stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชรัฐลิพเพอ
ประวัติศาสตร์

ผู้ก่อตั้งลิพเพอคือแบร์นฮาร์ดที่ 1 ผู้ได้รับพระราชทานสิทธิดินแดนจากสมเด็จพระจักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1123 จากนั้นแบร์นฮาร์ดตั้งตนเป็นลอร์ดแห่งลิพเพอ ผู้สืบเชื้อสายต่อมาก็ขยายดินแดนไปรวมอาณาจักรเคานท์หลายอาณาจักร ประมุขคนแรกที่ใช้ตำแหน่งเคานท์แห่งลิพเพอคนแรกคือไซมอนที่ 5
หลังจากไซมอนที่ 6 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1613 แล้วลิพเพอก็ถูกแบ่งออกเป็นสามอาณาจักรเคานท์ โดยไซมอนที่ 7 ได้ลิพเพอ-เด็ทโมลด์, เคานท์ออตโตได้ลิพเพอ-บราเคอ (Lippe-Brake)  และ เคานท์ฟิลิปได้ลิพเพอ-อัลแวร์ดิซเซ็น (Lippe-Alverdissen) ในปี ค.ศ.  1709 ลิพเพอ-บราเคอกลับมารวมกับสายลิพเพอ-เด็ทโมลด์ อีกสายหนึ่งของตระกูลก่อตั้งขึ้นโดยเคานท์ยอปสท์ แฮร์มันบุตรชายของไซมอนที่ 7 ผู้ก่อตั้งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Lippe-Biesterfeld)
ในปี ค.ศ. 1789 เคานท์แห่งลิพเพอ-เด็ทโมลด์ก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเฟือสท์ หลังจากที่เป็นสมาชิกของจักรวรรดิเยอรมันในปี ค.ศ. 1871 ได้ไม่นาน สายลิพเพอ-เด็ทโมลด์ก็สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1895 ซึ่งทำให้เกิดความขัดแย้งในเรื่องผู้สืบครองระหว่างสายเชาม์บวร์ก-ลิพเพอ และ ลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ศาลจักรวรรดิในไลพซิกในปี ค.ศ. 1905 ตัดสินให้ดินแดนตกไปเป็นของสายลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ที่เมื่อมาถึงช่วงนั้นไม่มีดินแดนที่เป็นอิสระของตนเอง
ราชรัฐลิพเพอมาสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 เมื่อเลโอพ็อลท์ที่ 4 เจ้าชายแห่งลิพเพอสละสิทธิในการปกครอง ลิพเพอกลายมาเป็นเสรีรัฐลิพเพอ (Free State of Lippe)
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ รัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (ค.ศ. 1806–1813) รัฐชั้นสูงโดยนโปเลียน ราชอาณาจักร แกรนด์ดัชชี ดัชชี รัฐที่ตั้งขึ้นใหม่ ราชอาณาจักร แกรนด์ดัชชี ราชรัฐ รัฐที่ร่วมก่อตั้ง ดัชชี ราชรัฐ
| ด ค ก รัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน (ค> ศ. 1815–1866) |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิ |  ออสเตรีย  |  |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย  บาวาเรีย  ซัคเซิน  ฮันโนเฟอร์  เวือร์ทเทิมแบร์ค  |  |
| นครรัฐผู้คัดเลือก |  เฮ็สเซิน  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  บาเดิน  เฮ็สเซิน  ลักเซมเบิร์ก  เมคเลินบวร์ค ชเวรีน  ชเตรลิทซ์  อ็อลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์ แบร์นบวร์ค1  เดสเซา1  เคอเทิน2  เบราน์ชไวค์  ฮ็อลชไตน์  ลิมบวร์ค3  นัสเซา  ซัคเซิน อัลเทินบวร์ค4  โคบวร์ค-ซาลเฟลด์5  โคบวร์ค-โกทา4  โกทา-อัลเทนบวร์ค5  ฮิลด์บวร์คเฮาเซิน5  เลาเอินบวร์ค  ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  เฮ็สเซิน-ฮอมบวร์ค  โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เฮ็คคิงเงิน6  ซิกมาริงเงิน6  ลิกเตนสไตน์  ลิพเพอ  รอยส์ เอลเดอร์  จูเนียร์  เชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ชวาร์ซบวร์ค รูโดลชตัดท์  ซอนเดิร์สเฮาเซน  วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
 1 รวมกับอันฮัลท์ตั้งแต่ ค.ศ. 1863  2 จนถึง ค.ศ. 1847  3 ตั้งแต่ ค.ศ. 1839  4 ตั้งแต่ ค.ศ. 1826  5 จนถึง ค.ศ. 1826  6 จนถึง ค.ศ. 1850 
| ด ค ก รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (ค> ศ. 1867–1871) |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย  ซัคเซิน  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  เฮ็สเซิน  เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์  อ็อลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์  เบราน์ชไวค์  ซัคเซิน อัลเทินบวร์ค  โคบวร์ค-โกทา  ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  ลิกเตนสไตน์  ลิพเพอ  รอยส์ เกรา  กรีสส์  เชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ชวาร์ซบวร์ค รูโดลชตัดท์  ซอนเดิร์สเฮาเซน  วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
| ด ค ก รัฐและดินแดนในจักรวรรดิเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย (พร็อยเซิน)  บาวาเรีย (ไบเอิร์น)  ซัคเซิน  เวือร์ทเทิมแบร์ค  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  บาเดิน  เฮ็สเซิน  เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์  อ็อลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์  เบราน์ชไวค์  ซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค  ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  ซัคเซิน-ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  เชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ชวาร์ซบวร์ค-รูโดลชตัดท์  ชวาร์ซบวร์ค-ซอนเดิร์สเฮาเซิน  ลิพเพอ  รอยส์เอลเดอร์ไลน์  รอยส์ยูเนียร์ไลน์  วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
| อื่น ๆ |  อาลซัส-ลอแรน  อาณานิคมเยอรมัน  |  |
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 |
| --- | --- |
ถนนชยางกูร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 ในตัวเมืองอำนาจเจริญ
ข้อมูลของเส้นทาง

ส่วนหนึ่งของ    (อาจสามารถ-นครพนม)   (มุกดาหาร - บางทรายใหญ่)   (มุกดาหาร–เลิงนกทา) 
 
ความยาว: 584.700 กิโลเมตร (363.316 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: ก่อน พ.ศ. 2480–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ:  ถ.มิตรภาพ ใน อ.เมืองหนองคาย จ.หนองคาย
 :    ทล.222 ใน อ.เมือง จ.บึงกาฬ   ทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำโขง ใน อ.เมือง จ.นครพนม   ถ.เลี่ยงเมืองนครพนม ใน อ.เมือง จ.นครพนม   ถ.นิตโย ใน อ.เมือง จ.นครพนม   ทล.223 ใน อ.ธาตุพนม จ.นครพนม   ทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำโขง ใน อ.เมือง จ.มุกดาหาร   ถ.เลี่ยงเมืองมุกดาหาร ใน อ.เมือง จ.มุกดาหาร   ทล.12 ใน อ.เมือง จ.มุกดาหาร   ถ.อรุณประเสริฐ ใน อ.เมือง จ.อำนาจเจริญ   ถ.วงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี ใน อ.เมือง จ.อุบลราชธานี 
ปลายทางทิศใต้:  ถ.สรรพสิทธิ์  ใน อ.เมือง จ.อุบลราชธานี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด:  หนองคาย  บึงกาฬ  นครพนม  มุกดาหาร  ยโสธร  อำนาจเจริญ  อุบลราชธานี 
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 สายหนองคาย–อุบลราชธานี หรือ ถนนชยางกูร เริ่มจากแยกถนนมิตรภาพสายเก่า ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 233 ใน อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ไปทางทิศตะวันออกทอดยาวไปตามแม่น้ำโขง ผ่านเข้าจังหวัดบึงกาฬ จังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดยโสธร จังหวัดอำนาจเจริญ และไปสิ้นสุดที่ตัวเมืองจังหวัดอุบลราชธานี มีระยะทางประมาณ 584.700 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ยกเว้นช่วงอำเภอปากคาดถึงอำเภอบ้านแพง มีขนาด 2 ช่องจราจร และ 4 ช่องจราจรในบางช่วง (ช่วงอำเภอปากคาดถึงอำเภอเมืองบึงกาฬ บางส่วน และอำเภอบ้านแพงถึงตำบลหนองแวง อยู่ระหว่างการขยายเป็น 4 ช่องจราจร)
ประวัติ

เดิมมีชื่อเรียกว่า  ทางหลวงแผ่นดินสายอุบลราชธานี-มุกดาหาร-นครพนม  ได้รับการตั้งขนานนามว่า ถนนชยางกูร เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่หม่อมเจ้าวิเศษศักดิ์ ชยางกูร อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางอำนาจเจริญ
รายละเอียดเส้นทาง

|   | ไมล์ | กิโลเมตร |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดหนองคาย | 54.346 | 87.462 |
| จังหวัดบึงกาฬ | 78.293 | 126 |
| จังหวัดนครพนม | 109.333 | 175.954 |
| จังหวัดมุกดาหาร | 41.157 | 66.235 |
| จังหวัดยโสธร | 15.912 | 25.608 |
| จังหวัดอำนาจเจริญ | 30.618 | 49.275 |
| จังหวัดอุบลราชธานี | 33.657 | 54.166 |
| รวม | 363.316 | 584.700 |
เริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 233 อำเภอเมืองหนองคาย แล้วผ่าน อำเภอโพนพิสัย อำเภอรัตนวาปี เข้าเขตจังหวัดบึงกาฬ ที่อำเภอปากคาด ผ่าน อำเภอเมืองบึงกาฬ อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงโขงหลง เข้าเขตจังหวัดนครพนม ที่อำเภอบ้านแพง เข้าสู่เขตอำเภอท่าอุเทน ที่บ้านพะทาย ตำบลพะทาย ประมาน 3 กิโลเมตร เข้าเขตอำเภอศรีสงคราม ที่บ้านเสียวสงคราม ตำบลหาดแพง อำเภอศรีสงครามก่อนจะเข้าเขตอำเภอท่าอุเทนอีกครั้ง ที่ตำบลพนอม อำเภอท่าอุเทน อำเภอเมืองนครพนม อำเภอธาตุพนม เข้าเขตจังหวัดมุกดาหาร ที่อำเภอดงหลวง แล้วผ่าน อำเภอเมืองมุกดาหาร อำเภอนิคมคำสร้อย เข้าเขตจังหวัดยโสธร ที่อำเภอเลิงนกทา เข้าเขตจังหวัดอำนาจเจริญ ที่อำเภอเสนางคนิคม ผ่านอำเภอเมืองอำนาจเจริญ อำเภอลืออำนาจ แล้วเข้าเขตจังหวัดอุบลราชธานี ที่อำเภอม่วงสามสิบ แล้วสิ้นสุดที่ถนนสรรพสิทธิ์ อำเภอเมืองอุบลราชธานี
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 ช่วงอาจสามารถ-นครพนม ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงเอเชียสาย 15 มีระยะทางประมาณ 12 กิโลเมตร ช่วงมุกดาหาร-บางทรายใหญ่ ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงเอเชีย 16 มีระยะทางประมาณ 7.182 กิโลเมตร และ ช่วงมุกดาหาร–เลิงนกทา ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงเอเชียสาย 121 มีระยะทางประมาณ 47.805 กิโลเมตร
เขตควบคุม

ถนนชยางกูร แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 17 ตอน ได้แก่
หมายเหตุ: ช่วงเขตการควบคุมของแขวงทางหลวงนครพนม ช่วงที่ 8 และ 9 ตอน ท่าควาย - กลางน้อย จะใช้เลขตอนที่ 0303 เป็นเลขเดียวกันทั้ง 2 ช่วง และช่วงที่ 10 และ 11 ตอน กลางน้อย - ย้อมพัฒนา จะใช้เลขตอนที่ 0304 เป็นเลขเดียวกันทั้ง 2 ช่วง เนื่องจากอยู่ช่วงระหว่างเขตเทศบาลเมืองนครพนม และ เทศบาลตำบลธาตุพนม
| ช่วงที่ | ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | ระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0101 | หนองคาย - ปากสวย | 0+000 - 32+600 | 32.600 | หมวดทางหลวงหนองคาย | หนองคาย | หนองคาย |
| 2 | 0102 | ปากสวย - น้ำเป | 32+600 - 61+485 | 28.885 | หมวดทางหลวงโพนพิสัย | หนองคาย | หนองคาย |
| 3 | 0103 | น้ำเป - ห้วยก้านเหลือง | 61+485 - 96+885 | 35.400 | หมวดทางหลวงรัตนวาปี | หนองคาย | หนองคาย |
| 4 | 0201 | ห้วยก้านเหลือง - ดงบัง | 96+885 - 209+032 | 112.147 | หมวดทางหลวงบึงกาฬ | บึงกาฬ | บึงกาฬ |
| 5 | 0202 | ดงบัง - นาพระชัย | 209+032 - 242+550 | 33.518 | หมวดทางหลวงเซกา | บึงกาฬ | นครพนม |
| 6 | 0301 | นาพระชัย - ท่าอุเทน | 242+550 - 287+132 | 44.582 | หมวดทางหลวงท่าอุเทน | นครพนม | นครพนม |
| 7 | 0302 | ท่าอุเทน - ท่าควาย | 287+132 - 309+624 | 22.492 | หมวดทางหลวงท่าอุเทน | นครพนม | นครพนม |
| 8 | 0303 | ท่าควาย - กลางน้อย | 309+624 - 312+324 | 2.700 | หมวดทางหลวงนครพนม | นครพนม | นครพนม |
เข้าเขตเทศบาลเมืองนครพนม
ออกเขตเทศบาลเมืองนครพนม
| 9 | 0303 | ท่าควาย - กลางน้อย | 317+324 - 346+654 | 29.330 | หมวดทางหลวงนครพนม | นครพนม | นครพนม |
| 10 | 0304 | กลางน้อย - ย้อมพัฒนา | 346+654 - 367+462 | 20.808 | หมวดทางหลวงนาแก | นครพนม | นครพนม |
เข้าเขตเทศบาลตำบลธาตุพนม
ออกเขตเทศบาลตำบลธาตุพนม
| 11 | 0304 | กลางน้อย - ย้อมพัฒนา | 369+739 - 389+416 | 19.677 | หมวดทางหลวงนาแก | นครพนม | นครพนม |
| 12 | 0401 | ย้อมพัฒนา - นาโพธิ์ | 389+416 - 455+651 | 66.235 | หมวดทางหลวงมุกดาหาร | มุกดาหาร | มุกดาหาร |
| 13 | 0402 | นาโพธิ์ - ห้วยสะแบก | 455+651 - 481+733 | 26.082 | หมวดทางหลวงเลิงนกทา | มุกดาหาร | ยโสธร |
| 14 | 0501 | ห้วยสะแบก - อำนาจเจริญ | 481+733 - 512+000 | 30.267 | หมวดทางหลวงอำนาจเจริญ | อำนาจเจริญ | อำนาจเจริญ |
| 15 | 0502 | อำนาจเจริญ - ลืออำนาจ | 512+000 - 532+733 | 20.733 | หมวดทางหลวงลืออำนาจ | อำนาจเจริญ | อำนาจเจริญ |
| 16 | 0601 | ลืออำนาจ - หนองยอ | 532+733 - 563+148 | 30.415 | หมวดทางหลวงม่วงสามสิบ | อุบลราชธานีที่ 1 | อุบลราชธานี |
| 17 | 0602 | หนองยอ - อุบลราชธานี | 563+148 - 580+375 | 17.227 | หมวดทางหลวงหัวเรือ | อุบลราชธานีที่ 1 | อุบลราชธานี |
| รวม | รวม | 17 ตอนควบคุม | รวมระยะทาง | 573.098 กม. | 573.098 กม. | 573.098 กม. | 573.098 กม. |
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2027

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2027 |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: อ.ท่าอุเทน จ.นครพนม
ความยาว: 2.542 กิโลเมตร (1.580 ไมล์)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2027 สายทางเข้าท่าอุเทน  เป็นถนนในพื้นที่อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม เป็นเส้นทางที่แยกออกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 มีระยะทางรวม 2.542 กิโลเมตร
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2027 > เขตควบคุม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2027 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่
| ช่วงที่ | ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | ระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0100 | ทางเข้าท่าอุเทน | 0+000 - 2+542 | 2.542 | หมวดทางหลวงท่าอุเทน | นครพนม | นครพนม |
| รวม | รวม | 1 ตอนควบคุม | รวมระยะทาง | 2.542 กม. | 2.542 กม. | 2.542 กม. | 2.542 กม. |
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 240

|  ทางเลี่ยงเมืองนครพนม |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: อ.เมือง จ.นครพนม
ความยาว: 9.089 กิโลเมตร (5.648 ไมล์)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 240 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองนครพนม เป็นทางหลวงแผ่นดินที่มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตตัวจังหวัดนครพนม เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 มีระยะทางรวม 9.089 กิโลเมตร
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 240 > รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | อำเภอ | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ถนนเลี่ยงเมืองนครพนม
| นครพนม | เมืองนครพนม | 0+000 | แยกบ้านน้อยใต้ |  ถนนชยางกูร ไป มุกดาหาร  |  ถนนชยางกูร เข้าเมืองนครพนม |
| นครพนม | เมืองนครพนม | 3+450 | แยกบ้านน้อยหนองเค็ม |   ถนนนิตโย ไป สกลนคร  |  ถนนนิตโย เข้าเมืองนครพนม |
| นครพนม | เมืองนครพนม | 9+089 | แยกบ้านท่าควาย |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212  ไป บึงกาฬ  |  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 เข้าเมืองนครพนม |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 240 > เขตควบคุม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 240 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่
| ช่วงที่ | ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | ระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0100 | ทางเลี่ยงเมืองนครพนม | 0+000 - 9+089 | 9.089 | หมวดทางหลวงนครพนม | นครพนม | นครพนม |
| รวม | รวม | 1 ตอนควบคุม | รวมระยะทาง | 9.089 กม. | 9.089 กม. | 9.089 กม. | 9.089 กม. |
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2030

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2030 |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: อ.ธาตุพนม จ.นครพนม
ความยาว: 2.155 กิโลเมตร (1.339 ไมล์)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2030 หรือ ทางเลี่ยงองค์พระธาตุ หรือ ถนนเลี่ยงเมืองธาตุพนม เป็นทางหลวงแผ่นดินที่มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตตัว อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 มีระยะทางรวม 2.155 กิโลเมตร
และเดิมหมายเลขทางหลวงนี้เคยใช้เรียกทางหลวงสายมุกดาหาร–คำชะอี–กุฉินารายณ์ (เฉพาะส่วนถนนสายเก่าบริเวณสี่แยกหนองแวง–ทางแยกต่างระดับนาไคร้ และสามแยกบ้านคำพอก–แยกบ้านหนองบง ไม่รวมส่วนทางหลวงสายใหม่ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299) ก่อนที่จะกลายมาเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2042 ต่อมาเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงทางหลวงสายแม่สอด–มุกดาหารในปี พ.ศ. 2551 เพื่อให้สอดคล้องกับถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก–ตะวันตก จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 จนถึงปัจจุบัน
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2030 > เขตควบคุม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2030 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 1 ตอน ได้แก่
| ช่วงที่ | ตอน | ชื่อตอน | หลัก กม>  | ระยะทาง (กม> ) | หมวดทางหลวง | แขวงทางหลวง | จังหวัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 0100 | ทางเลี่ยงองค์พระธาตุ | 0+000 - 2+155 | 2.155 | หมวดทางหลวงนาแก | นครพนม | นครพนม |
| รวม | รวม | 1 ตอนควบคุม | รวมระยะทาง | 2.155 กม. | 2.155 กม. | 2.155 กม. | 2.155 กม. |
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง > ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238

บทความหลัก: ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เขตปทุมวัน

| เขตปทุมวัน |
| --- | --- |
เขต
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khet Pathum Wan
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง:  ศูนย์การค้าสยามพารากอน  แอปเปิลสโตร์ สาขาเซ็นทรัลเวิลด์  หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ศูนย์การค้าเอ็มบีเค เซ็นเตอร์  สถานีรถไฟหัวลำโพง  สนามศุภชลาศัย 
คำขวัญ: บูชาท้าวมหาพรหม ชื่นชมวังสมเด็จย่า ศูนย์การค้ามากมี ลุมพินีสวนสาธารณะ ศิลปะมวยไทย สถานีรถไฟหัวลำโพง เชื่อมโยงรถไฟฟ้า สถานศึกษาเลื่องชื่อ นามระบือจุฬาลงกรณ์
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตปทุมวัน
พิกัด: 13°44′41.79″N 100°31′19.92″E﻿ / ﻿13.7449417°N 100.5222000°E﻿ / 13.7449417; 100.5222000
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8.369 ตร.กม. (3.231 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 40,077 คน
 • ความหนาแน่น: 4,788.74 คน/ตร.กม. (12,402.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10330
รหัสภูมิศาสตร์: 1007
ที่อยู่ สำนักงาน: อาคารไทยยานยนตร์ เลขที่ 12/1-4 ซอยรองเมือง 5 ถนนจรัสเมือง แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
เว็บไซต์: www.bangkok.go.th/pathumwan
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ปทุมวัน เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นเขตศูนย์กลางธุรกิจ การค้า การบริการ การพยาบาล วัฒนธรรม การศึกษา และการทูต เป็นเขตหนึ่งที่มีที่ตั้งอยู่บริเวณใจกลางที่สุดของกรุงเทพมหานคร และที่มีการคมนาคมหลากหลายช่องทาง
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตปทุมวันตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตดุสิตและเขตราชเทวี มีคลองมหานาคและคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตวัฒนาและเขตคลองเตย มีขอบทางรถไฟสายแม่น้ำฟากตะวันตกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตสาทรและเขตบางรัก มีถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและเขตสัมพันธวงศ์ มีคลองผดุงกรุงเกษมเป็นเส้นแบ่งเขต
ที่มาของชื่อเขต

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้เสด็จทอดพระเนตรบริเวณคลองแสนแสบ ซึ่งในขณะนั้นยังมีสภาพเป็นท้องนาชานเมือง มีบัวพันธุ์ไทยขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสระบัว  2 สระ  และพระตำหนักสำหรับเป็นที่ประทับพักผ่อนซึ่งในปัจจุบันเป็นวังสระปทุม (วังที่ประทับของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี) และต่อมาได้โปรดฯ ให้สร้างวัดปทุมวนาราม (แปลว่า "วัดป่าบัว") ขึ้นเป็นพระอารามหลวง บริเวณดังกล่าวจึงมีชื่อเรียกว่า ปทุมวัน
ประวัติศาสตร์

อำเภอปทุมวัน อนึ่งในอดีตอำเภอประทุมวันนั้นได้มีประกาศกระทรวงนครบาล ระบุว่า เนื่องจากอำเภอสระประทุมวัน มีอาณาเขตไม่กว้างขวาง ทั้งการงานมีน้อย จึงยกเลิกอำเภอสระประทุมวันเสีย โดยรวมพื้นที่เข้ากับอำเภอสามเพ็งและอำเภอดุสิต ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 ได้มีการประกาศยกเลิกอำเภอชั้นใน 7 อำเภอและตั้งอำเภอชั้นในขึ้นใหม่ 25 อำเภอ โดยใน 25 อำเภอมีอำเภอปทุมวัน โดยใช้ที่ว่าการอำเภอสามแยก (ต่อมายุบรวมกับอำเภอสัมพันธวงศ์) เป็นที่ทำการในขั้นแรก จากนั้นจึงย้ายมาตั้งอยู่ที่สี่แยกปทุมวัน และได้ย้ายมาอยู่ที่ตั้งปัจจุบันในซอยจุฬาลงกรณ์ 5 ถนนพระรามที่ 4 ใน พ.ศ. 2506
ใน พ.ศ. 2515 ได้มีประกาศคณะปฏิวัติจัดตั้งกรุงเทพมหานครขึ้นแทนที่นครหลวงกรุงเทพธนบุรีซึ่งเกิดจากการรวมกันของจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี อำเภอปทุมวันจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตปทุมวัน ขึ้นกับกรุงเทพมหานคร ส่วนตำบลต่าง ๆ ในท้องที่ก็มีฐานะเป็นแขวง
การแบ่งเขตการปกครอง

เขตปทุมวันแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 4 แขวง ได้แก่
| หมาย เลข | อักษรไทย | อักษรโรมัน | พื้นที่  (ตร> กม.) | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2566) | ความหนาแน่นประชากร (ธันวาคม 2566) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | รองเมือง | Rong Mueang | 1.300 | 15,198 | 11,690.77 |  |
| 2. | วังใหม่ | Wang Mai | 1.403 | 5,093 | 3,630.08 |  |
| 3. | ปทุมวัน | Pathum Wan | 2.181 | 2,746 | 1,259.06 |  |
| 4. | ลุมพินี | Lumphini | 3.485 | 17,040 | 4,889.53 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 8.369 | 40,077 | 4,788.74 |  |
ประชากร

| สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตปทุมวัน> ปี (พ.ศ.) | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตปทุมวัน> ประชากร | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตปทุมวัน> การเพิ่มและการลด |
| --- | --- | --- |
| 2535 | 139,008 | ไม่ทราบ |
| 2536 | 119,887 | -19,121 |
| 2537 | 117,241 | -2,646 |
| 2538 | 116,195 | -1,046 |
| 2539 | 112,920 | -3,575 |
| 2540 | 112,597 | -323 |
| 2541 | 111,052 | -1,545 |
| 2542 | 104,066 | -6,986 |
| 2543 | 102,776 | -1,290 |
| 2544 | 99,919 | -2,857 |
| 2545 | 98,532 | -1,387 |
| 2546 | 97,533 | -999 |
| 2547 | 64,007 | -33,526 |
| 2548 | 63,192 | -815 |
| 2549 | 62,102 | -1,090 |
| 2550 | 61,040 | -1,062 |
| 2551 | 60,275 | -765 |
| 2552 | 58,858 | -1,417 |
| 2553 | 57,368 | -1,490 |
| 2554 | 54,996 | -2,372 |
| 2555 | 53,912 | -1,084 |
| 2556 | 52,613 | -1,299 |
| 2557 | 51,557 | -1,056 |
| 2558 | 50,673 | -884 |
| 2559 | 49,594 | -1,079 |
| 2560 | 49,121 | -473 |
| 2561 | 48,382 | -739 |
| 2562 | 47,085 | -1,297 |
| 2563 | 43,338 | -3,747 |
| 2564 | 41,763 | -1,575 |
| 2565 | 40,844 | -919 |
| 2566 | 40,077 | -767 |
การคมนาคม

ถนนสายหลักในพื้นที่เขตได้แก่ ถนนพระรามที่ 1 (ต่อเนื่องเป็นถนนเพลินจิตและถนนสุขุมวิท) ตัดผ่านพื้นที่เขตในแนวนอนทางทิศเหนือ  ถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองทางทิศใต้ โดยถนนที่เชื่อมระหว่างถนนทั้ง 2 สายนี้ ได้แก่ ถนนรองเมือง ถนนจารุเมือง (ต่อเนื่องเป็นถนนพระรามที่ 6) ถนนบรรทัดทอง ถนนพญาไท ถนนอังรีดูนังต์ และถนนราชดำริ นอกจากนี้ก็ยังมีถนนหลังสวน ถนนวิทยุ ถนนสารสิน ถนนจรัสเมือง ถนนเจริญเมือง ทางพิเศษเฉลิมมหานคร และทางพิเศษศรีรัช
การคมนาคมระบบรางนั้น สถานีรถไฟกรุงเทพ หรือที่นิยมเรียกกันว่า สถานีรถไฟหัวลำโพง ตั้งอยู่ในแขวงรองเมือง เป็นสถานีรถไฟกลางของกรุงเทพมหานคร โดยรถไฟจะออกจากสถานีนี้ไปสู่จุดหมายปลายทางทั่วประเทศ
ในส่วนของระบบขนส่งมวลชนด้วยรถไฟฟ้านั้น เขตปทุมวันมีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ได้แก่ สถานีหัวลำโพง สถานีสามย่าน สถานีสีลม และสถานีลุมพินี ตั้งอยู่ริมแนวเขตทางทิศใต้ ส่วนรถไฟฟ้าบีทีเอสก็มีสถานีสยามซึ่งเป็นสถานีหลักอยู่ในเขตนี้ เป็นจุดเชื่อมต่อของสายสีลมกับสายสุขุมวิท สถานีรถไฟฟ้าอื่น ๆ ในพื้นที่เขตปทุมวัน ได้แก่ สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ สถานีราชดำริของสายสีลม สถานีชิดลมและสถานีเพลินจิต ของสายสุขุมวิท
การสัญจรทางน้ำก็ยังมีอยู่ คือ เรือด่วนที่บริการในคลองแสนแสบ ซึ่งเป็นคลองแบ่งเขตปกครองแคบ ๆ ทางทิศเหนือ
สถานที่ > สถานศึกษา > ระดับอุดมศึกษา

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิพิธภัณฑ์กุมารศัลยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิพิธภัณฑ์สถานออร์โธปิดิกส์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หอประวัติคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ห้องเรื่องในหลวงอานันทฯ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีทางภาพ
พิพิธภัณฑสถานธรรมชาติวิทยาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิพิธภัณฑ์วาจวิทยาวัฑฒน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิพิธภัณฑ์ร่างกายมนุษย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิพิธภัณฑ์อัญมณีและเครื่องประดับไทย
พิพิธภัณฑ์สมุนไพร
เรือนไทยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หอประวัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หอศิลป์จามจุรี
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย
สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
สถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย
สถานที่ > สถานศึกษา > ระดับมัธยมศึกษา

โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถมและมัธยม
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
โรงเรียนวัดปทุมวนาราม
โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
สถานที่ > สถานที่สำคัญทางราชการ

สภากาชาดไทย
โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
สถานเสาวภา
พิพิธภัณฑ์สภากาชาดไทย
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
โรงพยาบาลตำรวจ
วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ
สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน
สถานที่ > สถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา

วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร
วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร
วัดชัยมงคล (วัดช่างแสง)
วัดสระบัว
วัดดวงแข
สถานที่ > ศาลเทพเจ้าทางศาสนาฮินดู

บทความหลัก: หมู่ศาลเทพเจ้าฮินดูบริเวณแยกราชประสงค์
ศาลพระตรีมูรติ
ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ
ศาลพระนารายณ์ทรงสุบรรณ
ศาลพระพิฆเณศวร
ศาลพระลักษมี
ศาลพระอินทร์ (ท้าวอมรินทร์เทวาธิราช)
สถานที่ > การเดินทางและสถานที่เชื่อมต่อ

สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส
สถานีสยาม
สถานีชิดลม
สถานีราชดำริ
สถานีเพลินจิต
สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ
สถานีรถไฟฟ้ามหานคร
สถานีหัวลำโพง
สถานีสามย่าน
สถานีสีลม
สถานีลุมพินี
สถานีรถไฟหัวลำโพง
ท่าเรือเชิงสะพานเฉลิมโลก
สถานที่ > สนามกีฬาและสวนสาธารณะ

ราชกรีฑาสโมสร
สวนลุมพินี
พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
กรีฑาสถานแห่งชาติ
สวนปทุมวนานุรักษ์
พาร์ก แอท สยาม (PARK @ SIAM)
สถานที่ > ศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้า

เกษรวิลเลจ
เกษรอัมรินทร์ (ชื่อเดิม: อัมรินทร์ พลาซ่า)
เอราวัณ แบงค็อก
จัตุรัสจามจุรี
สเตเดียม วัน
สามย่านมิตรทาวน์
เซ็นทรัล ชิดลม
เซ็นทรัล เอ็มบาสซี
เซ็นทรัลเวิลด์
สยามดิสคัฟเวอรี
สยามเซ็นเตอร์
สยามสแควร์
สยามสแควร์วัน
สยามพารากอน
เอ็มบีเคเซ็นเตอร์
วัน แบงค็อก รีเทล
สถานที่ > สถานที่สำคัญทางวัฒนธรรม

บริการสารนิเทศเฉพาะสาขา ชนเผ่าไท–กะได
พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน
พิพิธภัณฑ์โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
เหตุการณ์สำคัญ

22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 เซ็นทรัล ชิดลม เกิดเพลิงไหม้ขึ้นในเวลากลางคืน มีผู้เสียชีวิต 4 ราย บาดเจ็บสาหัส 11 ราย
23 กมุภาพันธ์ พ.ศ. 2540 อาคารเพรสซิเด้นท์ ทาวเวอร์ เกิดเพลิงไหม้ขึ้น มีผู้เสียชีวิต 3 ราย บาดเจ็บ 101 ราย
7  พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ได้เกิดเหตุระเบิดที่บริเวณทางเข้าสวนลุมพินี ประตู 4 ถนนพระรามที่ 4 ซึ่งบริเวณดังกล่าวเป็นด่านตรวจของตำรวจและทหาร จำนวน 3 ครั้ง เบื้องต้นคาดว่าเป็นชนิดเอ็ม 79 เบื้องต้นมีตำรวจได้รับบาดเจ็บ 4 ราย ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เบื้องจากการตรวจสอบวิถีกระสุนในเบื้องต้น คนร้ายน่าจะยิงวิถีโค้ง ข้ามสะพานลอย น่าจะเป็นการยิงมาจากทางด้านแยกศาลาแดง[ต้องการอ้างอิง] เมื่อเวลา 05.00 น. พบเจ้าหน้าที่ 1 นายเสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าว
17 สิงหาคม พ.ศ. 2558  เกิดเหตุระเบิดที่ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก สามารถจับผู้วางระเบิดได้คือ นายยูซูฟุ ไมรารี และนายอาเด็ม คาราดัก โดยทั้งสองคนได้ซัดทอดว่ามีคนไทยอยู่เบื้องหลังการก่อเหตุในครั้งนี้ คือ นายอ๊อด พยุงวงษ์ และนางสาววรรณา สวนสัน ซึ่งในขณะนี้เชื่อว่าออกนอกประเทศไปแล้ว
10 เมษายน พ.ศ. 2562 เกิดเหตุไฟไหม้ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลเวิลด์ มีผู้เสียชีวิต 3 ราย บาดเจ็บ 15 ราย
3 ตุลาคม พ.ศ. 2566 เกิดเหตุกราดยิงที่สยามพารากอน โดยผู้ก่อเหตุเป็นเด็กอายุ 14 ปี มีผู้เสียชีวิต 3 ราย บาดเจ็บ 4 ราย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานเขตปทุมวัน
แผนที่เขตปทุมวัน เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เขตปทุมวัน
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′13″N 100°31′26″E﻿ / ﻿13.737°N 100.524°E﻿ / 13.737; 100.524
| ด ค กเขตในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งธนบุรี |  คลองสาน  จอมทอง  ตลิ่งชัน  ทวีวัฒนา  ทุ่งครุ  ธนบุรี  บางกอกน้อย  บางกอกใหญ่  บางขุนเทียน  บางแค  บางบอน  บางพลัด  ภาษีเจริญ  ราษฎร์บูรณะ  หนองแขม  |  |
| ฝั่งพระนคร |  คลองเตย  คลองสามวา  คันนายาว  จตุจักร  ดอนเมือง  ดินแดง  ดุสิต  บางกะปิ  บางเขน  บางคอแหลม  บางซื่อ  บางนา  บางรัก  บึงกุ่ม  ปทุมวัน  ประเวศ  ป้อมปราบศัตรูพ่าย  พญาไท  พระโขนง  พระนคร  มีนบุรี  ยานนาวา  ราชเทวี  ลาดกระบัง  ลาดพร้าว  วังทองหลาง  วัฒนา  สวนหลวง  สะพานสูง  สัมพันธวงศ์  สาทร  สายไหม  หนองจอก  หลักสี่  ห้วยขวาง  |  |
แผนที่เขตปทุมวัน
สยามสแควร์
ย่านราชดำริในเวลากลางคืน
ภายในสถานีรถไฟหัวลำโพง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ใจกลางเขตปทุมวัน
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสสยาม เป็นสถานีเชื่อมต่อของรถไฟฟ้าบีทีเอสสายสุขุมวิทกับสายสีลม
คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย