stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลอการิทึม
ฐาน

ปกติแล้วฐานของลอการิทึมที่ใช้กันอย่างกว้างขวางได้แก่ 10, e ≈ 2.71828… และ 2 เมื่อเราเขียนว่า "log" โดยไม่ปรากฏฐาน (b ที่หายไปจาก logb) ความหมายของฐานที่ใช้ขึ้นอยู่กับบริบทดังนี้
ลอการิทึมธรรมชาติ (loge, ln, log, Ln) ในทางคณิตวิเคราะห์ สถิติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และบางแขนงวิชาของวิศวกรรมศาสตร์ เหตุผลเป็นเพราะว่า e ถูกพิจารณาว่าเป็นฐานที่ "ธรรมชาติ" สำหรับลอการิทึม ถึงแม้ว่าอาจจะมีตัวเลขมากหรือเป็นการบังคับ (เอกลักษณ์ของออยเลอร์เป็นสิ่งที่สำคัญในแขนงวิชาที่ต้องต่อกรกับส่วนประกอบแบบวัฏจักร)
ลอการิทึมสามัญ (log10, log, lg) ในหลายแขนงวิชาของวิศวกรรมศาสตร์ โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับระดับกำลังหรืออัตราส่วนกำลังเช่นความดันเสียง และตารางลอการิทึมซึ่งใช้สำหรับการคำนวณด้วยมือ ใช้สำหรับการประมาณค่า เช่น 210 ≈ 103 นำไปสู่การประมาณค่า 3 เดซิเบลต่ออ็อกเทฟ อันเป็นผลมาจากการใช้ log10
ลอการิทึมฐานสอง (log2, lg, lb, ld) ในวิทยาการคอมพิวเตอร์และทฤษฎีสารสนเทศ การคำนวณทฤษฎีสารสนเทศใช้ log2 อันนำไปสู่หน่วยบิต (bit) ซึ่งเป็นความหมายแรกเริ่ม เทียบกับกับการคำนวณโดยใช้ loge อันนำไปสู่หน่วยแนต (nat) ซึ่งไม่ได้เป็นความหมายดั้งเดิม แม้ว่าหน่วยทั้งสองนี้จะมีฟังก์ชันเทียบเท่ากัน ต่างกันที่มาตราส่วนเท่านั้น เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนในการใช้ ควรระบุฐานลงไปด้วยเพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิด
ลอการิทึมไม่จำกัด (Log, [log ], log) ซึ่งฐานของมันไม่เกี่ยวเนื่องกัน ตัวอย่างเช่น ในทฤษฎีความซับซ้อนที่อธิบายเกี่ยวกับพฤติกรรมของขั้นตอนวิธีในสัญกรณ์โอใหญ่ ซึ่งใช้อธิบายลักษณะของขั้นตอนวิธี อาทิ "พฤติกรรมเชิงลอการิทึม" ไม่ได้เป็นการวัดประสิทธิภาพอย่างเจาะจงของขั้นตอนวิธีในสถานการณ์ที่กำหนด
ลอการิทึมสงวนฐาน (logv, li, log, Li) คล้าย ๆ ลอการิทึมฐานธรรมชาติ ต่างที่การกำหนดให้ค่าที่ได้เป็นจำนวนจินตภาพแท้แทน โดยที่ li(x) = (-i/pi)[ln(x)] โดยที่ X เป็นจำนวนจริงบวก และ antilog ก็ถูกกำหนดให้เขียนเป็น Vi(x) โดยที่ x เป็นจำนวนจินตภาพแท้เท่านั้น
ฐาน > สัญกรณ์ของฐานและฐานโดยนัย

บ่อยครั้งที่ฐานไม่ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนในสัญกรณ์ log (x) ซึ่งในแต่ละสาขาวิชาก็มีธรรมเนียมการใช้ต่างกัน เราสามารถเข้าใจได้โดยนัยในสาขาวิชาหรือภาวะแวดล้อมนั้น
นักคณิตศาสตร์กำหนดให้ log (x) หมายถึงลอการิทึมธรรมชาติ loge (x)
วิศวกร นักชีววิทยา และนักดาราศาสตร์กำหนดให้ log (x) หมายถึงลอการิทึมสามัญ log10 (x)
นักวิทยาการคอมพิวเตอร์กำหนดให้ log (x) หมายถึงลอการิทึมฐานสอง log2 (x)
บนเครื่องคิดเลขวิทยาศาสตร์ ปุ่ม "log" หมายถึง log10 (x) และปุ่ม "ln" หมายถึง loge (x)
ในภาษาโปรแกรมของคอมพิวเตอร์ที่ใช้งานอย่างแพร่หลาย ฟังก์ชัน "log" จะคืนค่าเป็นลอการิทึมธรรมชาติ
มาตรฐานที่ต่างกันเกิดขึ้นจากสมบัติที่ต่างกันอันเป็นที่นิยมใช้ในสาขาวิชานั้น ตัวอย่างเช่น ลอการิทึมธรรมชาติมีสมบัติหลายอย่างที่เป็น "ธรรมชาติ" (เช่น อนุพันธ์ของมันเท่ากับ 1/x เป็นต้น) ทำให้เป็นที่น่าสนใจของนักคณิตศาสตร์ ในขณะที่เราเขียนจำนวนต่าง ๆ เป็นเลขฐานสิบ การคิดเลขในใจจึงง่ายขึ้นด้วยลอการิทึมสามัญ และเป็นที่น่าสนใจของวิศวกร และสุดท้าย คอมพิวเตอร์เก็บข้อมูลในหน่วยพื้นฐานเป็นบิต เทียบได้กับเลขฐานสอง เราสามารถทราบว่าจำนวนเต็ม n ใช้เนื้อที่เก็บกี่บิตอย่างคร่าว ๆ โดยใช้ลอการิทึมฐานสอง log2 (n)  สมบัติเช่นนี้ปรากฏซ้ำ ๆ ในวิทยาการคอมพิวเตอร์และทำให้ลอการิทึมฐานสองเป็นที่นิยมในสาขานี้ เป็นต้น
บ่อยครั้งที่ประเทศในแถบยุโรปใช้สัญกรณ์นี้ blog (x) แทนที่จะเป็น logb (x)
ฐาน > สัญกรณ์ของฐานและฐานโดยนัย > สัญกรณ์ ln

ลอการิทึมธรรมชาติของ x เขียนได้อีกอย่างหนึ่งว่า ln (x) แทนที่จะเป็น loge (x) โดยเฉพาะในสาขาอื่นที่ไม่ใช่คณิตศาสตร์
อย่างไรก็ตามนักคณิตศาสตร์บางคนไม่ยอมรับการใช้สัญกรณ์นี้ อาทิ พอล ฮาลมอส (Paul Halmos) นักคณิตศาสตร์ชาวยิว ได้วิจารณ์ไว้ในอัตชีวประวัติของเขาเมื่อ ค.ศ. 1985 ว่า ln เป็น "สัญกรณ์แบบเด็ก ๆ" และเขายังกล่าวอีกด้วยว่าไม่มีนักคณิตศาสตร์คนไหนเคยใช้
ข้อเท็จจริงคือสัญกรณ์นี้คิดค้นขึ้นโดย เออร์วิง สตริงแฮม (Irving Stringham) ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ เมื่อ ค.ศ. 1893
ฐาน > สัญกรณ์ของฐานและฐานโดยนัย > วิทยาการคอมพิวเตอร์

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ลอการิทึมฐานสองบางครั้งก็เขียนในรูปแบบ lg (x) ซึ่งเสนอโดย เอดเวิร์ด เรนโกลด์ (Edward Reingold) และทำให้แพร่หลายโดย โดนัลด์ คนูธ (Donald Knuth) อย่างไรก็ตามสัญกรณ์นี้ก็มีการใช้เป็นลอการิทึมสามัญ และใช้ lb (x) สำหรับลอการิทึมฐานสองแทน ในตำราของรัสเซีย สัญกรณ์ lg (x) มีการใช้แทนลอการิทึมฐานสิบโดยทั่วไป รวมทั้งในเยอรมนี ในขณะที่ ld (x) หรือ lb (x) ใช้เป็นลอการิทึมฐานสอง ภาษาโปรแกรมพีแอล/วันใช้สัญกรณ์ log2 (x) สำหรับลอการิทึมฐานสอง
ฐาน b ของฟังก์ชันลอการิทึมที่ทำงานเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรม ถูกละทิ้งหรือทำให้ไม่ทราบค่า เพื่อความสะดวกต่อการใช้ในการเปลี่ยนฐาน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งสำหรับการคำนวณฐานใด ๆ ไปเป็นลอการิทึมฐาน r ของ x ดังนี้
ฐาน b ของฟังก์ชันลอการิทึมสามารถกำหนดโดยเจาะจงลงไปได้ เช่นการคำนวณความผิดพลาดของความคลาดเคลื่อน ด้วยเอกลักษณ์ต่อไปนี้
ฐาน > สัญกรณ์ของฐานและฐานโดยนัย > การแนะนำและมาตรฐาน

สถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงพาณิชย์สหรัฐอเมริกา ได้แนะนำไว้ว่าควรปฏิบัติตามมาตรฐานไอเอสโอเรื่อง ISO 31-11:1992 เครื่องหมายและสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์สำหรับใช้ในวิทยาศาสตร์กายภาพและเทคโนโลยี ซึ่งได้แนะนำสัญกรณ์ไว้สามแบบ ดังนี้
สัญกรณ์ ln (x) หมายถึง loge (x)
สัญกรณ์ lg (x) หมายถึง log10 (x)
สัญกรณ์ lb (x) หมายถึง log2 (x)
ดูเพิ่ม

ลอการิทึมสามัญ
ลอการิทึมธรรมชาติ
มาตราส่วนเชิงลอการิทึม
ลอการิทึมซ้อน (iterated logarithm)
ลอการิทึมเชิงซ้อน (complex logarithm)
แหล่งข้อมูลอื่น

Log Calculator for all bases. เก็บถาวร 2007-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Logarithm on MathWorld
Jost Burgi, Swiss Inventor of Logarithms
Logarithm calculators and word problems with work shown, for school students
Translation of Napier's work on logarithms เก็บถาวร 2007-06-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1797 ให้ความหมายลอการิทึมว่า "ชุดของจำนวนในการก้าวหน้าเลขคณิต ซึ่งสอดคล้องกับการก้าวหน้าเรขาคณิต นั่นหมายความว่า การคำนวณเลขคณิตสามารถทำให้ง่ายและรวดเร็วมากขึ้นกว่าวิธีอื่น"
ลาสต์ เอ็กไซล์

| --- | --- |
ลาสต์ เอ็กไซล์
ลาสต์ เอ็กไซล์ แฟม, เดอะซิลเวอร์วิง
ラストエグザイル
ชื่อภาษาอังกฤษ: Last Exile
แนว: ผจญภัย, ต่อสู้, สงคราม, แฟนตาซี, ไซไฟ
อนิเมะ
ลาสต์ เอ็กไซล์
กำกับโดย: โคะอิชิ ชิงิระ
สตูดิโอ: กอนโซ
มังงะ
ลาสต์ เอ็กไซล์ - ผู้มาจากนาฬิกาทราย   ストエグザイル 砂時計の旅人
เขียนโดย: ไมโนรุ นูเรียว
สำนักพิมพ์:  Kadokawa Shoten
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
มังงะ
ลาสต์ เอ็กไซล์ - แฟม, ปีกสีเงิน -   ラストエグザイル～銀翼のファム～
เขียนโดย: มิยะโมะโตะ โระโบะ
สำนักพิมพ์:  Kadokawa Shoten
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
อนิเมะ
ลาสต์ เอ็กไซล์ - แฟม, ปีกสีเงิน -
กำกับโดย: โคอิจิ ชิกิระ
สตูดิโอ: กอนโซ
ลาสต์ เอ็กไซล์ (ญี่ปุ่น: ラストエグザイル; โรมาจิ: Rasuto Eguzairu) เป็นการ์ตูนแนวสงคราม แฟนตาซี โดยจะมีอยู่สองภาคด้วยกัน อำนวยการผลิตโดย กอนโซ สตูดิโอ โดยในภาคสองนั้น ในประเทศไทย ลาสต์ เอ็กไซล์ แฟม เดอะซิลเวอร์ วิง ซึ่งเป็นภาคที่สองได้รับการออกอากาศทางแอนิแมกซ์เอเชีย ผ่าน ทรูวิชั่นส์ ช่อง 77  โดยเริ่มฉายครั้งแรกในโลกพร้อมๆกับอีกหลายประเทศ ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2554 สำหรับช่องแอนิแมกซ์เอเชีย จะเล่นแบบ 2 ตอนสลับ ทุกคืนวันเสาร์ เวลา 16.30 น. (ตอนเก่าขึ้นฉายก่อน แล้วตามด้วยตอนใหม่)
แกนหลักของเรื่องกล่าวถึง มิตรภาพ ความหวัง ความฝัน และการต่อสู้ของเด็กหนุ่มสาว ท่ามกลางความขัดแย้งทั้งเรื่องทรัพยากรและเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ซึ่งนำไปสู่สงคราม ความคิดและการมองโลกในมุมมองของเด็กหนุ่มสาวที่แตกต่างจากผู้ใหญ่ พร้อมนำเสนอประเด็นเรื่องช่องว่างทางสังคม การแบ่งแยกชนชั้นและเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ หลายฉากในเรื่องแสดงให้เห็นช่องว่างทางสังคมระหว่างชนชั้น ชนชั้นสูงของอนาโทเรย์และผู้นำทหารเชื่อว่าผู้ใต้บังคับบัญชาซึ่งเป็นชนชั้นล่างไม่เข้าใจเรื่องเกียรติและศักดิ์ศรีของทหาร ในขณะที่ชนชั้นล่างดูถูกชนชั้นสูงสำหรับการผูกขาดทรัพยากร เน้นย้ำให้เห็นชัดเจนในเรื่องการแบ่งระดับความสะอาดบริสุทธ์ของน้ำ น้ำบริสุทธิ์มีราคาสูงมาก ชนชั้นล่างจึงได้ดื่มแต่น้ำที่มีความบริสุทธิ์รองลงมา พวกเขาจะซื้อน้ำบริสุทธิ์มาดื่มในโอกาสพิเศษเท่านั้น แต่ชนชั้นสูงกลับนำน้ำบริสุทธิ์ไปใช้อย่างฟุ่มเฟือย นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าสังคมที่ล้ำหน้าด้วยเทคโนโลยีของกิลด์กำลังเสื่อมศีลธรรมและเกียจคร้าน ขณะที่ผู้คนของอนาโทเรย์และดิซิทมีการพัฒนาตนเองและอุตสาหะ
แม้ว่าเหตุการณ์ในเรื่องจะเกิดในโลกอนาคตในยุคอวกาศ แต่การออกแบบสิ่งก่อสร้าง เครื่องแต่งกาย และเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ ของฝ่ายมนุษย์ในเรื่อง กลับเป็นแบบศตวรรษที่ 19 หรือยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมของยุโรป การออกแบบแวนชิพถอดแบบมาจากเครื่องบินในยุคทองของอากาศยาน แม้รูปลักษณะภายนอกจะดูโบราณแต่กลับใช้เทคโนโลยีต้านแรงโน้มถ่วงซึ่งพัฒนาโดยกิลด์แทนการใช้ปีกในการบิน ส่วนฝ่ายกิลด์มีการออกแบบสิ่งก่อสร้าง เครื่องแต่งกาย และเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ แบบยุคอวกาศ
ในเรื่องมีการกล่าวถึงศัพท์เกี่ยวกับการเดินเรือและทางทหารค่อนข้างมาก รวมทั้งวิธีการเดินเรือที่ค่อนข้างโบราณด้วย ยานรบขนาดใหญ่ในเรื่องเปรียบเสมือนเรือรบบรรทุกเครื่องบินในปัจจุบัน
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวเกิดขึ้นรอบตัวเด็กหนุ่มนักบินวัย 15 ปี “เคลาส์ วัลกา” และต้นหนของเขา “ลาวี่ เฮด” ทั้งสองมีอาชีพส่งไปรษณีย์ทางอากาศของอนาโทเรย์ แม้ว่าปกติพวกเขาจะรับงานระดับต่ำหรืองานที่ไม่เสี่ยงอันตรายนัก แต่แล้ววันหนึ่งพวกเขาจำต้องรับงานอันตรายระดับเจ็ดดาว (เทียบจากระดับสูงสุดคือระดับสิบ)ต่อจากนักบินที่กำลังจะตาย คือการนำเด็กสาว ชื่อ “อัลวิส แฮมิลตัน” ไปส่งยังยานรบปริศนา “ซิลวาน่า” แต่เมื่อพวกเขาสามารถนำเธอไปส่งถึงที่หมายแล้ว เคลาส์กลับไม่แน่ใจในความปลอดภัยของอัลวิส และตัดสินที่จะอยู่บนซิลวาน่ากับเธอ
ในตอนแรกลูกเรือซิลวาน่าปฏิบัติกับเคลาส์และลาวี่ในฐานะผู้บุกรุก แต่ไม่นานพวกเขาก็กลายเป็นเพื่อนกับลูกเรือซิลวาน่า พวกเขาพบว่าพวกกิลด์พยายามจะจับตัวอัลวิสด้วยจุดประสงค์บางอย่าง ในระหว่างการต่อสู้ครั้งแรกระหว่างกิลด์และซิลวาน่า “ดีโอ เอราเคลีย” หนึ่งในสมาชิกของกิลด์สนใจทักษะการบินของเคลาส์ ดีโอยอมให้ลูกเรือซิลวาน่าจับตัวเป็นเชลยเพื่ออยู่บนซิลวาน่า และบอกกลอนปริศนา 1 ใน 4 บท แก่ “อเล็กซ์ โรว์” กัปตันของซิลวาน่า ซึ่งเป็นกุญแจที่ใช้ในการควบคุม “เอ็กไซล์”
เมื่อ “โซเฟีย ฟอสเตอร์” รองกัปตันของซิลวาน่า ซึ่งความจริงคือธิดาของจักรพรรดิแห่งอนาโทเรย์ เดินทางกลับไปยังเมืองหลวงตามคำขอร้องของนายกรัฐมนตรี หลังจากจักรพรรดิถูกปลงพระชนม์ระหว่างที่ดิซิทโจมตีเมืองหลวง โซเฟียขึ้นครองบัลลังก์ และเจรจาเป็นพันธมิตรกับดิซิท เพื่อยึดเอ็กไซล์และยุติอำนาจปกครองของกิลด์ โซเฟียเผยกับเคลาส์ว่าอัลวิสมีความเกี่ยวข้องกับกลอนปริศนาและเอ็กไซล์ แต่ขณะที่แผนการกำลังดำเนินไปนั้น กิลด์ก็บุกจู่โจมซิลวาน่า จับ อัลวิส ดีโอ อเล็กซ์ และเคลาส์ ไปยังเมืองลอยฟ้าของกิลด์
“เดลฟิเน่ เอราเคลีย” มาเอสโตร หรือผู้นำสูงสุดของกิลด์ ผู้เป็นพี่สาวของดีโอ เผยกับเคลาส์ว่าเอ็กไซล์คือยานอพยพที่ใช้นำผู้คนมายังดาวดวงนี้ และเธอจะใช้อัลวิสและกลอนทั้ง 4 บท ในการควบคุมเอ็กไซล์ แต่เคลาส์ อัลวิส และดีโอหนีออกมาได้ เคลาส์และอัลวิสกลับมาพบกับลาวี่ ขณะที่กองกำลังพันธมิตรเข้าโจมตีกิลด์ กองบินติดตามเอ็กไซล์ผ่านแกรนด์ สตรีม ไปยังดิซิท พวกเขาสามารถทำลายกองกำลังของเดลฟิเน่ได้ หลังจากเคลาส์และอัลวิสต่อกลอนปริศนาได้สมบูรณ์ เอ็กไซล์ก็เปลี่ยนรูปร่างเป็นยานอพยพ พร้อมที่จะนำผู้คนอพยพไปยังโลกใหม่
ตัวละครหลัก

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในลาสต์ เอ็กไซล์
เคลาส์ วัลกา (Claus Valca) เด็กหนุ่มผู้มีอาชีพแวนชิพส่งสาร มีทักษะการบินในระดับสูง
ลาวี่ เฮด (Lavie Head) เด็กสาวผู้เป็นเพื่อนสนิทและต้นหนของเคลาส์
อัลวิส อี. แฮมมิลตัล (Alvis E. Hamilton) เด็กหญิงปริศนา ผู้มีพลังในการควบคุม "เอ็กไซล์"
อเล็กซานเดอร์ โรว์ (Alexander Row) กับตันยานรบซิลวาน่า ยานรบอิสระที่ว่ากันว่าแข็งแกร่งที่สุด
ดีโอ เอราเคลีย (Dio Eraclea) เด็กหนุ่มชาวกิลด์ผู้เป็นน้องชายของมาเอสโตร เดลฟีเน่ ผู้นำสูงสุดของกิลด
ลาสต์ เอ็กไซล์ - ผู้มาจากนาฬิกาทราย

ลาสต์ เอ็กไซล์ - ภาคผู้มาจากนาฬิกาทราย เผยแพร่ในรูปแบบหนังสือการ์ตูน ตีพิมพ์ลงในนิตยสารรายเดือนของญี่ปุ่น ในปี 2554 เนื้อเรื่องโดยกอนโซ เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากจบภาคแรก เคลาส์ ลาวี่ อัลวิส และเพื่อนๆ เดินทางด้วยเอ็กไซล์ออกจากดาวอพยพเพรสเตอร์กลับคืนมาสู่ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน(โลก)และต้องพบกับการจู่โจมของกิลด์บนโลกที่พยายามจับตัวอัลวิส มีทั้งหมด 2 เล่ม(10 ตอน)
ลาสต์ เอ็กไซล์ แฟม, ปีกสีเงิน > เนื้อเรื่อง

ลาสต์ เอ็กไซล์ แฟม, ปีกสีเงิน ภาคที่สองของลาสเอ็กไซล์ ออกฉายในปี 2554 เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนโลก หลังจากเอ็กไซล์ของเพรสเตอร์ได้พาพลเมืองบางส่วนเดินทางกลับมาสู่ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน(โลก)ในตอนจบของภาคแรก ประมาณ 2 ปี อาณาจักรและประเทศต่างๆ ถูกรุกรานจากสมาพันธรัฐอะเดส นำโดยนายกรัฐมนตรี ลุสคิเนีย ฮาเฟส สมาพันธรัฐฯได้เริ่มบุกรุกอาณาจักรทูแรน ที่นำโดย เจ้าหญิงลิเลียน่า แห่งราชวงศ์ทูแรน สาเหตุของสงครามมาจากสนธิสัญญาสันติภาพแกรนด์เลคได้หมดอายุความลง เริ่มที่ลุสคิเนีย ล้มการเจรจาสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างทูแรนและสมาพันธรัฐอะเดส และประกาศทำสงครามกับอาณาจักรทูแรน สมาพันธ์รัฐฯส่งกองเรือทั้งสี่ มุ่งสู่อิกราเซีย เมืองหลวงของทูแรน กองเรือของทูแรนไม่สามารถต้านทานได้ ในตอนคับขันนั้นเอง โจรน่านฟ้าได้ร่วมมือกับเจ้าหญิงลิเลียน่า แสร้งทำให้เหมือนว่าเรือ ลาซาส เรือธงของทูแรน เกิดอุบัติเหตุอัปปางลงโดยตอนนั้นเองเจ้าหญิงมิเลียได้หนีไปกับโจรน่านฟ้าสองคนที่ชื่อ แฟม แฟน แฟน และ จิเซลล์ คอเลตต์ ด้วยยานแวนชิพ
ทางสมาพันธรัฐฯคิดว่าลาซาสตกไปแล้วจริงๆ และคิดว่าไม่มีใครรอดชีวิต จึงได้มุ่งหน้าทัพเข้าสู่ทูแรน แต่ก่อนที่จะไปถึงทูแรนได้เพียงไม่กี่อึดใจ ลาซาสได้เข้าโจมตีกองเรือของสมาพันธรัฐฯ โดยมุ่งเป้าหมายเดียวคือเรือธงแห่งสมาพันธรัฐ อิมเพทัส เพื่อต้องการสังหารลุสคิเนีย แต่ไม่สำเร็จ เนื่องจากก่อนการเข้าประชิดเพียงไม่กี่อึดใจ อาเลาดา เสนาธิการแห่งสมาพันธรัฐฯได้บุกเดี่ยวเรือธงลาซาสเข้าไปสังหารเจ้าหน้าที่และพาตัวองค์หญิงมิเลียน่ามาที่อิมเพทัส ในขณะที่ แฟมแฟน, จิเซลล์ และมิเลียได้มาเข้าเฝ้ากษัตริย์แห่งทูแรน เขาขอให้แฟมแฟนและจิเซลล์พามิเลียไปหลบภัยที่บ้านหลวงของราชวงศ์ทางตะวันออก ขณะเดินทางนั้นเองเมื่อเจ้าหญิงมิเลียรู้ข่าว ก็ขอร้องให้แฟมแฟนและจิเซลล์พาเธอไปช่วยพี่สาวของเธอ ทั้งสามได้ลอบนำแวนชิพเข้าสู่ศูนย์กลางของอิมเพทัส ในตอนนั้นเอง กองเรืออะเดสได้ถึงอิกราเซียแล้วในขณะที่ทูแรนก็ตอบโต้และป้องกัน ในอิมเพทัส ทั้งสามได้ประจันหน้ากับลุสคิเนีย ลุสคิเนียจึงได้นำตัวเจ้าหญิงลิเลียน่าออกมาและเธอขอประกาศยอมแพ้ แต่ลุสคิเนียไม่ยอม ต้องการทำลายทูแรนให้สิ้นซาก โดยให้เหตุผลว่าสันติภาพจะเกิดก็ต่อเมื่อประเทศที่ไม่จำเป็นถูกกำจัดให้หมดไป ลุสคิเนียได้ท่องกลอนบทหนึ่ง และนั้นเองทำให้เจ้าหญิงลิเลียนาได้ปลุกเอ็กไซล์ของทูแรนให้ตื่นขึ้นมา ...
ลาสต์ เอ็กไซล์ แฟม, ปีกสีเงิน > ตัวละครหลัก

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในลาสต์ เอ็กไซล์
แฟม แฟน แฟน (Fam Fan Fan) อายุ 15 ปี
สาวน้อยโจรน่านฟ้าผู้อาศัยอยู่ในท่าเทียบเรือเสียดฟ้า ”คาร์ทัฟฟาร์” 
เธอใช้แวนชิพที่ชื่อว่าเวสปา ออกล่าเรือบิน และต่อสู้กลางอากาศกับเพื่อนฝูงแล้วนำมาขาย เพื่อเลี้ยงชีพ 
เธอมีความสามารถชั้นเซียนในการขับแวนชิพ แต่ยังอ่อนประสบการณ์
จิเซลล์ คอเลตต์ (Giselle Colette) อายุ 15 ปี 
เพื่อนสนิทของแฟม เป็นต้นหนให้กับแฟม มีนิสัยเรียบร้อย เป็นลูกสาวคนโตของอาทาโมรา หัวหน้าโจรน่านฟ้า
ลิเลียนา อิล คูเตรโทรา เมลโร ทูแรน (Liliana il Cutrettola Melro Turan) อายุ 19 ปี
พี่สาวของมิเลีย เจ้าหญิงองค์ที่หนึ่งแห่งทูแรน มีนิสัยเรียบร้อย การตัดสินใจที่เด็ดขาดแบกรับภาระการดูแลทูแรนแทนกษัตริย์
มิเลีย อิล เวร์ค คูเตรโทรา ทูแรน (Milia il Werk Cutrettola Turan) อายุ 15 ปี
เจ้าหญิงองค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรทูแรน หลังจากพี่สาวถูกอะเดสจับตัวไป เธอจึงต้องเป็นผู้นำของชาวทูแรน ในการกอบกู้อาณาจักร
ลุสคิเนีย ฮาเฟส (Luscinia Hafez) 
นายกรัฐมนตรีแห่งสมาพันธรัฐอะเดส ผู้นำในการบุกทูแรน อดีตเคยเป็นองครักษ์ในองค์ออกัสตาฟารานาซ มีชื่อเดิมว่าลูเคีย เป็นชาวกิลด์
วาแซนต์ (Vasant)
นายพลหญิงแห่งสมาพันธรัฐอะเดส ผู้บัญชาการกองเรือที่ 5 กองเรือสำหรับประจำการอารักขาองค์ออกัสตา ภายหลังได้จัดตั้งกองกำลังพันธมิตร เพื่อต่อต้านลุสคิเนีย
อาณาจักรและดินแดน

ในลาสต์ เอ็กไซล์ ทั้งสองภาค มีประเทศและดินแดนมากมาย แต่ในที่นี้ จะกล่าวถึงอาณาจักรที่มีบทบาทมาก คือ
อนาโทเรย์ ตั้งอยู่บนเพรสเตอร์ เป็นอาณาจักรที่อุดมสมบูรณ์ ทำสงครามกับดิสซิสอยู่เรื่อยมา*
ดิสซิส ตั้งอยู่บนเพรสเตอร์ ดินแดนที่มีสภาพอากาศหนาวเหน็บที่สุดจนไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ จึงจำต้องบุกรุกอนาโทเรย์ *
ทูแรน อาณาจักรที่ตกเป็นเป้าของสมาพันธรัฐอะเดส เนื่องจากองค์หญิงแห่งทูแรนเป็นกุญแจแห่งเอ็กไซล์
อะเดส หรือสมาพันธรัฐอะเดส เป็นประเทศมหาอำนาจที่ไม่ได้ใช้เอ็กไซล์อพยพไปที่อื่น หลังจากเหตุการณ์ปลงพระชนม์องค์ออกัสตาฟารานาซ ลุสคิเนียได้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีและเริ่มบุกรุกและดำเนินนโยบายทางการทูตกับดินแดนต่างๆให้ร่วมกับตนเอง เนื่องจากทูแรนมีเอ็กไซล์ จึงต้องการใช้เอ็กไซล์ของทูแรนเพื่อเป็นอาวุธ
กลาเคียส ตั้งอยู่ทางเหนือของแกรนด์เลค มีสภาพอากาศเป็นหิมะตลอดปี มีภาษาเป็นของตนเอง และมีแวนชิพที่มีเทคโนโลยีชั้นสูง กลาเคียสถือเป็นประเทศที่ลึกลับเนื่องจากไม่ดำเนินนโยบายทางการทูตกับประเทศใดๆ มีเอ็กไซล์เป็นของตนเอง และถือว่าเอ็กไซล์เป็นเทพเจ้าที่คอยปกป้องรักษากลาเคียส
(*) - ภายหลัง ดิสซิสผนวกเข้ากับอนาโทเรย์ เป็น สหอาณาจักรแห่งอนาโทเรย์-ดิสซิส และใช้เอ็กไซล์ของเพรสเตอร์อพยพกลับมายังโลก
เอ็กไซล์

เอ็กไซล์ (อังกฤษ: Exile) เป็นยานอพยพขนาดมหึมาของกิลด์ แม้จะเป็นยานอพยพแต่ได้รับการติดตั้งระบบป้องกันยานอัตโนมัติซึ่งรุนแรงไว้ จึงอาจใช้เป็นอาวุธทำลายล้างได้ด้วย เอ็กไซล์แต่ละลำจะมีคนเพียงคนเดียวที่มีอำนาจควบคุมได้ ซึ่งถูกเรียกว่ากุญแจแห่งเอ็กไซล์ และเมื่อคนๆ นั้นเสียชีวิต พลังในการควบคุมจะตกไปอยู่ในผู้ที่มีสายสัมพันธ์ทางสายเลือดใกล้ชิดที่สุดที่เป็นเพศหญิง การที่จะทำให้เอ็กไซล์ทำงานต้องใช้บทกลอนเอ็กไซล์
เอ็กไซล์ของเพรสเตอร์ ก่อนใช้งานได้มีลักษณะเป็นรูปดักแด้ หลับใหลอยู่ภายในแกรนด์สตรีม ซึ่งภายหลังมีลักษณะคล้ายเล็บมือของหญิงสาว กุญแจคืออัลวิส แฮมมิลตัน และต้องใช้บทกลอน 4 บท ที่ตกทอดมาในตระกูลทั้ง 4 ของกิลด์จึงจะใช้งานได้
ความยาว: 5,266 เมตร
ความสูง: 622.1 เมตร (ไม่รวมปีก)
ความกว้าง: 1,020.5 เมตร (ไม่รวมปีก)
เอ็กไซล์ของทูแรน มีลักษณะเป็นพระจันทร์เสี้ยว มีจำนวนมากมายหลับใหลอยู่รอบโลก มีกุญแจคือองค์หญิงลิเลียน่าแห่งทูแรน ภายหลังอำนาจควบคุมตกไปอยู่ที่องค์หญิงมิเลีย
เอ็กไซล์ของกลาเคียส มีลักษณะเป็นป้อมปราการขนาดมหึมา ใช้เป็นแนวป้องกันเมืองหลวงของกลาเคียส ไม่ทราบว่ากุญแจคือใคร
เอ็กไซล์ของอะเดส มีลักษณะคล้ายแมลงปอสีขาว เรียกว่า แกรนด์เอ็กไซล์ หลับใหลอยู่บริเวณทางเหนือของดินแดนกลาเคียส เป็นเอ็กไซล์ที่มีขนาดมหึมาที่สุด มีพลังและพลานุภาพมากกว่าเอ็กไซล์อื่นๆ ทั้งหมดรวมกัน มีกุญแจคือองค์ออกัสตาแห่งอะเดส
การตอบรับ

ในปี 2546 ลาสเอ็กไซล์ภาคแรกได้รับการตอบรับที่ดีมาก ได้รับการกล่าวถึงทั้งในด้านเนื้อเรื่อง ที่กล่าวถึงความขัดแย้งเรื่องทรัพยากรและเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ซึ่งมีความเป็นสากล แต่ขณะเดียวกันก็มีความแปลกใหม่และสร้างสรรค์ ซับซ้อน เข้มข้น และสมจริง เป็นแรงบันดาลใจให้กับภาพยนตร์อนิเมทชั่นหลายเรื่องในเวลาต่อมา งานด้านภาพทั้งการออกแบบตัวละครและเครื่องแต่งกาย การออกแบบยานพาหนะ ฉากและเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ ในเรื่องที่มีความสมจริง สวยงามและมีรายละเอียดจำนวนมาก มีฉากที่ใช้เทคนิคพิเศษในการถ่ายทำจำนวนมาก โดยมีฉากที่ใช้คอมพิวเตอร์ในการสร้างภาพมากกว่า 200 ฉาก เพลงประกอบที่ใช้ดนตรีคลาสสิค ลาสเอ็กไซล์ภาคแรกถูกนำไปฉายในหลายประเทศทั่วโลก ทั้งสหรัฐอเมริกา หลายประเทศในแถบยุโรป ละตินอเมริกา และบางส่วนของเอเชีย ถือเป็นแอนิเมชันที่สร้างชื่อเสียงให้แก่บริษัทกอนโซที่เป็นผู้สร้างอย่างมาก
อย่างไรก็ดี บริษัทกอนโซที่เป็นผู้ผลิตกลับประสบปัญหาทางการเงินจนต้องปิดตัวลงในอีกหลายปีต่อมา
ในปี 2554 บริษัทกอนโซที่เป็นผู้สร้างได้ออกฉายภาคต่อของลาสเอ็กไซล์ เพื่อเฉลิมฉลองการที่บริษัทได้ก่อตั้งขึ้นมาใหม่
ภาพยนตร์

ในปี 2548 มีการรายงานข่าวว่า New Line Cinema ให้ความสนใจที่จะนำ ลาสเอ็กไซล์ ไปสร้างเป็นภาพยนตร์ซึ่งใช้คนแสดง ต่อมาในปี 2552 ภาพออกแบบศิลป์ของภาพยนตร์ได้หลุดออกมาทางอินเตอร์เน็ท ซึ่งต่อมาได้ถูกลบออกตามคำขอของผู้สร้างภาพยนตร์  แต่จนกระทั่งปัจจุบันยังไม่มีข่าวของภาพยนตร์เรื่องนี้เพิ่มเติมอีก จึงอาจสันนิษฐานได้ว่าโครงการสร้างภาพยนตร์ของลาสเอ็กไซล์ได้ถูกยกเลิก
ข้อมูลเพิ่มเติม

Last Exile  เพลงประกอบ (ญี่ปุ่น)
Last Exile ลาสต์ เอ็กไซล์ โดย Madman Entertainment
Last Exile -Fam, The Silver Wing เว็บไซต์หลัก จากกอนโซ (ญี่ปุ่น)
Last Exile -Fam, The Silver Wing เก็บถาวร 2011-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ลาสต์ เอ็กไซล์ โดยแอนิแม็กซ์เอเซีย
เพรสเตอร์ ดาวอพยพของอนาโทเรย์และดิสซิส
สภาแห่งรัฐ (อังกฤษ)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สภาแห่งรัฐ
| สภาแห่งรัฐ |
| --- | --- |

รัฐบาลแห่งเครือจักรภพแห่งอังกฤษ
ดำรงตำแหน่ง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 – 30 เมษายน ค.ศ. 1653
ก่อนหน้า: ชาลส์ที่ 1 (ในฐานะพระมหากษัตริย์)
ถัดไป: โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ (ในฐานะเจ้าผู้อารักขา)
ดำรงตำแหน่ง 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660
ก่อนหน้า: ริชาร์ด ครอมเวลล์ (ในฐานะเจ้าผู้อารักขา)
ถัดไป: ชาลส์ที่ 2 (ในฐานะพระมหากษัตริย์)
 

สภาแห่งรัฐ (อังกฤษ: Council of State) ภายหลังชื่อ สภาที่ปรึกษาส่วนตัวของผู้อารักขา (อังกฤษ: Protector's Privy Council) เป็นคณะบุคคลที่รัฐสภารัมป์ (Rump Parliament) แห่งประเทศอังกฤษแต่งตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 ภายหลังการปลงพระชนม์พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
การปลงพระชนม์พระเจ้าชาลส์ในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1649 นั้นเลื่อนจากกำหนดเดิมออกไปหลายชั่วโมง เพื่อให้สภาสามัญชนมีเวลาออกรัฐกำหนดประกาศให้สภาสามัญชน ในฐานะผู้แทนปวงชน เป็นผู้ใช้อำนาจทั้งปวงโดยชอบธรรม และประกาศให้การแต่งตั้งกษัตริย์องค์ใหม่ถือเป็นความผิด มีผลให้สภาขุนนางและระบอบกษัตริย์สิ้นสุดลง หลังจากนั้น จึงแต่งตั้งสภาแห่งรัฐขึ้นทำหน้าที่ฝ่ายบริหารประเทศแทนองค์กษัตริย์และสภาองคมนตรี
ประวัติ

รัฐสภารัมป์แต่งตั้งสภาแห่งรัฐในวันที่ 14 และ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 และภายหลังมีการเลือกตั้งสมาชิกเพิ่มขึ้นเป็นรายปี หน้าที่ของสภาแห่งรัฐ คือ เป็นฝ่ายบริหารในรัฐบาลของประเทศ แทนที่กษัตริย์และสภาองคมนตีของกษัตริย์ ทั้งยังมีอำนาจจัดการนโยบายเกี่ยวกับกิจการภายในและภายนอกประเทศ ตลอดจนสร้างความเชื่อมั่นด้านความมั่นคงในเครือจักรภพอังกฤษ แต่เนื่องจากความไม่ลงรอยกันระหว่างกองทัพตัวแบบใหม่ (New Model Army) กับรัฐสภาที่อ่อนแอ สมาชิกสภาแห่งรัฐจึงเป็นทหารเสียส่วนใหญ่
สภาแห่งรัฐเปิดประชุมในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 โดยมีโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ (Oliver Cromwell) เป็นประธาน การประชุมครั้งแรกมีแต่เรื่องจับฉ่าย มีสมาชิกเข้าร่วมประชุมราว 14 คน จอห์น แบรดชอว์ (John Bradshaw) ซึ่งเป็นประธานของศาลที่พิจารณาคดีพระเจ้าชาลส์ และเป็นบุคคลแรกที่ลงนามในหมายประหารของพระเจ้าชาลส์ ได้รับเลือกเป็นประธานคนแรกของสภาแห่งรัฐ และได้รับแต่งตั้งในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1649
เมื่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ยุบรัฐสภารัมป์เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1653 โดยได้รับการสนับสนุนจากสภากองทัพบก (Army Council) สภาแห่งรัฐจึงต้องยุติหน้าที่ไป จนกระทั้งได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1653 ประกอบด้วยสมาชิก 13 คน ในจํานวนนี้ 7 คนเป็นนายทหารบก
เนื่องจากความล้มเหลวของรัฐสภาแบร์โบน (Barebone's Parliament) สภาแห่งรัฐจึงได้รับการปรับโครงสร้างตามตราสารการปกครอง (Instrument of Government) เพื่อให้เป็นองค์กรที่ใกล้เคียงกับสภาองคมนตรีของเดิม จะได้เป็นหน่วยงานที่ปรึกษาสำหรับโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ที่ดำรงตำแหน่งเจ้าผู้อารักขา (Lord Protector) ในฐานะประมุขของประเทศ ตราสารการปกครองกำหนดว่า สมาชิกสภาแห่งรัฐซึ่งจะเป็นที่ปรึกษาของเจ้าผู้อารักขานั้น ราว 13–21 คนต้องมาจากการเลือกตั้งของรัฐสภา แต่ในความเป็นจริงแล้ว โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ เป็นผู้แต่งตั้งทั้งสิ้น
ภายหลังมีการตราฎีกาและคำแนะนำอันนอบน้อม (Humble Petition and Advice) ใน ค.ศ. 1657 เพื่อแทนที่ตราสารการปกครอง และนำมาซึ่งระบอบการปกครองเทียมกษัตริย์ ฎีกาดังกล่าวกำหนดให้เจ้าผู้อารักขาเลือกสมาชิกสภาแห่งรัฐ 21 คน และมีอำนาจกำหนดผู้สืบตำแหน่งเจ้าผู้อารักขา โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ กำหนดให้ริชาร์ด ครอมเวลล์ (Richard Cromwell) บุตรชายคนโตของตนที่ยังมีชีวิตอยู่ เป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง ดังนั้น เมื่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ เสียชีวิตในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1658 ริชาร์ด ครอมเวลล์ ก็ได้รับการประกาศให้สืบตำแหน่งบิดา และได้รับการรับรองจากรัฐสภาชุดที่สามของรัฐในอารักขาเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1659 ให้เข้าสู่ตำแหน่ง
แต่เมื่อมีการรื้อฟื้นรัฐสภารัมป์ในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 และยุบเลิกตำแหน่งเจ้าผู้อารักขา อำนาจหน้าที่ของสภาแห่งรัฐกับหน่วยงานอื่น ๆ ที่ตั้งขึ้นในช่วงว่างระหว่างรัชกาลก็ทับซ้อนกัน ทำให้กิจการบ้านเมืองเริ่มยุ่งเหยิง จนเมื่อพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ทรงเข้าควบคุมรัฐบาลในลอนดอน ก็ทรงยุบสภาแห่งรัฐเสียในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660
ประธาน

ตำแหน่งประธานสภาแห่งรัฐ มักเรียกขานว่า "ท่านประธานสภาแห่งรัฐ" (Lord President of the Council of State) เดิมตั้งใจจะให้เป็นเพียงประธานที่ประชุมสภาแห่งรัฐ
จอห์น แบรดชอว์ ประธานคนแรก ดำรงตำแหน่งนานกว่าผู้ใด คือ 2 ปี 10 เดือน เหตุผลที่ผู้อื่นอยู่ไม่นานเท่าจอห์น แบรดชอว์ ก็เพราะมติที่รัฐสภาออกในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1651 ระบุว่า ห้ามบุคคลใดในคณะกรรมาธิการของรัฐสภาหรือในสภาแห่งรัฐ ดำรงตำแหน่งประธานของคณะกรรมาธิการหรือของสภาแห่งรัฐนานเกิน 1 เดือนต่อ 1 วาระ
บรรณานุกรม

Emerich, John; Acton, Lord  Edward Dalberg, บ.ก. (1934), The Cambridge modern history, vol. 5, CUP Archive, p. 437
Schultz, Oleg, บ.ก. (13 March 2010), Commonwealth of England: Council of State: 1649-1660, Archontology.org, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-24, สืบค้นเมื่อ September 2013 {{citation}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
Tanner, Joseph Robson (1928). English Constitutional Conflicts of the Seventeenth Century, 1603-1689 (reprint ed.). CUP Archive. p. 168. ISBN 9780521065986.
อันเดรส อินิเอสตา

อันเดรส อินิเอสตา ลูฆัน (สเปน: Andrés Iniesta Luján; เกิด 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลาง
อินิเอสตาเข้าร่วมกับ ลามาซิอา ซึ่งเป็นศูนย์ฝึกผู้เล่นเยาวชนของบาร์เซโลนา หลังจากย้ายมาจากบ้านเกิด ซึ่งเขาชื่นชอบที่นี่ตั้งแต่ยังเด็ก เขาเริ่มเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในปี 2002 ด้วยอายุ 18 ปี โดยลงเล่นในฤดูกาล 2004–05 และเป็นผู้เล่นตัวหลักของทีมเรื่อยมา และเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้บาร์เซโลนาคว้า 6 แชมป์ในปี 2009 อีกทั้ง 30 ถ้วยที่เขาได้รับ ทำให้เขาเป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่ได้รับถ้วยมากที่สุด โดยอินิเอสตาได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดตลอดกาล
อินิเอสตาลงเล่นให้กับทีมชาติสเปนตั้งแต่ชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี, 19 ปี และ 21 ปี ก่อนที่เขาจะติดทีมชาติชุดใหญ่ในปี 2006 โดยได้รับเลือกให้ติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 อีกทั้งเขายังมีส่วนช่วยให้สเปนได้แชมป์ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 โดยลงเล่นทุกนัดในการแข่งขัน อีกทั้งยังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นในทีมยอดเยี่ยมของการแข่งขันด้วย ต่อมาอินิเอสตาได้ติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 และเป็นผู้เล่นสำคัญที่ทำประตูชัยให้กับสเปนในการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศกับเนเธอร์แลนด์ และได้รับตำแหน่งผู้เล่นทรงคุณค่าของนัดนั้นด้วย อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในผู้เล่นของทีมยอดเยี่ยมในการแข่งขัน ต่อมาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 อินิเอสตาพาสเปนคว้าแชมป์ 2 สมัยติดต่อกัน และได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในการแข่งขัน นอกจากนั้นยังได้รับตำแหน่งผู้เล่นทรงคุณค่าถึง 3 นัด (รวมไปถึงนัดชิงชนะเลิศกับอิตาลี)