stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอย์ยาฟิยัตลาเยอคึตซ์
การปะทุในปี พ.ศ. 2553

ปลายปี พ.ศ. 2552 กิจกรรมแผ่นดินไหวได้เกิดขึ้นรอบพื้นที่ภูเขาไฟเอย์ยาฟิยัตลาเยอคึตซ์ โดยมีแผ่นดินไหวขนาดย่อมหลายพันครั้ง (ส่วนใหญ่มีความรุนแรง 1-2 โมเมนต์-แมกนิจูด ลึกลงไป 7-10 กิโลเมตรใต้ภูเขาไฟ)  เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ชุดอุปกรณ์ระบบกำหนดตำแหน่งบนโลก (GPS) ซึ่งสถาบันอุตุนิยมวิทยาแห่งไอซ์แลนด์ใช้ที่ทุ่งทอร์วัลต์เซรีในแถบเอยาฟเยิตล์ (ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 15 กิโลเมตรจากจุดที่มีการปะทุของภูเขาไฟครั้งล่าสุด) ได้แสดงให้เห็นว่า เปลือกท้องถิ่นได้เคลื่อนไปทางทิศใต้ 3 เซนติเมตร โดยการเคลื่อน 1 เซนติเมตร ใช้เวลาภายใน 4 วัน ความผิดปกติของกิจกรรมแผ่นดินไหวครั้งนี้ประกอบกับการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วของแผ่นเปลือกโลกในพื้นที่ได้ให้หลักฐานแก่นักธรณีฟิสิกส์ว่า หินหนืด (magma) จากใต้แผ่นเปลือกโลกกำลังไหลเข้าสู่กะเปาะหินหนืด (magma chamber) ใต้ภูเขาไฟเอย์ยาฟิยัตลาเยอคึตซ์ กิจกรรมแผ่นดินไหวดังกล่าวยังได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และนับตั้งแต่วันที่ 3-5 มีนาคม ได้เกิดแผ่นดินไหวเกือบ 3,000 ครั้งซึ่งตรวจวัดได้ที่จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวในภูเขาไฟ
การปะทุเกิดขึ้นทางตอนใต้ของไอซ์แลนด์ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2553 ณ ระบบภูเขาไฟเอย์ยาฟิยัตลาเยอคึตซ์ รายงานการพบเห็นครั้งแรกเกิดขึ้นราว 23:00 น. ตามเวลามาตรฐานกรีนิช โดยกลุ่มเมฆสีแดงถูกพบเห็นที่ภูเขาไฟ การปะทุเป็นผลสืบเนื่องมาจากกิจกรรมแผ่นดินไหวอย่างรุนแรงและการเปลี่ยนลักษณะในอัตราสูงในช่วงหลายสัปดาห์ก่อนหน้าการปะทุ ประกอบกับหินหนืดซึ่งเติมพลังให้กับภูเขาไฟ
เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 เอย์ยาฟิยัตลาเยอคึตซ์ยังคงปะทุขึ้นอีกครั้งหลังจากหยุดชะงักไปชั่วระยะหนึ่ง การปะทุครั้งนี้เกิดขึ้นที่ตรงกลางของธารน้ำแข็ง ทำให้อุทกภัยที่เกิดจากน้ำแข็งละลายไหลทะลักลงสู่แม่น้ำที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งอยู่ทั้งสองด้านของภูเขาไฟ และประชาชน 800 คนต้องถูกอพยพจากพื้นที่ ถนนตามแม่น้ำมาร์คาร์ปลีโยตถูกทำลายในหลายพื้นที่
ไม่เหมือนกับการปะทุครั้งก่อนหน้า การปะทุครั้งที่สองเกิดขึ้นที่ใต้น้ำแข็งของธารน้ำแข็ง น้ำเย็นซึ่งเกิดจากการละลายของน้ำแข็งได้ทำให้ลาวาเย็นลงอย่างรวดเร็วและทำให้ลาวาที่แข็งตัวนั้นแตกกลายเป็นแก้ว ทำให้เกิดอนุภาคแก้วขนาดเล็กซึ่งถูกนำพาไปในพวยเถ้าถ่าน ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนั้น ก็ทำให้สายการบินที่ออกจากยุโรปและเข้ามายุโรปต้องปิดลงหลายวัน ประกอบกับขนาดของการปะทุ ซึ่งคาดกันว่ามีขนาดเป็น 10-20 เท่า ของการปะทุที่ฟิมม์เวอร์ดูเฮาลส์เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ส่งผลให้เกิดพวยเถ้าถ่านซึ่งมีแก้วเจือปนในปริมาณสูงตกค้างในชั้นบรรยากาศระดับสูง ซึ่งเป็นอันตรายต่ออากาศยาน
สมุดภาพ

เอย์ยาฟิยัตลาเยอคึตซ์
ชาวบ้านท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวสังเกตการณ์ภูเขาไฟก่อนหน้าการปะทุ
ภาพถ่ายจากดาวเทียมของการปะทุในปี พ.ศ. 2553 โดยนาซา

Video of the first 2010 eruption
Volcanic Eyjafjallajökull run off: Seljalandsfoss Waterfall (binaural recording optimized for headphones)
Univ. of Iceland: History of Eyjafjallajökull (ไอซ์แลนด์)
Geology of Katla and Eyjafjallajökull volcanoes, University of Iceland เก็บถาวร 2010-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Magma pathways and earthquakes at Eyjafjallajökull, Icelandic Meteorological Institute (PDF)
Institute of Earth Sciences – Eruption in Eyjafjallajökull เก็บถาวร 2010-08-09 ที่ National and University Library of Iceland (daily eruption status reports)
SI / USGS Weekly Volcanic Activity Report for Eyjafjallajökull เก็บถาวร 2005-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Volcanic Ash Advisory Graphical Forecast for the North Atlantic region
Volcanic Ash Concentration Charts for the North Atlantic region เก็บถาวร 2011-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Iceland National Land Survey‘s map of area เก็บถาวร 2010-08-13 ที่ National and University Library of Iceland
contour map
การปะทุเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2553
แวสต์มานาเอย์ยาร์

| แวสต์มานาเอย์ยาร์ |
| --- | --- |
เมืองและเทศบาล

ที่ตั้งของเกาะแวสต์มานาเอย์ยาร์  63°25′00″N 20°17′00″W﻿ / ﻿63.41667°N 20.28333°W﻿ / 63.41667; -20.28333
ประเทศ: ไอซ์แลนด์
Constituency: South Constituency
Region: Southern Region
County: Vestmannaeyjar
การปกครอง
 • Mayor: Íris Róbertsdóttir (2018–ปัจจุบัน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 17 ตร.กม. (7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2014)
 • ทั้งหมด: 4,264 คน
 • ความหนาแน่น: 250.82 คน/ตร.กม. (649.6 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+0 (GMT)
Post code: IS-900, 902
เว็บไซต์: www.vestmannaeyjar.is
แวสต์มานาเอย์ยาร์ (ไอซ์แลนด์: Vestmannaeyjar; ในภาษาอังกฤษบางครั้งแผลงเป็น Westman Islands) เป็นชื่อเมืองและชื่อหมู่เกาะที่อยู่นอกชายฝั่งทางตอนใต้ของประเทศไอซ์แลนด์
แวสต์มานาเอย์ยาร์ประกอบด้วยเกาะใหญ่ที่สุดที่มีชื่อว่า Heimaey มีประชากรประมาณ 4,135 ซึ่งเกาะนี้ได้รับความสนใจอย่างมากจากเหตุการณ์การปะทุของภูเขาไฟ Eldfell ซึ่งทำลายอาคารบ้านเรือนหลายแห่งจนต้องมีการอพยพประชาชนไปยังแผ่นดินใหญ่ของไอซ์แลนด์
ภูมิศาสตร์

จากการศึกษาทางธรณีวิทยาหมู่เกาะแวสต์มานาเอย์ยาร์นั้นมีอายุน้อยมาก เนื่องจากหมู่เกาะเหล่านี้อยู่ในเขตภูเขาไฟทางใต้ซึ่งมีการปะทุในช่วง 10,000-12,000 ปีที่ผ่านมา โดยบริเวณนี้มีภูเขาไฟ 70-80 ลูกทั้งบนบกและใต้ทะเล
หมู่เกาะแวสต์มานาเอย์ยาร์นั้นประกอบด้วยเกาะต่าง ๆ ดังนี้:
Heimaey มีขนาด 13.4 ตารางกิโลเมตร
ซืร์ตเซย์ มีขนาด 1.4 ตารางกิโลเมตร
Elliðaey มีขนาด 0.45 ตารางกิโลเมตร
Bjarnarey มีขนาด 0.32 ตารางกิโลเมตร
Álsey มีขนาด 0.25 ตารางกิโลเมตร
Suðurey มีขนาด 0.20 ตารางกิโลเมตร
Brandur มีขนาด 0.1 ตารางกิโลเมตร
Hellisey มีขนาด 0.1 ตารางกิโลเมตร
Súlnasker มีขนาด 0.03 ตารางกิโลเมตร
Geldungur มีขนาด 0.02 ตารางกิโลเมตร
Geirfuglasker (Vestmannaeyjar) มีขนาด 0.02 ตารางกิโลเมตร
รวมเนื้อที่ประมาณ: 16.3 ตารางกิโลเมตร (6.3 ตารางไมล์)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของแวสต์มานาเอย์ยาร์ (1981-2010)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 9.2 (48.6) | 10.0 (50) | 9.0 (48.2) | 11.6 (52.9) | 16.5 (61.7) | 19.3 (66.7) | 21.6 (70.9) | 20.3 (68.5) | 15.4 (59.7) | 13.4 (56.1) | 10.5 (50.9) | 10.0 (50) | 21.6 (70.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 3.8 (38.8) | 3.7 (38.7) | 3.9 (39) | 5.6 (42.1) | 8.4 (47.1) | 10.5 (50.9) | 12.3 (54.1) | 12.1 (53.8) | 9.8 (49.6) | 6.8 (44.2) | 4.9 (40.8) | 4.0 (39.2) | 7.2 (45) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 1.8 (35.2) | 1.7 (35.1) | 1.9 (35.4) | 3.7 (38.7) | 6.4 (43.5) | 8.7 (47.7) | 10.5 (50.9) | 10.4 (50.7) | 8.2 (46.8) | 5.2 (41.4) | 3.1 (37.6) | 2.1 (35.8) | 5.3 (41.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -0.2 (31.6) | -0.4 (31.3) | -0.1 (31.8) | 1.7 (35.1) | 4.4 (39.9) | 6.9 (44.4) | 8.6 (47.5) | 8.7 (47.7) | 6.5 (43.7) | 3.5 (38.3) | 1.3 (34.3) | 0.2 (32.4) | 3.4 (38.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -15.7 (3.7) | -16.3 (2.7) | -14.9 (5.2) | -16.9 (1.6) | -7.1 (19.2) | -1.4 (29.5) | 3.7 (38.7) | 2.6 (36.7) | -2.6 (27.3) | -7.5 (18.5) | -10.7 (12.7) | -15.3 (4.5) | −16.3 (2.7) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 152.2 (5.992) | 142.0 (5.591) | 130.8 (5.15) | 110.7 (4.358) | 96.8 (3.811) | 82.6 (3.252) | 109.4 (4.307) | 144.2 (5.677) | 135.0 (5.315) | 141.9 (5.587) | 149.4 (5.882) | 153.6 (6.047) | 1,548.6 (60.969) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 18.8 | 18.1 | 17.3 | 15.3 | 13.7 | 11.1 | 13.7 | 15.8 | 16.0 | 16.2 | 16.8 | 18.1 | 190.9 |
แหล่งที่มา 1: Météo Climat (averages)
แหล่งที่มา 2: Météo Climat (records)
ดูเพิ่ม

คู่มือการท่องเที่ยว แวสต์มานาเอย์ยาร์ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Official website
Info website about Vestmannaeyjar[ลิงก์เสีย]
Vestmannaeyjar เก็บถาวร 2017-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน in the Catalogue of Icelandic Volcanoes
Picture gallery from www.islandsmyndir.is
Heimaey (the volcano) เก็บถาวร 2004-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Travel site for Vestmannaeyjar
63°25′N 20°17′W﻿ / ﻿63.417°N 20.283°W﻿ / 63.417; -20.283
การล้อมแอนต์เวิร์ป (ค.ศ. 1832)

การล้อมแอนต์เวิร์ป (ฝรั่งเศส: Siège d'Anvers; ดัตช์: Beleg van Antwerpen) อุบัติขึ้นภายหลังจากการปฏิวัติเบลเยียมได้สิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1832 กองทัพฝรั่งเศสเหนือ นำโดยจอมพลเอเตียน มอริส เฌราร์ นำกองทัพเข้าปิดล้อมกองทัพดัตช์ซึ่งนำโดยนายพลดาฟิด แฮ็นดริก ชาเซ โดยมีชัยชนะเมื่อ 23 ธันวาคม ในปีเดียวกัน
สืบเนื่องจากสถานการณ์ในยุทธการสิบวัน ที่กองทัพฝรั่งเศสได้เข้าช่วยเบลเยียมใน ค.ศ. 1831 กองทัพดัตช์ได้ถอนกำลังออกจากเบลเยียมเกือบทั้งหมด เหลือไว้เพียงแต่กองกำลังในปราการแอนต์เวิร์ปซึ่งใช้เป็นที่ยิงปืนใหญ่ถล่มเมืองแอนต์เวิร์ป กองทัพฝรั่งเศสเหนือและฟร็องซัว อักโซ ผู้เชี่ยวชาญด้านการปิดล้อม ได้ใช้เวลาเพียง 24 วันในการปิดล้อมและยึดคืนปราการนี้ และส่งมอบคืนให้กับเบลเยียมในที่สุด
พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม ได้พระราชทานปืนใหญ่หลายขนาดให้กับฝรั่งเศสเป็นน้ำใจในความช่วยเหลือทางการทหาร และสภาสูงของฝรั่งเศสได้มอบ "ดาบแห่งเกียรติยศ" (Epée d'honneur) เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่เอเตียน มอริส เฌราร์ ต่อมาใน ค.ศ. 1897 ได้มีการปั้นประติมากรรมเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ทหารชาวฝรั่งเศสผู้พลีชีพ แต่เมืองแอนต์เวิร์ปปฏิเสธไม่ขอรับไว้ โดยในปัจจุบันได้ตั้งอยู่ที่เมืองตูร์แน
การปฏิวัติมองโกเลีย ค.ศ. 1921

เหตุการณ์ที่นำไปสู่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียเมื่อ ค.ศ. 1924
การปฏิวัติมองโกเลีย ค.ศ. 1921 (การปฏิวัติมองโกเลียนอก ค.ศ. 1921 หรือ การปฏิวัติของประชาชน ค.ศ. 1921) เป็นเหตุการณ์ทางทหารและการเมืองที่เกิดขึ้นจากการขับไล่กองทัพขาวรัสเซียออกจากประเทศ ซึ่งนำโดยนักปฏิวัติชาวมองโกเลียที่ได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพแดงโซเวียต และเป็นการอารัมภบทไปสู่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลียใน ค.ศ. 1924 ซึ่งประเทศได้รับเอกราชแต่ในนามในฐานะรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต จนกระทั่งเกิดการปฏิวัติครั้งที่สามในเดือนมกราคม ค.ศ. 1990 นอกจากนี้ การปฏิวัติยังทำให้การยึดครองมองโกเลียของรัฐบาลเป่ย์หยางของจีนสิ้นสุดลงตามไปด้วยนับตั้งแต่ ค.ศ. 1919 โดยชื่อของการปฏิวัติอย่างเป็นทางการในภาษามองโกเลียเรียกว่า "การปฏิวัติของประชาชน ค.ศ. 1921" หรือแบบสั้นคือ "การปฏิวัติของประชาชน" (มองโกเลีย: Ардын хувьсгал, อักษรโรมัน: Ardyn khuvisgal)
กังต็อก

| กังต็อก |
| --- | --- |
องค์การเทศบาลและนครหลวงของรัฐ
ภาพถ่ายของกังต็อกจากกาเนชต็อกที่อยู่ใกล้ ๆ
กังต็อกสถานที่ตั้งของกังต็อกในรัฐสิกขิมแสดงแผนที่รัฐสิกขิมกังต็อกกังต็อก (ประเทศอินเดีย)แสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
พิกัด:  27°20′N 88°37′E﻿ / ﻿27.33°N 88.62°E﻿ / 27.33; 88.62
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: รัฐสิกขิม
เขต: สิกขิมตะวันออก
การปกครอง
 • ประเภท: องค์การเทศบาล
 • นายกเทศมนตรี: Shakti Singh Choudhary (SDF)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.2 ตร.กม. (7.4 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,650 เมตร (5,410 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 100,286 คน
 • ความหนาแน่น: 5,223 คน/ตร.กม. (13,530 คน/ตร.ไมล์)
ภาษา
 • ทางการ: เนปาล, สิกขิม, เลปชา, ลิมบู, เนวารี, ไร, กูรุง, มังกา, เศรปา, ตามาง, สุนุวาร์, ทิเบต และฮินดี
เขตเวลา: UTC+5:30 (เวลามาตรฐานอินเดีย)
รหัสไปรษณีย์: 737101
รหัสโทรศัพท์: 03592
ทะเบียนพาหนะ: SK-01
เว็บไซต์: http://gmcsikkim.in
กังต็อก (อังกฤษ: Gangtok; เนปาล: गान्तोक; สิกขิม: སྒང་ཐོག་) เป็นนครเทศบาล เมืองหลวง และเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐสิกขิม ประเทศอินเดีย และยังเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของเขตสิกขิมตะวันออก กังต็อกตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัย ที่ระดับความสูง 1,650 เมตร (5,410 ฟุต) กังต็อกมีประชากร 100,000 คนจากหลากหลายชาติพันธุ์ เช่น ชาวเนปาล ชาวเลปชา ชาวภูฏาน ฯลฯ โดยตั้งถิ่นฐานที่จุดสูงกว่ายอดเขาของหิมาลัยและใช้ชีวิตในสภาพภูมิอากาศที่มีอุณหภูมิไม่หนาวจัดตลอดปี กังต็อกยังเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของรัฐสิกขิม
กังต็อกมีชื่อเสียงทางด้านการเป็นสถานที่แสวงบุญของชาวพุทธหลังจากที่ได้ก่อสร้างวัดเอนเชย์ ในปี ค.ศ. 1840 และ ในปี ค.ศ. 1894 ผู้ปกครองชาวสิกขิม โชกยัล ทูต็อบ นัมกยัล (Thutob Namgyal) ได้ย้ายเมืองหลวงมายังกังต็อก และช่วงต้นศตวรรษที่ 20 กังต็อกกลายเป็นจุดหยุดพักเส้นทางการค้าที่สำคัญระหว่างลาซาในทิเบตกับเมืองอื่น ๆ อย่างโกลกาตา (ขณะนั้นคือ กัลกัตตา) ในบริติชอินเดีย ต่อมาหลังจากอินเดียได้รับอิสรภาพจากอังกฤษในปี ค.ศ. 1947 สิกขิมเลือกที่จะเป็นประเทศอิสระที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข โดยมีกังต็อกเป็นเมืองหลวง ในปี ค.ศ. 1975 หลังจากรวมกับสหภาพอินเดีย กังต็อกเป็นเมืองหลวงของรัฐที่ 22 ของอินเดีย
ความหมายที่ถูกต้องของชื่อ "กังต็อก" นั้นยังไม่ชัดเจน แม้ว่าความหมายที่เป็นที่นิยมที่สุดนั้นจะหมายถึง "ยอดเนินเขา" (hill cut) ปัจจุบันกังต็อกโดดเด่นในฐานะเมืองชุมชนที่มีผู้รู้หนังสือร้อยละ 94 ของจำนวนประชากรทั้งหมด
การสังหารหมู่ที่วินคท์

มุมมองปัจจุบันของหมู่บ้านวินคท์ที่ได้มีการสังหารหมู่เกิดขึ้น
การสังหารหมู่ที่วินคท์(ดัตช์: Bloedbad van Vinkt)เป็นอาชญากรรมสงครามซึ่งเกิดขึ้นในหมู่บ้านวินคท์(Vinkt)และไมก์เฮม(Meighem) ใกล้กับเกนต์ ประเทศเบลเยียม ระหว่างวันที่ 26-28 พฤษภามคม ค.ศ. 1940 ในช่วงยุทธการที่ลิส ระหว่างการสังหารหมู่ มีจำนวนพลเรือนจำนวนระหว่าง 86 คนและ 140 คนถูกฆ่าตายอย่างจงใจโดยทหารเยอรมันแห่งกองทัพเวร์มัคท์จากกรมทหารราบที่ 337 เป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นการล้างแค้นจากการต่อต้านของกองทัพเบลเยียมในหมู่บ้าน
แย็ลกาวา

| แย็ลกาวา |
| --- | --- |
เมือง
ภาพทางอากาศของเมืองแย็ลกาวา
   ธง มหาลัญจกร ตราอาร์ม
แย็ลกาวาที่ตั้งเมืองแย็ลกาวาในประเทศลัตเวีย
พิกัด: 56°38′54″N 23°42′50″E﻿ / ﻿56.64833°N 23.71389°E﻿ / 56.64833; 23.71389
ประเทศ:  ลัตเวีย
สิทธิเมือง: ค.ศ. 1573
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Andris Rāviņš (LZS)
 • จำนวนสมาชิกในสภาเมือง: 15
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 60.56 ตร.กม. (23.38 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 57.66 ตร.กม. (22.26 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 2.9 ตร.กม. (1.1 ตร.ไมล์)
ความสูง: 13 เมตร (43 ฟุต)
ประชากร (2024)
 • ทั้งหมด: 54,701 คน
 • ความหนาแน่น: 900 คน/ตร.กม. (2,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+2 (เวลายุโรปตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก)
รหัสไปรษณีย์: LV-300(1–9); LV-3024; LV-3035
รหัสโทรศัพท์: (+371) 630
เว็บไซต์: www.jelgava.lv
แย็ลกาวา (ลัตเวีย: Jelgava, ออกเสียง [jælɡava] ( ฟังเสียง); เยอรมัน: Mitau, ออกเสียง: [ˈmiːtaʊ̯] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองในประเทศลัตเวีย ตั้งอยู่ห่างจากกรุงรีกาไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ราว 41 กิโลเมตร มีประชากร 55,336 คน ตั้งอยู่บนที่ราบอุดมสมบูรณ์ อยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง 3.5 เมตร บนฝั่งแม่น้ำลีเยลูเป ผลิตผ้าลินิน น้ำตาลและผลิตภัณฑ์อาหารต่าง ๆ
เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1265–1266 โดยกลุ่มอัศวินทิวทอนิก ตกอยู่ใต้การปกครองของรัสเซียใน ค.ศ. 1795 เป็นที่ตั้งกองกำลังของพรรคบอลเชวิกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1919 แต่กองทหารของลัตเวียและลิทัวเนียขับออกจากเมือง ในระหว่าง ค.ศ. 1941–1944 ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพเยอรมันเข้ายึดครองเมืองนี้
ชื่อ

ก่อน ค.ศ. 1917 เมืองนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า มีเทา (Mitau) เชื่อว่าคำว่า "แย็ลกาวา" มีที่มาจากศัพท์ภาษาลิโวเนียว่า jālgab แปลว่า "เมืองบนแม่น้ำ" ต้นกำเนิดชื่อเมือง Mitau ในภาษาเยอรมัน  ยังไม่เป็นที่กระจ่าง แต่มีผู้เสนอว่ามาจากศัพท์ภาษาลัตเวียว่า mīt หรือ mainīt หมายถึง "แลกเปลี่ยน" หรือ "ค้า" จึงมีความหมายว่า "สถานที่ทำการค้า"
เมืองพี่น้อง

แย็ลกาวาเป็นเมืองพี่น้องในเมืองดังนี้:
ปาร์นู ประเทศเอสโตเนีย (1957)
เช็วเลย์ ประเทศลิทัวเนีย (1960)
Vejle ประเทศเดนมาร์ก (1992)
เบียวิสตอก ประเทศโปแลนด์ (1994)
Xinying (ไถหนาน) ประเทศไต้หวัน (2000)
อัลกาโม, ประเทศอิตาลี (2002)
บารานาวีชือ ประเทศเบลารุส (2003)
Hällefors ประเทศสวีเดน (2004)
Nacka ประเทศสวีเดน (2004)
รุแอย์-มาลแมซง ประเทศฝรั่งเศส (2006)
มากาดัน ประเทศรัสเซีย (2006)
อีวานอ-ฟรันกิวสก์ ประเทศยูเครน (2007)
นอวาโอแดซา ประเทศบราซิล (2007)
โกโม ประเทศอิตาลี (2016)
แหล่งข้อมูลอื่น

Map of Jelgava
City paper
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
การแข่งขันสู่ทะเล

การแข่งขันสู่ทะเล (ฝรั่งเศส: Course à la mer; เยอรมัน: Wettlauf zum Meer, ดัตช์: Race naar de Zee) เกิดขึ้นตั้งแต่ประมาณวันที่ 17 กันยายน - 19 ตุลาคม ค.ศ. 1914 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังจากยุทธการที่ชายแดน(Battle of the Frontiers) (7 สิงหาคม – 13 กันยายน) และเยอรมันรุกเข้าสู่ฝรั่งเศส การบุกครองได้ถูกหยุดชะงักในยุทธการที่มาร์นครั้งที่หนึ่ง (5–12 กันยายน) และตามมาด้วยยุทธการที่แอนครั้งที่หนึ่ง (13–28 กันยายน) การรุกตอบโต้กลับของฝรั่งเศสและอังกฤษ ชื่อนี้ได้อธิบายถึงความพยายามซึ่งกันและกันของกองทัพฝรั่งเศสและอังกฤษและกองทัพเยอรมันในการโอบล้อมปีกด้านเหนือของกองทัพฝ่ายข้าศึกผ่านทางจังหวัดปีการ์ดี อาร์ตัวส์ และฟลานเดอร์ มากกว่าความพยายามที่จะเข้ารุกไปทางเหนือสู่ทะเล คำว่า "การแข่งขัน" จะสิ้นสุดลงที่ชายฝั่งทะเลเหนือของเบลเยียม ประมาณวันที่ 19 ตุลาคม เมื่อพื้นที่เปิดโล่งล่าสุดจาก Diksmuide สู่ทะเลเหนือที่ถูกยึดครองโดยกองกำลังทหารเบลเยียมซึ่งได้ล่าถอยออกไป ภายหลังจากการล้อมที่แอนต์เวิร์ป (28 กันยายน – 10 ตุลาคม) ความพยายามที่จะโจมตีโอบล้อมด้านข้างได้ส่งผลทำให้เกิดการรบเผชิญหน้าหลายครั้ง แต่ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
ภายหลังจากกองทัพข้าศึกได้มาถึงทะเลเหนือแล้ว ทั้งสองฝ่ายได้พยายามดำเนินการรุกที่นำไปสู่ยุทธการที่แม่น้ำอีแซร์ซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างได้รับบทเรียนราคาแพงและยังตัดสินไม่เด็ดขาด ตั้งแต่ 16 ตุลาคม ถึง 2 พฤศจิกายน และยุทธการที่แม่น้ำอิพร์ครั้งที่หนึ่ง ตั้งแต่ 19 ตุลาคม ถึง 22 พฤศจิกายน ภายหลังกลางเดือนพฤศจิกายน ปฏิบัติการในท้องถิ่นได้ถูกดำเนินการโดยทั้งสองฝ่ายและเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับการรุกในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1915 เอริช ฟ็อน ฟัลเคินไฮน์ หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ (Oberste Heeresleitung OHL) นับตั้งแต่ 14 กันยายน ได้ให้ข้อสรุปว่าแนวรบด้านตะวันตกไม่สามารถบรรลุชัยชนะอย่างเด็ดขาดได้ และด้านตะวันออกก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เช่นกัน ฟัลเคินไฮน์ได้ละทิ้ง Vernichtungsstrategie (ยุทธศาสตร์แห่งการทำลายล้าง) และพยายามสร้างเงื่อนไขเพื่อสันติภาพกับหนึ่งในศัตรูของเยอรมนี โดย Ermattungsstrategie (ยุทธศาสตร์แห่งความอ่อนล้า) เพื่อทำให้เยอรมนีสามารถรวบรวมทรัพยากรอย่างเด็ดขาดเพื่อเอาชนะศัตรูที่เหลืออยู่
ตลอดช่วงภาวะเงียบสงบในช่วงฤดูหนาว กองทัพฝรั่งเศสได้ก่อตั้งพื้นฐานทางทฤษฏีของการทำสงครามสนามเพลาะเชิงรุก ก่อให้วิธีการมากมายซึ่งกลายเป็นมาตรฐานสำหรับส่วนที่เหลือของสงคราม กลยุทธ์การแทรกซึ่ม(Infiltration tactics) ซึ่งการก่อตัวของทหารราบที่กระจัดกระจายกันไปตามมาด้วย nettoyeurs de tranchée (นักขจัดสนามเพลาะ) เพื่อเข้ายึดจุดแข็งที่เป็นทางผ่านได้ถูกประกาศใช้ การสังเกตการณ์ปืนใหญ่จากเครื่องบินและ creeping barrages ได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกอย่างเป็นระบบในยุทธการที่อาร์ตัวส์ครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม ถึง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1915  ฟัลเคินไฮน์ได้จัดทำบันทึกเหตุการณ์ เมื่อวันที่ 7 และ 25 มกราคม ค.ศ. 1915 เพื่อควบคุมดูแลการสู้รบป้องกันบนแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งแนวหน้าที่ดำรงอยู่จะต้องได้รับการเสริมกำลังและถูกควบคุมอย่างไม่มีกำหนดด้วยกองกำลังทหารจำนวนน้อย เพื่อทำให้สามารถส่งกองพลไปยังแนวรบด้านตะวันออกได้มากขึ้น การป้องกันแห่งใหม่จะต้องถูกสร้างขึ้นหลังแนวหน้าเพื่อให้มีการบุกทะลวงจนกว่าตำแหน่งจะถูกกอบกู้กลับคืนมาโดยการโจมตีตอบโต้กลับ กองทัพเยอรมันตะวันตกได้ริเริ่มงานใหญ่ในการสร้างป้อมปราการภาคสนาม ซึ่งยังไม่เสร็จสมบูรณ์จนถึงฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1915
กาลิญโจก์ภควตีมนเทียร

| กาลิญโจก์ภควตี |
| --- | --- |
कालिञ्चोक भगवती मन्दिर
ตรีศูลที่ศาสนิกชนนำมาถวายบูชาที่กาลิญโจก์มนเทียร
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: โทลขา
จังหวัด: พาคมตี
เทพ: พระกาลี
เทศกาล: ดาไชน์
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เทศบาลชนบทกาลิญโจก์
ประเทศ: ประเทศเนปาล
ที่ตั้งในประเทศเนปาล
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°45′28″N 86°02′29″E﻿ / ﻿27.75778°N 86.04139°E﻿ / 27.75778; 86.04139
กาลิญโจก์ภควตีมนเทียร (เนปาล: कालिञ्चोक भगवती मन्दिर; Kalinchok Bhagwati Temple) เป็นโบสถ์พราหมณ์ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศเนปาล ในเทศบาลชนบทกาลิญโจก์ อำเภอโทลขา
กาลิญโจก์ภควตีตั้งอยู่ในหมู่บ้านกาลิญโจก์ ซึ่งเป็นเขตที่หนึ่งของเทศบาล ตั้งอยู่ที่ความสูง 3,842 m (12,605 ft) จากระดับน้ำทะเล ส่วนหนึ่งของพื้นที่อนุรักษ์เคารีศางกระ ตรงจุดที่เป็นต้นธารของแม่น้ำสุญโกษี และ ตมโกษี
ผู้คนนิยมเดินทางมายังกาลิญโจก์ในฤดูหนาว และเส้นทางการไต่เขาขึ้นไปยังมนเทียรนี้เป็นหนึ่งในกิจกรรมทั้งการท่องเที่ยวและเชิงศาสนา ในอดีตการจะไปถึงมนเทียรได้จะต้องเดินเท้าเท่านั้น กระทั่งปี 2018 มีการติดตั้งรถเคเบิลขึ้นเขาเพื่อรับมือกับจำนวนนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้น
การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน (เบรอเคิลผู้พ่อ)

| การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน |
| --- | --- |

ศิลปิน: ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) 
ปี: ค.ศ. 1565
ประเภท: ภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา
การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน (ดัตช์: Terugkeer van de Kudde; อังกฤษ: The Return of the Herd) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-ค.ศ. 1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ภาพ "การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน" เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1565 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
ภาพ "การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน" เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เป็นหนึ่งในชุดที่มีด้วยกันทั้งหมดหกภาพ ที่ยังคงเหลืออยู่ห้าภาพ แต่ละภาพในชุดเป็นภาพของช่วงเวลาต่าง ๆ ของปี
ภาพอื่นในชุดนี้ก็ได้แก่
คนล่าสัตว์ในหิมะ (The Hunters in the Snow)
วันหมองหม่น (The Gloomy Day)
การเกี่ยวหญ้า (The Hay Harvest)
คนเกี่ยวข้าว (The Harvesters)
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช
ภาพเขียนสีน้ำมัน
ภาพชีวิตประจำวัน
กาเปเลออานเดินไอส์เซิล

| กาเปเลออานเดอไอเซิล |
| --- | --- |
เทศบาล
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 51°56′N 4°35′E﻿ / ﻿51.93°N 4.58°E﻿ / 51.93; 4.58
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: เซาท์ฮอลแลนด์
พื้นที่ (2006)
 • ทั้งหมด: 15.42 ตร.กม. (5.95 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 14.30 ตร.กม. (5.52 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 1.13 ตร.กม. (0.44 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม 2007)
 • ทั้งหมด: 65,501 คน
 • ความหนาแน่น: 4,580 คน/ตร.กม. (11,900 คน/ตร.ไมล์)
 : Source: CBS, Statline.
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
เว็บไซต์: www.capelleaandenijssel.nl
กาเปเลออานเดินไอส์เซิล (ดัตช์: Capelle aan den IJssel) เป็นเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ ห่างจากเมืองรอตเทอร์ดามไปทางทิศตะวันออก 8 กิโลเมตร เมืองมีประชากร 65,605 คน (ปี ค.ศ. 2005) และมีพื้นที่ครอบคลุม 15.42 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่น้ำ 1.13 ตารางกิโลเมตร
กาเบรียล เม็ทซู

| กาเบรียล เม็ทซู |
| --- | --- |
ภาพเหมือนตนเองของกาเบรียล เม็ทซูกับภรรยาในโรงแรม (ค.ศ. 1661)
เกิด: 1629 ไลเดิน, สาธารณรัฐดัตช์
เสียชีวิต: ฝังศพ 24 ตุลาคม 1667 (อายุ 37–38) อัมสเตอร์ดัม, สาธารณรัฐดัตช์
สัญชาติ: ดัตช์
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกรรม
กาเบรียล เม็ทซู (ดัตช์: Gabriël Metsu, ค.ศ. 1629–1667) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ ผลงานของเม็ทซูส่วนใหญ่เป็นจิตรกรรมประวัติศาสตร์ ภาพนิ่งและภาพเหมือน เขาเกิดที่เมืองไลเดิน เป็นบุตรของฌัก เม็ทซูกับแจ็คเควไมน์ การ์นิเยร์ พ่อของเม็ทซูเสียชีวิตก่อนเขาเกิด ทำให้ในวัยเด็กเขาอาศัยอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยง ยังไม่เป็นที่ทราบว่าเม็ทซูฝึกฝนด้านศิลปะที่ไหนหรือกับใคร แต่คาดกันว่าเป็นจิตรกรชาวดัตช์นาม แคร์ริต เดา (Gerrit Dou) และอันโตนี เคลส เดอ เกร็บเบอร์ (Anthonie Claesz de Grebber) ในปี ค.ศ. 1648 เม็ทซูร่วมก่อตั้งสมาคมช่างนักบุญลูกาในไลเดิน ก่อนจะเดินทางไปยูเทรกต์เพื่อเล่าเรียนกับนิโคเลาส์ นัปเฟอร์ (Nikolaus Knüpfer) และยัน วีนิกซ์ (Jan Weenix)
ประมาณปี ค.ศ. 1655 เม็ทซูย้ายไปอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมและแต่งงานกับอิซาเบลลา เดอ โวล์ฟ ในช่วงนี้เขาเริ่มหันเหความสนใจมาที่จิตรกรรมไลเดิน (Leidse Fijnschilders) หรือจิตรกรรมที่เน้นแสงเงา เม็ทซูฝึกสอนจิตรกรชาวดัตช์สองคนคือ มิชีล ฟัน มัสเชอร์ (Michiel van Musscher) และโยสต์ ฟัน กีล (Joost van Geel) ก่อนจะเสียชีวิตด้วยวัย 38 ปี ร่างของเขาถูกฝังที่โบสถ์ Nieuwe Kerk ในอัมสเตอร์ดัม
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค

| คำแปล: เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค |
| --- | --- |
Қазақ Советтiк Социалистік Республикасының мемлекеттік әнұраны

เนื้อร้อง: มูกัน ตูเลบาเยฟ, ยูเจนี บรูซิลอฟสกี้ และ ลาติฟ คามิดี, พ.ศ. 2488
ทำนอง: อับดุลลา ตาซิเบฟ, Kh. Mukhamedzhanov และ กาบิต มูซีรีปอฟ, พ.ศ. 2488
รับไปใช้: พ.ศ. 2488
เลิกใช้: พ.ศ. 2535

ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (ขับร้อง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (บรรเลง)
บรรเลงโดยวงดุริยางค์กองทัพเรือสหรัฐ
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (คาซัค: Қазақ Советтiк Социалистік Республикасының мемлекеттік әнұраны, Qazaq Sovettık Sosialistık Respublikasynyñ memlekettık änūrany) เป็นเพลงชาติของคาซัคสถานสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต.
ประวัติ

ประพันธ์เนื้อร้องโดย มูคัน เทอเลบาเยฟ (คาซัค: Мұқан Төлебаев; Mūqan Tölebaev), เยฟเกนี บรูซิลอฟสกี (รัสเซีย: Евгений Брусиловский; Jevgenij Brusilovskij) และ ลาตีฟ คามีดี (คาซัค: Латиф Хамиди; Latif Hamidi), และ เรียบเรียงทำนองโดย แอบเดิลดา แทเจอบาเยฟ (คาซัค: Әбділда Тәжібаев; Äbdılda Täjıbaev), คาเยิม มูคาเมดคานอฟ (คาซัค: Қайым Мұқамедханов; Qaiym Mūhamedhanov) และ ฆาบีต มือเซอรีปอฟ (คาซัค: Ғабит Мүсірепов; Ğabit Müsırepov). ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534, จึงได้มีการแก้ไขเนื้อร้องเพลงชาติใหม่เพื่อใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐคาซัคสถาน หลังจากนั้นอีก 1 ปี ในปี พ.ศ. 2535 ได้ประกาศใช้เนื้อร้องของเพลงชาติฉบับใหม่อย่างเป็นทางการ ซึ่งเพลงดังกล่าวได้ใช้มาจนถึงวันที่, 7 มกราคม พ.ศ. 2549
ดูเพิ่ม

| ธงชาติคาซัคสถาน เพลงชาติคาซัคสถานสมัยต่าง ๆ |
| --- | --- |
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค   (พ.ศ. 2488–2535): 
เพลงชาติสาธารณรัฐคาซัคสถาน   (พ.ศ. 2535–2549): 
เมียเนิงคาซักสตาเนิม   (พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน) กล่องนี้:  ดู คุย แก้: 
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค
ตราแผ่นดินของคาซัคสถาน
เมนิงคาซัคสตานึม (2499)