stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการ
ภาพรวม

โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานและสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรปราการที่เปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตเมืองปราการ)
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตสุวรรณภูมิปราการ)
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตวิทยปราการ)
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สหวิทยาเขตป้อมปราการ)
 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา)
 สังกัดเทศบาลนครสมุทรปราการ
 สังกัดเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ
โรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการมีจำนวนทั้งหมด 302 โรงเรียน โดยจำแนกตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
| อำเภอ | สพฐ> .สพม. | สพฐ> .สพป. | สพฐ> .สศศ. | สพฐ> .รวม | อปท> .อปท. | สช> .สช. | สาธิต | อื่น ๆ | รวมทุกสังกัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เมืองสมุทรปราการ | 8 | 28 | - | 36 | 16 | 56 | - | - | 108 |
| บางบ่อ | 4 | 35 | - | 39 | - | 3 | - | - | 42 |
| บางพลี | 5 | 23 | - | 28 | 6 | 17 | 1 | - | 52 |
| บางเสาธง | 1 | 13 | - | 14 | - | 7 | - | - | 21 |
| พระประแดง | 4 | 29 | - | 33 | 6 | 16 | - | - | 55 |
| พระสมุทรเจดีย์ | 3 | 15 | - | 18 | - | 6 | - | - | 24 |
| รวม | 25 | 143 | - | 168 | 28 | 105 | 1 | - | 302 |
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการจำแนกตามสังกัด

ในส่วนนี้จะจำแนกโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการตามสังกัดของโรงเรียน ได้แก่
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) จังหวัดสมุทรปราการอยู่ในพื้นที่ของเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ และมีเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจำนวน 2 เขต
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.)
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช.)
โรงเรียนสาธิตของมหาวิทยาลัย ซึ่งอยู่ในสังกัดของมหาวิทยาลัยนั้น ๆ
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการจำแนกตามสังกัด > สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

จังหวัดสมุทรปราการมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 168 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ (สพม.สมุทรปราการ) จำนวน 25 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการทั้ง 2 เขตจำนวน 143 โรงเรียน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดสมุทรปราการแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 (สพป.สมุทรปราการ เขต 1) ประกอบด้วยอำเภอเมืองสมุทรปราการ อำเภอพระประแดง และอำเภอพระสมุทรเจดีย์
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2 (สพป.สมุทรปราการ เขต 2) ประกอบด้วยอำเภอบางพลี อำเภอบางบ่อ และอำเภอบางเสาธง
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการจำแนกตามสังกัด > โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.)

จังหวัดสมุทรปราการมีโรงเรียนสาธิต 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี สมุทรปราการ สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ตั้งอยู่ที่ตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เปิดสอนในระดับเตรียมอนุบาล (บริบาล) ถึงประถมศึกษา
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการแบ่งตามอำเภอที่ตั้ง

ในส่วนนี้จะจำแนกโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการตามอำเภอที่ตั้งของโรงเรียน โดยสีพื้นหลังของแต่ละแถวแสดงสังกัดของโรงเรียน
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการเขต 1–2 (สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน)
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา สมุทรปราการ (สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน)
โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
โรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัย
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการแบ่งตามอำเภอที่ตั้ง > อำเภอบางเสาธง

อำเภอบางเสาธงมี 21 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการเขต 2 จำนวน 13 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 7 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 จำนวน 1 โรงเรียน
| โรงเรียน | ตำบล | ระดับชั้น | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- |
| โรงเรียนเกวลินวิทยา | บางเสาธง | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สช. |
| โรงเรียนคลองเจริญราษฎร์ | บางเสาธง | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สมุทรปราการ | บางเสาธง | 34 !มัธยมศึกษา | สพม.6 |
| โรงเรียนปากคลองมอญ | ศีรษะจรเข้น้อย | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนยินดีวิทย์ | บางเสาธง | 02 !เตรียมอนุบาล–ประถมศึกษา | สช. |
| โรงเรียนรัตนโกสินทร์ 9 | บางเสาธง | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนละมูลรอดศิริ | บางเสาธง | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนวัดจรเข้ใหญ่ | ศีรษะจรเข้ใหญ่ | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนวัดบัวโรย | บางเสาธง | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนวัดมงคลนิมิตร | บางเสาธง | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนวัดศรีวารีน้อย | ศีรษะจรเข้ใหญ่ | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนวัดเสาธงกลาง | บางเสาธง | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนวัดเสาธงนอก | บางเสาธง | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนวัดหัวคู้ | ศีรษะจรเข้น้อย | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนสุเหร่าบ้านไร่ | บางเสาธง | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนอนุบาลเขมปัณฑา | บางเสาธง | 01 !เตรียมอนุบาล–อนุบาล | สช. |
| โรงเรียนอนุบาลเคหะบางพลี (10 ปี สปช.) | บางเสาธง | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 2 |
| โรงเรียนอนุบาลชลิดา | บางเสาธง | 01 !เตรียมอนุบาล–อนุบาล | สช. |
| โรงเรียนอนุบาลพัตรีรมยา | บางเสาธง | 11 !อนุบาล | สช. |
| โรงเรียนอนุบาลยินดีวิทย์ | บางเสาธง | 01 !เตรียมอนุบาล–อนุบาล | สช. |
| โรงเรียนอนุบาลวชิรา | บางเสาธง | 11 !อนุบาล | สช. |
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการแบ่งตามอำเภอที่ตั้ง > อำเภอพระสมุทรเจดีย์

อำเภอพระสมุทรเจดีย์มี 24 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการเขต 1 จำนวน 15 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 6 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 จำนวน 3 โรงเรียน
| โรงเรียน | ตำบล | ระดับชั้น | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- |
| โรงเรียนคลองนาเกลือน้อย (กลิ่นอยู่อุปถัมภ์) | ในคลองบางปลากด | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนคลองสองพี่น้อง (ใจดีอุปถัมภ์) | ปากคลองบางปลากด | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนชุมชนวัดสาขลา | นาเกลือ | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนเทพกรศึกษา | ในคลองบางปลากด | 22 !ประถมศึกษา | สช. |
| โรงเรียนนพคุณศึกษา | ปากคลองบางปลากด | 03 !เตรียมอนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สช. |
| โรงเรียนบ้านขุนสมุทร | แหลมฟ้าผ่า | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนบ้านขุนสมุทรไทย | นาเกลือ | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนป้อมพระจุลจอมเกล้า | แหลมฟ้าผ่า | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์ | ปากคลองบางปลากด | 34 !มัธยมศึกษา | สพม.6 |
| โรงเรียนมัธยมวัดใหม่สมุทรกิจวิทยาคม | ในคลองบางปลากด | 34 !มัธยมศึกษา | สพม.6 |
| โรงเรียนวัดคลองมอญ (บัญญัติราษฎร์บำรุง) | บ้านคลองสวน | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนวัดคลองสวน (พรหมอุทิศวิทยาคาร) | บ้านคลองสวน | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนวัดคู่สร้าง | ในคลองบางปลากด | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนวัดแค | ปากคลองบางปลากด | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนวัดไตรมิตรวราราม | แหลมฟ้าผ่า | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนวัดศรีคงคาราม | นาเกลือ | 22 !ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนวัดแหลมฟ้าผ่า | แหลมฟ้าผ่า | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนวัดใหญ่ | ในคลองบางปลากด | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
| โรงเรียนสาขลาสุทธีราอุปถัมภ์ | นาเกลือ | 34 !มัธยมศึกษา | สพม.6 |
| โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา | ในคลองบางปลากด | 04 !เตรียมอนุบาล–มัธยมศึกษา | สช. |
| โรงเรียนสารสาสน์วิเทศสมุทรสาร | ในคลองบางปลากด | 03 !เตรียมอนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สช. |
| โรงเรียนสารสาสน์สมุทรสาร | ในคลองบางปลากด | 13 !อนุบาล–มัธยมศึกษาตอนต้น | สช. |
| โรงเรียนอนุบาลเทพกร | ในคลองบางปลากด | 11 !อนุบาล | สช. |
| โรงเรียนอนุบาลพระสมุทรเจดีย์ | ปากคลองบางปลากด | 12 !อนุบาล–ประถมศึกษา | สพป.สมุทรปราการ เขต 1 |
แผนที่แสดงเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาทั้ง 2 เขตในจังหวัดสมุทรปราการ
เขตมินาโตะ (โตเกียว)

เขตมินาโตะ (ญี่ปุ่น: 港区; โรมาจิ: Minato-ku) เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของพระราชวังหลวงโตเกียว มีพื้นที่ 20.34 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวณประชากรทั้งสิ้น 217,335 คน มีความหนาแน่น 10,865 คน ต่อตารางกิโลเมตร
เขตมินาโตะเป็นเขตที่มีสถานทูตและสำนักงานใหญ่ของบริษัทชั้นนำต่าง ๆ เช่น ฮอนด้า, มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์, มิตซูบิชิ มอเตอร์ส, เอ็นอีซี, โซนี่, ฟูจิตสึ, และโตชิบา
ทั้งยังเป็นที่ตั้งของวัดโซโจจิ และ โตเกียวทาวเวอร์
ย่าน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  พื้นที่อากาซากะ อากาซากะ  คิตาอาโอยามะ  มินามิอาโอยามะ  โมโตอากาซากะ พื้นที่อาซาบุ อาซาบูได  อาซาบุจูบัง  อาซาบุมานิอานาโจ  อาซาบุ  ฮิงาชิอาซาบุ  มินามิอาซาบุ  โมโตอาซาบุ  นิชิอาซาบุ  รปปงงิ |  พื้นที่ชิบะ อาตาโงะ  ฮามามัตสึโจ  ฮิงาชิชิมบาชิ  ไคงังก  มิตะข  นิชิชิมบาชิ  ชิบะ  ชิบาไดมง  ชิบาโกเอ็ง  ชิมบาชิ  ชิโอโดเมะ  โทราโนมง |  พื้นที่ชิบาอูระ-โคนัง ไดบะ*  ไคงังค, *  โคนัง*  ชิบาอูระ* พื้นที่ทากานาวะ มิตะง, *  ชิโรกาเนะ*  ชิโรกาเนได*  ทากานาวะ*   |
หมายเหตุ:
* - เดิมเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ชิบะ
ก - 1-โจเมะ
ข - 1, 2, 3-โจเมะ
ค - 2, 3-โจเมะ
ง - 4, 5-โจเมะ
สถานทูต

เขตมินาโตะเป็นที่ตั้งของสถานทูตมากมาย ดังนี้
สถานทูต > สถานเอกอัครราชทูต

อาร์เจนตินา
ออสเตรเลีย
ออสเตรีย
บาห์เรน
เบลารุส
เบลีซ
โบลิเวีย
บอตสวานา
บราซิล
แคนาดา
กัมพูชา
ชิลี
จีน
คอสตาริกา
คิวบา
สาธารณรัฐโดมินิกัน
เอกวาดอร์
เอลซัลวาดอร์
เอริเทรีย
เอธิโอเปีย
ฟีจี
ฟินแลนด์
ฝรั่งเศส
เยอรมนี
กานา
กรีซ
กัวเตมาลา
เฮติ
ฮอนดูรัส
ฮังการี
ไอซ์แลนด์
อิตาลี
อิรัก
อิหร่าน
จาเมกา
คาซัคสถาน
คูเวต
ลาว
ไลบีเรีย
ลิทัวเนีย
มาดากัสการ์
มาลาวี
ไมโครนีเชีย
โมร็อกโก
โมซัมบิก
เนเธอร์แลนด์
นิการากัว
ไนจีเรีย
นอร์เวย์
ปากีสถาน
ปานามา
ปาปัวนิวกินี
ฟิลิปปินส์
กาตาร์
โรมาเนีย
รัสเซีย
ซานมารีโน
ซาอุดีอาระเบีย
สิงคโปร์
สโลวาเกีย
สโลวีเนีย
เกาหลีใต้
สเปน
ศรีลังกา
ซูดาน
สวีเดน
สวิตเซอร์แลนด์
ซีเรีย
ไต้หวัน
ยูเครน
สหรัฐ
อุรุกวัย
เวเนซุเอลา
ซิมบับเว
สถานทูต > สถานกงสุล

คิริบาส
มาซิโดเนียเหนือ
มอริเชียส
ตูวาลู
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการเขตมินาโตะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
เกาะมะพร้าว (จังหวัดภูเก็ต)

| ภูมิศาสตร์ |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ช่องแคบมะละกา
การปกครอง
 ไทย
จังหวัด: ภูเก็ต
อำเภอ: เมืองภูเก็ต
ตำบล: เกาะแก้ว
ข้อมูลอื่น ๆ
เขตเวลา: UTC+07:00
เกาะมะพร้าว เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในตำบลเกาะแก้ว อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีพื้นที่ราว 2,620 ไร่ ส่วนใหญ่เป็นสวนมะพร้าวจึงชื่อว่า "เกาะมะพร้าว" ชาวบ้านบนเกาะส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม
ชาวบ้านบนเกาะประกอบอาชีพทำการประมง สวนยาง และสวนมะพร้าวมาหลายชั่วอายุคน มีสัตว์ทะเลอาศัยอยู่มากมายตามชายหาด มีปูม้า หอยลาย หอยแครง ปลานานาชนิด หอยแมลงภู่ชนิดต่าง ๆ และปูเสฉวนเป็นต้น บนเกาะมีท่าเรือ 2 แห่ง คือ ท่าเรือหน้าหาด อยู่ฝั่งตะวันตกของเกาะเป็นท่าเรือสำหรับนักท่องเที่ยวจากภูเก็ต และอีกแห่งคือ ท่าเรือหน้าบ้าน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ เป็นท่าเรือขนส่งสินค้าของชาวประมง
เกาะมะพร้าวยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีบังกะโล โรงแรม ศูนย์บริการอาหารต่าง ๆ มีทั้งแพเลี้ยงหอยมุก แพร้านอาหาร ป่าโกงกาง ผาหินเล็กๆ รวมถึงต้นไทรอายุกว่า 100 ปี
ฮวง เฟิง

ฮวง เฟิง (黃楓) (เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1919) เป็น ผู้กำกับภาพยนตร์, นักเขียนบท, และ นักแสดงชาวฮ่องกง
ผลงาน

Frosty Night (1957) (นักเขียนบท)
A Marriage for Love (1957) (นักเขียนบท)
Appointment After Dark (1958) (นักเขียนบท)
Lady Jade Locket (1967) (นักเขียนบท)
The Crimson Charm (1970) (ผู้กำกับ, นักเขียนบท)
The Angry River (1970) (ผู้กำกับ)
The Fast Sword (1971) (ผู้กำกับ, นักเขียนบท)
The Jade-faced Assassin (1971) (นักเขียนบท)
Lady Whirlwind (1972) (ผู้กำกับ)
Bandits from Shantung (1972) (ผู้กำกับ, นักเขียนบท)
The Opium Trail (1972) (ผู้กำกับ)
Hapkido (1972) (ผู้กำกับ)
Kickmaster (1973) (นักเขียนบท)
When Taekwondo Strikes (1973) (ผู้กำกับ)
The Shrine of Ultimate Bliss (1974) (ผู้กำกับ)
The Tournament (1974) (ผู้กำกับ)
Stoner (1974) (นักเขียนบท)
The Himalayan (1975) (ผู้กำกับ)
Shaolin Plot (1977) (ผู้กำกับ)
The Iron-Fisted Monk (1977) (นักเขียนบท)
Naked Comes the Huntress (1978) (ผู้กำกับ, นักเขียนบท)
The Legendary Strike (1978) (ผู้กำกับ)
The Cunning Hustler (1978) (ผู้กำกับ)
The Last Judgement (1979) (ผู้กำกับ)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮวง เฟิง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
HK cinemagic entry เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (includes pictures)
เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา

| เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ภูเขาฮัลลา
ประเทศ:  เกาหลีใต้
ประเภท: มรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา: (vii) (viii)
อ้างอิง: 1264
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2550 (คณะกรรมการสมัยที่ 31)
พื้นที่: 9,521.8 ha (23,529 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 9,324.2 ha (23,041 เอเคอร์)
ที่ตั้งของเกาะเชจู ในเกาหลีใต้
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา คือ แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติของประเทศเกาหลีใต้ เป็นเกาะภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ในทะเลจีนตะวันออก และห่างจากชายฝั่งทางใต้ของเกาหลี 130 กิโลเมตร ตัวเกาะมีพื้นที่ 1,846 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,153,750 ไร่ เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด มีภูเขาที่สูงที่สุด (1,950 เมตร) และเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดของเกาหลีใต้
มรดกโลก

เกาะเชจูได้รับจดทะเบียนให้เป็นมรดกโลกภายใต้ชื่อ "เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา" ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 31 เมื่อ พ.ศ. 2550 ที่เมืองไครสต์เชิร์ช ประเทศนิวซีแลนด์ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
(vii) - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนในวิวัฒนาการสำคัญต่างๆในอดีตของโลก เช่น ยุคสัตว์เลื้อยคลาน ยุคน้ำแข็ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาความหลากหลายทางธรรมชาติบนพื้นโลก
(viii) - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดในการเป็นตัวแทนของขบวนการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญทาง ธรณีวิทยาหรือวิวัฒนาการทางชีววิทยา และปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติที่กำลังเกิดอยู่ เช่น ภูเขาไฟ เกษตรกรรมขั้นบันได
เกียน

| YMS-15 แก๊ง หรือ เกียน > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทรุ่นต้นแบบ
ความสูง: 19.9 เมตร
น้ำหนัก: 52.7 ตัน (พื้นฐาน)  68.6 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมเหล็กกล้าแข็งพิเศษ
กำลังเครื่อง: 1360 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: บีมเซเบอร์ โล่ (ติดตั้งมิสไซล์และทุ่นระเบิด)
นักบินสำคัญ: มา คุเบะ
ด ค ก
แก๊ง หรือ เกี๊ยน หรือ เกียน (ญี่ปุ่น:ギャン ; อังกฤษ: Gyan) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่นกันดั้มซีรีส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในโมบิลสูทกันดั้ม ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
บทบาทในเรื่อง

แก๊งเป็นโมบิลสูทซึ่งพัฒนาโดยบริษัทซิมมัทสำหรับแข่งขันกับเกลกุ๊กเพื่อจะใช้เป็นรุ่นผลิตจำนวนมากของอาณาจักรซีอ้อนในช่วงท้ายสงครามหนึ่งปี แก๊งสามารถใช้อาวุธบีมได้และมีสมรรถนะสูง
แก๊งได้รับการออกแบบให้ทำงานคู่กับริคดอมซึ่งเป็นโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากรุ่นก่อนหน้านี้ของซิมมัท เนื่องจากริคดอมนั้นใช้บาซูก้าที่มีพลังทำลายสูงเป็นอาวุธหลัก แก๊งจึงถูกเน้นการสู้รบในระยะประชิด โดยมีอาวุธหลักเป็นบีมเซเบอร์ โล่ของแก๊งนั้นเก็บทุ่นระเบิดไฮบอมบ์และติดมิสไซล์ขนาดเล็กมากซึ่งเรียกว่านีดเดิลมิสไซล์เอาไว้เป็นอาวุธ
แก๊งปรากฏตัวในตอนที่37ของโมบิลสูทกันดั้ม มาคุเบะ นายทหารของซีอ้อนซึ่งดูแลโครงการ ได้ใช้แก๊งรุ่นต้นแบบที่แต่งภายนอกให้ดูคล้ายกับอัศวินเข้าต่อสู้กับกันดั้มของอามุโร่ เรย์ในโคโลนีเท็กซัส มาคุเบะอาศัยภูมิศาสตร์แบบทะเลทรายในโคโลนีเท็กซัสใช้กลยุทธวางกับดักโจมตีและนับเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งของกันดั้ม แต่ในที่สุดก็ถูกอามุโร่ทำลายได้
แก๊งและเกลกุ๊กเป็นโมบิลสูทที่มีสมรรถนะสูงทั้งคู่ แต่เกลกุ๊กนั้นมีบีมไรเฟิลซึ่งเป็นอาวุธปืนที่มีอานุภาพสูงกว่ามิสไซล์และทุ่นระเบิดของแก๊งมาก ทำให้สามารถใช้ในการสู้รบทั่วๆไปได้ดีกว่า เกลกุ๊กจึงได้รับการผลิตจำนวนมากในขณะที่การผลิตแก๊งถูกยกเลิกไป
แก๊งเป็นโมบิลสูทเพียงเครื่องเดียวในโมบิลสูทกันดั้มซึ่งปรากฏตัวในภาคฉายทางโทรทัศน์โดยไม่ปรากฏตัวในฉบับภาพยนตร์
รูปแบบอื่นๆ > MS-15K แก๊งรุ่นปรับปรุง

ปรากฏตัวในวิดีโอเกม เอสดีกันดั้มจีเจเนเรชัน ออกแบบโดย คิมิโทชิ ยามาเนะ ซึ่งสามารถเทียบได้กับ MS-14J รีเกลก์ในโมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า แก๊งรุ่นปรับปรุงเป็นโมบิลสูทรุ่นทดลองของนีโอซีอ้อน ซึ่งพัฒนาที่ดาวเคราะห์น้อย แอ็กซิส มาจากข้อมูลของแก๊ง และนับเป็นรุ่นต้นแบบของ AMX-104 อาร์จาจาร์ บีมเซเบอร์ของแก๊งรุ่นปรับปรุงนั้นกลายเป็นบีมซอร์ดขนาดใหญ่ ซึ่งในเวลาปกติจะดูคล้ายกับทวน แต่เมื่อใช้งานจะเปิดส่วนขอบและปล่อยบีมออกมา และโล่ของแก๊งรุ่นปรับปรุงจะติดนีดเดิลมิสไซล์ไว้เหมือนรุ่นดั้งเดิม แม้แก๊งรุ่นปรับปรุงจะเป็นโมบิลสูทซึ่งมีสมรรถนะสูงยิ่งกว่า AMX-107 บาวูซึ่งเป็นโมบิลสูทรุ่นใหม่ของนีโอซีอ้อน แต่เนื่องจากเป็นโมบิลสูทที่เน้นการต่อสู้ในระยะประชิดโดยเฉพาะและควบคุมได้ยากจึงไม่มีการผลิตจำนวนมาก
รูปแบบอื่นๆ > OMS-15RF อาร์เอฟแก๊ง

ปรากฏตัวในฉบับมังงะของ โมบิลสูทกันดั้ม F90 ออกแบบโดยเรย์ นาคาฮาระ เป็นโมบิลสูทของกองกำลังโอลด์โมบิลที่มีโครงสร้างแบบเดียวกับแก๊ง แต่ใช้วิทยาการสมัยใหม่โดยได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มครอสโบนแวนการ์ด อักษร RF ในชื่อมาจากคำว่า ReFined ซึ่งแปลว่าปรับแต่ง ลักษณะภายนอกของ อาร์เอฟแก๊งจะคล้ายกับแก๊งมาก แต่มีพลังต่อสู้สูงกว่า RGM-89 เจกันของสหพันธ์โลกเสียอีก อาร์เอฟแก๊งมีสมรรถนะสูงเทียบได้กับ อาร์เอฟเกลกุ๊ก แต่เนื่องจากเป็นโมบิลสูทสำหรับต่อสู้ในระยะประชิดโดยเฉพาะที่ติดตั้งอาวุธไว้เพียงบีมเซเบอร์กับแส้ไฟฟ้า ฮีทร็อด เท่านั้น จึงมีการผลิตเพียงเล็กน้อยสำหรับให้นักบินระดับเอซใช้
รูปแบบอื่นๆ > ในเกมส์กิเรนโนะยาโบ

ในวิดีโอเกมแนววางแผนการรบชุด กิเรนโนะยาโบ นั้น ผู้เล่นฝ่ายซีออนจะสามารถเลือกผลิตแก๊งแทนเกลกุ๊กได้ ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถพัฒนาแก๊งรุ่นต่างๆได้โดยแต่ละรุ่นจะคู่ขนานกับของเกลกุ๊กและมีสีเฉพาะสำหรับนักบินที่มีชื่อเสียงเช่นกัน
MS-15A แก๊งรุ่นผลิตจำนวนมาก มีลักษณะเหมือนรุ่นต้นแบบ แต่เกราะภายนอกจะดูเรียบง่ายกว่าและไม่มีทุ่นระเบิดในโล่ โทนสีของรุ่นผลิตจำนวนมากนี้จะเป็นสีทอง
MS-15B แก๊งรุ่นการขับเคลื่อนสูง ใช้แบ็คแพ็คติดท่อขับดันที่มีกำลังมากกว่าเดิม เครื่องกำเนิดพลังงานของแก๊งรุ่นการขับเคลื่อนสูงมีกำลังมากกว่าของรุ่นปกติเพื่อให้ใช้ทวนบีมที่เป็นอาวุธในการพุ่งเข้าแทงศัตรู โล่ขอแก๊งรุ่นนี้ยังสามารถเปลี่ยนจากแบบติดตั้งนีดเดิลมิสไซล์ลันเชอร์ขนาดเล็กมาเป็นร็อคเก็ตลันเชอร์สี่ลำกล้องได้และยังสามารถติดตั้งปืนแก็ตลิ่งที่แขนได้ด้วย
MS-15C แก๊งแคนน่อน เป็นรุ่นที่ออกแบบมาเพื่อใช้ยิงสนับสนุน ใช้โครงสร้างพื้นฐานของแก๊งรุ่นผลิตจำนวนมากโดยเสริมเกราะให้แข็งแกร่งขึ้น แขนทั้งสองข้างของแก๊งแคนน่อนติดตั้งเกรเน็ดลันเชอร์และใช้แบ็คแพ็คปืนใหญ่แฝด แต่ไม่มีโล่เหมือนรุ่นอื่นๆ
MS-15F แก๊งมารีน ออกแบบเพื่อให้สามารถต่อสู้ได้เป็นเวลานาน จึงใช้โครงสร้างที่มีน้ำหนักเบากว่าแก๊งรุ่นผลิตจำนวนมากและมีถังเชื้อเพลิงติดด้านหลังเพื่อให้ปฏิบัติการได้เป็นเวลานาน อาวุธของแก๊งมารีน คือทวนบีมขนาดใหญ่ และโล่ซึ่งมีทั้งแบบติดตั้งร็อคเก็ตลันเชอร์สี่ลำกล้องกับแบบติดปืนกลสี่กระบอก แก๊งมารีนมีรุ่นย่อยคือ MS-15Fs แก๊งมารีนรุ่นจ่าฝูงที่มีสมรรถนะสูงกว่าและติดปืนวัลแคนไว้ที่ส่วนหัว
MS-15Kg แก๊งครีกเกอร์ เน้นการสู้รบด้วยความเร็วสูง ใช้เครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากและท่อขับดันอัตราเร่งสูง แก๊งครีกเกอร์มีอาวุธเป็นทวนบีมและโล่แบบติดตั้งบีมกันและเกรเน็ดลันเชอร์
ดูเพิ่ม

รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
เจ้าฟ้าเสือเผือก

สุฟากฟ้า หรือ เจ้าฟ้าเสือเผือก หรือ เจ้าหลวงเสือเผือกฟ้า เป็นพระราชโอรสองค์หนึ่งของสุจางฟ้า
ประวัติ

ในรัชกาลของพระองค์ไม่มีเหตุการสำคัญใด ๆ เกิดขึ้น และสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ.๑๙๘๒ ทรงครองราชย์ได้ ๑๗ ปี
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา : สุจางฟ้า
พระอัครมเหสี : เจ้าหญิงแห่งทิปาม
พระราชโอรส : สุแสนฟ้า
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์อาหม
| ก่อนหน้า |  | เจ้าฟ้าเสือเผือก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สุจางฟ้า |  | กษัตริย์อาหม   (พ.ศ. 1965 - พ.ศ. 1982) |  | สุแสนฟ้า |
เลนส์สองชั้น

เลนส์สองชั้น
เลนส์สองชั้น (Bifocal Lenses) เป็นเลนส์แว่นตาที่มีเลนส์ที่มีการแยกระหว่างสองจุดแข็งที่แตกต่างกัน โดยปกติแล้วครึ่งล่างของเลนส์แต่ละคนจะทำเพื่อช่วยในการอ่านผู้สวมใส่ในขณะที่หนึ่งบนคือการช่วยให้ผู้สวมใส่ดูที่ระยะห่างไกลออกไป
เลนส์ถ่ายภาพ

เลนส์ถ่ายภาพหลายชนิด
เลนส์ถ่ายภาพ เป็นเลนส์ที่ใช้เป็นส่วนประกอบหนึ่งของกล้องถ่ายภาพ ใช้สำหรับเป็นกลไกหนึ่งในการให้แสงสะท้อนกับวัตถุส่งผ่านเข้ามาสู่ในกล้อง เลนส์ถ่ายภาพมีหลายแบบทั้งแบบที่ติดตั้งกับกล้องและแบบที่สามารถแยกชิ้นส่วนออกมาได้ และสามารถปรับเปลี่ยนรูรับแสง ความยาวโฟกัส และคุณสมบัติอื่น ๆ
ประเภทของเลนส์ถ่ายภาพ แบ่งได้ 6 ชนิด ได้แก่
เลนส์มาตรฐาน (standard lens) หรือ เลนส์ปกติ (normal lens) เป็นเลนส์ที่มีความสามารถรับภาพได้ ขนาดเท่ากับที่ตามนุษย์มองเห็น ไม่ว่าจะเป็นด้านกว้างหรือด้านยาว รวมทั้งระยะความใกล้ไกลพอ ๆ กับการรับรู้ทางตาของมนุษย์
เลนส์มุมกว้าง (wide-field lens, wide-angle lens, short lens) เป็นเลนส์ที่มีความยาวโฟกัสสั้นกว่าเลนส์มาตรฐาน หรือเลนส์ที่ใช้ถ่ายภาพปกติธรรมดาทั่ว ๆ ไป ฉะนั้น การใช้เลนส์มุมกว้างถ่ายภาพจึงครอบคลุมพื้นที่ได้มากกว่าเลนส์ทั่วไปและยังได้ระยะชัดลึกตลอดทั้งภาพ
เลนส์ถ่ายไกล (telephoto lens) หรือ เลนส์มุมแคบ (narrow-angle lens) เป็นเลนส์ที่มีความยาวโฟกัสยาวกว่าเลนส์ธรรมดาและมีมุมถ่ายภาพแคบมาก จึงทำให้ภาพที่ได้มีขนาดใหญ่กว่าภาพที่ถ่ายด้วยเลนส์ปกติ
เลนส์ตาปลา (fisheye lens) เป็นเลนส์ที่มีลักษณะคล้ายตาของปลาที่ว่ายอยู่ในน้ำ กินมุมในระยะถ่ายภาพได้กว้างมากถึง 180 องศา มากกว่าเลนส์ทุกชนิด
เลนส์ซูม (zoom lens) เป็นเลนส์ที่สามารถเปลี่ยนความยาวโฟกัสได้หลายค่าในตัวเดียวกัน คือ เป็นทั้งเลนส์มุมกว้าง เลนส์มาตรฐาน และ เลนส์ถ่ายไกล ในตัวเดียวกัน
เลนส์มหัพภาค (macro lens) เป็นเลนส์ที่ใช้ถ่ายวัตถุขนาดเล็กมาก ๆ ขยายให้ใหญ่ขึ้นได้คล้ายกับเลนส์ถ่ายใกล้ แต่เลนส์มหัพภาคนี้เป็นเลนส์ที่สามารถถ่ายภาพวัตถุที่อยู่ใกล้มาก ๆ ประมาณ 1 - 1. 5 ฟุต และสามารถปรับระยะชัดได้ เลนส์มหัพภาคผลิตขึ้นเพื่อใช้กับกล้องขนาดเล็กและขนาดใหญ่ ปัจจุบันมักทำออกมาเป็นแบบของซูมเลนส์ เป็นเลนส์ที่ขนาดความยาวโฟกัส 55 มม. ขยายภาพได้ 1:2 เท่า
อิวามิซาวะ

อิวามิซาวะ (ญี่ปุ่น: 岩見沢市; โรมาจิ: Iwamizawa-shi) เป็นนครในกิ่งจังหวัดโซราจิ จังหวัดฮกไกโด ของประเทศญี่ปุ่น ถือว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นศูนย์กลางของกิ่งจังหวัดโซราจิ
ประวัติศาสตร์

ชื่ออิวามิซาวะ มีที่มาจากศัพท์ภาษาญี่ปุ่น โยวามิซาวะ (浴澤) ซึ่งประกอบด้วยคำว่า โยวามิ (浴) แปลว่า การอาบน้ำ และคำว่า ซาวะ (澤) แปลว่า หนองน้ำ
นครอิวามิซาวะถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางด้านการคมนาคมทางบกโดยมีสถานีรถไฟอิวามิซาวะเป็นสถานีหลัก
ค.ศ.1906 หมู่บ้านอิวามิซาวะยกฐานะเป็นเมืองอิวามิซาวะ
ค.ศ.1943 เมืองอิวามิซาวะยกฐานะเป็นนครอิวามิซาวะ
ค.ศ.2006 เมืองคูริซาวะและหมู่บ้านคิตะได้ยุบรวมเข้ากับนครอิวามิซาวะ