จาซินดา อาร์เดิร์น
อาชีพทางการเมืองในช่วงต้น > สมาชิกรัฐสภา

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. | ครั้งที่ | เขต | ลำดับ | พรรค | พรรค |
| 2008―2011 | 49 | บัญชีรายชื่อ | 20 |  | แรงงาน |
| 2011―2014 | 50 | บัญชีรายชื่อ | 13 |  | แรงงาน |
| 2014―2017 | 51 | บัญชีรายชื่อ | 5 |  | แรงงาน |
| 2017 | 51 | เมาท์อัลเบิร์ต | เมาท์อัลเบิร์ต |  | แรงงาน |
| 2017―2020 | 52 | เมาท์อัลเบิร์ต | 1 |  | แรงงาน |
| 2020―2023 | 53 | เมาท์อัลเบิร์ต | 1 |  | แรงงาน |
ในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2008 อาร์เดิร์นอยู่ในอันดับที่ 20 ของรายชื่อแคนดิเดต ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อของพรรคแรงงาน ซึ่งเป็นอันดับที่สูงมากสำหรับบุคคลที่ไม่เคยเป็น ส.ส. มาก่อน และแทบจะสามารถการันตีได้เลยว่าจะสามารถได้ที่นั่งในสภาอย่างแน่นอน หลังจากที่อาร์เดิร์นกลับจากลอนดอน และได้เริ่มการหาเสียงอย่างเต็มตัว อาเดิร์นก็ได้เป็นแคนดิเดต ส.ส. แบบแบ่งเขต ประจำเขตการเลือกตั้งไวกาโตด้วย แม้จะไม่ได้รับชัยชนะในฐานะ ส.ส. เขตดังกล่าว แต่เธอก็ได้เข้าสู่รัฐสภาในฐานะ ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อ จากการคำนวณคะแนนโหวตพรรค ซึ่งเธออยู่ในอันดับที่สูงมากของอันดับบัญชีรายชื่อพรรคแรงงาน เมื่อเข้าทำงานในรัฐสภา เธอกลายเป็น ส.ส. ที่อายุน้อยที่สุดในรัฐสภานิวซีแลนด์ขณะนั้น จนกระทั่งแกเรต ฮุจส์ ได้รับการเลือกตั้งเข้ามาในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010
ฟิล กอฟฟ์ ผู้นำฝ่ายค้านในสมัยนั้นได้สนับสนุนเธอจนได้ขึ้นมานั่งในตำแหน่งสมาชิกแถวหน้าของพรรคแรงงาน โดยให้เธอทำงานในฐานะโฆษกประจำคณะรัฐมนตรีเงาด้านกิจการเด็กและเยาวชน และงานยุติธรรมที่เกี่ยวข้องกับเยาวชน
เธอมักจะปรากฏตัวเป็นประจำในช่วง "Young Guns" ของรายการ Breakfast  สถานีโทรทัศน์ TVNZ โดยมักจะออกรายการพร้อมกับซีมอน บริดส์ ส.ส. พรรคแห่งชาติ (และผู้นำพรรคแห่งชาติในเวลาถัดมา)
ในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2011 อาร์เดิร์นได้ลงแข่งขันเลือกตั้งเพื่อชิง ส.ส. เขตออกแลนด์เซ็นทรัลในนามพรรคแรงงาน โดยมีคู่แข่งคนสำคัญ คือ พรรคขั้วตรงข้ามอย่างพรรคแห่งชาติ ที่ส่งนิกกี เคย์ ส.ส. เก่าที่ชนะการเลือกตั้งเขตนี้ในสมัยที่แล้ว และเดนิส รอช ผู้สมัครจากพรรคกรีน เธอรณรงค์หาเสียงด้วยการให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งโหวตอย่างมียุทธศาสตร์ โดยโน้มน้าวผู้ที่มีแนวโน้มจะเลือกพรรคกรีนเทกลับมาเลือกพรรคแรงงาน เพื่อรวมคะแนนเสียงเอาชนะพรรคแห่งชาติที่มีจุดยืนตรงข้ามกับทั้งสองพรรค แต่เมื่อผลการเลือกตั้งเขตออกมา เธอก็ยังไม่สามารถเอาชนะเคย์จากพรรคแห่งชาติไปได้ด้วยผลต่าง 717 คะแนน อย่างไรก็ตามอาร์เดิร์นก็ยังคงได้รับเลือกเข้าสู่สภาในฐานะ ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคแรงงาน ลำดับที่ 13
หลังจากการลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคของกอฟฟ์ เนื่องจากความพ่ายแพ้ของพรรคแรงงานในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2011 อาร์เดินได้สนับสนุนเดวิด เชียร์เรอร์ มากกว่าเดวิด คันลิฟฟ์ในการขึ้นมาดำรงหัวหน้าพรรคคนใหม่ และในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ภายใต้การนำของเดวิด เชียร์เรอร์ หัวหน้าพรรคแรงงานคนใหม่ เธอก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นรัฐมนตรีเงาอันดับสี่จากทั้งหมด 20 อันดับของคณะรัฐมนตรีเงา ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาสังคมเงา
ในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2014 อาร์เดิร์นได้ลงเลือกตั้งในเขตออกแลนด์เซนทรัลอีกครั้ง เธอได้รับคะแนนเสียงเป็นอันดับสองรองจากเคย์เช่นเดียวกับครั้งที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามครั้งนี้เธอได้รับคะแนนเสียงเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับการเลือกตั้งครั้งก่อน และผลต่างระหว่างคะแนนเสียงที่โหวตให้เคย์และคะแนนเสียงที่โหวตให้อาร์เดิร์นลดลงจาก 717 เป็น 600 คะแนน แม้จะแพ้ในการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต แต่ในขณะเดียวกันอาร์เดิร์นอยู่ในอันดับที่ห้า ของลำดับผู้ลงสมัคร ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อพรรคแรงงาน ทำให้เธอสามารถรักษาที่นั่งในสภาได้อีกสมัย สำหรับการทำงานในสภาครั้งนี้อาร์เดิร์นได้รับหน้าที่เป็นรัฐมนตรีเงากระทรวงยุติธรรม, กระทรวงเยาวชน, กระทรวงธุรกิจขนาดย่อม และกระทรวงศิลปะและวัฒนธรรม ภายใต้การนำของแอนดรูว์ ลิตเติล
ใน ค.ศ. 2014 อาร์เดิร์นได้รับคัดเลือก และเข้าร่วมการประชุมผู้นำโลกรุ่นใหม่ (Forum of Young Global Leaders) ที่จัดขึ้น ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยสภาเศรษฐกิจโลก (WEF) หลังจากนั้นเธอก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของประชาคมผู้นำโลกรุ่นใหม่ (Young Global Leaders Alumni Community) และยังคงไปปาฐกถาในกิจกรรมที่จัดขึ้นโดย WEF อยู่บ่อยครั้ง