stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอริช เค็สท์เนอร์
ผลงานการเขียน(บางส่วน)

Herz auf Taille, 1928
Emil und die Detektive, 1929 (อีมิล ยอดนักสืบ)
Lärm im Spiegel, 1929
Leben in dieser Zeit, 1929
Ein Mann gibt Auskunft, 1930
Das letzte Kapitel, 1930
Ballade vom Nachahmungstrieb, 1930
Arthur mit dem langen Arm, 1931
Pünktchen und Anton, 1931(คู่หูจอมซน)
Fabian. Die Geschichte eines Moralisten, 1931
Das verhexte Telefon, 1932
Der 35. Mai oder Konrad reitet in die Südsee, 1932
Gesang zwischen den Stühlen, 1932
Das fliegende Klassenzimmer, 1933
Drei Männer im Schnee, 1934
Emil und die drei Zwillinge, 1934
Die verschwundene Miniatur, 1935
Doktor Erich Kästners Lyrische Hausapotheke, 1936
Der Zauberlehrling (Romanfragment), 1936
Georg und die Zwischenfälle (Der kleine Grenzverkehr), 1938
Die Konferenz der Tiere, 1949
Das doppelte Lottchen, 1949 (ลอตตี้กะริซ่า...แฝดอลเวง, วีรกรรมฝาแฝด)
Die 13 Monate, 1955
Die Schule der Diktatoren, 1957
Als ich ein kleiner Junge war, 1957
Über das Nichtlesen von Büchern, mit Zeichnungen von Paul Flora, 1958
Die Ballade vom Nachahmungstrieb, 1959
Notabene 45, 1961
Das Schwein beim Friseur, 1962
Der kleine Mann, 1963
Der kleine Mann und die kleine Miss, 1967
...was nicht in euren Lesebüchern steht, 1968
แผนชลีเฟิน

จอมพล อัลเฟรท ฟ็อน ชลีเฟิน
แผนชลีเฟิน (เยอรมัน: Schlieffen-Plan) เป็นแผนปฏิบัติการทางทหารของจักรวรรดิเยอรมัน ร่างขึ้นโดยจอมพล อัลเฟรท ฟ็อน ชลีเฟิน หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ของกองทัพเยอรมัน แผนนี้ได้รับการออกแบบให้เยอรมนีได้รับชัยชนะในศึกสองด้าน (แนวรบด้านตะวันตกและด้านตะวันออก)
ตั้งแต่ปี 1897 ชลีเฟินเริ่มคิดแผนรุกตีฝรั่งเศสโดยการยกทัพผ่านประเทศเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ แทนที่จะบุกเข้าจากชายแดนฝรั่งเศสโดยตรง การร่างแผนในช่วงแรกเขาประสบกับปัญหาว่าเยอรมนีคงไม่สามารถพิชิตฝรั่งเศสได้เร็วพอที่จะโยกย้ายกำลังทหารไปรับศึกด้านรัสเซีย (ซึ่งเป็นมิตรกับฝรั่งเศส) เยอรมนีเสี่ยงจะต้องรับศึกสองด้านพร้อมกัน
ในปี 1905 ชลีเฟินประเมินว่ากองทัพรัสเซียมีความสามารถเคลื่อนกำลังทหารภายใน 28 วัน ซึ่งหมายความว่ากองทัพเยอรมันต้องบุกเอาชนะฝรั่งเศสภายในสามสัปดาห์ เพื่อที่จะมีเวลาย้ายกำลังไปรับศึกด้านตะวันออก ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ไม่สามารถบรรลุภายใต้สภาวะการณ์ในเวลานั้น อย่างไรก็ตาม ปัญหานี้คลี่คลายลงเมื่อรัสเซียพ่ายแพ้อย่างไม่มีใครคาดฝันในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นเมื่อปีเดียวกัน ทุกคนประเมินแสนยานุภาพของรัสเซียไว้สูงเกิน เขามองว่ากองทัพรัสเซียไม่อาจฟื้นกำลังในเวลาอันสั้น เยอรมนีไม่จำเป็นต้องวางกำลังทหารจำนวนมากไว้ที่ด้านตะวันออก
ชลีเฟินประเมินว่ากองทัพรัสเซียซึ่งสูญเสียแสนยานุภาพในสงครามกับญี่ปุ่น จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหกสัปดาห์ในการยกทัพมาถึงชายแดนด้านตะวันออกของเยอรมนี ระหว่างนั้น เยอรมนีมีเวลาเพียงพอที่จะกรีธาทัพผ่านประเทศเป็นกลางอย่างเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม และบุกเข้าฝรั่งเศสจากชายแดนด้านเหนือลงไปถึงกรุงปารีส (แทนที่จะบุกเข้าจากชายแดนฝรั่งเศส-เยอรมนีโดยตรงซึ่งเต็มไปด้วยป้อมปราการแข็งแกร่งของฝรั่งเศส) แล้วจึงปิดล้อมและทำลายกองทัพฝรั่งเศส เขาคาดว่าทั้งหมดนี้จะใช้เวลาไม่เกิน 45 วัน เมื่อพิชิตฝรั่งเศสได้แล้ว เยอรมนีจะรุดเร่งขนส่งกำลังทหารไปที่แนวรบด้านตะวันออกผ่านทางเครือข่ายรถไฟเพื่อต้านกองทัพรัสเซีย
จอมพลชลีเฟินเกษียณราชการในต้นปี 1906 ผู้ดำรงตำแหน่งและรับแผนการนี้ต่อจากเขาคือพลเอกอาวุโส เฮ็ลมูท ฟ็อน ม็อลท์เคอ คนเล็ก เขาปรับปรุงแผนชลีเฟินหลายจุด ทั้งการลดขนาดกำลังรบที่ใช้โจมตี เลือกบุกผ่านเบลเยียมอย่างเดียว เป็นต้น ม็อลท์เคอตั้งชื่อแผนใหม่ว่า แผน 17 (Plan XVII.) และนำไปใช้จริงในยุทธการที่แม่น้ำมาร์นครั้งที่หนึ่ง (กันยายน 1914) แต่ยุทธการครั้งนั้นประสบความล้มเหลว นักประวัติศาสตร์มองว่าม็อลท์เคอเข้าไปก้าวก่ายแผนต้นฉบับมากเกินไป
หลังเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นายทหารระดับสูงในกองทัพและนักประวัติศาสตร์ที่หอสมุดแห่งชาติลงความเห็นตรงกันว่า ความพ่ายแพ้ที่แม่น้ำมาร์นไม่ได้เกิดจากการคาดการณ์ทางยุทธศาสตร์ผิดพลาด แต่เกิดความผิดคลาดในแผนของม็อลท์เคอเอง
แผนมาดากัสการ์

มาดากัสการ์ตั้งอยู่นอกชายฝั่งตะวันออกของทวีปแอฟริกา
แผนมาดากัสการ์ (เยอรมัน: Madagaskarplan) เป็นข้อเสนอจากรัฐบาลนาซีเยอรมันเพื่อโยกย้ายชาวยิวจากทวีปยุโรปไปยังเกาะมาดากัสการ์ ฟรันซ์ ราเดมาแคร์ หัวหน้าแผนกยิวของสำนักงานต่างประเทศเยอรมันได้เสนอความคิดนี้ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ไม่นานก่อนที่ฝรั่งเศสถูกยึดครอง ข้อเสนอนี้ได้เรียกว่าสำหรับการมอบอำนาจในการควบคุมมาดากัสการ์ อาณานิคมของฝรั่งเศสแก่เยอรมนีในฐานะส่วนหนึ่งของข้อตกลงการยอมจำนวนของฝรั่งเศส
ความคิดของการจัดการชาวยิวเชื้อสายโปลใหม่ในมาดากัสการ์โดยรัฐบาลโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1937 แต่กองกำลังเฉพาะกิจที่ได้ส่งไปเพื่อประเมินศักยภาพของเกาะซึ่งได้สรุปผลออกมาแล้วว่ามีเพียง 5,000  ถึง 7,000 ครอบครัวเท่านั้นที่จะสามารถอาศัยอยู่ได้หรือแม้แต่ประมาณไม่กี่ 500 ครอบครัวโดยการประเมินบางส่วน เพราะความพยายามของนาซีเพื่อส่งเสริมการอพยพประชากรชาวยิวของเยอรมนีในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สองเป็นเพียงบางส่วนที่ประสบความสำเร็จ ความคิดที่จะเนรเทศชาวยิวให้ไปยังเกาะมาดากัสการ์ได้ถูกรื้อฟื้นโดยรัฐบาลนาซีในปี ค.ศ. 1940
ราเดมาแคร์ได้แนะนำเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1940 มาดากัสการ์ควรจะจัดให้เป็นจุดหมายปลายทางสำหรับชาวยิวในยุโรป ด้วยการอนุมัติของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ อาด็อล์ฟ ไอช์มัน ได้เผยแพร่บันทึกข้อตกลงในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ได้เรียกร้องสำหรับให้มีการตั้งถิ่นฐานใหม่ของชาวยิวนับล้านคนต่อปีจากสี่ปี ด้วยเกาะที่ถูกควบคุมให้เป็นรัฐตำรวจภายใต้เอ็สเอ็ส  พวกเขาได้สันนิษฐานว่าชาวยิวจำนวนมากจะต้องยอมรับเงื่อนไขที่รุนแรงที่ควรดำเนินตามแผนต่อไป แผนนั้นกลับไร้ผลเนื่องจากการปิดล้อมทางทะเลของอังกฤษ ดังนั้นจึงถูกเลื่อนออกไปหลังจากนาซีได้พ่ายแพ้ในยุทธการที่บริเตนในเดือนกันยายน ค.ศ. 1940 และได้ถูกเก็บไว้อย่างถาวรในปี ค.ศ. 1942 ด้วยการเริ่มต้นของมาตรการสุดท้าย ซึ่งทำหน้าที่เป็นขั้นตอนทางจิตวิทยาที่สำคัญ
เอริก มักซิม ชูโป-โมติง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ชูโป-โมติงกับชัลเคอ 04 ใน ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เอริก มักซิม ชูโป-โมติง
วันเกิด:   (1989-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1989 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ฮัมบวร์ค เยอรมนีตะวันตก
ส่วนสูง:  1.91 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไบเอิร์นมิวนิก
หมายเลข:  13
สโมสรเยาวชน
1995–2000:  Teutonia 05
2000–2003:  Altona 93
2003–2004:  FC St. Pauli
2004–2007:  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2011 |  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา 2 |  31 |  (1) |
| 2007–2011 |  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา |  23 |  (2) |
| 2009–2010 |  → เนือร์นแบร์ค (ยืม) |  25 |  (5) |
| 2011–2014 |  ไมนทซ์ 05 |  74 |  (20) |
| 2013 |  ไมนทซ์ 05 2 |  2 |  (0) |
| 2014–2017 |  ชัลเคอ 04 |  82 |  (18) |
| 2017–2018 |  สโตกซิตี |  30 |  (5) |
| 2018–2020 |  ปารีสแซ็ง-แฌร์แม็ง |  31 |  (6) |
| 2020– |  ไบเอิร์นมิวนิก |  18 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2007–2009 |  เยอรมัน อายุไม่เกิน 19 ปี |  5 |  (4) |
| 2009–2010 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 21 ปี |  5 |  (4) |
| 2010– |  แคเมอรูน |  55 |  (15) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 7 ธันวาคม 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 13 พฤศจิกายน 2019
ช็อน-เอริก มักซิม ชูโป-โมติง (เยอรมัน: Eric Maxim Choupo-Moting; เกิดวันที่ 23 มีนาคม 1989) เป็นนักฟุตบอลที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าหรือปีกให้กับไบเอิร์นมิวนิกในเยอรมนี และทีมชาติแคเมอรูน
ชูโป-โมติงเริ่มต้นอาชีพกับฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา โดยได้ลงเล่นนัดแรกในบุนเดิสลีกาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 ในฤดูกาล 2009–10 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับเนือร์นแบร์ค ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011 เขาย้ายไปไมนทซ์ 05 สามฤดูกาลถัดมาเขาย้ายไปชัลเคอ 04 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 เขากลายเป็นตัวหลักของสโมสรโดยลงเล่นมากกว่า 100 นัด ก่อนที่จะย้ายไปสโตกซิตีในพรีเมียร์ลีกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017 ในปีถัดมา เขาย้ายไปปารีสแซ็ง-แฌร์แม็งในลีกเอิงด้วยสัญญา 3 ปี
ทีมชาติ > เยอรมนี

ชูโป-โมติงถือหนังสือเดินเยอรมนี และเป็นตัวแทนของประเทศบ้านเกิดของตนในการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปีในปี 2008 และ 2011
ทีมชาติ > แคเมอรูน

วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ชูโป-โมติงถูกเรียกติดทีมชาติแคเมอรูน และเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ที่ประเทศแอฟริกาใต้ เช่นเดียวกันกับฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2017 เขาประกาศว่าจะไม่ลงเล่นในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017
เกียรติประวัติ > สโมสร

ปารีสแซ็ง-แฌร์แม็ง
ลีกเอิง: 2018–19, 2019–20
กุปเดอฟร็องส์: 2019–20
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

Fritz Walter Medal: เหรียญเงิน 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

เอริก มักซิม ชูโป-โมติง เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
เอริก มักซิม ชูโป-โมติง ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก  |
| --- | --- |
 1 น็อยเออร์  2 อูปาเมกาโน  3 คิม มิน-แจ  4 เดอ ลิคต์  6 คิมมิช  7 กนาบรี  8 โกเร็ทซ์คา  9 เคน  10 ซาเน  11 กอมาน  15 ไดเออร์  17 มาเน  18 เปเรตซ์  19 เดวีส์  20 ซาร์  21 แอร์น็องแดซ  22 โรกา  23 นีย็องซู  24 ตอลีโซ  25 มึลเลอร์  35 นือเบิล  42 มูซีอาลา  ผู้จัดการ: กงปานี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติแคเมอรูน – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 Feudjou  2 อาซู-เอกอโต  3 Nkoulou  4 Djeugoué  5 Nounkeu  6 ซง  7 N'Guémo  8 Moukandjo  9 เอโต (c)  10 อาบูบาการ์  11 Makoun  12 Bedimo  13 ชูโป-โมติง  14 Chedjou  15 Webó  16 Itandje  17 Mbia  18 Enoh  19 Olinga  20 Salli  21 มาติป  22 Nyom  23 Ndjock  ผู้ฝึกสอน: Finke  |  1 Feudjou  2 อาซู-เอกอโต  3 Nkoulou  4 Djeugoué  5 Nounkeu  6 ซง  7 N'Guémo  8 Moukandjo  9 เอโต (c)  10 อาบูบาการ์  11 Makoun  12 Bedimo  13 ชูโป-โมติง  14 Chedjou  15 Webó  16 Itandje  17 Mbia  18 Enoh  19 Olinga  20 Salli  21 มาติป  22 Nyom  23 Ndjock  ผู้ฝึกสอน: Finke  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติแคเมอรูน – แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 |
| --- | --- | --- |
|  1 โอนานา  2 ฟาอิ  3 บง  4 บานานา  5 Ngadeu-Ngadjui  6 Oyongo  7 เอ็นฌีเอ  8 Zambo Anguissa  9 Bahoken  10 Djoum  11 Bassogog  12 ดาวา  13 ชูโป-โมติง  14 Mandjeck  15 กุนเด  16 Ondoa  17 Toko Ekambi  18 โฌแอ็ล  19 Zoua  20 Boumal  21 Kaptoum  22 Kana-Biyik  23 Kameni  ผู้ฝึกสอน: เซดอร์ฟ  |  1 โอนานา  2 ฟาอิ  3 บง  4 บานานา  5 Ngadeu-Ngadjui  6 Oyongo  7 เอ็นฌีเอ  8 Zambo Anguissa  9 Bahoken  10 Djoum  11 Bassogog  12 ดาวา  13 ชูโป-โมติง  14 Mandjeck  15 กุนเด  16 Ondoa  17 Toko Ekambi  18 โฌแอ็ล  19 Zoua  20 Boumal  21 Kaptoum  22 Kana-Biyik  23 Kameni  ผู้ฝึกสอน: เซดอร์ฟ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติแคเมอรูน – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 อึงกาป็องดูแอ็ตอึนบู  2 อึงกอม อึมเบเกลี  3 อึงกูลู  4 วู  5 องดัว  6 อึงกามาเลอ  7 อึงกูดู  8 ซ็องโบ อ็องกีซา  9 อึนซาเม  10 อาบูบาการ์ (กัปตัน)  11 บาซอกอก  12 ตอโก เอกามบี  13 ชูโป-โมติง  14 กูแอ  15 กูนเด  16 เอปาซี  17 อึมบายโซ  18 องกลา  19 ฟาย  20 อึมเบอโม  21 กัสเตเลโต  22 อึนชาม  23 ออนานา  24 เอบอเซ  25 ตอโล  26 มารู  ผู้ฝึกสอน: ซง  |  1 อึงกาป็องดูแอ็ตอึนบู  2 อึงกอม อึมเบเกลี  3 อึงกูลู  4 วู  5 องดัว  6 อึงกามาเลอ  7 อึงกูดู  8 ซ็องโบ อ็องกีซา  9 อึนซาเม  10 อาบูบาการ์ (กัปตัน)  11 บาซอกอก  12 ตอโก เอกามบี  13 ชูโป-โมติง  14 กูแอ  15 กูนเด  16 เอปาซี  17 อึมบายโซ  18 องกลา  19 ฟาย  20 อึมเบอโม  21 กัสเตเลโต  22 อึนชาม  23 ออนานา  24 เอบอเซ  25 ตอโล  26 มารู  ผู้ฝึกสอน: ซง  |  |
แผนรัฐประหารเยอรมนี พ.ศ. 2565

ในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2565 สมาชิก 25 คนของกลุ่มก่อการร้ายขวาจัดถูกจับกุมในข้อหาวางแผนก่อรัฐประหารในประเทศเยอรมนี กลุ่มที่เรียกว่า "สหภาพปิตุภูมิ" (เยอรมัน: Patriotische Union) หรือ "แดร์ร็ค" (เยอรมัน: Der Rat) เป็นกลุ่ม ไรช์สบวร์เกอร์ หัวรุนแรงขวาจัดของเยอรมัน กลุ่มมีเป้าหมายที่จะฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ในเยอรมนีอีกครั้งตามแบบจักรวรรดิเยอรมัน กลุ่มนี้ถูกกล่าวหาว่าต้องการยั่วยุให้เกิดความวุ่นวายและสงครามกลางเมืองในเยอรมนีเพื่อชิงอำนาจ
ตำรวจและหน่วยรบพิเศษกว่า 3,000 นายเข้าตรวจค้นสถานที่ต่าง ๆ 130 แห่งทั่วประเทศเยอรมนี และทำการจับกุมหลายครั้ง รวมถึงไฮน์ริช ร็อยส์ ผู้สืบเชื้อสายจากตระกูลร็อยส์ และเบอร์กิต มัลแซค-วินเคอมันน์ อดีตสมาชิกพรรคทางเลือกเพื่อเยอรมนี กลุ่มนี้ยังรวมถึงเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจ ปฏิบัติการต่อต้านกลุ่มดังกล่าวถือเป็นปฏิบัติการครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เยอรมนี และ ปีเตอร์ ฟรังค์ อัยการสูงสุดได้ประกาศให้กลุ่มดังกล่าวเป็นองค์กรก่อการร้าย
แพนเซอร์ฮาวอิตเซอ 2000

|  แพนเซอร์ฮาวอิตเซอ 2000  |
| --- | --- |
Panzerhaubitze 2000 in profile.
ชนิด: ปืนใหญ่อัตตาจร
แหล่งกำเนิด:  เยอรมนี
บทบาท
สงคราม: สงครามอัฟกานิสถาน
ประวัติการผลิต
ช่วงการออกแบบ: 1996
มูลค่า: US$4.5 million
ช่วงการผลิต: 1998
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 55.3 tons (121,914 lb) combat loaded
ความยาว: 11.7 m (38.4 ft)
ความกว้าง: 3.6 m (11.8 ft)
ความสูง: 3.1 m (10.2 ft)
ลูกเรือ: 3 (commander, driver,and gunner)

เกราะ: welded steel, 14.5 mm resistant  additional bomblet protection
อาวุธหลัก: Rheinmetall 155 mm L52 Artillery Gun (60 rounds)
อาวุธรอง: Rheinmetall MG3 7.62 mm machine gun
เครื่องยนต์: MTU 881 Ka-500 986 hp (735.26 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 17.83 hp/ton
กันสะเทือน: torsion bar
พิสัยปฏิบัติการ: 420 km (261 mi)
ความเร็ว: Road: 60 km/h (37 mph) Off-road: 45 km/h (28 mph)
แพนเซอร์ฮาวอิตเซอ 2000 (เยอรมัน: Panzerhaubitze 2000)  มีชื่อย่อว่า PzH 2000 เป็นปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 155 ม.ม. แบบหุ้มเกราะติดตั้งบนล้อสายพาน พัฒนาโดยบริษัท Krauss-Maffei Wegmann (KMW) และ Rheinmetall ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 สำหรับกองทัพเยอรมนี ปัจจุบันมีประจำการในกองทัพเยอรมนี อิตาลี เนเธอร์แลนด์ และกรีซ จำนวนมากกว่า 330 ชุด
พีแซดเอช 2000 เป็นปืนใหญ่อัตตาจรที่มีอัตราการยิงสูงมาก สูงสุดถึง 3 นัด ใน 9 วินาที, 10 นัด ใน 56 วินาที และสามารถยิงต่อเนื่องได้ระหว่าง 10 ถึง 13 นัด ต่อนาที ขึ้นอยู่กับความร้อนที่ปากกระบอกปืน สามารถปฏิบัติการได้โดยใช้เจ้าหน้าที่ 3 นาย คือ ผู้บังคับการ, พลขับ และพลยิง
พีแซดเอช 2000 เข้าทำการรบครั้งแรกโดยกองทัพเนเธอร์แลนด์ในสงครามอัฟกานิสถาน ในปฏิบัติการเมดูซา เข้าโจมตีฝ่ายตาลีบัน ในจังหวัดกันดะฮาร์ อัฟกานิสถาน เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006
แบร์คันท์ เกิคทัน

แบร์คันท์ เกิคทัน
แบร์คันท์ เกิคทัน (เยอรมัน: Berkant Göktan) เกิดวันที่ 12 ธันวาคม 1980 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันเชื้อสายตุรกี
ประวัติการค้าแข้ง

เกิคทันเป็นอดีตนักฟุตบอลฝึกหัดของบาเยิร์นมิวนิก เคยมีโอกาสลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนลีก รอบแบ่งกลุ่ม ฤดูกาล 1998-1999 ซึ่งเกมนั้น บาเยิร์นเสมอแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไป  2-2 โดยเขาถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนฮาซาน ซาลิฮามิดซิช และได้เล่น 30 นาที หลังจากนั้นบาเยิร์นปล่อยให้โบรุสเซียมึนเชินกลัคบัค และอาร์เมียร์ บีเลเฟลด์ ยืมตัวเขาไปใช้งานในปี 2001 เกิคทันย้ายไปค้าแข้งในตุรกีกับทีมยักษ์ใหญ่ของประเทศอย่างกาลาตาซาราย ต่อด้วยเบซิคตัส ก่อนจะกลับมาแจ้งเกิดอีกครั้งในเยอรมนี กับ 1860 มิวนิก ต่อมาเกิคทันถูกจับได้ว่ามีสารโคเคนในการตรวจร่างกาย ทำให้เขาตัดสินใจยกเลิกสัญญากับทีมและเดินทางมาประเทศไทยเพื่อพักผ่อน และวันที่ 21 มกราคม 2010 เกิคทันเซ็นสัญญา 1 ปีย้ายมาเมืองทอง ยูไนเต็ด ซึ่งสร้างกระแสพอสมควร แต่เนื่องจากสภาพร่างกายของเขาไม่สมบูรณ์ เขาจึงไม่มีโอกาสได้ลงเล่นเลยแม้แต่นัดเดียว และสุดท้ายก็ต้องยกเลิกสัญญากันไปในเวลาไม่นาน
ในส่วนของฟุตบอลทีมชาติ เกิคทันเคยติด ทีมชาติตุรกี ชุดยู-21 โดยลง 29 นัดยิงได้ 10 ประตู
แฟร์.ดี

| --- | --- |
สหภาพร่วมแรงงานบริการ
Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft - ver.di

ก่อตั้ง: 19 มีนาคม 2001
สํานักงานใหญ่: เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
ที่ตั้ง: เยอรมนี
สมาชิก  : 1.9 ล้าน
เว็บไซต์: www.verdi.de
แฟร์ไรน์เทอ ดีนซ์ทไลซ์ทุงซ์เกแวร์คซ์ชัฟท์ (เยอรมัน: Vereinte Dienstleistungsgewerkschaft) หรือเรียกโดยสั้นว่า แฟร์ดี (Verdi มักใช้รูป ver.di; [ˈvɛʁdiː]); แปลว่า: สหภาพร่วมแรงงานบริการ) เป็นสหภาพแรงงานเยอรมันที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในเบอร์ลิน ก่อตั้งขึ้นในปี 2001 จากการรวมสหภาพแรงงานห้าสหภาพ และเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สหาพแรงงานเยอรมัน (DGB) แฟร์ดีมีสมาชิก 1.9 ล้านคน และถือเป็นสหภาพแรงงานที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมันเป็นอันดับสอง รองจากอีเก เมทัลล์ สหภาพมีลูดจ้าง 3000 คน และมีรายรับกว่า 454 ล้านยูโรต่อปีจากค่าสมาชิกภาพ สหภาพแบ่งย่อยเป็น 10 เขตสหพันธรัฐ และห้าภาคส่วน ภายใต้คณะกรรมการบริหารแห่งชาติหรือ บุนเดิซฟ็อชตันท์ (Bundesvorstand) ประธานคนแรกของแฟร์ดีคือ ฟรังก์ เซิร์ซเคอ ตั้งแต่ก่อตั้งในปี 2001 ถึงเดือนกันยายน 2019 หลังจากนั้นจนถึงปัจจุบัน ฟรังก์ แวร์เนเคอ ได้รับเลือกตั้งขึ้นมาดำรงตำแหน่งต่อ
แฟร์ดีเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของห้าสหภาพแรงงาน คือ สหภาพลูกจ้างเงินเดือนเยอรมัน (DAG), สหภาพไปรษณีย์เยอรมัน (DPG), สหภาพการค้า การธนาคาร และประกัน (HBV), สหภาพสื่อ (IG Medien) และ สหภาพบริการสาธารณะ การขนส่ง และจราจร (ÖTV) ประวัติศาสตร์ของแฟร์ดีสามารถย้อนไปได้ถึงสมาคมผู้พิมพ์หนังสือเยอรมัน (แฟร์บันด์แดร์ด็อยท์เชินบุคดรุคเคอ, Verband der Deutschen Buchdrucker) ที่ก่อตั้งในปี 1866
สหภาพแบ่งการดำเนินงานเป็นสิบเขต ได้แก่ บาเดิน-วึทเทิมแบร์ค, บาแยร์น, แบร์ลิน-บรันเดินบวร์ค, ฮัมบวร์ค, เฮ็ซเซอ, นีเดอร์ซัคเซิน / เบรเมน, นอร์ด (ประกอบด้วยชเลสวิก-โฮลชไทน์, เม็คเล็นบวร์ค-ฟอร์พ็อมแมร์น), นอร์ดไรน์-เวสฟาเลีย, ไรน์ลันท์-ฟัล / ซาร์ลันท์ และเขตร่วมของซัคเซิน, ซัคเซิน-อันฮัลท์ กับ ทือริงเงอ
เอ็ลเซ็ท 127 กราฟ เซ็พเพอลีน

กราฟ เซ็พเพอลีน LZ 127 กำลังลดระดับเพื่อร่อนลงจอด ภาพถ่ายประมาณปี 1929-30 โดย Alexander Cohrs
เรือเหาะเยอรมันเซ็พเพอลีน หมายเลข 127 (เยอรมัน: Deutsches Luftschiff Zeppelin #127 หรือชื่อทะเบียนคือ เด-เอ็ลเซ็ท 127 (D-LZ 127) เป็นเรือเหาะของบริษัทเรือเหาะอากาศเซ็พเพอลีน (Luftschiffbau Zeppelin)
การเดินเรือ

เอ็ลเซ็ท127 ออกทำการบินในช่วง ค.ศ. 1928 ถึง 1937 ตั้งชื่อตามกราฟแฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน ผู้บุกเบิกกิจการบินด้วยเรือเหาะ และผู้ก่อตั้งบริษัทลุฟชิฟบาว เซบเปลิน
เรือเหาะลำนี้มีชื่อเสียงในจากการบินมากกว่า 590 เที่ยวบิน เป็นระยะทางมากกว่าหนึ่งล้านไมล์ (1.7 ล้านกิโลเมตร)  และสร้างสถิติต่างๆ มากมาย รวมทั้งการเดินทางรอบโลก โดยเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก 133 ครั้ง มหาสมุทรแปซิฟิก 1 ครั้ง บรรทุกผู้โดยสารทั้งสิ้น 13,110 คน  โดยไม่เคยเกิดอุบัติเหตุ
การก่อสร้าง

เรือเหาะกราฟ เซ็พเพอลีน สร้างขึ้นตามคำสั่งของด็อกเตอร์ฮูโก เอ็กเคนเนอร์ ผู้จัดการบริษัท ลุฟชิฟบาว เซ็พเพอลีน โดยในช่วงเริ่มแรกบริษัทได้ขอทุนสร้างจากรัฐบาลสาธารณรัฐไวมาร์แต่ถูกปฏิเสธ เอ็กเคนเนอร์จึงหันไประดมเงินทุนจากผู้ลงทุนทั่วประเทศเยอรมนี เขายังรับหน้าที่เป็นผู้บังคับการเรือเหาะในการเดินทางครั้งสำคัญหลายครั้ง  เรือเหาะมีขนาดความยาว 236.53 เมตร (776 ฟุต) เส้นผ่านศูนย์กลาง 30.48 เมตร (100 ฟุต) มีปริมาตร 105,000 ลบ.ม. ภายในบรรจุก๊าซไฮโดรเจน  ใช้เครื่องยนต์มายบาคขนาด 550 แรงม้า 5 เครื่อง ทำความเร็วสูงสุดได้ 128 กิโลเมตร/ชั่วโมง
การเกิดอุบัติเหตุ

ภายหลังการเกิดอุบัติเหตุของเอ็ลเซ็ท 129 ฮินเดินบวร์ค ในปี ค.ศ. 1937 เรือเหาะไฮโดรเจนทุกลำของบริษัทไม่ได้ถูกนำมาใช้งานในเชิงพาณิชย์อีกเลย เนื่องจากผู้โดยสารไม่มั่นใจในความปลอดภัย หลังจากปลดประจำการกราฟ เซ็พเพอลีนถูกใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ และถูกรื้อถอนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1940 ตามคำสั่งของแฮร์มันน์ เกอริง พร้อมกับเอ็ลเซ็ท 130 กราฟ เซ็พเพอลีน 2 เพื่อนำวัสดุไปใช้สร้างเครื่องบินรบใช้งานในสงครามโลกครั้งที่สอง
แหล่งข้อมูลอื่น

Photographs of interior and exterior of Graf Zeppelin
Private photographs of Graf Zeppelin over Chicago’s World’s Fair, 1933
The Graf Zeppelin, courtesy of Bomberguy
"The history and building of the Zeppelin" (Dutch) (youtube video, 5 minutes). Nyo Visuals [Elsbeth van Noppen]. Retrieved: 20 February 2009.
"Graf Zeppelin ends world flight." (1 minute 17 seconds video: aeroplane escort, Lakehurst hangar). Universal Newspaper Newsreel. Retrieved: 20 February 2009.
Four pictures from Graf Zeppelin´s flight over Bergen Norway on flickr commons
แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ

| แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ Ferdinand Porsche |
| --- | --- |

เกิด: 3 กันยายน ค.ศ. 1875(1875-09-03) มัฟเฟอร์ดอร์ฟ จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันที่ตั้งเมืองอยู่ในประเทศเช็กเกีย)
เสียชีวิต: 30 มกราคม ค.ศ. 1951(1951-01-30) (75 ปี) ชตุทท์การ์ท เยอรมนีตะวันตก
พลเมือง: จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ค.ศ. 1918 เชกโกสโลวาเกีย ค.ศ. 1918 - ค.ศ. 1934 เยอรมนี ค.ศ. 1934 - เสียชีวิต​
อาชีพ: วิศวกร
ผลงานเด่น: Mercedes-Benz SS/SSK, ทีเกอร์ 1, ทีเกอร์ 2, เอเลฟันท์ และฟ็อลคส์วาเกิน บีเทิล
ดร. แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ (เยอรมัน: Ferdinand Porsche) เป็นวิศวกรยานยนต์และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทรถพอร์เชอ เขามีชื่อเสียงจากการสร้างเชื้อเพลิงแบบเบนซินเป็นครั้งแรก รวมทั้งการประดิษฐ์ยานพาหนะไฟฟ้าไฮบริด (Hybrid electric vehicle) ที่ชื่อโลเนอร์-พอร์เชอ เป็นผู้ให้กำเนิดรถเต่าฟ็อลคส์วาเกิน, รถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ SS/SSK และการพัฒนาที่สำคัญอื่น ๆ อีกมากมายและรถยนต์พอร์เชอ นอกจากนี้พอร์เชอได้ออกแบบรถเบนซ์รุ่น Tropfenwagen ปี ค.ศ. 1923 ซึ่งเป็นรถแข่งคันแรกที่มีเครื่องยนต์ขนาดกลางรูปแบบขับล้อหลัง
ดร.พอร์เชอ เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนแสนยานุภาพทางบกของกองทัพเยอรมันสงครามโลกครั้งที่สอง เขามีส่วนเกี่ยวข้องในการผลิตรถถังสมรรถนะสูง เช่น วีเค 4501 (พี), ทีเกอร์ 1, ทีเกอร์ 2, เอเลฟันท์, และ มาอุส ตลอดจนระบบอาวุธอื่นอย่างระเบิดบิน วี-1 พอร์เชอเป็นสมาชิกของพรรคนาซี และได้รับการยกย่องจากพรรคว่าเป็น "วิศวกรเยอรมันผู้ยิ่งใหญ่" เขาได้รับตราอิสริยาภรณ์แห่งชาติเยอรมันสาขาศิลปะและวิทยาศาสตร์จากฮิตเลอร์, แหวนแห่งเกียรติเอ็สเอ็ส (SS-Ehrenring), และกางเขนวีรกรรมสงคราม (War Merit Cross)
พอร์เชอได้รับการแต่งตั้งให้เข้าสู่หอเกียรติคุณมอเตอร์สปอร์ตระหว่างประเทศ (International Motorsports Hall of Fame) ในปี ค.ศ. 1996 และได้ชนะเลิศในรางวัลวิศวกรรถยนต์แห่งศตวรรษในปี ค.ศ. 1999
เฮคเลอร์แอนด์คอช ยูเอสพี

|  เฮคเลอร์แอนด์คอช ยูเอสพี  |
| --- | --- |

ชนิด: ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ
แหล่งกำเนิด:  เยอรมนี
บทบาท
ประจำการ: พ.ศ. 2536-ปัจจุบัน
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: เฮลมัท วิดเดิล
ช่วงการออกแบบ: พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2536
บริษัทผู้ผลิต: เฮคเลอร์แอนด์คอช  •  อีเอเอส
ช่วงการผลิต: พ.ศ. 2536-ปัจจุบัน
แบบอื่น: ยูเอสพี ยูเอสพี คอมแพค ยูเอสพี คอมแพค ไททิเคิล ยูเอสพี ไททิเคิล ยูเอสพี เอกซ์เปอร์ท ยูเอสพี แมทซ์ ยูเอสพี เอลเท ยูเอสพี คอมแบท คอมเพซิชั่น ปืนพก พี 8
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 748 ก. (ยูเอสพี 9 มม./.40) 789 ก. (ยูเอสพี .45) 667 ก. (คอมแพค 9 มม.) 694 ก. (คอมแพค .40) 726 ก. (คอมแพค .45) 771 ก. (ไททิเคิล 9 มม.) 861 ก. (ไททิเคิล .40/.45) 875 ก. (เอ็กซ์เปอร์ท .40) 848 ก. (เอ็กซ์เปอร์ท .45) 1180 ก. (แมทซ์)
ความยาว: 194 มม. (ยูเอสพี 9 มม./.40) 201 มม. (ยูเอสพี .45) 173 มม. (คอมแพค 9 มม./.40) 219 มม. (ไททิเคิล .40/.45.) 244 มม. (เอ็กซ์เปอร์ท .40) 240 มม. (แมทซ์)

กระสุน: 9×19 มิลลิเมตร .40 สมิตร์แอนด์เวสสัน .357 ซิกเซาว์เออร์ .45 เอซีพี
อัตราการยิง: กึ่งอัตโนมัติ
ระยะหวังผล: 50 เมตร
พิสัยไกลสุด: 100 เมตร
ระบบป้อนกระสุน: 15 นัด (9×19mm) 13 นัด (.40 S&W) 12 นัด  (.45 ACP) 18 นัด (9×19mm) 16 นัด (.40 S&W) 12 นัด  (.45 ACP) 13 นัด (9×19mm) 12 นัด (.357, .40 S&W) 8 หรือ 10 นัด (.45 ACP)
เฮคเลอร์แอนด์คอช ยูเอสพี (เยอรมัน: Universelle Selbstladepistole, อังกฤษ: universal self-loading pistol) เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติของประเทศเยอรมนี ออกแบบ ผลิต และจัดจำหน่ายโดยบริษัทเฮคเลอร์แอนด์คอช โดยออกแบบในปี พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2536 จากนั้นก็ผลิตและจัดจำหน่ายในปี พ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน ปืนรุ่นนี้พัฒนามาจากเฮคเลอร์แอนด์คอช พี 7
ประวัติ

ปืนพกรุ่นนี้ได้ออกแบบตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 โดยวัตถุประสงค์เพื่อใช้ประจำการในกองทัพและตำรวจในสหรัฐ โดยปืนชนิดนี้ได้ออกแบบ และทดลองอย่างมีคุณภาาพ โดยใช้ระบบการผลิตยุทโธปกรณ์ OHWS ที่มาจากความต้องการของหน่วยรบบัญชาการพิเศษของสหรัฐอเมริกา โดยจะนำมาใช้แทนปืนพก เอ็มเค 23 มอต 0 ยูเอสพีเริ่มทดลองผลิตในปี พ.ศ. 2535 โดยระบบการผลิตแบบ OHWS และการออกแบบได้เสร็จสิ้นในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน จากนั้นจึงเริ่มผลิตอย่างจริงจังตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 และยังผลิตอยู่จนถึงปัจจุบัน โดยปืนรุ่นแรกของชนิดนี้คือ ยูเอสพี .40 ตามมาด้วย ยูเอสพี 9 และ ยูเอสพี .45 ลักษณะปืนชนิดนี้เป็นการรวมกันของ พี 7, พี 9 เอส และ วีพี 702 ส่วนการทำงานมันจะคล้ายกับบราวนิง ไฮ-พาวเวอร์ แต่ปืนชนิดนี้ผลิตด้วยโพลิเมอร์
รุ่นปืน

ปืนพกชนิดนี้มีด้วยกัน 9 รุ่น ดังนี้
ยูเอสพี
ยูเอสพี คอมแพค
ยูเอสพี คอมแพค ไททิเคิล
ยูเอสพี ไททิเคิล
ยูเอสพี เอ็กซ์เปอร์ท
ยูเอสพี แมทซ์
ยูเอสพี เอลเท
ยูเอสพี คอมแบค คอมแพซิชั่น
ปืนพก พี 8
ประเทศผู้ใช้งาน

ออสเตรเลีย
เดนมาร์ก
อียิปต์
เอสโตเนีย
ฝรั่งเศส
เยอรมนี
จอร์เจีย
กรีซ
ไอร์แลนด์
ญี่ปุ่น
ลิเบีย
ลิทัวเนีย
ลักเซมเบิร์ก
มาเลเซีย
มอริเชียส
ปากีสถาน
โปแลนด์
โปรตุเกส
ไต้หวัน
เซอร์เบีย
สิงคโปร์
แอฟริกาใต้
สเปน
ไทย
สหรัฐ
กองทัพเรือเยอรมนีกำลังใช้ปืนเฮชเค ยูเอสพี แบบ พี 8
แบร์นฮาร์ท รีมัน

แบร์นฮาร์ท รีมัน ใน ค.ศ. 1863
เกออร์ค ฟรีดริช แบร์นฮาร์ท รีมัน (เยอรมัน: Georg Friedrich Bernhard Riemann; 17 กันยายน ค.ศ. 1826 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1866) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ที่ศึกษาเกี่ยวกับการวิเคราะห์และอนุพันธ์เชิงเรขาคณิต
ผลงานที่คิดค้น

สมมติฐานของรีมัน (หนึ่งใน 7 "โจทย์ปัญหารางวัลมิลเลนเนียม")
ฟังก์ชันซีตาของรีมัน
อินทิกรัลรีมัน
ผลบวกรีมัน
ทฤษฎีบทประกอบของรีมัน
พื้นผิวรีมัน
เมทริกซ์รีมัน
ทรงกลมรีมัน
แบร์ทา เบ็นทซ์

| แบร์ทา เบ็นทซ์ |
| --- | --- |

เกิด: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1849(1849-05-03)
เสียชีวิต: 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1944(1944-05-05) (95 ปี)
มีชื่อเสียงจาก: การเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ขับรถยนต์ในระยะทางไกล
คู่สมรส: คาร์ล เบ็นทซ์
บุตร: 5 คน
แบร์ทา เบ็นทซ์ (เยอรมัน: Bertha Benz; 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1849 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1944) เป็นผู้บุกเบิกและประดิษฐ์ยานยนต์สัญชาติเยอรมัน เธอเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจและเป็นภรรยาของคาร์ล เบ็นทซ์ นักประดิษฐ์รถยนต์ เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1888 เธอเป็นบุคคลแรกที่ขับรถยนต์ที่มีเครื่องยนต์สันดาปภายในเป็นระยะทางไกล นับเป็นการทดสอบภาคสนามครั้งแรก โดยเธอขับเบ็นทซ์พาเท็นท์-โมทอร์วาเกิน ไปพร้อมลูกชาย 2 คนเพื่อไปเยี่ยมญาติ โดยเธอประดิษฐ์ผ้าเบรกและแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ตลอดการเดินทาง 105 กิโลเมตร (65 ไมล์) ในการทำเช่นนั้น เธอทำให้พาเท็นท์-โมทอร์วาเกิน ได้รับความสนใจไปทั่วโลก
ประวัติ

เซซิเลีย แบร์ทา ริงเงอร์ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1849 ในครอบครัวที่ร่ำรวยในเมืองฟอทซ์ไฮม์ ราชรัฐบาเดิน
2 ปีก่อนแต่งงานกับคาร์ล เบ็นทซ์ เธอใช้สินสอดส่วนหนึ่ง ลงทุนในบริษัทผลิตเหล็กที่ล้มเหลวของเขา ในฐานะหญิงโสด เธอก็สามารถทำได้ ตามกฎหมายของเยอรมัน แบร์ทาสูญเสียอำนาจตามกฎหมายในการทำหน้าที่เป็นนักลงทุน เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1872 แบร์ทา ริงเงอร์แต่งงานกับคาร์ล เบ็นทซ์
แบร์ทาในวัย 18 ปี