stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง
เบื้องหลังและความสำเร็จ

Curse of the Golden Flower เป็นภาพยนตร์กำลังภายในอีกเรื่องหนึ่งจากการกำกับโดย จาง อี้โหมว ผู้กำกับฯชาวจีนที่มีชื่อเสียงระดับโลก ที่ต้องการจะกำกับภาพยนตร์ในแนวกำลังภายในผสมผสานกับภาพยนตร์แนวหักเหลี่ยมชิงอำนาจกันในพระราชวัง เช่นเดียวกับบทละครของวิลเลี่ยม เช็คสเปียร์
โดยโครงเรื่องของภาพยนตร์ได้รับอิทธิพลมาจากบทละครเรื่อง Thunderstorm ของเกา หยู  ได้รับคำวิจารณ์ว่า แม้จะเป็นส่วนผสมที่ยังไม่ค่อยลงตัว แต่ก็ยังเป็นภาพยนตร์ความยาว 2 ชั่วโมงที่ให้ความบันเทิงเป็นอย่างดี มันมีทั้งงานด้านภาพอันเหลือเชื่อและการแสดงทรงพลังโดยนักแสดงชั้นนำของเอเชียอย่าง กง ลี่ และ โจ เหวินฟะ  ตัวละครที่ทั้ง 2 เล่นนั้น ถ่วงน้ำหนักของเรื่องเอาไว้มาก กง ลี่นั้นแสดงให้เห็นถึงความเจ็บปวด เดียวดาย และความบ้าคลั่งที่เริ่มก่อตัวขึ้นในฐานะของฮ่องเฮา ส่วนโจว เหวินฟะ แสดงถึงความเป็นคนสารเลว แม้ว่าสถานะฮ่องเต้จะทำให้เขามีพลังอำนาจและเฉลียวฉลาด ทว่าคงไม่มีใครชอบเขาได้ นอกจากนี้แล้วยังถือว่าได้ค้นพบนักแสดงที่ดีอีกคนคือ หลี่ เหมิ่น ที่รับบทเสี่ยวฉาน อีกทั้งการใช้สีเหลืองและแดงเป็นสัญลักษณ์บางอย่าง พลอยทำให้การห้ำหั่นหรือต่อสู้ที่ควรจะโหดเหี้ยมและหม่นมืดนั้นเปี่ยมไปด้วยสีสันอันสดใสและสว่างไสวของฉากที่อลังการอย่างมาก
ภาพยนตร์มีชื่อเข้าชิงในหลายรางวัล ทั้งรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมฮ่องกง  และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 79 ใน สาขา ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน

ศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน
ศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉฺวียน (อังกฤษ: Jiuquan Satellite Launch Center; จีน: 酒泉卫星发射中心) เป็นสถานีปล่อยจรวดขนส่งดาวเทียมของประเทศจีน อยู่ในมณฑลกานซู่ ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ห่างจากกรุงปักกิ่งประมาณ 1,600 กิโลเมตร
ศาสนาประจำชาติ

ประเทศที่มีศาสนาประจำชาติ



  คริสต์ (ไม่ระบุ)
  โปรเตสแตนต์
  อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
  โรมันคาทอลิก

  อิสลาม (ไม่ระบุ)
  ซุนนี
  ชีอะฮ์
  พุทธ
ศาสนาประจำรัฐ หรือ ศาสนาประจำชาติ (อังกฤษ: state religion) บางทีเรียก ศาสนาซึ่งเป็นที่ยอมรับ (established religion) หรือ ศาสนาทางการ (official religion) เป็นคณะหรือลัทธิทางศาสนาที่รัฐอธิปไตยรัฐหนึ่ง ๆ อนุมัติอย่างเป็นทางการ รัฐที่มีศาสนาอย่างเป็นทางการนั้น แม้ไม่ใช่รัฐฆราวาส ก็ไม่จำต้องเป็นรัฐแบบเทวาธิปไตยเสมอไป เช่น รัฐที่ผู้ปกครองควบตำแหน่งทั้งทางโลกและทางสงฆ์ ส่วนศาสนาประจำรัฐนั้น แม้ได้รับอนุมัติจากรัฐ ก็ไม่จำเป็นที่รัฐจะอยู่ในความควบคุมของศาสนา หรือศาสนาจะอยู่ในความควบคุมของรัฐเสมอไป
ศาสนาประจำรัฐนั้นปรากฏโฉมอยู่ทั่วทุกวัฒนธรรมในประวัติศาสตร์ของมวลมนุษย์ ความสัมพันธ์ระหว่างลัทธิศาสนาและรัฐนั้นเป็นที่ถกเถียงกันมาแต่โบราณ เช่น ในงานของแวร์โร (Varro) ที่เรียกศาสนาประจำรัฐว่า ศาสนาของพลเมือง (theologia civilis) สำหรับศาสนาคริสต์นั้น คริสตจักรที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐเป็นแห่งแรก คือ คริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย (Armenian Apostolic Church) ซึ่งตั้งขึ้นใน ค.ศ. 301 และยังมีศัพท์ คริสตจักรประจำรัฐ (state church) ที่ใช้เรียกองค์การศาสนาคริสต์ที่รัฐอนุมัติ
ในตะวันออกกลาง รัฐที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นอิสลามยกเอาศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำรัฐ แต่ข้อจำกัดทางศาสนานั้นมากน้อยต่างกันไป เช่น ผู้ปกครองซาอุดีอาระเบียมีอำนาจทั้งทางฆราวาสและทางศาสนา ส่วนประธานาธิบดีแห่งอิหร่านซึ่งต้องเป็นฆราวาสนั้นต้องปฏิบัติตามคำตัดสินขององค์การศาสนานับแต่เกิดการปฏิวัติอิหร่านเมื่อ ค.ศ. 1979 เป็นต้นมา
ระดับการกำหนดให้พลเมืองต้องถือศาสนาตามรัฐในสังคมปัจจุบันนั้นก็ต่างกันไปในแต่ละท้องที่ เช่น มีระดับสูงในซาอุดีอาระเบีย และมีระดับน้อยถึงไม่มีเลยในกรีก เดนมาร์ก อังกฤษ และไอซ์แลนด์
ศาสนาคริสต์ > ไม่สังกัดนิกาย

ซามัว
แซมเบีย
ศาสนาคริสต์ > นิกายโรมันคาทอลิก

ประเทศที่จัดตั้งให้เป็นศาสนาประจำชาติหรือรัฐ มีดังนี้:
คอสตาริกา
ลีชเทินชไตน์
มอลตา
โมนาโก
นครรัฐวาติกัน
ประเทศที่ให้การยอมรับในรัฐธรรมนูญของตนในระดับต่าง ๆ แต่ไม่ระบุเป็นศาสนาประจำชาติ:
อันดอร์รา
อาร์เจนตินา
ติมอร์-เลสเต
เอลซัลวาดอร์
กัวเตมาลา
อิตาลี
ปานามา
ปารากวัย
เปรู
โปแลนด์
สเปน
ศาสนาคริสต์ > นิกายออร์ทอดอกซ์ตะวันออก

กรีซ
ประเทศที่ให้การยอมรับในรัฐธรรมนูญของตนในระดับต่าง ๆ แต่ไม่ระบุเป็นศาสนาประจำชาติ:
บัลแกเรีย
ไซปรัส
จอร์เจีย
ศาสนาคริสต์ > นิกายโปรเตสแตนต์

ประเทศข้างล่างนี้ยอมรับให้นิกายโปรเตสแตนต์รูปแบบหนึ่งเป็นศาสนาประจำชาติหรือรัฐ:
ศาสนาคริสต์ > เครือจักรภพแห่งประชาชาติ > นิกายแองกลิคัน

อังกฤษ
เกิร์นซีย์
ไอล์ออฟแมน
เจอร์ซีย์
ศาสนาคริสต์ > เครือจักรภพแห่งประชาชาติ > ลัทธิคาลวิน

สกอตแลนด์
ตูวาลู
ศาสนาคริสต์ > กลุ่มนอร์ดิก > นิกายลูเทอแรน

เดนมาร์ก
หมู่เกาะแฟโร
กรีนแลนด์
ไอซ์แลนด์
นอร์เวย์
ประเทศที่ให้การยอมรับในรัฐธรรมนูญของตนในระดับต่าง ๆ แต่ไม่ระบุเป็นศาสนาประจำชาติ:
ฟินแลนด์
สวีเดน
ศาสนาคริสต์ > อื่น ๆ /ผสม

อาร์มีเนีย
สาธารณรัฐโดมินิกัน
ฝรั่งเศส
เฮติ
ฮังการี
นิการากัว
โปรตุเกส
ศาสนาอิสลาม

ประเทศข้างล่างนี้จัดตั้งศาสนาอิสลาม หรือนิกายจำเพาะ เป็นศาสนาประจำชาติ
อัฟกานิสถาน
แอลจีเรีย
บาห์เรน
บังกลาเทศ
บรูไน
คอโมโรส
จิบูตี
อียิปต์
อิหร่าน
อิรัก
จอร์แดน
คูเวต
ลิเบีย
มาเลเซีย
มัลดีฟส์
มอริเตเนีย
โมร็อกโก
โอมาน
ปากีสถาน
ปาเลสไตน์
กาตาร์
ซาอุดีอาระเบีย
สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี
โซมาเลีย
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เยเมน
ในบางประเทศ ศาสนาอิสลามไม่ได้เป็นศาสนาประจำชาติ แต่ได้รับสถานะพิเศษ:
ทาจิกิสถาน
ตูนิเซีย
ตุรกี
เติร์กเมนิสถาน
อุซเบกิสถาน
ศาสนาพุทธ

ประเทศที่ประกาศให้ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ มีดังนี้:
ภูฏาน
กัมพูชา
พม่า
ศรีลังกา
ในบางประเทศ ศาสนาพุทธไม่ได้เป็นศาสนาประจำชาติ แต่มีสถานะพิเศษ:
ไทย
ลาว
สาธารณรัฐคัลมืยคียา
ดูเพิ่ม

เสรีภาพทางศาสนา
รัฐฆราวาส
ศูนย์ประสานงานกล้องโทรทรรศน์อวกาศยุโรป

ศูนย์ประสานงานกล้องโทรทรรศน์อวกาศยุโรป (อังกฤษ: Space Telescope - European Coordinating Facility; ST-ECF) เป็นสถาบันที่ตั้งขึ้นเพื่อทำหน้าที่สนับสนุนและบริหารงานบริการเบื้องต้นสำหรับนักดาราศาสตร์ชาวยุโรปเพื่อเข้าใช้งานกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล อันเป็นโครงการร่วมระหว่างองค์การนาซากับองค์การอวกาศยุโรป ศูนย์นี้ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1984 โดยองค์การอวกาศยุโรปและหอดูดาวยุโรปใต้ ตั้งอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของหอดูดาวยุโรปใต้ที่เมือง การ์ชิง ไบ มึนเชน ประเทศเยอรมัน
ศูนย์ประสานงานกล้องโทรทรรศน์อวกาศยุโรปจะให้รายละเอียดทางเทคนิคเกี่ยวกับกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลและเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ต่างๆ บนยาน ให้ความช่วยเหลือเหล่านักดาราศาสตร์ยุโรปเพื่อเตรียมเอกสารขอใช้เวลาสังเกตการณ์ของกล้อง รวมถึงการพัฒนาและปรับแต่งซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์สำหรับการประมวลผลข้อมูลเฉพาะทางที่ผู้ใช้งานกล้องฮับเบิลจำเป็นต้องใช้ การทำงานของศูนย์ประสานงานกล้องโทรทรรศน์อวกาศยุโรปจะประสานงานอย่างใกล้ชิดกับสถาบันวิทยาศาสตร์กล้องโทรทรรศน์อวกาศ ที่เมืองบัลติมอร์ สหรัฐอเมริกา ซึ่งมีหน้าที่ดูแลการปฏิบัติงานของกล้องฮับเบิลโดยตรง
แหล่งข้อมูลอื่น

STECF.org เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ศูนย์ฮอกกี้โอลิมปิก (รีโอเดจาเนโร)

| --- | --- |


ชื่อเต็ม: ศูนย์ฮอกกี้โอลิมปิก
ที่ตั้ง: รีโอเดจาเนโร บราซิล
ความจุ: 10,000 (ที่นั่งหลัก); 5,000 (ที่นั่งสำรอง)
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: พ.ศ. 2550
ปรับปรุง: พ.ศ. 2559
การใช้งาน
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 (ฮอกกี้)
เว็บไซต์
Rio2016
ศูนย์ฮอกกี้โอลิมปิก (อังกฤษ: Olympic Hockey Center) เป็นสนามกีฬาที่ถูกสร้างขึ้นในนครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยจะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันฮอกกี้สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และจะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันฟุตบอล 5 คนและฟุตบอล 7 คนสำหรับการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ศูนย์ศึกษาการอพยพแห่งนิวยอร์ก

| --- | --- |

ชื่อย่อ: ซีเอ็มเอส
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2507
ประเภท: คณะผู้เชี่ยวชาญนโยบายสาธารณะ
สํานักงานใหญ่: นครนิวยอร์ก สหรัฐ
ผู้อำนวยการพิเศษ: ดอนัลด์ เคอร์วิน
เว็บไซต์: cmsny.org 
ศูนย์ศึกษาการอพยพ (อังกฤษ: Center for Migration Studies, CMS) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไร จัดตั้งขึ้นเพื่อจุดประสงค์ในการศึกษาและค้นคว้า การอพยพของบุคคลต่างชาติเข้ามาในสหรัฐ โดยผลงานวิจัยมีการตีพิมพ์ในรูปแบบหนังสือและวารสาร องค์การก่อตั้งใน พ.ศ. 2507 สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่นครนิวยอร์ก ในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ศูนย์ศึกษาการอพยพ
ศูนย์กีฬาว่ายน้ำนานาชาติทัตสึมิโตเกียว

| --- | --- |
ศูนย์กีฬาว่ายน้ำนานาชาติทัตสึมิโตเกียว

 สระว่ายน้ำหลัก
การก่อสร้าง
ชื่อเต็ม:: 東京辰巳国際水泳場
เมือง:: เขตโคโต โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ความจุ:: 3,635
เปิดใช้สนาม:: สิงหาคม ค.ศ. 1993

ศูนย์กีฬาว่ายน้ำนานาชาติทัตสึมิโตเกียว (ญี่ปุ่น: 東京辰巳国際水泳場; โรมาจิ: Tōkyō Tatsumi Kokusai Suieijō; อังกฤษ: Tokyo Tatsumi International Swimming Center) เป็นสถานที่ใช้แข่งขันกีฬาว่ายน้ำในเขตโคโต โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ศูนย์กีฬาว่ายน้ำได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาว่ายชิงแชมป์ประเทศญี่ปุ่น
สถิติโลกในศูนย์กีฬาว่ายน้ำ > ระยะยาว

กบ 200 เมตร เวลา 2:07.51 วินาที โคสุเกะ คิตาจิมะ; 8 มิถุนายน ค.ศ. 2008
สถิติโลกในศูนย์กีฬาว่ายน้ำ > ระยะสั้น

ผีเสื้อ 200 เมตร เวลา 2:03.12 วินาที ยูโกะ นากานิชิ; 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2018-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
35°38′52″N 139°49′08″E﻿ / ﻿35.647668°N 139.818944°E﻿ / 35.647668; 139.818944
ศึกศิลามหัศจรรย์ อัลบาทรอส

| --- | --- |
ศึกศิลามหัศจรรย์ อัลบาทรอส
ศึกศิลามหัศจรรย์ อัลบาทรอส
聖結晶アルバトロス
ชื่อภาษาอังกฤษ: Holy Crystal Albatross
แนว: ต่อสู้, แฟนตาซี, สงคราม
มังงะ
ศึกศิลามหัศจรรย์ อัลบาทรอส
เขียนโดย: วากากิ ทามิกิ
สำนักพิมพ์:  โชงะกุกัง    บุรพัฒน์
ศึกศิลามหัศจรรย์ อัลบาทรอส (ญี่ปุ่น: 聖結晶アルバトロス; โรมาจิ: Seikesshou Albatross) (อังกฤษ: Holy Crystal Albatross) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่อสู้, แฟนตาซีและสงคราม แต่งเรื่องและวาดภาพโดย วากากิ ทามิกิ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กหนุ่มผู้เข้าไปพัวพันกับเหล่า "โมโนไบล์" สิ่งมีชีวิตจากต่างโลกผู้เผาผลาญ "แร่ธาตุ" เป็นพลังงาน และกำลังต่อสู้กันเป็นสงครามเพื่อแย่งชิง "ไอโซโทปแห่งศิลาศักดิ์สิทธ์" คอนเซปต์ของตัวละครจะอิงไปตามธาตุต่างๆในตารางธาตุ
เนื้อเรื่องย่อ

ชิโนฮาระ ยูกิ เด็กหนุ่มที่เป็นลูกของโรงฝึกคาราเต้ชิโด ได้ช่วยเหลือเด็กผู้หญิงซ่อมซ่อ อาซาคุระ ซากุระ จากพวกนักเลง เธอจากเด็กหนุ่มไปโดยไม่ได้ให้คำขอบคุณใดๆ แต่เธอได้ทำสิ่งของชิ้นนึงตกไว้ เขาได้เก็บมันขึ้นมาโดยที่ไม่รู้ว่าเป็นของใคร เมื่ออาจารย์ของเขาเห็นวัตถุชิ้นนั้น ก็ได้ชักชวนเขาไปที่ห้องพักของเขา ครั้นไปถึง ก็ได้พบกับอาซาคุระอีกครั้ง แต่เขาไม่ได้สนใจอะไร เมื่อเข้าไปพบอาจารย์ ก็พบว่า อาจารย์ของเขากลายเป็น โมโนไบล์ ไปเสียแล้ว และต้องการวัตถุที่เขาเก็บได้ พร้อมกับประกาศว่ามันคือ ไอโซโทปแห่งศิลาศักดิ์สิทธ์ ในขณะที่เขากำลังเข้าตาจน ก็มีหญิงสาวผู้หนึ่งมาช่วยเธอไว้ เธอประกาศนามของตนว่า "เจ้าหญิงอัลบาทรอส"
ตัวละครหลัก > ชิโนฮาระ ยูกิ

วันเกิด: 19 สิงหาคม
ธาตุ: ไอโซโทปเพลิงแห่งศิลาศักดิ์สิทธ์, ไอโซโทปปฐพีแห่งศิลาศักดิ์สิทธ์
เด็กหนุ่มเลือดร้อนผู้ถูกบังคับให้ฝึกคาราเต้ ได้ไปพบกับองค์หญิง และเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้โดยบังเอิญ ตัวเขามีมือซ้ายที่สถิตย์ด้วย "ไอโซโทปเพลิงแห่งศิลาศักดิ์สิทธ์" และในภายหลังมือขวาเขายังมี "ไอโซโทปปฐพีแห่งศิลาศักดิ์สิทธ์" เพิ่มขึ้นมาอีกด้วย ดูเหมือนว่าเขาเองก็เป็นชนเผ่าโมโนไบล์เช่นกัน แต่ทำไมเขาไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานก็ไม่ทราบแน่ชัด ชื่นชอบไอศกรีมเอามากๆ
ตัวละครหลัก > อาซาคุระ ซากุระ / เจ้าหญิงอัลบาทรอส

วันเกิด: 7 พฤศจิกายน
ธาตุ: คาร์บอนที่อยู่ในรูปของเพชร
องค์หญิงแห่งเหล่าโมโนไบล์ อดีตผู้ถือครองไอโซโทปแห่งศิลาศักดิ์สิทธ์ เธอเป็นคนทำให้มันระเบิดเป็นชิ้นๆ เพื่อยุติสงครามแย่งชิงไอโซโทป แต่เกิดผิดพลาด แรงระเบิดส่งผลให้โมโนไบล์หลายๆตน กระเดนมาอยู่ที่โลกมนุษย์ และทำสงครามกัน เตาพลังงานของเธอแตกต่างจากโมโนไบล์คนอื่นๆ คือ ต้องใช้คาร์บอนที่อยู่ในรูปของเพชร เป็นเชื้อเพลิงเท่านั้น ไม่สามารถใช้คาร์บอนที่อยู่ในรูปอื่นได้ เพื่อประหยัดพลังเธอจะใช้ร่างมนุษย์ที่แสนเฉื่อยชา และใช้ชื่อว่า "อาซาคุระ ซากุระ" แทน
เหล่าโมโนไบล์

โมโนไบล์ เป็นสิ่งมีชีวิตจากต่างโลกผู้เผาผลาญ "แร่ธาตุ" เป็นพลังงาน แต่ละตัวจะมีธาตุประจำตัวที่เป็นแหล่งพลังงานของตน ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ แต่สามารถใช้ธาตุนั้นๆในรูปใดๆ สถานะใดๆก็ได้ โดยปกติจะแบ่งระดับโมโนไบล์ตามตำแหน่งในตารางจูเอลอินเด็กซ์ ดังนี้
หมายเหตุ
ตารางจูเอลอินเด็กซ์ของเหล่าโมโนไบล์ จะกลับหัวเมื่อเทียบกับตารางธาตุปกติ
ตัวเลขสีเขียว คือ ธาตุที่มีโมโนไบล์ปรากฏตัวในเรื่อง
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 89 An | 88 Ra | 87  Fr |
| 86 Rn | 85 At | 84 Po | 83 Bi | 82 Pb | 81 Tl | 80 Hg | 79 Au | 78 Pt | 77 Ir | 76 Os | 75 Re | 74 W | 73 Ta | 72 Hf | 56 Lu | 56 Ba | 55 Cs |
| 54 Xe | 53 I | 52 Te | 51 Sb | 50 Sn | 49 In | 48 Cd | 47 Ag | 46 Pd | 45 Rh | 44 Ru | 43 Tc | 42 Mo | 41 Nb | 40 Zr | 39 Y | 38 Sr | 37 Rb |
| 36 Kr | 35 Br | 34 Se | 33 As | 32 Ge | 31 Ga | 30 Zn | 29 Cu | 28 Ni | 27 Co | 26 Fe | 25 Mn | 24 Cr | 23 V | 22 Ti | 21 Sc | 20 Ca | 19 K |
| 18 Ar | 17 Cl | 16 S | 15 P | 14 Si | 13 Al |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 12 Mg | 11 Na |
| 10 Ne | 9 F | 8 O | 7 N | 6 C | 5 B |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 4 Be | 3 Li |
| 2 He |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | 1 H |
██ แรร์คลาส : ได้แก่ธาตุซีเซียม ไปจนถึงธาตุเรเดียม และธาตุในกลุ่มแอกทิไนด์ เป็นโมโนไบล์ระดับสูงที่มีพลังสูงส่งมาก แต่ธาตุที่เป็นแหล่งพลังของตนก็หายากตามไปด้วย และด้วยเหตุนี้ จึงนิยมสะสมลูกน้องที่มีระดับต่ำกว่า และคอยใช้งานลูกน้องเป็นมือเท้าแทน เพื่อประหยัดแร่ของตนเอง
██ เอลีทคลาส : ได้แก่ธาตุรูบิเดียม ไปจนถึงธาตุซีนอน มีพลังค่อนข้างมาก แต่ก็ด้อยกว่าแรร์คลาส เช่นเดียวกับพวกแรร์คลาส ที่นิยมสะสมลูกน้องที่มีระดับต่ำกว่า และคอยใช้งานลูกน้องเป็นมือเท้า
██ คอมมอนคลาส : ได้แก่ธาตุไฮโดรเจน ไปจนถึงธาตุคริปทอน มีพลังในการต่อสู้น้อยและกำราบได้ไม่ยากนัก แร่ของโมโนไบล์ระดับนี้หาได้ง่าย จึงเป็นที่นิยมของโมโนไบล์ระดับสูงตัวอื่นๆในการนำมาเป็นลูกน้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

Websunday.net - Official Website of Shōnen Sunday เก็บถาวร 2021-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
Tamiki Wakaki's blog (ญี่ปุ่น)
ดูเพิ่ม

เซียนเกมรักขอเป็นเทพนักจีบ
ศูนย์อวกาศสตีษ ธวัน

| --- | --- |
LVM3 M3 บน SLP พร้อมทั้งดาวเทียมวันเว็บ 36 ตัว (2023)
Location: ศรีหริโกฏ อำเภอติรุปตี รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย
Coordinates: 13°43′N 80°14′E﻿ / ﻿13.72°N 80.23°E﻿ / 13.72; 80.23
Time zone: UTC+05:30 (IST)
Short name: SDSC
Operator: ISRO
Total launches: 91
Launch pad(s): ใช้งาน: 2  เลิกใช้งาน: 1
ศูนย์อวกาศสตีษ ธวัน (อังกฤษ: Satish Dhawan Space Centre; SDSC) หรือชื่อเดิม ศรีหริโกฏเรนจ์ (อังกฤษ: Sriharikota Range; SHAR) เป็นท่าอวกาศหลักขององค์การค้นคว้าอวกาศอินเดีย (ISRO) ตั้งอยู่ในศรีหริโกฏ รัฐอานธรประเทศ ศูนย์เปลี่ยนชื่อในปี 2002 เพื่อเป็นเกียรติแก่อดีตประธาน ISRO สตีษ ธวัน
ปัจจุบันศูนย์มีแท่นยิงจรวดสองแท่นที่ใช้งานอยู่ มีไว้สำหรับการปล่อยจรวดซาวดิง, ดาวเทียมโพลาร์ และ ดาวเทียมจีโอซิงโครนัส โพรบสำรวจดวงจันทร์ของอินเดีย ทั้งจันทรยาน-1, จันทรยาน-2, จันทรยาน-3, ภารกิจโคจรรอบดาวศุกร์ และภารกิจสำรวจดวงอาทิตย์ อาทิตยะ-แอล1 ล้วนปล่อยจากแท่นยิงจรวดที่นี่
เกาะศรีหริโกฏถูกเลือกเป็นสถานีปล่อยดาวเทียมในปี 1969 เกาะนี้ตั้งอยู่ห่างไปทางเหนือ 80 กิโลเมตรจากเจนไน ศูนย์เริ่มใช้งานในปี 1971 ที่ซึ่งมีการปล่อยจรวดแรก คือ RH-125 ซึ่งเป็นจรวดซาวดิง ที่ตั้งของศรีหริโกฏถูกเลือกเนื่องมาจากลักษณะภูมิศาสตร์และที่ตั้งของเกาะที่มีระเบียงอาซีมัธเหมาะสมต่อภารกิจต่าง ๆ, ระยะทางที่ใกล้กันกับเส้นศูนย์สูตร และความที่บริเวณนั้นไม่มีผู้อยู่อาศัยมากนัก
SHAR มีพื้นที่รวม 145 km2 (56 sq mi) บนชายฝั่งยาว 27 km (17 mi) ก่อนที่รัฐบาลอินเดียจะเข้าซื้อเกาะ ที่ดินตรงนี้เดิมใช้งานเป็นสวนปลูกต้นยูคาลิปตัสและคาซูอารินา (Casuarina) เพื่อใช้ทำถ่านฟืน แม้ที่ตั้งของเกาะจะต้องเผชิญกับทั้งมรสุมทางใต้และทางเหนือ แต่ฝนถล่มหนักบนเกาะก็มีเพียงเดือนตุลาคมและพฤศจิกายนเท่านั้น จึงยังคงมีวันอีกมากที่อากาศดีและฟ้าเปิดเหมาะสมกับปฏิบัติการณ์ต่าง ๆ ของศูนย์
SHAR เชื่อมต่อโดยถนนเข้ากับสุลลุรูเปฏผ่านทะเลสาบปูลิคัฏ และสุลลุรเปฏเป็นจุดเชื่อมต่อกับรถไฟอินเดียและทางหลวงสาย 16 ที่เชื่อมต่อไปยังโกลกาตาและเจนไน
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม

| --- | --- |

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1 พฤษภาคม 1959; 65 ปีก่อน (1959-05-01)
สำนักงานใหญ่: ท่าเรือเพิร์ล รัฐฮาวาย
บุคลากร: 59 (2015)
ต้นสังกัดหน่วยงาน: กองทัพเรือสหรัฐ กองทัพอากาศสหรัฐ
เว็บไซต์: www.metoc.navy.mil/jtwc
ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น (อังกฤษ: Joint Typhoon Warning Center; JTWC) เป็นศูนย์ในกองทัพเรือสหรัฐ - กองทัพอากาศสหรัฐ ทำงานที่ศูนย์พยากรณ์อากาศทางทะเลกองทัพเรือ (Naval Maritime Forecast Center) ในท่าเรือเพิร์ล รัฐฮาวาย JTWC จะรับผิดชอบตรวจสอบพายุหมุนเขตร้อนและออกคำเตือนให้กับประเทศทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก, ทางใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย สำหรับกระทรวงกลาโหมแห่งสหรัฐอเมริกาจะรับผิดชอบสหรัฐและไมโครนีเชีย ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นมีจุดประสงค์คือ ป้องกันกองทัพเรือและกองทัพอากาศของสหรัฐอเมริกาและติดต่อกับประเทศอื่น ๆ ทั่วโลกด้วย
ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น

| ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก |
| --- | --- |
Golden Jubilee Convention Hall

ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมไทย
เมือง: 123 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง  อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น 40002 
ประเทศ:  ไทย
เริ่มสร้าง: 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537
ผู้สร้าง: โรงแรมเจริญธานี
เจ้าของ: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: คอนกรีตเสริมแรง
เว็บไซต์
www.goldenjubileeconventionhall.com
ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก  (อังกฤษ: Golden Jubilee Convention Hall) เป็นศูนย์การประชุมตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยขอนแก่นติดกับบึงสีฐาน และเป็นศูนย์การประชุมที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศรองจากศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
ประวัติ

ศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก จัดสร้างขึ้นโดยมหาวิทยาลัยขอนแก่น ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 15 ธันวาคม 2537 เพื่อเป็นศูนย์ประชุมระดับชาติแห่งใหม่ 
ลักษณะของตัวอารเป็นอาคารโอ่อ่าด้วยสถาปัตยกรรมทรงกูบเกวียนอีสาน ประยุกต์จากเอกลักษณ์ของรูปทรงแต่ดั้งเดิมอย่างงดงาม ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางธรรมชาติริมบึงสีฐานและป่าพยอม ที่ได้รับการปรับแต่งให้มีภูมิทัศน์งดงามโดดเด่นเป็นสง่า ขณะเดียวกันก็เป็นทำเลที่สะดวกพร้อมสรรพ ริมถนนมะลิวัลย์ ทางเข้ามหาวิทยาลัยขอนแก่น ใกล้ใจกลางเมืองขอนแก่นเพียง 1.5 กิโลเมตร และจากสนามบินจังหวัดขอนแก่นเพียง 4 กิโลเมตร รายล้อมด้วยสถานที่สำคัญต่างๆตลอดจนโรงแรมทันสมัยและห้างสรรพสินค้ามากมาย สามารถรองรับการจัดงานประชุมได้ถึง 8,000 ที่นั่ง พร้อมอัฒจันทร์ในบริเวณชั้นลอยอีก 1,000 ที่นั่ง พื้นที่ 3,000 ตารางเมตร ยังปรับเปลี่ยนเป็นลานกว้าง สำหรับการจัดแสดงคอนเสิร์ตที่จุคนได้กว่า 10,000 คน พร้อมสรรพทั้งระบบแสง สี เสียงและโสตทัศนูปกรณ์ทันสมัยสำหรับงานระดับชาติ ระบบทำความเย็นและระบบไฟสำรอง พร้อมระบบรักษาความปลอดภัยที่ทันสมัย ลานจอดรถกว้างขวาง จุได้กว่า 3,000 คัน และรถโดยสารกว่า 50 คัน และในทุกๆปียังใช้เป็นสถานที่จัดงานพีธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยขอนแก่นอีกด้วย
การเดินทาง

จากตัวจังหวัดขอนแก่นใช้ทางหลวงหมายเลข 12 ขับตรงไปแล้วเลี้ยวเข้ามหาวิทยาลัยขอนแก่นฝั่งประตูสีฐานจะพบศูนย์ประชุมอเนกประสงค์กาญจนาภิเษก
ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ

| --- | --- |
 มุมมองด้านหน้าของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1965; 59 ปีที่แล้ว (1965)
เขตอำนาจ: รัฐบาลกลางสหรัฐ
สำนักงานใหญ่: รัฐฟลอริด้า ไมอามี สหรัฐอเมริกา 25°45′16″N 80°23′01″W﻿ / ﻿25.7544612°N 80.3836323°W﻿ / 25.7544612; -80.3836323
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: เค็นเน็ธ เกรแฮม, ผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดหน่วยงาน: องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ
เว็บไซต์: www.nhc.noaa.gov
ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (อังกฤษ: National Hurricane Center, HNC) เป็นหน่วยงานย่อยของศูนย์พยากรณ์สิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (National Centers for Environmental Prediction) ตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยนานาชาติฟลอริดาในเมืองไมอามี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา โดยภารกิจหลักของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติคือการช่วยชีวิต ลดการสูญเสียทรัพย์และปรับปรุงประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจ โดยการสอดส่องสภาพอากาศ การออกคำเตือน การพยากรณ์อากาศ การวิเคราะห์สภาพอากาศที่อันตรายและการเพิ่มความเข้าใจถึงอันตรายเหล่านี้แก่ประชาชน วิสัยทัศน์ของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติคือ เพื่อเป็นเสียงที่น่าเชื่อถือ ซื่อตรง และอ่อนโยนต่อประชาชนชาวหสรัฐและด้วยความร่วมมือของเรา จะทำให้สังคมได้รับความปลอดภัยจากภัยทางสภาพอากาศ
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014–15

| --- | --- |
โอลึมเพียชตาดิโยน สนามแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศ
รายละเอียดการแข่งขัน
วันที่: 1 กรกฎาคม – 27 สิงหาคม 2557 (รอบคัดเลือก) 16 กันยายน 2557 – 6 มิถุนายน 2558 (รอบแบ่งกลุ่มจนถึงรอบชิงชนะเลิศ)
ทีม: 33 (รอบแบ่งกลุ่ม) 77 (ทั้งหมด) (จาก 53 สมาคม)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  บาร์เซโลนา (สมัยที่ 5th)
รองชนะเลิศ:  ยูเวนตุส
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 125
จำนวนประตู: 361 (2.89 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 5,136,695 (41,094 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  เลียวเนล เมสซี  เนย์มาร์  คริสเตียโน โรนัลโด (10 ประตู เท่ากัน)
← 2013–14 2015–16 → 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014-15 (อังกฤษ: 2014–15 UEFA Champions League) เป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรป ครั้งที่ 60 จัดขึ้นโดยยูฟ่า และเป็นครั้งที่ 23 ตั้งแต่เปลี่ยนชื่อการแข่งขันจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับคัพ เป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2015 จะจัดขึ้นที่โอลึมเพียชตาดิโยน ในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
การคัดเลือกสโมสร

77 สโมสรจาก 53 ของสมาชิกยูฟ่า จำนวน 54 ประเทศ จะได้เข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014-15 (ยกเว้นลิกเตนสไตน์ ซึ่งไม่ได้จัดการแข่งขันลีก) โดยจะจัดอันดับแต่ละประเทศสำหรับจำนวนของสโมสรที่จะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ดังนี้ :
สมาคมอันดับที่ 1–3 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 4 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 4–6 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 3 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 7–15 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 2 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 16–54 (ยกเว้นลิกเตนสไตน์) จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 1 สโมสร
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14 จะได้เข้าร่วมการแข่งขันโดยอัตโนมัติ แม้ว่าจะไม่ได้การคัดเลือกจากการแข่งขันลีกในประเทศของสโมสรนั้น
การคัดเลือกสโมสร > การจัดอันดับสมาคมฟุตบอล

การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014–15 จัดตามการจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า ในปี พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) ซึ่งคำนวณจากการแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 2008–09 ถึง 2012–13.
วันแข่งขันในแต่ละรอบ

การจับสลากทั้งหมดจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ของยูฟ่า ในเมืองนียง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.
| การแข่งขัน | รอบ | วันจับสลาก | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบแรก | 23 มิถุนายน 2557 | 1–2 กรกฎาคม 2557 | 8–9 กรกฎาคม 2557 |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบสอง | 23 มิถุนายน 2557 | 15–16 กรกฎาคม 2557 | 22–23 กรกฎาคม 2557 |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบสาม | 18 กรกฎาคม 2557 | 29–30 กรกฎาคม 2557 | 5–6 สิงหาคม 2557 |
| เพลย์ออฟ | รอบเพลย์ออฟ | 8 สิงหาคม 2557 | 19–20 สิงหาคม 2557 | 26–27 สิงหาคม 2557 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 1 | 28 สิงหาคม 2557 (ประเทศโมนาโก) | 16–17 กันยายน 2557 | 16–17 กันยายน 2557 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 2 | 28 สิงหาคม 2557 (ประเทศโมนาโก) | 30 กันยายน–1 ตุลาคม 2557 | 30 กันยายน–1 ตุลาคม 2557 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 3 | 28 สิงหาคม 2557 (ประเทศโมนาโก) | 21–22 ตุลาคม 2557 | 21–22 ตุลาคม 2557 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 4 | 28 สิงหาคม 2557 (ประเทศโมนาโก) | 4–5 พฤศจิกายน 2557 | 4–5 พฤศจิกายน 2557 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 5 | 28 สิงหาคม 2557 (ประเทศโมนาโก) | 25–26 พฤศจิกายน 2557 | 25–26 พฤศจิกายน 2557 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 6 | 28 สิงหาคม 2557 (ประเทศโมนาโก) | 9–10 ธันวาคม 2557 | 9–10 ธันวาคม 2557 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | 15 ธันวาคม 2557 | 17–18 และ 24–25 กุมภาพันธ์ 2558 | 10–11 และ 17–18 มีนาคม 2558 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | 20 มีนาคม 2558 | 14–15 เมษายน 2558 | 21–22 เมษายน 2558 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบรองชนะเลิศ | 24 เมษายน 2558 | 5-6 พฤษภาคม 2558 | 12–13 พฤษภาคม 2558 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบชิงชนะเลิศ | 24 เมษายน 2558 | 6 มิถุนายน 2558 ที่ โอลึมเพียชตาดิโยน, เบอร์ลิน | 6 มิถุนายน 2558 ที่ โอลึมเพียชตาดิโยน, เบอร์ลิน |
รอบคัดเลือก

ในรอบคัดเลือก และรอบเพลย์ออฟ สโมสรจะจัดกับคู่แข่งโดยค่าสัมประสิทธ์ยูฟ่า 2014 โดยจะแข่งขันกัน 2 นัด แบบเหย้า–เยือน ซึ่งสโมสรจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถแข่งกันเองได้.
รอบคัดเลือก > รอบคัดเลือกรอบแรก

รอบคัดเลือกรอบแรก และรอบสอง มีการจับสลากการแข่งขันในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2557. โดยนัดแรกเล่นในวันที่ 1 และ 2 กรกฎาคม, และนัดที่สอง เล่นในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2557.
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง |   นัดแรก   |   นัดที่สอง   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซานตา โคโลมา  | 3–3 (a) |  บานานต์ส | 1–0 | 2–3  |
| ลินคอล์น เรด อิมป์ส  | 3–6 |  เอชบี | 1–1 | 2–5  |
| ลา ฟีออรีตา  | 0–8 |  เลวาเดีย ทาลลินน์ | 0–1 | 0–7 |