แมนเชสเตอร์

| แมนเชสเตอร์ Manchester |
| --- | --- |
นคร และโบโรมหานคร
ตามเข็มนาฬิกาจากด้านบน: เมืองจากระยะไกล, บีดัมทาวเวอร์, ศาลแพ่งแมนเชสเตอร์, โรงแรมมิดแลนด์, วันแอนเจิลสแควร์, ศาลาว่าการเมืองแมนเชสเตอร์
   ตราอาร์ม
สมญา: "คอตโตนอโพลิส", "แวร์เฮาส์ ซิตี",  แมดเชสเตอร์, "เดอะ เรนนี ซิตี"
คำขวัญ: "Concilio Et Labore" "ด้วยปัญญาและอุตสาหะ"
แผนที่แสดงตำแหน่งของแมนเชสเตอร์ในอังกฤษ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
แคว้น: อังกฤษ
ภาค: นอร์ทเวสต์อิงแลนด์
เทศมณฑลทางพิธีการ: เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์
ก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 1
ได้สถานะเมือง: ค.ศ. 1301
ได้สถานะนคร: 29 มีนาคม ค.ศ. 1853
การปกครอง
 • สภาปกครอง: สภานครแมนเชสเตอร์
พื้นที่
 • นคร: 44.7 ตร.กม. (17.3 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 243.4 ตร.กม. (94.0 ตร.ไมล์)
ความสูง: 38 เมตร (125 ฟุต)
ประชากร (กลางปี ค.ศ. 2016)
 • นคร: 541,300 คน
 • ความหนาแน่น: 12,000 คน/ตร.กม. (31,000 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,553,379 คน
 • รวมปริมณฑล: 2,794,000 คน
 • เชื้อชาติ:   ผิวขาว 66.7%  เอเชียใต้ 14.4%  ผิวดำ 8.6%  เชื้อสายผสม 4.7%  จีน 2.7%  อาหรับ 1.9%  อื่น ๆ 1.2% 
เดมะนิม: แมนคูเนียน (Mancunian)
เขตเวลา: เวลามาตรฐานกรีนิช
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+1 (เวลาฤดูร้อนบริเตน)
เขตรหัสไปรษณีย์: M, WA (บางส่วน)
เขตรหัสโทรศัพท์: 0161
รหัส ISO 3166: GB-MAN
เว็บไซต์: manchester.gov.uk
แมนเชสเตอร์ (อังกฤษ: Manchester, /ˈmæntʃɪstər/ไฟล์:En-uk-Manchester.ogg) เป็นนครและโบโรมหานคร ในเทศมณฑลเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ ตอนเหนือของประเทศอังกฤษ มีประชากรในปี ค.ศ. 2013 จำนวน 514,417 คน ตั้งอยู่ในพื้นที่เขตเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสองของสหราชอาณาจักร ซึ่งมีมากถึง 2.55 ล้านคน แมนเชสเตอร์ติดต่อกับที่ราบเชชเชอร์ทางทิศใต้ ติดต่อกับเทือกเขาเพนไนน์ทางทิศเหนือและทิศตะวันออก ตัวเมืองของแมนเชสเตอร์นั้นมีแนวโน้มขยายตัวเป็นวงกว้างอย่างต่อเนื่อง โดยมีสภานครแมนเชสเตอร์ เป็นหน่วยงานการปกครองส่วนท้องถิ่น
บันทึกประวัติศาสตร์ของแมนเชสเตอร์เริ่มต้นจากการตั้งถิ่นฐานและการก่อสร้างป้อมปราการในยุคโรมัน ชื่อว่า มามูคิอุม หรือ แมนคูเนียม ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณ 79 ปีหลังคริสตกาล บริเวณเนินเขาใกล้จุดบรรจบของแม่น้ำเมดล็อกกับแม่น้ำเออร์เวลล์ ซึ่งอยู่ในเทศมณฑลแลงคาเชอร์ในขณะนั้น ซึ่งต่อมาพื้นที่ทางตอนใต้ของแม่น้ำเมอร์ซีย์ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเชสเชียร์ในช่วงศตวรรษที่ 20 ตลอดเวลาในยุคกลาง แมนเชสเตอร์ยังคงเป็นเมืองแมนเนอร์เล็ก ๆ แต่เริ่มขยายตัวขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์เมื่อราวย่างเข้าศตวรรษที่ 19 ความเจริญรุ่งเรืองจากการผลิตสิ่งทอในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม ทำให้มีการพัฒนาของเมืองอย่างรวดเร็ว และส่งผลให้แมนเชสเตอร์กลายเป็นเมืองอุตสาหกรรมแห่งแรกของโลก
แมนเชสเตอร์ได้รับฐานะนครเมื่อปี ค.ศ. 1853 ซึ่งเป็นนครของอังกฤษแห่งในรอบสามร้อยปี คลองเดินเรือสมุทรแมนเชสเตอร์ ซึ่งเป็นคลองเดินเรือที่ยาวที่สุดในโลกในขณะนั้น เปิดใช้ในปี ค.ศ. 1894 ทำให้มีท่าเรือแมนเชสเตอร์ เชื่อมต่อเมืองไปยังทะเลเป็นระยะทาง 36 ไมล์ (58 กิโลเมตร) ไปทางทิศตะวันตก ความเจริญมั่งคั่งได้ซบเซาลงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องมาจากการเลิกสนับสนุนอุตสาหกรรมการผลิต (en:deindustrialisation) แต่การลงทุนได้กลับมาเริ่มต้นจากเหตุระเบิดในแมนเชสเตอร์ ค.ศ. 1996 ซึ่งนำไปสู่การฟื้นฟูเมืองครั้งใหญ่
ในปี ค.ศ. 2014 เครือข่ายวิจัยโลกาภิวัฒน์และนครโลก (en:Globalization and World Cities Research Network) ได้จัดแมนเชสเตอร์เป็นนครโลกระดับบีตา และทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของอังกฤษ หากไม่นับลอนดอน  แมนเชสเตอร์เป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาเยือนมากที่สุดอันดับสามในสหราชอาณาจักร รองจากลอนดอน และเอดินบะระ และได้การยอมรับจากหลายฝ่ายว่าเป็นเมืองรองของสหราชอาณาจักร แมนเชสเตอร์เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงจากการกีฬา ขนส่ง ดนตรี ธุรกิจขนาดใหญ่ ผลผลิตทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรม วัฒนธรรม ศิลปะ สถาปัตยกรรม สื่อ และอุตสาหกรรม มีสถานีรถไฟแมนเชสเตอร์ลิเวอร์พูลโรดเป็นสถานีรถไฟขนส่งผู้โดยสารระหว่างเมืองแห่งแรกของโลก และมีนักวิทยาศาสตร์ในเมืองที่แยกอะตอมได้เป็นครั้งแรก และพัฒนาเครื่องคอมพิวเตอร์แบบเก็บโปรแกรมได้ (en:Manchester Small-Scale Experimental Machine) เครื่องแรกของโลก