นีโคไล ออร์ตรอฟสกี

| นีโคไล ออร์ตรอฟสกี |
| --- | --- |

เกิด: 29 กันยายน ค.ศ. 1904(1904-09-29) Viliya, Ostrog county, Volhynian Governorate
เสียชีวิต: 22 ธันวาคม ค.ศ. 1936(1936-12-22) (32 ปี) มอสโก, สหภาพโซเวียต
ที่ฝังศพ: Novodevichy Cemetery, มอสโก
อาชีพ: นักเขียน, สายของเชการ์, สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์
ภาษา: ภาษารัสเซีย
สัญชาติ: ยูเครน
แนว: สัจนิยมสังคมนิยม
ผลงานที่สำคัญ: วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ
คู่สมรส: Raisa Porfyrivna (ชื่อเดิม Motsyuk)
นีโคไล อะเลคเซเยวิช ออร์ตรอฟสกี (รัสเซีย: Николай Алексеевич Островский; ยูเครน: Микола Олексійович Островський) เป็นนักเขียนแนวสัจนิยมสังคมนิยมชาวโซเวียตเชื้อสายยูเครนโดยกำเนิด เขาเป็นที่รู้จักจากนวนิยาย วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ
ออร์ตรอฟสกีเกิดในหมู่บ้าน Viliya (ปัจจุบันคือหมู่บ้านใน Ostroh Raion แคว้นริฟเน) ใน Volhynian Governorate (Volhynia) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย เข้าสู่ครอบครัวชนชั้นแรงงานยูเครน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนจนกระทั่งเขาอายุเก้าขวบและเป็นนักเรียนเกียรติยศ ในปี 1914 ครอบครัวของเขาย้ายไปอยู่ที่เมืองรถไฟ Shepetivka (ปัจจุบันอยู่ที่แคว้นคเมลนิตสกี) ที่ออร์ตรอฟสกีเริ่มทำงานในห้องครัวที่สถานีรถไฟแล้วกลายเป็นเพื่อนร่วมงานของผู้คุมเตาและช่างไฟฟ้าที่สถานีไฟฟ้า ในปี 1917 ตอนอายุ 13 เขาได้เข้าร่วมกับพรรคบอลเชวิค ในช่วงเวลาเดียวกันเขาเริ่มเป็นโรคข้อกระดูกสันหลังอักเสบชนิดติดยึด ซึ่งต่อมาเขาจะตาบอดและเป็นอัมพาต
ตามประวัติอย่างเป็นทางการเมื่อเยอรมันยึดครองเมืองในฤดูใบไม้ผลิของปี 1918 ออร์ตรอฟสกีทำธุระกับกลุ่มบอลเชวิคท้องถิ่นใต้ดิน ในเดือนกรกฎาคม 1918 เขาได้เข้าร่วม Komsomol และกองทัพแดงในเดือนสิงหาคม เขาทำหน้าที่ในกองทหารม้า Kotovsky ในปี 1920 มีรายงานว่าเขาได้รับบาดเจ็บใกล้นครลวีฟ และเป็นผู้ติดเชื้อไทฟอยด์ เขากลับมายังกองทัพเพียงเพื่อจะได้รับบาดเจ็บอีกครั้งและถูกปลดประจำการในพื้นที่การแพทย์ อย่างไรก็ตามในอัตชีวประวัติที่เขียนโดย ออร์ตรอฟสกีตัวเขาไม่ได้กล่าวถึงว่าเขาได้ทำหน้าที่ในกองทัพแดง
ในปี 1921 เขาเริ่มทำงานในโรงงานรถไฟแห่งเคียฟในฐานะช่างไฟฟ้าและเป็นเลขานุการ Komsomol ท้องถิ่น
ความทุกข์ทรมานจากโรคไขข้อและไข้รากสาดใหญ่ ในเดือนสิงหาคม 1922 เขาถูกส่งตัวไป Berdyansk รีสอร์ทบนทะเลอะซอฟเพื่อรักษาตัว ในเดือนตุลาคม 1922 เขาประกาศอย่างเป็นทางการว่าไม่ถูกต้อง อย่างไรก็ตามเขายังคงทำงานอยู่ ในปี 1923 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังฝึกกองพันที่ 2 ของกองทัพแดงและเลขาธิการ Komsomol ที่ Berezdov ในยูเครนตะวันตก และเขาเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ในเดือนสิงหาคม 1924 ในปี 1925 สุขภาพของเขาแย่ลงอย่างรวดเร็ว เขาเดินไปที่นครคาร์คอฟเพื่อรับการรักษาพยาบาล และในเดือนพฤษภาคม 1926 เขาไปที่ Sanatorium ในไครเมีย โดยในเดือนธันวาคม 1926 ปัญหาปวดข้อของเขาได้เกือบหายลง  ในเดือนธันวาคม 1927 ออร์ตรอฟสกีเริ่มเรียนทางจดหมายที่วิทยาลัยคอมมิวนิสต์สเวียร์ดลอฟในกรุงมอสโกจนเขาสำเร็จการศึกษา และในเดือนมิถุนายน 2472 ออร์ตรอฟสกีได้สูญเสียการมองเห็น
ในปี 1930 ถึงแม้ว่าตาเขาจะบอดและไม่สามารถเคลื่อนตัวได้ ออร์ตรอฟสกีก็เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกเรื่อง วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ ซึ่งกลายเป็นที่รู้จักและมีอิทธิพลในโลกคอมมิวนิสต์ นอกจากนี้เขายังเขียนบทความเกี่ยวกับหนังสือพิมพ์และวารสาร และพูดบ่อย ๆ ทางวิทยุ ในเดือนเมษายน 2475 เขาก็กลายเป็นสมาชิกของสโมสรนักเขียนชนกรรมาชีพสาขามอสโก และในเดือนมิถุนายน 1934 เขาเข้าร่วม Union of Soviet Writers และในวันที่ 1 ตุลาคม 1935 ออร์ตรอฟสกีได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน
หลังจากความทุกข์ทรมานเป็นเวลาหลายปีเนื่องจากเป็นอัมพาตความเจ็บป่วยและตาบอดเนื่องจากโรคกระดูกสันหลังร้าวที่ทำให้เกิดกระดูกต้นขาพิการและภาวะแทรกซ้อนหลังเกิดอาการไทฟอยต์ ออร์ตรอฟสกีก็เสียชีวิตลงในวันที่ 22 ธันวาคม 1936 สิธิอายุ 32 ปี การตายของเขาทำให้เขาไม่สามารถประพันธ์นวนิยายเล่มที่สอง Born of the Storm ซึ่งเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองรัสเซียในยูเครนให้เสร็จลงได้