stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอยเอจเจอร์ 1
โคจรออกจากเฮลิโอสเฟียร์ > กำแพงกระแทก

เหล่านักวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการฟิสิกส์ประยุกต์ของมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์เชื่อว่ายาน วอยเอจเจอร์ 1 ได้เดินทางเข้าสู่ชั้นกำแพงกระแทก (termination shock) ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 บริเวณนี้เป็นจุดที่ลมสุริยะชะลอความเร็วลงจนช้ากว่าความเร็วของเสียง (subsonic speed) หรือต่ำกว่า 100 กิโลเมตรต่อวินาที แต่ก็ยังมีข้อโต้แย้งกันในหมู่นักวิทยาศาสตร์กลุ่มอื่นๆ มีการถกประเด็นนี้ในวารสารวิชาการเนเจอร์ ฉบับวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 โดยประเด็นนี้จะยังคงต้องถกเถียงดันต่อไปจนกว่าจะมีข้อมูลใหม่ที่สามารถมายืนยันได้ อีกทั้งอุปกรณ์ตรวจจับลมสุริยะที่ติดตั้งไว้บนยานได้หยุดการทำงานไปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 ทำให้การตรวจหาชั้นกำแพงกระแทกทำได้โดยอาศัยข้อมูลที่ได้จากอุปกรณ์ตัวอื่นแทน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 ทางนาซาได้เผยแพร่บทความสรุปผลว่ายานสำรวจ วอยเอจเจอร์ 1 ได้โคจรเข้าสู่ห้วงอวกาศบริเวณที่เรียกว่าเฮลิโอชีท (heliosheath) โดยในงานประชุมทางวิทยาศาสตร์ที่จัดขึ้นที่สหภาพธรณีวิทยาอเมริกา (American Geophysical Union: AGU) เมืองนิวออร์ลีนส์ วันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 ทาง ดร.เอ็ด สโตน (Dr. Ed Stone) ได้เสนอหลักฐานที่ยืนยันได้ว่ายานเดินทางผ่านชั้นกำแพงกระแทกในช่วงปลายปี ค.ศ. 2004 ซึ่งคาดว่าเกิดขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2004 ที่ระยะห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 94 หน่วยดาราศาสตร์
โคจรออกจากเฮลิโอสเฟียร์ > เฮลิโอพอส

นาซาได้ลงประกาศในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 ว่ายานสำรวจได้ตรวจพบความเปลี่ยนแปลงบริเวณโดยรอบยานที่คาดว่าน่าจะบ่งบอกการมาถึงของเฮลิโอพอส ยาน วอยเอจเจอร์ 1 ได้รายงานว่ามีการเพิ่มขึ้นของอนุภาคมีประจุจากอวกาศชั้นอวกาศระหว่างดาว (interstellar space) ซึ่งปกติจะมีการหักเหเนื่องจากอิทธิพลของลมสุริยะภายในชั้นเฮลิโอสเฟียร์ที่มาจากดวงอาทิตย์ นั่นหมายความว่ายานได้เริ่มโคจรเข้าสู่ชั้นมวลสารระหว่างดาว (interstellar medium) ซึ่งสุดขอบของระบบสุริยะแล้ว
ยาน วอยเอจเจอร์ 1 เป็นยานอวกาศลำแรกที่ได้เดินทางเข้าสู่อวกาศชั้นเฮลิโอพอสในเดือนสิงหา ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นระยะห่างจากดวงอาทิตย์ 121 หน่วยดาราศาสตร์ อย่างไรก็ตามเหตุการณ์นี้เพิ่งจะได้รับการยืนยันในช่วง 1 ปีให้หลังไปแล้ว
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 แสงจากดวงอาทิตย์ต้องใช้เวลาประมาณ 20.11 ชั่วโมงเพื่อเดินทางไปถึงยาน วอยเอจเจอร์ 1 ซึ่งคือระยะห่างจากดวงอาทิตย์ 145 หน่วยดาราศาสตร์ ค่าความส่องสว่างปรากฏเท่ากับ -15.9 หน่วย (น้อยกว่าค่าความสว่างของดวงจันทร์เต็มดวง 30 เท่า) ยานกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสัมพัทธ์กับดวงอาทิตย์ 16.972 กิโลเมตรต่อวินาที (10.434 ไมล์ต่อวินาที) ด้วยความเร็วนี้จะต้องใช้เวลาประมาณ 17,676 ปีเพื่อเดินทางให้ได้ระยะทางเท่ากับ 1 ปีแสง
ช่วงปลายปี ค.ศ. 2012 กลุ่มนักวิจัยพบว่าข้อมูลอนุภาคที่ได้จากยานบ่งชี้ว่ายานได้เดินทางผ่านชั้นเฮลิโอพอสแล้ว ค่าต่างๆ ที่วัดได้แสดงให้เห็นว่ามีการชนกันของอนุภาคพลังงานสูงเพิ่มขึ้นแบบคงที่ (มากกว่า 70 ล้านอิเล็กตรอนโวลต์) ซึ่งเชื่อว่าเป็นรังสีคอสมิกที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากการระเบิดซูเปอร์โนวาที่ไกลออกไปจากระบบสุริยะ นอกจากนี้ในปลายเดือนสิงหาคมยังพบว่าการชนกันของอนุภาคพลังงานสูงมีค่าสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ขณะเดียวกันการชนกันของอนุภาคพลังงานต่ำพบว่ามีค่าลดลงเช่นกัน ซึ่งเชื่อว่าอนุภาคพลังงานต่ำเหล่านี้มีต้นกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์ Ed Roelof นักวิทยาศาสตร์อวกาศจากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์และเป็นผู้ติดตามข้อมูลการสำรวจของเครื่องตรวจวัดอนุภาคมีประจุพลังงานต่ำ (LECP) ได้ประกาศว่า "เหล่านักวิทยาศาสตร์ที่ดูแลยาน วอยเอจเจอร์ 1 ต่างพึงพอใจเป็นอย่างมาก" อย่างไรก็ตามหลักเกณฑ์สุดท้ายที่ใช้ยืนยันว่ายาน วอยเอจเจอร์ 1 ได้โคจรผ่านบริเวณที่คาดว่ามีการเปลี่ยนแปลงของสนามแม่เหล็ก (ทั้งจากดวงอาทิตย์และจากอวกาศระหว่างดาว) ไม่ได้ถูกตั้งข้อสังเกต (สนามแม่เหล็กเปลี่ยนทิศเพียง 2 องศา) ซึ่งนั่นอาจทำให้มีการระบุแนวขอบของเฮลิโอพอสมีความผิดพลาดได้
ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ดร.เอ็ด สโตน นักวิทยาศาสตร์ของโครงการวอยเอจเจอร์จากสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย (Caltech) กล่าวไว้ว่า "ยาน วอยเอจเจอร์ 1 ได้ค้นพบพื้นที่ใหม่ในเฮลิโอพอสที่เราไม่เคยทราบมาก่อน ตอนนี้ยานยังอยู่ภายใน แต่สนามแม่เหล็กสามารถเชื่อมต่อกับภายนอกได้ มันเป็นเหมือนถนนที่เป็นทางเข้าออกของเหล่าอนุภาค" สนามแม่เหล็กบริเวณนี้สูงมากกว่า 10 เท่าเทียบกับที่ยาน วอยเอจเจอร์ 1 ได้เคยเจอมาก่อนในบริเวณชั้นกำแพงกระแทก คาดว่าบริเวณนี้เป็นแนวกั้นสุดท้ายก่อนที่ยานจะเดินทางออกไปจากระบบสุริยะอย่างสมบูรณ์และเริ่มเข้าสู่อวกาศระหว่างดาว
อนาคตของยานสำรวจ

ภาพจำลองยาน  เทียบกับระบบสุริยะ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2018
ภาพจำลองยานทั้ง 2 ลำเทียบกับระบบสุริยะและเฮลิโอพอส เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2018
วอยเอจเจอร์ 1 จะเดินทางถึงเมฆออร์ตในราว 300 ปีข้างหน้า และใช้จะเวลาราว 30,000 ปีในการเดินทางข้ามผ่าน แม้ว่ายานจะไม่มุ่งหน้าไปยังดาวฤกษ์ใดๆ แต่อีกประมาณ 40,000 ปี ตัวยานจะอยู่ห่างจากดาว Gliese 445 ซึ่งอยู่ในกลุ่มดาวยีราฟราว 1.6 ปีแสง ดาวดวงนี้เคลื่อนที่มายังระบบสุริยะด้วยความเร็วประมาณ 119 กิโลเมตรต่อวินาที นาซากล่าวไว้ว่า วอยเอจเจอร์ทั้งคู่ถูกลิขิตให้เร่ร่อนไปในทางช้างเผือกอาจจะชั่วนิรันดร์" ("The Voyagers are destined—perhaps eternally—to wander the Milky Way.") และภายใน 300,000 ปีข้างหน้ายานจะอยู่ห่างจากดาว TYC 3135-52-1 ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ประเภท M3V น้อยกว่า 1 ปีแสง
เชื่อว่ายาน วอยเอจเจอร์ 1 จะท่องไปในห้วงลึกของอวกาศโดยไม่ชนกับวัตถุใดๆ และไม่มีทางที่จะกู้คืนได้อีกแล้ว ในทางกลับกันยานสำรวจ นิวฮอไรซันส์ กลับไม่เป็นเช่นนั้น แม้ความเร็วตอนปล่อยยานจากโลกจะสูงกว่ายานวอยเอจเจอร์ทั้งสองลำ แต่ยานวอยเอจเจอร์ทั้งสองลำกลับได้แรงส่งจากจากบินเฉียดดาวเคราะห์หลายดวง ซึ่งทำให้ความเร็วจากศูนย์กลางดวงอาทิตย์ (heliocentric velocity) เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ยาน นิวฮอไรซันส์ กลับได้แรงส่งจากการบินเฉียดดาวพฤหัสบดีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ในปี ค.ศ. 2019 ยาน นิวฮอไรซันส์ เคลื่อนที่ด้วยความเร็วประมาณ 14 กิโลเมตรต่อวินาที ซึ่งช้ากว่ายาน วอยเอจเจอร์ 1 ไปประมาณ 3 กโลเมตรต่อวินาที และยังเคลื่อนที่ช้าลงเรื่อยๆ อีกด้วย
ในปี ค.ศ. 2017 นาซาประกาศความสำเร็จในการติดเครื่องยนต์ไอพ่นควบคุมแนวโคจร (trajectory correction maneuver: TCM) ทั้งหมด 4 ตัวที่ติดตั้งบนยาน วอยเอจเจอร์ 1 ภายหลังมีการติดเครื่องยนต์ชุดนี้ครั้งแรกไปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 เครื่องยนต์ชุดนี้สามารถใช้แทนเครื่องยนต์ที่ใช้ในการควบคุมตำแหน่งของจานสายอากาศที่เสื่อมสภาพไปนานแล้ว ซึ่งนั่นทำให้นาซายังสามารถรับส่งข้อมูลกับยาน วอยเอจเจอร์ 1 ต่อไปได้อีก 2 ถึง 3 ปี
มีการปิดการทำงานของอุปกรณ์ต่างๆ ที่ติดตั้งบนยานเพื่อสงวนพลังงานไว้สำหรับอุปกรณ์ที่สำคัญอื่นๆ โดยเริ่มจากอุปกรณ์วัดทางวิทยาศาสตร์ที่ไม่จำเป็นหรือได้รับข้อมูลมากเพียงพอแล้ว ขณะนี้อุปกรณ์ที่ยังเปิดใช้งานอยู่จะใช้สำหรับการศึกษาคุณสมบัติของอวกาศระหว่างดาว รวมถึงอวกาศภายนอกระบบสุริยะ ซึ่งได้แก่ รังสีคอสมิก อนุภาคมีประจุพลังงานต่ำ สนามแม่เหล็ก และคลื่นพลาสมา
ในอนาคตนาซามีแผนที่จะปิดการทำงานของเทปบันทึกดิจิตอล (DTR) ที่ใช้ในการสำรองข้อมูลในยานเมื่อรอส่งกลับมายังโลก เพื่อโอนถ่ายพลังงานไว้สำหรับระบบป้องกันเชื้อเพลิงไฮดราซีนจากการเยือกแข็ง นอกจากนี้จะหยุดการใช้งานไจโรสโคปในการปฏิบัติภารกิจทั่วไป โดยมีการเขียนโปรแกรมให้ทำงานในกรณีที่มีข้อบกพร่องร้ายแรงเท่านั้น
ภายหลังปี ค.ศ. 2020 อุปกรณ์วัดทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่ติดตั้งบนยาน วอยเอจเจอร์ 1 เริ่มถูกปิดการทำงานทันที หรือมีการปิดการทำงานบางส่วน แล้วใช้พลังงานไฟฟ้าร่วมกันเท่าที่พลังงานไฟฟ้าที่หลงเหลืออยู่ ท้ายสุดยานจะยังคงสื่อสารกับโลกไปจนกว่าจะถึงปี ค.ศ. 2025 ที่คาดว่าจะไม่มีพลังงานไฟฟ้าหลงเหลือสำหรับยาน สุดท้ายยานจะขาดการติดต่อกับโลกไปตลอดกาลและโคจรไปในห้วงอวกาศโดยไร้การควบคุมใดๆ
แผ่นจานทองคำ

บทความหลัก: แผ่นจานทองคำของวอยเอจเจอร์
ยานวอยเอจเจอร์แต่ละลำบรรทุกแผ่นเสียงที่เรียกว่าแผ่นจานทองคำ (Golden record) ซึ่งบันทึกเสียงและภาพของเหตุการณ์ต่างๆ บนโลก ในกรณีที่ยานทั้งสองได้มีโอกาสพบกับสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาอื่นในระบบดาวเคราะห์แห่งอื่น เนื้อหาในแผ่นจานประกอบด้วยภาพของโลก สิ่งมีชีวิตบนโลก ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์หลากหลายสาขา คำพูดทักทายจากผู้คนเป็นภาษาต่างๆ มากถึง 55 ภาษา (เช่น จากเลขาธิการสหประชาชาติ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และเด็ก ๆ บนโลก รวมถึงภาษาไทย โดยภาษาไทยมีการบันทึกไว้ว่า "สวัสดีค่ะ สหายในธรณีโพ้น พวกเราในธรณีนี้ขอส่งมิตรจิตมา­ถึงท่านทุกคน") รวมถึงชุดเมดเล่ย์ "เสียงจากโลก" ที่ประกอบด้วยเสียงของวาฬ เสียงเด็กร้อง เสียงคลื่นกระทบฝั่ง และบทเพลงของศิลปินชื่อดังมากมาย
ดูเพิ่ม

ยานสำรวจอวกาศในอวกาศระหว่างดาว
วัตถุสร้างโดยมนุษย์ที่กำลังออกจากระบบสุริยะ
รายชื่อภารกิจสำรวจดาวเคราะห์ชั้นนอก
หมู่เมฆระหว่างดาวระยะใกล้
วงแหวนของดาวพฤหัสบดี
การสำรวจอวกาศ
ยานสำรวจอวกาศ
พลังงานเฉพาะของวงโคจรของ วอยเอจเจอร์ 1
เส้นเวลาของดาวเทียมและยานสำรวจอวกาศ
วอยเอจเจอร์ 2
แหล่งข้อมูลอื่น

NASA Voyager website
Voyager Spacecraft Lifetime — interstellar mission coverage.
Voyager 1 Mission Profile เก็บถาวร 2015-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by NASA's Solar System Exploration
Voyager 1 (NSSDC Master Catalog)
Spacecraft Escaping the Solar System เก็บถาวร 2007-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — ตำแหน่งปัจจุบันและไดอะแกรม
รายงานผลปฏิบัติการประจำสัปดาห์ — รวมข้อมูลสถานะปัจจุบันของยาน
We Are Here: The Pale Blue Dot. ภาพยนตร์สั้นประกอบเรื่อง The Pale Blue Dot ถ่ายจากยานวอยเอจเจอร์ บรรยายประกอบโดย คาร์ล เซแกน
Heavens-above.comเก็บถาวร 2011-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
JPL Voyager Telecom Manual
Voyager 1 Has Outdistanced the Solar Wind
จานสื่อสารเกณฑ์ขยายสูงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3.7 เมตร หรือ 12 ฟุต
วอยเอจเจอร์ 1 บนส่วนหัวของจรวดนำส่ง Titan IIIE
ภาพเคลื่อนไหวแสดงแนวโคจรของ วอยเอจเจอร์ 1 ระหว่างเดือนกันยายน ปี 1977 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 1981 

      วอยเอจเจอร์ 1 ·       โลก ·       ดาวพฤหัสบดี ·       ดาวเสาร์ ·       ดวงอาทิตย์
ภาพเคลื่อนไหวแสดงแนวโคจรของ วอยเอจเจอร์ 1 รอบดาวพฤหัสบดี 

      วอยเอจเจอร์ 1 ·       ดาวพฤหัสบดี ·       ดวงจันทร์ไอโอ ·       ดวงจันทร์ยูโรปา ·       ดวงจันทร์แกนีมีด ·       ดวงจันทร์คัลลิสโต
แนวโคจรของยาน วอยเอจเจอร์ 1 ผ่านระบบดาวพฤหัสบดี
ภาพครอบครัวสุริยะที่ได้จากยานสำรวจ วอยเอเจอร์ 1
ภาพครอบครัวสุริยะล่าสุด (12 กุมภาพันธ์ 2020)
ตำแหน่งของยาน วอยเอจเจอร์ 1 เหนือระนาบสุริยะวิถีเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990
ความเร็วของยาน วอยเอจเจอร์ 1 และ 2 และระยะห่างจากดวงอาทิตย์
ภาพถ่ายเพลบลูดอตที่แสดงให้เห็นโลกจากระยะ 6 พันล้าน กิโลเมตร (3.7 พันล้าน ไมล์)* จะปรากฏเป็นจุดสีน้ำเงินจางเล็กๆ ท่ามกลางอวกาศอันกว้างใหญ่ (จุดกลางภาพค่อนไปทางขวามือ ในลำแสงอาทิตย์ที่ถูกกระเจิงโดยกล้องของยาน)
ภาพเพลบลูดอตเผยให้เห็นตำแหน่งของโลกจากระยะ 6 พันล้านกิโลเมตร (จุดเล็กสีฟ้าอ่อนประมาณกึ่งกลางของแถบสีน้ำตาลทางด้านขวา) ท่ามกลางความมืดมิดของห้วงอวกาศ
การบินเฉียดดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ 4 ดวงเพื่อใช้ในการเคลื่อนที่แบบเหวี่ยงโดยอาศัยแรงโน้มถ่วง (gravity assists) ของยาน วอยเอจเจอร์ ทั้งสองลำ
ยาน วอยเอจเจอร์ 1 และยานสำรวจอื่นๆ ที่เดินทางไปยังอวกาศระหว่างดาว ยกเว้นยาน นิวฮอไรซันส์
ยาน วอยเอจเจอร์ 1 มีส่งสัญญาณที่สร้างจากคลื่นพลาสมาที่มาจากอวกาศระหว่างดาว
ภาพของยาน วอยเอจเจอร์ 1 จากกล้องโทรทัศน์วิทยุเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2013
แผ่นจานทองคำของยาน วอยเอจเจอร์
คำทักทายเป็นภาษาไทยในแผ่นจากทองคำ นาทีที่ 00:00:25 โดยคุณรุจิรา เมนดิโอเนส
ตำแหน่งตามระบบพิกัดทรงกลมของยานสำรวจอวกาศทั้ง 5 ลำจากศูนย์กลางดวงอาทิตย์ในอวกาศระหว่างดวงดาว (สี่เหลี่ยม) และวัตถุอื่นๆ (วงกลม) จนถึงปี 2020 ระบุวันปล่อยยานและวันที่ทำการบินเฉียด จุดที่ระบุในภาพคือตำแหน่งทุกวันที่ 1 มกราคมของทุกปี และจะกำกับทุก 5 ปี
อักษรสิทธัม

| อักษรสิทธัม แม่แบบ:Script/Siddham |
| --- | --- |
คำว่า สิทฺธํ ในอักษรสิทธัม
ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ช่วงยุค: ป. ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 6 – ป. ค.ศ. 1200
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: สันสกฤต
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ชุดตัวอักษรไซนายดั้งเดิมชุดตัวอักษรฟินิเชียชุดตัวอักษรแอราเมอิกอักษรพราหมีคุปตะอักษรสิทธัม
ระบบลูก:  อักษรนาการี  อักษรเบงกอล-อัสสัม ชุดตัวอักษรอัสสัม  ชุดตัวอักษรเบงกอล  ชุดตัวอักษรติรหุตา  อักษรโอริยา  อักษรเนปาล 
ระบบพี่น้อง: อักษรศารทา, อักษรทิเบต
ISO 15924
ISO 15924: Sidd (302), ​Siddham, Siddhaṃ, Siddhamātṛkā
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Siddham
ช่วงยูนิโคด: U+11580–U+115FF  Final Accepted Script Proposal  Variant Forms
 1 2 3  ต้นกำเนิดเซมิติกของอักษรพราหมียังไม่เป็นที่ยอมรับ 
อักษรสิทธัม (สันสกฤต: सिद्धं สิทธํ หมายถึง ทำให้สำเร็จหรือสมบูรณ์แล้ว, อังกฤษ: Siddham script,  ทิเบต: སིད་དྷཾ།; จีน: 悉曇文字; พินอิน: Xītán wénzi; ญี่ปุ่น: 梵字, บนจิ) เป็นชื่ออักษรแบบหนึ่งของอินเดียตอนเหนือ ที่นิยมใช้เขียนภาษาสันสกฤต มีที่มาจากอักษรพราหมี โดยผ่านการพัฒนาจากอักษรคุปตะ ซึ่งก่อให้เกิดเป็นอักษรเทวนาครีในเวลาต่อมา และเกิดเป็นอักษรอื่นๆ จำนวนมากในเอเชีย เช่น อักษรทิเบต เป็นต้น  อักษรสิทธัมเผยแพร่พร้อมคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาจากอินเดียเข้าไปสู่จีนและญี่ปุ่นตามลำดับ  ตั้งแต่ พ.ศ. 1349 โดยคูไก (空海) ผู้เรียนภาษาสันสกฤตและศาสนาพุทธจากจีน ในญี่ปุ่นเรียกอักษรนี้ว่า "บนจิ" เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน ปัจจุบันอักษรสิทธัมยังคงใช้ในการประกอบพิธีกรรมของนิกายชิงงง (真言宗, มนตรยาน) ในประเทศญี่ปุ่น
สระ

| รูปสระลอย | อักษรสิทธัม | เทียบอักษรไทย | เทียบอักษรโรมัน | รูปสระจม ประสมกับ พยัญชนะ กฺย () | รูปสระลอย | อักษรสิทธัม | เทียบอักษรไทย | เทียบอักษรโรมัน | รูปสระจม ประสมกับ พยัญชนะ กฺย () |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 𑖀 | อ | a |  |  | 𑖁 | อา | ā |  |
|  | 𑖂 | อิ | i |  |  | 𑖃 | อี | ī |  |
|  | 𑖄 | อุ | u |  |  | 𑖅 | อู | ū |  |
|  | 𑖊 | เอ | e |  |  | 𑖋 | ไอ | ai |  |
|  | 𑖌 | โอ | o |  |  | 𑖍 | เอา | au |  |
|  | 𑖀𑖽 | อํ | aṃ |  |  | 𑖀𑖾 | อะห์ | aḥ |  |
| รูปสระลอย | อักษรสิทธัม | เทียบอักษรไทย | เทียบอักษรโรมัน | รูปสระจม ประสมกับ พยัญชนะ กฺย () | รูปสระลอย | อักษรสิทธัม | เทียบอักษรไทย | เทียบอักษรโรมัน | รูปสระจม ประสมกับ พยัญชนะ กฺย () |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 𑖆 | ฤ | ṛ |  |  | 𑖇 | ฤๅ | ṝ |  |
|  | 𑖈 | ฦ | ḷ |  |  | 𑖉 | ฦๅ | ḹ |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   𑖀𑖲 อา ā |   𑗘 อิ i |   อิ i |   𑗚 อี ī |   อี ī |   𑗛 อุ u |   อู ū |   โอ o |   เอา au |   𑖀𑖼 อํ aṃ |
พยัญชนะ

|  | เสียงพยัญชนะหยุด> อโฆษะ สิถิล | เสียงพยัญชนะหยุด> อโฆษะ ธนิต | เสียงพยัญชนะหยุด> โฆษะ สิถิล | เสียงพยัญชนะหยุด> โฆษะ ธนิต | เสียงพยัญชนะหยุด> นาสิก | เสียงพยัญชนะเปิด | เสียงพยัญชนะเสียดแทรก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กัณฐชะ |  |  |  |  |  |  |  𑖮 ห h |
| Velar |  𑖎 ก k |  𑖏 ข kh |  𑖐 ค g |  𑖑 ฆ gh |  𑖒 ง ṅ |  |  |
| ตาลุชะ |  𑖓 จ c |  𑖔 ฉ ch |  𑖕 ช j |  𑖖 ฌ jh |  𑖗 ญ ñ |  𑖧 ย y |  𑖫 ศ ś |
| มุทธชะ |  𑖘 ฏ ṭ |  𑖙 ฐ ṭh |  𑖚 ฑ ḍ |  𑖛 ฒ ḍh |  𑖜 ณ ṇ |  𑖨 ร r |  𑖬 ษ ṣ |
| ทันตชะ |  𑖝 ต t |  𑖞 ถ th |  𑖟 ท d |  𑖠 ธ dh |  𑖡 น n |  𑖩 ล l |  𑖭 ส s |
| โอฏฐชะ |  𑖢 ป p |  𑖣 ผ ph |  𑖤 พ b |  𑖥 ภ bh |  𑖦 ม m |  |  |
| ทันโตฏฐชะ |  |  |  |  |  |  𑖪 ว v |  |
| --- | --- |
 𑖎𑖿𑖬 kṣ:  𑖩𑖿𑖩𑖽 llaṃ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   ฉ ch |   ช j |   ญ ñ |   ฏ ṭ |   ฐ ṭh |   ฒ ḍh |   ฒ ḍh |   ณ ṇ |   ณ ṇ |   ถ th |   ถ th |   ธ dh |   น n |   ม m |   ศ ś |   ศ ś |   ว v |
ระเบียงภาพ

เจดีย์ สรฺวตถาคตาธิษฺฐานหฤทยคุหฺยธาตุครณฺฑมุทฺราธารณี
อักขระ 42 ตัวในอวตังสกสูตร
คำว่า "นาค"
คาถา "โอม มณี ปัทเม หูม"
พระนาม "มหาจักรีสิรินธร" ของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
คำว่า "ธรรม" (𑖠𑖨𑖿𑖦)
คำว่า "สวัสดี"
สมาคมกรีฑายุโรป

| --- | --- |


ชื่อย่อ: กรีฑายุโรป
ก่อตั้ง: 1969
ประเภท: องค์กรกีฬา
สํานักงานใหญ่: โลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทวีปยุโรป
สมาชิก  : 51 ชาติ
ภาษาทางการ : อังกฤษ, ฝรั่งเศส
ประธาน: โดโบรมีร์ คารามารินอฟ
องค์กรแม่: สภากรีฑายุโรป
องค์กรปกครอง: กรีฑาโลก
เว็บไซต์: european-athletics.com
สมาคมกรีฑายุโรป (อังกฤษ: European Athletic Association หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ กรีฑายุโรป เป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬากรีฑาในทวีปยุโรป เป็นหนึ่งในหกสมาคมพื้นที่ขององค์กรกำกับดูแลกรีฑาของทั้งโลกคือ กรีฑาโลก กรีฑายุโรปมีสมาชิก 51 ชาติและมีสำนักงานใหญ่ในโลซาน
เดิมก่อตั้งในปี พ.ศ. 2475 ในฐานะคณะกรรมการยุโรป และได้แยกออกมาเป็นองค์กรอิสระในระหว่างการประชุมบูคาเรสต์ พ.ศ. 2512 การประชุมกรีฑายุโรปครั้งแรกจัดขึ้นที่ปารีสเมื่อวันที่ 6–8 ตุลาคม พ.ศ. 2513 โดย เอเดรียน เพาเลิน ชาวดัตช์ได้รับเลือกเป็น ประธานคนแรก จากองค์กรที่ดำเนินการโดยอาสาสมัครซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในประเทศบ้านเกิดของรักษาการเลขาธิการ กรีฑายุโรปได้พัฒนาเป็นองค์กรอาชีพที่มีสำนักงานใหญ่ถาวรในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กรีฑายุโรปดำเนินการและควบคุมการแข่งขันกีฬากรีฑาและการประชุมต่าง ๆ ทั่วทวีปยุโรป ทั้งประเภทในร่มและกลางแจ้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

| --- | --- |
Faculty of Fine and Applied Arts,  Chulalongkorn University

สถาปนา: 2 มีนาคม พ.ศ. 2527; 40 ปีก่อน (2527-03-02)
สังกัดการศึกษา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณบดี: ศ.ดร.ขำคม พรประสิทธิ์
ที่อยู่: 254 อาคารบรมราชกุมารี ชั้น 14 ถนนพญาไท แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
สี:   สีแดงเลือดนก
เว็บไซต์: www.faa.chula.ac.th

อาคารศิลปกรรม 1 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566
คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2527 นับเป็นคณะที่ 15 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นอกจากด้านการสอนแล้ว คณะศิลปกรรมศาสตร์ยังทำหน้าที่วิจัย บุกเบิก และพัฒนาวิชาการด้านศิลปกรรม รวมทั้งทะนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมตามนโยบายของมหาวิทยาลัย
คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 1 ของไทยในสาขาศิลปะและการออกแบบ (อันดับที่ 151–200 ของโลก และเป็นแห่งเดียวที่ติดอันดับ) จากการจัดอันดับของ QS world university ranking by Subject
ประวัติ

พ.ศ. 2514 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เสนอโครงการ "ศิลปกรรมศาสตร์" ครั้งแรกในการสัมมนาหัวหน้าแผนกวิชาเรื่อง "การพัฒนาการศึกษาของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" โดยมีศาสตราจารย์ ดร.สุขุม ศรีธัญญรัตน์ เป็นประธาน ได้เสนอในที่ประชุมให้ทราบในหลักการบางตอนว่า "โครงการที่เป็นโครงการใหม่ก็คือการพิจารณาจัดตั้งหน่วยวิชาการทางศิลปกรรมศาสตร์ขึ้นในปี พ.ศ. 2517 และการศึกษาข้อมูลเพื่อที่จะดำเนินการจัดตั้งคณะเกษตรศาสตร์ขึ้นในแผนพัฒนาระยะที่ 4 ซึ่งจะเริ่มปีการศึกษา 2519 เป็นต้นไป ทั้งสองเรื่องนี้ผมเข้าใจว่าเป็นเรื่องที่มหาวิทยาลัยต้องพิจารณาอย่างรอบคอบและเล็งเห็นการณ์ไกล คำว่าศิลปกรรมศาสตร์ที่ใช้นี้ เราหมายถึง Fine and Applied Arts ซึ่งมีคำแปลแยกกันที่ยังหาคำไทยเหมาะสมมาแปลร่วมกันมิได้ จึงขอใช้คำว่าศิลปกรรมศาสตร์ไปพลางก่อน หน่วยงานวิชาการทางด้านศิลปกรรมศาสตร์นี้อาจครอบคลุมวิชาการทุกสาขาด้านศิลปะอย่างสมบูรณ์ เช่น วิจิตรศิลป์ เนรมิตศิลป์ ศิลปทฤษฎี หรือ ดุริยางค์ และศิลปการแสดง เป็นต้น ในจุดที่ดูเหมือนจะเป็นช่องว่างของมหาวิทยาลัยของเราตลอดเวลาคือ เรื่องที่เกี่ยวกับศิลปะ รสนิยม และสุนทรียะ หน่วยงานใหม่ของเรานี้จะประสานงานและเกื้อกูลซึ่งกันและกันกับหน่วยวิชาการเดิมของเราอย่างไร"
พ.ศ. 2517 ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการจัดทำโครงการศิลปกรรมศาสตร์ โดยมีรองศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน เป็นกรรมการที่ปรึกษา โครงการได้รับการพิจารณาให้อยู่ในแผนพัฒนาระยะที่ 4 พ.ศ. 2520–2525 สมัยของศาสตราจารย์ เติมศักดิ์ กฤษณามระ เป็นอธิการบดี โดยหลักการให้จัดตั้งเป็น "คณะศิลปกรรมศาสตร์" ประกอบด้วย 5 ภาควิชาคือ ทัศนศิลป์ นฤมิตศิลป์ ดุริยางคศิลป์ ศิลปการละคร และวรรณศิลป์ ต่อมาคณะกรรมการได้พิจารณาให้ยุบเหลือเพียง 4 ภาควิชาคือ ทัศนศิลป์ นฤมิตศิลป์ ดุริยางคศิลป์ และนาฏยศิลป์
พ.ศ. 2526 เปิดทำการเรียนการสอนปีการศึกษา 2526 เป็นปีแรก โดยเปิดเพียง 2 ภาควิชาคือ ภาควิชาทัศนศิลป์และภาควิชาดุริยางคศิลป์ ต่อมา ปีการศึกษา 2528 เปิดรับนิสิตภาควิชานฤมิตศิลป์ และปีการศึกษา 2531 เปิดรับนิสิตภาควิชานาฏยศิลป์ตามลำดับ
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

ดูเพิ่ม: รายนามบุคคลจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย § คณะศิลปกรรมศาสตร์
พระบรมวงศานุวงศ์
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
หน่วยงานและหลักสูตร

| หน่วยงาน | ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- | --- |
| ภาควิชาทัศนศิลป์ | หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาจิตรกรรม  สาขาวิชาประติมากรรม  สาขาวิชาภาพพิมพ์  สาขาวิชาภาพถ่าย |  |  |
|  ภาควิชานฤมิตศิลป์  | หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเรขศิลป์  สาขาวิชาหัตถศิลป์  สาขาวิชามัณฑนศิลป์  สาขาวิชานิทรรศการศิลป์ | หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเรขศิลป์  สาขาวิชาแฟชั่นและสิ่งทอ |  |
| ภาควิชาดุริยางคศิลป์ | หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ตะวันตก  สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ไทย | หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการประพันธ์เพลง หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ไทย |  |
|  ภาควิชานาฏยศิลป์ | หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานาฏยศิลป์ | หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานาฏยศิลป์ไทย | หลักสูตรศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานาฏยศิลป์ไทย |
สมเด็จพระเชษฐาธิราช

บทความนี้เกี่ยวกับสมเด็จพระเชษฐาธิราช สำหรับพระเชษฐาพระองค์อื่น ดูที่ พระเชษฐา
| สมเด็จพระเชษฐาธิราช> พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 2171 — 2173(1 ปี 7 เดือน)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม
ถัดไป: สมเด็จพระอาทิตยวงศ์

พระราชสมภพ: พ.ศ. 2155
สวรรคต: พ.ศ. 2173(18 พรรษา)
ราชวงศ์: สุโขทัย
พระราชบิดา: สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม
พระราชมารดา: พระองค์อัมฤทธิ์
สมเด็จพระเชษฐาธิราช หรือ สมเด็จพระบรมราชาที่ 2 (พ.ศ. 2171 – พ.ศ. 2173) เป็นพระเจ้ากรุงศรีอยุธยา เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม และเป็นพระเชษฐาในพระพันปีศรีสินและสมเด็จพระอาทิตยวงศ์
พระราชประวัติ

สมเด็จพระเชษฐาธิราช มีพระนามเดิมว่าสมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระเชษฐาธิราช พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2155 เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปลายปี พ.ศ. 2171 เหล่าขุนนางมีเจ้าพระยากลาโหมสุริยวงศ์เป็นประธานได้อัญเชิญพระองค์ขึ้นสืบราชสมบัติ ขณะนั้นพระชนมายุได้ 15 พรรษา แต่ 7 วันต่อมาพระพันปีศรีสินซึ่งกริ้วที่ขุนนางไม่ยกราชสมบัติให้ ได้ซ่องสุมพลที่เมืองเพชรบุรี สมเด็จพระเชษฐาธิราชทรงทราบจึงส่งทัพไปปราบ ได้ตัวพระพันปีศรีสินมา โปรดให้นำไปสำเร็จโทษ ณ วัดโคกพระยา ส่วนพรรคพวกให้ไปเป็นตะพุ่นหญ้าช้าง
4 เดือนต่อมา มารดาเจ้าพระยากลาโหมถึงแก่กรรม (ในจดหมายเหตุวันวลิตระบุว่าเป็นน้องชายเจ้าพระยากลาโหมที่ถึงแก่กรรม) มีพิธีปลงศพ ณ วัดกุฎธาราม ข้าราชการใหญ่น้อยไปช่วยงานจำนวนมาก จนเมื่อสมเด็จพระเชษฐาฯ เสด็จขึ้นว่าราชการ กลับไม่มีขุนนางมาเข้าเฝ้าฯ อีกทั้งข้าหลวงเดิมและพระราชมารดาในสมเด็จพระเชษฐาธิราชเพ็ดทูลยุยงว่าเจ้าพระยากลาโหมอาจคิดก่อกบฏ ก็ทรงเชื่อ โปรดให้ทหารตามป้อมขึ้นประจำที่ เตรียมทหารไว้เป็นกอง ๆ แล้วให้ขุนมหามนตรีไปเรียกเจ้าพระยากลาโหมมาดูมวย แต่เจ้าหมื่นสรรเพธภักดีส่งข่าวไปแจ้งแผนการก่อน เจ้าพระยากลาโหมจึงบอกขุนนางว่า "เจ้าแผ่นดินว่าเราเป็นกบฏแล้วเราจะทำตามรับสั่ง" แล้วยกกองกำลังเข้ายึดพระราชวังได้
สมเด็จพระเชษฐาธิราชกับข้าหลวงเดิมลงเรือหนีไปที่วัดบางพลีมะขามหย่อง เจ้าพระยากลาโหมให้พระยาเดโชและพระยาท้ายน้ำออกติดตามในคืนนั้นจนตามจับได้ที่ป่าโมกน้อย แล้วให้นำไปสำเร็จโทษ พร้อมกับพระราชมารดา ในปี พ.ศ. 2173 อยู่ในราชสมบัติได้ราว 1 ปี 7 เดือน
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระเชษฐาธิราช |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม พ.ศ. 2153 - 2171 |  |   พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา (ราชวงศ์สุโขทัย)   (พ.ศ. 2171 - 2172) |  | สมเด็จพระอาทิตยวงศ์ พ.ศ. 2172 |
​
การประกาศสงครามต่อสหรัฐและจักรวรรดิบริติชของญี่ปุ่น

ฮิโรฮิโตะ จักรพรรดิญี่ปุ่น
ฮิเดกิ โทโจ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นช่วงการโจมตี
จักรวรรดิญี่ปุ่นประกาศสงครามต่อสหรัฐและจักรวรรดิบริติช โดยนายกรัฐมนตรีฮิเดกิ โทโจ ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 (ตามเวลาญี่ปุ่น; 7 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ในสหรัฐ)
ดูเพิ่ม

การประกาศสงครามระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
กติกาสัญญาเคลลอก–บริยอง
การประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นของสหราชอาณาจักร
การประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นของสหรัฐ
การประกาศสงครามต่อต้านสหรัฐของเยอรมนี
การประกาศสงครามต่อสหรัฐของอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Declaration of war by the Empire of Japan on the United States and British Empire
Japan's declaration of war, Hansard, 8 December 1941 (records of debate in the British Houses of Parliament)
การประกาศสงครามต่อต้านสหรัฐของเยอรมนี

ฮิตเลอร์ได้ประกาศสงครามต่อต้านสหรัฐที่ไรชส์ทาค ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2484
ท่าทางของฮิตเลอร์ในการประกาศสงครามต่อสหรัฐ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2484
ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2484 นาซีเยอรมนีประกาศสงครามต่อสหรัฐ โดยนายกรัฐมนตรีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ดูเพิ่ม

การประกาศสงครามระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
การประกาศสงครามตอบโต้เยอรมนีของสหรัฐ (ค.ศ. 1941)
กติกาสัญญาเคลลอก–บริยอง
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีของสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1939)
การประกาศสงครามต่อสหรัฐและจักรวรรดิบริติชของญี่ปุ่น
การประกาศสงครามต่อสหรัฐของอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ 11 December 1941 Reichstag speech
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

| พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม Đảng Cộng sản Việt Nam  |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: โฮจิมินห์​
เลขาธิการ: ว่าง
ก่อตั้ง: 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 (94 ปี)
รวมตัวกับ: พรรคประชาชนปฏิวัติเวียดนามใต้ และพรรคแรงงานเวียดนามเหนือ​
ที่ทำการ: 1A ถนนห่งเวือง เขตบาดิ่ญ ฮานอย​
หนังสือพิมพ์: เนียนเซิญ
ฝ่ายเยาวชน: สันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์
ฝ่ายอาวุธ: กองทัพประชาชนเวียดนาม
สมาชิกภาพ  (ปี 2557): 4.4 ล้านคน
อุดมการณ์: คอมมิวนิสต์  ลัทธิมากซ์-เลนิน แนวคิดโฮจิมินห์ ​เศรษฐกิจการตลาดแบบสังคมนิยม ชาตินิยมเวียดนาม
กลุ่มระดับชาติ: แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม​
กลุ่มระดับสากล: การประชุมพรรคคอมมิวนิสต์และแรงงานระหว่างประเทศ
สี:   สีแดง
จุดยืน: ซ้ายจัด
สมัชชาแห่งชาติ: 475 / 500 
เว็บไซต์
http://en.dangcongsan.vn
ธงประจำพรรค

การเมืองเวียดนาม   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม (เวียดนาม: Đảng Cộng sản Việt Nam) เป็นพรรคการเมืองที่ถูกกฎหมายพรรคเดียวในเวียดนาม เป็นพรรคนิยมลัทธิมากซ์-เลนินที่สนับสนุนโดยแนวหน้าปิตุภูมิเวียดนาม