stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาซาฮิโกะ ทานากะ

| มาซาฮิโกะ ทานากะ |
| --- | --- |
田中 正彦
เกิด:  (1954-10-01) 1 ตุลาคม ค.ศ. 1954 (70 ปี) จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์, นักแสดง
ส่วนสูง: 177 ซม.
มาซาฮิโกะ ทานากะ (田中 正彦, 1 ตุลาคม 1954 - ) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดโอซากะ ส่วนสูง 177ซม. น้ำหนัก 68 กก. เมื่อก่อนเคยสังกัดคณะละครสึบารุ เป็นประธาน T-Project
ผลงานพากย์

ก้าวแรกสู่สังเวียน (มาชิบะ เรียว)
ราชันย์แห่งภูต (อุเมมิยะ ริวโนสึเกะ)
บันทึกมรณะ เกมล่าท้าอนาคต (คุรุสึ เคย์โงะ)
สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ (มากาเบะ ฟุมิฮิโกะ)
ผ่าพิภพไททัน (ด็อท พิคซิส)
พระราชวังโบราณ

พระราชวังโบราณ สามารถหมายถึง
พระราชวังโบราณ อยุธยา ประเทศไทย
พระราชวังต้องห้าม ประเทศจีน
มาซากาซุ ซูงาวาระ

| มาซากาซุ ซูงาวาระ |
| --- | --- |
เกิด: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2517
มาซากาซุ ซูงาวาระ (ญี่ปุ่น: 菅原 雅兼; โรมาจิ: Sugawara Masakazu) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองนาโงยะ สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 22 ครั้ง (น็อก 11 ครั้ง) แพ้ 3 ครั้ง และเสมอ 4 ครั้ง
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ชิง 20 กุมภาพันธ์ 2548 ชนะคะแนน ยาซูโอะ คูนิมิ ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 26 มิถุนายน 2548 แพ้น็อค เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 3 ที่ ญี่ปุ่น
มาซาอากิ ฮิงาชิงูจิ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฮิงาชิงูจิกับญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด:   (1986-05-12) 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  ทากัตสึกิ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.84 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  กัมบะ โอซากะ
หมายเลข:  1
สโมสรเยาวชน
1999–2001:  กัมบะ โอซากะ
2002–2004:  โรงเรียนมัธยมราคูนัน
2005–2006:  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีฟูกูอิ
2007–2008:  มหาวิทยาลัยบริหารจัดการนีงาตะ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2013 |  อัลบีเร็กซ์ นิอิงะตะ |  84 |  (0) |
| 2014– |  กัมบะ โอซากะ |  164 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2015– |  ญี่ปุ่น |  7 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2018
มาซาอากิ ฮิงาชิงูจิ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับกัมบะ โอซากะ และทีมชาติญี่ปุ่น ก่อนหน้านั้นเคยเล่นให้กับทีมอัลบิเร็กซ์ นีงาตะ
ฮิงาชิงูจิยังคงเป็นผู้รักษาประตูสำรองคนสำคัญของทีมชาติ เขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 และเอเชียนคัพ 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

มาซาอากิ ฮิงาชิงูจิ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
มาซาอากิ ฮิงาชิงูจิ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
ข้อมูลของ มาซาอากิ ฮิงาชิงูจิ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
มาซาอากิ ฮิงาชิงูจิ เก็บถาวร 2019-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – สถิติการแข่งขันจากยาฮู! (ญี่ปุ่น)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติญี่ปุ่น – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 คาวาชิมะ  2 อูเอดะ  3 โชจิ  4 ฮนดะ  5 นากาโตโมะ  6 เอ็นโด  7 ชิบาซากิ  8 ฮารางูจิ  9 โอกาซากิ  10 คางาวะ  11 อูซามิ  12 ฮิงาชิงูจิ  13 มูโตะ  14 อินูอิ  15 โอซาโกะ  16 ยามางูจิ  17 ฮาเซเบะ (c)  18 โอชิมะ  19 เอช. ซากาอิ  20 มากิโนะ  21 จี. ซากาอิ  22 โยชิดะ  23 นากามูระ  ผู้ฝึกสอน: นิชิโนะ  |  1 คาวาชิมะ  2 อูเอดะ  3 โชจิ  4 ฮนดะ  5 นากาโตโมะ  6 เอ็นโด  7 ชิบาซากิ  8 ฮารางูจิ  9 โอกาซากิ  10 คางาวะ  11 อูซามิ  12 ฮิงาชิงูจิ  13 มูโตะ  14 อินูอิ  15 โอซาโกะ  16 ยามางูจิ  17 ฮาเซเบะ (c)  18 โอชิมะ  19 เอช. ซากาอิ  20 มากิโนะ  21 จี. ซากาอิ  22 โยชิดะ  23 นากามูระ  ผู้ฝึกสอน: นิชิโนะ  |  |
มาซาอากิ มิซูนากะ

| มาซาอากิ มิซูนากะ |
| --- | --- |
水中 雅章
เกิด:  (1990-01-20) 20 มกราคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: โพรดักชันเบาบับ
มาซาอากิ มิซูนากะ (ญี่ปุ่น: 水中 雅章; โรมาจิ: Mizunaka Masaaki; 20 มกราคม 1990 - ) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดในเมืองอิวากูนิ จังหวัดยามางูจิ อยู่สังกัดโพรดักชันเบาบับ
ผลงานพากย์

ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน (ริวเอ็ง คาเกรุ)
จอมมารต่างโลกกับบริวารสาวนักอัญเชิญ (เดียโบล)
โตเกียว รีเวนเจอร์ส (บาจิ เคย์สึเกะ)
ยุทธศาสตร์กู้ชาติของราชามือใหม่ (ปอนโช พานาค็อตตา)
จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ (หลวงพ่อ)
กาดำแห่งวังชั้นใน (เซี่ย เกาจวิ้น)
ชูการ์แอปเปิ้ล แฟรี่เทล (ชัล เฟน ชัล)
คาเฟ่นี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟ (คาสึกาเบะ ฮายาโตะ)
เจ้าหญิงผู้เสียสละกับราชาอสูร (นิล)
มาซากิ คาวาบาตะ

| มาซากิ คาวาบาตะ |
| --- | --- |
เกิด: 10 เมษายน พ.ศ. 2515
มาซากิ คาวาบาตะ (Masaki Kawabata) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 ที่เมืองทาการาซูกะ สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 17) เสมอ 2 แพ้ 9
เกียรติประวัติ

แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2546 – 2547)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2543 แพ้คะแนน เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ที่ สมุทรสาคร
ฟาโรห์เนเฟอร์คาเร เปปิเซเนบ

เนเฟอร์คาเรที่ 6 เปปิเซเนบ เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่แปดในสมัยต้นช่วงระหว่างกลางที่ 1 (2181–2055 ปีก่อนคริสตกาล) ตามที่นักอียิปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต, เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสองแห่งราชวงศ์ที่แปด
หลักฐานรับรอง

พระนามชองฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 6 เปปิเซเนบปรากฏเพียงแค่ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส (หมายเลข 51) อย่างไรก็ตามเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้เสนอว่า พระองค์จะถูกบันทึกด้วยพระนาม "เนเฟอร์คาเร เคเรด เซเนบ" ที่ปรากฏในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ด้วยเหตุนี้ ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 6 เปปิเซเนบจึงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่แปด ต่อจาก Ntyiqrt (ซึ่งอาจจะเป็นฟาโรห์นิทอิเกอร์ติ ซิพทาห์) ซึ่งมีพระนามปรากฏในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินเช่นกัน ซึ่งบันทึกพระนามฯ ดังกล่าวมีส่วนที่เสียหายขนาดใหญ่ ซึ่งส่งผลกระทบต่อการระบุตัวตนของฟาโรห์ในราชวงศ์ หลักฐานทั้งสองนี้มีอายุย้อนหลังไปถึงสมัยราชวงศ์ที่แปดจนถึงราชวงศ์ที่สิบเก้าและหลังจากนั้น และไม่มีหลักฐานยืนยันร่วมสมัยในช่วงเวลาดังกล่าว
พระราชสมัญญานาม

พระราชสมัญญานาม "เคเรด" ที่มอบให้กับฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 6 เปปิเซเนบในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินมีความหมายว่า "เด็ก" หรือ "ผู้เยาว์" ดังนั้น "เนเฟอร์คาเร เคเรด เซเนบ" จึงแปลว่า เนเฟอร์คาเร ผู้เยาว์ เป็นผู้แข็งแรง
นักไอยคุปต์วิทยาได้เสนอข้อสมมติฐานหลายประการเกี่ยวกับคำกล่าวนี้ โดย ฮราต์ช ปาปาเซียนได้เสนอว่าการที่ฟาโรห์ถูกขานพระนามว่า เคเรด ตามบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน บ่งบอกถึงพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมพรรษายังน้อย  อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้ว พระราชสมัญญานาม "เคเรด" มักจะบ่งบอกว่าพระองค์มีพระนามเดียวกับพระราชบิดา ซึ่งพระองค์เป็นองค์รัชทายาทเพียงพระองค์เดียวของฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 2 ผู้เป็นพระราชบิดา (ในฐานะองค์รัชทายาทเนเฟอร์คาเร (พระราชโอรสพระองค์โตของฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์คาเร), ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 3 เนบิ, ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 4 เคนดู และฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 5 เทเรรู ที่เสด็จสวรรคตโดยยังไม่ได้อภิเสกสมรสและฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์คาเร และองค์รัชทายาทเนเฟอร์คาเรเป็นสมาชิกราชวงศ์ของราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์)
รัฃสมัย

ตามการตีความบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินครั้งล่าสุดของรีฮอล์ตนั้น ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 6 เปปิเซเนบครองราชย์อย่างน้อยหนึ่งปี แต่เนื่องจากฟาโรห์ทั้งหมดตั้งแต่ฟาโรห์เมนคาเรจนถึงฟาโรห์เนเฟอร์คาฮอร์ล้วนมีรัชสมัยที่สั้นมาก (ทั้งหมดทุกรัชกาลภายใน 2181 ปีก่อนคริสตกาล) และ ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 6 เปปิเซเนบเสด็จสวรรคตเมื่อ 2171 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ต้องครองราชย์เป็นเวลา 10 ปี (2181-2171 ปีก่อนคริสตกาล)[ต้องการอ้างอิง]
ผัง จี๋ (ราชวงศ์ซ่ง)

ผัง จี๋ (จีน: 龐籍; พินอิน: Páng Jí; เกิด ค.ศ. 988 เฉิงอู่; ตาย ค.ศ. 1063 ไคเฟิง) เป็นข้าราชการชาวจีนในราชวงศ์ซ่งเหนือ ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี ตั้งแต่ ค.ศ. 1051 ถึง ค.ศ. 1053 ตรงกับรัชสมัยพระเจ้าเหรินจง
ในประวัติศาสตร์

ผัง จี๋ เกิดในครอบครัวข้าราชการ สอบเป็นบัณฑิตชั้นหนึ่งได้ใน ค.ศ. 1015 เวลานั้น อาณาจักรเซี่ยตะวันตกเข้าชิงเมืองหลายเมืองจากแผ่นดินซ่ง ผัง จี๋ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองหยั่นโจว (Yanzhou) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในมณฑลซานซี ผัง จี๋ สร้างชื่อเสียงจากการอบรมบ่มเพาะวินัยในกองทัพ และลงโทษผู้ละเมิดวินัยโดยไม่ไว้หน้า ครั้น ค.ศ. 1045 ผัง จี๋ ได้รับการเรียกตัวจากแนวหน้าเข้าสู่เมืองไคเฟิงซึ่งเป็นพระนครในขณะนั้นเพื่อดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่ง จนได้เลื่อนเป็นอัครมหาเสนาบดีใน ค.ศ. 1051
ใน ค.ศ. 1053 หวงฝู่ ยวน (皇甫淵) ข้าราชการชั้นผู้น้อยในเมืองฉีโจว ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองจี๋หนาน ให้สินบนแก่จ้าว ชิงก้วง (趙清貺) หลานชายของผัง จี๋ เพื่อแลกกับตำแหน่ง ภายหลังมีการทอดบัตรสนเท่ห์ ผัง จี๋ จึงสั่งให้จับกุมหลานตนเองแล้วนำตัวมาชำระที่ศาลไคเฟิง ตุลาการศาลไคเฟิงพิพากษาเนรเทศจ้าว ชิงก้วง ไปชายแดน จ้าว ชิงก้วง ตายกลางทาง และหาน เจี้ยง (韓絳) หนึ่งในตุลาการศาลไคเฟิง ถวายฎีกากล่าวหาผัง จี๋ ว่า สั่งฆ่าตัดตอน ผัง จี๋ จึงหลุดจากตำแหน่งในพระนคร แล้วถูกย้ายไปประจำต่างเมือง ครั้น ค.ศ. 1060 พระเจ้าเหรินจงรับสั่งให้ผัง จี๋ กลับมาดำรงตำแหน่งในพระนคร แต่เวลานั้น ผัง จี๋ ชราเกินกว่าจะปฏิบัติราชการใด ๆ ได้อีก สามปีต่อมา ผัง จี๋ ถึงแก่อสัญกรรม
ในตำนานและวรรณกรรม

แม้ในประวัติศาสตร์ไม่ปรากฏว่า ผัง จี๋ เป็นขุนนางฉ้อฉล แต่ในตำนานและวรรณกรรมนั้น ผัง จี๋ กลายเป็นข้าราชการทุจริตสับปลับ คอยรังควานข้าราชการใจซื่อมือสะอาด เช่น เปา เจิ่ง (包拯), ตี๋ ชิง (狄青), และขุนศึกตระกูลหยาง
ในวรรณกรรมเรื่อง เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (七俠五義) ผัง จี๋ ดำรงตำแหน่งราชครู (太師; Grand Tutor) ธิดาได้เป็นพระสนมพระเจ้าเหรินจง ผัง จี๋ จึงมีอิทธิพลมากในวงราชการ ผัง อฺวี้ (龐昱) บุตรชายผัง จี๋ ได้รับฐานันดรศักดิ์ "อันเล่อโหว" (安樂侯) และได้รับแต่งตั้งเป็นข้าหลวงไปรับมืออุทกภัยที่เมืองเฉินโจว ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองโจวโข่ว แต่ผัง อฺวี้ กลับคุกคามราษฎรและยักยอกทรัพย์สินราชการ พระเจ้าเหรินจงจึงโปรดให้เปา เจิ่ง ไปตรวจสอบ เปา เจิ่ง ประหารชีวิตผัง อฺวี้ เป็นเหตุให้ผัง จี๋ โกรธเคืองและคอยกลั่นแกล้งเปา เจิ่ง เสมอมา
พระเจ้าทศรถเมารยะ

สำหรับกษัตริย์ในเรื่อง รามายณะ และ รามเกียรติ์ ดูที่ ท้าวทศรถ
ทศรถ (อักษรโรมัน: Dasharatha) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเมารยะ เสวยราชย์ราวระหว่าง 232–224 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระเจ้าหลานเธอในพระเจ้าอโศก และถือกันว่า สืบราชสมบัติต่อจากพระเจ้าอโศกในสถานะจักรพรรดิแห่งอินเดียและปริมณฑล (Greater India) พระองค์ทรงปกครองจักรวรรดิที่กำลังล่มสลาย เป็นช่วงเวลาที่ดินแดนต่าง ๆ ในจักรวรรดิของพระองค์พากันแข็งเมือง กระนั้น พระองค์ก็ทรงดำเนินนโยบายทางศาสนาและสังคมเฉกเช่นพระเจ้าอโศกต่อไป พระองค์เป็นเมารยกษัตริย์พระองค์สุดท้ายที่ให้จัดทำจารึกหลวง จึงเป็นเมารยกษัตริย์พระองค์สุดท้ายที่ปรากฏในแหล่งข้อมูลประเภทจารึกด้วย พระองค์สิ้นพระชนม์ใน 224 ปีก่อนคริสตกาล พระราชวงศ์พระนาม สัมปรติ สืบราชบัลลังก์ต่อ
พระเจ้าตูโปอูมาโลฮี

| พระเจ้าตูโปอูมาโลฮี> ตูอิกาโนกูโปลูแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา |
| --- | --- |
ครองราชย์: 1799–1812
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้ามาอะฟูโอะลีมูโลอา
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าตูโปอูโตอะ
พระมเหสี: ลาตูนีอัว
พระราชบุตร: เจ้าชายซาตาเลกี มูมูอี
พระเจ้าตูโปอูมาโลฮี
ราชวงศ์: ตูอิกาโนกูโปลู
พระราชบิดา: พระเจ้ามูมูอี
พระราชมารดา: เปเอะ
พระเจ้าตูโปอูมาโลฮี (ประสูติในคริสต์ศตวรรษที่ 18, สวรรคต ค.ศ. 1812) เป็นตูอิกาโนกูโปลูพระองค์ที่ 16 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา หลังการสวรรคตของพระเจ้ามาอะฟูโอะลีมูโลอา ซึ่งเป็นพระปิตุลาของพระองค์ในวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1799 จนกระทั่งสวรรคต ค.ศ. 1812 พระองค์ได้ประกอบพิธีขึ้นดำรงตำแหน่งที่ปาไงกรีนในโกโลไว พระองค์สถาปนานูกูอาโลฟาเป็นเมืองหลวง ในรัชสมัยของพระองค์ ฟีเนา อูลูกาลาลาได้รุกรานป้อมปราการที่นูกูอาโลฟา พระองค์ประสบความพ่ายแพ้จึงลี้ภัยไปฮาอะไปและสวรรคตใน ค.ศ. 1812
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศเซาตูเมและปรินซีปี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเซาตูเมและปรินซีปีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเซาตูเมและปรินซีปีไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Albenzinia Tavares Soares | 400 m | 1:00.60 | 18 qC | 1:00.96 | 18 |
วอลเลย์บอลชายหาด

บทความหลัก: กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> Opposition Score | อันดับ | รอบ 24 ทีม> Opposition Score | รอบ 16 ทีม> Opposition Score | รอบก่อนรองฯ> Opposition Score | รอบรองฯ> Opposition Score | ชิงชนะเลิศ / BM> Opposition Score | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Aloisio de Sousa Alex Quaresma Marques | Boys' |  Jongklang/Nakprakhong (THA) L 0 – 2 | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Aloisio de Sousa Alex Quaresma Marques | Boys' |  Plotnytskyi/Kovalov (UKR) L 0 – 2 | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Aloisio de Sousa Alex Quaresma Marques | Boys' |  MacNeil/Richards (CAN) L 0 – 2 | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Aloisio de Sousa Alex Quaresma Marques | Boys' |  Aveiro/Aulisi (ARG) L 0 – 2 | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Aloisio de Sousa Alex Quaresma Marques | Boys' |  Lombi/Kamara (SLE) W w/o | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศเซาตูเมและปรินซีปีในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเซาตูเมและปรินซีปีในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาเซาตูเมและปรินซีปีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
ภาษากวางตุ้งมาตรฐาน

| ภาษากวางตุ้ง |
| --- | --- |
廣東話 Gwóngdūng wá
คำว่า Gwóngdūng wá เมื่อเขียนด้วยอักษรจีนตัวเต็ม (ซ้าย) และอักษรจีนตัวย่อ (ขวา)
ประเทศที่มีการพูด: จีน ฮ่องกง มาเก๊า และจีนโพ้นทะเล
ภูมิภาค: สามเหลี่ยมปากแม่น้ำจูในมณฑลกวางตุ้ง, ทางตะวันออกของกว่างซี
ชาติพันธุ์: ชาวกวางตุ้ง
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  กลุ่มภาษาจีนภาษาจีนเยฺว่เยฺว่ไห่ภาษากวางตุ้ง
ภาษาถิ่น: กว่างโจว ซีกวาน ภาษากวางตุ้งถิ่นฮ่องกง ภาษากวางตุ้งถิ่นมาเลเซีย                
ระบบการเขียน: ตัวเขียนภาษากวางตุ้ง อักษรเบรลล์ภาษากวางตุ้ง ตัวเขียนภาษาจีน
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  ฮ่องกง  มาเก๊า
รหัสภาษา
ISO 639-3: yue  (กลุ่มใหญ่สำหรับภาษาเยฺว่ทั้งหมด)
Linguasphere: 79-AAA-ma
ภาษากวางตุ้งมาตรฐาน หรือ สำเนียงกวางเจา คือสำเนียงของภาษากวางตุ้งที่เป็นที่ยอมรับให้เป็นสำเนียงมาตรฐาน ใช้เป็นภาษาราชการที่พูดกันในฮ่องกงและมาเก๊า ทั้งในรัฐบาลและการเรียนการสอนในโรงเรียน ภาษานี้เป็นภาษาประจำถิ่นของเมืองกวางเจา มณฑลกวางตุ้ง และบริเวณโดยรอบทางตอนใต้ของประเทศจีน
สัทวิทยา

ภาษากวางตุ้งมาตรฐานสามารถประสมต้นพยางค์ (พยัญชนะต้น) กับท้ายพยางค์ (สระและพยัญชนะสะกด) ได้ประมาณ 630 เสียง โดยไม่นับเสียงวรรณยุกต์
สัทวิทยา > ต้นพยางค์

|  |  | ริมฝีปาก | ฟันหรือปุ่มเหงือก> ปกติ | ฟันหรือปุ่มเหงือก> ผสมเสียดแทรก | เพดานแข็ง | เพดานอ่อน> ปกติ | เพดานอ่อน> ห่อริมฝีปาก | เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | /m/  (ม) | /n/  (น) |   |   | /ŋ/  (ง) |   |   |
| เสียงกัก  (ไม่ก้อง) | สิถิล | /p/  (ป) | /t/  (ต) | /t͡s/  (ตซ คล้าย จ) |   | /k/  (ก) | /kʷ/   (กว) | ( /ʔ/ )   (อ) |
| เสียงกัก  (ไม่ก้อง) | ธนิต | /pʰ/  (พ) | /tʰ/  (ท) | /t͡sʰ/  (ทซ คล้าย ช) |   | /kʰ/  (ค) | /kʷʰ/   (คว) |   |
| เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | /f/  (ฟ) |   | /s/  (ซ) |   |   |   | /h/  (ฮ) |
| เสียงเปิด | เสียงเปิด |   | /l/  (ล) |   | /j/   (ย) |   | /w/   (ว) |   |
นักภาษาศาสตร์บางท่านจัดว่า /j/ และ /w/ เป็นส่วนหนึ่งของท้ายพยางค์ซึ่งมากับเสียงสระ /i/ และ /u/ ตามลำดับ เหมือนกับภาษาจีนกลาง บางท่านก็วิเคราะห์ว่า /ʔ/ มาจากเสียงสระ เมื่อพยางค์นั้นไม่มีเสียงของพยัญชนะต้น
ในกลุ่มเสียงฐานฟันหรือปุ่มเหงือกสามารถเปลี่ยนแปรไปได้ /t/ กับ /tʰ/ จะอยู่ที่ฐานฟัน ในขณะที่ /t͡s/, /t͡sʰ/, /s/ ซึ่งออกเสียงที่ฐานปุ่มเหงือก.
ผู้ที่พูดภาษากวางตุ้งมาตรฐานบางคนไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่าง /n/ กับ /l/ โดยจะออกเสียงเป็น /l/ และระหว่าง /ŋ/ กับหน่วยเสียงว่าง ซึ่งก็จะออกเสียงแต่หน่วยเสียงว่าง
สัทวิทยา > ท้ายพยางค์

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | [aː] (อา) | [aː] (อา) | [ɛː] (แอ) | [ɛː] (แอ) | [ɔː] (ออ) | [ɔː] (ออ) | [œː] (เออ) | [œː] (เออ) | [iː] (อี) | [uː] (อู) | [yː] (อวือ) |
|  | ยาว | สั้น | ยาว | สั้น | ยาว | สั้น | ยาว | สั้น | ยาว | ยาว | ยาว |
| /-i/, /-y/  (-ย) | [aːi]  (อาย) | [ɐi]  (ไอ) |   | [ei]  (เอ็ย) | [ɔːy]  (ออย) |   |   | [ɵy]  (เอย) |   | [uːy]  (อูย) |   |
| /-u/  (-ว) | [aːu]  (อาว) | [ɐu]  (เอา) | [ɛːu]¹  (แอว) |   |   | [ou]  (อว) |   |   | [iːu]  (อีว) |   |   |
| /-m/  (-ม) | [aːm]  (อาม) | [ɐm]  (อำ) | [ɛːm]¹  (แอม) |   |   |   |   |   | [iːm]  (อีม) |   |   |
| /-n/  (-น) | [aːn]  (อาน) | [ɐn]  (อัน) | [ɛːn]¹  (แอน) |   | [ɔːn]  (ออน) |   |   | [ɵn]  (เอิน) | [iːn]  (อีน) | [uːn]  (อูน) | [yːn]  (อวืน) |
| /-ŋ/  (-ง) | [aːŋ]  (อาง) | [ɐŋ]  (อัง) | [ɛːŋ]  (แอง) | [eŋ]  (เอ็ง) | [ɔːŋ]  (ออง) | [oŋ]  (อง) | [œːŋ]  (เอิง) |   |   |   |   |
| /-p/  (-บ) | [aːp]  (อาบ) | [ɐp]  (อับ) | [ɛːp]¹  (แอบ) |   |   |   |   |   | [iːp]  (อีบ) |   |   |
| /-t/  (-ด) | [aːt]  (อาด) | [ɐt]  (อัด) | [ɛːt]¹  (แอด) |   | [ɔːt]  (ออด) |   | [œːt]¹  (เอิด) | [ɵt]  (เอิด) | [iːt]  (อีด) | [uːt]  (อูด) | [yːt]  (อวืด) |
| /-k/  (-ก) | [aːk]  (อาก) | [ɐk]  (อัก) | [ɛːk]  (แอก) | [ek]  (เอ็ก) | [ɔːk]  (ออก) | [ok]  (อก) | [œːk]  (เอิก) |   |   |   |   |
และพยางค์นาสิกอีก 2 พยางค์ได้แก่ [m̩] (ทำปาก ม แล้วเปล่งเสียง), [ŋ̩] (ทำปาก ง แล้วเปล่งเสียง)
สัทวิทยา > วรรณยุกต์

เสียงวรรณยุกต์ในภาษากวางตุ้งมาตรฐานมี 6 เสียง ถึงแม้ว่าการเรียนการสอนดั้งเดิมสอนว่ามี 9 เสียง แต่ก็มี 3 เสียงที่ซ้ำกัน ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าพยางค์นั้นเป็นพยางค์เปิด (คำเป็น) หรือพยางค์ปิด (คำตาย)
| พยางค์ | พยางค์เปิด | พยางค์เปิด | พยางค์เปิด | พยางค์เปิด | พยางค์เปิด | พยางค์เปิด | พยางค์ปิด | พยางค์ปิด | พยางค์ปิด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมายเลข | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 (หรือ 1) | 8 (หรือ 3) | 9 (หรือ 6) |
| ระดับเสียง | สูง, สูง-กลาง | กลาง-สูง | กลาง | กลาง-ต่ำ, ต่ำ | ต่ำ-กลาง | กึ่งต่ำ | สูง | กลาง | กึ่งต่ำ |
| ตัวอย่าง | 詩 | 史 | 試 | 時 | 市 | 是 | 識 | 錫 | 食 |
| เสียงอ่าน | /si˥/, /si˥˧/ | /si˧˥/ | /si˧/ | /si˨˩/, /si˩/ | /si˩˧/ | /si˨/ | /sek˥/ | /sɛk˧/ | /sek˨/ |
| กำกับเครื่องหมาย | sí, sî | sǐ | sī | si̖, sı̏ | si̗ | sì | sék | sɛ̄k | sèk |
| ระบบเยล | sī, sì | sí | si | sīh, sìh | síh | sih | sīk | sek | sihk |
เสียง:
ดูเพิ่ม

เสียงสระในภาษากวางตุ้งมาตรฐาน
ยอดเขาอิมชาตเซ

ไอแลนด์พีกหรืออิมชาตเซ
ยอดเขาอิมชาตเซ (Imja Tse) รู้จักกันในชื่อ ยอดเขาไอแลนด์พีก (Island Peak) เป็นภูเขาอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยทางตะวันออกของเนปาล เป็นทิวเขาต่อเนื่องมาจากยอดเขาโลตเซ ภูเขาสูงอันดับ 4 ของโลก ถูกตั้งชื่อโดยริชาร์ด ชิปตัน นักปีนเขาชาวอังกฤษในปี พ.ศ. 2496 เนื่องจากมองจากระยะไกลเหมือนเกาะโผล่ขึ้นมาจากทะเลหิมะ
ไอแลนด์พีกมีความสูง 6,189 เมตร ถูกปีนขึ้นถึงยอดเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2496 โดยกลุ่มนักปีนเขาชาวอังกฤษ เพื่อเป็นการฝึกซ้อมก่อนขึ้นยอดเขาเอเวอเรสต์ จนถึงปัจจุบันก็ยังนิยมใช้เป็นที่ฝึกซ้อม เตรียมความพร้อมของร่างกาย
ไอแลนด์พีกถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อิมชาตเซ" เมื่อปี พ.ศ. 2526 แต่ชื่อไอแลนด์พีกยังเป็นที่รู้จักมากกว่าชื่อปัจจุบัน
27°55′21″N 86°56′10″E﻿ / ﻿27.92250°N 86.93611°E﻿ / 27.92250; 86.93611
ภวฤทธิ์ เพาเวอร์

| ภวฤทธ์ เพาเวอร์ |
| --- | --- |
เกิด: 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 (30 ปี) เฟอร์กัล วันชัย เพาเวอร์
ส่วนสูง: 182 เซนติเมตร
อาชีพ: นายแบบ นักแสดง
ปีที่แสดง: (2558 - ปัจจุบัน)
ผลงานเด่น: (2559)อาจิว จากละคร กาลครั้งหนึ่งในหัวใจ (2560)มาร์ติน จากละคร เหนี่ยวหัวใจสุดไกปืน (2562)อาทิตย์ จากละคร นางร้าย
เฟอร์กัล วันชัย เพาเวอร์ มาจากชื่อภาษาอังกฤษ (Fergal Wanchai Power) (ชื่อเล่น:เฟอร์กี้ ) เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทยในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ประวัติ

เฟอร์กัล วันชัย เพาเวอร์ มาจากชื่อภาษาอังกฤษ (Fergal Wanchai Power) ชื่อเล่น เฟอร์กี้:Fergie) เปลี่ยนชื่อภายหลังเป็น ภวฤทธิ์ เพาเวอร์ เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 เป็นคนเชื้อชาติไทย-ไอริช จบการศึกษาระดับปริญญาที่กรุงเทพมหานครคณะสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธรสาขาIT (Information Technology) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์รังสิต
ประวัติ > การทำงาน

เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการแคสติ้งละครเรื่องแรก ละครเรื่อง กาลครั้งหนึ่งในหัวใจ และเป็นที่รู้จักกันในบทบาท "อาจิว" ในฐานะนักแสดงรับเชิญซึ่งมีผู้ติดตามชมให้การสนับสนุนตลอดเรื่อยมาและรับงานละครต่อเนื่องส่วนมากเขาจะรับงานเป็นบทดีและบทร้ายและเทคนิคการแสดงแบบเต็มตัวโดยเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงรุ่นใหม่
เมื่อปี 2562 ละคร นางร้าย เจ้าของบทบาท "อาทิตย์" แสดงร่วมกับ กิตตน์ก้อง ขำกฤษ และ ทิสานาฏ ศรศึก ทำให้แฟนละครและผู้ติดตามเกลียดกันทั้งบ้านทั้งเมืองทำให้กระตอบรับละครเรื่องนี้และเป็นเรตติ้งที่สูงสุดระดับต้นปีทำให้ละครเรื่องนี้ประสบความสำเร็จและได้รับคำติชมจากนักแสดงและทีมงานทุกท่าน
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | เครือข่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | กาลครั้งหนึ่งในหัวใจ | อาจิว (รับเชิญ) | ช่อง 7 เอชดี |
| 2560 | เหนี่ยวหัวใจสุดไกปืน | มาร์ติน (รับเชิญ) | ช่อง 7 เอชดี |
| 2560 | สารวัตรแม่ลูกอ่อน | มิสเตอร์เค (รับเชิญ) | ช่อง 7 เอชดี |
| 2561 | นักสู้สะท้านฟ้า | วิน (รับเชิญ) | ช่อง 7 เอชดี |
| 2562 | นางร้าย | อาทิตย์ | ช่อง 7 เอชดี |
| 2562 | กองพัน รักลั่นฟ้า | หมอยอร์ช (รับเชิญ) | ช่อง 7 เอชดี |
| 2562 | ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์ | เดวิด (รับเชิญตอนจบ) | ช่อง 7 เอชดี |
| 2562 | ปลาร้าทรงเครื่อง | แดนนี่ | ช่องจีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2562 | หนึ่งด้าวฟ้าเดียว | ขันที | ช่อง 3 |
| 2562 | สุภาพบุรุษจอมโจร   ดวงใจขบถ | เจ้ากุมปาย (รับเชิญ) | ช่อง 7 เอชดี |
| 2562 | แม่มดเจ้าเสน่ห์ | เวียงชัย | ช่องจีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2562 | ลวงล่าฆ่ารัก | ธีรดล | PPTVHD36 |
| 2563 | GenYtheSeries | จิว | ช่อง 3, iQiyi |
| 2564 | GenYtheSeries Season2 | จิว | ช่อง 3, iQiyi |
| 2565 | บอกโลกให้รู้ว่ากูรักมึง | เฟอร์กี้ | โรงภาพยนตร์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

ภวฤทธิ์ เพาเวอร์ ที่อินสตาแกรม
มาซะ ซุโด

| มาซะ ซุโด |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: มาซะ ซุโด
เกิด: 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 (32 ปี)
ที่เกิด: โตเกียว ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง

สมาชิก: เบร์รีซ์โคโบ
มาซะ ซุโด (ญี่ปุ่น: 須藤 茉麻; โรมาจิ: Sudō Maasa) เกิด 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535, โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสมาชิกวงเบอร์รีซ์โคโบ