stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่น้ำเหือง

แม่น้ำเหือง
แม่น้ำเหือง หรือตามสำเนียงท้องถิ่นว่า แม่น้ำเหียง เป็นแม่น้ำสายสำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยโดยที่มีบางส่วนของแม่น้ำเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างไทยกับลาวโดยมีต้นกำเนิดมาจากจังหวัด​พิษณุโลกช่วงเขต​รอยต่อระหว่างไทยกับ​ลาว​ และไหลเข้าสู่เขตอำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย หลังจากนั้นก็ไหลออกแม่น้ำโขงที่อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ยาว 130 กิโลเมตร อยู่ในเขตประเทศไทย 20 กิโลเมตร และเป็นพรมแดนระหว่างไทยกับลาวอีก 110 กิโลเมตร
| ด ค กพรมแดน ด่านพรมแดน และจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาว |
| --- | --- | --- |
| พรมแดนธรรมชาติ |  สามเหลี่ยมทองคำ (สบรวก)  แม่น้ำโขง  ทิวเขาหลวงพระบาง  สุดแผ่นดิน  แม่น้ำเหือง  ผาชะนะได (อุทยานแห่งชาติผาแต้ม)  แม่น้ำสองสี  สามเหลี่ยมมรกต  |   |
| ด่านพรมแดนถาวร |  สามเหลี่ยมทองคำ  บ้านเชียงแสน  อำเภอเชียงของ  สะพานมิตรภาพ 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)  บ้านฮวก  บ้านห้วยโก๋น  ภูดู่  สะพานมิตรภาพแม่น้ำเหือง  บ้านปากห้วย  บ้านเชียงคาน  บ้านคกไผ่  สะพานมิตรภาพไทย–ลาว แห่งที่ 1  ท่าเสด็จ  บึงกาฬ  นครพนม  สะพานมิตรภาพ 3 (นครพนม–คำม่วน)  มุกดาหาร  สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)  บ้านปากแซง  ช่องเม็ก  |   |
| จุดผ่อนปรน |  บ้านสบรวก  บ้านสวนดอก  บ้านแจมป๋อง  บ้านหาดบ้าย  บ้านร่มโพธิ์ทอง  บ้านห้วยลึก  บ้านห้วยสะแตง  บ้านใหม่ชายแดน  บ้านห้วยต่าง  บ้านเหมืองแพร่  บ้านนาข่า  บ้านหนองผือ  บ้านอาฮี  บ้านเปงจาน  บ้านบุ่งคล้า  ตำบลจุมพล  บ้านหม้อ  บ้านห้วยคาด  บ้านม้วง  บ้านหนาดท่า  บ้านดอนแพง  บ้านธาตุพนมสามัคคี  บ้านท่าอุเทน  บ้านยักษ์คุ  หน้าที่ว่าการอำเภอเขมราฐ  บ้านสองคอน  บ้านด่านเก่า  บ้านหนองแสง  |   |
| อื่น ๆ |  สะพานมิตรภาพน้ำเหือง (ท่าลี่–แก่นท้าว)  สะพานมิตรภาพ 1 (เมืองหนองคาย–นครหลวงเวียงจันทน์)  สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)  สะพานมิตรภาพ 3  (นครพนม–คำม่วน)  สะพานมิตรภาพ 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)  โครงการสะพานมิตรภาพ 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)  โครงการสะพานมิตรภาพ 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)  โครงการสะพานมิตรภาพ 7 (เลย–แขวงเวียงจันทน์)  โครงการสะพานมิตรภาพ 8 (อุบลราชธานี–จำปาศักดิ์)  |   |
ชายแดนไทย–ลาว
| ด ค กลำน้ำสำคัญในประเทศไทย แบ่งตามภูมิภาค |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กก  กวง  กลาง  ขาน  โขง  คำ  แควน้อย  งัด  งาว  จัน  จาง  แจ่ม  ตุ๋ย  ตื่น  แตง  น่าน  ปาด  ปาย  ปิง  ปี้  ฝาง  มอก (ฝากระดาน)  เมย  ยม  ยวม  รวก  รำพัน  ลาว  ลี้  วัง  วังทอง  สรวย  สรอย  สาย  สาละวิน  อิง 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ก่ำ  ขะยุง  โขง  คันฉู  ชี (แม่น้ำ)  ชี (ลำน้ำ)  เชิงไกร (เชียงไกร)  เชิญ  เซบก  เซบาย  โดมใหญ่  โดมน้อย  ตะคอง  นางรอง  บางทราย  บังมุก  บังอี่  ปลายมาศ  ปาว  พรม  พระเพลิง  พอง  พุง (กุดบาก)  โพง  มูล  ยาม  ยัง  เลย  สงคราม  หลวง (ภูวัด)  เหือง  อูน 
ภาคกลาง:  กระเสียว  ขอนแก่น  แควน้อย  เจ้าพระยา  ทับเสลา  ท่าจีน  น้อย  ป่าสัก  พุง  โพ  มวกเหล็ก  ลพบุรี  สนธิ  สะแกกรัง (แม่วงก์–วังม้า–ตากแดด) 
ภาคตะวันออก:  จันทบุรี  ท่าลาด  นครนายก  น้ำใส  บางปะกง (ปราจีนบุรี)  ประแสร์  พรมโหด  พระปรง  พระพุทธ  พระสทึง  พังราด  เมืองตราด  ยาง (พระยาธาร)  ระบม  ระยอง  ลึก  วังโตนด  เวฬุ  สียัด  โสมง  หนุมาน 
ภาคตะวันตก:  กุย  ขาแข้ง  แควน้อย  แควใหญ่  ตะเพิน  ประจัน  ปราณบุรี  เพชรบุรี  ภาชี  แม่กลอง 
ภาคใต้:  กระบี่  กระบุรี (ปากจั่น)  กลาย  โก-ลก  ตรัง  ตะกั่วป่า  ตาปี  ท่าตะเภา (ชุมพร)  ท่าแนะ (ประ)  ท่ามะเดื่อ  เทพา  นาทวี  บางนรา  ปัตตานี  ปะเหลียน  ป่าบอน  ปากพนัง  พุมดวง (สก–คีรีรัฐ)  รัตภูมิ (ภูมี)  ละอุ่น  สายบุรี  หลังสวน  อู่ตะเภา
แดเนียลล์ ดิโลเรนโซ

| --- | --- |
แดเนียลล์ ดิโลเรนโซ
เผ่า: ปานามา:   บาโยเนตา     คาซาย่า     จีทาโนส   ฮีโร่ ปะทะ วายร้าย:    วายร้าย     หยิน หยาง
แดเนียลล์ สเตฟฟานี ดิโลเรนโซ เป็นผู้เข้าแข่งขันรายการ เซอร์ไวเวอร์ ปานามา โดยเธอเป็นรองชนะเลิศโดยแพ้ให้กับ อาราส บาสเคาสคาส ต่อมาในปี 2010 เธอได้รับเลือกให้มาแข่งอีกครั้งใน เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ ปะทะ วายร้าย โดยเธอถูกโหวตออกวันที่ 33 เป็นลูกขุนคนที่ 6 แดเนียลล์เป็นเภสัชกร ปัจจุบันอายุ 29 ปี เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายม 1981 (แข่งครั้งแรกอายุ 24 ปีและฤดูกาลต่อมาอายุ 28 ปี) แดเนียยล์ชนะสิทธิ์คุ้มกัน 2 ครั้ง(จากฤดูกาลที่ 12 1ครั้ง และ ฤดูกาลที่ 20 อีก 1ครั้ง)
เซอร์ไวเวอร์ ปานามา

แดเนียลล์เป็นสมาชิกเผ่าดั้งเดิมของ บาโยเนกต้า ก่อนถูกสลับเผ่าไปอยู่ คาซาย่า แดเนียลล์เป็นคนเปลี่ยนใจของเพื่อนร่วมเผ่าเพื่อให้โหวต เมลินดา ไฮเดอร์ และ บ๊อบบี้ มาสัน ออกเพื่อเก็บ 
บรูซ คาเนะกาอิ คนที่อายุมากที่สุดในเผ่าทำให้ เชน พาวเวอร์ส ไม่พอใจเธอและทะเลาะกับกับเธออยู่บ่อยๆ แต่กระนั้น แดเนียลล์ ก็เป็นตัวสำคัญที่ทำให้คาซาย่าแน่นเป็นบึกแผ่นและเก็บเผ่า ลา มินา ออกจนหมดเหลือเพียง เทอร์รี ดีทซ์ คนเดียวที่ยังรอดอยู่เพราะเขาชนะสิทธิคุ้มกันรวดถึง 5 ครั้งเป็นเหตุให้เผ่าคาซาย่าต้องล่มสลายและโหวตกันเองจนเหลือเพียงสี่คน ครั้งนั้น อาราส บาสเคาสคาส ชนะรางวัลไปร่องเรือโดยสามารถเลือกเพื่อนไปได้หนึ่งคนแต่เขากลับเลือก ซิรี ฟิลด์ส ไปเป็นเหตุให้ แดเนียลล์ ไม่พอใจและหันไปร่วมมือกับ เทอร์รี ดีทซ์ แทนโดยรู้อยู่แล้วว่าผลโหวตต้องออกมาเสมอกันคือ 2-2 โดยต้องมีการแข่งจุดไฟตัดสินเธอสามารถจุดไผเอาชนะมาได้เพราะผลพวงจากการที่ เทอร์รี่ สอนเธอ ณ วันที่ 38 เธอชนะสิทธ์คุ้มกันครั้งสุดท้ายและต้องเลือกคนไปรอบสุดท้ายกับเธอโดยเธอรู้อยู่ตั้งแต่ต้นว่าเธอไม่มีทางชนะแน่นอนเพราะคณะลูกขุนไม่ค่อยชอบเธอ เธอจึงเลือก อาราส บาสเคาสคาส ไปรอบสุดท้ายแทนและผลออกมาตามคาดเธอแพ้ให้กับ อาราส ด้วยคะแนน 5-2
เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ ปะทะ วายร้าย

แดเนียลล์ได้กลับมาแข่งอีกครั้งในฤดูกาลนี้โดยเธออยู่เผ่า วายร้าย เธอถือว่าเตรียมตัวมาดีเพราะแข็งแกร่งกว่าเดิมและแผนสูงมากกว่าเดิมโดยเธอเลือกไปเป็นพันธมิตรกับ รัซเชล ฮัท และ พาร์วาตี แชลโลว์ซึ่งมีจำนวนน้อยกว่าพันธมิตรใหญ่ถึง 6-3 แต่ด้วยแผนการที่ถือว่าแยบยลของ รัซเซล ที่ส่งเครื่องรางคุ้มกันให้แก่ พาร์วาตี แชลโลว์ทำให้สามารถโหวต ไทสัน อพอสตอล ออกไปได้และเธอก็มีส่วนทำให้ เจอร์รี่ แมนทีย์ เปลี่ยนใจมาเข้ากับฝ่ายตัวเองและโหวต ร็อบ มาริเอโน ออกไปได้เธอยังเป็นคนเปลี่ยนเสียงโหวตทำให้ เบนจามิน "โค้ช" เวด ต้องออกไปแบบไม่รู้ตัว แดเนียลล์ กับ อแมนด้า คิมเมล มีเรื่องกันเล็กน้อยโดยต้นนเหตุคือเบาะแสเครื่องรางคุ้มกันแต่ผลสุดท้ายเธอได้ไปแต่คนหาเครื่องรางเจอกลับเป็น รัซเชล ฮัทวันที่ 33 รัซเชล ฮัท เกิดระแวงความสัมพันธ์ของเธอกับ พาร์วาตี จึงพยายามหาทางเอาเธอออกแต่ เธอรู้เรื่องเข้าจึงรีบไปเปลี่ยนเสียงเพื่อนร่วมเผ่าทันทีซึ่งดูเหมือนจะได้ผลเพราะเป้าพุ่งไปที่ รูเพิร์ท โบเนแฮม แต่ในสภาเผ่า เธอกับสติแตกและร้องไห้ฟูมฟายและปริปากบอกแผนการของ รัซเซล และ ความสนิทสนมของเธอกับ พาร์วาตี เป็นเหตุให้ รัซเซล ไม่พอใจและเปลี่ยนเสียงโหวตของตัวเองในสภาเผ่าทันที พร้อมขู่ เจอร์รี่ แมนทีย์ ให้โหวตตามมิฉะนั้น เจอร์รี่ จะเป็นรายต่อไปทำให้เธอถูกโหวตออกไปในวันที่ 33 เป็นลูกขุนคนที่ 6
เส้า ซือ

เส้า ซือ (อักษรโรมัน: Xiao Ji จีน: 蕭紀) (508 – 5 สิงหาคม 553) พระนามเดิมว่า ชื่อ ฉวิน (อักษรโรมัน: Shixun จีน: 世詢) เป็นที่รู้จักกันในฐานะ อ๋องแห่งหวู่หลิง (อักษรโรมัน: Prince of Wuling จีน: 吴陵王) เป็นองค์รัชทายาทและเป็น ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ ของ จีน ในยุคราชวงศ์เหลียง พระองค์เป็นพระโอรสองค์เล็กของ จักรพรรดิเหลียงอู่ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เหลียง พระองค์ปกครองภูมิภาคเสฉวน และฉงชิ่งสมัยใหม่ ในปี ค.ศ. 552 พระองค์ประกาศว่าสวรรค์ประทานให้พระองค์เป็นกษัตริย์ และยกทัพรุกคืบไปทางตะวันออกเพื่อพยายามชิงบัลลังก์ แต่ในปี 553 กองกำลังเว่ยตะวันตก ก็ยกทัพโจมตีอาณาจักรของพระองค์จากทางด้านหลังภายใต้คำแนะนำของพระเชษฐา จักรพรรดิเหลียงหยวน กองกำลังที่ก้าวหน้าของเส้า ซือ พ่ายแพ้ต่อจักรพรรดิหยวน และพระองค์ก็ถูกปลงพระชนม์ในสนามรบ
เส้าหลิน (แก้ความกำกวม)

เส้าหลิน สามารถหมายถึง
วัดเส้าหลิน - วัดในประเทศจีน
กังฟูเส้าหลิน - ศิลปะการต่อสู้ที่มีที่มาจากวัดเส้าหลิน
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย - การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
เส้าหลิน สองใหญ่ - ภาพยนตร์ฮ่องกงกำลังภายใน
ซู เส้าหลิน - นักวิ่งชาวจีน
แผนปล้นลัคกี้ โชคดีนะโลแกน

| แผนปล้นลัคกี้ โชคดีนะโลแกน |
| --- | --- |
Theatrical release poster
กำกับ: Steven Soderbergh
เขียนบท: Rebecca Blunt
อำนวยการสร้าง:   Gregory Jacobs  Mark Johnson  Channing Tatum  Reid Carolin 
นักแสดงนำ:   Channing Tatum  Adam Driver  Seth MacFarlane  Riley Keough  Katie Holmes  Katherine Waterston  Dwight Yoakam  Sebastian Stan  Hilary Swank  Daniel Craig 
กำกับภาพ: Peter Andrews
ตัดต่อ: Mary Ann Bernard
ดนตรีประกอบ: David Holmes
ผู้จัดจำหน่าย:   Fingerprint Releasing  Bleecker Street 
วันฉาย:   9 สิงหาคม ค.ศ. 2017 (2017-08-09) (Knoxville)  18 สิงหาคม ค.ศ. 2017 (2017-08-18) (United States) 
ความยาว: 119 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา: English
ทุนสร้าง: $29 million
ทำเงิน: $48.5 million
แผนปล้นลัคกี้ โชคดีนะโลแกน เป็นภาพยนตร์ตลกแนวโจรปล้นจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อปี 2017 กำกับโดย Steven Soderbergh ดัดแปลงจากบทต้นฉบับโดยนักเขียนบทมือใหม่ Rebecca Blunt โดย Soderbergh กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้หลังจากละทิ้งงานกำกับภาพยนตร์ไปนาน และเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ผ่านบริษัทของตัวเองคือ Fingerprint Releasing
เทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เทศมณฑลของอังกฤษ
เทศมณฑลของอังกฤษและเวลส์ในประวัติศาสตร์, แผนที่จากปี ค.ศ. 1824
เทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษ เป็นเขตการปกครองโบราณของอังกฤษ ที่ก่อตั้งโดยการบริหารของชนนอร์มันและในกรณีส่วนใหญ่จำลองมาจากเขตการปกครองราชอาณาจักรและไชร์ของแองโกล-แซ็กซอนก่อนหน้านั้น เขตการปกครองเหล่านั้มีประโยชน์ในการใช้สอยหลายอย่างมาเป็นเวลาหลายร้อยปี และยังใช้เป็นพื้นฐานในการพิจารณาการจัดเขตการปกครองของรัฐบาลส่วนท้องถิ่นในสมัยปัจจุบัน เทศมณฑลเหล่านี้บางครั้งก็รู้จักกันว่า “เทศมณฑลโบราณ” (ancient counties)
เทศมณฑล

รายชื่อเทศมณฑลในประวัติศาสตร์:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   เบดฟอร์ดเชอร์  บาร์กเชอร์  บักกิงแฮมเชอร์  เคมบริดจ์เชอร์  เชชเชอร์ *  คอร์นวอลล์  คัมเบอร์แลนด์  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  ดอร์เซต  เดอรัม *  เอสเซกซ์  กลอสเตอร์เชอร์  แฮมป์เชอร์ †  เฮริฟอร์ดเชอร์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  ฮันทิงดันเชอร์  เคนต์  แลงคาเชอร์ *  เลสเตอร์เชอร์  |  |   ลิงคอล์นเชอร์  มิดเดิลเซกซ์  นอร์ฟอล์ก  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ทัมเบอร์แลนด์  นอตทิงแฮมเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  รัตแลนด์  ชรอปเชอร์ (มณฑลซาลอป)  ซัมเมอร์เซต  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ซัฟฟอล์ก  เซอร์รีย์  ซัสเซกซ์  วอริกเชอร์  เวสต์มอร์แลนด์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  ยอร์กเชอร์   * = เทศมณฑลพาเลไทน์  † = หรือรู้จักกันในชื่อว่าเทศมณฑล เซาแทมป์ตันหรือเซาแทมป์ตันเชอร์ |
ดูเพิ่ม

ระดับการปกครองของอังกฤษ
เทศมณฑลของอังกฤษ
| ด ค กค> ศ. 1974 – ค.ศ. 1996 ←    เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ   → ปัจจุบัน |
| --- | --- |
 กลอสเตอร์เชอร์  เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เกรเทอร์ลอนดอน  คอร์นวอลล์  คัมเบรีย  เคนต์  เคมบริดจ์เชอร์  ชรอปเชอร์  เชชเชอร์  ซัฟฟอล์ก  ซัมเมอร์เซต  เซอร์รีย์  เซาท์ยอร์กเชอร์  ดอร์เซต  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  เดอรัม  ไทน์และเวียร์  นครลอนดอน  นอตทิงแฮมเชอร์  นอร์ทยอร์กเชอร์  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ฟอล์ก  บริสตอล  บักกิงแฮมเชอร์  บาร์กเชอร์  เบดฟอร์ดเชอร์  เมอร์ซีย์ไซด์  รัตแลนด์  ลิงคอล์นเชอร์  เลสเตอร์เชอร์  แลงคาเชอร์  วอริกเชอร์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  เวสต์ซัสเซกซ์  เวสต์มิดแลนส์  เวสต์ยอร์กเชอร์  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  อีสต์ซัสเซกซ์  อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์  เอสเซกซ์  ไอล์ออฟไวต์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  เฮริฟอร์ดเชอร์  แฮมป์เชอร์ 
| ด ค ก ระบบการปกครองระดับท้องถิ่นของสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
สหราชอาณาจักร:  ประวัติ  เขตการปกครอง: เทศมณฑลทางพิธีการ / เทศมณฑล (รายชื่อ)  รัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียว  เทศบาลตำบล/เทศบาลท้องที่ 
อังกฤษ:  ประวัติ  เขตการปกครอง: ภาค  เทศมณฑลทางพิธีการ  เทศมณฑล (มหานคร/นอกมหานคร)  อำเภอ รายชื่อ  เทศบาลท้องที่ รายชื่อ 
สกอตแลนด์:  ประวัติ  เขตการปกครอง: เขตศาล  เขตผู้แทนส่วนพระองค์  พื้นที่สภา  พื้นที่สภาชุมชน 
เวลส์:  ประวัติ  ระดับการปกครอง: เทศมณฑล  เขตการปกครองหลัก  เทศบาลตำบล รายชื่อ 
ไอร์แลนด์เหนือ:  ประวัติ  ระดับการปกครอง: เทศมณฑล  อำเภอ 
 ระบบการปกครองสหราชอาณาจักร  ระบบการปกครองของอังกฤษ  ภาคการปกครองของอังกฤษ  เทศมณฑลของอังกฤษ เมืองในสหราชอาณาจักร  เมืองในอังกฤษ  เมืองในสกอตแลนด์  เมืองในเวลส์  เมืองในไอร์แลนด์เหนือ
เหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558

| เหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ> ศ. 2558 |
| --- | --- |
สถานที่ที่ถูกโจมตีในปารีสและแซ็ง-เดอนี
สถานที่: ปารีสและแซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส 1 : ใกล้สตาดเดอฟร็องส์ 2 : ถนนบีชาและถนนอาลีแบร์ (ภัตตาคารเลอเปอตีก็องบอจ, ร้านกาแฟเลอการียง) 3 : รูว์เดอลาฟงแตน (ร้านพิซซ่ากาซานอสตรา) 4 : โรงมหรสพบาตากล็อง 5 : ถนนชารอน (ร้านกาแฟลาแบเลกิป) ดาว : จุดที่มีการระเบิดฆ่าตัวตาย (ยกเว้นบาตากล็อง)
วันที่: 13 พฤศจิกายน – 14 พฤศจิกายน 2558 (2558-11-14)  21:16 – 00:58 น. (เวลายุโรปกลาง)
ประเภท: การกราดยิง, การใช้ระเบิด, ยุทธวิธีโจมตีแล้วหนี, การจับตัวประกัน, การระเบิดฆ่าตัวตาย
อาวุธ:  ปืนเล็กยาวจู่โจมเอเค 47  ระเบิดมือ  เข็มขัดระเบิด ใช้อะซิโตนเพอร์ออกไซด์ 
ตาย: พลเรือน 129 คน :  บาตากล็อง : 89 คน  เลอการียง และเลอเปอตีก็องบอจ : 11 คน  ลากาซานอสตรา : 5 คน  สตาดเดอฟร็องส์ : 6 คน  ลาแบเลกิป : 18 คน ผู้ก่อเหตุ 7 คน
เจ็บ: 352 คน (อาการสาหัส 99 คน)
ผู้ก่อเหตุ: ที่ยืนยันแล้ว : นักรบ 7 คน พร้อมด้วยเข็มขัดระเบิด บางคนมีปืนเอเค 47 : จากเมืองซินต์-ยันส์-โมเลินเบก, เบลเยียม 3 คน  Omar Ismaël Mostefai  Ahmed Almuhamed  M. Almuhamed  ไม่ทราบข้อมูล 1 คน 
เหตุจูงใจ: การตอบโต้การโจมตีทางอากาศของฝรั่งเศสในซีเรียและอิรัก
ในช่วงกลางคืนของวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เกิดเหตุก่อการร้ายซึ่งประกอบด้วยการกราดยิง การระเบิดฆ่าตัวตาย และการจับตัวประกันในกรุงปารีสและเมืองแซ็ง-เดอนี (ย่านชานกรุงปารีสทางทิศเหนือ) ประเทศฝรั่งเศส เริ่มตั้งแต่เวลา 21:16 น. ตามเวลายุโรปกลาง เกิดเหตุกราดยิงผู้คน 6 จุด และระเบิดฆ่าตัวตายอีก 4 จุด รวมถึงที่บริเวณใกล้กับสตาดเดอฟร็องส์ (สนามกีฬาแห่งชาติ) ซึ่งกำลังมีการแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่างทีมชาติฝรั่งเศสกับทีมชาติเยอรมนี การโจมตีที่ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดอยู่ที่โรงมหรสพบาตากล็อง (Bataclan) ที่ซึ่งผู้ก่อเหตุได้จับผู้ชมคอนเสิร์ตเป็นตัวประกันและเผชิญหน้ากับตำรวจจนสิ้นสุดลงเมื่อเวลา 00:58 น. ของวันที่ 14 พฤศจิกายน
จากเหตุการณ์นี้ มีพลเรือนเสียชีวิตอย่างน้อย 153 คน โดย 89 คนในจำนวนนี้อยู่ที่โรงมหรสพบาตากล็อง และมีผู้ได้รับบาดเจ็บระหว่างเหตุโจมตีอีก 352 คน โดยมี 99 คนที่ได้รับการระบุว่ามีอาการสาหัส นอกจากพลเรือนที่ประสบความสูญเสียแล้วยังมีผู้ก่อเหตุเสียชีวิต 7 คน และทางการกำลังค้นหาผู้ร่วมก่อเหตุที่ยังหลบหนี ก่อนที่จะถูกโจมตี ฝรั่งเศสอยู่ในภาวะประกาศเตือนภัยขั้นสูงมาตั้งแต่เหตุโจมตีในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ เดือนมกราคม พ.ศ. 2558 ซึ่งส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 17 คน ประกอบด้วยพลเรือนและเจ้าหน้าที่ตำรวจ ฟร็องซัว ออล็องด์ ประธานาธิบดีของฝรั่งเศสได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินระดับชาติเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เหตุจลาจลในปี พ.ศ. 2548 และได้ประกาศใช้มาตรการควบคุมชายแดนเป็นการชั่วคราว นอกจากนี้ยังสั่งห้ามบุคคลออกจากเคหสถานเวลาค่ำคืนทั่วกรุงปารีสเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2487
ในวันที่ 14 พฤศจิกายน รัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ได้ออกมาอ้างความรับผิดชอบต่อเหตุโจมตีที่เกิดขึ้น โดยมีเหตุจูงใจคือการทำตอบโต้การที่ฝรั่งเศสเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับสงครามกลางเมืองซีเรียและสงครามกลางเมืองอิรัก ออล็องด์แถลงว่าเหตุโจมตีครั้งนี้ได้รับการวางแผนจากภายนอกประเทศโดยรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ ซึ่งได้รับ "ความช่วยเหลือจากภายในประเทศ" และกล่าวว่าเหตุโจมตีดังกล่าวเป็น "การกระทำทางสงคราม" (act of war) อนึ่ง เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นการโจมตีที่ร้ายแรงที่สุดที่เกิดกับฝรั่งเศสนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นการโจมตีที่ร้ายแรงที่สุดในเขตสหภาพยุโรปนับตั้งแต่เหตุระเบิดรถไฟในมาดริด พ.ศ. 2547
เหตุการณ์ก่อนหน้า

ฝรั่งเศสได้มีการประกาศความมั่นคงนับตั้งแต่เหตุการณ์ก่อการร้าย การบุกยิงชาร์ลีแอบโด และเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องในเดือนมกราคม และมีระดับความมั่นคงไปในทางแนวที่ดีตามความคาดหมายในการประชุม กรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ที่จัดขึ้นในกรุงปารีสตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน ถึง 11 ธันวาคม โดยจะเป็นการประชุมว่าการฟื้นฟูเยียวยาจิตใจของผู้คนและบริเวณที่โดนจู่โจมจากเหตุการณ์
สำนักงานชาร์ลี เฮบโด ถูกจู่โจมโดยเกิดขึ้นในพื้นที่เขตการปกครองที่ 11 ของปารีส  ซึ่งอยู่ใกล้กับโรงมหรสพบาตากล็อง
ผลที่ตามมา > มาตรการรักษาความปลอดภัย

รถไฟฟ้าปารีสหลายสถานีในเขต 10 และเขต 11 ได้ปิดลงหลังเกิดเหตุโจมตี
อเมริกันแอร์ไลน์เลื่อนเที่ยวบินที่จะเดินทางไปยังปารีส จนกว่าจะแจ้งให้ทราบล่วงหน้า
ผลที่ตามมา > ปฏิกิริยาจากสื่อสังคมและประชาชน

หนึ่งชั่วโมงหลังการโจมตี ชาวกรุงปารีสบางส่วนได้ลงข้อความในทวิตเตอร์พร้อมติดแฮชแท็ก #PorteOuverte ("ประตูเปิดไว้") เพื่อช่วยเหลือผู้ไม่สามารถกลับที่พักได้จากเหตุการณ์การโจมตี
นักเรียนแลกเปลี่ยนชาวฝรั่งเศสได้รวมตัวกันจุดเทียนและร้องเพลงลามาร์แซแยซที่ยูเนียนสแควร์ในนครนิวยอร์ก
หลังเกิดเหตุการณ์ หลายสถานที่ทั่วโลกได้มีการประดับไฟสีแดง ขาว และน้ำเงินซึ่งเป็นสีธงชาติของฝรั่งเศส รวมถึงยอดแหลมของตึกวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในนครนิวยอร์ก, ตึกซีเอ็นทาวเวอร์ในโทรอนโต, โรงอุปรากรซิดนีย์ในซิดนีย์, หอไข่มุกตะวันออกในเซี่ยงไฮ้, และสนามกีฬาเวมบลีย์ในลอนดอน
ผลที่ตามมา > ปฏิกิริยาจากนานาชาติ

เบลเยียมได้คุมเข้มความปลอดภัยตามชายแดนฝรั่งเศส โดยการเพิ่มมาตรการตรวจการคุมผู้ที่เดินทางจากฝรั่งเศส
เลิศ อัศเวศน์

| เลิศ อัศเวศน์ |
| --- | --- |
เกิด: 30 มีนาคม พ.ศ. 2465 จังหวัดสมุทรสาคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 (99 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
นามปากกา: อัศเวศน์
อาชีพ: นักเขียน, นักข่าว, นักหนังสือพิมพ์
สัญชาติ:  ไทย
ช่วงปีที่ทำงาน: พ.ศ. 2477 - 2564
คู่สมรส: ประสพสุข อัศเวศน์ (แสวงกิจ)
บุตร: 3 คน
เลิศ อัศเวศน์ (30 มีนาคม พ.ศ. 2465 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย ผู้ร่วมก่อตั้งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย
ประวัติ

เลิศ อัศเวศน์ เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2465 บิดาชื่อนายอิ๊ด มารดาชื่อนางอิ่ม เลิศเป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน ภรรยาชื่อ ประสพสุข (แสวงกิจ) อัศเวศน์ มีบุตร 3 คน คือ ชาคริต อัศเวศน์ (ธุรกิจก่อสร้าง) ปริศฎา อัศเวศน์ (สถาปนิก) ปาริชาต อัศเวศน์ (ข้าราชการ)
เลิศเกิดที่บ้านตลาดน้ำริมคลองอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ห่างจากตำหนักประสูติภูมิของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ไม่ถึง 300 เมตร และเป็นถิ่นกำเนิดของเอกศิลปินหลายท่าน เช่น หลวงประดิษฐไพเราะ - เอื้อ สุนทรสนาน - ดร. อุทิศ นาคสวัสดิ์ (ม. เกษตรศาสตร์) - ดร. สุขุม อัศเวศน์ (ม. เชียงใหม่) - ทูล ทองใจ - (นักร้องลูกทุ่ง) - อุทัย  แก้วละเอียด (ศิลปินแห่งชาติประจำปี พ.ศ. 2552) - พิษณุ ศุภนิมิตร (ม. ศิลปากร)
ชีวิตในวัยเยาว์ในช่วงอายุ 8-14 ปี (พ.ศ. 2473-2477) สยามประเทศประสบภาวะข้าวยากหมากแพงเศรษฐกิจตกต่ำหนักหน่วง ร้านขายเครื่องสังฆภัณฑ์ของพ่อแม่มีอันต้องปิดลงอีกทั้งมีหนี้สินล้นพ้นตัว ความเป็นอยู่ในครอบครัวย่ำแย่มาก ในวันอาทิตย์โรงเรียนหยุดเลิศไปรับจ้างขนดินปั้นหม้อตาลขึ้นไปวางในเตาเผา ได้ค่าแรงวันละ 30 สตางค์
ใน พ.ศ. 2488 ขณะอายุ 23 ปี เลิศเริ่มต้นเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ประชามิตรรายวัน ซึ่งมีกุหลาบ สายประดิษฐ์เป็นบรรณาธิการ ต่อมาเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการหนังสือพิมพ์อิสระธรรม เจริญ ไชยชนะ เป็นเจ้าของ  ต่อมา เทพย์ สาริกบุตร ตัวแทนคณะรัฐประหาร 8 พฤศจิกายน 2490 ได้ซื้อกิจการโรงพิมพ์อิสระธรรม ออกจำหน่ายหนังสือพิมพ์หลักไทย โดยเลิศดำรงตำแหน่งบรรณาธิการ
ใน พ.ศ. 2492 เขาได้รู้จักกับกำพล วัชรพล อดีตจ่าโทแห่งราชนาวี และเป็นผู้โน้วน้าวจูงใจชักนำกำพล ให้เข้าสู่อาชีพนักหนังสือพิมพ์ โดยพิมพ์จำหน่าย "ข่าวภาพรายสัปดาห์" ฉบับแรก เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2493
เลิศได้รับการประกาศจากสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย โดยนายบัณฑิต รัชวัฒนะธานินทร์ นายกสมาคมฯ กล่าวรายงานนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีเป็นประธานมอบโลห์เกียรติคุณเป็นผู้ประกอบวิชาชีพหนังสือพิมพ์มาด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เป็นนักหนังสือพิมพ์ดีเด่นควรยกย่อง เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2536 นอกจากนี้เขายังเป็นกรรมการบริหารมูลนิธิไทยรัฐอีกด้วย
เลิศ อัศเวศน์ ได้ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 จากภาวะแทรกซ้อนของโรคโควิด-19 และได้ทำการฌาปนกิจศพที่วัดเทพลีลา เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 เวลา 15.00 น. สิริอายุ 100 ปี
การศึกษา

อายุ 8-14 ขวบ เข้าเรียนที่โรงเรียน(ศาลา)วัดอัมพวันเจติยาราม
อายุ 12-14 ปี โรงเรียนเกษตรกรรม ประจำอำเภออัมพวา
อายุ 15-17 ปี โรงเรียนฝึกหัดครู ประจำจังหวัดสมุทรสงคราม
อายุ 18-19 ปี โรงเรียนมัธยมวัดปทุมคงคา จบชั้นมัธยมปีที่ 8 จากนั้นไม่ได้ศึกษาต่อ
การทำงาน

ขณะเรียนชั้น ม .7 (2494) เลิศแต่งนิยายเยาวชน 9 เรื่อง ขายให้สำนักพิมพ์เพลินจิต จัดพิมพ์จำหน่ายเล่มละ 5 สตางค์ โดย ครู เหม เวชกร วาดภาพประกอบ
ในเดือน สิงหาคม 2488 เข้าทำงานเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ สุภาพบุรุษ-ประชามิตรรายวัน ซึ่งคุณกุหลาบ สายประดิษฐ์ เป็นบรรณาธิการ  ได้ค่าจ้างรายวัน ๆ ละ 9 บาท
เขาผ่านงานหนังสือพิมพ์รายวัน 5 หัวชื่อ คือ   ผู้สื่อข่าวสุภาพบุรุษ-ประชามิตร,  ผู้ช่วยบรรณาธิการอิสระธรรม,  บรรณาธิการหลักไทย,  บรรณาธิการข่าวภาพ,  หัวหน้ากองอำนวยการไทยรัฐ
การทำงาน > งานหนังสือพิมพ์

เขาให้สัมภาษณ์ นิตยสารไทยโพสต์ซันเดย์ ว่า "ผมลงทุนปั้นชีวิตด้วยปากกาหนึ่งด้าม กับหัวสมองโตเท่ากำปั้นอีกหนึ่งหัวแค่นั้นเอง"  
เอกลักษณ์ของ เลิศ อัศเวศน์ คือ ทุ่มชีวิตให้กับงานหนังสือพิมพ์แต่อย่างเดียว โดยไม่เคยเปลี่ยนเป็นอื่นเลย  "ผมพร้อมที่จะวางมือทันทีเมื่อการบุกเบิกสำเร็จเสร็จสรรพ"
เลิศ เป็นผู้โน้มน้าวชักนำ นายกำพล วัชรพล เข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์ เริ่มต้นพิมพ์ "ข่าวภาพรายสัปดาห์"( 1 มกราคม พ.ศ. 2493) จากนั้นพัฒนาเป็น "ข่าวภาพรายสามวัน (1 ตุลาคม พ.ศ. 2494) โดยเขาเป็นบรรณาธิการ แล้วก็เป็น "ข่าวภาพรายวัน (1 มิถุนายน พ.ศ. 2495) 
จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ทำการปฏิวัติ (20 ตุลาคม พ.ศ. 2501) ออกคำสั่งปิดตาย "ข่าวภาพรายวัน"  กำพล วัชรพล ได้เช่าหัวชื่อ "เสียงอ่างทอง"  หนังสือพิมพ์รายวันออกในต่างจังหวัดมาพิมพ์ในกรุงเทพฯ  (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2502) แล้วก็พัฒนาเปลี่ยนเป็น "ไทยรัฐ"  (25 ธันวาคม พ.ศ. 2505)
เลิศ เป็นผู้ริเริ่มชักนำเพื่อนร่วมวิชาชีพก่อตั้งสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย เริ่มต้นด้วยความปรารถนาให้มีสถาบันวิชาฃีพเฉพาะทางนักข่าวเกิดขึ้นในประเทศไทย  เพื่อขจัดมิจฉาชีพแปลกปลอมออกไปจากวงการนักข่าว หรือป้องกันแก้ไขปัญหาพฤติกรรมนักข่าวบางคนที่เป็นนักรีดไถหรือกระทำการแบล๊คเมล์ โดยสถาบันวางมาตรการตราจรรยาบรรณ ทำการออกบัตรประจำตัวของนักข่าว  ผู้ที่ฝ่าฝืนจรรยาบรรณจะต้องถูกยึดบัตรมิอาจประกอบอาชีพนักข่าวอย่างเด็ดขาด  โดยนายเอกชัย วิทยะ บันทึกลงในเว็บไซด์ของเขาว่าเลิศ อัศเวศน์ กล่าวเปิดประชุมเป็นคนแรกได้เสนอมาตรการดังกล่าว  (มาตรการนี้ถูกให้สมญาว่า "บัญญัติ 10 ประการ") การประชุมปฐมฤกษ์มีขึ้น ณ ศาลานเรศวร สวนลุมพินี ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2498 ซึ่งตรงกับวันมาฆบูชา พระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าจำนวน 1,250 รูปมาเฝ้าพระพุทธเจ้า ณ วัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ โดยมิได้นัดหมายกัน(
สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ประกาศ เกียรติคุณยกย่อง ให้ เลิศ อัศเวศน์ เป็นนักหนังสือพิมพ์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2536
เลิศ ปฏิบัติหน้าที่เป็นที่ปรึกษาฝ่ายบริหาร นสพ.ไทยรัฐ และกรรมการ มูลนิธิ ไทยรัฐ ในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งครบรอบวันเกิดปีที่ 89 ปี มีผู้กล่าวซึ่งยังมิได้มีข้อมูลยืนยันว่า เลิศ อัศเวศน์ เป็นนักหนังสือพิมพ์อายุมากที่สุดของประเทศที่ยังประจำทำงานอยู่
การทำงาน > งานการประพันธ์

นอกเหนืองานหนังสือพิมพ์ซึ่งเป็นงานประจำ    เขายังมีงานเสริมด้วยการเขียนนวนิยาย  - สารคดี ขายให้สำนักพิมพ์ คลังวิทยา วังบูรพา ต่อเนื่องกัน 17 เล่ม   เล่มที่ขายดีได้แก่ โลกของ ซูซี่ วอง --อาจารย์วิภาวี -- ร้อยพิศวาส - เปลวสวาท - แจ๊คลีน เคนเนดี้ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง - พะเนียงรัก (สร้างเป็นภาพยนตร์ โดย รังสี ทัศนพยัคฆ์) ส่วนที่พิมพ์เองขายเอง ได้แก่ ชุดหนังสือ "โรงซ่อมสุขภาพ "จำนวน 51 เล่ม
แม่น้ำเลย

แม่น้ำเลย เป็นแม่น้ำในจังหวัดเลยที่ไหลขึ้นไปทางเหนือจะบรรจบกับแม่น้ำโขงที่อำเภอเชียงคาน และเป็นแม่น้ำสายหลักสำหรับเกษตรกรรมในจังหวัดเลย
17°51′41.84″N 101°36′48.27″E﻿ / ﻿17.8616222°N 101.6134083°E﻿ / 17.8616222; 101.6134083
เส้นทางน้ำ

แม่น้ำเลยเป็นแม่น้ำที่ที่มีต้นกำเนิดมาจากป่าภูหลวง เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าภูหลวง จังหวัดเลย ผ่าน พื้นที่บ้านโนนพัฒนา บ้านเลยตาด ตำบลเลยวังไสย์ อำเภอภูหลวงจังหวัดเลย  ซึ่งในระยะทางการไหลของแม่น้ำเลยไหลผ่านพื้นที่อำเภอภูหลวง อำเภอวังสะพุง อำเภอเมืองเลย และไหลลงสู่แม่น้ำโขงบริเวณพื้นที่บ้านคกมาด อำเภอเชียงคาน  จังหวัดเลย
เขาโปะป้า

| เขาโปะป้า |
| --- | --- |
ပုပ္ပားတောင်
ภาพเขาโปะป้า ส่วน ตองกะละ คือเขาขนาดเล็กอยู่ทางด้านซ้ายของภาพ
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,518 เมตร (4,980 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 1,150 เมตร (3,773 ฟุต)
พิกัด: 20°55′27″N 95°15′02″E﻿ / ﻿20.92417°N 95.25056°E﻿ / 20.92417; 95.25056 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เขาโปะป้าที่ตั้งเขาโปะป้าในประเทศพม่า 
ที่ตั้ง: เขตมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: กรวยภูเขาไฟสลับชั้น
การปะทุครั้งล่าสุด: 6050 ปีก่อนคริสต์ศักราช
การพิชิต
เส้นทางง่ายสุด: เดินเขา
เขาโปะป้า (พม่า: ပုပ္ပါးတောင်, เอ็มแอลซีทีเอส: puppa: taung, ออกเสียง: [poʊ̯ʔ.pá.tàʊ̯ɰ̃]) เป็นภูเขาไฟสูง 1,518 เมตร (4,981 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ภาคกลางของพม่า ประมาณ 50 กิโลเมตร (31 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้จากพุกาม บริเวณทิวเขาพะโค ในสภาพอากาศที่แจ่มใสสามารถมองเห็นได้จากแม่น้ำอิรวดี ในระยะ 60 กิโลเมตร (37 ไมล์) เขาโปะป้าเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในฐานะที่ตั้งของศาล นะ วัดและสถานที่เก็บโบราณวัตถุบนยอดเขา
ชื่อ

ชื่อ โปะป้า เชื่อว่ามีที่มาจากคำว่า ปุปฺผ หรือ ปุษฺป จากภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต ซึ่งหมายถึง ดอกไม้
ธรณีวิทยา

ส่วนประกอบหลักของกรวยภูเขาไฟประกอบไปด้วยหินบะซอลต์ หินบะซอลติก แอนดีไซต์ หินสคอเรีย และหินตะกอนลาวาจากการประทุของภูเขาไฟ ซึ่งสันนิษฐานว่าเกิดขึ้นในช่วงระยะหลังของการขยายตัวของภูเขาไฟ ภูเขาไฟยังมีที่ราบลึกขนาด 1.6 กิโลเมตร (0.99 ไมล์) และกว้าง 0.85 กิโลเมตร (0.53 ไมล์) ที่แผ่ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ คาดว่าเกิดขึ้นจากการถล่มเนื่องจากความลาดชันของภูเขาไฟ มีดินถล่มกว่า 3 ลูกบาศก์กิโลเมตร (0.72 บาศก์ไมล์) ทำให้แอ่งภูเขาไฟรูปกระจาดทางด้านเหนือเกิดรอยแหว่ง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่กว่า 27 ตารางกิโลเมตร (10 ตารางไมล์)