stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ดูเพิ่ม

ทิศตะวันออกเฉียงใต้
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ตูลูซ

| ตูลูซ |
| --- | --- |
เมืองหลักและเทศบาล
Hôpital de La Grave, อาร์ล 5 (Cité de l'espace), Basilica of Saint-Sernin, Place du Capitole, แอร์บัส เอ380, Musée des Augustins, Hôtel d'Assézat, โบสถ์ฌากอแบ็ง
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Per Tolosa totjorn mai
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: อ็อกซีตานี
จังหวัด: โอต-การอน
เขต: แห่ง
อำเภอ: (11 อำเภอ) ตูลูซ-1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 และ 11
สหเทศบาล: มหานครตูลูซ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Jean-Luc Moudenc (LR)
พื้นที่1: 118.3 ตร.กม. (45.7 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2020): 957.5 ตร.กม. (369.7 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (2020): 6,520.2 ตร.กม. (2,517.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 486,828 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 4 ในประเทศฝรั่งเศส
 • ความหนาแน่น: 4,100 คน/ตร.กม. (11,000 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (Jan. 2019): 1,035,280 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,100 คน/ตร.กม. (2,800 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (Jan. 2019): 1,454,158 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 220 คน/ตร.กม. (580 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 31555 /
เว็บไซต์: www.toulouse.fr
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ตูลูซ (ฝรั่งเศส: Toulouse, ออกเสียง: [tuluz] ( ฟังเสียง)) หรือ ตูลูซอ (อุตซิตา: Tolosa, ออกเสียง: [tuˈluzɔ]) เป็นเทศบาลในจังหวัดโอต-การอน ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลักของแคว้นอ็อกซีตานีซึ่งติดกับประเทศสเปน แต่มีพรมแดนธรรมชาติคือเทือกเขาพิรินีคั่นไว้ ตูลูซเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สี่ของประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันมีประชากรอยู่ราว 1,300,000 คน เป็นศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมการบินของโลก โดยเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่และโรงงานของแอร์บัส นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของอินเทลภาคพื้นยุโรปตลอดจนหน่วยงานด้านอวกาศของฝรั่งเศส
อุตสาหกรรม

ตูลูซ ได้ชื่อว่าเป็นเมืองสำคัญแห่งอุตสาหกรรมการบิน เนื่องจากเป็นที่ตั้งของโรงงานแอร์บัส ผู้ผลิตเครื่องบินโดยสารรายใหญ่ระดับโลกของฝรั่งเศส ได้ชื่อว่าเป็น "บ้านของแอร์บัส" เนื่องจากเป็นที่อยู่อาศัยของพนักงานแอร์บัสมากกว่า 25,000 คน และยังเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตคองคอร์ด เครื่องบินความเร็วสูง และยังเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตรถไฟเตเฌเว รถไฟความเร็วสูงของฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของสถาบันศึกษาอวกาศแห่งชาติตูลูซ ที่ได้ชื่อว่าเป็น "นาซ่าแห่งยุโรป" ที่มีพนักงานทำงานกว่า 10,000 คน อีกด้วย
การศึกษา

ตูลูซถือเป็นเมืองใหญ่อันดันสามทางด้านการศึกษาของฝรั่งเศส รองจากปารีสและลียง โดยตูลูซมีจำนวนนักเรียนและนักศึกษารวมกันถึง 110,000 คน ในปี ค.ศ. 2008 และ 122,000 คน ในปี ค.ศ. 2012 โดยตูลูซมีชื่อเสียงด้านการศึกษาวิทยาศาสตร์ชั้นสูงและเทคโนโลยีมากมาย โดยเฉพาะโรงเรียนโปลีเทคนิคระดับสูงที่มีชื่อเสียงในศาสตร์เฉพาะด้าน คือ เกษตรศาสตร์, การไฟฟ้า, คอมพิวเตอร์, ธาราศาสตร์ และเคมีศาสตร์ เช่นเดียวกับที่มีสถานบันการศึกษาที่ถือว่าเป็นที่สุดยอดระดับโลกหลายด้านทั้ง วิศวรกรรมการบิน, พาณิชยกรรม, สัตวแพทยศาสตร์, สถาปัตยกรรม, กฎหมาย และศิลปะ
การศึกษา > การศึกษาระดับอุดมศึกษา

มหาวิทยาลัยตูลูซ (Université de Toulouse) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1229 แต่ในปัจจุบันวลี Université de Toulouse เป็นเพียงชื่อของกลุ่มมหาวิทยาลัยและสถาบันอุดมศึกษาต่าง ๆ ในตูลูซที่มีอำนาจในการจัดการตนเองอย่างเป็นอิสระเฉกเช่นมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ทั่วไป โดยมหาวิทยาลัยและสถาบันอุดมศึกษาดังกล่าวมีดังนี้
มหาวิทยาลัยตูลูซ 1 กาปีตอล (Université Toulouse 1 Capitole) เน้นเปิดสอนในสาขากฎหมาย เศรษฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ และบริหารธุรกิจ
มหาวิทยาลัยตูลูซ - ฌ็อง โฌแร็ส (Université Toulouse - Jean Jaurès) ชื่อเดิมคือมหาวิทยาลัยตูลูซที่ 2 - เลอมีราย (Université de Toulouse II - Le Mirail) เน้นเปิดสอนด้านมนุษยศาสตร์ เช่น สาขาภาษาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ สังคมวิทยา เป็นต้น
มหาวิทยาลัยตูลูซที่ 3 - ปอล ซาบาตีเย (Université Toulouse III - Paul Sabatier) เน้นเปิดสอนด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ แพทยศาสตร์และพยาบาล มหาวิทยาลัยตูลูซ 3 ตั้งชื่อตามศาสตราจารย์ปอล ซาบาตีเย ผู้ได้รับรางวัลโนเบล สาขาเคมี ปี ค.ศ. 1912
สถาบันอุดมศึกษาเฉพาะทาง (grandes écoles) ซึ่งเป็นระบบการศึกษาเฉพาะของฝรั่งเศสที่ขนานไปกับระบบการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัย สถาบันอุดมศึกษาเฉพาะทางที่ตั้งอยู่ที่ตูลูซ ได้แก่
Institut supérieur de l'aéronautique et de l'espace (ISAE) เป็นสถาบันวิศวกรรมการบินและอวกาศที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เกิดจากการรวมตัวของหน่วยงานย่อย SUPAERO ซึ่งเป็นสถาบันการบินของกองทัพอากาศ และ ENSICA ซึ่งเปิดสอนด้านการสร้างอากาศยาน ISAE อยู่ภายใต้สังกัดกระทรวงกลาโหมของฝรั่งเศส
École nationale de l'aviation civile (ENAC) หรือสถาบันการบินพลเรือนแห่งชาติ เป็นสถาบันการศึกษาในสังกัดกระทรวงนิเวศวิทยา การพัฒนาอย่างยั่งยืน และพลังงาน
National Polytechnic Institute of Toulouse (INP Toulouse)
INSA Toulouse
Toulouse Business School
Sciences Po Toulouse
สถาปัตยกรรม

ถึงแม้จะได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมชั้นสูง แต่ตูลูซก็ยังเป็นเมืองที่มีสภาพแวดล้อมที่สะอาด เนื่องจากทางเทศบาลเมืองได้ช่วยกันรักษารวมถึงอนุรักษ์สถาปัตยกรรมโบราณอันเป็นเอกลักษณ์ประจำเมืองตั้งแต่ยุคอาณาจักรโรมันไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้ที่นี่มีทั้งสถาปัตยกรรม, โบราณวัตถุ และโบราณสถานต่าง ๆ มากมาย
ในอดีตตูลูชเคยเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรวิซิกอทในศตวรรษที่ 5 และเป็นเมืองหลวงของแคว้นล็องก์ด็อกในปลายยุคกลาง ในนครตูลูซเป็นที่ตั้งของมรดกโลกโดยยูเนสโกสองแห่งด้วยกันคือ กานาลดูว์มีดี และ มหาวิหารแซงเซร์นัน ตึกรามบ้านช่องในใจกลางเมืองของตูลูซมักก่อด้วยอิฐสีส้มแดง ดูแลคล้ายสีกลีบดอกกุหลาบ จึงทำให้เมืองนี้ได้ชื่อว่า "นครสีชมพู" (La Ville Rose)
แหล่งข้อมูลอื่น

Toulouse tourist office
ToulouseCity.com เก็บถาวร 2020-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาฝรั่งเศส)
Toulouse city guide – About-France.com
Toulouse: pink, violets, red and black – Official French website
Official site (ในภาษาฝรั่งเศส)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่  Pleiades 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
ศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย

ศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (ย่อ: ศนท.) เป็นขบวนการทางการเมืองในประเทศไทยในอดีต
ประวัติ

ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 โดยมีสมาชิกระดับอุดมศึกษา 11 สถาบัน อันเป็นผลมาจากการจัดสัมมนานิสิตนักศึกษาจากทุกสถาบันในหัวข้อ “บทบาทนักศึกษาในการพัฒนาประเทศ” ของคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยจัดขึ้นที่อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ในระหว่างการสัมมนาได้มีการอภิปรายถึงการก่อตั้งศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย ต่อมา กลุ่มผู้นำนิสิตนักศึกษาได้เดินทางไปประชุมที่จังหวัดเชียงใหม่ ที่จัดโดยสมาคมบริการนักศึกษานานาชาติแห่งประเทศไทย (WUS) จากนั้นจึงได้แยกย้ายกันไปประชุมตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ จนก่อตั้ง ศนท. ได้สำเร็จ มีนายโกศล โรจนพันธ์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นเลขาธิการคนแรก กิจกรรมของศูนย์ฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 จนถึงปลายปี พ.ศ. 2515 ส่วนใหญ่ไม่ใช่กิจกรรมทางการเมือง เป็นกิจกรรมทางสังคมตามปกติ เช่น จัดรายการช่วยผู้ประสบภัย จัดรายการถวายพระพร เป็นต้น
กลุ่มนิสิตนักศึกษาอิสระ

แนวความคิดในการต่อสู้เพื่อความชอบธรรมทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมืองในช่วงปี พ.ศ. 2511-2514 ของขบวนการนักศึกษา มักจะได้รับการเผยแพร่และชักจูงจากกลุ่มนิสิตนักศึกษาอิสระอยู่ตลอด ได้แก่ สภาหน้าโดม (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์) กลุ่มฟื้นฟูโซตัสใหม่ (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) กลุ่มต่อต้านญี่ปุ่น (มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์) ฯลฯ
การต่อสู้ของนักศึกษากลุ่มอิสระในแต่ละสถาบันนั้นจะรวมกันต่อสู้กับปัญหาต่างๆ ภายในสถาบันของตนเองเป็นเบื้องแรก และนักศึกษากลุ่มนี้มีความสนใจต่อปัญหาทางการเมืองเสมอ นักศึกษากลุ่มอิสระมักจะโจมตีระบบการศึกษาภายในมหาวิทยาลัยตน และระบบบริหารกิจกรรมของนิสิตนักศึกษาส่วนใหญ่ของมหาวิทยาลัย นักศึกษากลุ่มนี้มักจะพยายามชักจูงนักศึกษาส่วนใหญ่ให้มองเห็นปัญหาความผุโทรมในมหาวิทยาลัย แต่นักศึกษาส่วนใหญ่มักไม่เห็นด้วยและยังคงมุ่งเน้นในกิจกรรมประเภทบันเทิงและพิธีการต่างๆ เช่น การรับน้องใหม่ ไหว้ครู งานกีฬาประเพณีต่างๆ ระบบอาวุโสแบบผิดๆ ที่บังคับให้นักศึกษาปี 1 ประชุมเชียร์ การแต่งกายของนักศึกษาปี 1 ที่แตกต่าง และห้ามนักศึกษาปี 1 ผ่านสถานที่บางแห่ง ฯลฯ สาเหตุแห่งการต่อสู้ของนักศึกษากลุ่มนี้พอสรุปได้ว่า นักศึกษากลุ่มนี้มีทรรศนะว่าการพัฒนาทางการเมืองในสังคมไทยในขั้นต่อไปจะเกิดขึ้นไม่ได้อย่างแน่นอน ถ้าในสังคมมหาวิทยาลัยสนับสนุนให้นักศึกษารุ่นพี่ปกครองรุ่นน้องในทางที่ผิด และริดรอนสิทธิเสรีภาพ ตลอดจนความคิดใหม่ๆของรุ่นน้อง
โครงสร้างภายใน

ลักษณะโครงสร้างการจัดองค์กรประกอบด้วย
คณะกรรมการกลาง มาจากนายกสโสรนักศึกษา หรือนายกองค์การนักศึกษา ของแต่ละสถาบันที่เป็นสมาชิก เป็นกรรมการกลางโดยตำแหน่งคณะกรรมการบริหาร มาจากสโมสรนักศึกษา หรือองค์การนักศึกษา ที่เป็นสมาชิก ส่งเข้ามาสถาบันละ 1 คน ส่วนใหญ่จะเป็นอุปนายกฝ่ายกิจการภายนอกของแต่ละสโมสรนักศึกษาหรือองค์การนักศึกษาของแต่ละมหาวิทยาลัย
เลขาธิการ คณะกรรมการกลางและกรรมการบริหารจะเป็นผู้ลงคะแนนเสียงเลือกตั้งจากผู้สมัครที่ส่งชื่อมาจากแต่ละสโมสรนักศึกษาหรือองค์การนักศึกษาที่เป็นสมาชิก
รองเลขาธิการ 3 คน เลือกตั้งมาในรูปแบบเดียวกับเลขาธิการ มี 3 คน 3 ฝ่าย คือ รองเลขาธิการฝ่ายการเมือง รองเลขาธิการฝ่ายเศรษฐกิจ และรองเลขาธิการฝ่ายสังคมและการศึกษา
ในทางปฏิบัติ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2518 เป็นต้นมาจะมีการตกลงกันเองระหว่างกลุ่มนักศึกษาก้าวหน้า (ฝ่ายซ้าย) จากมหาวิทยาลัยต่างๆ ว่านักศึกษาคนใดเหมาะสมจะเข้ามารับตำแหน่งเลขาธิการและรองเลขาธิการ
การเดินขบวน ชุมนุมประท้วง และรณรงค์ของนิสิตนักศึกษา

การเดินขบวน ชุมนุมประท้วง และรณรงค์ของศูนย์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทยครั้งสำคัญมี 4 ครั้ง คือ
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ซึ่งมีธีรยุทธ บุญมี เลขาธิการศูนย์ฯ ปีการศึกษา พ.ศ. 2515-2516 เป็นผู้นำ ศูนย์ฯ ได้จัดให้มีการรณรงค์ต่อต้านสินค้าญี่ปุ่น และถือเอาวันที่ 20-30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เป็นสัปดาห์ไม่ซื้อสินค้าญี่ปุ่น ปรากฏว่าได้มีการเดินขบวนหลายครั้ง และนักศึกษามหาวิทยาลัยทุกสถาบันให้ความร่วมมือ ศูนย์ฯได้ยื่นหนังสือถึงหัวหน้ารัฐบาลให้หาทางลดการเสียเปรียบกับญี่ปุ่นทุกวิถีทาง และในที่สุด วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ศูนย์ได้จัดให้มีพิธีเผาหุ่นผู้ที่ร่วมมือกับพ่อค้าญี่ปุ่นที่สนามหลวงอันเป็นวันปิดท้ายของการรณรงค์
การเรียกร้องให้นิสิตนักศึกษาหลายสถาบันร่วมเดินขบวนประท้วงประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 299 ที่เปิดโอกาสให้ฝ่ายบริหารก้าวก่ายอำนาจตุลาการ การประท้วงเริ่มดำเนินการขึ้นก่อนโดยนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยรามคำแหง ต่อมาศูนย์ฯจึงเข้าร่วมด้วย และได้ชักชวนให้สถาบันอื่นๆ มาร่วมประท้วงด้วย และมีการประท้วงข้ามคืนวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ในที่สุดรัฐบาลก็ยอมตามเสียงประท้วง
ในตอนต้นปี พ.ศ. 2516 ระหว่าง 5-20 มกราคม ศูนย์ได้จัดการรณรงค์ให้มี "ปักษ์เลิกซื้อสินค้าฟุ่มเฟือยของต่างประเทศ" ทั้งนี้เพื่อหวังให้จะเปลี่ยนค่านิยมของคนไทยที่นิยมใช้สินค้าฟุ่มเฟือย และหวังให้คนไทยกลับมานิยมใช้ของไทยแทน
การประท้วงกรณีนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง 9 คนที่ทำหนังสือ "มหาวิทยาลัยที่ยังไม่มีคำตอบ" ถูกลบชื่อจากการเป็นนักศึกษาโดยคำสั่งของ ดร.ศักดิ์ ผาสุขนิรันดร์ อธิการบดี นักศึกษารามคำแหงจึงประท้วงและศูนย์ฯได้เข้าสนับสนุน โดยมีนิสิตนักศึกษาทุกสถาบันเข้าร่วมเกินชบวนเมื่อวันที่ 21-22 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ในการเดินขบวนครั้งนี้นิสิตนักศึกษาระดับอุดมศึกษาทั้งของรัฐและเอกชนหลายสถาบันได้มาร่วมชุมนุมประท้วงที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยเป็นจำนวนไม่ต่ำกว่า 8 หมื่นคน และยิ่งใหญ่กว่าทุกครั้งที่ผ่านมาในอดีต ประชาชนได้ให้การสนับสนุน การเรียกร้องในการเดินขบวนระยะแรก เพียงต้องการให้มหาวิทยาลัยรามคำแหงรับนักศึกษา 9 คนเข้าเป็นนักศึกษาตามเดิม และเรียกร้องให้อธิการบดีลาออก แต่ต่อมาได้มีการเรียกร้องให้รัฐบาลคืนอำนาจการปกครองให้แก่ประชาชน และเรียกร้องให้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญภายใน 6 เดือนอีกด้วย ผลลงเอยที่ฝ่ายนักศึกษาชนะ คือ อธิการบดีต้องลาออก แต่ข้อเรียกร้องของศูนย์ฯอีกข้อหนึ่งคือต้องการให้มีรัฐธรรมนูญภายใน 6 เดือนนั้นไร้ผล
ผลจากการเดินขบวนฯ

ผลจากการเดินขบวนของนิสิตนักศึกษาภายใต้การนำของศูนย์ฯ 2 ครั้งคือกรณีต่อต้านสินค้าญี่ปุ่น กับกรณีประท้วงเรื่องนักศึกษารามคำแหง 9 คนถูกลบชื่อ ทำให้ศูนย์ฯกลายเป็นกลุ่มอิทธิพลทางการเมืองที่ท้าทายและทัดทานอำนาจเผด็จการของคณะไปโดยปริยาย
นอกจากการประท้วงของศูนย์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทยแล้ว ในปี พ.ศ. 2516 ก็มีการประท้วงต่อรัฐบาลของนิสิตนักศึกษากลุ่มอิสระต่างๆ ด้วย แต่ไม่มีการเดินขบวน เช่น
การประท้วงของกลุ่มอนุรักษ์ธรรมชาติทุกสถาบัน กรณีพรานบรรดาศักดิ์อันประกอบไปด้วยทหารตำรวจจำนวนหนึ่งไปล่าสัตว์ที่ทุ่งใหญ่นเรศวร
การประท้วงของกลุ่มอนุรักษ์ธรรมชาติทุกสถาบัน กรณีโรงงานอุตสาหกรรมทำให้น้ำในแม่น้ำแม่กลองเป็นพิษ
การชุมนุมประท้วงของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสถาบันอื่นๆ เรื่องการกำจัดเสรีภาพในการจัดอภิปรายในมหาวิทยาลัย
การต่อต้านฐานทัพอเมริกัน และการแทรกซึมขององค์การซีไอเอ (CIA) ในประเทศไทย
ความขัดแย้งเรื่องการจัดตั้งโรงเรียนแพทย์ทหาร
ความขัดแย้งระหว่างนักศึกษากับรัฐบาลต่างๆ เหล่านี้ ทำให้ความกดดันที่ได้สะสมมาช้านานได้ก่อให้เกิดการท้าทายของประชาชนทุกอาชีพต่อรัฐบาลของคณะปฏิวัติ ในการเรียกร้องเพื่อให้ได้มาซึ่งรัฐธรรมนูญของประชาชน ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2516 และรัฐบาลได้ใช้อำนาจเข้าจับกุมกลุ่มประชาชนผู้เรียกร้องรัฐธรรมนูญ โดยตั้งข้อหาเป็นกบฏต่อแผ่นดินและเป็นพวกคอมมิวนิสต์ ผลที่ตามมาก็คือการผนึกกำลังกันต่อสู้เป็นคลื่นไฟลูกใหญ่ของมวลชน ภายใต้การนำของศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย เพื่อให้รัฐบาลทหารปลดปล่อย 13 ผู้ต้องหาที่เรียกร้องรัฐธรรมนูญอย่างไม่มีเงื่อนไขและให้รัฐบาลเร่งรัดประกาศใช้รัฐธรรมนูญโดยเร็ว จนทำให้ประชาชน นักเรียน นักศึกษาต้องเอาชีวิตเลือดเนื้อและวิญญานเข้าแลกกับอาวุธที่ร้ายแรงของทหารตำรวจที่ได้รับคำสั่งจากทรราชย์ทั้ง 3 คือ จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี และผู้บัญชาการทหารสูงสุด จอมพลประภาส จารุเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อธิบดีกรมตำรวจ และรองผู้บัญชาการทหาสูงสุด พ.อ.ณรงค์ กิตติขจร บุตรชายนายกรัฐมนตรี จนกระทั่งทั้ง 3 คนและภรรยา ต้องหนีออกนอกประเทศไทยไป และได้มีการจัดตั้งรัฐบาล โดยพระบรมราชโองการของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ด้วยการนำของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ นายกรัฐมนตรีขึ้นทำการบริหารประเทศชั่วคราว จนกว่าจะมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ
ถูกยุบ

ศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทยดำเนินงานเป็นเอกเทศโดยนิสิตนักศึกษา (ตามธรรมนูญศนท. พ.ศ. 2513 หมวด 1) แต่เมื่อเกิดรัฐประหาร 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 คณะปฏิรูปได้มีคำสั่งยุบทิ้ง
ดูเพิ่ม

ขบวนการนักศึกษาในประเทศไทย
บรรณานุกรม

วิทยากร เชียงกูล (บ.ก.). (2517). ขบวนการนักศึกษาไทย: จาก 2475 ถึง 14 ตุลาคม 2516. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม.: บริษัทแกรมมี่ พับลิชชิ่ง เฮาส์ จำกัด, 2536.
ชาวจีน

ประเทศที่มีประชากรเชื้อสายจีนจำนวนมาก

  เกรตเตอร์ไชนา (แผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง, มาเก๊า และไต้หวัน)
  + 1,000,000
  + 100,000
  + 10,000
  + 1,000
ชาวจีน เป็นประชากรหรือกลุ่มชาติพันธุ์ที่ระบุถึงจีน โดยทั่วไปมักจะเป็นผ่านชาติพันธุ์ สัญชาติ การเป็นพลเมือง หรือความเกี่ยวข้องอื่น ๆ
ผู้พูดภาษาจีนมาตรฐาน (รวมผู้ที่อาศัยอยู่ในเกรตเตอร์ไชนา (Greater China) และชาวจีนโพ้นทะเล) เรียกชาวจีนว่า จงกั๋วเหริน (จีนตัวย่อ: 中国人; จีนตัวเต็ม: 中國人) หรือ หฺวาเหริน (จีนตัวย่อ: 华人; จีนตัวเต็ม: 華人) แม้ว่าทั้งสองคำสื่อถึงชาวจีน การใช้งานคำเหล่านี้ขึ้นอยู่กับบุคคลหรือบริบท คำแรกโดยทั่วไปใช้เรียกถึงพลเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีน —โดยเฉพาะจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วนคำว่า หฺวาเหริน ใช้เรียกผู้ที่มีเชื้อสายจีน และมักใช้กับผู้ที่อาศัยอยู่ต่างประเทศหรือไม่ใช่พลเมืองจีน
ชาวจีนฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในประเทศจีน โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 92 ของประชากรแผ่นดินใหญ่ พวกเขาคิดเป็นประมาณร้อยละ 95 ของประชากรไต้หวัน ร้อยละ 92 ในฮ่องกง และร้อยละ 89 ในมาเก๊า[ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้] ชาวจีนยังเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในโลก โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 18 ของประชากรมนุษย์ทั่วโลก
นอกประเทศจีน คำว่า "ชาวจีนฮั่น" และ "ชาวจีน" มักเรียกสับสนอย่างผิด ๆ เนื่องจากผู้ที่ระบุหรือบันทึกเป็นชาวจีนฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่โดดเด่นในประเทศจีน มีชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน 55 กลุ่มชาติพันธุ์ที่ทางการรับรอง ซึ่งมีสัญชาติจีนด้วย
ประชากรจากไต้หวันที่มีชื่อทางการว่าสาธารณรัฐจีน อาจเรียกเป็น "ชาวจีน" ได้ในบริบทต่าง ๆ กระนั้นพวกเขานิยมเรียกตนเองเป็น "ชาวไต้หวัน" ดินแดนไต้หวันเป็นดินแดนพิพาทและมีไม่กี่ประเทศที่รับรองความเป็นอธิปไตยของสาธารณรัฐจีน
คำว่า "จีนโพ้นทะเล" ใช้เรียกบุคคลที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวจีนอาศัยอยู่ในต่างประเทศหรือพลเมืองจีนที่อาศัยอยู่นอกประเทศจีน แต่โดยไปจะหมายถึงความหมายแรก
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศจีน
มาเลเซียเชื้อสายจีน
สิงคโปร์เชื้อสายจีน
ไทยเชื้อสายจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Chinese Ethnic Minorities
The Ranking of Ethnic Chinese Population, Overseas Compatriot Affairs Commission, Republic of China, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 November 2013, สืบค้นเมื่อ 2 November 2008
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 2 
| ด ค กชนชาติในเอเชียตะวันออก |
| --- | --- |
 จีน  ญี่ปุ่น  เกาหลี  มองโกเลีย
ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
DreamworksTV ที่ยูทูบ
| ด ค กบริษัทภาพยนตร์ในสหรัฐ |
| --- | --- |
เดอะบิ๊กซิกซ์:  ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์  โคลัมเบียพิคเจอร์ส  พาราเมาต์พิกเจอส์  ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์  วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์  วอร์เนอร์บราเธอส์พิกเจอส์ 
มินิเมเจอร์ส:  ซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์  ไลออนเกจ  The Weinstein Company/Dimension Films  มิราแมกซ์ฟิล์มส  ดรีมเวิกส์พิกเจอส์  ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน  Overture Films  Metro-Goldwyn-Mayer/United Artists  ซีบีเอสฟิล์มส  Relativity Media/Rogue Pictures 
บริษัทภาพยนตร์ขนาดเล็ก:  Samuel Goldwyn Films  Magnolia Pictures  IFC Films  Newmarket Films  Freestyle Releasing  Roadside Attractions  THINKFilm  Palm Pictures  Palisades Tartan Films  Troma Entertainment  Image Entertainment  Millennium Entertainment  Yari Film Group  RKO Pictures  FilmDistrict  Vivendi Entertainment  Music Box Films 
 หมวดหมู่
ธามไท แพลงศิลป์

| ธามไท แพลงศิลป์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ธามไท แพลงศิลป์
เกิด: 2 มกราคม พ.ศ. 2539 (28 ปี)
ที่เกิด: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง: ฮิปฮอป ป็อป อาร์แอนด์บี
อาชีพ: นักร้อง ยูทูบเบอร์
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2554–ปัจจุบัน
ธามไท แพลงศิลป์ (เกิด 2 มกราคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น ธาม เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักเต้นชาวไทย ธามไทเข้าสู่วงการเมื่อปี 2553 เมื่อทีมงานของกามิกาเซ่ได้พบกับวิดีโอยูทูปของธามไทซึ่งอัปโหลดโดยช่องชื่อ "Dharmthai" ธามไทได้ฝึกฝนทักษะการเต้นตั้งแต่อายุ 7 ขวบ นอกจากนี้เขายังมีความสามารถในการเล่นเครื่องดนตรีไทย เช่น ระนาดทุ้ม ระนาดเอก และฆ้องวง ทำให้เขาได้รับความสนใจจากทีมงานคัดเลือกนักแสดง ซึ่งเสนอโอกาสให้ธามไทฝึกร้องและเต้นเป็นเวลา 1 ปี และได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงกามิกาเซ่ ในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)
ประวัติ

ธามไท มีชื่อจริงนามสกุลจริงว่า ธามไท แพลงศิลป์ เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2539 ชื่อเล่นว่า ธาม เป็นคนไทยโดยกำเนิด ธามไทชอบการเต้นมาก ขอคุณแม่ไปเรียนเต้นตั้งแต่อายุ 8 ขวบ จากนั้นก็เดินสายประกวดตามเวทีเต้นต่าง ๆ
การศึกษา

ธามไทจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล และระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาการแสดงและกำกับภาพยนตร์
การทำงาน

ธามไทเริ่มเข้าวงการเมื่อปี พ.ศ. 2553 เพราะทีมงานของค่ายกามิกาเซ่เจอวิดีโอการเต้นของธามไทในYouTube ค่ายกามิกาเซ่จึงติดต่อทาบทามให้มาออดิชั่นและเขาก็ทำได้สำเร็จ ทักษะการเต้นและการออกแบบท่าเต้นของธามไท ที่ปลูกฝังตั้งแต่เขาอายุ 7 ขวบ ผสมผสานกับความสามารถในการเล่นเครื่องดนตรีไทยแบบดั้งเดิม เช่น ระนาดไทย ระนาดไม้ไผ่ไทยและฆ้องวงได้เป็นอย่างดี
ซิงเกิลเปิดตัวของธามไท คือ "รักกว่านี้ไม่มีอีกละ" ซึ่งมีสไตล์การเต้นฮิปฮอปอันเป็นเอกลักษณ์และมีโทโมะจากวง K-otic ร่วมร้องด้วย ซิงเกิลเปิดตัวเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 มิวสิกวิดีโอขอเพลง "รักกว่านี้ไม่มีอีกละ" มียอดดูบน YouTube มากกว่า 10,000,000 ครั้งภายในเวลาเพียง 5 เดือน ธามไทปล่อยซิงเกิลที่สองชื่อว่า "..จบมั้ย" ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555
ผลงานเพลง

| ปี | ซิงเกิล | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 2554 | รักกว่านี้ไม่มีอีกละ Feat. Tomo K-Otic | TIMETHAI |
| 2555 | จบมั้ย | TIMETHAI |
| 2555 | มีอะไรอีกมั้ยที่ลืมบอก | TIMETHAI |
| 2555 | ไม่มีทางไม่มีเธอ | TIMETHAI |
| 2556 | มาได้จังหวะ | DRIFE |
| 2556 | เจ็บคนเดียวก็พอ | DRIFE |
| 2556 | (แฟนพันธุ์ท้อ) | DRIFE |
| 2556 | แค่อีกวันที่รักเธอ | DRIFE |
| 2557 | ชู้ทางไลน์ Feat. กระแต อาร์สยาม |  |
| 2558 | อย่าหาว่าฉันร้าย |  |
| 2558 | ไม่เป็นไร |  |
| 2560 | Don't Judge Me |  |
| 2561 | Feelin with Twopee Southside and Notep |  |
| 2562 | Impossible |  |
| 2562 | Never Know |  |
| 2562 | HipHop |  |
| 2562 | It's Time Feat. หวาย |  |
| 2562 | 10 Fight 10 |  |
| 2562 | IDONTMIND |  |
| 2562 | ฝนพรำ (Raining Day) |  |
| 2562 | พูดอะไรก็เชิญ (Whatever) |  |
| 2562 | ไม่ตรงปก |  |
| 2563 | THAITIANA |  |
| 2563 | RnB |  |
| 2563 | Sofa |  |
| 2563 | เมื่อไหร่ |  |
| 2563 | สำคัญตัวผิด |  |
| 2563 | ส่งมา |  |
| 2563 | เสียใจ |  |
| 2563 | เพื่อนที่ร่วมงาน |  |
| 2563 | กอดสุดท้าย |  |
| 2565 | ไม่มีใคร | TIMELESS |
| 2565 | แค่อยากรู้ | TIMELESS |
| 2565 | ไม่เหมือนใคร | TIMELESS |
| 2565 | ขี้เกียจฟัง | TIMELESS |
| 2565 | คืนนี้ | TIMELESS |
| 2565 | สับไม่ไหว |  |
| 2565 | ยังไม่ชิน (Not Used To) |  |
2566: 
| 2566 | SPIDERMAN |  |
| 2566 | คุยไร (Kuy Rai) |  |
| 2566 | เปิดใจไม่เปิดตัว |  |
| 2566 | ที่ยืน |  |
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | เกมปลุกผี | ต้น |
| 2558 | มอญซ่อนผี | โซหลุ่ย |
| 2563 | พี่นาค 2 | พี่นาค |
| 2566 | 4 Kings 2 | แม็กซ์ ประชาชล |
| 2567 | อนงค์ | ก้อง |
ผลงานการแสดง > ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2567 | อนาคต (Tomorrow and I) ตอน เทคโนโยนี (Paradistopia) | วิส ฮัสเลอร์ | Netflix |
แหล่งข้อมูลอื่น

ธามไท แพลงศิลป์ ที่เฟซบุ๊ก
ธามไท แพลงศิลป์ ที่อินสตาแกรม
ธามไท แพลงศิลป์ ที่ติ๊กต็อก
Timethai ที่ยูทูบ
คริสปีครีม

| --- | --- |


ISIN: US5010141043 
อุตสาหกรรม: อาหาร
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2480 (ค.ศ.1937)
ผู้ก่อตั้ง: เวอร์นอน รูดอล์ฟ
สำนักงานใหญ่: วินสตัน-ซาเล็ม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: 3,288
ผลิตภัณฑ์: อาหาร
บริษัทแม่: JAB Holding Company 
เว็บไซต์: www.krispykreme.com
คริสปีครีม (อังกฤษ: Krispy Kreme; NYSE: KKD
) เป็นชื่อร้านโดนัทที่มีชื่อเสียงจากสหรัฐอเมริกา โดยก่อตั้งในปี ค.ศ.1937 สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมือง วินสตัน-แซเลม รัฐนอร์ทแคโรไลนา คริสปีครีมก่อตั้งโดย เวอร์นอน รูดอล์ฟ
คริสปีครีมในประเทศไทย

คริสปีครีม มีการขยายสาขามาที่ประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2553 โดยสาขาแรกตั้งอยู่ที่ห้าง สยามพารากอน ซึ่งสร้างปรากฏการณ์การต่อคิวถล่มทลายจนล้นออกมานอกห้าง และทำให้เกิดอาชีพรับจ้างต่อคิว การซื้อออกมาขายต่อ ปรากฏการการต่อคิวชื้อครั้งนั้น นับว่าเป็นการต่อคิวที่ใช้เวลามากที่สุดของในประเทศอีกด้วย
หลังจากนั้น คริสปีครีม ได้มีการขยายสาขาไปยังห้างอื่นๆ อีกหลายห้างในพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล เช่น เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว, เอ็มโพเรียม, เอ็มควอเทียร์, เซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต, เซ็นทรัลเฟสติวัล อีสต์วิลล์ และ อีกกว่า 20 สาขา รวมทั้งสาขาในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและท่าอากาศยานดอนเมือง
ผู้บริหารแบรนด์คริสปีครีมในประเทศไทย คือ อุษณีย์ มหากิจศิริ
คริสปีครีมในประเทศไทย > ความแตกต่างในตัวสินค้า

คริสปีครีม มีโดนัทที่ต้องรับประทานหลังจากอุ่นให้ร้อนแล้ว โดย หน้าน้ำตาลเคลือบ(Original Glazed)และหน้าครีม(Assorted Glazed)ที่ตกแต่งด้วยน้ำตาลปั้นและครีมหลากสี ราคาขายของ คริสปีครีม มีราคาเริ่มต้นที่ 27 บาทต่อชิ้นและในราคาซื้อ หนึ่งโหลหน้าน้ำตาลเคลือบ{{en:Original Glazed }} อยู่ที่ 249 บาท และ หน้าครีม{{en:Assorted Glazed}} หนึ่งโหล 315 บาท
คริสปีครีมในประเทศไทย > บรรจุภัณฑ์

คริสปีครีมใช้ กล่องลวดลายพื้นสีขาวลายจุดสีเขียวเข้ม พร้อมข้างกล่องสกีนโลโก้ สีแดงสดภายใต้กรอบคล้ายหมวก โดยตัวกล่องใช้กระดาษชนิดอาบไขและแบบกล่องลูกฟูกเบา โดยตัวกล่องยังเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นด้วยตัว K แดงสด
ดูเพิ่ม

ดังกิ้นโดนัท
มิสเตอร์ โดนัท
แด๊ดดี้ โด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์คริสปีครีม
ทิศตะวันออก

บทความนี้เกี่ยวกับทิศ สำหรับความหมายอื่นของ ตะวันออก ดูที่ ตะวันออก (แก้ความกำกวม)
วงกลมแสดงทิศ (compass rose ) ระบุทิศหลักและทิศรองไว้มากมาย โดยทิศตะวันออก (E) อยู่ทางขวา
ทิศตะวันออก หรือ ทิศบูรพา เป็นหนึ่งในทิศหลักทั้งสี่ อยู่ตรงข้ามกับทิศตะวันตก ขวามือของทิศเหนือ และซ้ายมือของทิศใต้ โดยมากจะกำหนดให้ทิศตะวันออกอยู่ด้านขวามือของแผนที่ทางภูมิศาสตร์ แต่อยู่ทางซ้ายมือของแผนที่ดาว
ทิศตะวันออกเป็นทิศที่โลกหมุนไป ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกพอดีในวันวิษุวัต
คตินิยมและความเชื่อ

ตามตำราพรหมชาติมีความเชื่อว่าพืชมงคลประจำทิศตะวันออกคือ ไผ่ กุ่ม และ มะพร้าว ส่วนเทวดาประจำทิศตะวันออกคือพระจันทร์
ดูเพิ่ม

ทิศตะวันตก
ทิศเหนือ
ทิศใต้
ไดฮัทสุ

| --- | --- |

Daihatsu global headquarters
ชื่อท้องถิ่น: ダイハツ工業株式会社
ชื่อโรมัน: Daihatsu Kōgyō Kabushiki-gaisha
ประเภท: Subsidiary
ISIN: JP3496600002 
อุตสาหกรรม: Automotive
ก่อนหน้า: Hatsudoki Seizo Co., Ltd (1907-1951)
ก่อตั้ง: 1 มีนาคม 1951; 73 ปีก่อน (1951-03-01)
สำนักงานใหญ่: Ikeda, Osaka, Japan
บุคลากรหลัก: Soichiro Okudaira (President)
ผลิตภัณฑ์: Automobiles, engines
ผลผลิต:  1,764,766 vehicles (1,530,954 without counting Perodua production) (FY2019)
รายได้:  ¥1,435 billion (FY2019)
รายได้จากการดำเนินงาน:  ¥100 billion (FY2019)
รายได้สุทธิ:  ¥98 billion (FY2019)
สินทรัพย์:  ¥915 billion (FY2019)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  ¥424 billion (FY2019)
พนักงาน: 13,156 (April 2020)
บริษัทแม่: Toyota
บริษัทในเครือ: Astra Daihatsu Motor (61.7%) Perodua (25%)
เว็บไซต์: daihatsu.com
ไดฮัทสุ (อังกฤษ: Daihatsu; ญี่ปุ่น: ダイハツ)​ เป็นยี่ห้อรถยนต์ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำการผลิตรถยนต์ขนาดเล็ก (Keicar)
ตราสัญลักษณ์
ประวัติ

พ.ศ. 2451 – ก่อตั้งในนามบริษัทฮัดสุโดกิไซโซ
พ.ศ. 2494 – จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อเป็นไดฮัทสุมอเตอร์
พ.ศ. 2510 – เข้าร่วมทุนกับโตโยต้า
พ.ศ. 2531 – ทำการตลาดที่สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2535 – เลิกทำการตลาดที่สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2542 – เข้าร่วมอยู่ในกลุ่มกับโตโยต้า
พ.ศ. 2554 – เลิกทำการตลาดที่ยุโรป และเริ่มสร้างโรงงานในอินโดนีเซีย
พ.ศ. 2562 – เปิดตัวโครงสร้างใหม่ล่าสุด DNGA