stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดอกเตอร์ฟอสฟอรัส

| ดอกเตอร์ฟอสฟอรัส |
| --- | --- |
ดอกเตอร์ฟอสฟอรัส วาดโดย มาร์กอส มาร์ซ
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: ดีซีคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: Detective Comics #469 (พฤษภาคม 1977)
สร้างสรรค์โดย: สตีฟ เองเกิลฮาร์ต
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: ดร. อเล็กซ์ ซาร์โทเรียส
สังกัดทีม: ซีเคร็ตโซไซตีออฟซูเปอร์วิลเลนส์
ความสามารถ:   ผิวหนังก่อให้เกิดการไหม้  สามารถปล่อยควันพิษ  ควบคุมการแผ่รังสี 
ดอกเตอร์ฟอสฟอรัส (อังกฤษ: Doctor Phosphorus) เป็นตัวละครของดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดยสตีฟ เองเกิลฮาร์ต ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน ดีเทกทีฟคอมิกส์ เล่มที่ 469 (พฤษภาคม 1977) ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสมีความสามารถในการควบคุมการแผ่รังสีและปล่อยควันพิษ รวมถึงมีผิวหนังที่ก่อให้เกิดการไหม้
ประวัติ

ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสมีชื่อจริงคือ ดร. อเล็กซานเดอร์ เจมส์ ซาร์โทเรียส (Dr. Alexander James Sartorius) เป็นนักวิทยาศาสตร์ผู้ประสบอุบัติเหตุทำให้ร่างกายเรืองแสงและกลายเป็นไฟ ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสตามล่าคนที่ทำให้ตนตกอยู่ในสภาพนี้ ทำให้มีโอกาสได้ปะทะกับแบทแมนในบางครั้ง
ในเนื้อเรื่อง อันเดอร์เวิลด์อันลีชด์ ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสเป็นหนึ่งในผู้ที่ขายวิญญาณให้เนรอน ทำให้มีพลังมากขึ้นและควบคุมพลังได้ดีขึ้น
ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสถูกสตาร์แมนฆ่าตายในหนังสือการ์ตูน สตาร์แมน ของเจมส์ โรบินสัน แต่กลับมาอีกครั้งใน ดีเทกทีฟคอมิกส์ เล่มที่ 825 เมื่อเขาถูกจับเข้าโครงการแคดมัส หลังหลบหนีออกมาได้ เขาตามล่าทุกคนในโครงการก่อนจะถูกแบทแมนจับตัวเข้าอาร์คัมอะไซลัม แต่ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสหนีออกมาได้หลังจากแบทแมนหายสาบสูญไปใน แบทแมน: แบทเทิลฟอร์เดอะคาวล์
ใน เดอะนิว 52 ซึ่งเป็นการเริ่มต้นใหม่ของจักรวาลดีซี ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสเข้าเป็นสมาชิกของซีเคร็ตโซไซตีออฟซูเปอร์วิลเลนส์
ดรีมมิงออฟยู

ดรีมมิงออฟยู (อังกฤษ: Dreaming of You) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของเซเลนาศิลปินเพลงป๊อปหญิงชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2538.
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม > ด้านเอ

"I Could Fall in Love"
"Captive Heart"
"I'm Getting Used To You"
"God's Child (Baila Conmigo)"
"Dreaming of You"
"Missing My Baby"
"Amor Prohibido"
"Wherever You Are (Dondequiera Que Estes)"
"Techno Cumbia"
"El Toro Relajo"
"Como La Flor"
"Tu, Solo Tu"
"Bidi Bidi Bom Bom"
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม > ประเทศญี่ปุ่น

14. "Sukiyaki"
ชาร์ต

| ประเทศ | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายระดับ | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐอเมริกา | Billboard Hot 200 | 1 | 35x platnuim | 18,000,000 |
ดยุกแห่งแคลเรนซ์

| ดยุกแห่งแคลเรนซ์ |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำพระองค์ของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล
เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล ดยุกแห่งแคลเรนซ์พระองค์สุดท้าย
สถาปนา: ค.ศ. 1362
สิ้นสุด: 14 มกราคม ค.ศ. 1892
องค์แรก: ไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ ดยุกที่ 1 แห่งแคลเรนซ์
องค์สุดท้าย: เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล
ดยุกแห่งแคลเรนซ์ (อังกฤษ: Duke of Clarence) เป็นหนึ่งในบรรดาศักดิ์ดยุกของอังกฤษ โดยพระราชทานให้แก่สมาชิกที่มีอาวุโสน้อยกว่าในพระราชวงศ์ โดยมีการสถาปนาขึ้นมา 5 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1362 สำหรับไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ต่อมาหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ การสถาปนาในครั้งแรกนี้จึงหมดลง
ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1412 สำหรับทอมัสแห่งแลงคาสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งสิ้นสุดลงหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์เช่นเดียวกัน
ครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1461 สำหรับจอร์จ แพลนแทเจเนต พระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ
ครั้งต่อไป (ในตำแหน่งดยุกแห่งแคลเร็นซ์และเซนต์แอนดรูว์) ในปี ค.ศ. 1789 สำหรับเจ้าชายวิลเลียม พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ต่อมาหลังจากพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1830 ตำแหน่งจึงรวมเป็นส่วนพระมหากษัตริย์
ครั้งสุดท้าย (ในตำแหน่งดยุกแห่งแคลเร็นซ์และอาวอนเดล) ในปี ค.ศ. 1890 สำหรับเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์แห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ตำแหน่งสิ้นสุดหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์
ดยุกแห่งแคลเร็นซ์ การสถาปนาครั้งที่ 1

ไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ ดยุกแห่งแคลเรนซ์ (ค.ศ. 1338 - ค.ศ. 1368)
ดยุกแห่งแคลเร็นซ์ การสถาปนาครั้งที่ 2

ทอมัส ดยุกแห่งแคลเรนซ์ (ค.ศ. 1388 - ค.ศ. 1421)
ดยุกแห่งแคลเร็นซ์ การสถาปนาครั้งที่ 3

จอร์จ แพลนทาเจเน็ท ดยุกแห่งแคลเรนซ์ (ค.ศ. 1449 - ค.ศ. 1478)
ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และเซนต์แอนดรูว์

เจ้าชายวิลเลี่ยม ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และเซนต์แอนดรูว์ที่ 1 (ค.ศ. 1765 - ค.ศ. 1837)
ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และอาวอนเดล

เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และอาวอนเดล (ค.ศ. 1862 - ค.ศ. 1892)
ดูเพิ่ม

รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ
| ด ค กบรรดาศักดิ์ในพระราชวงศ์อังกฤษ |
| --- | --- |
 พระมหากษัตริย์ พระราชสวามีและพระอัครมเหสี  เจ้าชาย  เจ้าหญิง  บรรดาศักดิ์ขุนนางในราชวงศ์  เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์  ดยุกและดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์  ดยุกแห่งรอธซี  พระราชกุมารี  ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์ก  ดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์  ดยุกและดัชเชสแห่งเคนต์  ดยุกแห่งเคมบริดจ์  ดยุกและดัชเชสแห่งเอดินบะระ  ดยุกแห่งซัสเซกซ์ 
พ้นสมัยพระราชทาน:  สมเด็จพระราชชนนี  ดยุกแห่งออลบานี  ดยุกแห่งแคลเรนซ์  ดยุกและดัชเชสแห่งคัมบาร์ลันด์  ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น  ดยุกแห่งวินด์เซอร์  ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และสแตรธเอิร์น  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเซนต์แอนดรูวส์  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเอวอนเดล  ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น 
 กษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร  ราชวงศ์อังกฤษ  ขุนนางอังกฤษ
ดรอสไพรีโนน

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง: Droe-SPY-re-nown 
ชื่อทางการค้า: Alone: Slynd ผสมเอสตราไดออล: Angeliq ผสมเอทินิลเอสตราไดออล: Yasmin, Yasminelle, Yaz, ฯลฯ ผสมเอสเตตรอล: Nextstellis
ชื่ออื่น: Dihydrospirenone; Dihydrospirorenone; 1,2-Dihydrospirorenone; MSp; SH-470; ZK-30595; LF-111; 17β-Hydroxy-6β,7β:15β,16β-dimethylene-3-oxo-17α-pregn-4-ene-21-carboxylic acid, γ-lactone
AHFS/Drugs.com: Professional Drug Facts
ข้อมูลทะเบียนยา:  US DailyMed: Drospirenone 
ช่องทางการรับยา: ยากิน
ประเภทยา: โปรเจสโตเจน; โปรเจสติน; ยาต้านมิเนอราโลคอร์ติคอยด์; ยาต้านอานโดรเจนชนิดสเตอโรไดออล
รหัส ATC: G03AC10 (WHO)  G03AA12 G03FA17 (ผสมเอสโตรเจน)
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา)   US: สั่งจ่ายเท่านั้น  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: 66–85%
การจับกับโปรตีน: 95–97% (to albumin)
การเปลี่ยนแปลงยา: ตับ (ส่วนใหญ่ CYP450-independent (reduction, sulfation และ cleavage of lactone ring), บางส่วนจาก CYP3A4)
สารซึ่งได้หลังการเปลี่ยนแปลงยา: • Drospirenone acid • 4,5-Dihydrodrospirenone 3-sulfate
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 25–33 hours
การขับออก: ปัสสาวะ, อุจจาระ
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (6R,7R,8R,9S,10R,13S,14S,15S,16S,17S)-1,3',4',6,6a,7,8,9,10,11,12,13,14,15,15a,16-Hexadecahydro-10,13-dimetylspiro-[17H-dicyclopropa[6,7:15,16]cyclopenta[a]phenantrene-17,2'(5'H)-furan]-3,5'(2H)-dione 
เลขทะเบียน CAS: 67392-87-4 Y
PubChem CID: 68873
DrugBank: DB01395 Y
ChemSpider: 62105 Y
UNII: N295J34A25
KEGG: D03917 Y
ChEBI: CHEBI:50838 Y
ChEMBL: CHEMBL1509 Y
ECHA InfoCard: 100.060.599 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C24H30O3
มวลต่อโมล: 366.501 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES O=C7O[C@@]6([C@@]3([C@H]([C@@H]2[C@@H]4[C@H](/C1=C/C(=O)CC[C@]1(C)[C@H]2CC3)C4)[C@@H]5C[C@@H]56)C)CC7 
 InChI InChI=1S/C24H30O3/c1-22-6-3-12(25)9-17(22)13-10-14(13)20-16(22)4-7-23(2)21(20)15-11-18(15)24(23)8-5-19(26)27-24/h9,13-16,18,20-21H,3-8,10-11H2,1-2H3/t13-,14+,15-,16+,18+,20-,21+,22-,23+,24+/m1/s1 Y Key:METQSPRSQINEEU-HXCATZOESA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ดรอสไพรีโนน หรือ โดรสไพรีโนน (อังกฤษ: Drospirenone) เป็นยากลุ่มโปรเกสตินที่ใช้เป็นยาเม็ดคุมกำเนิดเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ และใช้รักษากลุ่มอาการหลังหมดประจำเดือน โดยทั่วไปรู้จักในชื่อการค้า สลินดา (อังกฤษ: Slynda) และ ยาสมิน (อังกฤษ: Yasmin) ซึ่งผสมเอสโตรเจน ดรอสไพรีโนนเป็นยากิน
ผลข้างเคียงที่พบได้บ่อยคือสิว, ปวดหัว, คัดตึงเต้านม, น้ำหนักตัวเพิ่ม และ ความผิดปกติในรอบประจำเดือน ผลข้างเคียงที่พบได้ยาก เช่น โพทัสเซียมในเลือดสูง และ ลิ่มเบือดอุดตัน ดรอสไพรีโนนเป็นยากลุ่มโปรเจสติน (progestin) หรือโปรเจสโตเจนสังเคราะห์ ฉะนั้นจึงกระตุ้นตัวรับโปรเจสเตอโรน นอกจากนี้ ดรอสไพรีโนนยังมีฤทธิ์ต้านมิเนอโรคอร์ติคอยด์ และ ต้านอานโดรเจน และไม่มีฤทธิ์ทางฮอร์โมนอื่นอีก เนื่องด้วยฤทธิ์ต้านมิเนอโรคอร์ติคอยด์และลักษณะที่ไม่ปรากฏฤทธิ์นอกเป้าหมาย ยาดรอสไพรีโนนจึงถือกันว่าเป็นยาที่คล้ายคลึงทางชีวภาพกับโปรเจสเตอโรน มากกว่าโปรเจสตินตัวอื่น ๆ
ดรอสไพรีโนนจดลิขสิทธิ์ยาในปี 1976 และถูกนำมาใช้ในทางการแพทย์ตั้งแต่ปี 2000 ปัจจุบันมีจำหน่ายทั่วโลก และบางครั้งมักเรียกว่าเป็นโปรเจสติน "เจเนอเรชั่นที่สี่" ปัจจุบัน ดรอสไพรีโนนเป็นยาทั่วไป (generic drug) ข้อมูลจากปี 2018 พบว่าดรอสไพรีโนนผสมเอทินิลเอสตราไดออลเป็นยาที่มีการสั่งจ่ายมากที่สุดอันดับที่ 167 ในสหรัฐ ด้วยจำนวนการสั่งจ่ายมากกว่า 3 ล้านครั้งในปีนั้น
ดอน แม็กลีน

| ดอน แม็กลีน |
| --- | --- |
ดอน แม็กลีน ปี 2008
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: โดนัลด์ แม็กลีน จูเนียร์
เกิด:  (1945-10-02) 2 ตุลาคม ค.ศ. 1945 (79 ปี)
แนวเพลง: โฟล์ก, โฟล์กร็อก
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง นักดนตรี
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง, กีตาร์ บันโจ, เปียโน
ช่วงปี: 1969 - ปัจจุบัน

เว็บไซต์: http://www.don-mclean.com
โดนัลด์ แม็กลีน จูเนียร์ (อังกฤษ: Donald McLean, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ในนิวโรเชลล์ นิวยอร์ก เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงอย่างมากกับผลงานอัลบั้มในปี 1971 ชุด American Pie ที่มีเพลงดังอย่าง "American Pie" ที่แต่งขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่บัดดี้ ฮอลลีที่ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 พร้อมกับริทชี วาเลนส์ และไจล์ส เพอรร์รี ริชาร์ดสัน (ดีเจเจ้าของฉายา The Big Booper) และเพลง "Vincent" ที่อ้างอิงถึงภาพเขียน "ราตรีประดับดาว" ของฟินเซนต์ ฟัน โคค
ดอน ดอน ลาปุส

ดอนดอน ลาปุส (อังกฤษ: Dondon Lapuz) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 7) แพ้ 32
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2548 – 2549)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 25 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ที่ ตราด
ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 9 สิงหาคม 2547 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 7 ที่ กทม.
ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 27 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ที่ ศรีสะเกษ
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 9 มีนาคม 2548 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ จันทร์แดง ยก 4 ที่ กทม.
ดอน ชีเดิล

| ดอน ชีเดิล |
| --- | --- |
ชีเดิลใน ค.ศ. 2018
สารนิเทศภูมิหลัง
ชื่อเกิด: ดอนัลด์ แฟรงก์ ชีเดิล จูเนียร์
เกิด:  (1964-11-29) 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1964 (59 ปี) แคนซัสซิตี (รัฐมิสซูรี) สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: California Institute for the Arts
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดง, โปรดิวเซอร์, ผู้กำกับ, นักเขียน
ปีที่แสดง: 1984–ปัจจุบัน
ดอนัลด์ แฟรงก์ ชีเดิล จูเนียร์ (อังกฤษ: Donald Frank Cheadle Jr., ออกเสียง: /ˈtʃiːdəl/; เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแซกอวอร์ดส 2 ครั้ง เคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง รวันดา ความหวังไม่สิ้นสูญ รวมถึงได้รับรางวัลโทนีในฐานะโปรดิวเซอร์ละครบรอดเวย์
หลังจากรับบทแรกใน Hamburger Hill (1987) และในบทนักเลง "Rocket" ในภาพยนตร์เรื่อง คัลเลอส์ (1988) ชีเดิลสร้างอาชีพของเขาในปี ค.ศ. 1990 ด้วยบทบาทใน Devil in a Blue Dress (1995), Rebound: The Legend of Earl 'The Goat' Manigault (1996), Rosewood (1997) และ Boogie Nights (1997) ความร่วมมือของเขากับผู้กำกับสตีเวน โซเดอเบิร์ก ส่งผลให้มีภาพยนตร์เรื่อง Out of Sight (1998), คนไม่สะอาด อำนาจ อิทธิพล (2000) และ The Ocean's Trilogy (2001–2007)
ชีเดิลได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายจากบทบาทนำของเขาในฐานะ Paul Rusesabagina ผู้จัดการโรงแรมของรวันดาในภาพยนตร์ชีวิตเกี่ยวกับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในประวัติศาสตร์เรื่อง Hotel Rwanda (2004) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 ถึงปี ค.ศ. 2016 เขาได้แสดงเป็น Marty Kaan ในภาพยนตร์ชุดตลกเรื่อง House of Lies; เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในปี ค.ศ. 2013 สำหรับบทนี้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 ชีเดิลได้แสดงเป็น Maurice Monroe ในเรื่อง แบล็กมันเดย์ ทางเครือข่ายโชว์ไทม์ ซึ่งเป็นบทบาทที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีในปี พ.ศ. 2562
ชีเดิลมีชื่อเสียงไปทั่วโลกด้วยบทบาทของเขาในฐานะซูเปอร์ฮีโรวอร์มะชีนในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลแทนที่ Terrence Howard เขาปรากฏตัวในชื่อวอร์มะชีนใน มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 2 (2010), มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3 (2013), อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก (2015), กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก (2016), อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล (2018), กัปตัน มาร์เวล (2019) และ อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก (2019) เขาจะรับบทนำใน Armor Wars ภาพยนตร์ชุดเรื่องใหม่ของดิสนีย์พลัส
การเดินทางของคิโนะ

| --- | --- |
การเดินทางของคิโนะ

キノの旅
ชื่อภาษาอังกฤษ: Kino no Tabi / Kino's Journey /Kino's Travels
แนว: ปรัชญา, ผจญภัย
มังงะ
เขียนโดย: เคอิจิ ซิกซาว่า
สำนักพิมพ์:  อัสกี มีเดีย เวิร์ค (ASCII MEDIA WORKS)  บลิส พับลิชชิ่ง  อนิแม็ก บุ๊คส์
อนิเมะ
กำกับโดย: ริวทาโร่ นาคามุระ
สตูดิโอ: Wombat
อนิเมะ
กำกับโดย: ริวทาโร่ นาคามุระ
สตูดิโอ: Wombat
ภาพยนตร์
 「何かをするために」 - life goes on. - (เพื่อที่จะทำบางสิ่งบางอย่าง)  「病気の国」 - For You - (เมืองแห่งความป่วยไข้) 
การเดินทางของคิโนะ (ญี่ปุ่น: キノの旅 - the Beautiful World -; โรมาจิ: Kino no Tabi) มีจุดเริ่มต้นจากนิยายประเภท Light Novel ซึ่งเขียนโดย เคอิจิ ซิกุซาว่า ภาพประกอบและออกแบบตัวละครโดย โคฮาคุ คุโรโบชิ ปัจจุบันนิยายเรื่องนี้ถูกแปลเป็นภาษาจีน ภาษาเกาหลี ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน และภาษาไทย
ในประเทศไทย การเดินทางของคิโนะ เคยออกฉายทางช่อง Animax ซึ่งออกอากาศผ่าน UBC มีการประกาศลิขสิทธิ์ฉบับนิยายโดยบลิส พับลิชชิ่งโดยอยู่ในหมวด J-Light เล่มที่ 1 ตีพิมพ์ครั้งแรก ตุลาคม พ.ศ. 2551 แต่หลังจากที่ บลิส พับลิชชิ่งปิดตัวลงใน พ.ศ. 2555 ก็มีการประกาศลิขสิทธิ์ใหม่ ในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2558 โดยอนิแม็ก บุ๊คส์ และได้ทำการตีพิมพ์เล่มที่ 1 ใหม่ในเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2558
เรื่องย่อ

การเดินทางของคิโนะ เป็นเรื่องราวของเด็กสาวที่ออกเดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ ด้วยมอเตอร์ราด (หมายเหตุ – รถสองล้อ หมายถึงเฉพาะพาหนะที่บินไม่ได้) เธอพำนักอยู่ในที่แต่ละแห่งเป็นระยะเวลาไม่เกินสามวัน (ในฉบับนิยายจะมีเรื่องราวของนักเดินทางคนอื่น ๆ ด้วย) แต่ละเมือง หรือแต่ละเรื่องราวต่าง ๆ ที่คิโนะได้รับรู้ คือโลกอันงดงาม และเป็นสิ่งที่ทำให้เธอยังคงออกเดินทางต่อไป
ตัวละคร

ชุดเดินทางของคิโนะเป็นเชิ้ตสีขาว แจ็คเก็ตหนังสีดำ พร้อมเข็มขัดเส้นใหญ่ที่เหน็บกระเป๋าไว้หลายใบ คลุมทับด้วยโค้ทชายยาวสีน้ำตาล มีเพอร์ซูเอเดอร์สองกระบอกเป็นอาวุธคู่ชีพ กระบอกหนึ่งเก็บไว้ตรงต้นขาขวา เป็นแบบรีวอลเวอร์ (ลูกโม่) มีชื่อว่า 'คานอน (カノン) ' ซึ่งได้มาจากชิโช อีกกระบอกหนึ่งเป็นแบบอัตโนมัติ มีชื่อว่า 'โมริโนะฮิโตะ (森の人) ' ซึ่งปกติจะเหน็บไว้ข้างหลัง และมีอุปกรณ์เสริมมากกว่า 'คานอน' กระบอกหลังได้มาระหว่างการเดินทาง โดยรวมแล้วเธอเป็นนักฉวยโอกาสที่ดี...คิโนะสูง 150 ซม. หนัก 38 ก.ก.
แม้ว่ามันจะไม่เคยแสดงความเป็นห่วงเป็นใยในเวลาที่คิโนะโดนใครเล็งเพอร์ซูเอเดอร์ใส่อยู่ แต่แอร์เมสก็เป็นสิ่งสำคัญในการเดินทางของคิโนะ เพราะกระเป๋าใบใหญ่ ถุงนอน สัมภาระทั้งหลาย กระทะ อุปกรณ์ทำความสะอาดเพอร์ซูเอเดอร์ เต้นท์สำหรับนอนกลางแจ้ง หรือแม้แต่แก้วน้ำ คิโนะคงขนทั้งหมดนี้ไปเองโดยลำพังไม่ได้แน่ ๆ วันคล้ายวันเกิดของแอร์เมสเป็นวันเดียวกันกับของคิโนะ (เรื่องนี้เจ้าตัวน่าจะไม่รู้)
เพลง

เพลงเปิด: all the way โดย มิคุนิ ชิโมคาวะ (下川みくに)
เพลงปิด: the Beautiful World โดย ไอ มาเอดะ (นักแสดง) (前田愛 (女優))
เพลงประกอบ: くりかえす - キノなカノン (วนซ้ำ) โดย ไอ มาเอดะ (นักแสดง) (前田愛 (女優))
เพลงธีมหลักเกม 1: セカイハカガヤク (โลกอันเรืองรอง) โดย ฮารุกะ ชิโมสึกิ (霜月はるか)
เพลงปิดภาพยนตร์ 1, เพลงธีมหลักเกม 2: はじまりの日 (วันแห่งการเริ่มต้น) โดย ไอ มาเอดะ (นักแสดง) (前田愛 (女優))
เพลงปิดภาพยนตร์ 2: Bird โดย มิคุนิ ชิโมคาวะ (下川みくに)
นิยาย > ชุดหลัก ฉบับภาษาญี่ปุ่น

キノの旅 (ISBN 9784840215855)
キノの旅 II (ISBN 9784840216326)
キノの旅 III (ISBN 9784840217095)
キノの旅 IV (ISBN 9784840218443)
キノの旅 V (ISBN 9784840220132)
キノの旅 VI (ISBN 9784840221559)
キノの旅 VII (ISBN 9784840223867)
キノの旅 VIII (ISBN 9784840228329)
キノの旅 IX (ISBN 9784840231725)
キノの旅 X (ISBN 9784840235808)
キノの旅 XI (ISBN 9784840240253)
キノの旅 XII (ISBN 9784048672634)
キノの旅 XIII (ISBN 9784048680684)
นิยาย > ชุดหลัก ฉบับภาษาไทย > บลิส พับลิชชิ่ง

การเดินทางของคิโนะ (ISBN 9789743487361) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
การเดินทางของคิโนะ 2 (ISBN 9786111000078) แปลโดย ปิยะวรรณ ทรัพย์สำรวม
การเดินทางของคิโนะ 3 (ISBN 9786111000221) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
การเดินทางของคิโนะ 4 (ISBN 9786111000399) แปลโดย ปิยะวรรณ ทรัพย์สำรวม
การเดินทางของคิโนะ 5 (ISBN 9786161000080) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
การเดินทางของคิโนะ 6 (ISBN 9786161000509) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
การเดินทางของคิโนะ 7 (ISBN 9786161001094) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
การเดินทางของคิโนะ 8 (ISBN 9786161001384) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
การเดินทางของคิโนะ 9 (ISBN 9786161001476) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
นิยาย > ชุดหลัก ฉบับภาษาไทย > อนิแม็กส์ บุ๊คส์

การเดินทางของคิโนะ (ISBN 9786163372277) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
การเดินทางของคิโนะ 2 (ISBN 9786163372642) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
การเดินทางของคิโนะ 10 (ISBN 9786163372369) แปลโดย ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ
นิยาย > นิยายพร้อมภาพประกอบ

キノの旅 「記憶の国」 -Their Memories- เมืองแห่งความทรงจำ (ISBN 9784840228329)
キノの旅 「旅人の話」 -You- เรื่องราวของนักเดินทาง (ISBN 9784840231893)
キノの旅 「旅人の話」 -You- (Limited Edition)  เรื่องราวของนักเดินทาง (ISBN 9784840228978)
キノの旅 「わたしの国」 -Own Will- เมืองของฉัน (ISBN 9784840240802)
นิยาย > นิยายฉบับพิเศษ

学園キノ (ISBN 9784840239080)
学園キノ 2 (ISBN 9784840239080)
学園キノ 3 (ISBN 9784048678407)
อนิเมะ

การเดินทางของคิโนะ ได้นำบางส่วนจากนิยายมาสร้างเป็นอนิเมะ โดยมีการเปลี่ยนแปลงในรายละเอียดเล็กน้อย มีบทที่ถูกแทรกโดยไม่ระบุชื่อตอนจากในนิยาย และมีบทที่ถูกเขียนเพิ่มเติมเข้าไปใหม่ด้วยเช่นกัน
อนิเมะ > ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์

ตอนที่ 1
ตอนที่ 2
ตอนที่ 3
ตอนที่ 4
ตอนที่ 5
ตอนที่ 6 「コロシアム」 （前編） - Avengers - (โคลิเซี่ยม ภาคต้น)
ตอนที่ 7 「コロシアム」 （後編） - Avengers - (โคลิเซี่ยม ภาคจบ)
ตอนที่ 8
ตอนที่ 9
ตอนที่ 10
ตอนที่ 11
ตอนที่ 12
ตอนที่ 13
อนิเมะ > ภาพยนตร์

「何かをするために」 - life goes on. -  (เพื่อที่จะทำบางสิ่งบางอย่าง) / จากบทนำและบทส่งท้าย เล่มที่ 7
「病気の国」 - For You -  (เมืองแห่งความป่วยไข้) / จากบทที่ 10 เล่มที่ 5
ภาพยนตร์เรื่องที่สองนั้นผลิตโดย ชาฟท์ (シャフト|ja:シャフト (アニメ制作会社)) แต่ผู้กำกับยังคงเป็นคนเดิม
ละครวิทยุ

คิโนะ พากย์โดย อายะ ฮิซาคาวะ (久川綾)
แอร์เมส พากย์โดย จุนโกะ โนดะ (野田順子)
ซากุระ พากย์โดย อาเคมิ ซาโต้ (佐藤朱)
เกม

キノの旅 -the Beautiful World-
キノの旅 -the Beautiful World-
キノの旅II -the Beautiful World-
สิ่งละอันพันละน้อย

ในโลกของคิโนะ "เพอร์ซูเอเดอร์" มีความหมายว่า "ปืน" และอาชีพช่างปืนจะเรียกว่า "เพอร์ซูเอเดอร์สมิธ"
ในโลกของคิโนะ "มอเตอร์ราด" ก็คือมอเตอร์ไซค์ (เป็นภาษาเยอรมัน หมายถึงมอเตอร์ไซค์)
ต้นแบบของแอร์เมส คือรถจักรยานยนต์ Brough Superior SS100
ต้นแบบของคานอน คือ ปืน Colt 1851  * ต้นแบบของโมริโนะ คือ ปืน Colt Woodsman  * ชื่อของแอร์เมสมาจากชื่อของเทพเจ้าแห่งการเดินทางของกรีก
ชื่อของคิโนะ ในภาษากรีกมีความหมายว่า "การเคลื่อนไหว"
ชื่อเดิมของคิโนะคนปัจจุบัน ในภาคนิยายภาษาญี่ปุ่นจะเขียนว่า xxxxx (อ่านไม่ออกเสียง) มีการคาดเดาว่าชื่อดอกไม้นั้นคือ "เรเวอร์รี่" แต่อีกสายหนึ่งเชื่อว่าชื่อเดิมของเธอคือ "ซากุระ" เหมือนกับชื่อของสาวน้อยในเมืองแห่งความอ่อนโยน (หมายเหตุ: คำว่า xxxxx ในนิยายไม่ได้ใช้กับชื่อเก่าของคิโนะเท่านั้น แต่ใช้แทนคำอื่น ๆ ในบางกรณีด้วย)
ในโลกของคิโนะ เธอจะพาแอร์เมสไปที่ไหนก็ได้ ไม่ว่าจะทางเดิน ในอาคาร ห้องอาหาร จนไปถึงห้องนอน โดยไม่มีใครคัดค้านว่ามันเป็นแค่พาหนะ
ในตอนแรกที่คิดเรื่องนี้ อ.ซิกซาว่า ไม่ได้คิดว่าจะให้แอร์เมสพูดได้
ผู้ประพันธ์เนื้อเพลง the Beautiful World ก็คือตัว อ.ซิกซาว่า (ผู้เขียนนิยาย) เอง
ตัวละครใน กักคุเอ็น คิโนะ จะมีภาพลักษณ์ผิดไปจากนิยายต้นฉบับแบบสุดขั้ว จนอาจทำให้คุณขำทั้งน้ำตา!
สิ่งละอันพันละน้อย > ในฉบับนิยายภาษาอังกฤษของ TokyoPop

ใช้ชื่อว่า "Kino No Tabi" (ด้วยเหตุผลที่ว่ามันฟังดูน่าสนใจกว่า "Kino's Journey" หรือ "Kino's Travels")
เรียงตอนต่างกัน
ปกต่างกัน (ด้วยเหตุผลทางด้านการตลาด)
ไม่มีภาพประกอบสี เน้นโทนขาว-ดำ
มีการเพิ่มเติมและปรับเปลี่ยนเนื้อหาค่อนข้างมาก ปัจจุบันยังไม่มีการตีพิมพ์เล่มที่ 2 (เล่มที่ 1 วางขายในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2549)
"เพอร์ซูเอเดอร์" ถูกแทนที่ด้วยคำว่า Gun หรือ Handgun ซึ่งแปลว่าปืนธรรมดา
"มอเตอร์ราด" ถูกแทนที่ด้วยคำว่า Motorcycle ซึ่งแปลว่ามอเตอร์ไซค์ธรรมดาเช่นกัน
"โมริโนะฮิโตะ" ถูกตั้งชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า "Woodsman"
"คานอน" ถูกตั้งชื่อใหม่เป็น "Cannon" ซึ่งหมายถึงปืนใหญ่
ชิซึกลายเป็นลูกโทน
เล่มที่ 1: ถูกตัดข้อความจากผู้เขียนในท้ายเล่มออก
เล่มที่ 1: ไม่มีการกล่าวถึงชิโชไม่ว่าจะในบทบรรยายหรือบทพูด (ถูกแทนที่ด้วยอย่างอื่นหรือตัดทิ้งไปเลย)
เล่มที่ 1: จะใช้วิธีบรรยายถึง หรือใช้สมญานามแทนคำว่า xxxxx ซึ่งเป็นชื่อเดิมของคิโนะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาญี่ปุ่น) เก็บถาวร 2020-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ Dengeki เก็บถาวร 2011-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
ดอกบุกยักษ์

| ดอกบุกยักษ์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
อันดับ:: อันดับขาเขียด Alismatales
วงศ์:: วงศ์บอน Araceae
สกุล:: บุก Amorphophallus (Becc.) Becc. ex Arcang
สปีชีส์:: Amorphophallus titanum
ชื่อทวินาม
Amorphophallus titanum (Becc.) Becc. ex Arcang

ชื่อพ้อง
 Amorphophallus selebicus Nakai  Conophallus titanum Becc.
บุกยักษ์, ดอกบุกยักษ์ หรือ ดอกซากศพ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Amorphophallus titanum; อังกฤษ: titan arum) เป็นพืชในสกุลบุกที่มีดอกเป็นแท่งลักษณะคล้ายกับองคชาต ดอกสูงได้เกินกว่า 3 เมตร และบานเป็นเวลา 72 ชั่วโมง มีกลิ่นเหม็นคล้ายคาวปลา เนื้อสัตว์เน่า หรือซากศพ โดยทั่วไปมักใบงอกออกภายหลังจากดอกโรยแล้วและมีเพียงใบเดียวตลอดปี ใบมีความสูงได้ถึง 5 เมตร บุกยักษ์ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ.1878 ในบริเวณหมู่เกาะสุมาตรา
การออกดอก

ในแหล่งเพาะปลูก โดยทั่วไปแล้วบุกยักษ์ต้องใช้เวลา 5 ถึง 10 ปีในการเจริญเติบโตก่อนที่จะออกดอกครั้งแรก หลังจากการออกดอกครั้งแรกของพืชแต่ละต้น ความถี่ในการออกดอกครั้งถัดไปอาจแตกต่างกันมาก ซึ่งเป็นไปตามสภาวะแวดล้อมของการเพาะปลูก พืชบางต้นอาจไม่ออกดอกอีกเป็นเวลานานถึง 7–10 ปี ในขณะที่บางต้นอาจออกดอกได้ทุกสองหรือสามปี
ที่สวนพฤกษศาสตร์บ็อน มีการสังเกตการณ์ภายใต้สภาวะการเพาะปลูกที่เหมาะสมซึ่งทำให้พืชผลิดอกสลับกันทุก ๆ สองปี ที่สวนพฤกษศาสตร์ในโคเปนเฮเกนสามารถบังคับให้ออกดอกเกือบทุกสองปีได้ (ช่วงปี 2014 ถึง 2020 และอาจจะออกดอกในปี 2022) มีการบันทึกถึงการออกดอกแบบหัวปีท้ายปีอย่างน่าอัศจรรย์ (ออกดอกสองครั้งภายในหนึ่งปี) และยังออกใบในเวลาเดียวกันกับช่อดอก  นอกจากนี้ที่เมืองบ็อน ประเทศเยอรมนี บางครั้งยังพบว่าเหง้าที่มีน้ำหนักถึง 117 กิโลกรัม สามารถออกดอกพร้อมกันถึง 3 ดอก ในเดือนพฤษภาคม ปี 2020 สวนพฤกษศาสตร์ชิคาโกมีดอกแฝดสามบานในชื่อ "ราชินีกำมะหยี่" แต่การชมถูกปิดไม่ให้สาธารณชนเข้าชมเนื่องจากโควิด-19
โดยทั่วไปแล้วกาบดอก (spathe) เริ่มเปิดออกในช่วงบ่ายถึงเย็น และตลอดทั้งคืน ในช่วงเวลานี้ดอกตัวเมียจะเปิดรับการผสมเกสร โดยทั่วไปกาบดอกจะเริ่มโรยตัวภายใน 12 ชั่วโมง แต่บางครั้งอาจยังคงเปิดอยู่เป็นเวลานานกว่า 24 จนถึง 48 ชั่วโมง เมื่อกาบดอกโรย ดอกตัวเมียจะหมดความสามารถในการผสมเกสร
การผสมเกสรภายดอกของต้นเดียวกันเคยถูกมองว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่ในปี 1992 นักพฤกษศาสตร์ในเมืองบอนน์ได้ประสบความสำเร็จในการผสมเกสรดอกไม้ด้วยมือจากดอกตัวผู้ที่บดละเอียด ส่งผลให้มีผลและเมล็ดนับร้อย ซึ่งสามารถผลิตออกจำหน่ายเป็นต้นกล้าจำนวนมาก นอกจากนี้ในปี 2011 ที่สหรัฐ บุกยักษ์ที่วิทยาลัย Gustavus Adolphus ในมินนิโซตา ยังผสมเกสรด้วยตัวมันเองโดยไม่คาดคิด และผลิตเมล็ดพันธุ์จำนวนมากเช่นกัน
ระเบียงภาพ

มุมมองเข้าไปในกาบดอกของบุกยักษ์ จะเห็นดอกที่เป็นแบบดอกรวม คือที่ไม่มีกลีบดอก บนฐานของฝักดอก ที่สวนพฤกษศาสตร์ มหาวิทยาลัยบ็อน วันที่ 28 มีนาคม 1997
ผลของบุกยักษ์ ที่สวนพฤกษศาสตร์ มหาวิทยาลัยบ็อน กันยายน 2009
ดอกตัวผู้ของบุกยักษ์ (บน, สีเหลือง) และดอกตัวเมีย (ล่าง, สีม่วง) ทั้งหมดอยู่ที่ฐานของฝักดอก (spadix) ที่สวนพฤกษศาสตร์ มหาวิทยาลัยบ็อน ภาพเมื่อเดือนมีนาคม 1987
ใบอ่อนของต้นบุกยักษ์ ที่สวนพฤกษศาสตร์ มหาวิทยาลัยบ็อน ภาพเมื่อเดือนกรกฏาคม 2009
ใบแก่และโรยแล้วของต้นบุกยักษ์ ในถิ่นอาศัยดั้งเดิมที่เกาะสุมาตรา เดือนกุมภาพันธ์ 1984
ดอนต์ท็อคทูสเตรนเกอร์ส

1998 เพลงโดยพรินซ์
| "ดอนต์ท็อคทูสเตรนเกอร์ส"> เพลงโดยพรินซ์.จากอัลบั้มเกิร์ล 6 |
| --- | --- |
เผยแพร่: 1992
วางจำหน่าย: 1996
บันทึกเสียง: 1992
ความยาว: 3:11
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์บราเธอส์
ผู้ประพันธ์เพลง: พรินซ์
โปรดิวเซอร์: พรินซ์
ดอนต์ท็อคทูสเตรนเกอร์ส (อังกฤษ: Don't Talk 2 Strangers) เป็นเพลงของพรินซ์ จากอัลบั้มเกิร์ล 6ในปี ค.ศ. 1996 และประกอบภาพยนตร์เรื่องเกิร์ล 6 นิตยสาร Vibe อ้างว่าเป็นเพลงที่ อัลบั้มของที่ทำให้ผิดหวังเท่านั้น เพลงนี้ถูกบันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1992 ในระหว่างการประชุมซาวด์แทร็คนำเสนอภาพยนตร์เรื่อง I'll Do Anything