stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐมาลูกูใต้
ประวัติศาสตร์ > ทหารอาชีพชาวโมลุกกะใต้ในกองทัพอาณานิคม

ทหารจำนวนหนึ่งในกองทัพอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ได้มาจากชาวอัมบนและหมู่เกาะโมลุกกะใต้โดยรอบ หมู่เกาะโมลุกกะใต้เป็นบริเวณแรก ๆ ที่ได้รับอิทธิพลจากชาวยุโรปในพุทธศตวรรษที่ 21 มิชชันนารีโปรแตสแตนต์ประสบความสำเร็จมากกว่าที่อื่นในอินเดียตะวันออก ชาวอัมบนครึ่งหนึ่งนับถือศาสนาคริสต์โปรแตสแตนต์ลัทธิคาลวิน ในราว พ.ศ. 2418 กองทัพพ่อค้าติดอาวุธของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์เข้ายึดครองพื้นที่ของโปรตุเกสในเมืองอัมบน เกาะอัมบน ในหมู่เกาะโมลุกกะใต้ บริเวณนี้เป็นพื้นที่ที่ได้รับอิทธิพลจากโปรตุเกส โดยพบการนับถือศาสนา ภาษา และการใช้นามสกุลแบบโปรตุเกสโดยทั่วไป ทำให้เนเธอร์แลนด์สามารถพัฒนาฐานที่ตั้งของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ได้
ตลอดยุคของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ชาวโมลุกกะไม่ได้ถูกบังคับให้ค้าขายกับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์เท่านั้น แต่ถูกบังคับให้ผลิตกานพลูอย่างเดียว หลังจากบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ล่มสลาย และการค้ากานพลูล่มสลาย ดินแดนนี้ขึ้นกับโครงสร้างอาณานิคมอย่างเดียว และถูกยึดครองโดยกองทัพอาณานิคม ชาวอัมบนกลายเป็นทหารที่จงรักภักดีต่อเนเธอร์แลนด์ ทำให้พวกเขาไม่เป็นที่นิยมของชาวอินโดนีเซียกลุ่มอื่น ที่เรียกคนกลุ่มนี้ในภาษามลายูว่า เบอลันดาฮีตัม (Belanda Hitam) แปลตรงตัวว่า "ดัตช์ดำ" ทำให้พวกเขาอยู่อย่างยากลำบากเมื่อกองทัพญี่ปุ่นเข้ายึดครองและกองทัพแห่งชาติอินโดนีเซียก่อการปฏิวัติ เมื่อญี่ปุ่นเข้ามายึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทหารชาวโมลุกกะกลายเป็นนักโทษสงคราม เพราะเมื่อปล่อยตัวกลับบ้าน พวกนี้จะไปเข้าร่วมกับกลุ่มต่อต้าน ภายในอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ที่ถูกยึดครอง ทหารชาวโมลุกกะได้จัดตั้งกองกำลังใต้ดินขึ้นช่วยเหลือฝ่ายสัมพันธมิตร และมีกลุ่มที่ซุกซ่อนอาวุธรอการลุกฮือขึ้นเมื่อกองทัพสัมพันธมิตรยกขึ้นฝั่ง ตำรวจลับญี่ปุ่นตอบสนองโดยการจับผู้ต้องสงสัยประหารชีวิต
หลังจากทหารญี่ปุ่นยอมแพ้ฝ่ายสัมพันธมิตร ทหารชาวโมลุกกะได้แสดงตนอย่างเท่าเทียมและท้าทายกับกองทัพปฏิวัติอินโดนีเซียที่พยายามเข้ามาเติมเต็มสุญญากาศทางอำนาจหลังการออกไปของญี่ปุ่น ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างนักรบโมลุกกะและกลุ่มเปอร์มูดาที่ออกจากกองทัพโมลุกกะ กองทัพสาธารณรัฐอินโดนีเซียที่จัดตั้งขึ้นใหม่ได้เกิดสู้รบกับกองทัพโมลุกกะ
ประวัติศาสตร์ > การสลายกองทัพอาณานิคม

ระหว่างการปฏิวัติอินโดนีเซีย ดัตช์ได้สลายกองทัพอาณานิคม ทหารชาวพื้นเมืองมีตัวเลือกระหว่างหยุดการเคลื่อนไหวหรือเข้าร่วมกับกองทัพอินโดนีเซีย แต่เนื่องจากผู้นำสาธารณรัฐที่เป็นมุสลิมชาวชวาไม่ไว้วางใจ จึงเป็นตัวเลือกที่ยากสำหรับชาวอัมบนที่นับถือคริสต์โปรแตสแตนท์และมีส่วนน้อยที่เลือกเข้าร่วมกับกองทัพอินโดนีเซีย การสลายตัวเป็นกระบวนการที่ซับซ้อน และใน พ.ศ. 2494 สองปีหลังการถ่ายโอนอธิปไตย ทหารทั้งหมดไม่ได้สลายตัว ดัตช์ที่ได้รับแรงกดดันจากนานาชาติให้สลายกองทัพอาณานิคมและทำให้ทหารเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพปกติของดัตช์ชั่วคราว ในขณะที่มีความพยายามจากชวาให้ยุบกลุ่มนี้ไป สถานการณ์ทางการเมืองในสาธารณรัฐใหม่ในอินโดนีเซียไม่มั่นคง ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นมีทหารชาวอัมบนมีส่วนร่วมด้วย ใน พ.ศ. 2494 มีการประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐโมลุกกะใต้ที่อัมบน และได้รับการสนับสนุนจากทหารชาวอัมบนที่มาจากกองทัพอาณานิคม ทหารชาวโมลุกกะที่อยู่นอกโมลุกกะใต้แสดงความต้องการเข้าร่วมกับอัมบน แต่อินโดนีเซียปฏิเสธไม่ให้ดัตช์ขนส่งทหารเหล่านั้นไปยังอัมบน หลังจากเกิดการต่อสู้อย่างรุนแรงที่อัมบน ทหารที่พ่ายแพ้หนีไปเซรัม การต่อต้านอินโดนีเซียยังคงอยู่ และถูกปิดกั้นโดยอินโดนีเซีย
ประวัติศาสตร์ > การเคลื่อนย้ายทหารชาวโมลุกกะไปยังเนเธอร์แลนด์

ในที่สุด รัฐบาลดัตช์ตัดสินใจเคลื่อนย้ายทหารที่เหลืออยู่และครอบครัวไปยังเนเธอร์แลนด์ พวกเขาอยู่ในบ้านชั่วคราวในค่ายจนกว่าจะสามารถกลับสู่หมู่เกาะโมลุกกะได้  ในกรณีนี้ มีราว 12,500 มาตั้งถิ่นฐานในเนเธอร์แลนด์ และเกิดการต่อต้านแผนการของรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ขึ้น ปฏิกิริยาของรัฐบาลดัตช์ต่อการตั้งถิ่นฐานของทหารโมลุกกะต่างจากผู้อพยพชาวอินโดนีเซีย กลุ่มหลังได้รับการยอมรับและหลอมรวมเป็นพลเมืองอย่างรวดเร็ว ส่วนทหารโมลุกกะถือเป็นผู้ยู่อาศัยแบบชั่วคราวและจะอพยพกลับอินโดนีเซีย บ้านชั่วคราวในค่ายส่วนใหญ่อยู่ในเขตชนบทใกล้กับเมืองเล็กๆ มีการจัดตั้งตัวแทนพิเศษเพื่อจัดการปัญหาเกี่ยวกับผู้อพยพชั่วคราว เรียกว่า Commissariaat Ambonezenzorg' (CAZ) ในการจัดการกับปัญหาประจำวันในค่าย CAZ ได้สร้างตัวแทนขึ้นในค่าย เพื่อควบคุมผู้อยู่อาศัยให้อยู่ในกฎ ทำให้ชาวโมลุกกะแยกตัวออกมาจากสังคมของชาวดัตช์ ผู้ที่อยู่ในค่ายจะเข้าเรียนในโรงเรียนสอนด้วยภาษาดัตช์
สถานการณ์ดำเนินต่อไปจนถึง พ.ศ. 2513 CAZ ได้สลายตัวไป รัฐมนตรีและตัวแทนอื่นๆเข้ามารับผิดชอบ รัฐบาลเนเธอร์แลนด์มองว่าชาวโมลุกกะไม่ใช่ผู้อยู่อาศัยแบบชั่วคราวแต่จะอยู่ต่อไปในอนาคตในเนเธอร์แลนด์ ใน พ.ศ. 2511 ชาวโมลุกกะมากกว่าร้อยละ 80 ยังไม่มีสัญชาต อดีตทหารในกองทัพอาณานิคมรู้สึกไม่สบายใจกับการที่กองทัพถูกยุบไป เพราะกองทัพอาณานิคมให้รายได้และการดำรงชีวิตทั้งหมดแก่พวกเขา พวกเขาจงรักภักดีต่อดัตช์แต่กังวลกับความไม่แน่นอน พวกเขาตั้งความหวังไว้กับเอกราชของสาธารณรัฐโมลุกกะใต้และหวังว่าดัตช์จะช่วยเหลือ ความรู้สึกนี้ยังคงต่อเนื่องแม้เมื่อมาอยู่ในค่ายโดดเดี่ยวในเนเธอร์แลนด์ แต่ในความเป็นจริงไม่สามารถทำได้
ประวัติศาสตร์ > การก่อการร้ายของโมลุกกะใต้ในเนเธอร์แลนด์

สภาพการณ์นี้นำมาซึ่งความตึงเครียดและแตกแยกในขบวนการสาธารณรัฐโมลุกกะใต้ ผู้นำรุ่นเก่ามองว่าสิทธิของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไป ในที่สุด เกิดวิกฤตในชุมชนชาวอัมบน และใช้ความรุนแรงต่อต้านสังคมดัตช์ เกิดการก่อการร้ายใน พ.ศ. 2513 ที่สถานทูตอินโดนีเซีย การโจมตีเกิดขึ้นอีกครั้งใน พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2520 เป้าหมายของการโจมตีไม่ชัดเจน ห่างไกลจากการฟื้นฟูความเป็นหนึ่งเดียวกันของขบวนการสาธารณรัฐโมลุกกะใต้ การโจมตีรถไฟและโรงเรียนใน พ.ศ. 2520 ทำให้รัฐบาลดัตช์ตัดสินใจใช้กำลังทหารเข้าระงับเหตุ ความรุนแรงที่เกิดขึ้นทำให้ชาวโมลุกกะแปลกแยกจากสังคมดัตช์มากขึ้น
ประวัติศาสตร์ > ชาวโมลุกกะรุ่นที่ 2 และ 3 ในเนเธอร์แลนด์

เมื่อสิ้นสุดความรุนแรงจากการก่อการร้าย รัฐบาลดัตช์ได้ยกเลิกแนวคิดที่จะให้ชาวโมลุกกะเป็นผู้อยู่อาศัยชั่วคราว แต่ไม่สามารถสร้างช่องทางการสื่อสารผ่านการอภิปรายและการนำนโยบายไปปฏิบัติเพื่อเปิดทางสู่อนาคต ต้องพิจารณาเกี่ยวกับสถานะทางสังคมมาก การเข้าโรงเรียนต่ำ และการว่างงานสูง ความพยายามในการพัฒนาการสื่อสารระหว่างตัวแทนรัฐบาลและชาวโมลุกกะไม่ประสบความสำเร็จ เพราะมีการต่อต้านภายในชุมชนโมลุกกะ และไม่สามารถสนองตอบต่อความต้องการทางการเมืองของชาวโมลุกกะได้ ใน พ.ศ. 2519 มีการอภิปรายร่างกับตัวแทนชุมชนดัตช์ ใน พ.ศ. 2521 ได้เสนอสมุดปกขาวจากรัฐบาลสู่รัฐสภาโดยมีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มการมีส่วนร่วมของชาวโมลุกกะในสังคมดัตช์ โดยเฉพาะในด้านการศึกษาและตลาดแรงงาน ในปัจจุบัน สถานะของชาวโมลุกกะถือเป็นพลเมืองของเนเธอร์แลนด์ ซึ่งต่างจากเมื่อ พ.ศ. 2513
สาธารณรัฐโมลุกกะใต้พลัดถิ่น

กองกำลังหลักของกองทัพโมลุกกะใต้ที่อัมบนพ่ายแพ้ต่ออินโดนีเซียเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2493 มีการต่อสู้แบบกองโจรอีกเล็กน้อยที่เจรัมจนถึง พ.ศ. 2505 การพ่ายแพ้ที่อัมบนทำให้รัฐบาลสาธารณรัฐหลบหนีออกไปจากเกาะและจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นในเนเธอร์แลนด์ ทหาร 12,000 และครอบครัวย้ายถิ่นไปเนเธอร์แลนด์ ในระหว่างที่เป็นรัฐบาลพลัดถิ่น สาธารณรัฐได้โจมตีเนเธอร์แลนด์ด้วยการก่อการร้าย เริ่มครั้งแรกใน พ.ศ. 2513 ที่สถานทูตอินโดนีเซีย มีตำรวจชาวดัตช์ถูกยิงเสียชีวิต มีการโจมตีขบวนรถไฟใน พ.ศ. 2518 และ 2520 การโจมตีครั้งสุดท้าย เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2521
ประธานาธิบดี

ดร. คริส ซูโมกิล เป็นประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2497  ซึ่งเป็นผู้นำกองโจรต่อสู้กับอินโดนีเซียที่เจรัม เขาถูกทหารอินโดนีเซียจับกุมเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2505 และถูกประหารชีวิตในสมัยที่ซูฮาร์โตเป็นประธานาธิบดีเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2509
รัฐบาลพลัดถิ่นยังคงอยู่โดย ประธานาธิบดีพลัดถิ่นคนแรกคือ โจฮัน มานูซามา (พ.ศ. 2509 – 2536) ฟรานส์ ตาตูฮานูเนวา ดำรงตำแหน่งประมุขรัฐต่อมา (พ.ศ. 2536 – 2553) โดยไม่มีการก่อความรุนแรงในเนเธอร์แลนด์และอินโดนีเซีย ประธานาธิบดีพลัดถิ่นกล่าวว่าคนรุ่นใหม่ควรมองไปที่การศึกษาและให้โอกาสพัฒนาในเนเธอร์แลนด์ถ้าพวกเขาต้องการ และให้สนับสนุนและพัฒนาโมลุกกะใต้ตามศักยภาพ ทูตอินโดนีเซียในเนเธอร์แลนด์ จูนุส เอฟเฟนดี ฮาบิบี กล่าวว่ายินดีต้อนรับชาวโมลุกกะกลับสู่บ้านเกิดหากพวกเขาหยุดเรียกร้องเอกราช
จอห์น วัตตีเลเต เป็นประธานาธิบดีตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2553 เขาเป็นคนแรกที่มาจากชาวโมลุกกะรุ่นที่ 2 ในเนเธอร์แลนด์และมีท่าทีอ่อนกว่า อย่างไรก็ตาม เมื่อประธานาธิบดีอินโดนีเซีย ยุดโดโยโน มีแผนจะเดินทางไปเยือนเนเธอร์แลนด์ ได้ขอให้เนเธอร์แลนด์จับกุมวัตตีเลเตทันทีที่ไปถึง เมื่อเนเธอร์แลนด์ปฏิเสธจึงงดการไปเยือน
สัญลักษณ์ของรัฐ > ธง

ธงเป็นสีน้ำเงิน ขาว เขียว แดงในอัตราส่วน 1:1:1:6 ขนาดเป็น 2:3 ใช้ครั้งแรกเมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 สองวันต่อมา ได้อธิบายความหมายของธง สีน้ำเงินหมายถึงทะเลและความจงรักภักดี สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์ สันติภาพ และหาดทรายสีขาว สีเขียว หมายถึง ต้นไม้ สีแดงหมายถึงเลือดและบรรพบุรุษ
สัญลักษณ์ของรัฐ > ตราแผ่นดิน

ประกอบด้วยนกพิราบสีขาวเรียกปมโบ (Pombo) ซึ่งหมายถึงสิ่งที่เป็นประโยชน์และลางดี ปอมโบอยู่ในท่ากำลังเริ่มบิน ปีกเปิดครึ่งหนึ่ง ปากคาบกิ่งสันติภาพ หน้าอกมีโล่
ในตราแผ่นดินมีคำว่า 'Mena - Moeria' ซึ่งมาจากภาษาโมลุกกะดั้งเดิมที่เป็นภาษากลุ่มเมลานีเซียน หมายถึงคนคัดท้ายและฝีพายในเรือยาวของโมลุกกะที่เรียกโกราโกรา คำนี้แปลตรงตัวว่าหน้า-หลัง แต่สามารถแปลได้ว่า ฉันไป เราตามมา หรือ หนึ่งเพื่อทั้งหมด ทั้งหมดเพื่อหนึ่ง
สัญลักษณ์ของรัฐ > เพลงชาติ

เพลงชาติของโมลุกกะใต้คือ 'Maluku tanah airku' เป็นภาษามาเลย์ซึ่งแปลได้ว่ามาลูกู บ้านเกิดของเรา เขียนโดย คริส ซูโมกิลและโอ ซาฮาเลสซี
สัญลักษณ์ของรัฐ > เพลงชาติ > เนื้อร้อง

| เนื้อหาต้นฉบับ | แปล |
| --- | --- |
 Oh Maluku, tanah airku,  Tanah tumpah darahku.  Ku berbakti kepadamu  Slama hari hidupku.  Engkaulah pusaka raya  Yang leluhur dan teguh.  Aku junjung selamanya  Hingga sampai ajalku.  Aku ingat terlebih  Sejarahmu yang pedih.:  Maluku, my homeland,  My land of origin.  I devote my strength to thee  As long as I may live.  Thou art my great heritage  Uplifted above all.  I will always honor thee  Until my dying day.  I will recall in memory  Above all thy harrowing history.
 Oh Maluku, tanah airku,  Tanah datuk-datukku.  Atas via dolorosa  Engkau hidup merdeka.  Putra-putri yang sejati  Tumpah darah bagimu.  Ku bersumpah trus berbakti  Serta tanggung nasibmu.  Aku lindung terlebih  Sejarahmu yang pedih. :  Maluku, my homeland,  Land of my ancestors.  Through this road of suffering  Will we reach liberty.  Thy true sons and daughters  Have shed their blood for thee.  I am sworn to dedication  To keep thy future safe.  Above all I will protect thee  And thy harrowing history.   
 Mena-Muria, printah leluhur  Segenap jiwaku seru.  Bersegralah membelamu  Seperti laskar yang jujur.  Dengan prisai dan imanku  Behkan harap yang teguh.  Ku berkurban dan berasa  Karena dikaa ibuku  Ku doakan terlebih  Mena-Muria, hiduplah!:  Onwards without fear, the higher call  I yell wholeheartedly.  I hasten to defend thee  As an army just and true.  With shield and faith  And above all in great resilience  I will sacrifice and struggle.  For thou art my cradle  And above all I will pray  That our sacred call may forever live.
พัฒนาการของโมลุกกะใต้ในปัจจุบัน > พัฒนาการทางการเมืองปัจจุบันในเนเธอร์แลนด์

ทูตอินโดนีเซียประจำเนเธอร์แลนด์ ยูนุส เอฟเฟนดี ฮาบีบี ได้แจ้งแก่สถานีวิทยุเนเธอร์แลนด์ว่าอินโดนีเซียขอให้รัฐบาลโมลุกกะใต้ยกเลิกการเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นและยุติการเรียกร้องเอกราช โดยโมลุกกะจะได้ปกครองตนเอง แต่เป้าหมายของโมลุกกะยังคงต้องการเอกราช
พัฒนาการของโมลุกกะใต้ในปัจจุบัน > พัฒนาการทางเมืองในอินโดนีเซียปัจจุบัน

ชาวโมลุกกะใต้ส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์ซึ่งต่างจากประชาชนส่วนใหญ่ของอินโดนีเซียที่เป็นมุสลิม สาธารณรัฐโมลุกกะใต้ยังได้รับการสนับสนุนจากชาวโมลุกกะมุสลิมในบริเวณเดียวกัน ความทรงจำเกี่ยวกับสาธารณรัฐและจุดประสงค์ในการแยกตัวยังคงอยู่ในอินโดนีเซีย
ในโมลุกกะ ได้มีการลงนามในข้อตกลงมาลีโนที่ 2 เพื่อยุติความขัดแย้งและสร้างสันติภาพในโมลุกกะ โดยชาวโมลุกกะปฏิเสธที่จะสนับสนุนขบวนการแบ่งแยกดินแดนสาธารณรัฐโมลุกกะใต้และรวมตัวเป็นหนึ่งเดียวกับอินโดนีเซีย อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการเยือนอัมบนของประธานาธิบดีอินโดนีเซียใน พ.ศ. 2550 ยังพบการแขวนธงโมลุกกะใต้
ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ได้มีการจัดตั้งขบวนการใหม่ในชื่อแนวร่วมอธิปไตยมาลูกูในอัมบน มีการสะสมอาวุธและแขวนธงโมลุกกะใต้ในที่สาธารณะ หัวหน้ากลุ่มคือ อเล็กซ์ มานูปุตตี ได้ลี้ภัยไปสหรัฐ แต่ยังสนับสนุนการเรียกร้องเอกราช
ทหารชาวโมลุกกะใต้จากทิมบาร์
ทหาร KNIL พ.ศ. 2470
ทหาร KNIL ระหว่างการฝึกในอัมบน
ทหารชาวโมลุกกะใต้ใน KNIL
ชาวโมลุกกะใต้ลงเรือโกตาอีเตนที่รอตสเตอร์ดัม พ.ศ. 2494
วิดีโอเกี่ยวกับทหารชาวโมลุกกะใต้ใน KNIL ที่มาถึง
พิตต้า ณ พัทลุง

| พิตต้า ณ พัทลุง |
| --- | --- |
เกิด: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 (40 ปี) เขตสาทร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: พลช หุตะเจริญ (2561–ปัจจุบัน)
บุตร: 1 คน
อาชีพ:  นักแสดง  นางแบบ  พิธีกร  วีเจ 
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน
สังกัด: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (2549–2557)
พิตต้า ณ พัทลุง (เกิด 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น พิตต้า เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกร วีเจชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดวีเจ ชาแนล [วี] ไทยแลนด์
ประวัติ

พิตต้าเกิดวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ที่โรงพยาบาลเซนหลุยส์ กรุงเทพ เป็นบุตรสาวคนสุดท้องของ พิสิษฐ์ ณ พัทลุง อดีตผู้อำนวยการองค์การสวนสัตว์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จบการศึกษาระดับอนุบาล โรงเรียนเธียรประสิทธิ์ ประถมศึกษาที่ โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาที่  St Hilda's School Gold Coast, Australia และระดับอุดมศึกษาที่ Griffith University, 
Bachelor of Design in Fashion Marketing at Raffles International College (วิทยาลัยนานาชาติราฟเฟิลส์)
เข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดวีเจ ชาแนล [วี] ไทยแลนด์ หลังจากนั้นได้แสดงละครโทรทัศน์กับสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในสังกัดของมยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช
ปัจจุบัน พิตต้า สมรสกับ อ๊อบ พลช หุตะเจริญ  ผู้อำนวยการสำนักพัฒนาตลาดตราสารหนี้ สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะกระทรวงการคลัง ช่วยราชการสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี แฟนหนุ่มนอกวงการโดยสมรสในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ซึ่งเป็นพิธีการแบบคริสต์ มีบุตรชายด้วยกัน 1 คนชื่อ ธริณ หุตะเจริญ ชื่อเล่น ธริณ เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2564
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ละคร |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| 2549 | สะใภ้พาร์ทไทม์ | ปรียา | ช่อง 3 |
| 2549 | บัวปริ่มน้ำ | คลีทอง | ช่อง 3 |
| 2550 | กงจักรลายดอกบัว | องค์อร | ช่อง 3 |
| 2550 | มาเฟียที่รัก | เฉินเต๋อหยง | ช่อง 3 |
| 2554 | สามหนุ่มเนื้อทอง | เนตรนภัส (แหนม) | ช่อง 3 |
| 2556 | ดาวเรือง | สุดาวดี (โรส) | ช่อง 3 |
| 2557 | ทรายสีเพลิง | ลิซ่า | ช่อง 3 |
| 2557 | สามใบไม่เถา | บุษบาบัณ | ช่อง 3 |
| 2558 | สื่อริษยา | ศินีนาฏ | ช่องวัน |
| 2559 | ร่างใหม่...หัวใจเดิม | เก็จแก้ว | ช่องวัน |
| 2559 | แรงตะวัน | รุจิรา เหมพยัคฆ์ (ขิม) | ช่อง 3 |
| 2560 | Bangkok รัก Stories ตอน Please | บี | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2561 | Club Friday the Series 10 รักนอกใจ ตอน เหตุเกิดจากความรู้สึกผิด | แอน | จีเอ็มเอ็ม 25 |
| 2561 | บาปรัก | นลิน | ช่องวัน 31 |
| 2563 | ไปให้ถึงดวงดาว | ชมเพลิน | ช่องวัน 31 |
| 2563 | อุ้มรักเกมลวง | วีวี่ | ช่องวัน 31 |
| 2565 | รักนี้เจ้านายจอง boss and me | ลิก้า | จีเอ็มเอ็ม 25 |
ผลงาน > ผลงาน VJ

VJ CHANNEL [V] THAILAND TRUE VISIONS Channel V Thailand
ผลงาน > ผลงานพิธีกร

รายการ Dowtown พิธีกรร่วมกับ ธัญญ่า ธัญญาเรศ เองตระกูล  ทาง ททบ.5 ทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลา 17:25 - 17:55 น.
รายการ GOSSIP บันเทิง 5 ทาง ททบ.5 ทุกวันจันทร์ ถึง ศุกร์ เวลา 19.40 - 19.50 น. ในช่วงข่าวภาคค่ำ
รายการ SUNดารา ทางช่องดาวเทียม RS SUN Channel ทุกวันจันทร์ ถึง อาทิตย์ เวลา 09.30 น. , 13.30 น. และ 20.30 น.
ผลงาน > ผลงานละครเวที

เคนลี่ กะก๊วนขี้เล่น ร่วมกับ คริส หอวัง, ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์, วิลลี่ แมคอินทอช, นาคร ศิลาชัย, เกียรติศักดิ์ อุดมนาค
ผลงาน > ผลงาน MV

เพลง "Say Hi" ฟิล์ม รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ | MV ผลงานการกำกับของ กอล์ฟ ปวีณ ภูริจิตปัญญา
เพลง “Miss Call”  ลาบานูน | MV
เพลง “คำว่ารัก”  UHT
เพลง “กี่วันกี่คืน”  Noize | MV
เพลง "มาเลเซีย" เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ | MV
ผลงาน > ผลงานโฆษณา

แมคโดนัลด์ McDonald's
แฟนต้า Fanta
วาสลีน Vaseline
นีเวีย Nivea
น้ำนมข้าวโพด corn
ELISE’ES Miracle Pur Lift Face Serum
ผลงาน > ผลงานเพลง

อัลบั้ม Hof โปรเจกต์พิเศษค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ กับวุ้นเส้น วิริฒิพา ภักดีประสงค์
แหล่งข้อมูลอื่น

VJ PITTAเก็บถาวร 2013-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ออสซี่-ในความทรงจำ[ลิงก์เสีย]
ประวัติส่วนตัว พิตต้า ณ พัทลุง[ลิงก์เสีย]
facebook
twitter
Instagram
สุลต่าน ตวนกู สุลัยมาน ชาห์
นามสกุลพระราชทาน
จรวด

จรวดโซยุซ-ยู (Soyuz-U) ณ ฐานปล่อยที่ 1/5 บัยโกเงอร์ ไซต์ 1/5 ในคาซัคสถาน
จรวดโซยุซ TMA-9 กำลังทะยานขึ้นจากฐานปล่อยหมายเลข 1/5 ที่ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ในประเทศคาซัคสถาน
การปล่อยจรวดแซทเทิร์น 5 อะพอลโล 15 : เวลาเริ่มปล่อย T - 30 วินาที เวลาเสร็จสิ้น T + 40 วินาที
จรวด หมายถึงขีปนาวุธ, ยานอวกาศ, เครื่องบิน หรือพาหนะอื่นใดที่อาศัยแรงผลักดันของไอเสียที่มีต่อตัวจรวดในการพุ่งไปข้างหน้า โดยใช้การเผาผลาญเชื้อเพลิงในเครื่องยนต์จรวด ในจรวดทุกชนิดไอเสียจะเกิดขึ้นทั้งหมดจากเชื้อเพลิงขับดันที่บรรทุกไปด้วยภายในจรวดก่อนที่จะถูกใช้งาน  จรวดเคมีสร้างพลังงานจากการเผาผลาญเชื้อเพลิงจรวด ผลจากการเผาผลาญเชื้อเพลิงและตัวอ๊อกซิไดซ์ภายในห้องเผาไหม้จะทำให้เกิดก๊าซร้อนที่มีอุณหภูมิสูงมากและขยายตัวออกไปทางหัวฉีดทำให้ก๊าซเคลื่อนที่ด้วยความเร่งในระดับไฮเปอร์โซนิก ซึ่งทำให้เกิดแรงผลักมหาศาลต่อตัวจรวดตามกฎข้อที่สามของนิวตัน (แรงกิริยาเท่ากับแรงปฏิกิริยา)โดยในทางทหารและสันทนาการมีประวัติของการใช้จรวดเป็นอาวุธและเครื่องมือในช่วงเวลานั้น
จรวดได้ถูกใช้สำหรับงานทางทหารและสันทนาการ ย้อนกลับไปอย่างน้อยศตวรรษที่ 13 ในประเทศจีน ในทางทหาร, วิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรมได้ใช้จรวดเป็นอาวุธและเครื่องมือแต่ก็ยังไม่เป็นที่แพร่หลายจนกระทั่งถึงศตวรรษที่ 20, เมื่อวิทยาการที่เกี่ยวกับจรวดได้ถือกำเนิดขึ้น เป็นการเปิดประตูสู่ยุคอวกาศ,กับการที่มนุษย์กำลังจะไปเหยียบดวงจันทร์ จรวดได้ถูกใช้สำหรับทำดอกไม้ไฟและอาวุธ, เก้าอี้ดีดตัวสำหรับนักบินและพาหนะสำหรับนำส่งดาวเทียม, นักบินอวกาศ และการสำรวจดาวเคราะห์ต่าง ๆ ในขณะที่จรวดที่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพนั้นจะใช้สำหรับการขับเคลื่อนด้วยอัตราเร็วที่ต่ำ ๆ, นักวิทยาศาสตร์จะเปรียบเทียบหาจรวดที่มีแรงขับเคลื่อนในระบบอื่น ๆ, ที่มีน้ำหนักเบากว่าและมีประสิทธิภาพสูงกว่า, ทำให้สามารถสร้างความเร่งในการเคลื่อนที่ของจรวดได้มากขึ้น และสามารถทำให้เคลื่อนที่ด้วยอัตราเร็วที่สูงอย่างยิ่งด้วยประสิทธิภาพที่เหมาะสม
จรวดเคมีเป็นชนิดของจรวดที่พบมากที่สุดและพวกมันมักจะสร้างไอเสียโดยการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงจรวด จรวดเคมีต้องการที่เก็บพลังงานเชื้อเพลิงที่มีขนาดใหญ่โตมากในรูปแบบที่พร้อมจะปลดปล่อยตัวเองออกมาได้อย่างง่ายดาย และมีอันตรายมาก อย่างไรก็ตาม, จะต้องทำด้วยการออกแบบอย่างรอบคอบ, การทดสอบ, การก่อสร้าง, และใช้ความเสี่ยงอันตรายให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
ประวัติศาสตร์ของจรวด

จรวดที่ขับเคลื่อนด้วยพลังจากดินปืนลำแรกถูกพัฒนาขึ้นในประเทศจีนยุคกลางภายใต้การปกครองของราชวงศ์ซ่ง (Song dynasty) ในศตวรรษที่ 13  ชาวมองโกลได้รับเอาเทคโนโลยีจรวดของจีนและการแพร่กระจายเทคโนโลยีจรวดนี้ผ่านการรุกรานของชาวมองโกล (Mongol invasions) ไปยังตะวันออกกลางและยุโรปในช่วงกลางศตวรรษที่ 13   ด้วยความที่หาได้ง่ายของดินดำ (ดินปืน) ได้ถูกนำมาใช้ขับดันกระสุนยิงอันเป็นพัฒนาการยุคเริ่มแรกของจรวดเชื้อเพลิงแข็ง วิทยาการจรวดเริ่มขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 มีการคิดค้นดินปืนโดยนักพรตชาวจีนในลัทธิเต๋าซึ่งได้ค้นพบผงสีดำในขณะที่กำลังทำการค้นหาตัวยาสำหรับการทำชีวิตให้เป็นอมตะ การค้นพบโดยบังเอิญนี้ได้นำไปสู่การทดลองทำเป็นอาวุธเช่น ระเบิด, ปืนใหญ่, ธนูไฟ สำหรับการก่อความไม่สงบและจรวดขับเคลื่อนธนูไฟ  การค้นพบดินปืนอาจเป็นผลผลิตแห่งศตวรรษของการทดลองเล่นแร่แปรธาตุในลัทธิเต๋าซึ่งนักเล่นแร่แปรธาตุได้พยายามที่จะสร้างยาอายุวัฒนะ (panacea)แห่งความเป็นอมตะที่จะช่วยให้คนที่กินมันจะกลายเป็นอมตะทางร่างกาย
เป็นเวลาพอดิบพอดีเมื่อมีเที่ยวบินแรกของจรวดเกิดขึ้นคือเกิดการประกวดประชันแข่งขันกัน ปัญหาคือว่าลูกธนูไฟของชาวจีนสามารถเป็นลูกธนูทั้งที่มีวัตถุระเบิดที่แนบมาหรือลูกธนูที่ขับเคลื่อนโดยดินปืนกันแน่ มีรายงานของธนูไฟและ'หม้อเหล็ก'ซึ่งอาจจะได้ยินเป็นระยะทางไกลได้ถึง 5 ลี้ (25 กิโลเมตรหรือ 15 ไมล์) เมื่อมีการระเบิดขณะเกิดปะทะกัน, ก่อให้เกิดการทำลายล้างรัศมี 600 เมตร (2,000 ฟุต), อย่างเด่นชัดเนื่องจากเศษกระสุน  ได้มีการอ้างสิทธิการวิจัยร่วมกันคือบันทึกแรกที่ใช้จรวดในการสู้รบโดยชาวจีนในปี 1232 กับกองทัพมองโกลที่ไคเฟงฟู (Kai Feng Fu) อย่างไรก็ตาม ขนาดที่ลดลงมาของหม้อเหล็กอาจถูกใช้เป็นวิธีสำหรับกองทัพเพื่อล้อมยิงผู้รุกราน ข้อมูลอ้างอิงทางวิชาการ กล่าวว่าในปี ค.ศ. 998 ชายคนหนึ่งชื่อ ถัง ฟู่ (Tang Fu) ได้คิดค้นลูกธนูไฟชนิดใหม่ที่มีหัวเหล็ก ธนูไฟ คือธนูที่แนบติดกับวัตถุระเบิดหรือธนูที่ขับดันโดยดินปืนอย่างใดอย่างหนึ่งดังเช่นอาวุธ ฮวาชา (Hwacha) ของเกาหลี
จรวดขับเคลื่อนด้วยพลังดินปืนได้รับการพัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์ซ่งของประเทศจีนในยุคกลางในคริสต์ศตวรรษที่ 13  เทคโนโลยีจรวดของจีนได้รับการยอมรับโดยชาวมองโกลและสิ่งประดิษฐ์นี้ได้แพร่ขยายออกไปโดยการรุกรานของมองโกล (Mongol invasions) ไปยังตะวันออกกลางและยุโรปในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13   จรวดถูกบันทึกไว้ว่าถูกใช้ในกองทัพเรือของราชวงศ์ซ่ง (Song navy) ในการฝึกซ้อมของทหารซึ่งระบุปี ค.ศ. 1245  การขับเคลื่อนจรวดแบบสันดาปภายในถูกกล่าวถึงในเอกสารอ้างอิงในปี ค.ศ. 1264 ซึ่งบันทึกว่า 'ground-rat' ซึ่งเป็นดอกไม้ไฟชนิดหนึ่ง ได้ทำให้จักรพรรดินี "Gongsheng" (Empress-Mother Gongsheng) รู้สึกตกใจในงานเลี้ยงที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่พระนางโดยลูกชายของพระนางเองคือจักรพรรดิซ่งลี่จง (Emperor Lizong)   ต่อมา, จรวดถูกรวมอยู่ในตำราทางทหารที่ชื่อว่า Huolongjing หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า Fire Drake Manual ซึ่งเขียนขึ้นโดยเจ้าหน้าที่เหล่าทหารปืนใหญ่ของจีนชื่อ Jiao Yu ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14  ข้อความนี้กล่าวถึงจรวดแบบหลายตอนที่รู้จักกันเป็นครั้งแรกว่า 'มังกรไฟที่ไหลออกจากน้ำ' (huo long chu shui) ซึ่งถูกใช้โดยกองทัพเรือจีน
จรวดสมัยใหม่ในยุคกลางและยุคต้นถูกใช้เป็นอาวุธเพลิง (Incendiary weapon) ในทางการทหารในการล้อมเมือง (siege)
ประวัติศาสตร์ของจรวด > ปืนใหญ่จรวดทรงกระบอกโลหะ

ในปี ค.ศ. 1792 เป็นครั้งแรกที่จรวดใส่ปลอกเหล็กถูกพัฒนาสำเร็จและนำมาใช้โดย ฮีดดะ อาลี (Hyder Ali) และลูกชายของเขา สุลต่านทิพัล (Tipu Sultan), ซึ่งเป็นผู้ปกครองของอาณาจักรแห่งมัยซอร์ในประเทศอินเดียกับบริษัทอินเดียตะวันออกใหญ่ของอังกฤษ กองกำลังในช่วงสงครามแองโกล-มัยซอร์ (Anglo-Mysore Wars) ประเทศอังกฤษนั้นก็กระตือรือร้นสนใจในด้านเทคโนโลยีและการพัฒนาต่อไปในระหว่างช่วงศตวรรษที่ 19 จรวดของมัยซอร์ในช่วงเวลานี้นั้นได้พัฒนาก้าวหน้าไปมากขึ้นกว่าฝ่ายอังกฤษจากที่ได้เคยเห็นก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่เนื่องมาจากการใช้ท่อเหล็กสำหรับการบรรจุเชื้อเพลิงจรวด; สิ่งนี้ช่วยทำให้เกิดแรงผลักดันที่มากขึ้นและระยะทำการยิงที่ไกลขึ้นสำหรับจรวด (ช่วงระยะ 2 กิโลเมตรขึ้นไป) หลังจากความพ่ายแพ้ในที่สุดของทิพัลในสงครามมัยซอร์ครั้งที่สี่ (Fourth Anglo-Mysore War) และการเข้ายึดอาวุธจรวดเหล็กมัยซอร์, พวกเขาเป็นผู้มีอิทธิพลในการพัฒนาจรวดของอังกฤษ สร้างแรงบันดาลใจให้มีจรวดคองกรีฟ (Congreve rocket) ซึ่งถูกนำมาใช้ในเวลาต่อมาในสงครามนโปเลียน
ประวัติศาสตร์ของจรวด > ความแม่นยำของจรวดยุคต้น

วิลเลียม คองกรีฟ (William Congreve) บุตรชายของผู้ตรวจสอบของกองคลังสรรพาวุธแห่งวัลลิช (the Royal Arsenal, Woolwich), ลอนดอน, กลายเป็นคนที่สำคัญในงานด้านนี้ จากปี 1801  คองกรีฟ วิจัยเกี่ยวกับการออกแบบที่เป็นต้นแบบของจรวดแห่งมัยซอร์ (Mysore rockets) และตั้งอยู่บนโครงการพัฒนาที่เข้มแข็งของห้องปฏิบัติการแห่งคลังสรรพาวุธ  คองกรีฟได้จัดทำส่วนผสมเชื้อเพลิงจรวดใหม่และพัฒนาจรวดด้วยท่อเหล็กที่แข็งแกร่งกับหัวจรวดรูปทรงกรวย  จรวดคองกรีฟยุคแรกนี้มีน้ำหนักประมาณ 32 ปอนด์ (14.5 กิโลกรัม)  กองคลังสรรพาวุธได้แสดงการสาธิตจรวดเชื้อเพลิงแข็งขึ้นในปี ค.ศ. 1805  จรวดได้ถูกนำมาใช้อย่างมีประสิทธิภาพในช่วงสงครามนโปเลียนและสงครามในปี ค.ศ. 1812  คองกรีฟ ได้ตีพิมพ์หนังสือสามเล่มเกี่ยวกับวิทยาการที่เกี่ยวกับจรวด
จากนั้น การใช้จรวดในทางทหารได้แผ่กระจายไปทั่วซีกโลกตะวันตก  ในสงครามบัลติมอร์ (Battle of Baltimore) ในปี ค.ศ. 1814,  จรวดที่ใช้ยิงป้อมแมกเฮนรี (Fort McHenry) โดยเรือจรวด (rocket vessel) อันเป็นเรือรบหลวงที่มีชื่อว่า เอระบัส  ที่แปลว่า "ความมืด, เงา, ปกปิด" ซึ่งเป็นตัวตนของความมืดในตำนานเทพเจ้ากรีก (His (Her) Majesty's Ship, HMS Erebus) นั้น เป็นแหล่งที่มาของแสงเจิดจ้าสีแดงของจรวดที่ได้อธิบายไว้โดยฟรานซิส สกอตต์ คีย์ (Francis Scott Key) ในเดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์  จรวดยังถูกนำมาใช้อยู่ในสงครามวอเตอร์ลู
จรวดในยุคแรก ๆ มีความไม่เที่ยงตรงแม่นยำมากนัก  โดยที่ไม่ได้ใช้การปั่นหรือ การหมุนของวงแหวนเข็มทิศ (gimballing) ที่เกิดจากแรงผลักดันของจรวดแต่อย่างใดในการเคลื่อนที่ของจรวด  พวกมันมีแนวโน้มอย่างมากที่จะเปลี่ยนทิศทางของการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วออกจากเป้าหมายที่ได้ตั้งเป้าเอาไว้  จรวดมิสโซเรียน (Mysorean rockets) ช่วงต้นและช่วงต่อมาของจรวดคองกรีฟ (Congreve rockets) ของอังกฤษนี้ได้ถูกปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นโดยการแนบติดแท่งยาวเข้ากับส่วนท้ายของจรวด (คล้ายกับจรวดขวดในยุคสมัยปัจจุบันนี้) ที่จะทำให้มันเปลี่ยนแปลงแนววิถีทิศทางของการเคลื่อนที่ได้ยากยิ่งขึ้น  จรวดคองกรีฟที่ใหญ่ที่สุด เป็นชิ้นส่วนที่มีมวลขนาด 32 ปอนด์ (14.5 กิโลกรัม) ซึ่งมีแท่งยาว 15 ฟุต (4.6 เมตร) แต่เดิมนั้น แท่งยาวถูกติดตั้งอยู่บนด้านข้าง แต่ต่อมาภายหลังเปลี่ยนเป็นติดตั้งอยู่ตรงใจกลางของจรวด, ช่วยลดแรงฉุดรั้งในขณะเคลื่อนที่และช่วยให้จรวดถูกยิงได้อย่างแม่นยำมากขึ้นจากส่วนของท่อยิง
ปัญหาเรื่องความแม่นยำของจรวดได้รับการปรับปรุงอย่างมากในปี 1844 เมื่อวิลเลียม เฮล (William Hale) ได้แก้ไขการออกแบบจรวดเพื่อที่ว่าจรวดจะได้มีเวกเตอร์แรงขับดันขึ้นเล็กน้อย (slightly vectored), ทำให้จรวดเกิดการปั่นหมุนตามแกนของทิศทางการเคลื่อนที่เหมือนกับกระสุน จรวดของเฮลจึงไม่มีความจำเป็นต้องใช้แท่งยาวเพื่อรักษาทิศทางในขณะเคลื่อนที่ของจรวดแต่อย่างใด, ทำให้การเคลื่อนที่ของจรวดมีความคล่องตัวมากขึ้นเนื่องจากแรงต้านของอากาศที่ลดลงแต่ก็ยังห่างไกลจากความแม่นยำมากอยู่ดี