stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปุฑุเจรี
แหล่งข้อมูลอื่น

General info for Puducherry เก็บถาวร 2011-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official website of the Government of the Union Territory of Puducherry เก็บถาวร 2008-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Serenity Beach, the beach de Pondicherry เก็บถาวร 2010-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรัฐและดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| รัฐ |  กรณาฏกะ  กัว  เกรละ  คุชราต  ฉัตตีสครห์  ฌารขัณฑ์  ตริปุระ  เตลังคานา  ทมิฬนาฑู  นาคาแลนด์  เบงกอลตะวันตก  ปัญจาบ  พิหาร  มณีปุระ  มหาราษฏระ  มัธยประเทศ  มิโซรัม  เมฆาลัย  ราชสถาน  สิกขิม  หรยาณา  หิมาจัลประเทศ  อรุณาจัลประเทศ  อัสสัม  อานธรประเทศ  อุตตรประเทศ  อุตตราขัณฑ์  โอฑิศา  |  |
| ดินแดนสหภาพ |  จัณฑีครห์  ชัมมูและกัศมีร์  ดาดราและนครหเวลี และดามันและดีอู  เดลี  ปูดูเชร์รี  ลาดัก  ลักษทวีป  หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์  |  |
| ด ค กเมืองหลวงของรัฐและดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย |
| --- | --- |
บริหาร:  อัครตละ  ไอซอล  อมราวตี (โดยพฤตินัย)  เบงคลูรู  โภปาล  ภุพเนศวร  จัณฑีครห์  เจนไน  ดามัน  เดห์ราดูน  ทิสปุระ  คานธีนคร  กังต็อก  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  อิฏานคร  ชัยปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  การ์คิล (ฤดูหนาว)  กวรัตติ  โกหิมา  โกลกาตา  เลห์ (ฤูดร้อน)  ลัคเนา  มุมไบ  นยารายปุระ  นิวเดลี  ปณชี  ปัฏนา  ปุฑุเจรี  พอร์ตแบลร์  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา  ศรีนคร (ฤูดร้อน)  ติรุวนันตปุรัม 
นิติบัญญัติ:  อัครตละ  ไอซอล  อมราวตี  เบงคลูรู  โภปาล  ภุพเนศวร  จัณฑีครห์  เจนไน  ธรรมศาลา (ฤดูหนาว)  เดห์ราดูน (ฤดูหนาว)  ภราฬีเสณ (ฤูดร้อน)  คานธีนคร  กังต็อก  คุวาหาฏี  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  อิฏานคร  ชัยปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  โกหิมา  โกลกาตา  ลัคเนา  มุมไบ (ฤดูร้อน)  นาคปุระ (ฤดูหนาว)  นิวเดลี  ปัฏนา  ปุฑุเจรี  ปูร์วอริม  รายปุระ  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา (ฤดูร้อน)  ศรีนคร (ฤดูร้อน)  ติรุวนันตปุรัม 
ตุลาการ:  อัครตละ  อะห์มดาบาด  อลาหาบาด  อมราวตี  เบงคลูรู  พิลาสปุระ  จัณฑีครห์  เจนไน  กฏกะ  กังต็อก  คุวาหาฏี  ไฮเดอราบาด  อิมผาล  ชพัลปุระ  โชธปุระ  ชัมมู (ฤดูหนาว)  โกชิ  โกลกาตา  มุมไบ  ไนนิตาล  นิวเดลี  ปัฏนา  รางจี  ชิลลอง  ชิมลา  ศรีนคร (ฤดูร้อน)
ตไลกกูตตัล

ตไลกกูตตัล (ทมิฬ: தலைக்கூத்தல்; Thalaikoothal) เป็นการฆาตกรรมคนชราหรือการบังคับการุณยฆาตที่กระทำโดยสมาชิกในครอบครัว มีกระทำอยู่ในบางส่วนของทางใต้ของรัฐทมิฬนาฑูของอินเดีย
กระบวนการ

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่จะถูก ตไลกกูตตัล จะได้รับการอาบน้ำมันในตอนเช้า ตามด้วยการบังคับดื่มน้ำมะพร้าวอ่อน จำนวนหลายแก้วจนเกิดไข้สูง, ไตวาย, อาการกระตุกรุนแรง และเสียชีวิตภายในวันหรือสองวัน นอกจากนี้ยังอาจรวมถึงการนวดศีรษะในน้ำเย็นจัด ซึ่งอาจทำให้อุณหภูมิร่างกายลดลงมากพอที่จะกระตุ้นให้หัวใจวายได้ วิธีอื่น ๆ ที่ใช้ เช่น การบังคับดื่มนมวัวขณะที่อุดจมูกไว้ ทำให้หายใจลำบาก ไปจนถึงการใช้ยาพิษโดยตรง
ความชุก

ถึงแม้ว่าการกระทำ ตไลกกูตตัล จะผิดกฎหมายในประเทศอินเดีย แต่ก็ยังคงได้รับการยอมรับอย่างลับ ๆ อยู่ในรูปของการการุณยฆาต และน้อยครั้งที่จะมีผู้นำเรื่องนี้ไปแจ้งถึงตำรวจ ในบางกรณี สมาชิกในครอบครัวจะแจ้งญาติให้ทราบก่อนที่จะกระทำ ตไลกกูตตัล และบางครั้งผู้ที่ถูกกระทำยังเป็นคนขอเองด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกกรณีที่ผู้ถูกกระทำจะยินยอม เช่นกรณีอื้อฉาวเมื่อปี 2010 ที่ชายวัย 80 ปี หลบหนีออกมาอาศัยในที่พักของญาติ หลังทราบชะตากรรมตัวเองและแอบได้ยินสมาชิกในครอบครัวคุยกันเรื่องการแบ่งจัดสรรมรดกที่ดินของเขา
รายงานการตรวจสอบระบุว่าการะกระทำนี้มี "ค่อนข้างทั่วไป" ("fairly widespread") ในอำเภอทางตอนใต้ของรัฐทมิฬนาฑู มีการคาดการณ์ว่ามีการทำ ตไลกกูตตัล ราว 20 ถึงหลายร้อยครั้งทุกปี
การเฝ้าระวัง

ในปี 2010 หลังเกิดเหตุชายวัย 80 ปีหนีออกจากบ้านในอำเภอวิรุธูนคร รัฐบาลท้องถิ่นได้มีการจัดตั้งคณะทำงานตรวจตราผู้สูงอายุในอำเภอ
ภาพยนตร์ทมิฬเช่น K.D. Engira Karuppudurai และ Baaram มีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการทำ ตไลกกูตตัล
แหล่งข้อมูลอื่น

Defining Mercy Pallium India, มีนาคม 2010
Mother, shall I put you to sleep? เก็บถาวร 2013-09-11 ที่ archive.today tehelka.com
พระมุนีศวร

| พระมุนีศวร |
| --- | --- |
ครามเทวตา (อารักษ์ในศาสนาฮินดู) เทพบรรพชนแห่งชาวทมิฬ
ส่วนหนึ่งของ ครามเทวตา (อารักษ์ในศาสนาฮินดู)
เทวรูปพระมุนีศวร ศิลปะแบบประเพณีท้องถิ่นอินเดียภาคใต้ในปัจจุบัน ณ วัดมุนีศวรมณเฑียร แขวง Jalan ScottBrickfields กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซียฯ.
ส่วนเกี่ยวข้อง: ครามเทวตา เทพอารักษ์ เทพบรรพชน เสื้อวัด
ที่ประทับ: มนุษย์โลก  เทวสภา
มนตร์: มุนีศวรมนตร์
พาหนะ: ม้า
เทวรูปพระมุนีศวร ศิลปะแบบประเพณีท้องถิ่นอินเดียภาคใต้ในปัจจุบัน ณ วัดมุนีศวรมณเฑียร บริเวณสถานีรถไฟกลางนครเจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดียฯ.
พระมุนีศวร (อังกฤษ: Lord Muneeswarar; ทมิฬ: முனீஸ்வரன்) เป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดูประเภทเทพอารักษ์พื้นเมือง (ครามเทวตา) ของชาวทมิฬในภาคใต้ของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยมีเทวฐานะคือเทพอารักษ์ผู้คุ้มครองเทวสถานและหมู่บ้านของชาวทมิฬเช่นเดียวกับเทพารักษ์ท้องถิ่นของชาวทมิฬในรัฐทมิฬนาฑูองค์อื่น ๆ เช่น พระกัตตวรายัน พระมทุไร วีรัน พระอิราวัต พระกุรุปันสวามีฐานะและบทบาทหน้าที่ของพระองค์ตรงกับตรงกับกับคติของพระเสื้อวัด เทพอารักษ์ หรือมเหสักข์ (มเหศักดิ์)ในศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทยก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ที่มาของเทพเจ้าองค์นี้และเทพเจ้าท้องถิ่นอื่น ๆ ส่วนใหญ่ในอินเดียภาคใต้มาจากการบูชาบรรพบุรุษ หรือ วีรชน ในอดีตและได้รับการผสานความเชื่อต่อมาด้วยตำนานเทพปกรณัมให้เข้ากับศาสนาพราหมณ์ ฮินดู
ดูเพิ่ม

พระกัตตวรายัน
พระมทุไร วีรัน
พระอิราวัต
พระกุรุปันสวามี
นฤสิงหนาถ มณเฑียร
| ด ค กเทพและคัมภีร์ในศาสนาฮินดู |
| --- | --- | --- |
| มหาเทพ |  พระพรหม  พระวิษณุ  พระศิวะ  |  |
| เทพเจ้าชั้นรอง |  พระพิฆเนศ  พระขันทกุมาร  พระราม  พระกฤษณะ  พระหนุมาน  พระอินทร์  พระอัคนี  พระไภรวะ  พระยม  พระกามเทพ  พระวายุ  พระวรุณ  พระวิศวกรรม  พระอัศวิน  |  |
| นพเคราะห์ |  พระอาทิตย์  พระจันทร์  พระอังคาร  พระพุธ  พระพฤหัสบดี  พระศุกร์  พระเสาร์  พระราหู  พระเกตุ  |  |
| เทวี |  พระสุรัสวดี  พระลักษมี  พระสตี  พระปารวตี  พระทุรคา  พระตรีศักติ  พระแม่กาลี  พระแม่สีดา  พระแม่ราธา  พระแม่มหาวิทยา  มาตฤกา  |  |
| คัมภีร์ |  พระเวท  อุปนิษัท  ปุราณะ  รามายณะ  มหาภารตะ  ภควัทคีตา  |  |
 ศาสนาฮินดู  เทววิทยาฮินดู  ยุคมหากาพย์ของอินเดีย
ติรุวัฬฬุวรร

| ติรุวัฬฬุวรร |
| --- | --- |
ภาพวาดแสดงติรุวัฬฬุวรรตามความเชื่อ
เกิด: ไม่ทราบแน่ชัด ไม่ทราบ; เป็นไปได้ว่าเป็นไมลาปอร์ 
ชื่ออื่น: วัฬฬุวรร, มุธรปาวลร, Deivappulavar, Maadhaanupangi, นานมุคนาร, นายนาร, Poyyirpulavar, เธวร, Perunaavalar
ผลงานเด่น: ติรุกกุรัฬ

แนวทาง: โตนโทมณฑลัมแห่งทมิฬนาฑู
ความสนใจหลัก: จริยศาสตร์, อหิงสา, ความยุติธรรม, ศีลธรรม, การเมือง, การศึกษา, ครอบครัว, มิตรภาพ, ความรัก
แนวคิดเด่น: จริยธรรมทั่วไป และ ศีลธรรมทั่วไป
 ได้รับอิทธิพลจาก วรรณกรรมสังฆัมยุคแรก 
 เป็นอิทธิพลต่อ โดยทั่วไปปรัชญาอินเดีย, โดยเฉพาะแบบอินเดียใต้ 
 
ติรุวัฬฬุวรร (ทมิฬ: திருவள்ளுவர்; Thiruvalluvar) หรือที่นิยมเรียกว่า วัฬฬุวรร (ทมิฬ: வள்ளுவர்; Valluvar) เป็นกวีและนักปราชญ์ชาวทมิฬที่ได้รับการเชิดชูอย่างมาก เป็นที่รู้จักในฐานะผู้นิพนธ์ ติรุกกุรัฬ (Tirukkuṟaḷ) หนังสือรวมงานเขียนด้วยประโยคคู่ (couplets) เกี่ยวกับจริยศาสตร์, การเมือง, เศรษฐกิจ และความรักเป็นที่ยอมรับกันว่างานเขียนชุดนี้โดดเด่นและเป็นที่ชื่นชอบมากในบรรดาวรรณกรรมทมิฬ
กมิล ซเวเลบิล นักวิชาการด้านวรรณกรรมทมิฬระบุว่าแทบจะไม่มีข้อมูลดั้งเดิมชิ้นใดเลยที่หลงเหลืออันเกี่ยวกับวัฬฬุวรร ชีวิตและปูมหลังของเขานั้นได้มาจากการตีความจากงานเขียนของเขาโดยนักอัตชีวประวัติมากมาย นิกาย ความเชื่อ ไปจนถึงศาสนาต่างๆ ของอินเดียและพื้นเมือง รวมถึงบรรดามิชชันนารีคริสต์ล้วนเคยอ้างว่างานเขียนของวัฬฬุวรรได้รับแนวคิดบันดาลใจมาจากความเชื่อของตนอย่างเปิดเผยหรืออย่างอ้อม ๆ แทบไม่เป็นที่ทราบเลยว่าวัฬฬุวรรมีพื้นหลังทางครอบครัว อาชีพการงาน และนับถือในลัทธิใด เชื่อกันว่าเขาเคยอาศัยอยู่ในไมลาปอร์ (ปัจจุบันเป็นย่านหนึ่งในเจนไน) ในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต เชื่อกันว่างานเขียนเขาเริ่มเขียนขึ้นในช่วง 400 ปีก่อนคริสตกาลจนถึงต้นศตวรรษที่ 5 เมื่อประเมินจากบันทึกท้องถิ่นและการวิเคราะห์ภาษาศาสตร์ในวานเขียนของเขา กมิล ซเวเลบิล อ้างจากติรุกกุรัฬว่าวัฬฬุวรรน่าจะมีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 5
วัฬฬุวรรได้มีอิทธิพลต่อนักวิชาการในวงกว้างเป็นเวลายาวนาน ทั้งในแนวคิดในแง่มุมของจริยศาสตร์สังคม การเมือง เศรษฐศาสตร์ ศาสนา ประชญา และจิตวิญญาณ และได้รับการยกย่องเป็นฤๅษีที่ยิ่งใหญ่ และงานเขียนของท่านได้รับการยกย่องในฐานะวรรณกรรมทมิฬที่เป็นคลาสสิก
อังอิง

↑  Waghorne, 2004, pp. 120–125.
↑  P. R. Natarajan 2008, p. 2.
↑  Kamil Zvelebil 1975, pp. 123–124.
↑  Kamil Zvelebil 1975, p. 124.
↑  Kamil Zvelebil 1975, p. 125.
↑  Kamil Zvelebil 1973, pp. 155–156 (c. 450–550 CE);
Kamil Zvelebil 1974, p. 119 (c. 450–500 CE);
Kamil Zvelebil 1975, p. 124 (c. 500 CE)
↑  Stuart Blackburn 2000, p. 454.
↑  Velusamy and Faraday, 2017, pp. 7–13.
↑  Sundaramurthi, 2000, p. 624.
↑  Kamil Zvelebil 1973, p. 168.
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานเกี่ยวกับ/โดย ติรุวัฬฬุวรร ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
ผลงานโดย ติรุวัฬฬุวรร บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef
พระเจ้าโกฟูตู

| พระเจ้าโกฟูตู> ตูอีโตงาแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา |
| --- | --- |
รัชสมัย: ไม่ทราบปีที่แน่นอน
รัชกาลก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าลิเฮา
รัชกาลถัดไป: สมเด็จพระเจ้ากาโลอา
พระมเหสี: ไม่มีข้อมูล
พระราชบุตร: สมเด็จพระเจ้ากาโลอา
สมเด็จพระเจ้าโกฟูตู
ราชวงศ์: ตูอีโตงา
พระราชบิดา: สมเด็จพระเจ้าลิเฮา
พระราชมารดา: ไม่ทราบ
สมเด็จพระเจ้าโกฟูตู (ตองงา: Kofutu) ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 5 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าลิเฮากับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ รวมไปถึงพระราชกรณียกิจของพระองค์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือสมเด็จพระเจ้ากาโลอา
ปฏิบัติการมาร์กบาร์ซาร์มาชาร์

| ปฏิบัติการมาร์กบาร์ซาร์มาชาร์ |
| --- | --- |
ส่วนหนึ่งของ การปะทะกันที่ชายแดนปากีสถาน–อิหร่าน และการก่อความไม่สงบในบาโลชิสถาน
แซรอวอน
ชนิด: การโจมตีทางอากาศและการโจมตีด้วยขีปนาวุธ
ตำแหน่ง: แซรอวอน จังหวัดซีสถานและบาโลชิสถาน อิหร่าน 27°22′15″N 62°19′57″E﻿ / ﻿27.37083°N 62.33250°E﻿ / 27.37083; 62.33250
โดย:  ปากีสถาน
เป้าหมาย:  กองทัพปลดปล่อยบาโลชิสถาน และแนวร่วมปลดปล่อยบาโลจ
วันที่: 18 มกราคม 2024 4:05 นาฬิกา (UTC+03:30)
ผู้ลงมือ:  กองทัพปากีสถาน
ผู้สูญเสีย: เสียชีวิต 9 คน บาดเจ็บหลายคน
เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2024 ปากีสถานได้โจมตีทางอากาศและปืนใหญ่หลายครั้งในจังหวัดซีสถานและบาโลชิสถานของอิหร่าน โดยมุ่งเป้าไปที่กลุ่มแบ่งแยกดินแดนบาโลจ ซึ่งมีชื่อว่า ปฏิบัติการมาร์กบาร์ซาร์มาชาร์ (อูรดู: آپریشن مرگ بر سرمچار, แปลตรงตัว 'ความตายสู่ผู้ก่อความไม่สงบ') การโจมตีดังกล่าวเกิดขึ้นเพื่อตอบโต้การโจมตีด้วยขีปนาวุธของอิหร่านในแคว้นบาโลชิสถานของปากีสถานเมื่อสองวันก่อนหน้านั้น
อิหร่านกล่าวว่ามีชาวต่างชาติ 9 คนถูกสังหารในการโจมตีครั้งนี้ กองทัพปลดปล่อยบาโลชิสถานยืนยันว่าสมาชิกในกองทัพเป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิต
การโจมตีครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกที่ทราบกันว่าเป็นการโจมตีอิหร่านนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามอิรัก-อิหร่านใน ค.ศ. 1988
ภูมิหลัง

บทความหลัก: เหตุโจมตีด้วยขีปนาวุธในประเทศปากีสถาน พ.ศ. 2567
ตามข้อมูลของปากีสถาน การโจมตีดังกล่าวเกิดขึ้นเพื่อตอบโต้การโจมตีด้วยขีปนาวุธที่ดำเนินการโดยกองพิทักษ์การปฏิวัติอิสลามของอิหร่าน ในพื้นที่ชายแดนแคว้นบาโลชิสถานของปากีสถาน การโจมตีของอิหร่านที่ถูกกล่าวหาว่ามุ่งเป้าไปที่กลุ่มติดอาวุธ ญัยชุลอัดล์ เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2024 ส่งผลให้มีเด็กเสียชีวิต 2 รายและบาดเจ็บ 4 ราย ตามรายงานของปากีสถาน
การโจมตี

เมื่อเวลา 4:05 นาฬิกาตามเวลาในประเทศอิหร่าน (UTC+03:30), กองทัพอากาศและกองทัพบกของปากีสถานได้เปิดการโจมตีโดยใช้โดรน เครื่องยิงจรวดหลายลำ อาวุธยุทโธปกรณ์ ณ สถานที่ 7 แห่งของกลุ่มแบ่งแยกดินแดนบาโลจในเมืองแซรอวอน ในจังหวัดซีสถานและบาโลชิสถานของอิหร่านอิหร่านกล่าวว่ามีผู้เสียชีวิต 9 รายระหว่างการโจมตี รวมถึงเด็ก 4 คน ผู้หญิง 3 คน และชาย 2 คนที่ไม่ใช่ชาวอิหร่าน
พระเจ้าฟางาโอเนโอเน

| พระเจ้าฟางาโอเนโอเน> ตูอีโตงาแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา |
| --- | --- |
รัชสมัย: ไม่ทราบปีที่แน่นอน
รัชกาลก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าโลโลฟากางาโล
รัชกาลถัดไป: สมเด็จพระเจ้าลีเฮา
พระมเหสี: ไม่มีข้อมูล
พระราชบุตร: สมเด็จพระเจ้าลีเฮา
สมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเน
ราชวงศ์: ตูอีโตงา
พระราชบิดา: สมเด็จพระเจ้าโลโลฟากางาโล
พระราชมารดา: ไม่ทราบ
สมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเน (ตองงา: Fangaʻoneʻone) ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าโลโลฟากางาโลกับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ รวมไปถึงพระราชกรณียกิจของพระองค์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือสมเด็จพระเจ้าลีเฮา
รายการอ้างอิง

↑  Robert D. Craig, Dictionary of Polynesian Mythology (New York: Greenwood press, 1898), 296.
↑  "BACKGROUND TO TONGAN SOCIETY AT THE TIME OF CAPTAIN COOK'S VISITS" (PDF). The Journal of the Polynesian Society. 12 January 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-12-09. สืบค้นเมื่อ 2014-01-12.
↑  "TU'I TONGA Fanga'one'one (d. date unknown)". familytreemaker. 12 January 2014.
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าฟางาโอเนโอเน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าโลโลฟากางาโล |  |   ตูอีโตงาแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา  (ไม่ทราบปีแน่นอน) |  | สมเด็จพระเจ้าลีเฮา |
ทะเลทรายทากลามากัน

ทะเลทรายทากลามากัน (อังกฤษ: Taklamakan Desert; จีน: 塔克拉玛干沙漠; พินอิน: Tǎkèlāmǎgān Shāmò, อักษรเสี่ยวเอ้อร์: تَاكْلامَاقًا شَاموْ, ดุงกาน: Такәламаган Шамә; Uyghur: تەكلىماكان قۇملۇقى) หรือ ทะเลทรายทากลิมากัน (Taklimakan Desert) เป็นทะเลทรายขนาดใหญ่ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน มีพื้นที่ 268,680 ตารางกิโลเมตร เท่ากับประเทศนิวซีแลนด์ เป็นพื้นที่ในเส้นทางสายไหมระหว่างจีนกับเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก โดยมีชายแดนทางใต้ติดกับเทือกเขาคุนหลุน ทางตะวันตกติดกับเทือกเขาปามีร์ ทางเหนือติดกับทิวเขาเทียนชาน และทางตะวันออกติดกับทะเลทรายโกบี
ทะเลทรายทากลามากันมีระดับอยู่ต่ำกว่าน้ำทะเล 150 เมตร ในบางครั้งอาจมีอุณหภูมิสูงถึง 40 องศาเซลเซียสนานหลายสัปดาห์ แต่ในทะเลทรายยังมีโอเอซิสหลายแห่ง เช่นที่เมืองทูรฟานและคูกา นอกจากนี้ในโอเอซิสยังนิยมปลูกองุ่นและแตงโม ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นแตงโมที่หวานที่สุดในโลกอีกด้วย
ศัพทมูลวิทยา

ในขณะที่นักวิจัยสวนใหญ่ยอมรับว่า มากัน เป็นศัพท์ภาษาเปอร์เซียที่แปลว่า "สถานที่" คำว่า ทากลา ยังไม่ค่อยเป็นที่กระจ่าง คำนี้อาจเป็นคำยืมภาษาอุยกูร์ที่มาจากภาษาเปอร์เซียว่า ทาร์ก "เพื่อออกคนเดียว, ปลดปล่อย, ทอดทิ้ง" + มากัน คำอธิบายที่น่าเชื่อถืออีกอันระบุว่าคำนี้มาจากภาษาชะกะไตว่า taqlar makan แปลว่า "สถานที่ปรักหักพัง" หวัง กั๋วเหว่ยและหฺวัง เหวินปี้ นักวิชาการชาวจีนเชื่อมชื่อนี้กับชาวโทคาเรีย กลุ่มชนในอดีตที่แอ่งตาริม ทำให้คำว่า "Taklamakan" มีความหมายคล้ายกับ "Tocharistan"
ในศัพทมูลวิทยาพื้นเมืองระบุว่า คำนี้หมายถึง "จุดที่ไม่อาจย้อนกลับ" ซึ่งมักตีความกันว่า "เมื่อคุณเข้าไปแล้ว คุณจะไม่สามารถออกมาได้" หรือประโยคที่คล้าย ๆ กัน
อ่านเพิ่ม

Cariou, Alain (2010). "Taklamakan". Encyclopaedia Iranica.
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Takla Makan" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 26 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 365–366.
วิดีโอ

Treasure seekers : China's frozen desert, National Geographic Society (2001)
แหล่งข้อมูลอื่น

Photos of area in China
| ด ค กบริเวณแห้งแล้งหรือทะเลทรายของโลก |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  แอลจีเรีย  บายูดา  ชัลบี  ดานากิล  อีสเทิร์น  เฟอริโอ  ฟาราฟรา  คาลาฮารี  ลิเบีย  นามิบ  นิวเบีย  ไนอีรี  ริกเตอร์สเวลด์  สะฮารา  เตเนเร  ไวต์ 
ทวีปเอเชีย:  อัดดะห์นา  อาหรับ  อารัลการากุม  อารัลกุม  บาดาอินจารัน  เบตปาค-ดาลา  โชลิสถาน  ดัชตีกะวีร์  ดัชตีลูต  ดัชตีมาร์โกห์  ดัชตีนาโอมิด  กูร์บังตึงกึต  โกบี  ฮามี  หุบเขาสินธุ  ทะเลทรายจูเดีย  การากุม  คาราน  กุมตัก  คีซิลคุม  ล็อป  อันนาฟูด  เนเกฟ  ออร์โดส  ไฉต้าม  รุบัลคอลี  รัสเซียนอาร์กติก  เรกีสถาน  ซารืยเอซิค-อะตืยราอู  ซีเรีย  ทากลามากัน  เทงเกอร์  ธาล  ธาร์  ติฮามะห์  อุสต์ยุร์ต  วาฮิบาแซนส์  ลิวา 
ทวีปยุโรป:  อักโกนา  แอลไพน์  บาร์เดนัสเรอาเลส  บเวนดูฟ  กาโบเดกาตา  เดลีบลาโตแซนด์  เฮาเลนตี  โอเลชกีแซนส์  ออลทีเนียนสะฮารา  รึน  ตาเบร์นัส 
ทวีปอเมริกาเหนือ:  แอลวอร์ด  แอมาร์โกซา  บาฮากาลิฟอร์เนีย  แบล็กร็อก  คาร์ครอสส์  แชนเนลด์สแกบแลนส์  ชีวาวา  เอสกาแลนที  กรันเดเซียร์โตเดอัลตาร์  เกรตเบซิน  เกรตซอลต์เลก  Jornada del Muerto  โมฮาวี  โอคานากัน  นอร์ทอเมริกันอาร์กติก  โอไวฮี  เพนเตดเดเซิร์ต  เรด  โซโนรา 
ทวีปอเมริกาใต้:  อาตากามา  ลากวาฮีรา  โลสเมดาโนสเดโกโร  มอนเต  ปาตาโกเนีย  เซชูรา  ตาตาโกอา 
เขตโอเชียเนีย:  กิบสัน  เกรตแซนดี  เกรตวิกตอเรีย  คาอู  ลิตเทิลแซนดี  นัลลาร์บอร์  เพนเตดเดเซิร์ต  Pedirka Desert  Rangipo Desert  ซิมป์สัน  สเชเลตสกี  ทะเลทรายสเติร์ตสโตนี  Tanami Desert  Tirari Desert 
แถบขั้วโลก:  แอนตาร์กติกา  อาร์กติก 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
พระเจ้าลีเฮา

| พระเจ้าลีเฮา> ตูอีโตงาแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา |
| --- | --- |
รัชสมัย: ไม่ทราบปีที่แน่นอน
รัชกาลก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเน
รัชกาลถัดไป: สมเด็จพระเจ้าโกฟูตู
พระมเหสี: ไม่มีข้อมูล
พระราชบุตร: สมเด็จพระเจ้าโกฟูตู
สมเด็จพระเจ้าลีเฮา
ราชวงศ์: ตูอีโตงา
พระราชบิดา: สมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเน
พระราชมารดา: ไม่ทราบ
สมเด็จพระเจ้าลีเฮา (ตองงา: Līhau) ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 4 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเนกับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ รวมไปถึงพระราชกรณียกิจของพระองค์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือสมเด็จพระเจ้าโกฟูตู สำหรับรัชกาลนี้ยังคงประทับอยู่ในบริเวณเกาะโตงาตาปูเหมือนในรัชสมัยของพระเจ้าอะโฮเออิตู
รายการอ้างอิง

↑  Robert D. Craig, Dictionary of Polynesian Mythology (New York: Greenwood press, 1898), 296.
↑  "BACKGROUND TO TONGAN SOCIETY AT THE TIME OF CAPTAIN COOK'S VISITS" (PDF). The Journal of the Polynesian Society. 12 January 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-12-09. สืบค้นเมื่อ 2014-01-12.
↑  "TU'I TONGA Lihau (d. date unknown)". familytreemaker. 12 January 2014.
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าลีเฮา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเน |  |   ตูอีโตงาแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา  (ไม่ทราบปีแน่นอน) |  | สมเด็จพระเจ้าโกฟูตู |
พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร

| หมู่พระพุทธรูปแห่งติยากนูร |
| --- | --- |
พระพุทธรูปองค์หนึ่งในหมู่พระพุทธรูปติยากนูร องค์นี้ตั้งอยู่กลางไร่นา
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: อำเภอสาเลม ทมิฬนาฑู
ประเทศ: อินเดีย
ที่ตั้งในรัฐทมิฬนาฑู
พิกัดภูมิศาสตร์: 11°34′33″N 78°46′42″E﻿ / ﻿11.57583°N 78.77833°E﻿ / 11.57583; 78.77833
พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร (ทมิฬ: பெரம்பலூர் புத்தர் சிலைகள்; เปรัมปลูร ปุตตรร จิไลกัฬ, Perambalur Buddhas) หรือ วัดพุทธติยากนูร (ทมิฬ: புத்தர் கோயில் தியாகனூர்; ปุตตรร โกยิล ติยากนูร, Thiyaganur Buddha temple) หมายถึงหมู่พระพุทธรูปที่พบในหมู่บ้านติยากนูร อำเภอสาเลม ทมิฬนาฑู
ในจำนวนนี้มีองค์สำคัญอยู่สององค์ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งขนาด 6 ฟุต องค์หนึ่งประดิษฐานในศาลขนาดย่อม และอีกองค์หนึ่งอยู่ในพื้นที่ไร่นาส่วนบุคคล ซึ่งต่อมาในปี 2013 ได้พัฒนาขึ้นเป็นศูนย์วิปัสสนาในชื่อ พุทธญาณมณฑป (Buddhist Dhyana Mandap) ด้วยเงินบริจาครวม 5 ล้านรูปีอินเดีย โดยสร้างถอดแบบมณฑปจากพุทธสถานแห่งหนึ่งในราชคีรี รัฐพิหาร
ประวัติศาสตร์

ในราว 300 ปีก่อนคริสตกาล พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ปฏิบัติทั่วไปในแถบที่ปัจจุบันคือทมิฬนาฑู ภายใต้การปกครองของพระเจ้าอโศกมหาราช พุทธศาสนาเจริญงอกงามเรื่อยมาจนถึงศตวรรษที่ 6-9 ที่ซึ่งเกิดแนวคิดภักติและการอุปถัมภ์พุทธศาสนาโดยเจ้าครองนครลดน้อยลง จักรพรรดิโจฬะ ราชาราชโจฬะเคยบริจาคเงินเพื่อสร้างวัดพุทธในนาคปัตตินัม ในราวศตวรรษที่ 11 พระพุทธรูปยุคไล่เลี่ยกันมาสามารถพบได้ในแถบนาคปัตตินัม และมีเอกสารทางศาสนาที่ยืนยันว่าในเวลานั้นมีการเจริญของพุทธศาสนาในช่วงเวลาเดียวกัน นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าศาสนาพุทธยังคงแพร่หลายไปนอกเมืองใหญ่อย่างกาญจีปุรัม และ มทุราย แต่ในเมืองเล็กอย่างเปรัมปลูรก็ยังปรากฏหลักฐานการดำรงอยู่ของพุทธศาสนามาก่อนเช่นกัน พระพุทธรูปเหล่านี้ที่พบที่เปลัมูรอายุราวศตวรรษที่ 11
วัฒนธรรม

ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่รู้ถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของพระพุทธรูปเหล่านี้ และปฏิบัติต่อพระพุทธรูปเหล่านี้เช่นเดียวกับเทวรูปองค์อื่นในพื้นที่ ชื่อที่เรียกกันทั่วไปของพระพุทธรูปคือ พุทธสมี ซึ่งคือการเรียกในเชิงเป็นเทพเจ้าหรือเทวดา การปฏิบัติบูชาต่อพระพุทธรูปเป็นไปอย่างฮินดู ทั้งการประดับพระพุทธรูปด้วยผ้าและดอกไม้ ไปจนถึงการถวายตะเกียงและการใช้ผงเจิมที่พระนลาฏ (หน้าผาก) ของพระพุทธรูป พระพุทธรูปบางองค์มีการนำพวงมาลัยมาถวายประดับเป็นประจำ บางองค์ได้รับการถวายโปงคัล ในปี 2013 มีการสร้างศูนย์วิปัสสนาขึ้นด้วยแรงผลักดันจากพระพุทธรูปที่ปรากฏในพื้นที่นี้
พิพิธภัณฑ์เปศวาร์

| --- | --- |
پشاور عجائب گھر

th
ชื่อเดิม: พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียฮอลล์
ก่อตั้ง: 1907
ที่ตั้ง: เปศวาร์ ประเทศปากีสถาน
พิกัดภูมิศาสตร์: 34°00′28″N 71°33′30″E﻿ / ﻿34.0077°N 71.5583°E﻿ / 34.0077; 71.5583
เจ้าของ: รัฐบาลแคว้นไคเบอร์ปาคตูนควา
เว็บไซต์: www.kparchaeology.com
พิพิธภัณฑ์เปศวาร์ (อูรดู: پشاور میوزیم)  เป็นพิพิธภัณฑ์ในเปศวาร์ ประเทศปากีสถาน เป็นที่รู้จักจากของสะสมจำพวกงานศิลปะพุทธที่มาจากภูมิภาคคันธาระ พิพิธภัณฑ์สถาปนาขึ้นในปี 1907 ในชื่อ "วิกตอเรียฮอลล์" เพื่อระลึกถึงราชินีวิกตอเรีย อาคารมีความสูงสองชั้น สร้างด้วยสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานรูปแบบของอังกฤษ ฮินดู พุทธ และโมกุล  พิพิธภัณฑ์เริ่มแรกมีโถงจัดแสดงเดียว ต่อมามีการเพิ่มเติมอีกสองโถงในปี 1969–70 และมีการขยายอีกครั้งในปี 2004–05 ซึ่งเพิ่มอาคารอีกส่วนที่มีหอจัดแสดงสองหอ, ห้องจัดเก็บวัตถุโบราณ, พื้นที่ทำงานสำหรับเจ้าหน้าที่ของพิพิธภัณฑ์ ตลอดจนห้องทดลองของพิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑ์เปศวาร์มีของสะสมจำพวกงานศิลปะพุทธยุคคันธาระมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ของสะสมที่สำคัญเช่น พระพุทธรูปขนาบด้วยศาสนบุคคลอีกสองคน (Buddhist Triad) ซึ่งมีลักษณะคล้ายกันกับ พระพุทธรูปบรัสเซลส์ พระพุทธรูปจากซะฮ์รีบะฮ์โลล ซึ่งค้นพบในปี 1909 และมีน้ำหนักราว 1.5 ตัน สูง 3 เมตร นอกจากนี้ยังมีของสะสมจำพวกเงินตรา ประกอบด้วยเหรียญกษาปณ์ 8,625 เหรียญ ในจำนวนนี้ 4,510 ชิ้นมาจากสมัยก่อนอิสลาม เหรียญกษาปณ์ของพิพิธภัณฑ์ยังมีที่มาจากกรีกบักเตรีย, อินโดกรีก และกุษาณ เป็นต้น
พายุไต้ฝุ่นเชบี (พ.ศ. 2561)

เชบี (เกาหลี: 제비, แปลว่า "นกนางแอ่น") หรือที่ในฟิลิปปินส์เรียกว่า ไมไม (ตากาล็อก: Maymay) เป็นพายุที่มีกำลังแรงที่สุดในรอบ 25 ปีที่พัดเข้าญี่ปุ่น ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 11 ราย ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซประกาศปิดชั่วคราวระหว่างวันที่ 5–6 กันยายน พ.ศ. 2561 เนื่องจากน้ำท่วมท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ และสะพานที่เชื่อมระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติคันไซกับแผ่นดินใหญ่นั้นได้รับความเสียหายจากเหตุเรือบรรทุกน้ำมันซึ่งถูกคลื่นซัดชนเข้ากับสะพาน จึงทำให้สะพานที่เชื่อมระหว่างชายฝั่งญี่ปุ่นกับสนามบินคันไซยังไม่สามารถเปิดให้บริการได้ เจ้าหน้าที่ได้อพยพผู้โดยสารที่ตกค้างที่ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซราว 3,000 คน สวนสนุกยูนิเวอร์แซลสตูดิโอแจแปนประกาศปิดทำการชั่วคราว นอกจากนั้นไฟฟ้าดับ 1.6 ล้านหลังคาเรือน ในพื้นที่จังหวัดเกียวโตและจังหวัดโอซากะ สถานีรถไฟเกียวโตถูกลมพัดจนได้รับความเสียหาย
ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2561 ท่าอากาศยานชินชิโตเซะประกาศปิดชั่วคราว มีการยกเลิกเที่ยวบินรวมกว่า 700 เที่ยวบิน มีผู้เสียชีวิต 11 ราย บาดเจ็บกว่า 600 ราย มีการสั่งอพยพกว่า 1 ล้านคน ลดจำนวนรถไฟความเร็วสูง ปิดโรงเรียนและสวนสนุก รัฐบาลประกาศเตือนให้ประชาชนอยู่ในบ้าน ส่วนความเสียหายปัจจุบันอยู่ในระหว่างประเมิน ที่ไต้หวันมีผู้เสียชีวิตรวม 6 ราย โดย 5 ราย เสียชีวิตที่อี๋หลาน สาเหตุจากคลื่นขนาดใหญ่ซัดเข้าชายหาดระหว่างวันที่ 2–3 กันยายน รวมมีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 17 ราย
พระเจ้ามาอูเฮา

| พระเจ้ามาอูเฮา> ตูอีโตงาแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา |
| --- | --- |
รัชสมัย: ไม่ทราบปีที่แน่นอน
รัชกาลก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้ากาโลอา
รัชกาลถัดไป: สมเด็จพระเจ้าอาปูอาเนอา
พระมเหสี: ไม่มีข้อมูล
พระราชบุตร: สมเด็จพระเจ้าอาปูอาเนอา
สมเด็จพระเจ้ามาอูเฮา
ราชวงศ์: ตูอีโตงา
พระราชบิดา: สมเด็จพระเจ้ากาโลอา
พระราชมารดา: ไม่ทราบ
สมเด็จพระเจ้ามาอูเฮา (ตองงา: Maʻuhau) ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 7 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ากาโลอากับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือ สมเด็จพระเจ้าอาปูอาเนอา ในรัชกาลนี้ปรากฎพระราชกรณียกิจของพระองค์คือพระองค์ทรงย้ายที่ประทับซึ่งตูอีโตงาประทับอยู่มาโดยตลอดนับตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าอะโฮเออิตู โดยย้ายที่ประทับมาอยู่ที่ลาเวนกาตองงา
รายการอ้างอิง

↑  "The 'Ahoe'itu Dynasty". Royalark. 14 January 2014.
↑  "BACKGROUND TO TONGAN SOCIETY AT THE TIME OF CAPTAIN COOK'S VISITS" (PDF). The Journal of the Polynesian Society. 14 January 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-12-09. สืบค้นเมื่อ 2014-01-14.
↑  "TU'I TONGA Ma'uhau (d. date unknown)". familytreemaker. 14 January 2014.
↑  "About TU'I TONGA". bpedia-live.openlinksw.com. 14 January 2014.[ลิงก์เสีย]
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้ามาอูเฮา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้ากาโลอา |  |   ตูอีโตงาแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา  (ไม่ทราบปีแน่นอน) |  | สมเด็จพระเจ้าอาปูอาเนอา |
นูรฮายัต ฮิชัคมอซาร์

| นูรฮายัต ฮิชัคมอซาร์ |
| --- | --- |
เกิด:  (1983-10-04) 4 ตุลาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี) อาดานา ประเทศตุรกี
ที่อยู่: อิสตันบูล ประเทศตุรกี
สัญชาติ:  ตุรกี
น้ำหนัก: 65 กิโลกรัม (143 ปอนด์)
รูปแบบ: มวยสากล, มวยไทย, คิกบ็อกซิง และวูซู
ผู้ฝึกสอน: ฮาคาน ชาฮาเด
อาชีพ: ครูประถมศึกษา
มหาวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยกาซี อังการา
คู่สมรส: แอร์ฮาน เดนิซ
สโมสรที่มีชื่อเสียง: สโมสรกีฬาสตาร์อะคาเดมี อาดานา
| เหรียญรางวัล> ตัวแทนของ   ตุรกี .มวยไทยหญิง.ชิงแชมป์โลก |
| --- | --- | --- |
|  |  กรุงเทพ 2010  | 67 กก. |
ชิงแชมป์ยุโรป
|  |  โรม 2010  | 67 กก. |
วูซู - ซ่านโฉ่วหญิง
ชิงแชมป์โลก
|  |  ปักกิ่ง 2007  | 65 กก. |
เวิลด์คัพ
|  |  ปักกิ่ง 2010  | 65 กก. |
นูรฮายัต ฮิชัคมอซาร์ (ตุรกี: Nurhayat Hiçyakmazer; 4 ตุลาคม ค.ศ. 1983 – ) เจ้าของฉายา พีรานเซส เซนา (ตุรกี: Prenses Zeyna หมายถึง เจ้าหญิงนักรบซีนา) เป็นนักต่อสู้สายมวยสากล, มวยไทย และวูซูหญิงชาวตุรกี เธอเป็นสมาชิกของสโมสรกีฬาสตาร์อะคาเดมีในอาดานา ที่ซึ่งเธอได้รับการฝึกโดยฮาคาน ชาฮาเด