stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ถนนนราธิวาสราชนครินทร์
ทางแยกที่สำคัญ

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ (สุรวงศ์ – พระรามที่ 3)
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | แยกสุรวงศ์-นราธิวาส |  ถนนสุรวงศ์ ไปถนนสี่พระยา, ถนนมหาเศรษฐ์, ถนนเจริญกรุง  |  ถนนสุรวงศ์ ไปถนนพระรามที่4 |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+272 | แยกนรารมย์ |  ถนนสีลม ไปถนนเจริญกรุง  |  ถนนสีลม ไปถนนพระรามที่4 |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+814 | แยกนรินทร |  ถนนสาทรใต้ ไปสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช, ถนนเจริญกรุง  |  ถนนสาทรเหนือ ไปถนนพระรามที่4 |  |
| กรุงเทพมหานคร | 2+060 | แยกจุดกลับรถหน้าเทคนิคกรุงเทพ |  ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ไปถนนพระรามที่ 3  |  ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ไปถนนสุรวงศ์ |  |
| กรุงเทพมหานคร | 2+640 | แยกจันทน์-นราธิวาส |  ถนนจันทน์ ไปถนนเจริญกรุง  |  ถนนจันทน์ ไปถนนนางลิ้นจี่ |  |
| กรุงเทพมหานคร | 2+980 | − | ไม่มี  |  ถนนจันทน์เก่า ไปถนนนางลิ้นจี่ |  |
| กรุงเทพมหานคร | 3+480 | แยกรัชดา-นราธิวาส |  ถนนรัชดาภิเษก ไปถนนพระรามที่ 3  |  ถนนราชดำริ ไปถนนรัชดาภิเษก, ถนนพระรามที่ 3 |  |
| กรุงเทพมหานคร | 4+300 | แยกนราราม 3 |  ถนนพระรามที่ 3 ไปสะพานกรุงเทพ, สะพานพระราม 3  |  ถนนพระรามที่ 3 ไปถนนรัชดาภิเษก |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
สถานที่สำคัญ

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
สยามแม็คโคร สาทร
ตึกมหานคร
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสช่องนนทรี
สถานีรถโดยสารด่วนพิเศษบีอาร์ที สายสาทร–ราชพฤกษ์
วัดโพธิ์แมนคุณาราม
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนนราธิวาสราชนครินทร์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°42′43″N 100°32′13″E﻿ / ﻿13.711869°N 100.536923°E﻿ / 13.711869; 100.536923
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม

| โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม Wangprongpitiyakom School> ข้อมูล |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: วพพ.
คำขวัญ: เรียนดี กีฬาเก่ง เคร่งวินัย ใฝ่คุณธรรม นำวิชาชีพ
ผู้อำนวยการ: นางหัทยา นุกอง
สี: สีชมพู-ฟ้า
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม  ที่ตั้ง 455  หมู่ 4	ตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39   โทรศัพท์ 055-992427  โทรสาร 055-992427    เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เนื้อที่  52 ไร่  เขตพื้นที่บริการตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก มี นางหัทยา นุกองเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารสถานศึกษาคนปัจจุบัน จำนวนนักเรียนในเขตพื้นที่บริการทั้งสิ้น 450 คน
พื้นที่ส่วนใหญ่ของโรงเรียนเป็นป่าไม้มีพื้นที่ทั้งหมด  52  ไร่ เป็นโรงเรียนที่มีภูเขาล้อมอยู่โดยรอบ
ประวัติ

โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม จัดตั้งขึ้นด้วยความร่วมมือของประชาชนในท้องถิ่น โดย นายผล มูลไทย กำนันตำบลวังโพรง ในสมัยนั้น (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) เป็นผู้ริเริ่มและประสานงาน รวมทั้งบริจาคที่ดินจำนวน 42 ไร่ เริ่มติดต่อขอจัดตั้งโรงเรียน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518
ต่อมาปี พ.ศ. 2519 ได้เริ่มลงมือก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว 8 เมตร 6 ห้องเรียน ระยะเวลานั้นยังมีปัญหาเรื่องที่ดินอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ และได้ติดต่อขอใช้ที่ดินกับกรมป่าไม้จนเป็นผลสำเร็จในปี พ.ศ. 2522 โดยได้รับความช่วยเหลือจาก นายประเทือง วิจารณ์ปรีชา สมาชิกสภาผู้แทนจังหวัดพิษณุโลก จึงได้รับอนุมัติให้เปิดโรงเรียนวังโพรงพิทยาคม
ในปีการศึกษา 2523 เปิดรับนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีจำนวนนักเรียน 80 คน หนังสืออนุญาตจากกรมป่าไม้ เลขที่ 23/6955 ลงวันที่ 12 มีนาคม 2523 และได้รับบริจาคที่ดินเพิ่มจากนายบุญส่ง ฟักปัญญา จำนวน 10 ไร่ รวมเป็นพื้นที่ จำนวน 52 ไร่
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลไทรย้อย, ตำบลวังยาง  จังหวัดพิษณุโลก
ทิศใต้ ติดกับ ตำบลท้ายดง จังหวัดเพชรบูรณ์, ตำบลเขาเจ็ดลูก จังหวัดพิจิตร
ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลวังหิน จังหวัดเพชรบูรณ์, ตำบลวังยาง จังหวัดพิษณุโลก
ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร, ตำบลไทรย้อย จังหวัดพิษณุโลก
อาคารและสถานที่

อาคาร 1 อาคารกาสะลอง
ชั้น 1 ประกอบด้วย ห้องผู้อำนวยการ, กลุ่มงานธุรการ, ห้องประชุมกาสะลอง
ชั้น 2 ประกอบด้วย ห้องประชาสัมพันธ์, กลุ่มงานวิชาการ, ห้องเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6, งานปกครอง, ห้องดนตรี
ชั้น 3 ประกอบด้วย ห้องปฏิบัติการทางคณิตศาสตร์, ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และ ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5, ห้องสังคมศึกษา
อาคาร 2 อาคารผาท่าพล
ชั้น 1 ประกอบด้วย ห้องรองผู้อำนวยการ, กลุ่มงานแนะแนว, ห้องพยาบาล, สหกรณ์และโรงอาหาร
ชั้น 2 ประกอบด้วย ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์, ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ TOT สนับสนุนโดย กสทช, ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3, ห้องภาษาไทย
อาคาร 3 อาคารวิทย์
ชั้น 1 ประกอบด้วย ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์
ชั้น 2 ประกอบด้วย ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2, ห้องภาษาต่างประเทศ
หอประชุมมะปรางหวาน
โรงฝึกงานอุตสาหกรรม – คหกรรม
โรงฝึกงานเกษตรกรรม
สนามกีฬาบาสเกตบอล
สนามกีฬาเอนกประสงค์
สนามฟุตบอล
สนามฟุตซอล
ห้องสมุด
ลิงแสม

| ลิงแสม |
| --- | --- |

ฝูงลิงแสมที่ศาลพระกาฬ อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: อันดับวานร Primates
อันดับย่อย:: Haplorhini Haplorhini
อันดับฐาน:: Simiiformes Simiiformes
วงศ์:: Cercopithecidae Cercopithecidae
สกุล:: Macaca Macaca Raffles, 1821
สปีชีส์:: Macaca fascicularis
ชื่อทวินาม
Macaca fascicularis Raffles, 1821


การกระจายพันธุ์ของลิงแสม
ชื่อพ้อง
 Simia cynomolgus Schreber, 1775  Simia aygula Linnaeus, 1758  Macacus carbonarius Cuvier, 1825  Macaca irus Geoffroy,1826  Semnpithecus kra Lesson, 1830 
ลิงแสม (ชื่อวิทยาศาสตร์: Macaca fascicularis) เป็นลิงชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
ลักษณะ

จัดเป็นลิงขนาดกลาง มีขนตามลำตัวสีน้ำตาล หางยาวกว่าความยาวของลำตัว ขนตรงกลางหัวมีลักษณะตั้งแหลมชี้ขึ้น  ขนใต้ท้องสีขาว โดยสีขนจะเปลี่ยนแปลงไปตามอายุ ฤดูกาล และถิ่นที่อยู่อาศัย ขนาดความยาวลำตัวและหัวประมาณ 48.5 – 55 เซนติเมตร ความยาวหาง 44 – 54 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 3.5 – 6.5 กิโลกรัม
การแพร่กระจายพันธุ์

มีการแพร่กระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้าง โดยพบตั้งแต่ประเทศอินเดีย, พม่า, ไทย, คาบสมุทรมลายู, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว, เกาะลูซอน และเกาะมินดาเนา ของฟิลิปปินส์, ลาว, กัมพูชา และเวียดนาม ทำให้มีชนิดย่อยมากถึง 10 ชนิด (ดูในตาราง)
นิเวศวิทยาและพฤติกรรม

เป็นลิงอีกชนิดหนึ่งที่พบได้แทบทุกภูมิประเทศ ทั้งในป่าชายเลนใกล้ทะเล โดยลิงฝูงที่อาศัยในที่นี่จะว่ายน้ำและดำน้ำเก่ง เคยมีรายงานว่าสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 50 เมตร  หากินสัตว์ทะเลขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น กุ้ง, ปู หรือ หอย  แต่บางครั้งก็พบอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นและพื้นที่สูงประมาณ 2,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล หรือพื้นที่เกษตรกรรมด้วยซึ่งมันมักจะทำลายผลิตผลทางการเกษตร ลิงแสมพยายามจะปรับตัวให้สามารถอยู่ในพื้นที่บริเวณขอบนอกของป่า มากกว่าอยู่ในป่าลึก และสามารถปรับตัวในเข้ากับมนุษย์ได้ในบางโอกาส ดั่งที่มักพบเห็นทั่วไปตามเมืองใหญ่ อาทิ ศาลพระกาฬ อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี หรือ  ศาลเจ้าแม่เขาสามมุข  อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เป็นต้น ซึ่งมักจะอยู่เป็นฝูงใหญ่ อาจมีสมาชิกในฝูงได้ถึง 200 ตัว โตเต็มที่เมื่อมีอายุได้ราว 3-4 ปี  ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกที่มีอายุน้อยจะเกาะติดแม่เสมอ และจัดเป็นลิงอีกชนิดหนึ่งที่หากเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก ก็สามารถนำมาฝึกหัดให้เชื่องได้เหมือนลิงกัง (M. nemestrina)
สถานะ

ในประเทศไทย ลิงแสมจัดเป็นลิงชนิดที่พบเห็นได้บ่อยที่สุด สามารถพบได้แม้กระทั่งในเขตกรุงเทพมหานคร มีสถานะตามกฎหมายเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

Bonadio, C. 2000. "Macaca fascicularis" (On-line), Animal Diversity Web. Accessed March 10, 2006.
Primate Info Net Macaca fascicularis Factsheet
ISSG Database: Ecology of Macaca fascicularis
Primate Info Net: Macaca fascicularis
"Conditions at Nafovanny", video produced by the British Union for the Abolition of Vivisection following an undercover investigation at a captive-breeding facility for long-tailed macaques in Vietnam.
View the macFas5 genome assembly in the UCSC Genome Browser.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q301676  Wikispecies: Macaca fascicularis  ADW: Macaca_fascicularis  BioLib: 32257  BOLD: 12472  EoL: 327959  Fossilworks: 231530  GBIF: 2436603  iNaturalist: 43459  IRMNG: 10457856  ITIS: 180098  IUCN: 12551  MSW: 12100534  NCBI: 9541  Species+: 3920 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
เทพนักสู้เจ็ดดาวกายเฟิร์ด

เทพนักสู้เจ็ดดาวกายเฟิร์ด (ญี่ปุ่น: 七星闘神ガイファード; โรมาจิ: Shichisei Tōshin Gaifādo ทับศัพท์คำว่า Guyferd) แป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ ที่เกิดจากความร่วมมือของบริษัท โตโฮ และบริษัท แคปคอม ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 เมษายน และอวสานเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1996 รวมทั้งสิ้น 26 ตอน
เนื้อเรื่อง

หลังจากการหายตัวของ “คาซาม่า มาซาโตะ” ทำให้ “คาซาม่า โก” น้องชายที่ออกเดินทางฝึกวิชาหมัดสำนักเคนโอริวไปทั่วโลก ต้องกลับมาที่ญี่ปุ่นเพื่อหาเบาะแสของพี่ชาย และเขาก็ได้ค้นพบว่ามาซาโตะหายไปด้วยฝีมือขององค์กรอาชาญากรรมใต้ดินที่มีชื่อว่า “Crown” (คราวน์) โดยองค์กรดังกล่าวมีความปรารถนาที่จะสร้าง “สุดยอดนักสู้ไร้เทียมทาน” จึงได้ทำการลักพาตัวนักสู้คนดัง ฝีมือดี มาทำการทดลองแต่โกก็พลาดท่าถูกจับไปดัดแปลงเป็น Guyborg (กายบอร์ก) ทหารเลวสุดชั่วขององค์กรคราวน์ แต่โชคดีที่จิตใจ และความทรงจำของโกยังอยู่ดีครบถ้วน ทำให้เขาตัดสินใจแหกคุกขององค์กร แต่ในขณะที่กำลังจะหลบหนี โกได้เสียท่าให้ Jerk (เจิร์ค) จอมหมัดอสูร (Mutian) ที่ถูกดัดแปลงจนไม่เหลือความเป็นมนุษย์ ในตอนนั้นเอง ด้วยจิตใจที่ดีงาม และอยากปกป้องผู้คนของโก ก็ได้ทำให้ปรสิตฟาลาห์ที่ถูกฝังในร่างของโก ได้เปลี่ยนสภาพร่างกายของเขา โดยมีชุดเกราะชีวะจักรกลคลุมร่างกาย ด้วยความช่วยเหลือของ “ชิโรอิชิ ทาเคโอะ” อดีตนักวิทยาศาสตร์ของคราวน์ ทำให้โกค่อยๆเรียนรู้ที่จะใช้พลังต่อกรกับพวกจอมหมัดอสูรขององค์กรคราวน์ ในนาม Guyferd (กายเฟิร์ด) นักสู้ผู้ใช้เพลงหมัดสำนักเคนโอริว
ตัวละคร

นักสู้หนุ่มเลือดร้อนที่เดินทางทั่วโลกเพื่อฝึกเพลงหมัดสำนักเคนโอริว ผู้รักความถูกต้อง แต่ต้องกลับมาญี่ปุ่นเพื่อตามหาพี่ชาย มาซาโตะที่หายสาบสูญ เขาถูกฝังปรสิตฟาลาห์เพื่อจะเปลี่ยนให้เขากลายเป้นนักสู้ขององค์กรที่ไม่รู้จักความเจ็บปวด แต่ทว่า ผลของปรสิตไม่สามารถทำอะไรโกได้เลย แถมยังมอบพลังใหม่ให้ ในฐานะชุดเกราะชีวะอีกด้วย หลังจากทำลายองค์กรคราวน์ได้ โกก็หายสาบสูญไปตลอดกาล
อดีตหัวหน้าทีมวิจัยปรสิตฟาลาห์เขาพยายามที่จะใช้ไวรัสดังกล่าวในการรักษาทุกชีวิต แต่ก็ล้มเลว แถมยังทำให้ทีมวิจัยที่เกี่ยวข้องกลายเป็น “จอมหมัดอสูร”  ไปอีกหลังจากนั้นเขาก็เผาบันทึกของเขาและสาบานว่าจะไม่ทำวิจัยอีกเลย
นักสู้มากฝีมือผู้สืบทอดวิชาหมัดสำนักเคนโอริว 
ร่วมกันกับน้องชาย แท้จริงเป้นคนจิตใจดี แต่รู้สึกอิจฉาน้องชายที่เก่งกว่า จึงได้หลงผิดไปเข้ากับพวกคราวน์ แม้ว่าจะได้สติกลับมาแล้ว แต่ด้วยปรสิตฟาลาห์บางส่วนที่ยังสามารถถูกควบคุมจากองค์กรได้  ทำให้บางครั้งยังคงต้องสู้กับน้องชายตัวเอง แต่ในที่สุดมาซาโตะก้ได้สติเต็ม100% ร่วมมือกับโก ในการกำจัดโซดิแอค แต่หลังจากทำลายองค์กรคราวน์ได้ มาซาโตะก็หายสาบสูญไปพร้อมกับน้องชายเช่นกัน…
กระบวนท่าไม้ตายต่างๆของกายเฟิร์ด

หมัดดาวตกทะลายฟ้า Kyokuseiken (極星拳) 
หมัดกระสุนเพลิงจู่โจม Rekkageki (烈火撃)                
ลูกเตะตอกผสุธา Jiraishin (地雷震)
ลูกเตะบุปผาสลาตัน Fukaranbu (風花乱舞)
ลูกเตะระเบิดสายฟ้า Bakuraiha (爆雷波)
ลูกเตะคลื่นกางเขน Saigekishu (碎撃蹴)
หมัดมังกรทะยานฟ้า Gekiryusho (撃竜衝)
หมัดผสานดาวตกทะลายฟ้า Renki 
Kyokuseiken (連気極星拳)
รายชื่อตอน

| ตอนที่ | ชื่อตอน |
| --- | --- |

1: "กำเนิดกายเฟิร์ด!"   (ガイファード誕生!) 
2: "โกตกอยู่ในอันตราย!"   (あやうし! 剛) 
3: "จงดูซะ! การแปลงร่างขั้นสุดยอด"   (見たか! 究極の超変身) 
4: "หลบหนี! ศูนย์วิจัยพันธุกรรม"   (脱出! 遺伝子研究所) 
5: "ปฏิบัติการแบทเทิลคิลเลอร์"   (バトルキラー計画) 
6: "กระหายเลือด! คลื่นเสียงพิฆาต"   (殺気! 殺人音波) 
7: "คลาวน์ นักรบที่แข็งแกร่งที่สุด"   (クラウン最強の戦士) 
8: "การเผชิญหน้าแห่งโชคชะตา!"   (宿命の対決!) 
9: "ความทะเยอทะยานของ คลาวน์!"   (クラウンの野望!) 
10: "ปราบเมทัลเฟิร์ด"   (倒せメタルファード) 
11: "เบรนแจ็ค"   (ブレインジャック) 
12: "จู่โจม! แบตเทิลคิดส์"   (突撃! バトルキッズ) 
13: "คำสั่งลอบสังหาร GX-9"   (暗殺指令GX-9) 
14: "เพื่อปกป้อง! เหล่าชีวิตเล็กๆ"   (守れ! 小さな命) 
15: "กุหลาบแดงแห่งการแก้แค้น"   (復讐の赤いバラ) 
16: "เคาท์ดาวน์!"   (カウントダウン!) 
17: "การปรากฏตัวของโซดิแอค!"   (ゾディアック登場!) 
18: "ปลดปล่อยไกอาเน็ต"   (ガイアネット解放!) 
19: "ปริศนาของคัมภีร์โฮคุชิน"   (北辰文書のなぞ) 
20: "กับดักของวัลคีรี่"   (ワルキューレの罠) 
21: "ไล่ล่าดาบเจ็ดดาว"   (七星剣を追え!) 
22: "กายเฟิร์ดสิ้นชีพ!"   (ガイファード死す) 
23: "คืนชีพ!"   (復活!) 
24: "นักรบแห่งความมืดฟื้นคืนอีกครั้ง"   (よみがえる闇の戦士) 
25: "วันสุดท้ายของดาวโลก"   (地球最後の日) 
26: "สัจจาปฏิญาณ"   (永遠の誓い)
เทศบาลเมืองบ้านกรด

| เทศบาลเมืองบ้านกรด |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
วัดขนอนเหนือ
ทม.บ้านกรด
พิกัด: 14°18′42.7″N 100°36′02.1″E﻿ / ﻿14.311861°N 100.600583°E﻿ / 14.311861; 100.600583
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พระนครศรีอยุธยา
อำเภอ: บางปะอิน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.41 ตร.กม. (5.18 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 14,339 คน
 • ความหนาแน่น: 1,069.28 คน/ตร.กม. (2,769.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04140602
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 555 หมู่ที่ 5 ตำบลบ้านกรด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 13160
เว็บไซต์: bankrod.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ้านกรด เป็นเทศบาลเมืองในตำบลบ้านกรด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเป็นปริมณฑลที่เป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของนครพระนครศรีอยุธยา นิคมอุตสาหกรรมบางปะอิน และนิคมอุตสาหรรมบ้านหว้า โดยมีฐานะเป็นเทศบาลเมืองในปี พ.ศ. 2562
ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลเมืองบ้านกรด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลเกาะเรียน (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลตลิ่งชัน-คุ้งลาน
ทิศใต้ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหว้า
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ
ประวัติ

เดิมพื้นที่มีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านกรดใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่ พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านกรดมี 11 หมู่บ้าน พื้นที่ 13.41 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,684 คน และ 825 ครัวเรือน กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านกรดอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ สภาตำบลบ้านกรดจึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกรด ในปี พ.ศ. 2539
ปี พ.ศ. 2553 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกรดมีประชากรในพื้นที่ 6,519 คน และมี 3,363 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมา ตั้งแต่ 12.0 ล้านบาทขึ้นไป และได้รับความเห็นชอบจากราษฎร จึงได้รับการพิจารณาจากกระทรวงมหาดไทยให้จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ปี พ.ศ. 2554 นายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้อนุมัติจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบ้านกรด
ปี พ.ศ. 2561 เทศบาลตำบลบ้านกรดมีประชากรในพื้นที่ 10,880 คน มี 11 หมู่บ้าน 20 ชุมชน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2561 มีรายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุนจำนวน 87.25 ล้านบาทและมีรายจ่ายประจำ 19.93 ล้านบาท มีความเจริญเติบโตและพัฒนาในหลายด้าน และมีการเปลี่ยนแปลงของบริบทสังคม มีธนาคาร 5 แห่ง, ร้านค้า 280 แห่ง, สถานีจำหน่ายน้ำมัน 2 แห่ง, โรงงงานอุตสาหกรรม 1 แห่ง โดยนายประยูร รัตนเสนีย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และนายไพรัตน์ เพชรยวน นายอำเภอบางปะอินได้ให้ความเห็นชอบ ปี พ.ศ. 2562 พลเอกอนุพงษ์ เผ่าจินดา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้อนุมัติจัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองบ้านกรด
หมู่บ้านและประชากร

เทศบาลเมืองบ้านกรดประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน 20 ชุมชน มีจำนวนประชากร 14,339 คน แบ่งเป็นชาย 6,612 คน หญิง 7,727 คน (เดือนธันวาคม 2566)
*ใน พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หลวง | 3,436 | 3,393 | 3,360 | 3,291 | 3,255 | 3,193 | 3,057 |
| สามขา(ม.5) | 2,824 | 2,455 | 2,258 | 2,051 | 1,755 | 1,416 | 1,179 |
| แขก(ม.7) | 2,817 | 2,729 | 2,653 | 2,524 | 2,303 | 2,132 | 1,912 |
| ต้นสะตือ | 2,365 | 2,268 | 2,165 | 1,966 | 1,779 | 1,621 | 1,574 |
| แขก(ม.6) | 872 | 804 | 721 | 580 | 497 | 419 | 333 |
| โคกวัด | 529 | 530 | 546 | 540 | 543 | 547 | 543 |
| กรด(ม.8) | 526 | 532 | 538 | 539 | 538 | 536 | 538 |
| กรด(ม.9) | 328 | 324 | 328 | 336 | 329 | 328 | 333 |
| คลองควาย | 254 | 264 | 259 | 267 | 274 | 281 | 287 |
| สามขา(ม.4) | 223 | 221 | 223 | 226 | 221 | 218 | 217 |
| หัวสะแก | 165 | 169 | 173 | 175 | 177 | 189 | 189 |
| รวม | 14,339 | 13,689 | 13,224 | 12,495 | 11,671 | 10,880 | 10,162 |
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

| --- | --- |
Faculty of Liberal Arts   Princess of Naradhiwas University

สถาปนา: 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549; 17 ปีก่อน (2549-11-14)
คณบดี: อาจารย์ ดร.โสภาวรรณ หนูกุ้ง
ที่อยู่: อาคารคณะศิลปศาสตร์ (เขตโคกเขือ) อ.เมือง จ.นราธิวาส
มาสคอต: ดอกเข็มอุณากรรณ
สถานปฏิบัติ: มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
เว็บไซต์: http://libarts.pnu.ac.th/
คณะศิลปศาสตร์ (Faculty of Liberal Arts) มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ถูกจัดตั้งขึ้นตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับกฤษฎีกา (เล่มที่ 122 ตอนที่ 14 ก ลงวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2548) เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาให้แก่เยาวชนในเขต 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้และพื้นที่ใกล้เคียง สามารถศึกษาจนถึงระดับปริญญาตรี รวมถึงสนับสนุนการสอนวิชาศึกษาทั่วไปให้แก่คณะอื่น ๆ
ในระยะเริ่มแรก คณะเริ่มแยกตัวออกจากคณะวิชาพื้นฐานเดิม ก่อนที่จะผสานเข้าสู่มหาวิทยาลัย โดยมีบทบาทในการจัดสอนรายวิชาศึกษาทั่วไปในระดับต่าง ๆ และในปีการศึกษา 2558 คณะได้เปิดหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (สาขาภาษาอังกฤษ) รุ่นที่ 1 ซึ่งตอบโจทย์ความต้องการของท้องถิ่น มุ่งพัฒนาผู้เรียนในด้านความรู้ความสามารถด้านภาษาต่างประเทศ พร้อมเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม และทักษะชีวิตเพื่ออยู่ร่วมในสังคมพหุวัฒนธรรมอย่างมีความสุข
ในปีการศึกษา 2560 คณะได้เปิดหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (สาขาภาษามลายู) รุ่นที่ 1 โดยต่อเนื่องจนถึงรุ่นที่ 4 ในปีการศึกษา 2564 ก่อนที่จะงดรับนักศึกษาและปิดหลักสูตรในปี 2567
ปัจจุบันปีการศึกษา 2567 คณะมีนักศึกษาในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ รวม 253 คน (ข้อมูล ณ วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2567) และในปีการศึกษา 2568 คณะได้เปิดหลักสูตรใหม่ คือ ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาต่างประเทศเพื่อธุรกิจบริการ โดยมี 2 แผนการเรียน คือ แผนภาษาจีน และแผนภาษาอังกฤษ ทั้งนี้ ผู้เรียนมีโอกาสไปศึกษาต่อต่างประเทศและเข้าร่วมการฝึกงานในภาคธุรกิจบริการได้อีกด้วย
หลักสูตร

หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ปริญญาโท สาขาการสอนภาษาอังกฤษ)
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ปริญญาตรี)
สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (เอกอังกฤษ โทการสอน, เอกอังกฤษ โทการล่ามและแปล, เอกอังกฤษ โทการสื่อสารระหว่างองค์กร)
สาขาภาษาต่างประเทศเพื่อธุรกิจบริการ (แผนภาษาจีน และแผนภาษาอังกฤษ) หลักสูตรใหม่ ปีการศึกษา 2568
หลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (ปริญญาตรี) สาขาการสอนภาษามลายู (อยู่ระหว่างการจัดทำหลักสูตร เปิดปีการศึกษา 2569)
สถานที่ตั้ง

คณะศิลปศาสตร์อยู่ใน เขตโคกเขือ จังหวัดนราธิวาส โดยมีสำนักงานอยู่ที่ อาคารคณะศิลปศาสตร์ (เขตโคกเขือ) อ.เมือง จ.นราธิวาส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนภาษาและมนุษยวิทยาในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: กาฬสินธุ์ • นครพนม • นราธิวาสราชนครินทร์ • นเรศวร • มหาสารคาม • รามคำแหง • สุโขทัยธรรมาธิราช • อุบลราชธานี
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ: เกษตรศาสตร์ (มนุษยศาสตร์ • ศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ • ศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์) • ขอนแก่น (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ • สหวิทยาการ) • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ • เทคโนโลยีสุรนารี • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล (ศิลปศาสตร์ • สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์) • แม่โจ้ • แม่ฟ้าหลวง (ศิลปศาสตร์ • จีนวิทยา) • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร (โบราณคดี • อักษรศาสตร์) • สงขลานครินทร์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ • ศิลปศาสตร์ • วิเทศศึกษา) • สวนดุสิต
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: เชียงใหม่ • นครราชสีมา •  บ้านสมเด็จเจ้าพระยา • บุรีรัมย์ • มหาสารคาม • สวนสุนันทา • สุราษฎร์ธานี • สุรินทร์ • อุดรธานี • เลย
มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล: ตะวันออก (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) • ตะวันออก (ศิลปศาสตร์) • ธัญบุรี • รัตนโกสินทร์ • ล้านนา • ศรีวิชัย • อีสาน
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: กรุงเทพ • เกริก • เกษมบัณฑิต • คริสเตียน • เซนต์จอห์น • ตาปี • ธุรกิจบัณฑิตย์ • บัณฑิตเอเซีย • รังสิต • ศรีปทุม • แสตมฟอร์ด • สยาม • หอการค้าไทย • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • หาดใหญ่ • อีสเทิร์นเอเชีย
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ |
| --- | --- |
คณะ: เกษตรศาสตร์ • พยาบาลศาสตร์ • แพทยศาสตร์ • วิทยาการจัดการ • วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี • วิศวกรรมศาสตร์ • ศิลปศาสตร์
วิทยาลัย: วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส • วิทยาลัยการอาชีพตากใบ • วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนราธิวาส
สถาบัน: สถาบันอิสลามและอาหรับศึกษา
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ความผิดปกติทางความประพฤติ

| ความผิดปกติทางความประพฤติ conduct disorder> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: F91
ICD-9: 312
MedlinePlus: 000919
MeSH: D019955
โรคความผิดปกติทางพฤติกรรม (Conduct Disorder หรือ CD) เป็น ความผิดปกติทางจิต ที่วินิจฉัยในช่วงวัยเด็กหรือวัยรุ่น โดยแสดงออกผ่านรูปแบบพฤติกรรมที่ซ้ำๆ และต่อเนื่อง เช่น การขโมย โกหก ความรุนแรงทางร่างกายที่อาจนำไปสู่การทำลาย และการละเมิดกฎโดยประมาท ซึ่งเป็นการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐานของผู้อื่นหรือบรรทัดฐานที่เหมาะสมตามวัย พฤติกรรมเหล่านี้มักถูกเรียกว่า "พฤติกรรมต่อต้านสังคม" และมักถูกมองว่าเป็นสัญญาณล่วงหน้าของ โรคบุคลิกภาพต่อต้านสังคม อย่างไรก็ตาม การวินิจฉัยโรคบุคลิกภาพต่อต้านสังคมต้องรอจนกว่าบุคคลนั้นจะมีอายุ 18 ปีขึ้นไป โรคนี้อาจเกิดจากการถูกปฏิเสธและการถูกละเลยจากพ่อแม่ และสามารถรักษาได้ด้วยการบำบัดครอบครัว ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม และการใช้ยา โรคความผิดปกติทางพฤติกรรมคาดว่าจะส่งผลกระทบต่อประชากรประมาณ 51.1 ล้านคนทั่วโลกในปี 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Conduct Disorder Symptoms and Treatment Society of Clinical Child and Adolescent Psychology
Bullying tendency wired in brain from the BBC News.
Bullies may enjoy seeing others in pain National Science Foundation
Diagnosing Conduct Disorder in Primary Care
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: F91 ICD-9-CM: 312 MeSH: D019955
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000919
โทกูงาวะ โยชิโนบุ

| โทกูงาวะ โยชิโนบุ   徳川慶喜 |
| --- | --- |
โทกูงาวะ โยชิโนบุ, ค.ศ. 1867

โชกุนแห่งเอโดะ
ดำรงตำแหน่ง 29 ส.ค. 1866 – 19 พ.ย. 1867
กษัตริย์: จักรพรรดิโคเม จักรพรรดิเมจิ
ก่อนหน้า: โทกูงาวะ อิเอโมจิ
ถัดไป: สิ้นสุด
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 ตุลาคม ค.ศ. 1837(1837-10-28) เอโดะ, ญี่ปุ่น
เสียชีวิต: พฤศจิกายน 22, 1913(1913-11-22) (76 ปี) เขตบุงเกียว โตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น

โทกูงาวะ โยชิโนบุ (ญี่ปุ่น: 徳川 慶喜; とくがわ よしのぶ; โรมาจิ: Tokugawa Yoshinobu สามารถอ่านได้อีกอย่างว่า โทกูงาวะ เคกิ (Tokugawa Keiki), 28 ตุลาคม ค.ศ. 1837 - 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913) เป็นโชกุนลำดับที่ 15 และโชกุนคนสุดท้ายของรัฐบาลเอโดะแห่งประเทศญี่ปุ่น
โยชิโนบุเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในรัฐบาลเอโดะมาหลายสมัย และได้เคลื่อนไหวเพื่อปฏิรูปรัฐบาลโชกุนซึ่งกำลังอยู่ในภาวะเสื่อมถอย แต่จบลงด้วยความล้มเหลวอย่างรุนแรงยิ่ง ภายหลังเมื่อสละตำแหน่งและถวายอำนาจของโชกุนคืนแก่จักรพรรดิเมจิแล้ว โยชิโนบุได้เกษียณตนเองและใช้ชีวิตโดยหลบเลี่ยงจากสายตาของสาธารณชนตลอดช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ จนกระทั่งเสียชีวิตด้วยวัย 76 ปี นับว่าเป็นโชกุนผู้มีอายุยืนที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น