stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ระบบกำหนดตำแหน่งบนโลก
ระบบอื่น ๆ

ระบบบอกพิกัดด้วยดาวเทียมอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกับระบบจีพีเอส ในปัจจุบันมีหลายระบบ ได้แก่
GLONASS (GLObal NAvigation Satellite System) เป็นระบบของรัสเซีย ที่พัฒนาเพื่อแข่งขันกับสหรัฐอเมริกา ใช้งานได้สมบูรณ์ทั่วโลกตั้งแต่เดือน ตุลาคม 2555
Galileo เป็นระบบที่กำลังพัฒนาโดยสหภาพยุโรป ร่วมกับจีน อิสราเอล อินเดีย โมร็อกโก ซาอุดิอาระเบีย เกาหลีใต้ และยูเครน จะแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2553
Beidou เป็นระบบที่กำลังพัฒนาโดยประเทศจีน โดยให้บริการเฉพาะบางพื้นที่  แต่ในอนาคตมีแผนที่จะพัฒนาโดยให้ครอบคลุมทั้วโลกโดยจะใช้ชื่อว่า COMPASS
QZSS ระบบดาวเทียมของญี่ปุ่น ทำหน้าที่หลากหลาย ช่วยเสริมการหาตำแหน่งด้วย GPS โดยเน้นพื้นที่ประเทศญี่ปุ่น ที่มีอาคารสูงบดบังสัญญาณ GPS สำหรับ QZSS ถูกออกแบบให้มีวงโคจรเป็นเลข 8 โดยเต็มระบบจะประกอบด้วยดาวเทียม 3-4 ดวง
ดูเพิ่ม

พอยท์เอเชียดอตคอม ซอฟต์แวร์ไทยที่ทำงานในด้านจีพีเอส
ระบบนำทางในรถยนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เผยแพร่ความรู้จีพีเอส ของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา (อังกฤษ)
การคำนวณพิกัดโดยระบบจีพีเอส ใช้ดาวเทียมสี่ดวงเป็นอย่างน้อยเพื่อความแม่นยำ
ระบบเวลาทำงาน 996

ระบบชั่วโมงทำงาน 996 (จีน: 996工作制, อังกฤษ: 996 working hour system) เป็นรูปแบบการจัดตารางงานที่ใช้ในบางบริษัทของประเทศจีน ชื่อของระบบมาจากการบังคับให้ลูกจ้างทำงานตั้งแต่เวลา 9:00 AM (เก้าโมงเช้า) ถึง 9:00 PM (สามทุ่ม) เป็นเวลา 6 วันต่อสัปดาห์ หรือคิดเป็นการทำงานรวม 72 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าระบบการทำงานแบบนี้เป็นการละเมิดกฎหมายแรงงานของจีน และเรียกระบบนี้ว่าเป็น "การใช้งานทาสยุคใหม่" โดยระบบนี้ยิ่งมีความเด่นชัดเป็นพิเศษในบริษัทในสายงานไอทีและอินเทอร์เน็ต
วัฒนธรรมการทำงานล่วงเวลามีมาอย่างยาวนานในบรรดาบริษัทไอทีของจีน ที่ซึ่งพุ่งเป้าไปที่การเพิ่มความเร็วในการทำงาน และการลดค่าใช้จ่าย บริษัทจำนวนมากใช้นโยบายหลายแบบ เช่น จ่ายเงินคืนค่าแท็กซี่ให้กับพนักงานที่ทำงานล่วงเวลาในตอนกลางคืน เพื่อกระตุ้นให้พนักงานทำงานล่วงเวลากันมากขึ้น
ระบบการทำงานที่ยาวนานนี้นำไปสู่โรคและปัญหาสุขภาพจิตมากมายในบรรดาแรงงานชาวจีน มีการประมาณการณ์ไว้ว่าพนักงานเงินเดือนเกิน 3 ใน 4 ที่ทำงานในเมืองใหญ่อย่างปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ และกว่างโจว เผชิญกับภาวะความเหนื่อยล้าจากการทำงาน การเจ็บปวดในระบบกล้ามเนื้อและกระดูก ปัญหาการนอนหลับ ไปจนถึงปัญหาการกิน ความเครียดจากงาน และปัญหาความไม่สมดุลระหว่างชีวิตการทำงานกับชีวิตครอบครัว ข้อมูลจากสื่อ People's Daily ซึ่งควบคุมโดยรัฐบาลจีน ระบุว่าผลการสำรวจในปี 2013 แสดงให้เห็นว่าแรงงานในอุตสาหกรรมไอทีของจีนถึง 98.8% ระบุว่าตนมีปัญหาทางสุขภาพ มีรายงานการเสียชีวิตจากการทำงานและการฆ่าตัวตาย มาตลอดหลายสิบปีที่มีการนำระบบ 996 นี้ และระบบการทำงานล่วงเวลาอื่น ๆ มาใช้ในจีน
ระบบการทำงานแบบ 996 ชั่วโมงนั้นถูกตราว่าผิดต่อกฎหมายโดยศาลสูงของจีนตั้งแต่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2021 อย่างไรก็ตาม เป็นที่กังขาอยู่ว่าข้อกฎหมายนี้จะถูกนำมาบังคับใช้อย่างจริงจังหรือไม่
ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่นอร์ดิก

ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่นอร์ดิก (อังกฤษ: Nordic Mobile Telephone; ชื่อย่อ: NMT) คือ ระบบโทรศัพท์ในยุคของ 1 จี ซึ่งได้มีการคิดค้นและใช้งานในยุโรปเหนือ หรือบริเวณของคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย ในประเทศกลุ่มนอร์ดิก โดยเริ่มใช้ความถี่ในย่าน 450 เมกะเฮิรตซ์
| ด ค กยุคระบบไร้สาย |
| --- | --- |
1G: NMT ·  AMPS ·  Hicap ·  CDPD ·  Mobitex ·  DataTAC ·  TACS · ETACS
2G: GSM ·  iDEN ·  D-AMPS ·  IS-95 ·  PDC ·  CSD ·  PHS ·  GPRS ·  HSCSD ·  WiDEN
2.75G: EDGE/EGPRS · CDMA2000 (1xRTT)
3G: UMTS (W-CDMA) ·  CDMA2000 (1xEV-DO/IS-856) · FOMA ·  TD-SCDMA ·  GAN/UMA
3.5G: UMTS (HSDPA) ·  UMTS (HSUPA) ·  CDMA2000 (EV-DO Rev.A)
3.75G: UMTS (HSPA+) ·  CDMA2000 (EV-DO Rev.B/3xRTT)
4G: WiMAX · Flash-OFDM ·  3GPP LTE ·  LTE-A
4.5G: LTE-A Pro ·  LTE Unlicensed (LTE-U/LAA)
5G: NR
6G
ระบบแบ่งเขตยกพรรค

ระบบแบ่งเขตยกพรรค (อังกฤษ: party block vote, หรือ general ticket)  เป็นระบบการลงคะแนนแบบหนึ่งของระบบแบ่งเขตหลายเบอร์ซึ่งผู้มีสิทธิเลือกตั้งลงคะแนนเลือกเพียงคะแนนเดียวให้กับพรรคการเมืองที่ส่งผู้สมัครเป็นทีม (บัญชีรายชื่อ) โดยพรรคการเมืองที่ได้คะแนนสูงสุดจะเป็นผู้ชนะ และบัญชีรายชื่อที่ส่งผู้สมัครก็ได้รับเลือกตั้งทั้งชุด ซึ่งทำให้พรรคการเมืองนั้นพรรคการเมืองเดียวถือเป็นตัวแทนของเขตเลือกตั้งนั้น ระบบการลงคะแนนนี้ใช้ทั้งระบบหรือบางส่วนในแคเมอรูน ชาด จิบูตี และสิงคโปร์
ระบบย่อยอาหาร

ระบบทางเดินอาหาร  (อังกฤษ: Gastrointestinal tract, GI tract, alimentary canal หรือ gut) ระบบทางเดินอาหาร อาจเรียกอีกอย่างว่าระบบย่อยอาหาร (digestive tract) ระบบอวัยวะนี้มีเฉพาะในสัตว์หลายเซลล์ (multicellular animals) ที่ต้องกินอาหารและย่อยอาหาร เพื่อรับสารอาหารและพลังงานและขับถ่ายของเสียออกไป
กายวิภาคพื้นฐาน > ทางเดินอาหาร

ในมนุษย์ที่โตเต็มที่จะมีระบบทางเดินอาหาร ยาวประมาณ 7 เมตรครึ่ง หรือ  25 ฟุต ซึ่งประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้
ปาก (Mouth) ในช่องปากมีอวัยวะดังนี้
ต่อมน้ำลาย (salivary glands)
เยื้อเมือกช่องปาก (mucosa)
ฟัน (teeth)
ลิ้น(tongue)
คอหอย (Pharynx)
หลอดอาหาร (Esophagus) และ ปากกระเพาะ (cardia)
กระเพาะอาหาร (Stomach) ประกอบด้วย
ปากกระเพาะ (cardiac)
กระพุ้งกระเพาะอาหาร (fundus)
กระเพาะส่วนปลาย (antrum, pylorus)
หูรูดกระเพาะส่วนปลาย (pyloric sphincter)
ลำไส้ (intestine หรือ Bowel) :
ลำไส้เล็ก (small intestine) มีสามส่วนดังนี้:
ลำไส้เล็กส่วนต้น (duodenum)
ลำไส้เล็กส่วนกลาง (jejunum)
ลำไส้เล็กส่วนปลาย (ileum)
ลำไส้ใหญ่ (large intestine) มีสามส่วนดังนี้:
กระพุ้งไส้ใหญ่ หรือ ซีกัม (cecum) (เป็นที่อยู่ของ ไส้ติ่ง (vermiform appendix))
ไส้ใหญ่ (colon) ประกอบด้วย
ไส้ใหญ่ส่วนขึ้น (ascending colon)
ไส้ใหญ่ส่วนขวาง (transverse colon)
ไส้ใหญ่ส่วนลง (descending colon)
ไส้ใหญ่ส่วนคด (sigmoid flexure)
ไส้ตรง (rectum)
ทวารหนัก (anus)
กายวิภาคพื้นฐาน > อวัยวะที่เกี่ยวข้อง

ตับ (liver) ปล่อย น้ำดี (bile) เข้าไปในลำไส้เล็กโดยระบบน้ำดี (biliary system) และไปเก็บที่ถุงน้ำดี (gallbladder) ตับอ่อน (pancreas) จะปล่อยของเหลวไอซอสโมติก (isosmotic fluid) ซึ่งประกอบด้วยไบคาร์บอเนต (bicarbonate) และเอ็นไซม์หลายชนิด เช่น
ทริปซิน (trypsin)
ไคโมทริปซิน (chymotrypsin)
ไลเปส (lipase)
คาร์บอกซี่เปปซิเดส (carboxypeptidase)
แพนคลิเอติก อะไมเลส (amylase)
นิวเคลส (nuclase enzymes)
แหล่งข้อมูลอื่น

Anatomy atlas of the Digestive System
ระบบเกษตรกรรมพืชเดี่ยว

ไร่มันฝรั่ง
ระบบเกษตรกรรมพืชเดี่ยว (อังกฤษ: Monoculture) เป็นระบบเกษตรกรรมที่เป็นการปลูกพืชชนิดเดียวในบริเวณกว้างเป็นวิธีที่นิยมใช้โดยเกษตรกรผู้มีเนื้อที่ในการเกษตรกรรมเป็นจำนวนมาก ถ้าพูดถึงป่าระบบเกษตรกรรมพืชเดี่ยวก็หมายถึงการปลูกไม้พันธุ์เดียวเท่านั้น
คำว่า “ระบบเกษตรกรรมพืชเดี่ยว” มักจะใช้ในการเกษตรกรรมที่หมายถึงการปลูกพืชที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันในด้านการเจริญเติบโตทางพันธุศาสตร์ เช่นการปลูกข้าวสาลี หรือไร่แอปเปิล หรือ ไร่องุ่น พืชพันธุ์เหล่านี้มีลักษณะการเจริญเติบโต ให้ผลสูง และใช้เนื้อที่น้อย เพราะการปลูก การบำรุง และการเก็บเกี่ยวสามารถทำให้เป็นมาตรฐานได้ การสร้างมาตรฐานเป็นการเพิ่มความมีประสิทธิภาพทางเกษตรกรรม นอกจากนั้นก็ยังสามารถจัดพืชผลให้เหมาะกับตำแหน่งที่ปลูกได้ เช่นเลือกพืชที่เหมาะกับเนื้อดิน หรือเลือกพืชที่มีฤดูการปลูกสั้น แต่เกษตรเชิงเดี่ยว ซึ่งนำรายได้จากการขายมาวัดความสำเร็จนั้น อาศัยปัจจัยภายนอกแทบทุกอย่างในการผลิต ต้องนำเข้าและใช้วัตถุดิบจากภายนอก ซึ่งเกษตรกรไม่สามารถกำหนดราคาเองได้ ต้นทุนส่วนใหญ่จึงมักอยู่ที่วัตถุดิบที่ไม่สามารถผลิตได้เอง และราคาขึ้นอยู่กับกลไกทางตลาด พ่อค้าวัตถุดิบจะเรียกราคาจากเกษตรกรได้ 100% ทำให้ชาวบ้านเป็นหนี้ในทุกฤดูการผลิต ยิ่งทำยิ่งเป็นหนี้ ไม่ทำก็เป็นหนี้อยู่เพราะหนี้เก่าออกดอกเรื่อยๆ ทำให้เกษตรกรต้องออกแสวงหาทางทำกินใหม่ๆในเมืองหลวง ส่งเงินใช้หนี้ เป็นหนี้ในระยะยาวทั้งชีวิต ดังกล่าว ทำให้คนไทยมีน้ำใจน้อยลง เพราะสภาวะที่ขาดแคลนเช่นเดียวกัน เกษตรกรต้องรับภาระต่างๆมากขึ้น เพราะพ่อค้าจะเอาแต่ผลผลิตงามๆ ชาวนาชาวไร่ก็ต้องซื้อปุ๋ยซื้อยาฆ่าแมลงเพิ่มมากขึ้นเพื่อไม่ให้โดนกดราคาจากพ่อค้าคนกลาง ส่งผลมาที่ประชาชนผู้บริโภคที่ต้องรับสารปนเปื้อนไปเรื่อยๆ ต่อมาก็ป่วย และเข้าโรงพยาบาล ขาดแคลนรายได้ เป็นผลกระทบระยะยาวเช่นเดียวกัน[ต้องการอ้างอิง]
ระบบเกษตรกรรมพืชเดี่ยวให้ผลิตผลมากกว่าโดยไม่มีคู่แข่งจากพืชอื่น และการปลูกอย่างเป็นระเบียบทำให้การใช้เนื้อที่มีประสิทธิภาพมากกว่าพืชผสม แต่ผลเสียคือพืชจะดูดอาหารที่ต้องการออกจากดินโดยไม่มีการทดแทนเช่นระบบการปลูกพืชหลากชนิด
ดูเพิ่ม

การปลูกพืชหมุนเวียน
ระบบการปลูกพืชหลากชนิด
| ด ค กเกษตรกรรม |
| --- | --- | --- |
 เทคโนโลยีการเกษตร  พืชกรรมสวน  เกษตรกรรมดิจิทัล 
| อาชีพ |  นักวิชาการเกษตร  วิศวกรเกษตร  ชาวไร่ชาวนา  คนงานเกษตร  |   |
| ทั่วไป |  การเกษตรเข้มข้น การปลูกพืชเข้มข้น  การเลี้ยงสัตว์เข้มข้น  การเลี้ยงหมูเข้มข้น  การเกษตรวงกว้าง  การเลี้ยงสัตว์แบบปล่อย  เกษตรกรรมจักรกล  เกษตรกรรมถาวร  เกษตรกรรมเมือง  เกษตรกรรมไม่มีสัตว์  เกษตรกรรมยั่งยืน  เกษตรพันธสัญญา  เกษตรศาสตร์  เกษตรอินทรีย์  ธุรกิจเกษตร  ฟาร์ม  รายชื่อมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยการเกษตร  วนเกษตร  วิทยาศาสตร์การเกษตร  วิศวกรรมเกษตร  สหกรณ์การเกษตร  สัตวบาล  อัตราแลกเนื้อ  |   |
| ประวัติ |  ก่อนประวัติศาสตร์ การปฏิวัติยุคหินใหม่  เกษตรกรรมในมีโซอเมริกา  พืชและสัตว์เลี้ยงของออสโตรนีเซีย  ประวัติศาสตร์โบราณ เกษตรกรรมในอียิปต์โบราณ  เกษตรกรรมในกรีซโบราณ  เกษตรกรรมในโรมโบราณ  หลังสมัยคลาสสิก การปฏิวัติเกษตรกรรมอาหรับ  การแลกเปลี่ยนโคลัมเบียน  ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ การปฏิวัติเกษตรกรรมในอังกฤษ  การปฏิวัติเขียว  ประวัติศาสตร์เกษตรอินทรีย์  ระบบเกษตรกรรมพืชเดี่ยว  |   |
| รูปแบบการเกษตร |  การทำฟาร์มขนสัตว์  การแทะเล็ม การเกษตรแปลงสภาพได้  การแทะเล็มแบบหมุนเวียน  การปลูกพืชไร้ดิน  การเพาะเลี้ยงพืชและสัตว์ในน้ำ  การเลี้ยงแกะ  การเลี้ยงโคนม  การเลี้ยงแพะ  การเลี้ยงวัว  การเลี้ยงสัตว์ป่า  การเลี้ยงสัตว์ปีก  การเลี้ยงหมู  ขั้นบันได (งานดิน)  ปศุสัตว์  แมลงอุตสาหกรรม  นา  สวนผลไม้  อะกริวอลเทอิกส์  |   |
| ผลกระทบสิ่งแวดล้อมของเกษตรกรรม |  การขยายตัวทางการเกษตร  มลพิษทางการเกษตร  การบำบัดน้ำเสียทางการเกษตร  การแทะเล็มที่มากเกินไป  ผลกระทบสิ่งแวดล้อมของชลประทาน การสูบน้ำบาดาลที่มากเกินไป  การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกับเกษตรกรรม  |   |
| หมวดหมู่ |  เกษตรกรรมแบ่งตามประเทศ  บริษัทเกษตรกรรม  เทคโนโลยีชีวภาพ  ปศุสัตว์  อุตสาหกรรมเนื้อสัตว์  การเลี้ยงสัตว์ปีก  ผลกระทบสิ่งแวดล้อมของเกษตรกรรม  |   |
  หมวดหมู่
ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทเอกชน
อุตสาหกรรม:  ภาวะฉุกเฉิน
ก่อนหน้า: ระบบออกอากาศฉุกเฉิน
ก่อตั้ง: 1 มกราคม 2540   สหรัฐอเมริกา
สำนักงานใหญ่: สหรัฐอเมริกา
ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน (อังกฤษ: Emergency Alert System) เป็นการเตือนภัยทางโทรทัศน์ท้องถิ่นในประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้ครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 เพื่อแทนที่ "ระบบออกอากาศฉุกเฉิน" หรือ EBS ที่ยกเลิกไป เป็นระบบเตือนภัยแห่งชาติที่หน่วยงานของสหรัฐและบริเวณในท้องถิ่นใช้ในการส่งข้อมูลฉุกเฉินที่สำคัญเช่น สภาพอากาศ และ แอมเบอร์อเลิร์ต แก่ชุมชนที่ได้รับผลกระทบผ่านทางโทรทัศน์และวิทยุ รายการผู้ที่ร่วมการแพร่สัญญาณระบบเตือนภัยฉุกเฉิน เช่น ผู้กระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์ ระบบเคเบิล ผู้ให้บริการวิทยุดาวเทียมและโทรทัศน์และผู้ให้บริการวิดีโอแบบมีสาย โดยทำการส่งการแจ้งเตือนภายในสหรัฐและท้องถิ่นตามความสมัครใจว่าจะเผยแพร่ข่าวสารหรือไม่ แต่พวกเขาจำเป็นต้องส่งการแจ้งเตือนของประธานาธิบดีสหรัฐ ซึ่งจะทำให้ประธานาธิบดีสามารถพูดกับประชาชนได้ในช่วงเกิดเหตุฉุกเฉิน สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง (FEMA) และ คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐฯ (FCC) ต้องทำงานร่วมกันเพื่อรักษาการแจ้งเตือนเหตุฉุกเฉินและแจ้งเตือนฉุกเฉินไร้สายซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักสองประการของระบบเตือนภัยแห่งชาติ แก่หน่วยงานรัฐบาลกลางของรัฐและท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบ
การทดสอบระบบ

อุปกรณ์ EAS จะต้องทำการทดสอบเป็นรายสัปดาห์ การทดสอบจำเป็นแบบรายสัปดาห์ (The required weekly test หรือ RWT) ต้องประกอบด้วย เสียงส่วนต้นและเสียงสิ้นสุดข้อความ แม้ว่า RWT จะไม่ต้องการข้อความเสียงหรือภาพกราฟิกประกาศการทดสอบ แต่หลายสถานีก็ให้มีภาพและข้อความเสียงประกอบเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ นอกจากนี้สถานีโทรทัศน์ไม่จำเป็นต้องส่งข้อความวิดีโอสำหรับการทดสอบรายสัปดาห์ มีการกำหนดตารางเวลาโดยสถานี RWTs ในวันและเวลาที่สุ่มขึ้นมา (แม้ว่าส่วนใหญ่มักจะในช่วงดึกหรือตอนบ่าย) และมักจะไม่ได้รับการถ่ายทอดสดนัก
การทดสอบจำเป็นแบบรายเดือน (Required monthly tests หรือ RMT) นั้นมาจากสถานีหลักในท้องถิ่นหรือหน่วยงานรัฐสำหรับจัดการเหตุฉุกเฉินของรัฐหรือโดย National Weather Service และจะถูกถ่ายทอดโดยสถานีออกอากาศและสถานีเคเบิล ต้องดำเนินการ RMT ระหว่าง 8.30 น. ถึงเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นระหว่างเดือนที่มีเลขคี่และระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นถึงเวลา 8.30 น. ในช่วงเลขคู่ การทดสอบรายเดือนที่ได้รับจะต้องทำการส่งอีกครั้งภายใน 60 นาทีหลังจากได้รับ นอกจากนี้ RMT ไม่ควรกำหนดเวลาหรือดำเนินการในช่วงเหตุการณ์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นการกล่าวสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีล่วงหน้า การรายงานข่าวเกี่ยวกับการเลือกตั้งระดับชาติหรือระดับท้องถิ่น การรายงานข่าวระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติที่สำคัญนอกเวลาออกอากาศใหม่ เช่น Super Bowl หรือ World Series ที่มีกิจกรรมอื่น ๆ เช่น Indianapolis 500 และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
การทดสอบระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินรายสัปดาห์มักจะเริ่มเวลา 12.00 น. ตามเวลาท้องถิ่นทุกของบ่ายวันพุธ ดังที่ได้ยินใน KEC60 ในมิลวอกีเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2010
ระบบเผด็จการโดยเสียงข้างมาก

ระบบเผด็จการโดยเสียงข้างมาก (อังกฤษ: tyranny of the majority) เป็นคำใช้อภิปรายระบอบประชาธิปไตยและการถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์ โดยบรรยายถึงกรณีที่การตัดสินใจของเสียงข้างมากยึดผลประโยชน์ของตนเหนือผลประโยชน์ของปัจเจกบุคคลหรือกลุ่มเสียงข้างน้อยมากจนกลายเป็นการบีบบังคับ (oppression) เปรียบได้กับทรราชย์หรือระบบใช้อำนาจเด็ดขาด ทั้งนี้ จอห์น สจวต มิลเป็นผู้เขียนในหนังสือ ว่าด้วยเสรีภาพ (ค.ศ. 1859)
กรณีที่เกิดระบบเผด็จการโดยเสียงข้างมากนั้นเกิดขึ้นในเงื่อนไขที่มีการบิดเบือนประชาธิปไตยกรณีเฉพาะ เช่น
มีการรวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางมากเกิน: คือเมื่ออำนาจรวมศูนย์วินิจฉัยสั่งการอย่างใดอย่างหนึ่งในเรื่องที่ควรเป็นของท้องถิ่น อันเป็นการทำลายการผูกมัดต่อหลักการเสริมอำนาจปกครองของสหพันธรัฐ
การละทิ้งเหตุผล: เมื่อการวินิจฉัยสั่งการอย่างใดอย่างหนึ่งอาศัยเพียงจำนวนมากกว่าอย่างเดียว มิได้อยู่บนความชอบธรรมหรือความดีเลิศ แก้ปัญหานี้โดยการปรึกษาสาธารณะ มีองค์กรปรึกษาทางเทคนิค รวมทั้งการทบทวนโดยตุลาการหลังการออกเสียงแล้ว
ดูเพิ่ม

ลัทธิอิงสามัญชน
ระบอบสหพันธรัฐ

ระบอบสหพันธรัฐ (อังกฤษ: Federalism) เป็นแนวคิดการเมืองซึ่งกลุ่มสมาชิกผูกมัดเข้าด้วยกันโดยข้อตกลงร่วมกัน โดยมีหัวหน้าที่เป็นตัวแทนซึ่งมีสิทธิปกครอง คำว่า "ระบอบสหพันธรัฐ" ยังใช้อธิบายระบบของรัฐบาลซึ่งรัฐธรรมนูญได้แบ่งแยกอำนาจอธิปไตยระหว่างฝ่ายปกครองส่วนกลางกับหน่วยการเมืองที่เป็นองค์ประกอบ (เช่น รัฐหรือมณฑล) ระบอบสหพันธรัฐเป็นระบบซึ่งตั้งอยู่บนการปกครองแบบประชาธิปไตยและสถาบันซึ่งอำนาจในการปกครองนั้นแบ่งออกเป็นของรัฐบาลแห่งชาติและรัฐบาลระดับมณฑลหรือรัฐ ก่อให้เกิดเป็นสิ่งที่มักเรียกว่า สหพันธรัฐ ผู้เสนอมักถูกเรียกว่า ผู้สนับสนุนสหพันธ์ (federalist)
ในยุโรป "ผู้สนับสนุนสหพันธ์" บ้างใช้อธิบายผู้ที่นิยมรัฐบาลสหพันธ์ร่วม โดยมีอำนาจกระจายสู่ระดับภูมิภาค ชาติและเหนือชาติ ผู้สนับสนุนสหพันธ์ยุโรปส่วนมากต้องการพัฒนาการนี้ให้ดำเนินต่อไปภายในสหภาพยุโรป ระบอบสหพันธรัฐยุโรปถือกำเนิดขึ้นในยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่สอง หนึ่งในการริเริ่มที่สำคัญกว่า คือ สุนทรพจน์ของวินสตัน เชอร์ชิลล์ในซูริค เมื่อ ค.ศ. 1946
ระบอบสหพันธรัฐอาจรวมหน่วยงานบริหารภายในน้อยเพียงสองหรือสามหน่วยเท่านั้น ดังเช่นในกรณีของเบลเยียมหรือบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โดยทั่วไป ระบอบสหพันธรัฐสามารถจำแนกได้เป็นสองขั้วที่สุดโต่ง ขั้วหนึ่ง รัฐสหพันธ์นั้นแทบจะเป็นรัฐเดี่ยวอย่างสมบูรณ์ ขณะที่อีกขั้วหนึ่ง รัฐสหพันธ์นั้นแต่เพียงในนาม แต่เป็นสหภาพสมาพันธ์ในทางปฏิบัติ
รอเบิร์ต พีล

| เดอะไรต์ออนะระเบิล เซอร์รอเบิร์ต พีล |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
ดำรงตำแหน่ง 10 ธันวาคม 1834 – 8 เมษายน 1835
กษัตริย์: พระเจ้าวิลเลียมที่ 4
ก่อนหน้า: ดยุกแห่งเวลลิงตัน
ถัดไป: ไวเคานต์เมลเบิร์น
ดำรงตำแหน่ง 30 สิงหาคม 1841 – 29 มิถุนายน 1846
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ก่อนหน้า: ไวเคานต์เมลเบิร์น
ถัดไป: จอห์น รัสเซลล์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1788(1788-02-05) แลงคาเชอร์ อังกฤษ
เสียชีวิต: 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1850(1850-07-02) (62 ปี) เวสต์มินสเตอร์ อังกฤษ
ศาสนา: คริสตจักรแห่งอังกฤษ
พรรคการเมือง: พรรคทอรี   พรรคอนุรักษนิยม
คู่สมรส: จูเลีย พีล
ลายมือชื่อ: 

เซอร์รอเบิร์ต พีล (อังกฤษ: Robert Peel) เป็นนักการเมืองชาวบริติชในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรถึงสองสมัย ในปี พ.ศ. 2377-8 และ พ.ศ. 2384-9 มีชื่อเสียงจากผลงานหลายด้าน เช่น การก่อตั้งหน่วยตำรวจนครบาลในลอนดอน การวางรากฐานพรรคอนุรักษนิยมในอังกฤษ และการยกเลิกกฎหมายอากรข้าวโพดซึ่งเป็นการวางรากฐานสำคัญในระบบการค้าเสรีในปัจจุบัน
ชีวิตในวัยหนุ่ม

พีล เกิดที่เมืองบิวรีในอังกฤษเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2331 ในตระกูลชนชั้นกลาง เขาได้รับการศึกษาจากโรงเรียนแฮร์โรว์และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (Christ Church, University of Oxford) โดยจบปริญญาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งวิชาคลาสสิกและคณิตศาสตร์ก่อนที่จะเดินตามรอยบิดาเข้าสู่สนามการเมือง
พีลได้รับเลือกเป็นสมาชิกผู้แทนราษฎรสังกัดพรรคทอรีในเขต Cashel, Tipperary ในไอร์แลนด์ซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2352 เนื่องจากเขตเลือกตั้งดังกล่าวถือเป็นฐานที่มั่นของพรรคทอรีอยู่แล้ว และพีลได้รับการสนับสนุนจากอาร์เธอร์ เวลสลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งเวลลิงตัน รัฐมนตรีไอร์แลนด์ในขณะนั้นด้วย จึงชนะการเลือกตั้งอย่างไม่มีผู้ใดแข่งด้วย
พีลได้รับการยอมรับในวงการการเมืองอย่างรวดเร็ว เขาได้รับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีไอร์แลนด์ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในช่วงสิบปีถัดมา ในปี พ.ศ. 2360 เขาได้รับการเลือกเป็นผู้แทนมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในสภาฯ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ได้มาไม่ง่ายนัก
รัฐมนตรีมหาดไทย

พีลได้รับการเลือกให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในคณะรัฐมนตรีซึ่งนำโดยรอเบิร์ต เจ็นคินสัน เอิร์ลที่ 2 แห่งลิเวอร์พูล ในปี พ.ศ. 2365 ในระหว่างนี้มีการรณรงค์ในไอร์แลนด์ให้เปิดโอกาสให้ชาวคาทอลิกมาดำรงตำแหน่งทางการเมืองได้ (Catholic Emancipation) แต่พีลต่อต้านการรณรงค์ครั้งนี้อย่างรุนแรงจนได้รับฉายาว่าพีลสีส้ม (Orange Peel)  เมื่อลิเวอร์พูลลาออกนายกรัฐมนตรีคนใหม่คือจอร์จ แคนนิ่งซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำการรณรงค์ครั้งนี้ พีลจึงได้ปฏิเสธที่จะรับตำแหน่งนี้ต่อ
พีลกลับเข้ารับตำแหน่งเดิมอีกครั้งในปี 2371 ในรัฐบาลซึ่งนำโดยดยุกแห่งเวลลิงตัน ในปีเดียวกันแดเนีล โอคอนเนล ซึ่งเป็นชาวคาทอลิก ได้รับเลือกให้เป็นผู้แทนจากไอร์แลนด์ จึงเป็นการกดดันให้มีการเปลี่ยนแปลงกฎหมายการดำรงตำแหน่งทางการเมืองอย่างหนัก เวลลิงตันจึงยอมเปลี่ยนกฎหมายดังกล่าวโดยการช่วยเหลือในสภาฯโดยพีล พีลรู้สึกอึดอัดใจกับเหตุการณ์ดังกล่าวจึงลาออกจากการเป็นผู้แทนที่ม.ออกซฟอร์ด ย้ายไปเป็นผู้แทนที่เวสต์เบอรี่แทน (ซึ่งหลังจากนั้นสองปี พีลย้ายไปที่แทมเวิร์ธ และเป็นผู้แทนเขตนั้นไปจนเขาถึงแก่อสัญกรรมในปี 2393)
ในปี 2372 พีลในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยได้ริเริ่มจัดตั้งสำนักงานตำรวจนครบาลในกรุงลอนดอน โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สก๊อตแลนด์ยาร์ด การจัดตั้งครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงในการลดอาชญากรรมในกรุงลอนดอน และระบบนี้ก็ได้กลายเป็นตัวอย่างสำหรับนำไปใช้กับระบบตำรวจในเมืองอื่นๆในอังกฤษด้วย ปัจจุบันชาวลอนดอนอาจเรียกตำรวจด้วยคำสแลงว่า บ๊อบบี้ หรือ พีลเลอร์ ซึ่งก็หมายถึงชื่อของพีลนั่นเอง
พระเจ้าจอร์จที่ 4 เสด็จสวรรคตในปี 2373 ทำให้ต้องมีการเลือกตั้งใหม่ ในระหว่างนั้นมีการรณรงค์อย่างหนักให้มีการปรับปรุงระบบการเลือกตั้งที่ค่อนข้างล้าสมัยเนื่องจากในสมัยนั้นชนชั้นกลางและชั้นกรรมกรยังไม่มีสิทธิในการเลือกตั้ง พีลและพรรคทอรีซึ่งเสียชื่อไปมากจากการยกเลิกข้อห้ามชาวคาทอลิกไม่ให้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองไม่ต้องการเสียชื่อไปมากกว่านี้จึงต่อต้ามการรณรงค์ครั้งนี้อย่างเต็มที่ เป็นผลให้พรรควิกมีชัยชนะในการเลือกตั้งครั้งนั้น เปิดโอกาสให้เอิร์ลเกรย์เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 และทำการปรับปรุงระบบการเลือกตั้งครั้งใหญ๋ในปี 2375 (The Great Reform Act) หลังจากประสบความสำเร็จครั้งใหญ๋แล้วเอิร์ลเกรย์จึงลาออกจากตำแหน่งปูทางให้วิลเลียม แลมบ์ ไวเคานต์เมลเบิร์นที่ 2 ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน
นายกรัฐมนตรีเสียงข้างน้อยและหัวหน้าฝ่ายค้าน

พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ไม่ค่อยพอใจผลงานของเมลเบิร์นจึงปลดเขาออกจากตำแหน่งและให้พรรคทอรีจัดตั้งรัฐบาล เวลลิงตันปฏิเสธที่จะรับตำแหน่งจึงรักษาการเพียงชั่วคราวรอให้พีลกลับมาจากอิตาลีเพื่อจัดตั้งรัฐบาล พีลจึงกลายเป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนธันวาคม 2377 แม้พรรคทอรีของเขาจะไม่มีเสียงข้างมากในสภาฯ ตำแหน่งสำคัญในรัฐบาลมีดังนี้
นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง - รอเบิร์ต พีล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ - ดยุกแห่งเวลลิงตัน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย - เฮนรี โกลเบิร์น
เนื่องจากพีลมีเสียงข้างน้อยในสภา จึงทำให้ทำงานได้ลำบาก เขาจึงประกาศยุบสภาให้มีการเลือกตั้งใหม่ในเดือนมกราคม 2378 ในการเลือกตั้งนี้พีลได้ออกจดหมายเปิดผนึกสำคัญถึงผู้มีสิทธิในเขตของเขา โดยรายละเอียดของจดหมาย Tamworth Manifesto นี้ได้กล่าวถึงการปรับปรุงการหลักการของพรรคทอรีใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของระบบการเลือกตั้ง โดยพีลได้นำแนวคิดหลักจากเอ็ดมุนด์ เบิร์กว่าการอนุรักษ์ที่ถูกต้องนั้นต้องยอมให้มีการเปลี่ยนแปลงบ้างเพื่อเป็นพัฒนาการไม่เช่นนั้นแล้วจะทำให้เกิดการต่อต้านอันรุนแรงจนเราไม่สามารถอนุรักษ์สิ่งนั้นไว้ได้อีกต่อไป การปรับปรุงครั้งทำให้พรรคทอรีซึ่งมีแนวคิดค่อนข้างออกแนวค้านหัวชนฝาอ่อนลงอย่างมาก โดยนักประวัติศาสตร์จึงถือจุดนี้เป็นจุดกำเนิดของพรรคอนุรักษนิยมในอังกฤษ
แม้ว่าการเลือกตั้งจะทำให้พรรคอนุรักษนิยมได้คะแนนเสียงเพิ่มขึ้นแต่ก็ยังไม่พอที่จะได้เสียงข้างมากในสภาฯ แต่การแบ่งกลุ่มกันในฝ่ายค้านทำให้พีลยังคงทำงานในฐานะนายกรัฐมนตรีได้ต่อไป อย่างไรก็ดีได้มีการทำข้อตกลงกันในกลุ่มฝ่ายค้านที่บ้านลิชฟิลด์ (Lichfield House Compact) ทำให้พีลไม่สามารถทำงานได้อีกตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาพันธ์ เขาจึงลาออกในวันที่ 8 เมษายนปี 2378 กลุ่มฝ่ายค้านจัดตั้งรัฐบาลใหม่โดยมีเมลเบิร์นเป็นนายกรัฐมนตรี
เมลเบิร์นลาออกจากตำแหน่งในเดือนพฤษภาคม 2382 พีลได้รับการเสนอให้จัดตั้งรัฐบาล เขาตระหนักดีว่านี่จะเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อยอีกครั้งเขาจึงเสนอให้พระนางเจ้าวิคตอเรียปลดนางสนองพระโอษฐ์ของพระองค์ซึ่งเป็นคนของกลุ่มวิค พระนางปฏิเสธ พีลจึงไม่ยอมรับตำแหน่งโดยเกรงว่ารัฐบาลจะไร้เสถียรภาพ ก่อให้เกิดช่วงว่างของรัฐบาล (Bedchamber Crisis) วิคตอเรียจึงต้องให้เมลเบิร์นกลับมาตั้งรัฐบาลเหมือนเดิม
นายกรัฐมนตรีครั้งที่สอง

เมลเบิร์นยุบสภาในปี 2384 ผลจากการเปลี่ยนแปลงภายในของพรรคในชวงหกปีก่อนหน้าทำให้พรรคอนุรักษนิยมได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้น พีลจัดตั้งรัฐบาลและเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยที่สอง โดยมีตำแหน่งสำคัญดังต่อไปนี้
นายกรัฐมนตรี - เซอร์ รอเบิร์ต พีล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ - เอิร์ลแห่งแอเบอร์ดีน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง - เฮนรี โกลเบิร์น
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย - เซอร์ เจมส์ เกรแฮม
นายกรัฐมนตรีครั้งที่สอง > สมานฉันท์ในไอร์แลนด์

การกลับมาของพีลทำให้ ผู้แทนคนสำคัญของไอร์แลนด์อย่าง แดเนียล โอคอนเนลล์ ต้องกลับไปอยู่ในฝ่ายค้านอีกครั้ง หลังจากที่เขาสามารถทำให้ชาวคาทอลิกสามารถเข้ามารับตำแหน่งทางการเมืองได้แล้ว ครั้งนี้เขารณรงค์เพื่อยกเลิกพระราชบัญญัติรวมชาติ เพื่อให้ไอร์แลนด์ไม่ต้องเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร เขาได้วางแผนที่จะมีการชุมนุมใหญ่ที่เมืองคลอนทาฟ (Monster Meeting) ในเดือนตุลาคม 2386 หลังจากเกิดการชุมนุมนับแสนคนที่เมืองทารา พีลเกิดความกังวลว่าการชุมนุมที่คลอนทาฟนี้อาจจะก่อให้เกิดการนองเลือด จึงสั่งแบนการชุมนุมดังกล่าว โอคอนเนลล์ยังฝ่าฝืนจึงถูกจับในข้อหากบฏ ทำให้เหตุการณ์ในไอร์แลนด์สงบลงไปชั่วคราว เพื่อป้องกันปัญหาต่อๆมา พีลจึงได้ดูแลนโยบายเกี่ยวกับไอร์แลนด์เป็นพิเศษซึ่งรวมไปถึงการปรับปรุงการใช้พื้นที่ในไอร์แลนด์เพื่อพัฒนาเกษตรกรรมให้ดียิ่งขึ้น การเพิ่มค่าบำรุงให้กับโรงเรียนสอนศาสนาคาทอลิกเมย์นูธ การก่อตั้งมหาวิทยาลัยในไอร์แลนด์ถึงสามแห่งที่เบลฟาสต์ กอลเวย์ และคอร์ก
นายกรัฐมนตรีครั้งที่สอง > นโยบายการคลัง

หนึ่งเหตุผลที่ทำให้กลุ่มวิกพ่ายแพ้การเลือกตั้งนั้นเกิดจากปัญหาทางเศรษฐกิจ พีลแก้ปัญหาขาดดุลงบประมาณด้วยการเปลี่ยนระบบภาษีครั้งใหญ่ ด้วยความที่เขาเป็นคนที่เชื่อในหลักการค้าเสรีอยู่แล้ว เขาจึงให้ลดภาษีอากรการนำเข้าสินค้าเกือบทั้งหมด รวมไปถึงการลดอากรสินค้าต่างๆภายในประเทศซึ่งถูกวิจารณ์ว่าเป็นภาษีสำหรับคนจนอีกด้วยเพื่อให้ราคาของสินค้าถูกลง ทั้งนี้เขาได้ให้มีการริเริ่มใช้ระบบภาษีเงินได้ในช่วงปลอดสงครามเป็นครั้งแรกในอังกฤษในปี 2385 (Income Tax Act, 1842) โดยอัตราภาษีมีอัตราเดียวที่ เจ็ดเพนซ์ต่อปอนด์สำหรับรายได้ที่มากกว่า 150 ปอนด์ หรือประมาณ 2.9% การเปลี่ยนระบบครั้งนี้ทำให้รัฐบาลสามารถกลับมาอยู่ในสภาวะเกินดุลงบประมาณได้อีกครั้ง และทำให้พีลสามารถลดภาษีนำเข้าได้เพิ่มขึ้นอีกในปีถัดๆไป ทำให้อังกฤษเริ่มมุ่งเข้าสู่ระบบการค้าเสรีได้ตามที่เขาหวังไว้ นอกจากนี้รัฐบาลของพีลยังได้ผ่านพระราชบัญญัติควบคุมธนาคาร (Bank Charter Act, 1843) ในปี 2387 ซึ่งนับได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของระบบ gold standard ในคริสต์ศตวรรษที่สิบเก้าอีกด้วย
นายกรัฐมนตรีครั้งที่สอง > พระราชบัญญัติควบคุมโรงงาน

พีลได้ผ่านร่างพระราชบัญญัติควบคุมโรงงาน (Factory Act, 1844) ซึ่งจำกัดการใช้แรงงานเด็กอายุต่ำกว่าสิบสามปีให้ไม่สามารถทำงานได้เกินวันละหกชั่วโมง กฎหมายฉบับนี้ยังได้ให้มีการควบคุมความปลอดภัยและความสะอาดของโรงงานมากขึ้นอีกด้วย โดยบังคับให้มีการสอบสวนเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดการเสียชีวิตของพนักงานทุกคนเป็นครั้งแรก นอกจากกฎหมายฉบับนี้แล้ว รัฐบาลของพีลยังได้มีการออกกฎหมายควบคุมเหมืองถ่านหิน (Coal Mines Act, 1842) เพื่อความปลอดภัยที่มากขึ้นของคนงานในเหมืองอีกด้วย
นายกรัฐมนตรีครั้งที่สอง > ลาออกจากตำแหน่ง

แม้ว่าพรรคอนุรักษนิยมของพีลจะแตกออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ พีลก็สามารถยกเลิกอากรข้าวโพดได้สำเร็จด้วยคะแนนจากฝ่ายค้าน อย่างไรก็ตามพีลไม่โชคดีนักในการลงคะแนนเสียงผ่านร่างกฎหมายความปลอดภัยในไอร์แลนด์ (Irish Protection of Life Bill) ในช่วงค่ำวันเดียวกันนั้นเอง โดยร่างได้รับคะแนนเสียง 219 ต่อ 292 โดยที่กลุ่มฝ่ายค้ายกลับไปลงคะแนนต่อต้านอีกครั้ง ในขณะที่ครึ่งหนึ่งของรัฐบาลก็ลงเสียงไม่เห็นด้วยเช่นกัน พีลถือเหตุการณ์นี้เป็นคะแนนเสียงไม่ไว้วางใจเขาจึงรอจนกฎหมายยกเลิกอากรข้าวโพดสามารถผ่ายสภาขุนนางไปก่อน และลาออกในวันที่ 29 มิถุนายน 2389 ลอร์ด จอห์น รัสเซลนำกลุ่มวิกตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยเป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป