stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โครโมโซม 1 (มนุษย์)
รายชื่อยีนที่พบ > p-arm

ACADM: acyl-Coenzyme A dehydrogenase, C-4 to C-12 straight chain
COL11A1: collagen, type XI, alpha 1
CPT2: carnitine palmitoyltransferase II
DBT: dihydrolipoamide branched chain transacylase E2
DIRAS3: DIRAS family, GTP-binding RAS-like 3
ESPN: espin (autosomal recessive deafness 36)
GALE: UDP-galactose-4-epimerase
GJB3: gap junction protein, beta 3, 31kDa (connexin 31)
HMGCL: 3-hydroxymethyl-3-methylglutaryl-Coenzyme A lyase (hydroxymethylglutaricaciduria)
KCNQ4: potassium voltage-gated channel, KQT-like subfamily, member 4
KIF1B: kinesin family member 1B
MFN2: mitofusin 2
MTHFR: 5,10-methylenetetrahydrofolate reductase (NADPH)
MUTYH: mutY homolog (E. coli)
NGF: Nerve Growth Factor
PARK7: Parkinson disease (autosomal recessive, early onset) 7
PINK1: PTEN induced putative kinase 1
PLOD1: procollagen-lysine 1, 2-oxoglutarate 5-dioxygenase 1
TACSTD2: tumour-associated calcium signal transducer 2
TSHB: thyroid stimulating hormone, beta
UROD: uroporphyrinogen decarboxylase (the gene for  porphyria cutanea tarda)
รายชื่อยีนที่พบ > q-arm

ASPM: a brain size determinant
CRP: C-reactive protein
F5: coagulation factor V (proaccelerin, labile factor)
FMO3: flavin containing monooxygenase 3
GBA: glucosidase, beta; acid (includes glucosylceramidase) (ยีนของโรคเกาเชอร์)
GLC1A: ยีนของโรคต้อหิน
HFE2: hemochromatosis type 2 (juvenile)
HPC1: ยีนของโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก
IRF6: ยีนของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน
LMNA: lamin A/C
MPZ: myelin protein zero (Charcot-Marie-Tooth neuropathy 1B)
MTR: 5-methyltetrahydrofolate-homocysteine methyltransferase
PPOX: protoporphyrinogen oxidase
PSEN2: presenilin 2 (Alzheimer disease 4)
SDHB: succinate dehydrogenase complex subunit B
TNNT2: cardiac troponin T2
USH2A: Usher syndrome 2A (autosomal recessive, mild)
ตามลิงก์ http://www.ornl.gov/sci/techresources/Human_Genome/posters/chromosome/chromo01.shtml โครโมโซม 1 ประกอบด้วยเบส 263 ล้านคู่เบส
โรคและความผิดปกติ

มีโรคที่รู้จักกัน 890 ชนิด ที่เกี่ยวข้องกับโครโมโซมนี้ บางส่วนของโรคเหล่านี้มีอาการหูหนวกโรคอัลไซเมอร์ ต้อหินและโรคมะเร็งเต้านม การจัดเรียงและการกลายพันธุ์ของโครโมโซมเป็นที่แพร่หลายในโรคมะเร็งและโรคอื่น ๆ อีกมากมาย รูปแบบของการเปลี่ยนแปลงลำดับแสดงให้เห็นถึงการแสดงออกของยีนอย่างเฉพาะเจาะจงที่อาจนำไปสู่การแสดงออกของโรคในมนุษย์ แต่ในบางส่วนของโลกอาจจะไม่มีการแสดงออกของโรคอย่างชัดเจน
โรคที่เกี่ยวข้องกับยีนบนโครโมโซมที่ 1 (ซึ่งมีโรคทางพันธุกรรมที่รู้จักมากที่สุดของโครโมโซมของมนุษย์):
1q21.1 deletion syndrome
1q21.1 duplication syndrome
โรคอัลไซเมอร์
Alzheimer disease, type 4
มะเร็งเต้านม
Brooke Greenberg Disease (Syndrome X)
Carnitine palmitoyltransferase II deficiency
Charcot–Marie–Tooth disease, types 1 and 2
collagenopathy, types II and XI
congenital hypothyroidism
หูหนวก, autosomal recessive deafness 36
Ehlers-Danlos syndrome
Ehlers-Danlos syndrome, kyphoscoliosis type
Factor V Leiden thrombophilia
Familial adenomatous polyposis
galactosemia
โรคเกาเชอร์
โรคเกาเชอร์ ชนิดที่ 1
โรคเกาเชอร์ ชนิดที่ 2
โรคเกาเชอร์ ชนิดที่ 3
Gaucher-like disease
Gelatinous drop-like corneal dystrophy
ต้อหิน
Hemochromatosis
Hemochromatosis, type 2
Hepatoerythropoietic porphyria
Homocystinuria
Hutchinson Gilford Progeria Syndrome
3-hydroxy-3-methylglutaryl-CoA lyase deficiency
Hypertrophic cardiomyopathy, autosomal dominant mutations of TNNT2; hypertrophy usually mild; restrictive phenotype may be present; may carry high risk of sudden cardiac death
โรคปัสสาวะน้ำเชื่อมเมเพิล
medium-chain acyl-coenzyme A dehydrogenase deficiency
Microcephaly
Muckle-Wells Syndrome
Nonsyndromic deafness
Nonsyndromic deafness, autosomal dominant
Nonsyndromic deafness, autosomal recessive
Oligodendroglioma
โรคพาร์คินสัน
ฟีโอโครโมไซโตมา
porphyria
porphyria cutanea tarda
popliteal pterygium syndrome
มะเร็งต่อมลูกหมาก
Stickler syndrome
Stickler syndrome, COL11A1
TAR syndrome
trimethylaminuria
Usher syndrome
Usher syndrome type II
Van der Woude syndrome
Variegate porphyria
ไคเซ็ง

ไคเซ็น (ญี่ปุ่น: 改善; โรมาจิ: Kaizen) เป็นภาษาญี่ปุ่น แปลว่า การเปลี่ยนแปลงเพื่อให้ดีขึ้น หรือปรับปรุงให้ดีขึ้น หรือการปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง หรือการปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ไคเซ็นโดยความหมายทั่วๆไปแล้วจะหมายความว่า สภาพสิ่งที่ไม่ดีปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้นใหม่ ซึ่งเป็นคำศัพท์ที่ใช้ในวงการอุตสาหกรรมการผลิตไคเซ็นที่ใช้ในโรงงานผู้ปฏิบัติงานจะเป็นแกนกลางในการปฏิบัติในกิจกรรมนี้ (Bottom up)
คำจำกัดความ

เนื้อหาของกิจกรรมไคเซ็นคือ การปรับปรุงแก้ไขอุปกรณ์เครื่องจักร และการสร้างเครื่องมือใหม่ๆPokayokeขึ้นมาเป็นต้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานให้ก้าวหน้าและ รักษาความปลอดภัยในการทำงาน, ป้องกันการเกิดคุณภาพที่ไม่ดีขึ้น ในสิ่งเหล่านี้ที่เกี่ยวข้องกับการผลิต ไคเซ็น(การปรับปรุงให้ดีขึ้น) เป็นการปฏิบัติงานโดยใช้สติปัญญาของคนงานในการทำกิจกรรมเองซึ่งไม่ได้เป็นคำสั่งจากเบื้องบน จึงเป็นลักษณะเฉพาะพิเศษของกิจกรรมนี้ ทางฝ่ายโรงงานหรือกิจการ ส่วนใหญ่ก็ได้คอยช่วยเหลือรองรับทางกิจกรรมที่เป็นรูปแบบของQC circleเป็นต้นเสียส่วนใหญ่ หรือ ไคเซ็นคือไม่ใช่เป็นการกิจกรรมที่เสร็จสิ้นแค่ครั้งเดียวแต่จะทำอย่างต่อเนื่องและไม่มีที่สิ้นสุด
กิจกรรมไคเซ็น กับกิจกรรม QC circle นั้นในวงการอุตสาหกรรมการผลิตของญี่ปุ่นแล้วส่วนใหญ่จะใช้ร่วมกันหรือทำร่วมกัน
ไคเซ็นได้ถูกนับรวมในคำจำกัดความพื้นฐานของระบบการผลิตแบบโตโยต้า เข้าไปด้วย ตัวอย่างเช่น การใช้สติปัญญาของพนักงานในการปรับปรุงงานด้านทอผ้าของอุปกรณ์การผลิตโดยใช้ของจากบริษัทอื่นแทนบ้าง และของที่ไม่เพียงพอหรือขาดจะไม่ซื้อแต่พวกตนเองจะทำการสร้างและปรับปรุงขึ้นมา และการสร้างแก้ไขนั้นจะอยู่ในระบบไม่เกินงบประมาณที่วางไว้ เป็นต้น ในการผลิตแบบระบบโตโยต้านั้นจะมีเกร็ดสาระที่ลึกๆในหลายอย่าง
วงการอุตสาหกรรมและโรงงานของญี่ปุ่นได้ขยายและพัฒนาไปในต่างประเทศ ในขณะเดียวกันก็ได้ส่งผู้ชำนาญงานไปฝึกอบรมพนักงานในท้องถิ่น และในปีค.ศ. 1980 ณ MITเป็นแกนนำในการทำวิจัยความแข็งแกร่งของวงการอุตสาหกรรมญี่ปุ่น เป็นต้น สิ่งนี้เป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดของวงการการผลิตของญี่ปุ่นจึงทำให้ขยายไปยังต่างประเทศ
โซยุซ เอ็มเอส-09

| โซยุซ เอ็มเอส-09 |
| --- | --- |
จรวดโซยุซขณะเชื่อมในสถานีอวกาศนานาชาติ
ข้อมูลทั่วไป
ผู้ควบคุม: รัฐวิสาหกิจรอสคอสมอส
ลูกเรือ
จำนวนลูกเรือ: 3 คน
สมาชิก: เซอร์เกย์ โปรคอปเยฟ อะเล็กซันเดอร์ เกิสต์ เซเรนา ออนอน-แชนเซลเลอร์
เริ่มภารกิจ
ข้อมูล: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2561  11:12:41 UTC
ที่ปล่อย: บัยโกเงอร์ ลาน 1/5
สิ้นสุดภารกิจ
ข้อมูล: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2561  05:02 UTC
ภารกิจ
ก่อนหน้านี้: โซยุซ เอ็มเอส-08
หลังจากนี้: โซยุซ เอ็มเอส-10
โซยุซ เอ็มเอส-09 เป็นโครงการอวกาศของโซยุซที่เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2561 โดยเป็นการส่งนักบินอวกาศ 3 คนจากโครงการเอ็กแพรนชัน 57 ไปสู่สถานีอวกาศนานาชาติ เอ็มเอส-09 เป็นโครงการอวกาศโซยุซครั้งที่ 138 ลูกเรือในภารกิจนี้เป็นผู้บัญชาการของรัสเซีย และวิศวกรชาวเยอรมัน และอเมริกา
ในคืนวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2561 มีการรั่วไหลของอากาศจากการตรวจโดยภาคพื้น ในเบื้งต้นคาดว่าน่าจะเป็นการกระทบของไมโคร มีโทรเดียน ส่งผลให้เกิดข่องว่างขนาด 2 มิลลิเมตร ในมอดูลโครงแบบอิเล็กตรอนของเอ็มเอส-09 ลูกเรือชาวรัสเซียใช้เทปแคปทันอุดรอยรั่วก่อนที่จะค่อยซ่อมแซมให้สมบูรณ์แบบ ต่อมาได้มีการซ่อมแซมแบบสมบูรณ์โดยมีการใช้กาวอีพ็อกซี่อุดรอยรั่วจนสำเร็จในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2561 เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2561 มีการพบหลุมถูกเจาะในตัวยาน แต่ไม่รู้ว่าโดยเจตนาหรือเป็นเหตุสุดวิสัย
หลังจากที่โซยุซ เอ็มเอส-10 ไม่สามรถเข้าสูวงโคจรได้ ทำให้ลูกเรือของเอ็มเอส-09 จำเป็นต้องเลื่อนการกลับสู่โลกไปเป็นวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2561 จากเดิมที่มีการกำหนดในเดือนตุลาคม
เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย

| เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย |
| --- | --- |

ประสูติ: 5 มกราคม ค.ศ. 1909(1909-01-05) บูคาเรสต์ ราชอาณาจักรโรมาเนีย
สิ้นพระชนม์: 21 มกราคม ค.ศ. 1991(1991-01-21) (82 ปี) ยังส์ทาวน์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐ
ฝังพระศพ: สุสานอ็อทโธดอกซ์
พระสวามี: อาร์ชดยุกแอนตอนแห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสคานี สเตฟาน นิโคลัส อิสซาเรสคู
พระบุตร: อาร์ชดยุกสเตฟานแห่งออสเตรีย อาร์ชดัชเชสมาเรีย อีเลียนาแห่งออสเตรีย อาร์ชดัชเชสอเล็กซานดราแห่งออสเตรีย โดมินิค ฟอน ฮาพส์บวร์ค อาร์ชดัชเชสมาเรีย แม็กเดเลนาแห่งออสเตรีย อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
ราชวงศ์: โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
พระบิดา: เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
พระมารดา: สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย(5 มกราคม ค.ศ. 1909 -  21 มกราคม ค.ศ. 1991) เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องของเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย กับ สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย หลังจากทรงอภิเษกสมรสทรงเป็นที่รู้จักในพระนามว่า เจ้าฟ้าหญิงผู้รุ่งโรจน์อีเลียนา อาร์คดัสเชสแห่งออสเตรียและเจ้าหญิงแห่งฮังการี โครเอเชียและโบฮีเมีย เจ้าหญิงแห่งโรมาเนีย
ประสูติ

เจ้าหญิงอีเลียนาทรงประสูติที่กรุงบูคาเรสต์ พระนางทรงเป็นผู้จัดตั้งและเป็นผู้นำของหน่วยเนตรนารีโรมาเนีย ภายใต้สภากาชาด และโรงเรียนของงานสังคมสงเคราะห์ในโรมาเนีย พระนางทรงเป็นลูกเรือที่มีความปรารถนามาก พระนางทรงสะสมเอกสารการบุกเบิกทางทะเลไว้มาก พระนางทรงล่องเรือ"อิสปราวา"ของพระนางเองหลายปี หลังจากนั้นพระนางทรงมีส่วนร่วมในหน่วยเนตรนารีออสเตรีย พระนางทรงมีส่วนร่วมตั้งแต่ ค.ศ. 1935 จนกระทั่งหน่วยเนตรนารีและลูกเสือถูกสั่งห้ามในปี ค.ศ. 1938 หลังจากหน่วย  Anschluss ของนาซีเยอรมันได้เข้ามาเป็นผู้ควบคุมหน่วยเนตรนารีออสเตรีย
ก่อนพระเจ้าไมเคิลสละราชสมบัติ

ในเมืองซินายอา วันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1931 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงอภิเษกสมรสกับอาร์คดยุคแอนตันแห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสคานี การอภิเษกสมรสครั้งนี้ได้สนับสนุนโดยพระเชษฐาของพระนางคือ คาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย แต่พระองค์ทรงไม่พอพระทัยเจ้าหญิงอีเลียนาผู้เป็นพระขนิษฐาซึ่งทรงเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ชาวโรมาเนียมากกว่าพระองค์จึงประสงค์ให้พระนางออกจากประเทศไป หลังจากการอภิเษกสมรสพระเจ้าคาโรลได้ประกาศแก่ประชาชนชาวโรมาเนียอย่าให้เชื้อพระวงศ์ฮาพส์บวร์คเข้ามาอาศัยอยู่ในผืนแผ่นดินโรมาเนีย จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เจ้าหญิงอีเลียนาและอาร์คดยุคแอนตันทรงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในประเทศโรมาเนีย
หลังจากพระสวามีของพระนางทรงถูกเกณฑ์เข้าร่วมกองทัพอากาศลัฟเวฟท์แห่งเยอรมนี พระนางทรงจัดตั้งโรงพยาบาลที่ปราสาทของพระองค์ ณ เมืองซอนเดนเบิร์ก นอกกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียเพื่อทหารชาวโรมาเนียที่ได้รับบาดเจ็บ ในปี ค.ศ. 1944 พระนางและพระโอรสธิดาได้เสด็จกลับโรมาเนีย ทรงพักอาศัยที่ปราสาทบรันใกล้เมืองบราชอฟ อาร์คดยุคแอนตันเสด็จมาร่วมด้วยแต่สถานที่ได้ถูกยึดโดยกองทัพแดง เจ้าหญิงอีเลียนาทรงจัดตั้งและทำงานในโรงพยาบาลอื่นๆในหมู่บ้านบรันที่ซึ่งพระนางทรงตั้งชื่อโรงพยาบาลดวงหทัยของพระราชินีในความรักความทรงจำของพระชนนีของพระนางคือ สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
หลังจากทรงลี้ภัย

หลังจากมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนียผู้เป็นพระนัดดาได้สละราชสมบัติ เจ้าหญิงอีเลียนาและพระราชวงศ์เสด็จลี้ภัยจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งโรมาเนียซึ่งก่อตัวขึ้นมาใหม่ ครั้งแรกทรงตั้งรกรากในสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นทรงย้ายไปประเทศอาร์เจนตินาและในปี ค.ศ. 1950 พระนางและพระโอรสธิดาได้ย้ายไปสหรัฐอเมริกาที่ซึ่งทรงซื้อบ้านที่เมืองนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์
ปี ค.ศ. 1950 ถึง ค.ศ. 1961 ทรงทำการต่อต้านคอมมิวนิสต์แทรงทำงานในโบสถ์ออร์ทอด็อกซ์โรมาเนียในอเมริกา ทรงนิพนธ์หนังสือ 2 เล่ม คือ ฉันมีชีวิตอีกครั้ง(I Live Again)เป็นความทรงจำของพระนางปีสุดท้ายที่ทรงอยู่ในโรมาเนีย และโรงพยาบาลแห่งดวงหทัยพระราชินี(Hospital of the Queen's Heart)เป็นการจัดตั้งโรงพยาบาลและการทำงานในโรงพยาบาล
ในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงหย่าขาดกับอาร์คดยุคแอนตัน และทรงสมรสครั้งที่ 2 ในเมืองนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ในวันที่ 20 มิถุนายนปีเดียวกัน กับนายแพทย์ สเตฟาน นิโคลัส อิสซาเรสคู ไม่มีพระโอรสธิดาร่วมกัน
ใน ค.ศ. 1961 ทรงเข้ารีตออร์ทอด็อกซ์ พระอารามแห่งการคุ้มกันพระมารดาแห่งพระเจ้า ในเมืองบุซซี ประเทศฝรั่งเศส การสมรสครั้งที่ 2 ของพระนางได้สิ้นสุดเมื่อทรงหย่าในปี ค.ศ. 1965 พระนางทรงโกนพระเกศาและทรงดำรงเป็นซิสเตอร์(แม่ชี)ในปี ค.ศ. 1967 ซิสเตอร์อีเลียนาทรงได้พระนามว่า มาร์เตอร์อเล็กซานดรา(พระแม่อเล็กซานดรา) ทรงย้ายกลับมาที่อเมริกาและทรงเข้าอารามออร์ทอด็อกซ์แห่งการเปลี่ยนแปลง ที่เมืองเอลวูด รัฐเพนซิลเวเนีย ทรงดำรงเป็นหัวหน้าสำนักชี จนกระทั่งทรงเกษียณในปี ค.ศ. 1981 พระนางทรงพำนักอยู่ที่อารามจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
พระนางเสด็จเยือนโรมาเนียอีกครั้งในปี ค.ศ. 1990 พระชันษา 81 ปี ด้วยความช่วยเหลือของพระธิดา
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1991 พระนางทรงทรมานกับการที่สะโพกหักในตอนเย็นก่อนวันพระชันษาครบ 82 ปี และขณะอยู่ในโรงพยาบาลทรงทรมานกับภาวะหัวใจล้มเหลว ทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 มกราคมปีเดียวกัน พระชันษา 82 ปี
ประวัติครอบครัว > ข้อสงสัยเกี่ยวกับความเป็นบิดา

มีบางข้อสงสัยเกี่ยวพระบิดาแท้จริงของเจ้าหญิงอีเลียนา มีผุ้ได้กล่าวว่าพระบิดาของเจ้าหญิงคือเจ้าชายบาร์บู สเตอเบย์ เนื่องจากพระมารดาของพระนางทรงเป็นผู้มีความอื้อฉาวมากในหมู่พระราชวงศ์
ประวัติครอบครัว > พระโอรสธิดา

เจ้าหญิงอิเลียนาและอาร์คดยุคแอนตันมีพระโอรสธิดารวม 6 พระองค์ ได้แก่
อาร์ชดยุกสเตฟานแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมาเรีย อีเลียนาแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสอเล็กซานดราแห่งออสเตรีย
โดมินิค ฟอน ฮาพส์บวร์ค
อาร์ชดัชเชสมาเรีย แม็กเดเลนาแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
ประวัติครอบครัว > เหตุการณ์สำคัญในครอบครัว

ในปี ค.ศ. 1954 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงหย่าขาดกับอาร์คดยุคแอนตัน และทรงสมรสครั้งที่ 2 ในเมืองนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์กับนายแพทย์ สเตฟาน นิโคลัส อิสซาเรสคู
พระโอรสองค์โตอาร์คดยุคสเตฟานแห่งออสเตรียได้ประชวรกำลังอ่อนเพลียในปี ค.ศ. 1959 โดยได้รับการพยาบาลอย่างกว้างขวางโดยพระมารดาและพระชายาทรงจัดหาให้
พระธิดาองค์โตอาร์คดัสเชสมาเรีย อีเลียนาแห่งออสเตรียและพระสวามีทรงสิ้นพระชนม์จากเครื่องบินพระที่นั่งชนในประเทศบราซิล พร้อมกับบุตรที่ยังไม่ประสูติกาล ทำให้พระธิดาองค์แรกทรงเป็นเด็กกำพร้า
พระโอรส อาร์คดยุคโดมินิคทรงได้รับรางวัลที่ปราสาทบรัน จากปฏิกิริยาตอบโต้ที่ถูกต้อง ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 จากเหล่านักประพันธ์ชาวโรมาเนียที่ได้รับการอุปถัมภ์จากเจ้าหญิงอีเลียนา พระมารดา
โบเน็งไก

งานเลี้ยงดื่มของญี่ปุ่น
| โบเน็งไก 忘年会 |
| --- | --- |
งานเลี้ยงโบเน็งไกเริ่มต้นด้วยการดื่มอวยพรด้วยเบียร์
ประเภท: งานเลี้ยง
วันที่: ธันวาคม
ความถี่: ทุกปี
ประเดิม: ศตวรรษที่ 15
โบเน็งไก (ญี่ปุ่น: 忘年会; โรมาจิ: bōnenkai; แปลว่า "ชุมนุมลืมปี")  เป็นงานเลี้ยงดื่มสุราของญี่ปุ่นที่จัดขึ้นในช่วงปลายปี และโดยทั่วไปจะจัดขึ้นในหมู่เพื่อนร่วมงานหรือเพื่อนฝูง จุดประสงค์ของงานเลี้ยงตรงตามชื่อคือเพื่อลืมความทุกข์ยากและปัญหาในปีที่ผ่านมา และมองไปยังปีใหม่อย่างมีความหวัง ซึ่งโดยปกติแล้วจะเกิดจากการดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณมาก โบเน็งไกไม่ได้จัดขึ้นในวันใดวันหนึ่งโดยเฉพาะ แต่โดยปกติแล้วจะจัดขึ้นภายในเดือนธันวาคม
โบเน็งไกจัดขึ้นโดยกลุ่มของเพื่อนหรือเพื่อนร่วมงาน หรือได้รับการสนับสนุนจากบริษัทหรือสำนักงานธุรกิจสำหรับพนักงาน โบเน็งไกไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองตรุษญี่ปุ่นซึ่งกินเวลาถึงวันที่ 3 มกราคม แต่เป็นวิธีส่งท้ายปีด้วยการเฉลิมฉลองเป็นกลุ่ม ประเพณีนี้เริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 15 ในช่วงสมัยมูโรมาจิเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ ในเวลานั้นงานเลี้ยงนี้เรียกว่าโนไก (納会, "ชุมนุมความสำเร็จอันยิ่งใหญ่") ในศตวรรษที่ 18 งานเลี้ยงกลายเป็นที่รู้จักในชื่อโบเน็งไกหรืองานเลี้ยงสิ้นปี
โบเน็งไก ถือกันว่าว่าเป็นเวลาสำหรับบูเรโก (無礼講) หรือการปล่อยผมสยายและไม่ถือกันเกี่ยวกับความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการระหว่างเจ้านาย/ลูกจ้างหรือการแบ่งชั้นยศและอายุ
เมื่อองค์กรธุรกิจตัดสินใจที่จะมีโบเน็งไก จะคำนึงถึงหลายสิ่งหลายอย่างก่อนที่จะวางแผนจัดงานเลี้ยง ข้อกังวลบางประการคือพนักงานและผู้บริหารที่เข้าร่วมงานเลี้ยงต้องมีจำนวนพอสมควรและต้องพยายามจำกัดค่าใช้จ่ายทั่วไปไม่เกิน 5,000 เยนต่อคน ทั้งนี้เพื่อให้ครอบคลุมค่าใช้จ่ายของงานเลี้ยงและเพื่อที่พนักงานจะได้เข้าร่วมงานเลี้ยงที่ไม่แพงจนเกินไป บริษัทบางแห่งออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดของงานเลี้ยงและในบางครั้งอาจเลือกที่จะไม่จัดงานเลี้ยงที่ร้านอิซากายะ (ร้านอาหารและเครื่องดื่มที่มักใช้เป็นที่จัดงานโบเน็งไก) และจัดงานเลี้ยงในสถานที่ธุรกิจแทนเพื่อให้ประหยัดค่าใช้จ่ายได้มาก
ประวัติ

ตั้งแต่ช่วงปลายศตวรรษที่ 16 งานเลี้ยงสังสรรค์ถูกจัดขึ้นโดยมีจุดประสงค์คล้ายกับงานโบเน็งไกในยุคปัจจุบัน ในวันที่ 30 ธันวาคม กลุ่มขุนนางซามูไรจะรวมตัวกันเพื่อทำสิ่งที่เรียกว่า "การลืมประจำปี" ประกอบด้วยกิจกรรมของชนชั้นสูงทั่วไป เช่น การเขียนและท่องบทกวี และตามด้วยงานเลี้ยงขนาดใหญ่ งานเลี้ยงเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องสามัญในหมู่ประชาชนทั่วไปของญี่ปุ่น จนกระทั่งมีการยกเลิกระบอบการปกครองแบบศักดินาในปลายศตวรรษที่ 19 ในช่วงเวลาเดียวกัน เรื่องราวที่เขียนโดยนักเขียนชาวญี่ปุ่น สึโบอูจิ โชโย ชื่อ โบเน็งไก (忘年会) ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ บรรยายถึงงานเลี้ยงรูปแบบนี้ ซึ่งประกอบด้วยการพูดคุยอย่างอึกทึกครึกโครม การดื่มอย่างมากมาย และเกอิชาผู้ให้ความบันเทิง  ในญี่ปุ่นยุคหลังสงคราม "ระบบการจ้างงานตลอดชีพ" ที่จัดตั้งขึ้นโดยบริษัทบางแห่งได้รวมเอากิจกรรมที่บริษัทจัดขึ้นจำนวนมาก โดยงานหนึ่งมักจะเป็นงานโบเน็งไกสิ้นปีในเดือนธันวาคม
ดูเพิ่ม

ตรุษญี่ปุ่น งานชุมนุมปีใหม่ในเดือนมกราคม
เริงจิตรแจรง อาภากร

| คุณหญิง เริงจิตรแจรง อาภากร ต> จ., ช.ร. |
| --- | --- |

เกิด: หม่อมเจ้าเริงจิตรแจรง 7 มิถุนายน พ.ศ. 2448 วังนางเลิ้ง จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2536 (88 ปี) โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: หม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์ (หย่า) พระจักรานุกรกิจ (วงศ์ สุจริตกุล) (หย่า)
บุตร: หม่อมราชวงศ์เติมแสงไข กรรณสูต
บิดามารดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ (บิดา) หม่อมกิม อาภากร ณ อยุธยา (มารดา)
คุณหญิงเริงจิตรแจรง อาภากร (พระนามเดิม หม่อมเจ้าเริงจิตร์แจรง อาภากร; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2448 — 19 สิงหาคม พ.ศ. 2536) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ประสูติแต่หม่อมกิม อาภากร ณ อยุธยา
ประวัติ > ชีวิตช่วงต้น

หม่อมเจ้าเริงจิตรแจรง อาภากร มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงปุ๊เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ประสูติแต่หม่อมกิม อาภากร ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2448 ที่วังนางเลิ้ง มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมหม่อมมารดาสององค์คือ จารุพัตรา ศุภชลาศัย กับหม่อมเจ้าสุคนธ์จรุง และมีเจ้าพี่เจ้าน้องต่างมารดาอีกแปดองค์ เมื่อเริงจิตรแจรงชันษาประมาณ 5-6 ขวบ ทรงเรียนหนังสือที่โรงเรียนนายเรือ ต่อมาเจ้าจอมมารดาโหมด ในรัชกาลที่ 5 ผู้เป็นย่าได้จ้างครูมาสอนหนังสือไทยแก่หลาน ๆ ที่วังนางเลิ้ง ส่วนภาษาอังกฤษทรงเรียนกับพระบิดาโดยตรง และทรงศึกษาภาษาจีนกับซินแส ทรงศึกษาอย่างเป็นทางการที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ทรงศึกษาประมาณสี่ปี จนจบมัธยมปีที่ 6
หม่อมเจ้าเริงจิตรแจรงเป็นพระธิดาองค์เดียวที่พระบิดาเป็นผู้ทรงเลี้ยงดู ส่วนพระธิดาองค์อื่น ๆ นั้น เจ้าจอมมารดาโหมด เป็นผู้รับไปเลี้ยง
ประวัติ > เสกสมรส

เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2464 หม่อมเจ้าเริงจิตรแจรง อาภากร ได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์ (พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์) มีธิดาคนเดียวคือ หม่อมราชวงศ์เติมแสงไข กรรณสูต (26 มิถุนายน พ.ศ. 2468 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497) สมรสกับปรีดา กรรณสูต (1 กันยายน พ.ศ. 2463 – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551) มีบุตรธิดาสี่คน คือ
รุจน์ กรรณสูต (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2506)
จรัลธาดา กรรณสูต (ชื่อเดิม บุรินทร์; เกิด 22 สิงหาคม พ.ศ. 2492)
แสงสูรย์ กรรณสูต (เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2495)
ดาลัต กรรณสูต (เกิด 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496)
เริงจิตรแจรงหย่าร้างกับหม่อมเจ้าไขแสงรพี หลังจากนั้นจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2487 เพื่อสมรสกับพลเรือตรีวงศ์ สุจริตกุล (พลเรือโท พระจักรานุกรกิจ) อดีตเจ้ากรมอู่ทหารเรือ แต่ไม่มีบุตรธิดาด้วยกันและทรงหย่าในเวลาต่อมา
ประวัติ > สิ้นชีพิตักษัย

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 คุณหญิงเริงจิตรแจรงได้ไปพำนักอยู่กับหลานที่บ้านบางเขน และเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ศรีนิล สุวรรณรัตน์ ข้าหลวงได้ไปเฝ้า เห็นว่ามีอาการประชวรมากจึงนำคุณหญิงเริงจิตรแจรงเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ เป็นเวลา 5 สัปดาห์ จึงย้ายมารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ปีเดียวกัน
คุณหญิงเริงจิตรแจรงสิ้นชีพิตักษัยด้วยอาการสงบที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เวลา 11.15 น. สิริชันษา 88 ปีเศษ
วันที่ 20 สิงหาคม ปีเดียวกัน ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำสรงศพ พร้อมด้วยเครื่องเกียรติยศประกอบศพ ณ ศาลากวีนิรมิต วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานหีบทองทึบประกอบศพ ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำสรงศพ และรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืนกำหนด 7 คืน และเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน เวลา 17.00 น. สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา เสด็จไปในการพระราชทานเพลิงศพ
การทำงาน

หม่อมเจ้าเริงจิตรแจรงเคยทำไร่ และทำฟาร์มที่อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ทรงปลูกพริก ปลูกถั่ว และเลี้ยงม้า ทรงทำเป็นเวลา 6 ปี จึงเสด็จกลับมาประทับที่กรุงเทพมหานคร
คุณหญิงเริงจิตรแจรงพำนักอยู่ที่บ้าน ถนนราชวิถี ตรงข้ามสวนจิตรลดา ต่อมาเมื่อได้หย่ากับพลเรือโท พระจักรานุกรกิจแล้ว จึงได้ย้ายมาอยู่ที่บ้าน ซอยเริงพยงค์ ถนนประดิพัทธ์ แยกสะพานควาย เริงจิตรแจรงทำสวนกล้วยไม้อยู่ที่บ้าน ซอยเริงพยงค์ และเปิดร้านขายดอกไม้ ชื่อ "ท่านหญิงฟลอรีส" ที่ปากซอยเริงพยงค์
ต้นปี พ.ศ. 2519 ได้เลิกกิจการทำสวนกล้วยไม้ ได้ย้ายมาพำนักที่หมู่บ้านอรรถกฤต ซอย 1 อารีย์สัมพันธ์ 4 ถนนพหลโยธิน โดยมีข้าหลวง 2 คน คือศรีนิล และศรีนวล สุวรรณรัตน์ ผลัดกันอยู่ประจำครั้งละ 1 คน ในบั้นปลายชีวิตโปรดการทำงานบ้านเอง และเลี้ยงสุนัขเป็นงานอดิเรกตลอดมา ทรงดำเนินชีวิตอย่างเป็นปกติสุข ท่ามกลางหมู่มิตรสหายจำนวนมากที่เคารพและศรัทธานอกจากนี้ยังมีส่วนร่วมในงานกุศลต่าง ๆ เช่น มูลนิธิร่วมจิตต์น้อมเกล้าฯ เพื่อเยาวชน และงานกุศลเกือบทุกงานที่เกี่ยวเนื่องกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ พระบิดา
คุณหญิงเริงจิตรแจรงโปรด "ราชนาวีสโมสร" มาก เสวยกลางวันเป็นประจำที่โต๊ะหมายเลข 19 ห้องสินธูทัศนา 2 ราชนาวีสโมสร อีกทั้งยังโปรดทอดเนตรนกพิราบที่หน้าต่างด้านริมแม่น้ำเจ้าพระยา
คุณหญิงเริงจิตรแจรงโปรดการเล่นเทนนิส และออกสังคม เป็นนักธุรกิจ ตัวแทนค้าและเช่าอสังหาริมทรัพย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
โซยุซมุลต์ฟิล์ม

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: แอนิเมชัน
ก่อตั้ง: 10 มิถุนายน 1936; 88 ปีก่อน (1936-06-10)
สำนักงานใหญ่: Dolgorukovskaya St. 23a, มอสโก, รัสเซีย 103006  (film fund: same address, postal code: 127006)
บุคลากรหลัก: นิโคไล มาโควสกี (ผู้อำนวยการสร้างสรรค์)  เออร์เนสต์ ราคไฮมอฟ (ผู้อำนวยการกองทุนภาพยนตร์)
ผลิตภัณฑ์: ภาพยนตร์แอนิเมชัน   รายการโทรทัศน์
รายได้: 161,001,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
รายได้จากการดำเนินงาน: −500,669,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
รายได้สุทธิ: 753,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
สินทรัพย์: 899,523,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
เจ้าของ: กระทรวงวัฒนธรรมแห่งรัสเซีย
พนักงาน: Of creative studio: 123 as of 14 April 2007 (it is unclear whether this number includes contractors)
โซยุซมุลต์ฟิล์ม (รัสเซีย: Союзмультфильм, สัทอักษรสากล: [səjʉsmʊlʲtˈfʲilʲm], Union Cartoon) เป็นสตูดิโอผลิตแอนิเมชันของรัสเซียมีสตูดิโอหลักที่กรุงมอสโก โดยในยุคอดีตสหภาพโซเวียต สตูดิโอได้ผลิตแอนิเมชันถึง 1530 เรื่อง ตลอดสมัยสหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website #1 เก็บถาวร 2015-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (รัสเซีย)
Official website #2 เก็บถาวร 2018-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (รัสเซีย)
Official YouTube channel (รัสเซีย)
List of all Soyuzmultfilm films.
Soyuzmultfilm Film Fund เก็บถาวร 2011-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Soyuzmultfilm on Animator.ru
Soyuzmultfilm cartoons of the 1940s and the 1950s with Esperanto subtitles เก็บถาวร 2008-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Satellite picture by Google Maps
The Cartoon Database's entry on Soyuzmultfilm เก็บถาวร 2012-12-06 ที่ archive.today
International distributor of Soyuzmultfilm's titles เก็บถาวร 2005-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
In-depth history of the appalling and criminal happenings at Soyuzmultfilm during the 1990s (รัสเซีย)
May, 2006 Interview with Soyuzmultfilm director เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (รัสเซีย)
condensed history of Soyuzmultfilm in the 1990s เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (รัสเซีย)
โบเจซาร์ยาครานี!

| --- | --- |
Бо́же Царя́ храни́! Bozhe, Tsarya khrani!

เพลงชาติเดิมของรัสเซียเพลงสรรเสริญบารมีเดิมของบัลแกเรีย (ค.ศ. 1878-1908)
เนื้อร้อง: วาซีลี จูคอฟสกี
ทำนอง: อะเล็กซีย์ ลูวอฟ
รับไปใช้: 31 ธันวาคม ค.ศ. 1833 (1833-12-31)
เลิกใช้: 15 มีนาคม ค.ศ. 1917 (1917-03-15)
ก่อนหน้า: "คำภาวนาแห่งชาวรัสเซีย"
ถัดไป: "มาร์แซแยซของกรรมกร"

ตัวอย่างเสียง
โบเจซาร์ยาครานี (ขับร้อง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"โบเจซาร์ยาครานี!" (รัสเซีย: Бо́же, Царя́ храни́!, อักษรโรมัน: Bozhe, Tsarya khrani!, สัทอักษรสากล: [boʐɨ t͡sɐˈrʲa xrɐˈnʲi], แปลตรงตัว: 'พระเจ้าทรงคุ้มครองซาร์!') เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิรัสเซีย และเป็นเพลงชาติของราชรัฐบัลแกเรียในขณะนั้น "โบเจซาร์ยาครานี" ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิรัสเซีย จากการประกวดใน ค.ศ. 1833 และถูกแสดงเป็นครั้งแรกในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1833 ทำนองของ "โบเจซาร์ยาครานี" ถูกประพันธ์โดยนักเล่นไวโอลิน อย่างอะเล็กซีย์ ลูวอฟ โดยเนื้อเพลงถูกประพันธ์โดย วาซิลี จูคอฟสกี นักกวีในราชสำนักรัสเซีย "โบเจซาร์ยาครานี" เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิรัสเซียจนกระทั่งเกิดการปฏิวัติรัสเซีย ใน ค.ศ. 1917 หลังจากนั้น "มาร์แซแยซของกรรมกร" ก็ถูกมานำใช้เป็นเพลงชาติของรัสเซีย จนกระทั่งรัฐบาลเฉพาะกาลรัสเซียถูกล้มล้าง
เนื้อร้อง

Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
| อักษรซีริลลิก | ปริวรรษเป็นอักษรโรมัน | บทแปลร้องภาษาไทย |
| --- | --- | --- |
|  Боже, Царя храни!  Сильный, державный,  Царствуй на славу, на славу нам!    Царствуй на страх врагам,  Царь православный!  Боже, Царя храни! |  Bozhe, Tsarya khrani!  Sillnyy, derzhavnyy,  Tsarstvuy na slavu, na slavu nam!    Tsarstvuy na strakh vragam,  Tsar pravoslavnyy!  Bozhe, Tsarya khrani! |  พระเจ้าทรงคุ้มครองซาร์!  เรืองฤทธิ์ อธิปัตย์   ทรงราชย์นำชัย, ธ นำชัยเรา!    ทรงราชย์จนศัตรูยำเกรง  ซาร์ผู้ประทับในธรรม  พระเจ้าทรงคุ้มครองซาร์! |