stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยโตไก
หลักสูตรปริญญาตรี > คณะความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมนานาชาติ

ความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมนานาชาติ
หลักสูตรปริญญาตรี > คณะชีววิทยาและวิศวกรรม

คณะชีววิทยาและวิศวกรรม
หลักสูตรปริญญาตรี > คณะวิศวกรรมชีวเวช

วิศวกรรมชีวเวช
บัณฑิตวิทยาลัย > ปริญญาโท

อักษรศาสตร์
รัฐศาสตร์
เศรษฐศาสตร์
นิติศาสตร์
สิ่งแวดล้อมมนุษย์ศึกษา
ศิลปศาสตร์
พลศึกษา
วิทยาศาสตร์
วิศวกรรมศาสตร์
วิศวกรรมโทรคมนาคม
สมุทรศาสตร์
แพทย์ศาสตร์
วิทยาศาสตร์สุขภาพ
วิศวกรรมอุตสาหการ
เกษตรศาสตร์
พัฒนาการภูมิภาคศึกษา
วิทยาศาสตร์และวิศวกรรม
บัณฑิตวิทยาลัย > ปริญญาเอก

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ธรณีวิทยาและสิ่งแวดล้อม
ชีววิทยา
อักษรศาสตร์
รัฐศาสตร์
เศรษฐศาสตร์
แพทย์ศาสตร์
Professional Graduate School

Tokai Law School เก็บถาวร 2007-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in English)
Other Courses

หลักสูตรภาษาญี่ปุ่นสำหรับชาวต่างชาติ
http://www.u-tokaiasean.com/international/twining/index.html
↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-08. สืบค้นเมื่อ 2016-06-30.
สามพันโบก (ภาพยนตร์)

สำหรับสถานที่ ดูที่ สามพันโบก
| สามพันโบก |
| --- | --- |

กำกับ: ธนภณ มลิวัลย์
เขียนบท: ธนภณ มลิวัลย์, ธนวัตน์ แก้วโสภาค
นักแสดงนำ: ทราย เจริญปุระ รัสเซล หว่อง ภัทรวรินทร์ ทิมกุล บี ไพโรจน์
บริษัทผู้สร้าง: ฟิล์ม เฟรม โปรดักชั่นส์ & เพชรพันนา โปรดักชั่นส์ ร่วมกับ ไพรมเวิร์ค สตูดิโอ  
วันฉาย: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2552
ความยาว: 86 นาที
ทำเงิน: 1.17 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
สามพันโบก เป็นภาพยนตร์ไทยออกฉายเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2552 กำกับโดย ธนภณ มลิวัลย์ นำแสดงโดย ทราย เจริญปุระ, รัสเซล หว่อง, เมย์ ภัทรวรินทร์ ทิมกุล, บี ไพโรจน์  มีผู้กำกับคิวต่อสู้จากทีมผู้ออกแบบ จากภาพยนตร์ องค์บาก 1  ภาพยนตร์ทำรายได้ 1.17 ล้านบาท
นักแสดง

ทราย เจริญปุระ
รัสเซล หว่อง
ภัทรวรินทร์ ทิมกุล
บี ไพโรจน์
นักแสดง > สตันท์แมน

บราฮิม แอชาแบค
สวนทุ่ยซือ

| Classical Gardens of Suzhou * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  China
ภูมิภาค **: Asia-Pacific
ประเภท: Cultural
เกณฑ์พิจารณา: i, ii, iii, iv, v
อ้างอิง: 813
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1997 (คณะกรรมการสมัยที่ 21st)
เพิ่มเติม: 2000
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
สวนทุ่ยซือ (อังกฤษ: Retreat & Reflection Garden;จีน: 退思园; พินอิน: Tuìsī Yuán) เป็นสวนโบราณที่โดดเด่นแห่งหนึ่งในประเทศจีน ตั้งอยู่ที่เมืองถงหลี่ (อังกฤษ: Tongli, Tong-Li; จีน: 同里; พินอิน: Tónglǐ)) ในอู๋เจียง (อังกฤษ: Wujiang; จีนตัวย่อ: 吴江区; จีนตัวเต็ม: 吳江區; พินอิน: Wújiāng Qū),) มณฑลเจียงซู (อังกฤษ: Jiangsu; จีนตัวย่อ: 江苏省; จีนตัวเต็ม: 江蘇省; พินอิน: Jiāngsū shěng) ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ในปี ค.ศ. 2001 สวนแห่งนี้ยังได้รับการบันทึกเป็นมรดกโลกร่วมกับสวนโบราณ เมืองซูโจว แห่งอื่น ๆ โดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ
ประวัติศาสตร์

สวนทุ่ยซือสร้างขึ้นเมืองปี ค.ศ. 1885 โดยเหรินหลานเซิง (อังกฤษ: Ren Lansheng; จีนตัวย่อ: 任兰生; พินอิน: Rènlánshēng) ข้าราชการในราชสำนักซึ่งทำงานอยู่ในมณฑลอานฮุย (อังกฤษ: Anhui province; จีน: 安徽; พินอิน: Ānhuī) ผู้ถูกกล่าวหาว่ามีความผิด ชื่อของสวนได้มาจากบทกวีที่มีชื่อว่าจั่วฉวน (อังกฤษ: Zho Zhuan; จีน: 左傳; พินอิน: Zuǒ chuán) หรือตำนานของจั่วชิวหมิง (Zhuo Qiuming's Chronicles; จีน : 左丘明; พินอิน: Zuǒ Qiūmíng) ซึ่งกล่าวว่า "Lin Fu really is a gentleman when he forwards proposals, he shows loyalty to his country, when he retreats he reflects and mends his ways". โดยมีหยวนหลง (อังกฤษ: Yuanlong; จีนตัวย่อ: 袁龙) เป็นผู้ออกแบบสวน
การออกแบบ

ด้วยขนาด 6,600 ตารางเมตร (71,000 ตารางฟุต) สวนแห่งนี้ได้แบ่งพื้นที่สวนเป็นส่วนอาคารที่พักอาศัยในพื้นที่ตะวันออก และเป็นสวนหลักในพื้นที่ตะวันตก มีสวนขนาดเล็กสองแห่งเชื่อมส่วนทั้งสอง การออกแบบสวนแห่งนี้มีความแปลกใหม่จากสวนแบบดั้งเดิมคือใช้แกนทิศตะวันออกและตะวันตกแทนการออกแบบในแนวทิศเหนือและทิศใต้ที่นิยมกัน รูปแบบการวางอาคารโดยรอบสระน้ำใช้หลักการอยู่ใกล้น้ำซึ่งเป็นการก่อสร้างอาคารให้ตั้งอยู่เหนือขอบสระน้ำ จึงเป็นที่มาของชื่อที่นิยมเรียกสวนแห่งนี้อีกชื่อหนึ่งว่า "สวนลอยน้ำ (The Garden Floating on Water)"
| องค์ประกอบของสวนและคำอธิบาย> สวนตะวันออก (East Garden) |
| --- | --- |
: โถงแห่งความงาม (Gathering Beauty Tower) เป็นหอทรงหกเหลี่ยมติดกับกำแพงของสวนตะวันออก
: ประตูทางเข้า (Entry Gate) ประตูทางเข้าด้านถนนถงหลี่
: โถงทางเข้า (Entry Hall)
: เรือนพักรับรอง (Guesthouse) เป็นอาคารที่ตั้งอยู่ด้านตรงข้ามกับหอชมจันทร์ในฤดูใบไม้ผลิอันยาวนาน (Lasting Spring and Moon Viewing Tower) 
: โถงเรือ (Land Boat) เป็นอาคารโถงเริอ (boat hall) ที่มีระเบียงด้านหน้า ตั้งอยู่ครงข้ามกับ (Leisure Snatching Round Gate) ใช้สำหรับเป็นสถานที่เล่นดนตรี 
: หอชมจันทร์ในฤดูใบไม้ผลิอันยาวนาน (Lasting Spring and Moon Viewing Tower) อาคารสองชั้น ด้านหน้ามีระเบียง ตัวอาคารหันเข้าหาสวนต้อนรับ (Reception Courtyard) และมีบันไดเชื่อมต่อไปยังหอแห่งความงาม (Tower of Gathering Beauty) ได้ 
: สวนต้อนรับ (Reception Courtyard) เป็นสวนหลักของสวนตะวันออก เชื่อมต่อกับประตู Leisure Snatching Round Gate
: โถงหวังเสียง (Wan Xiang Hall) ตั้งชื่อตามนามปากกา (pseudnym) ของเหรินหลานเซิง (Ren Langsheng) ที่มีชื่อว่าหวังเสียง (Wang Xiang; 王祥) เป็นอาคารสองชั้นรูปทรงตัวอักษรยูในภาษาอังกฤษ เคยใช้เป็นอาคารที่พักหลักของครอบครัวผู้เป็นเจ้าของสวน
สวนตะวันตก (West Garden)
: เรือฆราวาส (A Secular Boat) อาคารเรือที่สร้างอยู่บริเวณสระน้ำ
: สะพานสวรรค์ (Celestial Bridge) ทางเดินยกระดับที่มีหลังคาคลุม เชื่อมระหว่างระเบียงสายฝนอันเย็นฉ่ำ (Soft Rain Brings Coolness Terrace) และหอแห่งความทุกข์ยาก (Hardship Tower) สามารถเดินขึ้นสะพานสวรรค์ได้จากบันไดเมฆ (cloud stairway) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณระเบียงสายฝนพรำอันเย็นฉ่ำ (Soft Rain Brings Coolness Terrace) เป็นอาคารหลังหนึ่งที่มีชื่อเสียงมากในบรรดาสวนโบราณเมืองซูโจว
: หอแห่งความทุกข์ยาก (Hardship Tower) เป็นอาคารสองชั้นที่มีระเบียงอยู่บริเวณชั้นล่าง
: ศาลาดอกบัวบาน (Lotus Blossoms Pavilion) ศาลาทรงสี่เหลี่ยมตั้งอยู่เหนือสระน้ำ
: ระเบียงดนตรี (Music Terrace)
: โถงดอกหอมหมื่นลี้ (Osmanthus Hall) ได้ชื่อมาจากเหล่าต้นดอกหอมหมื่นลี้ (Osmanthus fragrans) ที่ปลูกอยู่ในบริเวณนั้น
: ศาลาก้อนเมฆหลับไหล (Sleeping Cloud Pavilion) ศาลาทรงสี่เหลี่ยมสร้างอยู่ด้านบนยอดของเนินเขา มีห้องลักษณะอุโมงค์ (grotto room หรือห้องที่มีผนังปิดสามด้าน) ที่อยู่ด้านล่างศาลาแห่งนี้
: ระเบียงสายฝนพรำอันเย็นฉ่ำ (Soft Rain Brings Coolness Terrace) มีโครงสร้างอาคารเชื่อมต่อกับสะพานสวรรค์ (celestial bridge) และบันไดเมฆ (cloud stairway)
: Thatched Hall of Retreat and Reflection เป็นโถงหลักในสวนตะวันตก มีระเบียงหินทางด้านหน้าอาคารยื่นอยู่บนสระน้ำ สามารถมองเห็นทัศนียภาพกว้างของสวนและสระน้ำได้จากระเบียงนี้
ดูเพิ่ม

Chinese garden
ซูโจว
แหล่งข้อมูลอื่น

UNESCO World Heritage Site page for Classical Gardens of Suzhou
แม่แบบ:Classical Gardens of Suzhou
31°09′36″N 120°42′58″E﻿ / ﻿31.159912°N 120.716174°E﻿ / 31.159912; 120.716174
รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2562

นี่คือ รายชื่อของผู้นำประเทศของประเทศต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2562
ทวีปยุโรป

สหราชอาณาจักร
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักร (2495–2565)
นายกรัฐมนตรี
เทเรซา เมย์, นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร (2559–24 กรกฎาคม 2562)
บอริส จอห์นสัน, นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร (24 กรกฎาคม 2562–2565)
ลัตเวีย
ประธานาธิบดี
ไรมอนด์ เวโยนิช (2558–8 กรกฎาคม 2562)
Egils Levits (8 กรกฎาคม 2562–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี
มาริส กูชินสกิส (2559–23 มกราคม 2562)
Arturs Krišjānis Kariņš  (23 มกราคม 2562–ปัจจุบัน)
นอร์เวย์
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (2539–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – อานา ซูลบาร์ก (2556–2564)
เดนมาร์ก
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (2515–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี
ลาร์ส เลิกเกอ รัสมุสเซิน (2558–27 มิถุนายน 2562)
เมตเต เฟรเดอริกเซน (27 มิถุนายน 2562–ปัจจุบัน)
สวีเดน
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน (2516–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – สเตฟาน เลอเว่น (2557–2564)
เบลเยียม
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม (2556–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี
ชาร์ล มีแชล, นายกรัฐมนตรีแห่งเบลเยียม (2557–27 ตุลาคม 2562)
ซอฟี วีลแม็ส, นายกรัฐมนตรีแห่งเบลเยียม (27 ตุลาคม 2562–2563)
ฝรั่งเศส
ประธานาธิบดี – แอมานุแอล มาครง (2560–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – เอดัวร์ ฟีลิป (2560–2563)
เยอรมนี
ประธานาธิบดี – ฟรังโก-วอลเตอร์ สไตน์ไมเออร์ (2560–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – อังเกลา แมร์เคิล (2548–2564)
โมนาโก
พระมหากษัตริย์ – เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก (2548–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – แซร์ฌ แต็ล (2559–2563)
นครรัฐวาติกัน
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส (2556–ปัจจุบัน)
สเปน
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน (2557–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – เปโดร ซันเชซ (1 มิถุนายน 2561–ปัจจุบัน)
อิตาลี
ประธานาธิบดี – แซร์โจ มัตตาเรลลา (2558–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – จูเซปเป คอนเต (2561–2564)
รัสเซีย
ประธานาธิบดี – วลาดีมีร์ ปูติน, ประธานาธิบดีรัสเซีย (2555–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – ดมีตรี เมดเวเดฟ, นายกรัฐมนตรีรัสเซีย (2555–2563)
ทวีปอเมริกาเหนือ

แคนาดา
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีแห่งแคนาดา (2495–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – จัสติน ทรูโด, นายกรัฐมนตรีแคนาดา (2558–ปัจจุบัน)
สหรัฐ
ประธานาธิบดี – ดอนัลด์ ทรัมป์, ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา (2560–2564)
เม็กซิโก
ประธานาธิบดี – อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์, ประธานาธิบดีแห่งเม็กซิโก (2561–ปัจจุบัน)
เอลซัลวาดอร์
ประธานาธิบดี
ซัลบาโดร์ ซันเชซ เซเรน (2554–1 มิถุนายน 2562)
นายิบ บูเกเล (1 มิถุนายน 2562–ปัจจุบัน)
คิวบา
ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ – ราอุล กัสโตร (2554–2564)
ประธานาธิบดี – มิเกล ดิอัซ-กาเนล (2561–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี
มีกวยล์ ดีอาซ-กาเนล, ประธานคณะรัฐมนตรี (2561–10 ตุลาคม 2562)
Manuel Marrero Cruz, นายกรัฐมนตรีคิวบา (21 ธันวาคม 2562–ปัจจุบัน)
บาร์เบโดส
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีแห่งบาร์เบโดส (2509–2564)
นายกรัฐมนตรี – Mia Mottley (2561–ปัจจุบัน)
เบลีซ
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีแห่งเบลีซ (2524–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – ดีน แบร์โรว (2551–ปัจจุบัน)
บาฮามาส
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีแห่งบาฮามาส (2516–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Hubert Minnis (2560–ปัจจุบัน)
แอนทีกาและบาร์บิวดา
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีแห่งแอนทีกาและบาร์บิวดา (2524–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Gaston Browne (2557–ปัจจุบัน)
คอสตาริกา
ประธานาธิบดี – Carlos Alvarado Quesada (2561–ปัจจุบัน)
ดอมินีกา
ประธานาธิบดี – ชาลส์ ซาวาริน, ประธานาธิบดีดอมินีกา (2556–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – รูสเวลต์ สเกอร์ริต, นายกรัฐมนตรีดอมินีกา (2547–ปัจจุบัน)
สาธารณรัฐโดมินิกัน
ประธานาธิบดี – ดานิโล เมดินา (2553–ปัจจุบัน)
กรีเนดา
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, พระราชินีแห่งกรีเนดา (2517–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – คีธ มิตเชลล์ (2556–ปัจจุบัน)
ทวีปอเมริกาใต้

บราซิล
ประธานาธิบดี – ฌาอีร์ โบลโซนารู, ประธานาธิบดีบราซิล (1 มกราคม 2562–2565)
โบลิเวีย
ประธานาธิบดี
เอโบ โมราเลส, ประธานาธิบดีโบลิเวีย (2551–10 พฤศจิกายน 2562)
ยานิเน อัญเญซ, ประธานาธิบดีโบลิเวีย (12 พฤศจิกายน 2562–2563)
เอกวาดอร์
ประธานาธิบดี – เลนิน โมเรโน, ประธานาธิบดีเอกวาดอร์ (2560–2564)
เวเนซุเอลา
ประธานาธิบดี – นีโกลัส มาดูโร, ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา (2556–ปัจจุบัน)
ทวีปแอฟริกา

แอลจีเรีย
ประธานาธิบดี
อับดุลอะซีซ บูเตฟลีกา, ประธานาธิบดีแห่งแอลจีเรีย (พ.ศ. 2542–2 เมษายน พ.ศ. 2562)
นายกรัฐมนตรี – อับเดลมาเลค ซีแลล, นายกรัฐมนตรีแห่งแอลจีเรีย (พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน)
แองโกลา
ประธานาธิบดี – โชเซ เอดัวร์ ดอส ซานโตส, ประธานาธิบดีแห่งแองโกลา (พ.ศ. 2522–ปัจจุบัน)
เบนิน
ประธานาธิบดี – ยายิ โบนิ, ประธานาธิบดีแห่งเบนิน (พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Lionel Zinsou นายกรัฐมนตรีแห่งแอลจีเรีย (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
บอตสวานา
ประธานาธิบดี – เอียน คามะ, ประธานาธิบดีแห่งบอสวานา (พ.ศ. 2551–ปัจจุบัน)
บูร์กินาฟาโซ
ประธานาธิบดี – Roch Marc Christian Kaboré, ประธานาธิบดีแห่งบูร์กินาฟาโซ (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Paul Kaba Thieba, นายกรัฐมนตรีแห่งบูร์กินาฟาโซ (พ.ศ. 2559–ปัจจุบัน)
บุรุนดี
ประธานาธิบดี – ปิแอร์ ครันซีซาร์, ประธานาธิบดีแห่งบุรุนดี (พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน)
อียิปต์
ประธานาธิบดี – Abdel Fattah el-Sisi, ประธานาธิบดีแห่งอียิปต์ (พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Sherif Ismail, นายกรัฐมนตรีแห่งอียิปต์ (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
เอธิโอเปีย
ประธานาธิบดี – Sahle-Work Zewde, ประธานาธิบดีแห่งเอธิโอเปีย (พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Abiy Ahmed, นายกรัฐมนตรีแห่งเอธิโอเปีย (พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน)
เคนยา
ประธานาธิบดี – Uhuru Kenyatta, ประธานาธิบดีแห่งเคนยา (พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน)
เลโซโท
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 แห่งเลโซโท (พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Pakalitha Mosisili (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
โมร็อกโก
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก (พ.ศ. 2542–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Abdelilah Benkirane (พ.ศ. 2554–ปัจจุบัน)
ไนจีเรีย
ประธานาธิบดี – Muhammadu Buhari, ประธานาธิบดีแห่งไนจีเรีย (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
เอสวาตินี
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งสวาซิแลนด์ (พ.ศ. 2529–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Ambrose Mandvulo Dlamini (พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน)
แอฟริกาใต้
ประธานาธิบดี – ไซริล รามาโฟซา (พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน)
ซูดาน
ประธานาธิบดี – อุมัร ฮะซัน อะห์มัด อัลบะชีร (พ.ศ. 2532–11 เมษายน พ.ศ. 2562)
เซเชลส์
ประธานาธิบดี – เจมส์ มิเชล (พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน)
เซเนกัล
ประธานาธิบดี – แม็กกี แซล (พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Mohammed Dionne (พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน)
เขตโอเชียเนีย

ออสเตรเลีย
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2, พระราชินีแห่งออสเตรเลีย (2495–2565)
ข้าหลวงใหญ่ – Sir Peter Cosgrove, ข้าหลวงใหญ่แห่งออสเตรเลีย (2557–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – สกอตต์ มอร์ริซัน, นายกรัฐมนตรีแห่งออสเตรเลีย (2561–2565)
ฟีจี
ประธานาธิบดี – George Konrote, ประธานาธิบดีฟีจี (2558–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – พลเรือจัตวาแฟรงค์ ไบนิมารามา, นายกรัฐมนตรีฟีจี (2550–ปัจจุบัน)
คิริบาส
ประธานาธิบดี – อโนเต ตอง, ประธานาธิบดีคิริบาส (2546–ปัจจุบัน)
หมู่เกาะมาร์แชลล์
ประธานาธิบดี – คริสโตเฟอร์ โลอีก, ประธานาธิบดีหมู่เกาะมาร์แชลล์ (2555–ปัจจุบัน)
ไมโครนีเชีย
ประธานาธิบดี – Peter M. Christian, ประธานาธิบดีไมโครนีเชีย (2558–ปัจจุบัน)
นาอูรู
ประธานาธิบดี – บารอน วากา, ประธานาธิบดีนาอูรู (2556–ปัจจุบัน)
นิวซีแลนด์
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2, พระราชินีแห่งนิวซีแลนด์ (2496–2565)
ผู้สำเร็จราชการ – เดม แพตซี เรดดี, ผู้สำเร็จราชการนิวซีแลนด์ (2559–2564)
นายกรัฐมนตรี – จาซินดา อาร์เดิร์น, นายกรัฐมนตรีนิวซีแลนด์ (2560–2566)
หมู่เกาะคุก (รัฐสมทบของนิวซีแลนด์)
ผู้แทนพระราชินี – ทอม มาร์สเตอร์ส, ผู้แทนพระราชินีแห่งหมู่เกาะคุก (2556–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – เฮนรี ปูนา, นายกรัฐมนตรีหมู่เกาะคุก (2553–2563)
นีวเว (รัฐสมทบของนิวซีแลนด์)
นายกรัฐมนตรี – โตเก ตาลากี, นายกรัฐมนตรีนีวเว (2551–ปัจจุบัน)
ปาเลา
ประธานาธิบดี – ทอมมี เรเมเงเซา, ประธานาธิบดีปาเลา (2556–ปัจจุบัน)
ปาปัวนิวกินี
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2, พระราชินีแห่งปาปัวนิวกินี (2518–2565)
ข้าหลวงใหญ่ – เซอร์ บ็อบ ดาเด, ข้าหลวงใหญ่แห่งปาปัวนิวกินี (2560–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี
ปีเตอร์ โอนีล, นายกรัฐมนตรีปาปัวนิวกินี (2554–29 พฤษภาคม 2562)
เจมส์ มาราปี, นายกรัฐมนตรีปาปัวนิวกินี (29 พฤษภาคม 2562–ปัจจุบัน)
ซามัว
ประมุขแห่งรัฐ – ตูปูอาตามาเซเซตูปูโอลา ตูฟูงา เอฟิ, โอ เล อาโอ โอ เล มาโลแห่งซามัว (2550–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – ตูอิลาเอปา อาไอโอโน ไซเลเล มาลีเอเลหาโอไอ, นายกรัฐมนตรีซามัว (2541–2564)
หมู่เกาะโซโลมอน
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2, พระราชินีแห่งหมู่เกาะโซโลมอน (2521–2565)
ข้าหลวงใหญ่
เซอร์ แฟรงค์ คาบุย, ข้าหลวงใหญ่หมู่เกาะโซโลมอน (2552–2562)
เซอร์ David Vunagi, ข้าหลวงใหญ่หมู่เกาะโซโลมอน (2562–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี
Rick Houenipwela, นายกรัฐมนตรีหมู่เกาะโซโลมอน (2560–2562)
Manasseh Sogavare, นายกรัฐมนตรีหมู่เกาะโซโลมอน (2562–ปัจจุบัน)
ตองงา
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชาธิบดีตูปูที่ 6, พระมหากษัตริย์แห่งตองงา (2555–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี
ʻAkilisi Pōhiva, นายกรัฐมนตรีตองงา (2557–2562)
Semisi Sika, รักษาการนายกรัฐมนตรีตองงา (2562)
Pohiva Tu'i'onetoa, นายกรัฐมนตรีตองงา (2562–ปัจจุบัน)
ตูวาลู
พระมหากษัตริย์ – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2, พระราชินีแห่งตูวาลู (2521–2565)
ผู้สำเร็จราชการ
เซอร์ เอียโคบา อิตาเลลี, ผู้สำเร็จราชการตูวาลู (2553–2562)
Teniku Talesi Honolulu, ผู้สำเร็จราชการตูวาลู (2562–2564)
นายกรัฐมนตรี
เอเนเล โซโปอากา, นายกรัฐมนตรีตูวาลู (2556–2562)
กาอูเซอา นาตาโน, นายกรัฐมนตรีตูวาลู (2562–2563)
วานูวาตู
ประธานาธิบดี – Tallis Obed Moses, ประธานาธิบดีตูวาลู (2560–ปัจจุบัน)
นายกรัฐมนตรี – Charlot Salwai, นายกรัฐมนตรีวานูวาตู (2559–2563)
แหล่งข้อมูลอื่น

Rulers
| ด ค กรายชื่อผู้นำประเทศตามปี |
| --- | --- |
คริสต์ศตวรรษที่ 21
 2024  2023  2022  2021  2020  2019  2018  2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004  2003  2002  2001
สรุปเหรียญยูโรเปียนเกมส์ 2019

บทความหลัก: ยูโรเปียนเกมส์ 2015
*  เจ้าภาพ (เบลารุส)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  รัสเซีย | 44 | 24 | 41 | 109 |
| 2 |  เบลารุส* | 23 | 16 | 29 | 68 |
| 3 |  ยูเครน | 16 | 17 | 19 | 52 |
| 4 |  อิตาลี | 13 | 15 | 13 | 41 |
| 5 |  เนเธอร์แลนด์ | 9 | 13 | 7 | 29 |
| 6 |  จอร์เจีย | 7 | 9 | 14 | 30 |
| 7 |  เยอรมนี | 7 | 6 | 13 | 26 |
| 8 |  ฝรั่งเศส | 6 | 9 | 13 | 28 |
| 9 |  บริเตนใหญ่ | 6 | 9 | 8 | 23 |
| 10 |  อาเซอร์ไบจาน | 5 | 10 | 13 | 28 |
| 11 |  อาร์มีเนีย | 5 | 3 | 3 | 11 |
| 12 |  สเปน | 5 | 2 | 6 | 13 |
| 13 |  ฮังการี | 4 | 6 | 9 | 19 |
| 14 |  สโลวีเนีย | 4 | 1 | 1 | 6 |
| 14 |  เบลเยียม | 4 | 1 | 1 | 6 |
| 16 |  บัลแกเรีย | 3 | 7 | 8 | 18 |
| 17 |  โปรตุเกส | 3 | 6 | 6 | 15 |
| 18 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 3 | 3 | 4 | 10 |
| 19 |  อิสราเอล | 3 | 3 | 1 | 7 |
| 20 |  กรีซ | 3 | 2 | 4 | 9 |
| 21 |  เดนมาร์ก | 3 | 2 | 3 | 8 |
| 22 |  โปแลนด์ | 3 | 1 | 10 | 14 |
| 23 |  สวีเดน | 3 | 1 | 4 | 8 |
| 24 |  ตุรกี | 2 | 6 | 7 | 15 |
| 25 |  เช็กเกีย | 2 | 5 | 6 | 13 |
| 26 |  โรมาเนีย | 2 | 3 | 5 | 10 |
| 27 |  ลัตเวีย | 2 | 3 | 2 | 7 |
| 28 |  โครเอเชีย | 2 | 1 | 5 | 8 |
| 29 |  ลิทัวเนีย | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 30 |  ฟินแลนด์ | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 31 |  ออสเตรีย | 1 | 2 | 4 | 7 |
| 31 |  ไอร์แลนด์ | 1 | 2 | 4 | 7 |
| 33 |  เซอร์เบีย | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 34 |  คอซอวอ | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 35 |  เอสโตเนีย | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 36 |  มอลโดวา | 0 | 1 | 4 | 5 |
| 37 |  สโลวาเกีย | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 38 |  ลักเซมเบิร์ก | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 39 |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 39 |  มอนเตเนโกร | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 39 |  ไซปรัส | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 42 |  นอร์เวย์ | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 43 |  ซานมารีโน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (43 ประเทศ) | รวม (43 ประเทศ) | 200 | 200 | 283 | 683 |
หน่วยด็อบสัน

หน่วยด็อบสัน คือหน่วยที่ใช้วัดโอโซนในชั้นบรรยากาศของโลกเรา โดยวัดเป็นความหนาเหนือพื้นที่คอลัมน์ ที่อุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียสและที่ความกดอากาศ 1 บรรยากาศ หน่วยเป็น มิลลิ-บรรยากาศ-เซนติเมตร (milliatmosphere centimetre หรือ m atm cm) หรือ หน่วยด็อบสัน โดยที่
1 m atm cm = 1 D.U
=10**-3 cm ของโอโซนบริสุทธิ์ที่ STP
=2.687x10**16 โมเลกุลต่อตารางเซนติเมตร
=2.141 มิลลิกรัมต่อเซนติเมตร
1 ไมโครเมตร ที่ STP = 0.1 D.U.
=2.687x10**15 โมเลกุลต่อตารางเซนติเมตร
=1 part per million metre(1.0 ppmm at STP)
รายชื่อถนนในจังหวัดภูเก็ต

นี่คือ รายชื่อถนนในจังหวัดภูเก็ต
ถนนเทพกระษัตรี (402)

บทความหลัก: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402
ถนนเทพกระษัตรี หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 เป็นทางหลวงสายหลักที่เชื่อมจังหวัดภูเก็ตเข้ากับแผ่นดินใหญ่ โดยสะพานสารสินมีความยาวประมาณ 51 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดพังงาประมาณ 9 กิโลเมตร และอยู่ในจังหวัดภูเก็ตประมาณ 42 กิโลเมตร อยู่ในความรับผิดชอบของแขวงการทางภูเก็ตตลอดสาย เริ่มต้นจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 สิ้นสุดที่วงเวียนหอนาฬิกา
ถนนแม่หลวน

ถนนแม่หลวนเป็นถนนสายหลักเข้าสู่สถานที่สำคัญของจังหวัดภูเก็ต เช่นหาดป่าตอง   เทศบาลนครภูเก็ต เมืองเก่า อยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครภูเก็ต เริ่มต้นจากถนนเทพกระษัตรี ไปสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4020
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข (4020)

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4020 หรือ ถนนวิชิตสงคราม เป็นทางหลวงสายหลักเข้าสู่สถานที่สำคัญของจังหวัดภูเก็ต เช่นหาดป่าตอง ความยาวประมาณ 15 กิโลเมตรเป็นถนน 4 เลนช่องจราจร แต่ละทิศทางไม่มีเกาะกลางกั้น ยกเว้น บริเวณสี่แยกดาราสมุทร-สี่แยกทางเข้าบิ๊กซีมีเกาะกลางกั้นอยู่ในความรับผิดชอบของแขวงการทางภูเก็ตประมาณ 2 กิโลเมตร เริ่มต้นจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4024 ไปสิ้นสุดที่ถนนของเทศบาลเมืองกะทู้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข (4021)

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4021 หรือ ถนนเจ้าฟ้าตะวันออก เป็นทางหลวงสายหลักเข้าสู่สถานที่สำคัญของจังหวัดภูเก็ต เช่น วัดฉลอง หาดราไวย์ ความยาวประมาณ 10 กิโลเมตรเป็นถนน 4 เลน แบ่งเป็น 2 ช่องจราจร แต่ละทิศทางโดยไม่มีมีเกาะกลางกั้น  เป็นถนน 2 ช่องจราจร เริ่มต้นต่อจากถนนเจ้าฟ้า (กิโลเมตร 0+000) ไปสิ้นสุดที่ห้าแยกฉลอง (กิโลเมตร ุ6+473)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4022

เริ่มต้นจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4024(แยกโรงเรียนวิชิตสงคราม)ไปสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4020(แยกสุระกุล)ปัจจุบันเป็นทางหลวงสายสั้นๆ ช่วงแยกโรงเรียนวิชิตสงคราม-แยกตีนเขาปัจจุบันเป็นทางหลวงหมายเลข 4024
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข (4023)

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4023 หรือ ถนนศักดิเดช เป็นทางหลวงสายหลักเข้าสู่ท่าเทียบเรือน้ำลึก พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำภูเก็ต คลังน้ำมัน ปตท. มีความยาวประมาณ 9 กิโลเมตรเป็นถนน 2 จราจรช่องจราจร แต่ละทิศทาง ยกเว้น บริเวณกิโลเมตร 0+000 - กิโลเมตร 1+000 เป็นถนน 4 ช่องจราจร ไม่มีเกาะกลางกั้น มีจุดเริ่มต้นหน้าสุสานกวางตุ้งต่อจากถนนศักดิเดชตอนเทศบาลนครภูเก็ตควบคุม สิ้นสุดที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำภูเก็ตกิโลเมตร 8+770
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4024

บทความหลัก: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4024
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4025

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4025 เริ่มต้นโดยแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 (แยกท่าเรือ) สิ้นสุด ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4233 (หาดสุรินทร์) ระยะทางทั้งหมดประมาณ 13 กิโลเมตร แบ่งเป็น 1 ช่องจราจรในแต่ละทิศทาง อยู่ในความรับผิดชอบของแขวงการทางภูเก็ต
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4026

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4026  เริ่มต้นโดยแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 ไปสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4031  เป็นเส้นทางหลักของจังหวัดภูเก็ต โดยเริ่มจากแยกทางเข้าสนามบินสายใหม่(เมืองใหม่)ซึ่งทางสายนี้เป็นเส้นทางไปยังท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ตระยะทางทั้งหมดประมาณ 5 กิโลเมตร แบ่งเป็น 1 ช่องจราจรในแต่ละทิศทาง เป็นเส้นทางใหม่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4027

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4027 เริ่มต้นโดยแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 (แยกเมืองใหม่) ไปสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 (แยกท่าเรือ) ซึ่งทางสายนี้เป็นเส้นทางไปยังท่าเรือบางโรงระยะทางทั้งหมดประมาณ 19 กิโลเมตร แบ่งเป็น 1 ช่องจราจรในแต่ละทิศทาง เป็นเส้นทางเก่า
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4028

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4028 (สายห้าแยกฉลอง - กะรน) หรือถนนปฏัก เป็นถนนที่เชื่อมระหว่างตำบลฉลอง อำเภอเมือง กับตำบลกะรน อำเภอเมือง แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4024 ที่ห้าแยกฉลอง มุ่งหน้าทิศตะวันตก ข้ามภูเขาไปยังชุมชนหาดกะตะ จากนั้นเส้นทางจะมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4030 ทางทิศตะวันออก สิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4030 บริเวณวงเวียนหาดกะรน เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ยกเว้นช่วงหัวถนนบริเวณทางแยกฉลอง ระยะทางประมาณ 500 เมตร และช่วงท้ายถนน บริเวณหัวหาดกะรน ระยะทางประมาณ 850 เมตร มีขนาด 2 ช่องจราจร ระยะทางรวมทั้งหมด 8.608 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4029

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4029 (สายกะทู้ - ป่าตอง) หรือถนนพระบารมี เป็นเส้นทางสายหลักที่เชื่อมระหว่างตำบลป่าตองและตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ (รวมถึงเชื่อมต่อกับตัวเมืองภูเก็ตอีกด้วย) แยกออกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4030 ที่วงเวียนโลมา ริมหาดป่าตอง มุ่งหน้าทางทิศตะวันออก เมื่อพ้นวัดสุวรรณคีรีวงก์ เส้นทางจะเปลี่ยนเป็นทางคดเคี้ยวบนภูเขา ข้ามายังตำบลกะทู้ สิ้นสุดที่แยกสี่กอ โดยมีถนนพระภูเก็ตแก้วเป็นแนวต่อเนื่อง เชื่อมต่อกับถนนเยาวราชในเขตเทศบาลนครภูเก็ต อยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงภูเก็ตตั้งแต่วงเวียนโลมาถึงกิโลเมตรที่ 3+236 จากนั้นอยู่ในความดูแลของเทศบาลเมืองกะทู้ ระยะทางรวมทั้งหมดประมาณ 4.9 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4030

บทความหลัก: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4030
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4031

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4031 เริ่มต้นโดยแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 (แยกศาลาแดง) สิ้นสุด ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402 (แยกหมากปรก) โดยเริ่มจากแยกทางเข้าสนามบินสายเก่า (ศาลาแดง) ซึ่งทางสายนี้เป็นเส้นทางไปยังท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ตระยะทางทั้งหมดประมาณ 5 กิโลเมตร แบ่งเป็น 1 ช่องจราจรในแต่ละทิศทาง เป็นเส้นทางเก่า
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ

International governing body of equestrian sports
| --- | --- |

กีฬา: การขี่ม้า
ประเภท: กีฬา
อำนาจการควบคุม: นานาชาติ
ตัวย่อ: FEI
วันที่ก่อตั้ง: 1921; 103 ปีที่แล้ว (1921)
การติดต่อ: คณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติโอลิมปิกฤดูร้อน
วันที่เข้าร่วม: 1921, 1983
สำนักงานใหญ่: โลซานน์, สวิตเซอร์แลนด์
ประธาน:  Ingmar De Vos
รองประธาน:  Jack C. Huang  Mark Samuel
เลขาธิการ:  Sabrina Ibáñez
ผู้สนับสนุน: Longines
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
fei.org
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ (อังกฤษ: International Federation for Equestrian Sports; ฝรั่งเศส: Fédération Équestre Internationale, อักษรย่อ: FEI) เป็นองค์กรกำกับดูแลกีฬาระหว่างประเทศของกีฬาขี่ม้า
สำนักงานใหญ่ของสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติอยู่ที่โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีชื่อย่อในการดำเนินการคือ เอฟอีไอ (FEI) รวมถึงทำการปกป้องสวัสดิภาพของม้าจากการทำร้ายร่างกายหรือการให้สารต้องห้าม