stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาร์ดุก

| มาร์ดุก (เบล) |
| --- | --- |
  เทพประจำเมืองบาบิโลน  พระผู้สร้าง เทพแห่งน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์ 
รูปเคารพเทพมาร์ดุกประทับบนมังกรมุชคุชชู จากจารึกทรงกระบอกสมัยศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล
ที่ประทับ: บาบิโลน
ดาวพระเคราะห์: ดาวพฤหัสบดี
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: ซาปาร์นิต
บุตร - ธิดา: เนโบ
บิดา-มารดา: เองกีและดัมกัลนูนา
พี่น้อง: นินซาร์, นินคูร์รา, อุตตู, นินตี
มาร์ดุก (อักษรรูปลิ่ม: 𒀭𒀫𒌓 dAMAR.UTU; ภาษาซูเมอร์: amar utu.k "บุตรแห่งพระอาทิตย์"; ภาษากรีก Μαρδοχαῖος, Mardochaios; ภาษาฮีบรู: מְרֹדַךְ, marōḏaḵ) เป็นเทพเมโสโปเตเมียในยุคหลัง มาร์ดุกเป็นเทพประจำเมืองบาบิโลน และเป็นเทพแห่งน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์ พระองค์เป็นโอรสของเทพอีอา (เองกีในซูเมอร์) กับดัมกัลนูนา มีพระชายาคือซาปาร์นิต และมีโอรสคือเนโบ เทพแห่งปัญญาและการรู้หนังสือ มีอาวุธประจำกายคืออาวุธแห่งสายลมอิมฮุลลู และพาหนะเป็นมังกรมุชคุชชู ในช่วงที่บาบิโลนปกครองโดยพระเจ้าฮัมมูราบี มาร์ดุกมีความเกี่ยวข้องในทางโหราศาสตร์กับดาวพฤหัสบดี
ที่มาของพระนามมาร์ดุกมาจาก amar-Utu ("บุตรผู้เป็นอมตะของอูตู" หรือ "บุตรเยาว์วัยของสุริยเทพอูตู") สะท้อนถึงที่มาหรือความเกี่ยวข้องกับเมืองซิปปาร์ซึ่งมีอูตูเป็นเทพประจำเมือง สถานภาพเดิมของมาร์ดุกยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ภายหลังพระองค์ถูกเชื่อมโยงเข้ากับน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์ ตามเอนูมาเอลิช ตำนานการถือกำเนิดของบาบิโลเนียกล่าวว่า มาร์ดุกซึ่งเป็นเทพที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่เทพรุ่นหลังได้ทำสงครามกับเทพยุคแรกเริ่มติอามัตเป็นเวลา 12 วันจึงปราบติอามัตลงได้ จากนั้นมาร์ดุกทรงสร้างสวรรค์และโลกจากร่างติอามัต และปรึกษากับเทพอีอาก่อนจะสร้างมนุษย์คนแรกชื่อลัลลูจากชิ้นส่วนเทพที่สนับสนุนติอามัตเพื่อให้เป็นบริวาร ชาวบาบิโลเนียมีการเฉลิมฉลองชัยชนะของมาร์ดุกเหนือติอามัตในเทศกาลแซกมัก หรือวันขึ้นปีใหม่ช่วงเดือนธันวาคมเป็นเวลา 12 วัน โดยกษัตริย์บาบิโลนจะเป็นตัวแทนมาร์ดุก ประกอบพิธีเฮียรอสกามอสและต่อสู้ในการรบแบบจำลอง
มาร์ดุกเป็นเทพประจำเมืองบาบิโลน เมื่อบาบิโลนกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจในหุบเขายูเฟรตีสในรัชสมัยพระเจ้าฮัมมูราบีราวศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล มาร์ดุกค่อย ๆ ก้าวขึ้นมาเป็นเทพสูงสุดของปวงเทพบาบิโลเนีย และแทนที่เทพเอนลิลในฐานะเทพสูงสุดอย่างสมบูรณ์หลังรัชสมัยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 1 ช่วงศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล ต่อมาในสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล มาร์ดุกได้รับการบูชาในพระนามเบล อันเป็นการผสานเทพมาร์ดุก เทพเอนลิล และเทพดูมูซิด มีการประดิษฐานรูปเคารพมาร์ดุกไว้ที่วิหารอีซากิลาและซิกกุรัตอีเทเมนันกี ซึ่งภายหลังเฮโรโดตัสบันทึกว่าถูกเซิร์กซีสที่ 1 แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดขนย้ายออกไปตอนพระองค์ปราบกบฏในบาบิโลนเมื่อ 482 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้นวิหารก็ถูกทิ้งร้างจนกลายเป็นซากปรักหักพังช่วงบาบิโลนตกอยู่ใต้อำนาจจักรวรรดิพาร์เธียราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
มมเบ็ตสึ

สำหรับอำเภอในกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ ดูที่ อำเภอมมเบ็ตสึ
มมเบ็ตสึ (ญี่ปุ่น: 紋別市; โรมาจิ: Monbetsu-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ริมทะเลโอค็อตสค์ ณ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2016 นครมมเบ็ตสึมีประชากรประมาณ 22,983 คน มีความหนาแน่นของประชากร 27.67 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 830.70 ตารางกิโลเมตร (320.74 ตารางไมล์)
เศรษฐกิจของมมเบ็ตสึส่วนใหญ่เป็นการจับสัตว์น้ำจืดโดยเฉพาะปู โดยปูจากมมเบ็ตสึขึ้นชื่อว่าดีที่สุดในญี่ปุ่น จึงมีการสร้างรูปปั้นก้ามปูสูงประมาณ 12 เมตร ขึ้นที่ปากแม่น้ำมมเบ็ตสึ ริมทะเลโอค็อตสค์
ประวัติ

ค.ศ. 1889: จัดตั้งสำนักงานหมู่บ้านในมมเบ็ตสึ
ค.ศ. 1909: หมู่บ้านโมเบ็ตสึ (ญี่ปุ่น: 藻鼈村) และหมู่บ้านมมเบ็ตสึ ควบรวมกันเป็นหมู่บ้านมมเบ็ตสึ
ค.ศ. 1919: หมู่บ้านมมเบ็ตสึได้รับการยกฐานะเป็นเมืองมมเบ็ตสึ
1 กรกฎาคม ค.ศ. 1954: หมู่บ้านโชกตสึ (ญี่ปุ่น: 渚滑村) และหมู่บ้านคามิโชกตสึ (ญี่ปุ่น: 上渚滑村) ผนวกเข้ากับเมืองมมเบ็ตสึ และจัดตั้งเป็นนครมมเบ็ตสึ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Mombetsu, Hokkaido
เว็บไซต์ทางการเทศบาลนครมมเบ็ตสึ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
มัสยิดเชินเจิ้น

มัสยดนเชินเจิ้น, มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน
| มัสยิดเชินเจิ้น |
| --- | --- |
深圳清真寺

ศาสนา
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อำเภอฝูเถียน เชินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
ที่ตั้งในมณฑลกวางตุ้ง
พิกัดภูมิศาสตร์: 22°34′14.23″N 114°3′53.93″E﻿ / ﻿22.5706194°N 114.0649806°E﻿ / 22.5706194; 114.0649806
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
รูปแบบ: อาหรับ
พื้นที่ทั้งหมด: 3,000 ตารางเมตร
มัสยิดเชินเจิ้น (จีน: 深圳清真寺; พินอิน: Shēnzhèn Qīngzhēnsì) เป็นมัสยิดในอำเภอฝูเถียน เชินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ถือเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในเชินเจิ้นและเป็นที่ตั้งของสมาคมมุสลิมเชินเจิ้น
สถาปัตยกรรม

ตัวมัสยิดมีพื้นที่ 3,000 ตารางเมตร มีหอละหมาดหลัก อาคารบังเกอร์, ห้องทำน้ำละหมาด, สวน เป็นต้น โดยมีรูปแบบสถาปัตยกรรมอาหรับ
การเดินทาง

ตัวมัสยิดสามารถเข้าถึงได้ในการเดินทางจากบริเวณตะวันออกของสถานีชั่งเหม่หลินในรถไฟใต้ดินเซินเจิ้น
ดูเพิ่ม

ศาสนาอิสลามในประเทศจีน
รายชื่อมัสยิดในประเทศจีน
ภาษาอาบาซา

| ภาษาอาบาซา |
| --- | --- |
Абаза Бызшва, Abaza Byzšwa
ประเทศที่มีการพูด: รัสเซีย, ตุรกี
ภูมิภาค: สาธารณรัฐคาราไช-เชียร์เคสส์ในรัสเซีย
จำนวนผู้พูด: ~45,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ภาษากลุ่มคอเคซัส  (disputed)   ภาษากลุ่มคอเคซัสเหนือ  (disputed) ภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือภาษากลุ่มอับคาส-อบาซินภาษาอาบาซา
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ: สาธารณรัฐคาราไช-เชียร์เคสส์ในรัสเซีย
รหัสภาษา
ISO 639-2: cau
ISO 639-3: abq
ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
ภาษาอาบาซา เป็นภาษาในเทือกเขาคอเคซัส พูดโดยชาวอาบาซาในสาธารณรัฐคาราไช-เชียร์เคสส์ในรัสเซีย มีผู้พูด 35,000 คน  เป็นภาษารูปคำติดต่อที่มีการต่อรูปคำมาก
ระบบการเขียน

ในรัสเซียเขียนด้วยอักษรซีริลลิก ส่วนผู้พูดอีก 10,000 คน ในตุรกีเขียนด้วยอักษรละติน ตัวอย่างอักษรซีริลลิกที่ใช้เขียนภาษาอาบาซา ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Б б | В в | Г г | Гв гв | Гъ гъ | Гъв гъв | Гъь гъь |
| Гь гь | ГӀ гӀ | ГӀв гӀв | Д д | Дж дж | Джв джв | Джь джь | Дз дз |
| Е е | Ё ё | Ж ж | Жв жв | Жь жь | З з | И и | Й й |
| К к | Кв кв | Къ къ | Къв къв | Къь къь | Кь кь | КӀ кӀ | КӀв кӀв |
| КӀь кӀь | Л л | Ль ль | М м | Н н | О о | П п | ПӀ пӀ |
| Р р | С с | Т т | Тл тл | Тш тш | ТӀ тӀ | У у | Ф ф |
| Х х | Хв хв | Хь хь | ХӀ хӀ | ХӀв хӀв | Ц ц | ЦӀ цӀ | Ч ч |
| Чв чв | ЧӀ чӀ | ЧӀв чӀв | Ш ш | ШӀ шӀ | Шв шв | Щ щ | Ъ ъ |
| Ы ы | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |  |  |  |
พระโคตมพุทธเจ้าในศาสนาฮินดู

| เคาตมพุทธะ गौतम बुद्ध |
| --- | --- |
อวตารของพระวิษณุ
ส่วนหนึ่งของ ทศาวตาร
พุทธาวตาร
ชื่ออื่น: มายาโมหะ
เป็นที่บูชาใน: ศาสนาฮินดู
สัญลักษณ์: สวัสดิกะ, ธรรมจักร, โมทกะ
คัมภีร์: ปุราณะ
ข้อมูลส่วนบุคคล
คู่ครอง: ตารา
บิดา-มารดา: ไชนะ (บิดา)
พระโคตมพุทธเจ้าในศาสนาฮินดู ปรากฏในศาสนาฮินดูลัทธิไวษณพระบุว่าพระโคตมพุทธเจ้าเป็นอวตารหนึ่งของพระวิษณุหรือเรียกว่าพุทธาวตาร ชาวฮินดูเชื่อว่าพระโคตมพุทธเจ้าเป็นหนึ่งในทศาวตารหรืออวตารทั้งสิบของพระวิษณุหรือในเอกสารไทยเรียกนารายณ์สิบปาง เป็นอวตารที่เก้าและเป็นอวตารล่าสุด ถือเป็นกระบวนการกลืนให้เป็นฮินดู
อวตารของพระวิษณุ

ใน คัมภีร์ปุราณะ ระบุว่าพระวิษณุอวตารลงมาเป็นพระพุทธเจ้าเพื่อหลอกลวงให้ผู้คนปฏิเสธพระเวท ส่วนเอกสารเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 ชื่อ คีตโควินทะ (Gitagovinda) ของชยเทวะ กวีไวษณพ ระบุว่าว่าพระวิษณุอวตารเป็นพระพุทธเจ้าเพื่อสั่งสอนมนุษย์และให้มนุษย์เว้นจากการฆ่าสัตว์ จากการศึกษาของคอนสตันซ์ โจนส์ และเจมส์ ดี. ไรอัน ระบุว่าพระพุทธเจ้าได้รับการเคารพนับถือจากชาวฮินดู เพราะมองว่า "ศาสนาพุทธคือฮินดูรูปแบบหนึ่ง" ส่วนคมกฤช อุ่ยเต็กเค่งระบุว่าชาวฮินดูมองว่า "ศาสนาพุทธคือฮินดูที่ปฏิรูปแล้ว" แต่พุทธศาสนิกชนไม่ยอมรับว่าพระพุทธเจ้าเป็นอวตารองค์หนึ่งของพระวิษณุ
ในไทย

บทความหลัก: ศาสนาฮินดูในประเทศไทย
ในไทยซึ่งมีศาสนาหลักคือศาสนาพุทธมาแต่ดั้งเดิม แม้แต่พราหมณ์ในราชสำนักทุกคนล้วนแต่เป็นพุทธศาสนิกชนที่นับถือเทพเจ้าฮินดูไปด้วย ไม่มีการกล่าวถึงพุทธาวตารเลย ใน คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง ของไทยไม่มีพุทธาวตาร หากแต่มีสมณาวตาร ซึ่งเป็นนักบวชทำหน้าที่แย่งศิวลึงค์จากอสูรตรีบุรัม แต่ใน คำกาพย์เรื่องพระศิวประติมา ซึ่งเป็นเอกสารสมัยรัตนโกสินทร์ กลับปรากฏเรื่องราวของพุทธาวตารไว้ ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| นี่แน่ สิทธารถอาจารย์ |  | สูผู้อวตาร |
จากท่านนารายณ์กลายมา: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ตามเราสั่งสรรค์บัญชา |  | สอนเหล่าชาวหล้า |
บรรดาแพศย์ศูทรทรามพรรณ: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| พวกนี้มักใหญ่ใฝ่ฝัน |  | แย่งพราหมณ์ครามครัน |
เรียนธรรมเวทางค์อย่างพราหมณ์: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ไปเกิดเมืองแมนแน่นหลาม |  | เพื่อกันพรรณทราม |
ลามปามแปดปนบนสรวง: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เราใช้ให้ท่านเทศน์ลวง |  | แพศย์ศูทรทั้งปวง |
หายห่วงพระเวทวิทยา: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| จักได้เกิดในจตุรา |  | บายกันชั้นฟ้า |
ไว้ท่าพวกพราหมณ์งามพงศ์: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เหตุใดท่านไม่ซื่อตรง |  | ต่อตูผู้ทรง |
เดชยงยิ่งลบภพสาม: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ไม่ลวงแต่พรรณอันทราม |  | ลวงกษัตริย์พราหมณ์ |
ลวงลามถึงเหล่าชาวสวรรค์: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ให้หลงปลงใจใฝ่ฝัน |  | ในคำรำพัน |
แห่งท่านอันอกตัญญู: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลืมละพระเวทเดชตู |  | กล่าวกลบลบหลู่ |
คิดสู้เราผู้สร้างสรรค์: 
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เรามาไม่นบอภิวันท์ |  | ยุให้ไพร่สรรพ์ |
คิดหันออกหาจากเรา: 
— กาพย์เรื่องพระศิวประติมา
หลังการอพยพของชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดูสู่ไทยช่วงปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา ก็ได้นำคติพุทธาวตารเข้ามาด้วย โดยให้พระพุทธเจ้ามีสถานะเท่ากับเทพฮินดู ซึ่งผิดแผกไปจากระบบจักรวาลวิทยาของไทยที่มองว่าพระพุทธเจ้าอยู่เหนือเทพเจ้าองค์ใด ๆ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชนิพนธ์ ลิลิตนารายณ์สิบปาง มีการระบุ "พุทธาวตาร" เป็นครั้งแรก แต่พระองค์มิได้ระบุรายละเอียดใด ๆ เกี่ยวกับอวตารนี้เลย หากแต่ทรงกล่าวยกย่องพระเกียรติคุณของพระพุทธเจ้า
ดูเพิ่ม

ลัทธิไวษณพ
ศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู
พระโคตมพุทธเจ้าในศาสนาโลก
เชิงอรรถ

↑  พระพุทธเจ้าในเอกสารฮินดูให้ข้อมูลต่างจากเอกสารทางพุทธศาสนา Alf Hiltebeitel และนักวิชาการคนอื่น ๆ พบว่าเอกสารบาลีที่บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าในชาดกบิดเบือนเนื้อหาจากตำนานฮินดู อย่างไรก็ตามสิ่งเหล่านี้สะท้อนถึงธรรมเนียมพื้นถิ่นโบราณ และปฏิสัมพันธ์อันซับซ้อนในยุคแรก ๆ ของศาสนาอินเดียทั้งสอง
↑  "Incarnations of Vāsudeva [Chapter 18]". 5 March 2020.
1 2  เพชรดา ชุนอ่อน (มกราคม–มิถุนายน 2559). "พุทธาวตารของพระวิษณุกับการพัฒนาการของศาสนาฮินดูในอินเดียระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 4-8". วารสารอักษรศาสตร์ (38:1). p. 210.{{cite book}}:  CS1 maint: date format (ลิงก์)
1 2  Charles Russell Coulter (2013). Encyclopedia of Ancient Deities. Routledge. p. 109. ISBN 978-1-135-96390-3., เนื้อหาอธิบายว่า: "พุทธศาสนิกชนไม่ยอมรับว่าพระพุทธเจ้าเป็นอวตารหนึ่งของพระวิษณุ"
1 2  ราม วชิราวุธ. "ลิลิตนารายณ์สิบปาง พระราชนิพนธ์ คำนำ". วชิรญาณ. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2563. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
1 2  James G. Lochtefeld (2002). The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: A-M. The Rosen Publishing Group. pp. 73, 128. ISBN 978-0-8239-3179-8.
1 2  John Clifford Holt (2008). The Buddhist Viṣṇu: Religious Transformation, Politics, and Culture. Motilal Banarsidass. pp. 18–21. ISBN 978-81-208-3269-5.
↑  เพชรดา ชุนอ่อน (มกราคม–มิถุนายน 2559). "พุทธาวตารของพระวิษณุกับการพัฒนาการของศาสนาฮินดูในอินเดียระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 4-8". วารสารอักษรศาสตร์ (38:1). p. 216.{{cite book}}:  CS1 maint: date format (ลิงก์)
1 2  Constance Jones; James D. Ryan (2006). Encyclopedia of Hinduism. Infobase. p. 96. ISBN 978-0-8160-7564-5.
↑  Alf Hiltebeitel (1990). The Ritual of Battle: Krishna in the Mahabharata. State University of New York Press. pp. 64–68. ISBN 978-0-7914-0250-4.
1 2  คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง (พฤษภาคม–สิงหาคม 2561). "เทวนิยมอินเดีย :  เส้นทางและปรากฏการณ์ในสังคมไทย". Veridian E-Journal (11:2), หน้า 1595
↑  คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง.  ภารตะ-สยาม ? ผี พราหมณ์ พุทธ ?. กรุงเทพฯ : มติชน, 2560, หน้า 15
↑  คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง. ภารตะ-สยาม ? ผี พราหมณ์ พุทธ ?. กรุงเทพฯ : มติชน, 2560, หน้า 19
↑  แคทรียา อังทองกำเนิด (กรกฎาคม–ธันวาคม 2559). "“พุทธาวตาร” กับ “ทศรถชาดก” : พุทธในพราหมณ์-ฮินดู พราหมณ์-ฮินดูในพุทธ" (PDF). ไทยศึกษา (12:2). p. 27-28.{{cite book}}:  CS1 maint: date format (ลิงก์)
↑  แคทรียา อังทองกำเนิด (กรกฎาคม–ธันวาคม 2559). "“พุทธาวตาร” กับ “ทศรถชาดก” : พุทธในพราหมณ์-ฮินดู พราหมณ์-ฮินดูในพุทธ" (PDF). ไทยศึกษา (12:2). p. 23.{{cite book}}:  CS1 maint: date format (ลิงก์)
↑  ราม วชิราวุธ. "ลิลิตนารายณ์สิบปาง ปางที่ ๙ พุทธาวตาร". วชิรญาณ. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2563. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระโคตมพุทธเจ้าในศาสนาฮินดู
| ด ค กอวตารของพระวิษณุ |
| --- | --- | --- |
| ทศาวตาร |  มัตสยะ  กูรมะ  วราหะ  นรสิงห์  วามนะ  ปรศุราม  พระราม  พระพลราม1  พระกฤษณะ1  พระโคตมพุทธเจ้า1  กัลกิ  |  |
| อวตารอื่น ๆ |  สี่กุมาร  ฤๅษีนารทมุนี  นระและนารายณะ  กปิละ  พระทัตตาเตรยะ  ยัชญะ  ฤษภะ  ปฤถุ  พระธันวันตริ  โมหินี  ฤๅษีวยาส  |  |
1 รายชื่ออวตารสิบปางแตกต่างกันไปตามแต่ละภูมิภาค อวตารปางที่ 8 และปางที่ 9 อาจเป็นพระพลราม พระกฤษณะ หรือพระโคตมพุทธเจ้า 
| ด ค กพระพุทธเจ้า (พระโคตมพุทธเจ้า) |
| --- | --- |
 ศาสนาพุทธ  คำสอนหลัก อริยสัจ 4  มรรคมีองค์แปด  ทางสายกลาง  คำพูดของพระพุทธเจ้า  เทวทูต  เหตุการณ์สำคัญทั้งแปด  การเสด็จออกเพื่อคุณอันยิ่งใหญ่  ครอบครัว สิริมหามายา  สุทโธทนะ  มหาปชาบดี  ยโสธรา  ราหุล  สถานที่สำคัญ ลุมพินีวัน, พุทธคยา, พระศรีมหาโพธิ์, วัดมหาโพธิ  สังเวชนียสถาน  สถานที่แสวงบุญ  อัฏฐมหาสถาน  เหตุปาฏิหาริย์  ประสูติ  โมทกะ  อสิตดาบส  ลักษณะของมหาบุรุษ  ปรินิพพาน  พระบรมสารีริกธาตุ เจดีย์  พระเขี้ยวแก้ว  พระพุทธบาท  พุทธศิลป์ พุทธประวัติในผลงานศิลปะ  ปางพระพุทธรูป  ภาพยนตร์  พระโคตมพุทธเจ้าในศาสนาโลก คริสต์  ฮินดู 
  คอมมอนส์   วิกิคำคม
ม่อจื๊อ

| 墨翟 |
| --- | --- |
ภาพวาดม่อจื๊อ
เกิด: ป. 470 ปีก่อน ค.ศ. รัฐหลู่ ราชวงศ์โจว (ปัจจุบันอยู่ในเถิงโจว มณฑลซานตง)
เสียชีวิต: ป. 391 ปีก่อน ค.ศ. (79 ปี)

ยุค: ปรัชญาโบราณ
แนวทาง: ปรัชญาจีน
สำนัก: ลัทธิม่อ
ความสนใจหลัก: ปรัชญาศีลธรรม/จริยธรรม, ปรัชญาสังคมและการเมือง, ตรรกะ, ญาณวิทยา
แนวคิดเด่น: ลัทธิม่อ
 เป็นอิทธิพลต่อ Logicians, ปรัชญาตะวันออก, วิทยาศาสตร์ธรรมชาติโบราณ, Chinese Buddhism, ลัทธิเต๋า, Zhuang Zhou 
 
ม่อจื๊อ (จีน: 墨子; พินอิน: Mòzǐ; เวด-ไจลส์: Mo Tzu; ป. 470 – ป. 391 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นนักปรัชญาชาวจีน คู่แข่งของขงจื๊อ หลักคำสอนของม่อจื๊ออยู่ในหนังสือที่มีชื่อเดียวกับชื่อของเขา คือ ม่อจื๊อ ประกอบด้วยข้อเขียน 53 บท เป็นทั้งข้อเขียนของเขาเองและที่สานุศิษย์ช่วยกันเรียบเรียงต่อเติม และมามีอิทธิพลต่อชาวจีนหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้วประมาณ 500 ปี
ประวัติ

ม่อจื๊อ มีชื่อจริงว่า มั่ว ตี๋ (墨翟) สถานที่เกิดไม่แน่นอน บ้างก็ว่ามาจากแคว้นสุ้ง (ปัจจุบันอยูระหว่างมณฑลเหอหนานและมณฑลซานตง) บ้างก็ว่ามาจากแคว้นเดียวกับขงจื๊อ  คือมาจากแคว้นหลู่
แนวความคิดของม่อจื๊อเป็นปฏิปักษ์อย่างรุนแรงต่อแนวความคิดของขงจื๊ออย่างเห็นได้ชัด ถึงแม้ว่าความต้องการที่เหมือนกันคือ เพื่อปรับปรุงให้สังคมดีขึ้น แต่ม่อจื๊อไม่นิยมวิธีการของขงจื๊อ โดยโจมตีว่า "เป็นวิธีการที่ไม่ได้ผลและเสียเวลา" ม่อจื๊อเน้นถึง ประโยชน์และความใช้ได้ของขนบธรรมเนียมประเพณีมากกว่าจะต้องยึดถือตามขงจื๊อทั้งหมด เชื่อในความเป็นไปของโลกหน้า สนับสนุนให้มนุษย์มีความรักซึ่งกันและกัน เขาเชื่อว่าความรักโดยไม่จำกัดเชื้อชาติ วรรณะ ชนชั้น หรือความยากดีมีจน ประณามการทำสงคราม
ความแตกต่างระหว่างแนวความคิดของขงจื๊อกับม่อจื๊อนี้ ทำให้ขงจื๊อได้รับขนานนามว่า "เป็นนักประมวลขนบธรรมเนียมประเพณีที่ดีมาใช้" แต่ม่อจื๊อเป็น "นักวิจารณ์ นักติชม" นอกจากนี้ม่อจื๊อยังได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้นำความรู้ทางด้านตรรกศาสตร์เข้ามาใช้ในจีนเป็นคนแรก เกี่ยวกับตำแหน่งผู้ปกครองม่อจื๊อมีความเห็นว่า "ผู้ปกครองควรได้ตำแหน่งเพราะความดีและความสามารถส่วนตัวมากกว่าได้มาโดยการสืบตำแหน่ง ถ้าผู้ปกครองไม่มีความสามารถก็ควรจะยกตำแหน่งนี้ให้ที่ปรึกษาจะดีกว่า"
แหล่งข้อมูลอื่น

Mozi, biographical profile, including quotes and further resources, at Utilitarianism.net
ม่อจื๊อ ที่เว็บไซต์ Curlie
Full text of the Mozi (Chinese with English translation based on Mei's translation.)
Mozi in the Internet Encyclopedia of Philosophy
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  3  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  เนเธอร์แลนด์ 2 
วิชาการ:  CiNii  zbMATH 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
ฟอร์เรสท์ กัมพ์ อัจฉริยะปัญญานิ่ม

| ฟอร์เรสท์ กัมพ์ อัจฉริยะปัญญานิ่ม |
| --- | --- |
โปสเตอร์ต้นฉบับของ ฟอร์เรสท์ กัมพ์ อัจฉริยะปัญญานิ่ม
กำกับ: Robert Zemeckis
เขียนบท: Screenplay: Eric Roth Novel: Winston Groom
อำนวยการสร้าง: Wendy Finerman Steve Tisch Charles Newirth
นักแสดงนำ: ทอม แฮงส์ Robin Wright แกรี ซินิส Mykelti Williamson Sally Field
ตัดต่อ: Arthur Schmidt
ดนตรีประกอบ: Alan Silvestri
ผู้จัดจำหน่าย: Paramount Pictures (สหรัฐ) ยูไนเต็ด โฮมส์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (ไทย)
วันฉาย: 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1994
ความยาว: 141 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 677.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ฟอร์เรสท์ กัมพ์ อัจฉริยะปัญญานิ่ม (Forrest Gump) เป็นภาพยนตร์แนวชีวิต - เบาสมอง ที่ออกฉายใน ค.ศ. 1994 แสดงนำโดย ทอม แฮงส์ ที่ประสบความสำเร็จมากเรื่องหนึ่ง ภาพยนตร์เรื่องนี้ สร้างจากนิยายเรื่อง Forrest Gump ที่แต่งโดย วินส์ตัน กรูม (Winston Groom)
ภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับการจัดอันดับเป็นภาพยนตร์อเมริกันที่สุดตลอดกาล อันดับที่ 71 ทำรายได้กว่า 677 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเทียบเท่าเงินกว่า 989 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน ซึ่งมีเพียงภาพยนตร์อมตะอย่างเรื่อง ไททานิก, เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์, แฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่เอาชนะยอดนี้ได้
นักแสดง

ทอม แฮงส์ รับบท ฟอร์เรสท์ กัมพ์
โรบิน ไรท์ เพนน์ รับบท เจนนี่ เคอร์แรน กัมพ์
แกรี่ ซินิส รับบท นายร้อย แดน เทย์เลอร์
มายเคลตี วิลเลียมสัน รับบท เบนจามิน บูฟอร์ด บลู (บับบา)
แซลลี ฟิลด์ รับบท นางกัมพ์ (มารดาของฟอร์เรสท์)
ไมเคิล คอนเนอร์ ฮัมฟรีส์ รับบท ฟอร์เรสท์ กัมพ์|ฟอร์เรสท์ กัมพ์ ตอนเด็ก
ฮานนา โรส ฮอลล์ รับบท เจนนี่ เคอร์แรน กัมพ์ ตอนเด็ก
แซม แอนเดอร์สัน รับบท แฮนคอค
มาร์โก มัวเรอร์ รับบท ลูอิส
ปีเตอร์ ดอบสัน รับบท เอลวิส เพรสลีย์
ซิโอบาห์น ฟอลลอน โฮแกน รับบท โดโรธี แฮร์ริส
ซอนนี่ ชรอยเยอร์ รับบท โค้ช พอล ไบรอันท์
Richard D'Alessandro รับบท แอบบี้ ฮอฟฟ์แมน
จีออฟฟรีย์ เบลค รับบท เวสลีย์
ฮาลีย์ โจเอล ออสเมนท์ รับบท ลูกของฟอร์เรสท์
รางวัลที่ได้รับ > รางวัลประจำปี ค.ศ. 1994

รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (ทอม แฮงส์)
รางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (โรเบิร์ต เซเมคคิส)
รางวัลออสการ์ สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
รางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม
รางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
รางวัลที่ได้รับ > รางวัลประจำปี ค.ศ. 1995

รางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา
รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา
ดูเพิ่ม

ฟอร์เรส กัมพ์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The filming Locations from the movie เก็บถาวร 2012-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1927–1940:  วิงส์ (1928)  เดอะบรอดเวย์เมโลดี (1929)  แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง (ภาพยนตร์) (1930)  ซิมาร์รอน (1931)  แกรนด์โฮเทล (1932)  แควัลเคด (1933)  อิตแฮปเพนวันไนต์ (1934)  มูทีนีออนเดอะเบาน์ตี (1935)  เดอะเกรตซิกเฟลด์ (1936)  เดอะไลฟ์ออฟอีไมลีโซลา (1937)  ยูแคนต์เทกอิตวิทยู (1938)  วิมานลอย (1939)  รีเบกกา (1940) 
1941–1960:  ชีวิตต้องสู้ (1941)  มิสซิสมินิเวอร์ (1942)  คาซาบลังกา (1943)  โกอิงมายเวย์ (1944)  วันหยุดที่หายไป (1945)  วันชื่นคืนฝัน (1946)  เกียรติศักดิ์สุภาพบุรุษ (1947)  แฮมเลต (1948)  ออลเดอะคิงส์แมน (1949)  วิมานลวง (1950)  แอนอเมริกันอินปารีส (1951)  เดอะเกรตเทสต์โชว์ออนเอิร์ธ (1952)  ชั่วนิรันดร์ (1953)  แก๊งท่าเรือ (1954)  มาร์ตี คนขายเนื้อกับรักแท้ (1955)  80 วันรอบโลก  (1956)  สะพานเดือดเลือดเชลยศึก (1957)  จีจี้ สาวโลกีย์ (1958)  เบนเฮอร์ (1959)  ดิอพาร์ตเมนต์ (1960) 
1961–1980:  เวสต์ไซด์สตอรี่ (1961)  ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย (1962)  ทอม โจนส์ เทพบุตรนักรัก (1963)  บุษบาริมทาง (1964)  มนต์รักเพลงสวรรค์ (1965)  อะแมนฟอร์ออลซีซันส์ (1966)  คืนเดือดคดีโฉด (1967)  หนูน้อยโอลิเวอร์ (1968)  คาวบอยตกอับย่ำกรุง (1969)  แพ็ตตัน นายพลกระดูกเหล็ก (1970)  มือปราบเพชรตัดเพชร (1971)  เดอะก็อดฟาเธอร์ (1972)  2 ผู้ยิ่งใหญ่ (1973)  เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2 (1974)  บ้าก็บ้าวะ! (1975)  ร็อคกี้ ราชากำปั้น ทุบสังเวียน (1976)  แอนนี ฮอล (1977)  เดอะเดียร์ฮันเตอร์ (1978)  พ่อ แม่ ลูก (1979)  เส้นทางมนุษย์ (1980) 
1981–2000:  เกียรติยศแห่งชัยชนะ (1981)  คานธี (1982)  ค่าแห่งความรัก (1983)  อมาเดอุส (1984)  รักที่ริมขอบฟ้า (1985)  พลาทูน (1986)  จักรพรรดิโลกไม่ลืม (1987)  อัจฉริยะแห่งออทิสติก (1988)  สู่มิตรภาพ ณ ปลายฟ้า (1989)  จอมคนแห่งโลกที่ 5 (1990)  อำมหิตไม่เงียบ (1991)  ไถ่บาปด้วยบุญปืน (1992)  ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม (1993)  อัจฉริยะปัญญานิ่ม (1994)  วีรบุรุษหัวใจมหากาฬ (1995)  ในความทรงจำ...ความรักอยู่ได้ชั่วนิรันดร์ (1996)  ไททานิค (1997)  กำเนิดรักก้องโลก (1998)  อเมริกัน บิวตี้ (1999)  นักรบผู้กล้าผ่าแผ่นดินทรราช (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  ผู้ชายหลายมิติ (2001)  ชิคาโก (2002)  ลอร์ดออฟเดอะริงส์: มหาสงครามชิงพิภพ (2003)  เวทีแห่งฝัน วันแห่งศักดิ์ศรี (2004)  คน...ผวา (2005)  ภารกิจโหด แฝงตัวโค่นเจ้าพ่อ (2006)  ล่าคนดุในเมืองเดือด‎ (2007)  สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ‎ (2008)  หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก (2009)  ประกาศก้องจอมราชา (2010)  บรรเลงฝัน บันดาลรัก (2011)  แผนฉกฟ้าแลบ ลวงสะท้านโลก (2012)  ปลดแอก คนย่ำคน (2013)  เบิร์ดแมน มายาดาว (2014)  คนข่าวคลั่ง (2015)  มูนไลท์ ใต้แสงจันทร์ ทุกคนฝันถึงความรัก (2016)  เดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์ (2017)  กรีนบุ๊ค (2018)  ชนชั้นปรสิต (2019)  โนแมดแลนด์ (2020)  โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง (2021)  ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส (2022)  ออปเพนไฮเมอร์ (2023)
ภาษาอาบีโนม

| ภาษาอาบีโนม |
| --- | --- |
Foia
Baso
ประเทศที่มีการพูด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: จังหวัดปาปัว
จำนวนผู้พูด: 
ตระกูลภาษา: ภาษาโดดเดี่ยว
รหัสภาษา
ISO 639-3: bsa
ภาษาอาบีโนม (Abinomn language) มีผู้พูด 300 คน (พ.ศ. 2545) ในจังหวัดปาปัว เป็นภาษาโดดเดี่ยว เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา เขียนด้วยอักษรละติน
สรรพนาม

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฉัน | mit | เราสองคน | mor | เรา | awp |
| thou | ni | คุณสองคน | por | คุณ | pi |
| เขา หล่อน | in, nn | พวกเขาทั้งสอง | nar | พวกเขา | kn |
แหล่งข้อมูลอื่น

OLAC resources in and about the Abinomn language
↑  ภาษาอาบีโนม ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
มัสยิดเต้าไว่

| มัสยิดเต้าไว่ مسجد الداواي |
| --- | --- |
道外清真寺 Dào Wài Qīng Zhēn Sì

ศาสนา
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อำเภอเต้าไว่ ฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง ประเทศจีน
ที่ตั้งในประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 45°47′14.2″N 126°39′04.2″E﻿ / ﻿45.787278°N 126.651167°E﻿ / 45.787278; 126.651167
สถาปัตยกรรม
ประเภท: มัสยิด
เสร็จสมบูรณ์: ค.ศ. 1897
ความจุ: 600 คน
มัสยิดเต้าไว่ หรือ มัสยิดฮาร์บิน (จีน: 道外清真寺; พินอิน: Dào Wài Qīng Zhēn Sì) เป็นมัสยิดในอำเภอเต้าไว่ ฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง ประเทศจีน เป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลเฮย์หลงเจียง
ประวัติ

มัสยิดเดิมสร้างขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิกวังซฺวี่แห่งราชวงศ์ชิงใน ค.ศ. 1897 จากนั้นมีการขยายต่อเติมอาคารใน ค.ศ. 2003
สถาปัตยกรรม

บริเวณมัสยิดประกอบด้วยโถงละหมาด สำนักงาน และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ ครอบคลุมพื้นที่ 426 ตารางเมตร โถงละหมาดตั้งอยู่กลางพื้นที่ที่อยู่ตรงข้ามประตูหลัก โดยสามารถจุคนได้ถึง 600 คน
ดูเพิ่ม

ศาสนาอิสลามในประเทศจีน
รายชื่อมัสยิดในประเทศจีน
พ.ศ. 2455

พุทธศักราช 2455 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1912 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ปีชวด จัตวาศก จุลศักราช 1274 (วันที่ 15 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ
เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต
เจ้าผู้ครองนครน่าน: พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช
เหตุการณ์

12 กุมภาพันธ์ – จักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของจีน สละราชสมบัติ หลังการปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองในจีน
21 กุมภาพันธ์ – ประเทศไทยได้เปลี่ยนแปลงการนับศักราชจากรัตนโกสินทรศกเป็นพุทธศักราชในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
10 เมษายน – เรือไททานิคได้ออกเดินทาง
7 มีนาคม – โรลด์ อามันด์เซน นักสำรวจชาวนอร์เวย์ ประกาศการเดินทางไปถึงขั้วโลกใต้เป็นคนแรก ที่มีขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911)
30 มีนาคม – โมร็อกโกลงนามในสนธิสัญญาเฟซ ทำให้เป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส
1 เมษายน – กบฏ ร.ศ. 130 วางแผนปลงพระชนม์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครอง
14 เมษายน – เรือเดินสมุทรอาร์เอ็มเอส ไททานิก ชนกับภูเขาน้ำแข็งในการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกครั้งแรก
15 เมษายน – เรือเดินสมุทร ไททานิก จมลงในมหาสมุทรแอตแลนติก
19 มิถุนายน – เริ่มต้นการทำงานวันละ 8 ชั่วโมงในสหรัฐอเมริกา
25 สิงหาคม – พรรคก๊กมินตั๋ง ก่อตั้งขึ้นในจีน