stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอซุมบาตะวันตก

| อำเภอซุมบาตะวันตก Kabupaten Sumba Barat |
| --- | --- |
อำเภอ
   ตรา
ที่ตั้งอำเภอในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก
พิกัด: 9°34′00″S 119°27′00″E﻿ / ﻿9.5667°S 119.4500°E﻿ / -9.5667; 119.4500
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: หมู่เกาะซุนดาน้อย
จังหวัด:  นูซาเติงการาตะวันออก
เมืองหลัก: ไวกาบูบัก
การปกครอง
 • นายอำเภอ: อากุสตีนุส นีกา ดาปาโวเล
 • รองนายอำเภอ: มาร์เติน ไงลู โตนี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 274.1 ตร.ไมล์ (709.9 ตร.กม.)
ประชากร (พ.ศ. 2564)
 • ทั้งหมด: 149,496 คน
เขตเวลา: UTC+8 (ICST)
รหัสโทรศัพท์: (+62) 387
เว็บไซต์: sumbabaratkab.go.id
ซุมบาตะวันตก (อินโดนีเซีย: Sumba Barat) เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกในประเทศอินโดนีเซีย ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501
อำเภอมีพื้นที่ลดลงอย่างมาก ในปี พ.ศ. 2500 หลังจากที่มีการจัดตั้งอำเภอใหม่บนเกาะซุมบา ปัจจุบันมีพื้นที่ทั้งหมด 709.9 กิโลเมตร2 และประชากรในอำเภอมีทั้งหมด 111,993 คนจากการสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 ประชากรล่าสุด (พ.ศ. 2564) มีทั้งหมด 149,496 คน ในอำเภอมีเมืองหลัก คือ เมืองไวกาบูบัก
อำเภอนี้มีลักษณะที่แห้งแล้ง หนึ่งในปัญหาที่สำคัญ คือ ประชากรที่อาศัยอยู่ตามชนบท มักเจอปัญหาการขาดแคลนน้ำอยู่เป็นประจำ แม้ว่าจะมีแหล่งน้ำตามธรรมชาติ อย่างน้ำตกหรือน้ำพุ แต่เมื่อถึงช่วงฤดูร้อนน้ำก็ขาดแคลนเสมอ ในบางหมู่บ้าน, องค์กรส่วนท้องถิ่นที่ไม่ใช้ส่วนของรัฐบาลบางที ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานจากต่างประเทศ เช่น โครงการพัฒนาเกี่ยวกับน้ำขนาดระดับเล็ก
หลวงน้ำทา

| หลวงน้ำทา ຫຼວງນໍ້າທາ |
| --- | --- |
เมือง (อำเภอ)

หลวงน้ำทาที่ตั้งในประเทศลาว
พิกัด: 20°57′N 101°24′E﻿ / ﻿20.950°N 101.400°E﻿ / 20.950; 101.400
ประเทศ:  ลาว
แขวง: หลวงน้ำทา
ประชากร (พ.ศ. 2558)
 • ทั้งหมด: 28,551 คน
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+7 (UTC + 7)
หลวงน้ำทา (ลาว: ຫຼວງນໍ້າທາ, ຫລວງນໍ້າທາ) เป็นเมืองเอกของแขวงหลวงน้ำทา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลาว เมืองอยู่ริมฝั่งแม่น้ำทา
ระเบียงภาพ

เมืองหลวงน้ำทา
ตลาดกลางคืน
การเก็บเกี่ยวข้าว
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว หลวงน้ำทา จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Ethnic diversity in Luang Namtha  - Laos
Facebook photo gallery
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หลวงน้ำทา
| ด ค ก เมืองของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวงเวียงจันทน์:  เวียงจันทน์ จันทบุรี  ศรีโคตรบอง  ไชยเชษฐา  ศรีสัตตนาค  หาดทรายฟอง  นาทรายทอง  ชัยธานี  สังข์ทอง  ปากงึม 
แขวงพงสาลี:  พงสาลี  ใหม่  ขวา  สัมพันธ์  บุนเหนือ  ยอดอู  บุนใต้ 
แขวงหลวงน้ำทา:  หลวงน้ำทา  สิงห์  ลอง  เวียงภูคา  นาแล 
แขวงอุดมไซ:  ไซ  หลา  นาหม้อ  งา  แบ่ง  ฮุน  ปากแบ่ง 
แขวงบ่อแก้ว:  ห้วยทราย  ต้นผึ้ง  เมิง  ผาอุดม  ปากทา 
แขวงหลวงพระบาง:  หลวงพระบาง  เชียงเงิน  นาน  ปากอู  น้ำบาก  งอย  ปากแซง  โพนชัย  จอมเพชร  เวียงคำ  ภูคูน  โพนทอง 
แขวงหัวพัน:  ซำเหนือ  เชียงค้อ  เวียงทอง  เวียงชัย  หัวเมือง  ซำใต้  สบเบา  แอด 
แขวงไชยบุรี:  ไชยบุรี  คอบ  หงษา  เงิน  เชียงฮ่อน  เพียง  ปากลาย  แก่นท้าว  บ่อแตน  ทุ่งมีชัย 
แขวงเชียงขวาง:  แปก  คำ  หนองแฮด  คูณ  หมอกใหม่  ภูกูด  ผาชัย 
แขวงเวียงจันทน์:  โพนโฮง  ธุรคม  แก้วอุดม  กาสี  วังเวียง  เฟือง  ชนะคาม  แมด  หินเหิบ  เวียงคำ  ฮ่ม  ไชยสมบูรณ์ 
แขวงบอลิคำไซ:  ปากซัน  ท่าพระบาท  ปากกระดิง  บริคัณฑ์  คำเกิด  เวียงทอง  ไชจำพอน 
แขวงคำม่วน:  ท่าแขก  มหาไชย  หนองบก  หินบูรณ์  ยมราช  บูรพา  นากาย  เซบั้งไฟ  ไชยบัวทอง  คูนคำ 
แขวงสุวรรณเขต:  ไกสอน พมวิหาน  อุทุมพร  อาดสะพังทอง  พีน  เซโปน  นอง  ท่าปางทอง  สองคอน  จำพอน  คันธบุรี  ไชยบุรี  วีละบูลี  อาดสะพอน  ไชยภูทอง  พลาญไชย 
แขวงสาละวัน:  สาละวัน  ตะโอ้ย  ตุ้มลาน  ละครเพ็ง  วาปี  คงเซโดน  เล่างาม  สะม้วย 
แขวงเซกอง:  ละมาม  กะลึม  ดักจึง  ท่าแตง 
แขวงจำปาศักดิ์:  ปากเซ  ชนะสมบูรณ์  บาเจียงเจริญสุข  ปากช่อง  ปทุมพร  โพนทอง  จำปาศักดิ์  สุขุมา  มูลปาโมกข์  โขง 
แขวงอัตตะปือ:  ไชยเชษฐา  สามัคคีชัย  สนามชัย  สานไชย  ภูวง 
แขวงไชยสมบูรณ์:  อะนุวง  ล้องแจ้ง  ล้องซาน  ฮ่ม  ท่าโทม
อำเภอมาลัง

| อำเภอมาลัง Kabupaten Malang |
| --- | --- |
อำเภอ
วิหารกีดัลวิหารสิงหะส่าหรีหาดบาเลกัมบังเขาอาร์จูโนเขาซูเมอรูเขาโบรโม
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: Satata Gama Karta Raharja  (ชวา)  (Arranging all things towards prosperity)

อำเภอมาลังแสดงแผนที่เกาะชวาอำเภอมาลังแสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด:  7°58′47″S 112°37′49″E﻿ / ﻿7.9797°S 112.6304°E﻿ / -7.9797; 112.6304
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: ชวาตะวันออก
เมืองหลัก: เกอปันเจ็น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,530.65 ตร.กม. (1,363.19 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2020)
 • ทั้งหมด: 2,654,448 คน
 • ความหนาแน่น: 750 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (IWST)
รหัสโทรศัพท์: (+62) 341
เว็บไซต์: malangkab.go.id
มาลัง (อินโดนีเซีย: Malang; ชวา: ꦩꦭꦁ) เป็นอำเภอในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย เป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของจังหวัดรองจากอำเภอบาญูวางี ด้วยพื้นที่ขนาด 3,530.65 ตารางกิโลเมตร มาลังเป็นแหล่งท่องเที่ยวและเกษตรกรรมสำคัญหนึ่งของจังหวัด
อำเภอมาลังมีประชากร 2,446,218 คน ตามสำมะโนปี 2010 และ 2,654,448 คน ตามสำมะโนปี 2020 แต่จำนวนนี้ไม่ได้รวมนครปกครองตนเองมาลังและบาตูซึ่งอยู่ในเขตอำเภอแต่มีการปกครองแยกต่างหาก เมืองหลักของอำเภอคือเกอปันเจ็น
อำเภอมังกาไร

| อำเภอมังกาไร Kabupaten Manggarai |
| --- | --- |
อำเภอ
   ตรา
ที่ตั้งอำเภอในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก
พิกัด:  8°36′46″S 120°27′45″E﻿ / ﻿8.6127°S 120.4626°E﻿ / -8.6127; 120.4626
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: หมู่เกาะซุนดาน้อย
จังหวัด:  นูซาเติงการาตะวันออก
เมืองหลัก: รูเต็ง
การปกครอง
 • นายอำเภอ: เดโน กาเมอลุซ
 • รองนายอำเภอ: ฟิกโตร์ มาดูร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 651 ตร.ไมล์ (1,687 ตร.กม.)
ประชากร (สำมะโน พ.ศ. 2553)
 • ทั้งหมด: 292,037 คน
รหัสโทรศัพท์: (+62) 385
เว็บไซต์: manggaraikab.go.id
มังกาไร (อินโดนีเซีย: Manggarai) เป็นอำเภอในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย มีอาณาเขตควบคุมทั้งหมดของเกาะโฟลเร็ซ อำเภอนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501 ต่อมาได้มีอำเภอที่แยกตัวไปเป็นอำเภอใหม่ ส่งผลให้พื้นที่และประชากรภายในอำเภอลดลงตาม โดยแยกเป็นอำเภอมังกาไรตะวันตกในปี พ.ศ. 2547 และอำเภอมังกาไรตะวันออกในปี พ.ศ. 2500 เมืองหลักของอำเภอนี้คือเมืองรูเต็ง
แหล่งโบราณคดีลียังบูวาอยู่ภายในเขตอำเภอมังกาไร ห่างจากเมืองรูเต็งไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร
อำเภอบาญูวางี

| บาญูวางี Kabupaten Banyuwangi   Blambangan |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอื่น ๆ
 • โอซิง: ꦑꦧꦸꦥꦠꦺꦤ꧀ꦨꦪꦸꦮꦔꦶ
ตามเข็มจากบนซ้าย: หมู่ภูเขาไฟอีเจิน, เขาราอุงปะทุ, จีแลนด์, อ่าวเกตาปัง, หมู่เกาะน้อยปูโลเมระฮ์
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: ꦯꦠꦾꦨꦏ꧀ꦠꦶꦦꦿꦗꦩꦸꦏ꧀ꦠꦶ (official) สัตยภักติประชามุกติ (เพื่อสัตย์และความอยู่ดีกินดีของประชาe) 
ที่ตั้งในชวาตะวันออก
บาญูวางีที่ตั้งในชวาตะวันออกแสดงแผนที่เกาะชวาบาญูวางีบาญูวางี (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด:  8°13′07″S 114°22′01″E﻿ / ﻿8.21861°S 114.36694°E﻿ / -8.21861; 114.36694
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด:  จังหวัดชวาตะวันออก
เมืองหลวง: บาญูวางี
การปกครอง
 • ผู้ว่าการอำเภอ: อีปุก ฟีเอสตีอันดานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,782.40 ตร.กม. (2,232.60 ตร.ไมล์)
ประชากร (กลางปี 2022)
 • ทั้งหมด: 1,731,731 คน
 • ความหนาแน่น: 300 คน/ตร.กม. (780 คน/ตร.ไมล์)
 : 
เขตเวลา: UTC+7 (IWST)
รหัสโทรศัพท์: (+62) 333
เว็บไซต์: banyuwangikab.go.id
บาญูวางี (อินโดนีเซีย: Banyuwangi) เป็นอำเภอ (อินโดนีเซีย: kabupaten) ในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย และได้รับการขนานนามให้เป็น "อาทิตย์อุทัยแห่งเกาะชวา" เนื่องจากที่ตั้งของอำเภอที่อยู่ปลายตะวันออกสุดของเกาะชวา นครบาญูวางีเป็นเมืองท่าที่มีให้บริการเดินเรือข้ามเกาะระหว่างชวากับเกาะบาหลี บาญูวางีทางตะวันออกติดกับช่องแคบบาหลี ซึ่งแบ่งเกาะชวาออกจากเกาะบาหลี อำเภอบาญูวางีมีพื้นที่รวม 5,782.4 กิโลเมตร2 ถือเป็นอำเภอมี่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในเกาะชวา บาญูวางีเป็นอำเภอแหล่งท่องเที่ยวและนับตั้งแต่ปลายทศวรรษ 2010 อยู่ภายใต้การพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกและสาธารณูปโภคที่ช่วยสนับสนุนและรองรับการท่องเที่ยวจากนานาชาติ อำเภอบาญูวางีได้รับการประกาศให้เป็น "ตามันบูมี" (taman bumi) หรืออุทยานแห่งชาติธรณีวิทยาในปี 2018
ประชากรของอำเภออยู่ที่ 1,488,791 คน ตามสำมะโนปี 2000 และเพิ่มขึ้นในสำมะโนปี 2010 เป็น 1,556,078 and at the 2020 Census to 1,708,114; ส่วนประมาณจำนวนประชากรกลางปี 2022 อยู่ที่ 1,731,731 (คิดเป็นชาย 862,930 คน หญิง 868,801 คน) นครบาญูวางีเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอ ชื่อ บาญูวางี มาจากภาษาชวา แปลว่า "น้ำอันมีกลิ่นหอมหวาน" (fragrant water) ซึ่งเชื่อมโยงกับตำนานพื้นถิ่นเรื่องซรีตันจุง
อำเภอเอินเดอ

| อำเภอเอินเดอ Kabupaten Ende |
| --- | --- |
อำเภอ
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของอำเภอเอินเดอในนูซาเติงการาตะวันออก
พิกัด: 8°50′26″S 121°39′50″E﻿ / ﻿8.84056°S 121.66389°E﻿ / -8.84056; 121.66389
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: นูซาเติงการาตะวันออก
เมืองหลัก: เอินเดอ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,046.62 ตร.กม. (790.20 ตร.ไมล์)
ประชากร (2560)
 • ทั้งหมด: 260,428 คน
 • ความหนาแน่น: 130 คน/ตร.กม. (330 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (ICST)
รหัสโทรศัพท์: (+62) 381
เว็บไซต์: endekab.go.id
เอินเดอ (อินโดนีเซีย: Ende) เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักคือเอินเดอ มีพื้นที่รวม 2,046.62 ตารางกิโลเมตร และตามสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากรรวม 260,428 คน อุทยานแห่งชาติเกอลีมูตูและเขาเกอลีมูตูตั้งอยู่ในอำเภอนี้
อำเภอลีมาปูลุฮ์โกตา

| อำเภอลีมาปูลุฮ์โกตา Kabupaten Lima Puluh Kota |
| --- | --- |
อำเภอ
ทิวทัศน์ของหุบผาชันฮาเรา, บ้านเกิดของตัน มาลากาในกูนูวังโอเมะฮ์, อนุสรณ์เปเดเอร์อีในกูนูวังโอเมะฮ์
   ตรา
ที่ตั้งอำเภอลีมาปูลุฮ์โกตา
อำเภอลีมาปูลุฮ์โกตาที่ตั้งอำเภอลีมาปูลุฮ์โกตาแสดงแผนที่เกาะสุมาตราอำเภอลีมาปูลุฮ์โกตาอำเภอลีมาปูลุฮ์โกตา (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด:  0°14′00″S 100°37′59″E﻿ / ﻿0.233333°S 100.633°E﻿ / -0.233333; 100.633
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: สุมาตราตะวันตก
เมืองหลัก: ซารีลามัก
การปกครอง
 • นายอำเภอ: Irfendi Arbi
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,354.40 ตร.กม. (1,295.14 ตร.ไมล์)
ประชากร (กลางปี 2022)
 • ทั้งหมด: 388,375 คน
 • ความหนาแน่น: 120 คน/ตร.กม. (300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดนีเซียตะวันตก)
รหัสพื้นที่: (+62) 752
เว็บไซต์: limapuluhkota.go.id
ลีมาปูลุฮ์โกตา (อินโดนีเซีย: Lima Puluh Kota; แปลว่า สิบห้าเมือง ในภาษามีนังกาเบา) เป็นอำเภอของจังหวัดสุมาตราตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย มีขนาดพื้นที่ 3,354.40 ตารางกิโลเมตร และประชากร 348,249 คน ตามสำมะโนปี 2010 และ 383,525 คน ตามสำมะโนปี 2020 การประมาณจำนวนประชากรกลางปี 2022 อยู่ที่ 388,375 คน ประกอบด้วยชาย 194,292 คน และหญิง 194,083 คน เมืองหลักของอำเภอคือซารีลามัก
อัปสราอินเตอร์แนชนัลแอร์

อัปสราอินเตอร์เนชันแนลแอร์  (เขมร: អាកាសចរណ៍ អប្សរា អ៊ែរ) เป็นสายการบินของประเทศกัมพูชา เริ่มให้บริการวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2014
จุดหมายปลายทาง

กัมพูชา
เสียมราฐ (ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ) ฐานการบินหลัก
พนมเปญ (ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ)
พระสีหนุ (ท่าอากาศยานนานาชาติจังหวัดพระสีหนุ)
ดูเพิ่ม

การขนส่งในประเทศกัมพูชา
รายชื่อสายการบินในประเทศกัมพูชา
หน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์

หน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์
หน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์ (ลาว: ໜ່ວຍກູ້ໄພ ມູນນິທິ; อังกฤษ: Vientiane Rescue) เป็นหน่วยอาสาสมัครกู้ภัยในกรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ที่ตอบสนองต่ออุบัติเหตุทางถนนมากกว่า 5,760 รายต่อปี (ตัวเลขปี ค.ศ. 2015) โดยหน่วยกู้ภัเวียงจันทน์เป็นหน่วยบริการที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ที่ประกอบด้วยอาสาสมัครกว่า 200 คน, รถพยาบาล 8 คัน, หน่วยดับเพลิง, ทีมกู้ภัยดำน้ำลึก ตลอดจนเครื่องมือกู้ภัยไฮดรอลิก และทีมงานขุดค้น
หน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์ ถือเป็นหนึ่งในหกผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ ประจำปี ค.ศ. 2016
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 2007 กลุ่มอาสาสมัครจากมูลนิธิเพื่อช่วยเหลือคนยากจนของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวใช้รถพยาบาลที่ได้รับบริจาค เพื่อจัดตั้งกองกำลังกู้ภัยนครหลวงเวียงจันทน์เพื่อให้บริการปฐมพยาบาลในวันหยุดสุดสัปดาห์ ครั้นในปี ค.ศ. 2010 เซบัสเตียง แปเร ซึ่งเป็นแพทย์และนักดับเพลิงชาวฝรั่งเศสที่อาศัยอยู่ในเวียงจันทน์ ได้เข้าร่วมมูลนิธิรวมกับชาวลาวชื่อไพจิตร โคนปทุม และอาสาสมัครอายุ 15 ปีจำนวน 5 คน ได้จัดตั้งหน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์ขึ้น เพื่อให้บริการฟรีเป็นครั้งแรกของประเทศ โดยให้บริการช่วยเหลือฉุกเฉินตลอด 24 ชั่วโมง
ในช่วงปีแรก ๆ อาสาสมัครต้องเผชิญกับการขาดเงินทุน, อุปกรณ์ และการฝึกอบรมอย่างเป็นทางการ และมักไม่สามารถตอบสนองต่อการเรียกร้องความช่วยเหลือ อีกทั้งในปี ค.ศ. 2012 ได้มีการสูญเสียรถพยาบาลที่มีอยู่เพียงคันเดียว และบริการกู้ภัยต้องระงับเป็นเวลาหนึ่งปีขณะที่มีการรวบรวมเงินเพื่อซื้อรถใหม่
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์ได้ขยายจำนวนอาสาสมัครถึงกว่า 200 คน ที่ทำงานจากสถานที่ต่าง ๆ 4 แห่งในเวียงจันทน์ พวกเขาตอบสนองต่อ 15-30 อุบัติเหตุต่อวัน และตามมติคณะกรรมการตัดสินรางวัลรามอน แมกไซไซ ค.ศ. 2016 ได้ยอมรับต่อการช่วยชีวิตผู้คนนับหมื่นระหว่างปี ค.ศ. 2011 ถึงปี ค.ศ. 2015
การยอมรับ

หน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์ ถือเป็นหนึ่งในหกผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ ประจำปี ค.ศ. 2016 ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นรางวัลโนเบลของเอเชีย ตามคณะกรรมการตัดสินการแข่งขัน รางวัลนี้ได้จาก "การยอมรับถึงความกล้าหาญในการช่วยชีวิตชาวลาวในเวลาและสถานที่ที่ต้องการมาก ภายใต้สถานการณ์ที่ขาดแคลนมากที่สุด แรงบันดาลใจจากความเมตตากรุณาของพวกเขา ความเอื้ออาทรที่เหมือนกันของจิตวิญญาณในอีกหลายคน"
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ประธานาธิบดีฝรั่งเศสฟร็องซัว ออล็องด์ ได้มอบรางวัลลาฟร็องส์เซนกาก์ แก่เซบัสเตียง แปเร และหน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์ ในพิธีที่จัดขึ้น ณ กรุงปารีส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
หน่วยกู้ภัยเวียงจันทน์ ที่เฟซบุ๊ก (ลาว)
อำเภอโตราจาเหนือ

| อำเภอโตราจาเหนือ Kabupaten Toraja Utara |
| --- | --- |
อำเภอ
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งอำเภอโตราจาเหนือ
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: ซูลาเวซีใต้
เมืองหลัก: รันเตปาโอ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,151.47 ตร.กม. (444.59 ตร.ไมล์)
ประชากร (กลางปี 2022)
 • ทั้งหมด: 268,198 คน
 • ความหนาแน่น: 230 คน/ตร.กม. (600 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดนีเซียกลาง)
โตราจาเหนือ หรือ โตราจาอูตารา (อินโดนีเซีย: Toraja Utara) เป็นอำเภอในจังหวัดซูลาเวซีใต้ ประเทศอินโดนีเซีย มีลักษณะไม่มีอาณาเขตติดต่อกับทะเล และเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์โตราจา เมืองหลักของโตราจาเหนือคือรันเตปาโอซึ่งเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมโตราจาเช่นกัน ในอดีต อำเภอนี้เป็นส่วนตอนเหนือของอำเภอตานาโตราจา ก่อนที่จะแยกออกมาในปี 2008 โดยคิดเป็นพื้นที่ 36% ของตานาโตราจาเดิม อำเภอมีขนาดพื้นที่ 1,151.47 ตารางกิโลเมตร มีประชากรตามสำมะโนอยู่ที่ 216,762 คนในปี 2010 และ 261,086 คน ในปี 2020 การประมาณกลางปี 2022 มีประชากรอยู่ที่ 268,198 ประกอบด้วยชาย 136,998 และหญิง 131,200 คน
อำเภอลูวู

| อำเภอลูวู Kabupaten Luwu |
| --- | --- |
อำเภอ
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: Luwu wanua mappatuoe naewai alena, toddo puli temmalara
ที่ตั้งอำเภอลูวู
พิกัด:  3°22′57″S 120°22′08″E﻿ / ﻿3.382509°S 120.368958°E﻿ / -3.382509; 120.368958
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: ซูลาเวซีใต้
ก่อตั้ง: 23 มกราคม 1268; 756 ปีก่อน (1268-01-23)
เมืองหลัก: เบอโลปา
การปกครอง
 • นายอำเภอ: Drs. H. M. Basmin Mattayang M.Pd
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,000.25 ตร.กม. (1,158.40 ตร.ไมล์)
ประชากร (กลางปี 2022)
 • ทั้งหมด: 369,820 คน
 • ความหนาแน่น: 120 คน/ตร.กม. (320 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลาอินโดนีเซียกลาง)
เว็บไซต์: http://luwukab.go.id
ลูวู (อินโดนีเซีย: Luwu) เป็นอำเภอในจังหวัดซูลาเวซีใต้ ประเทศอินโดนีเซีย ขอบเขตอำเภอในปัจจุบันเกิดจากการแยกอำเภอลูวูเหนือออกไปในปี 1999 และปาโลโป เมืองหลัก แยกออกมาเป็นเทศบาลนครในปี 2002 ขนาดพื้นที่ของลูวูในปัจจุบันอยู่ที่ 3,000.25 ตารางกิโลเมตร มีประชากรตามสำมะโนปี 2010 อยู่ที่ 287,472 คน และ 365,608 คนตามสำมะโนปี 2020 การคาดการณ์ประชากรกลางปี 2022 อยู่ที่ 369,820 คน ประกอบด้วยชาย 186,326 และหญิง 183,494 คน ปัจจุบันเมืองหลักของลูวูคือเบอโลปา
ชื่อลูวูมาจากชื่อของอาณาจักรลูวู หนึ่งในสามอาณาจักรโบราณของซูลาเวซีใต้ อีกสองอาณาจักรคือโกวาตัลโล (ซึ่งต่อมาคืออำเภอโกวาและนครมากัซซาร์) และโบเน (ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอโบเน) คำว่า "ลูวู" ปรากฏมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 เมื่อปฐมกษัตริย์นามว่า ลนตารา ก่อตั้งลูวูขึ้น
อำเภอวาโจ

| อำเภอวาโจ Kabupaten Wajo |
| --- | --- |
อำเภอ
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: Maradeka Towadjoe Ade'na Napopuang
ที่ตั้งอำเภอวาโจ
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด: ซูลาเวซีใต้
เมืองหลัก: เซิงกัง
การปกครอง
 • นายอำเภอ: Dr. H. Amran Mahmud S.Sos., M.Si.
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,506.19 ตร.กม. (967.65 ตร.ไมล์)
ประชากร (กลางปี 2022)
 • ทั้งหมด: 379,706 คน
 • ความหนาแน่น: 150 คน/ตร.กม. (390 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลาอินโดนีเซียกลาง)
รหัสพื้นที่: (+62) 485
เว็บไซต์: http://wajokab.go.id
วาโจ (อินโดนีเซีย: Wajo) เป็นอำเภอในจังหวัดซูลาเวซีใต้ ประเทศอินโดนีเซีย มีขนาดพื้นที่ 2,506.19 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 384,694 คนตามสำมะโนปี 2010 379,079 คนตามสำมะโนปี 2020 และการคาดการณ์กลางปี 2022 อยู่ที่ 379,706 คน อำเภอวาโจตั้งขึ้นในปี 1959 โดยมีเมืองหลักคือเซิงกัง อำเภอวาโจกินพื้นที่ของอดีตอาณาจักรวาจก ปัจจุบันอำเภอวาโจประกอบด้วยสิบสี่ตำบล (kecamatan)
ปูเตอรีอินโดเนซียา

| --- | --- |

คําขวัญ: Brain, Beauty and Behavior
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2535
ประเภท: การประกวดนางงาม
สํานักงานใหญ่: จาการ์ตา
ที่ตั้ง:  อินโดนีเซีย
สมาชิก  : นางงามนานาชาติ มิสซูปราเนชันแนล มิสชาร์ม มิสคอสโม
ภาษาทางการ : ภาษาอินโดนีเซียและภาษาอังกฤษ
ผู้อำนวยการประกวด: มูรียาตี ซูดีบีโย
เว็บไซต์: www.puteri-indonesia.com
ปูเตอรีอินโดเนซียา (อินโดนีเซีย: Puteri Indonesia, แปลว่า ธิดาอินโดนีเซีย) เป็นการประกวดนางงามในประเทศอินโดนีเซีย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2535 เพื่อส่งผู้ชนะเลิศเป็นตัวแทนประเทศอินโดนีเซียเข้าประกวดนางงามจักรวาล (Miss Universe) ในปี 1974 - 1983 และในปี 1995 - 1996 และในปี 2005 - 2020 และ 2022 ส่วนปี 1994 เป็นผู้สังเกตการณ์ รวมถึงนางงามนานาชาติ, มิสซูปราเนชันแนล, มิสชาร์ม และมิสคอสโม
ที่ผ่านมา การประกวดปูเตอรีอินโดเนซียาในแต่ละปีจะถ่ายทอดสดผ่านช่องอินโดซียาร์ (PT. Indosiar Visual Mandiri; Indosiar) จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2007 เป็นต้นมา ได้เปลี่ยนมาถ่ายทอดสดผ่านช่องเอสซีทีวี (Surya Citra Televisi; SCTV) แทน
ตำแหน่งในการประกวด

ตำแหน่งในการประกวดปูเตอรีอินโดเนซียา มีดังต่อไปนี้:
| --- | --- |
 ปัจจุบัน นางงามนานาชาติ (2007–ปัจจุบัน)  มิสซูปราเนชันแนล (2013–ปัจจุบัน)  มิสชาร์ม (2024–ปัจจุบัน)  มิสคอสโม (2024–ปัจจุบัน):  อดีต นางงามจักรวาล (1992–2022)  มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล (2013, 2016–2017)  นางงามระดับโลกแห่งเอเชียแปซิฟิก (2011 - 2012)  นางงามท่องเที่ยวนานาชาติ (2008)  นางงามระดับนานาชาติแห่งเอเชียแปซิฟิก (2007)  นางงามอาเซียน (2006)  มิสเวิลด์ (2005)  นางงามมหาวิทยาลัยโลก (1995)
รางวัลพิเศษ

รางวัลพิเศษในการประกวดปูเตอรีอินโดเนซียา ได้แก่:
| --- | --- |
 ปัจจุบัน  Puteri Indonesia Persahabatan (นางงามมิตรภาพ) (1992–ปัจจุบัน)  Puteri Indonesia Berbakat (นางงามที่มีความสามารถพิเศษเป็นเลิศ) (1992–ปัจจุบัน)  Puteri Indonesia Intelegensia (นางงามที่มีความเฉลียวฉลาดเป็นเลิศ) (1995–ปัจจุบัน)  Puteri Indonesia Perdamaian (นางงามสันติภาพ) (2016–2018)  ชุดพื้นเมืองยอดเยี่ยม (2002, 2015–ปัจจุบัน)  Puteri Indonesia Kepulauan (นางงามแห่งเกาะ/หมู่เกาะ) (2007–ปัจจุบัน) Puteri Indonesia Sumatera (เกาะสุมาตรา)  Puteri Indonesia Jawa (เกาะชวา)  Puteri Indonesia Bali Nusa Tenggara (หมู่เกาะซุนดาน้อย)  Puteri Indonesia Kalimantan (เกาะบอร์เนียว)  Puteri Indonesia Sulawesi (เกาะซูลาเวซี)  Puteri Indonesia Timur (หมู่เกาะตะวันออก):  อดีต  Puteri Indonesia Favorit (รางวัลขวัญใจมหาชน) (1992–2011)  Puteri Indonesia Fotogenik (รางวัลใจช่างภาพ) (1992-2001)  Puteri Indonesia Lingkungan (รางวัลรักษ์สิ่งแวดล้อม) (1993-1996, 2004-2005)  Puteri Indonesia Pariwisata (รางวัลรักษ์ท่องเที่ยว) (1994-1996, 2004-2005).
จำนวนผู้ชนะแบ่งตามจังหวัด

| จังหวัด | จำนวน (ครั้ง) | ปี |
| --- | --- | --- |
| เขตนครหลวงพิเศษจาการ์ตา | 10 | 1992, 1994, 1996, 2000, 2003, 2005, 2008, 2010, 2017, 2019 |
| ชวาตะวันออก | 3 | 2007, 2014, 2020 |
| ชวากลาง | 3 | 2006, 2011, 2015 |
| บังกา-เบอลีตุง | 2 | 2004, 2018 |
| ซูลาเวซีเหนือ | 2 | 2001, 2016 |
| สุมาตราตะวันตก | 2 | 2002, 2013 |
| อาเจะฮ์ | 1 | 2009 |
| มาลูกู | 1 | 1995 |
การส่งตัวแทนเข้าประกวดในระดับนานาชาติ > ทูตสันติภาพแห่งปูเตอรีอินโดเนซียา

ชนะเลิศ
รองชนะเลิศ
เข้ารอบสุดท้าย
ในปี ค.ศ. 1992-1996 ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 3 จะถูกประกาศบนเวทีการประกวดปูเตอรีอินโดเนซียา จากนั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 เป็นต้นมา ได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการเรียกชื่อตำแหน่งเป็น 6 คนสุดท้าย หรือ 5 คนสุดท้าย อย่างใดอย่างหนึ่ง จากนั้นจึงประกาศตำแหน่งรองชนะเลิศ ซึ่งนอกเหนือจาก 3 คนสุดท้ายของปูเตอรีอินโดเนซียาซึ่งต้องเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาล, นางงามนานาชาติ และมิสซูปราเนชันแนล แล้ว ใน ปี ค.ศ. 2013 ได้มีการส่งผู้ที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศที่นอกเหนือจาก 3 ตำแหน่งดังข้างต้นเข้าร่วมการประกวดในระดับนานาชาติเป็นครั้งแรก คือ การประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ในปี ค.ศ. 2016 ปูเตอรีอินโดเนซียาได้ลงนามเซ็นต์สัญญาเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้ถือสิทธิ์ในการส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวดในปี ค.ศ. 2014-2015 โดยในปัจจุบัน ผู้ที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 2 ปูเตอรีอินโดเนซียาจะเป็นตัวแทนประเทศเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลในฐานะทูตสันติภาพแห่งปูเตอรีอินโดเนซียา (Puteri Indonesia Perdamaian)
ไม่ได้เข้าร่วมการประกวดในปี ค.ศ. 1993, 1997-1999 และ 2012.
ไม่มีตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 3 ใน ปี ค.ศ. 2000-2011.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปี | จังหวัด | ทูตสันติภาพแห่งปูเตอรีอินโดเนซียา | การประกวดระดับนานาชาติ | ผลการประกวด | รางวัลพิเศษ |  |
เข้าร่วมการประกวดในฐานะรองอันดับ 3 ปูเตอรีอินโดเนซียา
| 1992 | ชวาตะวันออก | Pungky Sukmawati | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวดใด |  |  |  |
| 1994 | ซูลาเวซีเหนือ | Sherly Sisca Ogotan | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวดใด |  |  |  |
| 1995 | สุมาตราใต้ | Najwa Abdullah | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวดใด |  |  |  |
| 1996 | จังหวัดเบิงกูลู | Yudith Nurwulan | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวดใด |  |  |  |
| 2013 | ซูลาเวซีเหนือ | Novia Indriani Mamuaja | มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 |  |  10 คนสุดท้าย - ขวัญใจมหาชน |  |
| 2014 | เขตนครหลวงพิเศษจาการ์ตา | Noor Zabilla Bambang Soeprapto | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวดใด |  |  |  |

| 2015 | จังหวัดปาปัวตะวันตก | S. Olvah Alhamid | มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล 2016 | รอบ 16 คนสุดท้าย |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  ทำอาหารยอดเยี่ยม  มิสดิจิทัล |  |

| 2016 | สุมาตราเหนือ | Ariska Putri Pertiwi | มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 | ชนะเลิศ |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  รองชนะเลิศอันดับ 1 - ขวัญใจมหาชน |  |
เข้าร่วมการประกวดในฐานะทูตสันติภาพแห่งปูเตอรีอินโดเนซียา
| 2017 | ชวากลาง | Dea Goesti Rizkita Koswara | มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 | รอบ 10 คนสุดท้าย |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  มิสป๊อปปูล่าโหวต |  |
| 2018 | เขตพิเศษยกยาการ์ตา | Dilla Fadiela | ไม่ได้เข้าร่วมการประกวดใด |  |  |  |
| 2024 | TBA | TBA | มิสคอสโม 2024 | TBA | TBA |  |
ภาพผู้ชนะ

อาร์ติกา ซารี เดวี ปูเตอรีอินโดเนซียา 2004
นาดีน อาเมส ปูเตอรีอินโดเนซียา 2010
มารียา เซเลนา นูร์จาฮียา ปูเตอรีอินโดเนซียา 2011
วูลันดารี เฮร์มัน ปูเตอรีอินโดเนซียา 2013
เอ็ลวีรา เดวีนามีรา ปูเตอรีอินโดเนซียา 2014
อานินดียา กูซูมา ปุตรี ปูเตอรีอินโดเนซียา 2015
เคเจีย โรสริน ปูเตอรีอินโดเนซียา 2016
บุนงา เจลีตา อิบรานี ปูเตอรีอินโดเนซียา 2017
โซเนีย เฟร์กีนา จีตรา ปูเตอรีอินโดเนซียา 2018
ดูเพิ่ม

มิสแกรนด์อินโดเนเซีย
นางงามจักรวาล
มิสเวิลด์
นางงามนานาชาติ
มิสซูปราเนชันแนล
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
แหล่งข้อมูล

| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมประกวดนางงามนานาชาติ |
| --- | --- |
ดำเนินการอยู่ (1960–ปัจจุบัน):  อาร์เจนตินา  อาร์เมเนีย  อารูบา  ออสเตรเลีย  เบลารุส  เบลเยียม  เบลีซ  โบลิเวีย  บราซิล  แคเมอรูน  แคนาดา  ชิลี  จีน  ไต้หวัน  โคลอมเบีย  หมู่เกาะคุก  คอสตาริกา  คิวบา  กือราเซา  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  อียิปต์  เอลซัลวาดอร์  เอธิโอเปีย  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  กาบอง  จอร์เจีย  เยอรมนี  กานา  ยิบรอลตาร์  กัวเดอลุป  กวม  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮาวาย  ฮอนดูรัส  ฮ่องกง  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อินเดีย  อินโดเนเซีย  อิสราเอล  เกาะไอร์แลนด์  อิตาลี  ญี่ปุ่น  เคนยา  เกาหลี  คีร์กีซสถาน  ลาว  ลัตเวีย  เลบานอน  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มาเก๊า  มาเลเซีย  มอริเชียส  เม็กซิโก  มอลโดวา  มองโกเลีย  เมียนมา  นามิเบีย  เนปาล  เนเธอร์แลนด์  นิวซีแลนด์  นิการากัว  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  นอร์เวย์  ปานามา  ปารากวัย  เปรู  ฟิลิปปินส์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ปวยร์โตรีโก  โรมาเนีย  รัสเซีย  เซอร์เบีย  เซียร์ราลีโอน  สิงคโปร์  สโลวาเกีย  แอฟริกาใต้  เซาท์ซูดาน  สเปน  ศรีลังกา  ซูรินาม  สวีเดน  ตาฮีตี  ไทยแลนด์  ตูนิเซีย  ตุรกี  ยูเครน  ยูไนเต็ดคิงดอม  สหรัฐอเมริกา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา  เวเนซุเอลา  เวียดนาม  แซมเบีย 
ไม่ได้ดำเนินการ (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012):  แองโกลา (2004)  ออสเตรีย (1994)  บาฮามาส (2010)  เบอร์มิวดา (1971)  บัลแกเรีย (1970)  โครเอเชีย (2003)  โกตดิวัวร์ (1999)  ไซปรัส (2006)  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (1987)  ฟีจี (1996)  กรีซ (2010)  จาเมกา (2010)  จอร์แดน (1963)  คาซัคสถาน (2005)  ไลบีเรีย (2008)  มาซิโดเนีย (2002)  มาดากัสการ์ (1961)  มอลตา (2004)  โมร็อกโก (1969)  มาร์ตีนิก (2010)  นิวแคลิโดเนีย (2006)  ปากีสถาน (2002)  ปาเลา (2001)  สาธารณรัฐคองโก (2008)  ซานมารีโน (2001)  เซเนกัล (2004)  เซเชลส์ (1995)  สวิตเซอร์แลนด์ (1993)  แทนซาเนีย (2011)  โตโก (2000)  ตรินิแดดและโตเบโก (2011)  ยูกันดา (2009)  อุรุกวัย (1999)  ซิมบับเว (2011) 
ไม่ได้ดำเนินการ(ประเทศและดินแดนเดิมที่มีอยู่):  เกาะบอร์เนียว (1960)  เชโกสโลวาเกีย (1992)  อังกฤษ (1986)  ลาตินเม็กซิโก (ตัวแทนชาติพันธุ์) (2003)  บริติชมาลายา (1962)  พื้นเมืองอเมริกัน (ตัวแทนชาติพันธุ์) (2003)  สกอตแลนด์ (1986)  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร (2006)  แปซิฟิกใต้ (ตัวแทนชาติพันธุ์) (1960)  สหภาพโซเวียต (1990)  เวลส์ (1986)  หมู่เกาะเวสต์อินดีส (1965)  ยูโกสลาเวีย (2002)
อัตตะปือ

บทความนี้เกี่ยวกับเขตปกครองระดับเมือง สำหรับเขตปกครองระดับแขวง ดูที่ แขวงอัตตะปือ
| อัตตะปือ ອັດຕະປື |
| --- | --- |
เมือง

อัตตะปือที่ตั้งในประเทศลาว
พิกัด: 14°48′N 106°50′E﻿ / ﻿14.800°N 106.833°E﻿ / 14.800; 106.833
ประเทศ:  ลาว
แขวง: อัตตะปือ
ประชากร
 • ศาสนา: พุทธ
อัตตะปือ (ลาว: ອັດຕະປື) เป็นเมืองเอกของแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว
โดยสายการบิน

สนามบินแห่งใหม่ในเมืองนี่มีกำหนดแล้วเสร็จเมื่อมิถุนายน พ.ศ. 2556