stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี
โครงเรื่อง > หน้าร้อนของแฮร์รี่และควิดดิชเวิลด์คัพ

เนื้อเรื่องตอนนี้เริ่มต้นที่ความฝันของแฮร์รี่ พอตเตอร์ โดยเห็นในความฝันว่าลอร์ดโวลเดอมอร์ได้พบกับลูกสมุนของเขาซึ่งหนีจากเงื้อมมือของแฮร์รี่ (รวมถึงซิเรียสและลูปิน) ไปได้ในเล่มที่แล้วคือ "หางหนอน" หรือปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ หางหนอนได้รับสั่งจากโวลเดอมอร์ให้ลักพาตัวแฮร์รี่มา เพื่อจะกลับคืนสู่อำนาจอีกครั้ง ในฝันแฮร์รี่ยังเห็นลอร์ดโวลเดอมอร์ฆาตกรรมชายแก่มักเกิ้ลผู้โชคร้ายที่บังเอิญไปแอบได้ยินแผนการนี้เข้า แฮร์รี่สะดุ้งตื่นขึ้นพร้อมกับปวดแสบปวดร้อนที่แผลเป็นรูปสายฟ้ากลางหน้าผากของเขา แฮร์รี่กังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ฝันเห็นและการเจ็บของแผลเป็นอีกครั้งแต่ก็ไม่อยากส่งข่าวไปบอกซิเรียส แบล็ก พ่อทูนหัวของเขาซึ่งกำลังซ่อนตัวอยู่เพราะกลัวว่าซิเรียสจะเป็นห่วงจนเสี่ยงกลับมาหาตน
ปิดเทอมฤดูร้อนนี้ครอบครัววีสลีย์มารับแฮร์รี่จากบ้านของพวกเดอร์สลีย์ในซอยพรีเว็ตไปเพื่อไปชมการแข่งขันควิดดิชเวิลด์คัพ ซึ่งอังกฤษเป็นเจ้าภาพในปีนั้น การแข่งขันชิงแชมป์ระหว่างไอร์แลนด์และบัลแกเรีย เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจโดยเฉพาะในตัวผู้เล่นซีกเกอร์ของบัลแกเรีย วิกเตอร์ ครัม หลังการแข่งขันจบลงได้เกิดเหตุร้ายขึ้น มีกลุ่มอดีตผู้เสพความตายออกมาอาละวาดและโจมตีเจ้าของที่ดินผู้เป็นมักเกิ้ลแต่ต้องหนีไปในเวลาต่อมา เนื่องจากมีคนเสกตรามาร (สัญลักษณ์ของโวลเดอมอร์) พลอยทำให้ผู้ที่แตกตื่นอยู่แล้วตื่นตระหนกยิ่งขึ้น เจ้าหน้าที่กระทรวงเวทมนตร์พบว่าผู้ถือไม้กายสิทธิ์คือ วิงกี้ เอลฟ์ประจำบ้านของบาร์ตี้ เคร้าช์ เจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่ง วิงกี้ถูกจับพร้อมกับถือไม้กายสิทธิ์ของแฮร์รี่ ซึ่งแฮร์รี่บอกว่าหล่นหายระหว่างชมการแข่งขัน ทำให้บาร์ตี้ เคร้าช์โกรธมากถึงกับไล่เอลฟ์ประจำบ้านของตนออก และทำให้เฮอร์ไมโอนี่เริ่มโครงการรณรงค์เพื่อสิทธิเอลฟ์
แฮปปีเออร์แดนเอฟเวอร์

แฮปปีเออร์แดนเอฟเวอร์ (อังกฤษ: Happier Than Ever) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของนักร้องชาวอเมริกัน บิลลี ไอลิช วางจำหน่ายโดยดาร์กรูมและอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ไอลิชร่วมเขียนอัลบั้มกับพี่ชายของเธอ ฟินเนียส โอคอนเนล ซึ่งเป็นผู้ร่วมงานบ่อย ๆ เป็นโปรดิวเซอร์และเล่นทุกเครื่องดนตรีในอัลบั้มด้วย ไอลิชได้อ้างถึงการสะท้อนตัวตนในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 เป็นแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่สำหรับอัลบั้มนี้
โดยพื้นฐานแล้วเป็นแนวเพลงดาวน์เทมโปป็อป แฮปปีเออร์แดนเอฟเวอร์มีความเบาบาง ได้รับอิทธิพลจากแจ๊ส การเรียบเรียงแบบอิเล็กโทรป็อปที่กำหนดให้มีจังหวะที่ชวนขบคิด โดยมีความต่างจากดนตรีแทร็ป ในจังหวะนำของอัลบั้มเปิดตัวของไอลิช เวนวีออลฟอลอสลีป, แวร์ดูวีโก? (2019) แฮปปีเออร์แดนเอฟเวอร์ ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากการมีชื่อเสียงของไอลิช และการมีข้อเสียที่มาพร้อมกับมัน เมื่อเปิดตัวอัลบั้มนี้ได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งชื่นชมด้านสำนวน การผลิตที่จำกัด และเนื้อเพลงที่เฉียบแหลม ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 64 อัลบั้มและเพลงไตเติลได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งหมด 7 รายการ ได้แก่อัลบั้มแห่งปี อัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม เพลงแห่งปี และบันทึกเสียงแห่งปี
เจ็ดซิงเกิลได้เปิดตัวเพื่อโปรโมตอัลบั้ม: "My Future" "Therefore I Am" "Your Power" "Lost Cause" "NDA" เพลงไตเติล และ "Male Fantasy"; สามอันดับแรกติดอันดับท็อป 10 ของบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐ "Therefore I Am" เป็นเพลงที่มีชาร์ตสูงสุดจากอัลบั้ม โดยขึ้นสูงสุดที่อันดับ 2 ตามมาด้วย "My Future" ที่อันดับ 6 และ "Your Power" ที่อันดับ 10 แฮปปีเออร์แดนเอฟเวอร์เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 เป็นเพลงที่สองของไอลิช อัลบั้มครองอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา และติดอันดับชาร์ตอัลบั้มในอีก 27 ประเทศ ไอลิชได้แสดงเพลงของอัลบั้มในภาพยนตร์คอนเสิร์ตดิสนีย์+ เรื่อง แฮปปีเออร์แดนเอฟเวอร์: อะเลิฟเลตเตอร์ทูลอสแอนเจลิส ซึ่งออกฉายเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2021 เพื่อโปรโมตอัลบั้มเพิ่มเติม ไอลิชเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ 6 ของเธอในชื่อแฮปปีเออร์แดนเอฟเวอร์เดอะเวิลด์ทัวร์ ซึ่งเริ่มในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
ผลตอบรับเชิงวิจารณ์

| ผลคะแนน> ที่มา | ผลคะแนน> ค่าประเมิน |
| --- | --- |
เมทาคริติก: 86/100
เอนีดีเซ็นต์มิวสิก?: 8.2/10
คะแนนคำวิจารณ์
ที่มา: ค่าประเมิน
AllMusic: 
And It Don't Stop: A
DIY: 
Entertainment Weekly: B+
The Guardian: 
The Independent: 
The Line of Best Fit: 6/10
NME: 
Pitchfork: 7.6/10
Rolling Stone:
ผลตอบรับเชิงวิจารณ์ > รายการอันดับสิ้นปี

| สื่อสิ่งพิมพ์ | รายการ | อันดับ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| บีบีซี | 21 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 14 |  |
| บิลบอร์ด | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 8 |  |
| คอนเซเควนซ์ | 50 อัลบั้มยอดนิยมประจำปี 2021 | 26 |  |
| เดอะการ์เดียน | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 24 |  |
| เอ็นเอ็มอี | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 15 |  |
| เอ็นอาร์ซีแฮนเดลสบลัด | เพลงที่ดีที่สุดของเฮสเตอร์ คาร์วัลโย ในปี 2021 | 1 |  |
| ป็อปแมตเตอร์ส | 75 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 45 |  |
| โรลลิงสโตน | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 15 |  |
| สแลนต์แม็กกาซีน | 50 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 6 |  |
| เดอะเทลิกราฟ | 10 อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 9 |  |
| วาไรเอตี | อัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2021 | 3 |  |
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2021 | มิวสิกเดลีอะวอดส์ | อัลบั้มที่ดีที่สุด | ชนะ |  |
| 2021 | พีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์ | อัลบั้มแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2022 | รางวัลแกรมมี | อัลบั้มแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2022 | รางวัลแกรมมี | อัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2022 | ไอฮาร์ตเรดิโอมิวสิกอะวอดส์ | อัลบั้มออลเทอร์เนทิฟแห่งปี | ชนะ |  |
| 2022 | นิโคโลเดียนคิดส์ชอยส์อะวอดส์ | อัลบั้มโปรด | ชนะ |  |
| 2022 | รางวัลโอเดียน | อัลบั้มสากลยอดเยี่ยม | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2022 | เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ | อัลบั้มแห่งปี | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
รายการเพลง

เพลงทั้งหมดประพันธ์โดยเพลง ทั้งหมดเขียนโดยบิลลี ไอลิช และฟินเนียส โอคอนเนล โปรดิวเซอร์โดยฟินเนียส
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Getting Older" | 4:04 |
| 2. | "I Didn't Change My Number" | 2:38 |
| 3. | "Billie Bossa Nova" | 3:16 |
| 4. | "My Future" | 3:30 |
| 5. | "Oxytocin" | 3:30 |
| 6. | "Goldwing" | 2:31 |
| 7. | "Lost Cause" | 3:32 |
| 8. | "Halley's Comet" | 3:54 |
| 9. | "Not My Responsibility" | 3:47 |
| 10. | "Overheated" | 3:34 |
| 11. | "Everybody Dies" | 3:26 |
| 12. | "Your Power" | 4:05 |
| 13. | "NDA" | 3:15 |
| 14. | "Therefore I Am" | 2:53 |
| 15. | "Happier Than Ever" | 4:58 |
| 16. | "Male Fantasy" | 3:14 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 56:07 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 17. | "My Future (Live Performance from the DNC)" |   |
| 18. | "Therefore I Am (Live from iHeartRadio ALTer Ego 2021)" |   |
| 19. | "Your Power (Vevo Live Performance)" |   |
| 20. | "Lost Cause (Vevo Live Performance)" |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 17. | "NDA (Japan Special Performance)" |   |
| 18. | "Billie Bossa Nova (Japan Special Performance)" |   |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Interview for Japan" |   |
| 2. | "Happier Than Ever (Music Video)" |   |
| 3. | "Happier Than Ever (Making of the Video)" |   |
| 4. | "Male Fantasy (Music Video)" |   |
| 5. | "NDA (Music Video)" |   |
| 6. | "Lost Cause (Music Video)" |   |
| 7. | "Your Power (Music Video)" |   |
| 8. | "Happier Than Ever, The World Tour (Road to Opening Night)" |   |
| 9. | "NDA (Japan Special Performance)" |   |
| 10. | "Billie Bossa Nova (Japan Special Performance)" |   |
โฮลด์มายแฮนด์ (เพลงเจสส์ กลินน์)

| "โฮลด์มายแฮนด์" |
| --- | --- |
ปกซิงเพลง "โฮลด์มายแฮนด์"
เพลงโดยเจสส์ กลินน์
จากอัลบั้มไอครายเวนไอลาฟ
วางจำหน่าย: 20 มีนาคม ค.ศ. 2015
บันทึกเสียง: ค.ศ. 2014
แนวเพลง: แดนซ์ป็อป เฮาส์ ซินธ์ป็อป
ความยาว: 3:47
ค่ายเพลง: แอตแลนติก วอร์เนอร์
ผู้ประพันธ์เพลง: เจเน เบนเนตต์ เจสซิกา กลินน์ แจ็ก แพตเทอร์สัน อีนา โรลด์เซน
โปรดิวเซอร์: สตาร์สมิธ
"โฮลด์มายแฮนด์ " (อังกฤษ: Hold My Hand) เป็นเพลงของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เจสส์ กลินน์ เขียนโดยแจ็ก แพตเทอร์สัน, อีนา โรลด์เซน, เจเน เบนเนตต์ (จินจิน) และกลินน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2015 เป็นซิงเกิลที่สามจากอัลบั้ม ไอครายเวนไอลาฟ เพลงเปิดตัวอันดับ 1 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ยาวนานสามสัปดาห์ติดต่อกัน  และเข้าชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเพลงที่สองของกลินน์ ในอันดับที่ 86 กลินน์ทำการแสดงสดในรายการเดอะวอยซ์ยูเค รอบเซมิไฟนอล เพลงถูกใช้ประกอบในโฆษณาโคคา-โคล่า ในปี ค.ศ. 2015 และประกอบภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2016 บริดเจ็ท โจนส์ เบบี้
แฮ็กต์บายก็อดซิลลา

แฮ็กต์บายก็อดซิลลา (อังกฤษ: Hacked By Godzilla) เป็นหนอนคอมพิวเตอร์ชนิดหนึ่ง ซึ่งมีการแพร่กระจายผ่านไดรฟ์ที่เชื่อมต่อกับพอร์ตยูเอสบี
อาการ

ลักษณะคอมพิวเตอร์ที่ติดหนอนชนิดนี้จะทำให้ที่ title bar ของ อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ มีคำว่า Hacked By Godzilla ต่อท้ายแทนที่ปกติจะเป็นคำว่า Microsoft Internet Explorer
หนอนตัวนี้จะสร้างไฟล์ MS32DLL.dll.vbs และ autorun.inf ในทุกไดรฟ์ ทำให้ผู้ใช้ไม่สามารถเปิดดูข้อมูลในฮาร์ดดิสก์ และแฟลชไดรฟ์แบบปกติและไม่สามารถดับเบิ้ลคลิกเพื่อเข้าไปใช้งานไดรฟ์นั้น ๆ ได้ ซึ่งจะต้องทำการคลิกขวา แล้วใช้คำสั่ง Open แทน สร้างความรำคาญแก่ผู้ใช้งาน
ชื่ออื่น ๆ

VBS/Solow-A
Worm.VBS.Solow.b
แนวทางการแก้ไข

สามารถดาวน์โหลดโปรแกรมแก้ไขได้ฟรี โดยใช้เสิร์ชเอนจินค้นหาคำว่า Hacked By Godzilla จะปรากฏลิงก์ให้เลือกดาวน์โหลดโปรแกรม เมื่อดาวน์โหลดมาได้แล้วให้เปิดโปรแกรมนั้นขึ้นมาให้ทำงาน จากนั้นรีสตาร์ทเครื่องใหม่ เครื่องจะเป็นปกติ
แฮหัวตุ้น

แฮหัวตุ้น  (อังกฤษ: Xiahou Dun; จีน: 夏侯惇; พินอิน: Xiàhóu Dūn; เวด-ไจลส์: Hsiahou Tun) เป็นนายพลภายใต้ทัพวุยก๊กของโจโฉในยุคสามก๊กในประวัติศาสตร์จีน แฮหัวตุ้นยังเป็นญาติกับโจโฉโดยแต่เดิมโจโฉนามสกุล "แฮหัว" แต่ได้เปลี่ยนตามพ่อบุญธรรมเป็นสามสกุล "โจ" แฮหัวตุ้นเป็นแม่ทัพมือขวาและยังเป็นลูกพี่ลูกน้องที่โจโฉให้ความไว้วางใจมากที่สุดคนหนึ่ง และเขาก็เป็นคนที่อยู่กับโจโฉมาตั้งแรกเริ่มที่โจโฉเริ่มก่อการจวบจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต  ซึ่งเขาได้โจโฉขยายอำนาจในการต่อสู้กับ เล่าปี่ ซุนกวน และ ลิโป้
แฮหัวตุ้นสูญเสียดวงตาข้างซ้ายในศึกเสียวพ่าย ในปี ค.ศ. 198 และได้รู้จักในชื่อ "บอดแฮหัว" (หมางเซี่ยเหา) เป็นอีกชื่อหนึ่งของแฮหัวตุ้น แปลว่านายพลตาบอดหรือพระยาตาเดียว เป็นฉายาที่บรรดาทหารในกองทัพของโจโฉได้ตั้งให้แก่แม่ทัพคนหนึ่งซึ่งเจ้าตัวเองที่ได้ฉายานี้มานั้นไม่ค่อยจะชอบใจเท่าใดนัก ภาพลักษณ์ของแฮหัวตุ้นตาเดียวนี้เป็นที่นิยมถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมสามก๊กของหลอ กว้านจง ที่พรรณนาว่าเขาได้สูญเสียตาข้างซ้ายหลังจากที่โจเสงได้ยิงธนูเข้าที่ตาเขา และต่อมาแฮหัวตุ้นได้ดึงธนูออกจากตาและกลืนลงไปข่มขวัญศัตรู
ประวัติ

แฮหัวตุ้น มีชื่อรองเหวียนยั้ง เป็นชาวอำเภอเจี้ยว เมืองไพก๊ก มณฑลเจียงซู มีชื่อรองว่า เหวียนยั้ง เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากแฮหัวเอง บุคคลสำคัญสมัยต้นราชวงศ์ฮั่น แฮหัวตุ้นเป็นคนดี มีความรู้ความสามารถและซื่อสัตย์ต่อหน้าที่
แฮหัวตุ้นฝึกการใช้ทวนและกระบองมาตั้งแต่ยังเด็ก เมื่ออายุ 14 ปี เข้าเรียนวิชารบกับอาจารย์ผู้หนึ่ง วันหนึ่งมีคนดูหมิ่นอาจารย์แฮหัวตุ้นจึงฆ่าเสียแล้วหนีไปซ่องสุมผู้คนอยู่ในป่าเขา เมื่อโจโฉประกาศเรียกคนอาสาสมัครไปปราบตั๋งโต๊ะ แฮหัวตุ้นพร้อมด้วยแฮหัวเอี๋ยนน้องชาย ได้นำกำลังมาร่วมกับโจโฉ มีฝีมือในการรบจึงได้รับการไว้วางใจจากโจโฉให้ออกศึกหลายครั้ง ครั้งหนึ่ง แฮหัวตุ้นไปรบโกซุ่น แม่ทัพของลิโป้ ที่เมืองเสียวพ่าย โจเสงนายทหารอีกคนของลิโป้ ลอบใช้เกาทัณฑ์ยิงถูกตาซ้ายของแฮหัวตุ้น แฮหัวตุ้นจึงชักลูกเกาทัณฑ์ออก ลูกตานั้นได้ติดปลายเกาทัณฑ์มาด้วย จึงร้องขึ้นว่า ลูกตานี้เป็นดวงแก้วอันประเสริฐ ไม่ควรจะทิ้งเสีย แล้วก็กลืนลูกตาลงท้องไปแล้วควบม้าเอาทวนแทงโจเสงตกม้าตาย
ครั้งหนึ่ง แฮหัวตุ้นเกือบโดนโจโฉประหารชีวิต เพราะว่าขัดใจโจโฉเรื่องการลำเลียงของออกจากฮันต๋ง แต่โดนแม่ทัพคนอื่นคัดค้านไว้ จึงรอดจากการประหาร เมื่อโจโฉเสียชีวิต ต่อมาแฮหัวตุ้นก็ได้ป่วยตายตาม เมื่อถึงแก่กรรมแล้วได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นจงโหว
รายชื่อบุคคลที่ถูกสังหารโดยแฮหัวตุ้น

ซีเอ๋ง ทหารตั่งโต๊ะ
โจเสง ทหารเอกของ โกซุ่น ลูกน้องของ ลิโป้
เปียนเหยียง เจ้าเมืองที่ไปช่วยโตเกี๊ยม
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
จดหมายเหตุสามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
แฮหัวเอี๋ยน
โจโฉ
โหล่ว ซิน ยั้น

นักแบดมินตันชาวฮ่องกง
ในบทความนี้นามสกุลคือ  ตามขนบธรรมเนียมฮ่องกง ชื่อแบบตะวันตกคือ แฮปปี โหล่ว และชื่อแบบจีนคือ โหล่ว ซิน ยั๊น
| โหล่ว ซิน ยั๊น 盧善恩> ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- |
ชื่อเต็ม: แฮปปี โหล่ว ซิน ยั๊น
ชื่อเกิด: Cheng Sin Yan 鄭善恩
ประเทศ: ฮ่องกง
เกิด:  (2003-02-25) 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 (21 ปี)
ส่วนสูง: 1.68 เมตร (5 ฟุต 6 นิ้ว)
มือที่ถนัด: ขวา
หญิงเดี่ยว
อันดับโลกสูงสุด: 44 (7 พฤษภาคม ค.ศ. 2024)
อันดับโลกปัจจุบัน: 47 (30 กรกฎาคม ค.ศ. 2024)
BWF profile
แฮปปี โหล่ว ซิน ยั๊น (จีน: 盧善恩; ยฺหวิดเพ็ง: lou4 sin6 jan1; อังกฤษ: Happy Lo Sin Yan; เกิดวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003) เป็นนักแบดมินตันจากฮ่องกง
อาชีพ

เธอเป็นสมาชิกทีมชาติฮ่องกงที่เข้าแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2022 ซึ่งเธอพ่ายแพ้ในนัดเปิดสนามต่ออายะ โอโฮริ มือวางอันดับ 10 ของโลกและแชมป์เก่าจากญี่ปุ่น ในประเภททีม เธอแพ้ให้กับไต้ ซือหยิ่ง ผู้เล่นชาวไต้หวันด้วยคะแนนเซต 3–0
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 เธอเอาชนะสู่ เหวินฉีเพื่อก้าวสู่รอบชิงชนะเลิศในโอฑิศามาสเตอส์ 2023 แล้วยังแข่งให้กับฮ่องกงจนเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายใน 2024 Badminton Asia Team Championships ที่ประเทศมาเลเซีย
เธอเข้าแข่งขันแบดมินตันหญิงเดี่ยวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
แหล่งข้อมูลอื่น

โหล่ว ซิน ยั้น ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ)
แฮร์ทา มึลเลอร์

|  แฮร์ทา มึลเลอร์ Herta Müller |
| --- | --- |
แฮร์ทา มึลเลอร์ ค.ศ. 2007
เกิด: 17 สิงหาคม ค.ศ. 1953 ประเทศโรมาเนีย
สัญชาติ: ชาวเยอรมัน, ชาวโรมาเนีย
อาชีพ: นักเขียน
ยุคสมัย: ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20–ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21
ตำแหน่ง: นักเขียน
รางวัล: รางวัลโนเบล ค.ศ. 2009
นักเขียนชาวเยอรมัน
แฮร์ทา มึลเลอร์ (เยอรมัน: Herta Müller) (17 สิงหาคม ค.ศ. 1953 - ปัจจุบัน) แฮร์ทา มึลเลอร์เป็นนักเขียน กวี และนักเขียนบทความคนสำคัญชาวเยอรมันที่เกิดในประเทศโรมาเนีย แฮร์ทา มึลเลอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 2009 งานเขียนที่มีชื่อเสียงของมึลเลอร์เป็นงานเขียนที่เกี่ยวกับสภาวะอันทารุณของชีวิตในสาธารณรัฐประชาชนโรมาเนีย (Communist Romania) ภายใต้การปกครองอันกดขี่ของรัฐบาลของนีกอลาเอ ชาวูเชสกู, เกี่ยวกับประวัติศาสตร์เยอรมนีในภูมิภาคบานัท (Banat) ในยุโรปกลาง และ การทำร้ายชาวเยอรมันเชื้อสายโรมาเนียโดยกองทหารโซเวียตที่ยึดครองโรมาเนียของสตาลิน
งานเขียน

Niederungen, เรื่องสั้น, ฉบับเซนเซอร์พิมพ์ในบูคาเรสต์ในปี ค.ศ. 1982. ฉบับเต็มพิมพ์ในเยอรมนีในปี ค.ศ. 1984. พิมพ์ในภาษาอังกฤษในชื่อ Nadirs ในปี ค.ศ. 1999 โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเนบราสกา
Drückender Tango (ไทย: แทงโกแห่งความกดดัน), รวมเรื่อง, บูคาเรสต์, ค.ศ. 1984
Der Mensch ist ein großer Fasan auf der Welt, เบอร์ลิน ค.ศ. 1986. พิมพ์ในภาษาอังกฤษในชื่อ The Passport, Serpent's Tail, ค.ศ. 1989 ISBN 978-1-85242-139-7
Barfüßiger Februar (ไทย: เท้าเปล่าในเดือนกุมภาพันธ์), เบอร์ลิน ค.ศ. 1987
The Absolute Wasteman นวนิยายขนาดสั้น, เบอร์ลิน ค.ศ. 1987
Reisende auf einem Bein, เบอร์ลิน ค.ศ. 1989. พิมพ์ในภาษาอังกฤษในชื่อ Traveling on One Leg (ไทย: เดินทางด้วยขาเดียว), ค.ศ. 1992
Wie Wahrnehmung sich erfindet (ไทย: ความเข้าใจค้นพบตัวเอง), พาเดอร์บอร์น ค.ศ. 1990
Der Teufel sitzt im Spiegel (ไทย: ปีศาจนั่งอยู่ในกระจก), เบอร์ลิน ค.ศ. 1991
Der Fuchs war damals schon der Jäger (ไทย: แม้ว่าในสมัยนั้น หมาจิ้งจอกก็ยังเป็นผู้ล่า), ค.ศ. 1992
Eine warme Kartoffel ist ein warmes Bett (ไทย: หัวมันฝรั่งอุ่นในเตียงอุ่น), แฮมบวร์ก ค.ศ. 1992
Der Wächter nimmt seinen Kamm (ไทย: ยามฉวยหวี), ค.ศ. 1993
Angekommen wie nicht da (ไทย: มาถึงเหมือนไม่ได้มา), ค.ศ. 1994
Herztier, ค.ศ. 1994. พิมพ์ในภาษาอังกฤษในชื่อ The Land of Green Plums, ค.ศ. 1996
Hunger und Seide (ไทย: ความหิวและไหม), บทความ ค.ศ. 1995
In der Falle (ไทย: ในกับดัก), เกิททิงเกน ค.ศ. 1996
Heute wär ich mir lieber nicht begegnet, ค.ศ. 1997. พิมพ์ในภาษาอังกฤษในชื่อ The Appointment (ไทย: นัดหมาย) ค.ศ. 2001
Der fremde Blick oder das Leben ist ein Furz in der Laterne ค.ศ. 1999
Im Haarknoten wohnt eine Dame, กวีนิพนธ์, ค.ศ. 2000
Heimat ist das, was gesprochen wird, ค.ศ. 2001
A good person is worth as much as a piece of bread (ไทย: คนดีมีค่าพอกับขนมปังหนึ่งแผ่น), คำนำที่พิมพ์ในหนังสือที่เขียนโดยเคนท์ คลิค Children of Ceausescu ค.ศ. 2001
Der König verneigt sich und tötet (ไทย: กษัตริย์ก้มพระเศียรแล้วสังหาร), บทความ, ค.ศ. 2003
Die blassen Herren mit den Mokkatassen (ไทย: ชายผิวบางกับแก้วกาแฟเอ็กเพรซโซ), ค.ศ. 2005
Atemschaukel, ค.ศ. 2009. พิมพ์ในภาษาอังกฤษในชื่อ Everything I Possess I Carry With Me, ค.ศ. 2009.
บรรณาธิการ

ทีโอดอร์ เครเมอร์: Die Wahrheit ist, man hat mir nichts getan (ไทย: ความจริงแล้วก็ไม่มีใครทำอะไรฉัน), ค.ศ. 1999
Die Handtasche (ไทย: กระเป๋าถือ), ค.ศ. 2001
Wenn die Katze ein Pferd wäre, könnte man durch die Bäume reiten (ไทย: ถ้าแมวเป็นม้า ก็จะขี่เข้าป่า), ค.ศ. 2001
รางวัล

1981 Adam-Müller-Guttenbrunn Sponsored Prize the Temeswar Literature Circle
1984 Aspekte Literature Prize
1985 Rauris Literature Prize
1985 Encouragement Prize of the Literature Award of Bremen
1987 Ricarda-Huch Prize of Darmstadt
1989 Marieluise-Fleißer Prize of Ingolstadt
1989 German Language Prize, together with Gerhardt Csejka, Helmuth Frauendorfer, Klaus Hensel, Johann Lippet, Werner Söllner, William Totok, Richard Wagner
1990 Roswitha Medal of Knowledge of Bad Gandersheim
1991 Kranichsteiner Literature Prize
1993 Critical Prize for Literature
1994 Kleist Prize
1995 Aristeion Prize
1995/96 City-writer of Frankfurt-Bergen-Enkheim
1997 Literature Prize of Graz
1998 Ida-Dehmel Literature Prize and the International IMPAC Dublin Literary Award for Herztier / The Land of Green Plums
2001 Cicero Speaker Prize
2002 Carl-Zuckmayer-Medaille of Rhineland-Palatinate
2003 Joseph-Breitbach Prize (together with Christoph Meckel and Harald Weinrich)
2004 Literature Prize of Konrad-Adenauer-Stiftung
2005 Berlin Literature Prize
2006 Würth Prize for European Literature und Walter-Hasenclever Literature Prize
2009 รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
ดูเพิ่ม

Norbert Otto Eke (Ed.): Die erfundene Wahrnehmung ("The Invented Perception"), Paderborn 1991
Herta Müller, Berlin 1992
Herta Haupt-Cucuiu: Eine Poesie der Sinne ("A Poetry of the Senses"), Paderborn 1996
Ralph Köhnen (Ed.): Der Druck der Erfahrung treibt die Sprache in die Dichtung ("The Pressure of Experience Forces Language Into Poetry"), Frankfurt am Main [u.a.] 1997
Brigid Haines (ed.): Herta Müller, Cardiff 1998
Grazziella Predoiu: Faszination und Provokation bei Herta Müller ("Fascination and Provocation in Herta Müller's Work"), Frankfurt am Main (and elsewhere) 2000
Nina Brodbeck: Schreckensbilder ("Terrifying Images"), Marburg 2000
Herta Müller, Munich 2002
Carmen Wagner: Sprache und Identität ("Language and Identity"), Oldenburg 2002
Martin A. Hainz: Den eigenen Augen blind vertrauen? Über Rumänien. ("Do You Trust Your Eyes Blindly? On Romania") From: Der Hammer – Die Zeitung der Alten Schmiede, Nr. 2, Nov. 2004, S.5-6
Thomas Daum (Ed.): Herta Müller, Frankfurt am Main 2003
Diana Schuster: Die Banater Autorengruppe: Selbstdarstellung und Rezeption in Rumänien und Deutschland, Hartung-Gorre-Verlag Konstanz 2004
แหล่งข้อมูลอื่น

Herta Müller เก็บถาวร 2006-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, short biography by Professor of German Beverley Driver Eddy at Dickinson College
Herta Müller: Bio, excerpts, interviews and articles in the archives of the Prague Writers' Festival
Herta Müller, at complete review
Herta Müller เก็บถาวร 2008-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, profile by International Literature Festival Berlin. Retrieved on 7 October 2009
Herta Müller interview เก็บถาวร 2009-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Radio Romania International on Aug 17, 2007. Retrieved on 7 October 2009
"Securitate in all but name", by Herta Müller. About her ongoing fight with the Securitate, August 2009
"Everything I Own I Carry with Me", excerpt from the novel. September 2009
| ด ค กรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม |
| --- | --- |
ค.ศ. 1901–1925 (พ.ศ. 2444–2468): พรูดอม (1901) ·  ม็อมเซิน (1902) ·  บีเยินซ็อน (1903) ·  มิสทราล / เอย์ซากีร์เร (1904) ·  แชงกีเยวิตช์ (1905) ·  คาร์ดุชชี (1906) ·  คิปลิง (1907) ·  อ็อยเคิน (1908) ·  ลอเกร์เลิฟ (1909) ·  ไฮเซอ (1910) ·  มาแตร์แล็งก์ (1911) ·  เฮาพท์มัน (1912) ·  ฐากุร (1913) ·  รอล็อง (1915) ·  ไฮเดินสตัม (1916) ·  เกลเลอโรป / พอนทอปปีดัน (1917) ·  ชปิทเทอเลอร์ (1919) ·  ฮัมซัน (1920) ·  ฟร็องส์ (1921) ·  เบนาเบนเต (1922) ·  เยตส์ (1923) ·  แรย์มอนต์ (1924) ·  ชอว์ (1925)
ค.ศ. 1926–1950 (พ.ศ. 2469–2493): เดเลดดา (1926) ·  แบร์กซอน (1927) ·  อึนเซ็ต (1928) ·  มันน์ (1929) ·  ลูอิส (1930) ·  คาร์ลเฟลต์ (1931) ·  กอลส์เวอร์ธี (1932) ·  บูนิน (1933) ·  ปีรันเดลโล (1934) ·  โอนีล (1936) ·  มาร์แต็ง ดูว์ การ์ (1937) ·  บัก (1938) ·  ซิลลันแป (1939) ·  เยนเซน (1944) ·  มิสตรัล (1945) ·  เฮ็สเซอ (1946) ·  ฌีด (1947) ·  เอเลียต (1948) ·  ฟอกเนอร์ (1949) ·  รัสเซลล์ (1950)
ค.ศ. 1951–1975 (พ.ศ. 2494–2518): ลาเกอร์กวิสต์ (1951) ·  โมรียัก (1952) ·  เชอร์ชิลล์ (1953) ·  เฮมิงเวย์ (1954) ·  ลัฆส์แนส (1955) ·  ฆิเมเนซ (1956) ·  กามูว์ (1957) ·  ปัสเตร์นัค (1958) ·  กวาซีโมโด (1959) ·  แปร์ส (1960) ·  อานดริช (1961) ·  สไตน์เบ็ก (1962) ·  เซเฟริส (1963) ·  ซาทร์ (1964) ·  โชโลคอฟ (1965) ·  อักนอน / ซัคส์ (1966) ·  อัสตูเรียส (1967) ·  คาวาบาตะ (1968) ·  เบ็คเค็ทท์ (1969) ·  โซลเซนิตซิน (1970) ·  เนรูดา (1971) ·  เบิล (1972) ·  ไวต์ (1973) ·  จอห์นสัน / มาร์ตินสัน (1974) ·  มอนตาเล (1975)
ค.ศ. 1976–2000 (พ.ศ. 2519–2543): เบลโลว์ (1976) ·  อาเลย์กซันเดร (1977) ·  ซิงเกอร์ (1978) ·  เอลีติส (1979) ·  มีวอช (1980) ·  คาเนตติ (1981) ·  มาร์เกซ (1982) ·  โกลดิง (1983) ·  ไซเฟิร์ต (1984) ·  ซีมง (1985) ·  โชยิงกา (1986) ·  บรอดสกี (1987) ·  มะห์ฟูซ (1988) ·  เซลา (1989) ·  ปัซ (1990) ·  กอร์ดิเมอร์ (1991) ·  วอลคอต (1992) ·  มอร์ริสัน (1993) ·  โอเอะ (1994) ·  ฮีนีย์ (1995) ·  ชึมบอร์สกา (1996) ·  โฟ (1997) ·  ซารามากู (1998) ·  กรัส (1999) ·  เกา ซิงเจี้ยน (2000)
ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน): ไนพอล (2001) ·  แกร์เตส (2002) ·  คุตซี (2003) ·  เย็ลลีเน็ค (2004) ·  พินเทอร์ (2005) ·  พามุค (2006) ·  เลสซิง (2007) ·  เลอ เกลซีโย (2008) · มึลเลอร์ (2009) ·  โยซา (2010) ·  ทรานสเตรอเมอร์ (2011) ·  โม่เหยียน (2012) ·  มุนโร (2013) · มอดียาโน (2014) · อะเลคซีเอวิช (2015) · ดิลลัน (2016) · อิชิงูโระ (2017) · ตอการ์ตชุก (2018) · ฮันท์เคอ (2019) · กลิก (2020) · เกอร์นาห์ (2021)  ·  แอร์โน (2022)  ·  ฟ็อสเซอ (2023)  ·  คัง (2024)
โฮป แวน ดายน์

| โฮป แวน ดายน์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
ปรากฏครั้งแรก: มนุษย์มดมหากาฬ (2015)
เค้าโครงจาก: Hope Pym โดย Tom DeFalco Ron Frenz
ดัดแปลงโดย:   Edgar Wright Joe Cornish  Adam McKay พอล รัด 
แสดงโดย:   อีแวนเจไลน์ ลิลลี  Madeleine McGraw (วัยเด็ก) 
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเต็ม: Hope van Dyne
นามแฝง: วอสพ์
สังกัด:   Pym Technologies 
อาวุธ: Wasp suit
ครอบครัว:   แฮงก์ พิม (บิดา)  แจนิต แวน ไดน์ (มารดา) 
คนสำคัญ: สกอตต์ แลง
สัญชาติ: อเมริกัน
โฮป แวน ดายน์ (อังกฤษ: Hope van Dyne) เป็นตัวละครที่แสดงโดย อีแวนเจไลน์ ลิลลี ในแฟรนไชส์ภาพยนตร์ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) โดยอิงจากตัวละคร โฮป พิม ในมาร์เวลคอมิกส์ รับบทเป็นลูกสาวของ แฮงก์ พิม และ แจนิต แวน ไดน์ เธอเป็นสมาชิกคณะกรรมการอาวุโสของบริษัท Pym Technologies ของบิดาของเธอและต่อมาได้สืบทอดอัตลักษณ์ซูเปอร์ฮีโร่ของ วอสพ์ จากแม่ของเธอโดยใช้ชุดสูทที่มีเทคโนโลยีการหดตัวเพื่อหดตัวให้มีขนาดเท่ากับแมลงและบินด้วยปีกที่เป็นแมลง เธอปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง มนุษย์มดมหากาฬ ปี พ.ศ. 2558 ลิลลี่ปรากฏตัวใน แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์ (2018) และ อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก (2019) เธอได้รับการกล่าวขานว่าเป็นซูเปอร์ฮีโร่หญิงคนแรกที่เป็นตัวละครที่มีในหนังสือการ์ตูนจากภาพยนตร์ MCU นำหน้า แครอล แดนเวอร์ส / กัปตันมาร์เวล และ นาตาชา โรมานอฟฟ์ / แบล็กวิโดว์
เธอจะรับบทเป็นซูเปอร์ฮีโร่ร่วมกับสกอตต์ แลง ในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่เรื่องใหม่ แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์: ควอนตัมเมเนีย
โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน

| โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน |
| --- | --- |

เกิด: 23 สิงหาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) ออสโล นอร์เวย์
สัญชาติ: นอร์เวย์
อาชีพ: นักธุรกิจ
มีชื่อเสียงจาก: พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระภาคิไนยในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์
คู่สมรส: มาร์ธา เควนโย
บุตร: โอลาฟ คริสเตียน โซฟี
บิดามารดา: แอร์ลิง ลอเรนต์ซัน เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน (อังกฤษ: Haakon Lorentzen)
ประวัติ

โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ณ ออสโล ราชอาณาจักรนอร์เวย์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์ กับพระภัสดา แอร์ลิง ลอเรนต์ซัน เขาเป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ และเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ โดยเขานั้นเติบโตในบราซิล ต่อมาเขาได้ย้ายตามพระมารดาและน้องของเขา 2 คนกลับนอร์เวย์ เขากลายเป็นพลเมืองและเป็นทหารในนอร์เวย์ โดยเขาจบคณะเศรษฐศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยรีโอเดจาเนโร และได้จบหลักสูตรกาจัดการ ณ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
เขาได้สมรสกับ มาร์ธา เวนโย มีบุตร 3 คนคือ
โอลาฟ เฟรเดอริก มินิก  ลอเรนต์ซัน
คริสเตียน ฮารัลด์ โฮุกุ้น  ลอเรนต์ซัน
โซฟี มาร์ธา อเล็กซานดรา  ลอเรนต์ซัน
การเสกสมรสของเขานั้น สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ผู้เป็นพระมาตุลา (น้าชาย) ได้พระราชทานพระราชดำรัสว่า
ในการสมรสครั้งนี้ ฉันขอให้เธอทั้ง 2 มีความสุขและใช้ชีวิตด้วยกันตลอดไป
การทำงาน

หลังจากเรียนจบและสมรสแล้ว เขาได้เป็นผู้บริหารสูงสุดของบริษัทกรุ๊ป ลอเรนต์ซัน เขาเองยังเป็นนักวิจัยในWWFของบราซิลอีกด้วย