stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรือฟริเกตชุดเรือหลวงเจ้าพระยา
เรือในชุด

| ชื่อ> แบบ 053 เฮชที | หมายเลข> แบบ 053 เฮชที | สร้างโดย> แบบ 053 เฮชที | ปล่อยลงน้ำ> แบบ 053 เฮชที | ประจำการ> แบบ 053 เฮชที | ปลดประจำการ> แบบ 053 เฮชที | สถานะ> แบบ 053 เฮชที |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เรือหลวงเจ้าพระยา | FFG-455 | อู่ต่อเรือหูต่ง, เซี่ยงไฮ้ | 24 มิถุนายน 2533 | 5 เมษายน 2534 |  | ประจำการ |
| เรือหลวงบางปะกง | FFG-456 | อู่ต่อเรือหูต่ง, เซี่ยงไฮ้ | 25 กรกฎาคม 2533 | 20 กรกฎาคม 2534 |  | ประจำการ |
แบบ 053 เฮชที (เฮช)
| เรือหลวงกระบุรี | FFG-457 | อู่ต่อเรือหูต่ง, เซี่ยงไฮ้ | 28 ธันวาคม 2533 | 16 มกราคม 2535 |  | ประจำการ |
| เรือหลวงสายบุรี | FFG-458 | อู่ต่อเรือหูต่ง, เซี่ยงไฮ้ | 27 สิงหาคม 2534 | 4 สิงหาคม 2535 |  | ประจำการ |
บรรณานุกรม

Saunders, Cdre. Stephen (2004). Jane's Fighting Ships 2004-2005. Jane's Information Group. ISBN 978-0710626233.
Saunders, Stephen, บ.ก. (2009). Jane's Fighting Ships 2009-2010. Jane's Information Group. ISBN 9780710628886.
| ด ค กเรือฟริเกตชุดเรือหลวงเจ้าพระยา |
| --- | --- |
 เจ้าพระยา  บางปะกง  กระบุรี  สายบุรี 
 ก่อนหน้า: มกุฎราชกุมาร  ถัดไป: ชุดเรือหลวงพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก 
 เรือรบในกองทัพเรือไทย
หัมปี

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: อำเภอพาลลรี, รัฐกรณาฏกะ, ประเทศอินเดีย
รวมถึง: วิรูปักษะมนเทียร
เกณฑ์พิจารณา: Cultural: i, iii, iv
อ้างอิง: 241
ขึ้นทะเบียน: 1986 (สมัยที่ 10th)
ภาวะอันตราย: 1999-2006
พื้นที่: 4,187.24 ha
พื้นที่กันชน: 19,453.62 ha
เว็บไซต์: Archaeological Survey of India - Hampi
พิกัด: 15°20′04″N 76°27′44″E﻿ / ﻿15.33444°N 76.46222°E﻿ / 15.33444; 76.46222
ที่ตั้งหัมปี ในประเทศอินเดียแสดงแผนที่ประเทศอินเดียหัมปี (รัฐกรณาฏกะ)แสดงแผนที่รัฐกรณาฏกะ
หัมปี (Hampi) หรือ หัมเป (Hampe) หรือเรียกว่า กลุ่มอนุสรณ์สถานที่หัมปี (Group of Monuments at Hampi) เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งอยู่ทางตะวันออกตอนกลางของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย
ในอดีต หัมปีเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิวิชัยนคร ในศตววรณที่ 14 บันทึกเหตุการณ์ของนักเดินทางชาวเปอร์เซียและยุโรปโดยเฉพาะชาวโปรตุเกส ระบุว่าหัมปีเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรือง, มั่งคั่ง และยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำตุงคภัทร ในเมืองเต็มไปด้วยวิหาร บ้านเรือน และตลาด ในช่วงปี 1500 หัมปีวิชัยคร เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับสองในบรรดาเมืองยุคกลาง เป็นรองเพียงปักกิ่ง และเป็นไปได้ว่าเป็นเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในอินเดียในยุคนั้น มีทั้งผู้ค้าจากเปอร์เซียและโปรตุเกสจักรวรรดิวิชัยนครสิ้นสุดลงหลังพ่ายแพ้ภายหลังการปะทะกับรัฐสุลต่านมุสลิม เมืองหลวงหัมปีถูกยึดครอง ทุบทำลายและลักเอาของมีค่าไปโดยกองทัพของสุลต่านในปี 1565 หลังจากนั้นหัมปีก็อยู่ในสภาพเป็นซากปรักหักพังมาโดยตลอด
ปัจจุบันหัมปีตั้งอยู่ในรัฐกรณาฏกะ ใกล้กับเมืองโหสปีตี ซากปรักหักพังของหัมปีกินพื้นที่มากกว่า 4,100 เฮกตาร์ (16 ตารางไมล์) และยูเนสโกได้ยกย่องให้หัมปีเป็น "แหล่งที่ขึงขังและยิ่งใหญ่ (austere, grandiose site)" ที่มี 1,600 อาคารที่ยังหลงเหลือมาถึงในปัจจุบัน ของอาณาจักรฮินดูอันยิ่งใหญ่อาณาจักรสุดท้ายของอินเดียใต้ ประกอบไปด้วยทั้ง "ป้อมปราการ, พื้นที่ริมแม่น้ำ, หมู่อาคารหลวงและศาสนสถาน, เทวาลัย, ศาล, หอที่มีเสา, มณฑป, อนุสาวรีย์, สิ่งก่อสร้างเพื่อขนส่งน้ำและอื่น ๆ"
หัมปีมีอายุเก่าแก่กว่าอาณาจักรวิชัยนคร มีหลักฐานแสดงในจารึกยุคพระเจ้าอโศกมหาราชและมีปรากฏใน รามายณะ และบรรดาปุราณะในศาสนาฮินดูด้วยชื่อปัมปา (ปารวตี) เทวีตีรถะเกษตร ในปัจจุบัน หัมปียังคงมีความสำคัญในทางศาสนา เช่นวิรูปักษะมนเทียร ซึ่งเป็นเทวาลัยของอาทิศังการะ และยังคงมีผู้เข้ามาสักการะรวมถึงมีพิธีกรรมอยู่ตลอด
คำว่าหัมปีมาจากภาษากันนาดาเก่า ปัมปา (Pampaa) อันแปลว่าใหญ่หรือยิ่งใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

Hampi Museum, Archaeological Survey of India
Group of Monuments at Hampi, UNESCO World Heritage List
Vijayanagara Research Project, Penn Museum
Fields of Victory: Vijayanagara เก็บถาวร 2015-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Kathleen Morrison, UC Berkeley
Hampi เก็บถาวร 2019-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Exploring The Lost Empire
Hampi - Travel Guide
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  ป้อมอาครา  ถ้ำอชันตา  ทัชมาฮาล  ถ้ำเอลโลรา  กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม  เทวาลัยพระอาทิตย์ โกณารัก  โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว  กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห  กลุ่มศาสนสถานแห่งหัมปี  ฟเตหปุระสีกรี  ถ้ำเอลิฟันตา  หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต  กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล  พุทธสถานที่สาญจี  ที่ไว้พระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง  กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี  ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย  กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา  เพิงหินภีมเพฏกา  สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม)  อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์  ป้อมแดง  ชันตรมันตระ ชัยปุระ  หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน  รานี-กี-วาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ รัฐคุชราต  แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) นาลันทา พิหาร  จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์ (ส่วนหนึ่งของงานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่)  นครประวัติศาสตร์อะหมดาบาด  กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ  เมืองชัยปุระ ราชสถาน  กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา  โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา  ศานตินิเกตัน  กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ  ไมดาม – ระบบเนินดินฝังศพของราชวงศ์อาหม  |  |
| ทางธรรมชาติ |  อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา  อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ  อุทยานแห่งชาติสุนทรวัน  อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา  เทือกเขาฆาฏตะวันตก  อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่  |  |
| ผสม |  อุทยานแห่งชาติคังเซนซุงกา  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
อื่น ๆ:  IdRef
วิธีกงดอร์แซ
โดยสังเขป

ในการแข่งขันระหว่างผู้สมัคร A B และ C โดยใช้ระบบการลงคะแนนตามความชอบในวิธีกงดอร์แซ ซึ่งจะต้องมีการแข่งขันแบบตัวต่อตัวทีละคู่ ได้แก่ A กับ B, B กับ C และ C กับ A หากมีผู้สมัครรายใดที่ได้รับความชอบมากที่สุดจะถือเป็นผู้ชนะแบบกงดอร์แซ และชนะการเลือกตั้งไป
เนื่องจากยังมีความเป็นไปได้อยู่ที่จะเกิดปฏิทรรศน์ของการลงคะแนน (แต่น้อย) ซึ่งจะทำให้ไม่สามารถหาผู้ชนะกงดอร์แซในการเลือกตั้งบางประเภท โดยในบางครั้งเรียกว่า วัฏจักรกงดอร์แซ หรือ วัฏจักร โดยอธิบายอย่างง่ายเหมือนการเป่ายิ้งฉุบ ซึ่งค้อนชนะกรรไกร กรรไกรชนะกระดาษ และกระดาษชนะค้อน ระบบย่อยของกงดอร์แซหลายแบบแตกต่างกันในการแก้ปัญหาวัฏจักร (ในการเลือกตั้งส่วนใหญ่นั้นไม่ค่อยเกิดเหตุการณ์วัฏจักรขึ้น) หากกรณีไม่พบวัฏจักรขึ้น ทุกวิธีย่อยของกงดอร์แซจะเลือกผู้ชนะคนเดียวกัน และให้ผลเหมือนกันในทางปฏิบัติ
ผู้ลงคะแนนแต่ละรายจัดลำดับคะแนนแก่ผู้สมัครตามลำดับ (จากบนลงล่าง หรือดีสุดถึงแย่สุด หรืออันดับ 1 2 3 เป็นต้น) ผู้ลงคะแนนอาจสามารถให้จัดอันดับผู้สมัครในอันดับเดียวกันหรือเสมอกันได้ หรือแม้แต่จะไม่ออกความเห็นในระหว่างผู้สมัครแต่ละรายก็ได้ โดยผู้สมัครที่ไม่ได้รับการจัดลำดับอาจแปลความหมายได้ว่าผู้ลงคะแนนจัดลำดับล่างสุดให้แทน
สำหรับการแข่งขันในแต่ละคู่ (แบบเดียวกับในการแข่งขันแบบพบกันหมด) จะทำการนับคะแนนตามอันดับของผู้สมัครรายหนึ่งเทียบกับอีกรายหนึ่ง ดังนั้นในละคู่จะได้ผลรวมสองอย่าง คือ ผลรวมของเสียงข้างมากและผลรวมของเสียงข้างน้อย (หรือ อาจจะมีเสียงเสมอก็ได้)
ในวิธีกงดอร์แซส่วนใหญ่นั้นผลการนับเพียงเท่านี้มากพอที่จะนับสรุปคะแนนได้จนจบ (เช่น ผู้ใดชนะ ผู้ใดมาอันดับสอง เป็นต้น) ซึ่งพอเพียงที่จะหาตัวผู้ชนะแบบกงดอร์แซ
ในกรณีคะแนนเสียงเสมอกันจะต้องใช้ข้อมูลบางส่วนเพิ่มเติม โดยเสมอกันอาจจะมาจากเหตุผลที่ไม่มีผู้ใดได้เสียงข้างมาก หรืออาจะเป็นเสียงข้างมากที่มีขนาดเท่ากัน แต่การเสมอนั้นเกิดขึ้นได้ยากมากถ้ามีผู้ลงคะแนนจำนวนมาก ในวิธีกงดอร์แซบางวิธีอาจมีคะแนนเสมอได้หลายประเภท ตัวอย่างเช่น ในวิธีของโคปแลนด์จะเกิดขึ้นได้เมื่อผู้สมัครสองคนขึ้นไปชนะจำนวนคู่เท่ากันซึ่งหมายความว่ากรณีจะไม่เจอผู้ชนะแบบกงดอร์แซ
ขั้นตอนเบื้องต้น > การลงคะแนน

ในการเลือกตั้งแบบกงดอร์แซผู้ลงคะแนนทำการจัดลำดับผู้สมัครแต่ละรายตามลำดับความชอบ หากใช้บัตรลงคะแนนแบบจัดลำดับ ผู้ลงคะแนนจะใส่หมายเลข "1" ให้กับผู้สมัครอันดับแรกที่ชอบ และ "2" ให้กับผู้สมัครอันดับที่สอง เป็นต้น ในวิธีกงดอร์แซแบบอื่นอาจยอมให้ผู้ลงคะแนนจัดลำดับผู้สมัครเท่ากันได้ซึ่งดังนั้นผู้ลงคะแนนอาจออกเสียงเลือกสองคนเท่า ๆ กันแทนที่จะชอบคนใดคนหนึ่งมากกว่า หากใช้บัตรลงคะแนนแบบให้คะแนน ผู้ลงคะแนนทำการให้คะแนนผู้สมัครตามมาตรคะแนน ตัวอย่างเดียวกับระบบการลงคะแนนแบบคะแนนรวมซึ่งผู้สมัครรายใดได้คะแนนมากกว่าจะเท่ากับได้รับความพึงพอใจมากกว่า
เมื่อใดที่ผู้ลงคะแนนไม่ได้ทำการจัดลำดับให้ครบผู้สมัครทุกราย จะตีความว่าผู้ลงคะแนนเลือกผู้สมัครรายที่จัดลำดับมากกว่าผู้สมัครที่ไม่ถูกจัดลำดับ และถือว่าไม่ได้เลือกผู้ใดเลยหากผู้สมัครทั้งคู่ไม่ได้รับการจัดอันดับเลย ในการเลือกตั้งวิธีกงดอร์แซบางวิธีสามารถให้ผู้ลงคะแนนเลือกเขียนชื่อผู้สมัครได้เอง
ขั้นตอนเบื้องต้น > การหาผู้ชนะ

การนับคะแนนจะทำโดยจับผู้สมัครเป็นคู่ ๆ แข่งขันกันแบบตัวต่อตัวจนครบทุกคู่ ผู้ชนะในแต่ละคู่จะเป็นผู้สมัครที่ถูกเลือกโดยผู้ลงคะแนนเสียงข้างมาก โดยสามารถหาผู้ที่ได้เสียงข้างมากได้ง่ายเนื่องจากมีเพียงสองตัวเลือกโดยยกเว้นในกรณีที่คะแนนเสมอ ผู้สมัครที่ได้รับเลือกโดยแต่ละผู้ลงคะแนนจะถือเป็นผู้สมัครที่ได้คะแนนสูงกว่า (หรือลำดับสูงกว่า) ในบัตรลงคะแนนของคู่นั้น ๆ ตัวอย่างเช่น หาก A จับแข่งขันคู่กับ B จะต้องนับคะแนนเสียงของผู้ลงคะแนนที่ให้อันดับ A สูงกว่า B และจำนวนคะแนนเสียงของผู้ที่ให้อันดับ B สูงกว่า A ซึ่งเมื่อ A ได้คะแนนจากผู้ลงคะแนนมากกว่าดังนั้น A จะเป็นผู้ชนะในคู่นี้ เมื่อนำการจับคู่ทั้งหมดมาแข่งขันกันจนครบ หากมีผู้สมัครรายใดที่สามารถเอาชนะรายอื่น ๆ ที่เหลือได้ จะถือว่าผู้นั้นเป็นผู้ชนะแบบกงดอร์แซ
ตามที่กล่าวไปข้างต้น หากไม่สามารถระบุผู้ชนะแบบกงดอร์แซได้ จะต้องใช้วิธีการเพิ่มเติมเพื่อหาตัวผู้ชนะ ซึ่งกลไกนั้นย่อมแตกต่างกันตามแต่ละลักษณะของแต่ละวิธี ในวิธีกงดอร์แซใด ๆ ที่ผ่านเกณฑ์ความอิสระของตัวเลือกของสมิธ ในบางครั้งจะสามารถระบุตัวชุดสมิธจากในการแข่งขันแบบตัวต่อตัวได้ และจะสามารถกำจัดผู้สมัครรายอื่น ๆ ที่ไม่ได้อยู่ในชุดก่อนการเข้ากระบวนการหาผู้ชนะตามวิธีกงดอร์แซ
ขั้นตอนเบื้องต้น > การนับคะแนนเป็นคู่และเมตริกซ์

วิธีกงดอร์แซใช้การนับคะแนนทีละคู่ โดยในผู้สมัครแต่ละคู่นั้น การนับคะแนนของคู่จะแสดงให้เห็นถึงจำนวนผู้ลงคะแนนที่พอใจผู้สมัครรายหนึ่งในคู่นั้นมากกว่าอีกรายหนึ่ง และยังแสดงให้เห็นถึงคะแนนเสียงของผู้ที่สนับสนุนผู้สมัครรายที่คะแนนน้อยกว่าด้วย การนับคะแนนทั้งหมดจากทุกคู่จะสามารถสรุปให้เห็นถึงความชอบของผู้สมัครจากการจับคู่ที่ละคู่
การนับคะแนนทีละคู่มักจะแสดงเป็น เมตริกซ์การเปรียบเทียบเป็นคู่ (pairwise comparison matrix) หรือ เมตริกซ์ที่เหนือกว่า (outranking matrix) ดังตัวอย่างข้างล่าง โดยในเมตริกซ์ ข้อมูลในแต่ละแถวประกอบด้วยชื่อผู้สมัคร "Runner" ในขณะที่แต่ละสดมภ์นั้นประกอบด้วยคู่แข่งขัน โดยในแต่ละช่องที่ตัดกันระหว่างแถวและสดมภ์นั้นแสดงผลลัพธ์ของแต่ละการแข่งขันในคู่นั้น ๆ ส่วนช่องที่จับคู่กับชื่อของตนนั้นจะถูกเว้นว่างไว้
สมมติให้ว่ามีการแข่งขันระหว่างผู้สมัครสี่คน: A B C และ D ในเมตริกซ์แรกนั้นแสดงให้เห็นความชอบผ่านการลงคะแนนด้วยบัตรลงคะแนนเดี่ยว ซึ่งความชอบของผู้ลงคะแนนแต่ละคนได้แก่ B C A D ซึ่งหมายความผู้ลงคะแนนเลือก B ก่อนเป็นอันดับแรก ตามด้วย C เป็นอันดับสอง A เป็นอันดับสาม และ D เป็นอันดับสี่ ในเมตริกซ์ '1' ระบุว่าผู้แข่งขันนั้นได้ถูกเลือกกว่า "คู่แข่ง" ในขณะที่ '0' นั้นหมายถึงเมื่อผู้แข่งขันนั้นแพ้
|         คู่แข่งผู้สมัคร | A | B | C | D |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | — | 0 | 0 | 1 |  |
| B | 1 | — | 1 | 1 |  |
| C | 1 | 0 | — | 1 |  |
| D | 0 | 0 | 0 | — |  |
เลข '1' คือเมื่อผู้สมัครได้รับเลือกแทนคู่แข่ง; ในขณะที่ '0' หมายถึงเมื่อผู้สมัครแพ้แก่คู่แข่ง
ตัวอย่างในการลงคะแนนเพื่อเลือกเมืองหลวงของรัฐเทนเนสซี

ด
ค
ก
สมมติว่ารัฐเทนเนสซีกำลังจะจัดการเลือกตั้งเพื่อเลือกเมืองหลวงของรัฐ โดยประชากรในรัฐเทนเนสซีนั้นกระจุกตัวอยู่ในเมืองหลักทั้งสี่เมืองซึ่งตั้งอยู่ในแต่ละฝั่งของรัฐ ในตัวอย่างนี้ให้สมมติว่าเขตเลือกตั้งทั้งเขตนั้นอยู่ในเขตเมืองทั้งสี่นี้ และประชาชนทุกคนต้องการเลือกให้อาศัยอยู่ใกล้เมืองหลวงมากที่สุด
รายชื่อเมืองผู้สมัครเข้ารับตำแหน่งเมืองหลวงได้แก่
เมมฟิส ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ มีผู้ลงคะแนนมากถึงร้อยละ 42 แต่ตั้งอยู่ไกลจากเมืองอื่นๆ
แนชวิลล์ มีผู้ลงคะแนนร้อยละ 26 ตั้งอยู่ใจกลางรัฐ
น็อกซ์วิลล์ มีผู้ลงคะแนนร้อยละ 17
แชตตานูกา มีผู้ลงคะแนนร้อยละ 15
การแบ่งจำนวนเสียงข้อผู้ลงคะแนนสามารถจำแนกได้ดังนี้
| 42% ของคะแนนเสียง (ใกล้กับเมมฟิส) | 26% ของคะแนนเสียง (ใกล้กับแนชวิลล์) | 15% ของคะแนนเสียง (ใกล้กับแชตตานูกา) | 17% ของคะแนนเสียง (ใกล้กับน็อกซ์วิลล์) |
| --- | --- | --- | --- |
|  เมมฟิส  แนชวิลล์  แชตตานูกา  น็อกซ์วิลล์ |  แนชวิลล์  แชตตานูกา  น็อกซ์วิลล์  เมมฟิส |  แชตตานูกา  น็อกซ์วิลล์  แนชวิลล์  เมมฟิส |  น็อกซ์วิลล์  แชตตานูกา  แนชวิลล์  เมมฟิส |
ในการหาผู้ชนะแบบกงดอร์แซนั้นผู้สมัครแต่ละรายจะต้องแข่งขันตัวต่อตัวเป็นคู่ ๆ จนครบ โดยในแต่ละคู่ผู้ชนะจะเป็นผู้ที่ได้คะแนนความชอบตามเสียงส่วนมากของผู้ลงคะแนน โดยหลังจากการนับคะแนนในแต่ละคู่แล้วได้ผลลัพธ์ดังนี้
| คู่ | ผู้ชนะ |
| --- | --- |
เมมฟิส (42%) vs. แนชวิลล์ (58%): แนชวิลล์
เมมฟิส (42%) vs. แชตตานูกา (58%): แชตตานูกา
เมมฟิส (42%) vs. น็อกซ์วิลล์ (58%): น็อกซ์วิลล์
แนชวิลล์ (68%) vs. แชตตานูกา (32%): แนชวิลล์
แนชวิลล์ (68%) vs. น็อกซ์วิลล์ (32%): แนชวิลล์
แชตตานูกา (83%) vs. น็อกซ์วิลล์ (17%): แชตตานูกา
โดยผลลัพธ์ตามเมตริกซ์เป็นดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ 1 | แนชวิลล์ [N] | แนชวิลล์ [N] | แนชวิลล์ [N] | แนชวิลล์ [N] | ชนะ 3 ↓ |
| ลำดับ 2 | แชตตานูกา [C] | แชตตานูกา [C] | แชตตานูกา [C] | แพ้ 1 → ↓ ชนะ 2  | [N] 68% [C] 32% |
| ลำดับ 3 | น็อกซ์วิลล์ [K] | น็อกซ์วิลล์ [K] | แพ้ 2 → ↓ ชนะ 1  | [C] 83%  [K] 17% | [N] 68%  [K] 32% |
| ลำดับ 4 | เมมฟิส [M] | แพ้ 3 → | [K] 58%  [M] 42% | [C] 58%  [M] 42% | [N] 58%  [M] 42% |
ซึ่งเมื่อพิจารณาจากข้อมูลในตารางข้างต้นแล้ว แนชวิลล์สามารถเอาชนะผู้สมัครรายอื่นได้ทุกราย ซึ่งหมายความว่าแนชวิลล์เป็นผู้ชนะแบบกงดอร์แซ แนชวิลล์จะสามารถเอาชนะการเลือกตั้งที่ใช้วิธีกงดอร์แซได้ทั้งหมด
หากในการเลือกตั้งนั้นใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดหรือระบบคะแนนเสียงเผื่อเลือก จะได้ผู้ชนะคือเมมฟิสและน็อกซ์วิลล์ตามลำดับ ซึ่งจะเกิดขึ้นได้แม้ว่าตามหลักความจริงแล้วผู้ลงคะแนนส่วนใหญ่ย่อมจะเลือกแนชวิลล์มากกว่าอีกสองรายดังกล่าว วิธีกงดอร์แซนั้นแสดงให้เห็นชัดเจนถึงลำดับความชอบมากกว่าที่จะเพิกเฉยหรือแม้แต่ไม่นับมาพิจารณา
แหล่งข้อมูลอื่น

Johnson, Paul E, Voting Systems (PDF), Free faculty, สืบค้นเมื่อ 2015-06-27.
Lanphier, Robert ‘Rob’, Condorcet's Method.
Loring, Robert ‘Rob’, Accurate Democracy, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2004-10-30, สืบค้นเมื่อ 2004-11-02.
McKinnon, Ron, Condorcet Canada Initiative, CA, สืบค้นเมื่อ 2019-01-08. Multipage description of Condorcet method and Ranked Pairs from a Canadian perspective.
Moulin, Hervé, Voting and Social Choice (PDF), NL: UVA, สืบค้นเมื่อ 2015-06-27. Demonstration and commentary on Condorcet method.
Perez, Joaquin, A strong No Show Paradox is a common flaw in Condorcet voting correspondences (PDF), ES: UAH, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-03, สืบค้นเมื่อ 2015-06-27.
Prabhakar, Ernest (2010-06-28), Maximum Majority Voting (a Condorcet method), Radical centrism, สืบค้นเมื่อ 2015-06-27.
Schulze, Markus, A New Monotonic, Clone-Independent, Reversal Symmetric, and Condorcet-Consistent Single-Winner Election Method (PDF).
| ด ค กระบบการลงคะแนน |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของการเมือง และการเลือกตั้ง
ผู้ชนะคนเดียว:  คะแนนอนุมัติ คะแนนอนุมัติผสม  แบบผู้สมัครรอบแรกอย่างรวม  การนับแบบบอร์ดา  แบบบักลิน  ระบบการลงคะแนนแบบมีเงื่อนไข คะแนนเสียงเสริม  วิธีกงดอร์แซ วีธีของโคปแลนด์  วิธีของด็อดจ์สัน  วิธีเคเมนี-ยัง  มินิแมกซ์  วิธีของแนนสัน  ระบบจัดลำดับคู่  วิธีชุลท์เซอ  บัตรลงคะแนนหลายรอบ  ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด  แบบหลายรอบในทันที (จัดลำดับความชอบ) วิธีของคูมส์  การตัดสินแบบเสียงข้างมาก  เกณฑ์เสียงข้างมาก  แบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า  ระบบการลงคะแนนแบบพิกัด  แบบคะแนนรวม  แบบสตาร์  ระบบสองรอบ  การตัดสินแบบปกติ 
ระบบสัดส่วน:  แบบเปรียบเทียบผลลัพธ์คู่ด้วยการถ่ายโอนคะแนนเสียง  สัดส่วนคู่  แฮร์-คลาร์ก  วิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด เว็บสเตอร์/แซ็งต์-ลากูว์  โดนต์  วิธีเหลือเศษสูงสุด  แบบสมาชิกผสม  บัญชีรายชื่อ  แบบถ่ายโอนคะแนนเสียงของชุลท์เซอ  แบบถ่ายโอนคะแนนเสียง 
ระบบกึ่งสัดส่วน:  ระบบคู่ขนาน  แบบเสียงเดียวโอนไม่ได้  แบบสะสม  แบบจำกัดคะแนนเสียง  แบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน  แบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วนมีลำดับ  แบบคะแนนอนุมัติตามความชอบ  ระบบสมาชิกเพิ่มเติม  แบบเสียงเดียวผสม  คะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม  แบบสมาชิกคู่  เขตกันดาร-เขตเมือง 
เกณฑ์:  เกณฑ์กงดอร์แซ  เกณฑ์ผู้แพ้แบบกงดอร์แซ  เกณฑ์ความคงที่  เกณฑ์ความเป็นอิสระของตัวโคลน  ความเป็นอิสระของตัวเลือกที่ไม่เกี่ยวข้องกัน  ความเป็นอิสระของตัวเลือกของสมิธ  เกณฑ์ผู้ที่ถูกจัดลำดับหลังจะกระทบกับผู้ที่ได้ลำดับแรก  เกณฑ์เสียงข้างมาก  เกณฑ์ผู้แพ้เสียงข้างมาก  Monotonicity criterion  เกณฑ์เสียงข้างมากร่วมกัน  หลักประสิทธิภาพแบบพาเรโต  เกณฑ์การเข้าร่วม  เกณฑ์คะแนนเสียงที่เหนือกว่า  เกณฑ์การแก้คะแนนเสมอ  เกณฑ์สมมาตรกลับด้าน  เกณฑ์ของสมิธ 
โควตา:  โควตาดรูป  โควตาฮาเกินบัค-บิชช็อฟ  โควตาแฮร์  โควตาอิมเปรีอาลี 
อื่นๆ:  บัตรลงคะแนน  เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ  คะแนนเสียงตามความชอบลำดับแรก  บัตรเสีย  การจับสลาก 
เปรียบเทียบ:  การเปรียบเทียบระบบลงคะแนน  ระบบการลงคะแนนในแต่ละประเทศ 
สถานีย่อย — โครงการ
การปลุกเสก

ผ้ายันต์นางกวักที่ได้รับการปลุกเสก
การปลุกเสก หมายถึง ร่ายมนตร์เพื่อทำให้ขลังหรือศักดิ์สิทธิ์ เช่น เสกน้ำมนต์ล้างหน้า เสกแป้งผัดหน้า
ในนิทานพื้นบ้านและนิยาย

ในเทพนิยายแบบดั้งเดิม บางครั้งสูตรเวทย์มนตร์อาจติดอยู่กับวัตถุ เมื่อมีการร่ายคาถา มันจะช่วยแปลงร่างวัตถุ ในเรื่องราวดังกล่าว คาถาจะติดอยู่กับ ไม้ กายสิทธิ์ที่ใช้โดยพ่อมด แม่มด และ แม่อุปถัมภ์ ตัวอย่างหนึ่งคือคาถาที่นางฟ้าแม่ทูนหัวของ ซินเดอเรลล่า เคยเปลี่ยนฟักทองให้เป็นโค้ช " Bibbidi-Bobbidi-Boo " ซึ่งเป็นคำคล้องจองไร้สาระที่สะท้อนถึงคาถาทางประวัติศาสตร์ที่จริงจังยิ่งขึ้น
การใช้และการตีความสมัยใหม่

การแสดงเวทมนตร์มักเกี่ยวข้องกับการใช้ภาษาเสมอ ไม่ว่าจะพูดออกมาดังๆ หรือไม่พูด คำพูดต่างๆ มักจะถูกใช้เพื่อเข้าถึงหรือชี้นำพลังเวทย์มนตร์ ใน The Magical Power of Words (1968) SJ Tambiah ให้เหตุผลว่าการเชื่อมโยงระหว่างภาษากับเวทมนตร์นั้นเกิดจากความเชื่อในความสามารถโดยธรรมชาติของคำพูดที่จะมีอิทธิพลต่อจักรวาล Bronisław Malinowski ใน Coral Gardens and their Magic (1935) เสนอแนะว่าความเชื่อนี้เป็นส่วนขยายของการใช้ภาษาขั้นพื้นฐานของมนุษย์เพื่ออธิบายสภาพแวดล้อมของเขา ซึ่ง "ความรู้เกี่ยวกับคำพูดที่ถูกต้อง วลีที่เหมาะสม และรูปแบบที่พัฒนาสูงขึ้นของ คำพูดทำให้มนุษย์มีอำนาจเหนือกว่าขอบเขตการกระทำส่วนตัวของเขาเอง”  การพูดด้วยเวทมนตร์จึงเป็นพิธีกรรมและมีความสำคัญต่อการแสดงเวทมนตร์มากกว่าการแสดงด้วยวาจา
ไม่ใช่ทุกคำพูดจะถือว่ามีมนต์ขลัง เฉพาะคำและวลีบางคำหรือคำที่พูดในบริบทเฉพาะเท่านั้นที่ถือว่ามีพลังเวทย์มนตร์  ภาษามหัศจรรย์ตามประเภทของคำพูดของ CK Ogden และ IA Richards (วัตถุมงคล) แตกต่างจากภาษาทางวิทยาศาสตร์เพราะเป็นภาษาเกี่ยวกับอารมณ์ และแปลงคำต่างๆ ให้เป็นสัญลักษณ์แทนอารมณ์ ในขณะที่คำในภาษาวิทยาศาสตร์เชื่อมโยงกับความหมายเฉพาะและอ้างถึงความเป็นจริงภายนอกที่เป็นรูปธรรม  ภาษาเวทย์มนตร์จึงเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในการสร้างอุปมาอุปไมยที่สร้างสัญลักษณ์และเชื่อมโยงพิธีกรรมเวทย์มนตร์เข้ากับโลก
มาลิโนฟสกี้ให้เหตุผลว่า "ภาษาแห่งเวทมนตร์เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มีการกำหนดและใช้เพื่อจุดประสงค์ที่แตกต่างไปจากชีวิตปกติอย่างสิ้นเชิง"  ภาษาทั้งสองรูปแบบมีความแตกต่างกันผ่านการเลือกใช้คำ ไวยากรณ์ รูปแบบ หรือโดยการใช้วลีหรือรูปแบบเฉพาะ เช่น การสวด มนต์ คาถา เพลง คำอวยพร หรือ บทสวด เป็นต้น รูปแบบภาษาศักดิ์สิทธิ์มักใช้คำและรูปแบบที่เก่าแก่เพื่อพยายามเรียกความบริสุทธิ์หรือ "ความจริง" ของ "ยุคทอง" ทางศาสนาหรือวัฒนธรรม การใช้ภาษาฮีบรูใน ศาสนายิว เป็นตัวอย่าง
แหล่งที่มาที่เป็นไปได้อีกประการหนึ่งของพลังของคำพูดคือความลับและความพิเศษเฉพาะตัว ภาษาศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากมีความแตกต่างมากพอจากภาษาทั่วไปจนไม่สามารถเข้าใจได้สำหรับประชากรส่วนใหญ่ และสามารถใช้ได้และตีความโดยผู้ประกอบวิชาชีพเฉพาะทางเท่านั้น ( นักมายากล นักบวช หมอผี หรือ อิหม่าม )   ในแง่นี้ Tambiah ให้เหตุผลว่าภาษาเวทย์มนตร์ละเมิดหน้าที่หลักของภาษา นั่นก็คือ การสื่อสาร  แต่ผู้ที่นับถือเวทมนตร์ยังคงสามารถใช้และให้คุณค่ากับหน้าที่มหัศจรรย์ของคำได้ โดยเชื่อในพลังโดยธรรมชาติของคำนั้นๆ และในความหมายที่พวกเขาต้องจัดเตรียมให้กับผู้ที่เข้าใจคำเหล่านั้น สิ่งนี้ทำให้ทัมเบียห์สรุปว่า "ความแตกต่างที่น่าทึ่งระหว่างภาษาศักดิ์สิทธิ์และภาษาดูหมิ่นซึ่งมีอยู่ตามข้อเท็จจริงทั่วไป ไม่จำเป็นต้องเชื่อมโยงกับความจำเป็นในการรวบรวมคำศักดิ์สิทธิ์ในภาษาพิเศษ"
ตัวอย่างเครื่องราง

เสน่ห์ทางเมตริกแองโกล-แซ็กซอน
Carmina Gadelica ซึ่งเป็นคอลเลกชัน บทกวีปากเปล่า ของเกลิค ซึ่งส่วนใหญ่มีเสน่ห์
Atharvaveda คอลเลกชันของมนต์เสน่ห์ และ Rigveda คอลเลกชันของ เพลงสวด หรือคาถา
ตำราพิธีกรรมของชาวฮิตไทต์
ปาปิริเวทมนตร์แห่งกรีก
Maqlû ข้อความคาถาอัคคาเดียน
เครื่องรางเมอร์สเบิร์ก คาถาเวทมนตร์ยุคกลางสองคาถา เครื่องรางที่เขียนด้วยภาษาเยอรมันสูงเก่า
Cyprianus เป็นคำทั่วไปสำหรับหนังสือ คาถาพื้นบ้านของชาวสแกนดิเนเวีย
ว้าวว้าว; หรือเพื่อนที่หายไปนาน
คาถาของ ชาวบาบิโลน
คาถา เมโสโปเตเมีย ถูกแต่งขึ้นเพื่อตอบโต้ทุกสิ่งตั้งแต่คาถา ( Maqlû ) ไปจนถึงศัตรูพืชในทุ่ง ( Zu-buru-dabbeda )
แม่มดสาวอัลซิน่าทำให้ตัวเองดูสวยงามใน ออร์แลนโด ฟูริโอโซ
ประวัติโดยสมบูรณ์ของเวทมนตร์ เวทมนตร์ และวิ Wellcome L0026620
ฆาตกรหั่นศพแห่งคลีฟแลนด์

| ฆาตกรหั่นศพแห่งคลีฟแลนด์ |
| --- | --- |
เจ้าพนักงานตำรวจงมหาชิ้นส่วนร่างกายมนุษย์ในลำน้ำคิงส์บิวรีเมื่อเดือนกันยายน 1936 ขณะทำคดีนี้
ภูมิหลัง
ชื่ออื่น: ฆาตกรหั่นศพแห่งคลีฟแลนด์,  ไอ้บ้าฆ่าหั่นศพที่ลำน้ำคิงส์บิวรี
การฆ่า
จำนวนผู้เสียหาย: 12–20 ราย
ห้วงเวลาฆ่า: 23 กันยายน ค.ศ. 1935–16 สิงหาคม ค.ศ. 1938
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ: คลีฟแลนด์  รัฐโอไฮโอ
วันถูกจับ: ยังไม่ถูกจับกุม
ฆาตกรหั่นศพแห่งคลีฟแลนด์ (อังกฤษ: Cleveland Torso Murderer) หรือ ไอ้บ้าฆ่าหั่นศพที่ลำน้ำคิงส์บิวรี (อังกฤษ: Mad Butcher of Kingsbury Run) เป็นฆาตกรต่อเนื่องที่ปัจจุบันก็ยังระบุตัวมิได้ ผู้ฆ่าชาวเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ไปอย่างน้อยสิบสองคน และชำแหละศพ ในคริสต์ทศวรรษ 1930
การฆ่า

จำนวนอย่างเป็นทางการสำหรับการฆ่าที่เชื่อว่าเป็นผลงานของฆาตกรหั่นศพแห่งคลีฟแลนด์นั้น คือ สิบสองครั้ง ผู้ตายทั้งสิบสองถูกฆ่าในระหว่างปี 1935 ถึง 1938 ทว่า งานวิจัยเมื่อเร็ว ๆ นี้ปรากฏว่าน่าจะเกิดขึ้นมากกว่านั้น พีเทอร์ แมริโล (Peter Merylo) หัวหน้าพนักงานสอบสวนแห่งเมืองคลีฟแลนด์ ว่า เมื่อประมวลคดีลักษณะเดียวกัน ที่เกิดในห้วงเวลาเดียวกัน คือ คริสต์ทศวรรษ 1920 ถึง 1950 และเกิดในละแวกเดียวกัน คือ เมืองคลีฟแลนด์ และยังส์ทาวน์ (Youngstown) รัฐโอไฮโอ และเมืองพิตส์เบิร์ก (Pittsburgh) รัฐเพนซิลเวเนีย (Pennsylvania) แล้ว น่าเชื่อว่า ฆาตกรหั่นศพแห่งคลีฟแลนด์ฆ่าคนมาแล้วมากกว่าสี่สิบคน ในบรรดาผู้ตายทั้งหมด มีสองคนที่โดดเด่นที่สุด คือ ผู้ตายนิรนามที่เรียกว่า "นางทะเลสาบ" (Lady of the Lake) เพราะพบศพแถวทะเลสาบเมื่อวันที่ 5 กันยายน 1934 และรอเบิร์ต รอเบิร์ตสัน (Robert Robertson) ที่พบศพเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 1950
ส่วนใหญ่ ศพของผู้ตายมักลอยน้ำมา และไม่อาจระบุอัตลักษณ์ได้จนปัจจุบัน แต่ผู้ตายบางราย เช่น รายที่ 2 ที่ 3 และที่ 8 พิสูจน์อัตลักษณ์แล้วพบว่า คือ เอ็ดเวิร์ด แอนแดรสซี (Edward Andrassy), ฟลอเรนซ์ พอลิลโล (Florence Polillo) และน่าจะเป็น โรส วอลเลส (Rose Wallace) ตามลำดับ และผู้ตายเป็นทั้งชายและหญิง แต่ส่วนใหญ่ปรากฏว่าเป็นชาวเมืองคลีฟแลนด์ชั้นล่างซึ่งเป็นผู้รับผลกระทบในยุคเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) เขาเหล่านั้นเชื่อว่าเป็น "คนยากผู้ใช้แรงงาน" (working poor) ซึ่งไร้บ้าน และอาศัยอยู่ที่เมืองแออัด (shanty town) เรียกว่า "แฟลตคลีฟแลนด์" (Cleveland Flats)
ฆาตกรหั่นศพผู้นี้ตัดศีรษะผู้ตายทุกคน และมักชำแหละศพพวกเขา บางทีผ่าครึ่งลำตัว แม้ผู้ตายส่วนใหญ่จะตายเพราะถูกตัดศีรษะแล้วก็ตาม ผู้ตายที่เป็นชายยังถูกตอนอวัยวะเพศด้วย ศพบางศพก็ปรากฏหลักฐานว่ามีการใช้สารเคมีใส่เข้าไป ศพทั้งหลายจะพบเมื่อเวลาผ่านไปยาวนานมากหลังการตายแล้ว บางทีเป็นปี บางทีนานกว่านั้น ส่งผลให้การพิสูจน์อัตลักษณ์แทบจะเป็นไปไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อส่วนศีรษะหายไปด้วย
ในระยะเวลาที่มีการรายงานถึงการฆ่าหั่นศพอย่างเป็นทางการนั้น อีเลียต เนส (Eliot Ness) ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยความปลอดภัยสาธารณะแห่งคลีฟแลนด์ (Public Safety Director of Cleveland) อันเป็นตำแหน่งที่มีอำนาจหน้าที่เหนือฝ่ายตำรวจ และฝ่ายช่วยเหลือประชาชน รวมถึงฝ่ายดับเพลิง งานสืบสวนของอีเลียตนั้นไม่ประสบความสำเร็จ แม้ว่าเขาจะได้ชื่อเสียงมากในการดำเนินคดี อัล คาโปน ก็ตาม อีเลียตดำรงตำแหน่งนั้นต่อไปกว่าสี่ปีหลังจากการฆ่าสงบลงแล้ว
ผู้ตาย > ผู้ที่น่าจะตายเนื่องในฆาตกรรมต่อเนื่องนี้

มีการถกกันว่า มีอีกหลายคนที่น่าจะถูกฆ่าเนื่องในฆาตกรรมต่อเนื่องนี้ ในจำนวนนั้น รายแรก เป็นสตรีนิรนาม ได้ชื่อว่า "นางทะเลสาบ" เพราะพบศพของเธอใกล้หาดยูคลิด บนชายฝั่งทะเลสาบเลกเอรี เมื่อวันที่ 5 กันยายน 1934 อันเป็นจุดเดียวกับที่พบศพของนาง ช เนื่องจากถูกพบก่อนใครเพื่อน จึงมีผู้เรียกศพของหญิงนี้ว่า "นางหมายเลข 0" (Victim Zero) ด้วย
ศพชายนิรนามศีรษะขาดอีกศพ พบอยู่ในรถไฟบรรทุก (boxcar) ที่เมืองนิวแคสเซิล (New Castle) รัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1936 ส่วนศพศีรษะขาดอีกสามราย พบอยู่ในรถไฟบรรทุกใกล้เมืองแมกคีส์ร็อกส์ (McKees Rocks) รัฐเดียวกัน เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 1940 ศพทั้งหมดมีร่องรอยบาดแผลอย่างเดียวกับในศพทั้งสิบสองข้างต้น มีศพถูกชำแหละอีกจำนวนหนึ่งพบอยู่ในหนองใกล้เมืองนิวแคสเซิล รัฐเพนซิลเวเนีย ในช่วงปี 1921 ถึง 1934 และปี 1939 ถึง 1942
อีกศพ ซึ่งพิสูจน์อัตลักษณ์แล้วว่าคือ รอเบิร์ต รอเบิร์ตสัน พบที่อาคารธุรกิจแถวแถนนดาเวนพอร์ต (Davenport Avenue) ซอย 2138 ในเมืองคลีฟแลนด์ เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 1950 ชายผู้นี้ถูกฆ่ามาแล้วหกถึงแปดสัปดาห์ก่อนพบ และศีรษะก็ถูกตัดไปโดยเจตนา