stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2558
กันยายน

1 กันยายน –
พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยลูกทุ่ง) (เกิด 21 ธันวาคม พ.ศ. 2479)
ดีน โจนส์ นักแสดงชาวอเมริกัน​ (เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2474)
เบน คุโรกิ ชาวอเมริกัน​-ญี่ปุ่น​ (เกิด 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2460)
3 กันยายน –
ลีออน กอร์แมน นักธุรกิจชาวอเมริกัน​ (เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2477)
จันทรา บาฮาดูร์ ดังกี ชาวเนปาล​ (เกิด 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482)
จูดี้ คาร์น นักแสดงชาวอังกฤษ​ (เกิด 27 เมษายน พ.ศ. 2482)
5 กันยายน –
หม่อมดุษฎี บริพัตร ณ อยุธยา นักเขียน ครูและนักแปลและนักแต่งเพลงชาวไทย (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467)
เซ็ตสึโกะ ฮาระ นักแสดงชาวญี่ปุ่น (เกิด 17 มิถุนายน พ.ศ. 2463)
6 กันยายน – มาร์ติน มิลเนอร์ นักแสดงชาวอเมริกัน​ (เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2474)
7 กันยายน – ดิกกี้ มัวร์ นักแสดง นักเขียนและนักธุรกิจชาวอเมริกัน​ (เกิด 12 กันยายน พ.ศ. 2468)
10 กันยายน – เฉิด สุดารา ครูโรงเรียนอัสสัมชัญและผู้ริเริ่มการแปรอักษรในประเทศไทย (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2456)
13 กันยายน – โมเสส มาโลน นักบาสเกตบอลชาวอเมริกัน​ (เกิด 23 มีนาคม พ.ศ. 2498)
17 กันยายน – เด็ทมาร์ คราเมอร์ นักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวเยอรมัน​ (เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2468)
18 กันยายน – ประภัสสร เสวิกุล ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ (เกิด 22 เมษายน พ.ศ. 2491)
19 กันยายน –
รอชิด บิน มุฮัมมัด อาล มักตูม เจ้าผู้ครองนครดูไบ ชัยค์มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม (ประสูติ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524)
แจ็กกี้ คอลลินส์ นักเขียนและนักแสดงชาวอังกฤษ​-อเมริกัน​ (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2480)
21 กันยายน – โรเบิร์ต ไซมอน ผู้ประกอบการด้านอสังหาริมทรัพย์ชาวอเมริกัน​ (เกิด 10 เมษายน พ.ศ. 2457)
22 กันยายน –
โยกี เบอร์รา นักเบสบอลและผู้จัดการทีมชาวอเมริกัน​ (เกิด 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2468)
อาลี ซาเล็ม นักเขียนและนักวิจารณ์ชาวอียิปต์​ (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479)
24 กันยายน – นาโอมิ คาวาชิมะ นักแสดงและนักร้องชาวญี่ปุ่น​ (เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503)
27 กันยายน –
พลอากาศเอกวรนาถ อภิจารี ผู้บัญชาการทหารอากาศ (เกิด 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2477)
ปิเอโตร อินกราโอ ประธานสภาผู้แทนราษฎรอิตาลี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอิตาลีและนักข่าวชาวอิตาลี​ (เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2458)
28 กันยายน – อิกนาซิโอ โซโค นักฟุตบอลชาวสเปน​ (เกิด 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2482)
29 กันยายน – ฟิล วูดส์ นักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน​ (เกิด 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474)
30 กันยายน – คล็อด โดฟิน นักธุรกิจชาวฝรั่งเศส​ (เกิด 10 มิถุนายน พ.ศ. 2494)
ตุลาคม

1 ตุลาคม –
เจค็อบ เพรสแมน แรบไบชาวอเมริกัน​ (เกิด 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462)
ดอน เอ็ดเวิร์ดส์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากแคลิฟอร์เนีย (เกิด 6 มกราคม พ.ศ. 2458)
2 ตุลาคม –
เอริก อาร์ตูโร ประธานาธิบดีปานามาและรองประธานาธิบดีปานามา (เกิด 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480)
โคเลอริดจ์ กู๊ด นักดนตรีชาวอังกฤษ​-จาเมกา​ (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457)
3 ตุลาคม – เดนิส ฮีลีย์ เสนาบดีกระทรวงการคลัง (เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2460)
4 ตุลาคม –
วาทิน ปิ่นเฉลียว นักวาดการ์ตูนชาวไทย (เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2473)
นีล วอล์ค นักบาสเกตบอลชาวอเมริกัน​ (เกิด 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2491)
5 ตุลาคม –
อินฟันเตคาลอส ดยุกแห่งกาลาเบรีย ประมุขแห่งราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง (ประสูติ 16 มกราคม พ.ศ. 2481)
ชานทัล อาเคอร์มาน ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนและศิลปินชาวเบลเยียม​ (เกิด 6 มิถุนายน พ.ศ. 2493)
เฮนนิ่ง แมนเคลล์ นักเขียนและผู้จัดพิมพ์ชาวสวีเดน​ (เกิด 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491)
6 ตุลาคม – อาร์ปาด กอนช์ ประธานาธิบดีฮังการี ประธานรัฐสภาฮังการีและสมาชิกสภาแห่งชาติฮังการีและนักเขียนและนักแปลและนักปฐพีวิทยาชาวฮังการี​ (เกิด 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2465)
8 ตุลาคม –
แจน วอลแมน โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน​ (เกิด 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2465)
พอล พรูดอม เชฟชาวอเมริกัน​ (เกิด 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2483)
9 ตุลาคม –
เจฟฟรีย์ ฮาว รองนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร เสนาธิบดีกระทรวงการคลังและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าและผู้บริโภคสหราชอาณาจักรและทนายความชาวอังกฤษ​ (เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2469)
ริชาร์ด เอฟ. เฮค นักเคมีชาวอเมริกัน​และผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2553 (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2474)
10 ตุลาคม – พลตำรวจตรีอมร ยุกตะนันท์ นักยิงปืนชาวไทย (เกิด 16 มิถุนายน พ.ศ. 2471)
13 ตุลาคม –
ประสิทธิ์ ตั้งศรีเกียรติกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2501)
ไสว หัพนานนท์ ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคกิจสังคม (เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2450)
14 ตุลาคม – มาตีเยอ เกเรกู ประธานาธิบดีเบนิน (เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2476)
16 ตุลาคม – จอห์น เจนนิงส์ นักดนตรีและนักกีตาร์ชาวอเมริกัน​ (เกิด 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496)
17 ตุลาคม – บูราฮานูดิน อุเซ็ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา (เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2497)
18 ตุลาคม – พระเทพวิมลญาณ (ถาวร จิตฺตถาวโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร (เกิด 4 มีนาคม พ.ศ. 2495)
20 ตุลาคม – ไมเคิล เมเชอร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อมสหราชอาณาจักรและรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมสหราชอาณาจักร (เกิด 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482)
23 ตุลาคม – ศาสตราจารย์ ท่านหญิงพูนทรัพย์ นพวงศ์ ณ อยุธยา อาจารย์คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกิด 12 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
24 ตุลาคม – มอรีน โอ'ฮาร่า นักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน​-ไอริช​ (เกิด 17 สิงหาคม พ.ศ. 2463)
25 ตุลาคม –
ฟลิป ซอนเดอร์ส นักบาสเกตบอลและผู้จัดการทีมชาวอเมริกัน​ (เกิด 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498)
พระคณาจารย์จีนธรรมปัญญาจริยาภรณ์ (เย็นเชี้ยว) เจ้าอาวาสวัดมังกรกมลาวาส (เกิด พ.ศ. 2483)
26 ตุลาคม – โรเบิร์ต ไลท์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐเม็กซิโก​ เขตที่ 55 (เกิด 4 มีนาคม พ.ศ. 2470)
30 ตุลาคม –
อัล โมลินาโร นักแสดงชาวอเมริกัน​ (เกิด 24 มิถุนายน พ.ศ. 2462)
สิทธิกร บุญฉิม (เสี่ยอู๊ด) ช่างปั้นชาวไทย (เกิด 3 เมษายน พ.ศ. 2514)
ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ

| ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ |
| --- | --- |

ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ

ปลาวัยอ่อนที่มีสีสันและลวดลายต่างไปจากปลาวัยใหญ่โดยสิ้นเชิง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Pomacanthidae
สกุล:: Pomacanthus
สปีชีส์:: P.  imperator
ชื่อทวินาม
Pomacanthus imperator (Bloch, 1787)

ชื่อพ้อง
 Chaetodon imperator Bloch, 1787  Chaetodon nicobariensis Bloch & Schneider, 1801  Holacanthus bishopi Seale, 1901  Holacanthus geometricus Lacepède, 1802  Holacanthus marianas Seale, 1901 
ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ (อังกฤษ: Emperor angelfish) เป็นปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pomacanthus imperator อยู่ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ กล่าวคือ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร มีลายสีเหลืองสลับสีน้ำเงินตามความยาวลำตัว ลำตัวเป็นรูปสี่เหลี่ยม และมีเงี่ยงที่บริเวณแผ่นปิดเหงือก มีแถบสีดำตัดด้วยเส้นสีน้ำเงินบาง ๆ ตั้งแต่บริเวณหน้าผากผ่านดวงตาลงมาและย้อนขึ้นไปตัดกับลายเส้นบนลำตัว ครีบและแก้มเป็นสีน้ำเงิน และปลายปากเป็นสีขาว
มักพบในแหล่งที่น้ำใสของแนวปะการังที่สมบูรณ์ ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก  ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน แต่จะพบได้ในทะเลอันดามันมากกว่า  เป็นปลาที่มักอยู่ลำพังตัวเดียวหรืออยู่เป็นคู่ ในความลึกตั้งแต่ 3-100 เมตร
ในช่วงที่เป็นปลาวัยอ่อนนั้น จะมีสีน้ำเงิน มีเส้นลายสีขาวและมีลายก้นหอยบริเวณส่วนปลายของลำตัวใกล้โคนหาง และไม่มีสีเหลืองมาปะปน กระทั่งเติบโตขึ้น ครีบหางและครีบใต้ท้องด้านใกล้โคนหางก็จะเริ่มมีสีเหลืองและลวดลายของลำตัวก็จะเริ่มเปลี่ยนไป จนกระทั่งมีลวดลายและสีสันคล้ายกับปลาที่โตเต็มที่ขึ้นมาเรื่อย ๆ ตามวัย สันนิษฐานว่าเป็นไปเพื่อป้องกันตัวจากนักล่า เนื่องจากเป็นปลาที่ไม่ดูแลลูกอ่อน
ปลาสินสมุทรจักรพรรดิเป็นปลาอีกชนิดหนึ่ง ที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยจะต้องจับปลามาจากแหล่งกำเนิดในทะเล จัดว่าเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายชนิดหนึ่ง สามารถฝึกให้กินอาหารสำเร็จรูปได้ไม่ยาก  โดยต้องทำการเลี้ยงในตู้ที่มีขนาดใหญ่กว่า 60 นิ้วขึ้นไป  เนื่องจากเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่  ซึ่งพฤติกรรมในที่เลี้ยง ปลาสินสมุทรจักรพรรดิเป็นปลาที่มีความก้าวร้าวต่อปลาชนิดเดียวกันหรือวงศ์เดียวกันหรือใกล้เคียงกัน แต่มีความสุภาพต่อปลาในวงศ์อื่น ๆ
ปลาสินสมุทรจักรพรรดิที่พบในอ่าวไทยหรือด้านมหาสมุทรแปซิฟิก มีความแตกต่างปลาสินสมุทรจักรพรรดิที่พบในทะเลอันดามัน หรือ มหาสมุทรอินเดีย คือ ไม่มี "เปีย" หรือชายครีบบนที่ยื่นยาวออกมาเป็นเส้นคล้ายกับปลาสินสมุทรวงฟ้า (P. annularis) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน  โดยปลาที่มีเปียยื่นยาวออกมาจะมีราคาซื้อขายที่แพงกว่าพวกที่ไม่มี
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
กุหลาบสีดำ

| กุหลาบสีดำ |
| --- | --- |
ประเภท: ละคร
สร้างโดย: บริษัท แอคอาร์ต เจเนอเรชั่น จำกัด
แสดงนำ: ลลิตา ศศิประภา ชาคริต แย้มนาม กฤษฎา พรเวโรจน์ จารุณี สุขสวัสดิ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
จำนวนตอน: 15 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ประวิทย์ มาลีนนท์
ผู้อำนวยการสร้าง: พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ความยาวตอน: 105 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 29 สิงหาคม พ.ศ. 2548 – 18 ตุลาคม พ.ศ. 2548 จันทร์-อังคาร 20.20-22.05น.
กุหลาบสีดำ ละครแนวดราม่าแอ็คชั่น จากค่ายแอคอาร์ต เจเนอเรชั่น จำกัด ของแดง ธัญญา วชิรบรรจง และพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ที่นั่งแท่นเป็นผู้กำกับการแสดงด้วย เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 3ของค่ายแอคอาร์ต บทประพันธ์ของเอกนรี เขียนบทโทรทัศน์ โดย ฐา-นวดี สถิตยุทธการ
กุหลาบสีดำ ได้หมิว ลลิตา ปัญโญภาส มาสวมบทบาท ชงโค สาวสวยทายาทนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ แต่ชึวิตพลิกผันทำให้เธอต้องติดคุก ความตายของแม่อย่างปริศนา ทำให้เธอเอาตัวเข้าไปหาความจริงที่โหดร้าย แต่ความอยุติธรรมได้ทำให้เธอต้องเข้าไปอยู่ในเรือนจำ ที่ที่สอนให้เธอได้เข้าใจถึงคำว่าเพื่อนที่แท้จริง ที่เธอคิดว่าคงไม่มีใครจริงใจกับเธออีกแล้ว เมื่อชงโคได้ออกมาสู่โลกภายนอก ก็ไม่รอช้าที่จะดำเนินแผนการสะสางคนที่ทำให้แม่เธอต้องตาย และทำให้ตัวเธอต้องติดคุก
เรื่องย่อ

ชงโค หญิงสาวที่ภายนอกดูเพียบพร้อม ลูกสาวคนเดียวของสุคนธา นักธุรกิจหญิงแถวหน้าของเมืองไทย ถูกแม่เรียกให้กลับมาเมืองไทยจากสหรัฐอเมริกา ทั้งที่เธอไม่ได้อยากกลับมาเลย แต่เมื่อเธอมาถึง ก็ได้พบกับภาพที่แม่ฆ่าตัวตาย ชงโคคิดว่าสาเหตุที่แม่ฆ่าตัวตาย ต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง และคนที่น่าสงสัยมากที่สุดคือทรงธรรมผู้ที่เป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของสุคนธา ความมุทะลุของชงโคทำให้เธอต้องติดคุก จากการบุกไปบ้านนายทรงธรรม เพื่อแก้แค้นให้กับแม่ แต่แล้วเหตุการณ์กลับตาลปัตร เกิดความชุลมุนในขณะที่ชงโคป้องกันตัว ได้เกิดเสียงปืนลั่น ลูกน้องของทรงธรรมตายคาที่ ชงโคถูกดำเนินคดี คนรอบข้างตัวเธอที่เหมือนจะช่วยกลับกลายเป็นพวกทรงธรรมทั้งหมด ไม่เว้นแม้กระทั่งวรเทพทนายความที่พยายามเข้ามาทำทีเป็นจะช่วยเธอ แต่ก็คือคนที่ทรงธรรมส่งมา มีเพียงลุงบุญส่งคนเดียวที่พร้อมจะช่วยเธออย่างจริงใจ แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรชงโคได้ ชงโคถูกพิพากษาจำคุกเป็นเวลา 15 ปี ที่นี้ชงโคได้รู้จักกับ ปัทมานักโทษหญิงที่สอนให้เธอรู้จักปรับตัวไม่เช่นนั้นก็จะไม่มีใครช่วยเธอได้ ปัทมายังได้แนะนำกานต์ ทนายความคนหนึ่งให้ชงโครู้จัก กานต์หลงรักเธอทันที และชงโคก็ได้เพื่อนใหม่ คือ ฟ้ากับขวด ทั้งสองช่วยสอนเทคนิค 18 มงกุฎต่าง ๆ ให้กับเธอมากมาย
ข้างนอกวรเทพต้องแต่งงานกับทรงทิพย์ลูกสาวของทรงธรรมทั้งที่ไม่เต็มใจ แต่เพื่อทดแทนบุณคุณ และทรงธรรมก็ต้องการใช้งานวรเทพต่อไปด้วย ทรงทิพย์รู้ว่าวรเทพคบกับผู้หญิงที่ชื่อกัลยา น้องสาวของกานต์ จึงบอกให้ทรงพล น้องชายของเธอไปจัดการกับกัลยา จนกัลยาตั้งท้อง และคล้ายคนเสียสติ วรเทพจึงรับเป็นพ่อของลูกให้ด้วยความสงสาร แต่กานต์เข้าใจผิดคิดว่าวรเทพทำน้องสาวท้อง ขณะเดียวกันชงโคที่พยายามแหกคุกมาหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนครั้งสุดท้ายที่เธอทำ หากเธอไปก็จะออกจากคุกได้สำเร็จแต่เธอตัดสินใจช่วยเอ๋อ เพื่อนที่ตกน้ำแทน เหตุการณ์นี้ทำให้พัศดีทำเรื่องช่วยเธอให้ได้รับการอภัยโทษก่อนกำหนด
หลังจากที่ออกจากคุกมาได้ วรเทพก็มารับเธอไปอยู่ด้วย ชงโคไม่รู้จะไปที่ไหนจึงยอมตามไปด้วย ชงโคเริ่มหางานทำพร้อมกับการตามล้างแค้นไปด้วย ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนในคุก ทุกครั้งที่เธอล้างแค้นสำเร็จ ดอกกุหลาบสีดำ 1 ดอก จะถูกส่งให้ปัทมาที่อยู่ในคุก คนที่ชงโคตามล้างแค้นใกล้ตัวทรงพลเข้าไปทุกที จนกระทั่งเป็นทีของทรงพล ที่ถูกตัดอวัยวะเพศจนหมดอาลัยตายอยากในชีวิต ได้กระโดดตึกตาย ในขณะที่ทรงทิพย์ถูกสาดน้ำกรดทำให้เสียโฉมก็ไม่อยากที่จะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป ทรงธรรมสืบรู้มาว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น มาจากฝีมือของชงโค จึงเกิดการตามล่าชงโค แต่ตำรวจมาช่วยไว้ได้ทัน ทำให้ทรงธรรมได้รับผลกรรมที่ก่อไว้ แต่เธอก็ต้องตกใจเมื่อรู้ว่าคนที่รู้เรื่องทุกอย่างคือปัทมา คนที่เธอไว้ใจมากที่สุด แต่กลับยืมมือเธอเพื่อล้างแค้น และสิ่งที่ทำให้ชงโคสะเทือนใจที่สุดก็คือความลับของแม่เธอเองที่ไม่เคยรู้มาก่อน นั่นทำให้ชงโคเสียใจอย่างที่สุด
กานต์ประสบความสำเร็จในชีวิต หลังจากที่เขาสามารถสอบเป็นผู้พิพากษาได้ เขาก็พยายามจะขอชงโคแต่งงาน แต่ชงโคปฏิเสธเพราะเห็นว่ากานต์เป็นคนดีเกินไป เธอหันไปเลือกใช้ชีวิตคู่กับวรเทพคนที่มีภูมิหลังของชีวิตที่แปดเปื้อนไม่แพ้กันแทน
นักแสดง

ลลิตา ปัญโญภาส รับบท ชงโค
ชาคริต แย้มนาม รับบท วรเทพ
กฤษฎา พรเวโรจน์ รับบท กานต์
เจนสุดา ปานโต รับบท กัลยา
จารุณี สุขสวัสดิ์ รับบท ปัทมา
ซินดี้ บิชอพ รับบท ทรงทิพย์
เคน สตรุทเกอร์ รับบท ทรงธรรม
วรรณกิตย์ ศิริพุฒ รับบท ทรงพล
ชุดาภา จันทเขตต์ รับบท ขวด
ดุสิตา อนุชิตชาญชัย รับบท ฟ้า
อรรถชัย อนันตเมฆ รับบท เอกรินทร์
ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา รับบท มาลัย
จรรยา ธนาสว่างกุล รับบท มาลี
ประกาศิต โบสุวรรณ รับบท พ.ต.อ สมชาย
สุเชาว์ พงษ์วิไล รับบท บุญส่ง
นัดดา วิยกาญจน์ รับบท สุคนธา
นฤมล พงษ์สุภาพ รับบท น้ำริน
ด.ญ.แก้วใส คริสตัล รับบท ชงโค (ตอนเด็ก)
เพลงประกอบละคร

ฤดูที่แตกต่าง ขับร้องโดย โหน่ง พิมพ์ลักษณ์ (เพลงนำละคร)
อยู่ที่ไหน ขับร้องโดย ปุ๊ อัญชลี จงคดีกิจ
รางวัลที่ได้รับ

แฮมเบอร์เกอร์ อวอร์ด
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ลลิตา ปัญโญภาส
ผู้กำกับยอดเยี่ยม พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครยอดเยี่ยม
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 3
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ลลิตา ปัญโญภาส
บทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม เขียนโดย ฐา-นวดี สถิตยุทธการ
ผู้กำกับยอดเยี่ยม พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์ 2005
ผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม ลลิตา ปัญโญภาส
ผู้กำกับการแสดงละครยอดเยี่ยม พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 20 ประจำปี 2548
ผู้กำกับละครดีเด่น พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละครดีเด่น
เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 3 ประจำปี 2548
จัดโดย: เว็บไซต์ พันทิปดอตคอม โต๊ะเฉลิมไทย
ละครโทรทัศน์แห่งปี
นักแสดงนำหญิงทางโทรทัศน์แห่งปี ลลิตา ปัญโญภาส
บทละครโทรทัศน์แห่งปี
ทนายความแห่งยุคโชซอน

| ทนายความแห่งยุคโชซอน |
| --- | --- |
เป็นที่รู้จักกันในชื่อ: Joseon Attorney: A Morality
ประเภท: ละครพีเรียด แก้แค้น แอคชั่น
พัฒนาโดย: คิม โฮ-จุน
แสดงนำ: อู โด-ฮวัน Bona ชา ฮัก-ย็อน
จำนวนตอน: 2 (ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 (2023-04-01)) 
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็มบีซีทีวี
ออกอากาศ: 31 มีนาคม ค.ศ. 2023 (2023-03-31)
ทนายความแห่งยุคโชซอน (เกาหลี: 조선변호사) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดยอู โด-ฮวัน, Bona และชา ฮัก-ย็อน ออกอากาศตอนแรกทางเอ็มบีซีทีวี ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2023 และออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังมีการสตรีมบน Wavve ในเกาหลีใต้และบน Kocowa และ Viki ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ

ซีรีส์เกี่ยวกับทนายความอัจฉริยะที่แก้แค้นศัตรูที่มีส่วนทำให้พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตระหว่างการพิจารณาคดี
เทศกาลพ้อต่อ

เทศกาลพ้อต่อ (ตัวเต็ม: 普渡, ตัวย่อ: 普渡, พินอิน: Pǔ dù ผูตู้, ฮกเกี้ยน: พ้อต่อ) จะจัดประมาณ วันสารทจีน เป็นงานที่จัดขึ้นตามความเชื่อของชาวจีน ในประเทศไทยมีการจัดงานนี้ขึ้นในจังหวัดภูเก็ต โดยได้รับอิทธิพลจากชาวจีนที่เข้ามาตั้งรกรากเมื่อร้อยกว่าปีก่อน โดยจัดตั้งแต่วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติจีน (七月十五日) (ตรงกับเดือน 9 ปฏิทินจันทรคติไทย) ในช่วงเทศกาลดังกล่าวผู้คนจะหาของมาเซ่นไหว้วิญญาณบรรพบุรุษ และวิญญาณเร่ร่อนทั้งหลาย
ชื่อเรียกต่าง ๆ

งานเทศกาลพ้อต่อ มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ 2 ชื่อ คือ พระพุทธศาสนานิกายมหายาน เรียกว่า เทศกาลอุลลัมพน (จีนตัวย่อ: 盂兰胜会; จีนตัวเต็ม: 盂蘭勝會; พินอิน: Yú lán shèng huì หฺยฺวีหลันเซิ่งฮุ่ย, ฮกเกี้ยน: อูหลานเซ่งโห่ย) ซึ่งคำว่า โห่ย หมายถึง ชุมนุม, งานชุมนุม, คณะ ฯลฯ รวมความแล้ว คำว่า อูหลานเซ่งโห่ย แปลว่า งานชุมนุมอุลลัมพน โดยคำว่า อุลลัมพน มาจากภาษาสันสกฤต: उल्लम्बन ที่หมายถึง "แขวนห้อยหัว" มีความหมายเชิงอุปมาว่า ทุกข์และภัยอันใหญ่ยิ่ง จะถูกช่วยให้หัวกลับขึ้นมา
ส่วนของลัทธิเต๋าจะเรียกเทศกาลนี้ว่า ตงหง่วนพ้อต่อ (จีน: 中元普渡; พินอิน: Zhōng yuán Pǔ dù จงเหฺยฺวียนผูตู้, ฮกเกี้ยน: ตงหงวนพ้อต่อ)
ในระยะแรก ชื่อเรียกของเทศกาลดังกล่าวใช้คำเต็มวลีว่า อูหลานผูนเซ่งโห่ย (盂蘭盆勝會) แปลว่า งานเฉลิมฉลองเทศกาลอุลลัมพน จนมาภายหลังกร่อนเหลือเพียงว่า อูหลานเซ่งโห่ย (盂蘭勝會) ซึ่งเป็นคำที่ไม่มีความหมาย ชาวเมืองจึงนิยมหันมาเรียกว่า เทศกาลพ้อต่อ ซึ่งคำว่า พ้อต่อ นั้นกร่อนมาจาก พ้อต่อจ่งเซ้ง (普渡眾生) ตามสำเนียงชาวจีนฮกเกี้ยนอันมีความหมายว่า กิจกรรมโปรดสรรพสัตว์ให้หลุดพ้นจากห้วงแห่งความทุกข์โดยทั่วกัน
เทศกาลพ้อต่อ นอกจากจะมีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อเซ่นไหว้บูชาวิญญาณบรรพบุรุษแล้วนั้น ยังมีวัตถุประสงค์อีกประการคือการทำบุญอุทิศส่วนบุญให้กับวิญญาณไร้ญาติ จึงได้ชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า ซีโกวกุ่ย (施餓鬼) มีความหมายตามภาษาจีนฮกเกี้ยนแปลว่า เทศกาลอุทิศส่วนบุญให้วิญญาณโดดเดี่ยวไร้ญาติ
ความเชื่อต่าง ๆ และที่มาของงาน

ชาวจีนฮกเกี้ยนมีความเชื่อว่า ในเดือนเจ็ด โดยเริ่มตั้งแต่เวลาหลังเที่ยงคืน ของวันที่สามสิบ เดือนหกนั้น ประตูผีจะเปิดออก เพื่อให้เหล่าดวงวิญญาณของผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว ได้กลับมาเยี่ยมโลกมนุษย์ และดวงวิญญาณเหล่านี้ จะท่องเที่ยวอยู่ในโลกมนุษย์เป็นเวลา 1 เดือนเต็ม ซึ่งดวงวิญญาณเหล่านี้ก็จะกลับมาเยี่ยมลูกหลาน ในขณะที่ดวงวิญญาณไร้ญาติก็ออกหากินไปเรื่อย จะมีการจุดหรือเปิดโคมไปไว้หน้าบ้าน ตามศาลเจ้า เพื่อเป็นการส่องทางให้แก่ดวงวิญญานที่ขึ้นมาจากปรภพให้มารับอาหารและทานที่ได้กระทำอุทิศให้
ความเชื่อต่าง ๆ และที่มาของงาน > เกี่ยวข้องกับตำนานของพุทธมหายาน

ในพระสูตรฝ่ายมหายาน โยคะตันตระอัคนีชวาลมุขเปรตพลีโยคกรรม หรือพระสูตรว่าด้วยพิธีเทกระจาด มีใจความกล่าวว่า
สมัยหนึ่งพระพุทธเจ้า (พระศากยมุนีพุทธเจ้า) ทรงประทับ ณ วัดนิโครธาราม ในเมืองกรุงกบิลพัสดุ์ ขณะนั้น พระอานนท์ พุทธอนุชา ทรงปลีกวิเวกไปเข้าฌาณสมาบัติในป่า ขณะที่กำลังเข้าฌาณอยู่นั้น มีเปรตตนหนึ่ง
สภาพน่าเกลียดร่างกายดำ ผอมแห้ง ในปากมีไฟพลุ่โพล่งอยู่ตลอดเวลา ได้กล่าวกับพระอานนท์ว่า "หากพระคุณเจ้าไม่กระทำการกุศลอุทิศให้กับเหล่าฝูงเปรต แลคนยากคนจนทั้งหลาย อีก 3 วัน พระคุณเจ้าจักถึงกาลมรณภาพ"
พระอานนท์พุทธอนุชาทรงหวาดกลัวอย่างยิ่ง จึงกับไปที่วัดนิโครธาราม แล้วได้ทรงถามพระผู้มีพระภาคถึงเรื่องที่เกิดขึ้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงทรงตอบกลับพระอานนท์ผู้เป็นพุทธอนุชาว่า
"อย่าทรงหวาดกลัวไปไยเลยหนา เปรตตนนั้นไม่ใช่ใครอื่นใด ที่แท้คือพระอวโลกิเตศวร (เจ้าแม่กวนอิม) ที่ทรงนิรมาณกายให้พระอานนท์ทรงมาบอกเรื่องนี้ 
เพราะว่าสมัยก่อนนั้น เรา ตถาคตเคยเป็นศิษย์ของสำนักพระอวโลกิเตศวร ซึ่งพระองค์ทรงเคยสอนมหาธารณีมนตร์แก่เรา อันเรานำมาใช้โปรดเหล่าสรรพสัตว์และเพื่อโปรดเหล่าเปรต
ซึ่งเป็นมหากุศลอันใหญ่ยิ่ง บัดนี้เรา ตถาคต จักแสดงเหล่าธารณีมนตร์ให้แก่เธอเพื่อใช้โปรดสัตว์"
ซึ่งในช่วงเดือนเจ็ด เป็นเทศกาลเปิดประตูนรก พิธีนี้จึงเกี่ยวข้องกับพิธีพ้อต่อ ซึ่งพ้อต่อหมายถึง"อนุเคราะห์คนยากจน" ซึ่งคำนี้มาจากพิธีนี้
ความเชื่อต่าง ๆ และที่มาของงาน > เกี่ยวข้องกับตำนานของพุทธมหายาน > พ้อต่อก้ง กวนอิมไต่ซู ไต่สือเอี้ย พระผู้คุมวิญญาณในพิธีพ้อต่อเดือนเจ็ด

ไต่สือเอี้ย (大士爺) พ้อต่อก้ง (普渡公) กวนอิมไต่สือ (觀音大士) คือพระผู้คุมวิญญาณภูตผีปีศาจในพิธีเดือนเจ็ด ประวัติก็สืบเนืองจากในพระสูตรมหายาน โยคะตันตระอัคนีชวาลมุขเปรตพลีโยคกรรม ซึ่งไต่สือเอี้ยก็คือเปรตที่พระอวโลกิเตศวร (เจ้าแม่กวนอิม) แปลงกายมาให้พระอานนท์เห็น นั้นเอง ในพิธีเลยบูชารูปไต่สือเอี้ยเพื่อเป็นสัญลักษณ์ในการเทกระจาด และในความเชื่อคนโบราณกล่าวว่า ไต่สือเอี้ย คือพระยายมราช เลยต้องมาตั้งบูชาเพื่อไม่ให้เหล่าภูตผีแย่งชิงอาหารหรือก่อกวนในปรัมพิธี เทวรูปของพระองค์ทำมาจากโครงไม้ไผ่ ประดับด้วยกระดาษสีสันต่าง ๆ พระวรกายกายสีน้ำเงิน ใส่ชุดเกราะทรงเครื่องแบบจีนเต็มยศ มีพระอวโลกิเตศวร (พระแม่กวนอิม) อยู่บนยอดศีรษะของ (บางที่ไม่มี) ไต่สือเอี้ย มือซ้ายที่ป้อก่าย (ธง) เขียนว่า 南無阿彌陀佛 นำมอออนีถ่อฮุด แต่บางที่จะเขียนว่า 慶讃中元 เค่งจั๋นตงหงวน นิ้วมือซ้ายชี้ลงเบื้องล่าง องค์ขนาดสูง 20 นิ้ว จนถึงสูงเท่าตึก 3 ชั้น ข้างองค์ไต่สือเอี้ย จะมีเทวรูปที่ทำจากกระดาษของยมทูตขาว และยมทูตดำ (หรือบางท้องถิ่น จะเป็นยมทูตขาว กับเจ้าพ่อหลักเมืองแทน)
แนวปฏิบัติ

ในช่วงเทศกาล ผู้คนจะจัดโต๊ะตั้งสำรับอาหารเพื่อเซ่นไหว้ บูชาวิญญาณบรรพบุรุษเอาไว้ โดยทั่วไปแล้วจะทำกันในตอนบ่ายของวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจีน อาหารเซ่นไหว้โดยมาก มักประกอบไปด้วย ปลา หมู เป็ด ไก่ ผัก ผลไม้ และขนมต่าง ๆ ซึ่งข้าวของที่ตั้งบนโต๊ะบูชาทุกอย่าง จะต้องมีธูปปักไว้อย่างละ 1 เล่มและบางคนก็นำประทัดมาจุดจำนวนมากจนเมื่อทำการเซ่นไหว้เสร็จแล้ว ก็จะทำการเผากระดาษเงิน อันหมายถึงการแจกจ่ายค่าเดินทาง ให้แก่เหล่าดวงวิญญาณบรรพบุรุษเหล่านั้นด้วย โดยมักมีขนมรูปเต่าสีแดง เรียกว่า อั่งกู รวมอยู่ด้วยแทบทุกครั้งของการทำบุญ
ส่วนการทำบุญแก่วิญญาณไร้ญาติ ถ้าไหว้ที่มูลนิธิ หรือที่วัดที่ประกอบพิธีกรรม ผู้คนจะนำอาหารมาตั้งไว้ให้แก่วิญญาณเหล่านั้นที่โต๊ะ ซึ่งคณะกรรมการจะจัดงานเตรียมไว้ให้ หากเป็นการไหว้วิญญาณไร้ญาติที่บ้านเรือน จะนิยมไหว้หลังจากตอนบ่ายไปแล้ว หรือไหว้ตอนพลบค่ำ โดยจะตั้งอาหารเครื่องเซ่นบนโต๊ะขนาดเล็กหรือบนพื้น เมื่อไหว้เสร็จแล้วก็จะนำอาหารมารับประทาน บุคคลที่ถือเคล็ด มีครูบาอาจารย์ ก็จะไม่นิยมทานกัน
แนวปฏิบัติ > ไหว้วิญญานเร่ร่อน

มีชื่อเรียกในภาษาฮกเกี้ยนว่า ป้ายหมึงเข้า (拜門口) หรือ ป่ายโฮ่เฮียตี่ (拜好兄弟) ซึ่งโฮ่เฮียตี่ แปลว่า พี่น้องที่ดีใช่เรียกบรรดาดวงวิญญาณไม่มีญาติ
หลังจากไหว้ที่ศาลเจ้า หรือ สถานที่จัดงานเสร็จ ตามบ้าน หรือ ตามชุมชน จะนำอาหารกระดาษเงินกระดาษทองจำนวนมากที่จัดเตรียมไว้ มาจัดกองไว้บนโต๊ะหรือที่พื้นหน้าบ้านที่เตรียมไว้ ช่วงเวลาไหว้คือตั้งแต่ตอนบ่าย ๆ ได้ถึงเวลา 3 ทุ่ม โดยการไหว้นั้นจะนำเอาปึกกระดาษเงินกระดาษทองวางไว้สี่มุมของโต๊ะ แล้วนำธูป 1 ดอก เทียน 2 เล่ม ปักลงปึกกระดาษทุกปึก และจะมีการจุดเทียน หรือ ตะเกียงหลาย ๆ ดวง อาหารทุกชนิดต้องปักธงที่มีการเขียนอักษรไว้ด้วย พอไหว้เสร็จจะนิยมเผากระดาษกันหลังพระอาทิตย์ตก โดยนำกระดาษมากองรวมกันแล้วจุดไฟเผา ห้ามดับไฟจนกว่ากระดาษจะมอดดับไปเอง
เนื่องจากการไหว้วิญญานเร่ร่อน ปัจจุบันมีการจัดร่วมในพิธีพ้อต่อตามศาลเจ้า หรือ สถานที่จัดงาน เพราะสะดวกไม่วุ่นวาย แล้วไม่เป็นการสิ้นเปลืองทรัพย์มาก จึงไม่ค่อยได้พบเห็นการไหว้ผีไม่มีญาติตามบ้านเรือนเหมือนในอดีตนัก
นอกจากนี้ในช่วงเวลา 1 เดือนที่ประตูผีเปิดออก ผู้คนจะรีบกลับมาอยู่ในบ้านหลังพระอาทิตย์ตกดิน เพื่อที่จะหลีกเลี่ยง เคราะห์หามยามร้ายที่อาจเกิดขึ้น หากถูกดวงวิญญาณเหล่านั้น ชง (ทำให้เกิดสิ่งไม่ดี)
แต่ในปัจจุบัน เมื่อวัฒนธรรมหลาย ๆ อย่างเปลี่ยนแปลงไป เรื่องความเชื่อที่จะอยู่กันภายในบ้านหลังพระอาทิตย์ตก ก็ค่อย ๆ เสื่อมคลายลง คงไว้แต่การเซ่นไหว้วิญญาณบรรพบุรุษ และการทำทานแก่วิญญาณไร้ญาติ
แนวปฏิบัติ > การประดับด้วยโคมไฟ

เทศกาลนี้เรียกอีกอย่าว่า เทศกาล ตงหงวน จะมีการประดับโคมไฟต่าง ๆ อย่างสวยงาม ตามท้องถนน บ้านเรือน ศาลเจ้า มีความเชื่อว่าเป็นส่องแสงสว่างให้แก่เหล่าวิญญาน ที่ขึ้นมาจากปรภพให้ได้เห็นแสงสว่าง ยิ่งสว่างเท่าไร ดวงวิญญานก็จะยิ่งมารับส่วนกุลศลได้มากขึ้น จึงทำให้สถานที่จัดงานเต้มไปด้วยสีแสงจากโคมไฟ
โคมแต่ละดวงและเขียนข้อความว่า
(จีนตัวย่อ: 普度阴光; จีนตัวเต็ม: 普度陰光; พินอิน: Pǔ dù yīn guāng ผูตู้อินกวัง, ฮกเกี้ยน: พ้อต่อเย่งก่อง)
(จีนตัวย่อ: 庆讃中元; จีนตัวเต็ม: 慶讃中元; พินอิน: Qìng zàn zhōng yuán ชิ่งจั้นจงเหฺยฺวียน, ฮกเกี้ยน: เค่งจั๋นตงหงวน)
(จีน: 超生普度; พินอิน: Chāo shēng pǔ dù ชาวเซิงผูตู้, ฮกเกี้ยน: จ้าวเซ่งพ้อต่อ)
แนวปฏิบัติ > การเซ่นไหว้ด้วยอั่งกูโก้ย

อั่งกูโก้ย (紅龜糕 ตามศัพท์แปลว่า ขนมเต่าแดง) คือขนมที่มีลักษณะเป็นรูปเต่า ทำจากแป้งข้าวสาลี ผสมกับน้ำตาล ก่อนจะถูกปั้น หรืออัดเข้าแบบพิมพ์เป็นรูปเต่า แล้วทาสีแดงทั่วทั้งตัวเต่า อั่งกูมีขนาดหลากหลายทั้งเล็กทั้งใหญ่ ใช้เป็นของเซ่นไหว้วิญญาณบรรพบุรุษ โดยมีความเชื่อว่า เต่า เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ตามตำนานที่กล่าวว่าเต่าเป็นสัตว์ที่ช่วยให้พระถังซำจั๋งสามารถเดินทางไปแสวงบุญที่เกาะลังกาได้สำเร็จ นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่าการทำบุญด้วยอั่งกูนี้ จะช่วยให้ผู้ทำบุญมีอายุยืนเหมือนเต่าอีกด้วย
พ้อต่อในต่างประเทศ

ตามที่ชุมชนชาวจีนในประเทศต่าง ๆ ที่มีกลุ่มชาวจีนอยู่ จะมีการจัดพิธีพ้อต่อกันเป็นประจำ
พ้อต่อในต่างประเทศ > สิงคโปร์, มาเลเซีย, ไต้หวัน

ในสิงคโปร์และมาเลเซีย จะมีการจัดพิธีเดือนเจ็ดกันทุกปี มีพิธีคล้าย ๆ กับภูเก็ต แต่มีเกร็ดย่อยพิธีเยอะกว่า โดยแบ่งช่วงเป็นสองช่วงเหมือนกับภูเก็ต คือไหว้ที่ศาลเจ้า หรือ สถานที่จัดงาน เพื่อสักการะพระกวนอิมไต่สือ โดยจะมีผู้ประกอบพิธีจะเป็นเต๋า และมีการไหว้วิญญาณเร่ร่อน พอตกดึกจะจัดให้มีมหรสพต่าง ๆ ในอดีตจะเป็นงิ้ว หรือ หุ่นกระบอก แต่ปัจจุบันนิยมใช้วงดนตรี เสร็จแล้วจะเผากระดาษเป็นอย่างสุดท้าย
พ้อต่อในต่างประเทศ > ฮ่องกง

เนื่องจากที่ฮ่องกง โดยส่วนมากเป็นชาวจีนกวางตุ้ง จึงมีพิธีบางพิธี แตกต่างจาก ภูเก็ต มาเลเซีย สิงคโปร์ ซึ่งเป็นชาวจีนฮกเกี้ยน พิธีพ้อต่อ มีการไหว้วิญญาณเร่ร่อน โดยตอนเช้าประชาชนจะไปที่ศาลเจ้า หรือ วัดเต๋า ที่มีการประกอบพิธี และจะกลับมาไหว้วิญาญานเร่รอนกันเกือบทุกบ้าน ซึ่งชาวฮ่องกงให้ความสำคัญมาก แต่จะไหว้เป็นเครื่องกระดาษ มากกว่าอาหาร ทางด้านพิธีกรรม ตามหมู่บ้านต่าง ๆ จะจัดเด็กชายจำนวนหลายคน ถือโคมไฟและเคาะกระป๋องให้เกิดเสียง เดินไปทั่วหมู่บ้าน เพื่อเป็นการส่องแสงสว่างแก่วิญญาน จะต่างจากสิงคโปร์และมาเลเซีย คือ เวลากลางคืนที่ฮ่องกงไม่มีการจัดงานมหรสพผู้คนจะไม่ออกจากบ้าน
พ้อต่อในต่างประเทศ > ประเทศไทย

จะมีงานเทศกาลคล้าย ๆ เทศกาลพ้อต่อ เช่นกัน นั้นก็คือ เทศกาลทิ้งกระจาด หรือในสำเนียงแต้จิ๋ว เรียกว่า ซิโกวโผวโต่ว ซึ่งจัดในเดือนจัดเดือนเจ็ดจีน ของทุกปี หรือ เทศกาลสารทจีน มีการไหว้วิญญานเร่ร่อน และ การทิ้งกระจาด เพื่อเป็นการอุทิศกุศลให้แก่วิญญาน และเป็นการทำทานช่วยเหลือผู้ยากไร้ แต่ลักษณะของพิธี และ เทศกาล จะต่างกับที่ ภูเก็ต ประเทศสิงคโปร์ ประเทศมาเลเซีย ฮ่องกง และไต้หวัน
ชื่อเรียกอื่น ๆ > ภาษาอังกฤษ

Hungry Ghosts festival แปลว่า เทศกาลผีผู้หิวโหย
Ghost festival แปลว่า เทศกาลผี
Yu land festival แปลว่า เทศกาลยูหลัน
Portor festival แปลว่า เทศกาลพ้อต่อ
ชื่อเรียกอื่น ๆ > ภาษาจีน

中元節 (ตัวย่อ: 中元节, พินอิน: Zhōng yuán jié จงเหฺยฺวียนเจี๋ย, ฮกเกี้ยน: ตงหงวนเจ๊ะ )
施餓盆 (ตัวย่อ: 施饿盆, พินอิน: Shī è pén ซือเอ้อเผิน, ฮกเกี้ยน: ซีโกวผูน )
中元普渡 (ตัวย่อ: 中元普节, พินอิน: Zhōng yuán Pǔ dù จงเหฺยฺวียนผูตู้, ฮกเกี้ยน: ตงหงวนพ้อต่อ )
盂蘭勝會 (ตัวย่อ: 盂兰胜会, พินอิน: Yú lán shèng huì หฺยฺวีหลันเซิ่งฮุ่ย, ฮกเกี้ยน: อูหลานเซ่งโห่ย )
盂蘭盆會 (ตัวย่อ: 盂兰盆会, พินอิน: Yú lán pèn huì หฺยฺวีหลันเพิ่นฮุ่ย, ฮกเกี้ยน: อูหลานผูนโห่ย )
鬼節 (ตัวย่อ: 鬼节, พินอิน: Guǐ jié กุ่ยเจี๋ย, ฮกเกี้ยน: กุ่ยเจ๊ะ )
逢中元節 (ตัวย่อ: 逢中元节, พินอิน: Féng zhōng yuán jié เฝิงจงเหฺยฺวียนเจี๋ย, ฮกเกี้ยน: ฮ่งตงหงวนเจ๊ะ )
ดูเพิ่ม

สารทจีน
ขนมอังกู๊
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทศกาลพ้อต่อ
| ด ค กเทศกาลต่าง ๆ ในวัฒนธรรมจีน |
| --- | --- |
 ตรุษจีน (เดือน 1)  เช็งเม้ง (เดือน 3)  ไหว้บ๊ะจ่าง (เดือน 5)  เจ็ดนางฟ้า (เดือน 7)  สารทจีน (เดือน 7)  เทศกาลพ้อต่อ (เดือน 7)  ไหว้พระจันทร์ (เดือน 8)  กินเจ (เดือน 9)  ตังโจ่ย (เดือน 11)