stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ออสเตรียสมัยราชวงศ์ฮับส์บูร์ก > หลังสงคราม

หลังจากสงครามสามสิบปีระหว่างรัฐที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทดลิกและโปรแตสแตนท์สิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2191 อำนาจของประมุขออสเตรียในฐานะจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ด้อยลง แต่เมื่อออสเตรียเป็นผู้นำในการทำสงครามกับชาวเติร์กจนยับยั้งความพยายามในการยึดกรุงเวียนนาสำเร็จใน พ.ศ. 2226 และขับไล่ชาวเติร์กที่ยึดครองกรุงบูดา เมืองหลวงของฮังการีสำเร็จใน พ.ศ. 2229 ขุนนางฮังการีจึงมอบอำนาจการปกครองฮังการีให้แก่ราชวงศ์ฮับบูร์ก
พ.ศ. 2243 ราชวงศ์ฮับบูร์กสายสเปนสิ้นสายลง ทำให้เกิดสงครามการสืบราชบัลลังก์สเปนระหว่างฝรั่งเศสกับออสเตรีย สงครามสิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2257 โดยออสเตรียยอมรับสิทธิของราชวงศ์บูร์บงในการปกครองสเปน โดยออสเตรียได้ปกครองเนธอร์แลนด์ของสเปน (เบลเยียมในปัจจุบัน) และดินแดนในคาบสมุทรอิตาลีที่เคยเป็นของราชวงศ์ฮับบูร์กสายสเปน
ปัญหาสำคัญของราชวงศ์ฮับบูร์กคือการขาดรัชทายาทที่เป็นชาย จนกระทั่งสมัยจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 ซึ่งไม่มีราชโอรสได้ทำข้อตกลงในพระราชกฤษฎีกา พ.ศ. 2256 กับประเทศต่าง ๆ เพื่อค้ำประกันสิทธิของพระราชธิดา จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2283 พระธิดาคืออาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซา ขึ้นครองราชสมบัติแทน พระเจ้าเฟรเดริก วิลเลียมที่ 2 แห่งปรัสเซียเห็นเป็นโอกาสจึงเข้ายึดครองแคว้นไซลีเชียของออสเตรีย ทำให้เกิดสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรียขึ้น สงครามสิ้นสุดเมื่อ พ.ศ. 2288 โดยออสเตรียเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เสียแคว้นไซลีเชียให้กับออสเตรียตามสนธิสัญญาเดรสเดิน โดยพระเจ้าเฟรเดริก วิลเลียมที่ 2 ยินยอมสนับสนุนดุ๊กฟรานซิส สตีเวนแห่งลอร์แรน สวามีของอาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซา ขึ้นเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ออสเตรียภายใต้การปกครองของจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และพระโอรสคือจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 มีความก้าวหน้าและเริ่มขยายอำนาจของออสเตรียไปทางยุโรปตะวันออก และได้ดินแดนเพิ่มขึ้นจากการเข้าไปร่วมแบ่งโปแลนด์ครั้งที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2315 กับรัสเซียและปรัสเซีย และครั้งที่ 3 ใน พ.ศ. 2338 นอกจากนั้นยังได้ดินแดนบูโดวินซ์จากจักรวรรดิออตโตมันเมื่อ พ.ศ. 2318
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

หลังการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2332 ออสเตรียพยายามช่วยเหลือพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ซึ่งเป็นสมาชิกราชวงศ์ฮับบูร์ก ทำให้เกิดสงครามระหว่างฝรั่งเศสกับออสเตรียเมื่อ พ.ศ. 2335 ซึ่งเรียกว่าสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ผลของสงครามออสเตรียเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เสียดินแดนไปมากมาย การขยายตังของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 ทำให้จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งออสเตรียตัดสินใจแยกตัวออกจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ยกดินแดนออสเตรียขึ้นเป็นจักรวรรดิออสเตรีย สถาปนาพระองค์เองเป็นจักรวรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิออสเตรียเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2347 และสละตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2349 ทำให้การดำรงอิสริยยศจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ฮับบูร์กสิ้นสุดลง
เว็บไซต์อ้างอิง

History of Austria: Primary Documents
| ด ค กประวัติศาสตร์โลก |
| --- | --- |
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  เกาหลี เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  จีน ทิเบต  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน  บาห์เรน  พม่า  มาเลเซีย  ลาว  เวียดนาม  ศรีลังกา  อัฟกานิสถาน  อินเดีย  อิสราเอล 
ทวีปยุโรป:  กรีซ  เดนมาร์ก  ไอซ์แลนด์  เนเธอร์แลนด์  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  สหราชอาณาจักร อังกฤษ  สกอตแลนด์  เวลส์  ไอร์แลนด์เหนือ  เยอรมนี  รัสเซีย  สเปน  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อิตาลี  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  สโลวาเกีย 
ทวีปอเมริกาเหนือ:  แคนาดา  เม็กซิโก  สหรัฐ 
ทวีปอเมริกาใต้:  บราซิล  อาร์เจนตินา 
ทวีปแอฟริกา:  อียิปต์  แอฟริกาใต้ 
เขตโอเชียเนีย:  ออสเตรเลีย  นิวซีแลนด์  ตองงา  นาอูรู 
จังหวัดนอริคัม
ดยุกลีโอโปลด์ที่ 6 แห่งออสเตรีย (ดยุกลีโอโปลด์ผู้รุ่งโรจน์)
จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ยุทธการแห่งเวียนนา พ.ศ. 2226 ระหว่างสันนิบาตคริสต์กับจักรวรรดิออตโตมัน
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา เมื่อ พ.ศ. 2270
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 8

ฟาโรห์อูเซอร์มาเร อังค์เอนอามุน แรเมซีสที่ 8 เป็นฟาโรห์ลำดับที่เจ็ด แห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบของราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์โบราณและเป็นบุตรคนที่ 9 จาก 10 คนของฟาโรห์แรเมซีสที่ 3
สุสาน

เป็นฟาโรห์แต่เพียงผู้เดียวของราชวงศ์ที่ยี่สิบที่มีหลุมฝังศพซึ่งยังไม่ได้รับการยืนยันแน่ชัดในหุบเขาแห่งกษัตริย์ อย่างไรก็ตามนักวิชาการบางคนอ้างว่าหลุมฝังศพของเจ้าชาย เมนทูเฮาเคปซาฟ ในสุสาน KV19 ซึ่งเป็นบุตรชายของฟาโรห์แรเมซีสที่ 9 นั้นแรกเริ่มถูกสร้างไว้สำหรับฟาโรห์แรเมซีสที่ 8 แต่ถูกพิจารณาแล้วว่าไม่เหมาะสมเมื่อเขากลายเป็นกษัตริย์ตามสิทธิของเขา ทีมนักวิจัยชาวอียิปต์นำโดย Afifi Rohiem ภายใต้การดูแลของ ดร. ซาฮิ ฮาวาส ยังคงกำลังค้นหาหลุมฝังศพของฟาโรห์แรเมซีสที่ 8
พระเจ้าชิลเพริคที่ 1

| ชิลเปริคที่ 1 |
| --- | --- |
ภาพเหมือนของชิลเปริคที่ 1 บนเหรียญสำริดของค.ศ.1720
กษัตริย์แห่งนูสเตรีย
ครองราชย์: ค.ศ.561–584
ก่อนหน้า: โคลทาร์ที่ 1
ถัดไป: โคลทาร์ที่ 2

ประสูติ: ค.ศ.539
สวรรคต: กันยายน 584 (อายุ 44–45) เชลส์
คู่สมรส: ออโดเวร่า กาลสวินธ่า เฟรเดกุนด์
พระราชบุตร: ธูเดอแบต์ เมโรเวช โคลวิส บาซิน่า ชิลเดอแซ็งด์  ริกุนธ์ โคลเดอแบต์ ซ็อมซง ดาโกแบต์ ธูเดอริค โคลทาร์ที่ 2
ราชวงศ์: เมโรแว็งเฌียง
พระราชบิดา: โคลทาร์ที่ 1
พระราชมารดา: อาเรกุนด์
ชิลเบริคที่ 1 กับเฟรเดกุนด์
ชิลเปริคที่ 1 ภาษาอังกฤษ Chilperic I (ค.ศ.539 - กันยายน ค.ศ.584) เป็นกษัตริย์แห่งนูสเตรีย (หรือซอยส์ซงส์) ตั้งแต่ค.ศ.561 จนสิ้นพระชนม์ พระองค์เป็นหนึ่งในพระโอรสของกษัตริย์แฟรงก์ โคลทาร์ที่ 1 กับพระราชินี อาเรกุนด์
ชีวิต

ทันทีหลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดาในค.ศ.561 พระองค์พยายามที่จะยึดการครอบครองอาณาจักรทั้งหมด ชิงเอาสมบัติที่รวบรวมได้ในพระราชธานีแบร์นีและเข้าสู่ปารีส ทว่าพี่น้องชายของพระองค์บังคับให้พระองค์แบ่งอาณาจักรกับพวกตน และซอยส์ซงต์กับอาเมียงส์, อาร์ราส, ค็อมเบร, ธีรวนน์, ทัวร์เน และบูโลญตกเป็นส่วนแบ่งของชิลเปริค, พระเชษฐาของพระองค์ ชาริแบต์ ได้รับปารีส, พระเชษฐาคนรอง กุนแทรม ได้รับเบอร์กันดีที่มีเมืองหลวงอยู่ที่ออร์ลียง และซิเกอแบต์ได้รับออสเตรเชีย เมื่อชาริแบต์สิ้นพระชนม์ในค.ศ.567 ทรัพย์สินที่ดินของพระองค์ได้รับการเพิ่มพูนเมื่อพี่น้องชายแบ่งอาณาจักรของชาริแบต์กันและตกลงแบ่งปารีสกัน
ทว่าหลังการขึ้นครองตำแหน่งไม่นาน พระองค์ทำสงครามกับซิเกอแบต์ ที่จะอยู่ในสถานะเกลียดชังกันไปอีกนาน ซิเกอแบต์ปราบพระองค์และเดินทัพสู่ซอยส์ซงส์ ที่ๆพระองค์ปราบและจำคุกพระโอรสคนโตของชิลเปริค ธูเดอแบต์ สงครามระเบิดขึ้นในค.ศ.567 ตอนที่ชาริแบต์สิ้นพระชนม์ ชิลเปริครุกรานดินแดนใหม่ของซิเกอแบต์ทันที แต่ซิเกอแบต์ปราบพระองค์ได้ ต่อมาชิลเปริคจับมือกับกุนแทรมต่อสู้กับซิเกอแบต์ (ค.ศ.573) แต่กุนแทรมเปลี่ยนข้างและชิลเปริคแพ้สงครามอีกครั้ง
เมื่อซิเกอแบต์อภิเษกสมรสกับบรุนฮิลด้า พระธิดาของกษัตริย์วิซิโกธในสเปน (อาธานากิลด์) ชิลเปริคก็หวังจะมีการอภิเษกสมรสที่ดีเยี่ยมเช่นกัน พระองค์ได้ทอดทิ้งพระชายาคนแรก ออโดเวร่า และรับเอาสาวใช้ชื่อเฟรเดกุนด์มาเป็นอนุภรรยา ต่อมาพระองค์ไม่สนใจเฟรเดกุนด์และอภิเษกสมรสกับพระขนิษฐาของบรุนฮิลด้า กาลสวินธ่า แต่ไม่นานพระองค์ก็เบื่อหน่ายคู่ชีวิตคนใหม่ และเช้าวันหนึ่งกาลสวินธ่าถูกพบว่าถูกบีบคอจนสิ้นพระชนม์บนเตียงนอนของพระนาง หลังจากนั้นไม่กี่วันต่อมาชิลเปริคอภิเษกสมรสกับเฟรเดกุนด์
การฆาตกรรมครั้งนี้เป็นต้นเหตุของสงครามที่ยาวนานและนองเลือด ที่เต็มไปด้วยการสงบศึกชั่วคราว ระหว่างชิลเปริคกับซิเกอแบต์ ในค.ศ.575 ซิเกอแบต์ถูกลอบปลงพระชนม์โดยเฟรเดกุนด์ ต่อมาชิลเปริคทำสงครามกับผู้พิทักษ์ของพระชายาและพระโอรสของซิเกอแบต์ กุนแทรม ชิลเปริคกอบกู้ตำแหน่งของพระองค์กลับมาได้ ได้ออสเตรเชีย ทัวส์กับปัวติเยส์ และบางที่ในอากีแตนมา และเพาะบ่มความบาดหมางในอาณาจักรฝั่งตะวันออกในช่วงที่ชิลเดอแบต์ที่ 2 ยังเป็นผู้เยาว์
ในค.ศ.578 ชิลเปริคส่งกองทัพไปต่อสู้กับผู้ปกครองเบรตัน วาโรชที่ 2 แห่งโบร-เวเน็ด แนวชายฝั่งแม่น้ำวิแลน กองทัพแฟรงก์ประกอบด้วยกองที่มาจากปัวตู, ตูแรน, อ็องฌู, เมน และบายูซ์ ชาวบายูกาสเซนส์ (คนที่มาจากบายูซ์) เป็นชาวแซ็กซันและพวกเขาถูกชาวเบรตันเพ่งเล็งเป็นพิเศษ กองทัพต่อสู้กันเป็นเวลาสามวันก่อนวาโรชยอมจำนวน แสดงความเคารพต่อวานส์ ส่งลูกชายของตนไปเป็นตัวประกัน และตกลงยอมจ่ายเครื่องราชบรรณาการรายปี ต่อมาในภายหลังเขาผิดคำสัตย์ แต่อำนาจของชิลเปริคเหนือชาวเบรตันยังอยู่รอดปลอดภัย
รัชสมัยของชิลเปริคในนูสเตรียมีการนำการลงโทษด้วยการควักลูกตาแบบไบเซนไทน์มาใช้ พระองค์ยังเป็นคนที่หลงใหลในวัฒนธรรม ทรงเป็นนักดนตรีที่มีพรสวรรค์พอสมควร และทรงเขียนโคลงกลอน พระองค์พยายามปฏิรูปอักษรแฟรงก์ และทรงทำงานเพื่อลดผลกระทบในทางลบของกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสตรีของชาวซาเลี่ยน
ในเดือนกันยายน ค.ศ.584 ขณะกำลังกลับจากการออกเดินทางไปล่าสัตว์ที่วิลล่าหลวงแห่งเชลส์ ชิลเปริคถูกแทงจนสิ้นพระชนม์โดยนักลอบสังหารลึกลับ
ครอบครัว

ชิลเปริคที่ 1 อภิเษกสมรสครั้งแรกกับออโดเวร่า ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน 5 คน
ธูเดอแบต์ ถูกปลงพระชนม์ในสมรภูมิในค.ศ.573
เมโรเวคช ถูกปลงพระชนม์โดยทาสรับใช้ในค.ศ.577 อภิเษกสมรสกับพระชายาม่าย บรุนฮิลด้า (พระชายาม่ายของพระปิตุลา) และกลายเป็นศัตรูของพระบิดา
โคลวิส ถูกลอบปลงพระชนม์โดยเฟรเดกุนด์ในค.ศ.580
บาซิน่า สิ้นพระชนม์หลังค.ศ.590 แม่ชี เป็นผู้นำในการปฏิวัติในแอบบีย์แห่งปัวติเยส์
ชิลเดอแซ็งด์ สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์ด้วยโรคบิด
อภิเษกสมรสครั้งที่สองช่วงสั้นๆกับกาลสวินธ่า ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน
อยู่กินก่อนอภิเษกสมรสและอภิเษกสมรสกันในเวลาต่อมากับเฟรเดกุนด์ในราวค.ศ.568 มีพระโอรสธิดาตามกฎหมายด้วยกัน 6 คน
ริกุนธ์ ประสูติค.ศ.569 3 หลังค.ศ.589 ถูกหมั้นหมายกับเร็กกาเร็ดแต่ไม่ได้อภิเษกสมรสกัน
โคลเดอแบต์ ค.ศ.570/72 - 580 สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์
ซ็อมซง ค.ศ.573 - หลายค.ศ.577 สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์
ดาโกแบต์ ค.ศ.579/80 - 580 สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์
ธูเดอริค ค.ศ.582 - 584 สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์
โคลแทร์ เสด็จพระราชสมภพก่อนเดือนกันยายน ค.ศ.584 - สิ้นพระชนม์ 18 ตุลาคม ค.ศ.629 ผู้สืบทอดนูสเตรียต่อของชิลเปริค ต่อมาเป็นกษัตริย์เพียงผู้เดียวของชาวแฟรงก์
นิรุกติศาสตร์

พระนามของชิลเปริคมีความหมายในภาษาแฟรงก์ว่า "ผู้สนับสนุนที่ทรงอำนาจ" มีความเกี่ยวข้องกับภาษาเยอรมัน hilfreich  "ความช่วยเหลือสนับสนุน" (ภาษาเยอรมัน Hilfe  "ช่วยเหลือ" กับ reich  "มาก, ทรงอำนาจ")
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 7

ฟาโรห์อูเซอร์เมตเร เซเตเพนเร เมริอามุน แรเมซีสที่ 7 (หรือเขียนว่า ฟาโรห์แรมเสส และ ฟาโรห์ราเมเสส) เป็นฟาโรห์คนที่หกของราชวงศ์ที่ 20 ของอียิปต์โบราณ พระองค์ทรงครอบครองจากประมาณ 1136-1129 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นบุตรชายของฟาโรห์แรเมซีสที่หก สำหรับการครองราชย์ของพระองค์เป็นระยะเวลาระหว่าง 1138-1131 ปีก่อนคริสตกาล เป็นระยะเวลา 7 ปี
สุสาน

ฟาโรห์แรเมซีสที่ 7 ถูกฝังอยู่ในสุสาน KV1 กับการตายของเขา มัมมี่ของเขายังไม่เคยพบมาก่อนแม้ว่าจะมีสี่ถ้วยที่จารึกชื่อฟาโรห์อยู่ใน "พระบรมราชวงศ์" ใน DB320 พร้อมซากศพของฟาโรห์อื่น ๆ
ภาพวาดในสุสานฟาโรห์แรเมซีสที่ 7
ประเทศโตโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

ประเทศโตโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกโตโกเป็นตัวแทนประเทศโตโกในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 0 | 1 | 1 |
|  สกีข้ามทุ่ง | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 0 | 2 | 2 |
สกีลงเขา

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สกีข้ามทุ่ง

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศโตโกในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโตโกในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาโตโกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่ โซชี ประเทศรัสเซีย |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   โมร็อกโก   โตโก   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   อาร์เจนตินา   เบอร์มิวดา   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   ซีลอน   ชิลี   ดอมินีกา   จาเมกา   เม็กซิโก   ปารากวัย   เปรู   สหรัฐ   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   จีน   จีนไทเป   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มองโกเลีย   เนปาล   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   เกาหลีใต้   ทาจิกิสถาน   ไทย   อุซเบกิสถาน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์   ตองงา  |  |
| อื่นๆ |   ทีมอิสระ  |  |
ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 8

เนเฟอร์คาเรที่ 8 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สองจากราชวงศ์ที่สิบ (ระหว่าง 2130 ถึง 2040 ปีก่อนคริสตกาลในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1)
พระนาม เนเฟอร์คาเร ชี้ให้เห็นว่าพระองค์ถือว่าพระองค์เองเป็นผู้สืบสันตติวงศ์โดยชอบชอบธรรมจากฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์คาเร แห่งราชวงศ์ที่หก เช่นเดียวกันกับฟาโรห์หลายพระองค์จากราชวงศ์ที่แปดที่ปกครองที่เมืองเมมฟิสที่ใช้พระนามนี้ และเป็นได้ว่าพระองค์จะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่แปดที่ใช้พระนามนี้ แม้ว่าฟาโรห์หลายพระองค์ที่ขึ้นครองราชย์ก่อนหน้าก็จะถูกเอ่ยพระนามโดยการรวมกันของคำนำหน้าพระนามและพระนามของพระองค์ (เช่น ฟาโรห์เนเฟอร์คาเร เตเรรู หรือ ฟาโรห์เนเฟอร์คาเร เคนดู)
พระองค์มีหลักฐานรับรองการมีตัวตนเพียงเฉพาะบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน เนื่องจากไม่ทราบเกี่ยวพระองค์จากการค้นพบทางโบราณคดีใด ๆ เลย และไม่น่าเป็นไปได้อย่างยิ่งที่ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 8 และฟาโรห์คาเนเฟอร์เร ฟาโรห์ปริศนาที่ถูกกล่าวถึงในหลุมฝังศพของผู้ปกครองท้องถิ่นนามว่า อังค์ติฟิ จะเป็นพระองค์เดียวกัน และค่อนข้างมีความเป็นไปได้ว่า ฟาโรห์คาเนเฟอร์เร น่าจะเป็นฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 7 จากราชวงศ์ที่เก้าที่ปกครองก่อนหน้า
พื้นไม้ลามิเนต

พื้นไม้ลามิเนต มีต้นกำเนิดจากประเทศในแถบยุโรป โดยมีประเทศเยอรมนีเป็นผู้นำในด้านเทคโนโลยีการผลิต เป็นวัสดุปูพื้นที่มาทดแทนไม้ปาร์เก้ และไม้จริง โดยมีข้อดีกว่าด้วยคุณสมบัติที่เป็นจุดเด่น 3 ข้อดังนี้
เวลาการติดตั้งที่รวดเร็วกว่า
ผิวหน้าสามารถทนทาน ต่อรอยขูดขีด แรงกดกระแทกได้ดีกว่า
สามารถเลือกสีผิวหน้าให้เป็นลวดลายที่ต้องการได้ ในขณะที่ไม้ปาร์เก้มีตาไม้จริง ที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
คุณสมบัติ

ผิวหน้ามีความทนทานต่อรอยขูดขีด
ผิวหน้าไม่ทำให้ลื่นล้ม
มีหลายสีให้เลือก ตามความชอบส่วนบุคคล
สามารถทนความร้อนได้ในระดับหนึ่ง ทนต่อสารเคมี และไม่ติดไฟ
พื้นไม่เก็บฝุ่นและเชื้อโรค ต่างจากพรม และกระเบื้อง
ทำความสะอาดได้ง่าย
เหมาะกับการใช้งานในร่ม ที่อยู่อาศัย ร้านค้า ห้องประชุม ทั้งนี้ควรเลือกรุ่นความแข็งแรงให้เหมาะสม
ความแข็งแกร่ง

ความเชื่อที่ว่า พื้นไม้ลามิเนตยิ่งหนา ยิ่งแข็งแรงนั้นไม่ถูกต้องนัก โดยแท้จริงแล้วสามารถเทียบได้ดังนี้
ความหนาแน่นที่แกนกลาง แกนกลาง HDF ที่มีความหนาแน่นสูง จะทำให้สามารถรับแรงกระแทกได้ดี และการขยายตัวจากความชื้นน้อยลง สามารถเทียบความหนาแน่นได้โดยนำตัวอย่างที่ตัดแล้ว มาสังเกตเนื้อที่แกนกลางด้วยตาเปล่า
ค่า AC (Abrasion  Classification) ข้อกำหนดการสึกถลอกของผิวหน้าพื้นไม้ลามิเนต ตามมาตรฐาน  EN13329  มีค่าตั้งแต่ AC1 – AC5 โดยค่ายิ่งมากยิ่งแสดงถึงความคงทนมาก
ค่า IC (Impact  Classification) ข้อกำหนดการทนแรงกระแทกลงบนผิวหน้าพื้นไม้ลามิเนต  ตามมาตรฐาน  EN13329 มีค่าตั้งแต่ IC1 – IC3 โดยค่ายิ่งมากยิ่งแสดงถึงความคงทนมาก
มาตรฐานการรับรองสากล

เป็นสัญลักษณ์ที่บอกถึงการรับประกันคุณภาพของตัวพื้นไม้ที่เป็นสากลทั่วโลก ส่วนใหญ่มาจากสถาบันในยุโรป
EPLF เป็นสมาคมพื้นไม้ลามิเนตแห่งสหภาพยุโรป มีหน้าที่ในการส่งเสริม ประชาสัมพันธ์ และสร้างมาตรฐานสำหรับพื้นไม้ลามิเนต ผู้ที่เป็นสมาชิกสมาคมได้ต้องเป็นผู้ผลิตพื้นไม้ผู้มีคุณภาพ และมาตรฐานสูง เพราะเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการกำหนดมาตรฐานพื้นไม้ลามิเนตของโลก
NALFA เป็นสมาคมพื้นไม้ลามิเนตในทวีปอเมริกาเหนือ ก่อตั้งภายหลัง EPLF เป็นการรวมกลุ่มของผู้ผลิตในทวีปดังกล่าว
CELQ เป็นสัญลักษณ์แสดงถึงผู้ผลิตพื้นไม้ลามิเนตที่มีคุณภาพสูงมาก โดยเป็นสัญลักษณ์ที่มาแทน RAL เดิม โรงงานที่ได้สิทธิ์ประดับสัญลักษณ์นี้ต้องผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวดจากสถาบันตรวจสอบอิสระ และต้องเป็นสมาชิกของ EPLF มาก่อนเท่านั้น
E1 เป็นค่าการทดสอบการแพร่ของฟลอมาดีไฮด์ (Formaldehyde Emission) ที่แกนกลาง สารฟลอมาดีไฮด์ (สารประกอบฟลอมารีน) เป็นสารก่อมะเร็ง มีโทษเมื่อได้รับเข้าไปในปริมาณที่เกินจำกัด พื้นไม้ลามิเนต E1 บอกถึงพื้นที่ไม่มีการสะสมของฟลอมารีนในปริมาณที่เป็นอันตราย
PEFC เป็นองค์กรอิสระที่ตรวจสอบการบริหารจัดการทรัพยากรป่าไม้ ของโรงงานไม้ต่างๆ ว่ามีมาตรฐานการจัดการที่ดีทางด้านสิ่งแวดล้อม การตัดไม้ที่ไม่เกินทั้งปริมาณและขนาด และการปลูกทดแทนให้ต้นไม้ได้เติบโตให้ทันกับปริมาณที่ใช้
ฟาโรห์แรเมซีสที่สิบเอ็ด

เมนมาอัตเร ราเมสเซสที่ 11  (หรือจะเขียนพระนามว่า รามเสส หรือ ราเมเซส) ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 1107 ปีก่อนคริสตกาลถึง 1078 ปีก่อนคริสตกาลหรือ 1077 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบและพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ยี่สิบแห่งอียิปต์ และเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายแห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ พระองค์ทรงปกครองอียิปต์เป็นเวลาอย่างน้อย 29 ปี ถึงแม้ว่านักไอยคุปต์วิทยาบางคนคิดว่าพระองค์ทรงสามารถปกครองได้นานถึง 30 ปีก็ตาม ซึ่งตัวเลขปีหลังนี้อาจจะนานถึง 2 ปี หลังจากช่วงเวลาที่ทราบสูงสุดของฟาโรห์พระองค์นี้คือปีที่ 10 ของสมัยเวเฮม เมซุต หรือปีที่ 28 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ อัด ธิจส์ นักวิชาการคนหนึ่งเสนอว่า ฟาโรห์ราเมสที่ 11 อาจจะทรงครองราชย์ได้นานถึง 33 ปีด้วยซ้ำ
เป็นที่เชื่อกันว่า ฟาโรห์รามเสสที่ 11 ทรงปกครองถึงปีที่ 29 แห่งการครองราชย์ เนื่องจากปรากฏจารึกที่บันทึกว่านายพลและมหาปุโรหิตแห่งอามุนนามว่า พิอังค์ ได้เดินทางกลับไปที่เมืองธีบส์จากนิวเบียในเดือนที่ 3 แห่งเชมู วันที่ 23 หรืออีกเพียง 3 วันในการเริ่มต้นรัชสมัยปีที่ 29 ของฟาโรห์รามเสสที่ 11 และเป็นที่ทราบกันดีว่า พิอังค์ได้ดำเนินการทางทหารในบริเวณนิวเบียในช่วงปีที่ 28 ของรัชสมัย (หรือปีที่ 10 ของสมัยเวเฮม เมซุต) และจะเดินกลับอียิปต์ในปีถัดไป
สถานที่ฝังพระบรมศพ

ในช่วงเวลาที่เกิดปัญหาในอียิปต์นั้น ฟาโรห์รามเสสที่ 11 เสด็จสวรรคตโดยไม่ทราบสาเหตุ ในขณะที่พระองค์มีหลุมฝังพระบรมศพที่เตรียมไว้สำหรับพระองค์เองในหุบเขาแห่งกษัตริย์ (เควี 4) ซึ่งยังคงสร้างไม่แล้วเสร็จและตกแต่งเพียงบางส่วน จึงทำให้ฝังพระบรมศพห่างจากเมืองธีบส์ ซึ่งอาจอยู่ใกล้เมมฟิสแทน อย่างไรก็ตาม หลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ดังกล่าวมีลักษณะที่ไม่ธรรมดา เช่น เสาสี่เหลี่ยมสี่เสาในห้องฝังพระบรมศพ และปล่องฝังพระบรมศพตรงกลางที่ลึกมาก ยาวกว่า 30 ฟุต หรือ 10 เมตร ซึ่งบางทีอาจจะออกแบบเป็นเหมือนอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยเพิ่มเติม เพื่อป้องกันการปล้นสุสาน ในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดภายใต้การปกครองของมหาปุโรหิตแห่งธีบส์พระนามว่า พิเนดจ์เอมที่ 1 หลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์รามเสสที่ 11 ถูกใช้เป็นการแปรรูปวัตถุพิธีศพจากการฝังพระบรมศพของฮัตเชปซุต ทุตโมสที่ 3 และรวมถึงทุตโมสที่ 1 ด้วย  หลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์รามเสสที่ 11 ได้เปิดอยู่แล้วตั้งแต่สมัยโบราณและถูกใช้เป็นที่อยู่อาศัยโดยกลุ่มคอปติก
เนื่องจาก ฟาโรห์รามเสสที่ 11 ทรงได้ถูกฝังพระบรมศพไว้ที่อียิปต์ล่าง และฟาโรห์สเมนเดสก็ทรงขึ้นเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์ตามธรรมเนียมที่รู้จักกันดีว่าผู้ที่ฝังพระบรมศพอดีตฟาโรห์จะได้รับพระราชบัลลังก์ เนื่องจากฟาโรห์สเมนเดสทรงฝังพระบรมศพฟาโรห์รามเสสที่ 11 จึงทำให้พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ได้อย่างถูกต้องตามกฏมณเฑียรบาล และทรงสถาปนราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดจากฐานอำนาจของพระองค์ที่ทานิส แม้ว่าพระองค์จะทรงไม่ได้ควบคุมอียิปต์กลางและอียิปต์บนก็ตาม ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้อำนาจของมหาปุโรหิตแห่งอามุนที่ธีบส์
ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 1

เนเฟอร์คาเรที่ 1 (หรือ เนเฟอร์คา และ อาอาคา) เป็นพระนามคาร์ทูชของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งกล่าวกันว่าทรงปกครองในช่วงราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์ โดยยังไม่ทราบระยะเวลาที่แน่นอนแห่งการครองราชย์ของพระองค์ เนื่องจากบันทึกพระนามแห่งตูรินไม่ปรากฏปีแห่งการปกครองพระองค์ และแมนิโธ ซึ่งเป็นนักบวชชาวอียิปต์โบราณได้ระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์เนเฟอร์คาเรนั้นกินระยะเวลา 25 ปี ซึ่งนักไอยคุปต์วิทยาได้ประเมินคำกล่าวของแมนิโธแล้วว่าเป็นการตีความที่ผิดหรือเกินจริง
ภราดาฆราวาส

ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ภราดาฆราวาส เรียกโดยย่อว่า ภราดา หมายถึง บุรุษที่เป็นสมาชิกคณะนักบวชคาทอลิก แต่ไม่ได้รับศีลอนุกรมขั้นใด ๆ จึงไม่สามารถโปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ได้ การเรียกว่า "ภราดาฆราวาส" เพื่อให้ต่างจากผู้ได้รับศีลบวชแล้วหรือเตรียมจะรับศีลบวชต่อไป แม้จะมีชื่อว่า “ฆราวาส” แต่ภราดาฆราวาสก็มีสถานะเป็นนักบวชคาทอลิก เพราะได้ถือคำปฏิญาณของนักบวชเพื่อรับใช้พระเป็นเจ้าผ่านพันธกิจต่าง ๆ ที่คณะนักบวชที่ตนสังกัดได้กำหนดไว้ คณะนักบวชชายแต่ละคณะกำหนดบทบาทหน้าที่ของภราดาฆราวาสแตกต่างกันไป
ประวัติ

ภราดาฆราวาส มีต้นกำเนิดมาจากคณะนักบวชที่ใช้ชีวิตอารามวาสี  ในคณะนักบวชเหล่านี้จะมีฆราวาสอุทิสตนทำงานช่วยเหลืองานต่าง ๆ ในอาราม โดยเฉพาะงานที่ใช้แรงซึ่งไม่สะดวกสำหรับนักบวชที่ต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการทำวัตร การรำพึงธรรม และการอธิษฐาน นักพรตเหล่านี้อาจรับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงด้วย ทำให้สามารถโปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ได้ และได้เป็นบิดาฝ่ายจิตวิญญาณแก่คริสต์ศาสนิกชน ต่างจากฆราวาสที่ทำงานรับใช้ในอาราม ไม่ได้มุ่งจะบวชเป็นบาทหลวง จึงเรียกว่า “ภราดา” ซึ่งแปลว่า พี่น้อง (เพื่อให้ต่างจากบาทหลวงที่เรียกว่า คุณพ่อ) ภราดาเหล่านี้ไม่มีพันธะต้องเข้าร่วมการทำวัตร แต่เน้นทำงานที่ใช้แรง เช่น เกษตรกรรม ช่างฝีมือ ทำอาหาร ศิลปะ รวมทั้งช่วยสอนหนังสือในโรงเรียนและโบสถ์ โดยภราดาฆราวาสจะสวมเครื่องแบบแฮบิตแตกต่างจากนักพรตและไฟรเออร์ที่ได้รับศีลอนุกรม เพื่อให้สามารถแยกแยะสถานะได้อย่างชัดเจน
แม้ภราดาฆราวาสจะมีสถานะต่ำกว่าบาทหลวง แต่มีวิถีชีวิตที่ทำงานได้คล่องตัวกว่า และภราดาหลายคนก็มีความรู้ความสามารถในด้านต่าง ๆ เป็นที่ยอมรับในสังคม ทำให้จำนวนภราดาในคณะนักบวชต่าง ๆ มีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนบางคณะได้แยกภราดาออกเป็นคณะนักบวชอีกคณะหนึ่ง มีการบริหารการปกครองตนเองโดยไม่ขึ้นกับคณะนักบวชที่เป็นบาทหลวง เช่น คณะธรรมทูตพระแม่มารีย์ที่เดิมมีทั้งบาทหลวงและภราดา ต่อมาบาทหลวงกาเบรียล เดแอ ได้แยกกลุ่มภราดาออกมาตั้งเป็นคณะนักบวชอีกคณะหนึ่งที่บริหารปกครองตนเองชื่อว่าคณะพระจิต ต่อมาเรียกว่าคณะภราดาเซนต์คาเบรียล นอกจากนี้ยังมีการตั้งคณะภราดาโดยเฉพาะ เช่น คณะภราดาลาซาล ซึ่งนักบุญฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล ตั้งขึ้นเพื่อฝึกบุรุษที่อุทิศตนทำงานด้านการศึกษา
ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 7

เนเฟอร์คาเรที่ 7 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่เก้า ประมาณ 2140 ปีก่อนคริสตศักราช (ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1) พระนามของพระองค์จะจัดอยู่ในคอลัมน์ที่ 4 แถวที่ 20 ตามบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน
อย่างไรก็ตามพระนามของฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 7 ไม่ได้บันทึกรวมอยู่ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอสหรือบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งซัคคาราเลย และไม่สามารถยืนยันการมีอยู่ของรัชกาลของพระองค์อย่างแน่นอนผ่านการค้นพบทางโบราณคดีได้
พระนาม เนเฟอร์คาเร ชี้ให้เห็นว่าพระองค์ถือว่าพระองค์เองเป็นผู้สืบสันตติวงศ์โดยชอบชอบธรรมจากฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์คาเร แห่งราชวงศ์ที่หก เช่นเดียวกันกับฟาโรห์หลายพระองค์จากราชวงศ์ที่แปดที่ปกครองที่เมืองเมมฟิสที่ใช้พระนามนี้ แม้ว่าฟาโรห์หลายพระองค์ที่ขึ้นครองราชย์ก่อนหน้าก็จะถูกเอ่ยพระนามโดยการรวมกันของคำนำหน้าพระนามและพระนามของพระองค์ (เช่น ฟาโรห์เนเฟอร์คาเร เนบิ หรือ ฟาโรห์เนเฟอร์คาเร เปปิเซเนบ) ในงานเขียนบางชิ้นได้เรียกพระองค์ว่า "เนเฟอร์คาเรที่ 7" เพราะพระองค์น่าจะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ 7 ที่ใช้พระนามนี้
ฟาโรห์ผู้ปกครองเมืองเฮราคลีโอโพลิสพระองค์นี้ที่ไม่ได้รับการยืนยันได้ถูกระบุตัวตนโดยนักวิชาการหลายคนกับฟาโรห์ที่มีนามว่า คา-เนเฟอร์-เร ซึ่งถูกกล่าวถึงในจารึกหลุมฝังพระศพที่ไม่ได้รับการยืนยันและโดดเดี่ยวของอังค์ติฟิ ผู้ซึ่งเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นของเมืองเฮราคลีโอโพลิสและเอล-โม'อัลลา หลุมฝังศพดังกล่าวทางใต้ของเมืองธีบส์ไปประมาณ 30 กม. (19 ไมล์)
หากฟาโรห์เนเฟอร์คาเรและฟาโรห์คาเนเฟอร์เรเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกัน บางครั้งอาจจะสันนิษฐานได้ว่าอำนาจของพระองค์ได้แผ่ขยายไปไกลอย่างน้อยถึงเกาะแอลเลเฟนไทน์ เมืองเอ็ดฟู และเมืองเฮราคลีโอโพลิส ตามคำจารึกของอังค์ติฟิ ซึ่งเป็นทั้งสามเมืองเป็นสามเมืองหลวงแรกของอียิปต์บน อย่างไรก็ตาม ข้อความในจารึกก็มีข้อสงสัยที่ระบุว่า "ฮอรัสนำ (หรืออาจนำ) น้ำท่วม (ดี) ให้กับลูกชายของเขา คา-เนเฟอร์-เร" ความคลุมเครือเกี่ยวกับกาลของคำกริยาในจารึกได้นำไปสู่การโต้เถียงในหมู่นักวิชาการต่าง ๆ ว่าฟาโรห์พระนามนี้จะขึ้นปกครองในช่วงวัยหนุ่มของอังค์ติฟิหรือในช่วงเวลานั้นที่เขาได้จารึกข้อความนี้ หรืออาจจะเป็นฟาโรห์ที่ปกครองก่อนหน้าการเกิดของอังค์ติฟิที่ขึ้นปกครองในช่วงปลายสมัยราชอาณาจักรเก่าจากเมืองเมมฟิส
ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง

| ฟ้าสั่ง ป> พงษ์สว่าง |
| --- | --- |
เกิด: นายวิทยา สมเพชร 4 มิถุนายน พ.ศ. 2520
ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง หรือ นายวิทยา สมเพชร เกิดเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2520  ที่ จ.ร้อยเอ็ด สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 8) แพ้ 4
ประวัติ

ฟ้าสั่ง ป. พงษ์สว่าง เริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อค บอยเชส พิริเชส ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง รวมทั้งชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBF เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ซึ่งฟ้าสั่งเป็นฝ่ายชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกโดยเดินทางไปให่มากราโมแก้มือที่ฟิลิปปินส์ ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค ในยก 10 เสียแชมป์ไป ฟ้าสั่งขึ้นชิงแชมป์เป็นการแก้มือกับมากราโมอีกครั้งใน เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2539 ซึ่งคราวนี้ ฟ้าสั่งเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์มาครองเป็นสมัยที่สอง หลังจากนั้น ฟ้าสั่งป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งใน พ.ศ. 2540 หลังจากนั้น ความนิยมในสถาบันสหพันธ์มวยโลกในไทยลดลง ฟ้าสั่งไม่ได้ชกป้องกันตำแหน่งอีกเลย ได้แต่ชกนอกรอบ ชนะนักมวยฟิลิปปินส์ 3 ครั้ง ก็เดินทางไปชกป้องกันตำแหน่งที่แอฟริกาใต้เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2542 ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์ไป
ใน พ.ศ. 2543 ฟ้าสั่งขึ้นชกนอกรอบ ชนะรวดอีก 5 ครั้ง และได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2544 ปรากฏว่าฟ้าสั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค ฮวนนิโต รูบิลลาร์ ไม่ได้แชมป์ ฟ้าสั่งกลับมาชกในไทยอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ป้อมเพชร ส.สมพงษ์ จากนั้นก็แขวนนวมไป