stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หวัง ลี่หง

สำหรับนักออกแบบแฟชั่นที่มีชื่ออังกฤษคล้ายกัน ดูที่ อเล็กซานเดอร์ หวัง (นักออกแบบ)
| หวัง ลี่หง |
| --- | --- |
บนพรมแดงงานเอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Alexander Lee Hom Wang
เกิด: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2519
ที่เกิด: รอเชสเตอร์, นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: C-pop, อาร์แอนด์บี, ฮิปฮอป
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง, นักแสดง, โปรดิวเซอร์เพลง
ช่วงปี: ค.ศ. 1995 - ปัจจุบัน (ร้องเพลง)   ค.ศ. 1999 - ปัจจุบัน (การแสดง)
ค่ายเพลง: Sony BMG

เว็บไซต์: sonybmg.com.tw
หวัง ลี่หง' (จีน: 王力宏, พินอิน: Wáng Lìhóng, อังกฤษ: Alexander Lee-Hom Wang) เกิด 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 ที่รอเชสเตอร์ในนิวยอร์ก สัญชาติอเมริกัน เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงที่ประสบความสำเร็จทั้งในไต้หวัน จีน ฮ่องกง และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ครอบครัว

พ่อเป็นหมอ ส่วนแม่ของเขานอกจากจะเป็นบรรณารักษ์แล้ว ก็ยังเป็นนักร้องอุปรากรสมัครเล่นอีกด้วย เขามีพี่ชายที่แก่กว่า 3 ปี ชื่อ ลีโอ เรียนจบแพทย์จากมหาวิทยาลัยเยล ปัจจุบันเป็นหมออยู่ในชิคาโก และน้องชายชื่อ หวาง ลี่ ข่าย อ่อนกว่าเขา 9 ปี
การศึกษา

โรงเรียนพิทส์ฟอร์ด ซัทเธอร์แลนด์ มิดเดิ้ล สกูล (1990)
จบปริญญาตรีเกียรตินิยมจากวิลเลียมส์คอลเลจเมื่อปี 1998 เอกสาขาดนตรี โทสาขาเอเซียศึกษา
ปริญญาโทจากวิทยาลัยดนตรี เบิร์กลีย์ย์
ได้รับปริญญาเอกกิตติมศักดิ์จากวิลเลียมส์คอลเลจปี 2016
ประวัติ

หวัง ลี่หง หนุ่มเชื้อสายไต้หวันที่เกิดในสหรัฐอเมริกา เป็นลูกคนกลางในครอบครัว สนใจเรื่องดนตรี ทั้งที่ผลการเรียนเขาอยู่ในระดับดี เขาได้เรียนไวโอลินตั้งแต่อายุ 6 ขวบ ที่โรงเรียนดนตรีหรูระดับอีสต์แมนสกูลในรอชิสเตอร์ พอ 8 ขวบเขาได้เรียนเปียโน แต่ตอนนั้นเขารู้สึกว่าชอบไวโอลินมากกว่า แต่ปัจจุบันเขาค้นพบเทคนิคการเล่น ก็หลงเสน่ห์เปียโนอย่างจัง จนยกให้วิชาแจ๊สเปียโนเป็นวิชาโปรด
ตอนอนุบาลได้เข้ารับการศึกษาที่อนุบาลเจฟเฟอร์สัน
พออายุ 13 ขวบ หวัง ลี่หง ก็เป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของวงรอชิสเตอร์ ฟิลฮาร์มอนิกายูทออร์เคสตราในฐานะนักเล่นไวโอลิน และรับเล่นละครดนตรีของโรงเรียนเป็นครั้งแรกเรื่อง Once Upon A Mattress 15 ขวบเริ่มแต่งเนื้อร้องกับทำนองเพลง พอถึงวันเกิด เพื่อน ๆ เขาก็จะแต่งเพลงให้เป็นของขวัญวันเกิด เวลามีแขกมาบ้านก็แสดงไวโอลินให้ฟัง
ปี 1994 หลังจากผ่านการทดสอบไวโอลินจากอีสต์แมนมิวสิกสกูล หวัง ลี่หงก็มีสิทธิเข้าเรียนดนตรีต่อที่วิลเลียมส์คอลเลจในรัฐแมสซาชูเซตส์ ที่บ้านเขา (ยกเว้นแม่) ต่างไม่เห็นด้วยกับการที่เขาจะยึดดนตรีเป็นอาชีพ ต่างลงความเห็นว่าดนตรีเหมาะเป็นงานอดิเรกเท่านั้น แต่เมื่อเห็นความตั้งใจของเขา ทุกคนก็ยอมรับและเข้าใจในที่สุด
ระหว่างเรียนที่วิลเลียมส์คอลเลจ หวัง ลี่หงเข้าร่วมกิจกรรมมากมาย นอกจากนี้ยังเป็นผู้ก่อตั้งชมรมดนตรีวิลเลียมส์แกรสส์รูตส์มิวสิก ในขณะเดียวกันก็ลงเรียนภาษาจีนกลางไปด้วย
ผลงานอัลบัม

ธ.ค. 1995 Love Rival Beethoven เด็คคา
ส.ค. 1996  If You Heard My Song  เด็คคา
ธ.ค. 1996  Thinking Of You  เด็คคา
ก.ค. 1997  Whitepaper  เด็คคา
ส.ค. 1998  Revolution  โซนี่ มิวสิก
มิ.ย. 1999  Impossible To Miss You  โซนี่ มิวสิก
มิ.ย. 2000  Forever First Day  โซนี่ มิวสิก
ก.ย. 2001  The One And Only  โซนี่ มิวสิก
ต.ค. 2002  Evolution  โซนี่ มิวสิก
ก.ย. 2003  The only one  โซนี่ มิวสิก
ธ.ค. 2003  Unbelievable  โซนี่ มิวสิก
มิ.ย.. 2004  HERE MY VOICE โซนี่ มิวสิก ญี่ปุ่น
ธ.ค. 2004  Shangri-La โซนี่ บีเอ็มจี มิวสิก
ธ.ค. 2005  Heroes Of Earth โซนี่ บีเอ็มจี มิวสิก
ก.ค. 2007  Change Me โซนี่ บีเอ็มจี มิวสิก
23ม.ค. 2015  Your Love โซนี่ บีเอ็มจี มิวสิก
ผลงานภาพยนตร์

The Iron Giant (1999)
China Strike Force (2000)
From Ashes To Ashes
ภาพยนตร์สั้นรณรงค์การสูบบุหรี่กำกับโดย เลสลี่ จาง นำแสดงโดย หวัง ลี่หง, ม่อเหวินเว่ย และ เหม่ยเยี่ยนฟาง (2001)
The Avenging Fist (2001)
Moon Child (2003)
Starlit High Noon (2005)
Blackhat (2015)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของหวัง ลี่หง เก็บถาวร 2007-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาจีน)
Leehom Thailand Fanclub เก็บถาวร 2019-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาไทย+อังกฤษ)
หวัง ลี่หงรับรางวัลเอ็มทีวีเอเชียอะวอดส์ 2006 สาขา Favorite Artist Taiwan
คีร์คูก

| คีร์คูก |
| --- | --- |
เมือง
เนินปราสาทคีร์คูก
คีร์คูกที่ตั้งในประเทศอิรัก
พิกัด: 35°28′0″N 44°19′0″E﻿ / ﻿35.46667°N 44.31667°E﻿ / 35.46667; 44.31667
ประเทศ:  อิรัก
เขตผู้ว่าการ: คีร์คูก
อำเภอ: คีร์คูก
ความสูง: 350 เมตร (1,150 ฟุต)
ประชากร (ประมาณ ค.ศ. 2009/2020)
 • เมือง: 850,787 คน
 • เขตเมือง: 1,013,000 คน
เขตเวลา: GMT +3
คีร์คูก (อาหรับ: كركوك, อักษรโรมัน: Karkūk กัรกูก, ตุรกี: Kerkük, เคิร์ด: Kerkûk ,کەرکووک, ซีรีแอก: ܟܪܟܘܟ, Kerkouk อังกฤษ: Kirkuk) เป็นเมืองในประเทศอิรัก ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการคีร์คูก อยู่ห่างจากแบกแดดไปทางเหนือ 238 กิโลเมตร (148 ไมล์) คีร์คูกตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีประชากรมีความหลากหลายมากมายและพูดได้หลายภาษามาหลายศตวรรษ ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการเปลี่ยนแปลงประชากรอย่างมากในระหว่างการกลายเป็นเมืองคีร์คูก ชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมน ชาวเคิร์ด ชาวอาหรับ และชาวอัสซีเรียได้อ้างสิทธิในบริเวณนี้ โดยมีหลักฐานและความทรงจำมาสนับสนุนข้ออ้างของตน
ถึงแม้ว่าตัวเมืองเดิมเคยเป็นของชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมน ชาวเคิร์ดได้อ้างเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของตน นอกจากนี้ ตามรัฐธรรมนูญภูมิภาคเคิร์ด ถูกวางแผนเป็นเมืองหลวงด้วย ใน ค.ศ. 2010 กระทรวงวัฒนธรรมอิรักตั้งเมืองนี้เป็น "เมืองหลวงของวัฒนธรรมอิรัก" ตัวเมืองพบการเปลี่ยนแปลงของประชากรในการรณรงศ์การแผลงเป็นอาหรับของบาอัษในอิรักเหนือหลังการบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546 และต่อมาในช่วงสงครามกลางเมืองอิรัก (พ.ศ. 2557–2560) ตัวเมืองเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนพิพาทในอิรักเหนือ
ภูมิประเทศ > ภูมิอากาศ

คีร์คูกประสบกับภูมิอากาศแบบร้อนกึ่งแห้งแล้ง (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: BSh) ด้วยฤดูร้อนที่ร้อนและแห้งกับฤดูหนาวอ่อน พร้อมระดับฝนปานกลาง ไม่ค่อยมีหิมะตก แต่เกิดหิมะตกในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 และตั้งแต่วันที่ 10 ถึง 11 มกราคม ค.ศ. 2008
| ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคึร์คูก (1976–2008)> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 13.8 (56.8) | 15.7 (60.3) | 20.1 (68.2) | 26.3 (79.3) | 33.7 (92.7) | 39.8 (103.6) | 43.2 (109.8) | 42.8 (109) | 38.7 (101.7) | 31.4 (88.5) | 22.6 (72.7) | 15.8 (60.4) | 28.66 (83.59) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 9.1 (48.4) | 10.7 (51.3) | 14.6 (58.3) | 20.1 (68.2) | 26.7 (80.1) | 32.2 (90) | 35.4 (95.7) | 35.0 (95) | 31.0 (87.8) | 24.8 (76.6) | 16.9 (62.4) | 11.1 (52) | 22.3 (72.14) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 4.4 (39.9) | 5.7 (42.3) | 9.0 (48.2) | 13.8 (56.8) | 19.6 (67.3) | 24.5 (76.1) | 27.5 (81.5) | 27.1 (80.8) | 23.2 (73.8) | 18.1 (64.6) | 11.2 (52.2) | 6.3 (43.3) | 15.87 (60.56) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 68.3 (2.689) | 66.7 (2.626) | 57.3 (2.256) | 44.1 (1.736) | 13.4 (0.528) | 0.1 (0.004) | 0.2 (0.008) | 0.0 (0) | 0.7 (0.028) | 12.4 (0.488) | 39.1 (1.539) | 59.0 (2.323) | 361.3 (14.224) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 11 | 11 | 11 | 9 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 7 | 10 | 69 |
แหล่งที่มา: WMO
อ่านเพิ่ม

Edward Balfour, บ.ก. (1871). "Kirkook". Cyclopaedia of India and of Eastern and Southern Asia (2nd ed.). Madras.
Charles Wilson, บ.ก. (1895), "Kirkuk", Handbook for Travellers in Asia Minor, Transcaucasia, Persia, etc., London: John Murray, OCLC 8979039
"Kerkuk", Encyclopædia Britannica (11th ed.), New York: Encyclopædia Britannica Co., 1910, OCLC 14782424
"Kerkuk", Palestine and Syria (5th ed.), Leipzig: Karl Baedeker, 1912
Michael R.T. Dumper; Bruce E. Stanley, บ.ก. (2008), "Kirkuk", Cities of the Middle East and North Africa, Santa Barbara, USA: ABC-CLIO, ISBN 978-1576079195
แหล่งข้อมูลอื่น

Iraq Image – Kirkuk Satellite Observation เก็บถาวร 2019-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Human Rights Watch Report: Kurdish Autonomy and Arabization, 1993
Human Rights Developments in Government-controlled Iraq, 2001
IRAQ: PEOPLE COME FIRST, 2003
International Humanitarian Law Issues In A Potential War In Iraq, 2003
Amnesty International Report: Decades of human rights abuse in Iraq, 2003
Reversing Arabization of Kirkuk, 2004
Iraq: In Kurdistan, Land Disputes Fuel Unrest, 2004
German-kurdish homepage for politics and culture
Insurgents stir up strife in Kirkuk
Kurds flee Iraqi town, 15 March 2003; named Kurds' preferred capital
Key Targets in Iraq, Anthony H. Cordesman, CSIS, February 1998; information about the oil resources and facilities
Brief Summary of Kirkuk History เก็บถาวร 2005-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kirkuk in Old Ages
เที่ยวบินระหว่างเวสตรีย์กับแพปาเวสตรีย์

| --- | --- |

ผู้ให้บริการ: โลแกนแอร์
ระยะทาง: 2.7 กิโลเมตร (1.7 ไมล์)
อากาศยาน
อากาศยาน: บริตเทน-นอร์มัน บีเอ็น-2 ไอแลนเดอร์
รายละเอียดเที่ยวบิน
สถานที่ขึ้นบิน: ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์ ท่าอากาศยานเวสตรีย์
สถานที่ลงจอด: ท่าอากาศยานเวสตรีย์   ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์
เที่ยวบินระหว่างเวสตรีย์กับแพปาเวสตรีย์ เป็นเที่ยวบินพาณิชย์ตามกำหนดการที่สั้นที่สุดในโลก แม้ตามกำหนดการจะกำหนดเวลาบินอยู่ที่หนึ่งนาทีสามสิบวินาที แต่ปกติแล้วจะมีเวลาบินประมาณหนึ่งนาที โดยสถิติเวลาบินที่สั้นที่สุดในเส้นทางนี้คือ 53 วินาที เที่ยวบินนี้ดำเนินการโดยโลแกนแอร์ สายการบินระดับภูมิภาคที่ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางต่างๆ ในประเทศสกอตแลนด์
ภูมิหลัง

เส้นทางบินระหว่างเวสตรีย์กับแพปาเวสตรีย์ในหมู่เกาะออร์กนีย์เป็นหนึ่งในข้อปฏิบัติตามข้อบังคับการบริการสาธารณะ โดยเส้นทางนี้ถือเป็นส่วนที่สั้นที่สุดของเส้นทางบินวงแหวนเชื่อมสามสนามบิน ซึ่งคือท่าอากาศยานเวสตรีย์ ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์ และท่าอากาศยานเคิร์กวอลล์ ท่าอากาศยานหลักของออร์กนีย์
รัฐบาลออร์กนีย์จะใช้การประกวดราคาในการจัดหาผู้ดำเนินการเส้นทางดังกล่าว รวมถึงเส้นทางอื่นๆ อีกหลายเส้นทางทั่วทั้งเกาะ เที่ยวบินนี้เริ่มขึ้นในปี 1967 ซึ่งก็ได้สร้างสถิติเที่ยวบินตามกำหนดการที่สั้นที่สุดในโลกตั้งแต่การดำเนินการช่วงแรก และในปัจจุบันยังคงให้บริการโดยโลแกนแอร์อย่างต่อเนื่อง[ต้องการอ้างอิง] ในปี 2013 โลแกนแอร์ได้รับการต่อสัญญาอีกครั้งหลังการเสนอราคาจากผู้ให้บริการรายอื่นสองราย
เที่ยวบิน

เที่ยวบินระหว่างเวสตรีย์กับแพปาเวสตรีย์มีให้บริการทุกวันทั้งขาไปและกลับ ยกเว้นวันเสาร์ซึ่งมีเฉพาะเที่ยวบินจากเวสตรีย์สู่แพปาเวสตรีย์กับวันอาทิตย์ซึ่งมีเฉพาะเที่ยวบินจากแพปาเวสตรีย์สู่เวสตรีย์เท่านั้น
เที่ยวบินนี้มีระยะทางบินทั้งหมด 1.7 ไมล์ (2.7 กิโลเมตร) ซึ่งยาวเท่ากับทางวิ่งของท่าอากาศยานเอดินบะระ เที่ยวบินนี้มักจะเดินทางต่อไปยังท่าอากาศยานเคิร์กวอลล์ (ระยะทาง 27 ไมล์ (43 กิโลเมตร) บินเป็นรูปสามเหลี่ยม
นักบินสจวร์ต ลิงก์เลเตอร์ ทำการบินเที่ยวบินนี้มากกว่า 12,000 ครั้ง ซึ่งมากกว่านักบินคนอื่นๆ โดยก่อนที่จะเกษียณอายุในปี 2013 ลิงก์เลเตอร์สร้างสถิติการบินระหว่างเกาะที่เร็วที่สุดด้วยเวลา 53 วินาที
เครื่องบินของโลแกนแอร์ที่ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์
ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ

ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ (IATA: PNH, ICAO: VDPP) (เขมร: អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិភ្នំពេញ; อากาสยานฐานอนฺตรชาติภนุมฺเพญ, อังกฤษ: Phnom Penh International Airport) เป็นท่าอากาศยานหลักของกัมพูชา ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางกรุงพนมเปญไปทางตะวันตก 7 กิโลเมตร มีชื่อเดิมว่า "ท่าอากาศยานนานาชาติโปเชนตง" (เขมร: អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិពោធិ៏ចិនតុង; อากาสยานฐานอนฺตรชาติโพธิ์จินตุง, อังกฤษ: Pochentong International Airport) เคยเป็นท่าอากาศยานขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศกัมพูชา จนกระทั่งการเปิดให้บริการของท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ–อังกอร์
สายการบินและจุดหมายปลายทาง

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง |
| --- | --- |
แอร์เอเชีย: กัวลาลัมเปอร์
เอเชียน่าแอร์ไลน์: โซล-อินช็อน
บางกอกแอร์เวย์: กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ
แคมโบเดียอังกอร์แอร์: นครโฮจิมินห์ เสียมราฐ
แคมโบเดียแอร์เวย์: กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ มาเก๊า
ไชนาแอร์ไลน์: ไทเป-เถาหยวน
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์: คุนหมิง หนานหนิง
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์: ปักกิ่ง-แคปิตอล กว่างโจว
คาเธ่ย์ ดรากอน: ฮ่องกง
เอมิเรตส์: ย่างกุ้ง
อีวาแอร์: ไทเป-เถาหยวน
เจ็ทสตาร์เอเชียแอร์เวย์: สิงคโปร์
โคเรียนแอร์: โซล-อินชอน
มาเลเซียแอร์ไลน์: กัวลาลัมเปอร์
เซี่ยงไฮ้แอร์ไลน์: เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง
ซิลค์แอร์: สิงคโปร์
ไทยแอร์เอเชีย: กรุงเทพฯ-ดอนเมือง
การบินไทย: กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ
โตนเลสาบแอร์ไลน์: เสียมราฐ หลวงพระบาง
ไทร-เอ็มจีอินทราเอเชียแอร์ไลน์: กรุงเทพฯ นครโฮจิมินห์ สิงคโปร์
เวียดนามแอร์ไลน์: นครโฮจิมินห์ เวียงจันทน์
แอร์เอเชียแคมโบเดีย: เสียมราฐ กัวลาลัมเปอร์ อนาคต กรุงเทพฯ-ดอนเมือง อนาคต
สถิติ

| ปี | จำนวนผู้โดยสาร | Total Aircraft Movements |
| --- | --- | --- |
| 2541 | 595,432 | 6,244 |
| 2542 | 738,115 | 7,239 |
| 2543 | 860,614 | 8,625 |
| 2544 | 917,367 | 17,364 |
| 2545 | 948,614 | 18,082 |
| 2546 | 867,190 | 16,346 |
| 2547 | 1,022,203 | 17,543 |
| 2548 | 1,081,745 | 17,033 |
| 2549 | 1,322,267 | 19,282 |
International terminal profile

Total capacity: 2 million pax
Surface: 16,000 m²
Waiting lounges: 1300 m²
VIP Lounge: 250 m²
พื้นที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม: 350 m²
Duty Free: 700 m²
Seat capacity: 360
จำนวนเคาน์เตอร์เช็คอิน: 22
Visa, Immigration and Customs counters: 30
Number of gates: 4 with aerobridges, 2 with bus access
Baggage conveyors: 2 (International)
Car parking: 380
ลานบิน

ความยาว: 3000 m
ความกว้าง: 45 m.
Orientation: 46 º - 226º (QFU 05 - 23)
Pavement structure: bituminous overlay on a concrete base
Perpendicular taxiways (30 m. wide plus shoulders 5 m. wide each): 2
Peak hour capacity: 10 movements (taxiways)
Number of stands: 13 (4 contacts)
พื้นที่คอนกรีต...... : 46,150  m²., 6 stands
พื้นที่ยางมะตอย.........: 18,000  m².,  5 stands
พื้นที่ทั้งหมด.............: 64,150  m²
Navigation aids and visual aids:
VOR/DME
ILS
Meteo
ดูเพิ่ม

ท่าอากาศยานนานาชาติเตโชตาเขมา
จีอีเอ (รถจักร)

รถจักร GEA หมายเลข 4557 จอดอยู่ข้างโรงซ่อมดีเซลรางกรุงเทพ โดยมีรถดีเซลราง ASR  หมายเลข 2505 จอดอยู่ข้างๆ
เจเนอรัล อิเล็กทริก ซีเอ็ม22-7ไอ (General Electric CM22-7i) หรือ จีอีเอ (GEA) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าของการรถไฟแห่งประเทศไทย ที่สั่งนำเข้ามาเพื่อใช้ในการทำขบวนรถโดยสารและขบวนรถสินค้า สั่งซื้อจากบริษัท General Electric Transportation รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2538 จำนวนทั้งสิ้น 38 คัน
รถจักร GEA หมายเลข 4534 จอดอยู่หน้าโรงรถจักรบางซื่อ
หลังจากได้นำเข้ารถจักร เอชไอดี จำนวน 22 คันเข้ามา ภายหลังก็ได้มีการนำเข้ารถจักร GEA เข้ามาเพื่อใช้งานในการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งรถจักรนี้มีบทบาทอย่างมากในการทำขบวนรถไฟโดยสาร และยังสามารถพบเห็นได้ทั่วไปตามขบวนรถด่วนพิเศษ ขบวนรถด่วน ขบวนรถเร็ว ขบวนรถธรรมดา ขบวนรถชานเมือง ขบวนรถท้องถิ่น และขบวนรถสินค้า โดยประเภทขบวนรถทั้งหมดที่ว่ามาขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความจำเป็นในการพร้อมใช้งานเพื่อทำขบวนนั้นๆ ไม่สามารถระบุได้อย่างแน่ชัด
รถจักร GEA หมายเลข 4549 จอดอยู่อุบลราขธานี ทำ ข.542 บ้านป๊อกแป๊ก - อุบลราชธานี
รถจักร GEA คือรถจักรที่มีเครื่องยนต์ 2 เครื่อง ใช้เป็น Cummins KTA50-L 4 จังหวะ V16 เครื่องยนต์ดีเซล ให้กำลังรวมอยู่ที่ 2,500 แรงม้า สามารถรับน้ำมันได้ 4,540 ลิตร ความเร็วสูงสุดที่สามารถวิ่งได้คือ 100 กม./ชม. ซึ่งมีความคล้ายกับรถจักร เอชไอดี ในปัจจุบันต่างกันแค่รหัสของเครื่องยนต์ แคร่ของรถจักรนี้มีมอเตอร์ลากจูงหรือที่เรียกว่า Traction motor แบบ DC ติดตั้งอยู่ 1 ตัวต่อเพลา ดังนั้นมีทั้งหมด 6 ตัว ในการช่วยขับเคลื่อนรถจักรเพื่อลากจูงรถโดยสาร และรถสินค้าหนักๆได้สบาย ด้วยแรงดึงเริ่มต้นที่ 265 kN และแรงดึงต่อเนื่องที่ 174 kN ที่ความเร็ว 32.1 กม./ชม. และเนื่องด้วยรถจักรมีระบบระบายความร้อนแบบเก่า เมื่อเวลาทำขบวนรถหนักขึ้นทางภูเขาเครื่องยนต์อาจร้อนได้ง่าย เมื่อเทียบกับรถจักรใหม่ CSR และ QSY ที่การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ใช้งานอยู่
รถจักรที่ตัดบัญชี

| หมายเลข | ลักษณะอุบัติเหตุ | ขบวนที่ทำ | วันที่ | สถานที่ | ความเสียหาย | สถานะปัจจุบัน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| †4526 | ชนกับรถบรรทุก | ขบวนรถด่วนพิเศษระหว่างประเทศที่ 36 (บัตเตอร์เวอร์ธ–กรุงเทพ (หัวลําโพง)) | 22 มีนาคม พ.ศ. 2549 | สถานีรถไฟบ้านคูบัว จังหวัดราชบุรี | เสียหายทั้งหมด | ตัดบัญชี |  |
| †4544 | ตกราง | ขบวนรถด่วนที่ 84 (ตรัง–กรุงเทพ) | 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 | สถานีรถไฟเขาเต่า จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ | เสียหายทั้งหมด | ตัดบัญชี |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

การรถไฟแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2007-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รถไฟไทยแกลลอรี่
อลิชา หิรัญพฤกษ์

| อลิชา หิรัญพฤกษ์ |
| --- | --- |
เกิด: 1 มีนาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี) อลิชา ไล่สัตรูไกล  สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: ภูริ หิรัญพฤกษ์ (2555–ปัจจุบัน)
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2538 - ปัจจุบัน
สังกัด: อาร์เอส โปรโมชั่น (2538-2547)  เอ็กแซ็กท์ (2547 - 2558)  นักแสดงอิสระ (2559-ปัจจุบัน)
อลิชา หิรัญพฤกษ์ หรือชื่อเกิดว่า อลิชา ไล่สัตรูไกล และชื่อเล่นว่า แอน เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2522  เป็นนักแสดงหญิงชาวไทยโดยเป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน
ประวัติ

อลิชา เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน บิดาป็นชาวไทยเชื้อสายจีน ชื่อ วิชิตพล ไล่ศัตรูไกล มารดาเป็นชาวอเมริกัน ชื่อ เมลานี ไล่ศัตรูไกล   พ่อแม่ของเธอแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเด็ก โดยเธออยู่กับคุณพ่อของเธอที่ประเทศไทย มีพี่น้อง 3 คน และเธอเป็นคนโต สำเร็จการศึกษาระดับอนุบาลจากประเทศสหรัฐอเมริกา, ระดับประถมศึกษาปีที่ 3 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนเบญจมินทร์, ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 ถึงปีที่ 6 ที่โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชาและระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ เคยได้รับเลือกเป็นทูตวัฒนธรรมตัวแทนไทยเพื่อไปเผยแพร่วัฒนธรรมไทยที่ประเทศนิวซีแลนด์ เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยงานถ่ายแบบ, โฆษณา และเข้ามาเล่นละครเป็นนางเอกเรื่องแรกของอาร์เอสพอหมดสัญญาก็ย้ายมาเล่นละครของเอ็กแซ็กท์ ตั้งแต่ปี 2547 จนหมดสัญญาเช่นกัน
ชีวิตส่วนตัว

อลิชาสมรสกับ ภูริ หิรัญพฤกษ์ และเข้ารับพระราชทานน้ำสังข์จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่พระราชวังสวนจิตรลดา เมื่อช่วงบ่ายของวันที่ 26 ต.ค. 2555
ปัจจุบัน แอน อลิชา และ ภูริ มีบุตรสาวด้วยกัน 2 คนคือ
1.ริชา หิรัญพฤกษ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
2.ลิษา หิรัญพฤกษ์ เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2563
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2539 | สันติบาล  |  | ช่อง 5 |
| 2542 | ขนมปังกับน้ำพริก | น้ำพริก | ช่อง 3 |
| 2542 | เลือดทรนง  | ต้อย | ช่อง 3 |
| 2542 | เจนนี่ นางสาวจำเป็นฮ่ะ | ปิ่น | ช่อง 3 |
| 2542 | รักใสใส หัวใจเดียวกัน | พาฝัน | ช่อง 3 |
| 2543 | ผมมากับพระ  | ชลธิชา | ช่อง 7 |
| 2543 | เวลาในขวดแก้ว | จ๋อม | ช่อง 3 |
| 2544 | คินตามณี ที่นี่มีรัก | บุษบา | ช่อง 3 |
| 2545 | แก๊งป่วนกวนอินเตอร์ | เจนนี่ | ไอทีวี |
| 2545 | พยัคฆ์ร้ายโอมเพี้ยง | พร | ช่อง 3 |
| 2546 | หนึ่งฤทัย | หนึ่งฤทัย (รับบทร้าย) | ช่อง 3 |
| 2547 | ไอ๊หยา อาตือ  | ชาลินี | ช่อง 3 |
| 2547 | เล่ห์รตี | พัทธรินทร์​ สาครจันทร์​ (เคท)​ | ช่อง 5 |
| 2547 | วังน้ำวน  | อาโป | ช่อง 3 |
| 2548 | เมื่อวันฟ้าเปลี่ยนสี  | หนิง | ช่อง 5 |
| 2548 | ปัญญาชนก้นครัว  | เอมิกา ไกรกำแหง​ / ชะเอม ศรีสะอาด | ช่อง 3 |
| 2549 | เจ้าสาวกะทันหัน  | ดุจดาว | ช่อง 5 |
| 2550 | สาวบ้านไร่กับนายไฮโซ  | มะนาว | ทีไอทีวี |
| 2550 | มายาพิศวาส  | กรพินทร์ (ก้อย) | ช่อง 5 |
| 2551 | อธิษฐานรัก  | การะเกด | ช่อง 5 |
| 2551 | ความลับของ Superstar | แอน อลิชา (รับเชิญ) | ช่อง 5 |
| 2552 | สกุลกา  | รัตนาวดี (รับบทร้าย) | ช่อง 5 |
| 2552 | ชิงชัง  | บังอร | ช่อง 5 |
| 2553 | ดอกรักริมทาง  | ปวีณา | ช่อง 5 |
| 2554 | เรือนแพ  | สีดา | ช่อง 5 |
| 2556 | บ่วงวันวาร  | แอนนา (รับเชิญ) | ช่อง 5 |
| 2556 | สุดสายป่าน  | อุไร กิริเนศวร | ช่อง 5 |
| 2556-2557 | อีสา-รวีช่วงโชติ  | คุณหญิงเฉิดฉวี | ช่อง 5 |
| 2558 | ทอฝันกับมาวิน  | ละดา | ช่องวัน 31 |
| 2567 | สงครามสมรส | ชนิกานต์ ธาดาหิรัญ (เดียร์) | ช่องวัน 31 |
| 2567 | ปิ่นภักดิ์ The Loyal Pin | ท่านหญิงอลิษา | ช่องเวิร์คพอยท์ |
ผลงานการแสดง > ซีรีส์

2563 เสน่หาสตอรี่ ซีซั่น 3 ตอน เสน่หาสัญญาลวง ทาง AIS PLAY รับบท แยม
ผลงานการแสดง > ละครเทิดพระเกียรติ

รักบ้านเรา รับบท เปรี้ยว (ช่อง 9) (2551)
ผลงานการแสดง > ซิทคอม

ผู้กองเจ้าเสน่ห์ ตอน ศึกชิงนาง รับบท พัดชา รักธรรม (ต้อม) (รับเชิญ) (2551) (ช่อง 3)
บ้านนี้มีรัก ตอน นี่หรือวาสนา รับบท ก้อย (รับเชิญ) (2553) (ช่อง 9)
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

กระโปรงบานขาสั้น (2537)
มือใหม่ (2548)
หมาไนกับยัยเฉิ่ม (2548)
ผลงานการแสดง > พิธีกร

ชิงร้อยชิงล้าน ซันไชน์ เดย์ ช่อง 3 คู่กับ ปัญญา นิรันดร์กุล (รับเชิญ) (2556)
ผลงานการแสดง > มิวสิกวิดีโอ

เพลง "วันวานยังหวานอยู่" ของ เรนโบว์
เพลง "ขอคืน" ของ บอยสเก๊าท์
เพลง "เจ้าชาย เจ้าหญิง"ของ ไจแอนท์ (วงดนตรี)
เพลง "James FM" ของ เจมส์ เรืองศักดิ์
เพลง "เศษเล็ก ๆ" ของ เดอะ ไทคูน
เพลง "ขอเลวแค่นี้" , "รักแท้แพ้ใกล้ชิด" "ชีวิตในกำมือ" ของ ธนพร แวกประยูร
เพลง "สายตาลำเอียง" ของ อุเทน พรหมมินทร์
เพลง "แสบ" ของ ดา เอ็นโดรฟิน
เพลง เมื่อสองเราได้พบกัน ของ แก้ม วิชญาณี เปียกลิ่น คู่กับ ภูริ หิรัญพฤกษ์
เพลง หลงเลย ของ ไทยเทเนี่ยม
เพลง หลอก ของ เบล สุพล
แหล่งข้อมูลอื่น

อลิชา หิรัญพฤกษ์ ที่อินสตาแกรม
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 |
| --- | --- |
ถนนเพชรมาตุคลา ถนนขุขันธ์ ถนนทองมาก ถนนหลักเมือง (เขตเทศบาลเมืองสุรินทร์) ถนนเทพา (เขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 ในอำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 324.33 กิโลเมตร (201.53 ไมล์)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ทล.224 ใน อ.เมือง จ.นครราชสีมา
 :    วงแหวนรอบเมืองนครราชสีมา ใน อ.เฉลิมพระเกียรติ จ.นครราชสีมา   ทล.206 ใน อ.ห้วยแถลง จ.นครราชสีมา   ทล.218 ใน อ.เมือง จ.บุรีรัมย์   ทล.293 ใน อ.เมือง จ.สุรินทร์   ทล.214 ใน อ.เมือง จ.สุรินทร์   ทล.294  ใน อ.เมือง จ.ศรีสะเกษ   ทล.231 ใน อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทล.24 ใน อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
จังหวัด:  นครราชสีมา  บุรีรัมย์  สุรินทร์  ศรีสะเกษ  อุบลราชธานี 
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 สายหัวทะเล-วารินชำราบ หรือมีชื่อเรียกในบางช่วงว่า ถนนเพชรมาตุคลา ถนนหลักเมือง ถนนทองมาก ถนนเทพา ถนนอุบล และ ถนนศรีสะเกษ เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดในภาคอีสานตอนใต้ ได้แก่ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดอุบลราชธานี มีระยะทางตลอดทั้งสาย 324.33 กิโลเมตร โดยมีเส้นทางขนานในด้านทิศเหนือไปกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 รวมถึงมีเส้นทางขนานกับแนวเส้นทางของแผนพัฒนาระบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง สายนครราชสีมา–อุบลราชธานี หรือ ทางหลวงพิเศษหมายเลข 62 อีกด้วย
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 มีเส้นทางแยกออกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 224 ในพื้นที่อำเภอเมืองนครราชสีมา มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผ่านอำเภอเฉลิมพระเกียรติ ท่าอากาศยานนครราชสีมา อำเภอจักราช อำเภอห้วยแถลง เข้าสู่จังหวัดบุรีรัมย์ ผ่านอำเภอลำปลายมาศ และอำเภอเมืองบุรีรัมย์ ซึ่งตัวเมืองบุรีรัมย์จะมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 218 (สายบุรีรัมย์-นางรอง) แยกออกไปทางซ้ายมือ จากนั้นแนวเส้นทางจะเลี้ยวไปทางขวาเมื่อบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2447 ผ่านพื้นที่อำเภอกระสัง (เข้าตัวเมืองกระสังโดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2208 ที่สี่แยกระกา) เข้าสู่เขตจังหวัดสุรินทร์ที่อำเภอเมืองสุรินทร์ ตัดผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 293 (ถนนวงแหวนรอบเมืองสุรินทร์) จากนั้นเข้าสู่ตัวเมืองสุรินทร์ผ่านถนนหลักเมือง และเลี้ยวซ้ายเมื่อถึงห้างสรรพสินค้าบิ๊กซีสาขาสุรินทร์ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 293 อีกครั้งบริเวณห้างสรรพสินค้าโรบินสัน ไลฟ์สไตล์ สุรินทร์ ผ่านอำเภอศีขรภูมิ อำเภอสำโรงทาบ เข้าสู่เขตจังหวัดศรีสะเกษที่อำเภอห้วยทับทัน จากนั้นจะข้ามทางรถไฟสายชุมทางถนนจิระ - อุบลราชธานีที่อำเภออุทุมพรพิสัย จากนั้นแนวเส้นทางจะเลี้ยวขวาที่สี่แยกส้มป่อยน้อย มุ่งหน้าอำเภอเมืองศรีสะเกษ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 294 (ถนนเลี่ยงเมืองศรีสะเกษ) จากนั้นเส้นทางจะทะลุเข้าสู่ตัวเมืองศรีสะเกษ และจะเริ่มเส้นทางอีกครั้งตามถนนอุบล ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 294 อีกครั้ง ผ่านอำเภอกันทรารมย์ ข้ามทางรถไฟสายชุมทางถนนจิระ - อุบลราชธานีอีกครั้ง เข้าสู่เขตจังหวัดอุบลราชธานีที่อำเภอวารินชำราบ จากนั้นเส้นทางจะตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 231 (ถนนวงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี - วารินชำราบ) สิ้นสุดเส้นทางในเขตเทศบาลเมืองวารินชำราบ ซึ่งแนวเส้นทางจะตรงต่อไป ลอดใต้ทางรถไฟสายชุมทางถนนจิระ - อุบลราชธานี บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 เป็นเส้นทางที่อยู่ใกล้กับทางรถไฟสายชุมทางถนนจิระ - อุบลราชธานี จึงทำให้เกิดจุดตัดกับทางรถไฟหลายครั้ง โดยจุดตัดกับทางรถไฟของทางหลวงแผ่นดินสายนี้ ได้แก่
ตำบลมะเริง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ตำบลจักราช อำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา
ตำบลหินดาษ อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา
ตำบลห้วยแถลง อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา
ตำบลสระกำแพงใหญ่ อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ
เขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ (มิใช่ส่วนที่เป็นทางหลวงแผ่นดิน)
ตำบลโนนสัง อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ
ตำบลวารินชำราบ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี (มิใช่ส่วนที่เป็นทางหลวงแผ่นดิน)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 แต่เดิมเป็นทางหลวงแผ่นดิน 4 หลักหลายสาย เช่น หมายเลข 2078, 2080, 2084, 2193 เขตทางของทางหลวงสายนี้จึงมีความแคบ และผ่านเขตชุมชนเกือบตลอดสายทาง แต่เดิมเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย และได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจร ซึ่งช่วงแรกที่ได้รับการขยาย คือ ช่วงศรีสะเกษ - อำเภอวารินชำราบ และแยกหัวทะเล - ท่าอากาศยานนครราชสีมา ต่อมาถนนสายนี้ในช่วงอื่น ๆ บางช่วงได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจร โดยในปัจจุบัน ทางหลวงสายนี้เหลือช่วงที่มีขนาด 2 ช่องจราจร ได้แก่ช่วงเมืองที อำเภอเมืองสุรินทร์ ถึงอำเภออุทุมพรพิสัย ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตร โดยช่วงนี้อยู่ในระหว่างการขยายเป็น 4 ช่องจราจร ยกเว้นช่วงเมืองทีถึงอำเภอศีขรภูมิที่ยังไม่มีโครงการขยาย