stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อนัดชิงชนะเลิศเอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพและเอเอฟซีแชลเลนจ์ลีก

| --- | --- |
ถ้วยรางวัลเอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ ใช้ถึง ค.ศ. 2014
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2005
ภูมิภาค: เอเชีย (เอเอฟซี)
จำนวนทีม: 18 (รอบแบ่งกลุ่ม) 2 (นัดชิงชนะเลิศ)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  เอชทีทียู อาชกาบัต (สมัยที่ 1)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  เรการ์ทาดาซ (3 สมัย)
 เอเอฟซีแชลเลนจ์ลีก 2024–25
เอเอฟซีแชลเลนจ์ลีก เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2005 จัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย แต่เดิมการแข่งขันมีชื่อว่า เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ และเป็นการแข่งขันระดับที่สามของฟุตบอลสโมสรเอเชียรองจากทั้งเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท และเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกทู เอเอฟซีจัดการแข่งขันรายการนี้เพื่อให้สโมสรจากประเทศสมาชิกที่อยู่ในอันดับต่ำกว่าสามารถเข้าร่วมการแข่งขันระดับทวีปได้ โดยส่วนใหญ่เป็นสโมสรที่อยู่กลุ่ม ประเทศกำลังพัฒนา
ผู้ชนะเลิศการแข่งขันที่จัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 2005 คือ เรการ์ทาดาซ จากทาจิกิสถาน โดยชนะดอร์ดอย-ไดนาโม จากคีร์กีซสถาน ด้วยผลประตู 3–0 เรการ์ทาดาซยังครองสถิติเป็นผู้ชนะเลิศรายการนี้มากที่สุดที่สามสมัย สโมสรจากทาจิกิสถานชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุดที่ 4 สมัย ตามมาด้วยคีร์กีซสถาน และเติร์กเมนิสถาน ประเทศละ 2 สมัย ผู้ชนะเลิศปัจจุบันคือ เอชทีทียู อาชกาบัต โดยชนะรีมยองซูในนัดชิงชนะเลิศ 2014
รายชื่อนัดชิงชนะเลิศ

| --- | --- |
†: ชนะการแข่งขันหลังต่อเวลาพิเศษ
*: ชนะการแข่งขันโดยการดวลลูกโทษ
คอลัมน์ "ฤดูกาล" หมายถึงฤดูกาลที่การแข่งขันจัดขึ้น และวิกิลิงก์ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องกับฤดูกาลดังกล่าว
| ฤดูกาล> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) | ประเทศ> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) | ผู้ชนะเลิศ> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) | ผลประตูรวม> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) | รองชนะเลิศ> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) | ประเทศ> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) | สถานที่> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) | ผู้ชม> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) | อ้างอิง> เอเอฟซีเพรสซิเดนส์คัพ (2005–2014) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 2005 |  ทาจิกิสถาน | เรการ์ทาดาซ | 3–0 | ดอร์ดอย-ไดนาโม |  คีร์กีซสถาน | สนามกีฬาดาษราฐ, กาฐมาณฑุ, เนปาล | 8,000 |  |

| 2006 |  คีร์กีซสถาน | ดอร์ดอย-ไดนาโม | 2–1† | วาคช์ |  ทาจิกิสถาน | สนามกีฬาซาราวัก, กูจิง, มาเลเซีย | 500 |  |

| 2007 |  คีร์กีซสถาน | ดอร์ดอย-ไดนาโม | 2–1 | สโมสรตำรวจมเหนทระ |  เนปาล | สนามกีฬาปัญจาบ, ลาฮอร์, ปากีสถาน | 2,000 |  |

| 2008 |  ทาจิกิสถาน | เรการ์ทาดาซ | 1–1* | ดอร์ดอย-ไดนาโม |  คีร์กีซสถาน | สนามกีฬาสปาร์ตัก, บิชเคก, คีร์กีซสถาน | 10,000 |  |

| 2009 |  ทาจิกิสถาน | เรการ์ทาดาซ | 2–0 | ดอร์ดอย-ไดนาโม |  คีร์กีซสถาน | สนามกีฬาเมทัลลูร์ก, ตูร์ซุนโซดา, ทาจิกิสถาน | 10,000 |  |

| 2010 |  พม่า | ยะดะนาโบน | 1–0† | ดอร์ดอย-ไดนาโม |  คีร์กีซสถาน | สนามกีฬาตุวูนนะ, ย่างกุ้ง, เมียนมา | 23,720 |  |

| 2011 |  จีนไทเป | บริษัทการไฟฟ้าไต้หวัน | 3–2 | พนมเปญคราวน์ |  กัมพูชา | สนามกีฬาแห่งชาติ, เกาสฺยง, ไต้หวัน | 3,238 |  |

| 2012 |  ทาจิกิสถาน | อิสติคลอล | 2–1 | ศูนย์เยาวชนอัล-อามารี |  ปาเลสไตน์ | สนามกีฬากลางรีพับลิกัน, ดูชานเบ, ทาจิกิสถาน | 19,323 |  |

| 2013 |  เติร์กเมนิสถาน | บอลข่าน | 1–0 | เคอาร์แอล |  ปากีสถาน | สนามกีฬาฮังเจอบัต, มะละกา, มาเลเซีย | 578 |  |

| 2014 |  เติร์กเมนิสถาน | เอชทีทียู อาชกาบัต | 2–1 | รีมยองซู |  เกาหลีเหนือ | สนามกีฬาซูกาทาดาสะ, โคลัมโบ, ศรีลังกา | 200 |  |
เอเอฟซีแชลเลนจ์ลีก (2024–ปัจจุบัน)

| 2024–25 |  |  | v |  |  |  |  |  |
รายชื่อนัดชิงชนะเลิศ > ผลงานแบ่งตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีที่ชนะเลิศ | ปีที่ได้รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  เรการ์ทาดาซ | 3 | 0 | 2005, 2008, 2009 | — |
|  ดอร์ดอย-ไดนาโม | 2 | 4 | 2006, 2007 | 2005, 2008, 2009, 2010 |
|  ยะดะนาโบน | 1 | 0 | 2010 | — |
|  บริษัทการไฟฟ้าไต้หวัน | 1 | 0 | 2011 | — |
|  อิสติคลอล | 1 | 0 | 2012 | — |
|  บอลข่าน | 1 | 0 | 2013 | — |
|  เอชทีทียู อาชกาบัต | 1 | 0 | 2014 | — |
|  วาคช์ | 0 | 1 | — | 2006 |
|  สโมสรตำรวจมเหนทระ | 0 | 1 | — | 2007 |
|  พนมเปญคราวน์ | 0 | 1 | — | 2011 |
|  ศูนย์เยาวชนอัล-อามารี | 0 | 1 | — | 2012 |
|  เคอาร์แอล | 0 | 1 | — | 2013 |
|  รีมยองซู | 0 | 1 | — | 2014 |
รายชื่อนัดชิงชนะเลิศ > ผลงานแบ่งตามชาติ

| ชาติ | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ทาจิกิสถาน | 4 | 1 | 5 |
|  คีร์กีซสถาน | 2 | 4 | 6 |
|  เติร์กเมนิสถาน | 2 | 0 | 2 |
|  จีนไทเป | 1 | 0 | 1 |
|  พม่า | 1 | 0 | 1 |
|  กัมพูชา | 0 | 1 | 1 |
|  เนปาล | 0 | 1 | 1 |
|  เกาหลีเหนือ | 0 | 1 | 1 |
|  ปากีสถาน | 0 | 1 | 1 |
|  ปาเลสไตน์ | 0 | 1 | 1 |
กรมสอบสวนคดีพิเศษ

| --- | --- |
Department of Special Investigation

 กรมสอบสวนคดีพิเศษ (อาคารทางด้านซ้ายมือในภาพ)
ภาพรวมกรม
ก่อตั้ง: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545; 22 ปีก่อน (2545-10-03)
กรมก่อนหน้า: กองบังคับการสืบสวนสอบสวนคดีเศรษฐกิจ
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 128 หมู่ 3 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210
บุคลากร: 1,198 คน (พ.ศ. 2567)
งบประมาณต่อปี: 1,202,746,200 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารกรม: พันตำรวจตรี ยุทธนา แพรดำ, อธิบดี ร้อยตำรวจเอก วิษณุ ฉิมตระกูล, รองอธิบดี พันตำรวจโท อนุรักษ์ โรจนนิรันดร์กิจ, รองอธิบดี พันตำรวจตรี จตุพล บงกชมาศ, รองอธิบดี ร้อยตำรวจเอก สุรวุฒิ รังไสย์, รองอธิบดี
ต้นสังกัดกรม: กระทรวงยุติธรรม
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กรมสอบสวนคดีพิเศษ (อังกฤษ: Department of Special Investigation) หรือ ดีเอสไอ (อังกฤษ: DSI) เป็นหน่วยงานของรัฐ สังกัด กระทรวงยุติธรรม เพื่อป้องกัน ปราบปราม และควบคุมอาชญากรรมที่มีผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อเศรษฐกิจ สังคม ความมั่นคงและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ประวัติ

กรมสอบสวนคดีพิเศษก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Department of Special Investigation มีชื่อย่อว่า DSI
ภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) มีคำสั่งย้าย นายธาริต เพ็งดิษฐ์ เป็นที่ปรึกษาประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และมีคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 19/2558 ให้ พ.ต.อ.นิรันดร์ อดุลยาศักดิ์ หยุดปฏิบัติหน้าที่และไปประจำสำนักงานปลัดกระทรวง และมีคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 5/2560 ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ให้อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษมีอำนาจพิเศษในฐานะเจ้าพนักงานในการเข้าควบคุมพื้นที่ วัดธรรมกาย
คณะกรรมการคดีพิเศษ

คณะกรรมการคดีพิเศษชุดปัจจุบัน (2 มกราคม พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน)

1. นาย ธีระพงษ์ วงศ์ศิวะวิลาส ผู้ทรงคุณวุฒิด้านกฎหมาย

2. นาย สราวุธ เบญจกุล ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการเงินการธนาคาร

3. พลตำรวจเอก ชัยยะ ศิริอำพันธ์กุล ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน

4. พลตำรวจโท ปัญญา เอ่งฉ้วน ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการสอบสวนคดีอาญา

5. นาย รวี ประจวบเหมาะ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านความมั่นคงประเทศ

6. ดร. มานะ นิมิตรมงคล ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริต

7. ดร. ภาสกร ประถมบุตร ผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ

8. ดร. พันธุ์ทิพย์ นวานุช ผู้ทรงคุณวุฒิด้านกฎหมาย

9. ดร. ศรพล ตุลยะเสถียร ผู้ทรงคุณวุฒิด้านเศรษฐศาสตร์
อำนาจหน้าที่

กรมสอบสวนคดีพิเศษมีบทบาทภารกิจดังต่อไปนี้
รับผิดชอบงานเลขานุการของคณะกรรมการตามกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ป้องกัน ปราบปราม สืบสวน และสอบสวนคดีพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษ และตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการคดีพิเศษประกาศกำหนดหรือตามมติของคณะกรรมการคดีพิเศษ ตลอดจนปฏิบัติงานตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและกฎหมายอื่นอันเกี่ยวกับ ความผิดทางอาญาที่เป็นคดีพิเศษ
ศึกษา รวบรวม จัดระบบ และวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อประโยชน์แก่การปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการตามกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษ และเพื่อป้องกัน ปราบปราม สืบสวนและสอบสวนคดีพิเศษ
จัดให้มีการศึกษา อบรม และพัฒนาระบบงานการสืบสวนและสอบสวนคดีพิเศษการพัฒนาความรู้และการประเมินสมรรถภาพการปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการ พนักงานราชการและลูกจ้างของกรม และบุคลากรที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะมีฐานะเป็นพนักงานสอบสวนคดีพิเศษ หรือเจ้าหน้าที่คดีพิเศษหรือไม่
ดำเนินการเกี่ยวกับงานกฎหมายและระเบียบที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของกรมและงานอื่นที่เกี่ยวข้อง
ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรมหรือตามที่รัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
หน่วยงานในสังกัด

สำนักงานเลขานุการกรม
กองกฎหมาย
กองกิจการต่างประเทศและคดีอาชญากรรมระหว่างประเทศ
กองคดีการค้ามนุษย์
กองคดีการเงินการธนาคารและการฟอกเงิน
กองคดีความผิดเกี่ยวกับการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐ
กองคดีความมั่นคง
กองคดีคุ้มครองผู้บริโภค
กองคดีทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
กองคดีทรัพย์สินทางปัญญา
กองคดีเทคโนโลยีและสารสนเทศ
กองคดีธุรกิจการเงินนอกระบบ
กองคดีภาษีอากร
กองเทคโนโลยีและศูนย์ข้อมูลการตรวจสอบ
กองนโยบายและยุทธศาสตร์
กองบริหารคดีพิเศษ
กองปฏิบัติการคดีพิเศษภาค
กองปฏิบัติการพิเศษ
กองพัฒนาและสนับสนุนคดีพิเศษ
คดีที่อยู่ในความรับผิดชอบ

คดีพิเศษ หรือคดีอาชญากรรมพิเศษในความรับผิดชอบของกรมสอบสวนคดีพิเศษ หมายถึง คดีอาญาตามกฎหมายกำหนดไว้ในบัญชีท้าย พระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. 2547 (แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2551) หรือคดีอาญาที่ได้กำหนดเป็นกฎกระทรวงโดยการเสนอแนะของคณะกรรมการคดีพิเศษ (กคพ.) ซึ่งคดีดังกล่าวต้องมีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้
คดีความผิดทางอาญาที่มีความซับซ้อน จำเป็นต้องใช้วิธีการสืบสวนสอบสวนและรวบรวมพยานหลักฐานเป็นพิเศษ
คดีความผิดทางอาญาที่มีหรืออาจมีผลกระทบอย่างรุนแรงต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนความมั่งคงของประเทศความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ หรือระบบเศรษฐกิจหรือการคลังของประเทศ
คดีความผิดทางอาญาทีมีลักษณะเป็นคดีความผิดข้ามชาติที่สำคัญหรือเป็นการกระทำขององค์กรอาชญากรรม
คดีความผิดทางอาญาที่มีผู้ทรงอิทธิพลที่สำคัญเป็นตัวการผู้ใช้หรือผู้สนับสนุน
คดีความผิดทางอาญาที่มีพนักงานฝ่ายปกครองชั้นผู้ใหญ่หรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่ซึ่งมิใชพนักงานสอบสวนคดีพิเศษหรือเจ้าหน้าที่คดีพิเศษเป็นผู้ต้องสงสัยเมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าน่าจะได้กระทำความผิดอาญา หรือเป็นผู้ถูกกล่าวหาหรือผู้ต้องหา
ทั้งนี้การกระทำความผิด ตามบัญชีท้ายพระราชบัญญัติฯ หรือคดีพิเศษเพิ่มเติมตามกฎกระทรวงฯ จะเป็นคดีพิเศษจะต้องเข้าลักษณะตาม (1) – (19) และเพื่อให้เกิดความชัดเจนยิ่งขึ้น ได้มีการกำหนดลักษณะของการกระทำความผิด อาทิ มูลค่าความเสียหาย จำนวนผู้กระทำความผิดไว้ในประกาศ กคพ. เรื่องการกำหนดรายละเอียดของลักษณะของการกระทำความผิดตามมาตรา 21 วรรคหนึ่ง (1) แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. 2547 (แก้ไขเพิ่มเติมพ.ศ. 2551)
ทำเนียบอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ

| รายนาม | วาระการดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- |
1. พลตำรวจโท นพดล สมบูรณ์ทรัพย์: 21 ตุลาคม พ.ศ. 2545 – 23 กันยายน พ.ศ. 2546
2. พลตำรวจเอก สมบัติ อมรวิวัฒน์: 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 – 9 มกราคม พ.ศ. 2550
3. สุนัย มโนมัยอุดม: 16 มกราคม พ.ศ. 2550 – 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
4. พันตำรวจเอก ทวี สอดส่อง: 11 เมษายน พ.ศ. 2551 – 29 กันยายน พ.ศ. 2552
5. ธาริต เพ็งดิษฐ์: 29 กันยายน พ.ศ. 2552 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2552 (รักษาการ)   19 ตุลาคม พ.ศ. 2552 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
6. พลตำรวจเอก ชัชวาลย์ สุขสมจิตร์: 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2557 (รักษาการ)   27 มิถุนายน พ.ศ. 2557 – 30 กันยายน พ.ศ. 2557
7. สุวณา สุวรรณจูฑะ: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2557 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 (รักษาการ)   17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 – 27 ตุลาคม พ.ศ. 2558
8. กอบเกียรติ กสิวิวัฒน์: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2558 (รักษาการ)
9. พันตำรวจเอก ไพสิฐ วงศ์เมือง: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2558 – 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 (รักษาการ)  5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 – 2 เมษายน พ.ศ. 2563
10. พันตำรวจโท กรวัชร์ ปานประภากร: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2563 – 30 กันยายน พ.ศ. 2564
11. ไตรยฤทธิ์ เตมหิวงศ์: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 – 17 มกราคม พ.ศ. 2566
12. พันตำรวจตรี สุริยา สิงหกมล: 18 มกราคม พ.ศ. 2566 – 16 ธันวาคม พ.ศ. 2566
13 พันตำรวจตรียุทธนา แพรดำ: พ.ศ. 2567 – ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมสอบสวนคดีพิเศษ เก็บถาวร 2010-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก หน่วยสืบราชการลับของประเทศไทย |
| --- | --- |
สำนักนายกรัฐมนตรี:  สำนักข่าวกรองแห่งชาติ (NIA)  กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (ISOC) 
กระทรวงกลาโหม:  ศูนย์รักษาความปลอดภัย (AFSC)  ข่าวกรองทางทหาร (DJI) 
องค์กรตำรวจ:  กองปราบปราม (CSD)  กองบัญชาการตำรวจสันติบาล (SBB) 
กระทรวงยุติธรรม:  กรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI)  คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ONCB) 
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงยุติธรรมของไทย |
| --- | --- | --- |
| กรม | สำนักงานรัฐมนตรี • สำนักงานปลัดกระทรวง • กรมบังคับคดี • กรมคุมประพฤติ • กรมราชทัณฑ์ • กรมสอบสวนคดีพิเศษ • กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ • กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน • สำนักงานกิจการยุติธรรม • สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ |  |
| องค์การมหาชน | สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย (องค์การมหาชน) • สถาบันอนุญาโตตุลาการ |  |
| หน่วยงานในกำกับ ของรัฐมนตรี | สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด |  |
หมวดหมู่
13°53′25″N 100°33′56″E﻿ / ﻿13.890401°N 100.565656°E﻿ / 13.890401; 100.565656
วอยซ์ทีวี

| --- | --- |

ประเทศ:  ไทย
เครือข่าย: อดีตช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ ช่องโทรทัศน์ที่ไม่ใช้คลื่นความถี่
คำขวัญ: Voice of the New Generation (2552-2554) สถานีข่าวปลุกความคิด (2554-2555 , 2562-2567) Inform Inspire Entertain (2555-2557) Smart Voice ฉลาดคิด ฉลาดใช้ชีวิต (2557-2567,คำขวัญหลัก) Shift Thai โอกาสโลก โอกาสไทย (2562-2567,คำขวัญพิเศษ)
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 197 อาคารบีบีดี ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
แบบรายการ
ระบบภาพ: 576i (16:9 คมชัดปกติ)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: บริษัท วอยซ์ทีวี จำกัด
บุคลากรหลัก: เมฆินทร์ เพ็ชรพลาย กรรมการผู้อำนวยการ ทรงศักดิ์ เปรมสุข กรรมการที่ปรึกษา
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 29 มิถุนายน พ.ศ. 2552 (15 ปี)
ยุติออกอากาศ: วอยซ์ทีวี 21: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562 (5 ปี 152 วัน) เฉพาะคู่ขนานทีวีดาวเทียมเคเบิลทีวีและดิจิทัล: 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562 (3 ปี 272 วัน)  โทรทัศน์: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 (14 ปี 322 วัน) ออนไลน์: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 (14 ปี 336 วัน)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.voicetv.co.th
ออกอากาศ

เคเบิลทีวี
 ไทย: เคเบิลทีวีไทยทั่วประเทศ
ทีวีดาวเทียม
ไทยคม 6 C-Band: 3840 H 30000
ไทยคม 6 KU-Band: 12344 V 45000
PSI GMMZ Infosat Ideasat Thaisat KSTV: ช่อง 51
สื่อสตรีมมิง
VoiceTV: ชมรายการสด
Twitch: ชมรายการสด
AIS Play: ช่อง 51
True ID TV: ช่อง 51
 
วอยซ์ ทีวี (อังกฤษ: Voice TV) เป็นอดีตสถานีโทรทัศน์ที่ไม่ใช้คลื่นความถี่ในประเทศไทย ออกอากาศผ่านระบบดาวเทียมและเครือข่ายโทรทัศน์เคเบิล ก่อนหน้านี้เป็นผู้รับใบอนุญาตออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ หมวดหมู่ข่าวและเหตุการณ์ปัจจุบัน ออกอากาศทางช่องหมายเลข 21, อินเทอร์เน็ตในเว็บไซต์ www.voicetv.co.thและแอปพลิเคชันบนโทรศัพท์เคลื่อนที่อัจฉริยะ (smartphone) เริ่มทดลองออกอากาศเป็นครั้งแรก ผ่านระบบดาวเทียมดีทีวี ของบริษัท ไทยคม จำกัด (มหาชน) ในระบบซีแบนด์เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2552, เปิดตัวเว็บไซต์วอยซ์ทีวี เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน, เริ่มแพร่ภาพตลอด 24 ชั่วโมง ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2553, เริ่มออกอากาศผ่านระบบดาวเทียมเคยูแบนด์ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 และเริ่มออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 โดยประมูลด้วยมูลค่า 1,338 ล้านบาท ตลอดระยะเวลาที่ออกอากาศในระบบทีวีดิจิทัล ทำรายได้รวม 384 ล้านบาท เรตติ้งดีที่สุด 0.031 ในปี พ.ศ. 2561 และต่ำสุด 0.004 ในปี พ.ศ. 2557
วอยซ์ทีวี เป็นสื่อที่นำเสนอข้อมูลข่าวสารจากทั่วทุกมุมโลก รายงานเจาะลึกประเด็นที่สังคมให้ความสนใจ ด้วยมุมมองที่แตกต่างจากสื่อมวลชนกระแสหลัก รวมทั้งสาระบันเทิงต่าง ๆ เพื่อเสริมสร้างแรงบันดาลใจแก่คนรุ่นใหม่ ด้วยกระบวนการผลิตคุณภาพสูง เพื่อสร้างความแปลกใหม่ หลากหลาย แต่สามารถทำความเข้าใจได้ง่าย และเข้าถึงได้อย่างรวดเร็ว ตอบสนองวิถีชีวิตรูปแบบใหม่ ของคนทำงานในเมือง เพื่อการใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพ ปัจจุบันสามารถเข้าถึงผู้ชม 22 ล้านครัวเรือนทั่วประเทศ และยังนำเสนอผ่านสื่อเครือข่ายสังคมทุกรูปแบบคือ เฟซบุ๊ก, ทวิตเตอร์, อินสตาแกรม และยูทูบ
ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2557 มีเมฆินทร์ เพ็ชรพลาย, ทรงศักดิ์ เปรมสุข อดีตผู้บริหารไอทีวี เป็นกรรมการที่ปรึกษา เป็นกรรมการผู้อำนวยการ, พานทองแท้ ชินวัตร เป็นกรรมการรองผู้อำนวยการ และพินทองทา คุณากรวงศ์ เป็นกรรมการบริษัท
ประวัติ

บริษัท วอยซ์ ทีวี จำกัด จดทะเบียนจัดตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ในนามบริษัท ฮาวคัม เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด ด้วยทุนจำนวน 300 ล้านบาท ประกอบธุรกิจผลิตรายการโทรทัศน์ เพื่อนำออกอากาศเป็นการทั่วไป เดิมตั้งอยู่เลขที่ 414 ถนนพหลโยธิน แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร (อาคารชินวัตรทาวเวอร์ 1 ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น อาคารเอไอเอสทาวเวอร์ 1) ประกอบด้วยกรรมการบริษัท 4 คนคือ พานทองแท้ ชินวัตร, พินทองทา ชินวัตร คุณากรวงศ์, ทรงศักดิ์ เปรมสุข, เฉลิม แผลงศร และมีผู้ถือหุ้นจำนวน 8 รายคือ บริษัท พี.ที.คอร์ปอเรชัน จำกัด (ร้อยละ 56.00), พานทองแท้ ชินวัตร (ร้อยละ 36.96), พินทองทา ชินวัตร คุณากรวงศ์ (ร้อยละ 7.04) และบุคคลอื่นๆ รวมอีก 5 หุ้น มีผลงานผลิตรายการโทรทัศน์ต่างๆ ซึ่งทั้งหมดออกอากาศทางไอทีวี เช่น I Style, ใครรักใครหัวใจตรงกัน,ปลาเก๋าราดพริก,บางกอกรามา ฯลฯ รวมถึงเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่น ฮิคารุเซียนโกะ ซึ่งออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อีกด้วย เปลี่ยนชื่อครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เป็นบริษัท วอยซ์สเตชัน จำกัด, เปลี่ยนครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เป็นชื่อปัจจุบัน
ต่อมาได้เข้าร่วมประมูลโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ หมวดหมู่ข่าว เหตุการณ์ปัจจุบัน และสาระ ได้ช่องหมายเลข 21 และเริ่มทดลองออกอากาศเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2557
คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ กสทช. ลงมติอนุมัติการคืนใบอนุญาตวอยซ์ทีวี ของบริษัท วอยซ์ ทีวี จำกัด และให้ยุติการออกอากาศเฉพาะทีวีดิจิทัลช่อง 21 ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2562 จากนั้นวอยซ์ทีวีจึงแพร่ภาพออกอากาศบนดาวเทียม ตั้งแต่เวลา 00:01 น. เป็นต้นไป ในหลาย ๆ ช่องทางของทีวีดาวเทียมสื่อออนไลน์อย่างต่อเนื่อง โดยเช่าสัญญาณช่อง V2H2 ในระบบโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมช่อง 51 ของเอ็มวีทีวี ในการออกอากาศ
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2567 วอยซ์ทีวีได้ประกาศปิดกิจการ และยุติการออกอากาศทุกช่องทาง โดยจะเลิกจ้างพร้อมทั้งจ่ายเงินชดเชยให้พนักงานฝ่ายต่าง ๆ ทั้งหมด จำนวนมากกว่า 100 คน และทยอยยุติการออกอากาศรายการต่าง ๆ ภายในช่วงเดือนพฤษภาคม โดยได้ปิดสถานีทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 และยุติการออกอากาศในช่องทางออนไลน์ลงอย่างสมบูรณ์ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ส่วนอาคารสถานีนั้น พรรคเพื่อไทยได้นำไปใช้เป็นที่ทำการพรรคตั้งแต่เดือนสิงหาคมปีเดียวกัน
ผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว > รายการที่ยุติการออกอากาศไปแล้ว

Voice Go !
Brain Wake
คิดเล่นเห็นต่างกับคำผกา
In Her View
ปลื้ม Explore !
Cooking With Jacqui
ทรายอิน
Book Guide
Overview Extra
มองโลก Daily
ย่อโลก
TonightThailand
i ASEAN
Global Village
Voice Market
Big Boom Box
The Master
ใบตองแห้ง On Air
ยามไทม์
ตาสว่าง
Overview
สุมหัวคิด
มองโลกมองไทย
แซ่มลื้ม
ลงแขก
Voice Focus
ทูเดย์โชว์
ตีสิบ
Tadi Japan With James Jirayu
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ช่องโทรทัศน์ผ่านระบบเคเบิล ระบบดาวเทียม และอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย |
| --- | --- |
สารคดี:  ทรูเอ็กซ์พลอร์  สำรวจโลก 
กีฬา:  ทรูสปอร์ต 
ดนตรี:  ไทไชโย 
ละครชุด:  ทรูซีรีส์  ทรูเอเชียนซีรีส์ 
ภาพยนตร์:  ทรูมูฟวีฮิตส์  ทรูไทยฟิล์ม 
รายการสำหรับเด็ก:  บูมเมอแรง  ทรูสปาร์กเพลย์  อนิพลัส  เน็กซ์ คิด 
บันเทิง:  ทรูเอ็กไซต์  ทรูเรียลิตี 
ปกิณกะ:  ไม่มีช่องออกอากาศ 
การศึกษา:  สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา  สถานีวิทยุโทรทัศน์การศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม  อาร์ยูทีวี  เอสทีโอยูแชนเนล  อาร์เอสยูวิสดอมทีวี  บีทียูทีวี 
ศาสนา:  ธรรมะทีวี  ทีวีมุสลิม  ทีบีซี 
ภาษาต่างประเทศ:  เอ็นบีทีเวิลด์ 
การเมือง:  วอยซ์ทีวี  นิวส์วัน  สถานีสุวรรณภูมิ  เอ็มวีทีวีแชนแนล  พีซทีวี  ไทยไทแชนแนล  ท็อปนิวส์ 
ในอดีต:  เอเอฟ แชนแนล  มะจังทีวี  เอเอสทีวี  กรีนแชนแนล  แอ็กซ์แชนแนล  จีเอ็มเอ็ม มิวสิค  อาร์เอสสปอร์ตลาลิกา/ซันแชนเนล  ช่อง 6  สาระแนแชนแนล  เจเอสแอลแชนแนล  บางกอกซิตีแชนแนล  ทีแชนแนล  มีเดียส์นิวส์ แชนแนล  ไทยอาเซียนนิวส์เน็ตเวิร์ค  อินแชนแนล  อาเซียนทีวี  พีทีวี  สถานีประชาธิปไตย/สถานีประชาชน  จีทีเอชออนแอร์  แบงแชนแนล  เอ็มคอตวัน  ดีเอ็มซี  ตูนแชนแนล  จีเอ็มเอ็มสปอร์ต  ซีทีเอช สเตเดียม  ซีทีเอช สปอร์ตส สปิริต  ทีนิวส์  สยามสปอร์ตแชนเนล  ทูนามิ  แอนิแมกซ์  ช็อคโกแลตทีวี  มันนีแชนแนล  แก๊งการ์ตูนแชนเนล  ทรูสปาร์กจัมพ์  ดีเอ็นซี  ทีวี 24  แฟนทีวี  ยูแชนแนล  สบายดีทีวี  เพลินทีวี  ช่อง 2  ทรูเฮฮา  ทรูมิวสิก  ไทยไทยแชนแนล  เวรีทีวี  แชนแนลวีไทยแลนด์  เอ็มคอตเวิลด์  ยูทูเพลย์ทีวี  ป๊อปทีวี  ทีสปอร์ตส  เอ็มแชนเนล  ตูนนี่  ตูนตูน  ทีวีจ๊ะทิงจา  เบบี้ทีวี  ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก  มิราเคิล  เอ็มวีทีวีแฟมิลี  พีเอสไอ สาระดี  ทรูอินไซด์  การ์ตูนคลับแชนเนล
จังหวัดชิบะ

| จังหวัดชิบะ 千葉県 |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงภาษาญี่ปุ่น
 • ญี่ปุ่น: 千葉県
 • โรมาจิ: Chiba-ken
ตามเข็มนาฬิกาจากด้านบน: เมืองใหม่มากูฮาริ, เขตอุตสาหกรรมเคโย, มากูฮาริเม็ซเซะ, ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ, ท่าเรือชิบะ, นาริตาซัง
   ธง สัญลักษณ์

พิกัด:  35°36′18″N 140°07′24″E﻿ / ﻿35.60500°N 140.12333°E﻿ / 35.60500; 140.12333
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
เกาะ: ฮนชู
เมืองหลวง: ชิบะ
เขตการปกครอง: อำเภอ: 6, เทศบาล: 54
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: โทชิฮิโตะ คูมาไง (熊谷 俊人)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,157.61 ตร.กม. (1,991.36 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 28
ประชากร (1 มิถุนายน ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 6,278,060 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 6
 • ความหนาแน่น: 1,200 คน/ตร.กม. (3,200 คน/ตร.ไมล์)
รหัส ISO 3166: JP-12
สัญลักษณ์:  
• ต้นไม้: Kusamaki
• ดอกไม้: ดอกผักกาดก้านขาว
• สัตว์ปีก: Meadow bunting
• สัตว์น้ำ: ปลาจาน
เว็บไซต์: www.pref.chiba.lg.jp
จังหวัดชิบะ (ญี่ปุ่น: 千葉県; โรมาจิ: Chiba-ken) เป็นจังหวัดหนึ่งที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคคันโต บนเกาะฮนชูของประเทศญี่ปุ่น จังหวัดชิบะมีประชากร 6,278,060 คน (1 มิถุนายน ค.ศ. 2019) และมีพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ 5,157 ตารางกิโลเมตร จังหวัดชิบะติดกับจังหวัดอิบารากิทางทิศเหนือ จังหวัดไซตามะทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และโตเกียวทางทิศตะวันตก
จังหวัดชิบะมีเมืองหลวงชื่อเดียวกันคือ นครชิบะ อีกทั้งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด เมืองที่สำคัญอื่น ๆ เช่น ฟูนาบาชิ มัตสึโดะ อิจิกาวะ และคาชิวะ จังหวัดชิบะตั้งอยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันออกของญี่ปุ่น อยู่ทางตะวันออกของโตเกียว และเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครโตเกียว ซึ่งเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดในโลก พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดชิบะอยู่บนคาบสมุทรโบโซ ปิดล้อมด้านตะวันออกของอ่าวโตเกียว ซึ่งเป็นอ่าวที่แยกจังหวัดชิบะออกจากจังหวัดคานางาวะ จังหวัดชิบะเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ, โตเกียวดิสนีย์รีสอร์ต (ประกอบด้วยโตเกียวดิสนีย์แลนด์และโตเกียวดิสนีย์ซี) และเขตอุตสาหกรรมเคโย
ที่มาของชื่อ

ชื่อของจังหวัดชิบะในภาษาญี่ปุ่นมาจากตัวอักษรคันจิสองตัว ตัวแรก 千 หมายถึง "หนึ่งพัน" และตัวที่สอง 葉 หมายถึง "ใบไม้" ชื่อนี้ปรากฏเป็นครั้งแรกในชื่อของสำนักงานบัญชาการประจำภูมิภาค ชิบะ คูนิ โนะ มิยัตสึโกะ (ญี่ปุ่น: 千葉国造; โรมาจิ: Chiba Kuni no Miyatsuko) ชื่อนี้ถูกนำมาใช้โดยตระกูลย่อยของตระกูลไทระ ซึ่งย้ายมาอยู่ในพื้นที่ที่เป็นนครชิบะในปัจจุบันในช่วงปลายสมัยเฮอัง โดยได้รับชื่อนี้มาใช้กลายเป็นตระกูลชิบะ และมีอิทธิพลอย่างมากในพื้นที่ของจังหวัดนี้จนถึงสมัยอาซูจิ–โมโมยามะ คำว่า "ชิบะ" ได้รับเลือกให้เป็นชื่อของจังหวัดนี้ ณ เวลาที่ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1873 โดยสมัชชาผู้ว่าราชการจังหวัด (ญี่ปุ่น: 地方官会議; โรมาจิ: Chihō Kankai Kaigi) ซึ่งเป็นการประชุมของผู้ว่าราชการจังหวัดในสมัยเมจิตอนต้นในการตัดสินใจโครงสร้างการบริหารราชการส่วนภูมิภาคและท้องถิ่นในญี่ปุ่น
คำประสม "เคโย" (ญี่ปุ่น: 京葉; โรมาจิ: Keiyō) ซึ่งหมายถึงภูมิภาคโตเกียว-ชิบะนั้น มาจากอักษรตัวที่สองของคำว่าโตเกียว (京) และอักษรตัวที่สองของคำว่าชิบะ (葉) ซึ่งสามารถออกเสียงได้เป็น "เค" และ "โย" ตามลำดับ คำประสมนี้ใช้ในชื่อต่าง ๆ เช่น ทางรถไฟสายเคโย ถนนเคโย และเขตอุตสาหกรรมเคโย
ประวัติศาสตร์ > ประวัติศาสตร์ช่วงต้น

ในจังหวัดชิบะมีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ตามหลักฐานจากยุคโจมงที่ยังคงมีอยู่ในทุกส่วนของภูมิภาค มีการพบกองเปลือกหอยไคซูกะที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ามีประชากรจำนวนมากในจังหวัดที่พึ่งพาอาศัยผลิตภัณฑ์ทางทะเลที่อุดมสมบูรณ์ของมหาสมุทรแปซิฟิกและอ่าวโตเกียว และมีสุสานโบราณโคฟุง (เนินสุสานรูปกุญแจ) ซึ่งพบได้ทั่วทั้งจังหวัด โดยกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในฟุตสึ ริมอ่าวโตเกียว
ประวัติศาสตร์ > ยุคอาซูกะและยุคนาระ

ในยุคอาซูกะ (ค.ศ. 538–710) ภายใต้การปฏิรูปปีไทกะ ค.ศ. 645 โครงสร้างการปกครองของบริเวณที่เป็นจังหวัดชิบะในปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก แคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นฟูซะ ซึ่งคาดว่าครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดชิบะและอิบารากิ ได้แบ่งออกเป็นสองแคว้น ได้แก่ แคว้นชิโมซะ (หรือเรียกอีกอย่างว่าชิโมฟูซะ) ในพื้นที่ทางเหนือ และแคว้นคาซูซะ ในพื้นที่ทางใต้ แคว้นอาวะซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดชิบะได้แยกออกมาจากแคว้นคาซูซะใน ค.ศ. 718 หน่วยการปกครองเหล่านี้ดำรงอยู่เรื่อยมาจนกระทั่งถูกยกเลิกและรวมเข้าเป็นจังหวัดชิบะหลังจากการฟื้นฟูเมจิ รัฐบาลกลางได้มีการจัดตั้งวัดประจำแคว้นหรือที่เรียกว่าโคคุบุนจิ
ประวัติศาสตร์ > ยุคเฮอัง

ราชสำนักของจักรวรรดิค่อย ๆ ขยายอำนาจเหนือสามแคว้นดังกล่าวในยุคนาระ (ค.ศ. 710–794) และยุคเฮอัง (ค.ศ. 794–1185) ฐานันดรศักดินาโชเอ็งได้ก่อตั้งขึ้นทั่วทั้งสามแคว้นนี้ และภูมิภาคนี้ได้กลายเป็นแหล่งรายได้จากภาษี สินค้าเกษตร และสินค้าอื่น ๆ ให้กับเมืองหลวงที่เกียวโต อย่างไรก็ตาม เมื่อยุคเฮอังก้าวหน้าขึ้น โคกูชิหรือผู้ว่าประจำแคว้นก็เข้ามาใช้อำนาจทางทหารโดยไม่ขึ้นกับรัฐบาลกลางในเกียวโต ตระกูลชิบะได้ล่มสลายโดยสิ้นเชิงพร้อมกับราชสำนักของจักรวรรดิ และเป็นส่วนสำคัญในการก่อตั้งผู้สำเร็จรัฐบาลโชกุนคามากูระ