stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อโรคา ปาร์ตี้
ลักษณะและรูปแบบรายการ (อโรคา ปาร์ตี้)

ในรายการจะมีแขกรับเชิญ 5 คนเข้ามาคุยกันเกี่ยวกับเรื่องโรคที่จะนำเสนอในสัปดาห์นั้น ๆ ซึ่งทั้ง 5 คนที่เชิญเข้ามาจะมีลักษณะที่คาดว่าเสี่ยงต่อการเป็นโรคที่จะนำมาเสนอหรือไม่ และมีแพทย์ประจำโรงพยาบาลพญาไทที่เชี่ยวชาญเฉพาะโรคมาให้ความรู้และตอบปัญหาข้อสงสัยของแขกรับเชิญทั้ง 5 คนได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ได้ลดจำนวนแขกรับเชิญเหลือแค่ 4 คน
ทั้งนี้จะมีการนำเสนอโรคประจำสัปดาห์ที่ออกอากาศ โดยมีลำดับการดำเนินรายการอย่างเป็นขั้นตอนดังนี้
สีแดง (ป้ายหมายเลข 1) คือ มีความเสียงมากที่เป็นโรคนี้ จะต้องเข้าไปในพื้นที่สีแดง (RED ZONE)
สีส้ม (ป้ายหมายเลข 2) คือ มีความเสี่ยงปานกลาง
สีเหลือง (ป้ายหมายเลข 3) คือ มีความเสียงน้อย
สีเขียว (ป้ายหมายเลข 4) คือ ไม่มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคนี้
หลังจากนั้น จะมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญประจำโรคประจำสัปดาห์จากโรงพยาบาลพญาไท มาให้ความรู้พร้อมกับอธิบายโรคดังกล่าวโดยละเอียด และตอบคำถามของแขกรับเชิญต่าง ๆ ที่สงสัย เพื่อให้มีวิธีรักษาและป้องกันโรคดังกล่าวได้
ลักษณะและรูปแบบรายการ (อโรคา ซายส์ ปาร์ตี้ และ อโรคา ตลาดนัดสุขภาพ)

ในส่วนรูปแบบใหม่นั้นได้ปรับเปลี่ยนแขกรับเชิญมาเป็น 3 คนมาร่วมตอบคำถามเกี่ยวกับความรู้เรื่องโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ
รายชื่อตอนที่ออกอากาศ > ปาร์ตี้วิทยาศาสตร์ ตอน อโรคา ซายส์ ปาร์ตี้ (พ.ศ. 2553)

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศ | แขกรับเชิญ |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2 มกราคม 2553 | ไม่มีแขกรับเชิญ (เปิดตัวรายการ) |
| 2 | 9 มกราคม 2553 | ฝันเด่น จรรยาธนากร, อาภาพร นครสวรรค์, ปณิตา พัฒนาหิรัญ |
| 3 | 16 มกราคม 2553 | แจ๊ส ชวนชื่น, มณีรัตน์ คำอ้วน, เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ (แจ๊ค แฟนฉัน) |
| 4 | 23 มกราคม 2553 | ดีใจ ดีดีดี (นิลุบล อมรวิทวัส), ปิยะ เศวตพิกุล, ดารณีนุช โพธิปิติ |
| 5 | 30 มกราคม 2553 | สุคนธวา เกิดนิมิตร, สาวิตรี โรจนพฤกษ์, อรนภา กฤษฎี |
| 6 | 6 กุมภาพันธ์ 2553 | วสุ แสงสิงแก้ว, วิชุดา พินดั้ม, ปนัดดา วงศ์ผู้ดี |
| 7 | 13 กุมภาพันธ์ 2553 | ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ, บอล เชิญยิ้ม, ปกฉัตร เทียมชัย |
| 8 | 20 กุมภาพันธ์ 2553 | มอริส เค, อรอนงค์ ปัญญาวงศ์, เกริก ซิลเลอร์ |
| 9 | 27 กุมภาพันธ์ 2553 | ติ๊ก ชีโร่, พรหมพร ยูวะเวส, ดารัล บุญยศักดิ์ (สินิทธา บุญยศักดิ์} |
| 10 | 6 มีนาคม 2553 | บริบูรณ์ จันทร์เรือง, เบญจพล เชยอรุณ, ยศวดี หัสดีวิจิตร |
| 11 | 13 มีนาคม 2553 | ณวัฒน์ อิสระไกรศีล, ทราย เจริญปุระ, เจจินตัย อันติมานนท์ |
| 12 | 20 มีนาคม 2553 | กพล ทองพลับ, พิมลรัตน์ พิศลยบุตร, ชมพูนุช กลิ่นจำปา |
| 13 | 27 มีนาคม 2553 | ศิริพร อยู่ยอด, นาตาลี เดวิส, วสันต์ อุตมะโยธิน |
| 14 | 3 เมษายน 2553 | สุเมธ องอาจ, ศรีพรรณ บุนนาค (ชื่นชมบูรณ์), ธัญสินี พรมสุทธิ์ |
| 15 | 10 เมษายน 2553 | โจโจ้ ไมอ็อคชิ, เจมส์ แม็กกี้, นภคปภา นาคประสิทธิ์ |
| 16 | 17 เมษายน 2553 | ภราดร ศิรโกวิท, ทีเซีย เดนนิส ,รุ้งลาวัลย์ โทนะหงษา |
| 17 | 24 เมษายน 2553 | แอนดี้ เขมพิมุก, อภิญญา สกุลเจริญสุข, ลักขณา วัธนวงศ์สิริ |
| 18 | 1 พฤษภาคม 2553 | เกศริน เอกธวัชกุล, วิเชียร กุศลมโนมัย (ดีเจเพชรจ้า), แสงดาว ทรงแสง (จอย ชวนชื่น) |
| 19 | 8 พฤษภาคม 2553 | นิภาภรณ์ ฐิติธนาการ (ซานิ AF 6), กรุณพล เทียนสุวรรณ, พริมรตา เดชอุดม |
| 20 | 15 พฤษภาคม 2553 | มัม ลาโคนิค, ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ (อ็อฟ AF 2), ณัทธมนกาญจน์ ศรีนิกรโชติ |
| 21 | 22 พฤษภาคม 2553 | อนันต์ เสมาทอง (อ้วน รีเทิร์น), ภัทรวรินทร์ ทิมกุล, สมเกียรติ จันทร์พราหมณ์ (เสนาลิง) |
| 22 | 29 พฤษภาคม 2553 | เทพ โพธิ์งาม, แอนนา ริส, วิศวะ กิจตันขจร |
| 23 | 5 มิถุนายน 2553 | ภูมิใจ ตั้งสง่า (ดีเจภูมิ), อัฐมา ชีวนิชพันธ์, พีระพันธ์ อารียาพันธ์ |
| 24 | 12 มิถุนายน 2553 | ภารดี อยู่ผาสุข, ภูดิศ สุริยวงศ์, พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ |
| 25 | 19 มิถุนายน 2553 | ฝน ธนสุนทร, จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ, รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์ |
| 26 | 26 มิถุนายน 2553 | ยลลดา โคมทอง, เปรม บุษราคัมวงษ์, ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร |
| 27 | 3 กรกฎาคม 2553 | อลงกรณ์ ต้นหนองดู่ (ดิว เดอะสตาร์ 4), พรรณชนิดา ศรีสำราญ, บุญญาวัลย์ พงษ์สุวรรณ (ส้มเช้ง สามช่า) |
| 28 | 10 กรกฎาคม 2553 | บุญทอง หาญจางสิทธิ์ (ตี๋ ดอกสะเดา), เทวินทร์ คุณารัตนวัฒน์, ไอยวริญท์ โอสถานนท์ |
| 29 | 17 กรกฎาคม 2553 | ยิ่งยง ยอดบัวงาม, อลิชา ไล่ศัตรูไกล, แมทธิว ดีน |
| 30 | 24 กรกฎาคม 2553 | ศิวดล จันทเสวี (ท๊อฟฟี่ 6 ฉาก), เอกราช สุวรรณภูมิ, ธิชาชา เจริญพงษ์ปรีชา |
| 31 | 31 กรกฎาคม 2553 | ไม่มีแขกรับเชิญ (รวบรวม 5 เรื่องเด็ด ที่ผู้ชมตอบรับเยอะที่สุดในรายการนี้) |
| 32 | 7 สิงหาคม 2553 | ไม่มีแขกรับเชิญ (รวบรวมสูตรเด็ดเคล็ดลับสุขภาพ) |
เขี้ยวนรกดับตะวัน

| เขี้ยวนรกดับตะวัน |
| --- | --- |
Poster for From Dusk Till Dawn 3: The Hangman's Daughter
กำกับ: P. J. Pesce
บทภาพยนตร์: Álvaro Rodríguez
เนื้อเรื่อง:   Álvaro Rodríguez  Robert Rodríguez 
อำนวยการสร้าง:   Michael S. Murphey  Gianni Nunnari  Meir Teper 
นักแสดงนำ:   Marco Leonardi  Michael Parks  Rebecca Gayheart  Lennie Loftin  Ara Celi  จอร์ดานา สปิโร  Orlando Jones  Danny Trejo  Temuera Morrison  Sônia Braga 
กำกับภาพ: Michael Bonvillain
ตัดต่อ: Lawrence A. Maddox
ดนตรีประกอบ: Nathan Barr
บริษัทผู้สร้าง:   Dimension Films  A Band Apart  Los Hooligans Productions  
ผู้จัดจำหน่าย: Miramax Films (Buena Vista Home Entertainment)
วันฉาย:   31 ตุลาคม ค.ศ. 1999 (1999-10-31) (Fort Lauderdale International Film Festival)  18 มกราคม ค.ศ. 2000 (2000-01-18) (United States) 
ความยาว: 93 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา: English
เขี้ยวนรกดับตะวัน (อังกฤษ: From Dusk Till Dawn 3: The Hangman's Daughter) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติอเมริกา สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2000 กำกับโดย สก๊อตต์ สปิเกล นำแสดงโดย โรเบิร์ต แพทริค, โบ ฮอบกินส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคสาม และเป็นภาคสุดท้ายของภาพยนตร์ไตรภาคฟรอมดัสค์ทิวดอว์น ต่อจาก ผ่านรกทะลุตะวัน และ พันธุ์นรกผ่าตะวัน
เนื้อเรื่องย่อ

ย้อนหลังกลับไปสู่ปี ค.ศ. 1913 เพื่อบอกเล่าถึงสาวสวยนางหนึ่ง กับการจ่ายค่าธรรมเนียมนอกกฎหมายในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งกลางทะเลทราย เพื่อที่จะได้รอดพ้นจากโทษแขวนคอ และเมื่อราตรีกาลแห่งความน่าสะพรึงกลัวมาถึง พวกเขาได้มารวมตัวกันในโรงแรมอันเงียบงันแห่งหนึ่ง เพื่อที่จะพบกับสิ่งที่ไม่คาดฝัน ว่าจะเกิดขึ้น ซึ่งได้เปลี่ยนชีวิตนี้ของเธอไปซั่วนิรันดร์
นักแสดงนำ

มาร์โค ลีโอนาร์ดี รับบท แมดริด
ไมเคิล ปาร์คส รับบท เบียคส์
อรา เคลี่ เอสเมอร์ราลด้า
โซเนียร์ บากร้า รับบท บิคซตร้า
รีเบกก้า เกเฮิร์ต รับบท แมรี่
นิวลี่ ออเรนโด โจนส์ รับบท อีซร่า ทรายเลอร์
เทอมูรา เมอร์ริสัน รับบท เดอะ แฮงค์แมน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เขี้ยวนรกดับตะวัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เขี้ยวนรกดับตะวัน ที่ออลมูวี
เขี้ยวนรกดับตะวัน ที่รอตเทนโทเมโทส์
เข็มกลัดประดับ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เข็มกลัดตรึง
เข็มกลัดปีก คริสต์ศตวรรษที่ 2 พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน
เข็มกลัดประดับ (อังกฤษ: Brooch หรือ broach) หรือในสมัยโบราณเรียกว่า “เข็มกลัดตรึง” หรือ “เข็มกลัดฟิบิวลา” เป็นเครื่องประดับที่ทำด้วยอัญมณีที่ออกแบบเพื่อใช้ติดประดับเสื้อผ้า เข็มกลัดประดับมักจะทำด้วยโลหะที่มักจะเป็นเงิน หรือ ทอง แต่บางครั้งก็ทำด้วยสำริดหรือวัสดุอื่น เข็มกลัดประดับมักจะแตกแต่งด้วยเครื่องเคลือบหรืออัญมณี บางครั้งก็จะใช้สอยในการตกแต่งเท่านั้น หรือบางครั้งก็จะมีประโยชน์ใช้สอยด้วยเช่นใช้ในการตรึงเสื้อผ้าให้ติดตัว หรือ หรือสำหรับเสื้อคลุมปล่อยชาย (cloak)
เข็มกลัดประดับแรกที่สุดมาจากยุคสำริด แต่เพราะลักษณะของเข็มกลัดประดับมักจะเปลี่ยนแปลงไปตามแฟชันทำให้กลายเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการใช้ระบุยุคสมัยในประวัติศาสตร์
ดูเพิ่ม

เข็มกลัดตรึง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เข็มกลัดประดับ
เฉียด (ฮาร์ลาน โคเบน)

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: ฮาร์ลาน โคเบน
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 'Seconds Away'
ผู้แปล: มณฑารัตน์ ทรงเผ่า
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ประเภท: ลึกลับ, วรรณกรรมเยาวชน
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์โอไรออน   แพรวสำนักพิมพ์
วันที่พิมพ์:  ตุลาคม พ.ศ. 2555   ตุลาคม พ.ศ. 2556
เรื่องก่อนหน้า: ผีเสื้อแห่งความลับ (Shelter) 
เรื่องถัดไป: พบ (Found) 
เฉียด (อังกฤษ: Seconds Away) เป็นนวนิยายเยาวชน/ลึกลับ เขียนโดย ฮาร์ลาน โคเบน เป็นงานเขียนเล่มที่ 2 ในชุดนักสืบ มิคกี้ โบลิทาร์ ฉบับภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โอไรออน เมื่อเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2012
สำหรับฉบับภาษาไทย แปลโดยมณฑารัตน์ ทรงเผ่า ตีพิมพ์โดยแพรวสำนักพิมพ์ ออกวางจำหน่ายในช่วง งานมหกรรมหนังสือระดับชาติครั้งที่ 18 (16-27 ตุลาคม พ.ศ. 2556)
เข็มกลัดทารา

| เข็มกลัดทารา |
| --- | --- |

วัสดุ: เงิน, ทอง, แก้ว, สิ่งเคลือบ, อำพัน, ทองแดง
ขนาด: เส้นผ่านศูนย์กลาง: 8.7 ซm (0.29 ft), ยาว: 32 ซm (1.05 ft)
น้ำหนัก: 224.36 g (7.914 oz)
สร้าง: ปลายศตวรรษที่ 7 หรือต้นศตวรรษที่ 8
ค้นพบ: 1850 (การรายงาน) เบ็ตตีส์ทาวน์
ที่อยู่ปัจจุบัน: พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติไอร์แลนด์ ดับลิน
เลขประจำตัว: NMI, R. 4015
เข็มกลัดทารา (อังกฤษ: Tara Brooch) เป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของศิลปะสมัยคริสเตียนยุคแรกศิลปะเกาะของไอร์แลนด์ เข็มกลัดทาราที่สร้างขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 700 เป็นเข็มกลัดประดับที่มีขนาดยาว 7 นิ้ว ทำด้วยเงินชุบทองตกแต่งด้วยลวดลายลายสอดประสาน หรือ ปมเคลติคอย่างละเอียด ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ประคำมีรูปลักษณ์ของหัวสุนัขป่าและมังกรกว่ายี่สิบหัว
การออกแบบและกรรมวิธีของการสร้างงานชิ้นนี้ที่รวมทั้งการทำลายทองถักและการฝังประดับด้วยทองคำ, เงิน, ทองแดง, อำพัน และ แก้วเป็นงานฝีมือชั้นดี และแสดงถึงความก้าวหน้าของงานช่างทองในไอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 7  โครงสร้างเป็นเชิงวงแหวนที่หมายความว่าเป็นแบบที่มิได้ออกเพื่อใช้เป็นเครื่องตรึงรัดเสื้อผ้า แต่เป็นเครื่องประดับโดยเฉพาะ เข็มกลัดทาราก็เช่นเดียวกับเข็มกลัดอื่น ๆ ในยุคเดียวกันที่ไม่มีรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาของทั้งคริสเตียนหรือเพกัน และสร้างขึ้นสำหรับผู้มีฐานะดีและเกือบจะเป็นที่แน่นอนคือเป็นชาย เพื่อใช้เป็นเครื่องแสดงฐานะ
เข็มกลัดตั้งชื่อตามชื่อเนินทาราซึ่งเป็นที่สถิตย์ของประมุขแห่งกษัตริย์ไอร์แลนด์ (High Kings of Ireland) ในตำนาน แต่ตัวเข็มกลัดเองไม่มีหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับทั้งเนินและประมุขแห่งกษัตริย์ เข็มกลัดพบเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1850 ที่หาดเบ็ตตีสทาวน์ไม่ไกลจากเลย์ทาวน์ เคานตี้มีธ ผู้พบเป็นหญิงชาวนาหรือลูกชายสองคนผู้อ้างว่าพบในกล่องที่ฝังไว้ในทราย แต่มีหลายคนที่เชื่อกันว่ามิได้พบที่หาด แต่ลึกเข้าไป แต่ที่อ้างว่าพบที่หาดก็เพื่อจะหลีกเลี่ยงปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับผู้ที่เป็นเจ้าของที่ดิน ต่อมาก็ถูกขายให้แก่นักซื้อขายของเก่าผู้ตั้งชื่อใหม่ให้ขลังว่า “เข็มกลัดทารา”
บรรณานุกรม

Boltin, Lee, ed.: Treasures of Early Irish Art, 1500 B.C. to 1500 A.D.: From the Collections of the National Museum of Ireland, Royal Irish Academy, Trinity College, Dublin, Metropolitan Museum of Art, 1977, ISBN 0-8709-9164-7.
Susan Youngs (ed), "The Work of Angels", Masterpieces of Celtic Metalwork, 6th-9th centuries AD, 1989, British Museum Press, London, ISBN 0714105546
ดูเพิ่ม

เข็มกลัดประดับ
ศิลปะเกาะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Exhibition image and decription
เงินกู้

เอกสารกู้ยืมโดยธนาคารในแปแตรแวแน ประเทศบัลแกเรีย สืบไปได้ถึง ค.ศ. 1936
เงินกู้ (อังกฤษ: Loan) หมายถึง การที่ผู้กู้ได้ไปขอกู้เงินจำนวนหนึ่งกับผู้ให้กู้ และมีการทำสัญญากำหนดระยะเวลาที่จะชำระหนี้อย่างแน่นอน โดยจะตกลงว่าจะผ่อนชำระเป็นงวดๆหรือจ่ายเต็มจำนวนเลยก็ได้ ซื่งผู้ให้กู้จะสามารถคิดดอกเบี้ยได้ตามอัตราที่ตกลงกัน จำนวนเงินที่ให้กู้จะมากมายเท่าใดนั้นจะขึ้นอยู่กับหลักทรัพย์ที่นำมาค้ำประกัน หรือถ้าหากไม่มีหลักทรัพย์ค้ำประกัน ก็จะมีการคิดดอกเบี้ยค่อนข้างสูง เพราะมีความเสี่ยงสูง
อย่างไรก็ตาม การกู้เงินมีทั้งการกู้ในระบบธนาคารและนอกระบบธนาคาร ซึ่งหากกู้ในระบบของธนาคารจะมีเพดานอัตราดอกเบี้ยสูงสุดตามที่กฎหมายกำหนด เช่น การกู้โดยมีหลักทรัพย์ค้ำประกันจะคิดอัตราดอกเบี้ยสูงสุดได้ไม่เกิน 15% ต่อปี  ในส่วนการปล่อยกู้ของธนาคารยังต้องเป็นไปตามระเบียบที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
เงินกู้นอกระบบ เป็นรูปแบบการกู้เงินที่ไม่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของธนาคารแห่งประเทศไทย และไม่ได้เป็นสถาบันทางการเงิน มักดำเนินการโดยเอกชน โดยมีรูปแบบการปล่อยสินเชื่อที่ง่ายและรวดเร็ว ขั้นตอนการพิจารณาอนุมัติน้อย ดอกเบี้ยลอยตัว และ ถูกคุกคาม เป็นต้น
ปัจจุบันการกำกับดูแลเงินกู้นอกระบบ มีหน่วยงาน สำนักนโยบายพัฒนาระบบการเงินภาคประชาชน สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง เป็นผู้กำกับดูแลอยู่ โดยผู้ประกอบการที่เคยประกอบอาชีพปล่อยกู้นอกระบบ สามารถลงทะเบียนเป็น สินเชื่อรายย่อยระดับจังหวัดภายใต้การกำกับ หรือ สินเชื่อพิโกไฟแนนซ์
ค้ำประกันเงินกู้

การค้ำประกันเงินกู้ในด้านการเงินเป็นสัญญาโดยฝ่ายหนึ่ง (ผู้ค้ำประกัน) สัญญาที่จะรับภาระหนี้แทนของผู้กู้หากผู้กู้ผิดนัด โดยการค้ำประกันสามารถจำกัดบางส่วนของหนี้ หรือรับผิดชอบทั้งหมดก็ได้ และเมื่อมีการทำสัญญาที่มีการค้ำประกันเกิดขึ้น เจ้าหนี้จะมีสิทธิเรียกร้อง หรือฟ้องให้คนค้ำประกันรับผิดชอบหนี้แทนได้
สินเชื่อเงินด่วน

สินเชื่อเงินด่วน (อังกฤษ: Payday loan) เป็นชื่อเรียกสินเชื่อที่มีการให้เงินในทันที หลังจากการสมัครโดยใช้เวลาอนุมัติพิจารณาที่สั้น และมีการโอนเงินเข้าบัญชีที่รวดเร็ว จึงเป็นนิยามของคำว่า เงินด่วน โดยบุคคลหรือองค์กรที่ให้สินเชื่อประเภทนี้ มักใช้คำโฆษณาสินเชื่อว่า สมัครง่าย อนุมัติไว โอนทันที โดยสินเชื่อเงินด่วน สามารถเป็นทั้งเงินกู้ในระบบหรือเงินกู้นอกระบบ โดยชี้วัดที่ผู้ให้กู้ว่าเป็นหน่วยงานธุรกิจการเงินที่ได้รับอนุญาตจาก ธนาคารแห่งประเทศไทย หรือ กระทรวงการคลัง (ประเทศไทย) หรือไม่
เฉด

| เฉด (Shade) |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
แนวเพลง: ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2559 พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ดั๊กบาร์ (พ.ศ. 2554 - 2559) เฉดทรู๊ป มิวสิค (พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน)

สมาชิก: อนันต์ ดาบเพ็ชรธิกรณ์ (ยักษ์) ร้องนำ (พ.ศ. 2554 - 2566, พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน) พงศกร ลีลิมปเจริญสกุล (เล้ง) กีต้าร์ (พ.ศ. 2554 - 2559, พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน) ภูเก็ต ช้างเสวก (มะเหมี่ยว) กลอง (พ.ศ. 2554 - 2559, พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน) ชาตรี ภูษาทอง (แบน) เบส (พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน)
อดีตสมาชิก: พงศกร ลีลิมปเจริญสกุล (เล้ง) กีต้าร์ (พ.ศ. 2554 - 2559) สุกฤษณ์ ศรีเปารยะ (สุ่ม) เบส (พ.ศ. 2554 - 2559)
เฉด (อังกฤษ: Shade) เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เริ่มจากยักษ์และสุ่ม อดีตสมาชิกวงแคลชได้ตั้งวงใหม่ขึ้นมา และได้อีก 3 คนมาช่วยสร้างสีสัน คือ แบน, เล้ง และเหมี่ยว และได้เซ็นสัญญากับค่ายดั๊กบาร์ อันเป็นจุดเริ่มต้นของเพลงรอพี่ก่อน ล่าสุด แบนเป็น Sound Engineer ของทางค่าย มีภารกิจเยอะ จึงทำให้ทางวงทำกันแค่ 4 คน สุ่มจึงย้ายไปเล่นเบสในเพลง อย่ามาเยอะ
ปี พ.ศ. 2559 ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็นวงทรูปทาวเวอร์ (Troop Tower) และวงเฉดได้ยุบลงเนื่องจากสมาชิกในวงบางคนได้ออกไปจากวงเพื่อภารกิจบางประการ อาทิ เล้ง - พงศกร ลีลิมปเจริญสกุล มือกีตาร์ ได้ออกไปช่วยกิจการที่บ้าน และสุ่ม - สุกฤษณ์ ศรีเปารยะ มือเบส ได้ออกไปทำทีมจักรยาน เป็นต้น นอกจากนี้ยังได้สมาชิกคนใหม่มาเพิ่มอีก 1 คนนั่นคือ โอม มือกีตาร์ ที่เคยได้ร่วมงานการคลุกคลีทำเพลงร่วมกับวงเฉดมาก่อน
ผลงาน

ทางแห่งฝัน
รอพี่ก่อน
อย่ามาเยอะ
เงินสด

เงินสด (อังกฤษ: Cash) คือ "เงินสดในมือและเงินฝากธนาคารทุกประเภท แต่ไม่รวมเงินฝากประเภทที่ต้องจ่ายคืนเมื่อสิ้นระยะเวลาอันกำหนดไว้หรือเงินฝากประจำ เงินสดในมือรวมถึง เงินเหรียญ ธนบัตร เช็คที่ยังมิได้นำฝาก เช็คเดินทาง ดราฟต์ของธนาคารและธนาณัติ" เงินสดที่ถือเป็นสินทรัพย์หมุนเวียนจะต้องไม่มีข้อจำกัดในการใช้
ปริมาณเงิน

บทความหลัก: ปริมาณเงิน และ การสร้างเงิน
ดูเพิ่ม

สังคมไร้เงินสด
เงินตราดิจิทัล
เงียมหงัน

เงียมหงัน (อังกฤษ: Yan Yan; จีนตัวย่อ: 严颜; จีนตัวเต็ม: 嚴顏) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เจ้าเมืองปากุ๋น หลังจากที่เล่าปี่และบังทองเดินไปเพื่อยึดเสฉวนของเล่าเจี้ยง บังทองถูกธนูรุมยิงตายที่เนินหงส์ร่วงแล้ว  เล่าปี่จำต้องถอยทัพไปที่ด่านโปยสิก๋วน และรีบส่งหนังสือไปยังขงเบ้ง ให้ขงเบ้งยกทัพมาช่วย  ขงเบ้งกับเตียวหุยทำสัญญาเดินทางแข่งกันไปให้ถึงเสฉวน โดยขงเบ้งเดินไปทางเรือพร้อมกับจูล่ง และเตียวหุยเดินไปทางบก  และให้กวนอูรักษาเมืองเกงจิ๋วไว้  ก่อนออกเดินทางเตียวหุยทำสัญญาไว้กับขงเบ้งว่า จะรักษาวินัยทหาร โดยตนจะไม่กินเหล้าและไม่เฆี่ยนตีทหารด้วยอารมณ์ด้วย
ปรากฏว่า เตียวหุยสามารถรักษาระเบียบวินัยกองทัพไว้ได้อย่างดี สามารถชนะใจประชาชนและเอาชนะเมืองต่าง ๆ ได้โดยดี แต่ติดอยู่กับเมืองปากุ๋นของเงียมหงัน ที่ตีเท่าไหร่ก็ไม่ได้สักที เงียมหงันแม้จะอายุมากถึง 60 ปีแล้ว แต่ชำนาญการใช้ธนูและป้องกันเมืองไว้ได้อย่างดี เงียมหงันได้ประกาศไว้ว่า "ทหารเสฉวนยอมหัวขาด ไม่มีทหารยอมแพ้"  เตียวหุยเข้าตีเท่าไหร่ก็ไม่สามารถหักตีเข้าไปได้ เงียมหงันก็สั่งให้รักษาเมืองไว้อย่างเดียว ไม่ต้องยกออกไปรบ เตียวหุยคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไร จึงโมโหกินเหล้าแล้วเฆี่ยนตีทหารอีก ขณะที่เฆี่ยนตีอยู่นั้น เตียวหุยคิดอุบายขึ้นได้ จึงแสร้งหลอกว่า ตนกินเหล้าเมามายแล้วเฆี่ยนตีทหารอีกเพื่อลวงเงียมหงัน  และให้ทหารกองลาดตระเวณทำทีสำรวจเส้นทางเพื่อดูว่ามีทางไหนที่จะเล็ดรอดเมืองปากุ๋นไปได้ไหม ในที่สุดก็พบเส้นทางเล็ก ๆ สายหนึ่ง เตียวหุยสั่งให้เดินทางออกตอนตี 3 เงียมหงันซึ่งส่งสายลับเข้าไปปะปนในกองทัพเตียวหุยรายงานเช่นนั้น จึงจะยกทัพตามตีตลบหลังเตียวหุยตามเวลานั้น แต่กลับโดนกลอุบายของเตียวหุยจนเสียท่าถูกจับเป็นเชลย เมื่อตกอยู่ในเงื้อมมือเตียวหุย เตียวหุยได้ตัดสินใจที่จะประหารเงียมหงันซึ่งเงียมหงันได้ยินดีที่จะตาย และกล่าวว่า "ท่านจงประหารเร็วเถิด เสฉวนมีแต่แม่ทัพที่หัวขาด แต่ไม่มีแม่ทัพที่ยอมแพ้" เมื่อเตียวหุยได้ยินเช่นนั้นก็คิดว่าแม่ทัพคนนี้มีความจงรักภักดีอย่างหนักแน่นมั่นคง มิย่อท้อเมื่อเผชิญความตายจึงนับถือน้ำใจ และแก้มัดออกพร้อมกล่าวขอโทษเงียมหงันที่ตนล่วงเกิน เงียมหงันเห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นคำนับเตียวหุย และอาสาเป็นกองหน้า สำหรับเดินทัพต่อไป เมือไปถึงด่านใดตำบลใด นายด่านทั้งปวงก็ออกมายอมเข้าด้วย 
เพราะเงียมหงันเป็นทัพหน้า และได้ไปสมทบกับทัพเล่าปี่ ก่อนขงเบ้ง ซึ่งมาทางน้ำเสียอีก
ต่อมา เมื่อเล่าปี่ บุกเมืองฮันต๋ง ทางด่านแฮบังก๋วนก็ถูกบุกโจมตีโดย โจหอง และเตียวคับ ฝ่ายฮักจุ้นกับเบ้งตัด ซึ่งรักษา แฮบังก๋วนอยู่นั้นเห็นจะเหลือกำลัง จึงส่งสาส์นไปขอกำลังเสริมจากเล่าปี่ เล่าปี่จึงส่งฮองตงและเงียมหงันไปช่วย เมื่อมาถึง เบ้งตัด และฮักจุ้น ก็ดูถูก2เฒ่านี้เป็นอันมาก ฮองตงจึงให้เงียมหงันซุ่มกำลังอยู่หลังค่ายเตียวคับ เมื่อเห็นฮองตงออกรบเมื่อไร ก็ให้ตีกระ หนาบเข้ามา หลังจากนั้นฮองตงได้ออกไปร้องท้าทายเตียวคับ เตียวคับจึงพาทหารออกจากค่ายเงียมหงันเห็นว่าได้ทีจึงคุมทหาร ออกมา ฆ่าทหารเตียวคับล้มตายเป็นอันมาก
ต่อมา เงียมหงันก็แนะนำฮองตงให้ตัดเสบียงศัตรูที่เทียนตองสัน ฮองตงจึงทำกลอุบายแกล้งถอยหนีเพื่อให้ข้าศึกเอา อาวุธ และเสบียงมารวมกันไว้ และปล้นค่ายของเตียวคับ โดยให้เงียมหงันซุ่มทหารอยู่หลังค่ายตีทหารเตียวคับ แตกไป 
หลังจากน้น เมื่อขงเบ้งจะบุกขึ้นเหนือ ขงเบ้งแต่งตั้งเงียมหงันเป็นที่ปรึกษาทางการทหาร เงียมหงัน ได้แก่ตาย ในปีค.ศ. 220 รวมอายุได้ 67 ปี
รายนามบุคคลที่ถูกสังหารโดยเงียมหงัน

แฮหัวเต๊ก ขุนพลของวุยก๊ก
เขตโทบง

| เขตโทบง 도봉구 |
| --- | --- |
เขตปกครองตนเอง
도봉구 (ฮันกึล); 道峰區 (ฮันจา)
ภาพมุมสูงของเขตโทบง
ที่ตั้งของเขตโบดง ใน โซล
พิกัด: 37°41′42″N 127°02′49″E﻿ / ﻿37.69500°N 127.04694°E﻿ / 37.69500; 127.04694
ประเทศ: เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ซูโดกว็อน
นครพิเศษ: โซล
การแบ่งเขตการปกครอง: 14 ทง (แขวง)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Lee dong-jin (이동진)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.8 ตร.กม. (8.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 348,625 คน
 • ความหนาแน่น: 17,000 คน/ตร.กม. (43,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานเกาหลี)
เว็บไซต์: Dobong-gu official website
เขตโทบง (อังกฤษ: Dobong District; ฮันกึล: 도봉구; ฮันจา: 道峰區) เป็นหนึ่งใน 25 เขตที่อยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของแม่น้ำฮัน
สัญลักษณ์

ดอกไม้ : ดอกกุหลาบปีนเขา
ต้นไม้ : ต้นสน
นก : นกพิราบ
เขตการปกครอง

บทความหลัก: เขตการปกครองของเขตโทบง
เขตโทบงประกอบด้วย 4 แขวง (dong)
แขวงโทบง (ฮันกึล: 도봉동; ฮันจา: 道峰洞) 1, 2
แขวงพังฮัก (ฮันกึล: 방학동; ฮันจา: 放鶴洞) 1, 2, 3
แขวงซังมุน (ฮันกึล: 쌍문동; ฮันจา: 雙門洞) 1, 2, 3, 4
แขวงชัง (ฮันกึล: 창동; ฮันจา:倉洞) 1, 2, 3, 4, 5
การคมนาคม > ทางรถไฟ

โคเรียล
รถไฟใต้ดินโซล สาย 1
โซล เมโทร
รถไฟใต้ดินโซล สาย 4
รถไฟฟ้าโซลคอร์เพอเรชัน
รถไฟใต้ดินโซล สาย 7
เมืองพี่เมืองน้อง

เขตชางผิง, ประเทศจีน
ทงเฮ, ประเทศเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น > ภาษาเกาหลี

Map from the Dobong-gu website[ลิงก์เสีย]
| ด ค กเขตของโซล |
| --- | --- | --- |
|  | ฝั่งเหนือของแม่น้ำฮัน |  ควังจิน  คังบุก  ชงโน  ชุง  ชุงนัง  ซอแดมุน  ซ็องดง  ซ็องบุก  ทงแดมุน  โทบง  โนว็อน  มาโพ  ยงซัน  อึนพย็อง  |
|  | ฝั่งใต้ของแม่น้ำฮัน |  ควานัก  คังซอ  คังดง  คังนัม  คึมช็อน  คูโร  ซงพา  ซอโจ  ทงจัก  ย็องดึงโพ  ยังช็อน  |
เขตพัฒนาเศรษฐกิจอาเซียนด้านตะวันออก (บรูไน–อินโดนีเซีย–มาเลเซีย–ฟิลิปปินส์)

| เขตพัฒนาเศรษฐกิจอาเซียนด้านตะวันออก (บรูไน–อินโดนีเซีย–มาเลเซีย–ฟิลิปปินส์) |
| --- | --- |
ประเภท: ความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาค
สมาชิก:  4 ประเทศ   บรูไน    อินโดนีเซีย    มาเลเซีย    ฟิลิปปินส์  
สถาปนา: 24 มีนาคม 1994; 30 ปีก่อน (1994-03-24)
พื้นที่
• รวม: 1,600,000 ตารางกิโลเมตร (620,000 ตารางไมล์)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2020 (ประมาณ)
• รวม: 322.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เว็บไซต์ https://bimp-eaga.asia/
เขตพัฒนาเศรษฐกิจอาเซียนด้านตะวันออก (บรูไน–อินโดนีเซีย–มาเลเซีย–ฟิลิปปินส์) (อังกฤษ: Brunei Darussalam–Indonesia–Malaysia–Philippines East ASEAN Growth Area; ชื่อย่อ: BIMP-EAGA) เป็นกลุ่มความร่วมมือที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1994 เพื่อกระตุ้นการพัฒนาในพื้นที่ห่างไกลและด้อยพัฒนาใน 4 ประเทศฝั่งตะวันออกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เขตเศรษฐกิจนี้เป็นที่ตั้งของพื้นที่ที่มีความสำคัญทางนิเวศวิทยา ใจกลางเกาะบอร์เนียว ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของประเทศอินโดนีเซีย, ฝั่งตะวันออกของประเทศมาเลเซีย และประเทศบรูไน เป็นพื้นที่ป่าต่อเนื่องที่ใหญ่ที่สุดที่เหลืออยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทะเลในย่านซูลู–ซูลาเวซี เป็นหน่วยชีวภูมิศาสตร์ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูง ซึ่งมีความสำคัญระดับโลกในสามเหลี่ยมปะการัง ซึ่งเป็นศูนย์กลางของความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเล ที่มีความเข้มข้นสูงที่สุดในโลก
เบื้องหลัง

BIMP-EAGA เปิดตัวเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 1994 ในเมืองดาเบา ก่อตั้งขึ้นโดย บรูไนดารุสซาลาม อินโดนีเซีย มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ เพื่อสร้างการเติบโตที่สมดุลและครอบคลุม ในฐานะอนุภูมิภาคของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีเป้าหมายเพื่อสนับสนุนการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจระดับภูมิภาคในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
BIMP-EAGA เป็นโครงการความร่วมมือทางเศรษฐกิจระหว่างรัฐบาลที่มีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมการเติบโตที่นำโดยภาคเอกชน และตลาดที่ขับเคลื่อนด้วย รัฐบาลแก้ไขปัญหาพื้นฐานของพื้นที่การเจริญเติบโต เช่น การขาดการขนส่ง พลังงาน และโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่เพียงพอ เพื่อปูทางสำหรับการลงทุนและกิจกรรมของภาคเอกชน พวกเขาเติมเต็มช่องว่างของโครงสร้างพื้นฐาน จัดเตรียมนโยบายและสภาพแวดล้อมด้านกฎระเบียบสำหรับความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชนในโครงการที่เกี่ยวข้อง และแก้ไขปัญหาต่างๆ เช่น การอำนวยความสะดวกด้านการขนส่ง การอำนวยความสะดวกด้านการค้าข้ามพรมแดน การขจัดอุปสรรคและมาตรการที่ไม่ใช่ภาษี การปรับปรุงด่านศุลกากร การตรวจคนเข้าเมือง การกักกัน และความปลอดภัย กฎ ข้อบังคับ และระเบียบปฏิบัติ
ภูมิศาสตร์

อนุภูมิภาคนี้ครอบคลุมรัฐสุลต่านบรูไนดารุสซาลามทั้งหมด, จังหวัดกาลิมันตัน เกาะซูลาเวซี หมู่เกาะมาลูกู และปาปัวตะวันตกของอินโดนีเซีย, รัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวัก และดินแดนสหพันธรัฐลาบวนในมาเลเซีย; และ เกาะมินดาเนา และจังหวัดปาลาวันในฟิลิปปินส์ พื้นที่เหล่านี้อยู่ไกลจากเมืองหลวงของประเทศในเชิงภูมิศาสตร์ แต่ก็อยู่ใกล้กันในทางยุทธศาสตร์ รัฐและจังหวัดเหล่านี้มีสัดส่วนมากกว่า 60% ของพื้นที่ของประเทศกลุ่ม BIMP-EAGA แต่มีสัดส่วนน้อยกว่า 20% ของประชากรและ 18% ของกำลังแรงงาน
วิสัยทัศน์ 2025

วิสัยทัศน์ BIMP-EAGA 2025 จัดทำขึ้นโดยได้รับการสนับสนุนจากธนาคารพัฒนาเอเชีย เป็นแนวทางสำหรับสมาชิกในการลดช่องว่างการพัฒนาต่อไป เพื่อการจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน และส่งเสริมการเชื่อมต่อที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
โดยมุ่งเน้นไปที่ผลลัพธ์หลัก 3 ประการ ดังนี้:
การพัฒนาภาคการผลิตที่สามารถแข่งขันได้และ “เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม” ซึ่งสามารถเพิ่มมูลค่าให้กับการผลิตได้
การสร้างอุตสาหกรรมการเกษตรและการประมงที่ยั่งยืน แข่งขันได้ และทนต่อสภาพอากาศ
การนำวิธีการท่องเที่ยวแบบหลายประเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อพื้นที่ที่มีการพัฒนาน้อย
เสาหลักเชิงกลยุทธ์ 5 ประการคือ (1) ยกระดับการเชื่อมต่อ (2) สร้างอนุภูมิภาคให้เป็นตะกร้าอาหารของเอเชีย (3) ส่งเสริม BIMP-EAGA เป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวชั้นนำ (4) จัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน และ (5) ส่งเสริมการเชื่อมต่อระหว่างบุคคล
ภาคส่วนสำคัญ ได้แก่ ภาคการขนส่ง การอำนวยความสะดวกด้านการค้าและการลงทุน พลังงาน เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร การเกษตรและการประมง การท่องเที่ยว สิ่งแวดล้อม และ ภาคสังคมวัฒนธรรมและการศึกษา
ภายใต้วิสัยทัศน์ 2025 มีโครงการด้านโครงสร้างพื้นฐานที่มีความสำคัญ (PIPs) ของ BIMP-EAGA เพิ่มขึ้น 65% เป็น 88 โครงการ (2021) จากเดิม 57 โครงการ (2017) โดยมีมูลค่ารวม 24.23 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
โครงสร้าง

BIMP-EAGA มีโครงสร้างสถาบันที่อำนวยความสะดวกในการปรึกษาหารือและการเจรจาระหว่างประเทศสมาชิกทั้งในระดับชาติและอนุภูมิภาค
การประชุมสุดยอดผู้นำ BIMP-EAGA การประชุมระดับรัฐมนตรี และการประชุมระดับเจ้าหน้าที่อาวุโส จะนำเสนอนโยบายและทิศทางเชิงกลยุทธ์โดยรวม สิ่งเหล่านี้ได้รับการสนับสนุนจากสำนักเลขาธิการระดับชาติและศูนย์อำนวยความสะดวก (BIMP-FC) ซึ่งทำหน้าที่เป็นสำนักเลขาธิการอนุภูมิภาค
คลัสเตอร์และคณะทำงานเป็นหน่วยปฏิบัติการที่สนับสนุนเสาหลักเชิงกลยุทธ์โดยแปลแรงผลักดันเชิงกลยุทธ์ของแต่ละภาคส่วนเป็นโครงการ
สภาธุรกิจ (BEBC) เป็นตัวแทนของภาคเอกชนใน BIMP-EAGA มีสถานะเป็น "ประเทศที่ห้า" ในการประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโส โดยประธานมีตำแหน่งเดียวกับเจ้าหน้าที่อาวุโสคนอื่น ๆ ในระหว่างการหารือเกี่ยวกับนโยบาย
ธนาคารพัฒนาเอเชียทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาการพัฒนาภูมิภาค BIMP-EAGA
การประชุมสุดยอด BIMP-EAGA ครั้งที่ 14
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์ สุลต่านและยังดีเปอร์ตวนอากง แห่งบรูไนดารุสซาลาม, ประธานาธิบดี โจโก วีโดโด ของอินโดนีเซีย, นายกรัฐมนตรี อิซมาอิล ซับรี ยักกบ ของมาเลเซีย และประธานาธิบดี โรดรีโก ดูแตร์เต ของฟิลิปปินส์ รวมตัวกันเพื่อเข้าร่วมการประชุมสุดยอด BIMP-EAGA ครั้งที่ 14 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
เมืองสำคัญในกลุ่ม

บรูไน
บันดาร์เสรีเบกาวัน
อินโดนีเซีย
กาลิมันตัน: บาลิกปาปัน, บันจาร์มาซิน, ปอนเตียนัค, ซามารินดา
ซูลาเวซี: บิตุง, มากัซซาร์, มานาโด, ปาเรปาเร
มาลูกู: เทอร์นาเต
ปาปัว: จายาปูรา, มาโน-กวารี
มาเลเซีย
ซาบะฮ์: โกตากีนาบาลู ลาฮัดดาตู ซันดากัน ตาเวา
ซาราวัก: บินตูลู กูจิง มิรี ซีบู
ลาบวน
ฟิลิปปินส์
มินดาเนา: ดาเบา เฮเนรัลซันโตส ซัมบวงกา โคตาบาโต
ปาลาวัน: ปูเวร์โตปรินเซซา