stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์โลก 1997
รางวัลรายบุคคล

| --- | --- |
 ผู้เล่นทรงคุณค่า  Erika Coimbra (BRA) Best Scorer  Erika Coimbra (BRA) Best Spiker  Erika Coimbra (BRA) Best Blocker  Lira Ribas (BRA) Best Server  Thais Barboza (BRA):  Best Digger  Lira Xavier (BRA) Best Setter  Karazyna Mroczkowska (POL) Best Receiver  Annalisa David (ITA) ลิเบอโรยอดเยี่ยม  [[]] (25x17px)
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์โลก 1997
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กวอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์โลก |
| --- | --- |
ชาย:  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019 
หญิง:  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019
ฟ็อลเคอร์ ฟ็อน ค็อลลันเดอ

ฟ็อลเคอร์ ฟ็อน ค็อลลันเดอ (เยอรมัน: Volker von Collande; 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 – 29 ตุลาคม ค.ศ. 1990) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และนักแสดงชายชาวเยอรมัน เขาแสดงภาพยนตร์มากถึง 40 เรื่อง ระหว่างปี ค.ศ. 1934–1987
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

The Higher Command (1935)
Thunder, Lightning and Sunshine (1936)
The Traitor (1936)
Winter in the Woods (1936)
Togger (1937)
The Curtain Falls (1939)
A Woman Like You (1939)
Target in the Clouds (1939)
The Swedish Nightingale (1941)
Two in a Big City (1942)
The Bath in the Barn (1943)
Absender unbekannt (1950)
Captain Wronski (1954)
Rebellion (1954)
Hochzeit auf Immenhof (1956)
แหล่งข้อมูลอื่น

Volker von Collande ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อม

นาขั้นบันไดในอำเภอมูกางจ๋าย จังหวัดเอียนบ๊าย ประเทศเวียดนาม
ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อม (อังกฤษ: environmental geography) ภูมิศาสตร์มนุษย์และสิ่งแวดล้อม (human–environment geography) หรือ 
ภูมิศาสตร์บูรณาการ (integrated geography, integrative geography)
เป็นสาขาของภูมิศาสตร์ว่าด้วยการอธิบายถึงข้อเท็จจริงและการตีความลักษณะของพื้นที่จากปฏิสัมพันธ์ระหว่างปัจเจกบุคคลหรือสังคมมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ
ต้นกำเนิด

ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมมีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าใจพลวัตทางภูมิศาสตร์กายภาพ ตลอดจนวิธีการที่สังคมมนุษย์กำหนดกรอบความคิดให้กับสิ่งแวดล้อม (ภูมิศาสตร์มนุษย์) ด้วยเหตุนี้ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมอาจถูกมองว่าเป็นตัวแทนของ มานุษยภูมิศาสตร์กายภาพ (เยอรมัน: Physische Anthropogeographie) ซึ่งถูกคิดขึ้นโดยอัลเบรชท์ เพงค์ นักภูมิศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยเวียนนาใน พ.ศ. 2467 รวมถึงวัฒนธรรมทางภูมิศาสตร์หรือนิเวศวิทยามนุษย์ที่กำหนดโดยฮาร์ลาน เอช. แบร์โรวส์ ใน พ.ศ. 2466 ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมในสหรัฐอเมริกาได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่จากสำนักคิดของคาร์ล ซาวเออร์ แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ซึ่งมีมุมมองในเชิงประวัติศาสตร์ และกิลเบิร์ต เอฟ. ไวต์ แห่งมหาวิทยาลัยชิคาโกเป็นผู้พัฒนามุมมองในการประยุกต์มากขึ้น
ความสนใจ

การเชื่อมโยงระหว่างภูมิศาสตร์มนุษย์และภูมิศาสตร์กายภาพมีความชัดเจนมากขึ้นกว่าในปัจจุบันเนื่องจากมนุษย์บนโลกมีประสบการณ์จากการใช้เทคโนโลยีมากขึ้น ซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสิ่งแวดล้อมมักไม่ชัดเจน ทำให้ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมมีความสำคัญอย่างยิ่งในการเป็นเครื่องมือวิเคราะห์สำหรับประเมินผลกระทบของมนุษย์ที่อยู่ในสิ่งแวดล้อมจากการวัดผลกระทบจากกิจกรรมของมนุษย์บนภูมิลักษณ์และวัฏจักรของธรรมชาติ นี้จะกระทำโดยการวัดผลของกิจกรรมของมนุษย์ในรูปแบบและวัฏจักรของธรรมชาติ วิธีสำหรับการได้มาซึ่งข้อมูลครอบคลุมรวมถึงการรับรู้ระยะไกลและระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมช่วยในการคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมในแง่ของความสัมพันธ์กับผู้คน ด้วยภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมจึงสามารถวิเคราะห์มุมมองทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ที่มีความแตกต่างกันและใช้ในการทำความเข้าใจกระบวนการระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม จึงถือว่าภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมเป็นสาขาหลักที่สามของภูมิศาสตร์ นอกเหนือจากภูมิศาสตร์กายภาพและภูมิศาสตร์มนุษย์
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในรัฐออริกอน ประเทศสหรัฐ
ฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติเยอรมนี

ฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsche Fußballolympiamannschaft) เป็นฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีในการลงแข่งขันกีฬาโอลิมปิก อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลเยอรมัน
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

รายชื่อผู้เล่น 19 รายที่ถูกเรียกตัวเพื่อลงแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ในโตเกียว
มักซ์ ครูเซ่, มักซิมิเลียน อาร์โนลด์ และ นาดีเอม อามีรี  คือ นักเตะ 3 คนที่อายุมากกว่า 23 ปี
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | ฟลอเรียน มึลเลอร์ |  (1997-11-13) 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 0 | 0 |  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ท |
| 12 | 1GK | สเวนด์ โบรเดอร์เซน |  (1997-03-22) 22 มีนาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 0 | 0 |  โยโกฮามะ |
| 22 | 1GK | Luca Plogmann |  (2000-03-10) 10 มีนาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี) | 0 | 0 |  แวร์เดอร์เบรเมิน |
| 2 | 2DF | เบ็นยามีน เฮ็นริชส์ |  (1997-02-23) 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 5 | 0 |  แอร์เบ ไลพ์ซิช |
| 3 | 2DF | David Raum |  (1998-04-22) 22 เมษายน ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 0 | 0 |  ฮ็อฟเฟินไฮม์ |
| 4 | 2DF | Felix Uduokhai |  (1997-09-09) 9 กันยายน ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 0 | 0 |  เอาคส์บวร์ค |
| 5 | 2DF | Amos Pieper |  (1998-01-17) 17 มกราคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 0 | 0 |  อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์ |
| 15 | 2DF | Jordan Torunarigha |  (1997-08-07) 7 สิงหาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 0 | 0 |  แฮร์ทา เบเอ็สเซ |
| 16 | 2DF | Keven Schlotterbeck |  (1997-04-28) 28 เมษายน ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 0 | 0 |  เอ็สเซ ไฟรบวร์ค |
| 8 | 3MF | มักซิมิเลียน อาร์โนลด์ |  (1994-05-27) 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) | 1 | 0 |  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค |
| 11 | 3MF | นาดีเอม อามีรี |  (1996-10-27) 27 ตุลาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 5 | 0 |  เลเวอร์คูเซิน |
| 13 | 3MF | Arne Maier |  (1999-01-08) 8 มกราคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 0 | 0 |  แฮร์ทา เบเอ็สเซ |
| 17 | 3MF | Anton Stach |  (1998-11-15) 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 (25 ปี) | 0 | 0 |  กรอยเธอร์ เฟือร์ธ |
| 18 | 3MF | Eduard Löwen |  (1997-01-28) 28 มกราคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 0 | 0 |  เฟาเอฟแอล โบคุ่ม |
| 6 | 4FW | Ragnar Ache |  (1998-07-28) 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 0 | 0 |  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท |
| 7 | 4FW | มาร์โก ริคเทอร์ |  (1997-11-24) 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 0 | 0 |  เอาคส์บวร์ค |
| 9 | 4FW | Cedric Teuchert |  (1997-01-15) 15 มกราคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 0 | 0 |  อูนีโอนแบร์ลีน |
| 10 | 4FW | มักซ์ ครูเซ่ |  (1988-03-19) 19 มีนาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) | 14 | 4 |  อูนีโอนแบร์ลีน |
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
มัคซีมีลีอาน ฟ็อน ชเป

| ไรชส์กราฟ มัคซีมีลีอาน ฟ็อน ชเป |
| --- | --- |
พลเรือโท ไรชส์กราฟ ฟ็อน ชเป
เกิด: 22 มิถุนายน ค.ศ. 1861 โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก
เสียชีวิต: 8 ธันวาคม ค.ศ. 1914(1914-12-08) (53 ปี) เรือประจัญบานชาร์นฮอสท์, มหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ใกล้หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
รับใช้:  เยอรมนี
แผนก/สังกัด:  กองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน
ประจำการ: ค.ศ. 1878–1914
ชั้นยศ: พลเรือโท
การยุทธ์: กบฎนักมวย สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
มัคซีมีลีอาน โยฮันเนิส มารีอา ฮูแบร์ท ไรชส์กราฟ ฟ็อน ชเป (เยอรมัน: Maximilian Johannes Maria Hubert Reichsgraf von Spee) เป็นทหารเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน บังคับบัญชาหมวดเรือเอเชียตะวันออกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชเปเข้าเป็นทหารเรือใน ค.ศ. 1878 และได้ปฏิบัติหน้าที่หลายบทบาทและสถานที่ เช่น ประจำการบนเรือปืนอาณานิคมในแอฟริกาตะวันตกของเยอรมนีในคริสต์ทศวรรษ 1880 และหมวดเรือแอฟริกาตะวันออกในปลายคริสต์ทศวรรษ 1890 เขาดำรงตำแหน่งผู้บังคับการเรือรบหลายลำในต้นคริสต์ทศวรรษ 1900
เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1914 นายพลเรือชเปได้นำหมวดเรือที่ประจำการในจีนข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกไปยังทวีปอเมริกาใต้ ที่นั่นเขาได้เอาชนะหมวดเรือลาดตระเวนที่ 4 ราชนาวีอังกฤษ ในยุทธนาวีที่โคโรเนล และในเดือนต่อมา นายพลเรือชเปตัดสินใจโจมตีฐานทัพเรืออังกฤษบนหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ เกิดเป็นยุทธนาวีหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งในศึกครั้งนี้ หมวดเรืออังกฤษซึ่งมีเรือลาดตระเวนประจัญบานทรงอานุภาพถึงสองลำรวมอยู่ด้วย ได้ทำลายหมวดเรือเอเชียตะวันออกของชเป นายพลเรือชเป บุตรชายสองคน และทหารเรือเยอรมัน 2,200 นายเสียชีวิตในหน้าที่ ชเปได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษในจักรวรรดิเยอรมัน มีเรือรบหลายลำในเวลาต่อมาถูกตั้งชื่อเป็นชื่อของเขาเพื่อเป็นเกียรติ รวมถึง เรือลาดตระเวนหนักนายพลเรือ กราฟ ชเป
นายพลเรือชเปเกิดในกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก และเติบโตในแถบไรน์ลันท์ของเยอรมนี ซึ่งครอบครัวของเขามีที่ดินที่นั่น ใน ค.ศ. 1889 ชเปสมรสกับมาร์กาเรเทอ ไฟรอิน ฟ็อน แดร์ อ็อสเทิน-ซัคเคิน (Margareta Freiin von der Osten-Sacken) ทั้งสองมีบุตรชายสองคน
ฟรีดริช รัทเซิล

| ฟรีดริช รัทเซิล |
| --- | --- |

เกิด: 30 สิงหาคม ค.ศ. 1844 คาลส์รูเออ บาเดิน
เสียชีวิต: 9 สิงหาคม ค.ศ. 1904 (59 ปี) อัมเมอร์ลันท์ นีเดอร์ซัคเซิน
สัญชาติ: เยอรมัน
การศึกษา: มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค มหาวิทยาลัยเยนา มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ภูมิศาสตร์ ชาติพันธุ์วรรณนา
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
มีอิทธิพลต่อ: เอลเลน เชอร์ชิลล์ เซมเพิล
ได้รับอิทธิพลจาก: ชาลส์ ดาร์วิน แอ็นสท์ เฮ็คเคิล
 
ฟรีดริช รัทเซิล (เยอรมัน: Friedrich Ratzel; 30 สิงหาคม ค.ศ. 1844 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1904) เป็นนักภูมิศาสตร์และนักชาติพันธุ์วรรณนาชาวเยอรมัน มีผลงานที่โดดเด่นในเรื่องของแนวคิดเลเบินส์เราม์ (Lebensraum) หรือ "พื้นที่อยู่อาศัย" ซึ่งมีอิทธิพลต่อระบอบนาซีในเวลาต่อมา
ช่วงชีวิต

บิดาของรัทเซิลเป็นผู้ดูแลและจัดการพิพิธภัณฑ์ของแกรนด์ดยุคแห่งบาเดิน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายในเมืองคาลส์รูเออเป็นเวลาหกปีก่อนจะเข้าฝึกงานเป็นผู้ผสมยาเมื่ออายุ 15 ปี ใน ค.ศ. 1863 เขาเดินทางไปยังเมืองรัพเพิร์สวีลริมทะเลสาบซือริช สวิตเซอร์แลนด์ เพื่อศึกษาวิชาคลาสสิก และเป็นผู้ผสมยาที่เมืองเมอส์ในเขตรัวร์ระหว่าง ค.ศ. 1868–1866 ก่อนจะเข้าศึกษาเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ที่โรงเรียนมัธยมปลายในเมืองคาลส์รูเออและสมัครเป็นนักศึกษาสาขาสัตววิทยาที่มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค มหาวิทยาลัยเยนา และมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์ ตามลำดับ จนจบการศึกษาใน ค.ศ. 1868 เขาได้ศึกษาสัตววิทยาใน ค.ศ. 1869 และตีพิมพ์ผลงานเรื่อง ธรรมชาติและพัฒนาการของโลกอินทรีย์ (Sein und Werden der organischen Welt) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากแนวคิดของดาร์วิน
หลังจากจบการศึกษา รัทเซิลเริ่มเปลี่ยนแปลงจากการเป็นนักสัตววิทยาเป็นนักภูมิศาสตร์ เขาเริ่มออกเดินทางไปรอบ ๆ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เคยเข้าร่วมสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียใน ค.ศ. 1870 และได้รับบาดเจ็บสองครั้งในระหว่างสงคราม บันทึกจากประสบการณ์ที่พบเห็นในระหว่างการเดินทางในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนนำไปสู่การทำงานเป็นนักข่าวภาคสนามให้กับ วารสารโคโลญ (Kölnische Zeitung) ส่งผลให้รัทเซิลได้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ มากขึ้นและยาวนานขึ้น การเดินทางที่มีความสำคัญและเป็นจุดเปลี่ยนต่ออาชีพการงานของรัทเซิล คือ เมื่อเขาได้เดินทางไปยังอเมริกาเหนือ คิวบา และเม็กซิโกในช่วง ค.ศ. 1874–1875 เขาได้ศึกษาถึงอิทธิพลของกลุ่มชาติพันธุ์เยอรมันในสหรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคตะวันตกกลาง รวมถึงกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ในอเมริกาเหนือ และได้ผลิตงานเขียนใน ค.ศ. 1876 เรื่อง ประวัติย่อของเมืองและวัฒนธรรมในอเมริกาเหนือ (Städte-und Kulturbilder aus Nordamerika) ซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อสาขาภูมิศาสตร์วัฒนธรรม รัทเซิลยังได้เดินทางไปยังเมืองต่าง ๆ เช่น นิวยอร์ก บอสตัน ฟิลาเดลเฟีย วอชิงตัน ริชมอนด์ ชาร์ลสตัน นิวออร์ลีนส์ ซานฟรานซิสโก
หลังกลับจากอเมริกาใน ค.ศ. 1875 รัทเซิลได้เป็นผู้บรรยายวิชาภูมิศาสตร์ที่โรงเรียนเทคนิคในมิวนิก ใน ค.ศ. 1876 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ก่อนจะเลื่อนตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ใน ค.ศ. 1880 ระหว่างที่อยู่ในมิวนิก รัทเซิลผลิตหนังสือหลายเล่มและเป็นที่ยอมรับในอาชีพในฐานะนักวิชาการ ใน ค.ศ. 1886 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ทางภูมิศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช การบรรยายของเขาได้รับความสนใจและมีอิทธิพลต่อเอลเลน เชอร์ชิลล์ เซมเพิล นักภูมิศาสตร์ชาวอเมริกัน
รัทเซิลเป็นผู้วางรากฐานวิชาภูมิศาสตร์มนุษย์โดยเขียนหนังสือ มานุษยภูมิศาสตร์ (Anthropogeographie) สองเล่มใน ค.ศ. 1882 และ ค.ศ. 1891 ซึ่งได้รับการตีความผิดจากนักศึกษาของเขาจำนวนมาก และมีผลต่อแนวคิดนิยัตินิยมทางสิ่งแวดล้อม เขาตีพิมพ์หนังสือ ภูมิศาสตร์การเมือง (Politische Geographie) ใน ค.ศ. 1897 ซึ่งแสดงแนวคิดของรัทเซิลเกี่ยวกับแนวคิดเลเบินส์เราม์ และกลุ่มดาร์วินนิยมเชิงสังคม หนังสือเล่มที่สามของเขา ประวัติศาสตร์มนุษยชาติ (The History of Mankind) ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษใน ค.ศ. 1896 และได้รับการคัดเลือกเป็นหนึ่งใน 1,100 เล่มของหนังสือที่ใช้พิมพ์หินด้วยโครโมลิโทกราฟีที่สมบูรณ์และโดดเด่น
รัทเซิลเป็นนักวิชาการที่มีความสนใจในสาขาทางวิชาการที่หลากหลาย เขายังคงทำงานอยู่ที่ไลพ์ซิชจนเสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ที่เมืองอัมเมอร์ลันท์ ประเทศเยอรมนี
งานเขียน

รัทเซิลได้รับอิทธิพลจากนักคิดต่าง ๆ เช่น ดาร์วิน และนักสัตววิทยา แอ็นสท์ ไฮน์ริช เฮ็คเคิล สะท้อนอยู่ในงานเขียนหลายฉบับ ในงานเขียนต่าง ๆ บทความเรื่อง เลเบินส์เราม์ ซึ่งตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1901 มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวภูมิศาสตร์เกี่ยวกับความแตกต่างอันเป็นเอกลักษณ์ของพื้นที่ในเยอรมนี ซึ่งเป็นรากฐานของภูมิรัฐศาสตร์หรือ เกโอโพลีทีค (Geopolitik) ในภาษาเยอรมัน
งานเขียนของรัทเซิลอยู่ในช่วงเวลาใกล้เคียงของการเติบโตของอุตสาหกรรมในเยอรมนีภายหลังสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียและพยายามสร้างตลาดเพื่อนำเยอรมนีเข้าสู่การแข่งขันกับอังกฤษ งานเขียนของเขาถูกใช้ในการอ้างเหตุผลสำหรับการขยายตัวของจักรวรรดินิยม โดยได้รับอิทธิพลจากแอลเฟรด เทเยอร์ มาแฮน นักภูมิยุทธศาสตร์ชาวอเมริกัน รัทเซิลเขียนถึงปณิธานของเยอรมนีในการพัฒนากองทัพเรือและเห็นพ้องกับมาแฮนว่าอำนาจทางทะเลเป็นอำนาจที่สร้างความยั่งยืนเนื่องจากกำไรจากการค้าต้องจ่ายให้กับเหล่าพาณิชย์นาวีไม่เหมือนกับอำนาจทางบก
ผลงานสำคัญของรัทเซิลคือ เกโอโพลีทีค เป็นการขยายความคิดทางชีวภาพของภูมิศาสตร์ซึ่งไม่คำนึงถึงแนวคิดเกี่ยวกับชายแดน รัฐมีลักษณะเป็นอินทรีย์และเติบโตขึ้นโดยมีชายแดนเป็นตัวแทนเพียงตัวแปรเพื่อหยุดการขยายเพียงชั่วคราวเท่านั้น การขยายอาณาเขตของรัฐเป็นสิ่งสะท้อนถึงสุขภาวะของชาติ
แนวคิดของรัทเซิลเกี่ยวกับ พื้นที่ (Raum) ซึ่งมีการเติบโตตามแนวคิดรัฐอินทรีย์ของเขา แนวคิดเรื่องแรกของเขาเกี่ยวกับ เลเบินส์เราม์ ไม่ใช่การการเมืองหรือเศรษฐกิจแต่เป็นการขยายของจิตวิญญาณและความเป็นชาตินิยมของกลุ่มเชื้อชาติ แรงจูงใจของพื้นที่ (Raum-motiv) เป็นพลังขับเคลื่อนทางประวัติศาสตร์และเป็นแรงผลักดันให้ประชาชนมี วัฒนธรรม (Kultur) ที่แข็งแกร่งในการขยายตัวตามธรรมชาติ พื้นที่สำหรับรัทเซิลเป็นแนวคิดที่คลุมเครือในทางทฤษฎีอย่างมาก พื้นที่ ถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่ที่ชาวเยอรมันอาศัยอยู่และรัฐที่อ่อนแอต้องสนับสนุนเศรษฐกิจของชาวเยอรมัน และวัฒนธรรมเยอรมันต้องกระจายสู่วัฒนธรรมอื่น ๆ อย่างไรก็ตามจะสังเกตได้ว่าแนวคิดของรัทเซิลเกี่ยวกับ พื้นที่ ไม่ได้แสดงความต้องการรุกรานอย่างเปิดเผย แต่เขาออกแบบทฤษฎีอย่างง่ายซึ่งแสดงถึงการขยายตัวตามธรรมชาติของรัฐที่แข็งแกร่งในการควบคุมอาณาเขตของรัฐที่อ่อนแอกว่า
หนังสือของรัทเซิลเป็นที่ยอมรับทั่วโลกคือ มานุษยภูมิศาสตร์ ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ระหว่าง ค.ศ. 1872–1899 จุดมุ่งเน้นหลักของงานชิ้นนี้คือผลกระทบของลักษณะทางกายภาพและสถานที่ที่แตกต่างกันต่อรูปแบบและชีวิตของผู้คน
ตัวอย่างงานเขียน

งานเขียนที่น่าสนใจอื่น ๆ ของรัทเซิล ดังนี้
วันแห่งการตระเวนของนักศึกษาแห่งสภาพธรรมชาติ (Wandertage eines Naturforschers, 1873–1874)
ยุคก่อนประวัติศาสตร์ของยุโรป (Vorgeschichte des europäischen Menschen, 1875)
สหรัฐแห่งอเมริกาเหนือ (Die Vereinigten Staaten von Nordamerika, 1878–1880)
โลกในการบรรยาย 24 ครั้ง (Die Erde, in 24 Vorträgen, 1902)
สารนิเทศของคน (Völkerkunde, 1895)
โลกและชีวิต (Die Erde und das Leben, 1902)
ดูเพิ่ม

คาร์ล ริทเทอร์
ข้อมูลอื่น

Gilman, D. C.; Peck, H. T.; Colby, F. M., บ.ก. (1905). "Ratzel, Friedrich" . New International Encyclopedia (1st ed.). New York: Dodd, Mead.
ดูเพิ่ม

Dorpalen, Andreas.  The World of General Haushofer.  Farrar & Rinehart, Inc., New York: 1984.
Martin, Geoffrey J. and Preston E. James. All Possible Worlds. New York, John Wiley and Sons, Inc: 1993.
Mattern, Johannes.  Geopolitik: Doctrine of National Self-Sufficiency and Empire.  The Johns Hopkins Press, Baltimore: 1942.
Wanklyn, Harriet. Friedrich Ratzel, a Biographical Memoir and Bibliography. Cambridge, Cambridge University Press: 1961.
มหาวิทยาลัยเทคนิคเดรสเดิน

ตรามหาวิทยาลัยเทคนิคเดรสเดิน
มหาวิทยาลัยเทคนิคเดรสเดิน (เยอรมัน: Technische Universität Dresden, TU Dresden หรือ TUD) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเดรสเดิน ใหญ่ที่สุดซัคเซิน และหนึ่งในสิบมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนี มีจำนวนนักศึกษา 36,066 คน (ใน ค.ศ. 2010) ชื่อ Technische Universität Dresden นี้เริ่มใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1961 แต่ตัวมหาวิทยาลัยนั้นมีประวัติย้อนไปถึง ค.ศ. 1828 เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศเยอรมนี เทอูเดรสเดินเป็นสมาชิกของกลุ่มมหาวิทยาลัยเทคนิคเยอรมัน เทอูน็อยน์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
TU Dresden Vietnam ERC เก็บถาวร 2013-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – สาขาของมหาวิทยาลัยในฮานอย ประเทศเวียดนาม
Erasmus-Initiative TU Dresden
51°1′41″N 13°43′36″E﻿ / ﻿51.02806°N 13.72667°E﻿ / 51.02806; 13.72667
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
เบอร์ลิน:  มหาวิทยาลัยศิลปะเบอร์ลิน  FU เบอร์ลิน  HU เบอร์ลิน  TU เบอร์ลิน 
เบรเมิน:  มหาวิทยาลัยเบรเมิน  Jacobs University Bremen 
ฮัมบวร์ค:  มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค  TU ฮัมบวร์ค  HafenCity University Hamburg  มหาวิทยาลัยเฮ็ลมูท ชมิท 
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค:  ไฮเดิลแบร์ค  ไฟรบวร์ค  KIT คาลส์รูเออ  ค็อนชตันทซ์  มันไฮม์  โฮเอนไฮม์  ชตุทท์การ์ท  ทือบิงเงิน  อุล์ม  Zeppelin University แห่งฟรีดริชส์ฮาเฟิน 
รัฐไบเอิร์น (บาวาเรีย):  เอาคส์บวร์ค  บัมแบร์ค  ไบร็อยท์  Catholic University of Eichstätt-Ingolstadt  แอร์ลังเงิน-เนือร์นแบร์ค  LMU มิวนิก  Bundeswehr University Munich  TU มิวนิก  มหาวิทยาลัยเสรียูเครนแห่งมิวนิก  พัสเซา  เรเกินส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค 
รัฐบรันเดินบวร์ค:  TU บรันเดินบวร์ค  Frankfurt, Oder  พ็อทซ์ดัม 
รัฐเฮ็สเซิน:  TU ดาร์มชตัท  แฟรงก์เฟิร์ต, Main  กีเซิน  คัสเซิล  มาร์บวร์ค 
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน:  TU เบราน์ชไวค์  TU Clausthal  เกิททิงเงิน  ฮันโนเฟอร์  ฮิลเดิสไฮม์  ลือเนอบวร์ค  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  Vechta 
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น:  ไกรฟส์วัลท์  ร็อสท็อค 
รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน:  อาเคิน  บีเลอเฟ็ลท์  Bochum  บ็อน  โคโลญ  TU ดอร์ทมุนท์  ดืสบวร์ค-เอ็สเซิน  ดึสเซิลดอร์ฟ  ฮาเกิน  มึนส์เทอร์  พาเดอร์บอร์น  ซีเกิน  Witten/Herdecke  วุพเพอร์ทาล 
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์:  TU ไคเซิร์สเลาเทิร์น  โคเบล็นทซ์-Landau  ไมนซ์  Speyer  เทรียร์ 
รัฐซาร์ลันท์:  มหาวิทยาลัยซาร์ลันท์ 
รัฐซัคเซิน:  TU เค็มนิทซ์  TU เดรสเดิน  TU Freiberg  ไลพ์ซิช 
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์:  ฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค  มัคเดอบวร์ค 
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์:  เฟล็นส์บวร์ค  คีล  ลือเบ็ค 
รัฐทือริงเงิน:  แอร์ฟวร์ท  TU Ilmenau  เยนา  ไวมาร์
มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก

| --- | --- |
Technische Universität München (TUM)

คติพจน์อังกฤษ: The Entrepreneurial University
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: ค.ศ. 1868
อธิการบดีมหาวิทยาลัย: Wolfgang A. Herrmann
อาจารย์: อาจารย์ 475 คน; เจ้าหน้าที่ทางการศึกษา 5,729 คน (ค.ศ. 2011)
ผู้ศึกษา: 31,023
ที่ตั้ง: มิวนิก, รัฐบาวาเรีย,  เยอรมนี
เครือข่าย: German Universities Excellence Initiative, Partnership of a European Group of Aeronautics and Space Universities (PEGASUS), Conference of European Schools for Advanced Engineering Education and Research (CESAER)
เว็บไซต์: www.tum.de
มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก (เยอรมัน: Technische Universität München, TUM) เป็นมหาวิทยาลัยใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศเยอรมนี มีวิทยาเขตอยู่ที่เมืองมิวนิก, การ์ชิง และไวเอินชเต็ฟฟัน ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีนักศึกษาระดับอุดมศึกษาและบัณฑิตศึกษารวมกันประมาณ 20,000 คน ในจำนวนนี้เป็นชาวต่างประเทศ 3,700 คน
มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิกมีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนันยาง เปิดสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเยอรมัน (German Institute of Science and Technology, GIST) ในประเทศสิงคโปร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กรีซยุคคลาสสิก

| ประวัติศาสตร์กรีซ |
| --- | --- |
 บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความที่เกี่ยวกับ ประเทศกรีซ
กรีซยุคสำริด
อารยธรรมเฮลลาดิค
อารยธรรมซิคละดีส
อารยธรรมไมนอส
อารยธรรมไมซีนี
กรีซโบราณ
กรีซยุคมืด
กรีซยุคอาร์เคอิก
กรีซยุคคลาสสิก
กรีซยุคเฮลเลนิสติก
กรีซยุคโรมัน
กรีซยุคกลาง
กรีซยุคไบแซนไทน์
กรีซยุคฟรังโคคราเชีย
กรีซยุคออตโตมัน
กรีซยุคใหม่
สงครามประกาศเอกราชกรีซ
ราชอาณาจักรกรีซ
สาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 2
คณะการปกครอง 4 สิงหาคม
กรีซยุคยึดครองโดยอักษะ
สงครามกลางเมืองกรีซ
กรีซยุคปกครองโดยทหาร ค.ศ. 1967-1974
สาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 3
ประวัติศาสตร์แบ่งตามหัวข้อ
 ศิลปะกรีก  รัฐธรรมนูญ  เศรษฐกิจ  การทหาร  ชื่อ 
สถานีย่อยกรีซ  
ระวังสับสนกับ กรีซโบราณ
เพลโตเดินถกปรัชญาอยู่กับอริสโตเติล (จากภาพ school of Athens โดยราฟาเอล)
กรีซยุคคลาสสิก หรือ กรีซสมัยคลาสสิก เป็นช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ของกรีซโบราณที่อยู่ระหว่าง กรีซสมัยอาร์เคอิก และสมัยเฮลเลนิสติก โดยมีระยะเวลายาวนานประมาณ 200 ปี (ศตวรรษที่ 5 และ 4 ก่อนค.ศ.) ตั้งแต่ชัยชนะของเอเธนส์ที่ซาลามิส ต่ออาณาจักรเปอร์เซีย ในปีที่ 480 ก่อนค.ศ. (บางครั้งก็เริ่มนับตั้งแต่ปีที่ 510 ก่อนค.ศ. อันเป็นปีที่ชาวเอเธนส์กำจัดทรราชคนสุดท้ายลงได้) จนถึงเหตุการณ์สวรรคตของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ในปีที่ 323 ก่อน ค.ศ. ยุคคลาสสิคของกรีซเป็นยุคสมัยที่อารยธรรมกรีกเบ่งบานถึงขีดสุด และเป็นช่วงที่วัฒนธรรมเชิงคุณค่า และสถาบันต่าง ๆ ของชนชาติกรีกได้พัฒนาไปจนถึงขีดสมบูรณ์
กรีซในยุคคลาสสิก มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อจักรวรรดิโรมัน และต่อรากฐานของอารยธรรมตะวันตก ระบบความคิดส่วนใหญ่ของโลกตะวันตกสมัยใหม่ ไม่ว่าทางการเมืองการปกครอง, ทางศิลปะ ทางสถาปัตยกรรม, ทางวิทยาศาสตร์, ทางการละคร, ทางวรรณกรรม, และทางปรัชญา ล้วนแต่เป็นสิ่งที่อนุพัทธ์ (derived) หยิบยืม หรือต่อยอดมาจากมรดกทางความคิดของกรีซในช่วงเวลาประวัติศาสตร์นี้ทั้งสิ้น
ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล

ในศตวรรษนี้นครรัฐเอเธนส์มีความโดดเด่นที่สุด เพราะเอเธนส์ทิ้งงานเขียนทั้งทางประวัติศาสตร์ กฎหมาย และวรรณคดีไว้มากกว่านครรัฐกรีกโบราณอื่นทั้งหมด จึงอาจกล่าวได้ว่าเหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์แรกเกิดขึ้นในปีที่ 508 ก่อนค.ศ. เมื่อไคลส์ธีนีส (Cleisthenes) ร่วมมือกับสปาร์ตาโค่น ฮิปปิอัส ทรราชคนสุดท้ายของเอเธนส์ลงจากอำนาจ และสามารถร่วมมือกับสภาห้าร้อยคน (กรีกโบราณ: βουλή); สภาบูแล) ชิงอำนาจมาจากไอซากอรัส (Isagoras) ได้ และเริ่มปฏิรูปเอเธนส์ แต่ถ้ามองให้กว้างออกไปทั่วทั้งแผ่นดินกรีซ ก็อาจพูดได้ว่าการก่อกบฏไอโอเนีย เมื่อปีที่ 500 ก่อนค.ศ. มีความสำคัญในฐานะเหตุการณ์ที่กระตุ้นให้จักรวรรดิเปอร์เซียเปิดฉากรุกรานกรีซในปีที่ 492 ก่อนค.ศ. ทัพของเปอร์เซียถูกพิชิตในปีที่ 492 ก่อนค.ศ. แต่อีกทศวรรษต่อมาเปอร์เซียก็ยกทัพกลับมาอีกเป็นครั้งที่สอง (ในปีที่ 481-479 ก่อนค.ศ.) ทว่าก็ล้มเหลวอีกแม้ว่าจะสามารถเดินทัพเข้าครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของกรีซได้ และได้ชัยชนะทั้งในยุทธการที่เทอร์โมพิลี และยุทธนาวีที่อาร์เตมิเซียม หลังจากเสร็จศึกกับเปอร์เซียแล้ว สันนิบาตดีเลียนก็ถูกสถาปนาขึ้นภายใต้อิทธิพลครอบงำ (hegemon) ของเอเธนส์ และถูกเอเธนส์ใช้เป็นเครื่องมือสร้างอำนาจและความมั่งคั่ง ความไม่รู้จักพอของเอเธนส์ทำให้เกิดการลุกฮือขึ้นในบรรดานครรัฐพันธมิตร ซึ่งล้วนถูกเอเธนส์ใช้กำลังทหารเข้ากำหราบ แต่พลวัตทางอำนาจของเอเธนส์ทำให้สปาร์ตาตื่นขึ้นมา และนำมาซึ่งสงครามเพโลพอนนีเซียน ในปีที่ 431 ก่อนค.ศ. สงครามดำเนินไปในสมรภูมิทั่วทั้งโลกอารยธรรมของกรีซเป็นเวลาเกือบ 30 ปี โดยมีการสงบศึกเพียงช่วงสั้นๆ จนในที่สุดเอเธนส์ก็ถูกพิชิตลงอย่างเด็ดขาด ในปีที่ 404 ก่อนค.ศ. เรื่องราวในศตวรรษที่ 5 ก่อนค.ศ. ของกรีซในยุคคลาสสิกก็ปิดฉากลง ด้วยความวุ่นวายทางการเมืองของเอเธนส์หลังจากนั้น
วัฒนธรรมของกรีซยุคคลาสสิค > ศิลปะกรีกยุคคลาสสิค

ดูเพิ่ม: ศิลปะกรีกโบราณ
ดูเพิ่ม

กรีซโบราณ
ประวัติศาสตร์กรีซ
มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลิน

| --- | --- |

ชื่อย่อ: TUB, TU Berlin
คติพจน์: Wir haben die Ideen für die Zukunft
คติพจน์อังกฤษ: We have the ideas for the future
ประเภท: มหาวิทยาลัยของรัฐ
สถาปนา: 1879
อธิการบดี: Christian Thomsen
ผู้ศึกษา: 34,428
ที่ตั้ง: เบอร์ลิน
เว็บไซต์: www.tu-berlin.de
มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลิน (เยอรมัน: Technische Universität Berlin, TUB หรือ TU Berlin) ตั้งอยู่ใจกลางกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1879 เป็นมหาวิทยาลัยเทคนิคที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เปิดสอนโดยเน้นวิชาด้านวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ทั้งนี้ยังเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ มีชื่อเสียงมากในเรื่องคุณภาพทางวิชาการ คุณภาพของอาจารย์ที่สอนและคุณภาพของนักศึกษา โดยศิษย์เก่าและอาจารย์ของมหาวิทยาลัยได้รับรางวัลโนเบล 10 รางวัล มีคณาจารย์เข้าไปเป็นที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจของรัฐบาลและได้ผลิตผู้บริหารองค์การทางธุรกิจที่มีชื่อเสียงจำนวนมาก ทำให้นักธุรกิจหรือผู้ประสงค์ที่จะประสบความสำเร็จทางธุรกิจจากทั้งในและนอกประเทศได้เข้ามาเรียนกันมาก ซึ่งส่วนใหญ่มาจากประเทศตุรกี, จีน, แคเมอรูน, อินโดนีเซีย และทวีปยุโรป
มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลินเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรมหาวิทยาลัยชั้นนำด้านวิศวกรรมเยอรมนี (TU9) และเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกที่เปิดสอนภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ (Wirtschaftsingenieurwesen หรือ Industrial Engineering and Management) ในปี ค.ศ. 1926 ซึ่งเป็นหนึ่งในวิชาที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุด
มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลินยังเป็นมหาวิทยาลัยที่มีอัตราส่วนนักศึกษาต่างชาติเยอะที่สุด โดยในปี ค.ศ. 2018 มีนักศึกษาต่างชาติถึง 24%