stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แกสโทรทริเคอ

| แกสโทรทริเคอ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: สัตว์
อาณาจักรย่อย:: ยูเมทาซัว
ไฟลัมใหญ่:: แพลทีซัว
ไม่ได้จัดลำดับ:: ไบลาทีเรีย
ไฟลัม:: แกสโทรทริเคอ Metschnikoff, 1864

อันดับ
 แมโครแดซีดา  คีโทโนทิดา
แกสโทรทริเคอ (อังกฤษ: Gastrotricha)  เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง มีอายุขัยประมาณ 3 วัน มีขนาดประมาณ 0.06-3.0 มม. เป็นสัตว์ตัวเล็กที่สามารถเห็นได้ชัดเจนด้วยกล้องจุลทรรศน์ คล้ายหนอนเหมือนสัตว์เลื้อยคลานและมีการแพร่กระจายอย่างกว้างขวาง อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบน้ำจืดและทะเล พวกมันส่วนใหญ่เป็นสัตว์หน้าดินและอาศัยอยู่ภายใน periphyton ชั้นของสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กและเศษซากที่พบในก้นทะเลและก้นของแหล่งน้ำอื่น ๆ ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ระหว่างอนุภาคของตะกอนหรือบนพื้นผิวที่จมน้ำ แต่มีเพียงไม่กี่ชนิดที่อาศัยอยู่บนพื้นดิน
แก็สโทรทริชา มีแผนร่างกายที่เรียบง่าย บริเวณศีรษะมีสมองและอวัยวะประสาทสัมผัสและลำตัวมีลำไส้เล็กและอวัยวะสืบพันธุ์ พวกมันมีต่อมกาวที่พวกมันสามารถยึดตัวเองกับพื้นผิว และขนตากับพื้นที่ที่พวกมันย้ายไปรอบ ๆ พวกมันกินเศษซาก, ดูดอนุภาคอินทรีย์ พวกมันเติบโตอย่างรวดเร็วและมีอายุขัยเพียงไม่กี่วัน ถึงแม้จะมีอยู่หลายสายพันธุ์แต่ล้วนอายุสั้นเท่ากันหมด
Tardigrade

| Tardigrade ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Turonian –ปัจจุบัน  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      Middle Cambrian stem-group fossils |
| --- | --- |

Milnesium tardigradum, a eutardigrade

Echiniscus insularis, a heterotardigrade

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
อาณาจักรย่อย:: ยูเมทาซัว Eumetazoa
เคลด:: พาราฮอกโซซัว ParaHoxozoa
เคลด:: ไบลาทีเรีย Bilateria
เคลด:: เนโฟรซัว Nephrozoa
ไม่ได้จัดลำดับ:: โพรโทสโทเมีย Protostomia
ไฟลัมใหญ่:: เอ็กดีโซซัว 
ไม่ได้จัดลำดับ:: แพนาร์โธรโพดา 
ไฟลัม:: หมีน้ำ Tardigrada Spallanzani, 1776
สปีชีส์:: Tardigrada
ชื่อทวินาม
Tardigrada Spallanzani, 1776

Classes
 Eutardigrada  Heterotardigrada  Mesotardigrada (dubious)
Tardigrade (/ˈtɑːrdɪɡreɪdz/ ไฟล์:En-us-Tardigrades.oga), ซึ่งมักจะถูกเรียกว่า หมีน้ำ หรือ หมูมอส เป็นไฟลัมของจุลสัตว์ขาปล้อง 8 ขาที่มีการแบ่งตัวของร่างกาย พวกมันได้รับการอธิบายครั้งแรกโดยนักสัตววิทยาชาวเยอรมัน โยฮันน์ ออกุสต์ เอฟราอิม เกอเซ ในปี ค.ศ. 1773 โดยเรียกพวกมันว่า Kleiner Wasserbär (หมีน้ำตัวเล็ก) ในปี ค.ศ. 1776 นักชีววิทยาชาวอิตาลี ลาซซาโร สปัลลันซานี ตั้งชื่อพวกมันว่า Tardigrada ซึ่งหมายถึง 'เดินช้า'
พวกมันอาศัยอยู่ในหลากหลายพื้นที่ของชีวภูมิศาสตร์ของโลก ได้แก่ ยอดเขา, ทะเลลึก, ป่าฝนเขตร้อน, และ แอนตาร์กติกา Tardigradeเป็นหนึ่งในสัตว์ที่ทนทานที่สุดที่รู้จัก โดยบางสปีชีส์สามารถอยู่รอดในสภาวะสุดขั้ว – เช่น การถูกสัมผัสกับอุณหภูมิสุดขั้ว, ความดันสุดขั้ว (ทั้งสูงและต่ำ), การขาดอากาศ, รังสี, การขาดน้ำ, และ การอดอาหาร – ซึ่งจะฆ่าสัตว์ส่วนใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว Tardigrade สามารถอยู่รอดจากการสัมผัสกับอวกาศ
มีสปีชีส์ที่รู้จักประมาณ 1,500 สปีชีส์ในไฟลัม Tardigrada ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซูเปอร์ไฟลัม Ecdysozoa ฟอสซิลที่รู้จักที่เก่าสุดจากยุคแคมเบรียน เมื่อประมาณ 500 ล้านปีก่อน พวกมันขาดยีน Hox หลายชนิดที่พบในอาร์โทรพอด และบริเวณกลางของร่างกายที่เกี่ยวข้องกับส่วนอกและท้องของอาร์โทรพอด ในขณะที่ร่างกายของพวกมันส่วนใหญ่จะคล้ายคลึงกับหัวของอาร์โทรพอด
Tardigrade เมื่อโตเต็มที่มีขนาดยาวประมาณ 0.5 mm (0.02 in)  พวกมันมีลำตัวสั้นและป้อม โดยมีขา 4 คู่ แต่ละคู่มีตีนที่ปลาย (มักจะมี 4 ถึง 8 ตีน) หรือแผ่นติด Tardigrade มีจำนวนมากในมอสและไลเคน และสามารถเก็บรวบรวมและดูได้ภายใต้กล้องจุลทรรศน์กำลังต่ำ ทำให้นักเรียนและนักวิทยาศาสตร์มือสมัครเล่นสามารถเข้าถึงพวกมันได้ การคลานที่ทุลักทุเลของพวกมันและความสามารถที่มีชื่อเสียงในการรอดชีวิตจากเหตุการณ์ที่จะทำให้ตายได้ ได้นำพวกมันเข้าสู่นิยายแนววิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมป๊อป รวมถึงเสื้อผ้า รูปปั้น ของเล่นนุ่ม และลายถักโครเชต์
อำเภอสิรินธร

| อำเภอสิรินธร |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Sirindhorn
วัดสิรินธรวราราม ภูพร้าว
คำขวัญ: เจ้าฟ้าประทานนาม งามตำหนักราชสุดา พุทธปฏิมาสิรินธร ออนซอนพลังไฟฟ้า ค้าขายไทย-ลาว ตะนะพราวแก่งงาม
แผนที่จังหวัดอุบลราชธานี เน้นอำเภอสิรินธร
พิกัด: 15°12′6″N 105°23′54″E﻿ / ﻿15.20167°N 105.39833°E﻿ / 15.20167; 105.39833
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุบลราชธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 759.860 ตร.กม. (293.384 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 55,008 คน
 • ความหนาแน่น: 72.39 คน/ตร.กม. (187.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 34350
รหัสภูมิศาสตร์: 3425
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอสิรินธร ถนนสถิตนิมานการ ตำบลนิคมสร้างตนเองลำโดมน้อย อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี 34350
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อำเภอสิรินธร เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นส่วนตะวันออกสุดของประเทศไทย จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอสิรินธร พ.ศ. 2534 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 4 มกราคม 2535
อำเภอสิรินธรยังเป็นที่ตั้งของเขื่อนสิรินธรและจุดผ่านแดนถาวรช่องเม็ก ช่องการค้าชายแดนไทย-ลาวด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอสิรินธรตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโขงเจียม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเมืองโพนทอง (ເມືອງໂພນທອງ) แขวงจำปาศักดิ์ (ประเทศลาว)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบุณฑริก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพิบูลมังสาหาร
ประวัติ

อำเภอสิรินธรได้รับการประกาศจัดตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษโดยไม่ต้องผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ เพื่อเฉลิมพระเกียรติแด่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในโอกาสทรงเจริญพระชนมายุครบ 36 พรรษาในปี พ.ศ. 2534 โดยได้พระราชทานพระราชานุญาตให้ใช้พระนามาภิไธยของพระองค์เป็นชื่ออำเภอเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2533
หมายเหตุ
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่ตำบลคำเขื่อนแก้ว ของอำเภอโขงเจียม และตำบลคันไร่ ตำบลช่องเม็ก ตำบลนิคมสร้างตนเองลำโดมน้อย ตำบลโนนก่อ ตำบลฝางคำ ของอำเภอพิบูลมังสาหาร มีท้องที่กว้างขวาง มีชุมชนและชุมชนการค้าหนาแน่น มีสภาพเจริญขึ้นกว่าเดิมมาก สมควรแยกตำบลดังกล่าวออกจากอำเภอโขงเจียมและอำเภอพิบูลมังสาหาร จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอมีชื่อว่า “อำเภอสิรินธร” เพื่อประโยชน์แก่การปกครอง การให้บริการของรัฐ ความสะดวกของประชาชน และส่งเสริมให้ท้องที่มีความเจริญยิ่งขึ้นตลอดจนเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี  ในวโรกาสที่มีพระชันษาครบ ๓ รอบ ในปีพุทธศักราช ๒๕๓๔ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้ เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอสิรินธร พ.ศ. ๒๕๓๔”
มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓
ให้แยกตำบลคำเขื่อนแก้ว ของอำเภอโขงเจียม และตำบลคันไร่ ตำบลช่องเม็ก ตำบลนิคมสร้างตนเองลำโดมน้อย ตำบลโนนก่อ ตำบลฝางคำ ของอำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอมีชื่อว่า “อำเภอสิรินธร” โดยให้ตั้งที่ว่าการอำเภอที่ตำบลนิคมสร้างตนเองลำโดมน้อย
มาตรา ๔
ให้อำเภอสิรินธรมีเขตการปกครองตามเขตตำบลเดิมแยกออกจากเขตอำเภอที่ตำบลนั้นเคยอยู่ในเขตปกครอง และให้อำเภอสิรินธรขึ้นอยู่ในความปกครองของจังหวัดอุบลราชธานี
มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอสิรินธรแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คันไร่ |  | (Khan Rai) |  | 16 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ช่องเม็ก |  | (Chong Mek) |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 3. | โนนก่อ |  | (Non Ko) |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 4. | นิคมสร้างตนเองลำโดมน้อย |  | (Nikhom Sang Ton Eng Lam Dom Noi) |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 5. | ฝางคำ |  | (Fang Kham) |  | 4 หมู่บ้าน |  |
| 6. | คำเขื่อนแก้ว |  | (Kham Khuean Kaeo) |  | 16 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอสิรินธรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลช่องเม็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องเม็ก (เฉพาะหมู่บ้านในเขตด่านพรมแดนฯ ได้แก่ หมู่ที่ 1–3, 14)
เทศบาลตำบลนิคมสร้างตนเองลำโดมน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิคมสร้างตนเองลำโดมน้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคันไร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคันไร่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนก่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนก่อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลช่องเม็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องเม็ก (เฉพาะหมู่บ้านนอกเขตด่านพรมแดนฯ ได้แก่ หมู่ที่ 4–13)
องค์การบริหารส่วนตำบลฝางคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลฝางคำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคำเขื่อนแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำเขื่อนแก้วทั้งตำบล
ภูมิปัญญา

อำเภอสิรินธรมีภูมิปัญญาด้านเกษตรกรรม โภชนาการ และอาหารแปรรูป ที่สำคัญ เช่น น้ำปลา ปลาร้า แจ่วบอง ปลาส้ม เป็นต้น ถือได้ว่าเป็นภูมิปัญญาที่มีความโดดเด่นค่อนข้างสูง เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง รองลงมาคือ ภูมิปัญญาด้านหัตถกรรม เช่น การจักสานไม้กวาดดอกหญ้า กิจกรรมที่แสดงถึงภูมิปัญญาด้านการบริหารจัดการองค์กรชุมชนสวัสดิการชุมชน เช่น องค์กรระดับกลุ่มดำเนินกิจกรรมเกี่ยวกับด้านสมุนไพร การจัดสวัสดิการชุมชนและการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนไทยในชุมชน เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีด้านแพทย์แผนไทยสมุนไพร เช่น การนวดแผนไทย การอบสมุนไพร เป็นต้น ถือได้ว่าศักยภาพทั้ง 3 ด้านจัดอยู่ในระดับปานกลาง เนื่องจากเป็นที่รู้จักกันเฉพาะท้องถิ่นเท่านั้น
สิ่งที่เป็นผลิตภัณฑ์โดดเด่นของภูมิปัญญา คือ ไม้กวาดดอกหญ้า กลุ่มอาชีพทำไม้กวาดดอกหญ้า ตำบลคำเขื่อนแก้ว ปลาร้า แจ่วบอง ปลาส้ม กลุ่มอาชีพสตรีบ้านคำกลาง ตำบลฝางคำ และกลุ่มวิสาหกิจชุมชนปลาส้มแม่พุก บ้านแหลมสวรรค์ ตำบลนิคมลำโดมน้อย
โรงเรียน

โรงเรียนมัธยม สพฐ.
โรงเรียนนิคมสร้างตนเอง 2
โรงเรียนสิรินธรวิทยานุสรณ์
โรงเรียนบ้านหนองเม็ก
โรงเรียนไทยรัฐวิทยา 87
โรงเรียนบ้านโคกเที่ยง
โรงเรียนบ้านห้วยน้ำใส
โรงเรียนบ้านคำก้อม
โรงเรียนอาชีวศึกษา สพป.อบ.3
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย สิรินธร
วิทยาลัยอาชีวะศึกษาพลาญข่อย
สถานที่สำคัญ

เขื่อนสิรินธร
จุดผ่านแดนถาวรช่องเม็ก เป็นด่านพรมแดนการค้าระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาว
พัทยาน้อย / ภูทอง
น้ำตกตาดโตน
อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ
วัดสิรินธรวรารามภูพร้าว
วัดป่าโพธิญาณ
หาดแสนตอ
ลานบั้งไฟ
ถนนคนเดินช่องเม็ก
น้ำตกตาดโตน
ล่องแพเขื่อนสิรินธร
ล่องแพลำโดมน้อย
วัดบ้านสุขสำราญ
หาดบ้านแหลมสวรรค์
ที่พักภูเขาควาย
ภูนางผมหอม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อำเภอสิรินธร
อาคารที่ทำการด่านพรมแดนช่องเม็ก เทศบาลตำบลช่องเม็ก
วัดสิรินธรวรารามภูพร้าว
เดวิด บาสซุกกี

| เดวิด บาสซุกกี |
| --- | --- |
เดวิด บาสซุกกี ในปี พ.ศ. 2561
เกิด: 20 มกราคม พ.ศ. 2506 (62 ปี) แคนาดา
ชื่ออื่น: builderman, david.baszucki
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
อาชีพ: ผู้ประกอบการ, วิศวกร
ปีปฏิบัติงาน: 2532 – ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ก่อตั้งโรบล็อกซ์
ตำแหน่ง: ผู้บริหารสูงสุดของโรบล็อกซ์
คู่สมรส: แจน เอลิสัน
บุตร: 4
ลายมือชื่อ

เดวิด บาสซุกกี (อังกฤษ: David Baszucki; เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2506) หลายคนอาจจะรู้จักเขาในนามผู้ใช้โรบล็อกซ์ builderman เกิดที่แคนาดา เป็นผู้ประกอบการ วิศวกรและนักประดิษฐ์ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นผู้บริหารสูงสุดของโรบล็อกซ์คอร์ปอเรชั่น ก่อนหน้านี้เขาได้ร่วมก่อตั้งและได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารสูงสุดของ Knowledge Revolution ซึ่ง MSC Software เข้าซื้อกิจการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2541
ชีวิตในวัยเด็กของเดวิด

บาสซุกกี เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2506 ที่แคนาดา เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมอีเดนแพรรี อีเดนแพรรี, รัฐมินนิโซตา ซึ่งเขาเป็นกัปตันทีมตอบคำถามทางทีวีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ต่อมาเขาได้เป็นเจ้าภาพจัดรายการแสดงพูดวิทยุให้กับ KSCO วิทยุซานตาครูซ ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2546
บาสซุกกี ได้ศึกษาต่อในด้านวิศวกรรมและวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เขาจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2528 เป็นนักวิชาการให้กับบริษัทเจเนรัลมอเตอร์ ในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า
อาชีพ > การปฏิวัติความรู้

ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2523 บาสซุกกี กับพี่ชายของเขา เกร็ก บาสซุกกี ได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัท Knowledge Revolution และได้พัฒนาแบบจำลองที่เรียกว่า "อินเตอร์แอคทีฟิสิกส์" ซึ่งได้ออกแบบให้เป็นอาหารเสริมเพื่อจะช่วยในการศึกษาการทดลองทางฟิสิกส์ 2 มิติได้
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 Knowledge Revolution ได้เปิดตัวซอฟต์แวร์การออกแบบจำลองการทำงานเครื่องกล จากผลติดตามของ อินเตอร์แอคทีฟิสิกส์
อาชีพ > MSC ซอฟต์แวร์และการลงทุน

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2541 บริษัท Knowledge Revolution ถูกซื้อกิจการโดยบริษัทซอฟต์แวร์ MSC Software ในราคา 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ต่อมา บาสซุกกี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองประธานและผู้จัดการทั่วไปของบริษัท MSC Software ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 ถึง พ.ศ. 2545 หลังจากนั้นเขาได้ออกจากบริษัท MSC Software และไปก่อตั้งบริษัท Baszucki & Associates ซึ่งเป็นบริษัทด้านการลงทุน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2547 ขณะที่เขายังเป็นนักลงทุน เขาได้ให้เงินทุนแก่ Friendster ซึ่งเป็นบริการเครือข่ายสังคมออนไลน์
อาชีพ > โรบล็อกซ์

บทความหลัก: โรบล็อกซ์
ในปี พ.ศ. 2547 บาสซุกกี พร้อมกับเอริค แคสเซล ที่ทำงานเป็นรองประธานฝ่ายวิศวกรรมสำหรับ อินเตอร์แอคทีฟิสิกส์ เริ่มทำงานในต้นแบบแรกของโรบล็อกซ์ ภายใต้ชื่อในการทำงานว่า "DynaBlocks" ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "โรบล็อกซ์" เว็บไซต์เปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2549
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 บาสซุกกี ให้สัมภาษณ์กับ Forbes ระบุว่าแนวคิดสำหรับ โรบล็อกซ์ นั้นได้รับแรงบันดาลใจจากความสำเร็จของซอฟต์แวร์ อินเตอร์แอคทีฟิสิกส์ และจำลองการทำงานเครื่องกล ของเขาโดยเฉพาะในหมู่นักเรียนรุ่นเยาว์
บาสซุกกี ถือหุ้นประมาณ 13% ในโรบล็อกซ์คอร์ปอเรชั่น ซึ่งเป็นบริษัทที่เป็นเจ้าของ โรบล็อกซ์ เป็นเงินเดิมพันที่คาดว่าจะมีมูลค่าประมาณ 470 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2563
ชีวิตส่วนตัวของเดวิด

บาสซุกกี อาศัยอยู่ในบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโกพร้อมกับภรรยาของเขาและนักประพันธ์ แจน เอลลิสัน และลูกอีกสี่คน
รถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร

รถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร (โปรตุเกส: Metrô do Rio de Janeiro) เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองรีโอเดจาเนโร รัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1979 พร้อมกับ 5 สถานีเริ่มแรก ปัจจุบัน มีระยะทาง 41 กิโลเมตร (25 ไมล์) 35 สถานี จำนวนสองเส้นทาง: สาย 1 (16 กิโลเมตร (9.9 ไมล์)) สายสาย 2 (30.2 กิโลเมตร (18.8 ไมล์)) โดยมีสถานีร่วม 10 สถานี
ปัจจุบันมีสองเส้นทาง สาย 1 (สายสีส้ม) แนวเส้นทางจากย่านบางส่วนทาทิศเหนือไปยังทิศใต้ เป็นทางใต้ดินเต็มระบบ สถานีปลายทางคือสถานีซาเองส์เปญญา (Saens Peña) และอีปาเนมา/เฌเนรัลโอซอรีอู (Ipanema/General Osório) ส่วนสาย 2 (สายสีเขียว) แนวเส้นทางจากตะวันตกเฉียงเหนือไปยังตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก่อนเป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา แต่ได้เปลี่ยนเป็นรถไฟใต้ดินในภายหลัง
ระเบียงภาพ

สถานีอูรูไกวยานา (Uruguaiana)
สถานีอาฟงซู (Afonso)
สถานีอิสตาซีอู (Estácio)
สถานีบอตาโฟกู (Botafogo)
สถานีการ์เดอัลอาร์โกเวร์ดี (Cardeal Arcoverde)
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website (อังกฤษ)
NYCSubway's page on the Rio de Janeiro Metro (อังกฤษ)
Cantagalo Station information เก็บถาวร 2008-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
Rio Trilhos เก็บถาวร 2011-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
Rio de Janeiro metro map (อังกฤษ)
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในประเทศบราซิล |
| --- | --- |
รถไฟชานเมือง ในเขตมหานครและปริมณฑล:  รีโอเดจาเนโร  เซาเปาลู 
ระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง:  เบลูโอรีซองชี  บราซิเลีย  โฟร์ตาเลซา  โปร์ตูอาแลกรี  เรซีฟี  รีโอเดจาเนโร  ซัลวาดอร์  เซาเปาลู  เตเรซีนา 
รถไฟฟ้ารางเบา:  มาเซโอ (กำลังก่อสร้าง) 
รถประจำทางไฟฟ้า:  ซังตูส  เซาเปาลู
พระครูวิมลคุณากร (ศุข เกสโร)

| พระครูวิมลคุณากร (ศุข เกสโร) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2390 (76 ปี)
มรณภาพ: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2466
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดปากคลองมะขามเฒ่า ชัยนาท
อุปสมบท: พ.ศ. 2412
พรรษา: 54
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าคณะอำเภอวัดสิงห์ /อดีตเจ้าอาวาสวัดปากคลองมะขามเฒ่า
พระครูวิมลคุณากร หรือ หลวงปู่ศุข เกสโร เกิด พ.ศ. 2390 ซึ่งตรงกับปลายรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวในวัยหนุ่มท่านเคยได้แต่งงานกับหญิงสาวจนมีบุตรด้วยกันหนึ่งคน
อุปสมบท

เมื่ออายุได้ 22 ปี ท่านได้ตัดสินใจอุปสมบทเพื่อทดแทนบุญคุณบิดามารดา ณ พัทธสีมาวัดโพธิ์ทองล่าง จังหวัดนนทบุรี โดยมีพระอธิการเชย จันทสิริ เจ้าอาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ และท่านก็จำพรรษาอยู่ที่นี้ หลวงปู่ศุข ท่านได้อยู่ปรนนิบัติอาจารย์ซึ่งเป็นพระที่เคร่งครัดในด้านวิปัสสนา จึงได้ศึกษาพระธรรมวินัยและเรียนวิปัสสนากรรมฐาน ตลอดจนเวทมนตร์คาถา ต่อมาท่านได้กราบลาพระอุปัชฌาย์มาจำพรรษาอยู่ที่วัดสามง่าม ปทุมวัน เพื่อศึกษาพระปริยัติธรรมเพิ่มเติม และย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร บางลำพู ณ ที่นี่ท่านได้พบกับหลวงพ่อเงิน พุทฺธโชติ วัดบางคลาน จังหวัดพิจิตร ได้ศึกษาวิชาต่าง ๆ ร่วมกันท่านทั้งสองจึงมีความสนิทสนมกันเป็นพิเศษ
ย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่ชัยนาท

ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2435 ท่านได้ธุดงธ์เข้าเขตชัยนาทมาจำพรรษาอยู่ที่วัดปากคลองมะขามเฒ่าซึ่งเป็นบ้านเกิดของท่าน ท่านได้บูรณะซ่อมแซมเสนาสนะที่ชำรุดทรุดโทรมขึ้นมาใหม่ ชาวบ้านต่างพากันเลื่อมใสศรัทธาในวัตรปฏิบัติและพระเวทวิทยาคมของท่าน ท่านได้ศิษย์เอกคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ โดยได้ถ่ายทอดวิชาอาคมต่าง ๆ ให้พระองค์จนหมด รวมถึงมีตำนานเกี่ยวกับกรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ที่ได้นำผ้าเจียดจากหลวงปู่ศุขไปแจกให้แก่ทหารเรือ เพื่อทำการทดลองอาคม โดยมียัง หาญทะเล ซึ่งเป็นทหารคนสำคัญ เป็นผู้รับอาสาทดลอง
มรณภาพ

หลวงปู่ศุขมรณภาพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ตรงกับปลายรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริอายุได้ 76 ปี นับพรรษาได้ 54 พรรษา
ศิษย์ที่มีชื่อเสียง

พระไพโรจน์วุฒาจารย์ (รุ่ง ติสฺสโร) จ.สมุทรสาคร
พระครูสังวรกิตติคุณ (เอีย กิตฺติโก) จ.ปราจีนบุรี
พระครูชุ่ม พุทฺธสโร วัดราชคาม จ.ราชบุรี
พระครูใบฎีกาบุญยัง คงฺคสโร วัดหนองน้อย
พระมงคลวิสุทธิ์ (สุภา กนฺตสีโล)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
พระครูสมุห์พุฒ ธมฺมิโก (เตชธโร)
พระครูโสภิตจริยานุวัตร (หลวงพ่อสมชาย เกสโร)
หลวงพ่อหน่าย (วัดบ้านแจ้ง) จ.พระนครศรีอยุธยา
สะพานบาสอน

| สะพานบาสอน |
| --- | --- |
Cầu Ba Son
สะพานบาสอนที่มองจาก ท่าเรือบัคดัง (Bach Dang Quay)
ข้าม: แม่น้ำไซง่อน
ที่ตั้ง: นครโฮจิมินห์
ตั้งชื่อตาม: อู่ต่อเรือบาสอน (Ba Son Shipyard)
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานแขวนด้วยสายเคเบิล (Cable-stayed bridge)
ความยาว: 885.7 เมตร (2,906 ฟุต)*
ความสูง: 113 เมตร (371 ฟุต)*
ช่วงยาวที่สุด: 200 เมตร (660 ฟุต)*
เคลียร์ตอนล่าง: 11 เมตร (36 ฟุต)*
ประวัติ
วันเปิด: 28 เมษายน พ.ศ. 2565
ที่ตั้ง

สะพานบาสอน (เวียดนาม: Cầu Ba Son), ซึ่งก่อนหน้านี้มีชื่อชั่วคราวว่า สะพานถูเถี่ยม 2 (Thủ Thiêm 2 Bridge), เป็นสะพานขนาด 6 เลนในนครโฮจิมินห์ เวียดนาม เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2565 โดยสะพานนี้พาดข้ามแม่น้ำไซง่อนเชื่อมระหว่างเขต 1 และนครถูดึก
สะพานนี้ตั้งชื่อตามอู่ต่อเรือประวัติศาสตร์บาสอนที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง ปัจจุบันพื้นที่นั้นเปลี่ยนเป็นโครงการบาสอนคอมเพล็กซ์ นอกจากนี้ยังมีสถานีบาสอนบนรถไฟฟ้ามหานครโฮจิมินห์สาย 1 ในเขต 1 ใกล้สะพาน โดยเริ่มเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2567
บัวขม

| บัวขม |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophyta
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
อันดับ:: อันดับบัวสาย 
วงศ์:: วงศ์บัวสาย 
สกุล:: สกุลบัวสาย  Willd.
สปีชีส์:: Nymphaea pubescens
ชื่อทวินาม
Nymphaea pubescens Willd.

ชื่อพ้อง
 Nymphaea rubra Roxb. ex Andrews   Nymphaea edulis (Salisb.) DC.  Nymphaea esculenta Roxb.  Nymphaea lotus L. var. pubescens (Willd.) Hook. f. & Thomson  Nymphaea magnifica (Salisb.) Conard  Nymphaea purpurea Rehnelt & F. Henkel  Nymphaea rosea (Sims) Sweet
บัวขม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Nymphaea lotus L. var. pubescens Hook.f. & Th.) เป็นไม้น้ำในวงศ์ Nymphaeaceae กลุ่มเดียวกับบัวสาย มีไรโซม ดอกสีขาว เมื่ออบแห้งแล้วมีสีน้ำตาล กลีบเลี้ยง ยาว 4-5 เซนติเมตร มีกลีบดอก 19 กลีบ รูปหอกกลับ ชั้นเกสรตัวผู้มีลักษณะแบน 60 อัน เกสรตัวผู้ยาว 2 เซนติเมตร
ในทางยาสมุนไพร บัวขม ถูกจัดอยู่ในพิกัดบัวพิเศษ มี 6 อย่างคือ บัวหลวงแดง บัวหลวงขาว บัวสัตตบงกชแดง บัวสัตตบงกชขาว บัวเผื่อน และบัวขม ใช้แก้ไข้อันเกิดเพื่อธาตุทั้ง 4  แก้ลม เสมหะ และโลหิต บำรุงกำลัง บำรุงหัวใจ ทำให้แช่มชื่น  แก้ร้อนในกระหายน้ำ แก้ไข้ตัวร้อน และเป็นส่วนประกอบของยาหอมเทพจิตร ซึ่งใช้แก้ลมกองละเอียด ได้แก่ อาการหน้ามืด ตาลาย สวิงสวาย ใจสั่น และบำรุงดวงจิตให้ชุ่มชื่น ในฟิลิปปินส์ใช้รักษาโรคโกโนเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Islam, Sirajul (2012). "National Emblem".  ใน Islam, Sirajul; Jamal, Ahmed A. (บ.ก.). Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh (Second ed.). Asiatic Society of Bangladesh.
Studies on Nymphaea species in Bangladesh
Sorting Nymphaea names
Nymphaea pubescens - Pictures เก็บถาวร 2021-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Flora of China 6: 116–118. 2001 - Nymphaea 睡莲属
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q3242478  Wikispecies: Nymphaea pubescens  BOLD: 664116  EoL: 5472730  EPPO: NYMPU  FloraBase: 48564  FNA: 242334156  GBIF: 3697240  GRIN: 25443  iNaturalist: 441311  IPNI: 605673-1  IUCN: 168878  NCBI: 307974  Plant List: kew-2384479  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:605673-1  Tropicos: 22600024 
| ด ค กดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  พวงแสด (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่, ลำพูน)  เสี้ยวดอกขาว (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  บัวตอง (แม่ฮ่องสอน)  พุทธรักษาญี่ปุ่น (ลำปาง)  ประดู่บ้าน (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  พะยอม (กาฬสินธุ์)  ราชพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ปทุมมา (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม, สุรินทร์)  สาธร (นครราชสีมา)  สิรินธรวัลลี (บึงกาฬ)  สุพรรณิการ์ (บุรีรัมย์)  ลั่นทมขาว (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  บัวแดง (ยโสธร)  อินทนิลบก (ร้อยเอ็ด)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  ชิงชัน (หนองคาย)  บัวหลวง (หนองบัวลำภู)  ทองกวาวเหลือง (อำนาจเจริญ)  ทองกวาว (อุดรธานี)  บัว (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  พิกุล (กำแพงเพชร, ลพบุรี)  ชัยพฤกษ์ (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก, สระบุรี, สุพรรณบุรี, อุทัยธานี)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี, พิษณุโลก)  บัวหลวง (ปทุมธานี, พิจิตร, สุโขทัย)  โสน (พระนครศรีอยุธยา)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  ดาวเรือง (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม) 
ภาคตะวันออก:  เหลืองจันทบูร (จันทบุรี)  นนทรี (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี, ระยอง)  กฤษณาชนิด Aquilaria subintegra (ตราด)  ปีบ (ปราจีนบุรี)  แก้ว (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  กาญจนิการ์ (กาญจนบุรี)  เสี้ยวดอกขาว (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  กัลปพฤกษ์ (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  พุทธรักษา (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  ราชพฤกษ์ (นครศรีธรรมราช)  บานบุรี (นราธิวาส)  ชบา (ปัตตานี)  จำปูน (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  เฟื่องฟ้า (ภูเก็ต, สงขลา)  พิกุล (ยะลา)  เอื้องเงินหลวง (ระนอง)  กาหลง (สตูล)  บัวผุด (สุราษฎร์ธานี) 
กรุงเทพมหานคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดเลย จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสิงห์บุรี และจังหวัดอ่างทองไม่มีดอกไม้ประจำจังหวัด
ตัวแบบธุรกิจ

นวัตกรรมตัวแบบธุรกิจเป็นกระบวนการแบบวนซ้ำและอาจเป็นวงจร
ตัวแบบธุรกิจ (อังกฤษ: business model) อธิบายว่า บริษัทได้สร้างสรรค์ มีกระบวนการ และให้มูลค่าได้อย่างไร  ในบริบททางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม หรือบริบทอื่น ๆ ตัวแบบธุรกิจอธิบายถึงวิธีเฉพาะที่ธุรกิจดำเนินการ ใช้จ่าย และสร้างรายได้ในรูปแบบที่สร้างผลกำไร กระบวนการสร้างและปรับเปลี่ยนตัวธุรกิจเรียกอีกอย่างว่า นวัตกรรมตัวแบบธุรกิจ และเป็นส่วนหนึ่งของ กลยุทธ์ทางธุรกิจ
ในทางทฤษฎีและการปฏิบัติ คำว่า ตัวแบบธุรกิจ ใช้สำหรับคำอธิบายทั้งทางการและไม่เป็นทางการที่หลากหลายเพื่อแสดงถึงประเด็นหลักขององค์กรหรือ ธุรกิจ รวมถึงพันธกิจ กระบวนการทางธุรกิจ ลูกค้าเป้าหมาย ข้อเสนอ กลยุทธ์ โครงสร้างพื้นฐาน โครงสร้างองค์กร โครงสร้างผลกำไร การจัดหา แนวทางการค้า และกระบวนการปฏิบัติงานและนโยบายต่าง ๆ รวมถึง วัฒนธรรม
ไม้ เมืองเดิม

| ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา |
| --- | --- |

เกิด: 16 มิถุนายน พ.ศ. 2448 ตำบลวัดมหรรณพ์ จังหวัดพระนคร
เสียชีวิต: 4 มีนาคม พ.ศ. 2485 (37 ปี)
นามปากกา: ไม้ เมืองเดิม กฤษณะ พึ่งบุญ
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: ไทย
ช่วงเวลา: 2478-2485
คู่สมรส: เติม พึ่งบุญ ณ อยุธยา
ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา (16 มิถุนายน พ.ศ. 2448 – 4 มีนาคม พ.ศ. 2485) นามปากกา ไม้ เมืองเดิม หรือ กฤษณะ พึ่งบุญ เป็นนักเขียนชาวไทย มีผลงานที่มีชื่อเสียงได้แก่ แผลเก่า, บางระจัน, แสนแสบ, ขุนศึก
ประวัติ

ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา เกิดเมื่อ วันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเส็ง (ตรงกับวันที่ 16 มิถุนายน) พ.ศ. 2448 ที่ ต.วัดมหรรณพ์ จ.พระนคร (กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรของหม่อมหลวงปลี พึ่งบุญ และหม่อมหลวงแสง พึ่งบุญ
เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2485 รวมอายุได้ 37 ปี จบการศึกษาที่ โรงเรียนวัดราชบพิธ และโรงเรียนวัดบวรนิเวศ
พ.ศ. 2465 รับราชการสังกัดกรมบัญชาการมหาดเล็ก
พ.ศ. 2469 ลาออกจากราชการ เพื่อจะทำงานส่วนตัวแต่ไม่ได้เป็นตามที่คาดหวัง กลายเป็นคนว่างงานและเริ่มดื่มสุราจนติดเป็นนิสัย
พ.ศ. 2478 เริ่มต้นชีวิตนักประพันธ์ โดยเอาประสบการณ์ชีวิตของตนเองมาเขียน ชื่อ “เรือโยงเหนือ” แต่ไม่มีสำนักพิมพ์ใดสนใจจัดพิมพ์ให้ แต่ด้วยใจรัก จึงเขียนขึ้นอีกเรื่อง ชื่อ “ ห้องเช่าเบอร์ 13 ” ก็ได้รับการปฏิเสธจากผู้พิมพ์จำหน่ายอีก เหม เวชกร ซึ่งเป็นทั้งญาติและเพื่อนสนิทได้ลาออกจากสำนักพิมพ์ “เพลินจิตต์” และมาตั้งสำนักพิมพ์เองออกหนังสือเป็นรายวัน ใช้ชื่อหนังสือว่า “คณะเหม” ส่วนก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา เป็นนักเขียนประจำสำนักงาน และ ได้เขียนเรื่อง “ชาววัง” โดยใช้นามปากกา “กฤษณะ พึ่งบุญ”
พ.ศ. 2479 ได้พิมพ์จำหน่ายนวนิยายเรื่อง “แผลเก่า” โดยใช้นามปากกาใหม่ว่า “ไม้ เมืองเดิม” โดยเฉพาะเรื่อง “ขุนศึก” เป็นนวนิยายไทยแท้ที่ยาวที่สุดเป็นผลงานชิ้นสุดท้าย
ผลงาน

แผลเก่า
แสนแสบ
หมื่นซ่อง
เสื้อข้าม
ล้างบาง
หงสาพ่าย
เกวียนหัก
สำเภาล่ม
เสือบาง
บางระจัน
สาวชะโงก
บึงขุนสร้าง
คุ้งเผาถ่าน
แม่หม้าย
กลางเพลิง
ศาลเพียงตา
ชายสามโบสถ์
ค่าน้ำนม
คนละถิ่น
หน้าไถ
ข้าเก่า
สินในน้ำ
สองศึก
เสือทุ่ง
นางถ้ำ
รอยไถ
โป๊ะล่ม
นางห้าม
บ้านนอกเข้ากรุง
ข้าหลวงเดิม
อ้ายขุนทอง
ศึกกระทุ่มลาย
หนามยอกหนามบ่ง
เรือเพลง-เรือเร่
ทหารเอกพระบัณฑูร
กระท่อมปลายนา
ขุนศึก