stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
6.66 ตายไม่ได้ตาย

| 6> 66 ตายไม่ได้ตาย |
| --- | --- |

กำกับ: ทแกล้ว เรืองรัตน์
เขียนบท: พัลลภ สินธุ์เจริญ สฤษดิ์รงค์ หยงสตาร์
นักแสดงนำ: สุษิรา แอนจิลีน่า แน่นหนา เจสัน ยัง ยอดชาย เมฆสุวรรณ ฐิตวินน์ คำเจริญ
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล
วันฉาย: 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
666 ตายไม่ได้ตาย ภาพยนตร์ไทยอยู่ในค่ายบริษัทของ สหมงคลฟิล์ม ร่วมกับบริษัทเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ได้ออกฉายแล้วเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ผู้กำกับภาพยนตร์คือ ทแกล้ว เรืองรัตน์ และเขียนบทภาพยนตร์ไทยโดย พัลลภ สินธุ์เจริญ และ สฤษดิ์รงค์ หยงสตาร์ ภาพยนตร์ทำรายได้ 16.21 ล้านบาท เป็นภาพยนตร์ที่เล่าเนื้อหาเกี่ยวกับความตาย โดยมีดาว นักข่าวสาวสายอาชญากรรม ได้พบเหตุการณ์ประหลาดหลังจากที่อาจารย์ดิน ซึ่งเป็นพ่อของเธอ ฆ่าตัวตายแต่ไม่ได้ตาย และเธอก็ได้พบกับคนที่ตายแต่ไม่ได้ตาย และเด็กที่จะเกิดกลับไม่ได้เกิด รวมไปถึงเลขปริศนา 6:66
เนื้อเรื่อง

ดาว นักข่าวสาวสายอาชญากรรม ได้พยายามถ่ายรูปผู้ร้าย เพื่อเก็บเป็นหลักฐาน แต่ถูกจับได้ จึงถูกไล่ยิง และในนาทีที่เธอโดนยิงนั้น เธอรอดมาอย่างหวุดหวิด เมื่อเธอกลับมาที่รถก็ได้รับแจ้งว่า อาจารย์ดิน พ่อของเธอเสียชีวิตลงและนำศพไปไว้ที่โรงพยาบาล เมื่อเธอไปที่นั้น เพื่อไปดูศพ ปรากฏว่า พ่อของเธอยังมีชีวิตอยู่ และได้จับแขนทำให้เธอตกใจสุดขีด
ดาวยังคงสงสัยเรื่องการตายแล้วฟื้นของพ่อของเธอ จึงออกจากห้องไปบริเวณพักญาติ ขณะนั้น พยาบาลกำลังเข็นศพอยู่ ปรากฏว่า ศพลุกขึ้นอย่างน่าตกใจ ทำให้เธอหยิบกล้องมาถ่ายรูปศพที่ฟื้นขึ้นมาอย่างน่าสยดสยองซึ่งพยาบาลห้ามเธอถ่ายรูปไว้
จากนั้น ดาวจึงขับรถเพื่อไปหาเก่ง เพื่อไปปรึกษาเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้น แต่เธอได้เข้าไปแวะที่บ้านของอาจารย์ดิน (พ่อของดาว) เธอได้นึกถึงความหลังที่เกี่ยวกับครอบครัว ขณะนั้น หมวดวุฒิ ได้มาคุยกับดาวเรื่องสอบปากคำเรื่องการตายของพ่อของเธอ และขอให้เธอมาสอบปากคำเพิ่มเติมเรื่องการฆ่าตัวตายของพ่อในวันพรุ่งนี้ และกล่าวว่า พ่อของเธอฆ่าตัวตายเมื่อเวลา 19 นาฬิกา 6 นาที และนาฬิกาในบ้านก็หยุดเดิน ณ เวลาเดียวกัน ตอนนั้น ดาวยังไม่สามารถบอกอะไรเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายของพ่อ เนื่องจากไม่ได้เจอหน้าพ่อมา 15 ปีมาแล้ว เธอได้นึกถึงตอนที่แม่เธอเกิดอาการป่วยจนเป็นเจ้าหญิงนิทรา และเห็นกับตาว่าพ่อถอดเครื่องหายใจของแม่ออก ทำให้แม่เสียชีวิต จึงทำให้เธอรู้สึกเกลียดพ่อมาถึงตอนนี้
เมื่อดาวได้สำรวจรอบบ้านก็พบรูปถ่ายศพ และคนตาย รวมไปถึงข้อมูลเรื่องการตาย ข้อมูลปริศนาบางอย่างกับการทดลองที่เกี่ยวกับความตาย และเลข 6:66 กับเครื่องหมายดอกจันทน์สีแดง เธอจึงถ่ายรูปปริศนาต่าง ๆ เก็บไว้ทั้งหมด และขับรถไปหาเก่งที่บาร์ และเล่าเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นกับเธอ จนมีเพื่อนนักข่าวคนหนึ่งกล่าวว่า "ถ้าไปขัดขวางความตาย จะทำให้ความตายผิดเพี้ยน คนเกิดไม่ได้เกิด คนตายไม่ได้ตาย" ก่อนกลับ ดาวได้ฝากรูปถ่ายที่เธอถ่ายมาทั้งหมดให้เก่งวิเคราะห์ด้วย
ต่อมา ขณะที่ดาวกำลังขับรถออกไป ก็ได้รับแจ้งว่ามีนักศึกษาสาวถูกแทงเสียชีวิต แต่กลับมาบอกว่านักศึกษายังมีชีวิตอยู่ ทำให้ดาวสงสัยจึงเข้าไปยังที่เกิดเหตุ และถ่ายรูปนักศึกษาสาวที่โดนแทงนั้นด้วย นอกจากนี้ เธอได้พบสามีและภรรยาที่ท้องแก่กำลังทะเลาะกันเนื่องจากจับได้ว่าสามีคนนั้นไปมีกิ๊กเป็นนักศึกษาสาวจึงได้แทงนักศึกษาสาวดังกล่าว ขณะนั้น ภรรยาคนดังกล่าวปวดท้องคลอด จึงมีคนเข้าไปทำคลอด แต่ปราฏกว่า เด็กโผล่หัวแล้วมุดกลับเข้าไปในท้อง สร้างความทรมาณต่อแม่มาก ดาวเกิดอาการสงสัยจึงถ่ายรูปอีกครั้ง
ต่อมา ดาวอยู่ที่โรงพยาบาล แพทย์ได้กล่าวว่า พบคนที่มีสภาพที่ตายแน่นอนแล้ว แต่ยังไม่ตาย และพามาดูผู้ป่วยที่ถูกรถไฟทับ ที่แขนขาขาดทั้งหมด ดูสภาพแพทย์บอกว่า น่าจะตายแล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่ตาย
นักแสดง

สุษิรา แอนจิลีน่า แน่นหนา แสดงเป็น ดาว
เจสัน ยัง แสดงเป็น วุธ
ยอดชาย เมฆสุวรรณ แสดงเป็น อาจารย์ดิน
ฐิตวินน์ คำเจริญ แสดงเป็น เก่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

เวปไซด์หลักของภาพยนตร์เรื่อง 6:66 ตายไม่ได้ตาย เก็บถาวร 2009-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
6.66 ตายไม่ได้ตาย (2009) ที่สยามโซน
ข้อมูลของภาพยนตร์ไทยเรื่อง 6.66 ตายไม่ได้ตาย
นิววูแมน

Error ซิงเกิลโดยลิซ่า ร้องรับเชิญโดยโรซาลิอา
"นิววูแมน" (อังกฤษ: New Woman) เป็นเพลงของแร็ปเปอร์และนักร้องชาวไทย ลิซ่า ร้องรับเชิญโดยนักร้องชาวสเปน โรซาลิอา เพลงออกจำหน่ายผ่านสังกัดแอลลาวด์และอาร์ซีเอเรเคิดส์เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2024 โดยพื้นฐานเป็นเพลงแนวป็อปและอิเล็กทรอนิกส์พร้อมเสียงแทร็ปที่ก้องกังวาน มีเนื้อหาเกี่ยวกับการค้นพบตัวตนของตัวเองอีกครั้ง เพลงผลิตโดยอิลยา และแมกซ์ มาร์ติน ซึ่งเขียนเพลงร่วมกับลิซ่า, โรซาลิอา, ทูเว เบอร์แมน และทูเว ลู
"นิววูแมน" ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 15 บนบิลบอร์ด โกลบอล 200 และอันดับหกบนบิลบอร์ด โกลบอลคลูชันยูเอส กลายเป็นเพลงที่สี่ของลิซ่าและเพลงที่ห้าของโรซาลิอาที่อยู่ในสิบอันดับแรกในชาร์ตหลัง นอกจากนี้ เพลงยังติดสิบอันดับแรกในมาเลเซีย สิงคโปร์ และไต้หวัน รวมถึงขึ้นสูงสุดอันดับที่ 12 ในสเปน ทั้งนี้ เพลงยังเปิดตัวที่อันดับ 97 บนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ของสหรัฐ ซึ่งนับเป็นเพลงที่สี่ของลิซ่าบนชาร์ตนี้ด้วย
มิวสิกวิดีโอกำกับโดยเดฟ เมเยอส์ และถูกเผยแพร่ทางช่องยูทูบของแอลลาวด์ในวันเดียวกับการออกซิงเกิล เพื่อประชาสัมพันธ์เพลง ลิซ่าได้แสดงในงานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2024 และเทศกาลโกลบอลซิติเซน "นิววูแมน" ได้รับรางวัลเพลงร่วมขับร้องยอดเยี่ยมและได้เข้าชิงรางวัลวิดีโอยอดเยี่ยมในงานเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์ 2024
เบื้องหลังและการพัฒนา

การทำงานร่วมกันของลิซ่าและโรซาลิอาได้รับการอธิบายว่ามีมาอย่างยาวนานแล้ว โดยทั้งคู่เคยแสดงความชื่นชมซึ่งกันและกันมาก่อน ในบทสัมภาษณ์กับเรดิโอดิสนีย์เม็กซิโกเมื่อเดือนมีนาคม 2022 โรซาลิอาบรรยายตนเองในฐานะแฟนคลับว่า "ฉันรักลิซ่า ฉันเป็นแฟนคลับของเธอ สำหรับฉันแล้ว ฉันรักเธอ เธอเต้นเก่งและมีความสามารถอย่างมาก" ในเดือนพฤษภาคม 2022 ลิซ่าก็ชื่นชมโรซาลิอากับนิตยสาร โรลลิงสโตน โดยกล่าวว่า "โรซาลิอาเจ๋งมาก เธอมีวัฒนธรรมสเปนเป็นของตนเองที่อยู่ภายในตัวเธอและมีอิทธิพลต่อดนตรีของเธอด้วย"
ในเดือนธันวาคม 2023 ลิซ่ายุติสัญญากับวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์สำหรับกิจกรรมรายบุคคล จากนั้นเธอได้ก่อตั้งค่ายเพลงเป็นของตนเองชื่อ แอลลาวด์ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2024 ในเดือนเมษายน เธอเซ็นสัญญากับอาร์ซีเอเรเคิดส์เพื่อเผยแพร่งานเพลงเดี่ยว โดยเป็นการร่วมมือกับแอลลาวด์ เธอออกซิงเกิล "ร็อกสตาร์" เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน อันเป็นผลงานแรกของเธอภายใต้สังกัดแอลลาวด์และอาร์ซีเอเรเคิดส์ นับตั้งแต่เธอออกจากวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ "นิววูแมน" เป็นซิงเกิลที่สองของลิซ่าในปี 2024 ถัดจาก "ร็อกสตาร์" และเป็นซิงเกิลแรกของโรซาลิอาในปีนี้ ถัดจากการทำงานร่วมกับเรา อาเลฮันโดร ในอีพี อาร์อาร์ และซิงเกิล "ออรัล" กับปีเยิร์ก ซึ่งทั้งสองเพลงออกจำหน่ายในปี 2023
การวางองค์ประกอบเพลง

"นิววูแมน" เขียนโดยลิซ่า, โรซาลิอา บิลา โตเบยา, ทูเว เบอร์แมน, ทูเว ลู, อิลยา และแมกซ์ มาร์ติน ส่วนการผลิตควบคุมโดยสองคนหลัง ทั้งนี้ ทูเว ลู ได้รับเครดิตในฐานะนักร้องเบื้องหลังด้วย "นิววูแมน" เป็นเพลงแนวป็อปและอิเล็กทรอนิกส์ที่ได้รับ "แรงบันดาลใจจากวายทูเค" พร้อมเสียงแทร็ปที่ก้องกังวาน และมีความยาว 3 นาที เริ่มด้วยลิซ่าร้องเพลงเกี่ยวกับ "เดินผ่านกองไฟเพื่อค้นพบว่าเธอคือ 'ผู้หญิงคนใหม่' ที่มี 'ออร่าเปล่งประกายขึ้นมา'" และยังกล่าวถึง "การผลิบานเหมือนกับดอกไม้ การเดินผ่านกองไฟ การใช้เวลา และค้นพบตนเองอีกครั้ง" หลังจากท่อนคอรัส จังหวะของเพลง "นิววูแมน" ก็ "ช้าลง" และตามด้วยท่อนภาษาสเปนของโรซาลิอาที่ร้องแบบ "เสียงกระซิบ"
โรบิน เมอร์เรย์ แห่งนิตยสาร แคลช บรรยายแทร็กนี้ว่า "แสดงถึงพลังป็อปของผู้หญิงได้อย่างแท้จริง" แดเนียล เชลอสกี จาก สเตอริโอกัม เรียกเพลงนี้ว่า "เพลงฮิตประจำฤดูร้อน" ที่นำเสนอ "การเปลี่ยนจังหวะดนตรีสุดเจ๋ง" เจนิซ ซิม จาก โว้กสิงคโปร์ อธิบายว่าเป็น "เพลงที่สง่างามและน่าดึงดูด" ที่แสดงให้เห็น "การคลี่คลายตัวตนใหม่ของลิซ่า"
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอ "นิววูแมน" ถูกเผยแพร่บนช่องยูทูบของแอลลาวด์ในวันเดียวกับการออกซิงเกิลนี้ มิวสิกวิดีโอกำกับโดยเดฟ เมเยอส์ และถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
บุคลากร

เครดิตดัดแปลงมาจากไทดัล
ลิซ่า – เสียงร้อง เขียนเพลง
โรซาลิอา – เสียงร้อง เขียนเพลง
แมกซ์ มาร์ติน – เขียนเพลง ผลิตเพลง โปรแกรมมิง กีตาร์เบส กลอง คีย์บอร์ด
อิลยา – เขียนเพลง ผลิตเพลง โปรแกรมมิง กีตาร์เบส กลอง คีย์บอร์ด ร้องเบื้องหลัง
ทูเว ลู – เขียนเพลง ร้องเบื้องหลัง
ทูเว เบอร์แมน – เขียนเพลง ร้องเบื้องหลัง
ดอริส แซนด์เบิร์ก – ร้องเบื้องหลัง
แซม ฮอลแลนด์ – วิศวกรเสียง
แอนโทนี วิลชิส – ผู้ช่วยวิศวกรเสียง
ไบรซ์ บอร์โนเน – ผู้ช่วยวิศวกรเสียง
เทรย์ สเตชัน – ผู้ช่วยวิศวกรเสียง
แซช เปเรย์รา – ผู้ช่วยวิศวกรเสียง
เดวิด รอดริเกซ – วิศวกรเสียงร้อง
เจลลี ดอร์แมน – วิศวกรเสียงร้อง
คัก ฮาร์เรล – ผลิตเสียงร้อง
เซอร์แบน เกเนีย – ผสมเสียง
แมนนี มาโรคีน – ผสมเสียง
ไรอัน สมิธ – มาสเตอริง
ชาร์ต

| ชาร์ต (2024) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
Argentina Anglo Songs (Monitor Latino): 7
Australia (ARIA): 99
Canada (Canadian Hot 100): 80
China Korean (TME): 4
France (SNEP): 76
Global 200 (Billboard): 15
Hong Kong (Billboard): 17
Ireland (IRMA): 83
Japan Heatseekers (Billboard Japan): 16
Lithuania (AGATA): 78
Malaysia (Billboard): 6
Malaysia International (RIM): 4
New Zealand Hot Singles (RMNZ): 6
Philippines (Philippines Hot 100): 43
Portugal (AFP): 55
Singapore (RIAS): 8
South Korea (Circle): 147
Spain (PROMUSICAE): 12
Switzerland (Schweizer Hitparade): 62
Taiwan (Billboard): 5
UK Singles (OCC): 55
US Billboard Hot 100: 97
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | สังกัด | อ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก | 16 สิงหาคม 2024 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | แอลลาวด์ อาร์ซีเอ |  |
| อิตาลี | 23 สิงหาคม 2024 | การกระจายเสียงทางวิทยุ | โซนี่อิตาลี |  |
รืด คึลลิต

รูด คึลลิต (ดัตช์: Ruud Gullit OON, ออกเสียง: [ˈryt ˈxʏlɪt] ไฟล์:Nl-Ruud Gullit.ogg) มีชื่อจริงว่า รือดี ดิล  (Rudi Dil; เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1962) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ ซึ่งเล่นฟุตบอลอาชีพอยู่ในคริสต์ทศวรรษ 1980 และคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาเป็นกัปตันทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ซึ่งชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1988 และเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมชาติชุดที่ลงเล่นในฟุตบอลโลก 1990
คึลลิตกับทรงผมเดรดล็อก
ในระดับสโมสร ใน ค.ศ. 1987 คึลลิตย้ายจากเปเอสเฟมายังเอ.ซี. มิลาน ด้วยค่าตัวสูงเป็นสถิติโลกในเวลานั้น เขาเป็นที่จดจำได้ง่ายด้วยทรงผมเดรดล็อกอันโดดเด่น และเป็นหนึ่งในสามทหารเสือดัตช์ที่มีชื่อเสียงแห่งมิลาน (อีกสองคนได้แก่ มาร์โก ฟัน บัสเติน และฟรังก์ ไรการ์ด) คึลลิตเป็นแชมป์เซเรียอา 3 สมัย และยูโรเปียนคัพ 2 สมัยร่วมกับสโมสรนี้
คึลลิตได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปใน ค.ศ. 1987 และผู้เล่นแห่งปีของนิตยสารเวิลด์ซอกเกอร์ใน ค.ศ. 1987 และ ค.ศ. 1989 โดยปกติเขาจะเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่ก็สามารถเล่นได้หลายตำแหน่งในช่วงอาชีพนักฟุตบอลของเขา ใน ค.ศ. 2004 เขามีชื่ออยู่ในรายชื่อนักฟุตบอลยอดเยี่ยม 125 คน ที่ยังมีชีวิตอยู่ ในฐานะส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีของการก่อตั้งฟีฟ่า นอกจากนี้ คึลลิตยังเคยทำงานรณรงค์การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2018 และ 2022 ของเนเธอร์แลนด์กับเบลเยียมอีกด้วย
อ่านเพิ่ม

Harris, Harry (1996). Ruud Gullit: Portrait of a Genius.
Glanville, Brian (1999). Footballers Don't Cry.
ฟรันทซ์ เบ็คเคินเบาเออร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เบ็คเคินเบาเออร์กับเยอรมนีตะวันตก  ในปีค.ศ. 1975
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟรันทซ์ อันโทน เบ็คเคินเบาเออร์
วันเกิด:  11 กันยายน ค.ศ. 1945(1945-09-11)
สถานที่เกิด:  มิวนิก เยอรมนี
วันเสียชีวิต:  7 มกราคม ค.ศ. 2024(2024-01-07) (78 ปี)
สถานที่เสียชีวิต:  ซัลทซ์บวร์ค ออสเตรีย
ส่วนสูง:  1.81 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง (Sweeper)
สโมสรเยาวชน
1959–1964:  ไบเอิร์นมิวนิก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1964–1977 |  ไบเอิร์นมิวนิก |  427 |  (60) |
| 1977–1980 |  นิวยอร์ก คอสมอส |  105 |  (19) |
| 1980–1982 |  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา |  28 |  (0) |
| 1983 |  นิวยอร์ก คอสมอส |  27 |  (2) |
| รวม |   |  587 |  (81) |
ทีมชาติ
| 1964 |  เยาวชนเยอรมนีตะวันตก   |  3 |  (3) |
| 1965 |  เยอรมนีตะวันตก ชุดบี |  2 |  (0) |
| 1965–1977 |  เยอรมนีตะวันตก  |  103 |  (14) |
จัดการทีม
1984–1990:  เยอรมนีตะวันตก 
1990–1991:  มาร์แซย์
1994:  ไบเอิร์นมิวนิก
1996:  ไบเอิร์นมิวนิก
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ฟรันทซ์ อันโทน เบ็คเคินเบาเออร์ (เยอรมัน: Franz Anton Beckenbauer, 11 กันยายน ค.ศ. 1945 – 7 มกราคม ค.ศ. 2024) เป็นผู้ฝึกสอน ผู้จัดการทีม และอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน มีฉายาว่า Der Kaiser ("จักรพรรดิ") อันเนื่องจากการเล่นที่งดงาม ความเป็นผู้นำ และชื่อของเขา "ฟรันทซ์" (มาจากชื่อจักรพรรดิออสเตรีย) และความโดดเด่นในการเล่นฟุตบอลของเขา เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักฟุตบอลเยอรมันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ได้รับการยกย่องในประวัติศาสตร์ฟุตบอล เบ็คเคินเบาเออร์เป็นนักฟุตบอลที่เล่นได้หลายตำแหน่ง โดยเริ่มจากการเป็นกองกลาง แต่เลื่องชื่อด้านการเป็นกองหลัง เขายังมักได้รับยกย่องว่าเป็นผู้คิดตำแหน่งสวีปเปอร์ หรือ ลีเบโร สมัยใหม่
เขาได้รับเลือกเป็นผู้เล่นยุโรปแห่งปี 2 ครั้ง เขาลงแข่งให้กับฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีตะวันตก 103 นัด ในฟุตบอลโลก 3 ครั้ง เขายังเป็นผู้เล่นคนเดียวที่เป็นกัปตันทีมและผู้จัดการทีมให้กับประเทศที่ชนะฟุตบอลโลก เขาได้ถ้วยฟุตบอลโลกในฐานะกัปตันทีมในปี 1974 และได้อีกครั้งในฐานะผู้จัดการทีมชาติในฟุตบอลโลก 1990 และกับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก เขาได้ถ้วยยุโรป 3 ครั้งติดต่อกัน ตั้งแต่ปี 1974 ถึง 1976 และคัปวินเนอร์สคัปในปี ค.ศ. 1967 เบ็คเคินเบาเออร์เป็นผู้เล่นคนเดียวที่เป็นกัปตันทีมที่ชนะในถ้วยยุโรป 3 ครั้ง เขาเปลี่ยนมาเป็นผู้ฝึกสอนและประธานของสถาบัน และยังมีรายชื่ออยู่ในหอเกียรติยศฟุตบอลแห่งชาติ
ในปี ค.ศ. 1999 เขาได้รับลงคะแนนเป็นที่ 2 ตามหลังโยฮัน ไกรฟฟ์ ในฐานะนักฟุตบอลยุโรปแห่งศตวรรษ ที่จัดขึ้นโดยสมาพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ (IFFHS) และได้ที่ 3 ตามหลังเปเล่และไกรฟฟ์ ของ "นักฟุตบอลแห่งศตวรรษ" ปัจจุบันเบ็คเคินเบาเออร์ยังคงเป็นผู้มีอิทธิพลต่อวงการฟุตบอลเยอรมันและทีมชาติ เขาเป็นผู้นำให้เยอรมนีชนะการประมูลการเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2006 และดำรงตำแหน่งประธานกรรมการการจัดการ เขายังทำงานในฐานะผู้รู้ในวงการโทรทัศน์เยอรมัน ช่องแซท.1 ในช่วงการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและเขียนคอลัมน์ฟุตบอลในแท็บลอยด์ Bild
การป่วยและสาเหตุการเสียชีวิต

เบ็คเคินเบาเออร์ สุขภาพค่อย ๆ แย่ลงนับตั้งแต่ ลูกชายของเขาเสียชีวิตในปีค.ศ. 2015 และต้องต่อสู้กับโรคพาร์กินสัน รวมทั้งปัญหาโรคหัวใจ และโรคดวงตา เบ็คเคินเบาเออร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2024 ในวัย 78 ปี เนื่องจากสาเหตุทางธรรมชาติตามที่ครอบครัวของเขาแถลงการณ์ต่อสำนักข่าวของเยอรมนี
สิงหนวัติกุมาร

สิงหนติกุมาร บ้างก็ว่า สิงหนติกุมาร เป็นตำนานที่ว่าด้วยประวัติศาสตร์เรื่องหนึ่งที่แพร่หลายทางภาคเหนือของประเทศไทย กล่าวถึงอาณาเขตเมืองเชียงแสน เนื้อหาพยายามเชื่อมโยงกับพุทธศาสนา แสดงคำทำนายหรือพุทธพยากรณ์ในตำนาน ขณะที่เรื่องราวทางประวัติศาสตร์กล่าวถึงการสร้างเมืองของสิงหนติกุมารในเขตราบลุ่มน้ำกก การตั้งเมืองนาคพันธุสิงหนตินคร
การตีพิมพ์

ตำนานได้ตีพิมพ์อยู่ในหนังสือหนังสือประชุมพงศาวดารภาคที่ 61 ซึ่งกรมศิลปากรจัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2479 แต่ฉบับพิมพ์นี้มีการตัดทอนข้อความบางตอนออกไปด้วยคิดว่าไม่มีความสำคัญในทางประวัติศาสตร์ นอกจากนั้นยังมีการพิมพ์โดยปริวรรตจากภาษาไทยล้านนาในพับสาฉบับของขุนนิวรณ์โรคาพาธ จังหวัดเชียงราย สงวน โชติสุขรัตน์ เผยแพร่ในประชุมตำนานลานนาไทยภาคที่ 1 พ.ศ. 2515 และตำนานสิงหนติกุมาร ฉบับสอบค้นของมานิต วัลลิโภคม อีกทั้งในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 61 ตำนานสิงหนวติกุมาร ยังเรียกชื่อเจ้าสิงหนติราชกุมารว่า สิงหนวติกุมาร และมีการเผยแพร่และเพี้ยนไปเป็น สิงหนวัติกุมาร และเป็นชื่อที่แพร่หลายใช้ในปัจจุบัน แต่จากการสำรวจและปริวรรตเอกสารใบลานต้นฉบับภาษาล้านนาของตำนานโยนกแล้ว กลับพบมีการเขียนชื่อ สิงหนติ ไม่พบว่ามีการเขียนชื่อ สิงหนวติ หรือ สิงหนวัติ ในตำนานทุกฉบับ
เนื้อหา

ตำนานมีความย่อว่าพระเจ้าสิงหนติ ได้อพยพผู้คนเดินทางมาจากเมืองราชคฤห์​ ชมพูทวีป​ ​(อินเดีย)​ โดยได้ร่วมกับชนพื้นเมืองในการก่อตั้งอาณาจักรขึ้นมาและเรียกว่า นาคพันธุสิงหนตินคร (อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย) มีเมืองเชียงแสนเป็นราชธานี ต่อมามีอาณาเขตกว้างใหญ่ ทางทิศตะวันออกตั้งแต่แคว้นตังเกี๋ยของเวียดนามปัจจุบัน ไปจดแม่น้ำสาละวิน รัฐฉาน ประเทศพม่า ทางเหนือจากบริเวณเมืองหนองแส มณฑลยูนนานของจีนลงมาถึงที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบน ถึงสมัยพระเจ้าพังคราช อาณาจักรโยนกเชียงแสนถูกขอมรุกรานจนต้องอพยพราษฎรไปสร้างเมืองใหม่ที่เวียงสีทอง ริมฝั่งแม่น้ำแม่สาย ต่อมาพระเจ้าพรหมมหาราชซึ่งเป็นราชโอรสขับไล่ขอมได้สำเร็จ จึงเชิญเสด็จพระเจ้าพังคราชกลับไปครองเชียงแสนตามเดิม ส่วนพระเจ้าพรหมมหาราชได้พาผู้คนไปสร้างเมืองไชยปราการทางใต้ของเชียงแสน เพื่อให้เป็นเมืองหน้าด่านป้องกันขอมกับมาขึ้นไปรุกราน
ตำนานสิงหนติมีปัญหาที่ถกเถียงกันมาแต่เดิมคือเรื่องของเวลา คือตัวเลขศักราช เนื่องจากเป็นเอกสารต้นฉบับตัวเขียนที่คัดลอกกันต่อ ๆ มา และแพร่กระจายอย่างกว้างขวาง ทำให้เกิดความผิดพลาดในการคัดลอก อีกทั้งศักราชที่ใช้ในตำนานปรากฏว่ามีถึง 3 แบบ ซึ่งตำนานเรียกว่าโบราณศักราช ทุติยศักราช และตติยศักราช โดยไม่บอกว่าเป็นศักราชอะไร ทำให้มีการแปลความหมายเวลาในตำนานผิดพลาดมาแต่สมัยโบราณ แต่มีการวิเคราะห์ว่า โบราณศักราชนั้นคืออัญชนะศักราช ซึ่งเก่ากว่าพุทธศักราช 148 ปี ทุติยศักราช คือพุทธศักราช เป็นปีหลังจากพระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน และตติยศักราช คือมหาศักราช ซึ่งหลังกว่าพุทธศักราช 621 ปี
เนมาญา วีดิช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 วีดิชขณะเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 2006
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เนมาญา วีดิช
วันเกิด:   (1981-10-21) 21 ตุลาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
ส่วนสูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
สโมสรเยาวชน
1989–1994:  เยดินสตอวออูชีตเซ
1994–1996:  สลอบอดาอูชีตเซ
1996–2000:  เรดสตาร์เบลเกรด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2000–2004 |  เรดสตาร์เบลเกรด |  67 |  (12) |
| 2000–2001 |  → สปาร์ตักซูบอตีตซา (loan) |  27 |  (6) |
| 2004–2006 |  สปาร์ตักมอสโก |  39 |  (4) |
| 2006–2014 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  211 |  (15) |
| 2014–2016 |  อินแตร์นาซีโอนาเล |  23 |  (1) |
| รวม |   |  367 |  (38) |
ทีมชาติ
| 2002–2011 |  เซอร์เบีย |  56 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2015
เนมาญา วีดิช (เซอร์เบีย: Немања Видић, ออกเสียง: [němaɲa ʋǐːditɕ]) เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย เคยเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ เล่นตำแหน่งกองหลัง วีดิชเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุเพียง 6 ปี โดยเมื่ออายุได้ 12 ปี ได้เข้าร่วมสโมสรสลอบอดาอูชีตเซ ชีวิตในวัยเด็กของวีดิชเติบโตมาท่ามกลางสงคราม ในช่วงที่ยูโกสลาเวียล่มสลายและแบ่งออกเป็นหลายประเทศ
เรดสตาร์เบลเกรดและสปาร์ตัคมอสโก

หลังจากวีดิชเซ็นสัญญากับสโมสรสลอบอดาอูชีตเซได้ปีครึ่ง เรดสตาร์เบลเกรด (เซอร์เวนาซเวซดา) สโมสรชื่อดังของเซอร์เบียจึงได้จับเซ็นสัญญารับเข้าสู่ระบบเยาวชน วีดิชเริ่มต้นการเป็นนักเตะชุดใหญ่ในฤดูกาลที่ถูกยืมตัวไปสปาร์ตักซูบอตีตซา (Spartak Subotica) ทีมดังใน Super Liga ของเซอร์เบียในปี 2000 หลังจากสิ้นสุดสัญญายืมตัวแล้ว วีดิชกลับมาเล่นให้กับเรดสตาร์เบลเกรดอีกครั้ง และการกลับมาครั้งนี้ทำให้เขาได้ลงเล่นอย่างสม่ำเสมอภายใต้การทำทีมของซอรัน ฟีลีพอวิช (Zoran Filipović) โดยคว้าแชมป์ Yugoslav Cup ในปี 2001–02
วีดิชได้รับปลอกแขนกัปตันทีมอย่างรวดเร็วและยังเป็นกัปตันที่ยังอายุน้อยอีกด้วย และหลังจากได้รับตำแหน่งกัปตันได้ 3 ปี เขาลงเล่นไป 67 เกม และยิงได้ถึง 12 ประตู ถือเป็นสถิติที่ดีมากสำหรับนักเตะที่อยู่ในตำแหน่งกองหลัง ชีวิตการค้าแข้งของวีดิชกับเรดสตาร์เบลเกรดสิ้นสุดลงด้วยการคว้าดับเบิลแชมป์ คือแชมป์ลีกของประเทศ (Serbia and Montenegro League) และแชมป์บอลถ้วย (Serbia and Montenegro Cup) เพราะในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 หลังจากคว้าดับเบิลแชมป์ดังกล่าว วีดิชถูกซื้อตัวไปยังพรีเมียร์ลีกรัสเซียกับทีมสปาร์ตัคมอสโก (Spartak Moscow) โดยไม่เปิดเผยค่าตัว แต่ยังคงเป็นที่กล่าวขานว่า วีดิชคือกองหลังที่ค่าตัวแพงที่สุดในประวัติศาสตร์ของพรีเมียร์ลีกรัสเซีย
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด > ฤดูกาล 2005-2006

หลังจากเล่นในลีกรัสเซียกับสปาร์ตัคมอสโกได้เพียงแค่ 2 ปี ในวันที่ 25 ธันวาคม 2005 วีดิชได้เซ็นสัญญากับสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัวประมาณ 7 ล้านปอนด์ แต่กว่าจะได้เดินทางเข้าสู่สโมสร ก็ล่วงเวลาไปกว่าครึ่งปีเนื่องจากติดใบอนุญาตทำงานโดยวันที่ 5 มกราคม ปี 2006 วีดิชจึงได้ย้ายเข้าร่วมสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอย่างสมบูรณ์ หากจะรวมระยะเวลาทั้งหมดซึ่งที่ทางสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ให้ความสนใจในตัวเขาตั้งแต่การให้แมวมองออกไปดูฟอร์มนักเตะจนถึงได้เซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมนั้น กินเวลากว่า 2 ปีครึ่ง
การการซื้อขายนั้นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดปาดหน้าฟีโอเรนตีนาเพื่อซิววีดิชมายืนแผงหลัง ทั้ง ๆ ที่ สโมสรต้นสังกัดขณะนั้นกับฟิออเรนตินาได้ตกลงค่าตัวกันเรียบร้อยแล้ว ว่ากันว่าที่ฟีโอเรนตีนาต้องพลาดการเซ็นสัญญาครั้งนี้เพราะว่าโควต้านักเตะนอกสหภาพยุโรปเต็มพอดียูไนเต็ดจึงปาดหน้าคว้าตัวกองหลังคนเหล็กมาได้สำเร็จ
วีดิชได้เสื้อหมายเลข 15 และได้ลงเล่นนักแรกกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2006 ในฐานะตัวสำรอง โดยถูกเปลี่ยนตัวลงไปแทนรืด ฟัน นิสเติลโรย ช่วงใกล้หมดเวลาในเกมที่เอาชนะแบล็คเบิร์น โรเวอร์สไปได้ 2-1 ใน League Cup รอบ semi-final นัดที่สอง แชมป์รายการแรกของวีดิชคือ League Cup ที่ต้นสังกัดเอาชนะ Wigan Athletic ไปได้อย่างท่วมท้น 4-0 ในปี 2006 โดยได้ลงเล่นในนาทีที่ 83
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด > ฤดูกาล 2006–07

ระหว่างฤดูกาล 2006-07 วีดิชได้ลงเล่นเป็นตัวจริงอย่างสม่ำเสมอโดยครึ่งฤดูกาลแรกได้ลงเล่นถึง 25 เกม โดยจับคู่เล่นกับริโอ เฟอร์ดินานด์ ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ค และได้กลายเป็นคู่เซ็นเตอร์แบ็คที่ว่ากันว่าแข็งแกร่งที่สุดในยุโรปในขณะนั้น ฤดูกาลนั้นจบลงด้วยการที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นแชมป์พรีเมียร์ลีก
วีดิชยิงประตูแรกในวันที่ 14 ตุลาคม 2006 นัดที่พบกับวีกันแอทเลติกในนัดที่เอาชนะไปได้ 1–3 ขณะที่ประตูต่อมาเขายิงได้ในนัดที่พบกับพอร์ตสมัทโดยยิงประตูขึ้นนำ 3–0 ในวันที่  4 พฤศจิกายน 2006 และถือเป็นประตูแรกที่ยิงได้ใน United's Old Trafford วีดิชยิงประตูแรกในรายการถ้วยยุโรป (EUFA Champions League) ในนัดที่ชนะไบฟีกา 3-1 วันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นเกมสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่ม โดยโหม่งประตูสุดสวยตีเสมอให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดต้องชนะเท่านั้นจึงจะผ่านเข้ารอบ 16 ทีม) หลังจากโดนนำไปก่อน ทำให้ต้นสังกัดเดินหน้าบุกและยิงได้อีก 2 ประตู กรุยทางเข้าสู่รอบต่อไปได้ หลังจากเกมนั้น ผู้จัดการทีมไบฟีกาได้ออกมายกย่องประตูนั้นว่า เป็นประตูที่สุดสวยและทำให้ทีมของเขาต้องผิดหวังกับผลการแข่งขัน
ในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 วีดิชจรดปากกาต่อสัญญากับต้นสังกัดไปอีก 5 ปี ทำให้เขามีพันธะผูกพันกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไปจนถึงปี ค.ศ. 2012 สิ้นฤดูกาล เขาก็ได้พาต้นสังกัดคว้าดับเบิลแชมป์ คือแชมป์ลีกเป็นสมัยที่สองติดต่อกัน และแชมป์ยุโรป ซึ่งเป็นการคว้าแชมป์ยุโรปครั้งแรกในชีวิตของเขา (เอาชนะเชลซีในการดวลจุดโทษ) นอกจากนี้วีดิชยังติดทีมยอดเยี่ยมยุโรปในปีนั้นอีกด้วย ปีนั้นจึงถือเป็นปีทองของเนมาญา วีดิช อย่างแท้จริง
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด > ประกาศแขวนสตั้ด

หลังปราการหลังชาวเซอร์เบียได้รับอาการบาดเจ็บรบกวน และได้ยกเลิกสัญญากับ อินเตอร์มิลาน เจ้าตัวจึงตัดสินใจแขวนสตั้ดด้วยวัย 34 ปี
เกียรติประวัติ > สโมสร

Yugoslav Cup (1): 2001–02
First League of Serbia and Montenegro (1): 2003–04
Serbia and Montenegro Cup (1): 2003–04
พรีเมียร์ลีก (5): 2006-2007, 2007-2008, 2008-2009, 2010-2011, 2012-2013
ฟุตบอลลีกคัพ (3): 2005-2006, 2008-2009, 2009-2010
เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ (5): 2007, 2008, 2010, 2011, 2013
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1): 2007–08
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (1): 2008
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

Best Sportsman of SD Crvena Zvezda: 2002
Serbia's Overseas Player of the Year (4): 2005 (with Spartak Moscow), 2007, 2008, 2010 (with Manchester United)
Serbian Footballer of the Year (2): 2005 (with Spartak Moscow), 2008 (with Manchester United)
PFA Premier League Team of the Year (4): 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11
Premier League Player of the Month (1): January 2009
Premier League Player of the Season (2): 2008–09, 2010–11
Sir Matt Busby Player of the Year (1): 2008–09
Players' Player of the Year Award (1): 2008–09
ESM Team of the Year (3): 2006–07, 2008–09, 2010–11
FIFA FIFPro World XI (2): 2008–09, 2010–11
Serbia's sport association "May award" : 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Manchester United Official Player Statistics
Player profile on Serbian National Team page
Manchester United profile
UEFA profile
สถิติของ Nemanja Vidic ที่ Soccerbase
↑  "Premier League clubs submit squad lists" (PDF). PremierLeague.com. Premier League. 2 February 2012. p. 23. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-02-27. สืบค้นเมื่อ 2 February 2012.
↑  "Nemanja Vidic". inter.it. FC Internazionale Milano. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-24. สืบค้นเมื่อ 16 May 2015.
↑  "Zvezdina revija" (PDF). sd-crvenazvezda.net. March 2012. สืบค้นเมื่อ 28 December 2013.
พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี

| พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี |
| --- | --- |
วันที่: 4–25 เมษายน พ.ศ. 2475
ประเทศ: ประเทศสยาม
เหตุการณ์ก่อนหน้า: พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 100 ปี
เหตุการณ์ถัดไป: พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี
จัดโดย: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
กระบวนพยุหยาตราทางสถลมารค เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2475 ซึ่งเป็นวันที่ระลึกมหาจักรี
พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี เป็นงานพระราชพิธีฉลองพระนครหรือสมโภชพระนครจัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2475 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นวาระที่กรุงเทพอายุ 150 ปี ถือเป็นงานสมโภชพระนครครั้งที่ 3