stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โหว หมิงฮ่าว
ผลงานการแสดง > ซีรีส์โทรทัศน์

| Year | English title | Chinese title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | เกาะลับซ่อนรัก Cambrian Period | 寒武纪 | เจี่ยนจือ |  |
| 2017 | เพชฌฆาตสับอสูร Rakshasa Street | 镇魂街 | Bai Jingxuan |  |
| 2017 | Inference Notes | 推理笔记 | Mi Kaka |  |
| 2018 | ฝันรักวัยเรียน When We Were Young | 人不彪悍枉少年 | ฮวาเปียว |  |
| 2019 | บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน ปี 2 The Lost Tomb 2 | 盗墓笔记II: 怒海潜沙&秦岭神树 | อู๋เสีย |  |
| 2020 | วิญญาณนักล่า/ปริศนานักล่าพลังจิต Psych-Hunter | 心宅猎人 | เจียงซั่ว |  |
| 2021 | ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ A Girl Like Me | 我就是这般女子 | หรงเสีย |  |
| 2021 | Faith Makes Great | 理想照耀中国 | Cai Bozhen |  |
| 2021 | ฝันเหนือกาลเวลา Our Times | 启航：当风起时 | เผยชิ่งหัว |  |
| 2021 | People's Property | 突围 | Lin Xiaowei |  |
| 2022 | จรดฝันข้ามกาล Hu Tong | 胡同 | เถี่ยตั้น |  |
| 2023 | ล่าหัวใจมังกร Back From the Brink | 护心 | เทียนเย่า |  |
| 2023 | อัศวินพันธุ์แปลก I Am Nobody | 异人之下 | หวังเหย่ |  |
| 2024 | วัยกล้าท้าฝัน Young Babylon | 少年巴比伦 | ลู่เสี่ยวลู่ |  |
| 2024 | ดรุณควบม้าขาวเมามายลมวสันต์ Dashing Youth | 少年白马醉春风 | ไป๋หลี่ ตงจวิน |  |
| 2024 | ห้วงฝันหวนคืน Fangs of Fortune | 大梦归离 | มังกรอิ้งหลง / จ้าวหย่วนโจว / จูเยี่ยน |  |
| 2025 | อัศวินพันธุ์แปลก ศึกพิฆาตชี้ชะตา I Am Nobody Season 2 | 异人之下之决战! 碧游村 | หวังเหย่ |  |
| TBA | สื่อรักปีศาจจิ้งจอก ภาคเรือนรักป่าไผ่ Fox Spirit Matchmaker: Love in Pavilion | 狐妖小红娘竹业篇 | ไป๋มู่เหยาจวิ้น | Cameo |
| TBA | A Chinese Ghost Story | 只问今生恋沧溟 | Ning Cai Chen | Uncertain due to female lead controversy |
| TBA | Xiao Yao | 逍遥 | Hong Ye |  |
| TBA | Reading Class | 阅读课 | Lu Xingchen |  |
| TBA | The Monkey King: Land of Beauty | 好女无双（西游记女儿国） | Tang Seng / Jiang Liuer |  |
| TBA | Love in the Clouds | 入青云 | Ji Bo Zai |  |
| TBA | อวี้หมิงฉากู่ | 玉茗茶骨 | ลู่เจียงไหล | Mango TV,บทนำ |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| Year | English title | Chinese title | Album | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | "Super Nanny Dad" | 超能奶爸 | Baby, Let me go OST |  |
| 2016 | "North East Direction" | 东南方 | Angel Institute OST |  |
| 2017 | "Face Mask" | 脸谱 | เพลงประกอบ เกาะลับซ่อนรัก |  |
| 2018 | "You Mean Everything To Me" | 你的意义 |  |  |
| 2018 | "In Youth" | 少年时 | เพลงประกอบ ฝันรักวัยเรียน |  |
| 2018 | "Companion" | 相伴 | เพลงประกอบ ฝันรักวัยเรียน |  |
| 2018 | "When We Were Young" | 人不彪悍枉少年 | เพลงประกอบ ฝันรักวัยเรียน |  |
| 2018 | "Sui Yue Bu Dai Ren" | 岁月不待人 | Everlasting Classics |  |
| 2019 | "My Motherland and I" | 我和我的祖国 | Qing Chun Wei Zu Guo Er Chang |  |
| 2019 | "In Youth" | 正青春 | Qing Chun Wei Zu Guo Er Chang |  |
| 2019 | "Living like Raging Wave" | 生如狂澜 | เพลงประกอบ บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน ปี 2 |  |
| 2019 | "Meeting Again in the Future" | 后会有期 | เพลงประกอบ บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน ปี 2 |  |
| 2020 | "Classmate" | 同学 |  | with Song Zu'er |

| 2021 | “Howling Wind" | 呼啸的风 | เพลงประกอบ ฝันเหนือกาลเวลา |  |
| 2021 | "Flower Letter" | 花信 | เพลงประกอบ ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ |  |
| 2021 | "Wind Flower" | 风花 | เพลงประกอบ ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ | with Guan Xiaotong |
| 2023 | "Enlightenment" | 启明星 | เพลงประกอบ ล่าหัวใจมังกร |  |
| 2024 | “A Trip to Mortal World” | 侯明昊 | เพลงประกอบ ดรุณควบม้าขาว เมามายลมวสันต์ |  |
| 2024 | “When The Moon is Lit” | 月半明时 | เพลงประกอบ ดรุณควบม้าขาว เมามายลมวสันต์ |  |
| 2024 | “Yuan Zhou’s Youth” | 远舟的少年 | เพลงประกอบ ห้วงฝันหวนคืน |  |
| 2024 | “Little Verse” | 小诗句 | เพลงประกอบ ห้วงฝันหวนคืน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

โหว หมิงฮ่าว ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
Hou Minghao ที่เฟซบุ๊ก
โหว หมิงฮ่าว ที่อินสตาแกรม
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์
เจ้าหญิงมุนา อัลฮุซัยน์

เจ้าหญิงมุนา อัลฮุซัยน์ (อาหรับ: منى الحسين; ประสูติ 25 เมษายน พ.ศ. 2484) เป็นพระราชชนนีในสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน เป็นอดีตพระราชชายาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ เป็นชาวสหราชอาณาจักรโดยพระชาติกำเนิด และทรงเปลี่ยนพระนามเป็น มูนา อัลฮุซัยน์ เมื่อทรงเข้าพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส ต่อมาทรงหย่าเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2515
พระประวัติ

เจ้าหญิงมุนามีพระนามเดิมว่า แอนทัวเนตต์ "โทนี" แอวริล การ์ดิเนอร์ เป็นธิดาของวอลเตอร์ เพอร์ซี การ์ดิเนอร์ (Walter Percy Gardiner) กับดอริส อลิซาเบธ ซัตตัน (Doris Elizabeth Sutton) พระชนกเป็นนายทหารระดับสูงของสหราชอาณาจักรประจำการอยู่ลองมาร์สตัน (Long Marston) ในมณฑลวอริกเชอร์ (Warwickshire) ช่วงปี ค.ศ. 1960 พระองค์เข้ารับการศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนบอร์น (Bourne School) กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งได้รับการดูแลจากกองบริการการศึกษาของครอบครัวชาวสหราชอาณาจักร (British Families Education Service) ที่จะดูแลการศึกษาของบุตรหลานชาวสหราชอาณาจักรในโพ้นทะเล ภายหลังเมื่อสหราชอาณาจักรถอนตัวจากมลายา โรงเรียนก็ปิดตัวลง[ต้องการอ้างอิง]
อภิเษกสมรส

เจ้าหญิงมุนามีพระปฏิสันถารกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดนครั้งแรกเมื่อคราวที่พระองค์ทรงงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการของกองภาพยนตร์เรื่อง ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย ที่สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ทรงอนุญาตให้ใช้กองกำลังทหารส่วนพระองค์มาร่วมแสดง และบางครั้งพระองค์ก็เสด็จเยี่ยมเพื่อทอดพระเนตรความคืบหน้าในการผลิตภาพยนตร์นี้ บางแห่งก็ว่าสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์พบกับพระองค์เมื่อคราที่วอลเตอร์ พระชนกมาเป็นที่ปรึกษาด้านการทหารในจอร์แดน
ทั้งสองได้ทำการอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ณ อัมมาน ประเทศจอร์แดน ทั้งนี้พระองค์ได้เข้ารีตศาสนาอิสลามตามรัฐธรรมนูญจอร์แดนว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ที่องค์รัชทายาทต้องมีพระชนกและพระชนนีเป็นมุสลิมทั้งสองฝ่าย และทรงใช้พระนามว่า "มูนา" (อาหรับ: منى) พระองค์ประสูติการพระราชโอรส-ธิดา 4 พระองค์ แต่ต่อมาสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ทรงหย่ากับพระองค์เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2515 พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงมุนาแห่งจอร์แดน และยังคงประทับอยู่ในประเทศจอร์แดนเพื่อปฏิบัติพระกรณียกิจ[ต้องการอ้างอิง]
พระกรณียกิจ

เจ้าหญิงมุนาทรงให้การอุปถัมภ์ดูแลกิจการพยาบาลจอร์แดน ทรงจัดตั้งกองทุนเพื่อการศึกษาพยาบาลในพระอุปถัมภ์เจ้าหญิงมุนา (Princess Muna Scholarship Fund for Nursing) และในปีพ.ศ. 2505 ทรงก่อตั้งวิทยาลัยการพยาบาลเจ้าหญิงมุนา (Princess Muna College of Nursing) ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยการพยาบาลและวิชาชีพสุขภาพเจ้าหญิงมุนา (Princess Muna College of Nursing and Allied Health Professions)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าหญิงมุนา อัลฮุซัยน์
Ancestry of Toni Avril Gardiner (b. 1941)
Hussein's biography[ลิงก์เสีย]
King Hussein – His Early Life
| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงมุนา อัลฮุซัยน์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าหญิงดีนา บินต์ อับดุลฮะมีด |  |   เจ้าหญิงพระชายาแห่งจอร์แดน  (2504 - 2515) |  | สมเด็จพระราชินีอาลียาแห่งจอร์แดน |
สโมสรฟุตบอลพีที ประจวบ

สโมสรฟุตบอลพีที ประจวบ เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ลงเล่นในระดับไทยลีก โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ประวัติสโมสร > ยุคโปรลีก

สโมสรฟุตบอลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2550 เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโปรวินเชียลลีก โดยได้เข้าร่วมแข่งขันครั้งแรกใน ฤดูกาล 2551 โดยเริ่มต้นเข้าร่วมแข่งขันในรอบคัดเลือก กลุ่ม 4 โดยทีมได้สนับสนุนจากสมาคมกีฬาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และองค์การบริหารจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยใช้นักฟุตบอลภายในจังหวัดและใช้สนามค่ายธนะรัชต์ ศูนย์การทหารราบ เป็นสนามเหย้าโดยในปีนั้นทีมสามารถผ่านเข้ารอบรองและรอบชิงชนะเลิศได้และได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ โดยทีมชนะเลิศ คือ สโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่ อย่างไรก็ดี ทั้งสองทีมได้ผ่านเข้ารอบสุดท้าย เพื่อมาแข่งขันที่ กรุงเทพมหานคร โดยผลงานในรอบสุดท้าย ทีมทำผลงานได้ย่ำแย่โดยจบอันดับสุดท้ายของสาย บี ไม่สามารถผ่านเข้ารอบต่อไปได้
ประวัติสโมสร > ยุคลีกภูมิภาค

ต่อมาทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีนโยบายที่จะปรับโครงสร้างของไทยลีกดิวิชัน 2 ให้มีความเป็นมืออาชีพ และขยายความนิยมฟุตบอลไทยให้ไปสู่ระดับท้องถิ่นมากขึ้น เลยได้ทำการเปลื่ยนเป็นระบบลีกภูมิภาคขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2552 ทางสมาคมกีฬาฯ เองจึงส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โดยทำการแข่งขันในโซนภาคกลางและภาคตะวันออก โดยผลงานในปีนั้น สโมสรจบอันดับที่ 10 จากทั้งหมด 12 ทีม
ต่อมาใน ฤดูกาล 2553 ฝ่ายจัดการแข่งขันมีมติให้ทีม ย้ายโซนไปทำการแข่งขันในโซนภาคใต้ โดยแจ้งล่วงหน้าแค่วันเดียว ทำให้ผู้บริหารสโมสรตัดสินใจถอนทีมออกจากการแข่งขัน เนื่องจากไม่สามารถเตรียมงบประมาณการทำทีมได้ทันการณ์ ประกอบกับความกังวลในสวัสดิภาพนักฟุตบอลและทีมงาน ที่จะต้องลงไปแข่งขันในจุดเสี่ยงที่เกิดความไม่สงบในชายแดนภาคใต้
ประวัติสโมสร > ยุคลีกภูมิภาค > กลับมาส่งทีมเข้าแข่งขัน

หลังจากที่ไม่ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน เป็นเวลาหนึ่งฤดูกาล ใน ฤดูกาล 2554 ฝ่ายจัดการแข่งขันฯ ให้สิทธิ์ลงทำการแข่งขันในโซนเดิม (โซนภาคกลางและภาคตะวันออก) แต่ผลงานของทีมไม่ดีนัก โดยในปีนั้น จบอันดับที่ 13 จาก 16 ทีม มี 24 คะแนนจาก 30 นัด ส่วนทีมชนะเลิศของโซนในปีนั้นคือ สโมสรราชบุรี เอฟซี
ต่อมาในฤดูกาลถัดมา (ฤดูกาล 2555) สโมสรได้ทำการเปลื่ยนแปลงตราสัญลักษณ์และฉายาของทีม จาก "ช้างคู่" มาเป็น "ต่อพิฆาต" และทางกองเชียร์ก็ได้มีชื่อเรียกขนานนามว่า "ปีศาจพันตา" โดยมีที่มาจากสัปปะรดซึ่งเป็นผลไม้ขึ้นชื่อของจังหวัด นอกเหนือจากนั้นยังได้มีการเปลื่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารสโมสร โดยได้เชิญ เฉลิมชัย ศรีอ่อน เข้ามาเป็นประธานสโมสรฯ โดยผลงานของทีมในปีนั้น จบอันดับที่ 7 จาก 18 ทีม มี 51 คะแนนจาก 34 นัด ทีมชนะเลิศของโซนในปีนั้นคือ สโมสรอยุธยา เอฟซี
ใน ฤดูกาล 2556 สโมสรทำผลงานได้ดีขึ้นกว่ามาก โดยจบฤดูกาลด้วยตำแหน่งรองชนะเลิศของโซนภาคกลางและตะวันออก ผ่านเข้ารอบไปเล่นในรอบแชมป์เปี้ยนส์ลีก ได้เป็นครั้งแรกของสโมสร อย่างไรก็ดี เนื่องจากเป็นครั้งแรก ผลงานของสโมสรในรอบนั้นกลับไม่ดีนัก โดยจบด้วยอันดับที่ 5 ของสายเอ และไม่สามารถชนะทีมใดได้เลยในสาย
ประวัติสโมสร > ยุคลีกภูมิภาค > ย้ายโซน

ในปีต่อมา ทางฝ่ายจัดการแข่งขันฯ ได้มีมติให้ทีมย้ายโซนการแข่งขันไปแข่งในโซนภาคใต้อีกครั้ง โดยในช่วงแรกทางผู้บริหารสโมสรออกมาแสดงความไม่พอใจ โดยขู่ที่จะทำการถอนทีมอีกครั้งซึ่งมีเหตุผลสำคัญ คือ เรื่องระยะทางการเดินทางไปแข่งขันและสวัสดิภาพความปลอดภัย แต่ต่อมาสโมสรได้กลับมาทำการแข่งขันตามเดิม ซึ่งในปีนี้เองสโมสรทำผลงานได้ดีเยี่ยม โดยภายใต้การคุมทีมของ ธงชัย สุขโกกี โดยสโมสรคว้าตำแหน่งชนะเลิศ โซนภาคใต้ และเข้ารอบแชมป์เปี้ยนส์ลีก อีกครั้ง โดยในครั้งนี้ ทีมสามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ โดยแข่งขันกับ สโมสรไทยฮอนด้า ซึ่งสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศได้สำเร็จ พร้อมได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปแข่งขันใน ไทยลีกดิวิชัน 1 ได้สำเร็จ
ประวัติสโมสร > ยุคดิวิชั่น 1 และไทยลีก 2

หลังจากที่สโมสรได้เลื่อนมาเล่นใน ดิวิชั่น 1 ได้สำเร็จ สโมสรก็ทำทำการเปลี่ยนผู้ฝึกสอนใหม่ มาเป็น ดุสิต เฉลิมแสน อดีตแบ็กซ้าย ทีมชาติไทย และดาราเอเชียเข้ามาคุมทีมอย่างเป็นทางการ โดยในปีแรกก็สามารถอยู่รอดในลีกได้ทันทีพร้อมกับทำผลงาน จบอันดับที่ 8 ของตาราง โดยมี 54 คะแนนจาก 38 นัด ถือว่าสร้างความประหลาดใจเล็กๆ ให้กับแฟนฟุตบอลในช่วงนั้น ซึ่งผลงานหลังจากนั้นก็ติดอันดับโซนบนมาโดยตลอด โดยใน ฤดูกาล 2559 สโมสรจบอันดับที่ 7 และ ฮริสตียัน คีโรฟสกี ทำผลงานได้ดี ด้วยการเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของฤดูกาล โดยทำไป 17 ประตู
ต่อมา สโมสรศรีสะเกษ เอฟซี ได้ตัว ดุสิต เฉลิมแสน เข้าไปคุมทีม ทำให้สโมสร ต้องแต่งตั้ง ธวัชชัย ดำรงอ่องตระกูล เข้ารับช่วงต่อ ตามเป้าหมายของสโมสรที่ว่า "ยกพลขึ้นบุก" พร้อมกับทำการเปลื่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอล พีที ประจวบ เอฟซี พร้อมกับเสริมนักฟุตบอลหลายราย ไม่ว่าจะเป็น อมร ธรรมนาม, อดุลย์ หมื่นสมาน, ซีเกต หมาดปูเต๊ะ, สมภพ นิลวงศ์ เป็นต้น ทำให้ทีมประสบความสำเร็จ สามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่น ไทยลีก ในฤดูกาลหน้าได้สำเร็จ โดยเป็นการฉลองครบรอบ 10 ปีของการก่อตั้งสโมสรอีกด้วย
ประวัติสโมสร > ยุคไทยลีกและชนะเลิศถ้วยรางวัลแรก

ก่อนเปิดฤดูกาล 2561 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกที่สโมสรจะได้ลงเล่นบนลีกสูงสุดของประเทศ พีที ประจวบถูกมองว่าเป็นหนึ่งในทีมที่จะต้องตกชั้นลงไปเล่นในไทยลีก 2 อย่างไรก็ตาม ทีมสามารถทำผลงานได้ดี โดยมีนัดที่พวกเขาสามารถเปิดบ้านเอาชนะเมืองทอง ยูไนเต็ด 6–1 และบุกไปเอาชนะบางกอกกล๊าส 3–4 ซึ่งเมื่อจบฤดูกาล พวกเขาสามารถจบอันดับที่ 6 ของตารางได้อย่างประทับใจ ต่อมาในฤดูกาล 2562 แม้ว่าจะทีมจะทำผลงานในลีกตกลงไป โดยมีช่วงที่ต้องลุ้นหนีตกชั้นก่อนที่จะกลับมาจบอันดับที่ 9 ของตาราง แต่ในฟุตบอลถ้วย พวกเขากลับทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจด้วยการชนะเลิศโตโยต้า ลีกคัพ 2562 ซึ่งทีมสามารถเอาชนะการดวลลูกโทษเหนือแชมป์เก่าอย่างสิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ดในรอบรองชนะเลิศและบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในนัดชิงชนะเลิศ คว้าถ้วยรางวัลใบแรกในประวัติศาสตร์สโมสรได้สำเร็จ
ในฤดูกาล 2563–64 สโมสรต้องลุ้นหนีตกชั้นก่อนที่จะอยู่รอดบนลีกสูงสุดได้เมื่อจบฤดูกาล ธวัชชัยแยกทางกับสโมสรและย้ายไปคุมทีมหนองบัว พิชญที่เพิ่งเลื่อนชั้นสู่ลีกสูงสุด มาซามิ ทากิ ผู้ฝึกสอนชาวญี่ปุ่นที่เคยคุมทีมเชียงรายและระยอง ได้เข้ามาคุมทีมต่อ ทว่าในฤดูกาล 2564–65 ทีมยังทำผลงานได้ไม่ดีขึ้น โดยยังไม่ชนะใครในบ้านของตนเอง ทำให้ทากิต้องแยกทางกับสโมสรในกลางฤดูกาล โดยมีอิสระ ศรีทะโร อดีตผู้ช่วยผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีภายใต้การคุมทีมของอากิระ นิชิโนะ เข้ามาคุมทีมต่อ เขาพาทีมจบอันดับที่ 13 ของตาราง รอดพ้นจากการตกชั้นได้สำเร็จ นอกจากนี้ เขายังพาทีมเข้าชิงชนะเลิศรีโว่ ลีกคัพ 2564–65 แต่ก็แพ้ให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ก่อนเปิดฤดูกาล 2565–66 อิสระแยกทางกับสโมสร โดยมีธีระศักดิ์ โพธิ์อ้นเข้ามาคุมทีมต่อ แต่เขาได้แยกทางกับสโมสรหลังคุมทีมชนะในลีกได้เพียง 3 จาก 13 นัดแรกของฤดูกาล และดุสิต เฉลิมแสนกลับมาเข้าคุมทีมเป็นครั้งที่สอง เขาพาทีมจบอันดับที่ 11 รอดพ้นจากการตกชั้นได้สำเร็จ
ตราสัญลักษณ์

ในปีแรกที่ทีมส่งเข้าร่วมการแข่งขันนั้น ทีมได้ใช้ตราประจำจังหวัดเป็นสัญลักษณ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ที่ทางสมาคมกีฬาฯได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันลีกภูมิภาค สโมสรได้ประดิษฐ์ตราสัญลักษณ์ โดยมีตราประจำจังหวัดอยู่บนสุด โดยมีช้างสองเชือกคอยประคอง โดยช้างนั้น หมายถึง ช้างป่ากุยบุรี ซึ่งพบได้มากใน อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด ต่อมาหลังที่ทีมส่งกลับมาร่วมการแข่งขันใหม่ ก็ได้มีการใช้สัญลักษณ์ พร้อมกับ ฉายาขึ้นใหม่ โดยใช้ฉายาว่า ต่อพิฆาต พร้อมกับสัญลักษณ์ทีมที่เป็น ต่อ โดยที่มานั้น มาจากชื่อเล่นของประธานสโมสร ในยุคนั้น อย่าง เฉลิมชัย ศรีอ่อน เป็นแรงบันดาลใจและที่มาในการออกแบบ
ประวัติสัญลักษณ์ของสโมสร
2550
2552
2555–2560
2561–2565
ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล

| ฤดูกาล | ลีก> ระดับลีก | ลีก> แข่ง | ลีก> ชนะ | ลีก> เสมอ | ลีก> แพ้ | ลีก> ได้ | ลีก> เสีย | ลีก> แต้ม | ลีก> อันดับ | เอฟเอคัพ | ลีกคัพ | ดาวซัลโว> ชื่อ | ดาวซัลโว> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2552 | ดิวิชั่น 2 ภาคกลางและตะวันออก | 22 | 2 | 14 | 6 | 23 | 32 | 20 | อันดับ 10 |  |  |  |  |
| 2553 | ดิวิชั่น 2 ภาคใต้ | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน | ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน |
| 2554 | ดิวิชั่น 2 ภาคกลางและตะวันออก | 30 | 7 | 3 | 20 | 25 | 48 | 24 | อันดับ 13 |  |  |  |  |
| 2555 | ดิวิชั่น 2 ภาคกลางและตะวันออก | 34 | 13 | 12 | 9 | 45 | 33 | 51 | อันดับ 7 |  |  |  |  |
| 2556 | ดิวิชั่น 2 ภาคกลางและตะวันออก | 24 | 13 | 7 | 4 | 34 | 19 | 46 | รองชนะเลิศ |  |  |  |  |
| 2557 | ดิวิชั่น 2 ภาคใต้ | 24 | 15 | 6 | 3 | 46 | 19 | 51 | ชนะเลิศ | รอบสอง |  |  |  |
| 2558 | ดิวิชั่น 1 | 38 | 15 | 9 | 14 | 56 | 54 | 54 | อันดับ 8 | รอบแรก | รอบสอง |  เนโต้ ซานตูส | 12 |
| 2559 | ดิวิชั่น 1 | 26 | 9 | 8 | 9 | 36 | 36 | 35 | อันดับ 7 | รอบสาม | รอบแรก |  คีโรฟสกี | 17 |
| 2560 | ไทยลีก 2 | 32 | 18 | 5 | 9 | 58 | 40 | 59 | อันดับ 3 | รอบสาม | รอบสอง |  วิลเลน | 17 |
| 2561 | ไทยลีก | 34 | 15 | 8 | 11 | 56 | 46 | 53 | อันดับ 6 | รอบแรก | รอบแรก |  เรอิส | 26 |
| 2562 | ไทยลีก | 30 | 9 | 10 | 11 | 32 | 44 | 37 | อันดับ 9 | รอบ 64 ทีม | ชนะเลิศ |  ไคอง | 6 |

| 2563–64 | ไทยลีก | 30 | 10 | 7 | 13 | 35 | 47 | 37 | อันดับ 10 | รอบ 32 ทีม | งดจัดการแข่งขัน |  โมต้า | 16 |
| 2564–65 | ไทยลีก | 30 | 8 | 7 | 15 | 30 | 45 | 31 | อันดับ 13 | รอบ 64 ทีม | รองชนะเลิศ |  โมต้า | 13 |
| 2565–66 | ไทยลีก | 30 | 9 | 8 | 13 | 44 | 51 | 35 | อันดับ 11 | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | รอบรองชนะเลิศ |  ซามูแวล รอซา | 18 |
| 2566–67 | ไทยลีก | 30 | 8 | 10 | 12 | 33 | 39 | 34 | อันดับ 10 | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  ซามูแวล รอซา | 7 |
| 2567–68 | ไทยลีก |  |  |  |  |  |  |  |  | รอบ 64 ทีมสุดท้าย | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  |  |

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับที่ 3 | เลื่อนชั้น | ตกชั้น |
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เจ้าหน้าที่สโมสร

| ตำแหน่ง | ชื่อ |
| --- | --- |
ประธานสโมสร:  ทรงเกียรติ ลิ้มอรุณรักษ์
รองประธานสโมสร: 
ผู้อำนวยการฝ่ายกีฬา: 
ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิค:  ดุสิต เฉลิมแสน
ผู้จัดการทีม:  ฉลอง ติรไตรภูษิต
หัวหน้าผู้ฝีกสอน:  สะสม พบประเสริฐ
ผู้ช่วยผู้ฝีกสอน:  วีรยุทธ์ บินอับดุลเลาะมาน
ผู้ช่วยผู้ฝีกสอน:  เศรษฐา หนักแน่น
ผู้ฝีกสอนผู้รักษาประตู: 
ผู้ฝีกสอนฟิตเนส: 
นักวิเคราะห์การแข่งขัน: 
ทีมแพทย์ประจำสโมสร: 
นักกายภาพบำบัด: 
ล่ามประจำสโมสร: 
ทีมสตาฟ์ประจำทีม: 
ผู้จัดการฝ่ายการตลาด:
เกียรติประวัติ

ไทยลีกคัพ
ชนะเลิศ (1): 2562
รองชนะเลิศ (1): 2564–65
สโมสรพันธมิตร > พันธมิตรในประเทศ

บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
แกรนด์ อันดามัน ระนอง ยูไนเต็ด
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลพีที ประจวบ ที่เฟซบุ๊ก
เฟสบุคแฟนคลับประจวบเอฟซี
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลพีที ประจวบ  |
| --- | --- |
 1 รัตนัย  3 เชร์จินี  5 ไอร์ตง  8 สหรัฐ  9 ชุติพนธ์  10 ซังตุส  11 สหรัฐ  13 ยศกร  14 พีฬาวัฒน์  17 เจนรบ  18 	โสภณวิชญ์  19 สิวะพงษ์  23 กานต์นรินทร์  24 ศิวกรณ์  25 ปวีร์  27 นัสตพล (c)  29 ศิริศักดิ์  36 ธนาเสฎฐ์  41 พันธมิตร  70 ประสิทธิ์  74 พลเอก  88 จิรพันธ์  99 ช็อง อู-กึน  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: สะสม 
| ด ค กไทยลีก |
| --- | --- |
บริษัท ไทยลีก จำกัด
สโมสร (ฤดูกาล 2567–68):  การท่าเรือ  ขอนแก่น ยูไนเต็ด  ทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด  นครปฐม ยูไนเต็ด  นครราชสีมา มาสด้า  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด  พีที ประจวบ  เมืองทอง ยูไนเต็ด  ระยอง  ราชบุรี  ลำพูน วอร์ริเออร์  สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด  สุโขทัย  หนองบัว พิชญ  อุทัยธานี 
สโมสรที่เคยอยู่ ในไทยลีก (ยุบทีม):  กรุงเทพคริสเตียน  ขอนแก่น  ชลบุรี  ชัยนาท ฮอร์นบิล  เชียงใหม่  เชียงใหม่ ยูไนเต็ด  ซุปเปอร์ พาวเวอร์ สมุทรปราการ  ไดสตาร์ กรุงเทพฯ  ตราด  ทีทีเอ็ม  ทีโอที  ไทยฮอนด้า  ธนาคารกสิกรไทย  ธนาคารกรุงเทพ  ธนาคารกรุงไทย  ธำรงไทยสโมสร  บีบีซียู  โปลิศ เทโร  เพื่อนตำรวจ  พัทยา ยูไนเต็ด  พีทีที ระยอง  ราชประชา  ราชนาวี  ราชวิถี  ลำปาง  ศรีราชา  ศรีสะเกษ  ศุลกากร  สงขลา ยูไนเต็ด  สมุทรปราการ ซิตี้  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สุพรรณบุรี  อาร์มี่ ยูไนเต็ด  อาร์แบค  อุบล ยูไนเต็ด  แอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด 
ฤดูกาล:  2539/40  2540  2541  2542  2543  2544/45  2545/46  2546/47  2547/48  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563–64  2564–65  2565–66  2566–67  2567–68 
 ทำเนียบทีมชนะเลิศ  ผู้ฝึกสอนในฤดูกาลปัจจุบัน  รายชื่อผู้ฝึกสอน  รายชื่อผู้เล่นต่างชาติ  ผู้ออกอากาศ  ไทยลีก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 
สนามกีฬากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์หรือสามอ่าวสเตเดียม
วีระวุฒิ กาเหย็ม

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 วีระวุฒิ ที่สนามกีฬากลางจังหวัดสระบุรี ก่อนการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2556 ระหว่างโอสถสภา สระบุรี กับ เมืองทอง ยูไนเต็ด
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  วีระวุฒิ กาเหย็ม
วันเกิด:   (1993-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1993 (31 ปี)
สถานที่เกิด:  สงขลา ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  พัทยา ยูไนเต็ด
หมายเลข:  35
สโมสรเยาวชน
2005–2009:  เจเอ็มจีอะคาเดมี
2010:  เมืองทอง ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010–2019 |  เมืองทอง ยูไนเต็ด |  62 |  (2) |
| 2015–2016 |  → ปตท. ระยอง (ยืมตัว) |  32 |  (4) |
| 2017 |  → บีอีซี เทโรศาสน (ยืมตัว) |  30 |  (3) |
| 2018 |  → อุดรธานี (ยืมตัว) |  13 |  (2) |
| 2019 |  → ประจวบ (ยืม) |  11 |  (0) |
| 2020–2021 |  ประจวบ |  23 |  (1) |
| 2021–2022 |  สุพรรณบุรี |  9 |  (1) |
| 2022–2023 |  นครศรีฯ ยูไนเต็ด |  22 |  (5) |
| 2024 |  กระบี่ |  17 |  (2) |
| 2024– |  พัทยา ยูไนเต็ด |  26 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2011 |  ไทย อายุไม่เกิน 19 ปี |  6 |  (0) |
| 2011 |  ไทย อายุไม่เกิน 23 ปี |  3 |  (0) |
| 2012–2013 |  ไทย |  6 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 7 มีนาคม 2025 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2013
วีระวุฒิ กาเหย็ม (ชื่อเล่น: ดล; เกิดวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2536) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้าย ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับ พัทยา ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2 และเคยลงเล่นให้กับทีมชาติไทย ซึ่งเขาเป็นผู้ได้รับรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยม จากรายการแข่งขันโตโยต้า ลีกคัพ 2554
สโมสร

วีระวุฒิ เป็นส่วนหนึ่งของผู้เล่นรุ่นแรกจากเจเอ็มจี อะคาเดมี่ ของเมืองทอง ยูไนเต็ด เขาเล่นในตำแหน่งแบ็คซ้าย การแข่งขันนัดแรกในระดับอาชีพของเขาคือการแข่งขันโตโยต้า ลีกคัพ 2553 กับเมืองทอง ยูไนเต็ด โดยเป็นนัดที่พบกับสมุทรปราการ โดยเขาได้เล่นเต็มช่วงเวลา 90 นาที
ทีมชาติ

วีระวุฒิ ได้รับการเรียกตัวในการเล่นให้กับทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในรอบคัดเลือกเข้าสู่โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
เกียรติประวัติ

ไทยลีกคัพ: 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

เปิดใจ "เจ้าดล" วีระวุฒิ กาเหย็ม แบ๊กซ้ายดาวรุ่ง "กิเลนผยอง"
"ดล" วีระวุฒิ กาเหย็ม ที่ เฟซบุ๊ก
นักฟุตบอล - วีระวุฒิ กาเหย็ม เก็บถาวร 2016-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด (ก่อตั้ง พ> ศ. 2566)  |
| --- | --- |
 2 ภูวดล  3 สุพจน์  4 ภรัณยู  5 ฟลาวีอู  6 ทศพร  7 อาทิตย์  11 ศราวุธ  14 พรศักดิ์  15 ประภวิษณุ์  16 สันติธร  17 ศุภกิจ  18 อัครชัย  19 โทนี่  27 ปกรพัฒน์  28 พัทธดนย์  29 นรากร  31 สุรภัทร  32 กิตติวุฒิ  35 วีระวุฒิ  36 ชัยณรงค์  37 ภูฟ้า  39 ภีมวิชช์  55 ปิยะวัฒน์  67 วันใหม่  74 พลเอก  86 วรุตม์  87 ก้องภพ  88 ธนกร  95 ชูดิวัง  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: อามาโต
อาลีเซีย วิคันเดอร์

| อาลีเซีย วิคันเดอร์ |
| --- | --- |
วิคันเดอร์ที่งานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ปี 2019
เกิด: อาลีเซีย อะแมนดา วิคันเดอร์  (1988-10-03) 3 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) กอเทนเบิร์ก สวีเดน
ศิษย์เก่า:   รอยัลสวีดิชบัลเลต์  โรงเรียนบัลเลต์อเมริกัน 
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2002–ปัจจุบัน
คู่สมรส: มิชชาเอล ฟัสเบ็นเดอร์ (สมรส 2017)
บุตร: 2 คน
รางวัล: รายการทั้งหมด
อาลีเซีย อะแมนดา วิคันเดอร์ (สวีเดน: Alicia Amanda Vikander, /vɪˈkændər/ ; เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงชาวสวีเดน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และคริติกส์ชอยส์มูฟวีอะวอดส์ และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสองครั้ง และรางวัลแบฟตาอีกสามครั้ง
วิคันเดอร์เกิดและเติบโตในกอเทนเบิร์ก เธอเริ่มแสดงตั้งแต่ยังเด็กที่โรงอุปรากรกอเทนเบิร์ก ควบคู่ไปกับการฝึกฝนเป็นนักเต้นบัลเลต์ที่รอยัลสวีดิชบัลเลต์ ในสต็อกโฮล์ม จากนั้นได้เริ่มต้นอาชีพนักแสดงในภาพยนตร์สั้นและละครชุดของสวีเดน ก่อนจะได้รับการยอมรับเป็นครั้งแรกในละครชุดแนวชีวิตเรื่อง แอนดราอเวนึน (2008–2010) เธอแสดงภาพยนตร์ขนาดยาวครั้งแรกในเรื่อง เพียว (2010) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลกูลบาร์กเกต์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2012 เธอได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากบทคิตตีในภาพยนตร์ฉบับดัดแปลงของโจ ไรต์ เรื่อง อันนา คาเรนิน่า รักร้อนซ่อนชู้ และพระราชินีแคโรไลน์ มาทิลดา ในภาพยนตร์เดนมาร์กเรื่อง อะรอยัลแอฟแฟร์
วิคันเดอร์ได้รับการยอมรับระดับนานาชาติจากบทวีรา บริตเทน ในภาพยนตร์เรื่อง พรากรัก ไฟสงคราม (2014), หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ ในภาพยนตร์เรื่อง พิศวาสจักรกลอันตราย (2014) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และเกอร์ดา เวเกเนอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง เดอะเดนนิชเกิร์ล (2015) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2016 วิคันเดอร์อยู่ในรายชื่อผู้ทรงอิทธิพลที่มีอายุไม่เกิน 30 ปีของฟอบส์ นอกจากนั้นเธอยังได้แสดงภาพยนตร์โลดโผนเรื่อง เจสัน บอร์น ยอดจารชนคนอันตราย (2016), ลารา ครอฟต์ ในภาพยนตร์ผจญภัยเรื่อง ทูม เรเดอร์ (2018) และภาพยนตร์จินตนิมิตเรื่อง ศึกโค่นอัศวินอมตะ (2021)
ชีวิตช่วงแรก

อาลีเซีย อะแมนดา วิคันเดอร์ เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1988 ในกอเทนเบิร์ก เป็นบุตรของจิตแพทย์ สวันเตอ วิคันเดอร์ และนักแสดงละครเวที มาเรีย ฟาห์ล (1951–2022) พ่อแม่ของเธอมาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ทางตอนเหนือและตอนใต้ของสวีเดนตามลำดับ ทั้งคู่หย่าร้างกันเมื่อวิคันเดอร์อายุได้สองเดือน เธออาศัยอยู่กับแม่เป็นส่วนใหญ่และมีพี่น้องต่างแม่ทั้งหมดห้าคน วิคันเดอร์กล่าวว่า เธอมีสิ่งที่ดีที่สุดจากโลกทั้งสองใบเมื่อเติบโตขึ้นเป็นลูกคนเดียวของแม่และถูกรายล้อมด้วยครอบครัวใหญ่เมื่อเธอไปอยู่กับพ่อทุกสองสัปดาห์