stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดบิ่ญเซือง
การปกครอง

จังหวัดบิ่ญเซืองประกอบด้วยอำเภอ 4 อำเภอ, เมือง 4 เมือง และนครประจำจังหวัด 1 นคร
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการจังหวัดบิ่ญเซือง เก็บถาวร 2007-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
ตลาดด่งซวน

ด้านหน้าตลาด
ภายในอาคารตลาด
ตลาดด่งซวน (เวียดนาม: Chợ Đồng Xuân) เป็นตลาด 3 ชั้น ตั้งอยู่ในแขวงด่งซวน เขตฮหว่านเกี๊ยม ซึ่งเป็นย่านเมืองเก่ากลางกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม สร้างขึ้นโดยเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2432 และได้รับการบูรณะหลายครั้ง ครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2537 หลังเกิดเหตุอัคคีภัยครั้งใหญ่ซึ่งทำลายตลาดจนเสียหายอย่างหนัก ทุกวันนี้ ตลาดด่งซวนเป็นตลาดภายในอาคารที่ใหญ่ที่สุดในกรุงฮานอย มีผู้ค้าปลีกและผู้ค้าส่งขายสินค้าหลากหลายตั้งแต่ของที่ระลึก เสื้อผ้า เครื่องใช้ในครัวเรือน ไปจนถึงผักผลไม้และอาหารท้องถิ่น
จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า

| จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า Tỉnh Bà Rịa – Vũng Tàu |
| --- | --- |
จังหวัด
หาดโห่ก๊ก
ที่ตั้งของจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่าในประเทศเวียดนาม

จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่าที่ตั้งของจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่าในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 10°35′N 107°15′E﻿ / ﻿10.583°N 107.250°E﻿ / 10.583; 107.250
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ตะวันออกเฉียงใต้
เขตมหานคร: เขตมหานครโฮจิมินห์
ศูนย์กลางเดิม: หวุงเต่า (จนถึง 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2012)
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: เหงียน ห่ง หลิญ
 • ประธานสมัชาประชาชน: เหงียน ถั่ญ ล็อง
 • เลขาธิการคณะกรรมการพรรคบ่าเสียะ-หวุงเต่า: เหงียน ห่ง หลิญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,989.5 ตร.กม. (768.2 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 1,410,841 คน
 • ความหนาแน่น: 710 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: 97.53% เวียดนาม   ชนกลุ่มน้อย  1.01% ฮวา   0.76% Chơ Ro   0.23% เขมร   0.20% จาม   0.14% ตั่ย   0.33% อื่น ๆ 
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
รหัสพื้นที่: 64 (จนถึง 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) 254 (fนับตั้งแต่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2017)
รหัส ISO 3166: VN-43
เอชดีไอ (2020): 0.793
เว็บไซต์: www.baria-vungtau.gov.vn
บ่าเสียะ-หวุงเต่า (เวียดนาม: Bà Rịa – Vũng Tàu) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ทางชายฝั่งภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ มีพื้นที่รวมหมู่เกาะโกนด๋าว (Côn Đảo) ซึ่งอยู่นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเวียดนาม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 1975 จังหวัดนี้เคยเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเวียดนามใต้ที่มีชื่อว่า จังหวัดเฟื้อกตวี
เศรษฐกิจ

จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่าเป็นจังหวัดที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ หวุงเต่าสร้างรายได้คิดเป็นราวร้อยละ 24 ของงบประมาณแผ่นดินเวียดนาม (42 ล้านล้านด่ง) จีดีพีต่อหัวจังหวัดเป็นอันดับสองของประเทศรองจากนครโฮจิมินห์ (28 ล้านล้านด่งใน พ.ศ. 2548) เป็นแหล่งผลิตกระแสไฟฟ้าที่สำคัญ (ร้อยละ 40 ของประเทศ) รวมทั้งอุตสาหกรรมปิโตรเคมี การผลิตเหล็กกล้า การผลิตซีเมนต์ นอกจากนี้ การท่องเที่ยว พาณิชย์ และการประมงยังเป็นอีกกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญของจังหวัด จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่าเป็นหนึ่งในแหล่งการลงทุนจากต่างชาติชั้นนำของเวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเวียดนาม)
Official English website
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ba Ria-Vung Tau
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
ชาวต่าโอย

| --- | --- |
ผ้าพื้นเมืองชาวต่าโอยที่พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วิทยาเวียดนาม ฮานอย
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 เวียดนาม 52,356 คน (2019)   ลาว 45,991 คน (2015)
ภาษา
ตะโอย • เวียดนาม
ศาสนา
ศาสนาผี • ศาสนาพุทธ
ชาวต่าโอย (เวียดนาม: Người Tà Ôi) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนาม ซึ่งพูดภาษาในตระกูลมอญ-เขมร และอาศัยอยู่ในจังหวัดเถื่อเทียนเว้และจังหวัดกว๋างจิ
แหล่งข้อมูลอื่น

UNDP Vietnam เก็บถาวร 2009-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จังหวัดบักเลียว

| จังหวัดบักเลียว Tỉnh Bạc Liêu |
| --- | --- |
จังหวัด
ฟาร์มกังหันลมในจังหวัดบักเลียว
ที่ตั้งของจังหวัดบักเลียวในประเทศเวียดนาม

พิกัด: 9°15′N 105°45′E﻿ / ﻿9.250°N 105.750°E﻿ / 9.250; 105.750
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
เมืองศูนย์กลางการปกครอง: นครบักเลียว
เขตการปกครองย่อย: 1 นคร, 1 เมือง, 5 อำเภอ
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: ฝั่ม วัน เถี่ยว
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: เล ถิ อ๊าย นาม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,669 ตร.กม. (1,031 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 1,062,959 คน
 • ความหนาแน่น: 400 คน/ตร.กม. (1,000 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เวียดนาม, เขมร, ฮวา, จาม
จีดีพี
 • ทั้งหมด: 37.719 ล้านล้านด่งเวียดนาม 1.638 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
รหัสโทรศัพท์: 291
รหัส ISO 3166: VN-55
เว็บไซต์: www.baclieu.gov.vn
บักเลียว (เวียดนาม: Bạc Liêu) เป็นจังหวัดของประเทศเวียดนาม เป็นจังหวัดชายฝั่งทะเล ตั้งอยู่ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงทางตอนใต้ของประเทศ เมืองศูนย์กลางการปกครองคือ นครบักเลียว
เขตการปกครอง

จังหวัดบักเลียวแบ่งออกเป็น 7 เขตการปกครองระดับอำเภอ ประกอบด้วย 5 อำเภอ, 1 เมือง และ 1 นคร ดังนี้
5 อำเภอ
ดงหาย (Đông Hải)
ฮหว่าบิ่ญ (Hòa Bình)
ห่งเซิน (Hồng Dân)
เฟื้อกล็อง (Phước Long)
หวิญเหล่ย (Vĩnh Lợi)
1 เมืองระดับอำเภอ
ซ้าซาย (Giá Rai)
1 นครภายใต้จังหวัด
บักเลียว (Bạc Liêu) - เมืองศูนย์กลางการปกครอง
เขตการปกครองระดับอำเภอเหล่านี้ยังแบ่งย่อยออกเป็นเขตการปกครองระดับตำบล ประกอบด้วย 7 เมืองระดับตำบล, 50 ตำบล และ 7 แขวง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Bac Lieu
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ตะ ซวี อัญ

ตะ ซวี อัญ (เวียดนาม: Tạ Duy Anh) นักเขียนชาวเวียดนาม เกิดเมื่อ พ.ศ. 2502 ที่จังหวัดห่าเต็ย จบการศึกษาจากโรงเรียนงเหวียนซูที่เป็นโรงเรียนเฉพาะทางทางด้านการเขียนและวิจารณ์วรรณกรรม และได้เป็นอาจารย์ที่โรงเรียนนักเขียน เรื่องสั้นเรื่องแรกคือ “ก้าวข้ามคำสาบาน” ซึ่งได้รับรางวัลมากมาย เรื่องนี้เป็นการสะท้อนถึงประเพณีคลุมถุงชนและความยึดมั่นในสายตระกูลของสังคมชนบท นวนิยายอีกเรื่องของเขาที่ประสบความสำเร็จคือ “เฒ่าโข” ซึ่งสะท้อนปัญหาความขัดแย้งในสังคมชนบทระหว่างค่านิยมดั้งเดิมกับค่านิยมของคนรุ่นใหม่
ตลาดเบ๊นถั่ญ

บริเวณหน้าตลาด
ร้านขายผลไม้
ร้านขายของที่ระลึก
แผนที่
ตลาดเบ๊นถั่ญ (เวียดนาม: Chợ Bến Thành) เป็นตลาดขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในเขต 1 ใจกลางนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม อาคารตลาดแห่งนี้เป็นหนึ่งในอาคารยุคแรกสุดที่ยังหลงเหลืออยู่จากสมัยไซ่ง่อนและเป็นสัญลักษณ์สำคัญของนครโฮจิมินห์ โดยเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวที่มองหาสินค้าหัตถกรรม สิ่งทอ (เช่น อ๊าวส่าย) เครื่องประดับ ของที่ระลึก รวมทั้งอาหารในท้องถิ่น
ตลาดเบ๊นถั่ญพัฒนาขึ้นจากตลาดนอกระบบที่ผู้ขายข้างถนนมารวมตัวกันใกล้แม่น้ำไซ่ง่อนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในที่สุดฝรั่งเศสก็สร้างตลาดขึ้นอย่างเป็นทางการหลังเข้ายึดป้อมปราการซาดิ่ญ (Gia Định) ได้ในปี พ.ศ. 2402 ตลาดนี้ถูกอัคคีภัยทำลายเสียหายในปี พ.ศ. 2413 และสร้างใหม่จนกลายเป็นตลาดใหญ่ในไซ่ง่อน ในปี พ.ศ. 2455 ตลาดได้ย้ายมาอยู่ในอาคารแห่งใหม่และเรียกว่าตลาดเบ๊นถั่ญใหม่เพื่อแยกความแตกต่างกับตลาดเก่า อาคารหลังนี้ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2528
ตามกี่

| ตามกี่ |
| --- | --- |
City
ที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 15°34′N 108°29′E﻿ / ﻿15.567°N 108.483°E﻿ / 15.567; 108.483
ประเทศ: เวียดนาม
จังหวัด: จังหวัดกว๋างนาม
เขตเวลา: GMT +7
ตามกี่ (เวียดนาม: Tam Kỳ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดกว๋างนาม ในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม
จังหวัดล็องอาน

| จังหวัดล็องอาน Tỉnh Long An |
| --- | --- |
จังหวัด
ที่ตั้งของจังหวัดล็องอานในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 10°40′N 106°10′E﻿ / ﻿10.667°N 106.167°E﻿ / 10.667; 106.167
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
เมืองหลัก: เตินอาน
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: เจือง เวิน เตี๊ยป
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: เซือง โกว๊ก ซวน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,491.87 ตร.กม. (1,734.32 ตร.ไมล์)
ประชากร (2004)
 • ทั้งหมด: 1,376,602 คน
 • ความหนาแน่น: 310 คน/ตร.กม. (790 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เวียดนาม, ชาติพันธุ์อื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสโทรศัพท์: 72
รหัส ISO 3166: VN-41
เว็บไซต์: Long An Portal
ล็องอาน (เวียดนาม: Long An) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม เมืองหลักของจังหวัดคือเตินอาน เมืองใหญ่อื่น ๆ ได้แก่ เบ๊นลึก, ถั่ญฮว้า และมี 13 อำเภอในจังหวัด
มหาวิทยาลัย

จังหวัดล็องอานมีมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่อยู่ 2 แห่ง ได้แก่
มหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และอุตสาหกรรมล็องอาน
มหาวิทยาลัยเตินเต่า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
จังหวัดคั้ญฮหว่า

| จังหวัดคั้ญฮหว่า Tỉnh Khánh Hòa |
| --- | --- |
จังหวัด
   ตรา
สมญา: แดนไม้กฤษณา
ที่ตั้งของจังหวัดคั้ญฮหว่าในประเทศเวียดนาม

พิกัด: 12°15′N 109°12′E﻿ / ﻿12.250°N 109.200°E﻿ / 12.250; 109.200
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ชายฝั่งตอนกลางใต้
เมืองศูนย์กลางการปกครอง: ญาจาง
การปกครอง
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: เหงียน เติ๊น ตวน
 • ประธานสภาประชาชน: เหงียน คัก ตว่าน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,217.6 ตร.กม. (2,014.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2021)
 • ทั้งหมด: 1,520,099 คน
 • ความหนาแน่น: 290 คน/ตร.กม. (750 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • ชนชาติ: เวียดนาม, Raglai, ฮวา, Koho, Cham
จีดีพี
 • ทั้งหมด: 76.569 ล้านล้านด่งเวียดนาม 3.325 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
รหัสโทรศัพท์: 258
รหัส ISO 3166: VN-34
เว็บไซต์: www.khanhhoa.gov.vn
คั้ญฮหว่า (เวียดนาม: Khánh Hòa) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ มีประชากรประมาณ 1,066,300 คน และครอบคลุมพื้นที่ 5,197 ตารางกิโลเมตร เมืองหลักคือญาจาง จังหวัดคั้ญฮหว่าเป็นที่พักตากอากาศของสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย, สถาบันปาสเตอร์ที่ญาจาง, สถาบันสมุทรศาสตร์, สถาบันวัคซีนและสารชีวภาพ และเคยเป็นที่ตั้งกองบัญชาการกองกำลังพิเศษของกองทัพสหรัฐ ("กรีนเบอเรต์") ระหว่างสงครามเวียดนามในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 และคริสต์ทศวรรษ 1960 ช่วงปลายเดือน ท่าเรืออ่าวกามซัญเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับฐานเรือดำน้ำในประเทศเวียดนาม วัดโบราณแห่งหนึ่งของอาณาจักรจามปาตั้งอยู่ทางทิศเหนือของญาจาง
ภูมิศาสตร์

จังหวัดคั้ญฮหว่ามีพื้นที่ 5.197 ตารางกิโลเมตร พิกัดทางภูมิศาสตร์อยู่ระหว่าง 108°40’33" ถึง 109°27’55" ตะวันออก และ 11°42’50" ถึง 12°52’15" เหนือ
เขตการปกครอง

จังหวัดคั้ญฮหว่าแบ่งออกเป็น 9 เขตการปกครองระดับอำเภอ ประกอบด้วย 6 อำเภอ, 1 เมืองระดับอำเภอ และ 2 นครภายใต้จังหวัด ดังนี้
6 อำเภอ
กามเลิม
เซียนคัญ
คั้ญเซิน
คั้ญหวิญ
เจื่องซา (หรือที่เรียกกันว่าหมู่เกาะสแปรตลี)
หวั่นนิญ
1 เมืองระดับอำเภอ
นิญฮหว่า (เพิ่งยกฐานะจากอำเภอกลายเป็นเมืองระดับอำเภอ)
2 นครภายใต้จังหวัด
กามซัญ
ญาจาง (เมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัด)
เขตการปกครองระดับอำเภอเหล่านี้แบ่งย่อยออกเป็นเขตการปกครองระดับตำบล ซึ่งประกอบด้วย 6 เมืองระดับตำบล, 99 ตำบล และ 35 แขวง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์จังหวัดคั้ญฮหว่า เก็บถาวร 2020-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
ทางด่วนเหนือ–ใต้ (ประเทศเวียดนาม)

CT 01, VNM

ทางด่วนเหนือ-ใต้ (เวียดนาม: Đường cao tốc Bắc-Nam; อังกฤษ: North-South Expressway) เป็นชื่อสามัญที่ใช้เรียกทางด่วนในเวียดนามซึ่งอยู่ในแผนการก่อสร้าง อยู่ใกล้กับ National Highway เชื่อมต่อระหว่างเมืองฮานอยกับ Cần Thơ ทางด่วนสายนี้จะมีความยาวทั้งสิ้น 1,941 กิโลเมตร มูลค่าก่อสร้างทั้งหมด 18,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
จังหวัดเตี่ยนซาง

ระวังสับสนกับ จังหวัดเกียนซาง
| จังหวัดเตี่ยนซาง Tỉnh Tiền Giang |
| --- | --- |
จังหวัด
หมีทอ
สมญา: แม่น้ำด้านหน้า
ที่ตั้งของจังหวัดเตี่ยนซางในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 10°25′N 106°10′E﻿ / ﻿10.417°N 106.167°E﻿ / 10.417; 106.167
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
เมืองหลัก: หมีทอ
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: โด๋ เติ๊น มิญ
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: เหงียน หืว จี๊
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,367 ตร.กม. (914 ตร.ไมล์)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 1,635,700 คน
 • ความหนาแน่น: 690 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เวียดนาม, ตั่ย
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสโทรศัพท์: 73
รหัส ISO 3166: VN-46
เว็บไซต์: tiengiang.gov.vn
เตี่ยนซาง (เวียดนาม: Tiền Giang) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม ได้รับการจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) โดยการรวมจังหวัดดิ่ญเตื่อง (Định Tường) และจังหวัดก่อกง (Gò Công) เข้าด้วยกัน
จังหวัดเตี่ยนซางมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดล็องอานและนครโฮจิมินห์ทางทิศเหนือ จังหวัดด่งท้าปทางทิศตะวันตก จังหวัดเบ๊นแจและจังหวัดหวิญล็องทางทิศใต้ และจรดทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันออก โดยหมีทอเป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักในทางการเมืองการปกครองและเศรษฐกิจสังคมของจังหวัด รวมไปถึงทางด้านการศึกษา วัฒนธรรม และการท่องเที่ยว
เตี่ยนซางห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางใต้ประมาณ 70 กิโลเมตร (43 ไมล์) และห่างจากเกิ่นเทอไปทางตะวันออกประมาณ 90 กิโลเมตร (56 ไมล์)
การแบ่งเขตการปกครอง

จังหวัดเตี่ยนซางแบ่งการปกครองออกเป็น 11 ส่วน โดยมีอำเภอ 8 อำเภอ คือ ก๊ายแบ่ กายเหล่ย เจิวถั่ญ เจอะเก่า ก่อกงตะวันออก ก่อกงตะวันตก เตินฟู้ตะวันออก และเตินเฟื้อก; เมืองระดับอำเภอ 2 เมือง คือ กายเหล่ย (ตั้งขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2556) และก่อกง; และนครประจำจังหวัด 1 นคร คือ หมีทอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการจังหวัดเตี่ยนซาง เก็บถาวร 2008-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ 
↑  http://www.tiengiang.gov.vn/xemtin.asp?idcha=7338&cap=4&id=7358%5Bลิงก์เสีย%5D
เมืองกายเหล่ย
อำเภอก๊ายแบ๋
กาแฟไข่

| --- | --- |
กาแฟไข่
ประเภท: เครื่องดื่ม
ภูมิภาค: เวียดนาม
ส่วนผสมหลัก: น้ำร้อน กาแฟโรบัสตา ไข่
 ตำราอาหาร: กาแฟไข่   สื่อ: กาแฟไข่
กาแฟไข่ในฮานอย
กาแฟไข่ (เวียดนาม: Cà phê trứng) เป็นเครื่องดื่มเวียดนามที่ทำจากไข่แดง น้ำตาล นมข้น และกาแฟโรบัสตา เครื่องดื่มนี้ทำโดยการตีไข่แดงกับน้ำตาลและนมข้น จากนั้นสกัดกาแฟลงไปครึ่งแก้ว ตามด้วย "ครีมไข่" (ไข่แดงที่อุ่นและตีให้เข้ากัน⁠) ในปริมาณใกล้เคียงกัน
เครื่องดื่มนี้มีให้บริการในร้านกาแฟทั่วเวียดนาม มีต้นกำเนิดในกรุงฮานอย ในกรุงฮานอยขึ้นชื่อเรื่องการเสิร์ฟเครื่องดื่มซึ่งทำจากไข่แดงของไข่ไก่ ผงกาแฟ นมข้น และชีสเป็นทางเลือก บางครั้งจะเสิร์ฟโดยวางถ้วยกาแฟในชามน้ำร้อนหรือวางไว้เหนือเทียนเล่มเล็กเพื่อรักษาอุณหภูมิ บุตรชายของเหงียน วัน สาง (Nguyễn Văn Giảng) ผู้ก่อตั้งร้านกาแฟกล่าวอ้างว่าพ่อของเขาพัฒนาสูตรเครื่องดื่มในช่วงที่เวียดนามขาดแคลนนมในปลายทศวรรษ 1940 โดยแทนที่นมด้วยไข่แดง
ส่วนผสมและการเตรียม

ส่วนผสมในการชงกาแฟ ได้แก่ ไข่ไก่สด น้ำตาล นม และกาแฟ ตีไข่แดงตีกับนมและน้ำตาลแล้วต้ม เทกาแฟร้อนหรือเย็นลงในไข่ที่ตีซึ่งจะทำให้เกิดโฟมที่มีกลิ่นหอม ต้องใช้ช้อนชาตักฟองกินก่อนดื่มกาแฟที่ก้นแก้ว
กาแฟไข่บรรจุอยู่ในถ้วยขนาดเล็ก บริกรใส่ถ้วยกาแฟลงในชามน้ำอุ่นเพื่อรักษาอุณหภูมิให้กาแฟอุ่น หลังจากเทครีมที่ทำจากไข่ลงไปแล้ว กาแฟที่อยู่ด้านล่างของถ้วยจะมีรสชาติเข้มข้นยิ่งขึ้น
"กาแฟไข่" ที่ไม่ใช่ของเวียดนาม

มีสูตรอื่น ๆ ที่แตกต่างกันสำหรับกาแฟที่มีไข่เป็นส่วนผสม
กาแฟแบบอย่างสแกนดิเนเวียต้มด้วยไข่จากสวีเดน ทำโดยการผสมกากกาแฟกับไข่และเคี่ยวเหมือนกาแฟคาวบอย ไข่จะทำให้กากกาแฟจมลง เหลือกาแฟที่นุ่มนวลไว้
กาแฟไข่บรั่นดีจากศรีลังกา
กาแฟไข่คิวบา
โกปีตาลูวาจากอินโดนีเซีย
ดูเพิ่ม

ประเภทของกาแฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Tách cà phê trứng 'huyền thoại' của Hà Nội
Cà phê trứng Hà Nội lên CNN: Điều bí mật trong ly cà phê 70 năm tuổi
| ด ค กกาแฟ |
| --- | --- |
หัวข้อ:  เศรษฐศาสตร์  การค้าโดยชอบธรรมของกาแฟ  ผลกระทบต่อสุขภาพ  ประวัติศาสตร์ 
การผลิต:  กระบวนการผลิตกาแฟ  แหล่งปลูกกาแฟ 
ชนิดและสายพันธุ์:  รายชื่อพันธุ์กาแฟ  อะแรบิกา  ชาริเยอร์  โรบัสตา  ใบใหญ่ (ไลเบริกา) 
ส่วนประกอบ:  Cafestol  Caffeic acid  กาเฟอีน  เมล็ดกาแฟ  Furan-2-ylmethanethiol 
กระบวนการผลิตกาแฟ:  การคั่วเมล็ดกาแฟ  การสกัดกาเฟอีน  การบำบัดน้ำเสีย  การคั่วกาแฟที่บ้าน 
การจัดเตรียม/การผลิต:  กาแฟกระป๋อง  กาแฟชงเย็น  กาแฟตุรกี  กาแฟแบบหยดร้อน  กาแฟสำเร็จรูป  กาแฟอาหรับ  เครื่องชงกดกาแฟแบบฝรั่งเศส  เครื่องชงกาแฟ  เครื่องชงกาแฟแบบชะสกัด  เครื่องชงกาแฟแบบเป็นกาหยด  เครื่องชงกาแฟแบบสุญญากาศ  เครื่องชงกาแฟแบบเอสเปรสโซ  เจซแว  เจอเบอนา  ชอร์เรอาดอร์  น็อกบ็อกซ์  ภาชนะบรรจุกาแฟแบบใช้ครั้งเดียว  หม้อชงกาแฟโมคา  เอสเปรสโซ ดอปปีโย  ริสเตรตโต  ลุงโก  แอโรเพรสส์ 
ประเภทของกาแฟ:  อัฟโฟกาโต  คัฟแฟะอาเมรีคาโน  Bica  Bicerin  แบล็ค รัสเชี่ยน  กาแฟเวียดนาม  กาเฟโอแล  กาเฟเดโอยา  กาเฟกอนเลเช  Caffè crema  Café Cubano  โมคา  Café Touba  Caffè corretto  Café com Cheirinho  คัฟแฟะมัคคียาโต  คัปปุชชีโน  การาฆิโย  กาแฟนม  กอร์ตาโด  กาแฟไข่  เอสเปรสโซ  แฟลตไวต์  แฟรปพัชชีโน  กาเลา  Garoto  Greek frappé coffee  กาแฟเย็น  กาแฟกรองอินเดีย (มัทราส)  Ipoh white coffee  กาแฟไอริช  Karsk  กาแฟขี้ชะมด  Kopi tubruk  คัฟเฟลลัตเต  ลัตเตมัคคียาโต  Liqueur coffee  ลองแบล็ก  Lungo  Mazagran  โอเลี้ยง  Red eye  ริสเตรตโต  Rüdesheimer Kaffee  Tenom coffee  กาแฟขาว  White Russian  กาเฟกอนเลเช  Wiener Melange  Yuenyeung 
วิถีชีวิต:  บาริสตา  Caffè sospeso  Coffee ceremony  CoffeeCon  Coffee culture  Coffee cupping  Coffee Palace  ร้านกาแฟ  ฟิก้า  โกปี๊เตี่ยม  Latte art  Viennese coffee house 
เครื่องดื่มทดแทน:  Barley coffee  ชาข้าวบาร์เลย์  Barleycup  Caro  กาแฟธัญพืช  Chicory  Dandelion coffee  Inka  Maya nut  Postum  Qishr
ทามกวาน

ทามกวานของศูนย์รวมชาวจีนฝู่เจี้ยนในโห่ยอาน
ทามกวาน (เวียดนาม: Tam quan, จื๋อฮ้าน: 三關) หรือ ทามมน (เวียดนาม: Tam môn, จื๋อฮ้าน: 三門) เป็นซุ้มทางเข้าออกที่เป็นเอกลักษณ์ของศาสนาพุทธแบบเวียดนาม ประกอบด้วยช่องทางเข้าออกสามช่อง โดยที่ช่องกลางใหญ่กว่าอีกสองช่องที่ขนาบข้างซึ่งมีขนาดเท่ากัน และนิยมสร้างรวมถึงในศาสนสถานของลัทธิขงจื๊อ, เต๋า, ศาสนาพื้นบ้าน และ คริสต์ ไปจนถึงเป็นซุ้มทางเข้าออกของสถานศึกษา อาคารบ้านเรือน และหมู่บ้านเป็นต้น
ทามกวานมีที่มาจากคติ "โลกทัศน์ทั้งสาม" ในศาสนาพุทธ อันประกอบด้วย ฮัวกวาน "hữu quan (有觀)", คงกวาน "không quan (空觀)" และ จุงกวาน "trung quan (中觀)" ซึ่งเป็นตัวแทนของทัศนะที่เป็นรูป (ของไม่จริง), ความว่างเปล่า (อนิตยะ) และ ตรงกลางระหว่างทั้งสอง บ้างอธิบายว่าทามกวานนี่แทนดวงมณีทั้งสามตามคติพระรัตนตรัย
ทามกวานมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่ส่งต่อมาจากจีน ซึ่งได้รับมาจากอินเดียผ่านเส้นทางสายไหม
กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม

| กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม Không Quân Nhân Dân Việt Nam |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม
ประจำการ: 1959 - present
ประเทศ: เวียดนาม (เวียดนามเหนือ ในอดีต)
กำลังรบ: 30,000 นาย (ค.ศ. 2009) เครื่องบินที่ใช้งาน 551
ขึ้นกับ: กองทัพประชาชนเวียดนาม
Colors:    สีฟ้า, สีเขียวเข้ม
วันสถาปนา: 22 ตุลาคม ค.ศ. 1963
ปฏิบัติการสำคัญ: Operation Linebacker Operation Linebacker II The 1975 Spring Offensive
อิสริยาภรณ์:     
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บังคับบัญชา: พลอากาศโท เฟือง มิญห์ ฮหว่า
ผู้ตรวจการทางการเมือง: พลอากาศตรี เหงียน วัน ทัญ
เสนาธิการ: พลอากาศตรี เหงียน วัน ทอ
เครื่องหมายสังกัด
ธงประจำกองทัพ: 
เครื่องหมายอากาศยาน: 
กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม (เวียดนาม: Không quân Nhân dân Việt Nam) เป็นกองทัพอากาศของประเทศเวียดนาม เป็นการรับช่วงต่อจากประเทศเวียดนามเหนือ กองทัพอากาศและสาธารณรัฐเวียดนามกองทัพอากาศ ต่อมาได้ถูกรวบรวมของประเทศเวียดนาม ในปี  ค.ศ. 1975 กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม (Vietnam People's Air Force (VPAF)) เป็นหนึ่งในสามกองทัพในกองทัพประชาชนเวียดนามซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระทรวงกลาโหม ภารกิจหลักของกองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม คือการป้องกันน่านฟ้าเวียดนามและบทบัญญัติของอากาศสำหรับการดำเนินงานของกองทัพประชาชนเวียดนาม