stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นภาพร จรณวัต
นักกีฬาเทควันโดรุ่นประชาชน > พ.ศ. 2559

ในปี 2559 เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "Aquece Rio International Taekwondo Tournament" หรือ พรีโอลิมปิกเกมส์ 2016 ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง ซึ่งเป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นเพื่อให้นักกีฬาเทควันโดแต่ละชาติได้ประลองสนามก่อนที่จะมีการแข่งขัน "โอลิมปิกเกมส์ 2016" นภาพรเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้แทนนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 2 คน คือ ชนาธิป ซ้อนขำ และพาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ ที่สามารถคว้าโควต้าเข้าร่วมการแข่งขัน "โอลิมปิกเกมส์ 2016" ได้สำเร็จ ในการแข่งขันเทควันโด รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง
เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย รายการ "Asian Taekwondo Championships 2016" รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่เมืองปาไซ ประเทศฟิลิปปินส์ ผลการแข่งขันรอบแรก ชนะคะแนนนักกีฬาจากคาซัคสถาน 11-1 รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากเวียดนาม 2-1 รอบรองชนะเลิศ พ่ายคะแนนนักกีฬาจากไต้หวัน 5-4 คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ต่อมาเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "โคเรีย โอเพ่น 2016" ที่ประเทศเกาหลีใต้ รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง
นักกีฬาเทควันโดรุ่นประชาชน > พ.ศ. 2560

ในปี 2560 นภาพรเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "US Open Taekwondo Championships 2017" คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง ที่เมืองลาสเวกัส ประเทศสหรัฐอเมริกา รอบชิงชนะเลิศ เป็นฝ่ายชนะคะแนนนักกีฬาจากเม็กซิโก 16-13 ต่อมาเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "44th Lotto Dutch Open Taekwondo Championships 2017" คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่เมืองไอนด์โฮเวน ประเทศเนเธอร์แลนด์ รอบรองชนะเลิศพ่ายคะแนนนักกีฬาจากสเปน 9-14 จากนั้นเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "เบลเยี่ยม โอเพ่น 2017" คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่เมืองโลมเมิล ประเทศเบลเยี่ยม รอบชิงชนะเลิศ เป็นฝ่ายชนะคะแนนนักกีฬาจากแคนาดา 16-6 และเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก รายการ "WTF World Taekwondo Championships 2017" คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ที่เมืองมูจู ประเทศเกาหลีใต้
รางวัลที่ได้รับ

นักกีฬาเยาวชนสมัครเล่นหญิงรองดีเด่น "วันกีฬาแห่งชาติ" ประจำปี 2559
Singha Sports Hall of Fame "นักกีฬาหัวใจสิงห์" ประจำปี 2560
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 5 เบญจมดิเรกคุณาภรณ์ (บ.ภ.)
อิลดีโว (อัลบั้ม)

สำหรับกลุ่มศิลปินในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ อิลดีโว
อิลดีโว  (อิตาลี: Il Divo) เป็นอัลบั้มชุดแรกของกลุ่มศิลปิน อิลดีโว บันทึกเสียงช่วงครึ่งปีแรกของปี พ.ศ. 2547 ที่ลอนดอน ในอัลบั้มประกอบไปด้วยเพลงเด่นอย่างเพลง "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)" ของโทนี แบร็กทัน, "เนลลาแฟนเทเชีย" แต่งโดย เอนนิโอ โมริโคเน (อิตาลี: Ennio Morricone) จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะมิชชั่น(นำแสดงโดยโรเบิร์ต เดอนีโร), "มายเวย์" ของ แฟรง ซินาทรา
อัลบั้มแรก อิลดีโว ออกจำหน่ายเมื่อ1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 พวกเขาทำลายสถิติของ Led Zeppelin ที่เคยเป็นเจ้าของสถิติวงวงดนตรีวงเดียวในโลกที่มีอัลบั้มอันดับ 1 ได้โดยไม่ต้องตัดแผ่นซิงเกิลออกมาขายก่อน
รายชื่อเพลง

| # | ชื่อเพลง | ความยาว |
| --- | --- | --- |

| 1. | "Unbreak My Heart (Regresa A Mi)" | 4:42 |
| 2. | "Mama" | 3:18 |
| 3. | "Nella Fantasia" | 4:26 |
| 4. | "Passerà" | 4:41 |
| 5. | "Unchained Melody (Senza Catene)" | 3:51 |
| 6. | "Everytime I Look At You" | 3:29 |
| 7. | "Ti Amerò" | 4:01 |
| 8. | "Dentro Un Altro Si" | 4:34 |
| 9. | "The Man You Love" | 3:56 |
| 10. | "Feelings" | 3:39 |
| 11. | "Hoy Que Ya No Estas Aquí" | 4:19 |
| 12. | "Sei Parte Ormai Di Me" | 4.28 |
| 13. | "My Way (A Mi Manera)" | 4:28 |
ชาร์ต

| ปี | ชาร์ต | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- | --- |
| 2548 | Australian ARIA Albums Chart | 1 |

| ก่อนหน้า |  | อิลดีโว (อัลบั้ม) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| …ซัมธิงทูบี โดย ร็อบ โทมัส |  | ชาร์ตของสมาพันธ์อุตสาหกรรมแผ่นเสียงแห่งออสเตรเลีย อัลบั้มอันดับหนึ่ง   9 พฤษภาคม - 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2548   |  | Mezmerize โดย ซิสเท็มออฟอะดาวน์ |
อีม็องซีเต

| "อีม็องซีเต"> เพลงโดยเซลีน ดิออน.จากอัลบั้มแดล |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 25 เมษายน พ.ศ. 2550
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 3:34
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย, อีพิก
ผู้ประพันธ์เพลง: นีนา บูราวี, ฌัก เวอเนอรูว์โซ
โปรดิวเซอร์: ฌัก เวอเนอรูว์โซ , Patrick Hampartzoumian
"อีม็องซีเต" (ฝรั่งเศส: Immensité, "ไพศาล") คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม แดล ได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศสและเกแบ็ก ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายในแบบดิจิทัลดาวน์โหลดเป็นครั้งแรกในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตามไม่มีการจำหน่ายในรูปแบบซีดี
"อีม็องซีเต" ประพันธ์คำร้องโดยนีนา บูราวี  และเรียบเรียงทำนองโดยฌัก เวอเนอรูว์โซผู้อำนวยการสร้างเพลงนี้ เซลีนเคยร่วมงานกับฌักแล้วในเพลง "ซูเลอว็อง", "ตูลอร์เดซอม", "กงทร์นาตูร์ ", เฌอเนอวูซูบลีปา" และ "ตูเลเซอแคร"
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่ทะเลสาบเลกมี้ด ในวันที่ 5 - 6 เมษายน พ.ศ. 2550 และแพร่ภาพในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
เซลีนแสดงเพลงนี้ใน 2 รายการโทรทัศน์พิเศษเพื่อโปรโมตให้เซลีน ดิออนในอัลบั้ม แดล นอกจากนี้เธอยังแสดงใน Sainte-Justine ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2550
"อีม็องซีเต" ขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 7 ในชาร์ตเกแบ็กแอร์เพล ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เซลีน ดิออน สนับสนุนเพลง "อีม็องซีเต" ในระหว่างการเยือนฝรั่งเศสในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเพลงนี้รวมอยู่ในซิงเกิลซีดี "เทกกิงแชนเซส" ฉบับประเทศฝรั่งเศสที่วางจำหน่ายในเวลาไล่เลี่ยกัน
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลวิทยุ (ประเทศแคนาดา และประเทศฝรั่งเศส)
"อีม็องซีเต" – 3:29
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2550) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Canadian MSN Music Store All Track Downloads: 54
Canadian MSN Music Store Pop Track Downloads: 19
Canadian Palmares Digital Singles: 15
Canadian Palmares Pop Digital Singles: 7
Canadian Radio & Records AC National Airplay: 30
Top 100 Airplay France: 76
French Delta FM Radio Chart: 11
Quebec Radio Correspondants Francophone Chart: 7
Quebec RockDétente Radio Chart: 1
Quebec Rythme FM Radio Chart: 1
อินฟินิต เดนโดรแกรม

| --- | --- |
อินฟินิต เดนโดรแกรม
インフィニット・デンドログラム (Infinitto Dendoroguramu)
แนว: ต่างโลก
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โทโมกิ โคบายาชิ
เขียนบทโดย: ยูอิชิโร โมโมเสะ
ดนตรีโดย: เคนจิ ฮิรามัตสึ
สตูดิโอ: NAZ
ถือสิทธิ์โดย: ครันชีโรล เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมเดียลิงก์
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์
ฉาย:  9 มกราคม 2020  –  16 เมษายน 2020
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
อินฟินิต เดนโดรแกรม เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยซากอน ไคโด และวาดภาพประกอบโดยไทกิ เริ่มตีพิมพ์ออนไลน์เป็นตอน ๆ บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ในปี 2015 ถูกซื้อลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ฮ็อบบี้เจแปน ซึ่งตีพิมพ์ไลต์โนเวลเล่มแรกในเดือนพฤศจิกายน 2016 มีการตีพิมพ์การ์ตูนชุดนี้ทั้งหมด 21 เล่ม ณ เดือนกันยายน 2023 มังงะฉบับดัดแปลงวาดภาพประกอบโดยกามิ อิมาอิ ได้รับการตีพิมพ์ลงเว็บไซต์ Comic Fire ของฮ็อบบี้เจแปน ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2016 มังงะเรื่องนี้ถูกตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งสิ้น 12 เล่ม ทั้งฉบับไลต์โนเวลและมังงะในอเมริกาเหนือ ได้รับลิขสิทธิ์โดย J-Novel Club ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงโดย NAZ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน 2020
เนื้อเรื่อง

อินฟินิต เดนโดรแกรม เป็นเกมออนไลน์แบบเล่นตามบทบาทเสมือนจริงที่เปิดตัวในปี 2043 โดดเด่นด้วยระบบจำลองประสาทสัมผัสทั้ง 5 ของผู้เล่นได้อย่างสมบูรณ์แบบ เกือบ 2 ปีต่อมา เรจิ มูคูโดริ เข้าสู่โลกของ อินฟินิต เดนโดรแกรม โดยใช้ชื่อในเกมว่า "เรย์ สตาร์ลิง" เมื่อมาถึง เขาเข้าร่วมกับ ชู พี่ชายมากประสบการณ์ และ เนเมซิส คู่หูของเขาซึ่งเป็นเอ็มบริโอ ขณะที่ เรย์ สำรวจโลกของ อินฟินิต เดนโดรแกรม เขาเรียนรู้การเอาชีวิตรอดและได้พบกับมิตรและศัตรูมากมาย
ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน
วันเกิด:  14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 (65 ปี)[ต้องการอ้างอิง]
สถานที่เกิด:  วานรนิวาส ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า (เลิกเล่น)
สโมสรเยาวชน
2520–2521:  ทหารอากาศ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2522–2527 |  ทหารอากาศ |  145 |  (91) |
| 2527–2529 |  ลักกีโกลด์สตาร์ |  34 |  (17) |
| 2529–2532 |  ปะหัง |  61 |  (70) |
| 2532–2540 |  ทหารอากาศ |  248 |  (164) |
| รวม |   |  488 |  (342) |
ทีมชาติ
| 2524–2540 |  ไทย |  100 |  (70) |
จัดการทีม
2539–2551:  ทหารอากาศ
2551–2556:  รวมดาราไทยลีก
2552:  นครปฐม
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
นาวาอากาศเอก ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน(ตุ๊ก) เกิดวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 เป็นกรรมการกลางสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ อดีตนักฟุตบอลชาวไทย ซึ่งเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติไทยหลายนัด รวมถึงเป็นผู้ที่ทำประตูสูงสุดในประวัติศาสตร์ทีมชาติไทยรวมนัดที่ฟีฟ่าไม่ได้รับรอง ที่ 103 ประตู (สถิติที่ฟีฟ่ารับรองคือ 15 ประตู จากการลงสนามให้ทีมชาติ 33 นัด) นอกจากนี้ เขายังร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "เกิดมาลุย" ใน พ.ศ. 2547
โดย ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน เป็นผู้เล่นชาวไทยคนแรกที่ได้เล่นในเคลีก 1
พ.ศ. 2556 ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมสิงห์ออลสตาร์เมื่อครั้งที่พบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และเชลซี ในการแข่งขันครบรอบ 80 ปี บริษัทบุญรอดบริวเวอรี่
ประวัติ

ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 ที่อำเภอทับสะแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรของ ร้อยเอกพล กับ นางบุญยิ่ง ผิวอ่อน จบการศึกษาจาก โรงเรียนศรีวิชัยวิทยา อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม และ โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี โดยเล่นฟุตบอลมาตลอด และมีความสามารถทางฟุตบอลสูงจนได้รับโควตานักฟุตบอล ศึกษาต่อที่โรงเรียนจ่าอากาศ
ปิยะพงษ์สมรสแล้ว มีบุตร 2 คน คือ
พ.ต. ภาณุพงศ์ ผิวอ่อน (เต้ย) ผู้ฝึกสอนกีฬาฟุตบอล
พงษ์พิสุทธิ์ ผิวอ่อน (แตงโม) อดีตนักกีฬาฟุตบอล
ปิยะพงษ์รับราชการทหารอากาศ จนเกษียณอายุราชการในชั้นยศ "นาวาอากาศเอก" สังกัดกรมสวัสดิการทหารอากาศ กองทัพอากาศ นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นพิธีกรทางช่องรายการในโลกออนไลน์ "แตงโมลง ปิยะพงษ์ยิง" ร่วมกับลูกชายคนเล็ก พงษ์พิสุทธิ์ ผิวอ่อน และรายการ บราเวีย ซูเปอร์สไตรค์ ยิงกระจาย ทางทรู วิชั่นส์
พิธีกร > รายการโทรทัศน์

พ.ศ. 2552 : เช้านี้...ที่หมอชิต (ผู้ประกาศข่าวกีฬา “ผู้รู้...ผู้เล่า” ด้านกีฬาฟุตบอล) ทางช่อง 7 ออกอากาศทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 06.00 -07.30 น. (1 มิถุนายน 2552 - 2553)
พ.ศ. 25 : บราเวีย ซูเปอร์สไตรค์ ยิงกระจาย (ผู้บรรยายการยิงประตูของนักฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก) ทางทรู วิชั่นส์  ออกอากาศทุกคืนวันพุธ ออกอากาศซ้ำในเช้าวันพฤหัสบดี เวลา 07.30 น. - 08.00 น.
พ.ศ. 25 : คนกีฬา พาเที่ยว ทางช่อง 5 ออกอากาศทุกวันพุธ เวลา 09.30 - 10.00 น.
พิธีกร > รายการออนไลน์

พ.ศ. 2564 : Ep.1 จุดเริ่มต้น "เส้นทางฟุตบอล" ของ แตงโม พงษ์พิสุทธิ์ ผิวอ่อน - แตงโมลง ปิยะพงษ์ยิง ทางช่อง YouTube:แตงโมลง ปิยะพงษ์ยิง ร่วมกับ พงษ์พิสุทธิ์ ผิวอ่อน
ผลงานในการเป็นนักฟุตบอล

ปิยะพงษ์ เริ่มต้นเล่นฟุตบอล ในทีมชุดเยาวชน สโมสรฟุตบอลทหารอากาศ เมื่อปี พ.ศ. 2522 หลังจากนำทีมชนะเลิศ จึงได้เลื่อนขึ้นมาเล่นทีมชุดใหญ่ และในปี พ.ศ. 2523 เป็นดาวซัลโวสูงสุดในการแข่งขัน ในปีต่อมา ก็ได้รับการคัดเลือกให้มาเล่นกับทีมชาติไทย ระหว่าง พ.ศ. 2524 - 2540 รวม 17 ปี โดยที่ติดทีมชาติครั้งแรก ในเดือนมิถุนายน 2524 รายการเพสซิเด้นท์ คัพ เกาหลีใต้
ในระดับสโมสร ก็ได้ร่วมงานกับ สโมสรลักกีโกลด์สตาร์ (ปัจจุบันคือ สโมสรฟุตบอลโซล) ของ เคลีกในเกาหลีใต้ เป็นเวลา 2 ปี และย้ายไปเล่นต่อให้ สโมสรปะหัง ของมาเลเซีย
ปิยะพงษ์ ผิวอ่อนยิงประตูในนามทีมชาติชุดใหญ่ในเกมส์ที่ฟีฟ่ารับรองทั้งหมด 15 ประตู
ผลงานในการเป็นผู้ฝึกสอน > ระดับสโมสร

สโมสรฟุตบอลทหารอากาศ (พ.ศ. 2539-?) ผลงานพาทีมเป็นแชมป์ในประเทศได้หลายรายการ อาทิ ฟุตบอลในกีฬากองทัพอากาศ, ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก, ฟุตบอล ไทยแลนด์ เอฟเอ คัพ, ฟุตบอลไทยแลนด์ลีก, เป็นต้น
ผลงานในการเป็นผู้ฝึกสอน > ระดับชาติ

ทีมชาติไทย (พ.ศ. 2540-พ.ศ. 2547) ผลงานพาทีมเป็นแชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์ 18 ปี ฟุตบอลโอลิมปิก ฟุตบอลซีเกมส์ และอีกหลายรายการ
ผลงานในการเป็นผู้ฝึกสอน > การอบรมเพื่อเป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอล

การอบรมของการกีฬาแห่งประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2544
การอบรมของเอเอฟซี บี-ไลเซนส์ เมื่อปี พ.ศ. 2541
การอบรมระดับนานาชาติ เอ-ไลเซนส์ ที่ประเทศเยอรมนี เมื่อปี พ.ศ. 2541
ผลงาน

ดาวยิงสูงสุดของทีมชาติไทย(รวมทุกชุดและรวมแมตช์ที่ฟีฟ่าไม่ได้รับรอง)
ชนะเลิศ คิงส์คัพ 5 สมัย - 2524, 2525, 2526, 2532, 2535
ชนะเลิศ ซีเกมส์ 5สมัย - 2524, , 2526, 2528, 2536,  2540
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

หนูอยากเป็นทหาร (2525) รับบทเป็น ตัวเอง
เกิดมาลุย (2547) รับบทเป็น ตุ๊ก
you & me เมื่อฉันกับเธอ xxx (2560) รับบทเป็น พ่อป้อง (รับเชิญ)
ผลงานการแสดง > ละครโทรทัศน์

หวังด้วยใจไปด้วยฝัน (2545) ช่อง 7 รับบทเป็น ผู้จัดการทีมฟุตบอล
ผลงานการแสดง > โฆษณา

เครื่องดื่มชูกำลังลิโพ (2532)
ผลงานเพลง

ปิยะพงษ์ เคยมีสตูดิโออัลบั้มเพลงมาแล้วหนึ่งชุด ในปี พ.ศ. 2536 กับค่ายนิธิทัศน์ เอโอเอ โดยใช้ชื่ออัลบั้มที่เกี่ยวข้องกับชีวิตจริงว่า "ซัลโว"
- มิวสิควีดีโอเพลง "มีเจ้าของแต่น้องรัก" ของ จินตหรา พูนลาภ
การเมือง

ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน ได้เข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน เพื่อจะลงสมัครรับเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 แต่ในที่สุดก็ไม่ได้ลงสมัคร
ในการเลือกตั้งในกลางปี พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งอีกครั้งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร พรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน โดยทำการเปิดตัวพร้อมกับอีก 2 นักกีฬาที่มีชื่อเสียง คือ ภราดร ศรีชาพันธุ์ อดีตนักเทนนิสระดับโลก และเยาวภา บุรพลชัย อดีตนักเทควันโดเหรียญทองแดงโอลิมปิกทีมชาติไทย แต่ทั้งหมดนี้ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น > ลักกีโกลด์สตาร์

เคลีก (1): 2528
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการ > ทหารอากาศ

ไทยลีก (2): 2540, 2542
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติ ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน เก็บถาวร 2007-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก สยามฟุตบอล
ประวัติ ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน จากคอลัมน์ รู้ไปโม้ด
เว็บไซต์แฟนคลับ ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2014-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศไทยลีก |
| --- | --- |
 2539: วิทยา  2540: ปิยะพงษ์  2541: การุณ  2542: ปิยะพงษ์  2543: พิชัย  2544–45: พิชัย  2545–46: ณรงค์  2546–47: วรวุฒิ  2547–48: บอร์จีส  2549: สมชาย  2550: จเด็จ  2551: ประพล  2552: อรรถพล  2553: เดอซาแยร์  2554: อรรถพล  2555: ยอกานอวิช  2556: การ์ซีอา  2557: กามา  2558: กามา  2559: ธชตวัน  2560: บันดอวิช  2561: บันดอวิช  2562: ไอล์ตง  2563–64: ดุสิต  2564–65: อิชิอิ  2565–66: อิชิอิ  2566–67: ฌอร์ฌียู 
| ด ค กผู้จัดการทีมและหัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมของไทยลีก |
| --- | --- |
 2539: วิทยา  2540: ปิยะพงษ์1  2541: การุณ  2542: ปิยะพงษ์2  2543: พิชัย  2545: อรรถพล1  2546: ณรงค์  2547: วรวุฒิ  2548: บอร์จีส  2549: สมชาย  2550: จเด็จ  2551: ประพล  2552: อรรถพล2  2553: เดอซาแยร์  2554: อรรถพล3  2555: ยอกานอวิช  2556: อรรถพล4  2557: วาดะ  2558: กามา  2560: ธชตวัน  2561: บันดอวิช  2562: อลงกรณ์  2563–64: สุรชัย  2564–65: อิชิอิ  2565–66: อิชิอิ  2566–67: ธชตวัน
อำเภอพิชัย

| อำเภอพิชัย |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Phichai
คำขวัญ: ถิ่นกำเนิดพระยาพิชัย ไส้กรอกใหญ่รสเด็ด แกงรสเผ็ดหอยขม รื่นรมย์ดนตรีมังคละ หลวงพ่อโตพระคู่เมือง
แผนที่จังหวัดอุตรดิตถ์ เน้นอำเภอพิชัย
พิกัด: 17°17′13″N 100°5′15″E﻿ / ﻿17.28694°N 100.08750°E﻿ / 17.28694; 100.08750
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุตรดิตถ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 736.7 ตร.กม. (284.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 74,554 คน
 • ความหนาแน่น: 101.20 คน/ตร.กม. (262.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 53120
รหัสภูมิศาสตร์: 5307
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอพิชัย หมู่ที่ 3 ตำบลในเมือง อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ 53120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พิชัย เป็นอำเภอหนึ่งในจำนวน 9 อำเภอ ของจังหวัดอุตรดิตถ์ พิชัยเป็นเมืองสำคัญมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย เคยเป็นเมืองลูกหลวงของกรุงสุโขทัย เมืองหน้าด่านในสมัยกรุงศรีอยุธยา และเคยเป็นตัวจังหวัดเก่าอีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอพิชัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สุดของจังหวัด อยู่ห่างจากตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ตามทางรถไฟไปทางทิศใต้ประมาณ 38 กิโลเมตร ตัวเมืองพิชัยเก่าอยู่ทางทิศเหนือของสถานีรถไฟขึ้นไปไม่ไกล
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตรอน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทองแสนขัน และอำเภอวัดโบสถ์ (จังหวัดพิษณุโลก)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพรหมพิราม (จังหวัดพิษณุโลก)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสวรรคโลกและอำเภอศรีนคร (จังหวัดสุโขทัย)
ประวัติ

เมืองพิชัยในอดีตได้ปรากฏในพงศาวดารเหนือและพงศาวดารหลายตอน สำหรับในพงศาวดารเหนือปรากฏอยู่ในเรื่องพระยาแกรกตอนหนึ่งว่า เจ้าไวยยักษาเป็นผู้ได้สร้างเมืองพิชัย แต่ทว่าเรื่องพระยาพิชัยในพงศวาดารเหนือเป็นตำนานเล่าต่อกันมาเท่านั้น ซึ่งเชื่อกันว่าเหตุการณ์ในเรื่องคงจะตรงกับสมัยสุโขทัยหรือก่อนสุโขทัยก็ได้ ซึ่งในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาได้กล่าวถึงพระเจ้าอู่ทองสร้างกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 1893 ปรากฏว่ามีเมืองขึ้นด้วยกันถึง 16 เมือง ในจำนวน 16 เมืองนั้นมี "เมืองพิชัย" รวมอยู่ด้วย แสดงว่าเมืองพิชัยเป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาแล้ว
ต่อมา พ.ศ. 2033 ได้มีการก่อกำแพงเมืองขึ้นซึ่งตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ในปี พ.ศ. 2127 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระมหาธรรมราชา   ซึ่งเป็นปีที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชประกาศอิสรภาพ พระองค์ทรงขับไล่กองทัพพม่าทางหัวเมืองเหนือ ปรากฏว่าพระยาสวรรคโลกและพระยาพิชัยแข็งเมือง ไม่ยอมเกณฑ์กำลังไปช่วย พระองค์จึงยกกองทัพเข้าตีเมืองสวรรคโลกและเมืองพิชัย จับพระยาสวรรคโลกและพระยาพิชัย มีรับสั่งให้ประหารชีวิตทั้งสองคนและกวาดต้อนพลเมืองลงมายังเมืองพิษณุโลกจนสิ้น
ต่อมาในสมัยธนบุรี พระเจ้ากรุงธนบุรีจะเสด็จไปตีเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2314 พระองค์ได้ไปตั้งประชุมทัพหลวงที่เมืองพิชัย ต่อมา พ.ศ. 2315 โปสุพาลา แม่ทัพพม่าไปตีได้เมืองหลวงพระบาง ให้ซิกชิงโบนายทัพพม่ายกมาตีเมืองลับแลแล้วเลยมาตีเมืองพิชัย พม่าตั้งค่ายอยู่ที่วัดเอกา ขณะนั้นเมืองพิชัยมีรี้พลน้อย พระยาพิชัยได้ตั้งมั่นรักษาเมืองแล้วขอกองทัพเมืองพิษณุโลกขึ้นไปช่วย กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท (เมื่อยังเป็นเจ้าพระยาสุรสีห์) เสด็จยกกองทัพเมืองพิษณุโลกขึ้นไปช่วยได้รบกับพม่าเป็นสามารถ พระยาพิชัยถือดาบสองมือคุมพลทหารออกไล่ฟันพม่าจนดาบหักจึงได้สมญาว่า "พระยาพิชัยดาบหัก"  แต่นั้นมา ทำให้กองทัพพม่าแตกพ่ายหนีไป
จนกระทั่งถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เมืองพิชัยได้เป็นเมืองสำคัญขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3  เพราะเมื่อเจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์เป็นขบถ กองทัพจากกรุงเทพฯ ยกขึ้นไปปราบปราม และโปรดให้เลิกอาณาเขตศรีสัตนาคนหุตไม่ให้มีดังแต่ก่อน เมืองพิชัยได้หัวเมืองขึ้นหลายเมือง ขยายเขตแดนออกไปถึงแม่น้ำโขง ต้องตรวจตรารักษาการทางเมืองแพร่ เมืองน่าน ตลอดจนเมืองหลวงพระบาง
ต่อมาเมืองพิชัยเสื่อมลง เนื่องจากราษฎรอพยพไปอยู่ตำบลท่าอิฐ (ซึ่งเป็นที่ตั้งตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ในปัจจุบันนี้) จนกระทั่งถึงสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์ทรงกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งตำบลท่าอิฐเป็นเมืองขึ้นเรียกว่า เมืองอุตรดิตถ์  และโปรดให้เป็นเมืองขึ้นของอำเภอพิชัย ซึ่งในตอนนั้นเมืองพิชัยแบ่งการปกครองออกเป็น  5  เมือง คือ เมืองอุตรดิตถ์ เมืองตรอน เมืองลับแล และเมืองน้ำปาด ต่อมาเมืองพิชัยถูกลดเป็นอำเภอเรียกว่า อำเภอพิชัยเก่า มาถึงรัชกาลที่ 6 ให้เรียกนามเมืองพิชัยเก่าเป็น อำเภอพิชัย จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอพิชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 98 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ในเมือง | Nai Mueang | 9 | 8,307 |
| 2. | บ้านดารา | Ban Dara | 9 | 6,222 |
| 3. | ไร่อ้อย | Rai Oi | 11 | 6,549 |
| 4. | ท่าสัก | Tha Sak | 10 | 6,829 |
| 5. | คอรุม | Kho Rum | 12 | 9,230 |
| 6. | บ้านหม้อ | Ban Mo | 8 | 5,639 |
| 7. | ท่ามะเฟือง | Tha Mafueang | 10 | 5,803 |
| 8. | บ้านโคน | Ban Khon | 8 | 4,913 |
| 9. | พญาแมน | Phaya Maen | 7 | 5,893 |
| 10. | นาอิน | Na In | 7 | 5,923 |
| 11. | นายาง | Na Yang | 7 | 8,701 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอพิชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลท่าสัก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าสัก
เทศบาลตำบลในเมือง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลในเมือง
องค์การบริหารส่วนตำบลในเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมือง (นอกเขตเทศบาลตำบลในเมือง)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดารา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านดาราทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่อ้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไร่อ้อยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสัก (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าสัก)
องค์การบริหารส่วนตำบลคอรุม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอรุมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหม้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านหม้อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่ามะเฟือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ามะเฟืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโคน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโคนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพญาแมน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพญาแมนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาอิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาอินทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนายาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนายางทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว

วัดนายาง วัดเก่าสมัยอยุธยา
วัดหน้าพระธาตุ
พิพิธภัณฑ์บ้านเกิดพระยาพิชัยดาบหัก ที่ห้วยคา
คูปราสาท
ปรางค์
วัดเอกา
วัดมหาธาตุ
วัดขวางชัยภูมิ
กำแพงเมืองพิชัย
วัดบึงสัมพันธ์
ศาลเจ้าแม่ทับทิม พิชัย
วัดเขาบันไดม้า ฟากบึง
พระพุทธเมตตาชัยมงคล วัดบุพพาราม(บ้านโคน)
ถนนต้นคูน(หาดกรวด)
วัดป่ากะพี้(หลวงพ่อกล่อม พระปิดตาเนื้อคลุกรัก เมตตามหานิยม)
เดอะเฟซออสเตรเลีย ซีซัน 1

| เดอะเฟซออสเตรเลีย ซีซัน 1 |
| --- | --- |
ประเทศแหล่งกำเนิด: ออสเตรเลีย
จำนวนตอน: 8
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Shine Australia
ความยาวตอน: 40-44 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ฟ็อกซ์ 8[En]
ออกอากาศ: 18 มีนาคม 2557 – 6 พฤษภาคม 2557
เดอะเฟซออสเตรเลีย ซีซัน 1 (อังกฤษ: The Face Australia Season 1) เป็นรายการเรียลลิตีทางโทรทัศน์ของออสเตรเลีย โดยได้อิงรูปแบบรายการมาจากเดอะเฟซเวอร์ชันอเมริกัน ในซีซันนี้มีเมนเทอร์ซูเปอร์โมเดลได้แก่ ไชน์เอนน์ โทสซี, เนโอมี แคมป์เบลล์ และ นิโคล ทรันฟิโอ โดยเริ่มออกอากาศวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2014 ทางช่อง ฟ็อกซ์ 8[En]
ผู้ชนะในซีซันนี้คือ โอลิเวีย โดนัลด์ซัน วัย 19 ปี จาก เพิร์ธ
ผู้เข้าแข่งขัน

(อายุเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)
| ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | ส่วนสูง | เมืองเกิด | ทีม | ผลการแข่งขัน | ลำดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาตาลี โรเซอร์ | 23 | 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) | ซิดนีย์ | ไชน์เอนน์ | ถูกคัดออกในตอนที่ 2 | 12 |
| ซูซาน โยวาน | 23 | 1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว) | จูบา | นิโคล | ถอนตัวในตอนที่ 3 | 11 |
| แชนิกา รูล | 24 | 1.74 เมตร (5 ฟุต 8 1⁄2 นิ้ว) | เพิร์ธ | นิโคล | ถูกคัดออกในตอนที่ 3 | 10 |
| เมลิส วิลเลียมส์ | 19 | 1.77 เมตร (5 ฟุต 9 1⁄2 นิ้ว) | ซิดนีย์ | นิโคล | ถูกคัดออกในตอนที่ 4 | 9 |
| แอนูสกา ฟริดเมน | 18 | 1.74 เมตร (5 ฟุต 8 1⁄2 นิ้ว) | เพิร์ธ | นิโคล | ถูกคัดออกในตอนที่ 5 | 8 |
| บริตทานีย์ จอห์นสตัน | 20 | 1.77 เมตร (5 ฟุต 9 1⁄2 นิ้ว) | บริสเบน | เนโอมี | ถูกคัดออกในตอนที่ 6 | 7 |
| นิโคลีนา โควาเซวิช | 19 | 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) | ซิดนีย์ | ไชน์เอนน์ | ถูกคัดออกในตอนที่ 7 | 6 |
| แชนแทล โมนาแฮน | 18 | 1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว) | บริสเบน | เนโอมี | ถูกคัดออกในตอนที่ 8 | 4–5 |
| รูธ วิลเมอร์ | 20 | 1.72 เมตร (5 ฟุต 7 1⁄2 นิ้ว) | อัลบานีย์ | เนโอมี | ถูกคัดออกในตอนที่ 8 | 4–5 |
| ยายา เติ้ง | 19 | 1.77 เมตร (5 ฟุต 9 1⁄2 นิ้ว) | ซิดนีย์ | ไชน์เอนน์ | รองชนะเลิศ | 2–3 |
| ซารา ทิลเลก | 18 | 1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว) | เพิร์ธ | เนโอมี | รองชนะเลิศ | 2–3 |
| โอลิเวีย โดนัลด์ซัน | 19 | 1.76 เมตร (5 ฟุต 9 1⁄2 นิ้ว) | เพิร์ธ | ไชน์เอนน์ | ชนะเลิศ | 1 |
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 1: 24 Become 12

ออกอากาศ 18 มีนาคม 2557
เป็นการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันเพื่อให้เหลือสิบสองคนสุดท้าย และแบ่งออกเป็นสามทีม ทีมละสี่คนตามที่เมนเทอร์หรือผู้เข้าแข่งขันได้ตัดสินใจเลือก
ทีมไชแอนน์ :โอลิเวีย, นาตาลี, ยายา และ นิโคลีนา
ทีมเนโอมี :แชนแทล, ซารา, รูธ และ บริตทานีย์
ทีมนิโคล :เมลิส, แชนิกา, แอนูสกา และ ซูซาน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 2: Game On!

ออกอากาศ 25 มีนาคม 2557
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมเนโอมี
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: นาตาลี โรเซอร์ และ แชนิกา รูล
ผู้ที่ถูกคัดออก: นาตาลี โรเซอร์
แขกรับเชิญพิเศษ: แจ็คกี แฟรงค์
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 3: Circus Circus

ออกอากาศ 1 เมษายน 2557
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมไชน์เอนน์
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: บริตทานีย์ จอห์นสตัน และ แชนิกา รูล
ผู้ที่ถูกคัดออก: แชนิกา รูล
ผู้ที่ถอนตัวจากการแข่งขัน: ซูซาน โยวาน
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 4: Movement and Fashion

ออกอากาศ 8 เมษายน 2557
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมเนโอมี
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: โอลิเวีย โดนัลด์ซัน และ เมลิส วิลเลียมส์
ผู้ที่ถูกคัดออก: เมลิส วิลเลียมส์
แขกรับเชิญพิเศษ: แซลี สเตวานจา, จูลี สเตวานจา
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 5: Walk the Walk

ออกอากาศ 15 เมษายน 2557
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมเนโอมี
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: ยายา เติ้ง และ แอนูสกา ฟริดแมน
ผู้ที่ถูกคัดออก: อนุชก้า ฟรีดแมน
เมนเทอร์ที่ถูกตัดสิทธิ์: นิโคล ทรันฟิโอ
แขกรับเชิญพิเศษ: กอล เอลลิโอต, สตีเวน คาลีล
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 6: Modelling with Men

ออกอากาศ 22 เมษายน 2557
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมไชน์เอนน์
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: บริตทานี่ จอห์นสตัน และ แชนแทล โมนาแกน
ผู้ที่ถูกคัดออก: บริตทานีย์ จอห์นสตัน
แขกรับเชิญพิเศษ: จอร์แดน คูลเตอร์, ฮามิช เทม, ลานา โรวิล
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 7: The Race to the Final

ออกอากาศ 29 เมษายน 2557
ทีมที่ชนะแคมเปญ: ทีมเนโอมี
ผู้ที่ถูกส่งเข้ามาในห้องคัดออก: ยายา เติ้ง และ นิโคลีนา โควาเซวิช
ผู้ที่ถูกคัดออก: นิโคลีนา โควาเซวิช
แขกรับเชิญพิเศษ: โยลานเด วอลด็อก
ข้อมูลการออกอากาศ > ตอนที่ 8: Final Walk

ออกอากาศ 6 พฤษภาคม 2557
ผู้ที่ถูกคัดออก: รูธ วิลเมอร์ และ แชนแทล โมนาแฮน
เดอะเฟซออสเตรเลีย: โอลิเวีย โดนัลด์ซัน
เมนเทอร์ของเดอะเฟซออสเตรเลีย: ไชแอนน์ โทสซี
รองชนะเลิศ: ยายา เติ้ง และ ซารา ทิลเลก
ช่างถ่ายภาพ: เจ็ซ สมิธ
แขกรับเชิญพิเศษ: ลอว์เรน ยัง, อเล็กซ์ นูแนน, เอ็มมา โฮแกน, แซ็ค โพเซน
ข้อมูลการแข่งขัน > แคมเปญ

ตอนที่ 1: Natural Beauty Shots; Self Administered 'Transformations' (Casting)
ตอนที่ 2: Marie Claire Editorial
ตอนที่ 3: Max Factor Commercials in a Circus.
ตอนที่ 4: Stylerunner Photo Shoot
ตอนที่ 5: Steven Khalil Runway Show at the Sydney Opera House
ตอนที่ 6: Le Specs lookbook with Male Models
ตอนที่ 7: Leaping Over a Lexus CT 200h
ตอนที่ 8: Olay Beauty Shots for Fresh Effects
ดูเพิ่ม

เดอะเฟซ
เดอะเฟซไทยแลนด์