stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โจโฮร์บะฮ์รู
ศัพทมูลวิทยา

บริเวณที่เป็นโจโฮร์บะฮ์รูในปัจจุบันเคยมีชื่อว่า ตันจุงปูเตอรี (Tanjung Puteri) และเคยเป็นหมู่บ้านชาวประมงที่มีเชื้อสายมลายู ต่อมา เตอเมิงกง ดาเอ็ง อีบราฮิมเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านนี้เป็น อิซกันดาร์ปูเตอรี (Iskandar Puteri) เมื่อเดินทางไปยังพื้นที่นี้ใน ค.ศ. 1858 หลังซื้อดินแดนจากสุลต่านอาลี ก่อนที่สุลต่านอาบู บาการ์เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นโจโฮร์บะฮ์รู (Johor Bahru) หลังเตอเมิงกงเสียชีวิต ฝั่งอังกฤษสะกดชื่อเมืองเป็น Johore Bahru หรือ Johore Bharu แต่รูปสะกดปัจจุบันที่เป็นที่ยอมรับคือ Johor Bahru เนื่องจาก Johore ในภาษามลายูสะกดเป็น Johor (ไม่มีอักษร "e" ท้ายคำ) บางครั้งก็มีการสะกดเป็น Johor Baru หรือ Johor Baharu
ชุมชนชาวจีนในโจโฮร์บะฮ์รูเคยเรียกนครนี้ว่า "Little Swatow" เนื่องจากพลเมืองชาวจีนส่วนใหญ่เป็นชาวแต้จิ๋วที่มีบรรพบุรุษจากซัวเถา ประเทศจีน พวกเขาเดินทางเข้ามาในบริเวณนี้เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในสมัยเตอเมิงกง ดาเอ็ง อีบราฮิม อย่างไรก็ตาม นครนี้เป็นที่รู้จักในภาษาจีนว่า ซินชาน หมายถึง "ภูเขาใหม่" (จีน: 新山; พินอิน: Xīnshān) เนื่องจากคำว่า "ภูเขา" อาจเคยหมายถึง "ดินแดน" หรือ "ที่ดิน" และชื่อ "ภูเขาใหม่" ใช้แยกจาก "ภูเขาเก่า" (Jiushan) ที่เคยใช้เรียกพื้นที่กรันจีและเซิมบาวังในประเทศสิงคโปร์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามช่องแคบยะโฮร์ ซึ่งชาวจีนเคยเพาะปลูกพริกไทยและกะเมียในบริเวณนี้ ก่อนจะย้ายไปโจโฮร์บะฮ์รูเพื่อทำที่ดินปลูกพืชใหม่ใน ค.ศ. 1855
ภูมิศาสตร์

เตอเบรา
เปลินตง
เปอร์มัซจายา
class=notpageimage|
ที่ตั้งของโจโฮร์บะฮ์รูและชานเมือง
โจโฮร์บะฮ์รูตั้งอยู่ริมช่องแคบยะโฮร์ในบริเวณตอนใต้สุดของมาเลเซียตะวันตก นครนี้เคยมีพื้นที่ 12.12 ตารางกิโลเมตร (4.68 ตารางไมล์) ใน ค.ศ. 1933 ก่อนที่จะขยายไปเป็นมากกว่า 220 ตารางกิโลเมตร (85 ตารางไมล์) ใน ค.ศ. 2000
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโจโฮร์บะฮ์รู (ค> ศ. 1974–2000).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.0 (87.8) | 32.0 (89.6) | 32.5 (90.5) | 32.8 (91) | 32.5 (90.5) | 32.1 (89.8) | 31.5 (88.7) | 31.5 (88.7) | 31.5 (88.7) | 31.8 (89.2) | 31.3 (88.3) | 30.6 (87.1) | 31.8 (89.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 21.9 (71.4) | 22.0 (71.6) | 22.4 (72.3) | 22.9 (73.2) | 23.1 (73.6) | 22.9 (73.2) | 22.4 (72.3) | 22.4 (72.3) | 22.4 (72.3) | 22.6 (72.7) | 22.7 (72.9) | 22.4 (72.3) | 22.5 (72.5) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 162.6 (6.402) | 139.8 (5.504) | 203.4 (8.008) | 232.8 (9.165) | 215.3 (8.476) | 148.1 (5.831) | 177.0 (6.969) | 185.9 (7.319) | 190.8 (7.512) | 217.7 (8.571) | 237.6 (9.354) | 244.5 (9.626) | 2,355.5 (92.736) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 11 | 9 | 13 | 15 | 15 | 12 | 13 | 13 | 13 | 16 | 17 | 15 | 162 |
แหล่งที่มา: องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก
การเมืองการปกครอง

ในฐานะเมืองหลวงของรัฐยะโฮร์ เมืองนี้มีบทบาทสำคัญในด้านสวัสดิการทางเศรษฐกิจของประชากรทั้งหมดของรัฐ ในการเมืองระดับรัฐ พื้นที่ของโจโฮร์บะฮ์รูประกอบด้วย 2 เขตเลือกตั้ง ได้แก่ Larkin และ Stulang ซึ่งจะให้สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งรัฐยะโฮร์จำนวนเขตละ 1 ที่นั่ง ส่วนการเมืองระดับสหพันธ์ พื้นที่ของโจโฮร์บะฮ์รูทั้งหมดจะเป็นเขตเลือกตั้งเดียว (เขต P.160) ที่ให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 1 ที่นั่ง
การเมืองการปกครอง > องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

โจโฮร์บะฮ์รูบริหารงานโดยสภานครโจโฮร์บะฮ์รู นายกเทศมนตรีคนปัจจุบันคือ Dato' Haji Mohd Noorazam bin Dato' Haji Osman ซึ่งเข้ารับตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 โจโฮร์บะฮ์รูได้รับสถานะนครเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1994 ครอบคลุมพื้นที่ 220 ตารางกิโลเมตร (85 ตารางไมล์) ปัจจุบันมีสมาชิกสภาจำนวน 11 คนในสภานคร ซึ่งมาจากพรรคอามานะห์ 3 คน, พรรคเบอร์ซาตู 3 คน, พรรคกิจประชาธิปไตย 3 คน, และพรรคยุติธรรมประชาชน 2 คน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 อดีตนายกเทศมนตรี Adib Azhari Daud ถูกจับกุมและควบคุมตัวในข้อหารับสินบนจากผู้รับเหมาในขณะที่ดูแลโครงการพัฒนาโจโฮร์บะฮ์รู
ความสัมพันธ์กับนานาชาติ

มีหลายประเทศที่จัดตั้งสถานกงสุลในโจโฮร์บะฮ์รู เช่น อินโดนีเซีย และสิงคโปร์ ส่วนประเทศญี่ปุ่นปิดสถานกงสุลของตนเองไปตั้งแต่ ค.ศ. 2014
ความสัมพันธ์กับนานาชาติ > เมืองพี่น้อง

ปัจจุบัน นครโจโฮร์บะฮ์รูมีเมืองพี่น้อง 7 เมือง:
ฉางโจว ประเทศจีน
ซัวเถา ประเทศจีน
เชินเจิ้น ประเทศจีน
กูจิง ประเทศมาเลเซีย
สิงคโปร์
โคตาบาโต ประเทศฟิลิปปินส์
อิสตันบูล ประเทศตุรกี
อ่านเพิ่ม

Guinness, Patrick (1992). On the Margin of Capitalism: People and development in Mukim Plentong, Johor, Malaysia. South-East Asian social monographs. Singapore: Oxford University Press. p. 177. ISBN 978-0-19-588556-9. OCLC 231412873.
Lim, Patricia Pui Huen (2002). Wong Ah Fook: Immigrant, Builder and Entrepreneur. Singapore: Times Editions. ISBN 978-981-232-369-9. OCLC 52054305.
Oakley, Mat; Brown, Joshua Samuel (2009). Singapore: city guide. Footscray, Victoria, Australia: Lonely Planet. ISBN 978-1-74104-664-9. OCLC 440970648.
Winstedt, Richard Olof; Kim, Khoo Kay (1992). A History of Johore, 1365–1941. M. B. R. A. S. Reprints (6) (Reprint ed.). Kuala Lumpur: Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society. ISBN 978-983-99614-6-1. OCLC 255968795.
John Drysdale (15 December 2008). Singapore Struggle for Success. Marshall Cavendish International Asia Pte Ltd. pp. 287–. ISBN 978-981-4677-67-7.
Jamie Han (2014). "Communal riots of 1964". National Library Board. สืบค้นเมื่อ 5 July 2015.
แหล่งข้อมูลอื่น

สภานครโจโฮร์บะฮ์รู
| ด ค กนครในประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- |
 กวนตัน  กัวลาเตอเริงกานู  กัวลาลัมเปอร์  กูจิง  โกตากีนาบาลู  จอร์จทาวน์  โจโฮร์บะฮ์รู  ชะฮ์อาลัม  ซูบังจายา  เซอเบอรังเปอไร  เซอเริมบัน  ปาซีร์กูดัง  เปอตาลิงจายา  มะละกา  มีรี  อาโลร์เซอตาร์  อิซกันดาร์ปูเตอรี  อีโปะฮ์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef 
สภานครโจโฮร์บะฮ์รู
อีอาร์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)

| อีอาร์ |
| --- | --- |
ประเภท: Medical drama
สร้างโดย: Michael Crichton
แสดงนำ:   Anthony Edwards  จอร์จ คลูนีย์  Sherry Stringfield  Noah Wyle  Julianna Margulies  Eriq La Salle  Gloria Reuben  Laura Innes  Maria Bello  Alex Kingston  Kellie Martin  Paul McCrane  Goran Visnjic  Michael Michele  Erik Palladino  Maura Tierney  Ming-Na Wen  Sharif Atkins  Mekhi Phifer  Parminder Nagra  Linda Cardellini  Shane West  Scott Grimes  John Stamos  David Lyons  Angela Bassett 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง:   James Newton Howard (ธีมเปิดใน ค.ศ. 1994)  Martin Davich (1994–2009) 
ประเทศแหล่งกำเนิด: United States
ภาษาต้นฉบับ: English
จำนวนฤดูกาล: 15
จำนวนตอน: 331 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   Christopher Chulack  John Wells  Michael Crichton  Jack Orman  Lydia Woodward  Carol Flint  David Zabel 
กล้อง: Single
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   Constant C Productions  Amblin Television  Warner Bros. Television 
ออกอากาศ
เครือข่าย: NBC
ออกอากาศ: 19 กันยายน ค.ศ. 1994 (1994-09-19) – 2 เมษายน ค.ศ. 2009 (2009-04-02)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
Third Watch
อีอาร์ (อังกฤษ: ER) เป็นรายการโทรทัศน์ทางการแพทย์อเมริกัน ริเริ่มโดยไมเคิล ไครช์ตัน ร่วมมือกับแอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์ของสตีเวน สปีลเบิร์ก และวอร์เนอร์บราเธอร์ส ออกอากาศทางเอ็นบีซีต่อเนื่องกัน 15 ฤดูกาล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ถึง 2009 เนื้อเรื่องกล่าวถึงการทำงานของบุคลากรในห้องฉุกเฉิน (emergency room หรือ ER) ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในชิคาโก รัฐอิลลินอย ซึ่งมีผู้ป่วยฉุกเฉินเข้ามารับการรักษาตลอดทั้งวัน
ไครช์ตันร่างบทภาพยนตร์เรื่องนี้มาตั้งแต่ปี 1974 จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเป็นแพทย์ประจำห้องฉุกเฉิน  และได้พิจารณาที่สร้างภาพยนตร์จากบทนี้ หลังการทำงานร่วมกับสตีเวน สปีลเบิร์ก ใน จูราสสิกปาร์ก (1993)  แต่ได้ตัดสินใจสร้างเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์แทน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการใน Warner Bros.
เว็บไซต์ทางการใน NBC
ER ที่ออลมูวี
ER ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ
กลุ่มเอนเดโมลชายน์

| --- | --- |

อุตสาหกรรม: ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ ผู้จำหน่ายภาพยนตร์
ก่อนหน้า: เอนเดโมล กลุ่มชายน์
ก่อตั้ง: 1 มกราคม 2015
เลิกกิจการ: 3 กรกฎาคม 2020
สาเหตุ: ถูกรวมเข้ากับกลุ่มแบนิเจย์; ตราสินค้ายังคงอยู่ในแผนกการผลิต
ถัดไป: กลุ่มแบนิเจย์
สำนักงานใหญ่: อัมสเตอร์ดัม,  เนเธอร์แลนด์
บุคลากรหลัก: โซฟี เทอร์เนอร์ เลียง (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
เจ้าของ: ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ (50%) บริษัทจัดการโลกาภิวัตน์อะพอลโล (50%)
พนักงาน: 6,500 คน (ค.ศ. 2016)
เว็บไซต์: https://www.endemolshinegroup.com
กลุ่มเอนเดโมลชายน์ (อังกฤษ: Endemol Shine Group) เป็นบริษัทผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ทั้งแบบมีสคริปต์และไม่มีสคริปต์ของเนเธอร์แลนด์ และเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์สำหรับรายการโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงในระดับโลกหลายรายการ เช่น บิกบราเธอร์, มาสเตอร์เชฟ, Your Face Sounds Familiar (ซึ่งประเทศไทยซื้อลิขสิทธิ์มาทำเป็นรายการ เปลี่ยนหน้าท้าโชว์ Sing Your Face Off), พีคกี้บลายเดอร์, แบล็ก มิร์เรอร์, ฮิวแมน, แกรนท์เชสเตอร์, ทินสตาร์ และ The Wall
ในปี ค.ศ. 2018 กลุ่มเอนเดโมลชายน์ผลิตรายการออกอากาศถึง 700 รายการใน 270 ช่องทางการออกอากาศ ทำให้ K7 ที่จัดอันดับเรื่อง 100 อันดับรายการโทรทัศน์แห่งปี 2018-19 จัดให้กลุ่มเอนเดโมชายน์เป็นบริษัทที่ผลิตและจำหน่ายรายการโทรทัศน์มากที่สุดในปี ค.ศ. 2018
กลุ่มเอนเดโมลชายน์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2015 จากการรวมกิจการของบริษัทโทรทัศน์ของดัตช์นามเอนเดโมล และกลุ่มชายน์ที่ดูแลสตูดิโอของเอลิซาเบธ เมอร์ด็อคในสหราชอาณาจักร บริษัทกลุ่มเอนเดโมลชายน์นี่ยังรวมถึงโปรดักชั่นของ Dragonfly, Kudos และ Princess ด้วย รวมไปถึงชายน์ทีวี ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2001 โดยเอลิซาเบธ เมอร์ด็อค และบริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์เมโทรโนม ซึ่งเป็นกลุ่มผลิตจากแถมสแกนดิเนเวีย, ชายน์อินเตอร์เนชันแนล ที่เป็นกลุ่มจำหน่ายลิขสิทธิ์ของรายการในกลุ่มเอนเดโมลชายน์และรับผิดชอบในการจัดจำหน่ายในรูปแบบต่าง ๆ กลุ่มเอนเดโมลชายน์ยังได้จัดตั้งบริษัทระหว่างประเทศขึ้นมาในสหรัฐ ออสเตรเลีย อินเดีย เยอรมนี ฝรั่งเศส และแถบคาบสมุทรไอบีเรีย
ตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2019 ถึงวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 บริษัทดังกล่าวเป็นเจ้าของร่วมกันโดยเดอะวอลต์ดิสนีย์ และบริษัทจัดการโลกาภิวัตน์อะพอลโล โดยแต่ละฝ่ายถือหุ้น 50% ต่อมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2019 กลุ่มแบนิเจย์ บริษัทสัญชาติฝรั่งเศส ได้ประกาศความตั้งใจที่จะซื้อกิจการกลุ่มเอนเดโมลชายน์จากดิสนีย์และอะพอลโล และเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2020 คณะกรรมาธิการยุโรปได้อนุมัติการซื้อกิจการกลุ่มเอนเดโมลชายน์ของแบนิเจย์ การซื้อกิจการเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
บางกอกสหประกันภัย

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:BUI
อุตสาหกรรม: ธุรกิจการเงิน ประกันภัยและประกันชีวิต
ก่อตั้ง: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 (96 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: เจ้าพระยาพิชัยญาติ (ดั่น บุนนาค) เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) พระยาอนิรุทธเทวา (หม่อมหลวงฟื้น พึ่งบุญ)
สำนักงานใหญ่: อาคารบางกอกสหประกันภัย,175-177 ถนนสุรวงศ์ แขวงสุริยวงศ์ เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
บุคลากรหลัก: มนู เลียวไพโรจน์ (ประธานกรรมการ) มาลินี เลี่ยวไพรัตน์ (ประธานกรรมการบริหาร)
รายได้:  1,005.31 ล้านบาท (2562)
สินทรัพย์:  1,969.49 ล้านบาท (2562)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  688.53 ล้านบาท (2562)
เว็บไซต์: www.bui.co.th
บริษัท บางกอกสหประกันภัย จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: BANGKOK UNION INSURANCE PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:BUI)  ก่อตั้งบริษัท เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ในชื่อ “บริษัท ฮั้วเคี้ยวลิ่นฮะกงษี จำกัด” โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำการรับประกันอัคคีภัยในประเทศ ซึ่งนับได้ว่าเป็นบริษัทแรกที่ดำเนินการด้านการรับประกันวินาศภัยในประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2505 บริษัท ได้เปลี่ยนชื่อจากภาษาจีนเป็นภาษาไทย เพื่อสร้างภาพพจน์ของบริษัทในฐานะคนไทยบริษัทหนึ่ง โดยได้จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อเป็น “บริษัท บางกอกสหประกันภัย จำกัด” ต่อมาทางบริษัทได้แปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ใช้ชื่อว่า “บริษัท บางกอกสหประกันภัย จำกัด (มหาชน)” เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ทะเบียนเลขที่ บมจ.451
รายชื่อประธานกรรมการ

เจ้าพระยาพิชัยญาติ (ดั่น บุนนาค) (พ.ศ. 2472-2478)
พลเอก เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) (พ.ศ. 2478-2480)
พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตบดี (บุญช่วย วณิกกุล) (พ.ศ. 2480-2486)
พลตรี พระยาอนิรุทธเทวา (หม่อมหลวงฟื้น พึ่งบุญ) (พ.ศ. 2486-2492)
พันเอก หลวงบุรกรรมโกวิท (ล้อม บุรกรรมโกวิท) (พ.ศ. 2492-2495)
พลตำรวจเอก พระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต) (พ.ศ. 2495-2498)
พันเอก พระยาฤทธิอัคเนย์ (สละ เอมะศิริ) (พ.ศ. 2498-2500)
นายเชวง เคียงศิริ (พ.ศ. 2500-2506)
พลเอก จิตติ นาวีเสถียร (พ.ศ. 2506-2508)
พลโท อรรถ ศศิประภา (พ.ศ. 2508-2512)
นายเสม พริ้งพวงแก้ว (พ.ศ. 2512-2516)
หม่อมราชวงศ์ทองแท่ง ทองแถม (พ.ศ. 2516-2519)
พลเรือโท ประวิตร โพธิผละ (พ.ศ. 2519-2522)
พลอากาศเอก ทะแกล้ว ศุษิลวรณ์ (พ.ศ. 2522-2525)
นายสุธรรม ภัทราคม (พ.ศ. 2525-2530)
นางสุมน สมสาร (พ.ศ. 2530-2535)
นางเครือวัลย์ สมณะ (พ.ศ. 2535-2540)
นายอภิชาต สุขัคคานนท์ (พ.ศ. 2540-2542)
นายศักดิ์ศรี แย้มนัดดา (พ.ศ. 2542-2545)
พลตำรวจเอก ยงยุทธ เทพจำนงค์ (พ.ศ. 2545-2548)
พลเอก สมชาย อุบลเดชประชารักษ์ (พ.ศ. 2548-2553)
พลตำรวจเอก ปานศิริ ประภาวัต (พ.ศ. 2554-2557)
พลเอก อัฎฐพร เจริญพานิช (พ.ศ. 2557-2560)
นายมนู เลียวไพโรจน์ (พ.ศ. 2560-ปัจจุบัน)
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด | 4,620,105 | 15.40% |
| 2 | บริษัท เลี่ยวไพรัตน์วิสาหกิจ จำกัด | 4,151,250 | 13.84% |
| 3 | บริษัท บางกอกสหประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) | 2,756,250 | 9.19% |
| 4 | น.ส. มณีรัตน์ เอี่ยมโสภณา | 1,641,352 | 5.47% |
| 5 | บริษัท ธนาพรชัยวิสาหกิจ จำกัด | 1,598,220 | 5.33% |
| 6 | นาย สุกิจ กมลศิริวัฒน์ | 1,440,900 | 4.80% |
| 7 | นาย ประชัย เลี่ยวไพรัตน์ | 1,215,000 | 4.05% |
| 8 | น.ส. ธัญญารัตน์ เอี่ยมโสภณา | 857,365 | 2.86% |
| 9 | น.ส. มาลินี เลียวไพรัตน์ | 763,052 | 2.54% |
| 10 | ดร. ชวิน เอี่ยมโสภณา | 708,975 | 2.36% |
โรงพยาบาลรามาธิบดี

| โรงพยาบาลรามาธิบดี |
| --- | --- |



ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ถนนพระราม 6 แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
พิกัด: 13°46′0″N 100°31′36″E﻿ / ﻿13.76667°N 100.52667°E﻿ / 13.76667; 100.52667
หน่วยงาน
รูปแบบทุน: รัฐบาล
ประเภท: โรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอน
สังกัด: คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
บริการสุขภาพ
จำนวนเตียง: 1,080
ขนส่งมวลชน:  ที่หยุดรถไฟโรงพยาบาลรามาธิบดี
ประวัติ
เปิดให้บริการ: 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2512; 55 ปีก่อน (2512-05-03)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.rama.mahidol.ac.th
โรงพยาบาลรามาธิบดี เป็นหน่วยงานหนึ่งในระดับภาควิชาของคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม และเป็นสถานพยาบาลแห่งหนึ่งของรัฐ ตั้งอยู่เลขที่ 270 ถนนพระราม 6 แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400 มีเนื้อที่ทั้งหมด 38 ไร่ มีอาคารรวม 20 อาคาร เริ่มเปิดดำเนินการรักษาคนไข้เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2512
หน้าที่หลักของโรงพยาบาล คือ การปฏิบัติงานสนับสนุนการรักษาพยาบาล การเรียนการสอน การวิจัย และทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม โดยมีหน่วยงานรับผิดชอบดำเนินการ มีบุคลากรทั้งสิ้นประมาณ 1,367 คน คณะผู้บริหารประกอบด้วย ผู้อำนวยการโรงพยาบาลและรองผู้อำนวยการ แต่งตั้งโดยสภามหาวิทยาลัยมหิดลและคำสั่งมหาวิทยาลัยมหิดล ตามการเสนอแนะของคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดีผู้บังคับบัญชา ซึ่งกำหนดนโยบายและควบคุมการปฏิบัติงานให้เป็นไปตามนโยบายของคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี
หน่วยงานภายใน

โรงพยาบาลรามาธิบดี ประกอบด้วย 9 งาน 2 ฝ่าย คือ
งานสำนักงานผู้อำนวยการโรงพยาบาล
งานอาคารสถานที่และยานพาหนะ
งานสังคมสงเคราะห์
งานวิศวกรรมบริการ
งานเวชภัณฑ์ปลอดเชื้อ
งานบริการผ้า
งานรักษาความปลอดภัย
ฝ่ายเภสัชกรรม
ฝ่ายโภชนาการ
อารุ มาโจะ กะ ชินุ มาเดะ

เว็บโนเวลของญี่ปุ่นโดย ซากะตั้งแต่ พ.ศ. 2562 จนถึง พ.ศ. 2565
| --- | --- |
อารุ มาโจะ กะ ชินุ มาเดะ
ある魔女が死ぬまで (Aru Majo ga Shinu Made)
แนว: ดรามา, จินตนิมิต, เสี้ยวชีวิต
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ซากะ
สำนักพิมพ์: คาคุโยมุ
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 3 ตุลาคม พ.ศ. 2562 – 26 สิงหาคม พ.ศ. 2565
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ซากะ
วาดภาพโดย: โชเรฟูจิ
สำนักพิมพ์: แอสกีมีเดียเวิร์กส์
ในเครือ: เดงเกกิ โนะ ชิน บุงเกอิ
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 2
มังงะ
เขียนโดย: ซากะ
วาดภาพโดย: เคมุ อาเมอาราเระ
สำนักพิมพ์: แอสกีมีเดียเวิร์กส์
ในเครือ: เดงเกกิ คอมิค เน็กซ์
นิตยสาร: เดงเกกิ คอมิค เรกูลัส
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 10 มีนาคม พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 3
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: อัตสึชิ นิโกริคาวะ
เขียนบทโดย: เคอิจิโร โอจิ
ดนตรีโดย: อากิยูกิ ทาเทยามะ
สตูดิโอ: อีเอ็มที สแควร์
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, ซัน ทีวี, เคบีเอส เกียวโต, เอที-เอ็กซ์, บีเอส11
ฉาย:  1 เมษายน พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
อารุ มาโจะ กะ ชินุ มาเดะ (ญี่ปุ่น: ある魔女が死ぬまで, โรมาจิ: Aru Majo ga Shinu Made) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลของญี่ปุ่นที่เขียนโดยซากะ และวาดภาพประกอบโดยโคเรฟูจิ ได้รับการตีพิมพ์เป็นนิยายทางเว็บคาคุโยมุ ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยแอสกีมีเดียเวิร์กส์ ซึ่งเริ่มเผยแพร่ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลเดงเงกิ โนะ ชิน บุงเงอิในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยเคมุ อาเมอาราเระ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารเดงเกกิ คอมิค เรกูลัสของแอสกีมีเดียเวิร์กส์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโออีเอ็มที สแควร์ มีกำหนดฉายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568
สื่อ > ไลต์โนเวล

อารุ มาโจะ กะ ชินุ มาเดะเขียนโดยซากะ ได้รับการตีพิมพ์เป็นเว็บโนเวลและตีพิมพ์บนเว็บไซต์คาคุโยมุ ตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2565 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยแอสกีมีเดียเวิร์กส์ และได้เริ่มตีพิมพ์ในรูปแบบไลท์โนเวลพร้อมภาพประกอบที่วาดโดยโชเรฟูจิ ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวลเดงเงกิ โนะ ชิน บุงเงอิเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ได้ออกจำหน่ายเป็นหนังสือไปแล้วจำนวน 2 เล่ม ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567
| # | ชื่อเล่ม | วันที่ออกจำหน่ายภาษาญี่ปุ่น | ISBN ภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Owari no Kotoba to Hajimari no Namida (終わりの言葉と始まりの涙) | 17 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-914054-5 |
| 2 | Aoki Umi ni Shukufuku no Kane wa Narihibiku (蒼き海に祝福の鐘は鳴り響く) | 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-915566-2 |
สื่อ > มังงะ

การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยเคมุ อาเมอาราเระ เริ่มการทำให้ตีพิมพ์ในเว็บไซต์เดงเกกิ คอมิค เรกูลัสของแอสกีมีเดียเวิร์กส์ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2566 ตอนต่าง ๆ ของมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 3 เล่ม ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2567
| # | วันที่ออกจำหน่ายภาษาญี่ปุ่น | ISBN ภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| 1 |  27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-915154-1 |
| 2 |  26 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-04-915822-9 |
| 3 |  27 กันยายน พ.ศ. 2567 | 978-4-04-915932-5 |
สื่อ > อนิเมะ

มีประกาศการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ผลิตโดยสตูดิอีเอ็มที สแควร์ และกำกับโดยอัตสึชิ นิโกริคาวะ โดยมีเคอิจิโร โอจิเป็นผู้เขียนบทซีรีส์ ยูกิ ชิซึกุเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และอากิยูกิ ทาเทยามะเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดของเรื่องคือ "Drops" ขับร้องโดยมายะ ซากาโมโตะ ส่วนเพลงปิดของเรื่องคือ Hana-saku Michi de (花咲く道で, บนถนนที่ดอกไม้บาน) ขับร้องโดยอาโออิ เทชิมะ และแต่งโดยยูกิ คาจิอุระ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวลที่คาคุโยมุ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ KadoComi (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
อารุ มาโจะ กะ ชินุ มาเดะ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กอีเอ็มที สแควร์ |
| --- | --- |
ซีรีย์ทางโทรทัศน์:  Rainy Cocoa (พ.ศ. 2558)  Rainy Cocoa, Welcome to Rainy Color (พ.ศ. 2558)  Kuma Miko: Girl Meets Bear (พ.ศ. 2559)  The High School Life of a Fudanshi (พ.ศ. 2559)  Rainy Cocoa in Hawaii (พ.ศ. 2559)  Nyanko Days (พ.ศ. 2560)  Love Tyrant (พ.ศ. 2560)  Rainy Cocoa 'Amecon!!' (พ.ศ. 2560)  Urahara (พ.ศ. 2560)  Alice or Alice (พ.ศ. 2561)  ราชาอาชาไนยกับวาลคิรีแห่งพันธสัญญา (พ.ศ. 2561)  Rainy Cocoa side G (พ.ศ. 2562)  แอสแซสซินส์ ไพรด์ (พ.ศ. 2562)  เพื่อนเพี้ยนข้างกายกับยอดชายนักตบมุก (พ.ศ. 2563)  คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ (พ.ศ. 2563)  ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของหมอยาสุดโกง +เปิดร้านขายยาที่ต่างโลก+ (พ.ศ. 2564)  เลิกแล้วครับ เลิกเป็นผู้กล้าแล้วครับ (พ.ศ. 2565)  Shoot! Goal to the Future (พ.ศ. 2565)  เทมเมอร์ถูกทิ้งกับเด็กหญิงหูแมวสุดแกร่ง (พ.ศ. 2565)  คุมะ คุมะ คุมะ แบร์ พันช์! (พ.ศ. 2566)  เกิดใหม่เป็นขุนนางไปผจญภัยในต่างโลก -อัครทูตจอมซุ่มซ่ามของทวยเทพ- (พ.ศ. 2566)  อิเซไก เด โมฟูโมฟุ นาเดนาเดะ ซูรุ ทาเมนิ กันบัตเตมาซุ (พ.ศ. 2567)  ชูมัตสึ เทรน โดโกะ เอ อิคุ? (พ.ศ. 2567)  บันทึกการเดินทางแสนเอื่อยในต่างโลก เลี้ยงลูกพร้อมกับเป็นนักผจญภัย (พ.ศ. 2567)  ฉันอยากหนีจากบทเรียนเจ้าหญิง (พ.ศ. 2568)  คันชิไก โนะ อาโตริเอะ ไมสึตะ (พ.ศ. 2568)  โบรุปาคุ เดะ สึคามาเอเตะ! (พ.ศ. 2568)  อารุ มาโจะ กะ ชินุ มาเดะ (พ.ศ. 2568) 
 หมวดหมู่
อเดโฟลาริน ดูโรซินมี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  การ์ฟา อเดโฟลาริน ดูโรซินมี
วันเกิด:   (1991-01-02) 2 มกราคม ค.ศ. 1991 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  ไนจีเรีย
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมายเลข:  40
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009 |  โพสต์เทลคลับ |   |   |
| 2010 |  อาร์แบค |   |   |
| 2011–2014 |  สโมสรฟุตบอลอยุธยา เอฟซี |   |   |
| 2015–2016 |  ศรีสะเกษ |  64 |  (18) |
| 2017 |  ราชนาวี |  28 |  (8) |
| 2018 |  สมุทรสาคร |  19 |  (7) |
| 2019–2020 |  ตราด |  34 |  (10) |
| 2020–2021 |  ชลบุรี |  16 |  (0) |
| 2022 |  ราชนาวี |  17 |  (8) |
| 2022 |  อุทัยธานี |  17 |  (6) |
| 2023–2024 |  นครปฐม ยูไนเต็ด |  22 |  (8) |
| 2025– |  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21 สิงหาคม 2024
การ์ฟา อเดโฟลาริน ดูโรซินมี (อังกฤษ: Gafar Adefolarin Durosinmi; 2 มกราคม ค.ศ. 1991 – ) หรือ ฟลอรา เป็นนักฟุตบอลชาวไนจีเรีย ลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า ให้กับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในไทยลีก 2
ประวัติ

อเดโฟลาริน ดูโรซินมี เคยทำหน้าที่ร่วมสังกัดอาร์แบคในการแข่งขันไทยลีกดิวิชัน 1 และย้ายมาร่วมสังกัดพระนครศรีอยุธยา จากนั้น เขาได้ตัดสินใจลาออกมาร่วมสังกัดศรีสะเกษเพื่อร่วมแข่งขันในไทยพรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศไทยตามความฝันของเขา
ทั้งนี้ สโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงในประเทศโปรตุเกส และตุรกี เคยทาบทามให้เขาเข้าร่วมทีมของตนเช่นกัน แต่เขาก็เลือกที่จะทำหน้าที่ในประเทศไทยต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at Sisaket F.C Official Website
Profile at Thai Premier League Official Website
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  |
| --- | --- |
 4 กฤษณะ  5 บรีเนร์  6 ธนกร  7 จักรพันธ์(c)  8 เสกสิทธิ์  10 ภาคิน  11 คารีคารี  15 ธิติวุฒิ  16 สราวุธ  17 ประภวิษณุ์  18 ถิรวุฑ  22 อนนต์  27 อุกฤษณ์  28 วรชัย  30 โอมอกบา  33 นลธวัช  40 ดูโรซินมี  79 ธนันดร  98 พนธกร  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สันติ
โรลันท์ ไฟรส์เลอร์

โรลันท์ ไฟรส์เลอร์
โรลันท์ ไฟรส์เลอร์ (เยอรมัน: Roland Freisler; 30 ตุลาคม ค.ศ. 1893 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945) เป็นนักนิติศาสตร์และตุลาการแห่งนาซีเยอรมนี เป็นปลัดกระทรวงยุติธรรมของนาซี เป็นประธานศาลประชาชน และเป็นผู้เข้าร่วมการประชุมที่วันเซเมื่อ ค.ศ. 1942 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นการฆ่าล้างชาวยิว
ต้นชีวิต

ไฟรส์เลอร์เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1893 ณ เซ็ลเลอ รัฐนีเดอร์ซัคเซิน บิดาของเขา คือ ยูลีอุส ไฟรส์เลอร์ (เกิด 20 สิงหาคม ค.ศ. 1862 ณ คลันเทินดอร์ฟ มอเรเวีย) ซึ่งเป็นวิศวกรและครู มารดาของเขา คือ ชาร์ล็อทเทอ เอากุสเทอ โฟลเร็นทีเนอ ชแวร์ทเฟเกอร์ (เกิด 30 เมษายน ค.ศ. 1863 ณ เซ็ลเลอ และเสียชีวิต 20 มีนาคม ค.ศ. 1932 ณ คัสเซิล) เขามีน้องชายหนึ่งคน คือ อ็อสวัลท์ ไฟรส์เลอร์
เขารับบัพติศมาเข้าเป็นโปรเตสแตนต์เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1893
ต่อมา เขาเข้าเรียนนิติศาสตร์ แต่ต้องหยุดเรียนเมื่อเกิดสงครามขึ้นใน ค.ศ. 1914
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ใน ค.ศ. 1914 นั้นเอง เขาถูกเกณฑ์เป็นนายร้อย ณ กรมทหารราบโอเบอร์-เอ็ลเซ็สซิชเชิส (อาลซัสบน) ที่ 167 ในคัสเซิล
ภายใน ค.ศ. 1915 เขาได้เลื่อนเป็นร้อยโท และขณะประจำอยู่แนวหน้าในสังกัดกองที่ 22 ของกองทัพจักรวรรดิเยอรมันนั้น เขาได้รับอิสริยาภรณ์กางเขนเหล็ก (Iron Cross) ชั้น 2 และชั้น 1 ตามลำดับ เพราะความกล้าหาญในการรบ
ครั้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 1915 เขาบาดเจ็บจากการรบที่แนวรบด้านตะวันออก และถูกจักรวรรดิรัสเซียจับเป็นเชลย ขณะเป็นเชลยนั้น เขาได้เรียนภาษารัสเซีย และเริ่มสนใจในลัทธิมากซ์หลังเกิดการปฏิวัติรัสเซียขึ้นแล้ว รัฐบาลชั่วคราวของฝ่ายบอลเชวิคซึ่งเข้าควบคุมค่ายเชลยของไฟรส์เลอร์นั้นนำไฟรส์เลอร์มาใช้ประโยชน์ โดยตั้งเขาเป็นคอมมิสซาร์ (Commissar) ตามที่เอกสารรัสเซียพรรณนาไว้เมื่อ ค.ศ. 1918 เขามีหน้าที่จัดเสบียงอาหารในค่ายช่วง ค.ศ. 1917–1918 ต่อมา รัสเซียกับเยอรมนีสงบศึกกัน และโอนเชลยที่ค่ายนี้ไปยังเยอรมนีเมื่อ ค.ศ. 1918 ทำให้ค่ายว่างลง เป็นไปได้ว่า ในช่วงนั้น ไฟรส์เลอร์ไปสังกัดหน่วยองครักษ์แดง (Red Guards) อยู่พักหนึ่ง แต่ไม่มีเอกสารหลักฐานใด ๆ ยืนยันข้อนี้