stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระญาณกิตติเถระ

พระญาณกิตติเถระ เป็นพระสงฆ์นักปราชญ์ชาวเชียงใหม่ มีอายุอยู่ราว พ.ศ. 2035–2043 ในรัชกาลพระเจ้าติโลกราชและพญายอดเชียงราย จ้าพรรษาอยู่วัดปนสาราม (สวนต้นขนุน) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของนครเชียงใหม่
ท่านเคยไปศึกษาพระพุทธศาสนาที่ประเทศศรีลังกาในรัชกาลกษัตริย์กรุงลังกาปรักกมพาหุที่ 6 และพระเจ้าภูวเนกพาหุที่ 6 (พ.ศ. 1955-2014)  เป็นผู้แตกฉานในพระไตรปิฎก และยังเป็นพระอาจารย์ของพระเจ้าติโลกราช งานที่ท่านรจนาหลังจากสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งที่ 8 พ.ศ. 2020 ล้วนแต่เป็นภาษาบาลีทั้งสิ้น
ผลงาน

ท่านนิพนธ์คัมภีร์อักษรธรรมล้านนาภาษาบาลี 12 เรื่อง ดังนี้
สมันตปาสาทิกา อัตถโยชนา คัมภีร์อธิบายศัพท์และความหมายเรื่อง สมันตปาสาทิกา
ภิกขุปาฏิโมกขคัณฐิทีปนี แต่งขึ้นใน พ.ศ. 2035 อธิบายความที่เป็นประเด็นปัญหา เกี่ยวกับวินัยสงฆ์ 227 ข้อ
สีมาสังกรวินัย แต่งราว พ.ศ. 2039 อธิบายเกี่ยวกับสีมาคาบเกี่ยว
อัฏฐสาลินี อัตถโยชนา อรรถกถาขยายความพระอภิธรรม หมวดธัมมสังคณี ซึ่งแต่งโดยพระพุทธโฆษาจารย์
สัมโมหวิโนทนี อัตถโยชนา อธิบายความในหมวดวิภังค์
ธาตุกถา อัตถโยชนา อธิบายความในหมวดธาตุ
ปุคคลบัญญัติ อัตถโยชนา อธิบายความในปุคคลบัญญัติ
กถาวัตถุ อัตถโยชนา อธิบายความในหมวดกถาวัตถุ
ยมก อัตถโยชนา อธิบายความในหมวดยมก
ปัฏฐาน อัตถโยชนา อธิบายความในหมวดมหาปัฏฐาน
อภิธัมมัตถวิภาวินี อัตถโยชนา เป็นงานชั้นฎีกาอธิบายความในพระอภิธัมมัตถวิภาวินีว่าด้วย จิต เจตสิก รูป นิพพาน
มูลกัจจายน อัตถโยชนา แต่งราวปี พ.ศ. 2046–2037 อธิบายตำราไวยากรณ์บาลีชื่อ กัจจายนสุตตะ ซึ่งแต่งโดยพระลังกา และใช้เป็นหลักสูตรบาลีไวยากรณ์มาจนถึงทุกวันนี้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉวีวรรณ

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ  พระองค์เจ้าฉวีวรรณ> พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3 |
| --- | --- |
ประสูติ: 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2365
สิ้นพระชนม์: 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2430
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาฉิม ในรัชกาลที่ 3
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉวีวรรณ (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 - 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2430) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 36 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดาฉิม
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉวีวรรณ ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดาฉิม มีพระขนิษฐาร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากินรี
ในสมัยรัชกาลที่ 3 พระองค์เจ้ากินรี พระเชษฐภคินีทรงรับนายกุหลาบเป็นบุตรบุญธรรม และนำเข้ามาเลี้ยงในพระบรมมหาราชวัง พระองค์เจ้าฉวีวรรณก็ทรงมีส่วนในการอุปการะนายกุหลาบร่วมกับพระเชษฐภคินีด้วย พระองค์เจ้าฉวีวรรณช่วยพระองค์เจ้ากินรีเลี้ยงดูนายกุหลาบ จนนายกุหลาบครบอายุโกนจุก ต้องออกจากพระบรมมหาราชวังมาตามขนบธรรมเนียมประเพณี เมื่อนายกุหลาบแต่งงานมีบุตรธิดาหลายคน เขาก็ถวายธิดาหลายคนเป็นนางข้าหลวงในตำหนักของพระองค์เจ้ากินรีและพระองค์เจ้าฉวีวรรณ คนในตำหนักเรียกเด็กหญิงเหล่านี้ว่า "หลานเสด็จ"
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉวีวรรณ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันศุกร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2429 พระชันษา 65 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง วันพฤหัสบดีที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2430
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉวีวรรณ |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
หม่อมเจ้าฉวีวรรณ (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367)
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าฉวีวรรณ (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 - 2 เมษายน พ.ศ. 2394)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉวีวรรณ (2 เมษายน พ.ศ. 2394 - 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2429)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉวีวรรณ (พระนามหลังการสิ้นพระชนม์สถาปนาในรัชกาลที่ 6)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล> พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 1 |
| --- | --- |
ประสูติ: พ.ศ. 2331
สิ้นพระชนม์: พ.ศ. 2364
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาตานี ในรัชกาลที่ 1
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล (พ.ศ. 2331 - พ.ศ. 2364) พระราชธิดาพระองค์ที่ 21 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตานี
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล ประสูติเมื่อพ.ศ. 2331 เป็นพระราชธิดาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตานี ธิดาเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) กับท่านลิ้ม มีพระอนุชา ร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์
ในสมัยรัชกาลที่ 2 พระองค์เจ้าจงกลได้ทำราชการในการปักสะดึงและการร้อยกรองดอกไม้สด เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้าจงกลทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2 เรื่องสร้างสวนขวา ว่า
"...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้าจงกล ๑...  รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง..."" ราชินิกูลบุนนาคในสายพระนัดดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล คือสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) สำหรับผู้ที่จะเป็นผู้นำในการสืบสกุลบุนนาคสายตรงและสายที่แตกออกไปนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ท่านผู้นั้นเป็นผู้รักษาสมบัติสำหรับสกุลบุนนาค คือ อัฐิเจ้าคุณพระราชพันธุ์ผู้เป็นต้นสกุล ได้แก่ อัฐิของเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) กับเจ้าคุณนวล และสิ่งของบางอย่างซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัวแต่ละพระองค์พระราชทานแก่สมเด็จเจ้าพระยาฯ อาทิเช่น พระทนต์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ซึ่งได้พระราชทานให้เจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) เก็บรักษาไว้เมื่อครั้งยังทรงพระชนม์อยู่ สมบัติดังกล่าวนี้รักษามาตั้งแต่ครั้งสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมอบให้เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) รักษาสืบต่อมา เมื่อท่านถึงแก่อสัญกรรม ก็โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) รักษาสมบัติสำหรับสกุลสืบต่อมา และเมื่อท่านถึงแก่อสัญกรรม ก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาสุริยานุวงศ์ประวัติ (เต็น บุนนาค) เป็นผู้รักษาสมบัติสำหรับสกุลสืบต่อมาจนถึงแผ่นดินสมัยรัชกาล ที่ ๖
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน ปฐมวงศ์ ว่า
"...พระองค์เจ้าจงกล เปนพระเชษฐภคินีของกรมหมื่นสุรินทรรักษ์ ร่วมเจ้าจอมมารดา ได้ทำราชการในการสดึง ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลย..."
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 เมื่อพ.ศ. 2364 พระชันษา 33 ปี
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าจงกล (พ.ศ. 2331 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าจงกล (7 กันยายน พ.ศ. 2352 - พ.ศ. 2364)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล (พระนามหลังการสิ้นพระชนม์)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3 พระองค์เจ้า

ประสูติ: 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2369
สิ้นพระชนม์: 22 กันยายน พ.ศ. 2432 (63 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาปุก ในรัชกาลที่ 3
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี (21 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 – 22 กันยายน พ.ศ. 2432) พระราชธิดาพระองค์ที่ 43 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปุก
พระประวัติ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปุก ธิดาเจ้าพระยารัตนพิพิธ (สน สนธิรัตน) ทั้งนี้พระองค์เจ้าจามรีได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นผู้บังคับการในพระพุทธรัตนสถาน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่  22 กันยายน พ.ศ. 2432 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริพระชนมายุได้ 63 พรรษา พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2435
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าจามรี (21 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 — 2 เมษายน พ.ศ. 2394)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี (2 เมษายน พ.ศ. 2394 — 22 กันยายน พ.ศ. 2432)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นัดชิงชนะเลิศ

การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นัดชิงชนะเลิศ กำหนดจัดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ที่สตาดเดอฟร็องส์ ในแซ็ง-เดอนีของฝรั่งเศส เพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ผู้ชนะจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขัน ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 ที่ประเทศรัสเซีย
ภูมิหลัง

ฝรั่งเศสลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้งที่ผ่านมา, ชนะในนัดที่พบกับ สเปน ใน ปี ค.ศ. 1984 ในดินแดนบ้านเกิดของพวกเขา, และ โกลเดนโกลในนัดที่พบกับ อิตาลี ในประเทศเนเธอร์แลนด์ในการแข่งขัน ปี ค.ศ. 2000. โปรตุเกสเคยลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศหนึ่งครั้งก่อนหน้านี้, พ่ายแพ้ต่อ กรีซ ในประเทศของตัวเองในการแข่งขัน ปี ค.ศ. 2004.
ทั้งสองทีมเคยพบกันมาแล้วทั้งสิ้น 24 ครั้ง, เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1926 เมื่อฝรั่งเศสชนะ 4–2 ในเมือง ตูลูซ. ก่อนรอบสุดท้าย, ฝรั่งเศสชนะได้ถึง 18 ครั้งของการพบกัน, โปรตุเกส 5, และหนึ่งครั้งเสมอกัน. ชัยชนะหนล่าสุดของโปรตุเกสเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1975 ซึ่งเป็นนัดกระชับมิตรในประเทศฝรั่งเศส, หลังจากที่ฝรั่งเศสชนะทั้งหมดสิบครั้งในภายหลัง. สามครั้งของการพบกันทั้งหมดอย่างเป็นทางการของพวกเขา—ในรอบรองชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984, ยูโร 2000, และ ฟุตบอลโลก 2006—ฝรั่งเศสได้รับชัยชนะทั้งหมด.
การแข่งขัน > รายละเอียด

10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
21:00 CEST
02:00 (เวลาไทย)
| โปรตุเกส  | 1–0 (ต่อเวลาพิเศษ) |  ฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| แอดืร์  109' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 75,868 คน
ผู้ตัดสิน: มาร์ก แคลตเทนเบิร์ก (อังกฤษ)
| --- | --- |
             โปรตุเกส :              ฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- |
รอบ:  รอบคัดเลือก  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  กลุ่มอี  กลุ่มเอฟ  รอบแพ้คัดออก  รอบชิงชนะเลิศ 
ข้อมูลทั่วไป:  การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ  การแพร่ภาพกระจายเสียง  ข้อโต้แย้ง ความรุนแรง  นัด  สถิติ  ผู้เล่น  เพลงประจำการแข่งขัน 
สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ:  อาดิดาส โบเฌอ (ลูกบอล)  ซูว์แปร์วิกตอร์ (สัญลักษณ์นำโชค) 
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  ฝรั่งเศส 1960  สเปน 1964  อิตาลี 1968  เบลเยียม 1972  ยูโกสลาเวีย 1976  อิตาลี 1980  ฝรั่งเศส 1984  เยอรมนีตะวันตก 1988  สวีเดน 1992  อังกฤษ 1996  เบลเยียม/เนเธอร์แลนด์ 2000  โปรตุเกส 2004  ออสเตรีย/สวิตเซอร์แลนด์ 2008  โปแลนด์/ยูเครน 2012  ฝรั่งเศส 2016  ทั่วยุโรป 2020  เยอรมนี 2024  สหราชอาณาจักร/ไอร์แลนด์ 2028  อิตาลี/ตุรกี 2032  
รอบคัดเลือก:  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
นัดชิงชนะเลิศ:  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
ผู้เล่น:  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
คัดเลือกเจ้าภาพ:  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
สถิติ:  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020 
สิทธิในการออกอากาศ:  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024 
สถิติรวม:  ทีมที่เข้าร่วม  ผู้เล่นที่เข้าร่วม  การทำประตู แฮตทริก  เข้าประตูตัวเอง  การยิงจุดโทษ  ใบแดง  ผู้เล่นที่ชนะ  ผู้จัดการที่ชนะ 
เบ็ดเตล็ด:  รางวัล  ดนตรี  มาสคอต  ลูกบอล  Video games  Qualifying broadcasting rights 
 † เลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2021 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในยุโรป   Category   Commons
พระมงคลกิตติธาดา (อมร เขมจิตฺโต)

| พระมงคลกิตติธาดา (อมร เขมจิตฺโต) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 2 มกราคม พ.ศ. 2475 (78 ปี)
มรณภาพ: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: เปรียญธรรม  6 ประโยค
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดป่าวิเวกธรรมชาน์ อุบลราชธานี
อุปสมบท: พ.ศ. 2494
พรรษา: 59
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าคณะอำเภอม่วงสามสิบ
พระมงคลกิตติธาดา (อมร เขมจิตโต) (2 มกราคม 2475 - 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553) อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าวิเวก (ธรรมชาน์) และเจ้าคณะอำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี พระผู้เปี่ยมด้วยเมตตาและศิษยานุศิษย์ให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก ท่านเป็นพระปฏิบัติด้านวิปัสสนากรรมฐาน โดยเป็นลูกศิษย์รุ่นแรก ๆ ของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) วัดหนองป่าพง อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
ชาติกำเนิด

เกิดเมื่อวันที่ 4  มกราคม  พ.ศ. 2475 นับแบบใหม่ (ตรงกับวันจันทร์แรม 11 ค่ำ เดือนอ้าย ปีมะแม) ที่บ้านหนองขุ่น  ตำบลยางโยภาพ อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี   บิดาชื่อนายหลอด บุตรศรี มารดาชื่อ นางกว้าง บุตรศรี มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน เป็นบุตรคนที่ 2
ชีวิตในร่มกาสาวพัสตร์

หลังจากเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านหนองขุ่นขณะที่มีอายุได้ 13 ปี ก่อนจะบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดหนองขุ่น บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดหนองขุ่น ตำบลยางโยภาพ  อำเภอม่วงสามสิบ  จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อปี พ.ศ. 2487 โดยมีพระครูอัครธรรมวิจารณ์ (เลิศ  ฉนโน) เจ้าอาวาสวัดหนองหลัก  เป็นพระอุปัชฌาย์  หลังจากบรรพชาสามเณรอมร บุตรศรีก็ได้ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนโดยสามารถสอบได้นักธรรมตรีได้ในปีแรกที่บรรพชา และสอบได้นักธรรมโทในอีก 2 ปีถัดมา หลังจากนั้นท่านเริ่มมีความคิดอยากจะไปศึกษาต่อในตัวเมืองอุบลราชธานี แต่พระอุปัชฌาย์แนะให้ไปเรียนที่กรุงเทพฯ โดยฝากให้ไปอยู่กับท่านเจ้าคุณปริยัติยานุรักษ์ ที่วัดทองนพคุณ คณะ 10 เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร โดยสามเณรอมร บุตรศรีก็เดินทางเข้ามาศึกษาบาลีไวยากรณ์ต่อที่วัดทองนพคุณ กรุงเทพมหานคร ในปีพ.ศ. 2491 ท่านมีความอุตสาหวิริยะจนสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค (ได้คะแนนเต็มทุกวิชา) และสอบได้นักธรรมชั้นเอกในปี พ.ศ. 2494 ขณะที่ยังเป็นสามเณร
จนกระทั่งอายุครบ 20 ปี (พ.ศ. 2494) ท่านได้เข้าพิธีอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดทองนพคุณ กรุงเทพมหานคร โดยมีพระเทพวิมล (ชุ่ม  ติสาโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระภัทรมุนี (อิ๋น ภัทรมุนี) เป็นพระกรรมวาจารย์ พระปริยัตยานุรักษ์ (สมบูรณ์ เตมิโย) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และพระธรรมเจดีย์ (กี มารชิโน) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลังจากอุปสมบทท่านก็ยังไม่ได้ละมานะที่จะเรียนบาลี โดยท่านสอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยคในปี พ.ศ. 2497 และในปี พ.ศ. 2499 ท่านได้เดินทางกลับวัดหนองขุ่น ท่านเป็นเปรียญธรรมรูปแรกของบ้านหนองขุ่น
ในปี พ.ศ. 2508 เป็นครั้งแรกที่หลวงพ่อได้พบกับหลวงพ่อชาที่วัดหนองหลัก ท่านเล่าความรู้สึกในครั้งนั้นว่า นึกชอบในอากัปกิริยาที่ดูเคร่งขรึมอันสำรวมของหลวงพ่อชา แต่ด้วยเหตุที่ยังหยิ่งในภูมิปริยัติของตนเอง ที่ได้เปรียญ 6 ประโยคจากกรุงเทพฯ ส่วนหลวงพ่อชาแม้จะเป็นนักธรรมเอกแต่ก็เป็นพระบ้านนอก จึงทำให้ในขณะนั้นท่านยังไม่รู้สึกเลื่อมใสหลวงพ่อชามากนัก ในที่สุดแล้ว ท่านก็ได้ตัดสินใจไปวัดหนองป่าพง โดยตั้งใจครั้งแรกว่าจะไปทดลองดูก่อน เมื่อเหยียบย่างเข้าไปในวัดหนองป่าพงครั้งแรก หลวงพ่อเกิดความรู้สึกประทับใจ และเกิดความเลื่อมใสในหลวงพ่อชาเป็นอย่างมาก  หลวงพ่อจึงได้ฝากตัวเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อชา ที่วัดหนองป่าพง จนถึงปี พ.ศ. 2513 ท่านได้รับบัญชาจากหลวงพ่อชา ให้ไปอยู่อบรมสั่งสอนญาติโยมที่สำนักใหม่ในอำเภอม่วงสามสิบ ซึ่งก็คือวัดป่าวิเวก(ธรรมชาน์) ในปัจจุบัน
วุฒิการศึกษาสูงสุด

นักธรรมเอกและเปรียญธรรม 6 ประโยค
หน้าที่การงาน

พ.ศ. 2517    ดำรงตำแหน่งรองเจ้าอาวาสวัดม่วงสามสิบ
พ.ศ. 2518    ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะอำเภอม่วงสามสิบ
พ.ศ. 2525    เป็นพระอุปัชฌาย์ในเขตอำเภอม่วงสามสิบ
พ.ศ. 2529    ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดป่าวิเวก(ธรรมชาน์) สาขาที่ 7 ของวัดหนองป่าพง
พ.ศ. 2530    ดำรงตำแหน่งรักษาการเจ้าคณะอำเภอม่วงสามสิบ
พ.ศ. 2531    ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอม่วงสามสิบ
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2523  ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าคณะอำเภอชั้นเอกที่ พระครูศรีปัญญาคุณ
5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระมงคลกิตติธาดา
มรณภาพ

พระมงคลกิตติธาดาได้อาพาธและเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี ด้วยอาการโรคหัวใจ ความดันโลหิต และโรคปอดบวม ทางแพทย์ได้ดูแลเยียวจนสุดความสามารถ แต่อาการก็มีแต่ทรงและทรุดมาตลอด จนมรณภาพด้วยอาการสงบ เมื่อวันอังคารที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 สิริอายุ 78 ปี 59 พรรษา
พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)และคณะศิษย์สายวัดหนองป่าพง; แถวหน้าสุด (จากซ้ายไปขวา) คือ หลวงพ่ออมร, หลวงพ่อชา และหลวงพ่อสุเมโธ (พระพรหมวชิรญาณ (โรเบิร์ต สุเมโธ))
มถุรา

| มถุรา |
| --- | --- |
นคร
 ตามเข็มจากบน วิศรมฆาฏบนริมฝั่งแม่น้ำยมุนา, พิพิธภัณฑ์มถุรา, ภาพเขียนรูปราธา-กฤษณะ, ปริยาลันต์จีมนเทียร, ศรีรังคาจีมนเทียร, ราธารานีมนเทียรในพรรสนะ และ นามโยคสาธนมนเทียร
สมญา: กฤษณนครี (นครพระกฤษณะ)
มถุรา
พิกัด:  27°29′33″N 77°40′25″E﻿ / ﻿27.49250°N 77.67361°E﻿ / 27.49250; 77.67361
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: อุตตรประเทศ
อำเภอ: มถุรา
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลอำเภอ
 • องค์กร: มถุรา-วรินทาวัน
 • นายกเทศบาล: มุเกศ อารยพันธุ (BJP)
 • ดิสตริกคอลเล็กเตอร์: นวนีต จหัล (IAS)
 • อธิบดีสถานีตำรวจนคร: เคารวะ โกรเวอร์ (IPS)
 • สมาชิกสภานิติบัญญัติ: ศรีกานต์ ชาร์มา (BJP)
 • สมาชิกรัฐสภา: เหม มาลินี (BJP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 39 ตร.กม. (15 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 441,894 คน
 • ความหนาแน่น: 11,000 คน/ตร.กม. (29,000 คน/ตร.ไมล์)
ภาษา
 • ทางการ: ฮินดี
 • เพิ่มเติม: อูรดู
 • พื้นถิ่น: พรัชภาษา
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
PIN: 281001
รหัสโทรศัพท์: 0565
ทะเบียนพาหนะ: UP-85
เว็บไซต์: mathura.nic.in
มถุรา (pronunciationไฟล์:Mathura.ogg) เป็นนครและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอมถุรา รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ราว 57.6 กิโลเมตร (35.8 ไมล์) ทางเหนือของอัครา, 166 กิโลเมตร (103 ไมล์) ทางตะวันนออกเฉียงใต้ของเดลี, 14.5 กิโลเมตร (9.0 ไมล์) จากวรินทาวัน และ 22 กิโลเมตร (14 ไมล์) จากโควรรธัน ในสมัยโบราณ มถุราเป็นศูนย์กลางการค้าขาย ตั้งอยู่ที่จุดเชื่อมต่อของเส้นทางขบวนคาราวานที่สำคัญ และเป็นราชธานีของจักรวรรดิสุรเสนา ข้อมูลจากสำมะโนปี 2011 ประมาณจำนวนประชากรในมถุราอยู่ที่ 441,894 คน
ในคติศาสนาฮินดู มถุราเป็นชนมภูมิ (ที่ประสูติ) ของพระกฤษณะ โดยจุดที่เชื่อว่าเป็นชนมภูมิคือกฤษณชนมสถานมนเทียร ทุก ๆ ปีจึงมีการเฉลิมฉลองชนมาษฏมีอย่างยิ่งใหญ่ในมถุรา นอกจากนี้มถุรายังเป็นหนึ่งในเจ็ดสัปตปุรี หรือนครศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาฮินดู
ฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ

|   ฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ   藤原 実頼 |
| --- | --- |

ยุค: กลาง ยุคเฮอัง
เกิด: ปี โชไต (พ.ศ. 1443)
ถึงแก่กรรม: 18 เดือน 5 ปี เท็นโรกุ ที่ 3   (24 มิถุนายน พ.ศ. 1513)
นามแฝง: โอโนมิยะโดโนะ
จักรพรรดิ: ไดโงะ→ซูซากุ→มูรากามิ
บิดามารดา: บิดา: ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ   มารดา: มินาโมโตะ โนะ จุนชิ (พระราชธิดาใน จักรพรรดิอูดะ)
พี่น้อง: โมโรซูเกะ
ฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ (藤原 実頼, 1443 - 24 มิถุนายน 1513) บางทีรู้จักในฐานะ โอโนมิยะโดโนะ เป็นรัฐบุรุษชาวญี่ปุ่น ข้าราชสำนัก และขุนนางระหว่างยุคเฮอัง
การงาน

เขาเป็นเสนาบดีระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิเรเซ และ จักรพรรดิเอ็งยู
4 พฤษภาคม พ.ศ. 1487 (วันที่ 9 เดือน 4 ปี เท็นเงียว ที่ 7): ซาเนโยริเลื่อนขึ้นสู่ตำแหน่ง อูไดจิง ในราชสำนัก
19 พฤษภาคม พ.ศ. 1490 (วันที่ 26 เดือน 4 ปี เท็นยากุ ที่ 1): ซาเนโยริได้รับการปูนบำเหน็จให้เป็น ซาไดจิง และจอมพลฝ่ายซ้าย
พ.ศ. 1492 (เดือน 1 ปี เท็นยากุ ที่ 3): ซาเนโยริและน้องชายของเขา โมโรซูเกะ แบ่งกันปฏิบัติหน้าที่ ไดโจไดจิง ในระหว่างที่ ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ ล้มป่วยลง
พ.ศ. 1501 (ปี เท็นยากุ ที่ 3): ซาเนโยริได้รับอนุญาตเป็นพิเศษให้เดินทางโดยใช้รถล้อเลื่อน
ประวัติ

สมาชิกของ ตระกูลฟูจิวาระ ผู้นี้เป็นบุตรชายของ ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ ซาเนโยริเป็นบุตรชายคนโต เขามีน้องชายสองคน: โมโรซูเกะ โมโรตาดะ
บันทึก

1 2 3  Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Fujiwara no Saneyori" in Japan Encyclopedia, p. 208, p. 208, ที่กูเกิล หนังสือ; Brinkley, Frank et al. (1915). A History of the Japanese People from the Earliest Times to the End of the Meiji Era, pp. 203, 259., p. 203, ที่กูเกิล หนังสือ
1 2  Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 138, p. 138, ที่กูเกิล หนังสือ; see "Fousiwara-no Sane yori", pre-Hepburn romanization
↑  Titsingh, p. 139, p. 139, ที่กูเกิล หนังสือ.
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2534

ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2534
มกราคม

7 มกราคม – เอแดน อาซาร์ นักฟุตบอลชาวเบลเยียม
11 มกราคม
ฮโยลิน – นักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้
12 มกราคม – พิกซี ลอตต์ นักร้องชาวอังกฤษ
13 มกราคม – คู ฮา-รา นักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้
20 มกราคม – จุมพล อดุลกิตติพร นักแสดงชาวไทย
กุมภาพันธ์

1 กุมภาพันธ์ – อดิศักดิ์ ไกรษร นักฟุตบอลชาวไทย
8 กุมภาพันธ์ – นัม อูฮยอน นักร้อง นักเต้น และนักแสดงชาวเกาหลีใต้
10 กุมภาพันธ์ – เอมมา โรเบิตส์ นักแสดงชาวอเมริกัน
16 กุมภาพันธ์
เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก – พระธิดาพระองค์เดียวใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก กับ แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก
เซร์คีโอ กานาเลส – นักฟุตบอลชาวสเปน
17 กุมภาพันธ์ – เอ็ด ชีแรน นักร้องชาวอังกฤษ
มีนาคม

3 มีนาคม – พัก โช-รง นักร้องชาวเกาหลีใต้
6 มีนาคม – นิโคล ฟ็อกซ์ นางแบบและนักแสดงชาวอเมริกัน
8 มีนาคม – มีนาพร วงศ์โฆษวรรณ นักร้องชาวไทย
11 มีนาคม
เฉียน หลิน – นักร้องชาวจีน
แจ็ก ร็อดเวลล์ – นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
21 มีนาคม – อ็องตวน กรีแยซมาน นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
27 มีนาคม – ภาณุ จิระคุณ นักร้องชาวไทย
เมษายน

8 เมษายน
กมลเนตร เรืองศรี – นักแสดงชาวไทย
ศิริขวัญ ชินโชติ – พิธีกรชาวไทย
11 เมษายน
เตียโก อัลกันตารา – นักฟุตบอลชาวสเปน
ปริยฉัตร ลิ้มธรรมมหิศร (ฉัตร) – นักแสดงหญิงและนางแบบชาวไทย
12 เมษายน – ณปภัช วัฒนากมลวุฒิ นักร้องและนักแสดงชาวไทย
20 เมษายน – แอน วอร์ด นางแบบชาวอเมริกัน
25 เมษายน – ณัฐชา จันทพันธ์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย
พฤษภาคม

6 พฤษภาคม – นงผณี มหาดไทย นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
11 พฤษภาคม - จาง เจ๋อฮั่น นักร้องและนักแสดงชาวจีน
19 พฤษภาคม – บริตทานี ไคลน์ นางแบบชาวอเมริกัน
22 พฤษภาคม – ซูโฮ นักร้องชาวเกาหลีใต้
23 พฤษภาคม
นาดีน อาเมส – นางงามชาวอินโดนีเซีย
เลนา เมเยอร์-ลันดรุท – นักร้องชาวเยอรมัน
30 พฤษภาคม – ศิรภัสรา สินตระการผล นักร้องและนักแสดงชาวไทย
มิถุนายน

1 มิถุนายน – อลิส ทอย นักแสดงชาวไทย
6 มิถุนายน – ซน ดง-อุน นักร้องชาวเกาหลีใต้
8 มิถุนายน – อติรุจ กิตติพัฒนะ นักร้องชาวไทย พิธีกรชาวไทย ผู้ประกาศข่าวชาวไทย
16 มิถุนายน – โจ แม็กเอลเดอร์รี นักร้องและนายแบบชาวอังกฤษ
18 มิถุนายน – เคอ เจิ้นตง นักร้องและนักแสดงชาวไต้หวัน
26 มิถุนายน
วิกเตอร์ วานยามา – นักฟุตบอลชาวเคนยา
ฮานาเอะ นัตสึกิ – นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
28 มิถุนายน
ซอฮย็อน – นักร้องชาวเกาหลีใต้
ปิติพน พรตรีสัตย์ – นักแสดงชาวไทย
29 มิถุนายน – ลินทร์พิตา จินดาภู นักร้องชาวไทย และนักแสดงชาวไทย
กรกฎาคม

1 กรกฎาคม – กรกฎ ตุ่นแก้ว นักร้องและนักแสดงชาวไทย
2 กรกฎาคม – พิมพ์นารา เอี่ยมอ่อง นักแสดงชาวไทย
3 กรกฎาคม – โทะโมะมิ อิตะโนะ นักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น
8 กรกฎาคม – เฟอร์จิล ฟัน ไดก์ นักฟุตบอลชาวเนเธอร์แลนด์
10 กรกฎาคม – อะสึโกะ มะเอะดะ นักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น
12 กรกฎาคม – ฮาเมส โรดรีเกซ นักฟุตบอลชาวโคลอมเบีย
13 กรกฎาคม – อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา นักแสดงชาวไทย
15 กรกฎาคม – ยุกิ คะชิวะกิ นักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น
17 กรกฎาคม – กวิยณัฎฐ์ แฮร์มันน์ นักแสดงชาวไทย
19 กรกฎาคม – ณิชารีย์ โชคประจักษ์ชัด นักแสดงชาวไทย
20 กรกฎาคม – ตะวัน วิหครัตน์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย
21 กรกฎาคม – กนกฉัตร มรรยาทอ่อน นักร้องและนักแสดงชาวไทย
28 กรกฎาคม – วาทิต โสภา นักร้องและนักแสดงชาวไทย
30 กรกฎาคม – ดาวิด การ์ไรรา นักร้อง นายแบบ และนักแสดงชาวโปรตุเกส
สิงหาคม

16 สิงหาคม – คว็อน รี-เซ นักร้องชาวเกาหลีใต้ (ถึงแก่กรรม 7 กันยายน พ.ศ. 2557)
17 สิงหาคม – เปรมินทร์ ทับแก้ว นักแสดงและนางแบบชาวไทย
22 สิงหาคม – ปรมิณ ศิระวนาดร นักแสดงชาวไทย
26 สิงหาคม – ดีแลน โอไบรอัน นักแสดงชาวอเมริกัน
27 สิงหาคม – อี ซอง-ยอล นักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้
30 สิงหาคม – พิจักขณา วงศารัตนศิลป์ นักแสดงชาวไทย
กันยายน

2 กันยายน – พิมพ์จิรา เจริญลักษณ์ นักแสดงชาวไทย และนางแบบชาวไทย
5 กันยายน – สแกนดาร์ เคนส์ นักแสดงชาวอังกฤษ
9 กันยายน
หยาง หยาง – นักแสดงชาวจีน
โอสการ์ – นักฟุตบอลชาวบราซิล
12 กันยายน – ธนันต์ธรญ์ นีระสิงห์ นักร้องชาวไทย
14 กันยายน – นานา นักร้องชาวเกาหลีใต้
17 กันยายน – เรียว อิชิกะวะ นักกอล์ฟชาวญี่ปุ่น
21 กันยายน – พิมพ์พัชร วัชรเสวี นักแสดงชาวไทย และนางแบบชาวไทย
23 กันยายน – เมลานี อูแด็ง นักเทนนิสชาวอเมริกา
23 กันยายน
คิม คิบอม – นักร้องชาวเกาหลีใต้
เมลานี อูแด็ง – นักเทนนิสชาวอเมริกัน
27 กันยายน – ซิโมนา ฮาเล็ป นักเทนนิสชาวโรมาเนีย
29 กันยายน – จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม นักร้องชาวไทย
ตุลาคม

2 ตุลาคม – โรแบร์ตู ฟีร์มีนู นักฟุตบอลชาวบราซิล
3 ตุลาคม – กัญญารัตน์ พงศ์กัมปนาท นักแสดงชาวไทย
7 ตุลาคม
นิโคล ช็อง – นักร้องชาวเกาหลีใต้-อเมริกัน
จาง อี้ชิง – นักร้องชาวจีน
8 ตุลาคม – แซมมี เคาวเวลล์ นักแสดงและนางแบบชาวไทย
10 ตุลาคม – แจร์ดัน ชาชีรี นักฟุตบอลชาวสวิสเซอร์แลนด์
16 ตุลาคม – เจดเวิร์ด นักร้องคู่ชาวไอร์แลนด์
20 ตุลาคม – ภูภูมิ พงศ์ภาณุ นักแสดงชาวไทย
23 ตุลาคม
เจ้าหญิงมะโกะ อะกิชิโนะ
วรรณปิยะ ออมสินนพกุล – นักแสดงและนางแบบชาวไทย
26 ตุลาคม – เอิ้นขวัญ วรัญญา นักร้องลูกทุ่งชาวไทย
30 ตุลาคม
ธรรศภาคย์ ชี นักร้องและนักแสดงชาวไทย
วีรยุทธ จันทร์สุข นักแสดงและพิธีกรชาวไทย
พฤศจิกายน

1 พฤศจิกายน – ภูษณะ บัวงาม นักแสดงชาวไทย
11 พฤศจิกายน
ธรณสร กุมชพร – นักแสดงและนางแบบชาวไทย
ณทรรศชัย จรัสมาส – นักแสดงชาวไทย
14 พฤศจิกายน – ศรัณย์ ศิริลักษณ์ นักแสดงชาวไทย
16 พฤศจิกายน – ยุทธนา เปื้องกลาง นักแสดงชาวไทย
18 พฤศจิกายน – นพวรรณ เลิศชีวกานต์ นักเทนนิสชาวไทย
22 พฤศจิกายน
ซะกิ ชิมิซุ – นักร้องชาวญี่ปุ่น
กศิญา ค่อมสิงห์ – นักร้องลูกทุ่งชาวไทย
29 พฤศจิกายน – พริมา พันธุ์เจริญ นักแสดงชาวไทย