stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020 นัดชิงชนะเลิศ
ทีม

ในตารางด้านล่างนี้, รอบชิงชนะเลิศจนถึงปี 2002 จะเป็นยุคสมัย เอเชียนคลับแชมเปียนชิป, นับตั้งแต่ปี 2003 จะเป็นยุคสมัยเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก.
| ทีม | โซน | การลงสนามรอบชิงชนะเลิศครั้งที่ผ่านมา (ตัวหนาหมายถึงทีมที่ชนะเลิศ) |
| --- | --- | --- |
|  เพร์สโพลีส | ภาคตะวันตก (โซน: CAFA) | 1 (2018) |
|  อุลซันฮุนได | ภาคตะวันออก (โซน: EAFF) | 1 (2012) |
สนามแข่งขัน

ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2563, ทางเอเอฟซีได้ประกาศว่ารอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นในโดฮา, ประเทศกาตาร์.
เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ

ข้อมูลเพิ่มเติม: เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2020
หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, สกอร์ของผู้เข้าชิงชนะเลิศจะได้รับเป็นเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน; *: ลงเล่นในกาตาร์หลังจากรีสตาร์ท).
รูปแบบ

รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นในแมตช์เดียว. ถ้าเสมอไว้หลังเวลาที่กำหนด, ต่อเวลาพิเศษ และ, ในกรณีที่จำเป็น, การดวลลูกโทษ คือวิธีที่จะใช้ตัดสินหาทีมผู้ชนะ.
แมตช์ > รายละเอียด

19 ธันวาคม พ.ศ. 2563
15:00UTC+3
| เพร์สโพลีส  | 1–2 |  อุลซันฮุนได |
| --- | --- | --- |
| อับดี  45' | รายงานสด รายงานสถิติ | ฌูนีโอร์ เนเกรา  45+4', 55' (ลูกโทษ) |
ผู้ตัดสิน: อับดุลระห์มัน อัล-จัสซิม (กาตาร์)
| --- | --- |
             เพร์สโพลีส :              อุลซันฮุนได 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:    ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  Ramzan Al-Naemi (กาตาร์)  Saud Al-Maqaleh (กาตาร์)  ผู้ตัดสินที่สี่:  Hettikamkanamge Perera (ศรีลังกา)  ผู้ตัดสินที่ห้า:  Mohd Yusri Muhamad (มาเลเซีย)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  Khamis Al-Marri (กาตาร์)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการใช้วิดีโอช่วยตัดสิน:  Adham Makhadmeh (จอร์แดน)  Mohd Amirul Izwan Yaacob (มาเลเซีย):  กฏ-กติกา 90 นาที.  30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษถ้าเสมอกัน.  การดวลลูกโทษ ถ้าผลการแข่งขันยังเสมอกันหลังต่อเวลาพิเศษ.  มีชื่อผู้เล่นสำรองสิบคน, ซึ่งอาจจะใช้ได้ถึงห้าคน, กับอนุญาตเปลี่ยนตัวคนที่หกในช่วงต่อเวลาพิเศษ.
เฮปตาคลอร์

| --- | --- |

เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 76-44-8 N
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ECHA InfoCard: 100.000.876 
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID3020679 
 SMILES ClC1(C(Cl)2Cl)C(C=CC3Cl)C3C2(Cl)C(Cl)=C1Cl 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C10H5Cl7 
มวลโมเลกุล: 373.32 g/mol   
ความหนาแน่น: 1.58 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 95-96 °C
จุดเดือด: 135-145 °C at 1-1.5 m Hg
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
เฮปตาคลอร์ (Heptachlor) เป็นสารประกอบกลุ่มออร์กาโนคลอรีนที่ใช้เป็นยาฆ่าแมลง ปกติเป็นผงสีขาว Rachel Carson เป็นคนแรกที่ตั้งคำถามถึงความปลอดภัยของการใช้เฮปตาคลอร์และยาฆ่าแมลงที่มีคลอรีนเป็นองค์ประกอบอื่นๆ ใน พ.ศ. 2505  โครงสร้างของเฮปตาคลอร์คงตัวมากจึงอยู่ในสิ่งแวดล้อมได้นานเป็นสิบปี  USEPA ได้จำกัดการใช้เฮปตาคลอร์แล้วในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ASTDR ToxFAQs for Heptachlor เก็บถาวร 2000-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เมลานี มาร์ติเนซ

| เมลานี มาร์ติเนซ |
| --- | --- |
เมลานี มาร์ติเนซ แสดงในแอตแลนตาใน K-12 Tour ของเธอ
เกิด: เมลานี อเดล มาร์ติเนซ  (1995-04-28) 28 เมษายน ค.ศ. 1995 (29 ปี) นครนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ:  นักร้อง  นักแต่งเพลง 
ปีปฏิบัติงาน: 2012–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  ป๊อป  ป๊อปทางเลือก  อิเล็กโทรป๊อป  ป๊อปอาร์ต  ป๊อปร็อค 
เครื่องดนตรี:  ร้องนำ  กีตาร์ 
ค่ายเพลง: แอตแลนติกเรเคิดส์
 นักดนตรี
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ลายมือชื่อ

เมลานี อเดล มาร์ติเนซ ( อังกฤษ : Melanie Adele Martinez ) (เกิด 28 เมษายน 1995) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มาร์ติเนซเกิดในย่านแอสโตเรียและเติบโตในย่านบอลด์วินของรัฐนิวยอร์ก เริ่มมีชื่อเสียงในปี 2012 หลังจากปรากฏตัวในเดอะวอยซ์ ซีซั่น 3 หลังจากการประกวด เธอได้เซ็นสัญญากับแอตแลนติกเรเคิดส์และปล่อยซิงเกิลเปิดตัวของเธอที่มีชื่อว่า "ดอลล์เฮาส์" ตามด้วยอีพีเปิดตัวในชื่อเดียวกัน (2014)
ต่อมามาร์ติเนซได้ออกสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดแรกของเธอที่มีชื่อว่า Cry Baby (2015) ซึ่งได้รับการรับรองดับเบิลแพลตตินัมโดย สมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (อาร์ไอเอเอ) อัลบั้มนี้มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จมากมายอาทิ "Pity Party", "Soap" และ "Mrs. Potato Head"  มาร์ติเนซออกสตูดิโออัลบั้มเต็มอีก 2 อัลบั้มคือ K–12 (2019) และ Portals (2023) ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กันยายน 2019 และ 31 มีนาคม 2023 ตามลำดับ
ประวัติ

มาร์ติเนซเติบโตขึ้นมาใน "ครอบครัวลาตินแบบดั้งเดิม" ซึ่งเธอรู้สึกอับอายที่ต้องพูดถึงเรื่องเพศของเธอ และรู้สึกราวกับว่าเธอจะไม่ได้รับการยอมรับหากเธอออกมาเป็น ไบเซ็กชวล เธอบอกว่าตอนนี้ครอบครัวของเธอยอมรับเรื่องเพศของเธออย่างเต็มที่แล้ว
อาชีพ > 2012–2014:ก้าวไกลในThe Voice และ Dollhouse

ในปี 2012 ระหว่างเรียนมัธยมปลาย มาร์ติเนซได้เข้าร่วมใน MSG Varsity Talent Show ซึ่งเป็นการแข่งขันความสามารถทางโทรทัศน์  เธอร้องเพลง "Money (That's What I Want)" ของวงเดอะบีเทิลส์โดย Barrett Strong และ "Shake Me, Wake Me (When It's Over)" โดย Four Tops  เธอตกรอบในรอบที่สอง.
รายชื่อผลงาน

สตูดิโออัลบั้ม
ครายเบบี้ (2015)
K–12 (2019)
พอร์ทัล (2023)
ทัวร์

หัวข้อข่าว
Dollhouse Tour (2014–2015)
Cry Baby Tour (2015–2017)
K–12 Tour (2019–2020)
Portals Tour (2023-2024)
The Trilogy Tour (2024)
สนับสนุน
Lindsey Stirling – Music Box Tour (2015)
Adam Lambert – The Original High Tour (2016)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เมลานี มาร์ติเนซ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โนบิสุเกะ (แก้ความกำกวม)

โนบิสุเกะ (ญี่ปุ่น: ノビスケ Nobisuke) อาจหมายถึง
โนบิ โนบิสุเกะ (พ่อ)  พ่อของโนบิตะ สามีของโนบิ ทามาโกะ
โนบิ โนบิสุเกะ  ลูกของโนบิตะ กับ ชิซุกะ
| ด ค กโดราเอมอน โดย ฟูจิโกะ เอฟ>  ฟูจิโอะ |
| --- | --- |
แฟรนไชส์:  มังงะ โดราเอมอนพลัส  แก๊งป่วนก๊วนโดราเอมอน  โดราเบส  อนิเมะ 
ตัวละคร:  โดราเอมอน  โนบิตะ  ชิซุกะ  ไจแอนท์  ซึเนโอะ  โดเรมี  ตัวละครรอง 
ภาพยนตร์:  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ  นักบุกเบิกอวกาศ  ตะลุยแดนมหัศจรรย์  ผจญภัยใต้สมุทร  ท่องแดนเวทมนตร์  สงครามอวกาศ  สงครามหุ่นเหล็ก  เผชิญอัศวินไดโนเสาร์  ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว  ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ  ตะลุยดาวต่างมิติ  ตะลุยแดนอาหรับราตรี  บุกอาณาจักรเมฆ  ฝ่าแดนเขาวงกต  สามอัศวินในจินตนาการ  บันทึกการสร้างโลก  ผจญภัยสายกาแล็คซี่  ตะลุยเมืองตุ๊กตาไขลาน  ผจญภัยเกาะมหาสมบัติ  ตะลุยอวกาศ  ตำนานสุริยกษัตริย์  อัศวินแดนวิหค  ตะลุยอาณาจักรหุ่นยนต์  มหัศจรรย์ดินแดนแห่งสายลม  ท่องอาณาจักรโฮ่งเหมียว  ไดโนเสาร์ของโนบิตะ (2006)  ตะลุยแดนปีศาจกับ 7 ผู้วิเศษ  ตำนานยักษ์พฤกษา  นักบุกเบิกอวกาศ (2009)  สงครามเงือกใต้สมุทร  ผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~  ผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์  ล่าโจรปริศนาในพิพิธภัณฑ์ของวิเศษ  บุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับ 5 สหายนักสำรวจ  ผู้กล้าแห่งอวกาศ  กำเนิดประเทศญี่ปุ่น  คาชิ-โคชิ การผจญภัยขั้วโลกใต้ของโนบิตะ  เกาะมหาสมบัติของโนบิตะ  สำรวจดินแดนจันทรา  ไดโนเสาร์ตัวใหม่ของโนบิตะ  สงครามอวกาศจิ๋วของโนบิตะ  ฟากฟ้าแห่งยูโทเปียของโนบิตะ  โลกแห่งซิมโฟนี่ของโนบิตะ 
ภาพยนตร์ 3DCG:  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป  สแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไป 2 
วิดีโอเกม:  โดราเอมอน  โดราเอมง: เมกิว ไดซากุเซ็น  Giga Zombie no Gyakushū  Doraemon 3D Movie Maker  SOS! Otogi no Kuni  Nobita to Mittsu no Seireiseki  Nobita to Hikari no Shinden  Nobita no Machi SOS!  Makai no Dungeon  Doraemon no Quiz Boy 2  Minna de Asobō! Minidorando  Nobita's Dinosaur 2006 DS  Nobita no Shin Makai Daibouken DS  Doraemon Wii  Nobita and the Green Giant Legend DS  โดรางานะ  โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน 
  หมวดหมู่
อี เช-ฮย็อน

นักวิชาการเกาหลีโครยอ (1287–1367)
| --- | --- |
อี เช-ฮย็อน
ภาพเหมือนของอี เช-ฮย็อน
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 이제현
ฮันจา: 李齊賢
อาร์อาร์: I Jehyeon 
เอ็มอาร์: Yi Chehyŏn 
นามปากกา
ฮันกึล: 익재, 역옹, 실재
ฮันจา: 益齋, 櫟翁, 實齋
อาร์อาร์: Ikjae, Yeogong, Siljae 
เอ็มอาร์: Ikch'ae, Yŏkong, Silch'ae 
ชื่อสุภาพ
ฮันกึล: 지공
ฮันจา: 之公
อาร์อาร์: Jigong 
เอ็มอาร์: Ch'ikong 
ชื่อมรณกรรม
ฮันกึล: 문충
ฮันจา: 文忠
อาร์อาร์: Munchung 
เอ็มอาร์: Munch'ung 
อี เช-ฮย็อน (เกาหลี: 이제현; ฮันจา: 李齊賢; (เกิดวันที่ 28 มกราคม 1288 – 24 สิงหาคม 1367) (ปฏิทินเกาหลี (จันทรคติ)  วันที่ 29 เดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติ (ปฏิทินเกาหลีหรือปฏิทินจีน) ในรัชกาลพระเจ้าคงมิน (1367) เป็นกวี, ขุนนาง, นักปราชญ์ด้านลัทธิขงจื๊อใหม่, นักประวัติศาสตร์ และจิตรกรตอนปลายราชวงศ์โครยอ ชื่อแรกของเขาคือ จีกง (之公), ชื่อรองคือ จุงซา (仲思), ฉายาคือ อิกแจ (益齋), ยอกง (櫟翁), ซิลแจ (實齋) และได้รับพระราชทานนามหลังเสียชีวิตว่า มุนชุง (文忠) โดยมีพื้นเพมาจากตระกูลเคียงจู (경주/慶州) เขาเป็นบุตรชายของอีจิน (李瑱) ขุนนางตำแหน่งคัมกโยจองซึง (檢校政丞) และเป็นผู้ก่อตั้งสายตระกูล อิกแจกงพา (益齋公派) ของตระกูลอีเคียงจู (慶州 李氏)
อาชีพ > ช่วงต้นชีวิต

อี เช-ฮย็อนกำเนิดมาจากตระกูลอีกแจ (이제현) เกิดในปี 1287 เป็นบุตรของอีจิน (이진) ข้าราชการตำแหน่งสูง และมารดาที่เป็นสตรีจากตระกูลพัก ตระกูลของเขาสืบเชื้อสายมาจากอีกึมซอ (이금서) ข้าราชการผู้มีความสามารถในช่วงต้นของการก่อตั้งราชวงศ์โครยอ และเป็นบุตรเขยของพระเจ้าคยองซุน (경순왕) แต่ในช่วงที่ห้าของตระกูลซอนยง (선용) ตระกูลของเขาได้ลดฐานะลงจนถึงขั้นที่บิดาของเขา อีจิน ต้องเริ่มต้นก่อตั้งตระกูลขึ้นมาใหม่ อีจิน ประสบความสำเร็จในการสอบคัดเลือกเข้ารับราชการ และมีความก้าวหน้าในฐานะข้าราชการรุ่นใหม่ โดยได้รับตำแหน่งสำคัญ
ชื่อเดิมของอีกแจ คือ จีกง (지공) และชื่อรองว่า จุงซา (중사) แต่ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น แจฮย็อน (제현) ตั้งแต่ยังเยาว์วัย เขามีความเฉลียวฉลาดเกินวัย สนใจศึกษาและมีความสามารถในการแต่งบทกวี มีเรื่องเล่าว่าเขาแสดงความสามารถในการเขียนตั้งแต่อายุยังน้อย
เขาเริ่มเรียนรู้ ลัทธิขงจื๊อใหม่ (성리학) ภายใต้การสอนของ แพ็ก อี-จอง และต่อมาได้เรียนรู้เพิ่มเติมภายใต้การสอนของ ควอนบู ซึ่งต่อมาเป็นพ่อตาของเขา
อาชีพ > การสอบขุนนางและการแต่งงาน

ในปี ค.ศ. 1301 (ปีที่ 27 แห่งรัชกาลพระเจ้าชุงรยอล) เมื่ออายุได้ 15 ปี เขาสอบผ่านการสอบวัดระดับความรู้ที่สถาบันซองกยุนกวานด้วยอันดับหนึ่ง และสอบผ่านการสอบขุนนาง จึงได้เข้าสู่เส้นทางขุนนาง ในปีเดียวกันนั้นเอง เขาได้แต่งงานกับบุตรสาวของ ควอนบู (권부) ซึ่งเป็นนักวิชาการผู้ทรงคุณวุฒิและผู้มีอำนาจในสมัยนั้น แต่ภรรยาของเขา ควอนชิ เสียชีวิตไปก่อนเวลาอันควร จากนั้นเขาได้แต่งงานใหม่กับบุตรสาวของ พัก กอ-ชิล (박거실) และต่อมาก็แต่งงานเป็นครั้งที่สามกับบุตรสาวของ ซอจุงริน (서중린) นอกจากนี้ เขายังมีภรรยาอีกหลายคน หนึ่งในนั้นได้ให้กำเนิดบุตรสาวสองคน
ในปี ค.ศ. 1303 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็น ควอนมูบงซอนโก พันกวาน (권무봉선고 판관) และ นกซาแห่งพระราชวังยอนกยอง (연경궁 녹사) และในปี ค.ศ. 1308 เขาได้เข้าสู่ตำแหน่งในสำนักงานศิลปะและประวัติศาสตร์ (예문춘추관) ในปี ค.ศ. 1309 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสำนักงานสอดส่อง (사헌부 규정) เมื่อพระเจ้าชุงซอน (충선왕) กลับมามีอำนาจและกลับสู่ประเทศ เกาหลี ผู้หญิงจากราชวงศ์หยวนที่ติดตามพระเจ้าชุงซอนมาก็กลับไปด้วย พระองค์ได้มอบดอกบัวดอกหนึ่งเป็นสัญลักษณ์ในการอำลา หลังจากกลับมาที่เกาหลี พระเจ้าชุงซอนไม่สามารถอดทนต่อความคิดถึงหญิงคนนั้นได้ จึงสั่งให้เขาเดินทางไปยังราชวงศ์หยวนเพื่อพบหญิงคนนั้นอีกครั้ง
เมื่อเขาไปถึง หญิงคนนั้นอยู่ในสภาพซูบผอมเนื่องจากไม่ได้กินอาหารเป็นเวลาหลายวัน และไม่สามารถพูดได้ดีนัก หญิงคนนั้นพยายามเขียนบทกวีหนึ่งบทเพื่อถ่ายทอดความรู้สึกของเธอ
“ดอกบัวที่ท่านมอบให้ตอนแรกยังคงสดใส

แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายวันพร้อมกับผู้ที่จากไป มันก็โรยราไปกับผู้ที่จากลา”
อย่างไรก็ตาม เขาได้ปกปิดความจริงนี้เพื่อไม่ให้พระเจ้าชุงซอนกังวลใจและได้รายงานว่า "ข้าพเจ้าได้ยินข่าวลือว่าหญิงนั้นเข้าไปในร้านเหล้าและสนทนากับคนหนุ่ม แต่ข้าพเจ้าไม่พบเธอ" พระเจ้าชุงซอนโกรธและแสดงความรังเกียจต่อหญิงนั้นด้วยการถุยน้ำลายลงบนพื้น ปีต่อมาในวันเกิดของพระราชา เขามีโอกาสสำนึกผิดและกราบทูลพระเจ้าชุงซอนว่าเขาได้โกหกพระองค์ หลังจากนั้นเขาได้แสดงบทกวีของหญิงคนนั้นต่อพระราชา พระเจ้าชุงซอนร้องไห้และกล่าวว่า
"ถ้าข้าได้เห็นบทกวีนี้ในเวลานั้น ข้าคงกลับไปหานางไม่ว่าต้องเจอกับอะไร แต่เจ้ารักข้าและจงใจโกหก เป็นการกระทำที่ภักดีจริง ๆ"
นับตั้งแต่นั้นมา เขาได้รับความไว้วางใจจากพระเจ้าชุงซอนเป็นอย่างมาก ในปี ค.ศ. 1311 (ปีที่ 3 ของการคืนราชบัลลังก์ของพระเจ้าชุงซอน) เขาได้ดำรงตำแหน่ง จอนกโยชิซึง (전교시승) และ ซัมซาพันกวาน (삼사판관) จากนั้นในปี ค.ศ. 1312 เขาได้รับการส่งตัวไปดำรงตำแหน่งขุนนางภายนอกเป็น ผู้สอดส่องแคว้นซอแฮโด (서해도안렴사)
อาชีพ > ช่วงเวลาในราชวงศ์หยวน

ในปี ค.ศ. 1314 (ปีแรกของพระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ) เมื่อพระเจ้าชุงซุกทรงครองราชย์ อีเชได้เข้าศึกษาภายใต้การชี้นำของแพค อีจอง ซึ่งเขาได้ศึกษาลัทธิขงจื๊อที่นั่น ในปีเดียวกัน พระเจ้าชุงซอนซึ่งเคยเป็นกษัตริย์ในอดีตและประทับอยู่ในราชวงศ์หยวน ได้ตั้งหอสมุดมันกวอนดังขึ้น และทรงเรียกตัวอีกเชซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นราชเลขาส่วนพระองค์ (성균악정) ไปยังเยียนจิง เมืองหลวงของราชวงศ์หยวนในเวลานั้น
เมื่ออีกเชไปเยือนเยียนจิง เขาได้มีโอกาสอภิปรายและแลกเปลี่ยนความรู้กับนักวิชาการชาวจีนผู้มีชื่อเสียงอย่าง ยอมบก (용복) โจมังบู (조망부) โยซู (요수) และวอนมย็องซอน (원명선) ในหอสมุดมันกวอนดังซึ่งก่อตั้งโดยพระเจ้าชุงซอน การเข้าพำนักที่หอสมุดมันกวอนดังทำให้อีเชได้ศึกษาคัมภีร์โบราณและสนทนากับนักวิชาการชาวจีนชื่อดัง อันได้แก่ ยอมบก โจมังบู โยซู และวอนมย็องซอน ซึ่งได้ส่งเสริมความลึกซึ้งในความรู้ของเขายิ่งขึ้น นอกจากนี้ในขณะที่เขาอยู่ที่นั่น จิน กัมรย็อ (진감여) ได้วาดภาพเหมือนของอีเช และนักวิชาการผู้มีชื่อเสียงของราชวงศ์หยวนอย่างถัง บยองรยง (탕병룡) ได้เขียนคำสรรเสริญภาพนั้น ภาพวาดและอักษรของเขาได้รับการกำหนดให้เป็นสมบัติแห่งชาติของเกาหลีใต้ หมายเลข 110 และปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติเกาหลีแม้ในขณะที่พำนักอยู่ในราชวงศ์หยวน อีกเชยังคงมีสถานะเป็นข้าราชการของโครยอ พระเจ้าชุงซอนทรงแจ้งพระเจ้าชุงซุก ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์ให้คงตำแหน่งของอีเชไว้ พระเจ้าชุงซอนและพระเจ้าชุงซุกได้ทรงจัดเตรียมให้เขาได้พำนักที่หอสมุดมันกวอนดัง อีกทั้งยังสามารถเดินทางกลับมารับราชการในโครยอได้ตามความจำเป็น เขาได้ดำรงตำแหน่งในฐานะราชเลขาส่วนพระองค์ของซองกยุนกวาน ผู้ตรวจการ (판전교시사) และเลขาธิการกรมการคัดเลือก (선부전서)
อาชีพ > เดินทางและการกลับมาจากราชวงศ์หยวน

ในปี 1316 เขาอาสาเดินทางแทนพระเจ้าชุงซอน (충선왕) เพื่อทำพิธีที่ภูเขาอัมเมย์ (어메이산) ในเขตซูโจว (西蜀)  โดยทำพิธีแทนพระเจ้าชุงซอน และเดินทางไปมาระหว่างเขตซูโจวเป็นเวลาสามเดือน
หลังจากนั้นเขากลับมาที่เกาหลีและออกเดินทางอีกครั้งในปี 1319 โดยเดินทางไปที่ราชวงศ์หยวน และในปี 1319 เขาได้ไปเยี่ยมชมวัดโพตาซาในเขตเจ้อเจียง (절강성) ร่วมกับพระเจ้าชุงซอน อย่างไรก็ตามในปี 1320 เมื่อพระเจ้าชุงซอนถูกกล่าวหาว่ามีการสมรู้ร่วมคิดและได้รับโทษจากราชวงศ์หยวนและถูกเนรเทศไปที่ทูเบต เขาจึงกลับมาที่เกาหลี
แต่เขามีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนการเคลื่อนไหวเพื่อการกลับมาของพระเจ้าชองซอน และมีส่วนในการย้ายที่พำนักของพระเจ้าชุงซอนจากทูเบตไปที่ทามาซา (타마사) หลังจากนั้นเขายังได้ร้องขอการปล่อยตัวพระเจ้าชุงซอนอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งพระเจ้าชุงซอนถูกปล่อยตัวในปี 1323 และหลังจากนั้นเมื่อพระเจ้าชุงซุก (충숙왕) ถูกกล่าวหาว่ามีการสมรู้ร่วมคิดและถูกจับกุมที่ราชวงศ์หยวนถึงสองครั้ง เขาก็ยังคงยื่นคำร้องกับราชวงศ์หยวน ต่อมาในปี 1323 เขาได้ไปเยี่ยมชมทามาซาในมณฑลกานซู่ (감숙성) เพื่อพบกับพระเจ้าชุงซอนที่ถูกเนรเทศ และมีโอกาสอีกครั้งที่จะได้เห็นความงดงามและทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของจีนที่อยู่ห่างไกล
การเดินทางไปประเทศจีนทั้งสามครั้งนี้ช่วยได้มากในการขยายขอบเขตอันไกลโพ้นของเขา
อาชีพ > การกลับมาจากการเดินทางและกิจกรรมทางการทูต

เมื่อพระเจ้าชุงซอน (충선왕) ถูกเนรเทศไปที่ซูเบิร์น (서번), เขาได้ตามไปยังที่นั้นและดำรงตำแหน่งต่าง ๆ เช่น เจ้าหน้าที่ด้านความลับ (밀직사사), ผู้ตรวจสอบความถูกต้อง (첨의평리), นักเรียนภาคการเมือง (정당문학), และเจ้าหน้าที่สามสำนัก (삼사사)
ในปี 1319 เขาได้ร่วมเดินทางกับพระเจ้าชองซอนไปยังวัดโพตาซา (보타사) ในเขตเจ้อเจียง (절강성) เพื่อเข้าร่วมพิธี "คังซอง" (降香) และในปี 1320 เขากลับมาที่เกาหลีและได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ด้านความลับ (지밀직사사) พร้อมกับได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางผู้ซื่อสัตย์ (단성익찬공신) และเป็นผู้ดูแลการสอบ (지공거)
ในฤดูหนาวของปี 1320 เมื่อพระเจ้าชุงซอนถูกวิจารณ์โดยข้าราชการของราชวงศ์หยวนที่เป็นมิตรกับพระเจ้าชุงซอน และถูกกล่าวหาว่าบริหารราชการไม่ดีจนถูกเนรเทศ เขาจึงกลับมาที่เกาหลีและการอยู่ในราชวงศ์หยวนของเขาสิ้นสุดลง ขณะเดียวกันในราชวงศ์หยวนได้มีการอภิปรายเกี่ยวกับการปกครองโดยตรงของเกาหลี และมีการเสนอให้จัดตั้งจังหวัด (省) ในแบบเดียวกับจังหวัดในราชวงศ์หยวน การเคลื่อนไหวเพื่อการจัดตั้งจังหวัดนี้ยังเกี่ยวข้องกับการพยายามโค่นล้มพระเจ้าชุงซุก (충숙왕) เพื่อแย่งชิงบัลลังก์
อย่างไรก็ตาม เขาได้ออกเดินทางอีกครั้งในปลายปี 1320 แต่กลับมาที่เกาหลีเนื่องจากการสิ้นพระชนม์ของบิดาเขา ยิ่งไปกว่านั้นเขาใช้เวลาสามปีในการไว้ทุกข์ และออกเดินทางอีกครั้งในปี 1323 ไปยังราชวงศ์หยวน ในปี 1323 (ปีที่ 10 ของพระเจ้าชุงซุก) ข้าราชการเช่น ยูชองชิน (유청신) และโอจัม (오잠) ได้ยื่นคำร้องต่อราชวงศ์หยวนเพื่อจัดตั้งจังหวัดในเกาหลีเพื่อให้มีสถานะเทียบเท่ากับจังหวัดอื่น ๆ ของราชวงศ์หยวน แต่เขายืนยันว่าการจัดตั้งจังหวัดจะทำให้พื้นฐานของอาณาจักรเกาหลีที่มีมายาวนาน 400 ปี ถูกทำลายและขอให้ยกเลิกข้อเสนอ ดังนั้น ข้อเสนอจัดตั้งจังหวัดจึงถูกยกเลิก
เขายังได้พยายามปล่อยตัวพระเจ้าชุงซอนที่ถูกเนรเทศไปที่ทูเบต (吐蕃) และการเคลื่อนไหวเพื่อการกลับมาของพระเจ้าชุงซอน เขาพยายามอย่างมากจนทำให้การจัดตั้งจังหวัดถูกยกเลิก แต่พระเจ้าชุงซอนยังคงถูกเนรเทศไปที่ทามาซา (타사마)
สุดท้ายในปี 1323 เขาได้ไปเยี่ยมพระเจ้าชุงซอนที่ทามาซาในมณฑลกานซู่ (감숙성) เพื่อให้กำลังใจ และบางแหล่งข้อมูลระบุว่า การเดินทางไกลไปยังประเทศจีนทั้ง 3 ครั้งนี้เป็นสิ่งที่ชาวเกาหลีไม่เคยสัมผัสมาก่อน และมีส่วนช่วยอย่างมากในการเปิดโลกทัศน์ของเขาให้กว้างขึ้น มีมุมมองที่กว้างขึ้น
อาชีพ > การกลับมาจากการเดินทางและกิจกรรมทางการเมือง

หลังจากนั้น เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ด้านความลับในระหว่างที่อยู่ในราชวงศ์หยวน และกลับมาที่เกาหลีในปี 1324 ในปีเดียวกันนั้น เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ด้านความลับ (밀직사사) และได้รับตำแหน่งเป็นขุนนางผู้ซื่อสัตย์ (추성양절공신) ในปี 1325 เขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้ตรวจสอบความถูกต้อง (첨의평리) และนักเรียนภาคการเมือง (정당문학) และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าผู้ครองแคว้นคิมแฮ (김해군)
ในปี 1339 (ปีที่ 8 ของการฟื้นฟูพระเจ้าชุงซุก) เมื่อขุนนางโจจก (조적) และพวกได้สมรู้ร่วมคิดกับพระเจ้าซิม (심왕) และพระเจ้ากง (왕고) เพื่อก่อการกบฏและถูกประหารชีวิต หลังจากนั้นพระเจ้าชุงฮเย (충혜왕) ถูกจับตัวไปที่ราชวงศ์หยวน เขาจึงตามไปยังราชวงศ์หยวนเพื่อจัดการสถานการณ์และสนับสนุนการเคลื่อนไหวเพื่อการฟื้นฟูพระเจ้าชุงฮเย แต่เนื่องจากพวกโจจกมีจำนวนมากในเมืองหลวงจิงกิง (연경) และประชาชนมีความไม่สงบ เขาจึงติดตามพระเจ้าชุงฮเยไปยังราชวงศ์หยวนเพื่อเจรจาและกลับมา
อย่างไรก็ตาม เขาถูกโจมตีจากพวกฝ่ายตรงข้ามของโจจกและได้ลาออกจากตำแหน่งและอยู่ห่างจากชีวิตสาธารณะ เขาได้เขียนหนังสือเรื่อง "역옹패설" ในช่วงเวลานั้น ในปี 1342 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางผู้มีความสำเร็จตามติด (수종공신) ชั้นหนึ่งจากความสำเร็จในการปราบปรามการกบฏโจจก การกลับสู่การเมืองของเขาเริ่มต้นอีกครั้งในปี 1344 เมื่อพระเจ้าชุงมก (충목왕) ขึ้นครองราชย์
อาชีพ > กิจกรรมการปฏิรูป

เมื่อพระเจ้าชุงมก (충목왕) ขึ้นครองราชย์ เขาได้รับการคืนตำแหน่งและได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นไกริม (계림부원군) ในปีเดียวกันนั้น เขายังได้รับตำแหน่งเป็นผู้พิพากษาด้านความยุติธรรม (판삼사사)
เมื่อพระเจ้าชุงมกขึ้นครองราชย์ เขาได้เสนอแนวทางการปฏิรูป โดยนำเสนอวิสัยทัศน์ใหม่ที่ให้ความสำคัญกับการเคารพธรรมเนียมและความสุภาพ ซึ่งเป็นหลักการของลัทธิขงจื๊อ (성리학) เขาเน้นย้ำถึงความสำคัญของหลักการ "เกกวูลชิชี" (格物致知) และ "ซองอีจองซิม" (誠意正心) นอกจากนี้เขายังชี้ให้เห็นว่าการปฏิรูปการเมืองหลังการปฏิวัติของทหาร (무신정변) ได้ทำให้ระบบการเมืองล้มเหลว และเสนอแนวทางการปฏิรูปเพื่อแก้ไขความยุ่งเหยิงทางการเมืองและสังคม โดยเสนอแนวทางการช่วยเหลือประชาชน การลดภาษี และนโยบายใหม่ ๆ
นอกเหนือจากการทำงานในตำแหน่งราชการ เขายังเปิดโรงเรียนในเวลาว่างเพื่ออบรมสั่งสอนนักเรียน ซึ่งในบรรดาผู้เรียนของเขามี อีแซค (이색) ซึ่งต่อมาสามารถสอนนักเรียนที่มีชื่อเสียงเช่น จองมงจู (정몽주), จองโดจอน (정도전), โจจุน (조준), ควอนคึน (권근), และ กิลแจ๊ก (길재) ซึ่งนักเรียนเหล่านี้ได้สร้างความเชื่อมโยงในสายการศึกษาและปรัชญาของลัทธิขงจื๊อใหม่ในราชวงศ์โชซ็อน (조선)
อาชีพ > ชีวิตช่วงปลาย > ช่วงเริ่มต้นของการครองราชย์ของพระเจ้าคงมิน

เมื่อพระเจ้าชุงมก (충목왕) สิ้นพระชนม์ในปี 1348 พระราชโอรสของพระองค์ยังเป็นทารก ดังนั้นเขาจึงไปยังราชวงศ์หยวนเพื่อแนะนำให้เชื้อพระวงศ์คังนึงแดกุน (왕기) ซึ่งต่อมาเป็นพระเจ้าคงมิน (공민왕) ขึ้นครองราชย์ และพยายามสนับสนุนการขึ้นครองราชย์ของคังนึงแดกุน แต่ราชวงศ์หยวนสงสัยในเจตนาของเขาและความพยายามนั้นล้มเหลว
อย่างไรก็ตาม ในปี 1351 เมื่อพระเจ้าคงมินขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเกาหลีตามที่เขาต้องการ เขาถูกแต่งตั้งเป็นอุปนายก (정승) และผู้ดูแลการบริหารราชการ (정동행성) เพื่อเติมเต็มช่องว่างในรัฐบาล หลังจากพระเจ้าคงมินกลับมาที่เกาหลี เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปนายก (도첨의정승) และนำการปฏิรูปใหม่ ๆ ในการบริหารประเทศ แต่เนื่องจากโจอิลชิน (조일신) ผู้ซึ่งเคยร่วมงานกับพระเจ้าคงมินในราชวงศ์หยวนรู้สึกอิจฉาเนื่องจากตำแหน่งของเขาสูงกว่าเขา เขาจึงขอลาออกจากตำแหน่ง แต่พระเจ้าไม่อนุญาตและแทนที่จะเป็นเช่นนั้น พระเจ้าคงมินมอบตำแหน่งขุนนางผู้ซื่อสัตย์ (추성양절동덕협의찬화공신) ให้เขา
หลังจากนั้นเขายังคงขอลาออกจากตำแหน่งหลายครั้ง จนกระทั่งในปี 1352 เขาสามารถหลีกเลี่ยงภัยจากการกบฏของโจอิลชินได้ หลังจากการปราบปรามการกบฏของโจอิลชินในปี 1352 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปนายก (우정승) และได้รับตำแหน่งขุนนางผู้ซื่อสัตย์ (순성직절동덕찬화공신) ในปี 1353 หลังจากลาออกจากตำแหน่งอุปนายก เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นไกริม (계림부원군) และในปีเดียวกันนั้น เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจสอบความถูกต้อง (지공거) เป็นครั้งที่สองและคัดเลือกผู้สอบผ่าน 35 คน รวมถึงอีแซค (이색) เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปนายก (우정승) อีกครั้งในปี 1353 และลาออกจากตำแหน่งเพื่อรับตำแหน่งขุนนางแห่งคิมแฮ (김해후)
อาชีพ > การเกษียณและการเสียชีวิต

ในปี 1356 เมื่อเกิดการเคลื่อนไหวต่อต้านราชวงศ์หยวนโดยกลุ่มที่สนับสนุนขงจื้อและชินจินซาดบู เขาในฐานะอุปนายกได้พยายามจัดการสถานการณ์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อการเคลื่อนไหวต่อต้านราชวงศ์หยวนขยายตัว เขาจึงขอลาออกจากตำแหน่งในปี 1357 และถอนตัวจากการเมืองอย่างเต็มที่
มีตำแหน่งทางการที่สูงกว่าเขา ดังนั้นเขาจึงขอลาออก แต่กษัตริย์ไม่ทรงยอมให้ลาออก หลังจากนั้น เขาขอลาออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า และในที่สุดก็สามารถลาออกได้ ด้วยเหตุนี้เขาจึงสามารถหลีกเลี่ยงภัยพิบัติระหว่างกบฏโจ อิล-ซินในปี 1352 ได้ หลังจากการกบฏโจ อิล-ชินถูกปราบปรามในปี 1352 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็น อูจองซึง ควบคุมสถานการณ์ทางการเมือง และได้รับตำแหน่งซุนซองจิกจอลดงด็อกชานฮวากองซิน เขาก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกิมแฮฮู (金海侯)  หลังจากลาออกจากตำแหน่งอูจองซึง ในปี 1353เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นคเยริมบูวอนกุน (鷄林府院君) และกลายเป็นจีกองกอเป็นครั้งที่สองในปีนั้น โดยเลือก 35 คน รวมทั้งอี แซ็ก ให้เป็นผู้สมัครที่ประสบความสำเร็จ ในปี 1353 เขาได้รับ การแต่งตั้งให้เป็น อูจองซึงอีกครั้ง และเมื่อเขาลาออก
หลังจากเกษียณจากการเมือง เขาใช้ชีวิตในการศึกษาและอบรมขงจื้อ แม้ว่าพระเจ้าคงมินจะเรียกเขาให้เข้ามาปรึกษาในเรื่องสำคัญของประเทศ แต่เขาเน้นการศึกษามากกว่า เขาเขียนหนังสือหลายเล่มและแสดงความสนใจในประวัติศาสตร์ โดยการตรวจสอบและปรับปรุง "본조편년강목" ของมิซิ (민지) และเขียนประวัติศาสตร์ของประเทศเพื่อเติมเต็มข้อมูลที่สูญหายไปจากการรุกรานของฮงเกินจ็อค (홍건적)
เมื่อได้ยินข่าวการล่มสลายของเกียง (개경) เขารีบเดินทางไปทางใต้และไปที่ซังจูเพื่อพบและถวายความเคารพต่อพระเจ้า ในช่วงสุดท้ายของชีวิตเขาอาศัยอยู่ที่บ้านและได้รับคำสั่งจากพระเจ้าคงมินให้จัดทำบันทึกประวัติศาสตร์ของพระเจ้าชุงรยอล (충렬왕), พระเจ้าชุงซอน (충선왕), และพระเจ้าชุงซุก (충숙왕) และจัดระเบียบลำดับของแท่นบูชาที่ศาลเจ้าหลัก เขายังวิจารณ์พระเจ้าคงมินที่โปรดปรานพระสงฆ์ชินดง (신돈) โดยใช้เหตุผลเกี่ยวกับลักษณะของพระสงฆ์ชินดง
เขายังมีส่วนร่วมในการจัดทำหนังสือประวัติศาสตร์ "국사" โดยวางแผนให้มีรูปแบบการบันทึกเหตุการณ์ตามปีและทำงานร่วมกับอี ดัล-ชุง (이달충), แพ มุน-โบ (백문보) และอื่น ๆ แต่ไม่สามารถเสร็จสิ้นได้ อย่างไรก็ตาม บันทึกประวัติศาสตร์ของเขาถูกใช้เป็นแหล่งข้อมูลในการจัดทำ "고려사" ในช่วงต้นของราชวงศ์โชซ็อน (조선) เขาเสียชีวิตในปี 1367 อายุ 80 ปี
ความเชื่อและอุดมการณ์ > คุณค่าของผลงานและบทเรียนทางจริยธรรม

ในด้านวรรณกรรม เขามีมุมมองว่า 'การรู้จักทางและวรรณกรรมในความสัมพันธ์ของหลักและรายละเอียด' ซึ่งทำให้เขาให้ความสำคัญกับการถ่ายทอดแนวคิดมากกว่าการจัดรูปแบบทางวรรณกรรมแบบดั้งเดิม เขาปฏิเสธวรรณกรรมที่เน้นรูปแบบเฉพาะและมุ่งเน้นที่การสื่อสารเนื้อหาที่มีความหมายจริง ๆ งานเขียนของเขา เช่น 《익재난고》, ในบทเพลงเล็ก (소악부) ซึ่งรวมถึงบทเพลงพื้นบ้าน 17 เพลงที่แปลเป็นบทกวี 7 พยางค์ เป็นเอกสารสำคัญในงานศึกษาวรรณกรรมเกาหลีในปัจจุบัน
ความเชื่อและอุดมการณ์ > การจัดทำหนังสือประวัติศาสตร์

นอกเหนือจากความรู้ในลัทธิขงจื้อแล้ว เขายังมีความรู้ทางประวัติศาสตร์ในประเทศมากมาย เขาได้จัดการและตรวจสอบการเขียนประวัติศาสตร์หลายเล่ม รวมถึงการแก้ไขและขยายข้อมูลของ 《본조편년강목》 และมีส่วนร่วมในการจัดทำบันทึกประวัติศาสตร์ของพระเจ้าชุงนยอล (충렬왕), พระเจ้าชุงซอน (충선왕), และพระเจ้าชุงซุก (충숙왕) ในช่วงปลายชีวิตเขาพยายามจัดทำหนังสือประวัติศาสตร์ 《국사》 แต่ไม่สามารถเสร็จสิ้นได้
ความเชื่อและอุดมการณ์ > การสนับสนุนการพัฒนาลัทธิขงจื้อ

เขามีบทบาทสำคัญในการแนะนำและเผยแพร่ลัทธิขงจื้อในเกาหลี เขาเป็นลูกศิษย์ของแบคอีจอง (백이정) ผู้ได้นำลัทธิขงจื้อมาสู่เกาหลี และได้ตีพิมพ์ 《사서집주》 ซึ่งมีความสำคัญในการเผยแพร่ลัทธิขงจื้อ เขายังมีส่วนสำคัญในการสร้างสรรค์นักวิชาการระดับสูง เช่น อีซอก (이색) และตระกูลของเขา ซึ่งได้เป็นที่รู้จักในราชวงศ์โชซ็อน (조선) การเน้นที่การเข้าใจลัทธิขงจื้ออย่างลึกซึ้งผ่านการเข้าร่วมกับนักเขียนและนักวิชาการจีน
เขายอมรับว่าลัทธิขงจื้อเป็นหนึ่งในแนวคิดที่สำคัญ แต่ไม่ถือว่ามันเป็นความจริงเดียว และไม่ยอมให้ตัวเองตกอยู่ในกรอบของลัทธิขงจื้อเพียงอย่างเดียว ซึ่งทำให้เขาได้รับการวิจารณ์ว่าละเลยลัทธิขงจื้อในบางช่วงเวลา
ความเชื่อและอุดมการณ์ > การปฏิรูปแบบค่อยเป็นค่อยไป

เขายอมรับความเป็นจริงที่ว่ากอรีเป็นประเทศที่ขึ้นต่อราชวงศ์หยวน และทำงานเพื่อรักษาเสถียรภาพของประเทศและสังคมในกรอบของการปกครอง เขารับฟังความคิดเห็นของกลุ่มที่สนับสนุนการฟื้นฟูความเป็นอิสระของเกาหลี แต่ก็เข้าใจว่าความจริงที่เป็นประเทศขึ้นต่อราชวงศ์หยวนเป็นสิ่งที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
เขาไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วและมีท่าทีที่ค่อยเป็นค่อยไปในการจัดการกับสถานการณ์
หมายเหตุอ้างอิง > เชิงอรรถ

↑  จากหนังสือ โกรยอซา (Goryeosa) ตอน เซกา (세가) หน้าที่ 41
↑  이덕일, 사화로 보는 조선역사 (석필, 1998) 46.
↑  음력 1287년 12월 24일 (양력 1288년 1월 28일)
↑  이덕일, 사화로 보는 조선역사 (석필, 1998) 46.
1 2  박영규, 한권으로 읽는 고려왕조실록 (도서출판 들녘, 1996) 438페이지
1 2  "네이트 한국학". web.archive.org. 2013-12-21. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-12-21. สืบค้นเมื่อ 2024-08-26.{{cite web}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
1 2 3 4 5 6  박영규, 한권으로 읽는 고려왕조실록 (도서출판 들녘, 1996) 439페이지
↑  박영규, 한권으로 읽는 고려왕조실록 (도서출판 들녘, 1996) 440페이지
1 2  이제현แม่แบบ:깨진 링크