stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โทกูงาวะ อากิตาเกะ
ชีวประวัติ > ชีวิตในวัยเด็ก

โทกูงาวะ อากิตาเกะเกิดในชื่อ มัตสึไดระ โยฮาชิมาโระ (松平 余八麿) เป็นบุตรชายคนที่ 18 ของโทกูงาวะ นาริอากิ (徳川 斉昭) ไดเมียวแห่งแคว้นศักดินามิโตะคนที่ 9 ที่ที่พักรองของแคว้นศักดินามิโตะ ใน โคมาโงเมะ (駒込), เอโดะ ในปี 1853 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่เกิดเหตุการณ์การเดินทางของเพร์รี เนื่องจากกังวลเรื่องความปลอดภัย เขาจึงย้ายไปอยู่ที่แคว้นศักดินามิโตะ เมื่ออายุได้ 6 เดือน และกลับมาที่เอโดะในปี 1863 ในปีเดียวกัน เขาถูกส่งไปเกียวโตในฐานะตัวแทนผู้นำของแคว้นมิโตะ เนื่องจากอาการป่วย (และเสียชีวิตในปี 1864) ของมัตสึไดระ อากิคูนิ พี่ชายร่วมมารดาของเขา เกียวโตอยู่ในสถานการณ์ที่วุ่นวายมากในช่วงเวลานั้น โดยกองกำลังที่สนับสนุนรัฐบาลโชกุนต่อสู้กับโรนินผู้สนับสนุน ซนโนโจอิ (尊王攘夷) และซามูไรจากแคว้นทางตะวันตกที่ต่อต้านรัฐบาลโชกุนตามท้องถนนในอุบัติการณ์คินมง (禁門の変) และเขาถูกบังคับให้เปลี่ยนที่พักอาศัยบ่อยครั้ง เพื่อความปลอดภัย เมื่อโชกุนคนที่ 14 โทกูงาวะ อิเอโมจิ (徳川家茂) ถึงแก่อสัญกรรมในปี 1866 เขาถูกเรียกตัวกลับไปที่เอโดะ และเปลี่ยนชื่อจากมัตสึไดระ อากิโนริเป็นโทกูงาวะ อากิตาเกะ ในปี 1867 เขาได้รับการประกาศให้เป็นผู้นำตระกูลชิมิสึ-โทกูงาวะ (清水徳川家) ซึ่งเป็นหนึ่งใน Gosankyō ของตระกูลโทกูงาวะซึ่งมีสิทธิที่จะขึ้นสู่ตำแหน่งโชกุน
ชีวประวัติ > อาชีพนักการทูต

ในปลายปี 1866 ขณะมีอายุเพียง 14 ปี โทกูงาวะ อากิตาเกะได้รับมอบหมายให้เป็นทูตพิเศษนำคณะผู้แทนญี่ปุ่นไปร่วม งานนิทรรศการโลก ที่กรุงปารีสในปี 1867 ซึ่งญี่ปุ่นมีศาลาหนึ่งหลัง ชิบูซาวะ เออิอิชิ (渋沢 栄一) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมุห์บัญชีและเลขานุการของโทกูงาวะ อากิตาเกะ ในปี 1866 และได้รับมอบหมายให้ร่วมคณะผู้แทนไปกรุงปารีส เขาจดบันทึกระหว่างปฏิบัติภารกิจ คณะเดินทางออกจากโยโกฮามะในวันที่ 11 มกราคม 1867 ในรัชสมัยของจักรพรรดิเมจิ และถึงปารีสในอีก 2 เดือนต่อมา  งานดังกล่าวกระตุ้นความสนใจอย่างมากในยุโรป และทำให้ผู้เข้าชมจำนวนมากได้สัมผัสกับศิลปะและเทคนิคของญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก
การเข้าเฝ้าจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ของคณะเดินทางของเขาประสบความสำเร็จ และเมื่องานสิ้นสุดลง โทกูงาวะ อากิตาเกะได้เข้าเฝ้าพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี และสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียระหว่างการเดินทางไปยังหลายประเทศในยุโรป กับพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม พระองค์ได้ตรวจสอบกองทหารที่สวมเสื้อคลุมต่อสู้แบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นซึ่งถูกถ่ายภาพในครั้งนั้น
โชจิโร อีดะ

| โชจิโร อีดะ |
| --- | --- |
พลโท โชจิโร อีดะ
ชื่อพื้นเมือง: 飯田 祥二郎
เกิด: 08 สิงหาคม ค.ศ. 1888(1888-08-08) จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 23 มกราคม ค.ศ. 1980(1980-01-23) (91 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
รับใช้:  ญี่ปุ่น
แผนก/สังกัด:  กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: ค.ศ. 1908–1945
ชั้นยศ: พลโท
บังคับบัญชา: องครักษ์จักรพรรดิ, กองทัพที่ 25, กองทัพที่ 15, กองทัพที่ 30
การยุทธ์:   การแทรกแซงไซบีเรีย  สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง  สงครามโลกครั้งที่สอง 
โชจิโร อีดะ (ญี่ปุ่น: 飯田 祥二郎; อังกฤษ: Shōjirō Iida; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1888 – 23 มกราคม ค.ศ. 1980) เป็นนายพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติ

อีดะเป็นคนท้องถิ่นจังหวัดยามางูจิ และสำเร็จการศึกษารุ่นที่ 20 ของโรงเรียนกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1908 และรุ่นที่ 27 ของวิทยาลัยการทัพบกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1915 อีดะได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยเอกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 เขาเข้าร่วมในกองกำลังรบนอกประเทศญี่ปุ่นสำหรับการแทรกแซงไซบีเรียเพื่อต่อต้านกองกำลังบอลเชวิค โดยสนับสนุนกองกำลังรัสเซียขาวในประเทศรัสเซีย
หลังจากรับราชการในตำแหน่งผู้ปกครองที่หลากหลายภายในกองเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น รวมถึงงานที่น่าเบื่อในฐานะอาจารย์ที่โรงเรียนทหารราบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง 1934 อีดะได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 ถึง ค.ศ. 1935 และเขาได้เป็นเสนาธิการทหารบกคนต่อมาของกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 ถึง ค.ศ. 1937
ด้วยการเริ่มต้นของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง อีดะกลายเป็นเสนาธิการทหารบกของกองทัพญี่ปุ่นที่ 1 ในประเทศจีนเมื่อปี ค.ศ. 1938 และเขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลโทในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพไต้หวันแห่งประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 ถึง 1939 เขากลับไปยังกองทหารองครักษ์จักรพรรดิในฐานะผู้บัญชาการ และดำรงตำแหน่งจนถึง ค.ศ. 1941
ด้วยการเริ่มต้นของสงครามแปซิฟิก อีดะถูกย้ายไปยังทางใต้เพื่อบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 25 ในการยึดครองอินโดจีนของฝรั่งเศสโดยญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1941 เขาได้ก่อตั้งสำนักงานใหญ่ในไซ่ง่อนและเตรียมพร้อมสำหรับการบุกครองประเทศไทย ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 อีดะได้เข้าบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 15 ที่เพิ่งจัดตั้งใหม่ ประกอบด้วยกองพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ 33 และกองพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ 55 เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม กองกำลังของเขาเอาชนะการต่อต้านไทยได้อย่างง่ายดาย และบังคับให้ไทยเข้าสู่สนธิสัญญาป้องกันร่วมกับญี่ปุ่น ส่วนวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1942 กองพลของอีดะได้เข้าสู่ประเทศพม่า ในระหว่างการเริ่มต้นของการทัพพม่าที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง
พลทหาร 35,000 คนของอีดะเอาชนะกองกำลังของอังกฤษได้อย่างรวดเร็วแม้จะมีภูมิประเทศที่ไม่เอื้ออำนวยและเสบียงจำกัด ในวันที่ 8 มีนาคม อีดะได้ยึดร่างกุ้ง ทำการตัดถนนพม่าและแยกจีนออก ภายในเดือนพฤษภาคม กองกำลังอังกฤษและจีนในพม่าถูกส่งกลับไปยังอินเดียและจีนด้วยการบาดเจ็บล้มตายราว 30,000 คน เทียบกับความสูญเสียของญี่ปุ่นที่มีตัวเลขเพียง 7,000 คน
เมื่อครั้งเรียกกลับสู่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1943 อีดะได้รับมอบหมายสู่หน่วยบัญชาการรักษาทั่วไป ส่วนในปี ค.ศ. 1944 เขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพเขตภาคกลาง แล้วออกจากราชการทหารในปีเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1945 อีดะได้รับการเรียกคืนกลับมารับราชการเพื่อบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 30 ในประเทศแมนจูก่อนการรุกรานของสหภาพโซเวียต จากนั้น เขาถูกจับโดยกองทัพแดงและถูกจับเป็นเชลยศึกในสหภาพโซเวียตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 ถึง 1950 ทั้งนี้ อีดะเสียชีวิตในโตเกียวเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1980
| ก่อนหน้า |  | โชจิโร อีดะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| first incumbent |  | ผู้บัญชาการทหารญี่ปุ่นในคราวน์โคโลนีแห่งประเทศพม่า  (ค.ศ. 1942–1943) |  | มาซากาซุ วากาเบะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Ammenthorp, Steen. "Iida Shojiro". The Generals of World War II.
Budge, Kent. "Iida, Shojiro". Pacific War Online Encyclopedia.
Myanmar - World Statesmen
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
แซตเทิร์นบอมเบอร์แมน

| แซตเทิร์นบอมเบอร์แมน |
| --- | --- |
ภาพปกเวอร์ชันยุโรป
ผู้พัฒนา: ฮัดสันซอฟต์, อิเลฟเวน
ผู้จัดจำหน่าย: ญี่ปุ่น: ฮัดสันซอฟต์อเมริกาเหนือ / ยุโรป: เซกา
กำกับ: ชิเงกิ ฟูจิวาระ คาซูโนริ ยาซูอิ
อำนวยการผลิต: ฮิโรชิ อิงาริ
ออกแบบ: ทัตสึมิสึ วาตานาเบะ โยเฮ นากาตะ
ศิลปิน: โชจิ มิซูโนะ นาโอโตะ โยชิมิ
แต่งเพลง: จุง ชิกูมะ
ชุด: บอมเบอร์แมน
เครื่องเล่น: เซกา แซตเทิร์น
วางจำหน่าย: ญี่ปุ่น: 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 ยุโรป: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1997อเมริกาเหนือ: 22 สิงหาคม ค.ศ. 1997
แนว: แอ็กชัน, เขาวงกต
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
แซตเทิร์นบอมเบอร์แมน (ญี่ปุ่น: サターンボンバーマン; อังกฤษ: Saturn Bomberman) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันที่ได้รับการพัฒนาโดยฮัดสันซอฟต์สำหรับระบบเซกา แซตเทิร์น โดยเป็นตอนที่สิบสองในซีรีส์บอมเบอร์แมน เกมนี้ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1996, ในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1997 และในทวีปยุโรปใน ค.ศ. 1997 ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับฟังก์ชันผู้เล่นหลายคนต่อผู้เล่นสูงสุดสิบคน
เกมดังกล่าวได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลายเมื่อมีการเปิดตัว นักวิจารณ์แสดงความคิดเห็นว่าเกมนี้สนุก แต่ล้มเหลวในการพัฒนาซีรีส์บอมเบอร์แมนอย่างแท้จริงมากกว่าภาคก่อน ๆ
รูปแบบการเล่น

เหมือนกับเกมบอมเบอร์แมนส่วนใหญ่ ซึ่งแซตเทิร์นบอมเบอร์แมน มีโหมดประจัญบาน (battle mode) เช่นเดียวกับโหมดเนื้อเรื่อง (story mode) พร้อมกับเป็นโหมดหลักที่ผู้เล่นต้องจบซีรีส์ของด่าน หลังจากนั้นผู้เล่นจะได้รับอันดับตามเวลาที่ใช้ เวลานี้จะได้รับการบันทึกลงในหน่วยความจำและเก็บไว้ในกระดานคะแนนเพื่อใช้อ้างอิงในอนาคต รวมถึงเกมนี้ยังมีการเพิ่มพลังใหม่ ๆ หลายอย่าง
แซตเทิร์นบอมเบอร์แมนใช้ไดโนเสาร์ผู้ช่วย ซึ่งในขั้นต้นพบว่าเป็นไข่ที่ถูกปล่อยออกมาเมื่อมีการทำลายบล็อกอ่อน ไดโนเสาร์มีสามระดับ ได้แก่ ทารก (อ่อนแอสุด), วัยรุ่น และตัวเต็มวัย (แข็งแกร่งสุด) ไดโนเสาร์สามารถโดนโจมตีได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้นไม่ว่าพวกมันจะใหญ่แค่ไหน หากผู้เล่นขี่ไดโนเสาร์เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น ไดโนเสาร์จะโดนโจมตีแทนผู้เล่น ในฐานะที่เก็บรวบรวมพาวเวอร์อัป มิเตอร์พิเศษที่ด้านบนของหน้าจอจะค่อย ๆ สร้างขึ้น เมื่อมิเตอร์นี้เต็มแล้วไดโนเสาร์จะโตขึ้นหนึ่งระดับ ตั้งแต่ทารกจนถึงวัยรุ่น หรือวัยรุ่นจนถึงตัวเต็มวัย อย่างไรก็ตาม ในโหมดประจัญบานระบบนี้จะทำงานแตกต่างกัน เมื่อใดก็ตามที่ผู้เล่นเก็บไข่ขณะขี่ไดโนเสาร์ ไดโนเสาร์จะเติบโต และผู้เล่นสามารถกระโดดออกจากไดโนเสาร์ได้ตลอดเวลา
รูปแบบการเล่น > โหมดเนื้อเรื่อง

แซตเทิร์นบอมเบอร์แมนมีโหมดเนื้อเรื่องที่สามารถเล่นคนเดียวหรือสองผู้เล่น
ด่านในโหมดเนื้อเรื่องเกี่ยวข้องกับการระเบิดเสาติดลูกกลมสีแดงเรืองแสงที่ด้านบน (ซึ่งรู้จักกันในชื่อซาร์ฟ) ขณะที่หลีกเลี่ยงศัตรู (หรือทำลาย) ระเบิดบล็อกและรวบรวมพาวเวอร์อัป เมื่อซาร์ฟทั้งหมดในด่านถูกทำลายแล้ว ทางออกจะปรากฏขึ้น เมื่อเข้าสู่ทางออก บอมเบอร์แมนจะทำท่าสำเร็จ จากนั้นจะมีคัตซีนสั้น ๆ โดยคัตซีนจะแสดงภาพทิวทัศน์ที่จะไป จากนั้นบอมเบอร์แมนก็เดินผ่าน และบางสิ่งก็ปิดทางที่เขาจากมา หลังจากคัตซีน ด่านต่อไปจะเริ่มขึ้น
รูปแบบการเล่น > โหมดประจัญบาน

แซตเทิร์นบอมเบอร์แมนรองรับผู้เล่นได้ถึงสิบคนในโหมดประจัญบานด้วย 2 มัลติแทป, 7 ผู้เล่นกับมัลติแทปเพียงหนึ่งตัว หรือผู้เล่นสองคนโดยไม่มีมัลติแทป นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ที่จะต่อสู้กับคู่แข่งที่ควบคุมด้วยซีพียูในโหมดประจัญบาน
หากจำนวนผู้เล่นในเกมเกินแปดคน เกมจะถูกเล่นในสมรภูมิแบบจอกว้าง, ลดขนาดตัวละคร และบล็อกให้เล็กลง ทำให้สนามที่ลงเล่นมีขนาดใหญ่มาก สิ่งนี้ยังปิดใช้งานพาวเวอร์อัปหลายอย่างรวมถึงไดโนเสาร์
เวอร์ชันอเมริกาเหนือยังรองรับเซกาเน็ตลิงก์ มากถึงสี่ผู้เล่นออนไลน์ผ่านผู้เล่นสองคนต่อคอนโซล
แหล่งข้อมูลอื่น

Saturn Bomberman Tournaments
แซตเทิร์นบอมเบอร์แมน ที่ MobyGames
หน้าจอเริ่มต้นของแซตเทิร์นบอมเบอร์แมน
โนซาวะอนเซ็ง

โนซาวะอนเซ็ง (ญี่ปุ่น: 野沢温泉) เป็นหมู่บ้านในจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในหุบเขาทางทิศเหนือของนครนางาโนะ และตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำชิกุมะ อันเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดของญี่ปุ่น หมู่บ้านแห่งนี้เป็นแหล่งน้ำพุร้อนที่มีชื่อเสียงในจังหวัดนางาโนะ  ภาคเศรษฐกิจของหมู่บ้านคือเกษตรกรรม และการท่องเที่ยวตามฤดูกาล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Nozawaonsen, Nagano
โยชิโตโมะ นาระ

โยชิโตโมะ นาระ (ญี่ปุ่น: 奈良美智) เป็นศิลปินชาวญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงระดับโลก และทรงอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งของญึ่ปุ่นในช่วงกระแส Pop Art ในยุค 90's
นาระเกิดวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ.1959 ที่เมืองฮิโรซากิ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น จบการศึกษาศิลปะในระดับปริญญาตรีและโทที่ Aichi Prefectural University of Fine Arts and Music แล้วบินไปเรียนศิลปะต่อที่ คุนส์อคาเดมี ดุสเซลดอร์ฟ (Kunstakademie Duesseldorf) ประเทศเยอรมนี หลังจากนั้นก็กลับมาทำงานศิลปะและพำนักอยู่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ทั้งภาพวาดและประติมากรรมของนาระจะมีบุคลิกแบบการ์ตูนเด็ก หรือที่ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 'มังงะ' (manga) รวมถึงสัตว์ โดยเฉพาะสุนัข ที่กลับแสดงอารมณ์ในทางตรงข้าม (ผิดกับคน) คือดูอบอุ่น
อ่อนโยน และเป็นมิตร ซึ่งล้วนเป็นแรงบันดาลใจมาจากความทรงจำในวัยเด็ก
นาระฉีกตัวเองออกจากศิลปินร่วมสมัยของญี่ปุ่นที่ทำงานศิลปะในแนวทางเดียวกัน (Cartoon Pop Art) อย่าง ทากาชิ มูรากามิ (Takashi Murakami) และ อิซูรุ คาซาฮาระ (Izuru Kasahara) ด้วยการรวมความเป็นญี่ปุ่นกับตะวันตก สร้างผลงานที่ทิ้งอารมณ์เย้ายวนกวนอารมณ์ ให้กับผู้ชมงานของเขา
โยชิโนริ โอซูมิ

| ศาสตราจารย์กิตติคุณ  ดร>  โยชิโนริ โอซูมิ |
| --- | --- |
โอซูมิในปี 2016
เกิด:  (1945-02-09) 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 (79 ปี) จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโตเกียว  มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์
มีชื่อเสียงจาก: ออโตแพกี (Autophagy)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ชีววิทยาสาขาเซลล์
สถาบันที่ทำงาน: สถาบันเทคโนโลยีโตกียว
 
โยชิโนริ โอซูมิ (ญี่ปุ่น: 大隅 良典, อักษรโรมัน: Yoshinori Ohsumi) เป็นนักชีววิทยาสาขาเซลล์และอาจารย์ชาวญี่ปุ่น ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 2016 จากการศึกษากลไกการกินตัวเองของเซลล์ (Autophagy) อันเป็นเป็นกลไกที่ทำลายและรีไซเคิลของเสียระดับเซลล์ภายในร่างกาย กลไกนี้จะทำงานเมื่อมนุษย์ทำการอดอาหารเป็นเวลาระยะเวลาหนึ่งแล้วแต่บุคคล ซึ่งทำให้ความเสี่ยงต่อโรคภัยลดลง
โอซูมิเกิดเมื่อปี 1945 ที่นครฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตร์บัณฑิตเมื่อปี 1967 และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตเมื่อปี 1974 จากมหาวิทยาลัยโตเกียว จากนั้นทำงานวิจัยที่มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์ นครนิวยอร์ก ระหว่างปี 1974–77 จากนั้น เขาเกินทางกลับญี่ปุ่นในปี 1977 แล้วทำงานที่มหาวิทยาลัยโตเกียวในฐานะนักวิจัย เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์ในปี 1986 และได้ตำแหน่งรองศาสตราจารย์ในปี 1988 ต่อมาเขาย้ายไปทำงานที่สถาบันชีววิทยาพื้นฐานแห่งชาติ และได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์
โยชิโนริ โอซูมิ เป็นชาวญี่ปุ่นคนที่ยี่สิบห้าที่ได้รับรางวัลโนเบล
โดบุตสึโชงิ

โดบุตสึโชงิ
มาโดกะ คิตาโอะ
โดบุตสึโชงิ (ญี่ปุ่น: どうぶつしょうぎ; อังกฤษ: Dōbutsu shōgi) เป็นสายพันธุ์หมากรุกญี่ปุ่นสำหรับเด็กเล็ก ซึ่งคิดค้นโดยผู้เล่นมืออาชีพหญิงที่ชื่อมาโดกะ คิตาโอะ และยังสามารถดึงดูดสาว ๆ บางส่วนมาเล่นเกมนี้ เกมนี้เล่นในกระดานขนาด 3×4 ช่อง และใช้กติกาโดยทั่วไปจากหมากรุกญี่ปุ่นแบบมาตรฐาน ซึ่งประกอบด้วยการเติมหมาก โดยยกเว้นว่าหมากตัวนั้นสามารถเคลื่อนไหวได้ครั้งละหนึ่งช่องเท่านั้น และขุนก็มาถึงค่ายศัตรูในฐานะวิธีเพิ่มเติมในการชนะเกม
ตัวหมากเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส เหมือนบล็อกของเด็ก ๆ โดยมีรูปการ์ตูนของสัตว์ที่เกี่ยวข้องมากกว่าตัวอักษรคันจิเพื่อระบุ และมักมีจุดอยู่ด้านข้าง รวมทั้งมุมของทิศที่ตัวหมากสามารถเคลื่อนที่ได้ เกมดังกล่าววางตลาดในต่างประเทศในชื่อ "เล็ตส์แคชเดอะไลออน!" (Let's Catch the Lion!)
การเล่น

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ร | ส | ช |
|  | ก |  |
|  | ไก่ |  |
| ช้าง | สิง | ราฟ |
ผู้เล่นแต่ละคนเริ่มเกมด้วยตัวหมากสี่ตัว:
สิงโต (ขุน) อยู่ตรงกลางแถวบ้าน ("ป่า")
ยีราฟ (เรือ) อยู่ทางขวาของขุน
ช้าง (บิชอป) อยู่ทางซ้ายของขุน
ลูกไก่ (เบี้ย) อยู่ด้านหน้าขุน
ดูเพิ่ม

หมากรุกญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Rules page
どうぶつしょうぎ – Let's Catch the Lion!   at BoardGameGeek
โจ ฮิงาชิ

| --- | --- |
โจ ฮิงาชิ

โจ ฮิงาชิ จากเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส XIII
ชื่อ: โจ ฮิงาชิ


รูปแบบการต่อสู้: มวยไทย

สัญชาติ:  ญี่ปุ่น

ส่วนสูง: 180 ซม.
น้ำหนัก: 71-72 กก.

กรุ๊ปเลือด: AB

สิ่งที่ชอบ: ผ้าคาดผม

อาหารโปรด: เนื้อจระเข้ทอดกรอบ

สิ่งที่เกลียด: การแต่งตัว




โจ ฮิงาชิ (ญี่ปุ่น: ジョー・ヒガシ; อังกฤษ: Joe Higashi) เป็นตัวละครเอกในเกมส์และการ์ตูนเรื่องตำนานกาโรเด็นเซ็ตสึ รวมทั้งเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ซึ่งเป็นนักสู้ชาวญี่ปุ่นผู้ใช้วิชามวยไทยในการต่อสู้ และได้รับการจัดให้เป็นตัวละครหลักของเกมมานานกว่าหนึ่งทศวรรษ เขาเป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่นผู้มีแถบผ้าคาดหัวเป็นรูปธงชาติญี่ปุ่นและไว้ผมตั้งเป็นสัญลักษณ์ประจำตัว อีกทั้ง มีผ้าพันมือ สวมถุงเท้าแบบชุดของนักมวยไทย ทั้งนี้ โจมักสวมกางเกงมวยไทยสีเหลือง, แดง, ส้มเป็นประจำแทบทุกภาค นอกจากนี้ เขายังเคยสวมกางเกงมวยไทยเป็นสีน้ำเงิน และรัดด้วยประเจียดที่ต้นแขนในบางภาค
ค.ศ. 1997 นิตยสารเกมเมสท์ ได้รับการโหวตเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับที่สามสิบเก้า ซึ่งอยู่ในอันดับเดียวกันกับจิน ชอนเรย์ จากเกมตำนานกาโร และแซนกีฟจากสตรีทไฟท์เตอร์ นอกจากนี้ จากการสำรวจความนิยมจากเว็บไซต์นีโอจีโอฟรีค เขาได้รับผลการโหวตเป็นตัวละครที่ได้รับคะแนนความนิยมสูงสุดเป็นอันดับสองด้วยคะแนน 3,654 คะแนนโหวต โจยังกลายมาเป็นมาสคอตหลักของนีโอจีโอฟรีคสำหรับบทวิเคราะห์และเรื่องราวเกี่ยวกับเกมใหม่จาก SNK
จากภาพลักษณ์ที่โดดเด่น ส่งผลให้โจ ฮิงาชิ เป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมในระดับนานาประเทศ ซึ่งครั้งหนึ่งได้มีการจัดประกวดคอสเพลย์ที่เมืองเซาเปาโล ประเทศบราซิล ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 ผู้สมบทบาทโจ ฮิงาชิ เป็นฝ่ายชนะเลิศในการประกวด โจ ฮิกาชิ มีท่าไม้ตายคือ เฮอริเคนอัปเปอร์, สแลชคิก, ไทเกอร์คิก และมีสุดยอดท่าไม้ตายคือ สกรูอัปเปอร์ รวมทั้ง โจ ฮิกาชิ ยังกลับมามีบทบาทอีกครั้งในเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส XIII
ประวัติตามท้องเรื่อง

แม้ว่าโจ ฮิงาชิ จะมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น แต่เขาก็ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่ประเทศไทยสำหรับการฝึกวิชามวยไทย ภายหลังจากที่เขาได้เป็นแชมป์มวยไทยแล้ว เขาก็มุ่งหน้าสู่เซาธ์ทาวน์เพื่อพิสูจน์ฝีมือในศึกเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สทัวร์นาเมนท์ เช่นเดียวกันกับเทอร์รี่ โบการ์ด และแอนดี้ โบการ์ด ที่กำลังตามล่ากีส ฮาวเวิร์ด เพื่อล้างแค้นให้บิดาของตน แล้วพวกเขาก็ได้มาเป็นเพื่อนสนิทกันในเวลาต่อมา จากการที่มีผู้ชื่นชอบโจ ฮิงาชิ ทำให้มวยไทยกลายเป็นที่รู้จักมากขึ้นตามไปด้วย นอกจากนี้ "โจ ฮิกาชิ" ยังมีสหายเก่าเป็นนักมวยไทยชื่อหัวใจ ซึ่งเคยเป็นศัตรูกันมาก่อนด้วยเช่นกัน
สื่อผสม

ชื่อดนตรีประกอบฉากต่อสู้ของโจ มักใช้ชื่อที่เป็นภาษาไทยหรือบ่งบอกความเป็นไทยแฝงอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเป็น : Thai nanbu no tsutaetai atarashii shi , Wani no Mi , Thai nanbu ni tsutawatta sp no shi , The River , Kurikinton ~Gomame Guitar Ver.~ , Kurikinton (Chestnuts and Mashed Sweet Potatoes) , Muay Thai และ Sharakusee ze
แหล่งข้อมูลอื่น

The King of Fighters 10th Anniversary Official Website (อังกฤษ)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "โจ ฮิกาชิ" (อังกฤษ)
| ด ค กเดอะคิงออฟไฟเทอส์ |
| --- | --- |
วิดีโอเกม:  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIII  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIV  เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XV 
ตัวละคร:  ไก เทนโด้  คิง  คิม คัพฮวาน  เคียว คุซานางิ  จุน ฮุน  โจ ฮิงาชิ  เชอร์มี่  โช ฮายาเตะ  ตั้วหลง  นาโครูรู  เทอร์รี่ โบการ์ด  เบนิมารุ นิไกโด  ไบรอัน แบทเลอร์  มาโคโตะ มิโซกูชิ  เมย์ ลี  ไม ชิรานุอิ  ยูริ ซากาซากิ  ร็อค ฮาวเวิร์ด  เรียว ซากาซากิ  โรเบิร์ต การ์เซีย  ลัคกี้ กลาวเบอร์  หัวใจ  อาเธน่า อาซามิยะ  อิโอริ ยางามิ  แอช คริมสัน  แอนดี โบการ์ด  ฮัตโตริ ฮันโซ  เฮฟวี่ ดี!  ไฮเดิร์น  K'  K9999  8 ขุนพลแห่งโอโรจิ 
นักพัฒนา:  ทากาชิ นิชิยามะ  ยาซูยูกิ โอดะ 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม  แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 
| ด ค กตัวละครที่เป็นนักมวยไทย |
| --- | --- |
ชาวไทย:  เกรียงอาจ • ครุฑ • ฉ่ำอุรา • ชูชัย • ชูร่า • ธีรวิทย์ • บุนนาค • พยัคฆ์ • สกัด • สามชาย • สามารถ • สิงห์ศักดิ์ • หัวใจ • อากาศ • อาดอน • อาภาไชย • ธานี • แอนน์ • เทียน • มะลิวัลย์ • เก้าล้าน •  ไอราวัณ
ชาวตะวันออก:  เคนอิจิ ชิราฮามะ • โจ ฮิงาชิ • ซาโนะ มิทสึรุ • ซาวามูระ • ฟุคามิ โก • มาโมรุ •  โก ฮิบิกิ •  ชิราโตะ •  เฟย์
ชาวตะวันตก:  แจ็กซ์ • แซ็ค • บรูซ เออร์วิน • โรเบิร์ต "R.J." เจมส์ • แอนน์ •  คิง • จันนี่ •  แบรด เบิร์นส์ • ลูซซูเรีย
ไม่ระบุสัญชาติ:  แดร๊กคิวล่าแมน • พัมพุต • โมคุจิน • อันโนว์
อื่นๆ: คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์ • ลุมพินีกันดั้ม • เกคิไวโอเล็ต • อุลตร้าแมนมิลเลเนี่ยม
ดูเพิ่ม: มวยไทย • มวยไทยในวัฒนธรรมประชานิยม • ตัวละครที่เป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์
 หมวดหมู่
โชวะ (ศักราช)

ระวังสับสนกับ ยุคโชวะ
โชวะ (ญี่ปุ่น: 長和) เป็น ศักราชของญี่ปุ่น หลังปี คันโก และก่อนปี คันนิง ช่วงเวลานี้กินเวลาตั้งแต่ ธันวาคม ค.ศ. 1012-เมษายน ค.ศ. 1017. จักรพรรดิผู้ครองราชย์คือ จักรพรรดิซันโจ (三条天皇) และ จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ (後一条天皇).
เปลี่ยนศักราช

ค.ศ. 1012 โชวะที่ 1 (長和元年): เปลี่ยนชื่อศักราชเพื่อแสดงถึงการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิซันโจในปีที่แล้ว ศักราชเก่าสิ้นสุดลงและศักราชใหม่เริ่มขึ้นในปี คันโก ที่ 9 วันที่ 25 เดือน 12 ปี ค.ศ. 1012.
เหตุการณ์ในปีโชวะ

ค.ศ. 1012 (ปีโชวะที่ 1, เดือน 8): จักรพรรดิซันโจอภิเษกกับบุตรสาวของ คัมปากุ ฟูจิวาระ โนะ มิชินางะ.
ค.ศ. 1016 (ปีโชวะที่ 4, เดือน 11): เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในพระราชวังอิมพีเรียล เหลือแต่เพียงกองขี้เถ้า.
10 มีนาคม ค.ศ. 1016 (ปีโชวะที่ 5, วันที่ 29 เดือน 1): ในปีที่ 5 ของรัชกาลจักรพรรดิซันโจ (三条天皇 5 年) พระองค์สละราชบัลลังก์; และได้รับการสืบทอดโดยพระราชภาติยะ (ลูกพี่ลูกน้อง) ของพระองค์ หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ ได้ขึ้นครองราชย์.
บันทึก

↑  Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Chōwa" in Japan Encyclopedia, p. 124, p. 124, ที่กูเกิล หนังสือ; n.b., Louis-Frédéric is pseudonym of Louis-Frédéric Nussbaum, see Deutsche Nationalbibliothek Authority File.
↑  Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 154-155; Brown, Delmer et al. (1979). Gukanshō, p. 307; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, p. 195.
↑  Titsingh, p. 154; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki. p. 195.
↑  Brown, p. 307.
1 2  Titsingh, p. 155.
↑  Titsingh, pp. 155-156; Brown, p. 307; Varley, p. 44; a distinct act of senso is unrecognized prior to Emperor Tenji; and all sovereigns except Jitō,  Yōzei, Go-Toba, and Fushimi have senso and sokui in the same year until the reign of Emperor Go-Murakami.
เอเชียนเกมส์ 1994

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: ฮิโรชิมะ
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
คำขวัญ: Asian Harmony
ประเทศเข้าร่วม: 42 ประเทศ
นักกีฬาเข้าร่วม: 6,828 คน
กีฬา: 34 ชนิดกีฬา
ชนิด: 337 ประเภท
พิธีเปิด: 2 ตุลาคม 2537 (2537-10-02)
พิธีปิด: 16 ตุลาคม 2537 (2537-10-16)
ประธานพิธีเปิด: สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ จักรพรรดิญี่ปุ่น
ประธานพิธีปิด: อาห์เหม็ด อัล-ฟาฮัด อัล-อาห์เหม็ด อัล-ซาบาห์ ประธานสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
นักกีฬาปฏิญาณ: เรียวเฮ โคบะ
ผู้จุดคบเพลิง: อากิ อิจิโจ ยาซูโนริ อูจิโตมิ
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬากลางอุทยานฮิโรชิมะ
← ปักกิ่ง 1990กรุงเทพมหานคร 1998 →
เอเชียนเกมส์ 1994 (ญี่ปุ่น: 1994年アジア競技大会, อักษรโรมัน: Senkyūhyakukyūjūyon-nen Ajia kyōgi taikai) เป็นการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 12 จัดขึ้นที่ฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม ถึง 16 ตุลาคม พ.ศ. 2537 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 42 ประเทศ และมีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 34 ชนิด โดยสนามแข่งขันที่ใช้เป็นหลัก คือ ฮิโรชิมะบิกอาร์ก มีสัญลักษณ์นำโชคเป็นนกพิราบคู่ ตัวผู้ ตัวเมีย ชื่อว่า "ป็อปโป" และ "คูกคู" เป็นการสื่อถึงสันติภาพ นับเป็นครั้งแรกด้วยที่การแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติใช้สัญลักษณ์นำโชคเป็นคู่
สำหรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งนี้ของนักกีฬาทีมชาติไทย ปรากฏว่าสามารถได้เพียงเหรียญทองเดียวจากมวยสากลสมัครเล่นในรุ่นเฟเธอร์เวทจากสมรักษ์ คำสิงห์ แต่ต่อมาภายหลังจบการแข่งขันได้มีมติให้เพิ่มอีก 2 เหรียญทองจากกีฬาว่ายน้ำจากรัฐพงษ์ ศิริสานนท์ เนื่องจากมีนักกีฬาคนเดิมที่ได้เหรียญไปนั้นถูกตรวจสอบใช้สารกระตุ้น และพิธีเปิดการแข่งขันมีนักร้องไทยร่วมในการแสดงด้วยคือ กุ้งนาง ปัทมสูต แต่การถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทยที่กลับมาในประเทศไทยไม่ทัน และในพิธีปิดการแข่งขัน การส่งมอบธงจัดการแข่งขันต่อให้ไทย ในปี พ.ศ. 2541 หรือ ค.ศ. 1998 มีบัญญัติ บรรทัดฐาน เป็นตัวแทนของรัฐบาลไทยรับต่อ
สรุปเหรียญการแข่งขัน

บทความหลัก: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1994
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
*  เจ้าภาพ (ญี่ปุ่น)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน (CHN) | 126 | 83 | 57 | 266 |
| 2 |  ญี่ปุ่น (JPN)* | 64 | 75 | 79 | 218 |
| 3 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 63 | 56 | 64 | 183 |
| 4 |  คาซัคสถาน (KAZ) | 27 | 25 | 27 | 79 |
| 5 |  อุซเบกิสถาน (UZB) | 11 | 12 | 19 | 42 |
| 6 |  อิหร่าน (IRI) | 9 | 9 | 8 | 26 |
| 7 |  จีนไทเป (TPE) | 7 | 13 | 24 | 44 |
| 8 |  อินเดีย (IND) | 4 | 3 | 16 | 23 |
| 9 |  มาเลเซีย (MAS) | 4 | 2 | 13 | 19 |
| 10 |  กาตาร์ (QAT) | 4 | 1 | 5 | 10 |
| 11–32 | Remaining | 20 | 58 | 91 | 169 |
| รวม (32 ประเทศ) | รวม (32 ประเทศ) | 339 | 337 | 403 | 1079 |
การตลาด > สิทธิการออกอากาศ

ทีวีบี
ซีซีทีวี
เอ็นเอชเค ทีบีเอส และ RCC
โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย
ผู้สนับสนุน

โคคา-โคล่า
มาสเตอร์การ์ด
ซัมซุง
คาลบี้
เอสิกส์
มิซูโนะ
มาสด้า
ฟูจิตสึ
ฟูจิฟิล์ม
นิคอน
พานาโซนิค
เนชั่นแนล
โซโก
เอ็นทีที
เอ็นอีซี
ไซโก
คิริน
อควาเรียส
ฟูจิซีรอกซ์
ซาทาเกะ
อิซูมิ
ออนเวิร์ด
อีเนอร์เจีย
โนริโอะ วากาโมโตะ

| โนริโอะ วากาโมโตะ |
| --- | --- |
若本 規夫

เกิด:  (1945-10-18) ตุลาคม 18, 1945 (79 ปี) ชิโมโนเซกิ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์, ผู้บรรยาย
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1972–ปัจจุบัน
Notable credit: ซาซาเอะซัง พากย์เป็น อานาโกะซัง' ดราก้อนบอล Z พากย์เป็น เซลล์ เลเจนด์ออฟเดอะกาแลคติกฮีโรส์ พากย์เป็น ออสการ์ วอน รอยเอนธาล นินิน งะ ชิโนบุเด็น พากย์เป็น องโซะกุมะรุ การ์กอยแห่งบ้านโยชินากะ พากย์เป็น การ์กอยล์ '"โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ"'ดีโอ บรันโด'"
โนริโอะ วากาโมโตะ ในงานเดซูกอนฟรอสต์บิเต 2013 ประเทศฟินแลนด์
โนริโอะ วากาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 若本規夫; อังกฤษ: Norio Wakamoto; 18 ตุลาคม ค.ศ. 1945 – ) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ในสังกัดซิกมาเซเวนทาเลนต์เอเจนซี เขาเกิดที่ชิโมโนเซกิ จังหวัดยามางูจิ และเติบโตในซาไก จังหวัดโอซากะ ก่อนที่จะสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ
ผลงานเด่นของเขา คือการให้เสียงพากย์ตัวละครดาวร้ายอย่างเซลล์ จากดราก้อนบอล Z และเวก้า จากเกมแคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2
และ ดีโอ บรันโด ใน โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official agency profile เก็บถาวร 2019-07-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Norio Wakamoto at Hitoshi Doi's Seiyuu Database
โนริโอะ วากาโมโตะ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
Original Name Works Cited (archive) on lain.gr.jp (ญี่ปุ่น)
Wakamoto Norio profile (archive) on Animate.tv (ญี่ปุ่น)
Iyasare-radio, hosted by Wakamoto (archive) (ญี่ปุ่น)
โคอิโวะชิราไนคิมิเอะ

"โคอิโวะชิราไนคิมิเอะ" (ญี่ปุ่น: 恋を知らない君へ; "ถึงเธอผู้ไม่รู้จักความรัก") เป็นซิงเกิลลำดับที่ 20 ของวงนิวส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 จากต้นสังกัด Johnny's Entertainment  สำหรับซิงเกิลนี้ถือเป็นซิงเกิลลำดับ 20 ที่นิวส์ครองอันดับ 1 ติดต่อกันมาตั้งแต่เดบิวต์ เป็นศิลปินกลุ่มที่สามรองจาก Kinki Kids (35 ซิงเกิล) และ คัตตุน (26 ซิงเกิล) ที่ได้อันดับ 1 ยาวนานเช่นนี้ นอกจากนี้ยังอยู่ในอันดับที่ 13 ของโอริกอนชาร์จซิงเกิลของจอห์นนี่ในปี 2016 อีกด้วย
รายชื่อเพลง

ทั้งนี้ซิงเกิลโคอิโวะชิราไนคิมิเอะ นั้นมีการวางจำหน่ายทั้งสิ้น 3 แบบด้วยกัน ได้แก่
รายชื่อเพลง > First-run Edition

CD
恋を知らない君へ (Koi o shiranai kimi e) เนื้อร้อง : ฮีโร่ลิซึ่ม (ヒロイズム), Hacchin' Maya | ผู้แต่ง : ฮีโร่ลิซึ่ม (ヒロイズム) | เรียบเรียง : ฮีโร่ลิซึ่ม (ヒロイズム), เรียวสุเกะ นากานิชิ  เป็นเพลงประกอบละครวันเสาร์ทางช่อง NTV เวลา 21:00 น. เรื่อง หญิงสาวผู้ข้ามกาลเวลา (ญี่ปุ่น: 時をかける少女; โรมาจิ: Tokiwokakerushōjo) อีกด้วย
Smile  เนื้อร้อง,ผู้แต่ง,เรียบเรียง : ฮีโร่ลิซึ่ม (ヒロイズム)
DVD
วิดีโอเพลง 恋を知らない君へ (Koi o shiranai kimi e) ความยาวประมาณ 5 นาที
รายชื่อเพลง > Regular Edition

CD
恋を知らない君へ (Koi o shiranai kimi e)
Smile
サマラバ (Samaraba) เนื้อร้อง,ผู้แต่ง,เรียบเรียง : TAKA3
Distance เนื้อร้อง,ผู้แต่ง : ทาเคฮิโกะ ทาเคอุจิ | เรียบเรียง : จิบะ ซุมิฮารุ
恋を知らない君へ (Koi o shiranai kimi e) เวอร์ชันคาราโอเกะ