อิลลูมินาตี
ประวัติความเป็นมา > ต้นกำเนิด

อาดัม ไวส์เฮาฟท์ (ค.ศ. 1748–1830) ได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านกฎหมายศาสนจักรและปรัชญานิยมที่มหาวิทยาลัยอิงโกลชตัท (Ingolstadt University) ในปี ค.ศ. 1773 เขาเป็นศาสตราจารย์เพียงคนเดียวที่ไม่ใช่บาทหลวงในสถาบันที่ดำเนินการโดยคณะเยซุอิต ซึ่งสมเด็จพระสันตะปาปาเคลมองต์ที่ 14 ได้ยุบเลิกในปี ค.ศ. 1773 อย่างไรก็ตาม คณะเยซุอิตแห่งอิงโกลชตัทยังคงควบคุมเงินทุนและอำนาจบางส่วนในมหาวิทยาลัย พวกเขายังคงมองว่าเป็นของตน และพยายามอย่างต่อเนื่องที่จะขัดขวางและทำลายชื่อเสียงของเจ้าหน้าที่ที่ไม่ใช่บาทหลวง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเนื้อหาหลักสูตรมีสิ่งที่พวกเขาถือว่าเป็นเสรีนิยมหรือโปรเตสแตนต์ ไวส์เฮาฟท์ จึงกลายเป็นศัตรูกับศาสนจักรอย่างลึกซึ้ง เขาตัดสินใจเผยแพร่แนวคิดเกี่ยวกับความรู้แจ้ง (Aufklärung) ผ่านสมาคมลับบางประเภท โดยสมาชิกเป็นบุคคลที่มีความคิดเดียวกัน
เมื่อพบว่าสมาคมฟรีเมสันมีราคาแพงและไม่เปิดกว้างต่อความคิดของเขา อาดัม ไวส์เฮาฟท์ จึงตัดสินใจก่อตั้งสมาคมลับของเขาเอง  สมาคมนี้จะมีระบบลำดับชั้นหรือระดับคล้ายฟรีเมสัน แต่มีวาระที่เขาตั้งไว้เอง ชื่อเดิมของคำสั่งใหม่คือ ชื่อแรกของสมาคมใหม่นี้คือ สหภาพสัมบูรณ์ (Bund der Perfektibilisten) หรือ ผู้แสวงหาความสมบูรณ์แบบ แต่ต่อมาเขาเปลี่ยนชื่อใหม่เพราะฟังดูแปลก ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1776 ไวส์เฮาฟท์และนักศึกษาอีกสี่คนก่อตั้ง เพอร์เฟ็กติบลิสต์ (Perfectibilisten) โดยใช้ นกฮูกแห่งอะธีนา เป็นสัญลักษณ์ สมาชิกทุกคนต้องใช้ชื่อปลอมภายในสมาคม ไวส์เฮาฟท์ใช้ชื่อว่า สปาร์ตากุส (Spartacus) นักศึกษากฎหมาย มาสเซนเฮาเซน เปลี่ยนเป็น อาแจ็กซ์, เบาฮอฟ เปลี่ยนเป็น อกาโธน, เมิร์ซ เปลี่ยนเป็น ทิเบริอุส และซูเตอร์ เปลี่ยนเป็น เอราสมุสโรเทโรดามุส ต่อมาไวส์เฮาฟท์ไล่ซูเตอร์ออกจากสมาคมเนื่องจากความเกียจคร้าน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1778 สมาคมเพอร์เฟ็กติบลิสต์ เปลี่ยนชื่อเป็น สมาคมรู้แจ้ง (Illuminatenorden) หรือ คำสั่งแห่งการรู้แจ้ง (Order of Illuminati) หลังจากที่ไวส์เฮาฟท์ได้พิจารณาชื่อ คำสั่งผึ้ง (Bee order) อย่างจริงจัง
มาสเซนเฮาเซน พิสูจน์ตัวเองว่าเป็นสมาชิกที่มีบทบาทสำคัญที่สุดคนหนึ่งในการขยายอิทธิพลของสมาคมอิลลูมินาตี ในขณะที่ศึกษาอยู่ที่มิวนิก ไม่นานหลังจากก่อตั้งสมาคม มาสเซนเฮาเซนได้ชักชวน ซาฟิแอร์ ฟ็อน ซวัค (Xaver von Zwackh) อดีตลูกศิษย์ของไวส์เฮาฟท์ เข้าร่วมเป็นสมาชิกตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของอาชีพการงานสำคัญของฟ็อน ซวัค (ขณะนั้นเขาดำรงตำแหน่งผู้ดูแลสลากกินแบ่งแห่งชาติบาวาเรีย) อย่างไรก็ตามความกระตือรือร้นของมาสเซนเฮาเซนกลายเป็นภาระในสายตาของไวส์เฮาฟท์  เนื่องจากเขามักพยายามรับสมัครสมาชิกที่ไม่เหมาะสม นอกจากนี้  ชีวิตส่วนตัวของมาสเซนเฮาเซนที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง  ยังทำให้เขามีเวลาให้กับสมาคมน้อยลง เมื่อไวส์เฮาฟท์มอบหมายการควบคุมกลุ่มมิวนิกให้แก่ฟอน ซวัค  ก็ปรากฏชัดว่ามาสเซนเฮาเซนได้ยักยอกเงินค่าสมาชิกและสกัดกั้นการติดต่อระหว่างไวส์เฮาฟท์กับฟอน ซวัค ในปี ค.ศ. 1778 มาสเซนเฮาเซนสำเร็จการศึกษาและไปรับตำแหน่งนอกบาวาเรีย  เขาไม่สนใจกิจกรรมของสมาคมอีกต่อไป ในเวลานี้  สมาคมอิลลูมินาตีมีสมาชิกเพียง 12 คนเท่านั้น  ตามทะเบียนสมาชิก
หลังจากมาสเซนเฮาเซนออกไป ฟอน ซวัค เริ่มต้นภารกิจในการรับสมัครสมาชิกใหม่  โดยมุ่งเน้นไปที่บุคคลที่โตเต็มวัย  มีบทบาทสำคัญ  และมีความสามารถ บุคคลที่ไวส์เฮาฟท์ชื่นชมมากที่สุด คือ เฮอร์เทล เพื่อนสมัยเด็กและศาสนิกชนประจำโบสถ์แม่พระมิวนิก ปลายฤดูร้อนปี ค.ศ. 1778 สมาคมมีสมาชิก 27 คน (ยังรวมมาสเซนเฮาเซน) แบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม ได้แก่ มิวนิก (เอเธนส์), อิงโกลชตัท (เอลูซิส), ราเฟนแบร์ก (สปาร์ตา), เฟรย์ซิงเกน (ธีบส์) และ ไฮชชตัดท์ (เออร์ซูรัม)
สมาคมในช่วงแรกมีระบบลำดับชั้น 3 ชั้น ได้แก่ ผู้มาเยือน (Novices), มินเนอร์วา (Minervals) และ มินเนอร์วาผู้รู้แจ้ง (Illuminated Minervals) ซึ่งเฉพาะสมาชิกชั้นมินเนอร์วาเท่านั้น ที่เข้าร่วมพิธีกรรมที่ซับซ้อน ในพิธีกรรมนี้ผู้สมัครจะได้รับ สัญลักษณ์ลับและรหัสผ่าน ไวส์เฮาฟท์ใช้ระบบการสอดแนมซึ่งกันและกัน เพื่อติดตามกิจกรรมและพฤติกรรมของสมาชิกทุกคน  สมาชิกที่เขาชื่นชอบจะได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ สภาปกครอง หรือเรียกกันว่า แอรีโอพากัส (Areopagus) ผู้มาเยือนบางคนได้รับอนุญาตให้ชักชวนสมาชิกใหม่ กลายเป็น ผู้ชักชวน (Insinuants) สมาคมแสวงหาชาวคริสต์ที่มีคุณสมบัติที่ดี และตัดสิทธิ์ ชาวยิว, ผู้นับถือศาสนาอื่น ๆ, นักบวช, และสมาชิกของสมาคมลับอื่น ๆ ทั้งนี้ผู้สมัครที่ได้รับการโปรดปรานมักเป็นคนร่ำรวย เชื่อฟัง ใฝ่รู้ และมีอายุระหว่าง 18-30 ปี