stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟีลีปาแห่งแอโน
การสิ้นพระชนม์

ในช่วงบั้นปลายชีวิตฟีลีปามีพระพลานามัยที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก ทรงสิ้นพระชนม์ที่ปราสาทวินด์เซอร์ในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1369 ด้วยโรคบวมน้ำที่สร้างปัญหาให้พระองค์มาเป็นเวลา 12 ปี ทรงมีพระชนมายุ 55 พรรษาและอายุยืนกว่าพระโอรสธิดาเจ็ดคน นักพงศาวดารคนหนึ่งเล่าว่าฟีลีปาได้สิ้นพระชนม์ในอ้อมแขนของพระสวามีกับธอมัส บุตรคนสุดท้องวัย 14 พรรษา ร่างของพระองค์ถูกฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ในหลุมฝังศพที่มีรูปแกะสลักหินอะลาบัสเตอร์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 พระสวามีของพระองค์สิ้นพระชนม์หลังพระองค์ในอีกแปดปีต่อมา ร่างของกษัตริย์ถูกฝังเคียงข้างพระมเหสีผู้ล่วงลับ ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 คือพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 พระนัดดาชายวัย 10 พรรษาซึ่งเป็นบุตรชายคนโตของเอ็ดเวิร์ดเจ้าชายดำ พระโอรสคนโตที่สิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา
ดูเพิ่ม

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก (1702-1707) · แมรีแห่งโมดีนา (1685-1688) · กาตารีนาแห่งบรากังซา (1662-1685) · อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส (1625-1649) · แอนน์แห่งเดนมาร์ก (1603-1619) · พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน (1554-1558) · (ลอร์ดกิลฟอร์ด ดัดลีย์?) (1553) · แคเทอริน พาร์ (1543-1547) · แคเทอริน เฮาเวิร์ด (1540-1542) · แอนน์แห่งคลีฟส์ (1540) · เจน ซีมอร์ (1536-1537) · แอนน์ บุลิน (1533-1536) · กาตาลินาแห่งอารากอน (1509-1533) · เอลิซาเบธแห่งยอร์ก (1486-1503) · แอนน์ เนวิลล์ (1483-1485) · เอลิซาเบธ วูดวิลล์ (1464-1483) · มาร์กาเรตแห่งอ็องฌู (1445-1471) · แคเธอรินแห่งวาลัว (1420-1422) · โจแอนนาแห่งนาวาร์ (1403-1413) · อิซาเบลลาแห่งวาลัว (1396-1399) · แอนน์แห่งโบฮีเมีย (1383-1394) · ฟีลีปาแห่งแอโน (1328-1369) · อิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส (1308-1327) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส (1299-1307) · เลโอนอร์แห่งกัสติยา (1272-1290) · อะลิอูโนแห่งพรอว็องส์ (1236-1272) · อิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม (1200-1216) · เบเรนกาเรียแห่งนาวาร์ (1191-1199) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส ·  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน (1154-1189) · มาทิลดาแห่งบูลอญ (1135-1152) · อเดลีซาแห่งลูแว็ง (1121-1135) · มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ (1100-1118) · มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส (1066-1083)
ตัวเอียง หมายถึง ยังเป็นที่ถกเถียง
ภาพอีซาแบลกับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด พระโอรสขณะขึ้นฝั่งในอังกฤษในปี ค.ศ. 1326
ภาพวาดปราสาทวูดสต็อกในอดีต
ภาพวาดพิธีราชาภิเษกของฟีลีปาแห่งแอโน
ภาพพระราชินีฟีลีปากำลังขอร้องแทนชาวเมืองคาเลส์โดย เจ.ดี.เพนโรส
รูปแกะสลักเหนือหลุมฝังศพพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 กับฟีลีปาแห่งแอโน
มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพแห่งโปร์ตูอาแลกรี

| --- | --- |

ประเภท: มหาวิทยาลัยรัฐ
สถาปนา: 8 ธันวาคม ค.ศ. 1953 
ทุนทรัพย์: 43.518 ล้านเรียลบราซิล
พระอธิการ: มิเรียม ดา กอสตา โอลิเวียรา
ปริญญาตรี: 1,067 คน
บัณฑิตศึกษา: 396 คน
ที่ตั้ง: โปร์ตูอาแลกรี, รัฐฮิวกรังจีดูซูว, ประเทศบราซิล
วิทยาเขต: ในเมือง
เว็บไซต์: www.ufcspa.edu.br
มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพแห่งโปร์ตูอาแลกรี (โปรตุเกส: Universidade Federal de Ciências da Saúde de Porto Alegre; อักษรย่อ: UFCSPA) เป็นสถาบันระดับอุดมศึกษาของรัฐ และทำการวิจัยด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพซึ่งตั้งอยู่ในโปร์ตูอาแลกรี ประเทศบราซิล
มหาวิทยาลัยได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1961 และมีคณะต่างๆ 10 คณะในปัจจุบัน ซึ่งได้แก่: เวชชีวศาสตร์, แพทยศาสตร์, พยาบาลศาสตร์, โภชนาการ, กายภาพบำบัด, จิตวิทยา, เภสัชกรรม, พิษวิทยา, วิทยาการทำอาหาร และ อรรถบำบัด
มหาวิทยาลัยนี้ได้ประสานงานกับ โรงพยาบาลเมตตา ซานตากาซา ซึ่งเป็นโรงพยาบาลขนาดใหญ่ในละตินอเมริกา
โครงสร้าง

มหาวิทยาลัย วิทยาศาสตร์สุขภาพแห่งโปร์ตูอาแลกรีมีอาคารหลัก 5 ชั้น และศูนย์สำหรับการวิจัยกับศาสตราจารย์บัณฑิต เอโต เซอร์นี ลิมา ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก นอกเหนือจากห้องปฏิบัติการต่างๆ ทางมหาวิทยาลัยยังมีห้องสมุด (ที่มีการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตความเร็วสูง และศูนย์เพื่อการศึกษาของรายบุคคลและรายกลุ่ม), อัฒจันทร์, ห้องประชุม, ห้องศิลปะ, โรงอาหาร, ร้านอาหาร รวมถึงโบสถ์ ตลอดจนมีพื้นที่จอดรถสำหรับพนักงาน, ครู และนักเรียน ในปัจจุบัน จะมีการสร้างอาคารที่ล้อมรอบขึ้นภายในมหาวิทยาลัย รวมถึงจะมีห้องปฏิบัติการและห้องเรียนใหม่
มหาวิทยาลัยมีพื้นที่ 9,456.84 ตารางเมตร กับส่วนที่สร้างขึ้นใหม่รวมเป็น 13,121.09 ตารางเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (โปรตุเกส)
30°01′54″S 51°13′14″W﻿ / ﻿30.031576°S 51.220472°W﻿ / -30.031576; -51.220472
มงซอโร

| มงซอโร |
| --- | --- |
เทศบาล
   ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: เปอีเดอลาลัวร์
จังหวัด: แมเนลัวร์
เขต: Saumur
อำเภอ: Saumur
สหเทศบาล: CA Saumur Val de Loire
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–2026) : Jacky Marchand
พื้นที่1: 5.19 ตร.กม. (2.00 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)2: 438 คน
 • ความหนาแน่น: 84 คน/ตร.กม. (220 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 49219 /49730
สูงจากระดับน้ำทะเล: 27–88 m (89–289 ft)  (avg. 36 m หรือ 118 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
มงซอโร (ฝรั่งเศส: Montsoreau, เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [mɔ̃sɔʁo] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองในลุ่มแม่น้ำลัวร์ในภาคตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส ห่างจากปารีสไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 300 กิโลเมตร และห่างจากจากชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกไปทางทิศตะวันออกประมาณ 150 กิโลเมตร
ในปี ค.ศ. 2000 ยูเนสโกขึ้นทะเบียนลุ่มแม่น้ำลัวร์ระหว่างซูว์ลี-ซูร์-ลัวร์กับชาลอนให้เป็นมรดกโลก
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของมงซอโร> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 16.9 (62.4) | 20.8 (69.4) | 23.7 (74.7) | 29.2 (84.6) | 31.8 (89.2) | 36.7 (98.1) | 37.5 (99.5) | 39.8 (103.6) | 34.5 (94.1) | 29.0 (84.2) | 22.3 (72.1) | 18.5 (65.3) | 39.8 (103.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 11.1 (52) | 12.1 (53.8) | 15.1 (59.2) | 17.4 (63.3) | 22.5 (72.5) | 27 (81) | 26.4 (79.5) | 27.2 (81) | 21.6 (70.9) | 19.9 (67.8) | 12.7 (54.9) | 9.2 (48.6) | 19.2 (66.6) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 6.2 (43.2) | 8.2 (46.8) | 10.8 (51.4) | 10.9 (51.6) | 16.5 (61.7) | 20.6 (69.1) | 20.8 (69.4) | 21.4 (70.5) | 16.5 (61.7) | 15 (59) | 8.5 (47.3) | 5.9 (42.6) | 14.1 (57.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 8.8 (47.8) | 4 (39) | 6.5 (43.7) | 4.5 (40.1) | 10.6 (51.1) | 14.2 (57.6) | 15.3 (59.5) | 15.3 (59.5) | 11.2 (52.2) | 10.2 (50.4) | 4.4 (39.9) | 2.6 (36.7) | 9.0 (48.2) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 66 (2.6) | 35 (1.38) | 50 (1.97) | 3.5 (0.138) | 45 (1.77) | 51 (2.01) | 27 (1.06) | 15.5 (0.61) | 34 (1.34) | 11.5 (0.453) | 29 (1.14) | 40 (1.57) | 411 (16.18) |
| ความชื้นร้อยละ | 88 | 84 | 80 | 77 | 77 | 75 | 74 | 76 | 80 | 86 | 89 | 89 | 81.3 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 1.7 | 1.9 | 1.4 | 0.2 | 0.1 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.4 | 1.3 | 7.0 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 69.9 | 90.3 | 144.2 | 178.5 | 205.6 | 228 | 239.4 | 236.4 | 184.7 | 120.6 | 67.7 | 59.2 | 1,824.5 |
แหล่งที่มา 1: Climatologie mensuelle à la station de Montreuil-Bellay.
แหล่งที่มา 2: Infoclimat.fr (humidity, snowy days 1961–1990)
ภาพ > ทิวทัศน์ของเมือง

ภาพพาโนรามาของเมืองมงซอโร ถ่ายจากลุ่มแม่น้ำลัวร์
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
มอริส ฌาร์

| มอริส ฌาร์ |
| --- | --- |
เกิด: 13 กันยายน ค.ศ. 1924 มอริส-อาแล็กซิส ฌาร์
เสียชีวิต: 28 มีนาคม ค.ศ. 2009 (อายุ 84 ปี) ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: ผู้อำนวยเพลง นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์
ปีที่แสดง: 1958 - 2001
มอริส-อาแล็กซิส ฌาร์ (ฝรั่งเศส: Maurice-Alexis Jarre) เป็นนักแต่งเพลงและผู้อำนวยเพลงชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในฐานะนักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ โดยเฉพาะผลงาน 3 เรื่องให้กับภาพยนตร์ของเดวิด ลีน คือ Lawrence of Arabia (1962), Doctor Zhivago (1965) และ A Passage to India (1984)  ภาพยนตร์ทั้งสามเรื่องได้รับรางวัลออสการ์ สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยม ผลงานอื่นของฌาร์ ที่สำคัญคือ ดนตรีประกอบภาพยนตร์  Mohammad : Messenger of God (1976), Dead Poets Society (ครูครับ เราจะสู้เพื่อฝัน, 1989) และ  Ghost (วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก, 1990)
มอริส ฌาร์ แต่งงานสี่ครั้ง มีบุตรชายคนโต คือ ฌ็อง มีแชล ฌาร์ นักดนตรีแนวนิวเอจชั้นนำ
แหล่งข้อมูลอื่น

มอริส ฌาร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
NYTimes filmography[ลิงก์เสีย]
Filmography, soundtrack reviews, capsule biography เก็บถาวร 2006-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มหานครแห่งรัก
นักแสดง

Nick Nolte  รับบทเป็น วินเซนต์
Rufus Sewell รับบทเป็น วิลเลี่ยม
Gaspard Ulliel รับบทเป็น Gaspard
Leila Bekhti รับบทเป็น Zarka
Li Xin รับบทเป็น  Madame Li
Cyril Descours รับบทเป็น Francois
Axel Kiener รับบทเป็น Axel
Natalie Portman รับบทเป็น Natalie
ดูเพิ่ม

Paris, je t'aime เก็บถาวร 2008-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official web site.
Un Certain Regard selection at festivalcannes.fr
Paris, je t'aime ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Paris je t'aime review เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Being There
มหาวิหารเวเซอแล

|  มหาวิหารนักบุญมารีย์ชาวมักดาลา แห่งเวเซอแล |
| --- | --- |
Basilica of St. Mary Magdalene
ทางเข้าหลักด้านหน้าฝั่งทิศตะวันตก

ที่ตั้ง: เวเซอแล จังหวัดอียอน
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
ชื่อเดิม: Ancienne abbatiale de l'abbaye de Vézelay
สถานะ: บาซิลิกา (อดีตแอบบีย์)
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: โรมาเนสก์ กอทิก
ปีสร้าง: ค.ศ. 1120  ค.ศ. 1185 (บริเวณร้องเพลงสวดและแขนกางเขน)
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1150  ค.ศ. 1190 (บริเวณร้องเพลงสวดและแขนกางเขน)
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1840)   มรดกโลก (ค.ศ. 1979)
| เวเซอแล โบสถ์และเนินเขา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ด้านหน้ามหาวิหารเวเซอแล
พิกัด: 47°27′59″N 3°44′54″E﻿ / ﻿47.46639°N 3.74833°E﻿ / 47.46639; 3.74833
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ภูมิภาค **: ยุโรปและอเมริกาเหนือ
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i), (vi)
อ้างอิง: 84
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2522 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
เพิ่มเติม: 2550
พื้นที่: 183 เฮกตาร์ (450 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 18,373 เฮกตาร์ (45,400 เอเคอร์)
ที่ตั้งมหาวิหารเวเซอแลในประเทศฝรั่งเศส
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
มหาวิหารนักบุญมารีย์ชาวมักดาลาแห่งเวเซอแล (ฝรั่งเศส: Basilique Sainte-Marie-Madeleine de Vézelay) เป็นบาซิลิกา ในอดีตเดิมเป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกตินและอารามกลูว์นี (Cluniac) ตั้งอยู่ที่เวเซอแล จังหวัดอียอน แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส ตัวสิ่งก่อสร้างประกอบด้วยการตกแต่งที่ซับซ้อนด้วยรูปสลักเสลาด้านหน้า, เหนือประตูทางเข้า และหัวเสาที่ถือกันว่าเป็นงานฝีมือชั้นเอกของสถาปัตยกรรมและศิลปะโรมาเนสก์ของบูร์กอญ แม้ว่าบางส่วนของงานศิลปะจะถูกทำลายไปในระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส
มหาวิหารเวเซอแลและเนินในบริเวณเวเซอแล ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกเมื่อ พ.ศ. 2522
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิหารนักบุญมารีย์ชาวมักดาลาแห่งเวเซอแล
มอร์แกน ซ็องซง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซ็องซงในปี 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Morgan Sanson
วันเกิด:   (1994-08-18) 18 สิงหาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  แซ็ง–ดูลชาร์ ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.82 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แอสตันวิลลา
หมายเลข:  8
สโมสรเยาวชน
2000–2005:  Gazélec Bourges
2005–2009:  Bourges
2009–2012:  Le Mans
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012 |  Le Mans II |  10 |  (7) |
| 2012–2013 |  Le Mans |  27 |  (3) |
| 2013–2017 |  มงเปอลีเย |  98 |  (13) |
| 2017–2021 |  มาร์แซย์ |  122 |  (22) |
| 2021– |  แอสตันวิลลา |  14 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
มอร์แกน ซ็องซง (ฝรั่งเศส: Morgan Sanson) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับแอสตันวิลลา ในพรีเมียร์ลีก เริ่มเข้าสู่อาชีพในฤดูกาล 2012–13 กับสโมสรเลอม็อง ต่อมาในกลางปี 2013 ย้ายไปอยู่สโมสรมงเปอลีเย และต้นปี 2017 ได้ย้ายมาอยู่สโมสรออแล็งปิกเดอมาร์แซย์
มักซ์เวล กาเบลีนู อังดราดี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Maxwell Scherrer Cabelino Andrade
เกิด:   (1981-08-27) 27 สิงหาคม ค.ศ. 1981 (43 ปี)
เกิดที่:  Cachoeiro de Itapemirim Brazil
สูง:  1.77 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  Left back
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  Paris Saint-Germain
หมายเลข:  17
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2000–2001 |  Cruzeiro |  24 |  (2) |
| 2001–2005 |  Ajax |  114 |  (9) |
| 2006–2009 |  Internazionale |  79 |  (2) |
| 2009–2012 |  Barcelona |  57 |  (0) |
| 2012–2017 |  Paris Saint-Germain |  145 |  (12) |
ทีมชาติ
| 2004 |  Brazil U23 |  6 |  (0) |
| 2013-2014 |  บราซิล |  10 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2014.  † ลงเล่น (ประตู) 
มักซ์เวล กาเบลีนู อังดราดี (โปรตุเกส: Maxwell Cabelino Andrade) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มักซ์เวล เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ล่าสุดเขาเล่นให้กับสโมสรฝรั่งเศสใน ลีกเอิง กับสโมสรฟุตบอลปารีแซงแฌร์แม็ง ตำแหน่งโดยธรรมชาติของเขาเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้าย แต่เขาก็ยังสามารถเล่นปีกซ้ายและแบ็กขวาได้เมื่ออยู่กับอาแจกซ์และบาร์เซโลนา
ฟร็องซิส ปีกาบียา

| ฟร็องซิส ปีกาบียา |
| --- | --- |

เกิด: 22 มกราคม ค.ศ. 1879 กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953 กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
อาชีพ: จิตรกร ช่างภาพ กวี นักพิมพ์
มีชื่อเสียงจาก: ผู้เคลื่อนไหวคนสำคัญในลัทธิดาดา
ฟร็องซิส ปีกาบียา (ฝรั่งเศส: Francis Picabia; ชื่อเกิด ฟร็องซิส-มารี มาร์ตีเน เดอ ปีกาบียา, 22 มกราคม ค.ศ.1879 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ.1953) ศิลปิน ช่างภาพ กวี และนักพิมพ์ที่มีชื่อเสียงในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20
นอกจากบทบาทในการเป็นหนึ่งในผู้เคลื่อนไหวคนสำคัญของลัทธิดาดาในอเมริกาและฝรั่งเศสแล้ว เขายังมีผลงานในลัทธิประทับใจ ศิลปะนามธรรม และงานในศิลปะลัทธิผสานจุดสี เขายังมีผลงานเกี่ยวข้องกับบาศกนิยมและโดดเด่นในผลงานของลัทธิเหนือจริงอีกด้วย
ชีวประวัติ > ช่วงวัยเด็ก

ฟร็องซิส ปีกาบียา เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1879 กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยเขากำเนิดขึ้นในตระกูลที่ร่ำรวย จึงทำให้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียน ท่องเที่ยว และมีความสุขกับชีวิตที่หรูหรา อย่างไรก็ตามเมื่อเขาอายุได้7ปี แม่ของเขาได้จากไปด้วยวัณโรคและในปีถัดไป ยายของเขาก็ได้เสียชีวิตลง เขาจึงตกอยู่ในการดูแลของพ่อ ลุง และตาของเขา
ลุงของเขาเป็นคนรักศิลปะและนักสะสม ทำให้ปีกาบียาเริ่มมีความสนใจในจิตรกรคลาสสิคของฝรั่งเศส อาทิเช่น เฟลิกซ์ ซีม (Felix Ziem) และเฟอร์ดินาน รอยเบิร์ด (Ferdinand Roybert) ส่วนตาของเขาที่เป็นช่างภาพมือสมัครเล่น ก็ได้สอนเขาเกี่ยวกับการถ่ายภาพด้วย และหลังจากนั้นปีกาบียาจึงได้ใช้กล้องเพื่อช่วยในการทำงานของเขา
ชีวประวัติ > ช่วงแรกของการเป็นศิลปิน

ในปี ค.ศ. 1895 ปีกาบียาได้เข้าเรียนที่ École des Arts Decoratifs เขาได้ทำงานกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนของเขาฌอร์ฌ บรัก และมารี ลอเรนซิน ซึ่งเขาได้สร้างผลงานที่เป็นงานสีน้ำและเคยถูกจัดแสดงที่ Salon des Artistes Francis อยู่หนหนึ่ง เขาละทิ้งงานสีน้ำแบบดั้งเดิมไปในเวลาอันสั้นและเริ่มหันไปทำงานแนวลัทธิประทับใจแทน ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากกามีย์ ปีซาโรและอัลเฟรด ซิสลีย์ เขามีความเชื่อว่า “ภาพวาดไม่ได้เป็นตัวแทนของธรรมชาติ แต่เป็นอารมณ์ที่ถ่ายทอดมาจากประสบการณ์ของศิลปิน” และงานแนวลัทธิประทับใจ ก็สามารถเป็นสื่อที่ถ่ายทอดอุดมการณ์ของเขาได้
ปีกาบียาเริ่มแสดงงานครั้งแรกในปี 1905 ที่ Galerie Hausmann ในกรุงปารีส ในนิทรรศการได้จัดแสดงภาพทิวทัศน์จำนวน 61 รูปและได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี จนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและเริ่มจัดแสดงต่อในกรุงปารีส ลอนดอน และเบอลิน
อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1909 เขาได้ละทิ้งงานที่เรียกว่าเป็นแบบอย่างของเขาและเปลี่ยนมาเป็นแบบอาว็อง-การ์ดซึ่งรวมไปถึงคติโฟวิสต์ และนี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาต้องเลิกแสดงงานที่ Galerie Hausmann ซึ่งในปีเดียวกันนั้นเองเขาได้แต่งงานกับนักดนตรีผู้นำดนตรีมาสู่ชีวิตของเขา เธอคนนั้นก็คือ แกเบรียล บัฟเฟ ด้วยเหตุนี้เองก็ทำให้เขาได้ค้นพบจุดเชื่อมโยงระหว่างดนตรีและศิลปะ นอกจากนี้เธอก็ยังทำให้เขาสนใจงานแนวอาว็อง-การ์ด มากขึ้นไปอีกจากปี 1909-1913
ปีกาบียาได้พยายามค้นหาแบบอย่างงานอีกครั้งที่จะสามารถถ่ายทอดความเป็นปัญญาชนหัวก้าวหน้าของเขาได้อย่างเหมาะสมลงตัวที่สุด เขาลองเปลี่ยนจากแบบหนึ่งไปเป็นอีกแบบหนึ่ง เช่น คติโฟวิสต์, บาศกนิยม, ศิลปะนามธรรม แม้อนาคตของเขาในฐานะศิลปินจะยังมีความไม่แน่นอน แต่เขาและภรรยาก็เริ่มต้นสร้างครอบครัวด้วยการมีลูกคนแรกด้วยกันในปี 1910 และคนที่ 2 ในปีต่อมา เขาและภรรยาได้เข้าร่วม Sociètè  Normande de Peinture Moderne ซึ่งเป็นที่ที่ส่งเสริมและสนับสนุนความสัมพันธ์ของงานศิลปะแบบสหวิทยาการ และมันนำพามาสู่การจัดนิทรรศการเป็นประจำทุกปีและอีเว้นท์อื่นๆ เป็นการสร้างเครือข่ายและสังคมกับศิลปินคนอื่นๆ ในปี 1911 ปีกาบียาได้พบกับมาเซล ดูช็องป์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ทั้งในชีวิตจริงและบนเส้นทางงานศิลปะ
ชีวประวัติ > การเป็นศิลปินอย่างเต็มตัว

ในปี ค.ศ. 1912 ปีกาบียาได้แสดงออกทางงานบาศกนิยมอย่างรุนแรงขึ้น ภาพวาดของเขามาจากความทรงจำและประสบการณ์มากกว่าการได้แรงบันดาลใจมาจากธรรมชาติ จากการเข้าร่วม Armory Show ที่ นิวยอร์ก เขาแสดงผลงาน La Danses à la source (1912),Souvenir de Grimaldi (1912), La Procession Seville (1912) และ ปารีส (1912)ผลงานของเขาถูกวิจารณ์ในหลาย ๆ ด้าน เช่นนักข่าวบางส่วนที่วิจารณ์สีสันที่ประสานกันอย่างลงตัวของเขาว่าเป็นสิ่งจอมปลอม แม้ว่าจะได้รับคำวิจารณ์เช่นนั้นในอเมริกา แต่เขาก็เลือกที่จะอยู่ต่อไปอีก 2 สัปดาห์กับ อัลเฟรด สติกกลิซ และแกลอรี 291 ของเขา เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 จบลง ปีกาบียาได้หนีหลบซ่อนตัวไปอยู่ที่บาร์เซโลนา, นิวยอร์ก และแคริบเบียน ตามลำดับ ผลจากสงครามทำให้เขาค้นพบงานแนวใหม่ที่เรียกได้ว่าเป็นตัวแทนแห่งยุคอุตสาหกรรม เขาได้แสดงเครื่องวาดภาพเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1916 ที่ Modern Gallery ในนิวยอร์กความสัมพันธ์ระหว่างเขาและภรรยาเริ่มจืดจางลงเมื่อเขาได้พบกับเจอเมน เอเวอร์ลิง
ในปี ค.ศ. 1919 ปีกาบียาและภรรยาของเขาได้หย่าร้างกันในที่สุด ถึงตอนนี้ผลงานภาพวาดแนวเครื่องจักรของเขาก็เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีผ่านสำนักพิมพ์ที่เกี่ยวกับงานอาว็อง-การ์ด ในปี 1920 ดาดาได้ดำเนินมาจนถึงจุดสูงสุด ซึ่งผลงานมีทั้ง Happening งานนิทรรศการ หนังสือ และนิตยสาร หลังจากการเผยแพร่ความเคลื่อนไหวของการต่อต้านงานศิลปะเป็นไปอย่างต่อเนื่องหลายปี ปีกาบียาเริ่มรู้สึกว่าดาดาได้กลายเป็นแค่ระบบทั่วไปของการก่อตั้งความคิด ในปี ค.ศ. 1921 เขาโจมตีศิลปินดาดาคนอื่น ๆ ในประเด็นพิเศษใน 391 ที่ชื่อว่า Phihaou-Thibaou
หลังจากที่เขาล้มเลิกที่จะเป็นดาดา เขาก็หันมาสนใจการจัดนิทรรศการภาพวาดอีกครั้งหนึ่ง และในปี 1922 เขาได้แสดงที่ Salon d’Automne ด้วยเครื่องวาดภาพของเขาที่ใกล้เคียงกับภาพวาดในสไตล์สเปนมากขึ้น หลังจากที่เขาจากเพื่อนร่วมงานมากว่า 10 ปี และแสวงหาชีวิตใหม่กับภรรยาใหม่ที่ถูกต้องตามกฎหมาย เขาทิ้งกรุงปารีสไปในปี 1925 และใช้ชีวิต 20 ปีอยู่ที่โกตดาซูร์ เขาและภรรยาใช้เวลาพักผ่อนในบ้านที่คานส์ และจ้างแม่นมมาดูแลลูกชายของพวกเขา ซึ่งปีกาบียาได้เกิดหลงรักแม่นมที่ชื่อโอลก้า โมเลอ ต่อมาไม่นานเขาก็เริ่มห่างกับเจอเมน และแยกกันอยู่อย่างเป็นทางการในปี 1933
ชีวประวัติ > บั้นปลายชีวิต

ในช่วงปี 1930 ปีกาบียาแสดงผลงานภาพวาดของเขาในชุด Transparencies (1928-31) ที่ Galerie Theophile Briant ซึ่งเป็นผลงานที่เค้าได้ฉีกกฎการภาพวาดประเพณีนิยมไป โดยเป็นภาพวาดแนวใหม่ที่ไม่คำนึงถึงเรื่องทัศนมิติ แต่เป็นการวาดภาพแบบแบนๆ มีขนาดที่แตกต่างกัน มีจุดรวมสายตาหลายจุด และภาพซ้อนไขว้กันไปมา ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นภาพมายาที่สามารถมองได้หลายมุม
ในปี ค.ศ. 1940 เขาและโอลก้า โมเลอได้แต่งงานกัน และนั่นก็ทำให้สไตล์งานของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง หลายคนพูดว่างานของเขาในช่วง 1940 ค่อนข้างจะเป็นเชิงพาณิชย์อย่างแท้จริง เขาวาดภาพรูปที่ได้รับความนิยมมากจากนิตยสารของสาว ๆ อย่างดาราหญิง และคู่รักโรแมนติกในชีวิตจริง ในท้ายที่สุดของสายงานของเขา ปีกาบียาก็เปลี่ยนเส้นทางอีกครั้งเป็นงานศิลปะนามธรรม เขายังคงจัดงานนิทรรศการต่อไปอีกตามแกลอรี่ดังๆในปารีสและตีพิมพ์งานเขียนของเขาจนถึงปี ค.ศ. 1951 ในขณะที่เขามีสภาวะผิดปกติที่หลอดเลือดและไม่สามารถวาดภาพต่อไปได้อีก และได้เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1953
แนวความคิดสำคัญในการสร้างผลงาน

ช่วงปี ค.ศ. 1910 ปีกาบียาเป็นหนึ่งในศิลปินผู้มีความสนใจลัทธิบาศกนิยม และได้แรงบันดาลใจจากความทันสมัยและวัตถุนิยม ซึ่งความสนใจนี้ถูกแสดงออกผ่านภาพวาดแบบศิลปะนามธรรมของเขา และความสนใจต่อเครื่องจักรกลของเขาได้แสดงออกอย่างชัดเจนผ่านผลงานภายใต้ลัทธิดาดาในช่วงต้นของเขาเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงาน mechanomorphs ซึ่งเป็นภาพของเครื่องจักรประดิษฐ์  และชิ้นส่วนของเครื่องจักรกลที่มีเจตนาเป็นเหมือนการล้อเลียนเสียดสีในผลงานของเขาว่า มนุษย์เป็นเพียงเครื่องจักรเท่านั้นที่ถูกสั่งการโดยความกระหายหิว
ช่วงต้นปี ค.ศ. 1920 ปีกาบียาเริ่มเป็นที่รู้จักในปารีสและถือเป็นศูนย์กลางของการเคลื่อนไหวในดาดา โดยเขาได้ละทิ้งเทคนิคและความสนใจเดิมๆไปอย่างรวดเร็ว เขาเริ่มใช้ข้อความในรูปภาพและผลงานคอลลาจของเขาเพื่อเพิ่มความรุนแรงและชัดเจนให้กับงานของเขาที่เป็นการโจมตีความคิดแบบประเพณีนิยมที่มักเกี่ยวข้องกับเรื่องศีลธรรม ศาสนา และกฎหมาย โดยเป็นงานที่ถูกสร้างโดยกลุ่มเคลื่อนไหวในดาดาเพื่อต่อต้านวัฒนธรรมที่กลุ่มผู้นำยุโรปในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้มีการสนับสนุน การโจมตีของเขามักเป็นการเสียดสีด้วยมุขตลกร้ายและหยาบคาย ซึ่งสะท้อนถึงความไม่เคารพต่อสิ่งใดๆ แม้กระทั่งศิลปะ ที่กลายเป็นเพียงแง่มุมหนึ่งของวัฒนธรรมที่กว้างขึ้นของสังคม ที่เขาปฏิเสธ
ผลงานหลักช่วงกลาง ค.ศ. 1920 จนถึงช่วงกลาง ค.ศ. 1940 เมื่อเขาได้แรงบันดาลใจจากสเปน โรมาเนสก์ และสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ภาพประหลาดต่าง ๆ และภาพนู้ด เขาได้รวมทั้งหมดนี้เข้าด้วยกันภายใต้ผลงานชุด Transparencies (ค.ศ. 1928-1931) ซึ่งเป็นภาพที่มีการซ้อนทับกันไปมา ดูประหลาดและสับสน โดยนักวิจารณ์ศิลปะได้อธิบายภาพ Transparencies ว่าเป็นวิสัยทัศน์ที่ลึกลับ หรือภาพความฝันแบบลัทธิเหนือจริง ปีกาบียามักจะมีอารมณ์ขันและหัวรุนแรงในการต่อต้านรัฐบาลเสมอในผลงานต่าง ๆ ด้านดาดาของเขา
ปีกาบียาเรียนรู้ว่าศิลปะนามธรรม ไม่ได้เพียงสะท้อนถึงเครื่องจักรกลเท่านั้น แต่ยังสะท้อนความลึกลับและความหมกมุ่นในกามารมณ์ ได้อีกด้วย เขาจึงสร้างผลงานในรูปแบบศิลปะนามธรรมเป็นหลัก แม้กระทั่งในช่วงสุดท้ายของชีวิตเขาก็ได้ย้อนกลับมาสร้างผลงานในรูปแบบนี้อีก
ในช่วงต้นปีค.ศ.1940 ปีกาบียาได้รับการยกย่องจากจิตรกรร่วมสมัย ให้เป็นหนึ่งในศิลปินที่มีความลึกลับและน่าสนใจที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษ
ตัวอย่างผลงานที่สำคัญ

(1898-1901) "The Path"
(1901) "Moret-sur-Loing"
(1903) "Moret, Route des Pres"
(1904) "Canal de Moret, Winter Effect(also known as Barges on the Loing, Morning Effect)"
(1905) "Morning Effect, Banks of the Yonne River"
(1907) "A Canal at St. Mammes","Banks of the River"
(1909) "Saint-Tropez","Caucho"
(1910) "Bouquet of Flowers"
(1913) "Clergyman","Estrella danzante y su escuela de danza"
(1915) "He ahí la mujer"
(1916-1918) "Machine Turn Quickly"
(1922) "The Spanish Night"
(1924-1926) "Woman with Dog"
(1926-1927) "Barcelona"
(1928-1929) "Transparence"
(1929) "Lotruli - Visage de Olga"
(1930) "Salomé"
(1934) "Portrait of Olga"
(1937) "The Spanish Revolution"
(1936-1938) "Notornis"
(1936-1939) "Transparence, Portrait of a Woman"
(1941-1943) "French Cancan","Two Dancers"
(1941-1946) "Woman's Face in Black"
(1947) "Le Brave"
(1948) "Clover Leaf"
(1949) "Colloquium"
(1950) "The Spell"
(1951) "The Groom","Villejuif"
สมุดภาพตัวอย่างผลงาน

Salon d'Automne 1912, Paris,works exhibited by Kupka, Modigliani, Csaky, Picabia, Metzinger, Le Fauconnier, (1912)
Natures Mortes; Portrait de Cézanne, Portrait de Renoir, Portrait de Rembrandt , (1920)
Transparencies, (1928-1931)
ดูเพิ่ม

ดาดา
ลัทธิประทับใจ
ลัทธิผสานจุดสี
ลัทธิเหนือจริง
ศิลปะนามธรรม
บาศกนิยม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟร็องซิส ปีกาบียา
ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับฟร็องซิส ปีกาบียา  เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติส่วนตัว เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตัวอย่างผลงาน
คลิปตัวอย่างผลงาน
คลิปตัวอย่างผลงานTransparencies
งานแสดงผลงาน เก็บถาวร 2015-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลัทธิดาดา
ลัทธิหลังสมัยใหม่ : ศิลปะหลังสมัยใหม่
Francis Picabia, 1909, Caotchouc, Oil on canvas
มัสกีนาดา

มัชคีนาดะ (โปรตุเกส: Mas que Nada) เป็นเพลงบอสซาโนวาของฌอร์ฌี เบย์ นักดนตรีชาวบราซิล แต่งและบันทึกเสียงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1963 ในอัลบัม "Samba Esquema Novo" (1963) เพลงนี้นำมาบันทึกเสียงใหม่ในปี ค.ศ. 1966 โดยเซอร์จิโอ เมนเดส ร่วมกับวง Brazil'66 ขึ้นถึงอันดับ 47 ชาร์ตเพลงป็อป และอันดับ 4 ชาร์ตเพลงอีซีลิสนิงของนิตยสารบิลบอร์ด กลายเป็นเพลงประจำตัวของเมนเดส
ในปี ค.ศ. 2006 เมนเดสนำเพลงนี้มาบันทึกเสียงใหม่ในแบบฮิปฮอป ร่วมกับแบล็กอายด์พีส์ โดยมี Gracinha Leporace ภรรยาของเมนเดสร่วมขับร้องด้วย เพลงฉบับนี้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในเนเธอร์แลนด์ และอันดับ 6 ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
วลี mas, que nada ("but, that [is] nothing") เป็นสแลงภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล มีความหมายว่า "ไม่ต้องกังวล" หรือ "อย่าพยายามหาเหตุผลให้กับตัวเอง" หรือ "ไม่เป็นไร".
มอยเร

| มอยเร |
| --- | --- |
พี่น้องผู้คุมชะตา

บิดา-มารดา: โครนัสกับอะแนนเก หรือเอรีบุสกับนิกซ์ หรือซุสกับทีมิส
เทพีมอยเรทั้งสาม แสดงอยู่ที่ Old National Gallery, กรุงเบอร์ลิน
เทพีมอยเร (กรีก: Μοῖραι, อังกฤษ: Moirae หรือ Moerae หรือ The Fates) เป็นเทพีในตำนานเทพเจ้ากรีก บุตรีแห่งเทพซุสและเทพีเทมิส เป็นเทพีสามองค์ที่เป็นบุคลาธิษฐานของพรหมลิขิต ที่เทียบเท่ากับเทพีพาร์เซ (Parcae) ในตำนานเทพเจ้าโรมัน หรือเทพีนอร์นส์ (Norns) ในในตำนานเทพเจ้าเยอรมัน
คำว่า “Μoira” ในภาษากรีก (μοῖρα) แปลตรงตัวว่าส่วนหนึ่ง ซึ่งเมื่อขยายส่วนออกไปแล้วก็เป็นชีวิตหรือพรหมลิขิต เทพีมอยเรควบคุมยานด้ายแห่งโชคชะตาของชีวิตของมนุษย์เดินดินทุกคนตั้งแต่เกิดจนตาย
โคลโท (Clotho) มีหน้าที่ปั่นเส้นด้ายแห่งชีวิต (กำเนิดชีวิต)
แลกคีลิศ (Lachesis) มีหน้าที่เป็นผู้ทอดเส้นด้าย (จากวัยเด็กไปถึงวัยชรา)
อโทรพอส (Atropos) มีหน้าที่ตัดเส้นด้าย (หมดเวลาบนโลก)