stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรเบิร์ต บุย

| โรเบิร์ต บุย |
| --- | --- |
เกิด:  สหรัฐอเมริกา
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม สถาบันแพรตต์
รางวัล: UNESCO Asia-Pacific Awards for Cultural Heritage Conservation

ผลงานสำคัญ: สยามดิสคัฟเวอรี (ภายนอกแบบเก่า) อาคารคิวเฮ้าส์ ลุมพินี สำนักงานใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
 
โรเบิร์ต บุย (อังกฤษ: Robert G. Boughey, หรือที่รู้จักในชื่อ โรเบิร์ต จี. บุย) เป็นสถาปนิกสัญชาติอเมริกัน จากรัฐเพนซิลเวเนีย เป็นที่รู้จักในนามผู้ก่อตั้งบริษัทสถาปนิกโรเบิร์ต จี บุย แอนด์แอสโซซิเอทส์ จำกัด อดีตอาจารย์วิจัยประจำสถาบันแพร็ทต์ โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาคการออกแบบในเขตภูมิภาคร้อนชื้นและตะวันออกกลาง (ค.ศ. 1969) เขาจบปริญญาตรีจากสถาบันแพรตต์ (Pratt Institute) ในปี ค.ศ. 1959 และไปศึกษาต่อในด้านงานออกแบบเขตร้อนที่สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม (AA) ณ กรุงลอนดอน ในปี ค.ศ. 1967
งานออกแบบส่วนใหญ่ของเขา มักเป็นงานโมเดิร์นในเขตภูมิภาคร้อนชื้น หรือที่เรียกว่า Tropical Zone ทั้งในประเทศไทย และประเทศบังกลาเทศ โดยเป็นทั้งงานออกแบบอาคารพาณิชย์ สถานีรถไฟ หอศิลปะ เป็นต้น ปัจจุบันเขามีสำนักงานออกแบบในประเทศไทย มีผลงานที่มีชื่อเสียงหลายแห่งในประเทศไทย เช่น สยามดิสคัฟเวอรี (ภายนอกแบบเก่า) อาคารคิวเฮ้าส์ ลุมพินี  สำนักงานใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร และผลงานที่มีชื่อเสียงในบังกลาเทศ เช่น สถานีรถไฟกามาลาปูร์ เป็นต้น
งานเด่น

National Museum of Bangladesh, ธากา
Kamalapur Railway Station, ธากา, ประเทศบังกลาเทศ, ค.ศ. 1961–64
Notre Dame College, ประเทศบังกลาเทศ
Saint Joseph Higher Secondary School, ธากา, ประเทศบังกลาเทศ
Domestic Terminal, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย, ค.ศ. 1982
Bank of America, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
Diethelm Towers, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
สำนักงานใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) ถนนรัชดาภิเษก เขตจตุจักร กรุงเทพฯ
บุบเรสซิเดนส์, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
สยามเซ็นเตอร์ (ยุคแรก)
สยามดิสคัฟเวอรี
อาคารคิวเฮ้าส์ ถนนสาทรใต้ แขวงทุ่งมหาเมฆ เขตสาทร กรุงเทพ
สถานีรถไฟกามาลาปูร์ ประเทศบังกลาเทศ
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
สำนักงานใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)
อาคารสยามพิวรรธน์ และสยามดิสคัฟเวอรี
รางวัล

UNESCO Asia-Pacific Awards for Cultural Heritage Conservation
จุดผ่านแดนถาวรแม่สาย

|  จุดผ่านแดนถาวร สะพานข้ามแม่น้ำสายแห่งที่ 1 |
| --- | --- |
ด่านศุลกากรแม่สาย
thพื้นที่พรมแดนไทย (ล่าง) และพม่า (บน)
ที่ตั้ง
ประเทศ:  ไทย,  พม่า
ที่ตั้ง:   เลขที่ 117 หมู่ที่ 10 บ้านป่ายางผาแตก ตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย   ทางหลวงเอเชียสาย 2  ฝั่งไทย  ถนนพหลโยธิน กม.ที่ 994+749  ฝั่งพม่า ทางหลวงหมายเลข 4 
พิกัด: 20°26′37″N 99°52′51″E﻿ / ﻿20.4436°N 99.8808°E﻿ / 20.4436; 99.8808
รายละเอียด
เปิดทำการ: พ.ศ. 2480
ดำเนินการโดย:  • กรมศุลกากร  • สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
ประเภท: จุดผ่านแดนถาวร
จุดผ่านแดนถาวรแม่สาย หรือ จุดผ่านแดนถาวรสะพานข้ามแม่น้ำสายแห่งที่ 1 ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 117 หมู่ที่ 10 บ้านป่ายางผาแตก ตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย เชื่อมต่อกับ ด่านพรมแดนท่าขี้เหล็ก แขวงท่าขี้เหล็ก รัฐฉาน ประเทศพม่า จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2540 เป็นที่ตั้งของ ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดเชียงราย และ ด่านศุลกากรแม่สาย
ด่านตรวจคนเข้าเมือง > ประวัติ

ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดเชียงราย ก่อตั้งประมาณปี พ.ศ. 2480 ใช้ชื่อว่า "ด่านตรวจคนเข้าเมืองแม่สาย" ต่อมาในปี พ.ศ. 2521 ยกฐานะเป็นด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัด มีตำแหน่งสารวัตร เป็นหัวหน้าด่าน  โดยใช้ชื่อ 
"ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดเชียงราย" ในปี พ.ศ. 2536 ยกฐานะเป็นราชการบริหารส่วนกลาง เป็นด่านตรวจคนเข้าเมืองระดับชั้นที่หนึ่ง ระดับกองกำกับการ
มีผู้กำกับการเป็นหัวหน้าด่าน
ด่านตรวจคนเข้าเมือง > พื้นที่รับผิดชอบ

ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ในเขตรับผิดชอบ 2 จังหวัดคือ จังหวัดเชียงราย และจังหวัดพะเยา โดยมี ด่านตรวจคนเข้าเมืองอยู่ในความปกครอง ดังนี้
ด่านตรวจคนเข้าเมืองเชียงแสน ตั้งอยู่ ณ ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน  จังหวัดเชียงราย
ด่านตรวจคนเข้าเมืองเชียงของ ตั้งอยู่ ณ ตำบลเวียง อำเภอเชียงของ  จังหวัดเชียงราย
ด่านตรวจคนเข้าเมืองท่าอากาศยานเชียงราย ตั้งอยู่ ณ ภายในท่าอากาศยานนานาชาติแม่ฟ้าหลวงเชียงราย ตำบลบ้านดู่ อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ดูเพิ่ม

จุดผ่านแดนถาวรแม่สาย 2
จุดผ่านแดนถาวรเชียงของ
สะพานมิตรภาพแม่น้ำสายแห่งที่ 1
สะพานมิตรภาพแม่น้ำสายแห่งที่ 2
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)
แหล่งข้อมูลอื่น

ด่านตรวจคนเข้าเมืองแม่สาย จังหวัดเชียงราย เก็บถาวร 2007-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพรมแดน ด่านพรมแดน และจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่า |
| --- | --- | --- |
| พรมแดนธรรมชาติ |  สามเหลี่ยมทองคำ (สบรวก)  แม่น้ำรวก  แม่น้ำสาย  ทิวเขาแดนลาว  แม่น้ำปาย  แม่น้ำสาละวิน  แม่น้ำเมย  ทิวเขาถนนธงชัย  ทิวเขาตะนาวศรี  แม่น้ำกระบุรี  |   |
| ด่านพรมแดนถาวร |  แม่สาย  แม่สาย 2  บ้านริมเมย (แม่สอด)  แม่สอด 2  ระนอง  บ้านพุน้ำร้อน   |   |
| จุดผ่อนปรน |  บ้านปางห้า  บ้านสายลมจอย  บ้านเกาะทราย  ท่าดินดำ  บ้านสบรวก  ช่องทางกิ่วผาวอก  ช่องทางหลักแต่ง  ช่องทางบ้านต้นนุ่น  ช่องทางบ้านห้วยผึ้ง  ช่องทางบ้านเสาหิน  บ้านแม่สายแลบ  บ้านน้ำเพียงดิน  ด่านสิงขร  |   |
| จุดผ่านแดนชั่วคราว |  ด่านเจดีย์สามองค์  |   |
| จุดตรวจ |  ท่าเทียบเรือสะพานปลาระนอง  ปากน้ำระนอง  ท่าเทียบเรืออันดามันคลับ  ท่าเทียบเรือศุลกากรระนอง  |   |
| อื่น ๆ |  สะพานข้ามแม่น้ำสาย 1  สะพานข้ามแม่น้ำสาย 2  สะพานมิตรภาพไทย–พม่า 1 (แม่สอด–เมียวดี)  สะพานมิตรภาพไทย–พม่า 2 (แม่สอด–เมียวดี)  |   |
ชายแดนไทย–พม่า
สามเหลี่ยมมรกต

สามเหลี่ยมมรกต  หรือ ช่องบก (อังกฤษ: Emerald Triangle) เป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างชายแดนประเทศไทย ประเทศลาว และประเทศกัมพูชา มีพื้นที่ประมาณ 12 ตารางกิโลเมตร สำหรับพื้นที่ส่วนที่อยู่ในประเทศไทยคือ พื้นที่ในอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี พื้นที่ในเขตประเทศลาวคือเมืองมูลประโมกข์ แขวงจำปาศักดิ์ ส่วนพื้นที่ในประเทศกัมพูชาคือเมืองจอมกระสานต์ จังหวัดพระวิหาร สามเหลี่ยมมรกตตั้งชื่อเลียนแบบสามเหลี่ยมทองคำ ซึ่งเป็นพื้นที่รอยต่อของไทย ลาว และพม่า ในภาคเหนือ
สมรภูมิช่องบก

เกิดขึ้นในช่วงเดือนมราคม พ.ศ.​ 2528 - เดือนธันวาคม พ.ศ.​ 2530 เป็นสงครามระหว่างกองทัพไทยกับกองทัพเวียดนามซึ่งควบคุมพื้นที่กัมพูชาในขณะนั้น โดยทางเวียดนามได้รุกล้ำเข้ามาในพรมแดนไทย ซึ่งสุดท้ายกองทัพไทยสามารถขับไล่ทหารเวียดนามกลับไปได้ แต่ทหารเสียชีวิต 109 นาย และบาดเจ็บ 664 นาย
ความร่วมมือ

เป็นความร่วมมือทางเศรษฐกิจระหว่าง 3 ประเทศที่อยู่ในบริเวณสามเหลี่ยมมรกต เริ่มขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2543 โดยนายกรัฐมนตรีกัมพูชาเป็นผู้เสนอ โดยฝ่ายไทยนั้นคณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติเมื่อ 12 กุมภาพันธ์​ พ.ศ.​ 2545 และดำเนินเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน หน่วยงานของไทยที่รับผิดชอบคือ กระทรวงการต่างประเทศ และ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา รวมถึงได้รับความช่วยเหลือจากหน่วยงานระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้อง เช่น องค์การการท่องเที่ยวโลก (World Tourism Organization: WTO) และ UNDP เป็นต้น
จุดผ่านแดน

จุดผ่านแดนอย่างเป็นทางการของพื้นที่สามเหลี่ยมมรกต มีดังนี้
กัมพูชา (จอม) –  ไทย (จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ ศรีสะเกษ)
กัมพูชา (ดอนกระลอ) –  ลาว (เวินคำ)
ลาว (วังเต่า) –  ไทย (จุดผ่านแดนถาวรช่องเม็ก อุบลราชธานี)
ดูเพิ่ม

สามเหลี่ยมทองคำ
แหล่งข้อมูลอื่น

โครงการแผนที่วัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ชายแดนไทย-กัมพูชา เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
14°20′10″N 105°12′47″E﻿ / ﻿14.336°N 105.213°E﻿ / 14.336; 105.213
| ด ค กพรมแดน ด่านพรมแดน และจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาว |
| --- | --- | --- |
| พรมแดนธรรมชาติ |  สามเหลี่ยมทองคำ (สบรวก)  แม่น้ำโขง  ทิวเขาหลวงพระบาง  สุดแผ่นดิน  แม่น้ำเหือง  ผาชะนะได (อุทยานแห่งชาติผาแต้ม)  แม่น้ำสองสี  สามเหลี่ยมมรกต  |   |
| ด่านพรมแดนถาวร |  สามเหลี่ยมทองคำ  บ้านเชียงแสน  อำเภอเชียงของ  สะพานมิตรภาพ 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)  บ้านฮวก  บ้านห้วยโก๋น  ภูดู่  สะพานมิตรภาพแม่น้ำเหือง  บ้านปากห้วย  บ้านเชียงคาน  บ้านคกไผ่  สะพานมิตรภาพไทย–ลาว แห่งที่ 1  ท่าเสด็จ  บึงกาฬ  นครพนม  สะพานมิตรภาพ 3 (นครพนม–คำม่วน)  มุกดาหาร  สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)  บ้านปากแซง  ช่องเม็ก  |   |
| จุดผ่อนปรน |  บ้านสบรวก  บ้านสวนดอก  บ้านแจมป๋อง  บ้านหาดบ้าย  บ้านร่มโพธิ์ทอง  บ้านห้วยลึก  บ้านห้วยสะแตง  บ้านใหม่ชายแดน  บ้านห้วยต่าง  บ้านเหมืองแพร่  บ้านนาข่า  บ้านหนองผือ  บ้านอาฮี  บ้านเปงจาน  บ้านบุ่งคล้า  ตำบลจุมพล  บ้านหม้อ  บ้านห้วยคาด  บ้านม้วง  บ้านหนาดท่า  บ้านดอนแพง  บ้านธาตุพนมสามัคคี  บ้านท่าอุเทน  บ้านยักษ์คุ  หน้าที่ว่าการอำเภอเขมราฐ  บ้านสองคอน  บ้านด่านเก่า  บ้านหนองแสง  |   |
| อื่น ๆ |  สะพานมิตรภาพน้ำเหือง (ท่าลี่–แก่นท้าว)  สะพานมิตรภาพ 1 (เมืองหนองคาย–นครหลวงเวียงจันทน์)  สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)  สะพานมิตรภาพ 3  (นครพนม–คำม่วน)  สะพานมิตรภาพ 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)  โครงการสะพานมิตรภาพ 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)  โครงการสะพานมิตรภาพ 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)  โครงการสะพานมิตรภาพ 7 (เลย–แขวงเวียงจันทน์)  โครงการสะพานมิตรภาพ 8 (อุบลราชธานี–จำปาศักดิ์)  |   |
ชายแดนไทย–ลาว
| ด ค กพรมแดน ด่านพรมแดน และจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา |
| --- | --- | --- |
| พรมแดนธรรมชาติ |  สามเหลี่ยมมรกต  ผามออีแดง  ปราสาทตาเมือนธม  ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก  สถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก  ที่หยุดรถไฟไทย  |   |
| ด่านพรมแดนถาวร |  ช่องสะงำ  ช่องจอม  บ้านเขาดิน  บ้านคลองลึก  บ้านแหลม  บ้านผักกาด  บ้านหาดเล็ก  |   |
| จุดผ่อนปรน |  ช่องอานม้า  บ้านตาพระยา  บ้านหนองปรือ  บ้านซับตารี  บ้านบึงชนังล่าง  บ้านสวนส้ม  บ้านหมื่นด่าน  บ้านมะม่วง  ช่องทางขึ้นเขาพระวิหาร  ช่องสายตะกู  |   |
| อื่น ๆ |  สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (อรัญประเทศ–ปอยเปต)  สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (บ้านหนองเอี่ยน–สตึงบท)  |   |
ชายแดนไทย–กัมพูชา
บีเอซิตีฟลายเออร์

บริติชแอร์เวย์ซิตีฟลายเออร์ (อังกฤษ: British Airways CityFlyer) หรือ บีเอซิตีฟายเออร์ (อังกฤษ: BA CityFlyer) เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติสหราชอาณาจักร และเป็นสายการบินลูกของบริติชแอร์เวย์ โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ดิดส์บรี แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ สายการบินให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศและภาคพื้นทวีปยุโรปจากฐานการบินที่ท่าอากาศยานลอนดอนซิตี การดำเนินงานทั้งหมดจะดำเนินการภายใต้ชื่อ บริติชแอร์เวย์ ทั้งลวดลายอากาศยาน ชื่อ และรหัสเที่ยวบิน บีเอซิตีฟายเออร์ถือใบอนุญาตประกอบการประเภทเอของหน่วยงานการบินพลเรือนแห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งสายการบินจะได้รับอนุญาตให้ขนส่งผู้โดยสาร สินค้า และไปรษณีย์บนเครื่องบินที่มีที่นั่ง 20 ที่นั่งขึ้นไป
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 บีเอซิตีฟลายเออร์มีเครื่องบินประจำการอยู่ในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอ็มบราเออร์ อี190 | 20 | — | 106 |  |
| รวม | 20 | — |  |  |
บีเอซิตีฟลายเออร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 13 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

บีเอซิตีฟลายเออร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | อ้างอิง |
| เอฟโร อาร์เจ85 | 2 | 2008 | 2010 |  |
| เอฟโร อาร์เจ100 | 10 | 2007 | 2010 |  |
| เอ็มบราเออร์ อี170 | 6 | 2009 | 2021 |  |
| ซาบ 2000 | 3 | 2012 | 2018 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
เอ็มบราเออร์ อี190 ของบีเอซิตีฟลายเออร์
เอฟโร อาร์เจ100 ของบีเอซิตีฟลายเออร์ในอดีต
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)

| สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 2 |
| --- | --- |
2nd Thai–Lao Friendship Bridge ຂົວມິດຕະພາບ ລາວ–ໄທ II
สะพานมิตรภาพ 2 มองจากตลาดในจังหวัดมุกดาหาร
เส้นทาง:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 239    ทางหลวงเอเชียสาย 16    ทางหลวงเอเชียสาย 121
ข้าม: แม่น้ำโขง
ที่ตั้ง: หมู่ที่ 9 บ้านสงเปือย ตำบลบางทรายใหญ่ อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร,  บ้านนาแก เมืองไกสอน พมวิหาน แขวงสุวรรณเขต
เหนือน้ำ: สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 3 (นครพนม–คำม่วน)
ท้ายน้ำ: สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)
ข้อมูลจำเพาะ
วัสดุ: คอนกรีตอัดแรง
ความยาว: 1,600 เมตร
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: ธันวาคม พ.ศ. 2546
วันสร้างเสร็จ: ธันวาคม พ.ศ. 2549
วันเปิด: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549
ที่ตั้ง

อีกมุมหนึ่งของสะพาน
การเปลี่ยนจากการขับรถทางซ้ายเป็นทางขวา
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 2 (อังกฤษ: Second Thai–Lao Friendship Bridge; ลาว: ຂົວມິດຕະພາບ ລາວ-ໄທ ແຫ່ງທີສອງ) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อจังหวัดมุกดาหารของประเทศไทย เข้ากับแขวงสุวรรณเขตของประเทศลาว เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเศรษฐกิจตะวันตกตะวันออก ซึ่งเริ่มจากพม่า ผ่าน ไทย ลาวและสิ้นสุดที่เวียดนาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงของธนาคารการพัฒนาแห่งเอเชีย ซึ่งมีความยาวทั้งหมด 1,600 เมตร มีความกว้าง 12 เมตร และมีช่องการจราจร 2 ช่อง มูลค่าการก่อสร้างประมาณ 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยแหล่งทุนในการก่อสร้างเป็นเงินกู้ยืมดอกเบี้ยต่ำจากรัฐบาลญี่ปุ่นให้กับรัฐบาลลาว 4,011 ล้านเยน และให้กับรัฐบาลไทย 4,079 ล้านเยน ใช้เวลาก่อสร้างตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ถึง เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549
ประวัติ

ตัวสะพานเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547 ระหว่างการก่อสร้างได้เกิดอุบัติเหตุจากเครื่องเครน ที่ทำให้ ที่ปรึกษา วิศวกรและคนงานเสียชีวิต 9 คน (ชาวไทย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ และลาว) บาดเจ็บ 10 คน (ชาวไทย ญี่ปุ่น และลาว) และหายสาบสูญ 1 คน (ชาวลาว) เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และสะพานเปิดให้สาธารณะใช้เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ในระหว่างการขับรถมายังฝั่งไทย คนขับรถมาจากฝั่งลาวต้องเปลี่ยนฝั่งการขับ เนื่องจากประเทศลาวขับรถทางขวามือ ส่วนประเทศไทยขับรถทางซ้ายมือ ดังนั้นคนไทยเองจึงต้องเปลี่ยนฝั่งการขับรถไปเป็นทางขวาเมื่อเข้าประเทศลาวด้วยเช่นเดียวกัน
ทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่มุกดาหาร

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 239 หรือ ทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่มุกดาหาร เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหนึ่ง เริ่มต้นบนถนนชยางกูร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212) ที่แยกสะพานมิตรภาพ 2 สิ้นสุดบริเวณประตูทางเข้าด่านพรมแดนมุกดาหาร มีระยะทาง 0.517 กิโลเมตร
ดูเพิ่ม

สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 (หนองคาย–เวียงจันทน์)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 3 (นครพนม–คำม่วน)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 7 (เลย–แขวงเวียงจันทน์)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 8 (อุบลราชธานี–จำปาศักดิ์)
แหล่งข้อมูลอื่น

Bridge Failure Database (อังกฤษ)
Rescuers recover four bodies after Mekong bridge collapse เก็บถาวร 2011-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNMk1USTVPREEzTXc9PQ==&sectionid= เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| สะพานข้ามแม่น้ำโขงในปัจจุบัน |
| --- | --- | --- | --- |
| เหนือน้ำ สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 3  | สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2  | ท้ายน้ำ สะพานมิตรภาพลาว–ญี่ปุ่น  |  |
| ด ค กพรมแดน ด่านพรมแดน และจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศลาว |
| --- | --- | --- |
| พรมแดนธรรมชาติ |  สามเหลี่ยมทองคำ (สบรวก)  แม่น้ำโขง  ทิวเขาหลวงพระบาง  สุดแผ่นดิน  แม่น้ำเหือง  ผาชะนะได (อุทยานแห่งชาติผาแต้ม)  แม่น้ำสองสี  สามเหลี่ยมมรกต  |   |
| ด่านพรมแดนถาวร |  สามเหลี่ยมทองคำ  บ้านเชียงแสน  อำเภอเชียงของ  สะพานมิตรภาพ 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)  บ้านฮวก  บ้านห้วยโก๋น  ภูดู่  สะพานมิตรภาพแม่น้ำเหือง  บ้านปากห้วย  บ้านเชียงคาน  บ้านคกไผ่  สะพานมิตรภาพไทย–ลาว แห่งที่ 1  ท่าเสด็จ  บึงกาฬ  นครพนม  สะพานมิตรภาพ 3 (นครพนม–คำม่วน)  มุกดาหาร  สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)  บ้านปากแซง  ช่องเม็ก  |   |
| จุดผ่อนปรน |  บ้านสบรวก  บ้านสวนดอก  บ้านแจมป๋อง  บ้านหาดบ้าย  บ้านร่มโพธิ์ทอง  บ้านห้วยลึก  บ้านห้วยสะแตง  บ้านใหม่ชายแดน  บ้านห้วยต่าง  บ้านเหมืองแพร่  บ้านนาข่า  บ้านหนองผือ  บ้านอาฮี  บ้านเปงจาน  บ้านบุ่งคล้า  ตำบลจุมพล  บ้านหม้อ  บ้านห้วยคาด  บ้านม้วง  บ้านหนาดท่า  บ้านดอนแพง  บ้านธาตุพนมสามัคคี  บ้านท่าอุเทน  บ้านยักษ์คุ  หน้าที่ว่าการอำเภอเขมราฐ  บ้านสองคอน  บ้านด่านเก่า  บ้านหนองแสง  |   |
| อื่น ๆ |  สะพานมิตรภาพน้ำเหือง (ท่าลี่–แก่นท้าว)  สะพานมิตรภาพ 1 (เมืองหนองคาย–นครหลวงเวียงจันทน์)  สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)  สะพานมิตรภาพ 3  (นครพนม–คำม่วน)  สะพานมิตรภาพ 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)  โครงการสะพานมิตรภาพ 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)  โครงการสะพานมิตรภาพ 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)  โครงการสะพานมิตรภาพ 7 (เลย–แขวงเวียงจันทน์)  โครงการสะพานมิตรภาพ 8 (อุบลราชธานี–จำปาศักดิ์)  |   |
ชายแดนไทย–ลาว
16°36′4″N 104°44′9″E﻿ / ﻿16.60111°N 104.73583°E﻿ / 16.60111; 104.73583
เจมส์ เทอร์เรลล์

| ວິນັດ ແກ້ວມະນີ |
| --- | --- |
ไฟล์:ວິນັດ ແກ້ວມະນີ
เกิด: ตุลาคม 20, 2000 Laos
สัญชาติ: Laos
ວິນັດ ແກ້ວມະນີ (ลาว: Vinut keomanyรหัส: lao เลื่อนระดับเป็นรหัส: lo ) (ເກີດວັນທີ່ 20 ເດືອນ 10 ປີ 2000 ວິນັດ ແກ້ວມະນີ ເປັນຄົນຕະຫລົກແຕ່ບໍ່ຕະຫລອດ ລາວເປັນຄົນເຂົ້າກັບຄົນງາຍ ເປັນຄົນມັກອອກກຳລັງກາຍ ມັກເລັ້ນກິລາ
ประวัติ

เจมส์จบการศึกษาที่วิทยาลัย Pomona ในด้าน จิตวิทยาและคณิตศาสตร์ หลังจบการศึกษาเขายังไม่ได้เริ่มทำงานศิลปะทันทีแต่เรียนต่อด้านศิลปะต่อ วุฒิที่ได้รับ MFA in Art จาก The Claremont Greduate School ในเมืองแคลร์มอนต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย
ในปี ค.ศ. 1966 เขาได้เช่าอดีตโรงแรมเมนโดรา ที่ Qcean Park ที่แคลิฟอร์เนีย และปิดผนึกอาคารเพื่อเก็บเสียงและแสง เขาได้ทดลองกับแสงจากโปรเจกต์เตอร์แล้วต่อมาค่อยเริ่มนำแสงของดวงจันทร์และแสงแดดเข้าสู่ในพื้นที่ที่ปิดมืดนั้น นี่เป็นช่วงเวลาสำคัญของการทดลองและการพัฒนาขึ้นพื้นฐาน ซึ่งจำเป็นกับการสร้างผลงานขึ้นต่อมาอย่างมาก
เจมส์แสดงนิทรรศการเดี่ยวครั้งแรกเมื่ออายุ 33 ปี ที่ Stedelijk Museum (1976) ในอัมสเตอร์ดัม และต่อมาเขาก็แสดงผลงานอย่างต่อเนื่องในพิพิธภัณฑ์ที่สำคัญระดับนานาชาติ
สถาปัตยกรรม วิศวะ ดาราศาสตร์ ฟิสิกส์ ธรณีวิทยา และมานุษยวิทยา ศาสตร์ที่เขาศึกษาทำให้โลกทัศน์เปิดกว้าง เขาได้ฝึกฝนและคิดค้นประยุกต์ใช้กับงานที่เต็มไปด้วยจินตนาการของเจมส์ ความอยากรู้อยากเห็นคือสิ่งที่บ่งบอกผลงานของเจมส์มากกว่า 40 ปีที่ศิลปินมุ่งเล็งศึกษาระยะของแสง สู่รูปแบบที่ก่อให้เกิดการสะท้อน ความสัมพันธ์ของแสงกับพื้นที่ เขาเป็นเบื้องหลังในการก่อสร้างท่าอากาศยาน ร่วมกับมีความรู้เกี่ยวกับเลนส์ สรีรวิทยาและจิตวิทยาการรับรู้ ซึ่งปรากฏอยู่ในแต่ละผลงานในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมา
รางวัลที่ได้รับ

ในปี ค.ศ. 1984 เขาได้รับรางวัลอันทรงเกียรติ คือรางวัล ‘genius' award -จากสมาคมมูลนิธิ the Katherine T. and John D. MacArthur และรางวัลอื่นๆ ได้แก่
the Chevalier des Arts et des Lettres, ที่ประเทศฝรั่งเศสFrance ในปี ค.ศ. 1991
the Friedrich Prize , ประเทศเยอรมนี Germany ในปี 1992
an Honorary Doctorate from the Royal College of Art, เมืองลอนดอน London ในปี 2003
membership of the esteemed American Academy of Arts and Sciences ในปี 2004.
ผลงาน

งาน Geometry Of Light "เรขาคณิตจากแสง" ถือเป็นโปรเจกต์ที่ซับซันซึ่งหลายๆคนให้การยกย่องและยอมรับว่าประสบความสำเร็จ แก่นของโปรเจกต์นี้คือ Third Breath งานชิ้นใหญ่ที่สุดจากชุดผลงานสกายสเปส  Skyspace   เรียกได้ว่าเป็นงานเบิกโรงครั้งแรกสู่สายตาโลกและทำออกมาได้ดีเยี่ยม  เป็นครั้งแรกที่ศิลปินสร้างสรรค์งานสิ่งปลูกสร้างสองชุด (Two-story Structure) โดยใช้เทคนิค Light Field (เป็นการพัฒนาทางภาพถ่าย คือ การเก็บภาพถ่ายจากแสงที่ตกกระทบวัตถุเข้ามายังกล้องทุกทาง และทุกจุดตั้งแต่ฟอร์กราวด์ไปจนถึงแบล็คกราวด์) ซึ่งมุมมองที่ใช้เปิดพื้นที่ยังท้องฟ้า เป็นการเชื่อมต่อจนถึงภายในห้องโดยผ่านทางเลนส์ ความพิเศษของงานชิ้นนี้คือ เป็นครั้งแรกในการรวบรวมความเป็นจุดศูนย์กลางกับขยายในเชิงสถาปัตยกรรมสู่มุมมองนอกโลก
งาน Third Breath "สามลมหายใจ" (เจมส์มอบให้ International Light Art Center ใน Unna ประเทศเยอรมนี (Germany) ผลงานโครงสร้างสูงกว่า 14 เมตร แบ่งเป็นสองชั้น ส่งผลให้พื้นที่ว่างเปล่าแตกต่างกันโดยมีระยะต่อกัน 2ระดับ สองพื้นที่ว่างเป็นจุดเชื่อมต่อจากระบบการมองเห็นของเลนส์ วงกลมที่เปิดออกตรงเพดานทำให้มุมมองตรงกับท้องฟ้าและแสงที่ส่องลงมาจะปรากฏภายในบริเวณนี้ รูปกลมด้านบนก็จะล้อซ้ำกับพื้นที่ด้านล่าง ความพิเศษเกี่ยวกับลักษณะงานนี้คือ เหมือนการเฝ้ามองการเดินทางของวงกลมจากฐานล่างไปจนถึงชั้นบนสุด เป็นการเดินทางของแสงในวันๆหนึ่งที่เคลื่อนไหวในพื้นที่มืดภายในห้อง
Roden Creter งานศิลปะแบบ Land artของเขาเป็นโปรเจกต์นี้มีประวัติการสร้างที่ยาวนานเกิดจากการสนับสนุนทั้งจากบุคคล มูลนิธิและองค์กร งานที่ไม่ธรรมดาชิ้นนี้คือการก่อสร้างอนุสาวรีย์ และต้องใช้ความพยายามในการระดมทุนซึ่งเพื่อนของ  เจมส์เห็นด้วยกับวิสัยทัศน์ของเขาและสนับสนุนช่วยเหลือสิ่งที่จำเป็นในการสร้างโครงสร้างอันซับซ้อนซึ่งตั้งอยู่บนกรวยปล่องภูเขาไฟทั้งภายในและภาพนอก
แหล่งข้อมูลอื่น

เก็บถาวร 2012-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Flickr: jamesturrell
Roden Crater on Google Maps
Third Breath , 2005 by James Turrell
Roden Crete, Arizona by James Turrell.
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 (หนองคาย–เวียงจันทน์)

| สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 |
| --- | --- |
1st Thai–Lao Friendship Bridge ຂົວມິດຕະພາບ ລາວ–ໄທ I
สะพานมิตรภาพ ไทย–ลาว แห่งที่ 1 ถ่ายจากฝั่งลาว
พิกัด: 17°52′42″N 102°42′56″E﻿ / ﻿17.87833°N 102.71556°E﻿ / 17.87833; 102.71556
เส้นทาง:  ถนนมิตรภาพ   ทางหลวงเอเชียสาย 12   ทางรถไฟสายหนองคาย–เวียงจันทน์
ข้าม: แม่น้ำโขง
ที่ตั้ง: หมู่ที่ 1 คุ้มจอมมณี ตำบลมีชัย อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย, บ้านท่านาแล้ง เมืองหาดซายฟอง นครหลวงเวียงจันทน์
ชื่อทางการ: สะพานมิตรภาพ 1 (หนองคาย–เวียงจันทน์)
เหนือน้ำ: สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 7 (เลย–เวียงจันทน์)
ท้ายน้ำ: สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)
ข้อมูลจำเพาะ
วัสดุ: คอนกรีตอัดแรง
ความยาว: 1,170 เมตร
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: ตุลาคม พ.ศ. 2534
วันสร้างเสร็จ: เมษายน พ.ศ. 2537
วันเปิด: 8 เมษายน พ.ศ. 2537
ที่ตั้ง
th
แผ่นจารึกในภาษาอังกฤษและภาษาลาว อนุสรณ์ถึงสะพานมิตรภาพไทย–ลาวแห่งแรก
ข้อความภาษาลาวในป้ายหมายถึง "จุดเปลี่ยนเส้นทางจราจร อยู่ข้างหน้า เตรียมหยุดรถ"
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 1 (อังกฤษ: First Thai–Lao Friendship Bridge; ลาว: ຂົວມິດຕະພາບ ລາວ-ໄທ ແຫ່ງທຳອິດ) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขงขนาดใหญ่แห่งแรก โดยเชื่อมต่อหมู่ที่ 1 คุ้มจอมมณี ตำบลมีชัย อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคายของประเทศไทย เข้ากับบ้านท่านาแล้ง เมืองหาดซายฟอง นครหลวงเวียงจันทน์ของประเทศลาว ตัวสะพานมีความยาว 1,170 เมตร มีทางรถ 2 ช่องจราจร กว้างช่องละ 3.5 เมตร ทางเท้า 2 ช่องทาง กว้างช่องละ 1.5 เมตร และรถไฟทางเดี่ยวกว้าง 1 เมตร ตั้งอยู่กึ่งกลาง ใช้งบประมาณก่อสร้าง 30,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ด้วยความช่วยเหลือจากรัฐบาลออสเตรเลีย ใช้ระยะเวลาก่อสร้างระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2534 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2537 และเพื่อเป็นการรองรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนใน พ.ศ. 2557
ประวัติ

สะพานแห่งนี้ได้ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2537 โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระมหากษัตริย์ไทย และนายหนูฮัก พูมสะหวัน ประธานาธิบดีลาว
ลักษณะของสะพาน

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 1แห่งนี้เป็นแบบคอนกรีตอัดแรง เสริมเหล็กแบบ Box Girder มีความยาวทั้งสิ้น 1174 เมตร พื้นผิวจราจรประกอบด้วยช่องจราจร 2 ช่องทาง กว้างช่องทางละ 3.5 เมตร. มีช่องทางเดินทั้งสองข้าง ข้างละ 1.5 เมตร และช่องทางเดินรถไฟตรงกลางกว้าง 1 เมตร ช่วงแม่น้ำประกอบด้วยตอม่อ 6 ตอม่อ ระยะห่างระหว่างตอม่อสะพานช่วงกลางแม่น้ำ 105 เมตร ช่วงบนฝั่งทั้ง 2 ข้าง ประกอบด้วยตอม่อ 8 ตอม่อในฝั่งไทย และ 7 ตอม่อในฝั่งลาว
ภาพตอนพระอาทิตย์ตกดิน
ภาพความยาวสะพาน
ทางรถไฟสายหนองคาย–เวียงจันทน์
ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ

สะพานมิตรภาพไทย - ลาว แห่งแรกนี้มีความสำคัญเป็นอย่างมากในการสนับสนุนการพัฒนาทางเศรษฐกิจของประเทศไทยและประเทศลาว และยังส่งเสริมสายสัมพันธ์อันแนบแน่นระหว่างสองประเทศ สะพานแห่งนี้อำนวยความสะดวกในการขนส่งสินค้าซึ่งแต่เดิมขนถ่ายกันโดยใช้แพขนานยนต์ และยังเป็นการเปิดทางออกสู่ทะเลโดยสะดวกให้กับประเทศลาว สะพานแห่งนี้ยังคงความสำคัญในด้านการค้า และยังเป็นสัญลักษณ์แห่งเจตจำนงของออสเตรเลียในการให้ความร่วมมือเพื่อพัฒนาภูมิภาคลุ่มน้ำโขง
ก่อนการเปิดใช้สะพาน สถิติการนำเข้า - ส่งออกผ่านด่านศุลกากรหนองคาย ในปีงบประมาณ 2536 มีมูลค่ารวม 3.6 พันล้านบาท ในปี 2537 มูลค่าได้เพิ่มขึ้น 34 เปอร์เซ็นต์ เป็น 4.8 พันล้านบาท และเพิ่มเป็น 5.3 พันล้านบาทในปี 2538 สถิติล่าสุดในปีงบประมาณ 2554 แสดงมูลค่ารวมการนำเข้า-ส่งออกผ่านด่านศุลกากรหนองคายซึ่งสูงถึง 43 พันล้านบาท
ด้านการคมนาคม ในปีงบประมาณ 2537 มีพาหนะเข้าประเทศไทยผ่านด่านมิตรภาพไทย - ลาว จำนวน 13,518 คัน และออกจำนวน 13,455 คัน ต่อมาภายหลังจากเปิดใช้สะพานแห่งนี้ จำนวนพาหนะเข้า-ออก ได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก โดยในปีงบประมาณ 2538 มีพาหนะเข้า 47,293 คัน และออก 48,658 คัน สถิติล่าสุดประจำปีงบประมาณ 2554 มีพาหนะเข้าถึง 419,659 คันและออก 424,841 คัน
ด้านจำนวนจำนวนคนเข้า - ออก ผ่านด่านสะพานมิตรภาพไทย - ลาว ในปีงบประมาณ 2537 มีคนเดินทางเข้าจำนวน 55,085 คน และ ออก 50,100 คน ต่อมาในปีงบประมาณ 2538 ตัวเลขเพิ่มสูงขึ้นโดยมีคนเดินทางเข้าถึง 293,126 คน และออก 292,462 คน สำหรับในปีงบประมาณ 2554 มี คนเดินทางเข้าจำนวน 2,713,495 คน และออก 2,657,100 คน
การเฉลิมฉลอง

ในระหว่างวันที่ 4 ถึง 8 เมษายน พ.ศ. 2557 ณ หาดจอมมณี จังหวัดหนองคายได้ร่วมมือกับนครหลวงเวียงจันทน์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว และประเทศออสเตรเลีย จัดงานเฉลิมฉลองครบรอบ 20 ปี สะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 1 ทางจังหวัดหนองคาย  กำหนดจัดการเฉลิมฉลองวันครบรอบ 20 ปี สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 1 เพื่อเป็นการส่งเสริมความสัมพันธ์ และการท่องเที่ยวระหว่างจังหวัดหนองคายกับนครหลวงเวียงจันทน์ โดยในงานมีการจุดดอกไม้ไฟอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีการจุดดอกไม้ไฟตรงกึ่งกลางสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 1 ระหว่างเขตประเทศไทยและเขตประเทศลาว และการแสดงต่าง ๆ ภายในงานด้วย เช่น การแสดงศิลปะวัฒนธรรมของไทย และลาว เป็นต้น
ดูเพิ่ม

สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 3 (นครพนม–คำม่วน)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 7 (เลย–แขวงเวียงจันทน์)
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 8 (อุบลราชธานี–จำปาศักดิ์)