stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อรรถพงศ์ หนูพรหม

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อรรถพงศ์ หนูพรหม
วันเกิด:   (1990-02-13) 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ชลบุรี, ประเทศไทย
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ตราด
หมายเลข:  33
สโมสรเยาวชน
2004–2007:  โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2008 |  แทมปิเนส โรเวอร์ส |  22 |  (3) |
| 2009–2010 |  ชลบุรี |  2 |  (0) |
| 2009 |  → ศรีราชา (ยืมตัว) |  18 |  (1) |
| 2010–2011 |  ศรีราชา |  36 |  (5) |
| 2012 |  ราชบุรี มิตรผล |  30 |  (10) |
| 2013 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  1 |  (0) |
| 2013–2016 |  ราชบุรี มิตรผล |  47 |  (0) |
| 2015 |  → แอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล (ยืมตัว) |  16 |  (2) |
| 2017 |  อาร์มี่ ยูไนเต็ด |  21 |  (4) |
| 2018–2019 |  นครราชสีมา |  26 |  (1) |
| 2020–2021 |  ศรีสะเกษ |  17 |  (2) |
| 2021 |  ระยอง |  12 |  (1) |
| 2022 |  ราชนาวี |  11 |  (1) |
| 2022 |  ชัยนาท ฮอร์นบิล |  10 |  (1) |
| 2023–2024 |  พัทยา ยูไนเต็ด |  20 |  (1) |
| 2024– |  ตราด |  24 |  (2) |
ทีมชาติ
| 2007–2008 |  ไทย U19 |  22 |  (7) |
| 2010–2011 |  ไทย U23 |  4 |  (2) |
| 2012 |  ไทย |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2025
อรรถพงศ์ หนูพรหม “โตโต้” หรือ อรรถพงศ์ กิตติจำรัสศักดิ์ นักฟุตบอลตำแหน่งกองกลาง ฉายา “ซ้ายธรรมชาติ” ปัจจุบันเล่นให้กับตราด ในไทยลีก 2 เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพกับสโมสรแทมปิเนส โรเวอร์ส ในเอส ลีก สิงคโปร์ เมื่อฤดูกาล 2008 เริ่มติดทีมชาติมาตั้งแต่ยุวชนไทย 12 ปี จนถึงเยาวชนไทย อายุ 19 ปี และติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26
ประวัติ

อรรถพงศ์ หนูพรหม หรือ “โตโต้” เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 เป็นคนจังหวัดชลบุรี เริ่มศึกษาในระดับชั้นประถมที่โรงเรียนกุลศิริศาสน์ จังหวัดชลบุรี ถึงชั้นประถมปีที่ 4 ด้วยความที่รักฟุตบอลมาตั้งแต่แรกจึงมาสอบเข้าที่โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร เพื่อจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับฟุตบอลโดยตรงและหาประสบการณ์ในการเล่นฟุตบอล พร้อมกับเรียนในชั้นประถมปีที่ 5 จนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากนั้นได้ย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยเป็นกำลังสำคัญหลักของทีมในการแข่งขันฟุตบอลนักเรียนมาโดยตลอดทั้งสองโรงเรียน และได้พาทีมอัญสัมชัญธนบุรีคว้าแชมป์ฟุตบอลนักเรียนทั้งรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ประเภท ก และ รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ประเภท ก พร้อมรับตำแหน่งนักเตะยอดเยี่ยม MVP ทั้ง 2 รุ่นมาครอง
อรรถพงศ์ เคยได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่นกีฬาฟุตบอล โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร ประจำปี 2546 จากสำนักสวัสดิการสังคม และรางวัลนักฟุตบอลยุวชนไทยยอดเยี่ยม ประจำปี 2547 จากคณะกรรมการสวัสดิการนักฟุตบอลทีมชาติไทย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และยังเข้ารอบ 6 คนสุดท้ายทีม “ช้างไทย” ไปเอฟเวอร์ตัน รุ่นเดียวกับศักรินทร์ จันทร์โยธา, รณชัย รังสิโย และนฤพล อารมณ์สวะ  โดยขณะนั้นมีอายุเพียงแค่ 15 ปี
อรรถพงศ์ เล่นในระดับสโมสรครั้งแรกเมื่ออายุ 18 ปี โดยเดินทางไปทดสอบฝีเท้ากับสโมสรฟุตบอลทัมปิเนสโรเวอร์  ในเอสลีก ประเทศสิงคโปร์ และได้เซ็นต์สัญญาเป็นนักเตะอาชีพ ได้ลงเล่นเป็นกำลังหลักในทีมสำรองของสโมสร ต่อมาได้เลื่อนขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่ของสโมสรจนจบฤดูกาล 2008
อรรถพงศ์ ติดทีมชาติครั้งแรกในระดับยุวชนไทย อายุ 12 ปี โดยไปแข่งขันที่ประเทศญี่ปุ่นและติดทีมชาติไทยมาโดยตลอดจนถึงชุดเยาวชนไทย 19 ปี ชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย และเคยเป็นตัวแทนประเทศไทยเดินทางไปแข่งขัน “อดิดาส พลัส ชาลเลนจ์” ที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เมื่อปี 2549 และติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
ผลงานระดับนักเรียน

แชมป์ฟุตบอลนักเรียนกรมพลศึกษา รุ่นอายุ 12 ปี ได้ตำแหน่ง “นักฟุตบอลดีเด่น"
แชมป์ฟุตบอลนักเรียน กทม.  รุ่นอายุ 13 ปี
แชมป์ฟุตบอลชัยพงษ์คัพ รุ่นอายุไม่เกิน 13 ปี
รองแชมป์ฟุตบอลนักเรียน รุ่นอายุ 14 ปี ประเภท ง
รองแชมป์ฟุตบอล “โรงเรียนกีฬาเกมส์” รุ่นอายุ 14 ปี ได้ตำแหน่ง “นักฟุตบอลดีเด่น”
รองแชมป์ฟุตบอลนักเรียนกรมพลศึกษา รุ่นอายุ 14 ปี ประเภทมัธยม
รองแชมป์ฟุตบอลไนกี้ ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย
แชมป์ฟุตบอล “ไทยแลนด์ ไพรม์มินิสเตอร์คัพ” รุ่นอายุ 14 ปี
แชมป์ฟุตบอลนักเรียน รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย
แชมป์ฟุตบอล “อดิดาส พลัส ชาลเลนจ์” ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย
แชมป์ฟุตบอล มวก. นนทบุรีคัพ ประเภทเยาวชน
แชมป์ฟุตบอลนักเรียน รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ประเภท ก ได้ตำแหน่ง “นักกีฬายอดเยี่ยม”
แชมป์ฟุตบอลเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี (ปตท.) ได้รางวัลผู้ทำประตูสูงสุด
แชมป์ฟุตบอลนักเรียน รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ประเภท ก ได้ตำแหน่ง “นักกีฬายอดเยี่ยม”
ผลงานระดับสโมสร

อันดับ 4 เอสลีก สิงคโปร์ ฤดูกาล 2008 (แทมปิเนส โรเวอร์ส)
แชมป์ ไทยลีกดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2010 (ศรีราชา เอฟซี)
แชมป์ ไทยลีกดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2012 (ราชบุรี มิตรผล เอฟซี)
รองแชมป์ โตโยต้าลีกคัพ ฤดูกาล 2012 (ราชบุรี มิตรผล เอฟซี)
แชมป์ ไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออก ฤดูกาล 2022–23 (พัทยา ดอลฟินส์ ยูไนเต็ด)
ผลงานระดับชาติ

ทีมยุวชนไทย อายุ 12 ปี รายการ “ไซตามะ อินเตอร์เนชั่นแนล จูเนียร์ ฟุตบอล แชมป์เปี้ยนชิพ” ครั้งที่ 1 ที่ประเทศญี่ปุ่น ได้อันดับ 5
ทีมชาติไทยชุดเยาวชนอายุ 14 ปี ชิงแชมป์อาเซียน ได้อันดับ 4
ทีมชาติไทยชุดเยาวชนอายุ 14 ปี ไปแข่งขันฟุตบอลเอเอฟซียู 14 เฟสติวัล 2004 ชิงแชมป์เอเชีย รอบคัดเลือก ที่ประเทศกัมพูชา ได้อันดับ 2
ทีมชาติไทยชุดเยาวชน 17 ปี ชิงแชมป์อาเซียน ได้รองแชมป์
ทีมชาติไทยชุดเยาวชน 17 ปี ชิงแชมป์เอเชีย รอบคัดเลือก
ทีมชาติไทยชุดเยาวชน 17 ปี ชิงแชมป์เอเชีย (เพลย์ออฟ) ที่ประเทศมาเลเซีย
ทีมชาติไทยชุดเยาวชน 20 ปี ชิงแชมป์อาเซียน ที่ประเทศเวียดนาม ได้อันดับ 3 และรางวัลแฟร์เพลย์
ทีมนักเรียนไทย รุ่นอายุ 18 ปี ชิงแชมป์เอเชีย ได้อันดับ 3 และรางวัลแฟร์เพลย์
ทีมชาติไทยชุดเยาวชน 19 ปี ชิงแชมป์เอเชีย 2007 รอบคัดเลือก
ทีมชาติไทยชุดเยาวชน 19 ปี ชิงแชมป์เอเชีย 2008 รอบสุดท้าย ที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย
ทีมชาติไทยชุดปรีโอลิมปิค 2012 ที่ประเทศปาเลสไตน์
ทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at Goal
ข้อมูลของ อรรถพงศ์ หนูพรหม ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลตราด  |
| --- | --- |
 1 วรวุฒิ  2 วรากร  3 ภราดร  4 จิระพงค์  5 พิทักษ์ชัย  6 สิทธิโชค  7 พรปรีชา (c)  8 อี กึน-โฮ  9 อซูเบิล  10 โคเฮน  11 ศราวุธ  13 คีรอน  14 อิศอม  17 ธัชพล  19 อนุศักดิ์   21 ภูมิพัฒน์  22 พรชา  23 เดวิด  25 ศุภวัฒน์  28 ชัยพร  30 ประพัฒน์  33 อรรถพงศ์  36 ซอมี่นทู่น  39 เรืองยศ  46 เฟลลีเป  99 เปาลิสตา  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สมชาย
ประเทศแคนาดา
ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง ทิศเหนือจรดมหาสมุทรอาร์กติก ทิศใต้จรดสหรัฐ 
ทิศตะวันออกจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ทิศตะวันตกจรดมหาสมุทรแปซิฟิกและรัฐอะแลสกาของสหรัฐ
ประวัติศาสตร์ > อาณานิคมยุโรป

ฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองแคนาดาฝั่งตะวันออกใน พ.ศ. 2077 (ค.ศ. 1534) และได้เริ่มตั้งถิ่นฐานใน พ.ศ. 2147 (ค.ศ. 1604) ปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝรั่งเศสกับอังกฤษเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2256 (ค.ศ. 1713) อันเนื่องจากเหตุผลด้านการประมงและการค้าขนสัตว์ ซึ่งในที่สุดดินแดนแคนาดาก็ตกเป็นของอังกฤษ
ประวัติศาสตร์ > ศตวรรษที่ 20

พ.ศ. 2392 (ค.ศ. 1849) แคนาดาได้รับการยอมรับในสิทธิการปกครองตนเอง และต่อมา พ.ศ. 2410 (ค.ศ. 1867) ได้มีการจัดตั้ง ประเทศแคนาดาในเครือจักรภพ (Dominion of Canada) ในลักษณะของสหพันธรัฐซึ่งประกอบด้วยอัปเปอร์แคนาดา (Upper Canada) และโลว์เออร์แคนาดา (Lower Canada) (ได้แก่ ออนแทรีโอ เกแบ็ก โนวาสโกเชีย และนิวบรันสวิกในปัจจุบัน) ซึ่งต่อมาได้ขยายออกไปทางภาคตะวันตกจนถึงรัฐบริติชโคลัมเบีย
พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) แคนาดาได้รับสถานะเป็นประเทศที่เท่าเทียมกับอังกฤษโดยมีกษัตริย์อังกฤษเป็นพระประมุข และต่อมาใน พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ ก็ได้เข้าร่วมเป็นรัฐที่สิบของแคนาดา
การแบ่งเขตการปกครอง

บทความหลัก: เขตการปกครองของแคนาดา
แคนาดาเป็นสหพันธรัฐที่ประกอบด้วย 10 รัฐ (อังกฤษและฝรั่งเศส: province) และ 3 ดินแดน (อังกฤษ: territory; ฝรั่งเศส: territoire) ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างรัฐกับดินแดนคือ รัฐของแคนาดาได้รับมอบอำนาจจากบทบัญญัติในกฎหมายรัฐธรรมนูญโดยตรง ขณะที่ดินแดนของแคนาดาจัดตั้งขึ้นโดยกฎหมายของสหพันธรัฐ ดังนั้น รัฐบาลสหพันธ์จึงมีอำนาจโดยตรงในการควบคุมดูแลดินแดน ส่วนรัฐบาลของรัฐนั้นจะมีอำนาจและสิทธิในการปกครองตนเองมากกว่า
รัฐและดินแดนของแคนาดามีรายชื่อดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง > รัฐ

| --- | --- |
 เกแบ็ก (ควิเบก)  ซัสแคตเชวัน  นิวบรันสวิก  นิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์  โนวาสโกเชีย:  บริติชโคลัมเบีย  พรินซ์เอดเวิร์ดไอแลนด์  แมนิโทบา  ออนแทรีโอ  แอลเบอร์ตา
เศรษฐกิจ > โครงสร้างเศรษฐกิจ

แคนาดาเป็นประเทศเดียวในกลุ่ม 7 ที่มีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง สาเหตุสำคัญเนื่องจากแคนาดาเป็นประเทศที่มีมาตรการการค้าที่เสรีและโปร่งใสมากที่สุดประเทศหนึ่งในโลก
แคนาดาเป็นประเทศที่พึ่งพิงการค้ากับต่างประเทศเป็นหลัก โดยมีสัดส่วนการค้าต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ถึงร้อยละ 45 สำหรับการส่งออก และร้อยละ 40 สำหรับการนำเข้า รูปแบบการค้าและการลงทุนของแคนาดาจะพึ่งพิงกับสหรัฐเป็นหลัก ทั้งสหรัฐและแคนาดาเป็นประเทศคู่ค้าที่สำคัญที่สุดระหว่างกันทั้งการนำเข้าและการส่งออก อีกทั้งยังมีการจัดทำข้อตกลงการค้าเสรีอเมริกาเหนือ (North American Free Trade Agreement: NAFTA) ซึ่งยิ่งช่วยเสริมมูลค่าการค้าระหว่างสองประเทศให้มากยิ่งขึ้น
เศรษฐกิจ > สถานการณ์เศรษฐกิจ

สำหรับระบบภาษีนำเข้าของแคนาดาประมาณ ร้อยละ 90 เสียภาษีในอัตราร้อยละ 0 อีกทั้งยังให้สิทธิพิเศษแก่สินค้าที่นำเข้าจากประเทศด้อยพัฒนา ยกเว้นในสินค้าประเภทนม สัตว์ปีกและไข่
ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญ ได้แก่ แก๊สธรรมชาติ ทองคำ ถ่านหิน เหล็ก นิกเกิล โพแทช ยูเรเนียม สังกะสี รวมทั้งป่าไม้
อุตสาหกรรมที่สำคัญของแคนาดา ได้แก่ อุตสาหกรรมป่าไม้ ยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ การสื่อสารและคมนาคม เหมืองแร่ และพลังงาน
สินค้าส่งออกสำคัญ ได้แก่ สินแร่ เครื่องยนต์ รถยนต์ กระดาษ ไม้เนื้ออ่อน พลังงานปิโตรเลียมดิบ แก๊สธรรมชาติ ไฟฟ้า อะลูมิเนียม อุปกรณ์สื่อสาร ชิ้นส่วนอากาศยาน ระบบคอมพิวเตอร์
สินค้านำเข้าสำคัญ ได้แก่ เครื่องจักร น้ำมันดิบ เคมีภัณฑ์ เครื่องยนต์ สินค้าอุปโภคบริโภค อาหาร
ประเทศคู่ค้าที่สำคัญ ได้แก่ สหรัฐ จีน ญี่ปุ่น สหราชอาณาจักร เม็กซิโก และเยอรมนี
ภาคการบริการเป็นภาคกิจการที่สำคัญที่สุดของแคนาดา คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 60 ของภาคเศรษฐกิจของประเทศ ธนาคารชั้นนำของแคนาดา 6 แห่ง เป็นหนึ่งใน 100 ธนาคารชั้นนำของโลก และมีสาขาอยู่ในต่างประเทศทั่วโลกกว่า 60 ประเทศ รวมถึงธนาคารโนวาสโกเชียซึ่งมีสาขาอยู่ในไทยด้วย ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านคอมพิวเตอร์และโทรคมนาคม ทำให้แคนาดาสามารถพัฒนาความก้าวหน้าในภาคกิจการนี้เป็นอย่างมาก
ประชากรศาสตร์ > เชื้อชาติ

จำนวนประชากร:37.59 ล้านคน (2562)
สังคมของแคนาดาเป็นสังคมที่มีส่วนผสมของชนชาติต่าง ๆ มากมาย โดยชนชาติที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานมากที่สุด ระหว่าง พ.ศ. 2534 - 2543 คือคนจากเอเชีย (จีน อินเดีย ปากีสถาน ลาว เขมร เวียดนาม ฟิลิปปินส์ อิหร่าน) ซึ่งเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 59.5 ของคนเข้าเมืองเพื่อตั้งถิ่นฐานในแคนาดา
โดยใน พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) รัฐสภาแคนาดาได้ออกกฎหมายคนเข้าเมืองตามข้อเสนอของพรรคอนุรักษนิยม ซึ่งยังคงมีผลบังคับใช้จนทุกวันนี้ สาระสำคัญของกฎหมายดังกล่าวคือการยกเลิกการเลือกปฏิบัติ (ก่อนหน้านี้ มีการออกกฎหมาย พ.ศ. 2430 (ค.ศ. 1887) เพื่อกีดกันการเข้าเมืองของคนจีน และต่อมา ค.ศ. 1910 ได้ออกกฎหมายที่ใช้หลักการแหล่งกำเนิด แบ่งเป็น preferred ซึ่งคือ กลุ่มคนยุโรป และ non-preferred ได้แก่ กลุ่มที่ไม่ใช่ยุโรป) กล่าวคือ การเปิดรับคนเข้าเมืองจากทุกที่อย่างเป็นทางการทั่วไป และการใช้วิธีการคิดคะแนนประเมินน้ำหนัก (point system) ว่าสมควรรับผู้ใดเข้าไปตั้งถิ่นฐานในแคนาดา ทั้งนี้ เป็นที่น่าสังเกตว่า แคนาดามองเรื่องการรับคนเข้าไปตั้งถิ่นฐานอย่างเป็นการถาวร เพื่อเป็นฐานการเก็บภาษีให้แก่รัฐบาลกลางและรัฐบาลของรัฐ
ค่านิยมหลักของสังคมแคนาดาที่ฝังลึกในทุกคนคือ การส่งเสริมและเคารพในสิทธิและเสรีภาพของมนุษย์ ซึ่งเป็นหลักพื้นฐานสำคัญที่สุดของการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สังคมแคนาดาจะสนใจอย่างยิ่งต่อพัฒนาการในประเทศที่มีระบอบการปกครองที่มีการละเมิดสิทธิมนุษยชน
ประชากรศาสตร์ > ศาสนา

โรมันคาทอลิก (39.0%) คริสต์ศาสนิกชนนิกายอื่น ๆ (28.3%) ไม่มีศาสนา (23.9%) อิสลาม (3.2%) ฮินดู (1.5%) ซิกข์ (1.4%) พุทธ (1.1%) ยิว (1.0%) ศาสนาอื่น ๆ (0.6%)
ประชากรศาสตร์ > ภาษา

ภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส เป็นภาษาทางการ ภาษาพื้นเมือง
อ่านเพิ่ม

ภาพรวม
Marsh, James H. (1999). The Canadian Encyclopedia. McClelland & Stewart. ISBN 978-0-7710-2099-5.
วัฒนธรรม
Cohen, Andrew (2007). The Unfinished Canadian: The People We Are. McClelland & Stewart. ISBN 978-0-7710-2181-7.
Vance, Jonathan F. (2011). A History of Canadian Culture. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-544422-3.
ประชากรศาสตร์และสถิติ
Canada Year Book (CYB) annual 1867–1967. Statistics Canada. 2008.
Carment, David; Bercuson, David (2008). The World in Canada: Diaspora, Demography, and Domestic Politics. McGill-Queen's University Press. ISBN 978-0-7735-7854-8.
Canada Year Book, 2012 (Report). Statistics Canada. December 2012. ISSN 0068-8142. Catalogue no 11-402-XWE.
เศรษฐกิจ
Easterbrook, W.T.; Aitken, Hugh G. J. (2015). Canadian Economic History. University of Toronto Press, Scholarly Publishing Division. ISBN 978-1-4426-5814-1.
Economic Survey of Canada - 11 March 2021. OECD. 2022. – (Previous surveys)
Jones-Imhotep, Edward; Adcock, Tina (2018). Made Modern: Science and Technology in Canadian History. UBC Press. ISBN 978-0-7748-3726-2.
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับการทหาร
Conrad, John (2011). Scarce Heard Amid the Guns: An Inside Look at Canadian Peacekeeping. Dundurn Press. ISBN 978-1-55488-981-5.
Thomas Juneau; Philippe Lagassé; Srdjan Vucetic, บ.ก. (2019). Canadian Defence Policy in Theory and Practice. Springer Nature. ISBN 978-3-03-026403-1. OCLC 1120056171.
ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ
Daniel R. Montello; Michael T. Applegarth; Tom L. McKnight (2021). Regional Geography of the United States and Canada: Fifth Edition. Waveland Press. ISBN 978-1-4786-4712-6.
Stanford, Quentin H, บ.ก. (2008). Canadian Oxford World Atlas (6th ed.). Oxford University Press (Canada). ISBN 978-0-19-542928-2.
รัฐบาลและกฎหมาย
Jacob, Joseph W. (2007). Canadian Charter of Rights and Freedoms: Democracy for the People and for Each Person. Trafford Publishing. ISBN 978-1-4269-8016-9.
Malcolmson, Patrick; Myers, Richard (2009). The Canadian Regime: An Introduction to Parliamentary Government in Canada (4th ed.). University of Toronto Press. ISBN 978-1-4426-0047-8.
Morton, Frederick Lee (2002). Law, politics, and the judicial process in Canada. Frederick Lee. ISBN 978-1-55238-046-8.
ประวัติศาสตร์
Careless, J. M. S. (2012). Canada: A Story of Challenge (Revised ed.). Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-67581-0.
Francis, RD; Jones, Richard; Smith, Donald B (2009). Journeys: A History of Canada. Nelson Education. ISBN 978-0-17-644244-6.
Taylor, Martin Brook; Owram, Doug (1994). Canadian History (2 volumes). University of Toronto Press. ISBN 978-0-8020-5016-8, ISBN 978-0-8020-2801-3
สวัสดิการสังคม
Finkel, Alvin (2006). Social Policy and Practice in Canada: A History. Wilfrid Laurier University Press. ISBN 978-0-88920-475-1.
Thompson, Valerie D. (2015). Health and Health Care Delivery in Canada. Elsevier Health Sciences. ISBN 978-1-927406-31-1.
Burke, Sara Z.; Milewski, Patrice (2011). Schooling in Transition: Readings in Canadian History of Education. University of Toronto Press. ISBN 978-0-8020-9577-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลทั่วไป
Canada from UCB Libraries GovPubs
ประเทศแคนาดา ที่เว็บไซต์ Curlie
Canada profile from the OECD
Canadiana: The National Bibliography of Canada from Library and Archives Canada
Key Development Forecasts for Canada from International Futures
รัฐบาล
ผู้สำเร็จราชการแห่งแคนาดา
รัฐบาลแคนาดา
นายกรัฐมนตรีแคนาดา
ท่องเที่ยว
Canada's official website for travel and tourism
Official website of Destination Canada
การศึกษา
A Guide to the Sources เก็บถาวร 2016-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from International Council for Canadian Studies
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  กรีซ  โครเอเชีย  โปแลนด์ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  สารานุกรมอินเทอร์เน็ตของยูเครน  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
แผนที่เขตการปกครองของแคนาดา
คำพูน บุญทวี

| คำพูน บุญทวี จ> ภ. |
| --- | --- |

เกิด: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2471 ตำบลทรายมูล จังหวัดยโสธร
เสียชีวิต: 4 เมษายน พ.ศ. 2546 (74 ปี)
นามปากกา: คำพูน บุญทวี คร้าม ควนเปลว พงศ์พริ้ง
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: ไทย
แนว: นวนิยาย เรื่องสั้น
ผลงานที่สำคัญ: ลูกอีสาน
รางวัลสำคัญ: ศิลปินแห่งชาติ - สาขาวรรณศิลป์ พ.ศ. 2544
คู่สมรส: ประพิศ ณ พัทลุง (2504 – ?)  ลันนา เจริญสิทธิชัย (? – 2546)
บิดามารดา: สนิท บุญทวี (บิดา) ลุน บุญทวี (มารดา)
 สถานีย่อยโลกวรรณศิลป์
คำพูน บุญทวี (26 มิถุนายน พ.ศ. 2471 – 4 เมษายน พ.ศ. 2546) นักเขียนสารคดี เรื่องสั้น และนวนิยายเกี่ยวกับชีวิตของชาวไทยอีสานและชีวิตคนในคุก ได้รับรางวัลซีไรต์เป็นคนแรกของไทยเมื่อ พ.ศ. 2522 จากนวนิยายเรื่อง ลูกอีสาน และได้รับยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ประจำปี พ.ศ. 2544
ประวัติ

คำพูน บุญทวี เดิมชื่อ คูน เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2471 ที่บ้านทรายมูล ตำบลทรายมูล อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันเป็นตำบลทรายมูล อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร) เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมด 7 คนของนายสนิทและนางลุน บุญทวี
คำพูนเรียนหนังสือที่บ้านเกิดจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนปรีชาบัณฑิต จากนั้นจึงเริ่มทำงานหลายอย่างในจังหวัดภาคอีสาน เป็นหัวหน้าคณะรำวง และขายยาเร่ ต่อมาเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เป็นกรรมกรรับจ้างรายวันที่ท่าเรือคลองเตย เป็นคนเลี้ยงม้าแข่ง เป็นสารถีสามล้อ จนกระทั่งสอบเป็นครูได้บรรจุที่ภาคใต้ ต่อมาแต่งงานกับ นางประพิศ ณ พัทลุง เมื่อ พ.ศ. 2493 มีบุตรกับ นางประพิส 8 คน แล้วมีภรรยาอีกคนที่เป็นคนจังหวัดยโสธร มีลูกด้วยกัน 1 คน บุตรของคำพูน บุญทวี มีดังนี้
นางพงค์พริ้ง บุญทวี (หฤทัย สมิท) แต่งงานครั้งที่ 1 กับ นาย มนตรี นนทเกษ มีบุตร 3 คน แต่งงาน ครั้งที่สองกับชาวอังกฤษ
นางพัทธยา กมลานนท์ มีบุตร 2 คน อยู่ที่ จังหวัดระนอง ประเทศไทย
นายขุนพล บุญทวี ภรรยาชื่อ ธิดา (ก้านบัว) บุญทวี มีลูก1 คน เสียชีวิตตอนที่ลูกยังไม่คลอด
นางพรพนา สมิท แต่งงานกับชาวอังกฤษ ไม่มีบุตร อาศัยอยู่ที่ประเทศอังกฤษ
นายเฉลิมพล บุญทวี ภรรยาชื่อ วันเพ็ญ มีบุตรสาว 1 คน เสียชีวิตลงเมื่อ อายุ 30 ปี
นางสาวพวงผกา บุญทวีเบเกอร์ (หย่าร้าง) มีบุตร 3 คน อยู่ที่จังหวัดภูเก็ต
นายรัฐไทย บุญทวี แต่งงานกับภรรยาชื่อนภาลัย ที่บ้านหล่อยูง มีบุตรสาวด้วยกัน 3 คน เสียชีวิตลงเมื่อ อายุ 31 ปี
นางสาว พูนพิสมัย บุญทวี หย่าร้าง มีบุตร 2 คน อยู่ที่จังหวัดภูเก็ต
และมีลูกชายจากภรรยาก่อนจะมาอยู่กินกับนาง ลันนาอีก 1 คน รวมบุตรธิดา 9 คน   โดยภรรยาคนแรก นางประพิส ณ พัทลุง เสียชีวิตเมื่ออายุเพียง 46 ปี
คำพูนสอนหนังสืออยู่ 9 ปี จึงเปลี่ยนไปเป็นผู้คุมเรือนจำ ลาออกจากราชการเมื่ออายุได้ 48 ปีเศษ แล้วไปมาระหว่างระนอง–กรุงเทพฯ ต่อมาพบกับนาง ลันนา เจริญสิทธิชัย ซึ่งภายหลังได้เขียนนวนิยายเรื่อง "เจ๊กบ้านนอก" โดยใช้นามปากกาว่า กิมหลั่น และร่วมกันทำสำนักพิมพ์โป๊ยเซียน เพื่อพิมพ์หนังสือของครอบครัว
คำพูน บุญทวี ได้รับการยกย่อง เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2544
วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2546 คำพูนได้เสียชีวิตลงด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน รวมอายุได้ อายุ 74 ปี และได้รับพระราชทานเพลิงศพจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
การทำงาน

เขาเริ่มเขียนหนังสือครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 เมื่อครั้งยังเป็นผู้คุมขณะนั้นมีปัญหาเศรษฐกิจในครอบครัว เขาจึงมุมานะอ่านหนังสือ และเขียนเรื่องสั้น เรื่องสั้นเรื่องแรกที่เขียนคือ "ความรักในเหวลึก" ส่งไปที่นิตยสารฟ้าเมืองไทย ของอาจินต์ ปัญจพรรค์ อาจินต์ได้เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "นิทานลูกทุ่ง" พร้อมทั้งสนับสนุนให้เขาเขียนหนังสือต่อไป เขาจึงเขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ มนุษย์ 100 คุก จากนั้นก็เขียนเรื่อยมา เขาจึงกลายเป็นนักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น และสารคดี
ผลงาน

หนังสือที่ได้รับรางวัลได้แก่:
ลูกอีสาน ได้รับรางวัลดีเด่น ประเภทนวนิยาย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2519 และได้รับรางวัลซีไรต์ เมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นผลงานที่ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ ได้รับคัดเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาระดับมัธยมปลาย ลูกอีสาน ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศหลายภาษา เช่น อังกฤษ ญี่ปุ่น มลายู และฝรั่งเศส
นายฮ้อยทมิฬ ได้รับรางวัลชมเชย ประเภทนวนิยายจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2520
ผลงาน > นวนิยายเรื่องอื่น ๆ

ดอกฟ้ากับหมาคุก
คำสารภาพของคนขี้คุก
เลือดอีสาน
อีสานพเนจร
เสียงกระซิบจากโซ่ตรวน
ลูกลำน้ำโขง
วีรบุรุษเมืองใต้
ใหญ่ก็ตายไม่ใหญ่ก็ตาย
นายหน้า แมงดา อาโก โสเภณีเด็ก
นรกหนาวในเยอรมัน
ตำนานรักลูกปักษ์ใต้
ลูกอีสานขี่เรือบิน (บันทึกประสบการณ์ในการไปรับรางวัลซีไรต์ที่กรุงเทพฯ จากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และการเดินทางไปทัศนศึกษาที่ประเทศฟิลิปปินส์)
แผนชั่วเชือดอีสาน (นวนิยายเกี่ยวกับกบฏผู้มีบุญใน พ.ศ. 2440)
นายฮ้อยทมิฬ ภาคสมบูรณ์
นักเลงตราควาย
หอมกลิ่นบาทา
ผลงาน > รวมเรื่องสั้น

หอมกลิ่นบาทา
นักเลงลูกทุ่ง
แม่หม้ายที่รัก
เสือกเกิดมารวย
พยาบาลที่รัก
ผลงาน > สารคดี

ไปยิงเสือโคร่ง
คำพูนกลัวตาย
สีเด๋อย่ำเยอรมัน
นิทานพื้นบ้านอีสาน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
เจนภพ โพธิ์ขี

เจนภพ โพธิ์ขี (ชื่อเล่น เจน)เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นให้กับตราด ในไทยลีก 2 และทีมชาติไทย
สโมสร

ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2559 การแข่งขันยามาฮาลีกวัน เจนภพทำสองประตู ช่วยให้ลำปางเปิดบ้านเอาชนะพีทีที ระยอง ไปได้ 3–1
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 เจนภพได้รับบาดเจ็บขณะเล่นให้กับอุบล ยูไนเต็ด
วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2564 เจนภพทำคนเดียวสองประตูช่วยให้ต้นสังกัดอย่างโปลิศ เทโรเปิดบ้านเอาชนะชลบุรี 2–0 นับเป็นชัยชนะนัดแรกของทีมในไทยลีก ฤดูกาล 2564–65
ทีมชาติ

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 เจนภพถูกเรียกติดทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ในการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี ที่ประเทศพม่า
ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559 เจนภพทำหนึ่งประตูช่วยให้ทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เอาชนะเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในนัดกระชับมิตร ไปได้ 2–0 ต่อมาในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 เจนภพได้ลงเล่นเป็นตัวจริงให้กับทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในนัดกระชับมิตรที่เสมอกับไทยฮอนด้า 2–2
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 เจนภพถูกเรียกติดทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในการแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565 เจนภพได้ลงให้กับทีมชาติไทยนัดแรกซึ่งเป็นนัดชิงชนะเลิศนัดที่ 2 ในศึกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ไทย | 2565 | 1 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 1 | 0 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

ไทยลีก 3: 2563–64
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน: 2563
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ เจนภพ โพธิ์ขี ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลตราด  |
| --- | --- |
 1 วรวุฒิ  2 วรากร  3 ภราดร  4 จิระพงค์  5 พิทักษ์ชัย  6 สิทธิโชค  7 พรปรีชา (c)  8 อี กึน-โฮ  9 อซูเบิล  10 โคเฮน  11 ศราวุธ  13 คีรอน  14 อิศอม  17 ธัชพล  19 อนุศักดิ์   21 ภูมิพัฒน์  22 พรชา  23 เดวิด  25 ศุภวัฒน์  28 ชัยพร  30 ประพัฒน์  33 อรรถพงศ์  36 ซอมี่นทู่น  39 เรืองยศ  46 เฟลลีเป  99 เปาลิสตา  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สมชาย