stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปลาหมอฟลามิงโก้

| ปลาหมอฟลามิงโก้ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Cichlidae
สกุล:: Amphilophus
สปีชีส์:: A.  citrinellus
ชื่อทวินาม
Amphilophus citrinellus (Günther, 1864)

ชื่อพ้อง
 Cichlasoma citrinellum (Günther, 1864)
ปลาหมอฟลามิงโก้ หรือ ปลาหมอไมดาส (อังกฤษ: Red devil cichild, Midas cichlid; ชื่อวิทยาศาสตร์: Amphilophus citrinellus)   เป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ จัดเป็นปลาหมอสีที่มีรูปร่างใหญ่ เมื่อโตเต็มที่จะยาวได้ 25–30 เซนติเมตร มีลักษณะลำตัวค่อนข้างแบนกว้าง ส่วนหัวจะมีโหนกนูนอย่างเห็นได้ชัดเจนเมื่อโตเต็มที่ ริมฝีปากหนา ตาสีดำ ครีบอกแผ่กว้างปลายมนเล็กน้อย ครีบกระโดงหลังจะเรียวยาวแผ่กว้างไปทางด้านหลัง ครีบท้อง 2 อันเท่ากัน ขณะที่ครีบทวารจะแผ่กว้างคล้ายครีบกระโดงแต่ไม่ยาวมาก ครีบหางแผ่กว้างปลายมนเล็กน้อย
ลำตัวมีสีหลากหลายทั้งสีส้ม, เหลือง, ขาว ปนอยู่ โดยมีแถบสีดำแซม ขึ้นอยู่กับที่การเปลี่ยนสี หรือ "การลอก" ในภาษาเฉพาะของวงการปลาสวยงามว่าจะออกมาเป็นอย่างไร ซึ่งปลาที่มีสีส้มหรือแดง นิยมเรียกว่า ปลาหมอเรดเดวิล หรือ ปลาหมอเรดอเมริกา
ปลาหมอฟลามิงโก้เป็นปลาที่มีนิสัยก้าวร้าว หวงอาณาเขตเป็นปลาที่อยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว ชอบขุดคุ้ยซอกหิน ซอกไม้ ในการหลบซ่อนตัว โดยเฉพาะปลาตัวผู้ที่มีโหนกใหญ่บนหัวจะก้าวร้าวมาก
ปลาหมอฟลามิงโก้ นั้นสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยงตั้งแต่ขนาด 24 นิ้วขึ้นไป โดยวางไข่ติดไว้กับพื้นหรือหิน ตัวเมียเมื่อมีความสมบูรณ์เต็มที่จะออกไข่ได้ครั้งละ 400–800 ฟอง ลักษณะไข่มีสีเหลืองนวล ไข่ใช้เวลา 3 วัน ในการฟักเป็นตัว แยกเพศโดยการสังเกตที่ส่วนท้อง ช่องเพศของตัวเมียจะมีลักษณะกลมใหญ่กว่า ขณะที่ตัวผู้จะยาวแหลมยื่นออกมา และมีลำตัวและส่วนหัวใหญ่กว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด
ปลาหมอฟลามิงโก้ ถือเป็นปลาชนิดที่เป็นต้นแบบของปลาหมอลูกผสม หรือที่เรียกกันว่า ครอสบรีด เช่น ปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์น เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Amphilophus citrinellus ที่วิกิสปีชีส์
Amphilophus citrinellus (อังกฤษ)
นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์

| รองศาสตราจารย์นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์ม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |


อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ดำรงตำแหน่ง 15 สิงหาคม 2548 – 14 สิงหาคม 2556
ก่อนหน้า: ตั้งตำแหน่ง
ถัดไป: ประเสริฐ ปิ่นปฐมรัฐ
อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
ดำรงตำแหน่ง 12 มิถุนายน 2543 – 14 สิงหาคม 2548
ก่อนหน้า: วินิจ โชติสว่าง
ถัดไป: ยุบตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์ 13 มีนาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี) ประเทศไทย
ศิษย์เก่า: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาชีพ: ข้าราชการ

รองศาสตราจารย์ นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (2 สมัย) อดีตอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ที่ดำรงตำแหน่งเป็นคนสุดท้ายก่อนได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9 แห่ง ในปี พ.ศ. 2548
รองศาสตราจารย์ ดร.นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์ เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาและยกฐานะสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล สู่การเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9 แห่ง ตลอดจนการนำ "ราชมงคล" สู่ความเป็นเลิศในการผลิตบัณฑิตนักปฏิบัติ
ประวัติ

รองศาสตราจารย์ ดร.นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์  เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี) สำเร็จการศึกษาสูงสุดระดับปริญญาเอก Ph.D.(Technology Management) จาก Technology University of the Philippines สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (พ.ศ. 2543)
ปริญญาโท  M.Sc.(Electrical Engineering) จาก Macquarie University ประเทศออสเตรเลีย (พ.ศ. 2520)
ปริญญาตรี  วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมไฟฟ้า) จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2513)
ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนอำนวยศิลป์ กรุงเทพมหานคร
ตำแหน่งที่สำคัญ

รองศาสตราจารย์ ดร.นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำแผนกอิเล็กทรอนิกส์  วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ และได้รับการแต่งตั้งให้เจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานเรื่อยมา จนดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ หลายตำแหน่ง เช่น รองคณบดี ผู้อำนวยการสถานีวิทยุราชมงคล รองอธิการบดี และอธิการบดี
รองศาสตราจารย์ ดร.นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์ ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทั้งในสถาบัน และภายนอกสถาบันหลายตำแหน่ง เช่น
นายกสภาสถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 2 (พ.ศ. 2559 - ปัจจุบัน)
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
นายกสมาคมระดับภูมิภาค เพื่อพัฒนาครูอาชีวศึกษา ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Regional Association for Vocational Teacher Education in East and Southeast Asia: RAVTE)
อธิการบดีมหาวิทยาเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (2 สมัย)
ประธานคณะกรรมการอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
นายกสมาคมการศึกษาแห่งประเทศไทย
คณะกรรมการการอุดมศึกษา
กรรมการสภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล (พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2548)
รองอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
รางวัล

รางวัลเหมราช บุคคลต้นแบบแห่งปี สาขาผู้นำทางวิชาการและการศึกษา ประจำปี 2559
รางวัล คนดี ศรีอำนวยศิลป์ ประจำปี 2559
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
โดมยูซุฟ

โดมยูซุฟที่อุทิศแด่เศาะลาฮุดดีน สุลต่านในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตั้งอยูบนเนินพระวิหารในเมืองเก่าเยรูซาเลม
โดมยูซุฟ (อาหรับ: قبة يوسف) เป็นโครงสร้างโดมเดี่ยวบนเนินพระวิหาร ตั้งอยู่ทางใต้ของโดมแห่งศิลา
โดมนี้สร้างโดยเศาะลาฮุดดีน (พระนามตอนพระราชสมภพ ยูซุฟ) ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และได้รับการบูรณะหลายครั้ง โดยมีจารึกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 17: อันที่สลักใน ค.ศ. 1191 พร้อมพระนามของเศาะลาฮุดดีน และอีกสองอันที่กล่าวถึงยูซุฟ อะฆอ ซึ่งน่าจะเป็นผู้ว่าการเยรูซาเลมหรือขันทีในราชสำนักออตโตมัน
รายละเอียด

โดมยูซุฟมีโครงสร้างกึ่งปิดสี่เหลี่ยมคล้ายกับซุ้มบูชา โดยตั้งอยู่บนกำแพงหินแข็งและมีซุ้มโค้งเปิดแหลมสามอันรองรับ ทางด้านเหนือของกำแพงด้านทิศใต้มีหินแกะสลักและช่องม่าน (blind niche) หน้าหินอ่อน ด้านนอกโดมหุ้มด้วยแผ่นตะกั่ว และด้านในตกแต่งด้วยลายโครง
โครงสร้างนี้มีจารึก 3 แห่ง:
จารึกเด่นที่แผงด้านล่างที่เขียนด้วยข้อความภาษาอาหรับแบบนัสค์สีเขียวเมื่อ ค.ศ. 1191 (สมัยราชวงศ์อัยยูบิด) โดยเรียกเศาะลาฮุดดีนตามกุนยะฮ์ว่า อะบูลมุซ็อฟฟัร ("บิดาแห่งชัยชนะ") และพระนามส่วนพระองค์ ยูซุฟ และยังกล่าวถึงเอมีร์ al-Asfahasalar Sayf ad-Din Ali bin Ahmad (al-Asfahsalar Ali bin Ahmad al-Hikkari) ที่ควบคุมดูแลการก่อสร้างสนามเพลาะป้องกัน
คำจารึกเล็ก ๆ ที่ไม่ได้ทาสีสองอันอยู่บน พื้นที่ช่วงโค้งของด้านหน้า (เหนือซุ้มโค้ง) ทั้งสองเขียนด้วยภาษาที่ต่างกัน แต่มีใจความเดียวกัน โดยสิ้นสุดด้วยเลข "1092" ในตัวเลขอาหรับตะวันออก (١٠٩٢ ) ซึ่งคือปีฮิจเราะห์ศักราชที่ทับซ้อนกับ ค.ศ. 1682 เพียงส่วนหนึ่ง
ด้านขวาเขียนด้วยภาษาตุรกีออตโตมัน โดยระบุว่าอาลี อากา (Ali Agha) ผู้ควบคุม เป็นคนสร้างสิ่งนี้.
ด้านซ้ายเขียนด้วยภาษาอาหรับ โดยมีข้อมูลส่วนใหญ่เหมือนกัน ระบุว่าอาลีสร้างขึ้นในนามของยูซุฟ อากา ทั้งสองแผงชี้แจงว่ารางวัลสำหรับความพยายามนี้ควรตกเป็นของยูซุฟ
แผงกลางสีขาวภายในช่องว่างเปล่า
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Dome of Yusuf
360-degree view from under the dome
A 19th-century map of the area. It is labelled lowercase n. The author, Ermete Pierotti, claims it was where Saladin prayed after winning the Siege of Jerusalem: "où Saladin fit sa premiere prière après la prise de Jérusalem".
ไฟร์เอมเบลม

สำหรับเกมภาคแรกที่จำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่นในนาม "Fire Emblem" ดูเพิ่ม ไฟร์เอมเบลม (วิดีโอเกม)
สำหรับเกมภาคแรกในชุด มักเรียกในนาม "ไฟร์เอมเบลม" ดูเพิ่ม ไฟร์เอมเบลม: Ankoku Ryū to Hikari no Ken
| ไฟร์เอมเบลม |
| --- | --- |
 
ประเภท: เกมสวมบทบาท
ผู้พัฒนา: Intelligent Systems
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
ผู้สร้าง: Shouzou Kaga 
เวปอย่างเป็นทางการ: Fire Emblem.com 
ไฟร์เอมเบลม (อังกฤษ: Fire Emblem; ญี่ปุ่น: ファイアーエムブレム; โรมาจิ: Faiā Emuburemu) เป็นวิดีโอเกมแนวแท็กติกสวมบทบาท ซึ่งเป็นผลงานการพัฒนาของ Intelligent Systems
(โดยเฉพาะ Shouzou Kaga) 
ผู้สร้างเกม Advance Wars (ซึ่งมีส่วนคล้ายคลึงกับ ไฟร์เอมเบลมในส่วนของการวางแผน), และจัดจำหน่ายโดย Nintendo เกมในชุดของ ไฟร์เอมเบลม เป็นที่รู้จักดีในในแง่ความคิดสร้างสรรค์ และ ในแง่ที่เป็นเกมในแนวแท็กติกสวมบทบาทเกมแรกๆที่เน้นเนื้อหาอิงไปทางยุคกลางของทางตะวันตก นอกจากน้นเกมในชุดนี้ยังเป็นที่รู้จัก ในแง่ของความลึกของมิติในการพัฒนาตัวละคร รวมทั้งในแง่ที่การตายของตัวละครส่วนใหญ่ การตายในการต่อสู้  นั้นหมายถึงการตายอย่างถาวรตลอดทั้งการเล่นในครั้งนั้น ปัจจุบันในชุดประกอบด้วยเกมทั้งหมด 11 ภาค ซึ่งมีทั้งในเครื่องแฟมิคอม,ซูเปอร์แฟมิคอม,เกมบอยแอ็ดวานซ์,นินเทนโดเกมคิวบ์,นินเทนโดดีเอส,และ วี ในเดือนสิงหาคม 2551, นินเทนโดจัดจำหน่ายไฟร์เอมเบลม: Shadow Dragon สำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส ซึ่งเป็นภาคที่นำกลับมาสร้างใหม่ของเกมภาคแรกในชุดคือ ไฟร์เอมเบลม: Ankoku Ryū to Hikari no Ken  และเกมภาคใหม่นี้ยังเป็นภาคแรกในชุด "ไฟร์เอมเบลม" ที่มีระบบออนไลน์
เกมในชุดส่วนใหญ่จัดจำหน่ายเฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น จนมาถึง Fire Emblem ซึ่งเป็นภาคที่เจ็ดในชุดที่ได้จัดจำหน่ายทั่วโลกในปีพ.ศ. 2546, ทั้งนี้เนื่องจากความนิยมในตัวละครของ ไฟร์เอมเบลม Marth and Royที่ปรากฏตัวใน Super Smash Bros. Melee. Fire Emblemที่วางจำหน่ายนอกญี่ปุ่นนั้น การออกแบบตัวเกมได้คำนึงถึงผู้เล่นใหม่เป็นหลัก ในช่วงสิบฉากแรกนั้นจะเป็นการสอนการเล่นเพื่อช่วยให้ผู้เล่นใหม่เข้าใจระบบการเล่นได้ง่ายขึ้น ตั้งแต่นั้นมาเกมภาคนั้นเป็นต้นมาเกมในชุด ไฟร์เอมเบลม ก็ได้วางจำหน่ายทั่วโลก
ระบบการเล่น(Gameplay) > พื้นฐาน(Basic)

เกมในชุดไฟร์เอมเบลมเป็นเกมแนวผลัดกันเดินกลยุทธ(turn-based tactics) ที่มีจุดมุ่งหมายในการเคลื่อนตัวละครไปในแผนที่ตามตาราง เพื่อเอาชนะฝั่งตรงข้าม ผู้เล่นใช้การเคลื่อนที่เชิงยุทธศาสตร์ และการวางตำแหน่งเพื่อบรรลุเป้าหมายในแต่ละฉาก ได้แก่ ยึดฐาน(seizing a base), อยู่รอดตามจำนวนรอบที่กำหนด(surviving for a number of turns), หรือเอาชนะหัวหน้าฉาก(defeating a boss) ส่วนประกอบพื้นฐานหลายส่วนของแนวเกมสวมบทบาท(role-playing game) สามารถพบได้ในเกม ยกตัวอย่างเช่น การขั้นระหว่างฉากด้วย ฉากขั้น(cut scene) เพื่อใช้ในการดำเนินเรื่อง ตัวละครมีการเก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์และแข็งแกร่งขึ้นตามการเล่น ผู้เล่นสามารถเข้าไปยังร้านเพื่อซื้ออาวุธ และเครื่องมือต่างๆให้ตัวละคร ซึ่งขึ้นอยู่กับแต่ละภาคว่า จะสามารถซื้อได้ในระหว่างฉาก หรือว่าซื้อได้ในฉากต่อสู้
รูปแบบระบบการต่อสู้ของเกมนั้นมีพื้นฐานจากหลักการ ค้อน-กรรไกร-กระดาษ โดยที่อาวุธแต่ละชนิดจะมีความได้เปรียบ และเสียเปรียบอาวุธชนิดอื่น  ตั้งแต่ในภาคที่สี่ ไฟร์เอมเบลม:Seisen no Keifu, ความสัมพันธ์สามเส้าของอาวุธ(weapon triangle) อยู่ในรูปแบบของ ทวน(lance)ชนะดาบ(sword), ดาบชนะขวาน(axe), และ ขวานชนะทวน ส่วนธนูนั้นไม่อยู่ในความสัมพันธ์ดังกล่าว โดยสามารถโจมตีจากระยะไกล และสร้างความเสียหายอย่างมากเมื่อใช้โจมตีตัวละครที่บินได้ เช่น เปกาซัส(Pegasus) แต่ธนูก็มีจุดด้อยที่ไม่สามารถตอบโต้การโจมตีระยะประชิดได้ สำหรับในเวทมนตร์นั้นก็มีความสัมพันธ์สามเส้าเช่นเดียวกับอาวุธ ซึ่งรายละเอียดจะแตกต่างกันไปในแต่ละภาค โดยในไฟร์เอมเบลมทุกภาคที่ลงในเกมบอยแอดวานซ์ เวทย์แสงสว่าง(light)ชนะเวทย์ความมืด(dark), เวทย์ความมืด(dark)ชนะเวทย์ธรรมชาติ(anima), และ เวทย์ธรรมชาติชนะเวทย์แสงสว่าง ในภาคอื่น เวทย์ไฟ(fire)ชนะเวทย์ลม(wind), เวทย์ลมชนะเวทย์สายฟ้า(thunder), และเวทย์สายฟ้าชนะเวทย์ไฟ ความพิเศษของเวทมนตร์ก็คือนอกจากใช้โจมตีจากระยะไกลได้แล้ว ยังสามารถใช้โจมตีระยะประชิดได้อีกด้วย
ข้อแตกต่างที่พบได้จากเกมชุดนี้ ที่แตกต่างจากเกมอื่นๆในแนวเดียวกันก็คือ อาวุธโดยส่วนใหญ่ในเกมชุดไฟร์เอมเบลมมีจำนวนครั้งในการใช้งานจำกัด และสามารถพังได้ ดังนั้นบ่อยครั้งที่ผู้เล่นต้องซื้ออาวุธเพื่อผัดเปลี่ยน หรือเสียเงินซ่อมอาวุธที่เสียหาย ปกติมักพบว่าอาวุธที่มีอานุภาพด้อยกว่า จะสามารถใช้งานได้มากครั้งกว่าอาวุธที่มีอานุภาพมากกว่า
ระบบการเล่น(Gameplay) > ตัวละคร(Unit)

แตกต่างจากเกม Advance Wars และเกมแท็กติกสวมบทบาทเกมอื่นเช่น Final Fantasy tactics ที่เกมในชุดนี้ไม่มีอนุญาตให้ผู้เล่นสร้างตัวละครของตนเอง แต่ไฟร์เอมเบลมอาศัยการจัดวางตัวละครที่มีความแตกต่างหลากหลาย แต่ละตัวละครอาจมีอาชีพหนึ่งอาชีพใดจากหลากหลายอาชีพในเกม มีบุคลิก และอดีตเฉพาะตัวของแต่ละตัวละคร สำหรับขนาดกลุ่มของตัวละครนั้น ผู้เล่นจะเริ่มจากกลุ่มตัวละครที่มีขนาดเล็กในช่วงเริ่มเกม และจะค่อยๆเพิ่มจำนวนขึ้น จากตัวละครที่เข้าร่วมกลุ่มเพิ่มเติม ไม่ว่าจากเหตุการณ์ในเนื้อเรื่อง หรือผลสืบเนื่องจากการกระทำบางอย่างของกลุ่ม ในเกมภาคหลังๆนั้น อาจมีตัวละครที่เล่นได้ตั้งแต่ระดับสามสิบตัวละคร ไปจนถึงเจ็ดสิบตัวละครได้เลยทีเดียว
การใช้ตัวละครในการต่อสู้ทำให้ตัวละครได้รับค่าประสบการณ์ เลเวล(level)ของตัวละครจะเพิ่มขึ้นหลังจากมีค่าประสบการณ์ครบ 100% การเพิ่มเลเวลของตัวละครในกลุ่มถือเป็นความท้าทายอย่างหนึ่ง เนื่องจากตัวละครที่เพิ่มเข้ามาใหม่นั้น หลายตัวมีเลเวลตัวละคร และค่าสถานะ(statistics)ที่ดีกว่า อย่างไรก็ตาม เนื่องจากค่าประสบการณ์ที่ได้จากการชนะศัตรูนั้น คิดจากความแตกต่างระหว่างเลเวลของตัวละคร กับ เลเวลของศัตรู ส่งผลให้ตัวละครที่มีระดับเลเวลต่ำกว่าจะได้รับค่าประสบการณ์ มากกว่าตัวละครที่เลเวลสูงกว่า เมื่อเทียบโดยการโจมตีศัตรูตัวเดียวกัน นอกจากเลเวล และค่าสถานะแล้ว ตัวละครยังมีค่าระดับอาวุธ(weapon level)สำหรับอาวุธแต่ละประเภทที่ใช้ได้ ซึ่งค่านี้จะไล่ตั้งแต่ระดับ E(ระดับต่ำสุด) ไปจนถึง S(ระดับสูงสุด) แต่ในภาค Radiant Dawn นั้นสามารถเพิ่มระดับอาวุธได้ถึงระดับ SS ซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่า S หนึ่งระดับ ค่าระดับอาวุธนี้จะเป็นตัวกำหนดระดับอาวุธที่ตัวละครนั้นนั้นใช้ได้ เนื่องจากตัวละครจะใช้อาวุธระดับที่เทียบเท่า หรือต่ำกว่าระดับอาวุธของตัวละครเท่านั้น สำหรับการเลื่อนระดับอาวุธของตัวละครนั้น ทำได้โดยการใช้อาวุธประเภทนั้นซ้ำๆ
เมื่อตัวละครมีเลเวลสูงถึงระดับหนึ่ง ตัวละครนั้นอาจสามารถเปลี่ยนเป็นอาชีพที่แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งขั้นตอนนี้เรียกว่า การเปลี่ยนอาชีพ(promotion) ซึ่งรายละเอียดนั้นขึ้นกับระบบของแต่ละภาค บางภาคตัวละครจะเลื่อนขั้นเมื่อมีเลเวลถึงระดับหนึ่ง บางภาคอาจต้องอาศัยไอเทมพิเศษในการเปลี่ยนอาชีพ สำหรับตัวละครหลักนั้นจะเปลี่ยนอาชีพ เมื่อถึงเหตุการณ์พิเศษที่กำหนดในเนื้อเรื่อง เมื่อเปลี่ยนอาชีพแล้ว ตัวละครจะได้รับค่าสถานะพิเศษเพิ่ม ซึ่งมากกว่าที่ได้จากการเพิ่มเลเวลตัวละคร และ ได้รับความสามารถเพิ่มเติม ที่เป็นความสามารถของแต่ละอาชีพที่เปลี่ยนไปเป็นด้วย
ระบบการเล่น(Gameplay) > ความสัมพันธ์(Supports)

ความรัก และ มิตรภาพ เป็นสิ่งที่พบได้ทั่วไปในเนื้อเรื่องหลักของเกมชุดไฟร์เอมเบลม ตั้งแต่ภาคที่หก, Fūin no Tsurugi, ได้มีการเพิ่มความสำคัญของเนื้อหาของบทสนทนา(support conversation) ในเกมภาคที่ลงในเกมบอยแอดวานซ์ บทสนทนาเหล่านี้จะปรากฏเฉพาะกับคู่ตัวละคร ที่จบรอบการเดินโดยการยืนอยู่ข้างๆกันตามจำนวนรอบที่กำหนด หลังจากนั้นผู้เล่นจะมีตัวเลือก เพื่อดูบทสนทนาระหว่างตัวละครทั้งสองตัว ซึ่งบทสนทนาเหล่านี้ในแต่ละคู่จะมีทั้งหมดเพียงสามชุดเท่านั้น สำหรับในภาค Patch of Radiance มีการเปลี่ยนแปลงระบบใหม่ โดยตัวละครไม่จำเป็นต้องยืนติดกันหลังจบรอบการเดินอีกต่อไป เพียงแค่ร่วมต่อสู้ในฉากเดียวกันตามจำนวนฉากที่กำหนดเท่านั้น และในภาค Radiant Dawn ได้เปลี่ยนระบบอีกครั้ง ด้วยการเพิ่มโอกาสในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ทำให้สามารถสร้างความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครคู่ไหนก็ได้ รวมทั้งสามารถล้างความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องการแล้วได้อีกด้วย
ตัวละครที่มีความสัมพันธ์กับตัวละครอีกตัว จะได้รับค่าสถานะพิเศษเพิ่มต่างหาก ซึ่งค่าที่ได้จะขึ้นอยู่กับระดับความสัมพันธ์ และ ธาตุของตัวละคร(character's element affinity)ทั้งคู่ โดยตัวละครทั้งคู่ จะได้รับค่าสถานะพิเศษนี้ ทุกครั้งที่ตัวละครทั้งคู่ยืนอยู่ห่างกันไม่เกินสามช่อง ตัวละครสามารถมีความสัมพันธ์กับอีกตัวละครได้หลายรูปแบบ ทั้งเป็นคนรัก, เพื่อน, หรือความเกี่ยวพันอย่างอื่น ซึ่งถ้าตัวละครทั้งคู่ได้ผ่านบทสนทนาครบสามครั้งแล้ว ผลลัพธ์ของความสัมพันธ์อาจส่งผลต่อตอบจบของเกมได้ เช่น อาจมีการแต่งงานระหว่างตัวละครทั้งสองในตอนจบ หรือการเป็นเพื่อนกันไปตลอด เป็นความสัมพันธ์ที่มีการพัฒนาให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น หรือในบางครั้งก็นำไปสู่การจากกันอย่างแสนซาบซึ่ง
ระบบการเล่น(Gameplay) > การตาย(Death)

ตัวละครไฟร์เอมเบลมที่พลังชีวิตหมดลง และตาย จะไม่สามารถนำกลับมาเล่นได้อีก ส่วนนี้ส่งผลต่อการดึงตัวละครอื่นๆ(NPC) และ ตัวละครศัตรู ในอนาคต ดังนั้นถ้าผู้เล่นต้องการใช้ตัวละครดังกล่าว หรือต้องการดึงตัวละครอื่นด้วยตัวละครที่ตายไปแล้ว ผู้เล่นต้องเริ่มเล่นฉากนั้นใหม่ตั้งแต่ต้น นอกจากนี้ เกมจะยุติลง(Game Over) เมื่อตัวละครหลักตาย หรือ จากการที่ไม่สามารถทำตามเงื่อนไขของที่แต่ละฉากกำหนดได้ จะมีแต่ในกรณีที่พิเศษเช่นที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง ที่ตัวละครที่ตายในการต่อสู้ไม่ได้ตายจริง อย่างไรก็ตามผู้เล่น ก็ไม่สามารถใช้ตัวละครดังกล่าวได้อีกต่อไปจนจบเกม มีเพียงโอกาสที่หาได้ยากจริงๆเท่านั้นที่ตัวละครที่ตายไปแล้ว สามารถนำกลับมาเล่นใหม่ได้อีก ตัวอย่างเช่นใน Fire Emblem ภาคนี้แบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นสองส่วน คือ Lyn's tale และ Eliwood's tale(หรือ Hector's tale) ตัวละครจากส่วนของ Lyn's tale ทั้งหมดจะถูกดึงมาในส่วนที่สองทั้งหมด ไม่ว่าตัวละครนั้นจะรอดตายมาจากส่วนแรกหรือไม่ก็ตาม
บรรยากาศ(Setting)

บรรยากาศ และฉากหลังของเกมชุดไฟร์เอมเบลม มักขึ้นอยู่กบทวีปที่เกมเริ่มเรื่องขึ้น ซึ่งนอกจากทวีป Archanea และ Barensia ที่อยู่ในโลกเดียวกัน แต่เนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว เกมภาคอื่นที่มีเนื้อหาอยู่ในทวีปเดียวกัน จะมีเรื่องราวที่เกี่ยวเนื่องกัน ไม่ว่าจะเป็นโดยโครงเรื่อง หรือความสัมพันธ์ของตัวละคร ยกตัวอย่างเช่น Fire Emblem ที่เป็นภาคที่มีเนื้อหาก่อนหน้า Fūin no Tsurugi จะเห็นว่ามีบางตัวละครในเกมทั้งสองภาคมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกัน ปัจจุบันเราสามารถระบุ รายชื่อทวีปที่มีอยู่ในเกมชุดไฟร์เอมเบลมได้ทั้งสิ้นหกทวีป:
Archanea : Ankoku Ryū to Hikari no Ken – Monshou no Nazo – Akaneia Senki – Shadow Dragon
Barensia : Gaiden
Judgral : Seisen no Keifu – Thracia 776
Elibe : Fūin no Tsurugi – Rekka no Ken
Magvel : Sacred Stones
Tellius : Path of Radiance - Radiant Dawn
ไอเทมที่ตั้งชื่อตามชื่อเกมชุดนี้ ถือเป็นแกนหลักของเรื่อง โดยพบอยู่ในหลากหลายรูปแบบตามแต่ละภาค แรกสุดไอเทม Fire Emblem เป็นโล่ห์ ในภาคที่นำกลับมาทำใหม่ของเกม Monshō no Nazo ในช่วงแรกของเกมไอเทม Fire Emblem สามารถใข้เปิดหีบ หลังจากนั้นเมื่อนำมาอัพเกรดด้วย orb จำนวนห้าลูกเพื่อเปลี่ยนเป็น Shield of Seals ได้ในช่วงครึ่งหลังของเกม ในภาค Seisen no Keifu กลับไม่พบการปรากฏของไอเทม แต่มีการอ้างถึงในฐานะของตราประจำราชวงศ์ ที่ครอบครองโดยผู้ที่จะขึ้นครองบัลลังก์ ในภาค Fūin no Tsurugi และ Fire Emblem ไอเทม Fire Emblem เป็นอัญมณีที่ใช้ในพิธีแต่งตั้งรัชทายาทของราชอาณาจักร และใช้ในการปิดกั้นเหล่ามังกร ในภาค Sacred Stones ไอเทม Fire Emblem เป็นหนึ่งในศิลาศักดิ์สิทธิ์ โดยเป็นศิลาก้อนที่ขุมขังดวงวิญญาณของจอมปีศาจ สำหรับใน Path of Radiance และ Radiant Dawn มันเป็นเหรียญที่กักขังดวงจิตของเทพเจ้า
ข้อขัดแย้ง(Controversy)

ข้อขัดแย้งนี้มีขึ้นในปี 2544 เมื่อ  Shouzou Kaga หนึ่งในผู้พัฒนาหลักของเกม ได้ออกจากนินเทนโด ไปตั้งบริษัทของตนเองที่ชื่อ Tirnanog หนึ่งในเกมแรกๆของบริษัทคือ Tear Ring Saga ที่ลงในเครื่องเพลย์สเตชัน  เกมนี้มีระบบที่คล้ายคลึงกับเกมในชุดของไฟร์เอมเบลมอย่างมาก ในแง่ของภาพ และระบบการเล่น ในช่วงแรกนั้นชื่อของเกมก็คล้ายคลึงกับเกมไฟร์เอมเบลม โดยใช้ชื่อในการพัฒนาว่า Emblem Saga นินเทนโดยื่นฟ้องบริษัท Tirnanog และ บริษัท Enterbrain ผู้จัดจำหน่าย ในข้อหาละเมิดลิขสิทธ์ของนินเทนโด เป็นเงินทั้งสิ้น 2ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่นินเทนโดแพ้คดี หลังจากนั้น Tirnanog ได้พัฒนาเกมภาคต่อออกมาในชื่อ Tear Ring Saga: Berwick Saga
เพลงประกอบ(Music)

เพลงประกอบของเกมชุดไฟร์เอมเบลมนั้นประพันธ์โดย Yuka Tsujiyoko เป็นส่วนใหญ่ เพลงประกอบโดยส่วนใหญ่นั้นจะเป็นเพลงที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีล้วน แต่ใน  BS Fire Emblem: Akaneia Senki นั้นได้มีการแหวกแนวออกไปโดยมีเพลง "Wind" ซึ่งเป็นเพลงที่มีเนื้อร้องภาษาญี่ปุ่น (เพลงนี้ต่อมาได้มีการปรับเปลี่ยน และใช้เป็นเพลงประกอบในภาค Fire Emblem: Thracia 776) แนวทางนี้ปรากฏในภาค Fire Emblem: Path of Radiance และ Fire Emblem: Radiant Dawn เช่นกัน โดยทั้งสองภาคมีเพลงประกอบที่มีเนื้อร้อง คือ "Life Returns" และ "Dawn Awakens" ตามลำดับ ทั้งสองเพลงนี้ร้องในภาษาของเผ่า heron laguz (เผ่าพันธุ์ครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์) เพลงประกอบหลักประกอบคำร้องของเกมไฟร์เอมเบลมนั้น เคยใช้ในการโฆษณาก่อนหน้านั้น ได้ใช้ในเกม Super Smash Bros. Brawl เนื่องจากเกมนี้มีการจัดจำหน่ายไปทั่วโลก เพลงในฉบับนี้จึงร้องเป็นภาษาละติน
นอกจากนี้ยังมีเพลงที่นำกลับมาใช้ซ้ำในเกมชุดไฟร์เอมเบลม เพลงที่ใช้บ่อยที่สุด คือ เพลงหลักของเกมไฟร์เอมเบลม ที่ปรากฏในส่วนใดส่วนหนึ่งของเกม โดยเปลี่ยนไปตามแต่ละภาค ในบางภาคจะใช้ประกอบในหน้าที่แสดงชื่อของเกม ในขณะที่ภาค  Path of Radiance จะนำเพลงนี้ไปใส่ในช่วงใกล้จบเกม ในส่วนที่แสดงผลงานของตัวละคร ตั้งแต่ในภาค  Fire Emblem: Seisen no Keifu เพลงประกอบในช่วงการต่อสู้ของเกมในภาคก่อนๆได้นำมาเรียบเรียงใหม่ เพื่อใช้ประกอบในฉากสนามประลอง การใช้ซ้ำในลักษณะที่คล้ายคลึงกันนี้ เกิดขึ้นในลักษณะอื่นๆด้วยเช่นกัน ตัวอย่างเช่น เพลงในฉากแสดงโชว์ของภาค Path of Radiance เป็นเพลงที่ใช้ในฉากที่ 10 ของภาค Seisen no Keifu เพลงประกอบของเกมในชุดมีการจัดจำหน่ายในรูปแบบเพลงประกอบในญี่ปุ่น
อิทธิพลต่อสื่ออื่นๆ > อนิเมะ(Anime)

Fire Emblem: Mystery of the Emblem (ญี่ปุ่น: ファイアーエムブレム 紋章の謎; โรมาจิ: Faiā Emburemu Monshō no Nazo) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นสองตอน กำกับโดย Shin Misawa สร้างโดย KSS และ Studio Fantasia การ์ตูนเรื่องนี้ออกฉายในปี พ.ศ. 2539 ที่นำเนื้อเรื่องมาจาก Fire Emblem: Monshō no Nazo เกมภาคสามในชุด ซึ่งเป็นเกมที่นำเกมภาคแรก Fire Emblem: Ankoku Ryū to Hikari no Ken กลับมาสร้างใหม่ การ์ตูน ไฟร์เอมเบลม ในภาคภาษาอังกฤษนั้นเป็นลิขสิทธิ์ของ ADV Films
อิทธิพลต่อสื่ออื่นๆ > มังงะ(Manga)

มีมังงะหลายตอนที่นำเนื้อเรื่องมาจากหลายๆภาคของเกมในชุด หนึ่งในนั้นรวมถึงมังงะที่นำเนื้อหาจาก Ankoku Ryū to Hikari no Ken โดย Maki Hakoda มังงะอีกสามเรื่องที่นำเนื้อเรื่องจาก Seisen no Keifu โดย Fujimori Nattsu, Mitsuki Ōsawa, และ Nea Fuyuki มังงะเรื่องล่าสุดคือ Fire Emblem: Hasha no Tsurugi (ญี่ปุ่น: ファイアーエムブレム 覇者の剣; โรมาจิ: Faiyā Emburemu Hasha no Tsurugi; แปล ไฟร์เอมเบลม: ดาบแห่งผู้กล้า) ซึ่งเป็นการนำเนื้อเรื่องของภาค Fūin no Tsurugi มาเรียบเรียงใหม่ โดยมีตัวละครนำหลักที่ต่างออกไป คือ Al, Gant และ Tiena ทั้งสามตัวละครนั้นอ้างอิงถึงในเกมภาค Fūin no Tsurugi ในรูปของอาวุธสุดยอดสามชิ้น คือ Al's Sword, Gant's Lance และ Tiena's Staff
อิทธิพลต่อสื่ออื่นๆ > เกมไพ่(Card game)

เกมไพ่ของไฟร์เอมเบลมนั้นจัดจำหน่ายโดย NTT Publishing Co., Ltd ในเดือนสิงหาคม ปีพ.ศ. 2544 ประกอบด้วยไพ่ทั้งสิ้นหกชุด ก่อนจะมีการยุติการผลิตในปีพ.ศ. 2549 ในสามชุดแรกนั้นนำตัวละครจากเกมภาค Seisen no Keifu ในชุดที่สี่นั้นนำตัวละครมาจากภาค Thracia 776 และมีภาคเสริมที่รวมเอาตัวละครของทั้งสองภาค แต่ภาพประกอบนั้นเป็นผลงานของศิลปินคนละคน ไพ่ในสองชุดสุดท้ายนั้นนำตัวละครจาก Monshō no Nazo รูปแบบการเล่นในเกมไพ่ชุดนี้นั้นคล้ายคลึงกับระบบในเกมไฟร์เอมเบลม เพียงแต่ผู้เล่นต่อสู้ด้วยไพ่หลายชนิดเช่น ตัวละคร(characters) ภูมิประเทศ(terrains) อาวุธ(weapons) และ เหตุการณ์สุ่ม(surprise cards) นอกจากนี้ NTT Publishing ยังเป็นผู้ผลิตเพลงประกอบ(soundtracks)ของไฟร์เอมเบลม และ หนังสือ
อิทธิพลต่อสื่ออื่นๆ > การปรากฏตัวในเกมอื่น

ตั้งแต่เริ่มมีชุดนี้ครั้งแรกในปีพ.ศ. 2533 เกมในชุดไฟร์เอมเบลม ยังจำกัดวงอยู่เพียงในญี่ปุ่น จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2544 ที่ทางนินเทนโดได้ปล่อยเกม Super Smash Bros. Melee เกมแนวต่อสู้ที่รวบรวมตัวละครจากเกมทั้งหมดของบริษัท เกมในฉบับดั้งเดิมที่วางจำหน่ายในญี่ปุ่นมีตัวละครสองตัวจากเกมชุด ไฟร์เอมเบลม คือ Marth ตัวเอกจากภาคแรก Fire Emblem: Ankoku no Ryū to Hikari no Ken และภาคสาม Fire Emblem: Monshō no Nazo กับ Roy  ซึ่งเป็นตัวเอกจากเกมภาคหก Fire Emblem: Fūin no Tsurugi ซึ่งยังไม่ได้วางจำหน่าย ตามที่แจ้งในหน้าเวปทางการของนินเทนโดภาษาญี่ปุ่น มีการนำ Marth ใส่ลงในเกม Super Smash Bros. Melee ตามคำขอของบรรดาผู้เล่นเกมญี่ปุ่น ซึ่งในเกมถ้าสามารถปลดล็อกตัวละคร Marth ได้ ผู้เล่นสามารถเลือกเพลงในฉากวัดเป็นเพลงฉบับเรียบเรียงใหม่ของ "เพลงประกอบหลักของไฟร์เอมเบลม" และ "เพลงในขณะต่อสู้" ของเกมภาค Ankoku Ryū to Hikari no Ken
ด้วยการออกแบบของ Marth และการที่ตัวละครเล่นได้ ทำให้ตัวละครนี้ได้รับความสนใจอย่างมาก ในขณะที่เกมอยู่ในระหว่างการทดสอบในอเมริกาเหนือ และ เป็นการตัดสินใจของนินเทนโดอเมริกา ที่จะใส่ตัวละครนี้ลงในฉบับอเมริกาเหนือ ส่วน Roy นั้นใส่ในฉบับญี่ปุ่นเพื่อประชาสัมพันธ์เกมภาค Fūin no Tsurugi และเช่นกันก็มีการใส่ในฉบับอเมริกาเหนือด้วย ซึ่งจากความนิยมในตัวละครทั้ง Marth และ Roy ที่อยู่ในเกม Super Smash Bros. Melee ทำให้นินเทนโดตัดสินใจจะแปล และ ทำตลาดเกมในชุดไฟร์เอมเบลม สำหรับอเมริกาเหนือ และ ยุโรป
ใน Super Smash Bros. Brawl ตัวละคร Marth กลับมาเป็นตัวละครที่เล่นได้อีกครั้ง พร้อมทั้งมีตัวละคร Ike จากภาค Path of Radiance และ Radiant Dawn ตัวละคร Lyn หนึ่งในตัวละครหลักของภาค Fire Emblem ปรากฏตัวเช่นกันในรูปแบบของถ้วยรางวัลช่วยเหลือพิเศษสำหรับเรียก ในขณะที่ตัวละครสำคัญอื่นๆก็มีปรากฏทั้งในรูปของถ้วยรางวัล หรือ สติ๊กเกอร์ หรือ ทั้งสองแบบ ในฉากหนึ่งในเกม ฉากโจมตีปราสาท(Castle Siege) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเกมในชุดไฟร์เอมเบลม เพลงประกอบหลักของไฟร์เอมเบลมมีการปรับเปลี่ยนให้คล้ายคลึงกับเพลงประกอบหลักของ Super Smash Bros. Brawl รวมถึงในส่วนของวงออเคสตร้า และ เนื้อร้องภาษาละติน ถึงแม้ว่าเพลงของไฟร์เอมเบลมจาก Super Smash Bros. Melee จะมีการนำมาใช้ในส่วนต่างๆของเพลง ตัวเกมฉบับทดลองของภาค Fire Emblem: Monshou no Nazo นั้นใส่ลงเฉพาะในเกม Super Smash Bros. Brawl ฉบับญี่ปุ่นเท่านั้น
ใน Paper Mario: The Thousand-Year Door เกมอีกเกมของ Intelligent Systems ตัวละครตัวหนึ่งในเกมคอยบอกเกี่ยวกับเกมที่ชอบ เกมแรกที่ตัวละครตัวนี้พูดถึงคือ Fire Emblem เช่นเดียวกับในเกม Daigasso! Band-Brothers ของเครื่องนินเทนโดดีเอสก็มีการนำเพลงของไฟร์เอมเบลมไปใช้ด้วย
ดูเพิ่ม

Wars (series)
Tear Ring Saga
แหล่งข้อมูลอื่น

เวปอย่างเป็นทางการ(ญี่ปุ่น)
Classic Gaming 101 — Fire Emblem เก็บถาวร 2009-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Serenes Forest
| ด ค กเกมชุดไฟร์เอมเบลม |
| --- | --- |
เกมภาคต่างๆ: Ankoku Ryū to Hikari no Ken  • Gaiden  • Monshō no Nazo  • Seisen no Keifu  • Akaneia Senki • Thracia 776  • Fūin no Tsurugi  • Fire Emblem  • The Sacred Stones  • Path of Radiance  • Radiant Dawn  • Shadow Dragon • Awakening • Fates • Warriors • Three Houses • Engage
เกมภาคอื่น: Heroes
ตัวละคร: Marth  • in  Seisen no Keifu  • in Thracia 776  • in Fūin no Tsurugi  • in Fire Emblem  • in The Sacred Stones  • in Path of Radiance  • in Radiant Dawn  • in Shadow Dragon • รอย • โรบิน • โครม • ลูซินา • คอร์ริน • คามิลลา • ลิน
รูปแบบการเล่นในฉากจริงจากภาค Fire Emblem: Thracia 776
Marth (ซ้าย) และ Ike ใน Super Smash Bros. Brawl