stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2015
รอบแบ่งกลุ่ม > ตารางคะแนนของทีมอันดับที่สาม

| อันดับ | กลุ่ม | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | ผลต่อการเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | A |  นิวซีแลนด์ (H) | 3 | 1 | 1 | 1 | 5 | 5 | 0 | 4 | รอบแพ้คัดออก |
| 2 | D |  มาลี | 3 | 1 | 1 | 1 | 3 | 3 | 0 | 4 | รอบแพ้คัดออก |
| 3 | C |  เซเนกัล | 3 | 1 | 1 | 1 | 3 | 5 | −2 | 4 | รอบแพ้คัดออก |
| 4 | E |  ฮังการี | 3 | 1 | 0 | 2 | 6 | 5 | +1 | 3 | รอบแพ้คัดออก |
| 5 | F |  ฮอนดูรัส | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 11 | −6 | 3 |  |
| 6 | B |  อาร์เจนตินา | 3 | 0 | 2 | 1 | 4 | 5 | −1 | 2 |  |
แหล่งที่มา: FIFA
กฎการจัดอันดับ: 1) points; 2) goal difference; 3) number of goals scored; 4) lots drawn by FIFA.
 เจ้าภาพ.
รอบแพ้คัดออก > รอบ 16 ทีมสุดท้าย

10 มิถุนายน 2558
11:00 (เวลาไทย)
| กานา  | 0–3 |  มาลี |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Samassékou  20' Gbakle  53' Doumbia  81' |
ผู้ชม: 2,235 คน
ผู้ตัดสิน: Gehad Grisha (อียิปต์)
10 มิถุนายน 2558
11:00 (เวลาไทย)
| เซอร์เบีย  | 2–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  ฮังการี |
| --- | --- | --- |
| Šaponjić  90+1' Talabér  118' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน | Mervó  57' |
ผู้ชม: 5,149 คน
ผู้ตัดสิน: Antonio Mateu Lahoz (สเปน)
10 มิถุนายน 2558
14:30 (เวลาไทย)
| สหรัฐ  | 1–0 |  โคลอมเบีย |
| --- | --- | --- |
| Rubin  58' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 6,062 คน
ผู้ตัดสิน: Ivan Bebek (โครเอเชีย)
10 มิถุนายน 2558
14:30 (เวลาไทย)
| ยูเครน  | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  เซเนกัล |
| --- | --- | --- |
| Besyedin  70' | รายงาน | Sarr  83' |
ลูกโทษ
| Chumak  Kharatin  Habelok  Luchkevych  | 1–3 |  Sarr  Sylla  Niang |
ผู้ชม: 6,905 คน
ผู้ตัดสิน: Ricardo Marques (บราซิล)
11 มิถุนายน 2558
11:00 (เวลาไทย)
| ออสเตรีย  | 0–2 |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Khamdamov  47', 57' |
ผู้ชม: 3,964 คน
ผู้ตัดสิน: Jhon Pitti (ปานามา)
11 มิถุนายน 2558
14:30 (เวลาไทย)
| เยอรมนี  | 1–0 |  ไนจีเรีย |
| --- | --- | --- |
| Öztunalı  19' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 5,288 คน
ผู้ตัดสิน: Fahad Al-Mirdasi (ซาอุดิอาระเบีย)
11 มิถุนายน 2558
14:30 (เวลาไทย)
| โปรตุเกส  | 2–1 |  นิวซีแลนด์ |
| --- | --- | --- |
| Guzzo  24' Martins  87' | รายงาน | Holthusen  64' |
ผู้ชม: 10,492 คน
ผู้ตัดสิน: Kim Jong-hyeok (เกาหลีใต้)
11 มิถุนายน 2558
14:30 (เวลาไทย)
| บราซิล  | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  อุรุกวัย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
| A. Pereira  Lucão  Danilo  Jajá  Gabriel Jesus  | 5–4 |  Arambarri  Amaral  Poyet  Acosta  Lemos |
ผู้ชม: 4,358 คน
ผู้ตัดสิน: István Vad (ฮังการี)
รอบแพ้คัดออก > รอบก่อนรองชนะเลิศ

14 มิถุนายน 2558
08:00 (เวลาไทย)
| บราซิล  | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  โปรตุเกส |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
| A. Pereira  Lucão  Danilo  Gabriel Jesus  | 3–1 |  Rony Lopes  Guzzo  André Silva  Nuno Santos |
ผู้ชม: 9,945 คน
ผู้ตัดสิน: Felix Zwayer (เยอรมนี)
14 มิถุนายน 2558
08:00 (เวลาไทย)
| มาลี  | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
| S. Coulibaly  58' | รายงาน | Brandt  38' |
ลูกโทษ
| Hamidou  Guindo  Koné  A. Traoré  Samassékou  | 4–3 |  Akpoguma  Öztunalı  Steinmann  Brandt  Stark |
ผู้ชม: 7,007 คน
ผู้ตัดสิน: César Arturo Ramos (เม็กซิโก)
14 มิถุนายน 2558
11:30 (เวลาไทย)
| สหรัฐ  | 0–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  เซอร์เบีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
ลูกโทษ
| Rubin  Payne  Arriola  Hyndman  Zelalem  Soñora  Delgado  Carter-Vickers  Requejo  | 5–6 |  Zdjelar  Mandić  Babić  Grujić  Živković  Rajković  Antonov  Veljković  Maksimović |
ผู้ชม: 10,826 คน
ผู้ตัดสิน: Artur Soares Dias (โปรตุเกส)
14 มิถุนายน 2558
11:30 (เวลาไทย)
| อุซเบกิสถาน  | 0–1 |  เซเนกัล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | Thiam  77' |
ผู้ชม: 10,258 คน
ผู้ตัดสิน: Ovidiu Hațegan (โรมาเนีย)
รอบแพ้คัดออก > รอบรองชนะเลิศ

17 มิถุนายน 2558
11:00 (เวลาไทย)
| บราซิล  | 5–0 |  เซเนกัล |
| --- | --- | --- |
| Correa  5' (เข้าประตูตัวเอง) Marcos Guilherme  7', 78' Boschilia  19' Jorge  35' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 9,251 คน
ผู้ตัดสิน: Daniele Orsato (อิตาลี)
17 มิถุนายน 2558
14:30 (เวลาไทย)
| เซอร์เบีย  | 2–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  มาลี |
| --- | --- | --- |
| Živković  4' Šaponjić  101' | รายงาน | Koné  39' |
ผู้ชม: 10,818 คน
ผู้ตัดสิน: Mauro Vigliano (อาร์เจนตินา)
รอบแพ้คัดออก > รอบชิงอันดับที่สาม

20 มิถุนายน 2558
08:30 (เวลาไทย)
| เซเนกัล  | 1–3 |  มาลี |
| --- | --- | --- |
| Wadji  64' | รายงาน | A. Traoré  74', 83' Samassékou  90+1' |
ผู้ชม: 12,421 คน
ผู้ตัดสิน: Gehad Grisha (อียิปต์)
รอบแพ้คัดออก > รอบชิงชนะเลิศ

20 มิถุนายน 2558
12:05 (เวลาไทย)
| บราซิล  | 1–2 (ต่อเวลาพิเศษ) |  เซอร์เบีย |
| --- | --- | --- |
| A. Pereira  73' | รายงาน | Mandić  70' Maksimović  118' |
ผู้ชม: 25,317 คน
ผู้ตัดสิน: Fahad Al-Mirdasi (ซาอุดิอาระเบีย)
รางวัล

นี่คือรางวัลที่ได้รับในช่วงท้ายของการแข่งขัน.
| อาดิดาส ลูกบอลทองคำ | อาดิดาส ลูกบอลเงิน | อาดิดาส ลูกบอลทองแดง |
| --- | --- | --- |
|  Adama Traoré |  Danilo |  Sergej Milinković-Savić |
| อาดิดาส รองเท้าทองคำ | อาดิดาส รองเท้าเงิน | อาดิดาส รองเท้าทองแดง |
|  Viktor Kovalenko |  Bence Mervó |  Marc Stendera |
| 5 ประตู | 5 ประตู | 4 ประตู |
อาดิดาส ถุงมือทองคำ
 Predrag Rajković
รางวัลฟีฟ่าแฟร์เพลย์
 ยูเครน
อันดับดาวซัลโว

Bence Mervó
Viktor Kovalenko
Hany Mukhtar
Marc Stendera
Adama Traoré
André Silva
Niklas Stark
Dostonbek Khamdamov
Ángel Correa
Andreas Pereira
Gabriel Boschilia
Judivan
Marcos Guilherme
Iosefo Verevou
Julian Brandt
Grischa Prömel
Yaw Yeboah
Bryan Róchez
Dieudonne Gbakle
Diadie Samassékou
Taiwo Awoniyi
Godwin Saviour
Isaac Success
Fidel Escobar
Ivo Rodrigues
Nuno Santos
Gelson Martins
Mamadou Thiam
Nemanja Maksimović
Staniša Mandić
Ivan Šaponjić
Andrija Živković
Artem Besyedin
Emerson Hyndman
Rubio Rubin
Eldor Shomurodov
Zabikhillo Urinboev
Emiliano Buendía
Giovanni Simeone
Valentin Grubeck
Bernd Gschweidl
Danilo
Gabriel Jesus
Jean Carlos
Jorge
Léo Pereira
Rafael Santos Borré
Joao Rodríguez
Alexis Zapata
Saula Waqa
Kevin Akpoguma
Levin Öztunalı
Marvin Stefaniak
Clifford Aboagye
Emmanuel Boateng
Benjamin Tetteh
Kevin Álvarez
Jhow Benavidez
Dávid Forgács
Zsolt Kalmár
Souleymane Coulibaly
Aboubacar Doumbia
Youssouf Koné
Kevin Gutiérrez
Hirving Lozano
Yan Naing Oo
Aung Thu
Noah Billingsley
Sam Brotherton
Stuart Holthusen
Clayton Lewis
Monty Patterson
Joel Stevens
Kingsley Sokari
Musa Yahaya
Choe Ju-song
Jhamal Rodríguez
Raphael Guzzo
João Vigário
Akram Afif
Moussa Koné
Sidy Sarr
Alhassane Sylla
Ibrahima Wadji
Sergej Milinković-Savić
Valeriy Luchkevych
Eduard Sobol
Roman Yaremchuk
Paul Arriola
Bradford Jamieson IV
Maki Tall
Franco Acosta
Gastón Pereiro
Mathías Suárez
Mirjamol Kosimov
Marvin Schwäbe (ในนัดที่พบกับ ฮอนดูรัส)
Kevin Álvarez (ในนัดที่พบกับ ฟิจิ)
Attila Talabér (ในนัดที่พบกับ เซอร์เบีย)
Min Hyo-song (ในนัดที่พบกับ บราซิล)
Chin Hormechea (ในนัดที่พบกับ ออสเตรีย)
Andelinou Correa (ในนัดที่พบกับ บราซิล)
แหล่งที่มา: FIFA.com
อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | ผลงานในรอบสุดท้าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เซอร์เบีย | 7 | 5 | 1 | 1 | 10 | 4 | +6 | 16 | ชนะเลิศ |
| 2 |  บราซิล | 7 | 4 | 2 | 1 | 15 | 5 | +10 | 14 | รองชนะเลิศ |
| 3 |  มาลี | 7 | 3 | 2 | 2 | 11 | 7 | +4 | 11 | อันดับที่สาม |
| 4 |  เซเนกัล | 7 | 2 | 2 | 3 | 6 | 14 | −8 | 8 | อันดับที่สี่ |

| 5 |  เยอรมนี | 5 | 4 | 1 | 0 | 18 | 3 | +15 | 13 | ตกรอบใน รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 6 |  โปรตุเกส | 5 | 4 | 1 | 0 | 12 | 2 | +10 | 13 | ตกรอบใน รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 7 |  สหรัฐ | 5 | 3 | 1 | 1 | 7 | 4 | +3 | 10 | ตกรอบใน รอบก่อนรองชนะเลิศ |
| 8 |  อุซเบกิสถาน | 5 | 2 | 0 | 3 | 8 | 8 | 0 | 6 | ตกรอบใน รอบก่อนรองชนะเลิศ |

| 9 |  ยูเครน | 4 | 2 | 2 | 0 | 10 | 1 | +9 | 8 | ตกรอบใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 10 |  กานา | 4 | 2 | 1 | 1 | 5 | 6 | −1 | 7 | ตกรอบใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 11 |  ไนจีเรีย | 4 | 2 | 0 | 2 | 8 | 5 | +3 | 6 | ตกรอบใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 12 |  อุรุกวัย | 4 | 1 | 2 | 1 | 3 | 3 | 0 | 5 | ตกรอบใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 13 |  ออสเตรีย | 4 | 1 | 2 | 1 | 3 | 4 | −1 | 5 | ตกรอบใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 14 |  นิวซีแลนด์ (H) | 4 | 1 | 1 | 2 | 6 | 7 | −1 | 4 | ตกรอบใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 15 |  โคลอมเบีย | 4 | 1 | 1 | 2 | 3 | 5 | −2 | 4 | ตกรอบใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย |
| 16 |  ฮังการี | 4 | 1 | 0 | 3 | 7 | 7 | 0 | 3 | ตกรอบใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย |

| 17 |  เม็กซิโก | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 5 | −3 | 3 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 18 |  ฮอนดูรัส | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 11 | −6 | 3 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 19 |  ฟีจี | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 11 | −7 | 3 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 20 |  อาร์เจนตินา | 3 | 0 | 2 | 1 | 4 | 5 | −1 | 2 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 21 |  ปานามา | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 5 | −2 | 1 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 22 |  กาตาร์ | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 7 | −6 | 0 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 23 |  พม่า | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 13 | −11 | 0 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
| 24 |  เกาหลีเหนือ | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 12 | −11 | 0 | ตกรอบใน รอบแบ่งกลุ่ม |
แหล่งที่มา: FIFA
 เจ้าภาพ.
แพคการ์ด

รถแพคการ์ด รุ่นปี ค.ศ. 1932
แพคการ์ด (อังกฤษ: Packard) เป็นยี่ห้อรถยนต์ระดับหรูของสหรัฐอเมริกา ผลิตโดยแพคการ์ด มอเตอร์ คาร์ คอมพานีแห่งเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน และสตูเดอเบเกอร์-แพ็กการ์ด คอร์ปอเรชั่นแห่งเมืองเซาท์เบนด์ รัฐอินดีแอนา ในภายหลัง รถยนต์แพคการ์ดคันแรกถูกผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1899 และคันสุดท้ายในปี ค.ศ. 1958
แพคการ์ดถูกก่อตั้งโดยเจมส์ วอร์ด แพคการ์ด น้องชายของเขา วิลเลียม เดาด์ แพคการ์ด และหุ้นส่วนของพวกเขา จอร์จ ลูวิส ไวส์ ที่เมืองวาร์เรน รัฐโอไฮโอ ตั้งแต่ช่วงต้น ๆ จนถึงหลังทศวรรษ 1930 รถยนต์แพคการ์ดขึ้นชื่อว่าเป็นรถยนต์หรูหราที่ขายดีที่สุดยี่ห้อหนึ่งในตลาด และได้ถูกขนานนามว่าเป็น "สาม พี" แห่งรถยนต์หรูของสหรัฐอเมริกา โดยอีกสองยี่ห้อคือเพียร์ซ-แอร์โรว์และเพียร์เลส แต่ในช่วงยุคหลังสงคราม การที่แพคการ์ดพยายามเข้าสู่ตลาดชนชั้นกลางทำให้ภาพลักษณ์ความหรูหราของแพคการ์ดจืดจางลง รวมถึงไม่สามารถหาลูกค้าจากตลาดชนชั้นกลางทดแทนได้เพียงพอ ทำให้ยอดขายโดยรวมของแพคการ์ดตกลง แพคการ์ดจึงเลิกผลิตรถราคาระดับกลาง ในปี ค.ศ. 1954 แพคการ์ดจึงตัดสินใจรวมกิจการกับสตูเดอเบเกอร์ซึ่งก็กำลังประสบปัญหาทางการเงินเช่นกัน แต่ปัญหาของสตูเดเบเกอร์นั้นร้ายแรงกว่าที่แพคการ์ดได้คาดการณ์ไว้ รวมถึงการเรียกคืนรถยนต์แพคการ์ดที่มีตำหนิหลายล้านคัน ทำให้ชื่อเสียงของแพคการ์ดเสื่อมเสีย รถแพคการ์ดคันท้าย ๆ เป็นเพียงรถสตูเดอเบเกอร์ที่ถูกนำมาเปลี่ยนเพียงชื่อและรูปลักษณ์ภายนอก จนได้ชื่อเล่นว่า "แพคการ์ดเบเกอร์" (Packardbaker) ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จทางยอดขาย สตูเดอเบเกอร์จึงยุติการผลิตรถแพคการ์ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1958 และถอนชื่อแพคการ์ดออกจากตลาดรถยนต์ในปี ค.ศ. 1959
เฟอร์นันโด วาร์กัส

| เฟอร์นันโด วาร์กัส |
| --- | --- |
เกิด: เฟอร์นันโด ฮาเวียร์ วาร์กัส (Fernando Javier Vargas) 7 ธันวาคม พ.ศ. 2520
เฟอร์นันโด วาร์กัส (อังกฤษ: Fernando Vargas) อดีตนักมวยแชมป์โลก 2 สมัย ในรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ที่เมืองออกนาร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิกัน มีสถิติการชกทั้งหมด 31 ครั้ง ชนะ 26 ครั้ง เป็นการน็อกทั้งหมด 22 ครั้ง แพ้ 5 ครั้ง โดยเป็นการแพ้น็อกทั้งหมด 4 ครั้ง
ประวัติ

วาร์กัสในวัยเด็กมีชีวิตที่เสเพล เพราะความยากจนของครอบครัว  จึงเริ่มต้นชกมวยจากมวยสากลสมัครเล่น จนกระทั่งติดทีมชาติสหรัฐอเมริกาได้ไปแข่งในกีฬาโอลิมปิก 1996 ที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย ในรุ่นไลท์มิดเดิลเวท แต่ทว่าตกรอบที่สอง เมื่อเป็นฝ่ายแพ้ให้กับ มาเรียน ซีเมียน นักมวยชาวโรมาเนียไป 8-10 หมัด
หลังจากนั้น วาร์กัสก็ได้หันมาชกมวยสากลอาชีพ โดยมี ลู ดูวา เทรนเนอร์ชื่อดังระดับโลกเป็นผู้ฝึกสอน และ แดน ดูวา เป็นโปรโมเตอร์ ซึ่งวาร์กัสสามารถทำสถิติไม่แพ้และเสมอแก่ใครถึง 14 ไฟต์ และทั้งหมดเป็นการชนะน็อกทั้งหมด จึงได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวทของ IBF กับ โยริ บอย กัมปัส นักมวยที่ไม่เคยแพ้หรือเสมอแก่ใครเช่นกันชาวเม็กซิกัน ในปลายปี พ.ศ. 2541 ผลการชกปรากฏว่าวาร์กัสเป็นฝ่ายเอาชนะน็อกไปได้ในยกที่ 7
หลังจากนั้น เฟอร์นันโด วาร์กัส ก็เป็นที่จับตามองของวงการมวยระดับโลก ในฐานะดาวรุ่งดวงใหม่ ประกอบกับบุคคลิกที่ห้าว ไม่เกรงกลัวใคร อีกทั้งยังมีหน้าตาดี จึงทำให้ได้รับฉายาว่า "Ferocious" หรือ "El Feroz" ในภาษาสเปน ซึ่งวาร์กัสเมื่อให้สัมภาษณ์หรือพูดคุยกับสื่อมวลชนมักจะพาดพิงไปถึง ออสการ์ เดอ ลา โฮยา อยู่เสมอ ๆ ในลักษณะท้าทาย ซึ่งขณะนั้นเดอ ลา โฮยา ถือเป็นซูเปอร์สตาร์อันดับหนึ่งของวงการมวยโลกอยู่ จึงทำให้เป็นที่จับตามองของแฟนมวยทั่วโลกว่า ทั้งคู่อาจได้โคจรมาพบกัน
เฟอร์นันโด วาร์กัส ป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกของ IBF ไว้ได้ทั้งหมด 5 ครั้ง  ก่อนที่จะพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 เมื่อทำการชกล้มแชมป์กับแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันนี้ของ WBA คือ เฟลิกซ์ ตรินิดัด นักมวยชาวปวยร์โตริโก ที่เพิ่งเอาชนะคะแนน เดอ ลา โฮยา มาได้ โดยวาร์กัสเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 12 ซึ่งเป็นยกสุดท้าย ซึ่งตลอดการชกวาร์กัสแทบไม่อาจสู้กับตรินิดัดได้เลย
หลังจากนั้น วาร์กัสก็ชกอุ่นเครื่องอยู่หนึ่งครั้ง ก่อนที่ขึ้นชิงแชมป์ในรุ่นเดียวกันนี้ของ WBA ที่ว่างลง เนื่องจากตรินิดัดสละตำแหน่ง วาร์กัสสามารถเอาชนะน็อก โฆเซ อัลเฟรโด โฟลเรส นักมวยชาวเม็กซิกันไปในยกที่ 7 ก่อนที่ถัดมาจะทำการชกล้มแชมป์อีกครั้งกับแชมป์โลกของ WBC คือ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ที่เป็นเสมือนคู่กรณีกัน ปรากฏว่า วาร์กัสก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ไปในยกที่ 11 ในแบบที่แทบจะสู้ไม่ได้เหมือนเช่นที่พบกับทรินิแดด หลังจากนั้นแล้ววาร์กัสหันมาชกเคลื่อนไหวอยู่ 4 ครั้ง ก่อนที่จะพบกับ เชน มอสลีย์ ยอดนักมวยอีกคนชาวอเมริกัน ปรากฏว่าวาร์กัสตกเป็นฝ่ายแพ้ที.เค.โอ.ไปในยกที่ 10 เมื่อต้นปี พ.ศ. 2549 โดยที่ตาข้างซ้ายของวาร์กัสโดนหมัดของมอสลีย์จนปูดบวมไปหมด จากนั้นในกลางปีเดียวกัน วาร์กัสยังติดใจในผลการชก จึงทำการขอล้างตาอีกไฟต์กับมอสลีย์ ก็เป็นฝ่ายแพ้ที.เค.โอ.ไปอีกเช่นกันในยกที่ 6
เฟอร์นันโด วาร์กัส ชกมวยเป็นครั้งสุดท้ายถัดจากไฟต์นี้ โดยขึ้นชิงแชมป์ทวีปอเมริกาเหนือที่ว่างในรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทของ WBC กับ ริการ์โด มาโยร์กา นักมวยชาวนิการากัว ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์เมื่อครบ 12 ยก ซึ่งตลอดการชกวาร์กัสก็มิอาจสู้มาโยร์กาได้เลย และในไฟต์นี้วาร์กัสปล่อยร่างกายให้อ้วนฉุเพราะต้องทำน้ำหนักเพิ่มขึ้นมา
หลังจากนั้นแล้ว วาร์กัสก็มิได้ขึ้นชกมวยอีกเลย เสมือนกับได้แขวนนวมไปแล้วอย่างเป็นทางการ
ปัจจุบัน เฟอร์นันโด วาร์กัส ได้กลายเป็นนักแสดงประกอบในซีรีส์ชุด Alpha Dog ซึ่งออกอากาศผ่านเคเบิลทีวี เอชบีโอ โดยรับบทเป็น ทิโค "ทีเคโอ" มาร์ติเนซ
เกียรติประวัติ

แชมป์โลก​ IBF รุ่น​จูเนียร์​มิดเดิลเวท​
ชิง , 12 ธันวาคม 2541 ชนะทีเคโอ ​โยริ บอย กัมปัส ( เม็กซิโก) ยก 7 ที่ ฮาร์ดร็อกไลฟ์ แอตแลนติก​ซิตี​ รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 1 , 13 มีนาคม 2542 ชนะทีเคโอ ฮาเวิร์ด คลาก ( สหราชอาณาจักร) ยก 4 ที่ เมดิสันสแควร์การ์เดน นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 2 , 17 กรกฎาคม​ 2542 ชนะทีเคโอ ราอูล มาร์เกซ ( สหรัฐ) ยก 11 ที่ มงเบลอ สเตทไลน์ รัฐเนวาดา​ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 3 , 4 ธันวาคม 2542 ชนะคะแนน​ วิงกี ไรท์ ( สหรัฐ) ที่ ชินุกส์วินส์คาสิโน นครลินคอล์น รัฐโอเรกอน สหรัฐ​
ป้องกันครั้งที่ 4 , 15 เมษายน​ 2543 ชนะคะแนน อิเก กลอเตย์ ( กานา) ที่ แมนดะเลย์เบย์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 5 , 26 สิงหาคม​ 2543 ชนะทีเคโอ โรส ทอมสัน ( สหรัฐ) ยก 4 ที่ แมนดะเลย์เบย์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
เสียแชมป์​ , 2 ธันวาคม 2543 แพ้ทีเคโอ เฟลิกซ์ ตรินิดัด ( ปวยร์โตรีโก) ยก 12 ที่ แมนดะเลย์เบย์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
แชมป์โลก​ WBA และ IBA รุ่น​ซูเปอร์​เวลเตอร์เว​ท
ชิง , 22 กันยายน 2544 ชนะน็อก โฆเซ โฟลเรส ( เม็กซิโก) ยก 7 ที่ แมนดะเลย์เบย์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
เสียแชมป์ , 14 กันยายน 2545 แพ้ทีเคโอ ​ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ( สหรัฐ) ยก 11 ที่ แมนดะเลย์เบย์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวท , 2 ธันวาคม 2543 แพ้ทีเคโอ เฟลิกซ์ ตรินิดัด ( ปวยร์โตรีโก) ยก 12 ที่ แมนดะเลย์เบย์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
ชิงแชมป์โลก WBC WBA (ซูเปอร์แชมป์) ไลเนียล และเดอะริงรุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวท , 14 กันยายน 2545 แพ้ทีเคโอ ​ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ( สหรัฐ) ยก 11 ที่ แมนดะเลย์เบย์ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ
ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท , 23 พฤศจิกายน​ 2550 แพ้คะแนน ริการ์โด มาโยร์กา ( นิการากัว) ที่ สเตเปิลส์เซ็นเตอร์ ลอสแองเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ​
เฟเธอร์เวท

เฟเธอร์เวท (อังกฤษ: featherweight) ชื่อเรียกพิกัดน้ำหนักมวยรุ่นเล็กรุ่นหนึ่ง นักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า  122 ปอนด์ (55.338 กิโลกรัม) และไม่เกิน 126 ปอนด์   (57.153
กิโลกรัม) โดยทุกสถาบันจะเรียกชื่อนี้เหมือนกันหมด  สำหรับนักมวยไทยยังไม่เคยมีใครเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ (เคยมีหนึ่งคน คือ ก้องธวัช ส.กิตติ แต่เป็นแชมป์โลกในสถาบันสหพันธ์มวยโลก (WBF) ซึ่งเป็นสถาบันที่ไม่ได้รับการยอมรับ)   แต่สำหรับมวยสากลสมัครเล่นแล้ว เคยมีนักมวยไทยครองเหรียญทองโอลิมปิกมาแล้ว ในปี ค.ศ. 1996 คือ สมรักษ์ คำสิงห์
สำหรับนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียง ที่เคยชกหรือชกในพิกัดนี้ อาทิ ซัลบาดอร์ ซันเชซ, วิลเฟรโด บัซเกซ, หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา, นาซีม ฮาเหม็ด, แมนนี่ ปาเกียว, เอริก โมราเลส, คริส จอห์น , โฮซูมิ ฮาเซงาวะ เป็นต้น
เฟรนด์ (วงดนตรี)

| เฟรนด์    Friend |
| --- | --- |
ไผ่​ อู๋ บิ๊ก​ น้ำ
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  ไทย
แนวเพลง: ป็อป
ช่วงปี: 2545 -​ 2547
ค่ายเพลง: ช่อง​ 7

สมาชิก: ภุชิสสะ ธนพัฒน์ (บิ๊ก) ​พาทิศ พิสิฐกุล (ไผ่) รพีภัทร เอกพันธ์กุล (น้ำ)  นวพล ภูวดล (อู๋)​
เฟรนด์ (อังกฤษ: Friend) เป็นกลุ่มศิลปินไทย แนวเพลงป็อป ประกอบด้วยสมาชิก ภุชิสสะ ธนพัฒน์ (บิ๊ก), พาทิศ พิสิฐกุล (ไผ่), รพีภัทร เอกพันธ์กุล (น้ำ) และ นวพล ภูวดล (อู๋) มีผลงานอัลบั้มชุดแรกคือ Friend
นอกจากนี้ทั้งวงยังมีผลงานการแสดง ได้แก่ ภาพยนตร์วีซีดีเรื่อง "เพื่อนกันฝันเต็มร้อย" และละครโทรทัศน์เรื่อง "เบญจา คีตา ความรัก" ออกอากาศทางช่อง 7 อีกด้วย
สมาชิก

| ชื่อ-นามสกุล | ชื่อเล่น | ตำแหน่งในวง | วันเกิด |
| --- | --- | --- | --- |
| ภุชิสสะ ธนพัฒน์ | บิ๊ก | พี่ใหญ่ ร้องเสริม | 20 ตุลาคม พ.ศ. 2524 (43 ปี) |
| นวพล ภูวดล | อู๋ | หัวหน้าวง ร้องนำ ร้องหลัก​ | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2525 (42 ปี) |
| พาทิศ พิสิฐกุล | ไผ่ | ร้องเสริม | 30 กันยายน พ.ศ. 2526 (41 ปี) |
| รพีภัทร เอกพันธ์กุล | น้ำ | น้องเล็ก ร้องหลัก | 28 เมษายน พ.ศ. 2528 (39 ปี) |
ผลงาน > อัลบั้ม Friend

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
  ประเภท: เพลง   วางจำหน่าย: พ.ศ. 2545   สังกัด::  ผู้ชาย (ขี้อาย) บอกรัก  ดวงตากับความรัก  บอกฉันบอกเธอ : ร้องนำโดย น้ำ  ฝันแต้มสี  เธอน่ารัก  ฝันแต้มสี (Pom Pom Mix)  ทุ่มสุดสุด  พลังฝัน  ฝันแต้มสี Acoustic  2 ทางรัก
ผลงาน > อัลบั้ม เพื่อนกัน

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
  ประเภท: ละครวีซีดี   วางจำหน่าย: พ.ศ. 2547  สังกัด::  อัลบั้ม เพื่อนกันฝันเต็มร้อย - วง Friend (อู๋ น้ำ บิ๊ก ไผ่)  อัลบั้ม เพื่อนกันวันเปิดเทอม - วง Friend (อู๋ น้ำ บิ๊ก ไผ่)
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

ละคร เบญจาคีตาความรัก ทางช่อง 7 พ.ศ. 2546
เพลง ไม่ขอเป็นเพื่อนใจ
เพลง ฉันไม่ใช่เจ้าชาย
เพลง ถูกใจคนไหน
ละคร รักได้ไหมถ้าหัวใจไม่เพี้ยน ทางช่อง 7 พ.ศ. 2547
เพลง ผู้ชาย (ขี้อาย) บอกรัก
เพลง บอกฉันบอกเธอ
ผลงาน > ผลงานการแสดง

ละครโทรทัศน์ "เบญจา คีตา ความรัก" ช่อง 7 พ.ศ. 2546
ภาพยนตร์วีซีดี "เพื่อนกันฝันเต็มร้อย" พ.ศ. 2546
เฟรนด์ลีไฟรส์

| เฟรนด์ลีไฟรส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: St Albans, Hertfordshire, สหราชอาณาจักร
แนวเพลง: แด๊นซ์-ป็อป ชูเกซ
ช่วงปี: 2006 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: XL Recordings

สมาชิก: Ed Macfarlane Jack Savidge Edd Gibson Rob Lee (live only)

เว็บไซต์: www.wearefriendlyfires.com
เฟรนด์ลีไฟรส์ (อังกฤษ: Friendly Fires) เป็นวงอังกฤษจากเซนต์อัลบานส์ เฮิร์ตฟอร์ดเชียร์ พวกเขาเซ็นสัญญากับ XL Recordings มีผลงานเป็นชื่อวงในอัลบั้มแรก ออกวางขายเมื่อ 1 กันยายน ค.ศ. 2008
ประวัติ

เฟรนด์ลีไฟรส์ รวมตัวกันที่โรงเรียนเซนต์อัลบานส์ ตั้งแต่อายุ 14 ปี โดยทำเพลงในแนวโพสต์-ฮาร์ดคอร์ ที่ชื่อ First Day Back ที่รวมตัวกันจนเข้ามหาวิทยาลัย หลังจากนั้นนักร้องนำที่ชื่อ เอ็ด แม็กฟาร์เลน ออกผลงานเพลงของตัวเอง ในชื่อของตัวเอง กับค่ายเพลงแนวอีเลกโทรนิก้า ที่ชื่อ Skam และ Precinct Recordings หลังจากที่พวกเขาออกจากมหาวิทยาลัยก็ได้ตั้งวงใหม่ ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงแด๊นส์ "กับเมลโลดี้แบบชูเกซ"" และ "การเขียนเพลงแบบเพลงป็อปคลาสสิก"
ในปลายปี 2007 พวกเขาถือเป็นวงที่ยังไม่เซ็นสัญญาแล้วได้รับเชิญให้ออกในรายการ Transmission programme ทาง Channel 4 ซิงเกิลของพวกเขาได้รับตำแหน่งเป็น ซิงเกิลประจำสัปดาห์ ในหนังสือ Guardian และ NME พวกเขายังได้ทัวร์ตลอดในสหราชอาณาจักร ยุโรป ญี่ปุ่น แคนาดา และสหรัฐอเมริกา ในเดือนพฤษภาคม 2008 เพลง "On Board" ได้ใช้ประกอบในโฆษณาทางโทรทัศน์ในอเมริกาเหนือ สำหรับเครื่องเล่น Wii Fit ของนินเทนโด และเพลง "On Board" ยังใช้ในเทรลเลอร์ของเกม Gran Turismo 5 ในเครื่องเพลย์สเตชัน 3 และเพลง "White Diamonds" ยังใช้ประกอบในตอน ตอนหนึ่งของซีรีส์อเมริกัน Gossip Girl ในฤดูกาลที่ 2
ผลงาน > อีพี

Photobooth EP (People In The Sky, 2006-11-01)
A) Photobooth (3:25)
B1) It's Over Now (4:12)
B2) Your Love (4:45)
Cross The Line EP (People In The Sky, 2007-06-11)
A) On Board (3:47)
B1) Strobe (3:09)
B2) Bring Out Your Dead (2:12)
The Remix EP (People In The Sky, 2007-10-05)
A) On Board (Nightmoves Mix)
B1) Photobooth (Mock & Toof Mix)
B2) Bring Out Your Dead (Clark Mix)
ผลงาน > ซิงเกิล

Paris (Moshi Moshi, 2007-12-10)
Jump in the Pool (2008) - #100 UK
Paris (2008) #13 UK Indie Chart, #9 Latvian Airplay Top
Skeleton Boy (2009) #48 UK
ผลงาน > อัลบั้ม

Friendly Fires (2008) #38 UK
แหล่งข้อมูลอื่น

Friendly Fires On The NME Tour เก็บถาวร 2020-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Friendly Fires Clwb Ifor Bach live review เก็บถาวร 2008-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Friendly Fires Interview on UGO เก็บถาวร 2009-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แพต เบเนทาร์

| แพต เบเนทาร์ |
| --- | --- |
แพต เบเนทาร์ ปี 2007
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Patricia Mae Andrzejewski
เกิด:  (1953-01-10) มกราคม 10, 1953 (71 ปี)
ที่เกิด: บรู๊กลิน, นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: ร็อก, ฮาร์ดร็อก, ป็อปร็อก, บลูส์, โอเปร่า
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง, นักดนตรี
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 1973-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Chrysalis Records, CMC International, Gold Circle Entertainment, EMI/Capitol Records, Bel Chiasso Records, Welk Music Group

เว็บไซต์: http://www.benatarfanclub.com
แพต เบเนทาร์ (อังกฤษ: Pat Benatar) เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1953 เป็นนักร้องชาวอเมริกันที่เคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 4 ครั้ง มีเสียงในแบบเมซโซ-โซปราโน เธอยังเป็นหนึ่งในนักร้องหญิงแนวสไตล์ร็อกระดับแถวหน้า มีผลงานเพลงดังอย่าง "Love Is a Battlefield", "Hit Me with Your Best Shot", "We Belong" และ "Heartbreaker" ส่วนเพลงที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักหรือแจ้งเกิดคือเพลง"Wuthering Heights"
เบเนทาร์เป็น 1 ในศิลปินที่มีเพลงยอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาวมากที่สุดของยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 จากข้อมูลของ RIAA มีผลงานระดับหลายแผ่นเสียงทองคำขาว 2 ชุด และ 5 ชุดที่ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว และ 3 อัลบั้มแผ่นเสียงทองคำ โดยมีเพลงติดท็อป 40 อยู่ 19 เพลง
นอกจากนั้นเบเนทาร์ ยังเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่มีมิวสิกวิดีโอออกทางช่องเอ็มทีวี กับเพลง "You Better Run" ถือเป็นเพลงที่ 2 ที่เปิดบนเอ็มทีวี ตามหลังเพลงแรกที่เปิดคือเพลง "Video Killed the Radio Star" ของวงเดอะบักเกิลส์
เฟเดอรัลฮอลล์

สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของสหรัฐ
| --- | --- |

อนุสรณ์สถานแห่งชาติเฟเดอรัลฮอลล์
สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ขึ้นทะเบียนแห่งชาติของสหรัฐ
U.S. National Memorial
เขตประวัติศาสตร์สหรัฐ Contributing property
ป้อนข้อมูลไม่ถูกต้อง
 
อนุสรณ์สถานแห่งชาติเฟเดอรัลฮอลล์เมื่อปี 2019
thตำแหน่งของเฟเดอรัลฮอลล์ในนครนิวยอร์ก
ที่ตั้ง: 26 วอลสตรีต, เขตไฟแนนเชียล, แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก
พิกัด: 40°42′26″N 74°0′37″W﻿ / ﻿40.70722°N 74.01028°W﻿ / 40.70722; -74.01028
พื้นที่: 0.45 เอเคอร์ (1,800 ตารางเมตร)
สร้างเมื่อ: 26 พฤษภาคม 1842
สถาปนิก: จอห์น ฟราซี
รูปแบสถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมกรีกยุคฟื้นฟู
ผู้เข้าเยี่ยมชม: 156,707 (2004)
เว็บไซต์: อนุสรณ์สถานแห่งชาติเฟเดอรัลฮอลล์
เลขอ้างอิง NRHP: 66000095
วันสำคัญ
ขึ้นทะเบียน NRHP: 15 ตุลาคม 1966
ทะเบียน NMEM: 11 สิงหาคม 1955
ขึ้นทะเบียน NYCL: December 21, 1965
เฟเดอรัลฮอลล์ (อังกฤษ: Federal Hall) คือชื่อของหนึ่งในสองสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ตั้ง ณ 26 ถนนวอลสตรีต นครนิวยอร์ก อาคารดั้งเดิมที่สร้างแบบสถาปัตยกรรมกรีกยุคฟื้นฟู แล้วเสร็จเมื่อ 1703 เพื่อใช้เป็นศาลาว่าการนครนิวยอร์กแห่งแรก และเป็นสถานที่ที่ประชุมของสภาพระราชบัญญัติตราอากรของอาณานิคมในการร่างจดหมายถึงพระเจ้าจอร์จที่ 3เพื่ออ้างสิทธิ์ดังเช่นราษฎรของบริเตนและประท้วง "การเก็บภาษีโดยไร้ผู้แทน"
ภายหลังการปฏิวัติอเมริกาเมื่อปี 1785 อาคารนี้ถูกใช้เป็นสถานนัดพบของสภาสมาพันธรัฐอันเป็นรัฐบาลกลางแรกของบทบัญญัติแห่งสมาพันธรัฐ เมื่อสภาฯ วิวัฒนาการต่อมาเป็นรัฐบาลกลางสหรัฐในปี 1789 อาคารก็เปลี่ยนชื่อเป็นเฟเดอรัลฮอลล์ เนื่องด้วยเป็นสถานที่จัดประชุมรัฐสภาที่ 1 และใช้เป็นสถานที่ที่จอร์จ วอชิงตันสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ อาคารถูกทำลายลงเมื่อปี 1812
อาคารในปัจจุบัน สร้างแล้วเสร็จเมื่อ 1842 เป็นหนึ่งในอาคารสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิกที่ยังหลงเหลือในสภาพที่ดีอยู่ในนครนิวยอร์ก อาคารฯ สร้างโดยการท่าเรือนิวยอร์ก กรมศุลกากรสหรัฐ ภายหลังถูกใช้เป็นที่ทำการกระทรวงการคลังสหรัฐ แม้จะไม่ถูกเรียกว่า "เฟเดอรัลฮอลล์" แล้วก็ตาม ทุกวันนี้อาคารดูแลในฐานะอนุสรณ์สถานแห่งชาติโดยการอุทยานแห่งชาติสหรัฐ และแต่งตั้งเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติเฟเดอรัลฮอลล์เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้น ณ อาคารดั้งเดิม