stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระราชวังชังด็อก

| พระราชวังชังด็อก * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
พิพิธภัณฑ์ในพระราชวังชังด็อก
ประเทศ: โซล  เกาหลีใต้
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iii) (iv)
อ้างอิง: 816
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2540 (คณะกรรมการสมัยที่ 21)
ที่ตั้งของชังด็อกกุง ในเกาหลีใต้
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
| --- | --- |
พระราชวังชังด็อก
ฮันกึล: 창덕궁
ฮันจา: 昌德宮
อาร์อาร์: Changdeokgung 
เอ็มอาร์: Ch'angdŏkkung 
ชังด็อกกุง (เกาหลี: 창덕궁; อักษรฮันจา:昌德宮) หรือ พระราชวังชังด็อก เป็นหนึ่งในห้าพระราชวังที่สำคัญที่สุดของเกาหลี สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าแทจงแห่งราชวงศ์โชซ็อน เมื่อปี พ.ศ. 1948 (ค.ศ. 1405) แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 1955 (ค.ศ. 1412) ด้วยเหตุที่พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของพระราชวังคย็องบก (Kyeongbok Palace)  ผู้คนจึงเรียกพระราชวังแห่งนี้ว่าพระราชวังตะวันออก (East Palace) ซึ่งต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซ็อน กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งโชซ็อนได้โปรดเกล้าฯ ให้ขยายสนามหญ้าของพระราชวังเป็น 500,000 ตารางเมตร
ในปี พ.ศ. 2135 (ค.ศ. 1592) ขุนศึกญี่ปุ่น โทโยโตมิ ฮิเดโยชิได้เข้ารุกรานเกาหลี กินเวลายาวนานถึง 7 ปี พร้อมกับเผาทำลายพระราชวัง ซึ่งในปีนี้เองเป็นปีที่ฉลองครบรอบ 200 ปีแห่งการสถาปนาราชวงศ์ โดยหลังจากผ่านสงคราม 7 ปีไปแล้ว พระราชวังก็ได้รับการบูรณะขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2152 (ค.ศ. 1619) โดยพระเจ้าซ็อนโจ และองค์ชายควังแฮกุน แต่อีก 4 ปีต่อมา พระราชวังกลับเกิดเพลิงเผาวอดอีกครั้งในเหตุจลาจลที่ขุนนางไม่พอใจองค์ชายควังแฮและก่อการยึดอำนาจ สถาปนาองค์ชายนึงยางขึ้นเป็นพระเจ้าอินโจ พร้อมกับเนรเทศองค์ชายควังแฮไปเกาะคังฮวา จนพระราชวังถูกโจมตีอีกครั้งจากจักรวรรดิชิง (ประเทศจีน) แต่หลังจากนั้นพระราชวังก็ได้รับการสร้างใหม่ให้อยู่ในสภาพดั้งเดิม
พระราชวังชังด็อกได้ถูกใช้เป็นที่ประทับขององค์กษัตริย์ ที่ว่าราชการ และที่ทำงานของขุนนางจนถึงปี พ.ศ. 2415 (ค.ศ. 1872) เมื่อพระราชวังคย็องบกซึ่งอยู่ข้างเคียงได้รับการสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งโดยสมเด็จพระจักรพรรดิซุนจง (จักรพรรดิองค์สุดท้ายของจักรวรรดิเกาหลี) แต่อย่างไรก็ตามสมเด็จพระจักรพรรดิซุนจงนี้ก็ได้เสด็จมาประทับที่พระราชวังชังด็อกเรื่อยมากระทั่งเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926)
โซล บีวอน
อย่างไรก็ตาม บรรดาสมาชิกราชวงศ์ลี (ราชวงศ์จักรพรรดิเกาหลี) ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบันซึ่งยังไม่มีสถานะเป็นประมุขแห่งรัฐอย่างเป็นทางการนั้น หากในอนาคตสถาบันจักรพรรดิเกาหลีถูกฟื้นขึ้นในฐานะสัญลักษณ์แห่งรัฐ (ระบอบประชาธิปไตยอันมีสมเด็จพระจักรพรรดิเป็นประมุข) พระราชวังแห่งนี้น่าจะเป็นสถานที่ใช้ในการประกอบพิธีบรมราชาภิเษกเพื่อการขึ้นเสวยราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดิ
สิ่งก่อสร้างในพระราชวัง

สิ่งก่อสร้างในพระราชวังชังด็อกมีดังนี้
ทนฮวามุน ประตูหลักของพระราชวังถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1955 เป็นประตูที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังอยู่จนทุกวันนี้
คึมช็อนกโย เป็นสะพานที่เก่าแก่ที่สุดในโซลที่ยังยืนหยัดจนทุกวันนี้ก่อสร้างในปี พ.ศ. 1954
พิพิธภัณฑ์ เดิมเป็นท้องพระโรงถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1948 สร้างขึ้นใหม่ในปี 1804 ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์
ซ็อนจ็องจ็อน เป็นห้องทำงานของขุนนางฝ่ายปกครองสร้างในปี 1461 ถูกทำลายในสงครามอิมจินบูรณะปี พ.ศ. 2190
จูฮัมนู (คยูจังกัก) หอจดหมายเหตุและหอแสดงภาพวาดสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2319
ฯลฯ
มรดกโลก

พระราชวังชังด็อกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 21 เมื่อปี พ.ศ. 2540 ที่เนเปิลส์ ประเทศอิตาลี โดยผ่านข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
สมุดภาพ

แทโจจ็อน
ฮีจ็องดัง
อินจ็องจ็อน
ชูฮัมนู (คยูจังกัก)
นักซ็อนแจ
องนยูช็อน
ซ็อนจ็องช็อน
ย็องย็องดัง
สถานีย่อยประเทศเกาหลี
สถานีย่อยประวัติศาสตร์
37°34′46″N 126°59′30″E﻿ / ﻿37.57944°N 126.99167°E﻿ / 37.57944; 126.99167
| ด ค ก ห้าพระราชวังสมัยราชวงศ์โชซ็อนในโซล |
| --- | --- |
 ชังด็อกกุง  ชังกย็องกุง  ท็อกซูกุง  คย็องบกกุง  คย็องฮีกุง 
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ถ้ำซ็อกกูรัมและวัดพุลกุกซา  ชังกย็องพันจ็อนแห่งวัดแฮอินซา สถานที่เก็บแม่พิมพ์ไม้ของพระไตรปิฎกฉบับเกาหลี  ศาลเจ้าชงมโย  พระราชวังชังด็อก  ป้อมฮวาซ็อง  พื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งคย็องจู  แหล่งดอลเมนแห่งโคชัง ฮวาซุน และคังฮวา  สุสานหลวงราชวงศ์โชซ็อน  หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮาฮเวและยังดง  นัมฮันซันซ็อง  พื้นที่ประวัติศาสตร์แพ็กเจ  ซันซา พุทธอารามบนภูเขาในเกาหลี  ซอว็อน สถานศึกษาลัทธิขงจื๊อใหม่แห่งเกาหลี  มูนดินฝังศพคายา  |  |
| ทางธรรมชาติ |  เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา  แค็ดบ็อล ที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึงของเกาหลี  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
พระเจ้าฮึยจง

พระเจ้าฮึยจง (เกาหลี: 고려 희종) ครองราชย์ปีค.ศ.1204-1211 เทียบเป็น พ.ศ. 1747-1754 พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์โดยมีอำนาจของขุนนางทหารโจชังฮินเคียงข้าง แม้พระองค์จะชิงชังโจชังฮินมาก่อนเพราะทรงกระทำกับพระบิดา (พระเจ้าชินจง) ไว้มากแต่พระองค์ทรงทำให้โจชังฮินไว้ใจด้วยการเสนอตำแหน่งพิเศษที่มีเฉพาะราชวงศ์เพื่อมอบให้โจชังฮินพร้อมกับคิดวางแผนฆ่าโจชังฮินไปด้วย งานของพระองค์เกือบสำเร็จแต่ท้ายที่สุดแผนแตกเสียก่อน พระองค์ถูกโจชังฮินถอดจากบัลลังก์
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าชินจงแห่งโครยอ (신종)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีซาจอง ตระกูล คิม 선정왕후 김씨(宣靖王后)
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม 성평왕후 임씨(成平王后)
พระราชโอรส
องค์ชายชางวอน 창원공(昌原公) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
องค์ชายซีรยองฮู 시령후(始寧侯) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
องค์ชายคยองวอน 경원공(慶原公) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
องค์ชายแทซอนซา 대선사 (大禪師) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
องค์ชายชองมยองกุกซา 충명국사(冲明國師) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
พระราชธิดา
สมเด็จพระราชินีอันฮเย  안혜왕후(安惠王后) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
องค์หญิงยองชาง 영창궁주(永昌宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
องค์หญิงด็อกชาง 덕창궁주(德昌宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
องค์หญิงคาซอน 가순궁주(嘉順宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
องค์หญิงจองฮุย 정희궁주(貞禧宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีวอนพยอง ตระกูล ลิม
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าฮึยจง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าชินจง |  | จักรพรรดิแห่งโครยอ   (พ.ศ. 1747 - พ.ศ. 1754) |  | พระเจ้าคังจง |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พัก กี-ว็อน

พัก กี-ว็อน (เกาหลี: 박기원; เกิด 25 สิงหาคม 1951) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลชาวเกาหลีใต้ซึ่งเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 และในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 เขาเล่นให้กับเกาหลีตั้งแต่ปี 1972–1978 โดยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก 1972 และ 1976 พักได้รับรางวัลเหรียญทองในเอเชียนเกมส์ 1978 ที่ประเทศไทย และเป็นสมาชิกของทีมชุดที่จบอันดับ 4 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1978 ที่ประเทศอิตาลี หลังจากเลิกเล่นวอลเลย์บอลในปี 1978 เมื่ออายุได้ 37 ปี เขาก็หันมาเป็นโค้ชวอลเลย์บอล ไฮไลท์ในอาชีพโค้ชของเขา ได้แก่ การพาทีมชาติอิหร่านคว้าเหรียญเงินในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2002 ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ และเหรียญทองแดงในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียในปีถัดมา ในปี 2013 เขาพาทีมวอลเลย์บอลชายทีมชาติเกาหลีใต้คว้าเหรียญเงินในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย ต่อมาในต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2023 สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ หรือ เอฟไอวีบี ได้ส่ง พัก คี-ว็อน ซึ่งเป็นประธานคณะกรรมการผู้ฝึกสอน ให้เข้ามาช่วยพัฒนาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย โดยได้เข้ามาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนแทน โค้ชยุ่น-มนต์ชัย สุภจิรกุล ที่ขยับไปทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน ซึ่ง พัก คี-ว็อน ได้สร้างประวัติศาสตร์ในการพาทีมวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทยคว้าแชมป์วอลเลย์บอลชายเอวีซีแชลเลนจ์คัพ 2023 เป็นสมัยแรก
ผลงานด้านการแสดงของเอ็นซีที

| ผลงานเพลงของเอ็นซีที |
| --- | --- |
อัลบั้มวิดีโอ: 9
มิวสิกวิดีโอ: 68
โทรทัศน์: 5
เอ็นซีที  (อังกฤษ: Neo Culture Technology ย่อเป็น NCT, เกาหลี: 엔시티) เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีจากค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยชื่อวงตั้งตามชื่อโปรเจกต์ Neo Culture Technology โดยอี ซู-มัน ผู้ก่อตั้งและประธานบริษัท ได้อธิบายแนวคิดของเอ็นซีทีว่าไม่มีการจำกัดจำนวนของสมาชิกในวง และจะมีการเปิดตัวยูนิตย่อยตามหลายเมืองต่าง ๆ ทั่วโลก
รายการโทรทัศน์

| ปี | ชื่อรายการ | ช่อง | สมาชิก | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | NCT On Air | V-app | แทอิล, แทยง, โดยอง, เตนล์, แจฮยอน, มาร์ค | พิธีกร ฮีชอล Super junior |
| 2016 | NCT Life in Bangkok | True4U (ไทย) Naver TV Cast / V-app (เกาหลีใต้) Ali Music / Youku / Tudou (จีน) | ทุกคน (ยกเว้น คุน, วินวิน, ลูคัส, เหรินจวิ้น และ เฉินเล่อ) | 6 ตอน |
| 2016 | NCT Life in Seoul | V-App | แทยง, ยูตะ, คุน, โดยอง, แจฮยอน, วินวิน | ทีมไอกูวว: แทยง, ยูตะ, วินวิน  ทีมฮันอู: คุน, โดยอง, แจฮยอน  7 ตอน |
| 2016 | Hit The Stage | Mnet | เตนล์ |  |
| 2016 | NCT Life in Paju | V-app (เกาหลี) Ali Music / Youku / Tudou (จีน) | แทอิล, แทยง, ยูตะ, แจฮยอน, วินวิน, มาร์ค, แฮชาน | ตอนที่ 0 เรียกว่า "aBOUT NCT 127" 6 ตอน |
| 2016 | M Countdown | Mnet | แทยง, ยูตะ, โดยอง | พิธีกรรับเชิญ |
| 2016 | Weekly Idol | MBC Every 1 | แทอิล, แทยง, ยูตะ, แจฮยอน, วินวิน | ตอนที่ 265 |
| 2016 | NCT Life K-Food Challenge | V-App | แทอิล, แทยง, ยูตะ, โดยอง, เตนล์, แจฮยอน, วินวิน | 6 ตอน |
| 2016 | MY SMT | Youku (จีน) | โดยอง | พิธีกร (ตอนที่ 1-4) |
| 2016 | MY SMT | Youku (จีน) | มาร์ค, เหรินจวิ้น, เจโน่, แฮชาน, แจมิน, เฉินเล่อ, จีซอง | แขกรับเชิญตอนที่ 4 |
| 2016 | Lipstick Prince | OnStyle | โดยอง |  |
| 2016 | Idol Party | TV Joseon | ยูตะ | ร่วมกับ สร จาก CLC |
| 2016 | Victory | Naver V Live | ทุกคน | ร่วมกับ เรดเวลเวต |
| 2017 | Even If You Don’t Know, One More Time | SBS | เตนล์ |  |
| 2017 | Weekly Idol | MBC Every 1 | แทอิล, จอห์นนี่, แทยง, ยูตะ, โดยอง, แจฮย็อน, วินวิน, มาร์ค, แฮชาน | ตอนที่ 289 |
| 2017 | School Rapper | Mnet | มาร์ค |  |
| 2017 | NCT Life in Chiang Mai | V-App | จอห์นนี่, แทยง, โดยอง, เตนล์, แจฮยอน | มาร์ค ปรากฏตัวในตอนแรก |
| 2017 | NCT Life in Osaka |  | แทอิล, แทยง, ยูตะ, โดยอง, วินวิน |  |
| 2017 | Snowball Project | V-App | มาร์ค |  |
| 2017 | Lipstick Prince2 | OnStyle | จอห์นนี่ |  |
| 2017 | Law of the Jungle | SBS | แจฮยอน | ถ่ายทำที่ฟิจิ |
รายการวิทยุ

NCT night night (SBS)
มิวสิกวิดีโอที่ปรากฏตัว

| ปี | ชื่อเพลง | สมาชิก | ศิลปิน | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Be Natural | แทยง | เรดเวลเวต | - |
| 2014 | VCR 'Heart Attack' | มาร์ค, เจโน่, แฮชาน, จีซอง | EXO | - |
| 2015 | 샴페인 (Champagne) (ร้องโดย ยุนโฮ) | จีซอง | ทงบังชินกี | Rise as god |
| 2015 | VCR 'Phantasia' | ยูตะ | โซนยอชิแด | - |
| 2016 | VCR 'Phantasia' | ยูตะ | โซนยอชิแด | - |
| 2017 | 夢中夢 (몽중몽; Dream In A Dream) | ลูคัส | เตนล์ | - |
| 2017 | 봄날의 소나기 (Paper Umbrella) | จองอู | เยซอง | Spring Falling |
คอนเสิร์ต

SM Town Live World Tour V (2016)
SM Rookies Show in Bangkok (2016)
NCT127 fan meeting in Bangkok (2017)
NCT127 fan meeting in Macau (2017)
พระเจ้าแทโจ

พระเจ้าแทโจ หรือ แทโจ (เกาหลี: 태조) มีความหมายว่า "มหาบรรพบุรุษ" เป็นพระนามของกษัตริย์และจักรพรรดิเกาหลีหลายพระองค์ ได้แก่
แทโจ จูมง (37-19 ปีก่อนคริสตกาล) ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรโคกูรยอ
พระจักรพรรดิแทโจที่1แห่งโคกูรยอ (ค.ศ. 47-165) จักรพรรดิรัชกาลที่ 6 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ
พระเจ้าแทโจที่2แห่งโครยอ (ค.ศ. 877-943) ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรโครยอ
พระเจ้าแทโจที่3แห่งโชซ็อน (ค.ศ. 1335-1408) ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรโชซ็อน
ดูเพิ่ม

จักรพรรดิไท่จู่ (จักรพรรดิจีน)
พระเจ้ามุนจู

พระเจ้ามุนจูแห่งแพ็กเจ (เกาหลี: Munju of Baekje, ? – 477, ครองราชย์ 475 – 477) พระราชาลำดับที่ 22 แห่ง อาณาจักรแพ็กเจ หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี ตลอด 2 ปีในรัชสมัยของพระองค์แสดงให้ถึงความไม่มีเสถียรภาพและความเป็นปึกแผ่นของอาณาจักรภายหลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาระหว่างการสู้รบจนต้องสูญเสียเมืองหลวงซึ่งปัจจุบันคือ กรุงโซล
พระองค์นับเป็นพระราชาพระองค์แรกที่ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่ อุงจิน ซึ่งปัจจุบันคือเมือง คงจู กระทั่งช่วง ค.ศ. 477 อำนาจทั้งหมดตกไปอยู่ในมือของ แฮกู ซึ่งเป็นเจ้ากรมกลาโหมต่อมาแฮกูได้สั่งสำเร็จโทษพระราชอนุชาของพระเจ้ามุนจูคือองค์ชายกอนจีจากนั้นไม่นานแฮกูได้ส่งคนไปปลงพระชนม์พระเจ้ามุนจู
ดูเพิ่ม

อาณาจักรแพ็กเจ
รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี
สามราชอาณาจักรแห่งเกาหลี
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรแพ็กเจ |
| --- | --- |
  อนโจ  ·  ดารู  ·  กีรู  ·  แกรู  ·  โชโก  ·  กูซู  ·  ซาบาน  ·  โกอี  ·  แช็กกเย  ·  บุนซอ  ·  บีรยู  ·  กเย  ·  กึนโชโก  ·  กึนกูซู  ·  ชิมนยู  ·  จินซา  ·  อาซิน  ·  จอนจี  ·  กูอีซิน  ·  บียู  ·  แกโร  ·  มุนจู  ·  ซัมกึน  ·  ดงซอง  ·  มูรยอง  ·  ซอง  ·  วีด๊อก  ·  ฮเย  ·  บอบ  ·  มู  ·  อึยจา  
ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี
บูมบายาห์

บูมบายาห์ (เกาหลี: 붐바야; อังกฤษ: Boombayah) เป็นเพลงของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ผ่านสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และจัดจำหน่ายโดยเคทีมิวสิก เป็นซิงเกิลเปิดตัวจากซิงเกิลอัลบั้ม สแควร์วัน ร่วมกับเพลง "วิสเซิล" เพลงเขียนโดย เท็ดดี พัก และ เบกกา บูม และผลิตโดยฟิวเจอร์ เบานซ์ เพลงยังถูกบันทึกเสียงเป็นภาษาญี่ปุ่นเพื่อรวมอยู่ในอีพีชุดแรก แบล็กพิงก์ อีกด้วย
"บูมบายาห์" เปิดตัวอันดับหนึ่งบน บิลบอร์ด เวิลด์ดิจิทัลซองส์ ในสัปดาห์แรกของการขาย เพลงยังขึ้นอันดับที่ 7 บนแกออนชาร์ต และอันดับที่ 22 บนชาร์ตคิวคิวมิวสิก นอกจากนี้ เพลงยังเข้าชาร์ตในชาร์ตเพลงของประเทศฟินแลนด์ ฝรั่งเศส และญี่ปุ่นด้วย
เบื้องหลังและการออกจำหน่าย

"บูมบายาห์" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ในเวลา 20.00 น. ตามเวลามาตรฐานเกาหลี เป็นซิงเกิลเปิดตัวจากซิงเกิลอัลบั้ม สแควร์วัน ออกจำหน่ายพร้อมกับเพลง "วิสเซิล" บนเว็บไซต์เพลงดิจิทัลในเกาหลีใต้
มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอเพลง "บูมบายาห์" กำกับโดยซอ ฮย็อน-ซึง ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ทางช่องอย่างเป็นทางการของแบล็กพิงก์ ในยูทูบ
ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 "บูมบายาห์" มีผู้เข้าชมมากกว่า 68 ล้านครั้ง ในขณะที่เพลง "วิสเซิล" มีผู้เข้าชม 55 ล้านครั้ง การแสดงสดทั้งหมดของแบล็กพิงก์มีผู้เข้าชมมากกว่าหนึ่งล้านครั้ง ซึ่งการขึ้นเดบิวต์สเตจ "บูมบายาห์" ในรายการ อินกีกาโย ทางช่องเอสบีเอส เป็นการแสดงสดที่มียอดวิวมากที่สุดของแบล็กพิงก์ ซึ่งมีผู้เข้าชมมากกว่า 10 ล้านครั้ง "บูมบายาห์" กลายเป็นเพลงเปิดตัวที่มียอดวิวครบ 50 ล้านครั้งเร็วที่สุดของวงเคป็อปในยูทูบทั้งหมด หลังจากผ่านไป 9 สัปดาห์
มิวสิกวิดีโอเพลง "บูมบายาห์" มียอดเข้าชมครบ 100 ล้านครั้งทางยูทูบเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2017 ในเดือนกันยายน วิดีโอนี้มีผู้ชมมากกว่า 200 ล้านครั้ง
การส่งเสริมเพลง

แบล็กพิงก์แสดงเพลง "บูมบายาห์" สดครั้งแรกในรายการ อินกีกาโย ทางช่องเอสบีเอสเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2016 พวกเธอส่งเสริมเพลงนี้เป็นเวลาสองสัปดาห์ติดกันในรายการ อินกีกาโย และยังแสดงเพลงนี้ในงานประกาศรางวัลโซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 26 เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2017
ข้อขัดแย้ง

ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2016 "บูมบายาห์" ไม่ผ่านการตรวจสอบจากระบบการกระจายเสียงเกาหลี (KBS) ในเนื้อเพลงมีการพูดถึง 'เฮนนี' ซึ่งเป็นชื่อเรียกสั้น ๆ ของเฮนเนสซี แบรนด์เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ นอกจากนั้นยังมีคำสบถในท่อนแร็ปที่ร้องว่า "Middle Finger up F" ทำให้ทางสถานีห้ามไม่ให้ส่งเสริมเพลงนี้ในรายการ มิวสิกแบงก์ ซึ่งออกอากาศทางช่องเคบีเอส 2
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Japan (RIAJ) | Silver | 30,000,000† |
 †ตัวเลขสตรีมมิงเท่านั้นขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันออกจำหน่าย | รูปแบบ | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก | 8 สิงหาคม ค.ศ. 2016 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และ เคทีมิวสิก |
| เกาหลีใต้ | 8 สิงหาคม ค.ศ. 2016 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และ เคทีมิวสิก |
| ไต้หวัน | 9 สิงหาคม ค.ศ. 2016 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป |
| ญี่ปุ่น | 29 สิงหาคม ค.ศ. 2017 | ดิจิทัลดาวน์โหลด | วายจีเอกซ์ |
พระเจ้ายูรีแห่งชิลลา

พระเจ้ายูรีแห่งชิลลา (เกาหลี: 유리 이사금, ?-ค.ศ. 57) กษัตริย์องค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรชิลลา ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏโดยเป็นพระราชโอรสใน พระเจ้านัมแฮ และพระนางอันเจบูอินและเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าฮย็อกกอเซ เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 24 พระองค์จึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทนโดยพระองค์เป็นผู้พระราชทาน 6 นามสกุลหลักของเกาหลีซึ่งใช้มาจนถึงปัจจุบันทรงครองราชย์ได้ 33 ปีก่อนจะสวรรคตในปี ค.ศ. 57
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้านัมแฮแห่งชิลลา 남해 차차웅(南解王, 밀양 박씨 2세손)
พระราชมารดา  พระนางอัลเจบูอิน 운제부인(雲帝夫人)
พระชายา
พระมเหสี ไม่ปรากฏพระนาม
เจ้าชายพาซา - ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าพาซา
เจ้าหญิง ไม่ปรากฏพระนาม - สมรสกับคิม มยองอ๊ก
พระมเหสี พระนางอีกันแซง
เจ้าชายอิลซอง - ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอิลซอง
สถานที่เกิด นาจอง ประเทศเกาหลี ชิลลายุคต้น
พงศาวลี

| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- | --- |
ชิลลายุคต้น (57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654):  ฮยอกกอเซ  นัมแฮ  ยูรี  ทัลแฮ  พาซา  จีมา  อิลซ็อง  อาดัลลา  พ็อลฮยู  แนแฮ  โจบอน  ช็อมแฮ  มีชู  ยูรเย  คีริม  ฮึลแฮ  แนมุล  ซิลซ็อง  นุลจี  จาบี  โซจี  จีจึง  พ็อบฮึง  จินฮึง  จินจี  จินพย็อง  ช็อนด็อก  ชินด็อก 
ชิลลายุคกลาง (ค.ศ. 654 - 780):  มูยอล  มุนมู  ซินมุน  ฮโยโซ  ซองด๊อก  ฮโยซอง  คยองด๊อก  ฮเยคง 
ซิลลายุคปลาย (ค.ศ. 780 - 935):  ซอนด๊อก  วอนซอง  โซซอง  แอจาง  ฮอนด๊อก  ฮึงด๊อก  ฮุยคัง  มินแอ  ซินมู  มุนซอง  ฮอนอัน  คยองมุน  ฮอนคัง  จองคัง  ชินซ็อง  ฮโยคง  ซินด๊อก  คยองมยอง  คยองแค  คยองซุน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าอันจัง

| --- | --- |
พระเจ้าอันจัง
ฮันกึล: 안장왕
ฮันจา: 安藏王
อาร์อาร์: Anjang-wang 
เอ็มอาร์: Anjang-wang 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 흥안
ฮันจา: 興安
อาร์อาร์: Heung-an 
เอ็มอาร์: Hǔng'an 
พระเจ้าอันจังแห่งโคกูรยอ (เกาหลี: 안장왕; อังกฤษ: Anjang of Goguryeo) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 22 แห่งอาณาจักรโกคูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 519–ค.ศ. 531
พระราชประวัติ

พระเจ้าอันจาง มีพระนามเดิมว่า โค ฮึง-อัน ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏเป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้ามุนจามย็อง ทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 498 อันเป็นปีที่ 7 ในรัชกาลของพระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปี ค.ศ. 519 ตลอด 12 ปีในรัชกาลทรงปิดความสัมพันธ์กับทางราชวงศ์ของจีนและทรงทำสงครามกับอาณาจักรทางใต้อย่างแพ็กเจและซิลลาโดยทรงยกทัพไปตีแพคเจในปี ค.ศ. 523 และ ค.ศ. 529
สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ

พระเจ้าอันจังทรงครองราชย์ได้ 12 ปีสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 531 สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติจึงตกมาอยู่ที่ เจ้าชายโค โบย็อน พระราชอนุชา ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าอันว็อน
พระเจ้าโคกุกยัง

| พระเจ้าโคกุกยัง |
| --- | --- |
ฮันกึล: 고국양왕
ฮันจา: 故國壤王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Gogugyang-wang
พระเจ้าโคกุกยัง (เกาหลี: 고국양왕) หรือพระเจ้ายังวัง (? - 391) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 18 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏโดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโคกุกว็อน (ค.ศ. 331 - ค.ศ. 371) จักรพรรดิองค์ที่ 16 ของราชวงศ์ที่ถูกสังหารโดยพระเจ้ากึนโชโกแห่งแพ็กเจ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโซซูริม (ค.ศ. 371 - 384) กษัตริย์ องค์ที่ 17 ของอาณาจักร
เมื่อพระเจ้าโซซูริมพระเชษฐาสวรรคตโดยไร้รัชทายาท พระอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าโคกุกยัง (ค.ศ. 384 - 391)
พระเจ้าโคกุกยัง เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าควังแกโทมหาราช (ทัมด็อก) จักรพรรดิมหาราชองค์แรกของเกาหลี
ตลอด 7 ปีในรัชกาล ทรงรบกับอาณาจักรต่าง ๆ โดยในปี ค.ศ. 386 (พ.ศ. 929) ทรงส่งทหารจำนวน 50,000 คน ไปรบกับจักรวรรดิจีน และทรงมีองค์ชายทัมต๊อกรัชทายาท เป็นแม่ทัพที่สำคัญแต่ในรัชสมัยของพระองค์นั้น พระองค์ทรงคิดว่าพระองค์เองไม่เหมาะกับตำแหน่งจักรพรรดิ เพราะตำแหน่งจักรพรรดินั้น เหมาะกับองค์ชายรัชทายาทของพระองค์มากกว่า ซึ่งตามตำนานนั้นกล่าวไว้ว่า องค์ชายรัชทายาทของพระองค์ พระเจ้าควังแกโทมหาราชนั้นทรงเป็นพระราชาจูซินมาถือกำเนิด พระองค์จึงเป็นแค่เพียงจักรพรรดิรักษาการเพื่อรอการขึ้นครองราชย์ของพระราชโอรสของพระองค์
พระเจ้าโคกุกยังทรงครองราชย์ได้เพียง 7 ปี ก็สวรรคตลงในปี ค.ศ. 391 (พ.ศ. 934) องค์รัชทายาททัมด็อกจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าควังแกโทมหาราช
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าโคกุกยัง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าโซซูริม |  | จักรพรรดิแห่งโคกูรยอ   (พ.ศ. 927 – พ.ศ. 934) |  | พระเจ้าควังแกโท |
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- | --- |
 ทงมย็องซ็อง  ยูรี  แทมูชิน  มินจุง  โมบน  แทโจ  ชาแด  ชินแด  โคกุกช็อน  ซันซัง  ทงช็อน  ชุงช็อน  ซอช็อน  พงซัง  มีช็อน  โคกุกว็อน  โซซูริม  โคกุกยัง  ควังแกโท  ชังซู  มุนจามย็อง  อันจัง  อันว็อน  ยังว็อน  พย็องว็อน  ย็องยัง  ย็องนยู  โพจัง 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้าอันว็อน

| พระเจ้าอันวอน |
| --- | --- |
ฮันกึล: 안원왕
ฮันจา: 安原王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Anwon-wang
แมกคูน — ไรซ์ชาวเออร์: Anwon-wang
พระเจ้าอันว็อนแห่งโคกูรยอ (เกาหลี: 안원왕; อังกฤษ: Anwon of Goguryeo) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 23 แห่ง อาณาจักรโคกูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 531 – ค.ศ. 545
พระราชประวัติ

พระเจ้าอันว็อน มีพระนามเดิมว่า องค์ชายโค โบ-ย็อน ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏเป็นพระราชโอรสอีกองค์ในพระเจ้ามุนจามย็อง และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าอันจัง เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระบรมเชษฐาธิราชเมื่อปี ค.ศ. 531 ในรัชสมัยของพระองค์ถือว่าอาณาจักรโคกูรยอ ที่เคยยิ่งใหญ่กลับอ่อนแอลงอย่างมากเนื่องจากแพ็กเจและซิลลาได้รวมตัวกันเป็นพันธมิตรมาตีโคกูรยอและเกิดภัยทางธรรมชาติขึ้นส่วนทางด้านองค์รัชทายาท 3 ปีแรกแห่งการครองราชย์พระมเหสีองค์แรกยังไม่มีพระราชโอรสให้พระองค์พอถึงปี ค.ศ. 534 จึงทรงสถาปนา องค์ชายโค พย็องซ็อง พระราชโอรสองค์โตที่ประสูติแต่พระมเหสีองค์ที่ 2 ขึ้นเป็นองค์รัชทายาท
สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ

พระเจ้าอันว็อน ทรงครองราชย์ได้ 14 ปีสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 545 เจ้าชายโค พย็องซ็อง องค์รัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์แทน
ทรงพระนามว่า พระเจ้ายังว็อน
พง จุน-โฮ

| พง จุน-โฮ |
| --- | --- |
พง จุน-โฮ ใน ค.ศ. 2019
เกิด:  (1969-09-14) 14 กันยายน ค.ศ. 1969 (55 ปี) แทกู เกาหลีใต้
การศึกษา: มหาวิทยาลัยย็อนเซ (ปริญญาตรี)
อาชีพ: ผู้ผลิตภาพยนตร์


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 봉준호
ฮันจา: 奉俊昊
พง จุน-โฮ (เกาหลี: 봉준호; เกิด 14 กันยายน ค.ศ. 1969) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับคำชมระดับนานาชาติจากภาพยนตร์เรื่องที่สองคือเรื่อง ฆาตกรรม ความตาย และสายฝน (ค.ศ. 2003) ก่อนที่จะประสบความสำเร็จในด้านรายได้กับภาพยนตร์ที่ตามมาเรื่อง เดอะโฮสต์: อสูรนรกกลายพันธุ์ (ค.ศ. 2006) และ สโนว์เพียซเซอร์: ยึดด่วน วันสิ้นโลก (ค.ศ. 2013) ภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลในเกาหลีใต้
ภาพยนตร์สองเรื่องของเขาได้เข้าไปฉายในเทศกาลภาพยนตร์กาน—เน็ตฟลิกซ์' โอคจา ซึ่งฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์กาน ค.ศ. 2017 และ พาราไซต์: ชนชั้นปรสิต ซึ่งได้รับรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์กาน ค.ศ. 2019 เขาเป็นผู้กำกับชาวเกาหลีคนแรกที่ชนะ รางวัลปาล์มทองคำ จาก พาราไซต์: ชนชั้นปรสิต ทำให้พงได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม และในนามของเกาหลีใต้ ภาพยนตร์นานาชาติยอดเยี่ยม
ค.ศ. 2017 เมทาคริติก ได้จัดอันดับให้พงอยู่อันดับที่ 13 ในรายชื่อ 25 ผู้กำกับภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 21 ภาพยนตร์ของเขามีเนื้อหาเกี่ยวกับสังคมในเวลาที่เหมาะสมอารมณ์ขันผสมสีดำและอารมณ์กะทันหัน
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1997 | โมเต็ล แคคตัส | ไม่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 1999 | แฟนธอม: เดอะ ซับมารีน | ไม่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2000 | เห่าไม่ว่าอย่าให้ข้ารำคาญ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2003 | ฆาตกรรม ความตาย และสายฝน | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2005 | แอนตาร์กติก เจอร์นัล | ไม่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2006 | เดอะโฮสต์: อสูรนรกกลายพันธุ์ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2009 | หัวใจเธอทวงแค้นสะกดโลก | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2013 | สโนว์เพียซเซอร์: ยึดด่วน วันสิ้นโลก | ใช่ | ใช่ | ไม่ |  |
| 2014 | ปริศนาหมอกมรณะ | ไม่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2017 | โอคจา | ใช่ | ใช่ | ใช่ | ฉายในเน็ตฟลิกซ์ |
| 2019 | พาราไซต์: ชนชั้นปรสิต | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2025 | มิกกี้ 17 | ใช่ | ใช่ | ใช่ |  |
ผลงาน > ภาพยนตร์สั้น

| ปี | เรื่อง | ตอน | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1994 | แบ็กเซเคน (ไวท์ แมน) | — | ใช่ | ใช่ |  |
| 1994 | อินโคฮิเร็นท์ | — | ใช่ | ใช่ |  |
| 1994 | เดอะ เมมโมรี่ อิน มาย เฟรม | — | ใช่ | ใช่ |  |
| 2003 | ทเวนที้ไอเดนติตี้ | ซิงค์ & ไรส์ | ใช่ | ใช่ |  |
| 2004 | ดิจิทัล ช็อต ฟิล์ม บาย ทรี ไดเร็คเตอร์ | อินฟลูเอนซา | ใช่ | ใช่ |  |
| 2008 | โตเกียว! | เชดคิง โตเกียว | ใช่ | ใช่ |  |
| 2011 | 3.11 อะ เซ้นส์ ออฟ โฮม | อิกิ | ใช่ | ใช่ |  |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2020–2022 | สโนว์เพียซเซอร์ | ฝ่ายบริหาร | ฉายในเน็ตฟลิกซ์ |