stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุริยุปราคา 14 ธันวาคม พ.ศ. 2563
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง > ชุดเมตอน

ชุดเมตอนการวนซ้ำของอุปราคาทุก ๆ 19 ปี (6939.69 วัน) สุดท้ายประมาณ 5 วัฏจักร โดยอุปราคาเกิดขึ้นในวันอันใกล้เคียงกันในปฏิทิน ในการเพิ่มขึ้นของตัวรองอนุกรมออคตอน ซึ่งวนซ้ำ 1/5 ของนั้นหรือทุก ๆ 3.8 ปี (1387.94 วัน) ทุกอุปราคาในตารางนี้เกิดขึ้นที่โหนดลงของดวงจันทร์
| อุปราคา 21 ครั้งระหว่าง 22 กรกฎาคม 2514 ถึง 22 กรกฎาคม 2590> 21-22 กรกฎาคม.116 | อุปราคา 21 ครั้งระหว่าง 22 กรกฎาคม 2514 ถึง 22 กรกฎาคม 2590> 9-11 พฤษภาคม.118 | อุปราคา 21 ครั้งระหว่าง 22 กรกฎาคม 2514 ถึง 22 กรกฎาคม 2590> 26-27 กุมภาพันธ์.120 | อุปราคา 21 ครั้งระหว่าง 22 กรกฎาคม 2514 ถึง 22 กรกฎาคม 2590> 14-15 ธันวาคม.122 | อุปราคา 21 ครั้งระหว่าง 22 กรกฎาคม 2514 ถึง 22 กรกฎาคม 2590> 2-3 ตุลาคม.124 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  22 กรกฎาคม 2514 |  11 พฤษภาคม 2518 |  26 กุมภาพันธ์ 2522 |  15 ธันวาคม 2525 |  3 ตุลาคม 2529 |
| 126 | 128 | 130 | 132 | 134 |
|  22 กรกฎาคม 2533 |  10 พฤษภาคม 2537 |  26 กุมภาพันธ์ 2541 |  14 ธันวาคม 2544 |  3 ตุลาคม 2548 |
| 136 | 138 | 140 | 142 | 144 |
|  22 กรกฎาคม 2552 |  10 พฤษภาคม 2556 |  26 กุมภาพันธ์ 2560 |  14 ธันวาคม 2563 |  2 ตุลาคม 2567 |
| 146 | 148 | 150 | 152 | 154 |
|  22 กรกฎาคม 2571 |  9 พฤษภาคม 2575 |  27 กุมภาพันธ์ 2579 |  15 ธันวาคม 2582 |  3 ตุลาคม 2586 |
156: 
 22 กรกฎาคม 2590: 
ภาพเคลื่อนไหวแนวเส้นทาง
ห้างสรรพสินค้าโตคิว

โลโก้ ห้างสรรพสินค้าโตคิว
ห้างสรรพสินค้าโตคิว (ญี่ปุ่น: 東急百貨店; โรมาจิ: Tōkyū Hyakkaten) เป็นห้างสรรพสินค้าจากประเทศญี่ปุ่น บริหารงานโดย กลุ่มโตคิว
สาขาในประเทศญี่ปุ่น

คิชิโจจิ
โยะโกะฮะมะ
ซัปโปะโระ
สาขาในประเทศญี่ปุ่น > สาขาที่ปิดกิจการในประเทศญี่ปุ่น

ชิบูย่าโทโยโคเทน (สถานีรถไฟชิบุยะ) ปิดให้บริการในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2563
ชิบูยะฮฮนเต็น ปิดให้บริการในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2566
สาขาในต่างประเทศ > สาขาที่ปิดกิจการในต่างประเทศ

สาขา ศรีนครินทร์ (ศูนย์การค้าพาราไดซ์ พาร์ค) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ปิดให้บริการเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2562
สาขาปทุมวัน (ศูนย์การค้าเอ็มบีเค เซ็นเตอร์) ปิดให้บริการเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2564
ห้างสรรพสินค้าโตคิวในประเทศไทย

ห้างสรรพสินค้าโตคิวเปิดให้บริการในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2528 สาขาแรกตั้งอยู่บนถนนรัชดาภิเษกโดยเป็นฐานรากของอาคารศรีวราทาวเวอร์ (ปัจจุบันคือ อาคารซีดับเบิลยู) ภายหลังได้มีการขยายสาขาที่สองไปที่ศูนย์การค้ามาบุญครอง (ปัจจุบันคือ ศูนย์การค้าเอ็มบีเค เซ็นเตอร์) ในปีเดียวกันโดยได้รับกระแสตอบรับที่ดีมาก แต่ใน พ.ศ. 2540 จากวิกฤตเศรษฐกิจฟองสบู่แตกทำให้ยอดผู้ใช้บริการไม่ตรงเป้า บวกกับปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นและการฟ้องร้องเรื่องคดีทุจริตในที่ดินและการก่อสร้างอาคารศรีวราทาวเวอร์ที่ไม่ตรงตามแบบ โตคิวจึงได้ตัดสินใจปิดสาขารัชดาภิเษกลงและย้ายสาขาทั้งหมดไปรวมกันที่สาขามาบุญครองสาขาเดียว ต่อมาใน พ.ศ. 2558 ทางโตคิวเองก็พยายามขยายสาขาที่ 2 ไปที่ ศูนย์การค้าพาราไดซ์พาร์ค โดยร่วมทุนกับสยามพิวรรธน์ในชื่อ บริษัท พีที รีเทล คอร์ปอเรชั่น จำกัด แต่ก็ต้องปิดตัวไปในเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2562 เนื่องจากธุรกิจขาดทุนสะสม
ในที่สุดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2563 สำนักข่าวนิคเคอิ รายงานว่า ห้างสรรพสินค้าโตคิว เตรียมปิดกิจการสาขาสุดท้ายของโตคิว ณ ศูนย์การค้าเอ็มบีเคเซ็นเตอร์ ในช่วงปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 โดยให้เหตุผลว่า เป็นเพราะผลกระทบจากจำนวนนักท่องเที่ยวที่ลดลงจากการระบาดของโรคโควิด-19 รวมกับสภาพการแข่งขันที่สูงขึ้น โดยโตคิวยืนยันข่าวในวันเดียวกัน นั่นคือจะห้างสรรพสินค้าจะปิดให้บริการในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2564 พร้อมทั้งยกเลิกโครงการบัตรสมาชิกสะสมแต้มไปพร้อมกัน โตคิวได้ปิดให้บริการลงในเวลา 21.00 น. ของวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2564 โดยมีผู้บริหารและพนักงานร่วมอำลาผู้เข้าใช้บริการโดยพร้อมเพรียงกัน
ผลการดำเนินงานย้อนหลัง 5 ปี จนถึง พ.ศ. 2563 ของบริษัท กรุงเทพ-โตคิว สรรพสินค้า จำกัด ก่อนการปิดให้บริการ พบว่าขาดทุนสะสม 670 ล้านบาท จึงทำให้คาดว่าเป็นอีกหนึ่งเหตุผลหลักที่ทำให้โตคิวตัดสินใจถอนทุนในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ หรือมีสาขาทั่วประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ศูนย์การค้า |  กลุ่มเซ็นทรัล  เซ็นทรัลพัฒนา เซ็นทรัล เอ็มบาสซี  สยามฟิวเจอร์ ดีเวลอปเมนท์ เมกาซิตี้ บางนา  กลุ่มเดอะมอลล์  สยามพิวรรธน์  เอ็มบีเคเซ็นเตอร์  ซีคอนสแควร์  ซีคอนบางแค  ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต  พาราไดซ์ พาร์ค  ฟอร์จูนทาวน์  เครือดุสิตธานี  กลุ่มเอราวัณ  กลุ่มไทยเจริญคอร์ปอเรชั่น พันธุ์ทิพย์พลาซ่า  เกทเวย์ เอกมัย  เกทเวย์ แอท บางซื่อ  เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟรอนต์  สามย่านมิตรทาวน์  วัน แบงค็อก  เดอะคริสตัล  กลุ่มสยามรีเทล ดีเวลล็อปเม้นท์ แฟชั่นไอส์แลนด์/เดอะพรอมานาด  เทอร์มินอล 21 อโศก  โคราช  พัทยา  พระราม 3  ไลฟ์เซ็นเตอร์  กลุ่มทวีกิจ  ไอคอนสยาม ไอซีเอส  ทรู ดิจิทัล พาร์ค ไลฟ์  เซียร์ รังสิต  บลูพอร์ต  เดอะ มาร์เก็ต แบงค็อก  เมก้า พลาซ่า  ยูเนี่ยนมอลล์  |  |
| ห้างสรรพสินค้า |  เซ็นทรัล โรบินสัน  เดอะมอลล์  สยามทาคาชิมาย่า  |  |
| โรงภาพยนตร์ |  เอสเอฟ ซีเนม่า  เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์  |  |
| ไฮเปอร์/ซูเปอร์มาร์เก็ต |  แม็คโคร โลตัส  ซีพี เฟรช  บิ๊กซี  ท็อปส์ โก!  โก! โฮลเซลล์  แม็กซ์แวลู  กูร์เมต์ มาร์เก็ต  ฟู้ดแลนด์  วิลล่า มาร์เก็ท  ยูเอฟเอ็ม ฟูจิ ซูเปอร์  ดอง ดอง ดองกิ  อิเซตันมิตสึโคชิโฮลดิ้ง มิตสึโคชิ  |  |
| ในอดีต |  ไดมารู ไทยไดมารู  แพรงตอง  คาร์ฟูร์  โอชอง  สยามจัสโก้  เมอร์รีคิงส์  เยาฮัน  โซโก้  เซน  อิเซตันมิตสึโคชิโฮลดิ้ง อิเซตัน  โตคิว  เทสโก้  ฟู้ดไลอัน  กาดสวนแก้ว  พรอมเมนาดา  |  |
 รายชื่อห้างสรรพสินค้า  รายชื่อศูนย์การค้า 
สาขาเรือธงห้างสรรพสินค้าโตคิว (ชิบูย่าฮอนเต็น)
ห้างสรรพสินค้าโตคิว สาขาปทุมวัน (เอ็มบีเคเซ็นเตอร์)
ฮะสึเนะ

ฮะสึเนะ, Hatsune หรือ 初音 แปลว่า สำเนียงแรกแห่งสกุณา, อาจหมายถึง
ฮะสึเนะ มิกุ (Hatsune Miku), ตัวละครหญิงจากกลุ่มโวคาลอยด์ (Vocaloid) อันเป็นบุคลาธิษฐานของอุปกรณ์สังเคราะห์การร้องเพลง (singing synthesizer application) ของยามาฮ่า (Yamaha)
ฮะสึเนะ มะสึชิมะ (Hatsune Matsushima), นางแบบแนวปลุกใจเสือป่า สังกัดฮาร์โมนีโปรโมชัน (Harmony Promotion)
ฮะสึเนะ โอะกุมุระ (Hatsune Okumura), นักร้องและนักแต่งเพลงป๊อบและอาร์แอนด์บี สังกัดอาเว็กซ์แทร็กซ์ (Avex Trax)
ไม ฮะสึเนะ (Mai Hatsune), นักเล่นไพ่นกกระจอกซึ่งได้ฉายาว่า "เจ้าแม่มังกร" (Dragon Lady)
ฮะสึเนะ, ตอนหนึ่งจาก ตำนานเก็นจิ (Kenji Monogatari)
ฮัน มย็อง-ฮเว

| ฮัน มย็อง-ฮเว |
| --- | --- |

อัครมหาเสนาบดีแห่งโชซ็อน
 
เกิด: 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1415(1415-11-26) ฮันยัง  โชซ็อน
ถึงแก่กรรม: 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1487(1487-11-28) (72 ปี) ฮันยัง  โชซ็อน
บุตร-ธิดา: พระมเหสีคงฮเย
| --- | --- |
มหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์โชซ็อน
นามปากกา
ฮันกึล: 압구정 or 압구 or 사우당
ฮันจา: 狎鷗亭 or 狎鷗 or 四友堂
อาร์อาร์: Apgujeong or Apgu or Saudang 
เอ็มอาร์: Apkujŏng or Apku or Saudang 
ชื่อสุภาพ
ฮันกึล: 자준
ฮันจา: 子濬
อาร์อาร์: Jajun 
เอ็มอาร์: Chajun 
ชื่อมรณกรรม
ฮันกึล: 충성
ฮันจา: 忠成
อาร์อาร์: Chunseong 
เอ็มอาร์: Ch'ungsŏng 
ฮัน มย็อง-ฮเว (เกาหลี: 한명회; 1415 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1487) เป็นขุนนางคนสำคัญในรัชกาล พระเจ้าซ็องจง และเป็นพระบิดาของ พระมเหสีคงฮเย พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าซ็องจงและเป็นแกนนำในการใส่ความ พระมเหสีเจฮ็อน พระมเหสีองค์ที่ 2 จนถูกสำเร็จโทษ
ประวัติ

ฮัน มย็อง-ฮเว มีฉายาว่า ซังตัง เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1415 ได้เป็นมหาเสนาบดีถึง 2 ครั้งคือ ค.ศ. 1466 และ 1469–1471 แต่ในภายหลังได้ถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งและราชการเนื่องจากสุขภาพที่ไม่แข็งแรง
สิ้นชีวิต

ฮัน มย็อง-ฮเว ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1487 ขณะอายุได้ 72 ปีซึ่งภายหลังศพของเขาได้ถูกนำมาตัดคอในรัชสมัย เจ้าชายย็อนซัน ในข้อหาทำให้พระราชมารดาของพระองค์คือ พระมเหสีเจฮ็อน สิ้นพระชนม์พร้อมกับขุนนางและเชื้อพระวงศ์ที่ร่วมมือที่สิ้นชีวิตไปก่อนแล้ว
ฮักจุ้น

| ฮักจุ้น (ฮั่ว จฺวิ้น) |
| --- | --- |
霍峻

เจ้าเมืองจื่อถง (梓潼太守) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 214 (214) – ค.ศ. 217 (217)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
ขุนพลรอง (裨將軍) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 214 (214) – ค.ศ. 217 (217)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
ขุนพลราชองครักษ์ (中郎將) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 208 (208) – ค.ศ. 214 (214)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 178 จือเจียง มณฑลหูเป่ย์
เสียชีวิต: ค.ศ. 217 (39 ปี) เทศมณฑลสือถง มณฑลเสฉวน
ที่ไว้ศพ: เฉิงตู มณฑลเสฉวน
บุตร: คว้อเก๋อ
ญาติ: Huo Du (พี่/น้องชาย)
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: จ้งเหมี่ยว (仲邈)

ฮักจุ้น หรือ งักจุ้น (ค.ศ. 178 – 217)  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฮั่ว จฺวิ้น (จีน: 霍峻) ชื่อรอง จ้งเหมี่ยว (จีน: 仲邈) เป็นขุนพลรับใช้ภายใต้ขุนศึก เล่าปี่ ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก แต่เดิมเคยรับใช้เล่าเปียว
เมื่อเล่าเปียวถึงแก่กรรมในปลาย ค.ศ. 208 ฮักจุ้นและผู้ติดตามได้หันมาสวามิภักดิ์ต่อเล่าปี่และเขาก็ได้ติดตามเล่าปี่ไปทำสงครามเพื่อยึดครองเอ๊กจิ๋ว ที่ขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของเล่าเจี้ยง จนเป็นผลสำเร็จเมื่อต้น ค.ศ. 214
ฮักจุ้นถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 216 ขณะอายุเพียง 39 ปีโดยบุตรชายของเขาคือ คว้อเก๋อได้รับราชการเป็นขุนพลของ จ๊กก๊ก สืบต่อมา
เกล็นเดล

เกล็นเดล (Glendale) สามารถหมายถึง
เกล็นเดล (รัฐแคลิฟอร์เนีย) เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย ประชากรประมาณ 200,000 คน
เกล็นเดล (รัฐแอริโซนา) เมืองในรัฐแอริโซนา ประชากรประมาณ 240,000 คน
อุทยานแห่งชาติศรีพังงา

Plant in Thailand National Park-Sri Phang-Nga
อุทยานแห่งชาติศรีพังงา อยู่ในเขตอำเภอคุระบุรี และอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ครอบคลุมพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติเทือกเขานมสาว เนื้อที่ 153,800 ไร่ หรือ 246.08 ตารางกิโลเมตร เป็นประเภทป่าดิบชื้น พันธุ์ไม้ที่สำคัญ เช่น ไม้ยาง ตะเคียนทอง ปาล์ม กระพ้อหนู ยังสามารถพบสัตว์ป่าหลายชนิด เช่น  สมเสร็จ เลียงผา เก้ง นกเงือก ประกาศเป็นอุทยานเมื่อ 16 เมษายน 2531 ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ
สถานที่ท่องเที่ยว

น้ำตกตำหนัง เป็นน้ำตกที่ตกจากหน้าผา สูง 63 เมตร มีน้ำตลอดทั้งปี ร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ มีเส้นทางศึกษาธรรมชาติ ระยะทาง 2 กิโลเมตร
น้ำตกโตนต้นเตย เป็นน้ำตกที่ตกจากหน้าผา สูง 45 เมตร ตามทางเดินจะผ่านจุดชมวิว สามารถมองเห็นป่าเขาที่สมบูรณ์ของอุทยาน
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
อันดับเหยี่ยว

| อันดับเหยี่ยว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยอีโอซีน-ปัจจุบัน, 50–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: อินทรีหัวขาว (Haliaeetus leucocephalus), cinereous harrier (Circus cinereus), นกอินทรีปีกลาย (Clanga clanga), นกอินทรีฮาร์ปี (Harpia harpyja), นกเลขานุการ (Sagittarius serpentarius), เหยี่ยวออสเปร (Pandion haliaetus), slate-colored hawk (Buteogallus schistaceus), เหยี่ยวกาลาปาโกส (Buteo galapagoensis), แร้งเทาหลังขาว (Gyps africanus) (กลาง)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
เคลด:: Accipitrimorphae Accipitrimorphae
อันดับ:: เหยี่ยว Accipitriformes Vieillot, 1816

วงศ์
   Accipitridae  Cathartidae  Pandionidae  Sagittariidae 

แผนที่ความหลากหลายของอันดับเหยี่ยว (258 ชนิด) ความเข้มของสี (จากอ่อนไปเข้ม) บ่งบอกถึงความสมบูรณ์ของสายพันธุ์
อันดับเหยี่ยว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Accipitriformes) เป็นอันดับของนกที่ประกอบด้วยนกล่าเหยื่อเวลากลางวันส่วนมาก เช่น เหยี่ยว, อินทรี และแร้ง
ในอดีตจะรวมเหยี่ยวในอันดับ Falconiformes แต่ผู้แต่งบางคนแยกมาไว้ในอันดับ Accipitriformes การศึกษาดีเอ็นเอที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2008 แสดงว่า เหยี่ยวปีกแหลม]ไม่ได้เป็นญาติใกล้ชิดกับนกในอันดับ Accipitriformes แต่ใกล้ชิดกับนกแก้วและนกเกาะคอน ตั้งแต่การแบ่งแยก (แต่ก็ไม่ได้วางเหยี่ยวถัดจากนกแก้วหรือนกเกาะคอน) ได้รับการยอมรับโดยคณะกรรมการการการจัดแบ่งประเภทอเมริกาใต้แห่งสมาคมนักปักษีวิทยาแห่งอเมริกา (American Ornithologists' Union) (SACC), คณะกรรมการการจัดแบ่งประเภทอเมริกาเหนือ (NACC), และ การประชุมปักษีนานาชาติ (IOC) สหภาพปักษีวิทยาบริติชให้การยอมรับอันดับ Accipitriformes และจัดการย้าย Falconiformes บนพื้นฐานของดีเอ็นเอและการจัดประเภทของ NACC และ IOC ได้จัดแร้งโลกใหม่ใน Accipitriformes ในขณะที่ SACC จัดให้แร้งโลกใหม่อยู่ในอันดับที่มีชื่อว่า Cathartiformes
อนุกรมวิธาน

ปัจจุบัน Accipitriformes มี 262 ชนิดและ 75 สกุลใน 4 วงศ์ขยาย และอาจมีวงศ์ที่สูญพันธุ์ 1 วงศ์ ถือเป็นอันดับแรปเตอร์ที่หากินตอนกลางวันที่มีจำนวนมากที่สุด การวิเคราะห์ลำดับดีเอ็นเอเสนอแนะว่า อันดับ Accipitriformes เริ่มแบ่งอยกประมาณช่วงระหว่างสมัยอีโอซีน/โอลิโกซีน (ประมาณ 34 ล้านปีก่อน) การแยกกลุ่มก่อให้เกิดสกุล Elanus และ Gampsonyx จากสกุล Accipitriformes อื่น ๆ
Accipitridae (เหยี่ยวหน้าเทา, อินทรี, เหยี่ยวรุ้ง, เหยี่ยวนกเขา, เหยี่ยวไคต์, แร้งโลกเก่า)
Cathartidae (แร้งโลกใหม่)
Pandionidae (เหยี่ยวออสเปร)
Sagittariidae (นกเลขานุการ)
ตารางวิวัฒนาการชาติพันธุ์อิงจาก Nagy, J. & Tökölyi, J. (2014).
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อันดับเหยี่ยว
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ อันดับเหยี่ยว ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q21736  Wikispecies: Accipitriformes  BOLD: 743385  EoL: 2942901  EPPO: 1ACCIO  Fossilworks: 133775  GBIF: 7191147  iNaturalist: 71261  IRMNG: 12155  ITIS: 823961  NBN: NBNSYS0000159291  NCBI: 2558200  NZOR: 3f09d22f-5306-402e-8bc8-58a4a0fabd81  WoRMS: 570728 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
หยุดเข็มนาฬิกา…แค่นาทีเดียว

| "หยุดเข็มนาฬิกา…แค่นาทีเดียว"> เพลงโดยนิว-จิ๋ว.จากอัลบั้มSignature |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 3 เมษายน พ.ศ. 2556
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2556
แนวเพลง: ป็อปร็อก, อาร์แอนด์บี, บัลลาด
ความยาว: 4:14
ค่ายเพลง: มิวสิคครีม (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: สีฟ้า (เนื้อร้อง) อภิไชย เย็นพูนสุข (ทำนอง)
 
มิวสิกวิดีโอ
"หยุดเข็มนาฬิกา...แค่นาทีเดียว" ที่ยูทูบ
 
"หยุดเข็มนาฬิกา…แค่นาทีเดียว" เป็นซิงเกิลที่ 3 ของ นิว-จิ๋ว คู่ศิลปินดูโอจากเวทีเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว จากอัลบั้ม Signature ประพันธ์เนื้อร้องโดย สีฟ้า (นิ่ม สีฟ้า) แต่งทำนองโดย อภิไชย เย็นพูนสุข และเรียบเรียงโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์
เนื้อหาของเพลง

เนื้อหาของเพลงนั้น เป็นเรื่องราวของการจากลา ซึ่งนิว จิ๋ว ตีความเนื้อเพลงเป็นการจากลาความรัก 2 รูปแบบ จึงแบ่งกันร้องเต็มๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ เหมือนเล่าหนังคนละม้วน แล้วค่อยมาเจอกันด้วยไลน์ประสานในท่อนสุดท้ายของเพลง
ท่อนที่ "นิว" ร้องคือ "การสูญเสียของรัก" ส่วน "จิ๋ว" คือ "การสูญเสียแบบไม่มีวันได้พบกันอีก" ด้วยน้ำเสียงของ "นิว" ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ น้ำเสียงของ"จิ๋ว" เข้มแข็ง เหมือนจะสู้ไหวแต่แฝงความอ่อนแอ เมื่อรู้ว่าต้องสูญเสีย แต่ทำใจไม่ได้ จึงอยากหยุดเข็มนาฬิกาไว้
การตอบรับ

เพลง หยุดเข็มนาฬิกา…แค่นาทีเดียว ออกจำหน่ายในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2556 ติดอันดับสูงสุดที่ 90 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2554) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 60
อะซิโทรมัยซิน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01FA10 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 2269
DrugBank: APRD00397
ECHA InfoCard: 100.126.551 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
อะซิโทรมัยซิน (Azithromycin)
เกวลญาณ

พระอาทินาถบรรลุเกวลญาณ
เกวลญาณ (Kevala jñāna) หรือ ไกวัลย์ คือภาวะสัพพัญญู (omniscience - การตรัสรู้เข้าใจสรรพสิ่งทั้งหมดในจักรวาล) ในศาสนาเชน แปลหยาบ ๆ ว่า "การเข้าใจทั้งหมด" หรือ ปัญญาสูงสุด
เกวลญาณนั้นเชื่อกันว่าเป็นคุณภาพแท้จริงในวิญญาณทั้งปวง คุณภาพนี้จะถูกซ่อนในรูปของอนุภาคกรรม (karmic particles) ที่รายล้อมวิญญาณนั้น ๆ ทุกวิญญาณสามารถเข้าถึงเกวลญาณได้โดยการขจัดอนุภาคกรรมออกเสีย เอกสรรของเชนระบุถึงขั้นตอน 12 ขั้นเพื่อที่จะเข้าถึงเกวลญาณนี้ วิญญาณที่เข้าถึงเกวลญาณแล้วจะเรียกว่า "เกวลิน" (केवलिन्) ศาสนิกชนเชนเชื่อว่า เกวลินต่าง ๆ เท่านั้น ที่จะเข้าใจสรรพสิ่งในจักรวาลในทุกมุมอง สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ที่ไม่เข้าสู่เกวลญาณจะเข้าใจได้เพียงแค่ความรู้บางส่วน บางมุม บางมิติ เท่านั้น
นิกายทิคัมพรเชื่อว่าเกวลินจะไม่มีความรู้สึกหิวหรือกระหายเหลืออยู่อีก ในขณะที่นิกายเศวตามพรเชื่อว่าเกวลินยังมีความต้องการเหมือนกับมนุษย์ปุถุชนทั่วไป ทั้งสองนิกายเชื่อเหมือนกันว่าเกวลินสุดท้ายของอวสรรปิณี (จักรวาลนี้) ได้กำเนิดไปแล้ว คือ "ชัมพูสวามี" (Jambuswami) หนึ่งใน 11 สาวกสำคัญของตีรถังกรสุดท้าย "พระมหาวีระ" และหลังจากนี้จะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถเข้าถึงเกวลญาณได้อีก
อะซิดอกซิลลิน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01CE04 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 71886
DrugBank: ?
ECHA InfoCard: 100.037.510 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
อะซิดอกซิลลิน(Azidocillin)
อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี

| อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
ที่ตั้ง: อำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พิกัด: 6°22′47″N 100°51′41″E﻿ / ﻿6.379626°N 100.861432°E﻿ / 6.379626; 100.861432
พื้นที่: 225.28
จัดตั้ง: ยังไม่มีประกาศจัดตั้งในราชกิจจานุเบกษา
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
เว็บไซต์: สำนักอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา ประเทศไทย มีพื้นที่ 225.28 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นพื้นที่ต้นน้ำของแม่น้ำเทพา ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการสำรวจเพื่อประกาศจัดตั้งในราชกิจจานุเบกษา อุทยานมีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ (สค.) หนึ่งแห่ง คือหน่วยสันกาคีรี ภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน จุดที่สูงที่สุดคือยอดเขาควนกำแพง สูง 500 เมตร สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้นโดยมีเรือนยอดไม้ปกคลุมและมีพันธุ์ไม้ที่หายาก สัตว์ที่พบเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางเล็ก รวมไปถึงนมและสัตว์เลื้อยคลาน
จุดท่องเที่ยวสำคัญในอุทยาน ได้แก่ ถ้ำกระดูก ถ้ำผึ้ง และแม่น้ำเทพา
ประวัติ

จากการบินสำรวจป่าในจังหวัดสงขลาเมื่อ พ.ศ. 2538 พบว่าพื้นที่ป่าเทือกเขาสันกาลาคีรีและป่าบริวารเป็นผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์และเป็นป่าต้นน้ำของแม่น้ำเทพา ประกอบกับชาวบ้านในบ้านไร่เหนือและสภาตำบลบาโหยได้เสนอให้จัดตั้งป่าผืนนี้ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้จึงได้ให้บุคลากรไปปฏิบัติหน้าที่หัวหน้าอุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี เพื่อดำเนินการสำรวจพื้นที่ดังกล่าวให้เป็นอุทยานแห่งชาติต่อไป ต่อมาใน พ.ศ. 2544 อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรีได้รับการรายงานว่ามีความเหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ และได้รับความเห็นชอบจากองค์การบริหารส่วนตำบลต่าง ๆ และคณะอนุกรรมการป้องกันและปราบปรามการลักลอบทำลายทรัพยากรป่าไม้ประจำจังหวัดสงขลา
แหล่งข้อมูลอื่น

อุทยานแห่งชาติสันกาลาคีรี ที่สำนักอุทยานแห่งชาติ
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
ฮันซี บูร์ก

ฮันซี บูร์ก
ฮันซี บูร์ก: imago
ข้อมูลอย่างเป็นทางการ
:
ครอบครัว
: ;
ฮันซี บูร์ก (12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1898 – 14 มีนาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงละครเวทีและนักแสดงภาพยนตร์ ลูกครึ่งออสเตรีย-เยอรมัน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Mutter Erde (1919)
Abenteuer der Bianetti (1919)
Das Mädchen aus der Ackerstraße (1919)
Der unsichtbare Dieb (1920)
บรรณานุกรม

Burleigh, Michael. The Third Reich: A New History. Pan Macmillan, 2012.
Hardt, Ursula. From Caligari to California: Erich Pommer's Life in the International Film Wars. Berghahn Books, 1996.
Kosta, Barbara. Willing Seduction: The Blue Angel, Marlene Dietrich, and Mass Culture. Berghahn Books, 2009
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮันซี บูร์ก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฮันเต๊ก

ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
ฮันเต๊ก มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หาน เต๋อ (จีน: 韓德; พินอิน: Hán Dé) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก เป็นขุนพลของมณฑลเลียงจิ๋วแห่งรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก  เชี่ยวชาญการใช้ขวานใหญ่เป็นอาวุธ
ฮันเต๊กเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยายสามก๊ก

ฮันเต๊กปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 92 ตามความในนวนิยายสามก๊ก เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งแรกในปี ค.ศ. 228 ฮันเต๊กนำกองกำลังชนเผ่าเสเกี๋ยง (西羌 ซีเชียง) หรือเกี๋ยงตะวันตกแปดหมื่นนายยกมาสนับสุนนแฮหัวหลิมแม่ทัพวุยก๊กในการรบกับจ๊กก๊ก ฮันเต๊กมีบุตรชาย 4 คนที่ล้วนมีความสามารถในการรบ เชี่ยวชาญการขี่ม้าและยิงเกาทัณฑ์ และติดตามฮันเต๊กผู้บิดามาร่วมรบด้วย บุตรชายทั้ง 4 คนได้แก่ ฮันเอ๋ง (韓瑛 หาน อิง) บุตรชายคนโต ฮันเอี๋ยว (韓瑤 หาน เหยา) บุตรชายคนรอง ฮันเขง (韓瓊 หาน ฉฺยง) บุตรชายคนที่สาม และฮันกี๋ (韓琪 หาน ฉี) บุตรชายคนทีสี่
ฮันเต๊กและบุตรชายรวม 5 คนเข้ารบกับเตียวจูล่งขุนพลจ๊กก๊กที่เขาฮองเบงสัน (鳳鳴山 เฟิ่งหมิงชาน) ฮันเอ๋ง ฮันเขง และฮันกี๋ถูกเตียวจูล่งสังหารในที่รบ ส่วนฮันเอี๋ยวถูกเตียวจูล่งจับเป็น ฮันเต๊กไม่สามารถต้านทานการรบของเตียวจูล่งได้จึงล่าถอยแล้วไปร้องไห้แจ้งเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับแฮหัวหลิม แฮหัวหลิมจึงนำทัพไปยังแนวหน้าด้วยตนเอง ฮันเต๊กที่ติดตามแฮหัวหลิมมาด้วยขับม้าออกรบเป็นคนแรก และถูกเตียวจูล่งแทงตกจากหลังม้าเสียชีวิตภายในสามเพลงรบ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก