ทีมจะต้องกลับไปขนของมาใหม่
ที่โรงเรียนประถมเอซีบิ ดี/เอ ทีมจะต้องเข้าร่วมในห้องเรียนของหมู่บ้าน ซึ่งกำลังสอนเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ของทวีปแอฟริกา ก่อนที่ทีมจะต้องมาระบุตำแหน่งที่ตั้งของประเทศกานา ภายในแผนที่แอฟริกา เมื่อทีมสามารถระบุได้ถูกต้องแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
เมื่อทีมเข้าสู่จุดหยุดพักแล้ว ทีมจะต้องมาช่วยก่อสร้างโรงเรียนประถมเอซีบิ ดี/เอ เพื่อเป็นการตอบแทนกลับคืนสู่สังคมต่อไป
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 4 (กานา → สวีเดน)

อักกรา (ท่าอากาศยานโกโตกา) ไป คีรูน่า, แลปป์แลนด์, สวีเดน  (ท่าอากาศยานคีรูน่า)
ยุกกาส์ยาวี (โรงแรมน้ำแข็ง)
โพกกิยาวี (โรงแรมเจลบรุ๊ก)
ริคส์เกรนเซน (สถานีรถไฟวาสสิเจอร์ (สวีเดน))
ริคส์เกรนเซน (พรมแดนประเทศสวีเดน-นอร์เวย์)
สำหรับงานเพิ่มเติมของไมเคิลกับเคลวินนั้น พวกเขาจะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้ ที่ทำมาจากน้ำแข็งภายในโรงแรมน้ำแข็งในระยะเวลา 10 นาที เมื่อนั่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจะสามารถแข่งขันต่อไปได้และรับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องเลือกทีมสุนัขลากเลื่อน และผูกพวกมันไว้กับรถลากเลื่อนหิมะฝึกฝนฤดูร้อน จากนั้นจากทำการเก็บธงที่แตกต่างให้ได้จำนวน 5 ธงในสนาม เพื่อจะได้นำหนังสัตว์ฟลอร์ไปแลกกับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าสมาชิกไม่สามารถเก็บธงครบได้ สมาชิกจะถูกปรับเวลาโดยการลากเลื่อนรอบสนามอีกตามจำนวนธงที่ไม่ได้คว้ามา และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเลื่อน (Sled) กับเตียงนอน (Bed) โดยทีมที่เลือกรถเลื่อนนั้น จะต้องนั่งกระเช้าไฟฟ้า เพื่อขึ้นไปบนยอดภูเขา แล้วขับขี่รถลากเลื่อนหิมะเทค ลงมาตามภูเขาและผ่านอุปสรรคต่างๆ แล้วเข้าเส้นชัย ภายใน 1 นาที 58 วินาที ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าทีมไม่สามารถเข้าสู่เส้นชัยภายในระยะเวลาที่กำหนดได้ ทีมจะต้องกลับไปทำใหม่อีกรอบ ส่วนทีมที่เลือกเตียงนอนนั้น ทีมจะต้องสร้างที่อยู่อาศัยแบบชาวซามิพื้นฐาน ที่รู้จักกันดีในชื่อว่าโกธติ โดยใช้ไม้เบิร์ชทรงโค้งเพิ่มพื้นที่เต็นท์ จากนั้นจึงตกแต่งภายในกระโจมด้วยขนฟลอร์และกองผิงไฟ โดยผู้อาวุโสของชาวซามิจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม เมื่อโกธติถูกสร้างจนเสร็จ และตกแต่งได้ถูกใจพวกเขา