stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2017–18
ทีม

แอคคริงตัน สแตนลีย์
บาร์เน็ต
เคมบริดจ์ยูไนเต็ด
คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด
เชลท์นัม ทาวน์
เชสเตอร์ฟีลด์
โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด
คอเวนทรี ซิตี
ครอว์ลีย์ ทาวน์
ครูว์ อเล็กซานดรา
เอ็กซิเตอร์ ซิตี
ฟอเรสต์ กรีน โรเวอส์
กริมสบี ทาวน์
ลินคอล์น ซิตี
ลูตัน ทาวน์
แมนส์ฟีลด์ ทาวน์
มอร์คัม
นิวพอร์ต เคาน์ตี
นอตส์ เคาน์ตี
พอร์ต เวล
สตีฟเนจ
สวินดอนทาวน์
วิคอมบ์วอนเดอเรอส์
เยโอวิล ทาวน์
ที่ตั้งของทีมในการแข่งขันฟุตบอลลีกทู ฤดูกาล 2017–18
| ทีม | ที่ตั้ง | สนาม | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| แอคคริงตัน สแตนลีย์ | แอคคริงตัน | คราวน์ กราวนด์ | 5,057 |
| บาร์เน็ต | ลอนดอน (เอ็ดจ์แวร์) | สนามกีฬาเดอะไฮฟ์ | 6,418 |
| เคมบริดจ์ ยูไนเต็ด | เคมบริดจ์ | สนามกีฬาแอ็บบีย์ | 9,617 |
| คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด | คาร์ไลล์ | บรันตัน พาร์ก | 17,149 |
| เชลท์นัม ทาวน์ | เชลท์นัม | หวัดดอน โรด | 7,066 |
| เชสเตอร์ฟีลด์ | เชสเตอร์ฟีลด์ | สนามกีฬาโพรแอ็กต์ | 10,400 |
| โคลเชสเตอร์ ยูไนเต็ด | โคลเชสเตอร์ | สนามกีฬาชุมชนโคลเชสเตอร์ | 10,105 |
| คอเวนทรี ซิตี | คอเวนทรี | ริโกห์ อารีนา | 32,609 |
| ครอว์ลีย์ ทาวน์ | ครอว์ลีย์ | สนามกีฬาบรอดฟีลด์ | 5,996 |
| ครูว์ อเล็กซานดรา | ครูว์ | เกรสตี โรด | 10,180 |
| เอ็กซิเตอร์ ซิตี | เอ็กซิเตอร์ | เซนต์ เจมส์ พาร์ก | 8,830 |
| ฟอเรสต์ กรีน โรเวอส์ | เนลสวอร์ท | เดอะ นิว ลอว์น | 5,147 |
| กริมสบี ทาวน์ | คลีทอร์ปส์ | บลันเดลล์ พาร์ก | 9,052 |
| ลินคอล์น ซิตี | ลินคอล์น | ซินชิล แบงก์ | 10,120 |
| ลูตัน ทาวน์ | ลูตัน | เคนิลเวิร์ท โรด | 10,356 |
| แมนส์ฟีลด์ ทาวน์ | แมนส์ฟีลด์ | ฟีลด์ มิลล์ | 10,000 |
| มอร์คัม | มอร์คัม | โกลบ อารีนา | 6,476 |
| นิวพอร์ต เคาน์ตี | นิวพอร์ต | ร็อดนีย์ พาเหรด | 7,850 |
| นอตส์ เคาน์ตี | นอตทิงแฮม | มีอาโดว์ เลน | 19,588 |
| พอร์ต เวล | เบิร์สเลม | เวล พาร์ก | 19,052 |
| สตีฟเนจ | สตีฟเนจ | บรอดฮอลล์ เวย์ | 6,722 |
| สวินดอน ทาวน์ | สวินดอน | เคาน์ตี กราวด์ | 15,728 |
| วิคัมบ์วอนเดอเรอส์ | ไฮ วีคอมบ์ | แอดัมส์ พาร์ก | 9,617 |
| เยโอวิล ทาวน์ | เยโอวิล | ฮูอิช พาร์ก | 9,566 |
เปลี่ยนผู้จัดการทีม

| ทีม | ผู้จัดการคนก่อน | เหตุที่ออก | วันที่ | อันดับในตารางคะแนน | ผู้จัดการคนใหม่ | วันที่ได้รับการแต่งตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สวินดอน ทาวน์ |  ลุค วิลเลียมส์ | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 | ก่อนเปิดฤดูกาล |  เดวิด ฟลิตครอฟต์ | 5 มิถุนายน ค.ศ. 2017 |
| พอร์ต เวล |  ไมเคิล บราวน์ | ถูกไล่ออก | 16 กันยายน ค.ศ. 2017 | อันดับที่ 24 |  นีล แอสพิน | 4 ตุลาคม ค.ศ. 2017 |
| เชสเตอร์ฟีลด์ |  แกรี คัลด์เวลล์ | ถูกไล่ออก | 16 กันยายน ค.ศ. 2017 | อันดับที่ 23 |  แจ็ก เลสเตอร์ | 29 กันยายน ค.ศ. 2017 |
| บาร์เน็ต |  รอสซี อีเมส | ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าฝ่ายพัฒนาทีม | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 | อันดับที่ 23 |  มาร์ค แมคกี | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 |
| บาร์เน็ต |  มาร์ค แมคกี | ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าฝ่ายเทคนิค | 15 มกราคม ค.ศ. 2018 | อันดับที่ 24 |  เกรแฮม เวสต์ลีย์ | 15 มกราคม ค.ศ. 2018 |
| เคมบริดจ์ ยูไนเต็ด |  ฌอน เดอร์รี | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 | อันดับที่ 14 |  โจ ดันน์ | 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 |
| กริมสบี ทาวน์ |  รัสเซลล์ สเลด | ถูกไล่ออก | 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 | อันดับที่ 17 |  ไมเคิล จอลลีย์ | 2 มีนาคม ค.ศ. 2018 |
| แมนส์ฟีลด์ ทาวน์ |  สตีฟ เอฟวันส์ | เซ็นสัญญากับ ปีเตอร์โบโร ยูไนเต็ด | 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 | อันดับที่ 5 |  เดวิด ฟลิตครอฟต์ | 1 มีนาคม ค.ศ. 2018 |
| สวินดอน ทาวน์ |  เดวิด ฟลิตครอฟต์ | เซ็นสัญญากับ แมนส์ฟีลด์ ทาวน์ | 1 มีนาคม ค.ศ. 2018 | อันดับที่ 7 |  ฟิล บราวน์ | 12 มีนาคม ค.ศ. 2018 |
| สตีฟเนจ |  ดาร์เรน ซาร์ลล์ | ถูกไล่ออก | 18 มีนาคม ค.ศ. 2018 | อันดับที่ 16 |  ดีโน มาอัมเรีย | 20 มีนาคม ค.ศ. 2018 |
| บาร์เน็ต |  เกรแฮม เวสต์ลีย์ | ถูกไล่ออก | 19 มีนาคม ค.ศ. 2018 | อันดับที่ 24 |  มาร์ติน แอลเลน | 19 มีนาคม ค.ศ. 2018 |
| เชสเตอร์ฟีลด์ |  แจ็ก เลสเตอร์ | ได้รับความยินยอมร่วมกัน | 24 เมษายน ค.ศ. 2018 | อันดับที่ 24 |  |  |
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การเลื่อนชั้น การผ่านเข้ารอบ หรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | แอคคริงตัน สแตนลีย์ (C, P) | 46 | 29 | 6 | 11 | 76 | 46 | +30 | 93 | เลื่อนชั้นสู่ ฟุตบอลลีกวัน |
| 2 | ลูตัน ทาวน์ (P) | 46 | 25 | 13 | 8 | 94 | 46 | +48 | 88 | เลื่อนชั้นสู่ ฟุตบอลลีกวัน |
| 3 | วิคัมบ์วอนเดอเรอส์ (P) | 46 | 24 | 12 | 10 | 79 | 60 | +19 | 84 | เลื่อนชั้นสู่ ฟุตบอลลีกวัน |
| 4 | เอ็กซิเตอร์ ซิตี (Q) | 46 | 24 | 8 | 14 | 64 | 54 | +10 | 80 | ผ่านเข้าสู่ ลีกทู เพลย์ออฟ |
| 5 | นอตส์ เคาน์ตี (Q) | 46 | 21 | 14 | 11 | 71 | 48 | +23 | 77 | ผ่านเข้าสู่ ลีกทู เพลย์ออฟ |
| 6 | คอเวนทรี ซิตี (Q) | 46 | 22 | 9 | 15 | 64 | 47 | +17 | 75 | ผ่านเข้าสู่ ลีกทู เพลย์ออฟ |
| 7 | ลินคอล์น ซิตี (Q) | 46 | 20 | 15 | 11 | 64 | 48 | +16 | 75 | ผ่านเข้าสู่ ลีกทู เพลย์ออฟ |
| 8 | แมนส์ฟีลด์ ทาวน์ | 46 | 18 | 18 | 10 | 67 | 52 | +15 | 72 |  |
| 9 | สวินดอน ทาวน์ | 46 | 20 | 8 | 18 | 67 | 65 | +2 | 68 |  |
| 10 | คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด | 46 | 17 | 16 | 13 | 62 | 54 | +8 | 67 |  |
| 11 | นิวพอร์ต เคาน์ตี | 46 | 16 | 16 | 14 | 56 | 58 | −2 | 64 |  |
| 12 | เคมบริดจ์ ยูไนเต็ด | 46 | 17 | 13 | 16 | 56 | 60 | −4 | 64 |  |
| 13 | โคลเชสเตอร์ ยูไนเต็ด | 46 | 16 | 14 | 16 | 53 | 52 | +1 | 62 |  |
| 14 | ครอว์ลีย์ ทาวน์ | 46 | 16 | 11 | 19 | 58 | 66 | −8 | 59 |  |
| 15 | ครูว์ อเล็กซานดรา | 46 | 17 | 5 | 24 | 62 | 75 | −13 | 56 |  |
| 16 | สตีฟเนจ | 46 | 14 | 13 | 19 | 60 | 65 | −5 | 55 |  |
| 17 | เชลต์นัม ทาวน์ | 46 | 13 | 12 | 21 | 67 | 73 | −6 | 51 |  |
| 18 | กริมสบี ทาวน์ | 46 | 13 | 12 | 21 | 42 | 66 | −24 | 51 |  |
| 19 | เยโอวิล ทาวน์ | 46 | 12 | 12 | 22 | 59 | 75 | −16 | 48 |  |
| 20 | พอร์ต เวล | 46 | 11 | 14 | 21 | 49 | 67 | −18 | 47 |  |
| 21 | ฟอเรสต์ กรีน โรเวอส์ | 46 | 13 | 8 | 25 | 54 | 77 | −23 | 47 |  |
| 22 | มอร์คัม | 46 | 9 | 19 | 18 | 41 | 56 | −15 | 46 |  |
| 23 | บาร์เน็ต (R) | 46 | 12 | 10 | 24 | 46 | 65 | −19 | 46 | ตกชั้นสู่ เนชันนัล ลีก |
| 24 | เชสเตอร์ฟีลด์ (R) | 46 | 10 | 8 | 28 | 47 | 83 | −36 | 38 | ตกชั้นสู่ เนชันนัล ลีก |
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด วันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2018. แหล่งที่มา: บีบีซี สปอร์ต
กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) ผลต่างประตู; 3) จำนวนประตูที่ทำได้
 ชนะเลิศ;  เลื่อนชั้น;  ผ่านเข้าสู่รอบที่ระบุ;  ตกชั้น.
หมายเหตุ:
↑  สี่ทีมที่ลงเล่นลุ้นเพื่อเป็นหนึ่งในทีมที่ได้เลื่อนชั้นสู่ ฟุตบอลลีกวัน.
รอบเพลย์ออฟ

ข้อมูลเพิ่มเติม: ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2018
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |
 
|  |  4 |   เอ็กซิเตอร์ซิตี | 0 | 3 | 3 |   |  |  |  |  |
|  |  7 |   ลินคอล์นซิตี | 0 | 1 | 1 |   |  |  |  |  |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  4 |   เอ็กซิเตอร์ซิตี |  |
|  |   |   |   |   |   |   |   |  6 |   คอเวนทรีซิตี |  |
|  |  5 |   นอตส์เคาน์ตี | 1 | 1 | 2 |   |  |  |  |  |
|  |  6 |   คอเวนทรีซิตี | 1 | 4 | 5 |   |  |  |  |  |
ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บิลลี คี | แอคคริงตัน สแตนลีย์ | 25 |
| 2 |  โมฮาเหม็ด ไอซา | เชลท์นัม ทาวน์ | 23 |
| 2 |  มาร์ค แมคนัลตี | คอเวนทรี ซิตี | 23 |
| 4 |  แดนนี ฮีลตัน | ลูตัน ทาวน์ | 21 |
| 5 |  คริสเตียน โดอิดจ์ | ฟอเรสต์ กรีน โรเวอส์ | 20 |
| 6 |  เจมส์ คอลลินส์ | ลูตัน ทาวน์ | 19 |
| 6 |  เจย์เดน สโตคลีย์ | เอ็กซิเตอร์ ซิตี | 19 |
| 6 |  คริสเตียน เดนนิส | เชสเตอร์ฟีลด์ | 19 |
| 9 |  อาเดบาโย อาคินเฟนวา | วิคัมบ์วอนเดอเรอส์ | 17 |
| 9 |  ทอม โปป | พอร์ต เวล | 17 |
รางวัลประจำเดือน

| เดือน | ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเดือน> ผู้จัดการทีม | ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเดือน> สโมสร | ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน> ผู้เล่น | ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน> สโมสร | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สิงหาคม |  พอล ทิสเดล | เอ็กซิเตอร์ ซิตี |  แฟรงค์ นูเบิล | นิวพอร์ต เคาน์ตี |  |
| กันยายน |  เควิน โนลัน | นอตส์ เคาน์ตี |  ชาคีล คูลเทิร์สต์ | บาร์เน็ต |  |
| ตุลาคม |  นาทาน โจนส์ | ลูตัน ทาวน์ |  ทอม โปป | พอร์ต เวล |  |
| พฤศจิกายน |  นาทาน โจนส์ | ลูตัน ทาวน์ |  คริสเตียน โดอิดจ์ | ฟอเรสต์ กรีน โรเวอส์ |  |
| ธันวาคม |  แดนนี โคว์ลีย์ | ลินคอล์น ซิตี |  แซมมี สซ์โมดิกส์ | โคลเชสเตอร์ ยูไนเต็ด |  |
| มกราคม |  แกเร็ธ ไอน์สเวิร์ท | วิคัมบ์วอนเดอเรอส์ |  มาร์ค แมคนัลตี | คอเวนทรี ซิตี |  |
| กุมภาพันธ์ |  จอห์น โคลแมน | แอคคริงตัน สแตนลีย์ |  มาร์ก ริชาร์ดส์ | สวินดอน ทาวน์ |  |
เมซีเย 98

| Messier 98 |
| --- | --- |
Messier 98
ข้อมูลสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
กลุ่มดาว: Coma Berenices
ไรต์แอสเซนชัน: 12h 13m 48.3s
เดคลิเนชัน: +14° 54′ 01″
การเคลื่อนไปทางแดง: −0.000474
ความเร็วรัศมีเฮลิโอ: −142 ± 4 km/s
ระยะทาง: 54.1 ± 7.8 Mly (16.6 ± 2.4 Mpc)
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 11.0
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท: SAB(s)ab
ขนาดที่ชัดเจน (V): 9'.8 × 2'.8
ชื่ออื่น
NGC 4192, UGC 7231, PGC 39028

เมซีเย 98 (รู้จักกันดีใน M98 หรือ NGC 4192) เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยอยู่ห่างประามาณ 60 ล้านปีแสง ในกลุ่มดาวผมเบเรนิซ ค้นพบโดย Pierre Méchain เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 1781 พร้อมกับ M99 และ M100 และหมู่วัตถุเมซีเยเมื่อ 13 เมษายน 1781
แกลเลอรี

M98 จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
แหล่งข้อมูลอื่น

Spiral Galaxy M98 @ SEDS Messier pages เก็บถาวร 2007-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เมซีเย 98 บน WikiSky: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Hydrogen α, X-Ray, Astrophoto, Sky Map, Articles and images
Messier Object 98
พิกัด:  12h 13m 48.3s, +14° 54′ 01″
| ด ค กวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย |
| --- | --- | --- |
| รายชื่อ |  M1  M2  M3  M4  M5  M6  M7  M8  M9  M10  M11  M12  M13  M14  M15  M16  M17  M18  M19  M20  M21  M22  M23  M24  M25  M26  M27  M28  M29  M30  M31  M32  M33  M34  M35  M36  M37  M38  M39  M40  M41  M42  M43  M44  M45  M46  M47  M48  M49  M50  M51  M52  M53  M54  M55  M56  M57  M58  M59  M60  M61  M62  M63  M64  M65  M66  M67  M68  M69  M70  M71  M72  M73  M74  M75  M76  M77  M78  M79  M80  M81  M82  M83  M84  M85  M86  M87  M88  M89  M90  M91  M92  M93  M94  M95  M96  M97  M98  M99  M100  M101  M102  M103  M104  M105  M106  M107  M108  M109  M110  |  |
| ดูเพิ่ม |  สารบัญแฟ้มทั่วไปของเนบิวลาและกระจุกดาว  วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย  สารบัญแฟ้มดัชนี  สารบัญแฟ้มทั่วไปใหม่  สาร์บัญแฟ้มเฮอร์เชล 400  สารบัญแฟ้มคอลด์เวลล์  |  |
  หมวดหมู่   คอมมอนส์   สถานีย่อย
เบญจมาศเงิน

| เบญจมาศเงิน |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Asterales
วงศ์:: Asteraceae
เผ่า:: Anthemideae
สกุล:: Crossostephium Less.

ชนิดต้นแบบ
Crossostephium chinense (A.Gray ex L.) Makino
ดอกกระจุก
ทรงพุ่ม
ภาพขยายของใบ ออกแน่นเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง ใบมีขนสั้นมาก
เบญจมาศเงิน หรือ สกุลเบญจมาศเงิน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Crossostephium; จีน: 芙蓉菊 หรือ 芙蓉菊属; พินอิน: fúróng jú หรือ fúróng jú shǔ) เป็นสกุลโมโนไทป์ของพืชดอกในวงศ์ทานตะวัน มีชนิดเดียวคือ Crossostephium chinense มีลักษณะเด่นคือใบสีเขียวอมเทาถึงสีเทาเงิน ดอกออกเป็นช่อสีเหลือง นิยมปลูกเป็นไม้กระถาง
มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนเช่น เกาะไต้หวัน, กวางตุ้ง, บางส่วนของประเทศญี่ปุ่น, อินโดจีน, และฟิลิปปินส์ ได้รับการนำเข้าไปปลูกในประเทศไทย
อนุกรมวิธาน

ชื่อเรียกอื่น ๆ คือ แอหนัง ปากหลาน ส่วนชื่อจีนคือ เล่านั่งฮวย หรือเหล่าหนั่งฮวย หรือหล่าวเหรินฮฺวา (จีนกลาง)
มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน นำเข้ามาปลูกในเมืองไทยในสมัยรัชกาลที่ 2 และได้รับพระราชทานนามว่า “แอหนัง” ซึ่งเป็นชื่อของบุษบาขณะบวชเป็นชีในวรรณคดีเรื่องอิเหนา คนจีนมักเรียก “เล่านั่งฮวย” มีที่มาจากสีของใบที่มองดูคล้ายผมสีเทาของผู้สูงวัย
ชื่ออื่นในภาษาจีนคือ 蕲艾 (ฉีไอ้), 千年艾 (ไอ้พันปี), 芙蓉 (ฝูหรง), 海芙蓉 (ฝูหรงทะเล), 白芙蓉 (ฝูหรงขาว), 玉芙蓉 (ฝูหรงหยก), 香菊 (xiāng jú) หรือ เฮียงเก็ก (แต้จิ๋ว) หรือ เซียงจู๋ (จีนกลาง) (แปลว่า เบญจมาศหอม), 白香菊 (báixiāng jú; เบญจมาศขาวหอม), 白石艾 (ไอ้หินขาว), 白艾 (ไอ้ขาว), 日本海芙蓉 (ฝูหรงทะเลญี่ปุ่น)
ชื่อพ้องของ Crossostephium chinense (L.) Makino ได้แก่
Absinthium chinense (L.) DC.
Artemisia chinensis L.
Chrysanthemum artemisioides (Less.) Kitam.
Crossostephium artemisioides Less.
Tanacetum chinense (L.) A.Gray ex Maxim.
พืชชนิดอื่นที่อาจสับสนถูกระบุว่าอยู่ใน สกุลเบญจมาศเงิน (Crossostephium) ซึ่งปัจจุบัน 2 ชนิดระบุให้อยู่ในสกุลโกฐจุฬาลัมพา (Artemisia) และ 1 ชนิดในสกุล Lepidolopsis ได้แก่
เซจบรัชแคลิฟอร์เนีย (Artemisia californica) ในชื่อพ้อง: Crossostephium californicum (Less.) Rydb. และ Crossostephium foliosum Rydb.
เสจบรัชเกาะ (Artemisia nesiotica P.H.Raven) ในชื่อพ้อง: Crossostephium insulare Rydb.
Lepidolopsis turkestanica Regel & Schmalh. ในชื่อพ้อง: Poljakov turkestanicum Regel & Schmalh.
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นไม้พุ่มคลุมดิน หลายปี ลำต้นตั้งตรงหรือเอนทอดเลื้อยได้ สูง 10−40 เซนติเมตร แตกกิ่งแขนงมาก
ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ เป็นรูปช้อน รูปไข่กลับ หรือรูปใบหอกกลับถึงรูปรี ยาว 2−4 กว้าง 0.4−0.5 เซนติเมตร เนื้อใบอวบหนา ใบมีสีเขียวอมเทาถึงสีเทาเงิน เหมือนหิมะเกาะ แตกใบมากในส่วนยอดกิ่ง ใบเล็กเรียงกันเป็นพุ่มรวมกันที่ปลายกิ่ง มีขนสั้นนุ่มสีขาวปกคลุมหนาแน่นทั่วใบ เมื่อขยี้ใบมีกลิ่นหอม ใบแก่มักเว้าเป็น 3 แฉก ใบมีลักษณะไม่ค่อยแน่นอน
ดอกออกเป็นช่อ ช่อดอกเป็นช่อกระจุก ดอกย่อยกลมสีเหลือง ออกที่ปลายยอดหรือตามง่ามใบปลายกิ่ง ค่อนข้างเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7 มิลลิเมตร มักออกดอกในช่วงที่มีอากาศเย็น โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาว
ผล เปลือกบางแห้ง มี 5 สัน
การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่

มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน บางส่วนของประเทศญี่ปุ่น, อินโดจีน, และฟิลิปปินส์ ได้รับการนำเข้าไปปลูกในประเทศไทย และประเทศมอริเชียส ในประเทศจีนพบพืชแถวบนโขดหินปะการัง ในมณฑลฝูเจี้ยน กวางตุ้ง ไต้หวัน ยูนนาน เจ้อเจียง
ในธรรมชาติเป็นพืชหายากและอาจถูกคุกคาม แต่มักได้รับการเพาะปลูกเพื่อใช้เป็นไม้ประดับและเป็นยา
การใช้ประโยชน์

พืชทั้งต้นใช้เป็นยารักษาอาการชักในวัยแรกเกิด
ใช้ตกแต่งสวนเป็นบอนไซ นิยมปลูกเป็นไม้กระถาง ไม้ประดับแปลง เป็นพืชที่ชอบดินร่วน ที่มีการระบายน้ำที่ดี มีปัญหาด้านเชื้อราเข้าทำลายทำให้ใบนั้นร่วงง่าย จึงไม่ควรตัดแต่งต้นต่ำกว่าครึ่งหนึ่งของทรงพุ่ม
เนปทูไนต์

| เนปทูไนต์ |
| --- | --- |

การจำแนก
ประเภท: แร่ซิลิเกต
สูตรเคมี: KNa2Li(Fe2+,Mn2+)2Ti2Si8O24
คุณสมบัติ
สี: ดำ น้ำตาลแดงเข้ม
โครงสร้างผลึก: โมโนคลินิก
แนวแตกเรียบ: {110} ดี
ความยืดหยุ่น: เปราะ
ค่าความแข็ง: 5-6
ความวาว: วาวคล้ายแก้ว
ดรรชนีหักเห: α=1.69-1.6908, β=1.6927-1.7, γ=1.7194-1.736
ค่าแสงหักเหสองแนว: 0.0294-0.0452
การเปลี่ยนสี: x=เหลือง-แสด, y=แสด, z=แดงเข้ม
สีผงละเอียด: น้ำตาลแดง-น้ำตาล
ความถ่วงจำเพาะ: 3.19 - 3.23
คุณสมบัติอื่น: เพียโซอิเล็กทริก
อ้างอิง: 
เนปทูไนต์ เป็นแร่ซิลิเกตชนิดหนึ่งทึบแสงการเกิดขึ้นในหินอัลคาไลน์และคาร์บอเนต แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งฝังอยู่ใน natrolite เป็นแร่ที่เกิดพร้อมกับbenitoiteและ joaquinite
ประวัติ

ชื่อแร่เนปทูไนต์ มาจากชื่อเทพเนปจูนซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งท้องทะเลของชาวโรมัน เนื่องจากแร่เนปทูไนต์ได้ถูกพบพร้อมกับแร่อีจิรีนที่เป็นชื่อของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลของชาวสแกนดิเนเวีย
แหล่งที่พบ

พบที่เวสต์กรีนแลนด์ และแคลิฟอร์เนีย มณฑลซานเบนิโต้ สหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลแร่เนปทูไนต์ (อังกฤษ)
เมซีเย 9

| เมซีเย 9 Messier 9 |
| --- | --- |
เมซีเย 9 โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
ข้อมูลสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
ระดับ: VIII
กลุ่มดาว: คนแบกงู
ไรต์แอสเซนชัน: 17h 19m 11.78s
เดคลิเนชัน: –18° 30′ 58.5″
ระยะห่าง: 25.8 พันปีแสง (7.9 กิโลพาร์เซก)
โชติมาตรปรากฏ (V): 7.7
ขนาดปรากฏ (V): 9.3′
คุณสมบัติทางกายภาพ
มวล: kg (4.22×105 M {\odot })
รัศมี: 45 ly
อายุโดยประมาณ: 12.0 พันล้านปี (Gyr)
ชื่ออื่น: HD 156587, NGC 6333
ดูเพิ่ม: กระจุกดาวทรงกลม, รายชื่อกระจุกดาวทรงกลม
ด ค ก
เมซีเย 9 (Messier 9 ที่รู้จักกันดีในชื่อ เอ็ม 9 หรือ เอ็นจีซี 6333)  เป็นกระจุกดาวทรงกลมที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวคนแบกงู อยู่ในตำแหน่งทางตอนใต้ของกลุ่มดาว ทางตะวันตกเฉียงใต้ของดาวอีตา-คนแบกงู (Eta Ophiuchi) และอยู่ส่วนบนของเมฆฝุ่นมืดที่มีชื่อว่า บาร์นาร์ด 64 ถูกค้นพบโดย ชาร์ล เมซีเย นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศสในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1764 เมซีเยคิดว่าวัตถุนี้เป็นเนบิวลาที่ไม่มีดาวฤกษ์ แต่ทว่าในปี ค.ศ. 1783 วิลเลียม เฮอร์เชล นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ใช้แผ่นสะท้อนแสงเพื่อแยกดาวแต่ละดวงภายในกระจุกดาวได้ เขาคาดว่ากระจุกดาวจะมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 7–8 ลิบดา โดยมีดาวฤกษ์หนาแน่นใกล้บริเวณศูนย์กลาง
ขนาดโชติมาตรปรากฏ 7.7 และขนาดเชิงมุม 9.3 ลิบดา ดังนั้นจึงเป็นกระจุกดาวทรงกลมที่สังเกตได้อย่างง่ายดายด้วยกล้องโทรทรรศน์หรือกล้องสองตา เอ็ม 9 เป็นหนึ่งในกระจุกดาวทรงกลมที่อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของกาแล็กซีทางช้างเผือกที่สุด ตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางประมาณ 5,500 ปีแสงและตั้งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 25,800 ปีแสง
ความส่องสว่างรวมของกระจุกดาวนี้อยู่ที่ประมาณ 120,000 เท่าของดวงอาทิตย์ โดยมีขนาดโชติมาตรสัมบูรณ์ −8.04 ดาวฤกษ์สว่างที่สุดที่ตั้งอยู่ใน เอ็ม 9 มีขนาดโชติมาตรปรากฏ 13.5 สามารถมองเห็นในกล้องโทรทรรศน์ขนาดปานกลางโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่น เอ็ม 9 มีดาวแปรแสง 24 ดวง ประกอบด้วยดาวแปรแสงอาร์อาร์ไลรี 21 ดวง, ดาวแปรแสงคาบยาว 1 ดวง, ดาวแปรแสงเซเฟอิดชนิดที่สอง 1 ดวง และดาวคู่คราส 1 ระบบ โดยไม่พบดาวแปลกพวกสีน้ำเงิน หรือดาวแปรแสง SX Phoenicis จากคาบของดาวแปรแสงอาร์อาร์ไลรี กระจุกดาวนี้จัดอยู่ในประเภท "Oosterhoff" ชนิดที่ 2 ซึ่งการกำเนิดจะไม่เกิดนอกบริเวณกาแล็กซี เอ็ม 9 มีอายุประมาณ 12 พันล้านปี
บริเวณใกล้กับเอ็ม 9 บนท้องฟ้า ที่ประมาณ 80 ลิบดา (1 1/3 องศา) ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเอ็ม 9 มีกระจุกดาวทรงกลมเอ็นจีซี 6356 ที่มีแสงหรี่กว่า และในระยะเดียวกันทางตะวันออกเฉียงใต้มีกระจุกดาวทรงกลม เอ็นจีซี 6342 ตั้งอยู่
ระเบียงภาพ

เมซีเย 9, จาก 2MASS
แผนที่แสดงตำแหน่งของเมซีเย 9
แหล่งข้อมูลอื่น

Messier 9. SEDS Messier pages
M9 Galactic Globular Clusters Database page.
Tg Daily Staff (16 มีนาคม 2012). The glittering stars of Messier 9. TG Daily.
ภาพดาราศาสตร์ประจำวันของ NASA: Messer 9 Close Up (23 มีนาคม 2012)
เมซีเย 9 บน WikiSky: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Hydrogen α, X-Ray, Astrophoto, Sky Map, Articles and images
พิกัด:  17h 19m 11.78s, −18° 30′ 58.5″
เรือหัวโทง

เรือหัวโทง เป็นเรือประมงแบบท้องถิ่นในภาคใต้ของประเทศไทย นิยมใช้กันทางภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน ลักษณะเป็นเรือขนาดเล็กหัวเรือสูงงอนขึ้นไปบรรจบกับทวนหัวที่ยื่นสูงขึ้นมา และตรงทวนท้ายมีลักษณะเป็นรูปลิ่ม ขนาดตั้งแต่ 7-8 เมตรขึ้นไปจนถึง 10 กว่าเมตร ติดเครื่องท้าย
เมโกะ ซาโตมูระ

| Meiko Satomura |
| --- | --- |
เกิด:  (1979-11-17) 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 (44 ปี) Niigata, Japan
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Meiko Satomura Meiko Satomura Deluxe Meiko Satomura DX
ส่วนสูง: 1.57 m (5 ft 2 in)
น้ำหนัก: 68 kg (150 lb)
ฝึกหัดโดย: Chigusa Nagayo
เปิดตัว: April 15, 1995
เมโกะ ซาโตมูระ ญี่ปุ่น: Meiko Satomura; โรมาจิ: 里村 明衣子; ทับศัพท์: Satomura Meiko; เกิด 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่นที่ได้เซ็นสัญญากับ WWE ได้แชมป์ NXT UK Women's Championship ของค่าย NXT UK และยังเป็นนักมวยปล้ำของสมาคม Sendai Girls' Pro Wrestling และยังเคยปล้ำให้กับ WCW ในช่วงแรกของอาชีพ
ผลงานแชมป์และรางวัล

Chikara
King of Trios (2016) – with Cassandra Miyagi and Dash Chisako
DDT Pro-Wrestling
KO-D Openweight Championship (1 time)
KO-D 6-Man Tag Team Championship (1 time) – with Chihiro Hashimoto and Dash Chisako
Fight Club: PRO
FCP Championship (1 time)
Gaea Japan
AAAW Single Championship (2 times)
AAAW Junior Heavyweight Tag Team Championship / AAAW Tag Team Championship (3 times) – with Sonoko Kato (1), Ayako Hamada (1) and Chikayo Nagashima (1)
Hustling Cup (1996)
High Spurt 600 (1998, 2001)
Splash J & Running G (1995) – with Kaoru and Tomoko Kuzumi
Progress Wrestling
Progress World Women's Championship (1 time)
Sendai Girls' Pro Wrestling
Sendai Girls World Championship (1 time)
Joshi Puroresu Dantai Taikou Flash Tournament (2011) – with Dash Chisako, Hiren, Kagetsu, Miyako Morino, Ryo Mizunami and Sendai Sachiko
Tokyo Sports
Joshi Puroresu Grand Prize (2013)
Westside Xtreme Wrestling
Femmes Fatale Tournament (2018)
World Wonder Ring Stardom
World of Stardom Championship (1 time)
Stardom Year-End Award (1 time)
Best Match Award (2015) vs. Io Shirai on December 23
WWE
NXT UK Women's Championship (1 time)
แหล่งข้อมูลอื่น

เมโกะ ซาโตมูระ ที่ WWE.com
เปนูเอล

ภาพวาดยาโคบปล้ำสู้กับทูตสวรรค์ที่เปนูเอล วาดโดยเออแฌน เดอลาครัว
เปนูเอล (ฮีบรู: פְּנוּאֵל‎ Pənūʾēl) เป็นสถานที่ที่กล่าวถึงคัมภีร์ฮีบรูว่าไม่ห่างจากสุคคท โดยอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนและทางใต้ของแม่น้ำยับบอก ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศจอร์แดน
ในหนังสือปฐมกาลกล่าวถึงเปนูเอลเป็นสถานที่ที่ยาโคบปล้ำสู้กับทูตสวรรค์ ส่วนใน 1 พงศ์กษัตริย์กล่าวถึงเปนูเอลเป็นเมืองหลวงของเยโรโบอัม กษัตริย์องค์แรกแห่งราชอาณาจักรอิสราเอลทางตอนเหนือที่พระองค์ป้องกัน
รายงานจากพระคัมภีร์

รายงานจากคัมภีร์ไบเบิล ยาโคบเป็นผู้ตั้งชื่อบริเวณว่า เปนูเอล ("พระพักตร์​พระเจ้า"):
เพราะข้าพเจ้าได้​เห​็นพระพักตร์​พระเจ้า แล​้วยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
ณ บริเวณนี้ยาโคบปล้ำสู้ (ปฐมกาล 32:24–32) "กับทูตสวรรค์" (โฮเซอา 12:4) "จนเวลารุ่งสาง" นั่นทำให้พระผู้เป็นเจ้า (หรือทูตสวรรค์) เปลี่ยนชื่อยาโคบเป็น "อิสราเอล" (ปฐมกาล 32:28) ซึ่งตีความตามความหมายที่แท้จริงว่า "เขาผู้สู้กับพระเจ้า" (แปลตรงตัว "พระเจ้ามีความพยายาม")
ต่อมามีการกล่าวถึงเปนูเอลในหนังสือผู้วินิจฉัย ชายผู้หนึ่งในสถานที่นี้ไม่ให้ขนมปังแก่กิเดียนและชาย 300 คนขณะรุกไล่ชาวมีเดียน (ผู้วินิจฉัย 8:1-21) เมื่อกิเดโอนกลับมา เขาก็พังหอคอยที่นั่นและสังหารคนในเมืองทั้งหมด
‘Pnuel’ เป็นชื่อสามัญของชายในวัฒนธรรมอัสซีเรีย
นักวิชาการบางส่วนพิจารณาว่าเนื้อหาในปฐมกาล 32–35 รวมถึงรายงานยาโคบได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นอิสราเอลที่เปนูเอล อาจเพิ่มในภายหลังเพื่อนำเสนอโครงสร้างอำนาจใหม่ที่มีศูนย์กลางอยู่ที่การสถาปนาสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในภาคเหนือ (เปนูเอล, เชเคม และเบธเอล)
การระบุสถานที่

นักวิชาการพระคัมภีร์เคยระบุที่ตั้งเปนูเอลด้วยยอดเขาสองยอดของตุลูลุษษะฮับในบริเวณที่ปัจจุบันคือจอร์แดนจนกระทั่ง ค.ศ. 1970 เมื่ออิงจากรายงานในหนังสือปฐมกาล นักวิชาการเชื่อว่าเปนูเอลเป็นที่ตั้งของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และคาดว่าต้องมีวิหารจากสมัยยุคเหล็ก 1 หรือยุคก่อนหน้าบนยอดเขาใดยอดเขาหนึ่ง เนื่องจากไม่มีผู้ค้นพบโครงสร้างนั้น จึงเริ่มมีคนตั้งคำถามถึงสิ่งนี้
Israel Finkelstein นักโบราณคดีชาวอิสราเอลร่วมสมัย เสนอแนะว่าตนมองยอดเขาสองแห่งเป็นสองสถานที่ต่างหากที่น่าจะมีชื่อเฉพาะในสมัยโบราณ เขาเสนอแนะว่าเนินขนาดใหญ่ทางตะวันตก (ตุลูลุษษะฮับ อัลฆ็อรบี) เป็นมาหะนาอิม และเนินทางตะวันออก (ตุลูลุษษะฮับ อัชชัรกี) เป็นเปนูเอล
ตุลูลุษษะฮับ อัชชัรกี สถานที่ได้รับการเสนอว่าเป็นเปนูเอลโบราณ
เคนยาแอร์เวย์

เคนยาแอร์เวย์ (อังกฤษ: Kenya Airways) เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศเคนยา โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตาและมีสำนักงานใหญ่ในไนโรบี เคนยาแอร์เวย์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางกว่า 44 แห่งในแอฟริกา เอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ สายการบินถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1977 หลังจากการล่มสลายของสายการบินอีสต์แอฟริกันแอร์เวย์ โดยอยู่ภายใต้รัฐบาลเคนยาจนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1995 และเปลี่ยนเป็นบริษัทเอกชนในปี 1996 เป็นสายการบินแรกในแอฟริกาที่เปลี่ยนมาเป็นเอกชน
เคนยาแอร์เวย์เป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรการบินสกายทีมและองค์การสายการบินแอฟริกา
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 เคนยาแอร์เวย์ให้บริการปลายทาง 84 แห่ง ใน 58 ประเทศ
จุดหมายปลายทาง > พันธมิตรทางการบิน

เคนยาแอร์เวย์เข้าร่วมเป็นสมาชิกของ สกายทีม ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 เคนยาแอร์เวย์เป็นสายการบินเดียวในทวีปแอฟริกาที่ข้าร่วมกลุ่มพันธมิตรนี้
จุดหมายปลายทาง > พันธมิตรทางการบิน > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 เคนยาแอร์เวย์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอโรฟลอต
แอร์อัสทรัล
แอร์เบอร์กินา
แอร์ฟรานซ์
แอร์มอริเชียส
บริติชแอร์เวย์
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
เดลตาแอร์ไลน์
อียิปต์แอร์
สายการบินเอทิฮัด
การูดาอินโดนีเซีย
ฮ่องกงแอร์ไลน์
อิตาแอร์เวย์
เคแอลเอ็ม
โคเรียนแอร์
ลังโมซัมบิกแอร์ไลน์
พริซิชันแอร์
รัวยาแลร์มาร็อก
เซาเดีย
เซาท์แอฟริกันแอร์เวส์
ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์
เวียดนามแอร์ไลน์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 เคนยาแอร์เวย์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> C | ผู้โดยสาร> Y | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-800 | 8 | — | 16 | 129 | 145 |  |
| โบอิง 787-8 | 9 | — | 30 | 204 | 234 |  |
| เอ็มบราเออร์ อี190 | 13 | — | 12 | 84 | 96 |  |
ฝูงบินของเคนยาแอร์เวย์คาร์โก
| โบอิง 737-300SF | 2 | — | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
| โบอิง 737-800SF | 1 | 1 | สินค้า | สินค้า | สินค้า |  |
| รวม | 33 | 1 |  |  |  |  |
เคนยาแอร์เวย์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 12.2 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

เคนยาแอร์เวย์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
แอร์บัส เอ310-200
แอร์บัส เอ310-300
เอทีอาร์ 42-300
โบอิง 707-320
โบอิง 707-320B
โบอิง 707-320C
โบอิง720บี
โบอิง 737-200
โบอิง 737-200C
โบอิง 737-300
โบอิง 747-100
โบอิง 747-200บี
โบอิง 757
โบอิง 767-300
โบอิง 767-300อีอาร์
โบอิง 777-200อีอาร์
โบอิง 777-300อีอาร์
ดักลาส ดีซี-8-70
เอ็มบราเออร์ อี170
ฟอกเกอร์ เอฟ27-200
ฟอกเกอร์ 50
แมคดอนเนลล์ ดักลาซ ดีซี-9-30
แมคดอนเนลล์ ดักลาซ ดีซี-10-30
ฝูงบิน > ลวดลายอากาศยาน

ลวดลายปัจจุบันของเคนยาแอร์เวย์ ยังคงมีการใช้ข้อความ "Kenya Airways" เดิม และเครื่องยนต์ที่มีสีแดง แต่ในส่วนท้ายเครื่อง จะมีลวดลายในสีของธงชาติเคนยา (แดง, เขียว , ดำ) และมีตราสัญลักษณ์ใหม่ โดยเป็นการเล่นรูปของตัวอักษร K และ Q ตามรหัสไออาตาของสายการบิน