stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระยาสุนทรพิพิธ (เชย สุนทรพิพิธ)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2506 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2503 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
พ.ศ. 2479 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2453 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 5 (ว.ป.ร.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พูนสวัสดิ์ มูลศาสตรสาทร

| พูนสวัสดิ์ มูลศาสตรสาทร ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2482 อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2566 (83 ปี) อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ฉันทนา มูลศาสตรสาทร

พูนสวัสดิ์ มูลศาสตรสาทร อดีตนักการเมืองชาวสุรินทร์ที่มีชื่อเสียง, อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และอดีตนักมวยไทยชื่อดัง
นายพูนสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2482 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรคนที่ 5 ในจำนวนบุตรทั้งหมด 9 คน ของขุนมูลศาสตร์สาทร (พงษ์ มูลศาสตรสาทร) กับนางผกา มูลศาสตรสาทร และเป็นน้องชายแท้ ๆ ของนายพิศาล มูลศาสตรสาทร อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตรัฐมนตรีว่าการในหลายกระทรวง
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร นายพูนสวัสดิ์ได้ลงเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในเขตจังหวัดสุรินทร์หลายครั้งและได้รับการเลือกตั้งทั้งหมด 7 ครั้ง คือ ในปี พ.ศ. 2526, พ.ศ. 2529, พ.ศ. 2531, พ.ศ. 2535/1, พ.ศ. 2535/2 และพ.ศ. 2539 ในสังกัดพรรคการเมือง 3 พรรค คือ พรรคประชาธรรม, พรรคกิจสังคม และพรรคความหวังใหม่
มีตำแหน่งทางการเมืองเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ  พ.ศ. 2526, เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ  พ.ศ. 2529, ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2531, ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2535 และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม สมัย พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2539
แต่หลังจากปี พ.ศ. 2544 แล้ว เมื่อการเมืองได้เปลี่ยนสภาพไป นายพูนสวัสดิ์ก็มิได้รับการเลือกตั้งอีก โดยลงสมัครเป็นนายกเทศมนตรีเมืองสุรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2555 ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จึงค่อย ๆ ลดบทบาททางการเมืองลงตามลำดับ โดยหันไปศึกษาด้านพุทธศาสนาระดับปริญญาโทแทน
ด้านชีวิตครอบครัว นายพูนสวัสดิ์สมรสกับนางฉันทนา มูลศาสตรสาทร (นามสกุลเดิม: แก้วทับทิม) ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมดเพียงคนเดียว คือ นางสาวลดาวัลย์ มูลศาสตรสาทร อดีตนักแบดมินตันทีมชาติไทย ชีวิตส่วนตัว นายพูนสวัสดิ์เป็นบุคคลที่ชื่นชอบการกีฬาทุกชนิดมาตั้งแต่เด็ก ในวัยหนุ่มเคยเป็นนักมวยไทยชื่อดัง ในชื่อ ปราบธรณี เมืองสุรินทร์ ในสังกัดค่ายเมืองสุรินทร์ ของนายสนอง รักวานิช เป็นนักมวยหมัดหนัก จนได้รับฉายาว่า "หมัดผีพราย" แม้ว่าไม่เคยได้ตำแหน่งแชมป์ใด ๆ ก็ตาม  จนกระทั่งมีตำแหน่งทางการเมืองก็เป็นที่ปรึกษาองค์การหรือสมาคมทางกีฬาต่าง ๆ
วาระสุดท้าย ถึงแก่อนิจกรรมด้วยภาวะติดเชื้อรุนแรงในปอด ณ ศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2566 เวลา 12.01 น. สิริอายุ 83 ปี ต่อมาวันศุกร์ที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2566 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และมีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 3 คืน ต่อมาทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานผ้าไตร 5 ไตรทอดถวายพระสงฆ์บังสุกุล แล้วพระราชทานเพลิงศพ ในวันพุธที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2566 เวลา 16.30 น. ณ เมรุวัดชลประทานรังสฤษดิ์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
ฟังก์ชัน

ฟังก์ชัน เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ function สามารถหมายถึง
ฟังก์ชัน (คณิตศาสตร์)
ฟังก์ชัน (คอมพิวเตอร์) - ชุดคำสั่งหรือข้อมูลสำหรับปฏิบัติการคำสั่งใดคำสั่งหนึ่ง
ฟังก์ชัน (การผลิต) - ในทางเศรษฐศาสตร์จุลภาค
ประเทศปากีสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศปากีสถาน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: PAK
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติปากีสถาน
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ:  ไฮเดอร์ อาลี
เหรียญ อันดับ 76:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 1 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศปากีสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติปากีสถานเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| เหรียญ | นีกกีฬา | ชนิดกีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 ! ทองแดง |  ไฮเดอร์ อาลี | กรีฑา | Men's Long Jump T37 | 000000002024-09-13-000013 ก.ย. |
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
|  ไฮเดอร์ อาลี | Long Jump T37 | 6.28 | 3 ! |
ดูเพิ่ม

ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศปากีสถานในพาราลิมปิก
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาปากีสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
ฟอร์ตอัมสเตอร์ดัม

นิวยิร์ก ซึ่งในขณะนั้นรู้จักกันในชื่อนิวอัมสเตอร์ดัม ใน ค.ศ. 1660 ฟอร์ตอัมสเตอร์ดัมเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดใหญ่ที่อยู่ปลายเกาะ
ฟอร์ตอัมสเตอร์ดัม (ภายหลังได้ชื่อว่า ฟอร์ตเจมส์, ฟอร์ตวิลเลม เฮนดริก, ฟอร์ตเจมส์ (เปลี่ยนกลับ), ฟอร์ตวิลเลียม, ฟอร์ตแอนน์ และฟอร์ตจอร์จ) เป็นค่ายทหารถาวร (fort) ตั้งอยู่ ณ ปลายใต้สุดของแมนฮัตตัน ซึ่งเคยเป็นสำนักงานใหญ่บริหารนิวยอร์กของดัตช์และอังกฤษต่อมา ตั้งแต่ ค.ศ. 1625 กระทั่งถูกทุบใน ค.ศ. 1790 หลังการปฏิวัติอเมริกา ตัวค่ายเปลี่ยนเจ้าของถึงแปดครั้งในหลายยุทธการ
การก่อสร้างค่ายถือเป็นวันก่อตั้งนครนิวยอร์กอย่างเป็นทางการ ซึ่งได้รับการรับรองโดยตราประจำนครนิวยอร์ก ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1683 การประชุมสภานิติบัญญัตินิวยอร์กจัดขึ้นเป็นสมัยแรก
ปืนใหญ่ที่ค่ายนั้นเดิมเรียงเป็นกลุ่มปืนใหญ่ (battery) ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า Battery Park ที่ตั้งของค่ายปัจจุบันเป็นกุศลสถาน (custom house) สหรัฐ อเล็กซานเดอร์ แฮมลิตัน ซึ่งปัจุจบันภายในยังมีศูนย์จอร์จ กุสตาฟ เฮย์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์อเมริกันอินเดียนแห่งชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

Fort George
40°42′15″N 74°00′49″W﻿ / ﻿40.7042°N 74.0137°W﻿ / 40.7042; -74.0137
ฟอร์ทีนเนอร์

ยอดเขาลองส์, ฟอร์ทีนเนอร์ในโคโลราโด
ฟอร์ทีนเนอร์เป็นชื่อเรียกในวงการปีนเขาโดย ฟอร์ทีนเนอร์ (Fourteeners หรือ อาจเขียน 14ers) หมายถึงภูเขาที่มีระดับความสูงเกิน 14,000 ฟุต (4,267.2 เมตร) เหนือระดับน้ำทะเล โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา
แต่ไม่ใช่ว่าทุกยอดเขาที่สูงเกิน 14,000 ฟุตจะถูกจัดเป็นฟอร์ทีนเนอร์ นักปีนเขาจะนับเฉพาะยอดเขาที่ถือว่าเป็นยอดเขาอิสระ เช่น ยอดเขาควรจะห่างจากยอดที่สูงกว่าไกลพอสมควร (เพื่อให้แน่ในว่าเป็นยอดเขาจริงๆไม่ใช่โคกก่อนถึงยอด)
รูปภาพ

Denali (North Peak), รัฐอะแลสกา
Mount Saint Elias, รัฐอะแลสกา
Mount Foraker, รัฐอะแลสกา
Mount Blackburn, รัฐอะแลสกา
Mount Sanford and Mount Wrangell, รัฐอะแลสกา
Mount Elbert, รัฐโคโลราโด
Mount Williamson, รัฐแคลิฟอร์เนีย
White Mountain Peak, รัฐแคลิฟอร์เนีย
Longs Peak, รัฐโคโลราโด
Mount Shasta, รัฐแคลิฟอร์เนีย
Maroon Bells (Maroon Peak and North Maroon Peak), รัฐโคโลราโด
Pikes Peak, รัฐโคโลราโด
Blanca Peak, รัฐโคโลราโด
Wilson Peak, รัฐโคโลราโด
พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย

| พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่วชาวแอลเบเนีย
ครองราชย์: 1 กันยายน ค.ศ. 1928 – 9 เมษายน ค.ศ. 1939 (ถูกถอดจากพระบรมราชอิสริยยศอย่างเป็นทางการในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1946)
ก่อนหน้า: พระองค์เอง ในฐานะ ประธานาธิบดี
ถัดไป: วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3
ประธานาธิบดีแห่งแอลเบเนีย
ดำรงตำแหน่ง: 31 มกราคม ค.ศ. 1925 – 1 กันยายน ค.ศ. 1928
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง (ความเป็นจริง)  วิลเฮ็ล์มที่ 1 (โดยนิตินัย, ในพระอิสริยยศ เจ้าชาย)
ถัดไป: พระองค์เอง ในพระบรมราชอิสริยยศ พระมหากษัตริย์
นายกรัฐมนตรีแห่งแอลเบเนีย
วาระที่ 1: 26 ธันวาคม ค.ศ. 1922 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924
ก่อนหน้า: ชาเฟร์ อีปี
ถัดไป: เชฟเชท เวอร์ลาซี
วาระที่ 2: 6 มกราคม ค.ศ. 1925 – 1 กันยายน ค.ศ. 1928
ก่อนหน้า: อิเลียส วริโอนี
ถัดไป: คอสตาก คอตตา

พระราชสมภพ: 8 ตุลาคม ค.ศ. 1895 ปราสาทบูร์กาเยท แคว้นมัท ประเทศแอลเบเนีย
สวรรคต: 9 เมษายน ค.ศ. 1961  เมืองซูว์แรน จังหวัดโอดแซน แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส   (พระชนมพรรษา 65 พรรษา)
คู่อภิเษก: สมเด็จพระราชินีเกรัลดีเนอแห่งแอลเบเนีย
พระราชบุตร: เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย
ราชวงศ์: โซกู
พระราชบิดา: จามาล ปาชา โซกู
พระราชมารดา: ซาดิเย ทอปตานี
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
ลายพระอภิไธย: 
สมเด็จพระเจ้าซ็อกที่ 1 สคันเดอร์เบ็กที่ 3 แห่งแอลเบเนีย (Zog I, Skanderbeg III) พระนามเดิม อาเหม็ด มุห์ตา เบย์ โซโกลลี ภายหลังเปลี่ยนเป็น อาเหม็ด โซกู (8 ตุลาคม พ.ศ. 2438 - 9 เมษายน พ.ศ. 2504) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งแอลเบเนียตั้งแต่ พ.ศ. 2471 ถึง พ.ศ. 2482 ก่อนหน้านั้นพระองค์ทรงเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งแอลเบเนีย (พ.ศ. 2465 - 2467) และประธานาธิบดีแห่งแอลเบเนีย (พ.ศ. 2468 - 2471)
พระราชประวัติ

พระเจ้าซ็อกที่ 1 สคันเดอร์เบ็กที่ 3 แห่งแอลเบเนีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1895 ณ ปราสาทบูร์กาเยท (Castle Burgajet) ใกล้กับเมืองบูรเรล (Burrel) ในประเทศแอลเบเนีย พระองค์มีพระนามาภิไธยเดิมว่า อาเหม็ด มุห์ตา เบย์ โซโกลลี (Ahmet Muhtar Bey Zogolli) เป็นบุตรคนที่สองของจามาล ปาชา โซโกลลี และเป็นบุตรคนแรกของซาดิเย ทอปตานี โดยตระกูลของพระบิดาของพระองค์เป็นตระกูลขุนนางออตโตมันที่ปกครองแคว้นมัท ส่วนตระกูลทอปตานีของพระมารดาสืบเชื้อสายเดียวกันกับสคันเดอร์เบ็ก (Skanderbeg) วีระบุรุษของชาวแอลเบเนีย เนื่องจากสืบเชื้อสายจากน้องสาวของเขา
พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนหลวงกาลาตาซาเรย์ ลิเซซี (อังกฤษ:Galatasaray Lisesi, ฝรั่งเศส:Lycée de Galatasaray ลีเซ่ เดอ กาลาตาซาเรอี, ตุรกี:Galata Sarayı Enderun-u Hümayunu ต่อมาคือ Galatasaray Mekteb-i Sultanisi) ในนครอิสตันบูล ซึ่งช่วงนั้นจักรวรรดิออตโตมันกำลังอ่อนแอลงโดยเฉพาะการปกครองในดินแดนแอลเบเนีย ต่อมาเมื่อบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ลงพระองค์ก็ขึ้นครองแคว้นมัทขณะที่มีพระชนมายุเพียง 16 พรรษา โดยได้รับแต่งตั้งตำแหน่งที่เหนือกว่าจาลาล เบย์ โซโกลลี พระเชษฐาต่างพระมารดาของพระองค์
ในปี ค.ศ. 1922 พระองค์ได้ทรงเปลี่ยนนามสกุลจาก โซโกลลี ซึ่งเป็นภาษาตุรกี เปลี่ยนเป็น โซกู ที่เป็นภาษาแอลเบเนียที่มีความหมายว่า นก
ในตำแหน่งประธานาธิบดี

พระองค์ได้รับการเลือกเป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศแอลเบเนียที่มาจากการเลือกตั้งในแบบประชาธิบไตยเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1925 โดยบริหารประเทศเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ และดำรงตำแหน่งถึง 7 ปี พระองค์ได้ดำเนินนโยบายพัฒนาประเทศไปแบบอย่างของยุโรป อย่างไรก็ตามประชาชนส่วนใหญ่ยังคงรักษาประเพณีวัฒนธรรมดั้งเดิมแบบอย่างที่เคยได้รับอิทธิพลจากออตโตมันเมื่อครั้งยังเรืองอำนาจในดินแดนแอลเบเนีย และประชากรของแอลเบเนียในขณะนั้นยังดำรงชีพด้วยเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่
พระองค์ได้ออกกฎหมายเพื่อปฏิรูปสังคมให้ทันสมัยเป็นไปตามแบบอย่างของประเทศอื่นในทวีปยุโรป อย่างเช่นการห้ามใช้ผ้าคลุมศีรษะ (ฮิญาบ) และข้อห้ามเกี่ยวกับการทรมานสัตว์ (รวมไปถึงการเชือดแบบอิสลาม) พระองค์ได้มีสัมพันธไมตรีกับประเทศอิตาลีและได้ทำการกู้หนี้ยืมสินรัฐบาลอิตาลี ระหว่างที่พระองค์บริหารแอลเบเนียประเทศก็เป็นหนี้มากขึ้นทีละน้อย
พระชนม์ชีพหลังจากพ้นจากราชย์สมบัติ

ภายหลังจากเบนิโต มุสโสลินี นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ได้ทำการบุกยึดประเทศแอลเบเนีย และได้ถวายตำแหน่งพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแอลเบเนียแด่ พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย พร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีเกรัลดีเนอ และพระราชโอรสพระองค์น้อยเสด็จฯไปประทับ ณ ประเทศกรีซซึ่งอยู่ทางใต้ของประเทศแอลเบเนีย ตั้งแต่เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1939 โดยประทับเพียงช่วงระยะเวลาหนึ่ง ต่อมาจึงเสด็จฯมาประทับ ณ โรงแรมริตซ์ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ภายหลังได้ทรงประทับในเขตซันนิ่งฮิลล์/เซาท์อัสคอต ใกล้กับโรงเรียนอัสคอต ในมณฑลบาร์คเชอร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1941 พระองค์ได้ย้ายไปประทับ ณ พระตำหนักปาร์มูน ในมณฑลบัคคิงแฮมเชอร์ โดยที่ประทับนั้นตั้งอยู่สุดซอยที่เป็นซอยขนาดเล็ก โดยระหว่างที่อดีตพระมหากษัตริย์แอลเบเนียพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ก็อยู่กันอย่างยากลำบาก ทรงใช้เงินที่มีเพียงจำกัดที่ได้มาจากการขายพระราชสมบัติส่วนพระองค์ และใช้ชีวิตเยี่ยงสามัญชน แต่กระนั้นพระองค์ก็มุ่งมั่นและตั้งพระทัยอยู่เสมอว่าพระองค์จะกลับไปปกครองประเทศแอลเบเนียในฐานะพระมหากษัตริย์อีกครั้ง
ในปี ค.ศ. 1946 พระองค์พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ส่วนมากเสด็จฯออกจากสหราชอาณาจักร เพื่อประทับในประเทศอียิปต์ในรัชสมัยพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ แต่เมื่อเกิดการปฏิวัติอียิปต์ในปี ค.ศ. 1952 พระองค์ก็เสด็จฯลี้ภัยไปยังประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1955 แต่ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1951 พระองค์ได้พระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ซื้อที่ดินโนลล์วูด (Knollwood Estate) ในหมู่บ้านมันตันทาวน์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา มีพื้นที่ 60 ตารางวา โดยพระองค์ไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับที่ดินแห่งนี้เลย แต่ภายหลังพระองค์ก็ขายทิ้งในปี ค.ศ. 1955
ที่สุดของชีวิตพระองค์ก็ประทับอยู่ในประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2504 ณ โรงพยาบาลฟอช (Hôpital Foch) เมืองซูว์แรน จังหวัดโอดแซน แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส สิริพระชนมายุได้ 65 พรรษา ตำแหน่งผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศแอลเบเนีย จึงตกเป็นของเจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระองค์
แหล่งข้อมูลอื่น

The House of Zogu เก็บถาวร 2008-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Photo Album เก็บถาวร 2005-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
King Zog เก็บถาวร 2008-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
King Zog เก็บถาวร 2008-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
King Zog signing wedding-papers เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
King Zog and Queen Geraldine, minutes before marriage เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Count Galeazzo Ciano at Zog's wedding เก็บถาวร 2008-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The King in conversation เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The King, seconds before his official marriage-signment เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Postcards created on the occasion of the King's wedding เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Officers at the King's wedding เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Albanian girls' battalion performing the Zogist salute เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Soldier with the King's "Z" เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Further such soldiers of the King เก็บถาวร 2005-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
banknote
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าชายวิลเลียมแห่งไวลด์ ทรงเป็นเจ้าชายแห่งแอลเบเนีย |  |   พระมหากษัตริย์แห่งแอลเบเนีย (ราชวงศ์โซกู)   (พ.ศ. 2471 –  พ.ศ. 2482) |  | สมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี อิตาลีครอบครอง |
| ซาห์เฟอร์ เบ็จ ยะฟิ |  |   นายกรัฐมนตรีแห่งแอลเบเนีย  (พ.ศ. 2465 –  พ.ศ. 2467) |  | เชฟเก็ท เบ็จ เวอร์ลาชี |
| อิเลียส เบ็จ วีเรียนี |  |   นายกรัฐมนตรีแห่งแอลเบเนีย  (พ.ศ. 2468) |  | ตำแหน่งว่าง ต่อไปคือ โกโค โกตา |
| ตำแหน่งใหม่ |  |   ประธานาธิบดีแห่งแอลเบเนีย  (พ.ศ. 2468 - พ.ศ. 2471) |  | ตำแหน่งว่าง ต่อไปคือ โอเมอร์ นีชานิ |
| เซมาล ปาชา โซกู |  |   รัชทายาทผู้ว่าราชการแห่งแคว้นแม็ท  (พ.ศ. 2454 - พ.ศ. 2482) |  | มกุฎราชกุมารเลก้าแห่งแอลเบเนีย |
| ตำแหน่งสิ้นสุด  ยุคสมัยคอมมิวนิสต์ |  |   ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แอลเบเนีย (ราชวงศ์โซกู)   (พ.ศ. 2482 - พ.ศ. 2504) |  | มกุฎราชกุมารเลก้าแห่งแอลเบเนีย |
หลุมฝังพระบรมศพพระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย ในสุสานตีแย (Thiais) ประเทศฝรั่งเศส
พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์

ตราสัญลักษณ์ประจำพระองค์
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มีพระปรีชาสามารถด้านการเขียน ได้ทรงริเริ่มออกวารสาร "รื่นรมย์" โดยได้ชักชวนให้พระสหายในวังสระปทุมเขียนเรื่อง ตั้งแต่พระชนมายุประมาณ 9 ชันษา ทรงทำหน้าที่บรรณาธิการและทรงเขียนบทความลงวารสารด้วย หลังจากนั้น ทรงนิพนธ์หนังสืออีกหลายเล่ม ดังนี้
พระนิพนธ์

จุฬาลงกรณราชสันตติวงศ์ พระนามพระราชโอรส พระราชธิดา และพระราชนัดดา (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2500)
แม่เล่าให้ฟัง (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2523, 204 หน้า)
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5 (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2524)
เวลาเป็นของมีค่า (Busy Fingers)  (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2527, 150 หน้า)
เจ้านายเล็ก ๆ - ยุวกษัตริย์ (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2530, 290 หน้า)
ไปรษณียบัตรเจ้าฟ้า (Postcard Games)  (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2538, 270 หน้า)
เจ้าฟ้าทหารเรือ พ.ศ. 2454 ถึง พ.ศ. 2458 (1933-1936)  (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2535, 215 หน้า)
ตราแผ่นดิน ตราราชสกุลและสกุล อักษรพระนาม และนามย่อ (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2535, 62 หน้า)
สมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ และงานศิลปะ (Prince Mahidol and Art)   (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2538, 59 หน้า)
จดหมายเหตุชาวบ้าน : ข่าวสมเด็จย่าสวรรคตจากหนังสือพิมพ์ (Popular chronicle From The Press, The Demise of the Princess Mother)  (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2539, 600 หน้า)
ส่งเสด็จสมเด็จย่า ประมวลเรื่องจากหนังสือพิมพ์ (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2539, 464 หน้า)
มหามกุฎราชสันตติวงศ์ พระนามพระราชโอรสธิดา พระราชนัดดา (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2547, 666 หน้า)
พระนิพนธ์แปล

นิทานสำหรับเด็ก (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2475 แจกในงานวันประสูติสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสามาตุจฉาเจ้า 10 กันยายน พ.ศ. 2475)
The Spanish Coronation, Le Couronnement Espagnol, ราชาภิเษกพระเจ้ากรุงสเปน - พระราชนิพนธ์ภาษาอังกฤษในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระนิพนธ์แปลเป็นภาษาฝรั่งเศส โดยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และบทแปลภาษาไทย โดย หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล  ซึ่งเป็นการเล่าถึงการเสด็จเยือนประเทศสเปนของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เพื่อร่วมงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน ในปี พ.ศ. 2445 ณ กรุงมาดริด
พระนิพนธ์ท่องเที่ยว

ยูนนาน : Yunnan
1 โหลในเมืองจีน (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2528, 203 หน้า)
สายธารอารยธรรมจีน : 7 ธานีแห่งอาณาจักรกลาง (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2531, 377 หน้า)
จากโคริโอสู่โคเรีย 8 วันในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี  (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2531, 168 หน้า)
ภูฐานเกาะเขียวบนแผ่นดิน : Bhutan : green island on land (2532, 203 หน้า)
ที่ไซบีเรียหนาวไหม : Is It Cold in Siberia (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2533, 297 หน้า)
ซินเจียง และกานซู ภาพจากดินแดนสุดหล้าฟ้าเขียว : Xinjiang and Gansu Pictures from far away places (2533, 270 หน้า)
ตุรกี ดินแดนจักรพรรดิโรมันและล่าสุลต่านออตโตมัน : Turkey land of the Roman emperors and Ottoman sultans (ปีที่พิมพ์ 2533, 438 หน้า)
จีนตะวันออก ขึ้นเขา ลงทะเลสาบ เข้าวัด   (2537,  290หน้า)
จีนอีสานและเสฉวน จากแดนแมนจูสู่ภูง่อไบ๊  (ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2540, 312 หน้า)
ฟักเขียวกวน

ฟักเขียวกวน เป็นขนมพื้นบ้านของจังหวัดนครสวรรค์ นิยมใช้ในงานทำบุญเพราะเชื่อว่าฟักเป็นพืชที่ให้ความเย็น ลักษณะของขนมตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยม ขนาดพอคำ มีความเหนียว รสชาติหวานมัน โรยถั่วลิสงคั่วหั่นฝอย การทำขนมชนิดนี้เริ่มจากนำฟักเขียวแก่มาขูดเอาแต่เนื้อแล้วบีบน้ำออก ใส่เนื้อฟักลงในกระทะทอง กวนกับกะทิ น้ำตาลปี๊บ และแป้งข้าวเจ้าจนกว่าขนมจะล่อน ไม่ติดกระทะ แล้วเทใส่ถาด โรยด้วยถั่ว ขนมที่คล้ายกันนี้มีทำที่จังหวัดจันทบุรีด้วย แต่เรียกขนมฟัก
พระสุเมธมังคลาจารย์ (อมร อมรปญฺโญ)

พระสุเมธมังคลาจารย์ นามเดิม อมร ฉายา อมรปญฺโญ เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร
ประวัติ

พระสุเมธมังคลาจารย์ เดิมชื่อ สำลี เป็นบุตรของนายโท้และนางโล่ สกุลเดิมฤกษ์นิยม ภายหลังได้เปลี่ยนนามสกุลเป็น อมร เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 ณ บ้านกระทุ่ม หมู่ที่ 5 ตำบลบ้านกระทุ่ม อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 4 คน คือ ปุ่น สำลี ทองสุข และเกษม ตามลำดับ
บรรพชาเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร พระธรรมวโรดม (จ่าย ปุณฺณทตฺโต) เป็นพระอุปัชฌาย์
อุปสมบทเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2474 วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม กรุงเทพมหานคร โดยมี พระธรรมโกศาจารย์ (ปลด กิตติโสภณ) เป็นพระอุปัชฌาย์ มีพระสรภาณี เป็นพระกรรมวาจารย์  มีพระศรีสมโพธิ เป็นพระอนุสาวนาจารย์  ได้ฉายาว่า "อมรปญฺโญ"
พ.ศ. 2462-2465 เรียนระดับประถมศึกษา ณ โรงเรียนวัดใบบัวบก ตำบลบ้านกระทุ่ม อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จบชั้น ป.3
พ.ศ. 2466 ลงไปอยู่กรุงเทพฯ พักอาศัยบ้านอาหลวงศรีอมร ข้างวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เรียนบาลีมูลฃกัจจายนะ ที่วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม
พ.ศ. 2467 เรียนบาลีไวยากรณ์
พ.ศ. 2468 อายุ 15 ปี บรรพชาเป็นสามเณร เรียนบาลีธรรมบท
พ.ศ. 2470 อายุ 17 ปี สอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค และนักธรรมชั้นตรี
พ.ศ. 2472 อายุ 19 ปี สอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยค และนักธรรมชั้นโท
พ.ศ. 2473 อายุ 20 ปี สอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยค และนักธรรมชั้นเอก
พ.ศ. 2475 อายุ 22 ปี สอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยค
พ.ศ. 2478 อายุ 25 ปี สอบได้เปรียญธรรม 7 ประโยค
สมณศักดิ์

1 มีนาคม พ.ศ. 2489 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระอมรเมธี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2495 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชสุธี ธรรมปรีชาภิมณฑ์ ปริยัติโกศล ยติคณิศร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพมุนี ศรีวิสุทธศีลาจารย์ ญาณนายก ตรีปิฎกธาดา มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2504 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมโมลี ศรีปริยัติพัฒนคุณ วิบุลธรรมสุนทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระสุเมธมังคลาจารย์ พิศาลกิจจานุกิจจาทร บวรสีลาจารวิมล โสภณธรรมภาณี ตรีปิฎกวราลงกรณ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
หน้าที่การงาน

พ.ศ. 2473-2480 เป็นครูสอนบาลีไวยากรณ์ ณ วัดเบญจมบพิตร
พ.ศ. 2481 เป็นครูสอนบาลีชั้น ประโยค 4, นักธรรมเอก, ภาษาอังกฤษและวิชาการแต่งคำประพันธ์ ณ สำนักเรียนวัดพระธาตุหริภุญชัย จังหวัดลำพูน
พ.ศ. 2489 เป็นเจ้าอาวาสวัดพระธาตุหริภุญชัย
พ.ศ. 2490 เป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ. 2490-2500 เป็นเจ้าคณะตรวจการภาค 4
พ.ศ. 2501-2505 เป็นเจ้าคณะตรวจการภาค 5 ปกครอง 8 จังหวัดภาคเหนือ
(แพร่ น่าน ลำปาง เชียงราย ลำพูน เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน และอุตรดิตถ์)
พ.ศ. 2508-2528 เป็นเจ้าคณะภาค 7
พ.ศ. 2516 เป็นหัวหน้าพระธรรมทูต สายที่ 4