stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอหลังสวน
แหล่งข้อมูลอื่น

เทศบาลเมืองหลังสวน เก็บถาวร 2009-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถานีวิทยุกระจายเสียง อ.ส.ม.ท. อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เก็บถาวร 2009-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แนะนำข้อมูลท่องเที่ยวปากน้ำหลังสวน ชุมพร เก็บถาวร 2006-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดินทางโดยรถไฟขบวน หลังสวน-ธนบุรี เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดินทางโดยรถโดยสารปรับอากาศ กรุงเทพฯ-หลังสวน
เขตการปกครองของประเทศสเปน

การแบ่งเขตการปกครองของราชอาณาจักรสเปน ตั้งอยู่บนพื้นฐานของหมวด 8 แห่งรัฐธรรมนูญสเปน พ.ศ. 2521 ซึ่งกำหนดให้มีการจัดระเบียบดินแดนออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ เทศบาล (municipio),  จังหวัด (provincia) และแคว้นปกครองตนเอง (comunidad autónoma) โดยเทศบาลเป็นเขตการปกครองย่อยของจังหวัด และจังหวัดเป็นเขตการปกครองย่อยของแคว้นปกครองตนเอง ทั้งนี้ รัฐสเปน รับประกันการนำหลักความเป็นปึกแผ่นไปปฏิบัติในทั่วทุกส่วนของประเทศ
แคว้นปกครองตนเองต่าง ๆ ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อให้เป็นผู้ใช้สิทธิ์การปกครองตนเองที่รัฐธรรมนูญรับรองและรับประกันให้แก่ชาติทางประวัติศาสตร์และภูมิภาคต่าง ๆ ของสเปน ซึ่งในขณะเดียวกันก็ประกาศเอกภาพที่ไม่สามารถเพิกถอนได้ของชาติสเปนด้วย แคว้นปกครองตนเองเหล่านี้ประกอบกันเป็นรูปแบบหนึ่งของการจัดระเบียบดินแดนที่มีการกระจายอำนาจปกครอง (decentralization) ในระดับสูง แต่ก็มีพื้นฐานอยู่บนการคลายอำนาจจากส่วนกลางสู่ส่วนท้องถิ่น (devolution) ดังนั้นสเปนจึงมิใช่สหพันธรัฐ เนื่องจากรัฐสเปนยังอยู่เหนือกว่าแคว้นต่าง ๆ และถือครองอำนาจอธิปไตยไว้โดยสมบูรณ์ ศาลรัฐธรรมนูญสเปนเรียกตัวแบบการจัดระเบียบดินแดนเช่นนี้ว่า "รัฐแห่งหน่วยการปกครองตนเอง" (Estado de las Autonomías)
ดูเพิ่ม

แคว้นปกครองตนเองของประเทศสเปน
จังหวัดของประเทศสเปน
อาร์บีเอส-15

|  RBS-15  |
| --- | --- |
อาร์บีเอส 15 (ขวา)
ชนิด: ต่อต้านเรือ และ โจมตีผิวพื้น
แหล่งกำเนิด: สวีเดน
บทบาท
ประจำการ: 1985- ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: ดูที่ ผู้ใช้
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: ซาบโบฟอร์สไดนามิค, Diehl BGT Defence
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 800 กก
ความยาว: 4.33 ม
เส้นผ่าศูนย์กลาง: 50 ซม
หัวรบ: 200 กก ระเบิดแรงสูง ระเบิด
กลไกการจุดชนวน: ฉนวนกระทบ หรือ proximity

เครื่องยนต์: เทอร์โบเจ็ต
ความยาวระหว่างปลายปีก: 1.4 ม
พิสัยปฏิบัติการ: 250 กม
ความสูงปฏิบัติการ: เรี่ยพื้นน้ำ
ความเร็ว: ต่ำกว่าเสียง
ระบบนำวิถี: inertial, จีพีเอส, เรดาร์ (เจแบนด์)
ฐานยิง: เรือผิวน้ำ, อากาศยาน ฐานยิงอาวุธปล่อยบนบก
อาร์บีเอส-15 (โรบอตซิสเต็ม 15) เป็นอาวุธปล่อยผิวพื้นสู่ผิวพื้น, ผิวพื้นสู่อากาศ และอากาศสู่ผิวพื้น ต่อต้านเรือผิวน้ำระยะไกล ที่พัฒนามาจากรุ่น Mk. III โดยบริษัทซาบโบฟอร์สไดนามิค ประเทศสวีเดน อาร์บีเอส-15 เป็นหนึ่งในผลผลิตอาวุธปราบเรือรบเก่าแก่อีกรุ่นนึงของยุโรปผลิตโดย ซาบ-โบฟอส ไดนามิกส์ ของประเทศสวีเดน ซึ่งเป็นอาวุธนำวิถีโจมตีเรือยิงจากเรือรบ ฐานยิงชายฝั่ง หรืออากาศยานปีกตรึงก็ได้เช่นกัน จัดเป็นอีกรุ่นที่มีประสิทธิภาพสูงอีกรุ่นนึงของโลกแต่ทำตลาดไม่ค่อยได้ แผนแบบทั่วไปคล้ายคลึงกับออตโตแมตของอิตาลีแต่เล็กกว่าเล็กน้อยและสามารถติดตั้งบนอากาศยานได้
อาร์บีเอส-15 นั้นพัฒนาเพื่อนำมาทดแทน อาร์บีโอ-8เอ กับ อาร์บี-04อี ที่พัฒนาหลังโซเวียตในช่วงทศวรรษที่ 1960 เพื่อติดตั้งกับอากาศยานขับไล่รุ่นใหม่ของสวีเดนอย่าง เจ-37 วิกเก้น และ เจเอเอส-39 กรีเพ้น ของกองทัพอากาศสวีเดน โดยสวีเดนได้ร่วมพัฒนาระบบอาวุธโจมจีเรือที่มีชื้อเสียงอย่างเพนกวิ้น มาร์ค-2 (อาร์บี-12) เฮลไฟร์ เอจีเอ็ม-114บี (อาร์บี-17)ในช่วงปี ค.ศ. 1991-92
อาร์บีเอส-15 เตรียมพัฒนาหลังจากระงับแผนการพัฒนา อาร์บี-08เอ โดยลงนามในปี 1977 พอปี 1979 จึงเริ่มลงทำการผลิตโดยก่อนหน้านี้อเมริกาและฝรั่งเศสเสนอให้เข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนา ฮาร์พูน และ เอ็กซ์โซเซท ตามลำดับ แต่สวีเดนยังคงพัฒนาอาร์บีเอส-15 ต่อไป โดยในเดือนกรกฎาคมปี 1981 จึงเริ่มทำการทดสอบยิง พอถึงปี 1985 ท.ร.สวีเดนจึงสั่ง อาร์บีเอส-15 มาร์ค-1 เข้าประจำการ
อาร์บีเอส-15 มาร์ค-1 นั้นมีมิติ ดังนี้ มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 50 ซ.ม. ความยาว 4.35 ม. น้ำหนักรวมบูสเตอร์ 780 ก.ก. หัวรบระเบิดแรงสูงเจาะเกราะ 250 ก.ก. ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบเจ็ต ทีอาร์ไอ 60-1-077 แรงขับ 370 ก.ก. ความเร็วโคจร 0.9 มัค ความเร็วเมื่อใช้บุสเตอร์ส่งจากท่อยิง 0.7 มัค ระยะยิง 70 ก.ม. รุ่นใช้ยิงทางอากาศระยะยิง 150 ก.ม. โดยแบ่งรุ่นดังนี้
อาร์บีเอส-15เอ็ม มาร์ค-1 ติดตั้งบนเรือ

อาร์บีเอส-15เค มาร์ค-1 ภารกิจยิงจากชายฝั่งใช้รถปฏิบัติการ 4 คัน รถบบรทุกจรวด 2 คันๆล่ะ 4 ท่อยิง 1 คันรถเรดาห์ และ 1 คันรถบังคับการ สวีเดนสั่งเข้าประจำการปี 1993
อาร์บีเอส-15เอฟ มาร์ค-1

อาร์บีเอส-15เอฟ มาร์ค-1 ติดตั้งกับอากาศยาน เจ-37 วิกเก้น ในปี 1989
อาร์บีเอส-15มาร์ค-1 นั้นใช้ระบบค้นหาเป้าหมายทางอิเล็คทรอนิคแบบ 9จีอาร์400 เรดาห์ เคยู-แบนด์ความถี่ 0.2-1.0 ไมโครเซค ระบบอำนวยการรบแบบ9 แอลวี200 เรดาห์มีมุมกวาดทางราบ 30 องศา ทางสูง 15 องศา
ในปี 1991 ซาบ กำหนดโครงการอัพเกรด อาร์บีเอส-15 ภายใต้ชื่อทีเอสเอ แผนอัพเกรดเทอร์น่า เพื่อให้อาวุธปล่อยสามารถลิงซ์เชื่อมต่อแก้ไขข้อมูลเป้าหมาย ระบบหัวค้นหาอินฟาเรด กล้องทีวี และระบบเรดาห์แสดงภาพเป้าหมายที่ค้นเจอ เริ่มอัพเกรดปี1993จากมาร์-1เป็นมาร์ค-2 โดยรุ่นยิงจากเรือรบชื่อ อาร์บีเอส-15เอ็ม มาร์ค-2และทำการอัพเกรดมาร์ค-1เป็นมาร์ค-2ทั้งหมดในช่วงปี1994-97ติดตั้งเรดาห์ดิจิตอล เอฟเอ็มดับบิวซี แยกค้นหาและประมวลผลที่จับได้ด้วยการรวมสิ่งที่เรดาห์พบเข้าด้วยกันเช่นฉากหลังของเรือที่จอดชายฝั่งเพื่อการโจมตีเป้าหมายที่แม่นยำ มีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น800ก.ก. สามารถเลี้ยงหัก90องศาด้วยความเร็วสูงทนแรงจีได้สูงถึง8จี ระยะยิง150ก.ม.
นอกจากนั้น อาร์บีเอส-15ยังมีรุ่นเอเอ็มไอเค ที่ติดตั้งหัวรบค้นหาแบบอินฟาเรดกำลังสูงสำหรับยิงจากอากาศยานใช้แผนแบบการพัฒนา ซีเอเอสโอเอ็ม ของบริติส-แอร์โรว์สเปซ เข้ามาพัฒนาด้วย หัวรบมาสามารถค้นหาด้วยความละเอียด8-12ไมครอน ซึ่งมีขีดความสามารถในการค้นหาและโจมตีเป้าหมายอัตโนมัติ
ในปี1995จึงมีแผนอัพเกรดเป็นรุ่น มาร์ค-3 และลงนามร่วมพัฒนาระหว่าง ซาบของสวีเดนกับ เดลแอล-บีจีที แห่งเยอรมันในปี1999เพื่อทำการอัพเกรดและผลิต มาร์ค-3 ซึ่งใช้เชื้อเพลิงเจพี-10 ระยะยิง200ก.ม. โคจรต่ำเข้าหาเป้าหมายที่ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล2ม. สามารถกำหนดจุดเลี้ยวเข้าตีเป้าหมายได้ ดัดแปลงช่องรับอากาศเข้าให้มีการสะท้อนเรดาห์ต่ำลงตรวจจับจากข้าศึกได้ยาก ระบบสงครามอิเล็คทรอนิค ระบบเดินอากาศจีพีเอส/ไอเอ็นเอส สำหรับโจมตีเป้าหมายชายฝั่ง บริษัท เดลแอล-บีจีที ดีเฟน์ท ได้รับสัญญาจากท.ร.ในการติดตั้ง อาร์บีเอส-15เอ็ม มาร์ค-3 กับ เรือคอร์เวตชั้น เค-130 ของเยอรมันในวันที่22กันยายนปี2005 พอวันที่6ตุลาคมปี2006 โปแลนด์ลงนามจัดหาอาร์บีเอส-15มาร์ค-3 ไปใช้กับเรือรบ
น้ำหนักตัวจรวดลดลงเหลือ630ก.ก. ไม่รวมบูสเตอร์ ปล่อยความร้อนหรือรังสีอินฟาเรดน้อยมากยากต่อการตรวจจับด้วยระบบเซนเซอร์ความร้อน อายุการใช้งานของอาวุธปล่อยที่30ปี นอกจากนั้นอาร์บีเอส-15มาร์ค-3 ยังเลือกติดตั้งระบบค้นหาและนำทางเป้าหมายแบบเรดาห์และหัวค้นหาอินฟาเรดเพื่อใช้งานคู่กันในการโจมตีเป้าหมายให้แม่นยำมากขึ้น โดยหัวรบมีน้ำหนักลดลงเหลือ200ก.ก.
นอกจากอาร์บีเอส-15มาร์ค-3 จะทนทานต่อการแจมสัญญาณ ก่อกวนด้วยระบบสงครามอิเล็คทรอนิคแล้ว ยังมีโหมดเพื่อใช้ในการโจมตีหลากหลาย เช่นยิงข้ามเกาะที่ฉากบังเรือฝ่ายเราเข้าหาเป้าหมาย ใช้ฮ.หรืออากาศยานลิงซืเชื่อมข้อมูลเป้าหมาย กำหนดเส้นทางโคจร การกำหนดค้นหาพื้นที่เป้าหมาย การซัลโวหาเป้าหมายในทิศทางต่างๆกันเพื่อทำให้ระบบป้องกันเรือเป้าหมายทำงานได้ยาก ซึ่งหากทำการยิงในระยะไม่เกิน165ก.ม. สามารถกำหนดจุดเลี้ยวได้ถึง25จุด
อาร์บีเอส-15เอสเอฟ หรือ มาร์ค-2 ของ ฟินแลนด์นำไปติดตั้งภารกิจป้องกันฝั่งในชื่อ เอ็มทีโอ-85(จำนวน70คัน) ส่วนมาร์ค-3 ใช้ชื่อ เอ็มทีโอ-85เอ็ม(จำนวน48คัน) ส่วนของโครเอเชีย ใช้ชื่อ เอ็มโอแอล สามารถรองรับอาร์บีเอส-15มาร์ค2/3ได้4นัดต่อคัน
อาร์บีเอส-15 มาร์ค-4 เริ่มโครงการพัฒนาไปในปี2003 ระยะยิง400-100ก.ม.
สำหรับกองทัพไทยนั้นได้จัดหา อาร์บีเอส-15เอฟ (ส่วนรุ่นไม่ทราบ แต่น่าจะมาร์ค-3ที่ใช้กันในปัจจุบัน)มาติดตั้งกับบ.ข.แบบ ยาส-39 กริพเพน เพื่อเสริมขีดความสามารถในการโจมตีทางทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าผู้ผลิต
GlobalSecurity.org
หน้าผู้ผลิตในเยอรมนี เก็บถาวร 2009-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อิหร่านราชธรรม

นิทานอิหร่านราชธรรม เป็นนิทานซึ่งมุสลิมในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้เข้าไปเล่าถวายต่อพระเจ้าแผ่นดิน และเนื่องด้วยนิทานเหล่านี้เป็นคติธรรมสำหรับกษัตริย์ผู้ปกครองแผ่นดินอย่างสูง จึงได้เป็นที่นิยมของคนไทยตลอดมา
เมื่อสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ขึ้น มีการทำนุบ้านเมืองให้คืนคงเป็นปกติ ได้มีการเขียนหนังสืออิหร่านราชธรรมขึ้นอีก จากความทรงจำของบรรดาผู้สูงอายุ เพื่อเก็บไว้ในหอพระสมุดหลวง หรือหอสมุดข้างที่ เป็นเรื่องที่พระเจ้าแผ่นดินจะเอามาอ่านได้ทุกเวลา
ชื่อบุคคลต่าง ๆ ในหนังสือนี้ มีเพี้ยนไปจากชื่อเดิมของอิสลามและเปอร์เซียเป็นอย่างมาก เช่นว่า "พระเจ้าญัมชีด" ในหนังสืออิหร่านราชธรรมก็เรียกเสียเป็นอย่างไทย ๆ "พระเจ้ายมสิทธิ์" หรือ "พระเจ้าสุลัยมาน" ก็เรียกว่า "พระเจ้าสุราไลมาน" ให้ฟุ่มเฟือยไป เมือง "แบกแดด" ก็เรียกว่าเมือง "ปัทดาษ" เมือง "มะดาอิน" ก็เรียกว่า "มะดาวิน" "พระเจ้านูชิเรวารุดดีน" ก็เรียกว่า "พระเจ้าเนาวเสนวารวาดิน" ให้ฟังดูเพราะ
อิออน

อิออน อาจหมายถึง
อิออน บริษัททางการเงินแห่งหนึ่ง ซึ่งมีสาขาในประเทศไทย
ไอออน อะตอมหรือกลุ่มอะตอม ที่มีประจุสุทธิทางไฟฟ้าเป็นบวก หรือเป็นลบ
เขตการปกครองของประเทศสกอตแลนด์

เขตการปกครองของประเทศสกอตแลนด์ เพื่อประโยชน์ในด้านการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น สกอตแลนด์ได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 32 ท้องที่ เรียกว่า "พื้นที่สภา" (council areas) ซึ่งปกครองโดยองค์กรปกครองระดับเดียว คือ "สภา" (council) สภาเหล่านี้มีสิทธิ์ที่จะเลือกใช้ชื่อทางการเป็นภาษาเกลิกแบบสกอตว่า "โกร์ลเยอ" (comhairle) ตามพระราชบัญญัติรัฐบาลท้องถิ่น (ชื่อเกลิก) ค.ศ. 1997 แต่ก็มีเพียง "โกร์ลเยอนันเอลันเชียร์" (Comhairle Nan Eilean Siar) หรือสภาพื้นที่หมู่เกาะเอาเตอร์เฮบริดีสเท่านั้นที่เลือกใช้สิทธิ์ที่ว่านี้ ในขณะที่สภาพื้นที่ไฮแลนด์เลือกใช้ชื่อภาษาเกลิกแบบสกอตคือ "โกร์ลเยอนาแกอัลตัคก์" (Comhairle na Gaidhealtachd) ควบคู่ไปกับชื่อภาษาอังกฤษในบริบทที่ไม่เป็นทางการ
การแบ่งเขตการปกครองเป็นพื้นที่สภาเริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1996 ภายใต้บทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติรัฐบาลส่วนท้องถิ่น (สกอตแลนด์) ค.ศ. 1994 (Local Government etc. (Scotland) Act 1994)
ในอดีต สกอตแลนด์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 34 เทศมณฑล (counties, shires) ซึ่งในปัจจุบันยังมีที่ใช้อยู่บ้างในบริบททางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม แม้ว่าจะไม่ได้ใช้ในการปกครองแล้วก็ตาม
ดูเพิ่ม

สกอตแลนด์
รายชื่อเมืองในสกอตแลนด์
| ด ค ก ระบบการปกครองระดับท้องถิ่นของสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
สหราชอาณาจักร:  ประวัติ  เขตการปกครอง: เทศมณฑลทางพิธีการ / เทศมณฑล (รายชื่อ)  รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียว  เทศบาลตำบล/เทศบาลท้องที่ 
อังกฤษ:  ประวัติ  เขตการปกครอง: ภาค  เทศมณฑลทางพิธีการ  เทศมณฑล (มหานคร/นอกมหานคร)  อำเภอ รายชื่อ  เทศบาลท้องที่ รายชื่อ 
สกอตแลนด์:  ประวัติ  เขตการปกครอง: เขตศาล  เขตผู้แทนส่วนพระองค์  พื้นที่สภา  พื้นที่สภาชุมชน 
เวลส์:  ประวัติ  ระดับการปกครอง: เทศมณฑล  เขตการปกครองหลัก  เทศบาลตำบล รายชื่อ 
ไอร์แลนด์เหนือ:  ประวัติ  ระดับการปกครอง: เทศมณฑล  อำเภอ 
 ระบบการปกครองสหราชอาณาจักร  ระบบการปกครองของอังกฤษ  ภาคการปกครองของอังกฤษ  เทศมณฑลของอังกฤษ เมืองในสหราชอาณาจักร  เมืองในอังกฤษ  เมืองในสกอตแลนด์  เมืองในเวลส์  เมืองในไอร์แลนด์เหนือ
อิมราน จาวธรี

| อิมราน จาวธรี |
| --- | --- |

เกิด: ค.ศ. 1973 (อายุ 50–51 ปี) London, England
สัญชาติ: อังกฤษ-อเมริกัน
อาชีพ: นักออกแบบ,   Apple Advanced Technology Group (1995-97)   Designer,   Apple Human Interface Team (1998-2017)   ผู้ก่อตั้ง,   Humane (2017-ปัจจุบัน)
ปีปฏิบัติงาน: 1995-ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: ไอโฟน, ไอแพด, มัลติทัช
คู่สมรส: เบตานี บอนจอร์โน (Bethany Bongiorno)
อิมราน จาวธรี (อักษรโรมัน: Imran Chaudhri; เกิดปี 1973) เป็นนักออกแบบชาวอังกฤษ-อเมริกัน ผู้สร้างสรรค์ยูสเซอร์อินเทอร์เฟซและงานออกแบบอินเทอแรกทีฟให้กับไอโฟน ขณะทำงานให้กับแอปเปิลตั้งแต่ปี 1995 ถึง 2017 เขาเป็นหนึ่งในทีมออกแบบของผลิจภัณฑ์หลายชิ้น เช่น แมก, ไอพอด, ไอโฟน, ไอแพด, แอปเปิลทีวี, แอปเปิลวอช, แอร์พอดส์ และ โฮมพอด นอกจากนี้เขายังถูกอ้างว่าเป็นผู้ประดิษฐ์สิ่งประดิษฐ์หลายชิ้นที่แอปเปิลจดสิทธิบัตร รวมถึง หน้าจอสัมผัส
จาวธรีเป็นหนึ่งในทีมออกแบบเล็ก ๆ ที่ออกแบบอินเทอร์เฟซแรกของไอโฟน ก่อนหน้าที่จะทำงานออกแบบให้ไอโฟน เขาเคยเป็นนักออกแบบแดชบอร์ด ซึ่งเป็นอินเทอร์เฟซวิจิตบน macOS นอกจากผลงานออกแบบหลายประการมนไอโฟนร่วมกัยนักออกแบบคนอื่น ๆ แล้ว จาวธรียังเป็นผู้ออกแบบการจัดวางไอคอนแอพพลิเคชั่นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสบนหน้าจอให้เป็นแบบกริด หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าโฮมสกรีน พร้อมทั้งมีฟังก์ชั่นในการจัดเรียงไอคอนใหม่ได้
จาวธรีลาออกจากแอปเปิลในปี 2017 เพื่ออกมาตั้งบริษัทเทคโนโลยีของตัวเองร่วมกัยภรรยา เบตานี บอนจอร์โน (Bethany Bongiorno) ในชื่อบริษัท ฮิวเมน (Humane) เขาพบกับภรรยาขณะทั้งคู่กำลังทำงานออกแบบให้กับไอแพด
แหล่งข้อมูลอื่น

สิทธิบัตรของ อิมราน จาวธรี บนกูเกิลพาเทนต์
เขาหวง

| เขาหวง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ทิวทัศน์บริเวณเทือกเขาหวง
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
ประเภท: มรดกผสม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (vii) (x)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2533 (คณะกรรมการสมัยที่ 14)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ตำแหน่งที่ตั้งในสาธารณรัฐประชาชนจีน
เขาหวงซาน (จีน: 黄山) เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลอันฮุย ทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงมาจากทิวทัศน์ที่งดงามของยอดเขาหินแกรนิตและต้นสนหวงรูปร่างแปลกตา และภาพของหมอกและเมฆที่ลอยอยู่ใกล้ยอดเขา บริเวณเทือกเขายังมีน้ำพุร้อนและบ่อน้ำร้อนธรรมชาติอีกมากมาย เนื่องมาจากความงดงาม จึงมักจะปรากฏภาพของเทือกเขาหวงอยู่ในภาพเขียนจีน หรือปรากฏชื่อในวรรณกรรมอยู่บ่อยครั้ง ปัจจุบันนี้ องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเทือกเขาหวงเป็นมรดกโลก และยังจัดว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในจีน
เขาหวงประกอบไปด้วยยอดเขาจำนวนมาก  มียอดภูเขาที่มีชื่อ 72 ยอด  และมีอยู่ 77 ยอดที่มีความสูงมากกว่า 1,000 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด 3 อันดับแรกในเทือกเขาคือ ยอดเขาเหลียนหัว (莲花峰 เหลียนหัวเฟิง ยอดเขาดอกบัว มีความสูง 1,864 เมตร) ยอดเขากวงหมิง (光明顶 ยอดเขาสว่าง มีความสูง 1,840 เมตร) และ ยอดเขาเทียนตู่ (天都峰 เทียนตู่เฟิง แปลว่า ยอดเขาเมืองหลวงแห่งสวรรค์ มีความสูง 1,829 เมตร) เขตที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกประกอบด้วยบริเวณเทือกเขาซึ่งมีพื้นที่ 154 ตารางกิโลเมตร และรอบๆเทือกเขาอีก 142 ตารางกิโลเมตร
เขาหวงถือกำเนิดขึ้นในมหายุคเมโซโซอิก เมื่อประมาณ 100 ล้านปีก่อน โดยเกิดจากพื้นก้นทะเลยกตัวขึ้นสูง ต่อมาในยุคควอเทอร์นารี พื้นผิวของเทือกเขาถูกธารน้ำแข็งกัดเซาะเป็นเวลานาน จนเกิดเป็นเสาหินขึ้นทั่วไป และต่อมาก็เกิดป่าขึ้นบนเสาหินเหล่านั้น
ในสมัยราชวงศ์จิ๋น เทือกเขาหวงมีชื่อเรียกว่า ยี่ซาน ชื่อในปัจจุบันได้รับการตั้งขึ้นใหม่ โดยนักประวัติศาสตร์พบข้อเท็จจริงนี้จากกวีนิพนธ์ของ Li Po ซึ่งได้กล่าวถึงเทือกเขาหวงด้วยชื่อในปัจจุบัน
พืชที่ขึ้นอยู่ในบริเวณเทือกเขาหวงจะแตกต่างกันไปตามระดับความสูง ที่ความสูงต่ำกว่า 1,100 เมตร จะเป็นป่าชื้น ความสูงระหว่าง 1,100-1,800 เมตร จะเป็นป่าผลัดใบ และความสูงตั้งแต่ 1,800 เมตรขึ้นไป จะเป็นทุ่งหญ้าในลักษณะที่ขึ้นอยู่ตามที่สูง บริเวณเทือกเขามีพรรณไม้หลากหลายชนิด จากการสำรวจพบว่ามีพืชจำพวกพืชไม่มีท่อลำเลียงจำนวน 1 ใน 3 จากตระกูลที่มีอยู่ในจีน และตระกูลเฟิร์นถึงครึ่งหนึ่งจากจำนวนตระกูลทั้งหมดในจีน อยู่ในเทือกเขานี้
เนื่องจากยอดเขาต่างๆมักจะอยู่เหนือระดับของเมฆ ทำให้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของก้อนเมฆได้จากยอดเขา และทำให้เกิดปรากฏการณ์แสงอันน่าอัศจรรย์ ทั้งปรากฏการณ์ทะเลเมฆ และแสงพระพุทธ เป็นสิ่งที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มาชม โดยเฉลี่ยแล้ว จะเกิดปรากฏการณ์แสงพระพุทธขึ้นเดือนละ 2 ครั้ง
น้ำพุร้อนบริเวณเทือกเขาหวงจะอยู่ที่ใต้ยอดเขาเมฆม่วง (Purple Cloud Peak) น้ำจากน้ำพุร้อนเหล่านี้จะมีอุณหภูมิอยู่ที่ 45 °C ตลอดทั้งปี บ่อน้ำร้อนส่วนใหญ่ในบริเวณนี้จะถูกเรียกรวมกันว่า Songgu Area
ยอดเขาขนปุย (Fur Peak) เป็นบริเวณที่มีชื่อเสียงมาจากชาเขียวที่ได้จากบริเวณเทือกเขา โดยชื่อของยอดเขามีที่มาจากขนอ่อนที่ปกคลุมใบชาเป็นปุย
เขาหวงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกใน พ.ศ. 2533 เนื่องมาจากทิวทัศน์ธรรมชาติที่งดงาม และเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตที่หายากและถูกคุกคามหลายชนิด
ทิวทัศน์ที่งดงามของเขาหวงมักใช้เป็นต้นแบบภาพเขียนในแถบเอเชียตะวันออก
ก้อนเมฆที่ปกคลุมเขาหวง
หินที่ถูกกัดเซาะ
เขาหวง พ.ศ. 2545
เขาหวง พ.ศ. 2548
เขาหวง พ.ศ. 2549
ต้นสนในเขาหวง
ผลงานศิลปะฝีมือธรรมชาติในเขาหวง
แหล่งข้อมูลอื่น

Travel spots and tips in Anhui and other provinces เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
100+ Pictures of Huangshan เก็บถาวร 2007-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Unesco Site Listing
黄山 (Huangshan, in Chinese)
Site Information from China Travel Service Huangshan เก็บถาวร 2009-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tourist Map เก็บถาวร 2008-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  พระราชวังหลวงแห่งราชวงศ์หมิงและชิงในปักกิ่งและเฉิ่นหยาง  สุสานจักรพรรดิฉินที่ 1  ถ้ำมั่วเกา  แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน  กำแพงเมืองจีน  กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง  กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซา  สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ  วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่  อุทยานแห่งชาติเขาหลู  เมืองโบราณผิงเหยา  เมืองเก่าลี่เจียง  สวนโบราณแห่งซูโจว  พระราชวังฤดูร้อน สวนหลวงในปักกิ่ง  หอสักการะฟ้า: แท่นบวงสรวงของจักรพรรดิในปักกิ่ง  งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋  หมู่บ้านโบราณในอานฮุยตอนใต้ ซีตี้และหงชุน  สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง  ถ้ำหลงเหมิน  เขาชิงเฉิงและระบบชลประทานตูเจียงยั่น  ถ้ำยฺหวินกัง  เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  ศูนย์ประวัติศาสตร์มาเก๊า  อินซฺวี  เตียวโหลวและหมู่บ้านแห่งไคผิง  ถู่โหลวแห่งฝูเจี้ยน  เขาอู่ไถ  โบราณสถานแห่งเติงเฟิงใน "ศูนย์กลางแห่งสวรรค์และโลก"  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมทะเลสาบตะวันตกในหางโจว  แหล่งแซนาดู  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมนาขั้นบันไดหงเหอฮาหนี่  คลองใหญ่  เส้นทางสายไหม: โครงข่ายเส้นทางฉนวนฉางอาน-เทียนชาน  แหล่งตู่ซี  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศิลปะบนหินจั่วเจียงหัวซาน  กูลังซู: ชุมชนประวัติศาสตร์นานาชาติ  ซากโบราณคดีแห่งเมืองเหลียงจู  เฉวียนโจว: ศูนย์กลางโลกในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและหยวน  ภูมิทัศน์วัฒนธรรมป่าชาเก่าแก่แห่งเขาจิ่งม่ายในผูเอ่อร์  แกนกลางปักกิ่ง : กลุ่มอาคารที่แสดงระเบียบในอุดมคติของเมืองหลวงจีน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หวงหลง  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์หุบเขาจิ่วไจ้โกว  พื้นที่ที่มีคุณค่าทางทัศนียภาพและประวัติศาสตร์อู่หลิงยฺเหวียน  พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน (แม่น้ำโขง-แม่น้ำแยงซี-แม่น้ำสาละวิน)   เขตรักษาพันธุ์แพนด้ายักษ์แห่งเสฉวน วั่วหลง ภูเขาซื่อกูเหนียง และทิวเขาเจียจิน  คาสต์ในจีนตอนใต้  อุทยานแห่งชาติเขาซานชิง  ตานเสียแห่งจีน  แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง  เทียนชานในซินเจียง  หูเป่ย์เฉินหนงเจี้ย  ชิงไห่โฮห์ซิล  ฟานจิงซาน  เขตรักษาพันธุ์นกอพยพตลอดฝั่งทะเลเหลือง-อ่าวปั๋วไห่แห่งจีน (ระยะที่ 1)  ทะเลทรายบาไดง์จารัง - Towers of Sand and Lakes  |  |
| แบบผสม |  เขาไท่  เขาหวง  พื้นที่ทัศนียภาพเขาเอ๋อเหมย์ รวมทั้งพื้นที่ทัศนียภาพพระพุทธรูปเล่อชาน  ทิวเขาอู่อี๋  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ด ค กภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของประเทศจีน |
| --- | --- |
ภูเขายิ่งใหญ่ทั้งห้า:  ไท่  หฺวา  เหิง(หูหนาน)  เหิง(ชานซี)  ซง 
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาของจีน:  เอ๋อเหมย์  จิ่วฮฺว่า  ผู่ถัว  อู่ไถ 
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในลัทธิเต๋าของจีน:  อู่ตัง  หลงหู่  ฉียฺหวิน  ชิงเฉิง 
ภูเขาที่มีชื่อเสียงทั้งสามของจีน:  หวง  หลู  ย่านตั้ง 
ภูเขาป้อมปราการทั้งห้าของจีน:  Yi  Wu  ไคว่จี  ลฺหวี  ฮั่ว 
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาแบบทิเบต:  คาวาการ์โบ  อัมนี มาเชน  ไกรลาส  กะโดโจโบ 
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ:  เทียนชาน  ฉางไป๋  เหลา  คุนหลุน  จงหนาน  ก้งก๋า  เอเวอเรสต์ (จูมู่หลั่งหม่า)  เขาสามยอดนยีเด้น 
30°10′N 118°11′E﻿ / ﻿30.167°N 118.183°E﻿ / 30.167; 118.183
เซี่ย ชื่อกวง

เซี่ย ชื่อกวง (จีน: 謝士光) เป็นบิชอปของคริสตจักรโรมันคาทอลิกใต้ดินในประเทศจีน เซี่ยเคยถูกรัฐบาลจีนจับกุมหลายครั้ง ครั้งแรกในปี 1955 หลังปฏิเสธการเข้าร่วมขบวนการคาทอลิกของรัฐ และอีกครั้งในปี 1958 ซึ่งครั้งนี้ถูกคุมขับเป็นเวลา 15 ปี ก่อนจะถูกจับกุมอีกครั้งในปี 1984 ปล่อยในปี 1987 และถูกจับกุมอีกทีในปี 1990 เซี่ยพยายามประกอบและดำเนินพิธีการทางศาสนาตามแบบฉบับวาติกันซึ่งถูกห้ามโดยทางการจีน เนื่องจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกของจีนอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลซึ่งตัดขาดจากรัฐวาติกันและสมเด็จพระสันตะปาปา
เซี่ยบวชในวันที่ 3 พฤษภาคม 1949 และขึ้นสู่ตำแหน่งบิชอปในวันที่ 25 มกราคม 1984 เขาเสียชีวิตด้วยโรคลูคีเมียในวันที่ 25 สิงหาคม 2005 ด้วยวัย 88 ปี
ในปี 2021 นักกิจกรรมเปลี่ยนชื่อถนนสายหนึ่งในบูดาเปสต์ให้เป็นชื่อตามเขา ในฐานะสัญลักษณ์ต่อต้านรัฐบาลคอมมิวนิสต์จีนเช่นเดียวกับถนนสายอื่นที่ตั้งชื่อเกี่ยวกับประเด็นต่าง ๆ เช่น การประท้วงที่ฮ่องกง, การสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน, ชาวอุยกูร์ และการประท้องในทิเบต เพื่อต่อต้านการสร้างมหาวิทยาลัยของรัฐบาลจีนในประเทศโดยรัฐบาลฮังการี
เซียวซูเฟย

เซียวซูเฟย (? – 6 พฤศจิกายน 1198) พระมเหสีเอกในตำแหน่ง เซียวซูเฟย (蕭淑妃) พระมเหสีเอกใน จักรพรรดิถังเกาจง (หลี่จื้อ) จักรพรรดิรัชกาลที่ 3 แห่ง ราชวงศ์ถัง พระองค์เป็นที่โปรดปรานขององค์จักรพรรดิมากโดยมีพระราชโอรส 1 พระองค์และพระราชธิดา 2 พระองค์
พระองค์มีพระประวัติน้อยมากแต่สันนิษฐานว่าได้เข้ามาถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาตั้งแต่รัชสมัย จักรพรรดิถังไท่จง จักรพรรดิองค์ที่ 2 พระราชบิดาของจักรพรรดิเกาจงครั้งองค์จักรพรรดิเกาจงยังคงเป็นองค์ชายรัชทายาทโดยพระองค์มีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกคือองค์ชาย หลี่ซู่เจี๋ย เมื่อ พ.ศ. 1188 หรือก่อนที่องค์ชายรัชทายาทจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ใน พ.ศ. 1192 ต่อมาจักรพรรดิเกาจงได้แต่งตั้งให้บาทบริจาริกาแซ่เซียวเป็นพระมเหสีซู่เฟยซึ่งเป็นพระมเหสีเอก
ต่อมา จักรพรรดินีหวัง จักรพรรดินีในจักรพรรดิเกาจงได้วางแผนให้องค์จักรพรรดิรับ อู่เม่ยเหนียง อดีตพระสนมในจักรพรรดิไท่จงซึ่งจักรพรรดิเกาจงเคยมีสัมพันธ์มาก่อนตั้งแต่เป็นองค์ชายรัชทายาทซึ่งต่อมาคือจักรพรรดินี บูเช็กเทียน เข้ามาเป็นพระมเหสีเอกเพื่อหวังจะให้จักรพรรดิเกาจงลืมเซียวซูเฟยและจะได้กำจัดพระสนมอู่ไปพร้อมกับเซียวซูเฟยแต่ในท้ายที่สุดจักรพรรดินีหวังและพระมดหสีเซียวก็ถูกพระสนมอู่วางแผนใส่ร้ายจนถูกปลดเป็นสามัญชนและประทานยาพิษจนสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1198
เซี่ย ซืออี้

เซี่ย ซืออี้ (จีน: 谢思埸; พินอิน: Xiè Sīyì; 28 มีนาคม ค.ศ. 1996 –) เป็นนักกีฬากระโดดน้ำชาวจีน
เซี่ย ซืออี้ เกิดในปี ค.ศ. 1996 ในซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ในปี ค.ศ. 2015 ในการแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทสปริงบอร์ด 1 เมตร จากนั้นเขาได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขันประเภททีม
สุทธิพงษ์ วัฒนจัง

| ชมพู ฟรุตตี้ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: สุทธิพงษ์ วัฒนจัง
เกิด: 7 สิงหาคม พ.ศ. 2507 (60 ปี)
แนวเพลง: ป็อป, ป๊อปร็อก, ลูกกรุง, ลูกทุ่ง
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง, นักดนตรี, พิธีกร, โปรดิวเซอร์, ผู้บริหาร
ช่วงปี: พ.ศ. 2524 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: อาร์เอส โปรโมชั่น, เมโลดิก้า, กามิกาเซ่ (2525 - 2552), โซนี่ มิวสิก (2552 - 2554), จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (2561-ปัจจุบัน)
คู่สมรส: จุฑามาศ อิสสรานุกฤต (2536 - ปัจจุบัน)
สุทธิพงษ์ วัฒนจัง หรือ ชมพู ฟรุตตี้ เกิดวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2507 เป็นมือกีตาร์วงโฟล์คซอง นานา และนักร้องนำของวงฟรุตตี้ วงดนตรีสตริง และเป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ชื่อดัง ของอาร์เอส มีผลงานควบคุมการผลิต หรือแต่งเพลงให้กับศิลปินในสังกัดมากมายเช่น เกิร์ลลีเบอร์รี, ทู, เดอะเน็กซ์, เรนโบว์, ไอน้ำ, เฟลม, ศิลปินค่ายกามิกาเซ่รุ่นแรก ฯลฯ โดยเฉพาะงานเพลงประกอบละครโทรทัศน์หลายเรื่อง ที่สร้างชื่อเสียงให้กับชมพูเป็นอย่างดีในฐานะนักแต่งเพลง เช่น กนกลายโบตั๋น,คู่กรรม,ดวงตาสวรรค์,หงษ์ทอง,มณีร้าว,สายโลหิต,ญาติกา,รัตนโกสินทร์ ฯลฯ
ประวัติ

จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ชมพูยังมีผลงานการแสดง ละคร และ ภาพยนตร์ หลายเรื่อง ส่วนใหญ่ได้รับบทเป็นเพื่อนของพระเอกหรือตัวสร้างสีสันในเรื่อง และยังเป็นกรรมการการตัดสินของ ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย
ตำแหน่งสูงสุดในบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) ของเขา คือ รองกรรมการผู้อำนวยการฝ่ายผลิตธุรกิจเพลงไทย ทั้งเป็นผู้ก่อตั้งและผู้บริหารค่ายกามิกาเซ่ ต่อมาจึงลาออก โดยดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารอาวุโสฝ่ายดูแลคอนเทนท์ศิลปิน บริษัทโซนี่ มิวสิก (ไทยแลนด์) จำกัด ได้ผลิตศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่างซิงกูล่า เป็นต้น
ปัจจุบันเป็นผู้บริหารที่ บริษัท เจเอสแอล โกลบอล มีเดีย จำกัด ในตำแหน่ง ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ
ผลงานเพลง

เพชรน้ำเอก (2535)
อัลบั้มพิเศษ

สุรพลคลับ (ธันวาคม 2561)
อัลบั้มรวมเพลง

คุณขอมา 2 (กุมภาพันธ์ 2529)
คุณขอมา 4 (2530)
แด่ทุกคู่รัก (2530)
รำลึกรวมดาว (2531-2536)
Song Boom ข้าวหลามตัด (พฤศจิกายน 2533)
Song Boom ดอกจิก (พฤศจิกายน 2533)
ไทยป๊อป คาราโอเกะ (2533)
รำลึกสุนทราภรณ์ (2534)
แม่บทเพลงไทย (2534)
หนึ่ง : รัก (ธันวาคม 2535)
สอง : ใจ (ธันวาคม 2535)
ย้ำเตือน นพเก้า (2536-2538)
รำลึกเพลงรัก (2538)
บันทึกรวมดาว 1-2 (2538)
The best of รวมดาว 1-2 (2539)
Duo songs รำลึกรวมดาว (2539)
Duo songs นพเก้า (2539)
The best of รำลึกรวมดาว (2539)
รวมเพลงละคร ปะการังสีดํา (2539)
รวมเพลงละคร ดั่งดวงหฤทัย (2539)
Save Hits นพเก้า (2540)
Save hits รวมดาว 1-2 (2540)
Save hits รำลึกรวมดาว (2540)
Big bonus รำลึกรวมดาว (2541)
สุดยอดเพลงคู่ รวมดาว (มกราคม 2544)
รวมเพลงประกอบละคร เวลาในขวดแก้ว-เทวดาเดินดิน-คินตามณี-เรือนนพเก้า (2544)
The best of นพเก้า (2544)
รวมเพลงประกอบละคร แสงดาวฝั่งทะเล-ผยอง-ปริศนา-หักเหลี่ยมกุหลาบ (2545)
25 Best of รวมดาว (กุมภาพันธ์ 2549)
The Lost Love Songs บทเพลงที่หายไป (สิงหาคม 2550)
Hot Drama (กุมภาพันธ์ 2551)
Exclusive Hits รวมดาว (มิถุนายน 2551)
Code Hitz (มกราคม 2552)
คอ Song Best (2552)
คอ Song Love (กรกฎาคม 2552)
Time Machine Project - เพลงรักตลอดกาล (สิงหาคม 2552)
Time Machine Project - อมตะเพลงหวาน (สิงหาคม 2552)
Time Machine Project - เพลงรักตราบนิรันดร์ (สิงหาคม 2552)
Time Machine Project - อมตะเพลงรัก (สิงหาคม 2552)
Time Machine Project นพเก้า - มรดกไทย (พฤศจิกายน 2552)
Time Machine Project รวมดาว (พฤศจิกายน 2552)
คอ Song Hit (พฤศจิกายน 2552)
Good Old Day (กันยายน 2553)
เพลงหวานเมื่อวันวาน (สิงหาคม 2554)
Best Collection รวมดาว (สิงหาคม 2554)
Good Old Day 2 (เมษายน 2555)
Number 1 Hitz รวมดาว & นพเก้า (พฤษภาคม 2555)
50 เพลงดัง หนัง-ละคร ชุด 1 (กรกฎาคม 2555)
Best Retro (กรกฎาคม 2555)
อมตะเพลงรัก (กันยายน 2555)
ลูกกรุงที่คิดถึง (พฤศจิกายน 2555)
ลูกกรุงในดวงใจ (พฤศจิกายน 2555)
หัวใจปลายปากกา เราสามคน (พฤศจิกายน 2555)
เพลงหวานกังวานกรุง (กุมภาพันธ์ 2556)
50 เพลงดัง หนัง-ละคร ชุด 2 (พฤษภาคม 2556)
RS Best Classic รักเธอเป็นวันสุดท้าย (มิถุนายน 2556)
Classic รวมดาว (มิถุนายน 2556)
รวมดาว Good Old Day (กันยายน 2556)
หวานสะท้านกรุง (พฤศจิกายน 2556)
RS.Number 1 Hitz อมตะเพลงคู่ (ธันวาคม 2556)
love classic ปลูกรัก (ตุลาคม 2556)
love Classic อยากให้รู้ใจ (ตุลาคม 2556)
50 เพลงดัง หนัง-ละคร ชุด 3 (พฤศจิกายน 2556)
คิดถึงสุนทราภรณ์ (มีนาคม 2557)
The Legends 2 (กันยายน 2558)