stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรคแอมิลอยด์

| โรคแอมิลอยด์ (Amyloidosis) |
| --- | --- |

Classic facial features of AL amyloidosis with bleeding under the skin (bruising) around the eyes
สาขาวิชา: Hematology, Endocrinology, rheumatology, cardiology
อาการ: Feeling tired, weight loss, swelling of the legs, shortness of breath, bleeding, feeling light headed with standing
การตั้งต้น: 55–65 years old
สาเหตุ: Genetic or acquired
วิธีวินิจฉัย: Tissue biopsy
การรักษา: Supportive care, directed at the underlying cause, dialysis, organ transplantation
พยากรณ์โรค: Improved with treatment
ความชุก: 3–13 per million per year (AL amyloidosis)
การเสียชีวิต: 1 per 1,000 people (developed world)
โรคแอมิลอยด์ หรือ แอมิลอยโดซิส (อังกฤษ: amyloidosis) เป็นกลุ่มของโรคที่ทำให้มีโปรตีนผิดปกติสะสมอยู่ในเนื้อเยื่อส่วนต่างๆ เรียกโปรตีนผิดปกตินี้ว่า แอมิลอยด์ ผู้ป่วยอาจมีอาการได้หลายอย่าง ส่วนใหญ่เป็นอาการแบบไม่เฉพาะเจาะจง อาการเหล่านี้ เช่น อ่อนเพลีย แขนขาบวม น้ำหนักลด หายใจลำบาก ใจสั่น ความดันเลือดลดต่ำเมื่อเปลี่ยนท่า เป็นต้น ในผู้ป่วยโรคแอมิลอยด์ชนิด AL อาจมีอาการที่ค่อนข้างจำเพาะ คือ ลิ้นใหญ่ และมีรอยช้ำรอบตาได้ ในขณะที่ผู้ป่วยโรคแอมิลอยด์ชนิด ATTR แบบธรรมชาติ (wile-type) อาจพบอาการปวดข้อมือทั้งสองข้างจากกลุ่มอาการคาร์ปัลทันเนล ช่องไขสันหลังส่วนเอวตีบ เส้นเอ็นกล้ามเนื้อไบเซ็พฉีกขาด โรคของเส้นประสาทชนิดเส้นใยเล็ก และการทำงานผิดปกติของระบบประสาทอัตโนมัติ
Skin features of amyloidosis cutis dyschromica. Hyperpigmented and hypopigmented macules on (A) lower legs, (B) back and waist, (C) waist. (D) Individual blisters on upper arm
แหล่งข้อมูลอื่น

โรคแอมิลอยด์ ที่เว็บไซต์ Curlie
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: E85 ICD-9-CM: 277.3 MeSH: D000686 DiseasesDB: 633
ทรัพยากรภายนอก: eMedicine: med/3377 Patient UK: โรคแอมิลอยด์
แม่แบบ:Amyloidosis
โรคฮีโมฟิเลีย

| ฮีโมฟิเลีย (Haemophilia) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Hemophilia
การออกเสียง: /hiːməˈfɪliə/ 
สาขาวิชา: Haematology
อาการ: Easy and prolonged bleeding
การตั้งต้น: At birth
สาเหตุ: Usually genetic
วิธีวินิจฉัย: Blood test
การป้องกัน: Preimplantation screening
การรักษา: Replace missing blood clotting factors
ความชุก: 1 in 7,500 males (haemophilia A), 1 in 40,000 males (haemophilia B)
ไรอัน ไวต์  ชาวอเมริกันที่ป่วยเป็นโรคฮีโมฟิเลีย
ฮีโมฟิเลีย (อังกฤษ: Haemophilia หรือ Hemophilia ในทวีปอเมริกาเหนือ) เป็นความผิดปกติพันธุกรรมกลุ่มหนึ่งซึ่งทำให้ความสามารถควบคุมเลือดจับลิ่มเสื่อม ซึ่งใช้ห้ามเลือดเมื่อหลอดเลือดแตก ฮีโมฟิเลียเอ (การขาดแฟ็กเตอร์จับลิ่ม 8) เป็นความผิดปกติแบบที่พบบ่อยที่สุด พบในประมาณ 1 ในการคลอดชาย 5,000–10,000 คน ฮีโมฟิเลียบี (การขาดแฟ็กเตอร์ 9) เกิดประมาณ 1 ในทารกชายราว 20,000–34,000 คน
เช่นเดียวกับความผิดปกติโครโมโซมเอ็กซ์เชื่อมโยงตามเพศลักษณะด้อยอื่น ๆ โรคฮีโมฟิเลียมักเกิดในชายมากกว่าหญิง เพราะหญิงมีโครโมโซมเอ็กซ์ 2 โครโมโซม แต่ชายมีโครโมโซมเดียว ฉะนั้นยีนที่บกพร่องจึงปรากฏแน่นอนในชายที่มี เนื่องจากหญิงมีโครโมโซมเอ็กซ์ 2 โครโมโซมและโรคฮีโมฟิเลียพบน้อย โอกาสของหญิที่มีสำเนายีนบกพร่องสองสำเนาจึงพบน้อยมาก ฉะนั้น หญิงแทบทั้งหมดเป็นพาหะไร้อาการของโรค พาหะหญิงสามารถรับยีนบกพร่องจากมารดาหรือบิดาก็ได้ หรืออาจเป็นการกลายพันธุ์ใหม่ นอกจากนี้ ฮีโมฟิเลียซีซึ่งไม่เชื่อมโยงตามเพศ เกิดจากการขาดแฟ็กเตอร์จับลิ่ม 11 ซึ่งเกิดได้ทั้งในสองเพศ พบมากกว่าในชาวยิวอัชเคนาซิ (ยุโรปตะวันออก) แต่พบน้อยในกลุ่มประชากรอื่น
ผู้ป่วยโรคฮีโมฟิเลียมีระดับแฟ็กเตอร์จับลิ่ม (clotting factor) ในน้ำเลือดต่ำหรือกัมมันตภาพของแฟ็กเตอร์จับลิ่มซึ่งจำเป็นต่อกระบวนการเลือดจับลิ่มปกติเสื่อม ฉะนั้น เมื่อหลอดเลือดบาดเจ็บ จะเกิดสะเก็ด (scab) ชั่วคราวได้ แต่การขาดแฟ็กเตอร์จับลิ่มทำให้ไม่มีการเกิดไฟบริน (fibrin) ซึ่งจำเป็นต่อการคงลิ่มเลือด ผู้ป่วยโรคฮีโมฟิเลียมิได้เลือดไหลรุนแรงกว่าผู้ไม่ป่วย แต่เลือดไหลเป็นเวลานานกว่ามาก ในผู้ป่วยโรคฮีโมฟิเลียรุนแรง แม้การบาดเจ็บเล็กน้อยสามารถส่งผลให้เสียเลือดหลายวันหรือสัปดาห์ หรือไม่หายสมบูรณ์เลย ในบริเวณอย่างสมองและในข้อ การเลือดไหลไม่หยุดนี้อาจถึงชีวิตหรือหมดกำลัง (debilitation) ถาวรได้
ประวัติศาสตร์ > ราชวงศ์ยุโรป

บทความหลัก: โรคฮีโมฟิเลียในราชวงศ์ยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮีโมฟีเลียไทย - HemophiliaThai เก็บถาวร 2011-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hemophilia.ca, Hemophilia A & B information, Canadian Hemophilia Society
Hemophilia.org, Types of Bleeding Disorders], UK Haemophilia Society
WFH.org เก็บถาวร 2012-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Online Hemophilia Publications Library: World Hemophilia Federation
Haemophilia.org.uk เก็บถาวร 2009-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, An Introduction to Haemophilia, UK Haemophilia Society
History of Heamophilia Research
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: D66-D68 ICD-9-CM: 286 ICD-O: 0117 OMIM: 306700 Online 'Mendelian Inheritance in Man' (OMIM) 306900 Online 'Mendelian Inheritance in Man' (OMIM) 264900 MeSH: D025861 DiseasesDB: 5555
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000537 eMedicine: med/3528 Scholia: Q134003
โรคไตจากเบาหวาน

| โรคไตจากเบาหวาน (Diabetic nephropathy) |
| --- | --- |
Photomicrography of nodular glomerulosclerosis in Kimmelstein-Wilson syndrome. Source: CDC
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: E10.2, E11.2, E12.2, E13.2, E14.2
ICD-9: 250.4
MeSH: D003928
โรคไตจากเบาหวาน (อังกฤษ: diabetic nephropathy, nephropatia diabetica, Kimmelstiel-Wilson syndrome, nodular diabetic glomerulosclerosis, intercapillary glonerulonephritis) เป็นโรคไตเรื้อรังอย่างหนึ่งซึ่งมีการดำเนินโรคแบบเป็นมากขึ้นเรื่อยๆ เกิดจากความผิดปกติของหลอดเลือดแดงฝอยในโกลเมอรูลัสของไต มีลักษณะเฉพาะคือมีอาการเป็นแบบกลุ่มอาการเนโฟรติกและโรคโกลเมอรูลัสแข็ง (glomerulosclerosis)  เป็นผลมาจากการเป็นเบาหวานมานาน และเป็นข้อบ่งชี้ของการทำการฟอกไตอันดับต้นๆ ในประเทศตะวันตก
โรงพยาบาลทหารที่ 407 (ประเทศยูเครน)

| โรงพยาบาลทหารที่ 407 |
| --- | --- |
ประจำการ: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 – ปัจจุบัน
ประเทศ:  ยูเครน
รูปแบบ: โรงพยาบาล
กองบัญชาการ: เชอร์นิฮิฟ ประเทศยูเครน
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการปัจจุบัน: พันเอก ออแลกซันดร์ สเลซาเรนโก
โรงพยาบาลทหารที่ 407 (อังกฤษ: 407th Military Hospital) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 ที่เชอร์นิฮิฟ และปัจจุบันนี้ เป็นโรงพยาบาลทหารซึ่งสามารถปฏิบัติการได้ของกองทัพยูเครน
โรคเฮิร์ซปรุง

| โรคเฮิร์ซปรุง (Hirschsprung's disease) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Aganglionic megacolon, congenital megacolon, congenital intestinal aganglionosis

Histopathology of Hirschsprung disease showing abnormal acetylcholine esterase (AchE)-positive nerve fibers (brown) in the mucosa
สาขาวิชา: เวชพันธุศาสตร์, กุมารศัลยศาสตร์
อาการ: ท้องผูก, อาเจียน, ปวดท้อง, ท้องร่วง, น้ำหนักไม่ขึ้นตามวัย
ภาวะแทรกซ้อน: Enterocolitis, megacolon, bowel obstruction, intestinal perforation
การตั้งต้น: ภายใน 2 เดือนหลังเกิด
ประเภท: Short-segment, long-segment
สาเหตุ: Genetic
ปัจจัยเสี่ยง: Family history
วิธีวินิจฉัย: Based on symptoms, biopsy
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Chronic intestinal pseudo-obstruction, meconium ileus
การรักษา: การผ่าตัด
ความชุก: พบในทารกแรกเกิด 1 ใน 5,000คน
โรคเฮิร์ซปรุง (อังกฤษ: Hirschsprung's disease, Hirschsprung disease) หรือลำไส้ใหญ่โป่งพองแต่กำเนิด (อังกฤษ: congenital megacolon, congenital aganglionic megacolon) เป็นความผิดปกติแต่กำเนิดชนิดหนึ่งที่ทำให้ลำไส้บางส่วนไม่มีเซลล์ประสาท ทำให้ลำไส้ส่วนที่เป็นโรคบีบตัวตลอดเวลา เกิดเป็นภาวะลำไส้อุดตันขึ้น ผู้ป่วยมักมีอาการท้องผูก อาการอื่นที่พบได้ ได้แก่ อาเจียน ปวดท้อง ถ่ายเหลว การเจริญเติบโตบกพร่อง ส่วนใหญ่มักเริ่มแสดงอาการที่อายุไม่เกิน 2 เดือน ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้ เช่น ลำไส้อักเสบ ลำไส้โป่งพอง ลำไส้อุดตัน และลำไส้ทะลุ เป็นต้น
โรคนี้อาจพบเป็นโรคเดี่ยว หรือพบร่วมกับความผิดปกติทางพันธุกรรมอื่นๆ เช่น กลุ่มอาการดาวน์ กลุ่มอาการวาร์เดนเบิร์ก เป็นต้น กรณีพบเป็นโรคเดี่ยวนั้นราวครึ่งหนึ่งจะเกิดจากการกลายพันธุ์ของยีนเดี่ยว และประมาณ 20% จะพบว่ามีความเชื่อมโยงกับการเกิดโรคในครอบครัว การกลายพันธุ์ต่างๆ เหล่านี้ บางชนิดถ่ายทอดแบบออโตโซมลักษณะเด่น นอกจากนี้แล้วยังมีผู้ป่วยจำนวนหนึ่งที่หาสาเหตุของโรคไม่พบ พ่อแม่ที่มีลูกคนหนึ่งเป็นโรคนี้แล้วจะมีโอกาส 4% ที่ลูกคนต่อไปจะเป็นโรคนี้ด้วย โรคนี้แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือแบบส่วนลำไส้สั้น กับแบบส่วนลำไส้ยาว แบ่งชนิดตามความยาวของลำไส้ที่เกิดโรค บางครั้งอาจพบว่าเป็นที่ลำไส้เล็กได้ด้วย แต่พบน้อยมาก การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการและอาการแสดง การยืนยันการวินิจฉัยทำได้โดยการตัดชิ้นเนื้อออกตรวจ
การรักษาทำได้โดยการผ่าตัดเอาส่วนของลำไส้ที่เป็นโรคออก ขั้นตอนการผ่าตัดจะมีการดึงเอาลำไส้ส่วนที่เป็นโรคผ่านออกทางทวารหนักแล้วตัดออก จึงนิยมเรียกว่าการผ่าตัดแบบ "pull through" (ดึงผ่าน) ผู้ป่วยบางรายอาจจำเป็นต้องรับการปลูกถ่ายลำไส้เพิ่มเติมด้วย โรคนี้พบได้ในทารกแรกเกิดประมาณ 1 ใน 5,000 คน โดยพบในทารกเพศชายบ่อยกว่าทารกเพศหญิง ภาวะนี้เคยถูกบรรยายไว้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1691 โดยนักกายวิภาคศาสตร์ชาวดัทช์ชื่อ Frederik Ruysch และได้ชื่อตามแพทย์ชาวเดนมาร์ก Harald Hirschsprung ซึ่งได้บรรยายภาวะนี้ไว้อีกครั้งเมื่อ ค.ศ. 1888
แหล่งข้อมูลอื่น

โรคเฮิร์ซปรุง ที่เว็บไซต์ Curlie
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: Q43.1 ICD-9-CM: 751.3 OMIM: 142623 MeSH: D006627 DiseasesDB: 5901
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001140 eMedicine: med/1016
| ด ค กExtracellular ligand disorders |
| --- | --- |
Cytokine:  EDA Hypohidrotic ectodermal dysplasia  Camurati-Engelmann disease 
Ephrin:  Craniofrontonasal syndrome 
WNT:  Tetra-amelia syndrome 
TGF:  OFC 11 
Fas ligand:  Autoimmune lymphoproliferative syndrome 1B 
Endothelin:  EDN3 (Waardenburg syndrome IVb, Hirschsprung's disease 4) 
Other:  DHH (DHH XY gonadal dysgenesis)  BMP15 (Premature ovarian failure 4)  TSHB (Congenital hypothyroidism 4) 
see also intercellular signaling peptides and proteins B structural (perx, skel, cili, mito, nucl, sclr) ·  DNA/RNA/protein synthesis (drep, trfc, tscr, tltn) ·  membrane (icha, slcr, atpa, abct, othr) ·  transduction (iter, csrc, itra), trfk
โรคแอดดิสัน

| โรคแอดดิสัน |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Addison disease, chronic adrenal insufficiency, hypocortisolism, hypoadrenalism, primary adrenal insufficiency
สาขาวิชา: วิทยาต่อมไร้ท่อ
อาการ: ปวดท้อง, อ่อนแรง, น้ำหนักลด, ผิวคล้ำขึ้น
ภาวะแทรกซ้อน: ภาวะวิกฤติต่อมหมวกไต
การตั้งต้น: เพศหญิงวัยกลางคน
สาเหตุ: ต่อมหมวกไตมีปัญหา
วิธีวินิจฉัย: การตรวจเลือด, การตรวจปัสสาวะ, การฉายภาพทางการแพทย์
การรักษา: คอร์ติโคสเตอรอยด์ เช่น คอร์ติซอลและฟลูโดคอร์ติโซน
ความชุก: 0.9–1.4 ต่อ 10,000 คน (ประเทศพัฒนาแล้ว)
โรคแอดดิสัน (อังกฤษ: Addison's disease) เป็นความผิดปกติของระบบต่อมไร้ท่อ เนื่องจากต่อมหมวกไตผลิตฮอร์โมนสเตอรอยด์ไม่เพียงพอ อาการทั่วไปที่พบได้แก่ ปวดท้อง, อ่อนแรง, น้ำหนักลด รวมถึงสีผิวคล้ำขึ้น อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนคือภาวะวิกฤติต่อมหมวกไต ร่วมกับอาเจียน, ปวดหลังส่วนล่าง, ช็อกและโคม่า
โรคแอดดิสันเป็นหนึ่งในโรคต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอ สามารถแบ่งเป็น 2 ประเภทได้แก่ แบบปฐมภูมิ คือต่อมหมวกไตผลิตฮอร์โมนคอร์ติซอลและอัลโดสเตอโรนไม่เพียงพอ และแบบทุติยภูมิ คือต่อมใต้สมองผลิตฮอร์โมนอะดรีโนคอร์ติโคโทรปิกไม่เพียงพอ ส่งผลต่อการผลิตคอร์ติซอลในต่อมหมวกไต ความผิดปกตินี้ส่วนใหญ่เกิดจากโรคภูมิต้านตนเองในประเทศพัฒนาแล้ว และวัณโรคในประเทศกำลังพัฒนา การตรวจโรคทำได้ด้วยการการตรวจเลือด, การตรวจปัสสาวะและการฉายภาพทางการแพทย์ การรักษาโรคแอดดิสันมักเป็นการให้ฮอร์โมนทดแทน คือให้ไฮโดรคอร์ติโซนและฟลูโดคอร์ติโซนทางปาก หากอาการแย่ลง จะมีการแนะนำให้ฉีดคอร์ติโคสเตอรอยด์ ร่วมกับการให้น้ำตาลเดกซ์โตรสทางหลอดเลือดดำ หากไม่ได้รับการรักษา อาจเกิดภาวะวิกฤติต่อมหมวกไตและทำให้เสียชีวิตได้
โรคแอดดิสันมีความชุกประมาณ 0.9 ถึง 1.4 ต่อประชากร 10,000 คนในประเทศพัฒนาแล้ว มักพบในเพศหญิงวัยกลางคน นอกจากจะพบในมนุษย์แล้ว โรคนี้ยังสามารถพบในสุนัข โดย 70% พบในสุนัขเพศเมีย โรคแอดดิสันตั้งชื่อตามทอมัส แอดดิสัน แพทย์ชาวอังกฤษที่บรรยายถึงโรคนี้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1855
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โรคแอดดิสัน
"โรคแอดดิสัน (Addison's disease)". Pobpad.
โรงน้ำชา

สำหรับพื้นที่ให้ความช่วยเหลือแก่ผู้แก้ไขใหม่ในวิกิพีเดีย ดูที่ วิกิพีเดีย:โรงน้ำชา
ชาเสิร์ฟในห้องชาที่ Shantytown Heritage Park ในนิวซีแลนด์
โรงน้ำชาในมอสโก เมื่อปี 2017
โรงน้ำชา (อังกฤษ: Teahouse หรือ Tea house) หรือ ห้องน้ำชา (อังกฤษ: Tearoom หรือ Tea room) เป็นสถานที่ที่ให้บริการชาและเครื่องดื่มเบา ๆ อื่น ๆ เป็นหลัก ห้องน้ำชาอาจเป็นห้องที่จัดไว้ในโรงแรม โดยเฉพาะสำหรับการเสิร์ฟน้ำชายามบ่าย หรืออาจเป็นห้องที่ให้บริการเฉพาะชาครีม แม้ว่าการทำงานของห้องน้ำชาอาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์หรือประเทศ แต่โรงน้ำชามักทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของความสัมพันธ์ทางสังคม เช่น ร้านกาแฟ
บางวัฒนธรรมมีสถานประกอบการที่แตกต่างกันออกไปซึ่งมีชาเป็นศูนย์กลางที่แตกต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมชาประจำชาติ ตัวอย่างเช่น ห้องน้ำชาสไตล์อังกฤษหรืออเมริกัน ให้บริการน้ำชายามบ่ายพร้อมของว่างชิ้นเล็กหลากหลายชนิด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tea houses
โรคเพลียความร้อน

โรคเพลียความร้อน (อังกฤษ: heat exhaustion) เป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ที่เกิดจากความร้อน มีสาเหตุจากการสูญเสียน้ำและโซเดียม หากไม่ได้รับการรักษาจะทำให้เป็นโรคลมเหตุร้อน (heat stroke) ได้
อาการ

อาการของโรคเพลียความร้อน ได้แก่ อาการสับสน ปัสสาวะมีสีเข้ม เวียนศีรษะ เป็นลม อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ ตะคริว คลื่นไส้อาเจียน ผิวซีด เหงื่อออกมากและอัตราหัวใจเต้นเร็ว
วิธีการรักษา

วิธีการรักษาเบื้องต้น คือให้ผู้ป่วยพักในที่ร่มอากาศถ่ายเท และให้ดื่มน้ำหรือเครื่องดื่มเกลือแร่
แหล่งข้อมูลอื่น

รับมือลมแดด เพลียแดด - Siriraj E-Public Library เก็บถาวร 2017-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาวะลมแดด-เพลียแดด อากาศร้อนเกิดได้ - Thaihealth.or.th
การดูแลสุขภาพ ปฐมพยาบาล เพลียแดด ลมแดด - กระปุก
โรงพยาบาลคิงซีต (ประเทศนิวซีแลนด์)

| โรงพยาบาลคิงซีต |
| --- | --- |
สปูกเคอส์
ที่ตั้งของโรงพยาบาลคิงซีตเดิมใน ค.ศ. 2008 เก้าปีหลังจากปิดตัวลง

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: คารากา, ภูมิภาคออกแลนด์, ประเทศนิวซีแลนด์
พิกัด: 37°07′48″S 174°47′53″E﻿ / ﻿37.130°S 174.798°E﻿ / -37.130; 174.798
หน่วยงาน
ประเภท: จิตเวช
ประวัติ
เปิดให้บริการ: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932
ปิดให้บริการ: กรกฎาคม ค.ศ. 1999
โรงพยาบาลคิงซีต (อังกฤษ: Kingseat Hospital) เป็นโรงพยาบาลจิตเวชที่ได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในสถานที่หลอกหลอนที่มีชื่อเสียงของประเทศนิวซีแลนด์ โดยมีรายงานการอ้างว่ามีการปรากฏตัวของผีมากกว่าร้อยครั้ง ณ ค.ศ. 2011 โรงพยาบาลนี้ตั้งอยู่ในคารากา ประเทศนิวซีแลนด์ ทางตอนใต้ของออกแลนด์ และตั้งแต่ ค.ศ. 2005 โรงพยาบาลดังกล่าวถูกใช้เป็นสถานที่หนึ่งสำหรับสปูกเคอส์ ที่เชื่อกันว่าสปูกเคอส์เป็นสวนสนุกผีสิงเพียงแห่งเดียวในออสตราเลเชียเมื่อ ค.ศ. 2011 และเป็น "สถานที่ท่องเที่ยวผีสิงอันดับ 1 ในซีกโลกใต้" นอกจากนี้ จากข้อมูลของเว็บไซต์ stuff.co.nz โรงพยาบาลคิงซีตถือเป็นสถานที่หลอกหลอนมากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศนิวซีแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Spookers Haunted Attraction
Haunted Auckland. Retrieved March 2014
โรงพยาบาลกาย

Hospital in central London
| โรงพยาบาลกายส์ |
| --- | --- |
ทรัสต์มูลนิธิเอ็นเอสเอชกายและเซนท์ธอมัส
ทางเข้าโรงพยาบาลกาย


ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เกรทเมซพอนด์, ซัตเติร์ก SE1 9RT, ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ
หน่วยงาน
ระบบการบริการ: เอนเอสเอส ประเทศอังกฤษ
ประเภท: โรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอน
สังกัด: คิงส์คอลเลจลอนดอน / KCLMS
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: No
จำนวนเตียง: 400
ประวัติ
เปิดให้บริการ: 1721; 303 ปีที่แล้ว (1721)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.guysandstthomas.nhs.uk
โรงพยาบาลกาย (อังกฤษ: Guy's Hospital) เป็นโรงพยาบาลเอนเอชเอสใสโบโรออฟซัตเติร์กในลอนดอนกลาง เป็นส่วนหนึ่งของทรัสต์มูลนิธิเอ็นเอสเอชกายและเซนท์ธอมัส และเป็นหนึ่งในคิงส์เฮลธ์พาร์ทเนอส์ ซึ่งเป็นศูนย์การศึกษาด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ โรงพยาบาลกายเป็นโรงพยาบาลสอนประจำวิทยาลัยแพทยศาสตร์ศึกษา คิงส์คอลเลจลอนดอน ร่วมกับโรงพยาบาลเซนท์ธอมัส และ โรงพยาบาลคิงส์คอลเลจ
ปีกทาวเวอร์ (Tower Wing) หรือชื่อเดิม ตึกกาย (Guy's Tower) เคยเป็นอาคารโรงพยาบาลที่สูงที่สุดในโลกเมื่อสร้างเสร็จ ด้วยความสูง 148.65 เมตร (487.7 ฟุต) และจำนวนชั้น 34 ชั้น ก่อนจะถูกล้มตำแหน่งโดยเดอะเบแลร์ในนครนิวยอร์กเมื่อปี 1988 ในปัจจุบันยังคงเป็นหนึ่งในอาคารที่สูงที่สุดในลอนดอน และในปี 2019 เป็นอาคารโรงพยาบาลที่สูงที่สุดเป็นอันดับห้าชองโลก
โรงพยาบาลก่อตั้งขึ้นในปี 1721 โดยเศรษฐีใจบุญ ธอมัส กาย ผู้ร่ำรวยจากการตีพิมพ์คัมภีร์ไบเบิล โดยแรกเริ่มตั้งใจให้เป็นที่รักษาคนไข้ที่ "รักษาไม่ได้แล้ว" ที่ถูกนำออกจากโรงพยาบาลเซนท์ธอมัส
แหล่งข้อมูลอื่น

Guy's and St Thomas' NHS Foundation Trust
Guy's and St Thomas' Charity
Wolfson Centre for Age Related Diseases
Lists of Guy's Hospital students
แม่แบบ:Guy's and St Thomas' NHS Foundation Trust
แม่แบบ:King's Health Partners
แม่แบบ:King's College London
แม่แบบ:UKSkyscrapers
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ออสเตรเลีย 
อื่น ๆ:  IdRef
โรงพยาบาลฮีวู

| โรงพยาบาลฮีวู |
| --- | --- |
กรมอนามัยอีสเทิร์นเคป

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: วิทเทิลซี, อีสเทิร์นเคป, ประเทศแอฟริกาใต้
พิกัด: 32°10′11″S 26°47′30″E﻿ / ﻿32.16986°S 26.79154°E﻿ / -32.16986; 26.79154
หน่วยงาน
ระบบการบริการ: รัฐบาล
ประเภท: ชุมชน
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: มี
จำนวนเตียง: 208 เตียง
ลิงก์
เว็บไซต์: Eastern Cape Department of Health website - Chris Hani District Hospitals
ลิงก์อื่น: รายชื่อโรงพยาบาลในประเทศแอฟริกาใต้
โรงพยาบาลฮีวู (อังกฤษ: Hewu Hospital) เป็นโรงพยาบาลที่ได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลส่วนภูมิภาคในวิทเทิลซี อีสเทิร์นเคป ประเทศแอฟริกาใต้
แผนกโรงพยาบาลประกอบด้วยแผนกฉุกเฉิน, แผนกกุมารเวชศาสตร์, แผนกคลอดบุตร, แผนกผู้ป่วยนอก, บริการผ่าตัด, บริการทางการแพทย์, ห้องผ่าตัดและบริการแผนกการบริหารงานจ่ายกลาง, เภสัชกรรม, การรักษาด้วยยาต้านไวรัส (ARV) สำหรับโรคเอดส์, บริการการให้คำปรึกษาหลังการบาดเจ็บ, บริการห้องปฏิบัติการ, บริการรังสีเอกซ์, บริการซักรีด และบริการครัว
โรคแผลเปื่อยเพปติก

แผลเปื่อย (ulcer) ในบริเวณทางเดินอาหาร
| แผลเปื่อยเพปติก Peptic ulcer disease |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Peptic ulcer, stomach ulcer, gastric ulcer, duodenal ulcer

แผลเปื่อยกระเพาะ
สาขาวิชา: วิทยาทางเดินอาหาร ศัลยกรรมทั่วไป
อาการ: แสบร้อนกลางอก, ปวดท้องส่วนบน, คลื่นไส้, เรอ, อาเจียน, เลือดปนอุจจาระ, น้ำหนักลด, น้ำหนักเพิ่ม, ท้องอืด, เบื่ออาหาร ผิวและตาขาวเป็นสีเหลือง, กลืนลำบาก
ภาวะแทรกซ้อน: เลือดออก, ทางเดินอาหารทะลุ, แผลทะลุ, กระเพาะอาหารอุดตัน
สาเหตุ: Helicobacter pylori, ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตอรอยด์, การสูบบุหรี่, โรคโครห์น
วิธีวินิจฉัย: ขึ้นอยู่กับอาการ, ยืนยันโดยการส่องกล้อง หรือกลืนแบเรียม
โรคอื่นที่คล้ายกัน: มะเร็งกระเพาะอาหาร, โรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ, การอักเสบของเยื่อบุกระเพาะอาหาร, ถุงน้ำดีอักเสบ
การรักษา: หยุดสูบบุหรี่, หยุด NSAID, หยุดดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์, การให้ยา
ยา: ยายับยั้งการหลั่งกรด, สารต้านตัวรับเอช2, ยาปฏิชีวนะ
ความชุก: 87.4 ล้าน (2015)
การเสียชีวิต: 267,500 (2015)
โรคแผลเปื่อยเพปติก (อังกฤษ: Peptic ulcer disease หรือ PUD) คือการแตกที่เยื่อบุด้านในของกระเพาะอาหาร หรือในส่วนแรกของลำไส้เล็ก หรือบางครั้งเป็นในหลอดอาหารส่วนล่าง แผลเปื่อยในกระเพาะอาหารจะเรียกว่า แผลเปื่อยกระเพาะ (gastric ulcer) ถ้าเป็นในส่วนแรกของลำไส้จะเรียกว่า แผลเปื่อยลำไส้เล็กส่วนต้น (duodenal ulcer) อาการที่พบบ่อยที่สุดของแผลเปื่อยลำไส้เล็กส่วนต้นคือ ตื่นตอนกลางคืนโดยมีอาการปวดท้องส่วนบน และอาการปวดท้องส่วนบนจะดีขึ้นเมื่อรับประทานอาหาร ถ้าเป็นแผลเปื่อยกระเพาะ อาการปวดอาจแย่ลงเมื่อรับประทานอาหาร อาการปวดมักเป็นปวดแบบแสบร้อน หรือปวดตื้อ อาการอื่น ๆ ได้แก่ เรอ อาเจียน น้ำหนักลด หรือไม่อยากอาหาร ผู้สูงอายุประมาณหนึ่งในสามจะไม่มีอาการใด ๆ ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิด เช่น เลือดออกในกระเพาะและลำไส้ ทางเดินอาหารทะลุ และการอุดตันของกระเพาะอาหาร โดยอาการเลือดออกเกิดขึ้นได้มากถึงร้อยละ 15 ของผู้ป่วยโรคนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: K25–K27 ICD-9-CM: 531–533 MeSH: D010437 DiseasesDB: 9819
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000206 eMedicine: med/1776 ped/2341
Gastric ulcer images
"Peptic Ulcer". MedlinePlus. U.S. National Library of Medicine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 April 2020. สืบค้นเมื่อ 20 May 2020.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef
โรงพยาบาลเด็กอินทิรา คานธี

| โรงพยาบาลเด็กอินทิรา คานธี |
| --- | --- |

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: วาเซอร์ อักบาร์ ข่าน คาบูล
หน่วยงาน
ประเภท: โรงพยาบาลเด็ก
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: มี
จำนวนเตียง: 150 เตียง
ลานจอดเฮลิคอปเตอร์: ไม่มี
ประวัติ
เปิดให้บริการ: ค.ศ. 2004
โรงพยาบาลเด็กอินทิรา คานธี (อังกฤษ: Indira Gandhi Children's Hospital) ตั้งอยู่ในกรุงคาบูล ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเด็กของประเทศอัฟกานิสถาน โรงพยาบาลแห่งนี้มี 150 เตียง และในปี ค.ศ. 2004 ได้มีศูนย์อัมพาตสมองใหญ่เป็นครั้งแรกในประเทศอัฟกานิสถาน นอกจากนี้ ยังมีศูนย์ขาเทียมที่เปิดขึ้นโดยความช่วยเหลือของรัฐบาลอินเดีย ซึ่งสามารถรองรับได้ถึง 1,000 คนกับขาเทียมชัยปุระ
อนึ่ง แพทย์อินเดียบางคนที่ทำงานในโรงพยาบาลแห่งนี้เสียชีวิตจากการโจมตีกรุงคาบูลเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ที่ดำเนินการโดยตอลิบาน
โรคไข้ริฟต์แวลลีย์

| โรคไข้ริฟต์แวลลีย์ |
| --- | --- |
TEM micrograph of tissue infected with Rift Valley fever virus
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: A92.4
ICD-9: 066.3
DiseasesDB: 31094
MeSH: D012295
โรคไข้ริฟต์แวลลีย์ (อังกฤษ: Rift Valley fever, RVF) เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัสที่อาจก่อให้เกิดอาการขั้นปานกลางถึงรุนแรง  อาการขั้นปานกลางต่างๆ ได้แก่: เป็นไข้ ปวดกล้ามเนื้อ และปวดศีรษะ ซึ่งอาจมีอาการนานถึงหนึ่งสัปดาห์ อาการขั้นรุนแรงต่างๆ ได้แก่: สูญเสียความสามารถในการมองเห็นในช่วงสามสัปดาห์แรกหลังจากติดเชื้อ การติดเชื้อที่สมอง ที่อาจก่อให้เกิดการปวดศีรษะอย่างรุนแรงและเกิดอาการสับสน และการมีเลือดออกร่วมกับความผิดปกติของตับ ซึ่งอาจเกิดขึ้นภายในช่วงวันแรกๆ  ผู้ป่วยที่มีเลือดออกมีโอกาสของการเสียชีวิตสูงถึง 50%
สาเหตุ

เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุของโรคไข้ริฟต์แวลลีย์นี้คือเชื้อไวรัส ประเภท Phlebovirus  เชื้อโรคนี้แพร่ระบาดโดยการสัมผัสโดนเลือดของสัตว์ที่ติดเชื้อโรคหรือหายใจโดยสูดอากาศที่อยู่รอบๆ สัตว์ที่ติดเชื้อโรคที่กำลังถูกฆ่า การดื่มนมดิบจากสัตว์ที่ติดเชื้อโรค หรือถูกยุงที่ติดเชื้อโรคกัด สัตว์ อาทิเช่น วัว แกะ แพะและอูฐอาจติดเชื้อโรคได้การติดเชื้อโรคในสัตว์เหล่านี้โดยมากมักมียุงเป็นพาหะนำโรค ทั้งนี้ไม่พบว่าโรคนี้ติดต่อจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง  การวินิจฉัยโรคสามารถทำได้โดยการตรวจหา แอนติบอดี ต้านไวรัสนี้หรือตรวจหาเชื้อไวรัสในเลือด
การป้องกันและการรักษา

การป้องกันโรคนี้ในคนคือการฉัดวัคซีนต้านเชื้อโรคนี้ให้แก่สัตว์ต่างๆ การฉีดวัคซีนต้องทำก่อนที่จะมีการแพร่ระบาดเกิดขึ้น เนื่องจากการทำในระหว่างที่มีการแพร่ระบาดนั้นจะทำให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้น การหยุดเคลื่อนย้ายสัตว์ในระหว่างการแพร่ระบาดอาจเป็นสิ่งที่มีประโยชน์เช่นกัน เนื่องจากเป็นการลดจำนวนของยุงและหลีกเลี่ยงไม่ให้สัตว์ถูกยุงกัด มีวัคซีนเพื่อป้องกันโรคนี้สำหรับคน อย่างไรก็ตาม วัคซีนนั้นไม่เป็นที่แพร่หลายจนกระทั่งถึงปี 2553 อีกทั้งยังไม่มีการรักษาที่เฉพาะเจาะจงสำหรับผู้ที่ติดเชื้อโรค
ข้อมูลทางระบาดวิทยาและประวัติความเป็นมา

การแพร่ระบาด ของโรคนี้เกิดขึ้นในทวีปแอฟริกาและอาระเบียเท่านั้น การแพร่ระบาดมักเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่มีฝนชุกกว่าปกติซึ่งทำให้จำนวนของยุงเพิ่มขึ้น ครั้งแรกที่มีการรายงานถึงโรคนี้คือในกลุ่มปศุสัตว์ที่ ริฟต์แวลลีย์ ของ เคนยา เมื่อราวปี 2445 และมีการแยกเชื้อของไวรัสนี้เป็นครั้งแรกในปี 2474
โรงผลิตบทความวิจัย

โรงผลิตบทความวิจัย (อังกฤษ: research paper mill) เป็น "องค์กรที่มุ่งแสวงหากำไร ไม่เป็นทางการ และอาจผิดกฎหมาย ซึ่งขายการระบุชื่อเป็นผู้ประพันธ์ในต้นฉบับงานวิจัย ในบางกรณี ธุรกิจนี้เป็นการดำเนินงานที่ซับซ้อนซึ่งขายตำแหน่งผู้ประพันธ์ในรายงานวิจัยฉบับที่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ แต่ในหลายกรณี เอกสารประกอบด้วยข้อมูลที่ฉ้อฉลและมีการลอกเลียนวรรณกรรมอย่างมากหรือไม่เป็นมืออาชีพ จากรายงานของ เนเจอร์ มีรายงานในวารสารวิชาการหลายพันฉบับถูกสืบพบว่ามาจากธุรกิจขายตำแหน่งผู้ประพันธ์จากจีน อิหร่าน และรัสเซีย ทำให้วารสารบางฉบับมีการปรับปรุงกระบวนการตรวจสอบใหม่"
ธุรกิจนี้เป็นปัญหาด้านจริยธรรมงานวิจัยที่ส่งผลต่อการเผยแพร่ผลงานวิชาการ เป็นตัวอย่างของความไม่ซื่อสัตย์ทางวิชาการในเรื่องเกี่ยวกับสัญญาเพื่อการโกงและการเป็นผู้ประพันธ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการรับจ้างเขียนงานวิชาการ อาจรวมถึงการบิดเบือนข้อมูลซึ่งนำไปสู่รายงานที่ไร้ประโยชน์ และบางครั้งอาจนำไปสู่การเพิกถอนวรรณกรรม
ตัวอย่าง

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 ส่วนข่าวของวารสารวิชาการ ไซเอินซ์ ได้รายงานการพบเอกสารฉบับร่างที่มาจากบริษัท "International Publisher Ltd." ซึ่งเป็นธุรกิจขายตำแหน่งผู้ประพันธ์ในงานวิจัยจากรัสเซีย เอกสารดังกล่าวระบุว่ามีรายงานทางวิชาการที่ได้รับการตีพิมพ์หลายร้อยฉบับสำหรับขายตำแหน่งผู้ประพันธ์ผ่านเว็บไซต์ของรัสเซียเพื่อให้นักวิจัยสามารถจ่ายเงินเพื่อซื้อเครดิตทางวิชาการโดยไม่ต้องมีการร่วมดำเนินการวิจัยอย่างถูกต้อง หลังจากตรวจสอบข้อมูลในช่วงระยะเวลาสามปี พบว่ามีบทความ 419 บทความที่ตรงกับต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการต่าง ๆ แล้ว ซึ่งมีความโน้มเอียงอย่างมากที่ได้รับการตีพิมพ์จากสำนักพิมพ์แบบเปิดที่ล่าเหยื่อ ขณะที่ธุรกิจขายตำแหน่งผู้ประพันธ์ในงานวิจัยมีเป้าหมายไปที่วารสารทางวิชาการหลายฉบับ แต่รายงานเกือบ 100 ฉบับได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร International Journal of Emerging Technologies in Learning ของสำนักพิมพ์ Kassel University Press เพียงแห่งเดียว ซึ่งปรากฏมีการประสานกันผ่านการมีส่วนร่วมของบรรณาธิการวารสารที่เป็นผู้ดูแลส่วนของบทความพิเศษ โดยมีที่ว่างสำหรับรายชื่อผู้เขียนร่วมที่ผู้ที่ต้องการมีชื่อในรายงานสามารถประมูลจากที่ไหนก็ได้ในราคาตั้งแต่ 180–5,000 เหรียญสหรัฐ อีกกรณีหนึ่งในข่ายการประสานงานที่แยกจากกัน บรรณาธิการรับเชิญและบรรณาธิการวิชาการที่ได้รับเงินเดือนจากสำนักพิมพ์ MDPI ถูกพบว่าประสานงานในการขายตำแหน่งผู้ประพันธ์ในงานวิจัยในวารสารของ MDPI ที่แตกต่างกัน 4 ฉบับ รวมเป็นรายงานมากกว่า 20 ฉบับ นอกเหนือจากกรณีของการสมรู้ร่วมคิดระหว่างบรรณาธิการและบริษัท International Publisher Ltd. แล้ว ผู้จัดทำรายงานการวิจัยที่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์จำนวนมากยังทำการขายตำแหน่งชื่อผู้ประพันธ์ว่างแก่บรรณาธิการวารสาร และท้ายที่สุดก็ได้รับการยอมรับให้ตีพิมพ์ในวารสารของสำนักพิมพ์ที่มีชื่อเช่น Elsevier, Oxford University Press, Springer Nature, Taylor & Francis, Wolters Kluwer และ Wiley-Blackwell เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2565 สำนักพิมพ์เหล่านี้หลายแห่งได้ดำเนินการสอบสวนในเรื่องนี้แล้ว
ในปี 2566 เกิดกระแสข่าวในประเทศไทยว่าอาจารย์หลายมหาวิทยาลัยมีพฤติกรรมซื้อตำแหน่งผู้ประพันธ์ในงานวิจัย ซึ่งมีคำเรียกว่า "ซื้องานวิจัย" หรือ "ชอปงานวิจัย"