stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
ประวัติ

สำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์เป็นหนึ่งในสองสำนักวิชาที่ก่อตั้งมาพร้อมกับมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เมื่อ พ.ศ. 2541 โดยได้เปิดการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศเป็นหลักสูตรแรก ในปีการศึกษา 2542 และมีบัณฑิตรุ่นแรกในปีการศึกษา 2545 ต่อมาสำนักวิชาได้เปิดหลักสูตรระดับปริญญาตรี และบัณฑิตศึกษาเป็นลำดับ
ปัจจุบัน สำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์มีการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี 6 หลักสูตร ระดับปริญญาโท 2 หลักสูตร และ ระดับปริญญาเอก 1 หลักสูตร รวมทั้งสิ้น 9 หลักสูตร มีบัณฑิตออกสู่สังคมแล้วหลายรุ่น อีกทั้งคณาจารย์และนักศึกษาทั้งระดับปริญญาตรีและบัณฑิตได้เผยแพร่ผลงานวิจัย และงานสร้างสรรค์ที่เป็นประโยชน์ทั้งในระดับชาติ และระดดับนานาชาติต ลอดจนได้ให้บริการวิชาการ และทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของภูมิภาคตลอดมา
หลักสูตร

ปัจจุบัน สำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่
| หลักสูตรที่เปิดสอนในสำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง> ระดับปริญญาตรี | หลักสูตรที่เปิดสอนในสำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง> ระดับปริญญาโท | หลักสูตรที่เปิดสอนในสำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง> ระดับปริญญาเอก | หลักสูตรที่เปิดสอนในสำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง>  |
| --- | --- | --- | --- |
| หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  สาขาวิชาวิศวกรรมซอฟต์แวร์ สาขาวิชาวิศวกรรมดิจิทัลและการสื่อสาร หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อนวัตกรรมทางธุรกิจ  สาขาวิชาเทคโนโลยีมัลติมีเดียและการสร้างภาพเคลื่อนไหว | หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วศ.ม.) สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาวิชาเทคโนโลยีการแปลงเป็นดิจิทัล | หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.) สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ |  |
ทำเนียบคณบดี

คณบดีสำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง มีผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ทำเนียบคณบดีสำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง 
| รายนามคณบดี | ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง |  |
| ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. เรืองเดช  วงศ์หล้า | พ.ศ.2542 |  |
| ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สมศักดิ์  เอี่ยมศรีทอง | พ.ศ.2543 |  |
| รองศาสตราจารย์ เพชรหงส์  โชติกอาภา | รักษาการแทน พ.ศ.2544 - พ.ศ.2545 |  |
| ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นาวาอากาศเอก ดร. ธงชัย  อยู่ญาติวงศ์ | พ.ศ.2546 - 2553  รักษาการแทน พ.ศ.2554 - พ.ศ.2555 |  |
| ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พรรณฤมล  เต็มดี | รักษาการแทน พ.ศ.2553 - พ.ศ.2554 |  |
| รองศาสตราจารย์ กัลณกา  สาธิตธาดา | รักษาการแทน พ.ศ.2555 |  |
| ดร.สุรพงษ์  อุตมา | รักษาการแทน พ.ศ.2555 - พ.ศ.2557 |  |
| รองศาสตราจารย์ ดร.ชยาพร  วัฒนศิริ | รักษาการแทน พ.ศ.2558 - พ.ศ.2559 |  |
| ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธีรวิศิฏฐ์ เลาหะเพ็ญแสง | รักษาการแทน พ.ศ.2559 - พ.ศ.2561 พ.ศ.2561 - พ.ศ.2566 |  |
| ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.นชา ชลดำรงค์กุล | รักษาการแทน พ.ศ.2566 - ปัจจุบัน |  |
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
รายชื่อคณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
เว็บไซค์สำนักวิชาเทคโนโลยีดิจิทัลประยุกต์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เก็บถาวร 2021-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายชื่อคณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: นครพนม • มหาสารคาม • อุบลราชธานี
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ: ขอนแก่น (การคอมพิวเตอร์) • ขอนแก่น (สหวิทยาการ) • เชียงใหม่ • แม่ฟ้าหลวง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (เทคโนโลยีและการจัดการอุตสาหกรรม) • เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (เทคโนโลยีสารสนเทศ) • เทคโนโลยีสุรนารี • บูรพา • พะเยา • มหิดล • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ • สวนดุสิต
มหาวิทยาลัยราชภัฏ: เชียงราย • เพชรบุรี • มหาสารคาม • ร้อยเอ็ด
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: กรุงเทพ • เทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น • เทคโนโลยีมหานคร • ธุรกิจบัณฑิตย์ • นอร์ทกรุงเทพ • รังสิต • ศรีปทุม • สยาม • อีสเทิร์นเอเชีย
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
รัฐกิจ มานะทัต

| รัฐกิจ มานะทัต |
| --- | --- |


ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 ตุลาคม พ.ศ. 2565
เอกอัครราชทูต ณ กรุงปักกิ่ง
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2550 – พ.ศ. 2553
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี) กาฬสินธุ์
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ธนพร มานะทัต
บุตร: ธนภัทร มานะทัต พัชรมน มานะทัต

รัฐกิจ มานะทัต(อักษรโรมัน: Rathakit Manathat)  ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด  อดีตเอกอัครราชทูตไทย อดีตอธิบดีกรมสารนิเทศ  และอดีตโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ
ประวัติ

รัฐกิจ มานะทัต เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตร นาย มานิต มานะทัต ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ และ นางอัญชลี ผลิกานนท์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญา นิติศาสตร์บัณฑิต(เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนติบัณฑิตไทย (น.บ.ท.) สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ Graduate Diploma in International Law, The Australian National University, Australia
ประวัติการรับราชการ

รัฐกิจ มานะทัต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลปกครองสูงสุดในปี พ.ศ. 2559 และ ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด ในปี พ.ศ. 2565 ก่อนหน้าที่จะดำรงตำแหน่งดังกล่าว นาย รัฐกิจ รับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ ระหว่างปี พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2556 ซึ่งระหว่างนั้นได้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมสารนิเทศ และ โฆษกกระทรวงการต่างประเทศ ,เอกอัครราชทูตไทยประจำสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนจีน , สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ,สมาพันธรัฐสวิส  และ ประเทศตุรกี
ก่อนรับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ นาย รัฐกิจ เคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติการทำงานภาคเอกชน

พ.ศ. 2518 ธนาคารกสิกรไทย
พ.ศ. 2545 กรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2552 กรรมการบริษัท ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2544 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
เอ็ดเวิร์ด สมิธ-สแตนลีย์ เอิร์ลที่ 14 แห่งดาร์บีย์

| เดอะไรต์ออนะระเบิลเอิร์ลแห่งดาร์บีย์ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร
ดำรงตำแหน่ง 28 มิถุนายน 1866 – 27 กุมภาพันธ์ 1868
กษัตริย์: พระนางเจ้าวิกตอเรีย
ก่อนหน้า: ลอร์ด จอห์น รัสเซลล์
ถัดไป: เบนจามิน ดิสราเอลี
ดำรงตำแหน่ง 20 กุมภาพันธ์ 1858 – 11 มิถุนายน 1859
กษัตริย์: พระนางเจ้าวิกตอเรีย
ก่อนหน้า: ลอร์ดพาลเมอร์สตัน
ถัดไป: ลอร์ดพาลเมอร์สตัน
ดำรงตำแหน่ง 23 กุมภาพันธ์ 1852 – 19 ธันวาคม 1852
กษัตริย์: พระนางเจ้าวิกตอเรีย
ก่อนหน้า: ลอร์ด จอห์น รัสเซลล์
ถัดไป: เอิร์ลแห่งแอเบอร์ดีน
หัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม
ดำรงตำแหน่ง 29 มิถุนายน 1846 – 27 กุมภาพันธ์ 1868
ก่อนหน้า: เซอร์ รอเบิร์ต พีล
ถัดไป: เบนจามิน ดิสราเอลี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 29 มีนาคม พ.ศ. 2342 แลนคาเชียร์ อังกฤษ
เสียชีวิต: 23 ตุลาคม พ.ศ. 2412 (70 ปี) แลนคาเชียร์ อังกฤษ
ศาสนา: คริสตจักรแห่งอังกฤษ
พรรคการเมือง: พรรคอนุรักษนิยม
คู่สมรส: เอมมา สมิธ-สแตนลีย์
ลายมือชื่อ: 

เอ็ดเวิร์ด สมิธ-สแตนลีย์ เอิร์ลแห่งดาร์บีย์ ที่ 14 (Edward Smith-Stanley, 14th Earl of Derby) เป็นนักการเมืองแห่งสหราชอาณาจักรและดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีสามสมัยในกลางคริสต์ศตวรรษที่สิบเก้า เขาถือเป็นผู้นำพรรคอนุรักษนิยมที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุด และเป็นหนึ่งในผู้ผลักดันการแก้ไขระบบการเลือกตั้งในอังกฤษครั้งที่ 2 ในปี 2410 ซึ่งเป็นการให้สิทธิชนชั้นกรรมกรในการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
ก่อนดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

เกิด: 29 มีนาคม 2492 ที่มณฑลแลนคาเชียร์ ในอังกฤษ
การศึกษา: โรงเรียนอีตัน และ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
เข้าสู่รัฐสภา: 30 กรกฎาคม  2365 ในฐานะสมาชิกกลุ่มวิก กล่าวสุนทรพจน์ครั้งแรกเกี่ยวกันเรื่อง Manchester Gas Light Bill
ได้รับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี 2376 รับผิดชอบนโยบายเลิกทาสในอาณานิคมของอังกฤษ ภายใต้รัฐบาลของเอิร์ลเกรย์ เขาไม่พอใจนโยบายของรัฐบาลด้านศาสนาในไอร์แลนด์จึงลาออกในปีถัดมา และย้ายไปสังกัดพรรคอนุรักษนิยมของพีลในปี 2380 เนื่องจากมีความคิดว่าพีลมีนโยบายใกล้เคียงกับกลุ่ม ดาร์บีดิลลี ของเขามากกว่า
สแตนลีย์ได้รับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอีกครั้งในปี 2384 ในรัฐบาลของพีล ดูแลนโยบายเกี่ยวกับสงครามฝิ่น
พรรคอนุรักษนิยมแตกในปี 2389 ในเรื่องของการยกเลิกอากรข้าวโพด ดาร์บีนำกลุ่มที่ต้านระบบการค้าเสรีลงคะแนนคัดค้านร่างกฎหมายรัฐบาล พีลลาออกและแยกตัวออกจากพรรค ส่วนดาร์บีได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่
สแตนลีย์รับตำแหน่งเอิร์ลแห่งดาร์บีต่อของบิดาของเขาในปี 2394
ดาร์บีกับรัฐบาลไร้เสถียรภาพ

ดาร์บีรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากรัสเซลในเดือนกุมภาพันธ์ 2395 เนื่องจากพรรคอนุรักษนิยมแตกเป็นสองส่วนกลุ่มพีไลท์ปฏิเสธที่จะรับตำแหน่งใดๆในรัฐบาล รัฐมนตรีส่วนใหญ่ของดาร์บีจึงเป็นรัฐมนตรีหน้าใหม่ แม้แต่เบนจามิน ดิสราเอลีที่รับตำแหน่งรมว.คลังก็ยังไร้ประสบการณ์ รัฐมนตรีชุดนี้ได้รับฉายาว่า Who? Who? Cabinet ซึ่งมาจากคำกล่าวของดยุกแห่งเวลลิงตันขณะรับฟังรายชื่อรัฐมนตรี ซึ่งเวลลิงตันผู้สูงวัยพยายามถามผู้อ่านรายชื่อให้เขาฟังทวนอีกรอบเนื่องจากคิดว่าฟังผิดเพราะไม่เคยได้ยินชื่อดังกล่าวมาก่อนซ้ำๆกันว่า  'Who?.. Who?..' (ใครนะ?)
ร่างงบประมาณฯของดิสราเอลีในปี 2395 ได้รับการโจมตีอย่างหนักจากกลุ่มพีไลท์นำโดยวิลเลียม ยวร์ท แกลดสตัน เนื่องจากขาดเสียงสนับสนุนที่เพียงพอ รัฐบาลของดาร์บีก็ไม่สามารถทำงานต่อได้ ดาร์บีลาออกในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน
ดาร์บีรับตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งต่อจากไวเคานท์พาลเมอร์สตันซึ่งมีปัญหาขาดเสียงสนับสนุนในนโยบายอินเดีย ในปี 2401 ในฐานะผู้นำรัฐบาลเสียงข้างน้อยเช่นกัน
ร่างพระราชบัญญัติอินเดียของดาร์บีประสบความสำเร็จในสภา ทำให้บริษัทอินเดียตะวันออกอยู่ในความรับผิดชอบของรัฐบาลอังกฤษ
ดาร์บีพยายามที่จะปรับปรุงระบบการเลือกตั้งในปี 2402 แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ เขาจึงลาออกจากตำแหน่งทำให้รัฐบาลที่สองของเขามีอยู่ในหน้าที่ไม่ถึงหนึ่งปีอีกครั้ง
นายกรัฐมนตรีสมัยที่สาม

หลังจากที่ดาร์บีพยายามแก้ไขระบบการเลือกตั้งในปี 2402 รัสเซลพยายามอีกครั้งในปี 2409 แต่ก็ประสบกับชะตาเดียวกัน ทำให้เขาต้องลาออก ดาร์บีจึงรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อเป็นครั้งที่สาม
ด้วยความสามารถในการปราศรัยของดิสราเอลีซึ่งขณะนั้นเป็นมือขวาของดาร์บีในสภาสามัญ รัฐบาลของเขาสามารถผ่านร่างพระราชบัญญัติแก้ไขระบบการเลือกตั้งได้เป็นผลสำเร็จในปี 2410 นับเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญอย่างยิ่งในระบอบการปกครองของอังกฤษซึ่งเป็นครั้งแรกที่เปิดโอกาสให้ชนชั้นกรรมกรมีสิทธิในการเลือกตั้งได้
ด้วยความสูงวัย ดาร์บีที่อ่อนเพลียอย่างหนักจากงานรัฐบาลลาออกในปีถัดมาโดยให้ดิสราเอลีรับตำแหน่งแทน อย่างไรก็ดีผลงานในการปรับปรุงระบบการเลือกตั้งของเขานั้นทำให้พรรคอนุรักษนิยมที่ไม่มีฐานเสียงในกลุ่มชนชั้นกรรมกรต้องแพ้เลือกตั้งในปีนั้น
ดาร์บีถึงแก่อสัญกรรมในปีถัดมาด้วยโรคชรา ขณะมีอายุ 70 ปี
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ

| สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ |
| --- | --- |
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน เมลาเนีย ทรัมป์ ตั้งแต่ 20 มกราคม ค.ศ. 2025
จวน: ทำเนียบขาว
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: มาร์ธา วอชิงตัน
สถาปนา: 30 เมษายน ค.ศ. 1789
เว็บไซต์: whitehouse.gov
อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง (จากซ้ายไปขวา โรซาลีนน์ คาร์เตอร์ ฮิลลารี คลินตัน บาร์บารา บุช และ ลอรา บุช)
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ (อังกฤษ: First Lady of the United States (FLOTUS)) เป็นตำแหน่งอย่างไม่เป็นทางการของผู้ดูแลทำเนียบขาว โดยธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว ตำแหน่งนี้จะเป็นของภรรยาของประธานาธิบดีสหรัฐคนปัจจุบัน อย่างไรก็ตามในบางครั้งมีสตรีอื่นที่ไม่ใช่ภรรยาของประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งนี้ ในกรณีที่ประธานาธิบดีนั้นยังไม่ได้แต่งงานหรือเป็นหม้าย ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ดำรงตำแหน่งจะเป็นญาติหรือเพื่อนผู้หญิงของประธานาธิบดี
ปัจจุบันยังไม่มีประธานาธิบดีที่เป็นสตรี ดังนั้นจึงไม่มีคำเรียกสามีของประธานาธิบดีซึ่งจะเป็นผู้ดูแลทำเนียบขาว แต่ปัจจุบันมีสตรีที่ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐแล้วหลายคน สามีของสตรีเหล่านี้จะถูกเรียกว่า สุภาพบุรุษหมายเลขหนึ่ง (First Gentlemen)
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนปัจจุบันคือเมลาเนีย ทรัมป์และมีอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่ 4 คน ได้แก่ ฮิลลารี คลินตัน, ลอรา บุช, มิเชลล์ โอบามา และจิล ไบเดิน
หนังสือ

สุธีรา อภิญญาเวศพร. (2557, ม.ค.-มิ.ย.). บทบาทสตรีหมายเลขหนึ่งของอเมริกา: เจ้าภาพผู้ดูแลทำเนียบขาวหรือที่ปรึกษาประธานาธิบดี. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 36 (1), 43-67.
ดูเพิ่ม

รายชื่อสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ
รายชื่อประธานาธิบดีสหรัฐ
ประธานาธิบดีสหรัฐ
| ด ค กสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  มาร์ธา วอชิงตัน  เอบิเกล อดัมส์  มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ  โดลลีย์ แมดิสัน  อลิซาเบธ มอนโร  หลุยซา แอดัมส์  เอมิลี โดเนลสัน*  ซาราห์ ยอร์ค แจ็กสัน*  อังเกลิกา แวน บิวเรน*  แอนนา แฮร์ริสัน  เจน เออร์วิน แฮร์ริสัน*  เลติเทีย คริสเตียน ไทเลอร์  พริสซิลลา คูเปอร์ ไทเลอร์*  จูเลีย การ์ดิเนอร์ ไทเลอร์  ซาราห์ ไชล์เดรส โพล์ก  มาร์กาเร็ต เทย์เลอร์  เอบิเกล ฟิลล์มอร์  เจน เพียร์ซ  แฮร์ริเอต เลน*  แมรี ทอต ลิงคอร์น  เอลิซา แม็กคาร์เดิล จอห์นสัน  จูเลีย แกรนต์  ลูซี เวบบ์ เฮส์  ลูเครเทีย การ์ฟีลด์  แมรี แมกเอลรอย*  โรส คลีฟแลนด์*  ฟรานเซส ฟอลซัม คลีฟแลนด์  แคโรลีน แฮร์ริสัน  แมรี แฮร์ริสัน แม็กคี*  ฟรานเซส ฟอลซัม คลีฟแลนด์  ไอดา แซ็กตัน แมกคินลีย์  เอดิธ รูสเวลต์  เฮเลน เฮอร์รอน ทัฟต์  เอลเลน แอ็กซัน วิลสัน  เอดิธ โบลลิง กอล์ต วิลสัน  ฟลอเรนซ์ ฮาร์ดิง  เกรซ คูลิดจ์  ลู เฮนรี ฮูเวอร์  เอเลนอร์ โรสเวลต์  เบสส์ ทรูแมน  มามี ไอเซนฮาวร์  แจ็กเกอลีน เคนเนดี  เลดี เบิร์ด จอห์นสัน  แพต นิกสัน  เบ็ตตี ฟอร์ด  โรซาลีนน์ คาร์เตอร์  แนนซี เรแกน  บาร์บารา บุช  ฮิลลารี คลินตัน  ลอรา บุช  มิเชลล์ โอบามา  เมลาเนีย ทรัมป์  จิล ไบเดิน  เมลาเนีย ทรัมป์  |  มาร์ธา วอชิงตัน  เอบิเกล อดัมส์  มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ  โดลลีย์ แมดิสัน  อลิซาเบธ มอนโร  หลุยซา แอดัมส์  เอมิลี โดเนลสัน*  ซาราห์ ยอร์ค แจ็กสัน*  อังเกลิกา แวน บิวเรน*  แอนนา แฮร์ริสัน  เจน เออร์วิน แฮร์ริสัน*  เลติเทีย คริสเตียน ไทเลอร์  พริสซิลลา คูเปอร์ ไทเลอร์*  จูเลีย การ์ดิเนอร์ ไทเลอร์  ซาราห์ ไชล์เดรส โพล์ก  มาร์กาเร็ต เทย์เลอร์  เอบิเกล ฟิลล์มอร์  เจน เพียร์ซ  แฮร์ริเอต เลน*  แมรี ทอต ลิงคอร์น  เอลิซา แม็กคาร์เดิล จอห์นสัน  จูเลีย แกรนต์  ลูซี เวบบ์ เฮส์  ลูเครเทีย การ์ฟีลด์  แมรี แมกเอลรอย*  โรส คลีฟแลนด์*  ฟรานเซส ฟอลซัม คลีฟแลนด์  แคโรลีน แฮร์ริสัน  แมรี แฮร์ริสัน แม็กคี*  ฟรานเซส ฟอลซัม คลีฟแลนด์  ไอดา แซ็กตัน แมกคินลีย์  เอดิธ รูสเวลต์  เฮเลน เฮอร์รอน ทัฟต์  เอลเลน แอ็กซัน วิลสัน  เอดิธ โบลลิง กอล์ต วิลสัน  ฟลอเรนซ์ ฮาร์ดิง  เกรซ คูลิดจ์  ลู เฮนรี ฮูเวอร์  เอเลนอร์ โรสเวลต์  เบสส์ ทรูแมน  มามี ไอเซนฮาวร์  แจ็กเกอลีน เคนเนดี  เลดี เบิร์ด จอห์นสัน  แพต นิกสัน  เบ็ตตี ฟอร์ด  โรซาลีนน์ คาร์เตอร์  แนนซี เรแกน  บาร์บารา บุช  ฮิลลารี คลินตัน  ลอรา บุช  มิเชลล์ โอบามา  เมลาเนีย ทรัมป์  จิล ไบเดิน  เมลาเนีย ทรัมป์  |  |
ถนนพญาไท

บทความนี้เกี่ยวกับถนนในกรุงเทพมหานคร สำหรับแขวงในเขตราชเทวี ดูที่ แขวงถนนพญาไท
| พญาไท |
| --- | --- |
ถนนพญาไทบริเวณด้านหน้าของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา มุมมองไปยังสี่แยกปทุมวัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้: ถนนพระรามที่ 4 / ถนนสี่พระยา ในเขตบางรัก / เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
 :   ถนนพระรามที่ 1 ในเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร  ถนนเพชรบุรี ในเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร  ถนนศรีอยุธยา ในเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร  ถนนรางน้ำ ในเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร  ถนนโยธี  ในเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 
ปลายทางทิศเหนือ: อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ในเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
ถนนพญาไท (อักษรโรมัน: Thanon Phaya Thai) เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ถนนพระรามที่ 4 (ทางแยกสามย่าน) ไปทางทิศเหนือในพื้นที่เขตปทุมวัน เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงวังใหม่กับแขวงปทุมวัน ผ่านจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นตัดกับถนนพระรามที่ 1 (ทางแยกปทุมวัน) ข้ามคลองแสนแสบที่สะพานเฉลิมหล้า 56 หรือสะพานหัวช้าง เข้าสู่ท้องที่แขวงถนนเพชรบุรี เขตราชเทวี ตัดกับถนนเพชรบุรี (ทางแยกราชเทวี) จากนั้นเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงทุ่งพญาไทและแขวงถนนพญาไท ตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามทางรถไฟสายตะวันออก ตัดกับถนนศรีอยุธยา (ทางแยกพญาไท) ไปสิ้นสุดที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนพหลโยธิน
ประวัติ

ถนนพญาไทสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ปรากฏว่าทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนว่า "ถนนพญาไท" เนื่องจากเป็นถนนที่มาออกที่สวนตำบลพญาไท "อีกไนยหนึ่งให้ความว่าเป็นถนนที่พระราม 4 เป็นไท ฤๅพระราชาของไท"
ถนนเส้นนี้มีกายภาพเปลี่ยนไปจากอดีตมาก เพราะเคยมีคูน้ำบริเวณหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ถมแล้ว) เคยมีวงเวียนน้ำพุราชเทวี (ปัจจุบันกลายเป็นสี่แยก ซึ่งมีสะพานข้ามแยกราชเทวีตามแนวถนนเพชรบุรี) และเคยมีสะพานพระราชเทวี ข้ามคลองประแจจีน (ถมแล้ว) ก่อนเข้าสู่ถนนเพชรบุรี
นอกจากนี้ยังมีสถานที่สำคัญในอดีต เช่น วังลักษมีวิลาศบริเวณหัวมุมทางแยกพญาไท ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (ด้านสถาบันแบ๊บติสต์) และอดีตโรงภาพยนตร์หลายแห่งในยุคเฟื่องฟู เช่น แมคเคนนา, พาราเมาท์, เอเธนส์, อีเอ็มไอ และเซ็นจูรี่
ตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป ถนนพญาไททั้งสองฝั่งช่วงตั้งแต่ทางแยกจุฬาฯ 12 ถึงทางแยกสามย่าน ห้ามจอดรถทุกชนิดตลอดเวลา ทั้งนี้เป็นไปตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาเพื่อแก้ปัญหาการจราจรเช่นเดียวกับถนนอีกหลายสายในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เช่น ซอยทองหล่อ, ถนนตรีเพชร, ถนนชัยพฤกษ์
กายภาพ

(แบ่งเป็นช่วงจากสี่แยกสามย่าน ถึงสะพานเฉลิมหล้า 56 (สะพานหัวช้าง) ในเขตปทุมวัน และช่วงจากสะพานเฉลิมหล้า 56 ถึงอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ในเขตราชเทวี)
ความยาว ช่วงแรก 1,643 เมตร ช่วงหลัง  1,850 เมตร รวม 3,493 เมตร
เขตถนน ช่วงแรก 33.50 เมตร ช่วงหลัง 34 เมตร
ผิวจราจร แบบแอสฟัลต์ ช่วงแรก 26 เมตร ช่วงหลัง 27 เมตร
ช่องจราจร 8 ช่อง ช่วงแยกสามย่านถึงแยกปทุมวัน และสะพานเฉลิมหล้า 56  และ 7 ช่อง ช่วงแยกปทุมวันถึงอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ (ยกเว้นสะพานเฉลิมหล้า 56)
ทางเท้า ช่วงแรก ซ้ายกว้าง 3.5 เมตร ขวา 4 เมตร, ช่วงหลัง ซ้ายกว้าง 3.2 เมตร ขวา 4.3 เมตร
เกาะกลางถนน เป็นเส้นทางยกระดับของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ตั้งแต่สี่แยกปทุมวัน ถึงอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ โดยถนนพญาไทเป็นที่ตั้งของสถานีราชเทวี สถานีพญาไท (เชื่อมต่อรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์) และสถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
รายชื่อทางแยก

| จังหวัด | กม> ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 ถนนพญาไท (สามย่าน–อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ)
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | แยกสามย่าน | เชื่อมต่อจาก: ถนนสี่พระยา จากซอยกัปตันบุช | เชื่อมต่อจาก: ถนนสี่พระยา จากซอยกัปตันบุช |  |
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | แยกสามย่าน |  ถนนพระรามที่ 4 ไปหัวลำโพง  |  ถนนพระรามที่ 4 ไปศาลาแดง |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกปทุมวัน |  ถนนพระรามที่ 1 ไปเจริญผล  |  ถนนพระรามที่ 1 ไปราชประสงค์ |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | สะพานเฉลิมหล้า 56 ข้ามคลองแสนแสบ | สะพานเฉลิมหล้า 56 ข้ามคลองแสนแสบ | สะพานเฉลิมหล้า 56 ข้ามคลองแสนแสบ | สะพานเฉลิมหล้า 56 ข้ามคลองแสนแสบ |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกราชเทวี |  ถนนเพชรบุรี ไปเพชรพระราม  |  ถนนเพชรบุรี ไปประตูน้ำ |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | จุดตัดทางรถไฟพญาไท | ตรงไป: ข้ามทางรถไฟสายตะวันออก | ตรงไป: ข้ามทางรถไฟสายตะวันออก |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกพญาไท |  ถนนศรีอยุธยา ไปศรีอยุธยา  |  ถนนศรีอยุธยา ไปมักกะสัน |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกรางน้ำ |  ถนนรางน้ำ ไปถนนราชปรารภ  | ไม่มี |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | แยกโยธี | ไม่มี  |  ถนนโยธี ไปถนนพระรามที่ 6 |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | วงเวียนอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ |  ถนนราชวิถี ไปสะพานกรุงธน  |  ถนนราชวิถี ไปแยกสามเหลี่ยมดินแดง |  |
| กรุงเทพมหานคร |  | วงเวียนอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | ตรงไป:  ถนนพหลโยธิน ไปสะพานควาย | ตรงไป:  ถนนพหลโยธิน ไปสะพานควาย |  |
      สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต
สถานที่สำคัญที่ถนนตัดผ่าน

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย
หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
วังสระปทุม
สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน
สะพานเฉลิมหล้า 56 (สะพานหัวช้าง)
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส ราชเทวี
สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (อาคารพญาไท พลาซ่า)
กรมปศุสัตว์
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสและสถานีรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
 พญาไท
อาคารวรรณสรณ์
สำนักงานเขตราชเทวี
กรมแพทย์ทหารบก
สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ
โรงพยาบาลราชวิถีและวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
ถนนพญาไทช่วงจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ป้ายชื่อถนนพญาไท และรถตุ๊กตุ๊กบนถนนพญาไท ช่วงแยกสามย่าน
การจราจรบนถนนพญาไทด้านหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แคว้นโนโวซีบีสค์

| แคว้นโนโวซีบีสค์ |
| --- | --- |
แคว้น
Новосибирская область
ทิวทัศน์ของนครโนโวซีบีสค์
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 55°27′N 79°33′E﻿ / ﻿55.450°N 79.550°E﻿ / 55.450; 79.550
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ไซบีเรีย
เขตเศรษฐกิจ: ไซบีเรียตะวันตก
สถาปนา: 28 กันยายน 1937
ศูนย์กลางการบริหาร: โนโวซีบีสค์
การปกครอง
 • องค์กร: Legislative Assembly
 • ผู้ว่าการแคว้น: Andrey Travnikov
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 177,756 ตร.กม. (68,632 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 18
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 2,788,849 คน
เขตเวลา: UTC+7 (UTC+7 )
รหัส ISO 3166: RU-NVS
ทะเบียนรถ: 54, 154
รหัส OKTMO: 50000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: novo-sibirsk.ru
แคว้นโนโวซีบีสค์ (รัสเซีย: Новосиби́рская о́бласть) เป็นแคว้นหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไซบีเรีย มีเมืองโนโวซีบีสค์เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองและการค้า โนโวซีบีสค์มีประชากร 2,665,911 คน จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2010
จักรวรรดิเกาหลี

| --- | --- |
จักรวรรดิเกาหลี
ฮันกึล: 대한제국
ฮันจา: 大韓帝國
อาร์อาร์: Daehanjeguk 
เอ็มอาร์: Taehanjeguk 
IPA: /tɛ.ɦan.dʑe.ɡuk̚/
ตราจักรวรรดิเกาหลี
จักรวรรดิเกาหลี (อังกฤษ: Korean Empire) (เกาหลี: 대한제국; ฮันจา: 大韓帝國; อาร์อาร์: Daehan Jeguk; เอ็มอาร์: Taehan Jeguk; แปล มหาจักรวรรดิเกาหลี) คือราชอาณาจักรโชซ็อนที่ประกาศยกสถานะของรัฐจากราชอาณาจักรเป็นจักรวรรดิ ตามพระบรมราชโองการของพระเจ้าโกจง พร้อมกับการเปลี่ยนพระบรมราชอิสริยยศจาก พระมหากษัตริย์ เป็น จักรพรรดิ โดยพระองค์มีพระนามว่า จักรพรรดิควางมูแห่งเกาหลี เพื่อให้ประเทศเอกราชจากจักรวรรดิชิง และยกสถานะของประเทศมีความเท่าเทียมกับจักรวรรดิชิง และ จักรวรรดิญี่ปุ่น แม้ว่าโดยพฤติการณ์แล้วสถานะของเกาหลีไม่ได้เข้าข่ายการเป็นจักรวรรดิเลยก็ตาม จนกระทั่งถูกจักรวรรดิญี่ปุ่นยึดครองใน ค.ศ. 1910
ประวัติศาสตร์

บทความหลัก: ราชอาณาจักรทั้งสามของเกาหลี และ ประวัติศาสตร์เกาหลี
ประวัติศาสตร์ > การสถาปนาจักรวรรดิ

ราชอาณาจักรโชซ็อนตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของราชวงศ์ชิงและญี่ปุ่น
กำลังพัฒนาประเทศให้ทันสมัยตามแบบชาวตะวันตก ขณะที่เกาหลียึดมั่นในความสันโดษอย่างแข็งกร้าว ในปี พ.ศ. 2437 (ค.ศ. 1894) เป็นปีแห่งความวุ่นวายของเกาหลี ไม่ว่าจะเป็นการยึดอำนาจปีคัปชิน ทำให้ฝ่ายหัวก้าวหน้ามีอำนาจ หรือกบฏทงฮัก ซึ่งทั้งจีน (ตามคำขอของพระมเหสีมินจายอง) และญี่ปุ่นต่างส่งทัพมาปราบ และทำสงครามกัน ผลลงเอยด้วยญี่ปุ่นได้ชัยชนะเกิดสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ซึ่งจักรวรรดิชิงรับรองว่าโชซ็อนเป็นประเทศเอกราชตามสนธิสัญญาดังกล่าว
แต่จักรวรรดิรัสเซียเห็นว่าการขยายอำนาจในตะวันออกไกลของญี่ปุ่นจะเป็นภัย ด้วยความช่วยเหลือของเยอรมนีและฝรั่งเศส การบังคับยึดเอาพอร์ตอาเธอร์ในคาบสมุทรเหลียวตงมาจากจีนกลายเป็นภัยโดยตรงต่อญี่ปุ่น พระมเหสีมินจายองทรงเป็นผู้นำในการต่อต้านอิทธิพลของญี่ปุ่นในโชซ็อน จึงทรงถูกทหารญี่ปุ่นลอบสังหารในปี พ.ศ. 2438 (ค.ศ. 1895) ทำให้พระเจ้าโกจงทรงหลบหนีไปสถานกงสุลรัสเซีย ญี่ปุ่นเข้าควบคุมการปกครองโชซ็อน  ทำการปรับปรุงประเทศต่างๆ ยกเลิกประเพณีเก่าแก่ เช่น ยกเลิกการใช้นามปีนับศักราชแบบจีน และให้ใช้ปฏิทินเกรกอเรียนแทน รวมทั้งการตัดจุกของผู้ชาย ซึ่งขัดกับหลักขงจื้อที่ห้ามตัดผมตลอดชีวิต ทำให้ประชาชนเล็งเห็นถึงภัยจากต่างชาติที่กำลังคุกคามโชซ็อน  อย่างหนัก จึงรวมตัวกันเป็นสมาคมเอกราช รบเร้าให้พระเจ้าโกจงทรงกลับมาต่อต้านอิทธิพลของญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1897) พระเจ้าโกจงทรงกลับมาประทับที่พระราชวังต๊อกซูกุง ประกาศเปลี่ยนให้อาณาจักรโชซ็อนเป็นจักรวรรดิเกาหลี และพระองค์เองทรงเลื่อนสถานะเป็นสมเด็จจักรพรรดิควางมู (광무제; 光武帝) (รวมทั้งเลื่อนสถานะพระมเหสีมินจายองเป็นสมเด็จจักรพรรดินีเมียงซอง) ทรงเลือกใช้คำว่า"ฮัน"มาเป็นชื่อประเทศจากอาณาจักรสามฮันในสมัยโบราณ
ประวัติศาสตร์ > การแทรกแซงของรัสเซีย

บทความหลัก: สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
หลังจากที่จีนสิ้นอำนาจไปแล้วจักรวรรดิรัสเซียก็เริ่มที่จะมีอิทธิพลในตะวันออกไกลแทน รัสเซียสร้างทางรถไฟในแมนจูเรียจากฮาร์บินผ่านมุกเดนมาถึงพอร์ตอาเธอร์ แต่กบฏนักมวยได้เผาทางรถไฟของรัสเซียในแมนจูเรียในพ.ศ. 2442 (ค.ศ. 1899)ทำให้รัสเซียยกทัพเข้ายึดครองแมนจูเรีย อ้างว่าเพื่อปกป้องทางรถไฟของตน และบรรลุข้อตกลงกับญี่ปุ่น ว่ารัสเซียจะไม่ยุ่งกับโชซ็อน และญี่ปุ่นจะไม่ยุ่งกับแมนจูเรีย แต่ทั้งสองประเทศต่างก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายจ้องจะยึดครองอาณานิคมของอีกฝ่ายอยู่
จนญี่ปุ่นทำข้อตกลงพันธมิตรกับอังกฤษในพ.ศ. 2445 (ค.ศ. 1902) ทำให้รัสเซียไม่อาจดึงชาติตะวันตกอื่นๆมาร่วมได้ เพราะจะต้องเป็นปฏิปักษ์กับอังกฤษ ขณะเดียวกันรัสเซียก็เริ่มเคลื่อนไหวที่ริมฝั่งแม่น้ำยาลูฝั่งแมนจูเรีย ในพ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) ทูตญี่ปุ่นที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กได้พยายามเจรจาอีกครั้ง แต่ไม่ประสบผล ในพ.ศ. 2447 (ค.ศ. 1904) สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นจึงเริ่มขึ้น โดยรบกันที่พอร์ตอาเธอร์และแม่น้ำยาลูเป็นส่วนใหญ่ ญี่ปุ่นนำกองทัพเคลื่อนผ่านโชซ็อนไปมาโดยที่ขุนนางโชซ็อนไม่สามารถทำอะไรได้เลย เพราะแม้พระเจ้าโกจงทรงอุตสาหะเลื่อนสถานะของประเทศเป็นจักรวรรดิ แต่ก็ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของญี่ปุ่นอยู่ดี