stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 5: ความเท่าเทียมทางเพศ

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 5 คือการ "บรรลุความเท่าเทียมระหว่างเพศ และเสริมอำนาจให้แก่สตรีและเด็กหญิง" Indicators include for example having suitable legal frameworks and the representation by women in รัฐสภาระดับชาติ or in local deliberative bodies. Numbers on การบังคับสมรส (forced marriage) and การขริบ/ตัดอวัยวะเพศหญิง (Female genital mutilation) are also included in another indicator.
เป้าหมายที่ 5 มีเป้าหมายย่อยเก้าเป้า และมีตัวชี้วัด 14 ตัวในการวัดความก้าวหน้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์หกเป้าประกอบด้วย (1) การยุติการเลือกปฏิบัติทุกรูปแบบที่มีต่อผู้หญิงและเด็กหญิงในทุกที่ (2) การขจัดความรุนแรงและการแสวงประโยชน์จากผู้หญิงและเด็กหญิง (3) การขจัดแนวปฏิบัติที่เป็นภัย อาทิ การแต่งงานในเด็กก่อนวันอันควรโดยการบังคับและการทำลายอวัยวะเพศหญิง (4) การเพิ่มคุณค่าต่อการดูแลแบบไม่ได้รับค่าจ้าง (unpaid work) และสนับสนุนความรับผิดชอบร่วมกันภายในครัวเรือน (5) การสร้างหลักประกันว่าผู้หญิงจะมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในการเป็นผู้นำและการตัดสินใจ และ (6) การสร้างหลักประกันว่าจะมีการเข้าถึงสิทธิและสุขภาพการเจริญพันธุ์โดยถ้วนหน้า
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สามเป้าประกอบด้วย (a) การดำเนินการปฏิรูปเพื่อให้ผู้หญิงมีสิทธิที่เท่าเทียมในทรัพยากรทางเศรษฐกิจ การเข้าเป็นเจ้าของที่ดิน (land tenure) และการบริการทางการเงิน (b) การเพิ่มพูนการใช้เทคโนโลยี (Enabling technology) เพื่อส่งเสริมการให้อำนาจแก่ผู้หญิง และ (c) การเลือกใช้และเสริมความเข้มแข็งแก่นโยบายและการบังคับใช้กฎระเบียบเพื่อความเสมอภาคระหว่างเพศ
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 6: น้ำสะอาดและสุขาภิบาล

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 6 คือการ "สร้างหลักประกันว่าจะมีการจัดการน้ำและสุขอนามัยสำหรับทุกคนอย่างยั่งยืน" โครงการตรวจสอบร่วม (Joint Monitoring Programme for and Sanitation; JMP) ของWHO และ UNICEF มีความรับผิดชอบในการตรวจสอบความก้าวหน้าในการบรรลุเป้าหมายย่อยสองเป้าแรกของเป้าหมายนี้ ตัวชี้วัดสำคัญของเป้าหมายนี้ประกอบด้วยสัดส่วนร้อยละของประชากรที่ใช้ประโยชน์น้ำดื่มที่จัดการอย่างปลอดภัยและเข้าถึงสุขาภิบาลที่จัดการอย่างปลอดภัย โครงการ JMP รายงานใน ค.ศ. 2017 ว่าคนจำนวน 4.5 พันล้านคนไม่มีการเข้าถึงการสุขาภิบาลที่จัดการอย่างปลอดภัย (Improved sanitation) ตัวชี้วัดอีกหนึ่งตัววัดสัดส่วนของน้ำเสียครัวเรือนกับอุตสาหกรรมที่ได้รับการบำบัดอย่างปลอดภัย
เป้าหมายที่ 6 มีเป้าหมายย่อยแปดเป้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์หกเป้าประกอบด้วย (1) น้ำดื่มที่ปลอดภัยและมีราคาที่สามารถซื้อหาได้ (2) การเข้าถึงสุขาภิบาลและสุขอนามัย (WASH) และการยุติการขับถ่ายในที่โล่ง (open defecation) (3) การยกระดับคุณภาพน้ำ (water quality) การบำบัดน้ำเสีย (wastewater treatment) และการนำกลับมาใช้ใหม่ (Reclaimed water) อย่างปลอดภัย (4) การเพิ่มประสิทธิภาพการใช้น้ำ (water-use efficiency) และสร้างหลักประกันในทรัพยากรน้ำจืด (5) การดำเนินการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำแบบองค์รวม (IWRM) และ (6) การปกป้องและฟื้นฟูระบบนิเวศที่เกี่ยวข้องกับแหล่งน้ำ
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สองเป้าประกอบด้วย (a) การขยายการสนับสนุนให้แก่ประเทศกำลังพัฒนาในด้านน้ำและสุขอนามัย และ (b) การสนับสนุนการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นในการบริหารจัดการน้ำและสุขอนามัย
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 7: พลังงานสะอาดในราคาที่ซื้อได้

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 7 คือการ "สร้างหลักประกันให้ทุกคนสามารถเข้าถึงพลังงานสมัยใหม่ที่ยั่งยืนและพึ่งพาได้ในราคาที่ย่อมเยา" ตัวชี้วัดหนึ่งของเป้าหมายนี้ดูที่สัดส่วนร้อยละของประชากรที่ไฟฟ้าเข้าถึง (มีความก้าวหน้าในการขยายการเข้าถึงบริการไฟฟ้าในหลายประเทศ เช่นอินเดีย บังกลาเทศ และเคนยา) ตัวชี้วัดอื่น ๆ มองที่ส่วนผสมของพลังงานทดแทนและประสิทธิภาพการใช้พลังงาน
เป้าหมายที่ 7 มีเป้าหมายย่อยห้าเป้า และมีตัวชี้วัดหกตัวในการวัดความก้าวหน้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์สามเป้าประกอบด้วย (1) การสร้างหลักประกันว่ามีการเข้าถึงพลังงานสมัยใหม่ (2) การเพิ่มสัดส่วนของพลังงานทดแทน และ (3) การเพิ่มการปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้พลังงานให้เพิ่มขึ้น 2 เท่า
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สองเป้าประกอบด้วย (a) การส่งเสริมการเข้าถึงการวิจัย เทคโนโลยี และการลงทุนในพลังงานที่สะอาด (Sustainable energy) และ (b) การขยายและพัฒนาการจัดส่งบริการพลังงาน (Energy system) ในประเทศกำลังพัฒนา
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 8: อาชีพและการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ดี

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 8 คือการ "ส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ต่อเนื่อง ครอบคลุม และยั่งยืน การจ้างงานเต็มที่ มีผลิตภาพ และการมีงานที่เหมาะสมสำหรับทุกคน" ตัวชี้วัดที่สำคัญของเป้าหมายนี้รวมถึงการเติบโตทางเศรษฐกิจในประเทศที่พัฒนาน้อยที่สุดและอัตราผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศจริงต่อหัว นอกจากนี้ยังมีอัตราการว่างงานเยาวชนและการบาดเจ็บเนื่องจากอาชีพ (occupational injury) หรือจำนวนผู้หญิงที่อยู่ในกำลังแรงงานเมื่อเทียบกับผู้ชาย
เป้าหมายที่ 8 มีเป้าหมายย่อย 12 เป้า บ้างกำหนดสำหรับ ค.ศ. 2030 บ้างสำหรับ ค.ศ. 2020 เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์สิบเป้าประกอบด้วย (1) การเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน (2) การบรรลุการมีผลิตภาพ (productivity) ทางเศรษฐกิจในระดับที่สูงขึ้นผ่านการทำให้หลากหลาย (Diversity (business)) การยกระดับเทคโนโลยี และนวัตกรรม (3) การส่งเสริมนโยบายที่สนับสนุนการสร้างงานและการเติบโตของวิสาหกิจ (4) การพัฒนาความมีประสิทธิภาพในการใช้ทรัพยากร (resource efficiency) ในการบริโภคและการผลิต (5) การบรรลุการจ้างงานเต็มที่และการมีงานที่สมควร (decent work) ที่มีการจ่ายที่เท่าเทียม (Equal pay for equal work) (6) การส่งเสริมการจ้างงาน การศึกษา และการฝึกอบรมเยาวชน (7) การขจัดทาสสมัยใหม่ (modern slavery) การค้ามนุษย์ (smuggling) และการใช้แรงงานเด็ก (child labour) (8) การปกป้องสิทธิแรงงานและส่งเสริมสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ปลอดภัย (9) การส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (Sustainable tourism) ที่เป็นผลดี และ (10) การเข้าถึงการธนาคาร การประกัน และบริการทางการเงิน (Financial services) โดยถ้วนหน้า
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สองเป้าประกอบด้วย (a) การเพิ่มเติมความช่วยเหลือเพื่อการค้า (Aid for Trade) และ (b) การพัฒนายุทธศาสตร์โลกสำหรับการจ้างงานในเยาวชน
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 9: อุตสาหกรรม นวัตกรรมและโครงสร้างพื้นฐาน

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 9 คือการ "สร้างโครงสร้างพื้นฐานที่มีความทนทาน ส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ครอบคลุมและยั่งยืน และส่งเสริมนวัตกรรม" ตัวชี้วัดของเป้าหมายนี้รวมถึงสัดส่วนของผู้ที่ทำงานในอุตสาหกรรมการผลิต ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีเครือข่ายมือถือ (mobile network) ครอบคลุม หรือที่เข้าถึงอินเตอร์เน็ต ตัวชี้วัดตัวหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศคือ "การปล่อย CO2 ต่อหน่วยมูลค่าเพิ่ม"
เป้าหมายที่ 9 มีเป้าหมายย่อยแปดเป้า และมีตัวชี้วัด 12 ตัวในการวัดความก้าวหน้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์ห้าเป้าประกอบด้วย (1) การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่ครอบคลุม ทนทาน และยั่งยืน (2) การส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ครอบคลุมและยั่งยืน (3) การเพิ่มการเข้าถึงบริการทางการเงินและตลาด (4) การยกระดับโครงสร้างพื้นฐานและอุตสาหกรรมเพื่อให้เกิดความยั่งยืน (5) การเพิ่มพูนการวิจัยและยกระดับเทคโนโลยีของภาคอุตสาหกรรม
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สามเป้าประกอบด้วย (a) การอำนวยความสะดวกการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่ยั่งยืนในประเทศกำลังพัฒนา (b) การสนับสนุนการพัฒนาเทคโนโลยีภายในประเทศและความหลากหลายของอุตสาหกรรม (c) การเพิ่มการเข้าถึงเทคโนโลยีด้านสารสนเทศและการสื่อสารโดยถ้วนหน้า
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 10: ลดความเหลื่อมล้ำ

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 10 คือการ "ลดความไม่เสมอภาคภายในประเทศและระหว่างประเทศ" ตัวชี้วัดที่สำคัญของเป้าหมายนี้รวมถึงความเหลื่อมล้ำของรายได้ เรื่องของเพศและความพิการ รวมถึงนโยบายเกี่ยวกับการอพยพและการเคลื่อนที่ของผู้คน ภัยคุกคามที่กำลังเกิดขึ้นต่อเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนนี้อันหนึ่งคือปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่ถูกพัฒนาขึ้นมา โดยเฉพาะในประเด็นที่เกี่ยวกับการประสบความสำเร็จทางเศรษฐกิจ การเมือง และสังคมในพื้นที่ศูนย์กลางความมั่งคั่งและความรู้
เป้าหมายที่ 10 มีเป้าหมายย่อยสิบเป้าเพื่อบรรลุผลภายใน ค.ศ. 2030 และมีตัวชี้วัดต่าง ๆ ในการวัดความก้าวหน้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์เจ็ดเป้าประกอบด้วย (1) การลดความเหลื่อมล้ำของรายได้ (Income inequality metrics) (2) การส่งเสริมความครอบคลุมด้านสังคม เศรษฐกิจ และการเมืองสำหรับทุกคน (3) การสร้างหลักประกันว่าจะมีโอกาสที่เท่าเทียม (equal opportunity) และขจัดการเลือกปฏิบัติ (4) การเลือกใช้นโยบายการคลังและสังคมที่ส่งเสริมความเสมอภาค (5) การพัฒนากฏระเบียบของตลาดการเงินและสถาบันการเงิน (6) การมีตัวแทนสำหรับประเทศกำลังพัฒนาในสถาบันการเงินมากขึ้น และ (7) นโยบายการอพยพที่มีความรับผิดชอบและการจัดการที่ดี
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สามเป้าประกอบด้วย (a) การปฏิบัติที่เป็นพิเศษและแตกต่างสำหรับประเทศกำลังพัฒนา (b) การสนับสนุนการให้ความช่วยเหลือเพื่อการพัฒนา (development aid) และการลงทุนในประเทศกำลังพัฒนาน้อยที่สุด และ (c) การลดค่าใช้จ่ายในการทำธุรกรรมของการส่งเงินกลับ (remittance) ประเทศของผู้อพยพ
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 11: นครและชุมชนยั่งยืน

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 11 คือการ "ทำให้เมืองและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์มีความครอบคลุม ปลอดภัย มีภูมิต้านทานและยั่งยืน" ตัวชี้วัดที่สำคัญของเป้าหมายนี้รวมถึงจำนวนของผู้คนที่อาศัยอยู่ในชุมชนแออัดในเขตเมือง สัดส่วนของประชากรเขตเมืองที่เข้าถึงการขนส่งสาธารณะได้อย่างสะดวก และปริมาณพื้นที่ปลูกสร้างต่อบุคคล
เป้าหมายที่ 11 มีเป้าหมายย่อยสิบเป้า และมีตัวชี้วัด 15 ตัวในการวัดความก้าวหน้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์เจ็ดเป้าประกอบด้วย (1) ที่อยู่อาศัยที่ปลอดภัยในราคาที่สามารถจ่ายได้ (2) ระบบคมนาคมขนส่งที่ยั่งยืน (sustainable transport) ในราคาที่สามารถจ่ายได้ (3) การพัฒนาเมืองให้ครอบคลุมและยั่งยืน (4) การปกป้องมรดกทางวัฒนธรรม (cultural heritage) และทางธรรมชาติ (natural heritage) ของโลก (5) การลดผลกระทบการสูญเสียที่เกิดจากภัยพิบัติตามธรรมชาติ (6) การลดผลกระทบของเมืองต่อสิ่งแวดล้อม และ (7) การจัดให้มีการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะสีเขียวที่ปลอดภัยและครอบคลุม
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สามเป้าประกอบด้วย (a) การเสริมความแข็งแกร่งของการวางแผนการพัฒนาในระดับชาติและระดับภูมิภาค (b) การดำเนินการตามนโยบายเพื่อนำไปสู่ความครอบคลุม ความมีประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากร (resource efficiency) และการลดความเสี่ยงต่อภัยพิบัติ (disaster risk reduction) และ (c) การสนับสนุนประเทศพัฒนาน้อยที่สุดในการสร้างอาคารที่ยั่งยืนและทนทาน
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 12: การบริโภคและการผลิตอย่างรับผิดชอบ

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 12 คือการ "สร้างหลักประกันให้มีรูปแบบการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน" ตัวชี้วัดหนึ่งคือจำนวนของเครื่องมือเชิงนโยบายระดับชาติที่ส่งเสริมรูปแบบการผลิตและการบริโภคอย่างยั่งยืน (sustainable consumption) อีกตัวเช่นเงินอุดหนุนเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ในระดับโลก การกระทำอื่น ๆ ที่อาจช่วยบรรลุเป้าหมายนี้คือการเพิ่ม[[การรีไซเคิลในครัวเรือนและการลดการพึ่งพาในการค้าขยะพลาสติกในระดับโลก (global waste trade)
เป้าหมายที่ 12 มีเป้าหมายย่อย 11 เป้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์แปดเป้าประกอบด้วย (1) การดำเนินการให้เป็นผลตามกรอบการดำเนินงานระยะ 10 ปี ว่าด้วยการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน (2) การบรรลุการจัดการที่ยั่งยืนและการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างมีประสิทธิภาพ (3) การลดขยะเศษอาหารต่อหัวของโลกลงครึ่งหนึ่งในระดับค้าปลีกและผู้บริโภคและลดการสูญเสียอาหารจากกระบวนการผลิตและห่วงโซ่อุปทาน รวมถึงการสูญเสียหลังการเก็บเกี่ยว (4) การบรรลุเรื่องการจัดการสารเคมีและของเสียทุกชนิดตลอดวงจรชีวิตของสิ่งเหล่านั้นด้วยวิธีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม (5) การลดการเกิดของเสียโดยให้มีการป้องกัน การลดปริมาณ การใช้ซ้ำ และการนำกลับมาใช้ใหม่ (6) การสนับสนุนให้บริษัทรับแนวปฏิบัติที่ยั่งยืนไปใช้ (7) การส่งเสริมแนวปฏิบัติด้านการจัดซื้อจัดจ้าง (procurement) ของภาครัฐที่ยั่งยืน และ (8) การสร้างหลักประกันว่าประชาชนในทุกแห่งมีข้อมูลที่เกี่ยวข้องและความตระหนัก (awareness) ถึงการพัฒนาที่ยั่งยืน
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สามเป้าประกอบด้วย (a) การสนับสนุนประเทศกำลังพัฒนาในการเสริมความแข็งแกร่งของขีดความสามารถด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (b) การพัฒนาและใช้เครื่องมือติดตามผลกระทบการพัฒนาที่ยั่งยืน และ (c) การขจัดการบิดเบือนทางการตลาด เช่นการอุดหนุนเชื้อเพลิงฟอสซิล (fossil fuel subsidies) ที่นำไปสู่การบริโภคที่สิ้นเปลือง
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 13: การปฏิบัติการเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 13 คือการ "ปฏิบัติการอย่างเร่งด่วนเพื่อต่อสู้การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและผลกระทบที่เกิดขึ้นผ่านการควบคุมการปล่อยแก๊สและการส่งเสริมการพัฒนาพลังงานทดแทน" ใน ค.ศ. 2021 ถึง 2023 คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) เผยแพร่รายงานการประเมินครั้งที่ 6 ซึ่งประเมินข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์ เทคนิค และเศรษฐกิจสังคมที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
เป้าหมายที่ 13 มีเป้าหมายย่อยห้าเป้าภายใน ค.ศ. 2030 ซึ่งครอบคลุมถึงประเด็นการรับมือต่อสภาพภูมิอากาศ เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์สามเป้าประกอบด้วย (1) การเสริมภูมิต้านทานและขีดความสามารถในการปรับตัว (adaptive capacity) ต่อภัยพิบัติที่เกี่ยวข้องกับภูมิอากาศ (2) การบูรณาการมาตรการด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในในนโยบายและการวางแผน
และ (3) การเสริมสร้างความรู้และขีดความสามารถ (Capacity building) ในเรื่องการลดปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สองเป้าประกอบด้วย (a) การดำเนินการให้เกิดผลตามกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (UNFCCC) และ (b) การส่งเสริมกลไกที่จะเพิ่มขีดความสามารถในการวางแผนและการบริหารจัดการที่เกี่ยวข้อง
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 14: การใช้ทรัพยากรในมหาสมุทรอย่างยั่งยืน

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 14 คือการ "อนุรักษ์และใช้ประโยชน์จากมหาสมุทร ทะเล และทรัพยากรทางทะเล (Marine resources) อย่างยั่งยืนเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน" ความพยายามที่จะปกป้องมหาสมุทร สิ่งแวดล้อมทางทะเล และชาวประมงพื้นบ้านในปัจจุบันยังไม่สนองต่อความจำเป็นในการปกป้องทรัพยากรเหล่านี้ อุณหภูมิมหาสมุทร (Ocean temperature) ที่สูงขึ้นและออกซิเจนในมหาสมุทรที่ลดลง (Ocean deoxygenation) พร้อมกับการกลายเป็นกรดของมหาสมุทรคือ สามสหายมรณะ ของแรงกดดันจากการเปลี่ยงแปลงสภาพภูมิอากาศต่อสิ่งแวดล้อมทางทะเล
เป้าหมายที่ 14 มีเป้าหมายย่อยสิบเป้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์เจ็ดเป้าประกอบด้วย (1) การลดมลพิษทางทะเล (marine pollution) (2) การปกป้องและฟื้นฟูระบบนิเวศ (3) การลดการกลายเป็นกรดของมหาสมุทร (4) การประมงอย่างยั่งยืน (Sustainable fishery) (5) การอนุรักษ์พื้นที่ทางทะเลและชายฝั่ง (6) การยับยั้งรูปแบบการอุดหนุนที่ส่งเสริมให้เกิดการประมงเกินขีดจำกัด และ (7) การเพิ่มผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากการใช้ทรัพยากรทางทะเลอย่างยั่งยืน
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สามเป้าประกอบด้วย (a) การเพิ่มความรู้ การวิจัย และเทคโนโลยีทางวิทยาศาสตร์เพื่อจะพัฒนาความอุดมสมบูรณของมหาสมุทร (b) การสนับสนุนชาวประมงพื้นบ้านรายเล็ก (Artisanal fishing) และ (c) การนำกฎหมายที่สะท้อนในกฎหมายทะเล (Law of the sea) นานาชาติมาปฏิบัติและบังคับใช้ ตัวชี้วัดตัวหนึ่ง (14.1.1b) ในเป้าหมายที่ 14 เกี่ยวข้องกับการลดผลกระทบจากมลพิษพลาสติกทางทะเล (marine plastic pollution) โดยเฉพาะ
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 15: การใช้ที่ดินอย่างยั่งยืน

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 15 คือการ "ปกป้อง ฟื้นฟู และสนับสนุนการใช้ระบบนิเวศบนบกอย่างยั่งยืน จัดการป่าไม้อย่างยั่งยืน ต่อสู้การกลายสภาพเป็นทะเลทราย หยุดการเสื่อมโทรม (environmental degradation) ของที่ดินและฟื้นสภาพดิน และหยุดยั้งการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ (biodiversity loss)" ตัวอย่างของตัวชี้วัดของเป้าหมายนี้เช่นสัดส่วนของพื้นที่ป่าที่คงเหลือ การกลายสภาพเป็นทะเลทราย และความเสี่ยงการสูญพันธุ์ของสปีชีส์
เป้าหมายที่ 15 มีเป้าหมายย่อย 12 เป้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์เก้าเป้าประกอบด้วย (1) การอนุรักษ์และการฟื้นฟูระบบนิเวศบนบกและในน้ำจืด (2) การหยุดยั้งการตัดไม้ทำลายป่าและฟื้นฟูป่าที่เสื่อมโทรม (3) การต่อสู้การกลายสภาพเป็นทะเลทราย (desertification) และฟื้นฟูแผ่นดินที่เสื่อมโทรม (4) การสร้างหลักประกันว่าจะมีการอนุรักษ์ระบบนิเวศภูเขา (5) การปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพและแหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติ (6) การปกป้องการเข้าถึงทรัพยากรพันธุกรรมอย่างเท่าเทียมและการแบ่งปันผลประโยชน์อย่างเป็นธรรม (7) การยุติการล่า (poaching) และการขนย้ายชนิดพันธุ์คุ้มครอง (8) การป้องกันชนิดพันธุ์รุกรานต่างถิ่น (invasive species) ในระบบนิเวศบกและน้ำ และ (9) การบูรณาการระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพเข้าไปสู่การวางแผนของรัฐบาล
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สามเป้าประกอบด้วย (a) การเพิ่มทรัพยากรทางการเงินเพื่อการอนุรักษ์และการใช้ความหลากหลายทางชีวภาพและระบบนิเวศอย่างยั่งยืน (b) แหล่งเงินทุนและการสนับสนุนเงินแก่การจัดการป่าไม้อย่างยั่งยืน (sustainable forest management) 
และ (c) การต่อสู้กับการบุกรุกล่าและการเคลื่อนย้ายทั่วโลก
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 16: สันติภาพ ความยุติธรรม และสถาบันเข้มแข็ง

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 16 คือการ "ส่งเสริมสังคมที่สงบสุขและครอบคลุมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ให้ทุกคนเข้าถึงความยุติธรรม และสร้างสถาบันที่มีประสิทธิภาพ รับผิดชอบ และครอบคลุมในทุกระดับ" ตัวอย่างของตัวชี้วัดของเป้าหมายนี้เช่นอัตราการลงทะเบียนการเกิดและความแพร่หลายของการให้สินบน (bribery)
เป้าหมายที่ 16 มีเป้าหมายย่อย 12 เป้า เป้าหมายย่อยเชิงผลลัพธ์สิบเป้าประกอบด้วย (1) การลดความรุนแรง (2) การยุติการข่มแหง การใช้หาประโยชน์ การค้า (Trafficking of children) และความรุนแรงที่มีต่อเด็ก (3) การส่งเสริมนิติธรรมและสร้างหลักประกันว่าจะมีการเข้าถึงความยุติธรรมอย่างเท่าเทียม (4) การต่อสู้กับอาชญากรรมที่จัดตั้งในลักษณะองค์กร (organized crime) และการลักลอบเคลื่อนย้ายอาวุธและเงิน (Illicit financial flows) (5) การลดการทุจริตและการรับสินบน (6) การพัฒนาสถาบันที่มีประสิทธิผล มีความรับผิดชอบ และโปร่งใส (7) การสร้างหลักประกันว่าจะมีกระบวนการตัดสินใจที่มีความรับผิดชอบ ครอบคลุม มีส่วนร่วม และมีความเป็นตัวแทน (8) การเสริมความแข็งแกร่งของการมีส่วนร่วมในสถาบันโลกาภิบาล (global governance) (9) การจัดให้มีเอกลักษณ์ทางกฎหมายสำหรับทุกคน และ (10) การสร้างหลักประกันว่าสาธารณชนสามารถเข้าถึงข้อมูลและมีการปกป้องเสรีภาพขั้นพื้นฐาน (fundamental rights)
เป้าหมายย่อยที่เกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย สองเป้าประกอบด้วย (a) การเสริมความแข็งแกร่งของสถาบันระดับชาติเพื่อจะป้องกันความรุนแรงและต่อสู้กับการก่อการร้ายและอาชญากรรม และ (b) การส่งเสริมและบังคับใช้กฎหมายและนโยบายที่ไม่เลือกปฏิบัติ
เป้าหมาย > รายการเป้าหมายทั้ง 17 เป้าหมายและเป้าหมายย่อยกับตัวชี้วัด > เป้าหมายที่ 17: การร่วมมือกันเพื่อเป้าหมาย

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 17 คือการ "เสริมความเข้มแข็งให้แก่กลไกการดำเนินงานและฟื้นฟูหุ้นส่วนความร่วมมือระดับโลกเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน" การเพิ่มความร่วมมือระดับนานาชาติ (Multilateralism) ถูกมองว่าเป็นสิ่งสำคัญในการบรรลุเป้าหมายทั้ง 16 เป้าที่เหลือ การพัฒนาหุ้นส่วนของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่หลากหลายเพื่อแบ่งปันความรู้ ความเชี่ยวชาญ เทคโนโลยี และการสนับสนุนทางการเงินเป็นสิ่งสำคัญต่อความสำเร็จโดยรวมของเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน เป้าหมายนี้รวมถึงการพัฒนาความร่วมมือเหนือ-ใต้และใต้-ใต้ (South-South Cooperation) และกล่าวถึงหุ้นส่วนมหาชน-เอกชนที่ภาคประชาสังคมเข้ามามีส่วนร่วมโดยเฉพาะ
เป้าหมายที่ 17 เป็นวิสัยทัศน์เพื่อการค้าที่เที่ยงธรรมและดียิ่งขึ้น รวมถึงการประสานงานริเริ่มลงทุนข้ามพรมแดนในการส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืน เป้าหมายนี้เกี่ยวกับการเสริมความแข็งแกร่งและความคล่องตัวของความร่วมมือระหว่างรัฐชาติ ไม่ว่าจะเป็นประเทศกำลังพัฒนาหรือพัฒนาแล้ว โดยใช้เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นกรอบงานและวิสัยทัศน์ร่วมกันเพื่อให้นิยามวิถีทางร่วมมือกันเดินไปข้างหน้า และพยายามส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศและระบบการทำการค้าที่เที่ยงธรรม เป้าหมายที่ 17 มีเป้าหมายย่อย 19 เป้าที่จะบรรลุภายใน ค.ศ. 2030 โดยแบ่งออกเป็นห้าหมวดหมู่อันประกอบด้วยประเด็นการเงิน เทคโนโลยี การเสริมสร้างขีดความสามารถ การค้า และเชิงระบบ และมีตัวชี้วัด 25 ตัวในการวัดความก้าวหน้า เป้าหมายย่อยเหล่านี้ทั้งหมดเกี่ยวกับวิธีการในการบรรลุเป้าหมาย
ประเด็นตัดขวางและการประสานพลัง

ในการบรรลุการพัฒนาอย่างยั่งยืน ทั้งสามแง่มุมหรือมิติจะต้องผสานเข้าด้วยกัน กล่าวคือมิติทางด้านเศรษฐกิจ การเมืองสังคม และสิ่งแวดล้อม ทั้งหมดล้วนมีความสำคัญในขั้นวิกฤตและพึ่งพาซึ่งกันและกัน ความก้าวหน้าจะเกิดขึ้นได้จำเป็นต้องมีการวิจัยแบบสหวิทยาการ (multidisciplinary) และข้ามสาขาวิชา (Transdisciplinarity) ตลอดทั้งสามภาคส่วน ซึ่งกลายเป็นความยากลำบากเมื่อรัฐบาลของประเทศหลัก ๆ ไม่สามารถสนับสนุนได้
ประเด็นตัดขวางต่าง ๆ ประกอบด้วยความเท่าเทียมทางเพศ การศึกษา วัฒนธรรม และสุขภาพเป็นต้น ประเด็นเหล่านี้เป็นเพียงกลุ่มตัวอย่างของความเชื่อมโยงระหว่างกันต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่ในเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน
ประเด็นตัดขวางและการประสานพลัง > ความเท่าเทียมทางเพศ

ฉันทมติในวงกว้างระบุว่าเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนเหล่านี้ล้วนจะหยุดชะงักหากไม่ให้ความสำคัญหรือจัดการอย่างเป็นองค์รวมแก่การเพิ่มอำนาจของผู้หญิงและความเท่าเทียมระหว่างเพศ เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนมุ่งให้ทั้งผู้กำหนดนโยบายและผู้บริหารหรือคณะกรรมการบอร์ดภาคเอกชนทำงานร่วมกันเพื่อความเท่าเทียมทางเพศ หลายองค์กรไม่ว่าจะเป็นองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ (OECD) องค์การเพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติ หรือสภาบำนาญและการลงทุนโลก (World Pensions & Investments Forum) กล่าวถึงผลบวกที่การลงทุนในผู้หญิงและเด็กผู้หญิงจะมีต่อเศรษฐกิจ การลงทุนในผู้หญิงในระดับชาติและระดับโลกมักเกินขอบเขตที่กำหนดไว้ในตอนแรก
ความเท่าเทียมทางเพศเป็นประเด็นหลักในกรอบของเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน โดยสร้างหลักประกันให้ข้อมูลที่เก็บมานั้นแยกย่อยตามเพศอย่างมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
ประเด็นตัดขวางและการประสานพลัง > การศึกษาและวัฒนธรรม

มีการกล่าวถึงการศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน (ESD) อย่างชัดเจนในเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 4 เป้าหมายย่อยที่ 7 ที่เกี่ยวกับการศึกษา ยูเนสโกส่งเสริมให้การศึกษาเพื่อความเป็นพลเมืองโลก (Global citizenship education; GCED) เป็นแนวทางเสริม การศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นสิ่งสำคัญต่อเป้าหมายที่เหลือทั้ง 16 เป้า
มีการกล่าวถึงวัฒนธรรมอย่างชัดเจนในเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 11 เป้าหมายย่อยที่ 4 ("เสริมความพยายามที่จะปกป้องและคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมและทางธรรมชาติของโลก") อย่างไรก็ตาม วัฒนธรรมเป็นประเด็นตัดขวางเพราะส่งผลกับเป้าหมายหลายเป้า ตัวอย่างเช่น วัฒนธรรมมีบทบาทในเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมและความยืดหยุ่น (ในเป้าหมายที่ 11 12 และ 16) ความรุ่งเรืองและความเป็นอยู่ (ในเป้าหมายที่ 8) ความครอบคลุมและการมีส่วนร่วม (ในเป้าหมายที่ 11 และ 16)
ประเด็นตัดขวางและการประสานพลัง > สุขภาพ

เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนเป้าที่ 1 ถึง 6 กล่าวถึงความเหลื่อมล้ำทางสุขภาพ (health disparities) โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนา กล่าวคือประเด็นสำคัญเกี่ยวกับสาธารณสุขโลก (Global health) ความยากจน  ความหิวโหยกับความมั่นคงทางอาหาร สุขภาพ การศึกษา ความเท่าเทียมทางเพศกับการเพิ่มอำนาจของผู้หญิง (women's empowerment) และน้ำกับการสุขาภิบาล.
เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนหลายเป้าเชื่อมโยงกับสาธารณสุขในหลากหลายแง่มุม:
เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 1: การอยู่ใต้เส้นความยากจนส่งผลให้มีสุขภาพที่แย่กว่า และอาจแย่ยิ่งกว่าสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในประเทศกำลังพัฒนาที่ความยากจนขั้นรุนแรงมีอยู่มาก เด็กที่เกิดมายากจนมีโอกาสเสียชีวิตก่อนอายุห้าปีมากกว่าเด็กที่เกิดในครอบครัวร่ำรวยถึงสองเท่า
เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 2: ความหิวโหยและทุพโภชนาการที่เกิดจากปัญหาเชิงระบบส่งผลเลวร้ายขั้นสูงสุดต่อความมั่นคงทางอาหาร ประมาณการระหว่าง ค.ศ. 2014 - 2016 ชี้ว่าประชากรร้อยละ 12.9 ในประเทศกำลังพัฒนาประสบกับการขาดสารอาหาร
เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 4 และ 5: ความเที่ยงธรรมทางการศึกษา (Educational equity) ยังไม่เกิดขึ้นทั่วโลก การขาดการศึกษาสามารถนำไปสู่สุขภาพที่แย่ลงและขัดขวางความพยายามด้านสาธารณสุข งานปริทัศน์เป็นระบบและวิเคราะห์อภิมานชิ้นหนึ่งชี้ว่าเด็กที่มีบุพการีไร้การศึกษามีอัตรารอดชีวิตต่ำกว่าเด็กที่เกิดมามีบุพการีที่มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาขึ้นไป
ประเด็นตัดขวางและการประสานพลัง > การประสานพลัง

การประสานพลังระหว่างเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็น "ศัตรูที่ดีของผลได้เสียต่าง ๆ" ในกรณีของเป้าหมายที่ 13 เกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ IPCC ชี้ให้เห็นถึงการประสานพลังระหว่างเป้าหมายที่ 3 (สุขภาพ) 7 (พลังงานสะอาด) 11 (นครและชุมชน) 12 (การบริโภคและการผลิตอย่างรับผิดชอบ) และ 14 (มหาสมุทร)
ในการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ 13 และอื่น ๆ จะต้องมีการลงทุนระยะยาวอย่างต่อเนื่องในนวัตกรรมสีเขียว เพื่อลดคาร์บอน (Decarbonization) ในทุนกายภาพ กล่าวคือโครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงาน อุตสาหกรรม และคมนาคม และสร้างหลักประกันความยืดหยุ่นต่อสภาพภูมิอากาศในอนาคตที่เปลี่ยนไป เพื่ออนุรักษ์และเสริมทุนธรรมชาติ (natural capital) กล่าวคือป่าไม้ มหาสมุทร และพื้นที่ชุ่มน้ำ และเพื่อฝึกอบรมให้คนทำงานในเศรษฐกิจที่เป็นกลางต่อสภาพภูมิอากาศ