stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกุลศิลปะอูตางาวะ
โทโยกูนิที่ 2 สองคน

ปัญหาที่ซับซ้อนเกิดขึ้นเมื่อมีศิลปินสองคนที่ต่างก็ใช้ชื่อ “โทโยกูนิที่ 2” ด้วยกันทั้งสองคน
“โทโยกูนิที่ 2” คนแรกคือโทโยชิเงะ ลูกศิษย์ผู้มีฝีมือปานกลางและลูกเขยของโทโยกูนิที่ 1 ผู้กลายมาเป็นหัวหน้าของสำนักอูตางาวะหลังจากการเสียชีวิตของโทโยกูนิที่ 1
คูนิซาดะที่ 1 (โทโยกูนิที่ 3) ผู้ไม่ลงรอยกับโทโยชิเงะ จึงไม่ยอมรับโทโยชิเงะว่าเป็นหัวหน้าของสำนัก เพราะคูนิซาดะมีความรู้สึกว่าตนเองเป็นลูกศิษย์เอก และเป็นผู้ที่สมควรจะได้รับชื่อของอาจารย์หลังจากที่ท่านเสียชีวิตไปแล้ว และมีความรู้สึกว่าโทโยชิเงะได้ตำแหน่งเป็นหัวหน้าสำนักเพราะความเกี่ยวพันทางครอบครัวมิใช่ด้วยความสามารถ
เมื่อคูนิซาดะที่ 1 ใช้ชื่อ “โทโยกูนิ” (ราวปี ค.ศ. 1842) ก็กำจัดชื่อ “โทโยกูนิที่ 2” จากประวัติของสำนัก และลงชื่อตนเองว่า “โทโยกูนิที่ 2” อยู่ชั่วระยะหนึ่ง แต่ในปัจจุบันคูนิซาดะที่ 1 ถือว่าเป็น “โทโยกูนิที่ 3”
การที่คูนิซาดะที่ 1 ลงชื่อว่า “โทโยกูนิที่ 2” เป็นผลทำให้โคโจโระผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักต่อมาใช้ชื่อ “โทโยกูนิที่ 3” ที่ควรจะเป็น “โทโยกูนิที่ 4” และ โคโจโระที่ 2 ต่อมาก็ลงชื่อว่า “โทโยกูนิที่ 4” แต่ในปัจจุบันโคโจโระที่ 2 ลำดับใหม่เป็น “โทโยกูนิที่ 5”
ดูเพิ่ม

ภาพอูกิโยะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สำนักศิลปินอูตางาวะ
Kuniyoshi Project
Chazen Museum of Art at the University of Wisconsin, Madison, has a collection of more than 4,000 Japanese prints in its E. B. Van Vleck Collection
สงครามกอธิค (ค.ศ. 376-382)

สงครามกอธิค (ค.ศ. 376–382) (อังกฤษ: Gothic War (376–382))  เป็นสงครามระหว่าง จักรวรรดิโรมันที่นำโดยจักรพรรดิวาเลนส์และจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1ฝ่ายหนึ่งและกอธ ชนอลัน และ ฮั่น ที่นำโดยฟริติเกิร์น, อลาเธียส, ซาแฟร็กซ และ ฟาร์โนเบียสอีกฝ่ายหนึ่ง สงครามกอธิคเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 376 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 382 ผลของสงครามกอธ อลัน และ ฮั่นได้รับความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ
สงครามกอธิคเป็นสงครามต่อเนื่องที่เกิดจากการที่ชนกอธเข้ารุกรานและปล้นสดมในบริเวณตะวันออกของจักรวรรดิโรมันในคาบสมุทรบอลข่าน สงครามครั้งนี้โดยเฉพาะในยุทธการอาเดรียโนเปิลเป็นจุดที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิโรมัน การรุกรานของอนารยชนเป็นครั้งแรกที่ต่อเนื่องกันมาหลังจากนั้นเป็นเวลาอีกหนึ่งร้อยปีเป็นปัจจัยสำคัญในการนำมาซึ่งการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันในที่สุด
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมัน
สกุลแมวดาว

| สกุลแมวดาว |
| --- | --- |

ชนิดในสกุลแมวดาวจากบนซ้ายตามเข็มนาฬิกา: แมวดาว (P. bengalensis), แมวดาวซุนดา (P. javanensis), แมวป่าหัวแบน (P. planiceps), เสือปลา (P. viverrinus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ Carnivora
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย Feliformia
วงศ์:: เสือและแมว Felidae
วงศ์ย่อย:: แมว Felinae
สกุล:: สกุลแมวดาว Prionailurus Severtzov, 1858

ชนิดต้นแบบ
Felis pardachrous Brian Houghton Hodgson, 1844 (= Felis bengalensis Kerr, 1792)
ชนิด
 ดูข้างล่าง

ขอบเขตของสกุลแมวดาว
สกุลแมวดาว (อังกฤษ: Fishing cat, Leopard cat) เป็นสกุลของแมวป่าขนาดเล็กลายจุกที่มีที่อยู่อาศัยหลักอยู่ในทวีปเอเชีย ใช้ชื่อสกุลว่า Prionailurus
มีลักษณะโดยรวมคือ มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับแมวในสกุล Felis หรือแมวบ้าน มาก โดยที่สกุลนี้ตั้งชื่อขึ้นโดย นิโคไล เซเวอร์ทซอฟ นักสำรวจธรรมชาติชาวรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1858 ต่อมานักสัตววิทยาชาวอังกฤษ เรจินัลด์ อินเนส โพค็อก ได้อนุกรมวิธานและบรรยายทางวิทยาศาสตร์ของสกุลนี้ในระหว่างปี ค.ศ. 1917 จนถึงปี ค.ศ. 1939 พบว่ามีลักษณะเด่น คือ กะโหลกของสกุลนี้จะมีลักษณะแบนต่ำกว่า และส่วนโค้งบริเวณใบหน้าสั้นกว่าสกุลอื่น ๆ  ใบหูมีขนาดเล็ก กระดูกจมูกแบนราบและเชิดขึ้น และมีลวดลายบนผิวหนังมีจุดหลากหลาย และบางส่วนก็เป็นแถวตรงในแนวนอนไปในทางเดียวกัน คล้ายคันศรหรือปลายหอก
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปเอเชียตั้งแต่ตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออก บางส่วนของเอเชียกลาง และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แบ่งออกได้เป็น 5 ชนิด ส่วนใหญ่เป็นแมวที่หากินใกล้กับพื้นที่ชุ่มน้ำ ว่ายน้ำและดำน้ำได้เป็นอย่างดี มีความสามารถจับปลา และสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหารได้
การจำแนก

นี่คือการจัดจำแนกสกุลแมวดาวของ Pocock ที่ได้รับการยอมรับกันทั่วไป ซึ่งมีชนิดที่ได้รับการยอมรับ 5 ชนิด:
| ชื่อ | ที่อยู่อาศัย |
| --- | --- |
แมวดาว P. bengalensis (Kerr, 1792) : 
แมวดาวซุนดา P. javanensis (Desmarest, 1816) : 
แมวป่าหัวแบน P. planiceps (Vigors & Horsfield, 1827) : 
เสือปลา P. viverrinus (Bennett, 1833) : 
แมวจุดสีสนิม P. rubiginosus (Geoffroy Saint-Hilaire, 1834) : 

การวิเคราะห์โมเลกุลของแมวดาวแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างประชากรทางเหนือจากสึชิมะ, เกาหลี, ไซบีเรีย, จีน และไต้หวัน กับประชากรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถ้าความแตกต่างทางพันธุศาสตร์ใช้เป็นตัวแบ่งความแตกต่าง P. b. euptilurus อาจเป็นชนิดเฉพาะได้
แมวอิริโอโมเตะ (P. bengalensis iriomotensis) ได้รับการเสนอเป็นชนิดต่างหากตามสัณฐานวิทยา แต่ถือเป็นชนิดย่อยของ P. bengalensis ตามการวิเคราะห์ทางพันธุกรรม
การจำแนก > วิวัฒนาการชาติพันธุ์

แผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ข้างล่างนี้แสดงความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการชาติพันธุ์ผ่านกาวิเคราะห์ดีเอ็นเอของนิวเคลียส:
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q42592  Wikispecies: Prionailurus  ADW: Prionailurus  BOLD: 279142  EoL: 27870  Fossilworks: 224051  GBIF: 2434894  iNaturalist: 41945  IRMNG: 1040948  ITIS: 552453  MSW: 14000180  NCBI: 37028  WoRMS: 1460005
กะปิ

กะปิของมาเลเซีย
กะปิ เป็นเครื่องปรุงรสอย่างหนึ่งที่แพร่หลายในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และทางตอนใต้ของประเทศจีน
ในประเทศไทย มีกะปิมากมายหลายชนิดให้เลือกรับประทาน กะปิแต่ละชนิดจะมีความแตกต่างกัน ทั้งคุณภาพ วัตถุดิบ กรรมวิธีผลิต ตามแต่ท้องถิ่นนั้น ๆ โดยส่วนใหญ่ทำจากกุ้งเคย ซึ่งมีมากในแถบชายฝั่งทะเลอันดามัน จึงทำให้มีการผลิตกะปิในหลาย ๆ แห่ง ในพื้นที่ชายฝั่งติดกับทะเล โดยแต่ละท้องที่ในกะปิจะมีปริมาณของกรดอะมิโนและสารระเหยแตกต่างกันทำให้รสชาติและกลิ่นแตกต่างกัน
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า กะปิ ใช้กันแพร่หลายทั้งในไทย ลาว และกัมพูชา ส่วนอินโดนีเซียเรียกกะปิว่า เตอราซี (terasi, trassi, terasie), มาเลเซียเรียกว่า เบอลาจัน (belacan, belachan, blachang), เวียดนามเรียกว่า มั้มโตม (mắm tôm), ฟิลิปปินส์เรียกว่า บาโกโองอาลามัง (bagoong alamang, bagoong aramang) และภาษาจีนฮกเกี้ยน เรียกว่า hom ha หรือ hae ko (จีน: 蝦膎; เป่อ่วยยี: hê-kôe)
คำว่า กะปิ ในภาษาไทยมาจากคำในภาษาพม่าว่า ง่าปิ (ငါးပိ) แปลว่า "ปลาหมัก" คำว่า งาปิ ใช้ในสมัยสุโขทัยถึงสมัยอยุธยาตอนปลาย
สมัยรัชกาลที่ 3 มีคำว่า กะปิกะปูด ความหมายเดียวกับคำว่า กะปิ ซึ่งคำ กะปูด เป็นคำสร้อย (ระวังสับสนกับ นกกะปูด) สมัยรัชกาลที่ 4 เคยมีหมายรับสั่งเมื่อ เดือน 6 ปีฉลู จุลศักราช ๑๒๑๕ (พ.ศ. 2396) ให้เรียก กะปิ ว่า เยื่อเคย แต่ราษฎรยังคงใช้คำว่า กะปิ ต่อมามีผู้ฉวยโอกาสแอบอ้างพระบรมราชโองการเที่ยวรีดไถราษฎรจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้กลับไปใช้คำว่า กะปิ เหมือนเดิม
ประวัติ

ชาวไทยใช้กะปิมาตั้งแต่สมัยสุโขทัยนับตั้งแต่รัชสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราชหรือก่อนหน้า โดยรับมาจากลังกาสุกะ (ปัตตานี) (เอกสารบางแห่งเรียกว่า ลังไกสุกา) ทางตอนใต้ขึ้นมาสู่ทางเหนือ สมัยอยุธยาพบว่ามีการใช้กะปิเป็นส่วนประกอบเครื่องปรุงหลักของน้ำพริก เช่น เสภาเรื่อง ขุนช้างขุนแผน กล่าวว่า นางบุษบาผู้เป็นแม่สอนศรีมาลาเกี่ยวกับงานครัวให้หาข้าวปลาอาหาร:-
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ จงตำน้ำพริกขยิกขยี้ |  | ทั้งหัวหอมกระเทียมมีเด็ดใส่ |
| ไหปลาร้าอย่าไปไว้ที่หัวนอน |  | อย่าทำอย่างแต่ก่อนไม่ได้ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| กะปิกะปูดอย่าให้บูดให้แฉะ |  | จงหมั่นตบหมั่นแตะเข้าไว้ |

— ขุนช้างขุนแผน ตอน นางบุษบาสั่งสอนศรีมาลา
จดหมายเหตุลาลูแบร์ (พ.ศ. 2230) มีบันทึกเกี่ยวกับน้ำพริกของชาวสยามว่า:- "พวกเขาชอบบริโภคน้ำจิ้มเหลวชนิดหนึ่งคล้ายกับมัสตาร์ด ประกอบด้วยกุ้งเคยเน่าเพราะหมักไม่ได้ที่ เรียกว่า กะปิ (capi)" และคำให้การชาวกรุงเก่า ฉบับหอหลวง บันทึกการค้าขายกะปิของชาวบ้านเมืองเพชรบุรีว่า:- "ชาวบ้านยี่สารบ้านแหลมเมืองเพชรบุรี แลบ้านบางตะบูนบ้านทะลุบรรทุกกะปิน้ำปลาปูเคมปลากุเราปลากะพงปลาทูปลากะเบนย่างมาจอดเรือขายแถววัดเจ้าพระนางเชิง"
ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์พระราชบุตรทรงนิพนธ์กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดงพรรณาถึงสาวชาววังใช้กะปิเป็นเครื่องจิ้มกินกับมะม่วงดิบ:-
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ๏ หมากม่วงดิบห่ามฝาน |  | ใส่ในจานพานตบะรอง |
| นั่งล้อมห้อมเนืองนอง |  | จิ้มน้ำปลางาปิกิน ฯ |
— กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง
กะปิ คิดขึ้นโดยชาวประมง ที่ต้องการจะดองกุ้งที่จับมาได้เพื่อเอาไว้รับประทานได้ในระยะเวลานาน ๆ หรือ อีกข้อสันนิษฐานหนึ่งกล่าวว่าเนื่องจากไม่สามารถขายกุ้งได้หมด จึงทำการดองเอาไว้ ไม่ว่าข้อสันนิษฐานจะเป็นอย่างไร แต่ข้อเท็จจริงคือ กะปิเป็นตำรับอาหารของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งในปัจจุบัน กะปิกลายมาเป็นหนึ่งในวัฒนธรรมอาหาร และสร้างรายได้ให้แก่ชุมชนต่าง ๆ จากการผลิตกะปิขาย
ประวัติ > เคย: กะปิ

ภาคใต้ของไทยเรียกกะปิว่าเคย มี 3 แบบด้วยกันคือ
เคยกุ้ง เป็นการหมักเกลือกับกุ้งเคยไว้ 1 คืน แล้วนำไปตากแดด นำมาบดหรือโม่ให้ละเอียด แล้วตากแดดอีกครั้ง จากนั้นจึงนำไปใส่เข่งหรือตะกร้าที่มีใบตองรองอีก 7 วัน แล้วจึงเก็บไว้รับประทาน
เคยปลา เป็นกะปิที่ทำมาจากปลาน้ำจืด ที่มีชื่อเสียงคือเคยปลาจากทะเลน้อย การทำเหมือนเคยกุ้ง โดยตัดหัวปลาและขอดเกล็ดออกก่อนหมักกับเกลือ
เคยกุ้งหวาน ทำเหมือนเคยกุ้ง แต่ตำให้ละเอียดแล้วตากแดดสามครั้ง ครั้งสุดท้ายตำรวมกับน้ำตาลแว่น
ประวัติ > กะปิไข่นุ้ย

กะปิไข่นุ้ย กะปิแห่งเมืองร้อยเกาะ ผลิตจากวัตถุดิบที่ดีที่สุด คือ กุ้งเคยจากทะเลที่มีคุณน้ำที่สะอาด จากจังหวัดสุราษฎร์ธานี เกลือสมุทรที่มาจากน้ำทะเลที่สะอาด
ประวัติ > กะปิคลองโคน

กะปิคลองโคน เป็นกะปิที่มีชื่อเสียงของตำบลคลองโคน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีกลิ่นหอมหวานไม่เค็มจัด เป็นสินค้าพื้นเมืองของจังหวัดสมุทรสงคราม กะปิทำจากตัวเคยตาดำซึ่งเป็นสัตว์ทะเลชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกุ้งแต่ตัวเล็กกว่าและไม่มีกรีแหลม ๆ ที่บริเวณหัวอย่างกุ้ง ตัวสีขาวใส มีตาสีดำ อาศัยอยู่ตามบริเวณรากไม้ตามป่าชายเลน เช่น โกงกาง แสม ลำพู ในอดีตชาวบ้านมักจะออกช้อนตัวเคยกันในเวลาเช้า ช้อนกันได้ทุกวัน เพราะมีอยู่มากทุกฤดูกาล ตัวเคยหรือตัวกะปิ มี 2 ชนิด คือ เคยละเอียดกับเคยหยาบ ต่างกันตรงขนาดเล็กใหญ่กว่ากัน กะปิคลองโคนจะทำจากเคยละเอียด มีลักษณะนุ่มและตัวเล็กกว่า
การทำกะปิ ชาวบ้านจะใช้เครื่องมือคือสวิงไปช้อน หรือเอากระวักไปป้องเรียกการช้อนตัวเคยด้วยสวิง อีกอย่างหนึ่งว่า "การฉก" เมื่อได้ตัวเคยมาแล้วก็นำไปล้างให้สะอาดใช้แล่งซึ่งเป็นตะแกรงตาถี่ ๆ ร่อน ตัวเคยละเอียดจะลอดตะแกรงลงไปอยู่ข้างล่าง เหลือเศษใบไม้ เคยหยาบ และสิ่งที่ไม่ต้องการอยู่ข้างบน จากนั้นก็นำไปใส่อ่างแล้วคลุกเคล้ากับเกลือในอัตราส่วนเกลือ 1 ส่วนต่อเคย 10 ส่วน นำไปตากแดดหมั่นกลับเอาข้างล่างขึ้น ตากแดดจัด 2–3 วันก็ใช้ได้จำหน่ายราคาส่งประมาณกิโลกรัมละ 30–40 บาทแต่ราคาท้องตลาด ประมาณ 50–70 บาท
สำหรับเคยหยาบนั้น สามารถนำมาทำกะปิได้เช่นกัน แต่ต้องนำมาตำเสียก่อนแล้วนำไปคลุกเคล้ากับเกลือก่อนนำไปตาก ทำวิธีเดียวกัน แต่เมื่อนำไปขายจะได้ราคาต่ำ เนื่องจากตัวเคยละเอียดที่ตำบลคลองโคนมีมากพอชาวบ้านจึงไม่นิยมทำกะปิจากเคยหยาบ แต่กลับนำเคยหยาบที่ได้ไปต้มให้สุกใส่เกลือเล็กน้อย ตากให้แห้ง แล้วขายรวมกับกุ้งแห้งฝอย
การที่กะปิคลองโคนเป็นที่นิยมของผู้บริโภค เพราะเคยที่ได้ใหม่และสด เมื่อนำมาคลุกเกลือจะมีสีชมพูออกแดงเรื่อ ๆ เคยตัวเล็ก นิ่ม และนุ่มนวลนอกจากนั้นชาวบ้านยังนิยมตากกะปิให้แห้งครั้งหนึ่งก่อน แล้วนำมะพร้าวอ่อนใส่เคล้าให้ทั่วนำไปตากแดดให้แห้ง อีกครึ่งหนึ่งก่อนนำไปขาย ทำให้กะปิรสชาติดีขึ้นและมีกลิ่นหอมหวานน่ารับประทาน
ประวัติ > กะปิสองคลอง

บริเวณอ่าวไทย ช่วงระหว่างปากแม่น้ำบางปะกงจนถึงปากแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นแหล่งที่มีตัวเคยมากตลอดทั้งปี จึงมีการผลิตกะปิเพื่อการจำหน่ายจำนวนมาก ซื่งกะปิที่ผลิตบริเวณนี้จะมีลักษณะเฉพาะคือ เนื้อกะปิจะแห้งไม่เหลวและมีกลิ่นหอมแตกต่างจากกะปิคลองโคน แหล่งที่มีการผลิตกะปิ ได้แก่ ตำบลสองคลอง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา และตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ > กะปิกุ้งน้ำจืด

เป็นกะปิที่นิยมมากในภาคเหนือของประเทศไทย ทำมาจากกุ้งน้ำจืด เรียกว่า กะปิมัน หรือกะปิเมือง ชาวไทยวนที่อพยพไปอยู่ในภาคกลางในหมู่บ้านท่าเสา ตำบลห้วยม่วง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ยังคงทำกะปิชนิดนี้บริโภคอยู่ และยังทำเป็นวิสาหกิจชุมชนอีกด้วย ชาวมอญ ก็นิยมกะปิชนิดนี้เช่นเดียวกัน
หลักการผลิตกะปิที่ดี

กรมประมงได้สรุปหลักการผลิตกะปิที่ดีไว้ 10 ข้อดังนี้
เคยสดที่ใช้ควรสะอาด และต้องเลือกสิ่งเจือปนอื่น ๆ ออก เคยจะต้องใช้เคยชนิดเดียวกัน เพราะถ้าใช้หลายชนิดรวมกันแล้วจะทำให้กะปิมีคุณภาพต่ำลง
การเคล้าเกลือกับเคยควรเคล้าให้ทั่วกัน
เกลือที่ใส่ควรใส่ให้เพียงพอ เพื่อไม่ให้เคยเน่าเสีย อัตราส่วนของเคยและเกลือต้องพอดีไม่มากเกินไปหรือน้อยเกินไป
เคยที่เคล้าเกลือแล้วควรจะเกรอะ บดทับในภาชนะที่สามารถให้อากาศถ่ายเทได้
เคยที่เกรอะและบดแล้ว ควรมีการตากแดดก่อนการหมัก
การอัดกะปิเพื่อหมัก ควรจะอัดให้แน่น โดยพยายามอย่าให้มีช่องอากาศอยู่ในกะปิ เพราะจะทำให้กะปิมีกลิ่นไม่ดี
กะปิควรหมักในภาชนะที่มีการป้องกันแมลงเข้า
กะปิที่ดีควรมีการหมักอย่างน้อย 3 เดือน
กะปิที่ดีไม่ควรใส่สี และไม่มีการปลอมปน
การบรรจุกะปิเพื่อจำหน่าย ควรจะอัดกะปิใส่ภาชนะบรรจุให้แน่นพยายามอย่าให้มีช่องว่างของอากาศในภาชนะ
สงครามกระแสไฟฟ้า

ทอมัส เอดิสัน
(1847–1931)
จอร์จ เวสติงเฮาส์
(1846–1914)
สงครามกระแสไฟฟ้า (อังกฤษ: The War of Currents, War of the Currents, Battle of Currents) คือเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาซึ่งมีการแข่งขันของระบบที่ใช้ส่งพลังงานไฟฟ้า ในช่วงประมาณคริสต์ทศวรรษ 1880 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1890 เหตุการณ์เหล่านี้หมายรวมถึงการแข่งโฆษณา การถกเถียงเรื่องความปลอดภัยของระบบ สื่อและโฆษณาชวนเชื่อที่เกิดตามมา โดยเป็นการปะทะกันระหว่างกลุ่มสนับสนุนไฟฟ้ากระแสตรง (DC) นำโดยบริษัทเอดิสันอิเลกทริกไลท์ และกลุ่มไฟฟ้ากระแสสลับ (AC) โดยบริษัทเวสติงเฮาส์อิเลกทริก "สงคราม" นี้ เริ่มต้นเมื่อมีการนำมาตรฐานการจ่ายไฟฟ้ากระแสสลับ ซึ่งถูกใช้อยู่เดิมในบริษัทหลาย ๆ บริษัทในสหรัฐอเมริกาและยุโรป เข้ามาใช้อย่างแพร่หลายและรวดเร็ว จนในที่สุดก็ได้รับการยอมรับเหนือการจ่ายไฟฟ้ากระแสตรง
อ้างอิงไวรัสในไฟฟ้า

↑  AC Power History. Edison Tech Center.
| ด ค กนิโคลา เทสลา |
| --- | --- | --- |
| อาชีพและ สิ่งประดิษฐ์ |  Patents  Magnifying transmitter  Plasma lamp plasma globe  Polyphase system  Alternating-current commutatorless induction motor  Tesla Experimental Station  Teleforce  Telegeodynamics  ขดลวดเทสลา history  Wireless power  Resonant inductive coupling  Radio control  Tesla turbine  Tesla's oscillator  Tesla valve  ระบบไฟฟ้า 3 เฟส  Wardenclyffe Tower  Tesla Electric Light and Manufacturing  |  |
| งานเขียน |  The Inventions, Researches, and Writings of Nikola Tesla  Colorado Springs Notes, 1899–1900  "Fragments of Olympian Gossip"  My Inventions: The Autobiography of Nikola Tesla  |  |
| อื่น ๆ |  สงครามกระแสไฟฟ้า  Westinghouse Electric  World Wireless System  In popular culture  |  |
| ส่วนเกี่ยวข้อง |  Nikola Tesla Museum  Nikola Tesla Memorial Center  Tesla Science Center at Wardenclyffe  IEEE Nikola Tesla Award  Tesla Satellite Award  Belgrade Nikola Tesla Airport  New Yorker Hotel  The Secret of Nikola Tesla (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1980)  Tesla - Lightning in His Hand (อุปรากร ค.ศ. 2003)  ศึกมายากลหยุดโลก (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2006)  Tower to the People (สารคดี ค.ศ. 2015)  Tesla (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2016)  The Tesla World Light (ภาพยนตร์ 2017)  The Current War (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2019)  "Nikola Tesla's Night of Terror" (รายการทีวี ค.ศ. 2020)  Tesla (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2020)  Tesla: Man Out of Time  Wizard: The Life and Times of Nikola Tesla  The Man Who Invented the Twentieth Century  หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ  Lunar crater  Asteroid  |  |
สงครามขุนนางครั้งที่สอง

สงครามบารอนครั้งที่สอง หรือ สงครามขุนนางครั้งที่สอง (อังกฤษ: Second Barons' War)  เป็นสงครามกลางเมืองในราชอาณาจักรอังกฤษที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1264 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1267 ระหว่างกลุ่มขุนนางที่นำโดยซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์ ในการต่อต้านกองทัพของฝ่ายสนับสนุนพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ ที่นำโดยเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด
ดูเพิ่ม

สมเด็จพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
สกุลไซโนกลอสซัส

| สกุลไซโนกลอสซัส |
| --- | --- |

ปลายอดม่วงเบงกอล (C. cynoglossus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Pleuronectiformes
วงศ์:: Cynoglossidae
สกุล:: Cynoglossus Hamilton, 1822
สปีชีส์:: 67 ชนิด

ชื่อพ้อง
 Arelia Kaup, 1858  Areliscus Jordan & Snyder, 1900  Cynoglossoides Smith, 1949  Trulla Kaup, 1858 
สกุลไซโนกลอสซัส (อังกฤษ: Tonguefishes) เป็นสกุลของปลากระดูกแข็ง  ในวงศ์ปลายอดม่วง (Cynoglossidae) ใช้ชื่อสกุล Cynoglossus เป็นปลาที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดในวงศ์นี้
มีลักษณะคือ มีครีบท้องมีเฉพาะด้านซ้าย ครีบหลัง ครีบหาง และครีบก้นติดต่อรวมกัน มีเส้นข้างลำตัว 2 หรือ 3 เส้น อยู่ด้านเดียวกับนัยน์ตา ริมฝีปากทั้งสองข้างราบเรียบ ปากงุ้มเป็นตะขอ ช่องเปิดเหงือกอยู่ทางด้านซ้ายของลำตัว
เป็นปลาที่พบได้ในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืด ปกติจะฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายหรือโคลน พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิกตั้งแต่ ฟิลิปปิน, ทะเลแดง, อ่าวไทย, ทะเลอันดามัน, ทะเลจีนใต้, คาบสมุทรมลายู, อ่าวเบงกอล และพบได้จรดถึงชายฝั่งแอฟริกา  ในประเทศไทยพบได้หลายชนิด อาทิ ปลายอดม่วงเกล็ดใหญ่ (C. macrolepidotus) พบในน้ำจืด 2 ชนิด คือ ปลายอดม่วงเกล็ดถี่ (C. microlepis) และปลายอดม่วงลาย (C. feldmanni)
การจำแนก

ปัจจุบันจำแนกออกได้ 67 ชนิด
Cynoglossus abbreviatus (Gray, 1834)
Cynoglossus acaudatus Gilchrist, 1906
Cynoglossus acutirostris Norman, 1939
Cynoglossus arel (Bloch & Schneider, 1801) (ปลายอดม่วงเกล็ดใหญ่)
Cynoglossus attenuatus Gilchrist, 1904
Cynoglossus brachycephalus Bleeker, 1870
Cynoglossus broadhursti Waite, 1905
Cynoglossus browni Chabanaud, 1949 (ปลายอดม่วงไนจีเรีย)
Cynoglossus cadenati Chabanaud, 1947 (ปลายอดม่วงกานา)
Cynoglossus canariensis Steindachner, 1882 (ปลายอดม่วงกานาเรียส)
Cynoglossus capensis (Kaup, 1858) (ปลายอดม่วงทราย)
Cynoglossus carpenteri Alcock, 1889 (ปลายอดม่วงตะขอ)
Cynoglossus cynoglossus (Hamilton, 1822) (ปลายอดม่วงเบงกอล)
Cynoglossus dispar Day, 1877 (ปลายอดม่วงหัวกลม)
Cynoglossus dollfusi (Chabanaud, 1931)
Cynoglossus dubius Day, 1873
Cynoglossus durbanensis Regan, 1921 (ปลายอดม่วงเดอบัน)
Cynoglossus feldmanni (Bleeker, 1854) (ปลายอดม่วงลาย)
Cynoglossus gilchristi Regan, 1920
Cynoglossus gracilis Günther, 1873
Cynoglossus heterolepis Weber, 1910 (ปลายอดม่วงน้ำจืด)
Cynoglossus interruptus Günther, 1880
Cynoglossus itinus (Snyder, 1909)
Cynoglossus joyneri Günther, 1878 (ปลายอดม่วงแดง)
Cynoglossus kapuasensis Fowler, 1905
Cynoglossus kopsii (Bleeker, 1851) (ปลายอดม่วงหัวสั้น)
Cynoglossus lachneri Menon, 1977
Cynoglossus lida (Bleeker, 1851) (ปลายอดม่วงเกล็ดกลม)
Cynoglossus lighti Norman, 1925
Cynoglossus lineolatus Steindachner, 1867
Cynoglossus lingua Hamilton, 1822 (ปลายอดม่วงหงอนยาว)
Cynoglossus maccullochi Norman, 1926
Cynoglossus macrolepidotus (Bleeker, 1851) (ปลายอดม่วงเกล็ดใหญ่)
Cynoglossus macrophthalmus Norman, 1926 (ปลายอดม่วงตาโต)
Cynoglossus macrostomus Norman, 1928 (ปลายอดม่วงมาลาบาร์)
Cynoglossus maculipinnis Rendahl (de), 1921
Cynoglossus marleyi Regan, 1921
Cynoglossus melampetalus (Richardson, 1846)
Cynoglossus microlepis (Bleeker, 1851) (ปลายอดม่วงเกล็ดถี่)
Cynoglossus monodi Chabanaud, 1949 (ปลายอดม่วงกินี)
Cynoglossus monopus (Bleeker, 1849) (ปลายอดม่วงหางดำ)
Cynoglossus nanhaiensis Wang, Munroe & Kong, 2016 (ปลายอดม่วงหนานไห่)
Cynoglossus nigropinnatus Ochiai, 1963
Cynoglossus ochiaii Yokogawa, Endo & Sakaji, 2008
Cynoglossus ogilbyi Norman, 1926
Cynoglossus oligolepis (Bleeker, 1855)
Cynoglossus pottii Steindachner, 1902
Cynoglossus praecisus Alcock, 1890
Cynoglossus puncticeps (Richardson, 1846) (ปลายอดม่วงแถบประ)
Cynoglossus purpureomaculatus Regan, 1905
Cynoglossus quadrilineatus (Bleeker, 1851) (ปลายอดม่วงสี่แถบ)
Cynoglossus robustus Günther, 1873
Cynoglossus roulei Wu, 1932
Cynoglossus sealarki Regan, 1908
Cynoglossus semifasciatus Day, 1877 (ปลายอดม่วงลายประ)
Cynoglossus semilaevis Günther, 1873
Cynoglossus senegalensis (Kaup, 1858) (ปลายอดม่วงเซเนกัล)
Cynoglossus sibogae Weber, 1913
Cynoglossus sinicus Wu, 1932
Cynoglossus sinusarabici (Chabanaud, 1931)
Cynoglossus suyeni Fowler, 1934
Cynoglossus trigrammus Günther, 1862
Cynoglossus trulla (Cantor, 1849) (ปลายอดม่วงมาเก๊า)
Cynoglossus versicolor Alcock, 1890
Cynoglossus waandersii (Bleeker, 1854)
Cynoglossus xiphoideus Günther, 1862
Cynoglossus zanzibarensis Norman, 1939 (ปลายอดม่วงแซนซีบาร์)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cynoglossus ที่วิกิสปีชีส์
สงครามกรีก-เปอร์เซีย

| ด ค กสงครามกรีก-เปอร์เซีย |
| --- | --- |
กบฏไอโอเนีย – การบุกครองกรีซครั้งที่หนึ่ง – การบุกครองกรีซครั้งที่สอง – สงครามสันนิบาตดีเลียน
สงครามกรีก-เปอร์เซีย (อังกฤษ: Greco-Persian Wars) หรือ สงครามเปอร์เซีย เป็นชุดความขัดแย้งระหว่างจักรวรรดิอะคีเมนิด (เปอร์เซีย) กับนครรัฐกรีก เกิดขึ้นระหว่างปีที่ 499–449 ก่อนคริสตกาล จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งเกิดจากการพิชิตภูมิภาคไอโอเนียของพระเจ้าไซรัสมหาราชในปีที่ 547 ก่อนคริสตกาลและต่อมาแต่งตั้งทรราชขึ้นปกครอง ต่อมาในปีที่ 499 ก่อนคริสตกาล อริสตาโกรัส ผู้ปกครองไมลีตัสที่มีเปอร์เซียหนุนหลัง นำกำลังเข้ายึดเกาะนักซอสแต่ล้มเหลว อริสตาโกรัสจึงปลุกปั่นให้ชาวกรีกในเอเชียน้อยก่อกบฏต่อเปอร์เซียและนำไปสู่การกบฏไอโอเนีย นอกจากนี้อริสตาโกรัสยังร่วมมือกับเอเธนส์และอีรีเทรียเผาเมืองซาร์ดิส เมืองหลวงของภูมิภาคของเปอร์เซียในปีที่ 498 ก่อนคริสตกาล จักรพรรดิดาไรอัสมหาราชจึงส่งกองทัพเข้าสู้รบจนในปีที่ 494 ก่อนคริสตกาล ฝ่ายเปอร์เซียรบชนะฝ่ายกบฏที่ยุทธการที่ลาเด ฝ่ายกบฏถูกปราบลงในปีต่อมา
เพื่อป้องกันการกบฏครั้งใหม่และการแทรกแซง รวมถึงลงโทษการกระทำของเอเธนส์และอีรีเทรีย จักรพรรดิดาไรอัสจึงทำสงครามต่อเพื่อพิชิตกรีซทั้งหมด ฝ่ายเปอร์เซียเริ่มบุกกรีซในปีที่ 492 ก่อนคริสตกาล และประสบความสำเร็จในการยึดเธรซและมาซิดอน ต่อมาในปีที่ 490 ก่อนคริสตกาล กองทัพเปอร์เซียข้ามทะเลอีเจียน ยึดซิคละดีสและทำลายอีรีเทรีย แต่พ่ายแพ้ให้กับกองทัพเอเธนส์ในยุทธการที่มาราธอน
เมื่อจักรพรรดิดาไรอัสสวรรคตในปีที่ 486 ก่อนคริสตกาล เซอร์ซีส พระราชโอรส ได้นำกำลังบุกกรีซอีกครั้ง ชัยชนะที่ช่องเขาเทอร์มอพิลีทำให้ฝ่ายเปอร์เซียสามารถยึดและเผาทำลายเอเธนส์ อย่างไรก็ตาม กองเรือเปอร์เซียพ่ายแพ้อย่างหนักในยุทธนาวีที่ซาลามิส และปีต่อมาพ่ายแพ้ในยุทธการที่พลาตีอา จึงเป็นการสิ้นสุดการบุกครองของฝ่ายเปอร์เซีย หลังจากนั้นกองทัพกรีกฉวยโอกาสนำกองเรือเข้าโจมตีฝ่ายเปอร์เซียต่อในยุทธนาวีที่มิเคลีและขับไล่ทหารเปอร์เซียออกจากเซสทอสและบิแซนเทียม การกระทำของแม่ทัพพอสซาเนียสในยุทธการที่บิแซนเทียมทำให้เกิดความบาดหมางในหมู่นครรัฐกรีกและสปาร์ตาและก่อให้เกิด "สันนิบาตดีเลียน" ซึ่งเป็นกลุ่มพันธมิตรต่อต้านฝ่ายเปอร์เซียที่นำโดยเอเธนส์ ฝ่ายสันนิบาตทำสงครามกับฝ่ายเปอร์เซียต่อเป็นเวลา 30 ปี หลังชัยชนะที่แม่น้ำยูรีมีดอนในปีที่ 466 ก่อนคริสตกาล เมืองในภูมิภาคไอโอเนียก็เป็นอิสระจากเปอร์เซีย แต่ความพ่ายแพ้ของฝ่ายสันนิบาตในการกบฏที่อียิปต์ทำให้การสงครามกับเปอร์เซียหยุดชะงัก การรบครั้งต่อ ๆ มาประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย หลักฐานทางประวัติศาสตร์บางแห่งชี้ว่าในปีที่ 449 ก่อนคริสตกาล ทั้งสองฝ่ายได้ทำสนธิสัญญาสันติภาพคัลลิอัส ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามกรีก-เปอร์เซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สงครามกรีก-เปอร์เซีย
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
สกายฟอล (เพลง)

| "สกายฟอล" |
| --- | --- |

เพลงโดยอะเดล
วางจำหน่าย: 5 ตุลาคม ค.ศ. 2012 (2012-10-05)
บันทึกเสียง: พฤษภาคม และ สิงหาคม 2012
แนวเพลง: ป็อป, ออร์เคสตรา
ความยาว: 4.46 (เวอร์ชันซิงเกิ้ล)  3:48 (เวอร์ชันวิทยุ)
ค่ายเพลง: โคลัมเบียเรเคิดส์, โซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนท์, XL
ผู้ประพันธ์เพลง: อะเดล, พอล เอ็ปเวิร์ธ
โปรดิวเซอร์: พอล เอ็ปเวิร์ธ

มิวสิกวิดีโอ
"Skyfall" ที่ยูทูบ
 
"สกายฟอล" (อังกฤษ: Skyfall) เป็นเพลงของอะเดล นักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เพลงนี้แต่งโดยอะเดล และพอล เอ็ปเวิร์ธ สำหรับประกอบภาพยนตร์ พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย เรียบเรียงโดยพอล เอ็ปเวิร์ธและเจ. เอ. ซี. เรดฟอร์ด "สกายฟอล" จะวางจำหน่ายในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งถูกกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของ "วันเจมส์ บอนด์" ที่ตั้งขึ้นโดยบริษัท อีโอเอ็น โปรดักชัน เนื่องในโอกาสฉลองวันครบรอบวันออกฉายครบ 50 ปีของภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์ร้าย 007 ภาพยนตร์เจมส์ บอนด์เรื่องแรก
ประวัติ

เดือนกันยายน พ.ศ. 2554 อะเดลพูดถึง "โครงการพิเศษ" ที่เธอจะทำในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ในรายการ The Jonathan Ross Show  ต่อมาในเดือนเมษายน เธอก็บอกกับ NRJ สถานีวิทยุของฝรั่งเศส ว่าเธอจะมีซิงเกิ้ลออกมาในปลายปี พ.ศ. 2555 แต่ซิงเกิ้ลใหม่นี้จะไม่ได้มาจากอัลบั้มใหม่  มีข่าวลือมากมายว่าอะเดลจะทำเพลงธีมภาพยนตร์ พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย แต่ก็ไม่มีคำยืนยันอย่างเป็นทางการใด ๆ จากทางค่ายเลย จนกระทั่งอะเดลออกมายืนยันผ่านทวิตเตอร์ของตนเองในวันที่ 1 ตุลาคม และเปิดให้พรีออเดอร์ในเวลาต่อมา ก่อนที่วางขายจริงในวันที่ 5 ตุลาคม
นอกจากนี้ยังเป็นเพลงที่"หน้ากากหมูทอง (รฐา โพธิ์งาม)"ใช้ในการแข่งขัน The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซั่น 2 อีกด้วย
การประพันธ์

หลังจากได้อ่านบทภาพยนตร์ อะเดลก็เรียก พอล เอ็ปเวิร์ธ ให้มาช่วยแต่งและโปรดิวซ์เพลงให้ (ทั้งสองเคยร่วมงานกันแล้วในอัลบั้ม 21 ของเธอ) เธอบอกว่า "ตอนแรกฉันก็ลังเลและกดดันนิดหน่อยที่จะร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเพลงประกอบภาพยนตร์พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย เรื่องนี้ คุณก็รู้ว่ามันเป็นถึงเพลงธีมหนังเจมส์ บอนด์ แต่ฉันตกหลุมรักบทหนัง ส่วนพอลก็มีไอเดียดี ๆ พอถึงสุดท้ายมันก็กลายเป็นอะไรที่ง่ายกว่าที่คิด แล้วการเขียนเพลงโดยรวมก็สนุกดี ฉันตื่นเต้นมากเพราะมันเป็นบางอย่างที่ฉันไม่เคยทำ เมื่อพวกเราบันทึกเสียงเครื่องสาย มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันภูมิใจมากที่สุดในชีวิตเลยล่ะ เมื่อฉันอายุ 60 ฉันจะกลับมาและบอกผู้คนว่าฉันเป็นบอนด์เกิร์ลในวันนั้นด้วย ฉันมั่นใจ!" เพลงถูกบันทึกเสียงในสตูดิโอแอบบีโรด ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และประกอบด้วยเครื่องดนตรีออเคสตรา 77 ชิ้น ที่เรียบเรียงโดยเจ. เอ. ซี. เรดฟอร์ด
พอล เอ็ปเวิร์ธ พูดถึงเนื้อเพลงว่าเป็นภาพสะท้อนของการเล่าเรื่องจากหนัง ทั้งความสัมพันธ์ของบอนด์กับประเทศ และเอ็มไอหก ทั้งยังใส่อารมณ์เรื่องความรักลงไปด้วย เขาอธิบายว่ามันยากที่จะใส่อารมณ์ของเจมส์ บอนด์ โดยเขาตั้งใจเอาธีมเจมส์ บอนด์ของ Monty Norman ใส่ลงไปในเครื่องดนตรีและคอร์ดบางคอร์ด "มันเป็นธีมที่ให้อารมณ์เศร้ามาก และไม่ได้ให้อารมณ์ในทางบวกรู้สึกดี ตื่นเต้น หรืออะไรแบบนั้นเลย ผมคิดว่าคุณต้องดูภาพยนตร์ และมาดูว่าเพลงนั้นเกิดขึ้นถึงตอนไหนของบริบทในภาพยนตร์ และนั่นเป็นเหตุผลที่ผมใส่ธีมเหล่านั้นลงไป"