stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กัวหยง
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 231 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งที่ 4 เวลานั้นลิเงียมรับผิดชอบด้านการขนส่งเสบียง  ในช่วงฤดูร้อนถึงฤดูใบไม้ร่วงเกิดฝนตกหนักอย่างต่อเนื่อง จึงไม่สามารถส่งเสบียงไปถึงได้ทัน ลิเงียมจึงส่งหู จง (狐忠) ที่ปรึกษาทัพ (參軍 ชานจฺวิน)  และเฉิง ฟาน (成藩) ผู้ตรวจการทัพ (督軍 ตูจฺวิน) นำจดหมายไปแจ้งจูกัดเหลียงขอให้ถอนทัพ หลังจูกัดเหลียงได้รับจดหมายจึงถอยทัพกลับ แต่เมือทัพจ๊กก๊กยกกลับมา ลิเงียมกลับพยายามจะหนีความผิดของตนฐานส่งเสบียงล่าช้าด้วยการโยนให้เป็นความผิดของจูกัดเหลียงที่ถอนทัพกลับมาไม่รุดหน้า จูกัดเหลียงกับเหล่าขุนพลนายทหารที่ติดตามจูกัดเหลียงในการทัพบุกขึ้นเหนือจึงร่วมกันเขียนฎีกาเสนอจักรพรรดิเล่าเสี้ยนให้ปลดลิเงียมออกจากราชการไปเป็นสามัญชน กัวหยงในเวลานั้นมีตำแหน่งเป็นผู้จัดการทัพกลาง (行中典軍 สิงจงเตี่ยนจฺวิน) และขุนพลปราบเชลย (討虜將軍 เถาหลู่เจียงจฺวิน) ได้ร่วมเขียนฎีกาด้วย
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14  กัวหยงมีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กวาน ยง (จีน: 官雝; พินอิน: Guān Yōng) ปรากฏเป็นตัวละครในเนื้อเรื่องตอนที่ 91 โดยระบุว่าเป็นหนึ่งในขุนพลที่ติดตามร่วมรบการในบุกขึ้นเหนือของจูกัดเหลียงครั้งแรก
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
Maharanga

| Maharanga |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: Boraginales Boraginales
วงศ์:: วงศ์หญ้างวงช้าง Boraginaceae
สกุล:: Maharanga Maharanga DC.
สปีชีส์:: Maharanga
ชื่อทวินาม
Maharanga DC.

Maharanga เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ หิมาลัย ถึงตอนใต้ของภาคกลางของจีนและภาคเหนือของประเทศไทย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Maharanga bhutanica I.M.Johnst.
Maharanga bicolor (Wall. ex G.Don) DC.
Maharanga borii (C.E.C.Fisch.) I.M.Johnst.
Maharanga dumetorum (I.M.Johnst.) I.M.Johnst.
Maharanga egregia (I.M.Johnst.) I.M.Johnst.
Maharanga emodi (Wall.) DC.
Maharanga lycopsioides (C.E.C.Fisch.) I.M.Johnst.
Maharanga microstoma (I.M.Johnst.) I.M.Johnst.
Maharanga squamulifera Riedl
Maharanga verruculosa (I.M.Johnst.) I.M.Johnst.
Mahawoa

| Mahawoa |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์ตีนเป็ด Apocynaceae Schltr.
สกุล:: Mahawoa Mahawoa Schltr.
สปีชีส์:: Mahawoa montana
ชื่อทวินาม
Mahawoa montana Schltr.

Mahawoa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apocynaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Mahawoa montana.
ถิ่นกำเนิดของมันคือภาคกลาง มาเลเซีย
Magoniella

| Magoniella |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
อันดับ:: คาร์เนชัน Caryophyllales
วงศ์:: วงศ์ผักไผ่ Polygonaceae Adr.Sanchez
สกุล:: Magoniella Magoniella (Huber) Adr.Sanchez
สปีชีส์:: Magoniella obidensis
ชื่อทวินาม
Magoniella obidensis (Huber) Adr.Sanchez

Magoniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polygonaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Magoniella obidensis.
มีถิ่นกำเนิดในแถบคอสตาริกา เวเนซุเอลา บราซิล และโบลิเวีย
โคโนซุ

| โคโนซุ 鴻巣市 |
| --- | --- |
นคร
ศาลาว่าการนครโคโนซุ
   ธง
ที่ตั้งของโคโนซุในจังหวัดไซตามะ (เน้นสีชมพู)
โคโนซุที่ตั้งของโคโนซุในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°03′57.2″N 139°31′19.9″E﻿ / ﻿36.065889°N 139.522194°E﻿ / 36.065889; 139.522194
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: ไซตามะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 67.44 ตร.กม. (26.04 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม 2021)
 • ทั้งหมด: 117,995 คน
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,500 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
– ต้นไม้: เซลโคว่าญี่ปุ่น (Zelkova serrata)
– ดอกไม้: ดอกแพนซี
โทรศัพท์: 048-541-1321
ที่อยู่: 1-1-1 Chuo, Kōnosu-shi, Saitama-ken 365-8601
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
โคโนซุ (ญี่ปุ่น: 鴻巣市; โรมาจิ: Kōnosu-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มกราคม 2021 นครแห่งนี้มีประชากรประมาณ 117,995 คน 50,801 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 1,700 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 67.44 ตารางกิโลเมตร (26.04 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

โคโนซุตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออก อยู่บนตอนกลางของแม่น้ำอารากาวะ ซึ่งไหลผ่านทางทิศตะวันตกของเมือง ในขณะที่แม่น้ำโมโตอาระไหลจากทางตะวันออกเฉียงใต้ไปยังพื้นที่ทางตอนกลางของเมือง
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดไซตามะ: คิตาโมโตะ, โอเกงาวะ, คูมางายะ, เกียวดะ, โยชิมิ, คาโซะ, คูกิ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

โคโนซุมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในโคโนซุคือ 14.6 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1335 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.6 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.6 °C
สถิติประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโคโนซุได้ลดลงเล็กน้อยในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 51,760 | —     |
|  1970  | 66,318 | +28.1% |
|  1980  | 86,854 | +31.0% |
|  1990  | 107,124 | +23.3% |
|  2000  | 120,271 | +12.3% |
|  2010  | 119,629 | −0.5% |
การปกครอง

โคโนซุมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 26 คน นครโคโนซุเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 6 ของจังหวัดไซตามะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

การผลิตพลาสติกและชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เป็นอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในโคโนซุ นอกจากนี้ยังนิยมทำสวนดอกไม้และปลูกข้าว และโคโนซุยังเป็นศูนย์กลางหลักของการผลิตตุ๊กตาแบบดั้งเดิมที่ใช้ในเทศกาลฮินะมัตสึริ อีกทั้งเมืองนี้ยังเติบโตเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นชานเมืองของมหานครโตเกียว
การศึกษา

โคโนซุมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 19 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 8 แห่ง และมีโรงเรียนมัธยมปลายของรัฐ 3 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ นอกจากนี้ ทางจังหวัดยังเปิดดำเนินการโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่ง
ก่อนหน้านี้ เมืองนี้เป็นที่ตั้งโรงเรียนของชาวบราซิลในญี่ปุ่น ชื่อ Centro Educacional Canarinho
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก – สายทากาซากิ
โคโนซุ – คิตะ-โคโนซุ  – ฟูกิอาเงะ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 17
สถานที่ที่น่าสนใจในท้องถิ่น

โคโนซุได้รับฉายาว่า "เมืองตุ๊กตา" มาจากการที่มีโรงงาน "ฮินะนิงเงียว" (ตุ๊กตาญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง) หลายแห่ง โคโนซุเรียกได้อีกอย่างว่า "เมืองดอกไม้" โดยมีตลาดดอกไม้หลายแห่ง และดอกไม้จำนวนมากที่ซื้อขายกันในโตเกียวและทั่วทั้งภูมิภาคคันโตก็ปลูกในโคโนซุ
สถานที่ที่น่าสนใจในท้องถิ่น > เทศกาล

ซากูระมัตสึริ
นัตสึมัตสึริ (เทศกาลฤดูร้อน)
โอโตริมัตสึริ (ฤดูใบไม้ร่วง)
โอจูยะ (13 ถึง 15 พฤศจิกายน)
ชิชิไม (เชิดสิงโต, 18 สิงหาคม)
มาโตะมัตสึริ (12 มกราคม)
บุคคลที่มีชื่อเสียง

โชเอ - นักแสดง
คาซูยูกิ นากาเนะ - นักการเมือง
โช - นักพากย์
นาโอมิจิ มารูฟูจิ - นักมวยปล้ำอาชีพ
ซูซูมุ ทากางิ - นักการเมือง
One (นักวาดการ์ตูน) - นักวาดการ์ตูนมังงะ (โตที่โคโนซุ)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
เทศกาลตุ๊กตาโคโนซุ
Maieta

| Maieta |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับชมพู่ Myrtales
วงศ์:: วงศ์โคลงเคลง Melastomataceae
วงศ์ย่อย:: Melastomatoideae Melastomatoideae
เผ่า:: Miconieae Miconieae
สกุล:: Maieta Maieta Aubl.
สปีชีส์:: Maieta
ชื่อทวินาม
Maieta Aubl.

Maieta เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกาเขตร้อนตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Maieta neblinensis Wurdack
Maieta poeppigii Mart. ex Cogn.
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:ว่ายน้ำโอลิมปิกฤดูร้อน2008
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันว่ายน้ำเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 1,026 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 2 คน (1 คนต่อรายการบุคคล) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
เกณฑ์การคัดเลือก

| ชาย> รายการ | ชาย> ชาย's A | ชาย> ชาย's B | หญฺง> รายการ | หญฺง> หญิง's A | หญฺง> หญิง's B |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาย's 50 เมตร ฟรีสไตล์ | 22.35 | 23.13 | หญิง's 50 เมตร ฟรีสไตล์ | 25.43 | 26.32 |
| ชาย's 100 เมตร ฟรีสไตล์ | 49.23 | 50.95 | หญิง's 100 เมตร ฟรีสไตล์ | 55.24 | 57.17 |
| ชาย's 200 เมตร ฟรีสไตล์ | 1:48.72 | 1:52.53 | หญิง's 200 เมตร ฟรีสไตล์ | 1:59.30 | 2:03.50 |
| ชาย's 400 เมตร ฟรีสไตล์ | 3:49.95 | 3:58.00 | หญิง's 400 เมตร ฟรีสไตล์ | 4:11.26 | 4:20.05 |
| - | - | - | หญิง's 800 เมตร ฟรีสไตล์ | 8:36.00 | 8:54.04 |
| ชาย's 1500 เมตร ฟรีสไตล์ | 15:13.16 | 15:45.12 | - | - | - |
| ชาย's 100 เมตร กรรเชียง | 55.14 | 57.07 | หญิง's 100 เมตร กรรเชียง | 1:01.70 | 1:03.86 |
| ชาย's 200 เมตร กรรเชียง | 1:59.72 | 2:03.90 | หญิง's 200 เมตร กรรเชียง | 2:12.73 | 2:17.40 |
| ชาย's 100 เมตร กบ | 1:01.57 | 1:03.72 | หญิง's 100 เมตร กบ | 1:09.00 | 1:11.43 |
| ชาย's 200 เมตร กบ | 2:13.70 | 2:18.37 | หญิง's 200 เมตร กบ | 2:28.20 | 2:33.40 |
| ชาย's 100 เมตร ผีเสื้อ | 52.86 | 54.70 | หญิง's 100 เมตร ผีเสื้อ | 59.35 | 1:01.43 |
| ชาย's 200 เมตร ผีเสื้อ | 1:57.67 | 2:01.80 | หญิง's 200 เมตร ผีเสื้อ | 2:10.84 | 2:15.42 |
| ชาย's 200 เมตร individual medley | 2:01.40 | 2:05.65 | หญิง's 200 เมตร individual medley | 2:15.27 | 2:20.00 |
| ชาย's 400 เมตร individual medley | 4:18.40 | 4:27.45 | หญิง's 400 เมตร individual medley | 4:45.10 | 4:55.06 |
มาราธอน > 10 กิโลเมตรชาย

| รายการ | สถานที่ | วันที่ | โควต้า | ผ่านคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008 Open Water  World Championships |  Seville | May 3–4, 2008 | 10 |  Vladimir Dyatchin    David Davies    Thomas Lurz    Maarten van der Weijden    Evgeny Drattsev    Ky Hurst    Mark Warkentin    Valerio Cleri    Spyridon Gianniotis    Brian Ryckeman |
| 2008 Open Water  World Championships |  Seville | May 3–4, 2008 | Continental   Representation*  5** |  Gilles Rondy    Luis Escobar    Mohamed El Zanaty    Saleh Mohammad |
|  |  |  | เจ้าภาพ= 1 |  Xin Tong |
| Olympic Marathon Swim   Qualifier |  ปักกิ่ง | May 31 - Jun 1, 2008 | 9 |  Petar Stoychev    Csaba Gercsák    Rostislav Vitek    Chad Ho    Erwin Maldonado    Allan do Carmo   Damián Blaum    Francisco Jose Hervas    Arseniy Lavrentyev**   |
| รวม |  |  | 25 |  |
การระบาดของสมองอักเสบในรัฐพิหาร พ.ศ. 2562

| --- | --- |
ที่ตั้งของอำเภอมุซัฟฟัรปุระในรัฐพิหาร
วันที่: 1 มิถุนายน – 20 กันยายน ค.ศ. 2019 (2019-06-01 – 2019-09-20)
ที่ตั้ง: อำเภอมุซัฟฟัรปุระ และอำเภอข้างเคียงในรัฐพิหาร, ประเทศอินเดีย
ประเภท: สมองอักเสบ
สาเหตุ: ไม่ชัดเจน
เสียชีวิต: 161
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้มีการระบาดของภาวะสมองอักเสบเฉียบพลัน (AES) ในพื้นที่อำเภอมุซัฟฟัรปุระและอำเภอข้างเคียงในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตเป็นเด็กมากกว่า 150 ราย ส่วนมากเป็นผลมาจากภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ และยังมีรายงานกรณีตามมาอีกในเดือนถัด ๆ มา ที่มาของการระบาดนั้นไม่สามารถระบุชัดเจนได้ ปัจจัยสำคัญที่พิจารณาว่าส่งผลให้เกิดการระบาดนี้ได้แก่ภาวะขาดสารอาหาร, สภาภูมิอากาศ, ความสะอาด, โครงสร้างสาธารณสุขที่ไม่เพียงพอ และการชาดการระมัดระวัง มีการอ้างว่าอาจเป็นผลมาจากพิษในผลไม้ ลิ้นจี่
ประวัติศาสตร์

การระบาดของภาวะสมองเฉียบอักเสบพลัน (AES) เคยเกิดขึ้นมาก่อนในพื้นที่ตอนเหนือของรัฐพิหาร และพื้นที่ทางตะวันออกของรัฐอุตตรประเทศ ของประเทศอินเดีย ผู้ป่วยรายแรกด้วยโรค AES ในอำเภอมุซัฟฟัรปุระ (Muzaffarpur district) มีบันทึกไว้ในปี 1995 ในปี 2013 ได้มีผู้เสียชีวิต 143 ราย, 355 รายในปี 2014, 11 รายในปี 2015, สี่รายในปี 2016, 11 รายในปี 2017 และ 7 รายในปี 2018 ในไม่กี่ปีที่ผ่านมานั้น ยอดผู้เสียชีวิตอยู่ที่ต่ำกว่า 20 รายต่อปีมาตลอด
การระบาด

ในเดือนมิถุนายน 2019 ได้มีการระบาดของโรค AES ในพื้นที่ 222 บล็อกในอำเภอมุซัฟฟัรปุระ และอำเภอข้างเคียงในรัฐพิหาร
มีเด็กเสียชีวิตรวม 154 รายภายในสามสัปดาห์แรกของเดือนมิถุนายน 2019 และมี 440 รายที่ถูกนำส่งเข้าโรงพยาบาลในสามสัปดาห์เดียวกัน มีเด็กอย่างน้อย 85 รายที่เสียชีวิตที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์และโรงพยาบาลศรีกฤษณะ (Sri Krishna Medical College and Hospital: SKMCH) โรงพยาบาลรัฐที่ใหญ่ที่สุดในรัฐพิหาร Most of them were aged between 1 and 10 years.
นับตั้งแต่ 1 มิถุนายน ถึง 20 กันยายน 2019 มีผู้ป่วยรวม 647 ราย และเสียชีวิตรวม 161 ราย
สาเหตุ

สาเหตุของการระบาดนี้เป็นที่ไม่แน่ชัด
ดูเพิ่ม

การเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในโครัขปุระ พ.ศ. 2560
Maguireanthus

| Maguireanthus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับชมพู่ Myrtales
วงศ์:: วงศ์โคลงเคลง Melastomataceae Wurdack
สกุล:: Maguireanthus Maguireanthus Wurdack
สปีชีส์:: Maguireanthus ayangannae
ชื่อทวินาม
Maguireanthus ayangannae Wurdack

Maguireanthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Maguireanthus ayangannae Wurdack.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศกายอานา
Maguireocharis

| Maguireocharis |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์เข็ม Rubiaceae
สกุล:: Maguireocharis Maguireocharis Steyerm.
สปีชีส์:: Maguireocharis
ชื่อทวินาม
Maguireocharis Steyerm.

Maguireocharis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Maguireocharis neblinae Steyerm.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เวเนซุเอลาตอนใต้และตอนเหนือของบราซิล
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Maguireocharis:  Wikidata: Q11690266  Wikispecies: Maguireocharis  EoL: 107989  GBIF: 2895808  GRIN: 7169  IPNI: 296784-2  IRMNG: 1108376  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:296784-2  Tropicos: 40012178 
Maguireocharis neblinae:  Wikidata: Q15472255  Wikispecies: Maguireocharis neblinae  EoL: 1111630  GBIF: 2895809  IPNI: 149346-2  Plant List: kew-117916  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:149346-2  Tropicos: 27908290  WCSP: 117916
Magnolia virginiana

| Sweetbay magnolia |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliids
อันดับ:: Magnoliales
วงศ์:: Magnoliaceae
สกุล:: Magnolia
สกุลย่อย:: M. subg. Magnolia
ส่วน:: M. sect. Magnolia
สปีชีส์:: M.  virginiana
ชื่อทวินาม
Magnolia virginiana L.


Magnolia virginiana หรือ sweetbay magnolia เป็นสายพันธุ์ของพืชจากสกุลแมกโนเลีย เป็นไม้พุ่มหรือต้นไม้ขนาดเล็กถึงกลาง มีต้นกำเนิดมาจากอเมริกาเหนือตะวันออกเฉียงใต้ ถูกนำเข้ามาในยุโรปเมื่อปี 1688 เป็นแมกโนเลียแรกที่ถูกตั้งชื่อทางพฤกษศาสตร์ หรือเรียกได้ว่าเป็นชนิดต้นแบบของสกุลแมกโนเลีย ปัจจุบันปลูกเป็นไม้พุ่มประดับเป็นครั้งคราว
โองาวะ (จังหวัดไซตามะ)

| โองาวะ 小川町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองโองาวะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของโองาวะ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดไซตามะ

โองาวะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°3′24″N 139°15′42.6″E﻿ / ﻿36.05667°N 139.261833°E﻿ / 36.05667; 139.261833
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  ไซตามะ
อำเภอ: ฮิกิ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลเมือง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 60.36 ตร.กม. (23.31 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มิถุนายน ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 27,010 คน
 • ความหนาแน่น: 447 คน/ตร.กม. (1,160 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์
 • ต้นไม้: เคยากิ (Zelkova serrata)
 • ดอกไม้: ฟูกูจูโซ (Adonis ramosa)
 • นก: เมจิโระ (Zosterops japonicus)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 11343-3
โทรศัพท์: 0493-72-1221
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 55 อตสึกะ เมืองโองาวะ อำเภอฮิกิ จังหวัดไซตามะ 355-0392
เว็บไซต์: www.town.ogawa.saitama.jp
โองาวะ (ญี่ปุ่น: 小川町; โรมาจิ: Ogawa-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอฮิกิ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 60.36 ตารางกิโลเมตร (23.31 ตารางไมล์) มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 27,010 คน มีความหนาแน่นของประชากร 447 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

เมืองโองาวะตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะทางตอนกลางเยื้องไปทางตะวันตก ตั้งอยู่ในแอ่งโองาวะ และล้อมรอบไปด้วยภูเขาโซโตจิจิบุ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดไซตามะ
เมืองรันซัง: ทิศตะวันออก
เมืองโทกิงาวะ: ทิศใต้
เมืองโยริอิ: ทิศเหนือ
หมู่บ้านฮิงาชิจิจิบุ: ทิศตะวันตก
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

โองาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะคือ ฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวเย็นสบาย มีหิมะตกเล็กน้อยจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโองาวะอยู่ที่ 14.0 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,746 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 3.0 °C
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของโองาวะมีจำนวนสูงสุดเมื่อราว ค.ศ. 2000 และลดลงนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 17,523 | —     |
|  1930  | 18,451 | +5.3% |
|  1940  | 19,043 | +3.2% |
|  1950  | 25,270 | +32.7% |
|  1960  | 24,769 | −2.0% |
|  1970  | 25,641 | +3.5% |
|  1980  | 27,045 | +5.5% |
|  1990  | 33,709 | +24.6% |
|  2000  | 37,301 | +10.7% |
|  2010  | 32,913 | −11.8% |
|  2020  | 28,524 | −13.3% |
ประวัติศาสตร์

เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านโองาวะขึ้นโดยขึ้นกับอำเภอฮิกิ จังหวัดไซตามะ จากนั้นหมู่บ้านโองาวะได้ผนวกหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ หมู่บ้านโอกาวะ หมู่บ้านทาเกซาวะ และหมู่บ้านยาวาตะ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955
การเมืองการปกครอง

เมืองโองาวะมีการบริหารในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 16 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด เมืองโองาวะ ร่วมกันกับเมืองโทกิงาวะ เมืองรันซัง และเมืองนาเมกาวะ รวมกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดไซตามะที่ 10 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

เมืองนี้เคยมีชื่อเสียงในเรื่องการทำกระดาษวาชิ หรือกระดาษแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น
การศึกษา

เมืองโองาวะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถมศึกษา 6 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 3 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่ง
โรงเรียนประถมศึกษาทาเกซาวะในเมืองโองาวะ
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก: สายฮาจิโก
สถานี: โองาวามาจิ – ทาเกซาวะ
รถไฟโทบุ: สายโทโจ
สถานี: โองาวามาจิ – โทบุทาเกซาวะ
สถานีรถไฟทาเกซาวะในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017
สถานีรถไฟโทบุทาเกซาวะในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนคังเอ็ตสึ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 254
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเมืองโองาวะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2  เวิลด์แคต 2 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
โองาวะ (จังหวัดนางาโนะ)

| โองาวะ 小川村 |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
ย่านทากาฟุ หมู่บ้านโองาวะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งโองาวะ (เน้นสีเขียว) ในจังหวัดนางาโนะ

โองาวะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 36°37′2″N 137°58′29″E﻿ / ﻿36.61722°N 137.97472°E﻿ / 36.61722; 137.97472
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: ชูบุ, โคชิงเอ็ตสึ
จังหวัด:  นางาโนะ
อำเภอ: คามิมิโนจิ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลหมู่บ้าน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 58.11 ตร.กม. (22.44 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มิถุนายน ค.ศ. 2024)
 • ทั้งหมด: 2,065 คน
 • ความหนาแน่น: 35.5 คน/ตร.กม. (92 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสท้องถิ่น: 20588-5
โทรศัพท์: 026-269-2323
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 8800-8 ทากาฟุ หมู่บ้านโองาวะ อำเภอคามิมิโนจิ จังหวัดนางาโนะ 381-3302
เว็บไซต์: www.vill.ogawa.nagano.jp
โองาวะ (ญี่ปุ่น: 小川村; โรมาจิ: Ogawa-mura) เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในอำเภอคามิมิโนจิ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 58.11 ตารางกิโลเมตร (22.44 ตารางไมล์) มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 2,065 คน มีความหนาแน่นของประชากร 35.5 คนต่อตารางกิโลเมตร โองาวะเป็นหมู่บ้านหนึ่งในรายชื่อหมู่บ้านที่สวยที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
ศาลาว่าการหมู่บ้านโองาวะ
ภูมิศาสตร์

โองาวะตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดนางาโนะ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดนางาโนะ
นครนางาโนะ: ทิศเหนือ ตะวันออก และใต้
นครโอมาจิ: ทิศตะวันตก
หมู่บ้านฮากูบะ: ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

หมู่บ้านโองาวะมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป โดยมีฤดูร้อนที่สั้นและร้อนชื้น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfa) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโองาวะอยู่ที่ 10.3 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,273 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 23.8 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ −2.3 °C
สถิติประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของโองาวะลดลงมากกว่าสามในสี่จากจำนวนประชากรสูงสุดเมื่อราว ค.ศ. 1950
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1940  | 8,846 | —     |
|  1950  | 9,436 | +6.7% |
|  1960  | 8,283 | −12.2% |
|  1970  | 6,163 | −25.6% |
|  1980  | 5,132 | −16.7% |
|  1990  | 4,133 | −19.5% |
|  2000  | 3,620 | −12.4% |
|  2010  | 3,046 | −15.9% |
|  2020  | 2,215 | −27.3% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ที่เป็นหมู่บ้านโองาวะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นในอดีตที่ชื่อ แคว้นชินาโนะ เมื่อครั้งที่มีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านคิตาโองาวะและมินามิโองาวะขึ้น และหมู่บ้านทั้งสองได้รวมกันเป็นหมู่บ้านโองาวะเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1955
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของโองาวะคือเกษตรกรรม โดยปลูกข้าวและทำสวนเป็นหลัก
การศึกษา

หมู่บ้านโองาวะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาล ได้แก่ โรงเรียนประถมศึกษา 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 1 แห่ง ไม่มีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย
การขนส่ง > รถไฟ

โองาวะไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ สถานีรถไฟใกล้เคียง ได้แก่ สถานีรถไฟนางาโนะในนครนางาโนะ และสถานีรถไฟชินาโนะโอมาจิในนครโอมาจิ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 406 (ผ่านพื้นที่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของหมู่บ้านเป็นระยะทางสั้น ๆ)
ถนนจังหวัดนางาโนะหมายเลข 31 สายนางาโนะ–โอมาจิ
ถนนจังหวัดนางาโนะหมายเลข 36 สายชินาโนะ–ชินชูชิง
ถนนจังหวัดนางาโนะหมายเลข 401 สายโองาวะ–นางาโนะ
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น

ฟูรูซาโตะแลนด์ โองาวะ (ふるさとらんど小川) - พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ogawa, Nagano
เว็บไซต์ทางการของหมู่บ้านโองาวะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
อดีตจวนผู้ว่าราชการจังหวัดนางาโนะ (ฟูรูซาโตะแลนด์ โองาวะ)
Magodendron

| Magodendron |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับกุหลาบป่า Ericales
วงศ์:: วงศ์พิกุล Sapotaceae
สกุล:: Magodendron Magodendron Vink
สปีชีส์:: Magodendron
ชื่อทวินาม
Magodendron Vink

Magodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapotaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ นิวกินี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Magodendron mennyae Vink
Magodendron venefici (C.T.White & W.D.Francis) Vink
Maguireothamnus

| Maguireothamnus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์เข็ม Rubiaceae
สกุล:: Maguireothamnus Maguireothamnus Steyerm.
สปีชีส์:: Maguireothamnus
ชื่อทวินาม
Maguireothamnus Steyerm.

Maguireothamnus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ที่ราบสูงกายอานา ระหว่างกายอานาและเวเนซุเอลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Maguireothamnus speciosus (N.E.Br.) Steyerm.
Maguireothamnus tatei (Standl.) Steyerm.
กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์

| กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 (27 ปี) เชียงใหม่
ส่วนสูง: 175 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 56 กิโลกรัม
สังกัด: Studio wabi sabi
กัษมนณัฏฐ์ นามวิโรจน์ ชื่อเล่น : เอิร์ธ (เกิด 1 พฤศจิกายน 2539) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากซีรีส์วายเรื่องบังเอิญรัก และซีรีส์เรื่องด้ายแดง