stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัตนิค

นักกิจกรรมในยูเครนคาดหน้ากากรูป "วัตนิค" ระหว่างการรณรงค์ "แบนหนังรัสเซีย"
วัตนิค (รัสเซีย: ватник) เป็นคำแฝงนัยดูหมิ่นทางการเมือง ใช้กันในรัสเซียและรัฐหลังสหภาพโซเวียตรัฐอื่น ๆ เพื่อหมายถึงผู้รักชาติแบบใฝ่สงคราม (jingoist) ที่ติดตามโฆษณาชวนเชื่อจากรัฐบาลรัสเซียอย่างเหนียวแน่น
การใช้คำว่า วัตนิค มีที่มาจากมีมที่อันตอน ชัดสกี ศิลปินชาวรัสเซีย เผยแพร่เป็นครั้งแรกทางสื่อสังคมวคอนตัคเต (เวคา) ใน ค.ศ. 2011 จากนั้นคำนี้จึงเริ่มเป็นที่นิยมในรัสเซียและยูเครน และแพร่กระจายไปในรัฐหลังสหภาพโซเวียตรัฐอื่น ๆ ในเวลาต่อมา ความหมายของคำสื่อถึงตัวการ์ตูนต้นฉบับตัวหนึ่งที่ทำจากเสื้อแจ็กเกตบุนวมเก่า ๆ สีเทา มีจมูกแดงก่ำจากการดื่มเหล้าอย่างต่อเนื่อง และมีขอบตาบวมช้ำจากการชกต่อยกับวัตนิคด้วยกัน และใช้เรียกผู้รักชาติอย่างหน้ามืดตามัวและก้าวร้าวที่คอยยัดเยียดมุมมองดั้งเดิมที่นำเสนอในสื่อของรัฐบาลรัสเซีย รวมทั้งใช้เรียกผู้ที่มาจาก "กองพันเว็บรัสเซีย" ชื่อ วัตนิค มาจากคำเรียกเสื้อแจ็กเกตบุนวม (เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า เตโลเกรย์คา) ซึ่งประกอบขึ้นเป็นตัวการ์ตูนของชัดสกีนั่นเอง
ทะเลสาบมัง

| ทะเลสาบมัง 漫湖 |
| --- | --- |
ทะเลสาบมัง
ทะเลสาบมัง 漫湖
ที่ตั้ง: จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 26°11′49.8″N 127°41′00.0″E﻿ / ﻿26.197167°N 127.683333°E﻿ / 26.197167; 127.683333
ประเทศในลุ่มน้ำ: ประเทศญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: .11 ตารางกิโลเมตร (0.042 ตารางไมล์)

เมือง: นาฮะและโทมิงูซูกุ จังหวัดโอกินาวะ

 พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: มันโกะ
ขึ้นเมื่อ: 15 พฤษภาคม 1999
เลขอ้างอิง: 996
 
 
ทะเลสาบมัง (ญี่ปุ่น: 漫湖; โรมาจิ: Manko) เป็นพื้นที่พื้นที่ชุ่มน้ำในจังหวัดโอกินาวะที่ตั้งอยู่ระหว่างนครนาฮะและโทมิงูซูกุ และอยู่ในสวนมันโกะ แม้ว่าจะมีชื่อ "ทะเลสาบมัง" พื้นที่นี้คือพื้นที่ชุ่มน้ำ ไม่ใช่ทะเลสาบ โดยมีพื้นที่ .11 ตารางกิโลเมตร (0.042 ตารางไมล์)
ทะเลสาบมังอยู่ใกล้กับท่าเรือนาฮะที่อยู่บริเวณจุดบรรจบกันในช่วงน้ำตอนล่างของแม่น้ำโคกูบะกับแม่น้ำโนฮะทางใต้ของนาฮะ นกน้ำมังโกะกับ Wetland Center ตั้งอยู่ถัดจากพื้นที่ชุ่มน้ำและให้บริการข้อมูลและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่ ตลอดจนทางเดินเข้าไปในพื้นที่ชุ่มน้ำ
ชื่อมังโกะออกเสียงเหมือนกับคำหยาบภาษาญี่ปุ่นสำหรับอวัยวะเพศหญิง ทำให้เกิดเสียงวิจารณ์ไปส่วนหนึ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

wildlife of Lake Man in English
Manko Waterbird and Wetland Center in English
| ด ค ก จังหวัดโอกินาวะ |
| --- | --- | --- |
นาฮะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  นาฮะ  |  |
| นคร |  กิโนวัง  โทมิงูซูกุ  นันโจ  นาโงะ  มิยาโกจิมะ  อิชิงากิ  อิโตมัง  อูราโซเอะ  อูรูมะ  โอกินาวะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคูนิงามิ กิโนซะ  คิง  คูนิงามิ  นากิจิง  โมโตบุ  อนนะ  อิเอะ  โองิมิ  ฮิงาชิ  อำเภอชิมาจิริ คิตะไดโต  คูเมจิมะ  ซามามิ  โทกาชิกิ  โทนากิ  มินามิไดโต  ยาเอเซะ  โยนาบารุ  อางูนิ  อิเซนะ  อิเฮยะ  ฮาเอบารุ  อำเภอนากางามิ คาเดนะ  คิตะนากางูซูกุ  ชาตัง  นากางูซูกุ  นิชิฮาระ  โยมิตัง  อำเภอมิยาโกะ ทารามะ  อำเภอยาเอยามะ ทาเกโตมิ  โยนางูนิ  |  |
ลูย์บอฟ ออร์โลวา

| ลูย์บอฟ ออร์โลวา |
| --- | --- |
Любо́вь Орло́ва
ลูย์บอฟ ออร์โลวา บนไปรษณียากรของรัสเซีย
เกิด: ลูย์บอฟ เปตรอฟนา ออร์โลวา 29 มกราคม ค.ศ. 1902(1902-01-29) เซฟนีโกรอด, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 26 มกราคม ค.ศ. 1975(1975-01-26) (72 ปี) มอสโก, สหภาพโซเวียต
สุสาน: Novodevichy Cemetery,  มอสโก 55°43′29″N 37°33′15″E﻿ / ﻿55.72472°N 37.55417°E﻿ / 55.72472; 37.55417
สัญชาติ: รัสเซีย
อาชีพ: นักแสดง, นักดนตรี, นักร้อง, นักเต้น
ปีปฏิบัติงาน: 1933-1974
คู่สมรส: อันเดรย์ เบียร์เยซิน (1926-1930; หย่าร้าง) กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ (1933-1975; จนเสียชิวิด)
ลูย์บอฟ เปตรอฟนา ออร์โลวา (รัสเซีย: Любо́вь Петро́вна Орло́ва; 29 มกราคม [ตามปฎิทินเก่า: 16 มกราคม] 1902 – 26 มกราคม 1975) เป็นดาราคนแรกที่ได้รับการยอมรับในวงการภาพยนตร์ของสหภาพโซเวียต, นักแสดงโรงละครที่มีชื่อเสียง และนักร้องที่มีพรสวรรค์
ออร์โลวาเกิดเป็นลูกในตระกูลขุนนางรัสเซียในเซฟนีโกรอด ใกล้กรุงมอสโก และเติบโตในเมืองยาโรสลัฟล์ ชื่อและนามสกุลของเธอเป็นคำที่มีความหมายในภาษารัสเซีย โดยคำว่า любовь หมายถึง "ความรัก" และ Орлова เป็นคำเรียกสตรีลิงค์ของ орлов ซึ่งแปลว่า "อินทรี"
เมื่อออร์โลวาอายุได้ 7 ขวบ ฟิโอดอร์ ชาลียาปินได้ทำนายอนาคตของออร์โลวาว่าจะเป็นนักแสดงชื่อดัง ออร์โลวาได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีมอสโก แต่ไม่สำเร็จการศึกษาเพราะต้องทำงานเพื่อสนับสนุนพ่อแม่ของเธอ สามีคนแรกของออร์โลวานักเศรษฐศาสตร์โซเวียตอันเดรย์ เบียร์เยซิน ถูกจับในปี 1930 อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออาชีพของออร์โลวา
ในปี 1933 ออร์โลวาได้พบกับผู้กำกับมือใหม่กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ ซึ่งต่อมาออร์โลวาได้เป็นนักแสดงในภาพยนตร์ของเขาเรื่อง เวซิโอลืยเอเรบยาตา (1934) และแต่งงานกับเขา การแสดงของออร์โลวาในภาพยนตร์ตลกนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในสหภาพโซเวียต ทำให้สตาลินแสดงความเห็นใจดาราผู้นี้และได้รับฉายาว่า "นักแสดงหญิงผู้มีเกียรติของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย"
ในอีกไม่กี่ปีต่อมา ออร์โลวาได้แสดงในภาพยนตร์ยอดนิยมสี่เรื่องซึ่งต่อมาได้กลายเป็นภาพยนตร์คลาสสิกของโซเวียตทั้ง ซิร์ค (1936), วอลกา-วอลกา (1938), สเวียลืยปุต (1940), และ เวซนา (1947) เธอได้รับรางวัลสตาลินในปี 1941 และในปี 1950 ออร์โลวาได้กลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับลำดับเกียรติศิลปินของประชาชนสหภาพโซเวียต สำหรับผลงานโดยเฉพาะภาพยนตร์ของเธอ
ผลงานการแสดง

1934  —  เปเตียร์บุร์กสกายานอช
1934  —  เวซิโอลืยเอเรบยาตา
1936  —  ซิร์ค
1938  —  วอลกา-วอลกา
1940  —  สเวียลืยปุต
1947  —  เวซนา (รางวัลพิเศษสำหรับนักแสดงหญิงในงานเทศกาลภาพยนตร์เวนิส)
1950  —  วสเตรชานาเอลเบ
1950  —  มูสซอร์กสกี
1952  —  คอมปอซีตอร์กลีนคา
1960  —  รุสสกีซูเวียนีร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ลูย์บอฟ ออร์โลวา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
(รัสเซีย) Photogallery, biography
(อังกฤษ) (รัสเซีย) Site-Museum of Lyubov Orlova
(อังกฤษ) (รัสเซีย) Records of Lyubov Orlova on website The Encyclopedia of Russian recordings Russian-Records.com
(รัสเซีย) "Ее советское сиятельство",  ("Her Soviet Serenity")  an article in Kommersant-Money
วยาเชสลาฟ ทิคโฮนอฟ

| วยาเชสลาฟ ทิคโฮนอฟ |
| --- | --- |
ทิคโฮนอฟในปี 1998
เกิด: วยาเชสลาฟ วาซีลเยวิช ทิคโฮนอฟ 08 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928(1928-02-08) Pavlovsky Posad, สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 4 ธันวาคม ค.ศ. 2009(2009-12-04) (81 ปี) มอสโก, ประเทศรัสเซีย
สุสาน: Novodevichy Cemetery, มอสโก
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1948–2009
คู่สมรส: Nonna Mordyukova  (1948–1963) Tamara Tikhonova  (1968–2009)
เว็บไซต์: www.vtikhonov.ru
วยาเชสลาฟ วาซีลเยวิช ทิคโฮนอฟ (รัสเซีย: Вячесла́в Васи́льевич Ти́хонов) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวโซเวียต และ รัสเซีย ทิคโฮนอฟเป็นที่รู้จักในบทสายลับโซเวียต สตีร์ลิตซ์ ในมินิซีรีสเรื่อง เซมนัดซัตมกโนเวนีย์เวสนืย ทิคโฮนอฟได้รับรางวัลจากรัฐมากมายร่วมถึงได้รับลำดับเกียรติ ศิลปินของประชาชนสหภาพโซเวียต (1974) และ วีรชนแรงงานแห่งสังคมนิยม (1982)
ผลงานการแสดง

The Young Guard (1948)
Taras Shevchenko (1951)
เชร์.เปร์. — เชียร์ซวืยไซนอยโปรอีสเชียสตวี (1958)
วอยนาอีมีร์ (1968)
เซมนัดซัตมกโนเวนีย์เวสนืย (1973)
Front Without Flanks (1974)
Front Beyond the Front Line (1977)
The Rear Front (1981)
Evropeyskaya istoriya (1984)
TASS Is Authorized to Declare (1984)
Burnt by the Sun (1994)
แหล่งข้อมูลอื่น

วยาเชสลาฟ ทิคโฮนอฟ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Actor Vyacheslav Tikhonov, the Legendary Stierlitz (Biography)
วลาดีมีร์-ซุซดัล

การสักการะพระมารดาของพระเจ้า (Theotokos)  ในฐานะผู้พิทักษ์วลาดีมีร์เริ่มขึ้นโดยเจ้าชายแอนดรูว์ ผู้ทรงอุทิศวัดหลายวัดให้แก่พระองค์ และติดตั้งพระรูปศักดิ์สิทธิ์สำหรับใช้สักการะที่เรียกว่าพระมารดาของพระเจ้าแห่งวลาดีมีร์
วลาดีมีร์-ซุซดัล (รัสเซีย: Владимиро-Суздальское княжество; อังกฤษ: Vladimir-Suzdal) หรือ วลาดีมีร์-ซุซดัลรุส (รัสเซีย: Владимирско-Суздальская Русь; อังกฤษ: Vladimir-Suzdal Rus) เป็นราชรัฐสืบต่อจากจักรวรรดิเคียฟรุส และเป็นราชรัฐรุสที่มีอำนาจมากที่สุดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 และรุ่งเรืองต่อมาจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 วลาดีมีร์-ซุซดัลถือกันว่าเป็นแห่งของความเจริญของภาษารัสเซียและความเป็นชาตินิยม วลาดีมีร์-ซุซดัลเจริญขึ้นมาเป็นอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งมอสโคว์
ที่มา

ราชรัฐมีเนื้อที่ครอบคลุมอาณาบริเวณอันกว้างขวางทาตะวันออกเฉียงเหนือของเคียฟรุส โดยมีแม่น้ำวอลกา แม่น้ำโอคา และแม่น้ำนอร์เทิร์นดวีนา เป็นเขตแดน ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมืองหลวงอยู่ที่รอสตอฟ เมืองสำคัญอื่น ๆ ก็รวมทั้งซุซดัล, ยาโรสลัฟล์ และเบโลเซียสค์
หลังจากวลาดีมีร์ โมโนมัค (Vladimir Monomakh) ก่อตั้งราชรัฐในปี ค.ศ. 1093 แล้วพระองค์ก็ทรงย้ายเมืองหลวงจากรอสตอฟไปยังซุซดัล 15 ปีต่อมาพระองค์ก็ทรงสร้างเสริมและก่อสร้างปฏิสังขรณ์เมืองวลาดีมีร์บนฝั่งแม่น้ำคลีอัซมา (Klyazma River) ขึ้นใหม่ พระราชโอรสยูริ ดอลโกรูคี (Yury Dolgoruky) ย้ายราชสำนักไปยังวลาดีมีร์ในปี ค.ศ. 1157 แต่ความไม่เต็มใจของขุนนางของรอสตอฟและซุซดัลนำไปสู่สงครามกลางเมืองที่ตามมา
ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อดินแดนทางตอนใต้ของรุสถูกรุกรานปล้นสดมโดยชนเร่รอนเตอร์กิก ซึ่งทำให้ประชาชนต้องอพยพหนีขึ้นไปทางเหนือ ไปตั้งถิ่นฐานกันเป็นชุมชนหลายชุมชนอยู่ในบริเวณที่เดิมเป็นป่าที่เรียกว่า ซาเลเซีย
วันรัสเซีย

| День России วันรัสเซีย |
| --- | --- |
ดอกไม้ไฟระหว่างการเฉลิมฉลองที่เครมลินแห่งนิจนีนอฟโกรอดใน ค.ศ. 2015
จัดขึ้นโดย:  รัสเซีย
ประเภท: วันชาติ
การเฉลิมฉลอง: การประดับธง ขบวนพาเหรด จุดดอกไม้ไฟ พิธีมอบรางวัล ร้องเพลงรักชาติและเพลงชาติ สุนทรพจน์จากประธานาธิบดี รายการบันเทิงและวัฒนธรรม
วันที่: 12 June
ความถี่: รายปี
ส่วนเกี่ยวข้อง: คำประกาศอำนาจอธิปไตยรัฐแห่งสหพันธ์รัฐรัสเซีย
วันรัสเซีย (รัสเซีย: День России, Den' Rossii) หรือก่อน ค.ศ. 2002 เรียกว่า วันประกาศใช้คำประกาศอำนาจอธิปไตยรัฐแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (รัสเซีย: День принятия Декларации о государственном суверенитете РСФСР, Den' prinyatia Declaratsii o gosudarstvennom suvernitete RSFSR) เป็นวันหยุดประจำชาติของสหพันธรัฐรัสเซีย มีการเฉลิมฉลองทุกปีในวันที่ 12 มิถุนายน ตั้งแต่ ค.ศ. 1992 เพื่อเฉลิมฉลองการประกาศใช้คำประกาศอำนาจอธิปไตยรัฐแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1990 ข้อความที่อยู่ในคำประกาศนี้จากสภาผู้แทนประชาชนสมัยที่หนึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิรูปรัฐธรรมนูญในรัฐโซเวียตรัสเซีย
วลาดีมีร์ มายาคอฟสกี

| วลาดีมีร์ มายาคอฟสกี |
| --- | --- |
มายาคอฟสกีในปี 1915
เกิด: 19 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 7 กรกฎาคม] 1893 Baghdati, Kutais Governorate, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 14 เมษายน ค.ศ. 1930(1930-04-14) (36 ปี) มอสโก, สหภาพโซเวียต
พลเมือง: จักรวรรดิรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
จบจาก: มหาวิทยาลัยศิลปะและอุตสาหกรรมรัฐมอสโกสตร์อกานอฟ, โรงเรียนการวาดภาพประติมากรรมและสถาปัตยกรรมมอสโก
ช่วงเวลา: 1912–1930
แนวร่วมในทางวรรณคดี: อนาคตนิยมรัสเซีย
   เสียงของวลาดีมีร์ มายาคอฟสกี  Vladimir Mayakovsky reading his poem An Extraordinary Adventure, 1920 
วลาดีมีร์ วลาดีมีโรวิช มายาคอฟสกี (รัสเซีย: Влади́мир Влади́мирович Маяко́вский) เป็นกวีชาวโซเวียต, นักเขียนบทละคร, ศิลปิน และนักแสดง
ในช่วงต้นของเขาก่อนการปฏิวัติในปี ​​1917 มายาคอฟสกีกลายเป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นบุคคลสำคัญของขบวนการอนาคตนิยมรัสเซีย เขาเป็นหนึ่งในผู้ลงนามในคำแถลงอนาคตนิยม  A Slap in the Face of Public Taste (1913) และบทกวีแต่งเช่น A Cloud in Trousers (1915) และ Backbone Flute (1916) มายาคอฟสกีได้ทำผลงานที่มีขนาดใหญ่และหลากหลายในช่วงอาชีพของเขา เขาเขียนบทกวี, เขียนบท, ปรากฏตัวในภาพยนตร์ และกำกับละคร และเขายังเป็นบรรณาธิการให้วารสารศิลปะ LEF และสร้างโปสเตอร์ Agitprop เพื่อสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์ในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย แม้ว่าผลงานของมายาคอฟสกีจะแสดงถึงการสนับสนุนอุดมการณ์และความรักชาติอย่างต่อเนื่องสำหรับอุดมการณ์ของพรรคคอมมิวนิสต์และชื่นชมวลาดีมีร์ เลนินอย่างเข้มแข็ง ความสัมพันธ์ของมายาคอฟสกีกับรัฐโซเวียตนั้นซับซ้อนและมักจะสับสนวุ่นวาย มายาคอฟสกีมักจะพบว่าตัวเองกำลังเผชิญหน้ากับการเพิ่มการมีส่วนร่วมของรัฐโซเวียตในการตรวจพิจารณาทางวัฒนธรรม และการพัฒนาหลักการของรัฐเกี่ยวกับสัจนิยมสังคมนิยม ผลงานที่มีการวิจารณ์หรือเสียดสีในแง่มุมของระบบโซเวียตเช่นบทกวี "Talking With the Taxman About Poetry" (1926), และบทละครอย่าง The Bedbug (1929) และThe Bathhouse (1929) ได้พบกับความรังเกียจโดยรัฐโซเวียตและสถาบันวรรณกรรม
ในปี 1930 มายาคอฟสกีได้กระทำอัตวินิบาตกรรม แม้หลังจากการตายของเขาความสัมพันธ์ของเขากับรัฐโซเวียตยังคงไม่มั่นคง แม้ว่าก่อนหน้านี้ มายาคอฟสกีถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากหน่วยงานของรัฐโซเวียตเช่นสมาคมนักเขียนกรรมมาชีพรัสเซีย (RAPP) โจเซฟ สตาลินได้ยกย่องมายาคอฟสกีหลังมรณะกรรมว่า "เป็นกวีที่ดีที่สุดและมีพรสวรรค์ที่สุดของยุคโซเวียตของเรา"
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานโดย วลาดีมีร์ มายาคอฟสกี บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
Vladimir Mayakovsky Archive at marxists.org
English translations of three early poems
English translation of two poems, "So This is How I Turned Into a Dog” and “Hey!”
English translation of “To His Beloved Self….”
Rhymed English translation of "Backbone Flute"
Includes English translations of two poems, 127–128
A recording of Mayakovsky reading "An Extraordinary Adventure..." in Russian, English translation provided
"A Show-Trial," an excerpt from Mayakovsky: A Biography by Bengt Jangfeldt, 2014.
Isaac Deutscher, The Poet and the Revolution, 1943.
Chapter on Russian Futurists incl Mayakovsky in Trotsky's Literature and Revolution
The 'raging bull' of Russian poetry article by Dalia Karpel at Haaretz.com, 5 July 2007
วลาดีมีร์ มายาคอฟสกี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The State Museum of V.V. Mayakovsky at Google Cultural Institute
รุสลัน โปรวอดนิคอฟ

| รุสลัน โปรวอดนิคอฟ |
| --- | --- |
เกิด: รุสลัน โปรวอดนิค็อฟ  (1984-01-20) 20 มกราคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
รุสลัน โปรวอดนิค็อฟ (อังกฤษ: Ruslan Provodnikov; รัสเซีย: Руслан Проводников) นักมวยสากลอาชีพชาวรัสเซีย เป็นอดีตแชมป์โลกขององค์กรมวยโลก (WBO) ในรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท (140 ปอนด์)
ประวัติ

โปรวอดนิค็อฟ มีเชื้อสายชาวแมนชิ  เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1984 ที่หมู่บ้านเบอร์โยโซโว หมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้ไซบีเรีย  
โปรวอดนิค็อฟเคยผ่านการชกมวยสากลสมัครเล่นมาอย่างโชกโชนหลายครั้ง ก่อนจะหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อปี ค.ศ. 2006 ที่รัสเซีย
โปรวอดนิค็อฟ เคยเป็นคู่ซ้อมของแมนนี่ ปาเกียว แชมป์โลกระดับซูเปอร์สตาร์ 8 รุ่นชาวฟิลิปปินส์ รวมถึงเคยได้รับการฝึกจากเฟร็ดดี้ โรช เทรนเนอร์ของปาเกียวด้วย โปรวอดนิค็อฟสามารถแจ้งเกิดมีชื่อเสียงระดับโลกได้ เมื่อเป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกของ WBO ในรุ่นเวลเตอร์เวท (140 ปอนด์) ของ ทิโมธี แบรดลีย์ แชมป์โลกผิวสีชาวอเมริกัน ที่เคยเอาชนะคะแนนปาเกีัยวมาได้   ในไฟต์นี้โปรวอดนิค็อฟสามารถชกให้แบรดลีย์ลงไปกองกับพื้นเวทีได้ในยกแรก แต่ทว่ากรรมการกลับไม่มีการนับ และในยกที่ 2 ก็ไล่ถลุงแบรดลีย์จนย่ำแย่ แต่ทว่าในช่วงกลาง ๆ ยก แบรดลีย์หันมาใช้จังหวะการชกวงนอก ก่อนที่ยกสุดท้ายโปรวอดนิค็อฟจะชกให้แบรดลีย์ลงไปให้กรรมการนับ 8 แต่สามารถลุกขึ้นมาประคองเอาตัวรอดไปได้ ซึ่งผลตัดสินแบรดลีย์ชนะคะแนนไปแบบเอกฉันท์ 114-113, 114-113, 115-112 เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2013
ต่อมาในวันที่ 19 ตุลาคม ปีเดียวกัน โปรวอดนิค็อฟจะลดรุ่นลงมาชกในรุ่นซูเปอร์​ไลท์เวท และได้โอกาสชิงแชมป์โลกครั้งที่ 2 กับ ไมค์ อัลวาราโด แชมป์โลกชาวอเมริกัน ทั้งคู่แลกหมัดกันอย่างดุเดือดตลอด ก่อนที่ยกที่ 8 โปรวอดนิค็อฟสามารถชกให้อัลวาราโดลงไปให้กรรมการนับ 8 ถึง 2 ครั้ง และในปลายยกที่ 10 ก็ชกให้อัลวาราโดลงไปนับ 8 อีกครั้ง ก่อนที่ช่วงปลายยกจะไล่ชกอัลวาราโดอีก จนตาข้างขวาบวมปูดแทบปิดสนิท แต่โปรวอดนิค็อฟเองก็มีแผลปริที่เปลือกตาขวาเช่นกัน ระหว่างพักยกนี้ กรรมการได้เข้าไปดูอาการของอัลวาราโดที่มุม และตัดสินใจให้เป็นฝ่ายแพ้ไปในที่สุด ต่อมาในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2014 โปรวอดนิค็อฟ ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 12 ยก เสียตำแหน่งแชมป์โลกให้กับ คริส อัลกีริ นักมวยชาวอเมริกันที่ไม่เคยแพ้หรือเสมอแก่ใคร ในการชกที่บรุกลิน นครนิวยอร์ก
รุสลัน โปรวอดนิค็อฟ จัดเป็นนักมวยที่มีน้ำหนักหมัดหนัก มีสไตล์การชกแบบเดินหน้าลุยเข้าชก โดยไม่มีการเต้นฟุตเวิร์ก
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBO Intercontinental (แชมป์เงา WBO) รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท
ชิง, 28 พฤศจิกายน​ 2009 ชนะน็อก บิกตอร์ อูโก กัสโตร ( อาร์เจนตินา) ยก 2 ที่ เอ็มทีแอลอารีนา ซามารา แคว้นซามารา เขตสหพันธ์วอลกา​ ประเทศรัสเซีย
แชมป์ WBC - NBCO ร​ุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
ชิง, 5 ธันวาคม 2011 ชนะคะแนน ดิมาร์คัส คอร์ลีย์ ( สหรัฐ) ที่ อูราโลกา เยคาเตรินบุร์ก แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ เขตสหพันธ์ยูรัล ประเทศรัสเซีย
แชมป์ WBO Intercontinental (แชมป์เงา WBO) รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท (สมัยที่ 2)
ชิง, 27 กรกฎาคม​ 2012 ชนะทีเคโอ เดวิด ทอร์เรส ( สหรัฐ) ยก 6 ที่ นอร์ทเทิร์นเควสต์รีสอร์ทคาสิโน​ แอร์เวย์ไฮ รัฐวอชิงตัน สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1, 29 มิถุนายน​ 2012 ชนะน็อก โฆเซ เรย์โนโซ ( เม็กซิโก) ยก 2 ที่ ร้านขายวัสดุก่อสร้างโอเมกา โคโรนา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ ​
แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท
ชิง, 19 ตุลาคม​ 2013 ชนะอาร์ทีดี ไมก์ อัลวาราโด ( สหรัฐ) ยก 10 ที่ เฟิรส์แบงก์เซนเตอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐ
เสียแชมป์, 14 มิถุนายน​ 2014 แพ้คะแนน คริส อัลเจียรี ( สหรัฐ) ที่ บาร์เคลย์ส์เซนเตอร์ นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ IBF North American รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท, 7 มกราคม 2011 แพ้คะแนน เมาริซิโอ เฮอร์เรรา ( สหรัฐ) ที่ ค็อกซ์พาวิลเลียน ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ​
ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นเวลเตอร์เวท, 16 มีนาคม 2013 แพ้คะแนน​ ทิโมธี แบรดลีย์​ ( สหรัฐ) ที่ ดิกนีตีเฮลท์สปอร์ตปาร์ก คาร์สัน รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการชก (อังกฤษ)
วันการปฏิวัติเดือนตุลาคม

| День Великой Октябрьской социалистической революции   วันการปฏิวัติสังคมนิยมแห่งเดือนตุลาคมอันยิ่งใหญ่ |
| --- | --- |
การเดินขบวนที่จัตุรัสแดงในวันที่ 7 พฤศจิกายน 1977
จัดขึ้นโดย:  รายการ  สหภาพโซเวียต  สาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย  สาธารณรัฐสังคมนิยมเชโกสโลวัก  คิวบา  เยอรมนีตะวันออก   สาธารณรัฐประชาชนฮังการี  สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย  สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์  สาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย  เวียดนาม  สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย 
ประเภท: วันชาติ
วันที่: 7 พฤศจิกายน
ความถี่: รายปี
ส่วนเกี่ยวข้อง: การปฏิวัติสังคมนิยมแห่งเดือนตุลาคมอันยิ่งใหญ่
วันการปฏิวัติเดือนตุลาคม (ชื่อทางการคือ การปฏิวัติสังคมนิยมแห่งเดือนตุลาคมอันยิ่งใหญ่ รัสเซีย: День Великой Октябрьской социалистической революции) เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ในสหภาพโซเวียตและรัฐพันธมิตรของสหภาพโซเวียต โดยถูกจัดอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 พฤศจิกายน ตั้งแต่ปี 1927 ถึง 1990
สำหรับครอบครัวชาวโซเวียต ถือเป็นประเพณีวันหยุดที่จะรับประทานอาหารเช้าร่วมกัน และชมขบวนสวนสนามการปฏิวัติเดือนตุลาคมที่ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งสหภาพโซเวียต
วันการปฏิวัติเดือนตุลาคมมีการเดินขบวนของคนงาน การปรากฏตัวของผู้นำโซเวียตบนแท่นของสุสานเลนิน และสุดท้ายคือขบวนสวนสนามทหารที่จัตุรัสแดง ซึ่งจัดขึ้นทุกปีอย่างไม่ขาดสาย และมีชื่อเสียงที่สุดคือการสวนสนามในปี 1941 ขณะที่กองทัพของฝ่ายอักษะกำลังรุกคืบหน้ามอสโก
วันการปฏิวัติเดือนตุลาคมกล่ายเป็นวันหยุดหลักของปีในช่วงยุคสตาลิน ก่อนจะค่อย ๆ สูญเสียความสำคัญไปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยตามหลังวันชัยและการเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ และเป็นเพียงการจัดเชิงพิธีการเท่านั้น
ร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคา

ลักษณะภูมิประเทศของร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคา
ร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคา (รัสเซีย: Курило-Камчатский жёлоб, Kurilo-Kamchatskii Zhyolob) เป็นร่องลึกก้นสมุทรที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ทอดตัวยาวขนานกับหมู่เกาะคูริล ทางเหนือบรรจบกับร่องลึกก้นสมุทรอะลูเชียนบริเวณหมู่เกาะคอมมานเดอร์ ส่วนทางใต้บรรจบกับร่องลึกบาดาลญี่ปุ่นตรงบริเวณทางตะวันออกของเกาะฮกไกโด
ร่องลึกนี้เกิดจากการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลกซึ่งคาดว่าน่าจะเริ่มขึ้นในช่วงปลายยุคยุคครีเทเชียส การมุดตัวของแผ่นแปซิฟิกเข้าไปใต้แผ่นโอค็อตสค์ทำให้เกิดหมู่เกาะรูปโค้งคูริล ร่องลึกและกิจกรรมทางภูเขาไฟที่เข้มข้น
โครงสร้าง

ที่ร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคา แผ่นแปซิฟิกทำการมุดตัวลงไปใต้แผ่นโอค็อตสค์อันเป็นแผ่นธรณีสัณฐานขนาดเล็กที่แต่เดิมถูกพิจารณาว่าส่วนหนึ่งของแผ่นอเมริกาเหนือ ทางเหนือของร่องลึกมีอัตราการมุดตัวอยู่ที่ ≈75 มม. ต่อปี ส่วนทางใต้ของรอยเลือนมีอัตราการมุดอยู่ที่ ≈83 มม. ต่อปี
แผ่นดินไหวที่เกี่ยวข้อง

บันทึกแผ่นดินไหวที่เกี่ยวข้องกับร่องลึก:
| วัน | สถานที่ | แมกนิจูด |
| --- | --- | --- |
| 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 | คัมชัตคา รัสเซีย | 8.4 |
| 2 มีนาคม ค.ศ. 1933 | ซันริกุ-โอกิ ญี่ปุ่น | 8.6 |
| 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 | คัมชัตคา รัสเซีย | 9.0 |
| 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 | หมู่เกาะคูริล รัสเซีย | 8.4 |
| 13 ตุลาคม ค.ศ. 1963 | หมู่เกาะคูริล รัสเซีย | 8.5 |
| 4 ตุลาคม ค.ศ. 1994 | หมู่เกาะคูริล รัสเซีย | 8.3 |
| 25 กันยายน ค.ศ. 2003 | ฮกไกโด ญี่ปุ่น | 8.3 |
| 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 | หมู่เกาะคูริล รัสเซีย | 8.3 |
| 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 | ทะเลโอค็อตสค์ | 8.3 |
| 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 | คัมชัตคา รัสเซีย | 7.8 |
แหล่งข้อมูลอื่น

https://web.archive.org/web/20130522032457/http://www.skimountaineer.com/ROF/Region.php?region=Kamchatka
47°30′N 155°21′E﻿ / ﻿47.500°N 155.350°E﻿ / 47.500; 155.350
วลาดีเมียร์ เคิพเพิน

| วลาดีเมียร์ เคิพเพิน |
| --- | --- |
ภาพถ่ายเคิพเพินใน พ.ศ. 2464 โดยฟรีดริช เบ็คส์
เกิด: 25 กันยายน พ.ศ. 2389 เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 22 มิถุนายน พ.ศ. 2483 (93 ปี) กราซ ไรช์เยอรมัน
สัญชาติ: รัสเซีย/เยอรมัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
มีชื่อเสียงจาก: ระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ภูมิศาสตร์, อุตุนิยมวิทยา, กาลวิทยา, พฤกษศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค   มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
 
วลาดีเมียร์ เพเทอร์ เคิพเพิน (เยอรมัน: Wladimir Peter Köppen) หรือ วลาดีมีร์ เปโตรวิช คอปเปน (รัสเซีย: Влади́мир Петро́вич Кёппен; 25 กันยายน พ.ศ. 2389 – 22 มิถุนายน พ.ศ. 2483) เป็นนักภูมิศาสตร์ นักอุตุนิยมวิทยา นักกาลวิทยา และนักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมันและรัสเซีย หลักจากศึกษาในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิตทำงานในประเทศเยอรมนีและประเทศออสเตรีย ผลงานซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดของเคิพเพินก็คือระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน
วลาดีมีร์ โคมารอฟ

| พันเอก วลาดีมีร์ โคมารอฟ |
| --- | --- |
Влади́мир Комаро́в
โคมารอฟใน ค.ศ. 1965
เกิด: 16 มีนาคม ค.ศ. 1927(1927-03-16) มอสโก สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 24 เมษายน ค.ศ. 1967(1967-04-24) (40 ปี) แคว้นโอเรนบุร์ก สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต
สุสาน: สุสานกำแพงเครมลิน
สัญชาติ: โซเวียต
อาชีพ: วิศวกร
รางวัล: วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต (สองครั้ง)
อาชีพในอวกาศ
นักบินอวกาศ
ยศ: Polkovnik (เทียบเท่า นาวาอากาศเอก), กองทัพอากาศโซเวียต
อยู่บนอวกาศ: 2 วัน 3 ชั่วโมง 4 นาที
การคัดเลือก: กลุ่มกองทัพอากาศที่ 1
ภารกิจ: Voskhod 1, โซยุซ 1
 
ลายมือชื่อ

วลาดีมีร์ มีคายโลวิช โคมารอฟ (รัสเซีย: Влади́мир Миха́йлович Комаро́в; 16 มีนาคม ค.ศ. 1927 – 24 เมษายน ค.ศ. 1967) เป็นนักบินทดสอบ, วิศวกรอวกาศยาน และ นักบินอวกาศ ของสหภาพโซเวียต เขาเป็นนักบินอวกาศรุ่นแรกของสหภาพโซเวียต
ภารกิจ โซยูส 1 ทำให้เขากลายเป็นนักบินอวกาศคนแรกของโลกที่เดินทางไปอวกาศมากกว่าหนึ่งครั้ง และกลายเป็นมนุษย์คนแรกที่เสียชีวิตระหว่างปฏิบัติภารกิจด้านอวกาศ เขาเสียชีวิตระหว่างที่ยาน โซยูส 1 เดินทางกลับมายังโลก ในวันที่ 24 มีนาคม 1967 ระบบเกิดความผิดพลาดบางอย่างทำให้ร่มชูชีพไม่ทำงาน ทำให้กระสวยอวกาศของเขาพุ่งกระแทกพื้นโลกอย่างรุนแรง และทำให้เขาเสียชีวิตในทันที นับเป็นมนุษย์คนแรกที่เสียชีวิตในการบินอวกาศ
ในวันที่ 26 เมษายน 1967 รัฐบาลได้จัดรัฐพิธีศพให้แก่โคมารอฟในมอสโก และเถ้าอังคารของเขาก็ถูกฝังไว้ที่สุสานกำแพงเครมลิน บริเวณจัตุรัสแดง ในการนี้ นักบินอวกาศของสหรัฐอเมริกาได้ขอเป็นผู้แทนเข้าร่วมรัฐพิธีศพด้วย แต่ได้รับการปฏิเสธจากโซเวียต
ภารกิจสุดท้ายบนดวงจันทร์ของ นีล อาร์มสตรอง ในโครงการ อะพอลโล 11 ก่อนที่จะกลับโลก อาร์มสตรองได้วางแผ่นเหล็กเพื่อเป็นอนุสรณ์และเกียรติยศไว้บนผืนดวงจันทร์ บนแผ่นเหล็กนั้นจารึกชื่อนักบินอวกาศโซเวียตคือ ยูริ กาการิน, วลาดิมีร์ โคมารอฟ และนักบินอวกาศของอะพอลโล 1 ได้แก่ เวิร์จิล กริสซัม, เอ็ดวาร์ด ไวท์ และ โรเจอร์ แคฟฟี
แหล่งข้อมูลอื่น

Analysis of Voskhod Mission and in flight voice recordings of Komarov compiled by Sven Grahn
Analysis of Soyuz 1 Mission and in flight voice recordings of Komarov compiled by Sven Grahn
ARK Vladimir M. Komarov
Komarov – detailed biography at Encyclopedia Astronautica
BBC "On this day" 1967: Russian cosmonaut dies in space crash
Zarya – site dedicated to early Soviet Missions, including Voskhod เก็บถาวร 2016-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The official website of the city administration Baikonur – Honorary citizens of Baikonur เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Death of a Cosmonaut", BBC Radio 4 drama. 19.04.2017
"Cosmonaut Crashed Into Earth 'Crying In Rage'" – NPR article about the crash (2011)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ลัตเวีย  โปแลนด์  โปรตุเกส 
อื่น ๆ:  IdRef
ลอบเนีย

| ลอบเนีย Лобня |
| --- | --- |
Town

   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของลอบเนีย 
ลอบเนียที่ตั้งของลอบเนียแสดงแผนที่รัสเซียลอบเนียลอบเนีย (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  56°01′N 37°29′E﻿ / ﻿56.017°N 37.483°E﻿ / 56.017; 37.483
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นมอสโก
สถาปนา: 1902
จัดตั้งเป็นTown: 1961
การปกครอง
 • mayor: เยฟเกนี สมึชเลียเยฟ
ความสูง: 195 เมตร (640 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 74,252 คน
 • อันดับ: 216th ในปี 2010
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: Lobnya Town Under Oblast Jurisdiction
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Lobnya Town Under Oblast Jurisdiction
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Lobnya Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Lobnya Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 141730
รหัสโทรศัพท์: +7 495
รหัส OKTMO: 46740000001
เว็บไซต์: www.lobnya.ru
ลอบเนีย (รัสเซีย: Ло́бня) เป็นเมืองในแคว้นมอสโก, รัสเซีย ตั้งอยู่ห่างจากมอสโกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ30 กิโลเมตร (19 ไมล์)* ประชากร: 74,252 (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 61,567 (สำมะโน ค.ศ. 2002); 60,475 (สำมะโน ค.ศ. 1989); 30,000 (1970).
ประวัติศาสตร์

ลอบเนียถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1902 และได้รับสถานะเมืองในปี 1961 [ต้องการอ้างอิง]
ผู้คน

มีฮาอิล มีชุสติน (เกิด 1966) นักการเมืองชาวรัสเซีย (นายกรัฐมนตรีรัสเซีย)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Lobnya (ในภาษารัสเซีย)
Unofficial website of Lobnya (ในภาษารัสเซีย)