สไตล์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
ดนตรีและเนื้อร้อง

"สไตล์"
"สไตล์" มีรูปแบบดนตรีอย่างฟังก์, ป็อปร็อก และ ซินต์ป็อป ดนตรีกีตาร์ที่ใช้ได้รับแรงบันดาลใจจาก "ดนตรีอิเล็กทรอนิกแบบฟังก์" ของดาฟต์พังก์ เนื่อร้องได้รับแรงบัลดาลใจจากมุมมองเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่พัฒนาขึ้นจากอดีตความสัมพันธ์ของสวิฟต์ และมีส่วนที่อ้างถึงเจมส์ ดีน นักแสดงชายจากยุคทศวรรษ 1950
"สไตล์" เป็นเพลงแนวซินต์-ป็อปเป็นหลัก เจสัน ลิปชักซ์ (Jason Lipshutz) ของ บิลบอร์ด ระบุลักษณะของ "สไตล์" ว่าเป็นเพลงป็อปร็อก ส่วน มิกาเอล วูดส์ (Mikael Wood) ของ ลอสแอนเจลิสไทมส์ และ คิตตี เอมพายร์ ของ ดิออบเซิร์ฟเวอร์ บรรยายรูปแบบเพลงว่าเป็นเพลง "ฟังก์-ป็อป" ช่วงครึ่งแรกของส่วนรีเฟรน (refrain) มีพื้นฐานจากคอร์ด ดีเมเจอร์ และ จีเมเจอร์ ซึ่งช่วยสร้างบรรยากาศออกไปทางมีความสุข ส่วนครึ่งหลังมีส่วนผสมของคอร์ด บีไมเนอร์ ซึ่งช่วยกระตุ้นความเศร้าโศกขึ้นมาเบา ๆ เช่นเดียวกับเพลงอื่นใน 1989 แทร็กนี้มีการใช้ดนตรีจากซินธ์อย่างหนัก, การซ้อนเหลื่อมของเสียงร้อง และผลงานผลิตที่มีชีวิตชีวา ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จากรูปแบบคันทรีอันเป็นเอกลักษณ์ของสวิฟต์ แซม แลนสกี (Sam Lansky) จาก ไทม์ เขียนว่า "สไตล์" มีกรูฟที่แอบมีความเป็นดิสโกยุค 1970 นอกจากนี้ในท่อนรีเฟรนยังมีเสียงคีย์บอร์ดประกอบเป็นจังหวะ อาเล็กซ์ เพทรีดิส จาก เดอะการ์เดียน เปรียบเทียบรูปแบบที่ออกไปทางอีเล็กทรอนิกกับซาวด์แทร็กจากภาพยนตร์ ปี 2011 เรื่อง ไดรฟ์ และอัลบัมปี 2013 ของดาฟต์พังก์ชื่อ แรนดอมแอคเซสเมมอรีส์
เนื้อเพลงของ "สไตล์" ถือว่ากำกวม แรกเริ่มนักวิจารณ์บางส่วนคิดว่าเพลงพูดถึงความโรแมนติกและมาตรฐานความงามในแง่เชิงชู้สาว (flirtatious) วูดชี้ให้เห็นว่าท่อนเปิดของเพลงที่ว่า "Midnight / You come and pick me up, no headlights" (เที่ยงคืน / เธอมารับฉันไป [ในรถที่]ไม่ได้เปิดไฟหน้า) เป็นการสื่ออ้อม ๆ ถึงการมีเพศสัมพันธ์ ประเด็นที่ซึ่งสวิฟต์ไม่เคยเขียนถึงในเพลงมาก่อน ส่วนเนื้อเพลงท่อน "You've got that James Dean daydream look in your eye / And I've got that red lip classic thing that you like" (เธอมีหน้าตาเหมือนเจมส์ ดีน ที่กำลังฝันกลางวันที่คนรู้กันอยู่ ในแววตาของเธอ / และฉันก็มีริมฝีปากแดง [ซึ่งคือ]เรื่องคลาสสิกที่เธอชอบ) ช่วงแรกเป็นการอ้างถึงนักแสดงยุคคริสต์ทศวรรษ 1950 เจมส์ ดีน ที่ซึ่งสเปนเซอร์ คอร์นเฮเบอร์ (Spencer Kornhaber) จาก ดิแอตแลนติก ระบุว่าเป็นการสะท้อนถึงมาตรฐานความงามที่มีในคนดังของอเมริกาอย่าง มาริลิน มอนโร และ ซินดี ครอว์ฟอร์ด คอร์นเฮเบอร์ชี้ว่าความงาม "คลาสสิก" ในเนื้อเพลงนั้นประกอบมากับเสียงกระซิบเบา ๆ เรื่องเชื้อชาติ (racial undertone) และที่ซึ่งซาชา เกฟเฟน (Sasha Geffen) จาก คอนซีเควนซ์ออฟซาวด์ เรียกตรง ๆ ว่าหมายถึงว่าเป็นมาตรฐานความงามที่ส่วนใหญ่ใช้ได้ในผู้หญิงผิวขาว
ฟอร์เรสต์ วิกแมน (Forrest Wickman) จาก สเลต พบว่าเพลงดูเหมือนจะเกี่ยวกับ "แฟชั่นไร้กาลเวลา" (timeless fashions) แต่จริง ๆ กลับเป็นการแสดงถึงความสัมพันธ์ที่ไม่ดี (unhealthy relationship) ขณะแสดงคอนเสิร์ตสดให้กับ ไอฮาร์ตเรดิโอ เมื่อ 27 ตุลาคม 2014 สวิฟต์กล่าวว่าแรงบันดาลใจของเพลงมาจากความสัมพันธ์ที่ดูประดุจ "แฟชั่นชิ้นประจำ[ที่]... เราไม่เคยคิดจะโยนมันทิ้งออกจากตู้เสื้อผ้า" สี่วันถัดมา ขณะให้สัมภาษณ์กับไรอัน ซีเครสต์ เธออธิบายว่า "สไตล์" ได้รับแรงบันดาลใจมาจากความสัมพันธ์เชิงชู้สาวที่ "ผิดไปอยู่นิด ๆ ตลอด" ("always a bit off") และยังแสดงถึงมุมมองต่อความสัมพันธ์ในอดีตของเธอที่พัฒนาขึ้น ผ่านการยอมรับความผิดที่กระทำโดยทั้งสองฝ่าย แทนที่จะเป็นความคิดที่ว่า "ฉันถูก เธอผิด" แบบที่พบในเพลงก่อน ๆ ท่อนที่เสนอว่าสวิฟต์โตขึ้น เช่นในท่อนที่อยู่ในพรีคอรัส (pre-chorus) ที่สอง เธอสารภาพต่อคู่รักของเธอว่าเธอก็นอกใจเช่นกัน
I say, "I heard that you've been out and about with some other girl"
He says, "What you've heard is true, but I,
Can't stop thinking about you and I"
I said, "I've been there too a few times"
(แปล: ฉันพูดไปว่า "ฉันได้ยินมาว่าเธอออกไปเจอและมีอะไรกับหญิงอื่น"
เขาตอบว่า "ที่เธอได้ยินมามันจริง แต่เรา
ไม่สามารถหยุดคิดถึง[เรื่องระหว่าง]เรากับเธอ
ฉันบอกไปว่า "ฉันก็เคยทำอย่างนั้นมาก่อนสองสามครั้งเหมือนกัน")