stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
ความหมายของสัญลักษณ์ของโรงเรียน > ตราประจำโรงเรียน

ประกอบด้วยปริมณฑลภายในวงกลม มีเส้นขอบ มีเส้นโค้งขึ้น โค้งลง บังเกิดเป็นกลีบ เจ็ดกลีบ กลางปริมณฑล มีโล่ป้องกันศัสตราวุธ ภายในมีโล่ แบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนบนมีอักษร ซ.ย. อยู่หน้าเส้นตรงตั้งส่วนกลาง เว้นว่าง ส่วนล่างมีตะเกียงเปล่งประทีป วางอยู่บนหนังสือสองเล่มซ้อนกันมีเส้นนอนเป็นฐาน มีดาบขัดอยู่หลังโล่ ปลายดาบปรากฏที่ด้านบนขวา ด้ามดาบปรากฏที่ด้านล่างซ้าย มองเห็นใบไม้ ทอดปลายด้านบนซ้าย และด้านล่างขวา
วงกลม คือ ความมุ่งหมายร่วมกันในการพัฒนาเยาวชนให้เป็นบุคคลผู้มีคุณสมบัติครบถ้วน ตามคุณค่าแห่งศาสนธรรม วัฒนธรรมและวิชาความรู้ ขณะเดียวกันหมายถึงการรวมศรัทธาธรรมของนักบวช เข้ากับ ความรักของผู้ปกครองเมตตาธรรมของครูและการแสวงหาความรู้ความเจริญของนักเรียน
เส้นประดับเจ็ดกลีบ แทนพระคุณเจ็ดประการของพระจิตเจ้า คือ พระดำริ สติปัญญา ความคิดความอ่าน กำลังความรู้ ความศรัทธา ความยำเกรง
โล่ แสดงนัยของคุณธรรมว่าความรู้เป็นเครื่องปกป้องภัย
ดาบคม คือ ปัญญา ด้าม คือ สติ ดาบนี้เป็นเครื่องประหารความเขลาและความไม่ชอบธรรมทั้งหลาย และป้องกันตนเองด้วยดาบที่อยู่ทางซ้าย จึงต้องใช้ด้วยความสุขุมคัมภีร์ภาพ และอย่างองอาจกล้าหาญ
ใบไม้ แทนใบมะกอก ใบของพืช คือ ส่วนที่ทำหน้าที่หายใจ ใบมะกอกจึงแทนการดำรงชีวิตในสันติสุขและ เพื่อสันติสุข
หนังสือสองเล่ม แทนคู่มือปลูกฝังคุณค่าทางจิตใจ และคุณค่าทางวิชาชีพ ความสมดุลของคุณค่าทั้งสอง เปรียบประดุจตะเกียงที่เปล่งแสงสว่างนำชีวิตไปถูกทาง
ความหมายของสัญลักษณ์ของโรงเรียน > ดอกไม้ประจำโรงเรียน

ดอกลิลลี่ (Fleur de lis) หมายถึง ความซื่อตรง เที่ยงตรง ถ่อมตน สุภาพ มีความบริสุทธิ์สดใส เป็นแบบฉบับอันดีงาม สัญลักษณ์ดอกลิลลี่กลางวงกลมสองชั้น มีความหมายว่า จุดหมายของมนุษย์ คือ การรู้และเข้าถึงสัจธรรมด้วยการดำเนินชีวิต มีระเบียบวินัย สุภาพราบเรียบประกอบการงานและเปี่ยมด้วยเมตตาธรรม ดอกลิลลี่ผุดขึ้นจากดิน ชูก้านตรงสู่ความไพศาล และความสว่าง มีดอกสีขาวที่งดงามให้เป็นที่ชื่นชมเปรียบ ได้กับปรัชญาชีวิตว่า เจ้าของชีวิตพึงพัฒนาตนด้วยความตรงสองประการคือ ซื่อตรงและเที่ยงตรงมีความถ่อมตน สุภาพและหนักแน่นอยู่เนืองนิจ ดุจดังแผ่นพื้นพสุธามีความบริสุทธิ์สดใสเป็นความงามประจำตนและเป็นแบบฉบับ แม้ต้นกำเนิดจะอยู่ในที่อับ ก็พึงเจริญชีวิตสู่ความสว่างให้เป็นแบบฉบับดีงามที่ประจักษ์
โรงเรียนใช้สีของดอกลิลลี่ หรือดอกลิส หรือที่เรียกกันว่า "โบว์" เป็นสัญลักษณ์ติดบนอกเสื้อของนักเรียนเพื่อแยกรุ่นนักเรียนแต่ละชั้น โดยโรงเรียนมีการเริ่มใช้สีดอกลิสเพื่อแยกรุ่นต่างๆตั้งแต่ราวๆปีพ.ศ. 2515 เป็นต้นมา แต่ละรุ่นใช้สีที่แตกต่างกัน เริ่มจาก สีแดง สีฟ้า สีเหลือง สีน้ำเงิน สีชมพู สีม่วง สีส้ม สีเขียว ตามลำดับ โดยที่สีน้ำเงินและสีชมพู ถูกนำมาใช้กับนักเรียนจบปีการศึกษา พ.ศ. 2542 - 2543 แค่สองรุ่นเท่านั้น ปัจจุบันเลิกใช้สองสีดังกล่าวแล้ว
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดอกลิส (โบว์) |  | จบปีการศึกษา | ชื่อรุ่น |  | จบปีการศึกษา | ชื่อรุ่น |  | จบปีการศึกษา | ชื่อรุ่น |  | จบปีการศึกษา | ชื่อรุ่น |  | จบปีการศึกษา | ชื่อรุ่น |  | จบปีการศึกษา | ชื่อรุ่น |
| แดง |  | 2522 | R1   Focus |  | 2527 | R2   RaaR |  | 2533 | R3   Poinsettia |  | 2539 | R4   Radiant Sun |  | 2547 | R5   Paint Me Red |  | 2553 | R6   Little Red Riding Hood |
| ฟ้า |  | 2523 | B1   ฟ้าประธาน |  | 2528 | B2   Ghost |  | 2534 | B3   Sky Blue |  | 2540 | B4   Blue Jeans |  | 2548 | B5   Seafarer |  | 2554 | B6   Planet Neptune |
| เหลือง |  | 2524 | Y1   ยอดสน |  | 2529 | Y2   Rainy Camp |  | 2535 | Y3   Daffodil |  | 2541 | Y4   Clair De Lune |  | 2549 | Y5   Mellow Yellow |  | 2555 | Y6   Beeternally |
| น้ำเงิน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2542 | Navy Blue |  |  |  |  |  |  |
| ชมพู |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2543 | In The Pink |  |  |  |  |  |  |
| ม่วง |  | 2525 | V1   MS5 Lavender |  | 2530 | V2   Violette |  | 2536 | V3   Bo Muang |  | 2544 | V4   Verve |  | 2550 | V5   Rainbow's End |  |  |  |
| ส้ม |  |  |  |  | 2531 | O1   Auranja |  | 2537 | O1   Orangeries |  | 2545 | O3   Autumn Leaves |  | 2551 | O4   Solarilunar |  |  |  |
| เขียว |  | 2526 | G1   เขียวเสียวยกรุ่น |  | 2532 | G2   Tsa Vorites |  | 2538 | G3   Evergreen |  | 2546 | G4   Dioz |  | 2552 | G5   Verdure |  |  |  |
ความหมายของสัญลักษณ์ของโรงเรียน > สีประจำโรงเรียน

สีน้ำเงิน แสดงถึงความดีงาม ความสงบสำรวม ความมีกฎเกณฑ์ ความเป็นเลิศและความเป็นฝ่ายข้างมาก
สีเหลือง แสดงถึงวุฒิภาวะ หรือความเจริญเต็มที่ เป็นสีของความสว่าง เป็นสัญลักษณ์ของธรรมะ ถือได้ว่าเป็นสีของชีวิตใหม่ เช่น อรุณของทิวาวาร อันหมายถึงการเริ่มต้น
สีน้ำเงิน-เหลือง หมายรวมถึง การดำรงตนอยู่ในธรรมะด้วย ความสงบสำรวม มีความเป็นผู้ประกอบกิจการที่มุ่งสู่ความดี ความสามารถรักษาศักดิ์ศรีเฉพาะตนและส่วนรวม ด้วยความซื่อตรง พร้อมที่จะปรับปรุงตนให้ดีขึ้นทุกวัน ความเป็นบุคคลตั้งอยู่ในศีลในธรรม คือเกียรติยศของบุคคล สีทั้งสองเป็นแม่สีเปรียบได้ดังหลักการของทุกสิ่งทุกอย่าง ในทางวิชาการว่าด้วยทฤษฎีเรื่องสี เมื่อนำสีทั้งสองผสมกันในอัตราส่วนที่เท่ากันจะได้สีใหม่อีกหนึ่งสี คือ สีเขียว ซึ่งเป็นสีของพืชต่างๆ เป็นสัญลักษณ์ ของความมีชีวิต
ความหมายของสัญลักษณ์ของโรงเรียน > เพลงประจำโรงเรียน

เพลง ศรีเซนต์โย - ประพันธ์คำร้องโดย ประคิณ ชุมสาย ณ อยุธยา ทำนองโดย นารถ ถาวรบุตร
เพลง Saint Paul Hymn - บทเพลงประจำคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ถูกใช้ในพิธีมอบประกาศนียบัตรสำหรับนักเรียนที่จบชั้นมันธยมศึกษาปีที่ 6 ของโรงเรียนทั้งหมดในเครือเซนต์ปอลฯ ณ หอประชุมทรินิตี้ ของโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ โดยจะให้นักเรียนในเครือเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ร่วมกันขับร้อง ประสานเสียงไปพร้อมกับวงดุริยางค์ โดยแต่ละโรงเรียนจะมีการเตรียมซ้อมล่วงหน้าก่อนวันพิธี และมีการจัดคิวแบ่งหน้าที่ของแต่ละโรงเรียนเพื่อมอบหมายคีย์เสียงในการร้อง ซึ่งจะมีการแบ่งโทนเสียงในการขับร้อง เช่น เสียงสูง เสียงกลาง เสียงต่ำ
อาคารต่างๆภายในโรงเรียน > หอประชุมทรินิตี้ Trinity Hall

หลังจากคณะภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้เข้ามาดำเนินการต่อจากภคินีคณะเซนต์มอร์ และสถาปนาให้โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ เป็นศูนย์กลางที่ตั้งแห่งสำนักภคินีเซนต์ปอล เดอ  ชาร์ตร ในประเทศไทยแล้ว ตั้งแต่นั้นมา หอประชุมทรินิตี้ ได้ถูกใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีมอบประกาศนียบัตรให้กับนักเรียนจากโรงเรียนต่างๆในเครือคณะเซนต์ปอล มาโดยตลอด
อาคารต่างๆภายในโรงเรียน > โบสถ์น้อย

หรือ วัดน้อย อยู่ส่วนปีกขวาของโรงเรียน ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2463 เพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา อาทิ การรับศีลกำลัง การรับศีลมหาสนิท ออกแบบโดยนายอัลเฟรโด ริกาซซี่ เป็นอาคารโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก สูง 3 ชั้น มีผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาว รูปแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิครีไววัล (Classic Revival) องค์ประกอบและระเบียบทางสถาปัตยกรรมเน้นความสงบและสง่างาม ใจกลางอาคารเป็น ห้องประกอบพิธี (Nave) ขนาบด้วยทางเดิน (Gallery) 2 ชั้น บริเวณแท่นบูชา (Apse) เป็นซุ้มโค้งรูปแบบปัลลาเดียน (Palladian motif) รอบอาคารเป็นหน้าต่างบานเกล็ดไม้ ทำให้อาคารมีความโปร่ง ระบายอากาศได้ดี เหมาะกับภูมิอากาศของประเทศไทย
แต่ราวๆปี พ.ศ. 2529 - 2531 โบสถ์น้อยถูกเพลิงไหม้ไปบางส่วน โดยภาพเขียนเก่าภายในได้เสียหายไปในครั้งนั้นด้วย ทำให้ต้องมีการซ่อมแซมใหม่ เช่น ในส่วนของฝ้าเพดาน แต่การบูรณะก็ได้พยายามรักษารูปแบบดั้งเดิมไว้ แม้ว่าทางโรงเรียนได้มีอาคารต่างๆสร้างขึ้นเพื่อขยายการเรียนการสอน อาทิ อาคาร 72 ปี หอประชุมทรินิตี้ ทำให้โฉมหน้าของโรงเรียนในปัจจุบันมีความเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก อย่างไรก็ดี โบสถ์น้อยซึ่งได้รับการอนุรักษ์และมีการใช้สอยอยู่จนปัจจุบัน ยังคงดำรงอยู่เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของโรงเรียน
ปัจจุบันโบสถ์น้อยเป็นสิ่งปลูกสร้างเพียงอย่างเดียวที่คงอยู่ตั้งแต่สมัยการก่อตั้งโรงเรียนเมื่อเริ่มแรก และได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ศิลปะสถาปัตยกรรมดีเด่น ประเภทอาคารปูชนียสถานและวัดวาอารามจากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อปี พ.ศ. 2550
อาคารต่างๆภายในโรงเรียน > ถ้ำพระแม่มารีย์

ถ้ำแม่พระ หรือ ถ้ำพระแม่มารีย์ มารดาพระเยซู เป็นถ้ำและรูปปั้นจำลองพระนางมารีพรหมจารี หรือ แม่พระแห่งลูร์ด (Our Lady of Lourdes) รูปปั้นพระแม่มารีย์ ถูกนำมาประดิษฐานที่โรงเรียนฯ โดยคุณพ่อแฟร์บ (Faivre) โครงสร้างถ้ำทำด้วยซีเมนต์เพื่อทดแทนก้อนหินขนาดใหญ่
พิธีเสกถ้ำเกิดขึ้นพร้อมงานฉลองของโรงเรียนในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2463 (ค.ศ.1920)
"เพื่อพระนางได้ประทานพระหรรษทานและความเมตตาสงสาร ต่อครอบครัวมากมาย และเด็กหญิงในโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ เพื่อจะได้เลียนแบบคุณธรรมของพระแม่มารี" มาแมร์แซงต์ ซาเวียร์ อธิการิณีคนแรกของโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ (ค.ศ.1905-1923)
เชิงอรรถ

↑  พ.ศ. 2540 โรงเรียนได้เปิดโปรแกรมการเรียนการสอนโดยใช้สื่อการสอน และผู้สอนเป็นภาษาอังกฤษ (English Program)
↑  คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร กลุ่มคณะนักบวชสตรีในคริสต์ศาสนาที่เดินทางมาจากฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2441 เพื่อเข้ามาเผยแพร่ธรรมและช่วยส่งเสริมงานพัฒนาสังคมไทยด้านการศึกษาการรักษาพยาบาลและการช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ผู้ยากไร้
↑  เดิมคณะภคินีเซนต์มอร์ (เอกสารบางฉบับเรียกว่า "แซงต์มอร์") มีการสอนเด็กหญิงอยู่ก่อนแล้ว บริเวณเหนือปากคลองผดุงกรุงเกษมริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก แต่สถานที่ดังกล่าวทรุดโทรมเพราะถูกน้ำเซาะพังทลายขึ้นทุกปี เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรีจึงบริจาคที่ดินที่ถนนสีลมให้ภคินีคณะเซนต์มอร์จัดตั้งเป็นโรงเรียนขึ้น
↑  นายอัลเฟรโด ริกาซซี เดินทางเข้ามารับราชการเป็นนายช่างสถาปนิกของกระทรวงโยธาธิการ ในช่วงปลายรัชกาลสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้ออกแบบสถานีรถไฟเชียงใหม่, โรงแรมรถไฟหัวหิน กรมไปรษณีย์กลาง ฯลฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°43′36″N 100°32′06″E﻿ / ﻿13.726538°N 100.534912°E﻿ / 13.726538; 100.534912
| ด ค กสถานศึกษาในเครือคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร |
| --- | --- | --- |
| โรงเรียนของคณะฯ |  อัสสัมชัญคอนแวนต์  ซางตาครู้สคอนแวนท์  เซนต์โยเซฟคอนเวนต์  เซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์  เซนต์โยเซฟ นครสวรรค์  เซนต์ปอลคอนแวนต์  เซนต์โยเซฟ ระยอง  เซนต์โยเซฟ บางนา  เซนต์โยเซฟ ศรีเพชรบูรณ์  เซนต์โยเซฟ ทิพวัล  เซนต์โยเซฟ เกาะสมุย  เซนต์ปอล หนองคาย  โรซารีโอวิทยา  เซนต์โยเซฟ เพชรบุรี  เซนต์โยเซฟ ท่าแร่  อัสสัมชัญคอนแวนต์ สีลม  เจ้าฟ้าอุบลรัตน์  เซนต์โยเซฟ แม่ระมาด  เซนต์ฟรังซีสเซเวียร์ เมืองทองธานี  อัสสัมชัญคอนแวนต์ ลำนารายณ์  เซนต์โยเซฟ แม่แจ่ม  อัสสัมชัญคอนแวนต์ ลพบุรี  |  |
| บริหารโดยคณะฯ |  เซนต์แอนโทนี  มารดานฤมล  มารีย์วิทยา  พระแม่สกลสงเคราะห์  ภัทรวิทยา  เซนต์หลุยส์ศึกษา  อนุบาลนิจจานุเคราะห์  ซางตาครู้สศึกษา  วิทยาลัยเซนต์หลุยส์  พระมารดานิจจานุเคราะห์  ศีลรวี  สันติวิทยา  ยอแซฟอุปถัมภ์ แผนกหญิง  ปรีชาญาณศึกษา  โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์  โรงพยาบาลเซนต์เมรี่  |  |
| ด ค กโรงเรียนสตรีในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร |  เขมะสิริอนุสสรณ์  ซางตาครู้สคอนแวนท์  เซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์  เซนต์โยเซฟคอนเวนต์  เบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์  พระหฤทัยคอนแวนต์  มาแตร์เดอีวิทยาลัย  ราชินี‡  ราชินีบน‡  วัฒนาวิทยาลัย‡  วาสุเทวี  ศึกษานารี  สตรีวรนาถบางเขน‡  สตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์  สตรีวัดระฆัง  สตรีวัดอัปสรสวรรค์  สตรีวิทยา  สตรีศรีสุริโยทัย  สตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ  สายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ฯ  สายปัญญา ในพระบรมราชินูปถัมภ์  อัสสัมชัญคอนแวนต์  อัสสัมชัญศึกษา  |  |
| ภาคกลาง |  คณะราษฎร์บำรุงปทุมธานี†  จอมสุรางค์อุปถัมภ์  เฉลิมขวัญสตรี†  เซนต์โยเซฟ บางนา  เซนต์โยเซฟทิพวัล  มารีย์อุปถัมภ์  ราชินีบูรณะ  สงวนหญิง†  สตรีนนทบุรี  |  |
| ภาคเหนือ |  เฉลิมพระเกียรติ 48 พรรษา ในพระราชูปถัมภ์ฯ  เรยีนาเชลีวิทยาลัย  อุดมดรุณี  อุตรดิตถ์ดรุณี†  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  เซนต์เมรี่  มหาไถ่ศึกษาขอนแก่น  สตรีชัยภูมิ†  สตรีราชินูทิศ  สตรีศึกษา†*  สุรนารีวิทยา*  |  |
| ภาคตะวันออก |  ชลกันยานุกูล†  เซนต์ปอลคอนแวนต์  เซนต์โยเซฟระยอง  ดัดดรุณี  ราชินีวิวัฒน์  ศรียานุสรณ์†  สตรีประเสริฐศิลป์  |  |
| ภาคตะวันตก |  กาญจนานุเคราะห์*  ธรรมจารินีวิทยา  นารีวิทยา  นารีวุฒิ  |  |
| ภาคใต้ |  ธิดานุเคราะห์  ธิดาแม่พระ‡*  |  |
†เฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ‡เฉพาะระดับมัธยมศึกษา *ยกเว้นห้องเรียนพิเศษ
นับสิบจะจูบ

| นับสิบจะจูบ |
| --- | --- |
แนว: จินตนิยม ดรามา
สร้างโดย: กู๊ดฟีลลิ่ง ดีทุกวัน 2019
เค้าโครงจาก: นับสิบจะจูบ โดย วาฬกลิ้ง
กำกับโดย: บัณฑิต สินธนภารดี
แสดงนำ: นพเก้า เดชาพัฒนคุณ ภูมิพัฒน์ เอี่ยมสำอาง
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 12 + 1 ตอนพิเศษ
การผลิต
บริษัทผู้ผลิต: กู๊ดฟีลลิ่ง ดีทุกวัน 2019 Dee Hup House
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 3 เอชดี
ออกอากาศ: 24 กุมภาพันธ์ 2564 (2564-02-24) – 12 พฤษภาคม 2564 (2564-05-12)
นับสิบจะจูบ เป็นละครโทรทัศน์ไทย นำแสดงโดยนพเก้า เดชาพัฒนคุณและภูมิพัฒน์ เอี่ยมสำอาง
ผลิตโดยบริษัทกู๊ดฟีลลิ่ง และดีทุกวัน 2019 ร่วมกับ ดีฮัปเฮ้าส์ ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง 3 เอชดี กำกับการแสดงโดยบัณฑิต สินธนภารดี ก่อนที่จะเผยแพร่อย่างเป็นทางการบนช่องยูทูบในอีก 1 สัปดาห์ถัดมา
ละครเรื่องนี้ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกัน เรื่องราวของความรักและความผูกพันอันลึกซึ้งระหว่าง 'จีน' และ 'นับสิบ' สองหนุ่มที่ต้องเรียนรู้ที่จะรักกันท่ามกลางวงการซีรีส์วายที่เต็มไปด้วยความกดดันและความคาดหวัง
นับสิบจะจูบได้รับความนิยมอย่างสูงในหลายประเทศในเอเชีย จนนำไปสู่การสร้างตอนพิเศษชื่อ Lovely Writer Special Episode: 2 Years of Love, 2gether or Not? ซึ่งเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์ของ นับสิบ และ จีน อีก 2 ปี หลังจากเหตุการณ์ในเนื้อเรื่องหลัก
ได้รับการยกย่องจากนิตยสารชื่อดังระดับโลกอย่าง Teen Vogue ให้เป็นหนึ่งในซีรีส์ BL (Boys' Love) ที่ดีที่สุดของปี 2021
ถ้ำหลวงนางนอน

| ถ้ำหลวงนางนอน |
| --- | --- |
ปากทางเข้าถ้ำในปี 2561

ที่ตั้ง: อุทยานแห่งชาติถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน, อำเภอแม่สาย, จังหวัดเชียงราย
พิกัด: 20°22′54″N 99°52′06″E﻿ / ﻿20.38167°N 99.86833°E﻿ / 20.38167; 99.86833
ความกว้าง: 85 เมตร (279 ฟุต)
ความยาว: 10.3 กิโลเมตร (6.4 ไมล์)
ความสูงจากระดับน้ำทะเล: 446 เมตร (1,463 ฟุต)
ธรณีวิทยา: ถ้ำหินคาสต์
อันตราย: Monsoon flooding
การเข้าถึง: Tours available (November – April)
ไฟส่องสว่าง: None (before the rescue operation)
ถ้ำหลวงนางนอน เป็นถ้ำหินคาสต์ในอุทยานแห่งชาติถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอนใกล้หมู่บ้านโป่งผาในจังหวัดเชียงรายตั้งอยู่ใต้เทือกเขาดอยนางนอน ซึ่งเป็นเทือกเขาที่ทอดยาวใกล้ชายแดนพม่า
วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 ถ้ำแห่งนี้ได้รับความสนใจจากนานาชาติ เมื่อสมาชิก 12 คนของทีมฟุตบอลเยาวชนหมูป่าอะคาเดมีและ โค้ชเอก ผู้ช่วยโค้ชของพวกเขาถูกพบว่าติดอยู่ในถ้ำลึก พวกเขาติดอยู่ เนื่องจากน้ำท่วมมรสุม เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ปฏิบัติการกู้ภัยประสบความสำเร็จ นำผู้ประสบภัยทั้งหมดออกมาได้อย่างปลอดภัย เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม นักดำน้ำกู้ภัยชาวไทย 2 รายคือจ่าเอกสมาน กุนัน และจ่าเอกเบรุต ปากบารา เสียชีวิตจากการกู้ภัยครั้งนี้
รายละเอียด

ถ้ำแห่งนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ ถ้ำหลวง, ถ้ำน้ำจำ และถ้ำใหญ่
| ภาพหลายรูปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 Map, from above, of the Tham Luang cave system, provided by BBC News
 Map, side view, of the Tham Luang cave system, provided by Deutsche Welle
ความยาวห้องโถงทางเข้าหลักคือ 80 เมตร (260 ฟุต) และถ้ำมีความยาวรวม 10.3 กิโลเมตร (6.4 ไมล์)
ปราสาทบ้านถนนหัก

| ปราสาทบ้านถนนหัก |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: อำเภอหนองบุญมาก
จังหวัด: จังหวัดนครราชสีมา
เทพ: พระวิษณุ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: บ้านถนนหัก, ตำบลบ้านใหม่
ประเทศ: ประเทศไทย
ตำแหน่งในประเทศไทยแสดงแผนที่จังหวัดนครราชสีมาปราสาทบ้านถนนหัก (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
พิกัดภูมิศาสตร์: 14°44′54″N 102°25′06″E﻿ / ﻿14.748333°N 102.418333°E﻿ / 14.748333; 102.418333
สถาปัตยกรรม
ประเภท: สถาปัตยกรรมขอม
เสร็จสมบูรณ์: ศตวรรษที่ 11
ปราสาทบ้านถนนหัก (อังกฤษ: Prasat Ban Thanon Hak) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ปราสาทถนนหัก (อังกฤษ: Prasat Thanon Hak) เป็นซากปรักหักพังขนาดเล็ก อาคารตั้งอยู่บ้านถนนหัก ตำบลบ้านใหม่ อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา
ปราสาทแห่งนี้เป็นศาสนสถานฮินดูสมัยเขมร ที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ปราสาทมีขนาดประมาณ 4 m (13.1 ft), ยาว 80 m (262.5 ft) และหนา 20 m (65.6 ft) หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ประกอบด้วยสิ่งปลูกสร้าง 5 แห่ง ล้อมรอบด้วยกำแพงและบาราย (คูน้ำ) กำแพงด้านทิศตะวันออกมีโคปุระ (ซุ้มประตูทางเข้า) ซึ่งมีลักษณะเหมือนกับทางออกอีกด้าน หน้าบันและแผ่นหินสลักทำจากหินทรายและทองสัมฤทธิ์ มีการเคลือบเงาด้วยยางไม้สีดำเข้มแบบเขมร
เชื่อกันว่าปราสาทแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาในนิกายไวษณพของพราหมณ์หรือศาสนาฮินดู
สถานที่ตั้งของปราสาทเป็นทางเดินที่มีลักษณะเป็นคูสี่เหลี่ยม โดยมีเนินดินอยู่ตรงกลางที่เรียกว่าโนนยายชี (อังกฤษ: Non Yai Chi) ทางเดินนี้กว้างประมาณ 500 m (1,640.4 ft) และยาวประมาณ 2 km (1.2 mi) ถูกกัดเซาะด้วยน้ำจนเกิดร่องรอยแตกหักหลายแห่ง จึงได้ชื่อว่า "ถนนหัก" (อังกฤษ: Thanon Hak)
ปราสาทและบาราย
ปราสาทแห่งนี้อยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 (เส้นทางโชคชัย-เดชอุดม) ประมาณ 4 km (2.5 mi) และห่างจากตัวเมืองนครราชสีมา ประมาณ 60 km (37.3 mi)
วัสดุหลักที่ใช้ในการก่อสร้างคือศิลาแลง พบเครื่องประดับทอง รูปปั้นสัมฤทธิ์และหิน รวมถึงเครื่องปั้นดินเผาสีน้ำตาลถูกค้นพบที่นี่ นอกจากนี้ในปี 2017 ยังมีการค้นพบแหวนทองคำฝังด้วยควอตซ์สีฟ้าใส ซึ่งมีสภาพสมบูรณ์และมีอายุราวต้นศตวรรษที่ 11
มาเล็ก ยาวาหาบ

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  มาเล็ก ยาวาหาบ
วันเกิด:   (1983-06-15) 15 มิถุนายน ค.ศ. 1983 (41 ปี)
สถานที่เกิด:  สตูล, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.65 m (5 ft 5 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2008 |  เชียงใหม่ |  104 |  (29) |
| 2009–2010 |  เชียงราย ยูไนเต็ด |  30 |  (8) |
| 2012 |  สงขลา |  17 |  (2) |
| 2015–2016 |  นครราชสีมา มาสด้า |  25 |  (3) |
| 2016 |  กระบี่ |  13 |  (3) |
| 2017 |  เชียงใหม่ |  9 |  (0) |
| 2018–2019 |  ภูเก็ต ซิตี้ |   |   |
| 2019–2020 |  พัทลุง |   |   |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มาเล็ก ยาวาหาบ เป็นอดีตนักฟุตบอล สัญชาติไทย ในตำแหน่งกองหน้า
ชาติชายน้อย ชาวไร่อ้อย

| ชาติชายน้อย ชาวไร่อ้อย |
| --- | --- |
เกิด: ชูชาติ หลวงพล 2508 จังหวัดนครราชสีมา
ชื่ออื่น: มนุษย์หิน
สถิติ
น้ำหนัก: 48.988 kg (108.00 lb; 7.7143 st)
เทรนเนอร์: {{{trainer}}}
รูปแบบการชก: มวยบุก
 
ชาติชายน้อย ชาวไร่อ้อย (เกิด 2508) เป็นอดีตยอดมวยไทยและนักมวยอาชีพ เจ้าของฉายา "มนุษย์หิน" ซึ่งชกในช่วงทศวรรษ 1990
ประวัติและอาชีพ > ชีวิตวัยเด็ก

ชาติชายน้อย มีชื่อจริงว่า ชูชาติ หลวงพล เกิดเมื่อปี 2508 ที่จังหวัดนครราชสีมา เขาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนักมวย พ่อของเขาเป็นเจ้าของค่ายมวยไทยเล็ก ๆ ในท้องถิ่น และตะคร้อเล็ก เดชรัตน์ น้องชายของเขาก็เป็นนักมวยไทยด้วยเช่นกัน
ต่อมาเขาย้ายไปซ้อมที่ค่ายเดชรัตน์ของสุรัตน์ เสียงหล่อ อดีตผู้ฝึกสอนของพเยาว์ พูลธรัตน์ เจ้าของเหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 และแชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก
ประวัติและอาชีพ > อาชีพ

ชาติชายน้อยชกกับนักมวยชื่อดังร่วมสมัยมากมาย เช่น ขุนเข่าไร้น้ำใจ หลังสวน พันธ์ยุทธภูมิ, หมัดพญายม หลักหิน วสันตสิทธิ์, แซมซั่นอีสาน แสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์, 2 พี่น้อง พิมพ์อรัญ และพิมพ์อรัญเล็ก ศิษย์อรัญ, พยัคฆ์หน้าขรึม วีระพล สหพรหม, ชายน้อย เมืองสุรินทร์, โตโต้ ป.พงษ์สว่าง, เด็ดดวง ป.พงษ์สว่าง พรานศอก 100 เข็ม ยอดขุนพล ศิษย์ไตรภูมิ และพนมรุ้ง ศิษย์สวป. เป็นต้น ในช่วงจุดสูงสุดในอาชีพของเขา ชาติชายน้อยได้รับค่าตัวสูงถึง 150,000 บาท
3 เทคนิคที่เขาชื่นชอบ ได้แก่ การเตะเจาะยางคู่ต่อสู้ การต่อยหมัดตรง และการฟันศอกในระยะประชิด
เขาได้มีโอกาสลองชกมวยอาชีพ ในปี 2538 โดยเผชิญหน้ากับหนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย ซึ่งเป็นนักมวยไทยด้วยกันแต่แพ้น็อก
มีนักมวยไทย 3 คนที่เขาชื่นชม ได้แก่  หนองคาย ส.ประภัสสร, ใกล้รุ่ง ลูกเจ้าแม่ไทรทอง, แสนชัย ส.คิงสตาร์
ประวัติและอาชีพ > แขวนนวม

หลังจากแขวนนวมแล้วเขาก็ไปเป็นเทรนเนอร์ให้กับค่ายเดชรัตน์ซึ่งเป็นค่ายเก่าของเขา และยังเป็นเจ้าของค่ายมวยไทยที่อำเภอพระพุทธบาทอีกด้วย
ลูกชายทั้ง 3 คนของเขายังเป็นนักมวยอีกด้วย ลูกชายคนโตและคนที่ 2 คือ เพชรชาติชาย ชาวไร่อ้อย และ ยอดชาติชาย ต่างก็เคยเป็นนักมวยไทยมาก่อน ขณะที่ลูกชายคนที่ 3 ชายน้อย วรวุฒิ เคยเป็นนักมวยไทยก่อนผันตัวมาเป็นนักมวยอาชีพและกลายเป็นนักมวยไร้พ่ายซึ่งปัจจุบันเป็นแชมป์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทของ WBC-ASIA
รูมอะโลน

| รูมอะโลน |
| --- | --- |
แนว: จินตนิยม ดราม่า
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็มทีวี
กำกับโดย: ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 10
การผลิต
ความยาวตอน: 50 นาที
บริษัทผู้ผลิต: GMMTV
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: วันเอชดี แบงแชนแนล จีเอ็มเอ็ม 25 (รีรัน)
ออกอากาศ: 25 ตุลาคม 2557 (2557-10-25) – 27 ธันวาคม 2557 (2557-12-27)
ละครที่เกี่ยวข้อง
รูมอะโลน 2
รูมอะโลน เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2557 กำกับโดยณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์ และผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี
ซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศตอนแรกทางช่องวัน และช่องแบงแชนแนลเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 13:00 น. (เวลามาตรฐานไทย) และวันอาทิตย์ เวลา 20:00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตามลำดับ ละครซีรีส์เรื่องนี้จบลงเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2557
สายการบินทีเวย์

สายการบินทีเวย์ (อังกฤษ: T'way Airlines; เกาหลี: 티웨이항공; อาร์อาร์: Ti-wei Hanggong) หรือชื่อเดิม สายการบินฮันซ็อง เป็นสายการบินราคาประหยัดของประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งทำการบินภายในประเทศเกาหลีใต้ โดยมีเส้นทางบินจากท่าอากาศยานนานาชาติกิมโป มายัง ท่าอากาศยานนานาชาติเชจู และยังมีเส้นทางบินต่างประเทศจากท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน มายังกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ในราคาที่ย่อมเยา และ เที่ยวบินแบบเช่าเหมาลำ  สายการบินทีเวย์ ได้กำเนิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยการเข้ามาฟื้นฟูกิจการสายการบินฮันซ็อง ของบริษัทชินโบอินเวสต์เม็นท์ และ ธนาคารโตมาโต้เซฟวิ่ง
ประวัติ

สายการบินทีเวย์เป็นสายการบินของประเทศเกาหลีใต้ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2547 โดยใช้ชื่อสายการบินฮันซ็อง (Hansung) และเริ่มเปิดบริการเที่ยวบินภายในประเทศระหว่างเมืองช็องจู (Cheongju) และเกาะเชจู (Jeju) เที่ยวแรกในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2548 โดยใช้เครื่องบินแบบ ATR-72 หลังจากนั้นได้เพิ่มเที่ยวบินจากสนามบินคิมโพ (โซล) ไปยังเชจู แต่ในเดื่อนธันวาคม ปีเดียวกันสายการบินฮันซ็องจำเป็นต้องหยุดบินชั่วคราวเนื่องจากขาดทุน จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ก็ได้กลับมาบินใหม่จนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 จึงได้หยุดบริการเที่ยวบินรวมเป็นเวลาเกือบ 2 ปีเพื่อปรับปรุงกิจการและหาผู้ลงทุนใหม่
ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2553 หลังจากที่บริษัทชินโบอินเวสต์เม็นท์ (Shinbo Investment) และธนาคารโตมาโต้เซฟวิ่ง (Tomato Savings Bank) ได้เข้ามาลงทุนเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่และฟื้นฟูกิจการสายการบินขึ้นใหม่ภายใต้ชื่อ ทีเวย์แอร์ (T’way Air) โดยเริ่มเปิดบริการเที่ยวบินเที่ยวแรกในเส้นทางระหว่าง สนามบินโซล คิมโป กับเมืองเชจู ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2553, ห้าวันหลังจากที่สายการบินได้รับมอบเครื่องบินโบอิ้ง 737-800 ใหม่เครื่องแรก โดยมีผลประกอบการเป็นที่น่าพอใจอย่างต่อเนื่อง สายการบินทีเวย์จึงได้เพิ่มจำนวนเครื่องบินแบบโบอิ้ง 737-800 ใหม่อีก 3 ลำในปีพ.ศ. 2554 จากเดิมที่มีอยู่แล้ว 2 ลำ ซึ่งเครืองบินแบบนี้สามารถรับผู้โดยสารได้เที่ยวละ 189 ที่นั่ง (ชั้นประหยัด)
ชื่อสายการบินทีเวย์นั้น ตัวที “T” คืออักษรย่อของคำว่า “Tomorrow, Together” วันพรุ่งนี้, ด้วยกัน ซึ่งหมายความว่าสายการบินทีเวย์จะให้บริการที่ดีแก่ลูกค้าของเราตลอดไปและด้วยความร่วมมือที่ดีจากลูกค้าของเราเช่นกัน และในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2554 นี้สายการบินทีเวย์จะเปิดเที่ยวบินปฐมฤกษ์จากสนามบินโซล(อินช็อน) มายังสนามบินสุวรรณภูมิ กรุงเทพฯ โดยจะบริการเที่ยวบินระหว่างกรุงเทพฯและโซล เกาหลีใต้ ทุกวัน และมีโครงการที่จะขยายเส้นทางบินไปยังประเทศญี่ปุ่น และจีนต่อไปในอนาคตอีกด้วย
จุดหมายปลายทาง

ประเทศเกาหลีใต้
โซล - ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน
โซล - ท่าอากาศยานนานาชาติกิมโป
เกาะเชจู - ท่าอากาศยานนานาชาติเชจู
ประเทศไทย
กรุงเทพมหานคร - ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ
เชียงใหม่ - ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่
ประเทศญี่ปุ่น
เมืองฟุกุโอกะ - ท่าอากาศยานฟุกุโอกะ
กัมพูชา
เสียมราฐ - ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ
สาธารณรัฐจีน
ไทเป - ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 สายการบินทีเวย์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> Total | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ330-200 | 3 | 2 | 18 | 228 | 246 | เช่าจากโคเรียนแอร์ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 |
| แอร์บัส เอ330-300 | 3 | — | 12 | 335 | 347 |  |
| โบอิง 737-800 | 27 | — | — | 189 | 189 |  |
| โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 2 | 6 | — | 189 | 189 |  |
| รวม | 35 | 8 |  |  |  |  |
สายการบินทีเวย์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 13.6 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

สายการบินทีเวย์เคยให้บริการเครื่องบินดังนี้:
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-800 | 6 | 2010 | 2023 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

t'way Air  Korea official website (ในภาษาเกาหลี)
t'way Air  Taiwan official website
โบอิง 737-800 ของทีเวย์ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอนในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012
เจ้าแวมไพร์ พันธุ์ตายไว

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น
| --- | --- |
เจ้าแวมไพร์ พันธุ์ตายไว
หน้าปกหนังสือมังงะ (ทังโกบง) เล่มแรก
吸血鬼すぐ死ぬ (Kyūketsuki Sugu Shinu)
ชื่อภาษาอังกฤษ: The Vampire Dies in No Time
แนว: สุขนาฏกรรม
มังงะ
เขียนโดย: อิตารุ บนโนกิ
สำนักพิมพ์: อากิตะโชเต็ง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: โชเน็งแชมเปียนคอมิกส์
นิตยสาร: โชเน็งแชมเปียนรายสัปดาห์
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 25 มิถุนายน พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 25 (ญี่ปุ่น) 4 (ไทย) (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฮิโรชิ โคจินะ
เขียนบทโดย: ยูกิเอะ ซูงาวาระ
ดนตรีโดย: เรียว ทากาฮาชิ
สตูดิโอ: แมดเฮาส์
ถือสิทธิ์โดย: อนิพลัส
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, BS11, tvk, KBS Kyoto, SUN
เครือข่ายภาษาไทย: เอไอเอสเพลย์, อ้ายฉีอี้, เน็ตฟลิกซ์, ทรูไอดี
ฉาย:  4 ตุลาคม พ.ศ. 2564  –  27 มีนาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 24 (รายชื่อตอน)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
เจ้าแวมไพร์ พันธุ์ตายไว (ญี่ปุ่น: 吸血鬼すぐ死ぬ; โรมาจิ: Kyūketsuki Sugu Shinu; ทับศัพท์: คีวเก็ตสึกิ ซูงุ ชินุ; แปลว่า "แวมไพร์ตายในฉับพลัน") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอิตารุ บนโนกิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแชมเปียนรายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์อากิตะโชเต็งตั้งเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 25 เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2566