หยาง ช่างคุน

| หยาง ช่างคุน |
| --- | --- |
杨尚昆
หยางในทศวรรษที่ 1960

ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน คนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 8 เมษายน ค.ศ. 1988 – 27 มีนาคม ค.ศ. 1993 (4 ปี 353 วัน)
หัวหน้ารัฐบาล: หลี่ เผิง
รองประธานาธิบดี: หวัง เจิ้น
ผู้นำ: เติ้ง เสี่ยวผิง
ก่อนหน้า: หลี่ เซียนเนี่ยน
ถัดไป: เจียง เจ๋อหมิน
รองประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง
ดำรงตำแหน่ง แห่งประเทศ:   20 มิถุนายน ค.ศ. 1983 – 28 มีนาคม ค.ศ. 1993 (9 ปี 281 วัน)  แห่งพรรค:   12 กันยายน ค.ศ. 1982 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1992 (10 ปี 37 วัน)
ประธาน: เติ้ง เสี่ยวผิง เจียง เจ๋อหมิน
เลขาธิการคณะกรรมการการทหารส่วนกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ดำรงตำแหน่ง สิงหาคม ค.ศ. 1945 – พฤษจิกายน ค.ศ. 1956 (11 ปี 92 วัน)
ถัดไป: หวง เค่อเฉิง
ดำรงตำแหน่ง กรกฎาคม ค.ศ. 1981 – พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 (8 ปี 123 วัน)
ก่อนหน้า: เกิ่ง เปียว
ถัดไป: หยาง ไป่ปิง
ผู้อำนวยการสำนักเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ดำรงตำแหน่ง 24 ตุลาคม ค.ศ. 1945 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 (20 ปี 17 วัน)
ประธาน: เหมา เจ๋อตง
ก่อนหน้า: หลี่ ฟู่ชุน
ถัดไป: วัง ตงซิง
สมาชิกสภาประชาชนแห่งชาติ
ดำรงตำแหน่ง 21 ธันวาคม ค.ศ. 1964 – 13 มกราคม ค.ศ. 1975 (10 ปี 23 วัน)
เขตเลือกตั้ง: กองทัพปลดปล่อยประชาชน ทั้งเขต
ดำรงตำแหน่ง 25 มีนาคม ค.ศ. 1988 – 15 มีนาคม ค.ศ. 1993 (4 ปี 355 วัน)
เขตเลือกตั้ง: เสฉวน ทั้งเขต
นายกเทศมนตรีกว่างโจว คนที่ 7
ดำรงตำแหน่ง มีนาคม ค.ศ. 1979 – กันยายน ค.ศ. 1981 (2 ปี 184 วัน)
ก่อนหน้า: เจียว หลินอี้
ถัดไป: เหลียง หลิงกวง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 สิงหาคม ค.ศ. 1907(1907-08-03) ถงหนาน, ฉงชิ่ง, มณฑลเสฉวน, จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต: 14 กันยายน ค.ศ. 1998(1998-09-14) (91 ปี) ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน
เชื้อชาติ: จีน
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์จีน (ตั้งแต่ปี 1926)
คู่สมรส: หลี่ ปั๋วจ้าว (สมรส 1929; 1985)
บุตร: 3
ญาติ: หยาง ไป่ปิง
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้, มหาวิทยาลัยซุนยัตเซ็น มอสโก

หยางในปี ค.ศ. 1940
หยาง (ขวา) กับนีโคไล บุลกานิน
หยาง ช่างคุน (จีน: 杨尚昆; พินอิน: Yáng Shàngkūn; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1907 – 14 กันยายน ค.ศ. 1998) เป็นผู้นำทางทหารและการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีนระหว่างปี ค.ศ. 1988 ถึง 1983 และเป็นหนึ่งในแปดผู้เฒ่า ซึ่งมีอำนาจควบคุมพรรคหลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของเหมา เจ๋อตง
หยางเกิดในครอบครัวเจ้าของที่ดินฐานะร่ำรวย ศึกษาการเมืองที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ และศึกษาปรัชญาของลัทธิมากซ์ รวมถึงยุทธวิธีการปฏิวัติที่มหาวิทยาลัยซุนยัตเซ็น มอสโก ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งสูงสุดภายใต้การปกครองของทั้งเหมา เจ๋อตง และต่อมาคือเติ้ง เสี่ยวผิง โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 ถึง 1965 เขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานทั่วไป และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 ถึง 1956 เขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง ในตำแหน่งเหล่านี้ หยางได้ทำหน้าที่ควบคุมดูแลกิจการประจำวันของรัฐบาลและพรรคทั้งในทางการเมืองและการทหาร โดยสะสมอำนาจทางราชการไว้เป็นจำนวนมากด้วยการควบคุมสิ่งต่าง ๆ เช่น การไหลเวียนของเอกสาร การเก็บรักษาบันทึก และการอนุมัติและจัดสรรงบประมาณ หยางถูกกวาดล้าง จับกุม และจำคุกในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เขาต้องใช้ชีวิตอยู่ในเรือนจำเป็นเวลา 12 ปีก่อนจะกลับมาสร้างฐานะใหม่ในปี ค.ศ. 1978 และกลายเป็นพันธมิตรสำคัญของเติ้ง เสี่ยวผิง ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีกว่างโจว (ค.ศ. 1979–81) และกลับเข้าสู่คณะกรรมการการทหารส่วนกลางในตำแหน่งเลขาธิการและรองประธาน (ค.ศ. 1981–89) ก่อนจะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งประธานาธิบดี
หยางเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนการปฏิรูปเศรษฐกิจจีนรายแรก ๆ โดยเขาได้ให้เหตุผลสนับสนุนการปฏิรูปดังกล่าวโดยอ้างถึงวลาดิมีร์ เลนินและนโยบายเศรษฐกิจใหม่ ถึงกระนั้น เขาก็คัดค้านการปฏิรูปการเมืองทุกรูปแบบอย่างแข็งขัน และแม้จะประสบความทุกข์ยากในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เขาก็ยังคงปกป้องภาพลักษณ์และผลงานของเหมาอย่างแข็งขันเช่นกัน หยางร่วมกับพลเอกหยาง ไป่ปิง น้องชายต่างมารดา สามารถควบคุมกองทัพปลดปล่อยประชาชนได้อย่างมีประสิทธิภาพตลอดช่วงทศวรรษที่ 1980 แลงต้นทศวรรษที่ 1990 ถึงแม้จะมีความลังเลในตอนแรก แต่ต่อมาเขาก็ได้มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินในปี ค.ศ. 1989 และยังเป็นผู้วางแผนและควบคุมปฏิบัติการเคลียร์พื้นที่จัตุรัสและถนนโดยรอบ การล่มสลายของหยางเกิดขึ้นในปีในปี ค.ศ. 1993 เมื่อความพยายามในการทำลายอำนาจของเจียง เจ๋อหมิน ผู้นำคนใหม่ และการรักษาอำนาจควบคุมกองทัพล้มเหลว ทำให้ถูกบังคับให้เกษียณอายุโดยกลุ่มผู้เฒ่าของพรรค รวมถึงเติ้งด้วย