stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาวเวอร์ซอง (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
ประวัติการวางจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | สังกัด | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐ | 10 กันยายน 2007 | Country radio | บิกมะชีน |  |
| สหรัฐ | 10 มีนาคม 2008 | Contemporary hit radio | บิกมะชีน รีพับลิก |  |
| สหรัฐ | 24 ตุลาคม 2019 | 7-inch vinyl | บิกมะชีน |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

"อาวเวอร์ซอง" มิวสิกวิดีโอบนยูทูบ (โพสต์โดยช่องวีโวของสวิฟต์)
เนื้อเพลงที่เว็บไซต์ทางการของเทย์เลอร์ สวิฟต์ เก็บถาวร 2012-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ ที่เมโทรลิริกส์
อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี

| อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี |
| --- | --- |
อาสนวิหารและคริสตจักรมหานครของพระคริสต์ เมืองแคนเทอร์เบอร์รี
ทางเข้าอาสนวิหาร
th
51°16′47″N 1°04′59″E﻿ / ﻿51.279722°N 1.083056°E﻿ / 51.279722; 1.083056
ที่ตั้ง: แคนเทอร์เบอรี เคนต์
ประเทศ: อังกฤษ
นิกาย: คริสตจักรแห่งอังกฤษ
นิกายเดิม: โรมันคาทอลิก
Churchmanship: Central churchmanship
เว็บไซต์: canterbury-cathedral.org
ประวัติ
เสกเมื่อ: ค.ศ. 1070
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตย์: โรมาเนสก์, กอทิก
ปีสร้าง: ค.ศ. 1070 ค.ศ. 1834 (ปรับปรุงครั้งใหญ่)
โครงสร้าง
อาคารยาว: 525 ft (160 m)
เนฟยาว: 178 ft (54 m)
Choir length: 180 ft (55 m)
อาคารกว้าง: 154 ft (47 m)
เนฟกว้าง: 71 ft (22 m)
เนฟสูง: 80 ft (24 m)
Choir height: 71 ft (22 m)
จำนวนหอคอย: 5
ความสูงหอคอย: 236 ft (72 m) (crossing)
จำนวนยอดแหลม: 1 (ปัจจุบันหายสาบสูญ)
ความสูงยอดแหลม: 190 ft (58 m) (หอคอยฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ ถูกทำลายปี 1705)
ระฆัง: 14 (ค.ศ. 1981)
Tenor bell weight: 34-3-4 (1767kg)
การปกครอง
มุขมณฑล: แคนเทอร์เบอรี (ตั้งแต่ 1072)
แขวง: แคนเทอร์เบอรี
นักบวช
อัครมุขนายก: Justin Welby, อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี
มุขนายก: Rose Hudson-Wilkin, Bishop of Dover
เจ้าคณะ: Robert Willis
ผู้นำสวด: Max Kramer (minor canon)
Canon(s): Tim Naish (Librarian)
Canon Missioner: Emma Pennington
เหรัญญิกเขต: Andrew Dodd
อัครพันธบริกร: Jo Kelly-Moore (Canon Residentiary)
ฆราวาส
ผู้เล่นออร์แกน/ผู้อำนวยการเพลง: David Newsholme (acting)

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี, เซนต์ออกัสตินส์แอบบีย์ และโบสถ์นักบุญมาร์ติน
ประเภท: วัฒนธรรม
เกณฑ์: i, ii, vi
ขึ้นเมื่อ: ค.ศ. 1988 (การประชุมครั้งที่ 12)
เลขอ้างอิง: 496
รัฐเอกราช: สหราชอาณาจักร
ภูมิภาค: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
 
 
อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี (อังกฤษ: Canterbury Cathedral) เป็นอาสนวิหารแองกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองแคนเทอร์เบอรี ในสหราชอาณาจักร เป็นโบสถ์ประจำตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ซึ่งเป็นผู้นำคริสตจักรแห่งอังกฤษและผู้นำเชิงสัญลักษณ์ของแองกลิคันคอมมิวเนียน และเป็นที่ตั้งอาสนะของนักบุญออกัสติน (Chair of St. Augustine) ชื่อที่เรียกกันเป็นทางการของอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรีคือ “อาสนวิหารและคริสตจักรมหานครของพระคริสต์ เมืองแคนเทอร์เบอร์รี” (Cathedral and Metropolitical Church of Christ at Canterbury)
ประวัติ

บิชอปองค์แรกของอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรีคือนักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์เบอรีที่เคยเป็นอธิการอารามนักบุญอันดรูว์ของคณะออกัสติเนียนที่กรุงโรม สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 ทรงส่งนักบุญออกัสตินไปทำการประกาศข่าวดีที่อังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 597
นักบุญบีด (Bede the Venerable) กล่าวไว้ในจดหมายเหตุ “ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชาวอังกฤษ” (The Ecclesiastical History of the English People) ว่านักบุญออกัสตินเป็นผู้ก่อตั้งอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี และท่านเป็นบิชอปองค์แรกของอาสนวิหารนั้น การสำรวจทางโบราณคดีเมื่อปีค.ศ. 1993 พบร่องรอยของโบสถ์แบบแซกซันใต้ฐานโบสถ์ ซึ่งสร้างทับสิ่งก่อสร้างแบบโรมัน โบสถ์แรกอุทิศให้กับนักบุญเซเวียร์ (St. Saviour)
นอกจากนั้นนักบุญออกัสตินยังควบคุมการก่อสร้างอารามนักบุญเปโตรและเปาโล  (Abbey of St. Peter and Paul) นอกกำแพงเมืองแคนเทอร์เบอรีด้วย ต่อมาอารามนี้เปลี่ยนมาอุทิศให้กับตัวนักบุญออกัสตินเอง และใช้เป็นสถานที่ฝังบิชอปมาเป็นเวลาหลายร้อยปี
เพราะความสำคัญของอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี ทำให้อาสนวิหารนี้ได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
ดูเพิ่ม

อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร
แผนผังอาสนวิหาร
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี
Canterbury Cathedral Online อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรีเว็บไซต์
| ด ค กอาสนวิหารในอังกฤษ |
| --- | --- |
 อาสนวิหารเบอร์มิงแฮม  อาสนวิหารบริสตอล  อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี  อาสนวิหารเชล์มฟอร์ด  อาสนวิหารชิชิสเตอร์  อาสนวิหารโคเวนทรี  อาสนวิหารดาร์บี  อาสนวิหารอีลี  อาสนวิหารเอ็กซิเตอร์  อาสนวิหารยิบรอลตาร์  อาสนวิหารกลอสเตอร์  อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด  อาสนวิหารเฮริฟอร์ด  อาสนวิหารเลสเตอร์  อาสนวิหารลิคฟิลด์  อาสนวิหารลิงคอล์น  อาสนวิหารนักบุญเปาโล  อาสนวิหารนอริช  อาสนวิหารอ๊อกซฟอร์ด  อาสนวิหารปีเตอร์บะระ  อาสนวิหารพอร์ทสมัธ  อาสนวิหารรอเชสเตอร์  อาสนวิหารซอลส์บรี  อาสนวิหารซัทเธิค  อาสนวิหารนักบุญออลบัน  อาสนวิหารเซนต์เอ็ดมันส์บรี  อาสนวิหารแสตนลีย์  อาสนวิหารทรูโร  อาสนวิหารเว็ลส์  อาสนวิหารวินเชสเตอร์  อาสนวิหารวุร์สเตอร์  อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์  อาสนวิหารแบล็คเบิร์น  อาสนวิหารแบร็ดฟอร์ด  อาสนวิหารคาร์ไล  อาสนวิหารเชสเตอร์  อาสนวิหารเดอรัม  อาสนวิหารลิเวอร์พูล  อาสนวิหารแมนเชสเตอร์  อาสนวิหารนิวคาสเซิล  อาสนวิหารพีล  อาสนวิหารริพพอน  อาสนวิหารเชฟฟิลด์  อาสนวิหารเซาท์เวล  อาสนวิหารเวกฟีลด์  อาสนวิหารยอร์ก 
 คริสต์ศาสนสถาน  แผนผังอาสนวิหาร  สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก  สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในอังกฤษในยุคกลาง
อาสนวิหารอัสสัมชัญ

| อาสนวิหารอัสสัมชัญ |
| --- | --- |
Assumption Cathedral
บริเวณด้านหน้าอาสนวิหารในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566

ที่ตั้ง: 23 ซอยเจริญกรุง 40 ถนนเจริญกรุง แขวงบางรัก เขตบางรัก
ประเทศ: ไทย
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เว็บไซต์: www.assumption-cathedral.com
ประวัติ
ผู้ก่อตั้ง: คุณพ่อปาสกัล คุณพ่อเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์
เสกเมื่อ: 31 มกราคม พ.ศ. 2453
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: ชาวฝรั่งเศส
รูปแบบสถาปัตย์: เรเนซองส์
ปีสร้าง: พ.ศ. 2237 (หลังเดิม) พ.ศ. 2452 (หลังปัจจุบัน) 15 สิงหาคม พ.ศ. 2557 (บูรณะ)
โครงสร้าง
ความสูงอาคาร: 32 เมตร
การปกครอง
มุขมณฑล: มิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ
อาสนวิหารอัสสัมชัญ หรือโบสถ์อัสสัมชัญ (อังกฤษ: Assumption Cathedral) เป็นอาสนวิหารประจำมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ และที่ตั้งของโรงเรียน 3 แห่งได้แก่ โรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ และโรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา อาสนวิหารตั้งอยู่ที่เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นครั้งแรกในรูปแบบทรงไทยโดยบาทหลวงปาสกัล ซึ่งเป็นชาวไทย-โปรตุเกส โบสถ์หลังปัจจุบันนี้ถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2452 โดยคุณพ่อเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์ อธิการโบสถ์ชาวฝรั่งเศสในขณะนั้น เพื่อรองรับการขยายตัวของคริสต์ศาสนิกชนที่มีเพิ่มมากขึ้น โดยมีสถาปนิกชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้าง โดยมีวัสดุก่อสร้างเช่นหินอ่อนและกระจกสี ซึ่งสั่งมาจากประเทศฝรั่งเศส สิงคโปร์และอิตาลี
วิหารได้รับการออกแบบในรูปของงานสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี มีความสูงของหอระฆังตั้งแต่ยอดหอคอยจดพื้น 32 เมตรด้วยกัน ส่วนด้านในผนังและเพดานก็ตกแต่งด้วยจิตรกรรมแบบเฟรสโกและประติมากรรมปูนปั้นที่แสดงถึงเรื่องราวความเชื่อทางศาสนาคริสต์ ปัจจุบันวิหารมีอายุเก่าแก่อายุกว่า 116 ปี เป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทยและยังได้การยกย่องให้เป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่สวยที่สุดในไทยอีกด้วย ที่ผ่านมาอาสนวิหารอัสสัมชัญมีโอกาสได้รับเสด็จสมเด็จพระสันตะปาปา ประมุขสูงสุดของโรมันคาทอลิก ถึงสองพระองค์ คือสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 เนื่องในวโรกาสเสด็จฯ เยือนประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2527 และสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส เนื่องในวโรกาสเสด็จฯ เยือนประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2562
ประวัติ

โบสถ์อัสสัมชัญสร้างขึ้นครั้งแรกราวปี พ.ศ. 2352 โดยบาทหลวงปาสกัล เพื่อเป็นการถวายแด่การที่พระแม่มารีย์ถูกรับขึ้นสวรรค์ อาคารแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2365 และได้รับสถาปนาเป็นอาสนวิหารอัสสัมชัญ ในปีถัดมา ตั้งแต่นั้นมา อัสสัมชัญได้เป็นที่พำนักของบรรดามุขนายกผู้เป็นประมุขมิสซังสยามในสมัยนั้น ทั่วบริเวณดังกล่าวเป็นชานเมืองกรุงเทพฯ และครอบครัวคริสต์ศาสนิกชนซึ่งค่อยๆโยกย้ายมาตั้ง บ้านเรือนอยู่ข้าง ๆ โบสถ์ จนถึงปี พ.ศ. 2407 เมื่อเมืองได้ขยายไปจนถึงบริเวณดังกล่าวและจำนวนคริสตังได้เพิ่มขึ้น จึงจำเป็นต้องตั้งบริเวณนั้นให้เป็นชุมชนคาทอลิค ดังนั้นในปี พ.ศ. 2407 พระคุณเจ้าดูว์ปงจึงตั้งอัสสัมชัญเป็นกลุ่มคริสตชน (Paroisse) อย่างเป็นทางการ โดยมีคุณพ่อฟรังซัว ยอเซฟ ชมิตต์ เป็นอธิการโบสถ์องค์แรก
โบสถ์หลังปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2452 โดยคุณพ่อเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์ อธิการโบสถ์ชาวฝรั่งเศสในขณะนั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2485 ได้เกิดสงคราม เครื่องบินทิ้งระเบิดในบริเวณโบสถ์อัสสัมชัญ ทั้งระเบิดทำลายและระเบิดเชื้อเพลิง อาคารต่างๆ รอบโบสถ์ได้รับความเสียหายอย่างมาก หมู่บ้านคริสตังก็ถูกเผาทำลายหมด อาสนวิหารด้านซ้ายได้ถูกระเบิดทำให้ได้รับความเสียหายมาก ทั้งกำแพง ประตูหน้าต่าง กระจก คุณพ่อแปรูดงอธิการโบสถ์ในขณะนั้นต้องซ่อมแซมหมดทุกอย่าง
ในปี พ.ศ. 2527 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้เสด็จเยือนประเทศไทย พระคาร์ดินัลไมเกิ้ล  มีชัย กิจบุญชู ได้ถือเป็นเกียรติเชิญสมเด็จพระสันตะปาปาเสด็จมาเยี่ยมเยือนอาสนวิหารอัสสัมชัญ และอวยพระพรแก่บรรดาบาทหลวง นักบวชชายหญิงทุกคณะ พร้อมด้วยบรรดาคริสตังที่มาเฝ้ารับเสด็จอย่างเนืองแน่น ระหว่างปี พ.ศ. 2526-2532 คูณพ่อชุมภา คูรัตน์ เห็นว่าภายในอาสนวิหารอัสสัมชัญจำเป็นต้องได้รับการตกแต่งเสียใหม่ จึงได้ทำการตกแต่งและซ่อมแซมอาสนวิหารในเวลาเดียวกัน พร้อมทั้งได้จัดทำพระแท่นบูชาและพื้นที่บริเวณพระแท่นเสียใหม่ และได้รับการยกย่องให้เป็นอาสนวิหารที่มีความงดงามที่สุดในประเทศไทย
ในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2562 มีการฉลองอาสนวิหารอัสสัมชัญครบ 100 ปี และมีการประพันธ์บทเพลงสำหรับงานฉลองดังกล่าวทั้งสิ้น 2 บทเพลง ได้แก่ บทเพลง อาสนวิหารมารดาของเรา และบทเพลง หนึ่งศตวรรษ สิริสวัสดิ์ วัดอัสสัมชัญ ขับร้องโดยคณะนักขับร้องประสานเสียงประจำอาสนวิหารอัสสัมชัญ
ต่อมาในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ได้เสด็จเยือนประเทศไทย โดยสมเด็จพระสันตะปาปาได้เสด็จมาประกอบพิธีมิสซาเพื่อเยาวชนมีคริสตชนเข้าร่วมพิธีเป็นจำนวนมาก และคณะนักร้องประสานเสียงเยาวชนคาทอลิกไทย ได้ร่วมกันขับร้องบทเพลง มาร์ช วิวาอิลปาปา และบทเพลง สมเด็จพระสันตะปาปาเสด็จเยือนแผ่นดินสยาม   บทเพลงใหม่ซึ่งถูกประพันธ์ขึ้นในโอกาสสมเด็จพระสันตะปาปาเสด็จเยือนประเทศไทย ซึ่งพิธีบูชามิสซังดังกล่าวมีการเผยแพร่ข่าวไปทั่วโลก
ระเบียงภาพ

ภาพถ่ายเก่าของโบสถ์อัสสัมชัญ ก่อนปี 1922
ภายในอาสนวิหารอัสสัมชัญ
ด้านหลังของอาสนวิหาร ถ่ายจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
ดูเพิ่ม

รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (ฝั่งพระนคร)
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ อาสนวิหารอัสสัมชัญ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°43′23″N 100°30′55″E﻿ / ﻿13.723166°N 100.515157°E﻿ / 13.723166; 100.515157
| ด ค กโรงเรียนอัสสัมชัญ |
| --- | --- | --- |
| สัญลักษณ์ |  สดุดีอัสสัมชัญ (เพลงประจำโรงเรียน)  อาสนวิหารอัสสัมชัญ (โบสถ์ด้านหลังโรงเรียนอัสสัมชัญ)  แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์  |  |
| วิทยาลัย |  โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม  โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกมัธยม  |  |
| วิทยาเขต |  พาณิชยการ  ศรีราชา  ลำปาง  ธนบุรี  ระยอง  อุบลราชธานี  นครราชสีมา  สมุทรปราการ  นครพนม  สมุทรสาคร  |  |
| กิจกรรม |  จตุรมิตรสามัคคี  สโมสรฟุตบอลอัสสัมชัญ  สโมสรฟุตบอลอัสสัมชัญ ยูไนเต็ด  |  |
| บุคคลสำคัญ |  เอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์  ฟ. ฮีแลร์  เฉิด สุดารา  คณะภราดาเซนต์คาเบรียล  |  |
| ศิษย์เก่า |  รายนามศิษย์เก่าจากโรงเรียนอัสสัมชัญ  |  |
 หมวดหมู่  โครงการวิกิ
อาเมิด

ทรายสีดำของหาดอาเมิดและเขาอากุงในพื้นหลัง
อาเมิด (อินโดนีเซีย: Amed) เป็นหมู่บ้านและชายหาดบนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในตำบลอาบัง อำเภอการางาเซิม ชายหาดอาเมิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของเกาะบาหลี และเนื่องด้วยการพัฒนาทางอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอย่างรวดเร็วในพื้นที่ รัฐบาลได้ประกาศพื้นที่อนุรักษ์ขนาด 14 กิโลเมตรตามแนวชายหาดซึ่งกินพื้นที่หาดอาเมิดและหมู่บ้านอื่น ๆ ได้แก่ อาเมิด, เจอเมอลุก (Jemeluk), บูนูตัน (Bunutan), ลีปะฮ์ (Lipah), เลอฮัน (Lehan), เซอลัง (Selang), บายูนิง (Banyuning), อาอัซ (Aas) และ กูซัมบี (Kusambi) ซึ่งอาจเรียกรวมกันด้วยชื่อทางภูมิศาสตร์ว่าเขตชายฝั่งตอนเหนือของคาบสมุทนเซอรายา (Seraya)
ชายหาดส่วนมากในพื้นที่นี้ รวมถึงชายหาดอาเมิด มีหาดทรายเป็นสีดำเนื่องมาจากทรายภูเขาไฟ ด้วยหาดนี้ตั้งอยู่ใกล้กับเขาอากุง ภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดของบาหลี
ในปี 2017 มีการประกาศให้หาดอาเมิดเป็นเขตอนุรักษ์พันธุ์น้ำเค็ม กินพื้นที่ตั้งแต่กูซัมบี ถึงปันตายีบาตูโกรี (Pantai Batu Kori) ตอนใต้ หรือ เซอรายาตะวันออก ในฐานะส่วนหนึ่งของ "เขตอนุรักษ์พันธุ์น้ำเค็มการางาเซิม" (Karangasem Bali Marine Conservation)
หาดอาเมิดยังเป็นแหล่งดำน้ำยอดนิยมของบาหลี ทั้งการดำน้ำอิสระและการดำน้ำสกูบา โดยที่ใต้น้ำมีสิ่งน่าสนใจ เช่น ซากของเรือ ยูเอสเอที ลิเบอร์ตี ที่ถูกจมในตูลัมเบิน ห่างไป 12 กิโลเมตรทางเหนือของอาเมิด และ ซากเรือญี่ปุ่น ซึ่งได้ชื่อมาจากส้วมบนเรือที่มีสภาพเกือบสมบูรณ์และมีลักษณะเป็นแบบส้วมญี่ปุ่น กระนั้นสัญชาติหรือที่มาที่แท้จริงของเรือนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ตั้งอยู่ที่ความลึก 6 ถึง 12 เมตรจากชายฝั่ง หรือ 2 ถึง 12 เมตร ตามแหล่งข้อมูลต่าง ๆ
อาร์เอสเอ

อาร์เอสเอ (อังกฤษ: RSA) คือขั้นตอนวิธีสำหรับการเข้ารหัสลับแบบกุญแจอสมมาตร (public-key encryption)  เป็นขั้นตอนวิธีแรกที่ทราบว่าเหมาะสำหรับลายเซ็นดิจิทัลรวมถึงการเข้ารหัส เป็นหนึ่งในความก้าวหน้าครั้งใหญ่ครั้งแรกในการเข้ารหัสแบบกุญแจสาธารณะ อาร์เอสเอยังคงใช้ในโพรโทคอลสำหรับการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ และเชื่อว่ามีความปลอดภัยถ้ามีคีย์ที่ยาวพอ
ประวัติ

ขั้นตอนวิธีได้ถูกอธิบายเมื่อ พ.ศ. 2520 โดย รอน ริเวสต์ (Ron Rivest) อาดี ชามีร์ (Adi Shamir) และเล็น แอเดิลแมน (Len Adleman) ที่ MIT โดยที่ RSA มาจากนามสกุลของทั้ง 3 คน เป็นที่เล่ากันว่า คิดค้นระหว่างพิธีกรรมทางศาสนาของชาวยิว (Passover seder) ในเมืองสเกเน็กตาดี รัฐนิวยอร์ก (Schenectady, NY)
คลิฟฟอร์ด ค็อกส์ (Clifford Cocks) นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษที่ทำงานใน GCHQ ได้อธิบายระบบที่เหมือนกันในเอกสารภายใน เมื่อพ.ศ. 2516 เนื่องจากในตอนนั้น จะต้องใช้คอมพิวเตอร์ราคาแพงเพื่อนำไปใช้จริง จึงถือเป็นความแปลกใหม่ และเท่าที่ปรากฏต่อสาธารณะ ไม่เคยใช้งานจริง นอกจากนี้ การค้นพบครั้งนี้ ไม่ถูกเปิดเผยจนถึงพ.ศ. 2540 เนื่องจากได้จัดเป็นความลับ
ขั้นตอนวิธีนี้ได้จดสิทธิบัตรโดย MIT เมื่อพ.ศ. 2526 ในสหรัฐอเมริกา เป็น สิทธิบัตรหมายเลข 4,405,829 ซึ่งได้สิ้นสุดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2543 เนื่องจากขั้นตอนวิธีได้พิมพ์แล้วก่อนที่จะจดสิทธิบัตร กฎหมายในส่วนอื่น ๆ ของโลกทำให้ไม่สามารถจดสิทธิบัตรที่อื่นได้ และในกรณีที่ผลงานของค็อกส์ได้เป็นที่รู้จักกันในสาธารณะ การจดสิทธิบัตรในสหรัฐฯก็ไม่สามารถจะกระทำได้เช่นกัน
Operation

กำหนดจำนวน เฉพาะ p และ q
ให้ n = p*q
z = (p-1)*(q-1)
e<n และ e กับ n ต้องไม่มีตัวประกอบร่วมกัน
e*d mod z =1
ให้ m คือค่าที่ได้จากการ Hash function
Operation > Encryption

Public Key : (e,n)
c\equiv m^{e}modn
Operation > Decryption

Private Key : (d,n)
m\equiv c^{d}modn
Operation > ตัวอย่าง

กำหนดจำนวน เฉพาะ p= 29 และ q=31
ให้ n = 29*31 = 899
z = (29-1)*(31-1) = 840
e= 17 ; 0<e<z และ e, z ต้องไม่มีตัวประกอบร่วมกัน
17*d mod 840 =1 ; d = 593
ให้ m คือค่าที่ได้จากการ Hash function ; m = 191
Operation > ตัวอย่าง > Public Key : (e,n)=(17,899)

c = m^e mod n ; c =191^17 mod 899 = 800
Operation > ตัวอย่าง > Private Key : (d,n)=(593,899)

m = c^d mod n ; m =800^593 mod 899 = 191
ตัวอย่างโค้ดในภาษา Python

โค้ดในส่วนของการสร้างคีย์
import random
def is_prime(num):
    if num == 2:
        return True
    if num < 2 or num % 2 == 0:
        return False
    for n in range(3, int(num ** 0.5) + 2, 2):
        if num % n == 0:
            return False
    return True

def gcd(a, b):
    while b != 0:
        a, b = b, a % b
    return a
'''Euclid's extended algorithm for finding the multiplicative inverse of two numbers'''
def multiplicative_inverse(e, z):
    d = 0
    x1 = 0
    x2 = 1
    y1 = 1
    temp_z = z

    while e > 0:
        temp1 = temp_z // e
        temp2 = temp_z - temp1 * e
        temp_z = e
        e = temp2

        x = x2 - temp1 * x1
        y = d - temp1 * y1

        x2 = x1
        x1 = x
        d = y1
        y1 = y

    if temp_z == 1:
        return d + z 

def generate_keypair(p, q):
    if not (is_prime(p) and is_prime(q)):
        raise ValueError('Both numbers must be prime.')
    elif p == q:
        raise ValueError('p and q cannot be equal')
    n = p * q
    z = (p - 1) * (q - 1)
    e = random.randrange(1, n)
    g = gcd(e, z)
    while g != 1:
        e = random.randrange(1, n)
        g = gcd(e, z)

    d = multiplicative_inverse(e, z)
    return (e,n),(d,n)
โค้ดในส่วนของการเข้ารหัส
def encrypt(key,plainText):
    e, n = key
    cipherText = ""
    for i in range(len(plainText)):
        cipherText += chr(((ord(plainText[i]) ** e) % n))
    return cipherText
โค้ดในส่วนของการถอดรหัส
def decrypt(key, cipherText):
    d, n = key
    plainText = ""
    for i in range(len(cipherText)):
        plainText += chr(((ord(cipherText[i]) ** d) % n))
    return plainText
อาร์เธอร์ โอคลีย์ โคลท์แมน

องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมแบบอาร์ตเดโกบนอาคารโอเรียนทอลในกัวลาลัมเปอร์ ผลงานออกแบบของโคลท์แมน
อาร์เธอร์ โอคลีย์ โคลท์แมน (อังกฤษ: Arthur Oakley Coltman หรือ A.O. Coltman, 1894 – 1961) เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษที่ทำงานในมาลายา เป็นเวลา 32 ปี ในฐานะผู้จัดการสำนักงานสถาปนิก บูที เอ็ดเวิร์ดส์ แอนด์ พาร์ทเนอส์ เขาเดินทางถึงมาลายาในปี 1925 และเกษียณอายุงานในปี 1957
เขาเป็นผู้ออกแบบสิ่งปลูกสร้างสถาปัตยกรรมอาร์ตเดโกชิ้นสำคัญหลายชิ้นในกัวลาลัมเปอร์ เช่นหอนาฬิกา, อาคาร OCBC, อาคารโอเรียนทอล, อาคารอังโกล-โอเรียนทอลใกล้กับจัตุรัสเมอร์เดกา, อาคารลีรับเบอร์, อาคารศูนย์วิจัยยางมาลายา, และโรงภาพยนตร์โอเดียน ทั้งหมดอยู่ในกัวลาลัมเปอร์
ผลงาน

ผลงานอาคารที่เขาออกแบบ เช่น
ผลงาน > อาคารโอเรียนทอล

อาคารโอเรียนทอล (อังกฤษ: Oriental Building) เป็นอาคารสูงห้าชั้น ความสูง 82 ฟุต ตั้งอยู่บนถนนตูนเปอรักหรือชื่อเดิม ถนนชวา ในอดีตเคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในกัวลาลัมเปอร์ ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของเรดีโอมาลายาถึงปี 1968 ตามด้วยเป็นสถานกงสุลใหญ่อินเดีย (High Commissioner of India), สำนักงานของรัฐบาล, และสำนักงานมาเลเซียของบริษัท Life Insurance Corporation of India
ในวันที่ 19 กันยายน 1936 เกิดแผ่นดินไหวในสุมาตราเหนือ ที่ซึ่งแรงสั่นสะเทือนรับรู้ได้ถึงใน FMS และก่อให้เกิดความเสียหายต่ออาคาร มีรายงานผนังของชั้นสามมีรอยแตกร้าว
ผลงาน > อาคารลีรับเบอร์

อาคารลีรับเบอร์ (อังกฤษ: Lee Rubber Building) หรือ อาคารนันยี (อังกฤษ: Nan Yi Building; จีน: 南益大厦) ตั้งอยู่ในย่านไชน่าทาวน์ของกัวลาลัมเปอร์ มีความสูงสี่ชั้นและสร้างขึ้นในต้นทศวรรษ 1930 ให้กับบริษัทยางลี (Lee Rubber Company) บริษัทมูลค่าหลายล้านดอลล่าร์ของ ลี กง เชียน (1893–1967) นักธุรกิจชาวจีนจากโยโฮร์
อาคารตั้งอยู่บนหัวมุมถนนตุน เอช เอส ลี (Jalan Tun H. S. Lee) กับ ถนนฮัง เลอกีร์ (Jalan Hang Lekir) ในกัวลาลัมเปอร์ เมื่อสร้างเสร็จ อาคารเป็นอาคารที่สูงที่สุดในกัวลาลัมเปอร์
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง อาคารถูกใช้เป็นสำนักงานของ Kempeitai (ตำรวจลับญี่ปุ่น) หลังสิ้นสุดสงคราม อาคารถูกใช้งานเป็นสำนักงานของโอซีบีซี และปัจจุบันเป็นที่ตั้งของร้านสาขาของพ็อพพูพาร์บุ๊กสตอร์, ร้านพีเทอร์ เฮอ (Peter Hoe shop) และสถาบันกวดวิชาคัสทูรี (Kasturi Tuition Centre)
ผลงาน > โรงภาพยนตร์โอเดียน

โรงภาพยนตร์โอเดียน (Odeon Cinema, จีน: 奥迪安戏院) ตั้งอยู่บนหัวมุมถนนตวนกู อับดุล รามัน กับถนนดังวังงี (Jalan Dang Wangi) ในกัวลาลัมเปอร์ โรงภาพยนตร์โอเดียนสร้างขึ้นในปี 1936 โดยองค์การคาเตย์ (Cathay Organization) ปัจจุบันเป็นอาคารยุคอาณานิคมไม่กี่หลังที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบันในกัวลาลัมเปอร์ ในปี 2011 อันเตนนาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (Antenna Entertainments) เข้าใช้งานพื้นที่และเปิดเป็นโรงภาพยนตร์ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2011 ถึง มีนาคม 2015
ผลงาน > หอนาฬิกาที่เมดันปาซาร์เบซาร์

หอนาฬิกาที่จัตุรัสตลาดเก่า (เมดันปาซาร์เบซาร์) ใกล้สถานีมัสยิดจาเม็กของ LRT สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าจอร์จที่หก กษัตริย์แห่งอังกฤษ ป้ายที่ระบุถึงโอกาสการระลึกนี้ถูกถอดออกจากหอนาฬิกาหลังมาเลเซียได้รับเอกราช
ผลงาน > อาคารอังโกล-โอเรียนทอล

อาคารอังโกล-โอเรียนทอล (Anglo-Oriental Building) สร้างขึ้นในปี 1937 เพื่อเป็นสำนักงานของ Anglo-Oriental (Malaya) Ltd. บริษัทลูกของ Anglo-Oriental Mining Corporation (ต่อมาคือ London Tin Corporation) บริษัทที่ดูแลจัดการกิจการขุดแร่ดีบุกส่วนใหญ่ในมาลายา อาคารตั้งอยู่ที่หัวมุมถนนตังซี (Jalan Tangsi) กับถนนปาร์ลีเมน (Jalan Parlimen) ในกัวลาลัมเปอร์ สร้างขึ้นบนจุดที่อดีตเป็นเอมไปร์แฟลต (Empire Flats) อดีตที่อยู่อาศัยของชาวยุโรปในมาลายา
ในระวห่างการรุกรานของญี่ปุ่นในปี 1941 อาคารถูกใช้งานเป็นสถานีตำรวจ ในปี 1986 ถึง 1988 สถาปนิก Chen Voon Fee ทำการบูรณะอาคารและใช้งานเป็นวิทยาลัยมะห์โกตา (Mahkota College) วิทยาลัยเอกชนที่ลงนามร่วมกับมหาวิทยาลัยบอสตัน ในปี 1995 ถึง 2005 อาคารตกเป็นของเบอร์ฮัดเอกรัน (Ekran Berhad) และใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของเบอร์ฮัดจนถึง 1 มกราคม 2005 อีกชื่อหนึ่งของอาคารที่เรียกในปัจจุบัน คือ วิสมาเอกรัน (Wisma Ekran, บ้านเอกรัน) มาจากการใช้งานในช่วงนี้
ผลงาน > สถาบันวิจัยยางมาลายา (R.R.I.M)

ในปี 1926 รัฐบาลสหพันธรัฐมาเลย์ได้มีความต้องการจะตั้งสถสบันบนบังซาร์เอสเตท (Bungsar Estate หรือสะกดแบบปัจจุบันว่า Bangsar) บนถนนดามันซารา (Damansara Road) ในกัวลาลัมเปอร์ แต่ในปี 1929 พบว่าอาคารที่ทำการของสถาบันมีความคับแคบเกินกว่าจะเป็นที่ตั้งถาวรของสถาบัน ต่อมาจึงย้ายที่ทำการมาที่เลขที่ 260 ถนนอัมปัง (Jalan Ampang) ในวันที่ 14 พฤษภาคม 1937 The new building is the property of the Institute and was erected at the cost of around $200,000. อาคารมีลักษณะคล้ายมากกับอิมพีเรียลโฮเทลในโตเกียว ผลงานออกแบบของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์
ผลงาน > อาคารโอซีบีซี

อาคารโอซีบีซี (OCBC Building) สร้างขึ้นในปี 1937 เป็นอาคารสูงสามชั้นและสร้างขึ้นเพื่อเป็นสำนักงานใหญ่ของโอซีบีซี (Oversea-Chinese Banking Corporation Limited) สาขามาเลเซีย ตั้งอยู่ที่หัวมุมถนนฮังกัสตูรี (Jalan Hang Kasturi) กับถนนเลบอฮ์ปาซาร์เบซาร์ (Leboh Pasar Besar)
ระเบียงภาพ

อาคารโอเรียนทอล
อาคารลีรับเบอร์
โรงภาพยนตร์โอเดียน
หอนาฬิกาที่เมดันเปซาร์เบซาร์
อาคารอังโกล-โอเรียนทอล
สถาบันวิจัยยาง
อาคารโอซีบีซี
อาสนวิหารวินเชสเตอร์

| อาสนวิหารวินเชสเตอร์ |
| --- | --- |
Winchester Cathedral
ทางเดินกลางของอาสนวิหารวินเชสเตอร์

51°3′38″N 1°18′47″W﻿ / ﻿51.06056°N 1.31306°W﻿ / 51.06056; -1.31306
ที่ตั้ง: วินเชสเตอร์ เทศมณฑลแฮมป์เชอร์
ประเทศ:  สหราชอาณาจักร
นิกาย: แองกลิคัน
เว็บไซต์: อาสนวิหารวินเชสเตอร์
ชื่อเดิม: Old Minster
สถานะ: อาสนวิหาร
เหตุการณ์: ที่ฝังศพเจน ออสเตน, หน้าต่างประดับกระจกสีแบบพรีราฟาเอลไลท์
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอทิก
ปีสร้าง: ค.ศ. 1079
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1093
อาสนวิหารวินเชสเตอร์ (อังกฤษ: Winchester Cathedral) เป็นอาสนวิหารของคริสตจักรแห่งอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เมืองวินเชสเตอร์ เทศมณฑลแฮมป์เชอร์ สหราชอาณาจักร ตัวอาสนวิหารปัจจุบันเริ่มสร้างเมื่อ ค.ศ. 1079 และเสร็จ เมื่อ ค.ศ. 1093
สถาปัตยกรรมก่อนสมัยโรมาเนสก์

อาสนวิหารแรกสุดก่อตั้งเมื่อค. ศ. 642 ตรงด้านเหนือของอาสนวิหารปัจจุบัน อาสนวิหารเดิมรู้จักกันในนามว่า “Old Minster” (มินสเตอร์เดิม) วัดมาเป็นอารามเมื่อปีค.ศ. 971 นักบุญสวิธัน (Saint Swithun) ถูกฝังไว้ใกล้อาสนวิหารเดิมก่อนที่จะถูกย้ายมาฝังที่อาสนวิหารใหม่ที่สร้างแบบโรมาเนสก์ หรือที่เรียกกันว่า “สถาปัตยกรรมนอร์มัน” ที่อังกฤษ “Mortuary chests” (หีบ หรือ กล่อง) ซึ่งเชื่อกันว่าข้างในบรรจุกระดูกของพระเจ้าแผ่นดินแซ็กซอนเช่นพระเจ้าเอ็ดวี (Edwy of England) และพระนางเอลจิวา พระมเหสี (Elgiva) ซึ่งเดิมฝังอยู่ที่อาสนวิหารเก่าแต่ต่อมาก็ย้ายไปฝังที่อาสนวิหารปัจจุบัน อาสนวิหารเดิมถูกรื้อทิ้งเมื่อปีค.ศ. 1093
ประวัติ

ตัวอาสนวิหารปัจจุบันเริ่มสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1079 ภายใต้การนำของบิชอปวอล์คลิน (Bishop Walkelin) เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1093 นักพรตก็ย้ายจากอาสนวิหารเดิมไปสู่อาสนวิหารใหม่ต่อหน้าผู้มาเข้าร่วมพิธีจากทั่วอังกฤษ
บริเวณที่เก่าที่สุดของอาสนวิหารปัจจุบันคือที่ฝังศพภายใต้วัด (crypt) ซึ่งสร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในสมัยพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 ที่รู้จักกันในนามวิลเลียม รูฟัส (William Rufus) พระราชโอรสในพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 ผู้ซึ่งต่อมาถูกฝังไว้ในอาสนวิหารเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1100 หลังจากที่สิ้นพระชนม์จากอุบัติเหตุจากการล่าสัตว์ที่ New Forest
หอเตี้ยเหนือจุดตัดระหว่างทางเดินกลางกับแขนกางเขนของโบสถ์เริ่มสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1202 เพื่อแทนหอเดิมที่ทลายลงมาเพราะดินบริเวณที่สร้างอาสนวิหารนั้นไม่แน่น ลักษณะของสถาปัตยกรรมของอาสนวิหารเป็นแบบโรมาเนสก์แท้ ถึงแม้การก่อสร้างจะทำต่อมาจนถึงสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14
เมื่อปี ค.ศ. 1394 ก็เริ่มการบูรณะปรับรูปแบบทางเดินกลางที่สร้างแบบโรมาเนสก์โดยอาจารย์ช่างหินวิลเลียม วินฟอร์ด (William Wynford) และทำต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 รวมทั้งการเพิ่มจรมุข  (Ambulatory) เพื่อให้มีเนื้อที่เพียงพอสำหรับนักแสวงบุญที่มาทำการสักการะนักบุญสวิทเธิร์นที่โบสถ์
อารามเซนต์สวิธันคณะเบเนดิกตินถูกยุบเลิกตามการยุบอารามเมื่อปี ค.ศ. 1539 ระเบียงฉันนบถและหอประชุมนักบวชถูกรื้อทิ้งแต่อาสนวิหารยังเป็นอาสนวิหารต่อมา
ระหว่างปีค.ศ. 1905 - ปี ค.ศ. 1912 มีการปฏิสังขรณ์โดย ที จี แจ็คสัน (T.G. Jackson) ที่สำคัญคือการป้องกันไม่ให้อาสนวิหารทรุดลงมาทั้งหลัง พื้นที่สร้างอาสนวิหารเป็นพื้นที่ที่มีน้ำขังทางกำแพงด้านใต้และด้านตะวันออกซึ่งต้องให้นักประดาน้ำวิลเลียม วอลคเคอร์ (William Walker) เอาถุงคอนกรีตเข้าไปอัดไว้ใต้ฐาน 25,000 ถุงและ ก้อน คอนกรีตอีก 115,000 ก้อน และ อิฐอีก 900,000 ก้อน วอลคเคอร์ใช้เวลาดำน้ำ 6 ชั่วโมงต่อวันเป็นเวลา 6 ปี (ค.ศ. 1906 - ปี ค.ศ. 1912) ในสภาพที่มืดมิดและมีความลึกถึง  6 เมตร วิลเลียม วอลคเคอร์จึงเป็นคนที่มีบทบาทสำคัญมากในการอนุรักษ์อาสนวิหารที่เราเห็นกันอยู่ทุกวันนี้ เพื่อเป็นการตอบแทนคุณความดีของวอลคเคอร์  สมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรียพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Royal Victorian Order ชั้น MVO ให้แก่วิลเลียม วอลคเคอร์
ดูเพิ่ม

แผนผังอาสนวิหาร
โรมาเนสก์
สถาปัตยกรรมกอทิก
อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

อาสนวิหารวินเชสเตอร์เว็บไซต์ (อังกฤษ)
Virtual tour เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)