stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มุมรับภาพ
ในวิดีโอเกม

ในวิดีโอเกมที่มีมุมมองแบบบุคคลที่หนึ่ง (โดยเฉพาะเกมแข่งรถ) มุมมองจะกว้างขึ้นถึง 90 องศาหรือมากกว่านั้นเพื่อทำให้โลกที่มองเห็นดูกว้างขึ้นโดยเจตนา และเพิ่มความรู้สึกถึงความเร็ว โดยอาจทำได้ปรับไปทีละน้อยตามความเร็วที่เพิ่มขึ้น หรือการตั้งค่า เทอร์โบบูสท์ บางอย่างเพื่อให้เป็นเช่นนั้น เทคนิคนี้ช่วยให้เราแสดงความเร็วที่เหนือกว่าประสิทธิภาพของ เกมเอนจิน และ ฮาร์ดแวร์ ได้ ตัวอย่างเช่น เกมแกรนด์เทฟต์ออโต: แซนแอนเดรียส์ ใช้เทคนิคดังกล่าว
ผู้เล่นที่เล่นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งอาจต้องการขยายขอบเขตการมองเห็นให้กว้างขึ้น (กว้างกว่าปกติ 20° ถึง 30°) เพื่อดูสภาพแวดล้อมรอบตัวมากขึ้น
การวัดค่ามุมรับภาพตามแนวต่าง ๆ
ภาพจำลองแสดงการเปลี่ยนความยาวโฟกัสให้สอดคล้องกับมุมรับภาพโดยให้วัตถุเป้าหมายขนาดเท่าเดิม
ภาษาตงเซียง

| ซันตา |
| --- | --- |
Santa لھجکءاءل‎
ประเทศที่มีการพูด: ประเทศจีน
ภูมิภาค: มณฑลกานซู่ (ส่วนใหญ่ในเขตปกครองตนเองระดับจังหวัดชนชาติหุยหลินเซี่ย) และเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ (จังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัคอีหลี)
จำนวนผู้พูด: 200,000  (2007)
ตระกูลภาษา: มองโกล  Shirongolicซันตา
ระบบการเขียน: อักษรอาหรับ, อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-3: sce
ภาษาซันตา (Santa language) หรือ ภาษาตงเซียง (จีนตัวย่อ: 东乡语; จีนตัวเต็ม: 東鄉語; พินอิน: Dōngxiāng yǔ) เป็นภาษากลุ่มมองโกลที่ใช้พูดโดยชาวตงเซียงในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ภาษาตงเซียงไม่มีการเปลี่ยนเสียงสระและไม่มีความต่างของความยาวเสียงสระ
ไวยากรณ์

เช่นเดียวกับภาษากลุ่มมองโกลอื่น ๆ ภาษาตงเซียงเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ในหลินเซี่ยซึ่งได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางที่พูดโดยชาวหุย จะมีการเรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรมด้วย
สัทวิทยา > พยัญชนะ

ภาษาตงเซียงมี 29 พยัญชนะ:
|  |  | ริมฝีปาก | ริมฝีปากกับฟัน | ปุ่มเหงือก | ปลายลิ้นม้วน | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน | ลิ้นไก่ | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หยุด | เรียบ | [p] |  | [t] |  |  | [k] | [q] |  |
| หยุด | ธนิต | [pʰ] |  | [tʰ] |  |  | [kʰ] | [qʰ] |  |
| เสียดแทรก | ไม่ก้อง |  | [f] | [s] | [ʂ] | [ɕ] | [x] |  | [h] |
| เสียดแทรก | ก้อง |  |  |  | [ʐ] |  |  | [ʁ] |  |
| กักเสียดแทรก | เรียบ |  |  | [t͡s] | [t͡ʂ] | [t͡ɕ] |  |  |  |
| กักเสียดแทรก | ธนิต |  |  | [t͡sʰ] | [t͡ʂʰ] | [t͡ɕʰ] |  |  |  |
| นาสิก | นาสิก | [m] |  | [n] |  |  | [ŋ] |  |  |
| เปิด | เปิด | [w] |  | [l] |  | [j] |  |  |  |
| รัว | รัว |  |  | [r] |  |  |  |  |  |
สัทวิทยา > สระ

ภาษาตงเซียบมี 7 สระ แต่ไม่มีทั้งการสอดคล้องกลมกลืนของสระหรือความแตกต่างของความยาวของเสียงสระเหมือนภาษากลุ่มมองโกลอื่น ๆ
|  | หน้า | กลาง> เรียบ | กลาง> ปลายลิ้นม้วน | หลัง> ไม่ห่อ | หลัง> ห่อ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สูง | [i] |  |  | [ɯ] | [u] |
| กลาง |  | [ə] | [ɚ] |  | [o] |
| ต่ำ |  |  |  | [ɑ] |  |
ระบบการเขียน

เนื่องจากความรู้เกี่ยวกับภาษาอาหรับเคยแพร่กระจายในบริเวณนี้ ภาษานี้จึงเคยเขียนด้วยอักษรอาหรับ คล้ายกับอักษรเสี่ยวเอ้อจิ้งของชาวหุย ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา มีการพัฒนาการเขียนด้วยอักษรละตินสำหรับภาษาตงเซียงโดยใช้พื้นฐานจากอักษรของภาษามองเกอร์ แต่ยังอยู่ในระยะทดลอง
ตัวเลข

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ไทย | ภาษามองโกเลียคลาสสิก | ภาษาตงเซียง |
| 1 | หนึ่ง | Nigen | Niy |
| 2 | สอง | Qoyar | Ghua |
| 3 | สาม | Ghurban | Ghuran |
| 4 | สี่ | Dorben | Jierang |
| 5 | ห้า | Tabun | Tawun |
| 6 | หก | Jirghughan | Jirghun |
| 7 | เจ็ด | Dologhan | Dolon |
| 8 | แปด | Naiman | Naiman |
| 9 | เก้า | Yisun | Yysun |
| 10 | สิบ | Arban | Haron |
ภาษาลูกผสมถั่งวั่ง

มีประชากรราว 20,000 คนทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตตงเซียง ซึ่งจำแนกตนเองว่าเป็นชาวตงเซียงหรืชาวหุยแต่ไม่พูดภาษาตงเซียง แต่พูดภาษาจีนกลางที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาตงเซียง นักภาษาศาสตร์ Mei W. Lee-Smith เรียกภาษาลูกผสมนี้ว่าภาษาถั่งวั่ง (ภาษาจีน: 唐汪话) โดยมีที่มาจากชื่อของสองหมู่บ้านคือหมู่บ้านถั่งเจียและหมู่บ้านวั่งเจีย ซึ่งเป็นที่ที่พบภาษานี้ ซึ่งจะใช้หน่วยเสียงและคำจากภาษาจีนกลางแต่ใช้ไวยากรณ์ของภาษาตงเซียง และยังมีคำยืมจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียด้วย
ภาษาถั่งวั่งเป็นภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์ มีอนุภาคทางไวยากรณ์ที่นำมาจากภาษาจีนกลาง แต่ใช้ตามแบบหน่วยเสียงของภาษาตงเซียงซึ่งไม่มีเสียงวรรณยุกต์ เช่นปัจจัยแสดงพหูพจน์ของภาษาจีนกลาง -men (们) ในภาษาทังวังจะใช้ในรูป-m และใช้แบบเดียวกับปัจจัยพหูพจน์ –la ในภาษาตงเซียง
บรรณานุกรม

Bao, Saren (包萨仁) (2006), 从语言接触看东乡语和临夏话的语序变化 [Sequential Changes in Dongxiang Language and Linxia Dialects from the View of Linguistic Contact], Journal of the Second Northwest University for Nationalities (Social Science Edition) (2), ISSN 1008-2883, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-13
Cheng, Joyce (2013-05-10), "Dongxiang – people of the northwest", GBTIMES, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-28
Field, Kenneth Lynn (1997), A grammatical overview of Santa Mongolian (PDF), PhD dissertation, University of California, Santa Barbara
People's Daily (2012-08-08), Chinese Ethnic Groups：东乡族（Dōngxiāng zú ）The Dongxiang ethnic minority, สืบค้นเมื่อ 2016-02-12
อ่านเพิ่ม

Baker, Craig (April 2000), The Dongxiang Language and People (PDF), สืบค้นเมื่อ 2016-02-12{{citation}}:  CS1 maint: url-status (ลิงก์)
Chuluu, Üjiyediin (Chaolu Wu) (November 1994), Introduction, Grammar, and Sample Sentences for Dongxiang (PDF), SINO-PLATONIC, Philadelphia, PA: University of Pennsylvania
Jorigt, G.; Stuart, Kevin (1998), "Problems Concerning Mongolian Case", Central Asiatic Journal, Harrassowitz Verlag, 42 (1): 110–122, JSTOR 41928140
Kim, Stephen S. (2003), "Santa",  ใน Janhunen, Juha (บ.ก.), The Mongolic Languages, Routledge Language Family Series, pp. 346–363, ISBN 978-0-203-98791-9
Ma, Guozhong (马国忠) (2001),  东乡语汉语词典 [Dongxiang-Chinese Dictionary], Lanzhou: Gansu Nationalities Publishing House (甘肃民族出版社), ISBN 978-7-5421-0767-1
Wei, Li Xue; Stuart, Kevin (1989), "Population and Culture of the Mongols, Tu, Baoan, Dongxiang, and Yugu in Gansu", Mongolian Studies, Mongolia Society, 12 (The Owen Lattimore Memorial Issue): 71–93, JSTOR 43194234
แหล่งข้อมูลอื่น

The Dongxiang Mongols and Their Language
An example of the Dongxiang language being spoken
ลองบีช (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

| ลองบีช |
| --- | --- |
เมือง
เมืองลองบีช
   ธง ตรา
สมญา: LB, the LBC, Iowa by-the-sea
คำขวัญ: The International City
ตำแหน่งของเมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ลองบีชตำแหน่งของเมืองในสหรัฐอเมริกา
พิกัด: 33°48′15″N 118°9′29″W﻿ / ﻿33.80417°N 118.15806°W﻿ / 33.80417; -118.15806
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: แคลิฟอร์เนีย
เคาน์ตี้: ลอสแอนเจลิสเคาน์ตี้
เข้าร่วม: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2440
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โรเบิร์ต บ็อบ ฟอสเตอร์
 • สภาเมือง: Robert Garcia   Suja Lowenthal   Gary DeLong   Patrick O'Donnell    Gerrie Schipske   Dee Andrews   Tonia Reyes Uranga   Rae Gabelich   Val Lerch
 • City Attorney: Robert E. Shannon
 • City Auditor: Laura L. Doud
 • City Prosecutor: Tom Reeves
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 170.6 ตร.กม. (65.9 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 130.6 ตร.กม. (50.0 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 40.0 ตร.กม. (15.9 ตร.ไมล์)
ความสูง: Sea Level 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร (1 มกราคม 2552)
 • ทั้งหมด: 492,682 (อันดับที่ 38) คน
 • ความหนาแน่น: 3,772.45 คน/ตร.กม. (9,770.6 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC-8 (PST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-7 (PDT)
ZIP code: 90801-90810, 90813-90815, 90822, 90831-90835, 90840, 90842, 90844-90848, 90853, 90888, 90899
รหัสพื้นที่: 562, 310 (Only Some Small Areas Cover 310 Area Code)
FIPS code: 06-43000
GNIS feature ID: 1652747
เว็บไซต์: www.longbeach.gov
ลองบีช (อังกฤษ : Long Beach) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางทิศใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ในเขตลอสแอนเจลิสเคาน์ตี้ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองลอสแอนเจลิส 32 กิโลเมตร ในปี 2552 มีจำนวนประชากรประมาณ 492,682 คน
ท่าเรือลองบีช เป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก อุตสาหกรรมที่สำคัญของเมือง คือ อุตสาหกรรมน้ำมันซึ่งพบมากทั้งบนบกและในน้ำ อากาศยาน และชิ้นส่วนรถยนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

Long Beach Area Convention & Visitors Bureau
เว็บไซต์เมืองลองบีช เก็บถาวร 12 ตุลาคม 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รายพระนามรัชทายาทเบลเยียม

นี่คือ รายพระนามรัชทายาทเบลเยียม พระนามผู้ที่ได้เสด็จขึ้นครองราชย์จะลงพระนามเป็นตัวเข้ม
รายพระนามรัชทายาทเนเธอร์แลนด์
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
เจ้าชายแห่งออเรนจ์
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2565–2566

| ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ> ศ. 2565–2566 |
| --- | --- |
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว: 25 กันยายน พ.ศ. 2565
ระบบสุดท้ายสลายตัว: ฤดูกาลดำเนินอยู่ในปัจจุบัน
พายุมีกำลังมากที่สุด

ชื่อ: บาลิตา
 • ลมแรงสูงสุด: 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด: 996 hPa (มิลลิบาร์)
 
สถิติฤดูกาล
ความแปรปรวนทั้งหมด: 2 ระบบ
พายุดีเปรสชันทั้งหมด: 2 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด: 2 ลูก
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: ไม่มี
ความเสียหายทั้งหมด: ไม่มี
 
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก–ใต้ 2563–64, 2564–65, 2565–66, 2566–67, 2567–68
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2565–2566 เป็นฤดูกาลในปัจจุบันของวัฏจักรรายปีของการก่อตัวพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อน โดยฤดูกาลเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2565 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน 2566 โดยมีข้อยกเว้นสำหรับมอริเชียสและเซเชลส์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม 2566 วันที่เหล่านี้เป็นช่วงเวลาตามธรรมเนียมนิยมซึ่งเป็นช่วงจำกัดของแต่ละปี ซึ่งมีพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนก่อตัวภายในแอ่ง ภายในทางตะวันตกของเส้น 90 °ตะวันออก และทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้จะได้รับการเฝ้าระวังโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในเรอูนียง
พายุ > พายุโซนร้อนกำลังปานกลางแอชลีย์

วันที่ 22 กันยายน ร่องความกดอากาศต่ำบริเวณใกล้ศูนย์สูตรได้สร้างหย่อมความกดอากาศต่ำเขตร้อนขึ้นในมหาสมุทรอินเดีย แต่เดิมนั้นทางเมเตโอฟร็องส์คาดการณ์ว่าจะไม่มีการพัฒนาตัวเนื่องจากลมเฉือนที่ระดับบน อย่างไรก็ตาม สภาพแวดล้อมได้เอื้ออำนวยมากขึ้นในช่วงสามวันต่อมา และมีตัวหย่อมความกดอากาศต่ำได้มีการจัดระบบอย่างเพียงพอจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกแรกของฤดูกาลในวันที่ 26 กันยายน ต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจัดให้ระบบเป็นพายุโซนร้อน 02S โดยอิงจากเครื่องวัดการกระจายซึ่งบ่งชี้ลักษณะลมแบบพายุโซนร้อนในเขตซีกตะวันตกและตะวันออกของวงพายุ วันถัดมา พายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง และสำนักบริการอุตุนิยมวิทยามอริเชียสได้ใช้ชื่อกับพายุว่า แอชลีย์
รายชื่อพายุ

ภายในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนและพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนใดที่ถูกประมาณว่ามีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีที่ 65 กม./ชม. โดยการวัดของศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในเกาะลาเรอูนียง ประเทศฝรั่งเศส (RSMC ลาเรอูนียง) พายุลูกดังกล่าวจะได้รับชื่อ อย่างไรก็ตาม ศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในประเทศมอริเชียสและประเทศมาร์ดากัสการ์จะเป็นผู้กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนแทน โดยศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในประเทศมอริเชียสจะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง ในขอบเขตระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 55 องศาตะวันออกไปทางตะวันออกถึง 90 องศาตะวันออก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่กำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางในขอบเขตระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 30 องศาตะวันออกไปทางตะวันออกถึง 55 องศาตะวันออก พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากศูนย์ย่อยในประเทศมาร์ดากัสการ์ ตั้งแต่ฤดูกาล 2559–2560 เป็นต้นมา ชุดรายชื่อที่ใช้ภายในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้จะถูกนำมาวนใช้ในทุก ๆ สามปี โดยชื่อพายุจะถูกใช้เพียงครั้งเดียว ดังนั้นชื่อพายุใดที่ถูกนำมาใช้แล้วในฤดูกาลนี้จะถูกถอนออกจากการวนใช้ซ้ำ และจะมีการตั้งชื่อขึ้นมาทดแทนในฤดูกาล 2568–2569 ส่วนชื่อพายุใดที่ยังไม่ถูกใช้จะถูกนำไปใช้อีกครั้งในฤดูกาลหน้า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  แอชลีย์  บาลิตา  เชเนโซ (ยังไม่ใช้)  ดินกานี (ยังไม่ใช้)  เอนาลี (ยังไม่ใช้)  ฟาเบียน (ยังไม่ใช้)  เกซานี (ยังไม่ใช้)  โอราซีโอ (ยังไม่ใช้)  อินดูซา (ยังไม่ใช้) |  จูลูกา (ยังไม่ใช้)  คุนได (ยังไม่ใช้)  ลีเซโบ (ยังไม่ใช้)  มิเชล (ยังไม่ใช้)  นูซฮา (ยังไม่ใช้)  โอลิเวีย (ยังไม่ใช้)  โพเกรา (ยังไม่ใช้)  ควินซี (ยังไม่ใช้)  เรบาโอเน (ยังไม่ใช้) |  ซาลามา (ยังไม่ใช้)  ทริสตัง (ยังไม่ใช้)  อูร์ซูลา (ยังไม่ใช้)  ไวโอเลต (ยังไม่ใช้)  วิลสัน (ยังไม่ใช้)  ซีลา (ยังไม่ใช้)  เยเกลา (ยังไม่ใช้)  ซาอีนา (ยังไม่ใช้) |
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
รายชื่อฤดูพายุไซโคลนซีกโลกใต้
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก: 2565, 2566
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก: 2565, 2566
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก: 2565, 2566
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย: 2565, 2566
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2565–2566
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้ พ.ศ. 2565–2566
พายุหมุนเขตร้อนในแอตแลนติกใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

เมเทโอ-ฟร็องส์ ลา เรอูนียง (ฝรั่งเศส)
กรมอุตุนิยมวิทยามาดากัสการ์ (ฝรั่งเศส)
ศูนย์บริการสภาพอากาศมอริเชียส (อังกฤษ)
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (อังกฤษ)
| ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ> ศ. 2560–2569 |
| --- | --- |
ก่อนหน้า: 2559–2560 · 2560–2561 · 2561–2562 · 2562–2563 · 2563–2564 · 2564–2565 · 2565–2566 · 2566–2567 · 2567–2568 · 2568–2569 · 2569–2570 · ต่อไป: 2570–2571
รายชื่อประเทศเรียงตามประชากรเมือง

รายชื่อประเทศตามประชากรในเมือง
| ลำดับที่ | ประเทศ/ดินแดน  | ประชากรเมือง | ปี | แหล่งที่มา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — | โลก | 3,842,500,000 | 2014 |  |
| 1 |  จีน | 742,299,307 | 2014 |  |
| 2 |  อินเดีย | 410,207,282 | 2014 |  |
| 3 |  สหรัฐ | 259,699,506 | 2014 |  |
| 4 |  บราซิล | 172,603,425 | 2014 |  |
| 5 |  อินโดนีเซีย | 133,998,074 | 2014 |  |
| 6 |  ญี่ปุ่น | 118,259,272 | 2014 |  |
| 7 |  รัสเซีย | 106,317,178 | 2014 |  |
| 8 |  เม็กซิโก | 97,765,478 | 2014 |  |
| 9 |  ไนจีเรีย | 83,799,405 | 2014 |  |
| 10 |  ปากีสถาน | 70,911,465 | 2014 |  |
| 11 |  เยอรมนี | 60,743,165 | 2014 |  |
| 12 |  อิหร่าน  | 57,169,480 | 2014 |  |
| 13 |  ตุรกี  | 55,278,362 | 2014 |  |
| 14 |  บังกลาเทศ  | 53,127,073 | 2014 |  |
| 15 |  สหราชอาณาจักร  | 53,121,069 | 2014 |  |
| 16 |  ฝรั่งเศส  | 52,490,400 | 2014 |  |
| 17 |  ฟิลิปปินส์  | 44,530,929 | 2014 |  |
| 18 |  อิตาลี  | 42,212,315 | 2014 |  |
| 19 |  เกาหลีใต้ | 41,529,169 | 2014 |  |
| 20 |  อาร์เจนตินา | 38,293,335 | 2014 |  |
| 21 |  โคลอมเบีย | 37,265,353 | 2014 |  |
| 22 |  สเปน | 36,824,372 | 2014 |  |
รอเบิร์ตที่ 2 ดยุกแห่งนอร์มังดี

| รอเบิร์ตที่ 2 ดยุกแห่งนอร์มังดี |
| --- | --- |
พระอนุสรณ์ของรอเบิร์ตที่ 2 ดยุกแห่งนอร์มังดีที่มหาวิหารกลอสเตอร์
ดยุกแห่งนอร์ม็องดี
ระหว่าง: 9 กันยายน 1087 – 1106
ก่อนหน้า: วิลเลียมที่ 3 ผู้พิชิต
ถัดไป: เฮนรีที่ 1

ประสูติ: ราว ค.ศ. 1051 หรือ ค.ศ. 1054
สิ้นพระชนม์: 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1134
คู่อภิเษก: ซิบิลลาแห่งคอนเวอร์ซาโน
ราชวงศ์: นอร์มัน
พระราชบิดา: สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระราชมารดา: มาทิลดาแห่งฟลานเดอร์ส
รอเบิร์ตที่ 2 ดยุกแห่งนอร์มังดี หรือ รอเบิร์ต เคอร์ทโฮส (ภาษาอังกฤษ: Robert II, Duke of Normandy) (ราว ค.ศ. 1051 หรือ ค.ศ. 1054 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1134) รอเบิร์ตที่ 2 ดยุกแห่งนอร์มังดีเป็นนักการทหารชาวอังกฤษ รอเบิร์ตเกิดในแคว้นนอร์มังดีในฝรั่งเศส เมื่อราว ค.ศ. 1051 หรือ ค.ศ. 1054 เป็นพระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษและมาทิลดาแห่งฟลานเดอร์ส รอเบิร์ตเป็นดยุกแห่งนอร์มังดีระหว่างปี ค.ศ. 1087 ถึงปี ค.ศ. 1106 แต่ไม่สามารถอ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรอังกฤษได้สำเร็จ ชื่อเล่น “Curthose”  มาจากภาษานอร์มันฝรั่งเศสว่า “Courtheuse” ที่แปลว่าถุงน่องสั้น วิลเลียมแห่งมาล์มสบรี (William of Malmesbury) และ ออร์เดริค ไวทาลิส (Orderic Vitalis) บันทึกว่าพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ทรงเรียกแผลงว่า “brevis-ocrea” (บูทสั้น) รอเบิร์ตมีบทบาทในการเข้าร่วมในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
พระประวัติ > ครอบครัว

โรเบิร์ต (รอแบร์ต) เคอร์โธส พระราชโอรสพระองค์โตของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ (ผู้พิชิต) กับมาทิลดาแห่งฟลานเดอร์ส์ ประสูติในนอร์มองดีราวปี ค.ศ. 1051 พระสมัญญาของโรเบิร์ต เคอร์โธส มาจากภาษานอร์มันฝรั่งเศส courtheuse ที่แปลว่า "ถุงน่องสั้น" นักพงศาวดาร วิลเลียมแห่งมัล์มสบรีกับออร์เดอริค วิตาลิส เล่าว่าชื่อที่ดูถูกดูแคลนนี้มาจากพระราชบิดาของโรเบิร์ตที่ล้อเลียนรูปร่างอันเตี้ยของพระราชโอรส
โรเบิร์ตมีพระพี่น้องอย่างน้อยแปดพระองค์ ลำดับการเกิดของพี่น้องชายนั้นชัดเจน แต่ของพี่น้องหญิงนั้นไม่ชัดเจน ในวัยเด็ก โรเบิร์ตถูกหมั้นหมายให้แต่งงานกับมาร์เกอริตแห่งเมน บุตรสาวของอูกที่ 4 เคานต์แห่งเมน แต่มาร์เกอริตเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1063 ก่อนที่การแต่งงานของทั้งคู่จะเกิดขึ้น โรเบิร์ตกล้าหาญและได้รับการฝึกฝนอย่างดีสมเป็นอัศวิน แต่ก็ขี้เกียจและมีบุคคลิกที่อ่อนแอ
ในปี ค.ศ. 1066 พระบิดาของโรเบิร์ต วิลเลียมที่ 3 ดยุคแห่งนอร์มองดี บุกอังกฤษและปราบกษัตริย์แองโกลแซกซันคนสุดท้าย พระเจ้าแฮโรลด์ กอดวินสัน ที่สมรภูมิเฮสติงส์ ดยุคแห่งนอร์มองดีกลายเป็นพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ ตั้งแต่ก่อนที่การแบ่งดินแดนจะเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1087 โรเบิร์ตกับพระอนุชามีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีนัก นักพงศาวดารในยุคนั้น ออร์เดอริค วิตาลิส เขียนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เลเกลอในนอร์มองดีในปี ค.ศ. 1077 ว่าวิลเลียม รูฟัสกับเฮนรีเบื่อกับการเล่นทอยลูกเต๋าและหันไปเล่นซนด้วยการราดน้ำใส่พระเชษฐา โรเบิร์ต จากหอศิลป์ที่อยู่ด้านบน โรเบิร์ตโกรธมาก พระบิดาของทั้งสามเข้ามาไกล่เกลี่ยเพื่อให้ความสงบกลับคืนมา ทรงโกรธที่พระบิดาไม่ลงโทษพระอนุชา โรเบิร์ตกับผู้ติดตามจึงพยายามจะปิดล้อมปราสาทรูออง (นอร์มองดี) แต่ถูกบีบให้หนีเมื่อดยุคแห่งนอร์มองดีโจมตีค่ายของพระองค์ เรื่องนี้นำไปสู่ความห่างเหินเป็นเวลา 3 ปีระหว่างโรเบิร์ตกับครอบครัวที่จบลงด้วยการไกล่เกลี่ยของพระมารดาของโรเบิร์ต
พระประวัติ > ดยุคแห่งนอร์มองดี

ในปี ค.ศ. 1087 พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แบ่งดินแดนให้กับพระโอรสทั้งสอง โรเบิร์ต เคอร์โธสได้รับดัชชีนอร์มองดี ส่วนวิลเลียม รูฟัสได้รับราชอาณาจักรอังกฤษ เฮนรีได้รับเหรียญเงิน 5,000 ปอนด์กับทรัพย์สินที่ดินในอังกฤษของพระมารดา พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ (ผู้พิชิต) สิ้นพระชนม์ในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1087 โรเบิร์ต เคอรโธสกลายเป็นโรเบิร์ตที่ 3 เคอร์โธส ดยุคแห่งนอร์มองดี ส่วนวิลเลียม รูฟัสกลายเป็นพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 รูฟัส แห่งอังกฤษ เฮนรีได้รับเงิน แต่ไม่ได้ที่ดิน
พระประวัติ > พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 รูฟัส แห่งอังกฤษ

วิลเลียม รูฟัสกับโรเบิร์ต เคอร์โธสยังคงมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีต่อไป วิลเลียม รูฟัสเปลี่ยนไปเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาระหว่างสนับสนุนโรเบิร์ตให้ต่อกรกับกษัตริย์ฝรั่งเศสกับอยู่ฝ่ายตรงข้ามเพื่อที่จะได้ควบคุมนอร์มองดี เฮนรีถูกบีบให้เลือกระหว่างพระเชษฐาทั้งสองอยู่เสมอและเมื่อพระเชษฐาคนหนึ่งถูกเลือก อีกคนก็จะโกรธพระองค์ หลังวิลเลียมที่ 1 สิ้นพระชนม์และดินแดนถูกแบ่ง ขุนนางที่มีดินแดนอยู่ทั้งในนอร์มองดีและในอังกฤษค้นพบว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรับใช้ลอร์ดทั้งสองพร้อมกัน หากพวกเขาสนับสนุนวิลเลียม รูฟัส โรเบิร์ตก็จะริบดินแดนของพวกเขาในนอร์มองดี หากเขาสนับสนุนโรเบิร์ต พวกเขาก็เสี่ยงที่จะเสียดินแดนในอังกฤษ
ทางออกเดียวที่เหล่าขุนนางมองเห็นคือการรวมนอร์มองดีกับอังกฤษเข้าด้วยกัน และเรื่องนี้นำไปสู่การก่อการปฏิวัติต่อพระเจ้าวิลเลียม รูฟัสเพื่อเปิดทางให้โรเบิร์ตในการก่อกบฏปี ค.ศ. 1088 ภายใต้การนำของบิชอปโอโดแห่งบายูซ์ พี่น้องชายร่วมแม่ของวิลเลียมผู้พิชิต การก่อกบฏไม่ประสบผลสำเร็จส่วนหนึ่งเพราะโรเบิร์ตไม่ได้แสดงตัวว่าสนับสนุนเหล่าขุนนางอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 1096 โรเบิร์ตออกเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อทำสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เพื่อเพิ่มเงินทุนในการทำสงครามครูเสด พระองค์จำนองดัชชีนอร์มองดีกับพระเชษฐา พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 รูฟัส สองพระเชษฐาทำข้อตกลงร่วมกันว่าหากคนใดคนหนึ่งสิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท ทั้งนอร์มองดีและอังกฤษจะถูกรวมกันเป็นหนึ่งเดียวภายใต้อีกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ แล้ววิลเลียม รูฟัสก็ปกครองนอร์มองดีเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในช่วงที่โรเบิร์ตไม่อยู่
ในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1100 พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 รูฟัส ขี่ม้าออกจากปราสาทวินเชสเตอร์ ออกเดินทางไปล่าสัตว์ที่นิวฟอเรสต์ โดยมีพระอนุชา เฮนรี กับขุนนางอีกหลายคนติดตามไปด้วย อ้างอิงตามบันทึกในสมัยนั้น วิลเลียม รูฟัสกำลังไล่ล่ากวางตัวผู้โดยมีขุนนาง วอลแตร์ ทิเรลคอยติดตาม วิลเลียม รูฟัสยิงธนู แต่ไม่โดนกวาง พระองค์จึงตะโกนบอกวอลแตร์ให้ยิง ซึ่งเขาก็ทำตาม แต่ลูกธนูยิงโดนหน้าอกของกษัตริย์ ทะลุปอด และสังหารพระองค์ วอลแตร์ ทิเรลกระโดดขึ้นมาและหนีไปฝรั่งเศส
พระประวัติ > พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ

พระเชษฐาของวิลเลียม รูฟัส โรเบิร์ต เคอร์โธส ยังคงทำสงครามครูเสดอยู่ ดังนั้นพระอนุชาของพระองค์ เฮนรี จึงสามารถฉกฉวยเอาราชบัลลังก์อังกฤษมาเป็นของตัวเองได้ เฮนรีรีบไปที่วินเชสเตอร์เพื่อดูแลรักษาท้องพระคลังหลวง วันหลังจากพิธีศพของวิลเลียม รูฟัสที่วินเชสเตอร์ เหล่าขุนนางเลือกเฮนรีเป็นกษัตริย์ เฮนรีออกเดินทางไปลอนดอนเพื่อรับการสวมมงกุฎโดยอาร์ชบิชอปแห่งลอนดอนสามวันหลังการสิ้นพระชนม์ของวิลเลียม พระเจ้าเฮนรีที่ 1 ไม่รอให้อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรีมาถึง ยังคงมีคนคิดว่ามีการสมคบคิดกันวางแผนลอบสังหารวิลเลียม รูฟัส
ระหว่างเดินทางกลับจากสงครามครูเสด โรเบิร์ตแต่งงานกับทายาทหญิงผู้ร่ำรวย ซีบิลลาแห่งคอนแวร์ซาโน ในปี ค.ศ. 110 ที่บ้านเกิดของเจ้าสาว อาปูเลีย (ปัจจุบันอยู่ในอิตาลี) การสิ้นพระชนม์ของวิลเลียมจะทำให้โรเบิร์ตไม่จำเป็นต้องไถ่ถอนดัชชี หลังกลับถึงนอร์มองดี และพบว่าหนึ่งในพี่น้องชายของตนสิ้นพระชนม์แล้ว และพี่น้องชายอีกคนของคนได้ฉกฉวยเอาบัลลังก์อังกฤษไป โรเบิร์ตอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์อังกฤษโดยอิงจากข้อตกลงที่ทรงทำไว้กับวิลเลียม รูฟัส ที่ว่าหากคนใดคนหนึ่งสิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท ทั้งนอร์มองดีและอังกฤษจะถูกรวมเป็นหนึ่งเดียวกันภายใต้อีกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ในปี ค.ศ. 1101 โรเบิร์ตเป็นผู้นำในการรุกรานเพื่อขับไล่พระอนุชา เฮนรี จากบัลลังก์อังกฤษ พระองค์ขึ้นฝั่งที่พอร์ตสมัธพร้อมกับกองทัพ แต่พบว่ามีผู้สนับสนุนพระองค์น้อยมาก โรเบิร์ดถูกบีบให้ล้มเลิกการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์อังกฤษในปี ค.ศ. 1101 ด้วยสนธิสัญญาอันทอน
ไม่ถึงหกเดือนหลังให้กำเนิดบุตรชาย ซีบิลลาเสียชีวิตในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1103 ที่รูอองในนอร์มองดีและถูกฝังที่มหาวิหารรูออง อ้างอิงตามนักพงศาวดาร ออร์เดอริค วิตาลิสกับรอแบร์ต์ เดอ ตอรินญี ซีบิลลาถูกวางยาพิษโดยภรรยาลับของสามี แอกเนส เดอ ริเบอมงต์
ในปี ค.ศ. 1105 พระเจ้าเฮนรีที่ 1 บุกนอร์มองดีและปราบกองทัพของโรเบิร์ตที่สมรภูมิแห่งทินเชอเบรย์ในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1106 นอร์มองดีตกอยู่ในการครอบครองของราชบัลลังก์อังกฤษเป็นเวลากว่าหนึ่งศตวรรษ โรเบิร์ตถูกจับกุมหลังการทำสมรภูมิและใช้ชีวิตที่เหลือในการถูกจองจำ ตอนแรกที่ปราสาทเดไวเซสเป็นเวลา 20 ปี ต่อมาที่ปราสาทคาร์ดิฟฟ์ตลอดชีวิตที่เหลือ โรเบิร์ต เคอร์โธสยังดำรงพระชนม์อยู่จนถึงวัยแปดสิบพรรษาและสิ้นพระชนม์ที่ปราสาทคาร์ดิฟฟ์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1134 พระองค์ถูกฝังที่แอบบีย์โบสถ์ของนักบุญปีเตอร์ในมหาวิหารกลอสเตอร์
พระบุตร

พระบุตรคนเดียวของโรเบิร์ต วิลเลียม คลิโต ประสบกับโชคร้ายตลอดทั้งชีวิต ความพยายามที่จะบุกนอร์มองดีของเขาสองครั้งล้มเหลว (ปี ค.ศ. 1119 และ 1125) การแต่งงานครั้งแรกของเขากับซีบิลลาแห่งอองฌูถูกประกาศให้เป็นโมฆะจากกลอุบายของอา พระเจ้าเฮนรีที่ 1 การแต่งงานครั้งที่สองของเขากับฌวนนาแห่งมงต์แฟร์ราต์ พระกนิษฐภคินีของพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ไม่มีบุตร พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 ทรงช่วยให้วิลเลียม คลิโตได้เป็นเคานต์แห่งฟลานเดอร์ส์ แต่วิลเลียมได้รับบาดเจ็บในสนามรบและเสียชีวิตจากเนื้อเน่าตายตอนอายุ 25 ในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1128 เขาถูกฝังที่แอบบีย์ของนักบุญแบร์นาร์ด์ แอบบีย์ขอคณะเบเนดิกส์ตินในแซงต์-โอแมร์ ประเทศฝรั่งเศส เขาไม่มีบุตรทิ้งไว้ ส่วนบิดาของเขาสิ้นพระชนม์หลังเขาหกปี
ดูเพิ่ม

สงครามครูเสดครั้งที่ 1
| ด ค กดยุกแห่งนอร์ม็องดี |
| --- | --- |
ราชวงศ์นอร์ม็องดี  ค.ศ. 911–1135:  รอลโล*  วิลเลียมที่ 1*  รีชาร์ที่ 1*  รีชาร์ที่ 2  รีชาร์ที่ 3  รอแบร์ที่ 1  วิลเลียมที่ 2**  รอเบิร์ตที่ 2  เฮนรีที่ 1**  วิลเลียมที่ 3 
เคานต์แห่งบลัว  ค.ศ. 1135–1144: สตีเฟน**
ราชวงศ์แพลนแทเจเนต  ค.ศ. 1144–1259:  เจฟฟรีย์  เฮนรีที่ 2**  เฮนรียุวกษัตริย์  รีชาร์ที่ 4**  จอห์น**  เฮนรีที่ 3** 
ราชวงศ์วาลัว  (ส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส):  ฌ็อง (1332–1350)  ชาร์ล (1355–1364)  ชาร์ล (1465–1469) 
* ในฐานะเคานต์แห่งรูอ็อง   •  ** ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษด้วย
พระสาทิสลักษณ์โรเบิร์ต เคอร์โธสในคริสต์ศตวรรษที่ 19
พระสาทิสลักษณ์ของโรเบิร์ต เคอร์โธส ระหว่างการปิดล้อมแอนเทียช ในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่ 1
หลุมพระศพของโรเบิร์ตในมหาวิหารกลอสเตอร์
หอคอยในปราสาทคาร์ดิฟฟ์ที่โรแบร์ต์ เคอร์โธสทรงถูกกักขังเป็นเวลา 26 ปี
รายชื่อประเทศเรียงตามบรรษัทภิบาล

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศ เรียงตามคะแนนเฉลี่ยในการกำกับดูแลกิจการของบริษัท
| ลำดับที่ | ประเทศ | บริษัท | คะแนนเฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหราชอาณาจักร | 394 | 7.60 |
| 2 |  แคนาดา | 132 | 7.36 |
| 3 |  ไอร์แลนด์ | 19 | 7.21 |
| 4 |  สหรัฐ | 1,761 | 7.16 |
| 5 |  นิวซีแลนด์ | 10 | 6.70 |
| 6 |  ออสเตรเลีย | 194 | 6.65 |
| 7 |  เนเธอร์แลนด์ | 30 | 6.45 |
| 8 |  ฟินแลนด์ | 28 | 6.38 |
| 9 |  แอฟริกาใต้ | 43 | 6.09 |
| 10 |  สวีเดน | 40 | 5.88 |
| 11 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 51 | 5.86 |
| 12 |  เยอรมนี | 79 | 5.80 |
| 13 |  ออสเตรีย | 22 | 5.77 |
| 14 |  อิตาลี | 52 | 5.25 |
| 15 |  โปแลนด์ | 14 | 5.11 |
| 16 |  นอร์เวย์ | 26 | 4.90 |
| 17 |  สิงคโปร์ | 52 | 4.82 |
| 18 |  เดนมาร์ก | 24 | 4.79 |
| 19 |  ฝรั่งเศส | 100 | 4.70 |
| 20 |  อินเดีย | 56 | 4.54 |
| 21 |  เบลเยียม | 24 | 4.35 |
| 22 |  กรีซ | 24 | 4.25 |
| 23 |  มาเลเซีย | 28 | 4.21 |
| 24 |  ไทย | 15 | 4.20 |
| 25 |  โปรตุเกส | 11 | 4.14 |
| 26 |  ฮ่องกง | 72 | 4.06 |
| 27 |  สเปน | 43 | 3.97 |
| 28 |  เกาหลีใต้ | 88 | 3.93 |
| 29 |  บราซิล | 67 | 3.91 |
| 30 |  รัสเซีย | 25 | 3.90 |
| 31 |  ไต้หวัน | 78 | 3.84 |
| 32 |  อิสราเอล | 17 | 3.79 |
| 33 |  ตุรกี | 17 | 3.62 |
| 34 |  จีน | 91 | 3.37 |
| 35 |  ญี่ปุ่น | 392 | 3.30 |
| 36 |  อินโดนีเซีย | 21 | 3.14 |
| 37 |  เม็กซิโก | 21 | 2.43 |
| 38 |  ชิลี | 15 | 2.13 |
รายชื่อกรดอะมิโนมาตรฐาน
ดูเพิ่ม

กรดอะมิโน
ลับแล (แก้ความกำกวม)

ลับแล อาจหมายถึง
อำเภอลับแล, อำเภอในจังหวัดอุตรดิตถ์
เมืองลับแล, เมืองเก่าในสมัยกรุงศรีอยุธยา
เมืองลับแล, ชื่อเมืองที่เร้นลับ ถือกันว่าจะพบได้ก็แต่โดยบังเอิญ ถ้าตั้งใจไปไม่พบ
อุตรกุรุทวีป, หนึ่งในทวีปทั้งสี่แห่งมนุษยภูมิตามคติไตรภูมิ
ลับแล คนมหัศจรรย์, ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี 2540
ลับแล, แก่งคอย, วรรณกรรมที่ได้รับรางวัลซีไรต์ของประเทศไทยในปี 2552
เมืองลับแล (ละครโทรทัศน์), ชื่อละครโทรทัศน์ไทย ในปี 2567