เต่าตนุ

| เต่าตนุ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix I (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: เต่า Testudines
อันดับย่อย:: อันดับย่อยเต่า Cryptodira
วงศ์ใหญ่:: Chelonioidea Chelonioidea
วงศ์:: วงศ์เต่าทะเล Cheloniidae
วงศ์ย่อย:: Cheloniinae Cheloniinae Brongniart, 1800
สกุล:: Chelonia Chelonia (Linnaeus, 1758)
สปีชีส์:: Chelonia mydas
ชื่อทวินาม
Chelonia mydas (Linnaeus, 1758)

ชื่อพ้อง
  Species synonymy Testudo mydas  Linnaeus, 1758  Testudo macropus  Walbaum, 1782  (nomen illegitimum)   Testudo viridis  Schneider, 1783  Testudo japonica  Thunberg, 1787  Testudo marina vulgaris  Lacépède, 1788  Testudo viridisquamosa  Lacépède, 1788  Testudo mydas macropus  Suckow, 1798  Chelonia mydas  — Brongniart, 1800  Testudo chloronotos  Bechstein, 1800  Testudo cepediana  Daudin, 1801  Testudo rugosa  Daudin, 1801  Chelone mydas  — Brongniart, 1805  Chelonia japonica  — Schweigger, 1812  Chelonia virgata  Schweigger, 1812  Caretta cepedii  Merrem, 1820  Caretta esculenta  Merrem, 1820  Caretta thunbergii  Merrem, 1820  Caretta mydas  — Fitzinger, 1826  Caretta virgata  — Fitzinger, 1826  Chelonia lachrymata  Cuvier, 1829  Chelonia maculosa  Cuvier, 1829  Chelonia midas [sic]  Wagler, 1830  (ex errore)   Chelonia mydas var. japonica  — Gray, 1831  Chelonia esculenta  — Wiegmann & Ruthe, 1832  Chelonia bicarinata  Lesson, 1834  Chelonia marmorata  A.M.C. Duméril & Bibron, 1835  Chelonia (Chelonia)  cepedeana [sic]  Fitzinger, 1835  (ex errore)   Chelonia viridis  — Temminck & Schlegel, 1835  Mydas mydas  — Cocteau, 1838  Mydasea mydas  — Gervais, 1843  Euchelonia mydas  — Tschudi, 1846  Megemys mydas  — Gistel, 1848  Chelonia lacrymata [sic]  Agassiz, 1857  (ex errore)   Chelonia formosa  Girard, 1858  Chelonia tenuis  Girard, 1858  Euchelys macropus  — Girard, 1858  Chelone macropus  — Strauch, 1862  Chelone maculosa  — Strauch, 1862  Chelone marmorata  — Strauch, 1862  Chelone virgata  — Strauch, 1862  Chelone viridis  — Strauch, 1862  Chelonia albiventer  Nardo, 1864  Thalassiochelys albiventer  — Günther, 1865  Chelonia agassizii  Bocourt, 1868  Mydas viridis  — Gray, 1870  Chelone midas  — Cope, 1871  Chelonia lata  Philippi, 1887  Chelone mydas  — Boulenger, 1889  Chelonia mydas mydas  — Mertens & L. Müller, 1928  Caretta thunbergi [sic]  H.M. Smith, 1931  (ex errore)   Chelonia mydas agassizii  — Carr, 1952  Chelonia mydas agassizi [sic]  Schmidt, 1953  (ex errore)   Chelonia mydas carrinegra  Caldwell, 1962  Chelonia agazisii [sic]  Tamayo, 1962  (ex errore)   Testudo nigrita  Tamayo, 1962  Chelonia agassizi  — Carr, 1967  Chelonia mydus [sic]  Nutaphand, 1979  (ex errore)   Chelonia mydas carinegra [sic]  Nutaphand, 1979  (ex errore)   Testudo chloronotus [sic]  H.M. Smith & R.B. Smith, 1980  (ex errore)   Chelone albiventer  — Márquez, 1990  Caretta thumbergii [sic]  Sharma, 1998  (ex errore)   Chelonia mydas viridis  — Karl & Bowen, 1999  
เต่าตนุ [ตะ-หฺนุ] เป็นเต่าทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelonia mydas อยู่ในวงศ์ Cheloniidae และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Chelonia
เต่าตนุเป็นเต่าทะเลที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีน้ำหนักมากเมื่อโตเต็มที่ โดยมีความยาวตั้งแต่หัวจรดหางประมาณ 1 เมตร น้ำหนักราว 130 กิโลกรัม หัวป้อมสั้น ปากสั้น เกล็ดเรียงต่อกันโดยไม่ซ้อนกัน กระดองหลังโค้งนูนเล็กน้อย บริเวณกลางหลังเป็นแนวนูนเกือบเป็นสัน ท้องแบนราบขาทั้งสี่แบนเป็นใบพาย ขาคู่หลังมีขนาดเล็กกว่าขาคู่หน้ามาก ขาคู่หน้ามีเล็บแหลมเพียงข้างละชิ้น สีของกระดองดูเผิน ๆ มีเพียงสีน้ำตาลแดงเท่านั้น แต่ถ้าหากพิจารณาให้ละเอียดจะพบว่าเกล็ดแต่ละเกล็ดของกระดองหลังมีสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลอมเขียว ขอบเกล็ดมีสีอ่อน ๆ เป็นรอยด่างและมีลายเป็นเส้นกระจายออกจากจุดสีแดงปนน้ำตาล คล้ายกับแสงของพระอาทิตย์ที่ลอดออกจากเมฆ จึงมีชื่อเรียกเต่าชนิดนี้ว่าอีกชื่อหนึ่งว่า "เต่าแสงอาทิตย์" ขณะที่ชาวตะวันตกเรียกว่า "เต่าเขียว" อันเนื่องจากมีกระดองเหลือบสีเขียวนั่นเอง
เต่าชนิดนี้เป็นเต่าที่กินทั้งพืชและสัตว์ แต่จะกินพืชเป็นหลัก โดยกินอาหารจำพวกหญ้าทะเลหรือสาหร่ายทะเล โดยมีสัตว์น้ำขนาดเล็กทั่วไป เช่น ปลาหรือแมงกะพรุน เป็นอาหารรองลงไป
เรามักพบเต่าตนุในเขตน้ำตื้นใกล้ชายฝั่งหรือตามเกาะต่าง ๆ โดยกระจายพันธุ์ทั้งในมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบทั้งที่อ่าวไทยและทะเลอันดามัน นับเป็นเต่าทะเลชนิดที่พบได้บ่อยที่สุดในน่านน้ำไทย โดยมักพบในเขตที่มีอุณหภูมิน้ำที่ค่อนข้างอุ่น คือ สูงกว่า 20 องศาเซลเซียสขึ้นไป โดยขึ้นมาวางไข่มากที่เกาะครามและเกาะกระในอ่าวไทย และทางฝั่งทะเลอันดามันพบวางไข่มากที่อุทยานแห่งชาติตะรุเตา บนชายหาดและเกาะหลายแห่งในจังหวัดภูเก็ตและพังงา
เต่าตนุโตเต็มที่เมื่ออายุได้ 4–7 ปี เชื่อกันว่าอายุยืนถึง 80 ปี ฤดูวางไข่ตกอยู่ในราวเดือนมิถุนายนจนถึงเดือนกันยายนในบริเวณอ่าวไทย และอยู่ในราวเดือนกันยายนจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ในทะเลอันดามัน จำนวนไข่ต่อครั้งมีตั้งแต่ 70–150 ฟอง เต่าขนาดโตเต็มที่แล้วจะว่ายน้ำหากินไปเรื่อย ๆ แต่จะกลับมาวางไข่บนชายหาดที่ถือกำเนิด