stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอ็สเซ ไฟรบวร์ค
เกียรติประวัติ > ถ้วย

เซาท์บาเดินคัพ
ชนะเลิศ: 1975, 1978, 2001‡
รองชนะเลิศ: 2005‡
เกียรติประวัติ > ชุดเยาวชน

เยอรมันแชมเปียนชิป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ชนะเลิศ: 2008
บุนเดิสลีกา โซนใต้/ตะวันตกเฉียงใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ชนะเลิศ: 2005–06, 2008–09
เยอรมันคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ชนะเลิศ: 2006, 2009, 2011, 2012
เกียรติประวัติ > รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี – ระหว่างประเทศ

Lev Yashin Cup
ชนะเลิศ: 2011
‡ ผลงานของทีมสำรอง
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผลงานแบ่งตามฤดูกาล

ผลงานแบ่งตามฤดูกาลของสโมสร
| ฤดูกาล | ลีก | ระดับ | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999–00 | บุนเดิสลีกา | I | 12 |
| 2000–01 | บุนเดิสลีกา | I | 6 |
| 2001–02 | บุนเดิสลีกา | I | 16↓ |
| 2002–03 | ซไวเทอบุนเดิสลีกา | II | 1↑ |
| 2003–04 | บุนเดิสลีกา | I | 13 |
| 2004–05 | บุนเดิสลีกา | I | 18↓ |
| 2005–06 | ซไวเทอบุนเดิสลีกา | II | 4 |
| 2006–07 | ซไวเทอบุนเดิสลีกา | II | 4th |
| 2007–08 | ซไวเทอบุนเดิสลีกา | II | 5th |
| 2008–09 | ซไวเทอบุนเดิสลีกา | II | 1↑ |
| 2009–10 | บุนเดิสลีกา | I | 14 |
| 2010–11 | บุนเดิสลีกา | I | 9 |
| 2011–12 | บุนเดิสลีกา | I | 12 |
| 2012–13 | บุนเดิสลีกา | I | 5 |
| 2013–14 | บุนเดิสลีกา | I | 14 |
| 2014–15 | บุนเดิสลีกา | I | 17↓ |
| 2015–16 | ซไวเทอบุนเดิสลีกา | II | 1↑ |
| 2016–17 | บุนเดิสลีกา | I | 7 |
| 2017–18 | บุนเดิสลีกา | I | 15 |
| 2018–19 | บุนเดิสลีกา | I | 13 |
| 2019–20 | บุนเดิสลีกา | I | 8 |
| 2020–21 | บุนเดิสลีกา | I | 10 |
| 2021–22 | บุนเดิสลีกา | I | 6 |
| 2022–23 | บุนเดิสลีกา | I |  |
| --- | --- |
↑ เลื่อนชั้น: ↓ ตกชั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (เยอรมัน)
SC Freiburg at Weltfussball.de (เยอรมัน)
Das deutsche Fußball-Archiv historical German domestic league tables (เยอรมัน)
เอ็สเซ ไฟรบวร์ค ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กบุนเดิสลีกา |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2024–25:  เเอาคส์บวร์ค  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน  ไบเอิร์นมิวนิก  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท  เอ็สเซ ไฟรบวร์ค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไฮเดินไฮม์  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์  โฮลสไตน์คีล  แอร์เบ ไลพ์ซิช  ไมนทซ์ 05  ซังคท์เพาลี  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท  อูนีโอนแบร์ลีน  แวร์เดอร์เบรเมิน  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค 
สโมสรที่เคยอยู่ในบุนเดิสลีกา:  เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน  อะเลมันเนียอาเคิน  อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์  บาเยอร์ 05 อือร์ดิงเงิน/คาเอฟเซอือร์ดิงเงิน 05  เบลา-ไวซ์ 90 แบร์ลีน  โบรุสเซียนอยน์เคียร์เชิน  ดาร์มชตัดท์ 98  ดึนาโมเดรสเดิน  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์  เอเนอร์จีคอทท์บุส  ฟอร์ทูนาเคิล์น  กร็อยเทอร์เฟือร์ท  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา  ฮันโนเฟอร์ 96  ฮันซาร็อสท็อค  แฮร์ทา เบเอ็สเซ  เอ็ฟเซ 08 ฮ็อมบวร์ค  อิงก็อลชตัท  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น  คาร์ลสรูห์เอสเซ  คิกเกอร์สออฟเฟินบาค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์  เฟาเอฟเบไลพ์ซิจ  ไมเดอร์ริเชอร์เอสเฟา/เอ็มเอสเฟาดุยส์บูร์ก  พรอยเซินมึนสเตอร์  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค  โรท-ไวซ์ เอสเซิน  โรท-ไวซ์ โอเบอร์เฮาเซิน  เอ็สเซ พาเดอร์บอร์น 07  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ซาร์บรึคเคิน  ชัลเคอ 04  ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส  ทัสมาเนียแบร์ลีน  เทนนิสโบรุสเซียแบร์ลีน  เอสเอสเฟาอุล์ม 1846  อุนเทอร์ฮาคิง  วัลด์โฮฟมันไฮม์  วัทเทินไชด์ 09  วุพเพอร์ทาเลอร์เอสเฟา 
ฤดูกาล:  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–2000  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25 
ชวาทซ์วัลท์-ชตาดีอ็อนในปี ค.ศ. 2011
โยฮัน ว็อล์ฟกัง เดอเบอไรเนอร์

| โยฮัน ว็อล์ฟกัง เดอเบอไรเนอร์ |
| --- | --- |
โยฮัน ว็อล์ฟกัง เดอเบอไรเนอร์
เกิด: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2323 โฮฟ, ไบร็อยท์
เสียชีวิต: 24 มีนาคม พ.ศ. 2392 (68 ปี) เยนา, ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค
สัญชาติ: เยอรมัน
มีชื่อเสียงจาก: ไตรแอดส์ของเดอเบอไรเนอร์  โคมไฟของเดอเบอไรเนอร์
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: เคมี
 
โยฮัน ว็อล์ฟกัง เดอเบอไรเนอร์ (เยอรมัน: Johann Wolfgang Döbereiner; 13 ธันวาคม พ.ศ. 2323 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2392) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน ที่เป็นที่รู้จักในการคาดเดากฎพิริออดิกของธาตุเคมี
โดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน

วัดนักแสวงบุญที่เมืองชไตน์เฮาเซิน
โดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน (เยอรมัน: Dominikus Zimmermann) เกิดเมื่อวันที่  30 มิถุนายน ค.ศ. 1685 เสียชีวิตวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1766 ที่โบสถ์วีส ประเทศเยอรมนี เป็นสถาปนิกและช่างปูนปั้นแบบแบบโรโคโคของประเทศเยอรมนี
ประวัติ

โดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน เกิดที่หมู่บ้านไกส์พ็อยนต์ (Gaispoint) ใกล้เมืองเว็สโซบรุน (Wessobrunn) เมื่อปี ค.ศ. 1685 เช่นเดียวกับพี่ชายชื่อโยฮัน บัพทิสท์ ซิมเมอร์มัน โดมีนีคุสก็เป็นสถาปนิกและช่างปูนปั้น ทั้งพี่และน้องมาจากครอบครัวศิลปินและช่างทึ่ตามแบบโรโคโคเว็สโซบรุน เริ่มแรกโดมีนีคุสเป็นช่างปูนปั้น ต่อมาก็ได้เป็นมาสเตอร์ช่างก่อสร้างและสถาปนิก โดมีนีคุสอาศัยอยู่ที่เมืองลันทซ์แบร์คอัมเล็ช และได้เป็นนายกเทศมนตรีของเมืองนี้ระหว่างปี ค.ศ. 1748 ถึงปี ค.ศ. 1753 โดมีนีคุสเสียชีวิตใกล้ ๆ โบสถ์วีสเมื่อปี ค.ศ. 1766
สถาปัตยกรรม

| ปี | ที่ตั้ง |
| --- | --- |
ค.ศ. 1716–1725: สำนักสงฆ์ (Abbey church) ที่เมืองเมอดิงเงิน (Mödingen)
ค.ศ. 1728–1733: วัดนักแสวงบุญที่เมืองชไตน์เฮาเซิน (Steinhausen an der Rottum)
ค.ศ. 1745–1754: โบสถ์วีสที่เมืองชไตน์กาเดิน
ค.ศ. 1752: ตึกเทศบาลเมืองและวัดเซ็นต์จอห์น ที่เมืองลันทซ์แบร์คอัมเล็ช
ข้อมูลเพิ่มเติม

ศิลปะโรโคโค
โบสถ์วีส
แหล่งข้อมูลอื่น

Johan and Dominikus Zimmerman (ภาษาอังกฤษ)
Dominikus Zimmermann เก็บถาวร 2007-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาเยอรมัน)
ชีวประวัติโดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน (ภาษาเยอรมัน)
ชีวประวัติโดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน (archINFORM) (ภาษาอังกฤษ)
ภายในโบสถ์วีสที่เมืองชไตน์กาเดิน (Steingaden)
โยฮัน อาดัม ชัล ฟ็อน เบ็ล

| โยฮัน อาดัม ชัล ฟ็อน เบ็ล |
| --- | --- |

เกิด: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1591(1591-05-01) โคโลญ
เสียชีวิต: 15 สิงหาคม ค.ศ. 1666(1666-08-15) (75 ปี)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ดาราศาสตร์, ศาสนา
 
โยฮัน อาดัม ชัล ฟ็อน เบ็ล (เยอรมัน: Johann Adam Schall Von Bell; ค.ศ. 1591–1666) เป็นนักบวชคณะเยสุอิตและนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตในฐานะมิชชันนารีในประเทศจีนและกลายเป็นที่ปรึกษาของจักรพรรดิชุ่นจื้อแห่งราชวงศ์ชิง
โยฮันเกิดในครอบครัวชนชั้นสูงในโคโลญ ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เขาจบการศึกษาในโคโลญ เขาย้ายไปโรม มีวิชาที่เรียนเช่นคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์ ใน ค.ศ. 1611 เขาเข้าร่วมคณะเยสุอิต และศึกษาต่อ
ใน ค.ศ. 1618 เขาออกเดินทางไปจีนด้วยเรือของโปรตุเกสพร้อมกับกลุ่มมิชชันนารีภายใต้การนำของนีกอลา ทรีโก ปีถัดมากลุ่มมิชชันนารีเดินทางถึงท่าเรือค้าขายของโปรตุเกสที่มาเก๊าที่ซึ่งชัล ฟ็อน เบ็ล ใช้เวลาเรียนรู้ภาษาจีน เขาเริ่มงานเผยแผ่ศาสนาในจีนใน ค.ศ. 1622 แต่ความสำเร็จของเขาค่อนข้างจำกัด เขาเข้าร่วมในการป้องกันมาเก๊าจากการรุกรานของชาวดัตช์ในปีเดียวกัน และจับกัปตันชาวดัตช์ได้จากชัยชนะในการรบ
ชัล ฟ็อน เบ็ล และจาโคโม โร ถูกส่งไปยังปักกิ่งใน ค.ศ. 1630 เพื่อสานต่องานของโยฮัน เชร็ค ที่ล่วงลับไปแล้วในการปฏิรูปปฏิทินจีน เขาได้ร่วมกับสฺวี กวังฉี่ แก้ไขปฏิทินจีนซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อปฏิทินฉงเจิน ซึ่งตั้งชื่อตามพระนามของจักรพรรดิฉงเจิน จักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์หมิง
โยฮัน ไบเออร์

ภาพกลุ่มดาวนายพรานใน Uranometria ของไบเออร์
โยฮัน ไบเออร์ (เยอรมัน: Johann Bayer; ค.ศ. 1572 – 7 มีนาคม ค.ศ. 1625) เป็นทนายความชาวเยอรมันและนักเขียนแผนที่ดาว เกิดที่เมืองไรน์ แคว้นบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1572 เริ่มต้นการศึกษาด้านปรัชญาที่อิงก็อลชตัทในปี ค.ศ. 1592 จากนั้นย้ายมาเอาคส์บวร์คและเริ่มต้นอาชีพทนายความ ระหว่างที่อยู่เมืองเอาคส์บวร์ค เขาเริ่มสนใจดาราศาสตร์ เขาได้เป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายแก่สภามนตรีเมืองเอาคส์บวร์คในปี ค.ศ. 1612 และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1625
ไบเออร์มีชื่อเสียงจาก Uranometria ซึ่งเป็นแผนที่ดาวของเขา ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1603 นับเป็นแผนที่ดาวชุดแรกที่ครอบคลุมทรงกลมท้องฟ้าทั้งหมด เป็นจุดตั้งต้นสำหรับระบบการตั้งชื่อดาวแบบใหม่ ซึ่งต่อมาเรียกกันว่า ระบบไบเออร์ แผนที่ดาวชุดนี้ได้เสนอกลุ่มดาวใหม่ 12 กลุ่มในพื้นที่ท้องฟ้าซึ่งอยู่ไกลออกไปทางใต้ ซึ่งนักดาราศาสตร์กรีกและโรมันโบราณไม่เคยรู้จักมาก่อน
แอ่งบนดวงจันทร์แห่งหนึ่งชื่อ แอ่งไบเออร์ ตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา
โทมัส ยาน

โทมัส ยาน (เยอรมัน: Thomas Jahn; เกิด 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวเยอรมัน
ผลงาน > ภาพยนตร์

Knockin' on Heaven's Door (1997)
Kai Rabe gegen die Vatikankiller (1998)
Auf Herz und Nieren (2001)
The Lost Samaritan (2008)
80 Minutes (2008)
The Boxer (2009)
ผลงาน > ภาพยนตร์โทรทัศน์

Herzbeben - Die Nacht, die alles veränderte (1998)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

Tatort
Der Dicke
Balko
Sperling
Der Kriminalist
Da kommt Kalle
Die Spezialisten: Kripo Rhein-Main
Einsatz in Hamburg
แหล่งข้อมูลอื่น

โทมัส ยาน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โยฮัน ชเตราส์ (ผู้พ่อ)

โยฮัน ชเตราส์ (ผู้พ่อ)
โยฮัน ชเตราส์ (เยอรมัน: Johann Strauß; 14 มีนาคม ค.ศ. 1804 – 25 กันยายน ค.ศ. 1849) เป็นคีตกวีชาวออสเตรีย ผลงานที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักได้แก่เพลงวอลซ์ และเพื่อทำให้เพลงประเภทนี้เป็นที่รู้จักกันมากขึ้น โยเซฟ แลนเนอร์ จึงได้ (โดยไม่ตั้งใจ) จัดตั้งมูลนิธิขึ้นเพื่อให้บุตรชายของเขาสืบสานอาณาจักรดนตรีต่อไป อย่างไรก็ดี บทเพลงของเขาที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดเห็นจะได้แก่ ราเด็ตสกี้มาร์ช (ตั้งชื่อตามโยเซฟ ราเด็ตสกี้ ฟอน ราเด็ตส์) ในขณะที่เพลงวอลซ์ที่เลื่องชื่อที่สุดของเขาได้แก่ Lorelei Rhine Klänge โอปุส 154
โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ

| โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ |
| --- | --- |
โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ ในปีค.ศ.1828 โดยJoseph Karl Stieler
เกิด: 28 สิงหาคม ค.ศ. 1749(1749-08-28) Free Imperial City of Frankfurt, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต: 22 มีนาคม ค.ศ. 1832(1832-03-22) (82 ปี) ไวมาร์, ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค, สมาพันธรัฐเยอรมัน
อาชีพ: กวี, คนเขียนบท, ปรัชญาธรรมชาติ, เจ้าหน้าที่การทูต, ข้าราชการพลเรือน
สัญชาติ: เยอรมัน
จบจาก:   มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช  มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ 
แนวร่วมในทางวรรณคดี:   ชตวร์มอุนท์ดรัง  Weimar Classicism  Romanticism in science 
ผลงานที่สำคัญ: Faust; แวเธ่อร์ระทม; Wilhelm Meister's Apprenticeship; Elective Affinities; "Prometheus"; Zur Farbenlehre; Italienische Reise; West–östlicher Divan
คู่สมรส: Christiane Vulpius (สมรส 1806; เสียชีวิต 1816)
บุตร: 5 (4 คนตายตั้งแต่เด็ก)  Julius August Walter [de] (1789–1830) 
ญาติ: Cornelia Schlosser (พี่/น้องสาว) Christian August Vulpius (พี่/น้องเขย)

ลายมือชื่อ: 
โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ (เยอรมัน: Johann Wolfgang von Goethe, 28 สิงหาคม พ.ศ. 2292 — 22 มีนาคม พ.ศ. 2375) เป็นผู้รู้รอบด้านชาวเยอรมัน เขาเป็นทั้งนักเขียนนิยาย นักเขียนบทละคร นักสิทธิมนุษยชน นักวิทยาศาสตร์ นักปรัชญา รวมถึงดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะบริหารของไวมาร์ในประเทศเยอรมนีอยู่ 10 ปี
เกอเทอเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของวรรณคดีเยอรมัน คลาสสิกใหม่ของยุโรปและโรมัน ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เกอเทอและงานของเขาได้ส่งผลไปทั่วยุโรปและได้สร้างแรงบันดาลใจกับงานต่อ ๆ มาทางด้าน ดนตรี การละคร และกวี
| ด ค กศิลปินจินตนิยม |
| --- | --- |
วัฒนธรรม:  โบฮีเมียนิยม  อชเชียน  ชาตินิยมโรแมนติก  วอลเลนร็อดนิยม 
วรรณกรรม:  แอนเดอร์เซน  เบลก  เบินส์  ไบรอน  ชาโตบรีย็อง  คอเลริดจ์  Espronceda  เกอเทอ  พี่น้องตระกูลกริม  Heine  ฮอฟฟ์มันน์  เฮิลเดอร์ลิน  อูโก  คีตส์  คราซีนสกี  ลามาร์ตีน  เลโอปาร์ดี  เลอร์มอนตอฟ  มิกกีวิกซ์  Musset  Nerval  โนวาลิส  Oehlenschläger  โพ  พุชกิน  ชิลเลอร์  สก็อตต์  แมรี เชลลีย์  เพอร์ซี บิสซี เชลลีย์  Slowacki  สเตนดัล  Ujejski  เวิร์ดสเวิร์ธ 
คีตกรรม:  อัลแคน  ออเบอร์  เบทโฮเฟิน  เบลลินี  แบร์ลีโยซ  กริก  ชูเบิร์ท  ชอแป็ง  โดนิเซตติ  ฟิลด์  แฟรงค์  กลิงคา  ฮาเลวี  ลิสท์  โลเว  มาเลอร์  มาร์ชเนอร์  Méhul  เม็นเดิลส์โซน  มาเยอร์เบียร์  ปากานินี  รอสซินี   ชูมัน  ทัลแบร์ค  แวร์ดี  วากเนอร์  เวเบอร์ 
ปรัชญา:  คอเลริดจ์  เกอเทอ  ชิลเลอร์  มุลเลอร์  ชไลเออร์มัคเคอร์  Tieck  Mickiewicz  ฟ็อยเออร์บัค  ฟิชเทอ  Wackenroder  ยาน  ชเลเกิล  เช็ลลิง  เฮเกิล  เซอร์เอิน เคียร์เกอกอร์  Słowacki  Towiański 
ศิลปกรรม:  เบลก  Briullov  คอนสตาเบิล  Corot  เดอลาครัว  Friedrich  เฌรีโก  โกยา  สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน  Leutze  Nazarene movement  พาล์มเมอร์  เทอร์เนอร์  Wiertz
โยเซฟ แทร์โบเฟิน

| โยเซฟ แทร์โบเฟิน |
| --- | --- |


เกาไลแตร์แห่งเอสเซิน
ดำรงตำแหน่ง 1928 – 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
ถัดไป: Fritz Schlessmann (acting, 1940–1945)
ผู้ตรวจการไรช์ประจำดินแดนนอร์เวย์ในยึดครอง
ดำรงตำแหน่ง 24 เมษายน 1940 – 7 พฤษภาคม 1945
นายกรัฐมนตรี: วิดคัน ควิสลิง (1942–1945)
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: Franz Böhme (acting, 1945)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1898 เอสเซิน, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 8 May 1945 (aged 46) Asker, ประเทศนอร์เวย์
พรรคการเมือง: พรรคนาซี (NSDAP)

โยเซฟ อันโทนีอุส ไฮน์ริช แทร์โบเฟิน (เยอรมัน: Josef Antonius Heinrich Terboven) เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของนาซี ที่ได้เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ตรวจการไรช์ประจำดินแดนนอร์เวย์ในยึดครอง ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศนอร์เวย์ถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมนีและได้บริหารการปกครองร่วมกับรัฐบาลควิสลิง(Quisling regime)
ในช่วงที่แทร์โบเฟินปกครองในนอร์เวย์ได้กระทำผิดเอาไว้มากมายด้วยการสังหารหมู่และการสร้างค่ายกักกันในนอร์เวย์ ภายหลังสงครามได้ยุติลงและเยอรมนีได้ยอมจำนน แทร์โบเฟินได้ตัดสินใจฆ่าตัวตาย เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ด้วยระเบิดไดนาไมท์น้ำหนัก 50 กิโลกรัมในบังเกอร์บนพื้นที่ Skaugum  เขาได้เสียชีวิตพร้อมกับร่างของโอเบอร์กรุพเพินฟือเรอร์ Wilhelm Rediess ผู้นำเอ็สเอ็สและตำรวจและเป็นผู้บัญชาการของทหารเอ็สเอ็สทั้งหมดในนอร์เวย์ ที่ได้ตัดสินใจยิงตัวเองไปก่อน
โดโรเทอา แอคส์เลเบิน

| โดโรเทอา แอคส์เลเบิน |
| --- | --- |

เกิด: โดโรเทอา คริสทีอาเนอ เลโพรีน (Dorothea Christiane Leporin) 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1715(1715-11-13) เควดลินบวร์ค ราชอาณาจักรปรัสเซีย
เสียชีวิต: 13 มิถุนายน ค.ศ. 1762(1762-06-13) (46 ปี) เควดลินบวร์ค ราชอาณาจักรปรัสเซีย
การศึกษา: มหาวิทยาลัยฮัลเลอ
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: แพทยศาสตร์
มีอิทธิพลต่อ: เลารา บัสซี
 
โดโดรเทอา คริสทีอาเนอ แอคส์เลเบิน (เยอรมัน: Dorothea Christiane Erxleben; 13 พฤศจิกายน 1715 – 13 มิถุนายน 1762) เป็นแพทย์ชาวเยอรมัน ผู้ถือปริญญาแพทยศาสตรบัณฑิตที่เป็นสตรีคนแรกในเยอรมนี
ชีวิตช่วงต้น

โดโรเทอาเกิดเมื่อ 13 พฤศจิกายน 1715 ในเมืองเควดลินบวร์ค เยอรมนี บิดาคือคริสทีอัน โพลีคาร์พ เลโพรีน (Christian Polycarp Leporin) เป็นแพทย์หัวก้าวหน้าในเมือง บิดาของเธอสังเกตว่าเธอมีความโดดเด่นในโรงเรียนมาตั้งแต่แรกเริ่มและส่งเธอเข้าเรียนวิชาภาษาละติน คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ต่าง ๆ คู่กับพี่/น้องชาย โทบีอัส (Tobias) บิดาของเขาเคยกล่าวเกี่ยวกับผลการเรียนของเธอว่า ความสามารถของสตรีที่มีพรสวรรค์นั้นต้องมาสูญเปล่าในครัว แนวคิดใหม่ ๆ ของยุคแห่งการตื่นรู้ได้รับการยอมรับในครอบครัวของเธอ ทำให้โดโรเทอาได้รับการศึกษาที่ดีที่สุดเทียบเท่ากับพี่/น้องชายของเธอ โทบิอัสวางแผนจะเข้าเรียนแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮัลเลอ โดโรเทอาจึงตามไปศึกษาเช่นกัน ในเวลานั้น สตรีจะต้องได้รับคำอนุญาตเป็นพิเศษเพื่อเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัย บิดาของเธอได้ยื่นถวายฎีกาแด่พระเจ้าฟรีดริชมหาราชและได้รับพระราชานุญาตให้เธอเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยฮัลเลอได้
การเรียนแพทย์และแต่งงาน

โดโรเทอาได้รับทั้งคำชื่นชมและเสียงวิจารณ์ โยฮัน เรทิอุส (Johann Rhetius) นักเขียนจุลสาร กล่าวอ้างว่าสตรีไม่สามารถประกอบวิชาชีพแพทย์ได้ตามกฎหมายอยู่แล้ว ดังนั้นการเข้ามาเรียนเพื่อได้รับปริญญาในสาขานี้จึงเป็นการเสียเวลาเป็นอันมาก โดโรเทอาได้เขียนข้อเขียนต่าง ๆ ซึ่งได้ถูกรวบรวมมาตีพิมพ์ในปี 1742 เป็นหนังสือชื่อ "การตรวจสอบโดยละเอียดเกี่ยวกับสาเหตุซึ่งป้องกันมิให้เพศสตรีได้เรียนหนังสือ" (A Thorough Inquiry into the Causes Preventing the Female Sex from Studying) ซึ่งระบุว่าเยอรมนีควรจะได้รับประโยชน์จากความสามารถของประชากรครึ่งหนึ่งของประเทศ
แม้จะได้รับเข้าศึกษา แต่โดโรเทอาได้เลื่อนการศึกษาออกไปด้วยวัย 26 ปี เพื่อแต่งงานกีบโยฮัน คริสทีอัน แอคส์เลเบิน (Johann Christian Erxleben) พ่อหม้ายลูกห้าคน การแต่งงานเป็นไปโดยราบรื่น และโดโรเทอายังมีลูกกับโยฮันเพิ่มอีกสี่คน แม้จะมีภาระในการดูแลลูกรวมเก้าคน แต่เธอก็ยังคงศึกษาวิชาแพทยศาสตร์ต่อด้วยความเร็วที่ช้ากว่าคนอื่น
เลารา บัสซี แพทย์และนักวิชาการชาวอิตาลี มีอิทธิพลอย่างมากต่อเธอ บัสซีเป็นสตรีคนแรกของโลกที่ได้เป็นศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัย ซึ่งคือมหาวิทยาลัยโบโลญญา
อาชีพการงาน

ในปี 1747 บิดาของเธอเสียชีวิต และสุขภาพของสามีเริ่มเสื่อมถอย ทำให้ครอบครัวต้องเผชิญกับปัญหาหนี้สิน โดโรเทอาจึงเริ่มประกอบวิชาชีพแพทย์ในเควดลินบวร์คแม้จะยังไม่มีวุฒิ เธอได้รับความเคารพอย่างสูงในเควดลินบวร์ค กระนั้น แพทย์ในเมืองบางคนรู้สึกว่าสถานะครองตลาดของตนถูกคุกคามจึงทำการฟ้องร้องโดโรเทอาในข้อหาว่าเธอเป็นหมอเถื่อน ข้อฟ้องร้องนี้ถูกส่งผ่านศาลต่าง ๆ และไปถึงกษัตริย์เฟรเดอริกมหาราชแห่งปรัสเซียในเดือนมกราคม 1754 ผู้ตัดสินว่าโดโรเทอาจะต้องผ่านการสอบและยื่นวิทยานิพนธ์ที่มหาวิทยาลัยฮัลเลอให้เสร็จสิ้นก่อน เธอจึงยอมรับและปฏิบัติตามนั้น
วิทยานิพนธ์จบการศึกษาของเธอชื่อว่า ว่าด้วยการรักษาที่รวดเร็วและเป็นสุข แต่เป็นผลให้การรักษาไม่เต็มกำลัง (Concerning the Swift and Pleasant but for that Reason less than Full Cure of Illnesses) ซึ่งเธอระบุว่าแพทย์ทำการรักษาเร็วเกินไป นำไปสู่การให้การรักษาที่ไม่จำเป็น และเสนอแนะให้มีการใช้ยาต่าง ๆ อย่างเหมาะสม และให้มีการใช้ยาด้วยขนาดที่ถูกต้อง วิทยานิพนธ์ชิ้นนี้ของเธอแพร่หลายไปทั่วเยอรมนีโดยเฉาพะในบรรดาสตรีที่มีปัญหาสุขภาพ นอกจากนี้เธอยังให้แปลวิทยานิพนธ์นี้จากภาษาละตินเป็นเยอรมนัเพื่อให้เข้าถึงคนที่ยากไร้ด้วย
โดโรเทอาได้รับปริญญาแพทยศาสตรบัณฑิตในวันที่ 12 มิถุนายน 1754 เป็นสตรีคนแรกของเยอรมนีที่ได้รับปริญญานี้ เธอกลับมาประกอบวิชาชีพแพทย์ในเควดลินบวร์คจนวาระสุดท้าย เธอเสียชีวิตในวันที่ 13 มิถุนายน 1762
ผลสืบเนื่อง

เป็นเวลาเกือบ 150 ปี ไม่มีสตรีคนไหนอีกในเยอรมนีที่เป็นแพทย์ กระทั่งต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งเริ่มมีสตรีเข้าเรียนแพทย์อีกครั้ง นอกจากนี้ โดโรเทอายังเป็นคนแรก ๆ ในแง่ของแนวคิดการใช้ยาระงับปวดและการใช้ยาอย่างเหมาะสม มีการตั้งคลินิกและมูนิธิภายใต้ชื่อของเฌอในปี 1987 และไปรษณีย์เยอรมนีได้ออกดวงตราไปรษณียากรราคา 60 เฟ็นนิช (pfennig) รูปเธอในฐานะส่วนหนึ่งของชุดสตรีในประวัติศาสตร์เยอรมนี
เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2015 กูเกิลฉลองวันเกิด 500 ปีของเธอด้วยกูเกิลดูเดิล
บ้านของโดโรเทอาในเควดลินบวร์คที่เธออาศัยและทำงาน
โยฮันเนิส ดีคมัน

| โยฮันเนิส ดีคมัน |
| --- | --- |
Johannes Dieckmann
ดีคมันในปี 1967

ประธานหอประชาชน
ดำรงตำแหน่ง 7 ตุลาคม 1949 – 22 กุมภาพันธ์ 1969
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: เกรัลท์ เกิททิง
รักษาการประธานาธิบดีเยอรมนีตะวันออก
ดำรงตำแหน่ง 7 ตุลาคม 1949 – 11 ตุลาคม 1949
ก่อนหน้า: ไม่มี (เยอรมนีถูกแบ่งประเทศ)
ถัดไป: วิลเฮ็ล์ม พีค
ดำรงตำแหน่ง 7 กันยายน 1960 – 12 กันยายน 1960
ก่อนหน้า: วิลเฮ็ล์ม พีค
ถัดไป: ไม่มี (ยุบตำแหน่ง)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 มกราคม ค.ศ. 1893(1893-01-19) ฟิชเชอร์ฮูเดอ จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969(1969-02-22) (76 ปี) เบอร์ลิน เยอรมนีตะวันออก
พรรคการเมือง: พรรคเสรีประชาธิปไตยเยอรมนี

โยฮันเนิส ดีคมัน (เยอรมัน: Johannes Dieckmann) เป็นนักข่าวและนักการเมืองชาวเยอรมัน ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐคนแรก (ในฐานะผู้รักษาการ) ของประเทศเยอรมนีตะวันออก ระหว่างปีค.ศ. 1949 ถึง 1969
ดีคมันเกิดในฟิชเชอร์ฮูเดอ มณฑลฮันโนเฟอร์ ราชอาณาจักรปรัสเซีย ภายในจักรวรรดิเยอรมัน เป็นบุตรชายของบาทหลวงนิกายโปรเตสแตนต์ เขาจบการศึกษาสาขาเศรษฐศาสตร์และปรัชญาจากมหาวิทยาลัยในเบอร์ลิน ต่อมาในปี 1916 เขาถูกเกณฑ์ทหารเพื่อร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้รับบาดเจ็บหนัก ต่อมาภายหลังสงคราม เขาเข้าร่วมกับพรรคประชาชนเยอรมัน (Deutsche Volkspartei) และกลายเป็นคนใกล้ชิดของกุสทัฟ ชเตรเซอมัน และกลายเป็นแกนนำพรรคประชาชนเยอรมันส่วนภูมิภาค และได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภารัฐซัคเซินระหว่างปี 1929 ถึง 1933
เมื่อพรรคนาซีเรืองอำนาจในปี 1933 ดีคมันถูกปลดออกจากตำแหน่งในบริษัทเชื้อเพลิงและน้ำมัน ต่อมาในปี 1939 เขาถูกเกณฑ์ทหารอีกครั้งและเข้าร่วมในยุทธการที่ฝรั่งเศสเป็นเวลาปีเศษ จากนั้นในปี 1941 เขาก็เข้าทำงานที่บริษัทอุตสาหกรรมของไซลีเชีย ต่อมาในปี 1944 เขาตกอยู่ภายใต้การสอดส่องโดยตำรวจลับ เนื่องจากลูกพี่ลูกน้องของเขาชื่อว่าวิลเฮล์ม ดีคมัน มีความเกี่ยวพันกับผู้พยายามก่อการรัฐประหารโค่นล้มฮิตเลอร์
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 1945 เขากับแฮร์มัน คัสเนอร์ เป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยเยอรมนี (Demokratische Partei Deutschlands) (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคพรรคเสรีประชาธิปไตยเยอรมนี) และมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารพรรค ต่อมาในปี 1948 เขาได้รับตำแหน่งมนตรียุติธรรมของรัฐซัคเซิน และเป็นรองมุขมนตรีรัฐซัคเซิน ในปีเดียวกันนั้น เขาได้รับเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจเยอรมัน (Deutsche Wirtschaftskommission) และเป็นสมาชิกสภาประชาชน (Volksrat) ต่อมาในปี 1949 เขาได้รับเลือกเป็นประธานหอประชาชน (Volkskammer) ซึ่งเป็นรัฐสภาของเยอรมนีตะวันออก และดำรงตำแหน่งจนถึงแก่กรรมในปี 1969
โยเซ็ฟ เม็งเงอเลอ

| โยเซ็ฟ เม็งเงอเลอ |
| --- | --- |
เม็งเงอเลอในปี ค.ศ. 1956
ชื่อเกิด: โยเซ็ฟ เม็งเงอเลอ
ชื่อเล่น: ทูตแห่งความตาย (เยอรมัน: Todesengel) 
เกิด: 16 มีนาคม ค.ศ. 1911(1911-03-16) กึนทซ์บวร์ค, บาวาเรีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979(1979-02-07) (67 ปี) เซาเปาลู, บราซิล
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  ชุทซ์ชตัฟเฟิล
ประจำการ: 1938–45
ชั้นยศ: นายหมวดเอก (Hauptsturmführer)
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กชั้นหนึ่ง
ลายมือชื่อ: 
โยเซ็ฟ เม็งเงอเลอ (เยอรมัน: Josef Mengele; 16 มีนาคม ค.ศ. 1911 – 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979) มีฉายาว่า ทูตแห่งความตาย (Todesengel) และ  ทูตสีขาว (der Weisse Engel, Weißer Engel) เป็นนายแพทย์ชาวเยอรมัน และเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยเอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นที่จดจำมากที่สุดสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ในค่ายกักกันเอาช์วิทซ์ ที่เขาได้ทำการทดลองที่ร้ายแรงต่อนักโทษและเป็นสมาชิกทีมแพทย์ที่คัดเลือกเหยื่อเพื่อทำการสังหารในห้องรมแก๊ส เมื่อกองทหารโซเวียตได้กวาดพื้นที่ผ่านโปแลนด์ทำให้เม็งเงอเลอต้องย้ายไป 280 กิโลเมตร (170 ไมล์) จากเอาชวิทซ์ไปยังค่ายกักกันโกรส-โรเซิน เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1945 เพียง 10 วันก่อนที่กองทัพโซเวียตเดินทางมาถึงเอาช์วิทซ์
ก่อนสงคราม เม็งเงอเลอได้รับปริญญาเอกสาขามานุษยวิทยาและการแพทย์และเริ่มต้นอาชีพในฐานะนักวิจัย เขาได้เข้าร่วมพรรคนาซีใน ค.ศ. 1937 และเอ็สเอ็สใน ค.ศ. 1938 เขาได้รับมอบหมายเป็นเจ้าหน้าที่แพทย์สนามของกองพัน เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มขึ้น จากนั้นก็ได้ถูกย้ายไปประจำการในค่ายกักกันนาซีในช่วงต้น ค.ศ. 1943 และรับหน้าที่ในเอาช์วิทซ์ ซึ่งเขาได้เห็นโอกาสที่จะทำการวิจัยทางพันธุกรรมในมนุษย์ การทดลองของเขาได้เน้นไปที่ฝาแฝดเป็นหลักโดยไม่คำนึงถึงสุขภาพหรือความปลอดภัยของเหยื่อ
หลังสงคราม เม็งเงอเลอได้หลบหนีไปยังอเมริกาใต้ เขาเดินเรือไปยังอาร์เจนตินาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1949 ซึ่งได้รับความช่วยเหลือโดยเครือข่ายอดีตสมาชิกเอ็สเอ็ส ตอนแรก เขาอาศัยอยู่ในและบริเวณรอบ ๆ กรุงบัวโนสไอเรส  จากนั้นก็หลบหนีไปยังปารากวัยใน ค.ศ. 1959 และบราซิลใน ค.ศ. 1960 ตลอดเวลาที่ผ่านมาได้ถูกเยอรมนีตะวันตก อิสราเอล และนักล่านาซี (เช่น ซีม็อน วีเซินทาล) ตามล่าเพื่อจะนำตัวไปขึ้นศาลในฐานะอาชญากรสงคราม เม็งเงอเลอได้หลบหนีรอดจากการถูกจับกุม แม้ว่าจะมีการร้องขอให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดนโดยรัฐบาลเยอรมนีตะวันตกและปฏิบัติการลับโดยสำนักข่าวกรองอิสราเอล มอสซาด เขาจมน้ำเสียชีวิตใน ค.ศ. 1979 ภายหลังจากทุกข์ทรมานในขณะที่ว่ายน้ำออกนอกชายฝั่งเบอร์ติโอกา และถูกฝังศพด้วยชื่อปลอมคือ ว็อล์ฟกัง แกร์ฮาร์ท ซากศพของเขาได้ถูกขุดขึ้นมาและได้รับการยืนยันโดยการตรวจสอบทางนิติเวชใน ค.ศ. 1985
โยฮันเนิส เรา

| โยฮันเนิส เรา |
| --- | --- |
Johannes Rau


ประธานาธิบดีเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 2004
หัวหน้ารัฐบาล: แกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์
ก่อนหน้า: โรมัน แฮร์ทโซค
ถัดไป: ฮอสท์ เคอเลอร์
มุขมนตรีรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
ดำรงตำแหน่ง 20 กันยายน ค.ศ. 1978 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1998
รอง: Horst-Ludwig Riemer   Burkhard Hirsch   Diether Posser   Herbter Schnoor   Michael Vesper
ก่อนหน้า: Heinz Kühn
ถัดไป: Wolfgang Clement
ประธานสภาผู้แทนรัฐเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1995
ก่อนหน้า: Klaus Wedemeier
ถัดไป: Edmund Stoiber
ดำรงตำแหน่ง 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1983
ก่อนหน้า: Hans Koschnick
ถัดไป: ฟรันซ์ โจเซฟ สเตราส์
ก่อนหน้า: Hermann Herberts
ถัดไป: Gottfried Gurland
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 มกราคม ค.ศ. 1931(1931-01-16) วุพเพอร์ทาล เยอรมนี
เสียชีวิต: 27 มกราคม ค.ศ. 2006(2006-01-27) (75 ปี) เบอร์ลิน เยอรมนี
เชื้อชาติ: German
ศาสนา: นิกายลูเทอแรน
พรรคการเมือง: พรรคประชาธิปไตยสังคม
คู่สมรส: คริสทีนา เรา
บุตร: Philip Immanuel Rau Anna Christina Rau Laura Helene Rau
วิชาชีพ: นักข่าว
ลายมือชื่อ: 

โยฮันเนิส เรา (เยอรมัน: Johannes Rau) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมนี สังกัดพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1999 ถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2004
โบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม

52°30′18″N 13°20′06″E﻿ / ﻿52.50500°N 13.33500°E﻿ / 52.50500; 13.33500
| โบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม |
| --- | --- |
โบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม เป็นอนุสรณ์ถึงสงครามโลกครั้งที่ 2 และหอระฆังสมัยใหม่ ซึ่งต่อเติมใน ค.ศ. 1963

ที่ตั้ง:  เบอร์ลิน
ประเทศ:  เยอรมนี
นิกาย: Evangelical Church in Berlin, Brandenburg and Silesian Upper Lusatia
เว็บไซต์: gedaechtniskirche-berlin.de
ประวัติ
ก่อตั้ง: ทศวรรษ 1890
โบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม (เยอรมัน: Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche) ตั้งอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตัวโบสถ์เดิมนั้นสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1890 อย่างไรก็ตาม ตัวโบสถ์ถูกทำลายอย่างรุนแรงในการโจมตีทิ้งระเบิดใน ค.ศ. 1943 ตัวโบสถ์ปัจจุบันจึงเหลือเพียงห้องโถงและหอระฆัง และมีการต่อเติมหอสวดมนต์ระหว่าง ค.ศ. 1959 ถึง 1963 ส่วนยอดของโบสถ์เก่ายังเก็บไว้และชั้นใต้ดินเปลี่ยนเป็นหออนุสรณ์