stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จัตุรัส 27 เมยาซียา

| จัตุรัส 27 เมยาซียา |
| --- | --- |
ชื่อในภาษาท้องถิ่น  อามารา: ሜያአዚያ 27 አደባባይ
อนุสาวรีย์เมยาซียา Miyazya 27 [fr]
ที่ตั้ง: อาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย
สร้างเมื่อ: 1930
รื้อถอน: 1936, 1974
บูรณะ: 1990s
จัตุรัส 27 เมยาซียา (อามารา: ሜያአዚያ 27 አደባባይ; อังกฤษ: Meyazia 27 Square; 27 Miyazya Square) หรือจัตุรัส 5 พฤษภาคม (5 May Square) หรือเรียกกันทั่วไปว่า อาราตกีโล (Arat Kilo) เป็นทางแยกและย่านโดยรอบที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย เป็นจุดตัดระหว่างถนน 4 สาย คือ ถนนอาดวา (Adwa St), ถนนกษัตริย์จอร์จที่หก (King George VI St), ถนนพระราชินีเอลิซาเบธที่สอง (Queen Elizabeth II St) และ ถนนพัฒนาผ่านความร่วมมือ (Development Through Cooperation Ave) ชื่อของจัตุรัสหมายถึงวันที่ 27 พฤษภาคม (Miyazya) วันที่ซึ่งอาดดิสอาบาบาตกอยู่ภายใต้การยึดครองของอิตาลีในปี 1936 และ 5 พฤษภาคม ซึ่งคือวันที่ได้รับการปลดปล่อยเมื่อปี 1941 รอบ ๆ จัตุรัสเป็นที่ตั้งของอาคารที่ทำการรัฐบาลและมหาวิทยาลัยอาดดิสอาบาบา
เสาโอเบลิสก์ตรงกลางจัตุรัสสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงการขึ้นครองราชย์ของ Atse Haile Selassie ในปี 1930 แต่ต่อมาได้ถูกรื้อถอนไปในปี 1936 ภายหลังตกอยู่ภายใต้การปกครองของอิตาลีฟาสซิสต์ และสร้างขึ้นใหม่หลังได้รับการปลดปล่อย ภายหลังเกิดการปฏิวัติเอธิโอเปีย เดร์ก ได้ทำการรื้อถอนภาพที่สื่อถึงจักรพรรดิ Haile Selassie ออกจากอนุสาวรีย์ และภายหลังสวครามกลางเมืองสิ้นสุดก็ได้ทำนุบำรุงอนุสรณ์นี้ขึ้นใหม่อีกครั้ง
คีตาญชลี

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คีตาญชลี (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
หน้าปกคีตาญชลี  (with an introduction by W. B. Yeats)
ผู้ประพันธ์: รพินทรนาถ ฐากุร
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: গীতাঞ্জলি
ประเทศ: บริติชราช
ภาษา: เบงกอล, อังกฤษ
หัวเรื่อง: Devotion to God
ประเภท: กวี
สำนักพิมพ์: Macmillan and Company
วันที่พิมพ์: ค.ศ.1910
พิมพ์ในภาษาอังกฤษ: ค.ศ.1912
หน้า: 104
คีตาญชลี (อังกฤษ: Gitanjali; เบงกอล: গীতাঞ্জলি)  มีความหมายว่า "song offerings" หรือ "prayer offering of song"  เป็นกวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษ จำนวน 103 บท ของรพินทรนาถ ฐากุร  ซึ่งแปลจากต้นฉบับภาษาเบงกอล  ก่อนที่ท่านจะเดินทางมาประเทศอังกฤษในปี ค.ศ. 1912   ต้นฉบับตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1913 เขียนบทนำโดย ดับเบิลยู. บี. ยีตส์ และได้รับความนิยมอย่างสูง  ทำให้ท่านได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปีนั้น (พ.ศ. 2456)  นับเป็นชาวเอเชียคนแรก และคนแรกที่ไม่ได้เป็นชาวยุโรป ที่ได้รับรางวัลโนเบล
คีตาญชลี ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดย กรุณา กุศลาศัย ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2512
แหล่งข้อมูลอื่น

คีตาญชลี ที่ โครงการกูเทนแบร์ก
คีตาญชลี พร้อมภาพประกอบ เก็บถาวร 2009-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
จาตีโยสมฤติสาวโธ

| อนุสรณ์สถานผู้พลีกายแห่งชาติ |
| --- | --- |
জাতীয় শহীদ স্মৃতিসৌধ

th
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: อนุสรณ์สถานสาธารณะ
ที่ตั้ง: สาวาร ประเทศบังกลาเทศ
พิกัด: 23°54′40.4″N 90°15′17.4″E﻿ / ﻿23.911222°N 90.254833°E﻿ / 23.911222; 90.254833
เริ่มสร้าง: 1978
แล้วเสร็จ: 1982
ความสูง
หลังคา: 150 ฟุต (46 เมตร)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: ไซเยด ไมนูล โฮสเซน
ผู้รับเหมาก่อสร้าง: คองคอร์ดกรุ๊ป
อนุสรณ์สถานผู้พลีกายแห่งชาติ (อังกฤษ: National Martyrs' Memorial) หรือ จาตีโยสมฤติสาวโธ (เบงกอล: জাতীয় স্মৃতি সৌধ Jatiyo Sriti Soudho) เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติในประเทศบังกลาเทศ ตั้งขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ผู้ที่เสียชีวิตในสงครามเอกราชบังกลาเทศเมื่อปี 1971 ซึ่งนำไปสู่การแยกประเทศบังกลาเทศออกจากปากีสถานและได้รับเอกราชของตน อนุสรณ์สถานตั้งอยู่ในเมืองสาวาร ราว 35 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองหลวง ธากา อนุสรณ์เป็นผลงานออกแบบโดยไซเยด ไมนูล โฮสเซน ก่อสร้างโดยคองคอร์ดกรุ๊ป
อนุสรณ์มีลักษณะเป็นผนังทรงปริซึมสามเหลี่ยมเจ็ดคู่ ชิ้นนอกสุดมีฐานกว้างสุดและเตี้ยสุด และค่อย ๆ สูงขึ้นรวมถึงฐานแคบลง จนถึงชิ้นตรงกลางที่เป็นยอดสูงสุด คู่ทั้งเจ็ดคู่แทนช่วงสำคัญต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์บังกลาเทศ ได้แก่ ขบวนการภาษาเบงกอลปี 1952, ชัยชนะในการเลือกตั้งของยูไนเต็ดฟรอนต์เมื่อปี 1954, ขบวนการเรียกร้องรัฐธรรมนูญปี 1956, การเคบื่อนไหวต่อต้านคณะกรรมการศึกษาธิการปี 1962, ขบวนการหกจุด ปี 1966, การลุกฮือใหญ่ปี 1969 และ สงครามเอกราชในปี 1971
โฮเชยา

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
| โฮเชยา |
| --- | --- |
รูปของผู้เผยพระวจนะโฮเชยาในรัสเซียเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18 (Iconostasis ของ Transfiguration Church, Kizhi monastery, คาเรเลีย, ประเทศรัสเซีย)
นับถือ ใน: ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม
สักการสถานหลัก: Safed ประเทศอิสราเอล
วันฉลอง: 17 ตุลาคม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)
สัญลักษณ์: ยกมือขึ้นอวยพร ถือม้วนหนังสือที่ปราฏวลีว่า Ex Egipto vocavi filium meum
ผลงานหลัก: หนังสือโฮเชยา
ภาพวาดของโฮเชยาและโกเมอร์จาก Bible Historiale (ค.ศ. 1372)
ผู้เผยพระวจนะโฮเชยา โดยดุชโช ดี บูโอนินเซญญา ในอาสนวิหารซีเอนา (ป. ค.ศ. 1309–1311)
ในคัมภีร์ฮีบรู โฮเชยา (อังกฤษ: Hosea, /ˌhoʊˈziːə/ หรือ /hoʊˈzeɪə/; ฮีบรู: הוֹשֵׁעַ – Hōšēaʿ, 'ความรอด'; กรีก: Ὡσηέ – Hōsēé) หรือ Osee บุตรเบเออรี เป็นผู้เผยพระวจนะในอิสราเอลเมื่อศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล และเป็นผู้เขียนหลักของหนังสือโฮเชยาที่มีชื่อหนังสือตามชื่อของเขา โฮเชยาเป็นคนแรกในผู้เผยพระวจนะน้อยสิบสองคน ซึ่งงานเขียนของผู้เผยพระวจนะเหล่านี้ถูกรวบรวมและจัดอยู่ในหนังสือเล่มเดียวในคัมภีร์ฮีบรู (ทานัค) ของศาสนายูดาห์ในยุคพระวิหารที่สอง (จัดเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายของหมวดเนวีอีม) แต่ถูกแยกมาเป็นหนังสือของเดี่ยว ๆ ในศาสนาคริสต์ โฮเชยามักถูกมองว่าเป็น "ผู้เผยพระวจนะแห่งการพิพากษา" แต่ภายใต้ข้อความว่าด้วยการทำลายล้างของโฮเชยาก็ยังมีคำสัญญาถึงการฟื้นฟู ทาลมุดอ้างว่าโฮเชยาเป็นผู้เผยพระวจนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในหมู่คนรุ่นของเขา ช่วงเวลาที่โฮเชยาปฏิบัติพันธกิจนั้นกินเวลาประมาณหกสิบปี และโฮเชยาเป็นผู้เผยพระวจนะของอิสราเอลเพียงคนเดียวในสมัยของเขาที่เขียนคำเผยพระวจนะไว้ แม้ว่าช่วงเวลาที่หนังสือเขียนขึ้นเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักวิชาการ แต่ส่วนใหญ่เห็นพ้องว่าเนื้อหาส่วนใหญ่ของหนังสือน่าจะถูกเขียนขึ้นในช่วงรัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 2 แห่งอิสราเอล (ประมาณ 793–753 ปีก่อนคริสตกาล)
แหล่งข้อมูลอื่น

Prophet Hosea Orthodox icon and synaxarion
| ด ค กผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู / พันธสัญญาเดิม |
| --- | --- |
ยุคก่อนปฐมบรรพบุรุษ:  อาเบล‡  เอโนค‡  โนอาห์‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ปฐมบรรพบุรุษ / ปฐมบรรพสตรี:  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ  ซาราห์ฺ 
ผู้เผยพระวจนะ ของวงศ์วานอิสลาเอลในโทราห์:  โมเสส (ในวรรณกรรมรับบี)  อาโรน  มิเรียม  เอลดาดและเมดาด  ฟีเนหัส 
ถูกกล่าวถึงใน หมวดผู้เผยพระวจนะยุคแรก:  โยชูวา  เดโบราห์  กิเดโอน  แซมสัน  เอลคานาห์  ฮันนาห์  อาบีกายิล  ซามูเอล  กาด  นาธัน  ดาวิด  ซาโลมอน  เยดูธูน  อาหิยาห์  เชไมยาห์  เอลียาห์  เอลีชา  อิดโด  ฮานานี  เยฮู  มีคายาห์  ยาฮาซีเอล  เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาหุ  เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดา  ฮุลดาห์ 
ผู้เผยพระวจนะใหญ่:  อิสยาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เยเรมีย์  เอเสเคียล  ดาเนียล‡ (ในวรรณกรรมรับบี) 
ผู้เผยพระวจนะน้อย:  โฮเชยา  โยเอล  อาโมส  โอบาดีห์  โยนาห์ (ในวรรณกรรมรับบี)  มีคาห์  นาฮูม  ฮาบากุก  เศฟันยาห์  ฮักกัย  เศคาริยาห์  มาลาคี 
ลัทธิโนอาห์:  เบโอร์  บาลาอัม  โยบ (ในวรรณกรรมรับบี) 
อื่น ๆ:  อามอส  เบเออรี  บารุค  อากูร์  อุรียาห์  บุซี  โมรเดคัย  เอสเธอร์ (ในวรรณกรรมรับบี)  เอสรา  เนหะมีย์  รูธ  โอเดด  อาซาริยาห์ 
 ชื่อเอียงแสดงถึงบุคคลที่สถานะผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล  ‡ แสดงถึงบุคคลที่มีสถานะผู้เผยพระวจนะเฉพาะในศาสนาคริสต์ 
| ด ค กหนังสือโฮเชยา |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  โฮเชยา 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14 
สถานที่:  กิลกาล  กิเบอาห์  เชเคม  ไทระ  เบธเอล  เบธาเวน  ภูเขาทาโบร์  มิสปาห์  เมมฟิส  ยูดาห์  รามาห์  สะมาเรีย  อัสซีเรีย  อิสราเอล  อียิปต์ 
บุคคล:  โกเมอร์  ชัลมัน  ดิบลาอิม  เบนยามิน  เบเออรี  พระยาห์เวห์  เยโฮอาช  ยิสเรเอล  เยโรโบอัม  เยฮู  โยธาม  โลรุหะมาห์  โลอัมมี  อาหัส  อุสซียาห์  เอฟราอิม  เฮเซคียาห์  โฮเชยา 
คำศัพท์:  บาอัล  บาอัลเปโอร์ 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  4Q166  Septuagint  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือดาเนียล (บทที่ 12) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์  หนังสือเอเสเคียล (บทที่ 48) ในคัมภีร์ฮีบรูหนังสือโยเอล (บทที่ 1) →
คาสซา เฮลี ดาร์เก

คาสซา เฮลี ดาร์เก (อามารา: ካሣ ኀይሉ ዳርጌ; 7 สิงหาคม ค.ศ. 1881 - 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956) เป็นสภาพระมหากษัตริย์ เขาเป็นผู้บังคับบัญชาการในสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง เมื่อกองทัพจักรวรรดิเอธิโอเปียพ่ายแพ้เข่ก็หนีพร้อมจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีไปเยรูซาเลม ลูกชายของเขาถูกประหารชีวิตเมื่อปลายปี 1936 เมื่อ 1941 เขาได้เดินทางกลับเอธิโอเปียพร้อมจักรพรรดิและกองทัพ จนเขาเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ 1956 อายุ 75 ปี ที่กรุงอาดดิสอาบาบา
แหล่งข้อมูลอื่น

Photo of Ras Kassa Hailu Dargie at the center of the group, 1911[ลิงก์เสีย]
ราชวงศ์อาร์กีด

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ: บาซิเลอุสแห่งมาเกโดนีอา, กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย, กษัตริย์แห่งเอเชีย, ฟาโรห์แห่งอียิปต์ (ราชวงศ์ที่สามสิบสองแห่งอียิปต์), ประมุขแห่งสหพันธ์เฮลเลนิค, ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกรีซ
ปกครอง: มาเกโดนีอา (กรีซโบราณ)
สาขา: ราชวงศ์ทอเลมี (?)
ประมุขพระองค์สุดท้าย: อเล็กซานเดอร์ที่ 4 แห่งมาเกโดนีอา
สถาปนา: 808 ปีก่อนคริสตกาล
สิ้นสุด: 310 ปีก่อนคริสตกาล
ด ค ก
ราชวงศ์อาร์กีด (กรีก: Ἀργεάδαι, อักษรโรมัน: Argeádai) หรือที่รู้จักในชื่อ ราชวงศ์เทเมนิด เป็นราชวงศ์มาซิโดเนียโบราณที่มีเชื้อสายกรีกของชาวดอเรียน ซึ่งเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์และปกครองอาณาจักรมาซิโดเนียตั้งแต่ประมาณ 700 ถึง 310 ปีก่อนคริสตกาล
ตามที่อธิบายไว้ในประวัติศาสตร์กรีกโบราณ สามารถสืบหาต้นกำเนิดของราชวงศ์ที่เมืองอาร์กอสของแคว้นเพโลพอนนีส ทางตอนใต้ของกรีซ จึงเป็นเหตุให้ราชวงศ์นี้มีชื่อว่า อาร์กีดส์ หรือ อาร์กิเวส เมื่อถึงรัชสมัยของกษัตริย์ฟิลิปที่ 2 ซึ่งได้ขยายการปกครองออกไปอีก โดยรวมถึงรัฐมาซิโดเนียตอนบนทั้งหมด สมาชิกที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของราชวงศ์คือกษัตริย์ฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิโดเนียและอเล็กซานเดอร์มหาราช ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์ ภายใต้การนำของราชอาณาจักรมาซิโดเนียที่ค่อย ๆ มีอำนาจเหนือกว่าทั่วกรีซ และเอาชนะจักรวรรดิอะคีเมนิด และขยายไปไกลถึงอียิปต์และอินเดีย ผู้สถาปนาราชวงศ์อาร์กีดในตำนานคือกษัตริย์คารานัส โดยราชวงศ์อาร์กีดได้อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากเทพเฮราคลีส ผ่านปนัดดาของพระองค์นามว่า เทเมนัส ซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งอาร์กอสด้วย
ศัพทมูลวิทยา

ทริโอโบลแห่งอาร์กอส (บน) และเหรียญทองแดงของกษัตริย์อมินตัสที่ 2 แห่งมาซิโดเนีย (ล่าง) กษัตริย์แห่งราชวงศ์อาร์กีดในยุคแรก ๆ มักจะคัดลอกเหรียญของหมาป่าแห่งอาร์กอสมาไว้บนเหรียญของพระองค์เองเพื่อเน้นย้ำถึงบรรพบุรุษที่มาจากเมืองนี้
คำว่า Argead และ Argive มาจาก (ผ่านทางภาษาละติน Argīvus) ภาษากรีกว่า Ἀργεῖος (Argeios หมายถึง "ของหรือจากอาร์กอส") ซึ่งมีการใช้คำนี้ครั้งแรกในโฮเมอร์ ซึ่งคำนี้ยังใช้เป็นคำเรียกรวมสำหรับชาวกรีก ("Ἀργείων Δαναῶν", Argive Danaans) ราชวงศ์อาร์กีดได้อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากเทเมนิดส์แห่งอาร์กอสในแคว้นเพโลพอนนีส ซึ่งมีบรรพบุรุษในตำนานคือ เทเมนัส ปนัดดาของเทพเฮราคลีส
กษัตริย์แห่งราชวงศ์อาร์กีด > ข้อพิพาทการสืบสันตติวงศ์

การสวรรคตของกษัตริย์มักก่อให้เกิดข้อพิพาทเกี่ยวกับราชวงศ์และมักจะเกิดสงครามสืบราชสันตติวงศ์ระหว่างสมาชิกของราชวงศ์อาร์กีด ซึ่งนำไปสู่ความไม่มั่นคงทางการเมืองและเศรษฐกิจ โดยรวมถึงเหตุการณ์ดังต่อไปนี้
ช่วงว่างระหว่างรัชกาลมาซิโดเนียหกปี (399–393 ปีก่อนคริสตกาล) หลังจากการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์อาร์เคลาอุส โดยเกิดข้อพิพาทระหว่างโอเรสเตส, แอโรปัสที่ 2, อมินตัสที่ 2 และเพาซาเนียส
สงครามสืบราชสันตติวงศ์มาซิโดเนีย (393–392 ปีก่อนคริสตกาล) หลังจากการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์เพาซาเนียส โดยเกิดข้อพิพาทระหว่างอมินตัสที่ 3 และอาร์เกอุสที่ 2
สงครามสืบราชสันตติวงศ์มาซิโดเนีย (369–368 ปีก่อนคริสตกาล) หลังจากการสวรรคตของกษัตริย์อมินตัสที่ 3 โดยเกิดข้อพิพาทระหว่างปโตเลมีแห่งอาโลรอสและอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งมาซิโดเนีย
สงครามสืบราชสันตติวงศ์มาซิโดเนีย (360–359 ปีก่อนคริสตกาล) หลังจากการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์เพอร์ดิกคัสที่ 3 โดยเกิดข้อพิพาทระหว่างฟิลิปที่ 2 (ผู้ปลดกษัตริย์อมินตัสที่ 4), อาร์เกอุส (ได้รับการสนับสนุนโดยเอเธนส์), เพาซาเนียส (ได้รับการสนับสนุนโดยเทรซ) และอาร์เคลาอุส (ได้รับการสนับสนุนโดยสหพันธ์แห่งคาลซิเดีย)
สงครามไดอาโดคี (323–277 ปีก่อนคริสตกาล) หลังจากการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์อเล็กซานเดอร์มหาราช ระหว่างไดอาโดจิ ("ผู้สืบทอด") ของพระองค์
นอกจากนี้ กษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานยังอาจจะเผชิญกับการก่อกบฏโดยพระญาติ เมื่อเห็นว่าอดีตกษัตริย์อ่อนแอ เช่น การก่อกบฏของเจ้าชายฟิลิปต่อกษัตริย์เพอร์ดิกคัสที่ 3 ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์ในช่วงเริ่มสงครามเพโลพอนนีเซียน (433–431 ปีก่อนคริสตกาล)
จิฏมหัล

แผนที่แสดงพรมแดนแถบจิฏมหัล สีส้มแสดงดินแดนขอบอินเดีย และสีน้ำเงินแสดงดินแดนของประเทศบังกลาเทศ
ดินแดนแทรกอินเดีย-บังกลาเทศ (อังกฤษ: India–Bangladesh enclaves) หรือ จิฏมหัล (chiṭmahal จาก เบงกอล: ছিটমহল chiṭmôhôl) หรือ ดินแดนแทรกพาชา (อังกฤษ: Pasha enclaves) เป็นดินแดนแทรกตามพรมแดนระหว่างอินเดียกับบังกลาเทศในเขตแดนของประเทศบังกลาเทศและประเทศอินเดียในรัฐเบงกอลตะวันตก, ตรีปุระ, อัสสัม และ เมฆาลัย  ในเขตแดนหลักของบังกลาเทศประกอบด้วยดินแดนแทรกของอินเดียรวม 102 ดินแดน ซึ่งในนี้ประกอบไปด้วยดินแดนแทรกบังกลาเทศอีก 21 เป็นดินแดนแทรกระดับซ้อน (counter-enclaves) และในจำนวนนี้มีอีกหนึ่งดินแดนแทรกระดับซ้อนสองรอบ (counter-counter-enclave) ของอินเดียหนึ่งดินแดน คือทาหาลาขาคฬาพาฬี ซึ่งเป็นดินแดนแทรกระดับตติยภูมิ (third-order enclave) แห่งเดียวของโลก ส่วนในพื้นที่เขตแดนหลักของประเทศอินเดียประกอบด้วยดินแดนแทรกบังกลาเทศจำนวน 71 ดินแดน ในจำนวนนี้เป็นดินแดนแทรกของอินเดียที่เป็นระดับซ้อนอีก 3 ดินแดน สำมะโนร่วมในปี 2010 พบว่ามีผู้อยู่อาศัย 51,549 คนในดินแดนแทรกเหล่านี้ โดย 37,334 คนในดินแดนแทรกอินเดียในบังกลาเทศ และ 14,215 คนในดินแดนแทรกบังกลาเทศในอินเดีย
นายกรัฐมนตรีของทั้งสองประเทศได้ลงนามร่วมในปี 1974 เพื่อแลกเปลี่ยนดินแดนแทรกและปรับพรมแดนระหว่างประเทศให้เรียบง่ายขึ้น และข้อตกลงฉบับปรับปรุงได้ถูกประกาศใช้ในทั้งสองประเทศเมื่อ 7 พฤษภาคม 2015 หลังรัฐสภาอินเดียผ่านร่างแปรญัติที่ 100 (100th Amendment) ประกาศใช้ในรัฐธรรมนูญอินเดีย โดยดินแดนแทรกของบังกลาเทศในอินเดียจำนวน 51 ดินแดน รวมพื้นที่กว่า 7,110 เอเคอร์ (2,880 เฮกตาร์) ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอินเดีย และ ดินแดนแทรกอินเดียในบังกลาเทศ 111 ดินแดน รวมพื้นที่กว่า 17,160 เอเคอร์ (6,940 เฮกตาร์) ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของบังกลาเทศ ส่วนผู้อยู่อาศัยในอดีตดินแดนแทรกจะได้รับสิทธิ์ในการตัดสินใจว่าจะคงอยู่ในประเทศใหม่หรือจะย้ายเข้าไปยังดินแดนของประเทศเดิม การแลกเปลี่ยนสิ้นสุดโดยสมบูรณ์เมื่อ 30 พฤศจิกายน 2015  ท้ายที่สุดเป็นผลให้อินเดียสูญเสียอาณาเขต 40 ตารางกิโลเมตร (15 ตารางไมล์) ให้กับบังกลาเทศ อย่างไรก็ตามในปัจจุบันยังคงมีดินแดนแทรกหลงเหลืออยู่หนึ่งดินแดน คือ ทหาครม-อังคารโปฏ ดินแดนแทรกของบังกลาเทศในอินเดีย
จิตรกรรมสุนทรี

ปานสุนทรี (Paan Sundari; ภาพสุนทรีขณะเตรียมปาน, สีน้ำมันบนผ้าใบ, ปลายศตวรรษที่ 19
จิตรกรรมสุนทรี (อังกฤษ: Sundari paintings หรือ Sundari images; เบงกอล: সুন্দরী চিত্র; สุนฺทรี จิตฺร) เป็นรูปแบบหนึ่งของพินอัปหรือศิลปะเย้ายวนที่เป็นที่นิยมในกัลกัตตาสมัยศตวรรษที่ 19 ส่วนใหญ่วางจำหน่ายในรูปภาพพิมพ์ จิตรกรรมสุนทรีแสดงภาพของสตรี โดยเฉพาะสตรีชนชั้นใหม่ที่เป็นหม้ายและมาประกอบอาชีพค้ากามเพื่อเอาชีวิตรอด และเป็นอ้างอิงอันมีค่าสำหรับการทำความเข้าใจที่ทางของสตรีในสังคมที่กำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่
สุนทรีแปลว่า 'สตรีโฉมงาม' และสุนทรีแต่ละชิ้นมีลักษณะเฉพาะของตน เช่น เล่นตาบลา, เตรียมปาน, ปรับสายไวโอลิน หรือแสดงท่าทางเย้ายวนคู่กับดอกกุหลาบ ภาพเขียนสุนทรีแสดงภาพสตรีชาวเบงกอลในศตวรรษที่ 19 ที่เป็นหม้ายและเป็นนางโลม ภาพเขียนเหล่านี้ยังแสดงถึงความเห็นต่อปรากฏการณ์ทางสังคมที่ใหญ่กว่าที่สตรีเป็นหม้ายต้องถูกบังคับให้ค้าประเวณี ซึ่งพบได้มากในเบงกอลยุคศตวรรษที่ 19-20 หลังการสั่งยกเลิกพิธี สตี
จิตตะกอง

| จิตตะกอง |
| --- | --- |
มหานคร

สมญา: Chatigaon, Chatgaon, Chôţţogram, Chattala, Chitang
จิตตะกองที่ตั้งเมืองจิตตะกองในประเทศบังกลาเทศ
พิกัด: 22°22′0″N 91°48′0″E﻿ / ﻿22.36667°N 91.80000°E﻿ / 22.36667; 91.80000
ประเทศ:  บังกลาเทศ
ภาค: จิตตะกอง
อำเภอ: จิตตะกอง
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1340
สถาปนาเป็นเมือง: ค.ศ. 1863
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: M Monzur Alom
พื้นที่
 • มหานคร: 168 ตร.กม. (65 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2008)
 • มหานคร: 2,579,107 คน
 • ความหนาแน่น: 15,351 คน/ตร.กม. (39,760 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 5 680 000 (2,011e) คน
เขตเวลา: UTC+6 (เวลามาตรฐานบังกลาเทศ)
รหัสไปรษณีย์: 4000
จีดีพี (2010): 25.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
รหัสโทรศัพท์: 31
เว็บไซต์: 
จิตตะกอง (อังกฤษ: Chittagong) หรือ จัฏฏคราม (เบงกอล: চট্টগ্রাম, চিটাগং; จิตตะกอง: চিটাং) เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม และเมืองท่า ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศ เป็นเมืองหลวงของแคว้นชื่อเดียวกัน เป็นเมืองท่าทางทะเลที่คับคั่งที่สุดในบังกลาเทศ มีประชากรมากกว่า 5.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ
จิตตะกองเป็นเมืองที่มีมรดกที่หลากหลายทางวัฒนธรรม ทั้งอิสลาม ฮินดู และพุทธ เป็นที่รู้จักของนักเดินเรือชาวโปรตุเกสเข้าครอบครองโดยสุลต่านเบงกอลใน ค.ศ. 1666 บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเข้ายึดครองใน ค.ศ. 1760 ท่าเรือได้รับความเสียหายระหว่างสงครามอินเดียและปากีสถาน ค.ศ. 1971
ปัจจุบันเมืองจิตตะกองเป็นเมืองหนึ่งที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก มีจีดีพี 25,000 ล้านดอลลาร์
เทอโรแดคทิลลัส

| เทอโรแดคทิลลัส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Tithonianตอนต้น, 150> 8–148.5Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

ตัวอย่างต้นแบบของ P. antiquus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
อันดับ:: † Pterosauria
วงศ์:: † Pterodactylidae
สกุล:: † Pterodactylus
สปีชีส์:: †Pterodactylus antiquus

เทอโรแดคทิลลัส (อังกฤษ: Pterodactylus กรีก: πτεροδάκτυλος) เป็นสกุลหนึ่งของเทอโรซอร์ที่รู้จักกันในชื่อ เทอโรแดคทิล (pterodactyls) ตอนนี้มีอยู่แค่หนึ่งสายพันธุ์คือ Pterodactylus antiquus
มีฟอสซิลค้นพบที่บาวาเรีย ประเทศเยอรมัน มีอายุอยู่ในช่วงยุคจูราสซิกตอนปลาย (Tithonian ตอนต้น), ประมาณ 150.8–148.5 ล้านปีก่อน ส่วนใหญ่พบที่ยุโรป และแอฟริกา
มันเป็นสัตว์กินเนื้อ และมีความเป็นไปได้ที่จะกินปลา และสัตว์เล็กตัวอื่น ๆ
รายละเอียด

มีฟอสซิลของเทอโรแดคทิลลัส มากกว่า 30 ตัวอย่าง และโครงกระดูกส่วนใหญ่มีลักษณะที่สมบูรณ์ Pterodactylus antiquus เป็นเทอโรซอร์ตัวเล็ก มีขนาดปีกประมาณ 1.04 เมตร (3 ฟุต 5 นิ้ว)* บางสปีชีสอาจจะมีขนาดตัวเล็กกว่า. อย่างไรก็ตาม, มีเทอโรแดคทิลลัสที่รู้จักกันมาก ซึ่งรวมถึง Ctenochasma, Germanodactylus, Aerodactylus, Aurorazhdarcho, และ Gnathosaurus
กระโหลกของเทอโรแดคทิลลัสนั้นยาวและบางมาก มีฟันทรงกรวย ไม่เหมือนกับเทอโรซอร์ตัวอื่นๆ กระโหลก และขากรรไกรนั้นตรง ไม่เอียงขึ้น
การแบ่งประเภท

สกุลที่รู้จักกันในชื่อเทอโรแดคทิลลัส เมื่อก่อนมีชื่อว่า Petro-Dactyle โดย Cuvier ในปี 1809 หลังจากนั้นก็ตั้งใหม่เป็น Ptéro-Dactyle. ในปี 1812 โดย Samuel Thomas von Sömmerring
การแบ่งประเภท > รายชื่อสายพันธุ์ และคำที่มีความหมายคล้ายกัน

| ชื่อ | ตั้งโดย | ปี | สถานะ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Pterodactylus antiquus | (von Sömmerring) Rafinesque | (1812) 1815 | Valid, type species | Originally Ptéro-dactyle, Cuvier 1809 |
| Ornithocephalus antiquus | von Sömmerring | 1812 | Synonym of Pterodactylus antiquus | Objective junior synonym of P. antiquus |
| Ornithocephalus brevirostris | von Sömmerring | 1816–17 | Synonym of Ctenochasma elegans | Based on a juvenile specimen |
| Ptenodracon brevirostris | (von Sömmerring) Lydekker | (1816–17) 1888 | Synonym of Ctenochasma elegans | Reclassified from Pterodactylus brevirostris, based on a juvenile specimen |
| Pterodactylus brevirostris | (von Sömmerring) Oken | (1816–17) 1819 | Synonym of Ctenochasma elegans | Name correction from Ornithocephalus brevirostris, based on a juvenile specimen |
| Pterodactylus longirostris | Cuvier | 1819 | Synonym of Pterodactylus antiquus |  – |
| Macrotrachelus longirostris | (Cuvier) Giebel | (1819) 1852 | Synonym of Pterodactylus antiquus | Reclassified from Pterodactylus longirostris |
| Ornithocephalus longirostris | (Cuvier) Ritgen | (1819) 1826 | Synonym of Pterodactylus antiquus | Incorrect name correction from Pterodactylus longirostris |
| Pterodactylus "suevicus" | Oken | 1825 | Synonym of Pterodactylus antiquus | 'Nomen nudum |
| Pterodactylus crocodilocephaloides | Ritgen | 1826 | Synonym of Pterodactylus antiquus |  |
| Pterodactylus spectabilis | von Meyer | 1861 | Synonym of Pterodactylus antiquus |  |
| Pterodactylus grandis | Cuvier | 1825 | Nomen dubium, possible synonym of Rhamphorhynchus muensteri |  |
| Pterodactylus kochi | (Wagner) | (1837) | Synonym of Pterodactylus antiquus | Name correction from Ornithocephalus kochi |
| Ornithocephalus kochi | Wagner | 1837 | Synonym of Pterodactylus kochi |  |
| Diopecephalus kochi | (Wagner) Seeley | (1837) 1871 | Synonym of Pterodactylus kochi | Reclassification of Pterodactylus kochi |
| Pterodactylus meyeri | Muenster | 1842 | Synonym of Pterodactylus kochi |  |
| Ornithocephalus meyeri | (Muenster) Wagner | (1842) 1851 | Synonym of Pterodactylus kochi | Incorrect name correction from Pterodactylus meyeri |
| Pterodactylus grandipelvis | von Meyer | 1860 | Nomen dubium |  |
| Pterodactylus cerinensis | von Meyer | 1860 | Nomen dubium |  |
| Pterodactylus suprajurensis | Sauvage | 1873 | Nomen dubium |  |
| Pterodactylus manseli | Owen | 1874 | Nomen dubium |  |
| Pterodactylus pleydelli | Owen | 1874 | Nomen dubium |  |
| Pterodactylus arningi | Reck | 1931 | Nomen dubium |  |
| Pterodactylus maximus | Reck | 1931 | Nomen dubium |  |
ขนาดของเทอโรแดคทิลลัสวัยเจริญพันธุ์ (สีน้ำเงิน) และวัยผู้ใหญ่(สีเขียว) เมื่อเทียบกับมนุษย์
ภาพของเทอโรแดคทิลลัส
ตัวอย่าง P. antiquus (AMNH 1942) แสดงรอยพิมพ์กล้ามเนื้อ
ตัวอย่างของ P. kochi Bürgermeister Müller Museum
Pterodactylus kochi
ตัวอย่างวัยเด็กของ P. kochi
การแข่งเรือยาว

ประเพณีแข่งเรือ เป็นประเพณีหน้าน้ำของคนไทยและประเทศใกล้เคียง เป็นการละเล่นในยามน้ำหลากที่สืบทอดมาแต่โบราณ และมักมีการแข่งเรือควบคู่ไปกับการทำบุญ ปิดทอง ไหว้พระและงานกฐิน ช่วยสร้างบรรยากาศให้งานบุญครึกครื้นขึ้น
ประเพณีแข่งเรือ เป็นการละเล่นที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวไทยในชนบทถิ่นที่อยู่อาศัยใกล้น้ำ ในช่วงเดือนสิบเอ็ดและเดือนสิบสอง ชาวบ้านเว้นว่างจากการทำไร่ทำนา เป็นโอกาสที่หนุ่มสาวได้พบปะเกี้ยวพาราสีกัน ได้เห็นฝีไม้ลายมือของชายอกสามศอก ได้เห็นความสามัคคีพร้อมเพรียงของเหล่าหนุ่มฝีพาย การแข่งเรือมักมีการเล่นเพลงเรือ เพลงปรบไก่ เพลงครึ่งท่อน และสักวาโต้ตอบกันระหว่างหนุ่มสาวหลังการแข่งเรือ เป็นการใช้ฝีปากไหวพริบและความเป็นเจ้าบทเจ้ากลอน โต้ตอบเกี้ยวพาราสีกัน ได้แสดงความสามารถทั้งหญิงและชาย ผู้ดูมีทั้งอยู่บนตลิ่ง และที่พายเรือกันไปเป็นหมู่ ต่างสนุกสนานกันทั่วหน้า
เรือแข่งที่แถบชาวบ้านลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาใช้แข่งซึ่งทำจากท่อนซุงทั้งต้น การต่อเรือยาวต้องใช้ความรู้ ความชำนาญมาก จึงจะได้เรือที่สวยและแล่นได้เร็วเวลาพาย
ปัจจุบันประเพณีการแข่งเรือยังมีเหลืออยู่บ้างไม่มากเหมือนสมัยก่อน เพราะวิถีชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงไป แต่เราไม่ค่อยจะได้ยินเสียงเพลงเห่เรือของฝีพายและของชาวบ้าน กลับได้ยินเพลงลูกทุ่งแทน เพราะขาดผู้รู้คุณค่าและความสนใจที่จะรักษาไว้ จึงไม่ได้สนับสนุนผู้มีความรู้ความสามารถในการเห่เรือ ให้สืบทอดประเพณีนี้ต่อมา เป็นที่น่ายินดีที่หน่วยงานราชการ และเอกชนบางแห่ง เล็งเห็นคุณค่าของประเพณีแข่งเรือ จึงได้จัดให้มีการแข่งเรือขึ้นในหลายๆท้องถิ่นที่อยู่ริมน้ำ ซึ่งประสบผลสำเร็จ ได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยวชาวไทยและต่างชาติมากมาย
จุดประสงค์การแข่งขันเรือยาว

ฉลองเทศการออกพรรษาของชาวไทยพุทธเพราะจะจัดขึ้นหลังจากออกพรรษาแล้ว
เป็นการสร้างความสามัคคี ให้เกิดขึ้นในหมู่บ้าน
ในอดีตนั้นจะใช้เรือยาวในการแห่กฐินหรือผ้าป่าไปวัด และเพื่อความสนุกสนานและความเพลิดเพลิน จึงได้จัดแข่งขันเรือยาวขึ้นด้วย
เป็นโอกาสดีของหนุ่มสาว ต่างหมู่บ้านที่จะได้รู้จักพบปะสังสรรค์กัน
ในต่างประเทศ

การแข่งเรือยาว พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ เช่น ประเทศอินเดีย พม่า กัมพูชา และลาว ชื่อของการแข่งเรือเรียกในภาษาต่าง ๆ ได้แก่
อินเดีย ในรัฐเกรละ เรียกพิธีก่อนการแข่งเรือว่า "จุนทัน วาลลัม" และการแข่งเรือยาวเรียก "วาลลัม กาลี" (Vallam Kali) ในช่วงสิงหาคมถึงกันยายนของทุกปี
บังกลาเทศ การแข่งเรือยาวเรียกว่า "นอคา เบส" (เบงกอล: নৌকা বাইচ หรือ Nouka Baich)  ในช่วงมิถุนายน ถึงตุลาคมของทุกปี ซึ่งการแข่งนี้ยังแพร่ไปตามชุมชนชาวยะไข่ในพม่าด้วยซึ่งเรียก "Pailong Poye"
กัมพูชา จัดการแข่งเรือยาวในช่วงเทศกาลน้ำที่เรียกว่า "พิธีบุญอมตูก" (ពិធីបុណ្យអុំទូក) ในแม่น้ำโขงช่วงต่อกับตนเลสาบในช่วงเดือนพฤศจิกายน ซึ่งมีทั้งแบบนั่งและยืนพาย และมีการแข่งเรือยาวแบบนี้ในชุมชนชาวเขมรในเวียดนามตอนใต้ในบริเวณปากแม่น้ำโขงด้วย ซึ่งเรียกเทศกาล"ออกอมบก" (Ok-om-bok)
การแข่งเรือยาว "นอคา เบส" (Nouka Baich) ในบังกลาเทศ
การแข่งเรือยาว นอคา เบส
การเตรียมเรือยาวพิธีก่อนการแข่งเรือในเกรละ ฝีพายนุ่งขาวล้วน
เรือพิธี ในเกรละ
การแข่งเรือยาว "วาลลัม กาลี" ในเกรละ
การแข่งเรือในกัมพูชา ภาพถ่ายเมื่อปี พ.ศ. 2478
การแข่งเรือยาวในยะไข่ พม่า
ซารา (แตออดอรา)

| ซารา-แตออดอรา |
| --- | --- |
ซารีนาแห่งบัลแกเรีย

ซารีนาแห่งบัลแกเรีย
ดำรงพระยศ: 1349–1371
ก่อนหน้า: เทออดอราแห่งวอเลเคีย
ถัดไป: คีรา มาเรีย

คู่อภิเษก: พระเจ้าซาร์อีวาน อเล็กซานเดอร์แห่งบัลแกเรีย
พระราชบุตร: เครา ทามารา เคราซาแห่งบัลแกเรีย พระเจ้าซาร์อีวาน ชิชมัน อีวาน อาแซนที่ 5 แห่งบัลแกเรีย เดสิสลาวาแห่งบัลแกเรีย วาซีลีซา
ราชวงศ์: ราชวงศ์ชิชมัน
ศาสนา: อีสเทิร์นออร์ธอดอกซ์ ก่อนหน้านี้ ยูดาย
ซารา, แตออดอรา หรือ ซารา-แตออดอรา (บัลแกเรีย: Сара (Теодора)) เป็นจักรพรรดินีของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 และเป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ของพระเจ้าซาร์อีวาน อเล็กซานเดอร์ ซึ่งปกครองบัลแกเรียระหว่างปี ค.ศ. 1331–1371 พระองค์ประสูติในชุมชนชาวยิวของเมืองเตอร์โนโว และเมื่อพระเจ้าซาร์อีวาน อเล็กซานเดอร์ตัดสินพระทัยอย่าจากสมเด็จพระจักรพรรดินีพระองค์แรก พระองค์จึงเปลี่ยนไปนับถืออีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และเปลี่ยนพระนามจากซาราเป็นแตออดอรา และอภิเษกสมรสช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1340 พระองค์ทรงให้ความสำคัญกับศาสนาใหม่ของพระองค์มาก และมีบทบาทสำคัญในการก่อสร้างอาราม และต่อต้านยิว ซึ่งเป็นศาสนาเดิมของพระองค์ พระองค์ยังมีบทบาทสำคัฐในการแบ่งดินแดนจักรวรรดิบัลแกเรียออกเป็น 2 ส่วน ซึ่งนำไปสู่ความอ่อนแอของบัลแกเรีย ในขณะที่ต้องเผชิญภัยคุกคามจากจักรวรรดิออตโตมัน พระองค์มีพระราชบุตรกับพระเจ้าซาร์ที่ทราบชื่อจำนวน 5 พระองค์ ได้แก่ เครา ทามารา เคราซาแห่งบัลแกเรีย พระเจ้าซาร์อีวาน ชิชมัน อีวาน อาแซนที่ 5 แห่งบัลแกเรีย เดสิสลาวาแห่งบัลแกเรีย และวาซีลีซา คาดว่าพระองค์น่าจะสวรรคตช่วงปลายทศวรรษที่ 1380