stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดินีเซี่ยวเฉฺวียนเฉิง
พระราชประวัติ

จักรพรรดินีเซี่ยวเฉฺวียนเฉิง ทรงพระราชสมภพในราชสกุล หนิวฮูลู่ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2351 ในรัชสมัยจักรพรรดิเจียชิ่ง ใช้ชีวิตในวัยพระเยาว์ในเมืองซูโจว และเมื่อปี 1820 จักรพรรดิเจียชิ่งสวรรคตและเจ้าชายหมินหนิงได้เสวยราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิเต้ากวง และในปีต่อมาในการเลือก พระนางได้รับเลือกให้เป็น พระสนมเฉฺวียน พระนางได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นพระอรรคชายาเฉฺวียน (全嫔) หนึ่งปีต่อมา เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 1823 พระนางหนิวฮูลู่ได้รับการเลื่อนพระยศขึ้นไปเป็นพระมเหสีเฉฺวียน (全妃)
สองปีต่อมาวันที่ 8 เมษายน 1825 พระนางหนิวฮูลู่ให้กำเนิดพระราชธิดาพระองค์ที่สามในจักรพรรดิเต้ากวง และประมาณหนึ่งเดือนต่อมาเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พระนางหนิวฮูลู่ได้รับการเลื่อนยศเป็นเฉฺวียนกุ้ยเฟย (全贵妃)
ในช่วงฤดูร้อน พระนางหนิวฮูลู่ก็ทรงพระครรภ์ครั้งที่สองและเมื่อ 12 พฤษภาคม 1826 พระนางให้กำเนิดพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในจักรพรรดิเต้ากวง เมื่อ 17 กรกฎาคม 1831 พระนางหนิวฮูลู่ให้กำเนิดเจ้าชายอี้จู่ซึ่งต่อมาได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิง
วันที่ 16 มิถุนายน 1833 สมเด็จจักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเซียนทิวงคต พระนางหนิวฮูลู่จึงได้เป็นผู้ดูแลฝ่ายในต่อ เพราะตามพระยศพระนางหนิวฮูลู่ทรงอาวุโสที่สุดในบรรดาพระสนมของจักรพรรดิเต้ากวงและ 18 พฤศจิกายน 1834 ตอนพระชันษา 26 ปี พระนางหนิวฮูลู่ก็ได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินี
ทิวงคต

จักรพรรดินีเสี้ยวเฉฺวียนเฉิงเสด็จทิวงคตในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1840 สาเหตุที่แท้จริงของการทิวงคตไม่ได้บันทึกไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ หกวันหลังจากพระนางเสด็จทิวงคต จักรพรรดิเต้ากวงทรงสถาปนาจิงกุ้ยเฟยเป็นจิงหวงกุ้ยเฟยปกครองฝ่ายในต่อมา
พระสาทิสลักษณ์ที่ยังคงเหลืออยู่

พระพักตร์ของพระอัครมเหสีเฉฺวียน
ในชุดพระราชพิธี
ขณะทรงพักผ่อนพระอิริยาบถ
ขณะทรงพักผ่อนพระอิริยาบถ
ขณะทรงพักผ่อนพระอิริยาบถ
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีเซี่ยวเฉฺวียนเฉิง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จจักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเซียน |  |   จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิชิง  (ราชวงศ์ชิง)    |  | สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเจินเซียน      |
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020

ประเทศออสเตรีย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติออสเตรียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 63 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 32 คนและหญิง 31 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 13 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
สกีลงเขา: 
| รวม | 32 | 31 | 63 |
สเกตลีลา

บทความหลัก: กีฬาสเกตลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สเกตความเร็ว

บทความหลัก: กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สเกตความเร็วระยะสั้น

บทความหลัก: กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ฮอกกี้น้ำแข็ง

บทความหลัก: กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
เคอร์ลิง

บทความหลัก: กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีข้ามทุ่ง

บทความหลัก: กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีกระโดดไกล

บทความหลัก: กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีนอร์ดิกผสม

บทความหลัก: กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีลีลา

บทความหลัก: กีฬาสกีลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สกีปีนเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีปีนเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สโนว์บอร์ด

บทความหลัก: กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ทวิกีฬาฤดูหนาว

บทความหลัก: กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ลูช

บทความหลัก: กีฬาลูชในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
บอบสเล

บทความหลัก: กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สเกเลตัน

บทความหลัก: กีฬาสเกเลตันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2016-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ที่ โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   เฮติ   เม็กซิโก   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ 
เอเชีย:   จีน   ฮ่องกง   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   อุซเบกิสถาน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลโดวา   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์ 
อื่นๆ:   ทีมผสม
ศรีเมือง เจริญศิริ

| ศรีเมือง เจริญศิริม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 24 กันยายน พ.ศ. 2551 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: สมชาย วงศ์สวัสดิ์
ก่อนหน้า: สมชาย วงศ์สวัสดิ์
ถัดไป: จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 (82 ปี) จังหวัดมหาสารคาม ประเทศไทย
คู่สมรส: รังสิมา เจริญศิริ

ศรีเมือง เจริญศิริ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดมหาสารคาม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคพลังประชาชน
ประวัติ

ศรีเมือง เจริญศิริ เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ที่ อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายเสี่ยวเพ็ง  กับ นางแก่น เจริญศิริ สมรสกับนาง รังสิมา เจริญศิริ มีบุตร 2 คน คือ ดร.มติ เจริญศิริ และ ดร.ชนาวีร์ เจริญศิริ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารคามพิทยาคม จบการศึกษาในระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต ภาควิชาวิศวกรรมโทรคมนาคม จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (รุ่นที่ 1 ในสมัยที่ยังเป็น วิทยาลัยโทรคมนาคม นนทบุรี) ต่อมา จบการศึกษาในระดับปริญญาโท พาณิชยศาสตรมหาบัณฑิต จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบการศึกษาในระดับปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และยังได้เกียรติคุณทางด้านรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากคณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม อีกด้วย
นอกจากนี้ยังได้รับประกาศนียบัตรในด้านต่างๆ จากหลายสถาบัน อาทิ
ประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 9 จากสถาบันพระปกเกล้า
ประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน รุ่นที่ 4 จากสถาบันพระปกเกล้า
ประกาศนียบัตร Telecommunication Senior management จากประเทศแคนาดา โดยทุนรัฐบาลแคนาดา
ประกาศนียบัตร Telephone Outside Plant Engineering จากประเทศญี่ปุ่น โดยทุนโคลัมโบ
ประกาศนียบัตร Optical Fiber Cable จากประเทศญี่ปุ่น
ประกาศนียบัตร PCM Transmission System จากประเทศญี่ปุ่น
การทำงาน

ดร.ศรีเมือง เจริญศิริ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม จากนั้นจึงย้ายมาเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดการสื่อสารแห่งประเทศไทย และเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพแรงงานการสื่อสารแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2520 ได้รับตำแหน่งสำคัญ ๆ หลายตำแหน่ง อาทิผู้อำนวยการกองขนส่ง ผู้อำนวยการฝ่ายโทรคมนาคมภูมิภาค จนตำแหน่งสุดท้าย คือ ผู้ตรวจการใหญ่ ฝ่ายโทรคมนาคม การสื่อสารแห่งประเทศไทย
ต่อมาได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2543 และได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการคมนาคม วุฒิสภา ต่อจากนั้นได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน และได้รับตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค ระหว่างวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2550 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ดร.ศรีเมือง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2551 กระทั่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองในคดียุบพรรคพลังประชาชน เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ภายหลังพ้นจากการถูกตัดสิทธิทางการเมือง ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่จังหวัดมหาสารคาม 
ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11 ซึ่งคณะกรรมการการเลือกตั้งได้ประกาศรับรองผลในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2557
ดร.ศรีเมือง  เจริญศิริ เข้าร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติที่เวทีสะพานผ่านฟ้า เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553
นอกจากหน้าที่การราชการแล้ว ยังเคยมีหน้าที่ทางสังคมอีกหลายหน้าที่ อาทิ ประธานชมรมสมาชิกวุฒิสภาอีสาน ประธานมูลนิธิส่งเสริมการศึกษาชาวมหาสารคาม ประธานสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตมหาสารคาม นายกสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนสารคามพิทยาคม กรรมการสภามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และนายสมาคมศิษย์เก่าสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์ซีงาปูรา-มะละกา

ข้างล่างนี้คือพระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์มลายูแห่งซีงาปูรา-มะละกา นับตั้งแต่การสถาปนาอาณาจักรซีงาปูราใน ค.ศ. 1299 จนกระทั่งรัฐสุลต่านมะละกาล่มสลายใน ค.ศ. 1511
พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซู้เจียง)

| พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี |
| --- | --- |
ภาพวาดพระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี  (ถ่ายจากจวนเจ้าเมืองระนอง)
เกิด: พ.ศ. 2340 มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน
ถึงแก่กรรม: พ.ศ. 2425 (86 ปี) เมืองระนอง ราชอาณาจักรสยาม
ตำแหน่ง: เจ้าเมืองระนอง
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: เริ่มตำแหน่ง
ผู้สืบตำแหน่ง: หลวงศรีโลหภูมิพิทักษ์ (คอซิมเจ่ง ณ ระนอง) พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซิมก๊อง ณ ระนอง) หลวงศรีสมบัติ (คอซิมจั๊ว ณ ระนอง) พระยาอัษฎงคตทิศรักษา (คอซิมขิม ณ ระนอง) พระยาจรูญราชโภคากร (คอซิมเต็ก ณ ระนอง) พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง)
ภรรยาเอก: นางเหรียญ ณ ระนอง (ซิทท์ กิ้ม เหลียน)
บุตร: 11 คน
ตระกูล: ณ ระนอง
พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี หรือ คอซู้เจียง ณ ระนอง (พ.ศ. 2340 - พ.ศ. 2425) มีนามเดิมว่า ซู้เจียง แซ่คอ (จีน: 許泗漳; พินอิน: Xū Sìzhāng "ซวี สีจาง"; เป่อ่วยยี: Khó͘ Sùchiang "คอ ซู้เจียง") เป็นเจ้าเมืองระนองชาวจีนฮกเกี้ยนคนแรก เป็นต้นสกุล ณ ระนอง และเป็นคนจีนในตระกูล ณ ระนอง ที่เป็นผู้บุกเบิกอุตสาหกรรมแร่ดีบุกตระกูลแรกในประเทศไทย
ประวัติ

พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซู้เจียง ณ ระนอง) เป็นคนจีนต้นสกุล ณ ระนอง คนแรกที่เข้ามาในประเทศนั้นชื่อเดิมชื่อ ซู้เจียง แซ่คอ และได้เรียกกันว่า คอซู้เจียง คอซู้เจียงเป็นชาวจีนฮกเกี้ยนอพยพเข้ามาในประเทศไทยเมื่อปลายรัชกาลที่ 3 ขณะมีอายุได้ 25 ปี โดยเป็นกรรมกรที่เกาะหมาก (ปีนัง) ต่อมาจึงเป็นพ่อค้าที่เมืองตะกั่วป่าและเมืองพังงา รับสินค้าจากเรือกำปั่นค้าขายระหว่างเมืองชายทะเลตะวันตกแถวเกาะหมาก พังงา ระนอง และตระ (กระบุรี) ได้สมรสกับคนไทยเชื้อสายจีนชาวพังงา ชื่อนางกิมและมีบุตรทั้งหมด 11 คน เป็นหญิง 5 คน และเป็นชาย 6 คน ดังนี้
1. หลวงศรีโลหะภูมิพิทักษ์  (คอซิมเจ่ง ณ ระนอง 許心正) บุตรชายคนแรกได้รับพระราชทานนามสัญญาบัตรในรัชกาลที่ 4 ตำแหน่งผู้ช่วยราชการเมืองระนอง
2. พระยารัตนเศรษฐี (คอซิมก๊อง ณ ระนอง 許心廣) ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรในรัชกาลที่ 4 เป็นหลวงศรีโลหะภูมิพิทักษ์แล้วจึงเลื่อนเป็นพระยารัตนเศรษฐี  รับราชการผู้ว่าราชการเมืองระนองแทนบิดา
3. หลวงศรีสมบัติ (คอซิมจั๊ว ณ ระนอง 許心泉) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ในรัชกาลที่ 5 เป็นผู้ช่วยราชการเมืองระนอง
4. พระศรีโลห ภูมิพิทักษ์ (คอซิมขิม ณ ระนอง 許心欽) ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรในรัชกาลที่ 5 เป็นหลวงแล้วเลื่อนเป็นพระ รับราชการตำแหน่งผู้ช่วยราชการเมืองระนอง
5. พระยาจรูญราชโภคากร (คอซิมเต๊ก ณ ระนอง 許心德) ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรในรัชกาลที่ 5 เป็นพระแล้วเลื่อนเป็นพระยา รับราชการตำแหน่งจางวางกำกับราชการเมืองหลังสวน
6. พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) (許心美) ได้เป็นมหาดเล็กในรัชกาลที่ 5 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นที่หลวงบริรักษ์โลหวิสัย ตำแหน่งผู้ช่วยราชการเมืองระนองแล้วเลื่อนเป็นที่พระอัษฎงคตทิศรักษา ผู้ว่าราชการเมืองจัตวาคือกระบุรีต่อมาได้เลื่อนเป็นพระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี ผู้ว่าราชการเมืองตรัง แล้วเลื่อนขึ้นเป็นสมุหเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ต
การทำงาน

ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) ที่สืบเชื้อสายกันต่อมายังได้นำเอาต้นไม้ชนิดหนึ่งเข้ามาปลูกในพื้นดินทางจังหวัดภาคใต้ของประเทศ ซึ่งต้นไม้ดังกล่าวเป็นต้นไม้ที่ผลิตผลเป็นยางคือยางพารา ซึ่งถือกันว่าเป็นต้นไม้ที่ให้ผลิตผลที่มีคุณค่าในการอุตสาหกรรม และเป็นทรัพยากรอันมีค่ายิ่งของประเทศรองมาจากข้าวในสมัยนั้นและต่อมาได้รับพระบรมราชโองการให้มีบรรดาศักดิ์เป็น พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี ในตำแหน่งจางวางเมืองระนองซึ่งเทียบเท่าเจ้าเมืองสมัยนั้น นายคอซู้เจียงผู้นี้เป็นจีนฮกเกี้ยน เกิดในบ้านแอซู่ (จิวหู) เขตแขวงเมืองเจียงซิวฮู มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ได้เดินทางจากจีนเข้ามาแต่หาได้ตรงเข้ามาในกรุงเทพมหานครเหมือนคนจีนแซ่อื่น นายคอซู้เจียง ได้ศึกษาภูมิประเทศและประวัติศาสตร์ของสยามมาก่อนแล้ว และได้รู้ว่าทางจังหวัดภาคใต้ของประเทศนั้นอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติมีเหมืองแร่ มีป่าไม้ ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นผลผลิตในทางพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมอยู่เป็นอันมาก จึงเข้ามาทำธุรกิจการค้าตามแบบของคนจีนโดยทั่วไป แต่ด้วยความขยันพยายามและฉลาด จึงทำให้การค้าเจริญก้าวหน้าเป็นที่นับหน้าถือตาของคนในเมืองสมัยนั้น
จีนคอซู้เจียงได้สมรสกับคนสยามในจังหวัดพังงา มีบุตรด้วยกันหลายคน  และได้รับราชการมีตำแหน่งสูงในระดับผู้ว่าราชการจังหวัดจนกระทั่งเป็นสมุหเทศาภิบาลบางคน ในจำนวนบุตรชายของนายคอซู้เจียง ทุก ๆ คนซึ่งมีจำนวน 6 คน ได้มีบรรดาศักดิ์เป็นหลวงและพระยาทุกคน และได้รับราชการในจังหวัดภาคใต้ในตำแหน่งที่ใหญ่ทุกคน และบุตรชายคนหนึ่งของนายคอซู้เจียงได้เป็นมหาดเล็กในรัชกาลที่ 5 เพราะความเป็นเถ้าแก่ใหญ่และเป็นพ่อค้าที่ไม่ค้าเฉพาะภายในประเทศไทยแต่เป็นพ่อค้าส่งออกคนแรกในเมืองพังงา จึงทำให้นายคอซู้เจียง หาทางขยับขยายในการที่จะหาสินค้าส่งออกไปขายต่างประเทศและขายตามที่ใกล้เคียงให้มากขึ้น และนี่เองเป็นเหตุให้นายคอซู้เจียง ได้มาเป็นคนจีนที่ยิ่งใหญ่ในเมืองระนองจนได้รับพระราชทานนามสกุลว่า ณ ระนอง
ปั้นปลายชีวิต

นายคอซู้เจียงหรือในราชทินนามบรรดาศักดิ์ที่ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนั้นเดิมที่ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นหลวงรัตนเศรษฐีในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรงความเป็นขุนนางในตำแหน่งอากร ในจังหวัดระนองในปี พ.ศ. 2387
คอซู้เจียงอยู่ในตำแหน่งจางวางกำกับเมืองระนองจนถึงอายุ 81 ปี และอยู่ในตำแหน่งจางวางได้ 5 ปี 9 เดือน 16 วัน จนกระทั่งวันพฤหัสบดีเดือน 7 ขึ้น 8 ค่ำ ปีมะเมีย จัตวาศก (พ.ศ. 2435) จึงถึงแก่อนิจกรรมด้วยป่วยเป็นวัณโรคกระดูกสันหลัง รวมอายุได้ 86 ปี
บรรดาศักดิ์

หลวงรัตนเศรษฐี (คอซู้เจียง) ตำแหน่งนายภาษีอากร พ.ศ. 2387
พระรัตนเศรษฐี (คอซู้เจียง) ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการเมืองระนอง หัวเมืองจัตวา เมื่อปีขาล พ.ศ. 2397 ถือศักดินา 800
พระยารัตนเศรษฐี (คอซู้เจียง) ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการเมืองระนอง เมื่อปีจอ วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 ถือศักดินา 2000
พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซู้เจียง) ตำแหน่งจางวางเมืองระนอง เมื่อปีฉลู พ.ศ. 2420 ถือศักดินา 3000
ต้นสกุล ณ ระนอง

ณ ระนอง (na Ranong) เป็นนามสกุลพระราชทานในรัชกาลที่ 6 ลำดับที่ 2,345 ตาม ประกาศพระราชทานนามสกุล ครั้งที่ ๓๑ พระราชทานให้แก่ อำมาตย์เอก พระยารัตนเศรษฐี (คอยู่หงี่) ผู้ว่าราชการเมืองระนอง มณฑลภูเก็ต กระทรวงมหาดไทย กับภรรยาชื่อ ลิวอยู่ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 ณ พระตำหนักโปร่งฤทัย เมืองตรัง เพื่อสืบตระกูลพระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซู้เจียง) ขุนนางเชื้อสายจีนซึ่งเป็นพระยาระนองคนแรก และประกาศลงราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2459 โดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ เสนาบดีกระทรวงมุรธาธรในขณะนั้นรับสนองพระบรมราชโองการ ต่อมาพระยารัตนเศรษฐี (คอยู่หงี่) จึงได้ยื่นจดทะเบียนนามสกุล ณ ศาลากลางจังหวัดระนอง ๆ จึงได้ออกหนังสือสำคัญการขอจดทะเบียนนามสกุล ฉบับที่ 1,811 ลงวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2459 ไว้เป็นสำคัญ
ในคราวพระราชทานนามสกุลนั้นได้ออกเป็น บัตรนามสกุลพระราชทานสกุล ณ ระนอง ฝีมือเขียนโดยลายมือเจ้าพนักงานอาลักษณ์ และทรงลงพระปรมาภิไธย "วชิราวุธ ปร." ความว่า
ขอให้นามสกุลของอำมาตย์เอก พระยารัตนเศรษฐี (ขอยู่หงี่) ผู้ว่าราชการเมืองระนองตามที่ขอมานั้นว่า "ณ ระนอง" (เขียนเป็นอักษรโรมันว่า Na Ranong) อันเป็นมงคลนาม ขอให้สกุล ณ ระนอง มีความเจริญรุ่งเรือง มั่นคงอยู่ในกรุงสยามชั่วกัลปาวสาน ๚
มรดก

นามสถานที่ที่เกี่ยวข้อง
ถนน ณ ระนอง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร พาดผ่านที่ดินของพระยาประดิพัทธ์ภูบาล (คอยู่เหล ณ ระนอง)
แยก ณ ระนอง  เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
สะพานคอซู้เจียง (สะพานยูง) อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง
สุสานเจ้าเมืองระนอง แหล่งโบราณคดีเมืองระนอง
โบราณสถานกำแพงจวนเจ้าเมืองระนอง (บ้านค่ายเจ้าเมืองระนอง) สร้างขึ้นในสมัยพระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซู้เจียง) สร้างโดยพระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซิมก๊อง ณ ระนอง) เมื่อ พ.ศ. 2420 บนที่ดิน 33 ไร่ ประกอบด้วยกำแพง ซากอาคาร เรือนรับรองและจวนเจ้าเมือง บ่อน้ำร้อนและบ่อพักน้ำร้อน ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานฉบับทั่วไปโดยกรมศิลปากรเมื่อ พ.ศ. 2539 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์ลักษณะจวนเจ้าเมืองระนองเมื่อคราวเสด็จประพาสรอบแหลมมลายู เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2433 ปรากฏใน จดหมายเหตุพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสแหลมมลายู คราว ร.ศ. ๑๐๗ และ ๑๐๘ ความว่า
วันที่ ๒๕ เวลาเช้าไปที่บ้านใหม่พระยาระนองผ่านหน้าโรงราง คือ ตะรางทําเป็นตึกหลังคาสังกะสีแบบคุกที่ปีนัง ดูเรียบร้อยใหญ่โตดีมากแต่ยังไม่แล้วเสร็จ บ้านพระยาระนองเองก่อกําแพงรอบสูงสักสิบศอก กว้างใหญ่เห็นจะสักสามเส้นเศษสี่เส้น แต่ไม่หันหน้าออกถนนด้วยซินแสว่าหันหน้าเข้าข้างเขาจึงจะดี ที่บนหลังประตูทำเป็นเรือนหลังโต ๆ ขึ้นไปอยู่เป็นหอรบ กำแพงก็เว้นช่องปืนกรุแต่อิฐบาง ๆ ไว้ด้วยกลัวเจ๊กที่เคยลุกลามขึ้นครั้งก่อนเมื่อมีเหตุการณ์ก็จะได้กระทุ้งออกเป็นช่องปืน ที่กลางบ้านทำตึกหลังหนึ่งใหญ่โตมาก แต่ตัวไม่ได้ขึ้นอยู่เป็นแต่ที่รับแขกและคนไปมาให้อาศัย ตัวเองอยู่ที่เรือนจากเตี้ย ๆ เบียดชิดกันแน่นไปทั้งครัวญาติพี่น้องรวมอยู่แห่งเดียวกันทั้งนั้น มีโรงไว้สินค้าปลูกริมกำแพงยืดยาว ในบ้านนั้นก็ทำไร่ปลูกมัน ปีหนึ่งได้ถึงพันเหรียญ เป็นอย่างคนหากินแท้
แหล่งข้อมูลอื่น

ต้นกำเนิดตระกูล ณ ระนอง โดยมีเดียไทย เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นามสกุลพระราชทานเรียงลำดับตามอักษร เก็บถาวร 2011-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระบรมราโชบายขนานนามสกุล เก็บถาวร 2008-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กต้นสกุลนามสกุลพระราชทาน ณ |
| --- | --- |
สกุล ณ มหาไชย: พระยาเทพทวาราวดี (สาย)
สกุล ณ นคร: เจ้าพระยาวรเดชศักดาวุธ (แย้ม ณ นคร)
สกุล ณ สงขลา: พระยาพฤกษ์ภิรมย์ (ฑิตย์)
สกุล ณ ป้อมเพชร์: พระยาชัยวิชิตวิศิษฏ์ธรรมธาดา (ขำ ณ ป้อมเพชร์)
สกุลโกมารกุล ณ นคร: พระยาไชยยศสมบัติ (เฉลิม)
สกุล ณ บางช้าง: หลวงขจรเนาวรัฐ (หลำ) · หลวงพิพิธวรรณการ (ม้วน)
สกุล ณ ถลาง: พระยาสุนทราทรธุรกิจ (หมี) · พระอาณาจักรบริบาล (อ้น) · พระพิไสยสุนทรการ (แปลง)
สกุล ณ ลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ (น้อยจักรคำ)
สกุล ณ กาฬสินธุ์: พระยาชัยสุนทร (เก)
สกุล ณ เชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ (แก้ว)
สกุล ณ น่าน: พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช (สุริย)
สกุล ณ ลำปาง: เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต (บุญทวงศ์)
สกุล ณ หนองคาย: พระอนุชาติวุฒาธิคุณ (แพ)
สกุล ณ ร้อยเอ็จ: พระยาขัตติยวงษา เอกาธิกะสตานันต์ (เหลา)
สกุลภวภูตานนท์ ณ มหาสารคาม: พระเจริญราชเดช (อุ่น ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคาม)
สกุลพรหมสาขา ณ สกลนคร: พระยาประจันตประเทศธานี (โง่นคำ)
สกุล ณ จัมปาศักดิ์: เจ้าศักดิ์ประสิทธิ์ · เจ้าศักดิ์ประเสริฐ
สกุล ณ พัทลุง: หลวงวิบูลย์บุรขันฑ์ (นพ)
สกุล ณ ตะกั่วทุ่ง: หลวงราชภักดี (หร่าย)
สกุลรัตนดิลก ณ ภูเก็ต: หลวงวรเทพภักดี (เดช)
สกุล ณ ระนอง: พระยารัตนเศรษฐี (ยู่หงี)
สกุลสุคนธาภิรมย์ ณ พัทลุง: มหาดเล็กสำรองสมบุญ
สกุล ณ มโนรม: หลวงวินิจสารา (ดวง)
สกุล ณ วิเชียร: พระยาประเสริฐสงคราม (ใจ ณ วิเชียร)
สกุล ณ อุบล: พระอุบลเดชประชารักษ์ (เสือ ณ อุบล)
สกุลประทีป ณ ถลาง: หลวงราชอาณัติ (กล่อม)
สกุลสุนทรกุล ณ ชลบุรี: หม่อมหลวงจาบ
สกุล ณ เชียงตุง: เจ้าฟ้าสิริสุวรรณราชยสสรพรหมลือ
สกุล ณ พิศณุโลก: หม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก
สกุล ณ อุบล: พระอุบลเดชประชารักษ์ (เสือ ณ อุบล)
สุสานพระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี
เคานต์ดูกู

บทความนี้เกี่ยวกับตัวละคร สำหรับผลไม้ ดูที่ ลองกอง
| --- | --- |
ตัวละคร สตาร์ วอร์ส
เคานต์ดูกู

เคานต์ดูกู
ตำแหน่ง: อดีตอาจารย์เจได, เจไดมืด, ลอร์ดมืดแห่งซิธ, เคานต์แห่งเซเรนโน, ผู้นำสมาพันธ์ระบบดาวอิสระ
บ้านเกิด: เซเรนโน
เกิด: ปีที่ 102 ก่อนยุทธการยาวิน
ตาย: ปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: ชาย
ส่วนสูง: 1.95 เมตร
สังกัด: นิกายเจได, สาธารณรัฐกาแลกติก, นิกายซิธลอร์ด, สมาพันธ์ระบบดาวอิสระ
นักแสดง: คริสโตเฟอร์ ลี, คอรีย์ เบอร์ตัน (เสียง) รอง เค้ามูลคดี (เสียงไทย)
หมวดหมู่ ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
เคานต์ดูกู (อังกฤษ: Count Dooku) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด สตาร์ วอร์ส (Star Wars) รับบทโดยคริสโตเฟอร์ ลี ในภาพยนตร์ไตรภาคต้น และให้เสียงโดยคอรีย์ เบอร์ตัน ในภาพยนตร์การ์ตูน สตาร์ วอร์ส : สงครามโคลน มีบทบาทสำคัญเป็นตัวร้ายหลักในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม และเป็นตัวร้ายรองในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 3: ซิธชำระแค้น และมีบทบาทในเรื่องแต่งเสริมอีกจำนวนมาก ใน
เคานท์ดูกูมีชีวิตอยู่ในช่วงปีที่ 102 ก่อนยุทธการยาวิน จนถึงปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน เป็นอาจารย์เจไดที่ต่อมาเข้าสู่ด้านมืดและได้ขึ้นเป็นลอร์ดมืดแห่งซิธเคานท์ดูกูเกิดบนดาวเคราะห์เซเรนโน เป็นทายาทของสกุลเคานต์ที่มั่งคั่งและสูงส่ง ในวัยเยาว์เขาถูกรับไปเลี้ยงดูโดยนิกายเจได เข้าเป็นศิษย์ของอาจารย์โยดา ต่อมาเมื่อขึ้นเป็นอัศวินเจไดได้รับไควกอน จินน์ เป็นศิษย์พาดาวันคนแรก และต่อมาก็ได้ฝึกโคมาริ โวซาด้วย ดูกูเป็นผู้ฝึกสอนที่เป็นที่เคารพในวิหารเจได และเป็นหนึ่งในเหล่าจอมกระบี่ที่มีฝีมือฉกาจที่สุดแห่งกาแลกซี เชื่อกันว่ามีเพียงอาจารย์โยดาและเมซ วินดูเท่านั้น ที่จะสามารถต่อกรกับเขาได้
ตลอดชีวิตกว่าเจ็ดสิบปีดูกูมีชีวิตในฐานะเจได แต่หลังจากยุทธการกาลิดราน สงครามสั่นคลอนความเชื่อของเขาต่อนิกายเจไดและสาธารณรัฐกาแลกติก ต่อมาจึงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของวุฒิสมาชิกพัลพาทีนแห่งนาบู และออกจากนิกายเจไดไป ต่อมาเมื่อได้ทราบว่าแท้จริงแล้วพัลพาทีนคือซิธลอร์ด ดาร์ธ ซิเดียส ดูกูก็ได้เข้าสู่ด้านมืดและกลายเป็นลอร์ดมืดแห่งซิธด้วย ขึ้นเป็นศิษย์ของพัลพาทีนแทนที่ดาร์ธ มอล ที่ถูกสังหารไปก่อนหน้า โดยพัลพาทีนได้มอบชื่อซิธให้แก่เขาว่าดาร์ธ ไทรานัส
เมื่อได้ครอบครองมรดกทรัพย์สินในฐานะเคานท์แห่งเซเรนโนแล้ว ดูกูก็ได้ร่วมกับดาร์ธ ซิเดียสในการนำกาแลกซีเข้าสู่สงครามเพื่อให้ซิธได้เป็นใหญ่ ร่วมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรและดาวเคราะห์ต่างๆ ที่ไม่พอใจสาธารณรัฐ จนได้เป็นผู้นำขบวนการแบ่งแยกภายใต้ชื่อสมาพันธ์ระบบดาวอิสระ มีระบบดาวนับพันเข้าร่วมกลุ่มนี้ภายใต้การชักชวนของดูกู และแยกตัวออกจากสาธารณรัฐกาแลกติก
ในฐานะผู้นำทางการเมืองของสมาพันธ์ฯ ดูกูนำองค์กรเข้าต่อต้านสาธารณรัฐ เกิดเป็นความขัดแย้งที่เป็นที่รู้จักในนามสงครามโคลน ซึ่งทวีความรุนแรงกลายเป็นสงครามใหญ่เหนือนครหลวงสาธารณรัฐอย่างคอรัสซานท์ ในการประลองกระบี่แสงบนยานธงกลุ่มแบ่งแยก อินวิซิเบิล แฮนด์ อัศวินเจได อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ สมุหนายกพัลพาทีน ผู้เป็นอาจารย์ซิธของดูกูเอง เหมือนประชดที่ต่อมาไทรานัสจะถูกแทนที่ด้วยชายผู้สังหารเขา อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ผู้ต่อมาจะเข้าสู่ด้านมืด และถูกแปรให้กลายเป็นดาร์ธ เวเดอร์ ผู้น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Count Dooku ใน Star Wars Databank
Dooku ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
เซอร์คริสโตเฟอร์ ลี
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017

| สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: UAE
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ 19–26 กุมภาพันธ์
นักกีฬา: 24 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
2007 2011 2017
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

นักกีฬาประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สเกตลีลา | 0 | 1 | 1 |
|  ฮอกกี้น้ำแข็ง | 23 | 0 | 23 |
| รวม | 24 | 1 | 24 |
กีฬาสเกตลีลา

นักกีฬาสเกตลีลาของประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทหญิง
กีฬาสเกตลีลา > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | ชอร์ท โปรแกรม> คะแนน | ชอร์ท โปรแกรม> อันดับ | ฟรี โปรแกรม> คะแนน | ฟรี โปรแกรม> อันดับ | รวม> คะแนน | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาห์รา ลาริ | บุคคลหญิง |  |  |  |  |  |  |
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง

นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 1