stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แหลม
รายชื่อแหลม

แหลมเหนือ
แหลมตาริฟา
แหลมโรกา
แหลมคอร์นวอลล์
แหลมคะแนเวอรัล
เคปค้อด
แหลมมอริสเจซุป
แหลมมาเรียโต
แหลมเซนต์ชาร์ลส์
แหลมพรินซ์ ออฟเวลส์
แหลมโฟรเวิร์ด
แหลมกายีนาส
แหลมโคเคอรูส
แหลมปารีนเนียส
แหลมฮอร์น
แหลมพีไอ
แหลมบาบา
แหลมเดจนอวา
แหลมเชลยูสกิล
แหลมโอมา
แหลมเทียนหยาไหเจี่ยว
แหลมอะกะลัส
แหลมบองก์
แหลมแฮฟูน
แหลมเวอร์ด
แหลมกู๊ดโฮป
แหลมสตีฟ
แหลมแคมป์เบล
แหลมอาแดร์
| ด ค กสมุทรศาสตร์กายภาพ |
| --- | --- |
มหาสมุทรของโลก:  มหาสมุทรแปซิฟิก  มหาสมุทรแอตแลนติก  มหาสมุทรอินเดีย  มหาสมุทรอาร์กติก  มหาสมุทรใต้ 
ประเภท:  ทะเลปิด  ทะเลสาบปิด  ทะเลเปิด  ทะเลสาบเปิด  ทะเลชายขอบทวีป‎  ทะเลสาบ‎  ทะเลสาบน้ำเค็ม‎  ทะเลสาบน้ำจืด‎  เจ็ดสมุทร 
ระดับชั้นน้ำทะเล:  ท้องทะเล  เขตมีแสง ท้องทะเลตื้น  ทะเลลึก  เขตไร้แสง ท้องทะเลลึกปานกลาง  ท้องทะเลลึก  เขตความลึกก้นสมุทร 
คลื่น:  คลื่นใต้น้ำ  คลื่นสึนามิ 
กฎหมายทะเล:  เส้นฐาน  น่านน้ำภายใน  น่านน้ำอาณาเขต  เขตต่อเนื่อง  เขตเศรษฐกิจจำเพาะ  น่านน้ำนานาชาติ‎  การขนส่งทางน้ำนานาชาติ‎  การประมง‎  สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทร 
ลักษณะภูมิประเทศ:  ไหล่ทวีป  ลาดทวีป  ลาดตีนทวีป  ก้นสมุทร  เนินตะกอนรูปพัดก้นสมุทร  หุบผาชันใต้ทะเล  เขายอดราบใต้สมุทร  แอ่งสมุทร  ที่ราบก้นสมุทร  ภูเขาใต้ทะเล  ภูเขาไฟใต้ทะเล  ร่องลึกก้นสมุทร  เทือกเขากลางสมุทร  พืดหินปะการัง  อะทอลล์  ลากูน  ทะเล  อ่าว 
การแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค:  ธรณีวิทยาทางทะเล  การขยายตัวของพื้นมหาสมุทร  ปล่องแบบน้ำร้อน 
ปรากฏการณ์:  น้ำขึ้นลง  เอลนีโญ  ลานีญา  การกัดเซาะชายฝั่ง  กระแสน้ำย้อนกลับ 
กระแสน้ำมหาสมุทร:  กระแสน้ำกินี  กระแสน้ำญี่ปุ่น  กระแสน้ำมหาสมุทร  กระแสน้ำแลบราดอร์  กระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือ  กระแสน้ำเบงเกวลา 
ธรณีสัณฐาน:  เนินทราย  เนินทรายรูปพระจันทร์เสี้ยว  เกาะ  เกาะเล็ก  เกาะหินโด่ง  คอคอด  ฟยอร์ด  เฟิร์ธออฟฟอร์ธ  สะพานแผ่นดิน  สันดอนจะงอย  สันดอนเชื่อมเกาะ  หาด  ดอนทรายใต้น้ำ  กลุ่มเกาะ‎  คาบสมุทร‎  ช่องแคบ‎  ชะวากทะเล‎  ชายฝั่ง‎  ชายหาด‎  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ‎  ถ้ำ‎  หน้าผา‎  แหลม‎
เฮลเมทเฮดส์

| เฮลเมทเฮดส์ |
| --- | --- |
เฮลเมทเฮดส์ใน พ.ศ. 2556 (จากซ้ายไปขวา: สดายุ สวรรณจุณีย์, เดียว สุวีระ และณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง:  ร็อกแอนด์โรล 
ช่วงปี: พ.ศ. 2555 – 2562
ค่ายเพลง: สไปซีดิสก์

สมาชิก: ชตารัช ศรีดำรงรักษ์ เดียว สุวีระ สดายุ สวรรณจุณีย์ ณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล

เว็บไซต์: helmetheads.com
เฮลเมทเฮดส์ (อังกฤษ: Helmetheads) เป็นวงดนตรีร็อกแอนด์โรลชาวไทยจากกรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2555 ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสี่คน คือ ชตารัช ศรีดำรงรักษ์ (ร้องนำและกีตาร์) เดียว สุวีระ (กีตาร์เบส) สดายุ สวรรณจุณีย์ (กลอง) และณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล (กีตาร์)  วงประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2558 กับเพลง "อินสตาแกรม" ซึ่งเป็นเพลงฉบับภาษาไทยครั้งแรกของวง โดยก่อนหน้านี้วงเคยปล่อยเพลงที่นำมาร้องใหม่ในฉบับภาษาอังกฤษเท่านั้น
ภายหลังการปล่อยเพลง "อินสตาแกรม" เฮลเมทเฮดท์ได้ปล่อยเพลงที่เล่าถึงความสัมพันธ์ทางโซเชียลตามมา "อันเฟรนด์" (2558), "เอมตีรูม" (2559), "เอ็มเอสเอ็น" (2560) และออกอัลบั้มแรก โซเชียล น็อตเวิร์ก (Social Notwork) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560
ก่อนเปิดตัวนั้น วงเคยเล่นดนตรีตามร้านอาหารต่าง ๆ จนกลายเป็นที่รู้จักระดับหนึ่ง และได้เซ็นสัญญากับสไปซีดิสก์ในเวลาต่อมา เฮลเมทเฮดส์กล่าวว่าแนวเพลงของพวกเขาได้รับอิทธิพลจากศิลปินยุค 1960 คือ เดอะบีเทิลส์, เดอะคิงส์, เดอะเอาท์ไซเดอร์ และเอลวิส เพรสลีย์ ไปจนถึงการแต่งกายวินเทจ และทรงผมที่คล้ายหมวกกันน็อกเลยเป็นที่มาของชื่อวง
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

| ชื่อ | รายละเอียด |
| --- | --- |
โซเชียล น็อตเวิร์ก:  ออกจำหน่าย: 25 พฤศจิกายน 2560  สังกัด: สไปซีดิสก์  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด |
| --- | --- |
เดอะริทึมออฟเดอะไทม์:  ออกจำหน่าย: 6 สิงหาคม 2558  สังกัด: สไปซีดิสก์  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| "วอตไอไลก์อะเบาต์ยู" | 2555 | เดอะริทึมออฟเดอะไทม์ |
| "ลิสเซินพีเพิล" | 2556 | เดอะริทึมออฟเดอะไทม์ |
| "คีปออนรันนิง" | 2556 | เดอะริทึมออฟเดอะไทม์ |
| "วอล์กโดนต์รัน" | 2557 | เดอะริทึมออฟเดอะไทม์ |
| "ไวป์เอาต์" | 2557 | เดอะริทึมออฟเดอะไทม์ |
| "แอมแฮปปี" | 2557 | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |
| "ดื้อก็ดื้อ" | 2557 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "อินสตาแกรม" | 2558 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "อันเฟรนด์" | 2558 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "เอมตีรูม" | 2559 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "ยินดี" | 2559 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "เอ็มเอสเอ็น" | 2560 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "โคตรคูล" | 2560 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "ลา" | 2560 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "และแล้ว" | 2560 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "กรอบนอกนุ่มใน" | 2561 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
| "เพราะเธอหรือเปล่า" | 2561 | โซเชียล น็อตเวิร์ก |
สมาชิก

ชตารัช ศรีดำรงรักษ์ – ร้องนำ กีตาร์
เดียว สุวีระ – กีตาร์เบส
สดายุ สวรรณจุณีย์ – กลอง
ณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล – กีตาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เฮลเมทเฮดส์ ที่เฟซบุ๊ก
เฮลเมทเฮดส์ ที่อินสตาแกรม
เฮเลนา ไมเคิลเซน

| เฮเลนา ไมเคิลเซน |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เฮเลนา ไอรีน ไมเคิลเซน
ที่เกิด: นอร์เวย์
แนวเพลง: ซิมโฟนิกเมทัล, กอธิกเมทัล, แอตโมสเฟริกเมทัล
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง
ช่วงปี: 1997 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Massacre Records
เฮเลนา ไมเคิลเซน (อังกฤษ: Helena Michaelsen) คือนักร้องชาวนอร์เวย์ ในวงเนเธอร์แลนด์ Sahara Dust และ  Trail of Tears
ผลงาน > กับ Trail of Tears

When Silence Cries - 1997
Disclosure In Red - 1998
Profoundemonium - 2000
Black Horizon: Infinity Of Chaos - 2002
ผลงาน > กับ Imperia

The Ancient Dance of Qetesh - 2004
The Queen of Light - 2007
ผลงาน > กับ Angel

A Woman's Diary - Chapter I - 2005
em:Helena Iren Michaelsen
เฮเทอร์ มิตต์ส

เฮเทอร์ แบลน มิตต์ส ฟีลี (อังกฤษ: Heather Blaine Mitts Feeley; 9 มิถุนายน ค.ศ. 1978 — ปัจจุบัน) หรือชื่อเกิด เฮเทอร์ แบลน มิตต์ส เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอเมริกันที่เล่นตำแหน่งกองหลัง มิตต์สเล่นฟุตบอลวิทยาลัยให้แก่มหาวิทยาลัยฟลอริดา และหลังจากนั้น เธอได้เล่นในระดับอาชีพในรายการลีกฟุตบอลอาชีพหญิง (WPS) ให้แก่ทีมฟิลาเดลเฟียชาร์จ, บอสตันเบรคเกอร์, ฟิลาเดลเฟียอินดิเพนเดนซ์ และ แอตแลนตาบีท เธอเป็นผู้ได้รับเหรียญทองกีฬาโอลิมปิกสามสมัย และเป็นสมาชิกฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกาที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน เธอเล่นใน 4 แมตช์ในฟุตบอลโลกหญิง 2011 ที่ซึ่งทีมสหรัฐอเมริกาของเธอได้อันดับสอง
ชีวิตในวัยเยาว์

มิตต์ส เกิดในซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ ใน ค.ศ. 1978  เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์อูร์ซูลา ในซินซินแนติ ที่ซึ่งเธอเล่นฟุตบอลในระดับไฮสคูล
การแข่งขันอาชีพระดับนานาชาติ

มิตต์ส เป็นผู้ชนะรางวัลเหรียญทองกีฬาโอลิมปิกในฐานะสมาชิกทีมชาติหญิงสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004, 2008 และ 2012 รวมถึงเป็นตัวแทนสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันกว่า 100 ประเทศ เธอยังเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมชาติสหรัฐอเมริกาที่ประสบความสำเร็จอันดับสองในรายการ แอลการ์ฟคัพ ค.ศ. 2006
เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 เอ็นไขว้หน้าข้อเข่าของมิตต์สเกิดฉีกออกในการแข่งขันนัดกระชับมิตรกับทีมแคนาดา จากการบาดเจ็บดังกล่าว ส่งผลให้มิตต์สต้องออกจากการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2007
วันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 มิตต์สได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่บัญชีรายชื่อของสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 ณ ประเทศเยอรมนี และเธอได้เข้าไปอยู่ในบัญชีรายชื่อฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน
แหล่งข้อมูลอื่น

เฮเทอร์ มิตต์ส – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ
เฮเทอร์ มิตต์ส ที่ มายสเปซ
US Soccer profile เก็บถาวร 2012-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
WPS profile เก็บถาวร 2011-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
WUSA player profile เก็บถาวร 2009-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งที่อยู่

เพนกวินเป็นสัตว์ประเภทหนึ่งที่มีแหล่งที่อยู่ในภูมิอากาศหนาวเช่นลานน้ำแข็งในทวีปแอนตาร์กติกา
แหล่งที่อยู่ หรือ ถิ่นที่อยู่ (อังกฤษ: habitat) หมายถึง พื้นที่ทางระบบนิเวศวิทยาหรือสิ่งแวดล้อมซึ่งเป็นที่อาศัยของสัตว์ พืช หรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ในสปีชีส์ที่เฉพาะเจาะจง เป็นสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติที่สิ่งมีชีวิตสามารถอาศัยอยู่ได้ หรือสภาพทางกายภาพที่ล้อมรอบไปด้วยประชากรในสปีชีส์หนึ่งๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

HABITAT Human Settlements, Environment, Education and Health Association (Türkiye) เก็บถาวร 2011-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Interactive Coastal Habitat Mural เก็บถาวร 2009-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from University of Delaware College of Marine and Earth Studies เก็บถาวร 2009-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งน้ำ

ฟยอร์ดในประเทศนอร์เวย์
แหล่งน้ำ หรือ พื้นที่น้ำ (อังกฤษ: water body) คือบริเวณที่มีการสะสมของน้ำบนพื้นผิวโลกหรือบนผิวดาวเคราะห์ เช่น มหาสมุทร ทะเล แม่น้ำ ไปจนถึง คลอง หรือ พื้นที่ชุ่มน้ำ
แหล่งน้ำแบ่งได้เป็นสองประเภทตามการกำเนิดคือ แหล่งน้ำที่เกิดโดยธรรมชาติเช่น มหาสมุทร ทะเล แม่น้ำ และแหล่งน้ำที่เกิดจากการสร้างโดยมนุษย์เช่น อ่างเก็บน้ำ คลอง นอกจากนี้ยังสามารถแบ่งได้ตามการเคลื่อนที่ของน้ำ เช่น แม่น้ำ และคลอง กล่าวถึงแหล่งน้ำมีการไหลจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง ในขณะที่ ทะเลสาบ น้ำจะไม่มีการไหลไปแหล่งอื่น แหล่งน้ำที่มีการสัญจรจะถูกเรียกว่าทางน้ำ สำหรับส่วนบริเวณของภูมิประเทศที่มีน้ำเป็นจำนวนหนึ่งแต่ไม่เรียกว่าแหล่งน้ำเช่น น้ำตก และไกเซอร์
น้ำบนโลกนั้นมีทั้งหมด เพียง 97% ดังนั้นในปัจจุบันนั้น ปี 2018 น้ำจืดมีเพียง 3% ดังนั้นน้ำทะเลจะมีเพียง 71% ตามกรมภาคพื้นทะเลแห่งสหประชาชาติของโลก ส่วนที่เหลือจะซึมอยู่ในดินอากาศและสิ่งมีชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น

แหล่งน้ำ[ลิงก์เสีย] กรมชลประทาน
| ด ค กแหล่งน้ำ |
| --- | --- |
ธารน้ำแข็ง - แก่ง - เขื่อน - คลอง - คิล - คูเมือง - หลุมธารน้ำแข็ง - โคฟ - ร่องน้ำ - ดรอว์ - ทะเล - ทะเลสาบ - ธาร - ท่าเรือ - น้ำพุ - บ่อน้ำ - บ่อน้ำร้อน - บิลลาบอง - บึง - แอ่ง - เบิร์น - ไบยู - ป่าชายเลน - พื้นที่ชุ่มน้ำ - ฟยอร์ด - ไฟโตเทลมา - มหาสมุทร - ที่ลุ่มชื้นแฉะ - แม่น้ำ - ล็อค - ลากูน - ลำธาร - ลำเหมือง - ห้วย - หนอง - อ่างเก็บน้ำ - อ่าว - ทะเลลึก
แฮงก์ วิลเลียมส์

| แฮงก์ วิลเลียมส์ |
| --- | --- |
เกิด: 17 กันยายน ค.ศ. 1923 เมานต์โอลีฟ รัฐแอละแบมา สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 1 มกราคม ค.ศ. 1953 โอกฮิล รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย​ สหรัฐอเมริกา​
นักดนตรี
แฮงก์ วิลเลียมส์ (อังกฤษ: Hank Williams) (17 กันยายน ค.ศ. 1923 - 1 มกราคม ค.ศ. 1953) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอเมริกัน ถือเป็นหนึ่งในนักร้องเพลงคันทรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลคนหนึ่ง เขามีเพลงติดชาร์ตอันดับ 1 อยู่ 11 เพลงในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1948-1953 โดยที่เขาไม่สามารถอ่านหรือจบการเรียนดนตรีจากที่ใด ผลงานเพลงฮิตของเขาเช่น "Your Cheatin' Heart", "Hey Good Lookin'" และ "I'm So Lonesome I Could Cry"
วิลเลียมส์เสียชีวิตเมื่อวัย 29 ปี จากภาวะหัวใจวาย​ สาเหตุการเสียชีวิตของเขาเป็นที่เชื่อว่าเป็นผลมาจากการเสพติดสุราและสารเสพติด​ บุตรของเขา แฮงก์ วิลเลียมส์ จูเนียร์, เจตต์ วิลเลียมส์ บุตรสาว, และหลานชาย แฮงก์ วิลเลียมส์ ที่ 3, ฮอลลี วิลเลียมส์ และฮิลารี วิลเลียมส์ ก็เป็นนักร้องอาชีพเช่นเดียวกัน
เขามีเพลงของเขาถูกนำมาทำใหม่โดยศิลปินอื่นหลายเพลง ตั้งแต่แนวป็อป, กอสเปล, บลูส์ และร็อก เช่น ทาวเนส แวน แซนต์, บ็อบ ดีแลน, ลีโอนาร์ด โคเฮน, เบ็ก แฮนเซน, จอห์นนี แคช, โทนี เบนเนตต์, เดอะเรซิเดนต์ส, แพตซี ไคลน์, เรย์ ชาลส์ และหลุยส์ อาร์มสตรอง
แฮตทริก

แฮตทริก (อังกฤษ: Hat-trick, Hat trick; แปลตรงตัว: หมวกวิเศษ) ในด้านกีฬาหมายถึง การที่ผู้เล่นกีฬาคนหนึ่ง ๆ สามารถทำความสำเร็จในกีฬานั้น ๆ ได้สามครั้ง ในการเล่นครั้งหนึ่ง ๆ คำนี้ใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1858 ในกีฬาคริกเก็ต โดย เอช. เอช. สตีเฟนสัน และใช้ในสิ่งพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ.  1878
ในที่สุดคำว่าแฮตทริกก็ได้ปรับมาใช้กับกีฬาอีกหลายประเภท เช่น ฟุตบอล โปโลน้ำ แฮนด์บอล แต่ไม่ได้รับความนิยมในอเมริกาเหนือ จนกระทั่งกลางคริสต์ทศวรรษ 1940 ในการแข่งขันเนชันนอลฮอกกีลีก และจากนั้น ในเบสบอล (การตีลูกออกและการตีโดนลูก 3 ครั้ง)
ในฟุตบอล สถิติผู้ทำแฮตทริกได้เร็วที่สุดในโลก คือ ทอมมี รอสส์ นักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1964 ด้วยเวลาเพียง 1.30 นาที หรือ 90 วินาที ในการลงเล่นให้กับรอสส์เคาน์ตี เอาชนะเนิร์นเคาน์ตี ไปได้ถึง 8-1 ประตู ในขณะที่สถิติที่เร็วที่สุดของพรีเมียร์ลีก เกิดขึ้นในฤดูกาลที่ 2014–15 โดย ซาดิโอ มาเน นักฟุตบอลชาวเซเนกัล ของเซาแทมป์ตัน ที่เอาชนะ แอสตันวิลลา ไปได้ถึง 6-1 ประตู ที่สนามเซนต์แมรีส์สเตเดียม โดยใช้เวลาไปทั้งหมดเพียง 2.56 นาที ทำลายสถิติเดิมของ ร็อบบี ฟาวเลอร์ ของลิเวอร์พูล ที่ทำไว้ 4.33 นาที ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ที่พบกับ อาร์เซนอล
โดย แฮตทริกในวงการฟุตบอลนั้นสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ
1. ฟลอว์เลสแฮตทริก (Flawless hat trick) หมายถึง การที่ทำแฮตทริกได้โดยไม่มีผู้ใดมายิงประตูคั่น
2. คลาสสิกแฮตทริก (Classic hat trick) หมายถึง การที่ทำแฮตทริกได้ภายใน 45 นาทีแรกของการแข่งขันครึ่งแรก
3. เพอร์เฟกต์แฮตทริก (Perfect hat trick) หมายถึง การที่ทำแฮตทริกได้ด้วยอวัยวะ 3 อย่างไม่ซ้ำกัน คือ เท้าซ้าย 1 เท้าขวา 1 และศีรษะ 1
อีกทั้งผู้ที่ทำแฮตทริกได้ จะได้สิทธิในการครอบครองลูกฟุตบอลลที่ใช้ในการแข่งขันเพื้อเป็นที่ระลึกหลังแข่งขันเสร็จแล้วด้วย
แฮตตี แม็กแดเนียล

| แฮตตี แม็กแดเนียล |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 10 มิถุนายน ค.ศ. 1895(1895-06-10)
เสียชีวิต: ตุลาคม 26, 1952(1952-10-26) (57 ปี) วูดแลนด์ฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: Larry Williams (1949-1950) (หย่า) James Lloyd Crawford (1941-1945) (หย่า) Howard Hickman (1938-1938) (หย่า) George Langford (1922-1922) (เขาเสียชีวิต)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1932–1952
แฮตตี แม็กแดเนียล (อังกฤษ: Hattie McDaniel) (10 มิถุนายน ค.ศ. 1895 - 26 ตุลาคม ค.ศ. 1952) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน และถือเป็นชาวแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ ไม่ว่าจะในสาขาใด ๆ เธอได้รับรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากบทบาท แมมมี ใน Gone with the Wind (1939)
แม็กแดเนียล ยังเป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงอาชีพ ดาราตลก นักแสดงละครเวที นักแสดงละครวิทยุ และดาราโทรทัศน์ เธอยังถือเป็นหญิงชาวแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกที่ร้องเพลงบนวิทยุอเมริกัน ในอาชีพการทำงานของเธอ แม็กแดเนียลมีผลงานแสดงภาพยนตร์ 300 เรื่อง ถึงแม้ว่าเธอยังได้รับเครดิตเพียง 80 เรื่อง เธอยังได้รับความนับถือในสังคมธุรกิจชาวแอฟริกันอเมริกัน ในความเอื้อเฟื้อ ความดีเลิศและเสน่ห์
แม็กแดเนียลมีชื่อบนดวงดาวบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม ในฮอลลีวูด 2 ดวงดาว โดยดวงดาวหนึ่งสำหรับวิทยุ อยู่บน 6933 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด อีกดวงดาวสำหรับภาพยนตร์ อยู่ที่ 1719 ไวน์สตรีท และในปี 1975 เธอมีชื่ออยู่ในแบล็กฟิล์มเมกเกอร์สฮอลออฟเฟม และในปี 2006 เธอมีผู้ชนะรางวัลออสการ์ผิวดำคนแรกที่ได้รับเกียรติให้มีภาพอยู่บนแสตมป์อเมริกัน
แฮนนา-บาร์เบรา

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทสาขา
อุตสาหกรรม: โทรทัศน์ ภาพยนตร์
ก่อนหน้า: บริษัทการ์ตูนเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
ก่อตั้ง: 7 กรกฎาคม 1957; 67 ปีก่อน (1957-07-07)
ผู้ก่อตั้ง:   วิลเลี่ยม ฮันน่า  โจเซฟ บาร์เบร่า  จอร์จ ซิดนีย์ 
เลิกกิจการ: 12 มีนาคม ค.ศ. 2001 (2001-03-12)
สาเหตุ: ปัจจุบันรวมเป็นส่วนหนึ่งของวอร์เนอร์บราเธอส์แอนิเมชันและการ์ตูนเน็ตเวิร์กสตูดิโอส์
ถัดไป: วอร์เนอร์บราเธอส์แอนิเมชัน การ์ตูนเน็ตเวิร์กสตูดิโอส์
สำนักงานใหญ่: ลอสแองเจลิส แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
ผลิตภัณฑ์: รายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์เรื่องยาว รายการพิเศษ หนังแผ่น ภาพยนตร์สั้น โฆษณาโทรทัศน์
เจ้าของ:   วิลเลี่ยม ฮันน่า  โจเซฟ บาร์เบร่า 
บริษัทแม่: Taft Broadcasting (1966–1987) Great American Broadcasting (1987–1991) ระบบแพร่สัญญาณเทอร์เนอร์ (1991–2001) Warner Bros. (1996–2001) Time Warner (1996–2001)
บริษัทฮันน่า-บาร์เบร่าโพรดักชันส์ (อังกฤษ: Hanna-Barbera Productions, Inc.) เป็นอดีตบริษัทแอนิเมชันสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1957 โดยผู้สร้างทอมกับเจอร์รี่ และอดีตผู้กำกับของเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ วิลเลี่ยม ฮันน่า และ โจเซฟ บาร์เบร่า
แฮนนา-บาร์เบรามีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์แอนิเมชันทางโทรทัศน์ของสหรัฐมากว่า 4 ทศวรรษ ภายหลังรวมเป็นส่วนหนึ่งของวอร์เนอร์บราเธอส์แอนิเมชันเมื่อ ค.ศ. 1996 และการ์ตูนเน็ตเวิร์กสตูดิโอส์หลังจากที่วิลเลียม แฮนนาเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 2001
เฮอร์เบิร์ต แฮดด็อก

| กัปตัน เฮอร์เบิร์ต เจมส์ แฮดด็อก ซีบี อาร์เอ็นอาร์ |
| --- | --- |
เกิด: 27 มกราคม ค.ศ. 1861(1861-01-27) รักบี วอริกเชอร์ อังกฤษ
เสียชีวิต: 4 ตุลาคม ค.ศ. 1946(1946-10-04) (85 ปี) เซาแทมป์ตัน แฮมป์เชอร์ อังกฤษ
อาชีพ: กัปตันเรือเดินทะเล
มีชื่อเสียงจาก: เป็นกัปตันของอาร์เอ็มเอส โอลิมปิก ขณะที่อาร์เอ็มเอส ไททานิกกำลังอับปาง
คู่สมรส: มาเบล เอลิซ่า บูเชตต์ (สมรส 1893; 1935)
บุตร:   เจฟฟรีย์ (1895–1916)  รูธ (1896–1958)  เฮอร์เบิร์ต (1903–1988)  โจน (1903–1920) 
บิดามารดา: เฮอร์เบิร์ต แฮดด็อก
เฮอร์เบิร์ต เจมส์ แฮดด็อก (อังกฤษ: Herbert James Haddock) ซีบี  (27 มกราคม ค.ศ. 1861 – 4 ตุลาคม ค.ศ. 1946) เป็นนายทหารเรือสำรองและกัปตันเรือชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะกัปตันเรืออาร์เอ็มเอส โอลิมปิก (RMS Olympic) ในช่วงที่เรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก (RMS Titanic) กำลังอับปางเมื่อปี ค.ศ. 1912
เขาเป็นกัปตันคนแรกของเรือไททานิก ซึ่งทำหน้าที่ดูแลเรือในเบลฟาสต์และเตรียมลูกเรือเพื่อจัดส่งเรือไททานิกไปยังเซาแทมป์ตันระหว่างวันที่ 25–31 มีนาคม ค.ศ. 1912
ในปี ค.ศ. 1911 หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ (The New York Times) กล่าวถึงแฮดด็อกว่าเป็น "กัปตันเรือเพียงคนเดียวที่ไว้จอนแบบยุควิกตอเรียตอนกลางโดยไม่มีเคราหรือหนวด"
วัยเยาว์

แฮดด็อกเกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1861 เป็นบุตรของเฮอร์เบิร์ต เจมส์ แฮดด็อก (ค.ศ. 1825) ในเมืองรักบี, วอริกเชอร์ เขาเข้ารับราชการในราชนาวี (Royal Navy) โดยได้รับยศร้อยโท บนเรือหลวงเอดินเบอระ (HMS Edinburgh) และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์บาธชั้นสหาย (Most Honourable Order of the Bath) ในปี ค.ศ. 1902
ไวต์สตาร์ไลน์

หลังจากรับราชการทหารเรือ แฮดด็อกได้ร่วมงานกับสายการเดินเรือไวต์สตาร์ (White Star Line) ซึ่งเขาได้บัญชาการเรือเดินสมุทรหลายลำ เช่น อาร์เอ็มเอส บริแทนนิก (RMS Britannic), อาร์เอ็มเอส เจอร์แมนิก (SS Germanic), อาร์เอ็มเอส เซดริก (RMS Cedric) และอาร์เอ็มเอส โอเชียนิก (RMS Oceanic)
แฮดด็อกยังได้เป็นผู้บัญชาการคนแรกของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก (RMS Titanic) เขาเซ็นสัญญาเป็นผู้บัญชาการของเธอที่เซาแทมป์ตันเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1912 จากนั้นเดินทางไปยังเบลฟาสต์เพื่อดูแลลูกเรือที่รวมตัวกันที่นั่นสำหรับการส่งเรือไปยังเซาแทมป์ตัน ต่อมาเขามอบงานนี้ให้กับเอ็ดเวิร์ด เจ. สมิธ (Edward J. Smith) ในวันที่ 31 มีนาคม จากนั้นเขากลับไปเซาแทมป์ตันเพื่อไปบัญชาการเรือลำก่อนหน้าของสมิธ นั่นคืออาร์เอ็มเอส โอลิมปิก (RMS Olympic) ในวันที่ 3 เมษายน เขาเริ่มบัญชาการการเดินทางไป-กลับ ระหว่างเซาแทมป์ตันกับนครนิวยอร์กครั้ง 10 ของเรือโอลิมปิก และมาถึงนิวยอร์กในวันที่ 10 เมษายน ซึ่งเป็นวันที่เรือไททานิกออกจากเซาแทมป์ตันในการเดินทางเที่ยวแรก
ในช่วงเวลาที่เรือไททานิกกำลังอับปาง แฮดด็อกกำลังแล่นเรือโอลิมปิกจากนิวยอร์กไปยังเซาแธมป์ตัน ซึ่งอยู่ห่างจากไททานิกประมาณ 500 ไมล์ทะเล (930 กิโลเมตร; 580 ไมล์) ทางตะวันตกโดยทางใต้ (west by south)  ในเวลา 22:50 น. ของวันที่ 14 เมษายน แฮดด็อกได้รับโทรเลขขอความช่วยเหลือของไททานิกจาก เออร์เนสต์ เจมส์ มัวร์ (Ernest James Moore) เจ้าหน้าที่ห้องวิทยุสื่อสาร  หลังจากได้รับสัญญาณ CQD จากไททานิก แฮ็ดด็อคคำนวณเส้นทางใหม่และรีบมุ่งตรงไปหาเธอ นอกจากนี้เขายังสั่งให้เร่งเครื่องยนต์ของเรือเต็มกำลัง เวลาประมาณ 04:00 น. ของวันที่ 15 เมษายน ขณะอยู่ห่างจากเรือไททานิกประมาณ 100 ไมล์ทะเล (190 กิโลเมตร; 120 ไมล์) แฮดด็อกได้รับข้อความจากกัปตันอาเธอร์ รอสตรอน (Authur Rostron) แห่งเรืออาร์เอ็มเอส คาร์พาเธีย (RMS Carpathia) ซึ่งอธิบายว่า"เรือของตนได้มาช่วยเหลือผู้รอดชีวิตของไททานิกทั้งหมดแล้ว และเรือไททานิกได้อับปางไปแล้วเมื่อเวลาประมาณ 02:20 น." รอสตรอนได้ขอให้ส่งต่อข้อความไปยังไวต์สตาร์ไลน์ และคิวนาร์ดไลน์ เขาบอกว่าเขากำลังจะกลับไปที่ท่าเรือนิวยอร์ก และแนะนำให้เรือลำอื่น ๆ กระทำเช่นเดียวกัน  ต่อจากนั้นห้องวิทยุสื่อสารบนเรือโอลิมปิก ได้ทำหน้าที่เป็นห้องเคลียร์สำหรับข้อความทางวิทยุ
ในการไต่สวนโดยวุฒิสภาสหรัฐเกี่ยวกับการอับปางของเรือไททานิก แฮดด็อกได้รับการสัมภาษณ์โดยวิลเลียม อัลเดน สมิธ (William Alden Smith) สมาชิกวุฒิสภา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1912 7 สัปดาห์หลังจากไททานิกอับปาง แฮดด็อกที่กำลังแล่นเรืออยู่ในตอนกลางคืนเกือบจะทำให้เรือโอลิมปิกเกยตื้นบนโขดหินใกล้กับแลนด์สเอนด์ โชคดีที่เจ้าหน้าที่สังเกตการณ์บนเสากระโดงเรือมองเห็นคลื่นที่ฐานของหินได้ทันเวลาและสามารถเลี่ยงได้ทัน สาเหตุเกิดจากการเดินเรือที่ผิดพลาด และแฮ็ดด็อคก็อยู่ภายใต้การสังเกตการณ์อย่างเข้มงวดสำหรับการเดินทางอีก 2–3 ครั้งถัดไปของเขา
ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1912 ไวต์สตาร์นำเรือโอลิมปิกออกจากการให้บริการและส่งเธอไปยังผู้สร้างของเธอที่เบลฟาสต์เพื่อแก้ไขเรือหลังจากได้รับบทเรียนจากการอับปางของเรือไททานิกเมื่อ 6 เดือนก่อน และเพิ่มความปลอดภัยของเรือ การปรับปรุงนี้ดำเนินไปจนถึงกลางปี 1913 และในขณะที่เรือโอลิมปิก จอดทิ้งไว้ แฮดด็อกก็ถูกย้ายไปบัญชาการเรือของไวต์สตาร์ลำอื่น
ไวต์สตาร์ไลน์ > สงครามโลกครั้งที่ 1

เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 เริ่มต้นขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1914 แฮดด็อกก็กลับมาบัญชาการเรือโอลิมปิกอีกครั้ง และพยายามจะช่วยเหลือเรือรบเอชเอ็มเอส ออดาเซียส (HMS Audacious) หลังจากชนกับทุ่นระเบิดของเยอรมันที่นอกชายฝั่งตะวันตกของสกอตแลนด์  หลังจากการช่วยเหลือเรือหลวงออดาเซียส เรือโอลิมปิกก็ถูกปลดออกจากการให้บริการผู้โดยสารในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1914 และถูกดัดแปลงเป็นเรือลำเลียงพล  จากนั้นกรมทหารเรือ (Admiralty) ได้มอบหมายให้แฮดด็อกไปบัญชาการกองเรือรบปลอมซึ่งประจำการอยู่ที่เบลฟาสต์  ในปี ค.ศ. 1915 ฮาโรลด์ แซนเดอร์สัน (Harold Sanderson) ประธานบริษัทอินเตอร์เนชั่นแนล เมอร์แคนไทล์ มารีน (International Mercantile Marine) พยายามจะมอบหมายให้แฮดด็อกไปบัญชาการเรือเอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก (HMHS Britannic) อย่างไรก็ตาม กรมทหารเรือปฏิเสธที่จะปลดแฮดด็อกออกจากเบลฟาสต์ และในปี ค.ศ. 1916 แฮดด็อกก็ได้ลาออกจากไวต์สตาร์ไลน์
ตั้งแต่วันที่ 5–14 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 แฮดด็อกออกเดินทางจากลิเวอร์พูลไปยังนครนิวยอร์กในฐานะผู้โดยสารบนเรือเอสเอส เซนต์พอล (SS Saint Paul)  6 เดือนก่อนที่เธอจะเกณฑ์ไปเข้าร่วมสงคราม จากรายการการเดินทางพบว่าการเดินทางของแฮดด็อกได้รับทุนจากรมทหารเรือ  และระบุว่าปลายทางสุดท้ายของเขาคือ นิวพอร์ตนิวส์ เวอร์จิเนีย  ต่อมาในปีนั้นเขาได้เดินทางไปสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งที่สองโดยมาถึงนิวยอร์กในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1917 ในฐานะผู้โดยสารบนเรืออาร์เอ็มเอส เอเดรียติก (RMS Adriatic) โดยเขามีชื่ออยู่ในรายการผู้โดยสารว่า "เจ้าหน้าที่ทหารเรือ" และปลายทางสุดท้ายอยู่ที่ เมืองนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย ค่าเดินทางของเขาในการเดินทางครั้งนี้ได้รับจากไวต์สตาร์ไลน์ ซึ่งเป็นนายจ้างเก่าของเขา แต่ไม่ทราบวัตถุประสงค์ของการเดินทางทั้งสองครั้งนี้
ไวต์สตาร์ไลน์ > หลังสงคราม

หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง แฮดด็อกยังคงทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยกองหนุนกองหนุนกองทัพเรือต่อพระเจ้าจอร์จที่ 5 จนถึงปี 1919 ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1919 ชื่อของกัปตันเฮอร์เบิร์ต เจ. แฮดด็อก ถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อเกษียณของกองพลสำรองราชนาวี (Royal Naval Reserve) ไม่คาดคิดว่าแฮดด็อกซึ่งมีอายุครบ 60 ปี ซึ่งเป็นอายุเกษียณบังคับสำหรับเจ้าหน้าที่ของไวต์สตาร์ จะกลับมาทำงานที่ไวท์สตาร์ไลน์อีกครั้งหลังสงคราม ในปี 1921
เฮอร์คิวลีส

บทความนี้เกี่ยวกับวีรบุรุษในปกรณัมโรมัน สำหรับกลุ่มดาว ดูที่ กลุ่มดาวเฮอร์คิวลีส
| เฮอร์คิวลีส |
| --- | --- |
เทพแห่งความแข็งแกร่งและวีรบุรุษ
ภาพ เฮราคลีสสู้กับสิงโตนีเมียน   โดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
ที่ประทับ: โรม
สัญลักษณ์: กระบอง, สิงโตนีเมียน, คันธนูและลูกศร
คู่ครอง: จูเวนตัส
บิดา-มารดา: จูปิเตอร์กับอัลค์มีนี
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในกรีก: เฮราคลีส
เทียบเท่าในอิทรัสคัน: เฮอร์เคล
เฮอร์คิวลีสและสิงห์โตเนเมียน (รายละเอียด) , บนถาดเงินจากคริสต์ศตวรรษที่ 6
เฮอร์คิวลีสและหลานชายหนุ่ม (eromenos) ไอโอลอส (Iolaus) 
งานโมเสกร้อยปีก่อนคริสต์ศตวรรษจากอันซิโอ นิมฟเฟอุม, โรม
บรอนซ์โรมันพบใกล้โรงละครปอมเปย์ในปี ค.ศ. 1864 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกัน
“เฮอร์คิวลีสและไฮดราเลิร์นเนียน (Lernaean Hydra) ” โดย อันโตนิโอ พอลลาอูโล (Antonio Pollaiuolo)
เฮอร์คิวลีส (อังกฤษ: Hercules) เป็นชื่อโรมันของเทพเจ้ากรีก ชื่อ เฮราคลีส (Heracles) เฮอร์คิวลีส เป็นลูกของเทพซุส และ อัลค์เมนา (มนุษย์) เฮอร์คิวลีส มีภรรยาสองคน: เทพีเมการา (Megara) และ เทพีไดอะไนรา (Deianeira)
ที่มา

ชื่อภาษาละตินของเฮอร์คิวลีสมิได้เป็นชื่อที่แปลงมาโดยตรงจากชื่อกรีก “เฮราคลีส” แต่แปลงมาจากตำนาน อีทรัสคัน “เฮอร์คลี” (Hercle) ซึ่งมาจากชื่อกรีก การตั้งสัตย์สาบานโดยกล่าวชื่อเฮอร์คิวลีส (“เฮอร์คลี!” หรือ “เมเฮอร์คลี!”) เป็นที่นิยมกันในภาษาละตินโบราณ (Classical Latin)
ลักษณะ

รูปเฮอร์คิวลีสในศิลปะของโรมันและเรอเนซองส์ และหลังเรอเนซองส์ที่ใช้รูปสัญลักษณ์ของโรมันจะมีสัญลักษณ์ต่างๆ เช่น สิงห์โตเนเมียน และ ตระบอง ในงานโมเสกเฮอร์คิวลีสจะเป็นผู้ที่มีผิวคล้ำแดดเป็นการแสดงว่าเป็นผู้สมบุกสมบันจากกิจการต่างที่ต้องทำกลางแจ้ง เฮอร์คิวลีสเป็นแบบแผนที่ที่เป็นตัวอย่างของความเป็นบุรุษที่มีความแข็งแรง ความกล้าหาญ และมีกระหายที่รวมไปถึงความต้องการทางเพศทั้งกับสตรีและเด็กหนุ่ม (pederasty) แต่ลักษณะดังกล่าวก็มิได้ทำให้เฮอร์คิวลีสขาดความมีความขี้เล่น ผู้ที่มักจะเล่นเกมส์เพื่อผ่อนคลายจากงานหนักและมักชอบเล่นกับเด็ก แม้ว่าเฮอร์คิวลีสจะเป็นนักรบผู้กล้าหาญแต่ก็ยังใช้วิธีขึ้โกงเพื่อให้คู่ต่อสู้เพลี่ยงพล้ำ แต่ในขณะเดียวกันก็มีชื่อว่าเป็นผู้ “ทำให้โลกเป็นที่ปลอดภัยสำหรับมนุษย์” โดยการสังหารสัตว์ร้ายที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์  ความเสียสละของเฮอร์คิวลีสทำให้ได้รับตำแหน่งในบรรดาเทพเจ้าโอลิมเปียนและเป็นที่ต้อนรับโดยเทพเจ้า