stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แม่น้ำนีสเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

"Dniester" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 8 (11 ed.). 1911. p. 349.
Volodymyr Kubijovyč, Ivan Teslia, Dnister River in the Encyclopedia of Ukraine, vol. 1 (1984).
Dniester.org: a trans-boundary Dniester river project เก็บถาวร 2020-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
eco-tiras.org
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  สารานุกรมอินเทอร์เน็ตของยูเครน
การสังหารหมู่ที่บิ่ญอาน/เต็ยวิญ

| การสังหารหมู่ที่บิ่ญอาน/เต็ยวิญ |
| --- | --- |

สถานที่: ตำบลบิ่ญอาน อำเภอเต็ยเซิน จังหวัดบิ่ญดิ่ญ ประเทศเวียดนามใต้
วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 1966  –  17 มีนาคม 1966
เป้าหมาย: ชาวบ้านเต็ยวิญ
ประเภท: การสังหารหมู่
ตาย: 1,004-1,200
ผู้ก่อเหตุ: ROK Capital Division
การสังหารหมู่ที่บิ่ญอาน/เต็ยวิญ (เวียดนาม: Thảm sát Bình An/Tây Vinh; เกาหลี: 타이빈 양민 학살 사건) เป็นการก่ออาชญากรรมสงครามโดยกองกำลังกองหนุนของกองทัพเกาหลีใต้ระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966 ถึงวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1966 ในตำบลบิ่ญอาน (ปัจจุบันคือตำบลเต็ยวิญ ตำบลเต็ยบิ่ญ และตำบลเต็ยอาน) อำเภอเต็ยเซินของจังหวัดบิ่ญดิ่ญในประเทศเวียดนามใต้ กระทำการต่อพลเรือนชาวเวียดนามที่ไม่มีอาวุธจำนวน 1,200 คน
มีรายงานว่าการสังหารหมู่ครั้งนี้เกิดขึ้นในช่วงสามสัปดาห์ โดยมีผู้เสียชีวิตไปทั้งหมด 1,004–1,200 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง เด็ก ผู้สูงอายุ และทารก การสังหารหมู่ครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการแมงโฮ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการแมชเซอร์ และถูกรายงานว่าเป็นศัตรูของ enemy KIA
เอกสารและคำให้การเกี่ยวกับการสังหารหมู่ได้รับการสอบสวนภายในแต่ไม่ได้เปิดเผยสู่สาธารณะ[ต้องการอ้างอิง] จนกระทั่งข่าวการสังหารหมู่และผลลัพธ์การสืบสวนได้ถูกเปิดเผยโดยนักศึกษาชาวเกาหลี คู ซู-จ็อง และมีการรายงานในสื่อของเกาหลีว่า คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งเอเชียได้รายงานเกี่ยวกับการสังหารหมู่ดังกล่าว และได้ส่งจดหมายถึงประธานาธิบดีเกาหลีใต้ คิม แด-จุง เพื่อขอความยุติธรรมในเรื่องนี้ โดยประธานาธิบดีคิม แด-จุง ได้แสดงความเสียใจต่อความโหดร้ายในช่วงเวลาสงครามโดยเป็นการขอโทษในช่วงการมาเยือนประเทศเวียดนามอย่างเป็นทางการ
แม่น้ำเบกา (สาขาของแม่น้ำติซอ)

| แม่น้ำเบกา แม่น้ำเบเกย์ |
| --- | --- |
แม่น้ำเบกาในตีมีชออารา ประเทศโรมาเนีย

ที่ตั้ง
ประเทศ: โรมาเนีย, เซอร์เบีย
เมือง: โรมาเนีย: เฟอเจต, เรกัช, ตีมีชออารา   เซอร์เบีย: ซเรญานิน, เอ็ชกา
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: จุดน้ำสบของต้นน้ำเบกาลุงกานีลอร์และเบกาปอเยนีลอร์
 • ตำแหน่ง: ทิวเขาปอยานารุสเกอ ประเทศโรมาเนีย
 
ปากน้ำ: แม่น้ำติซอ ใกล้กับตีเตล ประเทศเซอร์เบีย
 • พิกัด: 45°12′30″N 20°18′55″E﻿ / ﻿45.20833°N 20.31528°E﻿ / 45.20833; 20.31528
ความยาว: 244 กิโลเมตร (152 ไมล์) 
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 4,458 ตารางกิโลเมตร (1,721 ตารางไมล์) 6,249.6 ตารางกิโลเมตร (2,413.0 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: ตีเตล ประเทศเซอร์เบีย
 • เฉลี่ย: 22 cubic metre per second (780 cubic foot per second) 18.869 cubic metre per second (666.4 cubic foot per second)
 
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: เบกาลุงกานีลอร์, กลัดนา, เบกาเวกีเย
 • ขวา: เบกาปอเยนีลอร์, กิซดียา
แม่น้ำเบกา (โรมาเนีย: Bega; เยอรมัน: Bega; ฮังการี: Béga) หรือ แม่น้ำเบเกย์ (เซอร์เบีย: Бегеј / Begej) เป็นแม่น้ำความยาว 244 กิโลเมตรในประเทศโรมาเนีย (169 กิโลเมตร) และประเทศเซอร์เบีย (75 กิโลเมตร) มีจุดเริ่มต้นในทิวเขาปอยานารุสเกอซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาคาร์เพเทียนในโรมาเนีย และไหลลงสู่แม่น้ำติซอใกล้กับเมืองตีเตลในวอยวอดีนา ประเทศเซอร์เบีย บริเวณลุ่มน้ำของแม่น้ำเบกามีขนาด 4,458 ตารางกิโลเมตร (1,721 ตารางไมล์) 2,362 ตารางกิโลเมตร (912 ตารางไมล์) ในจำนวนนี้อยู่ในประเทศโรมาเนีย
ต้นน้ำสองสายของเบกาคือเบกาลุงกานีลอร์และเบกาปอเยนีลอร์ จากนั้นไหลไปทางเหนือและโค้งออกทางตะวันตกที่เมืองกูร์เตอา จากนั้นไหลผ่านเมืองเฟอเจต, บาลินตส์ และตอปอลอเวิตซูมาเรที่ซึ่งแม่น้ำเริ่มเข้าสู่ที่ราบของภูมิภาคบานัตและเริ่มเอ่อล้นท่วมที่ราบ จึงมีการขุดคลองเบกาขึ้นมาเพื่อควบคุมทางน้ำเบกาเวกีเย (Bega Veche) ซึ่งถูกตีเป็นคลองยาว 97 km (60 mi) วิ่งคู่ขนานไป 114 km (71 mi) ก่อนที่จะกลับเข้ามารวมกันอีกครั้งที่ซเรญานินในเซอร์เบีย คลองเบกาไหลต่อไปผ่านเมืองตีมีชออารา และไหลต่อไปทางใต้เข้าสู่หมู่บ้านเซิร์ปสกีอีเตเบย์ในเซอร์เบีย
แหล่งข้อมูล

Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
จักรพรรดิกวาง จุง

จักรพรรดิกวาง จุง (เวียดนาม: Quang Trung, 光中; ค.ศ. 1753 – 16 กันยายน ค.ศ. 1792) หรือ เหงวียน ฮเหวะ (Nguyễn Huệ, 阮惠) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์เต็ยเซินของเวียดนาม เป็นพระอนุชาของจักรพรรดิท้าย ดึ๊ก ทรงครองราชย์ช่วงปี ค.ศ. 1788–1792 ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์เดียวในเวียดนามที่ทรงได้รับพระราชสมัญญานามว่าเป็นมหาราช
จักรพรรดิกั๋ญ ถิ่ญ

จักรพรรดิกั๋ญ ถิ่ญ (เวียดนาม: Cảnh Thịnh, 景盛; ค.ศ. 1783–1802) หรือ เหงวียน กวาง ตว๋าน (Nguyễn Quang Toản, 阮光纘) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 และองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เต็ยเซินของเวียดนาม ของเวียดนาม ขึ้นครองราชย์เมื่อปี 1792 ขณะอายุเพียง 9 ขวบ ต่อจากจักรพรรดิกวาง จุงซึ่งเป็นบิดาซึ่งเสียชีวิตลง ทรงครองราชย์ปี ค.ศ. 1792–1802
จักรพรรดิลี้ ท้าย โต๋

จักรพรรดิลี้ ท้าย โต๋ (เวียดนาม: Lý Thái Tổ, 李太祖; ค.ศ. 974–1028) มีพระนามเดิมว่า ลี้ กง อ๋วน (Lý Công Uẩn, 李公蘊) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 1 แห่งราชวงศ์ลี้ของเวียดนาม ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1009–1028
จักรพรรดิเล กุง ฮหว่าง

| จักรพรรดิเล กุง ฮหว่าง   Lê Cung Hoàng   黎恭皇> จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์เล |
| --- | --- |
ครองราชย์: 2065-2070 
ก่อนหน้า: จักรพรรดิเล เจียว ตง
ถัดไป: จักรพรรดิหมัก ท้าย โต๋ (ราชวงศ์หมัก)   จักรพรรดิเล จาง ตง (ราชวงศ์เลยุคฟื้นฟู)

ประสูติ: 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2050
สวรรคต: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2070 (19 ปี)
ราชวงศ์: ราชวงศ์เล
จักรพรรดิเล กุง ฮหว่าง (เวียดนาม: Lê Cung Hoàng, จื๋อโนม:黎恭皇, 26 กรกฎาคม 2050-15 มิถุนายน 2070) จักรพรรดิองค์ที่ 10 และองค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์เลยุคดั้งเดิม. พระองค์ครองสิริราชสมบัติจาก พ.ศ. 2065 ถึง 2070. จักรพรรดิเลกุงฮหว่างถูกยกให้สืบราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุเพียง 15 พรรษาโดยขุนพลผู้ทรงอำนาจ หมัก ดัง ซุง ใน พ.ศ. 2065 แทนที่จักรพรรดิที่ถูกปลด จักรพรรดิเล เจียว ตง, ในที่สุดหมักดังซุงก็ปลดจักรพรรดิเลกุงฮหว่าง ใน พ.ศ. 2070
เมดียัช

| เมดียัช |
| --- | --- |
Municipality
ศูนย์กลางเมือง
   ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งของเมืองเมดียัช
เมดียัชสถานที่ตั้งของเมืองเมดียัช
พิกัด: 46°9′50″N 24°21′3″E﻿ / ﻿46.16389°N 24.35083°E﻿ / 46.16389; 24.35083
ประเทศ:  โรมาเนีย
เทศมณฑล: เทศมณฑลซีบิว
Status: Municipality
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 62.62 ตร.กม. (24.18 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 44,169 คน
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
เว็บไซต์: http://www.primariamedias.ro/
เมดียัช (โรมาเนีย: Mediaș; เยอรมัน: Mediasch; ฮังการี: Medgyes) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเทศมณฑลซีบิว ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 44,169 คน มีการผลิตแก้ว สินค้าเครื่องหนัง เครื่องครัว กรอบหน้าต่าง สิ่งทอ และรองเท้า มีบ่อก๊าซธรรมชาติอยู่ในบริเวณใกล้เคียง
เมืองพี่น้อง

เมดียัชเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
กริโกวา ประเทศมอลโดวา
ดอมบรอวากูร์ญิตชา ประเทศโปแลนด์
De Fryske Marren ประเทศเนเธอร์แลนด์
มิเนอรัลเวลส์ สหรัฐ
โชโปรน ประเทศฮังการี
แหล่งข้อมูลอื่น

Webcam located in "Corneliu Coposu" square
Mediaş Transylvanian beauty in transition
Heimatgemeinschaft Mediasch e. V.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
จักรพรรดิด่ง คั้ญ

สมเด็จพระจักรพรรดิด่ง คั้ญ (เวียดนาม: Đồng Khánh, 同慶 ; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1864 - 28 มกราคม ค.ศ. 1889) พระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ถิ (Nguyễn Phúc Ưng Thị, 阮福膺豉 ) และยังเป็นที่รู้จักในพระสมญานามว่า จั๊ญ มง (Chánh Mông) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์เหงียนของเวียดนาม พระองค์ทรงครองราชย์ 3 ปี ระหว่างปี ค.ศ. 1885 ถึง ค.ศ. 1889
พระองค์เป็นพระโอรสของเจ้าชายเหงียน ฟุก ห่ง กาย (Nguyễn Phúc Hồng Cai) แต่เนื่องจากจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระปิตุลา ไม่ทรงมีพระราชโอรส พระองค์จึงทรงได้รับการชุบเลี้ยงเป็นพระโอรสบุญธรรมพร้อมกับดำรงพระยศเป็นเจ้าชายแห่งเกียนซาง พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากเหตุการณ์ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1885 เมื่อผู้สำเร็จราชการเหงียน วัน เตื่อง (Nguyễn Văn Tường) และโตน เทิ้ต เทวี้ยต (Tôn Thất Thuyết) พายุวจักรพรรดิห่าม งี ไปจากพระราชวังและนำขึ้นไปบนภูเขาเพื่อให้พระองค์ทรงเป็นแกนนำต่อต้านฝรั่งเศส เพื่อการจัดการอย่างถูกต้อง ฝรั่งเศสจึงได้ให้เจ้าชายอึง กี๋ ผู้เป็นพระอนุชาต่างพระมารดา ขึ้นเป็นจักรพรรดิและใช้รัชศกว่า "ด่ง คั้ญ"
มาดามญู สตรีหมายเลขหนึ่งของเวียดนามใต้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 - ค.ศ. 1963 เป็นพระราชปนัดดาของพระองค์
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิด่ง คั้ญ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระจักรพรรดิห่าม งี |  |   สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเวียดนาม (เหงียน)   (ค.ศ. 1885 –  ค.ศ. 1889) |  | สมเด็จพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย |
| ด ค กจักรพรรดิราชวงศ์เหงียน |
| --- | --- |
 ซา ล็อง  มิญ หมั่ง  เถี่ยว จิ  ตึ ดึ๊ก  สุก ดึ๊ก  เหียป ฮหว่า  เกี๊ยน ฟุก  ห่าม งี  ด่ง คั้ญ  ถั่ญ ท้าย  ซวี เติน  ขาย ดิ่ญ  บ๋าว ดั่ย
รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์

รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ (โรมาเนีย: Metroul București) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในกรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ดำเนินการโดย Metrorex ในปี ค.ศ. 2011 มีผู้โดยสารทั้งสิ้น 170.5 ล้านคน (เฉลี่ยต่อวันได้ 467,000 คน) ระยะทาง 69.25 กิโลเมตร (43.03 ไมล์) 51 สถานี
เส้นทาง

| # | เปิดให้บริการ | ระยะทาง> ปัจจุบัน | ระยะทาง> กำลังก่อสร้าง | ระยะทาง> โครงการ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1979 | 33.67 กิโลเมตร | 0 กิโลเมตร | 0 กิโลเมตร |
| 2 | 1986 | 18.7 กิโลเมตร | 0 กิโลเมตร | 0 กิโลเมตร |
| 3 | 1983 | 8.83 กิโลเมตร | 0 กิโลเมตร | 1.4 กิโลเมตร |
| 4 | 2000 | 6.3 กิโลเมตร | 2.3 กิโลเมตร | 0 กิโลเมตร |
| 5 | 2015 | 0 กิโลเมตร | 7.2 กิโลเมตร | 10.8 กิโลเมตร |
|  | ทั้งหมด | 69,25 กิโลเมตร | 9,5 กิโลเมตร | 12,2 กิโลเมตร |
เส้นทาง > เปิดให้บริการ

รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 1
รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 2
รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 3
รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 4
เส้นทาง > กำลังก่อสร้าง

รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 5
เส้นทาง > โครงการ

รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 6
รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 7
รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์ สาย 8
ดูเพิ่ม

รายชื่อรถไฟใต้ดินบูคาเรสต์
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
ระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
การคมนาคมในบูคาเรสต์
แหล่งข้อมูลอื่น

(โรมาเนีย) Official Metrorex site เก็บถาวร 2008-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(โรมาเนีย) Interactive subway map เก็บถาวร 2013-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(รัสเซีย) Bucharest Metro Track Map
Bucharest Metro Challenge
Bucharest Subway info เก็บถาวร 2009-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bucharest Subway's Unofficial Website เก็บถาวร 2015-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bucharest Metro, practical map เก็บถาวร 2012-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Map of future lines
UrbanRail Europe/Bucharest เก็บถาวร 2009-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ 
แผนที่รถไฟใต้ดินบูคาเรสต์
จักรพรรดิเล จาง ตง

| จักรพรรดิเล จาง ตง   Lê Trang Tông   黎莊宗> จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์เลยุคฟื้นฟู |
| --- | --- |
ครองราชย์: 2076-2091 
ก่อนหน้า: จักรพรรดิเล กุง ฮหว่าง (ราชวงศ์เล)   จักรพรรดิหมัก ท้าย โต๋ (ราชวงศ์หมัก)
ผู้สำเร็จราชการ: เหงียนกิม (2076-2088)   จิ่ญเกี๋ยม (2088-2091)

ประสูติ: พ.ศ. 2057
สวรรคต: 9 มีนาคม พ.ศ. 2091
ราชวงศ์: เล
ราชสกุล: เล
จักรพรรดิเล จาง ตง (เวียดนาม: Lê Trang Tông, จื๋อโนม:黎莊宗, 2057-9 มีนาคม 2091) จักรพรรดิแห่งเวียดนามและผู้สถาปนา ราชวงศ์เลยุคฟื้นฟู
จักรพรรดิเหียป ฮหว่า

สมเด็จพระจักรพรรดิเหียป ฮหว่า (เวียดนาม: Hiệp Hòa, 協和) พระนามเดิม เจ้าชายเหงียน ฟุก ห่ง เสิ่ต (Nguyễn Phúc Hồng Dật, 阮福洪佚 ) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์เหงียน และทรงครองราชย์เพียง 4 เดือน (กรกฎาคม ค.ศ. 1883 – 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1883)
สมเด็จพระจักรพรรดิเหียป ฮหว่า เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 29 แห่งสมเด็จพระจักรพรรดิเถี่ยว จิ หลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดิสุก ดึ๊ก พระภาติยะ ทรงถูกเสนาอำมาตย์บังคับสละราชสมบัติหลังจากขึ้นครองราชย์เพียงแค่ 3 วัน พระองค์ได้ทรงอ้างสิทธิ์ของราชวงศ์เพื่อครองราชบัลลังก์ อย่างไรก็ตาม พระองค์กลับทรงพ่ายแพ้ต่อการรบกับกองทัพเรือฝรั่งเศสในยุทธการที่ถ่วนอาน (Battle of Thuận An) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1883 และในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1883 พระองค์ทรงทำสัญญากับฝรั่งเศสซึ่งมีผลให้เวียดนามกลายเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส นับเป็นจุดจบของเอกราชเวียดนาม หลังจากนั้น พระองค์ทรงถูกเสนาอำมาตย์ขับออกจากราชบัลลังก์และบังคับให้กระทำอัตวินิบาตกรรม
เอลีซาเบตา รีเซอา

| เอลีซาเบตา รีเซอา |
| --- | --- |
ภาพถ่ายราวปี 1950
เกิด: 28 มิถุนายน ค.ศ. 1912(1912-06-28) ดอมเนชต์ เทศมณฑลอาร์เจช ราชอาณาจักรโรมาเนีย
เสียชีวิต: 4 ตุลาคม ค.ศ. 2003(2003-10-04) (91 ปี) ปีเตชต์ ประเทศโรมาเนีย
มีชื่อเสียงจาก: สัญลักษณ์การต้านทานคอมมิวนิสต์ของโรมาเนีย
เอลีซาเบตา รีเซอา (โรมาเนีย: Elisabeta Rizea; 28 มิถุนายน 1912 – 4 ตุลาคม 2003) เป็นสมาชิกแนวร่วมต้านคอมมิวนิสต์ชาวโรมาเนียในแถบเขาเฟอเกอรัชในวอลเลเกียเหนือ หลังการปฏิวัติโรมาเนียปี 1989 เธอกลาขมาเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการต้านทานคอมมิวนิสต์
ชีวประวัติ

รีเซอาเกิดเมื่อปี 1912 ในดอมเนชต์ หมู่บ้านในเทศมณฑลอาร์เจช ในเทือกเขาคาร์เพเทียนใต้ บิดและมารดาคืออียอน ชุตซา (Ion Șuța) และมารียา ชุตซา (Maria Șuța) ซึ่งเป็นไพร่ติดที่ดิน เมื่ออายุ 19 ปี เธอย้ายไปยังหมู่บ้านใกล้ ๆ ซึ่งคือนุกชออารา ที่เธอแต่งงานกับกียอร์กีเย รีเซอา (Gheorghe Rizea) ซึ่งเป็นลูกจ้างของกียอร์กีเย ชุตซา (Gheorghe Șuța) ลุงเธอ
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพโซเวียตนำเอารัฐบาลคอมมิวนิสต์มาประกาศใช้ในโรมาเนีย ลุงของรีเซอาซึ่งเป็นผู้นำท้องถิ่นของพรรคชาวนาแห่งชาติถูกฆาตกรรมโดยตำรวจลับในวันเลือกตั้ง แต่ไม่ทราบว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในปี 1946 หรือ 1948 สามีของรีเซอาจึงเข้าร่วมเป็นทหารกองโจรต้านคอมมิวนิสต์ ไฮดูชีย์ มุสเชลูลุย ซึ่งนำโดยกียอร์กีเย อาร์เซเนสกู ส่วนเอลีซาเบตาให้การสนับสนุนอาหารและอื่น ๆ แก่กองทหาร เมื่อคืนวันที่ 18 มิถุนายน 1949 สมาชิกขอบกลุ่มอาร์เซเนสกูถูกตำรวจลับลอบโจมตี มีผู้เสียชีวิตสองราย และที่เหลือหลบหนีไปได้ หลังจากนั้นกองพลของตำรวจลับจึงทำการสำรวจพื้นที่ครั้งใหญ่ใช้พลทหารรวมสองกองพันรอบบริเวณ รีเซอาถูกจับกุมจากการให้ความช่วยเหลือกลุ่ม ถูกทุบตี และนำตัวไปเรือนจำปีเตชต์ ถูกคุมขังนาน 18 เดือนขณะรอการตัดสิน จากนั้นจึงถูกตัดสินจำคุกเจ็ดปี
หลังถูกปล่อยตัวจากคุก เธอยังคงให้อาหารและส่งข่าวสารแก่นักต่อสู้ต้านคอมมิวนิสต์ในเทือกเขาคาร์เพเทียนใต้ เมื่ออาร์เซเนสกูถูกจับกุมในปี 1961 เธอก็ถูกดำเนินคดีเช่นกัน และถูกประกาศให้เป็น "dușman al poporului" (ดุชมันอัลปอปอรูลุย; ศัตรูของประชาชน) และตัดสินจำคุก 25 ปี อยู่ที่เรือนจำสตรีในมิสเลอา สามปีต่อมา ในปี 1964 จึงได้รับการปล่อยตัวจากข้อตกลงนิรโทษกรรม (general amnesty)
ตลอดสิบสองปีในคุก เธอถูกกระทำทารุณหลายรูปแบบ เช่น ถูกจับมัดแขวนโดยใช้เส้นผมของเธอเองจากตะขอ แล้วจึงถูกทุบตีจนสลบไปเพราะมีซี่โครงหัก นอกจากนี้ถูกโกนหัว, เผา, ทุบตีด้วยพลั่ว เมื่อออกจากเรือนจำ เธอไม่มีทั้งผมและเดินไม่ได้ เพราะเข่าถูกทุบทำลายไปหมด
หลังการปฏิวัติล้มล้างคอมมิวนิสต์เสร็จสิ้นในปี 1989 เรื่องราวของเธอกลายมาเป็นที่รับรู้อย่างกว้างขวางจากการให้สัมภาษณ์ซึ่งปรมกฏในสารคดีปี 1992 เรื่อง Memorialul Durerii โดยลูชียา ฮอสซู-ลองกิน (Lucia Hossu-Longin [ro]) ในปี 2001 พระเจ้ามีไฮ อดีตสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งโรมาเนีย เสด็จเยี่ยมรีเซอาที่บ้านของเธอในนุกชออารา
รีเซอาเสียชีวิตในปี 2003 ด้วยปอดอักเสบไวรัส ที่โรงพยาบาลในปีเตชต์
มีถนนในเมืองยัช, นุกชออารา, ตีมีชออารา และวอลุนตาร์ ที่ตั้งชื่อตามชื่อเธอ
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาโรมาเนีย) Website dedicated to the memory of Elisabeta Rizea
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์
จักรพรรดิห่าม งี

สมเด็จพระจักรพรรดิห่าม งี (เวียดนาม: Hàm Nghi, 咸宜 ) พระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง หลิก (Nguyễn Phúc Ưng Lịch, 阮福膺𧰡; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1872 - 4 มกราคม ค.ศ. 1943) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่แปดของราชวงศ์เหงียน ทรงครองราชย์เพียงปีเดียว คือ ระหว่างปี ค.ศ. 1884 - ค.ศ 1885
ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1885 การต่อต้านฝรั่งเศสทั่วประเทศปะทุขึ้นภายใต้การนำของผู้สำเร็จราชการเหงียน วัน เตื่อง (Nguyễn Văn Tường) และโตน เทิ้ต เทวี้ยต (Tôn Thất Thuyết) ฝรั่งเศสบุกเข้าพระราชวัง และโตน เทิ้ต เทวี้ยต พาพระองค์และพระมเหสีทั้งสามไปซ่อนพระองค์ไว้ พระจักรพรรดิทรงซ่อนอยู่ในป่าเขาในลาวพร้อมกับทหารของโตน เทิ้ต เทวี้ยต ขณะที่พระองค์ได้ทำสงครามกองโจรกับฝรั่งเศสนั้น ฝรั่งเศสได้นำเอาเจ้าชายเหงียน ฟุก อึง กี๋ ขึ้นครองราชย์เป็นโอรสสวรรค์แทนพระองค์
ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 1888 หลังจากเกิดความพ่ายแพ้ติดต่อกัน พระองค์ได้ซ่อนพระองค์อยู่ในบ้านที่โดดเดี่ยวหลังหนึ่งใกล้บ่อน้ำพุแม่น้ำนาย กับโตน เทิ้ต เถียป (Tôn Thất Thiệp) บุตรชายคนที่สองของโตน เทิ้ต เทวี้ยต และข้าราชบริพารไม่กี่คน แต่พระองค์กลับถูกเจือง กวาง หง็อก (Trương Quang Ngọc) หัวหน้าองครักษ์เผ่าเหมื่องหักหลัง และถูกจับกุมในวันที่ 1 พฤศจิกายน ในขณะที่เถียปถูกประหารชีวิต พระองค์ทรงถูกนำส่งต่อเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศส
ในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1888 พระองค์ทรงถูกเนรเทศไปแอลจีเรีย ที่นั่นพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับหญิงฝรั่งเศส-แอลจีเรียชื่อ มาร์แซล ลาโลเอ (Marcelle Laloë) ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1904 พระองค์มีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 3 พระองค์ คือ เจ้าชายมิญ ดึ๊ก, เจ้าหญิงญือ มาย และเจ้าหญิงญือ ลี้ พระองค์เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1943 และได้ฝังพระบรมศพที่สุสานตอนัก ดอร์ดอญ ฝรั่งเศส
ปี ค.ศ. 2002 รัฐบาลเวียดนามได้ส่งผู้แทนไปยังฝรั่งเศสเพื่อขอพระอนุญาตจากเจ้าหญิงญือ ลี้ (สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 2005) เพื่อขอพระบรมศพของพระบิดากลับคืนยังเว้ แต่ครอบครัวของพระองค์ได้ปฏิเสธไป
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิห่าม งี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก |  |   สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเวียดนาม (เหงียน)   (ค.ศ. 1884 –  ค.ศ. 1885) |  | สมเด็จพระจักรพรรดิด่ง คั้ญ |
| ด ค กจักรพรรดิราชวงศ์เหงียน |
| --- | --- |
 ซา ล็อง  มิญ หมั่ง  เถี่ยว จิ  ตึ ดึ๊ก  สุก ดึ๊ก  เหียป ฮหว่า  เกี๊ยน ฟุก  ห่าม งี  ด่ง คั้ญ  ถั่ญ ท้าย  ซวี เติน  ขาย ดิ่ญ  บ๋าว ดั่ย
เดชเตอัปเตอ-เต รอมือเน!

| คำแปล: ตื่นเถิดเจ้า ชาวโรมาเนีย! |
| --- | --- |
Deșteaptă-te, române!

เพลงชาติของ โรมาเนีย  มอลโดวา  Moldavian D. R.
ชื่ออื่น: Un răsunet English: An echo
เนื้อร้อง: Andrei Mureșanu, 1848
ทำนอง: ro [Gheorghe Ucenescu], 1848
รับไปใช้: 1917 -  สาธารณรัฐประชาธิปไตยมอลดาเวีย[ต้องการอ้างอิง] 1990 -  โรมาเนีย 1991 -  มอลโดวา
เลิกใช้: 1918 -  สาธารณรัฐประชาธิปไตยมอลดาเวีย 1994 -  มอลโดวา

ตัวอย่างเสียง
เดชเตอัปเตอ-เต รอมือเน! (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
"เดชเตอัปเตอ-เต รอมือเน" (โรมาเนีย: Deșteaptă-te, române!) เป็นชื่อของเพลงชาติโรมาเนียในปัจจุบัน ชื่อดังกล่าวมีความหมายว่า "ตื่นเถิดเจ้า, ชาวโรมาเนีย"
บทร้องเป็นผลงานกวีนิพนธ์ของ อันเดรย์ มูเรชานู (Andrei Mureșanu, ค.ศ. 1816–1863) ทำนองมาจากเพลงยอดนิยมของชาวโรมาเนีย ซึ่งแหล่งข้อมูลส่วนมากกล่าว ทำนองนี้ถูกเลือกมาใช้ประกอบบทกวีดังกล่าวโดย เกออร์เก้ อูเคเนสคู (Gheorghe Ucenescu) บทเพลงถูกเขียนขึ้นและพิมพ์เผยแพร่ในช่วงการปฏิวัติต่อต้านราชวงศ์ฮับสบูรก์ในปี ค.ศ. 1848 โดยเริ่มเผยแพร่ครั้งแรกในชื่อ "อุน ราซูเนต" ("Un răsunet" - "เสียงสะท้อน") และได้ถูกนำไปขับร้องครั้งแรกในช่วงปลายเดือนมิถุนายนปีเดียวกันในถนนสายต่างๆ ของจตุรัสเชอี (Şcheii Braşovului) เมืองบาร์ชอฟ (Brașov) เพลงนี้จึงได้รับการยอมรับให้เป็นเพลงแห่งการปฏิวัติในเวลาไม่นาน และได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "เดชเตอัปเตอ-เต รอมือเน!"
นับตั้งแต่นั้นมา เพลงนี้ ซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงเสรีภาพและความรักชาติ ก็ได้ถูกนำไปขับร้องในเหตุขัดแย้งสำคัญครั้งต่างๆ ของชาวโรมาเนีย อันรวมถึงการปฏิวัติต่อต้านการปกครองของนิโคไล เซาเชสคู ในปี ค.ศ. 1989  หลังการปฏิวัติ เพลงนี้ได้กลายเป็นเพลงชาติโรมาเนียแทนที่เพลง "เทร็ย คูลอรี" ("Trei culori" - "ไตรรงค์") อันเป็นเพลงชาติในสมัยระบอบคอมมิวนิสต์
ปัจจุบันวันที่ 29 กรกฎาคม เป็น "วันเพลงชาติ" (Ziua Imnului național) เป็นวันหยุดราชการของประเทศโรมาเนีย
เพลงนี้ยังเคยใช้ในวาระสำคัญในสมัยสาธารณรัฐประชาธิปไตยมอลเดเวีย ซึ่งดำรงอยู่ในช่วงสั้นๆ ระหว่างปี ค.ศ. 1917 - 1918 และใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐมอลโดวาระหว่างปี ค.ศ. 1991 - 1994 ก่อนจะแทนที่ด้วยเพลงชาติฉบับปัจจุบันซึ่งมีชื่อว่า "ลิมบา โนอัสเตร" ("Limba noastră" - "ภาษาของเรา")
แหล่งข้อมูลอื่น

Romania: Deșteaptă-te, române! - Audio of the national anthem of Romania, with information and lyrics
The President of Romania
กุ้งพันอ้อย

กุ้งพันอ้อย
กุ้งพันอ้อย หรือ เจ่าโตม (เวียดนาม: chạo tôm) เป็นชื่อของอาหารเวียดนามชนิดหนึ่งที่นำเนื้อกุ้งบดที่ปรุงรสแล้วมาพันกับก้านอ้อยขนาดพอเหมาะ แล้วนำไปทอดหรือปิ้งก็ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

thaiparents.com เก็บถาวร 2017-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จังหวัดซาลาย

| จังหวัดซาลาย Tỉnh Gia Lai |
| --- | --- |
จังหวัด
ทิวทัศน์ของเมืองเปล็ยกู มองจากดาดฟ้าของโรงแรมฮหว่างอัญซาลาย
ที่ตั้งของจังหวัดซาลาย (สีแดง) ในเวียดนาม
พิกัด:  13°45′N 108°15′E﻿ / ﻿13.750°N 108.250°E﻿ / 13.750; 108.250
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ที่สูงตอนกลาง
เมืองหลัก: เปล็ยกู
การปกครอง
 • ประธานสภาประชาชน: Ksor Nham
 • ประธานคณะกรรมการประชาชน: ฝั่ม เท้ สุง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 15,494.9 ตร.กม. (5,982.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2009)
 • ทั้งหมด: 1,277,600 คน
 • ความหนาแน่น: 82 คน/ตร.กม. (210 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • เชื้อชาติ: 39 เชื้อชาติ (รวมถึงเวียดนาม, จาไร, Ba Na, เซดัง, แสเจียง)
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสพื้นที่: 59 (ถึงวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) 269 (ตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2017)
รหัส ISO 3166: VN-30
เว็บไซต์: www.ubgialai.gov.vn
ซาลาย (เวียดนาม: Gia Lai) เป็นจังหวัดในเขตที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม มีขนาดพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ การแบ่งเขตการปกครองประกอบไปด้วยอำเภอ 14 อำเภอ, เมืองระดับอำเภอ 2 เมือง และนครประจำจังหวัด 1 นคร คือ เปล็ยกู
กอนตูม

| กอนตูม |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 2)
นครกอนตูม
โบสถ์โรมันคาทอลิก สร้างจากไม้

กอนตูมที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 14°21′42″N 108°0′30″E﻿ / ﻿14.36167°N 108.00833°E﻿ / 14.36167; 108.00833
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: กอนตูม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 432.9815 ตร.กม. (167.1751 ตร.ไมล์)
ความสูง: 525 เมตร (1,722 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 172,712 คน
 • ความหนาแน่น: 358 คน/ตร.กม. (930 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: kontumcity.kontum.gov.vn
กอนตูม (เวียดนาม: Kon Tum) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดกอนตูม ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศลาวและกัมพูชา มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของกอนตูม> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 35.5 (95.9) | 38.2 (100.8) | 39.8 (103.6) | 39.5 (103.1) | 39.5 (103.1) | 35.6 (96.1) | 34.2 (93.6) | 34.0 (93.2) | 34.5 (94.1) | 35.0 (95) | 33.7 (92.7) | 35.1 (95.2) | 39.8 (103.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 28.0 (82.4) | 30.3 (86.5) | 32.4 (90.3) | 33.2 (91.8) | 31.7 (89.1) | 29.8 (85.6) | 29.1 (84.4) | 28.9 (84) | 29.1 (84.4) | 29.1 (84.4) | 28.1 (82.6) | 27.0 (80.6) | 29.7 (85.5) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 21.1 (70) | 22.8 (73) | 24.8 (76.6) | 25.9 (78.6) | 25.7 (78.3) | 25.0 (77) | 24.5 (76.1) | 24.2 (75.6) | 24.0 (75.2) | 23.6 (74.5) | 22.6 (72.7) | 21.1 (70) | 23.8 (74.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 15.6 (60.1) | 16.9 (62.4) | 19.3 (66.7) | 21.3 (70.3) | 22.1 (71.8) | 22.2 (72) | 21.9 (71.4) | 21.8 (71.2) | 21.4 (70.5) | 20.1 (68.2) | 18.5 (65.3) | 16.5 (61.7) | 19.8 (67.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 4.9 (40.8) | 5.9 (42.6) | 8.5 (47.3) | 13.3 (55.9) | 15.9 (60.6) | 13.9 (57) | 16.9 (62.4) | 17.8 (64) | 16.3 (61.3) | 11.9 (53.4) | 8.9 (48) | 5.9 (42.6) | 4.9 (40.8) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 1.0 (0.039) | 7.0 (0.276) | 39.6 (1.559) | 97.3 (3.831) | 237.2 (9.339) | 257.0 (10.118) | 314.1 (12.366) | 336.1 (13.232) | 313.1 (12.327) | 180.3 (7.098) | 58.0 (2.283) | 8.0 (0.315) | 1,854.7 (73.02) |
| ความชื้นร้อยละ | 70.8 | 68.3 | 68.2 | 71.7 | 78.7 | 83.6 | 85.1 | 86.5 | 85.7 | 81.2 | 76.7 | 73.3 | 77.2 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 0.5 | 1.1 | 4.7 | 9.4 | 18.2 | 21.2 | 24.2 | 25.6 | 22.3 | 13.8 | 6.1 | 1.5 | 148.3 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 269.3 | 253.6 | 264.8 | 235.6 | 203.6 | 152.6 | 138.6 | 127.4 | 125.9 | 181.5 | 208.1 | 241.7 | 2,569.6 |
แหล่งที่มา 1: สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอาคารแห่งเวียดนาม (Vietnam Institute for Building Science and Technology)
แหล่งที่มา 2: The Yearbook of Indochina (1932-1933)
โรงอุปรากรแห่งชาติโรมาเนีย ตีมีชออารา

โรงอุปรากรแห่งชาติ ตีมีชออารา เมื่อปี 2023
โรงอุปรากรแห่งชาติโรมาเนีย (โรมาเนีย: Opera Națională Română) ในตีมีชออารา ประเทศโรมาเนีย เป็นโรงอุปรากรและสถาบันบัลเลต์สาธารณะ อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงวัฒนธรรม และเป็นหนึ่งในองค์การอุปรากรแห่งชาติสี่แห่งของโรมาเนีย ผู้อำนวยการคนแรกของโรงอุปรากรคืออากา เด บาร์บู อาคารที่ตั้งของโรงอุปรากรแห่งชาติยังเป็นอาคารที่ตั้งของโรงละครแห่งชาติมีไฮ เอมีเนสกู, โรงละครฮังการีแห่งรัฐชีกี แกร์แกย์ และโรงละครเยอรมันแห่งรัฐ