stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
รายชื่อประเทศที่ปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ > ทวีปเอเชีย

| รัฐ/ประเทศ | รัฐธรรมนูญล่าสุด (ค> ศ.) | รูปแบบของรัฐ/ประเทศ | ที่มา |
| --- | --- | --- | --- |
|  บาห์เรน | 2002 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  ภูฏาน | 2008 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ |
|  กัมพูชา | 1993 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  ญี่ปุ่น | 1947 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  จอร์แดน | 1952 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  คูเวต | 1962 | เอมีเรต | การสืบพระราชบัลลังก์ โดยต้องได้รับพระราชานุมัติจากพระราชวงศ์อาลเศาะบาห์ และความยินยอมของรัฐสภา |
|  มาเลเซีย | 1957 | สหพันธรัฐ; ราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง | เลือกตั้งจากเชื้อสายสุลต่านทั้งเก้าซึ่งเป็นผู้แทนรัฐต่าง ๆ ในมาเลเซีย |
|  ไทย | 2017 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด ในประเทศไทย มีชื่อเรียกโดยอธิบายถึงระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ รวมกับระบบรัฐสภาว่า "ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข" ซึ่งเรียกรวมการปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญกับประชาธิปไตยระบบรัฐสภา |
|  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 1971 | ราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง | เลือกสรรโดยสภาสูงสุดกลางจากบรรดาชนชั้นปกครองของอาบูดาบี |
รายชื่อประเทศที่ปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ > ทวีปยุโรป

| รัฐ/ประเทศ | รัฐธรรมนูญล่าสุด (ค> ศ.) | รูปแบบของรัฐ/ประเทศ | ที่มา |
| --- | --- | --- | --- |
|  อันดอร์รา | 1993 | ราชรัฐร่วม (Co-principality) | เลือกจากมุขนายกแห่งลาแซ็วดูร์เฌ็ลย์ และการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส |
|  เบลเยียม | 1831 | ราชอาณาจักร; ราชาธิปไตยของปวงชน | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  เดนมาร์ก | 1953 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  ลีชเทินชไตน์ | 1862 | ราชรัฐ (Principality) | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  ลักเซมเบิร์ก | 1868 | แกรนด์ดัชชี | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  โมนาโก | 1911 | ราชรัฐ | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  เนเธอร์แลนด์ | 1815 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  นอร์เวย์ | 1814 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  สเปน | 1978 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  สวีเดน | 1974 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  สหราชอาณาจักร | 1688 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
รายชื่อประเทศที่ปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ > ทวีปออสเตรเลีย

| รัฐ/ประเทศ | รัฐธรรมนูญล่าสุด (ค> ศ.) | รูปแบบของรัฐ/ประเทศ | ที่มา |
| --- | --- | --- | --- |
|  ตองงา | 1970 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
ชื่อเต็มของรัฐ/ประเทศต่อไปนี้ มิได้ขึ้นต้นด้วยราชอาณาจักร แต่เป็นราชาธิปไตยโดยพฤตินัย
|  ออสเตรเลีย | 1901 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  นิวซีแลนด์ | 1907 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  ปาปัวนิวกินี | 1975 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  หมู่เกาะโซโลมอน | 1978 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  ตูวาลู | 1978 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
รายชื่อประเทศที่ปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ > ทวีปอเมริกา

| รัฐ/ประเทศ> ชื่อเต็มของรัฐ/ประเทศต่อไปนี้ มิได้ขึ้นต้นด้วยราชอาณาจักร แต่เป็นราชาธิปไตยโดยพฤตินัย | รัฐธรรมนูญล่าสุด (ค> ศ.).ชื่อเต็มของรัฐ/ประเทศต่อไปนี้ มิได้ขึ้นต้นด้วยราชอาณาจักร แต่เป็นราชาธิปไตยโดยพฤตินัย | รูปแบบของรัฐ/ประเทศ> ชื่อเต็มของรัฐ/ประเทศต่อไปนี้ มิได้ขึ้นต้นด้วยราชอาณาจักร แต่เป็นราชาธิปไตยโดยพฤตินัย | ที่มา> ชื่อเต็มของรัฐ/ประเทศต่อไปนี้ มิได้ขึ้นต้นด้วยราชอาณาจักร แต่เป็นราชาธิปไตยโดยพฤตินัย |
| --- | --- | --- | --- |
|  แอนทีกาและบาร์บิวดา | 1981 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  บาฮามาส | 1973 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  เบลีซ | 1981 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  แคนาดา | 1867 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  กรีเนดา | 1974 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  จาเมกา | 1962 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  เซนต์คิตส์และเนวิส | 1983 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  เซนต์ลูเชีย | 1979 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
|  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ | 1979 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |
รายชื่อประเทศที่ปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ > ทวีปแอฟริกา

| รัฐ/ประเทศ | รัฐธรรมนูญล่าสุด (ค> ศ.) | รูปแบบของรัฐ/ประเทศ | ที่มา |
| --- | --- | --- | --- |
|  เลโซโท | 1993 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ โดยต้องได้รับความยินยอมสภาผู้นำ |
|  โมร็อกโก | 1962 | ราชอาณาจักร | การสืบพระราชบัลลังก์ตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด |

ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญซึ่งใช้ระบบรัฐสภาแบบมีผู้แทนแสดงด้วยสีเขียว ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญระบบอื่นแสดงด้วยสีเขียวอ่อน
ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญซึ่งใช้ระบบรัฐสภาแบบมีผู้แทนแสดงด้วยสีแดง ระบบรัฐสภาอื่น (สาธารณรัฐ) แสดงด้วยสีส้มและสีเขียว
ดูเพิ่ม

ราชาธิปไตย
ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์
ราชาธิปไตยที่ถูกล้มล้าง
ระบบฟิวดัล, รูปแบบการปกครองสมัยก่อนที่กษัตริย์มีสิทธิ์ขาดในที่ดิน
มาริลิน มอนโร

| มาริลิน มอนโร |
| --- | --- |
มอนโร ในปี ค.ศ. 1953
เกิด: นอร์มา จีน มอร์เทนสัน 1 มิถุนายน ค.ศ. 1926(1926-06-01) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
เสียชีวิต: สิงหาคม 5, 1962(1962-08-05) (36 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สาเหตุเสียชีวิต: การใช้สารบาร์บิทูเรตเกินขนาด
สุสาน: สุสานเวสต์วูดวิลเลจเมโมเรียลพาร์กเซเมแทรี
ชื่ออื่น: นอร์มา จีน เบเคอร์
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ นักร้อง
ปีปฏิบัติงาน: 1945–1962
คู่สมรส: เจมส์ โดเออร์ตี (1942–1946) โจ ดีแมกจิโอ (1954–1955) อาร์เทอร์ มิลเลอ (1956–1961)
บิดามารดา: แกลดีส เพิร์ล เบเกอร์ (มารดา)
เว็บไซต์: marilynmonroe.com
ลายมือชื่อ

มาริลิน มอนโร (อังกฤษ: Marilyn Monroe) หรือชื่อเกิด นอร์มา จีน มอร์เทนสัน  (อังกฤษ: Norma Jeane Mortenson) เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1926 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากบทบาท "dumb blonde" เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คน ที่ถูกจัดอันดับว่าเป็น 1 ใน 10 นักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล  เธอกลายเป็นสัญลักษณ์ทางเพศที่ได้รับความนิยมในคริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นสัญลักษณ์ของทัศนคติที่มีต่อเพศแห่งยุค แม้ว่าเธอได้เป็นนักแสดงระดับต้น ๆ เพียงแค่หนึ่งทศวรรษ ภาพยนตร์ของเธอทำรายได้ได้ 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐก่อนที่เธอจะเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิดใน ค.ศ. 1962 เธอยังถือว่าเป็นสัญรูปของวัฒนธรรมสมัยนิยมหลัก ๆ นับแต่นั้นมา
มอนโรเกิดและเติบโตในลอสแอนเจลิส วัยเด็กเธออาศัยอยู่ในบ้านรับเลี้ยงเด็ก และสถานเด็กกำพร้า และสมรสครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปี ขณะทำงานในโรงงานเป็นส่วนหนึ่งของกำลังสงคราม ใน ค.ศ. 1944 เธอพบกับช่างภาพคนหนึ่ง และเริ่มทำอาชีพนางแบบ งานของเธอทำให้เธอได้เซ็นสัญญากับภาพยนตร์ขนาดสั้น 2 เรื่องกับค่ายทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ (1946-1947) และโคลัมเบียพิกเจอส์ (1948) หลังจากรับบทย่อยในภาพยนตร์จำนวนหนึ่ง เธอเซ็นสัญญาใหม่กับฟอกซ์ใน ค.ศ. 1951 เธอกลายเป็นนักแสดงที่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วด้วยบทบาทตลกขบขันหลายบทบาท เช่นในเรื่อง แอสยังแอสยูฟีล (1951) และมังกีบิสเนส (1952) และในภาพยนตร์ดรามาเรื่อง แคลชบายไนต์ (1952) และ โดนต์บาเดอร์ทูน็อก (1952) มอนโรเผชิญหน้ากับข่าวลือหลังจากมีการเปิดเผยว่าเธอเคยถ่ายแบบเปลือยก่อนมาเป็นนักแสดง แต่แทนที่จะทำลายอาชีพเธอ มันกลับทำรายได้ให้กับบอกซ์ออฟฟิศ
ก่อน ค.ศ. 1953 มอนโรเป็นหนึ่งในดาราฮอลลิวูดที่มีบทบาทนำในภาพยนตร์ 3 เรื่อง ได้แก่ ฟิล์มนัวร์ เรื่อง ไนแอการา ซึ่งมุ่งจุดสนใจที่เสน่ห์ทางเพศของเธอ และภาพยนตร์ตลกเรื่อง เจนเทิลเม็นพรีเฟอร์บลอนส์ และ ฮาวทูแมร์รีอะมิลเลียนแนร์ ซึ่งสร้างภาพลักษณ์ให้เธอเป็น "dumb blonde" แม้ว่าเธอจะมีบทบาทสำคัญในการสร้างและจัดการภาพลักษณ์สาธารณะของเธอตลอดอาชีพการทำงาน เธอรู้สึกผิดหวังต่อสตูดิโอที่ไทป์แคสต์ และการให้ค่าตัวเธอต่ำไป เธอถูกพักงานเป็นช่วงสั้น ๆ ในต้นปี ค.ศ. 1954 เนื่องจากเธอปฏิเสธโครงการทำภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง แต่กลับมาเป็นดาราในภาพยนตร์เรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดเรื่องหนึ่งคือ เดอะเซเวนเยียร์อิตช์ (1955) เมื่อสตูดิโอยังลังเลที่จะเปลี่ยนแปลงสัญญาของเธอ มอนโรก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ใน ค.ศ. 1954 ชื่อ มาริลิน มอนโร โพรดักชันส์ (MMP) ขณะก่อสร้างบริษัท เธอเริ่มศึกษาการแสดงที่แอกเตอส์สตูดิโอ ในปลายปี ค.ศ. 1955 ฟอกซ์มอบฉันทะให้เธอควบคุมและให้เงินเดือนสูงขึ้น หลังจากได้รับคำสรรเสริญจากการแสดงในเรื่อง บัสสต็อป (1956) และการแสดงในภาพยนตร์อิสระเรื่องแรกของบริษัท MMP เรื่อง เดอะพรินซ์แอนด์เดอะโชว์เกิร์ล (1957) เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำจากเรื่อง ซัมไลก์อิตฮอต (1959) ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเธอที่ถ่ายทำจนเสร็จคือเรื่อง เดอะมิสฟิตส์ (1961)
ประวัติ

มาริลิน มอนโร คำว่ามาริลีนมาจากชื่อของดาราละครเพลงยุค 20 คือ มาริลีน มิลเลอร์ ส่วนมอนโร มาจากนามสกุลเดิมของคุณยายของเธอ จีน นอร์แมน คือชื่อที่มาริลีน ใช้ขณะเป็นนางแบบ
มาริลิน มีมารดาเป็นโรคทางประสาท บิดาสาบสูญ เป็นเหตุให้ชีวิตช่วงวัยเด็กต้องอาศัยอยู่ตามสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เมื่อตอนอายุ 12 ปีเธอค้นพบว่าต้วเองมีแรงดึงดูดทางเพศอย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก เมื่อครั้งที่เธอสวมสเวตเตอร์พร้อมกับทาลิปสติกเป็นครั้งแรกไปโรงเรียน เธอเล่าว่าเมื่อเธอเดินเข้าไปในโรงเรียน นักเรียนชายต่างก็มองเธอเป็นตาเดียว บางคนก็ผิวปาก และบางคนก็เข้ามาหาเธอก็มี ในขณะที่นักเรียนหญิงต่างก็มองเธอด้วยความสนใจ และอิจฉาเธอ
เมื่ออายุ 16 ปี จึงเริ่มอาชีพนางแบบ ต่อมาก็เริ่มแสดงภาพยนตร์ซึ่งล้มลุกคลุกคลานมาเรื่อย ภาพยนตร์เรื่อง Gentleman Prefer Blondes (1953) เธอได้ค่าตัวอาทิตย์ละ 500 เหรียญ ในขณะที่ เจน รัสเซล ดารานำอีกคนได้ 100,000 เหรียญสำหรับภาพยนตร์ 1 เรื่อง แต่ตัวหนังทำเงินถล่มทลายและมาริลีนกลายเป็นดาราดังไปในทันที ในฉากที่เธอร้องเพลง Diamonds Are A Girls's Bestfriend ที่ต่อมาถูกมาดอนน่านำมาทำเลียนแบบในมิวสิกวิดีโอเพลง Material Girl ก็นำมาจากภาพยนตร์เรื่องนี้
ภาพยนตร์เรื่อง The Seven Year Itch (1955) มีฉากที่เป็นอมตะของเธอที่ถูกลมพัดจนกระโปรงขึ้นมา จากฉากนี้เป็นเรื่องราวทำให้เธอหย่ากับสามี (โจ ดิแมกจิโอ นักเบสบอลชื่อดัง)[ต้องการอ้างอิง]
ผลงานเพลง

นอกจากบทบาทการแสดงแล้วในภาพยนตร์แทบทุกเรื่องมักจะมีฉากที่ มาริลีน ร้องเพลงอยู่ด้วยเสมอ และเธอมักจะถูกพูดถึงเสมอในฉากร้องเพลง มาริลีนเคยให้สัมภาษณ์ว่า สิ่งที่ทำให้เธอมั่นใจที่สุดในการแสดงอย่างใดๆ ก็แล้วแต่ การร้องเพลงและการแสดงประกอบเป็นสิ่งที่เธอถนัดที่สุด
เธอได้โชว์เสียงเป็นครั้งแรกกับเพลง Every Baby Needs A Da Da Daddy และ Anyone Can Tell I Love You ในภาพยนตร์เรื่อง La-dies Of The Chorus (พ.ศ. 2491) และในปี พ.ศ. 2493 กับ Oh,What A Forward Young Man You Are ในภาพยนตร์เรื่อง A Ticket To Tomahawk ซึ่งมาริลีนแสดงเป็นแค่ตัวประกอบ 1 ใน 3 สาวคอรัส ส่วนฉากที่เรียกได้ว่าทำให้ มาริลีน เริ่มกลายเป็น Sex symbol ส่วนนึงมาจากภาพยนตร์เรื่อง Niagara (1953) ต่อมาเธอได้ร้องเพลง Two Littles Girls From Little Rock, Bye Bye Baby และ When Love Goes Wrong (Nothing Goes Right) ในภาพยนตร์เรื่อง Gentleman Prefer Blondes และต่อมาเพลงที่ถูกมาดอนน่าเลียนแบบไปใน Diamonds Are A Girls's Bestfriend และฉากที่ไม่มีใครลืมเธอเมื่อมาริลีน ร้องเพลง River Of No return กับเปียโนกับชื่อหนังเรื่องเดียวกันในปี 1954
และผลงานนอกจอคือการที่เธอไปร้องเพลง Happy Birthday To You ให้กับประธานาธิบดี จอห์น เอฟ เคเนดี ที่เมดิสัน สแควร์ การ์เด็น เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ท่ามกลางความตกตะลึงของผู้คน
เสียชีวิต

บทความหลัก: การเสียชีวิตของมาริลิน มอนโร
มาริลิน มอนโร เสียชีวิตที่ แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ โดยแม่บ้านของมอนโรชื่อ ยูนิส มูร์เรย์ เป็นผู้พบเห็นมาริลินนอนเสียชีวิตอยู่บนเตียงในห้องของเธอ มาริลินเสียชีวิตเนื่องจากการใช้ยาเกินขนาด จากนั้นเธอปรากฏตัวบ่อยๆที่ห้อง 322 โรงแรมฮอลลีวู้ดรูสเวลต์
ต่อมา นอร์แมน ฮอดเจส อดีตเจ้าหน้าที่จากหน่วยสืบราชการลับของสหรัฐ หรือ ซีไอเอ ในวัย 78 ปี ออกมาเปิดเผยว่า เขาเป็นผู้ลงมือสังหาร มอนโร อย่างแยบยล โดยเหตุผลที่เขาต้องสังหารคนกว่า 41 คน เพราะคนเหล่านั้น อาจมีผู้นำทางความคิดเป็นภัยต่อสหรัฐฯ อเมริกา ซึ่งภารกิจเหล่านี้จะต้องดำเนินไปอย่างเป็นความลับ
อิทธิพลต่อคนรุ่นหลัง

มาริลีน มอนโรมีอิทธิพลกับดาราและศิลปินมากมาย นอกจากมาดอนนาแล้ว เอลตัน จอห์น เคยร้องเพลงอุทิศให้กับเธอมาแล้วกับ Candle In The Wind ในปี 1973 แต่งเนื้อโดย Bernie Taupin เนื้อหาก็เปรียบชีวิตของมาริลีน เหมือนเปลวเทียนและอุปสรรค ความเหงา โดดเดี่ยว ก็เหมือนสายลมที่เป่าจนเทียนดับลงไป
ผลงานภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำไม่เสร็จ

| Film | Year | Role | Co-stars | Director | Producer |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Something's Got to Give | 1962 | Ellen Wagstaff Arden | Dean Martin and Cyd Charisse | George Cukor | 20th Century Fox |
ผลงานภาพยนตร์ > โทรทัศน์

รับบทเป็นตนเอง
| TV Program | Year | Notes |
| --- | --- | --- |
| The Jack Benny Program | 1953 | 1 episode |
| Person to Person | 1955 | Television documentary |
| Premier Khrushchev in the USA | 1959 | Television documentary |
| President Kennedy's Birthday Salute | 1962 | Television movie |
| Lykke og krone | 1962 | Television documentary |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักของ มาริลิน มอนโร เก็บถาวร 2010-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จากภาพยนตร์เรื่อง Gentlemen Prefer Blondes
ตุ๊กตาชาววัง

ตุ๊กตาชาววังที่ศูนย์ตุ๊กตาชาววังบ้านบางเสด็จ
ตุ๊กตาชาววัง คือตุ๊กตาไทยชนิดหนึ่ง ทำจากดินเหนียวมีขนาดค่อนข้างเล็ก ถือกำเนิดภายในพระบรมมหาราชวังในยุครัตนโกสินทร์ โดยมากตุ๊กตาชาววังนิยมปั้นเป็นรูปสตรีชาววังในอิริยาบทต่าง ๆ เช่น นั่งพับเพียบ นั่งหมอบ และนั่งเท้าแขน ตกแต่งเครื่องแต่งกายด้วยสไบสีมงคลต่าง ๆ สะท้อนถึงค่านิยม ความเชื่อ และกิริยามารยาทของหญิงชาววังในอดีต
ครั้นเมื่อตุ๊กตาแบบตะวันตกเข้ามาสู่สังคมไทย กอปรกับการขาดแคลนผู้ประดิษฐ์ตุ๊กตาชาววัง ทำให้ตุ๊กตาชาววังเสื่อมความนิยมลงจนเกือบสูญไป กระทั่งสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการฝึกหัดชาวบ้านบางเสด็จ ตำบลบางเสด็จ อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง ปั้นตุ๊กตาชาววังจนเป็นที่แพร่หลายอีกครั้ง และมีรูปแบบที่หลากหลายจากแต่เดิมที่มีแต่รูปหญิงชาววัง เช่น วิถีชีวิตชาวบ้าน การละเล่นพื้นบ้าน เป็นอาทิ
ประวัติ > การกำเนิดและความนิยม

ตุ๊กตาชาววัง ถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกภายในพระบรมมหาราชวัง กรุงเทพมหานคร โดย กรมศิลปากร (มมป.) และ ราชบัณฑิตยสภา (2551) ระบุว่าเกิดขึ้นจากการประดิษฐ์ของเถ้าแก่กลีบ ข้าราชการราชสำนักฝ่ายใน ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อจำหน่ายแก่ข้าราชบริพารในราชสำนักเป็นสำคัญ ขณะที่ สารานุกรมไทยฉบับเยาวชน ระบุข้อมูลว่า ตุ๊กตาชาววังถูกทำครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อย ในรัชกาลที่ 5 ได้ปั้นตุ๊กตาชาววังขึ้นถวายพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรพินทุ์เพ็ญภาคทรงเล่น กระทั่งตุ๊กตาชาววังกลายเป็นที่โปรดปรานของเด็ก ๆ ในวัง แต่เดิมเจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อยได้ปั้นแจกแก่เด็กคนอื่นบ้าง แต่ภายหลังได้พัฒนาจนมีรูปแบบที่หลากหลาย ก่อนนำออกจำหน่ายตุ๊กตาชาววังในตำหนักนั่นเอง หลังจากนั้นเป็นต้นมาจึงมีการประดิษฐ์ตุ๊กตาชาววังออกวางขายทั่วไปในราชสำนักฝ่ายใน ทำให้เด็ก ๆ ในวังมีตุ๊กตาเล่นกันอย่างแพร่หลาย ดังปรากฏในบันทึกของนายแพทย์ มัลคอล์ม สมิท แพทย์ประจำพระองค์ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ความว่า
"...ร้านค้าขนาดเล็กแต่มีอยู่มากหลาย ร้านเหล่านี้จำหน่ายอาหาร ดอกไม้ เครื่องเย็บปักถักร้อย สิ่งของเครื่องใช้ตามบ้านและของเล่นเด็ก บางอย่างทำจากเครื่องปั้นดินเผา หรือไม่ก็แกะสลักจำลองเป็นเรือ บ้านเรือน และวัดขนาดเล็กมีคนอยู่ข้างใน ตุ๊กตาชั้นเยี่ยมบางตัวทำในวังแห่งเดียว เป็นรูปขุนนางสยามขนาดย่อม ปั้นด้วยดินเหนียว ถึงแม้จะสูงไม่เกินหนึ่งนิ้วหรือสองนิ้วแต่รายละเอียดครบครัน เรียกกันว่า ตุ๊กตาชาววัง หมายถึงตุ๊กตาของสาวชาววัง"
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร มีเจ้านายประทานหรือผู้คนทูลเกล้าถวายตุ๊กตาชาววังอยู่มากมายหลายตัว ดังปรากฏ จดหมายเหตุรายวัน อันเป็นบันทึกส่วนพระองค์ เช่น "...พระยาโชฎึกให้ตุ๊กตาจิ๋วเรา..." และโดยเฉพาะพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสมรรัตนศิริเชฐ ที่มักประทานตุ๊กตาชาววังถวายพระองค์อยู่เนือง ๆ "..บ่ายป้าโสมให้เราอ่านนิทานเรื่องเจ้าองค์หนึ่งกับตุลาการ เราอ่านแล้วเราอุปมาความเปรียบได้ ป้าโสมให้รางวัลตุ๊กตาเราตัวหนึ่ง..." "...เราตื่นนอนเช้า กินข้าวแล้วเล่นตุ๊กตา ป้าโสมซื้อมาให้เป็นค่าจ้างที่เราแต่งตัวไปตามงานกฐินเรียบร้อยดี..." และ "...ท่านว่าตุ๊กตาเราได้น้อย ท่านให้แม่วาศไปซื้อตุ๊กตาที่เรือนอรพินมาให้เราอีก..." นอกจากนี้ เจ้าจอมเลียม ในรัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นนักสะสมของจิ๋วตัวยง ได้ประดิษฐ์ตุ๊กตาชาววังด้วยฝีมือตนเอง จัดแสดงคู่กันกับเครื่องเรือนจำลองขนาดเล็ก เช่น ตู้ โต๊ะ ตั่ง ที่จำหลักได้สวยงามสมจริง ปัจจุบันตุ๊กตาชาววังของเจ้าจอมเลียมถูกจัดแสดงที่พระตำหนักแดง พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ > เสื่อมความนิยมและการฟื้นฟู

ในเวลาต่อมา ความนิยมของตุ๊กตาชาววังได้แพร่หลายออกไปนอกพระบรมมหาราชวังไปสู่โลกภายนอก โดยมีอดีตหญิงชาววังที่เคยฝึกทำตุ๊กตาชาววังผลิตและออกวางจำหน่ายเลี้ยงตนเอง หนึ่งในนั้นคือพี่สาวของแฉ่ง สาครวาสี (สกุลเดิม สุวรรณโน) ซึ่งเดิมมารดาของเธอก็เป็นนักปั้นตุ๊กตาแก้บนอยู่แล้ว ครั้นเมื่อพี่สาวผู้เคยหัดปั้นตุ๊กตากับเจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อยราวหนึ่งปี ได้ลาออกจากวังมาสอนน้อยสาวอีกสองคนปั้นตุ๊กตาชาววัง ซึ่งจะขายดีช่วงงานภูเขาทอง จนทำไม่ทันขาย ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) ได้บอกเล่าถึงเรื่องราวของตุ๊กตาชาววังซึ่งกลายเป็นของเล่นของสามัญชนช่วงปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ความว่า
"...ของเล่นมีตุ๊กตาท้าวแขน (ปั้นด้วยดินเผาแล้วลงสีผ้านุ่งเป็นผ้าลาย ห่มสะไบเฉียงทำเป็นดอกเล็ก ๆ สวยดีเหมือนกัน ตุ๊กตาท้าวแขนอย่างนี้ นิยมตั้งในศาลพระภูมิทั่ว ๆ ไป) ตุ๊กตาเด็กไว้ผมจุก (ทำอย่างเดียวกับตุ๊กตาท้าวแขน)...ตุ๊กตานั้นต่อมาบิดาเอาตุ๊กตาฝรั่งมาให้เป็นของนอก ใส่หีบกระดาษแข็งยาวราวเกือบศอก ตุ๊กตาใส่เสื้อนุ่งกระโปรงใส่ถุงเท้าใส่เกือกอย่างฝรั่ง ผมยาวสีบลอนด์ แขนขายกขึ้นลงได้ ดวงตากลอกได้ เวลาจับลงนอนตาปิด ถ้ายกขึ้นตั้งก็ลืมตา  เป็นของใหม่แปลกดีสำหรับสมัยนั้น ปัจจุบันตุ๊กตาฝรั่งแบบนี้เห็นยังมีขาย ส่วนตุ๊กตาท้าวแขนของไทยดูเหมือนจะหมดไป ไม่เห็นมีขายอีก..."
ในงานเขียน เมื่อคุณตาคุณยายยังเด็ก ของทิพย์วาณี สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ซึ่งมีเนื้อหาบอกเล่าเรื่องราวของครอบครัวไทยช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จนถึงพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตอนหนึ่งได้กล่าวถึงการจำหน่ายตุ๊กตาชาววังในพระบรมมหาราชวัง ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ความว่า
"คุณยายว่างเวลาบ่าย เสด็จบรรทมตอนบ่าย คุณยายก็ได้มีโอกาสออกไปเที่ยวในบริเวณวังชั้นใน ที่ในวังมีร้านขายของด้วย เจ้านายทรงออกร้านเองในนั้น  มีร้านขายอาหาร ขายตุ๊กตาชาววัง คุณยายซื้อมาหลายตัว มีละครแท่นเล็ก ๆ ขายด้วย..."
การเข้ามาของตุ๊กตาจากตะวันตก กอปรกับการขาดแคลนผู้ประดิษฐ์ตุ๊กตาชาววัง เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ตุ๊กตาชาววังเสื่อมความนิยมลงมา ซึ่งแฉ่ง สาครวาสี นักปั้นตุ๊กตาชาววังคนสุดท้ายเสียชีวิตลงใน พ.ศ. 2527 แต่ก่อนแฉ่งจะเสียชีวิตลงนั้น เธอได้ส่งต่อวิชาการปั้นตุ๊กตาแก่อาจารย์วิทยาลัยเพาะช่างสองท่าน คือ จุลทัศน์ พยาฆรานนท์ และคุณหญิงเสริมศรี บุนนาค ซึ่งในเวลาต่อมาสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จเยี่ยมชุมชนบางเสด็จ ตำบลบางเสด็จ อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง ช่วง พ.ศ. 2518 ซึ่งประสบปัญหานาล่มอันเกิดจากอุทกภัยที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ทำให้ชาวบ้านได้รับผลกระทบอย่างมาก ซึ่งสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงทอดพระเนตรดินริมแม่น้ำว่าเป็นดินปนดินเหนียว มีทรัพยากรธรรมชาติที่เพรียบพร้อม ใช้ปั้นตุ๊กตาชาววังได้ดี ประกอบกับทรงระลึกถึงตุ๊กตาชาววังนั้นหาดูได้ยาก และจวนจะสูญไปจากสังคมไทยแล้ว จึงส่งอาจารย์ทั้งสองท่านมาสอนชาวบ้านบางเสด็จปั้นตุ๊กตาชาววังเพื่อสร้างรายได้ มีการจัดตั้งเป็นโครงการปั้นตุ๊กตาไทยขึ้น มีชาวบ้านเข้าร่วมการอบรมจำนวน 150 คน ฝึกสอนได้สามเดือนจึงจัดพิธีไหว้ครู โดยมีสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จมาเป็นองค์ประธานในพิธีไหว้ครู ซึ่งตุ๊กตาชาววังของบ้านบางเสด็จสนนราคาตั้งแต่ 5 บาท ไปจนถึงหลายพันบาท และได้พัฒนามีรูปแบบที่หลากหลายจากแต่เดิมที่มีแต่รูปหญิงชาววัง เช่น วิถีชีวิตชาวบ้าน การละเล่นพื้นบ้าน เป็นอาทิ แต่ถึงกระนั้นตุ๊กตาชาววังของชาวบ้านบางเสด็จยังไม่ประณีตเท่าตุ๊กตาฝีมือของแฉ่ง สาครวาสี
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

นวนิยาย สี่แผ่นดิน ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้กล่าวถึงตุ๊กตาชาววัง ว่าเป็นของเล่นอย่างหนึ่งของแม่ช้อย ตัวเอกของเรื่อง ดังปรากฏความตอนหนึ่งว่า "...ช้อยไปหอบตุ๊กตาชาววังออกมามากมาย แล้วชวนพลอยให้เล่นด้วย ช้อยสะสมตุ๊กตาไว้นานจึงมีมาก ตลอดจนเครื่องใช้ต่าง ๆ สําหรับตุ๊กตา..."
ตุ๊กตาชาววังแสดงถึงกีฬาพื้นบ้านชักเย่อ
คิม โอเปก

คิม เอเงิล โอเปก (เดนมาร์ก: Kim Engel Aabech; เกิด 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวเดนมาร์ก เริ่มเข้าสู่วงการฟุตบอลตั้งแต่ ค.ศ. 2004
แหล่งข้อมูลอื่น

(เดนมาร์ก) Kim Aabech เก็บถาวร 2017-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on DBU
(เดนมาร์ก) Kim Aabech เก็บถาวร 2017-07-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Soccerway
(เดนมาร์ก) Danish Superliga statistics
สภาแห่งชาติยะไข่

| สภาแห่งชาติยะไข่ ရခိုင် အမျိုးသား ကောင်စီ |
| --- | --- |
ชื่อย่อ: ANC
ประธาน: ขิ่นหม่อง
ก่อตั้ง: 2547 (2547)
ปีกติดอาวุธ: กองทัพยะไข่
อุดมการณ์: ชาตินิยมยะไข่ การกำหนดการปกครองด้วยตนเอง ระบอบสหพันธรัฐ
ธงประจำพรรค

การเมืองพม่า   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
สภาแห่งชาติยะไข่ (พม่า: ရခိုင် အမျိုးသား ကောင်စီ; อังกฤษ: Arakan National Council; อักษรย่อ ANC) เป็นองค์การทางการเมืองและชาติพันธุ์ในประเทศพม่าที่รณรงค์เพื่อผลประโยชน์ของชาวยะไข่ ก่อตั้งขึ้นในการประชุมระหว่างกลุ่มกบฏยะไข่ในต่างแดนในปี พ.ศ. 2547 และยังมีกองกำลังติดอาวุธในรัฐกะเหรี่ยงที่เรียกว่ากองทัพยะไข่
นาย โซ ผู้นำระดับสูงของสภาแห่งชาติยะไข่ ถูกจับกุมในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 หลังจากเกิดเหตุระเบิดหลายครั้งในเมืองซิตตเว เมืองหลวงของรัฐยะไข่ ต่อมาเขาได้รับการปล่อยตัวหลังจากที่ตำรวจไม่สามารถแสดงหลักฐานที่เชื่อมโยงเขากับเหตุระเบิดได้ภายใน 30 วัน ตามที่ขั้นตอนของตำรวจกำหนด
เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2023 สภาแห่งชาติยะไข่เรียกร้องให้สภาที่ปรึกษาเอกภาพแห่งชาติ (NUCC) สร้างสภาพแวดล้อมที่องค์กรประชาธิปไตยและชาติพันธุ์ทั้งหมดในพม่าสามารถมีส่วนร่วมในการสร้างสหภาพของรัฐบาลกลางได้
แหล่งข้อมูลอื่น

สภาแห่งชาติยะไข่ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กพรรคการเมืองพม่า  |
| --- | --- |
สภาชาติพันธุ์ (224):  National League for Democracy (138)  Military (56)  Union Solidarity and Development Party (7)  Arakan National Party (4)  Kayah State Democratic Party (3)  Mon Unity Party (3)  Shan Nationalities League for Democracy (2)  Ta'ang National Party (2)  New Democracy Party (Kachin) (1)  Pa-O National Organisation (1) 
สภาผู้แทนราษฎรพม่า (440):  National League for Democracy (258)  Military (110)  Union Solidarity and Development Party (26)  Shan Nationalities League for Democracy (13)  Arakan National Party (4)  Pa-O National Organisation (3)  Ta'ang National Party (3)  Kayah State Democratic Party (2)  Mon Unity Party (2)  Arakan Front Party (1)  Kachin State People's Party (1)  Wa National Party (1)  Zomi Congress for Democracy (1) 
State andRegionalHluttaws (880):  National League for Democracy (501)  Military (220)  Union Solidarity and Development Party (38)  Shan Nationalities League for Democracy (27)  Arakan National Party (7)  Pa-O National Organisation (7)  Ta'ang National Party (7)  Mon Unity Party (6)  Kachin State People's Party (3)  Kayah State Democratic Party (3)  Arakan Front Party (2)  Wa National Unity Party (2)  Chin National League for Democracy (1)  Kayin People's Party (1)  Lahu National Development Party (1)  Lisu National Development Party (1)  Shan Nationalities Democratic Party (1)  Zomi Congress for Democracy (1) 
Ethnic AffairsMinisters (29):  National League for Democracy (23)  Kayan National Party (1)  Lahu National Development Party (1)  Lisu National Development Party (1)  Mon Unity Party (1) 
Unrepresented parties:  Akha National Development Party  Arakan League for Democracy  Arakan Liberation Party  Chin National Party  Chin Progressive Party  Communist Party of Burma (banned)  Confederate Farmers Party  Democracy and Human Rights Party  Democracy and Peace Party  Democratic Party  Democratic Party for a New Society  Ethnic National Development Party  Federal Union Party  Inn National Development Party  Karen National Party  Kokang Democracy and Unity Party  Myanmar Farmers Development Party  National Democratic Force  National Development Party  National Unity Party  Peace and Diversity Party  People's Party of Myanmar Farmers and Workers  Phalon-Sawaw Democratic Party  Shan State Progress Party  Tai-Leng Nationalities Development Party  Union Democratic Party  United Democratic Party (dissolved)  Wa Democratic Party 
Political alliances:  Federal Democracy Alliance  Nationalities Brotherhood Federation  United Nationalities Alliance  United Political Parties Alliance 
Political organisations:  88 Generation Students Group  United Nationalities Federal Council 
Notable historical parties:  Anti-Fascist People's Freedom League  Burma Socialist Programme Party  Communist Party of Arakan  National United Front  Rakhine Nationalities Development Party  Thakins 
 การเมืองพม่า       List of political parties
คุรุทวารา

คุรุทวาราแห่งหนึ่งในเอดมันตัน รัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา
คุรุทวารา หรือ คุรุดวารา (ฮินดี: गुरुद्वारा; ปัญจาบ: ਗੁਰਦੁਆਰਾ, gurduārā) หรือ โบสถ์ซิกข์ เป็นศาสนสถานในศาสนาซิกข์ คุรุทวารา แปลว่า ประตูสู่คุรุ ซึ่งหมายถึงศาสดาทุกพระองค์ของศาสนาซิกข์ ภายในโบสถ์มีห้องโถงใหญ่ซึ่งประดิษฐานคัมภีร์คุรุ ครันถ์ สาหิบ และอาจมีห้องสมุด ที่รับเลี้ยงเด็ก และห้องเรียนด้วย ชาวซิกข์จะจัดอาหารไว้เลี้ยงต้อนรับผู้มาเยือนทุกคนไม่ว่าผู้นั้นจะนับถือศาสนาใดอยู่ก็ตาม โดยโรงครัวที่ประกอบอาหารดังกล่าวจะเรียกว่า ลังกัร หรือ โรงครัวพระศาสดา
คุรุทวาราที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดตามความเชื่อซิกข์คือ หริมันทิรสาหิบ หรือ วิหารทอง ตั้งอยู่ที่เมืองอมฤตสาร์ รัฐปัญจาบ ภาคเหนือของประเทศอินเดีย