stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา
ความคล้ายคลึงกับบำบัดอื่น

ACT, พฤติกรรมบำบัดวิภาษวิธี (DBT), functional analytic psychotherapy (FAP), การบำบัดด้วยการรู้อาศัยสติ (MBCT) และการบำบัดที่อาศัยการยอมรับและสติอื่น ๆ มักจะรวมเรียกว่า "คลื่นลูกที่สามของการบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม"
คลื่นลูกแรก คือ การบำบัดพฤติกรรม (behaviour therapy) เริ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1920 โดยมีมูลฐานทฤษฎีในการวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม (Classical conditioning) และเงื่อนไขจากตัวดำเนินการ (operant conditioning) ที่มีสหสัมพันธ์กับผลที่ได้การเสริมแรง
ส่วนคลื่นลูกที่สองเกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1970 และรวมการบำบัดความคิดในรูปแบบความเชื่อที่ไม่สมเหตุผล ทัศนคติที่ใช้ไม่ได้ผล และการให้เหตุผลเรื่องต่าง ๆ ที่ก่อความซึมเศร้า
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 หลักฐานที่จำกัดและความแคลงใจทางปรัชญาของคลื่นลูกที่สอง ทำให้ ศ. ดร. เฮยส์พัฒนาทฤษฎี ACT ที่เปลี่ยนความสนใจจากรูปแบบและองค์ประกอบของพฤติกรรมผิดปกติไปยังตัวบริบทที่พฤติกรรมนั้นเกิดขึ้น
งานวิจัยเกี่ยวกับ ACT แสดงว่า วิธีการต่อต้านอารมณ์ที่ใช้ในการแก้ความผิดปกติ จริง ๆ กลับพัวพันก่อความทุกข์ให้
ดร. เฮย์ส กล่าวถึงวิธีการรักษาแบบคลื่นลูกที่สามเหล่านี้ในปาฐกถาในฐานะประธานสมาคมการบำบัดพฤติกรรมและความคิด (Association for Behavioral and Cognitive Therapies) ว่า
โดยมีฐานอยู่ในวิธีการที่มีหลักฐานและมีหลักการ คลื่นลูกที่สามของการบำบัดพฤติกรรมและความคิดสนใจเป็นพิเศษในเรื่องบริบทและการทำงานของปรากฏการณ์ทางจิต ไม่ใช่เพียงแค่รูปแบบของพวกมัน และดังนั้นมักจะเน้นกลยุทธ์บำบัดแบบเปลี่ยนบริบทหรือเปลี่ยนประสบการณ์
นอกเหนือไปจากกลยุทธ์แบบตรง (แบบเปลี่ยนพฤติกรรม) และแบบให้ความรู้
การรักษาเช่นนี้จะพยายามสร้างคลังทักษะที่กว้างขวาง ยืดหยุ่นได้ และมีประสิทธิผลนอกเหนือไปจากวิธีการกำจัดปัญหาแคบ ๆ และจะเน้นความเกี่ยวข้องของปัญหาที่พยายามแก้กับทั้งผู้รักษาและกับคนไข้
คลื่นลูกที่สามเปลี่ยนและสังเคราะห์การบำบัดพฤติกรรมและความคิดรุ่นก่อน ๆ และนำไปสู่การไขคำถาม ปัญหา และเรื่องอื่น ๆ ที่เมื่อก่อนต้องใช้วิธีการอย่างอื่นเป็นหลักเพื่อแก้
โดยหวังว่าจะเพิ่มทั้งความเข้าใจและผลที่ได้
มีการปรับใช้ ACT เพื่อสร้าง Acceptance and Commitment Training (การฝึกการยอมรับและการให้สัญญา) ที่ไม่ได้ใช้เพื่อรักษา
เป็นการฝึกเพื่อพัฒนาความมีสติ การยอมรับ และทักษะเกี่ยวกับค่านิยม ในสถานการณ์ที่ไม่เกี่ยวกับการแพทย์ เช่น ในธุรกิจหรือโรงเรียน ซึ่งก็มีงานวิจัยหลายงานได้ตรวจสอบแล้วพบผลที่ดีในเบื้องต้น
ซึ่งคล้ายกับขบวนการบริหารความสำนึกในโปรแกรมการศึกษาทางธุรกิจ ที่ใช้สติและการเปลี่ยนความคิดเป็นเทคนิค[ต้องการอ้างอิง]

งานศึกษาปี 2543 ได้ตรวจสอบความเข้ากันได้ระหว่าง ACT และการรักษาการติดที่เรียกว่า 12-step แล้วอ้างว่า โดยไม่เหมือนจิตบำบัดวิธีอื่น ๆ ทั้งสองวิธีสามารถรวมเข้าด้วยกันได้เพราะว่าคล้ายกันมาก
คือ ทั้งสองวิธีสนับสนุนการยอมรับแทนที่การควบคุมที่ไม่ได้ผล
ACT เน้นความเป็นไปไม่ได้ของการพึ่งกลยุทธ์ที่ไม่ได้ผลเพื่อควบคุมประสบการณ์ทางใจ เหมือนกับวิธี 12-step ที่เน้นการยอมรับความช่วยไม่ได้ในการติด
ทั้งสองวิธีสนับสนุนให้เปลี่ยนวิถีชีวิตแบบกว้าง ๆ แทนที่จะมุ่งกำจัดการใช้สารเสพติด และทั้งสองให้คุณค่าสูงกับแผนระยะยาวเพื่อสร้างชีวิตให้มีความหมายตามค่านิยมของคนไข้
ทั้งสองวิธีสนับสนุนการพัฒนาความรู้สึกที่เหนือตน โดยเป็นเรื่องทางจิตวิญญาณที่ไม่ต้องเป็นไปตามแบบแผนของสังคมโดยเป็นของเฉพาะบุคคล
อย่างสุดท้ายก็คือ ทั้งสองยอมรับปฏิทรรศน์ว่า การยอมรับเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อที่จะเปลี่ยน และทั้งสองสนับสนุนให้เข้าใจอย่างขำ ๆ ถึงความสามารถที่จำกัดของการคิด
ข้อขัดแย้ง

มีงานวิจัยทางจิตวิทยาคลินิกที่อ้างว่า ACT ไม่ต่างจากวิธีการแทรกแซงอื่น ๆ
งานวิเคราะห์อภิมานปี 2551 สรุปว่า ACT ยังไม่ผ่านเกณฑ์การเป็นวิธีรักษาที่มีหลักฐานเชิงประสบการณ์สนับสนุน ว่าระเบียบวิธีวิจัยเกี่ยวกับ ACT เคร่งครัดน้อยกว่า CBT และผลต่างเฉลี่ย (mean effect size) ที่ได้อยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น
ส่วนผู้สนับสนุน ACT คัดค้านข้อสรุปเช่นนั้นโดยแสดงว่า ความแตกต่างทางคุณภาพที่พบในงานอธิบายได้โดยการมีงานทดลองมากกว่าในกลุ่ม CBT ที่ใช้เปรียบเทียบ
มีประเด็นทั้งทางทฤษฎีทั้งทางหลักฐานที่ยกขึ้นโดยเป็นปฏิกิริยาต่อความนิยมเพิ่มขึ้นของ ACT
ประเด็นทางทฤษฎีสำคัญอย่างหนึ่งก็คือว่า นักเขียนหลักของ ACT และของทฤษฎีที่เนื่องกันเกี่ยวกับพฤติกรรมมนุษย์ รวมทั้ง relational frame theory และ functional contextualism แนะนำวิธีการของตนเองโดยเป็นจิตบำบัดที่สำคัญเกินจริง
ศ. ดร. จิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย (James C. Coyne) กล่าวในงานเรื่อง "ความผิดหวังและความน่าอับอายในการตีตราจิตบำบัดว่ามีหลักฐานสนับสนุน" ไว้ว่า "เรื่องว่า ACT มีประสิทธิผลหรือไม่กว่าการรักษาอื่น ๆ ตามที่ผู้สนับสนุนบ้างครั้งยืนยัน หรือว่ามันมีประสิทธิผลต่อโรคจิต (psychosis) หรือไม่ ยังเป็นเรื่องที่โต้แย้งได้"
ส่วนนักจิตวิทยาอีกท่านหนึ่ง (Jonathan W. Kanter) กล่าวว่า ดร. เฮย์สและคณะ "อ้างว่า จิตวิทยาคลินิกที่มีหลักฐานสนับสนุนได้สะดุดในความพยายามที่จะบรรเทาความทุกข์ของมนุษย์ แล้วเสนอ 'contextual behavioral science' (CBS) เพื่อแก้จุดอ่อนพื้นฐานทางปรัชญา ทางทฤษฎี และทางระเบียบวิธีของศาสตร์
(จริง ๆ) CBS ก็เป็นศูนย์ของความคิดดี ๆ หลายอย่าง แต่ว่า บางครั้ง ความหวังที่ให้โดย CBS ก็ถูกทำให้ไม่ชัดเจนโดยการโปรโหมต Acceptance and Commitment Therapy (ACT) และ Relational Frame Theory (RFT) มากเกินไป และโดยการลดความสำคัญของเทคนิคการเปลี่ยนแปลงความคิดและพฤติกรรมที่มาก่อนอื่น ๆ ทั้ง ๆ ที่ขาดการสนับสนุนทางตรรกะหรือทางหลักฐานที่ชัดเจน"
ถึงอย่างนั้น นักจิตวิทยาท่านนี้ก็ยังสรุปว่า "แนวคิดเกี่ยวกับ CBS, RFT, และ ACT สมควรจะได้การพินิจพิจารณาอย่างจริงจังโดยชุมชน (จิตวิทยา) หลัก และมีโอกาสสูงที่จะมีอิทธิพลต่อวิทยาศาสตร์การรักษาเชิงหัวก้าวหน้าที่แท้จริง โดยแนะแนวทางปฏิบัติการรักษา"
ACT ปัจจุบันดูเหมือนจะมีประสิทธิผลพอ ๆ กับ CBT โดยมีงานวิเคราะห์อภิมานบางงานที่แสดงประสิทธิผลที่ดีกว่าเล็กน้อยของ ACT และมีงานอื่น ๆ ที่ไม่แสดง
ยกตัวอย่างเช่น งานวิเคราะห์อภิมานปี 2555
ตรวจงานศึกษา 16 งานที่เปรียบเทียบ ACT กับ CBT แบบมาตรฐาน
แล้วพบว่า ACT ไม่ต่างจาก CBT ในผลต่างต่อความซึมเศร้า ความวิตกกังวล หรือคุณภาพชีวิต
องค์กรอาชีพ

Association for Contextual Behavioral Science เป็นสมาคมที่ให้การสนับสนุนในงานวิจัยและพัฒนาในเรื่อง ACT, RFT, และใน contextual behavioral science โดยทั่วไป
โดยกลางปี 2559 สมาคมมีสมาชิก 8,300 รายทั่วโลก ประมาณครึ่งหนึ่งนอกสหรัฐอเมริกา
สมาคมจัด "ประชุมโลก" แต่ละปี โดยครั้งที่ 14 จะจัดที่เมืองซีแอตเทิลในเดือนมิถุนายน 2559
ส่วน Association for Behavior Analysis International (ตัวย่อ ABAI) เป็นสมาคมที่มีกลุ่มสนใจ (interest group) ในเรื่องปัญหาของผู้บำบัด การให้คำปรึกษาทางพฤติกรรม และการวิเคราะห์พฤติกรรมคลินิก แต่ ABAI ก็มีกลุ่มที่ใหญ่กว่าในเรื่องเกี่ยวกับออทิซึม และการแพทย์พฤติกรรม (behavioral medicine) ABAI ได้ทำหน้าที่เป็นศูนย์ทางปัญญาหลักของนักวิเคราะห์พฤติกรรม
ABAI จัดงานประชุม 3 ครั้งต่อ ปี หนึ่งงานในสหรัฐอเมริกา หนึ่งงานเฉพาะเรื่องออทิซึม และอีกงานหนึ่งเป็นงานนานาชาติ
Association for Behavioral and Cognitive Therapies (ABCT) ก็มีกลุ่มเกี่ยวกับเรื่องการวิเคราะห์พฤติกรรม (behavior analysis) ซึ่งพุ่งความสนใจไปที่การวิเคราะห์พฤติกรรมเชิงคลินิก งานเกี่ยวกับ ACT มักจะนำเสนอที่ ABCT และที่องค์การ CBT หลักอื่น ๆ
British Association for Behavioural and Cognitive Psychotherapies (BABCP) มีกลุ่ม ACT โดยมีสมาชิกกว่า 1,200 คน
นักวิเคราะห์พฤติกรรมระดับปริญญาเอกและเป็นนักจิตวิทยาจะจัดอยู่ในภาค 25 ของ American Psychological Association ซึ่งก็คือ Behavior analysis
World Association for Behavior Analysis ให้การรับรองการบำบัดพฤติกรรมที่ใช้ความรู้เกี่ยวกับ ACT[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

Hayes, Steven C.; Spencer Smith (2005). Get Out of Your Mind and Into Your Life: The New Acceptance and Commitment Therapy. New Harbinger Publications. ISBN 1-57224-425-9.
Hayes, Steven C.; Kirk D. Strosahl (2004). A Practical Guide to Acceptance and Commitment Therapy. Springer. ISBN 0-387-23367-9.
Hayes, Steven C.; Kirk D. Strosahl; Kelly G. Wilson (2003). Acceptance and Commitment Therapy: An Experiential Approach to Behavior Change. The Guilford Press. ISBN 1-57230-955-5.
Eifert, Georg H.; John P. Forsyth (2005). Acceptance and Commitment Therapy for Anxiety Disorders: A Practitioner's Treatment Guide to Using Mindfulness, Acceptance, and Value-Guide Behavior Change Strategies. Oakland, CA: New Harbinger. ISBN 1-57224-427-5.
Forsyth, John P.; Georg H. Eifert (2007). The Mindfulness and Acceptance Workbook for Anxiety: A Guide to Breaking Free From Anxiety, Phobias, and Worry Using Acceptance and Commitment Therapy. Oakland, CA: New Harbinger. ISBN 1-57224-499-2.
Martell, Christopher R.; Michael E. Addis; Neil S. Jacobson (2001). Depression in Context: Strategies for Guided Action. New York: W. W. Norton. ISBN 0-393-70350-9.
Strosahl, Kirk; Gustavsson, Thomas; Robinson, Patricia A. (2012). Brief Interventions for Radical Change: Principles and Practice of Focused Acceptance and Commitment Therapy. Oakland, CA: New Harbinger. ISBN 978-16088-2345-1.
เว็บไซต์

Contextualpsychology.org เก็บถาวร 2013-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Home for the Association for Contextual Behavioral Science, a professional organization dedicated to ACT, RFT, and functional contextualism. Also helpful for training opportunities for professionals interested in ACT and RFT. Most ACT workshops worldwide are listed here.
Steven C Hayes เก็บถาวร มีนาคม 16, 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - One of ACT's main theorists, Dr. Hayes is at the University of Nevada. Information can also be found at his website
An Introduction to ACT
The ACT Formula for Self-Compassion - First published on the Association for Contextual Behavioral Science (ACBS) ListServ - By Dr. Russ Harris, MD and Dr. Emily Blake, PhD.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  เช็กเกีย
คอลิน เดลานีย์

| คอลิน เดลานีย์ |
| --- | --- |

เกิด:  (1986-09-07) กันยายน 7, 1986 (38 ปี) Rochester, New York
ที่พัก: Rochester, New York
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Colin Delaney Colin Delaney Olsen Colin Olsen
ส่วนสูง: 5 ft 9 in (1.75 m)
น้ำหนัก: 172 lb (78 kg)
มาจาก: Rochester, New York
ฝึกหัดโดย: NWA Upstate
เปิดตัว: 2005
คอลิน แมททิว เดลานีย์ (Colin Matthew Delaney) เกิดวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1986 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตนักมวยปล้ำจ็อบเบอร์ในWWE
ประวัติ

เขาเคยไปสังกัดอยู่หลายแห่งรวมทั้ง WWE โดยที่ WWE ได้ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะนักมวยปล้ำโนเนมใน ECW ซึ่งทุกครั้งจะเป็นฝ่ายแพ้จนในที่สุดทีมเขียนบทก็ได้เขียนบทให้เขาชนะครั้งแรกใน ECW ด้วยการเอาชนะอาร์แมนโด เอสตราดา ผู้จัดการทั่วไปของ ECW ในขณะนั้นเพื่อแลกกับสัญญาการเป็นนักมวยปล้ำหลังจากนั้นเขาก็โดนรุมจากแชมป์แท็กทีม WWEในขณะนั้นในแมตช์ 2 รุม 1 ซึ่งเขาก็แพ้ตามเคยแต่ก็ได้ทอมมี ดรีเมอร์มาช่วยไว้ได้ทัน และทั้งคู่ก็ได้ชิงแชมป์แท็กทีมแต่ก็แพ้ ต่อมาได้หักหลังทอมมีด้วยการช่วยให้มาร์ก เฮนรีป้องกันแชมป์ ECWเอาไว้ได้ ทำให้หลังจากนั้นบทบาทของเขากลายเป็นบทตัวร้าย ก่อนจะออกจาก WWE
ผลงาน

Absolute Intense Wrestling
AIW Absolute Championship (1 time)
AIW Tag Team Championship (3 times) – with Jimmy Olsen (1) and Cheech (2)
International Wrestling Cartel
IWC Tag Team Championship (1 time) – with Keith Haught
NWA Empire
NWA Empire Heavyweight Championship (1 time)
NWA Empire Tag Team Championship (1 time) – with Mean Marcos
NWA Empire Lord of the Dance Championship (1 time)
NWA Southern Junior Heavyweight Championship (1 time)
NWA Upstate
NWA Upstate Tag Team Championship (1 time) – with Jimmy Olsen
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked #400 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2008
Roc City Wrestling
RCW Tag Team Championship (1 time) – with Jimmy Olsen
Squared Circle Wrestling
2CW Tag Team Championship (1 time) – with Jimmy Olsen
Upstate Pro Wrestling
UPW Tag Team Championship (1 time) - with Cheech
แหล่งข้อมูลอื่น

Online World of Wrestling profile
ขบวนการสตาฮานอฟ

อะเลคเซย์ สตาฮานอฟ (คนขวา) ในเหมืองแร่
เหรียญกล้าหาญแรงงานสหภาพโซเวียต (รัสเซีย: За трудовую доблесть СССР))
ในประวัติศาสตร์โซเวียตได้มีผู้นิยมสตาฮานอฟ (รัสเซีย: стахановец) ในเหมืองแร่เพื่อเอาแบบอย่าง อะเลคเซย์ สตาฮานอฟกรรมกรผู้ทำงานหนัก
วงศ์จิก

| วงศ์จิก |
| --- | --- |

ดอกของ Barringtonia asiatica

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Ericales
วงศ์:: Lecythidaceae A.Rich.

สกุล
 ดูเนื้อหา
Barringtonia acutangula ในกัลกัตตา ประเทศอินเดีย
Careya arborea  ในประเทศอินเดีย
วงศ์จิก หรือ (En:Lecythidaceae) เป็นวงศ์ของไม้ยืนต้น ประกอบด้วย 20 สกุลและ 250-300 สปีชีส์ เป็นพืชท้องถิ่นในอเมริกาใต้แลมาดากัสการ์ จากการวิเคราะห์ทางชีววิทยาโมเลกุลของ Mori et al. (2007), มี 3 วงศ์ย่อย:
Foetidioideae หรือวงศ์ (En:Foetidiaceae) พบในมาดากัสการ์ มีสกุลเดียวคือ  (En:Foetidia)
Planchonioideae หรือวงศ์ (En:Barringtoniaceae) พบในเขตร้อนของโลกเก่า
Lecythidoideae หรือวงศ์  (En:Lecythidaceae) พบในเขตร้อนของโลกใหม่
รายชื่อสกุล

Abdulmajidia หรือ Barringtoniaceae sensu Takhtajan 1997
Allantoma Miers
Asteranthos Desf., หรือ Asteranthaceae
Barringtonia J.R.Forst. & G.Forst., หรือ Barringtoniaceae
Bertholletia Bonpl.
Careya Roxb., หรือ Barringtoniaceae
Cariniana Casar.
Chydenanthus Miers, หรือ Barringtoniaceae
Corythophora R.Knuth
Couratari Aubl.
Couroupita Aubl.
Crateranthus Baker f., incertae sedis according Takhtajan, บางครั้งอยู่ใน Napoleonaeaceae
Eschweilera Mart. ex DC.
Foetidia Comm. ex Lam., หรือ Foetidiaceae
Grias L.
Gustavia L.
Lecythis Loefl.
Napoleonaea P.Beauv., หรือ Napoleonaeaceae
Petersianthus Merr., หรือ Barringtoniaceae
Planchonia Blume,หรือ Barringtoniaceae
แหล่งข้อมูลอื่น

Lecythidaceae เก็บถาวร 2007-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants. เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Barringtoniaceae เก็บถาวร 2007-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants. เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Foetidiaceae เก็บถาวร 2006-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants. เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Asteranthaceae เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants. เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Napoleonaeaceae เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants. เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน http://delta-intkey.com เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Lecythidaceae Pages by Scott A. Mori and Ghillean T. Prance
ฌอร์ฌ บีแซ

ฌอร์ฌ บีแซ
ฌอร์ฌ บีแซ (ฝรั่งเศส: Georges Bizet, ออกเสียง: [ʒɔʁʒ bizɛ]; 25 ตุลาคม ค.ศ. 1838 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1875) คีตกวีชาวฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 คือ นักประพันธ์ชาวฝรั่งเศสในยุค ดนตรีสมัยโรแมนติก ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในการงานประพันธ์โอเปร่า แต่ถึงแก่กรรมก่อนวัยอันควรเสียก่อนหลังจากประสบความสำเร็จของงานประพันธ์ การ์เมน ซึ่งได้กลายเป็นหนึ่งในผลงานที่ได้รับความนิยม และ มีการนำมาใช้เป็นบทแสดงบ่อยครั้งที่สุดในการแสดงแบบโอเปร่า
ในระหว่างการศึกษาที่ฉลาดเฉลียวของเขาที่วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ ณ กรุงปารีส บีแซได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัล พรีเดอรอม อันทรงเกียรติในปี ค.ศ. 1857 และได้รับการยอมรับว่าเป็นนักเปียโนที่โดดเด่น แม้ว่าเขาจะไม่ใช้ประโยชน์จากทักษะดังกล่าว และไม่ค่อยได้แสดงต่อหน้าสาธารณะก็ตาม หลังอยู่ที่อิตาลีมากว่า 3 ปี เขากลับมาที่ปารีสและพบว่าโรงละครโอเปร่าหลักของปารีสชื่นชอบละครคลาสสิกที่มีชื่อเสียงอยู่แล้วมากกว่าการเปิดโอกาสให้มือสมัครเล่นอย่างเขา การเรียบเรียงบทเพลงสำหรับคีย์บอร์ด และออเคสตราของเขาจึงถูกมองข้ามไป ส่งผลให้อาชีพของเขาหยุดชะงักลงและอาศัยการหาเลี้ยงชีพจากการเรียบเรียงและถอดโน้ตจากดนตรีของคนอื่นเป็นหลัก เขาเริ่มแสดงละครหลายเรื่องในช่วงทศวรรษที่ 1860 โดยแทบไม่พักเพื่อประสบความสำเร็จ แต่ส่วนใหญ่กลับถูกโยนทิ้ง โอเปร่าที่อยู่ในช่วงเวลานี้มี 2 เรื่อง คือเรื่อง เลแปเชอร์เดแปร์ล(Les pêcheurs de perles) และ ลาฌอลีฟีย์เดอแปร์ต (La jolie fille de Perth) ซึ่งมาประสบความสำเร็จในภายหลัง
หลังจาก สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1870-1871 ระหว่างที่บีแซรับราชการในกองกําลังป้องกันชาติ เขาประสบความสำเร็จนิดหน่อยจากโอเปร่าเดี่ยว เรื่อง Djamileh แม้ว่าจะเป็นบทประพันธ์ออเคสตราชุดที่ถูกแต่งขึ้นมาระหว่างเพลงที่แต่งขึ้นโดยบังเอิญ และ Alphonse Daudet แต่ทำให้บท ลาร์เลเซียน (L'Arlésienne') ได้รับความนิยมในทันที บทประพันธ์โอเปร่าเรื่องสุดท้ายของเขา การ์เมน (Carmen) ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากมีเนื้อหาที่เกี่ยวกับการทรยศและการฆาตกรรมซึ่งมีความกังวลว่าอาจทำให้ผู้ชมรู้สึกไม่สบายใจ หลังจากเปิดตัวในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1875 บีแซถูกโน้มน้าวว่างานนี้เป็นงานที่ล้มเหลว เขาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลันในอีก 3 เดือนต่อมา โดยไม่มีวันได้รู้เลยว่าบทประพันธ์ดังกล่าวจะเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่จวบจนปัจจุบันนี้
บีแซแต่งงานกับ Geneviève Halévy ซึ่งเขามีความสุขเป็นระยะ ๆ และมีลูกชายหนึ่งคน พลังจากงานศพของเขา งานของเขาที่นอกเหนือจาก การ์เมน (Carmen) ก็มักถูกปฏิเสธ ต้นฉบับถูกแจกจ่ายออกไปหรือสูญหาย ผลงานของเขาถูกแก้ไขและดัดแปลงบ่อยครั้ง ตัวเขาเองไม่ได้ทำการก่อตั้งโรงเรียน และไม่มีลูกศิษย์หรือผู้สืบทอดที่ชัดเจน ผลงานของเขาถูกมองข้ามอยู่หลายปีแต่ค่อย ๆ เริ่มมีการแสดงผลงานของเขาบ่อยขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 20 ซึ่งต่อมานักวิจารณ์ให้ความยกย่องว่าบีแซเป็นนักประพันธ์ที่มีความสามารถ สร้างสรรค์ และเสียดายการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของเขาที่นับเป็นความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ของโรงละครดนตรีของฝรั่งเศส
ประวัติ

ฌอร์ฌ บีแซ เกิดที่กรุงปารีส ในปี ค.ศ. 1838 บิดาเป็นอาจารย์สอนขับร้อง มารดาเป็นนักเปียโนสมัครเล่น เสียชีวิตที่บูฌีวาล ในปี ค.ศ. 1875
บีแซเมีความสามารถทางดนตรีตั้งแต่วัยเด็ก และได้เข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ ณ กรุงปารีส เมื่อมีอายุได้ 19 ปี เขายังได้รับรางวัลทางดนตรีมากมาย ทั้งการแข่งขัน โซลเฟจ เปียโน ฟิวก์ และออร์แกน
แม้กระทั่งวันนี้ ผลงานประพันธ์อุปรากรเรื่อง การ์เมน ก็ยังเป็นหนึ่งในอุปรากรที่มีการแสดงมากที่สุดเรื่องหนึ่งในโลก
ประวัติ > ช่วงเริ่มต้น > ภูมิหลังครอบครัวและวัยเด็ก

ฌอร์ฌ บีแซ  เกิดที่ปารีสเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1838 เขาได้รับการขึ้นทะเบียนชื่อว่า อเล็กซองดร์ ซีซาร์ ลีโอโปลด์ แต่เข้าพิธีศีลล้างบาปเป็นชื่อ "ฌอร์ฌ"  เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1840  และเป็นที่รู้จักในชื่อนี้ตลอดชีวิต  อดอล์ฟ บีแซ บิดาของเขา เคยเป็นช่างตัดผมและทำวิกผมมาก่อน  ต่อมาได้ผันตัวเองมาเป็นครูสอนร้องเพลง แม้จะไม่ได้รับการฝึกอบรมอย่างเป็นทางการ. ฌอร์ฌ บีแซ ยังประพันธ์ผลงานบางชิ้น  ซึ่งอย่างน้อยก็มีเพลงที่ตีพิมพ์เผยแพร่หนึ่งเพลง  ในปี ค.ศ. 1837 อดอล์ฟ สมรสกับ เอมี่ เดลซาร์ต ท่ามกลางเสียงคัดค้านจากครอบครัวของเธอ  ซึ่งมองว่าเขาเป็นคู่ครองที่ไม่เหมาะสม  แม้ว่าตระกูลเดลซาร์ตจะยากจน  แต่ก็เป็นครอบครัวที่มีวัฒนธรรมและมีความเชี่ยวชาญด้านดนตรีสูง  เอมี่เป็นนักเปียโนที่มีความสามารถยอดเยี่ยม ขณะที่ ฟร็องซัว เดลซาร์ต (François Delsarte) น้องชายของเธอก็เป็นนักร้องและครูสอนร้องเพลงที่มีชื่อเสียง  เคยแสดงร้องเพลงให้กับราชสำนักของทั้ง พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิป และ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3  โรซีน ภรรยาของฟร็องซัว เดลซาร์ต เป็นอัจฉริยะด้านดนตรี  เคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ สอน ซอลเฟจ  ที่ วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ ณ กรุงปารีส  ตั้งแแต่ายุ 13 ปี  ผู้เขียนอย่างน้อยหนึ่งคนแนะนำว่า เอมี่ มาจากครอบครัวชาวยิว แต่สิ่งนี้ไม่ได้รับการพิสูจน์ในชีวประวัติอย่างเป็นทางการของฌอร์ฌ
ฌอร์ฌ บุตรเพียงคนเดียว แสดงพรสวรรค์ด้านดนตรีตั้งแต่วัยเด็ก และเรียนรู้พื้นฐานของสัญลักษณ์ดนตรีได้อย่างรวดเร็วจากคุณแม่ผู้ซึ่งน่าจะเป็นผู้สอนเปียโนคนแรกของเขาเอง ด้วยการแอบฟังที่ประตูห้องเรียนของอดอล์ฟ ฌอร์ฌ เรียนรู้ที่จะร้องเพลงที่ยากลำบากได้อย่างแม่นยำจากความจำ และพัฒนาทักษะในการระบุและวิเคราะห์ โครงสร้างคอร์ด ที่สลับซับซ้อน พรสวรรค์อันโดดเด่นนี้ทำให้พ่อแม่ผู้มุ่งหวังของเขาเชื่อว่าเขาพร้อมที่จะเริ่มเรียนที่สถาบันดนตรีปารีส (Conservatoire) แม้ว่าขณะนั้นเขาจะมีอายุเพียงเก้าขวบเท่านั้น (เกณฑ์อายุขั้นต่ำสำหรับการเข้าเรียนคือ 10 ปี) 
ฌอร์ฌ ได้รับการสัมภาษณ์โดย Joseph Meifred นักเป่า ฮอร์น ผู้เชี่ยวชาญซึ่งเป็นคณะกรรมการฝ่ายวิชาการของสถาบันดนตรีปารีส (Conservatoire) เมเฟริดประทับใจในทักษะที่เด็กชายแสดงออกมากจนยกเว้นกฎเกณฑ์เรื่องอายุและเสนอที่จะรับเขาไว้ทันทีที่มีที่ว่าง
ประวัติ > นักแต่งเพลงฉุกเฉิน > ปีแห่งความตรากตรำ

เมื่อทุน Prix de Rome ของเขาหมดลง บีแซพบว่าเขาไม่สามารถหาเลี้ยงชีพจากการเขียนเพลงได้ เขารับนักเรียนเล่นเปียโนและนักเรียนแต่งเพลงบางคน ซึ่งสองคนนั้นคือ Edmond Galabert และ Paul Lacombe ซึ่งต่อมากลายเป็นเพื่อนสนิทของเขา นอกจากนี้เขายังทำงานเป็นนักดนตรีในการซ้อมและออดิชั่นสำหรับผลงานจัดแสดงต่างๆ รวมถึงบทเพลงL'enfance du Christ ของ Berlioz และ บทอุปรากร Mireille ของ Gounod. ทว่างานหลักของเขาในช่วงเวลานี้ คือการเรียบเรียงผลงานของผู้อื่น เขาถอดเสียงเปียโนสำหรับโอเปร่าและผลงานอื่น ๆ หลายร้อยชิ้น และเตรียมโน้ตเพลงและเรียบเรียงวงดนตรีออเคสตราสำหรับดนตรีทุกประเภท นอกจากนี้เขายังเป็นนักวิจารณ์เพลงของ La Revue Nationale et Étrangère ในเวลาสั้น ๆ โดยใช้นามแผงจากชื่อเดิมของเขาว่า "Gaston de Betzi". การมีส่วนร่วมเพียงครั้งเดียวของบีแซในตำแหน่งนี้ปรากฏเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1867 หลังจากนั้นเขาก็ทะเลาะกับบรรณาธิการคนใหม่ของนิตยสารและลาออก
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1862 บีแซ ทำงานเป็นระยะกับบท Ivan IV ซึ่งเป็นบทอุปกรากรที่กล่าวถึงเรื่องราวของ Ivan the Terrible. Carvalho ไม่สามารถทำงานได้ทันตามกำหนดเวลา ซึ่งเป็นผลให้ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1865 บีแซ เสนอบทดังกล่าวให้กับ Opéra ซึ่งถูกปฏิเสธ งานจึงถูกพักและไม่มีการนำมาจัดแสดงจนกระทั่งปี 1946. ในเดือนกรกฎาคม 1866 บีแซ เซ็นสัญญาอีกฉบับกับ Carvalho สำหรับบทประพันธ์ La jolie fille de Perth โดย Jules-Henri Vernoy de Saint-Georges หลังจาก Sir Walter Scott, ซึ่งผู้เขียนชีวประวัติของบีแซ ที่ชื่อ Winton Dean กล่าวว่า "เป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่บีแซเคยถูกเรียกให้ไปทำ". ปัญหาเกี่ยวกับการคัดเลือกนักแสดงและปัญหาอื่น ๆ ทำให้การฉายรอบปฐมทัศน์ล่าช้าไปหนึ่งปีก่อนที่ Théâtre Lyrique จะแสดงในที่สุดในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1867. การรับสื่อมวลชนได้รับความนิยมมากกว่าโอเปร่าอื่น ๆ ของบีแซ นักวิจารณ์ของ Le Ménestral's ยกย่องการแสดงครั้งที่สองว่าเป็น "ผลงานชิ้นเอกตั้งแต่ต้นจนจบ". Dแม้ว่าโอเปร่าจะประสบความสำเร็จ แต่ปัญหาทางการเงินของ Carvalho ทำให้มีการแสดงเพียง 18 รอบเท่านั้น
ในขณะที่มีการซ้อม La jolie fille บีแซทำงานร่วมกับนักประพันธ์เพลงอีกสามคน ซึ่งแต่ละคนมีส่วนร่วมในการประพันธ์อุปรากรตั้งแต่องก์เดียว ถึง สี่องก์ ในเรื่อง Marlbrough s'en va-t-en guerre หลังจากงานถูกจัดแสดงที่ Théâtre de l'Athénée ในวันที่ 13 ธันวาคม 1867, มันประสบความสำเร็จอย่างมากและนักวิจารณ์ของ Revue et Gazette Musicale's ก็ยกย่องการกระทำของบีแซอย่างล้นหลาม: "ไม่มีอะไรจะมีสไตล์ ฉลาดกว่า และในขณะเดียวกันก็โดดเด่นไปมากกว่านี้แล้ว" บีแซยังหาเวลาทำซิมโฟนี Roma ที่ดำเนินมายาวนานให้เสร็จและเขียนผลงานคีย์บอร์ดและเพลงมากมาย อย่างไรก็ตาม ชีวิตของบีแซในช่วงนี้เต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างมาก โอเปร่าที่ฉายไว้อย่างน้อยสองเรื่องถูกยกเลิกโดยแทบไม่มีงานทำเลย ผลงานการแข่งขันหลายรายการ รวมทั้งบทร้องและเพลงสรรเสริญที่แต่งขึ้นสำหรับ นิทรรศการปารีสในปี 1867 ไม่ประสบผลสำเร็จ La Coupe du Roi de Thulé ซึ่งเป็นผลงานของเขาสำหรับการแข่งขันโอเปร่า ไม่ได้ถูกจัดให้อยู่ในห้าคนแรก จากคะแนนที่น่าผิดหวังเหล่านี้เป็นผลให้นักวิจารณ์คาดการณ์ว่า Carmen จะเป็นผลงานที่ไม่ค่อยดีเช่นกัน วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869 ซิมโฟนี Roma ถูกจัดแสดงขึ้นที่ the Cirque Napoléon โดย Jules Pasdeloup หลังจากนั้น บีแซบอกกับ Galabert จากเสียงที่ได้รับทั้งเสียงปรบมือ เสียงผิวปาก และเสียงแซว เขาถือว่างานประสบความสำเร็จ
ประวัติ > ชีวิตแต่งงาน

ไม่นานหลังจากการเสียชีวิตของ Fromental Halévy ในปี 1862 มีคนเข้าหาบีแซในนามของ Mme. Halévy เกี่ยวกับการทำให้บทอุปรากรของอาจารย์เขาเสร็จสิ้น ซึ่งมีชื่อว่า Noé. แม้ว่าบีแซจะไม่ได้ให้การช่วยเหลือ แต่เขาเลือกที่จะรักษาความสัมพันธ์กับครอบครัว Halévy ซึ่ง Fromental จากไปโดยมีลูกสาว 2 คน คนโต Esther เสียชีวิตในปี 1864 จากเหตุการณ์ที่ทำให้ Mme. Halévy บอบช้ำอย่างรุนแรง อันเป็นสาเหตุให้เธอไม่สามารถฝืนใจอยู่ร่วมกับลูกสาวคนเล็กของเธอ Geneviève ที่ไปอยู่ร่วมกับสมาชิกครอบครัวคนอื่น ๆ ตั้งแต่อายุ 15 ปี ไม่ชัดเจนว่า Geneviève กับ บีแซ มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1867 เขาบอกกับ Galabert: "ผมได้พบรักจากสตรีที่น่ารักนางหนึ่ง และในอกสองปีเธอจะเป็นภรรยาของผม!" ทั้งสองแต่งงานกันถึงครอบครัว Halévy จะไม่เห็นด้วย ไม่อนุญาตในช่วงแรก ตามคำกล่าวของบีแซ พวกเขามองว่าไม่เหมาะสมกัน: "จน, หัวโบราณ, ต่อต้านศาสนา และโบฮีเมีนย" ซึ่งคณบดีตั้งข้อสังเกตว่าเป็นเหตุแปลกของการคัดค้านจาก "ครอบครัวที่เต็มไปด้วยศิลปินและคนประหลาด" เมื่อถึงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1869 การคัดค้านของพวกเขาก็หมดสิ้นไป และงานแต่งงานเกิดขึ้นในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1869. Ludovic Halévy เขียนในบันทึกของเขา: "บีแซมีจิตวิญญาณและพรสวรรค์ เขา "ควรจะ" ประสบความสำเร็จ".
ผู้รับบทเป็นการ์เมนผู้โด่งดัง

เทเรซา เบอร์แกนซา
มาเรีย คัลลาส
วิคตอเรีย เดอ ลอสแอนเจลิส
เกรซ บัมบรี
แอกเนส บัลต์ซา
เรจีน เครสปิน
ผลงานเพลง > ดนตรีสำหรับอุปรากรและการแสดงบนเวที

ลาแพรแทร็ส, จุลอุปรากร (1854)
เลอด็อกเตอร์มีรักล์, อุปรากรชวนหัว (1857)
ดอนโปรโกปีโอ, อุปรากรชวนหัว (1859)
เลแปเชอร์เดแปร์ล, อุปรากร (1863)
ลาฌอลีฟีย์เดอแปร์ต, อุปรากร (1867)
ลาร์เลเซียน, musique de scène (1872)
การ์เมน, อุปรากร (1875)
Djamileh, อุปรากร (1878)
ผลงานเพลง > ดนตรีสำหรับวงดุริยางค์ เปียโน และทำนองเพลง

Symphonie en ut majeur (1855)
Six Chants du Rhin (1865)
Variations chromatiques (1868)
Souvenirs de Rome (« Roma ») (1869)
Jeux d'enfants, suite pour piano à quatre mains (1871)
Patrie, ouverture symphonique (1874)
มีเดีย

| --- | --- |
The Toreador Song: 

From Carmen
| --- | --- |
Entr'acte (จาก en:): 
220px|noicon: 
The Entr'acte to Act III from Carmen
| --- | --- |
Entr'acte (จาก en:): 
220px|noicon: 
The Entr'acte to Act IV from Carmen