stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อัครบิดรคีริลล์แห่งมอสโก

| คีริลล์ Кирилл |
| --- | --- |


อัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งปวง
ดำรงตำแหน่ง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 – ปัจจุบัน
ก่อนหน้า: อัครบิดรอะเลคเซย์ที่ 2 แห่งมอสโก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: วลาดีมีร์ มีไคโลวิช กันดาเยฟ  (1946-11-20) 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 (77 ปี) เลนินกราด, รัสเซียโซเวียต, สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: รัสเซีย
ศาสนา: คริสต์นิกายออร์โธดอกซ์
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: http://patriarchia.ru/

อัครบิดรคีริลล์ (รัสเซีย: Патриарх кирилл ชื่อจริง:วลาดีมีร์ มีไคโลวิช กันดาเยฟ รัสเซีย: Владимир Михайлович Гундяев) หรือที่ชาวออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยเรียกว่าพระอัครบิดรคีริลล์  เป็นประมุขสูงสุดของคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ทั้งในประเทศรัสเซียและนอกประเทศ ได้ดำรงตำแหน่งอัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งปวงตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 โดยทรงได้รับการยอมรับจากอัครบิดรของคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ทุกองค์
ก่อนที่ท่านจะทรงได้รับสมณศักดิ์เป็นอัครบิดร ท่านทรงเคยดำรงตำแหน่งเป็นมุขนายก อัครมุขนายก และมุขนายกมหานครแห่งสโมเลนสค์และคาลินินกราดตามลำดับ และในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1984 ขณะที่ดำรงตำแหน่งเป็นมุขนายกมหานครอยู่นั้น ก็ได้เป็นประธานความสัมพันธ์ระหว่างคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ต่างประเทศอีกด้วย และเป็นสมาชิกถาวรของสมัชชาศักดิ์สิทธิ์เมื่อปี ค.ศ. 1989
ประวัติช่วงต้น > ครอบครัว

อัครบิดรคีริลล์เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 ที่เลนินกราด (ปัจจุบันคือเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก) ประเทศรัสเซีย เป็นบุตรของมิเกล กันดาเยพ ซึ่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1974 และไรยซา กันดาเยพ ครูซึ่งสอนอยู่ที่ประเทศเยอรมนี ซึ่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1984 มีนามเดิมว่า วลาดีมีร์ มีไคโลวิช กันดาเยฟ ทรงมีพี่ชาย 1 คน คือหัวหน้าบาทหลวงชื่อ นิโคไล กันดาเยพ เป็นศาสตราจารย์ที่สถาบันเทววิทยาเลนินกราดและเป็นอธิการมหาวิหารพระเยซูทรงสำแดงพระองค์อย่างรุ่งเรืองอันศักดิ์สิทธิ์ ส่วนปู่ของท่านก็เป็นบาทหลวงชื่อวาซิลี กันยาเยฟ ท่านเป็นนักโทษในคุกซอโลฟกี ซึ่งเป็นค่ายผู้ใช้แรงงานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางเกาะ ๆ หนึ่งในทะเลขาว ท่านถูกคุมขังและถูกเนรเทศในช่วงทศวรรษ 1920, 1930 และ 1940 จากการกระทำอันไม่เหมาะสมของท่านในคริสตจักรและต่อสู้กับการปฏิรูปคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ซึ่งถูกจัดตั้งโดยพวกคอมมิวนิสต์
ประวัติช่วงต้น > การศึกษา

หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว มิไคยโลวิชได้ทำงานสำรวจทางธรณีวิทยาเลนินกราดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962 ควบคู่กับการเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษา และจบการศึกษาเมื่อปี ค.ศ. 1964 ซึ่งหลังจากที่ท่านจบชั้นมัธยมศึกษาแล้วท่านได้เข้าศึกษาต่อที่เซมินารีเลนินกราดและศึกษาต่อที่สถาบันเทววิทยาเลนินกราด โดยท่านจบปริญญาเทววิทยาและได้เกียรตินิยมมาด้วยเมื่อปี ค.ศ. 1970
ท่านยังได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากหลาย ๆ สถานศึกษาด้วย เช่นปริญญาเอกเทววิทยากิตติมศักดิ์จากสถาบันเทววิทยาบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เมื่อปี ค.ศ. 1987
ประวัติช่วงต้น > รับศีลบวช

วันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1969 มุขนายกมหานครนิโคดิม (โรตอฟ) แห่งเลนินกราดและนอฟกอรอดได้โปรดศีลบวชให้ โดยได้นามว่า "คีริลล์" และวันที่ 7 เมษายน ก็ได้โปรดศีลบวชเป็นพันธบริกรนักพรต และต่อมาวันที่ 1 มิถุนายน เป็นนักพรตบาทหลวง
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 - ค.ศ. 1971 บาทหลวงคีริลล์ได้ทำหน้าที่สอนเทววิทยาหลักความเชื่อและทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายกิจการนักเรียนที่โรงเรียนเทววิทยาเลนินกราด และในเวลาเดียวกัน ท่านก็ทำงานเป็นเลขานุการส่วนตัวของมุขนายกมหานครนิโคดิมและเป็นผู้ดูแลครูผู้สอนในนักเรียนเซมินารีชั้นปีที่หนึ่ง
บาทหลวง

อัครบิดรคีริลล์เคยมาเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการมาแล้วในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งการเยือนประเทศไทยในครั้งนั้นส่งผลให้อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส ถูกเปลี่ยนแปลงเป็นตัวแทนของโบสถ์รัสเซียออร์ทอดอกซ์ (คริสตจักรแห่งกรุงมอสโกประจำประเทศไทย) และบาทหลวงโอเลก เชเรปานิน เป็นผู้แทนคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทย ได้เดินทางไปแนะแนวทางจิตวิญญาณแก่หมู่ประชาชนชาวออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยที่ประเทศลาวและประเทศกัมพูชาเป็นเวลายาวนานกว่า 15 ปี ของการยืนหยัดการทำงานและการสวดอธิษฐานเพื่อที่จะเปลี่ยนให้ประชาชนชาวไทยหันมายอมรับในนิกายออร์ทอดอกซ์
บาทหลวง > เจ้าวัด

บาทหลวงคีริลล์ได้รับการเลื่อนสมณศักดิ์เป็นเจ้าอธิการอารามเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1971 และได้ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเขตอัครบิดรมอสโก ของทางคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ในสภาคริสตจักรโลกที่กรุงเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ จนถึงปี ค.ศ. 1974 และตั้งแต่วันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ท่านได้ทำหน้าที่เป็นอธิการบดีของวิทยสถานและเซมินารีเลนินกราดจนถึงวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1984 และตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1975 เขาได้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาง และคณะกรรมการจัดงานประเพณี
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 ที่ท่านได้ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเขตอัครบิดรแห่งมอสโก ท่านก็มีส่วนร่วมในกิจกรรมของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซียทั่วโลกตั้งแต่นั้นมา
บาทหลวง > หัวหน้าบาทหลวง

14 มีนาคม ค.ศ. 1976 เจ้าอธิการคีริลล์ได้รับการอภิเษกเป็นมุขนายกแห่งไวบอร์ก และผู้แทนมุขมณฑลแห่งเลนินกราด
2 กันยายน ค.ศ. 1977 ได้รับการเลื่อนสมณศักดิ์เป็นอัครมุขนายก
ตั้งแต่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1984 เป็นอัครมุขนายกแห่งสโมเลนสก์และวยาซมา
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 เป็นผู้บริหารของตำบลในเขตคาลินินกราด
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 เป็นอัครมุขนายกแห่งสโมเลนสก์และคาลินินกราด
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานแห่งฝ่ายความสัมพันธ์ภายนอกคริสตจักร และได้เป็นสมาชิกถาวรของซินอดอันศักดิ์สิทธิ์
ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ได้รับการเลื่อนสมณศักดิ์เป็นมุขนายกมหานคร
ส่วนผู้มีอำนาจสูงสุดในคริสตจักรเรียงตำแหน่งของคีริลล์ดังนี้
ค.ศ. 1975 - 1982 – ประธานสภามุขมณฑลเลนินกราด
ค.ศ. 1975 - 1998 – สมาชิกคณะกรรมการกลาง และผู้บริหารของสภาคริสตจักรโลก
ค.ศ. 1976 - 1978 – รองอัครบิดรในยุโรปตะวันออก
ค.ศ. 1976 - 1984 – สมาชิกของซินอดอันศักดิ์สิทธิ์เพื่อความสามัคคีของชาวคริสต์
ค.ศ. 1978 - 1984 – ผู้บริหารของรัฐโบราณในประเทศฟินแลนด์
ค.ศ. 1978 - 1988 – กรรมการจัดงานครบรอบสหัสวรรษของการรับศีลล้างบาปของเจ้าชายวลาดิมีร์ในประเทศรัสเซีย
ค.ศ. 1989 - 1996 – ผู้บริหารของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ในประเทศฮังการี
ค.ศ. 1990 – สมาชิกของคณะกรรมาธิการเตรียมความพร้อมสำหรับสภาท้องถิ่นของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย
ค.ศ. 1990 – สมาชิกของคณะกรรมการขอความช่วยเหลือในการเอาชนะผลกระทบจากภัยพิบัติเชียร์โนบีล
ค.ศ. 1990 - 1991 – ผู้บริหารชั่วคราวของมุขมณฑลเฮกและเนเธอร์แลนด์
ค.ศ. 1990 - 1993 – ผู้บริหารชั่วคราวของมุขมณฑลคอร์ซุน
ค.ศ. 1990 - 1993 – ประธานคณะกรรมการสมัชชาศักดิ์สิทธิ์เพื่อฟื้นฟูศาสนาและจริยธรรม
บาทหลวง > การศึกษาและการกุศล

ค.ศ. 1990 - 2000 – ประธานคณะกรรมการสมัชชาศักดิ์สิทธิ์สำหรับการแก้ไขธรรมนูญของคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ซึ่งกฎหมายนี้ถูกนำมาใช้โดยสภามุขนายกเมื่อปี ค.ศ. 2000
ค.ศ. 1994 - 2002 – สมาชิกของคณะกรรมการประชาชนเพื่อการฟื้นฟูของคริสตจักรแห่งพระคริสต์พระผู้ช่วยให้รอด
ค.ศ. 1994 - 1996 – สมาชิกของสภากระทรวงการต่างประเทศของรัสเซียในการกำหนดนโยบายต่างประเทศและผู้นำเข้าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และยาสูบเข้าไปในรัสเซีย
ค.ศ. 1995 - 2000 – ประธานการประชุมทางศาสนาเพื่อชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับแนวคิดของคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ในการรักษาความสัมพันธ์และปัญหาของสังคมสมัยใหม่ทั้งหมด
ค.ศ. 1995 - 1999 – สมาชิกของคณะกรรมการจัดงานเหตุการณ์อนุสรณ์ครบ 50 ปี การสิ้นสุดมหาสงครามของผู้รักชาติ
ค.ศ. 1996 - 2000 – สมาชิกของคณะกรรมการกำกับดูแลมูลนิธิครบรอบ 50 ปี แห่งชัยชนะในมหาสงครามของผู้รักชาติ
ค.ศ. 2006 - 2008 – ผู้นำของกลุ่มชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับการเรียนการสอนขั้นพื้นฐานของคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิและเสรีภาพ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 – ประธานสภาผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจและจริยธรรมฝ่ายความสัมพันธ์ภายนอกโบสถ์ (ปัจจุบันสภาผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจและจริยธรรมอยู่ภายใต้อัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งปวง)
ในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2006 อัครบิดรคีริลล์ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เซนต์อะเลคซันดร์ เนฟสกี จากแกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
บาทหลวง > พิธีกร

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 อัครบิดรคีริลล์ได้เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ประจำสัปดาห์ "วจนะของชุมพาบาล" (รัสเซีย: Слово пастыря) ออกอากาศทางช่องหนึ่งอัสตานกินะและช่องหนึ่งรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติโดยย่อของสมเด็จพระอัยกาคีริลล์ที่ 1 แห่งมอสโกและรัสเซียทั้งมวล (His Holiness Patriarch Kirill of Moscow and All Russia) จากเฟซบุ๊ก
อัครบิดรคิริลล์ เมื่อครั้งเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2001 และได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช (เจริญ สุวฑฺฒโน)
คีริลล์ครั้งประชุมเกี่ยวกับอาวุธนิวเคลียร์และการปลดอาวุธในอัมสเตอร์ดัมในปี ค.ศ. 1981
เจ้าชาย อันไดร โบกอลยุบสกี้

| เจ้าชาย อันไดร โบกอลยุบสกี้ |
| --- | --- |
 Andrei Bogolyubsky เจ้าชายอันเดร โบกาลุบสกี้

เจ้าชาย แห่ง รัสตอฟ-ซุสดัล
รัชสมัย: -นครวลาดิมิร์ หลังจาก พ.ศ.พ.ศ. 1700 - พ.ศ. 1717 -หลังจากที่ยึกนครเคียฟได้ พ.ศ. 1712 - พ.ศ. 1717
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งรัสเซีย
รัชกาลถัดไป: พระเจ้ามิเชลที่ 1
ประสูติ: พ.ศ. 1654
สวรรคต: 28 มิถุนายน พ.ศ. 1717
พระราชบุตร: -เจ้าชาย ยูริ โบกาลุบสกี้
เจ้าชายอันเดร โบกาลุบสกี้
พระราชบิดา: พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่ง รัสเซีย
พระราชมารดา: ภรรยาคนแรกของพระเจ้าจอร์จที่ 1
เจ้าชาย อันเดรย์ บากาลยุบสกี้ (Andrei I Bogolyubsky; รัสเซีย: Андрей Боголюбский; พ.ศ. 1654 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 1717) เป็นเจ้าชายแห่ง รอสต๊อพ-ซูสดัล เจ้าผู้ครองนครวลาดิมิร์
พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งรัสเซีย กับภรรยาคนที่ 2 ในปี พ.ศ. 1712 พระองค์ทรงสามารถยึดครองนครเคียฟได้ และทรงประกาศให้เปลี่ยนเมืองหลวงของรัสเซีย จากเดิมที่อยู่ที่นครเคียฟไปเป็นนครวลาดิมิร์ (นครวลาดิมิร์เป็นเมืองที่อยู่ห่างจากกรุงคอสโกไปทางตะวันออกประมาณ 100 ไมล์) และทรงตั้งพระองค์เองเป็นเจ้าผู้ครองนครวลาดิมิร์ โดยได้ทรงแต่งตั้งพระอนุชาของพระองต์เอง เจ้าชาย เกลบ เป็นเจ้าผู้ครองนครเคียฟ ซึ่งในสมัยของพระองค์ก้ยังมีการรบกันภายในประเทศเพื่อที่จะได้เป็นใหญ่ในรัสเซียอยู่
พระราชโอรส

เจ้าชาย ยูริ โบกอลยุบสกี้
เซียร์เกย์ โรโกชิน

นักกีฬาขี่ม้าชาวโซเวียต
| เหรียญรางวัล> กีฬาขี่ม้า.ตัวแทนของ  สหภาพโซเวียต.กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
|  | มอสโก 1980 | อีเวนติงประเภททีม |
เซียร์เกย์ นิโคลาเยวิช โรโกชิน (รัสเซีย: Серге́й Николаевич Рогожин; อังกฤษ: Sergey Nikolayevich Rogozhin; 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 – 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักกีฬาขี่ม้าและแชมป์โอลิมปิกชาวโซเวียต เขาได้รับรางวัลเหรียญทองของประเภททีมจากการแข่งอีเวนติงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก
เกาะโจฮอฟ

| --- | --- |
แผนที่เกาะดีลอง
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลไซบีเรียตะวันออก
พิกัด: 76°08′28″N 152°43′59″E﻿ / ﻿76.141111°N 152.733056°E﻿ / 76.141111; 152.733056
กลุ่มเกาะ: เกาะดีลอง
การปกครอง
ประเทศรัสเซีย
ประชากรศาสตร์
ประชากร: ไม่มีใครอาศัย
เกาะโจฮอฟ (รัสเซีย: Остров Жохова; Ostrov Zhokhova) เป็นเกาะที่อยู่ในทะเลตะวันออกของไซบีเรีย เกาะโจฮอฟ อยู่ในกลุ่มของเกาะดีลอง มีพื้นที่ 77 ตารางกิโลเมตร (30 ตารางไมล์) จุดที่สูงที่สุดของเกาะคืออยู่ที่ 123 เมตร (404 ฟุต) เกาะนี้เป็นของสาธารณรัฐซาฮา แต่บริหารโดยรัฐบาลรัสเซีย
ถึงแม้ว่าเกาะนี้จะไม่มีธารน้ำแข็ง เกาะโจฮอฟในช่วงฤดูหนาวจะปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและสภาพอากาศที่ย่ำแย่ แม้ว่าจะอยู่ในฤดูร้อนแต่น้ำทะเลยังเป็นน้ำแข็ง
ธรณีวิทยา

เกาะโจฮอฟประกอบด้วยลาวาที่มีหินบะซอลต์และหินทิฟฟ์ ส่วนใหญ่ของเกาะแห่งนี้ประกอบด้วยหินโอลิวีน และหินลาวาการไหลเวียนของลาวาเหล่านี้เกิดการทับถมจนเป็นชั้นขี้เถ้าภูเขาไฟที่ผุกร่อน ความหนารวมของหินภูเขาไฟที่มีอยู่ภายในเกาะโจฮอฟอยู่ที่ประมาณ 400 เมตร
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะโจฮอฟ> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -7.8 (18) | -2.8 (27) | -7.8 (18) | -3.0 (26.6) | 7.2 (45) | 11.0 (51.8) | 14.5 (58.1) | 18.0 (64.4) | 7.5 (45.5) | 11.0 (51.8) | -1.7 (28.9) | -3.2 (26.2) | 18.0 (64.4) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | -25.5 (-13.9) | -26.5 (-15.7) | -24.2 (-11.6) | -17.4 (0.7) | -6.9 (19.6) | -0.1 (31.8) | 2.7 (36.9) | 1.4 (34.5) | -2.6 (27.3) | -11.1 (12) | -20.1 (-4.2) | -24.2 (-11.6) | −14.1 (6.6) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -28.3 (-18.9) | -29.3 (-20.7) | -27.2 (-17) | -20.4 (-4.7) | -9.0 (15.8) | -1.5 (29.3) | 1.1 (34) | 0.3 (32.5) | -4.3 (24.3) | -13.8 (7.2) | -22.9 (-9.2) | -26.9 (-16.4) | −16.6 (2.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -31.6 (-24.9) | -32.4 (-26.3) | -30.7 (-23.3) | -24.4 (-11.9) | -12.0 (10.4) | -3.3 (26.1) | -0.6 (30.9) | -1.9 (28.6) | -6.6 (20.1) | -17.1 (1.2) | -26.1 (-15) | -29.9 (-21.8) | −19.5 (−3.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -46.1 (-51) | -48.0 (-54.4) | -45.0 (-49) | -38.0 (-36.4) | -26.0 (-14.8) | -15.0 (5) | -7.6 (18.3) | -8.9 (16) | -23.1 (-9.6) | -33.0 (-27.4) | -38.0 (-36.4) | -43.0 (-45.4) | −48.0 (−54.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 13.6 (0.535) | 12.3 (0.484) | 7.8 (0.307) | 33.6 (1.323) | 20.2 (0.795) | 63.8 (2.512) | 68.2 (2.685) | 114.9 (4.524) | 53.1 (2.091) | 50.1 (1.972) | 31.1 (1.224) | 9.5 (0.374) | 478.2 (18.827) |
แหล่งที่มา:
ในสื่อต่างๆ

เกาะโจฮอฟปรากฎในภาพยนตร์ของสแตนลีย์ คูบริกในชื่อเรื่อง "Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb" ซึ่งในเรื่องเกาะเป็นสถานที่ชาวรัสเซียได้ผลิตอาวุธจนทำให้เกิดวันสิ้นโลก
บรรณานุกรม

สถานีย่อยประเทศรัสเซีย
สถานีย่อยภูมิศาสตร์
Anisimov, M.A., and V.E. Tumskoy, 2002, Environmental History of the Novosibirskie Islands for the last 12 ka. 32nd International Arctic Workshop, Program and Abstracts 2002. Institute of Arctic and Alpine Research, University of Colorado at Boulder, pp 23–25.
Headland, R. K.,1994, OSTROVA DE-LONGA ('De Long Islands'), Scott Polar Research Institute, University of Cambridge, Cambridge, United Kingdom.
Schirrmeister, L., H.-W. Hubberten, V. Rachold, and V.G. Grosse, 2005, Lost world - Late Quaternary environment of periglacial Arctic shelves and coastal lowlands in NE-Siberia.  2nd International Alfred Wegener Symposium Bremerhaven, October, 30 - November 2, 2005.
ฉากเปิดตัวในเรื่อง Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb ซึ่งมีการถ่ายทำในเกาะโจฮอฟ
เชโลเวคโนมเร 217

| เชโลเวคโนมเร 217 |
| --- | --- |
โปสเตอร์
กำกับ: มีฮาอิล โรมม์
เขียนบท: มีฮาอิล โรมม์ Yevgeny Gabrilovich
นักแสดงนำ: Yelena Kuzmina Vladimir Balashov Tatyana Barysheva Heinrich Greif
กำกับภาพ: Boris Volchek Era Savelyeva
ดนตรีประกอบ: อารัม คาชาตูเรียน
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม ทาชเคนต์ฟิล์มสตูดิโอ 
วันฉาย:   9 เมษายน ค.ศ. 1945 (1945-04-09) 
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
เชโลเวคโนมเรดวาซโตซิมนาดซาท
เชโลเวคโนมเรดวาซโตซิมนาดซาท (รัสเซีย: Человек № 217, translit. Chelovek No. 217) เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตจากสหภาพโซเวียตในปี 1945 กำกับโดยมีฮาอิล โรมม์ ภาพยนตร์ยังได้ไปเข้าฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์กานในปี 1946
เชโลเวคโนมเรดวาซโตซิมนาดซาท เป็นภาพยนตร์ต่อต้านนาซี ภาพยนตร์เล่าเนื้อเรื่องเกี่ยวกับหญิงสาวชาวรัสเซียที่ทำงานในครอบครัวชาวเยอรมัน  โดยที่เธอจะถูกเรียกว่า "หมายเลข 217" เช่นกันกับเชลยคนอื่น ซึ่งเป็น OST-Arbeiter ในฐานะแรงงานเยี่ยงทาส
แหล่งข้อมูลอื่น

เชโลเวคโนมเร 217 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เซวัสโตปอล

| เซวัสโตปอล Севастополь Aqyar (Akhtiar) |
| --- | --- |
Artillery Bay
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่ยูเครนเน้นเซวัสโตปอล
พิกัด: 44°36′N 33°32′E﻿ / ﻿44.600°N 33.533°E﻿ / 44.600; 33.533
ประเทศ: เป็นที่ขัดแย้ง:  ยูเครน (โดยนิตินัย)  รัสเซีย (โดยพฤตินัย)
เทศบาล: เทศบาลเซวัสโตปอล
นคร: เซวัสโตปอล
ก่อตั้ง: 2326
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 864 ตร.กม. (334 ตร.ไมล์)
ความสูง: 100 เมตร (300 ฟุต)
ประชากร (2550)
 • ทั้งหมด: 379,200 คน
 • ความหนาแน่น: 438.89 คน/ตร.กม. (1,136.7 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+4 (MSK)
รหัสไปรษณีย์: 99000—99699
รหัสพื้นที่: +380-692
ป้ายทะเบียนรถ: CH
Decorations:    
เว็บไซต์: http://sev.gov.ua/en/
แซวัสตอปอล หรือ เซวัสโตปอล (อังกฤษ: Sevastopol, ยูเครนและรัสเซีย: Севасто́поль, อักษรโรมัน: Sevastópolʹ; ตาตาร์ไครเมีย: Aqyar, [aqˈjar] หรือ Sivastopol) เป็นเมืองตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลดำของคาบสมุทรไครเมีย มีประชากร 342,541 คน (2544)
ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์และสภาพการเดินเรือของท่าเรือเซวัสโตปอลทำให้นครดังกล่าวเป็นจุดนาวิกที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ นอกจากนี้ยังเป็นรีสอร์ตริมทะเลและสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากประเทศเครือจักรภพรัฐเอกราช นครยังเป็นที่ตั้งของกองเรือทะเลดำรัสเซีย ซึ่งเดิมเป็นของโซเวียต และปัจจุบันเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือยูเครนและรัสเซียเช่าฐานทัพเรือจากยูเครนไปถึงปี 2585 เซวัสโตปอลเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่กองทัพเรือยูเครนและกองเรือทะเลดำของรัสเซีย
ความสำคัญด้านการค้าและการต่อเรือของท่าเซวัสโตปอลเติบโตขึ้นหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย แม้จะประสบความยากลำบากที่มาจากการควบคุมท่าเรือและสะพานเทียบเรือร่วมกันของทหาร เซวัสโตปอลยังเป็นศูนย์วิจัยชีววิทยาทางทะเลที่สำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีการศึกษาและฝึกโลมาในนครนับแต่สงครามโลกครั้งที่สองยุติ
เซวัสโตปอลเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีภูมิอากาศอบอุ่นที่สุดในประเทศยูเครน โดยฤดูหนาวไม่หนาว และฤดูร้อนอบอุ่นปานกลาง
วันที่ 6 มีนาคม 2557 เซวัสโตปอลประกาศว่าตนเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซียฝ่ายเดียว
เซียร์เกย์ จูคอฟ

| เซียร์เกย์ จูคอฟ |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1952
เซียร์เกย์ วลาดิมิโรวิช จูคอฟ (รัสเซีย: Сергей Владимирович Жуков) เกิดค.ศ. 1952 เป็นนักกีฬาชาวรัสเซีย สำเร็จการศึกษาจากสถาบันการบินมอสโก เป็นเวลาหลายปีที่เขาทำงานในส่วนต่างๆของหน่วยงานเคจีบี — เอฟเอสบี โดยการอุทิศตนเพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับประชาชน ซูคอฟได้รับเหรียญเชิดชูเกียรติแห่งชาติกำเนิด ชั้นที่ 2 สำหรับความกล้าหาญ และได้รับเหรียญเวเลอร์ รวมทั้งรางวัลทางด้านสังคมอื่น ๆ
เซียร์เกย์ วลาดิมิโรวิช จูคอฟ เป็นประธานของสภามวยไทยในรัสเซีย และเป็นโค้ชกิตติมศักดิ์ของรัสเซีย สาขามวยไทย ค.ศ. 2004 จากการที่เขานำทีมรัสเซียเอาชนะการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป ในค.ศ. 1998, 2002 และชิงแชมป์โลกในค.ศ. 2003 ได้เป็นครั้งแรก และเป็นตัวแทนของสหพันธ์มวยไทยนานาชาติ
รวมถึงเป็นประธานกิตติมศักดิ์ของมวยไทยอาชีพในการแข่งขันแบบลีกของรัสเซีย ได้รับคุณวุฒิระดับปริญญาโท ในสายคาราเต้, การต่อสู้ด้วยมือเปล่าแบบทหาร และการให้บริการทั่วไป โดย จูคอฟ มีใบรับรองสิทธิบัตรเป็นจำนวน 6 ใบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Жуков Сергей Владимирович[ลิงก์เสีย] (รัสเซีย)
อเมริกาของรัสเซีย

อเมริกาของรัสเซีย (รัสเซีย: Русская Америка, Russkaya Amerika) เป็นอาณานิคมของจักรวรรดิรัสเซียในทวีปอเมริการะหว่าง ค.ศ. 1733–1867 อาณานิคมนี้ครอบคลุมดินแดนแคลิฟอร์เนีย อะแลสกา และท่าเรือสองท่าในฮาวายของสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน อาณานิคมนี้อยู่ในความดูเลของบริษัทรัสเซีย-อเมริกันก่อนจะถูกขายให้สหรัฐอเมริกาในการซื้ออะแลสกาด้วยราคา 7.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (หรือ 120 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามค่าเงินใน ค.ศ. 2013) ใน ค.ศ. 1867
หนังสือเพิ่มเติม

Essig, Edward Oliver. Fort Ross: California Outpost of Russian Alaska, 1812-1841 (Kingston, Ont.: Limestone Press, 1991.)
Gibson, James R. Imperial Russia in frontier America: the changing geography of supply of Russian America, 1784-1867 (Oxford University Press, 1976)
Gibson, James R. "Russian America in 1821." Oregon Historical Quarterly (1976) : 174-188. online
Pierce, Richard A. Russian America, 1741-1867: A Biographical Dictionary (Kingston, Ont.: Limestone Press, 1990)
Vinkovetsky, Ilya. Russian America: an overseas colony of a continental empire, 1804-1867 (Oxford University Press, 2011)
หนังสือเพิ่มเติม > Primary sources

Gibson, James R. "Russian America in 1833: The Survey of Kirill Khlebnikov." Pacific Northwest Quarterly (1972) : 1-13. in JSTOR
Golovin, Pavel Nikolaevich, Basil Dmytryshyn, and E. A. P. Crownhart-Vaughan. The end of Russian America: Captain PN Golovin's last report, 1862 (Oregon Historical Society Press, 1979.)
Khlebnikov, Kyrill T. Colonial Russian America: Kyrill T. Khlebnikov's Reports, 1817-1832 (Oregon Historical Society, 1976)
baron Wrangel, Ferdinand Petrovich. Russian America: Statistical and ethnographic information (Kingston, Ont.: Limestone Press, 1980)
หนังสือเพิ่มเติม > Historiography

Grinëv, Andrei. V., and Richard L. Bland. "A Brief Survey of the Russian Historiography of Russian America of Recent Years," Pacific Historical Review, May 2010, Vol. 79 Issue 2, pp 265–278
หนังสือเพิ่มเติม > Natives

The Tlingit Indians in Russian America, 1741-1867, Andreĭ Valʹterovich Grinev (GoogleBooks)
Luehrmann, Sonja. Alutiiq villages under Russian and US rule (University of Alaska Press, 2008.)
Smith-Peter, Susan. "“A Class of People Admitted to the Better Ranks”: The First Generation of Creoles in Russian America, 1810s–1820s." Ethnohistory 60.3 (2013) : 363-384.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Russian America
| ด ค กเขตการปกครองของจักรวรรดิรัสเซีย |
| --- | --- |
เขตผู้ว่าการ (รายชื่อ):  Azov¹  *Altai²  Arkhangelsk  Archangelgorod  Astrakhan  Belgorod  เบสซาเรเบีย  Bratslav  Belarusian  Caucasus  เชียร์นีกอฟ  Grodno  Finland  Iziaslav  Ingermanland  Irkutsk  Kazan  Kaluga  Kiev (1708)  Kiev  Kharkov  เฮียร์ซอน  Kholm  คอฟโน  Kolyvan  Kostroma  Kursk  Lithuania  Little Russia (1764)  Little Russia (1796)  Minsk  Mogilev  Moscow  Nikolayev  Nizhny Novgorod  Novhorod-Siverskyi  Novgorod  Novorossiysk  Olonets  Orenburg  Oryol  Penza  Perm  *Petrograd²  Podolia  Polotsk  Poltava  Pskov  Ryazan  Samara  Saint Petersburg  Saratov  Siberia  Simbirsk  Sloboda Ukraine  Slonim  Smolensk  Stavropol  เทาริดา  Tambov  Tver  Tobolsk  Tomsk  Tula  Ufa  Vilna  Vitebsk  Vladimir  Voznesensk  Vologda  Volhynian  Voronezh  Vyatka  Vyborg  Yaroslavl  Yekaterinoslav  Yeniseysk 
แคว้น:  อามูร์  Belostok  เบสซาเรเบีย  Don Host  Transbaikal  Kamchatka  Caspian  Kwantung  Orenburg Kirgiz  Omsk  Primorskaya  Sakhalin  Taurida  Tarnopol  Turgay  Ural  Yakut 
แคว้นของดินแดนสเตปนอย:  Akmolinsk  Siberia Kirgiz  Semipalatinsk 
แคว้นของดินแดนเตอร์เกสถาน:  Transcaspian  Samarkand  Semirechye Oblast  Syr-Darya Oblast  Turkestan  Fergana 
อุปราชคอเคซัส:  Baku (Governorate)  Black Sea  Derbent  Elizavetpol  Erivan  Georgia-Imeretia  Georgia  Kutaisi  Shemakha  Tiflis  Armenian  Batum  Dagestan  Imeretia  Kars  Kuban  Terek  Sukhumi  Zakatal  Baku (Gradonachalstvo) 
เขตผู้ว่าการบอลติก³:  คูร์ลันด์  ลิโวเนีย  Reval  Riga  เอสโตเนีย 
เขตผู้ว่าการฟินแลนด์:  Abo-Byorneborg  Vaza  Vyborg  Kuopio  Nyuland  Sankt-Mikhel  Tavastgus  Uleaborg 
เขตผู้ว่าการโปแลนด์:  Avgustov  Warsaw  Kalish  Keltsy  Krakov  Lomzha  Lyublin  Mazovia  Petrokov  Plotsk  Podlyashye  Radom  Sandomir  Sedlets  Suvalki 
เขตผู้ว่าการกาลิเซียและบูโควินา:  Lvov  Peremyshl  Tarnopol  Chernovtsy 
ดินแดนในภาวะพึ่งพิง:  Bukey Horde  เอมิเรตบูฆอรอ  Khanate of Kokand  อเมริกาของรัสเซีย  *Uryankhay Krai²  Khanate of Khiva  Zeravshan Okrug 
¹ ตัวเอียง หมายถึงเขตปกครองที่เปลี่ยนชื่อหรือยกเลิก แคว้นปกครองตนเอง ฯลฯ เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1914  ² เครื่องหมายดอกจัน (*) หมายถึงเขตการปกครองที่จัดตั้งขึ้นหรือสร้างขึ้นโดยเปลี่ยนชื่อหลังวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1914  ³ ออสต์เซหรือผู้ว่าการรัฐบอลติกทั่วไป ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1876
เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟ

| เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟ |
| --- | --- |

ประเภท: เครื่องอิสริยาภรณ์
วันสถาปนา: 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1942
ประเทศ:  สหภาพโซเวียต  รัสเซีย
ผู้สมควรได้รับ: นายทหารในกองทัพแดง
สถานะ: ยังคงมอบในปัจจุบัน
ประธาน: ประธานาธิบดีรัสเซีย
สถิติการมอบ
ทั้งหมด: สหภาพโซเวียต: ชั้นที่หนึ่ง 669 คน ชั้นที่สอง 3,325 คน ชั้นที่สาม 3,328 คน สหพันธรัฐรัสเซีย: 5 คน
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เครื่องอิสริยาภรณ์จูคอฟ
รองมา: เครื่องอิสริยาภรณ์นาฮีมอฟ
เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟ (รัสเซีย: «Орден Кутузова» "Orden Kutuzova") เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งชื่อตามจอมพลแห่งจักรวรรดิรัสเซีย มีฮาอิล อีลลารีโอโนวิช คูตูซอฟ (1745–1813) เครื่องอิสริยาภรณ์ได้รับการสถาปนาในช่วงมหาสงครามของผู้รักชาติ โดยจะมอบให้กับเจ้าหน้าที่และนายพลในกองทัพแดง ที่สามารถประสบความสำเร็จในการโจมตีกลับ เครื่องอิสริยาภรณ์คูตูซอฟ มีทั้งหมดสามชั้น โดยได้รับการสถาปนาอีกครั้งในสหพันธรัฐรัสเซียหลัง การล่มสลายของสหภาพโซเวียต ตามประกาศของสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย เลขที่ 2424-1 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม 1992
สมุดภาพ

| ชั้นที่หนึ่ง | ชั้นที่สอง | ชั้นที่สาม |
| --- | --- | --- |

แพรแถบ (1942-2010)
เชียร์เคสสค์

| เชียร์เคสสค์ Черкесск |
| --- | --- |
นคร
View of the city
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของเชียร์เคสสค์ 
เชียร์เคสสค์ที่ตั้งของเชียร์เคสสค์แสดงแผนที่รัสเซียเชียร์เคสสค์เชียร์เคสสค์ (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  44°13′N 42°03′E﻿ / ﻿44.217°N 42.050°E﻿ / 44.217; 42.050
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: สาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย
สถาปนา: 1825
จัดตั้งเป็นนคร: 1931
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อเล็กซี่ บาสเคฟ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 69.8 ตร.กม. (26.9 ตร.ไมล์)
ความสูง: 530 เมตร (1,740 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 129,069 คน
 • ประมาณ (2018): 122,395 (−5.2%) คน
 • อันดับ: 127 ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 1,849.12 คน/ตร.กม. (4,789.2 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: นครของเชียร์เคสสค์
 • เมืองศูนย์กลางของ: สาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: city of republic significance of Cherkessk
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Cherkessk Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Cherkessk Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 3690XX
รหัสโทรศัพท์: +7 8782
รหัส OKTMO: 91701000001
เว็บไซต์: cherkessk09.ru
เชียร์เคสสค์ (รัสเซีย: Черке́сск; อังกฤษ: Cherkessk) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย ประเทศรัสเซีย รวมถึงศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม มีประชากร 129,069 คน (ในปี พ.ศ. 2553)
ก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ Batalpashinskaya (จนถึงปี ค.ศ. 1931), Batalpashinsk (จนถึงปี ค.ศ. 1934), Sulimov (จนถึงปี ค.ศ. 1937), Yezhovo-Cherkessk (จนถึงปี ค.ศ. 1939)