stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คาราคอรม
เชิงอรรถ

↑  Hans-Georg Hüttel, Der Palast des Ögedei Khan - Die Ausgrabungen des Deutschen Archäologischen Instituts im Palastbezirk von Karakorum, in: Dschingis Khan und seine Erben, p.
↑  カラコルム博物館建設計画(JICA)
เต่าปี้ซี่จากในสมัยจักรวรรดิมองโกเลีย ที่รอบนอกของวัดเอร์เดเนโซ ภายในซากปรักหักพังของปราสาทเมืองคาราคอรม
กองทัพอากาศเวเนซุเอลา

| Bolivarian Venezuelan Military Aviation  Aviación Militar Bolivariana Venezolana   กองบินทหารโบลิวาร์เวเนซุเอลา (AMBV) |
| --- | --- |

ประจำการ: 22 June 1946 - Present
ประเทศ:  เวเนซุเอลา
เหล่า: Air Force of Venezuela
กำลังรบ: 202 ลำ
ผู้อุปถัมภ์: Virgen de Loreto
คำขวัญ: Spatium superanus palatinus (Latin:The paladin of the sovereign space)
สีหน่วย: Bleu celeste
วันสถาปนา: 10 ธันวาคม
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการปัจจุบัน: Jorge Arévalo Oropeza Pernalete
เครื่องหมายสังกัด
Roundel: 
Aircraft flown
Attack: OV-10, Su-30MK2
การสงครามอิเล็กทรอนิกส์: Dassault Falcon 20C Prometeo, Fairchild C-26B Metro EW,
Fighter: Su-30MK2, F-16, VF-5
Trainer: C182, SF-260, EMB-312, K-8
Transport: C-130, G.222, Boeing 707-320C, Short 360-300
กองทัพอากาศเวเนซุเอลา ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2463 แม้ในอดีตจะใช้ยุทโธปกรณ์จากหลายประเทศ แต่ด้วยความขัดแย้งระหว่างอดีตผู้นำของเวเนซุเอลา ฮูโก้ ชาเวซ กับ สหรัฐอเมริกา ทำให้เวเนซุเอลาต้องหันไปซื้อยุทโธปกรณ์จากประเทศจีนและรัสเซีย
ประวัติ

ในผลพวงของการบินเครื่องบินเป็นครั้งแรกในเวเนซุเอลาเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2455 สภาการบินที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อค้นหาเครื่องบินที่เหมาะสมสำหรับกองทัพเวเนซุเอลาในปี ค.ศ. 1913
การเกิดของ ของกองทัพอากาศเวเนซุเอลา กลับไปเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1920 เมื่อโรงเรียนการบินทหารของเวเนซุเอลาที่ถูกก่อตั้งพันเอก เดวิดโลเปซ เฮนริเก้ เป็นผู้บัญชาการคนแรก ใน มาราไก .
ฐานทัพอากาศส่วนใหญ่ในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นในทศวรรษที่ ค.ศ. 1960 โดยเครื่องบินในยุคนั้นคือ de Havilland Venom, de Havilland Vampire ,  F-86 .
และเครื่องบินทิ้งระเบิด B-25 มิตเชลล์  70 และ 80 เห็นเพิ่มขึ้นมากในความสามารถส่วนใหญ่เป็นเพราะราคาน้ำมันสูงขึ้น กองทัพอากาศเวเนซุเอลาได้จัดหาMirage iii E V, VF-5A และ D, T-2D, OV-10A และ E, T-27 ได้รับการแนะนำ  เวเนซุเอลาเป็นหนึ่งในลูกค้าที่สั่งซื้อเป็นครั้งแรกสำหรับ F-16โดยได้เข้าประจำการในปี 1983ในฐานทัพอากาศ ในฐานทัพอากาศ  El Libertador ฝูงบินกลุ่มที่ 16
ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 เอฟ-16 สองลำของเวเนซุเอลามีส่วนร่วมในการพยายามรัฐประหารเวเนซุเอลาโดยทำงานให้กับฝ่ายรัฐบาล เอฟ-16เอสองลำยิงกราดใส่เป้าหมายบนพื้นดินและยิงโอวี-10 บรองโกสองลำตกด้วยเอไอเอ็ม-9 และเอที-27 ทูคาโน่หนึ่งลำตกโดยใช้ปืนเมื่อเครื่องบินของกบฏดังกล่าวได้บินเข้าโจมตีที่มั่นของกองทัพ
และต่อมาหลังประธานาธิบดีฮูโก้ ชาเวซในขณะนั้นขึ้นสู่อำนาจก็ได้ดำเนินนโยบายแข็งกร้าวกับสหรัฐและดำเนินการทวง คืนนํ้ามันในประเทศกลับมาเป็นของรัฐและพวกนายทุนรํ่ารวยในประเทศ  จนในปี พ.ศ. 2549 สหรัฐอเมริกาประกาศควํ่าบาตรอาวุธทำให้เวเนซุเอลาต้องหันมาจัดหาเครื่องบินจากจีน รัสเซีย เช่น Su-30 MI-17 MI-24 K-8W Y-8 และอื่นๆอีกมากมาย
ยุทโธปกรณ์ > ฝูงบินรบ

ฝูงบินกลุ่มที่ 4  A-319CJ, Boeing 737, Dassault Falcon 50 และ Mil Mi-17
ฝูงบินกลุ่มที่ 5 Beechcraft Super King Air
ฝูงบินกลุ่มที่ 6  Lockheed C-130 Hercules, Short 330 และ Boeing 707
ฝูงบินกลุ่มที่ 85  เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ (Dassault Falcon 20 and C-26B)
ฝูงบินกลุ่มที่ 9  Cessna 206 and Cessna 208
ฝูงบินกลุ่มที่ 10  helicopters Eurocopter AS332 Super Puma และ Eurocopter AS532 Cougar
ฝูงบินกลุ่มที่ 11  Su-30MK2
ฝูงบินกลุ่มที่ 12  VF-5 and K-8W
ฝูงบินกลุ่มที่ 13 w Su-30MK2
ฝูงบินกลุ่มที่ 14  Aermacchi SF.260, T-27 Tucano และ Cessna 182
ฝูงบินกลุ่มที่ 15  North American Rockwell OV-10 Bronco, K-8W และ T-27 Tucano
ฝูงบินกลุ่มที่ 16  General Dynamics F-16 Fighting Falcon
ฝูงบินกลุ่มที่ 17  Mil Mi-17 [9]
ยุทโธปกรณ์ > เครื่องบินรบ

Su-30MK2 24ลำ (เครื่องบินขับไล่ครองอากาศ)
F-16A 7 ลำ (เครื่องบินขับไล่โจมตี)
F-16B 2 ลำ (เครื่องบินขับไล่โจมตี)
OV-10 Bronco 8 ลำ (โจมตีเบา)
VF-5A 8ลำ (เครื่องบินขับไล่โจมตีผึก)
NF-5B/VF-5D 3  ลำ (เครื่องบินขับไล่โจมตีและฝึก)
K-8W 17ลำ (โจมตีเบาและฝึก)
Airbus A-319CJ 1 ลำ (เครื่องบินประจำตำแหน่งประธานาธิบดี)
Dassault Falcon 20  ลำ (เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์)
Boeing 737 1  ลำ (เครื่องบินขนส่งบุคคลสำคัญ)
Dassault Falcon 50 3  ลำ (เครื่องบินขนส่งบุคคลสำคัญ)
Dassault Falcon 900  France 2 ลำ (เครื่องบินขนส่งบุคคลสำคัญ)
Boeing 707 1 ลำ (เครื่องบินเติมเชื้อเพลิงทางอากาศ)
Lockheed C-130   4  ลำ (เครื่องบินลำเลียง)
Cessna 208B Grand Caravan 3 ลำ (เครื่องประสานงาน)
Cessna Citation II 1 ลำ (เครื่องบินลำเลียง)
Beechcraft B200 Super King Air 4ลำ (เครื่องบินลำเลียง)
Short 360 2 ลำ (เครื่องบินลำเลียง)
Shaanxi Y-8 2 ลำ (เครื่องบินลำเลียง) สั่งซื้อ 6 ลำ
Eurocopter AS 332 Super Puma/Eurocopter AS 532 Cougar  11 ลำ (เฮลิคอปเตอร์ลำเลียง)
Mi-17 7ลำ (เฮลิคอปเตอร์ลำเลียง)
Embraer EMB 312 Tucano 19 ลำ (เครื่องบินฝึก)
Aermacchi SF.260 12 ลำ (ฝึกโจมตีเบา)
Ghods Mohajer/Saint Arpia 12 ลำ (เครื่องบินไร้คนขับลาดตระเวน)
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:กองทัพเวเนซุเอลา
แม่แบบ:กองทัพอากาศของทวีปอเมริกา
| ด ค กรายชื่อกองทัพอากาศ |
| --- | --- |
กองทัพอากาศ ประเทศในปัจจุบัน:  อับคาเซีย  อัฟกานิสถาน  แอลเบเนีย  แอลจีเรีย  แองโกลา  แอนทีกาและบาร์บิวดา  อาร์เจนตินา  อาร์มีเนีย  ออสเตรเลีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  บาฮามาส  บาห์เรน  บังกลาเทศ  เบลารุส  เบลเยียม  เบลีซ  เบนิน  โบลิเวีย  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บอตสวานา  บราซิล  บรูไน  บัลแกเรีย  กัมพูชา  แคเมอรูน  แคนาดา  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  ชิลี  จีน  โคลอมเบีย  คองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  โครเอเชีย  คิวบา  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  จิบูตี  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  อียิปต์  เอลซัลวาดอร์  เอริเทรีย  เอสโตเนีย  เอธิโอเปีย  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  กาบอง  จอร์เจีย  เยอรมนี  กานา  กรีซ  กัวเตมาลา  กินี-บิสเซา  เฮติ  ฮอนดูรัส  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  ไอร์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  โกตดิวัวร์  ญี่ปุ่น  จอร์แดน  คาซัคสถาน  เคนยา  คูเวต  คีร์กีซสถาน  ลาว  ลัตเวีย  เลบานอน  ลิเบีย  ลิทัวเนีย  มาดากัสการ์  มาเลเซีย  มาลี  มอลตา  มอริเตเนีย  เม็กซิโก  มอลโดวา  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  โมร็อกโก  โมซัมบิก  พม่า  นามิเบีย  เนเธอร์แลนด์  นิวซีแลนด์  นิการากัว  ไนจีเรีย  เกาหลีเหนือ  มาซิโดเนียเหนือ  นอร์เวย์  โอมาน  ปากีสถาน  ปารากวัย  เปรู  ฟิลิปปินส์  โปแลนด์  โปรตุเกส  กาตาร์  โรมาเนีย  รัสเซีย  รวันดา  ซาอุดีอาระเบีย  เซเนกัล  เซอร์เบีย  สิงคโปร์  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  เกาหลีใต้  ซูดานใต้  สเปน  ศรีลังกา  ซูดาน  ซูรินาม  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ซีเรีย  ไต้หวัน  ทาจิกิสถาน  แทนซาเนีย  ไทย  โตโก  ตูนิเซีย  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ยูกันดา  ยูเครน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สหราชอาณาจักร  สหรัฐ  อุรุกวัย  อุซเบกิสถาน  เวเนซุเอลา  เวียดนาม  เยเมน  แซมเบีย  ซิมบับเว 
กองทัพอากาศ รัฐสิ้นสภาพ:  รัฐเอกราชโครเอเชีย  เชโกสโลวาเกีย  ฝรั่งเศส ฝรั่งเศสเขตวีชี  ฝรั่งเศสเสรี  ยูโกสลาเวีย ราชอาณาจักร  สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยม  สหพันธ์สาธารณรัฐ  เยอรมนี จักรวรรดิเยอรมัน  นาซีเยอรมนี  เยอรมนีตะวันออก  รัสเซีย จักรวรรดิรัสเซีย  สหภาพโซเวียต  สเปน สาธารณรัฐสเปน  กลุ่มแห่งชาติสเปน  ออสเตรีย-ฮังการี  จักรวรรดิออตโตมัน  อิตาลี ราชอาณาจักรอิตาลี  สาธารณรัฐสังคมอิตาลี  จักรวรรดิญี่ปุ่น  แมนจู  ดัตช์อีสต์อินดีส์  อินเดียในเครือจักรภพ  พระราชอาณาจักรลาว  สาธารณรัฐเขมร  เวียดนามใต้
ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ)

ขุนณรงค์ชวนกิจ
ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ - พ.ศ. 2442 - พ.ศ. 2514) นายทหารนอกราชการ เป็นที่รู้จักทั่วไปในฐานะที่เป็นผู้นำต้นกระถินณรงค์จากประเทศออสเตรเลียมาเผยแพร่ในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2478 และอาจเป็นบุคคลแรกที่ปฏิบัติวิชาชีพภูมิทัศน์ในประเทศไทย ขุนณรงค์ชวนกิจเป็นผู้มีความสนใจและมีความรักทางด้านต้นไม้เป็นอย่างมาก ได้ลาออกจากราชการทหาร หันมาศึกษาการออกแบบภูมิทัศน์ทางไปรษณีย์จากวิทยาลัยภูมิทัศน์อเมริกันในรัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา (American Landscape School, Des Moines, Iowa)
เมื่อ พ.ศ. 2469 ขุนณรงค์ชวนกิจได้มีโอกาสเป็นผู้ออกแบบและจัดทำภูมิทัศน์ให้แก่สโมสรทหารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดราชบุรีเมื่อ พ.ศ. 2474 และ 2478 ตามลำดับ ต่อมาใน พ.ศ. 2497 ได้ออกแบบและจัดงานภูมิทัศน์ที่โรงงานทอกระสอบ ตำบลจอหอ จังหวัดนครราชสีมา และหลังสุดได้เป็นผู้ออกแบบและจัดงานภูมิทัศน์ของสถานเอกอัครราชทูตอเมริกาประจำประเทศไทยที่ถนนสาทร เมื่อ พ.ศ. 2501
บทบาทด้านพฤกษศาสตร์ และพืชสวน

ในปี พ.ศ. 2478 ขุนณรงค์ชวนกิจได้ร่วมก่อตั้ง "สมาคมพืชกรรมแห่งประเทศไทย" โดยมีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า The Horticultural Society of Thailand (ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อจาก พืชกรรม มาเป็น "พืชสวน") ซึ่งสามาคมนี้ได้พยายามจัด "งานพืชกรรม" ขึ้นในพระราชอุทยานสราญรมย์ พยายามสเนอให้มีการรวบรวม "พรรณไม้สมุนไพรสยาม" ขึ้นด้วย นอกจากนี้ยังได้เสนอให้จัดทำสวนลุมพินีเป็นสวนพฤกษศาสตร์และและสถาบันทางพืชกรรม โดย “...จัดสรรพันธุ์ไม้นานาชนิดที่เป็นไม้ประดับและไม้ดอกอันสวยงาม ทั้งที่เป็นของพื้นเมือง จัดแบ่งเป็นวงศ์ตระกูลตลอดจนไม้พื้นเมืองของไทยด้วย ปลูกไว้อย่างละต้นสองต้นพอเป็นตัวอย่าง…สร้าง เฮอร์บารีอุ้ม (พรรณไม้แห้ง) ซึ่งเท่ากับพิพิธภัณฑ์พฤกษศาสตร์ สร้างห้องสมุดพืชกรรมและพฤกษศาสตร์โดยตรงไม่เกี่ยวกับกสิกรรม จัดให้เป็นสถาบันในการค้นคว้า มีห้องทดลอง หอประชุม ตั้งเนิสเซอรี่ ห้องขายต้นไม้ สวนพฤกษศาสตร์ที่ไหนๆ เขาก็ขายต้นไม้กันแทบทุกแห่ง การปรับปรุงสวนลุมพินีไม่สายจนเกินไปที่ทางยังมีอีกแยะ…” สมาคมพืชกรรมตั้งขึ้นมาได้ 20 ปีเศษก็เลิกล้มไป
ขุนณรงค์ชวนกิจ ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2514 ขณะมีอายุได้ 72 ปี
กุ้ยหยาง

| กุ้ยหยาง 贵阳市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครกุ้ยหยาง
สมญา: เมืองแห่งป่าไม้, เมืองหลวงฤดูร้อนของจีน, เมืองบ่อน้ำพุแห่งที่สอง

ที่ตั้งของนครกุ้ยหยาง (สีเหลือง) ในมณฑลกุ้ยโจว และ สป.จีน
กุ้ยหยางที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครกุ้ยหยาง): 26°38′49″N 106°37′48″E﻿ / ﻿26.647°N 106.630°E﻿ / 26.647; 106.630
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: กุ้ยโจว
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: Sun zhigang
 • นายกเทศมนตรี: Chen Yan
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 8,034 ตร.กม. (3,102 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,403.4 ตร.กม. (928.0 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,403.4 ตร.กม. (928.0 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,275 เมตร (4,183 ฟุต)
ประชากร (ประมาณการปี 2016)
 • นครระดับจังหวัด: 4,696,800 คน
 • ความหนาแน่น: 580 คน/ตร.กม. (1,500 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 3,483,100 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,400 คน/ตร.กม. (3,800 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 3,483,100 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,400 คน/ตร.กม. (3,800 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+08:00 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 550000
รหัสพื้นที่: (0)851
รหัส ISO 3166: CN-GZ-01
ป้ายทะเบียนรถ: 贵A
เว็บไซต์: gygov.gov.cn
กุ้ยหยาง (จีนตัวย่อ: 贵阳, จีนตัวเต็ม: 貴陽) คือเมืองหลวงของมณฑลกุ้ยโจว อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน ซึ่งจัดเป็นเมืองตากอากาศเมืองหนึ่ง มีเอกลักษณ์ คำขวัญว่า "กุ้ยหยางหลากหลายสีสัน มนต์เสน่ห์แห่งกุ้ยหยาง เมืองแห่งป่าไม้ และเมืองตากอากาศ"
ทิวทัศน์เมืองกุ้ยหยาง
ภูมิศาสตร์

กุ้ยหยาง ถูกตั้งอยู่ในมณฑลกุ้ยโจวตั้งอยู่ที่ตะวันออกของที่ราบสูง Yungui ของจีน และบน ฝั่งด้านเหนือของแม่น้ำหนานหมิง สาขาของแม่น้ำ Wujiang มี อุทยานเทียนเหอถัน ที่อยู่ห่างจากเมืองกุ้ยหยางไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 22 กิโลเมตร มีภูมิประเทศแบบถ้ำหินคาสต์ (Karst landform) มี น้ำตกหวงกั่วซู่ ซึ่งเป็นน้ำตกที่สวยงามสูงกว่า 74 เมตร
ภูมิอากาศ

กุ้ยหยางมีภูมิอากาศเป็นแบบกึ่งมรสุมเขตร้อน ไม่สามารถเห็นฤดูทั้งสี่ ได้อย่างชัดเจน ปราศจากฤดูหนาวที่หนาวจัดและฤดูร้อนที่ร้อน
กุ้งแห้ง

| --- | --- |

มื้อ: อาหารแห้ง
แหล่งกำเนิด: ไม่แน่ชัด
 ตำราอาหาร: กุ้งแห้ง   สื่อ: กุ้งแห้ง
กุ้งแห้ง เป็นอาหารแห้งชนิดหนึ่ง โดยการทำให้แห้งเพื่อป้องกันการเน่าเสียของอาหารและสามารถเก็บไว้ได้นานยิ่งขึ้น ที่บ้านส่วนใหญ่มักมีติดไว้ประจำครัว กุ้งแห้งสามารถนำมาประกอบอาหาร หรือนำมารับประทานเล่นได้ การทำกุ้งแห้งตามวิธีธรรมชาตินั้น ทำให้ผู้บริโภคปลอดภัยจากสารพิษ
ประวัติ

ยังไม่สามารถระบุแหล่งที่มาได้ เนื่องจากเป็นภูมิปัญญาชาวบ้าน ในการเก็บรักษาอาหาร ไว้รับประทานนาน ๆ ซึ่งสามารถพบได้มากในพื้นที่ลุ้มแม่น้ำสายต่างๆ และในพื้นที่ทำการประมง ภาคกลาง และ ภาคใต้ ของไทย และในส่วนของประเทศแถบเอเชีย
วิธีทำ

ล้างกุ้งด้วยน้ำสะอาด จากนั้นนำไปพักไว้ในกระจาดให้สะเด็ดน้ำ
นำกะทะตั้งน้ำให้เดือดใส่เกลือในอัตราส่วนกุ้ง 1 กิโลกรัมต่อเกลือ 1 ขีด และสีผสมอาหารลงไปเพื่อให้กุ้งมีสีสวยน่ารับประทาน
นำกุ้งต้มในน้ำเกลือจนกุ้งสุก ให้ช้อนขึ้นพักไว้จนสะเด็ดน้ำจึงเทใส่กระจาดเพื่อนำไปตากแดด โดยเกลี่ยกุ้งให้โดนแดดทั่ว ๆ ใช้เวลาตากแดดประมาณ 1/2 วัน
เมื่อตากกุ้งจนแห้งดีแล้ว ก็นำไปบรรจุใส่ถุงหรือภาชนะเพื่อขายได้ทันที
ประโยชน์

รสชาติอร่อยเป็นที่นิยม
สามารถเก็บไว้นานโดยไม่เน่าเสีย
สามารถนำไปดัดแปลงทำเป็นอาหารได้หลายชนิด เช่น ส้มตำ น้ำพริก ยำ น้ำปลาหวาน แกงจืด
โรเบิร์ต สมิธสัน

โรเบิร์ต สมิธสัน (อังกฤษ: Robert Smithson) เป็นศิลปินชาวอเมริกันในคริสต์ศตวรรษ ที่ 20 ที่เริ่มทำงานศิลปะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950-1973 สมิธสันผลิตผลงานศิลปะออกมาหลากหลายแขนง อาทิ ธรณีศิลป์ (Land art) ลัทธิจุลนิยม (Minimal art) ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม(Abstract Expressionism) ตลอดจนศิลปะเชิงแนวคิด (Conceptual Art) โดยผลงานของเขามักอยู่ในรูปแบบทัศนศิลป์ ไม่ว่าจะเป็น ประติมากรรม ภาพวาดเส้น ภาพถ่าย ภาพยนตร์ แต่ผลงานที่สำคัญของสมิธสันคือ งานประเภท ธรณีศิลป์ (Earth Work) ซึ่งเป็นการแสดงผลงานเกี่ยวกับดินและหิน ณ สถานที่ภายนอกอาคาร มากไปกว่านั้นเขายังเขียนบทความทางวิชาการเพื่อสร้างความเข้าใจในแนวคิดศิลปะของเขาแก่ผู้ชมอีกด้วย จึงอาจกล่าวได้ว่า สมิธสันเป็นศิลปินผู้มีความสามารถหลายด้านคนหนึ่ง
ชีวประวัติ > ชีวิตวัยเด็ก

โรเบิร์ต สมิธสัน เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ.1938 ในเมือง ปาเซอิก รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา สมิธสันเป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัว ในเวลาต่อมาเขาได้ย้ายไปอาศัยที่เมืองรูเทอร์ฟอร์ด ขณะที่อาศัยอยู่ที่นั่นบิดาของเขาได้ปลูกฝังให้มีความสนใจในเรื่องเกี่ยวกับพฤกษศาสตร์และสัตวศาสตร์ โดยเขาเริ่มสนใจเก็บสะสมฟอสซิล เปลือกหอย และแมลง ต่างๆ
ชีวประวัติ > แรงบันดาลใจในการเป็นศิลปิน

เมื่อเขาอายุ 9 ปี ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่เมืองคลิฟตัน เขาเริ่มสนใจที่จะเป็นศิลปินมากขึ้นในเวลานั้น  ซึ่งต่อมาเขาได้ศึกษาศิลปะที่ โรงเรียนศิลปะ อาร์ต สติวเดนท์ลีค ในเมืองนิวยอร์ค ตั้งแต่ปี 1955 ถึง 1956 
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ประสบความสำเร็จในการศึกษาเท่าไรนัก แต่การได้เข้ามาเรียนในโรงเรียนดังกล่าวก็ทำให้เขารู้จักกับผู้คนในแวดวงศิลปะจากโรงเรียนมัธยม The High School of Music & Art ในเมืองนิวยอร์คมากขึ้น ในช่วงเวลานั้น ทุกๆ วันเสาร์ เขาจะไปที่สตูดิโอของเพื่อนที่ชื่อ ไอแซค ซอว์เยอร์ (Isaac Soyer) เพื่อรวมกลุ่มกับเพื่อนคนอื่นๆ ไปวาดรูปกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกเขาชอบพูดคุยเกี่ยวกับศิลปะ ไปชมพิพิธภัณฑ์ และออกไปชมบรรยากาศที่ชานเมือง ซึ่งเป็นพื้นที่ว่างเปล่า เรียบง่าย และบริสุทธิ์ 
ในช่วงประมาณปี 1956 – 1957 เขาเข้ารับราชการทหารเป็นเวลา 6 เดือน หลังออกจากราชการทหาร เขาย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์คในปี 1957
ชีวประวัติ > ชีวิตการทำงาน > ช่วงแรกเริ่มของการทำงาน

ในช่วงปีค.ศ. 1950 เวอร์จีเนีย ดอว์น ผู้ประกอบการค้าด้านศิลปะ ได้ประกาศให้สมิธสันเป็นที่รู้จักต่อวงการศิลปะ ซึ่งต่อมาสมิธสันก็ได้รับรางวัลจากผลงานโชว์เดี่ยวที่  Artists’ Gallery ในปี ค.ศ.1959 และในห้วงเวลานั้น สมิธสันได้ผลิตผลงานจิตรกรรม ภาพวาด และภาพตัดแปะ (ในตอนนั้นเขายังไม่ได้สร้างผลงานประติมากรรม) ออกมาในรูปแบบแอ๊บแสตร็กเอ็กเพรสชั่นนิสม์ โดยผลงานของสมิธสันจะใช้สื่อมีเดีย และยังสร้างผลงานที่ใช้กาวน้ำ สีเทียน ดินสอ และภาพถ่ายเช่นกัน 
	การใช้ดอว์นเป็นสื่อกลางทำให้เขาได้รู้จักกับประติมากรที่เป็นผู้บุกเบิกงานศิลปะจุลนิยม (Minimalism) ที่เริ่มเคลื่อนไหวในช่วงปี ค.ศ.1960 ประกอบไปด้วยศิลปินที่ชื่อเสียงเช่น คาร์ล อองเดรย์ โดนัล จัดด์ โรเบิร์ต มอริส และแนนซี โฮลต์ นอกเหนือจากงานศิลปะที่กล่าวข้างต้น เขายังสร้างสรรค์ผลงานภาพตัดแปะ (Collages) ขึ้นในช่วงปีค.ศ.1960 ประกอบกับผลงานพวกเปลือกหอย ยานอวกาศ และพื้นดิน ในช่วงปี ค.ศ. 1962-1963 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลงานด้านความงามแห่งแอ๊บแสร็คเอ็กเพรสชั่นนิสม์ อย่าง Algae ขึ้นในปี ค.ศ.1962 อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ได้แสดงให้เห็นพัฒนาการของศิลปินที่ใช้ดินเป็นแรงบันดาลใจและเป็นส่วนหนึ่งในรูปแบบของงานศิลปะที่เป็นวัสดุจากธรรมชาติ รวมทั้งที่ไม่เป็นธรรมชาติ และงานศิลปะที่ใช้พื้นที่เจาะจง
ในปี ค.ศ. 1964 สมิธสันได้สร้างสรรค์งานประติมากรรมโดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากแนวคิดจุลนิยมที่กำลังนำสมัยในช่วงนั้น ช่วงระยะแรกผลงานค่อนข้างออกมาดี แต่ทว่าสมิธสันรู้สึกอึดอัดที่จะเก็บตัวทำงานอยู่แต่ในสตูดิโอ ทำให้ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1960 เขาเลือกที่จะเดินทางไปที่รัฐนิวเจอร์ซี เพื่อชมเหมืองหินและเขตอุตสาหกรรมที่รกร้าง อีกทั้งเขายังได้ใช้เงินจำนวนหนึ่งเพื่อเดินทางไปยังอเมริกาฝั่งตะวันตก และตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งสถานที่เหล่านั้นจุดประกายให้เขามีความสนใจในทะเลทรายและผืนแผ่นดินนอกเมืองที่ยังไม่เคยมีมนุษย์เข้ามาปรับเปลี่ยนภูมิทัศน์
ชีวประวัติ > ชีวิตการทำงาน > การเป็นศิลปินเต็มตัว

ปี ค.ศ. 1967-1968 สมิธสันได้มุ่งไปที่งานประติมากรรมรูปร่างประหลาดสองแบบ คือ ไซท์และนันไซท์ โดยใช้กระจกและวัสดุที่เป็นธรรมชาติในการสร้างงานสามมิติรูปแบบใหม่ สำหรับงานไซท์นั้น เขาได้เดินทางไปยัง นิวเจอร์ซี่ แม็กซิโก อังกฤษ และเยอรมันตะวันตก และอื่นๆ โดยมีภรรยาของเขา แนนซี โฮลต์ และ ผู้ประกอบการค้าศิลปะ ชื่อ เวอร์จิเนีย ดอว์น เดินทางไปด้วย ระหว่างที่เขากำลังเลือกไซท์อยู่นั้น สมิธสันจัดวางชุดกระจกลงสู่การติดตั้งแบบธรรมชาติ และถ่ายภาพ ที่ดินกว้างที่ถูกปรับเปลี่ยน ผลลัพธ์ของการกระทำดังกล่าวได้ทำให้เกิดผลกระทบต่อความงาม ที่เกิดจากการแทรกวัสดุปรุงแต่งเข้าไปสู่การพื้นที่ที่บริสุทธิ์นั่นเอง ในขณะที่สมิธสันทำงานไซท์ และนันไซท์ เขายังสร้างสรรค์ชุดงานที่รู้จักกันในชื่อ โฟโต้ เมคเกอร์ ซึ่งมีลักษณะในทางตรงข้ามกับงานไซท์ และนันไซท์อย่างสิ้นเชิง โฟโต้ เมคเกอร์ ยังเป็นการสำรวจผลกระทบจากการที่มนุษย์เข้าไปรบกวนธรรมชาติ ซึ่งวิธีดังกล่าวคือสมิธสันจะถ่ายรูปพื้นที่แต่ละแห่ง นำรูปนั้นมาขยาย และนำไปแปะลงบนภูมิทัศน์จริงที่ได้กล่าวถึงไว้ จากนั้นจะทำการถ่ายรูปซ้ำอีกครั้ง เพื่อสร้างรูปคู่ของธรรมชาติและภาพถ่าย เพื่อให้ดูเหมือนกับว่า ธรรมชาติกำลังอ้างอิงถึงตัวมันเอง
งานเอิร์ธเวิคของสมิธสันเป็นมากกว่าภาพร่างธรรมดา งานเหล่านี้เปรียบเสมือนข้อเสนอการใช้พื้นที่เฉพาะที่ปรากฏอยู่บนกระดาษเสียมากกว่า ช่วงปี ค.ศ. 1969-1970 สมิธสันได้สร้างภาพวาดที่จะเป็นโครงการคร่าวๆ ขึ้นจำนวนมาก  ซึ่งในงานเอิร์ธเวิร์คระยะแรก อย่าง  Asphalt Rundown (ตุลาคม 1969) และ เทกาว (ธันวาคม 1969) นั้นได้แรงบันดาลใจมาจากความสนในเรื่อง เอนโทรปี และ นามธรรม โดยเริ่มตั้งแต่วัสดุระบายความร้อนที่ถูกทิ้งแล้วให้กลายมาเป็นรูปแบบนามธรรม ที่เป็นผลมาจากการสูญเสียความร้อน
ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่และผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา คือ สไปรัล เจตตี (Spiral Jetty) ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1970  หลังจากนั้นเขาได้ซื้อที่ดินบนชายฝั่งทางตอนเหนือของทะเลสาบเกรตซอลต์ ในรัฐยูทาห์ และใส่สสารสีม่วงแดงลงไปในน้ำ ที่ซึ่งประกอบด้วยดินประมาณ 6560 ตัน งาน Jetty ต่างจากกงานเอิร์ธเวิร์คงานก่อนๆ มันเป็นการรวบรวมความกลมกลืนของสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติมาไว้ด้วยกัน และในปีต่อๆมา สมิธสันได้ลงมือทำผลงานเอิร์ธเวิร์คโดยใช้ทฤษฎีบทเดิม จนกระทั่งในปิ ค.ศ. 1971 เขาได้ทำงาน Broken Circle/Spiral Hill ซึ่งตั้งอยู่ในเหมืองใกล้อ็อมม็อง ประเทศฮอลแลนด์ หลังจากนั้น สมิธสันก็กลับมาที่สหรัฐอเมริกาเพื่อทำผลงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตของเขา
ชีวประวัติ > ชีวิตคู่

โรเบิร์ตสมิธสันพบกับ แนนซี โฮลต์ เมื่อสมัยยังเด็ก และต่อมาได้กันอีกครั้งที่นิวยอร์คในปีค.ศ.1959 แล้วพวกเขาได้ย้ายไปอาศัยอยู่ด้วยกันที่หมู่บ้านแมนแฮตตันตะวันตก (West Manhattan) และตัดสินใจแต่งงานกันในฤดูร้อนปีค.ศ. 1963 หลังจากนั้น โรเบิร์ตและแนนซีได้เดินทางไปทั่วโลก ร่วมมือกันสร้างผลงานด้านภูมิศิลป์มากมาย
ชีวประวัติ > การเสียชีวิต

เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1973 ด้วยวัย 35 ปี ที่เมืองอมาริลโล รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตกในขณะที่กำลังบินสำรวจพื้นที่สำหรับทำงานศิลปะ  และถ่ายภาพสถานที่งานชิ้นใหม่ ชื่อ อมาริลโล แรมป์ (Amarillo Ramp) ซึ่งหลังจากที่เขาเสียชีวิตลง ภรรยาของเขา แนนซี โฮลต์ รวมทั้งเพื่อนศิลปินริชาร์ด เซอรา และคนอื่นๆ ได้ช่วยกันสานต่อผลงานชิ้นนี้จนเสร็จสิ้น
แนวคิดในการสร้างผลงาน > แนวคิดลัทธิจุลนิยม

สมิธสันเป็นหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงศิลปะที่มีชื่อเสียงจากการทำงานแนว แอ๊บสแตร็ก เอ็กซ์เพรสชั่นนิสม์ และ มินิมอลลิสม์ และเป็นที่รู้จักในฐานะ โพสมินิมอลลิสต์ แม้ว่าจะได้รับแรงบันดาลใจจากการใช้วัสดุทางอุตสาหกรรมในการสร้างงานจุลนิยม และความน่าสนใจในประสบการณ์ที่ผู้ชมจะได้รับจากงานศิลปะและวัตถุ แต่สมิธสันก็ละทิ้งมุมมองของศิลปะแบบดั้งเดิม ผลงานของสมิธสันเป็นงานที่มีแนวทางเป็นต้นแบบของงานในกลุ่มนี้ เขาสร้างประติมากรรมจากเศษวัสดุต่างๆ และสอดแทรกแนวทางที่ทำให้ผู้เข้าชมงานเข้าใจได้ยาก (มักจะด้วยการใช้กระจก หรือขนาดที่น่าสับสน) ในบางงานของเขาก็อ้างอิงถึงสถานที่ภายนอก และผลงานที่ไม่ได้ตั้งอยู่ในแกลลอรี่ เป็นการตั้งคำถามแก่ผู้ชมงานว่า แท้จริงแล้วศิลปะวัตถุต่างๆนั้นควรจะตั้งอยู่ในที่ใด
แนวคิดในการสร้างผลงาน > แนวคิดเอนโทรปี

ผลงานส่วนมากของสมิธสันทำขึ้นโดยผ่านแนวคิดที่เขาสนใจ เกี่ยวกับ เอนโทรปี กฏข้อที่สองของระบบอุณหภูมิศาสตร์ ที่ทำนายถึงความเสื่อมและการล่มสลายของระบบต่างๆ  กล่าวคือ ทุกสิ่งทุกอย่างจะกลับสู่สภาวะเดิมของมัน หากเปรียบเทียบกับระบบทุนนิยมในโลกปัจจุบัน ที่มีการผลิตซ้ำอยู่เรื่อยๆ ทำให้คุณค่าของสินค้านั้นๆลดลง จนเสื่อมไปในที่สุดเช่นเดียวกับแนวคิด เอนโทรปี แนวคิดนี้ยังเป็นการแสดงทัศนะคติของเขาเกี่ยวกับวัฒนธรรม และอารยธรรม จากในบทความเรื่อง เอนโทรปี และอนุสาวรีย์ใหม่ ของสมิธสัน ในปี 1969 แสดงการเปรียบเทียบระหว่าง เหมืองแร่ แถบห้าง และแถบที่อยู่อาศัยในนิวเจอร์ซี และเป็นการบอกเป็นนัยๆว่า ในที่สุดทุกสิ่งจะแตกดับลงและกลายเป็นซากปรักหักพัง
แนวคิดในการสร้างผลงาน > แนวคิดไซท์และนันไซท์

นอกจากนี้ สมิธสันยังเป็นผู้ริเริ่มใช้คำว่า ไซท์ หรือ ศิลปะเฉพาะที่ และ นันไซท์ เพื่อบอกถึงความแตกต่างระหว่างพื้นที่ภายนอก(ไซท์) และภายในแกลลอรี่(นันไซท์) งานประเภทนันไซท์ สร้างส่วนมากในช่วงปี 1968 เป็นการนำวัสดุที่เก็บได้จากสถานที่ต่างๆใส่กล่องเหล็ก และนำมาตั้งไว้ในแกลลอรี่ โดยมีแนวคิดที่ใกล้เคียงกับมินิมอลลิสม์ คือลดทอนสัดส่วนของงานให้เล็กลง และอยู่ให้ในรูปเรขาคณิต
ผลงานด้านศิลปะ

สมิธสันสร้างผลงานศิลปะไว้หลากหลายประเภท และมีงานหลายชิ้นในแต่ละประเภท ดังจะกล่าวถึงต่อไป โดยเป็นการยกตัวอย่างผลงานเพียงบางชิ้นเท่านั้น
ผลงานด้านศิลปะ > งานเอิร์ธเวิร์ค หรือแลนด์อาร์ต

ฟลอตติ้ง ไอแลนด์ ทู ทราเวล (Floating island to travel) รอบเกาะแมนฮัตตัน ค.ศ.1970
อามมาริลโล แรมป์ (Amarillo Ramp)  ที่ทะเลสาบเทโควาส แอมมาริโล รัฐเท็กซัส ค.ศ. 1973
แอสฟาล์ท รันดาวน์ (Asphalt rundown)  ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี  ตุลาคม ค.ศ. 1969
โบร์คเคน เซอร์เคิล และ สไปรัล ฮิลล์ (Broken circle/Spiral hill)  ที่เอมเมน ประเทศฮอลแลนด์ ค.ศ. 1971
คอนกรีต พัวร์ (Concrete pour) ที่ชิคาโก รัฐอิลินอยส์ พฤศจิกายน ค.ศ. 1969
กลู พัวร์ (Glue pour) ที่แวนคูเวอร์ แคนาดา ธันวาคม ค.ศ. 1969
พาร์ทเชียลี่  บูรี่ วู้ดเช็ด(Partially buried woodshed) ที่เคนท์ รัฐโอไฮโอ มกราคม ค.ศ. 1970
สไปรัล เจตตี้ (Spiral jetty)ที่โรสเซนท์ พอยท์ ทะเลสาบเกร็ทซอล์ท รัฐยูทาห์ ค.ศ. เมษายน 1970
ผลงานด้านศิลปะ > งานประติมากรรม

แอเรียล (Aerial)
เดด ทรี (Dead tree)
มิลเลอร์ แอนด์ ครัชท์ เชลล์ (Mirror and crushed shell)
มิลเลอร์ แอนด์ เชลลี แซนด์ (Mirror and shelly sand)
นันไซท์ (Nonsite)
ปลักค์ (Plunge)
ควิก มิลเลียนส์ (Quick millions)
เรด แซนด์ สโตน (Red sand stone)
ผลงานด้านศิลปะ > งานภาพเขียน

อัลแก (Algae)
บลายด์ อิน เดอะ วอลเล่ห์ (Blind in the valley)
เอนไซโคล (Encyclo)
แวนเดอร์ลิ่ง เอิร์ท มาวด์ (Wandering earth mounds)
เวิลด์ โอเชียน แมพ (World ocean map)
ผลงานด้านศิลปะ > งานภาพถ่าย

โฟโต้ มาร์คเกอร์ (Photo-Markers) ลอเรล ฮิลล์  รัฐนิวเจอร์ซี่ ค.ศ. 1968
ฟอร์คกิ้ง ไอแลนด์ (Forking Island) ค.ศ.1971
อิทธาคา มิลเลอร์ เทรลล์ (Ithaca Mirror Trail) อิทธาคา รัฐนิวเจอร์ซี  ค.ศ. 1969
ยูคาตัน มิลเลอร์ ดิสเพลสเมนต์ (Yucatan Mirror Displacement) (1-9) ยูคาตัน  เม็กซิโก  ค.ศ. 1969
มานูเมนต์ ออพ ปาซาอิก (Monument of Passaic)   รัฐนิวเจอร์ซี ค.ศ. 1967
ผลงานด้านศิลปะ > งานเขียน

สมิธสันได้เขียนงานวิจารณ์ เรียงความ และทฤษฎีต่างๆ ในช่วงตั้งแต่ ปีค.ศ. 1967-1970 เขาได้ทำงานให้กับนิตยสาร อาร์ต ฟอร์ม และ อาร์ต แม็กกาซีน (Arts Magazine) ระหว่างทำงานที่นั่น เขามีผลงานชื่อ การตกตะกอนของสภาวะจิต: โครงการดิน หรือ (A Sedimentation of the Mind: Earth Project) 
ซึ่งเป็นการเสนอผลงานที่เรียกว่า นันไซด์ (non-side) เกี่ยวกับการนำตู้คอนเทนเนอร์รวบรวมสิ่งของต่างๆ พร้อมด้วยแผนที่ รูปถ่าย และข้อความมาจัดแสดง สมิธสันต้องการนำข้อความที่ขัดแย้งกันมาสะท้อนให้เห็น การไม่สามารถรักษาความสมดุลระหว่างพื้นที่ภายนอกและภายในดังที่เห็นในงานนิทรรศการ “งานดินในสถานที่”    
เขาเริ่มทำงานเขียนในช่วงค.ศ. 1965-1966 ซึ่งส่วนใหญ่มาจากการศึกษาด้วยตัวของเขาเอง ผลงานด้านการเขียนของเขามีทั้งหมด 20 บทความ
ผลงานด้านศิลปะ > งานเขียน > บทความสำคัญ

อีลิมิเนเตอร์ (The Eliminator) ค.ศ. 1964
การอธิบายโดยย่อเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมกระจกคริสตัลทั้งสอง (A short description of two mirrored crystal structures) ค.ศ. 1965
เอนโทรปี และอนุสาวรีย์ใหม่ (Entropy and the new monuments) ค.ศ. 1966
ทฤษฎีชั่วคราวของนันไซท์ (A Provisional theory of Non-Sites) ค.ศ. 1968
การพันธนาการทางวัฒนธรรม (Cultural confinement) ค.ศ. 1972
ผลงานด้านศิลปะ > งานเขียน > บทสัมภาษณ์

ส่วนหนึ่งของการสนทนา โดย วิลเลียม ซี ลิปคี (Fragment of a conversation) ค.ศ. 1969
บทสัมภาษณ์ โรเบิร์ต สมิธสัน สำหรับหอจดหมายเหตุศิลปะอเมริกัน โดย พอล คัมมิงส์(Interview with Robert Smithson for the archives of American art) ค.ศ. 1972
เห็นได้ด้วยเอนโทรปี โดย อลิสัน สกาย (Entropy made visible) ค.ศ. 1973
ผลงานด้านศิลปะ > งานภาพยนตร์

นอกจากนี้ สมิธสันยังได้สร้างผลงานทางด้านภาพยนตร์ อาทิ สไปรัล เจตตี้ (Spiral jetty) แอสฟัลต์ รันดาวน์(Asphalt Rundown) และสแวมป์ (Swamp)
ดูเพิ่ม

เอนโทรปี
ทัศนศิลป์
ธรณีศิลป์
ศิลปะสมัยใหม่
อุณหพลศาสตร์
ลัทธิจุลนิยม
ศิลปะเชิงแนวคิด
ศิลปะตะวันตก
ศิลปะเฉพาะที่
ภูมิศิลป์
แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี
แนนซี โฮลต์
ศิลปะจัดวาง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
Guide to Artist
งาน สไปรัล ฮิลล์ ค.ศ. 1971
งาน โบร์คเคน เซอร์เคิล ค.ศ. 1971