stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มอสส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Information, diagrams and photos เก็บถาวร 2013-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Moss description เก็บถาวร 2005-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คู่มือนักปลูกมอสส์- 2.39MB, PDF file
The British Bryological Society
คลังรูปมอสส์
World of Mosses - Watercolour paintings of moss by Robert Muma
| ด ค กผลผลิตจากป่าที่ไม่ใช่เนื้อไม้ |
| --- | --- |
ผลผลิตจากสัตว์:  ขนสัตว์  น้ำผึ้ง  Wild game 
เบอร์รี ผลไม้:  บลูเบอร์รี  สาเก  เมล็ดโกโก้  มะพร้าว  ทุเรียน  Gambooge  Huckleberry  ขนุน  จูนิเปอร์  มะขาม 
ใบพืช รากพืช:  พลู  Fiddlehead ferns  Mahuwa flowers  สาคู (queen)  Sassafras (รูตเบียร์)  ปาล์มเลื้อย  โสม 
เห็ด:  Bare-toothed russula  Bay bolete  Birch bolete  พอร์ชินี  Chanterelle  Honey mushroom  หลินจือ  มัตสึตาเกะ  Meadow mushroom  Morel  นางรม  Parasol mushroom  Red cap  Saffron milk cap  Slippery jack  ทรัฟเฟิล  Yellow knight 
ถั่ว เครื่องเทศ:  ออลสไปซ์  หมาก  ใบกระวาน  พริกไทย  บราซิลนัต  อบเชย  กานพลู  เฮเซลนัต  Malva nut  จันทน์เทศ  ไพน์นัต  วานิลลา 
น้ำมันพืช ไข:  คาร์นอบา  Chaulmoogra (Hydnocarpus wightiana)  เนยโกโก้  ยูคาลิปทอล  น้ำมันยูคาลิปตัส  Japan wax  Kokum  Kusum  Mahuwa  Nagkesar  น้ำมันปาล์ม (kernel)  Pongamia  Phulwara  Pilu  Sal-seed (Shorea robusta)  น้ำมันจันทน์  เนยเชีย  Tea-seed  Tea-tree  Vateria indica 
ยางไม้:  Benzoin  Birch-tar  การบูร  Creosote  กำยาน  รง  Kauri  แลคเกอร์  แมสติก  มดยอบ  Pine tar  Pitch  ยางสน  น้ำมันสน  ครั่ง  ยางรัก 
น้ำเลี้ยง / Gum และอื่น ๆ:  Birch syrup  หมากฝรั่ง  น้ำตาลจาก  น้ำตาลมะพร้าว  น้ำตาลอินทผลัม  น้ำเชื่อมผลไม้  Gum arabic  Gutta-percha  Kino  น้ำยาง  น้ำเชื่อมเมเปิล  น้ำตาลปึก  Palm wine (akpeteshie  ogogoro)  ยาง  Spruce gum 
อื่น ๆ:  ไผ่ (หน่อไม้)  Birch bark  Birch beer  ไม้ก๊อก  เฟิร์น  Forage  Gambier  มอสส์  สีธรรมชาติ (เทียนกิ่งขาว)  พีต  ควินิน  หวาย  เชลแล็ก  Tanbark (แทนนิน)  Thatching  Tendu leaves  Willow bark 
วงจรชีวิตของมอสส์ (Polytrichum commune)
มอสส์ในอุทยาน Allegheny รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
สปอโรไฟต์ที่ยังเล็กของมอสส์ธรรมดา Tortula muralis (wall screw-moss)
มูซาชิ

มูซาชิ อาจหมายถึง
บุคคล

มิยาโมโตะ มูซาชิ
สถานที่

สุสานหลวงมูซาชิ
ตัวละครในบันเทิงคดี

มูซาชิ (อายชีลด์ 21 ไอ้หนูไต้ฝุ่นมะกันบอล) ตัวละครจากเรื่อง อายชีลด์ 21 ไอ้หนูไต้ฝุ่นมะกันบอล
มุซาชิ (โปเกมอน) ตัวละครจากเรื่อง โปเกมอน
มูซาชิ (คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์) ตัวละครจากเรื่อง คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์
มิยาโมโตะ มูซาชิ (มหาศึกคนชนเทพ) ตัวละครจากเรื่อง มหาศึกคนชนเทพ
มิยาโมโตะ มูซาชิ (ไยบะ เจ้าหนูซามูไร) ตัวละครจากเรื่อง ไยบะ เจ้าหนูซามูไร
คาซามะ มุซาชิ ตัวละครจากเรื่อง มุซาชิ เซียนเบ็ดยอดอัจฉริยะ
เรือ

เรือประจัญบานมูซาชิ
ในสื่อ

มูซาชิ (นวนิยาย) นวนิยายญี่ปุ่น ที่ประพันธ์โดยเอจิ โยะชิกะวะ
เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น
ดูเพิ่ม

โคจิโร
ลอว์เรนซ์ แคสแดน

| ลอว์เรนซ์ แคสแดน |
| --- | --- |
ลอว์เรนซ์ แคสแดน ในปีพ.ศ. 2558
เกิด: ลอว์เรนซ์ เอ็ดวาร์ด แคสแดน 14 มกราคม พ.ศ. 2492 (75 ปี) ไมแอมี, รัฐฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมิชิแกน
อาชีพ: นักเขียนบท, ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้ผลิตภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2523 – ปัจจุบัน
คู่สมรส: เม็ก โกลด์แมน แคสแดน (พ.ศ. 2514 – ปัจจุบัน)
บุตร: เจค แคสแดน  จอน แคสแดน
ลอว์เรนซ์ เอ็ดวาร์ด แคสแดน (เกิดเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2492) เป็นนักเขียนบท, ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้ผลิดตาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักดีในนามผู้เขียนบทร่วมของภาพยนตร์เรื่องสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 5: จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ, ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า, และสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได แคสแดนจะเป็นผู้เขียนบทร่วมของภาพยนตร์ไตรภาคต่อของสตาร์ วอร์ส
ผลงาน

| ปี | เรื่อง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2523 | สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 5: จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ | นักเขียนบท |
| 1981 | ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า | นักเขียนบท |
| 1981 | Body Heat | นักเขียนบท และผู้กำกับ |
| 1981 | Continental Divide | นักเขียนบท |
| 1983 | สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได | นักเขียนบท |
| 1983 | The Big Chill | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ควบคุมงานสร้าง |
| 2528 | Silverado | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต |
| 2531 | หยุดถามหัวใจ จะรักใครดี? | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต |
| 2533 | I Love You to Death | ผู้กำกับ |
| 2534 | Grand Canyon | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต |
| 2535 | เดอะ บอดี้การ์ด เกิดมาเจ็บเพื่อเธอ | นักเขียนบท และผู้ผลิต |
| 2537 | ไวแอดด์ เอิร์พ นายอำเภอชาติเพชร | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต |
| 2538 | จูบจริงใจ...จะไม่มีวันจาง | ผู้กำกับ |
| 2542 | Mumford | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต |
| 2546 | ล่าฝันมัจจุราช..อสุรกายกินโลก | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต |
| 2555 | Darling Companion | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต |
| 2557 | Hotel Vendome | นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต |
| 2558 | สตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง | นักเขียนบท |
| 2560 | สตาร์ วอร์ส : ไตรภาคต่อ | ผู้ผลิต |
| 2561 | สตาร์ วอร์ส : ไตรภาคต่อ | นักเขียนบทร่วมกับจอน แคสแดน ลูกชายของเขา และผู้ผลิต |
| 2562 | สตาร์ วอร์ส : ไตรภาคต่อ | นักเขียนบท และผู้ผลิต |
ข้อมูลเพิ่มเติม

ลอว์เรนซ์ แคสแดน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด ยี่สิบสอง และยี่สิบสามแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด ยี่สิบสอง และยี่สิบสามปกครองอียิปต์ตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล พระราชพงศาวลีของราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดมีความสัมพันธ์อย่างมากกับตระกูลของมหาปุโรหิตแห่งอามุนที่ธีบส์ ราชวงศ์ที่ยี่สิบสองและราชวงศ์ที่ยี่สิบสามมีความสัมพันธ์กันโดยการแต่งงานกับตระกูลของมหาปุโรหิต
รหัสมรณะ

| รหัสมรณะ (The Key to Rebecca)   |
| --- | --- |
หน้าปกฉบับแปลเป็นไทย ตีพิมพ์ครั้งแรก
ผู้ประพันธ์: เคน ฟอลเลตต์
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: จารกรรม, สงครามโลกครั้งที่สอง
สำนักพิมพ์: แอ็ดวานซ์มีเดีย (ในประเทศไทย)
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1980
ชนิดสื่อ: พิมพ์
หน้า: 580 หน้า
ISBN: ISBN 0792715381 (ฉบับปกแข็ง) & ISBN 0330354272 (ฉบับปกอ่อน) ข้อผิดพลาดพารามิเตอร์ใน {{ISBNT}}: invalid character
รหัสมรณะ ชื่อภาษาไทยของนวนิยายภาษาอังกฤษเรื่อง The Key to Rebecca เขียนโดย เคน ฟอลเลตต์ นักเขียนชาวอังกฤษ
เนื้อเรื่อง

ในปี ค.ศ. 1942 อะเล็กซ์ วูล์ฟ จารชนลูกครึ่งอาหรับ-ยุโรปของนาซีแฝงตัวเข้ามาจารกรรมข้อมูลของฝ่ายสัมพันธมิตรในกรุงไคโร ในยุทธการแนวรบแอฟริกาเหนือ โดยผ่านความช่วยเหลือจาก ซันย่า นางระบำหน้าท้องที่ลือชื่อที่สุดของอียิปต์ซึ่งเป็นชู้รักเก่า
พันตรีแซนดี้ สมิธ นายทหารอังกฤษถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม ที่สำคัญ ข้อมูลการตอบโต้เออร์วิน รอมเมล แม่ทัพกองทัพรถถังอันเกรียงไกรของนาซี ก็หายไปด้วย นั่นทำให้ พันตรีวิลเลี่ยม แวนดัม นายทหารหัวหน้ารักษาความปลอดภัยของอังกฤษต้องตามล่าหาจารชนรายนี้ โดยมี อีลิน ฟอนตาน่า หญิงสาวที่แวนดัมหลงรักเป็นนางนกต่อ  ซึ่งในเรื่องนี้มี อันวาร์ ซาดัต อดีตประธานาธิบดีของอียิปต์เข้าร่วมผสมโรงด้วย
ตัวละคร

ตัวละครแต่ง
อะเล็กซ์ วูล์ฟ จารชนลูกครึ่งอาหรับ-ยุโรป มีชื่อเป็นภาษาอาหรับว่า อะหะหมัด เป็นผู้ที่นิยมนาซีเป็นอย่างมาก รูปร่างสูงใหญ่ ไว้หนวดที่ไม่เข้ากับหน้า เป็นบุคคลที่มีเสน่ห์ และเลือดเย็น ใช้วิธีสังหารศัตรูด้วยมีดพก
วิลเลี่ยม แวนดัม นายพันตรีของกองทัพบกอังกฤษ มีหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยบุคคล เป็นม่ายภรรยาได้เสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น มีลูกชายวัย 10 ขวบเป็นลูกติด มุ่งมั่นที่จะจับตัวอะเล็กซ์ วูล์ฟ ให้ได้
อีลิน ฟอนตาน่า หญิงสาวเชื้อสายยิว อายุ 23 เป็นคนสวย อยู่ตัวคนเดียวจึงทำงานทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด พยายามปกปิดมิให้ใครรู้ว่าเป็นยิว ภายหลังเป็นนางนกต่อให้แก่วิลเลี่ยมเพื่อจับตัวอะเล็กซ์ วูล์ฟ
ซันย่า  อัล-อราม นางระบำหน้าท้องทรงเสน่ห์และยั่วยวนทางเพศ ที่ลือชื่อที่สุดของอียิปต์ เป็นชู้รักเก่าของอะเล็กซ์ วูล์ฟ ยอมช่วยเหลือวูล์ฟ เพียงเพื่อเกลียดชาวอังกฤษที่กดขี่อียิปต์
บิลลี่ แวนดัม เด็กชายวัย 10 ขวบ ลูกติดของวิลเลี่ยม แวนดัมท เป็นเด็กที่เป็นผู้ใหญ่เกินวัย ฉลาด มีระเบียบ ชอบอ่านหนังสือ
พันตรี แซนดี้ สมิธ นายทหารอังกฤษผู้ถือกระเป๋าเอกสารข้อมูลการตั้งรับการบุกของเออร์วิน รอมเมล ถูกซันย่าล่อหลอกจนตกเป็นทาสกาม ถูกอะเล็กซ์ วูลฟ์ สังหารอย่างโหดเหี้ยม
อับดุลเลาะห์ ชาวอียิปต์ผู้กว้างขวางในไคโร รูปร่างอ้วน มีศักดิ์เป็นญาติห่าง ๆ ของวูล์ฟ ให้การช่วยเหลือวูล์ฟ เพราะเป็นโจรและอาชญากร  แต่วูล์ฟก็ไม่เคยไว้ใจจนเกินไป
เคมัล นายตำรวจชาวอียิปต์ ที่แวนดัมขอให้ช่วยดูพฤติกรรมของวูล์ฟและซันย่า แต่กลับเป็นฝ่ายช่วยเหลือวูล์ฟและซันย่า เพราะต้องการให้อียิปต์เป็นอิสระเหนืออังกฤษ
เจคส์ นายทหารลูกน้องของแวนดัม นิสัยซื่อสัตย์ขยันขันแข็งเอาการเอางาน เป็นคนที่แวนดัมใช้งานและวางใจได้เสมอ
เร็กจี้ บ็อกส์ นายพันโทของกองทัพบกอังกฤษ เป็นหัวหน้าของแวนดัม ไม่ชอบหน้าแวนดัมและแวนดัมเองก็ไม่ชอบหน้าเช่นกัน ชอบขัดขวางและไม่เห็นด้วยกับการกระทำของแวนดัม
ตัวละครที่มีจริง
จอมพลเออร์วิน รอมเมล แม่ทัพใหญ่ของนาซี ในยุทธการที่แอฟริกาเหนือ ชาญฉลาด สุขุม รอบคอบ เชื่อมั่นในตัวอะเล็กซ์ วูล์ฟ
อันวาร์ อัล-ซาดัต    เป็นนายทหารยศร้อยเอกหนุ่มอายุ 22  มีอุดมการณ์ที่จะให้ชาติอาหรับเหนือกว่าชาติตะวันตก จึงรวมวงก่อกวนอังกฤษด้วย
จอมพลอัลเบิร์ต เคสเซลริ่ง จอมพลกองทัพอากาศนาซี ไม่ถูกกับรอมเมล และมักดูหมิ่นรอมเมลเพราะถือว่าตัวยศเหนือกว่า
ฟอน เมลเลนธิน นายพันตรีของนาซี นายทหารผู้ช่วยของรอมเมล
เบื้องหลังและภาพยนตร์

The Key to Rebecca เป็นนวนิยายเรื่องที่ 3 ของเคน ฟอลเลตต์ และถือเป็นนวนิยายภาคต่อของ Eye of the Needle ซึ่งเป็นนวนิยายสายลับอีกเรื่องหนึ่งก่อนหน้านั้น
The Key to Bebecca ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1980 ที่ประเทศอังกฤษ สำหรับในประเทศไทยตีพิมพ์ครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ปีถัดมา โดย สำนักพิมพ์แอ็ดวานซ์มีเดีย แปลเป็นภาษาไทยโดย จำเนียร เหมะรัต
นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์สำหรับฉายทางโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1985  โดยมี คลิฟฟ์ โรเบิร์ตสัน รับบทเป็น พันตรีวิลเลี่ยม แวนดัม และเดวิด โซล รับบทเป็น อะเล็กซ์ วูล์ฟ
รางวัลนาฏราช สาขาทีมนักแสดงยอดเยี่ยม

| รางวัลนาฏราช สาขาทีมนักแสดงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
ผู้ชนะล่าสุด จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี (2565)
รางวัลสำหรับ: ทีมนักแสดงยอดเยี่ยมแห่งปี
ประเทศ:  ไทย
จัดโดย: สมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์
รางวัลแรก: 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 (14 ปี)
รางวัลนาฏราช สาขาทีมนักแสดงยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่ทีมนักแสดงละครที่สามารถรับ - ส่งบทและอารมณ์ทางการแสดงได้ดี นักแสดงทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองได้สมบทบาท ทำให้ผู้ชมเข้าใจถึงความสัมพันธ์ของตัวละครได้อย่างดี เกิดความกลมเกลียวกันในละคร ซึ่งถือว่าเป็นทีมนักแสดงที่ดีควรค่าแก่การได้รับรางวัลในปีนั้นๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์
เกณฑ์การตัดสิน

การแสดงออกทางสีหน้า ท่าทาง และคำพูดที่เหมาะสมกับบทบาทที่ได้รับ
การแสดงร่วมกันเป็นทีมอย่างกลมกลืน ช่วยส่งเสริมเรื่องราว
การใช้ภาษาอย่างถูกต้อง เหมาะสม
รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ห

รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ห
| --- | --- |
เนื้อหา:: ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ฤ ล ฦ ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ
ห​

ห.ก.ว. - โรงเรียนหินกองวิทยาคม จังหวัดสระบุรี
ห.ข.ว. - โรงเรียนห้วยขะยุงวิทยา จังหวัดอุบลราชธานี
ห.ค.พ. - โรงเรียนหันคาพิทยาคม จังหวัดชัยนาท
ห.จ.๑ - โรงเรียนหรรษาสุจิตต์วิทยา ๑ จังหวัดสุพรรณบุรี (ประถมศึกษา)
ห.จ.๒ - โรงเรียนหรรษาสุจิตต์วิทยา ๒ จังหวัดสุพรรณบุรี
ห.จ.พ. - โรงเรียนห้วยกระเจาพิทยาคม จังหวัดกาญจนบุรี
ห.จ.น. -  โรงเรียนบ้านห้วยฮวกจอมทองนาฝาย จังหวัดหนองบัวลำภู
ห.จ.ว. - โรงเรียนห้วยจริงวิทยา จังหวัดสุรินทร์
ห.ซ.ว. - โรงเรียนห้วยซ้อวิทยาคม รัชมังคลาภิเษก จังหวัดเชียงราย
ห.ซ. -โรงเรียนบ้านห้วยไซ จังหวัดลำพูน
ห.ท. - โรงเรียนหารเทารังสีประชาสรรค์ จังหวัดพัทลุง
ห.ทร.พ. - โรงเรียนหันห้วยทรายพิทยาคม จังหวัดนครราชสีมา
ห.ท.ว. - โรงเรียนหัวโทนวิทยา จังหวัดร้อยเอ็ด
ห.น.ว. - โรงเรียนห้วยน้ำหอมวิทยาคาร จังหวัดนครสวรรค์
ห.ผ.พ. - โรงเรียนห้วยผึ้งพิทยา จังหวัดกาฬสินธุ์
ห.ผ.ว. - โรงเรียนหัวไผ่วิทยาคม จังหวัดสิงห์บุรี
ห.พ.
โรงเรียนห้วยหินพิทยาคม จังหวัดบุรีรัมย์
โรงเรียนห้วยคตพิทยาคม จังหวัดอุทัยธานี
โรงเรียนหอพระ จังหวัดเชียงใหม่
โรงเรียนหินโงมพิทยาคม จังหวัดหนองคาย
โรงเรียนหัวเรือพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม
ห.พ.ค. - โรงเรียนห้วยยาวพิทยาคม จังหวัดพิจิตร
ห.ย. - โรงเรียนห้วยยอด จังหวัดตรัง
ห.ร. - โรงเรียนหางดงรัฐราษฎร์อุปถัมภ์ จังหวัดเชียงใหม่
หร.พ. - โรงเรียนห้วยราชพิทยาคม จังหวัดบุรีรัมย์
ห.ว.
โรงเรียนหอวัง กรุงเทพมหานคร
โรงเรียนหินดาดวิทยา จังหวัดนครราชสีมา
โรงเรียนหัวหินวัฒนาลัย จังหวัดกาฬสินธุ์
โรงเรียนหัวถนนวิทยา จังหวัดชลบุรี
โรงเรียนห้วยยางวิทยา จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
โรงเรียนหัวหินวิทยาลัย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ห.ว.ค.
โรงเรียนห้วยทับทันวิทยาคม จังหวัดศรีสะเกษ
โรงเรียนหินกองวิทยาคาร จังหวัดร้อยเอ็ด
ห.ว.น. - โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ห.ว.ป. - โรงเรียนหอวัง ปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
ห.ศ.
โรงเรียนห้องสอนศึกษา จังหวัดแม่ฮ่องสอน
โรงเรียนห้วยยางศึกษา จังหวัดระยอง
หส.ว. - โรงเรียนห้วยสักวิทยาคม จังหวัดเชียงราย
ห.ห. - โรงเรียนหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ห.ห.ว. - โรงเรียนหัวหินวิทยาคม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ห.อ. - โรงเรียนหกสิบพรรษาวิทยาคม อุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
ห.ฮ.- โรงเรียนบ้านห้วยฮ่อม จังหวัดแพร่
ลำหยง

จฺวิ้นของจีนตั้งแต่ยุครณรัฐถึงยุคราชวงศ์ถัง
ลำหยง หรือ ลำเอี๋ยง ในภาษาจีนกลางเรียกว่า หนานหยางจฺวิ้น (จีน: 南陽郡) เป็นจฺวิ้นหรือเมืองของจีนซึ่งมีอยู่ตั้งแต่ยุครณรัฐถึงยุคราชวงศ์ถัง มีศูนย์กลางอยู่ที่นครหนานหยาง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์

เมืองลำหยงก่อตั้งโดยรัฐฉินในสมัยของฉินเจาเซียงหวางปีที่ 35 (272 ปีก่อนคริสตกาล) มีที่ว่าการเมืองอยู่ที่อำเภออ้วนเซีย (宛 หว่าน) ปัจจุบันคือนครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน ประกอบด้วยดินแดนทางเหนือของแม่น้ำฮั่นซุย (漢水 ฮั่นฉุ่ย) ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นของรัฐฉู่
ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เมืองลำหยงประกอบโดย 36 อำเภอ ได้แก่ อ้วนเซีย (หว่าน), โชว (犨), ตู้เหยี่ยน (杜衍), จ้าน (酇), ยฺวี่หยาง (育陽), ปั๋วชาน (博山), เนี่ยหยาง (涅陽), อิน (陰), ตู่หยาง (堵陽), จื้อ (雉), ชานตู (山都), ไช่หยาง (蔡陽), ซินเอี๋ย (新野 ซินเย่), จู้หยาง (筑陽), จี๋หยาง (棘陽), อู่ตาง (武當), อู่อิน (舞陰), ซีเอ้อ (西鄂), หราง (穰), ลี่ (酈), อันจงก๋วน (安眾 อานจ้ง), กว้านจฺวิน (冠軍), ปี่หยาง (比陽), ผิงชื่อ (平氏), สุย (隨), เย่ (葉), เติ้ง (鄧), เฉาหยาง (朝陽), หลู่หยาง (魯陽), ชงหลิง (舂陵), ซินตู (新都), หูหยาง (湖陽), หงหยาง (紅陽), เล่อเฉิง (樂成), พกบ๋อง (博望 ปั๋วว่าง) และฟู่หยาง (復陽) ประชากรทั้งหมดในปี ค.ศ. 2 คือ 1,942,051 คนใน 359,116 ครัวเรือน ในปี ค.ศ. 140 ประชากรเพิ่มมากขึ้นเป็น 2,439,618 คนใน 528,551 ครัวเรือน
ในยุคสามก๊กมีการก่อตั้งเมืองหรือจฺวิ้นใหม่หลายเมือง เมื่อถึงยุคราชวงศ์จิ้นรวบรวมแผ่นดินจีน (ค.ศ. 280) จำนวนอำเภอของลำหยงก็ลดลงเหลือ 14 อำเภอ ได้แก่ อ้วนเซีย (หวาน), ซีเอ้อ, จื้อ, หลู่หยาง, โชว, ยฺวี่หยาง, พกบ๋อง (ปั๋วว่าง), ตู่หยาง, เย่, อู่อิน, ปี่หยาง, เนี่ยหยาง, กว้านจฺวิน และลี่ จำนวนประชาการที่มีบันทึกคือ 24,400 ครัวเรือน ในยุคราชวงศ์หลิวซ่ง ในเมืองลำหยงเหลือเพียง 7 อำเภอในขณะที่จำนวนประชากรลดลงเหลือ 38,132 คนใน 4,727 ครัวเรือนเมื่อกลางศตวรรษที่ 5
ในยุคราชวงศ์สุยและราชวงศ์ถัง ลำหยง (หนานหยาง) กลายเป็นอีกชื่อหนึ่งของจังหวัดเติ้งโจวในภูมิภาคเดียวกัน ในปี ค.ศ. 742 ลำหยงมี 6 อำเภอและมีประชากร 165,257 คน 43,055 ครัวเรือน
ริโอะ ซาซากิ

| ริโอะ ซาซากิ |
| --- | --- |
佐々木 りお
เกิด:  (2002-03-25) 25 มีนาคม ค.ศ. 2002 (22 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2008 – ปัจจุบัน
องค์การ: คณะละครฮิมาวาริ
ริโอะ ซาซากิ (佐々木 りお, 25 มีนาคม 2002 –) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดไซตามะ สังกัดคณะละครฮิมาวาริ
ผลงานพากย์

คุณน้าผม อายุ 6 ขวบ
สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ EXODUS
บลูพีเรียด
ลีวีส ลาติเมอร์

ลีวีส ลาติเมอร์ เมื่อ พ.ศ. 2425
ลีวีส ฮาวาร์ด ลาติเมอร์ (Lewis Howard Latimer, เกิด 4 กันยายน พ.ศ. 2391, เสียชีวิต 11 ธันวาคม พ.ศ. 2471) นักประดิษฐ์และนักเขียนแบบผิวดำชาวอเมริกัน
หลอดไฟฟ้าเป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าทั่วไปและมีประโยชน์มากมาย โดยผู้ผลิตหลอดไฟฟ้าขึ้นครั้งแรกคือ 
ทอมัส อัลวา เอดิสัน (Thomas Alva Edison) แต่ก็ยังไม่มีประสิทธิภาพพอที่จะใช้งานได้นานๆ 
เนื่องจากใส้หลอดมีอายุการใช้งานน้อย ลีวีส ลาติเมอร์ ได้ประดิษฐ์ไส้หลอดไฟฟ้าที่มีประสิทธิภาพที่ดีกว่า
และ จดลิขสิทธิ์ เมื่อปี ค.ศ. 1881 เขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมกลุ่ม Edison's Pioneers และเขียนหนังสือ
เกี่ยวกับแสงสว่างไฟฟ้าเป็นเล่มแรก และเขายังติดตั้งระบบไฟฟ้าบนถนนใน นิวยอร์ก และ มอนทรีออล อีกด้วย
เขาเกิดปี ค.ศ. 1848 และเมื่อเขาเติบโตขึ้น เขายังได้ร่วมมือกับกองทัพเรือ ในสงครามกลางเมืองอเมริกา หลังจากสงครามยุติ เขาได้เข้าทำงานในสำนักงานแห่งหนึ่งและเรียนรู้จากการเขียนแบบด้วยตนเอง และก็ได้ช่วย อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ เขียนแปลนโทรศัพท์ อีกด้วย ลีวีส ลาติเมอร์ เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1928 เมื่ออายุ 80 ปี
ริโอะ สึจิยะ

| ริโอะ สึจิยะ |
| --- | --- |
土屋 李央
เกิด:  (1997-08-19) 19 สิงหาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: จันริโอะ (ちゃんりお)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: สำนักงานโอซาวะ
ริโอะ สึจิยะ (ญี่ปุ่น: 土屋 李央; โรมาจิ: Tsuchiya Rio, 19 สิงหาคม 1997 –) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดในจังหวัดคานางาวะ สังกัดสำนักงานโอซาวะ
ผลงานพากย์

คิว! (โทมิ เมย์)
ในใจของคุโนอิจิ สึบากิ (ชากุยากุ)
พี่สาวจ้าวต่างโลก เริ่มต้นชีวิตร่วมเดินทางต่างโลกกับพี่สาว (ทาเนีย)
ยามาดะคุง โตะ Lv999 โนะ โคอิ โอะ ซูรุ (สึบากิ ยุการิ)
ลอว์เรนซ์ เลสสิก

ลอว์เรนซ์ เลสสิก (Lawrence Lessig) (เกิด 3 มิถุนายน พ.ศ. 2504) เป็นนักวิชาการชาวอเมริกัน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์กฎหมาย ที่วิทยาลัยกฎหมายสแตนฟอร์ด และเป็นผู้ก่อตั้ง ศูนย์เพื่ออินเทอร์เน็ตและสังคม (Center for Internet and Society) ของวิทยาลัย เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะผู้สนับสนุนให้ลดข้อจำกัดกฎหมายเรื่องลิขสิทธิ์ เครื่องหมายการค้า และแถบความถี่คลื่นวิทยุ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับการประยุกต์กับเทคโนโลยี
ประวัติ

เลสสิกเกิดที่เมืองแรพิดซิตี ในรัฐเซาท์ดาโคตา เข้ารับการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาเศรษฐศาสตร์และการจัดการจากวอร์ตัน มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ต่อระดับปริญญาโทจาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเยล
ก่อนหน้าสแตนฟอร์ด เลสสิกสอนอยู่ที่วิทยาลัยกฎหมายฮาร์วาร์ด ที่ซึ่งเขาเคยเป็นผู้อำนวยการศูนย์เบิร์กมานเพื่ออินเทอร์เน็ตและสังคม (Berkman Center for Internet & Society)
และที่วิทยาลัยกฎหมายชิคาโก เลสสิกถือว่าเป็นกลุ่มเสรีนิยม แต่เขาก็เคยเป็นเสมียนให้กับผู้พิพากษาอนุรักษนิยมที่ทรงอิทธิพลสองคน คือ Richard Posner และ Antonin Scalia
หนังสือที่เขียน

Code and Other Laws of Cyberspace (พ.ศ. 2543)
The Future of Ideas (พ.ศ. 2544)
Free Culture (พ.ศ. 2547). เลสสิกเผยแพร่งานชิ้นนี้ด้วยสัญญาอนุญาต Creative Commons License Attribution-NonCommercial.  เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของลอว์เรนซ์ เลสสิก
ลิ้มเพ้งจื้อ

ลิ้มเพ้งจือ จากเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร นวนิยายอมตะของ กิมย้ง
เขาสูญเสียบิดามารดาจึงเข้าเป็นศิษย์ในสำนักหัวซาน นิสัยแปรเปลี่ยนเป็นคนเก็บตัวเดียวดาย ภายใต้นิสัยภายนอกที่อบอุ่นแฝงเร้นด้วยความมืดมิด และบาดแผลอันมากมาย เพื่อล้างแค้นเขาจึงฝึกฝนคัมภีร์กระบี่ปราบมารจน ของตระกูลสำเร็จ แต่คิดไม่ถึงว่าจะทำให้เขาบังเกิดความคิดครอบครองยุทธจักร ขึ้นมา ความรักและการแต่งงานระหว่างเขากับ งักเล้งซัง บุตรสาวของ งักปุกคุ้ง เป็นเพียงการเสียสละเล็กน้อย เพื่อบรรลุเป้าหมายเป็นจ้าวปกครองยุทธจักรของเขา
ลิ้มเซียวเอ็ง

ลิ้มเซียวเอ็ง (Lin Chaoying, 林朝英)  เป็นบูรพาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักสุสานโบราณ
เป็นจอมยุทธหญิงที่มีวรยุทธสูงส่งคนหนึ่ง  นับตามศักดิ์เป็นอาจารย์ยายของเซียวเหล่งนึ่งกับลี้มกโช้ว
ตอนที่เฮ้งเต็งเอี๊ยงปล่อยวางกับเรื่องภายนอกขังตัวอยู่แต่ในสุสานโบราณไม่ยอมออกมาพบผู้คน  จนกระทั่งลิ้มเฉียวเอ็งเป็นคนร้องด่าเฮ้งเต็งเอี้ยงอยู่หน้าสุสานโบราณเจ็ดวันเจ็ดคืน   เฮ้งเต็งเอี๊ยงจึงยอมออกมาและยอมท่องยุทธภพอีกครั้งโดยมีลิ้มเฉียวเอ็งติดตามไปด้วย  ทั้งสองช่วยเหลือคนดีกำจัดคนชั่ว  ต่อต้านศัตรูที่รุกรานประเทศด้วยกันจนเกิดเป็นความรัก  แต่เฮ้งเต็งเอี้ยงยึดมั่นในอุดมการณ์  หากบ้านเมืองยังไม่สงบสุขจะไม่คิดเรื่องส่วนตัวเด็ดขาด  ทำให้เฮ้งเต็งเอี้ยงไม่ยอมแต่งงานกับลิ้มเฉียวเอ็ง  ทำให้ลิ้มเฉียวเอ็งเกิดความคับแค้นในใจจึงท้าประลองกับเฮ้งเต็งเอี้ยงอยู่บ่อยครั้ง  แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเฮ้งเต็งเอี้ยงได้   นางจึงเปลี่ยนวิธีการประลองเป็นการเขียนอักษรบนแผ่นศิลา  และมีข้อพนันที่ว่าหากนางชนะเฮ้งเต็งเอี๊ยงต้องแต่งงานกับนางหรือไม่ก็บวชเป็นนักพรตอยู่บนเขาจงหนำ  การประลองครั้งนี้เฮ้งเต็งเอี้ยงเป็นผู้แพ้   แม้ว่าจะรู้ว่านางเอาชนะด้วยเล่ห์แต่ก็ไม่ถือโกรธ และเลือกที่จะบวขชเป็นนักพรตก่อตั้งสำนักช่วนจินในกาลต่อมา  และยกสุสานโบราณให้ลิ้มเฉียวเอ็ง
ลิ้มเฉียวเอ็งเก็บตัวอยู่ในสุสานโบราณคิดค้นยอดวรยุทธที่สามารถสยบวรยุทธของสำนักช่วนจิน  วรยุทธที่นางคิดค้นได้ล้วนพิศดารร้ายกาจ  เพียงแต่นางไม่ค่อยได้ออกสู่ยุทธภพวรยุทธของสุสานโบราณจึงไม่เป็นที่รู้จักนัก  แต่ก็ถือว่าวรยุทธของนางเหนือชั้นเทียบเท่าได้กับห้ายอดฝีมือ   ก่อนนางจะตายได้ถ่ายทอดวรยุทธทั้งหมดให้สาวใช้คนหนึ่ง  ซึ่งต่อมาสาวใช้คนนี้ก็รับศิษย์ไว้สองคนคือ  เซียวเหล่งนึ้งกับลี้มกโชว้
แม้ว่าลิ้มเฉียวเอ็งจะแค้นเคืองเฮ้งเต็งเอี้ยงขนาดไหน  แต่ในจิตใจส่วนลึกก็รักมากจนไม่อาจพรรณนา  และในวาระสุดท้ายของชีวิตเฮ้งเต็งเอี้ยงก็ได้มาคารวะศพของนางในสุสานโบราณ  และได้พบกับวรยุทธที่นางคิดค้นไว้ล้วนสยบวรยุทธของสำนักช่วนจินทั้งสิ้น  เฮ้งเต็งเอี้ยงจึงใช้เคล็ดวิชาจากคัมภีร์เก้าอิมจินเก็งส่วนหนึ่ง  มาคิดเป็นวิชาที่สามารถสยบวรยุทธที่ลิ้มเฉียวเอ็งคิดค้นขึ้นได้
ฟุตบอลในประเทศตุรกี

| ฟุตบอลในประเทศตุรกี |
| --- | --- |
ประเทศ: ตุรกี
องค์กรบริหารดูแล: สหพันธ์ฟุตบอลตุรกี
ทีมชาติ: ฟุตบอลทีมชาติตุรกี
การแข่งขันระดับชาติ
 เตอร์กิชคัพ เตอร์กิชซูเปอร์คัพ
การแข่งขันของสโมสร
 ซือเปร์ลีก ทีเอฟเอฟ เฟิสต์ลีก ทีเอฟเอฟ เซคันด์ลีก ทีเอฟเอฟ เทิร์ดลีก
การแข่งขันระดับนานาชาติ
 สโมสร แชมเปียนส์ลีก ยูโรปาลีก ทีมชาติ ฟุตบอลโลก ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ยูฟ่าเนชันส์ลีก
สนามกีฬาทืร์คเทเลคอม เป็นสนามเหย้าของกาลาทาซาไร
ฟุตบอล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศตุรกี โดยเริ่มเป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิออตโตมัน การแข่งขันฟุตบอลนัดแรกของประเทศจัดขึ้นที่ซาโลนิกาใน ค.ศ. 1875 จากการแนะนำของผู้อาศัยชาวอังกฤษ ในปัจจุบัน ระบบลีกฟุตบอลตุรกีมีลีกอาชีพ 5 ระดับ โดยหนึ่งในนั้นเป็นลีกฟุตบอลหญิง
ระบบลีก > ซือเปร์ลีก

บทความหลัก: ซือเปร์ลีก
ซือเปร์ลีก เป็นลีกฟุตบอลระดับสูงสุดของประเทศ จัดการแข่งขันกันมาตั้งแต่ ค.ศ. 1959 มีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 18 สโมสร ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศ ได้แก่ กาลาทาซาไร, เฟแนร์บาห์แช, เบชิกทัช และแทรปซอนสปอร์ กาลาทาซาไรเป็นสโมสรที่ชนะเลิศซือเปร์ลีกมากที่สุด แต่ถ้าหากนับช่วงลีกก่อนที่จะเป็นซือเปร์ลีกเข้าไปด้วยแล้ว เฟแนร์บาห์แชจะเป็นสโมสรที่คว้าแชมป์มากที่สุด อย่างไรก็ตาม สหพันธ์ฟุตบอลตุรกีไม่รองรับแชมป์รายการเตอร์กิชฟุตบอลแชมเปียนชิและเนชันนัลดิวิชัน แม้ว่ารายการเหล่านั้นจะเคยดำเนินการโดยสหพันธ์ฟุตบอลตุรกีก็ตาม
ทีมที่จบสี่อันดับแรกของลีกจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันระดับทวีปยุโรป โดยทีมอันดับที่หนึ่งและสอง จะได้สิทธิ์สำหรับยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ทีมอันดับที่สามและสี่ จะได้สิทธิ์สำหรับยูฟ่ายูโรปาลีก สามทีมอันดับสุดท้ายที่มีคะแนนน้อยที่สุดจะต้องตกชั้นสู่ทีเอฟเอฟ เฟิสต์ลีก
ฟุตบอลถ้วย

การแข่งขันฟุตบอลถ้วยสองรายการหลักของประเทศ ได้แก่ เตอร์กิชคัพ ซึ่งเปิดโอกาสให้สโมสรจากลีกทุกระดับเข้าร่วมแข่งขัน และเตอร์กิชซูเปอร์คัพ ซึ่งเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศซือเปร์ลีกกับทีมชนะเลิศเตอร์กิชคัพ
รายการแข่งขันอื่น ๆ ที่ถูกยกเลิก ได้แก่ ไพรม์มินิสเตอร์คัพ, อะตาตืร์กคัพ, อิสตันบูลฟุตบอลคัพ, ฟลีตคัพ, ทีเอสวายดีคัพ และสปอร์โตโตคัพ
ฟุตบอลทีมชาติตุรกี

บทความหลัก: ฟุตบอลทีมชาติตุรกี
ฟุตบอลทีมชาติตุรกีแข่งขันนัดแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1923 ในนัดที่เสมอกับโรมาเนีย 2–2 ตุรกีเคยผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกสองครั้งในปี 1954 และ 2002 ความสำเร็จมากที่สุดของทีมชาติเกิดขึ้นในฟุตบอลโลก 2002 ซึ่งพวกเขาจบอันดับที่สาม และฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 ซึ่งพวกเขาจบอันดับที่สามเช่นกัน นอกจากนี้ ยังเคยเข้ารอบรองชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 และเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000
แหล่งข้อมูลอื่น

TurkishFootballNews.com - your source for the latest in Turkish football
Turkish soccer  live scores and newa and blog by Ahmet Bob Turgut
All of results in Turkish Football
Turkish football instagram - goal videos, news, latest headlines
| ด ค กฟุตบอลในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
รัฐเอกราช: กรีซ · คอซอวอ · คาซัคสถาน · โครเอเชีย · จอร์เจีย · เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส · เดนมาร์ก · ตุรกี · นครรัฐวาติกัน · มาซิโดเนียเหนือ · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลีชเทินชไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (เวลส์ · สกอตแลนด์ · อังกฤษ · ไอร์แลนด์เหนือ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน · อาร์มีเนีย · อิตาลี · อิสราเอล · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
รัฐที่ได้รับการรับรอง อย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  นอร์เทิร์นไซปรัส 
เขตสังกัด และดินแดนอื่น ๆ:  เดนมาร์ก หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์ หมู่เกาะโอลันด์  นอร์เวย์ ยานไมเอน  สฟาลบาร์  สหราชอาณาจักร เกิร์นซีย์  เจอร์ซีย์  ยิบรอลตาร์  ไอล์ออฟแมน 
| ด ค กฟุตบอลในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง