stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บรุ๊คเคอร์ กรุ๊ป

| --- | --- |
ประเภท: ธุรกิจขนาดกลาง
อุตสาหกรรม: MAI Industry
รูปแบบ: บริษัทมหาชน
สำนักงานใหญ่: อาคารเดอะเทรนดี้ ชั้น 26, 10/190-193 ซอยสุขุมวิท13 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กทม. 
เว็บไซต์: http://www.brookergroup.com
บริษัท บรุ๊คเคอร์ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: THE BROOKER GROUP PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:BROOK)   ก่อตั้งเมื่อปี 2537 ประกอบธุรกิจในการให้บริการด้านข้อมูลหรือคำปรึกษาด้านธุรกิจและการเงิน รวมทั้งเป็นที่ปรึกษาอิสระให้แก่องค์กรชั้นนำของภาครัฐบาล และภาคเอกชนทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ
บริเวณความกดอากาศต่ำ

การหมุนทวนเข็มนาฬิกาของบริเวณความกดอากาศต่ำในซีกโลกเหนือ บริเวณเหนือประเทศไอซ์แลนด์
สำหรับบริเวณความกดอากาศ ดูที่ ระบบความดันอากาศ
การหมุนตามเข็มนาฬิกาของบริเวณความกดอากาศต่ำในซีกโลกใต้(ในภาพเป็นบริเวณทางใต้ของประเทศออสเตรเลีย) บริเวณจุดศูนย์กลางมักจะเป็นบริเวณที่มีค่าความกดอากาศต่ำสุด
บริเวณความกดอากาศต่ำ หรือ หย่อมความกดอากาศต่ำ (อังกฤษ: Low-pressure area) คือ บริเวณที่มีค่าความกดอากาศต่ำจากการเปรียบเทียบกับบริเวณรอบโดยรอบ การเกิดความกดอากาศต่ำ เกิดจากการที่มวลของอากาศได้รับความร้อนจากดวงอาทิตย์ มวลอากาศจะยกตัวสูงขึ้นทำให้ความกดอากาศบริเวณนั้นมีค่าลดลง
เมื่อมวลอากาศที่ลอยตัวขึ้นเนี่องจากความร้อนเย็นตัวลงด้านบนทำให้เกิดเป็นเมฆขึ้น โดยทั่วไปท้องฟ้าบริเวณที่มีความกดอากาศต่ำจะมีเมฆปกคลุม ผลคือทำให้อุณหภูมิของพื้นที่นั้นลดลงจากการสะท้อนแสงและคลื่นที่มาจากดวงอาทิตย์ในช่วงเวลากลางวัน ในยุโรปการเรียกชื่อบริเวณความกดอากาศต่ำจะใช้ชื่อเรียกว่า "ดีเปรสชัน" (อังกฤษ: depression)
สภาพอากาศที่เกี่ยวข้อง

ลมที่เกิดขึ้นจากการเคลื่อนที่ของมวลอากาศ เคลื่อนที่จากบริเวณความกดอากาศสูงไปยังบริเวณความกดอากาศต่ำ ปรากฏการ์ณนี้เกิดมาจากความแตกต่างของความหนาแน่น อุณหภูมิ หรือความชื้น บริเวณความกดอากาศสูงมวลอากาศจะมีความเย็นและแห้งซึ่งมวลอากาศที่มีความหนาแน่นนี้จะเคลื่อนที่ไปยังบริเวณที่มีอุณหภูมิสูงกว่าหรือมีความชื้น ยิ่งมีความแตกต่างมากเท่าใด ความแรงของลมก็จะเพิ่มมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
เนื่องจากการหมุนรอบตัวเองของโลก การเคลื่อนที่ของลมที่เกิดจากความแตกต่างของความกดอากาศในซีกโลกเหนือจะเป็นการหมุนทวนเข็มนาฬิกา และ หมุนตามเข็มนาฬิกาในซีกโลกใต้
บริเวณความกดอากาศต่ำมักจะเป็นบริเวณที่มีการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ มีเมฆมาก หรือ อาจมีฝนตก ในขณะที่บริเวณความกดอากาศสูงจะมีสภาพอากาศที่ค่อนข้างสงบ และท้องฟ้าปลอดโปร่ง
บรอบ์ดิงแนก

อาณาบรอบ์ดิงแนก
บริเวณที่คาดว่าเป็นที่ตั้งของอาณาจักรนี้
บรอบ์ดิงแนก (อังกฤษ: Brobdingnag) เป็นดินแดนสมมติของ กัลลิเวอร์ผจญภัย แต่งโดย โจนาธาน สวิฟต์ ประเทศของยักษ์ เลอมูเอล กัลลิเวอร์ ค้นพบมัน หลังจากที่เรือของเขาพลิกคว่ำลง และได้ผจญภัยในดินแดนประหลาดแห่งนี้ คำว่า บรอบ์ดิงแนกเกียน (ชาวบรอบ์ดิงแนก) มีความหมายที่บรรยายถึงสิ่งที่มีขนาดใหญ่มาก ๆ
ข้อมูลจำเพาะ

ประเภท การเสียดสี (Satire)
เมืองหลวง ลอร์บรูลกรูด
ภาษา บรอบ์ดิงแนก
กลุ่มชน ชาวบรอบ์ดิงแนก
การปกครอง ราชาธิปไตย
ผู้นำ พระราชาบาราแกชที่ 2
ต้นกำเนิด

บรอบ์ดิงแนก เป็นอาณาจักรที่ปรากฏตัวในการเดินทางของกัลลิเวอร์ ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของแคลิฟอร์เนีย ซึ่งในวรรณกรรมอธิบานการเดินทางไว้ว่า เดินทางไปทางใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติก แล้วผ่านช่องแคบมาดากัสการ์ ก่อนที่จะถูกพายุซัดในมหาสมุทรแปซิฟิก เลอมูเอล กัลลิเวอร์ ค้นพบดินแดนนี้เมื่อ ค.ศ. 1703
อาณาจักรบรอบ์ดิงแนกเป็นคาบสมุทรขนาดใหญ่ มีความยาว 6,000 ไมล์ กว้าง 3,000 ไมล์ คั่นกลางระหว่างญี่ปุ่นกับอเมริกา ติดกับรัฐอะแลสกา รัฐยูคอน ทะเลเบริง และบางส่วนของไซบีเรีย มีภูเขาไฟกั้นเป็นพรมแดนสูง 30 ไมล์ (48 กิโลเมตร) และมีชายฝั่งสกปรก ดังนั้น คนจากส่วนต่าง ๆ ของโลก จึงไม่สามารถมาเยี่ยมเยือนได้ง่าย ๆ
ประวัติศาสตร์และการเมือง

กัลลิเวอร์ได้เล่าเรื่องราวของประเทศตนเองให้พระราชาฟัง พระราชาก็คิดว่าคนของประเทศเขาเป็นคนที่ไม่ดี และไม่มีเหตุผล
กองทัพทหารของบรอบ์ดิงแนกนั้น มีขนาดใหญ่มาก ทหาร 207,000 คน ทหารม้า 32,000 คน มีอาวุธที่โหดร้ายได้แก่ ปืน และ ดินปืน
การตัดสินคดีในศาลนั้น เรียบง่ายและธรรมดา ไม่ซับซ้อนมากนัก
วัฒนธรรม

วัฒนธรรมของชาวบรอบ์ดิงแนก ประกอบไปด้วย ประวัติศาสตร์, กวีนิพนธ์, คณิตศาสตร์, จริยธรรม, ห้องสมุด และ การพิมพ์ เป็นต้น นิสัยของชาวบรอบ์ดิงแนกนั้น มีอารมณ์ที่สนุกสนาน ปลอดโปร่ง ร่าเริงแจ่มใส
ดูเพิ่ม

การเดินทางของกัลลิเวอร์
| ด ค กการเดินทางของกัลลิเวอร์ |
| --- | --- |
ตัวละคร:  เลอมูเอล กัลลิเวอร์  เปโดร ดี เมนเดซ  กลัมดาลคลิช 
สถานที่:  บรอบ์ดิงแนก  กลับดับดริบ  ลากาโด  ลาพุตา  ลิลลิพุดและเบลฟุสคู  ลินดาลิโน  ลักแนก 
อื่น ๆ:  เดอะ เอนจิน  ฮวีนเนม  สตรัดบรูก  ยาฮู 
ภาพยนตร์:  ลี โวยาร์ก ดี กัลลิเวอร์ อะ ลิลลิพุด เอ็ท เช็ซ เลส จีเอนท์ (1902)  เดอะ นิว กัลลิเวอร์ (1935)  กัลลิเวอร์ผจญภัย (1939)  สามโลกของกัลลิเวอร์ (1960)  กัลลิเวอร์ผจญภัย บียอนด์ เดอะ มูน (1965)  กัลลิเวอร์ผจญภัย (1977)  กัลลิเวอร์ผจญภัย (2010) 
โทรทัศน์:  การผจญภัยของกัลลิเวอร์ (1968–1970)  กัลลิเวอร์ผจญภัย (1996)
บริงมีเดอะฮอไรซัน

| บริงมีเดอะฮอไรซัน |
| --- | --- |
บริงมีเดอะฮอไรซันแสดงในงานร็อกอิมพาร์ก ค.ศ. 2016
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: เชฟฟีลด์ เซาท์ยอร์กเชอร์ อังกฤษ สหราชอาณาจักร
แนวเพลง:  ออลเทอร์นาทิฟเมทัล  อิเล็กทรอนิกส์ร็อก  เมทัลคอร์ (ช่วงแรก)  เดทคอร์ (ช่วงแรก) 
ช่วงปี: พ.ศ. 2547 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  เทอร์ตีเดส์ออฟไนต์  อีเรก  ช็อก  วิซิเบิลนอยส์  เอพิทาพ  โซนี่  อาร์ซีเอ  โคลัมเบีย 

สมาชิก: โอลิเวอร์ ไซกส์ ลี มาเลีย แมตต์ คีน แมตต์ นิโคลส์
อดีตสมาชิก: เคอร์ติส วอร์ด โจนา ไวน์โฮเฟน จอร์แดน ฟิช

เว็บไซต์: www.bmthofficial.com
บริงมีเดอะฮอไรซัน (อังกฤษ: Bring Me the Horizon มักเรียกโดยย่อว่า BMTH) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษจากเมืองเชฟฟีลด์ ยอร์คเชอร์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2547 ปัจจุบันประกอบไปด้วยสมาชิกวงทั้งหมด 4 คน ได้แก่ นักร้องนำ โอลิเวอร์ ไซกส์, มือกีตาร์ ลี มาเลีย, มือเบส แมตต์ คีน และมือกลอง แมตต์ นิโคลส์ พวกเขาเซ็นสัญญากับค่ายอาร์ซีเอเรเคิดส์ และโคลัมเบียเรเคิดส์เฉพาะในสหรัฐอเมริกา แนวเพลงผลงานแรก ๆ ของวง ซึ่งรวมถึงอัลบั้มเปิดตัวที่ชื่อ เคานต์ยัวร์เบลสซิงส์ ได้ถูกจัดให้เป็นแนวเดทคอร์ แต่ต่อมาพวกเขาได้เริ่มผสมผสานกับแนวเมทัลคอร์มากขึ้นในอัลบั้มชุดต่อ ๆ มา ในอัลบั้มชุดที่ห้า แดตส์เดอะสปิริต มีการเปลี่ยนแปลงเป็นแนวร็อกที่มีความดุเดือดน้อยลง นอกจากนี้ ในอัลบั้มชุดที่หก แอโม มีการเปลี่ยนแปลงไปยังแนวเพลงอื่น ๆ เช่น อิเล็กทรอนิกา ป็อป และฮิปฮอป
บริงมีเดอะฮอไรซันออกจำหน่ายอัลบั้มแรก เคานต์ยัวร์เบลสซิงส์ ในปี พ.ศ. 2549 อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์ในหมู่คนจำนวนมาก หลังจากนั้นวงก็ได้ออกอัลบั้มที่สอง ซุยไซด์ซีซัน ในปี พ.ศ. 2551 ซึ่งมีความสร้างสรรค์มากขึ้น ต่อมาได้ออกอัลบั้มที่สาม แดร์อิสอะเฮลล์ บีลีฟมีไอฟ์ซีนอิต แดร์อิสอะเฮฟเวน เลตส์คีปอิตอะซีเครต ในปี พ.ศ. 2553 ทำให้พวกเขามีชื่อเสียงในระดับนานาชาติมากยิ่งขึ้น โดยผสมผสานอิทธิพลจากดนตรีคลาสสิก อิเล็กทรอนิกา และป็อป ต่อมาวงได้ออกอัลบั้มเปิดตัวสังกัดค่ายเพลงใหญ่ ชื่ออัลบั้มว่า เซมพิเทอร์นัล ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ ได้รับการรับรองระดับทองคำในออสเตรเลีย (35,000) และระดับเงินในสหราชอาณาจักร (60,000) นอกจากอัลบั้มทั้งหกของวงแล้ว ยังมีผลงานอีพีที่มีอยู่สองชุดด้วยกัน
ประวัติ > การก่อตั้งและอีพีแรก (2545–2549)

สมาชิกผู้ก่อตั้งวงบริงมีเดอะฮอไรซันต่างมาจากภูมิหลังทางดนตรีอันหลากหลายของเมทัลและร็อก ทั้งแมตต์ นิโคลส์ และโอลิเวอร์ ไซกส์ ได้มีความสนใจในดนตรีเมทัลคอร์ของอเมริกัน อย่างวงนอร์มาจีน และสกายเคมฟอลลิง จากนั้นพวกเขาก็ได้ออกแสดงในตามงานฮาร์ดคอร์พังก์ต่าง ๆ ทั้งสองคนได้พบกับลี มาเลีย ต่อมาวงบริงมีเดอะฮอไรซันได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 ขณะนั้นสมาชิกวงมีอายุเพียง 15 ถึง 17 ปี ไซกส์ มาเลีย และนิโคลส์ได้รับเคอร์ติส วอร์ด มาเป็นสมาชิกวง ซึ่งเขาอาศัยอยู่ที่รอเทอแรม และมีสมาชิกครบวงโดยการชวนแมตต์ คีน มาเป็นมือกีตาร์เบส ชื่อของวงได้มาจากภาพยนตร์เรื่อง คืนชีพกองทัพโจรสลัดสยองโลก โดยแจ็ก สแปร์โรว์ได้พูดว่า "นาว, บริงมีแดตฮอไรซัน"
สมาชิกวง

| --- | --- |
 สมาชิกปัจจุบัน โอลิเวอร์ ไซกส์ (Oliver Sykes) − นักร้องนำ, โปรแกรมมิง, คีย์บอร์ด (พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน)  ลี มาเลีย (Lee Malia) − ลีดกีตาร์ (พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน); กีตาร์ริทึม, เสียงร้องประสาน (พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน)  แมตต์ คีน (Matt Kean) − กีตาร์เบส (พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน)  แมตต์ นิโคลส์ (Matt Nicholls) − กลอง, เพอร์คัชชัน (พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน) สมาชิกออกทัวร์ปัจจุบัน จอห์น โจนส์ (John Jones) − กีตาร์ริทึม, เสียงร้องประสาน (พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน):  อดีตสมาชิก เคอร์ติส วอร์ด (Curtis Ward) – กีตาร์ริทึม (พ.ศ. 2547–2552)  โจนา ไวน์โฮเฟน (Jona Weinhofen) − กีตาร์ริทึม, เสียงร้อง (พ.ศ. 2552–2556)  จอร์แดน ฟิช (Jordan Fish) −คีย์บอร์ด, เพอร์คัชชัน, เสียงร้องประสาน (พ.ศ. 2555–2566) อดีตสมาชิกออกทัวร์ ดีน โรว์โบธัม (Dean Rowbotham) − กีตาร์ริทึม (พ.ศ. 2552)  โรบิน เออร์บิโน (Robin Urbino) – กีตาร์ริทึม (พ.ศ. 2556)  ทิม ฮิลลิเออร์-บรูก (Tim Hillier-Brook) − กีตาร์ริทึม (พ.ศ. 2556)  เบรนแดน แมกโดนัลด์ (Brendan MacDonald) − กีตาร์ริทึม, เสียงร้องประสาน (พ.ศ. 2556–2557)
ผลงาน

บทความหลัก: รายชื่อผลงานของบริงมีเดอะฮอไรซัน
เคานต์ยัวร์เบลสซิงส์ (2549)
ซูอิไซด์ซีซัน (2551)
แดร์อิสอะเฮลล์ บีลีฟมีไอฟ์ซีนอิต แดร์อิสอะเฮฟเวน เลตส์คีปอิตอะซีเครต (2553)
เซมพิเทอร์นัล (2556)
แดตส์เดอะสปิริต (2558)
แอโม (2562)
โพสต์ฮิวแมน: เน็กเจน (2567)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
บริงมีเดอะฮอไรซัน ที่เฟซบุ๊ก
บริงมีเดอะฮอไรซัน ที่อินสตาแกรม
บริงมีเดอะฮอไรซัน ที่ยูทูบ
บริงมีเดอะฮอไรซัน ที่ทวิตเตอร์
บริงมีเดอะฮอไรซัน ที่ติ๊กต็อก
บรูซ เดิร์น

| บรูซ เดิร์น |
| --- | --- |
เดิร์นในเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน ปี ค.ศ. 2013
เกิด: บรูซ แม็กลีช เดิร์น  (1936-06-04) 4 มิถุนายน ค.ศ. 1936 (88 ปี) Chicago, Illinois, U.S.
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1960–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Marie Dean (หย่า) Diane Ladd (1960–1969; หย่า) Andrea Bakken (1969–ปัจจุบัน)
บุตร: Laura Dern   Diane Elizabeth Dern
บรูซ แม็กลีช เดิร์น (อังกฤษ: Bruce MacLeish Dern) เกิดวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1936 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขามักเล่นเป็นนักแสดงประกอบ โดยมากจะเล่นเป็นบทตัวร้าย เขาแสดงในภาพยนตร์มากกว่า 80 เรื่อง เขาได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1978 เรื่อง Coming Home และรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2013 จากภาพยนตร์ เรื่อง Nebraska
บริเตนยุคก่อนประวัติศาสตร์

อังกฤษก่อนประวัติศาสตร์ (อังกฤษ: Prehistoric Britain) เป็นประวัติของการตั้งถิ่นฐานในบริเตนใหญ่ที่เริ่มตั้งแต่ปลายสมัยก่อนประวัติศาสตร์และมาสิ้นสุดลงเมื่อชาวโรมันเข้ามารุกรานในปี ค.ศ. 43 แม้ว่าจะมีหลักฐานเกี่ยวกับการตั้งถิ่นฐานก่อนหน้านั้นก็ตาม สมัยก่อนประวัติศาสตร์ก่อนหน้าที่จะมีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ “โฮโม” เป็นส่วนหนึ่งของธรณีวิทยาของหมู่เกาะอังกฤษ สมัยก่อนประวัติศาสตร์ตามปกติแล้วมักจะแบ่งออกเป็นสมัยย่อยๆ แต่ช่วงเวลาระหว่างสมัยเหล่านี้เป็นตัวเลขที่ไม่แน่นอน นอกจากนั้นการเปลี่ยนแปลงจากสมัยหนึ่งไปอีกสมัยหนึ่งก็ยังเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป นอกจากนั้นช่วงเวลาการเปลี่ยนสมัยหรือการเปลี่ยนแปลงก็แตกต่างจากแผ่นดินใหญ่ยุโรป
ที่มา

บริเตนเป็นที่ตั้งถิ่นฐานเป็นพักๆ ของมนุษย์ “จีนัสโฮโม” มาเป็นเวลาหลายแสนปี และต่อมาโดยมนุษย์ “โฮโมเซเปียน” (Homo sapiens) เป็นเวลาอีกหลายหมื่นปี จากการตรวจสอบหลักฐานทางดีเอ็นเอพบว่ามนุษย์สมัยใหม่มาตั้งถิ่นฐานในบริเตนก่อนหน้ายุคน้ำแข็งครั้งสุดท้าย เมื่อยุคน้ำแข็งเริ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อแผ่นดินบริเตนส่วนใหญ่ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและส่วนอื่นๆ เป็นทุ่งทันดรา (tundra) ผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเตนก็ย้ายหนีลงไปทางใต้ของยุโรป ในช่วงนี้ระดับน้ำทะเลของบริเตนต่ำกว่าระดับปัจจุบันราว 127 เมตร (416.67 ฟุต) ฉะนั้นแผ่นดินบริเตนจึงเป็นแผ่นดินที่ติดต่อกับทั้งไอร์แลนด์และยุโรปทำให้สามารถเดินผ่านถึงกันได้โดยไม่ต้องข้ามทะเลเช่นในปัจจุบัน
หลังจากยุคน้ำแข็งสิ้นสุดลงราว 9,500 ปีมาแล้วแผ่นดินไอร์แลนด์ก็แยกจากบริเตนและต่อมาราว 6,000 ก่อนคริสต์ศตวรรษบริเตนก็แยกออกจากแผ่นดินใหญ่ยุโรป  ทางด้านการตั้งถิ่นฐานก็เริ่มมีผู้กลับมาตั้งถิ่นฐานราว 12,000 ก่อนคริสต์ศตวรรษที่เห็นได้จากหลักฐานทางโบราณคดี เมื่อราว 4000 ก่อนคริสต์ศตวรรษเกาะอังกฤษก็เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของผู้คนจากยุคหินใหม่ แต่ผู้ตั้งถิ่นฐานก่อนโรมันไม่มีหลักฐานว่ามีภาษาเขียนที่หลงเหลืออยู่ให้เห็น การที่ไม่มีหลักฐานทางวรรณกรรมจากสมัยนี้ทำให้เป็นการยากที่จะทราบโดยตรงถึงประวัติ, วัฒนธรรมและความเป็นอยู่  ความรู้ความเข้าใจจึงต้องมาจากการศึกษาจากหลักฐานจากสิ่งที่พบทางโบราณคดีประกอบกับหลักฐานทางพันธุกรรมที่มีเพิ่มมากขึ้นทุกวันและยังคงวิวัฒนาการต่อไป ทางด้านภาษาก็มีหลักฐานเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยที่มาจากชื่อแม่น้ำหรือเนินต่างๆ ที่อธิบายอย่างละเอียดในบทความสมัยก่อนเคลติค (Pre-Celtic) และสมัยเคลติค
หลักฐานจากงานเขียนที่สำคัญชิ้นแรกที่กล่าวถึงบริเตนและผู้อยู่อาศัยมาจากข้อเขียนของไพเธียส (Pytheas) นักเดินเรือกรีกผู้เดินทางมาสำรวจชายฝั่งทะเลในบริเวณบริเตนราว 325 ปีก่อนคริสต์ศตวรรษ แต่ก็อาจจะมีข้อมูลเกี่ยวกับบริเตนใน “Ora Maritima” ที่หายไปซึ่งรวมอยู่ในข้อเขียนของนักเขียนผู้อื่นในภายหลัง ชาวบริเตนโบราณมีการติดต่อค้าขายและการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมกับทวีปยุโรปมาตั้งแต่ยุคหินใหม่เป็นต้นมาโดยเฉพาะในการส่งดีบุกเป็นสินค้าออกซึ่งเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่บริเตนมีมากมาย หลักฐานอื่นที่กล่าวถึงบริเตนมาจากจูเลียส ซีซาร์ผู้กล่าวถึงบริเตนราว 50 ก่อนคริสต์ศตวรรษ
การที่บริเตนตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือสุดของยุโรปทำให้เป็นผู้ที่ได้รับความเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีและวัฒนธรรมช้ากว่าบริเวณอื่นในยุโรปในยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยทั่วไปแล้วประวัติของบริเตนโบราณเป็นเรื่องราวของการตั้งถิ่นฐานเป็นช่วงๆ ของผู้มาจากแผ่นดินใหญ่ยุโรปผู้นำเอาวัฒนธรรมและความเจริญจากยุโรปเข้ามายังบริเตน แต่ทฤษฎีโบราณคดีเมื่อไม่นานมานี้ตั้งข้อสงสัยของตีความหมายที่ว่านี้ และสนับสนุนทฤษฎีใหม่ที่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างยุโรปและบริเตนเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกว่าที่เคยตีความหมายกันมา ความเปลี่ยนแปลงในสังคมบริเตนที่เห็นจากหลักฐานทางโบราณคดีใหม่แสดงให้เห็นว่าผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเตนปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมที่เข้ามาใหม่แทนที่จะถูกกลืนหายไปโดยผู้ที่เข้ามารุกรานอย่างเช่นที่เข้าใจกันแต่เดิม
บริษัทวิทยุแห่งอเมริกา

| --- | --- |

อุตสาหกรรม: อิเล็กทรอนิกส์ media industry 
ก่อตั้ง: 17 ตุลาคม 1919; 105 ปีก่อน (1919-10-17) as Radio Corporation of America. Name abbreviated to RCA on May 9, 1969.
ผู้ก่อตั้ง: Owen D. Young
เลิกกิจการ: 1986; 38 ปีที่แล้ว (1986)
สาเหตุ: Acquired by GE in 1986, various divisions sold or liquidated (for example RCA Records to Bertelsmann), trademark rights sold to Thomson/Technicolor in 1987.
ถัดไป: เจเนอรัลอิเล็กทริก อาร์ซีเอ (owned by Technicolor) อาร์ซีเอเรเคิดส์ (owned by โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์) NBCUniversal (owned by Comcast)
สำนักงานใหญ่: New York City, New York, U.S.
บุคลากรหลัก: David Sarnoff (first general manager)
ผลิตภัณฑ์: Radios Vacuum tubes Phonograph records Electric Phonograph RCA Photophone Televisions CED Videodisc TV Station equipment: Studio cameras Videotape machines Film chains TV transmitters TV broadcast antennas Satellites Video game consoles 
บริษัทแม่: Independent (1932–1986) GE (1919–1932, 1986–1987) Technicolor SA, until 2010 Thomson SA (trademark rights only, 1987–present)
แผนก: อาร์ซีเอเรเคิดส์  เอ็นบีซี  RCA/Columbia Pictures Home Video
เว็บไซต์: www.rca.com 
บริษัทวิทยุแห่งอเมริกา (อังกฤษ: Radio Corporation of America) หรือ อาร์ซีเอ (อังกฤษ: RCA) เป็นบริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นเป็นเรดิโอคอร์ปอเรชั่นออฟอเมริกา ในปี ค.ศ.  1919 เป็นที่แรกที่รับรองสิทธิบัตรและเป็นเจ้าของคือบริษัท เจเนอรัลอิเล็กทริก (จีอี) เวสต์ติงเฮาส์, เอทีแอนด์ทีคอร์ปโปเรชัน 
และยูไนเต็ดฟรุ๊ตคอมเพนี
บริแทนเนีย

เทพีบริแทนเนียบนยอดอนุสาวรีย์อาร์มาดาในพลิมัท ถือเป็นบุคคลวัตของเกาะบริเตน
บริแทนเนีย (อังกฤษ: Britannia, เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /brɪˈtæn.jə/) เป็นชื่อที่ชาวโรมันใช้เรียกภูมิภาคบริเตนใหญ่หรือบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์อันเป็นที่อยู่อาศัยของชาวบริติช, ชาวเบลไก และชาวพิกต์ นอกจากนี้ ยังเป็นชื่อที่ตั้งให้แก่สตรีซึ่งเป็นบุคคลวัตของเกาะบริเตนใหญ่
ใน ค.ศ. 43 จักรวรรดิโรมันได้บุกครองเกาะบริเตนและจัดตั้งมณฑลขึ้นชื่อว่า บริตันนิอา (Britannia) ซึ่งกินพื้นที่เกาะบริเตนทางทิศใต้ของแคลิโดเนีย (สกอตแลนด์ในปัจจุบัน) โดยชื่อบริตันนิอามีรากศัพท์มาจากศัพท์กรีกว่า Brettaniai ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 2 บริตันนิอาได้มีรูปลักษณ์อย่างมนุษย์ขึ้น เป็นเทพีทรงสามง่ามและเกราะอย่างโรมันและสวมหมวกโลหะคอรินเธียน แม้จักรวรรดิโรมันจะล่มสลายลงในศตวรรษที่ 5 แต่คำว่า Britannia ก็ยังเป็นที่ใช้อยู่ทั้งในเกาะบริเตนและในต่างประเทศ
เทพีบริแทนเนียนี้ได้กลายเป็นบุคลาธิษฐานประจำชาติ (National personification) ของเกาะบริเตนในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ และต่อมาได้พัฒนาเป็นสัญลักษณ์แทนลัทธิจักรวรรดินิยมของจักรวรรดิอังกฤษ ในประเทศนิวซีแลนด์เองก็มีการสร้างบุคลาธิษฐานประจำชาติขึ้นมา โดยตั้งชื่อให้ว่า ซีแลนเดีย (Zealandia) เป็นบุตรีของบริแทนเนีย ซึ่งซีแลนด์เดียปรากฏอยู่บนตราแผ่นดินของนิวซีแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Britannia on British coins and medals เก็บถาวร 2008-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Guy de la Bédoyère
Britannia Penny เก็บถาวร 2017-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
David Dimbleby. "Age of Conquest". Seven Ages of Britain.  6:56 นาที. BBC 1. สืบค้นเมื่อ 12 January 2016.
บริเวณแห้งแล้ง

ทะเลทราย
ทะเลทรายอาตากามา
บริเวณแห้งแล้ง หรือ ทะเลทราย (อังกฤษ: desert) เป็นบริเวณแผ่นดินแห้งแล้งซึ่งเกิดหยาดน้ำฟ้าน้อยและทำให้สภาพการดำรงชีพไม่เอื้อสำหรับพืชและสัตว์ ประมาณหนึ่งในสามของพื้นผิวดินของโลกแห้งแล้งหรือกึ่งแห้งแล้ง ซึ่งรวมเขตขั้วโลกด้วยซึ่งเกิดหยาดน้ำฟ้าน้อย และบ้างเรียก "บริเวณแห้งแล้งเย็น" บริเวณแห้งแล้งสามารถจำแนกได้โดยปริมาณหยาดน้ำฟ้าที่ตก อุณหภูมิ สาเหตุของการกลายเป็นบริเวณแห้งแล้ง (desertification) หรือโดยที่ตั้งภูมิศาสตร์
ภูมิศาสตร์

| อันดับ | ชื่อ | เนื้อที่ (ตร> กม.) | เนื้อที่ (ตร> ไมล์) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | บริเวณแห้งแล้งแอนตาร์กติกา | 13,829,430 | 5,339,573 |
| 2 | บริเวณแห้งแล้งอาร์กติก | 13,700,000+ | 5,300,000+ |
| 3 | ทะเลทรายสะฮารา (แอฟริกา) | 9,100,000+ | 3,320,000+ |
| 4 | ทะเลทรายอาหรับ (ตะวันออกกลาง) | 2,330,000 | 900,000 |
| 5 | ทะเลทรายโกบี (เอเชีย) | 1,300,000 | 500,000 |
| 6 | ทะเลทรายคาลาฮารี (แอฟริกา) | 900,000 | 360,000 |
| 7 | ทะเลทรายปาตาโกเนีย (อเมริกาใต้) | 670,000 | 260,000 |
| 8 | ทะเลทรายเกรตวิกตอเรีย (ออสเตรเลีย) | 647,000 | 250,000 |
| 9 | ทะเลทรายซีเรีย (ตะวันออกกลาง) | 520,000 | 200,000 |
| 10 | ทะเลทรายเกรตเบซิน (อเมริกาเหนือ) | 492,000 | 190,000 |
| ด ค กบริเวณแห้งแล้งหรือทะเลทรายของโลก |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  แอลจีเรีย  บายูดา  ชัลบี  ดานากิล  อีสเทิร์น  เฟอริโอ  ฟาราฟรา  คาลาฮารี  ลิเบีย  นามิบ  นิวเบีย  ไนอีรี  ริกเตอร์สเวลด์  สะฮารา  เตเนเร  ไวต์ 
ทวีปเอเชีย:  อัดดะห์นา  อาหรับ  อารัลการากุม  อารัลกุม  บาดาอินจารัน  เบตปาค-ดาลา  โชลิสถาน  ดัชตีกะวีร์  ดัชตีลูต  ดัชตีมาร์โกห์  ดัชตีนาโอมิด  กูร์บังตึงกึต  โกบี  ฮามี  หุบเขาสินธุ  ทะเลทรายจูเดีย  การากุม  คาราน  กุมตัก  คีซิลคุม  ล็อป  อันนาฟูด  เนเกฟ  ออร์โดส  ไฉต้าม  รุบัลคอลี  รัสเซียนอาร์กติก  เรกีสถาน  ซารืยเอซิค-อะตืยราอู  ซีเรีย  ทากลามากัน  เทงเกอร์  ธาล  ธาร์  ติฮามะห์  อุสต์ยุร์ต  วาฮิบาแซนส์  ลิวา 
ทวีปยุโรป:  อักโกนา  แอลไพน์  บาร์เดนัสเรอาเลส  บเวนดูฟ  กาโบเดกาตา  เดลีบลาโตแซนด์  เฮาเลนตี  โอเลชกีแซนส์  ออลทีเนียนสะฮารา  รึน  ตาเบร์นัส 
ทวีปอเมริกาเหนือ:  แอลวอร์ด  แอมาร์โกซา  บาฮากาลิฟอร์เนีย  แบล็กร็อก  คาร์ครอสส์  แชนเนลด์สแกบแลนส์  ชีวาวา  เอสกาแลนที  กรันเดเซียร์โตเดอัลตาร์  เกรตเบซิน  เกรตซอลต์เลก  Jornada del Muerto  โมฮาวี  โอคานากัน  นอร์ทอเมริกันอาร์กติก  โอไวฮี  เพนเตดเดเซิร์ต  เรด  โซโนรา 
ทวีปอเมริกาใต้:  อาตากามา  ลากวาฮีรา  โลสเมดาโนสเดโกโร  มอนเต  ปาตาโกเนีย  เซชูรา  ตาตาโกอา 
เขตโอเชียเนีย:  กิบสัน  เกรตแซนดี  เกรตวิกตอเรีย  คาอู  ลิตเทิลแซนดี  นัลลาร์บอร์  เพนเตดเดเซิร์ต  Pedirka Desert  Rangipo Desert  ซิมป์สัน  สเชเลตสกี  ทะเลทรายสเติร์ตสโตนี  Tanami Desert  Tirari Desert 
แถบขั้วโลก:  แอนตาร์กติกา  อาร์กติก
บรุกแลนส์

| --- | --- |


ที่ตั้ง: เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ
เปิดดำเนินการ: ค.ศ. 1907
ปิดดำเนินการ: ค.ศ. 1939
พื้นผิว: คอนกรีต
ความยาว: 4.2 กม. (2.75 ไมล์)
จำนวนโค้ง: 3
ความลาดเอียง: 30°
บรุกแลนส์ (อังกฤษ: Brooklands) เป็นสนามแข่งรถในอดีต ตั้งอยู่ใกล้เมืองเวย์บริดจ์ เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ  เป็นสนามแข่งรถแห่งแรกของโลกที่สร้างเป็นรูปวงรี เปิดใช้งานตั้งแต่ พ.ศ. 2450  จนถึง พ.ศ. 2482   นอกจากนี้ยังถูกใช้งานเป็นสนามบิน แห่งแรก ๆ ของประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2451 และเป็นโรงเรียนการบินแห่งแรกของอังกฤษใน พ.ศ. 2453
สนามแห่งนี้เปิดใช้งานตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2450 และใช้เป็นสถานที่แข่งขันรถแบบต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง เป็นครั้งแรกของโลก หลังเปิดใช้ไม่นาน  เมื่อเริ่มสร้างมีความยาว 2.75 ไมล์ (4.4 กิโลเมตร) และได้ต่อเติมเป็น 3.25 ไมล์ (5.2 กิโลเมตร) สนามแห่งนี้นับเป็นสนามสำคัญในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สนามแข่งรถถูกปิดใช้งานและใช้เป็นที่ตั้งโรงงานสร้างเครื่องบินทิ้งระเบิด Vickers Wellington และใช้งานต่อเนื่องมาจนถึงปี พ.ศ. 2532
ปัจจุบัน บรุกแลนส์ ใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับการบินและยานยนต์ เป็นสถานที่จัดแอร์โชว์ และแข่งขันรถโบราณ
แหล่งข้อมูลอื่น

The Brooklands Society เก็บถาวร 2016-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Brooklands Museum
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ บรุกแลนส์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
51°20′56″N 0°28′21″W﻿ / ﻿51.348889°N 0.4725°W﻿ / 51.348889; -0.4725
บริษัทแพร่สัญญาณแห่งชาติ

| --- | --- |

ประเทศ:  สหรัฐอเมริกา
พื้นที่แพร่ภาพ:  สหรัฐอเมริกา,  แคนาดา,  เม็กซิโก, ฟิลิปปินส์,  จีน,  ญี่ปุ่น,  สิงคโปร์,  ตุรกี,  อียิปต์,  บราซิล,   อินโดนีเซีย
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์แห่งชาติ สถานีวิทยุแห่งชาติ
คำขวัญ: More colorful.
สำนักงานใหญ่: อาคารจีอี ร็อกกีเฟลเลอร์ เซ็นเตอร์ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ความเป็นเจ้าของ
บุคลากรหลัก: เจฟ ซัคเกอร์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร สตีฟ คาร์ปัส บรรณาธิการฝ่ายข่าว
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: วิทยุ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 โทรทัศน์ภาคพื้นดิน พ.ศ. 2475
ลิงก์
เว็บไซต์: www.nbc.com
บริษัทแพร่สัญญาณแห่งชาติ  (อังกฤษ: The National Broadcasting Company; ชื่อย่อ : เอ็นบีซี; NBC) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อาคารจีอี ร็อกกีเฟลเลอร์ เซ็นเตอร์ ในนครนิวยอร์ก มีสมญานามว่า "เครือข่ายนกยูง'" (Peacock Network) ตามสัญลักษณ์ของสถานี ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2469 โดยบริษัทวิทยุแห่งอเมริกา (Radio Corporation of America ชื่อย่อ: อาร์ซีเอ; RCA) โดยนับเป็นเครือข่ายโทรทัศน์แห่งแรกในสหรัฐอเมริกา ต่อมาในปี พ.ศ. 2500 เอ็นบีซี ได้เริ่มส่งสัญญาณโทรทัศน์สี นับว่าเป็นสถานีโทรทัศน์สีแห่งแรกของโลก[ต้องการอ้างอิง] ในปีพ.ศ. 2529 เจเนอรัล อิเล็กทริค (จีอี) เข้าซื้อกิจการเอ็นบีซี ด้วยมูลค่า 6,400 ล้านเหรียญ ต่อมาทางสถานีฯ เข้าเป็นส่วนหนึ่งของ "เอ็นบีซี ยูนิเวอร์แซล" ซึ่งเป็นองค์กรในเครือจีอี และวีวองดี เอ็นบีซีมีพนักงานประมาณ 10,000 คน และมีผู้ชม 112 ล้านครัวเรือน หรือร้อยละ 98.6 ของประเทศ นอกจากนี้เอ็นบีซียังมี สถานีร่วมอีก 10 สถานี และเกือบ 200 สถานี ที่สามารถรับชมได้ในสหรัฐอเมริกา
ดูเพิ่ม

เอบีซี
ซีบีเอส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์เอ็นบีซียูนิเวอร์แซล
บราซิลเลียนยิวยิตสู

บราซิลเลียนยิวยิตสู
บราซิลเลียนยิวยิตสู (อังกฤษ: Brazillian jiu-jitsu) เรียกสั้นๆว่า BJJ เป็นศิลปะการต่อสู้สมัยใหม่ซึ่งมีลักษณะเด่นในการต่อสู้จับล็อกบนพื้น แต่ก็มีจุดเด่นทั้งการทุ่มและการควบคุมคู่ต่อสู้จากทางด้านบน จินตนาการง่ายๆ คือ คล้ายกับการเอากีฬายูโดมาผสมกับมวยปล้ำแล้วมีการฝึกท่าจับล็อกบนเพิ่มเข้าไป
วิชาบราซิลเลียนยิวยิตสูถือว่าเป็นพื้นฐานของกีฬาต่อสู้แบบผสม (mixed martial arts เรียกสั้น ๆ ว่า MMA คือกีฬาต่อสู้ที่เอาศิลปะการต่อสู้หลายๆอันมาผสมกัน โดยสู้กันโดยใช้เทคนิคอะไรก็ได้ขอเพียงให้ฝ่ายตรงข้ามยอมแพ้หรือสลบไป) ซึ่งจะพบว่านักสู้ที่มีชื่อเสียงอย่างในรายการ MMA ชื่อดัง UFC นั้นจะต้องผ่านการฝึกบราซิลเลียนยิวยิตสูมาแล้วทั้งสิ้น อาทิเช่น Nate Diaz, Anderson Silva, Jose Aldo
บราซิลเลียนยิวยิตสูคืออะไร

บราซิลเลียนยิวยิตสู คือศิลปะการต่อสู้ที่เน้นในการจับล็อกโดยเกิดได้ทั้งจากยืนหรือมักจะพบเห็นที่ไปเล่นบนภาคพื้น โดยหลักของศิลปะการต่อสู้นี้คือการทำให้ลงศัตรูลงไปต่อสู้บน ground game โดยอาจจะทำให้อีกฝ่ายล้มโดยการทุ่ม หรือ การพาคู่ต่อสู้ลงไปเล่นposition guard ซึ่งเป็น position ที่มีเอกลักษณ์มากของบราซิลเลียนยิวยิตสูนี้ โดยจุดมุ่งหมายของการต่อสุ้คือพยายามทำ submission ให้อีกฝ่ายตบเบาะยอมแพ้โดยอาจจะมาจาก การรัดคอ, หักข้อต่อต่าง ๆ ในร่างกาย (หากไม่ยอมแพ้ก็คือตายหรือไม่ก็แขนขาหัก) ท่าที่มีชื่อเสียงก็คือ Triangle choke, Arm-bar, Guillotine, Omoplata และอีกมาก นอกจากจะทำให้ศัตรูยอมแพ้ด้วยการรัดคอหรือหักข้อต่อแล้วนั้น ก็มีการทำให้คู่ต่อสู้ไปอยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบเรียกว่า sweep เช่น ทำให้ตัวเราไปขึ้นคล่อมตัวศัตรู หรือ ไปอยู่ข้างหลังเตรียมรัดคอศัตรู
โดยบราซิลเลียนยิวยิตสู นั้นแบ่งเป็นได้2แบบคือ 1.Gi คือการใส่ชุดเล่น ซึ่งชุดกิโมโนที่ใส่นั้นจะมีลักษณะคล้ายชุดยูโด 2.no-GI คือการเล่นแบบใส่ชุดอะไรเล่นก็ได้โดยอาจจะมีการเพิ่มกฎที่อันตรายเพิ่มขึ้นมา เช่นหักขา
นอกจากนี้ในบางยิมจะมีสอน self defense ในคลาสบราซิลเลียนยิวยิตสู ซึ่งในสมัยแรก ๆ นั้น self defense นั้นตอนแรกถือว่าเป็นส่วนประกอบหลักของศิลปะการต่อสู้นี้ แต่หลังๆแต่ละที่ก็ได้สอนน้อยลง เนื่องจากมีโอกาสได้ใช้น้อย