stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายกุปเดอฟร็องส์
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

| ฤดูกาล | เมืองเจ้าภาพ | ชนะเลิศ | คะแนน | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1983-84 | แกลร์มง-แฟร็อง | อานีแยร์สปอตส์ | 3–0 | อาแอ็สกาน |
| 1984-85 | เกรอนอบล์ | อาแอ็สกาน | – | อาแอ็สเกรอนอบล์ |
| 1985-86 | กอลมาร์ | อาแอมแอ็สแอลเฟร์ฌูส | 3–2 | อานีแยร์สปอตส์ |
| 1986-87 | — | อาแอมแอ็สแอลเฟร์ฌูส | – | อาแอ็สเกรอนอบล์ |
| 1987-88 | มงเปอลีเย | อาราโกเดอเซเต | 3–2 | อาแอมแอ็สแอลเฟร์ฌูส |
| 1988-89 | — | อาแอมแอ็สแอลเฟร์ฌูส | – | อาแอ็สอูว์ลียง |
| 1989-90 | อัวแซล | ฌีแอ็สอาบอร์โด | 3–0 | แอร์เซฟร็องส์ |
| 1990-91 | ปารีส | อาแอมแอ็สแอลเฟร์ฌูส | 3–1 | อาแอ็สกาน |
| 1991-92 | ปารีส | อาแอมแอ็สแอลเฟร์ฌูส | 3–1 | อาแอ็สกาน |
| 1992-93 | ปารีส | อาแอ็สกาน | 3–1 | ปารีสอูว์เซ |
| 1993-94 | ปารีส | เปแอ็สเฌ-อัสนีแยร์ | 3–2 | ปารีสอูว์เซ |
| 1994-95 | ปารีส | อาแอ็สกาน | 3–0 | เปแอ็สเฌ-อัสนีแยร์ |
| 1995-96 | ปารีส | สตาดปัวเตอแว็ง | 3–2 | อาแอ็สกาน |
| 1996-97 | ปารีส | ปารีสอูว์เซ | 3–1 | อาวีญงเวเบ |
| 1997-98 | ปารีส | อาแอ็สกาน | 3–0 | ตูร์กวงแอลแอม |
| 1998-99 | ปารีส | ปารีสวอลเลย์ | 3–0 | ตูร์กวงแอลแอม |
| 1999-00 | ปารีส | ปารีสวอลเลย์ | 3–0 | ตูร์วอลเลย์บอล |
| 2000-01 | ปารีส | ปารีสวอลเลย์ | 3–0 | ตูร์วอลเลย์บอล |
| 2001-02 | ปัวตีเย | สตาดปัวเตอแว็ง | 3–2 | ตูร์กวงแอลแอม |
| 2002-03 | ปารีส | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–1 | สตาดปัวเตอแว็ง |
| 2003-04 | มง-เดอ-มาร์ซ็อง | ปารีสวอลเลย์ | 3–1 | อาราโกเดอเซเต |
| 2004-05 | ตูร์กวง | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–0 | ตูร์กวงแอลแอม |
| 2005-06 | วาน | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–1 | อาแอ็สกาน |
| 2006-07 | กาน | อาแอ็สกาน | 3–2 | ตูร์กวงแอลแอม |
| 2007-08 | ปารีส | โบแวอวซโออูว์เซ | 3–2 | มงเปอลีเยอูว์เซ |
| 2008-09 | ปารีส | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–1 | ตูร์กวงแอลแอม |
| 2009-10 | ลียง | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–0 | มงเปอลีเยอูว์เซ |
| 2010-11 | ปารีส | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–0 | โบแวอวซโออูว์เซ |
| 2011-12 | ปารีส | แรนวอลเลย์ 35 | 3–0 | โบแวอวซโออูว์เซ |
| 2012-13 | ปารีส | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–1 | สเปเซอส์เดอตูลูซ |
| 2013-14 | ปารีส | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–1 | ปารีสวอลเลย์ |
| 2014-15 | ปารีส | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–1 | โบแวอวซโออูว์เซ |
| 2015-16 | ปารีส | เฌแอ็ฟเซ อาฌักซีโย เวเบ | 3–2 | แรนวอลเลย์ 35 |
| 2016-17 | แกลร์มง-แฟร็อง | เฌแอ็ฟเซ อาฌักซีโย เวเบ | 3–0 | น็องต์เรอเซ แอมเว |
| 2017-18 | ปารีส | ตูร์กวงแอลแอม | 3–2 | โชมงวอลเลย์บอล 52 |
| 2018-19 | ตูร์ | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–0 | โชมงวอลเลย์บอล 52 |
| 2019-20 | ตูลูซ | สตาดปัวเตอแว็ง | 3–0 | ตูร์วอลเลย์บอล |
| 2021-22 | ปารีส | โชมงวอลเลย์บอล 52 | 3–2 | ตูร์วอลเลย์บอล |
| 2022-23 | ปารีส | ตูร์วอลเลย์บอล | 3–0 | นิสวอลเลย์บอล |
ผู้ชนะเลิศแบ่งตามสโมสร

| สโมสร | จำนวน | ปีที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| ตูร์วอลเลย์บอล | 11 | 2003, 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2019, 2023 |
| อาแอ็สกาน | 5 | 1985, 1993, 1995, 1998, 2007 |
| อาแอมแอ็สแอลเฟร์ฌูส | 5 | 1986, 1987, 1989, 1991, 1992 |
| ปารีสวอลเลย์ | 4 | 1999, 2000, 2001, 2004 |
| สตาดปัวเตอแว็ง | 3 | 1996, 2002, 2020 |
| อานีแยร์วอลเลย์ 92 | 2 | 1984, 1994 |
| เฌแอ็ฟเซ อาฌักซีโย เวเบ | 2 | 2016, 2017 |
| อาราโกเดอเซเต | 1 | 1988 |
| ฌีแอ็สอาบอร์โด | 1 | 1990 |
| ปารีสอูว์เซ | 1 | 1997 |
| โบแวอวซโออูว์เซ | 1 | 2008 |
| แรนวอลเลย์ 35 | 1 | 2012 |
| ตูร์กวงแอลแอม | 1 | 2018 |
| โชมงวอลเลย์บอล 52 | 1 | 2022 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ฝรั่งเศส)
วอลเลย์บอลชายทีมชาติโกตดิวัวร์

วอลเลย์บอลชายทีมชาติโกตดิวัวร์ (ฝรั่งเศส: Équipe de Côte d'Ivoire de volley-ball) เป็นตัวแทนของประเทศโกตดิวัวร์ ในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
เข้าเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ ในปี ค.ศ. 1964
ประวัติการแข่งขัน > วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์แอฟริกา

1971: อันดับที่ 6
1976: อันดับที่ 6
1989: อันดับที่ 4
1991: อันดับที่ 9
1993: อันดับที่ 9
ดูเพิ่ม

[[วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติโกตดิวัวร์]
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
วังวีล็องดรี

| ปราสาทวีล็องดรี   Château de Villandry |
| --- | --- |
ตัวอาคารและสวนอันเลื่องชื่อ
ประเภท: ปราสาท
พื้นที่: วีล็องดรี, จังหวัดแอ็งเดรลัวร์ 
ประวัติศาสตร์
สร้าง: คริสต์ศตวรรษที่ 16  ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 18
สร้างโดย: ฌ็อง เดอ เบรอตง
http://www.chateauvillandry.com/  47°20′27″N 0°30′52″E﻿ / ﻿47.34083°N 0.51444°E﻿ / 47.34083; 0.51444
ปราสาทวีล็องดรี (ฝรั่งเศส: Château de Villandry) เป็นปราสาทแห่งหนึ่งในหมู่ปราสาทแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ สร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ตั้งอยู่ห่างจากเมืองตูร์ประมาณ 15 กิโลเมตร ที่เมืองวีล็องดรี จังหวัดแอ็งเดรลัวร์ แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส
ตัวปราสาทได้ผ่านการบูรณะครั้งใหญ่โดยโคอาคิน การ์บาโย (Joachim Carvallo) โดยมีเอกลักษณ์สำคัญที่รู้จักกันดีคือ สวนตกแต่งจำนวนหกแบบ ประกอบด้วยสวนพืชผักสวนครัว (potager) ซึ่งมองเห็นได้ชัดจากหอกลาง (บนพื้นที่ 1 เฮกตาร์), สวนไม้พุ่มประดับเรขาคณิตรูปทรงต่าง ๆ, สวนน้ำพุแบบคลาสสิก, สวนพระอาทิตย์ (jardin du soleil) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2008, สวนวงกต และสวนเรียบง่ายแบบยุคกลาง (jardin des simples d'inspiration médiévale)
ตัวปราสาทและสวนได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1934
บรรณานุกรม

(ฝรั่งเศส) P. Le Noach, Histoire de Villandry et de son château, (Tours, impr. Mariotton, 1949)
ดูเพิ่ม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปราสาทวีล็องดรี
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา
ลุ่มแม่น้ำลัวร์
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค กปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ |
| --- | --- | --- |
|  อ็องบวซ  อ็องเฌ  อาแซ-เลอ-รีโด  บลัว  บูร์เดแซียร์  ช็องบอร์  โชมง  เชอนงโซ  ชาโตเดิง  เชอแวร์นี  ล็องแฌ  ล็อช  เมอนาร์  มงซอโร  แปลซี-บูเร  เลอรีโว  โซมูร์  ซูว์ลี  ตาลซี  ทรูแซ  อูว์เซ  วาล็องแซ  วีล็องดรี  |  อ็องบวซ  อ็องเฌ  อาแซ-เลอ-รีโด  บลัว  บูร์เดแซียร์  ช็องบอร์  โชมง  เชอนงโซ  ชาโตเดิง  เชอแวร์นี  ล็องแฌ  ล็อช  เมอนาร์  มงซอโร  แปลซี-บูเร  เลอรีโว  โซมูร์  ซูว์ลี  ตาลซี  ทรูแซ  อูว์เซ  วาล็องแซ  วีล็องดรี  |  |
วินซี

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
การซื้อขาย: ยูโรเน็กซต์: DG CAC 40 Component
ISIN: FR0000125486 
อุตสาหกรรม: ก่อสร้าง
ก่อตั้ง: 1899; 125 ปีที่แล้ว (1899)
ผู้ก่อตั้ง: Alexandre Giros, Louis Loucheur
สำนักงานใหญ่: 1 cours Ferdinand de Lesseps 92500 รุแอย์-มาลแมซง, ฝรั่งเศส
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Xavier Huillard (ประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร), Yves-Thibault de Silguy (รองประธาน)
บริการ: รับเหมาก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน การคมนาคม (ทางพิเศษ อุโมงค์ ท่าอากาศยาน สะพาน โครงสร้างพลังงาน
รายได้:  43.519 พันล้านยูโร (2018)
รายได้จากการดำเนินงาน:  4.997 พันล้านยูโร (2018)
รายได้สุทธิ:  2.983 พันล้านยูโร (2018)
สินทรัพย์:  75.357 พันล้านยูโร (end 2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  19.818 พันล้านยูโร (end 2018)
พนักงาน: 211,233 คน (สิ้นปี 2018)
แผนก: Eurovia, Vinci Energies, Vinci Construction, Vinci Concessions (ท่าอากาศยาน, สนามกีฬา, ทางหลวง), Vinci Autoroutes (Autoroutes du Sud de la France, Cofiroute, Escota, Arcour)
เว็บไซต์: www.vinci.com
วินซี (ฝรั่งเศส: Vinci SA) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติฝรั่งเศสในธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1899 ในชื่อ Société Générale d'Enterprises มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่รุแอย์-มาลแมซง ชานกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์ปารีส โครงการสำคัญในปัจจุบันมักเกี่ยวข้องกับโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ เช่น ทางพิเศษ อุโมงค์ ท่าอากาศยาน สะพาน ท่อขนส่งพลังงาน
วิกฤตการณ์คองโก

วิกฤตการณ์คองโก (ฝรั่งเศส: Crise congolaise) เป็นช่วงความขัดแย้งและผันผวนทางการเมืองในสาธารณรัฐคองโก (สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในปัจจุบัน) ระหว่างค.ศ. 1960–1965 วิกฤตการณ์นี้เกิดขึ้นเกือบทันทีหลังคองโกได้รับเอกราชจากเบลเยียม และสิ้นสุดลงอย่างไม่เป็นทางการเมื่อโมบูตู เซเซ เซโกขึ้นปกครองประเทศ วิกฤตการณ์คองโกเป็นชุดสงครามกลางเมืองและเป็นสงครามตัวแทนในสงครามเย็น ซึ่งสหภาพโซเวียตและสหรัฐเข้าสนับสนุนฝ่ายตรงข้ามกัน เชื่อว่ามีประชาชนราว 100,000 คนถูกฆ่าในวิกฤตการณ์นี้
ขบวนการชาตินิยมในเบลเจียนคองโกเรียกร้องให้ยุติการปกครองโดยเจ้าอาณานิคม นำไปสู่การได้รับเอกราชในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1960 อย่างไรก็ตามมีการเตรียมการเพียงเล็กน้อยหลังได้รับเอกราชและปัญหาหลายอย่าง เช่น แนวคิดสหพันธรัฐ เผ่าชนนิยม และชาตินิยมเชิงชาติพันธุ์ไม่ได้รับการแก้ไข เพียงสัปดาห์แรกของเดือนกรกฎาคม เกิดการก่อการกำเริบในกองทัพ ความรุนแรงระหว่างคนขาวกับคนดำปะทุ และกาต็องกาและซูด-กาซายแยกตัวโดยได้รับการสนับสนุนจากเบลเยียม ท่ามกลางความไม่สงบ ด๊าก ฮัมมาร์เฮิลด์ เลขาธิการสหประชาชาติส่งกองกำลังรักษาสันติภาพเข้าไปในคองโกเพื่อรักษาความสงบภายใน แต่ปฏิเสธที่จะใช้กองกำลังนี้ช่วยรัฐบาลเลออปอลวีลสู้กับกลุ่มแยกตัว ปาทริส ลูมูมบา นายกรัฐมนตรีจึงขอความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ซึ่งสนับสนุนที่ปรึกษาทางทหารและความช่วยเหลืออื่น ๆ
การเข้ามาของสหภาพโซเวียตก่อให้เกิดความแตกแยกในรัฐบาล และนำไปสู่ความตึงเครียดระหว่างลูมูมบากับประธานาธิบดีโฌแซ็ฟ กาซา-วูบู ซึ่งยุติลงเมื่อโมบูตูที่คุมกองทัพก่อรัฐประหาร ขับที่ปรึกษาโซเวียตและจัดตั้งรัฐบาลใหม่ใต้อำนาจตน ลูมูมบาถูกจับกุมและภายหลังถูกประหารใน ค.ศ. 1961 ในช่วงเวลาเดียวกัน ผู้สนับสนุนลูมูมบาตั้งรัฐบาลคู่แข่งนาม "สาธารณรัฐเสรีคองโก" ในสตานเลวีลและได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตแต่พ่ายแพ้ใน ค.ศ. 1962 ด้านสหประชาชาติแข็งกร้าวต่อกลุ่มแยกตัวมากขึ้นหลังฮัมมาร์เฮิลด์เสียชีวิตในเหตุเครื่องบินตกใน ค.ศ. 1961 ต่อมารัฐบาลเลออปอลวีลที่ได้รับการสนับสนุนจากกองกำลังสหประชาชาติเอาชนะกาต็องกาและซูด-กาซายในต้นค.ศ. 1963
เมื่อกาต็องกาและซูด-กาซายกลับเข้ามาอยู่ใต้อำนาจรัฐบาล มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญที่ประนีประนอมและให้มออีซ ชอมเบ ผู้นำกาต็องกาที่ลี้ภัยเป็นนายกรัฐมนตรีชั่วคราว แต่ก่อนจะมีการเลือกตั้งเกิดกลุ่มติดอาวุธนิยมลัทธิเหมาที่เรียกตนเองว่าซิมบาขึ้นทางตะวันออกของประเทศ ซิมบาสามารถยึดพื้นที่ได้จำนวนมากและก่อตั้ง "สาธารณรัฐประชาชนคองโก" ในสตานเลวีล เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1964 ระหว่างที่ฝ่ายรัฐบาลค่อย ๆ ยึดพื้นที่คืน สหรัฐและเบลเยียมเข้าแทรกแซงเพื่อช่วยเหลือตัวประกันที่ถูกซิมบาจับตัวในสตานเลวีล หลังจากนั้นไม่นานซิมบาพ่ายแพ้และล่มสลาย หลังการเลือกตั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1965 เกิดความตึงเครียดรอบใหม่ระหว่างช็อมเบกับกาซา-วูบู ส่งผลให้โมบูตูก่อรัฐประหารอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายนและขึ้นปกครองประเทศด้วยตนเอง โมบูตูเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นสาธารณรัฐซาอีร์ใน ค.ศ. 1971 และปกครองด้วยระบอบเผด็จการจนกระทั่งเขาถูกโค่นล้มใน ค.ศ. 1997
ลุ่มแม่น้ำลัวร์

| ลุ่มแม่น้ำลัวร์ระหว่างซุลลี-ซูร์-ลัวร์ และ ชาลอนส์ The Loire Valley between Sully-sur-Loire and Chalonnes * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
วังวาลองเซย์ซึ่งเป็นพระราชวังหนึ่งในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2543 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ลุ่มแม่น้ำลัวร์ (อังกฤษ: Loire Valley หรือ Garden of France, ฝรั่งเศส: Vallée de la Loire) เป็นบริเวณทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีจากคุณค่าของสถาปัตยกรรมและเมืองโบราณที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่รวมทั้งเมืองมงต์โซโร, อองบัวส์, อองแชร์, บลัวส์, ชินง, นานต์ส์, ออร์เลอองส์, โซมัวร์ และ ตูร์ แต่ที่สำคัญคือพระราชวัง, วัง, ปราสาท และคฤหาสน์ต่างๆ ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วโลกที่รวมทั้งพระราชวังชองบอร์ด หรือ วังเชอนงโซซื่งเป็นสถาปัตยกรรมที่สะท้อนให้เห็นถึงความรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมของฝรั่งเศสในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและยุคเรืองปัญญาที่มีต่อการออกแบบและการสร้างสถาปัตยกรรม
ในปี ค.ศ. 2000 องค์การยูเนสโกขึ้นทะเบียนบริเวณตอนกลางของลุ่มแม่น้ำลัวร์ระหว่างแมน (Maine River) และ ซุลลีย์-เซอร์-ลัวร์ให้เป็นมรดกโลก ในการเลือกภูมิภาคลุ่มแม่น้ำลัวร์ที่ครอบคลุมจังหวัดลัวเรต์, ลัว-เรต์-แชร์, แองดร์-เอต์-ลัวร์, and แมน-เนต์-ลัวร์ ทางคณะกรรมการกล่าวถึงภูมิภาคลุ่มแม่น้ำลัวร์ว่าเป็นบริเวณที่ “มีความงามของภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมอันเด่น, และมีความสวยงามอันเลอเลิศที่ประกอบด้วยเมืองและหมู่บ้านสำคัญในประวัติศาสตร์, อนุสรณ์ทางสถาปัตยกรรมอันสำคัญ - ชาโต - และแผ่นดินที่ได้รับการพัฒนาทางการเกษตรกรรมและเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากความสัมพันธ์ระหว่างผู้ตั้งถิ่นฐานในท้องถิ่นและสิ่งแวดล้อมรอบข้าง โดยเฉพาะตัวแม่น้ำลัวร์เอง”
ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์

ภูมิภาคลุ่มแม่น้ำลัวร์เป็นที่ตั้งของพระราชวัง, วัง, ปราสาท และคฤหาสน์กว่าสามร้อยหลังที่เริ่มต้นด้วยการสร้างเป็นป้อมปราการเพื่อการป้องกันข้าศึกศัตรูในคริสต์ศตวรรษที่ 10 มาจนถึงเปลี่ยนแปลง หรือการสร้างวังใหม่อันโอ่อ่าหรูหราอีกห้าร้อยปีต่อมา เมื่อพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทรงเริ่มสร้างพระราชวังขนาดใหญ่ในบริเวณนี้ บรรดาขุนนางผู้ไม่กล้าที่จะอยู่ห่างไกลจากราชสำนักอันเป็นพื้นฐานของอำนาจก็ทำตาม การมาสร้างปราสาทราชวังกันในบริเวณที่มีภูมิทัศน์อันงดงามเป็นการดึงดูดนักออกแบบสวนภูมิทัศน์ที่ตามมาด้วย
เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 ทรงย้ายราชสำนักจากลุ่มแม่น้ำลัวร์กลับไปยังปารีส สถาปนิกคนสำคัญๆ ที่เคยทำงานในบริเวณนั้นก็ย้ายตามกลับไปด้วยแต่ลุ่มแม่น้ำลัวร์ก็ยังคงเป็นสถานที่บรรดาพระบรมวงศานุวงศ์ส่วนใหญ่ยังนิยมที่จะเสด็จมาประทับ เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เสด็จขึ้นครองราชย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 พระองค์ก็ทรงใช้ปารีสเป็นศูนย์กลางของอำนาจอย่างถาวรโดยการทรงสร้างพระราชวังแวร์ซายส์ที่ไม่ไกลจากปารีสเอง แต่กระนั้นผู้ที่เป็นที่โปรดปรานของพระมหากษัตริย์และคหบดีผู้มั่งคั่งก็ยังคงมาบูรณปฏิสังขรณ์วังหรือคฤหาสน์ หรือ สร้างสิ่งก่อสร้างใหม่อันหรูหราที่ใช้เป็นที่พำนักระหว่างฤดูร้อนกันในบริเวณนี้
วังและคฤหาสน์มาถูกทำลายหรือปล้นทำลายไปมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ไม่เช่นนั้นก็เกิดจากการทำลายโดยเจ้าของที่กลายเป็นขุนนางตกยากในชั่วข้ามคืนเมื่อหัวหน้าครอบครัวถูกปลดและบั่นคอด้วยกิโยติน ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และ สงครามโลกครั้งที่สองวังหรือคฤหาสน์บางหลังก็ถูกเกณฑ์ให้เป็นกองบัญชาการทหาร และบางแห่งก็ยังคงใช้ต่อมาจนกระทั่งสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปัจจุบันวังหรือคฤหาสน์ที่เป็นสมบัติส่วนบุคคลก็ใช้เป็นที่พำนัก มีบ้างที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ หรือบางแห่งก็เปลี่ยนไปเป็นโรงแรม หรือบางแห่งก็กลายมาเป็นที่ทำการของรัฐบาลท้องถิ่น สิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่บางแห่งเช่นพระราชวังชองบอร์ดก็ได้รับการบริหารโดยรัฐบาลกลางและกลายเป็นสถานที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นจำนวนหลายหมื่นคนต่อปี
ปราสาทและวังที่อยู่ในข่ายที่เรียกว่าปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์

คำจำกัดความของสิ่งก่อสร้างที่อยู่ในข่าย “ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์” ยังไม่เป็นที่ตกลงกันได้ แต่ข้อสำคัญหลักคือเป็นวังที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ หรือ แควที่มาบรรจบกับแม่น้ำลัวร์เช่นบนฝั่งแม่น้ำแมน, แม่น้ำแชร์, แม่น้ำแองดร์ หรือ แม่น้ำแมนครูส
ระเบียงภาพของปราสาทและวังบางแห่งของลุ่มแม่น้ำลัวร์

พระราชวังอองบัวส์
ปราสาทอองแชร์
วังอาเซย์-เลอ-ริโด
พระราชวังบลัวส์
วังบูร์เดเซียร์
พระราชวังชองบอร์ด
วังโชมงต์
วังเชอนงโซ
วังชาโตเดิง
วังเชอแวร์นีย์
วังลองเฌส์
วังโลคส์
วังเมอนาร์
วังมงต์โซโร
วังเพลซีส-บูร์เร
ปราสาทริโว
วังโซมัวร์
วังซุลลีย์
วังทาลซีย์
วังทรูส์เซย์
วังอูส์เซ
วังวาลองเซย์
วังวิลลองดรีย์
ที่ตั้งของปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์
ดูเพิ่ม

มรดกโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์
Loire Valley world heritage site
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค กปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ |
| --- | --- | --- |
|  อ็องบวซ  อ็องเฌ  อาแซ-เลอ-รีโด  บลัว  บูร์เดแซียร์  ช็องบอร์  โชมง  เชอนงโซ  ชาโตเดิง  เชอแวร์นี  ล็องแฌ  ล็อช  เมอนาร์  มงซอโร  แปลซี-บูเร  เลอรีโว  โซมูร์  ซูว์ลี  ตาลซี  ทรูแซ  อูว์เซ  วาล็องแซ  วีล็องดรี  |  อ็องบวซ  อ็องเฌ  อาแซ-เลอ-รีโด  บลัว  บูร์เดแซียร์  ช็องบอร์  โชมง  เชอนงโซ  ชาโตเดิง  เชอแวร์นี  ล็องแฌ  ล็อช  เมอนาร์  มงซอโร  แปลซี-บูเร  เลอรีโว  โซมูร์  ซูว์ลี  ตาลซี  ทรูแซ  อูว์เซ  วาล็องแซ  วีล็องดรี  |  |
วอลแตร์

| วอลแตร์ |
| --- | --- |

เกิด: ฟร็องซัว-มารี อารูเอ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1694 ปารีส, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1778(1778-05-30) (83 ปี) ปารีส, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ที่ฝังศพ: Panthéon
นามปากกา: วอลแตร์
อาชีพ: นักเขียน, นักปรัชญา, นักประวัติศาสตร์, นักเขียนบทละคร
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
จบจาก: วิทยาลัยหลุยส์-เลอ-กรังซ์, มหาวิทยาลัยปารีส
ฟร็องซัว-มารี อารูเอ (ฝรั่งเศส: François-Marie Arouet) หรือเป็นที่รู้จักกันในนามปากกาว่า วอลแตร์ (ฝรั่งเศส: Voltaire) เป็นปราชญ์, นักเขียน และนักประวัติศาสตร์ในยุคเรืองปัญญาของฝรั่งเศส เขาเป็นผู้โจมตีการจัดตั้งศาสนจักรคาทอลิกในฝรั่งเศส และยังสนับสนุนเสรีภาพทางศาสนา, เสรีภาพในการพูด และยังผลักดันให้มีการแบ่งแยกศาสนจักรออกจากรัฐ
ผลงานของวอลแตร์

บทความหลัก: ผลงานของวอลแตร์
ผลงานของวอลแตร์มีจำนวนมากมาย หลากหลายประเภททั้งบทละคร นิยาย นิทานเชิงปรัชญา  ประวัติศาสตร์ และบทกวี เขาได้รับยกย่องจากคนร่วมสมัยว่าเป็นนักเขียนบทละครชั้นนำและกวีชั้นนำ แต่ในปัจจุบันเขากลับเป็นที่ยกย่องในฐานะนักเขียนเชิงเสียดสี วิพากษ์วิจารณ์ (Le symbole de l’esprit critique) ผลงานของเขาส่วนใหญ่เป็นการเผยแพร่ความคิดทางปรัชญาไปสู่สาธารณชน เพื่อปลุกความคิดวิพากษ์วิจารณ์ให้แก่ชาวฝรั่งเศส เพื่อต่อต้านความคิดระบบสถาบันแบบเก่า การต่อสู้เพื่อขจัดความอยุติธรรมในสังคม รวมทั้งความเชื่อที่งมงายและความบ้าคลั่งทางศาสนา นอกจากนี้เขายังส่งเสริมเรียกร้องสิทธิ เสรีภาพและการแสดงความคิดเห็นอีกด้วย
วิทยาลัยกองทัพอากาศ (ประเทศบราซิล)

21°59′07.05″S 47°20′06.80″W﻿ / ﻿21.9852917°S 47.3352222°W﻿ / -21.9852917; -47.3352222
| --- | --- |

ชื่อย่อ: AFA
ประเภท: วิทยาลัยทหารแห่งรัฐบาลกลางบราซิล
สถาปนา: ค.ศ. 1960
ที่ตั้ง: ปิรัสซูนุนกา เซาเปาโล ประเทศบราซิล
วิทยาลัยกองทัพอากาศ (โปรตุเกส: Academia da Força Aérea; อักษรย่อ: AFA) เป็นสถานศึกษาของกองทัพอากาศบราซิล ที่จัดการฝึกอบรบปฏิบัติการเบื้องต้นให้แก่คณะกรรมการเจ้าหน้าที่หลักแห่งกองบัญชาการกองทัพอากาศบราซิล ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของปิรัสซูนุนกา ในรัฐเซาเปาโล และเป็นฐานทัพอากาศที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ตลอดจนเป็นวิทยาลัยกองทัพอากาศที่ใหญ่ที่สุดในละตินอเมริกา ผู้สำเร็จสามหลักสูตรการระดมเจ้าหน้าที่ (CFOs) ที่มีอยู่ทั้งหมดของวิทยาลัยกองทัพอากาศจะได้รับวุฒินายทหารจากกระทรวงศึกษาธิการของบราซิล
สถาบันการศึกษาตอบสนองภารกิจด้านการฝึกฝนเจ้าหน้าที่สำหรับคณะนักบินกองทัพอากาศ, คณะพลาธิการกองทัพอากาศ และคณะทหารราบกองทัพอากาศ การพัฒนาคุณสมบัตินักเรียนนายเรืออากาศในแต่ละคนด้านการต่อสู้แบบทหาร, สติปัญญาและความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน นอกจากนี้ ยังมีด้านจริยธรรม, คุณธรรม, การคำนึงถึงพลเมืองและสังคม, การพิชิตเป้าหมาย และที่ส่วนท้ายของกระบวนการนี้ ตำแหน่งหนึ่งจะกลายเป็นผู้นำกองทัพอากาศสมัยใหม่ วิทยาลัยกองทัพอากาศ พร้อมด้วย วิทยาลัยทหารแห่งอากูเอส เนกราส (อาคาเดเมียมิลิตาร์ ดาสอากูเอส เนกราส) และ วิทยาลัยกองทัพเรือ (เอสโกลา นาวาล) ต่างเป็นหนึ่งในสถาบันทางทหารของประเทศบราซิล
วิทยาลัยกองทัพอากาศเป็นฐานที่พักแรกของการเรียนการสอนฝูงบินทางอากาศที่หนึ่งและการเรียนการสอนฝูงบินทางอากาศที่สอง ตลอดจนเป็นฐานที่ตั้งของฝูงบินควันซึ่งเป็นที่รู้จักในระดับสากล ในการเรียนการสอนวิชาการบินหัวเรื่อง  อาคาเดเมีย เป็นหนึ่งในหลักสูตรฝึกอบรมการบินทหารที่มีคนเลือกมากที่สุดของโลก นักเรียนนายเรืออากาศจะเริ่มเรียนการบินในปีที่สอง และจากประสบการณ์ที่น้อยกว่า 15 ชั่วโมงของนักเรียนนายเรืออากาศ จะต้องสามารถออกบินเดี่ยวได้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2011-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
ลูโซโฟนีเกมส์

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ครั้งที่ 1 ที่  มาเก๊า
จัดขึ้นทุก: 3 ปี
ครั้งล่าสุด: ครั้งที่ 3 ที่ กัว  อินเดีย
วัตถุประสงค์: กีฬาระหว่างประเทศที่ใช้ภาษาโปรตุเกส
ลูโซโฟนีเกมส์ (อังกฤษ: Lusophony Games; โปรตุเกส: Jogos da Lusofonia) เป็นการแข่งขันกีฬาประเภทหนึ่งในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาหลัก ซึ่งจัดขึ้นทุก 3 ปี
รายชื่อการแข่งขัน

| ครั้งที่ | ค> ศ. | เมืองเจ้าภาพ | เมืองเจ้าภาพ |
| --- | --- | --- | --- |
| I | 2006 |  มาเก๊า |  มาเก๊า |
| II | 2009 | ลิสบอน |  โปรตุเกส |
| III | 2014 | รัฐกัว |  อินเดีย |
| IV | 2017 | มาปูโต |  โมซัมบิก |
| V | 2021 | ลูอันดา |  แองโกลา |
กีฬาที่จัดแข่งขัน

กรีฑา (2006-)
บาสเกตบอล (2006-)
วอลเลย์บอลชายหาด (2006-)
Disabled athletics (2009-)*
ฟุตบอล men (2006-)
ฟุตซอล men (2006-2009)
ยูโด (2009-)
เทควันโด (ชาย: 2006-, หญิง: 2009-)
เทเบิลเทนนิส (2006-)
วูซู (2014-)
วอลเลย์บอล (2006-)
สรุปเหรียญตลอดกาล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| อันดับ | ประเทศ |  |  |  | รวม |


| 1 |  บราซิล | 64 | 43 | 32 | 139 |
| 2 |  โปรตุเกส | 55 | 72 | 48 | 175 |
| 3 |  อินเดีย | 38 | 29 | 35 | 102 |
| 4 |  มาเก๊า | 16 | 15 | 33 | 64 |
| 5 |  ศรีลังกา | 10 | 13 | 18 | 41 |
| 6 |  แองโกลา | 9 | 12 | 25 | 46 |
| 7 |  โมซัมบิก | 8 | 7 | 10 | 25 |
| 8 |  กาบูเวร์ดี | 3 | 8 | 16 | 27 |
| 9 |  กินี-บิสเซา | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 9 |  เซาตูแมอีปริงซีป | 1 | 3 | 7 | 11 |
| 11 |  ติมอร์-เลสเต | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 12 |  อิเควทอเรียลกินี | 0 | 0 | 0 | 0 |
| รวม | รวม | 206 | 203 | 227 | 636 |
แหล่งข้อมูลอื่น

1st Lusophony Games, Macau 2006 - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ACOLOP เก็บถาวร 2015-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กลูโซโฟนีเกมส์ |
| --- | --- |
 มาเก๊า 2006  ลิสบอน 2009  กัว 2014  มาปูโต 2017 
ภาพแสดงจำนวนครั้งที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
ลาฟร็องแซ็งซูมีซ

| ลาฟร็องแซ็งซูมีซ La France Insoumise |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: FI, LFI
ผู้ก่อตั้ง: ฌ็อง-ลุก เมล็องชง
ผู้ประสานพรรค: มานูเอ็ล บงปารด์
ก่อตั้ง: 10 กุมภาพันธ์ 2016; 8 ปีก่อน (2016-02-10)
ที่ทำการ: 6 bis, rue des Anglais 91300 Massy
หนังสือพิมพ์: L'Insoumission Hebdo
ฝ่ายเยาวชน: เลเฌินแซ็งซูมี (Les Jeunes insoumis·es)
อุดมการณ์: สังคมนิยมประชาธิปไตย ต่อต้านเสรีนิยมใหม่ นิเวศสังคมนิยม อธิปัตย์นิยม ประชานิยมฝ่ายซ้าย กังขาในสหภาพยุโรป
จุดยืน: ฝ่ายซ้าย ถึง   ฝ่ายซ้ายจัด
กลุ่มระดับชาติ: แนวร่วมประชาชนใหม่ (2024–ปัจจุบัน) สหภาพประชาชนเชิงนิเวศน์และสังคมใหม่ (2022–2024)
กลุ่มในภูมิภาค: Party of the European Left (ผู้สังเกตการณ์) Now the People
กลุ่มในสภายุโรป: กลุ่มซ้ายในรัฐสภายุโรป – GUE/NGL
สี:   สีไวโอเลต   สีแดงสด
สมัชชาแห่งชาติ: 74 / 577 
วุฒิสภา: 0 / 348 
รัฐสภายุโรป (ที่นั่งของฝรั่งเศส): 9 / 81 
สภาภูมิภาค: 27 / 1,758 
เว็บไซต์
lafranceinsoumise.fr
การเมืองฝรั่งเศส   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
ลาฟร็องแซ็งซูมีซ (ฝรั่งเศส: La France Insoumise, ย่อเป็น FI หรือ LFI; แปลว่า ฝรั่งเศสไม่ศิโรราบ) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายในฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 กุมพาพันธ์ ค.ศ. 2016 โดยฌ็อง-ลุก เมล็องชง อดีตสมาชิกรัฐสภายุโรป ตอนนี้มีมานูเอ็ล บงปารด์ เป็นผู้ประสานพรรคตั้งแต่ปีค.ศ. 2022 ตำแหน่งนี้เทียบได้กับหัวหน้าพรรคในการบริหารพรรคการเมือง
เมล็องชงเป็นผู้สมัครของพรรคเพื่อชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งประธานาธิบดีของพ.ศ. 2560 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมา ในการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติในปีเดียวกัน พรรคได้รับ 17 ที่นั่งในสภา ด้วยมีเมล็องชงเป็นประธานกลุ่มในสภา แล้วในปีพ.ศ. 2562 ภายหลังการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภายุโรปในประเทศฝรั่งเศส พรรคได้รับ 6 ที่นั่งในรัฐสภา
ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีของพ.ศ. 2565 เมล็องชงได้เป็นผู้สมัครของพรรคเพื่อชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกครั้ง แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมา พรรคได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรฝ่ายซ้ายที่ชื่อ สหภาพประชาชนเชิงนิเวศน์และสังคมใหม่ หรือย่อเป็นภาษาฝรั่งเศส นูเปส (ฝรั่งเศส: Nouvelle Union populaire écologique et sociale, ย่อเป็น NUPES) เพื่อการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของปีเดียวกัน ทำให้พรรคได้รับ 69 ที่นั่งในสภา ซึ้งได้ชนะที่นั่งมากกว่าในการเลือกตั้งของปีพ.ศ. 2560
ประวัติสัญลักษณ์พรรค

สัญลักษณ์ของพรรคลาฟร็องแซ็งซูมีซ จากปีค.ศ. 2017 ถึงปีค.ศ. 2023
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดี

| การเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง | คะแนนรอบที่ 1> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 1> สัดส่วนคะแนนเสียง | คะแนนรอบที่ 2> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 2> สัดส่วนคะแนนเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | ฌ็อง-ลุก เมล็องชง | 7,059,951 | 19.58% | ไม่ผ่านรอบที่ 1 | ไม่ผ่านรอบที่ 1 |
| 2022 | ฌ็อง-ลุก เมล็องชง | 7,712,520 | 21.95% | ไม่ผ่านรอบที่ 1 | ไม่ผ่านรอบที่ 1 |
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ

| การเลือกตั้ง | คะแนนรอบที่ 1> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 1> สัดส่วนคะแนนเสียง | คะแนนรอบที่ 2> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 2> สัดส่วนคะแนนเสียง | จำนวนที่นั่ง | ที่นั่งเปลี่ยน | ผลการเลือกตั้้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | 2,497,622 | 11.03% | 883,573 | 4.86% | 17 / 577 |  17 | ฝ่ายค้าน |
| 2022 | 3,130,785 | 13.74% | 3,311,071 | 15.96% | 66 / 577 |  53 | ฝ่ายค้าน |
| 2024 | 3,373,225 | 10.52% | 2,295,510 | 8.41% | 71 / 577 |  5 | ฝ่ายค้าน |
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภายุโรป

| การเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | จำนวนที่นั่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | มานง โอบรี | 1,428,548 | 6.31% | 5 / 79 |
| 2024 | มานง โอบรี | 2,448,715 | 9.89% | 9 / 81 |
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งสภาภูมิภาค

| การเลือกตั้ง | คะแนนรอบที่ 1> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 1> สัดส่วนคะแนนเสียง | คะแนนรอบที่ 2> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 2> สัดส่วนคะแนนเสียง | จำนวนที่นั่ง> สมาชิกสภา | จำนวนที่นั่ง> ประธานสภา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | 123,825 | 0.84% | ไม่ผ่านรอบที่ 1 | ไม่ผ่านรอบที่ 1 | 0 / 1,926 | 0 / 26 |
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งสภาแผนก

| การเลือกตั้ง | คะแนนรอบที่ 1> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 1> สัดส่วนคะแนนเสียง | คะแนนรอบที่ 2> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 2> สัดส่วนคะแนนเสียง | จำนวนที่นั่ง> สมาชิกสภา | จำนวนที่นั่ง> ประธานสภา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | 108,325 | 0.79% | 5,769 | 0.04% | 6 / 4,046 | 0 / 100 |
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งนายกเทศมนตรี

| การเลือกตั้ง | คะแนนรอบที่ 1> สัดส่วนคะแนนเสียง | คะแนนรอบที่ 2> สัดส่วนคะแนนเสียง | จำนวนนายกเทศมนตรี | จำนวนสมาชิกสภา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | 0.43% | 0.09% | 0 / 42 | 46 / 222,818 |
ผู้บริหาร > ผู้ประสานพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 (1) |  | มานูเอ็ล บงปารด์ | 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 | 22 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |
| 2 |  | อาดรียน กาเทนนังส์ | 22 มิถุนายน ค.ศ. 2019 | 18 กันยายน ค.ศ. 2022 |
| 3 (2) |  | มานูเอ็ล บงปารด์ | 10 ธันวาคม ค.ศ. 2022 | ปัจจุบัน |