stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเลือกตั้งในประเทศไทย พ.ศ. 2555
นายกเทศมนตรี

5 พฤษภาคม - นครเชียงราย (ผลการเลือกตั้ง)
สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร

2 กันยายน - เขต 1 ดอนเมือง
การเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ.ศ. 2565

การเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ.ศ. 2565 เป็นการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยาครั้งที่ 5 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 การเลือกตั้งครั้งนี้ถือเป็นการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยาครั้งแรกในรอบ 10 ปี นับตั้งแต่การเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2555 ล่าช้าไปเพราะการทำรัฐประหารเมื่อปี พ.ศ. 2557
ผลการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นทางการ ปรากฏว่า ปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์ ผู้สมัครจากกลุ่มเรารักพัทยามีคะแนนนำป็นอันดับ 1 ขณะที่ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาเมืองพัทยา พบว่า ผู้สมัครกลุ่มเรารักพัทยามีคะแนนนำทั้ง 4 เขตเลือกตั้ง รวม 24 คน
ที่มา

หลังจากที่คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้ทำการรัฐประหารเมื่อปี พ.ศ. 2557 แล้วนั้น ได้ออกประกาศฉบับที่ 85 เพื่อระงับการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นเป็นการชั่วคราว เพื่อปรับโครงสร้างทางการเมืองไทย หลังจากนั้นในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2562 ได้มีการประกาศใช้พรบ. การเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562 ซึ่งให้อำนาจแก่คณะรัฐมนตรีในการแจ้งต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) เพื่อกำหนดให้มีการเลือกตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามที่คณะรัฐมนตรีร้องขอ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2565 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้ประกาศให้มีการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยาในวันอาทิตย์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 จัดขึ้นในวันเดียวกันกับการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565
ผู้สมัคร

ผู้ที่ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกเมืองพัทยามีรายชื่อดังต่อไปนี้
| หมายเลข | สังกัด | สังกัด | รายนามผู้สมัคร |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | กลุ่มเรารักพัทยา | ปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์ |
| 2 |  | อิสระ | ศักดิ์ชัย แตงฮ่อ |
| 3 |  | คณะก้าวหน้า | กิตติศักดิ์ นิลวัฒนโฒชัย |
| 4 |  | กลุ่มพัทยาร่วมใจ | สินไชย วัฒนศาสตร์สาธร |
ผลการเลือกตั้ง

| ผลการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ> ศ. 2565.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ> ศ. 2565.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ> ศ. 2565.ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ> ศ. 2565.คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ> ศ. 2565.% | ผลการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ> ศ. 2565.± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | กลุ่มเรารักพัทยา | ปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์ (1) | 14,633 | 39.53 | – |
|  | กลุ่มพัทยาร่วมใจ | สินไชย วัฒนศาสตร์สาธร (4) | 12,736 | 34.41 | – |
|  | คณะก้าวหน้า | กิตติศักดิ์ นิลวัฒนโฒชัย (3) | 8,794 | 23.76 | – |
|  | อิสระ | ศักดิ์ชัย แตงฮ่อ (2) | 896 | 2.30 | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 37,014 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 36,575 | 95.45 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 744 | 1.94 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 1,001 | 2.61 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 38,320 | 49.96 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 78,018 | 100.00 | — |
มะเขือยาว

| มะเขือยาว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับมะเขือ Solanales
วงศ์:: วงศ์มะเขือ Solanaceae
สกุล:: สกุลมะเขือ Solanum L.
สปีชีส์:: Solanum melongena
ชื่อทวินาม
Solanum melongena L.

ชื่อพ้อง
 Solanum ovigerum Dunal  Solanum trongum Poir.  และดูข้อความ
มะเขือยาว หรือ มะเขือม่วง เป็นพืชข้ามปี สามารถเจริญ เติบโตในดิน ทุกสภาพ ดินมีความเป็น กรดเป็นด่าง อยู่ระหว่าง 5.5-6.5 ปลูกได้ ตลอดปี และทั่วทุกภาค ของประเทศไทย มะเขือยาว เป็นพืชที่เรา ใช้ส่วนผล ในการบริโภค ใช้เป็นผักสด หรือประกอบ อาหารได้หลายชนิด
มะเขือยาวเป็นพืชที่ถูกปรับเป็นพืชเลี้ยงจากพืชวงศ์มะเขือชนิดในป่าที่มีชื่อว่า S. incanum, โดยมีการแปลงเป็นพืชผลในสองพื้นที่ที่อิสระจากกันคือ: ในเอเชียใต้และในเอเชียตะวันออก ใน ค.ศ. 2018 ประเทศจีนและอินเดียมีส่วนในการผลิตมะเขือยาวทั่วโลกถึง 87%
วิธีการ

การเตรียมแปลงและเพาะกล้ามะเขือยาว
ขุดดินลึก 15-20 เซนติเมตร (1 หน้าจอบ) ใส่ปุ๋ยคอก หรือปุ๋ยหมักที่สลาย ตัวดีแล้วพรวนดิน และย่อยดินให้ละเอียด ยกเป็นแปลง ตามขนาดและตามความต้องการ ปรับหน้าดินให้เรียบหว่าน เมล็ดพันธุ์ให้กระจายให้ทั่วแปลง แล้วหว่านกลบด้วย ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก คลุดด้วยฟางข้าวกลบหน้าบางๆ รดน้ำให้ชุ่ม ดูแลรักษากล้านาน 25-30 วัน ต้นกล้ามีใบจริง 2-3 ใบ จึงย้ายลงแปลงปลูก
การเตรียมแปลงปลูกและการย้ายปลูก
มะเขือยาว เป็นพืชที่มีรากค่อนข้างลึก ในแปลงปลูกควรโรยปุ๋ยหมักที่สลายตัวดีแล้วคลุกเคล้าให้เข้ากับดิน ยกแปลงให้สูง 20-30 เซนติเมตร กว้างประมาณ 1.5 เมตร ความยาวแปลงแล้วแต่พื้นที่ ขุดหลุมปลูกลึก 15-20 เซนติเมตร (1 หน้าจอบ) ใช้ระยะ ระหว่างต้น 50 เซนติเมตร ระหว่างแถว 10 เซนติเมตร รองกันหลุมด้วยปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตราหลุมละ 1/2 ช้อนชา ทับหน้าปุ๋ยเคมีด้วยปุ๋ยคอก หลุมละ 1 กะลามะพร้าว เสร็จแล้วให้นำต้นกล้าลงปลูกในหลุม แล้วรดน้ำให้ชุ่ม
การดูแลรักษามะเขือยาว
การใส่ปุ๋ย ใส่ปุ๋ย 15-15-15 หรือ 13-13-21 อัตรา 1 ช้อนชา/ต้น ทุกๆ 15-20 วัน โรยห่างโคนต้น 5-10 เซนติเมตร (บริเวณชายทรงพุ่ม) หรือใช้ปุ๋ยคอก หรือปุ๋ยหมักอย่างสม่ำเสมอโดยใช้ปุ๋ยวิทยาศาสตร์น้อยลงก็ได้
การให้น้ำ ควรทำอย่างสม่ำเสมอทุกวัน 
การพรวนดินกำจัดวัชพืช หลังจากปลูกแล้ว ถ้ามีวัชพืชให้รีบกำจัดอย่างปล่อยให้รบกวน เพราะจะทำให้แย่งน้ำอาหาร และควรพรวนดินไปด้วยเพื่อให้ดินร่วน
การเก็บเกี่ยวมะเขือยาว
อายุการเก็บเกี่ยวของมะเขือยาวประมาณ 60-80 หลังย้ายกล้าลงปลูกสามารถเก็บได้ ให้เลือกเก็บผลที่มีขนาดพอเหมาะ
อำเภอบุ่งคล้า

ระวังสับสนกับ อำเภอบางคล้า
| อำเภอบุ่งคล้า |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Bung Khla
น้ำตกถ้ำฝุ่น
คำขวัญ: ถ้ำฝุ่นตระการตา หาดสีดาขาวสะอาด งามธรรมชาติภูวัว
แผนที่จังหวัดบึงกาฬ เน้นอำเภอบุ่งคล้า
พิกัด: 18°18′6″N 103°58′24″E﻿ / ﻿18.30167°N 103.97333°E﻿ / 18.30167; 103.97333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บึงกาฬ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 243.6 ตร.กม. (94.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 9,412 คน
 • ความหนาแน่น: 38.63 คน/ตร.กม. (100.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 38000
รหัสภูมิศาสตร์: 3808
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอบุ่งคล้า หมู่ที่ 3 ถนนหนองคาย-นครพนม ตำบลหนองเดิ่น อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดบึงกาฬ 38000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บุ่งคล้า  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬ
ประวัติ

อำเภอบุ่งคล้า เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของตำบลบุ่งคล้า ตำบลหนองเดิ่น และตำบลโคกกว้าง อำเภอบึงกาฬ มาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอบุ่งคล้า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2534 และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงกาฬ ขึ้นเป็น อำเภอบุ่งคล้า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดบึงกาฬขึ้น อำเภอบุ่งคล้า จึงเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอบุ่งคล้ามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบึงโขงหลง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเซกาและอำเภอเมืองบึงกาฬ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอบุ่งคล้าแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 25 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บุ่งคล้า | Bung Khla | 9 | 5,233 |
| 2. | หนองเดิ่น | Nong Doen | 7 | 3,783 |
| 3. | โคกกว้าง | Khok Kwang | 9 | 5,029 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอบุ่งคล้าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งคล้า  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งคล้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเดิ่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเดิ่นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกว้าง ครอบคลุมพื้นทีตำบลโคกกว้างทั้งตำบล
อำเภอวังยาง

| อำเภอวังยาง |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Wang Yang
คำขวัญ: รังต่อหนองแคน ดินแดนข้าวหอมมะลิ พระราชดำริเขื่อนนาขาม งามพระพุทธโพธิ์ศรี
แผนที่จังหวัดนครพนม เน้นอำเภอวังยาง
พิกัด: 17°3′22″N 104°27′19″E﻿ / ﻿17.05611°N 104.45528°E﻿ / 17.05611; 104.45528
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครพนม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 137.745 ตร.กม. (53.184 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 15,621 คน
 • ความหนาแน่น: 113.40 คน/ตร.กม. (293.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 48130
รหัสภูมิศาสตร์: 4812
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอวังยาง หมู่ที่ 1 ตำบลวังยาง อำเภอวังยาง จังหวัดนครพนม 48130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วังยาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอวังยางตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปลาปาก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอนาแก
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนาแก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโคกศรีสุพรรณและอำเภอโพนนาแก้ว (จังหวัดสกลนคร)
ประวัติ

ท้องที่อำเภอวังยางเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลพระซอง และตำบลหนองสัง อำเภอนาแก เมื่อท้องที่แถบนี้มีราษฎรเข้ามาจับจองพื้นที่อาศัยและทำกินอยู่มากขึ้น จึงเริ่มแบ่งเขตการปกครองในปี พ.ศ. 2516 ได้แยกพื้นที่ 8 หมู่บ้านของตำบลพระซอง ตั้งเป็น ตำบลโคกสี และแยกพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลหนองสัง ตั้งเป็น ตำบลวังยาง
ในปี พ.ศ. 2523 ได้แยกพื้นที่หมู่ 7,10 บ้านยอดชาด รวมกับ 5 หมู่บ้าน ในพื้นที่ใกล้เคียงของตำบลวังยาง ตั้งเป็น ตำบลยอดชาด และในปี พ.ศ. 2539 ก่อนการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ 1 ปี ได้แยกพื้นที่ 4 หมู่บ้านของตำบลโคกสี ได้แก่ หมู่ 4 บ้านหนองโพธิ์, หมู่ 5 บ้านวังใน, หมู่ 6 บ้านโพนสว่าง กับหมู่ 9 บ้านหนองแคน ตั้งเป็น ตำบลหนองโพธิ์
การที่ตำบลวังยาง ตำบลโคกสี ตำบลยอดชาด กับตำบลหนองโพธิ์ ที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาใหม่นี้มีพื้นที่รวมกันกว้างขวางและอยู่ห่างไกลจากที่ทำการอำเภอนาแกในขณะนั้น ทำให้ราษฎรไปติดต่อราชการได้รับความลำบากในการเดินทาง วันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ทางราชการจึงประกาศแยกท้องที่ 4 ตำบล คือ ตำบลวังยาง ตำบลโคกสี ตำบลยอดชาด และตำบลหนองโพธิ์ จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังยาง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอวังยาง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอวังยางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 27 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | วังยาง | Wang Yang | 9 | 5,021 |
| 2. | โคกสี | Khok Si | 7 | 3,375 |
| 3. | ยอดชาด | Yot Chat | 7 | 5,025 |
| 4. | หนองโพธิ์ | Nong Pho | 4 | 2,200 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอวังยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังยางและตำบลหนองโพธิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยอดชาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยอดชาดทั้งตำบล
โองะ

| โองะ 男鹿市 |
| --- | --- |
นคร
มุมมองจากภูเขาคันปู
   ธง ตรา
ที่ตั้งของโองะในจังหวัดอากิตะ
พิกัด: 39°53′12.6″N 139°50′51.3″E﻿ / ﻿39.886833°N 139.847583°E﻿ / 39.886833; 139.847583
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาค: โทโฮกุ
จังหวัด: อาคิตะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โคจิ ชูงาราวะ (ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ เมษายน 2017)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 241.09 ตร.กม. (93.09 ตร.ไมล์)
ประชากร (พฤศจิกายน 2019)
 • ทั้งหมด: 26,930 คน
 • ความหนาแน่น: 110 คน/ตร.กม. (290 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
 • ต้นไม้: สนสึกิ
 • ดอกไม้: คาเมลเลีย
 • นก: นกกระสานวล
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
โองะ เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 26,930 คน (ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562) และมีความหนาแน่นของประชากร 110 คนต่อกม.² มีพื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 240.80 ตารางกิโลเมตร (92.97 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

โองะตั้งอยู่บนคาบสมุทรโองะทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะ ทางทิศเหนือและใต้ล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น เมืองส่วนใหญ่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติโองะ
ประชากร

ประชากรของโองะสูงสุดในช่วงทศวรรษที่ 1950 และลดลงตั้งแต่นั้นมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 39,549 | —     |
|  1930  | 40,623 | +2.7% |
|  1940  | 41,143 | +1.3% |
|  1950  | 58,212 | +41.5% |
|  1960  | 58,075 | −0.2% |
|  1970  | 50,935 | −12.3% |
|  1980  | 47,829 | −6.1% |
|  1990  | 42,723 | −10.7% |
|  2000  | 38,130 | −10.8% |
|  2010  | 32,319 | −15.2% |
ภูมิอากาศ

โองะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นซึ่งภูมิอากาศของโองะแตกต่างจากจังหวัดอื่น ๆ ซึ่งได้รับอิทธิพลกระแสน้ำญี่ปุ่นโดยตรงเนื่องจากมีสภาพเป็นคาบสมุทร ฤดูหนาวและฤดูร้อนมีอากาศอบอุ่นถึงเย็น อุณหภูมิอยู่ที่ -14 ถึง 35 องศาเซลเซียส
| ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโองะ, ระดับความสูง: 20 เมตร, ค> ศ. 1981-2010.ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 12.1 (53.8) | 16.1 (61) | 17.8 (64) | 26.1 (79) | 30.2 (86.4) | 32.7 (90.9) | 35.6 (96.1) | 34.9 (94.8) | 32.9 (91.2) | 26.9 (80.4) | 21.4 (70.5) | 16.6 (61.9) | 35.6 (96.1) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 2.6 (36.7) | 3.1 (37.6) | 6.6 (43.9) | 12.8 (55) | 17.7 (63.9) | 22.2 (72) | 25.6 (78.1) | 28.0 (82.4) | 24.0 (75.2) | 18.1 (64.6) | 11.7 (53.1) | 5.8 (42.4) | 14.8 (58.6) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | −0.3 (31.5) | 0.0 (32) | 2.9 (37.2) | 8.6 (47.5) | 13.6 (56.5) | 18.2 (64.8) | 22.0 (71.6) | 23.8 (74.8) | 19.4 (66.9) | 13.3 (55.9) | 7.5 (45.5) | 2.5 (36.5) | 11.0 (51.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −3.5 (25.7) | −3.4 (25.9) | −1.3 (29.7) | 3.7 (38.7) | 9.3 (48.7) | 14.2 (57.6) | 18.6 (65.5) | 19.8 (67.6) | 14.8 (58.6) | 8.2 (46.8) | 3.0 (37.4) | −1.0 (30) | 6.9 (44.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −14.7 (5.5) | −14.4 (6.1) | −11.4 (11.5) | −4.2 (24.4) | 1.0 (33.8) | 5.0 (41) | 10.4 (50.7) | 10.9 (51.6) | 5.4 (41.7) | −0.4 (31.3) | −7.8 (18) | −10.3 (13.5) | −14.7 (5.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 113.0 (4.449) | 78.6 (3.094) | 82.3 (3.24) | 91.7 (3.61) | 105.0 (4.134) | 95.6 (3.764) | 168.3 (6.626) | 160.1 (6.303) | 162.5 (6.398) | 146.8 (5.78) | 156.1 (6.146) | 153.9 (6.059) | 1,517.1 (59.728) |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 43.7 | 63.3 | 109.0 | 159.7 | 179.8 | 171.5 | 148.4 | 177.2 | 140.8 | 132.1 | 80.1 | 47.9 | 1,452.7 |
แหล่งที่มา: กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
ประวัติ

พื้นที่ของโองะในปัจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเดวะซึ่งถูกยึดครองโดยตระกูลซาตาเกะในสมัยเอโดะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ  หมู่บ้านฟุนากาวะก่อตั้งขึ้นจากการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และกลายเป็นเมืองฟุนากาวามินาโตะเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1894 โองะถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 โดยการรวมเมืองฟุนากาวะมินาโตะกับหมู่บ้านใกล้เคียงสี่แห่ง
วัฒนธรรม

โองะมีชื่อในด้านเทศกาลนามาฮาเกะซึ่งเป็นงานประเพณีที่จัดขึ้นในวันตรุษญี่ปุ่น ซึ่งจะเป็นลุ่มผู้ชายที่แต่งตัวใส่หน้ากากและเสื้อฟางในเวลากลางคืนคล้ายเทพเจ้าที่เรียกว่า "นามาฮาเกะ"
นามาฮาเกะ
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น

เครื่องบินของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์และสายการบินออลนิปปอนแอร์เวย์ สองสายการบินใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

การขนส่งในประเทศญี่ปุ่น
อำเภอศรีวิไล

| อำเภอศรีวิไล |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Si Wilai
ภูทอกน้อย
คำขวัญ: ภูทอกแดนมหัศจรรย์ วัดเวฬุวันเรืองชื่อ อดีตเล่าลือบ้านนาทราย
แผนที่จังหวัดบึงกาฬ เน้นอำเภอศรีวิไล
พิกัด: 18°10′36″N 103°45′0″E﻿ / ﻿18.17667°N 103.75000°E﻿ / 18.17667; 103.75000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บึงกาฬ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 327.9 ตร.กม. (126.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 27,400 คน
 • ความหนาแน่น: 83.56 คน/ตร.กม. (216.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 38210
รหัสภูมิศาสตร์: 3807
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอศรีวิไล หมู่ที่ 2 ถนนศรีวิไล-นาแสง ตำบลศรีวิไล อำเภอศรีวิไล จังหวัดบึงกาฬ 38210
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ศรีวิไล เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป
ประวัติ

อำเภอศรีวิไลเดิมเป็นตำบลหนึ่งอยู่ในเขตตำบลชุมภูพร อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย ซึ่งตำบลชุมภูพรตั้งขึ้นเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2444 ซึ่งเขตตำบลชุมภูพรครอบคลุมพื้นที่อำเภอศรีวิไลทั้งหมด บางส่วนของอำเภอเมืองบึงกาฬ และบางส่วนของอำเภอเซกาในปัจจุบัน ต่อมาประมาณปี พ.ศ. 2497 - 2498 ได้มีราษฎรอพยพมาจากหลายท้องที่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มาจับจองที่ดินทำไร่ทำนา ในบริเวณพื้นที่ป่าดงสีชมภู ป่าภูทอกใหญ่ จึงมีการตั้งหมู่บ้านชุมภูพร ตำบลชุมภูพร อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคายในช่วงปี พ.ศ. 2500 - 2520 ที่มีผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์เข้ามามีอิทธิพลในพื้นที่ ทางราชการได้สร้างสถานที่ราชการ เช่น หมวดการทาง โรงเรียน สถานีตำรวจภูธร สถานีอนามัย กองบังคับการที่หมายเลข 2 ฯลฯ ทำให้มีเจ้าหน้าที่เข้าไปประจำตามท้องที่ต่าง ๆ จนถึงปี พ.ศ. 2525 เหตุการณ์ต่าง ๆ จึงสงบลง
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2530 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งกิ่งอำเภอศรีวิไล มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2531 มีการสร้างที่ว่าการกิ่งอำเภอศรีวิไลบริเวณกองบังคับการที่หมายเลข 2 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2538 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอศรีวิไล เป็นอำเภอศรีวิไล ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม 2537
วันที่ 21 สิงหาคม 2488 โอนพื้นที่หมู่ 9 (ในขณะนั้น) ของตำบลชุมภูพร ไปตั้งเป็นหมู่ 9 ของตำบลโคกก่อง
วันที่ 28 กรกฎาคม 2502 โอนพื้นที่หมู่ 9 บ้านดงกะพุง (ในขณะนั้น) ของตำบลชุมภูพร อำเภอบึงกาฬ ไปตั้งเป็นหมู่ 9 บ้านดงกะพุง ของตำบลเซกา กิ่งอำเภอเซกา อำเภอบึงกาฬ
วันที่ 31 ตุลาคม 2521 ตั้งตำบลนาสะแบง แยกออกจากตำบลชุมภูพร
วันที่ 9 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลศรีวิไล แยกออกจากตำบลชุมภูพร
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลนาแสง แยกออกจากตำบลนาสะแบง
วันที่ 7 มกราคม 2531 แยกพื้นที่ตำบลศรีวิไล ตำบลชุมภูพร ตำบลนาแสง และตำบลนาสะแบง จากอำเภอบึงกาฬ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีวิไล และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบึงกาฬ
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2533 จัดตั้งสุขาภิบาลศรีวิไล ในท้องที่บางส่วนของหมู่ 1,2,3,4,5,9 และ 14 ตำบลศรีวิไล
วันที่ 9 ตุลาคม 2535 ตั้งตำบลนาสิงห์ แยกออกจากตำบลศรีวิไล
วันที่ 3 มิถุนายน 2537 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอศรีวิไล อำเภอบึงกาฬ เป็น อำเภอศรีวิไล
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลศรีวิไล เป็นเทศบาลตำบลศรีวิไล ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 15 กันยายน 2547 ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลศรีวิไล รวมกับเทศบาลตำบลศรีวิไล
วันที่ 22 มีนาคม 2554 แยกพื้นที่อำเภอบึงกาฬ อำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล จังหวัดหนองคาย มาตั้งเป็น จังหวัดบึงกาฬ และเปลี่ยนชื่ออำเภอบึงกาฬ เป็นอำเภอเมืองบึงกาฬ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอศรีวิไลตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนืต่อไปอ ติดต่อกับอำเภอเมืองบึงกาฬ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองบึงกาฬ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเซกา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพรเจริญและอำเภอเมืองบึงกาฬ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอศรีวิไลแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 51 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ศรีวิไล | Si Wilai | 12 | 10,967 |
| 2. | ชุมภูพร | Chumphu Phon | 13 | 7,710 |
| 3. | นาแสง | Na Saeng | 9 | 8,144 |
| 4. | นาสะแบง | Na Sabaeng | 9 | 6,245 |
| 5. | นาสิงห์ | Na Sing | 8 | 6,524 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอศรีวิไลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลศรีวิไล  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีวิไลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลชุมภูพร  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชุมภูพรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาแสง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแสงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาสะแบง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสะแบงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาสิงห์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสิงห์ทั้งตำบล
รายชื่อบุคคลที่ถูกประหารชีวิตด้วยการฉีดยาตายในประเทศไทย

ในปี พ.ศ. 2546 มีการแก้ประมวลกฎหมายอาญาให้เปลี่ยนวิธีการประหารชีวิตจากการยิงด้วยปืนเป็นการฉีดยาให้ตายและงดเว้นโทษประหารและชีวิตและจำคุกตลอดชีวิตแก่ผู้ที่กระทำผิดขณะอายุต่ำกว่า 18 ปี ปัจจุบันมีผู้ต้องโทษถูกประหารชีวิตด้วยการฉีดยาทั้งสิ้น 7 คน ทั้งหมดเป็นชายและถูกประหารในเรือนจำกลางบางขวาง
ข้อมูลประชากร

| อายุ | จำนวน (คน) |
| --- | --- |
20—29 ปี: 1
30—39 ปี: 1
40—49 ปี: 2
50—59 ปี: 3
60—69 ปี: 0
| ลักษณะความผิด | จำนวน (คน) |
| --- | --- |
ชาย: 7
หญิง: -
| ลักษณะความผิด | จำนวน (คน) |
| --- | --- |
ฆาตกรรม: 2
การค้าสารเสพติด: 5
| นายกรัฐมนตรี | จำนวน (คน) |
| --- | --- |
ทักษิณ ชินวัตร: 4
อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ: 2
ประยุทธ์ จันทร์โอชา: 1
ดูเพิ่ม

โทษประหารชีวิตในประเทศไทย
การฉีดยาให้ตาย
รายชื่อบุคคลที่ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2539
เชิงอรรถ

↑  เป็นการประหารชีวิตครั้งสุดท้ายภายในสถานที่หมดทุกข์หรืออาคารประหารชีวิตด้วยการยิงเป้า
↑  เป็นการประหารชีวิตครั้งแรกภายอาคารประหารชีวิตแบบฉีดสารพิษ
ทรัส

ทรัส (Truss) หรือโครงถัก คือโครงสร้างทางวิศวกรรมที่นิยมใช้เพื่อรับภาระ (Load) ต่าง ๆ ดังปรากฏพบเห็นได้ในโครงสร้างของหลังคา ป้ายโฆษณา รวมไปถึงสะพานขนาดใหญ่ ทรัสประกอบด้วยชิ้นส่วน (Member) ซึ่งทำมาจากวัสดุที่สามารถทนแรงกด (Compression)  แรงดึง (Tension)  และแรงบิด (Torque)  ได้ ส่วนใหญ่มักทำมาจากเหล็กกล้า ทรัสอย่างง่าย (Simple Truss) เกิดจากการนำชิ้นส่วนมาต่อกันเป็นรูปสามเหลี่ยม เมื่อนำรูปสามเหลี่ยมนั้นมาต่อกันอย่างชิดที่สุดจะได้เป็นโครงสร้างที่มีขนาดใหญ่ขึ้น และสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในงานด้านวิศวกรรมได้
โอนามาซุ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นามาซุ
ภาพมนุษย์กำลังต่อสู้กับโอนามาซุ
โอนามาซุ (ญี่ปุ่น: 大鯰; โรมาจิ: ōnamazu) ตามตำนานญี่ปุ่นเป็นปลาดุกยักษ์ที่อาศัยอยู่ใต้เกาะญี่ปุ่น เมื่อมันขยับตัวจะทำให้เกิดแผ่นดินไหว โอนามาซุอาศัยอยู่ใต้เกาะญี่ปุ่นและถูกควบคุมโดยเทพเจ้าทาเกมิกาซูจิ ที่ประดิษฐานอยู่ที่คาชิมะ ซึ่งเทพเจ้าทาเกมิกาซูจิจะยับยั้งการขยับของโอนามาซุด้วยหิน แต่เมื่อทาเกมิกาซูจิชะล่าใจและปล่อยให้หินของเขาล้มลง โอนามาซุก็จะใช้โอกาสนี้ในการขยับตัวซึ่งจะทำให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง
ตำนาน

ตามตำนานของญี่ปุ่นเล่าว่าโอนามาซุคือปลาดุกขนาดมหึมาที่อาศัยอยู่ใต้พื้นโลก ซึ่งเป็นสาเหตุของแผ่นดินไหว ความเกี่ยวข้องระหว่างโอนามาซุกับแผ่นดินไหวเกิดขึ้นครั้งแรกในทะเลสาบบิวะ ในช่วงเวลาประมาณศตวรรษที่ 16 โอนามาซุได้รับการวาดจากภาพโอสึเอะ ซึ่งเป็นศิลปะในบริเวณนั้น
โอนามาซุมีเกี่ยวข้องกับเทพพระเจ้าทาเกมิกาซูจิและ "หินรากฐาน" ในเมืองคาชิมะ จังหวัดอิบารากิ ซึ่งเป็นหินขนาดใหญ่ที่ทับไม่ให้ปลาดุกขยับได้ แต่เมื่อพระเจ้าทาเกมิกาซูจิชะล่าใจ โอนามาซุก็จะขยับตัวจนทำให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง
ตำนาน > คำอธิบาย

ความเชื่อเกี่ยวกับปลาดุกและแผ่นดินไหวไม่ได้มีอยู่ในญี่ปุ่นจนถึงปลายศตวรรษที่ 17 และได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นหลังความเชื่อในการทำนายแผ่นดินไหวในช่วงศตวรรษที่ 19 ก่อนเกิดแผ่นดินไหวในเอโดะใน ค.ศ. 1855 ชาวประมงที่กำลังจะไปหาปลาไหลรายงานว่าพบปลาดุกมีพฤติกรรมผิดปกติในแม่น้ำ ซึ่งเขาก็ใช้ปลาดุกเป็นตัวทำนายแผ่นดินไหว ต่อมาในคืนนั้นก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้น สอดคล้องกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยซึ่งบันทึกไว้ในพงศาวดาร ค.ศ. 1856 รายงานข่าวเกี่ยวกับปลาดุกสามารถทำนายแผ่นดินไหวได้ตามธรรมชาติ ในช่วงทศวรรษที่ 1930 นักแผ่นดินไหวชาวญี่ปุ่น ชินกิชิ ฮาไต และโนโบรุ อาเบะ ได้ แสดงให้เห็นว่าปลาดุกในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมีพฤติกรรมผิดปกติก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหวหลายชั่วโมง 
และสามารถคาดการณ์แผ่นดินไหวด้วยความแม่นยำ 80%
ประวัติ > นามาซุเอะ

นามาซุเอะ เป็นภาพพิมพ์ปลาดุกที่รู้จักกันในศตวรรษที่ 19 ภาพเหล่านี้ถูกตีพิมพ์และเผยแพร่ในปริมาณมากหลังจากเกิดแผ่นดินไหวในเอโดะ ค.ศ. 1855 ถือเป็นแผ่นดินไหวที่ใหญ่ที่สุดในยุคอันเซ
ภาพพิมพ์แกะไม้เหล่านี้ส่วนใหญ่มีฉากเทพเจ้าที่ปราบปลาดุก
ทาเกมิกาซูจิควบคุมโอนามาซุด้วยหิน เพื่อป้องกันแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1855
อำเภอนาแก

| อำเภอนาแก |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Na Kae
คำขวัญ: ทุ่งนากว้างใหญ่ แนวไพรภูพาน เที่ยวดานสาวคอย ล่องลอยน้ำก่ำ ถ้ำพระเวสงามตา บูชาพระธาตุศรีคูณ
แผนที่จังหวัดนครพนม เน้นอำเภอนาแก
พิกัด: 16°56′48″N 104°30′3″E﻿ / ﻿16.94667°N 104.50083°E﻿ / 16.94667; 104.50083
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครพนม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 523.035 ตร.กม. (201.945 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 76,663 คน
 • ความหนาแน่น: 146.57 คน/ตร.กม. (379.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 48130
รหัสภูมิศาสตร์: 4807
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอนาแก เลขที่ 204  หมู่ที่ 4 ถนนมัธยมจันทร์ ตำบลนาแก อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม 48130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
นาแก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอนาแกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังยาง อำเภอปลาปาก และอำเภอเรณูนคร
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอธาตุพนม
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอดงหลวง (จังหวัดมุกดาหาร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเต่างอยและอำเภอโคกศรีสุพรรณ (จังหวัดสกลนคร)