รายพระนามและชื่อประมุขแห่งรัฐเม็กซิโก
สหพันธรัฐที่ 2 (1846–1863)

| № | ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พรรคการเมือง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 |  | โฆเซ มาเรียโน ซาลาส (1797–1867) | 6 สิงหาคม 1846 | 23 ธันวาคม 1846 | อนุรักษ์นิยม | หลังฟื้นฟูสหพันธรัฐ เขาจัดการเลือกตั้ง ได้ซานตาอันนาเป็นผู้ชนะและได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยรัฐสภาและได้ฟาเรียสเป็นรองประธานาธิบดี |
|  |  | วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส (1781–1858) | 23 ธันวาคม 1846 | 21 มีนาคม 1847 | เสรีนิยม | รองประธานาธิบดี ปฏิบัติราชการแทนซานตาอันนาซึ่งปฏิบัติราชการสงครามในสงครามเม็กซิโก-อเมริกา |
|  |  | อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา (1794–1876) | 21 มีนาคม 1847 | 2 เมษายน 1847 | เสรีนิยม | He took office as elected interim president. |
|  |  | อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา (1794–1876) | 21 มีนาคม 1847 | 2 เมษายน 1847 | เสรีนิยม | Vice PresidentValentín Gómez Farías |
| 17 |  | เปโดร มารีอา เดอ อนายา (1795–1854) | 2 เมษายน 1847 | 20 พฤษภาคม 1847 | เสรีนิยม | ซานตาอันนาลาออกไปสู้รบในสงครามเม็กซิโก–อเมริกา รัฐสภายกเลิกตำแหน่งรองประธานาธิบดี เขาจึงได้เป็นประธานาธิบดีแทน |
|  |  | อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา (1794–1876) | 20 พฤษภาคม 1847 | 15 กันยายน 1847 | เสรีนิยม | เขากลับมาดำรงตำแหน่งหลังเดอ อานายา ลาออกไปสู้รบในสงครามเม็กซิโก–อเมริกา |
| 18 |  | มานูเอล เดอ ลา เปญา อี เปญา (1789–1850) | 15 กันยายน 1847 | 13 พฤศจิกายน 1847 | เสรีนิยม | ในฐานะประธานศาลสูง เขาเป็นประธานาธิบดีหลังซานตาอันนาลาออก. |
|  |  | เปโดร มารีอา เดอ อนายา (1795–1854) | 13 พฤศจิกายน 1847 | 8 มกราคม 1848 | เสรีนิยม | รัฐสภาแต่งตั้งเขาเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวเมื่อเดอ ลา เปญา อี เปญา พ้นจากตำแหน่งเพื่อไปเจรจาสันติภาพกับสหรัฐอเมริกา |
|  |  | มานูเอล เดอ ลา เปญา อี เปญา (1789–1850) | 8 มกราคม 1848 | 3 มิถุนายน 1848 | เสรีนิยม | เขากลับมาดำรงตำแหน่งในฐานะรักษาการประธานาธิบดีเมื่อ เดอ อานายา ลาออกหลังปฏิเสธที่จะยกดินแดนให้สหรัฐอเมริกา เขาได้ลงนามในสนธิสัญญากวาเดอลูป อิดาลโก |
|  |  | โฆเซ โฆอาแกง เดอ เอเรรา (1792–1854) | 3 มิถุนายน 1848 | 15 มกราคม 1851 | เสรีนิยม | He was the second president to finish his term and peacefully turned over the presidency to the winner of the Federal Elections of 1850, General Mariano Arista. |
| 19 |  | มารีอาโน อาริสตา (1802–1855) | 15 มกราคม 1851 | 5 มกราคม 1853 | เสรีนิยม | He resigned on January 5, 1853 when Congress refused to give him extraordinary powers to fight the rebellion of Plan del Hospicio, the goal of which was to bring to Santa Anna once again to the presidency. |
| 20 |  | ฆวน โบติสตา เซบาลโยส (1811–1859) | 5 มกราคม 1853 | 7 กุมภาพันธ์ 1853 | เสรีนิยม | As president of the Supreme Court, he was proposed by President Arista as his successor and confirmed the same day as interim president by Congress. |
| 21 |  | มานูเอล มารีอา ลอมบาร์ดินี (1802–1853) | 7 กุมภาพันธ์ 1853 | 20 เมษายน 1853 | อนุรักษ์นิยม | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวโดยสภาคองเกรสเมื่องเซบาลโยสลาออกเนื่องจากกบฏที่ ปลาน เดล ออสปิซิโอ |
|  |  | อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา (1794–1876) | 20 เมษายน 1853 | 9 สิงหาคม 1855 | เสรีนิยม | He swore as President but ruled as dictator.He called himself "Su Alteza Serenisima" (Serene Highness).From this period, the only lasting thing is the Mexican National Anthem. |
| 22 |  | มาร์ติน การ์เรรา (1806–1871) | 9 สิงหาคม 1855 | 12 กันยายน 1855 | อนุรักษ์นิยม | He was appointed interim president after the triumph of the Plan of Ayutlabut he took office until August 15. |
| 23 |  | โรมูโล ดิแอซ เดอ ลา เวกา (1800–1877) | 12 กันยายน 1855 | 4 ตุลาคม 1855 | อนุรักษ์นิยม | เขาอยู่ในฐานะประธานาธิบดี โดยพฤตินัย หลังการ์เรราลาออก |
| 24 |  | ฆวน อัลวาเรส (1790–1867) | 4 ตุลาคม 1855 | 11 ธันวาคม 1855 | เสรีนิยม | He was appointed interim president by a council integrated with one representative of each state after the triumph of the Revolution of Ayutla. |
| 25 |  | อิกนาซิโอ โกมงฟอร์ต (1812–1863) | 11 ธันวาคม  1855 | 17 ธันวาคม 1857 | เสรีนิยม | อัลวาเรสแต่งตั้งเขาเป็นประธานาธิบดีก่อนจะลาออกเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญในวันที่ 1 ธันวาคม 1857 |
| 26 |  | เบนิโต ยัวเรซ (1806–1872) | 18  ธันวาคม 1857 | 18 กรกฎาคม 1872 | เสรีนิยม | ในฐานะประธานศาสสูง, เขาได้เป็นประธานาธิบดีชั่วคราวหลังรัฐประหารโกมงฟอร์ตเพื่อยกเลิกรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1857 โกมงฟอร์ตจับกุมและปล่อยตัวเขาในภายหลัง เจาจัดตั้งรัฐบาลและรัฐธรรมนูญเสรีนิยมในวันที่ 18 มกราคม 1858.มีการต่อสู้ระหว่างฝ่ายเสรีนิยมกับอนุรักษ์นิยมเป็นที่รู้จักกันในชื่อสงครามปฏิรูป. |