stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อพระอิสริยยศและพระเกียรติยศในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระบรมราชานุสรณ์ > พรรณไม้ในพระปรมาภิไธย

พรรณไม้ในพระปรมาภิไธย ในรัชกาลที่ 9 คือพรรณไม้ในพระนามพระมหากษัตริย์ รัชกาลที่ 9 ของประเทศไทย หรืออาจพบในชื่อ “พรรณไม้พระนามในหลวง รัชกาลที่ 9” คือพรรณไม้ซึ่งนักพฤกษศาสตร์ ค้นพบและศึกษาจนแน่ใจแล้วว่า เป็นชนิดใหม่ของโลก จึงตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ขึ้น โดยนำเรื่องขึ้นทูลเกล้าฯ ขอพระราชทานพระนามมาเพื่อตั้งเป็นชื่อวิทยาศาสตร์และทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระราชานุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อเผยแพร่โดยสำนักพระราชวัง จากการสืบค้นจนถึง พฤษภาคม พ.ศ. 2562 พบว่า พรรณไม้ในพระปรมาภิไธยในรัชกาลที่ 9 และเป็นพรรณไม้ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญ พระปรมาภิไธย ในรัชกาลที่ 9 เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อพรรณไม้ จำนวน 3 ชนิด คือ
ภูมิพลินทร์ (Paraboea bhumiboliana Triboun & Chuchan) พืชชนิดใหม่ของโลกในวงศ์ชาฤๅษี (Gesneriaceae) สกุล Paraboea ค้นพบโดย ดร. ปราโมทย์ ไตรบุญ นักพฤกษศาสตร์ชาวไทย และทีมนักวิจัย ค้นพบและเผยแพร่ในวารสาร ในปี ค.ศ. 2012 และวารสารสากลทั่วโลก
ชื่อพรรณไม้ ภูมิพลินทร์ หมายถึง "พรรณไม้ที่เป็นศรีสง่าแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร" ซึ่งเป็นการสำรวจพบของ ดร. ปราโมทย์ ไตรบุญ นักพฤกษศาสตร์และนักวิชาการชำนาญการพิเศษเป็นผู้สำรวจพบพร้อมนักวิจัยเป็นครั้งแรกของโลก ณ แก่งหินปูน เขื่อนภูมิพล จังหวัดตาก และอุทยานแห่งชาติแม่ปิง จังหวัดลำพูน  เป็นพรรณไม้ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญพระปรมาภิไธยเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อพรรณไม้ว่า "ภูมิพลินทร์" เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554
ทิวลิปคิงภูมิพล ''Tulipa'' ‘King Bhumibol’ พืชชนิดใหม่ของโลกในวงศ์ลิลลี่ (Liliaceae)  ลูกผสมระหว่างพันธุ์ Judith Leyster กับพันธุ์ Prince Claus โดย Klaas Koedijk เจ้าของบริษัท F.A.P. Koedijk & ZN ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นผู้ขอพระราชทานพระนามพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรมาจดทะเบียนตั้งเป็นชื่อพันธุ์ ด้วยความซาบซึ้งในความจงรักภักดีของชาวไทยที่มีต่อพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในโอกาสฉลองศิริราชสมบัติครบ 60 ปี พ.ศ. 2549
มะลิเฉลิมนรินทร์ Jasminum bhumibolianum เป็นพืชถิ่นเดียวพบเฉพาะในประเทศไทย เป็นพืชชนิดใหม่ของโลก พบที่จังหวัดเลย ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ให้เชิญพระปรมาภิไธย ในชื่อวิทยาศาสตร์  เป็นพืชในสกุลมะลิ สำรวจพบในปี พ.ศ. 2552 โดย ดร. ปิยะ เฉลิมกลิ่น  ผู้เชี่ยวชาญพิเศษ วว. และได้ขอเทิดพระเกียรติเนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2554  ทั้งนี้วว. ได้ขอพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร  โดยมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Jasminum  bhumibolianum Chalermglin  และชื่อภาษาไทย คือ มะลิเฉลิมนรินทร์  ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานนามเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 มีความหมายว่า "มะลิเฉลิมพระเกียรติพระเจ้าแผ่นดิน"
พระบรมราชานุสรณ์ > พันธุ์สัตว์

หมึกสายราชา, Octopus rex Nateewathana & Norman, 1999 - หมึกสายขนาดเล็กพบในน่านน้ำไทย
ปูเจ้าพ่อหลวง, Potamon bhumibol Naiyanetr, 2001 - ปูน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
พระบรมราชานุสรณ์ > อื่น ๆ

เรือหลวงภูมิพลอดุลยเดช เรือฟริเกตสมรรถนะสูงของกองทัพเรือไทย
ค่ายภูมิพล ค่ายทหารในจังหวัดลพบุรี
ดูเพิ่ม

รายชื่อพระอิสริยยศและพระเกียรติยศในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ภูมิพลินทร์
บรรณานุกรม

Awards Presented to H.M. King Bhumibol เก็บถาวร 2012-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การเทิดพระเกียรติทูลเกล้าฯ ถวายรางวัลจากนานาประเทศ
International Recognition เก็บถาวร 2012-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ

| บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ |
| --- | --- |

ประเภท:   รีเจนซีโรแมนติก  โรแมนติกอิงประวัติศาสตร์  ประวัติศาสตร์ออลเทอร์เนทิฟ 
สร้างโดย: คริส แวน ดูเซน
เค้าโครงจาก: บริดเจอร์ตัน  โดย จูเลีย ควินน์
แสดงนำ:   แอดโจ อันโด  ลอร์เรน แอชบอร์น  โจนาธาน เบลีย์  รูบี บาร์เกอร์  ซาบรินา บาร์ตเลตต์  แฮเรียต เคนส์  เบสซี คาร์เตอร์  นิโคลา คอแลน  ฟีบี ไดน์เวอร์  รูธ เจมเมล  ฟลอเรนซ์ ฮันต์  คลอเดีย เจสซี  เบน มิลเลอร์  ลุก นิวตัน  เรเจ-ฌอง เพจ  โกลดา โรเชอเวล  รูบี สโต๊กส์  ลุก ทอมป์สัน  วิล ทิลสตัน  พอลลี วอล์กเกอร์  จูลี แอนดรูส์  ซิโมน แอชลีย์  จริธรา จันทราน  เชลลีย์ คอนน์  มาร์ตินส์ อิมฮังเบ  คาลัม ลินช์  รูเพิร์ต ยัง 
ผู้ประพันธ์เพลง: คริส บาวเวอร์ส
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 3
จำนวนตอน: 24
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   โชนดา ไรมส์  เบ็ตซี เบียร์ส  คริส แวน ดูเซน  จูลี แอนน์ โรบินสัน 
ผู้อำนวยการสร้าง:   ซาราห์ แมคเดอร์มอตต์  โฮลเดน ชาง  ซาราห์ ดอลลาร์ 
ผู้ลำดับภาพ: จิม ฟลินน์
ความยาวตอน: 57–72 นาที
บริษัทผู้ผลิต:   ชอนดาแลนด์  ซีวีดีโปรดักชันส์ 
ออกอากาศ
เครือข่าย: เน็ตฟลิกซ์
ออกอากาศ: 25 ธันวาคม ค.ศ. 2020 (2020-12-25) – ค.ศ. ปัจจุบัน (ปัจจุบัน)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
ควีนชาร์ล็อตต์: เรื่องเล่าราชินีบริดเจอร์ตัน
บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ (อังกฤษ: Bridgerton) เป็นโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องสร้างโดยคริส แวน ดูเซน ออกอากาศผ่านเน็ตฟลิกซ์ สร้างจากเค้าโครงหนังสือชุดของจูเลีย ควินน์ เป็นละครสคริปต์เรื่องแรกของโชนดาแลนด์สำหรับเน็ตฟลิกซ์ เรื่องราวเกี่ยวกับตระกูลบริดเจอร์ตันและตั้งอยู่ในโลกแห่งการแข่งขันในยุครีเจนซีของลอนดอน ในช่วงฤดูกาลทางสังคมที่หนุ่มสาวผู้สูงศักดิ์และผู้ดีที่กำลังมองหาคู่แต่งงานในสังคม
ฤดูกาลแรกเปิดตัวเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ฤดูกาลที่สองเผยแพร่ในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2022 ภายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 ได้รับการประกาศสร้างต่อในฤดูกาลที่สามและสี่
ละครได้สร้างสถิติเป็นฤดูกาลที่สองของรายการที่มีผู้ชมแซงหน้าฤดูกาลแรกทำให้บริดเจอร์ตันเป็นแฟรนไชส์ต่อเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี
เรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวในยุครีเจนซีของ 8 พี่น้องที่แน่นแฟ้นตระกูลบริดเจอร์ตันผู้สูงศักดิ์และมีอำนาจ ได้แก่ แอนโทนี, เบเนดิกต์, คอลิน, ดาฟนี, เอโลอิส, ฟรานเชสกา, เกรกอรี และไฮยาซินธ์ ผู้นำสังคมชั้นสูงในลอนดอน เพื่อตามหาความรัก ที่รายล้อมไปด้วยเพื่อน และคู่แข่ง
นักแสดง > นำ

โจนาธาน เบลีย์ รับบทเป็น แอนโทนี วิสเคานต์บริดเจอร์ตัน
แอดโจ อันโด รับบทเป็น เลดีแดนเบอรี
แอดโจ อันโด รับบทเป็น เลดีแดนเบอรี, โดเยนที่เฉียบคมและเฉียบแหลมของสังคมลอนดอน
จูลี แอนดรูส์ รับบทเป็น ให้เสียงของเลดีวิสเซิลดาวน์, ผู้เขียนจดหมายข่าวสังคมอื้อฉาว
ลอร์เรน แอชบอร์น รับบทเป็น วาร์ลีย์, แม่บ้านของเฟเธอริงตันส์
โจนาธาน เบลีย์ รับบทเป็น แอนโทนี, ไวเคานต์บริดเจอร์ตันที่ 9 ลูกชายคนโตของบริดเจอร์ตันและหัวหน้าครอบครัว
รูบี บาร์เกอร์ รับบทเป็น มารีนา, เลดีเครน (เน ทอมป์สัน) (ฤดูกาลที่ 1; รับเชิญในฤดูกาลที่ 2), ลูกพี่ลูกน้องของเฟเธอริงตันจากครอบครัวผู้ดีในชนบท
ซาบรีนา บาร์ตเล็ตต์ รับบทเป็น เซียนา รอสโซ (ฤดูกาลที่ 1), นักร้องโอเปร่าและคนรักเก่าของแอนโทนี
แฮเรียต เคนส์ รับบทเป็น ฟิลิปปา ฟินช์ (เน เฟเธอริงตัน), ลูกสาวคนกลางของเฟเธอริงตัน
เบสซี คาร์เตอร์ รับบทเป็น พรูเดนซ์ เฟเธอริงตัน, ลูกสาวคนโตของเฟเธอริงตัน
นิโคลา คอแลน รับบทเป็น เพเนโลพี เฟเธอริงตัน, ลูกสาวคนสุดท้องของเฟเธอริงตัน และเพื่อนสนิทของเอลัวส์
ฟีบี ไดน์เวอร์ รับบทเป็น ดาฟนี บาสเซ็ต (เน บริดเจอร์ตัน) (ฤดูกาลที่ 1–2), ดัชเชสแห่งเฮสติงส์ บุตรคนที่ 4 ของบริดเจอร์ตันและลูกสาวคนโต
รูธ เจมเมล รับบทเป็น วีโอเลต, ไวส์เคาน์เตสบริดเจอร์ตัน แม่ของบริดเจอร์ตัน
ฟลอเรนซ์ ฮันต์ รับบทเป็น ไฮยาซินธ์ บริดเจอร์ตัน, บุตรคนที่แปดและอายุน้อยที่สุดของบริดเจอร์ตัน
คลอเดีย เจสซี รับบทเป็น เอโลอิส บริดเจอร์ตัน, บุตรคนที่ห้าของบริดเจอร์ตันและลูกสาวคนที่สอง
เบน มิลเลอร์ รับบทเป็น อาร์ชิบัลด์, บารอนเฟเธอริงตัน (ฤดูกาลที่ 1), ผู้นำแห่งตระกูลเฟเธอริงตัน
ลุก นิวตัน รับบทเป็น คอลิน บริดเจอร์ตัน, ลูกชายคนที่สามของบริดเจอร์ตัน
เรเจ-ฌอง เพจ รับบทเป็น ไซมอน บาสเซ็ต, ดยุกแห่งเฮสติงส์ (ฤดูกาลที่ 1), หนึ่งในบัณฑิตที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดในลอนดอน
โกลดา โรเชอเวล รับบทเป็น พระราชินีชาร์ล็อต
รูบี สโต๊กส์ (ฤดูกาลที่ 1–2) และฮันนาห์ ด็อดด์ (ฤดูกาลที่ 3) รับบทเป็น ฟรานเชสกา บริดเจอร์ตัน, ลูกคนที่หกของบริดเจอร์ตัน และลูกสาวคนที่สาม
ลุก ทอมป์สัน รับบทเป็น เบเนดิกต์ บริดเจอร์ตัน, ลูกชายคนที่สองของบริดเจอร์ตัน และเป็นศิลปิน
วิล ทิลสตัน รับบทเป็น เกรกอรี บริดเจอร์ตัน, ลูกคนที่เจ็ดของบริดเจอร์ตันและลูกชายคนสุดท้อง
พอลลี วอล์กเกอร์ รับบทเป็น ปอร์เชีย, บารอนเนสเฟเธอริงตัน ปูชนียบุคคลของตระกูลเฟเธอริงตัน
ซิโมน แอชลีย์ รับบทเป็น เคต, วิสเคาน์เตส บริดเจอร์ตัน (เน ชาร์มา) (ฤดูกาลที่ 2), หญิงโสดที่เพิ่งมาจากอินเดีย
จริธรา จันทราน รับบทเป็น เอ็ดวินา ชาร์มา (ฤดูกาลที่ 2), น้องสาวต่างมารดาของเคต
เชลลีย์ คอนน์ รับบทเป็น เลดี แมรี ชาร์มา (เน เชฟฟิลด์) (ฤดูกาลที่ 2), แม่เลี้ยงของเคตและแม่ของเอ็ดวินา
มาร์ตินส์ อิมฮังเบ รับบทเป็น วิล มอนดริช (ฤดูกาลที่ 2; สมทบในฤดูกาลที่ 1), เจ้าของสโมสรสุภาพบุรุษ นักมวยเกษียณ และคนสนิทของดยุกแห่งเฮสติงส์
คาลัม ลินช์ รับบทเป็น ธีโอ ชาร์ป (ฤดูกาลที่ 2), เด็กฝึกงานที่โรงพิมพ์ที่ใช้โดยเลดี วิสเซิลดาวน์ ซึ่งเป็นเพื่อนกับเอลัวส์
รูเพิร์ต ยัง รับบทเป็น แจ็ก, บารอน เฟเธอริงตัน (ฤดูกาลที่ 2), หัวหน้าคนใหม่ของครอบครัวเฟเธอริงตัน
นักแสดง > สมทบ

มอลลี แมคกลินน์ รับบทเป็น โรส โนแลน, สาวใช้ผู้ซื่อสัตย์และคนสนิทของแดฟนี
โจแอนนา โบบิน รับบทเป็น เลดี คาวเปอร์, แม่ของเครสสิดา
เจสสิกา แมดเซน รับบทเป็น เครสสิดา คาวเปอร์, นักซุบซิบนินทาและเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของแดฟนี
เจสัน บาร์เน็ตต์ รับบทเป็น เจฟฟรีส์, บัตเลอร์ของบาร์ตเล็ตต์
ฮิวจ์ แซกส์ รับบทเป็น บริมสลีย์, ราชเลขาจอมนินทาของราชินี
เจอรัลดีน อเล็กซานเดอร์ รับบทเป็น นางวิลสัน, แม่บ้านของบริดเจอร์ตัน
แคธริน ดรายสเดล รับบทเป็น เจเนวีฟ เดอลาครัวซ์, สังคมชั้นสูงและช่างตัดเสื้อ
ไซมอน ลัดเดอร์ส รับบทเป็น ฮัมโบลดต์, บัตเลอร์ของบริดเจอร์ตัน
จูเลียน โอเวนเดน รับบทเป็น เซอร์ เฮนรี แกรนวิลล์, ศิลปินที่เป็นเพื่อนกับเบเนดิกต์
โอลี ฮิกกินสัน รับบทเป็น ฟุตแมน จอห์น, คนรับใช้ในบ้านของบริดเจอร์ตัน มักทำงานให้กับเอลัวส์
นักแสดง > รับเชิญ

เจมี บีมิช รับบทเป็น ไนเจล, บารอนเบอร์บรูก ที่มักมาจีบแดฟเน
แคโรไลน์ เควนติน รับบทเป็น เลดีเบอร์บรูก, แม่ของไนเจล
เฟรดดี สโตรมา รับบทเป็น เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งปรัสเซีย, หลานชายของราชินี
เอมี เบธ เฮย์ส รับบทเป็น เลดีโทรว์บริดจ์, ภรรยาม่ายที่นับถือศาสนาของเอิร์ล
เจมส์ ฟลีท รับบทเป็น สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3
เซลีน บักเกนส์ รับบทเป็น คิตตี แลงแฮม, ภรรยาของนายพล
คริส ฟุลตัน รับบทเป็น เซอร์ฟิลลิป เครน, สามีของมารีนา ซึ่งเป็นบารอนเน็ต
แดฟนี ดิ ซินโต รับบทเป็น ซาราห์ บาสเซต, ดัชเชสแห่งเฮสติงส์, แม่ของไซมอน
ริชาร์ด เปปเปอร์ รับบทเป็น ดยุกแห่งเฮสติงส์, พ่อของไซมอน
ปิปปา เฮย์วูด รับบทเป็น นางโคลสัน, แม่บ้านที่ที่ดินในชนบทของเฮสติงส์
เอ็มมา นาโอมิ รับบทเป็น อลิซ มอนดริช, ภรรยาของวิล มอนดริช
แอนโทนี เฮด รับบทเป็น อลิซ มอนดริช, พ่อของเลดีแมรี่ และปู่ของเอ็ดวินา
โชบุ คาปูร์ รับบทเป็น เลดีเชฟฟิลด์, แม่ของเลดีแมรี่ และย่าของเอ็ดวินา
รูเพิร์ต อีแวนส์ รับบทเป็น เอ็ดมันด์, ไวเคานต์ที่ 8 บริดเจอร์ตัน, พ่อของเด็กบริดเจอร์ตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ ที่เน็ตฟลิกซ์
Official season 2 premiere screenplay
เติ้ง เสี่ยวผิง
ชีวิตช่วงต้น

บรรพบุรุษของเติ้งสามารถสืบย้อนไปถึงอำเภอเจียอิง (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นเหมย์เซี่ยน) มณฑลกวางตุ้ง ซึ่งเป็นถิ่นฐานดั้งเดิมที่สำคัญของชาวฮากกา และได้อพยพมาตั้งรกรากอยู่ในมณฑลเสฉวนต่อเนื่องกันมาหลายชั่วอายุคน เติ้ง หรง บุตรสาวของเติ้งได้กล่าวไว้ในหนังสือ บิดาของข้าพเจ้า เติ้ง เสี่ยวผิง (我的父亲邓小平) ว่าบรรพบุรุษของเขาอาจมีเชื้อสายฮากกา แต่ยังไม่สามารถยืนยันได้แน่ชัด สกุลเติ้งมีถิ่นฐานดั้งเดิมอยู่ในมณฑลเสฉวน แต่ในช่วงราชวงศ์หมิง มีบุคคลสกุลเติ้งคนหนึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งราชการในมณฑลกวางตุ้ง อย่างไรก็ตาม เมื่อราชวงศ์ชิงมีนโยบายส่งเสริมการเพิ่มจำนวนประชากรใน ค.ศ. 1671 ตระกูลเติ้งจึงอพยพกลับมายังมณฑลเสฉวน เติ้ง เสี่ยวผิง เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ในเขตกว่างอัน เมืองกว่างอัน มณฑลเสฉวน
บิดาของเติ้งคือเติ้ง เหวินหมิง เจ้าของที่ดินขนาดกลางที่เคยศึกษา ณ มหาวิทยาลัยกฎหมายและรัฐศาสตร์ เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน เขามีชื่อเสียงในระดับท้องถิ่น มารดาของเติ้งมีสกุลต้าน ได้ถึงแก่กรรมตั้งแต่เติ้งยังเยาว์วัย ทำให้เติ้งและพี่น้องร่วมสายโลหิตอีกสามคนและน้องสาวอีกสามคนต้องเผชิญการสูญเสียครั้งใหญ่ เมื่ออายุได้ 5 ปี เติ้งได้ถูกส่งไปศึกษา ณ โรงเรียนประถมศึกษาเอกชนแบบจีนดั้งเดิม จากนั้นเมื่ออายุได้ 7 ปีได้ย้ายไปศึกษาต่อ ณ โรงเรียนประถมศึกษาที่ทันสมัยขึ้น
ภรรยาคนแรกของเติ้งเป็นเพื่อนร่วมชั้นจากมอสโก เสียชีวิตด้วยวัย 24 ปี เพียงไม่กี่วันหลังคลอดบุตรสาวคนแรกซึ่งก็เสียชีวิตลงด้วยเช่นกัน ภรรยาคนที่สองคือจิน เหวย์อิ้ง ได้แยกทางกับเติ้งหลังจากที่เขาถูกโจมตีทางการเมืองใน ค.ศ. 1933 ภรรยาคนที่สามของเขาคือจัว หลิน บุตรสาวของนักอุตสาหกรรมในมณฑลยูนนาน เธอเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ใน ค.ศ. 1938 และได้แต่งงานกับเติ้งในปีต่อมา ณ บริเวณหน้าถ้ำที่พักอาศัยของเหมาในเหยียนอาน ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 5 คน ได้แก่ บุตรสาว 3 คนคือ เติ้ง หลิน เติ้ง หนาน และเติ้ง หรง และบุตรชาย 2 คนคือ เติ้ง ผู่ฟาง และเติ้ง จื่อฟาง เติ้งเลิกสูบบุหรี่เมื่ออายุ 86 ปี
ชีวิตช่วงต้น > การศึกษาและอาชีพช่วงต้น

เมื่อเติ้งเข้าศึกษาเป็นครั้งแรก ครูผู้สอนได้คัดค้านชื่อที่ได้รับมาแต่เดิมคือ "เซียนเชิ่ง" (先圣) และเรียกเขาว่า "ซีเซี่ยน" (希贤) ที่ประกอบด้วยอักษรจีนที่มีความหมายถึง "การปรารถนา" และ "ความดี" แฝงไว้ด้วยความหมายที่สื่อถึงความฉลาด
ในฤดูร้อน ค.ศ  1919 เติ้งสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนฉงชิ่ง เขาและเพื่อนร่วมชั้นอีก 80 คนได้เดินทางโดยเรือชั้นสามไปยังประเทศฝรั่งเศส เพื่อเข้าร่วมโครงการ "ขยันทำงาน อดออมศึกษา" (Diligent Work-Frugal Study Movement), ซึ่งเป็นโครงการการศึกษาควบคู่กับการทำงาน โดยมีชาวจีนจำนวน 4,001 คนเข้าร่วมโครงการนี้ภายใน ค.ศ. 1927 เติ้งเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่มนักเรียนชาวจีน เพิ่งมีอายุครบ 15 ปี อู๋ ยฺวี่จาง ผู้นำท้องถิ่นของโครงการในฉงชิ่ง ได้รับสมัครเติ้งและเติ้ง เช่าเชิ่ง ลุงฝ่ายบิดาของเติ้งเข้าร่วมโครงการ บิดาของเติ้งให้การสนับสนุนการเข้าร่วมโครงการศึกษาและทำงานในต่างประเทศของบุตรชายอย่างเต็มที่ ในคืนก่อนวันเดินทางไปฝรั่งเศส บิดาของเติ้งได้เรียกบุตรชายมาพูดคุยเป็นการส่วนตัว และได้สอบถามถึงความคาดหวังที่บุตรชายมีต่อการศึกษาในประเทศฝรั่งเศส เขาได้กล่าวคำที่ได้เรียนรู้มาจากครูของเขาว่า "การศึกษาหาความรู้และสัจธรรมจากตะวันตกเพื่อนำมาใช้ในการกอบกู้ประเทศจีน" เติ้งตระหนักดีว่าประเทศจีนกำลังประสบความทุกข์ยากอย่างมาก และประชาชนชาวจีนจำเป็นต้องได้รับการศึกษาสมัยใหม่จึงจะสามารถช่วยเหลือประเทศของตนได้
วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1920 เรือโดยสารฝรั่งเศสชื่ออังเดร เลอบง (André Lebon) ได้แล่นเข้าสู่ท่าเรือมาร์เซย์พร้อมกับนักศึกษาชาวจีน 210 คนบนเรือรวมทั้งเติ้งด้วย เติ้งในวัย 16 ปีได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมศึกษาในบาเยอและชาตีญงเป็นเวลาสั้น ๆ แต่เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในฝรั่งเศสเพื่อทำงาน รวมถึงที่โรงงานรถยนต์เรอโน และเป็นช่างประกอบที่โรงงานเหล็กและเหล็กกล้าเลอครูโซต์ ในลาแกเรน-โคลอมบ์ ย่านชานเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงปารีส ที่ซึ่งเขาย้ายไปอาศัยอยู่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1921 บังเอิญว่าเมื่อสถานการณ์ทางการเมืองของเติ้งย่ำแย่ลงในช่วงหลัง และถูกส่งไปทำงานในโรงงานผลิตรถแทรกเตอร์ใน ค.ศ. 1969 ระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เขาก็ได้กลับมาปฏิบัติงานในฐานะช่างประกอบอีกครั้งและแสดงให้เห็นว่าเขายังคงเชี่ยวชาญในทักษะดังกล่าว
ที่ลาแกเรน-โกลอมบ์ เติ้งพบกับผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนในอนาคต ได้แก่ โจว เอินไหล เฉิน อี้ เนี่ย หรงเจิน หลี่ ฟู่ชุน หลี่ ลี่ซาน และหลี่ เหวย์ฮั่น ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1923 เขาเข้าร่วมสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์จีนในยุโรป ในช่วงครึ่งหลังของ ค.ศ. 1924 เขาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีน และดำรงตำแหน่งหนึ่งในสมาชิกชั้นนำของสาขาใหญ่ของสันนิบาตเยาวชนในยุโรป ใน ค.ศ. 1924 เติ้งเดินทางไปยังสหภาพโซเวียตและศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยซุนยัตเซ็น มอสโก ซึ่งมีเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งคือเจี่ยง จิงกั๋ว บุตรชายของเจียง ไคเชก
ชีวิตช่วงต้น > กลับประเทศจีน

ปลาย ค.ศ. 1927 เติ้งเดินทางกลับจากกรุงมอสโกมายังประเทศจีนและเข้าร่วมกองทัพของเฝิง ยฺวี่เสียง ผู้นำทหารในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ผู้ซึ่งขอความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียตในการต่อสู้กับผู้นำท้องถิ่นคนอื่น ๆ ในภูมิภาค ในช่วงเวลานั้น สหภาพโซเวียตได้สนับสนุนการเป็นพันธมิตรระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์กับก๊กมินตั๋ง พรรคชาตินิยมที่ก่อตั้งโดยซุน ยัตเซนผ่านองค์การคอมมิวนิสต์สากล องค์การระหว่างประเทศที่ให้การสนับสนุนขบวนการคอมมิวนิสต์ทั่วโลก
เขาเดินทางมาถึงซีอาน ฐานที่มั่นของเฝิงในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1927 เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเฟิ่งเทียนที่พยายามยับยั้งการแตกแยกพันธมิตรระหว่างก๊กมินตั๋งและคอมมิวนิสต์ การแตกแยกครั้งนี้เกิดขึ้นส่วนหนึ่งจากการที่เจียง ไคเชกบังคับให้พวกเขาอพยพออกจากพื้นที่ที่ก๊กมินตั๋งควบคุม ภายหลังการแตกแยกของพันธมิตรระหว่างคอมมิวนิสต์และชาตินิยม เฝิงก็ได้เข้าร่วมกับเจียง ไคเชก ทำให้คอมมิวนิสต์ที่เข้าร่วมกองทัพขอเฝิงรวมถึงเติ้งถูกบังคับให้หลบหนี[ต้องการอ้างอิง]
การเติบโตทางการเมือง

แม้เติ้งจะเข้าร่วมขบวนการปฏิวัติมาร์กซิสต์ในจีน แต่เกา มั่วปัว นักประวัติศาสตร์ได้โต้แย้งว่า "เติ้ง เสี่ยวผิง และบุคคลอื่น ๆ ที่มีความเห็นคล้ายกันในพรรคคอมมิวนิสต์จีนนั้นไม่ได้เป็นมาร์กซิสต์อย่างแท้จริง แต่เป็นนักชาตินิยมปฏิวัติที่ต้องการเห็นจีนยืนหยัดอย่างทัดเทียมกับมหาอำนาจโลก พวกเขาเป็นนักชาตินิยมเป็นหลัก และเข้าร่วมการปฏิวัติคอมมิวนิสต์เพราะเห็นว่าเป็นเส้นทางเดียวที่เป็นไปได้ในการบรรลุอุดมการณ์ชาตินิยมจีน"
การเติบโตทางการเมือง > การเคลื่อนไหวในเซี่ยงไฮ้และอู่ฮั่น

ภายหลังการออกจากกองทัพของเฝิง ยฺวี่เสียงในภาคตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว เติ้งเดินทางมายังอู่ฮั่น ซึ่งในขณะนั้นเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์ ในช่วงเวลานั้นเขาได้เริ่มใช้ชื่อเล่นว่า "เสี่ยวผิง" และดำรงตำแหน่งสำคัญในพรรค เขาเข้าร่วมการประชุมฉุกเฉินครั้งประวัติศาสตร์ในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1927 ซึ่งตามคำสั่งของโซเวียต พรรคได้ปลดเฉิน ตู๋ซิ่ว ผู้ก่อตั้งพรรคออก และฉิว ชฺวีไป๋ ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการ ที่อู่ฮั่น เติ้งได้พบปะและสร้างความสัมพันธ์กับเหมา เจ๋อตงเป็นครั้งแรก ผู้ซึ่งในตอนนั้นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์สายแข็งที่สนับสนุนโซเวียตยังไม่เห็นค่าของเขามากนัก
ระหว่าง ค.ศ. 1927 ถึง 1929 เติ้งอาศัยอยู่ในเซี่ยงไฮ้ และมีส่วนร่วมในการจัดการประท้วง ซึ่งต่อมาได้เผชิญกับการปราบปรามอย่างรุนแรงจากรัฐบาลก๊กมินตั๋ง การเสียชีวิตของนักปฏิวัติคอมมิวนิสต์จำนวนมากในช่วงปีเหล่านั้นส่งผลให้จำนวนสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ลดลง เปิดโอกาสให้เติ้งสามารถเลื่อนตำแหน่งขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ในช่วงนี้ที่เซี่ยงไฮ้ เติ้งได้แต่งงานกับนางจาง ซี-ยฺเวี่ยน หญิงสาวที่ได้พบกันในกรุงมอสโก
การเติบโตทางการเมือง > การทัพในกว่างซี

ตั้งแต่ ค.ศ. 1929 ถึง 1931 เติ้งดำรงตำแหน่งผู้แทนสูงสุดของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑลกว่างซี โดยมีบทบาทสำคัญในการช่วยนำการก่อการกำเริบไป่เซ่อและหลงโจว ทั้งในช่วงเหตุการณ์และภายหลัง การนำของเติ้งในช่วงการก่อกำเริบได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก เขาเดินตาม "แนวทางหลี่ ลี่ซาน" ที่เรียกร้องให้มีการโจมตีเมืองอย่างรุนแรง ในทางปฏิบัติ นั่นหมายความว่าโซเวียตชนบทในกว่างซีถูกทอดทิ้ง และกองทัพแดงที่เจ็ดภายใต้การนำทางการเมืองของเติ้งได้ต่อสู้และพ่ายแพ้ในสงครามนองเลือดหลายครั้ง ในที่สุด เติ้งและผู้นำคอมมิวนิสต์คนอื่น ๆ ในมณฑลกว่างซีก็ตัดสินใจถอยทัพไปยังมณฑลเจียงซีเพื่อรวมกำลังกับเหมา อย่างไรก็ดี หลังการเดินทัพอันแสนยาวนานผ่านภูมิประเทศที่ขรุขระ เติ้งได้ปล่อยให้กองทัพให้อยู่ในภาวะไร้ผู้นำโดยพลการ ในการประชุมวิเคราะห์หลังเหตุการณ์ของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 1934 ได้มีการระบุพฤติกรรมของเติ้งว่าเป็นตัวอย่างของ "ลัทธิโอกาสนิยมขวา และแนวทางของชาวนาผู้มั่งคั่ง" ใน ค.ศ. 1945 อดีตผู้บัญชาการหลายนายของกองทัพแดงที่เจ็ดได้ออกมาพูดต่อต้านการกระทำของเติ้งในช่วงการก่อกำเริบ แม้ว่าเหมาจะให้การปกป้องเติ้งจากผลกระทบร้ายแรงใด ๆ ก็ตาม ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม กลุ่มยุวชนแดงได้รับทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์การก่อกำเริบไป่เซ่อ และกล่าวหาเติ้งว่าหนีทัพ เติ้งยอมรับว่าการหนีทัพเป็นหนึ่งใน "ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของตน" และ "แม้ว่าพรรคจะอนุญาตให้กระทำเช่นนี้ แต่ก็ถือเป็นสิ่งที่ผิดทางการเมืองอย่างร้ายแรง นักประวัติศาสตร์และนักเขียนชีวประวัติสมัยใหม่ต่างเห็นพ้องกัน อูลี ฟรานซ์ ได้เรียกการหนีจากกองทัพว่าเป็น "ความผิดพลาดร้ายแรง" เบนจามิน หยาง กล่าวว่าช่วงเวลานั้นเป็น "ความล้มเหลวอันน่าเศร้าและช่วงเวลาอันมืดมนในชีวิตทางการเมืองของเติ้ง" อีกด้านหนึ่ง ไดอานา แลรี มองว่าความล้มเหลวในการรับมือภัยพิบัติครั้งนี้เกิดจาก "ความไร้ประสิทธิภาพ" ของทั้งผู้นำท้องถิ่นและคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน
การเติบโตทางการเมือง > โซเวียตเจียงซี

การปราบปรามคอมมิวนิสต์ในเมืองต่าง ๆ นับเป็นอุปสรรคสำคัญของพรรค และเป็นการสกัดกั้นความหวังของที่ปรึกษาของโซเวียตแห่งองค์การคอมมิวนิสต์สากล ที่เห็นว่าการระดมกำลังชนชั้นกรรมมาชีพในเมืองคือพลังขับเคลื่อนสำคัญในการเผยแผ่ลัทธิคอมมิวนิสต์ ตรงข้ามกับวิสัยทัศน์การปฏิวัติที่มุ่งเน้นในเมืองซึ่งได้รับอิทธิพลจากประสบการณ์ของสหภาพโซเวียต เหมา เจ๋อตง ผู้นำคอมมิวนิสต์จีน เห็นว่าชาวนาในชนบทเป็นกำลังสำคัญในการปฏิวัติของจีน ในพื้นที่ภูเขาของมณฑลเจียงซี ที่ซึ่งเหมาได้เดินทางไปเพื่อสถาปนาระบอบคอมมิวนิสต์นั้น ได้มีการพัฒนารากฐานของรัฐคอมมิวนิสต์ในอนาคตของจีนขึ้นมา ซึ่งได้ใช้ชื่ออย่างเป็นทางการว่าสาธารณรัฐโซเวียตจีน แต่เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ "โซเวียตเจียงซี"
ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1931 เติ้งได้เข้ารับตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองรุ่ยจิน เมืองที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในเขตโซเวียต ในช่วงฤดูหนาวปี ค.ศ. 1932 เติ้งได้ดำรงตำแหน่งเดิมต่อไปในอำเภอฮุ่ยชางซึ่งอยู่ใกล้เคียง ใน ค.ศ. 1933 เขาได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อของคณะกรรมาธิการพรรคประจำมณฑลเจียงซี ตอนนั้นเองเขาได้แต่งงานกับนางจิน เหวย์อิ้ง หญิงสาวที่เขาพบในเซี่ยงไฮ้
ความสำเร็จของโซเวียตในมณฑลเจียงซีทำให้ผู้นำพรรคตัดสินใจย้ายฐานที่มั่นจากเซี่ยงไฮ้ไปยังมณฑลเจียงซี ความขัดแย้งระหว่างเหมา ผู้นำพรรค กับที่ปรึกษาของโซเวียตทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง และการชิงอำนาจระหว่างทั้งสองกลุ่มส่งผลให้เติ้ง ผู้สนับสนุนความคิดของเหมาถูกปลดจากตำแหน่งในฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อ แม้จะเผชิญกับความขัดแย้งภายในพรรค แต่โซเวียตเจียงซีก็ประสบความสำเร็จในการเป็นรัฐบาลคอมมิวนิสต์แห่งแรกในชนบทของจีน รัฐบาลได้ดำเนินการออกแสตมป์และธนบัตรโดยใช้หัวกระดาษของ "สาธารณรัฐโซเวียตจีน" ซึ่งเป็นการประกาศอำนาจอธิปไตยอย่างเป็นทางการ และในที่สุด กองทัพของเจียง ไคเชกก็ตัดสินใจเข้าโจมตีพื้นที่ที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ครอบครอง
การเติบโตทางการเมือง > เดินทัพทางไกล

บทความหลัก: การเดินทัพทางไกล
เมื่อถูกกองทัพชาตินิยมที่มีกำลังเหนือกว่าปิดล้อม พรรคคอมมิวนิสต์จึงได้หลบหนีออกจากมณฑลเจียงซีในเดือนตุลาคม ค.ศ  1934 นับแต่นั้นเป็นต้นมาจึงได้เริ่มต้นขบวนการอันยิ่งใหญ่ที่ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการพัฒนาของลัทธิคอมมิวนิสต์จีน การอพยพเป็นไปอย่างยากลำบากเนื่องจากกองทัพชาตินิยมได้เข้ายึดครองพื้นที่ที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์เคยครอบครองอยู่ทั้งหมด ด้วยการเคลื่อนทัพผ่านภูมิประเทศที่ห่างไกลและภูเขาสูงชัน กองทัพจำนวนประมาณ 100,000 นายสามารถหลบหนีออกจากมณฑลเจียงซีได้สำเร็จ ก่อให้เกิดการล่าถอยทางยุทธศาสตร์ที่ยาวนานผ่านภายในประเทศจีน ซึ่งสิ้นสุดลงในหนึ่งปีต่อมาเมื่อทหารที่รอดชีวิตราว 8,000 ถึง 9,000 นายเดินทางมาถึงมณฑลฉ่านซีทางตอนเหนือ
ในระหว่างการประชุมจุนอี้ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นของการเดินทัพทางไกล กลุ่มบุคคลที่เรียกว่า "28 บอลเชวิค" นำโดยปั๋ว กู่ และหวัง หมิง ถูกปลดจากอำนาจ และเหมาได้ขึ้นเป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนคนใหม่ สร้างความไม่พอใจให้แก่สหภาพโซเวียต พรรคคอมมิวนิสต์จีนที่สนับสนุนโซเวียตได้สิ้นสุดลง และมีการก่อตั้งพรรคใหม่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชนบทขึ้นมาภายใต้การนำของเหมา เติ้งได้กลับมาเป็นแกนนำสำคัญของพรรคอีกครั้งหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม การเผชิญหน้าระหว่างทั้งสองพรรคถูกยุติลงชั่วคราวจากการรุกรานของญี่ปุ่น ซึ่งบีบบังคับให้พรรคก๊กมินตั๋งต้องร่วมมือเป็นพันธมิตรกับพรรคคอมมิวนิสต์เป็นครั้งที่สอง เพื่อปกป้องประเทศจากการรุกรานจากภายนอก
การเติบโตทางการเมือง > การรุกรานของญี่ปุ่น

การรุกรานของกองทัพญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1937 นับเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ในระหว่างการรุกราน เติ้งยังคงอยู่ในพื้นที่ที่คอมมิวนิสต์ควบคุมอยู่ในภาคเหนือ และดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการฝ่ายการเมืองของกองทัพคอมมิวนิสต์ที่ปรับโครงสร้างใหม่ทั้งสามกองพล ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1937 จนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1938 เขาได้พำนักอยู่ในวัดและอารามพุทธศาสนาบนเขาอู่ไถ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1938 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการทางการเมืองประจำกองพลที่ 129 กองทัพลู่ที่แปด ซึ่งมีนายพลหลิว ปั๋วเฉิงเป็นผู้บัญชาการ ทำให้เกิดความร่วมมืออันยาวนานระหว่างเขากับนายพลหลิว
เติ้งประจำการอยู่ในแนวรบที่ติดต่อกับมณฑลฉ่านซี เหอหนาน และเหอเป่ย์ ตลอดระยะเวลาที่เกิดความขัดแย้งกับญี่ปุ่น จากนั้นได้เดินทางไปยังเมืองเหยียนอานหลายครั้ง ซึ่งเป็นที่ที่เหมาได้วางรากฐานสำหรับการนำพรรคคอมมิวนิสต์ไว้ ระหว่างอยู่ในเหอหนาน เขาได้กล่าวสุนทรพจน์อันโด่งดังเรื่อง "สถานการณ์ชัยชนะในการก้าวเข้าสู่ภาคกลาง และนโยบายกลยุทธ์ในอนาคต" ณ โบสถ์แห่งหนึ่งที่เขาเคยพำนักอยู่เป็นระยะเวลาหนึ่ง ในการเดินทางไปยังเหยียนอานครั้งหนึ่งใน ค.ศ. 1939 เขาได้แต่งงานครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายในชีวิตกับนางจัว หลิน ชาวเมืองคุนหมิง ผู้ซึ่งได้เดินทางไปยังเหยียนอานเพื่อเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์เช่นเดียวกับเยาวชนผู้มีอุดมการณ์คนอื่น ๆ ในยุคนั้น
เติ้งได้รับการยกย่องว่าเป็น "ทหารผ่านศึกปฏิวัติ" จากการมีเข้าร่วมการเดินทัพทางไกล เขาเป็นผู้นำในปฏิบัติการร้อยกองพัน ซึ่งช่วยยกสถานะของเขาในหมู่สหายร่วมอุดมการณ์