stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระวิหารในกรุงเยรูซาเลม
พระวิหารแรกและพระวิหารที่สอง

พระวิหารทั้งสองครั้งสร้างต่อเนื่องกันบนเนินพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม:
พระวิหารแรกหรือพระวิหารโซโลมอนสร้างราวหนึ่งพันปีก่อนคริสต์ศักราชและได้รับการบ่งทางดาราศาสตร์ว่าสร้างเมื่อ 957 ปีก่อนคริสต์ศักราช แทนที่แท่นบูชาเดิม พระวิหารนี้มาถูกทำลายโดยพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 เมื่อ 586 ปีก่อนคริสต์ศักราช ฉะนั้นพระวิหารแรกจึงตั้งอยู่ราว 375 ก่อนที่จะถูกทำลาย ธรรมเนียมทัลมุด (Talmud) กล่าวว่า 410 ปี ตัวสิ่งก่อสร้างมีบทบาทสำคัญในธรรมเนียม
พระวิหารที่สองสร้างหลังจากที่พระเจ้าไซรัสมหาราชพระราชทานพระบรมราชนุญาตให้ชาวยิวกลับมาจากบาบิโลนหลังจากถูกจับไปเป็นเชลยโดยพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ การย้ายกลับมาเกิดขึ้นราว 537 ปีก่อนคริสต์ศักราช และจากที่ชะงักการก่อสร้างไปหลายครั้งในที่สุดก็สร้างเสร็จในปี 516 ปีก่อนคริสต์ศักราช สัดส่วนของเนินพระวิหารขณะนั้นคือ 150 เมตร x 50 เมตร
พระวิหารที่สองถูกทำลายโดยจักรวรรดิโรมันภายใต้การนำของไททัส ใน ค.ศ. 70 ก่อนหน้านั้นพระวิหารที่สองก็ถูกรื้อโดยนายทหารโรมันปอมเปย์ (Pompey) เมื่อยึดเยรูซาเลมเมื่อ 63 ปีก่อนคริสต์ศักราช นักประวัติศาสตร์โจซีฟัสบันทึกว่าปอมเปย์มิได้ยึดสิ่งของใด ๆ จากพระวิหารหรือจากที่เก็บสมบัติของพระวิหาร แต่สังหารปุโรหิตหลวงที่มายืนขวางไม่ให้เข้าพระวิหาร
ในที่สุดปอมเปย์ก็สิ้นอำนาจและเสียชีวิตเมื่อถูกตามไล่สังหาร ซึ่งชนยิวเห็นว่าเป็นการลงโทษโดยพระเจ้า ประมาณ 20 ปีก่อนคริสต์ศักราชพระเจ้าเฮโรดมหาราชก็ทรงเริ่มบูรณปฏิสังขรณ์กลุ่มสิ่งก่อสร้างของพระวิหารเพื่อจะให้มีความใหญ่โตและมีความเป็นสง่าขึ้นกว่าเดิม แต่แทบจะยังไม่ทันสร้างเสร็จก็ถูกทำลายอย่างไม่เหลือหรอจนถึงฐานโดยจักรวรรดิโรมัน
ระหว่างการปฏิวัติครั้งสุดท้ายของชนยิวต่อการยึดครองของโรมันราวระหว่างปี ค.ศ. 132 ถึงปี ค.ศ. 135 ไซมอน บาร์ โครห์บา (Simon bar Kokhba) และรับบีอะคิวา
ต้องการจะสร้างพระวิหารใหม่แต่การปฏิวัติล้มเหลวและชาวยิวถูกห้ามไม่ให้เข้ากรุงเยรูซาเลมโดยจักรวรรดิโรมัน
การพยายามสร้างพระวิหารใหม่ริเริ่มขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 363 เมื่อจูเลียนผู้เลิกศรัทธา (Julian the Apostate) สั่งให้บูรณปฏิสังขรณ์สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของกรุงเยรูซาเลมเพื่อเป็นการแสดงการประท้วงคริสต์ศาสนาแต่ไม่สำเร็จ นักประวัติศาสตร์นอกศาสนาร่วมสมัยอัมมิอานัส มาร์เซลลินัส (Ammianus Marcellinus) บันทึกว่ามีเปลวเพลิงพลุ่งขึ้นมาจากฐานและฆ่าคนงานไปหลายคน[ต้องการอ้างอิง]
พระวิหารที่สาม

ตั้งแต่พระวิหารที่สองถูกทำลายไปการสวดมนต์สำหรับการก่อสร้างพระวิหารที่สามก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของการสวนมนตร์ประจำวันสามครั้งของชาวยิว แต่คำถามที่ว่าเมื่อใดที่จะเหมาะสมในการสร้างพระวิหารที่สามก็ยังเป็นที่ไม่ตกลงกันในบรรดาชาวยิว บางกลุ่มก็เห็นด้วยกับการสร้างแต่บางกลุ่มก็ไม่เห็นด้วย ขณะที่การขยายตัวของศาสนาอับราฮัมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 เป็นต้นมาเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งกันในความเป็นเจ้าของกรุงเยรูซาเลมซึ่งเป็นเมืองสำคัญของทั้งสามศาสนา—ศาสนายูดาห์, ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม นอกจากนั้นที่ตั้งของกรุงเยรูซาเลมในปัจจุบันก็เป็นการยากที่จะก่อสร้างพระวิหารใหม่บนบริเวณที่ในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของมัสยิดอัลอักศอ และโดมแห่งศิลาซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาอิสลาม
แผนผังพระวิหาร

ตามคัมภีร์ทาลมุดพระวิหารมี “Ezrat Nashim” (เอซรัท นาชิม) บริเวณสำหรับสตรีทางด้านตะวันออก และบริเวณหลักทางด้านตะวันตก บริเวณหลักมีบริเวณสำหรับฆ่าสัตว์สำหรับการสังเวย และ “Mizbaeach” หรือแท่นบูชานอกที่ใช้เป็นที่เผาสิ่งที่ใช้ในการสักการะเกือบทั้งหมดและเป็นที่เทหรือพรมเลือด ตัวอาคารพระวิหารประกอบด้วย “Ulam” (อูลาม) หรือห้องรอ (antechamber), “Heichal” (ไฮคาล) และ “Kadosh Hakadashim” (คาโดช ฮาคาดาชิม) หรือห้องศักดิ์สิทธิ์สูงสุด (ห้องอภิสุทธิสถาน) ห้องไฮคาลกับห้องคาโดช ฮาคาดาชิมแยกจากกันด้วยกำแพงในพระวิหารแรกแต่ในพระวิหารที่สองด้วยม่านสองผืน ห้องไฮคาลเป็นที่เก็บคันประทีป (Menorah), ขนมปังเฉพาะพระพักตร์ (Showbread) และแท่นของหอม (Incense Altar)
ลานกลางมีสิบสามประตู ทางด้านใต้เริ่มจากทางมุมตะวันตกเฉียงใต้มีสี่ประตู:
“Shaar Ha'Elyon” (ประตูบน)
“Shaar HaDelek” (ประตูฟืน) เป็นประตูสำหรับนำฟืนเข้าพระวิหาร
“Shaar HaBechorot” (ประตูบุตรคนโต) เป็นประตูสำหรับผู้มีบุตรคนโตที่นำสัตว์สำหรับพิธีสังเวยและพ่อและลูกเข้าเพื่อทำพิธี “Pidyon HaBen”
“Shaar HaMayim” (ประตูน้ำ) ประตูสำหรับนำ Water Libation เข้ามาสำหรับเทศกาล “Sukkot”
ทางด้านเหนือเริ่มจากทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือมีสี่ประตู:
“Shaar Yechonyah” (ประตูเยโคนยาห์) เป็นประตูสำหรับผู้สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าเดวิดเข้าและเยโคนยาห์ออกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะถูกจับ
“Shaar HaKorban” (ประตูสักการะ) เป็นประตูสำหรับนักบวชที่นำเครื่องสักการะ “kodshei kodashim” เข้า
“Shaar HaNashim” (ประตูสตรี)
“Shaar Hashir” (ประตูนักดนตรี) เป็นประตูทางเข้าสำหรับนักดนตรีและเครื่องดนตรี
ทางด้านตะวันออกเป็น “Shaar Nikanor” ระหว่างลานฝ่ายสตรีและลานหลักของพระวิหารมีประตูเล็ก ๆ สองประตู ประตูซ้ายและประตูขวาซึ่งไม่มีความสำคัญเท่าใดนัก และมีอีกสองประตูที่ไม่มีชื่อ
พระวิหารในบทเขียนของผู้เผยพระวจนะ

พระวิหารในพระคัมภีร์บรรยายมโนทัศน์ของการปรากฏตัวของพระเจ้ามายังที่ตั้งของพระวิหาร
อิสยาห์บันทึกว่า “ในปีที่กษัตริย์อุสซียาห์สิ้นพระชนม์ ข้าพเจ้าเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าประทับ ณ พระที่นั่งสูงและเทิดทูนขึ้น และชายฉลองพระองค์ของพระองค์เต็มพระวิหาร” (พระธรรมอิสยาห์ 6:1) ในบันทึกของเยเรมีย์ “เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ ขออย่าทรงเกลียดพวกข้าพระองค์
ขออย่าให้พระที่นั่งรุ่งเรืองของพระองค์ต้องเสื่อมเสีย ขอทรงระลึกถึงและอย่าทรงหักพันธสัญญาของพระองค์ซึ่งมีไว้กับข้าพระองค์” (เยเรมีย์ 14:21) และกล่าวว่า “ที่ตั้งแห่งสถานนมัสการของเราทั้งหลาย เป็นพระที่นั่งรุ่งเรืองซึ่งตั้งอยู่สูงตั้งแต่เดิมนั้น” (เยเรมีย์ 17:12) อิสยาห์กล่าวถึงความสำคัญของการสวดมนต์เท่ากับการทำพิธีสังเวยในพระวิหารและถึงจุดประสงค์โดยทั่วไป:
คนเหล่านี้เราจะนำมายังภูเขาบริ​สุทธิ​์ของเรา และกระทำให้เขาชื่นบานอยู่ในนิเวศอธิษฐานของเรา เครื่องเผาบูชาของเขาและเครื่องสักการบูชาของเขา จะเป็​นที​่โปรดปรานบนแท่นบูชาของเรา เพราะนิเวศของเราเขาจะเรียกว่าเป็นนิเวศอธิษฐาน สำหรับบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ (อิสยาห์ 56:7)
พิธีกรรม

พระวิหารเป็นที่ประกอบการสักการบูชาที่บรรยายในคัมภีร์ฮีบรูที่รวมทั้งการสังเวยประจำวันเช้าและบ่าย และการสังเวยพิเศษในวันสะบาโต และวันสำคัญทางศาสนาของศาสนายูดายอื่น ๆ ชนเลวีขับเพลงสดุดีระหว่างพิธี หรือเพลงสดุดีที่เหมาะแก่โอกาสตามความเหมาะสมเช่นในโอกาสขอบคุณพระเจ้า
อุปมาของสวนอีเด็น

ลานภาพในพระวิหารโซโลมอนเต็มไปด้วยต้นไม้, ดอกไม้ และน้ำพุ เพราะแต่เดิมผู้สร้างพระวิหารตั้งใจจะให้เป็นเป็นการสร้างสวนเอเดน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระวิหารแรกและพระวิหารที่สองแห่งเยรูซาเลม
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การทำลายพระวิหารแห่งเยรูซาเลม
รูปจำลองของพระวิหารแห่งเฮโรด
การปล้นสะดมพระวิหารที่สองบนด้านในของประตูชัยไททัส (Arch of Titus) ในกรุงโรม
เชิงเทียนเมโนราห์
แบบจำลองของพระวิหารที่สองสร้างโดยไมเคิล ออสนิสจากเคดูนิม
เอลเอสโกเรียล (El Escorial) ในประเทศสเปนที่สร้างจากผังที่บรรยายถึงพระวิหารโซโลมอน
หนังสือผู้วินิจฉัย

หนังสือผู้วินิจฉัย (อังกฤษ: Book of Judges; ฮีบรู: ספר שופטים, Sefer Shoftim) เป็นหนังสือเล่มที่ 7 ของคัมภีร์ฮีบรูและพันธสัญญาเก่าของศาสนาคริสต์ หนังสือนี้ครอบคลุมช่วงเวลาระหว่างการพิชิตที่ระบุในหนังสือโยชูวาถึงการจัดตั้งอาณาจักรในหนังสือซามูเอล ซึ่งผู้วินิจฉัยพระคัมภีร์ถือว่าเป็นช่วงที่มีผู้นำชั่วคราว เรื่องราวต่าง ๆ เป็นไปตามรูปแบบนี้: ผู้คนไม่ศรัทธาต่อพระยาห์เวห์ พระองค์จึงส่งตัวพวกเขาให้อยู่ภายใต้น้ำมือของศัตรู ผู้คนขออภัยโทษและวิงวอนขอความเมตตาพระยาห์เวห์ ซึ่งพระองค์ส่งมาในรูปของผู้นำหรือ ("ผู้วินิจฉัย" ดูเพิ่มที่ โชเฟต) ผู้วินิจฉัยช่วยชาวอิสราเอลให้พ้นจากการกดขี่ และพวกเขาก็เจริญรุ่งเรือง แต่ภายหลังกลับปฏิเสธศรัทธาและเกิดเป็นวัฏจักรอีกครั้ง นักวิชาการถือว่าเรื่องราวหลายเรื่องในหนังสือผู้วินิจฉัยเป็นเรื่องที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์เฉลยธรรมบัญญัติ โดยส่วนหลักมีอายุถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช และเนื้อหาอย่างบทเพลงของเดโบราห์มีอายุนานกว่านั้น
เนื้อหา

หนังสือผู้วินิจฉัยแบ่งเนื้อหาออกเป็นสามส่วนหลัก: อารัมภบทคู่ (บทที่ 1:1–3:6) เนื้อหาหลัก (3:7–16:31) และปัจฉิมบทคู่ (17–21)
องค์ประกอบ

ไม่เป็นที่กระจ่างว่าผู้คนที่กล่าวถึงในหนังสือผู้วินิจฉัยมีตัวตนจริงหรือไม่
บรรณานุกรม

Alter, Robert (2013). Ancient Israel: The Former Prophets: Joshua, Judges, Samuel, and Kings. New York: W. W. Norton & Co. ISBN 978-0-39324027-6.
Bacon, Gershon; Sperling, S. David (2007). "Judges (Heb. שופטים), Book of". Encyclopaedia Judaica. Vol. 11 (2nd ed.). pp. 561–66.
Brettler, Marc Zvi (2002). The Book of Judges. Psychology Press. p. 107. ISBN 978-0-415-16216-6.
Guest, P. Deryn (2003). "Judges".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 978-0-8028-3711-0.
Niditch, Susan (2008). Judges: a commentary. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-664-22096-9.
Soggin, Alberto (1981). Judges. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-664-22321-2.
Thompson, Thomas L. (1 January 2000). Early History of the Israelite People: From the Written & Archaeological Sources. Brill. p. 96. ISBN 978-90-04-11943-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความดั้งเดิม
שֹּׁפְטִים – Shoftim – Judges เก็บถาวร 2017-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ฮีบรู – อังกฤษที่ Mechon-Mamre.org)
หนังสือผู้วินิจฉัยที่ Mechon-Mamre เก็บถาวร 2009-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Jewish Publication Society translation)
Shoftim – Judges (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
หนังสือผู้วินิจฉัย (G-dcast interpretations)
ฉบับศาสนาคริสต์
Judges at Bible Gateway (หลายฉบับ)
หนังสือผู้วินิจฉัยที่ Wikisource (ฉบับ King James)
Bible: Judges หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox หลายฉบับ
บทความ
Book of Judges article (Jewish Encyclopedia)
Cook, Stanley Arthur (1911). "Judges, The Book of" .  ใน Chisholm, Hugh (บ.ก.). สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 15 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 538–540. A detailed description from an Anglican point of view.
บทแนะนำสั้น ๆ
หนังสือผู้วินิจฉัย
แม่แบบ:Eastons
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า หนังสือโยชูวา | หนังสือผู้วินิจฉัยคัมภีร์ฮีบรู | ถัดไป หนังสือซามูเอล |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า หนังสือโยชูวา | หนังสือผู้วินิจฉัยพันธสัญญาเดิม ของศาสนาคริสต์ | ถัดไป หนังสือนางรูธ |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา 2  เยอรมนี  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  กรีซ 
อื่น ๆ:  IdRef 
"กิเดโอนของคุณพระเจ้าสำหรับปาฏิหารย์น้ำค้าง" ภาพวาดโดย Maarten van Heemskerck (Musée des Beaux-Arts de Strasbourg)
หนังสือยาชาร์

หนังสือที่สูญหายซึ่งถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล
หนังสือยาชาร์ (อังกฤษ: Book of Jasher หรือ Book of Jashar; ฮีบรู: סֵפֶר הַיׇּשׇׁר sēfer hayyāšār) มีความหมายว่า  หนังสือของผู้ชอบธรรม เป็นหนังสือที่สูญหายซึ่งกล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรู ซึ่งมักได้รับการตีความว่าเป็นหนังสือนอกสารบบที่สูญหายไป มีงานปลอมแปลงจำนวนมากเขียนขึ้นเพื่ออ้างว่าเป็นสำเนาที่ถูกค้นพบใหม่ของหนังสือเล่มนี้
การอ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล

หนังสือยาชาร์ถูกกล่าวถึง 2 ครั้งในคัมภีร์ฮีบรู และมีการอ้างอิงที่อาจเป็นการกล่าวถึงหนังสือยาชาร์เป็นครั้งที่ 3 แต่สะกดแบบอื่น
การอ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล > ในหนังสือโยชูวา

ในหนังสือโยชูวา ขณะที่โยชูวาได้ชัยชนะในยุทธการที่รบกับอาโดนีเซเดก (กษัตริย์แห่งเยรูซาเล็ม) และพันธมิตร โยชูวาอธิษฐานให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ยังคงอยู่บนท้องฟ้า โยชูวา 10:13 มีความว่า:
ดวงอาทิตย์ก็หยุดนิ่ง และดวงจันทร์ก็นิ่งอยู่

จนชนชาตินี้ได้แก้แค้นศัตรูของเขาเสร็จ

เรื่องนี้มีจารึกไว้ในหนังสือยาชาร์ไม่ใช่หรือ?
การมีอยู่ของเหตุการณ์นี้ในหนังสือกวีนิพนธ์ได้รับการตีความว่าเป็นการคำอธิบายเชิงกวีของยุทธการที่ยาวนาน
Rashi นักวิชาการศาสนายูดาห์ในยุคกลางกล่าวว่า "หนังสือยาชาร์" ในวรรคนี้หมายถึงเบญจบรรณ: พรของยาโคบเกี่ยวกับเผ่าเอฟราอิมที่เป็นบรรพบุรุษของโยชูวา—"พงศ์พันธุ์ของน้องนั้นจะเป็นชนหลายหมู่รวมกัน"—สำเร็จเป็นจริงเมื่อชัยชนะของโยชวูาทำให้เขาชื่อเสียงท่ามกลางประชาชาติมากมายที่ได้ข่าวชัยชนะนี้
การอ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล > ในหนังสือซามูเอล

ในหนังสือซามูเอล เมื่อดาวิดคร่ำครวญถึงการสิ้นพระชนม์ของซาอูลและโยนาธาน ได้ขึ้นต้นว่า:
ควรจะสอนบทเพลงคันธนูนี้แก่พงศ์พันธุ์ยูดาห์ นี่แน่ะ ถ้อยคำนั้นบันทึกไว้ในหนังสือยาชาร์
การอ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล > ในหนังสือพงศาวดาร

การอ้างอิงที่อาจเป็นการกล่าวถึงหนังสือยาชาร์เป็นครั้งที่ 3 ปรากฏใน 1 พงศ์กษัตริย์ 8
หน่วยดุฟเดวาน

หน่วยทางการทหาร
| หน่วย 217 |
| --- | --- |
ซาเยเรต ดุฟเดวาน
เครื่องหมายสังกัด
ประจำการ: ค.ศ. 1986 – ปัจจุบัน
ประเทศ:  อิสราเอล
ขึ้นต่อ:  กองทัพอิสราเอล
เหล่า:  กองทัพบกอิสราเอล
รูปแบบ: หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายนอกเครื่องแบบ
บทบาท: การสงครามในเมือง การปฏิบัติการปกปิด การต่อต้านการก่อการร้าย
กำลังรบ: กองพัน
ขึ้นกับ: กองพลน้อยออซที่ 89
สมญา: ดุฟเดวาน
คำขวัญ: כִּי בְתַחְבֻּלוֹת, תַּעֲשֶׂה-לְּךָ מִלְחָמָה.‎ i.e.: "For by wise counsel thou shalt make thy war" (Proverbs 24:6).
สีหน่วย: สีแดงและสีขาว
หน่วย 217  มีชื่อเรียกของหน่วยที่รู้จักโดยทั่วไปว่า ดุฟเดวาน (ฮีบรู: דובדבן; มีความหมายในภาษาไทยว่า เชอร์รี) เป็นกำลังทหารรบพิเศษที่มีหน้าที่การต่อต้านการก่อการร้ายนอกเครื่องแบบ (มิสตาอาวิม) ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล, สังกัดของหน่วยขึ้นตรงต่อกองพลน้อยออซ
การจัดกำลังและภารกิจของหน่วย

สังกัดของหน่วยขึ้นตรงต่อกองพลน้อยออซที่ 89 (เป็นกองพลน้อยที่มีหน้าที่การปฏิบัติการพิเศษ​โดยเฉพาะ) แต่กำลังปฏิบัติการของหน่วยดุฟเดวานได้รับการฝึกเบื้องต้นกับกองพลน้อยพลร่มที่ 35
ยุทโธปกรณ์

IWI Jericho 941 ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ
M89SR ปืนไรเฟิลซุ่มยิง
M24 ระบบอาวุธซุ่มยิง – ปืนซุ่มยิง
เอ็ม 4 คาร์บิน ขนาดลำกล้อง 10 มม.
เรมิงตัน 870 ปืนลูกซองรบ
พาราไมโครอูซี ปืนกลมือ
ไอเอ็มไอ เนเกฟ ปืนกล
ชิปอน เครื่องยิงจรวจเอนกประสงค์
เอ็มเค 47 สไตรเกอร์ เครื่องยิงลูกระเบิดอัตโนมัติ
กล็อค 17/19C
มีดรบ
หนังสืออ่านเพิ่ม

โคเฮน, อารอน; เซนจูรี, ดักลาส (2008). Brotherhood of Warriors: Behind Enemy Lines with a Commando in One of the World's Most Elite Counterterrorism Units. New York: Ecco, Harper Collins. ISBN 978-0-06-123615-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

Garret Machine
เครูบ

พวกเครูบตามจินตนาการของคริสเตียนป้องกันประตูทางเข้าสวนอีเด็น โดจจุสโต เดอ เมนาบวย ราว ค.ศ. 1377
เครูบ (อังกฤษ: cherub (เอก.) cherubim (พหู.), ฮีบรู: כרוב, พหูพจน์ כרובים, ละติน: cherub[us], พหูพจน์ cherubi[m]) เป็นทูตสวรรค์ประเภทหนึ่งที่กล่าวถึงหลายครั้งในคัมภีร์ไบเบิล ในภาษาอังกฤษปัจจุบันคำนี้มักจะใช้เรียกเทวดาเด็ก ๆ ที่ปรากฏในงานศิลปะ ซึ่งตามความหมายทางการแล้วแตกต่างจาก “เครูบ” ในบทความนี้
มีบรรยายว่าเครูบมีปีก ผู้เผยพระวจนะบรรยายไว้ในคัมภีร์เอเสเคียลว่าเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิต (creature) ที่แต่ละตนมีหน้าสี่หน้า: สิงโต, วัว, เหยี่ยว และมนุษย์  และเชื่อกันว่ามีมือเหมือนมนุษย์, เท้าเหมือนวัว, และมีปีกสี่ปีก สองปีกตั้งขึ้นประกบกันและแบกบัลลังก์พระเจ้า อีกสองปีกหลุบลงปิดบังร่างของตนเอง
เครูบมีกล่าวถึงในคัมภีร์ฮิบรูในโทราห์ (หนังสือห้าเล่มของโมเสส) พระธรรมเอเสเคียล และพระธรรมอิสยาห์ ในพันธสัญญาใหม่ของคริสต์ศาสนา กล่าวถึงเครูบในพระธรรมวิวรณ์
พหูพจน์ของคำว่า “Cherub” คือ “Cherubim” หรือ “Cherubs” แต่ผู้ใช้ภาษาอังกฤษไม่มีความคุ้นเคยกับพหูพจน์ของภาษาฮิบรูบางครั้งจึงใช้ “Cherubims” ในกรณีที่เป็นพหูพจน์เช่นในคัมภีร์ไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์ (King James Bible).
ระเบียงภาพ

เครูบจาก “ Patrologia Latina”
เล่ม 210, คอลัมน์ 267, 268
โดยมินจ์ (Migne)
เครูบจากคริสต์ศตวรรษที่ 12
Meister von Cefalù
มหาวิหารมอยซัค
ฟรังซิสแห่งอัสซีซี
ได้รับแผลศักดิ์สิทธิ์จากเครูบที่ชาเปลซาสเซ็ตติ
ฟรังซิสแห่งอัสซีซี
ได้รับแผลศักดิ์สิทธิ์จากเครูบ
เอลเกรโก
ฟรังซิสแห่งอัสซีซี
ได้รับแผลศักดิ์สิทธิ์จากดรุณเทพ
โดเมนีโก เบกกาฟูมี
(Domenico Beccafumi)
อูซี นาร์คิส

| อูซี นาร์คิส |
| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง: עוזי נרקיס
เกิด: 6 มกราคม ค.ศ. 1925 เยรูซาเลม ปาเลสไตน์ในอาณัติ
เสียชีวิต: 17 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (อายุ 72 ปี) เยรูซาเลม ประเทศอิสราเอล
สุสาน: เยรูซาเลม ประเทศอิสราเอล (เมาต์เฮิร์ซ)
รับใช้:  พอลแมก ประเทศอิสราเอล
อูซี นาร์คิส (ฮีบรู: עוזי נרקיס; อังกฤษ: Uzi Narkiss; 6 มกราคม ค.ศ. 1925 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1997) เป็นนายพลชาวอิสราเอล ผู้บัญชาการหน่วยกองกำลังป้องกันอิสราเอลในภาคกลางระหว่างสงครามหกวัน ค.ศ. 1967 นาร์คิสปรากฏในภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โมเช ดายัน ขนาบข้างด้วยเสนาธิการ ยิตซัค ราบิน และตัวเขาเอง โดยถ่ายในเมืองเก่าของเยรูซาเลมไม่นานหลังจากการเข้ายึดจากกองทัพจอร์แดนในสงคราม
ประวัติ

อูซี นาร์คิส เกิดที่เยรูซาเลม โดยเป็นบุตรของผู้บังเกิดเกล้าชาวยิวเชื้อสายโปแลนด์ ความทรงจำครั้งแรกของเขาคือการซ่อนตัวในช่วงการจลาจลอาหรับ ค.ศ. 1929 นาร์คิสเข้าเรียนระดับไฮสกูลที่ยิมเนเซียเรฮาเวีย เขาเข้าร่วมพอลแมกตอนอายุ 16 ปี และมีส่วนร่วมในปฏิบัติการฮากานาห์ ที่ต่อสู้กับกองกำลังอาณัติอังกฤษในปาเลสไตน์
แหล่งข้อมูลอื่น

General Uzi Narkiss เก็บถาวร 2017-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – A historic radio interview with General Uzi Narkiss on June 7 – one day after the Six-Day War, describing the battle for Jerusalem
Central Zionist Archives in Jerusalem site. Office of Uzi Narkiss (S91)
เศรุบบาเบล

เศรุบบาเบล
เศรุบบาเบล (ฮีบรู: זְרֻבָּבֶל) หรือ เชชบัสซาร์ คือชาวเปอร์เซียเชื้อสายยิวซึ่งถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล เป็นบุตรของเชอัลทิเอล เขาเป็นผู้ว่าราชการมณฑลเยหุตเมดินทาของจักรวรรดิอะคีเมนิด หรือก็คือพื้นที่ส่วนที่เป็นอาณาจักรยูดาห์ในอดีตแต่มีพื้นที่เล็กกว่า ในปีแรกของรัชสมัยพระเจ้าไซรัสแห่งเปอร์เซีย พระองค์ทรงอนุญาตให้พวกยิวซึ่งถูกกวาดต้อนเป็นเชลยในบาบิโลนกลับไปยังแผ่นดินของตน เศรุบบาเบลได้เป็นผู้นำของพวกยิวคณะแรกจำนวน 42,360 คนเดินทางกลับมาอิสราเอล เศรุบบาเบลยังมีส่วนสำคัญในการสร้างพระวิหารที่สองขึ้นที่เนินพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม ตามบัญชาของพระยาเวห์
เศรุบบาเบลบุตรเชอัลทิเอล ผู้รับใช้ของเราเอ๋ย พระยาห์เวห์ตรัสว่า เราจะทำเจ้าให้เป็นเหมือนแหวนตรา เพราะเราได้เลือกสรรเจ้าแล้ว
ปัญญาจารย์ 3

บทที่ 3 ของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ไบเบิล
| ปัญญาจารย์ 3 |
| --- | --- |
← ปัญญาจารย์ 2ปัญญาจารย์ 4 →
ปัญญาจารย์ 2:10-26 ในหน้าขวา และปัญญาจารย์ 3:1-14 ในหน้าซ้ายของคัมภีร์ไบเบิลในภาษาฮีบรู (อ่านจากขวาไปซ้าย)
หนังสือ: หนังสือปัญญาจารย์
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 21
ปัญญาจารย์ 3 (อังกฤษ: Ecclesiastes 3) เป็นบทที่ 3 ของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยคำพูดเชิงปรัชญาของตัวละครที่เรียกว่าปัญญาจารย์ (โคเฮเลท; "ผู้สอน"; "ผู้พูดต่อหน้าที่ชุมนุมชน") อาจประพันธ์ขึ้นในช่วงศตวรรษ 5 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล เพชิตตา, ทาร์กุม และทัลมุด ตลอดจนผู้อ่านชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ถือว่าผู้เขียนหนังสือปัญญาจารย์คือกษัตริย์ซาโลมอน
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 22 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4QQohb (4Q110; 30 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 30; วรรคที่หลงเหลือ 8–15)
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK:  {\mathfrak {G}}S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5) ต้นฉบับภาษากรีกอาจมาจากผลงานของ Aquila of Sinope และผู้ติดตาม
โครงสร้าง

พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน (THSV11) แบ่งบทนี้ออกเป็น 3 ส่วน:
ปัญญาจารย์ 3:1 -8 = มีวาระสำหรับทุกสิ่ง
ปัญญาจารย์ 3:9 -15 = ภารกิจที่พระเจ้าประทานให้มนุษย์
ปัญญาจารย์ 3:16 -22 = การพิพากษาและอนาคตขึ้นอยู่กับพระเจ้า
มีวาระสำหรับทุกสิ่ง (3:1–8)

ส่วนนี้กล่าวถึง 'มุมมองของพระอำนาจของพระเจ้าซึ่งให้ทั้งความปลอบประโลมแต่ก็ให้สติ' ให้ผู้อ่าน เพราะพระเจ้าทรงเป็นผู้ควบคุม แต่ก็ยังคงลึกลับ บทบรรณาการของนิวซิตีอ้างถึงความเหล่านี้ว่าเป็น "กวีนิพนธ์ที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นที่รู้จักมากที่สุดบทหนึ่งของโลก"
มีวาระสำหรับทุกสิ่ง (3:1–8) > ววรค 1

'ในชีวิตมีความหมาย' เพราะพระเจ้าทรงควบคุมดูแลฤดูกาลอยู่เสมอ (เปรียบเทียบกับสดุดี 31:15 : วันเวลาของข้าพระองค์อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์)
"ฤดูกาล" (ฮีบรู: זְמָ֑ן, zə-mān): กล่าวถึง "เวลาที่ถูกกำหนด"
"วาระ" (Hebrew: עת, ‘êṯ): มีความหมายว่า 'โอกาส', 'ช่วงเวลา/ฤดูกาล' หรือ 'พฤติการณ์แวดล้อม'
"เรื่องราว": จากคำภาษาฮีบรู חֵפֶץ, chephets อาจแปลเป็น "ความปีติยินดี" (เปรียบเทียบกับสดุดี 1:2
มีวาระสำหรับทุกสิ่ง (3:1–8) > วรรค 2–8

วรรค 2-8 ให้รายการของวาระของกิจกรรมใหญ่ ๆ ตามแผนของพระเจ้า อยู่ในรูปแบบกวีนิพนธ์ซึ่งในแต่ละวรรคมีคำภาษาฮีบรู 2 คำที่มีความหมายขัดแย้งกับคำภาษาฮีบรูอีก 2 คำ ตัวอย่างเกี่ยวข้องกับร่างกาย จิตใจ และวิญญาณ กวีนิพนธ์นี้ให้ภาพที่ชัดแจ้งให้กับข้อความในวรรค 1 "ว่าทุกการกระทำหรือทุกเหตุการณ์จะมาถึงเพื่อผ่านไป" โดยมีคำอธิบายในวรรค 11 ว่าพระเจ้าทรงทำให้สรรพสิ่ง "งดงามตามวาระของมัน" บริบทของกวีนิพนธ์คือการขาดอิสรภาพในชีวิตมนุษย์ ซึ่งถูกควบคุมโดยข้อจำกัดภายนอกทางธรรมชาติ ตลอดจนการที่ไม่มีการควบคุมว่าเกิดหรือตายเมื่อใด ควบคู่ไปกับความไร้ความสามารถของมนุษย์ในการเข้าใจเรื่องลึกซึ่งในชีวิต ในขณะที่ก็เข้าใจว่าเป็น 'การยืนยันถึงความงดงามของชีวิตที่พระเจ้าประทานให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์'
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2a | עת ללדת [et la·ledet] | วาระให้กำเนิด | ו [we] (= "และ") | עת למות [et la·mut] | วาระตาย |
| 2b | עת לטעת [et la·ṭa·‘aṯ] | วาระเพาะปลูก | ו [we] (= "และ") | עת לעקור נטוע [et la·‘ă·qōr nā·ṭū·a‘] | วาระถอนสิ่งที่ปลูกทิ้ง |
| 3a | עת להרוג [et la·hă·rōḡ] | วาระฆ่า | ו [we] (= "และ") | עת לרפוא [et lir·pō·w] | วาระรักษาให้หาย |
| 3b | עת לפרוץ [et lip·rōtz] | วาระรื้อทลายลง | ו [we] (= "และ") | עת לבנות [et liḇ·nōṯ] | วาระก่อสร้างขึ้น |
| 4a | עת לבכות [et liḇ·kōṯ] | วาระร้องไห้ | ו [we] (= "และ") | עת לשחוק [et liś·ḥōq] | วาระหัวเราะ |
| 4b | עת ספוד [et sə·pōḏ] | วาระไว้ทุกข์ | ו [we] (= "และ") | עת רקוד [et rə·qōḏ]] | วาระเต้นรำ |
| 5a | עת להשליך אבנים [et lə·hashə·lîḵ ’ă·ḇā·nîm] | วาระโยนหินทิ้ง | ו [we] (= "และ") | עת כנוס אבנים [et kə·nōs ’ă·ḇā·nîm] | วาระเก็บรวบรวมหิน |
| 5b | עת לחבוק [et la·ḥă·ḇōq] | วาระสวมกอด | ו [we] (= "และ") | עת לרחק מחבק [et lir·ḥōq mê·ḥa·bêq] | วาระงดเว้นการสวมกอด |
| 6a | עת לבקש [et lə·ḇa·qêš] | วาระแสวงหา | ו [we] (= "และ") | עת לאבד [et lə·’a·bêḏ] | วาระทำหาย |
| 6b | עת לשמור [et liš·mōr] | วาระเก็บรักษาไว้ | ו [we] (= "และ") | עת להשליך [et lə·hashə·lîḵ] | วาระโยนทิ้งไป |
| 7a | עת לקרוע [et liq·rō·w·a‘] | วาระฉีกขาด | ו [we] (= "และ") | עת לתפור [et liṯ·pōr] | วาระเย็บ |
| 7b | עת לחשות [et la·ḥă·shōṯ] | วาระนิ่งเงียบ | ו [we] (= "และ") | עת לדבר [et lə·ḏa·bêr] | วาระพูด |
| 8a | עת לאהב [et le·’ĕ·hōḇ] | วาระรัก | ו [we] (= "และ") | עת לשנא [et liś·nō] | วาระเกลียด |
| 8b | עת מלחמה [et mil·khā·māh] | วาระสงคราม | ו [we] (= "และ") | עת שלום [et shā·lōm] | วาระสันติ |
ดูเพิ่ม

ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ปัญญาจารย์ 8, โรม 2
บรรณานุกรม

Chilton, Bruce; Kee, Howard Clark; Meyers, Eric M.; Rogerson, John; Levine, Amy-Jill; Saldarini, Anthony J., บ.ก. (2008). The Cambridge Companion to the Bible (2nd ed.). Cambridge University Press. ISBN 9780521691406.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Eaton, Michael A. (1994). "Ecclesiastes".  ใน Carson, D. A.; France, R. T.; Motyer, J. A.; Wenham, G. J. (บ.ก.). New Bible Commentary: 21st Century Edition (4, illustrated, reprint, revised ed.). Inter-Varsity Press. pp. 609–618. ISBN 9780851106489.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Weeks, Stuart (2007). "20. Ecclesiastes".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 423–429. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Kohelet – Ecclesiastes - Chapter 3 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Ecclesiastes Chapter 3 King James Version
Ecclesiastes หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox Various versions
ปัญญาจารย์ 3. ยูเวอร์ชัน
อิมมานูเอล

ขื่อภาษาฮีบรูที่ปรากฏในหนังสืออิสยาห์
คริตส์เอมมานูเอล (Christ Emmanuel) รูปเคารพประดับรีซาโดย Simon Ushakov, ค.ศ. 1668 ตามที่ระบุในพระวรสารนักบุญมัทธิว อิมมานูเอลหมายถึงพระเยซูคริสต์
อิมมานูเอล (อังกฤษ: Immanuel หรือ Emmanuel; ฮีบรู: עִמָּנוּאֵל, อักษรโรมัน: ʿĪmmānūʾēl, "พระเจ้าสถิตกับเรา"; กรีกคอยนี: Ἐμμανουήλ Emmanouël) เป็นชื่อภาษาฮีบรูที่ปรากฏในหนังสืออิสยาห์ (7:14) ในฐานะหมายสำคัญว่าพระเจ้าจะทรงปกป้องเชื้อสายของดาวิด
พระวรสารนักบุญมัทธิว (มัทธิว 1:22–23) ตีความว่าชื่อนี้เป็นคำทำนายถึงการประสูติของพระเมสสิยาห์ และคำทำนายนี้สำเร็จในพระเยซู อิมมานานูเอล "พระเจ้า (เอล) สถิตกับเรา" เป็นหนึ่งใน "ชื่อเชิงสัญลักษณ์" ที่ใช้โดยอิสยาห์ ร่วมกับเชอารยาชูบ, มาเฮร์-ชาลาล-หัช-บัส และที่ปรึกษามหัศจรรย์ พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ พระบิดานิรันดร์ และองค์สันติราช (Pele-joez-el-gibbor-abi-ad-sar-shalom) ชื่ออิมมานูเอลไม่มีความหมายโดยเฉพาะเจาะจงในความเชื่อเรื่องพระเมสสิยาห์ในศาสนายูดาห์
ดูเพิ่ม

ก็อทมิทอุนส์