บทนำกลศาสตร์ควอนตัม
บรรณานุกรม

Bernstein, Jeremy (2005). "Max Born and the quantum theory". American Journal of Physics. 73 (11): 999–1008. Bibcode:2005AmJPh..73..999B. doi:10.1119/1.2060717.
Beller, Mara (2001). Quantum Dialogue: The Making of a Revolution. University of Chicago Press.
Bohr, Niels (1958). Atomic Physics and Human Knowledge. John Wiley & Sons]. ISBN 0486479285. OCLC 530611.
de Broglie, Louis (1953). The Revolution in Physics. Noonday Press. LCCN 53010401.
Bronner, Patrick; Strunz, Andreas; Silberhorn, Christine; Meyn, Jan-Peter (2009). "Demonstrating quantum random with single photons". European Journal of Physics. 30 (5): 1189–1200. Bibcode:2009EJPh...30.1189B. doi:10.1088/0143-0807/30/5/026. S2CID 7903179.
Einstein, Albert (1934). Essays in Science. Philosophical Library. ISBN 0486470113. LCCN 55003947.
Feigl, Herbert; Brodbeck, May (1953). Readings in the Philosophy of Science. Appleton-Century-Crofts. ISBN 0390304883. LCCN 53006438.
Feynman, Richard P. (1949). "Space-Time Approach to Quantum Electrodynamics". Physical Review. 76 (6): 769–89. Bibcode:1949PhRv...76..769F. doi:10.1103/PhysRev.76.769.
Feynman, Richard P. (1990). QED, The Strange Theory of Light and Matter. Penguin Books. ISBN 978-0140125054.
Fowler, Michael (1999). The Bohr Atom. University of Virginia.[ไอเอสบีเอ็น ไม่มี]
Heisenberg, Werner (1958). Physics and Philosophy. Harper and Brothers. ISBN 0061305499. LCCN 99010404.
Lakshmibala, S. (2004). "Heisenberg, Matrix Mechanics and the Uncertainty Principle". Resonance: Journal of Science Education. 9 (8): 46–56. doi:10.1007/bf02837577. S2CID 29893512.
Liboff, Richard L. (1992). Introductory Quantum Mechanics (2nd ed.). Addison-Wesley Pub. Co. ISBN 9780201547153.[ไอเอสบีเอ็น ไม่มี]
Lindsay, Robert Bruce; Margenau, Henry (1957). Foundations of Physics. Dover. ISBN 0918024188. LCCN 57014416.
McEvoy, J. P.; Zarate, Oscar (2004). Introducing Quantum Theory. Icon Books. ISBN 1874166374.
Nave, Carl Rod (2005). "Quantum Physics". HyperPhysics. Georgia State University.
Peat, F. David (2002). From Certainty to Uncertainty: The Story of Science and Ideas in the Twenty-First Century. Joseph Henry Press.
Reichenbach, Hans (1944). Philosophic Foundations of Quantum Mechanics. University of California Press. ISBN 0486404595. LCCN a44004471.
Schilpp, Paul Arthur (1949). Albert Einstein: Philosopher-Scientist. Tudor Publishing Company. LCCN 50005340.
Scientific American Reader, 1953.
Sears, Francis Weston (1949). Optics (3rd ed.). Addison-Wesley. ISBN 0195046013. LCCN 51001018.
Shimony, A. (1983). "(title not given in citation)". Foundations of Quantum Mechanics in the Light of New Technology (S. Kamefuchi et al., eds.). Tokyo: Japan Physical Society. p. 225.; cited in: Popescu, Sandu; Daniel Rohrlich (1996). "Action and Passion at a Distance: An Essay in Honor of Professor Abner Shimony". arXiv:quant-ph/9605004.
Tavel, Morton; Tavel, Judith (illustrations) (2002). Contemporary physics and the limits of knowledge. Rutgers University Press. ISBN 978-0813530772.
Van Vleck, J. H.,1928, "The Correspondence Principle in the Statistical Interpretation of Quantum Mechanics", Proc. Natl. Acad. Sci. 14: 179.
Westmoreland; Benjamin Schumacher (1998). "Quantum Entanglement and the Nonexistence of Superluminal Signals". arXiv:quant-ph/9801014.
Wheeler, John Archibald; Feynman, Richard P. (1949). "Classical Electrodynamics in Terms of Direct Interparticle Action" (PDF). Reviews of Modern Physics. 21 (3): 425–33. Bibcode:1949RvMP...21..425W. doi:10.1103/RevModPhys.21.425.
Wieman, Carl; Perkins, Katherine (2005). "Transforming Physics Education". Physics Today. 58 (11): 36. Bibcode:2005PhT....58k..36W. doi:10.1063/1.2155756.
พลังค์ในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น (ค.ศ. 1878)
อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ประมาณปี 1905
เมื่อมีแสงส่องกระทบพื้นผิวโลหะ (ซ้าย) หากความถี่ของแสงนั้นสูงพอ กล่าวคือถ้าแสงให้พลังงานแก่อิเล็กตรอนเพียงพอ อิเล็กตรอนจะถูกปลดปล่อยออกจากโลหะ (เม็ดสีแดง)
แบบจำลองอะตอมของโปร์ ในภาพแสดงการย้ายตำแหน่งวงโคจรของอิเล็กตรอนโดยการปล่อยโฟตอน
นิลส์ โปร์ในวัยหนุ่ม
หลุยส์ เดอ เบรย (เมื่อปี 1929) ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์จากการทำนายว่าสสารประพฤติตัวเป็นคลื่นจากวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกในปี 1924
เมื่อฉายแสงผ่านช่องแคบเดี่ยวจะเกิดการเลี้ยวเบนขึ้น (ภาพบน) และเมื่อฉายแสงผ่านช่องแคบคู่จะเกิดการแทรกสอดขึ้น (ภาพล่าง) การแทรกสอดของแสงแสดงให้เห็นถึงคุณสมบัติที่เหมือนคลื่นของแสง
วิดีโอแสดงการทดลองช่องแคบคู่สำหรับอนุภาคตามกฎดั้งเดิม คลื่น และอนุภาคควอนตัม แสดงสมบัติทวิภาคของคลื่น–อนุภาค
การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลคแสดงพฤติกรรมของสปินเชิงควอนตัมเมื่อเทียบกับแม่เหล็กธรรมดา
สถาบันนิลส์ โปร์ในกรุงโคเปนเฮเกน จุดศูนย์รวมนักวิจัยด้านกลศาสตร์ควอนตัมและวิชาที่เกี่ยวข้องในช่วงทศวรรษที่ 1920 ถึง 1930 ที่ซึ่งนักฟิสิกส์ทฤษฎีที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกส่วนใหญ่ใช้เวลาอยู่ที่นี่
แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์คในวัย 26 ปี เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1932 จากผลงานที่เขาทำในช่วงเวลาดังกล่าว
ว็อล์ฟกัง เพาลี
รูปร่างของออร์บิทัลเชิงอะตอม จากบนลงล่าง: 1s, 2p, 3d และ 4f จากซ้ายไปขวา:  m=-l,\ldots ,l สีต่าง ๆ แสดงเฟสของฟังก์ชันคลื่น
พอล ดิแรก (1902–1984)
การซ้อนทับกันของคุณลักษณะควอนตัมสองแบบ (ซ้าย) และความเป็นไปได้ของผลลัพธ์สองแบบ (ขวา)