stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ระบบประสาทรับความรู้สึกทางกาย
ความต่างกันระหว่างบุคคล

งานวิจัยหลายงานได้วัดและสืบสวนถึงสาเหตุ ที่ทำให้บุคคลแตกต่างกันในการรู้สัมผัสแบบละเอียด
ประเด็นงานวิจัยที่ได้ศึกษาเป็นอย่างดีเรื่องหนึ่งก็คือ ความรู้สึกของผิวสัมผัสโดยไม่ได้ทำเอง (passive tactile spatial acuity) ซึ่งก็คือความสามารถในการกำหนดรายละเอียดของวัตถุที่แนบอยู่กับผิวหนัง
มีวิธีการหลายอย่างที่ใช้วัดความสามารถนี้ แต่วิธีที่แม่นยำที่สุดอาจจะคือ การทดสอบหาทิศทางของวัตถุที่นำมาถู (grating orientation task) ในการทดสอบนี้ ที่สามารถทำได้ด้วยมือหรืออุปกรณ์อัตโนมัติ 
ผู้รับการทดสอบจะระบุทิศทางของพื้นผิววัตถุที่เป็นร่อง ๆ
งานวิจัยหลายงานแสดงว่า ความรู้สึกของผิวสัมผัสโดยไม่ได้ทำเอง จะเสื่อมลงเมื่อมีอายุมากขึ้น โดยมีเหตุที่ยังไม่ชัดเจน แต่ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะการสูญเสียตัวรับความรู้สึกสัมผัสไปตามวัยโดยปกติ สิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่งก็คือ ความรู้สึกผิวสัมผัสของนิ้วชี้ ปรากฏว่าดีกว่าในบุคคลที่มีนิ้วชี้เล็ก ซึ่งเป็นเหตุที่ผู้หญิงมีความรู้สึกของผิวสัมผัสโดยไม่ได้ทำเองดีกว่าผู้ชายโดยเฉลี่ย  เพราะตัวรับแรงกลชนิด Meissner's corpuscle (หรือเรียกว่า tactile corpuscle) ที่รับรู้แรงสั่นความถี่ต่ำ จะมีหนาแน่นกว่าในนิ้วที่เล็กกว่า และก็อาจจะเป็นนัยเดียวกันเกี่ยวกับตัวรับความรู้สึกประเภท Merkel ending ซึ่งตรวจจับรูปร่างร่องรอยที่อยู่กับที่ และสำคัญในการรู้สึกผิวสัมผัสที่ละเอียดอ่อน
งานวิจัยหลายงานแสดงว่า ความรู้สึกของผิวสัมผัสโดยไม่ได้ทำเองดีกว่าในคนตาบอดเทียบกับคนตาปกติในวัยเดียวกัน ซึ่งอาจจะเป็นเพราะสภาพพลาสติกข้ามระบบประสาท (cross modal plasticity) ของเปลือกสมองในคนตาบอด  อีกอย่างหนึ่ง ก็อาจจะเป็นเพราะสภาพพลาสติกในคอร์เทกซ์เช่นกัน ที่คนตาบอดแต่กำเนิดสามารถประมวลข้อมูลสัมผัสได้รวดเร็วกว่าคนตาปกติ
โรคและความผิดปกติ

การรับรู้ความรู้สึกทางกายที่บกพร่อง อาจมีเหตุมาจากโรคเส้นประสาทส่วนปลาย (peripheral neuropathy) 
ซึ่งอาจปรากฏเป็นอาการชาหรือความรู้สึกสัมผัสเพี้ยน (paresthesia)
การชักบางประเภทสัมพันธ์กับระบบรับความรู้สึกทางกาย
คือ ความเสียหายในคอร์เทกซ์อาจทำให้รู้สึกร้อนไม่ได้ หรือทำให้ชี้จุดที่เจ็บปวด (pain discrimination) ไม่ได้
และสัญญาณบอกเหตุ (aura) เป็นความรู้สึกร้อนหรือความเจ็บปวด ก็เป็นสิ่งที่ปรากฏอย่างหนึ่งก่อนชักในโรคลมชัก (epileptic seizure) หรือการชักเหตุสมองส่วนเดียว (focal seizure)
มีการชักอีกอย่างหนึ่งที่เรียกว่า Jacksonian seizure ซึ่งปรากฏเป็นความรู้สึกผิดปกติที่กำหนดตำแหน่งที่ผิวหนังได้ แต่ไม่ปรากฏตัวกระตุ้นที่ชัดเจน
ความรู้สึกผิดปกติอาจแพร่ไปตามแขนขา ซึ่งส่องถึงการยิงสัญญาณผิดปกติของนิวรอนในรอยนูนหลังร่องกลาง (postcentral gyrus) ซึ่งเป็นที่ที่การชักกำลังเป็นไป
เหตุการณ์และความรู้สึกที่คนไข้จำได้ในช่วงชัก จะเป็นประโยชน์เพื่อวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายได้
ถ้าคนไข้สามารถชี้แจงถึงลักษณะของการชักและความรู้สึกที่เกิดขึ้นในช่วงที่ชักได้
ความไม่รู้อากัปกิริยา (คือตำแหน่งของอวัยวะในร่างกายหรือการเคลื่อนไหวของอวัยวะเหล่านั้น) หรือไม่สามารถแยกแยะจุดสัมผัส (two point tactile discrimination) ในด้านหนึ่งของกาย จะแสดงความเสียหายในคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ (primary somatosensory cortex) ในด้านตรงกันข้าม 
ผลอาจเป็นการขาดความรู้สึกในทั้งอวัยวะเช่นแขนขา หรือว่าในทั้งร่างกาย ขึ้นอยู่กับระดับความเสียหาย 
ความผิดปกติชนิดหนึ่งที่เรียกว่า ภาวะเสียการรับรู้สัณฐานโดยคลำ (Astereognosis) เป็นความไม่สามารถใช้ความรู้สึกสัมผัสเพื่อระบุสิ่งของที่อยู่ในมือ
ยกตัวอย่างเช่น ถ้าความเสียหายอยู่ในเขตมือของคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิในสมองซีกเดียว คนไข้ที่ปิดตาจะไม่สามารถรู้ถึงตำแหน่งนิ้วในมือด้านตรงข้ามกับสมองที่เสียหาย และจะไม่สามารถระบุวัตถุสิ่งของที่อยู่ในมือเช่นกุญแจหรือโทรศัพท์มือถือ
การตรวจสอบโรคในระบบรับความรู้สึกทางกาย เป็นขั้นตอนหนึ่งที่มีอยู่ในการตรวจระบบประสาท (neurological examination) โดยสามัญ เช่นการตรวจสอบความสามารถแยกจุดสัมผัส (two-point discrimination)
เทคโนโลยี

งานวิจัยเกี่ยวกับเทคโนโลยีสัมผัส (haptic technology) เป็นผลให้สามารถสร้างความรู้สึกสัมผัสทั้งที่เป็นของวัตถุเสมือน (เช่นในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ผู้ใช้กำลังจัดการวัตถุเสมือน) ทั้งที่เป็นของวัตถุที่มีอยู่จริง ๆ (เช่นในการควบคุมหุ่นยนต์ทางไกล)
เทคโนโลยีใหม่นี้เริ่มให้ความเข้าใจอย่างสำคัญเกี่ยวกับความรู้สึกสัมผัส
ในวจีบำบัด (speech therapy) การให้ข้อมูลป้อนกลับทางสัมผัส (tactile feedback) เป็นวิธีที่เริ่มจะใช้เพื่อพยาบาลความผิดปกติในการพูด
ดูเพิ่ม

Two-point discrimination
กลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่
รอยนูนหลังร่องกลาง (คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย)
เชิงอรรถ

↑  การรับรู้วัตถุโดยสัมผัส (haptic perception) เป็นกระบวนการรู้จำ (คือสมรรถภาพในการระบุ) วัตถุต่าง ๆ ได้โดยสัมผัส ซึ่งใช้ความรู้สึกต่าง ๆ ทางกายในการรับรู้ลักษณะต่าง ๆ ของลายผิวของวัตถุ เช่นขอบ ความโค้งความกลม และความหยาบละเอียด และใช้การรับรู้อากัปกิริยาในการรู้ตำแหน่งรูปร่างของมือที่จับวัตถุ
↑  midline thalamic nuclei หมายถึงนิวเคลียสของทาลามัสที่อยู่ทางด้าน medial ของ ventral posterior nucleus (VPN)
1 2  ข้อมูลเกี่ยวกับความเจ็บปวดจะส่งขึ้นไปยังสมองตามวิถีประสาทต่าง ๆ รวมทั้ง Spinothalamic tract, Spinocervical tract, Spinoreticular tract, Spinomesencephalic tract, Spinohypothalamic tract, Spinoparabrachial tract, และ Spinolimbic tract
↑  ความรู้สึกสัมผัสเพี้ยน (paresthesia) เป็นความรู้สึกจักจี้ เหน็บชา ร้อนคัน หรือเหมือนถูกเข็มจิ้ม ที่ผิวหนังโดยไม่ปรากฏผลเสียหายทางกายภาพในระยะยาว อาจปรากฏอาการแบบชั่วคราวหรือแบบเรื้อรัง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ประสาทรับความรู้สึกทางกาย
Anatomy of Touch. Factual documentary series by BBC Radio 4.
| ด ค กระบบรับความรู้สึก |
| --- | --- |
ประสาทสัมผัสพิเศษ:  การเห็น ระบบการเห็น  การได้ยิน ระบบการได้ยิน  การได้กลิ่น ระบบการได้กลิ่น  การรับรู้รส 
สัมผัสและตำแหน่ง:  ความเจ็บปวด โนซิเซ็ปชัน  อุณหภูมิ การรับรู้ร้อนเย็น  การกำหนดรู้การทรงตัว ระบบการทรงตัว  การรับรู้แรงกล แรงดัน  การสั่น  การรับรู้อากัปกิริยา การรู้ตำแหน่งและการเคลื่อนไหวของส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย 
อื่น ๆ:  ตัวรับความรู้สึก  Multisensory integration  Sensory processing  การรับรู้สารเคมี 
| ด ค กตัวรับความรู้สึก |
| --- | --- |
สัมผัส:  ตัวรับแรงกล  แรงสั่น เม็ดพาชีเนียน  สัมผัสเบา เม็ดรู้สัมผัส  แรงดัน ปลายประสาทเมอร์เกิล  แรงยืด ปลายรัฟฟินี 
ความเจ็บปวด:  ปลายประสาทอิสระ  โนซิเซ็ปเตอร์ 
อุณหภูมิ:  ปลายประสาทรับร้อน 
การรับรู้อากัปกิริยา:  Golgi organ  Muscle spindle Intrafusal muscle fiber  Nuclear chain fiber  Nuclear bag fiber 
อื่น ๆ:  เซลล์ขน  Baroreceptor  ตัวรับรู้สารเคมี 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี 
ความรู้สึกสัมผัสสามารถเป็นผลให้เกิดปฏิกิริยาทางกายหลายอย่าง ในรูปนี้ เด็กทารกหัวเราะเพราะถูกพี่สาวจี้
เกลี เราบัล

| เกลี เราบัล |
| --- | --- |
เกิด: อังเกอลา มาเรีย เราบัล 04 กรกฎาคม ค.ศ. 1908(1908-07-04) ลินทซ์, ออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 18 กันยายน ค.ศ. 1931(1931-09-18) (23 ปี) มิวนิก, เยอรมนี
สาเหตุเสียชีวิต: การฆ่าตัวตาย
สุสาน: Zentralfriedhof, เวียนนา, ออสเตรีย
สัญชาติ: ออสเตรีย-ฮังการี, ออสเตรีย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมิวนิก
บิดามารดา: ลีโอ เราบัล (พ่อ) อังเกอลา เราบัล (แม่)
ญาติ: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (ลุง) เลโอ รูด็อล์ฟ เราบัล จูเนียร์ (พี่ชาย)
อังเกอลา มาเรีย "เกลี" เราบัล (เยอรมัน: Angela Maria "Geli" Raubal) เป็นหลานสาวของลูกพี่ลูกน้องที่ร่วมฝ่ายบิดาของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เกิดในเมืองลินทซ์, ออสเตรีย-ฮังการี. เธอเป็นลูกคนที่สองและลูกสาวคนโตของลีโอ เราบัล ซีเนียร์.กับพี่สาวร่วมบิดาของฮิตเลอร์ แองเจลา เราบัล. เธอได้อาศัยและอยู่ภายใต้การดูแลของลุงของเธอ(ฮิตเลอร์)เมื่อปี 1925 ฮิตเลอร์หลงรักเธอมากจนถึงขนาดประกาศว่า เธอคือรักแรกของเขา ต่อมาเธอเสียชีวิตเมือวันที่ 18 กันยายน 1931 โดยถูกระบุว่า เธอฆ่าตัวตาย สาเหตุนั้นมาจากได้รับความกดดันจากการดูแลคุมเข้มงวดของฮิตเลอร์มากเกินไป แต่ทว่าก็มีบางหลายคนไม่เชื่อว่าเธอฆ่าตัวตายแต่กลับถูกฆ่าตายโดยฮิตเลอร์เพราะเชื่อว่าฮิตเลอร์กับเกลีมีความสัมพันธ์ทางเพศแบบรุนแรง(ซาดิสม์และมาโซคิสม์) ฮิตเลอร์รู้สึกว่าจะควบคุมเกลีไม่ได้และเธอจะแฉความลับไปให้สาธารณชนรับรู้ นอกจากนั้นยังเชื่อว่าเธอไปมีความสัมพันธ์กับชาวยิว ฮิตเลอร์รับรู้และโกรธจัดมากจนถึงกับสั่งพวกเอสเอสให้ฆ่าเธอแต่กลับไม่ได้ปรากฏแก่ความจริงใด ต่อมาศพของเธอถูกฝังไปที่สุสานกลางในเมืองกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
การตายของเกลีนั้นทำให้ฮิตเลอร์โศกเศร้าเสียใจเป็นเวลาหลายวัน ห้องนอนของเธอที่แบร์กฮอฟ บ้านพักตากอากาศส่วนตัวในรัฐบาวาเรียถูกให้คงสภาพเอาโดยห้ามเปลี่ยนแปลงใดๆ ฮิตเลอร์ได้แขวนภาพวาดของเธอในห้องส่วนตัวและที่สถานทูตเยอรมนีในกรุงเบอร์ลิน
บรรณานุกรม

Bullock, Alan (1999) [1952]. Hitler: A Study in Tyranny. New York: Konecky & Konecky. ISBN 978-1-56852-036-0.
Görtemaker, Heike B. (2011). Eva Braun: Life with Hitler. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-307-59582-9.
Gunther, John (1940). Inside Europe. New York: Harper & Brothers. OCLC 836676034.
Kershaw, Ian (2000). Hitler, 1889–1936: Hubris. New York: W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-32035-9.
Kershaw, Ian (2008). Hitler: A Biography. New York: W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-06757-6.
Robinson, Julian (5 May 2017). "'Why I hate my uncle' - Rare insight into Nazi leader's life by Adolf Hitler's nephew". New Zealand Herald.
Rosenbaum, Ron (April 1992). "Hitler's Doomed Angel". Vanity Fair.
Shirer, William L. (1960). The Rise and Fall of the Third Reich. New York: Simon & Schuster. ISBN 978-0-671-62420-0.
Toland, John (1976). Adolf Hitler. New York; Toronto: Ballantine Books. ISBN 978-0-345-25899-1.
บรรณานุกรม > อ่านเพิ่ม

Alexander, Alex (2005). In de ban van Hitler: Maria Reiter, Geli Raubal, Unity Mitford, Eva Braun (ภาษาดัตช์). Rijswijk: Elmar. ISBN 978-90-389-1547-0.
Hayman, Ronald (1998) [1997]. Hitler & Geli. New York: Bloomsbury. ISBN 978-1-58234-008-1.
Rosenbaum, Ron (1998). Explaining Hitler: The Search for the Origins of his Evil. New York: Random House. ISBN 978-0-679-43151-0.
Strasser, Otto (1940). Hitler and I. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 978-0-404-16997-8.
Vermeeren, Marc (2007). De jeugd van Adolf Hitler 1889–1907 en zijn familie en voorouders (ภาษาดัตช์). Soesterberg: Aspekt. ISBN 978-90-5911-606-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

เกลี เราบัล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef
กลุ่มภาษาแชสตา

| Shastan |
| --- | --- |
ภูมิภาค:: ทางเหนือของแคลิฟอร์เนีย
สูญแล้ว: ในตอนท้ายของศตวรรษที่ 20
การจําแนกทางภาษาศาสตร์:: ภาษา Hokan ?Shasta–PalaihnihanShastan
กลุ่มย่อย::   Konomihu †  New River Shasta †  Okwanuchu †  Shasta †  
กลอตโตลอก:: shas1238

Shastan หรือ Sastean คือกลุ่มภาษาที่ประกอบด้วยสี่ภาษา ซึ่งทั้งหมดได้สูญแล้ว ในสมัยก่อนได้มีการพูดใน ทางเหนือของแคลิฟอร์เนียและทางใต้ของโอเรกอน ประกอบด้วย
Konomihu (†)
New River Shasta (†)
Okwanuchu (†)
Shasta (also known as Shastika) (†)
ภาษา Konomihu เป็นภาษาที่ปรากฏมีความแตกต่างจากภาษาอื่นมากที่สุดในกลุ่มภาษา Shastan ส่วนภาษา Okwanuchu นั้นอาจจะเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษา Shasta ซึ่งเป็นที่ทราบกันว่าภาษา Shasta มีสำเนียงถิ่นอยู่จำนวนหนึ่ง 
ตระกูลภาษานี้ได้สูญแล้ว ซึ่ง Shesta เป็นภาษาสุดท้าย โดยในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้มีรายงานว่ามีผู้พูดภาษานี้ซึ่งเป็นผู้สูงอายุทั้งหมด 3 คน
ภาษา Shestan มักจะถูกจัดในภาษา Hokan
ตัวอย่างคำศัพท์

การออกเสียงคำบอกจำนวนในภาษา Shasta
| คำอ่านจำนวน | ภาษา Shasta |
| --- | --- |
1: ʦʼamo
2: xokʷa
3: xaʦki
4: irahaya
5: eʔʦa
6: ʦo-wateha
7: xokʷa-wateha
8: xaʦki-wateha
9: irahaya-wateha
10: eʔʦe-hewi
แหล่งข้อมูลอื่น

Native Tribes, Groups, Language Families and Dialects of California in 1770 เก็บถาวร 2011-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (after A.L. Kroeber)
Teodora Krēbere, (1976). Iši divās pasaulēs. (in Latvian) Rīga. Zinātne. (sērija "Apvārsnis").
Sastean Family NaNations.com
เจก โรเบิตส์

| Jake Roberts |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Aurelian Jake Smith Jr.
เกิด:  (1955-05-30) 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 (69 ปี) Gainesville, Texas, U.S.
ที่พัก: Henderson, Nevada, U.S.
คู่สมรส: Karen Rauschuber  (สมรส 1973; หย่า 1982) Cheryl Hagood  (สมรส 1984; หย่า 1997)
บุตร: 8
ญาติพี่น้อง: Grizzly Smith (father) Michael Smith (half-brother) Robin Smith (half-sister)
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: The Snake Fred Platt Jake Roberts Jake Smith Jr. El Diablo The Texan
ส่วนสูง: 6 ฟุต 6 นิ้ว (198 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 249 ปอนด์ (113 กิโลกรัม)
มาจาก: Stone Mountain, Georgia
ฝึกหัดโดย: Buck Robley Grizzly Smith Moose Morowski
เปิดตัว: 1975
รีไทร์: 2015
เออร์เลียน เจก สมิธ จูเนียร์ (Aurelian Jake Smith Jr.) เกิด 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 อดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่สังกัดWWEใช้ชื่อว่า เจก "เดอะสเนก" โรเบิตส์ (Jake "The Snake" Roberts) ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2014
ประวัติ

'เจก "เดอะสเนก" โรเบิตส์ ชื่อนี้แฟนมวยปล้ำรุ่นเก่าสมัยที่ยังเป็นชื่อค่าย WWF รู้จักดีแน่นอน นอกเหนือจากจะมาพร้อมกับงูคู่ใจที่ยัดไว้ในกระสอบส่วนตัว เขายังเป็นผู้คิดค้นท่าที่รุนแรงที่สุดท่านึงของวงการ ที่ยังคงใช้กันมาอย่างแพร่หลายจนถึงทุกวันนี้ นั่นคือท่า DDT ไม้ตายของเขานั่นเอง
เขาคือลูกชายของกริซลี สมิธ ตำนานของ WWE โดยเจ๊คเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นกรรมการบนเวที จากนั้นเขาก็ร่วมเดินทางกับค่ายสแตมพีด เรสลิ่ง ไปทั่วโซนตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐฯ พร้อมกับค่อยๆ สั่งสมชื่อเสียงในฐานะนักมวยปล้ำผู้เชี่ยวชาญ และมีเทคนิคดีที่สุดคนนึง
เจ้าของฉายา "เดอะสเนก" เปิดตัวกับ WWE ครั้งแรกเมื่อปี 1986 พร้อมกับงูหลามของเขาที่ชื่อเดเมี่ยน โดยหลังจากใส่ DDT จัดการคู่แข่งได้แล้ว เจ๊ค ก็มักจะปล่อยงูของเขาออกมาใส่บนตัวคู่ปล้ำที่นอนอยู่ ตลอดอาชีพก็มีการเปิดศึกกับคนอื่นๆ ไปเรื่อย ทั้ง ริคกี้ "เดอะ ดรากอนส์" สตีมโบท, ฮ็องกี้ ท็องค์ แมน, ริค มาร์เทล, "มาโชแมน" แรนดี้ ซาเวจ, "ราวิชิ่ง" ริค รู้ด หรือแม้แต่ ดิอันเดอร์เทเกอร์ แต่ก็เป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อเหมือนกันที่ เจ๊ค นั้นไม่เคยครองแชมป์อะไรเลยใน WWE
มาที่เรื่องงูๆ กันบ้าง เจ๊ค โรเบิร์ตส์ ใช้งูหลักๆ ทั้งหมด 3 ตัวตลอดอาชีพการปล้ำ เริ่มตั้งแต่ เดเมี่ยน, ลูซิเฟอร์ และ เรฟเวเลชั่นส์ โดยเจ้าอสรพิษนี่เองที่มันกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของเขาไปแล้ว แต่เชื่อหรือไม่ ครั้งนึง เจ๊ค เคยเปิดใจหมดเปลือกว่าเขาไม่ได้เป็นคนรักงู ที่จริงน่ะทั้งเกลียด และกลัวหน่อยๆ ด้วยซ้ำ แต่มันเป็นไอเดียของ วินซ์ แม็คแมน ที่ผุดเรื่องงูนี้ขึ้นมาตั้งแต่แรก แล้วเขาเอาด้วย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีการแฉอีกว่าจริงๆ แล้วงูที่เขาใช้มันไม่ได้มีแค่สามตัวนี้หรอก เพราะทาง WWE จะเช่างูตัวใหม่มาให้ เจ๊ค ทุกครั้งเวลาไปทัวร์แต่ละที่ ฉะนั้นไอ้เจ้าเดเมี่ยนนี่มันอาจจะมีเป็นสิบเป็นร้อยตัวมาแล้วก็ได้
เจ๊ค หายหน้าไปจาก WWE แบบระยะยาวในปี 1997 โดยสร้างความช็อกกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งปี 2005 ในศึก RAW ที่มาออกปากเตือน แรนดี ออร์ตัน ซึ่งตอนนั้นมีฉายา Legend Killer ว่าการเจอกับอันเดอร์เทเกอร์ในเรสเซิลเมเนียนั้นมันไม่ใช่เรื่องสนุกเลย คงเป็นการมาเพื่อการตลาดเท่านั้น เพราะในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น WWE ได้ออกวางขายดีวีดีที่ชื่อว่า Jake The Snake Roberts : Pick Your Poison ทันที
ผลงาน

All-Star Wrestling Network (Georgia)
AWN World Heavyweight Champion (1 time)
Americas Wrestling Federation
AWF Puerto Rico Heavyweight Championship (1 time)
Bad Boys of Wrestling
BBOW Heavyweight Championship (1 time)
Cauliflower Alley Club
Inductee (2013)
Georgia Championship Wrestling
NWA National Television Championship (1 time)
NWA World Television Championship (Georgia version) (2 times)
One Night Tournament (1984)
Legends Pro Wrestling
LPW Hall of Fame (Class of 2010)
Mid-South Wrestling Association
Mid-South Louisiana Heavyweight Championship (1 time)
Mid-South North American Heavyweight Championship (2 times)
Mid-South Television Championship (1 time)
Mid-South Television Championship Tournament (1986)
Pro Wrestling Illustrated
Inspirational Wrestler of the Year (1996)
Ranked No. 23 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1991
Ranked No. 100 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003
Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
Class of 2020
Smoky Mountain Wrestling
SMW Heavyweight Championship (1 time)
Stampede Wrestling
Stampede North American Heavyweight Championship (1 time)
World Class Championship Wrestling
NWA World Six-Man Tag Team Championship (Texas version) (1 time) – with Chris Adams and Gino Hernandez
WCCW Television Championship (1 time)
WWE
WWE Hall of Fame (Class of 2014)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เจก โรเบิตส์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เจก โรเบิตส์ ที่ WWE.com
พีดีเอส 70

PDS 70 (V1032 Centauri) เป็นดาวแบบ T Tauri ดวงหนึ่ง ซึ่งมีมวลน้อย อยู่ในกลุ่มดาวคนครึ่งม้า อยู่ห่างจากโลกประมาณ 370 ปีแสง มวล 0.82 เท่าของมวลดวงอาทิตย์  และมีอายุประมาณ 10 ล้านปี  ดาวฤกษ์มีจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด และมีดาวเคราะห์นอกระบบอายุน้อยสองดวง คือ PDS 70b และ PDS 70c ซึ่งถูกจับภาพได้โดยตรงจากกล้องโทรทรรศน์ VLT ของหอดูดาวยุโรปตอนใต้
จานดาวเคราะห์ก่อนเกิดรอบดาว PDS 70 และดาวเคราะห์ PDS 70b (จุดสว่างทางขวา)
จานดาวเคราะห์ก่อนเกิด

จานดาวเคราะห์ก่อนเกิดรอบดาว PDS 70 นั้นได้เริ่มถูกตั้งข้อสังเกตไว้ตั้งแต่ปี 1992  แล้วก็ได้รับการยืนยันในปี  2006  แผ่นจานมีรัศมีประมาณ 140 au ในปี 2012 ได้มีการตรวจพบพื้นที่ว่างขนาดใหญ่ (~ 65 AU ) ด้านในแผ่นจาน ซึ่งเกิดขึ้นมาจากการที่มีดาวเคราะห์ก่อตัวขึ้นภายใน
งานตีพิมพ์ในปี 2018 ได้เผยแพร่ภาพดาวเคราะห์ดวงหนึ่งด้านในแผ่นจาน ชื่อ PDS 70b ซึ่งถูกจับภาพโดยตรงได้ด้วย กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่มาก (VLT)   โดยคาดการณ์ไว้ว่าขนาดน่าจะใหญ่กว่าดาวพฤหัสบดีหลายเท่า อุณหภูมิประมาณ 1000°C และบรรยากาศมีเมฆ วงโคจรมีรัศมีประมาณ 3220 ล้านกิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 120 ปีในการโคจรหนึ่งรอบ หลายคนทำนายว่าดาวเคราะห์นั้นมีจานพอกพูนมวลเป็นของตัวเองด้วย   และก็ได้รับการยืนยันว่ามีแผ่นจานอยู่จริงในปี 2019
ดาวเคราะห์ดวงที่สองชื่อ PDS 70c ถูกค้นพบในปี 2019 โดยใช้สเปกโทรกราฟ MUSE ของกล้อง VLT  ดาวเคราะห์โคจรรอบดาวฤกษ์แม่ด้วยระยะทาง 5310 ล้านกิโลเมตร ซึ่งไกลกว่า PDS 70b และมีการสั่นพ้องของวงโคจร กับ PDS 70b โดยมีสัดส่วนคาบการโคจรเป็น 1: 2 ซึ่งหมายความว่า PDS 70c จะโคจรครบประมาณหนึ่งรอบในขณะที่ PDS 70b โคจรครบสองรอบ
จานรอบดาวเคราะห์ PDS 70c
นอร์มา เชียเรอร์

| นอร์มา เชียเรอร์ |
| --- | --- |
ภาพประชาสัมพันธ์ประมาณปี ค.ศ. 1930
เกิด: อีดิธ นอร์มา เชียเรอร์ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1902(1902-08-11) มอนทรีออล รัฐควิเบก แคนาดา
เสียชีวิต: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1983(1983-06-12) (80 ปี) วูดแลนด์ฮิลส์ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สาเหตุเสียชีวิต: โรคปอดบวม
สุสาน: อุทยานุสรณ์ฟอเรสต์ลอน
พลเมือง: แคนาดา อเมริกัน
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1919–1942
คู่สมรส: เออร์วิง ธัลเบิร์ก  (สมรส 1927; เสียชีวิต 1936)  มาร์ติน อาอูจี  (สมรส 1942; เสียชีวิต 1983)
บุตร: เออร์วิง ธัลเบิร์ก จูเนียร์ (1930–1987) แคทารีน ธัลเบิร์ก (1935–2006)
บิดามารดา: แอนดรูว์ เชียเรอร์ อีดิธ เมย์ ฟิชเชอร์
ญาติ: แอโธล เชียเรอร์ (พี่สาว) ดักลาส เชียเรอร์ (พี่ชาย)
อีดิธ นอร์มา เชียเรอร์ (อังกฤษ: Edith Norma Shearer; 11 สิงหาคม ค.ศ. 1902 – 12 มิถุนายน ค.ศ. 1983) เป็นนักแสดงชาวแคนาดาและดาราฮอลลีวูดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1925 จนถึง 1942 เธอเป็นนักแสดงคนแรกที่ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 5 ครั้งสำหรับการแสดง และได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง The Divorcee ในปี ค.ศ. 1930
ชีวิตช่วงแรก

เชียเรอร์มีบรรพบุรุษเป็นชาวสก็อต อังกฤษ และไอริช เธอเกิดในมอนทรีออล โดยเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมสตรีมอนทรีออล และโรงเรียนมัธยมเวสต์เมิร์น เชียเรอร์เกิดในครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวย  พ่อของเธอแอนดรูว์ เป็นเจ้าของธุรกิจรับเหมาก่อสร้างที่ประสบความสำเร็จ อย่างไรก็ตามการแต่งงานระหว่างพ่อแม่ของเธอไม่ค่อยมีความสุขนัก แอนดรูว์มีอารมณ์สองขั้ว และ "ชอบเดินเหมือนเงาหรือผีรอบ ๆ บ้าน" ในขณะที่แม่ของเธอ อีดิธ เมย์ ฟิชเชอร์ เป็นคนที่มีเสน่ห์และทันสมัย ในวัยเด็กเชียเรอร์สนใจในด้านดนตรี แต่หลังจากที่ได้ดูการแสดงลักษณะโวเดอวีล (vaudeville) เธอจึงตัดสินที่จะเป็นนักแสดงเมื่ออายุได้ 9 ปี
ในปี ค.ศ. 1918 ความฝันของเชียเรอร์ก็ต้องจบลง เมื่อครอบครัวของเธอล้มละลาย จากผลกระทบของสงครามโลกครั้งที่ 1 และพี่สาวของเธอ แอโธล ประสบปัญหากับการป่วยทางจิต เชียเรอร์ถูกบังคับให้ย้ายไปอยู่ในบ้านหลังเล็ก ๆ ในเขตชานเมืองของมอนทรีออล อย่าง "เจียมเนื้อเจียมตัว" แต่การเผชิญหน้ากับความยากจนอย่างฉับพลัน ทำให้เชียเรอร์เข้มแข็งขึ้น เธอกล่าวว่า "ในวัยเด็กฉันก่อตั้งปรัชญาเกี่ยวกับความล้มเหลว บางทีก็ต้องดิ้นรนเพื่อหาเงิน ถึงแม้ธุรกิจของพ่อจะล้มละลาย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพ่อล้มเหลวไปด้วย"
ต่อมาพ่อแม่ของเธอก็หย่าร้างกัน เชียเรอร์และพี่สาวย้ายไปอยู่กับมารดาที่บ้านพักราคาถูกแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นแม่ของเธอจึงตัดสินใจผลักดันให้เป็นนักแสดง เพื่อที่จะนำเงินมาจุนเจือครอบครัว โดยเชียเรอร์เริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 17 ปี และเพื่อความก้าวหน้า แม่จึงพาเธอและพี่สาวย้ายมาอยู่ที่นิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1920
แหล่งข้อมูลอื่น

นอร์มา เชียเรอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Photographs of Norma Shearer
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)  แมรี พิกฟอร์ด (1929)  นอร์มา เชียเรอร์ (1930)  มารี เดรสส์เลอร์ (1931)  เฮเลน เฮส์ (1932)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)  โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)  เบตตี เดวิส (1935)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)  ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)  เบตตี เดวิส (1938)  วิเวียน ลีห์ (1939)  จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940) 
1941–1960:  โจน ฟอนเทน (1941)  เกรียร์ การ์สัน (1942)  เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)  อิงกริด เบิร์กแมน (1944)  โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)  โลเรตตา ยัง (1947)  เจน ไวแมน (1948)  โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)  จูดี ฮอลิเดย์ (1950)  วิเวียน ลีห์ (1951)  เชอร์ลีย์ บูท (1952)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)  เกรซ เคลลี (1954)  อันนา มัญญานี (1955)  อิงกริด เบิร์กแมน (1956)  โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)  ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)  ซีมอน ซีญอแร (1959)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960) 
1961–1980:  โซเฟีย ลอเรน (1961)  แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)  แพตทริเซีย นีล (1963)  จูลี แอนดรูส์ (1964)  จูลี คริสตี (1965)  เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)  แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)  แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)  แมกกี สมิธ (1969)  เกลนดา แจ็กสัน (1970)  เจน ฟอนดา (1971)  ไลซา มินเนลลิ (1972)  เกลนดา แจ็กสัน (1973)  เอลเลน เบอร์สติน (1974)  หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)  เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)  ไดแอน คีตัน (1977)  เจน ฟอนดา (1978)  แซลลี ฟิลด์ (1979)  ซิสซี สเปเซก (1980) 
1981–2000:  แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)  เมริล สตรีป (1982)  เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)  แซลลี ฟิลด์ (1984)  เจอรัลดีน เพจ (1985)  มาร์ลี แมตลิน (1986)  แชร์ (1987)  โจดี ฟอสเตอร์ (1988)  เจสซิกา แทนดี้ (1989)  เคที เบตส์ (1990)  โจดี ฟอสเตอร์ (1991)  เอ็มมา ทอมสัน (1992)  ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)  เจสซิกา แลงจ์ (1994)  ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)  เฮเลน ฮันต์ (1997)  กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)  ฮิลารี สแวงก์ (1999)  จูเลีย โรเบิตส์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  แฮลลี เบร์รี (2001)  นิโคล คิดแมน (2002)  ชาร์ลิส โตรน (2003)  ฮิลารี สแวงก์ (2004)  รีส วิเธอร์สปูน (2005)  เฮเลน เมียร์เรน (2006)  มารียง กอตียาร์ (2007)  เคต วินสเล็ต (2008)  ซานดรา บุลล็อก (2009)  นาตาลี พอร์ตแมน (2010)  เมริล สตรีป (2011)  เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)  เคต แบลนเชตต์ (2013)  จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)  บรี ลาร์สัน (2015)  เอมมา สโตน (2016)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)  โอลิเวีย โคลแมน (2018)  เรเน เซลเวเกอร์ (2019)  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)  เจสซิกา แชสเตน (2021)  มิเชล โหย่ว (2022)  เอมมา สโตน (2023)
เคมีสีเขียว

เคมีสีเขียว (อังกฤษ: green chemistry) หรือ เคมีอย่างยั่งยืน (sustainable chemistry) เป็นเคมีและวิศวกรรมเคมีแขนงหนึ่งที่มุ่งเน้นการออกแบบผลิตภัณฑ์และกระบวนการที่ลดการใช้หรือการสร้างสารที่เป็นอันตราย ขณะที่เคมีสิ่งแวดล้อมศึกษาผลกระทบของสารมลพิษในธรรมชาติ เคมีสีเขียวนั้นสนใจผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมของเคมี เช่น การลดการบริโภคทรัพยากรสิ้นเปลือง และการใช้เทคโนโลยีในการป้องกันมลภาวะ
คำจำกัดความของ IUPAC
: การออกแบบเคมีภัณฑ์และกระบวนการที่ลดการใช้หรือการสร้างสารที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ สัตว์ พืช และสิ่งแวดล้อม
หมายเหตุ 1: ดัดแปลงจากอ้างอิง ให้มีความหมายกว้างขึ้น
ประวัติ

เคมีสีเขียวเกิดจากแนวคิดและการวิจัยที่หลากหลายช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ซึ่งสนใจปัญหามลภาวะและการลดลงของทรัพยากรมากขึ้น การพัฒนาเคมีสีเขียวในยุโรปและสหรัฐเกี่ยวข้องกับการปรับเปลี่ยนวิธีแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการสั่งการและควบคุมการปล่อยสารมลพิษสู่การป้องกันมลภาวะผ่านการออกแบบเทคโนโลยีเชิงนวัตกรรม แนวคิดเหล่านี้พร้อมทั้งการรับเอาคำ "เคมีสีเขียว" มาใช้เกิดขึ้นช่วงกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990
สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐมีส่วนสำคัญในการส่งเสริมเคมีสีเขียวช่วงต้นผ่านการคิดค้นโครงการป้องกันมลภาวะ การให้ทุน และการประสานงานระดับวิชาชีพ ในช่วงเวลาเดียวกันนักวิจัยของมหาวิทยาลัยยอร์กในสหราชอาณาจักรมีส่วนในการจัดตั้งเครือข่ายเคมีสีเขียวในราชสมาคมเคมี และเผยแพร่วารสารวิชาการ Green Chemistry