stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โหลา โมหัลลา

| โหลา โมหัลลา |
| --- | --- |
ชาวขาลสากำลังเฉลิมฉลองโหลา โมหัลลา
ประเภท: ซิกข์
การเฉลิมฉลอง: งานสามวันที่อนันตปุระสาหิบ การแสดงศิลปะการต่อสู้และป้องกันตัว
วันที่: วันที่สองของเดือนจันทรคติ "Chet" ตามปฏิทินนานักชาฮี
ความถี่: รายปี
โหลา โมหัลลา (ปัญจาบ: ਹੋਲਾ ਮਹੱਲਾ, ฮินดี: होला मोहल्ला, Hola Mohalla) เป็นเทศกาลในศาสนาซิกข์ซึ่งจัดในช่วงเดือนมีนาคม ตรงกับวันที่ 2 ของเดือนจันทรคติ "Chet" ตามปฏิทินนานักชาฮี หรือคือหนึ่งวันหลังโฮลี เทศกาลเฉลิมฉลองของศาสนาฮินดู และอาจมีบางปีที่ตรงกับโฮลีพอดี
เทศกาลทั้งโฮลีและโหลาโมหัลลา จะจัดอย่างยิ่งใหญ่ที่สุดที่เมืองอานันทปุรสาหิบ งานจะจัดเป็นเวลาสามวัน โดยวันที่สามจะเป็นวันโหลา โมหัลลา กระนั้น ผู้มาร่วมงานบางคนถึงกับมาตั้งเต็นต์เป็นสัปดาห์ และเพลิดเพลินกับการแสดงศิลปะป้องกันตัวและการต่อสู้ที่ห้าวหาญ การแสดงดนตรี อ่านหรือแต่งบทกลอน และกิรทาน อาหารจะมีบริการเป็นมังสวิรัตในโรงครัวพระศาสดาหรือ ลังกัร ในคุรุทวารา ซึ่งผู้คนมานั่งรวมกันและรับประทานอาหารร่วมกัน เหตุการณ์จะสรุปในวันโหลา โมหัลลา คือวันที่สาม โดยจะมีการแสดงแบบกองทัพเป็นเวลายาวนาน ใกล้ ตัขตศรีเกศครหสาหิบ หนึ่งในตัขตะสำคัญทั้งห้า
โอเลก ซาเลนโก

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซาเลนโกในปี พ.ศ. 2554
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โอเลก อะนาโตเลียวิช ซาเลนโก
วันเกิด:  25 ตุลาคม พ.ศ. 2512 (55 ปี)
สถานที่เกิด:  เลนินกราด, สหภาพโซเวียต
ส่วนสูง:  1.81 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้าตัวเป้า
สโมสรเยาวชน
:  ซเมนาเลนินกราด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1986–1988 |  เซนิตเลนินกราด |  47 |  (10) |
| 1989–1992 |  ไดนาโมเคียฟ |  91 |  (28) |
| 1993–1994 |  โลโกเญส |  47 |  (23) |
| 1994–1995 |  บาเลนเซีย |  25 |  (7) |
| 1995 |  เรนเจอส์ |  16 |  (7) |
| 1996–1998 |  İstanbulspor |  18 |  (11) |
| 1999–2000 |  กอร์โดบา |  3 |  (0) |
| 2000–2001 |  Pogoń Szczecin |  1 |  (0) |
| รวม |   |  248 |  (86) |
ทีมชาติ
| 1984–1991 |  โซเวียต อายุไม่เกิน 20 ปี |  4 |  (5) |
| 1992 |  ยูเครน |  1 |  (0) |
| 1993–1994 |  รัสเซีย |  8 |  (6) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โอเลก อะนาโตเลียวิช ซาเลนโก (รัสเซีย: Олег Анатольевич Саленко; ยูเครน: Олег Анатолійович Саленко) เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2512 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวรัสเซีย ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า เขายิงประตู 5 ประตูในนัดที่เจอกับแคเมอรูน ในรอบแบ่งกลุ่มฟุตบอลโลก 1994 ซึ่งช่วยเขาทำให้ได้รางวัลรองเท้าทองคำมา
โอเวอ คราโรป นิลเซิน

โอเวอ คราโรป นิลเซิน (เดนมาร์ก: Aage Krarup Nielsen; 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1891 - 29 มกราคม ค.ศ. 1972) เป็นนักเขียนชาวเดนมาร์ก ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง นายแพทย์นิลเซินได้เดินทางรอบโลก เขาได้แต่งหนังสือมากมาย คือ
Antarctic  Exploration Falkland Islands (สำรวจแอนตาร์กติกา หมู่เกาะฟอล์กแลนด์)
En Østerlandfærd
Fra Mandalay til Moskva (จากมัณฑะเลย์สู่มอสโก)
Mads Lange Til Bali  (เรื่องราวที่เกาะบาหลี)
Dragen Vaagner
Mellem Kannibaler (ระหว่างการกินคนกับปักษาสวรรค์)
I Doktorbaad og Karriol (ที่แลปแลนด์)
Perler og Palmer
Fra Moskva til Persepolis (จากมอสโกสู่ดินแดนเปอร์เซีย)
Helvedet Hinsides Havet  (นรกข้ามทะเล เฟรนช์เกียนา)
Blandt Hovenjægere I Ecuador
และอื่น ๆ อีกมากมาย
โอสตราวา

| โอสตราวา |
| --- | --- |
นครโดยกฎหมาย
จากบน – แถวซ้าย: จัตุรัสมาซาริก, คัลเลอส์ออฟออสตราวา, สวนสนุกในปราสาทออสตราวาไซลีเชีย แถวกลาง: ศาลาว่าการนครหลังใหม่, พิพิธภัณฑ์เหมืองลันแด็กปาร์ก, โรงละครอันโตญีน ดโวฌาก แถวขวา: โรงละครหุ่นกระบอกออสตราวา, รูปปั้นอุทิศแด่การทำเหมือง
   ธง ตราอาร์ม ตราสัญลักษณ์
โอสตราวาที่ตั้งนครโอสตราวาในประเทศเช็กเกีย
พิกัด:  49°50′8″N 18°17′33″E﻿ / ﻿49.83556°N 18.29250°E﻿ / 49.83556; 18.29250
ประเทศ:  เช็กเกีย
แคว้น: มอเรเวีย-ไซลีเชีย
อำเภอ: ออสตราวา-นคร
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1267
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ยัน โดห์นัล (พรรคประชาธิปไตยพลเมือง)
พื้นที่
 • นครโดยกฎหมาย: 214.23 ตร.กม. (82.71 ตร.ไมล์)
ความสูง: 260 เมตร (850 ฟุต)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2024)
 • นครโดยกฎหมาย: 284,765 คน
 • ความหนาแน่น: 1,300 คน/ตร.กม. (3,400 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 982,000 คน
จีดีพี
 • เขตมหานคร: 2.1184 หมื่นล้านยูโร (ค.ศ. 2021)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 702 00, 703 00, 708 00, 709 00, 710 00, 711 00, 712 00, 713 00, 715 00, 716 00, 717 00, 719 00, 722 00, 723 00, 724 00, 725 25 – 725 28
เว็บไซต์: www.ostrava.cz
โอสตราวา (เช็ก: Ostrava) หรือ อ็อสเทรา (เยอรมัน: Ostrau) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 3 ของประเทศเช็กเกีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ใกล้บริเวณที่แม่น้ำโอปาวาไหลมาบรรจบกับแม่น้ำโอเดอร์ ใกล้ช่องเขามอเรเวียนแก็ป เป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมและมีการถลุงเหล็ก โดยมีชื่อเล่นว่า "หัวใจเหล็กแห่งสาธารณรัฐ" (ocelové srdce republiky) เมืองโอสตราวาได้รับการเสนอชื่อเป็นเมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมยุโรป 2015
โอเดนเซ

| โอเดนเซ |
| --- | --- |
The Town Hall and Cathedral in Odense
   ตรา
โอเดนเซสถานที่ตั้งในเดนมาร์ก
พิกัด: 55°23′45″N 10°23′19″E﻿ / ﻿55.39583°N 10.38861°E﻿ / 55.39583; 10.38861
ประเทศ: เดนมาร์ก
Region: Southern Denmark (Syddanmark)
Municipality: Odense
Established: 988
City charter: 1355
Municipality: 1970
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 304.34 ตร.กม. (117.51 ตร.ไมล์)
ความสูง: 13 เมตร (43 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • ตัวเมือง: 168,798 คน
 • ความหนาแน่น: 550 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 191,610 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal code: 5000-5200
รหัสพื้นที่: (+45) 6
เว็บไซต์: www.odense.dk
โอเดนเซ (เดนมาร์ก: Odense, ภาษาเดนมาร์ก: [ˈoðˀn̩sə] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเดนมาร์ก มีประชากร 168,798 คน (1 มกราคม ค.ศ. 2012) เมืองตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือของเกาะฟึน เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเดนมาร์ก ฉลองครบรอบ 1 พันปี เมื่อ ค.ศ. 1988
โฮดแมเซอวาชาร์แฮย์

| โฮดแมเซอวาชาร์แฮย์ |
| --- | --- |
โรงแรมแบล็กอีเกิล
   ธง ตราอาร์ม
โฮดแมเซอวาชาร์แฮย์ที่ตั้งในประเทศฮังการี
พิกัด: 46°25′49″N 20°19′08″E﻿ / ﻿46.43039°N 20.31881°E﻿ / 46.43039; 20.31881
ประเทศ:  ฮังการี
เทศมณฑล: โชงกราด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 483.22 ตร.กม. (186.57 ตร.ไมล์)
ประชากร (2005)
 • ทั้งหมด: 47,258 คน
 • ความหนาแน่น: 97.87 คน/ตร.กม. (253.5 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 6800
รหัสพื้นที่: 62
โฮดแมเซอวาชาร์แฮย์ (ฮังการี: Hódmezővásárhely) เป็นเมืองเมืองหนึ่งในเทศมณฑลโชงกราด ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฮังการี เป็นเมืองผลิตสิ่งทอ
สาธารณรัฐโซเวียตฮังการี
ประวัติ > การสิ้นสุดของราชาธิปไตยและการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชน

บทความหลัก: การปฏิวัติเบญจมาศ
ภายหลังความปราชัยของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ขบวนการปฏิวัติของมวลชนซึ่งประกอบไปด้วยกรรมกร ทหาร และชาวนา ได้เริ่มแพร่กระจายเข้าไปในสังคมฮังการี ถึงขนาดที่มีตำรวจหรือหน่วยทหารบางหน่วยเข้าให้การสนับสนุน จากชัยชนะของการปฏิวัติเบญจมาศ ส่งผลให้มีการแต่งตั้งมิฮาย กาโรยี เป็นนายกรัฐมนตรี โดยได้รับการสนับสนุนจากสภาแห่งชาติ ซึ่งก่อตั้งขึ้นจากการรวมตัวกันของพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยม (MSDP), พรรคหัวรุนแรงแห่งชาติ, และพรรคของกาโรยี เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อาร์ชดยุกโจเซฟ เอากุสท์ ได้พยายามกดดันพระเจ้าคาร์ลที่ 4 อย่างหนัก จนในที่สุดพระองค์จึงทรงประกาศรับรองการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนตามที่สภาแห่งชาติเรียกร้อง อย่างไรก็ตาม รัฐบาลใหม่ได้ล้มเหลวในการแก้ไขปัญหาภายในประเทศ ทั้งเกิดอัตราการว่างงานที่เพิ่มขึ้น อัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้น และการขาดแคลนอาหารภายในเมืองต่าง ๆ การปฏิรูปที่ดินเกษตรกรรมที่ชาวฮังการีรอคอยมานานก็ยังไม่ได้รับการดำเนินการเช่นกัน แม้ว่าจะมีการประกาศยุบสภาเก่าเพื่อให้ประชาชนมีสิทธิออกเสียงอย่างทั่วถึง แต่ก็ยังไม่มีการเลือกตั้งใหม่
เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 1918 สาธารณรัฐประชาชนฮังการีได้ประกาศจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยมีกาโรยีดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราว แต่ด้วยการบริหารแบบเก่าที่ไม่เป็นระเบียบ ประกอบกับเกิดความยุ่งเหยิงภายในกองทัพ ทางคณะรัฐมนตรีจึงจำต้องพึ่งพาสหภาพแรงงานในการป้องกันการแพร่ขยายของความโกลาหลภายในประเทศ ในช่วงเวลาเดียวกัน รัฐบาลกาโรยียังต้องจัดการกับขบวนการหรือคณะต่าง ๆ ที่ก่อตัวขึ้นทั้งจากกรรมกร ทหาร และชาวนา เมื่อประมาณกลางเดือนพฤศจิกายน รัฐบาลสามารถควบคุมสถานการณ์ภายในประเทศได้บางส่วน เนื่องจากได้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเกษตรกรรมตามที่ให้สัญญาไว้ ซึ่งทำให้พื้นที่แถบชนบทสงบลง และมีการปลดประจำการทหารออกจากกองทัพมากกว่าหนึ่งล้านนาย แม้จะพอมีกำลังทหารในหน่วยทหารรักษาการณ์เพื่อปราบปรามความรุนแรงภายในเมืองต่าง ๆ อยู่บ้าง แต่ทหารเหล่านี้แทบไม่มีประสบการณ์ในการปฏิบัติหน้าที่เลย ฮังการียังเผชิญกับปัญหาร้ายแรงและข้อเรียกร้องต่าง ๆ ที่ไม่อาจสนองได้ในวิกฤติหลังสงคราม คณะรัฐมนตรีต่างต้องรับมือกับการประท้วงที่เพิ่มมากขึ้น โดยได้รับแรงสนับสนุนจากกลุ่มคอมมิวนิสต์ ซึ่งได้ประณามการดำรงไว้ซึ่งความไม่เท่าเทียมของชนชั้นในฮังการี และผลักดันให้ขบวนการชาวนาและกรรมกรจำนวนมากเข้ายึดอำนาจ
ประวัติ > การก่อตั้งและการเติบโตของพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการี

เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 1918 เบ-ลอ กุน นักสังคมนิยมฝ่ายซ้าย ร่วมกันกับสมาชิกกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยมและนักสังคมนิยมสายปฏิวัติในการก่อตั้ง "พรรคคอมมิวนิสต์ฮังการี" (KMP) ขึ้น โดยมีอุดมการณ์ที่โน้มเอียงไปทางลัทธิมากซ์–เลนิน ซึ่งต่อต้านรัฐบาลผสมสังคมนิยม-เสรีนิยม พรรคคอมมิวนิสต์ไม่พึงพอใจกับผลลัพธ์ของการปฏิวัติครั้งแรก โดยพรรคพยายามที่จะระดมชนชั้นกรรมาชีพฮังการีเพื่อกระตุ้นให้เกิดการปฏิวัติครั้งที่สองโดยระบอบสังคมนิยม หนังสือพิมพ์ Vörös Ujság (หนังสือพิมพ์แดง) ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์หลักของพรรค ได้ก่อตั้งขึ้นประมาณต้นเดือนธันวาคม โดยมีจุดประสงค์เพื่อเรียกร้องให้มีการปฏิวัติสังคมนิยม และมุ่งโจมตีเกี่ยวกับระบอบประชาธิปไตยแบบทุนนิยมของรัฐบาลกาโรยี ในขณะเดียวกัน พรรคได้พยายามดึงดูดการสนับสนุนจากหน่วยทหารใหม่ที่รัฐบาลกาโรยีจัดตั้งแต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จมากนัก เนื่องจากยังมีชาวนาหรือกรรมกรบางส่วนที่ไม่เห็นด้วยกับการปฏิวัติ โดยเห็นว่าไม่คุ้มค่าที่จะให้เสี่ยงอันตรายไปจับอาวุธอีกครั้ง ด้วยความกลัวว่ากองกำลังแดง (Red Guard) จะถูกควบคุมโดยสภาทหารแห่งชาติในบูดาเปสต์ พรรคคอมมิวนิสต์จึงตัดสินใจติดอาวุธให้แก่ผู้สนับสนุนโดยตรง ด้วยการจัดซื้ออาวุธจากกองทัพเยอรมันที่ถอนกำลังภายใต้การสงบศึกเบลเกรดอย่างลับ ๆ ความสำเร็จของพรรคคอมมิวนิสต์ในความพยายามชักจูงทหาร ทำให้การยึดอำนาจในเดือนมีนาคม 1919 แทบไม่มีการนองเลือดเลย และหน่วยงานรัฐบาลส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ขัดขวางการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ด้วย ความปั่นป่วนภายในพรรคคอมมิวนิสต์ไม่ได้เกิดขึ้นอยู่แค่ทหารเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นจากกรรมกร ชาวนา ชนกลุ่มน้อย และกองทหารของไตรภาคี
ในช่วงปลายปี 1918 และช่วงต้นปี 1919 ความฟุ้งซ่านในการปฏิวัติและอิทธิพลของพรรคคอมมิวนิสต์เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ ภายในประเทศเริ่มมีการแบ่งฝักแบ่งฝ่าย ในช่วงปลายเดือนธันวาคม นักสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์เริ่มถกเถียงกันในเรื่องการครอบงำของสหภาพแรงงาน กลุ่มคนว่างงาน, ทหารปลดประจำการ, นายทหารชั้นประทวน และการขยายตัวเพิ่มขึ้นของสหภาพแรงงาน เป็นสิ่งที่ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์ได้รับความนิยมอย่างสูงในฮังการี ในเดือนธันวาคม รัฐบาลกาโรยีพยายามอย่างไร้ผลที่จะแย่งชิงการควบคุมหน่วยทหารจากสภาทหารในเมืองหลวง ซึ่งถูกควบคุมโดยนักสังคมนิยมโยแฌ็ฟ โปกาญ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม การประท้วงของนายทหารติดอาวุธจำนวนแปดพันนายประสบความสำเร็จ ส่งผลให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามถูกปลดจากตำแหน่ง
การสถาปนาสาธารณรัฐโซเวียต > การประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐ

ในช่วงกลางเดือนมีนาคม 1919 รัฐบาลกาโรยีได้สูญเสียกำลังสนับสนุนลงเรื่อย ๆ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ไตรภาคีได้เรียกร้องให้มีการยอมรับเขตแดนอย่างไม่เป็นธรรม ซึ่งเกิดขึ้นหลายครั้งตั้งแต่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของปีก่อน เนื่องจากข้อตกลงของไตรภาคีต่อประเทศเพื่อนบ้านที่ทำขึ้นในช่วงสงคราม โดยมีจุดประสงค์เพื่อสร้างพื้นที่เป็นกลางระหว่างกองกำลังทหารโรมาเนียและฮังการี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการแทรกแซงที่ล้มเหลวในสงครามกลางเมืองรัสเซีย มีการกำหนดพรมแดนขึ้นใหม่ที่ยังคงใกล้เคียงกับข้อตกลงที่ให้ไว้แก่โรมาเนียในสนธิสัญญาบูคาเรสต์ ซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่ลงนามหลังจากโรมาเนียเข้าร่วมสงครามโลก หลังจากการมอบบันทึกวิกซ์แก่รัฐบาลกาโรยี ซึ่งเรียกร้องให้มีการอพยพประชากรชาวฮังการีออกจากพรมแดนที่กำหนดขึ้นใหม่นี้และมอบดินแดนส่วนนี้ให้แก่โรมาเนีย คณะรัฐมนตรีไม่เห็นด้วยกับข้อตกลงนี้ และกาโรยีได้ประกาศลาออกจากตำแหน่ง พร้อมกับมอบอำนาจให้รัฐบาลใหม่ประชาธิปไตยสังคมนิยม ซึ่งมีความเวทนาต่อชนชั้นกรรมาชีพสากลและยอมให้ประเทศเผชิญอยู่กับข้อเรียกร้องของไตรภาคี กาโรยีได้ออกมายอมรับว่านโยบายการสร้างความสัมพันธ์ต่อไตรภาคีล้มเหลว แผนการแรกของรัฐบาลใหม่คือการให้กาโรยีดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและจัดตั้งคณะรัฐมนตรีประชาธิปไตยสังคมนิยมใหม่ อย่างไรก็ตาม ระหว่างการพิจารณาของรัฐบาล สภาทหารซึ่งนำโดยโยแฌ็ฟ โปกาญได้ตัดสินใจสนับสนุนคอมมิวนิสต์ มีการยึดรถยนต์ของรัฐมนตรี และในช่วงบ่ายของวันนั้นได้มีการส่งมอบการควบคุมกองทหารรักษาการณ์ในเมืองหลวงให้แก่คอมมิวนิสต์ ก่อนที่โปกาญจะเข้าควบคุมบูดาเปสต์และกองทหารรักษาการณ์ทั้งหมด โดยปราศจากการต่อต้านจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซานโดร์ กอร์บอยี ได้ประกาศต่อสภาแรงงานในเมืองหลวงถึงการจัดตั้งรัฐบาลโซเวียต ของพันธมิตรประชาธิปไตยสังคมนิยม-คอมมิวนิสต์ ในเย็นวันเดียวกัน ได้มีคำสั่งให้ปลดกาโรยีออกจากตำแหน่ง ซึ่งเขาก็ยอมรับโดยไม่ขัดขืนใด ๆ เพราะตระหนักว่าต้องหลีกทางให้แก่คณะรัฐมนตรีฝ่ายซ้ายเพื่อต่อต้านไตรภาคี พวกสังคมนิยมได้ส่งคณะผู้แทนไปที่เรือนจำเพื่อเจรจากับผู้นำคอมมิวนิสต์ ซึ่งสนับสนุนให้จัดตั้งรัฐบาลผสมประชาธิปไตยสังคมนิยม-คอมมิวนิสต์ เพื่อให้บรรลุตามข้อตกลงนี้ รัฐบาลจึงปล่อยตัวผู้นำคอมมิวนิสต์ที่ถูกคุมขังตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึงแม้ว่ากลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยมจะมีขนาดที่ใหญ่กว่ามาก แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังยอมรับแผนการปฏิบัติงานของกลุ่มคอมมิวนิสต์ ซึ่งรวมไปถึงการจัดตั้งระบบสภา การยึดทรัพย์สินส่วนบุคคล และการประกาศระบอบเผด็จการของชนชั้นกรรมาชีพอีกด้วย
เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 1919 สภาแรงงานซึ่งได้รับอำนาจนิติบัญญัติใหม่ได้ทราบข่าวถึงการควบรวมกันระหว่างพันธมิตร ของพรรคคอมมิวนิสต์ (นำโดยเบ-ลอ กุน) และพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยม พร้อมกับการประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีขึ้น โดยไม่เกิดการนองเลือดเลยแม้แต่นิดเดียว ในตอนแรกกาโรยีซึ่งไม่ได้รับทราบถึงการรวมกันระหว่างพันธมิตรนี้ ได้ปฏิเสธที่จะลาออก แต่ในท้ายที่สุดเขาก็ลาออกจากตำแหน่ง
การสถาปนาสาธารณรัฐโซเวียต > โครงสร้างของรัฐบาลใหม่

ในคืนเดียวกันนั้น กุนได้รับการปล่อยตัว และได้เดินทางไปที่อดีตสำนักงานใหญ่ของพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยม เพื่อหารือเกี่ยวกับการจัดตั้งคณะรัฐบาลใหม่ มีกรรมการราษฎรจากกลุ่มคอมมิวนิสต์สองคนในคณะรัฐมนตรี เพื่อดุลอำนาจส่วนใหญ่ ของกรรมการราษฎรจากกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยม ส่วนสมาชิกกลุ่มคอมมิวนิสต์ที่เหลือเป็นรองกรรมการราษฎร กุนได้รับตำแหน่งเป็นกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการต่างประเทศ ขณะที่สมาชิกคอมมิวนิสต์อื่น ๆ ได้ควบตำแหน่งในกระทรวงการเกษตร ในบรรดาสมาชิกทั้งหมดสามสิบสามคนของสภาปกครองใหม่ มีสิบสี่คนเป็นกลุ่มคอมมิวนิสต์ ซึ่งมีสิบสองคนเป็นรองกรรมการราษฎร เนื่องจากกรรมการราษฎรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยม รัฐบาลได้รวมรัฐมนตรีของรูทีเนียไว้ในคณะรัฐมนตรีด้วย อันเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงความตั้งมั่นที่จะต่อสู้เพื่อรักษาบูรณภาพแห่งดินแดนฮังการี ผู้นำหลายคนมีภูมิหลังจากการมีส่วนร่วมในการปฏิวัติรัสเซียหรือไม่ก็เป็นคอมมิวนิสต์ในค่ายกักกันของรัสเซีย แม้ว่ากอร์บอยีจะเป็นประธานสภาปกครองอย่างเป็นทางการ แต่กุนถือเป็นบุคคลสำคัญที่สุดในสาธารณรัฐโซเวียตใหม่นี้
การสถาปนาสาธารณรัฐโซเวียต > พันธมิตรประชาธิปไตยสังคมนิยม-คอมมิวนิสต์

พันธมิตรระหว่างคอมมิวนิสต์กับประชาธิปไตยสังคมนิยมถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากตัวของเลนินเอง เขายังวิพากษ์วิจารณ์การเลียนแบบยุทธวิธีของรัสเซียโดยไม่ปรับให้เข้ากับบริบทของฮังการี พรรคใหม่ซึ่งเดิมคือพรรคสังคมนิยมฮังการี ได้เปลี่ยนใหม่เป็น "พรรคแรงงานสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ฮังการี" (อังกฤษ: Party of Socialist Communist Workers in Hungary)
อย่างไรก็ตาม การที่พรรคทั้งสองทำงานร่วมรัฐบาลเดียวกันนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย จูลอ ไพเดิล ได้เรียกร้องให้มีการยกเลิกระบอบสาธารณรัฐโซเวียตเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ในความเป็นจริงแล้ว มีเพียงฝ่ายซ้ายและฝ่ายกลางของพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมเท่านั้นที่มีส่วนร่วมในรัฐบาลอย่างแข็งขัน ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างทั้งสองพรรคไม่ได้เกี่ยวกับเป้าหมายของทั้งสองฝ่าย แต่เป็นวิธีการบริหารที่เหมาะสมที่สุดเพื่อบรรลุเป้าหมายต่างหาก หลังการล่มสลายของสาธารณรัฐในเดือนสิงหาคม ความแตกต่างของทั้งสองฝ่ายก็ยิ่งแย่ลง
การสถาปนาสาธารณรัฐโซเวียต > ช่วงแรก

แถลงการณ์ฉบับแรกของรัฐบาลใหม่ ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างลัทธิชาตินิยมที่สิ้นหวัง กับลัทธิมากซ์ ทำให้ผู้คนจำนวนมากออกมาต่อต้านรัฐบาลใหม่เพื่อสนับสนุนรัฐบาลประชาธิปไตยสังคมนิยม แต่เมื่อต้องเผชิญกับทางเลือกที่จะต้องยอมรับคำขาดจากบันทึกวิกซ์ ผู้คนส่วนใหญ่จึงตัดสินใจสนับสนุนลัทธิคอมมิวนิสต์ เพื่อรักษาเอกภาพในดินแดนของประเทศ ส่วนหนึ่งของความนิยมที่สนับสนุนระบอบใหม่นี้ มาจากการที่รัฐบาลคอมมิวนิสต์แห่งมอสโกได้เข้ารุกรานยูเครนเพื่อต่อสู้กับศัตรูภายในซึ่งมีไตรภาคีเป็นกำลังสนับสนุน
การสถาปนาสาธารณรัฐโซเวียต > รัฐธรรมนูญ สภา และการปกครอง

ในเวลาต่อมา เมื่อวันที่ 3 เมษายน สภาปกครองได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญชั่วคราวฉบับใหม่ โดยได้ยอมรับว่าอำนาจทางการเมืองและทางกฎหมายเป็นของสภาแห่งชาติชุดใหม่ รัฐธรรมนูญได้รับรองสิทธิพลเมือง (การชุมนุม การแสดงออก) สิทธิทางสังคม (การศึกษาโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย) และสิทธิทางวัฒนธรรม (การรับรู้ทางวัฒนธรรมและภาษาของชนกลุ่มน้อย) อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติแล้ว รัฐบาลใหม่ได้ดำเนินการปกครองในลักษณะแบบเผด็จการ ในฐานะ "การปกครองแบบเผด็จการของชนกลุ่มน้อยที่แข็งขันในนามของชนชั้นกรรมาชีพที่เฉื่อยชา" อำนาจของรัฐกระจุกตัวอยู่แต่เพียงสภาปกครองและสภาบางแห่งเท่านั้น การเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 เมษายน โดยปรากฏรายชื่อของผู้แทนเพียงคนเดียว และไม่มีฝ่ายค้าน แม้ว่าอาจจะมีความเป็นไปได้ทางกฎหมายที่จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ก็ตาม ไม่นานผู้แทนราษฎรก็ถูกถอดออกจากอำนาจท้องถิ่นโดยผู้แทนของรัฐบาล ซึ่งมีอำนาจที่แท้จริง
แม้จะมีข้อจำกัดในการเลือกตั้งสภา แต่ในการประชุมสภาแห่งชาติเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ได้ลงเอยด้วยการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงต่อสภาปกครอง ซึ่งจบลงด้วยการยุบสภาและได้มอบอำนาจให้แก่กรรมการราษฎรที่เห็นชอบ
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับรัสเซียโซเวียต

สาธารณรัฐได้รับการสนับสนุนทางการเงิน และคำแนะนำจากรัฐบาลโซเวียตรัสเซีย แต่ทางรัสเซียมองว่าผลประโยชน์ที่ได้จากการช่วยเหลือฮังการีไม่คุ้มค่าเท่ากับในเยอรมนี จึงไม่มีการส่งเจ้าหน้าที่บอลเชวิคมายังฮังการี แม้กุนจะร้องขอก็ตาม มีการสื่อสารทางโทรเลขระหว่างบูดาเปสต์กับรัสเซีย แต่กระนั้นคำแนะนำจากคอมมิวนิสต์รัสเซียก็มักถูกเมินเฉยโดยรัฐบาลฮังการี
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > การเจรจากับไตรภาคี

หลังการปฏิเสธการเจรจาที่เกิดขึ้นในช่วงรัฐบาลกาโรยี เมื่อมีการประกาศสาธารณรัฐโซเวียตขึ้น ไตรภาคีจึงส่งตัวแทนไปเจรจากับกุนโดยทันที โดยกุนได้ส่งคำร้องขอถึงเอกอัครราชทูตอิตาลีประจำยูโกสลาเวีย ที่กำลังพำนักอยู่ในบูดาเปสต์ เพื่อหารือเกี่ยวกับความไม่ลงรอยกันทางดินแดนตามหลักการกำหนดการปกครองด้วยตนเองกับตัวแทนของไตรภาคี นำไปสู่การส่งตัวนายพลแจน สมัทส์ แห่งแอฟริกาใต้ มาที่บูดาเปสต์ในช่วงต้นเดือนเมษายน แม้ว่าฝรั่งเศสจะไม่เห็นด้วยก็ตาม ถึงจะมีการส่งตัวนายพลสมัทส์ไปที่ฮังการี แต่มหาอำนาจก็ยังคงไม่ยอมรับอำนาจรัฐบาลโซเวียต
นายพลสมัทส์เดินทางมาถึงบูดาเปสต์เมื่อวันที่ 4 เมษายน และเชิญกรรมการราษฎรคนหนึ่งมาที่รถไฟของเขา ซึ่งกรรมการราษฎรคนนั้นก็ไม่ได้ตอบรับคำเชิญแต่อย่างใด ในระหว่างการเจรจา ประธานาธิบดีสาธารณรัฐซานโดร์ กอร์บอยี, เบ-ลอ กุน, และนักสังคมนิยมซิกโมนด์ กุนฟี ซึ่งเป็นตัวแทนของฝ่ายฮังการี เรียกร้องให้มีสันติภาพโดยปราศจากการผนวกดินแดนหรือการชดเชยค่าปฏิกรรมสงคราม และการกำหนดการปกครองด้วยตนเอง ในทางกลับกัน นายพลสมัทส์ได้เสนอโครงร่างพรมแดนใหม่ที่เอื้อประโยชน์ต่อชาวฮังการีมากกว่าเส้นพรมแดนที่ถูกกำหนดตามบันทึกวิกซ์ และการสร้างพื้นที่เป็นกลางขนาดใหญ่โดยมีกองกำลังไตรภาคีประจำการอยู่ที่นั่น อีกทั้งข้อเสนอนี้ ยังทำให้เมืองสำคัญต่าง ๆ ทางตะวันออกกลับไปเป็นของฮังการีอีกด้วย นายพลสมัทส์ยังกล่าวเสริมอีกว่าโครงร่างพรมแดนนี้จะไม่ถือเป็นพรมแดนที่ชัดเจน และสัญญาว่าจะยุติการปิดล้อมทางทหาร พร้อมทั้งมอบคำเชิญให้แก่รัฐบาลต่อการมีส่วนร่วมในการประชุมสันติภาพอีกด้วย กุนไม่เห็นด้วยต่อการถอนกำลังของไตรภาคีทางตะวันออก โดยอ้างถึงการที่รัฐบาลขาดการควบคุมกองทหารในทรานซิลเวเนียและข้อเสนอเหล่านี้อาจไม่เป็นที่นิยมต่อประชาชน นอกจากนี้ กุนยังได้เสนอข้อตกลงตามสนธิสัญญาสงบศึกเบลเกรด ซึ่งนายพลสมัทส์เมินเฉยที่จะพิจารณา ท่าทีของกุนระหว่างการเจรจานั้นถือว่า "รับไม่ได้" กับข้อเสนอครั้งนี้ นายพลสมัทส์เดินทางออกจากบูดาเปสต์ไปที่ปรากในวันต่อมา โดยในวันเดียวกันนั้น รองกรรมการราษฎรฝ่ายกลาโหมติโบร์ ซอมูแอลี ออกคำสั่งให้โฆษณาชวนเชื่อต่อกองทหารเชโกสโลวาเกียและโรมาเนีย เพื่อไม่ให้เกิดการต่อต้านกองทัพแดงใหม่ ซึ่งประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย
หลังเดินทางกลับจากบูดาเปสต์ นายพลสมัทส์ได้พบกับผู้นำออสเตรียและเชโกสโลวาเกีย โดยแจ้งให้ทราบถึงความล้มเหลวของการเจรจา ทางรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของเชโกสโลวาเกียจึงสั่งโจมตีฮังการีโดยทันทีเมื่อวันที่ 7 เมษายน แม้ว่านายพลแฟร์ดีน็อง ฟ็อช จะออกคำสั่งตอบรับในวันรุ่งขึ้น ในเวลาเดียวกัน ได้มีการออกคำสั่งต่อกองกำลังทหารภายใต้การบัญชาการของฝรั่งเศสทางตอนใต้ให้ตั้งรับและหยุดการรุกคืบขึ้นเหนือ สำหรับรัฐบาลฮังการีในขณะนี้ กำลังประเมินถึงความเหมาะสมในการประกาศจัดตั้งกองกำลังติดอาวุธใหม่หรือจ้างทหารตามความสมัครใจ หากไม่ได้รับความช่วยเหลือทางทหารอย่างเป็นทางการจากรัสเซียโซเวียต
การปะทะกับประเทศเพื่อนบ้านและการปรับโครงสร้างกองทัพ > สภาพสังคมและกองทัพแดง

กุนได้ประกาศยุบสภาทหาร ถึงแม้ว่าสภาทหารจะสนับสนุนให้เขาขึ้นสู่อำนาจก็ตาม และได้แต่งตั้งกรรมการราษฎรและศาลทหารปฏิวัติเพื่อพยายามนำความสงบเรียบร้อยมาสู่กองทัพอันไม่เป็นระเบียบ กองพันคนงานและกองพลน้อยระหว่างประเทศถูกส่งไปยังแนวรบหน้าด้วยค่าใช้จ่ายมหาศาล รัฐบาลได้ปฏิรูปกองทัพ ซึ่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิจนถึงช่วงต้นฤดูร้อน กองทัพสามารถกู้คืนดินแดนที่สูญเสียไปได้บางส่วน จุดมุ่งหมายของการฟื้นฟูดินแดนนี้ได้รับความเห็นชอบจากสาธารณชนทั่วไปเกือบทั้งหมด ซึ่งแตกต่างจากมาตรการการเมืองภายใน ปลายเดือนมีนาคม กำลังทหารของฮังการียังคงไม่เพียงพอ โดยบูดาเปสต์มีกำลังทหารเพียง 18,000 นาย ในขณะที่ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพเชโกสโลวาเกียจำนวน 40,000 นาย กองกำลังโรมาเนีย 35,000 นาย และกองกำลังผสมเซอร์เบียฝรั่งเศส 72,000 นายทางตอนใต้
แม้ว่าชาวนาส่วนใหญ่จะเพิกเฉยต่อคำร้องขอของรัฐบาลใหม่ แต่ชาวนาผู้ลี้ภัยจากดินแดนที่ถูกยึดครองโดยประเทศเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวนาจากบานัตและฝั่งตะวันออกของแม่น้ำทิสซอ กลายเป็นกลุ่มชาวนาที่เข้าร่วมต่อสู้กับกองทัพแดง โครงสร้างของกองทัพแดงส่วนใหญ่ประกอบด้วยชาวนา ในช่วงสัปดาห์แรกของสงคราม กองทัพแดงสามารถต่อสู้กับกองทัพประเทศเพื่อนบ้านได้เป็นอย่างดี แต่ในเวลาต่อมากองทัพเริ่มขาดระเบียบวินัยมากขึ้น แม้ว่ารัฐบาลต้องการให้การต่อสู้เป็นแบบสากลนิยม แต่ทหารและเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่กลับต่อสู้ด้วยเหตุผลของชาตินิยม
อดีตนายทหารจากกองทัพออสเตรีย-ฮังการีและผู้ลี้ภัยชนชั้นกลางจำนวนมากก็ได้เข้าร่วมกองทัพใหม่ด้วยเช่นกัน เพราะผู้คนเหล่านี้เห็นถึงโอกาสที่จะสามารถกู้คืนดินแดนที่สูญเสียไปกลับคืนมา ไม่ใช่เพราะความนิยมต่ออุดมการณ์ของระบอบใหม่ โดยแรงจูงใจในการเข้าร่วมกองทัพสามารถสรุปได้สามประการ ได้แก่ ประกาศแรกคือแนวคิดชาตินิยมในการปกป้องและฟื้นฟูประเทศบ้านเกิด ประการที่สองคือโอกาสที่ดีในการเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วในกองทัพใหม่ ที่ซึ่งเจ้าหน้าที่อาวุโสเก่าถูกปลดประจำการระหว่างสองสาธารณรัฐ และประการที่สามคือความจำเป็นในการยังชีพในกรณีที่ไม่มีงานทำ ผู้คนเหล่านี้มองว่าสาธารณรัฐโซเวียตใหม่พยายามต่อสู้เพื่อประเทศชาติ ซึ่งต่างจากควาบสงบสุขของสาธารณรัฐประชาชนอย่างสิ้นเชิง ชาวฮังการีต่างได้ร่วมต่อสู้อย่างดุเดือดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมจนถึงเดือนมิถุนายน กระทั่งการถอนกำลังออกจากสโลวาเกีย ตามคำขาดของเกลม็องโซ ส่งผลให้ผู้คนส่วนใหญ่ไปเข้าร่วมกับฝ่ายต่อต้านปฏิวัติอื่น ๆ เช่น ฝ่ายกองทัพแห่งชาติ ซึ่งนำโดยมิกโลช โฮร์ตี หรือกองกำลังอื่น ๆ เพื่อพยายามหลบหนีการกวาดล้างจากรัฐบาลกุน
อย่างไรก็ตาม การต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ของประเทศเพื่อนบ้านไม่ใช่ข้ออ้างหลักในการขยายอาณาเขต ยูโกสลาเวียพึงพอใจกับการยึดครองบอรอญอ และหันไปขัดแย้งกับโรมาเนียเสียเอง เพื่อแย่งชิงและแบ่งแยกดินแดนบานัต ทำให้ทางตอนใต้ของสาธารณรัฐไม่เกิดการต่อสู้กันแต่อย่างใด