stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน
กลุ่มย่อย

กลุ่มย่อยต่าง ๆ ของตระกูลอินโด-ยูโรเปียนรวมถึง (ตามลำดับตามประวัติศาสตร์ของการปรากฏครั้งแรก) :
กลุ่มภาษาอานาโตเลีย — แขนงที่มีหลักฐานปรากฏเก่าแก่ที่สุด จากช่วงศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล; สูญแล้ว ที่เด่นที่สุดคือภาษาของฮิตไทต์
กลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียน — รวมถึงภาษาสันสกฤต, มีหลักฐานปรากฏตั้งแต่สหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล, ภาษาอเวสตะ และภาษาเปอร์เซีย
ภาษากรีก — มีหลักฐานภาษาไมซิเนียนที่ไม่สมบูรณ์ จากศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล; โฮเมอร์ มีอายุในช่วงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล ดูประวัติศาสตร์ของภาษากรีก
กลุ่มภาษาอิตาลิก — รวมถึงภาษาละติน รวมถึงภาษาที่สืบมาจากภาษานี้ คือกลุ่มภาษาโรมานซ์ ปรากฏตั้งแต่สหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
กลุ่มภาษาเคลต์ — คำจารึกภาษากอลิช (Gaulish) มีอายุตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล; เอกสารภาษาไอริชโบราณจากคริสต์ศตวรรษที่ 6
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิก (รวมถึงภาษาอังกฤษ) — หลักฐานที่ปรากฏครั้งแรกคือคำจารึกอักษรรูนจากประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 2, เอกสารที่มีเรื่องราวที่เก่าแก่ทีสุดเป็นภาษากอทิก, คริสต์ศตวรรษที่ 4
ภาษาอาร์มีเนีย — มีหลักฐานปรากฏตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5
กลุ่มภาษาโทแคเรียน — ภาษาสูญแล้วของชาวโทแคเรียน ปรากฏ 2 ภาษาย่อย มีหลักฐานปรากฏตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 โดยประมาณ
กลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ — รวมถึงภาษากลุ่มบอลต์และภาษากลุ่มสลาฟ; กลุ่มภาษาสลาฟมีหลักฐานปรากฏตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 เอกสารที่เก่าแก่ที่สุดเป็นภาษาสลาวอนิกคริสตจักรเก่า, คริสต์ศตวรรษที่ 9; กลุ่มภาษาบอลต์มีหลักฐานปรากฏตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14
ภาษาแอลเบเนีย — มีหลักฐานปรากฏตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16; มีการเสนอความสัมพันธ์กับภาษาอิลลีเรีย ดากิอา หรือเทรซ
นอกจาก 10 แขนงที่ได้กล่าวไว้แล้ว ยังมีภาษาอื่น ๆ ที่สูญแล้วที่รู้จักน้อยมาก:
กลุ่มภาษาอิลลีเรีย, สูญแล้ว ไม่สมบูรณ์ คาดว่าสัมพันธ์กับภาษาเมสซาเปียน มีการเสนอความสัมพันธ์กับภาษาแอลเบเนียบ้าง
ภาษาเวเนติก, สูญแล้ว ไม่สมบูรณ์ ใกล้เคียงกับอิตาลิก
ภาษาเมสซาเปียน, สูญแล้ว ไม่สมบูรณ์, ภาษายังอ่านไม่ออก
ภาษาฟรีเจีย — ภาษาสูญแล้วของฟรีเจียโบราณ, ไม่สมบูรณ์
ภาษาไปโอเนีย, สูญแล้ว ไม่สมบูรณ์
ภาษาเทรซ — สูญแล้ว ไม่สมบูรณ์
ภาษาดากิอา — สูญแล้ว ไม่สมบูรณ์
ภาษามาซิโดเนียโบราณ ตามปรากฏ ใกล้เคียงกับภาษากรีก ภาษาฟรีเจียน และอาจใกล้เคียงกับภาษาเทรซด้วย
นอกจากนี้ ยังมีภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียนอื่น ๆ ที่ไม่ปรากฏหลักฐานใด ๆ ในปัจจุบัน
เดอะคัลเลอร์สวิธอิน

| เดอะคัลเลอร์สวิธอิน |
| --- | --- |

ญี่ปุ่น: きみの色

เฮ็ปเบิร์นปรับปรุง: Kimi no Iro
 
 
กำกับ: นาโอโกะ ยามาดะ
เขียนบท: เรโกะ โยชิดะ
นักแสดงนำ: อาคาริ ทาคาอิชิ ซายุ สึซึคาวะ ไทเซย์ คิโดะ ยูอิ อารางากิ
ดนตรีประกอบ: เคนสุเกะ อุชิโอะ
บริษัทผู้สร้าง: Science Saru 
ผู้จัดจำหน่าย: โทโฮ
วันฉาย: 10 มิถุนายน พ.ศ. 2567 (อานซี) 30 สิงหาคม พ.ศ. 2567 (ญี่ปุ่น) 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 (ไทย)
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
เดอะคัลเลอร์สวิธอิน (ญี่ปุ่น: きみの色, โรมาจิ: Kimi no Iro, แปลตรงตัวว่า สีของคุณ" หรือ สีของเธอ/เขา) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567 กำกับโดย นาโอโกะ ยามาดะ และผลิตโดยสตูดิโอ Science Saru ภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567
เรื่องย่อ

โททสึโกะ นักเรียนมัธยมปลายมีความสามารถในการมองเห็นคนเป็นสี และรู้สึกสนใจเป็นพิเศษในสีที่เธอมองเห็นในตัวคิมิ เพื่อนร่วมชั้น หลังจากแอบตามคิมิไปที่ร้านหนังสือมือสอง โททสึโกะบังเอิญพูดเป็นนัยว่าเธอเล่นเปียโนได้ ซึ่งทำให้เธอได้เข้าร่วมวงดนตรีกับคิมิที่เล่นกีตาร์ได้ และรุย เด็กหนุ่มที่สะสมอุปกรณ์ดนตรีและเล่นเธเรมิน มิตรภาพของทั้งสามคนพัฒนาขึ้นเมื่อพวกเขาแต่งเพลงและเผชิญหน้ากับปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตครอบครัว
นักพากย์

| ตัวละคร | เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- |
คิมิ ซาคุนากะ: อาคาริ ทาคาอิชิ
โทสึโกะ ฮิกุราชิ: ซายู ซูซึกาวะ
รุย คาเกฮิระ: ไทเซย์ คิโดะ
ซิสเตอร์ฮิโยชิโกะ: ยูอิ อารางากิ
ซาคุโมโมจิ: ยาสุโกะ
ชิโฮ นานาคุโบะ: อาโออิ ยูกิ
ซูมิกะ ยัตสึชิกะ: มินาโกะ โคโตบูกิ
ชิโนะ ซาคุนางะ: เคโกะ โทดะ
การผลิต

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 นาโอโกะ ยามาดะ กล่าวในบทสัมภาษณ์กับ เครือข่ายข่าวอนิเมะ ว่าเธอกำลังทำงานในภาพยนตร์ร่วมกับสตูดิโอ Science Saru โดยชื่อภาพยนตร์ได้รับการประกาศในเดือนธันวาคม พร้อมกับการประกาศว่า เรโกะ โยชิดะ เป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ และ เคนสุเกะ อุชิโอะ เป็นผู้แต่งดนตรีประกอบ
การผลิต > การออกฉาย

ภาพยนตร์เรื่องนี้เดิมมีกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นช่วงปลายปี พ.ศ. 2566 ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2566 โทโฮได้ประกาศเลื่อนฉายภาพยนตร์ไปเป็นปี พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เข้าฉายรอบปฐมทัศน์ที่ เทศกาลภาพยนตร์แอนิเมชันนานาชาติอานซี ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2567
ในระดับสากล GKIDS มีกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ในอเมริกาเหนือในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2568 พร้อมกับเสียงพากย์ภาษาอังกฤษ ส่วนในสหราชอาณาจักร Anime Limited เป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์เรื่องนี้
การผลิต > มังงะดัดแปลง

มังงะดัดแปลงที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย ซานามิ ซูซูกิ เริ่มตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ Comic Newtype ของสำนักพิมพ์ คาโดกาวะโชเต็ง ตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2567
การตอบรับ

ภาพยนตร์ได้รับรางวัล โกลเดน ก็อบเล็ต อะวอร์ดส์ ฟอร์ เบสท์ แอนิเมชัน ฟิล์ม จาก เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแห่งเซี่ยงไฮ้ ประจำปี พ.ศ. 2567 นอกจากนี้ยังได้รับรางวัล ออดิเอนซ์ อะวอร์ดส์ ร่วมกับเรื่อง Memoir of a Snail ในเทศกาล แอนิเมชัน อีส ฟิล์ม ครั้งที่ 7
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เดอะคัลเลอร์สวิธอิน (ภาพยนตร์) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ศิรินุช เพ็ชรอุไร

| ศิรินุช เพ็ชรอุไร |
| --- | --- |
เกิด: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 (58 ปี) ศิรินุช เพ็ชรอุไร
อาชีพ: นักแสดง พิธีกร ครูสอนการแสดง กำกับละครเวที
ปีที่แสดง: 2530 - ปัจจุบัน
สังกัด: กันตนา
ThaiFilmDb
ศิรินุช เพ็ชรอุไร (ชื่อเล่น: ก้อย) นักแสดงละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเวที และครูสอนการแสดงชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้กำกับละครเวที และแสดงละครโทรทัศน์ เช่น ปิ่นอนงค์, ธรณีนี่นี้ใครครอง, แม่ยายคงกระพัน, สุสานคนเป็น และ แค้นเสน่หา เป็นต้น
ประวัติ

ศิรินุช เพ็ชรอุไร (ชื่อเล่น: ก้อย) เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเวที และครูสอนการแสดงชาวไทย เป็นนักแสดงค่ายกันตนา และเคยเป็นครูสอนการแสดง AF 4
เริ่มต้นเข้าสู่วงการเมื่อตอนอายุ 21 ปี โดยการเป็นอาสาสมัครมะขามป้อม[คืออะไร?] แล้วทีมงานได้เห็นแวว เลยชักชวนกันไปเล่นละครเวทีที่โรงแรมมณเฑียร เล่นเรื่องแรกก็ได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหน้ากากทองคำสมทบฝ่ายหญิงเรื่อง "ขอโทษทีไม่มีนามบัตร" หลังจากนั้นก็เล่นละครเวทีมาโดยตลอด
หลังจากนั้นก็มีผลงานโฆษณาต่าง ๆ และได้เป็นตลกประกอบดารา-ศิลปินร้องเพลงช่วงแผ่นแตก ในรายการ 7 สีคอนเสิร์ต ซึ่ง ธงไชย แมคอินไตย์ และ มยุรา ธนะบุตร เป็นพิธีกรอยู่ในช่วงนั้น ก้อยจึงแจ้งเกิดจากการเป็นนักแสดงตลกอยู่เรื่อยมา จนได้มีโอกาสแสดงละครซิตคอมเรื่อง "รวมพลคน (น่า) ใช้" ในปี 2539 ทางช่อง 7
ด้านการศึกษาจบการศึกษาระดับปริญญาโท ภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันเป็นครูสอนการแสดงที่ กันตนา ดรามา สกูล (กันตนา) และยังรับงานแสดงละครอยู่เรื่อย ๆ บทที่บาทที่ได้รับในการแสดงละครโทรทัศน์จะเล่นเป็นบทแม่ และแม่บ้าน
ผลงาน > ละครเวที

| ปี | ละครเวที | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2532 | ขอโทษที่ไม่มีนามบัตร | ยุภา |
| 2534 | ซินเดอเรลล่า | แม่มด |
| 2535 | ทึนทึก | พรรณราย |
| 2545 | ทีนทึก ผู้ชายที่ดีคือผู้ชายที่ตายแล้ว | พรรณราย |
| 2551 | นางฟ้านิรนาม | คนใช้ |
| 2554 | นังเหมียวย้อมสี | คุณหญิงระตี ริปูพ่าย |
| 2554 | ละครเวทีสุนัขและแมว | สินเสริม |
| 2554 | ทีนทึก 3 One Night In Tokyo | พรรณราย |
| 2555 | ทีนทึก 4 กลัวน้ำ (รู้สึกไปเอง) | พรรณราย |
| 2556 | ทีนทึก 40 ปีผ่านไป...คานเพิ่งขยับ | พรรณราย |
| 2556 | ฉันผู้ชายนะยะ 3 ตอนหัวใจไม่เป็นเอสด์ |  |
ผลงาน > ภาพยนตร์

2533 ความรักไม่มีชื่อ
2533 ใช่แล้วหลุดเลย
2534 กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้
2539 เจนนี่ กลางวันครับ กลางคืนค่ะ !...รับบท แม่ของเจนนี่
2544 Goal Club เกมล้มโต๊ะ...รับบท แม่ของเปล่า
2556 พี่มากพระโขนง...รับบท เปียก
2557 My House บ้านขังวิญญาณ รับบท เจ๊พร
ผลงาน > กำกับละครโทรทัศน์

2557 เรื่องแรก "7 มงกุฎ" (ช่อง 7)
ผลงาน > ละครซิตคอม / ซีรีส์

2539 ซิตคอม รวมพลคน (น่า) ใช้ ช่อง 7 (ประจำ)
2544 ซิตคอม ระเบิดเถิดเทิง ช่อง 5 (รับเชิญ)
2551 ซิตคอม มหาชนชาวแฟลต ช่อง 3 (ประจำ)
2554 ซิตคอม เป็นต่อ ตอน น้ำท่วม ไฟตัด งูกัด จระเข้ดุ...อย่าอยู่เลยแม่ ช่อง 3 (รับเชิญ)
2555 ซิตคอม ลูกไม้หลายๆต้น ช่องThaiPBS (ประจำ)
2555 ซิตคอม คู่รักต่างขั้ว ช่อง 3 (ประจำ)
2556 ซีรีส์ น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ตอน ไม้เรียวหัก ช่อง 3 (รับเชิญ)
2557 ซีรีส์ เหลี่ยมโจร ช่อง 3 (รับเชิญ)
2557 ซิตคอม หมัดเด็ดเสียงทอง ช่อง 9
2558 ซีรีส์ GossipGirlThailand ช่อง 3 (ประจำ)
2559 ซิตคอม หอเฮ้วขนหัวลุก ช่อง 7 (ประจำ)
2560 ซีรีส์ My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน ตอน Edge of 17 ช่อง GMM 25 (ประจำ)
2562 ซิตคอม ยามป่วน กวนหัวใจ ช่อง 7 (ประจำ)
2565 ซีรีส์ คลับสะพานฟาย 2 Class ซิฟาย ตอน สุภาษิตสอนหญิง AIS Play
2566 พิภพมัจจุราช ตอน กุมารทอง ช่อง 7
ผลงาน > งานพากย์เสียง

พากย์เสียงการ์ตูนเรื่อง พระพุทธเจ้า รับบท นางมันตานี – แม่องคุลีมาล
พากย์เสียงรายการ นกฮูกสีรุ้ง รับบท ป้าฮูก (ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันพุธ เวลา 14.30 น.)
แหล่งข้อมูลอื่น

แฟนเพจอย่างเป็นทางการ
ตราสินค้า

ภาพลักษณ์ (ตัวอย่าง) ที่สร้างขึ้นโดย เพอซอเมค โคเวล
ตราสินค้า หรือ ยี่ห้อ (อังกฤษ: brand) เป็นรูปแบบของภาพพจน์และแนวความคิด ในรูปอัตลักษณ์ คำขวัญ และผลงานออกแบบ ของสินค้าและผลิตภัณฑ์ ทั้งยังเป็นข้อมูลเชิงมโนธรรม ที่แสดงออกทางรูปธรรมด้วยสัญลักษณ์ ที่สื่อถึงบริษัท สินค้า บริการ หรือกลุ่มผู้ขาย ที่แตกต่างจากคู่แข่งขัน การสร้างตราสินค้า ให้เป็นที่จดจำของลูกค้า เกิดขึ้นได้จากการโฆษณา การบอกต่อ การออกแบบที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ในปัจจุบัน การสร้างตราสินค้า กลายมาเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรม และปรัชญาการออกแบบ
ตราสินค้าประกอบด้วย ชื่อตราสินค้า (Brand name) หรือ  (ชื่อ) ยี่ห้อ (จีน: 字號; พินอิน: zìhào, แต้จิ๋ว: หยี่ห่อ) คือส่วนที่สามารถอ่านออกเสียงได้ และ เครื่องหมายตราสินค้า (Brandmark) คือส่วนที่ไม่สามารถอ่านออกเสียงได้ แต่สามารถจดจำได้ อาทิสัญลักษณ์ รูปแบบ สีสัน ตัวอักษรประดิษฐ์ เสียง หรือรูปทรงที่จดจำได้ง่ายอย่างรองเท้าบูตแฟชั่น เป็นต้น หากเป็นภาพสัญลักษณ์อย่างเดียว ส่วนนี้อาจเรียกว่าเป็นตราเครื่องหมาย (logo) ได้เช่นกัน
ดูเพิ่ม

การตลาด
ตระกูลเอสเต

ตราอาร์มของตระกูลเอสเต
ตระกูลเอสเต (อังกฤษ: House of Este) เป็นตระกูลของยุโรปที่แบ่งเป็นสองสาย สายอาวุโสคือ “เวลฟ-เอสเต” หรือ ตระกูลเวลฟ  และสายรอง “ฟุลค์-เอสเต” (Fulc-Este) หรือที่มาเรียกว่า “ตระกูลเอสเต” ทั้งสองตระกูลเกี่ยวข้องกับตระกูลเว็ตติน (House of Wettin) ซึ่งเป็นตระกูลเก่าที่มีอายุแปดร้อยปี
สายอาวุโสของตระกูลเอสเตตระกูลเวลฟเป็นต้นตระกูลของดยุคแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1070–ค.ศ. 1139, ค.ศ. 1156–ค.ศ. 1180), ดยุคแห่งดยุคแห่งแซกโซนี (ค.ศ. 1138–ค.ศ. 1139, ค.ศ. 1142–ค.ศ. 1180), พระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1198–ค.ศ. 1218) และที่มีอิทธิพลในประวัติศาสตร์มากที่สุด, ดยุคแห่งบรันสวิคและลืนเนอเบิร์ก (ค.ศ. 1208–ค.ศ. 1918) ผู้ต่อมาเป็น “เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งฮาโนเวอร์” ซึ่งเป็นตำแหน่งสำคัญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อสองสายของตระกูลกลับมารวมตัวกันอีกครั้งในปี ค.ศ. 1705
การประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ที่เกิดขึ้นหลังจากสงครามนโปเลียน (Napoleonic wars) เปลี่ยนแปลงเขตการปกครองของยุโรปอย่างสิ้นเชิง อาณาจักรเลือกตั้งแห่งฮาโนเวอร์ (อาณาจักรดยุคแห่งบรันสวิคและลืนเนอเบิร์ก — และปกครองโดยประมุขของสหราชอาณาจักรสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 โดยการเสกสมรส) ก็ถูกยุบเลิกโดยสนธิสัญญาและได้รับดินแดนเพิ่มขึ้นและก่อตั้งขึ้นเป็นราชอาณาจักรฮาโนเวอร์ ราชอาณาจักรใหม่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1815 ถึง ค.ศ. 1866 เมื่อราชอาณาจักรตกไปเป็นของพระปิตุลาของพระมหากษัตรีย์ของสหราชอาณาจักรตามกฎบัตรซาลลิคที่ไม่อนุญาตให้สตรีสืบสายการปกครอง ฉะนั้นเมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ไม่ทรงมีสิทธิในราชอาณาจักรฮาโนเวอร์เช่นเดียวกับประมุขของสหราชอาณาจักรองค์ก่อนๆ หน้านั้น ตระกูลเอสเตจึงเป็นตระกูลที่ให้กำเนิดกษัตริย์ “ราชวงศ์ฮาโนเวอร์” แก่สหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1714–ค.ศ. 1901; ทางจอร์จที่ 1—วิลเลียมที่ 4, รวมทั้งสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) ตามสายเลือดแล้วผู้ครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงสืบเชื้อสายมาจากตระกูลเอสเตทั้งทางพระราชมารดาและพระบิดาเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี
สายรองของตระกูลเอสเตรวมทั้งผู้ปกครองเฟอร์รารา (ค.ศ. 1240–ค.ศ. 1597) และโมดีนา และเรจจิโอ (ค.ศ. 1288–ค.ศ. 1796)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ตระกูลเอสเต
อำเภอวาปีปทุม

| อำเภอวาปีปทุม |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Wapi Pathum
วัดกู่สุนทราราม
คำขวัญ: เมืองนักปราชญ์ ชาตินักสู้ ผ้าไหมเลิศหรู เฟื่องฟูกลองยาว แหล่งอู่ข้าวจ่อใหญ่ ถิ่นไทยบัวงาม
แผนที่จังหวัดมหาสารคาม เน้นอำเภอวาปีปทุม
พิกัด: 15°50′48″N 103°22′48″E﻿ / ﻿15.84667°N 103.38000°E﻿ / 15.84667; 103.38000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: มหาสารคาม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 605.77 ตร.กม. (233.89 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 112,214 คน
 • ความหนาแน่น: 185.24 คน/ตร.กม. (479.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 44120
รหัสภูมิศาสตร์: 4409
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอวาปีปทุม ถนนกฤษมานิต ตำบลหนองแสง อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม 44120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วาปีปทุม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของจังหวัดมหาสารคาม รองจากอำเภอโกสุมพิสัย และอำเภอบรบือ มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของจังหวัดรองจาก อำเภอเมืองมหาสารคาม และอำเภอโกสุมพิสัย
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอวาปีปทุมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม อำเภอแกดำ และอำเภอศรีสมเด็จ (จังหวัดร้อยเอ็ด)
ทิศตะวันออก  ติดต่อกับอำเภอศรีสมเด็จและอำเภอจตุรพักตรพิมาน  (จังหวัดร้อยเอ็ด)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเกษตรวิสัย อำเภอปทุมรัตต์ (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอนาดูน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาเชือกและอำเภอบรบือ
ระยะทางจากอำเภอวาปีปทุมถึงกรุงเทพมหานครประมาณ  475  กิโลเมตร
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอวาปีปทุมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 240 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | หนองแสง |  | (Nong Saeng) |  | 28 หมู่บ้าน |  |  | 9. | นาข่า |  | (Na Kha) |  | 16 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ขามป้อม |  | (Kham Pom) |  | 16 หมู่บ้าน |  |  | 10. | บ้านหวาย |  | (Ban Wai) |  | 17 หมู่บ้าน |  |
| 3. | เสือโก้ก |  | (Suea Kok) |  | 20 หมู่บ้าน |  |  | 11. | หนองไฮ |  | (Nong Hai) |  | 17 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ดงใหญ่ |  | (Dong Yai) |  | 16 หมู่บ้าน |  |  | 12. | ประชาพัฒนา |  | (Pracha Phatthana) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 5. | โพธิ์ชัย |  | (Pho Chai) |  | 12 หมู่บ้าน |  |  | 13. | หนองทุ่ม |  | (Nong Thum) |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 6. | หัวเรือ |  | (Hua Ruea) |  | 21 หมู่บ้าน |  |  | 14. | หนองแสน |  | (Nong Saen) |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 7. | แคน |  | (Khaen) |  | 17 หมู่บ้าน |  |  | 15. | โคกสีทองหลาง |  | (Khok Si Thonglang) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 8. | งัวบา |  | (Ngua Ba) |  | 19 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอวาปีปทุมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลวาปีปทุม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองแสง
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแสง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลวาปีปทุม)
องค์การบริหารส่วนตำบลขามป้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขามป้อมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเสือโก้ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสือโก้กทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดงใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ชัยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหัวเรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวเรือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแคน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลงัวบา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลงัวบาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาข่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาข่าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหวาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านหวายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไฮทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลประชาพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระชาพัฒนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองทุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองทุ่มทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแสน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแสนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสีทองหลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสีทองหลางทั้งตำบล
สถานศึกษา > โรงเรียนมัธยมศึกษา

โรงเรียนวาปีปทุม(โรงเรียนมาตรฐานสากลประจำอำเภอขนาดใหญ่พิเศษ) (สพฐ.)
โรงเรียนหัวเรือพิทยาคม (อบจ.)
โรงเรียนดงใหญ่วิทยาคม รัชมังคลาภิเษก (สพฐ.)
โรงเรียนประชาพัฒนา (สพฐ.)
โรงเรียนขามป้อมวิทยาคม (อบจ.)
โรงเรียนงัวบาวิทยาคม (อบจ.)
โรงเรียนนาข่าวิทยาคม (อบจ.)
โรงเรียนเสือโก้กวิทยาสรรค์ (อบจ.)
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 16 (เปิดสอนตั้งแต่อนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย) (สพฐ.)
โรงเรียนรุ่งอรุณวิทย์ (เปิดสอนตั้งแต่อนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย) (สช)
สถานศึกษา > สถาบันอาชีวศึกษา

วิทยาลัยเทคนิควาปีปทุม
สถานศึกษา > โรงเรียนประถมศึกษา

โรงเรียนเมืองวาปีปทุม (สพฐ.)
โรงเรียนอนุบาลวาปีปทุม (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านนาเลา (สพฐ.)
โรงเรียนชุมชนบ้านหนองทุ่ม (สพฐ.)
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 16 (สพฐ.)
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 17 (สพฐ.)
โรงเรียนรุ่งอรุณวิทย์ (เอกชน) (สช.)
โรงเรียนบ้านสระแก้วหนองคู (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านหนองแกวิทยา (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านชาดฝางหัวเรือ (สพฐ.)
โรงเรียนหนองข่า (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านหนองแสน (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านโคกแปะ (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านหนองไฮ (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านเสือโก้ก (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านโนน (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านโคกสีทองหลาง (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านหนองกุง (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านดงใหญ่ (สพฐ.)
โรงเรียนอนุบาลจิตรานนท์ (เอกชน)
โรงเรียนบ้านหนองคูม่วง (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านนาฝายเหล่าหุ่ง (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านแวงชัยโคกหนองโจด (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านแคน (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านดู่ (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านตำแยประชานุเคราะห์ (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านเขวาค้อโคกกลาง (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านแวงเหล่าเก่าน้อย (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านโคกใหญ่วิทยา (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านหนองหว้า (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านโคกไร่ (สพฐ.)
โรงเรียนชุมชนบ้านงัวบา (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านแวงนคร สังฆวิทยา (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านก่อ (สพฐ.)
โรงเรียนบ้านดอนหัน (สพฐ.)
ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต

| ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
เริ่มใช้: ค.ศ. 1909 (พ.ศ. 2452)
โล่: พื้นโล่แบ่งเป็นสองส่วนตามแนวนอน โดยส่วนบนเป็นพื้นสีฟ้าน้ำทะเล ส่วนล่างพื้นสีน้ำตาล กลางโล่เป็นรูปหญิงพรหมจารีย์จับพิณยืนเกาะไม้กางเขนบน โดยมือขวาของรูปหญิงพรหมจารีย์นั้นเกาะไม้กางเขน ส่วนมือข้างซ้ายจับส่วนหัวของพิณ
คำขวัญ: อังกฤษ: "OUT OF MANY, ONE PEOPLE" ("จากหลากหลายรวมเป็นหนึ่ง")
การใช้: รัฐบาลมอนต์เซอร์รัต ในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต มีลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม พื้นโล่แบ่งเป็นสองส่วนตามแนวนอน โดยส่วนบนเป็นพื้นสีฟ้าน้ำทะเล ส่วนล่างพื้นสีน้ำตาล กลางโล่เป็นรูปหญิงพรหมจารีย์จับพิณยืนเกาะไม้กางเขนบน โดยมือขวาของรูปหญิงพรหมจารีย์นั้นเกาะไม้กางเขน ส่วนมือข้างซ้ายจับส่วนหัวของพิณ ดวงตราดังกล่าวนี้ มีความหมายถึงหญิงพรหมจารีที่ถูกส่งมาจากไอร์แลนด์โดย โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ซึ่งตั้งถิ่นฐานบนเกาะอยู่ 2 แห่ง คือ หมู่บ้านคินเซลล์ และหมู่บ้านแฮริส
ตรานี้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2452 ในสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
ดูเพิ่ม

ธงชาติมอนต์เซอร์รัต
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์

| ตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (ประกาศใช้ครั้งแรก) สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 (แก้ไขเพิ่มเติม)  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 (ประกาศใช้แบบตราปัจจุบัน)
เริ่มใช้: พ.ศ. 2423 (ประกาศใช้ครั้งแรก)  16 ตุลาคม พ.ศ. 2468 (แก้ไขเพิ่มเติม) 29 กันยายน พ.ศ. 2491 (ประกาศใช้แบบตราปัจจุบัน)
โล่: รูปแกะกำลังยืนบนหมู่เกาะ ใต้ภาพมีรูปเรือโบราณกำลังแล่นบนแถบคลื่นลายขาว นำเงิน
คำขวัญ: อังกฤษ: Desire the Right "ปรารถนาความยุติธรรม"
การใช้: รัฐบาลแห่งหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แบบปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2491  ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม ภายในโล่มีรูปแกะกำลังยืนบนหมู่เกาะ เป็นการแสดงถึงปัจจัยหลักทางเศรษฐกิจของหมู่เกาะ ใต้ภาพมีรูปเรือโบราณกำลังแล่นบนแถบคลื่นลายขาว นำเงิน ถัดลงมามีแถบโบว์สีนำตาลพร้อมเขียนคำขวัญว่า"Desire the Right" หมายถึง "ปรารถนาความยุติธรรม" คนที่กล่าวคำอ้างนี้คืออังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กตราแผ่นดินของประเทศและดินแดนในทวีปอเมริกาใต้ |
| --- | --- | --- |
| ประเทศ | กายอานา · โคลอมเบีย · ชิลี · ซูรินาม · ตรินิแดดและโตเบโก* · บราซิล · โบลิเวีย · ปารากวัย ·  เปรู · เวเนซุเอลา · อาร์เจนตินา · อุรุกวัย · เอกวาดอร์ |  |
| ดินแดน | อารูบา* (เนเธอร์แลนด์) · บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี (สหราชอาณาจักร) · กือราเซา* (เนเธอร์แลนด์) · หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ (สหราชอาณาจักร) · เฟรนช์เกียนา (ฝรั่งเศส) · เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช (สหราชอาณาจักร) |  |
*เป็นประเทศหรือดินแดนที่มักจะถูกจัดให้อยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ
ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี

| ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี |
| --- | --- |

ตราอาร์มรุ่นต่าง ๆ

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: ข้าหลวงประจำบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี พระมหากษัตริย์แห่งบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
เริ่มใช้: ค.ศ. 1990
เครื่องยอด: มงกุฎนาวีและหอคอยสีแดง ด้านบนมีธงชาติ
โล่: ต้นปาล์มและมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด บนฐานหยักสีขาวสามเส้น พระอาทิตย์แฉกที่มุมบนซ้าย และยูเนียนแจ็กที่ด้านบน
ประคองข้าง: เต่ากระ และเต่าตนุ
ฐานรองข้าง: ทรายและเปลือกหอย
คำขวัญ: In tutela nostra Limuria   ลีมูเรียในความดูแลของเรา
การใช้: ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี หรือตราแผ่นดินของอาณานิคมในมหาสมุทรอินเดียของบริเตน (อังกฤษ: Coat of arms of the British Indian Ocean Territory) เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1990 ในการเฉลิมฉลองครบรอบ 25 ปีของการก่อตั้งเขตปกครองแห่งนี้
ลักษณะของตราประกอบด้วยโล่ซึ่งมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักรอยู่ด้านบนสุด  ตอนล่างเป็นพื้นสีน้ำเงิน มีต้นปาล์มและมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ดอยู่ตรงกลางและมีรูปซีกหนึ่งของดวงอาทิตย์ปรากฏที่มุมซ้ายบนของพื้นสีน้ำเงิน เบื้องล่างสุดของภายในโล่เป็นลายคดคล้ายระลอกคลื่นสีขาว 3 เส้น หมายถึงมหาสมุทรอินเดีย  สองข้างของโล่นั้นมีเต่าสองตัวประคองโล่ไว้ โดยด้ายซ้ายนั้นเป็นเต่ากระ (สีน้ำตาล) ด้านขวาเป็นเต่าตนุ (สีเขียว) อันเป็นสัตว์ประจำถิ่น  เบื้องบนของโล่เป็นรูปมงกุฎสีเงินและหอคอยสีแดงชักธงประจำดินแดน รูปดังกล่าวทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนพื้นทรายซึ่งมีโขดหินและเปลือกหอยชนิดต่างๆ
ที่เบื้องล่างของดวงตรามีแพรแถบบรรจุคำขวัญประจำดินแดนเป็นภาษาละตินว่า In tutela nostra Limuria ความหมายของคำขวัญคือ "ลีมูเรีย (Limuria) อยู่ในความครอบครองของเรา" คำว่า "ลีมูเรีย" ในที่นี้ หมายถึงทวีปที่สาบสูญซึ่งเชื่อกันว่าตั้งอยู่ในพื้นที่มหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเคย์แมน

| ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเคย์แมน |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
เริ่มใช้: พ.ศ. 2501
เครื่องยอด: สับปะรดวางบนหลังเต่า
แพรประดับ: สีนำ้เงิน-ขาว
โล่: แถบสีแดงด้านบนของตรามีรูปสิงโตอังกฤษโบราณอยู่ภายในแถบสีแดง มีคลื่นสี นำเงินและขาวเรียงแถบสลับกันอยู่ด้านล่างมีความหมายถึงเป็นคลื่นทะเล และรูปดาวสีเขียวขอบเหลือง3ดวงทาบอยู่บนคลื่น
คำขวัญ: อังกฤษ: "He hath founded it upon the seas" ("เขาได้ค้นพบมัน เหนือทะเล")
การใช้: รัฐบาลหมู่เกาะเคย์แมน ในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินหมู่เกาะเคย์แมน เป็น ตราแผ่นดินประจำหมู่เกาะเคย์แมน ซึ่งอนุญาตให้ใช้ได้ในปี พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) อยู่ภายในวงกลมสีขาว มีรูปตราโล่ซึ่งแถบสีแดงด้านบนของตรามีรูปสิงโตอังกฤษโบราณอยู่ภายในแถบสีแดง มีคลื่นสี
นำเงินและขาวเรียงแถบสลับกันอยู่ด้านล่างมีความหมายถึงเป็นคลื่นทะเล และรูปดาวสีเขียวขอบเหลือง 3 ดวงทาบอยู่บนคลื่น หมายถึงหมู่เกาะของเคย์แมนมี 3 แห่ง ได้แก่ หมู่เกาะเคย์แมนใหญ่ หมู่เกาะเคย์แมนเล็ก หมู่เกาะเคย์แมนปราช เหนือตราโล่คือสับปะรด เพื่อแสดงถึงความสัมพันธ์อันดีกับประเทศจาเมกา ส่วนรูปเต่าคือ สัตว์ที่มีมากในหมู่เกาะนี้ ด้านล่างโล่มีอักษรเขียนจารึกว่า"เขาได้พบมันอยู่เหนือทะเล"
ดูเพิ่ม

ธงชาติหมู่เกาะเคย์แมน
ฮาเมส โรดริเกซ
สโมสรอาชีพ

ฮาเมส โรดริเกซ เกิดที่เมืองกูกูตา ประเทศโคลอมเบีย เป็นบุตรชายของวิลซอน ฮาเมส โรดริเกซ เบดอญญา และมาริอา เดล ปิลาร์ รูบิโอ ชื่อ "ฮาเมส" หรือ "เจมส์" ตามการอ่านออกเสียงแบบสำเนียงอังกฤษ มาจากชื่อเจมส์ บอนด์
โรดริเกซมีแรงบันดาลใจที่อยากจะเป็นนักฟุตบอลจากเหตุการณ์ที่อันเดรส เอสโกบาร์ กองหลังของทีมชาติโคลอมเบียที่ทำเข้าประตูตัวเองในฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา ทำให้โคลอมเบียที่ถูกจัดให้หนึ่งในทีมเต็งทีมหนึ่งต้องตกรอบแรก และเมื่อกลับไปที่โคลอมเบีย เอสโกบาร์ก็ถูกยิงเสียชีวิตจากคำสั่งของนักค้ายาเสพติดที่เสียเงินพนัน
โรดริเกซเริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรเอนบิกาโดในโคลอมเบีย และย้ายไปที่อาร์เจนตินากับสโมสรบันฟิลด์ ในปี ค.ศ. 2006 พร้อมทำสถิติเป็นนักฟุตบอลอาชีพที่อายุน้อยที่สุดในอาร์เจนตินา ก่อนจะย้ายมาที่ทวีปยุโรปในประเทศโปรตุเกสกับสโมสรโปร์ตู ด้วยค่าตัว 2.1 ล้านยูโรในปีถัดมา ซึ่งโรดริเกซคว้าแชมป์ลีกกับโปร์ตู 2 ฤดูกาลติดต่อกัน ด้วยวัยเพียงแค่ 21 ปี
ต่อมาได้ย้ายไปอยู่กับอาแอ็ส มอนาโก ในลีกเอิงของฝรั่งเศส ด้วยค่าตัวแพงถึง 45 ล้านยูโร ในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 2013 ทำให้โรดริเกซลกายเป็นนักฟุตบอลโคลอมเบียที่มีค่าตัวแพงที่สุดเป็นอันดับ 2 ในประวัติศาสตร์ รองจากราดาเมล ฟัลกาโอ โดยในมอนาโก ถึงแม้ว่าจะไม่ได้แชมป์ แต่โรดริเกซก็สามารถแสดงผลงานได้อย่างดีเยี่ยม
ฮาเมส โรดริเกซ เคยมีปัญหาอาการบาดเจ็บบริเวณข้อเท้าในนัดที่เรอัลมาดริดชนะเซบิยา 2-1 ซึ่งใช้เวลา 2 เดือนในการรักษา จนเขาสามารถลงเล่นในนัดที่เรอัลมาดริดถล่มกรานาดาไป 9-1
สโมสรอาชีพ > เอฟเวอร์ตัน

ฮาเมสย้ายร่วมเอฟเวอร์ตันในพรีเมียร์ลีกในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 ด้วยสัญญาสองปีและมีตัวเลือกในการเพิ่มฤดูกาลที่สาม การย้ายตัวครั้งนี้ทำให้เขาได้กลับมาร่วมงานอีกครั้งกับผู้จัดการทีมอย่างการ์โล อันเชลอตตี เขาลงเล่นนัดแรกในเดือนเดียวกันในนัดที่บุกเอาชนะทอตนัมฮอตสเปอร์ 1–0 ในนัดเปิดสนามพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2020–21
ฮาเมสทำประตูและแอสซิสต์แรกในลีกช่วยให้เอฟเวอร์ตันเปิดบ้านเอาชนะเวสต์บรอมมิชอัลเบียน 5–2 เมื่อวันที่ 19 กันยายน