stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฮันส์ แม็มลิง
ชีวิตและงาน

ฮันส์ แม็มลิงเกิดเมื่อราวปี ค.ศ. 1430 ที่เซลิเกินชตัท ใกล้เมืองแฟรงก์เฟิร์ตในประเทศเยอรมนี เชื่อกันว่าได้ฝึกงานที่ไมนทซ์ (Mainz) หรือโคโลญและต่อมาไปทำงานที่เนเธอร์แลนด์ให้กับโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน ราวระหว่างปี ค.ศ. 1455-1460 หลังจากนั้นแม็มลิงก็เดินทางไปบรูชราวปี ค.ศ. 1465
มีเรื่องที่ค่อนข้างเคลือบแคลงเล่ากันว่าแม็มลิงหลังจากที่ได้รับความบาดเจ็บในยุทธการที่น็องซี (Battle of Nancy) ก็ไปพักตัวอยู่ที่สถานพยาบาลที่เมืองบรูชและเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณแม็มลิงก็ไม่ยอมรับค่าจ้างภาพที่เขียนให้สถานพยาบาล จริงแล้วแม็มลิงก็เขียนภาพหลายภาพให้สถานพยาบาลในปี  ค.ศ. 1479 และปี ค.ศ. 1480 และก็น่าจะเป็นไปได้ว่าเป็นที่รู้จักของผู้อุปถัมภ์ที่นั่นก่อน
แม็มลิงมีความเกี่ยวข้องเพียงเล็กน้อยกับทางการทหารโดยการมีชื่อในรายการผู้ให้จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 ยืมทุนในการต่อต้านการรุกรานของฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1480 ถึงปี ค.ศ. 1477 เมื่อถูกแจ้งอย่างเข้าใจผิดว่าเสียชีวิตในสงครามแม็มลิงกำลังทำงานฉากแท่นบูชาสำหรับสมาคมผู้ค้าหนังสือที่บรูช งานเขียนชิ้นนี้ชื่อ "ความเศร้าเจ็ดอย่างของพระแม่มารี" (Seven Griefs of Mary) ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งตูรินและเป็นงานเขียนที่ทำในสมัยที่มีฝีมือเต็มตัว แต่ก็มิได้ด้อยไปกว่างานเขียนที่ทำในปี ค.ศ. 1479 ที่สถานพยาบาลเซนต์จอห์น และไม่น่าสนใจน้อยไปกว่าภาพ "การตัดสินครั้งสุดท้าย" (The Last Judgment) ที่เขียนในคริสต์ศตวรรษ 1470 ที่ตั้งอยู่ที่วัดเซ็นต์แมรีที่ Gdańsk ซึ่งเชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นภาพที่เขียนโดยแม็มลิง
หลักฐานเหล่านี้ทำให้ทราบว่าแม็มลิงเป็นจิตรกรมีชื่อที่ตั้งหลักแหล่งอยู่ที่บรูชในปี ค.ศ. 1473  ภาพ "การตัดสินครั้งสุดท้าย" เป็นภาพที่ขายให้กับพ่อค้าที่เมืองบรูชผู้นำไปกับเรือที่จะเดินไปเมดิเตอร์เรเนียนแต่มาถูกจับโดยเพาล์ เบเนอเคอ (Paul Beneke) ในปีเดียวกัน การที่ภาพเขียนถูกซื้อโดยตระกูลเมดีชีทำให้ทราบได้ว่าแม็มลิงต้องมีชื่อเสียงพอสมควร
นอกจากนั้นงานเขียนของแม็มลิงมีส่วนเกี่ยวข้องกับราชสำนักเบอร์กันดี ในการสำรวจสมบัติของอาร์ชดัชเชสมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย (Archduchess Margaret of Austria) ที่ทำในปี ค.ศ. 1524 กล่าวเป็นนัยถึงบานพับภาพ "God of Pity" โดยโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน ที่ปีกเป็นภาพเทวดาที่เขียนโดย "มาสเตอร์ฮันส์" เดิมเชื่อกันว่าฟัน เดอร์ไวเดินเป็นจิตรกรของตระกูลการเขียนของบรูชจนมาเมื่อมีหลักฐานที่พิสูจน์ว่าฟัน เดอร์ไวเดินทำงานอยู่ที่ตูร์แน (Tournai) และตั้งหลักฐานอยู่ที่บรัสเซลส์ แม้ว่าชีวิตเบื้องต้นของแม็มลิงจะไม่เป็นที่รู้กันแต่ก็เห็นได้ชัดว่าจากลักษณะการเขียนว่าแม็มลิงได้รับการศึกษาจากฟัน เดอร์ไวเดิน และอาจจะเป็นได้ว่าฟัน เดอร์ไวเดินได้รับงานจ้างจากบรัสเซลส์และได้นำตัวลูกศิษย์ไปบรูชด้วย
ผลงาน

รายการข้างล่างนี้เป็นงานสมัยต้น ๆ ของแม็มลิง :
"อาดัมและอีฟ" (Adam and Eve) (ราว ค.ศ. 1485), สีน้ำมันบนไม้โอ๊ก, 69.3 × 17.3 เซนติเมตร (each), พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา
"การประกาศของเทพ" (Adoration of the Magi) (ราว ค.ศ. 1470), สีน้ำมันไม้, 96.4 × 147 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์ปราโด, มาดริด
"ชัยชนะของพระเยซู" (Advent and Triumph of Christ) (ค.ศ. 1480), สีน้ำมันไม้, 81 × 189 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์ศิลปะ, มิวนิก
"สัญลักษณ์แฝงคติกับพระแม่มารี" (Allegory with a Virgin) (ค.ศ. 1479-80), สีน้ำมันบนแผงไม้โอ๊ก, 38.3 × 31.9 เซนติเมตร, Musée Jacquemart-André, ปารีส
"เทวดานักดนตรี" (Angel Musicians) (ค.ศ. 1480s), สีน้ำมันไม้, 165 × 230 เซนติเมตร
"การประกาศของเทพ" (Annunciation) (ค.ศ. 1467-70), สีน้ำมันบนแผง, 83.3 × 26.5 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์ครุนิงเคอ, บรูช
"บัธชีบา" (Bathsheba) (ค.ศ. 1485), สีน้ำมันไม้, 191 × 84 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์แห่งเมืองชตุทท์การ์ท
"แบกกางเขน" (Carrying the Cross) สีน้ำมันบนไม้โอ๊ก, 58.2 × 27.5 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บูดาเปสต์
"พระเยซูที่เสา" (Christ at the Column) (ค.ศ. 1485-90), สีน้ำมันบนแผงไม้โอ๊ก, 58.8 × 34.3 เซนติเมตร (พร้อมกรอบเดิม), Colección Mateu, บาร์เซโลนา
"พระเยซูประทานพร" (Christ Giving His Blessing) (ค.ศ. 1478), สีน้ำมันบนแผงไม้โอ๊ก, 38.1 × 28.2 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์ศิลปะนอร์ตันไซมอน, แพซาดีนา
"พระเยซูประทานพร" (Christ Giving His Blessing) (ค.ศ. 1481), สีน้ำมันบนแผงไม้โอ๊ก, 34.8 × 26.2 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์ศิลปะ, บอสตัน
"พระเยซูล้อมรอบด้วยเทวดาเล่นดนตรี" (Christ Surrounded by Musician Angels) (1480s), สีน้ำมันไม้, 164 × 212 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์โกนิงก์ไลก์ (Koninklijk), แอนต์เวิร์ป
"พระเยซูถูกตรึงกางเขน" (Crucifixion)" (รายละเอียด), สีน้ำมันบนไม้โอ๊ก, 56 × 63 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บูดาเปสต์
"ชะลอร่างจากกางเขน" (Deposition) (left wing of a diptych) (1490s), สีน้ำมันบนแผงไม้โอ๊ก, 538 × 39 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์ครุนิงเคอ, บรูช
"บานพับภาพของฌ็อง เดอ แซลีเย" (Diptych of Jean de Cellier) (ราว ค.ศ. 1475), สีน้ำมันไม้, 25 × 15 เซนติเมตร, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส
ดูเพิ่ม

ศิลปะคริสเตียน
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมแผง
บานพับภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฮันส์ แม็มลิง
Artcyclopedia: ฮันส์ แม็มลิง
"การตัดสินครั้งสุดท้าย" เก็บถาวร 2007-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฮันส์ แม็มลิงที่ PaintingDb
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: ฮันส์ แม็มลิง
ฮันส์ แม็มลิงที่ Panopticon Virtual Art Gallery เก็บถาวร 2011-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
งานศิลปะเฟลมิช : ฮันส์ แม็มลิง, ชีวประวัติ เก็บถาวร 2008-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพจาก "ชีวิตพระเยซู"
เคานต์แห่งแฟลนเดอส์

เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ (ฝรั่งเศส: Compte de Flandre, ดัตช์: Graaf van Vlaanderen อังกฤษ: Count of Flanders) คือบรรดาศักดิ์ของผู้ปกครองของเคาน์ตีฟลานเดอร์ที่ก่อตั้งมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 จนกระทั่งการยกเลิกในสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1790
ในช่วงแรกของอาณาจักร ผู้ปกครองแคว้นมักจะอยู่ในบรรดาศักดิ์ มาร์เกรฟ หรือ มาร์ควิส จนกระทั่งเว้นไปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 และต่อมาจนทำให้ตำแหน่งผู้ปกครองกลายเป็นเพียงแค่ "เคานต์แห่งแฟลนเดอส์"
บรรดาศักดิ์ในยุคปัจจุบัน > ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

เจ้าชายฟิลิปแห่งเบลเยียม พระราชโอรสในพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1840 - ค.ศ. 1905)
เจ้าชายชาลส์แห่งเบลเยียม พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1905 - ค.ศ. 1983)
ในยุคสมัยปัจจุบัน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1831 เป็นต้นมา บรรดาศักดิ์ "เคานต์แห่งแฟลนเดอส์" นั้นจะพระราชทานให้กับพระราชโอรสพระองค์รอง หรือพระองค์ถัดไปของพระมหากษัตริย์ (ละติน: rex Belgarum)  ซึ่งบรรดาศักดิ์นี้ได้ถูกยกเลิกไปในปีค.ศ. 1983  (ส่วนพระราชโอรสพระองค์ใหญ่จะมีบรรดาศักดิ์เป็น "ดยุกแห่งบราบันต์")
บรรดาศักดิ์ในยุคปัจจุบัน > ราชวงศ์บูร์บง

บรรดาศักดิ์ "เคานต์แห่งแฟลนเดอส์" ยังถือเป็นหนึ่งในบรรดาศักดิ์ของพระมหากษัตริย์สเปน โดยถือเป็นเพียงบรรดาศักดิ์ตามการอ้างสิทธิ์
ผู้อ้างสิทธิในบรรดาศักดิ์นี้ในปัจจุบันคือ สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1
ตราอาร์มของเคานต์แห่งแฟลนเดอส์แห่งราชวงศ์เบลเยียม
เคาน์ตีฟลานเดอส์

เคาน์ตีแห่งฟลานเดอส์ (อังกฤษ: County of Flanders; ดัตช์: Graafschap Vlaanderen; เฟลมิช: Groafschap Vloandern; ฝรั่งเศส: Comté de Flandre) เป็นอาณาจักรในอดีตที่มีเขตแดนอยู่ภายในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ
ตั้งแต่ ค.ศ. 862 เป็นต้นมา บรรดาศักดิ์ "เคานต์แห่งฟลานเดอส์" เป็นหนึ่งในสิบสองบรรดาศักดิ์สำคัญของราชอาณาจักรฝรั่งเศส โดยมีศูนย์กลางอยู่ใกล้ ๆ กับเมืองเกนต์ บรูช และอีเปอร์ (ในเบลเยียมปัจจุบัน) ซึ่งเคยเป็นแคว้นที่สำคัญแห่งหนึ่งของยุโรปในอดีต
ก่อนช่วง ค.ศ. 1477 ดินแดนนี้ตกเป็นเมืองประเทศราชของฝรั่งเศสโดยตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสเกลต์ โดยเรียกว่า "รอยัลฟลานเดอส์" (ดัตช์: Kroon-Vlaanderen; ฝรั่งเศส: Flandre royale) นอกจากนี้ตั้งแต่ช่วงภายหลังศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา เคานต์แห่งฟลานเดอส์มีอำนาจเหนือดินแดนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโดยเป็นรัฐศักดินาในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยเรียกว่า "อิมพิเรียลฟลานเดอส์" (ดัตช์: Rijks-Vlaanderen; ฝรั่งเศส: Flandre impériale) ในช่วง ค.ศ. 1384 เป็นต้นมากลายเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ของบูร์กอญซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยสู้ดีนักกับราชสำนักฝรั่งเศส และในที่สุดเคาน์ตีได้ตกเป็นของจักรวรรดิจากสนธิสัญญามาดริดใน ค.ศ. 1526 และสงครามสันนิบาตกอญักใน ค.ศ. 1529
ต่อมาใน ค.ศ. 1795 ก็ได้ยึดครองดินแดนที่เสียไปกลับมา ซึ่งเคยอยู่ในเนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย และได้ถูกผนวกเข้ากับฝรั่งเศสในสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศส และต่อมาในยุทธการวอเตอร์ลู เคาน์ตีนี้ก็ได้ผนวกเข้ากับสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1815
ดินแดนในอาณาเขตเคาน์ตีแห่งฟลานเดอส์ในอดีตนั้น (ยกเว้นบริเวณฟลานเดอส์ของฝรั่งเศส ถือเป็นดินแดนที่เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศสตั้งแต่ยุคกลางที่ตั้งอยู่นอกเขตแดนฝรั่งเศสในปัจจุบัน
ธงและตราอาร์ม

ตราอาร์มของเคาน์ตีฟลานเดอส์นั้นถูกริเริ่มโดยฟีลิปแห่งอาลซัส ผู้ครองบรรดาศักดิ์เคานต์แห่งฟลานเดอส์ระหว่าง ค.ศ. 1168–1191 โดยมีสัญลักษณ์เป็นสิงโตสีดำปีนอยู่บนพื้นหลังสีทอง ในเรื่องเล่าเกี่ยวกับยุทธการเดือยทอง (Battle of the Golden Spur) โดยมีตราอาร์มนี้เป็นชุดเกราะ และทั้งกองทัพได้พร้อมใจกันร้องเป็นภาษาเดียวกันว่า "ฟลานเดอส์เจ้าสิงโต" (ดัตช์: Vlaendr'n den leeuw) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการสร้างขวัญกำลังใจชาวเฟลมิชทั้งหลาย ซึ่งต่อมาได้มีอิทธิพลในวรรณกรรม De Leeuw van Vlaanderen ประพันธ์โดยแฮ็นดริก กงซีย็องส์ และในที่สุดสัญลักษณ์นี้ก็ได้กลายมาเป็นตราอาร์มประจำเคาน์ตีฟลานเดอส์ในเวลาต่อมา
บรรณานุกรม

Gysseling, M. en Dhondt, J. (1948): "Vlaanderen, oorspronkelijke ligging en etymologie", in Album Prof. Dr. Frank Baur p. 192–220, Leuven.
Gysseling, M. (1960): Toponymisch woordenboek van België, Nederland, Luxemburg, Noord-Frankrijk en West-Duitsland (voor 1226), Tongeren.
Blok, D.P. (red) et al (1977–1983): Algemene Geschiedenis der Nederlanden, Fibula-Van Dishoeck, Haarlem, ISBN 90-228-3800-5
Blom, J.C.H., Lamberts, E., redactie (2006): Geschiedenis van de Nederlanden, HBuitgevers, Baarn, ISBN 90-5574-474-3
Dhondt, J. (1943): Korte geschiedenis van het ontstaan van het graafschap Vlaanderen van Boudewijn de IJzeren tot Robrecht den Fries, Brussels – The Hague.
Dhondt, J. (1941–1942): "Het ontstaan van het vorstendom Vlaanderen", Belgisch tijdschrift voor filologie en geschiedenis, XX, 553–572 en XXI, 53–93.
Ganshof, F.-L. (1944): Vlaanderen onder de eerste graven, Antwerp.
Nicolas, D. (1992): Medieval Flanders, London, ISBN 0-582-01679-7
Niermeyer, J.F., Presser, J., Van Houtte, J.A. (1949–1958): Algemene Geschiedenis der Nederlanden, Haarlem – Antwerp.
Voet, L. (1942): "De graven van Vlaanderen en hun domein, 864–1191", Wetenschappelijke Tijdingen, VII, 25–32.
เคานต์ฟีลิปแห่งฟลานเดอส์ (ลำดับที่สองจากขวา) ซึ่งเป็นผู้ถือพระขรรค์ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระเจ้าฟีลิปที่ 2 โดยเคาน์ตีฟลานเดอส์เป็นหนึ่งในสิบสองบรรดาศักดิ์โบราณของฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Pairie de France) ซึ่งเคยถือว่าสำคัญพอ ๆ กับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในยุคนั้น (ภาพวาดโดยฌ็อง ฟูแก  ค.ศ. 1455)
ฮึกเกอ

ฮึกเกอ เกี่ยวข้องกับความผาสุก
ฮึกเกอ (เดนมาร์กและนอร์เวย์: hygge) เป็นคำในภาษาเดนมาร์กและภาษานอร์เวย์ที่แสดงถึง สภาวะทางอารมณ์ที่เปี่ยมด้วยความผาสุก ความสนุกสนาน ความสบายใจ และความสบายกาย ในทางวัฒนธรรม ฮึกเกอ มีความหมายสอดคล้องกันทั้งในภาษาเดนมาร์กและนอร์เวย์ โดยพบการใช้ในเดนมาร์กมากกว่าในนอร์เวย์ ซึ่งให้ความสำคัญกับ ฮึกเกอ ว่าเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมเดนมาร์ก และเป็นปรากฏการณ์สำคัญทางวัฒนธรรมในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20
นิรุกติศาสตร์

คำว่า hygge มาจากคำภาษาเดนมาร์กซึ่งแปลว่า "ให้กำลังใจ ความสะดวกสบาย และความสุข" มีรากศัพท์จาก hyggja ซึ่งแปลว่า "คิด" ในภาษานอร์สเก่า hygge สร้างขึ้นจากคำว่า hugr ในภาษานอร์สเก่าซึ่งต่อมากลายเป็นคำว่า hug ซึ่งแปลว่า "จิตวิญญาณ, ความคิด, จิตสำนึก"
แต่ก็มีการสันนิษฐานว่า hygge อาจมาจากคำว่า hug ซึ่งมีรากศัพท์มาจากคำว่า hugge จากคริสต์ทศวรรษ 1560 แปลว่า "โอบกอด" คำว่า hugge มีต้นกำเนิดที่ไม่เป็นที่ทราบ แต่มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับศัพท์ภาษานอร์สเก่าคือ hygga ซึ่งแปลว่า "ปลอบประโลม" ซึ่งมีที่มาจากคำว่า hugr แปลว่า "อารมณ์" คำนี้อาจมาจากคำ hugyan ในภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม ซึ่งเป็นคำร่วมเชื้อสายของ hycgan ในภาษาอังกฤษเก่าซึ่งแปลว่า "คิด, พิจารณา"
คำนี้ปรากฏเป็นครั้งแรกในงานเขียนภาษาเดนมาร์กในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และได้พัฒนามาเป็นแนวคิดทางวัฒนธรรมอย่างที่รู้จักกันในเดนมาร์กและนอร์เวย์ในปัจจุบัน แม้ว่า hygge จะมีความหมายเหมือนกันทุกประการและเป็นคำที่ใช้กันอย่างแพร่หลายทั้งในนอร์เวย์และในเดนมาร์ก (รวมถึงในรูปอื่น ๆ ที่แผลงมาจากคำนี้เช่น hyggelig) แต่การเน้นว่า "hygge" เป็นส่วนสำคัญของเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชาติทั้งสองนั้นส่วนใหญ่เป็นปรากฏการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานในเดนมาร์ก ในขณะที่ในนอร์เวย์ hygge เป็นเพียงคำทั่วไปที่มีสถานะคล้ายกับ สบาย ๆ ในภาษาไทย (cozy ในภาษาอังกฤษ)
การใช้

ทั้งในภาษาเดนมาร์กและนอร์เวย์ ฮึกเกอ หมายถึง "รูปแบบของการอยู่ร่วมกันในชีวิตประจำวัน" "ประสบการณ์ในชีวิตประจำวันที่น่าพึงพอใจและมีคุณค่าสูงในเรื่องความปลอดภัย ความเสมอภาค ความสมบูรณ์ส่วนตัว และกระแสสังคมที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ"
ฮึกเกอ มีความหมายรวมถึงสิ่งที่ดี สบาย ปลอดภัย และคุ้นเคยดี ซึ่งบ่งบอกหรือช่วยสร้างสภาวะทางจิตที่มีความสุข ซึ่งสถาบันวิจัยความสุขในโคเปนเฮเกนได้ศึกษาผลดีของ“ hygge” ต่อสังคมเดนมาร์ก
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับคอลลินส์ ให้คำจำกัดความของคำนี้ว่า "แนวคิดที่มีต้นกำเนิดในเดนมาร์กในการสร้างบรรยากาศสบาย ๆ และสนุกสนานที่ส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดี"
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับคอลลินส์ คำว่า hygge ได้ประกาศให้เป็นรองชนะเลิศศัพท์แห่งปีในสหราชอาณาจักรประจำปี 2559 (ตามหลังคำว่า "Brexit") อ้างอิงจากช่วงเวลาที่มีการเน้นการใช้ศัพท์ hygge ในหนังสือหลายเล่มที่วางตลาดในสหราชอาณาจักร  เช่น The Little Book of Hygge โดย Meik Wiking, Hygge: The Danish Art of Happiness โดย Marie Tourell Søderberg, Hygge: ศิลปะการดำรงชีวิตที่ดีของเดนมาร์ก โดย Louisa Thomsen Brits เป็นต้น
แนวคิดฮึกเกอได้รับความนิยมในระดับนานาชาตืในช่วงปลายปี 2560 ส่งผลให้มีผลการค้นหาทางออนไลน์เพิ่มขึ้นและการเพิ่มขึ้นของแฮชแท็ก Hygge ทางอินสตาแกรม
ในละครเพลงบรอดเวย์เรื่อง Frozen มีเพลงที่ชื่อว่า "Hygge" ซึ่งเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับความสะดวกสบายมีความสุขและอยู่ด้วยกัน
ในละครเรื่อง Neighbors ของ ออสเตรเลีย Jemima Davies-Smythe ได้รวมเอาฮึกเกอเข้ากับการออกแบบห้องนั่งเล่นของ Karl Kennedy ซึ่งเป็นน้องชายของเธอ
คำที่คล้ายกัน

คำภาษาดัตช์ gezelligheid มีแนวคิดคล้ายกับ hygge ทั้งที่เกี่ยวข้องกับความสะดวกสบายและความสะดวกสบาย แต่มักจะเน้นในเชิงสังคมมากกว่า
ในภาษาเยอรมัน Gemütlichkeit หมายถึงความอบอุ่นเป็นมิตรและเป็นเจ้าของ
koselig คำคุณศัพท์ภาษานอร์เวย์ใช้เพื่ออธิบายความรู้สึกอบอุ่นความใกล้ชิดและการอยู่ร่วมกันในสภาพแวดล้อมที่น่าพอใจ
คำคุณศัพท์สวีเดน mysig (และ MYS คำนามที่เกี่ยวข้อง) อธิบายบรรยากาศที่น่ารื่นรมย์และอบอุ่นของการร่วมกันในการตั้งค่าที่น่ารื่นรมย์
คำคุณศัพท์ / คำกริยาภาษาญี่ปุ่น มัตตาริ มีความหมายคล้ายกันคือ / มีช่วงเวลาที่สบายสงบและมีความสุข แต่ก็ใช้ได้กับสถานการณ์ที่อยู่คนเดียว
เติน โกปไมเนิร์ส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โกปไมเนิร์สกับอาตาลันตาใน ค.ศ. 2021
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เติน โกปไมเนิร์ส
วันเกิด:   (1998-02-28) 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 (26 ปี)
สถานที่เกิด:  กัสตรีกึม เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.84 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อาตาลันตา
หมายเลข:  7
สโมสรเยาวชน
:  ฟีแต็สเซอ 22
2009–2016:  อาเซ็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2016–2018 |  โยง อาเซ็ด |  25 |  (3) |
| 2017–2021 |  อาเซ็ด |  116 |  (35) |
| 2021– |  อาตาลันตา |  45 |  (8) |
ทีมชาติ‡
| 2015 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 17 ปี |  4 |  (0) |
| 2015–2016 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 18 ปี |  3 |  (0) |
| 2016–2017 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 19 ปี |  13 |  (0) |
| 2017–2018 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 20 ปี |  5 |  (0) |
| 2018–2021 |  เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 21 ปี |  17 |  (4) |
| 2020– |  เนเธอร์แลนด์ |  11 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19:21, 13 พฤศจิกายน 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2022
เติน โกปไมเนิร์ส (ดัตช์: Teun Koopmeiners; เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ในปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่สโมสรอาตาลันตาและทีมชาติเนเธอร์แลนด์
หลังจากที่โกปไมเนิร์สได้เป็นตัวแทนของเนเธอร์แลนด์ในรุ่นเยาวชนมาหลายรุ่น เขาก็มีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีกเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020
เดอกลัสซีเกอร์

| --- | --- |
สีชุดทีม
ชื่ออื่น: อายักซ์ พบ ไฟเยอโนร์ด
ที่ตั้ง: เนเธอร์แลนด์
ทีม: อายักซ์, ไฟเยอโนร์ด
พบกันครั้งแรก: ไฟเยอโนร์ด 2–2 อายักซ์ เอร์สเตอกลัสเซอ (9 ตุลาคม ค.ศ. 1921)
พบกันครั้งล่าสุด: อายักซ์ 4−0 ไฟเยอโนร์ด เอเรอดีวีซี (27 ตุลาคม ค.ศ. 2019)
พบกันครั้งต่อไป: ไฟเยอโนร์ด พบ อายักซ์ เอเรอดีวีซี (22 มีนาคม ค.ศ. 2020)
สถิติ
การพบกันทั้งหมด: 195 นัด
ชนะสูงสุด: อายักซ์ (88 นัด)
ทำคะแนนสูงสุด: ชาก สวาร์ต (18 ประตู)
ชัยชนะครั้งใหญ่: อายักซ์ 8–2 ไฟเยอโนร์ด  (18 กันยายน ค.ศ. 1983)
เดอกลัสซีเกอร์ (ดัตช์: De Klassieker) เป็นชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงสองสโมสรของเนเธอร์แลนด์ คือ อายักซ์ (จากอัมสเตอร์ดัม) กับไฟเยอโนร์ด (จากรอตเทอร์ดาม)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการอาเอฟเซ อายักซ์
เว็บไซต์ทางการไฟเยอโนร์ด
เนยแข็งเคาดา

| เคาดา |
| --- | --- |
เคาดาสองชิ้นที่หมักด้วยเวลาต่างกัน
ประเทศถิ่นกำเนิด: ประเทศเนเธอร์แลนด์
เขต: จังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
เมือง: เคาดา
นม: วัว
พาสเจอไรส์: เป็นไปได้
เนื้อสัมผัส: กึ่งแข็งถึงแข็ง
หมัก: 1–36 เดือน
ตั้งชื่อตาม: เคาดา
 สื่อที่เกี่ยวข้องที่คอมมอนส์
เนยแข็งเคาดา (อังกฤษ: Gouda cheese; ดัตช์: Goudse kaas) เป็นเนยแข็งที่ผลิตจากนมวัว ลักษณะมีสีอ่อนหรือเหลือง มีต้นกำเนิดจากประเทศเนเธอร์แลนด์ เคาดาเป็นหนึ่งในชนิดของเนยแข็งที่ได้รับความนิยมสูงทั่วโลก ในปัจจุบันคำว่า "เคาดา" โดยทั่วไปนั้นใช้เรียกเนยแข็งชนิดอื่น ๆ อีกหลายชนิดที่คล้ายกันที่ผลิตโดยใช้กรรมวิธีดัตช์ดั้งเดิม
ข้อมูลจากหลายแหล่งเสนอว่าคำว่า "เคาดา" หมายถึงวิธีการผลิตเนยแข็งทั่วไปมากกว่าที่จะหมายถึงชนิดหนึ่งของเนยแข็ง ส่วนหนี่งด้วยรสชาติของเคาดานั้นสามารถเปลี่ยนแปลงและมีความแตกต่างกันมากขึ้นอยู่กับระยะเวลาที่ใช้บ่มเนยแข็ง เคาดาอายุน้อย (รวมถึงเคาดาที่ผลิตจากโรงงานอุตสาหกรรม) มีรสชาติที่ "เหมือนถั่ว มีรสเหลว ๆ จาง ๆ แต่จืดมาก มาก มาก" ("lightly fudgy with nuts, but very, very, very mild") ส่วนเคาดาฟาร์มเฮ้าส์ที่หมักถึงอายุ (mature) มีรสชาติที่ "เข้มข้นออกผลไม้ น่ารัก" ("lovely fruity tang") โดยมี "รสปิดท้ายที่หวาน" ("sweet finish") และอาจมีรสที่ "เกือบเหมือนบัตเตอร์สก็อตช์" ("an almost butterscotch flavour") ถ้าหมักถึงสองปี
ยิ่งหมักเนยแข็งเคาดาเป็นเวลานาน ลักษณะของเนยแข็งจะยิ่งเพิ่มรสหวานแบบคาราเมล และมีความกรุบกรอบเล็ก ๆ จากชีสคริสตัลซึ่งพบมากในเนยแข็งที่บ่มไว้เป็นเวลานาน ในประเทศเนเธอร์แลนด์ เคาดาหั่นเต๋านิยมทานเป็นอาหารกินเล่นคุ่กับดัตช์มัสตาร์ด เคาดาอายุมาก ๆ บางครั้งทานคูกับน้ำตาลหรือแอปเปิลไซรัป ส่วนเคาดาที่อายุเยอะมาก ๆ นิยมทานคู่กับเบียร์แรง ๆ หรือกับพอร์ตไวน์[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์

| เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศสูงศักดิ์ยิ่งพระราชสีห์แห่งเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ฝ่ายพลเรือนสามชั้น
วันสถาปนา: 29 กันยายน ค.ศ. 1815
ประเทศ:  เนเธอร์แลนด์
จำนวนสำรับ: ไม่จำกัดจำนวน
ผู้สมควรได้รับ: ผู้กระทำคุณประโยชน์และคุณความดีอย่างยิ่งยวดต่อประเทศเนเธอร์แลนด์
สถานะ: ยังมีการมอบ
ผู้สถาปนา: พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
ประธาน: พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เครื่องเสนาราชอิสริยาภรณ์วิลเลิม
รองมา: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์ (ดัตช์: De Orde van de Nederlandse Leeuw) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศเนเธอร์แลนด์ สถาปนาเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1815 โดยจะมอบให้กับผู้กระทำคุณประโยชน์อันยิ่งยวดต่อสังคมในประเทศเนเธอร์แลนด์ ทั้งชาวเนเธอร์แลนด์และชาวต่างประเทศ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีศักดิ์รองมาจากเครื่องเสนาราชอิสริยาภรณ์วิลเลิม ซึ่งพระราชทานเฉพาะฝ่ายทหารเท่านั้น ส่วนเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้สำหรับพระราชทานให้ฝ่ายพลเรือน เช่นเดียวกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา
สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเนเธอร์แลนด์ทรงเป็นประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ เมื่อเริ่มสร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ขึ้นมามีเพียง 3 ชั้นเท่านั้น ต่อมาในปี ค.ศ. 1960 ได้เพิ่มชั้น "Brothers" ซึ่งเป็นชั้นสมาชิก ขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 ชั้นสมาชิกได้ถูกยกเลิกไป
ระดับชั้น

| แพรแถบ |
| --- | --- | --- | --- |
| ประถมาภรณ์ | ตริตาภรณ์ | เบญจมาภรณ์ | ชั้นสมาชิก |
ลักษณะ

ดวงตราและดาราทุกระดับชั้น จะมีลักษณะเป็นกางเขนมอลตาสีขาว และมีตัว W ซึ่งมาจากพระนามของพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ คั่นอยู่ระหว่างกางเขน ส่วนแพรแถบเป็นสีน้ำเงิน มีสีเหลืองคั่นอยู่สองข้าง
แหล่งข้อมูลอื่น

Order of the Netherlands Lion[ลิงก์เสีย] - Official website (Dutch)
Law instituting the Order of the Netherlands Lion - wetten.overheid.nl (Dutch)
Regulations of the Order of the Netherlands Lion and the Order of Orange-Nassau - wetten.overheid.nl (Dutch)
เจ้าชายเฮนดริกแห่งเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1820–1879)

เจ้าชายเฮนดริกแห่งเนเธอร์แลนด์ (ดัตช์: Willem Frederick Hendrik 13 มิถุนายน ค.ศ. 1820 - 8 กันยายน ค.ศ. 1879) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์กับอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย พระองค์ประสูติที่พระราชวังซุสต์ไดก์
พระประวัติ

เจ้าชายเฮนดริกแห่งเนเธอร์แลนด์ (อังกฤษ: Prince Henry of the Netherlands (1820–1879)) ประสูติเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1820 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย ทรงเป็นพระราชอนุชาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1850 พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นข้าหลวงในประเทศลักเซมเบิร์ก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่พระองค์ทรงดำรงตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์มีส่วนสำคัญในการเปลี่ยนแปลง รัฐธรรมนูญ ของ ลักเซมเบิร์ก
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงอมาเลียแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1853 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ และต่อมาทรงเสกสมรสอีกครั้งกับ เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1855-1888) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1878 จากการเสกสมรสทั้ง 2 ครั้งนั้น พระองค์ไม่มีพระบุตร เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1879 จากพระอาการโรคหัด สิริพระชันษา 59 ปี
พระรูปวาดของพระองค์ขณะทรงพระเยาว์
พระรูปปั้นครึ่งพระองค์ใน กรุงอัมสเตอร์ดัม
เตโอ ยันเซิน

| เตโอ ยันเซิน |
| --- | --- |
ยันเซินกับผลงาน สตรันด์เบสต์ ของเขาในปี 2007
เกิด:  (1948-03-14) 14 มีนาคม ค.ศ. 1948 (76 ปี) เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
สัญชาติ: ดัตช์
มีชื่อเสียงจาก: จลนศิลป์
เตโอ ยันเซิน (ดัตช์: Theo Jansen) เป็นศิลปินชาวดัตช์ที่มีชื่อเสียงจากผลงานสร้างกลไกประดิษฐ์ จากการผสมผสานความรู้ด้านศิลปะและวิศวกรรมศาสตร์ โดยเฉพาะผลงานสร้าง "สตรันด์เบสต์" (Strandbeest) เป็นกลไกที่สร้างขึ้นจากท่อพีวีซี และสามารถเคลื่อนที่ได้โดยอาศัยแรงลมเข้ามาขับเคลื่อนชิ้นส่วน และสามารถเดินผ่านหรือหลีกเลี่ยงสิ่งกีดขวางได้ด้วยตัวเอง
ยันเซินเกิดทางตอนเหนือของเดอะเฮก จบการศึกษาด้านฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยแด็ลฟต์ เขาเริ่มสร้าง สตรันด์เบสต์ (ชื่อ Strandbeest มาจากภาษาดัตช์ strand แปลว่า ชายหาด และ beest แปลว่า อสุรกาย) ตั้งแต่ปี 1990 จากท่อพีวีซี ไม้ และผ้าใบ สิ่งประดิษฐ์ของเขาสามารถเคลื่อนที่ไปบนหาดทรายได้อย่างเป็นธรรมชาติคล้ายสิ่งมีชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น

Jansen, Theo. "Man creates kinetic sculpture that moves and lives on its own". Kinetic Sculpture. BBC Radio One. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-15. สืบค้นเมื่อ January 27, 2011.
Strandbeest.com - website with video and photos of the animals
เคราร์ด เตอร์บอร์ค

เคราร์ด เตอร์บอร์ค (ดัตช์: Gerard ter Borch) หรือ เคราร์ด เตอร์บืร์ค (Gerard Terburg; ธันวาคม ค.ศ. 1617 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1681) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 เตอร์บอร์คได้รับการฝึกหัดการเขียนเป็นอย่างดีจากบิดาและมีพรสวรรค์ในการเขียนภาพตั้งแต่ยังอายุไม่มาก เตอร์บอร์คมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวันและภาพเหมือน
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมบาโรก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เคราร์ด เตอร์บอร์ค
Gerard Terburg (Ter Borch) et sa famille, by Emile Michel (Paris, 1887)
Der knellerische Entwickelungsgang des C. Ter Borch, by Dr W Bode
Maîtres d'autre fois, by Eugène Fromentin (4th ed., Paris, 1882)
สมุดภาพ

"คนปั่นด้าย" (The Spinner)  ราว ค.ศ. 1653
"สาวแต่งตัว" (Dame bei der Toilette)
"อ่านจดหมาย" (Reading a letter)
"หาหมัด" (Boy fleaing a dog)
"สตรีปอกแอปเปิล" (Woman peeling an apple)
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง