stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: คาชิ-โคชิ การผจญภัยขั้วโลกใต้ของโนบิตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

(ญี่ปุ่น) เว็บไซต์ทางการ
ใบปิดภาพยนตร์ภาษาไทยในเฟซบุ๊กของเมเจอร์
| ด ค กโดราเอมอน โดย ฟูจิโกะ เอฟ>  ฟูจิโอะ |
| --- | --- |
แฟรนไชส์:  มังงะ โดราเอมอนพลัส  แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน  โดราเบส  อนิเมะ 
ตัวละคร:  โดราเอมอน  โนบิตะ  ชิซุกะ  ไจแอนท์  ซึเนโอะ  โดเรมี  ตัวละครรอง 
ภาพยนตร์:  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ  นักบุกเบิกอวกาศ  ตะลุยแดนมหัศจรรย์  ผจญภัยใต้สมุทร  ท่องแดนเวทมนตร์  สงครามอวกาศ  สงครามหุ่นเหล็ก  เผชิญอัศวินไดโนเสาร์  ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว  ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ  ตะลุยดาวต่างมิติ  ตะลุยแดนอาหรับราตรี  บุกอาณาจักรเมฆ  ฝ่าแดนเขาวงกต  สามอัศวินในจินตนาการ  บันทึกการสร้างโลก  ผจญภัยสายกาแล็คซี่  ตะลุยเมืองตุ๊กตาไขลาน  ผจญภัยเกาะมหาสมบัติ  ตะลุยอวกาศ  ตำนานสุริยกษัตริย์  อัศวินแดนวิหค  ตะลุยอาณาจักรหุ่นยนต์  มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม  ท่องอาณาจักรโฮ่งเหมียว  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ (2006)  ตะลุยแดนปีศาจกับ 7 ผู้วิเศษ  ตำนานยักษ์พฤกษา  นักบุกเบิกอวกาศ (2009)  สงครามเงือกใต้สมุทร  ผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~  ผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์  ล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ  บุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับ 5 สหายนักสำรวจ  ผู้กล้าแห่งอวกาศ  กำเนิดประเทศญี่ปุ่น  คาชิ-โคชิ การผจญภัยขั้วโลกใต้ของโนบิตะ  เกาะมหาสมบัติของโนบิตะ  สำรวจดินแดนจันทรา  ไดโนเสาร์ตัวใหม่ของโนบิตะ  สงครามอวกาศจิ๋วของโนบิตะ  ฟากฟ้าแห่งยูโทเปียของโนบิตะ  โลกแห่งซิมโฟนี่ของโนบิตะ 
ภาพยนตร์ 3DCG:  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2 
วิดีโอเกม:  โดราเอมอน  โดราเอมง: เมกิว ไดซากุเซ็น  Giga Zombie no Gyakushū  Doraemon 3D Movie Maker  SOS! Otogi no Kuni  Nobita to Mittsu no Seireiseki  Nobita to Hikari no Shinden  Nobita no Machi SOS!  Makai no Dungeon  Doraemon no Quiz Boy 2  Minna de Asobō! Minidorando  Nobita's Dinosaur 2006 DS  Nobita no Shin Makai Daibouken DS  Doraemon Wii  Nobita and the Green Giant Legend DS  โดรางานะ  โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน 
  หมวดหมู่
แรงจูงใจ

แรงจูงใจ (อังกฤษ: motive) เป็นคำที่ได้ความหมายมาจากคำภาษาละตินที่ว่า movere ซึ่งหมายถึง "เคลื่อนไหว"
บทนำ

แรงจูงใจ (Motivation) คือ สิ่งซึ่งควบคุมพฤติกรรมของมนุษย์ อันเกิดจากความต้องการ (Needs) พลังกดดัน (Drives) หรือ ความปรารถนา (Desires) ที่จะพยายามดิ้นรนเพื่อให้บรรลุผลสำเร็จตามวัตถุประสงค์ ซึ่งอาจจะเกิดมาตามธรรมชาติหรือจากการเรียนรู้ก็ได้  การจูงใจเกิดจากสิ่งเร้าทั้งภายในและภายนอกตัวบุคคลนั้น ๆ เอง ภายใน ได้แก่ ความรู้สึกต้องการ หรือขาดอะไรบางอย่าง จึงเป็นพลังชักจูง หรือกระตุ้นให้มนุษย์ประกอบกิจกรรมเพื่อทดแทนสิ่งที่ขาดหรือต้องการนั้น ส่วนภายนอกได้แก่ สิ่งใดก็ตามที่มาเร่งเร้า นำช่องทาง และมาเสริมสร้างความปรารถนาในการประกอบกิจกรรมในตัวมนุษย์ ซึ่งการจูงใจนี้อาจเกิดจากสิ่งเร้าภายในหรือภายนอก แต่เพียงอย่างเดียว หรือทั้งสองอย่างพร้อมกันได้ อาจกล่าวได้ว่า การจูงใจทำให้เกิดพฤติกรรมซึ่งเกิดจากความต้องการของมนุษย์ ซึ่งความต้องการเป็นสิ่งเร้าภายในที่สำคัญกับการเกิดพฤติกรรม นอกจากนี้ยังมีสิ่งเร้าอื่น ๆ เช่น การยอมรับของสังคม สภาพบรรยากาศที่เป็นมิตร การบังคับขู่เข็ญ การให้รางวัลหรือกำลังใจหรือการทำให้เกิดความพอใจ ล้วนเป็นเหตุจูงใจให้เกิดแรงจูงใจได้
ทฤษฎีแรงจูงใจ

ทฤษฎีแรงจูงใจแบ่งออกได้เป็นทฤษฎีใหญ่ ๆ คือ
ทฤษฎีพฤติกรรมนิยม (Behavioral View of Motivation)
ทฤษฎี นี้ ให้ความสำคัญกับประสบการณ์ในอดีต (Past Experience) ว่ามีผลต่อแรงจูงใจของบุคคลเป็นอย่างมาก ดังนั้นทุกพฤติกรรมของมนุษย์ถ้าวิเคราะห์ดูแล้วจะเห็นว่าได้รับอิทธิพลที่เป็นแรงจูงใจมาจากประสบการณ์ใน อดีตเป็นส่วนมาก โดยประสบการณ์ในด้านดีและกลายเป็นแรงจูงใจทางบวกที่ส่งผลเร้าให้มนุษย์มีความต้อง การแสดงพฤติกรรมในทิศทางนั้นมากยิ่งขึ้นทฤษฎีนี้เน้นความสำคัญของสิ่งเร้าภายนอก (Extrinsic Motivation)
ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคม (Social Learning View of Motivation)
ทฤษฎีนี้เห็นว่าแรงจูงใจเกิดจากการเรียนรู้ทางสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสร้างเอกลักษณ์และการเลียนแบบ (Identification and Imitation) จากบุคคลที่ตนเองชื่นชม หรือคนที่มีชื่อเสียงในสังคมจะเป็นแรงจูงใจที่สำคัญในการแสดงพฤติกรรมของบุคคล
ทฤษฎีพุทธินิยม (Cognitive View of Motivation)
ทฤษฎีนี้เห็นว่าแรงจูงใจในการกระทำพฤติกรรมของมนุษย์นั้นขึ้นอยู่กับการรับรู้ (Perceive) สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัว โดยอาศัยความสามารถทางปัญญาเป็นสำคัญ มนุษย์จะได้รับแรงผลักดันจากหลาย ๆ ทางในการแสดงพฤติกรรม ซึ่งในสภาพเช่นนี้ มนุษย์จะเกิดสภาพความไม่สมดุล (Disequilibrium) ขึ้น เมื่อเกิดสภาพเช่นว่านี้มนุษย์จะต้อง อาศัยขบวนการดูดซึม (Assimilation) และการปรับ (Accomodation) ความแตกต่างของประสบการณ์ที่ได้รับใหม่ให้ ้เข้ากับประสบการณ์เดิมของตนซึ่งการจะทำได้จะต้องอาศัยสติปัญญาเป็นพื้นฐานที่สำคัญทฤษฎีนี้เน้นเรื่องแรงจูง ใจภายใน(intrinsic Motivation) นอกจากนั้นทฤษฎีนี้ยังให้ความสำคัญกับเป้าหมาย วัตถุประสงค์ และการวางแผน 
ทฤษฎีนี้ให้ความสำคัญกับระดับของความคาดหวัง (Level of Aspiration) โดยที่เขากล่าวว่าคนเรามีแนวโน้มที่จะตั้ง ความคาดหวังของตนเองให้สูงขึ้น เมื่อเขาทำงานหนึ่งสำเร็จ และตรงกัน ข้ามคือจะตั้งความคาดหวังของตนเองต่ำลง เมื่อเขาทำงานหนึ่งแล้วล้มเหลว
ทฤษฎีมานุษยนิยม (Humanistic View of Motivation)
แนวความคิดนี้เป็นของมาสโลว์ (Maslow) ที่ได้อธิบายถึงลำดับความต้องการของมนุษย์ โดยที่ความต้องการจะเป็น ตัวกระตุ้นให้มนุษย์แสดงพฤติกรรมเพื่อไปสู่ความต้องการนั้น ทำให้เราไม่จำเป็นต้องสืบพฤติกรรมเลย ดังนี้ถ้าเข้าใจความต้องการของมนุษย์ก็สามารถ อธิบายถึงเรื่องแรงจูงใจของมนุษย์ได้เช่นเดียวกัน
องค์ประกอบของแรงจูงใจ

นักจิตวิทยาปัจจุบันได้ศึกษาและสรุปว่า องค์ประกอบของแรงจูงใจ มี 3 ด้านคือ
องค์ประกอบทางด้านกายภาพ (Biological Factor) ในองค์ประกอบด้านนี้จะพิจารณาถึงความต้องการทางกายภาพของมนุษย์ เช่น ความต้องการปัจจัย 4 เพื่อจะดำรงชีวิตอยู่ได้
องค์ประกอบทางด้านการเรียนรู้ (Learned Factor) องค์ประกอบด้านนี้เป็นผลสืบเนื่องต่อจากองค์ประกอบข้อ 1 ทั้งนี้เพราะมนุษย์ทุกคนไม่สามารถได้รับการตอบสนองความต้องการในปริมาณ ชนิด และคุณภาพตามที่ตนเองต้องการ และในหลาย ๆ ครั้ง สิ่งแวดล้อมเป็นตัววางเงื่อนไขในการสร้างแรงจูงใจของมนุษย์
องค์ประกอบทางด้านความคิด (Cognitive Factor)
ประเภทของแรงจูงใจ

นักจิตวิทยาได้แบ่งลักษณะของแรงจูงใจออกเป็นประเภทใหญ่ ๆ ได้ดังนี้
กลุ่มที่1 แรงจูงใจฉับพลัน (Aroused Motive) คือแรงจูงใจที่กระตุ้นให้มนุษย์แสดงพฤติกรรม ออกมาทันทีทันใด แรงจูงใจสะสม (Motivational Disposition หรือ Latent Motive) คือแรงจูงใจที่มีอยู่แต่ไม่ได้แสดงออกทันที จะค่อย ๆ เก็บสะสมไว้รอการแสดงออกในเวลา ใดเวลาหนึ่งต่อ
กลุ่มที่ 2 แรงจูงใจภายใน (Intrinsic Motive) คือแรงจูงใจที่ได้รับอิทธิพลมาจากสิ่งเร้าภายในตัวของบุคคลผู้นั้น
แรงจูงใจภายนอก (Extrinsic Motive) คือแรงจูงใจที่ได้รับอิทธิพลมาจากสิ่งเร้าภายนอก
กลุ่มที่ 3 แรงจูงใจปฐมภูมิ (Primary Motive) คือแรงจูงใจอันเนื่องมาจากความต้องการที่เห็นพื้นฐานทางร่างกาย เช่น ความหิวโหย, กระหายเหือด แรงจูงใจทุติยภูมิ (Secondary Motive) คือแรงจูงใจที่เป็นผลต่อเนื่องมาจากแรงจูงใจขั้นปฐมภูมิ
แรงจูงใจภายในและภายนอก (Intrinsic and Extrinsic Motivation)
นักจิตวิทยาหลายท่านไม่เห็นด้วยกับทฤษฎีพฤติกรรมนิยมที่อธิบายพฤติกรรมด้วยแรงจูงใจทางสรีระแลแรงจูงใจ ทางจิตวิทยาโดยใช้ทฤษฎีการลดแรงขับ เพราะมีความเชื่อว่า พฤติกรรมบางอย่างของมนุษย์เกิดจากแรงจูงใจภายใน
แรงจูงใจภายใน หมายถึง แรงจูงใจที่มาจากภายในตัวบุคคล และเป็นแรงขับที่ทำให้บุคคลนั้นแสดงพฤติกรรม
โดยไม่หวังรางวัลหรือแรงเสริมภายนอก
ความมีสมรรถภาพ (Competence) ไวท์ ได้อธิบายว่าความมีสมรรถภาพเป็นแรงจูงใจภายใน ซึ่งหมายถึงความต้องการที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมได้อย่างมีประสิทธิภาพ ไวท์ถือว่า มนุษย์เราต้องการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมมาตั้งแต่วัยทารกและพยายามที่จะปรับปรุงตัวอยู่เสมอความต้องการมีสมรรถภาพจึงเป็นแรงจูงใจภายใน
ความอยากรู้อยากเห็น (Curiosity) ความอยากรู้อยากเห็นเป็นแรงจูงใจภายในที่ทำให้เกิดพฤติกรรมที่อยากค้นคว้าสำรวจสิ่งแวดล้อม ดังจะเห็นได้จากเด็กวัย 2-3 ขวบจะมีพฤติกรรมที่ต้องการจะสำรวจสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ ตัว โดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
แรงจูงใจภายนอก หมายถึง แรงจูงใจที่มาจากภายนอก เป็นต้นว่าคำชมหรือรางวัล
มอว์และมอว์ (MAW&MAW,1964) ได้เสนอแนะเครื่องชี้ (Indicators) ของความกระตือรือร้นของเด็กจากพฤติกรรมต่อไปนี้
เด็กจะมีปฏิกิริยาบวกต่อสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะสิ่งที่ใหม่ แปลกและตีกลับคือมีการเคลื่อนไหว หาสิ่งเหล่านั้น
เด็กแสดงความอยากรู้เกี่ยวกับตนเองและสิ่งแวดล้อม
เด็กจะเสาะแสวงหาประสบการณ์ใหม่ ๆ โดยสำรวจสิ่งแวดล้อมรอบตัว
เด็ก จะแสดงความเพียรพยายามอย่างไม่ท้อถอยในการสำรวจค้นพบสิ่งแวดล้อม
มอว์และมอว์ (Maw and Maw, 1964, 1965) ได้เน้นความสำคัญของความกระตือรือร้นว่าเป็นองค์ประกอบสำคัญของการเรียนรู้ ความคิดสร้างสรรค์ และสุขภาพจิต ความต้องการพัฒนาตน (Growth Needs) ก็เป็นความต้องการที่ทำให้เกิดแรงจูงใจภายใน ในการเรียนการสอน ครูมีหน้าที่ที่จะสนับสนุนให้นักเรียนได้มีโอกาสค้นคว้าสำรวจและทดลองความสามารถของตน โดยจัดสิ่งแวดล้อมของห้องเรียนหรือจัดประสบการณ์ที่ท้าทายความอยากรู้อยากเห็นของนักเรียน
รูปแบบของแรงจูงใจ

บุคคลแต่ละคนมีรูปแบบแรงจูงใจที่แตกต่างกัน ซึงนักจิตวิทยาได้แบ่งรูปแบบ แรงจูงใจของมนุษย์ออกเป็นหลายรูปแบบที่สำคัญ มีดังนี้
แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ (Achievement Motive) หมายถึง แรงจูงใจที่เป็นแรงขับให้บุคคลพยายามที่จะประกอบพฤติกรรมที่จะประสบสัมฤทธิผลตามมาตรฐานความเป็นเลิศ (Standard of Excellence) ที่ตนตั้งไว้ บุคคลที่มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์จะไม่ทำงานเพราะหวังรางวัล
แต่ทำเพื่อจะประสบความสำเร็จตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ ผู้มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์จะมีลักษณะสำคัญ ดังนี้
มุ่งหาความสำเร็จ (Hope of Success) และกลัวความล้มเหลว (Fear of Failure)
มีความทะเยอทะยานสูง
ตั้งเป้าหมายสูง
มีความรับผิดชอบในการงานดี
มีความอดทนในการทำงาน
รู้ความสามารถที่แท้จริงของตนเอง
เป็นผู้ที่ทำงานอย่างมีการวางแผน
เป็นผู้ที่ตั้งระดับความคาดหวังไว้สูง
แรงจูงใจใฝ่สัมพันธ์ (Affiliative Motive)ผู้ที่มีแรงจูงใจใฝ่สัมพันธ์ มักจะเป็นผู้ที่โอบอ้อมอารี เป็นที่รักของเพื่อน มีลักษณะเห็นใจผู้อื่น ซึ่งเมื่อศึกษาจากสภาพครอบครัวแล้วผู้ที่มีแรงจูงใจใฝ่สัมพันธ์มักจะเป็นครอบครัวที่อบอุ่น บรรยากาศในบ้านปราศจาก การแข่งขัน พ่อแม่ไม่มีลักษณะข่มขู่ พี่น้องมีความรักสามัคคีกันดี ผู้มีแรงจูงใจใฝ่สัมพันธ์จะมีลักษณะสำคัญ ดังนี้
เมื่อทำสิ่งใด เป้าหมายก็เพื่อได้รับการยอมรับจากกลุ่ม
ไม่มีความทะเยอทะยาน มีความเกรงใจสูง ไม่กล้าแสดงออก
ตั้งเป้าหมายต่ำ
หลีกเลี่ยงการโต้แย้งมักจะคล้อยตามผู้อื่น
แรงจูงใจใฝ่อำนาจ (Power Motive) สำหรับผู้ที่มีแรงจูงใจใฝ่อำนาจนั้น พบว่า ผู้ที่มีแรงจูงใจแบบนี้ส่วนมากมักจะพัฒนามาจากความรู้สึกว่า ตนเอง "ขาด" ในบางสิ่งบางอย่างที่ต้องการ อาจจะเป็นเรื่องใดเรื่องหนึ่งก็ได้ทำให้เกิดมีความรู้สึกเป็น "ปมด้อย" เมื่อมีปมด้วยจึงพยายามสร้าง "ปมเด่น" ขึ้นมาเพื่อชดเชยกับสิ่งที่ตนเองขาด ผู้มีแรงจูงใจใฝ่อำนาจจะมีลักษณะสำคัญ ดังนี้
ชอบมีอำนาจเหนือผู้อื่น ซึ่งบางครั้งอาจจะออกมาในลักษณะการก้าวร้าว
มักจะต่อต้านสังคม
แสวงหาชื่อเสียง
ชอบเสี่ยง ทั้งในด้านของการทำงาน ร่างกาย และอุปสรรคต่าง ๆ
ชอบเป็นผู้นำ
แรงจูงใจใฝ่ก้าวร้าว (Aggression Motive)ผู้ที่มีลักษณะแรงจูงใจแบบนี้มักเป็นผู้ที่ได้รับการเลี้ยงดูแบบเข้มงวดมากเกินไป บางครั้งพ่อแม่อาจจะใช้วิธีการลงโทษที่รุนแรงเกินไป ดังนั้นเด็กจึงหาทางระบายออกกับผู้อื่น หรืออาจจะเนื่องมาจากการเลียนแบบ บุคคลหรือจากสื่อต่าง ๆ ผู้มีแรงจูงใจใฝ่ก้าวร้าว จะมีลักษณะที่สำคัญดังนี้
ถือความคิดเห็นหรือความสำคัญของตนเป็นใหญ่
ชอบทำร้ายผู้อื่น ทั้งการทำร้ายด้วยกายหรือวาจา
แรงจูงใจใฝ่พึ่งพา (Dependency Motive)สาเหตุของการมีแรงจูงใจแบบนี้ก็เพราะการเลี้ยงดูที่พ่อแม่ทะนุถนอมมากเกินไป ไม่เปิดโอกาสให้เด็กได้ช่วยเหลือตนเอง ผู้ที่มีแรงจูงใจใฝ่ พึ่งพา จะมีลักษณะสำคัญ ดังนี้
ไม่มั่นใจในตนเอง
ไม่กล้าตัดสินใจในเรื่องต่าง ๆ ด้วยตนเอง มักจะลังเล
ไม่กล้าเสี่ยง
ต้องการความช่วยเหลือและกำลังใจจากผู้อื่น
แหล่งข้อมูลอื่น

ทฤษฎีแรงจูงใจ[ลิงก์เสีย]
พฤติกรรมมนุษย์
โคโตเอะ ไทจิ

| โคโตเอะ ไทจิ |
| --- | --- |
太地 琴恵
เกิด:  (1951-05-17) 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 (73 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: โนริโกะ เองาวะ (江川 のり子), ไซโกะ เองาวะ (江川 菜子)
อาชีพ: นักพากย์, นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1970 – ปัจจุบัน
องค์การ: สมาคมสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว
ส่วนสูง: 154 ซม.
โคโตเอะ ไทจิ (太地 琴恵, 17 พฤษภาคม 1951 –) เป็นนักแสดงและนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น ชื่อที่ใช้ในการแสดงในอดีตคือ  โนริโกะ เองาวะ (江川 のり子) และ ไซโกะ เองาวะ (江川 菜子)
เกิดที่จังหวัดไซตามะ จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยโตไก สังกัดสมาคมสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว ส่วนสูง 154ซม.
ไพมอน

สำหรับวิดีโอเกมที่มีชื่อว่าไพมอน เป็นมาสคอตและคู่มือนักเดินทางที่เป็นตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุม ดูที่ เก็นชินอิมแพกต์
ไพมอนตามที่ปรากฏใน นิรยภูมินุกรม
ไพมอน เป็นชื่อของดวงจิตในหนังสือ กุญแจย่อยของซาโลมอน (บทอาร์สโกเอเทีย), หนังสือ ฐานานุกรมปิศาจ ของโยฮัน ไวเออร์, หนังสือ นิรยภูมินุกรม ของปล็องซี, เอกสาร Sloane MS 3824 ที่หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ ตลอดจนหนังสืออื่นๆ
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่าไพมอนมีฐานันดรเป็นราชาและค่อนข้างเชื่อฟังลูซิเฟอร์ ไพมอนเป็นดวงจิตที่ 9 ในบทอาร์สโกเอเทีย และเป็นดวงจิตที่ 22 ในหนังสือฐานานุกรมปิศาจและนิรยภูมินุกรม หนังสือ Grimoire of Pope Honorius ระบุว่าไพมอนเป็นราชาแห่งทิศประจิม
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่า ไพมอนเป็นบุรุษขี่อูฐหนอกเดียว โดยมีขบวนประโคมดนตรีเสียงดังนำหน้า (เน้นแตรและฉาบ) เอกสาร Sloane MS 3824 ระบุว่าอูฐสวมมงกุฎ ในขณะที่แหล่งอื่นที่เหลือระบุว่าตัวไพมอนเป็นผู้สวมมงกุฎเอง บทอาร์สโกเอเทียไม่ได้เขียนว่าไพมอนมีหน้าตาเช่นไร ในขณะที่แหล่งอื่นต่างระบุว่าเขามีใบหน้าเป็นสตรี แต่ยังใช้คำเรียกถึงเป็นแบบบุรุษ
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่า หากไพมอนปรากฏขึ้นตนเดียว จะต้องมีการสังเวยเพื่ออัญเชิญเบบัลและอาบาลัมขึ้นมาด้วย ซึ่งเป็นสองราชาข้ารับใช้ของไพมอนเพียงแต่ไม่ชอบติดตามไพมอน เอกสารสามแหล่งระบุว่าเขาเป็นผู้ปกครองเหนือ 200 กรมกองวิญญาณ ซึ่งบางส่วนอยู่ในคณะทูตสวรรค์และที่เหลืออยู่ในคณะอำนาจ เอกสาร Sloane MS 3824 และหนังสือ Liber Officiorum Spirituum ระบุว่าเขามีเสียงแหบแห้ง หนังสือ Liber Officiorum Spirituum ระบุว่าไพมอนจะพูดภาษาของตนเท่านั้นจนกว่าผู้อัญเชิญจะสั่งให้พูดภาษาอื่น
บทอาร์สโกเอเทีย, หนังสือ Livre des Esperitz และหนังสือ Liber Officiorum Spirituum ล้วนระบุว่าไพมอนเป็นผู้สั่งสอนวิทยาการและตอบคำถามต่างๆ อาร์สโกเอเทียขยายความว่าเขาเป็นผู้รู้รอบศิลป์ทุกแขนง และยังรู้ถึงเรื่องลับต่างๆในโลก อาทิ ความรู้เกี่ยวกับดิน น้ำ ลม เป็นต้น
หนังสือ Abramelin ระบุว่าเขาเป็นผู้รู้เหตุการณ์ในอดีตและอนาคต, ช่วยคลายความสงสัย, ทำให้วิญญาณปรากฏตัว สร้างสรรค์นิมิต, สามารถคืนชีพคนตายได้เป็นเวลาหลายปี และมีพลังในการสรรค์สร้างทุกสิ่งอย่าง
โซะ

โซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า そ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 曽 และคะตะกะนะเขียนว่า ソ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 曽 ออกเสียงว่า [so]ไฟล์:Ja-So.oga เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า [zo]ไฟล์:Japanese zo.ogg
そ เป็นอักษรลำดับที่ 15 อยู่ระหว่าง せ (เซะ) กับ た (ทะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ そ เป็นอักษรลำดับที่ 18 อยู่ระหว่าง れ (เระ) กับ つ (สึ)
| รูปแบบ | โรมะจิ | ฮิระงะนะ | คะตะกะนะ | เสียงอ่าน | รูปแบบ | โรมะจิ | ฮิระงะนะ | คะตะกะนะ | เสียงอ่าน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ธรรมดา | so | そ | ソ | โซะ | ธรรมดา +ดะกุเต็ง | zo | ぞ | ゾ | โซะ |
| ธรรมดา | sou sō | そう, そぅ そお, そぉ そー, そ～ | ソウ, ソゥ ソオ, ソォ ソー, ソ～ | โซ | ธรรมดา +ดะกุเต็ง | zou zō | ぞう, ぞぅ ぞお, ぞぉ ぞー, ぞ～ | ゾウ, ゾゥ ゾオ, ゾォ ゾー, ゾ～ | โซ |
อักษรแบบอื่น

ส่วนบนของโซะแบบฮิระงะนะอาจเขียนเป็นเส้นเดียวเช่นนี้  หรือแยกเป็นสองขีดเช่นนี้  ก็ได้
| อักขระ | ยูนิโคด | จิส เอกซ์ 0213 | ความหมาย |
| --- | --- | --- | --- |
| そ | U+305D | 1-4-29 | ฮิระงะนะ โซะ (so) |
| ぞ | U+305E | 1-4-30 | ฮิระงะนะ โซะ (zo) |
| ソ | U+30BD | 1-5-29 | คะตะกะนะ โซะ (so) |
| ゾ | U+30BE | 1-5-30 | คะตะกะนะ โซะ (zo) |
| ㋞ | U+32DE | 1-12-73 | คะตะกะนะ โซะ (so) ในวงกลม |
| ｿ | U+FF7F | ไม่มี | คะตะกะนะ โซะ (so) ครึ่งความกว้าง |
ลำดับขีด

| --- | --- |
ลำดับขีดในการเขียน そ: ลำดับขีดในการเขียน ソ
ฮิระงะนะ そ มีลำดับขีด 1 ขีดดังนี้
ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวาในตำแหน่งบน หักเส้นเฉียงลงซ้ายถึงตำแหน่งกลางบรรทัด หักเส้นนอนไปทางขวายาวกว่าเส้นบนเล็กน้อย แล้วหักเส้นโค้งคล้ายวงเล็บเปิด
คะตะกะนะ ソ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ขีดเส้นนอนเฉียงลงในตำแหน่งบน ความยาวเล็กน้อย
ขีดเส้นโค้งลงทางซ้ายถัดจากเส้นแรก
หมายเหตุ เส้นที่สอง ソ (โซะ) ขีดเส้นจากบนลงล่าง ในขณะที่ ン (อึง) ขีดเส้นจากล่างขึ้นบน ลักษณะที่ปรากฏจึงต่างกันเล็กน้อย
คันจิ

ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโซะ และขึ้นต้นด้วยโซะ มีดังนี้
โคโตโกะ ชิงูซะ

| โคโตโกะ ชิงูซะ |
| --- | --- |
เกิด: 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2398 จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 (88 ปี) ประเทศญี่ปุ่น
คู่สมรส: จักรพรรดิเมจิ
บุตร: เจ้าหญิงอากิโกะ ชิเงะโนะมิยะ เจ้าหญิงฟูมิโกะ มาซุโนะมิยะ
บิดามารดา: อาริโต ชิงูซะ มาซาโกะ ยตสึจิ
โคโตโกะ ชิงูซะ (ญี่ปุ่น: 千種任子; โรมาจิ: Chigusa Kotoko; 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2398 – 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487) เป็นบาทบริจาริกาท่านที่สี่ในจักรพรรดิเมจิ เธอเกิดในตระกูลขุนนาง เป็นธิดาของไวเคานต์อาริโต ชิงูซะ (千種有任) กับมาซาโกะ ยตสึจิ (四辻正子) ธิดาของคิมิตสึ ยตสึจิ (四辻公積)
หลังถวายตัวเข้าเป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิเมจิ โคโตโกะก็สนองพระเดชพระคุณประสูติการพระราชธิดาสองพระองค์ คือ เจ้าหญิงอากิโกะ ชิเงะโนะมิยะ (滋宮韶子内親王; 3 สิงหาคม พ.ศ. 2424 – 6 กันยายน พ.ศ. 2426) และเจ้าหญิงฟูมิโกะ มาซุโนะมิยะ (増宮章子内親王; 26 มกราคม พ.ศ. 2426 – 8 กันยายน พ.ศ. 2426) แต่ทั้งพระราชธิดาทั้งสองพระองค์ สิ้นพระชนม์จากภาวะเยื่อหุ้มพระสมองอักเสบขณะยังเป็นทาริกา เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2426 ในเวลาไล่เลี่ยกัน และโคโตโกะมิได้สนองพระเดชพระคุณประสูติการพระราชบุตรอีกเลย ภายหลังได้ถวายตัวเข้ารับใช้ในพระตำหนักของจักรพรรดินีเทเม
หลังสิ้นรัชสมัยจักรพรรดิเมจิแล้ว โดโตโกะและหญิงบาทบริจาริกาท่านอื่น ๆ ยังมีบทบาทในราชสำนักฝ่ายใน โดยยังใช้ชีวิตในฐานะสมาชิกของพระราชวงศ์ญี่ปุ่นตราบจนสิ้นอายุขัย
ไบเทกซ์โกไฟแนนเชียลทาวเวอร์

ไบเทกซ์โกไฟแนนเชียลทาวเวอร์
ไบเทกซ์โกไฟแนนเชียลทาวเวอร์ (Bitexco Financial Tower) เป็นอาคารในนครโฮจิมินห์ เวียดนาม หอเริ่มสร้างในปี 2007 สร้างเสร็จในปี 2010 ความสูงจะ 265.5 เมตร อาคารมี 68 ชั้น (ไม่รวมชั้นใต้ดินอีก 3 ชั้น) มีพื้นที่รวมเป็น 119,000 ตารางเมตร
โคโตริ โคอิวาอิ

| โคโตริ โคอิวาอิ |
| --- | --- |
小岩井 ことり
เกิด:  (1990-02-15) 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (34 ปี) จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: เพียร์เลสเกอร์เบรา
โคโตริ โคอิวาอิ (小岩井 ことり, 15 กุมภาพันธ์ 1990 -) เป็น นักพากย์ และนักแต่งเพลง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่ เมืองเกียวโต จังหวัดเกียวโต สังกัดเพียร์เลสเกอร์เบรา
ผลงานพากย์

สาวใสหัวใจบ้านทุ่ง (มิยาอุจิ เร็งเงะ)
ไอกัตสึ! (ไดจิ โนโนะ)
แกล้งนัก รักนะรู้ยัง? (มิโนะจัง)
ไอดอลมาสเตอร์ มิลเลียนไลฟ์! (เท็งกูบาชิ โทโมกะ)
โรเซลิโต คัมปาน่า

โรเซลิโต คัมปาน่า (Roselito Campana) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ เซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 18
ประวัติ

คัมปานาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน โรดอลโฟ โตลิบาส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนั้นได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท เมื่อ 20 พฤศจิกายน ชนะคะแนน อาร์ชี วิลลามอร์ ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นเดียวกันในไทยเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี ยก 3 จากนั้น คัมปานามาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค  ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8
ต่อมา คัมปานเข้าร่วมการแข่งขัน 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 รอบ 16 คน แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา แต่ได้เข้าไปชกในรอบต่อไปเพราะ ตาตา โพลินาร์ได้รับบาดเจ็บและขอถอนตัวไป คัมปานาจึงได้ขึ้นในรอบ 8 คน พบกับอัลลัน ฟูเอนเตสแทน และคัมปานาเป็นนฝ่ายชนะคะแนน ได้เข้าไปชกในรอบสี่คนสุดท้าย แต่ก็แพ้คะแนน เชอร์วิน ปาโรไปเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2547 คัมปานายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และเคยมาชกในไทย เสมอกับประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ เมื่อ พ.ศ. 2548 หลังจากนั้น คัมปานา ชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกชนะคะแนนโดยเทคนิค ฮิโรชิ นากาโน เมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 คัมปานาหยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2552 แต่ก็ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน เรเน เบสตูดิโอ ไม่ได้แชมป์ คัมปานาขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2556 แพ้น็อค อัล ริเวรา ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท
ชิง 20 พฤศจิกายน 2545 ชนะคะแนน อาเชียล วิลลามอร์ ที่ มะนิลา
ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท 21 มีนาคม 2545 แพ้น็อค คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ ยก 3 ที่ กทม.
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 3 ตุลาคม 2546 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8 ที่นครราชสีมา
โอลด์อิงลิชชีปด็อก

โอลด์อิงลิชชีปด็อก
โอลด์อิงลิชชีปด็อก (Old English Sheepdog)  สุนัขพันธุ์ใหญ่หางยาวสีเทาและลำตัวมีขนสีขาวเป็นพันธุ์ใหญ่ของสุนัขที่พัฒนามาในประเทศอังกฤษ สุนัขพันธุ์นี้มีขนยาวมาก ปกคลุมทั้งใบหน้าและดวงตา ชื่อเล่นของมันคือบอบเทล์ ซึ่งเรียกมาจากการตัดหางสุนัขแบบหางเรือที่นิยมกันแต่ก่อน พันธุ์นี้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสุนัขที่ใช้ในโฆษณาสีทาบ้านของดูลักซ์ ทำให้เป็นที่รู้จักกันมากในปัจจุบัน
สุนัขพันธุ์นี้มีขนปุกปุย หนา ยาวเหมือนเสื้อโค๊ทเป็นเอกลักษณ์ สมัยก่อนที่นิยมแต่งหางสุนัขพันธุ์นี้ให้กลมแล้ว ยิ่งทำให้มันเหมือนหมีแพนด้ามาก แต่ในบางสายพันธุ์ก็ถูกพัฒนาให้มีหางที่เป็นบ๊อบธรรมชาติ โดยไม่ต้องตกแต่ง ท่าทางของโอลด์อิงลิชชีพด็อกจะยืนตัวตกลง ตอนมันยืน หางก็จะตกต่ำลงกว่าสะโพก ทำให้บางครั้งขนที่ยาวมากส่วนหางจะตกลงด้วย
ขนาดตัวของสุนัขพันธุ์นี้จะสูงประมาณ 61 เซนติเมตร หรือประมาญ 2 ฟุต โดยที่ตัวเมียจะตัวเล็กกว่าตัวผู้ น้ำหนักโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ประมาณ 46 กิโลกรัมสำหรับตัวผู้โตเต็มวัย
สีขนของโอลด์อิงลิชชีปด็อกจะเป็นสองสีปนกันระหว่างสีขาวกับสีเทา บางครั้งก็จะมีสีเทาออกฟ้าแซมอยู่เล็กน้อย แต่จะเป็นขาวส่วนใหญ่ ขนชั้นในจะทำหน้าที่กันความชื้น โดยลูกสุนัขเกิดใหม่จะมีสีดำและขาว แล้วจากนั้นสีก็จะเป็นจางลงเมื่อโตขึ้น
เรื่องหางของเจ้าโอลด์อิงลิชชีปด็อก ได้เป็นที่ถกเถียงมากในประเทศต่างๆ ว่าควรจะตัดหรือไม่ โดยบางประเทศที่เก่าแก่ ได้มีการคัดค้านเรื่องการตัดหางสุนัข หรือบางประเทศเช่นอเมริกา มีการตั้งมาตรฐานว่าควรจะตัดหางสันัขห่างจากตัวมากเท่าใด เมื่อสุนัขพันธุ์นี้ไม่ได้เกิดมามีหางสั้นแต่กำเนิด โดยเชื่อว่าประเพณีการตัดหางนี้มีมาแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 จากกฎหมายกำหนดลักษณะของสัตว์ที่นำมาใช้แรงงาน เพื่อให้มีลักษณะคล่องตัวกับการทำงานมากที่สุด
สุนัขพันธุ์นี้ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศใด  แต่ได้รับการพัฒนาขึ้นทางฝั่งตะวันตกของประเทศอังกฤษบริเวณเดวอน, ซัมเมอร์เซ็ท และ ดัชชี เป็นต้น ปรากฏให้เห็นในครั้งแรกจากภาพวาดตั้งแต่สมัย ค.ศ. 1771 และสมัย ค.ศ. 1800 ทางฝั่งเมื่อตะวันตกเก่าแก่ของประเทศอังกฤษ ปรากฏในรูปของสุนัขพันธุ์แบร์เดดคอลลี ซึ่งเชื่อว่า ต่อมาได้ถูกพัฒนาสายพันธุ์กับรัสเซียนโอฟท์ชาร์คา เพื่อให้ได้ขนแบบที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
ต่อมาได้มีการจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกันสุนัขพันธุ์นี้ในเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ แต่เรียกกันในนามชาเพิร์ดสด็อก ค.ศ. 1873 แต่ในตอนนั้นสายพัน์ยังไม่เป็นที่ยอมรับนัก เนื่องจากคุณภาพของสุนัขยังไม่ดีพอ หลังจากนั้นจึงได้พัฒนาขนต่อโดยคงขนาดตัวไว้ จนเป็นที่รู้จักกว้างขวางในค.ศ. 1907 ก็ได้มีการส่งออกสายพันธุ์ไปยังสหรัฐอเมริกา
จากข้อมูลของสัตวแพทย์ แสดงให้เห็นว่าอายุของโอลด์อิงลิชชีปด็อก จะอยู่ที่ประมาน 6.9 ปี แต่ในบางประเทศก็สามารถบันทึกได้ถึง 11.19 ปี ในอเมริกามีองกรที่ทำหน้าที่รักษามาตรฐานสายพันธุ์ชื่อ The Old English Sheepdog Club of America sponsors มีการสนันสนุนการขยายพันธุ์และส่งเสริมการซื้อขายสุนัขพันธุ์นี้อีกด้วย โรคประจำของสายพันธุ์นี้ที่สำคัณสุดคือ มะเร็ง และโรคอื่นๆได้แก่ ไทรอยด์ โรคผิวหนังอักเสบ โรคพยาธิในตับ HD, PRA โรคเบาหวาน โรคมะเร็ง รวมถึงโรคทั่วใบของสุนัขขนหนา เมื่อซื้อขายลูกสุนัขก็ควรตรวจสอบโรคที่มีมาแต่กำเนิดให้ละเอียด ส่วนสำหรับสุนัขชรา ขนยาวที่ปรกตาก็เป็นอันตรายจ่อการมองเห็นของสุนัขเช่นกัน ต้องหมั่นรักษาความสะอาดของขนสุนัขเพื่อหลีกเลี่ยงโรคผิวหนัง และหมั่นทำความสะอาดบริเวณตาอยู่เสมอ
โลกุตระ

โลกุตระ (อ่านว่า โลกุดตะระ) แปลว่า พ้นโลก อยู่เหนือวิสัยของโลก หรืออุตรภาพ เป็นคำที่ใช้คู่กับ โลกิยะ ซึ่งแปลว่า ยังเกี่ยวข้องกับโลก เรื่องของโลก
โลกุตระ หมายถึงภาวะที่หลุดพ้นแล้วจากโลกิยะ ไม่เกี่ยวข้องกับกาม ตัณหา ทิฏฐิ อวิชชาอีกต่อไป ได้แก่ธรรม 9 ประการซึ่งเรียกว่า นวโลกุตรธรรม หรือ โลกุตรธรรม 9
ในธัมมสังคณี พระอภิธรรมปิฎก ระบุว่า โลกุตรธรรม มี 9 ได้แก่ อริยมรรค 4 อริยผล 4 นิพพาน 1 โดยมีรายละเอียดดังนี้
มรรค 4 คือ โสดาปัตติมรรค สกิทาคามิมรรค อนาคามิมรรค อรหัตมรรค
ผล 4 คือ โสดาปัตติผล สกิทาคามิผล อนาคามิผล อรหัตผล
นิพพาน
ไบออนเทค

| --- | --- |

Headquarters in Mainz
ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: NASDAQ: BNTX
ISIN: US09075V1026
อุตสาหกรรม: เทคโนโลยีชีวภาพ
ก่อตั้ง: 2008; 16 ปีที่แล้ว (2008)
สำนักงานใหญ่: An der Goldgrube 12, Mainz, Germany
จำนวนที่ตั้ง: 8 (2020)
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
ผลิตภัณฑ์: BNT162b2
บริการ: ภูมิคุ้มกันบำบัด
รายได้: 108,589,000 ยูโร (พ.ศ. 2562) 
รายได้จากการดำเนินงาน: −181,518,000 ยูโร (พ.ศ. 2562) 
รายได้สุทธิ: −179,172,000 ยูโร (พ.ศ. 2562) 
สินทรัพย์: 797,647,000 ยูโร (พ.ศ. 2562) 
พนักงาน:  1,323 (2019)
เว็บไซต์: biontech.de 
เชิงอรรถ / อ้างอิง Biontech FY 2020 report
ไบออนเทค (BioNTech) เป็นบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพของประเทศเยอรมนี สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่นครไมนทซ์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ไบออนเทคเป็นผู้ผลิตชีวเภสัชภัณฑ์ชนิดภูมิคุ้มกันบำบัดจาก mRNA สำหรับการรักษาโรคมะเร็งและโรคติดเชื้อต่างๆ
ไบออนเทคก่อตั้งในค.ศ. 2008 จากการรวมกลุ่มของนักวิจัยหลายคนด้วยเงินทุนตั้งต้น 150 ล้านยูโร โดยมุ่งเน้นพัฒนาชีวเภสัชภัณฑืชนิดภูมิคุ้มกันบำบัดและเทคโนโลยีสำหรับรักษาโรคมะเร็งเป็นหลัก ไบออนเทคเผยแผร่ผลวิจัยของกลไก mRNA โดยตลอดระหว่างค.ศ. 2014 ถึง 2018
ในค.ศ. 2019 บริษัทตั้งสำนักงานใหม่ที่นครเคมบริดจ์ สหรัฐอเมริกา และได้รับเงินลงทุนจากมูลนิธิเกตส์ จำนวน 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และระดมทุนผ่านการจำหน่ายหุ้นครั้งแรก (IPO) จากตลาดหลักทรัพย์แนสแด็กได้เงินจำนวน 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปีเดียวกัน ในค.ศ. 2020 ไบออนเทคร่วมทุนกับบริษัทไฟเซอร์ในการพัฒนาวัคซีน BNT162b2 ชนิด RNA ซึ่งมีประสิทธิภาพการป้องกันโรคโควิด-19 ถึง 95% หลังได้รับวัคซีนเข็มที่สองห่างจากเข็มแรกอย่างน้อยเจ็ดวัน
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 156

แซรอสชุดที่ 156 ของสุริยุปราคา เว้นช่วงของแต่ละเหตุการณ์ทุก ๆ 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 69 ครั้ง ซึ่งชุดแซรอสที่ 156 ประกอบไปด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 8 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 52 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 9 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 2011 – ค.ศ. 3237 กินเวลาทั้งสิ้น 1226.05 ปี
โบราจ

| โบราจ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
วงศ์:: Boraginaceae
สปีชีส์:: Borago
ชื่อทวินาม
Borago officinalis L.

โบราจ  (หรือ : Borago officinalis) ต้นกำเนิด ประเทศซีเรีย. การกระจาย : ทวีปยุโรป , ประเทศแอฟริกาใต้, ทวีปเอเชีย
ส่วนประกอบ

อัลแลนโทอิน,
ประโยชน์