stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อันต์ซีรานานา
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของAntsiranana (1961–1990, extremes 1941–present)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 36.3 (97.3) | 34.6 (94.3) | 34.8 (94.6) | 35.0 (95) | 33.6 (92.5) | 33.0 (91.4) | 33.0 (91.4) | 33.0 (91.4) | 33.0 (91.4) | 37.0 (98.6) | 38.0 (100.4) | 39.0 (102.2) | 39.0 (102.2) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30.2 (86.4) | 30.2 (86.4) | 30.6 (87.1) | 31.0 (87.8) | 30.4 (86.7) | 29.3 (84.7) | 28.7 (83.7) | 28.7 (83.7) | 29.5 (85.1) | 30.5 (86.9) | 31.5 (88.7) | 31.4 (88.5) | 30.2 (86.4) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 26.0 (78.8) | 26.0 (78.8) | 26.2 (79.2) | 26.3 (79.3) | 25.4 (77.7) | 24.1 (75.4) | 23.5 (74.3) | 23.4 (74.1) | 24.1 (75.4) | 25.2 (77.4) | 26.3 (79.3) | 26.5 (79.7) | 25.2 (77.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 22.8 (73) | 22.7 (72.9) | 22.9 (73.2) | 22.6 (72.7) | 21.6 (70.9) | 20.2 (68.4) | 19.6 (67.3) | 19.4 (66.9) | 20.0 (68) | 21.2 (70.2) | 22.5 (72.5) | 22.9 (73.2) | 21.5 (70.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 17.0 (62.6) | 16.6 (61.9) | 14.0 (57.2) | 17.8 (64) | 16.2 (61.2) | 13.5 (56.3) | 13.8 (56.8) | 13.0 (55.4) | 14.7 (58.5) | 16.3 (61.3) | 18.2 (64.8) | 18.7 (65.7) | 13.0 (55.4) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 337.5 (13.287) | 305.8 (12.039) | 179.4 (7.063) | 52.3 (2.059) | 13.4 (0.528) | 19.1 (0.752) | 19.0 (0.748) | 18.7 (0.736) | 8.8 (0.346) | 17.4 (0.685) | 54.6 (2.15) | 170.8 (6.724) | 1,196.8 (47.118) |
| ความชื้นร้อยละ | 79 | 92 | 81 | 76 | 70 | 68 | 66 | 66 | 66 | 65 | 71 | 76 | 72 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 16 | 15 | 12 | 6 | 4 | 3 | 4 | 4 | 2 | 3 | 5 | 10 | 84 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 189.2 | 170.0 | 214.9 | 256.4 | 284.8 | 256.5 | 273.1 | 283.6 | 293.3 | 306.8 | 281.5 | 228.9 | 3,039.0 |
แหล่งที่มา 1: NOAA
แหล่งที่มา 2: Deutscher Wetterdienst (humidity, 1951–1967), Meteo Climat (record highs and lows)
ดูเพิ่ม

อ่าวอันต์ซีรานานา
แหล่งข้อมูลอื่น

"Atlantis Loved Kilimanjaro (portcityskies.tawa.asia)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-31. สืบค้นเมื่อ 2010-12-28.
Diego Suarez review (madacamp.com)
อักษรโมฑี

| อักษรโมฑี मोडी / 𑘦𑘻𑘚𑘲‎ |
| --- | --- |
ประโยคจาก Dnyaneshwari ในอักษรโมฑี
ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ช่วงยุค: ประมาณ ค.ศ. 1200 หรือประมาณ ค.ศ. 1600–ประมาณ R1950 (ทฤษฎีต้นกำเนิดสองแบบ)
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: หลัก มราฐี บางครั้ง กงกัณ, ฮินดี, คุชราต, กันนาดา, เตลูกู และสันสกฤต
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: อักษรไซนายดั้งเดิม[a]ชุดตัวอักษรฟินิเชีย[a]ชุดตัวอักษรแอราเมอิก[a]พราหมีคุปตะสิทธัมNāgarīอักษรโมฑี
ระบบพี่น้อง: คคุชราต, ไกถี, เทวนาครี, นันทินาครี
ISO 15924
ISO 15924: Modi (324), ​Modi, Moḍī
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Modi
ช่วงยูนิโคด: U+11600–U+1165F  Final Accepted Script Proposal
[a] ต้นกำเนิดเซมิติกของอักษรพราหมียังไม่เป็นที่ยอมรับทางสากล
อักษรโมฑี (มราฐี: मोडी, 𑘦𑘻𑘚𑘲‎ Mōḍī, เสียงอ่านภาษามราฐี: [moːɖiː]) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษามราฐีในรัฐมหาราษฏระ อินเดีย อักษรนี้มีทฤษฎีต้นกำเนิดหลายแบบ ประดิษฐ์เมื่อราว พ.ศ. 2200 เพื่อใช้เขียนภาษามราฐี โดยพัฒนามาจากอักษรเทวนาครี ใช้มาจนถึง พ.ศ. 2493 จึงเปลี่ยนมาใช้อักษรเทวนาครี
ยูนิโคด

อักษรโมฑีได้ถูกเพิ่มเข้ามาในยูนิโค้ดเวอร์ชัน 7.0 ในปี 2014 ช่วงรหัส U+11600 - U+1165F。
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Modi
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+1160x | 𑘀 | 𑘁 | 𑘂 | 𑘃 | 𑘄 | 𑘅 | 𑘆 | 𑘇 | 𑘈 | 𑘉 | 𑘊 | 𑘋 | 𑘌 | 𑘍 | 𑘎 | 𑘏 |
| U+1161x | 𑘐 | 𑘑 | 𑘒 | 𑘓 | 𑘔 | 𑘕 | 𑘖 | 𑘗 | 𑘘 | 𑘙 | 𑘚 | 𑘛 | 𑘜 | 𑘝 | 𑘞 | 𑘟 |
| U+1162x | 𑘠 | 𑘡 | 𑘢 | 𑘣 | 𑘤 | 𑘥 | 𑘦 | 𑘧 | 𑘨 | 𑘩 | 𑘪 | 𑘫 | 𑘬 | 𑘭 | 𑘮 | 𑘯 |
| U+1163x | 𑘰 | 𑘱 | 𑘲 | 𑘳 | 𑘴 | 𑘵 | 𑘶 | 𑘷 | 𑘸 | 𑘹 | 𑘺 | 𑘻 | 𑘼 | 𑘽 | 𑘾 | 𑘿 |
| U+1164x | 𑙀 | 𑙁 | 𑙂 | 𑙃 | 𑙄 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| U+1165x | 𑙐 | 𑙑 | 𑙒 | 𑙓 | 𑙔 | 𑙕 | 𑙖 | 𑙗 | 𑙘 | 𑙙 |  |  |  |  |  |  |
อารัส

| อารัส เมืองอารัส Ville de Arras |
| --- | --- |
  ภาพถ่ายจากอากาศของตัวเมืองอารัส
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: โอดฟร็องส์
จังหวัด: ปาดกาแล
เขต: อารัส
อำเภอ: เมืองหลักของ 3 อำเภอ
สหเทศบาล: Communauté urbaine d'Arras
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2001–2008) : Jean-Marie Vanlerenberghe
พื้นที่1: 11.63 ตร.กม. (4.49 ตร.ไมล์)
ประชากร (2007)2: 48,000 คน
 • ความหนาแน่น: 4,100 คน/ตร.กม. (11,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 62041 /62000
สูงจากระดับน้ำทะเล: 52–99 m (171–325 ft)  (avg. 72 m หรือ 236 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
อารัส (ฝรั่งเศส: Arras, ฟังเสียง; ดัตช์: Atrecht) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดปาดกาแลในแคว้นนอร์-ปาดกาแลในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส เดิมเป็นศูนย์กลางของบริเวณอาร์ตัว การออกเสียงชื่อเมืองจะออกเสียงอักษร "s" ซึ่งต่างจากการไม่ออกเสียง "s" ในคำฝรั่งเศสส่วนใหญ่
อารัสเป็นที่ตั้งของกาเตดราลนอเทรอดาเมแซ็งวัสต์ดารัส (Cathédrale Notre-Dame-et-Saint-Vaast d'Arras) ที่เดิมเป็นแอบบี
ดูเพิ่ม

หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
จังหวัดในประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อารัส
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
อาโยร์บาร์บัด ข่าน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเหรินจง
อาโยร์บาร์บัด ข่าน (มองโกเลีย: Аюурбарбад хаан), โบยันท์ ข่าน (буянт хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนเหรินจง (จีน: 元仁宗; ค.ศ. 1285–1320) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์หยวน ประสูติเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1285
ช่วงก่อนครองราชย์ทรงได้รับการสนับสนุนจากอดีตมเหสีของโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนเฉิงจง) และพระเชษฐา เมื่อคูเล็ก ข่าน (จักรพรรดิหยวนอู่จง) เสด็จสวรรคตลงใน ค.ศ. 1311 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นอาโยร์บาร์บัด ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหรินจง เมื่อมีพระชนม์ได้ 25 พรรษา
อาโยร์บาร์บัด ข่าน สวรรคตเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1320 ขณะพระชนม์เพียง 34 พรรษา เกเกง ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนอิงจง ผู้เป็นพระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์แทน
สแว็น โบตมัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Botman with Lille in 2021
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  สแว็น เอเดรียน โบตมัน
วันเกิด:   (2000-01-12) 12 มกราคม ค.ศ. 2000 (24 ปี)
สถานที่เกิด:  Badhoevedorp, Netherlands
ส่วนสูง:  1.93 เมตร (6 ฟุต 4 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  Center-back
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมายเลข:  4
สโมสรเยาวชน
0000–2009:  RKSV Pancratius
2009–2020:  Ajax
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2018–2020 |  ยอง อายักซ์ |  28 |  (2) |
| 2019–2020 |  → เฮเรินเฟน (ยืม) |  26 |  (2) |
| 2020–2022 |  ลีล |  62 |  (3) |
| 2022– |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  53 |  (2) |
ทีมชาติ‡
| 2015 |  Netherlands U15 |  5 |  (0) |
| 2015–2016 |  Netherlands U16 |  5 |  (0) |
| 2017 |  Netherlands U18 |  3 |  (0) |
| 2018–2019 |  Netherlands U19 |  10 |  (0) |
| 2019 |  Netherlands U20 |  2 |  (0) |
| 2020–2022 |  Netherlands U21 |  12 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 20:07, 28 June 2022 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23:17, 30 December 2021 (UTC)
สแว็น เอเดรียน โบตมัน (ดัตช์: Sven Adriaan Botman; เกิด 12 มกราคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับสโมสรใน พรีเมียร์ลีก นิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาเล่นทีมชาติเนเธอร์แลนด์ในระดับเยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปีถึงอายุต่ำกว่า 21 ปี
ระดับสโมสร > อาเอฟเซ อายักซ์

เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2018 โบตมันได้เปิดตัวในนามทีมชุดใหญ่ของ อาเอฟเซ อายักซ์ ในการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรกับ VVSB ซึ่งเป็นทีมสมัครเล่น เขาประเดิมสนามใน Eerste Divisie หรือ ดิวิชัน 2 ให้กับ ยอง อายักซ์ ซึ่งเป็นทีมสำรองของ อายักซ์ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ในเกมกับ Roda JC Kerkrade
ในฤดูกาล 2019-20 เขาได้ย้ายไปร่วมทีม เฮเรินเฟน ทีมในศึก เอเรอดีวีซี ด้วยสัญญายืมตัว
ระดับสโมสร > ลีล

เมื่อวันศุกร์ที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 โบตมันเซ็นสัญญา 5 ปีกับสโมสรใน ลีกเอิง ลีล ข้อตกลงมีมูลค่าประมาณ 8 ถึง 9 ล้านยูโร
ระดับสโมสร > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

เมื่อวันอังคารที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2022 โบตมันเซ็นสัญญากับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดด้วยสัญญา 5 ปีในราคา 37 ล้านยูโร
ระดับทีมชาติ

เขาถูกเรียกตัวติดทีมชาติเนเธอร์แลนด์ชุดใหญ่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 โบตมันอยู่ในทีมเบื้องต้นสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022
เกียรติประวัติ

ลีกเอิง: 2020–21
ทรอเฟเดช็องปียง: 2021
วิลเลิม เดอ โกนิง

| วิลเลิม เดอ โกนิง |
| --- | --- |

เกิด: วิลเลิม เดอ โกนิง 24 เมษายน ค.ศ. 1904(1904-04-24) รอตเทอร์ดาม, เนเธอร์แลนด์
เสียชีวิต: 19 มีนาคม ค.ศ. 1997(1997-03-19) (92 ปี) ลองไอแลนด์, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: ศิลปิน, จิตรกร, ประติมากร
แนวร่วมในทางวรรณคดี: ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม
วิลเลิม เดอ โกนิง  (ดัตช์: Willem de Kooning; 24 เมษายน ค.ศ. 1904 - 19 มีนาคม ค.ศ. 1997) ศิลปินชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์ เกิดที่เมืองรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ย้ายมาอยู่สหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1924 เริ่มเข้าสู่วงการศิลปะที่เมืองนิวยอร์กโดยเป็นศิลปินหนึ่งใน 38 คนที่ได้รับเชิญจากสภาเมืองเพื่อวาดภาพผนังสาธารณะภายใต้โครงการพัฒนาชาติจำนวน 105 แห่ง อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในจำนวนศิลปินหัวก้าวหน้าของอเมริกาในยุคต้นศตวรรษที่ 20 และเป็นสมาชิกกลุ่มสำนักศิลปะนิวยอร์ก (New York School) ที่ประกอบด้วยศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายคน อาทิ แจ็กสัน พอลล็อก, ลี แครสเนอร์, ฟรานซ์ ไคลน์, มาร์ก รอทโก, ฮันส์ ฮอฟมันน์ และคลิฟฟอร์ด สติลล์ อีกทั้งเป็นหนึ่งในผู้เคลื่อนไหวที่มีชื่อเสียงของลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบนามธรรม (abstract expressionism) หรือในบางครั้งถูกเรียกว่า "กัมมันตจิตรกรรม" (action painting)
ประวัติ > ช่วงเริ่มต้นสู่การเป็นศิลปิน

วิลเลิม เดอ โกนิง เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1904 ที่เมืองรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ กำเนิดจากพ่อชื่อ เลนเดิร์ต เดอ โกนิง (Leendert de Kooning) และแม่ชื่อ กอร์เนลียา โนเบิล (Cornelia Nobel) พ่อกับแม่ของเขาหย่ากันตอนวิลเลิมอายุได้ 3 ขวบเท่านั้น เขาอาศัยอยู่กับแม่ ชีวิตในวัยเด็กต้องอยู่ด้วยความยากจนและลำบาก เมื่ออายุ 12 ปี  เขาต้องออกจากโรงเรียนและหาเลี้ยงชีพด้วยการทำงานเป็นช่างศิลป์ทั่วไปในเวลากลางวัน ส่วนในเวลากลางคืน เขาได้เข้ารับการศึกษาที่สถาบันศิลปะแห่งเมืองรอตเทอร์ดามทำให้เขาได้พบกับอาจารย์คนนึงซึ่งแนะนำเขาให้ได้รู้จักกับกลุ่มเดอสไตล์ (De Stijl) ลักษณะผลงานจากกลุ่มนี้ได้ส่งอิทธิพลต่อความคิดของเขาเป็นอย่างมากโดยเน้นความบริสุทธิ์ของสีและรูปแบบ
ประวัติ > จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

ค.ศ. 1926 (อายุ 22 ปี) เดอ โกนิงได้เดินทางลี้ภัยสู่สหรัฐอเมริกา เขาได้ย้ายเมืองไปมาอยู่หลายที่จนในที่สุดได้ย้ายมาลงหลักปักฐานที่นิวยอร์กโดยยึดอาชีพเดิม ๆ ของเขาในการหาเลี้ยงชีพคือ ทาสีบ้าน ออกแบบหน้าต่าง ออกแบบผลิตภัณฑ์แฟชั่นต่าง ๆ ซึ่งล้วนแต่เป็นศิลปะทางการค้าทั้งสิ้น ช่วงนั้นเขายังไม่สามารถทำงานศิลปะที่เขารักได้สักที จนกระทั่งเมื่อเขาได้กลุ่มพบกลุ่มศิลปินในนิวยอร์ก เขารู้สึกว่ากลุ่มศิลปินดังกล่าวมีคุณค่าเกินกว่าที่เขาจะออกจากที่นี้ได้แม้ว่ามีงานที่ดีเสนอให้เขาในฟิลาเดเฟีย ซึ่งท้ายที่สุดแล้วเขาอยากจะอยู่อย่างยากไร้ในนิวยอร์ก ดีกว่าไปร่ำรวยในฟิลาเดเฟีย
หลังจากนั้นได้พบกับจอห์น เกรอัม, สจวร์ต เดวิส และอาร์ชีล กอร์กี ซึ่งได้ทำงานร่วมกันให้กับสภาเมืองเพื่อวาดจิตรกรรมฝาผนังสาธารณะระหว่างปี ค.ศ. 1935-1939 กอร์กีเป็นผู้ที่ให้อิทธิพลต่อ เดอ โกนิงมากที่สุด (กอร์กีเคยทำงานรวมกับปาโบล ปีกัสโซในลัทธิบาศกนิยม และชูอัน มีโรในลัทธิเหนือจริง) อีกทั้งเดอ โกนิงประทับใจนิทรรศการที่เขาเห็นที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ (MoMA) ในปี ค.ศ. 1936 "คิวบิสม์และแอ็บสแตรกต์" และ "แฟนแทสติกอาร์ต, ดาดา และเซอร์เรียลลิสม์" รวมถึงผลงานของปีกัสโซที่นำมาแสดงพิพิธภัณฑ์ในปี ค.ศ. 1939 เขาได้รับอิทธิพลศิลปะนี้อย่างมาก
ต่อมาเขาได้ใช้สตูดิโอร่วมกับกอร์กี ภาพแรกของเขาได้รับอิทธิพลจากแบบอย่างเหนือจริงจากกอร์กีกับแรงบันดาลในแบบอย่างปีกัสโซ อย่างไรก็ตาม เดอ โกนิงได้แรงบันดาลใจจากสาขา Gestural ของสกุลศิลปะนิวยอร์กเช่นเดียวกับแจ็กสัน พอลล็อก และฟรานซ์ ไคลน์ เขาได้ติดต่อกับพอลล็อกและไคลน์ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้เดอ โกนิงทำผลงานสีขาว-ดำที่เป็นนามธรรมในปี ค.ศ. 1946 เขากลับไปยังทำงานลักษณะนั้นอีกในปี ค.ศ. 1959
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

ค.ศ. 1938 วิลเลิมได้พบกับอิเลน มารี ไฟรด์ (Elaine Marie Fried) และได้แต่งงานกันในที่สุดใน ค.ศ. 1943 ภายหลังรู้จักกันดีในชื่อ อิเลน เดอ โกนิง ทั้งสองได้กลายมาเป็นศิลปินในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม ชีวิตคู่ของทั้งสองเต็มไปด้วยมรสุม ทั้งสองต่างมีชู้และแยกย้ายกันไปในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 เดอ โกนิงมีลูกกับผู้หญิงคนอื่น ในขณะที่มีความสัมพันธ์อยู่กับรูท คลิกแมน อดีตคนรักของแจ็กสัน พอลล็อก อย่างไรก็ดีกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 ทั้งอิเลนและเดอ โกนิงก็ได้กลับมาอยู่ด้วยกันจนอิเลนได้เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1989
ประวัติ > จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ

ปี ค.ศ. 1950 เขาได้ทำผลงาน การขุด ออกมาและได้รับการจัดแสดงที่ศาลาแสดงภาพอเมริกัน (American Pavilion) ในงานนิทรรศการเวนิสบีเอนนาเล นับเป็นการจัดแสดงต่างประเทศของเดอ โกนิงเป็นครั้งแรกและเป็นครั้งสำคัญของเขา ในปีถัดมา เดอ โกนิงได้รับรางวัล Purchase Price จากสถาบันศิลปะชิคาโก เพียงแต่เส้นทางศิลปินของเขาจะเป็นที่ยอมรับในสถาบันศิลปะและนั่นหากยังเป็นจุดเปลี่ยนในการพัฒนาศิลปะของเดอ โกนิงอีกด้วย เพราะหลังจากนั้นศิลปะได้สร้างผลงานชุด ผู้หญิง ออกมา
ช่วงปี ค.ศ. 1950-1953 เดอ โกนิงได้วาดจิตรกรรมชุด ผู้หญิง จิตรกรรมชุดนี้ทำให้เขามีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก โดยเป็นภาพที่แสดงภาวะของความจริงและนามธรรมเข้าด้วยกัน ผลงานชุดนี้ไม่ได้เป็นนามธรรมโดยแท้ เพราะยังพอเห็นเป็นรูปร่างว่าเป็นรูปอะไร หรือเรียกได้ว่า ภาพกึ่งนามธรรม (semi-abstract) แต่ลีลาการใช่พู่กันของเดอ โกนิงได้แสดงออกถึงกลุ่มลัทธิสำแดงพลังอารมณ์อย่างเต็มที่ ในปี ค.ศ. 1951 เดอ โกนิงได้ประกาศจุดยืนของเขาอย่างชัดเจนว่า "จิตรกรรมคือ การระบายสี เป็นวิถีทางของชีวิต เป็นรูปแบบหนึ่ง" และเขาก็ได้วาดรูปในลักษณะนี้เรื่อยมาในปี ค.ศ. 1955-1966 เขาได้สนใจวาดภาพภูมิประเทศทั้งในเมืองที่เจริญและธรรมชาติในลักษณะนามธรรมอีกด้วย จนถึงขั้นย้ายไปอยู่ที่อีสต์แฮมป์ตันชั่วคราวและมีสตูดิโอขนาดใหญ่
ประวัติ > บั้นปลายชีวิต

ปี ค.ศ. 1963 เดอ โกนิงได้ย้ายออกจากนิวยอร์ก และเมื่อปี ค.ศ. 1964 เขาได้รับรางวัลอันยิ่งใหญ่ของสหรัฐอเมริกาคือ "เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี" จนในที่สุดไปลงหลักปักฐานที่อยู่บั้นปลายชีวิตที่ลองไอแลนด์ในปี ค.ศ. 1970 เขาได้หันไปทำงานประติมากรรมร่วมกับภาพจิตรกรรมเรื่อยมา จนกระทั่ง เดอ โกนิงได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1997 ขณะที่อายุ 92 ปี
รูปแบบการทำงาน

เดอ โกนิงในวัยเด็กได้ฝึกฝนทักษะทางศิลปะตั้งแต่ตอนเรียนที่สถาบันศิลปะรอตเทอร์ดามและย้ายมานิวยอร์ก ตอนอายุแค่ 22 ปี หลังจากนั้นเป็นต้นมา เขาก็อุทิศตัวทำงานเพื่อศิลปะในเมืองนี้เรื่อยมา แม้เดอ โกนิงจะได้รับอิทธิพลจากลัทธิบาศกนิยมอย่างชัดเจน แต่เขากลับให้สัมภาษณ์ว่า "ผมเป็นจิตรกรที่สรรหาแรงบันดาลใจจากแหล่งต่าง ๆ อย่างหลากหลาย เวลาเปิดหนังสือศิลปะ ผมอาจแจอภาพเลียนแบบของใครบางคนแล้วเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาก็ได้" เดอ โกนิงเห็นถึงความสำคัญของการสร้างงานศิลปะว่าเป็นการแสดงออกอย่างเสรี การวาดของเขาแต่ละครั้งจะใช้ฝีแปรงปาดอย่างรวดเร็วด้วยการเหวี่ยงแขนอย่างรุนแรง การสลัดพู่กันอย่างอิสระ และการใช้สีสันสดใส ซึ่งถือเป็นลักษณะที่โดดเด่นของเดอ โกนิง เขาเคยกล่าวว่า ในธรรมชาติจริงมีแต่ความไร้ระเบียบ เป็นหน้าที่ของศิลปินที่ต้องจัดระเบียบของธรรมชาติในงานศิลปะ
ผลงานในคตินามธรรมของเดอ โกนิงปรากฏขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1934 ซึ่งเป็นผลงานขณะอาศัยอยู่ร่วมกับกอร์กี ทั้งสองรู้จักกันเป็นอย่างดี ซึ่งในขณะนั้นเดอ โกนิงได้สร้างงาน 2 แบบร่วมกันคือ แนวนามธรรม โดยภาพยังสามารถเข้าใจถึงรูปทรงได้ง่าย ต่อมาได้รับอิทธิผลทางรูปแบบและความคิดของซูทีน (Soutine) จิตรกรสำคัญในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ หลังจากนั้นจึงได้พัฒนารูปแบบสู่ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรมอย่างแท้จริง กล่าวคือ มีความกล้าในการใช้ฝีแปรงที่เด็ดขาด รวดเร็วแสดงออกถึงความเข้มข้นของอารมณ์สีสันสดใสซึ่งถือเป็นลักษณะที่โดนเด่นของเดอ โกนิงที่ส่งผ่านงานในรูปแบบนามธรรมในแบบฉบับของเขาที่มีความเชื่อว่าอารมณ์ที่เขาส่งผ่านมานั้นผู้ชมจะสามารถรู้สึกถึงมันได้ ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือภาพชุด ผู้หญิง
ผลงานชิ้นสำคัญ > ผลงานชุด การขุด

ภาพ การขุด (Excavation; ค.ศ. 1946-1950) ได้รับแรงบันดาลใจจากหลาย ๆ อย่างตามที่เขาเคยได้ให้สัมภาษณ์ ภาพนี้เป็นภาพที่ขนาดใหญ่ที่สุดของศิลปิน ขนาดของภาพบวกกับการใช้สีขาวงาช้างขุ่น ๆ ทำให้รู้สึกเหมือนกำแพงกราฟิกที่เต็มไปด้วยเส้นตัดสีดำแยกชิ้นส่วนของภาพออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ทั้งนี้อาจเพราะช่วงปี ค.ศ. 1930 เดอ โกนิงได้เป็นส่วนหนึ่งของฝาผนังสาธารณะโดยรัฐบาลภายใต้โครงการพัฒนาชาติ
ความหยาบของเส้นทำให้นึกถึงการต่องสู้ที่คึกโครม เรามักได้ยินว่าภาพ การขุด นี้ได้รับอิทธิพลมาจากภาพต่อต้านสงคราวอย่างภาพ เกร์นีกา ของปีกัสโซ อีกทั้งฉากภาพยนตร์ขาวดำที่โด่งดังเรื่อง รีโซอามาโร รวมถึงเดอ โกนิงยังได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ในชีวิตทั่ว ๆ ไป เช่น การขุดเจาะในนิวยอร์ก ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้เขาตั้งชื่อผลงานนี้ด้วย ภาพ การขุด เป็นการแสดงถึงความประทับใจที่มีต่อภาพยุคก่อน ๆ ซึ่งได้มาจากการขุดค้นทางประวัติศาสตร์อันเป็นหลักฐานการล่มสลายของมนุษย์สมัยโบราณ โดยศิลปินมีบทบาทในการขุดภาพนั้นขึ้นมาอีกครั้ง เนื่องจากต้องประสบกับฉากการทำลายล้างที่หดหู่ของสงครามโลกครั้งที่ 2 ศิลปินในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรมจึงหันมาสนในกับศิลปะดั้งเดิมเช่นกัน
ผลงานชิ้นสำคัญ > ผลงานชุด ผู้หญิง

ภาพชุด ผู้หญิง (Women; ค.ศ. 1950-1953) ได้นำไปจัดแสดงในห้องภาพชื่อดังอย่างห้องภาพของซิดนีย์ แจนิส โดยใช้ชื่อนิทรรศการว่า ภาพวาดในหัวข้อผู้หญิง พร้อมทั้งได้รับการสนับสนุนจากนิตยสารอาร์ตนิวส์ ด้วยความโด่งดังนี่เอง พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่จึงซื้อภาพชุด ผู้หญิง นี้ไป แต่ทั้ง ๆ ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก ภาพชุด ผู้หญิง ของเดอ โกนิงกลับถูกผู้ชมและนักวิจารณ์หลายคนกล่าวถึงว่าเป็นเงามืดแห่งสกุลศิลปะนิวยอร์กซึ่งประสบความสำเร็จจากจิตรกรรมแบบนามธรรม แต่ผลงานของเดอ โกนิงกลับเห็นโครงร่างของมนุษย์ชัดเจน สลับกับจังหวะที่เป็นเชิงนามธรรมบ้าง มีลักษณะการวาดแนวตวัดแขนไปมา สลัดพู่กันหรือแปรงอย่างรุนแรงและอิสระ นักวิจารณ์ได้กล่าวถึงผู้หญิงของเดอ โกนิงว่า รูปร่างเหมือนคมสิ่ว ตาถลน ฟันเหยิน ซึ่งได้รับอิทธิพลจากงานศิลปะยุคโบราณซึ่งเป็นนัยยะของผู้หญิงยุคใหม่ที่ไม่ได้มีแค่ปัจจัยความงามเป็นหลัก เช่น ภาพมาริลิน มอนโร (หนึ่งในชุด ผู้หญิง)
ทั้งนี้เป็นเพราะว่า เดอ โกนิงต้องการพยายามหลีกเลี่ยงตัวเองจากการผูกมัดกับขั้วนามธรรมหรือรูปธรรมฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดชัดเจน โดยเขาได้ให้สัมภาษณ์ไว้ว่า "ศิลปินและนักวิจารณ์บางคนโจมตีผมที่วาดภาพชุด ผู้หญิง ออกมา แต่ผมกลับมองว่านั่นเป็นปัญหาของพวกเขา ไม่ใช่ปัญหาของผมสักนิด ทุกวันนี้ศิลปินบางคนอยากจะกลับไปวาดรูปที่สามารถจับต้องได้ แต่คำว่า รูปที่จับต้องได้ กลายเป็นเหมือนคำสาป ถ้าเอาแปรงไปจุ่มสีแล้วเอาไปวาดรูปจมูกใครสักคนหนึ่ง ไม่ว่าจะในแง่ทฤษฎีหรือปฏิบัติคงตลกน่าดู เป็นเรื่องไร้สาระงี่เง่าจะตายไปสำหรับทุกวันนี้ หากเราจะเอาสีมาวาดภาพสักภาพให้เหมือนคน ลองมาคิด ๆ ดูแล้วปัญหามันยังอยู่ ไม่ว่าเราจะวาดหรือไม่วาดก็ตาม ทุกอย่างจะยิ่งแย่ไปกันใหญ่ถ้าไม่มีใครยอดวาดรูปเลย ดังนั้นผมจึงเลือกที่จะวาดรูปตามใจต้องการ"
บรรณานุกรม

กำจร สุนพงษ์ศรี. ศิลปะสมัยใหม่. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554.
จิระพัฒน์ พิตรปรีชา. โลกศิลปะศตวรรษที่ 20. กรุงเทพมหานคร : เมืองโบราณ, 2545.
บาร์บารา เฮสส์. แอ็บสแตรกต์เอกซ์เพรสชั่นนิสม์. แปลโดย อนิมา ทัศจันทร์. เชียงใหม่ : ไฟน์อาร์ท, 2552.
Cateforis, David. Willem de Kooning. New York: Rizzoli International, 1994.
Hess, Thomas B. Willem de Kooning. New York: The Museum of Modern Art, 1968.
Metropolitan Museum of Art (New York, N.Y) and the High Museum of Art, Atlanta. Abstract Expressionism: Works on Paper. New York, 1993.
http://www.willem-de-kooning.com/
http://www.theartstory.org/artist-de-kooning-willem.htm
http://www.moma.org/search?query=de+kooning
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ
ชีวประวัติ
ภาพของวิลเลิม เดอ โกนิง
ภาพของวิลเลิม เดอ โกนิง
วิลเลิม เดอ โกนิง เก็บถาวร 2016-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิลเลิม เดอ โกนิง เก็บถาวร 2021-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิลเลิม เดอ โกนิง
De Kooning: A Retrospective เก็บถาวร 2013-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สโมสรฟุตบอลวาร์ดาร์

สโมสรฟุตบอลวาร์ดาร์สกอเปีย (มาซิโดเนีย: ФК Вардар Скопје) หรือ วาร์ดาร์ เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่กรุงสกอเปีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศมาซิโดเนียเหนือ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1947 และเป็นสมาชิกของมาซิโดเนียนเฟิสต์ลีกนับตั้งแต่ที่เข้าร่วมลีกครั้งแรกใน ค.ศ. 1992
ตอเช ปรอเอสกี อารีนา เป็นสนามเหย้าของสโมสรมาตั้งแต่ ค.ศ. 1947 วาร์ดาร์เป็นสโมสรฟุตบอลที่เป็นที่รู้จักและประสบความสำเร็จมากที่สุดในมาซิโดเนียเหนือ โดยชนะเลิศลีกแห่งชาติ 11 สมัย และฟุตบอลคัพแห่งชาติ 5 นัด
สนามเหย้า > ตอเช ปรอเอสกี อารีนา

บทความหลัก: ตอเช ปรอเอสกี อารีนา
ฟิลิปทูอารีนาซึ่งมีความจุ 33,460 ที่นั่ง เป็นหนึ่งในสิบสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในคาบสมุทรบอลข่าน โดยมีพื้นที่ 105 x 68 ตารางเมตร และมีจอแสดงผลขนาด 18 x 6 ตารางเมตรเหนืออัฒจันทร์ฝั่งตะวันออกและตะวันตก สนามมีที่นั่งสำหรับบุคคลสำคัญ 494 ที่นั่ง และที่นั่งสำหรับสื่อมวลชน 386 ที่นั่งบนอัฒจันทร์ฝั่งเหนือ ชื่อเดิมของสนามตั้งชื่อตามกษัตริย์พีลิปโปสที่ 2 แห่งมาเกโดนีอา
ในวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 รอบคัดเลือกรอบสอง ซึ่งวาร์ดาร์พบกับบาเตบอรีซอฟจากเบลารุส เป็นหนึ่งในนัดที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด โดยมีกลุ่มแฟนผู้คลั่งไคล้ที่เรียกว่า กอมิตี อยู่บนอัฒจันทร์ฝั่งตะวันตก สนามแห่งนี้ยังเคยใช้จัดการแข่งขันยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2017 นับเป็นการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่านัดแรกที่จัดขึ้นในประเทศมาซิโดเนียเหนือ
เกียรติประวัติ > ลีก

มาซิโดเนียนเฟิสต์ลีก
ชนะเลิศ (11): 1992–93, 1993–94, 1994–95, 2001–02, 2002–03, 2011–12, 2012–13, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2019–20
เกียรติประวัติ > ถ้วย

มาซิโดเนียนฟุตบอลคัพ
ชนะเลิศ (5): 1992–93, 1994–95, 1997–98, 1998–99, 2006–07
มาซิโดเนียนฟุตบอลซูเปอร์คัพ
ชนะเลิศ (2): 2013, 2015
ยูโกสลาฟคัพ
ชนะเลิศ (1): 1960–61
มาซิโดเนียนรีพับบลิกคัพ
ชนะเลิศ (12): 1955–56, 1965–66, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1979–80, 1980–81, 1992–93
การแข่งขันระดับทวีปยุโรป

การแข่งขันระดับทวีปยุโรปนัดแรกของสโมสร เกิดขึ้นในยูโรเปียนคัพวินเนอส์คัพ ฤดูกาล 1961–62 นัดที่พ่ายแพ้ต่อดันเฟิร์มไลน์แอธเลติก 0–5 ผู้เล่นที่ลงเล่นในรายการแข่งขันระดับทวีปมากที่สุดคือ มัวเรม เซกีร์ ซึ่งลงเล่นทั้งสิ้น 21 นัด ส่วนผู้ทำประตูสูงสุดคือ วันแดร์ ยิงได้ 13 ประตู ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป เกิดขึ้นในยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 2004 นัดที่เอาชนะเอธนิกอสอัชนา ด้วยผล 5–1 ทั้งสองนัด ทำให้มีผลประตูรวม 10–2
วาร์ดาร์กลายเป็นสโมสรแรกจากมาซิโดเนียที่ผ่านเข้าไปเล่นในรอบแบ่งกลุ่มของรายการแข่งขันระดับทวีปยุโรป หลังจากที่เอาชนะเฟแนร์บาห์แชในยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบเพลย์ออฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2021-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมาซิโดเนียนเฟิสต์ฟุตบอลลีก |
| --- | --- |
ทีมในฤดูกาล 2020–21:  Akademija Pandev  Belasica  Borec  Makedonija GP  Pelister  Rabotnichki  Renova  Shkëndija  Shkupi  Sileks  Struga  วาร์ดาร์ 
ทีมในอดีต:  11 Oktomvri  Balkan  Bashkimi  Bregalnica (D)  Bregalnica (Sh)  Cementarnica 55  Drita  Gorno Lisiche  Gostivari  Karaorman  Kozhuf  Kumanovo  Ljuboten  Madjari Solidarnost  Metalurg  Milano  Mladost (CD)  Napredok  Ohrid  Osogovo  Pobeda (1941)  Pobeda (2010)  Rudar  Sasa  Skopje  Sloga Jugomagnat  Teteks  Tikvesh  Turnovo  Vardarski  Vëllazërimi 
ตอเช ปรอเอสกี อารีนา
อีเปอร์

อีเปอร์ (ดัตช์: Ieper) หรือ อิพร์ (ฝรั่งเศส: Ypres) เป็นเมืองหนึ่งในมณฑลฟลานเดอร์ตะวันตกของประเทศเบลเยียม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อีเปอร์เป็นศูนย์กลางของยุทธการระหว่างกองกำลังฝ่ายจักรวรรดิเยอรมันกับฝ่ายสัมพันธมิตร
อิมอาเร็ต

อิมอาเร็ต
อิมอาเร็ตที่เสิร์ฟกับไอศกรีม
แผงขายอิมอาเร็ตในหมู่บ้านมาร์ซัชล็อก
อิมอาเร็ต (มอลตา: imqaret) เป็นขนมมอลตาดั้งเดิมอย่างหนึ่ง ทำจากแป้งอบหรือทอดสอดไส้อินทผลัมบด ในภาษามอลตา คำว่า imqaret เป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า maqrut ซึ่งแปลว่า "ที่มีรูปทรงเพชร" และสื่อถึงรูปทรงของขนม (แต่ก็มีการทำขนมชนิดนี้เป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าเช่นกัน) ขนมชนิดนี้เป็นที่นิยมมากในประเทศมอลตาโดยพบได้ทั่วไปในตลาดริมทางตลอดจนงานฉลองของหมู่บ้าน บางครั้งก็เสิร์ฟกับไอศกรีม
ในการทำอิมอาเร็ตจะนำเนื้ออินทผลัมไปบดและแต่งกลิ่นรสด้วยผิวส้ม ผิวเลมอน กานพลู และเทียนสัตตบุษย์ จากนั้นตักส่วนผสมที่ได้วางตรงกลางแผ่นแป้งแล้วห่อม้วน เนื่องจากม้วนแป้งมีความยาว จึงต้องตัดออกเป็นชิ้น ๆ ก่อนจะนำไปอบหรือทอดในน้ำมันท่วม
อิมอาเร็ตมีต้นกำเนิดมาจากชาวอาหรับซึ่งนำขนมชนิดนี้เข้ามาเผยแพร่ระหว่างการรุกรานมอลตาระหว่าง ค.ศ. 870 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ขณะเดียวกันในตูนิเซียทางฝั่งแอฟริกาเหนือก็มีขนมที่มีลักษณะคล้ายกับอิมอาเร็ต คือ มักรูฎ ซึ่งยังเป็นที่นิยมในแอลจีเรียและโมร็อกโกในชื่อเรียกอื่น ๆ