stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิทยาธร ภัฏฏาจารย์

| วิทยาธร ภัฏฏาจารย์ |
| --- | --- |
เกิด: 1693 ไนหตี เบงกาล อินเดีย
เสียชีวิต: 1751
อาชีพ: สถาปนิก, ออดิต, รัฐมนตรี

ผลงานสำคัญ: ซิตีพาเลส ชัยปุระ
โครงการสำคัญ: ชัยปุระ, ซิตีพาเลส
 
วิทยาธร ภัฏฏาจารย์ (เบงกอล: বিদ্যাধর ভট্টাচার্য; Vidyadhar Bhattacharya, 1693-1751) เป็นหัวหน้าสถาปนิกและผู้วางผังนครชัยปุระในรัฐราชสถาน วิทยาธรเป็นชาวเบงกาล เกิดที่เมืองไนหตี ที่ซึ่งปัจจุบันอยู่ในรัฐเบงกอลตะวันตก เขาเคยทำงานเป็นออดิตประจำรัฐอาเมร์ ก่อนที่จะได้รับเกียรติโดยมหาราชาสไว ชัย สิงห์ ที่สองในปี 1727 ให้ออกแบบสร้างนครชัยปุระ ผังนครชัยปุระที่วิทยาธรออกแบบใช้หลักการของศิลปศาสตร์ และ วาสตุศาสตร์
ศรีรัช อุดดอลา

มีร์จา มุฮัมหมัด ศรีรัช อุดดอลา (เบงกอล: মির্জা মুহম্মদ সিরাজউদ্দৌলা) เป็นขุนนางผู้ครองเบงกอลคนสุดท้ายภายใต้จักรวรรดิโมกุล ก่อนที่เบงกอลจะถูกบริษัทอินเดียตะวันออกของบริเตนเข้าปกครองและแผ่ขยายดินแดนไปทั่งอนุทวีปอินเดีย เขาขึ้นครองตำแหน่งเจ้าพระยาเบงกอลต่อจาก อาลีวาร์ดี คาน ผู้เป็นตาในปี 1756 ขณะมีอายุได้ 23 ปี เขาใช้นโยบายแข็งกร้าวต่ออังกฤษและส่งทหารเข้ายึดเมืองกัลกัตตาซึ่งอยู่ในบังคับของอังกฤษ อย่างไรก็ตาม ในศึกกับอังกฤษนั้น เขาถูกทรยศโดยมีร์ จาฟาร์ แม่ทัพในยุทธการที่ปลาศี ส่งผลให้กองทหารอังกฤษของพันเอกรอเบิร์ต ไคลฟ์ เข้ายึดและปกครองแคว้นเบงกอลทั้งหมด
ในขณะที่ยุทธการที่ปลาศีกำลังดำเนินอยู่ ฝ่ายเบงกอลก็สูญเสียมีร์ มาดาม แม่ทัพคนสำคัญและคนสนิทของศรีรัช ศรีรัชเสียใจกับความสูญเสียนี้ และขอคำปรึกษาจากมีร์ จาฟาร์ ซึ่งก็ได้รับคำแนะนำว่าควรถอนทัพในวันนั้น แล้วศรีรัชได้ทำสิ่งผิดพลาดที่สุดโดยการสั่งให้ยุติการรบ ซึ่งโดยคำสั่งนั้น ทหารแต่ละกรมกองต้องกลับค่ายของตน เป็นการเปิดโอกาสให้พันเอกไคลฟ์ นำกำลังอังกฤษเข้าโจมตีทหารเบงกอลที่กำลังกลับเข้าค่าย
การจู่โจมฉับพลับทำให้กองทหารเบงกอลสูญเสียระเบียบ เมื่อคิดได้ว่าไม่มีทางสู้ ศรีรัชก็รีบหนีลงเรือเล็ก แต่เมื่อไปถึงปัฏนาเขาก็ถูกจับกุมโดยทหารของจาฟาร์ เขาถูกนำตัวไปประหารชีวิตในวันที่ 2 กรกฎาคม 1757 โดยคำสั่งของมีร์ มีรุน บุตรชายของจาฟาร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในข้อตกลงระหว่างจาฟาร์กับบริษัทฯ
มัสยิดขาว (สเรเบรนิตซา)

หออะษานมัสยิดขาวแห่งสเรเบรนิตซา
มัสยิดขาว (บอสเนีย: Bijela džamija) เป็นมัสยิดเชิงประวัติศาสตร์ในเมืองสเรเบรนิตซาทางตะวันออกของบอสเนีย โดยยังเป็นที่รู้จักในชื่อ มัสยิดฮัจจี สเกนเดร์เบก
ประวัติ

เดิมทีบริเวณนี้เคยเป็นโบสถ์คาทอลิกของนักบุญนิโคลัสที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1394 โดยพ่อค้าชาวโครแอตจากดูบรอฟนิก (รากูซา) และอุทิศให้กับนักบุญอุปถัมภ์ของนักเดินทางคนนี้ หลังการพิชิตพื้นที่นี้โดยจักรวรรดิออตโตมันในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชาวคาทอลิกเริ่มเดินทางออกจากพื้นที่นี้ มัสยิดนี้สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 บนซากโบสถ์ หลังคณะฟรันซิสกันกลุ่มสุดท้ายเดินทางออกจากสเรเบรนิตซา มัสยิดนี้มีรูปแบบสถาปัตยกรรมออตโตมัน
ใน ค.ศ. 1935 มัสยิดได้รับการบูรณะและขยายพื้นที่ห้องโถงอีกห้องอย่างกว้างขวาง นอกจากนี้รูปลักษณ์ก็เปลี่ยนไปอย่างมากในขณะนั้น และหออะษานตั้งอยู่ตรงกลางอาคาร
ทหารและตำรวจฝ่ายเรปูบลิกาเซิร์ปสกาทำลายมัสยิดนี้จนถึงฐานรากในสงครามบอสเนียเมื่อ ค.ศ. 1995  ต่อมามีการสร้างมัสยิดขึ้นใหม่ด้วยเงินบริจาคจากรัฐบาลมาเลเซียและเปิดใช้งานอีกครั้งในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2002 ส่วนงานซ่อมแซมบนหลังคาและงานปรับปรุงเพิ่มเติมผ่านการบริจาคจากภาคเอกชนเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 2020
ในลานมัสยิดมีสุสาน (šehitluk) มุสลิมอายุศตวรรษหนึ่งด้วย
อ่านเพิ่ม

Encyclopedia of Yugoslavia. JLZ Zagreb 1980. Volume I
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ White Mosque (Srebrenica)
Medžlis IZ Srebrenica
44°06′10″N 19°18′00″E﻿ / ﻿44.10279°N 19.29994°E﻿ / 44.10279; 19.29994
มัสยิดขาวใน ค.ศ. 1905
สเรเบรนิตซาที่มีมีสยิดอยู่ด้านซ้าย (ค.ศ. 2005)
สนามกีฬาเคปทาวน์

| --- | --- |
th
ที่ตั้ง: เคปทาวน์, แอฟริกาใต้
พิกัด: 33°54′12.46″S 18°24′40.15″E﻿ / ﻿33.9034611°S 18.4111528°E﻿ / -33.9034611; 18.4111528
เจ้าของ: เมืองเคปทาวน์
ผู้ดำเนินการ: SAIL/Stade de France
ความจุ: 64,100 (FIFA)  56,000 (Legacy) (ฟุตบอล)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 26 มีนาคม 2007
เปิดใช้สนาม: 14 ธันวาคม 2009
งบประมาณในการก่อสร้าง: R4.4 พันล้าน ($600/£415 ล้าน)
สถาปนิก: GMP Architects, Louis Karol Architects, Point Architects
ผู้รับเหมาทั่วไป: Murray and Roberts/ WBHO
การใช้งาน
ฟุตบอลโลก 2010
สนามกีฬาเคปทาวน์ (อังกฤษ: Cape Town Stadium; อาฟรีกานส์: Kaapstad-stadion) เป็นสนามกีฬาในเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นสนามกีฬาใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ในช่วงระหว่างวางแผนงาน สนามกีฬาใช้ชื่อว่า กรีนพอยต์ (Green Point) ที่เป็นชื่อของสนามกีฬาเดิมในสถานที่ก่อสร้าง และชื่อนี้ก็ยังมักถูกเอ่ยถึงอยู่ในช่วงฟุตบอลโลกจากสื่อมวลชน
สนามกีฬาตั้งอยู่ที่กรีนพอยต์ ระหว่างเขาซิกนอลและมหาสมุทรแอตแลนติก สนามกีฬามีความจุ 64,100 คน
ภาษาบัชกอร์ต

| ภาษาบัชกอร์ต |
| --- | --- |
Башҡортса, Башҡорт теле
ออกเสียง: [bɑʃˈqort tɘˈlɘ]( ฟังเสียง)
ประเทศที่มีการพูด: สาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน (รัสเซีย)
ภูมิภาค: วอลกา, ยูรัล
ชาติพันธุ์: ชาวบัชกอร์ต
จำนวนผู้พูด: 1.4 ล้านคน  (2010 census)
ตระกูลภาษา: เตอร์กิก  เตอร์กิกทั่วไปคิปชากคิปชากเหนือภาษาบัชกอร์ต
รูปแบบก่อนหน้า: เติร์กวอลกา ภาษาบัชกอร์ต 
ระบบการเขียน: ซีริลลิก (อักษรบัชกอร์ต)
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  สาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน (รัสเซีย)
ผู้วางระเบียบ: Institute of history, language and literature of the Ufa Federal research center the RAS
รหัสภาษา
ISO 639-1: ba
ISO 639-2: bak
ISO 639-3: bak
Linguasphere: 44-AAB-bg
การกระจายทางภูมิศาสตร์ของภาษาบัชกอร์ตในจักรวรรดิรัสเซียตามสำมะโน ค.ศ. 1897
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาบัชกอร์ต (บัชกอร์ต: Башҡортса, Башҡорт теле, ออกเสียง: [bɑʃˈqort tɘˈlɘ]( ฟังเสียง)) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ในรัสเซียมากกว่า 1,047,000 คน เมื่อ พ.ศ. 2532 มีผู้พูดเป็นภาษาที่สอง 26,737 คน โดยมีชาวบัชกอร์ตราว 300,000 กล่าวว่าพวกตนใช้ภาษาตาตาร์เป็นภาษาแม่ ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในสาธารณรัฐบัชคอร์โตสตานของรัสเซีย รวมทั้งในสาธารณรัฐข้างเคียงคือสาธารณรัฐตาตาร์สตานและสาธารณรัฐอุดมูร์ต และมีที่เป็นชนกลุ่มน้อยในคาซัคสถานและอุซเบกิสถาน
ตัวอักษรและสำเนียง

เริ่มแรกชาวบัชกอร์ตเป็นชนเผ่าอูกริกหรือฟินนิก ใช้ภาษาโบลการ์ หลังการรุกรานของชาวมองโกล ภาษาคิปชากกลายเป็นภาษาที่มีอิทธิพลในบริเวณนี้ไป ภาษาบัชกอร์ตในปัจจุบันมีรากฐานมาจากภาษาคิปชากมากเช่นเดียวกับภาษาตาตาร์ ภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษาตาตาร์ ในอดีตชาวบัชกีร์ใช้ภาษาตาตาร์เป็นภาษาเขียน จนถูกแทนที่ด้วยภาษาชะกะไตเมื่อพุทธศตวรรษที่ 20 และใช้มาจนถึง พ.ศ. 2466 ทั้งภาษาตาตาร์และภาษาชะกะไตเขียนด้วยอักษรอาหรับ
พ.ศ. 2466 มีการออกแบบระบบการเขียนสำหรับภาษาบัชกอร์ต มีการเขียนวรรณคดีด้วยภาษาบัชกอร์ต เริ่มแรกภาษานี้เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลง พ.ศ. 2473 เปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละติน และเปลี่ยนเป็นอักษรซีริลลิก เมื่อ พ.ศ. 2481 อักษรซีริลลิกที่ใช้เป็นแบบเดียวกับภาษารัสเซีย มีอักษรเพิ่มเติมคือ: Ә ә [æ], Ө ө [œ], Ү ү [y], Ғ ғ [ɣ], Ҡ ҡ [q], Ң ң [ŋ], Ҙ ҙ [ð], Ҫ ҫ [θ], Һ һ [h]
อ่านเพิ่ม

Poppe, Nicholas (1997) [1964]. Bashkir Manual. Routledge. p. 186. ISBN 978-0-7007-0836-9.
Грамматика современного башкирского литературного языка (ภาษารัสเซีย). Москва: Наука. 1981.
Дмитриев, Н. К. (1948). Грамматика башкирского языка (ภาษารัสเซีย). Из-во АН СССР.
แหล่งข้อมูลอื่น

National Corpus of the Bashkir language เก็บถาวร 2022-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Machine fund of the Bashkir language เก็บถาวร 2019-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Spoken corpus of Bashkir (Rakhmetovo and Baimovo) เก็บถาวร 2020-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Short grammar of Bashkir
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
สนามกีฬาแห่งชาติวาซิล เลฟสกี

| --- | --- |
สนามฟุตบอลยูฟ่าประเภท 4 
th
ที่ตั้ง: โซเฟีย บัลแกเรีย
พิกัด: 42°41′15.30″N 23°20′7.60″E﻿ / ﻿42.6875833°N 23.3354444°E﻿ / 42.6875833; 23.3354444
ขนส่งมวลชน:  รถไฟใต้ดินโซเฟีย: สนามกีฬาวาซิล เลฟสกี; รถโดยสารประจำทาง, รถโดยสารประจำทางไฟฟ้า, รถราง
เจ้าของ: กระทรวงพลศึกษาและการกีฬาแห่งประเทศบัลแกเรีย
ผู้ดำเนินการ: กระทรวงพลศึกษาและการกีฬาแห่งประเทศบัลแกเรีย
ความจุ: 44,000 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 105 x 68 ตารางเมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1953
ปรับปรุง: ค.ศ. 1966, 2002, 2012, 2015
สถาปนิก: คานอ ดันดานอฟ
การใช้งาน
เลฟสกีโซเฟีย (1934–1950)   ฟุตบอลทีมชาติบัลแกเรีย (1950–)
สนามกีฬาแห่งชาติวาซิล เลฟสกี (บัลแกเรีย: Национален стадион „Васил Левски“) ซึ่งตั้งชื่อตามนักปฏิวัติรัฐบุรุษอย่างวาซิล เลฟสกี เป็นสนามฟุตบอลที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ มีความจุ 44,000 ที่นั่ง เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติบัลแกเรีย ตั้งอยู่ในย่านใจกลางกรุงโซเฟีย ใกล้กับอุทยานเก่าแก่อย่างอุทยานบอรีส
นอกจากนี้สนามแห่งนี้ยังเคยจัดพิธีเปิดและปิด กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1977 ปัจจุบันสนามแห่งนี้ใช้จัดการแข่งขันบัลแกเรียนคัพนัดชิงชนะเลิศ นอกจากนี้ ยังใช้เป็นสนามเหย้าชั่วคราวในการแข่งขันระดับทวีปยุโรปของเลฟสกีโซเฟีย และใช้จัดการแข่งขันดาร์บีนิรันดร์กาลระหว่างเลฟสกีโซเฟีย แข่งกับกองทัพบก โซเฟียแทนสนามเหย้าปกติของพวกเขา
สวนสัตว์ธากา

ทางเข้าสวนสัตว์ธากา
สวนสัตว์ธากา (เบงกอล: ঢাকা চিড়িয়াখানা) สวนสัตว์แห่งนี้ตั้งอยู่ที่เขตมีรปุระของกรุงธากา ประเทศบังกลาเทศ มีสัตว์ป่า สัตว์ปีก เป็นต้น
สตีลียัน เปตรอฟ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เปตรอฟในระหว่างที่เล่นให้กับแอสตันวิลลา
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Stiliyan "Stan" Alyoshev Petrov
วันเกิด:   (1979-07-05) 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี)
สถานที่เกิด:  มอนตานา บัลแกเรีย
ส่วนสูง:  1.80 m (5.9 ft)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
:  มอนตานา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1996–1999 |  ซีเอสเคเอโซเฟีย |  43 |  (6) |
| 1999–2006 |  เซลติก |  228 |  (55) |
| 2006–2013 |  แอสตันวิลลา |  186 |  (9) |
| รวม |   |  489 |  (70) |
ทีมชาติ
| 1998–2012 |  บัลแกเรีย |  106 |  (8) |
จัดการทีม
2013:  Aston Villa Under-21s and Academy
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
สตีลียัน อัลยอเชฟ เปตรอฟ (บัลแกเรีย: Стилиян Альошев Петров) เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวบัลแกเรีย เคยลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลาในพรีเมียร์ลีก โดยติดทีมชาติบัลแกเรียด้วย เขาเคยได้รับรางวัลผู้เล่นชาวบัลแกเรียยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 2003 ในระหว่างที่เล่นให้กับเซลติก
มะขวิด

| มะขวิด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Rutaceae
วงศ์ย่อย:: Aurantioideae
เผ่า:: Citreae
สกุล:: Limonia L.
สปีชีส์:: L.  acidissima
ชื่อทวินาม
Limonia acidissima L.

ผลแห้งของมะขวิดที่ขายในประเทศอินเดีย
ผลมะขวิดอยู่บนต้น
เปลือกต้นมะขวิด
มะขวิด ภาคเหนือเรียกมะฟิด เป็นต้นไม้ยืนต้นขนาดกลาง อยู่ในกลุ่มไม้ยืนต้นผลัดใบ มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย สูงถึง 12 เมตร กิ่งแขนงมีหนามเรียวแหลมตรง ยาว 4 เซนติเมตร ใบประกอบ แบบขนนกปลายคี่ ใบออกตรงข้าม มี 2-3 คู่ รูปไข่กลับ ยาวถึง 4 ซม. ก้านใบและก้านใบย่อยมีปีกแคบ ๆ ยาวถึง 12 เซนติเมตร มีจุดต่อมน้ำมัน มีกลิ่นอ่อน ๆ เมื่อขยี้ ช่อดอกออกปลายยอดหรือซอกใบ มีทั้งดอกเพศผู้และดอกสมบูรณ์เพศ มี 5 กลีบ สีขาวครีมแกมเขียว ชมพูหรือแดงเรื่อ ๆ อยู่กันหลวม ๆ ผลเปลือกแข็ง รูปกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 10 เซนติเมตร ผิวเป็นขุยสีออกขาวปนสีชมพู มีเนื้อมาก กลิ่นหอม มีเมือกหุ้มเมล็ด เมล็ดยาว 0.5-0.6 เซนติเมตร เปลือกหนา มีขน
การใช้ประโยชน์

มะขวิด เป็นยาบำรุงกำลัง ทำให้สดชื่น เจริญอาหาร แก้อาการท้องเสีย และรักษาโรคทางเดินอาหาร โรคลักปิดลักเปิด แก้ฝีเปื่อยบวม ตกโลหิต และแก้พยาธิ ใบและดอก แก้ท้องร่วง แก้บวมและฟกช้ำ ตกโลหิต ขับลม เป็นยาฝาดสมาน และแก้พยาธิ ยาง แก้ทองเสีย สมานแผล และเจริญไฟธาตุ เปลือก แก้ฝีเปื่อย แก้บวม แก้อาการลงท้อง ตกโลหิต และแก้พยาธิ
ยางของผลมีความเหนียว ใช้ติดหรือเชื่อมต่อสิ่งของได้ เปลือกไม้มีสารจำพวกกัมจำนวนมาก ไม้เนื้อแข็ง สามารถใช้ในงานช่างไม้ได้ ผลรับประทานสดหรือนำไปทำน้ำผลไม้และแยม
เปลือกต้นมะขวิดใช้บดทำแป้งผัดหน้า อย่างในแป้งพม่า
ชื่อในภาษาต่างๆ

ชื่อสามัญของมะขวิด ได้แก่:
อังกฤษ: Wood Apple, Elephant Apple, Monkey Fruit, Curd Fruit
โอเดีย: Kaitha
กันนาดา: Belada Hannu / Byalada Hannu
เตลูกู: Vellaga Pandu(వెలగ పండు)
ทมิฬ: Vilam Palam(விளாம் பழம்)
มลยาฬัม: Vilam Kai(വിളാങ്കായ്)
เบงกอล: Koth Bel(কৎ বেল)
ภาษาเขมร: Kvet (ខ្វិត)
ภาษาฮินดีKaitha (कैथा) หรือ Kath Bel.
ภาษาโอริยา: Kaintha.
คุชราต: Kothu.
ภาษาสิงหล: Divul. (දිවුල්)
มราฐี: KavaTH(कवठ).
ภาษาชวา Kawis หรือ Kawista
ภาษาสันสกฤต: Kapittha (कपित्थ),  Dadhistha, Surabhicchada, Kapipriya, Dadhi, Puṣpapahala , Dantasātha, Phalasugandhika, Cirapākī, Karabhithū, Kanṭī, Gandhapatra, Grāhiphala, Kaṣāyāmlaphala.
แหล่งข้อมูลอื่น

Germplasm Resources Information Network: Limonia เก็บถาวร 2000-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Germplasm Resources Information Network: Limonia acidissima เก็บถาวร 2011-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
genus page, Flora of Pakistan: L. acidissima species page
Purdue-hort_edu: The Wood Apple
Pandanus Database - Limonia
วาซิลี ชิช

นักมวยไทยชาวเบลารุส
| วาซิลี ชิช |
| --- | --- |
วาซิลี ชิช กับบรรดาเข็มขัดของเขา
เกิด:  (1982-08-07) สิงหาคม 7, 1982 (42 ปี)
ชื่ออื่น: โตเรโร
สัญชาติ:  เบลารุส
ส่วนสูง: 1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
น้ำหนัก: 70 กก. (150 ปอนด์)
รุ่น: มิดเดิลเวต เวลเตอร์เวต ซูเปอร์ไลต์เวต
รูปแบบ: มวยไทย
ท่ายืน: ออร์โทด็อกซ์
มาจาก: มินสค์ ประเทศเบลารุส
ทีม: ชินุกยิม (ค.ศ. 2004–2008) ยิม "คิกไฟเตอร์" (ค.ศ. 1996–2003)
ผู้ฝึกสอน: ดี.พายอัสต์สกี

สถิติคิกบอกซิง/มวยไทย
คะแนนรวม: 51
ชนะ: 37
โดยการน็อก: 17
แพ้: 12
เสมอ: 2
 

สถิติการต่อสู้แบบผสม
คะแนนรวม: 1
ชนะ: 0
แพ้: 1
 

กีฬาสมัครเล่น
คะแนนรวม: 71
ชนะ: 60
แพ้: 11
 
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่: 4 มิถุนายน ค.ศ. 2011
วาซิลี "โตเรโร" ชิช (เบลารุส: Васіль Валер'евіч Шыш; 7 สิงหาคม ค.ศ. 1982 – ) เป็นนักมวยไทยรุ่นมิดเดิลเวตชาวเบลารุส ผู้มาจากชินุกยิม ซึ่งอยู่ในมินสค์ ประเทศเบลารุส เขาเป็นแชมป์โลกมวยไทยและคิกบอกซิงห้าสมัยรวมถึงแชมป์ยุโรปห้าสมัย โดยคว้าแชมป์ทั้งระดับสมัครเล่นและระดับอาชีพ วาซิลีต่อสู้เพื่อเลื่อนชั้นที่โดดเด่นในหลายรายการ เช่น เค-วัน แมกซ์ (ซึ่งตอนนี้เลิกไปแล้ว) ไทยแอนด์คิกบอกซ์ซูเปอร์ลีก
อาชีพ/ประวัติ

วาซิลีเติบโตในมินสค์ และเข้าร่วมเป็นสมาชิกยิมที่มีชื่อเสียงอย่าง "คิกไฟเตอร์" ใน ค.ศ. 1996 โดยเขาได้เรียนมวยไทยร่วมกับผู้ที่จะเป็นแชมป์โลกในอนาคต เช่น อังเดร คูเลบิน, อาแล็กเซย์ เพคาร์ชิก และดมีตรี ชาคูตา ครั้นใน ค.ศ. 1998 เขาชนะเลิศรายการแรกในฐานะนักกีฬาสมัครเล่นในศึกชิงแชมป์ยุโรปของสหพันธ์มวยไทยสมัครเล่นนานาชาติที่ประเทศสเปน โดยคว้าเหรียญทองรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 51 กก. ด้วยอายุเพียง 15 ปี ตลอดจนคว้ารางวัล "เทคนิคยอดเยี่ยม" ส่วนปีต่อมา เขาได้ไปแข่งชิงแชมป์โลกที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งเขาได้รับเหรียญทองแดงจากการแข่งกับนักสู้ที่มีประสบการณ์มากกว่ามาก โดยใน ค.ศ. 1999 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมประเทศเบลารุสที่คว้าเหรียญทองแปดเหรียญ (จากทั้งหมดสิบสองเหรียญ) ในการแข่งมวยไทยชิงแชมป์โลกโดยสมาคมคิกบอกซิงโลก และสิ่งที่น่าประทับใจยิ่งกว่า คือผู้ชนะเจ็ดคนนั้นมาจากยิมคิกไฟเตอร์ของวาซิลี
ภาษาบัลแกเรีย

| ภาษาบัลแกเรีย |
| --- | --- |
български
ออกเสียง: bǎlgarski [ˈbɤɫɡɐrski]
ประเทศที่มีการพูด:   บัลแกเรีย  แอลเบเนีย  กรีซ  โรมาเนีย  มาซิโดเนียเหนือ  มอลโดวา  เซอร์เบีย  ตุรกี  ยูเครน 
ชาติพันธุ์: ชาวบัลแกเรีย
จำนวนผู้พูด: 8 ล้านคน  (ไม่พบวันที่)[ไม่แน่ใจ ]
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  บอลต์-สลาฟสลาฟสลาฟใต้สลาฟใต้ตะวันออกภาษาบัลแกเรีย
ภาษาถิ่น: ภาษาถิ่นบัลแกเรีย                   
ระบบการเขียน: อักษรซีริลลิก (ชุดตัวอักษรบัลแกเรีย, ตั้งแต่ ค.ศ. 893) อักษรละติน (อักษรบัลแกเรียถิ่นบานัต) (ภาษาบัลแกเรียถิ่นบานัต) อักษรเบรลล์บัลแกเรีย
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  บัลแกเรีย  สหภาพยุโรป
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:    แอลเบเนีย   เช็กเกีย   กรีซ   ฮังการี   มอลโดวา   โรมาเนีย    เซอร์เบีย   ยูเครน 
ผู้วางระเบียบ: สถาบันภาษาบัลแกเรีย, BAS
รหัสภาษา
ISO 639-1: bg
ISO 639-2: bul
ISO 639-3: bul
Linguasphere: 53-AAA-hb < 53-AAA-h
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาบัลแกเรีย:[ต้องการอ้างอิง]   ภูมิภาคที่มีผู้พูดเป็นหมู่มาก   ภูมิภาคที่มีผู้พูดเป็นชุมชนย่อย
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาบัลแกเรีย (บัลแกเรีย: български, อักษรโรมัน: bălgarski, ออกเสียง: [ˈbɤɫɡɐrski] ( ฟังเสียง)) เป็นภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียน โดยเป็นสมาชิกของแขนงใต้ของภาษากลุ่มสลาวิก ภาษานี้เป็นภาษาประจำชาติบัลแกเรีย และเป็นหนึ่งในภาษาราชการของสหภาพยุโรปตั้งแต่ ค.ศ 2007
การกระจาย

ภาษาบัลแกเรียเป็นภาษาราชการของประเทศบัลแกเรีย นอกจากนี้ยังพูดในประเทศแคนาดา ประเทศกรีซ ประเทศฮังการี ประเทศอิสราเอล ประเทศมอลโดวา ประเทศมาซิโดเนียเหนือ ประเทศโรมาเนีย ประเทศรัสเซีย ประเทศเซอร์เบีย ประเทศตุรกี ประเทศยูเครน สหราชอาณาจักร และสหรัฐ โดยมีคนพูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 12 ล้านคน
นักภาษาศาสตร์บางคน รวมถึงนักภาษาศาสตร์ชาวบัลแกเรียและกรีกเกือบทุกคน เห็นว่าภาษามาซิโดเนียเป็นภาษาท้องถิ่นของภาษาบัลแกเรีย
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | А | Б | В | Г | Д | Е | Ж | З | И | Й | К | Л | М | Н | О | П | Р | С | Т | У | Ф | Х | Ц | Ч | Ш | Щ | Ъ | Ь | Ю | Я |
|  | а | б | в | г | д | е | ж | з | и | й | к | л | м | н | о | п | р | с | т | у | ф | х | ц | ч | ш | щ | ъ | ь | ю | я |
| สัทอักษรสากล: | [a], [ɐ] | [b] | [v] | [g] | [d] | [ɛ] | [ʒ] | [z] | [i] | [j] | [k] | [l] | [m] | [n] | [ɔ] | [p] | [r] | [s] | [t] | [u] | [f] | [x] | [t͡s] | [t͡ʃ] | [ʃ] | [ʃt] | [ə], [ɤ̞] | [◌ʲ] | [ju] | [ʝa] |
| อักษรละติน: | a | b | v | g | d | e | zh | z | i | y | k | l | m | n | o | p | r | s | t | u | f | h | ts | ch | sh | sht | a | y | yu | ya |
ตัวอย่างข้อความ

ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1 ในภาษาบัลแกเรีย:
ถอดรูปเป็นอักษรโรมัน:
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1 ในภาษาไทย:
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กภาษาราชการในสหภาพยุโรป |
| --- | --- |
 กรีก  โครเอเชีย  เช็ก  ดัตช์  เดนมาร์ก  บัลแกเรีย  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลตา  เยอรมัน  โรมาเนีย   ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวัก  สโลวีเนีย  สวีเดน  อังกฤษ  อิตาลี  เอสโตเนีย  ไอริช  ฮังการี 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย

| อีวัน อาแลกซันเดอร์ |
| --- | --- |
ภาพเหมือนของซาร์จากต้นฉบับในยุคกลาง, พระวรสารซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
ซาร์แห่งบัลแกเรีย
ครองราชย์: 1331 – 17 กุมภาพันธ์ 1371
ก่อนหน้า: ซาร์อีวัน สแตฟัน
ถัดไป: ซาร์อีวัน ชิชมัน ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์

สวรรคต: 17 กุมภาพันธ์ 1371
คู่อภิเษก: ซารีนาแตออดอราแห่งวอเลเคีย ซารีนาซารา–แตออดอรา
พระราชบุตร: ดูด้านล้าง
ราชวงศ์: สรัตซีมีร์
พระราชบิดา: สรัตซีมีร์แห่งเกริน
พระราชมารดา: เจ้าหญิงแกรัตซา แปตริตซา
ศาสนา: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ (บัลแกเรีย: Иван Александър, ถ่ายตัวอักษรได้ว่า Ivan Aleksandǎr, สะกดอย่างดั้งเดิม: ІѠАНЪ АЛЄѮАНдРЪ) หรือในบางครั้งแผลงเป็นอังกฤษได้ว่า จอห์น อเล็กซานเดอร์ เป็นจักรพรรดิ (ซาร์) แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียตั้งแต่ ค.ศ. 1331–1371 วันเสด็จพระราชสมภพของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยทราบเพียงวันสวรรคตซึ่งตรงกับวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1371 ช่วงระยะเวลาการครองราชสมบัติที่ยาวนานของพระองค์เป็นช่วงเปลี่ยนผ่านที่สำคัญของประวัติศาสตร์บัลแกเรียในยุคกลาง ซึ่งพระองค์ทรงต้องจัดการกับปัญหาภายในและภัยคุกคามจากภายนอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากจักรวรรดิไบแซนไทน์และจักรวรรดิเซอร์เบีย ซึ่งเป็นดินแดนเพื่อนบ้านของบัลแกเรีย นอกจากนี้พระองค์ยังทรงมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูเศรษฐกิจ ศิลปะและการศาสนาของบัลแกเรียอีกด้วย
อย่างไรก็ตามในช่วงหลัง ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ทรงไม่สามารถรับมือกับปัญหาหลายอย่างที่เกิดขึ้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งภัยจากกาฬมรณะ การรุกรานของจักรวรรดิออตโตมันและการรุกรานบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโดยราชอาณาจักรฮังการี  การเผชิญหน้าอย่างไร้ผลกับปัญหาเหล่านี้ พระองค์ได้ทรงแบ่งดินแดนให้พระราชโอรส 2 พระองค์ ซึ่งนำไปสู่ความอ่อนแอและการแบ่งแยกของจักรวรรดิบัลแกเรีย พร้อมกับการเผชิญหน้ากับขยายอำนาจของจักรวรรดิออตโตมัน
ความสัมพันธ์กับจักรวรรดิไบแซนไทน์

ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1340 ความสัมพันธ์กับไบแซนไทน์เลวร้ายลงชั่วคราว เมื่อซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้เรียกร้องให้จักรวรรดิไบแซนไทน์ส่งตัวเจ้าชายชิชมัน หนึ่งในพระโอรสของซาร์มีคาอิลที่ 3 ชิชมันกลับสู่บัลแกเรีย พร้อมทั้งขู่ประกาศสงครามหากนิ่งเฉย การขู่ใช้กำลังครั้งนี้ของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ในครั้งนี้ได้ผลตรงกันข้าม เนื่องจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ทราบเจตนาที่แท้จริงของพระองค์ จึงได้นำกองทัพเรือพันธมิตรชาวตุรกีจากอูมูร์ เบย์ เอมีร์แห่งสเมอร์นา ซึ่งได้ขึ้นฝั่งที่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบและปล้นสะดมพื้นที่ชนบท พร้อมทั้งเข้าโจมตีนครของบัลแกเรียที่อยู่ใกล้เคียง ด้วยการถูกบังคับให้ระงับข้อเรียกร้อง ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์จึงรุกรานจักรวรรดิไบแซนไทน์อีกครั้งใน ค.ศ. 1341 โดยอ้างว่าชาวเอเดรียโนเปิลเรียกหาพระองค์ อย่างไรก็ตามกองกำลังพันธมิตรของไบแซนไทน์สามารถเอาชนะกองทัพของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ในการรบใกล้กับนครเอเดรียโนเปิลได้ถึง 2 ครั้ง
ใน ค.ศ. 1341–1347 จักรวรรดิไบแซนไทน์ต้องเผชิญกับปัญหาสงครามกลางเมืองที่กินระยะเวลายาวนาน เพื่อแย่งชิงสิทธิ์การเป็นผู้ปกครองของจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอส ซึ่งยังทรงพระเยาว์ ระหว่างกลุ่มของผู้สำเร็จราชการภายใต้การนำของแอนนาแห่งซาวอยและกลุ่มของจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอส ซึ่งเป็นผู้ปกครองที่หมายมั่นไว้ ประเทศเพื่อนบ้านของไบแซนไทน์ต่างฉวยโอกาสจากสงครามกลางเมืองครั้งนี้ โดยพระเจ้าสแตฟัน อูรอสที่ 4 แห่งเซอร์เบียทรงสนับสนุนจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอส ในขณะที่ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ทรงสนับสนุนจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสและคณะผู้สำเร็จราชการ แม้ว่าทั้งสองประเทศจะให้การสนับสนุนขั้วอำนาจที่แตกต่างกันในสงครามกลางเมือง ทั้งสองฝ่ายยังคงสถานะเป็นพันธมิตรต่อกัน ซึ่งใน ค.ศ. 1344 ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้ดินแดนนครฟิลิปโปโปลิส (ปลอฟดิฟ) รวมไปถึงป้อมปราการสำคัญ 9 แห่งบริเวณเทือกเขารอดอปปีจากการที่พระองค์สนับสนุนกลุ่มของผู้สำเร็จราชการ จากการพลิกกลับอย่างสันตินี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายของการดำเนินนโยบายการต่างประเทศในรัชสมัยซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
ความรุ่งเรืองของเซอร์เบียและภัยจากออตโตมัน

การเข้าไปมีส่วนร่วมของเซอร์เบียในสงครามกลางเมืองไบแซนไทน์ ส่งผลให้เซอร์เบียได้ประโยชน์จากสถานการณ์ดังกล่าว ด้วยการได้ดินแดนมาซิโดเนีย พื้นที่เกือบทั้งหมดของแอลเบเนียและตอนเหนือของกรีซ ใน ค.ศ. 1345 พระมหากษัตริย์แห่งเซอร์เบียเริ่มเรียกพระองค์เองเป็น "จักรพรรดิของชาวเซิร์บและกรีก" พร้อมทั้งราชาภิเษกพระองค์เองขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยได้รับการสวมมงกุฎจากอัครบิดรแห่งเซอร์เบีย ซึ่งเป็นตำแหน่งตั้งใหม่ใน ค.ศ. 1346 การกระทำเช่นนี้แม้เป็นการสร้างความไม่ขุ่นเคืองให้กับไบแซนไทน์ แต่พบว่าบัลแกเรียเป็นผู้สนับสนุนการกระทำเช่นนั้น โดยอัครบิดรซีแมออนแห่งบัลแกเรียมีส่วนร่วมในการสถาปนาเขตอัครบิดรแปชี (Serbian Patriarchate of Peć) และร่วมงานบรมราชาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิของพระเจ้าสแตฟัน อูรอสที่ 4
ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1340 ความสำเร็จระยะแรกของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์เริ่มเหลือน้อยเต็มที บัลแกเรียซึ่งเผชิญกับความเสียหายจากกาฬมรณะ ยิ่งอยู่ในสภาวะที่เลวร้ายมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการปล้นสะดมในพื้นที่เธรซช่วง ค.ศ. 1346, 1347, 1349, 1352 และ 1354 โดยกองกำลังพันธมิตรชาวตุรกีของจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอส บัลแกเรียพยายามที่จะขับไล่ผู้รุกรานออกไป แต่ประสบกับความล้มเหลว พร้อมกับการสิ้นพระชนม์ของพระโอรสพระองค์ที่ 3 อีวัน อาแซนที่ 4 ใน ค.ศ. 1349 และพระโอรสองค์โต มีคาอิล อาแซนที่ 4 ใน ค.ศ. 1355 หรือก่อนหน้านั้นเพียงเล็กน้อย
สงครามกลางเมืองไบแซนไทน์ได้จบสิ้นลงใน ค.ศ. 1351 และจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอสได้ตระหนักถึงภัยอันตรายจากออตโตมันต่อดินแดนในคาบสมุทรบอลข่าน ดังนั้นพระองค์จึงหันไปสร้างพันธมิตรกับเซอร์เบียและบัลแกเรีย เพื่อร่วมมือกันต่อต้านกองกำลังชาวตุรกี ในการนี้ไบแซนไทน์ได้ร้องขอเงินจากซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์เพื่อนำไปต่อเรือรบ อย่างไรก็ตามการสร้างพันธมิตรระหว่างกันดังกล่าวไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากประเทศเพื่อนบ้านไม่ไว้วางใจในเจตนาของไบแซนไทน์ ความพยายามครั้งใหม่ที่จะแสวงหาความร่วมมือระหว่างบัลแกเรียและไบแซนไทน์เกิดขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1355 เมื่อจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสทรงบังคับให้จักรพรรดิจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอสสละราชสมบัติ ส่งผลให้จักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสทรงเป็นผู้ปกครองสูงสุดของจักรวรรดิแต่เพียงผู้เดียว พระองค์ได้สร้างพันธมิตรกับบัลแกเรีย เพื่อให้สัญญาการเป็นพันธมิตรมีความมั่นคงมากยิ่งขึ้น จึงได้มีการกำหนดให้พระราชโอรสของพระองค์ อันโดรนิคอสที่ 4 พาลาโอโลกอสอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแกรัตซา พระธิดาของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์  แต่การสร้างพันธมิตรระหว่างกันในครั้งนี้ไม่ได้ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่สำคัญแต่ประการใด