การยอมจำนนของญี่ปุ่น
การยอมจำนน > 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945: พระราชทานพระราชดำรัสยอมจำนนแก่สาธารณชนญี่ปุ่น

บทความหลัก: เกียวกูองโฮโซ
"เกียวกูองโฮโซ" การออกอากาศพระสุรเสียงของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะทรงอ่านพระราชหัตถเลขาสิ้นสุดสงครามทางวิทยุ วันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945
ทรูแมนประกาศการยอมจำนนของญี่ปุ่น วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1945
เมื่อเวลาเที่ยงตรงตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่นของวันที่ 15 สิงหาคม บันทึกพระราชดำรัสต่อประเทศของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะทรงอ่านพระราชหัตถเลขาสิ้นสุดสงครามระบุว่า:
หลังจากเราได้ใคร่ครวญเกี่ยวกับสถานการณ์ของโลกและเงื่อนไขปัจจุบันที่เกี่ยวข้องกับจักรวรรดิของเราในวันนี้ เราได้ตัดสินใจให้ข้อยุติของสถานการณ์ในปัจจุบันนั้นมีผลไปในมาตรการพิเศษ ณ ที่นี้เราจึงขอแจ้งต่อราษฎรผู้ภักดีทั้งหลายดังนี้
เราได้มีบัญชาให้รัฐบาลจักรวรรดิแจ้งไปยังสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร จีน และสหภาพโซเวียต ว่าเรายอมรับปฏิญญาที่พวกเขาได้ร่วมกันประกาศไว้
เพื่อเดินหน้าไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองและความสุขร่วมกันของชาติทั้งหลาย รวมทั้งความปลอดภัยและสวัสดิภาพของประชาราษฎรของเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่พระบรมอรรคราชบรรพบุรุษได้ทรงสืบทอดรักษา เป็นพันธกรณีอันมั่นคงสืบต่อกันมาจนถึงตัวเรา
ในชั้นต้น เราได้ประกาศสงครามต่อสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา เพื่อสำแดงถึงการดำรงอยู่ของจักรวรรดิอย่างแท้จริง และเพื่อสร้างเสถียรภาพในเอเชียบูรพา การล่วงละเมิดอธิปไตยของชาติอื่น หรือการรุกรานดินแดนในทำนองเดียวกัน หาใช่ความตั้งใจของเรามาแต่ต้นไม่
ทว่า บัดนี้สงครามได้ยืดเยื้อมาเป็นเวลาเกือบสี่ปี แม้ทุกท่านได้กระทำการต่าง ๆ อย่างสุดความสามารถ ทั้งการรบอันกล้าหาญของกองทัพบกและกองทัพเรือ ความเพียรพยายามของเหล่าข้าราชการของเรา และการอุทิศตนของประชาชนกว่าร้อยล้านคนของเรา สถานการณ์สงครามได้ดำเนินไปจนไม่เอื้อประโยชน์ต่อญี่ปุ่นอีกต่อไป ในขณะที่ทิศทางหลักของโลกนี้ได้หันกลับมาทำร้ายผลประโยชน์ของชาติ
มิหนำซ้ำ ศัตรูได้เริ่มใช้ระเบิดชนิดใหม่อันร้ายกาจที่สุด มีอำนาจทำลายล้างมหาศาลเกินคณานับ คร่าชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปมากมายเหลือประมาณ หากเรายังฝืนต่อสู้ต่อไป ผลลัพธ์จะไม่เป็นเพียงแต่การสิ้นชาติสิ้นเผ่าพันธุ์ของญี่ปุ่น แต่ยังอาจนำไปสู่การสูญสิ้นอารยธรรมมนุษย์อย่างถาวร
ในเมื่อการณ์เป็นไปเช่นนั้น เราจะปกป้องประชาราษฎรนับล้านของเรา หรือชดเชยความผิดของเราต่อหน้าดวงพระวิญญาณของพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษได้อย่างไรเล่า นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเราจึงให้มีการยอมรับปฏิญญาที่มหาอำนาจร่วมกันประกาศไว้...
ความยากลำบากและความทุกข์ของชาติเราที่จำต้องแบกรับไว้ต่อจากนี้จะต้องหนักหนาเป็นแน่ ความรู้สึกของบรรดาประชาราษฎรนั้น เรารับรู้และเข้าใจดี แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เราจะต้องดำเนินไปตามกระแสแห่งกาลเวลา อดทนในสิ่งที่เหลือจะทานทน ข่มกลั้นในสิ่งที่ยากจะข่มกลั้น เพื่อถากถางปูทางสู่มหาสันติภาพอันจะยั่งยืนสืบไปนับพันปี...
บันทึกที่มีคุณภาพต่ำประกอบกับภาษาญี่ปุ่นคลาสสิกที่พระองค์ใช้ในพระราชหัตถเลขา ทำให้ผู้ฟังส่วนใหญ่เข้าใจได้ยาก นอกจากนี้ พระองค์ไม่ได้กล่าวถึงการยอมจำนนอย่างชัดเจนในพระราชดำรัส ด้วยเหตุนี้ เพื่อป้องกันความสับสนจึงมีการอธิบายตามมาว่าญี่ปุ่นได้ยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขต่อฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างแน่นอนหลังสิ้นสุดการออกอากาศพระราชดำรัส
ปฏิกิริยาสาธารณะต่อพระราชดำรัสของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะนั้นหลากหลาย ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่เพียงฟังอย่างเรียบเฉยและใช้ชีวิตต่อไปให้ดีที่สุด ขณะที่นายทหารบกและเรือบางส่วนตัดสินใจฆ่าตัวตายเพราะการยอมจำนน มีการรวมตัวของกลุ่มคนขนาดเล็กด้านหน้าพระราชวังหลวงในโตเกียวและร้องไห้ จอห์น ดาวเวอร์ นักเขียน ระบุว่า น้ำตาที่หลั่งออกมา "สะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึกที่หลากหลาย ... ตรอมใจ, เสียใจ, รู้สึกสูญเสีย และโมโห ที่ถูกลวงหลอก รู้สึกว่างเปล่าอย่างกะทันหัน และสูญเสียความหมายในชีวิตไป"
เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม เจ้าชายฮิงาชิกูนิ พระปิตุลา (ลุง) ของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทนซูซูกิ ซึ่งอาจเป็นการดักหน้าความพยายามรัฐประหารหรือการลอบปลงพระชนม์ที่อาจเกิดขึ้น
กองกำลังญี่ปุ่นยังคงต่อสู้กับโซเวียต รวมถึงจีนบนเอเชียแผ่นดินใหญ่ และการจัดการเพื่อให้มีการหยุดยิงและการให้เหล่าทหารยอมจำนนนั้นเป็นไปอย่างยากลำบาก วันที่ 18 สิงหาคม เป็นการโจมตีทางอากาศครั้งสุดท้ายโดยเครื่องบินรบญี่ปุ่นต่อเครื่องบินทิ้งระเบิดลาดตระเวณสอดแนมสหรัฐ สหภาพโซเวียตต่อสู้ต่อไปจนถึงต้นเดือนกันยายนโดยพิชิตเกาะคูริลได้สำเร็จ