stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พีแยร์-เอมิล ฮอยปีแยร์
เกียรติประวัติ

ไบเอิร์นมิวนิก
บุนเดิสลีกา: 2012–13, 2013–14
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2012–13, 2013–14
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2012–13
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2013
เซาแทมป์ตัน
อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2016–17
ทอตนัมส์ ฮอตสเปอร์
อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2020-21
รางวัลส่วนตัว
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีเดนมาร์ก: 2020, 2022
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีฟุตบอลยูโร: 2020
พิพิธภัณฑ์ศิลปะคาร์กิว

| --- | --- |

th
ก่อตั้ง: 1920
ที่ตั้ง: 11, ถนน Zhon Mironositz, คาร์กิว, ยูเครน
พิกัดภูมิศาสตร์: 50°00′23″N 36°14′59″E﻿ / ﻿50.00639°N 36.24972°E﻿ / 50.00639; 36.24972
ประเภท: พิพิธภัณฑ์ศิลปะ
เว็บไซต์: artmuseum.kh.ua
พิพิธภัณฑ์ศิลปะคาร์กิว (ยูเครน: Харківський художній музей) เป็นหนึ่งในคอลเลกชันวิจิตรศิลป์และศิลปะประยุกต์ที่ใหญ่ที่สุดในยูเครน ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ในที่ดินซึ่งเคยเป็นของเศรษฐีอุตสาหกรรม Ignatyshchev (ซึ่งเป็นเจ้าของโรงเบียร์ Ivanivsk ก่อนการปฏิวัติเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917) อาคารหลังนี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นอาคารพักอาศัย (สำหรับครอบครัวหนึ่งครอบครัว) ใน ค.ศ. 1912 โดยนักวิชาการด้านสถาปัตยกรรม Alexei Beketov ในสไตล์คลาสสิกพร้อมองค์ประกอบของบาโรกและอาร์ตนูโว
ประวัติ

พิพิธภัณฑ์ศิลปะคาร์กิวก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1905 และเดิมเรียกว่าพิพิธภัณฑ์ศิลปะและอุตสาหกรรมประจำเมือง Dmytro Bahalii นักประวัติศาสตร์คาร์กิวเป็นหัวหน้าคณะกรรมาธิการในการจัดทำพิพิธภัณฑ์แห่งใหม่นี้ให้แล้วเสร็จ
ใน ค.ศ. 1907 อีลยา เรปิน ได้บริจาคภาพวาดของนายพลมีฮาอิล ดราโกมีนอฟ ให้กับพิพิธภัณฑ์ ตามคำร้องขอส่วนตัวของ Bahalii
ใน ค.ศ. 1920 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์คริสตจักร คอลเลกชันประกอบด้วยงานศิลปะจากที่เก็บของสังฆมณฑลคาร์กิวและวอลึญ และคอลเลกชันของมหาวิทยาลัยคาร์กิว ใน ค.ศ. 1922 พิพิธภัณฑ์ได้ถูกเปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะยูเครน และแบ่งออกเป็น 3 แผนก ได้แก่ จิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรม ในแผนกจิตรกรรม พิพิธภัณฑ์ได้รวบรวมตัวอย่างกราฟิกหนังสือ คอลเลกชัรูปเคารพของคริสต์ศตวรรษที่ 16-19 ตลอดจนภาพวาดบุคคล ภูมิทัศน์ และประเภทของภาพวาดของคริสต์ศตวรรษที่ 18-19
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930 พิพิธภัณฑ์ปิดให้บริการแก่สาธารณะ
พิพิธภัณฑ์ได้มีการเปิดอีกครั้งภายใต้ชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะยูเครนใน ค.ศ. 1944 ระหว่าง ค.ศ. 1949-1965 พิพิธภัณฑ์ถูกเรียกว่าพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์รัฐ จากนั้นจึงนำชื่อปัจจุบันมาใช้
ใน ค.ศ. 2022 อาคารพิพิธภัณฑ์ได้รับความเสียหายระหว่างการรุกรานของรัสเซีย เนื่องจากระดมยิงปืนใหญ่ ทำให้ส่วนหน้าของอาคาร หน้าต่าง และหน้าต่างกระจกสีได้รับความเสียหาย
คอลเลกชัน

Henryk Siemiradzki, Isaurian Pirates Selling Booty, ค.ศ. 1880
มารี บาชเคิร์ทเซฟฟ์, Behind the book, ประมาณ ค.ศ. 1882
Mykola Pymonenko, Haymaking, ประมาณ ค.ศ. 1912
อีลยา เรปิน, การตอบของคอสแซ็กซาปอริฌเฌีย, ค.ศ. 1893 ฉบับที่สองของภาพวาด
Lev Lagorio, In the mountains of the Caucasus, ค.ศ. 1879
พาราณสี

| พาราณสี वाराणसी Benares/Banaras/Benaras |
| --- | --- |
เมืองหลัก
สถานที่สำคัญในพาราณสี
สมญา: เมืองหลวงทางจิตวิญญาณแห่งอินเดีย
พาราณสี
พิกัด:  25°16′55″N 82°57′23″E﻿ / ﻿25.282°N 82.9563°E﻿ / 25.282; 82.9563
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: อุตรประเทศ
อำเภอ: พาราณสี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,550 ตร.กม. (600 ตร.ไมล์)
ความสูง: 80.71 เมตร (264.80 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 1,435,113 คน
 • อันดับ: 69
 • ความหนาแน่น: 930 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
 : 
ภาษา
 • ราชการ: ภาษาฮินดี, ภาษาอูรดู, ภาษาอังกฤษ
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
เว็บไซต์: www.nnvns.org
พาราณสี (บาลี: Bārāṇasī พาราณสี; สันสกฤต: वाराणसी, Vārāṇasī วาราณสี, เสียงอ่านภาษาฮินดูสถาน: [ʋaːˈɾaːɳəsiː]  ( ฟัง)) เป็นเมืองหลวงของแคว้นกาสี (Kingdom of Kashi) ในสมัยพุทธกาล ปัจจุบันตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ห่างจากลัคเนาซึ่งเป็นเมืองหลวงของอุตตรประเทศเป็นระยะทาง 320 กิโลเมตร พาราณสีมีแม่น้ำคงคาไหลผ่าน เป็นเมืองที่ศักดิสิทธิ์ที่สุดหนึ่งในเจ็ดเมืองศักดิสิทธิ์ (สัปดาปุริ, Sapta Puri) ในความเชื่อของศาสนาฮินดูและศาสนาเชน พาราณสีมีประวัติความเป็นมายาวนานกว่า 4,000 ปี เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศอินเดียและยังจัดเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยต่อเนื่องยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์โลกด้วย ถือว่าเป็นสุทธาวาสที่สถิตแห่งศิวเทพ ถือว่าเป็นเมืองอมตะของอินเดียและเป็นที่แสวงบุญทั้งของชาวฮินดูและชาวพุทธทั่วโลก ครั้งสมัยอาณานิคม เมืองนี้มีชื่อว่า เบนาเรส (Benares)
พาราณสียังเป็นเมืองที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาในหลายด้าน โดยมีอาณาเขตครอบคลุมถึงป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนาแก่พระปัญจวัคคีย์ ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า สารนาถ. อันเป็นสังเวชนียสถานแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ชานเมืองพาราณสี
ดูเพิ่ม

Banks, Marcus; Morphy, Howard (1999). Rethinking Visual Anthropology. Yale University Press. ISBN 978-0-300-07854-1.
Kara, Siddharth (2010). Sex Trafficking: Inside the Business of Modern Slavery. Columbia University Press. ISBN 978-0-231-13961-8.
Misra, Jaishree (2007). Rani. Penguin Books India. ISBN 978-0-14-310210-6. A work of fiction.
Mukherjee, Neela (2002). Alternative Perspectives on Livelihood, Agriculture and Air Pollution. Concept Publishing Company. ISBN 978-81-7022-986-5.
Partridge, Christopher Hugh (2005). Introduction to World Religions. Fortress Press. ISBN 978-0-8006-3714-9.
Singh, Sarina (2009). India. Lonely Planet. ISBN 978-1-74179-151-8.
Singh, Vipul (2007). Longman Panorama History 7. Pearson Education India. ISBN 978-81-317-1175-0.
Trayler, Richard (2010). Life Is Short...Compared to Eternity. Xulon Press. ISBN 978-1-61215-343-8.
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Varanasi District
State Government Tourism Website
พาราณสี ที่เว็บไซต์ Curlie
Banaras Bibliography เก็บถาวร 2019-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Südasien-Institut, Heidelberg University
Varanasi Documentary
| ด ค กมหาชนบท |
| --- | --- | --- |
| อาณาจักร |  อังคะ (จามปา)  มคธ (ราชคฤห์  ปาฏลีบุตร)  กาสี (พาราณสี)  โกศล (สาวัตถี)  วัชชี (เวสาลี)  มัลละ (ปาวา  กุสินารา)  เจตี (โสตถิตถิวดี)  วังสะ (โกสัมพี)  กุรุ (อินทรปัตถ์)  ปัญจาละ (กัมปิละ  กันยากุพย์  สังกัสสะ)  มัจฉะ (สาคละ)  สุรเสนะ (มถุรา)  อัสสกะ (โปตนะ)  อวันตี (อุชเชนี)  คันธารราฐ (ตักสิลา)  กัมโพชะ (ทวารกะ)  |  |
| แคว้น |  สักกะ (กบิลพัสดุ์)  โกลิยะ (เทวทหะ)  ภัคคะ (สุงสุมารคีรี)  วิเทหะ (มิถิลา)  อังคุตตราปะ (อาปณะ)  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  IdRef
พูร์ซักลาร์

| พูร์ซักลาร์ |
| --- | --- |
อำเภอ

ที่ตั้งในประเทศตุรกี
พูร์ซักลาร์ที่ตั้งในประเทศตุรกี
พิกัด: 39°58′N 32°49′E﻿ / ﻿39.967°N 32.817°E﻿ / 39.967; 32.817
ประเทซ:  ตุรกี
ภูมิภาค: อานาโตเลียตะวันตก
อนุภูมิภาค: อังการา
จังหวัด: อังการา
การปกครอง
 • ผู้ว่าการอำเภอ: อิฮ์ซาน คารา
 • นายกเทศมนตรีอำเภอ: Selçuk Çetin (Ak Party)
ความสูง: 1,049 เมตร (3,442 ฟุต)
ประชากร (2016)
 • เขตเมือง: 137,808 คน
 • นอกเมือง: 0 คน
เขตเวลา: UTC+3 (FET)
รหัสไปรษณ๊ย์: 06xxx
รหัสพื้นที่: 0312
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: 06
เว็บไซต์: www.pursaklar.gov.tr www.pursaklar.bel.tr
พูร์ซักลาร์ (ตุรกี: Pursaklar) เป็นเขตมหานครในอังการา เมืองหลวงของประเทศตุรกี เมืองนี้กลายเป็นเทศบาลเมืองใน ค.ศ. 1987 และยกสถานะเป็นอำเภอใน ค.ศ. 2008
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% p> a. |
| --- | --- | --- |
| 1965 | 559 | —     |
| 1970 | 820 | +7.96% |
| 1975 | 1,151 | +7.02% |
| 1980 | 1,558 | +6.24% |
| 1985 | 2,179 | +6.94% |
| 1990 | 3,526 | +10.10% |
| 2000 | 27,974 | +23.01% |
| 2007 | 64,197 | +12.60% |
| 2008 | 91,742 | +42.91% |
| 2009 | 100,732 | +9.80% |
| 2010 | 108,211 | +7.42% |
| 2011 | 114,833 | +6.12% |
| 2012 | 119,593 | +4.15% |
| 2013 | 123,857 | +3.57% |
| 2014 | 129,152 | +4.28% |
| 2015 | 133,961 | +3.72% |
| 2016 | 137,808 | +2.87% |
แหล่งข้อมูลอื่น

Mayorship of Pursaklar (in Turkish) เก็บถาวร 2013-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Municipality of Pursaklar (in Turkish)
ฟูเชอ-กรูเยอ

| ฟูเชอ-กรูเยอ |
| --- | --- |
เมือง
ฟูเชอ-กรูเยอ
พิกัด: 41°29′N 19°43′E﻿ / ﻿41.483°N 19.717°E﻿ / 41.483; 19.717
ประเทศ:  แอลเบเนีย
เทศมณฑล: ดูร์เริส
เทศบาล: กรูเยอ
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 18,477 คน
รหัสพื้นที่: 0563
เว็บไซต์: www.bashkiafushekruje.gov.al
ฟูเชอ-กรูเยอ (แอลเบเนีย: Fushë-Krujë) เป็นเมืองในเทศมณฑลดูร์เริส ประเทศแอลเบเนีย ในปี ค.ศ. 2011 มีประชากรทั้งหมด 18,477 คน
พระเจ้าอชาตศัตรู

| พระเจ้าอชาตศัตรู |
| --- | --- |
กระบวนพยุหยาตราออกจากราชคฤห์ น่าจะมีพระเจ้าอชาตศัตรูในนี้ จากสถูปสาญจี
พระเจ้าแคว้นมคธ
ครองราชย์: ป. 492 –  460 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือช่วงต้นศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช
ก่อนหน้า: พระเจ้าพิมพิสาร
ถัดไป: พระเจ้าอุทัยภัทร
ข้าหลวงนครจัมปา
ครองราชย์: ? - ประมาณ 492 ปีก่อนคริสต์ศักราช

สวรรคต: 460 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือประมาณ 380 ปีก่อนคริสต์ศํกราช
คู่อภิเษก:  เจ้าหญิงวชิระ  พระนางปัทมาวดี  พระนางธาริณี  พระนางสุภัทรา 
พระราชบุตร: พระเจ้าอุทัยภัทร
ราชวงศ์: หารยังกะ
พระราชบิดา: พระเจ้าพิมพิสาร
พระราชมารดา: ราชินีโกศัลยเทวี (พระนางเวเทหิ)
พระเจ้าอชาตศัตรู (สันสกฤต: अजातशत्रु; Ajātaśatru; บาลี: Ajātasattu; 492 ถึง 460 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือต้นศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช) เป็นพระราชาองค์ที่ 3 แห่งแคว้นมคธ ปกครองทางตอนเหนือของอินเดีย เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าพิมพิสารและพระนางเวเทหิ พระธิดาของพระเจ้ามหาโกศลแห่งแคว้นโกศลและพระภคินีของพระเจ้าปเสนทิโกศล พระเจ้าอชาตศัตรูเป็นอุบาสก และผู้อุปถัมภ์สังคายนาครั้งที่หนึ่งในศาสนาพุทธ
วันที่

เมื่อเทียบวันที่ด้วยวันในมหาวงศ์และบทสรุปที่ว่าพระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานใน 483 ปีก่อนคริสต์ศักราช A. L. Basham จึงกำหนดวันขึ้นครองราชย์ของอชาตศัตรูที่ 491 ปีก่อนคริสต์ศักราช เขาประมาณการว่าการทัพครั้งแรกเกิดขึ้นใน 485 ปีก่อนคริสต์ศักราช และการทัพครั้งที่สองต่อวัชชีเกิดขึ้นใน 481–480 ปีก่อนคริสต์ศักราช Samannaphala Sutta บันทึกว่า ช่วงที่พระเจ้าอชาตศัตรูเสด็จไปเยี่ยมพระอาจารย์ทั้งหกเพื่อฟังคำสอนและไปเยี่ยมพระพุทธเจ้า Basham คาดการว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นใน 491 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ผลกรรมจากการปิตุฆาต

คัมภีร์สุมังคลวิลาสินี อาสวักขยญาณกถาวัณณนา ระบุว่าพระเจ้าอชาตศัตรูถูกพระเจ้าอุทัยภัทร พระราชโอรสกระทำปิตุฆาต จากนั้นพระองค์ได้ไปเกิดในโลหกุมภีนรก ใช้เวลาสามหมื่นปีจึงจะจมลงถึงพื้นล่างของโลหกุมภี และใช้เวลาอีกสามหมื่นปีจึงจะโผล่ขึ้นมาถึงปากโลหกุมภี รวมระยะเวลาชดใช้กรรมถึงหกหมื่นปี แต่ในอนาคตพระองค์จะได้ตรัสรู้เป็นพระปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่าชีวิตวิเสส
อ่านเพิ่ม

Ācharya Nagrajji D.Litt. "Agama and Tripitaka- A comparative study of Lord Mahavira and Lord Buddha", vol. 1, History and Tradition, chapter 14 "Follower Kings" pg.355-377. (English version by Muni Mahendrakumarji) published by Concept Publishing Company, New Delhi 110059.
G.P.Singh,2004. "Early Indian Historical Tradition and Archaeology". D.K.Printworld(P)Ltd-New Delhi 110015; pp. 164, 165
Jain Aagam 1st Upanga Uvavai Sutta Chapter Kunika
แหล่งข้อมูลอื่น

Entry on Ajatasattu in the Buddhist Dictionary of Pali Proper Names
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าอชาตศัตรู |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าพิมพิสาร |  | กษัตริย์แห่งแคว้นมคธ (ราชวงศ์หารยังกะ)   (พ.ศ. 52 – พ.ศ. 84) |  | พระเจ้าอุทัยภัทร |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
| ด ค กบุคคลในพุทธประวัติ |
| --- | --- | --- |
| พระบรมศาสดา |  พระโคตมพุทธเจ้า  |  |
| พระอัครสาวก |  พระสารีบุตร  พระมหาโมคคัลลานะ  |  |
| พุทธอุปัฎฐาก |  พระอานนท์  |  |
| พระมหากษัตริย์ |  พระเจ้าสุทโธทนะ  พระเจ้าสุปปพุทธะ  พระเจ้าพิมพิสาร  พระเจ้าปเสนทิโกศล  พระเจ้าอชาตศัตรู  |  |
| ภิกษุ |  พระอัญญาโกณฑัญญะ  พระอุรุเวลกัสสปะ  พระนันทะ  พระมหากัสสปะ  พระมหากัจจายนะ  พระองคุลิมาลเถระ  |  |
| ภิกษุณี |  พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี  พระภัททากัจจานาเถรี  |  |
| สามเณร |  พระราหุลเถระ  |  |
| อุบาสก อุบาสิกา |  อนาถบิณฑิกเศรษฐี  ชีวกโกมารภัจจ์  นางสุชาดา  นางวิสาขา  |  |
| ศัตรู |  พระเทวทัต  จิญจมาณวิกา  |  |
ภาพวาดพระเจ้าอชาตศัตรูเสด็จไปเยี่ยมพระพุทธเจ้าเพื่อขจัดความผิด
สถูปพระเจ้าอชาตศัตรู เมืองราชคฤห์
ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์

| ฟรีดริชที่ 5 |
| --- | --- |

เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์
ครองราชย์: 19 กันยายน 1610 – 23 กุมภาพันธ์ 1623
ก่อนหน้า: ฟรีดริชที่ 4
ถัดไป: มัคซีมีลีอานที่ 1
พระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย
ครองราชย์: 26 สิงหาคม 1619 – 8 พฤศจิกายน 1620
ราชาภิเษก: 4 พฤศจิกายน 1619

พระราชสมภพ: 26 สิงหาคม ค.ศ. 1596(1596-08-26) อัมแบร์ก, โอเบิร์ฟฟัลซ์
สวรรคต: 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1632(1632-11-29) (36 ปี) ไมน์
คู่อภิเษก: เอลิซาเบธ สจวต
พระราชบุตร: ฟรีดริช ไฮน์ริช ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ คาร์ลที่ 1 ลูทวิช ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ เอลิซาเบธแห่งพาลาทิเนต เจ้าชายรูเพิร์ต ดยุกแห่งคัมบาลันด์ Prince Maurice Princess Louise Marie Prince Edward Prince Philip Princess Charlotte โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ Prince Gustavus
ราชวงศ์: พาลาทิเนต-ซิมเมิร์น
พระราชบิดา: ฟรีดริชที่ 4 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต
พระราชมารดา: เจ้าหญิงลูอีเซอ ยูเลียนาแห่งออเรนจ์-นัสเซา
ศาสนา: ลัทธิคาลวิน
ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ หรือพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (เยอรมัน: Friedrich V, อังกฤษ: Frederick V, Elector Palatine; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1596 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1632) เป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ (พาลาทิเนต) และเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ในพระนามว่า "พระเจ้าฟรีดริชที่ 1" (เช็ก: Fridrich Falcký) ระหว่างปี ค.ศ. 1619 ถึงปี ค.ศ. 1620 อันเป็นระยะเวลาอันสั้นที่ทำให้เรียกกันว่า "เหมันตราชา" (เช็ก: Zimní král)
พระเจ้าฟรีดริชเสด็จพระราชสมภพที่ตำหนักล่าสัตว์ใกล้อัมแบร์กที่โอเบอร์ฟัลทซ์ พระองค์เป็นพระโอรสและทายาทของฟรีดริชที่ 4 ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์และเจ้าหญิงลูอีเซอ ยูเลียนาแห่งนัสเซาพระราชธิดาของวิลเลิมที่ 1 เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และ ชาร์ล็อตแห่งบูร์บง พระองค์ทรงเป็นผู้คงแก่เรียนในด้านรหัสยลัทธิ  และทรงนับถือลัทธิคาลวิน ต่อมาฟรีดริชสืบราชสมบัติเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ในปี ค.ศ. 1610 ฟรีดริชทรงเป็นผู้สร้าง สวนพฤกษชาติพาเลไทน์ อันมีชื่อเสียงที่ไฮเดลแบร์ก
ดูเพิ่ม

โบฮีเมีย
แหล่งข้อมูลอื่น

A declaration of the cavses, for the which, wee Frederick, by the grace of God King Bohemia, Covnt Palatine of the Rhine, Elector of the Sacred Empire, & c. haue accepted of the crowne of Bohemia, and of the covntryes thereunto annexed. เก็บถาวร 2010-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย |
| --- | --- | --- |
| กษัตริย์ |   แฟร์ดีนันด์ที่ 1 (1526–1564) · มักซีมีเลียนที่ 1 (1562–1576) · รูดอล์ฟที่ 2 (1576–1611) · มัททีอัสที่ 2 (1611–1617) · แฟร์ดีนันด์ที่ 2 (1617–1619 / 1620–1637) · ฟรีดริชที่ 1 (1619–1620) · แฟร์ดีนันด์ที่ 3 (1627–1657) ·  เลโอโปลด์ที่ 1 (1656–1705) · โยเซฟที่ 1 (1705–1711) · คาร์ลที่ 2 (1711–1740) · คาร์ล อัลเบิร์ตที่ 2 (1741–1743) · มาเรีย เทเรซา (1740–1741 / 1743–1780) · โยเซฟที่ 2 (1780–1790) ·  เลโอโปลด์ที่ 2 (1790–1792) · ฟรันทซ์ที่ 1 (1792–1835) · แฟร์ดีนันท์ที่ 5 (1835–1848) · ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 (1848–1916) · คาร์ลที่ 3 (1916–1918)  |  |
| อ้างสิทธิ |   คาร์ลที่ 3 (1918–1922) · อ็อทโทที่ 1 (1922–2011) · คาร์ลที่ 4 (2011–ปัจจุบัน) · ทายาท: แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์  |  |
มณฑล

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มณฑล (แก้ความกำกวม)
ถางการูป มัญชุวัชรมณฑล
มณฑล (สันสกฤต: मण्डल) แปลว่า วง ในทางประติมานวิทยาของศาสนาแบบอินเดีย โดยเฉพาะศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ ใช้เป็นสัญลักษณ์ทางธรรมหรือทางพิธีกรรมเพื่อหมายถึงเอกภพ โดยทั่วไปมักแสดงในเชิงอภิปรัชญาและเชิงสัญลักษณ์เป็นแผนภาพหรือแผนภูมิแบบเรขาคณิตรูปจักรวาลแบบย่อส่วน
มณฑลส่วนใหญ่เป็นสี่เหลี่ยม มีสี่ประตู มีวงกลมที่จุดศูนย์กลาง แต่ละประตูเป็นรูปตัว T และมีรัศมีสมดุลกัน
คำนี้ปรากฏครั้งแรกในคัมภีร์ฤคเวทซึ่งใช้หมายถึงกองงานต่าง ๆ ส่วนฝ่ายพิธีกรรมใช้มณฑลเช่นนพเคราะห์จนถึงปัจจุบัน
หลายศาสนายังใช้มณฑลเป็นเครื่องเพ่งในการเข้าสมาธิหรือเข้าภวังค์
ฟุตบอลทีมชาตินอร์เทิร์นไซปรัส

ฟุตบอลทีมชาตินอร์เทิร์นไซปรัส (ตุรกี: Kuzey Kıbrıs Millî Futbol Takımı) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของนอร์เทิร์นไซปรัส พวกเขาเคยเป็นสมาชิกของนิวเฟเดอเรชันส์บอร์ดร่วมกับชาติอื่นที่ไม่ใช่สมาชิกฟีฟ่าจนถึง ค.ศ. 2013 สนามเหย้าของทีมชาติคือสนามกีฬานิโคเซียอะตาตืร์กในนอร์ทนิโคเซีย พวกเขาเคยชนะเลิศฟีฟีไวด์คัพที่เยอรมนีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006 นอกจากนี้ ยังเคยชนะเลิศอีแอลเอฟคัพในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006
เนื่องจากมีมาตรการกีดกันทางกีฬาต่อนอร์เทิร์นไซปรัส ทำให้ทีมชาติไม่สามารถลงแข่งขันพบกับชาติอื่นที่เป็นสมาชิกฟีฟ่าได้
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาตุรกี) เว็บไซต์ทางการ
(ในภาษาอังกฤษ) All-time results from RSSSF
(ในภาษาอังกฤษ) "Footballers Reveal ‘Strip’ Poster to Highlight their 50 Year Ban from International Football"
(ในภาษาอังกฤษ) Details of FIFI Wild Cup final
(ในภาษาอังกฤษ) Article about the FIFI Wild Cup final
(ในภาษาอังกฤษ) 2006 FIFI Wild Cup Pictures of TRNC Team
(ในภาษาอังกฤษ กรีก และตุรกี) Cyprus Soccer E-Group เก็บถาวร 2013-02-09 ที่ archive.today
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติที่ไม่ได้เป็นสมาชิกฟีฟ่า |
| --- | --- |
UEFA Regions' Cup · Island Games · ConIFA World Football Cup · ConIFA European Football Cup · Viva World Cup · FIFI Wild Cup
ได้รับการอนุมัติจากสมาคมในประเทศ:  ประเทศบาสก์  เบรอตาญ  กาตาลุญญา  คอร์ซิกา  Frøya  กาลิเซีย  โกโซ  กรีนแลนด์  เจอร์ซีย์  มินอร์กา  มอเรเวีย  ปีเยมอนเต  พรอว็องส์  โรดส์  ซาร์เดญญา  ไซลีเซีย*  Lower Silesia  เวเนโต  วาลิสและฟูตูนา*  แซนซิบาร์ 
ไม่ได้รับการอนุมัติจากสมาคมในประเทศ:  นากอร์โน-คาราบัค  Carpathia  Crimean Tatars  นอร์เทิร์นไซปรัส  Ellan Vannin  Padania  โซมาลีแลนด์ 
พลัดถิ่น [ถูกเนรเทศ]:  Arameans Suryoye  Barawa  กลุ่มเกาะชากอส  ดาร์ฟูร์  Japanese Koreans  ปัญจาบ  ทมิฬอีแลม  ทิเบต 
รัฐเอกราชขนาดเล็ก:  โมนาโก  นาอูรู*  นครรัฐวาติกัน 
ในอดีตไม่ได้เป็นสมาชิกทางการ:  หมู่เกาะแฟโร  ยิบรอลตาร์  คอซอวอ 
* – สถานะไม่แน่นอน
| ด ค ก ฟุตบอลในนอร์เทิร์นไซปรัส |
| --- | --- |
สมาคมฟุตบอลไซปรัสตุรกี
ทีมชาติ:  ชาย  U-21  U-15  U-14  U-12  XI  หญิง 
ลีก:  เคทีเอฟเอฟ ซือเปร์ลีก  KTFF 1. Lig  BTM 1. Lig  BTM 2. Lig  U21 Süper Lig  U21 Bölgesel Lig  U17 Süper Lig  U15 Ligi  ลีกหญิง 
ถ้วย:  ไซปรีออตคัพ  เคทีเอฟเอฟ ซูเปอร์คัพ  Ahmet Sami Topcan Kupası 
 รายชื่อสโมสร  ConIFA
พิพิธภัณฑ์ขนมปังแห่งชาติ (เคียฟ)

| --- | --- |
Наро́дний музе́й хлі́ба
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2524; 43 ปีที่แล้ว (2524)
ที่ตั้ง: 19 ถนนวึฌฮอรอด เคียฟ ประเทศยูเครน 04074
พิกัดภูมิศาสตร์: 50°29′52″N 30°27′11″E﻿ / ﻿50.49778°N 30.45306°E﻿ / 50.49778; 30.45306
ประเภท: พิพิธภัณฑ์อาหารและเครื่องดื่ม
ขนาดผลงาน: มากกว่า 2,000 ชิ้น
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 15,000 คนต่อปี
เว็บไซต์: Музей хліба
พิพิธภัณฑ์ขนมปังแห่งชาติ (ยูเครน: Наро́дний музе́й хлі́ба) เป็นพิพิธภัณฑ์ในเคียฟ ประเทศยูเครน ดำเนินการโดยศูนย์นิเวศวิทยาและธรรมชาติแห่งชาติสำหรับเยาวชนวัยเรียน (Націона́льний еко́лого-натуралісти́чний центр учні́вської молоді́, НЕНЦ) ของกระทรวงศึกษาธิการและวิทยาศาสตร์ยูเครน พิพิธภัณฑ์มีสิ่งจัดแสดงมากกว่า 2,000 ชิ้น ที่บอกเล่าประวัติของขนมปัง ความสำคัญสำหรับมนุษย์ และต้นกำเนิดของธัญพืชหลัก (ข้าวไรย์ ข้าวสาลี ข้าวโพด ข้าวบาร์เลย์ และอื่น ๆ)
นิทรรศการ

นิทรรศการจัดแสดงขนมปังซึ่งคณะเด็กนักเรียนในเคียฟรวบรวมมากกว่าหกสิบก้อนจากส่วนต่าง ๆ ของประเทศยูเครน ซึ่งรวมทั้งขนมอบสำหรับพิธีกรรมลาวัช (ლავაში) แบบจอร์เจีย และมัตซา (מַצָּה) ของชาวยิว นอกจากนี้ การจัดแสดงยังอุทิศแด่กวีที่ประพันธ์เกี่ยวกับขนมปังและนักพัฒนาพันธุ์พืชที่พัฒนาข้าวสาลีพันธุ์ใหม่ พิพิธภัณฑ์มีตัวอย่างพืชผลทางการเกษตร ครกโบราณ และโม่หินมากกว่าร้อยตัวอย่าง
มีการจัดแสดงขนมปังมากกว่า 150 ก้อนในนิทรรศการ "ขนมปังเป็นยอดของทุกสิ่ง" (Хліб — усьому́ голова́) โดยสามารถชมขนมปังจากรัสเซีย เบลารุส คาซัคสถาน อุซเบกิสถาน เติร์กเมนิสถาน จอร์เจีย อาร์มีเนีย คีร์กีซสถาน ลัตเวีย ลิทัวเนีย และแม้แต่จากฝรั่งเศส และประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก พิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงพืชผลทางการเกษตรต่าง ๆ มากกว่า 100 รายการ ได้แก่ ข้าวสาลี ข้าวไรย์ ข้าวโอ๊ต ข้าวบาร์เลย์ ยังมีนิทรรศการที่จัดแสดงขนมปังขาวและขนมปังดำอวกาศซึ่งเปาลอ ปอปอวึช (Павло́ Рома́нович Попо́вич) นักบินอวกาศชาวยูเครนผู้ได้รับอิสริยาภรณ์วีรชนแห่งสหภาพโซเวียตสองสมัย เป็นผู้บริจาคให้
มีส่วนจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศแด่ตารัส แชวแชนกอ (Тара́с Григо́рович Шевче́нко) ผู้ประพันธ์บทกวีที่อบอุ่นเกี่ยวกับขนมปังและการทำงานหนักของชาวนา
นิทรรศการของพิพิธภัณฑ์ยังบอกเล่าเกี่ยวกับการพัฒนาการเกษตรในช่วงระยะเวลาของการทำนารวม และความอดอยากในยูเครน จากการจัดแสดงภาพถ่ายเกี่ยวกับเหตุการณ์ฮอลอดอมอร์ในยูเครน นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติได้เรียนรู้เกี่ยวกับโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ที่สุดของชาวยูเครน
นิทรรศการในส่วนสำคัญแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับทุ่งเกษตรกรรมในช่วงภาวะสงคราม (พ.ศ. 2484–2488) และในช่วงการฟื้นฟูโดยเฉพาะแสดงบรรทัดฐานในการปันส่วนขนมปังให้กับประชากรของเลนินกราดที่ถูกปิดล้อมตามบัตรขนมปัง ในการแสดงนี้ความทรงจำอันโหดร้ายถูกตราตรึงไว้ ซึ่งรวมถึงการกล่าวโทษอย่างโกรธเกรี้ยว "ผู้กระหายสงคราม" (поджига́тели войны́) การจัดแสดงทั้งหมด ตั้งแต่เปลือกขนมปังไปจนถึงสมุดบันทึกของตาเตียนา ซาวีเชวา (Татья́на Никола́евна Са́вичева) ซาวีเชวาเรียกร้องให้ผู้คนทั่วโลกป้องกันการสูญเสียชีวิตและการทำลายล้างครั้งใหม่
พิพิธภัณฑ์ขนมปังแสดงให้เห็นถึงบทบาทสำคัญของนักวิทยาศาสตร์ผู้พัฒนาพันธุ์พืชชาวยูเครน เช่น วาซึล แรแมสลอ (Васи́ль Микола́йович Ремесло́), วาซึล ยูริแยว (Васи́ль Я́кович Ю́р'єв) และคนอื่น ๆ แรแมสลอเป็นอดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยข้าวสาลีมือรอนิวกา (Миро́нівського інститу́ту пшени́ці) ซึ่่งได้พัฒนาข้าวสาลีพันธุ์ "มือรอนิวสกา 264" (Миро́нівська 264), "มือรอนิวสกา 808", "มือรอนิวสกา 10", "ยูวีแลย์นา" (Ювіле́йна) และอื่น ๆ อีกมากมาย ซึ่งในแง่ของผลผลิตนั้นจนถึงปัจจุบันเหนือกว่าพันธุ์ปลูกอื่น ๆ ที่ใช้ในการผลิต
กิจกรรมการศึกษา

มีการเฉลิมฉลองครบรอบ 25 ปีของการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ขนมปังแห่งชาติใน พ.ศ. 2549 โดยศูนย์นิเวศวิทยาและธรรมชาติแห่งชาติสำหรับนักเรียน จนถึงช่วงเวลานั้นมีผู้เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์มากกว่า 1.5 ล้านคน นักเรียน นักศึกษา และนักการศึกษามากกว่าหมื่นห้าพันคนเข้าเยี่ยมชมนิทรรศการทุกปี แลออนิด กุชมา อดีตประธานาธิบดียูเครน เคยมาเยือนที่นี่สองครั้ง เจ้าหน้าที่ระดับต่าง ๆ นักการทูต นักวิทยาศาสตร์ นักเขียน รวมทั้งนักบินอวกาศแลออนิด กาแดญุก (Леоні́д Костянти́нович Каденю́к) ได้ลงนามในสมุดเยี่ยม กิจกรรมของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยการสัมมนาของครู นักเรียน ผู้สอนในสถาบันการศึกษานอกหลักสูตร การแข่งขันทั่วประเทศในหัวข้อ "ขนมปังผ่านสายตาเด็ก" (Хліб очи́ма діте́й), "ขนมปังแห่งบ้านเกิดเมืองนอนของฉัน" (Хліб моє́ї Ба́тьківщини) และอื่น ๆ โดยจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี พนักงานพิพิธภัณฑ์มักจะเดินทางไปตามหมู่บ้านต่าง ๆ เพื่อรวบรวมวัสดุสำหรับนิทรรศการและบันทึกเรื่องราวของเกษตรกร
แหล่งข้อมูลอื่น

"Музей хліба", kurenivka.tk, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 สิงหาคม 2016
พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา (พิพิธภัณฑ์)

| --- | --- |
Masumiyet Müzesi
พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา มุมมองจาก Çukurcuma Caddesi เมืองอิสตันบูล
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2555
ที่ตั้ง: Çukurcuma Caddesi, Dalgıç Çıkmazı, 2, 34425, Beyoğlu เมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี
พิกัดภูมิศาสตร์: 41°01′51″N 28°58′47″E﻿ / ﻿41.030906°N 28.9797878°E﻿ / 41.030906; 28.9797878
ประเภท: พิพิธภัณฑ์เฉพาะทาง
ผู้ก่อตั้ง: ออร์ฮัน พามุค
เว็บไซต์: masumiyetmuzesi.org
พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา (ตุรกี: Masumiyet Müzesi; อังกฤษ: The Museum of Innocence) เป็นพิพิธภัณฑ์ในบ้านยุคศตวรรษที่ 19 ในเมืองอิสตันบูล (ย่าน Çukurcuma) ประเทศตุรกี ก่อตั้งโดยออร์ฮัน พามุคนักเขียนนวนิยายชาวตุรกี มีฐานะเป็นสิ่งประกอบนวนิยายของพามุคเรื่องพิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา พิพิธภัณฑ์และนวนิยายถูกสร้างขึ้นควบคู่กันโดยมีศูนย์กลางที่เรื่องราวของสองตระกูลในอิสตันบูล ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 พิพิธภัณฑ์ได้รับการประกาศให้เป็นผู้ชนะเลิศของรางวัลพิพิธภัณฑ์ยุโรปแห่งปี พ.ศ. 2557
นวนิยายและพิพิธภัณฑ์นำเสนอเรื่องราวของชีวิตชนชั้นสูงในอิสตันบูลตั้งแต่ทศวรรษ 1970 ถึงต้นทศวรรษ 2000 นวนิยายเป็นเรื่องงราวของเคมาลผู้มั่งคั่งซึ่งตกหลุมรักกับฟูซุนญาติห่าง ๆ ที่ยากจน พิพิธภัณฑ์ก็จัดแสดงวัตถุที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวความรักของทั้งคู่ เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ระบุว่าพิพิธภัณฑ์มีสิ่งสะสมมากกว่าพันชิ้น นำเสนอสิ่งที่ตัวละครในนวนิยาย "ใช้, ใส่, ได้ยิน, ได้เห็น และฝันใฝ่ถึง ทั้งหมดจัดวางอย่างพิถิพิถันในกล่องและตู้จัดแสดง"
ประวัติ

พามุคเริ่มสะสมสิ่งของต่าง ๆ ให้กับพิพิธภัณฑ์เมื่อกลางทศวรรษ 1990 พามุคกล่าวว่า “ผมต้องการสะสมและจัดแสดงสิ่งของ 'จริง ๆ' ของเรื่องแต่งภายในพิพิธภัณฑ์ และเขียนนวนิยายจากสิ่งของเหล่านั้น” พามุคระบุว่าสิ่งของบางชิ้นที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เป็นของครอบครัวและเพื่อน ๆ ส่วนของอื่น ๆ ถูกพบที่อื่นในอิสตันบูล หรือสะสมจากทั่วโลก แต่พามุคไม่ได้ระบุว่าสิ่งของใดบ้างที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับชีวิตของตน พามุคยืนยังว่าการนำเสนอของพิพิธภัณฑ์ควรสะท้อนถึงนวนิยายไม่ใช่ตัวเขาเอง โดยกล่าวว่า  “นี่ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ออร์ฮัน พามุค”
หลังนวนิยายตีพิมพ์ในตุรกีในปี พ.ศ. 2551 สิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ก็ได้รับการจัดจนเสร็จสมบูรณ์ร่วมกับคณะสหวิชาที่ประกอบด้วยศิลปิน นักออกแบบ และสถาปนา เปิดให้บริการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ปัจจุบันมีสิ่งของที่จัดแสดงมากกว่าพันชิ้น
ตำแหน่ง

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในย่าน Çukurcuma ของเขต Beyoğlu ในเมืองอิสตันบูลของประเทศตุรกี ตั้งอยู่ในบ้านไม้ยุคศตวรรษที่ 19 ที่หัวมุมของถนน Çukurcuma Sk และ Dalgiç Sk
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอังกฤษและตุรกี)
The Museum of Innocence at Google Cultural Institute
Projectpage of Sunder-Plassmann Architekten (German)
ฟรันทซ์ ลิสท์

| ฟรันทซ์ ลิสท์ |
| --- | --- |
ฟรันทซ์ ลิสท์ ในปี 1858
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ฟรันทซ์ ลิสท์
เกิด: 22 ตุลาคม 1811
ที่เกิด: ฮังการี, จักรวรรดิออสเตรีย 
เสียชีวิต: 31 กรกฎาคม 1886 (อายุ 74 ปี) ไบร็อยท์ ประเทศเยอรมนี
แนวเพลง: คลาสสิก
อาชีพ: คีตกวี, นักเปียโน, นักดนตรี
เครื่องดนตรี: เปียโน, ไวโอลิน, เชลโล, กีตาร์
ฟรันทซ์ ลิสท์ (เยอรมัน: Franz Liszt) หรือ แฟแร็นตส์ ลิสต์ (ฮังการี: Liszt Ferenc) เป็นคีตกวีและนักเปียโนชาวฮังการี เป็นหนึ่งในนักเปียโนและคีตกวีที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีตะวันตก เขาเป็นบุคคลสำคัญในยุคโรแมนติก และมีอิทธิพลทั้งในฐานะนักแสดงและผู้ประพันธ์ดนตรี ตลอดชีวิตของเขา ลิสท์ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักเปียโนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของยุค อีกทั้งเป็นผู้บุกเบิกดนตรีแนวใหม่ที่เปลี่ยนแปลงวงการดนตรีอย่างยิ่งใหญ่