stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุคทอง
ยุคทองอื่น ๆ > ศาสนาฮินดู

บทความหลัก: สัตยยุค
ตามคำสอนของอินเดีย ยุคทั้งสี่ของโลก (ยุค) ไม่ได้แบ่งตามโลหะ แต่แบ่งตาม "ธรรม" หรือ คุณธรรม  โดยยุคแรกเริ่มต้นด้วยคุณธรรมมากที่สุด   และยุคสุดท้ายสิ้นสุดลงด้วยคุณธรรมน้อยที่สุด เมื่อยุคหนึ่งจบลง วัฏจักรใหม่ (วัฏจักรยูกะ) ในสี่ยุคเดียวกัน: สัตยยุค (ยุคทอง), เตรตายุค, ทวาปรยุค และ กลียุค (ยุคมืด) ซึ่งตามความเชื่อ ปัจจุบันเรากำลังอยู่ในกลียุคนั่นเอง[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]
ในสัตยยุค ผู้คนเน้นความรู้ การทำสมาธิ และการเชื่อมโยงกับจิตวิญญาณ สังคมเปี่ยมไปด้วยคุณธรรม  มนุษย์อยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างกลมกลืน อาศรมปราศจากความชั่วร้ายและการหลอกลวง นาฏยัม (เช่น ภารตนาฏยัม) ตาม นาฏยศาสตร์ ไม่มีใน สัตยยุค "เพราะเป็นเวลาที่ทุกคนมีความสุข"[ต้องการอ้างอิง]
สัตยยุค (หรือรู้จักกันในชื่อ  กฤตยุค) ตาม มหาภารตะ:[ต้องการอ้างอิง]
บุรุษย์ในยุคนั้น ไม่จำเป็นต้องซื้อขาย ไม่มีชนชั้นยากจนหรือร่ำรวย ไม่มีความจำเป็นต้องทำงานหนัก เพราะทุกสิ่งที่มนุษย์ต้องการ สามารถบันดาลได้ด้วยพลังแห่งจิตใจ คุณธรรมสำคัญประการแรก คือ การละทิ้งความปรารถนาทางโลกทั้งหมด กฤตยุค เป็นยุคที่ปราศจากโรคภัย ร่างกายไม่เสื่อมสลายไปตามกาลเวลา ไม่มีทั้งความเกลียดชัง ความหยิ่งยโส หรือความคิดชั่วร้ายใด ๆ ไม่มีทั้งความเศร้าโศกและความกลัว มวลมนุษย์สามารถบรรลุสุขยิ่งได้
ยุคทองอื่น ๆ > อิสลาม

บทความหลัก: ยุคทองของอิสลาม
ยุคทองของอิสลาม (อาหรับ: العصر الذهبي للإسلام, โรมาเนีย: al-'asr al-dhahabi lil-islam) เป็นยุคแห่งความรุ่งเรืองทางด้านวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และวิทยาศาสตร์ในประวัติศาสตร์ของศาสนาอิสลาม ตามประเพณี ยุคนี้กินระยะเวลาระหว่างศตวรรษที่ 8 ถึงศตวรรษที่ 14 โดยทั่วไปเชื่อว่า ยุคทองเริ่มต้นขึ้นในรัชสมัยของ อับบาซิยะฮ์ คอลีฟะฮ์ ฮารุน อัล-ราชิด (ค.ศ. 786 ถึง ค.ศ. 809) ซึ่งตรงกับช่วงที่มีการก่อตั้ง "หอแห่งปัญญา" (House of Wisdom) ณ กรุงแบกแดด ซึ่งในขณะนั้นเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นศูนย์กลางการรวบรวมและแปลความรู้คลาสสิกทั้งหมดของโลกที่รู้จักในขณะนั้น  โดยนักวิชาการและปราชญ์ชาวอิสลามจากหลากหลายดินแดนที่มีภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน  ภาษาที่ใช้ในการแปลหลัก ๆ คือ ภาษาซีรีแอก และ ภาษาอาหรับ[ต้องการอ้างอิง]
ยุคทองอื่น ๆ > เจอร์แมนิก

นอร์สเก่า: Gullaldr ("ยุคทอง")ใช้ในบทความ "กิลฟากนิงนิง" เพื่ออธิบายช่วงเวลาหลังจากการสร้างโลก ก่อน การมาถึงของสตรีทั้งสามจาก ยอตุนเฮย์เมอร์ (Jötunheimr) ซึ่งมีการสันนิษฐานว่า พวกนี้อาจจะเป็นนอร์ส (เทพธิดาแห่งโชคชะตา)
ยุคอุดมคติอีกช่วงหนึ่ง คือ ยุคแห่งสันติสุขของฟรอดี (Fróði's Peace) เป็นช่วงเวลากึ่งตำนาน ภายใต้การปกครองของกษัตริย์เดนมาร์กองค์หนึ่ง ยุคนี้ โดดเด่นด้วยสันติภาพและความมั่งคั่งที่แผ่ไหลไปทั่วทั้งยุโรปเหนือ
ยุคทองอื่น ๆ > ตำนานและศาสนาของจีน

ในตำนานนิทานที่มองว่าเฉินหนง (Shennong) เป็นวีรบุรุษผู้สร้างสรรค์วัฒนธรรมมากกว่าเป็นเทพเจ้า เชื่อกันว่าเขาได้รักษายุคทองไว้ในโลกโดยช่วยเหลือมนุษย์ด้วยการทำสิ่งต่างๆ เช่น การกินพืชทุกชนิดเพื่อดูว่าชนิดใดกินได้ รวมถึงความทุกข์ทรมานของตัวเขาเองเนื่องจากการถูกวางยาพิษหลายครั้ง ซึ่งเขาสามารถรอดชีวิตได้ด้วยระบบย่อยอาหารเหนือธรรมชาติของเขา ยุคทองสิ้นสุดลงเมื่อเขาเสียชีวิต
วัฒนธรรมสมัยนิยม > แฟนตาซี

ในโลกแฟนตาซีสมัยใหม่ ซึ่งบางครั้งมีภูมิหลังและฉากมาจากตำนานในโลกแห่งความเป็นจริง แนวคิดที่คล้ายคลึงหรือเข้ากันได้กับยุคทองนั้นมีอยู่ในประวัติศาสตร์ก่อนยุคของโลกดังกล่าว เมื่อเทพเจ้าหรือสิ่งมีชีวิตคล้ายเอลฟ์มีอยู่ ก่อนการมาถึงของมนุษย์
ตัวอย่างเช่น ในผลงาน ตำนานแห่งซิลมาริล ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ยุคทองมีอยู่ในตำนานของมิดเดิลเอิร์ธ อาร์ดา (ส่วนหนึ่งของโลกที่เรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตั้งอยู่) ถูกออกแบบให้สมมาตรและสมบูรณ์แบบ หลังจากสงครามของเหล่าเทพ อาร์ดาสูญเสียรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ (รู้จักกันในชื่อ อาร์ดาอันมาร์เรด) และถูกเรียกว่า อาร์ดา มาร์เรด ยุคทองอีกแบบหนึ่งตามมาภายหลัง หลังจากที่เอลฟ์ตื่นขึ้น เอลดาร์ อยู่บน วาลินอร์ อาศัยอยู่กับ วาลาร์ และก้าวหน้าในด้านศิลปะและความรู้ จนกระทั่งการกบฏและการล่มสลายของโนลดอร์ ซึ่งชวนให้นึกถึงการล่มสลายของมนุษย์ ในที่สุด หลังจากสิ้นสุดโลก ซิลมาริลลี จะถูกกู้คืนและแสงแห่งต้นไม้สองต้นแห่งวาลินอร์จะถูกจุดใหม่ อาร์ดาจะถูกสร้างขึ้นใหม่เป็น อาร์ดา ฮีลด์
ในจักรวาลของ กงล้อแห่งกาลเวลา "ยุคแห่งตำนาน" คือชื่อที่ให้กับยุคก่อนหน้า ในสังคมนี้ ผู้ใช้พลังเวทย์เป็นเรื่องปกติ และแอสเซได–ผู้ใช้พลังเวทย์ที่ผ่านการฝึกฝน– มีพลังอำนาจอย่างยิ่ง สามารถสร้างแองเกรล ซาแองเกรล และเทอร์แองเกรล และดำรงตำแหน่งพลเรือนที่สำคัญ ยุคแห่งตำนานถูกมองว่าเป็นสังคมในอุดมคติที่ปราศจากสงครามและอาชญากรรม และอุทิศตนเพื่อวัฒนธรรมและการเรียนรู้ แอสเซไดมักอุทิศตนเพื่อการศึกษาทางวิชาการ ซึ่งหนึ่งในนั้นได้สร้างหลุมโดยไม่ตั้งใจ เดอะบอร์ เจาะเข้าไปในคุกของเดอะดาร์กวัน ผลกระทบในทันทีไม่เป็นที่รู้จัก แต่เดอะดาร์กวันค่อย ๆ ยืนหยัดอำนาจเหนือมนุษยชาติ ชักจูงคนจำนวนมากให้กลายเป็นผู้ติดตามของเขา ซึ่งนำไปสู่สงครามแห่งอำนาจและในที่สุดการแตกสลายของโลก
อีกตัวอย่างหนึ่งคือในภูมิหลังของเกมคอมพิวเตอร์คลาสสิก แลนด์ออฟลอร์ ซึ่งประวัติศาสตร์ของดินแดนแบ่งออกเป็นยุค หนึ่งในนั้นเรียกว่ายุคทอง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ดินแดนถูกปกครองโดย 'บรรพบุรุษ' และไม่มีสงคราม ยุคนี้อยู่ในช่วงก่อน 'สงครามแห่งผู้นอกรีต'
ยุคทองอาจหมายถึงช่วงวัยเด็กตอนต้นด้วย เฮอร์เบิร์ต สเปนเซอร์ อ้างว่าเด็กเล็กพัฒนาผ่านขั้นตอนทางความรู้ความเข้าใจของวิวัฒนาการของเผ่าพันธุ์มนุษย์และของอารยธรรมมนุษย์ ทำให้เชื่อมโยงระหว่างยุคก่อนอารยธรรมและวัยทารก เคนเนธ เกรแฮม เรียกการย้อนอดีตวัยเด็กตอนต้นของเขาว่า 'ยุคทอง' และตัวละครในจินตนาการของ เจ.เอ็ม. แบร์รี อย่างปีเตอร์ แพน ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน นกน้อยสีขาว ได้รับการตั้งชื่อตาม แพน เทพเจ้ากรีกจากยุคทอง ผลงานเพิ่มเติมของแบร์รีเกี่ยวกับปีเตอร์ แพน  แสดงให้เห็นถึงวัยเด็กตอนต้นว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความเป็นธรรมชาติและความสุขก่อนอารยธรรม ซึ่งถูกทำลายโดยกระบวนการศึกษาในภายหลัง
วัฒนธรรมสมัยนิยม > การใช้งานในปัจจุบัน

ปัจจุบันคำว่า "ยุคทอง" มักใช้ในบริบทของช่วงเวลาเฉพาะในประวัติศาสตร์ของประเทศหนึ่ง เช่น ยุคทองของสเปน ยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ยุคทองของเดนมาร์ก ยุคทองของฟลานเดอร์ส หรือประวัติศาสตร์ของสาขาเฉพาะ เช่น ยุคทองแห่งการปีนเขา ยุคทองแห่งภาพยนตร์การ์ตูนอเมริกัน ยุคทองของการ์ตูน ยุคทองของนิยายวิทยาศาสตร์ ยุคทองของโทรทัศน์ ยุคทองของฮอลลีวูด ยุคทองของเกมอาเขต ยุคทองของวิทยุ ยุคทองของฮิปฮอป ยุคทองของโรงละครคามิชิบาอิ (ในญี่ปุ่น) และแม้กระทั่ง ยุคทองของการละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ ยุคทองของสื่อลามก โดยปกติแล้ว คำว่า "ยุคทอง" จะถูกมอบให้ย้อนหลัง เมื่อช่วงเวลาดังกล่าวสิ้นสุดลงและถูกนำมาเปรียบเทียบกับสิ่งที่ตามมาในสาขาเฉพาะที่กล่าวถึง นอกจากนี้คำดังกล่าวยังถูกใช้ในอนาคตด้วย ตัวอย่างเช่น เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2020 ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้โพสต์ข้อความบน ทวิตเตอร์ โดยสัญญาว่าจะมี "ยุคทอง" ในอนาคตเมื่อประเทศฟื้นตัวจากการระบาดใหญ่ของโควิด-19 คำว่า "ยุคทอง" ซึ่งหมายถึงช่วงเวลาหนึ่งในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา เป็นการล้อเลียนการใช้คำว่า "ยุคทอง" นี้ (โดยบอกเป็นนัยว่าช่วงเวลาดังกล่าวมีลักษณะภายนอกเหมือนยุคทอง แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่น่าปรารถนามากนัก)
ดูเพิ่ม

ยุคทองของอิสลาม
อวสานวิทยา
สวนเอเดน
ขาลิสถาน
ยุคทอง (ป. 1530) โดย ลูคัส ครานัค
โรเบิร์ต วิลเลมส์ซ เดอ โบดูส: ยุคทอง แกะสลัก ป. 1598 .
ประติมากรรมของ แพน สอน แดฟนิส เล่นไปป์ ป. 100 ปีก่อนคริสตศักราช พบใน เมืองปอมเปอี
วีสเตียเรีย

| วีสเตียเรีย |
| --- | --- |

ช่อดอกของ Wisteria sinensis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Faboideae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Inverted repeat-lacking clade
เผ่า:: Millettieae
สกุล:: Wisteria Nutt.

สปีชีส์
 ดูในบทความ
ชื่อพ้อง
 Diplonyx Raf.  Kraunhia Raf.  Phaseoloides Duhamel  Rehsonia Stritch
ภาพวาดสายพันธุ์ Wisteria brachybotrys
วิสเทียเรีย/วีสเตียเรีย (อังกฤษ: Wisteria, Wistaria หรือ Wysteria) เป็นพืชในสกุลไม้ดอก ในพืชวงศ์ถั่ว, พืชที่มีฝัก ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบ ของสายพันธุ์ไม้เถาวัลย์ มีต้นกำเนิดในจีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, และฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกา บางสายพันธุ์นิยมปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในจีนและญี่ปุ่น แต่สำหรับไม้น้ำที่มีชื่อว่า 'water wisteria' ที่จริงแล้วคือพืช Hygrophila difformis ในวงศ์ Acanthaceae
การจัดกลุ่ม

นักพฤกษศาสตร์ Thomas Nuttall ตั้งชื่อสกุล Wisteria เพื่อระลึกถึงนายแพทย์ Caspar Wistar (ค.ศ. 1761–1818) มีข้อสงสัยในภายหลังในการสะกด Nuttall กล่าวว่าการตั้งชื่อ Wisteria จะได้ฟัง "ไพเราะ"กว่า แต่ผู้เขียนชีวประวัติของเขาให้ข้อสังเกตว่า อาจมาจาก เพื่อนของ Nuttall ที่ชื่อว่า Charles Jones Wister, Sr. ซึ่งเป็นหลานชายของ John Wister ผู้สร้างอาคาร กมเบทอร์ป Grumblethorpe ในเมืองเยอรมันในฟิลาเดลเฟีย Germantown, Philadelphia (ซึ่งเป็นแหล่งโบราณสถานแห่งชาติของสหรัฐฯ) โดยหลักฐานของทางการเมืองฟิลาเดลเฟียบางส่วนระบุว่าพืชชนิดนี้มีการตั้งชื่อจากชื่อสกุล Wister การสะกดดังกล่าวได้รับการพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว จึงไม่มีตัดสินการเปลี่ยนแปลงชื่อสกุลจากสถาบัน International Code of Botanical Nomenclature แต่อย่างใด อย่างไรก็ตามพืชชนิดนี้ก็มีชื่อว่า "Wistaria" ด้วย
การจำแนกประเภทแสดงให้เห็นว่า Callerya , Afgekia และ Wisteria ต่างเป็นสายพันธุ์ที่ใกล้ชิดกันที่สุดแต่ก็ค่อนข้างแตกต่างกันกับสมาชิกในเผ่า Millettieae ซึ่ง Callerya , Afgekia และ Wisteria มีแปดโครโมโซม
การจัดกลุ่ม > สปีชีส์

Wisteria brachybotrys Siebold & Zucc. – Silky Wisteria
Wisteria brevidentata Rehder
Wisteria floribunda (Willd.) DC. – วีสเตียเรียญี่ปุ่น
Wisteria frutescens (L.) Poir. – วีสเตียเรียอเมริกา
Wisteria macrostachya (Torr. & Gray) Nutt. ex BL Robins. & Fern. – วีสเตียเรีย เคนทักกี
Wisteria sinensis (Sims) DC. – วีสเตียเรียจีน
Wisteria venusta Rehder & Wils.
Wisteria villosa Rehder
รายละเอียด

เถาของวีสเตียเรีย จะเลื้อยโดยใช้กิ่งก้านพันเกี่ยวเวียนไปรอบหลักยึด โดยวีสเตียเรียญี่ปุ่นจะเวียนเป็นวงตามเข็มนาฬิกาเมื่อมองจากด้านบน และวีสเตียเรียจีนจะเวียนเป็นวงทวนเข็มนาฬิกา ซึ่งสามารถใช้เป็นตัวแบ่งแยกสายพันธุ์ทั้งสอง วีสเตียเรียสามารถเลื้อยได้สูงถึง 20 เมตรจากพื้นและแผ่ขยายทางด้านข้างได้ถึง 10 เมตร เถาวีสเตียเรีย ที่ใหญ่ที่สุดและเป็นที่รู้จักกันคือ วีสเตียเรียในเมืองเซียร์รามาเดร Sierra Madre แคลิฟอร์เนีย ซึ่งวัดขนาดได้มากกว่า 1 เอเคอร์ (0.40 เฮกเตอร์) มีน้ำหนักมากกว่า 250 ตัน โดยปลูกเมื่อปี ค.ศ. 1894 เป็นชนิดวีสเตียเรียจีนที่มีสีม่วงอ่อน
เส้นใบทแยง ยาว 15-35 ซม. คล้ายขนนก ใน 1 ก้านจะมีใบย่อยประกอบ 9-19 ใบ ดอกเป็นพุ่ม ช่อดอกยาว 10-80 ซม.ซึ่งคล้ายกับพืช วงศ์ Laburnum หรือวงศ์ราชพฤกษ์ แต่จะมีสีม่วง สีม่วงเข้ม สีชมพูหรือสีขาว และไม่มีสีเหลืองบนใบ ออกดอกในฤดูใบไม้ผลิ (อาจจะก่อนหรือพร้อมกับใบไม้อื่น ๆ เริ่มผลิใบ) ในบางสายพันธุ์เอเชีย และออกดอกกลางหรือปลายฤดูร้อนในสายพันธุ์อเมริกาและสายพันธุ์ W. japonica วีสเทเรียเป็นไม้ที่กลีบดอกบอบบาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งวีสเตียเรียจีน เมล็ดของวีสเตียเรียเป็นฝักคล้ายกับต้นคูณ (ราชพฤกษ์) Laburnum และเมล็ดในวงศ์นี้เป็นเมล็ดที่มีพิษ
วีสเตียเรียเป็นพืชที่เพาะพันธุ์ง่ายมากจึงจัดอยู่ในสายพันธุ์ผู้รุกรานในพื้นที่ต่าง ๆ ใน สหรัฐอเมริกาโดยเฉพาะอย่างยิ่งทางตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งปลูกแทนที่พืชสายพันธุ์พื้นถิ่น
วีสเตียเรียมักจะเป็นอาหารของตัวอ่อน (หนอน) ของผีเสื้อกลางวัน และผีเสื้อราตรี Brown-tail
การปลูก

วีสเตียเรีย โดยเฉพาะพันธุ์ Wisteria sinensis  เป็นพันธุ์ที่ทนทานและโตเร็วมาก สามารถปลูกได้บนดินที่ธาตุอาหารค่อนข้างต่ำ แต่ยังต้องการปุ๋ย ความชื้นและ ดินที่ระบายน้ำได้ดี เจริญเติบโตได้ดีในที่ที่มีแดดตลอดทั้งวัน วีสเตียเรีย สามารถขยายพันธุ์ได้ทั้งการตอนกิ่งแข็ง การตอนกิ่งอ่อน หรือเพาะเมล็ด อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการเพาะเมล็ดจะใช้เวลานานถึง 10 ปีกว่าจะออกดอก จึงทำให้ นักจัดสวน มักจะตอนรากหรือ ต่อกิ่งพันธุ์พืช เพื่อให้ออกดอกได้ดี ปัญหาหนึ่งของการออกดอกคือการได้รับปุ๋ยที่มากเกินไป (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไนโตรเจน) วีสเตียเรีย มีประสิทธิภาพในการหาไนโตรเจนได้เอง (ได้รับจากแบคทีเรียไรโซเบียมในปมราก) ดังนั้นวีสเตียเตียเรียจึงต้องการสารอาหารเพิ่มเติมจากโปแตสเซียมและฟอสฟอรัส แต่ไม่ต้องการไนโตรเจน วีสเตียเรีย ที่ไม่ยอมออกดอกนั้นเพราะว่าการเจริญเติบโตไม่สมบูรณ์ วีสเตียเรียสามารถเจริญเติบโตเต็มที่โดยใช้เวลาไม่กี่ปีสำหรับ สำหรับพันธุ์ วีสเตียเรีย เคนทักกี หรือ เกือบ 20 ปีสำหรับพันธุ์ วีสเตียเรียจีน วีสเตียเรียสามารถบังคับให้เติบโตเต็มที่ได้โดยการตัดลำต้นหลัก การตัดแต่งราก หรือการให้ต้นอดน้ำ
วีสเตียเรีย ขึ้นได้เองบนพื้นดินโดยไม่ต้องการการดูแล แต่จะเติบโตได้ดีที่สุดหากได้ไต่ไปบนต้นไม้ ซุ้มไม้เลื้อย กำแพง หรือโครงสร้างอื่น ๆ แต่อย่างไรก็ตาม โครงที่รองรับวีสเตียเรียควรจะมั่นคงมากเพราะเมื่อวีสเตียเรียเติบโตจะมีลำต้น และกิ่งก้าน ที่แข็งแรงและแผ่ขยายใหญ่มาก ดังนั้นมันสามารถเลื้อยทะลุไม้ระแนง เบียดเสาไม้บาง ๆ และสามารถคลุมต้นไม้ใหญ่ได้ วีสเตียเรียที่ขึ้นบนตัวบ้านสามารถทำความเสียหายกับรางน้ำ รางน้ำทิ้ง และโครงสร้างอื่น ๆ แต่จะดูสวยมากหากช่อดอกห้อยลงมา
วีสเตียเรีย ออกดอกจากตาใกล้กับตาเดิมที่เคยออกในปีที่แล้ว เพราะฉะนั้นการแต่งกิ่ง เพื่อให้เหลือตาเดิมบ้าง ควรจะเริ่มทำเมื่อใกล้เข้าถึงฤดูใบไม้ผลิเพื่อทำให้ออกดอกได้ดีขึ้น หากต้องการควบคุมขนาดของต้นวีสเตียเรีย ควรจะตัดกิ่งด้านข้างให้สั้นลงเหลือประมาณ 20 ถึง 40 ซม. ในช่วงกลางฤดูร้อน และตัดเหลือ 10 ถึง 20 ซม.ในฤดูใบไม้ร่วง สำหรับต้นวีสเตียเรียที่มีอายุหลายปีแล้ว สามารถออกดอกชุกเป็นกลุ่มได้ โดยการตัดแต่งยอดไม้เลื้อยที่งอกใหม่ สามครั้งในระหว่างฤดูกาลที่ต้นเจริญเติบโต ในเดือนมิถุนายน กรกฎาคม และเดือนสิงหาคม ในซีกโลกเหนือ ดอกในบางสายพันธุ์สามารถรับประทานได้ และบางชนิดสามารถนำมาหมักไวน์ได้ สายพันธุ์อื่นนอกจากนั้นมีพิษ ดังนั้นการรับประทานควรจะได้รับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ เช่นเดียวกับพืชป่าอื่น ๆ
ในวัฒนธรรม

สาววีสเตียเรีย (ญี่ปุ่น: 藤娘, Fuji Musume; Wisteria Maiden) เป็นหัวเรื่องในภาพวาดท้องถิ่นในเมืองโอตสึ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเชื่อกันว่า ได้แรงบันดาลใจมาจากการฟ้อนรำยอดนิยมบางประเภท ภาพวาดเหล่านี้มักขายเป็นเครื่องรางในงานวิวาห์ นอกจากนี้ สาววีสเตียเรียยังเป็นชื่อการฟ้อนรำแบบโบราณประเภทหนึ่งในจำพวกคะบุกิด้วย
ส่วนในนิยายเรื่อง เดอะบีนทรีส์ (The Bean Trees) ของบาร์บารา คิงโซฟเวอร์ (Barbara Kingsolver) เจ้าเต่าเรียกเถาวีสเตียเรียว่า ต้นถั่ว เพราะดอกวีสเตียเรียที่ยังไม่ผลิบานนั้นรูปคล้ายถั่ว แต่เจ้าเต่ากับ เทย์เลอร์ ตัวเอกของเรื่อง มารู้ทีหลังว่าวีสเตียเรียอยู่ในวงศ์ถั่ว และวีสเตียเรียกับสายพันธุ์อื่นในวงศ์ถั่ว มีความสัมพันธ์กันในเชิงสัญลักษณ์เช่นเดียวกับที่ตัวละครทั้งหลายมี
ดูเพิ่ม

วงศ์ย่อยถั่ว (Faboideae)
วัฏจักรไนโตรเจน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วีสเตียเรีย
วิกิซอร์ซมี
"Wistaria". The American Cyclopædia. 1879.
"Wistaria". New International Encyclopedia. 1905.
"Wistaria". Collier's New Encyclopedia. 1921.
Wistaria Festival, Sierra Madre, California
Jane C. Martin, "Growing Wisteria", Ohio State University Extension Fact Sheet, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-12, สืบค้นเมื่อ 2014-07-18
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q261903  Wikispecies: Wisteria  APDB: 195952  EPPO: 1WSTG  FNA: 134945  FoC: 134945  GBIF: 2977309  GRIN: 12856  iNaturalist: 51267  IPNI: 332065-2  IRMNG: 1334782  ITIS: 27019  NBN: NHMSYS0000465060  NCBI: 3921  NZOR: b6b67617-a384-4d46-8b5b-323c76f73c03  PLANTS: WISTE  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:332065-2  Tropicos: 40026528 
วิสเตียเรีย ที่สวนไนมานส์ (Nymans)
เวสต์ซัสเซกซ์ อังกฤษ
การเบ่งบานของดอกวิสเตียเรียหรือ (藤, ฟูจิ) จำนวนมากที่ สวนดอกไม้อาชิคางะ ในเมือง อาชิคางะ จังหวัดโทจิงิ ญี่ปุ่น จากต้นวีสเตียเรียที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ซึ่งปลูกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1870 และในปี 2008 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,990 ตารางเมตร (1/2 เอเคอร์)
วิกิพจนานุกรม
สนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลี ค.ศ. 1910

| สนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลี ค> ศ. 1910 |
| --- | --- |
หนังสือมอบอำนาจทั่วไปแก่อี วัน-ยง ลงลายพระอภิไธยและประทับราชลัญจกรโดยจักรพรรดิยุงฮี (อี ช็อก, 이척 李坧) จักรพรรดิองค์สุดท้าย ปรากฏลายพระอภิไธย '坧'
ประเภท: สนธิสัญญาผนวกดินแดน
บริบท: การผนวกดินแดนจักรวรรดิเกาหลีโดยจักรวรรดิญี่ปุ่น
วันตรา: 22 สิงหาคม ค.ศ. 1910
วันมีผล: 29 สิงหาคม ค.ศ. 1910
วันหมดอายุ: 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 (1945-08-15), 2 กันยายน ค.ศ. 1945 (1945-09-02) โดยพฤตินัย
ยืนยันวันหมดอายุ: 22 มิถุนายน ค.ศ. 1965 (1965-06-22)
ผู้ลงนาม:   เย วันยง (นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเกาหลี)  เคานต์ เทราอูจิ มาซาตาเกะ (ผู้ตรวจราชการเกาหลี; จักรวรรดิญี่ปุ่น) 
ภาคี:    ญี่ปุ่น   จักรวรรดิเกาหลี 
ผู้ให้สัตยาบัน:    ญี่ปุ่น   เกาหลี 
ภาษา: จีนวรรณกรรม
สนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น–เกาหลี หรือที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่ง สนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลี ค.ศ. 1910 เป็นสนธิสัญญาที่กระทำขึ้นระหว่างจักรวรรดิญี่ปุ่นกับจักรวรรดิเกาหลี เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1910 สนธิสัญญาฉบับนี้ทำให้เกาหลีหมดสิ้นอำนาจการปกครองตนเองโดยสมบูรณ์ ซึ่งเป็นผลมาจากที่ก่อนหน้านี้เกาหลีตกเป็นรัฐในอารักขา อันเนื่องมาจากสนธิสัญญาอึลซา เมื่อ ค.ศ. 1905
นักวิเคราะห์ข่าวชาวญี่ปุ่นทำนายว่าชาวเกาหลีจะถูกดูดกลืนเข้ากับจักรวรรดิญี่ปุ่นโดยง่าย
ใน ค.ศ. 1965 สนธิสัญญาว่าด้วยความสัมพันธ์ขั้นพื้นฐานระหว่างเกาหลีใต้กับญี่ปุ่นยืนยันว่าสนธิสัญญานี้ "เป็นโมฆะไปแล้ว"
ประวัติ

ญี่ปุ่นเมินคำขอของ จักรพรรดิซุนจงแห่งเกาหลี ที่ทรงต้องการให้สนธิสัญญาอยู่ภายใต้กฎหมายของเกาหลี ดังนั้นแล้วพระองค์จึงปฏิเสธการลงพระนาม ทำให้ นายกรัฐมนตรีเกาหลี อี วันยง ต้องลงนามแทน โดยมีผู้แทนจากฝ่ายญี่ปุ่นคือ ไวเคานต์ เทราอูจิ มาซาตาเกะ ผู้แทนพระองค์ประจำเกาหลี
รัฐบาลพระจักรพรรดิญี่ปุ่นได้แต่งตั้งรัฐบาลข้าหลวงแห่งเกาหลีเพื่อบริหารราชการและกิจการของดินแดนเกาหลี โดยให้ เทราอุจิ มาซาตาเกะ ผู้แทนพระองค์ประจำเกาหลี เป็นข้าหลวงต่างพระองค์สำเร็จราชการเกาหลีคนแรก ทั้งนี้รัฐบาลข้าหลวงต่างพระองค์อยู่ภายใต้การกำกับของรัฐบาลกลางที่กรุงโตเกียว ในขณะที่ฝ่ายขุนนางและชนชั้นปกครองเดิมของเกาหลีก็ไม่อาจยอมรับการปกครองของญี่ปุ่น และไปจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นแห่งประเทศเกาหลีขึ้นที่เซี่ยงไฮ้และฉงชิ่ง
ข้อความ

ผู้มีอำนาจทั้งสองฝ่ายต่างได้ลงลายมือชื่อในหนังสือสัญญานี้ไว้เปนหลักฐานสำคัญ
(เทราอุจิ มาซาตาเกะ) ผู้แทนพระองค์
(อี วันยง) หัวหน้าคณะรัฐมนตรี
การเดินขบวน

ในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2007 หนังสือพิมพ์ Dong-a Ilbo ของเกาหลีรายงานว่า ตามราชประเพณี พระมหากษัตริย์ไม่เคยลงพระอภิไธยในเอกราชราชการด้วยพระนามจริง แต่พระองค์ถูกทางญี่ปุ่นบังคับให้ลงพระอภิไธยด้วยพระนามจริงตามอย่างมาตรฐานตะวันตก และระบุว่าการลงพระอภิไธยของพระเจ้าซุนจงอาจเป็นข้อบังคับ
เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2010 สมาชิกรัฐสภาเกาหลีใต้ 75 คนเสนอให้ยกเลิกสนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลีแก่นายกรัฐมนตรี นาโอโตะ คัง
ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2010 มีกลุ่มปัญญาชนประมาณ 1,000 คนในเกาหลีและญี่ปุ่นออกมาเดินขบวน ถือว่าสนธิสัญญาฉบับนี้ไม่เคยมีผลบังคับใช้
ข้อมูล

Beasley, W.G. (1991). Japanese Imperialism 1894–1945. Oxford University Press. ISBN 0-19-822168-1.
Duus, Peter (1998). The Abacus and the Sword: The Japanese Penetration of Korea, 1895–1910. University of California Press. ISBN 0-520-21361-0.
Korean Mission to the Conference on the Limitation of Armament, Washington, D.C., 1921–1922. (1922). Korea's Appeal to the Conference on Limitation of Armament. Washington: U.S. Government Printing Office. OCLC 12923609
United States. Dept. of State. (1919). Catalogue of treaties: 1814–1918. Washington: Government Printing Office. OCLC 3830508
แหล่งข้อมูลอื่น

Japan Korea Annexation Treaty of 1910 from Wikisource
"The annexation of Korea" (editorial) Japan Times, August 29, 2010
"Historic declaration by Japanese and Korean intellectuals is a step towards reconciliation" Asia News, May 20, 2010
| ด ค กความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (1814–1919) |
| --- | --- |
มหาอำนาจ:  ออสเตรีย-ฮังการี  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  อิตาลี  ญี่ปุ่น  รัสเซีย  สหราชอาณาจักร  สหรัฐ 
พันธมิตร:  ไตรพันธมิตร ทวิพันธมิตร  ไตรภาคี พันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซีย  ความตกลงฉันทไมตรี  ความตกลงอังกฤษ-รัสเซีย  พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น  สันนิบาตสามจักรพรรดิ  พันธมิตรแปดชาติ  สันนิบาตบอลข่าน 
แนวโน้ม:  การล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน ปัญหาตะวันออก  ปากส์บริตันนิกา  ลัทธิจักรวรรดินิยมใหม่ ลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา  ในเอเชีย เดอะเกรตเกม  การแย่งชิงประเทศจีน  Open Door Policy  ยุคเมจิ  อุดมการณ์รวมกลุ่มสลาฟ  การฟื้นสัมพันธไมตรีใหญ่ 
สนธิสัญญา และ ข้อตกลง:  การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา  สนธิสัญญาแวร์ซาย (1871) สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต  สนธิสัญญาเบอร์ลิน  สนธิสัญญาประกันพันธไมตรี  สนธิสัญญาปารีส  สนธิสัญญาโควิสโท  ข้อตกลงทาฟต์-คะสึระ  สนธิสัญญาอึลซา  สนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น–เกาหลี  ความตกลงรักโกนีจี  ความตกลงฝรั่งเศส-รัสเซีย ค.ศ. 1917 
เหตุการณ์:  การก่อตั้งโรมาเนีย  การรวมชาติเยอรมัน  การรวมชาติอิตาลี  วิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ทางตะวันออก  การประชุมใหญ่เบอร์ลิน  การประชุมเบอร์ลิน  การเยือนของกองทัพเรือครอนสตัดท์–ตูลง  เวลโพลีทิค  การแข่งขันอาวุธนาวี อังกฤษ-เยอรมนี เดรดนอต  กฎหมายนาวิกเยอรมัน  ออสเตรีย-อิตาลี  อเมริกาใต้  เหตุการณ์ฟาโชดา  ผนวกดินแดนฮาวาย  การปิดล้อมกองทัพเรือเวเนซุเอลา  ข้อพิพาทเขตแดนอะแลสกา  วิกฤตการณ์โมร็อกโกครั้งที่หนึ่ง  การประชุมอัลเจอซิรัส  วิกฤตการณ์อกาดีร์ สนธิสัญญาเฟซ  วิกฤตการณ์บอสเนีย  วิกฤตการณ์เดือนกรกฎาคม 
สงคราม:  ฝรั่งเศส-ปรัสเซีย  รัสเซีย-ตุรกี  อังกฤษ–ซูลู  อังกฤษ-อียิปต์  จีน-ฝรั่งเศส  อังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม  จีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง  อิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง  อังกฤษ–แซนซิบาร์  สเปน–สหรัฐ  สงครามกล้วย  ฟิลิปปินส์–สหรัฐ  กบฏนักมวย  บูร์ครั้งที่สอง  รัสเซีย–ญี่ปุ่น  อิตาลี-ตุรกี  บอลข่าน ครั้งที่หนึ่ง  ครั้งที่สอง  กบฏแอลเบเนีย ครั้งที่หนึ่ง  ครั้งที่สอง  ครั้งที่สาม  สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เกาหลี
เกจโบซอน

เกจโบซอน (อังกฤษ: Gauge boson) คืออนุภาคโบซอนที่ทำหน้าที่เป็นอนุภาคนำพาแรงพื้นฐานในธรรมชาติ กล่าวให้เจาะจงคือ เป็นอนุภาคมูลฐานที่อธิบายอันตรกิริยาได้ด้วยทฤษฎีเกจ กล่าวคือ แรงที่กระทำต่อกันและกันเกิดขึ้นโดยการแลกเปลี่ยนเกจโบซอนกัน โดยปกติเป็นอนุภาคเสมือน
แหล่งข้อมูลอื่น

Explanation of gauge boson and gauge fields โดย คริสโตเฟอร์ ที. ฮิลล์
เศรษฐกิจสหภาพโซเวียต
หนังสือเพื่มเติม

Autio-Sarasmo, Sari. "Technological Modernisation in the Soviet Union and Post-Soviet Russia: Practices and Continuities." Europe-Asia Studies 68.1 (2016) : 79-96.
Bergson, Abram. The real national income of Soviet Russia since 1928  (1961)
Connolly, Richard. The Russian Economy: A Very Short Introduction (Oxford University Press, 2020). Online review
Daniels, Robert Vince (1993). The End of the Communist Revolution. London: Routledge.
Davies, R. W. Soviet economic development from Lenin to Khrushchev (1998) excerpt
Davies, R. W. ed. From Tsarism to the New Economic Policy: Continuity and Change in the Economy of the USSR (London, 1990).
Davies, R. W. ed. The Economic Transformation of the Soviet Union, 1913–1945 (Cambridge, 1994).
Goldman, Marshall (1994). Lost Opportunity: Why Economic Reforms in Russia Have Not Worked. New York: W. W. Norton.
Gregory, Paul; Stuart, Robert (2001). Soviet and Post Soviet Economic Structure and Performance (7th ed.). Boston: Addison Wesley.
Harrison, Mark. "The Soviet Union after 1945: Economic Recovery and Political Repression," Past & Present (2011 Supplement 6) Vol. 210 Issue suppl_6, p. 103–120.
Goldman, Marshall (1991). What Went Wrong With Perestroika. New York: W. W. Norton.
Kennedy, Paul. The Rise and Fall of the Great Powers (New York: Random House, 1987).
Laird, Robbin F. (1984). "Soviet Arms Trade with the Noncommunist Third World". Proceedings of the Academy of Political Science. 35 (3): 196–213. doi:10.2307/1174128. JSTOR 1174128.
Moser, Nat. Oil and the Economy of Russia: From the Late-Tsarist to the Post-Soviet Period (Routledge, 2017).
Nove, Alec. An Economic History of the USSR, 1917–1991. (3rd ed. 1993) online free to borrow
Ofer, Gur. "Soviet Economic Growth: 1928-1985," Journal of Economic Literature  (1987) 25#4: 1767-1833. online
Pravda, Alex (2010). "The collapse of the Soviet Union, 1990–1991".  ใน Leffler, Melvyn P.; Westad, Odd Arne (บ.ก.). The Cambridge History of the Cold War, Volume 3: Findings. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 356–377.
Rutland, Robert (1985). The Myth of the Plan: Lessons of Soviet Planning Experience. London: Hutchinson.
หนังสือเพื่มเติม > ในภาษารัสเซีย

Kara-Murza, Sergey (2004). Soviet Civilization: From 1917 to the Great Victory (in Russian) Сергей Кара-Мурза. Советская цивилизация. От начала до Великой Победы. ISBN 5-699-07590-9.
Kara-Murza, Sergey (2004). Soviet Civilization: From the Great Victory Till Our Time (in Russian). Сергей Кара-Мурза. Советская цивилизация. От Великой Победы до наших дней. ISBN 5-699-07591-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

Andre Gunder Frank. "What Went Wrong in the 'Socialist' East?".