stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฟรเดริก ชอแป็ง
ประวัติ

ชอแป็งเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1810 (ตามบันทึกของสังฆมณฑลบอกว่าเป็นวันที่ 22 กุมภาพันธ์) ที่เมืองแชลาซอวาวอลา (Żelazowa Wola) ซึ่งตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศโปแลนด์ บิดาของเขาชื่อนีกอลา (Nicolas Chopin) เป็นชาวฝรั่งเศสโดยกำเนิด พื้นเพมาจากเมืองมาแร็งวีล-ซูร์-มาดง (Marainville-sur-Madon) ในแคว้นลอแรน มารดาเป็นชาวโปแลนด์ ชอแป็งเริ่มเรียนดนตรีตั้งแต่อายุหกขวบ และแต่งเพลงแรกเมื่ออายุเพียงเจ็ดขวบ และเปิดการแสดงต่อสาธารณชนครั้งแรกเมื่ออายุแปดขวบ (ค.ศ. 1818) ครูสอนดนตรีคนแรกของชอแป็งได้แก่ วอยแชค ชึฟนือ (Wojciech Żywny) และหลังจาก ค.ศ. 1826 เขาได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนดนตรีแห่งกรุงวอร์ซอ ซึ่งเขาได้รับการถ่ายทอดวิชาดนตรีจากยูแซฟ เอลส์เนอร์ (Józef Elsner) เป็นหลัก
ใน ค.ศ. 1830 เขาได้จากโปแลนด์ประเทศบ้านเกิดเพื่อมาประกอบอาชีพนักดนตรีที่ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเขาได้ใช้ช่วงชีวิตที่เหลือพำนักอยู่ที่กรุงปารีสหรือไม่ก็ในบริเวณใกล้เคียง เขาตกหลุมรักสาวนางหนึ่งอย่างหัวปักหัวปำ ความรักที่เขามีต่อหล่อนเป็นแรงบันดาลใจในการประพันธ์เพลง "บัลลาดหมายเลข 1 โอปุสที่ 23" ที่แสนไพเราะ รวมถึงท่อนที่สองของคอนแชร์โตหมายเลข 1 ระหว่าง ค.ศ. 1838 ถึง ค.ศ. 1847 เขาได้กลายเป็นชู้รักของฌอร์ฌ ซ็องด์ (George Sand) นักประพันธ์นวนิยายชาวฝรั่งเศสผู้อื้อฉาว แต่ในที่สุดก็ได้แยกทางกันด้วยความเต็มใจของทั้งสองฝ่ายเมื่ออาการป่วยของชอแป็งทรุดหนัก ฉากหนึ่งของเรื่องราวความรักของคู่รักบันลือโลกที่ผู้คนจดจำได้ดีที่สุด เห็นจะได้แก่เหตุการณ์ในเกาะมายอร์กา ประเทศสเปน ในช่วงที่ชอแป็งใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่อย่างอนาถในบ้านชาวนาโดยปราศจากเครื่องทำความร้อน บทเพลงเขาได้ประพันธ์ระหว่างช่วงเวลาอันน่าสังเวชนี้ได้แก่พรีลูด โอปุสที่ 28 อันพรรณนาถึงความสิ้นหวังของทั้งคู่ ช่วงเวลาดังกล่าวได้มีผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อสุขภาพของชอแป็งที่ป่วยจากวัณโรคเรื้อรัง ทำให้เขาและฌอร์จ ซ็องด์ตัดสินใจเดินทางกลับกรุงปารีสเพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ เขารอดชีวิตมาได้ก็จริง แต่ก็ไม่หายขาดจากอาการป่วย จนกระทั่งจบชีวิตอย่างน่าสลดด้วยวัยเพียง 39 ปี
ชอแป็งสนิทกับฟรานซ์ ลิซท์, วินเชนโซ เบลลีนี (ผู้ซึ่งศพถูกฝังอยู่ใกล้กับเขาที่สุสานแปร์ลาแชซในกรุงปารีส) และเออแฌน เดอลาครัว เขายังเป็นเพื่อนกับคีตกวีแอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ และโรแบร์ท ชูมันน์  และแม้ว่าชอแป็งได้มอบเพลงบางบทเพื่ออุทิศให้เพื่อนนักประพันธ์ทั้งสองก็ตาม แต่เขาก็ไม่ค่อยประทับใจบทเพลงที่ทั้งสองแต่งขึ้นเท่าไรนัก เขาได้ขอร้องให้ร้องเพลงสวดเรเควียมของโมซาร์ทในงานศพของเขา แต่เมื่อเขาเสียชีวิตลงใน ค.ศ. 1849 พิธีศพที่จัดขึ้นที่โบสถ์ลามาดแลน (La Madeleine) ไม่ได้ราบเรียบเสียทีเดียว เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่ได้มีการขออนุญาตใช้วงประสานเสียงสตรีในการร้องเพลงสวด ข่าวอื้อฉาวดังกล่าวได้แพร่ออกไปส่งผลให้ต้องเลื่อนพิธีฝังศพออกไปอีกสองสัปดาห์ แต่ในที่สุดโบสถ์ก็ยอมรับคำขอดังกล่าว ทำให้คำขอร้องครั้งสุดท้ายของชอแป็งเป็นจริงขึ้นมา
ผลงานทุกชิ้นของชอแป็งเป็นงานชิ้นเอก ส่วนใหญ่ใช้สำหรับเดี่ยวเปียโน งานประเภทเรียบเรียงเสียงประสานมีเพียงคอนแชร์โตสองบท, ปอลอแนซ (polonaise) หนึ่งบท, รอนโด (rondo) หนึ่งบท และวารียาซียง (variation) อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งทั้งหมดบรรเลงด้วยเปียโนและวงออร์เคสตรา เพลงเชมเบอร์มิวสิกมีเพียงห้าชิ้น ซึ่งสี่ชิ้นแรกแต่งไว้ตั้งแต่วัยเด็ก ชิ้นสุดท้ายเป็นโซนาตาสำหรับเชลโลและเปียโน ซึ่งเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายที่เขานำออกแสดงต่อสาธารณชนร่วมกับโอกุสต์ ฟร็องชอม (Auguste Franchomme) เพื่อนของเขาผู้เป็นนักเชลโลเลื่องชื่อ มิตรภาพได้ถูกถ่ายถอดมาเป็นความละเมียดละไมของเชลโล เนื่องจากเชมเบอร์มิวสิกของชอแป็งใช้เชลโลบรรเลงถึงสี่ในห้าชิ้นด้วยกัน
มีเดีย

| --- | --- |
"Zyczenie" ("The Maiden's Wish") Op. 74, No. 1 from Polish Songs: 

Chopin originally wrote this piece for piano and voice, arranged for solo piano by Franz Liszt
| --- | --- |
Berceuse: 

Opus 57, Performed by Veronica van der Knaap
หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:วิธีใช้สื่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กศิลปินจินตนิยม |
| --- | --- |
วัฒนธรรม:  โบฮีเมียนิยม  อชเชียน  ชาตินิยมโรแมนติก  วอลเลนร็อดนิยม 
วรรณกรรม:  แอนเดอร์เซน  เบลก  เบินส์  ไบรอน  ชาโตบรีย็อง  คอเลริดจ์  Espronceda  เกอเทอ  พี่น้องตระกูลกริม  Heine  ฮอฟฟ์มันน์  เฮิลเดอร์ลิน  อูโก  คีตส์  คราซีนสกี  ลามาร์ตีน  เลโอปาร์ดี  เลอร์มอนตอฟ  มิกกีวิกซ์  Musset  Nerval  โนวาลิส  Oehlenschläger  โพ  พุชกิน  ชิลเลอร์  สก็อตต์  แมรี เชลลีย์  เพอร์ซี บิสซี เชลลีย์  Slowacki  สเตนดัล  Ujejski  เวิร์ดสเวิร์ธ 
คีตกรรม:  อัลแคน  ออเบอร์  เบทโฮเฟิน  เบลลินี  แบร์ลีโยซ  กริก  ชูเบิร์ท  ชอแป็ง  โดนิเซตติ  ฟิลด์  แฟรงค์  กลิงคา  ฮาเลวี  ลิสท์  โลเว  มาเลอร์  มาร์ชเนอร์  Méhul  เม็นเดิลส์โซน  มาเยอร์เบียร์  ปากานินี  รอสซินี   ชูมัน  ทัลแบร์ค  แวร์ดี  วากเนอร์  เวเบอร์ 
ปรัชญา:  คอเลริดจ์  เกอเทอ  ชิลเลอร์  มุลเลอร์  ชไลเออร์มัคเคอร์  Tieck  Mickiewicz  ฟ็อยเออร์บัค  ฟิชเทอ  Wackenroder  ยาน  ชเลเกิล  เช็ลลิง  เฮเกิล  เซอร์เอิน เคียร์เกอกอร์  Słowacki  Towiański 
ศิลปกรรม:  เบลก  Briullov  คอนสตาเบิล  Corot  เดอลาครัว  Friedrich  เฌรีโก  โกยา  สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน  Leutze  Nazarene movement  พาล์มเมอร์  เทอร์เนอร์  Wiertz
แลวิน-บแชสกี

| แลวิน-บแชสกี |
| --- | --- |
ศาลากลางแลวิน-บแชสกี
   ธง ตราอาร์ม
แลวิน-บแชสกี
พิกัด: 50°44′59″N 17°37′8″E﻿ / ﻿50.74972°N 17.61889°E﻿ / 50.74972; 17.61889
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด: ออปอแล
เทศมณฑล: บแชก
เทศบาล: แลวิน-บแชสกี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10.35 ตร.กม. (4.00 ตร.ไมล์)
ความสูง: 145 เมตร (476 ฟุต)
ประชากร (30 มิถุนายน ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 5,736 คน
 • ความหนาแน่น: 550 คน/ตร.กม. (1,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 49–340
เว็บไซต์: http://lewin-brzeski.pl
แลวิน-บแชสกี (โปแลนด์: Lewin Brzeski; เยอรมัน: Löwen) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ มีเนื้อที่ 10.35 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2011 เมืองนี้มีประชากร 36,841 คน
หลังจากที่ประชากรชาวเยอรมันถูกขับไล่ออกจากเมือง เมืองได้อยู่ภายใต้การปกครองของประเทศโปแลนด์ และได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็น แลวิน-บแชสกี และเมืองได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดวรอตสวัฟ ในปี ค.ศ. 1950 เมืองได้รับการโอนย้ายไปอยู่ในจังหวัดออปอแล
ประชากร

พีระมิดประชากร (หญิงต่อชาย) ที่แลวิน-บแชสกีใน ค.ศ. 2014:
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแลวิน-บแชสกี (ค> ศ. 1985–2015).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 2.0 (35.6) | 4.0 (39.2) | 8.0 (46.4) | 15.0 (59) | 20.0 (68) | 22.0 (71.6) | 25.0 (77) | 25.0 (77) | 20.0 (68) | 15.0 (59) | 8.0 (46.4) | 3.0 (37.4) | 12.6 (54.7) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | -1.0 (30.2) | 1.0 (33.8) | 8.0 (46.4) | 11.0 (51.8) | 12.0 (53.6) | 12.0 (53.6) | 14.0 (57.2) | 14.0 (57.2) | 10.0 (50) | 9.0 (48.2) | 6.0 (42.8) | 1.0 (33.8) | 7.4 (45.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -3.0 (26.6) | -3.0 (26.6) | 0.0 (32) | 4.0 (39.2) | 8.0 (46.4) | 10.0 (50) | 11.0 (51.8) | 11.0 (51.8) | 10.0 (50) | 6.0 (42.8) | 2.0 (35.6) | -2.0 (28.4) | 5.2 (41.4) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 37 (1.46) | 32 (1.26) | 40 (1.57) | 36 (1.42) | 64 (2.52) | 59 (2.32) | 70 (2.76) | 57 (2.24) | 44 (1.73) | 28 (1.1) | 38 (1.5) | 37 (1.46) | 542 (21.34) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 14.2 | 12.8 | 13.5 | 11.2 | 13.4 | 14.5 | 14.1 | 12.0 | 10.4 | 8.8 | 11.4 | 13.8 | 150.1 |
แหล่งที่มา: meteoblue.com
แหล่งข้อมูลอื่น

Official town webpage
Jewish Community in Lewin Brzeski on Virtual Shtetl
50°45′N 17°37′E﻿ / ﻿50.750°N 17.617°E﻿ / 50.750; 17.617
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
แมมอเรียวคูแบร์ตาแยร์แซกอวักแนรา

| --- | --- |
การแข่งขันหรือฤดูกาลครั้งล่าสุด: แมมอเรียวคูแบร์ตาแยร์แซกอวักแนรา 2023
กีฬา: วอลเลย์บอล
ก่อตั้ง: 2003; 21 ปีที่แล้ว (2003)
จำนวนทีม: 4
ทวีป: โลก (FIVB)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  อิตาลี (2 ครั้ง)
ทีมชนะเลิศสูงสุด:  โปแลนด์ (10 ครั้ง)
เว็บไซต์: แมมอเรียวคูแบร์ตาแยร์แซกอวักแนรา
แมมอเรียวคูแบร์ตาแยร์แซกอวักแนรา (อังกฤษ: Memorial of Hubert Jerzy Wagner; โปแลนด์: Memoriał Huberta Jerzego Wagnera) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลกระชับมิตรสำหรับทีมชาติ ปัจจุบันจัดขึ้นทุกปี และบริหารโดยมูลนิธิฮูแบร์ต วักแนร์
การแข่งขั้นนี้จัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 2003 แและจัดขึ้นทุกปีนับแต่นั้นมา ยกเว้นปี 2020 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอฟริกา (CAVB) | เอเชีย และ โอเชียเนีย (AVC) | ยุโรป (CEV) | อเมริกาเหนือ (NORCECA) | อเมริกาใต้ (CSV) |
|  อียิปต์ (2)  ตูนิเซีย (1) |  จีน (3)   อิหร่าน (3)  ออสเตรเลีย (1)   ญี่ปุ่น (1) |  โปแลนด์ (21)  รัสเซีย (6)  เยอรมนี (5)  เนเธอร์แลนด์ (5)  เซอร์เบีย (5)  ฝรั่งเศส (4)  อิตาลี (4)  บัลแกเรีย (3)  นอร์เวย์ (3)  โปแลนด์ บี (3)  เช็กเกีย (2)  สโลวีเนีย (2)  สเปน (2)   อาเซอร์ไบจาน (1)   เบลเยียม (1)  เอสโตเนีย (1)   ฟินแลนด์ (1)  บริเตนใหญ่ (1)  ฮังการี (1)  มอนเตเนโกร (1)  โปรตุเกส (1)  สโลวาเกีย (1)  |  แคนาดา (3)  คิวบา (1) |  บราซิล (2)  อาร์เจนตินา (2) |
สรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โปแลนด์ | 10 | 5 | 4 | 19 |
| 2 |  รัสเซีย | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 3 |  เนเธอร์แลนด์ | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 4 |  อิตาลี | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 5 |  บราซิล | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 6 |  บัลแกเรีย | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 7 |  เยอรมนี | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 8 |  ฝรั่งเศส | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 8 |  เซอร์เบีย | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 10 |  อาร์เจนตินา | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 11 |  คิวบา | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 11 |  ญี่ปุ่น | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 11 |  สโลวีเนีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 11 |  อียิปต์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 11 |  เอสโตเนีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 16 |  จีน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  นอร์เวย์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  มอนเตเนโกร | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  สเปน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  อิหร่าน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  เช็กเกีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  แคนาดา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (22 ประเทศ) | รวม (22 ประเทศ) | 20 | 20 | 20 | 60 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ไวโมโซ

ไวโมโซ (ซามัว: Vaimoso) เป็นหมู่บ้านบนเกาะอูโปลูในประเทศซามัว ซึ่งอยู่ใกล้กับอาปีอา เมืองหลวงของประเทศ หมู่บ้านนี้อยู่ในเขตอำเภอเลือกตั้งตูอามาซากา
ในสำมะโน ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 1,976 คน
โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี (อุทกฯ อุปถัมภ์)

| โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี   (อุทกฯ อุปถัมภ์) |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
22 หมู่ 4 ต.วัดโบสถ์ อ.พนัสนิคม จ.ชลบุรี
ข้อมูล
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล
คำขวัญ: บาลี: น สิยา โลกวฑฺฒโน (ไม่ควรเป็นคนรกโลก)
เขตการศึกษา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ผู้อำนวยการ: บุญเกิด กลมทุกสิ่ง
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษาปีที่ 1-6
วิทยาเขต: สหวิทยาเขตชลบุรี 2
สี:    สีเขียว-สีเหลือง
เพลง: บทร้องประจำโรงเรียนเทพศิรินทร์   (อโหกุมาร)
โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี (อุทกฯ อุปถัมภ์) เป็นโรงเรียนรัฐบาลในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 แบบสหศึกษา ตั้งอยู่ที่ 22 หมู่ 4 ต.วัดโบสถ์ อ.พนัสนิคม จ.ชลบุรี และเป็นโรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนเทพศิรินทร์ แห่งที่ 11
ประวัติ

โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี (อุทกฯ อุปถัมภ์) มีชื่อเดิมว่า โรงเรียนอุทกวิทยาคม  เป็นโรงเรียนขนาดเล็กประจำตำบลที่ตั้งบนที่ดินของวัดอุทกเขปสีมาราม ซึ่งประชาชนและเจ้าอาวาสทั้ง 3 วัด คือ วัดศีลขันธาราม อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง วัดเขาบางทราย อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี และวัดอุทกเขปสีมาราม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เป็นผู้ซื้อไว้เพื่อตั้งโรงเรียนโดยเฉพาะ มีเนื้อที่จำนวน 20 ไร่ 86 ตารางวา ได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2522 และเปิดสอนเป็นวันแรกเมื่อวันจันทร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 มีนักเรียน ม.1 จำนวน 83 คน มี 2 ห้องเรียน ครูใหญ่คนแรก คือ นายสมดุล ทำเนาว์ มีครู 5 คน
ปี พ.ศ. 2564 คณะกรรมการศึกษาธิการจังหวัดชลบุรี ได้มีมติเห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อสถานศึกษาเป็น "โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี (อุทกฯ อุปถัมภ์)" โดยสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 มีประกาศเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 และนับเป็นโรงเรียนในเครือข่ายเทพศิรินทร์ แห่งที่ 11
| ด ค กโรงเรียนเทพศิรินทร์ |
| --- | --- |
สัญลักษณ์: ตึกแม้นศึกษาสถาน
โรงเรียนเครือข่าย:  เทพศิรินทร์  ร่มเกล้า  ปทุมธานี  นนทบุรี  สระบุรี  กาญจนบุรี  ขอนแก่น  เชียงใหม่  สมุทรปราการ  เทพศิรินทร์ ๙  ชลบุรี 
กิจกรรม:  จตุรมิตรสามัคคี  สโมสรฟุตบอลเทพศิรินทร์ 
บุคคลสำคัญ:  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร  สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี  สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช  หม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา 
 หมวดหมู่  โครงการวิกิ
เทศกาลเพลงนานาชาติซอปอต

| เทศกาลเพลงนานาชาติซอปอต |
| --- | --- |
ประเภท: ประกวดเพลง
ประเทศแหล่งกำเนิด: โปแลนด์
จำนวนตอน: 52 ครั้ง
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: กดัญสก์ (1961–1963) ซอปอต (1964–2009, 2012–15, 2017–)
ความยาวตอน: 2-3 ชั่วโมง (โดยประมาณ)
บริษัทผู้ผลิต: TVP (1994–2004) TVN (2005–2009, 2017–) Polsat (2012–2014)
ออกอากาศ
เครือข่าย: TVP (1994–2004) TVN (2005–2009, 2017–) Polsat (2012–2014)
ออกอากาศ: 25 สิงหาคม ค.ศ. 1961 (1961-08-25) – 23 สิงหาคม ค.ศ. 1980 (1980-08-23) 23 สิงหาคม ค.ศ. 1984 (1984-08-23) – 1 มิถุนายน ค.ศ. 2009 (2009-06-01) อีกครั้ง: 24 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-24) – 23 สิงหาคม ค.ศ. 2014 (2014-08-23) 18 สิงหาคม ค.ศ. 2017 (2017-08-18) –
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
การประกวดเพลงยูโรวิชัน (1956–)
เทศกาลเพลงนานาชาติซอปอต หรือเรียกโดยทั่วไปว่า การประกวดเพลงซอปอต (อังกฤษ: Sopot International Song Festival; โปแลนด์: Sopot Międzynarodowy Festiwal Piosenki) คือการประกวดเพลงประจำปี ที่จัดขึ้นในกดัญสก์ (1961–1963) และซอปอต (1964–2009, 2012–15, 2017–) โดยเครือข่ายองค์การวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์นานาชาติหรืออินเตอร์วิชันเป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยประเทศที่ร่วมเข้าแข่งขันจะเลือกเพลงและนักร้อง ประเทศละหนึ่งชุดแสดงสดทางโทรทัศน์ โดยเพลงที่เข้าประกวดต้องเป็นเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่ทั้งเนื้อร้องและทำนอง
โดยประเทศที่สามารถส่งเข้าประกวดได้นั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นสมาชิกของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศก็ได้ และเปิดกว้างให้ประเทศทั่วโลกสามารถส้งเข้าประกวดได้ จนได้ชื่อรายการเล่นว่า ยูโรวิชันโลก หรือ World Song Contest
จำนวนที่ชนะของแต่ละประเทศ

| จำนวนครั้งที่ชนะ | ประเทศ | ปีที่ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 16 |  โปแลนด์ | 1967, 1968, 1972*, 1979, 1984, 1990, 1994, 1995, 1999, 2002, 2003, 2005, 2007, 2014, 2021, 2022 |
| 4 |  สหราชอาณาจักร | 1971, 1973, 1975, 2006 |
| 4 |  สหภาพโซเวียต | 1963*, 1972*, 1976, 1978 |
| 4 |  สวีเดน | 1985, 2008, 2012, 2019 |
| 3 |  สหรัฐ | 1966, 1986, 1988 |
| 2 |  ฝรั่งเศส | 1963*, 2013 |
| 2 |  ฟินแลนด์ | 1974, 1980 |
| 2 |  แคนาดา | 1965, 1970 |
| 2 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 1961, 1969 |
| 2 |  กรีซ | 1962, 1964 |
| 1 |  รัสเซีย | 2018 |
| 1 |  ออสเตรเลีย | 2009 |
| 1 |  เบลเยียม | 2001 |
| 1 |  เช็กเกีย | 2000 |
| 1 |  อิตาลี | 1998 |
| 1 |  เนเธอร์แลนด์ | 1997 |
| 1 |  ลิทัวเนีย | 1993 |
| 1 |  ออสเตรีย | 1992 |
| 1 |  ลัตเวีย | 1991 |
| 1 |  นอร์เวย์ | 1989 |
| 1 |  เยอรมนีตะวันตก | 1987 |
| 1 |  เชโกสโลวาเกีย | 1977 |
ดูเพิ่ม

การประกวดเพลงยูโรวิชัน
การประกวดเพลง OTI
การประกวดเพลงยูโรวิชันเอเชีย
เวิลด์พอพพูลาร์ซองเฟสติวัล
ประเทศที่เคยเข้าร่วมแข่งขัน
Forest Opera สถานที่จัดการแข่งขันในปี 1964 - ปัจจุบัน
แผนตะวันตก

ที่ตั้งของกองทัพฝ่ายตรงข้ามในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1939 และแผนเยอรมนี
แผนตะวันตก (อังกฤษ: Plan West; โปแลนด์: Plan Zachód) เป็นแผนปฏิบัติการทางทหารของกองทัพโปแลนด์ ในสมัยสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง โดยมีขึ้นเพื่อเตรียมการป้องกันประเทศจากการรุกรานของนาซีเยอรมนี ซึ่งถูกออกแบบมาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930
แผนการ

แผนการแรกของโปแลนด์เป็นการทำนายถึงการโจมตีของกองทัพเยอรมันจากโพเมราเนีย มายังกรุงวอร์ซอ รวมไปถึงกำลังสนับสนุนจากซิลีเซียและปรัสเซีย โดยมีเป้าหมายเพื่อที่จะเชื่อมฉนวนโปแลนด์ ระหว่างโพเมราเนียกับปรัสเซีย หลังจากที่การผนวกดินแดนบางส่วนของเชโกสโลวาเกียได้เปลี่ยนแปลงสภาพแนวชายแดนไป นักวางแผนชาวโปแลนด์จึงทบทวนแผนการอีกครั้งหนึ่ง โดยมีความเชื่อว่ากองทัพเยอรมันจะโจมตีมาจากซิลีเซียมายังกรุงวอร์ซอ ซึ่งในการรบจริง นักวางแผนได้ทำนายเส้นทางการโจมตีของกองทัพเยอรมันได้อย่างถูกต้อง แต่ก็ยังมีข้อเสียที่สำคัญอยู่ คือ พวกเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับการเตรียมการถึงการโจมตีจากปรัสเซียและสโลวาเกียมากนัก แต่กลับเป็นแผนการรบหลักของกองทัพเยอรมันในกรณีสีขาว
ต่อมา ได้มีการโต้เถียงกันในการตัดสินใจเลือกที่จะป้องกันตามแนวชายแดนอันยาวเหยียด หรือเลือกที่จะล่าถอยไปทางทิศตะวันออกและทิศใต้ และพยายามสร้างแนวป้องกันที่มีความยาวสั้นกว่าแทน โดยมีปราการธรรมชาติเป็นแม่น้ำ ถึงแม้ว่าแนวคิดที่สองจะฟังดูมีน้ำหนักในทางการทหารมากกว่า แต่การพิจารณาในเชิงการเมืองมีความสำคัญกว่า เนื่องจากนักการเมืองโปแลนด์กังวลว่าเยอรมนีจะสามารถยึดครองดินแดนข้อพิพาทได้ง่ายขึ้น (อย่างเช่น นครเสรีดานซิก ฉนวนโปแลนด์ และซิลีเซีย) และจะยุติสงครามได้อย่างรวดเร็วภายหลังจากการยึดครองดินแดนดังกล่าว ดินแดนทางด้านตะวันตกของโปแลนด์มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น และมีเขตอุตสาหกรรมหนัก ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อการระดมพล และการผลิตทรัพยการให้แก่กองทัพโปแลนด์อีกด้วย
แผนการดังกล่าวสันนิษฐานว่าสหภาพโซเวียตจะคงความเป็นกลางของตนระหว่างสงคราม เนื่องจากได้มีการประเมินว่าพันธมิตรนาซี-โซเวียตดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม แผนนี้เป็นการเปิดโอกาสให้ลิทัวเนียสามารถยึดเมืองวิลโน อันเป็นดินแดนพิพาทระหว่างโปแลนด์กับลิทัวเนีย และกองกำลังโปแลนด์ขนาดเล็ก ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยหน่วยป้องกันชายแดน ไม่มีส่วนในการป้องกันดินแดนดังกล่าวเลย
แผนการนี้ยังสันนิษฐานเอาว่า กองทัพโปแลนด์จะสามารถหยุดยั้งกองทัพเยอรมันได้เป็นเวลาหลายเดือน แต่เนื่องจากความเหนือกว่าทางด้านอาวุธและด้านกำลังพล ทำให้อาจมีการโจมตีสวนกลับได้ (แผนการนี้ประมาณว่า เยอรมนีมีข้อได้เปรียบที่สำคัญอยู่สองหรือสามประการ) จนกว่าจะมีการกดดันจากพันธมิตรตะวันตก ซึ่งมีความผูกพันในการโจมตีจากทางตะวันตก เพื่อกันกองทัพเยอรมันจากแนวรบด้านโปแลนด์ และเปิดโอกาสให้โปแลนด์ดำเนินการโจมตีสวนกลับได้
ประสิทธิภาพ

แผนตะวันตกสามารถคาดการณ์ขนาด ที่ตั้งและทิศทางของการบุกได้อย่างแม่นยำ แต่เมื่อถึงเวลาที่กองทัพเยอรมันโจมตีเข้ามาแล้ว แนวป้องกันที่สองและแนวป้องกันถัดไปไม่เป็นไปตามแผน หรือไม่ก็ไม่สามารถลงมือปฏิบัติได้ในทางทหาร นอกจากนี้ยังมีส่วนที่เป็นอุปสรรคขัดขวาง คือ การจัดการกับระบบสื่อสารและการส่งเสบียง
เมื่อเยอรมนีบุกครองโปแลนด์ในเดือนกันยายน 1939 กองทัพโปแลนด์พ่ายแพ้ครั้งสำคัญในยุทธการตามแนวชายแดน ดังที่ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์แผนการดังกล่าวไว้ ปัจจัยอื่นที่สำคัญ รวมไปถึง การประเมินความสามารถในการเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว และยุทธวิธีการโจมตีสายฟ้าแลบของเยอรมนีต่ำเกินไป และยังประเมินความสามารถของตนสูงเกินไปอีกด้วย และการรุกรานของสหภาพโซเวียตจากทางตะวันออก และการขาดความช่วยเหลือจากพันธมิตรตะวันตก ทำให้กองทัพโปแลนด์ต้องพ่ายแพ้เมื่อย่างเข้าเดือนตุลาคม 1939
ดูเพิ่ม

การบุกครองโปแลนด์
แผนตะวันออก - แผนการตั้งรับในกรณีที่ถูกรุกรานโดยสหภาพโซเวียต
อ่านเพิ่ม

Dunn, John P. (1987), Polish Defense Planning, 1919-1939: Myth vs. Reality (Dissertation), Florida Atlantic University, OCLC 18811808, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-27, สืบค้นเมื่อ 2012-05-11
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาโปแลนด์) Plan "Zachód"
โมหินี

| โมหินี |
| --- | --- |
เทวีแห่งความลุ่มหลง
โมหินีขณะร่ายรำ
ชื่อในอักษรเทวนาครี: मोहिनी
ชื่อในการทับศัพท์ภาษาสันสกฤต: Mohinī
ส่วนเกี่ยวข้อง: อวตารของพระวิษณุ, เทวี
อาวุธ: การยั่วยวน, สุทรรศนจักร
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: พระศิวะ
บุตร - ธิดา: อัยยัปปัน หรืออัยนาร์
โมหินี (สันสกฤต: मोहिनी, Mohinī) เป็นอวตารของพระวิษณุที่เป็นเพศหญิง โดยเป็นหญิงแพศยา (femme fatale) ที่ล่อลวงคนให้ลุ่มหลงก่อนนำไปสู่การลงโทษ โมหินีปรากฏใน มหาภารตะ ที่ระบุว่าพระวิษณุอวตารลงมาเป็นสตรีเพศมาล่อลวงเอาหม้อน้ำอมฤตจากอสูรซึ่งถูกขโมยมา ไปคืนแก่เทวดาเพื่อคงความอมตะ ส่วนใน วิษณุปุราณะ ระบุว่าโมหินีปราบภัสมาสูร หรืออสูรขี้เถ้าที่ก่อกวนเทวดาบนสวรรค์ เพราะก่อนหน้านี้ภัสมาสูรเคยขอพรกับพระศิวะ ว่าหากเอามือตนสัมผัสศีรษะของใคร ผู้นั้นก็จะกลายเป็นขี้เถ้า พระศิวะจึงขอให้พระวิษณุช่วย พระวิษณุจึงอวตารเป็นโมหินี ภัสมาสูรหลงไหลในตัวโมหินีมากและขอแต่งงานด้วย โมหินีจึงตอบตกลง แต่มีข้อแลกเปลี่ยนว่าภัสมาสูรจะต้องเต้นระบำเลียนแบบโมหินีด้วย แต่แล้วโมหินีเต้นในท่าที่ต้องจับศีรษะตัวเอง เมื่อภัสมาสูรหลงกลทำตามนาง ตัวก็กลายเป็นขี้เถ้าไป
พระศิวะลุ่มหลงโมหินีจนอสุจิธาตุเคลื่อน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันองค์หนึ่งคือ อัยยัปปันในคติเกรละ หรืออัยนาร์ในคติทมิฬ
คติพราหมณ์ไทย

ในคติพราหมณ์ไทย มีอวตารของพระวิษณุองค์หนึ่งเรียกว่า อัปสราวตาร หรือ อัจฉราวตาร มีเนื้อหาใกล้เคียงกับอวตารของโมหินี ในหนังสือ นารายณ์สิบปาง ฉบับโรงพิมพ์หลวง ระบุว่า มีอสูรตนหนึ่งชื่อ อสุรนนทุกพรหม เป็นพนักงานตักน้ำล้างเท้าเทวดา มักถูกเทวดาอื่นกลั่นแกล้งด้วยการทุบโขกศีรษะและดึงเส้นผมจนหัวล้าน ด้วยเหตุนี้นนทุกจึงทูลขอนิ้วเพชรชี้ผู้ใดก็ตายจากพระอิศวร แล้วล้างแค้นด้วยการใช้นิ้วเพชรชี้เทวดาตายเป็นจำนวนมาก พระอิศวรมีเทวโองการให้พระนารายณ์ไปปราบนนทุก ด้วยการอวตารเป็นอัปสร ชื่อนางอัปสรกัญญา (บ้างว่า นางเทพอัปสร หรือสุวรรณอัปสร) นนทุกเห็นเป็นหญิงงามก็เกี้ยวพาราสี นางอัปสรกัญญากล่าวว่าหากรักจริงต้องรำตาม นนทุกจึงตอบตกลง ทั้งสองรำอยู่หลายเพลง จนถึงท่าให้ชี้ที่ขา นนทุกก็หลงกลทำตาม กระดูกขาจึงหายไปเพราะเดชของนิ้วเพชร นนทุกล้มลง พระนารายณ์คืนร่างแล้วก้าวพระบาทเหยียบบนอกของนนทุก พระนารายณ์ชี้แจงเหตุที่ลงทัณฑ์นนทุก แล้วสาปสรรไว้ว่า "ถึงมึงจะมีฤทธิ์เกิดเป็นวงศ์พรหม มีเศียรสิบเศียร ยี่สิบหัตถ์ ถอดดวงใจไว้จากกาย ก็คงจะฆ่ามึงให้ได้ มึงจะเกิดชาติใด กูก็จะตามไปล้างมึงทุกชาติ" แล้วสังหารนนทุก นนทุกไปจุติเป็นอุปปาติกะที่เชิงเขาไกรลาส หลังจากนั้นนนทุกบำเพ็ญเพียรด้วยการบรรเลงดนตรี ครั้นพระอิศวรได้สดับก็พอพระทัยในเสียงเพลง จึงประทานพรให้ว่า "ให้เกิดในวงศ์พรหม มีสิบเศียรยี่สิบหัตถา ถอดดวงชีวิตออกจากกายได้ ให้พรหมลิขิตกำหนดอายุพันหนึ่งเป็นกำหนด" หลังจากนั้นนนทุกไปเกิดเป็นอสูรบนเกาะลงกาชื่อทศกัณฑ์ หลังจากนั้นพระนารายณ์อวตารไปเป็นพระรามไปปราบทศกัณฑ์อีกตามพระราชนิพนธ์เรื่อง รามเกียรติ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โมหินี
| ด ค กอวตารของพระวิษณุ |
| --- | --- | --- |
| ทศาวตาร |  มัตสยะ  กูรมะ  วราหะ  นรสิงห์  วามนะ  ปรศุราม  พระราม  พระพลราม1  พระกฤษณะ1  พระโคตมพุทธเจ้า1  กัลกิ  |  |
| อวตารอื่น ๆ |  สี่กุมาร  ฤๅษีนารทมุนี  นระและนารายณะ  กปิละ  พระทัตตาเตรยะ  ยัชญะ  ฤษภะ  ปฤถุ  พระธันวันตริ  โมหินี  ฤๅษีวยาส  |  |
1 รายชื่ออวตารสิบปางแตกต่างกันไปตามแต่ละภูมิภาค อวตารปางที่ 8 และปางที่ 9 อาจเป็นพระพลราม พระกฤษณะ หรือพระโคตมพุทธเจ้า
โซเฟีย ยาเกียลลองกา

| โซเฟีย ยาเกียลลองกา |
| --- | --- |

มาร์เกรฟีนแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
ครองราชย์: ค.ศ.  1486-1512
มาร์เกรฟีนแห่งบรันเดินบวร์ค-คูล์มบัค
ครองราชย์: ค.ศ. 1495-1512
ประสูติ: 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1464 กรากุฟ, โปแลนด์
สวรรคต: 5 ตุลาคม ค.ศ. 1512 อันส์บัค
คู่อภิเษก: ฟรีดริชที่ 1 แห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
พระราชบุตร: Casimir, Margrave of Kulmbach George, Margrave of Ansbach อัลเบร็คท์ ดยุกแห่งปรัสเซีย Johann, Viceroy of Valencia ...อื่นๆ
ราชวงศ์: ยาเกียลลอง
พระราชบิดา: แคสสิมินที่ 4 แห่งแจ็คกีโรส
พระราชมารดา: เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
โซเฟีย ยาเกียลลองกา แห่งโปแลนด์ (โปแลนด์: Zofia Jagiellonka) พระองค์ทรงเป็นพระราชินี และยังทรงเป็นอีกหนึ่งสมาชิกของราชวงศ์ยาเกียลลอง พระองค์ทรงเป็นเหลนสาวของจักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้รับตำแหน่งมาร์เกรฟีนแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัคกับบรันเดินบวร์ค-คูล์มบัค พระองค์ทรงได้รับศีลล้างบาปจากจอห์น กุซชอเชสสกี, บาทหลวงแห่งกรากุฟ แต่ว่าไม่มีใครทราบในเรื่องการอบรบหรือการศึกษาของพระองค์
พระราชบุตร

พระองค์กับพระราชสวามีทรงมีพระราชบุตร 18 พระองค์ดังนี้:
เอลิซาเบธแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
คาซีเมียร์, มาเกรฟแห่งบรันเดินบวร์ค-คูล์มบัค
มากาเรตแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
โยฮันน์ มาเกรฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
โซเฟียแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
มาเรียแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
แอนนาแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
บาร์บาราแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
อัลเบร็คท์ ดยุกแห่งปรัสเซีย
ฟรีดริชแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
โยฮันน์แห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
เอลิซาเบธแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
บาบาลาแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
ฟรีดริชแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
วิลเฮล์มแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
โยฮันน์ อัลเบร็คท์แห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
ฟรีดริชอัลเบร็คท์แห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
กามแพรชแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
บรรณานุกรม

K. Baczkowski: Polish history of late-medieval, Kraków 1999, ISBN 83-85719-40-7, p. 230, 236, 249.
M. Duczmal: Jagiellonowie. Biographical Lexicon, Poznań-Kraków 1996, ISBN 83-08-02577-3, pp. 495–507.
W. Dworzaczek: Genealogy, Warsaw, 1959.
E. Rudzki: Polish queens, vol. 1, Warsaw 1990, p. 134, 141, 148, 153, 154.
Z. Wdowiszewski: Genealogy of the House of Vasa and Jagiello of Poland, Kraków 2005, pp. 110–112.