ไคโรแพรกติก

| การแพทย์ทางเลือก |
| --- | --- |
นักไคโรแพรกติกกำลังจัดกระดูกสันหลัง
ข้อกล่าวอ้าง: ภาวะกระดูกสันหลังเคลื่อน, การจัดกระดูกสันหลัง, เชาวน์ปัญญาแต่กำเนิด
ความเสี่ยง: การฉีกเซาะของผนังหลอดเลือดแดงเวอร์ทีบรอล (สโตรก), กระดูกสันหลังหักเหตุอัด (vertebral compression fracture), ความตาย
สาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง: ออสทีโอพาธี, ชีวิตนิยม
ผู้สนับสนุนดั้งเดิม: แดเนียล เดวิด พาลเมอร์ (Daniel David Palmer)
ผู้สนับสนุนต่อมา: บี. เจ. พาลเมอร์ (B. J. Palmer)
MeSH: D002684
ไคโรแพรกติก หรืออาจเรียกว่า การนวดจัดกระดูก หรือ การจัดกระดูก กระทำโดย นักไคโรแพรกติก เป็นการแพทย์ทางเลือกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยการวินิจฉัย รักษา และป้องกันความผิดปกติเชิงกล (physical disorder) ในระบบกล้ามเนื้อและโครงกระดูกมนุษย์ (Human musculoskeletal system) โดยเฉพาะในกระดูกสันหลัง การแพทย์ทางเลือกรูปแบบนี้มีต้นกำเนิดจากคุยหลัทธิตะวันตก (Western esotericism) และตั้งอยู่บนหลายแนวคิดแนววิทยาศาสตร์เทียม
นักไคโรแพรกติกหลายคน โดยเฉพาะในช่วงต้นของการแพทย์ทางเลือกสาขานี้ เสนอว่าความผิดปกติเชิงกลของข้อต่อส่งผลต่อสุขภาพทั่วไป โดยเฉพาะข้อต่อที่อยู่ในกระดูกสันหลัง และเสนอว่าการจัดดัดดึงกระดูกสันหลังเป็นประจำ (Spinal manipulation) (หรือการจัดกระดูกสันหลัง (spinal adjustment)) สามารถส่งเสริมสุขภาพทั่วไปได้ กลวิธีการรักษาแบบไคโรแพรกติก (Chiropractic treatment techniques) ประกอบด้วยการบำบัดด้วยมือ (manual therapy) เป็นหลัก โดยเฉพาะการจัดดัดดึงกระดูกสันหลัง ข้อต่ออื่น ๆ กับเนื้อเยื่ออ่อน (soft tissue) แต่ก็อาจรวมถึงการออกกำลังกายและการให้คำปรึกษาเกี่ยวกับวิถีชีวิตและสุขภาพ นักไคโรแพรกติกอาจถือใบปริญญาดอกเตอร์อ็อฟไคโรแพรกติก (D.C.) และบางคนอาจเรียกตัวเองหรืออาจมีคนเรียกว่า "แพทย์" แต่ไม่ใช่แพทย์เพราะไม่ได้จบแพทยศาสตรบัณฑิต (M.D.) แม้ว่านักไคโรแพรกติกหลายคนมองว่าตนเป็นผู้ให้บริการปฐมภูมิ (primary care) แต่การฝึกทักษะทางคลินิกสำหรับไคโรแพรกติกไม่สนองเงื่อนไขสำหรับตำแหน่งนั้น
การปริทัศน์เป็นระบบของงานศึกษาทางคลินิกแบบมีกลุ่มควบคุมเกี่ยวกับวิธีการรักษาที่นักไคโรแพรกติกใช้ไม่พบหลักฐานว่าการจัดกระดูกสันหลังแบบไคโรแพรกติกมีประสิทธิศักย์ (efficacy) โดยอาจมีข้อยกเว้นสำหรับการรักษาอาการปวดหลัง การประเมินเชิงวิพากษ์ใน ค.ศ. 2011 ของการปริทัศน์เป็นระบบ 45 ฉบับพบว่าการจัดกระดูกสันหลังไม่มีประสิทธิผลในการรักษาอาการใด ๆ การจัดกระดูกสันหลังอาจมีประสิทธิผลต่อต้นทุน (Cost-effectiveness analysis) สำหรับอาการปวดหลังเรื้อรังหรือกึ่งเฉียบพลัน แต่ไม่มีผลลัพธ์เพียงพอสำหรับอาการปวดหลังเฉียบพลัน ไม่มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือเพียงพอซึ่งบ่งชี้ว่าการดูแลเพื่อบำรุงรักษาแบบไคโรแพรกติกสามารถป้องกันอาการหรือโรคใด ๆ ได้
ไม่มีข้อมูลเพียงพอที่จะตัดสินความปลอดภัยของการจัดดัดดึงแบบไคโรแพรกติกได้ แต่การจัดดัดดึงแบบไคโรแพรกติกมักสัมพันธ์กับอาการไม่พึงประสงค์ (adverse effect) ระดับอ่อนถึงปานกลาง และในกรณีหายากอาจสัมพันธ์กับภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงหรือถึงตาย ระดับความเสี่ยงของการฉีกเซาะของผนังหลอดเลือดแดงเวอร์ทีบรอล (Vertebral artery dissection) ซึ่งอาจนำไปสู่สโตรกกับความตาย ที่เกิดจากการจัดดัดดึงกระดูกสันหลังส่วนคอ (neck manipulation) ยังเป็นที่ถกเถียง ความตายหลายกรณีเกี่ยวโยงกับเทคนิคนี้ และมีบุคคลเสนอว่าสัมพันธ์กันแบบก่อเหตุ (causative) นักไคโรแพรกติกหลายคนไม่เห็นด้วยกับข้อกล่าวอ้างดังกล่าว
ไคโรแพรกติกมีรากฐานที่มั่นคงในสหรัฐ แคนาดา และออสเตรเลีย และทับซ้อนกับวิชาชีพการบำบัดด้วยมือสาขาอื่น เช่นออสทีโอพาธี (Osteopathy) และกายภาพบำบัด ผู้คนส่วนใหญ่แสวงหาการดูแลแบบไคโรแพรกติกเนื่องด้วยอาการปวดหลังส่วนล่าง ไคโรแพรกติกมีความเฉพาะทางในอาการปวดหลังและคอ แต่นักไคโรแพรกติกหลายคนให้การรักษาอาการอื่นนอกจากด้านกล้ามเนื้อและโครงกระดูกด้วย ไคโรแพรกติกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ ๆ คือกลุ่ม "straights" (โดยตรง) ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนน้อย กลุ่ม straight ให้ความสำคัญกับแนวคิดชีวิตนิยม (vitalism) "เชาวน์ปัญญาแต่กำเนิด" (innate intelligence) และถือว่าภาวะกระดูกสันหลังเคลื่อน (Vertebral subluxation) เป็นเหตุของโรคทั้งมวล อีกกลุ่มคือ "mixers" (ผสม) ซึ่งเป็นส่วนใหญ่ กลุ่ม mixer เปิดรับมุมมองกระแสหลักและเทคนิคการแพทย์แผนปัจจุบันมากกว่า เช่นการออกกำลังกาย การนวด และการบำบัดด้วยน้ำแข็ง (ice pack therapy)
แดเนียล เดวิด พาลเมอร์ (Daniel David Palmer) ก่อตั้งไคโรแพรกติกขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1890 หลังกล่าวว่าเขาได้รับมันมาจาก "ต่างโลก" พาลเมอร์ยืนยันว่าเขาได้รับหลักความเชื่อของไคโรแพรกติกมาจากหมอคนหนึ่งซึ่งเสียชีวิตไปแล้วเมื่อห้าสิบปีก่อนหน้านั้น ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 บี. เจ. พาลเมอร์ (B. J. Palmer) บุตรชายของเขา ช่วยเผยแพร่ไคโรแพรกติก ไคโรแพรกติกตกเป็นข้อถกเถียงอยู่เสมอ (Chiropractic controversy and criticism) ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ของมัน รากฐานของการแพทย์ทางเลือกสาขานี้ขัดกับเวชปฏิบัติอิงหลักฐาน และค้ำจุนด้วยแนวคิดวิทยาศาสตร์เทียมอย่างภาวะกระดูกสันหลังเคลื่อนและเชาวน์ปัญญาแต่กำเนิด แม้มีหลักฐานล้นหลามว่าการให้วัคซีนเป็นการแทรกแซงทางสาธารณสุขที่ทรงประสิทธิผล แต่นักไคโรแพรกติกไม่เห็นพ้องกันอย่างมีนัยสำคัญในประเด็นนี้ นี่นำไปสู่ผลด้านลบต่อทั้งการให้วัคซีนกับสาธารณะและความยอมรับไคโรแพรกติกในกระแสหลัก ใน ค.ศ. 1966 สมาคมการแพทย์อเมริกันเรียกไคโรแพรกติกว่าเป็น "ลัทธิไม่เป็นวิทยาศาสตร์" และคว่ำบาตรจนกระทั่งแพ้คดีต่อต้านการผูกขาดเมื่อ ค.ศ. 1987 (Wilk v. American Medical Association) ไคโรแพรกติกมีฐานการเมืองที่เข้มแข็งและความต้องการบริการอย่างต่อเนื่อง และในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้รับความชอบธรรมและความยอมรับมากขึ้นจากแพทย์แผนปัจจุบันและประกันสุขภาพในสหรัฐ (Health insurance in the United States) ในการระบาดทั่วของโควิด-19 หลายสมาคมวิชาชีพไคโรแพรกติกแนะนำให้นักไคโรแพรกติกยึดตามคำแนะนำของศูนย์ควบคุมโรคติดต่อสหรัฐ องค์การอนามัยโลก และหน่วยงานอนามัยท้องถิ่น แต่นักไคโรแพรกติกจำนวนน้อยแต่มีปากเสียงและอิทธิพลแพร่กระจายข้อมูลผิดเกี่ยวกับวัคซีน (vaccine misinformation) โดยไม่สนใจคำแนะนำเหล่านี้