stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอ็ม50 ไรซิง

|  เอ็ม50 ไรซิง  |
| --- | --- |
ปืนกลมือ ไรซิง รุ่นโมเดล50
ชนิด: ปืนกลมือ
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ: 1941–1953
ผู้ใช้งาน: See Users
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง การก่อการกำเริบฮุกบาลาฮับ วิกฤตการณ์มาลายา สงครามกลางเมืองคอสตาริกา สงครามเวียดนาม
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Eugene Reising
ช่วงการออกแบบ: 1940
บริษัทผู้ผลิต: Harrington & Richardson
ช่วงการผลิต: 1941–1945
แบบอื่น: M55, M60, M65
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 3.1 kg (6.83 lb) (M50)  2.8 kg (6.2 lb) (M55)
ความยาว: 895.35 mm (35.250 in)  565.15 mm (22.3 in) stock retracted (M55)
ความยาวลำกล้อง: 279 mm (11.0 in) (M50)

กระสุน: .45 ACP (M50, M55, M60) .22 LR (M65)
การทำงาน: Delayed blowback, closed bolt
อัตราการยิง: 550 rounds/min (M50)  500 rounds/min (M55)
ความเร็วปากกระบอก: 280 m/s (919 ft/s)
พิสัยไกลสุด: 300 yards
ระบบป้อนกระสุน: 12- or 20-round detachable box magazine, 30-round aftermarket detachable box magazine
ศูนย์เล็ง: Front blade, rear notch
ปืนกลมือ .45 ไรซิง ซึ่งถูกผลิตขึ้นโดยฮาร์ริงตันและริชาร์ดสัน บริษัทผลิตอาวุธปืนในเมืองวุร์สเตอร์, รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา และถูกออกแบบและจดสิทธิบัตรโดย Eugene Reising ในปี ค.ศ. 1940 มีปืนทั้งหมดสามรุ่น ได้แก่ โมเดล 50, โมเดล 55 เป็นรุ่นแบบพับท้ายปืน และโมเดล 60 เป็นรุ่นแบบปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ ปืนไรซิงจำนวนกว่า 100,000 กระบอกได้ถูกสั่งซื้อในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกใช้งานในช่วงแรกโดยกองทัพเรือสหรัฐ เหล่านาวิกโยธิน และหน่วยยามฝั่งสหรัฐ แม้ว่าบางครั้งก็จะถูกส่งไปยังแคนาดา โซเวียต และกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรอื่นๆเพื่อต่อสู้กับฝ่ายอักษะ
ผู้ใช้

อาร์เจนตินา
ออสเตรเลีย
บราซิล
แคนาดา
คอสตาริกา
สาธารณรัฐโดมินิกัน
อินโดจีนของฝรั่งเศส:  ถูกสั่งซื้อมากว่า 4,000 กระบอก, ถูกจัดส่งและปล่อยออกมาที่ไม่ได้รับการยืนยัน.
ฟินแลนด์:  ถูกยึดมาจากกองทัพแดง.
อิหร่าน​
มาลายา: ได้รับมาจากกองทหารอาสาสมัครจากพรรคคอมมิวนิสต์มาลายา
เม็กซิโก
ไรช์เยอรมัน:  ถูกยึดมาจากกองทัพแดง
นิวซีแลนด์
สหภาพโซเวียต: ได้รับในรูปแบบให้ความช่วยเหลือจากโครงการให้ยืม-เช่า.
ปานามา​
ฟิลิปปินส์: ถูกใช้งานโดยกองทัพฟิลิปปินส์และกรมตำรวจฟิลิปปินส์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองrจนถึงปี ค.ศ. 1960
แอฟริกาใต้
สหรัฐ
สหราชอาณาจักร
อุรุกวัย
เวเนซุเอลา
กัส แวน แซงต์

| กัส แวน แซงต์ |
| --- | --- |
กัส แวน แซงต์ ปี 2007
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1952-07-24) 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 (72 ปี) กัส กรีน แวน แซงต์ จูเนียร์ หลุยส์วิลล์ รัฐเคนตักกี สหรัฐอเมริกา
ปีที่แสดง: 1982 - ปัจจุบัน
กัส กรีน แวน แซงต์ จูเนียร์ (อังกฤษ: Gus Green Van Sant, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน นักเขียนบท ช่างถ่ายภาพ นักดนตรีและนักเขียน เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงประสบความสำเร็จด้านการกำกับสำหรับภาพยนตร์ในปี 1997 เรื่อง Good Will Hunting และผลงานในปี 2008 เรื่อง Milk และได้รับรางวัลปาล์มดอร์ ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2003 ในภาพยนตร์เรื่อง Elephant
ผลงานภาพยนตร์ในด้านการเขียนและกำกับของเชาอย่างเช่น ภาพยนตร์ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของทอม ร็อบบินส์ เรื่อง Even Cowgirls Get the Blues และ My Own Private Idaho นำแสดงโดยเคียนู รีฟส์และริเวอร์ ฟีนิกซ์ (เดิมทีแวน แซงต์ วางแผนว่าจะกำกับภาพยนตร์ชีวประวัติเกี่ยวกับแอนดี้ วอร์ฮอล แสดงโดยฟีนิกซ์ แต่ก็ยกเลิกไปหลังจากที่ฟีนิกซ์เสียชีวิต)
เขาเขียนบทในภาพยนตร์แรก ๆ ของเขาเอง และยังประพันธ์เรื่อง Pink นอกจากนี้ยังมีหนังสือภาพถ่ายของเขาในชื่อ 108 Portraits
กันส์ฟอร์แฮนส์

Error ซิงเกิลโดยทเวนตีวันไพล็อตส์
"กันส์ฟอร์แฮนส์" (อังกฤษ: Guns for Hands) เป็นเพลงของวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอปชาวอเมริกัน ทเวนตีวันไพล็อตส์ ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น เพลงนี้ปรากฏอยู่ในสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ที่มีชื่อว่า รีเจียนัลแอตเบสต์, สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ที่มีชื่อว่า เวสเซิล, อีพีปี พ.ศ. 2555 ที่ชื่อ ทรีซองส์, และอีพีปี พ.ศ. 2556 ที่ชื่อ ไมเกรน มิวสิกวิดีโอกำกับโดย มาร์ก ซี. เอเชิลแมน (Mark C. Eshleman)
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Guns for Hands" | 4:33 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Guns for Hands" | 4:33 |
| 2. | "Forest" | 4:06 |
ชาร์ต

| ชาร์ต (2556) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
เจแปนฮอต 100 (บิลบอร์ด): 21
เวอร์ชันต่าง ๆ

เวอร์ชันดั้งเดิม (พบได้ที่อัลบั้มรีเจียนัลแอตเบสต์): เสียงกลองตรงที่จุดสำคัญตลอดทั้งเพลงจะเบากว่าเวอร์ชันใหม่
เวอร์ชันใหม่ในอัลบั้มเวสเซิล, อีพีทรีซองส์, และอีพีไมเกรน: เสียงกลองตรงที่จุดสำคัญตลอดทั้งเพลงจะหนักกว่าเวอร์ชันเดิม
กอริลลา

| กอริลลา |
| --- | --- |

กอริลลาตะวันตก (Gorilla gorilla) และ กอริลลาตะวันออก (Gorilla beringei)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: สัตว์
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
อันดับ:: อันดับวานร
วงศ์:: วงศ์ลิงใหญ่
วงศ์ย่อย:: Homininae
เผ่า:: Gorillini
สกุล:: Gorilla I. Geoffroy, 1852

ชนิดต้นแบบ
Troglodytes gorilla Savage, 1847
ชนิด
 Gorilla gorilla  Gorilla beringei

ถิ่นกระจายพันธุ์ของกอริลลา (แบ่งตามชนิดย่อย)
ชื่อพ้อง
 Pseudogorilla Elliot, 1913
บัวน้อย กอริลลาเพศเมียที่มีชื่อเสียงแห่งสวนสัตว์พาต้า
กอริลลา (อังกฤษ: Gorilla) เป็นเอปที่อยู่ในเผ่า Gorillini และสกุล Gorilla ในวงศ์ Hominidae นับเป็นไพรเมตที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน
กอริลลา จัดเป็นเอปจำพวกหนึ่งในบรรดาเอปทั้งหมดที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน และจัดเป็นเอปและไพรเมตที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีถิ่นกำเนิดอยู่ในตอนกลางของทวีปแอฟริกา ทั้งที่เป็นที่ราบต่ำ และเป็นภูเขาสูงแถบเทือกเขาวีรูงกาที่มีระดับความสูงจากน้ำทะเลถึง 2,200–4,300 เมตร (7,200–14,100 ฟุต) ในคองโก และรวันดา
กอริลลา นับได้ว่าเป็นเอปที่มีความใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุดรองจากชิมแปนซีและโบโนโบ โดยมีดีเอ็นเอที่ใกล้เคียงกับมนุษย์ถึงร้อยละ 95–99
ประวัติการค้นพบ

ก่อนปี ค.ศ. 1847 ชาวตะวันตกไม่รู้จักกอริลลาเลย เพราะคิดว่าเป็นเพียงสัตว์ในนิทานที่นักเดินเรือแห่งคาร์เทจ ชื่อ ฮานโน เคยบันทึกไว้เมื่อ 2,500 ปีก่อนว่า ได้พบเกาะที่มีคนป่าซึ่งส่วนมากเป็นผู้หญิง แต่มีขนเต็มตามตัว และล่ามที่เดินทางไปด้วยเรียก "กอริลเล" (Gorillaé; กรีก: Γόριλλαι) จึงได้จับมา 3 ตัว
เมื่อถึงปี ค.ศ. 1625 นักเดินเรือชาวอังกฤษชื่อ แอนดริว บาเทลล์ ที่ไปสำรวจป่าในแองโกลา ได้รายงานการเห็นอสูรกายขนาดใหญ่ที่มีขนเต็มทั่วตัว ยกเว้นที่ใบหน้า กับมือ และสัตว์เหล่านี้ชอบนอนบนต้นไม้ โดยกินผลไม้เป็นอาหารหลัก
เมื่อถึงปี ค.ศ. 1847 สาธุคุณ โทมัส ซาเวจ ซึ่งเป็นมิชชันนารีประจำที่ไลบีเรีย ในแอฟริกาตะวันตก ขณะเดินทางถึงกาบอง ได้ล้มป่วย จึงต้องเข้าพักที่บ้านสาธุคุณ เจ.ดับเบิลยู. วิลสัน เพื่อรักษาตัว และได้ส่งรายงานไปลงในนิตยสาร Boston Journal of Natural History ว่า เพื่อนคนหนึ่งได้นำกะโหลกของสัตว์คล้ายลิงมาให้ดู และบอกว่ามันเป็นสัตว์ดุร้าย แต่เมื่อซาเวจเพ่งดูกะโหลกอย่างพินิจพิเคราะห์ เขาลงความเห็นว่ามันมิใช่เอป แต่เป็นไพรเมตขนาดใหญ่ และแข็งแรงยิ่งกว่ามนุษย์ธรรมดาทั่วไป
เนื่องด้วยสาธุคุณซาเวจเคยเรียนแพทย์ที่โรงเรียนทางการแพทย์เยล เมื่อสำเร็จเป็นแพทย์ในปี ค.ศ. 1833 ได้ตั้งใจจะอุทิศตัวเป็นมิชชันนารีในแอฟริกาตะวันตก เพราะผู้คนที่นั่นมีความต้องการแพทย์มาก ซาเวจเองเป็นนักสะสมกระดูกของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ครั้นเมื่อได้เห็นกะโหลกที่วิลสันนำมาให้ จึงส่งรายงานการพบสัตว์ชนิดใหม่ไปให้เพื่อนชื่อ เจฟฟรีย์ ไวแมน ที่สหรัฐอเมริกา กับริชาร์ด โอเวน แห่งราชบัณฑิตศัลยแพทย์ ที่ลอนดอนรู้ว่า ชาวพื้นเมืองได้พบสัตว์ชนิดใหม่ที่ชอบอาศัยอยู่ตามภูเขา นอนบนคบไม้ และไม่ชอบปรากฏตัวให้เห็นบ่อย อีกทั้งมีนิสัยดุร้าย กะโหลกที่ได้มานี้ เป็นฝีมือของนายพรานที่ฆ่ามัน
แต่การจะบอกชนิดของสัตว์ ซาเวจต้องดูกะโหลกของสัตว์ทั้งตัวผู้และตัวเมีย เพื่อความสมบูรณ์ในการจะเขียนรายงานวิจัยที่จะส่งไปลงตีพิมพ์ในวารสาร จึงติดต่อกับหัวหน้าชาวพื้นเมืองให้จัดหาสิ่งที่ต้องการมาให้ ในที่สุดก็ได้กะโหลกตัวผู้ 2 กะโหลก และกะโหลกตัวเมีย 2 กะโหลก รวมถึงกระดูกเชิงกราน กระดูกซี่โครง กระดูกสันหลัง และกระดูกแขน
การศึกษาเปรียบเทียบกระดูกอย่างละเอียดทำให้ไวแมน และซาเวจซึ่งมีประสบการณ์วิจัยชิมแปนซีมาก่อนรู้ว่า สัตว์ชนิดใหม่ชื่อ กอริลลา นี้มิใช่ชิมแปนซีขนาดใหญ่ รายงานการพบกอริลลาได้ปรากฏในวารสาร Boston Journal of Natural History ฉบับเดือนธันวาคม ค.ศ. 1847 โดย ไวแมนได้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gorilla troglodytes ในรายงานฉบับนั้น ซาเวจได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับอุปนิสัย และที่อยู่อาศัยของกอริลลาด้วย ส่วนไวแมนได้วิเคราะห์ให้เห็นความแตกต่างระหว่างกอริลลากับเอปชนิดอื่น ๆ
ในเบื้องต้น การค้นพบกอริลลาของไวแมนและซาเวจเป็นเรื่องน่าสนใจเฉพาะในวงการชีววิทยาเท่านั้น แต่อีก 10 ปีต่อมา ซากศพแห้งของตัวกอริลลาเริ่มปรากฏในยุโรป และสังคมเริ่มต้องการจะรู้เกี่ยวกับชีวิตของกอริลลานี้มากขึ้น ยิ่งเมื่อชาร์ลส์ ดาร์วิน ตีพิมพ์หนังสือชื่อ On the Origin of Species ในปี ค.ศ. 1859 คนทั่วไปก็เริ่มกระหายจะเห็นกอริลลาตัวเป็น ๆ มากขึ้น
แต่ก็ประสบปัญหาอีก เพราะกอริลลาไม่สามารถดำรงชีพในสวนสัตว์ได้ และมักล้มตายด้วยโรคหัวใจ สวนสัตว์แห่งลอนดอนจึงออกประกาศไม่ซื้อกอริลลาเป็น ๆ อีกเลย จนกระทั่งปี ค.ศ. 1932
การจำแนก

กอริลลา แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด 4 ชนิดย่อย ได้แก่
กอริลลาตะวันตก (Gorilla gorilla )
กอริลลาที่ลุ่มตะวันตก (Gorilla gorilla gorilla)
กอริลลาแม่น้ำครอสส์ (Gorilla gorilla diehli)
กอริลลาตะวันออก (Gorilla beringei )
กอริลลาภูเขา (Gorilla beringei beringei)
กอริลลาที่ลุ่มตะวันออก (Gorilla beringei graueri)
หมายเหตุ: เดิมกอริลลาเคยถูกให้มีเพียงชนิดเดียว คือ Gorilla gorilla และถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Pongidae อันเป็นวงศ์เดียวกับลิงอุรังอุตัง โดยในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ให้นิยามว่า
กอริลลา น. ชื่อลิงไม่มีหางชนิด Gorilla gorilla ในวงศ์ Hominidae เป็นลิง
ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ตัวสูงขนาดคนแต่ล่าสันและแข็งแรงกว่ามาก มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา
ลักษณะและพฤติกรรม

กอริลลา เป็นเอปที่อยู่เป็นสังคม คือ เป็นฝูง แต่ทั้งฝูงจะมีจ่าฝูงเป็นตัวผู้ที่โตเต็มที่เพียงตัวเดียว กอริลลาตัวผู้ที่โตเต็มที่อาจมีความสูงกว่า 6 ฟุต (180 เซนติเมตร) เมื่อยืนตรงด้วยสองขาหลัง ร่างกายเต็มเปี่ยมด้วยกล้ามเนื้อที่มีความบึกบึนแข็งแรงมากกว่ามนุษย์ถึง 6 เท่า กอริลลาเมื่อตกใจหรือต้องการขู่ผู้รุกรานจะลุกขึ้นด้วยสองขาหลัง และทุบหน้าอกรัว ๆ ด้วยสองแขน พร้อมกับคำรามก้อง จึงทำให้ดูเหมือนสัตว์ที่มีความดุร้ายยิ่งขึ้น ทั้งที่จริงแล้ว กอริลลาเป็นสัตว์ที่รักสงบ และขี้อาย ไม่เคยใช้พละกำลังหากไม่ถูกรบกวนก่อน
ฝูงกอริลลาจะประกอบด้วยตัวผู้จ่าฝูงเพียงตัวเดียว นอกนั้นเป็นตัวเมียและลูกเล็ก ๆ จำนวนหนึ่ง ลูกเล็กจะเกาะอยู่กับแม่เหมือนลิงหรือเอปทั่วไป กอริลลาเมื่อเดินจะใช้ทั้งแขนหน้าและขาหลัง นานครั้งจึงจะเดินด้วยสองขาหลัง เพราะแขนหรือขาหน้าทั้งสองข้างยาวและแข็งแรงกว่ามาก
สายตาของกอริลลานั้นจัดว่าดีมาก สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ในระยะไกลได้ เมื่อมีอันตราย ทั้งฝูงจะค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้าหาที่กำบังซึ่งเป็นหญ้ารกสูง หากไม่มีที่กำบัง ตัวผู้จ่าฝูงจะลุกขึ้นยืนทุบอกและคำรามเพื่อข่มขู่ศัตรู  กอริลลามีทรงรูปหัวที่เหมือนกรวยสูงแหลม มีโหนกคิ้วที่หนาสูง รวมถึงมีเขี้ยวหน้าที่แหลมยาวแลดูน่ากลัว ทั้งที่เป็นสัตว์กินพืชเป็นอาหารหลัก มีใบหน้าสีดำ มีขนสีดำหนา ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่หรือเข้าวัยแก่สีขนจะเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้มหรือสีเงิน จนได้ชื่อว่า "หลังเงิน" (Silverback) กอริลลาเป็นเอปที่หากินในเวลากลางวัน โดยจะไม่ขึ้นต้นไม้มากนัก เมื่อตกกลางคืน ตัวผู้จ่าฝูงจะนอนบนพื้นที่บริเวณโคนต้นไม้ ในขณะที่สมาชิกฝูงตัวอื่น ๆ จะนอนบนคบไม้ หรือโน้มกิ่งไม้มาขัดทำเป็นที่หลับนอน  และกอริลลาจะมีพฤติกรรมย้ายที่อยู่ไปเรื่อย ๆ เมื่อที่อยู่เดิมสกปรกไปด้วยมูลหรือเศษอาหารต่าง ๆ ที่กินเหลือ
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีการค้นพบว่ากอริลลาเองก็มีพฤติกรรมรักร่วมเพศด้วยเหมือนกับมนุษย์ โดยเป็นกอริลลาภูเขาตัวเมียในรวันดา จากการศึกษากอริลลาตัวเมีย 22 ตัว พบว่ามี 12 ตัวที่แสดงออกพฤติกรรมของความเป็นรักร่วมเพศ โดยเฉพาะการถูอวัยวะเพศ และการเกี้ยวพาราสีกัน อีกทั้งยังสังเกตได้จากกอริลลาตัวเมียจะไม่แสดงอารมณ์ฉุนเฉียว หรือแสดงอาการหวงอาหารกับกอริลลาตัวเมียตัวอื่น มีแต่การแสดงออกถึงอารมณ์ดึงดูดทางเพศที่ส่งถึงกันเท่านั้น โดยสามารถอธิบายได้ว่า  กอริลลาตัวเมียจะเปลี่ยนความชอบทางเพศได้ดีกว่า และมีความยืดหยุ่นกับการแสดงออกปรับเปลี่ยนพฤติกรรมความชอบได้
ลักษณะและพฤติกรรม > กอริลลาในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ด้วยลักษณะเด่นและอุปนิสัยที่ดุร้ายของกอริลลา ทำให้กอริลลาได้เป็นต้นแบบของคิงคอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Gorilla ที่วิกิสปีชีส์
แตกต่างระหว่างเพศของกะโหลกศีรษะ (ตัวผู้-ซ้าย, ตัวเมีย-ขวา)
แผนภูมิแสดงการอนุกรมวิธานกอริลลากับเอปจำพวกอื่น
ลักษณะของตัวผู้ที่โตเต็มวัย ที่เป็นหลังเงิน
กางเกงในสตรี

กางเกงชั้นในสตรี
บิกินีเป็นกางเกงชั้นในสตรีอย่างหนึ่ง
กางเกงในสตรี (อังกฤษ: panties หรือ knickers ในสหราชอาณาจักร) เป็นรูปแบบชุดชั้นในที่สวมใส่สำหรับผู้หญิง มักมีเนื้อผ้าที่แน่นหรือหลวม มีลักษณะปกปิดช่วงขาหนีบส่วนบริเวณอวัยวะเพศ (มักจะมีวัสดุดูดซับเช่นผ้าฝ้าย) มีช่องเปิดให้ขาทั้งสองข้างลอดไว้แล้วมีผ้าเส้นเอวที่มักจะทำจากยาง โดยมักจะใช้วัสดุหลากหลาย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเนื้อผ้าที่ระบายอากาศ
กางเกงในถูกออกแบบปกปิดส่วนเชิงกรานของผู้หญิง ตั้งแต่ยุค 1970 เป็นต้นมา กางเกงชั้นในสตรีไม่มีขา ในบางกรณี มีลักษณะสั้นคล้ายกับกางเกงขาสั้นและได้เพิ่มความเป็นกางเกงขาสั้นมากขึ้นในเวลานั้น
กากบาทเขียว

กากบาทเขียว สัญลักษณ์หนึ่งของเภสัชกรรม
กากบาทเขียว (อังกฤษ: pharmacy cross) เป็นสัญลักษณ์หนึ่งของวิชาชีพเภสัชกรรม นิยมมากในประเทศสหราชอาณาจักรและประเทศฝรั่งเศส
| ด ค กเภสัชกรรม |
| --- | --- | --- |
| วิชาในสาขา เภสัชกรรม |  เภสัชภัณฑ์  เภสัชวิทยา  เคมี  ชีวเคมี  เภสัชพฤกษศาสตร์  เภสัชเวท  เภสัชอุตสาหกรรม  อาหารเคมี  เภสัชกรรม  นิติเภสัชกรรม  บริหารเภสัชกิจ  เภสัชกรรมคลินิก  เภสัชศาสตร์สังคม  เภสัชกรรมโรงพยาบาล  เทคโนโลยีเภสัชกรรม  ชีวเภสัชศาสตร์  เภสัชกรรมชุมชน  พิษวิทยา  เภสัชกรรมปฏิบัติ  |  |
| สัญลักษณ์ |  โกร่งบดยา  เรซิพี (℞)  ถ้วยยาไฮเกีย  ถ้วยตวงยา  เฉลว  กากบาทเขียว  |  |
 เภสัชกรรม  เภสัชศาสตร์  ประวัติ  คณะเภสัชศาสตร์  เภสัชกร  สถานีย่อยเภสัชกรรม
กางเขนเถาองุ่น

ภาพกราฟิกแสดงกางเขนเถาองุ่น
กางเขนเถาองุ่น (จอร์เจีย: ჯვარი ვაზისა), กางเขนนักบุญนีโน (จอร์เจีย: წმინდა ნინოს ჯვარი) หรือ กางเขนจอร์เจีย (อังกฤษ: Georgian cross) เป็นสัญลักษณ์สำคัญของคริสต์จักรออร์ทอดอกซ์จอร์เจีย เชื่อกันว่ามีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 ในสมัยที่ศาสนาคริสต์กลายเป็นศาสนาทางการในราชอาณาจักรไอบีเรีย (คาร์ทลี)
ลักษณะเด่นของกางเขนเถาองุ่นคือแขนแนวนอนที่เอียงลงเล็กน้อย ตามธรรมเนียมเชื่อว่ามาจากนักบุญนีโน สตรีชาวกัปปาโดกีอาผู้เผยแผ่ศาสนาคริสต์ในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือภาคตะวันออกและภาคใต้ของจอร์เจียไปจนถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนือของตุรกีในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยใช้กางเขนหน้าตาเช่นนี้ขณะออกเผยแผ่ศาสนา ตำนานเล่าว่านางได้รับกางเขนเถาองุ่นนี้เองจากพระนางพรหมจารีย์มารีย์ (ในขณะที่บางตำนานเล่าว่านางสร้างกางเขนนี้ขณะเดินทางไปมสเฆทา) นางปักกางเขนนี้ไว้ในผมของตนและนำกางเขนนี้ติดตัวไปด้วยขณะเดินทางไปยังจอร์เจีย อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏหลักฐานภาพกางเขนที่มีแขนเอียงลงเช่นนี้จนกระทั่งสมัยใหม่ตอนต้น
กัลฟ์ไลฟ์สต็อก 1

| --- | --- |
เรือกัลฟ์ไลฟ์สต็อก 1 ในปี 2559
ประวัติ
ชื่อ: แมรสก์ วอเตอร์เฟิร์ด (2545–2549), ดานา ฮอลแลนเดีย (2549–2555), ซีตัส เจ. (2555–2558), ราห์เมห์ (2558–2562), กัลฟ์ไลฟ์สต็อก 1 (2562–2563)
เจ้าของ: กัลฟ์เนวิเกชันโฮลดิง
อู่เรือ: อู่ต่อเรือเฮเกมันน์ โรลันด์แวรฟ์ท เมืองแบร์นเนอ ประเทศเยอรมนี
ปล่อยเรือ: 4 เมษายน 2545
เดินเรือแรก: 20 กันยายน 2545
Christened: 9 ธันวาคม 2545
สร้างเสร็จ: 9 ธันวาคม 2545
หยุดให้บริการ: 2 กันยายน 2563
รหัสระบุ: หมายเลขไอเอ็มโอ: 9262883
ความเป็นไป: สูญหายในทะเล
สถานะ: สูญหาย สันนิษฐานว่าอับปาง
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท::  เรือบรรทุก (2545-2558)  เรือบรรทุกปศุสัตว์ (2558-2563)
ขนาด (ตัน)::  6,370 GT 8,372 DWT
ความยาว::  133.6 เมตร (438 ฟุต 4 นิ้ว)
ความกว้าง::  19.4 เมตร (63 ฟุต 8 นิ้ว)
ระบบขับเคลื่อน::  1 ใบพัด
ความเร็ว::  18 นอต (33 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 21 ไมล์ต่อชั่วโมง)
ลูกเรือ::  43
กัลฟ์ไลฟ์สต็อก 1 (อังกฤษ: Gulf Livestock 1) เป็นเรือบรรทุกปศุสัตว์จดทะเบียนสัญชาติปานามา ซึ่งอับปางลงห่างไปทางตะวันตกของเกาะอามามิ โอชิมะ 100 ไมล์ทะเล (185 กม.) ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2563 เนื่องจากพายุไต้ฝุ่นไมสัก
เรือลำนี้ถูกสร้างขึ้นเป็นเรือบรรทุกในชื่อ แมรสก์ วอเตอร์เฟิร์ด (Maersk Waterford) โดยอู่ต่อเรือเฮเกมันน์ โรลันด์แวรฟ์ท เมืองแบร์นเนอ ประเทศเยอรมนี ได้รับการวางกระดูกงูในวันที่ 4 เมษายน 2545 ปล่อยลงน้ำในวันที่ 20 กันยายน และสร้างเสร็จในวันที่ 9 ธันวาคม ต่อมาได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น ดานา ฮอลแลนเดีย (Dana Hollandia) ในปี 2549, ซีตัส เจ. (Cetus J.) ในปี 2555 และในปี 2558 ได้มีการเปลี่ยนประเภทของเรือเป็นเรือบรรทุกปศุสัตว์ในชื่อ ราห์เมห์ (Rahmeh) และในปี 2562 ได้มีการเปลี่ยนชื่อครั้งสุดท้ายเป็น กัลฟ์ไลฟ์สต็อก 1 (Gulf Livestock 1) โดยมีตันกรอสของเรือ (gross tonnage) ที่ 6,370 ตันกรอส และมีระวางบรรทุกสูงสุด (deadweight tonnage) ที่ 8,372 ตันบรรทุกสูงสุด มีความยาววัดได้ 133.6 เมตร (438 ฟุต 4 นิ้ว) มีความกว้าง 19.4 เมตร (63 ฟุต 8 นิ้ว) และมีเครื่องยนต์ดีเซลเครื่องเดียวในการให้พลังงาน ทำความเร็วได้ 18 นอต
การเดินทางครั้งสุดท้าย

ในการเดินทางครั้งสุดท้าย เรือกัลฟ์ไลฟ์สต็อก 1 ได้บรรทุกปศุสัตว์ไปทั้งสิ้น 5,867 ตัว เป็นเรือในสังกัดของบริษัทกัลฟ์เนวิเกชันโฮลดิง ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เรือเดินทางออกจากเมืองเนเพียร์ ประเทศนิวซีแลนด์ ในวันที่ 14 สิงหาคม มีกำหนดถึงท่าเรือจิงถัง เมืองถังชาน ประเทศจีนในวันที่ 11 กันยายน 2563
เรือได้ส่งสัญญาณฉุกเฉินจากทะเลจีนตะวันออก ทางตะวันตกของเกาะอามามิ โอชิมะของประเทศญี่ปุ่น ในเวลา 01:40 น. ของวันที่ 2 กันยายน 2563 ตามเวลาท้องถิ่นประเทศญี่ปุ่น (16:40 UTC วันที่ 1 กันยายน 2563) ผู้รอดชีวิตที่ได้รับการกู้ภัยเป็นคนแรก ระบุว่าเครื่องยนต์หลักเพียงเครื่องเดียวของเรือล้มเหลว ด้วยทะเลที่รุนแรงจากพายุไต้ฝุ่นไมสัก จากนั้นเรือได้จมลงหลังจากถูกคลื่นซัด โดยก่อนที่เรือจะอับปางลง กัปตันเรือวัย 34 ปีชาวฟิลิปปินส์ ได้ส่งข้อความไปบอกภรรยาทันที ว่าพายุไต้ฝุ่นอันเลวร้ายได้ทำให้เครื่องยนต์ของเรือล้มเหลว
โดยบนเรือนั้นบรรทุกลูกเรือไปทั้งสิ้น 43 คน เป็นชาวฟิลิปปินส์ 39 คน ชาวนิวซีแลนด์ 2 คน และ ชาวออสเตรเลีย 2 คน ซึ่งชาวออสเตรเลียทั้งสองคนนั้นเป็นสัตวแพทย์และผู้จัดการสต็อก
วันที่ 2 กันยายน มีการกู้ชีพหัวหน้าลูกเรือวัย 45 ปี ชาวฟิลิปปินส์ขึ้นมาได้อีกหนึ่งคนโดยรักษาความปลอดภัยชายฝั่งญี่ปุ่น วันที่ 4 กันยายน มีการพบตัวลูกเรือคนที่สองซึ่งไม่มีการตอบสนองต่อหน่วยยามฝั่ง และเสียชีวิตลงไม่นานหลังจากได้รับการกู้ภัย ในบริเวณเดียวกันนั้น ยังสามารถกู้ซากวัวขึ้นมาได้อีกหลายตัวรวมถึงเสื้อชูชีพอีกจำนวนหนึ่งด้วย ผู้รอดชีวิตรายที่สอง เป็นกลาสีปากเรือ (deckhand) วัย 30 ปีชาวฟิลิปปินส์ที่อยู่ในแพชูชีพ ซึ่งได้รับการกู้ภัยในช่วงบายสองโมงของวันที่ 4 กันยายน
กัปตัน มาร์เวล (ภาพยนตร์)

| กัปตัน มาร์เวล |
| --- | --- |

กำกับ: แอนนา โบเดนไรอัน เฟล็ก
บทภาพยนตร์:   เม็ก เลอโฟฟว์  นิโคล เพิร์ลแมน  เจนีวา รอเบิร์ตสัน-ดวอเร็ต  ลิซ ฟลาไฮฟ์  คาร์ลี เมนซ์  แอนนา โบเดน  ไรอัน เฟล็ก 
สร้างจาก: แครอล แดนเวอร์ส โดย รอย ทอมัส จีนี โคแลน
อำนวยการสร้าง: เควิน ไฟกี
นักแสดงนำ:   บรี ลาร์สัน  ซามูเอล แอล. แจ็กสัน  เบน เมนเดลชอน  จิมอน ฮอนซู  ลี เพซ  ลาชานา ลินช์  เจมมา ชาน  แอนเนตต์ เบนิง  คลาร์ก เกร็ก  จู๊ด ลอว์ 
กำกับภาพ: เบน เดวิส
ตัดต่อ:   อีเลียต แกรแฮม  เด็บบี เบอร์แมน 
บริษัทผู้สร้าง: มาร์เวลสตูดิโอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์
วันฉาย:   8 มีนาคม ค.ศ. 2019 (2019-03-08) (สหรัฐ) 
ความยาว: 124 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 152–175 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 1,128 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
กัปตัน มาร์เวล (อังกฤษ: Captain Marvel) เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร มีเค้าโครงจากตัวละครในมาร์เวลคอมิกส์ ชื่อ แครอล แดนเวอร์ส / กัปตันมาร์เวล สร้างโดยมาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเจอส์ เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ยี่สิบเอ็ดในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เขียนและกำกับโดยแอนนา โบเดน และ ไรอัน เฟล็ก ร่วมกับเม็ก เลอโฟฟว์, นิโคล เพิร์ลแมน, เจนีวา รอเบิร์ตสัน-ดวอเร็ต, ลิซ ฟลาไฮฟ์ และคาร์ลี เมนซ์
กัปตันมาร์เวล ออกฉายที่สหรัฐในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2019 ในระบบไอแมกซ์ และ สามมิติ ส่วนประเทศไทยออกฉายก่อนอเมริกา เมื่อวันพุธที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2019
นักแสดง

บรี ลาร์สัน รับบท เวียร์ส / แครอล แดนเวอร์ส / กัปตันมาร์เวล
ซามูเอล แอล. แจ็กสัน รับบท นิค ฟิวรี
เบน เมนเดลชอน รับบท เทโลส / หัวหน้าเคลเลอร์
จิมอน ฮอนซู รับบท โกราธ
ลี เพซ รับบท โรแนน ผู้กล่าวโทษ
ลาชานา ลินช์ รับบท มาเรีย แรมโบ
เจมมา ชาน รับบท มินน์-เออร์วา
แอนเนตต์ เบนิง รับบท มหาจอมปัญญา และ มาร์-เวลล์ / ดร. เวนดี้ ลอว์สัน
คลาร์ก เกรกก์ รับบท ฟิล โคลสัน
จู๊ด ลอว์ รับบท ยอน-ร็อกก์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Captain Marvel ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Captain Marvel ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
Captain Marvel ที่รอตเทนโทเมโทส์
Captain Marvel ที่เมทาคริติก
กัน ถิงถิง

| กัน ถิงถิง Bobo Gan |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 甘婷婷
พินอิน: Gān Tíngtíng (จีนกลาง)
เชื้อชาติ: ฮั่น
เกิด:  (1986-02-05) 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 (38 ปี) อู๋หู มณฑลอานฮุย ประเทศจีน
อาชีพ: นักแสดง
ค่ายเพลง: Gan Tingting Studio (อยู่ในเครือบริษัท Hairun Media)
กัน ถิงถิง (จีน: 甘婷婷; พินอิน: Gān Tíngtíng) เป็นนักแสดงสาวชาวจีนที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ โบโบ้ กัน, โบโบ้ แกน (อังกฤษ: Bobo Gan)
ประวัติ

กัน ถิงถิง เกิดวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 1986 เธอเริ่มต้นงานละครและโฆษณาเมื่อปี 2005 เคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวียดนามเมื่อปี 2007 จากบทบาทที่แสดงในภาพยนตร์ร่วมทุนระหว่างจีนและเวียดนามเรื่อง "เหอเน่ย เหอเน่ย" (จีน: 河内,河内) แต่ผลงานที่ทำให้ชื่อของเธอเป็นที่กล่าวถึงอย่างแพร่หลายก็คือการมารับบท "พัน จินเหลียน" หญิงงามใจอสรพิษ ในซีรีส์เรื่อง "108 ผู้ยิ่งใหญ่เขาเหลียงซาน" ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงดาวรุ่งจากหลายเวทีเลยทีเดียว
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ | ชื่อภาพยนตร์ภาษาจีน | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005　 | Hanoi, Hanoi | 河内，河内 | Su Su |  |
| 2005　 | Last Time Love You | 最后一次爱你 | Xia Xiaoyu |  |
| 2006 | Cold Wind Town | 寒风镇 | Lu Yiyi |  |
| 2007　 | Kung Fu Dunk | 大灌篮 | Girl student |  |
| 2010 | Chase Our Love | 宅男总动员 | Han Jing |  |
| 2011 | The Silent War | 听风者 |  | Cameo |
| 2012 | The Bullet Vanishes | 消失的子弹 |  |  |
| 2013 | Drug War | 毒战 |  |  |
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อละครภาษาอังกฤษ | ชื่อละครภาษาจีน | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | Founding Emperor of Ming Dynasty | 朱元璋 | Yu Er |  |
| 2005 | Sky Fire | 天火 | Zuo Tianyu |  |
| 2006 | Landing, Please Open Mobile Phone | 落地，请开手机 | Ye Huimei |  |
| 2006 | Love Magic Power | 爱情魔方 | Qian Qian |  |
| 2006 | Not Able to Not Having Her | 不能没有她 | Zhou Jingjing |  |
| 2007 | Night Run | 夜奔 | Xia Tianchi |  |
| 2007 | Detective Cheng Xu | 侦探成旭 | Wei Qiuting |  |
| 2007 | Jianghu Brother | 江湖兄弟 | Xiao Yuling |  |
| 2008 | Locking Spring | 锁春记 | Ye Congbi |  |
| 2008 | Seven Days that Shocked the World | 震撼世界的七日 | Yang Jing |  |
| 2008 | Gong and Drum Alley | 锣鼓巷 | Yao Bizhu |  |
| 2009 | Red Sorghum | 高粱红了 | Li Qiuying |  |
| 2009 | New Fourth Army Woman Soldier | 新四军女兵 | Xiang Ruihua |  |
| 2009 | Life and Death Lost Part | 生死迷局 | Sang Ni |  |
| 2010 | Ice Is the Sleeping Water | 冰是睡着的水 | Bai Ling |  |
| 2010 | Life and Death Right Name | 生死正名 | Xin Lili |  |
| 2010 | Flight Attendant Diary | 空姐日记 | Wu Lan |  |
| 2011 | All Men Are Brothers | 水浒传 | Pan Jinlian |  |
| 2011 | Mantis | 螳螂 | Chen Lihong |  |
| 2011 | Hidden Intention | 被遗弃的秘密 | Zhou Yuqin |  |
| 2011 | Drawing Sword | 新亮剑 | Tian Yu |  |
| 2012 | Mystery in the Palace | 深宫谍影 | Liu Hanxiang |  |
| 2012 | Wrong Marriage | 错嫁 | Su Xiangying |  |
| 2012 | Chinese Sherlock Shi | 新施公案 | Shen Mochou |  |
| 2012 | The Legend of Zhong Kui | 钟馗传说 | Ao Xi |  |
| 2012 | To Advance toward the Fire | 向着炮火前进 | Shangguan Yufei |  |
| 2013 | Wen Family's Secret | 文家的秘密 | Yu Lu |  |
| 2013 | Heroes in Sui and Tang Dynasties | 隋唐演义 | Dongfang Yumei |  |
| 2013 | Love's Relativity | 恋爱相对论 | Hao Liren |  |
| 2013 | To Advance Toward the Victory | 向着胜利前进 | Wang Ai |  |
| 2013 | Happy Wife Growing Up | 幸福媳妇成长记 | Ye Xiaoyu |  |
| 2014 | The Stand-in | 十月围城 | Fang Hong |  |
| 2014 | Cosmetology High | 美人制造 | Lin Ruo |  |
| 2015 | Hua Xu Yin: City of Desperate Love | 華胥引 | Murong An |  |
| 2015 | Twenty-four Turn | 二十四道拐 | Wang Yaqin |  |
| 2016 | New Treasure Raider | 新萧十一郎 | Shen Bijun |  |
| 2016 | Before Dawn | 潜伏在黎明之前 | Lv Yanting |  |
| 2017 | General and I | 孤芳不自赏 | Yao Tian |  |
| 2017 | Xuan-Yuan Sword: Han Cloud | 軒轅劍外傳 漢之雲 | Wushan Immortal |  |
| 2017 | Legend of Kai Fengfu | 开封府传奇 | Liu E |  |
| TBA | Chong Er's Peach | 重耳传 | Ji Wei |  |
| TBA | Shanghai Picked Flowers | 十里洋场拾年花 | Xu Caiyi |  |
TBA:
แหล่งข้อมูลอื่น

กัน ถิงถิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กัน ถิงถิง ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
กันดั้มเอเปี้ยน

| OZ-13MS กันดั้มเอพพิอ้อน > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทแบบแปลงร่างได้
ความสูง: 17.5 เมตร
น้ำหนัก: 8.5 ตัน
เกราะ: โลหะผสมกันดาเนียม
อุปกรณ์: บีมซอร์ด โล่ (ติดตั้งแส้ความร้อน)
คุณสมบัติพิเศษ: ซีโร่ซิสเต็ม
นักบินสำคัญ: เซคส์ มาควิส ฮีโร่ ยุย
ด ค ก
OZ-13MS กันดั้มเอพพิอ้อน (ญี่ปุ่น: ガンダムエピオン) (อังกฤษ: Gundam Epyon) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ บันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ ชื่อ เอพพิอ้อน เป็นภาษากรีกแปลว่า ต่อไป
เนื้อเรื่อง

กันดั้มเอพพิอ้อนเป็นหนึ่งในโมบิลสูทที่เทรซ คุชรีนาด้าออกแบบโดยใช้ข้อมูลของกันดั้มทั้งห้าเครื่องและทอลกีส ซึ่งเทรซได้มอบให้ฮีโร่ ยุยนำไปใช้ในตอนที่ 34 ซึ่งฮีโร่ได้นำไปต่อสู้กับวิงกันดั้มซีโร่ของเซคส์ มาควิสก่อนจะแลกเปลี่ยนกัน เซคส์ได้ใช้กันดั้มเอพพิอ้อนเป็นโมบิลสูทประจำตัวเพื่อนำการกบฏโดยกองกำลังไวท์แฟงก์
กันดั้มเอพพิอ้อนได้รับความเสียหายในการต่อสู้กับวิงกันดั้มซีโร่ของฮีโร่ ยุยในปราการอวกาศ ลิบร้า ก่อนที่เซคส์จะใช้กันดั้มเอพพิอ้อนช่วยทำลายชิ้นส่วนของลิบร้าที่กำลังตกลงไปบนโลก ซึ่งทั้งเซคส์และกันดั้มเอพพิอ้อนได้หายสาบสูญไป แม้ว่าเซคส์จะกลับมาอีกครั้งในOVA กันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์ แต่กันดั้มเอพพิอ้อนไม่ได้ปรากฏตัวในภาคนี้ จึงเป็นกันดั้มเพียงเครื่องเดียวในกันดั้มวิงที่ไม่ได้รับการออกแบบใหม่โดยฮาจิเมะ คาโทกิ