stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เยโรโบอัม
แหล่งข้อมูลอื่น

Jeroboam at the Jewish Encyclopedia
| ก่อนหน้า |  | เยโรโบอัม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาโลมอน, เรโหโบอัม |  | กษัตริย์แห่งอิสราเอล (เผ่าเอฟราอิม) กษัตริย์แห่งยูดาห์ร่วมสมัย: เรโหโบอัม, อาบียัม, อาสา  (931–910 ปีก่อนคริสตกาล) |  | นาดับ |
| ด ค กกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ |
| --- | --- |
 เชื้อสายของดาวิด  กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์  มัคคาบี 
อิสราเอล(สหราชาธิปไตย):  ซาอูล  อิชโบเชท  ดาวิด  ซาโลมอน 
อิสราเอล(ราชอาณาจักรเหนือ):  เยโรโบอัมที่ 1  นาดับ  บาอาชา  เอลาห์  ศิมรี   ทิบนี  อม-รี  อาหับ (เยเซเบล)  อาหัสยาห์  เยโฮรัม  เยฮู  เยโฮอาหาส  เยโฮอาช  เยโรโบอัมที่ 2  เศคาริยาห์  ชัลลูม  เมนาเฮม  เปคาหิยาห์  เปคาห์  โฮเชยา 
ยูดาห์(ราชอาณาจักรใต้):  เรโหโบอัม  อาบียัม  อาสา  เยโฮชาฟัท  เยโฮรัม  อาหัสยาห์  อาธาลิยาห์  โยอาช  อามาซิยาห์  อุสซียาห์  โยธาม  อาหัส  เฮเซคียาห์  มนัสเสห์  อาโมน  โยสิยาห์  เยโฮอาหาส  เยโฮยาคิม  เยโคนิยาห์  เศเดคียาห์ 
ยูเดีย(ราชวงศ์ฮัสโมเนียน):  ซีโมนธัสสี  ยอห์นฮีร์กัน  Aristobulus I  Alexander Jannaeus  Salome Alexandra  Hyrcanus II  Aristobulus II  Antigonus II Mattathias 
ดูเพิ่ม:  ประมุขภาพของชาวยิว  รายชื่อผู้นำชาวยิวในดินแดนแห่งอิสราเอล
เมารู ฌอบ ปงชิส ฌูนีโยร์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เมารู ฌอบ ปงชิส ฌูนีโยร์
วันเกิด:   (1989-12-10) 10 ธันวาคม ค.ศ. 1989 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  กาโนอัส บราซิล
ส่วนสูง:  1.73 m (5 ft 8 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011 |  เมโตรโปลีตานู |  0 |  (0) |
| 2012 |  ดีนาโมมินสค์ |  0 |  (0) |
| 2012 |  เอ็กซ์วี เดอ อินไดอัล |  0 |  (0) |
| 2012–2014 |  เมโตรโปลีตานู |  31 |  (9) |
| 2013 |  → อิงเตร์นาซีโยนัล (ยืมตัว) |  5 |  (2) |
| 2013 |  → อาเบเซ (ยืมตัว) |  8 |  (1) |
| 2014–2016 |  กรีซียูมา |  38 |  (4) |
| 2016 |  → โอแอสชี (ยืมตัว) |  24 |  (0) |
| 2016 |  → ช็อนนัมดรากอนส์ (ยืมตัว) |  7 |  (0) |
| 2017 |  เอฟซีโซล |  9 |  (0) |
| 2017–2018 |  อาวาอี |  16 |  (0) |
| 2019 |  เฟโรวียารียา |  10 |  (2) |
| 2019 |  พีที ประจวบ |  14 |  (2) |
| 2020 |  CRB |  8 |  (0) |
| 2020 |  Ferroviária |  5 |  (1) |
| 2020–2021 |  Vila Nova |  9 |  (1) |
| 2021 |  Novo Hamburgo |  5 |  (0) |
| 2021 |  EC São Bernardo |  4 |  (1) |
| 2021 |  Botafogo da Paraíba |  2 |  (1) |
| 2021 |  Aimoré |  9 |  (0) |
| 2022 |  Uberlândia |  5 |  (0) |
| 2022 |  EC São Bernardo |  3 |  (0) |
| 2022 |  พีที ประจวบ |  6 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
เมารู ฌอบ ปงชิส ฌูนีโยร์ (โปรตุเกส: Mauro Job Pontes Júnior; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1989 —) หรือ เมารีญู (Maurinho) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นตำแหน่งกองหน้า โดยเคยมาเล่นให้กับพีที ประจวบ 2 ครั้งในปี ค.ศ. 2019 และ ค.ศ. 2022
สโมสรอาชีพ

ในวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เมาริญญูได้ย้ายมาพีที ประจวบ ในไทยลีก
เกียรติประวัติ

ไทยลีกคัพ: 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

Maurinho ที่ kleague.com
เลกงต์ด็อฟมาน

ฮอฟมันน์
เลกงต์ด็อฟมาน (ฝรั่งเศส: Les contes d'Hoffmann) เป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ความยาว 3 องก์ โดยฌัก ออแฟนบัก ดัดแปลงจากเรื่องสั้นหลายเรื่องของ อี. ที. เอ. ฮอฟมันน์ (1776 – 1822) นักเขียนชาวเยอรมัน ผู้แต่งเรื่อง "นัทแครกเกอร์กับราชาหนู" ซึ่งเป็นต้นฉบับของอุปรากร เดอะนัทแครกเกอร์  โดยนำมาจากเรื่อง Die Gesellschaft im Keller, Der Sandmann, Die Abendteuer der Sylvester-Nacht, Rath Krespel, และ Das verlorene Spiegelbild เป็นเรื่องราวแฟนตาซีเกี่ยวกับความผิดหวังในความรักของฮอฟมานน์ ที่มีกับตุ๊กตากลไกชื่อโอลิมเปีย, กับโสเภณีชื่อกุยเลียตตา และกับเด็กสาวชื่อแอนโทเนีย
ออแฟนบักได้ทดลองซ้อมแสดงอุปรากรเรื่องนี้ครั้งแรกที่บ้านของเขาในปารีส เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1879 และได้เสียชีวิตก่อนที่อุปรากรนี้จะออกแสดงจริง อุปรากรเรื่องนี้ได้ออกแสดงที่โรงละครออเปรา-กอมิก (Opéra-Comique) ใกล้กับโรงอุปรากรปาแลการ์นีเย เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1881
ผลงานประพันธ์ที่ได้รับความนิยมจากอุปรากรเรื่องนี้ เป็นท่อนบาคาโรล (Barcarolle) หรืออาเรียจากองก์ที่สอง ที่ชื่อว่า Belle nuit, ô nuit d'amour บรรยายเรื่องราวของกุยเลียตตา อาเรียบทนี้เดิมออแฟนบักไม่ได้แต่งขึ้นสำหรับอุปรากรเรื่องนี้ แต่ได้แต่งไว้หลายปีก่อนหน้านั้นสำหรับอุปรากรเรื่อง Die Rheinnixen (Les fées du Rhin) ในปี ค.ศ. 1864  แต่ Ernest Guiraud ซึ่งเข้ามาสานงานต่อจากออแฟนบัก ได้นำผลงานเก่ามาใช้กับอุปรากรเรื่องนี้ และกลายเป็นงานที่ได้รับความนิยม  ได้ปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่นในภาพยนตร์ Life Is Beautiful และ Titanic  และนำมาดัดแปลงเป็นเพลงของเอลวิส เพรสลีย์ ชื่อเพลง "Tonight Is So Right For Love"
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Les contes d'Hoffmann ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Les contes d'Hoffmann ที่ โครงการกูเทนแบร์ก : libretto of a modified version (as first performed in the USA) in French and English
Offenbach - Barcarolle , from 'The Tales of Hoffmann'
เยโฮรัมแห่งยูดาห์

กษัตริย์แห่งยูดาห์
| เยโฮรัม |
| --- | --- |
เยโฮรัมจากหนังสือโปรมป์ตูอาริอูงอีโกนูงอีงซิงนิออรูงโดยกีโยม รูเย (ค.ศ. 1553)
กษัตริย์แห่งยูดาห์
ครองราชย์: ป. 853 – 849 ปีก่อนคริสตกาล (ครองราชย์ร่วมกับเยโฮชาฟัท)   ป. 849 – 842 ปีก่อนคริสตกาล (ครองราชย์พระองค์เดียว)
ก่อนหน้า: เยโฮชาฟัท
ถัดไป: อาหัสยาห์

ประสูติ: ป. 882 ปีก่อนคริสตกาล
สวรรคต: ป. 842 ปีก่อนคริสตกาล (39 หรือ 40 พรรษา)
ฝังพระศพ: นครดาวิด
คู่อภิเษก: อาธาลิยาห์
พระราชบุตร: อาหัสยาห์   เยโฮเชบา
ราชวงศ์: ราชวงศ์ดาวิด
พระราชบิดา: เยโฮชาฟัท
เยโฮรัม (อังกฤษ: Jehoram; ฮีบรู: יְהֹורָם, อักษรโรมัน: Yəhōrām, แปลว่า "พระยาห์เวห์ทรงเป็นที่สรรเสริญ") หรือ โยรัม (อังกฤษ: Joram; ฮีบรู: יוֹרָם, อักษรโรมัน: Yōrām; กรีก: Ἰωράμ, อักษรโรมัน: Ioram; ละติน: Joram หรือ Ioram) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 5 ของราชอาณาจักรยูดาห์ เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์เยโฮชาฟัท เยโฮรัมขึ้นครองราชย์ขณะพระชนมายุ 32 พรรษาและครองราชย์เป็นเวลา 8 ปี (2 พงศ์กษัตริย์ 8:17, 2 พงศาวดาร 21:20) พระองค์ประชวรในช่วง 2 ปีสุดท้ายของรัชสมัย (2 พงศาวดาร 21:18-19)
พระนาม

พระนามเยโฮรัมสร้างความสับสนในเรื่องราวของคัมภีร์ไบเบิล ผู้เขียนหนังสือพงศ์กษัตริย์กล่าวถึงทั้งเยโฮรัมแห่งอิสราเอลและเยโฮรัมแห่งยูดาห์ในความเดียวกัน และทั้งสองพระองค์ก็ครองราชย์ในช่วงเวลาเดียวกัน เยโฮรัมทั้งสองพระองค์ยังถูกกล่าวถึงด้วยพระนามว่าโยรัมแม้ในฉบับแปลเดียวกัน ตัวอย่างเช่นใน 2 พงศาวดาร 22:5-6 ความว่า:
ในทำนองเดียวกัน กษัตริย์แห่งยูดาห์ก็ถูกเรียกด้วยพระนามทั้งเยโฮรัมและโยรัมในฉบับแปลเดียวกัน ตัวอย่างเช่น 2 พงศ์กษัตริย์ 8:20-21 ใช้พระนามโยรัม ส่วน 2 พงศาวดาร 21:8-9 ซึ่งบรรยายเหตุการณ์เดียวกันด้วยคำที่แทบจะเหมือนกัน ใช้พระนามเยโฮรัม เรื่องราวนี้บรรยายในศิลาจารึกเทลดานซึ่งน่าจะสร้างโดยฮาซาเอล
บรรณานุกรม

McFall, Leslie (1991), "Translation Guide to the Chronological Data in Kings and Chronicles" (PDF), Bibliotheca Sacra, 148: 3–45, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-07-19
Tetley, M. Christine (2005). The Reconstructed Chronology of the Divided Kingdom (illustrated ed.). Eisenbrauns. ISBN 978-1575060729.
| ก่อนหน้า |  | เยโฮรัมแห่งยูดาห์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เยโฮชาฟัท |  | กษัตริย์แห่งยูดาห์ (ราชวงศ์ดาวิด) กษัตริย์แห่งอิสราเอลร่วมสมัย: อาหับ, อาหัสยาห์, เยโฮรัม  (ครองราชย์ร่วมกับเยโฮชาฟัท: 854–849 ปีก่อนคริสตกาล ครองราชย์พระองค์เดียว: 849–842 ปีก่อนคริสตกาล) |  | อาหัสยาห์ |
| ด ค กกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ |
| --- | --- |
 เชื้อสายของดาวิด  กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์  มัคคาบี 
อิสราเอล(สหราชาธิปไตย):  ซาอูล  อิชโบเชท  ดาวิด  ซาโลมอน 
อิสราเอล(ราชอาณาจักรเหนือ):  เยโรโบอัมที่ 1  นาดับ  บาอาชา  เอลาห์  ศิมรี   ทิบนี  อม-รี  อาหับ (เยเซเบล)  อาหัสยาห์  เยโฮรัม  เยฮู  เยโฮอาหาส  เยโฮอาช  เยโรโบอัมที่ 2  เศคาริยาห์  ชัลลูม  เมนาเฮม  เปคาหิยาห์  เปคาห์  โฮเชยา 
ยูดาห์(ราชอาณาจักรใต้):  เรโหโบอัม  อาบียัม  อาสา  เยโฮชาฟัท  เยโฮรัม  อาหัสยาห์  อาธาลิยาห์  โยอาช  อามาซิยาห์  อุสซียาห์  โยธาม  อาหัส  เฮเซคียาห์  มนัสเสห์  อาโมน  โยสิยาห์  เยโฮอาหาส  เยโฮยาคิม  เยโคนิยาห์  เศเดคียาห์ 
ยูเดีย(ราชวงศ์ฮัสโมเนียน):  ซีโมนธัสสี  ยอห์นฮีร์กัน  Aristobulus I  Alexander Jannaeus  Salome Alexandra  Hyrcanus II  Aristobulus II  Antigonus II Mattathias 
ดูเพิ่ม:  ประมุขภาพของชาวยิว  รายชื่อผู้นำชาวยิวในดินแดนแห่งอิสราเอล
เฟลีปี อังเดร์ซง

ฟีรีปปี อังแดร์ซง เปเรย์ร่า โฆมิส (โปรตุเกส: Felipe Anderson Pereira Gomes; เกิด 15 เมษายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้แก่ลาซีโอ สโมสรในเซเรียอา และทีมชาติบราซิล
ทีมชาติ

เฟลีปี อังเดร์ซง ถูกเรียกตัวติดทีมชาติบราซิลในการแข่งขันโกปาอาเมริกา 2015 ณ ประเทศชิลี และลงเล่นนัดแรกในการอุ่นเครื่องพบกับเม็กซิโกเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2015 เขาลงเล่นในฐานะตัวสำรองใน 7 นาทีสุดท้าย และจบลงด้วยชัยชนะ 2–0 ของบราซิล
ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 เฟลีปี อังเดร์ซง ถูกเรียกตัวติดทีมชาติในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ประเทศบ้านเกิดของเขาเอง ต่อมาวันที่ 20 สิงหาคม เขาได้ลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศที่พบกับเยอรมนีที่สนามกีฬามารากานัง และเป็นบราซิลที่ชนะการยิงลูกโทษ 5–4 หลังเสมอในเวลาปกติ 1–1 ทำให้ทีมชาติบราซิลได้รับเหรียญทองโอลิมปิกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
เกียรติประวัติ > สโมสร

Campeonato Paulista Série A1: 2011, 2012
Copa Libertadores: 2011
Recopa Sudamericana: 2012
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2017
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

โอลิมปิกฤดูร้อน: 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at Santos FC (โปรตุเกส)
ข้อมูลของ เฟลีปี อังเดร์ซง ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
ประวัติของ เฟลีปี อังเดร์ซง ที่ BDFutbol
เยโคนิยาห์

กษัตริย์ลำดับที่ 19 แห่งยูดาห์
| เยโคนิยาห์ |
| --- | --- |
เยโคนิยาห์จากหนังสือโปรมป์ตูอาริอูงอีโกนูงอีงซิงนิออรูงโดยกีโยม รูเย (ค.ศ. 1553)
กษัตริย์แห่งยูดาห์
ครองราชย์: 9 ธันวาคม 598 ปีก่อนคริสตกาล – 15/16 มีนาคม 597 ปีก่อนคริสตกาล
ราชาภิเษก: 9 ธันวาคม 598 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: เยโฮยาคิม
ถัดไป: เศเดคียาห์

ประสูติ: ประมาณ 615 หรือ 605 ปีก่อนคริสตกาล เยรูซาเล็ม
สวรรคต: หลังประมาณ 562 ปีก่อนคริสตกาล บาบิโลน
พระราชบุตร: อ​ั​สส​ีร์ เชอัลทิเอล มัลคีราม เปดายาห์ เชนาสซาร์ เยคามิยาห์ โฮชามา เนดาบียาห์
ราชสกุล: ราชวงศ์ดาวิด
พระราชบิดา: เยโฮยาคิม
พระราชมารดา: เนหุชทา
เยโคนิยาห์ (อังกฤษ: Jeconiah; ฮีบรู: יְכָנְיָה Yəḵonəyā he, มีความหมายว่า "ยาห์ทรงก่อตั้ง" กรีก: Ἰεχονίας; ละติน: Iechonias, Jechonias) ยังเป็นที่รู้จักในพระนามว่า โคนิยาห์ (อังกฤษ: Coniah) และ เยโฮยาคีน (อังกฤษ: Jehoiachin; ฮีบรู: יְהוֹיָכִין Yəhōyāḵīn he; ละติน: Ioachin, Joachin) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 19 และลำดับก่อนสุดท้ายของราชอาณาจักรยูดาห์ พระองค์ทรงถูกปลดจากราชบัลลังก์โดยเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 กษัตริย์แห่งบาบิโลนในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาลและทรงถูกนำไปเป็นเชลย พระองค์เป็นพระโอรสและผู้สืบราชบัลลังก์ของกษัตริย์เยโฮยาคิม และเป็นพระนัดดาของกษัตริย์โยสิยาห์ ข้อมูลส่วนใหญ่ที่ทราบเกี่ยวกับเยโคนิยาห์พบในคัมภีร์ฮีบรู บันทึกที่แสดงถึงการมีตัวตนของเยโคนิยาห์ได้รับการค้นพบในประเทศอิรัก เช่น แผ่นจารึกปันส่วนของเยโฮยาคีน แผ่นจารึกเหล่านี้ถูกขุดพบใกล้กับประตูอิชทาร์ในบาบิโลนและมีอายุย้อนไปประมาณ 592 ปีก่อนคริสตกาล จารึกด้วยอักษรรูปลิ่ม กล่าวถึงเยโคนิยาห์ (แอกแคด: 𒅀𒀪𒌑𒆠𒉡, Yaʾúkinu [ia-ʾ-ú-ki-nu]) และพระโอรส 5 พระองค์ในฐานะผู้ได้รับการปันส่วนอาหารในบาบิโลน
ดูเพิ่ม

ราชอาณาจักรยูดาห์
แหล่งข้อมูลอื่น

Jehoiachin in Babylonia เก็บถาวร 2015-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, discussion of the Babylonian evidence
| ก่อนหน้า |  | เยโคนิยาห์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เยโฮยาคิม |  | กษัตริย์แห่งยูดาห์ (ราชวงศ์ดาวิด)   (9 ธันวาคม 598 ปีก่อนคริสตกาล – 16 มีนาคม 597 ปีก่อนคริสตกาล) |  | เศเดคียาห์ |
| ด ค กกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ |
| --- | --- |
 เชื้อสายของดาวิด  กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์  มัคคาบี 
อิสราเอล(สหราชาธิปไตย):  ซาอูล  อิชโบเชท  ดาวิด  ซาโลมอน 
อิสราเอล(ราชอาณาจักรเหนือ):  เยโรโบอัมที่ 1  นาดับ  บาอาชา  เอลาห์  ศิมรี   ทิบนี  อม-รี  อาหับ (เยเซเบล)  อาหัสยาห์  เยโฮรัม  เยฮู  เยโฮอาหาส  เยโฮอาช  เยโรโบอัมที่ 2  เศคาริยาห์  ชัลลูม  เมนาเฮม  เปคาหิยาห์  เปคาห์  โฮเชยา 
ยูดาห์(ราชอาณาจักรใต้):  เรโหโบอัม  อาบียัม  อาสา  เยโฮชาฟัท  เยโฮรัม  อาหัสยาห์  อาธาลิยาห์  โยอาช  อามาซิยาห์  อุสซียาห์  โยธาม  อาหัส  เฮเซคียาห์  มนัสเสห์  อาโมน  โยสิยาห์  เยโฮอาหาส  เยโฮยาคิม  เยโคนิยาห์  เศเดคียาห์ 
ยูเดีย(ราชวงศ์ฮัสโมเนียน):  ซีโมนธัสสี  ยอห์นฮีร์กัน  Aristobulus I  Alexander Jannaeus  Salome Alexandra  Hyrcanus II  Aristobulus II  Antigonus II Mattathias 
ดูเพิ่ม:  ประมุขภาพของชาวยิว  รายชื่อผู้นำชาวยิวในดินแดนแห่งอิสราเอล
เลมีเซราบล์ (ละครเพลง)

บทความนี้เกี่ยวกับโปรดักชันของละครเพลง สำหรับเลมีเซราบล์ในความหมายอื่น ดูที่ เลมีเซราบล์ (แก้ความกำกวม)
| เลมีเซราบล์ |
| --- | --- |

ดนตรี: คลอดด์-มิเชล โชนเบิร์ก
คำร้อง:   อัลเลง บูบลิล (ฉบับภาษาฝรั่งเศส)  ฌอง-มาร์ก นาเตล (ฉบับภาษาฝรั่งเศส)  เฮอร์เบิร์ต เครตซเมอร์ (ฉบับภาษาอังกฤษ) 
หนังสือ:   อัลเลง บูบลิล (ฉบับภาษาฝรั่งเศส)  คลอดด์-มิเชล โชนเบิร์ก (ฉบับภาษาฝรั่งเศส)  เทร์เวอร์ นันน์ (ฉบับภาษาอังกฤษ)  จอห์น แครด์ (ฉบับภาษาอังกฤษ)  เจมส์ เฟนตัน (เพิ่มเติมสำหรับฉบับภาษาอังกฤษ) 
รอบปฐมทัศน์: 24 กันยายน พ.ศ. 2523
งานสร้าง: หลายโปรดักชันทั่วโลก
รางวัล: รางวัลโทนีสาขาละครเพลงยอดเยี่ยม รางวัลโทนีสาขาหนังสือยอดเยี่ยม รางวัลโทนีสาขาโน้ตเพลงยอดเยี่ยม รางวัลลอเรนซ์โอลิเวียร์สาขาการแสดงยอดนิยมที่สุด รางวัลดรามาเดสก์สาขาละครเพลงยอดเยี่ยม รางวัลดรามาเดสก์สาขาเพลงยอดเยี่ยม รางวัลเฮล์ปแมนน์สาขาละครเพลงยอดเยี่ยม
เลมีเซราบล์ (ฝรั่งเศส: Les Misérables)  เป็นละครเพลงที่ดัดแปลงจากวรรณกรรมภาษาฝรั่งเศสในชื่อเดียวกัน ของวิกตอร์ อูโก ประพันธ์ดนตรีโดยคลอดด์-มิเชล โชนเบิร์ก คำร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสโดยอัลเลง บูบลิลและฌอง-มาร์ก นาเตล  ต่อมาได้แปลงคำร้องเป็นภาษาอังกฤษโดยเฮอร์เบิร์ต เครตซเมอร์
เลมีเซราบล์ออกแสดงครั้งแรกเป็นภาษาฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1980 จำนวน 100 รอบแสดง   ต่อมาแคเมรอน แมคอินทอช ที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้อำนวยการสร้างละครเพลง แคตส์ ได้รับข้อเสนอให้ดัดแปลงเป็นภาษาอังกฤษ เพื่อออกแสดงที่โรงละครควีนส์ ในย่าน เวสต์เอนด์ ลอนดอน ในปี ค.ศ. 1985 และประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม จนนำไปออกแสดงที่โรงละครบรอดเวย์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1987 และย้ายไปทำการแสดง ณ โรงละครอิมพีเรียล ต่อเนื่องจนถึงปี ค.ศ. 2003 จำนวน 6,680 รอบ  ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี โดยได้รับ 8 รางวัลจาก 12 สาขาที่เสนอชื่อ
เพลงเอกจากละคร ได้แก่เพลง I Dreamed a Dream  ซึ่งขับร้องโดยตัวละคร ฟองตีน มาจากต้นฉบับในละครเพลงปี 1980 ชื่อ  J'avais rêvé d'une autre vie ("I had dreamed of another life") กลายเป็นเพลงดังที่มีนักร้องนำไปคัฟเวอร์จำนวนมาก เช่น นีล ไดมอนด์ อารีธา แฟรงคลิน อีเลน เพจ รวมไปถึงฉบับของซูเซิน บอยล์ ที่ร้องในการประกวดบริเทนส์กอตแทเลินต์ ปี 2009 และเผยแพร่ทางเว็บไซต์ยูทูบ โดยมีผู้เข้าชมมากกว่าสี่พันล้านครั้งทั่วโลก เพียงหนึ่งสัปดาห์นับแต่วันเผยแพร่
แหล่งข้อมูลอื่น

Les Misérables ที่เว็บไซต์ Internet Broadway Database
Cameron Mackintosh: Les Misérables (Worldwide)
Cameron Mackintosh: Les Misérables (Broadway)
An Archive of Performers from the Original Broadway Run of Les Mis
An Archive of Performers from the London Run of Les Mis
Les Miserables London เก็บถาวร 2014-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Les Mis 25th Anniversary Production running in Barcelona, 2011
เรอัลบราซิล

| เรอัลบราซิล |
| --- | --- |
real brasileiro (โปรตุเกส)
ISO 4217
รหัส: BRL
การตั้งชื่อ
หน่วยย่อย: 
 1/100: เซงตาวู (centavo)
สัญลักษณ์: R$
ธนบัตร: 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100 เรอัล
เหรียญ: 1, 5, 10, 25, 50 เซงตาวู, 1 เรอัล
ข้อมูลการใช้
ผู้ใช้: บราซิล
การตีพิมพ์
ธนาคารกลาง: ธนาคารกลางแห่งบราซิล
 เว็บไซต์: www.bc.gov.br
เจ้าของโรงพิมพ์: โรงกษาปณ์บราซิล
 เว็บไซต์: www.casadamoeda.com.br
โรงพิมพ์ธนบัตร: โรงกษาปณ์บราซิล
 เว็บไซต์: www.casadamoeda.com.br
การประเมินค่า
อัตราเงินเฟ้อ: 3.14%
 ที่มา: Central Bank of Brazil, 2006.
เรอัลบราซิล (โปรตุเกส: real brasileiro) เป็นสกุลเงินของประเทศบราซิล มีอักษรย่อว่า "R$" มีอัตราแลกเปลี่ยนประมาณ 2 เรอัลต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐ
เหรียญ

เหรียญที่ใช้ได้แก่ 1, 5, 10, 25, 50 เซงตาวู และ 1 เรอัล
| มูลค่า | ด้านหน้า | ด้านหลัง | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
| 0.01 |  |  | ด้านหน้า: กลุ่มดาวกางเขนใต้ ด้านหลัง: ภาพของเปดรู อัลวาริช กาบรัล (Pedro Álvares Cabral) |
| 0.05 |  |  | ด้านหน้า: กลุ่มดาวกางเขนใต้ ด้านหลัง: ภาพของโชอากิง โชเซ ดา ซิลวา ชาวีเอร์ (Joaquim José da Silva Xavier) |
| 0.10 |  |  | ด้านหน้า: กลุ่มดาวกางเขนใต้ ด้านหลัง: พระฉายาลักษณ์ของจักรพรรดิเปดรูที่ 1 (Pedro I) |
| 0.25 |  |  | ด้านหน้า: กลุ่มดาวกางเขนใต้ ด้านหลัง: ภาพของจอมพลมานูเอล เดโอโดรู ดา ฟงเซกา (Manuel Deodoro da Fonseca) |
| 0,50 |  |  | ด้านหน้า: กลุ่มดาวกางเขนใต้ ด้านหลัง: ภาพของบาเรา ดู รีอู บรังกู (Barão do Rio Branco) |
| 1 |  |  | ด้านหน้า: กลุ่มดาวกางเขนใต้ ด้านหลัง: ภาพสัญลักษณ์ของประเทศบราซิล |
ธนบัตร

ธนบัตรที่ใช้ได้แก่ ธนบัตร 1, 2, 5, 10, 20, 50 และ 100 เรอัล
| ธนบัตรที่ใช้ในระบบเศรษฐกิจ  เก็บถาวร 2003-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน> ภาพ.ด้านหน้า | ธนบัตรที่ใช้ในระบบเศรษฐกิจ  เก็บถาวร 2003-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน> ภาพ.ด้านหลัง | ธนบัตรที่ใช้ในระบบเศรษฐกิจ  เก็บถาวร 2003-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน> มูลค่า.มูลค่า | ธนบัตรที่ใช้ในระบบเศรษฐกิจ  เก็บถาวร 2003-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน> ขนาด.ขนาด | ธนบัตรที่ใช้ในระบบเศรษฐกิจ  เก็บถาวร 2003-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน> รายละเอียด.ด้านหน้า | ธนบัตรที่ใช้ในระบบเศรษฐกิจ  เก็บถาวร 2003-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน> รายละเอียด.ด้านหลัง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | R$1 | 140 × 65 มม. | Efígie da República | นก Sapphire-spangled Emerald Hummingbird |
|  |  | R$2 | 140 × 65 มม. | Efígie da República | เต่าฮอว์กสบิล |
|  |  | R$5 | 140 × 65 มม. | Efígie da República | นกยางโทนใหญ่ |
|  |  | R$10 | 140 × 65 มม. | Efígie da República | มาร์คอว์ |
|  |  | R$20 | 140 × 65 มม. | Efígie da República | ลิงไลออนทามารินสีทอง |
|  |  | R$50 | 140 × 65 มม. | Efígie da República | จากัวร์ |
|  |  | R$100 | 140 × 65 มม. | Efígie da República | ปลา Dusky Grouper |
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปอเมริกา |
| --- | --- |
อเมริกาเหนือ:  ดอลลาร์แคนาดา แคนาดา  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  โครนเดนมาร์ก กรีนแลนด์  ยูโร แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  เปโซเม็กซิโก  ดอลลาร์สหรัฐ 
แคริบเบียน:  โฟลรินอารูบา  ดอลลาร์บาฮามาส  ดอลลาร์บาร์เบโดส  ดอลลาร์เบอร์มิวดา  ดอลลาร์หมู่เกาะเคย์แมน  เปโซคิวบา  คอนเวอร์ทิเบิลเปโซ  เปโซดอมินีกา  ดอลลาร์แคริบเบียนตะวันออก แองกวิลลา  แอนติกาและบาร์บูดา  ดอมินีกา  เกรเนดา  มอนต์เซอร์รัต  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ยูโร แซ็ง-มาร์แต็ง  แซ็ง-บาร์เตเลมี  กัวเดอลุป  มาร์ตีนิก  กูร์ดเฮติ  ดอลลาร์จาเมกา  กิลเดอร์เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส  กือราเซา  ซินต์มาร์เติน  ดอลลาร์ตรินิแดดและโตเบโก  ดอลลาร์สหรัฐ ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะเวอร์จิน  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์  หมู่เกาะเติกส์และเคคอส 
อเมริกากลาง:  ดอลลาร์เบลีซ  โกลอนคอสตาริกา  เกตซัลกัวเตมาลา  เลมปิราฮอนดูรัส  กอร์โดบานิการากัว  บัลโบอาปานามา  ดอลลาร์สหรัฐ เอลซัลวาดอร์  ปานามา 
อเมริกาใต้:  เปโซอาร์เจนตินา  โบลิเบียโนโบลีเวีย  เรอัลบราซิล  ปอนด์สเตอร์ลิง บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  เปโซชิลี  เปโซโคลอมเบีย  เหรียญเซนตาโบเอกวาดอร์ เอกวาดอร์  ยูโร เฟรนช์เกียนา  ปอนด์หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ดอลลาร์กายอานา  กัวรานีปารากวัย  นูเอโบโซลเปรู  ดอลลาร์ซูรินาม  เปโซอุรุกวัย  ดอลลาร์สหรัฐ เอกวาดอร์  โบลิบาร์เวเนซุเอลา 
อดีตสกุลเงิน:  กรูเซย์รูบราซิล  เรอัลเม็กซิโก  ปอนด์จาเมกา 
สกุลเงิน: ทวีปยุโรป - ทวีปเอเชีย - ทวีปแอฟริกา - เขตโอเชียเนีย
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง

| เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง |
| --- | --- |
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง
เกิด: 30 มีนาคม ค.ศ. 1857(1857-03-30) โม ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 21 กันยายน ค.ศ. 1926(1926-09-21) (69 ปี) ปารีส ฝรั่งเศส
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง (ฝรั่งเศส: Léon Charles Thévenin, ออกเสียง: [tev (ə) nɛ̃]; 30 มีนาคม พ.ศ. 2400 – 21 กันยายน พ.ศ. 2469) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เทเวนิน หรือ เทวินิน เป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส รู้จักในฐานะผู้พัฒนาทฤษฎีบทสำหรับวงจรไฟฟ้า ซึ่งว่า ภาระหรือโหลดทางไฟฟ้าเมื่อต่อเข้ากับแหล่งจ่าย สามารถเขียนเป็นวงจรสมมูลซึ่งประกอบด้วยแหล่งจ่ายสมมูลซึ่งหาได้จากการแบ่งศักย์ ความต้านทานสมมูลซึ่งหาได้จากการรวมความต้านทานเข้าด้วยกันขณะตัดภาระออก และความต้านทานของภาระต่ออนุกรมกัน
ประวัติ

เลอง เตฟว์แน็งเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 30 มีนาคม 2400 (นับตามแบบพระราชบัญญัติปีปฏิทิน พ.ศ. 2483) ที่เมืองโม (Meaux) จังหวัดแซเนมาร์น แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์  เข้าศึกษาที่วิทยาลัยสารพัดช่าง (École Polytechnique) ซึ่งปัจจุบันเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยปารีส-ซาแกล (Université Paris-Saclay) เมื่อ พ.ศ. 2421 เตฟว์แน็งเข้ารับราชการในกองทหารสื่อสาร ก่อนเข้าสอนในวิทยาลัยไปรษณีย์โทรเลขขั้นสูง (ปัจจุบันคือวิทยาลัยโทรคมนาคมขั้นสูงแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปารีส (Télécom ParisTech)) จากการศึกษาทฤษฎีวงจรพื้นฐาน กฎของโอห์ม และกฎของเคอร์ชอฟฟ์ทำให้เตฟว์แน็งสร้างทฤษฎีใหม่สำหรับวงจรไฟฟ้าของเขาขึ้น อย่างไรก็ตาม กฎของเขาได้รับการค้นพบก่อนหน้าแล้วโดยแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ต่อมาเตว์แน็งเป็นผู้อำนวยการสำนักโทรคมนาคม และเริ่มเป็นอาจารย์รับเชิญในสถาบันต่าง ๆ อาทิ สถาบันเกษตรศาสตร์แห่งกรีญง
เลอง เตฟว์แน็งถึงแก่กรรมเมื่อวันอังคารที่ 21 กันยายน 2469 ที่กรุงปารีส รวมอายุได้ 69 ปี
เรือลาดตระเวนเบาลาม็อต-ปีเก

| --- | --- |
 เรือลาม็อต-ปีเกที่เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน พ.ศ. 2482
ประวัติเรือ: 
ต่อที่:: อู่อาร์เซนัล เดอ ลอเรียงท์ (Arsenal de Lorient) ประเทศฝรั่งเศส
วางกระดูกงูเรือ:: 17 มกราคม พ.ศ. 2466
ปล่อยเรือลงน้ำ:: 21 มีนาคม พ.ศ. 2467
ขึ้นระวางประจำการ:: 5 มีนาคม พ.ศ. 2480
สถานภาพ:: • ปลดอาวุธในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 ที่ไซ่ง่อน • ถูกจมเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2488 ที่ไซ่ง่อน
ข้อมูลจำเพาะ
ชื่อเรือ:: • ฝรั่งเศส: ลาม็อต-ปีเก (Lamotte Picquet)
ตั้งชื่อตาม:: Toussaint-Guillaume Picquet de la Motte
ประเภท:: เรือลาดตระเวนเบา
ระวางขับน้ำ:: 7,249 ตัน, เต็มที่ 9,350 ตัน
ความยาว:: รวม 181.3 เมตร
ความกว้าง:: 17.50 เมตร
กินน้ำลึก:: 6.14 เมตร, เต็มที่ 6.30 เมตร
เครื่องจักร:: 4-shaft Parsons single-reduction geared turbines; 8 Guyot boilers; 102,000 shp
ความเร็วสูงสุด:: 33 นอต
รัศมีทำการสูงสุด:: 3,000 ไมล์ทะเล ที่ความเร็ว 15 นอต
กำลังพลประจำการ:: นายทหาร 27 นาย ลูกเรือ 551 นาย
อาวุธ:: • ปืนใหญ่ 155 มม. (6.1 นิ้ว) 8 กระบอก (4 × 2)  • ปืนต่อสู้อากาศยาน 75 มม. 1 กระบอก (4 × 1)  • ท่อตอร์ปิโดขนาด 550 มม. 12 ท่อ (4 × 3)
เกราะป้องกัน::: • สะพานเดินเรือ 20 มม. • ห้องเก็บกระสุนปืน 30 มม. (4 × 1)  • ป้อมปืนและหอบังคับการเรือ 30 มม.
อากาศยานประจำการ:: เครื่องบินรุ่นกูร์ดู-เลอเซอร์ (Gourdou-Leseurre) GL-812 (ภายหลังเปลี่ยนเป็นรุ่น GL-832) พร้อมแท่นปล่อย 1 แท่น
เรือลาดตระเวนเบาลาม็อต-ปีเก (ฝรั่งเศส: La Motte-Picquet) เป็นเรือลาดตระเวนเบาชั้นดูว์กวาย-ทรูแอ็ง (Duguay-Trouin class) ของกองทัพเรือฝรั่งเศส ที่ได้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่พลเรือเอกเคานต์ตูแซ็ง-กีโยม ปีเก เดอ ลา ม็อต (Toussaint-Guillaume Picquet de la Motte) นายทหารเรือฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และได้ทำพิธีปล่อยเรือลงน้ำในปี พ.ศ. 2467
เรือลาม็อต-ปีเกได้จัดเป็นเรือธงในสังกัดหมวดเรือเบาที่ 3 (3rd Light Division) ประจำการอยู่ที่ฐานทัพเรือเมืองแบรสต์ ประเทศฝรั่งเศส จนถึง พ.ศ. 2476 ต่อมาจึงได้ถูกส่งมาประจำการที่อินโดจีนฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2478 เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในซีกยุโรปขึ้นใน พ.ศ. 2482 เรือลำนี้ก็ได้ใช้ออกลาดตระเวนตามชายฝั่งอินโดจีนฝรั่งเศส และหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์ (Dutch East Indies)
ภายหลังฝรั่งเศสยอมแพ้แก่เยอรมนีแล้ว ความขัดแย้งตามแนวชายแดนสยาม-ฝรั่งเศสได้ทวีความรุนแรงจนปะทุเป็นกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศสขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2483  เมื่อถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2484 เรือลาม็อต-ปีเกจึงได้ถูกจัดให้เป็นเรือธงของกองเรือเฉพาะกิจที่ 7 ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2483 ที่อ่าวคามแรงห์ ใกล้เมืองไซ่ง่อน ภายใต้การบังคับบัญชาของนาวาเอกเรอฌี เบร็องเฌ กองเรือดังกล่าวนี้ยังประกอบด้วยเรือสลุปอีก 4 ลำ คือ เรืออามีราลชาร์เน เรือดูว์มงดูร์วีล เรือมาร์น และเรือตาอูร์ และได้ทำการรบในยุทธนาวีเกาะช้าง จนทำลายกองเรือของไทยได้ 3 ลำ แต่เรือลาม็อต-ปีเกก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักเช่นกัน เรือลาม็อต-ปีเกเดินทางไปซ่อมบำรุงที่ไซ่ง่อน
8 เดือนให้หลังยุทธนาวีที่เกาะช้าง กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ายึดอินโดจีนจากฝรั่งเศส ญี่ปุ่นนำเรือลาม็อต-ปีเกเดินทางไปยังโอซะกะเพื่อซ่อมบำรุงเรือ เรือลาม็อต-ปีเกก็ถูกจำกัดบทบาทลงและถูกปลดอาวุธเป็นเรือฝึกของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (อยู่กับที่) เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 ต่อมาจึงถูกจมในไซง่อนโดยกองกำลังเฉพาะกิจที่58 ในการโจมตีทะเลจีนใต้ ของสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.1945
ดูเพิ่ม

เรือรบฝรั่งเศส ลาม็อต-ปีเก
แหล่งข้อมูลอื่น

Croiseur La Motte-Picquet เก็บถาวร 2020-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
La bataille de Koh Chang
Photos du Croiseur Lamotte-Picquet
เลเซตวลดีวรี

เลเซตวลดีวรีบนถนนฌอร์ฌ โกนา
เลเซตวลดีวรี (ฝรั่งเศส: Les Étoiles d'Ivry) เป็นหมู่อาคารตั้งอยู่บนถนนฌอร์ฌ โกนา ซึ่งอยู่ในย่านกลางเมืองอีวรี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส ผลงานออกแบบของสถาปนิกเรอเน แกลุสแต และฌ็อง เรอโนดี เริ่มก่อสร้างในปี 1969 และก่อสร้างเสร็จในปี 1975 ชื่อของหมู่อาคารแปลว่า "ดวงดาวแห่งอีวรี" โดยคำว่า "ดวงดาว" นี้มาจากลักษณะมุมแหลมของอาคาร
เลเซตวลดีวรีสร้างขึ้นเพื่อเป็นโครงการที่อยู่อาศัยสาธารณะโดยรัฐบาลฝรั่งเศส
เลซาลิสก็อง (ฟัน โคค)

| เลซาลิสก็อง |
| --- | --- |

ศิลปิน: ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ปี: ค.ศ. 1888
ประเภท: ภาพเขียนสีน้ำมัน
สถานที่: งานสะสมส่วนบุคคล
เลซาลิสก็อง (ฝรั่งเศส: Les Alyscamps) หรือ ทางเดินในอาลิสก็อง (L'Allée des Alyscamps) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันคู่ที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค (ค.ศ. 1853-1890) ผู้เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อในปี ค.ศ. 1888 ที่เมืองอาร์ลในฝรั่งเศส ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้เป็นงานสะสมส่วนบุคคล
ภาพ "เลซาลิสก็อง" เป็นภาพฤดูใบไม้ร่วงที่อาลิสก็องซึ่งเป็นเนินสุสาน (necropolis) โรมันโบราณในเมืองอาร์ล ซึ่งมีทางเดินที่มีต้นพ็อปลาร์ (poplar) และโลงหินตั้งอยู่เรียงราย ภาพนี้เป็นภาพแรก ๆ ที่ฟัน โคคเขียน เมื่อปอล โกแก็งซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและผู้ที่เขาชื่นชมไปถึงที่นั่น จิตรกรทั้งสองเขียนภาพหลายภาพในหัวข้อเดียวกัน เมื่อเขียนเสร็จก็จะนำมาเปรียบเทียบกัน
การประมูลภาพนี้ครั้งสุดท้ายจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2003 ในราคา 11,767,500 ดอลลาร์สหรัฐที่นิวยอร์ก