stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อักษรไทใหญ่
พยัญชนะ > พยัญชนะเสริม

| รูปอักษรไทใหญ่ | ชื่ออักษรในภาษาไทใหญ่ | เทียบรูปอักษรไทย | สัทอักษร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ၷ | ก้ะ | ค | /ɡ/ | ก ก้อง คำยืมจากพม่า ไม่มีในภาษาไทย |
| ꧠ | ค้ะ | ฆ | /gh/ | อักษรนี้ถูกสร้างมาเพื่อเขียนบาลีในอรรถาธิบายพุทธศาสนา |
| ꧡ | ช้ะ | ฉ | /ch/ | อักษรนี้ถูกสร้างมาเพื่อเขียนบาลีในอรรถาธิบายพุทธศาสนา |
| ꧢ | ช้ะ | ฌ | /jh/ | อักษรนี้ถูกสร้างมาเพื่อเขียนบาลีในอรรถาธิบายพุทธศาสนา |
| ꧣ | น้ะ | ณ | /ṇ/ | อักษรนี้ถูกสร้างมาเพื่อเขียนบาลีในอรรถาธิบายพุทธศาสนา |
| ꧤ | พ้ะ | ภ | /bh/ | อักษรนี้ถูกสร้างมาเพื่อเขียนบาลีในอรรถาธิบายพุทธศาสนา |
| ၿ | บ้ะ | บ | /b/ | คำยืมจากไทยและพม่า |
| ၻ | ด้ะ | ด | /d/ | คำยืมจากไทยและพม่า |
| ႀ | ธ้ะ | ธ | /θ/ | ส แลบลิ้น คำยืมจากพม่า ไม่มีในภาษาไทย |
| ၹ | ซะ | ซ | /z/ | ซ ก้อง ไม่มีในภาษาไทย |
สระ

สระเสียงหลัก มี 12 รูป
| รูปสระ | ตัวอย่างการผสมสระ | ชื่อสระในภาษาไทใหญ่ | เทียบรูปสระไทย | สัทอักษร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| - | ၵ | อ๋ะ | ะ |  |  |
| ႃ | ၵႃ | อ๋า | า |  |  |
| ိ | ၵိ | อิ๋ | ิ |  |  |
| ီ | ၵီ | อี๋ | ี |  |  |
| ု | ၵု | อุ๋ | ุ |  |  |
| ူ | ၵူ | อู๋ | ู |  |  |
| ေ | ၵေ | เอ๋ | เ |  |  |
| ႄ | ၵႄ | แอ๋ | แ |  |  |
| ူဝ် | ၵူဝ် | โอ๋ | โ |  |  |
| ေႃ | ၵေႃ | อ๋อ | ออ |  |  |
| ိုဝ် | ၵိုဝ် | อื๋อ | ื |  |  |
| ိူဝ် | ၵိူဝ် | เอ๋อ | เ-อ |  |  |
วรรณยุกต์

วรรณยุกต์ในภาษาไทใหญ่มี 5 รูป 6 เสียง
| รูปวรรณยุกต์ | ชื่อวรรณยุกต์ในภาษาไทใหญ่ | เสียงวรรณยุกต์ |
| --- | --- | --- |
| - | เป่า | เสียงจัตวา |
| ႇ | ยัก | เสียงเอก |
| ႈ | ยักจ้ำ | เสียงสามัญท้ายโท |
| း | จ้ำหน้า | เสียงสามัญท้ายตรี |
| ႉ | จ้ำใต้ (จ้ำต้ะ-อึ) | เสียงโทสั้น |
| ႊ | ยักขึ้น | เสียงสามัญ |
ยูนิโคด

อักษรไทใหญ่ในยูนิโคด ใช้รหัสช่วงเดียวกันกับอักษรพม่า เพียงแต่มีส่วนขยายของอักษรไทใหญ่เพิ่มขึ้นมาจากอักษรพม่าตามปกติ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
พม่า Unicode.org chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+100x | က | ခ | ဂ | ဃ | င | စ | ဆ | ဇ | ဈ | ဉ | ည | ဋ | ဌ | ဍ | ဎ | ဏ |
| U+101x | တ | ထ | ဒ | ဓ | န | ပ | ဖ | ဗ | ဘ | မ | ယ | ရ | လ | ဝ | သ | ဟ |
| U+102x | ဠ | အ | ဢ | ဣ | ဤ | ဥ | ဦ | ဧ | ဨ | ဩ | ဪ | ါ | ာ | ိ | ီ | ု |
| U+103x | ူ | ေ | ဲ | ဳ | ဴ | ဵ | ံ | ့ | း | ္ | ် | ျ | ြ | ွ | ှ | ဿ |
| U+104x | ၀ | ၁ | ၂ | ၃ | ၄ | ၅ | ၆ | ၇ | ၈ | ၉ | ၊ | ။ | ၌ | ၍ | ၎ | ၏ |
| U+105x | ၐ | ၑ | ၒ | ၓ | ၔ | ၕ | ၖ | ၗ | ၘ | ၙ | ၚ | ၛ | ၜ | ၝ | ၞ | ၟ |
| U+106x | ၠ | ၡ | ၢ | ၣ | ၤ | ၥ | ၦ | ၧ | ၨ | ၩ | ၪ | ၫ | ၬ | ၭ | ၮ | ၯ |
| U+107x | ၰ | ၱ | ၲ | ၳ | ၴ | ၵ | ၶ | ၷ | ၸ | ၹ | ၺ | ၻ | ၼ | ၽ | ၾ | ၿ |
| U+108x | ႀ | ႁ | ႂ | ႃ | ႄ | ႅ | ႆ | ႇ | ႈ | ႉ | ႊ | ႋ | ႌ | ႍ | ႎ | ႏ |
| U+109x | ႐ | ႑ | ႒ | ႓ | ႔ | ႕ | ႖ | ႗ | ႘ | ႙ | ႚ | ႛ | ႜ | ႝ | ႞ | ႟ |
ตำบลลุ่มสุ่ม

| ตำบลลุ่มสุ่ม |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Lum Sum
ปางช้างไทรโยคริมแม่น้ำแควน้อย
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: กาญจนบุรี
อำเภอ: ไทรโยค
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 174.20 ตร.กม. (67.26 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 10,770 คน
 • ความหนาแน่น: 61.83 คน/ตร.กม. (160.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 71150
รหัสภูมิศาสตร์: 710201
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ลุ่มสุ่ม เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการทั้งหมดของอำเภอ และเป็นที่ตั้งของสะพานถ้ำกระแซ ในทางรถไฟสายมรณะ เป็นถ้ำประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวเนื่องสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากเป็นถ้ำที่อยู่ติดกับเส้นทางรถไฟที่เป็นช่วงหน้าผาพอดี ซึ่งเป็นจุดที่สร้างยากและอันตรายที่สุดของเส้นทางรถไฟ และเคยเป็นที่พักของเชลยศึก
สถานีรถไฟวังโพ สร้างในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเปิดใช้งานเดินรถครั้งแรกวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2495 ในช่วงที่ 2 ของการฟื้นฟูเส้นทางรถไฟสายน้ำตก
อดีตสถานีรถไฟลุ่มสุ่ม เดิมชื่อ "อ้ายหิต" สร้างในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเปิดใช้งานเดินรถครั้งแรกวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2495 ยุบเป็นที่หยุดรถไฟเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2520
ป้ายหยุดรถไฟถ้ำกระแซ
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลลุ่มสุ่มมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังกระแจะ และตำบลท่าเสา
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลศรีมงคล และตำบลสิงห์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลช่องสะเดา และตำบลวังด้ง (อำเภอเมืองกาญจนบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลศรีมงคล และตำบลบ้องตี้
ประวัติ

"ลุ่มสุ่ม" ชื่อเมืองที่ปรากฏในเอกสารทางประวัติศาสตร์ไทยเป็นครั้งแรก ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ซึ่งเป็นเมือง 1 ใน 7 ด่านของกาญจนบุรี ตั้งขึ้นเพื่อประโยชน์ในทางยุทธศาสตร์เพราะได้ตั้งให้พวกมอญอาสา มอญเชลยและกะเหรี่ยงเป็นเจ้าเมืองปกครองกันเอง เพื่อให้มีเกียรติศัพท์ดังออกไปเมืองพม่าว่ามีหัวเมืองแน่นหนาหลายชั้น และมีหน้าที่คอยตระเวน ด่านฟังข่าวคราวข้าศึกติดต่อกันโดยตลอด เมื่อสงครามว่างเว้นลงแล้ว เจ้าเมืองกรมการเหล่านี้ก็มีหน้าที่ส่งส่วย ทองคำ ดีบุกและสิ่งอื่นๆแก่รัฐบาล โดยเหตุที่ในสมัยนั้นมิได้จัดเก็บภาษีอากรจากพวกเหล่านี้แต่อย่างใด เมืองด่าน 7 เมือง ประกอบด้วยเมืองในแควน้อย 6 เมืองกับแควใหญ่ 1 เมืองคือ เมืองสิงห์ เมืองลุ่มสุ่ม เมืองท่าตะกั่ว เมืองไทรโยค เมืองท่าขนุน เมืองทองผาภูมิ เมืองท่ากระดาน เมืองต่างๆ เหล่าน้ีผู้สำเร็จราชการเมืองยังไม่มีพระนาม ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเป็นภาษาสันสกฤตแก่ผู้สำเร็จเมือง ดังนี้
เมืองลุ่มสุ่ม เป็นพระนินภูมิบดี ปัจจุบันเป็นต้นสุกล นินบดี จ่าเมืองหลวงบรรเทา
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเปลี่ยนแปลงการปกครองให้เป็นมณฑลเทศาภิบาลขึ้นใหม่ เมืองลุ่มสุ่มจึงได้ลดฐานะลงเป็น "ตำบลลุ่มสุ่ม" ขึ้นเมืองไทรโยค ต่อมาไทรโยคได้ลดฐานะลงเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2449 ขึ้นกับอำเภอสังขละบุรี (ปัจจุบันคืออำเภอทองผาภูมิ) ในปี พ.ศ. 2467 ได้ยุบอำเภอสังขละบุรีลงเป็นกิ่งและตั้งอำเภอวังกะขึ้นแทน จึงให้โอนกิ่งอำเภอไทรโยคไปขึ้นกับอำเภอวังกะ (ปัจจุบันคืออำเภอสังขละบุรี) และให้ย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอไทรโยคไปที่ตำบลแม่กระบาล
จนถึงปี พ.ศ. 2479 ทางราชการได้ย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอไทรโยค อำเภอวังกะ จากตำบลแม่กระบาล มาตั้งที่บ้านวังโพ ของตำบลลุ่มสุ่มและโอนย้ายกิ่งอำเภอไทรโยค ของอำเภอวังกะ ไปขึ้นกับอำเภอเมืองกาญจนบุรี ก่อนที่จะจัดตั้งกิ่งอำเภอไทรโยคขึ้นเป็น อำเภอไทรโยค ในปี พ.ศ. 2506 โดยตั้งศูนย์ราชการทั้งหมดไว้ที่ตำบลลุ่มสุ่ม
ตำบลลุ่มสุ่มมีพื้นที่ขนาดกว้างขวางมาก จึงมีการแบ่งหมู่บ้านออกเป็นตำบลต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2512 ทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยแยกพื้นที่หมู่ 2–3, 5, 7–8, 10 ของตำบลลุ่มสุ่ม ไปตั้งขึ้นเป็นตำบลท่าเสา ก่อนที่จะจัดตั้งเป็น ตำบลวังกระแจะ ในภายหลัง และทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยโดยโอนพื้นที่หมู่ 3 บ้านบ้องตี้บน ตำบลสิงห์ มาขึ้นกับตำบลลุ่มสุ่ม และตั้งเป็นหมู่ 5 บ้านบ้องตี้บน ของตำบลลุ่มสุ่ม และแยกหมู่ที่ 5, 8–9 ของตำบลลุ่มสุ่ม ตั้งเป็น "ตำบลบ้องตี้" ในปี พ.ศ. 2519
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลลุ่มสุ่มแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ที่ 1 |  | บ้านวังโพ |  | (Ban Wang Pho) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 2 |  | บ้านเขาสามชั้น |  | (Ban Khao Sam Chan) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 3 |  | บ้านลุ่มผึ้ง |  | (Ban Lum Phueng) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 4 |  | บ้านหนองขอน |  | (Ban Nong Khon) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 5 |  | บ้านช่องอ้ายกาง |  | (Ban Chong Ai Kang) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 6 |  | บ้านไทรทอง |  | (Ban Sai Thong) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 7 |  | บ้านพุน้อย |  | (Ban Phu Noi) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 8 |  | บ้านเสรีธรรม |  | (Ban Seri Tham) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 9 |  | บ้านไตรรัตน์ |  | (Ban Trai Rat) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 10 |  | บ้านลุ่มสุ่ม |  | (Ban Lum Sum) |  |  |  |  |  |  |  |
| หมู่ที่ 11 |  | บ้านหินงามพุพูล |  | (Ban Hin Ngam Phu Phun) |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลลุ่มสุ่มมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง คือ เทศบาลตำบลวังโพธิ์ และองค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มสุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลุ่มสุ่มทั้งหมด
ประชากร

พื้นที่ตำบลลุ่มสุ่มประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 10,770 คน แบ่งเป็นชาย 5,490 คน หญิง 5,280 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ในอำเภอไทรโยค
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 | พ> ศ. 2559 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *วังโพ | 1,931 | 1,964 | 1,981 | 1,981 | 1,965 | 1,958 | 1,966 |
| ไตรรัตน์ | 1,799 | 1,794 | 1,762 | 1,750 | 1,731 | 1,713 | 1,676 |
| เขาสามชั้น | 1,606 | 1,595 | 1,566 | 1,545 | 1,525 | 1,527 | 1,506 |
| ลุ่มผึ้ง | 992 | 987 | 988 | 997 | 997 | 981 | 965 |
| ไทรทอง | 768 | 768 | 763 | 745 | 755 | 748 | 726 |
| พุน้อย | 729 | 725 | 721 | 721 | 721 | 723 | 723 |
| ช่องอ้ายกาง | 658 | 670 | 667 | 657 | 643 | 636 | 632 |
| หนองขอน | 653 | 671 | 687 | 694 | 687 | 684 | 676 |
| หินงามพุพูล | 652 | 658 | 637 | 643 | 643 | 630 | 623 |
| ลุ่มสุ่ม | 525 | 529 | 521 | 516 | 518 | 522 | 538 |
| เสรีธรรม | 295 | 297 | 299 | 300 | 313 | 302 | 293 |
| **ทะเบียนกลาง  ทต.วังโพธิ์ | 81 | 99 | 96 | 113 | 126 | 135 | 140 |
| **ทะเบียนกลาง อบต.ลุ่มสุ่ม | 81 | 80 | 97 | 152 | 164 | 164 | 165 |
| รวม | 10,770 | 10,837 | 10,785 | 10,814 | 10,788 | 10,723 | 10,629 |
*หมู่บ้านวังโพตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลวังโพธิ์ทั้งหมู่บ้าน
แม่น้ำแควน้อยในเขตตำบลลุ่มสุ่ม
สวนเสือไทรโยค
วิญญาณ โลก คนตาย

| วิญญาณ โลก คนตาย |
| --- | --- |
กำกับ: ธราเทพ ทิวสมบุญ
นักแสดงนำ: อนุชิต สพันธุ์พงษ์ ณัทธมนกาญจน์ ศรีนิกรโชติ
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม
วันฉาย: 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
ภาษา: ไทย
ทำเงิน: 7.9 ล้านบาท
ข้อมูลจากสยามโซน
วิญญาณ โลก คนตาย เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และ จัดจำหน่ายโดย สหมงคลฟิล์ม เป็นหนังแนวสยองขวัญ
นักแสดง

อนุชิต สพันธุ์พงษ์ แสดงเป็น บัติ
ณัทธมนกาญจน์ ศรีนิกรโชติ แสดงเป็น มิ้ง
แหล่งข้อมูลอื่นๆ

เว็บไซต์ทางการของภาพยนตร์ เก็บถาวร 2007-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิญญาณ โลก คนตาย (2007) ที่สยามโซน
อุลตร้าแมนออร์บ

อุลตร้าแมนออร์บ (ญี่ปุ่น: ウルトラマンオーブ; โรมาจิ:  Urutoraman Ōbu) เป็นภาพยตร์ชุดโทคุซัทสึของซีรีส์อุลตร้าแมน ผลิตโดยสึบุรายะ โปรดักชัน และเป็นซีรีส์ครบรอบ 50 ปีของ อุลตร้าซีรีส์อีกด้วย ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 9:00 - 9:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ออกอากาศครั้งสุดท้ายวันที่ 24 พฤศจิกายน 2016 มีจำนวนตอนทั้งหมด 25 ตอน
เรื่องย่อ

ในวันที่โลกสงบสุขวันหนึ่ง อยู่ ๆ ลมฟ้าอากาศก็เกิดแปรปรวน ทันใดนั้นสัตว์ประหลาดก็ปรากฏตัวขึ้นและอาละวาดทำลายบ้านเมือง นาโอมิและเพื่อน ๆ ที่เรียกตนเองว่ากลุ่ม SSP ที่ชอบออกค้นหาสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาติเห็นดังนั้นก็รีบออกมาเก็บภาพเพื่อนำไปลงเป็นข่าว แต่ทันใดนั้นเองชายพเนจรลึกลับก็ปรากฏตัวขึ้นเพื่อช่วยพวกเขาออกมา ชายคนนั้นมีนามว่าคุเรไน ไก ผู้แปลงร่างเป็นนักรบแห่งแสงนามว่า อุลตร้าแมนออร์บ ไกจะต้องต่อสู้กับ จั๊กรัส จั๊กเลอร์ ศัตรูคู่แค้นและอดีตสหาย ที่หมายจะปลุกชีพสุดยอดมารอสูรขึ้นมา โดยเขาต้องหาทางหยุดยั้งแผนร้ายนี้ให้ได้ก่อนที่โลกจะถึงกาลอวสาน
อุลตร้าแมนออร์บ

ร่างแปลงของ คุเรไน ไก ชายหนุ่มผู้ได้รับพลังเร้นลับมาจากดาว O-50 และถือกำเนิดใหม่เป็นนักรบอุลตร้า แปลงร่างด้วย ออร์บริงค์ และ อุลตร้าฟิวชั่นการ์ด ทั้งสองใบ ในการแปลงร่างไกจะเอ่ยชื่อนักรบอุลตร้า คนนั้น ๆ พร้อมกับพูดว่า ขอยืมพลังด้วยครับ ทันทีที่กดปุ่มบนออร์บริงก์เพื่อทำการฟิวชั่นอัพ พลังของนักรบอุลตร้ารุ่นก่อนหน้าจะผสานรวมกันและกลายเป็นขุมพลังให้กับออร์บ
อุลตร้าแมนออร์บ > ร่างต่อสู้

| ชื่อ | ส่วนสูง | น้ำหนัก | ความเร็วการบินสูงสุด | การวิ่งสูงสุด | พลังการกระโดด | ความเร็วในการดำน้ำ | ความเร็วในการขุดดิน | ความแรง | แรงจับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ออริจิน เดอะ เฟิสท์ | 10 - 50 เมตร | 10,000 - 50,000 ตัน |  |  |  |  |  |  |  |
| ออร์บออริจิน | 50 เมตร | 50,000 ตัน | 8.5 แรงมัค | 3 แรงมัค | 800 เมตร | 2.5 แรงมัค | 2.5 แรงมัค | 87,000 ตัน | 67,000 ตัน |
| สเปเชี่ยมเซเพเรียน | 50 เมตร | 50,000 ตัน | 6.5 แรงมัค | 2.5 แรงมัค | 1000 เมตร | 2 แรงมัค | 2 แรงมัค | 85,000 ตัน | 65,000 ตัน |
| เบิร์นไมท์ | 50 เมตร | 50,000 ตัน | 11 แรงมัค | 2.7 แรงมัค | 900 เมตร | 2.4 แรงมัค | 3 แรงมัค | 10,000 ตัน | 7,000 ตัน |
| เฮอริเคนสแลช | 50 เมตร | 35,000 ตัน | 13 แรงมัค | 4 แรงมัค | 1200 เมตร | 3 แรงมัค | 2 แรงมัค | 83,000 ตัน | 63,000 ตัน |
| ธันเดอร์เบรสเตอร์ | 55 เมตร | 55,000 ตัน | 7 แรงมัค | 3.5 แรงมัค | 1100 เมตร | 2.9 แรงมัค | 2.5 แรงมัค | 15,000 ตัน | 90,000 ตัน |
| ออร์บทรินิตี้ | 50 เมตร | 50,000 ตัน | ไม่สามารถวัดได้ | 20 แรงมัค | 5000 เมตร | 18 แรงมัค | 10 แรงมัค | 24,000 ตัน | 18,000 ตัน |
| ไลท์นิ่งแอคแทคเกอร์ | 50 เมตร | 50,000 ตัน | 14 แรงมัค | 7 แรงมัค | 880 เมตร | 13 แรงมัค | 1.5 แรงมัค | 25,000 ตัน | 13,000 ตัน |
| เอเมเรียมสลักเกอร์ | 50 เมตร | 50,000 ตัน | 13 แรงมัค | 5 แรงมัค | 900 เมตร | 4.5 แรงมัค | 3 แรงมัค | 265,000 ตัน | 13,000 ตัน |
รายชื่อตอน

| ตอนที่ | ชื่อตอน |  ออกอากาศ |  ออกอากาศ   ช่องเวิร์คพอยท์ 23 |
| --- | --- | --- | --- |

| ตอนพิเศษ | "อุลตร้าแมนออร์บ โจคุเซ็นสเปเชียล"   (ウルトラマンオーブ 直前スペシャル)  | 2 กรกฎาคม 2016 | - |
| 1 | "ชายพเนจรในยามตะวันลับฟ้า"   (夕陽の風来坊)  | 9 กรกฎาคม 2016 | 8 ตุลาคม 2017 |
| 2 | "จอมมารแห่งปฐพี"   (土塊つちくれの魔王)  | 16 กรกฎาคม 2016 | 15 ตุลาคม 2017 |
| 3 | "น่านน้ำของสัตว์ประหลาด"   (怪獣水域)  | 23 กรกฎาคม 2016 | 22 ตุลาคม 2017 |
| 4 | "ระวังไฟบนท้องฟ้ากลางฤดูร้อน"   (真夏の空に火の用心)  | 30 กรกฎาคม 2016 | 29 ตุลาคม 2017 |
| 5 | "จิตใจที่ไม่ถอยหนี"   (逃げない心)  | 6 สิงหาคม 2016 | 5 พฤศจิกายน 2017 |
| 6 | "ป่าต้องห้าม"   (入らずの森)  | 13 สิงหาคม 2016 | 12 พฤศจิกายน 2017 |
| 7 | "วันพรุ่งนี้ในม่านหมอก"   (霧の中の明日)  | 20 สิงหาคม 2016 | 19 พฤศจิกายน 2017 |
| 8 | "มนุษย์เงือกในเมืองกรุง"   (都会の半魚人)  | 27 สิงหาคม 2016 | 26 พฤศจิกายน 2017 |
| 9 | "บูลส์น่ะตัวปลอม"   (ニセモノのブルース)  | 3 กันยายน 2016 | 3 ธันวาคม 2017 |
| 10 | "จั๊กเลอร์สิ้นชีพ!"   (ジャグラー死す!)  | 10 กันยายน 2016 | 10 ธันวาคม 2017 |
| 11 | "แย่แล้วสิ! คุณแม่มาแล้ว!"   (大変!ママが来た!)  | 17 กันยายน 2016 | 17 ธันวาคม 2017 |
| 12 | "พรจากราชันย์ทมิฬ"   (黒き王の祝福)  | 24 กันยายน 2016 | 24 ธันวาคม 2017 |
| 13 | "การชำระล้างจิตใจครั้งใหญ่"   (心の大掃除)  | 1 ตุลาคม 2016 | 31 ธันวาคม 2018 |
| 14 | "คุณธรรมอันคลุ้มคลั่ง"   (暴走する正義)  | 8 ตุลาคม 2016 | 7 มกราคม 2018 |
| 15 | "เนเวอร์ เซย์ เนเวอร์"   (ネバー・セイ・ネバー)  | 15 ตุลาคม 2016 | 14 มกราคม 2018 |
| 16 | "สถานที่ที่มิอาจลืม"   (忘れられない場所)  | 22 ตุลาคม 2016 | 21 มกราคม 2018 |
| 17 | "ดาบศักดิ์สิทธิ์หวนคืน"   (復活の聖剣)  | 29 ตุลาคม 2016 | 28 มกราคม 2018 |
| 18 | "ฮาร์ดบอยด์ลีเวอร์"   (ハードボイルドリバー)  | 5 พฤศจิกายน 2016 | 4 กุมภาพันธุ์ 2018 |
| 19 | "ปีศาจที่อยู่ในตัวเรา"   (私の中の鬼)  | 12 พฤศจิกายน 2016 | 11 กุมภาพันธุ์ 2018 |
| 20 | "ไกปืนแห่งการล้างแค้น"   (復讐の引き金)  | 19 พฤศจิกายน 2016 | 18 กุมภาพันธุ์ 2018 |
| 21 | "สาวน้อยริบบิ้นสีน้ำเงิน"   (青いリボンの少女)  | 26 พฤศจิกายน 2016 | 25 กุมภาพันธุ์ 2018 |
| 22 | "คาเฟ่ที่ไม่มีบนแผนที่"   (地図にないカフェ)  | 3 ธันวาคม 2016 | 4 มีนาคม 2018 |
| 23 | "ดาบแห่งความมืด"   (闇の刃)  | 10 ธันวาคม 2016 | 11 มีนาคม 2018 |
| 24 | "การโต้กลับของสุดยอดจ้าวแห่งจอมมารอสูร"   (逆襲の超大魔王獣)  | 17 ธันวาคม 2016 | 18 มีนาคม 2018 |
| 25 | "ดวงตะวันแห่งพเนจร"   (さすらいの太陽)  | 24 ธันวาคม 2016 | 25 มีนาคม 2018 |
อินเดอะเมโมรีออฟซัมเมอร์โรมานซ์

อินเดอะเมโมรีออฟซัมเมอร์โรมานซ์ (อังกฤษ: In the Memory of Summer Romance) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของวงดนตรีแนวคลาสสิกร็อกร่วมสมัย ค็อกเทล อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของค็อกเทลก่อนที่จะเซ็นสัญญากับค่ายเพลงจีนี่เรคคอร์ดส อัลบั้มนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสีสันอวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2551 สาขาเพลงบรรเลงยอดเยี่ยม จากบทเพลง "ดาราดับแสง (เวอร์ชันบรรเลง)" อัลบั้มนี้ได้รีมาสเตอร์และเผยแพร่ออกมาเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ผ่านบริการสตรีมมิงช่องทางต่าง ๆ พร้อมกันกับอัลบั้ม 36,000 ไมลส์อะเวย์ฟรอมเฮียร์
ภาพรวม

ชื่อของอัลบั้ม อินเดอะเมโมรีออฟซัมเมอร์โรมานซ์ มีความหมายตรงกับชื่อของเพลง "ในความทรงจำในค่ำฤดูร้อน" ซึ่งเป็นเพลงหลักของอัลบั้มนี้ ในภาคดนตรียังคงความเป็นร็อกจากอัลบั้มชุดที่แล้ว แต่เพิ่มความหนักแน่นขึ้น และใส่เสียงเครื่องสายเข้าไปทำให้ดนตรีมีความเป็นคลาสสิกร็อกเพิ่มขึ้น ทำให้แต่ละเพลงมีรายละเอียดของดนตรีมากขึ้น มีเพลงที่ทำมิวสิกวิดีโอจำนวน 3 เพลง ได้แก่ เพลง "ดาราดับแสง" เพลง "ความทรงจำในค่ำฤดูร้อน" และเพลง "อาจเพราะ"
เพลง "ดาราดับแสง" เพลงลำดับที่ 2 ของอัลบั้ม เป็นเพลงร็อคที่มีเครื่องสายมาประกอบด้วย มีเนื้อเพลงที่ใช้ภาษาเขียนบรรยายเรื่องราวทำให้สามารถจินตนาการความรู้สึกของเพลงได้ เพลงลำดับที่ 5 ของอัลบั้ม "ความทรงจำในค่ำฤดูร้อน" เป็นเพลงที่มีเรื่องราวในเนื้อเพลงจะคล้ายการบอกเล่าเรื่องราวหรือนิทาน ส่วนภาคดนตรีนั้น เพลงนี้มีรูปแบบวิธีการเล่นที่เรียบง่าย และนำความเป็นเอเชียสอดแทรกลงไปในส่วนของเครื่องสาย ส่วนเพลง "อาจเพราะ" เพลงลำดับที่ 8 ของอัลบั้ม เป็นเพลงที่ค็อกเทลบันทึกเป็นเพลงแรกในอัลบั้ม และเป็นเพลงในอัลบั้มที่ทุกคนในวงชื่นชอบมากที่สุด เพลงนี้สามารถสะท้อนอารมณ์ได้หลายแบบ เช่น มีอารมณ์เป็นเพลงเศร้า และเป็นเพลงที่ให้กำลังใจ เพราะจังหวะกับเนื้อเพลงที่ค่อนข้างจะขัดแย้งกัน และยังมีเพลง "พันธนาการ" ซึ่งมีดนตรีสังเคราะห์ที่ผสมผสานกับดนตรีร็อก และยังเป็นเพลงที่มีความยาวมากที่สุดในอัลบั้มอีกด้วย
รายชื่อเพลง

เพลงทั้งหมดแต่งโดยค็อกเทล คำร้องและทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "อธิษฐาน (PRAY)" | ปัณฑพล ประสารราชกิจ | 4:07 |
| 2. | "ดาราดับแสง (Final Light)" | ปัณฑพล ประสารราชกิจ | 4:56 |
| 3. | "ชีวิต" | ปัณฑพล ประสารราชกิจ | 4:45 |
| 4. | "Prelude to the memory in E minor" | Cocktail | 1:14 |
| 5. | "ความทรงจำในค่ำฤดูร้อน (In the Memory of Summer Romance)" | ปัณฑพล ประสารราชกิจ | 3:34 |
| 6. | "ฉันเกิดมาเพื่อให้โลกรู้ (Birth)" | ปัณฑพล ประสารราชกิจ | 4:35 |
| 7. | "วราลี" | ปัณฑพล ประสารราชกิจ | 4:50 |
| 8. | "อาจเพราะ (Maybe)" | ปัณฑพล ประสารราชกิจ | 5:28 |
| 9. | "พันธนาการ" | ปัณฑพล ประสารราชกิจ | 7:59 |
| 10. | "ดาราดับแสง (เวอร์ชันบรรเลง)" | Cocktail | 4:48 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 46:16 |
เอี้ยก้วย

เอี๊ยก้วย (อังกฤษ:Yang Guo ,จีนตัวเต็ม: 楊過; จีนตัวย่อ: 杨过; พินอิน: Yáng Guò)  เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายใน บทประพันธ์โดย กิมย้ง ที่นำเอาประวัติศาสตร์จีนช่วงหนึ่งซึ่งตรงกับราชวงศ์ซ้องใต้ (หนานซ้อง-น่ำซ้อง) หรือประมาณ พ.ศ. 1669-1822 ซึ่งตรงกับสมัยสุโขทัย มาผูกปมเข้ากับบทประพันธ์ ให้ชื่อเรื่องตามภาษาจีนว่า จอมยุทธคู่อินทรีเทพยดา (หรือจอมยุทธจ้าวอินทรีหรือจอมยุทธเทพอินทรี แล้วแต่ผู้แปล) กิมย้งได้ผูกเรื่องให้เชื่อมโยงต่อจากเรื่องจอมยุทธล่าอินทรี (มังกรหยกภาค 1) แต่คนไทยรู้จักเรื่องจอมยุทธคู่อินทรีเทพยดาในชื่อมังกรหยกภาค 2 ทั้งที่เนื้อเรื่องไม่ได้เกี่ยวกับมังกรหรือหยก ที่เป็นเช่นนี้มีผู้สันนิษฐานว่า อาจเพราะผู้แปลฉบับภาษาไทยท่านแรกเห็นว่าเป็นนิยายจีน มังกรเป็นสัตว์สัญลักษณ์ประจำชาติที่แสดงถึงความยิ่งใหญ่ ส่วนหยกเป็นหินประดับที่มีค่าในความรู้สึกนึกคิดของชาวจีน
เนื้อเรื่องจอมยุทธคู่อินทรีเทพยดา

ขณะที่พวกของอึ้งย้งลงไปตามหาเอี้ยก้วยใต้เหว ก๊วยเซียงเมื่อขึ้นมาบนเหวได้ก็ถูกกิมลุ้นจับตัวไปอีก กิมลุ้นใช้ก๊วยเซียงต่อรองก๊วยเจ๋งให้เปิดประตูเมืองเซียงเอี้ย แต่ก๊วยเจ๋งเห็นแก่บ้านเมืองมากกว่าส่วนตัว ก๊วยเซียงเข้าใจข้อนี้ เอี้ยก้วยกับเซียวเหล่งนึ่งมาช่วยก๊วยเซียงไว้ได้ทัน และสู้รบกับทหารมองโกลจนชนะ ทั้งกิมลุ้นและพระเจ้ามองโกลฮ่องเต้ผู้เป็นจอมทัพสิ้นชีวิตในสนามรบโดยโดนเอี้ยก้วยใช้วิชาดีดนิ้วทั้งจี้ซิ้นทงกงดีดก้อนหินไปถูกม้าของพระองค์และขว้างก้อนหินไปโดนเบื้องพระปฤษฎางค์ของพระเจ้ามองโกลถึงแก่มีพระอาการพระปิฐิกัณฐกัฐิ (กระดูกสันหลัง) หักออกจากกันตกจากหลังม้าพระที่นั่งถึงแก่สิ้นพระชนม์ทันที จึงทำให้ทัพมองโกลต้องล่าถอยไปและไม่ได้ทำการสู้รบ 13 ปี หลังจากพระเจ้ามองโกลสิ้นพระชนม์พระเจ้ากุบไลข่านจึงสถาปนาเป็นกษัตริย์แห่งมองโกล และภายหลังพระเจ้ากุบไลข่านจึงได้เป็นปฐมกษัตริย์ราชวงค์หยวนหลังจากยึดต้าซ่งสำเร็จ
ทางเอี้ยก้วย ก๊วยเจ๋งและพวกได้เดินทางขึ้นเขาฮั่วซัวเพื่อคำนับศพฮั่นชิดกงซึ้งได้ฝังอยู่ข้างๆหลุมศพอาวเอียฮง ระหว่างคุยกันอยู่จึงได้ตั้งอึ้งย้งจึงฉายาใหม่แทนคนเดิมที่ได้เสียชีวิตไปแล้วได้แก่ก๊วยเจ๋งฉายาปักเฮี๊ยบ (ผู้กล้าหาญทางเหนือ) แทนฮั่นชิดกงฉายาปักข่าย (ขอทานทางเหนือ) เอี้ยก้วย ฉายาไซค้วง (ผู้กำแหงหาญทางทิศตะวันตก) แทนอาวเอียฮงฉายาไซตั๊ก (พิษร้ายตะวันตก) และหลวงจีนอิ๊ดเต็งไต้ซือฉายาน่ำเจ็ง (หลวงจีนทางใต้) อึ้งเอียซือฉายาตังเซีย (ภูตร้ายตะวันออก) และ จิวแปะทงฉายาตงงัวนทง (ผู้เฒ่าเด็กดื้อตรงกลาง) และยังจึงได้เจออีเคอซีกับเซียวเซียงจือ ที่ได้ขโมยคัมภัร์เล้งกาเก็งและหลบหนีมาและได้ยังเจอหลวงจีนกั๊กเอี๊ยงกับเตียกุนป้อ (หรือหลังจากนั้นได้เปลี่ยนชื่อเป็นเตียงซำฮงปรมาจารย์ไท้เก๊ก) ที่ออกตามหาเพื่อขอคัมภีร์กลับไปเอี้ยก้วยจึงได้สอนฝ่ามือ 4 ท่ารำอันอ่อนของตัวเองแก่เตียกุนป้อเพื่อสู้กับอีเคอซีและเซียวเซียงจือเพื่อค้นหาตำราเล้งกาเก๊งโดยทราบในภายหลังว่าคือคัมภีร์เก้งเอี๋ยนจินเก็งที่จดแทรกอยู่ในคัมภีร์เล้งกาเก็งจึงกายเป็นเรื่องของมังกรหยกภาค 3 ต่อไป
หลังจากนั้นเอี้ยก้วยจึงได้จูงมือเสียวเล้งนึ่งแล้วบอกคำลาจากทุกคนไปพร้อมกับอินทรีคู่กาย
บุคลิกและนิสัยของเอี้ยก้วย

เอี้ยก้วยมีใบหน้าคล้ายเอี้ยคังผู้พ่อซึ่งหล่อเหลา บุคลิกเป็นคนสนุกสนาน พูดจาเก่ง มีนิสัยคึกคะนองชอบกระโดดโลดเต้น ชอบท่องเที่ยว มีความมั่นใจในตัวเองสูง กล้าคิดกล้าทำไม่เกรงกลัวผู้ใด เฉลียวฉลาด เรียนรู้ได้ไว มีความจำที่ดี และมีไหวพริบเป็นเลิศ
ถ้าพูดถึงความเจ้าเล่ห์เพทุบาย เอี้ยก้วยจะเป็นรองก็เพียงอึ้งย้งคนเดียวเท่านั้น แต่ด้วยช่วงชีวิตในวัยเยาว์ถูกผู้คนเหยียดหยามรังแก ทำให้บางครั้งมองโลกในแง่ร้าย ไม่ยอมใคร หากใครทำร้ายแล้วสู้ไม่ได้ ก็จะหาทางเอาคืน จนดูเหมือนจะต่อต้านสังคม ไม่ค่อยสนใจขนบธรรมเนียมประเพณี ทั้งนี้หากได้ศึกษาประวัติศาสตร์จีนแล้ว จะทำให้ทราบว่า ยุคสมัยนั้นสังคมให้ความสำคัญเคร่งครัดกับขนบประเพณีตามแบบลัทธิขงจื้อ ขณะที่ผู้ประพันธ์ต้องการสื่อให้เห็นถึงความขัดแย้งระหว่างคำสอนของลัทธิขงจื้อและลัทธิเต๋า โดยสร้างให้เซียวเหล่งนึ่งไม่เคยเข้าสังคม ใช้ชีวิตอย่างไม่มีกฎเกณฑ์ โดยปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติตามหลักลัทธิเต๋า ซึ่งถ่ายทอดสิ่งนี้ไปยังเอี้ยก้วยอีกด้วย
ความรักคงมั่นสะท้านภพ

ในด้านความรักนั้น เอี้ยก้วยถูกยกย่องให้เป็นบุรุษที่มีจิตใจมั่นคง รักมั่นต่อเซียวเหล่งนึ่งคนเดียว ตลอดทั้งเรื่องเอี้ยก้วยได้พานพบกับสตรีที่งดงามมากมาย แต่ละคนล้วนมีเสนห์แตกต่างกันไป บ้างก็เป็นสาวเรียบร้อยน่าทะนุถนอม บ้างก็เป็นสาวซนแก่นแก้ว บ้างก็แสนดี บ้างก็สง่าน่าเลื่อมใส
และด้วยนิสัยของเอี้ยก้วยนั้น เป็นนิสัยในแบบที่ทำให้สตรีหลงใหลได้ นอกจากจะมีหน้าตาที่หล่อเหลาคมคายแล้ว สิ่งที่พิเศษสุดคือมีวาจาเป็นเอก เป็นคนที่คารมดี ทำให้ผู้หญิงยิ้มได้ อันเป็นคุณสมบัติสำคัญของผู้ชายเจ้าเสน่ห์
มีคนเคยกล่าวไว้ว่า เมื่อใดที่ผู้ชายทำให้ผู้หญิงยิ้มหรือหัวเราะได้อย่างมีความสุข เท่ากับคุณได้หัวใจนางไปครึ่งนึงแล้ว เอี้ยก้วยได้ใจสาว ๆ มากมาย โดยไม่ต้องใช้ความพยายามอันใด เพียงใช้ชีวิตไปตามรูปแบบความเคยชินของตัวเอง ก็มีสาว ๆ มาตกหลุมรักยอมมอบกายถวายชีวิตให้ เอี้ยก้วยอาจจะติดนิสัยชอบพูดจาเย้าแหย่หญิงสาวจนอาจติดเป็นนิสัยแต่ยังเด็ก เขาพูดจาเย้าแหย่เซียวเหล่งนึ่ง ซึ่งขณะนั้นเขานับถือเป็นอาหญิง (โกวโกว) อย่างไม่เกรงกลัว ทั้งที่ใบหน้าของนางมีแต่เรียบเฉย เพราะเอี้ยก้วยเป็นเด็กช่างพูด และรู้ว่าแท้จริงแล้วเซียวเหล่งนึ่งใจดี การอยู่กับหญิงที่มีใบหน้าเรียบเฉย ด้วยการพูดเย้าแหย่ ช่วยลดบรรยากาศเคร่งเครียดลงได้
นิสัยนี้ดูเหมือนจะติดมาโดยไม่เว้นที่เขาจะใช้กับผู้หญิงอื่น แต่ก็มิใช่ด้วยจิตคิดอกุศล ด้วยความคะนองในวันหนุ่ม เพราะในใจของเขานั้น มีเพียงเซียงเหล่งนึ่ง ความรักที่เขามีต่อนางไม่เคยถูกบั่นทอนลดลงเลย แต่กลับยิ่งเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ๆ
ส่วนความรักของเซียวเหล่งหนึ่งที่มีต่อเอี้ยก้วยนั้น ในตอนที่เซียวเหล่งนึ่งกระโดดลงหน้าผาไป โดยจารึกข้อความทิ้งไว้ให้เอี้ยก้วยรอคอย เซียวเหล่งนึ่งทำเช่นนั้นเพียงเพราะหวังให้ชายซึ่งเป็นที่รัก จะยังคงรักษาชีวิตต่อไปไม่คิดกระโดดตามลงมา เมื่อเวลาผ่านพ้นไปความคะนึงหาที่มีอยู่ย่อมถูกบั่นทอนลงไปบ้าง แต่ในความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ แม้จะมีหญิงงามมากมายให้เลือก แม้เวลาจะผ่านไปเนิ่นนาน แม้ไม่รู้ว่าการรอคอยนี้จะสูญเปล่าหรือไม่ แต่เอี้ยก้วยก็ยังคงมีรักมั่นคง เฝ้ารอคอยผ่านวันเวลาอันปวดร้าว ด้วยพิษแห่งความคิดถึงคะนึงหา จวบจนเวลาผ่านพ้นมาถึงเวลาที่กำหนด เมื่อไม่พานพบหญิงซึ่งเป็นที่รัก เอี้ยก้วยก็ยังคงตัดสินใจกระโดดตามลงไปอยู่ดี ไม่ต่างจากเมื่อสิบหกปีก่อน
ดอกเล้งนึงฮวยและเส้นใต้ทีขีดอยู่ใต้แซ่เอี้ยของเอี้ยก้วย...รหัสที่รู้กันเฉพาะเอี้ยก้วยและเซียวเหล่งนึ่ง

"แยกจากกันไม่นาน หวังพบพานกันภายหน้า น้ำใจพี่ขนิษฐา กระจ่างจ้าดั่งดวงเดือน สิบหกปีผ่านไป พบกันใหม่ ณ ที่นี้ รักผูกผันนานปี อย่าให้มีผิดคำสัญญา"
คำกลอนนี้สลักไว้ที่ก้อนหินบนหน้าผาไส้ขาด บริเวณที่เซียวเหล่งนึ่งกระโดดลงไป โดยทีเสียวเล้งนึ่งได้ขีดเส้นใต้แซ่เอี้ยของเอี้ยก้วยจึงทำให้เอี้ยก้วยจำได้ว่านี้คือลายมือของเสียวเล้งนึ่งที่เวลาเขียนแซ่ของตนจะขีดเส้นใต้ไว้เส้นนึงขณะที่เอี้ยก้วยได้เห็นข้อความนี้ มีทั้งอึ้งย้ง อยู่ในเหตุการณ์ด้วย แต่ก็ไม่มีใครทราบว่าใครสลักข้อความนี้ไว้ เอี้ยก้วยเห็นเข้าก็แน่ใจทันทีว่าเป็นข้อความจากเสียวเล้งนึ่ง
ดอกเล้งนึ่งฮวย ดอกไม้ที่เอี้ยก้วยค้นพบในหุบเขาเนื่องจากเป็นดอกไม้ที่ทั้งสองไม่เคยเจอจึงได้ตั้งชื่อว่าดอกเล้งนึ่งฮวยเอี้ยก้วยเห็นว่าดอกเล้งนึ่งนี้สวยงามมากคล้ายกับเสียวเล้งนึ่งและจึงได้เด็ดมาทัดไว้ที่ข้างหูของนางจึงยิ่งทำให้นางสวยขึ้นอีกหลายเท่า และทุกๆปีที่เอี้ยก้วยรอคอยเสียวเล้งนึ่งเอี้ยก้วยจะเก็บดอกไม้นี้มาวางไว้หน้าผาหินที่เสียวเล้งนึ่งได้สลักข้อความไว้ตลอดทุกปี