stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อวตาร: อัคนีและธุลีดิน
นักแสดง > ชาวมนุษย์

โจเอล เดวิด มัวร์ รับบท ดร. นอร์ม สเปลแมน นักมานุษยวิทยาต่างดาว ผู้ศึกษาพืชและชีวิตสัตว์เป็นส่วนหนึ่งโครงการอวตารที่เข้าร่วมสงครามกับเจคในภาคแรก และต่อมาได้ทำการทดลองวิทยาศาสตร์ เพื่อช่วยเหลือผู้คนในเผ่า แต่เขากำลังจะตกเป็นเป้าหมายของแผนการร้ายที่หวังจะทำลายความสงบอีกครั้ง
แจ็ค แชมเปียน รับบท ไมลส์ ควอริทช์ โซคอร์โร (สไปเดอร์) ลูกชายของทหารหญิงที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ภาคแรก เขาเป็นลูกชายของควอริตช์ที่ติดอยู่บนดาวแพนดอราก่อนที่เจคจะนำมาเลี้ยงจนสนิทสนมกับลูก ๆ ของเขา แม้ว่าเขาจะตั้งแง่กับเนย์ทิรี่ด้วยความอคติก็ตาม แต่ก็พร้อมจะปกป้องชาวนาวี่ รวมถึงคิรี
โจวานนี รีบีซี รับบท ปาร์คเกอร์ เซลฟริดจ์ อดีตผู้ดูแลการทำเหมืองแร่ขององค์กร RDA ที่อยู่เบื้องหลังการบุกรุกแพนดอรา ผู้ถูกขับไล่ออกจากแพนดอรา ผู้ที่ก่อนหน้านั้นได้ขอร้องให้ไมลส์ ควอริทช์ มือขวาคนสนิท เข้าร่วมโครงการรีคอมบีแนนท์ โดยเขาถูก RDA ลงโทษเพราะพ่ายแพ้และถอนออกจากตำแหน่งเดิม ในภาคนี้ เขาถูกสั่งให้กลับมาแพนดอร่าด้วยเหตุผลบางอย่าง มีท่าทีปรปักษ์กับเจค และ สตริงเกอร์ส
เจเมน เคลเมนต์ รับบท ดร. เอียน การ์วิน นักชีววิทยาทางทะเล ผู้คอยให้ข้อมูลแก่ทีมในท้องทะเล เขาไม่ได้อยากทำร้ายทะเล แต่เพราะโดน RDA ข่มขู่ว่าจะปิดห้องทดลอง จึงจำใจยอมร่วมมือ
เบรนแดน คาเวลล์ รับบท กัปตันมิก สกอร์สบี้ ผู้ต้องการจะจับโทลคูนมาใช้เป็นประโยชน์แก่มวลมนุษย์ เขาสูญเสียแขนข้างนึงในเหตุจู่โจมโทลคูนแต่รอดชีวิตมาได้และเตรียมล้างแค้นร่วมกับคนของ RDA
อีดี ฟัลโก รับบท นายพล ฟรานเซส อาร์ดมอร์ นายพลหญิง ผู้นำเปิดสงครามคุกคามชาวนาวี่มาตลอดทศวรรษ เป้าหมายสำค้ญคือทำให้แพนดอราเป็นบ้านของมวลมนุษย์
ไดลีป เรา เป็น ดร. แมกซ์ พาเทล นักวิทยาศาสตร์ผู้ทำงานในโครงการอวตารและช่วยเหลือการก่อกบฏของเจคต่อ RDA และคอยอยู่ช่วยเหลือชาวดาวแพนดอรา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
อวตาร: อัคนีและธุลีดิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:อวตารของเจมส์ แคเมอรอน
แม่แบบ:ผลงานโดยเจมส์ แคเมอรอน
ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข

| --- | --- |
ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข
ปกไลต์โนเวลเล่มแรกฉบับภาษาไทย ไซโมริ มิโยะ (ซ้าย) และคุโด คิโยกะ (ขวา)
わたしの幸せな結婚 (Watashi no Shiawase na Kekkon)
ชื่อภาษาอังกฤษ: My Happy Marriage
แนว: จินตนิมิต
นวนิยายชุด
เขียนโดย: อากูมิ อางิโตงิ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: อากูมิ อางิโตงิ
วาดภาพโดย: สึกิโฮะ สึกิโอกะ
สำนักพิมพ์: ฟูจิมิโชโบะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
ในเครือ: ฟูจิมิแอลบุงโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: หญิง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 15 มกราคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  7    6
มังงะ
เขียนโดย: อากูมิ อางิโตงิ
วาดภาพโดย: ริโตะ โคซากะ
สำนักพิมพ์: สแควร์เอนิกซ์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: ฟีนิกซ์
นิตยสาร: กังกังออนไลน์
กลุ่มเป้าหมาย: โชโจะ
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2561 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  4    3 (หนังสือ)
ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง
กำกับโดย: อายูโกะ สึกาฮาระ
เขียนบทโดย: โทโมเอะ คันโนะ
ฉาย: 17 มีนาคม พ.ศ. 2566 (ญี่ปุ่น) 22 มิถุนายน พ.ศ. 2566 (ไทย)
ความยาว: 115 นาที
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ทาเกฮิโระ คูโบตะ
เขียนบทโดย: อามิ ซาโต ทากิฮิโตะ โอนิชิ โมโมกะ โทโยดะ
ดนตรีโดย: อีวาน คอล
สตูดิโอ: คิเนมาซิตรัส
ถือสิทธิ์โดย: เน็ตฟลิกซ์ (ลิขสิทธิ์สตรีมมิง)
ฉาย:  5 กรกฎาคม พ.ศ. 2566  – ปัจจุบัน
ตอน: 23
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข (ญี่ปุ่น: わたしの幸せな結婚, โรมาจิ: Watashi no Shiawase na Kekkon) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยอากูมิ อางิโตงิ และวาดภาพประกอบโดยสึกิโฮะ สึกิโอกะ เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ภายหลังสำนักพิมพ์ฟูจิมิโชโบะได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือฟูจิมิแอลบุงโกะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2562
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยริโตะ โคซากะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ทางบริการกังกังออนไลน์ของสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงมีกำหนดฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 ภาพยนตร์มีลิขสิทธิ์เผยแพร่ในประเทศไทยโดยมงคลซีนีม่ามีกำหนดฉายกลางปี พ.ศ. 2566 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอคิเนมาซิตรัส ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2566  ฤดูกาลที่ 2 เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวลและมังงะ (ในภาษาไทย)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการภาพยนตร์ฉบับคนแสดง (ในภาษาญี่ปุ่น)
ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข ที่เน็ตฟลิกซ์
ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ตามล่านักฆ่าแอนดรอยด์

| --- | --- |
ตามล่านักฆ่าแอนดรอยด์
プルートウ
ชื่อภาษาอังกฤษ: PLUTO
แนว: สืบสวน, Sci-Fi
มังงะ
เขียนโดย: นาโอกิ อุราซาว่า
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์โชงะกุกัง  สำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
อนิเมะ
ตามล่านักฆ่าแอนดรอยด์ (อังกฤษ: PLUTO) , (ญี่ปุ่น: プルートウ; โรมาจิ: Purūtou; ทับศัพท์: ในชื่อทับศัพท์ว่า PLUTO) ในชื่อภาษาญี่ปุ่นว่า พลูโต  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นวาดโดยนาโอกิ อุราซาว่า ซึ่งการ์ตูนเรื่องนี้นำเนื้อหาจากผลงานของปรมาจารย์แห่งวงการการ์ตูนญี่ปุ่นเท็ตสึกะ โอซามุ เรื่อง "เจ้าหนูอะตอม ตอนหุ่นยนต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก"(Astro Boy : The World's Strongest Robot ) มาเรียบเรียงตีความใหม่ โดยให้ เกซิกต์ หนึ่งใน 7 หุ่นยนต์ที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดในโลก เป็นตัวดำเนินเรื่อง
ซึ่ง เนื้อหาในตอนหุ่นยนต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนั้น เป็นเพียงส่วนหนึ่ง จากเนื้อหาทั้งหมดในการ์ตูนเรื่องเจ้าหนูอะตอม
ถูกสร้างเป็นอนิเมะและออกฉายทั้งหมด 8 ตอน ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ทาง Netflix
เนื้อเรื่อง

เกิดคดีฆาตกรรมต่อเนื่องลึกลับกับหุ่นยนต์ และมนุษย์ผู้ที่เกี่ยวข้องกับโครงการต่างๆเกี่ยวกับหุ่นยนต์อย่างลึกซึ้ง โดยในสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรม จะมีสัญลักษณ์ "เขาสัตว์" ถูกวางไว้บริเวณศีรษะของเหยื่อทุกครั้ง
เกซิกต์ หุ่นยนต์ตำรวจประสิทธิภาพสูงจากยูโรโปล มีส่วนเกี่ยวพันกับเนื้อเรื่องในฐานะตำรวจเจ้าของคดี ในการสืบสวนเขาพบเงื่อนงำที่น่าตกใจ เพราะนอกจากร่างเหยื่อแล้วไม่มีร่องรอยของฆาตกรที่เป็นมนุษย์อยู่ในที่เกิดเหตุเลย จึงอาจเป็นไปได้ว่าผู้ก่อคดีอาจเป็นหุ่นยนต์ ซึ่งถือเป็นเรื่องร้ายแรง และไม่น่าเชื่อ เพราะหุ่นยนต์ถูกจำกัดด้วยโปรแกรมตั้งแต่ตอนถูกผลิตว่า ห้ามฆ่ามนุษย์ คดีนี้จึงไม่น่าเป็นไปได้
และนอกจากนี้ จากการสืบสวน เกซิกต์ยังได้ค้นพบว่า เป้าหมายของฆาตกรจากคดีนี้ คือหุ่นยนต์ที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดในโลก ทั้งหมด 7 ตน ซึ่งหุ่นยนต์ทั้ง 7 นี้รวมถึงตัวเกซิกต์เอง และ อะตอม หุ่นยนต์เด็กที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่นด้วย
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลยอดเยี่ยม จากงาน Media Arts ครั้งที่ 9 ของทบวงวัฒนธรรมญี่ปุ่น
รางวัลเท็ตสึกะโอซามุ ปี 2005 (Grand Prize)
แหล่งข้อมูลอื่น

Tezuka in English (อังกฤษ)
Pluto in English เก็บถาวร 2006-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
PLUTO ตามล่านักฆ่าแอนดรอยด์ เก็บถาวร 2023-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
นึกคิด บุญทอง

| นึกคิด บุญทอง |
| --- | --- |
เกิด: 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) นึกคิด บุญทอง กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
คู่สมรส: มุกดา บุญทอง
บุตร: 3 คน
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2528 - ปัจจุบัน
สังกัด: คีตา เรคคอร์ดส
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
นึกคิด บุญทอง ชื่อเล่น หนึ่ง เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักแสดง และนักร้องชาวไทย
ประวัติ

เคยออกเทปในชื่อ มะลิลา บราซิลเลี่ยน มีสมาชิกทั้งหมด 5 คน เล่นเพลงในแนวละติน สังกัดค่ายคีตา เรคคอร์ดส ออกอัลบั้มทั้งหมดรวม 3 ชุดในปี 2533 ถึง 2537 อัลบั้มแรก พ.ศ. 2533 ชื่อชุด "กล้าได้กล้าเสีย" ประสบความสำเร็จมากเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่นด้วยเพลงเต้นรำสนุกสนาน และได้ออกอัลบั้มที่สอง พ.ศ. 2534 ประสบความสำเร็จสูงสุดในชุด "ไม่อ้วนเอาเท่าไหร่" ก่อนจะออกผลงานในชุดสุดท้าย พ.ศ. 2537 ชื่อชุด "ชนกันหน่อย" ปัจจุบัน ยังคงมีผลงานการแสดงอยู่ โดยไม่จำกัดสังกัด
ชีวิดส่วนตัว สมรสกับ นางมุกดา บุญทอง มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ
1.ป่านทอทอง บุญทอง (ชื่อเล่น: กุญแจซอล) (สมรสกับ ฌณัฏฐ์ เลิศพัฒนาไทย มีลูกทั้งหมด 4 คน ได้แก่ น้องเทคออฟ ด.ช.เหนือเมฆ เลิศพัฒนาไทย เกิดเมื่อปีพ.ศ. 2560, น้องรันเวย์ ด.ญ.ดารา เลิศพัฒนาไทย เกิดเมื่อปีพ.ศ. 2563, น้องเบิร์ธเดย์ ด.ญ.วันเกิด เลิศพัฒนาไทย เกิดเมื่อปีพ.ศ. 2564 และน้องแอร์เวย์ ด.ญ.นภา เลิศพัฒนาไชย เกิดเมื่อปีพ.ศ. 2566)
2.ปอถักทอง บุญทอง (ชื่อเล่น: แจกัน)
3.ปรชญา บุญทอง (ชื่อเล่น: เรดาห์)
ผลงานการแสดง > ละครซีรีส์-ละครสั้น

"ฟ้ามีตา ตอน...พ่อของลูก" รับบท เฮีย (ออกอากาศ: 8 ธันวาคม 2550)
เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ ตอน เหยื่อ รับบท น้ายศ (ช่อง 5/2553)
ละครฟื้นฟูศีลธรรมเรื่อง ดร.เค พลังแห่งฝัน รับบท พ่อของหง่ายชอ (ช่อง DMC/2553)
ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม ตอน เลือดบาป (2555)
"ฟ้ามีตา ตอน...จนไม่เจียม" รับบท สงัด (ออกอากาศ: 22 สิงหาคม 2552)
"ฟ้ามีตา ตอน...คนที่รออยู่" รับบท พ่อของราตรี แสดงโดย (เจน ชมพูนุช ปิยะภาณี) (ออกอากาศ: )
"ฟ้ามีตา ตอน...สามเหลี่ยมด้านไม่เท่า" รับบท ช่างอุดม (ออกอากาศ: 9 พฤศจิกายน 2556)
ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม ตอน เบเกอรี่ปีศาจ (2557)
"ฟ้ามีตา ตอน...คนอกตัญญู" รับบท สมบัติ (ออกอากาศ: 18 กรกฎาคม 2558)
"ฟ้ามีตา ตอน...พ่อที่ไม่เอาไหน" รับบท - (ออกอากาศ: 5 ธันวาคม 2558)
"ฟ้ามีตา ตอน...ลูกเลี้ยง" รับบท พ่อ (ออกอากาศ: 8 เมษายน 2560)
"ฟ้ามีตา ตอน...กรรมพิพากษา" รับบท จ่าเฉย (ออกอากาศ: 23 ธันวาคม 2560)
"ฟ้ามีตา ตอน...นางงูพิษ" รับบท พ่อของเป็ด (ออกอากาศ: 28 เมษายน 2561)
"ฟ้ามีตา ตอน...ปลาเน่า" รับบท พฤกษ์ พ่อของเอ๋ (ออกอากาศ: 14 กรกฎาคม 2561)
"ฟ้ามีตา ตอน...หลุมหลบภัย" รับบท พ่อของอ้น แสดงโดย (ปลั๊ก - สวีเดน ทะสานนท์) (ออกอากาศ: 10 พฤศจิกายน 2561)
"ฟ้ามีตา ตอน...ชายผู้ไม่รู้ชะตา" รับบท เจิด (ออกอากาศ: 24 สิงหาคม 2562)
"ฟ้ามีตา ตอน...แฟนเก่า (2565)
"ฟ้ามีตา ตอน...ลงทุนระยะสั้น (2565)
"พิภพมัจจุราช ตอน... มนุษย์ยมโลก (2566) (ออกอากาศ: 14 ตุลาคม 2566)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

โปรดทราบ...คิดถึงมาก (2529) รับบท พายุ
ฉันผู้ชายนะยะ (2530) รับบท รัก
นางนวล (2530) รับบท พ่อของเขา
บาปสวาท (2530) รับบท พ่อของเขา
สายน้ำไม่ไหลกลับ (2530)
ศยามล (2538)
บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์ (2546) รับบท พ่อของน้องตุ้ม
โคตรเพชฌฆาต (2548) รับบท พี่ช้วน
เล่า ฤๅ สื่อ IV (2563) รับบท อาจารย์หมอ
ผลงานการแสดง > ละครเวที

ทู้ตซี่ 7-16 พฤษภาคม 2536 ณ โรงละคร A.U.A.
ผลงานการแสดง > โฆษณา

2528 – ลูกอมโอเล่ รสมินต์
ผลงานเพลง > มะลิลา บราซิลเลี่ยน

อัลบั้ม "มะลิลา บราซิลเลี่ยน" (ปี 2533)
อัลบั้ม "ไม่อ้วนเอาเท่าไร" (ปี 2535)
อัลบั้ม "มะลิลา ปาร์ตี้สวิง" (ปี 2536)
เขตปกครองตนเองชูคอตคา

| เขตปกครองตนเองชูคอตคา |
| --- | --- |
เขตปกครองตนเอง
Чукотский автономный округ
การถอดเสียงอื่น
 • ชูคอต: Чукоткакэн автономныкэн округ
ทิวทัศน์ของเทือกเขาซาลาโตยที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของชูคอตคา
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: เพลงสดุดีเขตปกครองตนเองชูคอตคา 

พิกัด: 66°40′N 171°00′E﻿ / ﻿66.667°N 171.000°E﻿ / 66.667; 171.000
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ตะวันออกไกล
เขตเศรษฐกิจ: ตะวันออกไกล
สถาปนา: 10 ธันวาคม ค.ศ. 1930
ศูนย์กลางการบริหาร: อะนาดีร์
การปกครอง
 • องค์กร: สภาดูมา
 • ผู้ว่า: วลาดิสลาฟ คุซเนตซอฟ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 737,700 ตร.กม. (284,800 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 7
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 50,526 คน
 • ประมาณ (2018): 49,348 (−2.3%) คน
 • อันดับ: 82
 • ความหนาแน่น: 0.068 คน/ตร.กม. (0.18 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 64.8% คน
 • นอกเมือง: 35.2% คน
เขตเวลา: UTC+12 ()
รหัส ISO 3166: RU-CHU
ทะเบียนรถ: 87
รหัส OKTMO: 77000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: чукотка.рф
เขตปกครองตนเองชูคอตคา (อังกฤษ: Chukotka Autonomous Okrug; รัสเซีย: Чуко́тский автоно́мный о́круг, อักษรโรมัน: Chukotsky avtonomny okrug, สัทอักษรสากล: [tɕʊˈkotskʲɪj ɐftɐˈnomnɨj ˈokrʊk]; ชูคอต: Чукоткакэн автономныкэн округ, Chukotkaken avtonomnyken okrug, สัทอักษรสากล: [tɕukotˈkaken aβtonomˈnəken ˈokɹuɣ]) หรือ ชูคอตคา (รัสเซีย: Чуко́тка, อักษรโรมัน: Chukotka) เป็นหน่วยองค์ประกอบทิศตะวันออก (เขตปกครองตนเอง) ในสหพันธรัฐรัสเซีย มีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ในภูมิภาคตะวันออกไกลของประเทศ และเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล ชูคอตคาเป็นหน่วยองค์ประกอบที่มีประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 จำนวน 50,526 คน (สำมะโนประชากร ค.ศ. 2010) และมีประชากรหนาแน่นน้อยที่สุด
อะนาดีร์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของชูคอตคาและนิคมตะวันออกสุดที่มีสถานะเมืองในรัสเซีย
ลักษณะทางภูมิศาสตร์

เขตปกครองตนเองชูคอตกามีอาณาเขตติดกับทะเลชุกชีและทะเลไซบีเรียตะวันออกทางทิศเหนือ; ทะเลและช่องแคบเบริงทางทิศตะวันออก; ดินแดนคัมชัตคาและแคว้นมากาดันทางทิศใต้; และสาธารณรัฐซาคาทางทิศตะวันตก คาบสมุทรชุกชีพาดไปทางทิศตะวันออกเพื่อเป็นการทำให้เกิดช่องแคบเบริงระหว่างไซบีเรียและคาบสมุทรอะแลสกาและเป็นตัวแบ่งระหว่างอ่าวอะนาดีร์กับมหาสมุทรแปซิฟิก แหลมเดจเนฟ (Cape Dezhnyov) ซึ่งเป็นจุดทิศตะวันออกที่สุดในรัสเซียแผ่นดินใหญ่ตั้งอยู่ในเขตปกครองตนเองชูคอตกา
ตามหลักนิเวศวิทยาแล้ว ชูคอตคาสามารถแบ่งได้เป็น 3 โซน ซึ่งได้แก่ทะเลทรายอาร์กติกทางตอนเหนือ ทันดราทางตอนกลาง และป่าไทกาทางตอนใต้ ครึ่งหนึ่งของเขตปกครองตนเองชูคอตคาอยู่ในวงกลมอาร์กติก พื้นที่ของเขตปกครองตนเองชูคอตคามีภูเขาตั้งอยู่เป็นส่วนมาก โดยมีเทือกเขาชูคอตสกีและที่ราบสูงอะนาดีร์เป็นต้น
แม่น้ำในชูคอตคาส่วนมากมีต้นธารจากภูเขาทางตอนเหนือและตอนกลางของเขตปกครองตนเอง โดยจะมีแม่น้ำอะนาดีร์ แม่น้ำโอโมโลน (Omolon river) และแม่น้ำราอูฉัว (Rauchua river) เป็นแม่น้ำสายสำคัญของชูโคตกา เป็นต้น
พื้นที่ส่วนมากของชูคอตคาปกคลุมด้วยมอส ไลเคน และพืชในภูมิภาคอาร์กติก ซึ่งเหมือนกันกับอะแลสกาตะวันตก รอบ ๆ อ่าวอะนาดีร์และหุบเขาแม่น้ำมีต้นสน ต้นเบิร์ช ต้นพอปลาร์ และต้นวิลโลว์เจริญเติบโตอยู่ มากกว่า 900 สปีชีส์ของพืชเจริญเติบโตในชูคอตคา ซึ่งรวมทั้งสปีชีส์ 400 กว่าสปีชีส์ของมอสและไลดคนด้วย รวมทั้งเป็นที่อยู่อาศัยของนกกว่า 220 สปีชีส์และปลาน้ำจืดกว่า 30 สปีชีส์
ลักษณะทางภูมิศาสตร์ > สภาพภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศของชูคอตคาได้รับผลกระทบจากทะเลที่อยู่รอบข้าง ได้แก่ทะเลเบริง ไซบีเรียตะวันออก และชุกชี สภาพอากาศของชูคอตคาในแต่ละฤดูกาลมักจะได้รับผลกระทบจากลมหนาวจากทางตอนเหนือและลมมรสุมจากทางตอนใต้ แหลมนาวาริน (Navarin cape) ที่ซึ่งตั้งอยู่ในชูคอตกา เป็นพื้นที่ที่โดนพายุเฮอร์ริเคนและพายุต่าง ๆ พัดผ่านมามากที่สุดในประเทศรัสเซีย พื้นที่ที่ติดทะเลหรือชายหาดของชูคอตคามักจะมีลมพัดผ่านตลอดและมีจำนวนฝนที่ตกมาต่อปีที่น้อยมาก คิดเป็น 200 ถึง 400 มิลลิเมตรต่อปี อุณหูมิจะแตกต่างกันระหว่าง −35 และ −15 องศาเซลเซียสในเดือนมกราคม และมีอุณหภูมิระหว่าง 5 ถึง 14 องศาเซลเซียสในเดือนกรกฎาคม ฤดูกาลปลูกพืชในชูคอตคาถือว่าสั้นมากถ้าเปรียบเทียบกับพื้นที่ส่วนใหญ่ในโลก โดยจะยาวนานเพียง 80 ถึง 100 วันต่อปีเท่านั้น
ประวัติ > ยุคก่อนประวัติศาสตร์

ผู้ที่มาตั้งถิ่นฐานในบริเวณชูคอตคาเป็นกลุ่มแรกคือนักล่าชาว Paleo-Siberian ที่มาจากภูมิภาคเอเชียกลางและตะวันออก พื้นที่นี้ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของเบอรินเจียที่ซึ่งเป็นสะพานแผ่นดินที่เชื่อมระหว่างทวีปเอเชียและอเมริกา[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ > ก่อนการมาถึงของรัสเซีย

ตามเดิมแล้ว ดินแดนชูคอตคาเป็นที่อยู่ของชนพื้นเมืองที่อยู่ที่นั่น โดยหลัก ๆ แล้วจะมีชาวชูคอต (Chukchi), ยูอิท (Siberian Yupiks; Yuit), กอร์ยัก (Koryaks), ชูวาน (Chuvans), อีเวน (Evens; Lamuts), และอีนูอิต[ต้องการอ้างอิง] เป็นต้น ตามข้อมูลในปีคริสต์ศักราช 1930 ประชากรพื้นเมืองส่วนมากที่อาศัยอยู่ ณ ดินแดนชูคอตคาคือชาวชูคอต
ประวัติ > การสำรวจและยึดครองโดยรัสเซีย

หลังจากการยึดครองคาซานได้โดยรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เส้นทางการค้าที่ไปทางเทือกเขายูรัลและไซบีเรียได้เปิดให้ใช้งาน หนึ่งในผู้ที่เดินทางไปตามเส้นทางนั้นคือชาวคอสแซ็ก ชาวคอสแซ็กได้ทำการตั้งป้อมปราการไว้บริเวณตะวันออกของรัสเซียและได้ขดขี่ชนพื้นเมืองที่อยู่ในบริเวณนั้นไปด้วย
ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 17 รัสเซียได้เดินทางไปถึงบริเวณตะวันออกเฉียงเหนือไกล การค้นพบของชาวชูคอตครั้งแรกได้ถูกค้นพบโดยชาวคอสแซ็กเมื่อปี 1641 เมื่อปี 1649 นักสำรวจชาวรัสเซีย เซมยอน เดจเนฟ (Semyon Dezhnyov) ได้ทำการสำรวจตะวันออกเฉียงเหนือไกลตามชายฝั่งและได้ตั้งค่ายพักทหารช่วงฤดูหนาวในบริเวณที่ใกล้ต้นน้ำของแม่น้ำอะนาดีร์ที่ซึ่งจะกลายเป็นเมืองในป้อมปราการอะนาดีรสค์ (Anadyrsk) ในเวลาต่อมา เดจนยอฟพยายามที่จะบังคับให้ชาวชูอคตจ่ายบรรณาการให้กับรัสเซียมาเป็นระยะเวลานานกว่าสิบปีแต่ก็ไม่สำเร็จ ป้อมปราการอะนาดีรสค์ได้ถูกทิ้งร้างในภายหลังอันเนื่องมาจากสภาพอากาศที่หนาวเย็นจนเกินไปและไม่มีสัตว์ป่าให้ล่าเพื่อนำมาเป็นอาหาร
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ป้อมปราการอะนาดีรสค์ได้รับความสนใจอีกครั้งหลังจากการค้นพบเส้นทางเดินเรือจากอะนาดีรสค์ไปยังคาบสมุทรคัมชัตคา ป้อมปราการนี้ได้ใช้เป็นฐานในปฏิบัติการสำรวจดินแดนคัมชัตคาและที่อยู่อาศัยในบริเวณรอบ ๆ ก็ขึ้นกับอะนาดีรสค์ด้วยเช่นกัน เมื่อนักสำรวจได้ค้นพบว่าคัมชัตคานั้นอุดมไปด้วยทรัพยากรที่มากมาย รัฐบาลรัสเซียได้ให้ความสนใจและสำคัญกับดินแดนตะวันออกเฉียงเหนือไกลมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ในปี 1725 พระเจ้าซาร์ปิออตร์ที่ 1 มหาราชได้มีกระแสรับสั่งให้ไวทัส เบริงทำการสำรวจบริเวณคัมชัตคาและ Afanasy Shestakov เป็นผู้นำการสำรวจทางการทหารเพื่อบีบบังคัมชาวชูคอตให้ทำการจ่ายเครื่องบรรณาการให้กับทางรัสเซีย แต่ทว่าการสำรวจเหล่านั้นไม่ประสบผลสำเร็จเมื่อกองเรือได้ชนกับอะไรบางอย่างจังทำให้เรืออัปปางลง ผู้ที่รอดชีวิต รวมทั้ง Shestakov ได้ถูกสังหารโดยชาวชูคอตในเวลาต่อมา
ในปี 1731 ดมิทรี ปัฟลุตสกี (Dmitry Pavlutsky) ได้พยายามอีกครั้ง ด้วยความช่วยเหลือจากชาวคอสแซ็กและชนพื้นเมืองในบริเวณนั้น ปัฟลุตสกีได้เดินเรือขึ้นไปตามแม่น้ำอะนาดีร์และได้ทำลายป้อมปราการของชาวชูคอตในบริเวณมหาสมุทรอาร์กติกได้สำเร็จ การกระทำอันไม่ยอมปราณีของเขาทำให้ชาวชูคอตต้องจ่ายเครื่องบรรณาการให้รัสเซียแค่เพียงเวลาชั่วคราวเท่านั้น จนกระทั่งปี 1747 ชาวชูคอตได้ปราชัยเหนือกองกำลังรัสเซียในบริเวณนั้นและได้สังหารปัฟลุตสกีอีกด้วย
เมื่อรัฐบาลรัสเซียตระหนักได้ว่าการบีบบังคับให้ชาวชูคอตอยู่ภายใต้การควบคุมของรัสเซียด้วยกำลังทหารนั้นไม่สำเร็จ รัฐบาลรัสเซียได้เปลี่ยนแบบแผนเป็นการเสนอสัญชาติรัสเซียแก่ชาวชูคอต สนธิสัญญาสันติภาพรพหว่างรัสเซียและชาวชูคอตได้ลงนามเมื่อปี 1778 ที่ซึ่งเป็นการยกเว้นการบังคับจ่ายเครื่องบรรณาการขนสัตว์แก่รัฐบาลรัสเซียโดยชาวชูคอต
ในปีเดียวกัน กัปตันชาวอังกฤษ เจมส์ คุก ได้ทำการสำรวจแหลมนอร์ท (ปัจจุบันชื่อว่าแหลม Schmidt) และอ่าว Providence ด้วยความกังวลที่ว่าชาติยุโรปชาติอื่นอาจจะมายึดครองดินแดนนี้เยกาเจรีนามหาราชินีได้ทรงมีพระดำรัสในการมีการสำรวจและทำแผนที่ของพื้นที่ในบริเวณนั้น จากการสำรวจที่นำโดย Joseph Billings และ Gavril Sarychev ที่ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 1785 ได้เกิดการเขียนแผนที่ของคาบสมุทรชุกชี ชายฝั่งตะวันตกของอะแลสกา และหมู่เกาะอะลูเชียนขึ้น หลังจากนั้นมา เมื่อปี 1821 ถึง 1825 นายพลเรือชาวเยอรมันสัญชาติรัสเซีย Ferdinand von Wrangel และ Fyodor Matyushkin ได้นำการสำรวจตามชายฝั่งทะเลไซบีเรียตะวันออกและสำรวจดินแดนคาลึยมา และแม่น้ำ Bolshoy Anyuy และ Maly Anyuy
ประวัติ > อิทธิพลจากชาติตะวันตก

ชูคอตคาส่วนมากยังคงไม่ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิรัสเซียทั้งหมด จึงทำให้ชาติมหาอำนาจต่าง ๆ (เช่น อเมริกา อังกฤษ หรือนอร์เวย์) เริ่มทำการล่าและแลกเปลี่ยนสิ่งของกันในบริเวณนั้นตั้งแต่ปี 1820 ขึ้นมา หลังจากการขายอะแลสกาให้กับสหรัฐอเมริกา นักล่าวาฬและพ่อค้าชาวอเมริกันได้ทำการขยายการทำกิจการต่าง ๆ ไปยังดินแดนชูคอตคาและอิทธิพลต่างชาติก็ถึงจุดสูงสุด ณ เวลานั้น หลังจากปี 1880 รัสเซียได้ทำการตอบโต้โดยการสร้างหน่วยสาดตระเวนชายฝั่งขึ้นมาเพื่อหยุดเรืออเมริกันไม่ให้เข้ามาในดินแดนนั้นและยึดทรัพย์สินของเรือเหล่านั้นไปด้วย และในปี 1888 เขตการบริหารอะนาดีร์ได้ถูกจัดตั้งขึ้น แต่ทว่าอำนาจเหนือพื้นที่ชูคอตคาโดยรัสเซียได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญอีกครั้งในช่วงประมาณ 1900 ชาวต่างชาติได้เข้ามาในดินแดนชูคอตคาหลังเหตุการณ์การตื่นทองที่ยูคอนเมื่อปี 1898
ในปี 1909 เพื่อทำให้พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของรัสเซีย เขตทั้ง 2 เขตได้ถูกจัดตั้งขึ้นในภูมิภาคอะนาดีร์ ซึ่งก็คือเขตอะนาดีร์และชูคอตคา รัฐบาลรัสเซียได้อนุญาตให้บริษัทต่างชาติ เช่น Hudson's Bay Company และ US Northeast Siberia Company มีสิทธิในการขุดทอง เหล็ก และแกรไฟต์ในบริเวณชูคอตคาตั้งแต่ปี 1902 และ 1912
เกาะแรงเกลเป็นหนึ่งในเป้าหมายสำหรับการอ้างกรรมสิทธิ์ครอบครองโดยสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ในปี 1916 รัสเซียได้ทำการอ้างกรรมสิทธิ์ครอบครองเหนือดินแดนเกาะแรงเกลอย่างเป็นทางการ แต่ในปี 1921 ชาวแคนาดานามว่า Vilhjalmur Stefansson ได้พยายามที่จะอ้างกรรมสิทธิ์ครอบครองเกาะนั้นโดยการไปสร้างที่อยู่อาศัยขนาดย่อมบนเกาะนั้น แต่ทว่าในปี 1924 สหภาพโซเวียตได้ยึดครองเกาะนั้นอย่างถาวรและทำการทำลายที่อยู่อาศัยของคนชาติตะวันตกและเนรเทศพวกเขาออกไปจากเกาะแรงเกล อันเป็นจุดจบของอิทธิพลของชาติตะวันตกเหนือดินแดนชูคอตคา
ประวัติ > สมัยสหภาพโซเวียต

ในสมัยสหภาพโซเวียตนั้น ดินแดนชูคอตคาเป็นเป้าหมายในการทำนารวมของสหภาพโซเวียต รวมถึงการขับไล่ชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่แล้วออกจากพื้นที่นั่น แต่ทว่ากระบวรการดังกล่าวจะรุนแรงน้อยกว่าพื้นที่ส่วนอื่น ๆ ในสหภาพโซเวียต
เมื่อนาซีเยอรมนีได้รุกรานสหภาพโซเวียตเมื่อปีคริสต์ศักราช 1941 การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานภายในชูคอตคาเริ่มมีการพัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองการขุดแร่ดีบุกจากเหมืองในพื้นที่แถบนั้นจนถือได้ว่าเป็นเศรษฐกิจหลักในชูคอตคา แต่ต่อมานักธรณีวิทยาได้สำรวจดินแดนนั้นจนพบปริมาณแร่ทองที่มีจำนวนมากที่ซึ่งจะเริ่มมีการทำเหมืองทองในบริเวณนั้นตอนช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ต่อมา
ประวัติ > สมัยสหพันธรัฐรัสเซีย

ในช่วงปีคริสต์ศักราชที่ 2001 ถึง 2008 ผู้ว่าการเขตปกครองตนเองชูคอตคาในขณะนั้น โรมัน อับราโมวิช ได้ลงทุนกับการพัฒนาเศรษฐกิจและโครงสร้างพื้นฐานของชูคอตคาด้วยกำลังทรัพย์ของตัวเขาเอง การพัฒนาเศรษฐกิจนี้ได้ทวีคูณผลิตภัณฑ์มวลรวมของเขตปกครองตนเองเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวและเพิ่มรายได้ของประชากรที่นั่นเป็นสามเท่าจากเดิม ในปีคริสต์ศักราช 2004 อับราโมวิชได้พยายามที่จะลาออกจากตำแหน่งแต่ดันถูกแต่งตั้งขึ้นให้เป็นผู้ว่าการเขตปกครองตนเองไปอีกหนึ่งสมัยโดยวลาดีมีร์ ปูติน จนกระทั่งในช่วงต้นเดือนกรกฎาคมของปี 2008 ประธานาธิบดีรัสเซียในขณะนั้น ดมีตรี เมดเวเดฟ ได้ยอมรับคำขอของอับราโมวิชในลาออกจากตำแหน่งของเขาถึงแม้โครงการเพื่อการกุศลของเขาในชูคอตกาจะดำเนินอยู่ต่อก็ตาม เงินเดือนโดยเฉลี่ยของประชากรที่นั่นได้เพิ่มจากเพียง 165 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ประมาณ 5,550 บาท) ต่อเดือนในปี 2000 ขึ้นไปเป็น 826 ดอลลาร์สหรัฐฯ (ประมาณ 27,750 บาท) ต่อเดือนในปี 2006
เศรษฐกิจ

ชูคอตคาเป็นพื้นที่ที่มีปริมาณสำรองน้ำมัน แก๊ซธรรมชาติ ถ่านหิน แร่เงิน แร่ทอง และทังสเตนมาก โดยทรัพยากรเหล่านั้นกำลังถูกขุดไปใช้อย่างช้า ๆ แต่ประชากรในชนบทของชูคอตกาส่วนมากมักจะพึ่งพาการเลี้ยงกวางเรนเดียร์ การล่าวาฬ และการประมงเป็นเครื่องมือทำมาหากิน ในขณะที่ประชากรที่อยู่ในเมืองมักจะทำหน้าที่ที่เกี่ยวกับการขุดเหมือง การบริหาร การก่อสร้าง วัฒนธรรม การศึกษา ยารักษาโรค และงานอื่น ๆ ทำ
การคมนาคม

พื้นที่ส่วนมากของชูคอตคานั้นไม่มีถนนตัดผ่าน ดังนั้นการเดินทางทางอากาศจึงเป็นช่องทางหลักในการเดินทางภายในชูคอตคา อย่างไรก็ดี ในชูคอตคาก็ยังมีถนนที่เชื่อมระหว่างที่อยู่อาศัยบางแห่งกับอีกแห่ง เช่น เอกเวกิโนต-อีอุลติน (ยาว 200 กิโลเมตร) เป็นต้น เมื่อถึงช่วงฤดูหนาว ถนนบางเส้นได้ถูกสร้างขึ้นบนแหล่งน้ำที่แข็งตัวลงเป็นกาลชั่วคราวเพื่อเชื่อมระกว่างที่ตั้งถิ่นฐานจากแห่งหนึ่งไปสู่แห่งหนึ่ง
ในปี 2009 การสร้างสะพานลอเรนเพื่อเชื่อมเส้นทางระหว่างลาฟเรนติยาสู่ลอริโน (ยาว 40 กิโลเมตร) ถือเป็นหนึ่งในพัฒนาการที่สำคัญของเส้นทางการเดินทางภายในชูคอตคา
การปกครองส่วนท้องถิ่น

เขตปกครองตนเองชูคอตคาสามารถแบ่งได้เป็น 6 เขต ดังนี้:
เขตอะนาดีร์สกี (Anadyrsky; Анадырский)
เขตบิลิบินสกี (Bilibinsky; Билибинский)
เขตอีอุลตินสกี (Iultinsky; Иультинский)
เขตโปรวีเดนสกี (Providensky; Провиденский)
เขตชาอุนสกี (Chaunsky; Чаунский)
เขตชูคอตสกี (Chukotsky; Чукотский)
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1897 | 12,900 | —     |
| 1926 | 13,500 | +4.7% |
| 1939 | 21,524 | +59.4% |
| 1959 | 46,689 | +116.9% |
| 1970 | 101,184 | +116.7% |
| 1979 | 132,859 | +31.3% |
| 1989 | 157,528 | +18.6% |
| 2002 | 53,824 | −65.8% |
| 2010 | 50,526 | −6.1% |
| 2021 | 47,490 | −6.0% |
แหล่งอ้างอิง: สำมะโนประชากรของรัสเซียและสหภาพโซเวียต
เขตปกครองตนเองชูคอตคามีประชากรอยู่ที่ 47,490 (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2021); 50,526 (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 53,824 (สำมะโน ค.ศ. 2002); 157,528 (สำมะโน ค.ศ. 1989). อีกทั้ง ชูคอตคาเป็นเพียงไม่กี่ที่ที่มีประชากรชายมากกว่าประชากรหญิงในประเทศรัสเซีย
ประชากร > ชาติพันธุ์ของประชากร

ประชากรกว่าร้อยละ  37 เป็นชนพื้นเมืองตามข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรเมื่อปี 2021 โดยมีชาวรัสเซียคิดเป็นประมาณร้อยละ 54 และชนชาติอื่น ๆ อีกคิดเป็นประมาณร้อยละ 9 โดยในร้อยละเก้านี้ ส่วนใหญ่มักจะเป็นชาวยูเครน คัลมึค ตาตาร์ และบูร์ยัต รองลงมาตามลำดับ
ดูเพิ่ม

ช่องแคบเบริง
คาบสมุทรชุกชี
เกาะแรงเกล
ที่ดินในสภาพธรรมชาติที่ซึ่งปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งในชูคอตคาทางเหนือไกล
แผนที่ของชูคอตคาเมื่อปี 1773 แสดงถึงเส้นทางสำรวจของเดชนอฟเมื่อปี 1648
ภาพวาดเสมือนของชาวชูคอตโดย Louis Choris เมื่อปี 1816
ประธานาธิบดีดมีตรี เมดเวเดฟ ชูคอตคาเมื่อปี 2008
การแบ่งส่วนการปกครองส่วนท้องถิ่นของชูคอตกา (ตัวเลขจะไปสัมพันธ์กับรายชื่อที่ได้กล่าวไว้)
กราฟแสดงถึงการคาดหมายคงชีพในชูคอตกา (ภาษาอังกฤษ)
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024

| มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024 |
| --- | --- |
 มาลิน ชระอนันต์ ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024
วันที่: 6 เมษายน พ.ศ. 2567
สถานที่จัด: เอ็มจีไอ ฮอลล์ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
เข้าร่วมประกวด: 77 จังหวัด
ผ่านเข้ารอบ: 20 คน
ผู้ชนะเลิศ: มาลิน ชระอนันต์  ภูเก็ต
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: นันทิชา ยังวัฒนา  นครราชสีมา
ขวัญใจช่างภาพ: สุนทรี อ้วนอินทร์  สระบุรี
← 20232025 →
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024 (อังกฤษ: Miss Grand Thailand 2024) เป็นการประกวดความงามครั้งที่ 11 และเป็นปีที่ 12 ของมิสแกรนด์ไทยแลนด์  ซึ่งมีการทำกิจกรรมการเก็บตัวการประกวด ณ จังหวัดภูเก็ต ระหว่างวันที่ 11-22 มีนาคม พ.ศ. 2567, รอบชุดประจำชาติ จัดขึ้นในวันที่ 30 มีนาคม 2567, รอบพรีลิมมินารี จัดขึ้นในวันที่ 3 เมษายน 2567 และการประกวดรอบสุดท้าย จัดขึ้นในวันที่ 6 เมษายน 2567 ที่ เอ็มจีไอ ฮอลล์, กรุงเทพมหานคร โดยมีผู้เข้าแข่งขันทั้งสิ้น 77 คน ซึ่งจะถูกคัดเลือกผ่านการประกวดระดับจังหวัด เข้าร่วมการประกวดเพื่อหาตัวแทนประเทศไทย ต่อไป
โดยในช่วงสุดท้ายของการประกวดรอบตัดสิน ทวีพร พริ้งจำรัส  ผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 จะมอบมงกุฎและสายสะพายให้แก่ มาลิน ชระอนันต์ ผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024 พร้อมเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 ซึ่งกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 25 ตุลาคม 2567
ประวัติ > จังหวัดเจ้าภาพ

เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ณวัฒน์ อิสรไกรศีล ประธานกองประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ได้เปิดเผยว่า การประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024 มีกำหนดที่จัดการประกวดรอบสุดท้ายขึ้นในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2567 ณ เอ็มจีไอ ฮอลล์ ชั้น 6 ศูนย์การค้าโชว์ดีซี แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวางกรุงเทพมหานคร โดยจังหวัดภูเก็ต เป็นเจ้าภาพ