stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หอยงวงช้างกระดาษ
การจำแนก

† Argonauta absyrtus
Argonauta argo (ชนิดต้นแบบ)
Argonauta bottgeri
Argonauta cornuta*
Argonauta hians
† Argonauta itoigawai
† Argonauta joanneus
Argonauta nodosa
Argonauta nouryi
† Argonauta oweri
Argonauta pacifica*
† Argonauta sismondai
† Argonauta tokunagai
มีชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ Obinautilus awaensis เคยถูกจัดให้อยู่ในสกุล Argonauta ด้วย แต่ปัจจุบันถูกจัดให้อยู่ในสกุล Obinautilus
ศัพท์มูลวิทยา

หอยงวงช้างกระดาษ ทั้งในชื่อวิทยาศาสตร์และชื่อสามัญภาษาอังกฤษที่ใช้คำว่า "Argonaut" หรือ Argonauta นั้น หมายถึง "กะลาสีบนเรืออาร์โก" ตามเทพปกรณัมกรีก โดยแปลงมาจากภาษากรีกคำว่า ναυτίλος หมายถึง "กะลาสี" ซึ่งมาจากพฤติกรรมของหอยงวงช้างกระดาษที่มักใช้หนวดที่เป็นเสมือนแขนทั้ง 8 เส้นนั้นยกไว้เหนือลำตัวเสมือนใบเรือ เมื่ออยู่บนพื้นใต้ทะเล โดยชื่อนี้มีที่มาจากอริสโตเติล นักปราชญ์ชาวกรีกโบราณที่บรรยายถึงลักษณะของเปลือกหอยตัวเมียว่า เหมือนเรือและหนวดเป็นเหมือนใบเรือและพาย
รูปภาพ

เปลือกหอยงวงช้างกระดาษชนิดต่าง ๆ
ภาพแสดงให้เห็นถึงตัวหอยและเปลือก
หอยงวงช้างกระดาษใหญ่ตัวเมีย
เปลือกของหอยงวงช้างกระดาษใหญ่ในมุมต่าง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Argonauta ที่วิกิสปีชีส์
หุบผาชัน

หุบผาชัน (อังกฤษ: canyon) หรือ โกรกธาร (อังกฤษ: gorge) เป็นร่องลึกระหว่างผาชันหรือหน้าผาซึ่งเกิดจากการผุพังอยู่กับที่หรือการกัดกร่อนของแม่น้ำเป็นเวลานานทางภูมิศาสตร์ แม่น้ำมีแนวโน้มตามธรรมชาติที่จะตัดผ่านพื้นผิวเบื้องล่างอยู่แล้ว จนสุดท้ายจะชะชั้นหินออกไปแล้วตะกอนจะถูกพัดพาไปตามกระแสน้ำ ก้นแม่น้ำจะค่อย ๆ สูงขึ้นแตะความสูงเส้นฐานซึ่งมีความสูงเท่ากับแหล่งน้ำที่แม่น้ำไหลลงสู่นั้น กระบวนการผุพังอยู่กับที่และการกัดกร่อนจะก่อให้เกิดหุบผาชันเมื่อต้นน้ำและชะวากทะเลมีความสูงต่างกันมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไหลผ่านบริเวณซึ่งชั้นหินที่อ่อนกว่าอยู่รวมกับชั้นที่แข็งกว่าซึ่งทนทานต่อการผุพังอยู่กับที่
หินทราย

หินทราย (อังกฤษ: sandstone) เป็นหินตะกอนที่มีลักษณะ เนื้อหยาบ จับดูระคายมือ เพราะประกอบด้วยเม็ดทรายขนาดแตกต่างกัน (1/16 – 2 มม.) เม็ดแร่ส่วนใหญ่เป็นแร่ควอร์ตซ์ แต่อาจมีแร่อื่นและเศษหินดินปะปนอยู่ด้วย เพราะมีวัตถุประสานมีความแข็งมากสามารถขูดเหล็กเป็นรอยได้ มีสีต่าง ๆ เช่น แดง น้ำตาล เทา เขียว เหลืองอ่อน  อาจแสดงรอยชั้นให้เห็น มีซากดึกดำบรรพ์
เกิดจากการรวมตัวกันของเม็ดทราย ประกอบด้วยควอร์ตซ์เป็นส่วนใหญ่ อาจมีแร่แมกเนไทต์และไมกาปะปนอยู่ วัตถุประสาร (ซีเมนต์) ส่วนมากเป็นพวกซิลิกา (ควอร์ตซ์ หรือ เชิร์ต) แคลไซด์ โดโลไมต์ เหล็กออกไซด์ ซึ่งมักทำให้หินมีสีเหลือง น้ำตาล แดง
ในประเทศไทย พบมากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดราชบุรี  เพชรบุรี กาญจนบุรี และทางภาคใต้บางแห่ง
ประโยชน์

หินทราย ใช้ประโยชน์ทางด้านการสร้างปราสาทในสมัยโบราณ ทำหินลับมีด ทำครก ทำโม่
หุบเขาแห่งภัย

| --- | --- |
ภาพปกชั้นนอกของ The Valley of Fear
ผู้ประพันธ์: เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Valley of Fear
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: อังกฤษ
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เชอร์ล็อก โฮมส์
ประเภท: รหัสคดี
สำนักพิมพ์: George H. Doran
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1915
เรื่องก่อนหน้า: ชุดลาโรง 
เรื่องถัดไป: ชุดบันทึกคดี 
หุบเขาแห่งภัย (อังกฤษ: The Valley of Fear) หรือ หุบเขาแห่งความกลัว คือนวนิยายเรื่องที่ 4 ซึ่งเป็นนวนิยายเรื่องยาวของเชอร์ล็อก โฮมส์ ที่เขียนโดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1914 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1915 รวมเล่มเป็นหนังสือครั้งแรกในนครนิวยอร์ก วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915
| ด ค กหนังสือ เชอร์ล็อก โฮมส์ โดย เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- | --- |
| นวนิยาย | แรงพยาบาท  ·  จัตวาลักษณ์  ·  หมาผลาญตระกูล  ·  หุบเขาแห่งภัย |  |
| ชุดเรื่องสั้น | ชุดผจญภัย  ·  ชุดจดหมายเหตุ  ·  ชุดคืนชีพ  ·  ชุดลาโรง  ·  ชุดบันทึกคดี |  |
| ตัวละคร | เชอร์ล็อก โฮมส์  ·  หมอวอตสัน  ·  ไมครอฟต์ โฮมส์  ·  ศจ. มอริอาร์ตี  ·  พันเอกมอรัน  ·  ไอรีน แอดเลอร์ |  |
หุบอุกกาบาตบาร์ริงเกอร์

บริเวณปากหลุม
ภาพถ่ายจากดาวเทียม
หลุมอุกกาบาตบาร์ริงเกอร์ (อังกฤษ: Barringer Crater) เป็นหลุมอุกกาบาตที่ตั้งอยู่ในรัฐแอริโซนา ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา อยู่ระหว่างเมืองวินสโลว์กับเมืองแฟล็กสตาฟฟ์ หลุ่มอุกกาบาตบาร์ริงเกอร์มีความกว้าง 1,250 เมตร ลึก 174 เมตร ถ้ามองจากพื้นราบทะเลทราย บริเวณรอบหลุมจะดูเหมือนเนินเตี้ยๆ จากการสำรวจโดย ซึ่งการค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1890 หลายคนยังคงเข้าใจว่าเป็นหุบภูเขาไฟธรรดา แต่ในปี ค.ศ. 1890 มีการค้นพบเศษเหล็ก ในปี ค.ศ. 1902 ดร. แดเนียล บาร์ริงเกอร์ ก็เข้ามาสำรวจและพบข้อเท็จจริงว่า ชั้นหินด้านตะวันออกเฉียงใต้ของหลุมสูงกว่าด้านอื่นถึง 30 เมตร ทำให้สรุปได้ว่า เกิดจากดาวเคราะห์​น้อยพุ่งชนในมุมต่ำทางทิศเหนือ และฝังตัวลงในด้านตะวันออกเฉียงใต้ จึงมีการขุดบริเวณนั้นและพบเศษนิกเกิลและเศษเหล็กมากขึ้นเมื่อขุดลึกเข้าไป วงการวิทยาศาสตร์สมัยนั้นเริ่มคล้อยตามว่าเกิดจากการชนของดาวเคราะห์​น้อย​
คาดว่าน้ำหนักที่แท้จริงของดาวเคราะห์​น้อย มีการประมาณการณ์หลายครั้ง ในปี ค.ศ 1930 นักวิทยาศาสตร์คาดว่าดาวเคราะห์​น้อยน่าจะหนักราว 14 ล้านต้น และมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 122 เมตร แต่ในการคำนวณต่อๆมา ขนาดดาวเคราะห์​น้อยยิ่งเล็กลง คือมีน้ำหนักราว 2 ล้านต้นและเส้นผ่าศูนย์กลาง 79 เมตร ต่อมาก็ประมาณว่าน่าจะ 70,000 ต้นเส้นผ่าศูนย์กลาง 25-30 เมตร
การที่จะทำให้เกิดหลุมกว้างขนาดนี้ได้ ดาวตกต้องพุ่งชนด้วยความเร็ว 69,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แรงกระทบคาดว่า น่าจะรุนแรงเท่ากับระเบิดขนาด 500,000 ตัน แรงกว่าระเบิดปรมาณูในฮิโรชิมากับนางาซากิ 40 เท่า แรงระเบิดทำให้เกิดฝุ่นฟุ้งไปในอากาศ 100 ล้านตัน และยังดันให้วัตถุอื่นขึ้นมากองอยู่รอบๆกลายเป็นหลุมอุกกาบาต ในปัจจุบัน
ขณะที่ดาวเคราะห์​น้อยพุ่งเข้าสู่บรรยากาศโลก ก็ถูกแรงเสียดทานจากชั้นบรรยากาศโลก ทำให้ผิวหลอมเหลวเป็นทาง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโลหะเหลว โปรยปรายเป็นทางครอบคลุมพื้นที่กว้างกว่า 260 ตารางกิโลเมตร ซึ่งโลหะก้อนใหญ่ที่สุดหนักกว่า 630 กิโลกรัม
ลูกอุกกาบาตซึ่งอยู่ข้างใน นักวิทยาศาสตร์คาดว่าคงมีมวลเหลือไม่เกินร้อยละ 10 ของมวลเดิมซึ่งส่วนใหญ่ลุกไหม้ขณะกำลังตกสู่พื้นโลก
ทิวทัศน์มุมกว้างของหลุมอุกกาบาตบาร์ริงเกอร์ ถ่ายจากระยะใกล้
หุบเขาทรุด

หุบเขาทรุดในทวีปทวีปแอฟริกาอยู่ทางตะวันออกของทวีป เกิดจากการแยกของแผ่นทวีปแอฟริกา
หุบเขาทรุด (อังกฤษ: Rift valley) เป็นพื้นที่ราบต่ำลักษณะเป็นเส้นยาว ขนาบข้างด้วยพื้นที่ราบสูง หรือแนวเทือกเขา เกิดขึ้นจาก แผ่นเปลือกโลกขยายตัวอันเนื่องจากแรงดึงทางกระบวนการธรณีแปรสัณฐาน ส่งผลให้เกิดรอยแตกที่ผิวเปลือกโลก จนกระทั่งแรงดึงมีปริมาณมากพอ แผ่นเปลือกโลกจะแยกตัวออกจากกัน ส่วนที่อยู่ตรงกลางจะยุบตัวลง เกิดเป็น “กราเบน” มีลักษณะเป็นที่ราบต่ำขนาบข้างด้วยหน้าผามุมสูง หากกการขยายตัวของแผ่นเปลือกโลกยังมีต่อไป ที่ราบต่ำนี้จะมีขนาดใหญ่ขึ้น โดยบล็อกที่สูงด้านข้างแตกออกแล้วยุบตัวลง ต่อเนื่องกลายเป็นแอ่งขนาดใหญ่ การเกิดหุบเขาทรุดเกิดได้ทั้งบนแผ่นทวีป และแผ่นมหาสมุทร
หุบเขาทรุดที่มีการพัฒนาไปมากแล้ว สามารถพบได้กับบริเวณที่มีกระบวนการเกิด แนวสันเขากลางมหาสมุทร ซึ่งเป็นผลมาจากการขยายตัวของพื้นมหาสมุทร ยกตัวอย่างเช่น มหาสมุทร แอตแลนติก เป็นต้น
หุบผาชันใต้ทะเล

หุบผาชันใต้ทะเลบริเวณทวีปแอฟริกา
หุบผาชันใต้ทะเล (อังกฤษ: submarine canyon) เป็นแนวหุบผาชันใต้มหาสมุทร มีพื้นที่ประมาณร้อยละ 28 ของพื้นท้องมหาสมุทร ส่วนของยอดสันเขามีลักษณะเป็นหุบเขาทรุด (rift valley) ลักษณะเป็นร่องลึก มีความกว้างประมาณ 25–50 กิโลเมตร บริเวณหุบเขาทรุดมักเกิดปรากฏการณ์ภูเขาไฟหรือปล่องแบบน้ำร้อนอยู่ด้วย เนื่องจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลก และการแทรกตัวของหินหนืดใต้เปลือกโลก จากการศึกษามหาสมุทรของนักสมุทรศาสตร์พบว่า มหาสมุทรแปซิฟิกมีความลึกเฉลี่ย 4,028 เมตร รองลงมาได้แก่ มหาสมุทรแอตแลนติก มีความลึกเฉลี่ย 3,332 เมตร ส่วนที่ลึกที่สุดของมหาสมุทรจะเรียกว่าร่องลึกก้นสมุทร
หัวหน้ารัฐบาล

:
มีฮาอิล มีชุสติน, นายกรัฐมนตรีรัสเซีย
โอลัฟ ช็อลทซ์, นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
เคียร์ สตาร์เมอร์, นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
ชิเงรุ อิชิบะ, นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
แพทองธาร ชินวัตร, นายกรัฐมนตรีไทย
จัสติน ทรูโด, นายกรัฐมนตรีแคนาดา
แอนโทนี แอลบานีส, นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย
นเรนทระ โมที, นายกรัฐมนตรีอินเดีย
จอร์จา เมโลนี, นายกรัฐมนตรีอิตาลี
หลี่ เค่อเฉียง, นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
เปโดร ซันเชซ, นายกรัฐมนตรีสเปน
กาบรีแยล อาตาล, นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
หัวหน้ารัฐบาล (อังกฤษ: Head of government) หมายถึงเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีตำแหน่งอาวุโสสูงสุดหรือรองอาวุโสสูงสุดในฝ่ายบริหารของรัฐเอกราช รัฐสหพันธ์ หรืออาณานิคมปกครองตนเองหนึ่ง ผู้ซึ่งมักเป็นประธานคณะรัฐมนตรี คำว่า "หัวหน้ารัฐบาล" มักใช้แยกกับคำว่า "ประมุขแห่งรัฐ" เช่น ในอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา ข้อ 7 และอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษอาชญากรรมที่กระทำต่อบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองระหว่างประเทศ รวมทั้งตัวแทนทางทูต ข้อ 1 และรายการพิธีสารสหประชาชาติ อำนาจของหัวหน้ารัฐบาล และความสัมพันธ์ระหว่างตำแหน่งนั้นกับสถาบันอื่นของรัฐ (เช่น ประมุขแห่งรัฐและสภานิติบัญญัติ) แตกต่างกันได้มากตามแต่ละรัฐ ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับตัวแบบรัฐธรรมนูญเฉพาะที่เลือก
หัวหน้ารัฐบาลแบบต่าง ๆ

อัครเสนาบดี (Chancellor) - ใช้ในเยอรมนี ออสเตรีย และ สวิตเซอร์แลนด์
ประธานคณะมนตรีบริหาร (Chairman of the Executive Council)
มุขมนตรี (Chief Minister, First Minister, Minister-President)
หัวหน้าฝ่ายบริหาร (Chief Executive)
พรีเมียร์ (Premier) - ใช้ในประเทศจีน ไต้หวัน เกาหลีเหนือ และ สหภาพโซเวียต
นายกรัฐมนตรี (Prime Minister)
ประธานคณะรัฐมนตรี (President of the Cabinet)
ประธานสภารัฐมนตรี (President of the Council of Ministers) - ใช้ในประเทศคิวบา
ประธานคณะมนตรีแห่งรัฐ (President of the Council of State)
ประธานคณะมนตรีบริหาร (President of the Executive Council)
ประธานรัฐบาล (President of the Government)
ที่ปรึกษาแห่งรัฐ (State Counselor) - ใช้ในประเทศพม่า
ประธานาธิบดีรัฐ (State President) - ใช้ในประเทศแอฟริกาใต้ (เป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล)
ประธานสภาคอมมิสซาร์ประชาชน (Chairman of Council of People's Commissars) - ใช้ในสหภาพโซเวียต (1922-1946)
ประธานคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจระหว่างรัฐ - ประธานรัฐมนตรีแห่งเครือรัฐเศรษฐกิจ (Chairman of the Interstate Economic Committee – Prime Minister of the Economic Commonwealth) - ใช้ในสหภาพโซเวียต (ปี 1991)
ที่พำนักประจำตำแหน่ง

บ้านพิษณุโลก (Phitsanulok Mansion) — นายกรัฐมนตรีไทย
บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง (10 Downing Street) — นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
Seri Perdana — นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย
บ้านเลขที่ 7 ถนนคอร์ (7, Lok Kalyan Marg) — นายกรัฐมนตรีอินเดีย
Catshuis — นายกรัฐมนตรีเนเธอร์แลนด์
24 Sussex Drive — นายกรัฐมนตรีแคนาดา
จงหนานไห่ (Zhongnanhai) — นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ทำเนียบนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น (Prime Minister's Official Residence) — นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
พาลาซโซชิกี้ (Palazzo Chigi) — นายกรัฐมนตรีอิตาลี
เดอะลอดจ์ (The Lodge) — นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย
ทำเนียบมาตีญง (Hôtel Matignon) — นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
The Lambermont — นายกรัฐมนตรีเบลเยียม
พระราชวังแห่งมอนโกลอา (Palace of Moncloa) — นายกรัฐมนตรีสเปน
Premier House — นายกรัฐมนตรีนิวซีแลนด์
Kesäranta — นายกรัฐมนตรีฟินแลนด์
Sager House — นายกรัฐมนตรีสวีเดน
สำนักนายกรัฐมนตรีสหพันธ์ (Federal Chancellery) — นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
ทำเนียบขาว (White House) — นายกรัฐมนตรีรัสเซีย
Daehwa Palace in Seoul and Sejong Mission — นายกรัฐมนตรีเกาหลีใต้
Hotel Errera — มุขมนตรีของชุมชนฟลามส์และภูมิภาค
Élysette — Minister-President of the Walloon Region
Bute House — First Minister of Scotland
Kazan Kremlin — President of Tatarstan
Government House, Hong Kong — หัวหน้าฝ่ายบริหารฮ่องกง
Macau Government Headquarters — หัวหน้าฝ่ายบริหารมาเก๊า
ทำเนียบขาว (White House) — ประธานาธิบดีสหรัฐ
Istana Nurul Iman — สุลต่านแห่งบรูไน
ปาลาซิโอเดออัลโวราดา (Palácio da Alvorada) — ประธานาธิบดีบราซิล
Government Buildings — นายกรัฐมนตรีฟีจี
Ballhausplatz — นายกรัฐมนตรีออสเตรีย
Hungarian Parliament Building — นายกรัฐมนตรีฮังการี
ดูเพิ่ม

ประมุขแห่งรัฐ
รายนามประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลปัจจุบัน
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป

หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป (อังกฤษ: European Southern Observatory; ESO) มีชื่อเต็มอย่างเป็นทางการว่า European Organization for Astronomical Research in the Southern Hemisphere หรือ องค์การแห่งยุโรปเพื่อการวิจัยทางดาราศาสตร์ในท้องฟ้าซีกใต้ เป็นองค์กรวิจัยนานาชาติสำหรับการศึกษาด้านดาราศาสตร์ ภายใต้การสนับสนุนของประเทศต่างๆ ในทวีปยุโรป 14 ประเทศ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1962 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมัน ส่วนอุปกรณ์สังเกตการณ์เกือบทั้งหมดตั้งอยู่ที่ประเทศชิลี โดยใช้อุปกรณ์และเทคโนโลยีที่ทันสมัยเพื่อให้นักดาราศาสตร์จากยุโรปสามารถศึกษาท้องฟ้าซีกใต้ได้ มีชื่อเสียงจากกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดและก้าวหน้ามากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เช่น กล้องโทรทรรศน์นิวเทคโนโลยี (New Technology Telescope; NTT) ซึ่งเป็นกล้องรุ่นแรกที่บุกเบิกเทคโนโลยี active optics และกล้องโทรทรรศน์ VLT (Very Large Telescope) ประกอบด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาด 8 เมตรจำนวน 4 ชุด และกล้องประกอบขนาด 1.8 เมตรอีกจำนวน 4 ชุด
อุปกรณ์ทันสมัยจำนวนมากที่หอดูดาวแห่งนี้ได้ช่วยเหลือการค้นพบทางดาราศาสตร์ครั้งสำคัญๆ หลายครั้ง และช่วยสร้างรายการวัตถุทางดาราศาสตร์จำนวนมาก การค้นพบเมื่อไม่นานมานี้รวมถึงการค้นพบ แสงวาบรังสีแกมมาที่อยู่ไกลที่สุด และการค้นพบหลักฐานการมีอยู่ของหลุมดำที่บริเวณใจกลางทางช้างเผือกของเรา ในปี ค.ศ. 2004 กล้องโทรทรรศน์ VLT ได้ช่วยให้นักดาราศาสตร์จับภาพถ่ายแรกของดาวเคราะห์นอกระบบ 2M1207b ที่โคจรรอบดาวแคระน้ำตาลดวงหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไป 173 ปีแสง นอกจากนี้อุปกรณ์ HARPS ยังได้ช่วยเหลือการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบอีกเป็นจำนวนมาก รวมถึงการค้นพบ กลีเซอ 581 ซี ซึ่งโคจรรอบดาวแคระแดง กล้องโทรทรรศน์ VLT ยังช่วยในการค้นพบดาราจักรที่ไกลที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยรู้จัก คือ Abell 1835 IR1916
อุปกรณ์สังเกตการณ์

อุปกรณ์สังเกตการณ์เกือบทั้งหมดของ ESO ตั้งอยู่ที่ประเทศชิลี เนื่องจากต้องการมองเห็นท้องฟ้าซีกใต้อย่างชัดเจน โดยตั้งอยู่ในทะเลทราย Atacama อันเป็นหนึ่งในสถานที่ที่แห้งแล้งที่สุดบนโลก มีหอดูดาวทั้งสิ้น 3 แห่งคือ ที่ลาซีญา (La Silla) พารานัล (Paranal) และ Llano de Chajnantor
อุปกรณ์สังเกตการณ์ > ลาซิยา

หอดูดาวลาซิยา
อุปกรณ์สังเกตการณ์ > ปารานาล

หอดูดาวปารานาล (Paranal)
อุปกรณ์สังเกตการณ์ > ยาโน เด ชานันตอร์

หอดูดาวยาโน เด ชานันตอร์ (Llano de Chajnantor)
รัฐสมาชิก

| ประเทศ | เข้าร่วมเมื่อ |
| --- | --- |
 เบลเยียม: 1962
 เยอรมนี: 1962
 ฝรั่งเศส: 1962
 เนเธอร์แลนด์: 1962
 สวีเดน: 1962
 เดนมาร์ก: 1967
 สวิตเซอร์แลนด์: 1981
 อิตาลี: 1982, 24 พฤษภาคม
 โปรตุเกส: 2000, 27 มิถุนายน
 สหราชอาณาจักร: 2002, 8 กรกฎาคม
 ฟินแลนด์: 2004, 1 กรกฎาคม
 สเปน: 2006, 1 กรกฎาคม
 เช็กเกีย: 2007, 1 มกราคม
 ออสเตรีย: 2008, 1 กรกฎาคม
ดูเพิ่ม

หอดูดาวท้องฟ้าซีกเหนือแห่งยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

ESO : เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Paranal Observatory
James Bond at Paranal
Webpage for the ESO telescopes at La Silla Observatory เก็บถาวร 2008-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แหล่งข้อมูลอื่น > Video clips

ESO YouTube channel
หินเฟลสิก

หินอัคนีสีอ่อน (อังกฤษ: felsic rock) เป็นชื่อที่ใช่ในทางธรณีวิทยา มักใช้อ้างถึงพวกแร่ซิลิเกตหรือหินอัคนีสีอ่อนโดยจะมีธาตุพวก ซิลิกอน ออกซิเจน อะลูมิเนียม โซเดียม โปแทสเซียม
เฟลสิกมักเป็นคำรวมของเฟลสปาร์ และซิลิก้า โดยแร่เฟลสิกมักเป็นแร่ที่มีสีอ่อน และมีความถ่วงจำเพาะที่น้อยกว่า 3 โดยแร่ส่วนใหญ่เป็นพวกแร่ quartz muscovite orthoclase และแร่ felspar ที่มี โซเดียมสูง ตัวอย่างหินที่เป็นพวก felsic คือหิน แกรนิต หรือถ้าเป็นหินภูเขาไฟจะเรียกว่าไลโอไลต์
ในปัจจุบันนักธรณีวิทยามักจะใช้เปอร์เซ็นของซิลิก้าถ้าซิลิก้ามีเปอร์เซ็นมากกว่า 63% ก็จะให้ชนิดหินว่าเป็น felsic rock
การระบุชนิดของหินเฟลสิก

การระบุของหิน felsic จะสามารถระบุได้โดยการมองผ่านกล้อง petrographic microscope โดยมีสเกลขนาดมิลลิเมตร
ในการระบุชนิดของหิน felsic จะต้องแร่พวก felsic มากกว่า 70% เช่นพวกแร่  quartz orthoclase felspar
ถ้าหินมีแร่felsic มากกว่า 90% จะเรียกขชื่อหินนั้นว่า leucocratic แปรว่าหินสีอ่อน
Felsites จะใช้เรียกชื่อหินที่ขนาดผลึกของแร่ในหินที่เล็กมากและมีสีอ่อนในภาคสนามเช่นพวกหินภูเขาไฟ แต่ในบางกรณีในพวกหินภูเขาไฟที่ ผลึกดอกของแร่ mafic หรือแร่สีเข้ม เช่นแร่ hornblend pyrozeneให้นำชื่อแร่สีเข้มนำหน้า แล้วตามด้วย felsites เช่น hornblend-felsites
ถ้าเป็นหินภูเขาไฟให้ใช้จำแนกแบบTAS classification ถ้าหิน felsic ที่พบมีลักษณะของการแปรสภาพให้เรียกว่า felsic schist
ถ้าเห็นผลึกของแร่ felsic ชัดเจน ให้ใช้ {QAPF diagram ในการจำแนกชื่อของหิน ถ้ามีพวกแร่ mafic ให้ใส่ชื่อแร่ไว้ข้างหน้าแล้วตามด้วย แกรนิต เพราะแกรนิตถือว่ามีองค์ประกอบแร่ feldspar quartz
หอกลั่น

หอกลั่น (อังกฤษ: Distillation columns) ใช้สำหรับแยกสารเนื้อเดียวที่มีจุดเดือนที่ต่างกัน(ส่วนสารเนื้อผสม"สารที่มีสถานะที่ต่างกันเช่นของแข็งและของเหลว"(เช่นแยกทรายที่อยู่ในน้ำ)นั้นเราจะใช้การกรองแทน) ที่ใช้กันมากที่สุดในภาคอุตสาหกรรม   โดยส่วนใหญ่ใช้แยกน้ำมันดิบที่ประกอบไปด้วยสารประกอบไฮโดรคาร์บอนหลายชนิดที่มี  น้ำหนัก และจุดเดือด แตกต่างกัน ดังนั้นในขั้นตอนแรกจึงสามารถ แยกองค์ประกอบออกจากกันได้อย่างง่ายดาย โดยกระบวนการกลั่นลำดับส่วน
หอกลั่นโดยทั่วไปมี 2 แบบ คือ  หอกลั่นแบบแพ๊ค (Packing Tower) และหอกลั่นแบบถาด (Tray Tower) หอกลั่นทั้งสองแบบจะเหมาะสมกับการกลั่นที่แตกต่างกันไป
หอกลั่นแบบ Packing Tower ใช้ในการแยกของผสมที่มีจุดเดือดที่ไม่สูงมาก
หอกลั่นแบบแพ๊ค (Packing Tower)

ลักษณะเป็นคอลัมน์แนวตั้งทำด้วยเหล็ก ภายในประกอบด้วยส่วนที่ป้อนสารเข้าเป็นช่องว่างที่เรียกว่า flash zone และส่วนที่เป็น Packed beds ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนมวลสารและความร้อน ของเหลวที่ล่างหอกลั่น จะถูกผ่านเข้าไปในเครื่องทำความร้อน(Reboiler) เกิดเป็นไอลอยขึ้นสู่ชั้นด้านบนของหอกลั่น สารที่มีมวลมากจะเกิดการควบแน่นกลายเป็นของเหลวตกลงมาชั้นล่าง เกิดการทำซ้ำ หรือที่เรียกว่าการ reflux ซึ่งจะทำให้สารมีความบริสุทธิ์มากขึ้น
Packing Tower เป็นหอกลั่นที่เกิดการถ่ายโอนมวลได้ดีมาก ที่นิยมใช้มี 2 แบบคือ แบบไหลสวนทาง (Countercurrent) และ แบบไหลผ่าน (cross-flow)
หอกลั่นแบบแพ๊ค (Packing Tower) > Packed beds

Packed beds คือ ชั้นที่บรรจุตัวกลางมีพื้นที่ผิวมาก เพื่อเพิ่มการถ่ายโอนมวลและพลังงานระหว่างก๊าซ ของเหลว หรือของแข็ง ได้ดีขึ้น โดย packed beds จะมีช่องว่างไว้สำหรับให้ของเหลวไหลผ่านที่เรียกว่า void space  และทุกชนิดจะต้องไม่ทำปฏิกิริยาเคมีกับสารที่ใช้ในการกลั่น
หอกลั่นแบบแพ๊ค (Packing Tower) > ชนิดของ Packed beds

อานม้า (saddles)
พอลล์ ริง (pall ring)
แรสซิก ริง (raschig ring)
เลสซิ่ง ริง (lessing ring)
เทอเลอเรต (tellerette)
Packed beds  ชนิดอานม้า (saddles) จะให้ประสิทธิภาพในการกลั่นมากที่สุด เนื่องจากเกิดการถ่ายโอนมวลและพลังงานมาก มีการสูญเสียความดันน้อย แต่มีข้อเสียคือราคาแพง ชนิดพอลล์ริง (pall ring) จะมีการเคลือบด้วยโลหะก่อนเพื่อป้องกันการกัดกร่อน มีการถ่ายโอนมวลและพลังงานมากกว่า ชนิด แรสซิก ริง (raschig ring) และ เลสซิ่ง ริง (lessing ring)  ส่วนชนิดเทอเลอเรต (tellerette) เป็นชนิดที่ทำด้วยพลาสติก จะนำมาใช้กลั่นสารที่มีอุณหภูมิไม่สูงมากนัก (ไม่เกิน 355-360 องศาเคลวิน)
หอกลั่นแบบถาด (Tray Tower)

มีลักษณะเป็นคอลัมน์ทรงกระบอกสูงภายในจะมีถาด(Tray) ที่เจาะรูวางเรียงกันเป็นชั้นๆ เพื่อให้ไอผ่านขึ้นไป tray tower จะทำงานได้ดีกว่า packing tower แต่จะมีราคาแพงกว่า 
ถาดที่ใช้ใน tray tower มีหลายประเภทจะขึ้นอยู่กับระดับความบริสุทธิ์ของผลิตภัณฑ์ ซึ่งควรเลือกใช้ตามประเภทของของเหลว และควรเลือกใช้ตามระบบการทำงานของหอกลั่น
หอกลั่นแบบถาด (Tray Tower) > รูปแบบมาตรฐานของหอกลั่น

ภายในหอกลั่น มีการแบ่งเป็นห้องๆ แต่ละห้องจะมีอุณหภูมิไม่เท่ากัน แผ่นกั้นห้องที่ใช้กั้นแต่ละห้องจะมีลักษณะคล้ายถาดกลมทุกแผ่นจะมีการเจาะรูเอาไว้ เพื่อให้ไอน้ำมันที่ร้อนสามารถเคลื่อนที่ผ่านทะลุขึ้นสู่ส่วนบนของหอกลั่นได้ ภายในหอกลั่นจะถูกแบ่งเป็น 3 ส่วนดังนี้
Feed stage คือตำแหน่งที่น้ำมันดิบถูกป้อนเข้าสู่หอกลั่น โดยน้ำมันดิบจะถูกทำให้มีอุณหภูมิเท่ากับอุณหภูมิของหอกลั่น ก่อนที่จะถูกป้อนเข้า
Enriching หรือ Rectifying section ส่วนนี้จะอยู่เหนือส่วนของ Feed stage จะเป็นส่วนที่ได้สารที่มีจุดเดือดต่ำและระเหยง่าย ด้านบนสุดจะมีท่อต่อเพื่อนำน้ำมันที่กลั่นตัวแล้วออกไปจากหอกลั่น
Stripping sectionจะอยู่ด้านล่างของ Feed stage ส่วนนี้เป็นสารที่ระเหยยากและจุดเดือดสูงอยู่
หอกลั่นแบบถาด (Tray Tower) > Trays or Plates or Stages

ส่วนประกอบและการทำงานของ Trays มีดังนี้
Down comer ลักษณะเป็นช่องว่างทำหน้าที่เป็นท่อส่งของเหลวลงสู่ชั้นที่ต่ำกว่า
Weir ลักษณะเป็นสัน ทำหน้าที่เหมือนเขื่อนกักเก็บของเหลว เพื่อให้ของเหลวและไอเกิดการถ่ายโอนมวลสารและพลังงาน
Bubbling area คือบริเวณที่ของเหลวและไอมาพบกัน ซึ่งการพบกันระหว่างของเหลวและไอก็จะมีอยู่ด้วยกัน 4 ลักษณะด้วยกันคือ
Bubble regime สภาวะนี้ของเหลวค่อนข้างจะอยู่นิ่ง ไอที่เป็นฟองจะลอยผ่านขึ้นไป การผสมกันจะไม่รุนแรง ทำให้มีประสิทธิภาพต่ำ
Form regime สภาวะนี้ด้านบนของเหลวจะมีลักษณะคล้ายฟองเบียร์ ทำให้มีพื้นที่สัมผัสระหว่างไอและของเหลวสูง การถ่ายโอนมวลเกิดขึ้นมากทำให้มีประสิทธิภาพค่อนข้างสูง
Froth regime สภาวะนี้จะเกิดขึ้นเมื่ออัตราการไหลของไอสูงขึ้น ผิวด้านบนของของเหลวจะมีลักษณะเกิดการกระจายตัว ทำให้ของเหลวผสมกันอย่างทั่วถึง ในระบบการกลั่นทั่วๆไปการถ่ายโอนมวลของของเหลวจะเป็นตัวควบคุม regimeนี้จึงมีประสิทธิภาพสูงมาก
Spary regime คือสภาวะที่อัตราไหลของไอสูงมากและเป็นไปอย่างต่อเนื่อง มีการผสมกันอย่างทั่วถึง ส่วนของเหลวจะมีลักษณะเป็นหยดทำให้การผสมกันของของเหลวไม่ดี ดังนั้นสภาวะนี้จึงมีการถ่ายโอนมวลต่ำทำให้ประสิทธิภาพต่ำไปด้วย
หอกลั่นแบบถาด (Tray Tower) > ประเภทของ Tray

Sieve tray เป็นTrayแบบง่ายมีพื้นที่ลักษณะเป็นแผ่นโลหะเจาะรูเพื่อให้ไอขึ้นมาได้ ภาคตัดขวางเป็นวงกลม
Valve tray มีลักษณะเป็นรูที่มี Cap ครอบอยู่ Cap จะยกตัวสูงขึ้นเพื่อให้ไอไหลผ่านในแนวนอน จึงเกิดการควบแน่นเป็นของเหลวได้ดีกว่าแบบ Sieve trays
Bubble-Cap tray เป็น Tray ที่มีประสิทธิภาพดีที่สุดและมีราคาแพง ลักษณะเป็นถาดที่มีท่อขนาดเล็กโผล่ขึ้นมาครอบด้วยส่วนที่เรียกว่า Cap ซึ่งไอสามารถผ่านได้ เมื่อความร้อนเพิ่มขึ้นปริมาณไอจะมากขึ้น จะทำให้ Cap ยกตัวสูงขึ้นเพื่อให้ไอผ่านได้ปริมาณมาก เกิดการควบแน่นเป็นของเหลวอยู่บนถาด แต่จะอยู่ในระดับที่ต่ำกว่า  riser  เพื่อป้องกันไม่ให้ของเหลวไหลย้อนกลับลงสู่ข้างล่างหอ
ตัวแปรที่ใช้ควบคุมหอกลั่น > Reflux หรือการทำซ้ำ

อัตราส่วนการทำซ้ำหรือ Reflux Ratio จะเป็นตัวใช้ควบคุมความบริสุทธิ์ของสารผลิตภัณฑ์ จำนวนการ Reflux เมื่อเทียบกับสารผลิตภัณฑ์เราจะต้องรู้ Reflux Ratio 
ถ้าทำการเพิ่มอัตราการ Reflux สูงเกินไปจะทำให้มีของเหลวอยู่ในหอกลั่นมากทำให้เกิดการล้นได้
สูตรในการคำนวณ Reflux Ratio     คือ       Reflux Ratio = อัตราการ Reflux / อัตราการไหลของผลิตสารผลิตภัณฑ์
ตัวแปรที่ใช้ควบคุมหอกลั่น > อุณหภูมิและความดัน

อุณหภูมิและความดันจะเป็นตัวควบคุมหอกลั่นเพื่อให้ได้สารที่มีความบริสุทธิ์ มีการควบคุมอุณหภูมิในส่วนของการ reflux และอุณหภูมิของ reboiler ถ้าอุณหภูมิด้านล่างสูงเกินไปสารที่มีน้ำหนักมากจะกลายเป็นไอ ผลิตภัณฑ์จะไม่ตรงตามที่ต้องการ รวมไปถึงอาจจะนำไปสู่การล้นในTray ได้ ดังนั้นอุณหภูมิใน reboiler จะต้องมีการควบคุมอย่างระมัดระวังเพราะจะส่งผลต่อการทำงานของหอกลั่น
ดูเพิ่ม

น้ำมันดิบ
การถ่ายโอนมวล
วัสดุที่บรรจุในแพ๊คคอลัมน์(a) Berl saddle; (b) Intalox saddle;
(c) Raschig ring; (d) Lessing ring; (e) Pall ring; (f) Tellerette
แผนภาพเค้าร่างวิศวกรรมเคมีของหอกลั่นลำดับส่วนต่อเนื่อง
ภาพการทำงานของ Tray


หอกลั่นลำดับส่วนที่มี tray และ bubble cap
หัวใจพ่อน่ากราบ

| หัวใจพ่อน่ากราบ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ในภาษาไทย
กำกับ: แปง แซงหยวน
เขียนบท: เปียะ ซานหยวน
อำนวยการสร้าง: หวัง จงเล่ย   ชาน ปุย-วา   จาง เฉียนต้า
นักแสดงนำ: หลิว เต๋อหัว จิ่ง ปั๋วหราน
กำกับภาพ: มาร์ค ลี ปิง บิน
ตัดต่อ: แองจี้ ลัม
ดนตรีประกอบ: ซบิกนีเยฟ พรีสเนอร์
บริษัทผู้สร้าง: ฮว่าอี้ บราเธอร์ส มีเดียกรุ๊ป  โฟกัสฟิล์ม   เป่ย์จิงหยวนซื่อเอนเตอร์เทนเมนต์   ฉงชิ่งฟิล์มกรุ๊ป   เซี่ยเหมินเนวิเกชั่นมีเดีย  กูดเฟรนด์สเอนเตอร์เทนเมนต์  ฮว่าอี้ บราเธอร์ส สตูดิโอส์  
ผู้จัดจำหน่าย: ฮว่าอี้ บราเธอร์ส (จีน) เอดโกฟิล์ม (ฮ่องกง)
วันฉาย: 14 มกราคม พ.ศ. 2559
ความยาว: 108 นาที
ประเทศ: จีน ฮ่องกง
ภาษา: จีนกลาง
ทุนสร้าง: 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 44,502,396 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
หัวใจพ่อน่ากราบ (จีน: 失孤; อังกฤษ: Lost and Love) เป็นภาพยนตร์จีน-ฮ่องกง แนวดราม่า ในปี พ.ศ. 2558 เขียนบทโดย เปียะ ซานหยวน กำกับโดย แปง แซงหยวน และนำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว และ จิ่ง ปั๋วหราน ภาพยนตร์สร้างจากเหตุการณ์จริงในปี พ.ศ. 2553 ที่มณฑลหูเป่ย์ลูกชายที่หายไปเป็นเวลา 3 ปี ก็สามารถกลับไปเจอผู้เป็นพ่อได้อีกครั้ง หลังจากที่เว็บไซต์ซินล่างเวย์ปั๋วเผยแพร่ข่าวกระจายออกไป
เรื่องย่อ

เป็นเรื่องราวของเหลยเจ่อกวน (หลิว เต๋อหัว) ผู้ออกเดินทางตามหาลูกชายวัย 2 ขวบ ที่หายตัวไป เป็นเวลายาวนานกว่า 15 ปี อย่างไม่ย่อท้อ เขาได้พบกับเซงฉ่วย (จิ่ง ปั๋วหราน) ช่างซ่อมมอเตอร์ไซค์ที่เผยว่าเคยถูกลักพาตัวมาตั้งแต่เด็กและออกตามหาครอบครัวที่หายไปเช่นกัน ทั้งคู่ร่วมเดินทางเพื่อตามหาสิ่งที่หายไปและมีจุดหมายเดียวกัน
นักแสดง

หลิว เต๋อหัว รับบทเป็น เหลยเจ่อกวน (雷澤寬) ชาวนามณฑลอานฮุย
จิ่ง ปั๋วหราน รับบทเป็น เซงฉ่วย (曾帥) ช่างซ่อมมอเตอร์ไซค์
เหลียง เจียฮุย รับบทเป็น ตำรวจจราจรฉงชิ่ง
อู๋ จวินหรู รับบทเป็น ผู้ค้ามนุษย์
แหล่งข้อมูลอื่น

หัวใจพ่อน่ากราบ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Lost and Love ที่รอตเทนโทเมโทส์
Lost and Love ที่เมทาคริติก
ตลาดซื้อขายนักเตะ

ตลาดซื้อขายนักเตะ (อังกฤษ: transfer window) เป็นช่วงเวลาระหว่างปีที่สโมสรฟุตบอลสามารถโอนย้ายผู้เล่นจากทีมอื่น ๆ มาเป็นผู้เล่นของทีมตัวเองได้ การโอนย้ายดังกล่าวจะเสร็จสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อลงทะเบียนผู้เล่นเข้าสู่สโมสรใหม่ผ่านฟีฟ่า ซึ่งคำว่า "ตลาดซื้อขายนักเตะ" เป็นคำไม่เป็นทางการที่ใช้กันทั่วไปโดยสื่อสำหรับแนวคิดของ "ระยะเวลาการลงทะเบียน" ตามที่อธิบายไว้ในกฎระเบียบฟีฟ่า ว่าด้วยสถานะและการโอนย้ายผู้เล่น ตามกฎสมาคมฟุตบอลแต่ละประเทศจะเป็นผู้กำหนดเวลา (เช่นวันที่) ของตลาดซื้อขาย แต่ต้องไม่เกิน 12 สัปดาห์ ระยะเวลาของการลงทะเบียนครั้งที่สองจะเกิดขึ้นในช่วงฤดูกาลแข่งขัน และต้องไม่เกินสี่สัปดาห์
ตลาดซื้อขายถูกนำมาใช้เพื่อตอบสนองต่อการเจรจากับคณะกรรมาธิการยุโรป ระบบนี้ถูกนำมาใช้ในหลาย ๆ ลีกยุโรป ก่อนที่จะถูกนำมาบังคับใช้โดยฟีฟ่าในช่วงฤดูกาล 2002–03 โดยฟุตบอลอังกฤษเป็นผู้ริเริ่มแผนนี้ และได้นำเสนอในช่วงต้นปี ค.ศ. 1990 ด้วยความหวังว่าจะช่วยปรับปรุงเสถียรภาพของทีมและป้องกันตัวแทนจากการค้นหาข้อตกลงตลอดทั้งปี อย่างไรก็ตามกฎระเบียบที่แน่นอนและข้อยกเว้นที่เป็นไปได้นั้น กำหนดขึ้นโดยหน่วยงานที่กำกับดูแลการแข่งขันแต่ละครั้งแทนที่จะเป็นโดยสมาคมฟุตบอล
แหล่งข้อมูลอื่น

fifatms.com เก็บถาวร 2019-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน