stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งสหราชอาณาจักรเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 39 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้สหราชอาณาจักรได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 9 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Jade Jones | Taekwondo | Women's 55 kg | 17 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Fiona Gammond   Georgia Howard-Merrill | Rowing | Junior Women's pair | 18 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Carian Scudamore | Equestrian | Team Jumping | 20 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Oliver Golding | Tennis | Boys' Doubles | 20 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Sam Oldham | Gymnastics | Men's horizontal bar | 22 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Sam Oldham | Gymnastics | Men's pommel horse | 21 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Bolarinwa, DavidDavid Bolarinwa | Athletics | Boys' Medley Relay | 23 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Kelly, RachaelRachael Kelly | Swimming | Youth Women's 100m Butterfly | 20 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Faulkner, EleanorEleanor Faulkner | Swimming | Youth Women's 400m Freestyle | 20 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Bolarinwa, DavidDavid Bolarinwa | Athletics | Boys' 100 metres | 21 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Grice, CharlieCharlie Grice | Athletics | Boys' 1000m | 22 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Tagoe, AnnieAnnie Tagoe | Athletics | Girls' Medley Relay | 23 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Martin,  Kieran Kieran  Martin | Sailing | Boys' Windsurfing (Techno 293) | 25 สิงหาคม |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ดูเพิ่ม

สหราชอาณาจักรในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาสหราชอาณาจักรที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ สิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมผสม   นักกีฬาจากคูเวต
จรูญ สืบแสง

| รองอำมาตย์โทจรูญ สืบแสง |
| --- | --- |


อธิบดี กรมศุลกากร
ดำรงตำแหน่ง 25 มีนาคม พ.ศ. 2485 – 17 กันยายน พ.ศ. 2486
ก่อนหน้า: หลวงกาจสงคราม (กาจ กาจสงคราม)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 เมืองปัตตานี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 23 มีนาคม พ.ศ. 2528 (80 ปี)
คู่สมรส: เกล็ดมณี สืบแสง (สกุลเดิม บุนนาค)
บุตร: 5 คน
บุพการี: ขุนวรเวชวิชกิจ (ซุ้ย สืบแสง) (บิดา) อุ่น สืบแสง (มารดา)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดปัตตานี   โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย   โรงเรียนเทพศิรินทร์

รองอำมาตย์โท จรูญ สืบแสง อดีตนักการเมืองชาวไทย และหนึ่งในคณะราษฎร ผู้กระทำการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 นายจรูญ เกิดเมื่อวันที่  2 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 ที่ตำบลอาเนาะรู อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรของขุนวรเวชวิชกิจ (ซุ้ย สืบเแสง) และนางอุ่น สืบแสง  มีศักดิ์เป็นน้องชายของนายเจริญ สืบแสง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) จังหวัดปัตตานี
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดปัตตานี, มัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากโรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2466 และสำเร็จการศึกษาได้รับเกษตรศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์แห่งลอส บานอส ประเทศฟิลิปปินส์ พ.ศ. 2470
นายจรูญ เริ่มรับราชการเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการเพาะปลูก กรมเพาะปลูก กระทรวงเกษตราธิการ เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2480 ดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการ วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2482 โอนไปรับราชการเป็นสารวัตรใหญ่ กรมศุลกากร ได้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศุลกากร เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2485 ถึงวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2486
ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นอธิบดี กรมชลประทาน เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2486 ถึงวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2486 และเป็นอธิบดีกรมรถไฟ ตั้งแต่วันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ถึงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 ได้พ้นจากตำแหน่งประจำกระทรวง และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคม เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2488 และเคยเป็น ส.ส.จังหวัดปัตตานี แทนที่นายเจริญ ซึ่งเป็นพี่ชายด้วย
ในทางการเมือง นายจรูญ เป็นหนึ่งในสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน เข้าร่วมจากการชักชวนผ่านทาง นายทวี บุณยเกตุ เพื่อนข้าราชการกระทรวงเกษตราธิการ เช่นเดียวกัน โดยในวันที่เปลี่ยนแปลงการปกครอง นายจรูญได้นั่งรถที่นายทวีเป็นคนขับ ตระเวนตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วพระนครตั้งแต่เวลา 01.00 น. เพื่อสังเกตการณ์และตรวจตราว่าจะมีอะไรที่เป็นอุปสรรคเกิดขึ้นระหว่างปฏิบัติการจริงหรือไม่   ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี (ลอย) ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองไม่นาน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2489 ถึงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 ในคณะรัฐมนตรีชุดที่ 17 อันมี พลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ไปด้วยโดยตำแหน่ง
ด้านชีวิตครอบครัว นายจรูญ สืบแสง สมรสกับ นางเกล็ดมณี สืบแสง (นามสกุลเดิม: บุนนาค) มีบุตร 5 คน เป็นชาย 3 คน หญิง 2 คน และได้ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2528
วัยโรจน์ พิพิธภักดี

| วัยโรจน์ พิพิธภักดี> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 1 เมษายน พ.ศ. 2484 อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ประเทศไทย
เสียชีวิต: 3 มกราคม พ.ศ. 2566 (81 ปี)
พรรคการเมือง: เพื่อไทย
คู่สมรส: เยาวลักษณ์ พิพิธภักดี

วัยโรจน์ พิพิธภักดี (1 เมษายน พ.ศ. 2484 - 3 มกราคม พ.ศ. 2566) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 4 สมัย
ประวัติ

วัยโรจน์ พิพิธภักดี เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2484 เป็นบุตรของพระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) กับสวาสดิ์ พิพิธภักดี สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาบริหารธุรกิจ จากสถาบันปีนัง (Penang Institute) รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย สมรสกับเยาวลักษณ์ พิพิธภักดี มีบุตรสาวคือ กังสดาล พิพิธภักดี (เติงกูซูไบดะห์ บินตีเติงกูนูรุดดีน) อดีตพระชายาในสุลต่านมูฮัมหมัดที่ 5 แห่งรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
วัยโรจน์ พิพิธภักดี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2566 สิริอายุรวม 81 ปี
งานการเมือง

วัยโรจน์ เคยประกอบอาชีพเป็นพนักงานธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาปัตตานี จากนั้นจึงเริ่มต้นชีวิตทางการเมืองด้วยการดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาจังหวัดปัตตานี 4 สมัย ต่อมา ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคกิจสังคม ก่อนที่จะหวนกลับไปสู่เวทีการเมืองในระดับท้องถิ่น และกลับสู่การเมืองระดับชาติอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2538 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2544
จนกระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 จึงย้ายไปสังกัดพรรคไทยรักไทย แต่พ่ายแพ้ให้กับ นายอันวาร์ สาและ จากพรรคประชาธิปัตย์  ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรค ซึ่งต่อมาเขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เป็นระยะเวลา 5 ปี
ในปี พ.ศ. 2555 เขาพร้อมกับสมาชิกบ้านเลขที่ 111 อีกจำนวนมาก ได้สมัครเข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วัยโรจน์ พิพิธภักดี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2524 สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2533 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร

| ทวีศักดิ์ อับดุลบุตรม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 31 ตุลาคม พ.ศ. 2489 อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี
เสียชีวิต: 13 มกราคม พ.ศ. 2559 (69 ปี)
คู่สมรส: วัฒนาวิไล อับดุลบุตร

ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร (31 ตุลาคม พ.ศ. 2489 - 13 มกราคม พ.ศ. 2559) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 4 สมัย
ประวัติ

ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของบรรเทิง อับดุลบุตร กับสงวน อับดุลบุตร และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับ นายวัยโรจน์ พิพิธภักดี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 สมรสกับวัฒนาวิไล อับดุลบุตร เขาเป็นลุงของ บัณฑิต อับดุลบุตร ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 3 ตำบลยามู อำเภอยะหริ่ง ประธานชมรมกำนัน ผู้ใหญ่บ้านอำเภอยะหริ่ง
ทวีศักดิ์เคยดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ และกรรมการผู้จัดการ บริษัท แด๊กซิน (ประเทศไทย) จำกัด บริษัทขายตรงผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับเห็ดหลินจือ
การทำงาน

อดีตเป็นเกษตรกร ทวีศักดิ์ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 4 ครั้ง
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคชาติประชาชน (พ.ศ. 2522) → พรรคสยามประชาธิปไตย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย → พรรคชาติไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคกิจสังคม
ถึงแก่อนิจกรรม

ทวีศักดิ์ เสียชีวิต เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2559 สิริอายุรวม 69 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2526 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
บรรเทิง อับดุลบุตร

| บรรเทิง อับดุลบุตรต> ม. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี
เสียชีวิต: 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 (46 ปี)
พรรคการเมือง: พรรคเสรีมนังคศิลา  พรรคสหประชาไทย
คู่สมรส: สงวน อับดุลบุตร

บรรเทิง อับดุลบุตร หรือ ตนกูบราเฮม (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 2 สมัย
ประวัติ

บรรเทิง อับดุลบุตร หรือ ตนกูบราเฮม เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 เป็นบุตรของพระยาพิพิธเสนามาตย์ (นิโวะ) และเป็นน้องชายของ พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สมรสกับสงวน อับดุลบุตร (สกุลเดิม ดาราชาติ) ชาวไทยเชื้อสายจีน และเป็นน้องสาวของสวาสดิ์ พิพิธภักดี ภรรยาของพระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) มีบุตร-ธิดา รวม 7 คน หนึ่งในนั้นคือ ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร อดีต ส.ส. ปัตตานี 4 สมัย
บรรเทิง อับดุลบุตร เสียชีวิต เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 สิริอายุรวม 46 ปี
บุตร-ธิดา 7 คน
ทิพย์สัมพันธ์ อับดุลบุตร
ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร
บรรจง อับดุลบุตร
เบญจ อับดุลบุตร
ศรีสมร ม่าเหร็ม
บรรเจิด อับดุลบุตร
บพิตร อับดุลบุตร
การทำงาน

บรรเทิง มีอาชีพเป็นเกษตรกร ทำสวนยาง, สวนมะพร้าว และเป็นเสมียนอำเภอประจำอำเภอยะหริ่ง
งานการเมือง

บรรเทิงเข้าสู่วงการการเมืองแทนพี่ชายที่มีปัญหาสุขภาพ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา และได้รับเลือกตั้งรวม 2 สมัย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

บรรเทิง อับดุลบุตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคสหประชาไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
นักกีฬาจากประเทศคูเวตในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

นักกีฬาจากประเทศคูเวต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้นักกีฬาจากประเทศคูเวตได้เหรียญทองแดงเพียงเหรียญเดียว
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 ! ทองแดง | Altuwaini, AbdullahAbdullah Altuwaini | Swimming | Youth Men's 50m Backstroke | 18 สิงหาคม |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ดูเพิ่ม

นักกีฬาจากประเทศคูเวตในโอลิมปิก
ประเทศคูเวตในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาคูเวตที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ สิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมผสม   นักกีฬาจากคูเวต
อาร์บอนนีย์ เกเบรียล

| อาร์บอนนีย์ เกเบรียล |
| --- | --- |
อาร์บอนนีย์ เกเบรียล
เกิด: อาร์บอนนีย์ โนลา เกเบรียล  (1994-03-20) 20 มีนาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) ฮิวสตัน สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยนอร์ทเท็กซัส (BFA)
อาชีพ: นักออกแบบแฟชั่น นางแบบ นางงาม
ส่วนสูง: 170 cm
เป็นที่รู้จักจาก: มิสเท็กซัสยูเอสเอ 2022 มิสยูเอสเอ 2022 นางงามจักรวาล 2022
ผู้ดำรงตำแหน่งการประกวดความงาม
สีผม: สีน้ำตาล
สีตา: สีน้ำตาลแดง
รางวัล: มิสยูเอสเอ 2022 (ผู้ชนะ) นางงามจักรวาล 2022  (ผู้ชนะ)
อาร์บอนนีย์ โนลา เกเบรียล (อังกฤษ: R'Bonney Nola Gabriel; เกิด 20 มีนาคม พ.ศ. 2537) เป็นผู้ครองตำแหน่งนางงามชาวอเมริกันที่ได้รับตำแหน่ง มิสยูเอสเอ 2022 และนางงามจักรวาล 2022 และเป็นนางงามจักรวาลที่มีอายุมากที่สุดในขณะครองตำแหน่ง
ประวัติ

อาร์บอนนีย์เกิดในเมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส โดยมีบิดาเป็นชาวฟิลิปปินส์และมารดาเป็นชาวอเมริกัน เธอเป็นน้องสาวคนสุดท้องในจำนวนพี่น้องสี่คน สำเร็จการศึกษาศิลปกรรมศาสตรบัณฑิตด้านแฟชั่นจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเท็กซัส ต่อมาได้ทำงานเป็นนางแบบและนักออกแบบเสื้อผ้าที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
การประกวดความงาม

ในปี 2020 เกเบรียลเข้าร่วมประกวดมิสเคมาห์ยูเอสเอ โดยเธอเข้ารอบห้าคนสุดท้าย ปีต่อมาเธอเข้าร่วมประกวดมิสเท็กซัสยูเอสเอ และได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ หลังจากนั้นในปี 2022 เธอเข้าร่วมประกวดในเวทีเดิมอีกครั้งและได้ตำแหน่งชนะเลิศ เป็นตัวแทนของสหรัฐในการประกวดนางงามจักรวาล 2022 และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์คนแรกที่ได้รับตำแหน่งดังกล่าว
การประกวดความงาม > นางงามจักรวาล 2022

ในฐานะมิสยูเอสเอ 2022 เธอเป็นตัวแทนของสหรัฐในการประกวดนางงามจักรวาล 2022 และได้รับตำแหน่งชนะเลิศ เธอเป็นชาวอเมริกันคนที่ 9 และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์คนแรกที่ชนะการประกวด ชัยชนะของเธอยังทำให้เธอเป็นตัวแทนสหรัฐคนแรกที่คว้าตำแหน่งนางงามจักรวาลตั้งแต่โอลิเวีย คัลโป ในการประกวดนางงามจักรวาล 2012 ซึ่งคัลโปเองก็เป็นหนึ่งในพิธีกรหลักของการประกวดครั้งนี้ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

อาร์บอนนีย์ เกเบรียล ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | อาร์บอนนีย์ เกเบรียล> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  หรนาซ สันธู |  | นางงามจักรวาล  (2022) |  |  เชย์นิส ปาลาซิโอส |
|  แอลล์ สมิท |  |  มิสยูเอสเอ  (2022) |  |  มอร์แกน โรมาโน |
| ด ค กผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล |
| --- | --- |
คริสต์ทศวรรษ 1950:  อาร์มี คูเซลา (1952)  คริสตียาน มาร์แตล (1953)  มิเรียม สตีเวนสัน (1954)  ฮิลเลวี รอมบิน (1955)  แครอล มอร์ริส (1956)  กลาดิส เซนเดร์ (1957)  ลุซ มารินา ซูลัวกา (1958)  อากิโกะ โคจิมะ (1959) 
คริสต์ทศวรรษ 1960:  ลินดา เบเมนท์ (1960)  มาร์เลเนอ ชมิท (1961)  นอร์มา โนลัน (1962)  อีเอดา มาเรีย วาร์กัส (1963)  โครินนา โชเพย์ (1964)  อาภัสรา หงสกุล (1965)  มากาเรตา อาร์วิดสัน (1966)  ซิลเวีย ฮิชค็อก (1967)  มาร์ตา วัสกอนเซลุส (1968)  กลอเรีย ดีอัซ (1969) 
คริสต์ทศวรรษ 1970:  มาริซอล มาลาเรต (1970)  จอร์จีนา ริซก์ (1971)  เคอร์รี แอนน์ เวลส์ (1972)  มาร์กี โมแรน (1973)  อัมปาโร มูโญซ (1974)  อันเน มารี โพห์ตาโม (1975)  รีนา เมสซิงเงอร์ (1976)  จาแนลล์ คอมมิสซิออง (1977)  มาร์กาเร็ต การ์ดิเนอร์ (1978)  มาริตซา ซายาเลโร (1979) 
คริสต์ทศวรรษ 1980:  ชอว์น เวเทอร์ลี (1980)  อิเรเน ซาเอซ (1981)  แคเรน บอลด์วิน (1982)  ลอเรน ดาวนส์ (1983)  อีวอนน์ รือดิง (1984)  เดโบรา การ์ติ-เดว (1985)  บาร์บารา ปาลาซิโอส (1986)  เซซิเลีย โบลอกโก (1987)  ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก (1988)  อันเจลา ฟิสเซอร์ (1989) 
คริสต์ทศวรรษ 1990:  มูนา กรุดท์ (1990)  ลูปิตา โฆเนส (1991)  มิเชล แม็กลีน (1992)  ดายานารา ตอร์เรส (1993)  ชุชมิตา เซน (1994)  เชลซี สมิท (1995)  อลิเซีย มาชาโด (1996)  บรุก ลี (1997)  เวนดี ฟิตซ์วิลเลียม (1998)  เอ็มพูเล คเว-ลาโกเบ (1999) 
คริสต์ทศวรรษ 2000:  ลารา ดัตตา (2000)  เดนิส กินโญเนส (2001)  ออกซานา โฟยโดโรวา/จัสติน ปาเสค (2002)  อาเมเลีย เบกา (2003)  เจนนิเฟอร์ ฮอว์กินส์ (2004)  นาตาลี เกลโบวา (2005)  ซูเลย์กา ริเบรา (2006)  ริโยะ โมริ (2007)  ดายานา เมนโดซา (2008)  เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ (2009) 
คริสต์ทศวรรษ 2010:  ฆิเมนา นาบาร์เรเต (2010)  ไลลา ลอปึช (2011)  โอลิเวีย คัลโป (2012)  กาบริเอลา อิสเลร์ (2013)  เปาลินา เบกา (2014)  พีอา ววทซ์บัค (2015)  อีริส มีเตอนาร์ (2016)  เดมี-ลีห์ เนล-ปีเตอร์ (2017)  แคทรีโอนา เกรย์ (2018)  โซซีบีนี ทุนซี (2019) 
คริสต์ทศวรรษ 2020:  อันเดรอา เมซา (2020)  หรนาซ สันธู (2021)  อาร์บอนนีย์ เกเบรียล (2022)  เชย์นิส ปาลาซิโอส (2023)  วิกทอแอร์ แคร์ ไทล์วี (2024)
อาหารเบาหวาน

อาหารเบาหวาน (อังกฤษ: Diabetic diet) เป็นแบบรูปอาหารซึ่งผู้ป่วยเบาหวานหรือมีภาวะน้ำตาลสูงในเลือดใช้จัดการโรคเบาหวาน
ไม่มีแบบรูปอาหารเดี่ยวที่ดีที่สุดสำหรับผู้ป่วยเบาหวานทุกชนิดทุกคน สำหรับผู้ป่วยน้ำหนักเกินและโรคอ้วนที่มีเบาหวานชนิดที่ 2 อาหารลดน้ำหนักทุกชนิดที่บุคคลยึดถือและสามารถทำให้น้ำหนักลดได้ถือว่าได้ผล เนื่องจากคาร์โบไฮเดรตเป็นสารอาหารหลักซึ่งเพิ่มระดับน้ำตาลในเลือดอย่างสำคัญ การถกเถียงใหญ่สุดคือคาร์โบไฺฮเดรตในอาหารควรมีปริมาณเท่าใด ทังนี้ เนื่องจากแม้การลดการบริโภคคาร์โบไฮเดรตจะนำให้ระดับน้ำตาลในเลือดลดลง แต่จะขัดกับมุมมองซึ่งเป็นที่ยอมรับเดิมว่าคาร์โบไฮเดรตควรเป็นแหล่งแคลอรีหลัก โดยทั่วไปมีการแนะนำสัดส่วนแคลอรีที่ได้รับจากคาร์โบไฮเดรตอยู่ในพิสัยระหว่าง 20% ถึง 45% แต่การแนะนำสามารถแตกต่างกันได้ตั้งแต่ 16% ถึง 75%
การแนะนำที่มีการตกลงกันมากที่สุดคือ อาหารควรมีน้ำตาลต่ำและคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน ขณะที่มีใยอาหารสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งใยอาหารที่ละลายน้ำได้ เช่นเดียวกัน ผู้ป่วยเบาหวานควรได้รับการส่งเสริมให้ลดการบริโภคคาร์โบไฮเดรตที่มีค่าดัชนีน้ำตาล (GI) แม้การแนะนำนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกัน
ลากุช

| ลากุช |
| --- | --- |
เทศบาล

   ธง ตราอาร์ม
พิกัด: 37°6′10″N 8°40′22″W﻿ / ﻿37.10278°N 8.67278°W﻿ / 37.10278; -8.67278
การปกครอง
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 31,049 คน
รหัสพื้นที่: 282
เว็บไซต์: http://www.cm-lagos.pt
ลากุช (โปรตุเกส: Lagos, ออกเสียง: [ˈlaɣuʃ] ไฟล์:Pt-pt Lagos FF.ogg; โปรโตเซลติก: Lacobriga) เป็นนครและเทศบาลที่ปากแม่น้ำไบซาฟริง (Bensafrim) และตามแนวมหาสมุทรแอตแลนติก ในบาร์ลาเว็งตู (Barlavento) ของภูมิภาคอัลการ์วึ ทางตอนใต้ของประเทศโปรตุเกส ประชากรของเทศบาลในปี 2011 มีจำนวน 31,049 คน  ในพื้นที่ 212.99 กม.2
ลากุชเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการมาเยือนมากที่สุดในอัลการ์วีและโปรตุเกส เนื่องจากมีชายหาดมากมาย แนวหิน (Ponta da Piedade) บาร์ ร้านอาหาร และโรงแรม ซึ่งมีชื่อเสียงในเรื่องชีวิตกลางคืนและปาร์ตี้ที่มีชีวิตชีวาในช่วงฤดูร้อน อย่างไรก็ตาม ลากุชยังเป็นศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของยุคแห่งการค้นพบของโปรตุเกส เป็นบ้านของเอ็งรีกึราชนาวิก อู่ต่อเรืออันเก่าแก่ และครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางการค้าทาสของยุโรป ในปี 2012 เว็บไซต์ท่องเที่ยวทริปแอดไวเซอร์จัดให้เมืองลากุชเป็นจุดหมายปลายทางอันดับหนึ่งจากรายชื่อ "จุดหมายปลายทางทั่วโลกที่กำลังมาแรง 15 แห่ง"
มูฮำมัดอารีฟีน จะปะกิยา

| มูฮำมัดอารีฟีน จะปะกิยาท> ช. ท.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
ดำรงตำแหน่ง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 – 27 กันยายน พ.ศ. 2539
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มะรีเป็ง จะปะกิยา 12 ตุลาคม พ.ศ. 2501 (66 ปี) อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาชาติ (2561–ปัจจุบัน)

มูฮำมัดอารีฟีน จะปะกิยา (เกิด 12 ตุลาคม พ.ศ. 2501) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 1 สมัย
ประวัติ

มูฮำมัดอารีฟีน จะปะกิยา (ชื่อเดิม: มะรีเป็ง จะปะกิยา) เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของนายยูนุ๊ กับนางแอเสาะ จะปะกิยา สำเร็จการศึกษาครุศาสตรบัณฑิต จากวิทยาลัยครูยะลา และรัฐประศาสนสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์