stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กรุสมบัติ
ดูเพิ่ม > บทความ > สหราชอาณาจักร

Bland, Roger (1996), "Treasure Trove and the Case for Reform", Art, Antiquity and Law, Leicester: Institute of Art and Law: 11, ISSN 1362-2331.
Fincham, Derek (2008), "A Coordinated Legal and Policy Approach to Undiscovered Antiquities: Adapting the Cultural Heritage Policy of England and Wales to Other Nations of Origin", International Journal of Cultural Property, 15 (3): 347–370, doi:10.1017/S094073910808020X, S2CID 159695848.
Hanworth, Rosamund (1995), "Treasure Trove: New Approaches to Antiquities Legislation",  ใน Tubb, Kathryn Walker (บ.ก.), Antiquities: Trade or Betrayed – Legal, Ethical and Conservation Issues, London: Archetype in conjunction with United Kingdom Institute for Conservation of Historic and Artistic Works (UKIC) Archaeology Section, pp. 173–175, ISBN 978-1-873132-70-8.
Miller, David L. Carey; Sheridan, Alison (1996), "Treasure Trove in Scotland", Art, Antiquity and Law: 393.
Palmer, Norman (1981), "Treasure Trove and the Protection of Antiquities", Modern Law Review, 44 (2): 178, doi:10.1111/j.1468-2230.1981.tb02745.x.
Palmer, Norman E. (1993), "Treasure Trove and Title to Discovered Antiquities", International Journal of Cultural Property, 2 (2): 275–318, doi:10.1017/S0940739193000335, S2CID 162644707.
Ward, Allan (1992), "Treasure Trove and the Law of Theft", International Journal of Cultural Property, 1 (1): 195–198, doi:10.1017/S094073919200016X, S2CID 159762462.
ดูเพิ่ม > บทความ > สหรัฐอเมริกา

Bradley, Lawrence D. Jr. (September 2000), "U.S. Treasure Trove Law", GPSolo, 17 (6), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-04, สืบค้นเมื่อ 2010-05-04.
Finders Keepers, Losers Weepers, New York State Museum, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-26, สืบค้นเมื่อ 15 April 2008.
Gerstenblith, Patty (1995), "Identity and Cultural Property: The Protection of Cultural Property in the United States", B.U. L. Rev., 75: 559 at 596–597.
Izuel, Leeanna (1991), "Note, Property Owners' Constructive Possession of Treasure Trove: Rethinking the Finders Keepers Rule", UCLA Law Review, 78: 1659 at 1692.
"Keep or Weep?", Time, 13 March 1964, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 February 2009.
Krys, Roman (1982), "Treasure Trove under Anglo-American Law", Anglo-American Law Review, 11 (3): 214, doi:10.1177/147377958201100302, S2CID 159726774.
"Annotation, Modern Status of Rules as to Ownership of Treasure Trove as between Finder and Owner of Property on which Found", A.L.R., 61: 1180, 1988.
ดูเพิ่ม > หนังสือ > สหราชอาณาจักร

Beard, Charles Relly (1933), The Romance of Treasure Trove, London: Sampson Low & Co, OCLC 9567664.
Buildings, Monuments and Sites Division, Department for Culture, Media and Sport, Treasure Annual Report, London: Department for Culture, Media and Sport, OCLC 439000765{{citation}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
Carman, John (1996), Valuing Ancient Things: Archaeology and Law, London; New York, N.Y.: Leicester University Press, ISBN 978-0-7185-0012-2.
Hill, George Francis (1936), Treasure Trove in Law and Practice, from the Earliest Time to the Present Day, Oxford: Clarendon Press, OCLC 7330579.
Normand, Andrew C. (2003), Review of Treasure Trove Arrangements in Scotland, Edinburgh: Scottish Executive, ISBN 978-0-7559-0970-4.
Queen's and Lord Treasurer's Remembrancer (2007), Treasure Trove in Scotland: Annual Report by the Queen's and Lord Treasurer's Remembrancer, Edinburgh: RR Donelly, OCLC 226090979.
The Reform of Treasure Trove Arrangements in Scotland, [Scotland]: Scottish Executive, 2003, ISBN 978-0-7559-0971-1.
Rhind, Alexander Henry (1858), British Archæology: Its Progress and Demands. (The Law of Treasure Trove: How Can It be Best Adapted to Accomplish Useful Results?), Edinburgh: Thomas Constable and Co., OCLC 34268368, สืบค้นเมื่อ 29 May 2018 – โดยทาง Internet Archive, 2 pts.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กรุสมบัติ
Official website of the UK Department for Culture, Media and Sport on the Treasure Act 1996 เก็บถาวร 2007-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ 
มงกุฎสักการะของกษัตริย์วิซิกอธ Reccesuinth ที่ทำด้วยทองและอัญมณีในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 7 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสมบัติกวาร์ราซาร์ที่พบในสเปนระหว่างปี ค.ศ. 1858 ถึง ค.ศ. 1861
หมวกเกราะสำหรับพิธีจากซัททันฮูที่พบในปี ค.ศ. 1939 แต่สมบัตินี้ไม่ถือว่าเป็นกรุสมบัติ – เพราะเป็นการฝังศพในเรือ ซึ่งไม่ใช่เป็นการฝังสมบัติที่มีวัตถุประสงค์ในการซ่อน
ถ้วยริงเกิลเมียสร้างระหว่าง 1700 ถึง 1500 ก่อนคริสต์ศักราช ที่พบในปี ค.ศ. 2001 ที่เค้นท์ในอังกฤษที่ได้รับการประกาศว่าเป็นสมบัติภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยสมบัติที่ขุดพบ ค.ศ. 1996 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริติช
สิ่งของจากสมบัติสตาฟฟอร์ดเชอร์ที่ได้รับการตัดสินว่าเป็น “สมบัติ” ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009
หน้าผาเกาะเซนต์นิเนียน, ภาพถ่ายเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2006. สมบัติที่พบที่เกาะเซนต์นิเนียนเชื่อกันว่าเป็นสมบัติที่มีมาตั้งแต่ ค.ศ. 800
กลูตาไธโอน

| --- | --- |


ชื่อ
Preferred IUPAC name (2S)-2-Amino-5-({(2R)-1-[(carboxymethyl)amino]-1-oxo-3-sulfanylpropan-2-yl}amino)-5-oxopentanoic acid
ชื่ออื่น γ-L-Glutamyl-L-cysteinylglycine (2S)-2-Amino-4-({(1R)-1-[(carboxymethyl)carbamoyl]-2-sulfanylethyl}carbamoyl)butanoic acid
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 70-18-8 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ตัวย่อ: GSH
ChEBI: CHEBI:16856 Y
ChEMBL: ChEMBL1543 Y
เคมสไปเดอร์: 111188 Y
ดรักแบงก์: DB00143 Y
ECHA InfoCard: 100.000.660 
IUPHAR/BPS: 6737
KEGG: C00051 Y
MeSH: Glutathione
ผับเคม CID: 124886
UNII: GAN16C9B8O Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID6023101 
 InChI InChI=1S/C10H17N3O6S/c11-5(10(18)19)1-2-7(14)13-6(4-20)9(17)12-3-8(15)16/h5-6,20H,1-4,11H2,(H,12,17)(H,13,14)(H,15,16)(H,18,19)/t5-,6-/m0/s1 YKey: RWSXRVCMGQZWBV-WDSKDSINSA-N Y 
 SMILES C(CC(=O)N[C@@H](CS)C(=O)NCC(=O)O)[C@@H](C(=O)O)N 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C10H17N3O6S
มวลโมเลกุล: 307.32 g·mol−1  
จุดหลอมเหลว: 195 องศาเซลเซียส (383 องศาฟาเรนไฮต์; 468 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: ละลายน้ำได้
ความสามารถละลายได้ ใน เมทานอล, ไดเอทิลอีเทอร์: ละลายไม่ได้
เภสัชวิทยา
ATC code: V03AB32 (WHO) 
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
กลูตาไธโอน (อังกฤษ: glutathione, GSH) เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่สำคัญในพืช สัตว์ เห็ดราและแบคทีเรียและอาร์เคียบางชนิด ทำหน้าที่ป้องกันองค์ประกอบสำคัญของเซลล์ที่เกิดจากออกซิเจนที่ไวต่อปฏิกิริยา (reactive oxygen species) เช่น อนุมูลอิสระหรือเปอร์ออกไซด์ กลูตาไธโอนประกอบด้วยเพปไทด์สามโมเลกุล (tripeptide) คือ ซีสเตอีน กรดกลูตามิก และไกลซีน  มีพันธะเพปไทด์แกมมาระหว่างหมู่คาร์บอกซิลของหมู่ข้างกลูตาเมตและหมู่เอมีนของซิสทีน และพันธะเพปไทด์ธรรมดาระหว่างซีสทีนกับไกลซีน
หมู่ไธออลเป็นตัวรีดิวซ์ ซึ่งมีอยู่ที่ความเข้มข้นประมาณ 5 มิลลิโมลาร์ในเซลล์สัตว์ กลูตาไธโอนรีดิวซ์พันธะไดซัลไฟด์ที่เกิดขึ้นในโปรตีนไซโทพลาสซึมไปยังซีลเตอีนโดยทำหน้าที่เป็นตัวให้อิเล็กตรอน ในกระบวนการนี้ กลูตาไธโอนจะถูกเปลี่ยนเป็นรูปออกซิไดซ์ กลูตาไธโอนไดซัลไฟด์ (GSSG) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า แอล-(–)-กลูตาไธโอน
เมื่อถูกออกซิไดซ์แล้ว กลูตาไธโอนสามารถถูกรีดิวซ์กลับได้โดยกลูตาไธออนรีดักเทส (glutathione reductase) โดยอาศัย NADPH เป็นตัวให้อิเล็กตรอน อัตรากลูตาไธโอนรูปรีดิวซ์ต่อกลูตาไธโอนรูปออกซิไดซ์มักใช้เป็นการวัดความเป็นพิษของเซลล์
นอกจากนี้ กลูตาไธโอนช่วยให้ตับขจัดสารพิษออกจากร่างกาย และยังนำมารักษาโรคมะเร็ง โรคหัวใจ ข้ออักเสบ โรคพาร์กินสัน โรคตับ โรคไต โรคเอดส์ ภาวะเป็นหมันในเพศชาย และภาวะหูตึงจากเสียงดัง ผลข้างเคียงยับยั้งการสังเคราะห์เมลานิน
กลุ่มอาการเทอร์เนอร์

| กลุ่มอาการเทอร์เนอร์  (Turner Syndrome)  |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Ullrich–Turner syndrome, Bonnevie–Ullrich–Turner syndrome, gonadal dysgenesis; 45X, 45X0

ตัวอย่างผู้ป่วยกลุ่มอาการเทอร์เนอร์
สาขาวิชา: Pediatrics, medical genetics
อาการ: Webbed neck, short stature, swollen hands and feet
ภาวะแทรกซ้อน: Heart defects, diabetes, low thyroid hormone
การตั้งต้น: At birth
ระยะดำเนินโรค: Long term
สาเหตุ: Missing X chromosome
วิธีวินิจฉัย: Physical signs, genetic testing
ยา: Human growth hormone, estrogen replacement therapy
พยากรณ์โรค: Shorter life expectancy
ความชุก: 1 in 2,000 to 5,000
กลุ่มอาการเทอร์เนอร์ (อังกฤษ: Turner syndrome) หรือกลุ่มอาการอุลริค-เทอร์เนอร์ (อังกฤษ: Ullrich-Turner syndrome) (หรือ "ภาวะต่อมเพศไม่เจริญ", อังกฤษ: gonadal dysgenesis) เป็นกลุ่มอาการที่อาจเกิดจากความผิดปกติทางพันธุกรรมหลายรูปแบบ ซึ่งรูปแบบที่พบบ่อยที่สุดคือการมีโครโมโซมเดี่ยว X
มนุษย์เพศหญิงปกติมีโครโมโซม X สองแท่ง แต่ในผู้ป่วยกลุ่มอาการเทอร์เนอร์ โครโมโซม X แท่งหนึ่งในสองแท่งนั้นอาจหายไปหรือมีความผิดปกติ ผู้ป่วยบางรายมีโครโมโซม X หายไปในบางเซลล์ของร่างกาย ภาวะนี้เรียกว่าโมเซอิค หรือ Turner mosaicism
เป็นโรคโครโมโซมผิดปกติที่พบบ่อยที่สุดในการตั้งครรภ์ตัวอ่อนเพศหญิง คิดเป็นสัดส่วนประมาณ 3% ของการตั้งครรภ์ตัวอ่อนเพศหญิงทั้งหมด อย่างไรก็ดีตัวอ่อนที่มีแครีโอไทป์เป็น 45,X เพียง 1 ใน 1,000 เท่านั้น ที่สามารถเจริญจนถึงกำหนดคลอดได้
อาการและอาการแสดง

ผู้ป่วยกลุ่มอาการเทอร์เนอร์มักมีอาการดังนี้
ตัวเตี้ย
บวมน้ำเหลือง
หน้าอกกว้าง หัวนมอยู่ห่างกันกว่าปกติ
มีอาการโรคหัวใจโรคไต
ไรผมอยู่ต่ำ
หูอยู่ต่ำ
เป็นหมันหรือมีลูกยาก
ต่อมเพศ (รังไข่) ไม่เจริญ
ไม่มีประจำเดือน
อ้วน
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 (กระดูกฝ่ามือตำแหน่งนิ้วก้อย) สั้นกว่าปกติ
เล็บเล็ก
ใบหน้ามีลักษณะเฉพาะ
มีแผ่นที่คอ (webbed neck) จาก cystic hygroma
หลอดเลือดเอออร์ตาแคบ (coarctation of aorta)
ลิ้นเอออร์ติกมีสองลิ้น
เต้านมเจริญน้อยกว่าปกติ
ไตเป็นรูปเกือกม้า
ตาหรือการมองเห็นผิดปกติ
หูติดเชื้อหรือสูญเสียการได้ยิน
อัตราส่วนรอบอกต่อรอบสะโพกสูงกว่าปกติ
สมาธิสั้น
การใช้ภาษาบกพร่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

http://turnersyndrome.org Turner Syndrome Society of the United States
Turner Syndrome at the National Institute of Child Health and Human Development เก็บถาวร 2002-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Turner Syndrome at NIH's Office of Rare Diseases
MedlinePlus Encyclopedia Turner syndrome
Endocrine and Metabolic Diseases Information Service เก็บถาวร 2015-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Turner Syndrome Support Society is a national charity caring for the needs of those with Turner Syndrome throughout the United Kingdom.
New Zealand Turner Syndrome Support Group a New Zealand charity supporting people with Turner Syndrome
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: Q96 ICD-9-CM: 758.6 MeSH: D014424 DiseasesDB: 13461
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000379 eMedicine: ped/2330 Patient UK: กลุ่มอาการเทอร์เนอร์ Orphanet: 881
อาการบวมน้ำเหลืองที่เท้าของทารกแรกเกิดที่มีกลุ่มอาการเทอร์เนอร์
กล้วยไม้ผีอเมริกา

บทความนี้เกี่ยวกับกล้วยไม้ผีที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศสหรัฐอเมริกา สำหรับกล้วยไม้ผียูเรเชีย ดูที่ กล้วยไม้ผี
| กล้วยไม้ผีอเมริกา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Orchidaceae
สกุล:: Dendrophylax
สปีชีส์:: D.  lindenii
ชื่อทวินาม
Dendrophylax lindenii (Lindl.) Benth. ex Rolfe

ชื่อพ้อง
 Aeranthes lindenii (Lindl.) Rchb.f. in W.G.Walpers  Angraecum lindenii Lindl.  Polyrrhiza lindenii (Lindl.) Cogn.  Polyradicion lindenii (Lindl.) Garay
Dendrophylax lindenii
กล้วยไม้ผีอเมริกา (อังกฤษ: Ghost Orchid; ชื่อวิทยาศาสตร์: Dendrophylax lindenii) (ชื่อทั่วไป "กล้วยไม้ผี" ก็ใช้กับ Epipogium aphyllum ด้วย) เป็นพืชอายุยืนกาฝากในวงศ์กล้วยไม้ (วงศ์กล้วยไม้) มีถิ่นกำเนิดในรัฐฟลอริดา ประเทศคิวบา และในประเทศบาฮามาส
ทั้งนี้กล้วยไม้ผียังมีชื่ออื่นในภาษาอังกฤษอีก เช่น palm polly และ white frog orchid เป็นต้น
กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนชนิดส่องกราด

กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (SEM) (อังกฤษ: scanning electron microscope) ประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2481 โดยเอม วอง เอนเดนนี ใช้ศึกษาโครงสร้างภายนอกของวัตถุ ลักษณะผิวภายนอกของเซลล์ ผิวโลหะ มองเห็นความลึกภาพปรากฏบนจอคอมพิวเตอร์เป็นภาพ 3 มิติ มีกำลังขยายสูงหลายหมื่นเท่า
กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนชนิดส่องผ่าน

กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน ปีค.ศ.1960
กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน (TEM) (อังกฤษ: transmission electron microscope) ประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2474 โดยเอิร์นท์ รุสกา และคณะ โดยวัตถุที่นำมาส่องต้องมีขนาดเล็ก และเฉือนให้บางมาก ๆ ประมาณ 60 ถึง 90 ไมโครเมตร เหมาะสำหรับการศึกษาโครงสร้างภายในของเซลล์ ภาพที่ปรากฏบนจอเรืองแสงเป็นภาพ 2 มิติ มีกำลังขยายสูงมากถึง 500,000 ถึง 1,000,000 เท่า นอกจากจะใช้ศึกษาสิ่งมีชีวิต ยังใช้สำหรับส่องรูปผลึกของสารต่าง ๆ ในการวิเคราะห์ทางเคมีได้
กลุ่มอาการแม็คคูน–อัลไบรต์

| กลุ่มอาการแม็คคูน อัลไบรต์ |
| --- | --- |

A: รูปแบบพยาธิสภาพสีผิวคล้ำลงบริเวณใบหน้า อก และแขน ที่มีขอบแบบ "ชายฝั่งเมน" (coast of Maine), และมีแนวโน้มที่พยาธิสภาพนี้จะไม่ล้ำเส้นกลางลำตัวและไปตามแนวของเส้นบลาสชโก B: พยาธิสภาพสีผิวคล้ำแบบทั่วไปที่พบได้บนไลังคอและขอบแก้มก้น (ลูกศรดำ) C: พยาธิสภาพสีผิวคล้ำแบบทั่วไปที่พบได้บนหลังตอนล่างในผู้ใหญ่ มีขอบแบบ "ชายฝั่งเมน" (ลูกศรขาว) นอกจากนี้ยังสามารถสังเกตเห็นสันหลังไม่สมมาตรอันเก็นผลจากสันหลังงอเหตุไฟบรัสดิสเพลเซีย (fibrous dysplasia)
สาขาวิชา: เวชพันธุศาสตร์
กลุ่มอาการแม็คคูน-อัลไบรต์ (อังกฤษ: McCune–Albright syndrome) เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ซับซ้อน  ส่งผลให้เกิดความผิดปกติในระบบกระดูก ผิวหนัง และระบบต่อมไร้ท่อ โรคนี้ถือเป็นโรคพันธุกรรมกลุ่มโมเซอิกที่เกิดขึ้นจากการกลายพันธุ์ที่กระตุ้นยีนโซมาติกในโลคัส GNAS ซึ่งสร้างหน่วยย่อยอัลฟาของโปรตีนจี เฮตเตอโรไตรเมตริก Gs
โรคนี้มีการบรรยายไว้ครั้งแรกในปี 1937 โดยกุมารแพทย์ชาวอเมริกัน ดอนอแวน เจมส์ แม็คคูน และนักวิทยาต่อมไร้ท่อ ฟุลเลอร์ อัลไบรต์
อาการ

จะสงสัยกลุ่มอาการแม็คคูน-อัลไบรต์เมื่อมีอาการแสดงต่อไปนี้อย่างน้อยสองข้อ:
ไฟบรัสดิสเฟลเซีย
พยาธิสภาพผิวคล้ำ (Hyperpigmented skin lesions) ที่มีลักษณะเฉพาะ เช่น ขอบยึกยือแบบ "ชายฝั่งของเมน" ("coast of Maine") และมีแนวโน้มที่จะเกิดตามเส้นกลางลำตัว ในอดีตนิยมเรียกรูปแบบพยาธิสภาพนี้ว่ากาเฟอูเลต์มักคูล แต่ลดความนิยมลงเนื่องจากสามารถใช้บรรยายได้เฉพาะพยาธิสภาพในผู้ป่วยผิวขาว
โรคกลุ่มต่อมไร้ท่อทำงานมากเกินปกติ
โรคต่อมไร้ท่อจำนวนมากสามารถพบได้ในโรคนี้ อันเป็นผลจากการผลิตฮอร์โมนเพิ่มขึ้น
การเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ก่อนวัย: เป็นโรคของต่อมไร้ท่อที่พบได้มากที่สุดในกลุ่มอาการแม็คคูน-อัลไบรต์ พบในเด็กผู้หญิง (~85%) ควบคู่ไปกับซิสต์ผลิตฮอร์โมนเอสโตรเจน ส่งผลให้เกิดการเติบโตของเต้านม, ความสูง และเลือดออกทางช่องคลอด การเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ก่อนวัยยังอาจพบได้ในเด็กผู้ชายเช่นกัน แต่พบได้น้อยกว่ามาก (~10–15%)
ความผิดปกติของอัณฑะ: พบได้ในเด็กผู้ชายส่วนใหญ่ (~85%) ที่มีโรคนี้
ภาวะธัยรอยด์สูง: เกิดขึ้นในราวหนึ่งในสามของผู้ป่วย สามารถตรวจได้จากการอัลตราซาวด์ต่อมธัยรอยด์ และอาจมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในการเกิดมะเร็งต่อมธัยรอยด์
โกรว์ธฮอร์โมนเกิน: พบได้ในผู้ป่วยราว 10–15% อาจทำให้เกิดการขยายตัวของไฟบรัสดิสเพลเซียในกระดูกเครนิโอเฟเชียล (craniofacial) ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงในการสูญเสียการมองเห็นและการได้ยิน
กลุ่มอาการคุชชิง: พบได้ยากมากและถ้าพบ จะพบตั้งแต่ยังเป็นทารก
ฟอสเฟตในเลือดสูง เป็นผลจากไฟโบรบลาสต์โกรว์ธแฟ็กเตอร์ 23 ที่ผลิตมามากเกินไป อาจนำไปสู่โรคกระดูกอ่อนและความผิดปกติของกระดูก
แหล่งข้อมูลอื่น

GeneReviews entry for fibrous dysplasia/McCune–Albright Syndrome
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: Q78.1 ICD-9-CM: 756.54 OMIM: 174800 MeSH: D005359 DiseasesDB: 7880 SNOMED CT: 726029005
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001217 eMedicine: ped/1386 Patient UK: กลุ่มอาการแม็คคูน–อัลไบรต์ Orphanet: 562
กล็อบสเตอร์

ซากซึ่งถูกซัดเกยฝั่งใกล้เมืองเซนต์ออกุสติน ฟลอริด้า ในปี ค.ศ. 1896
กล็อบสเตอร์ (อังกฤษ: Globster) หรือ บล็อบ (Blob) เป็นซากวัตถุซึ่งถูกซัดขึ้นมาตามชายฝั่งของมหาสมุทรหรือแหล่งน้ำอื่น ยากที่จะระบุประเภทได้ว่าเป็นของสัตว์ชนิดใด คำนี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยอีวาน ที. แซนเดอสัน ในปี ค.ศ. 1962 เพื่อใช้เรียกซากลึกลับที่เกยฝั่งทะเลด้านตะวันตกของรัฐแทสเมเนียในปี ค.ศ. 1960 ซึ่งซากนี้ ไม่มีดวงตา ไม่มีส่วนหัว และโครงสร้างของกระดูกไม่ชัดเจน (แต่บางคนบอกว่ามีตา มีหัวและโครงหมด) จุดเด่นมีขน” และ “มีเส้นใย” หนังเหนียวมากจนเฉือนแทบไม่เข้า และเมื่อนำเนื้อเยื่อไปตรวจสอบพบว่ามันประกอบด้วยคอลาเจนเป็นส่วนใหญ่
ลักษณะของกล็อบสเตอร์มักจะผิดจากลักษณะที่คนทั่วไปคุ้นเคยมากและมักทำให้เป็นข้อถกเถียงแม้ว่านักวิทยาศาสตร์จะสามารถระบุประเภทได้แล้ว กล็อบสเตอร์บางซากจะมีครีบ หนวดระยาง หรือกระดูกที่ทำให้สามารถคาดเดาประเภทได้ แต่บางครั้งก็ไม่มีลักษณะซึ่งไม่สามารถระบุได้เลย กล็อบสเตอร์มักถูกเชื่อมโยงเข้ากับสัตว์ประหลาดในมหาสมุทรจึงเป็นสิ่งที่ผู้ศึกษาสัตว์ลึกลับสนใจกันมาก
กล็อบสเตอร์จำนวนมากได้รับการระบุว่าเป็นซากของหมึกยักษ์ แต่ต่อมาก็ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นซากของวาฬหรือปลาฉลามขนาดใหญ่ และบางครั้งก็เป็นชั้นไขมันที่หลุดออกจากซากของวาฬที่กำลังเน่า บางซากก็ได้รับการระบุว่าเป็นซากของเพลสิโอซอร์ที่ต่อมาก็กลับเป็นซากของปลาฉลามอาบแดด แต่ก็มีกล็อบสเตอร์ที่ไม่สามารถระบุประเภทได้ต่อมาถึงปัจจุบันอยู่ด้วย ซึ่งกล็อบสเตอร์บางซากก็ได้เน่าเปื่อยจนไม่อาจพิสูจน์หรือใช้เป็นหลักฐานในการพบสัตว์สายพันธุ์ใหม่ได้
นักวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดาได้ทำการตรวจสอบดีเอ็นเอของนิวฟาวแลนด์บล็อบและสามารถระบุได้ว่าเป็นเนื้อเยื่อของวาฬสเปิร์ม ซึ่งรายงานการวิจัยได้ระบุถึงความใกล้เคียงกันของนิวฟาวแลนด์บล็อบและกล็อบสเตอร์อื่นๆ ทำให้เชื่อได้ว่าน่าจะมีต้นกำเนิดเดียวกัน
กล็อบสเตอร์ซากแรกที่มีรายงานการพบอย่างละเอียดก็คือ สัตว์ประหลาดแห่งเซนต์ออกุสติน ซึ่งพบที่ชายฝั่งใกล้กับเมืองเซนต์ออกุสติน รัฐฟลอริดา ในปีค.ศ. 1896 โดยเมื่อแรกพบนั้นเชื่อว่าเป็นซากของหมึกยักษ์ แต่ต่อมาสามารถยืนยันได้แน่ชัดว่าเป็นซากของวาฬ ปัจจุบันยังมีตัวอย่างเนื้อเยื่อเก็บรักษาไว้ที่สถาบันสมิธโซเนียน
แหล่งข้อมูลอื่น

Strangemag
The Cryptid Zoo: Globsters
กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ฉัตรปุระ, มัธยประเทศ, อินเดีย
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: i, iii
อ้างอิง: 240
ขึ้นทะเบียน: 1986 (สมัยที่ 10th)
พิกัด: 24°51′16″N 79°55′17″E﻿ / ﻿24.854422°N 79.921427°E﻿ / 24.854422; 79.921427
ที่ตั้งกลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห ในประเทศอินเดียแสดงแผนที่ประเทศอินเดียกลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห (รัฐมัธยประเทศ)แสดงแผนที่รัฐมัธยประเทศ
กลุ่มโบราณสถานขชุราโห (อังกฤษ: Khajuraho Group of Monuments) เป็นหมู่โบสถ์พราหมณ์และโบสถ์ไชนะตั้งอยู่ในอำเภอฉัตรปุระ, รัฐมัธยประเทศ, ประเทศอินเดีย ราว 175 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้จากฌันสี ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก หมู่มนเทียร (ศาสนสถาน) เหล่านี้ขึ้นชื่อในฐานะสถาปัตยกรรมแบบนคร และงานแกะสลักวาบหวิวประดับมนเทียร
มนเทียรส่วนใหญ่ในขชุราโหสร้างขึ้นในปี 950 ถึง 1050 โดยจักรวรรดิจันเทละ เอกสารโบราณระบุว่าขชุราโหมี 85 มนเทียรในศตวรรษที่ 12 ครอบคลุมพื้นที่ราว 20 ตารางกิโลเมตร ในจำนวนนี้มีเพียง 25 แห่งที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบัน ในอาณาเขตราวหกตารางกิโลเมตร ในบรรดามนเทียรที่ยังคงอยู่ กันทรียะมหาเทวมนเทียร เป็นมนเทียรที่มีการประดับประดาและก่อสร้างอย่างวิจิตรตระการตามากที่สุดแห่งหนึ่ง
หมู่มนเทียรขชุราโหมีมนเทียรที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาในศาสนาฮินดู กับ ศาสนาไชนะ ซึ่งเป็นไปได้ว่าในอดีตมีการอยู่อาศัยร่วมกันของศาสนิกชนทั้งสองศาสนาอย่างกลมเกลียว
มนเทียรต่าง ๆ ในขชุราโหเป็นมนเทียรในศาสนาฮินดู นิกายไวษณวและนิกายไศว กับในศาสนาไชนะ หลักฐานทางโบราณคดีเสนอว่ามนเทียรต่าง ๆ สร้างขึ้นไล่เลี่ยกันในปลายศตวรรษที่สิบ วิลล์ ดิวรานท์ ระลุว่าการสร้างมนเทียรร่วมกันในพื้นที่นี้แสดงให้เห็นถีงการอดกลั้นทางศาสนา การยอมรับซึ่งมุมมองที่แตกต่าง และการอยู่ร่วมกันของศาสนิกชน
รายชื่อสิ่งก่อสร้าง

| ที่   | ชื่อมนเทียรในปัจจุบัน   | ศาสนา   | เทพเจ้าองค์ประธาน   | สร้างเสร็จในปี (ค> ศ.)  | ภาพ   |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1   | ชาวสาถโยคินีมนเทียร  | ฮินดู   | เทวี, 64 โยคินี  | 885   |   |
| 2   | ลาลคุนมหาเทวมนเทียร  | ฮินดู   | พระศิวะ  | 900   |   |
| 3   | พราหมมนเทียร  | ฮินดู   | พระวิษณุ  | 925   |   |
| 4   | ลักษมณมนเทียร  | ฮินดู   | พระไวกูณฐวิษณุ  | 939   |   |
| 5   | วราหมนเทียร  | ฮินดู   | พระวิษณุ   | 950   |   |
| 6   | ปารศวนาถมนเทียร  | ไชนะ   | พระปารศวนาถ  | 954   |   |
| 7   | ฆานไตมนเทียร  | ไชนะ   | พระอาทินาถ  | 960   |   |
| 8   | มหิศสุรมรรทินี    | ฮินดู   | มหิษสูรมรรทินี  | 995   |  |
| 9   | วิศวนาถมนเทียร  | ฮินดู   | พระศิวะ   | 999   |   |
| 10   | มตันเคศวรมนเทียร  | ฮินดู   | พระศิวะ   | 1000   |   |
| 11   | วิษณุทรงครุฑ   | ฮินดู   | พระวิษณุ   | 1000   |   |
| 12   | ซากของพีชมณฑลมนเทียร (Beejamandal Temple ruins)   | ฮินดู   | พระศิวะ   | 1000   |   |
| 13   | พระคเณศ   | ฮินดู   | พระศิวะ   | 1000   |   |
| 14   | เทวีชคทัมพีมนเทียร  | ฮินดู   | เทวีชคทัมพี   | 1023   |   |
| 15   | จิตรคุปตมนเทียร  | ฮินดู   | พระอาทิตย์ พระจิตรคุปต์  | 1023   |   |
| 16   | อาทินาถมนเทียร  | ไชนะ   | พระอาทินาถ  | 1027   |  |
| 17   | ศานตินาถมนเทียร  | ไชนะ   | พระศานตินาถ  | 1027   |   |
| 18   | กันทรียมหาเทวมนเทียร (ใหญ่ที่สุด)   | ฮินดู   | พระศิวะ   | 1029   |   |
| 19   | วามานมนเทียร  | ฮินดู   | พระวามนะ  | 1062   |   |
| 20   | ชวารีมนเทียร  | ฮินดู   | พระวิษณุ   | 1090   |   |
| 21   | จุตรภูชมนเทียร  | ฮินดู   | พระวิษณุ   | 1110   |   |
| 22   | ทุลเทวมนเทียร (ทุลเทโอ)   | ฮินดู   | พระศิวะ   | 1125   |   |
กลุ่มเมฆบอก

ภาพแสดงกลุ่มเมฆบอกในย่านเอชทู IC 2944, ถ่ายโดย WFPC2 ซึ่งติดตั้งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
กลุ่มเมฆบอก (อังกฤษ: Bok globules) คือกลุ่มเมฆมืดประกอบด้วยแก๊สและฝุ่นคอสมิกที่หนาแน่นมาก ซึ่งบางครั้งก็เป็นแหล่งกำเนิดในการก่อตัวของดาวฤกษ์ มักค้นพบในย่านเอชทู และมักมีมวลประมาณ 2 ถึง 50 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ ภายในบริเวณที่มีขนาดประมาณ 1 ปีแสง ภายในประกอบด้วยโมเลกุลไฮโดรเจน (H2),คาร์บอนออกไซด์ และฮีเลียม และอีกประมาณ 1% (โดยมวล) เป็นฝุ่นซิลิเกต โดยมากแล้วกลุ่มเมฆบอกมักเป็นต้นกำเนิดของระบบดาวคู่หรือระบบดาวหลายดวง ผู้คนพบกลุ่มเมฆบอกครั้งแรกคือ บาร์ท บอก ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940
กลุ่มเมฆบอกเป็นหัวข้อการวิจัยที่ยังดำเนินการอยู่อย่างกว้างขวาง โดยเป็นที่เข้าใจว่าเป็นหนึ่งในบรรดาวัตถุที่เย็นที่สุดในเอกภพ โครงสร้างและความหนาแน่นของกลุ่มเมฆยังเป็นเรื่องลึกลับ
ดูเพิ่ม

เมฆโมเลกุล
แหล่งข้อมูลอื่น

A Star in the Making
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว

นักบินอวกาศกำลังถอดกล้องถ่ายภาพวัตถุมัวออกเพื่อให้มีพื้นที่ติดตั้งกล้องสำรวจขั้นสูง
กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว (อังกฤษ: Faint Object Camera; FOC) เป็นกล้องถ่ายภาพที่ติดตั้งอยู่บนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลนับแต่เริ่มขึ้นสู่อวกาศในปี ค.ศ. 1990 จนกระทั่งถึงปี 2002 จึงถูกถอดออกแทนที่ด้วยกล้องสำรวจขั้นสูง
กล้องนี้สร้างโดยบริษัทเยอรมัน Dornier โดยได้รับทุนอุดหนุนจากองค์การอวกาศยุโรป ประกอบด้วยระบบกล้องสองชุดที่สมบูรณ์และเป็นอิสระจากกันที่ออกแบบมาเพื่อให้ได้ภาพความละเอียดสูงมาก คือละเอียดกว่า 0.05 ฟิลิปดา ใช้สำหรับจับภาพวัตถุที่จางมาก ๆ เช่นในคลื่นแสงอัลตราไวโอเลตตั้งแต่ 115 ถึง 650 นาโนเมตร
| ด ค กกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล |
| --- | --- | --- |
| เครื่องมือวัดและอุปกรณ์ ในปัจจุบัน |  กล้องสำรวจขั้นสูง (ACS)  สเปกโทรกราฟต้นกำเนิดจักรวาล (COS)  เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูง (FGS)  กล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโทรมิเตอร์หลายวัตถุ (NICMOS)  สเปกโทรกราฟถ่ายภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (STIS)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 (WFC3)  |  |
| เครื่องมือวัดและอุปกรณ์ ก่อนหน้า |  เครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (COSTAR)  กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว (FOC)  สเปกโทรกราฟวัตถุมัว  (FOS)  สเปกโทรกราฟความละเอียดสูงก็อดเดิร์ด  (GHRS/HRS)  เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูง (HSP)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ (WFPC)  กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 (WFPC2)  |  |
  หมวดหมู่   คอมมอนส์
กลุ่มอาการโครโมโซมเอกซ์เปราะบาง

| กลุ่มอาการโครโมโซมเอกซ์เปราะบาง (Fragile X syndrome) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Martin–Bell syndrome, Escalante syndrome

เด็กชายที่มีใบหูยื่นออกซึ่งมีลักษณะของกลุ่มอาการโครโมโซมเอกซ์เปราะบาง
สาขาวิชา: เวชพันธุศาสตร์, กุมารเวชศาสตร์, จิตเวชศาสตร์
อาการ: ปัญญาอ่อน, ใบหน้ายาวและแคบ, ใบหูใหญ่, นิ้วบิดงอได้ผิดปรกติ, อัณฑะขนาดใหญ่ผิดปรกติ
ภาวะแทรกซ้อน: ลักษณะแบบโรคออทิซึม, อาการชัก
การตั้งต้น: สังเกตได้เมื่อผู้ป่วยอายุ 2 ปี
ระยะดำเนินโรค: ตลอดชีวิต
สาเหตุ: พันธุกรรม (ถ่ายทอดทางยีนเด่นบนโครโมโซมเอกซ์)
วิธีวินิจฉัย: การทดสอบทางพันธุกรรม
การรักษา: การดูแลประคับประคอง, การกระตุ้นพัฒนาการ
ความชุก: 1 ใน 4,000 (ชาย), 1 ใน 8,000 (หญิง)
กลุ่มอาการโครโมโซมเอกซ์เปราะบาง (อังกฤษ: Fragile X syndrome) หรือกลุ่มอาการมาร์ติน-เบล (อังกฤษ: Martin-Bell syndrome) เป็นสาเหตุของภาวะสติปัญญาบกพร่องเล็กน้อยถึงปานกลางที่ถ่ายทอดในครอบครัวซึ่งพบบ่อยที่สุด และเป็นโรคทางพันธุกรรมที่สัมพันธ์กับภาวะสติปัญญาบกพร่องที่พบมากที่สุดรองจากกลุ่มอาการดาวน์