stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสเวิลด์คอนติเนนทอลกรุปส์
คอนติเนนทอลกรุปส์ > แคริบเบียน

26 ประเทศที่มาจากแคริบเบียนที่ส่งสาวงามเข้าประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   แอนทีกาและบาร์บิวดา   เซนต์คิตส์และเนวิส   บาฮามาส   บาร์เบโดส   โบแนเรอ   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   หมู่เกาะเคย์แมน   คิวบา   กูราเซา |   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   สาธารณรัฐแอฟริกากลาง   กัวเดอลุป   เฮติ   จาเมกา   มาร์ตีนิก   มอนต์เซอร์รัต   ปวยร์โตรีโก |   แซงบาร์เตเลมี   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซินต์มาร์เติน   ตรินิแดดและโตเบโก   หมู่เกาะเติกส์และเคคอส   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ |
| ปี | ชื่อ | ประเทศ | ตำแหน่งอื่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2021 | อารยัม เดียซ |  ปวยร์โตรีโก | 40 คนสุดท้าย |
| 2019 | Tya Jane Ramey |  ตรินิแดดและโตเบโก | 40 คนสุดท้าย |
| 2018 | Kadijah Robinson |  จาเมกา | 5 คนสุดท้าย |
| 2017 | Solange Sinclair |  จาเมกา | 10 คนสุดท้าย |
| 2016 | Yaritza Reyez |  สาธารณรัฐโดมินิกัน | รองอันดับ 1 |
| 2015 | Sanneta Myrie |  จาเมกา | 5 คนสุดท้าย |
| 2014 | Rafieya Husain |  กายอานา | 11 คนสุดท้าย |
| 2013 | Gina Hargitay |  จาเมกา | 11 คนสุดท้าย |
| 2012 | Deanna Robins |  จาเมกา | 7 คนสุดท้าย |
| 2011 | Amanda Vilanova |  ปวยร์โตรีโก | รองอันดับ 2 |
| 2010 | Aiasha Gustave |  เซนต์ลูเชีย | 25 คนสุดท้าย |
| 2009 | Leah Marville |  บาร์เบโดส | — |
| 2008 | Gabrielle Walcott |  ตรินิแดดและโตเบโก | รองอันดับ 2 |
| 2007 | Valene Maharaj |  ตรินิแดดและโตเบโก | 5 คนสุดท้าย |
| 2006 | Sara Lawrence |  จาเมกา | 6 คนสุดท้าย |
| 2005 | Ingrid Rivera |  ปวยร์โตรีโก | รองอันดับ 2 |
| 2004 | Claudia Cruz |  สาธารณรัฐโดมินิกัน | รองอันดับ 1 |
| 2003 | Jade Fulford |  จาเมกา | 20 คนสุดท้าย |
| 2002 | Rachelle Oduber |  อารูบา | 20 คนสุดท้าย |
| 2001 | Zizi Lee |  อารูบา | รองอันดับ 1 |
| 2000 | Jozaine Wall |  กูราเซา | — |
| 1999 | Desiree Depass |  จาเมกา | — |
| 1998 | Christine Straw |  จาเมกา | 10 คนสุดท้าย |
| 1997 | Michelle Moodie |  จาเมกา | — |
| 1996 | Afranina Henríquez |  อารูบา | 10 คนสุดท้าย |
| 1995 | Michelle Khan |  ตรินิแดดและโตเบโก | รองอันดับ 2 |
| 1994 | Anita Lilly Bush |  หมู่เกาะเคย์แมน | — |
| 1993 | Lisa Hanna |  จาเมกา | มิสเวิลด์ 1993 |
| 1992 | Jody Weech |  บาฮามาส | 10 คนสุดท้าย |
| 1991 | Sandra Foster |  จาเมกา | 5 คนสุดท้าย |
| 1990 | Erica Aquart |  จาเมกา | 10 คนสุดท้าย |
| 1989 | Vania Thomas |  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ | 10 คนสุดท้าย |
คอนติเนนทอลกรุปส์ > ยุโรป

50 ประเทศในทวีปยุโรปที่เข้าร่วมประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   ออสเตรีย   เบลารุส   เบลเยียม   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   อังกฤษ   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   เยอรมนี   เกิร์นซีย์   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   ไอล์ออฟแมน   เจอร์ซีย์   ลัตเวีย   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก |   เนเธอร์แลนด์   ไอร์แลนด์เหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   รัสเซีย   สกอตแลนด์   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ยูเครน   สหราชอาณาจักร   เวลส์   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ฝรั่งเศส |   ยิบรอลตาร์   กรีซ   ฮังการี   อิตาลี   คอซอวอ   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   โปรตุเกส   โรมาเนีย   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน |
| ปี | ชื่อ | ประเทศ | ตำแหน่งอื่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2021 | แอนนา ลีช |  ไอร์แลนด์เหนือ | 6 คนสุดท้าย |
| 2019 | Ophely Mezino |  ฝรั่งเศส | รองอันดับ 1 |
| 2018 | Maria Vasilevich |  เบลารุส | 5 คนสุดท้าย |
| 2017 | Stephanie Hill |  อังกฤษ | รองอันดับ 2 |
| 2016 | Lenty Frans |  เบลเยียม | 11 คนสุดท้าย |
| 2015 | Mireia Lalaguna |  สเปน | มิสเวิลด์ 2015 |
| 2014 | Edina Kulcsár |  ฮังการี | รองอันดับ 1 |
| 2013 | Marine Lorphelin |  ฝรั่งเศส | รองอันดับ 1 |
| 2012 | Sophie Moulds |  เวลส์ | รองอันดับ 1 |
| 2011 | Alize Lily Mounter |  อังกฤษ | 7 คนสุดท้าย |
| 2010 | Emma Britt Waldron |  ไอร์แลนด์ | รองอันดับ 3 |
| 2009 | Kaiane Aldorino |  ยิบรอลตาร์ | มิสเวิลด์ 2009 |
| 2008 | Ksenia Sukhinova |  รัสเซีย | มิสเวิลด์ 2008 |
| 2007 | Annie Oliv |  สวีเดน | 5 คนสุดท้าย |
| 2004 | Katarzyna Borowicz |  โปแลนด์ | 5 คนสุดท้าย |
| 2003 | Rosanna Davison |  ไอร์แลนด์ | มิสเวิลด์ 2003 |
| 2002 | Azra Akın |  ตุรกี | มิสเวิลด์ 2002 |
| 2001 | Juliet-Jane Horne |  สกอตแลนด์ | รองอันดับ 2 |
| 2000 | Giorgia Palmas |  อิตาลี | รองอันดับ 1 |
| 1999 | Jenny Chervoney |  อิสราเอล | 5 คนสุดท้าย |
| 1998 | Linor Abargil |  อิสราเอล | มิสเวิลด์ 1998 |
| 1997 | Çağla Şikel |  ตุรกี | 5 คนสุดท้าย |
| 1996 | Irene Skliva |  กรีซ | มิสเวิลด์ 1996 |
| 1995 | Anica Martinović |  โครเอเชีย | รองอันดับ 1 |
| 1994 | Branka Bebić |  โครเอเชีย | 5 คนสุดท้าย |
| 1993 | Fani Čapalija |  โครเอเชีย | 5 คนสุดท้าย |
| 1992 | Julia Kourotchkina |  รัสเซีย | มิสเวิลด์ 1992 |
| 1991 | Dilek Koruyan |  ตุรกี | 10 คนสุดท้าย |
| 1990 | Siobhan McClafferty |  ไอร์แลนด์ | รองอันดับ 1 |
| 1989 | Aneta Kręglicka |  โปแลนด์ | มิสเวิลด์ 1989 |
| 1988 | Linda Pétursdóttir |  ไอซ์แลนด์ | มิสเวิลด์ 1988 |
| 1987 | Ulla Weigerstorfer |  ออสเตรีย | มิสเวิลด์ 1987 |
| 1986 | Pia Rosenberg Larsen |  เดนมาร์ก | รองอันดับ 1 |
| 1985 | Hólmfríður Karlsdóttir |  ไอซ์แลนด์ | มิสเวิลด์ 1985 |
| 1984 | Vivienne Rooke |  สหราชอาณาจักร | รองอันดับ 4 |
| 1983 | Sarah-Jane Hutt |  สหราชอาณาจักร | มิสเวิลด์ 1983 |
| 1982 | Sari Aspholm |  ฟินแลนด์ | รองอันดับ 1 |
| 1981 | Michelle Donnelly |  สหราชอาณาจักร | 7 คนสุดท้าย |
คอนติเนนทอลกรุปส์ที่มีการใช้งาน > เอเชีย & โอเชียเนีย

39 ประเทศในทวีปเอเชีย & โอเชียเนียที่เข้าร่วมประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   ออสเตรเลีย   บังกลาเทศ   กัมพูชา   จีน   จีนไทเป   หมู่เกาะคุก   ไซปรัส   ฟีจี   เฟรนช์พอลินีเชีย   จอร์เจีย   กวม   รัฐฮาวาย   ฮ่องกง |   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิสราเอล   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลี   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเก๊า   มาเลเซีย   มองโกเลีย   พม่า |   เนปาล   นิวซีแลนด์   หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา   ปาปัวนิวกินี   ฟิลิปปินส์   ซามัว   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   ไทย   ตองงา   ตุรกี   เวียดนาม |
| ปี | ชื่อ | ประเทศ | ตำแหน่งอื่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2021 | คาร์ลา ยูเลส |  อินโดนีเซีย | 6 คนสุดท้าย |
| 2012 | Yu Wenxia |  จีน | มิสเวิลด์ 2012 |
| 2011 | Gwendoline Ruais |  ฟิลิปปินส์ | รองอันดับ 1 |
| 2010 | Tang Xiao |  จีน | รองอันดับ 4 |
| 2009 | Kim Joo-ri |  เกาหลี | 16 คนสุดท้าย |
| 2008 | Parvathy Omanakuttan |  อินเดีย | รองอันดับ 1 |
| 2007 | Zhang Zilin |  จีน | มิสเวิลด์ 2007 |
| 2006 | Sabrina Houssami |  ออสเตรเลีย | รองอันดับ 2 |
| 2005 | Oh Eun-young |  เกาหลี | 6 คนสุดท้าย |
| 2004 | Maria Karla Bautista |  ฟิลิปปินส์ | รองอันดับ 4 |
| 2003 | Guan Qi |  จีน | รองอันดับ 2 |
| 2002 | Wu Yingna |  จีน | รองอันดับ 4 |
| 2001 | Li Bing |  จีน | 5 คนสุดท้าย |
| 2000 | Priyanka Chopra |  อินเดีย | มิสเวิลด์ 2000 |
| 1999 | Yukta Mookhey |  อินเดีย | มิสเวิลด์ 1999 |
| 1998 | Lina Teoh |  มาเลเซีย | รองอันดับ 2 |
| 1997 | Diana Hayden |  อินเดีย | มิสเวิลด์ 1997 |
| 1996 | Rani Jeyraj |  อินเดีย | 5 คนสุดท้าย |
| 1995 | Choi Yoon-young |  เกาหลี | 5 คนสุดท้าย |
| 1994 | Aishwarya Rai |  อินเดีย | มิสเวิลด์ 1994 |
| 1993 | Ruffa Gutierrez |  ฟิลิปปินส์ | รองอันดับ 2 |
| 1992 | Metinee Kingpayome |  ไทย | — |
| 1991 | Leanne Buckle |  ออสเตรเลีย | รองอันดับ 1 |
| 1990 | Adele Kenny |  นิวซีแลนด์ | 5 คนสุดท้าย |
คอนติเนนทอลกรุปส์ที่มีการใช้งาน > ยุโรปเหนือ

24 ประเทศในยุโรปเหนือที่เข้าร่วมประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   ออสเตรีย   เบลารุส   เบลเยียม   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   อังกฤษ   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์ |   เยอรมนี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   คาซัคสถาน   ลัตเวีย   ลิทัวเนีย   เนเธอร์แลนด์   ไอร์แลนด์เหนือ |   นอร์เวย์   โปแลนด์   รัสเซีย   สกอตแลนด์   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ยูเครน   เวลส์ |
| ปี | ชื่อ | ประเทศ | ตำแหน่งอื่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2006 | Taťána Kuchařová |  เช็กเกีย | มิสเวิลด์ 2006 |
| 2005 | Unnur Birna Vilhjálmsdóttir |  ไอซ์แลนด์ | มิสเวิลด์ 2005 |
คอนติเนนทอลกรุปส์ที่มีการใช้งาน > ยุโรปใต้

25 ประเทศในยุโรปใต้ที่เข้าร่วมประกวดมิสเวิลด์ มีดังต่อไปนี้ :
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   แอลเบเนีย   อาร์มีเนีย   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   ยิบรอลตาร์ |   กรีซ   ฮังการี   อิสราเอล   อิตาลี   เลบานอน   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา |   มอนเตเนโกร   โปรตุเกส   โรมาเนีย   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   ตุรกี |
| ปี | ชื่อ | ประเทศ | ตำแหน่งอื่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2006 | Ioana Valentina Boitor |  โรมาเนีย | รองอันดับ 1 |
| 2005 | Sofia Bruscoli |  อิตาลี | 6 คนสุดท้าย |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กมิสเวิลด์ |
| --- | --- |
 1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960 
 1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970 
 1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980 
 1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990 
 1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000 
 2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009   2010 
  2011   2012   2013   2014   2015   2016   2017   2018   2019  2020 
  2021  2022   2023 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  ฟราสแทร็ก  คอนติเนนทอลควีนส์  รางวัลพิเศษ  ประเทศ  คอนติเนนทอลกรุปส์
รูปร่างและรูปทรงเรขาคณิต

รูปร่างเรขาคณิตสองมิติ
รูปทรงเรขาคณิตสามมิติ
รูปร่างที่มีสีเดียวกันคือรูปร่างเดียวกัน จึงเรียกได้ว่า รูปร่างคล้ายกัน
รูปร่างเรขาคณิต หรือ รูปทรงเรขาคณิต คือสารสนเทศเชิงเรขาคณิตที่คงเหลืออยู่หลังจากตัดข้อมูลตำแหน่ง ขนาด การจัดวาง และการสะท้อน ออกจากการพรรณนาของวัตถุทางเรขาคณิตแล้ว  หมายความว่า ไม่ว่าจะย้ายตำแหน่งรูปร่าง ขยายหรือย่อรูปร่าง หมุนรูปร่าง หรือสะท้อนรูปร่างในกระจก รูปร่างก็ยังคงเดิมเหมือนต้นฉบับ คือไม่เปลี่ยนไปเป็นรูปร่างอื่น ทั้งนี้คำว่า รูปร่าง หรือ รูป ใช้เรียกวัตถุที่ไม่เกินสองมิติ ส่วนคำว่า รูปทรง หรือ ทรง ใช้เรียกวัตถุตั้งแต่สามมิติขึ้นไป
วัตถุต่าง ๆ ที่มีรูปร่างเหมือนกัน เราจะกล่าวว่าวัตถุเหล่านั้นคล้ายกัน (similar) และถ้าวัตถุเหล่านั้นมีขนาดเดียวกันด้วย เราจะกล่าวว่าวัตถุเหล่านั้นสมภาคกันหรือเท่ากันทุกประการ (congruent)
รูปร่างเรขาคณิตสองมิติหลายรูป สามารถนิยามขึ้นได้จากเซตของจุด (point) หรือจุดยอด (vertex) กับเส้นตรง (line) ที่เชื่อมโยงจุดเหล่านั้นอย่างต่อเนื่องเป็นลูกโซ่ปิด ตลอดจนจุดที่อยู่ภายในรูปร่างที่เป็นผลลัพธ์ รูปร่างเช่นนั้นเรียกว่ารูปหลายเหลี่ยม (polygon) เช่น รูปสามเหลี่ยม รูปสี่เหลี่ยม รูปห้าเหลี่ยม ฯลฯ รูปร่างนอกเหนือจากนี้อาจมีขอบเขตเป็นเส้นโค้ง เช่น รูปวงกลมหรือรูปวงรี เป็นต้น
ในทางเดียวกัน รูปทรงเรขาคณิตสามมิติหลายรูป สามารถนิยามขึ้นได้จากเซตของจุดยอด เส้นตรงที่เชื่อมโยงจุดยอดเหล่านั้น และหน้า (face) ที่ปิดล้อมโดยเส้นตรงเหล่านั้น ตลอดจนจุดที่อยู่ภายในรูปทรงที่เป็นผลลัพธ์ รูปทรงเช่นนั้นเรียกว่าทรงหลายหน้า (polyhedron) เช่น ทรงลูกบาศก์ ทรงพีระมิด ทรงสี่หน้าปรกติ ฯลฯ รูปทรงนอกเหนือจากนี้อาจมีขอบเขตเป็นผิวโค้ง เช่น ทรงกลมหรือทรงรี เป็นต้น
รูปทรงในมิติที่สูงกว่านี้ เกิดจากการคำนวณทางทฤษฎี ไม่สามารถสร้างวัตถุขึ้นได้ในโลกความจริง แต่แสดงให้เห็นได้ผ่านการฉาย (projection) ให้เป็นภาพสองมิติ
รูปร่างหนึ่ง ๆ จะเรียกว่าเป็น คอนเวกซ์พอลิโทป (convex polytope) ถ้าทุกจุดบนส่วนของเส้นตรงที่ลากผ่านจุดสองจุดใด ๆ ภายในรูปร่าง เป็นส่วนหนึ่งของรูปร่างนั้น
ดูเพิ่ม

รายชื่อรูปร่างเรขาคณิต
รูปร่าง
ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 2

วาอังค์ อินเตฟที่ 2 (หรือ อินโยเตฟที่ 2 และอันเตฟที่ 2) เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ในช่วงระหว่างกลางที่ที่หนึ่ง พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลาเกือบห้าสิบปี ตั้งแต่ 2112 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 2063 ปีก่อนคริสตกาล เมืองหลวงของพระองค์ตั้งอยู่ที่ธีบส์ ในรัชสมัยของพระองค์ดินแดนอียิปต์ถูกแบ่งออกเป็นราชวงศ์ท้องถิ่นย่อยหลายแห่ง พระองค์ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังพระศพที่เอล-ทารีฟ
พระราชวงศ์

พระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์ คือ ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 1 และพระนางเนเฟรูที่ 1 ผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ อาจจะเป็นพระเชษฐาพระนามว่าฟาโรห์อินเตฟที่ 1 และฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชโอรสได้ขึ้นมาปกครองต่อจากพระองค์
รัชสมัย

หลังจากการมรณกรรมของผู้ปกครองท้องถิ่นนามว่า อังค์ติฟิ ฟาโรห์อินเตฟก็สามารถรวบรวมเขตปกครองทางใต้ทั้งหมดลงไปถึงแก่งน้ำตกแรกของแม่น้ำไนล์ หลังจากนั้นพระองค์ได้ทำสงครามกับผู้ปกครองจากเฮราคลีโอโพลิส แมกนา เพื่อยึดปกครองอไบดอส ซึ่งเป็นเมืองที่ผ่านหลายขั้วอำนาจมาหลายครั้ง แต่ในที่สุดฟาโรห์อินโยเตฟที่ 2 ก็ได้รับชัยชนะ โดยขยายเขตการปกครองของพระองค์ไปทางเหนือจนถึงเขตปกครองที่สิบสามหรือเฮลิโอโพลิส
หลังจากทำสงครามหลายครั้ง ได้มีการสร้างความสัมพันธ์อันดีมากขึ้นและระยะเวลาที่เหลือของรัชสมัยของพระองค์ก็เข้าสู่ความสงบสุข การค้นพบรูปสลักฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ที่ห่อด้วยเสื้อคลุมสำหรับเทศกาลเซดในวิหารศักดิ์สิทธิ์ของเฮกาอิบบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ แสดงให้เห็นว่าอำนาจของฟาโรห์พระองค์นี้ได้แผ่ขยายไปถึงภูมิภาคแก่งน้ำตกแรกของแม่น้ำไนล์ และบางทีอาจจะครอบคลุมบางส่วนของนิวเบียล่างในปีที่ 30 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ ซึ่งจะได้รับการยืนยันโดยมีคณะเดินทางที่นำโดย ดเจมิ จากเมืองเกเบลีนไปยังดินแดนวาวัต (หรือ นิวเบีย) ขึ้นในรัชสมัยของพระองค์ ดังนั้น เมื่อฟาโรห์อินเตฟที่ 2 เสด็จสวรรคต พระองค์จึงได้ทิ้งรัฐบาลที่เข้มแข็งไว้ในเมืองธีบส์ ซึ่งสามารถควบคุมพื้นที่ทั้งหมดของอียิปต์ตอนบนและคงไว้ซึ่งพรมแดนทางใต้ของอัสยุต
หลักฐานที่ระบุเวลาที่เก่าสุดของเทพอามุนในคาร์นักเกิดขึ้นในช่วงรัชสมัยของพระองค์ ในส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินในช่วงสมัยราขอาณาจักรกลางได้บันทึกไว้ว่า พระองค์ครองราชย์เป็นระยะเวลา 49 ปี
รัชสมัย > พระนาม

เห็นได้ชัดว่า ฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ไม่เคยมีพระนามห้าพระนามของฟาโรห์ตามแบบสมัยราชอาณาจักรเก่า อย่างไรก็ตาม พระองค์ได้อ้างสิทธิ์ในความเป็นกษัตริย์ทั้งสองดินแดน nswt bity และตำแหน่ง s3-Re (พระโอรสแห่งรา) ซึ่งเน้นถึงลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ของความเป็นกษัตริย์ ในที่สุดจากการขึ้นครองบัลลังก์แห่งธีบส์ ฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ได้ทรงมีพระนามอฮรัสว่า วาอังค์ ซึ่งมีความหมาย ความยืนยงแห่งชีวิต ให้กับพระนามประสูติของพระองค์
รัชสมัย > ข้าราชการในรัชสมัย

ปัจจุบันได้ทราบชื่อและการทำงานของข้าราชการบางคนที่ทำหน้าที่ภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์อินเตฟที่ 2  :
ทเจทจิ เป็นหัวหน้าฝ่ายพระคลังพระมหาสมบัติและมหาดเล็กในฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และฟาโรห์อินเตฟที่ 3 จารึกในหลุมฝังศพที่แกะสลักอย่างประณีตของเขา ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริติช แสดงให้เห็นว่า ฟาโรห์อินเตฟที่ 2 อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์อียิปต์ทั้งบนและล่าง แต่ยังตระหนักถึงขอบเขตที่จำกัดของพระราชอำนาจของพระองค์: "พระนามฮอรัส วาอังค์ ผู้ปกครองแห่งอียิปต์บนและล่าง, พระโอรสแห่งเร, ผู้ประสูติจากพระนางเนฟรู, พระองค์ผู้ซึ่งดำรงพระชนม์ชีพอยู่ชั่วนิรันดร์ดั่งเทพเร [... ] ดินแดนนี้อยู่ภายใต้การปกครองของพระองค์จากทางใต้จรดถึงเยบู และไปถึงเหนือสุดจรดที่อไบดอส" จากนั้น ทเจทจียังอธิบายการทำงานของเขาในลักษณะที่ยกย่องตนเอง ซึ่งทำกันโดยทั่วไปของชนชั้นสูงชาวอียิปต์ สิ่งสำคัญที่สุดคือข้อความแสดงให้เห็นถึง อำนาจที่ไม่สิ้นสุดของฟาโรห์แห่งธีบส์จากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์โบราณ "ข้าเป็นที่โปรดปรานและน่าเชื่อถือของเจ้านายของข้า ผู้ยิ่งใหญ่อย่างเป็นทางการและเงียบสงบในวังของเจ้านาย [... ] ข้าเป็นคนหนึ่งที่รักในความดีและเกลียดชังในความชั่ว ผู้เป็นที่รักในวังของพระองค์ เป็นผู้ปฏิบัติทุกประการโดยเชื่อฟังพระประสงค์ของเจ้านายของตัวข้าเอง อันที่จริง ทุกงานที่พระองค์ทรงมีพระราชโองการให้ข้าทำ [. .. ] ข้าได้กระทำไปโดยถูกต้องและเที่ยงธรรม ข้าไม่เคยขัดพระราชโองการที่พระองค์พระราชทานแก่ข้าไม่เคย ข้าพเจ้ามิได้เปลี่ยนสิ่งหนึ่งเป็นอย่างอื่น [... ] ยิ่งกว่านั้นทุกความรับผิดชอบของราชสำนัก ซึ่งพระองค์มีพระราชโองการให้แก่ข้า และด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงทรงให้ข้าทำงานบางอย่าง ข้าได้ทำเพื่อพระองค์ตามทุกสิ่งที่ดวงวิญญาณของพระองค์ทรงปรารถนา"
ดจาริ เป็นข้าราชการทหารที่ต่อสู้กับกองกำลังเฮราคลีโอโพลิสในเขตปกครองอไบดอส ระหว่างการเดินทัพไปทางเหนือของกองทัพฟาโรห์อินเตฟที่ 2 จารึกของเขาได้เล่าถึงการต่อสู้เพื่อยึดบริเวณอียิปต์ตอนกลางว่า "พระองค์ (อินเตฟที่ 2) สู้รบกับราชวงศ์แห่งเคติ ทางเหนือของไทนิส"
เฮเตปิ เป็นข้าราชการจากเอล กับ ผู้ดูแลเขตปกครองทั้งสามที่อยู่ทางใต้สุดของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ซึ่งหมายความว่า ไม่มีผู้ปกครองท้องถิ่นในเขตที่ควบคุมโดยผู้ปกครองจากธีบส์ เช่นเดียวกับในกรณีของทเจทจิ การอ้างถึงฟาโรห์อย่างต่อเนื่องในจารึกของเฮเตปิ แสดงให้เห็นถึง การจัดระเบียบที่รวมศูนย์ของรัฐบาลของธีบส์ และอำนาจของฟาโรห์ที่ทุกอย่างถูกต้องสมควร: "ข้าเป็นหนึ่งในที่รักของเจ้านายของข้าและได้รับการยกย่องจากรพะองค์ และพระองค์ทำให้ข้าผู้รับใช้นี้มีความสุขอย่างแท้จริง พระองค์ตรัสว่า: 'ไม่มีใครที่ [. . .] ของพระราชโองการอันดีของข้า แต่เฮเตปิ!' และข้ารับใช้คนนี้กระทำได้ดียิ่ง และเยินยอเจ้าข้าผู้รับใช้ผู้นี้ด้วยเหตุฉะนี้แล” แต่ในที่สุดจารึกของเฮเตปิยังได้กล่าวถึงทุพภิกขภัยที่เกิดขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์อินเตฟที่ 2
อิดูดจู-อิเคอร์ เป็นผู้นำที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งในนิวเบียล่าง เขาอยู่ในความดูแลของนิวเบียล่างและช่วยฟาโรห์พิชิตเขตปกครองอไบดอส
อนุสรณ์วัตถุ

ในจารึกพิธีพระศพของพระองค์ได้เน้นย้ำถึงพระราชกรณียกิจในการสร้างอนุสรณ์วัตถุของพระองค์ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่ชิ้นส่วนก่อสร้างของราชวงศ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในคาร์นัก นั้นคือเสาแปดเหลี่ยมที่มีพระนามของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และพระองค์ยังเป็นผู้ปกครองพระองค์แรกที่สร้างวิหารถวายแด่เทพีซาเทตและเทพคนุมบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ และอันที่จริงแล้ว ฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ยังได้ได้เริ่มพระราชประเพณีในการสร้างวิหารประจำท้องถิ่นบริเวณอียิปต์บน ซึ่งกระทำอยู่ตลอดช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง
อนุสรณ์วัตถุ > หลุมฝังพระศพ

หลุมฝังพระศพของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ในเอล-ทารีฟที่ธีบส์ เป็นหลุมฝังพระศพแบบแถว (saff แปลว่า "แถว" ในภาษาอาหรับ) และยังหมายถึง แถวสองแถวของเสาและทางเข้าด้านหน้าลานสี่เหลี่ยมคางหมูใหญ่ขนาด 250 x 70 เมตร (820 ฟุต x 230 ฟุต) ที่ปลายด้านตะวันออกซึ่งเป็นวิหารสำหรับฝังพระศพ วิหารแห่งนี้อาจมีจุดประสงค์เพื่อใช้ในจุดประสงค์เดียวกับโถงวิหาร (Valley temple)
หลุมฝังพระศพของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ถูกตรวจสอบโดยพระราชโองการในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 9 ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ยี่สิบแห่งอียิปต์ เนื่องจากสุสานของราชวงศ์หลายแห่งถูกปล้นไปในช่วงเวลานั้น ตามรายงานในบันทึกปาปิรุสแห่งแอบบอต (Abbott Papyrus) ซึ่งระบุว่า: "สุสานพีระมิดของฟาโรห์ Si-Rêˁ In-ˁo (หรือ ฟาโรห์อินเตฟที่ 2) ซึ่งอยู่ทางเหนือของวังแห่งอเมนโฮทเปและลานหน้า ซึ่งมีพีระมิดทับอยู่ [ . . .]. ตรวจสอบวันนี้ ยังไม่บุบสลาย" ยังไม่พบซากของพีระมิดนี้"
ตามประเพณีตามผู้ปกครองก่อนหน้า ฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ได้สร้างจารึกบันทึกพระราชประวัติไว้ที่ทางเข้าหลุมฝังพระศพของพระองค์ ซึ่งบันทึกเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในรัชสมัยของพระองค์และระบุว่าพระองค์ครองเป็นเวลา 50 ปี ในจารึกที่ตั้งอยู่หน้าหลุมฝังพระศพมีการกล่าวถึงสุนัขของฟาโรห์ และพบจารึกอีกชิ้นหนึ่งที่กล่าวถึงสุนัขชื่อว่า เบฮา แต่มันถูกพบอยู่ใกล้วิหารถวายเครื่องบูชา
สุนัขของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 บนจารึกพิธีพระศพ, พิพิธภัณฑ์อียิปต์, กรุงไคโร
รายพระนามแห่งมะดีนะตุลฮาบู

อนุสรณ์วิหารแห่งราเมสเซสที่ 3 ที่มะดีนะตุลฮาบู ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์แห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์เพียงไม่กี่พระองค์ คำจารึกดังกล่าวมีลักษณะใกล้เคียงกับบันทึกรายพระนามแห่งราเมสเซียม ซึ่งได้ใช้ฉากภาพสลักของฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 มาเป็นแม่แบบการสร้างภาพสลักภาพดังกล่าว
ภาพสลักดังกล่าวเป็นฉากที่ฟาโรห์ราเมสเซสที่ 3 ทรงเข้าร่วมในพิธีเทศกาลแห่งเทพมิน ซึ่งมีการอัญเชิญรูปสลักของบรรพกษัตริย์ในขบวนแห่อันงดงามเพื่อถวายแด่เทพมิน ประกอบด้วยภาพสลักจำนวน 16 ภาพที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์จำนวนเก้าพระองค์ซึ่งแบ่งออกเป็นสองส่วน
โครงร่างคร่าวๆ ของฉากภาพสลักดังกล่าวจัดตีพิมพ์เผยแพร่โดยวีว็อง เดอนง ในปี ค.ศ. 1802 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางของนโปเลียนไปยังอียิปต์ในปี ค.ศ. 1798 ถึง 1801 ซึ่งมีการตีพิมพ์ฉากภาพสลักที่มีรายละเอียดมากขึ้นเล็กน้อยในปี ค.ศ. 1809 ในอีกสามสิบปีต่อมา ฉากภาพสลักทั้งหมดรวมทั้งภาพแกะสลักของฟาโรห์ได้รับการตีพิมพ์ตีพิมพ์โดยจอห์น การ์ดเนอร์ วิลกินสันในปี ค.ศ. 1837 ตามมาด้วยฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง และเล็พซิอุส ภาพฉบับในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทั้งหมดมีการละเว้นและมีข้อผิดพลาด แต่ในปี ค.ศ. 1940 การสำรวจเอพิกราฟิกได้เผยแพร่การแสดงฉากภาพสลักที่ชัดเจน (และสมบูรณ์)
บันทึกพระนามแห่งมะดีนะตุลฮาบู (การสำรวจเอพิกราฟิก)
ฟาโรห์ที่ถูกกล่าวถึงในบันทึกพระนาม

ภาพสลักได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือฉากภาพด้านซ้ายปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 7 พระองค์ ส่วนฉากด้านขวาปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 9 พระองค์
| ฉากภาพสลักด้านซ้าย | ฉากภาพสลักด้านซ้าย | ฉากภาพสลักด้านซ้าย | ฉากภาพสลักด้านขวา | ฉากภาพสลักด้านขวา | ฉากภาพสลักด้านขวา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | ฟาโรห์ | คำจารึก (พระนามครองราชย์) | ลำดับ | ฟาโรห์ | คำจารึก (พระนามครองราชย์) |
| 1 | ราเมสเซสที่ 3 | อูเซอร์มาอัตเร-เมริอามุน | 8 | ราเมสเซสที่ 3 | อูเซอร์มาอัตเร-เมริอามุน |
| 2 | เซตนัคต์เอ | อูเซอร์คาอูเร-เมริอามุน | 9 | เซตนัคต์เอ | อูเซอร์คาอูเร-เมริอามุน |
| 3 | ราเมสเซสที่ 2 | อูเซอร์มาอัตเร-เซเทปเอนเร | 10 | เซติที่ 2 | อูเซอร์เคเปอร์อูเร-เซเทปเอนเร |
| 4 | เมอร์เอนพทาห์ | บาเอนเร-เมริอามุน | 11 | เมอร์เอนพทาห์ | บาเอนเร-เมริอามุน |
| 5 | ราเมสเซสที่ 3 | อูเซอร์มาอัตเร-เมริอามุน | 12 | ราเมสเซสที่ 2 | อูเซอร์มาอัตเร-เซเทปเอนเร |
| 6 | เซตนัคต์เอ | อูเซอร์คาอูเร-เมริอามุน | 13 | เซติที่ 1 | เมนมาอัตเร |
| 7 | เซติที่ 2 | อูเซอร์เคเปอร์อูเร-เซเทปเอนเร | 14 | ราเมสเซสที่ 1 | เมนเพติเร |
|  |  |  | 15 | ฮอร์เอมเฮบ | ดเจเซอร์เคเปอร์อูเร-เซเทปเอนเร |
|  |  |  | 16 | อเมนโฮเทปที่ 3 | เนบมาอัตเร |
ปัจจุบันฉากภาพสลักดังกล่าวยังคงอยู่ในพื้นที่เดิมบนเสาต้นที่สองทางทิศตะวันออกในลานที่สอง ซึ่งภาพสลักแนวนอนอยู่บนกำแพงด้านตะวันออก
บรรณานุกรม

* Dominique Vivant Denon: ''Voyage dans la Basse et la Haute Égypte, pendant les campagnes du général Bonaparte'', plate 134 (Paris: 1802)
* ''Description de l'Égypte, ou, Recueil des observations et des recherches qui ont été faites en Égypte pendant l'expédition de l'armée française'', Vol. II, Planches: Antiquités. Plate 11. (Paris: Imprimerie impériale, 1809)
* John Gardner Wilkinson: ''Manners and customs of the ancient Egyptians, including their private life, government, laws, art, manufactures, religions, and early history'', plate 76, (London: 1837)
* Jean François Champollion:  ''Monuments de l'Égypte et de la Nubie'', Vol. III, plates 213-214 (Paris: 1845)
* Carl Richard Lepsius:  ''Denkmaeler aus Aegypten und Aethiopien'', III, plates 212-213, (Berlin: 1849)
* The Epigraphic Survey: ''Medinet Habu: Volume IV, Festival Scenes of Ramses III'', Oriental Institute Press 51, Plates 203-207 (Chicago: 1940)
* Kenneth A. Kitchen: ''Ramesside Inscriptions'', Vol V, pp.&nbsp;205:12-13; 209:11-12 (Oxford: 1983)
ยัติภาค

ยัติภาค (dash) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นขีดแนวนอนกลางบรรทัด ซึ่งเขียนให้ยาวกว่ายัติภังค์ ในคอมพิวเตอร์และงานพิมพ์ ยัติภาคอาจมีความยาวต่างกัน แต่ที่ใช้บ่อยคือ en dash (–) และ em dash (—)
การใช้งาน

ใช้ในความหมายว่า "และ" หรือ "กับ"
ฟุตบอลคิงส์คัปชิงชนะเลิศระหว่างไทย–อินโดนีเซีย
ใช้ขยายความคำที่อยู่ข้างหน้า เหมือนเช่นไวยากรณ์ของภาษาอังกฤษ
ถิ่น–พายัพ (หมายความว่า เป็นภาษาถิ่นที่ใช้ในภาคพายัพ)
ใช้ในความหมายว่า "ถึง" เช่นเดียวกับยัติภังค์
ตั้งแต่วันจันทร์–วันเสาร์
ใช้ในความหมายว่า "เป็น"
พจนานุกรมฝรั่งเศส–ไทย
ใช้เป็นสัญลักษณ์นำหัวข้อย่อยที่ไม่ต้องการเรียงลำดับ
สาเหตุที่ทำให้คนกรุงเทพฯ เครียด
– รถติด
– น้ำมันแพง
– เป็นหนี้ธนาคาร
– รายได้ไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่าย
อักขระยูนิโคด

ยัติภาคในรหัสยูนิโคดมีหลายตัวให้เลือกใช้ ดังนี้
| โคดพอยต์ | อักขระ | HTML | ความหมาย |
| --- | --- | --- | --- |
| U+2010 | ‐ | ไม่มี | hyphen (ยัติภังค์) |
| U+2011 | ‑ | ไม่มี | non-breaking hyphen (ยัติภังค์แบบไม่ตัดคำ) |
| U+2012 | ‒ | ไม่มี | figure dash (ยัติภาคสำหรับตัวเลข) |
| U+2013 | – | &ndash; | en dash (ยัติภาคที่มีความกว้างเท่ากับอักขระ n) |
| U+2014 | — | &mdash; | em dash (ยัติภาคที่มีความกว้างเท่ากับความสูงของไทป์เฟซ) |
| U+2015 | ― | ไม่มี | horizontal bar (เส้นแนวนอน เพื่อเปรียบเทียบกับ vertical bar) |
| U+2053 |  \sim \; | ไม่มี | swung dash (ยัติภาคแบบคลื่น ตั้งแต่ Unicode 4.0.0) |
อย่างไรก็ตาม ในคอมพิวเตอร์ที่ไม่มีรหัสยูนิโคดให้ใช้ สามารถใช้ยัติภังค์สองหรือสามตัวต่อกันแทนได้ (--, ---)
รูปแบบบัญญัติ (พีชคณิตแบบบูล)

ในวิชาพีชคณิตแบบบูล ฟังก์ชันแบบบูลใด ๆ สามารถแสดงให้อยู่ในรูปแบบบัญญัติ (canonical form) ได้โดยอาศัยมโนทัศน์คู่กันของ มินเทิร์ม และ แมกซ์เทิร์ม ฟังก์ชันเชิงตรรกะใด ๆ สามารถแสดงให้อยู่ในรูปแบบบัญญัติได้ ทั้งแบบ "ผลบวกของมินเทิร์ม" และแบบ "ผลคูณของแมกซ์เทิร์ม" รูปแบบบัญญัติทำให้เราสามารถวิเคราะห์เพื่อลดความซับซ้อนของฟังก์ชันเหล่านี้ได้ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในการลดรูปวงจรดิจิทัล
ฟังก์ชันแบบบูลซึ่งแสดงให้อยู่ในรูปประพจน์เลือกของมินเทิร์มนั้นเรีกว่า "ผลบวกของผลคูณ" และฟังก์ชันที่คู่กันตามกฎเดอมอร์แกนนั้นเรียกว่า "ผลคูณของผลบวก" ซึ่งแสดงในรูปของประพจน์เชื่อมของแมกซ์เทิร์ม
ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 3

อินเตฟที่ 3 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดในสมัยปลายช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งในศตวรรษที่ 21 ก่อนคริสตกาล ในช่วงเวลานั้นอียิปต์ถูกแบ่งออกเป็นสองอาณาจักร พระองค์เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และเป็นพระราชบิดาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ที่ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ พระองค์ครองราชย์เป็นระยะเวลา 8 ปี เหนือบริเวณอียิปต์บนและขยายพระราชอาณาเขตไปทางเหนือกับจรดกับพระราชอาณาเขตของฟาโรห๋แห่งราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์ หรือบางทีอาจจะแผ่ขยายไปทางเหนือไกลถึงเขตปกครองที่สิบเจ็ด พระองค์ทรงโปรดให้สร้างสิ่งก่อสร้างบางอย่างบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ พระองค์ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังพระศพแบบแถว (saff tomb) ขนาดใหญ่ที่เอล-ทารีฟ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซาฟ เอล-บาร์กา