stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิก
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  โตเกียว 1964 | 21 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 16 | 0 | 1 | 3 | 4 | 34 |
|  มิวนิก 1972 | 29 | 0 | 1 | 0 | 1 | 33 |
|  มอนทรีอัล 1976 | 33 | 0 | 1 | 0 | 1 | 34 |
|  มอสโก 1980 | 43 | 0 | 2 | 2 | 4 | 27 |
 ลอสแอนเจลิส 1984: did not participate
|  โซล 1988 | 13 | 0 | 0 | 1 | 1 | 46 |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 33 | 0 | 0 | 2 | 2 | 52 |
|  แอตแลนตา 1996 | 16 | 0 | 0 | 1 | 1 | 72 |
|  ซิดนีย์ 2000 | 20 | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
|  เอเธนส์ 2004 | 20 | 0 | 0 | 1 | 1 | 71 |
|  ปักกิ่ง 2008 | 29 | 2 | 2 | 0 | 4 | 31 |
|  ลอนดอน 2012 | 29 | 0 | 2 | 3 | 5 | 56 |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 43 | 0 | 1 | 1 | 2 | 67 |
|  โตเกียว 2020 | 43 | 0 | 1 | 3 | 4 | 71 |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 2 | 11 | 17 | 30 | 85 |
ดูเพิ่ม

ประเทศมองโกเลียในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
ประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ

ประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ (deliberative democracy) เป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบประชาธิปไตย โดยมีนัยหมายถึงกระบวนการทางประชาธิปไตยที่มีความเชื่อมั่นในพลังอำนาจจากการให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจทางการเมืองมากยิ่งขึ้น โดยการปรึกษาหารือ ร่วมถกแถลงอภิปรายข้อปัญหาต่างๆ อย่างเป็นระบบ เพื่อโน้มน้าวพลเมืองคนอื่น และกลุ่มคนที่มีผลประโยชน์และความเห็นแตกต่างกันด้วยข้อมูลและเหตุผล อันจะนำไปสู่การแสวงหาทางออกที่เห็นพ้องต้องกัน หรือ ฉันทามติ ในการแก้ไขปัญหาสาธารณะ ตลอดจนการตัดสินใจทางการเมืองต่างๆ (Kurian, 2011: 385)
อรรถาธิบาย

ในระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทนซึ่งเป็นหนึ่งในบรรดาการปกครองสมัยใหม่ที่ใช้กันอยู่ทั่วทุกมุมโลกในปัจจุบัน ทำให้กระบวนการเลือกตั้ง และการตัดสินใจโดยเสียงข้างมากได้กลายเป็นสิ่งที่จำเป็น และสำคัญประการแรกๆ ของการปกครองในระบอบประชาธิปไตยสมัยใหม่  แต่กระบวนการเลือกตั้งก็อาจไม่ใช่ปัจจัยที่เพียงพอเสียแล้วในการสร้างคุณค่าให้แก่ประชาธิปไตยแบบตัวแทน เพราะคุณภาพของประชาธิปไตยสมัยใหม่นั้นอยู่ที่การเคารพทั้งการตัดสินใจของเสียงข้างมาก ในขณะเดียวกันก็จะต้องธำรงไว้ซึ่งสิทธิเสรีภาพของเสียงข้างน้อย ด้วยเหตุนี้ แนวคิดประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือจึงเข้ามาตอบโจทย์จุดอ่อนของประชาธิปไตยเสียงข้างมาก และพยายามช่วยให้เราสามารถบรรลุคุณค่าของประชาธิปไตยทั้งสองมิติไปได้พร้อมๆ กัน
อนึ่ง สิ่งที่สำคัญที่สุดของระบอบประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือนั้นอยู่ที่กระบวนการ “ปรึกษาหารือ” (deliberation) ของประชาชน  นั่นเพราะกระบวนการปรึกษาหารือนี้จะช่วยทำให้ประชาชนสามารถเข้ามามีส่วนร่วมทางการเมืองที่มากไปกว่าแค่การเข้าคูหาเพื่อเลือกตั้งเท่านั้น  หรือที่เรียกกันว่าประชาธิปไตยแบบสี่วินาที (four seconds democracy) เพราะในกระบวนการปรึกษาหารือนี้ ประชาชนทุกๆ คนจะร่วมกันใช้ข้อมูลและเหตุผลเป็นเครื่องมือหลักในการแสดงออกซึ่งจุดยืน ตลอดจนมีโอกาสที่จะโน้มน้าวจิตใจของพลเมืองคนอื่นๆ ให้คล้อยตามเหตุผลของตนได้อย่างเท่าเทียมกันทั้งเสียงข้างมาก และเสียงข้างน้อย  เพื่อที่สุดท้ายจะนำไปสู่การตัดสินใจทางการเมืองหนึ่งๆ ร่วมกันอย่างเข้าใจ ดังที่ฮาเบอร์มาส (Habermas, 1975) ได้กล่าวถึงกระบวนการปรึกษาหารือในระบอบประชาธิปไตยว่าไม่ได้เกิดขึ้นจากความต้องการของผู้มีอำนาจที่อยู่เหนือตัวเราขึ้นไป หากแต่เป็นเรื่องของการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างเข้าอกเข้าใจของพลเมืองทุกๆ คนที่เข้าร่วมในกระบวนการปรึกษาหารือ
ด้วยเหตุนี้ในระบอบประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ กระบวนการปรึกษาหารือของประชาชน ทุกๆฝ่ายจึงได้ถูกนำมาวางไว้ก่อนหน้าที่จะมีการตัดสินใจสำคัญในทางการเมืองใดๆ  เช่น ก่อนหน้าที่จะมีการออกกฎหมายโดยรัฐสภา หรือก่อนการพิพากษาตัดสินคดีความของศาล หรือแม้แต่ก่อนการออกนโยบายสาธารณะใดๆ ของรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งโดยเสียงข้างมาก  นั่นก็เพราะในบางครั้งเสียงข้างมากที่เลือกตั้งรัฐบาลเข้าไปอาจไม่เห็นพ้องต้องกันกับรัฐบาล หรือ ผู้ที่สนับสนุนนโยบายสาธารณะหนึ่งๆ ของรัฐบาลเสมอไปในทุกๆ กรณี ดังนั้นกระบวนการปรึกษาหารือของประชาชนจะช่วยทำให้การออกกฎหมาย คำตัดสินพิพากษาคดีของศาล (ในกรณีใช้ระบบลูกขุน) หรือ การออกนโยบายสาธารณะใดๆ นั้นเป็นไปตามความเห็นพ้องต้องกันจากประชาชนทุกๆฝ่ายของสังคม และจะช่วยอุดช่องว่างของประชาธิปไตยแบบตัวแทนที่ประชาชนมีโอกาสแสดงเจตจำนงอิสระ หรือ อัตตาณัติของตนเพียงครั้งเดียวคือตอนเข้าคูหาเพื่อไปเลือกตั้งผู้แทน โดยที่ไม่มีโอกาสได้แสดงความคิดเห็น หรือ ที่มาที่ไปของนโยบายนั้นๆ ร่วมกับพลเมืองคนอื่นๆ ภายในรัฐเลย (ไชยันต์, 2549)
กระบวนการปรึกษาหารือของประชาชนนั้นอาจกระทำได้ในหลายวิธี เช่น การจัดให้มีเวทีเสวนาแบบเปิด (open forum) หรือ ประชาเสวนาหาทางออก (deliberation) เพื่อเปิดกว้างให้สาธารณชนได้มีโอกาสเข้าร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นร่วมกันกับองค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐ และภาคเอกชนในประเด็นสำคัญทางการเมืองต่างๆ  หรือ การใช้โพลล์เสวนา (deliberative polling: DP) ในการบ่งบอกว่าอะไรคือสิ่งที่สาธารณชนทั้งหมดคิดเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับนโยบายสาธารณะ หรือ เกี่ยวกับผู้สมัครรับเลือกตั้ง ซึ่งเกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขที่ว่าสาธารณชนได้มีโอกาสขบคิดกันอย่างกว้างขวาง (extensive reflection) และได้มีหนทางเข้าถึงข้อมูลข่าวสารอย่างทั่วถึงเสมอกัน เป็นต้น (ไชยันต์, 2549)
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย

นับตั้งแต่เกิดการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา ประเทศไทยได้เผชิญกับช่วงเวลาที่เกิดปัญหาจากวิกฤติการณ์ และความขัดแย้งทางการเมืองอย่างรุนแรงชนิดที่สร้างรอยร้าวขนาดใหญ่ให้แก่สังคมไทยด้วยการแบ่งแยกผู้คนออกเป็นฝักเป็นฝ่ายที่คอยเข้าห้ำหั่น และประหัตถ์ประหารกันในทางการเมืองอยู่ตลอดเวลาอย่างที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน ดังสะท้อนให้เห็นผ่านเหตุการณ์การใช้ความรุนแรงนับตั้งแต่เหตุการณ์ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และ วิกฤติการณ์ในเดือนเมษายน-พฤษภาคมของปี พ.ศ. 2552 และ พ.ศ. 2553 ซึ่งทำให้เกิดความสูญเสียทั้งชีวิต และจิตใจของผู้คนชาวไทยอย่างร้ายแรง
ด้วยเหตุนี้ในช่วงปี พ.ศ. 2554 - 2555 จึงได้เกิดกระแสเรียกร้องให้สร้าง “ความปรองดองแห่งชาติ” ด้วยการจัดตั้งคณะกรรมการอิสระตรวจสอบและค้นหาความจริงเพื่อความปรองดองแห่งชาติ (หรือ คอป.) ตลอดจนการเสนอแผนปรองดองฉบับต่างๆ จากหลายๆ ฝ่ายออกสู่สาธารณชนโดยหวังว่าอาจเป็นหนึ่งในหนทางที่จะสามารถช่วยประสานความขัดแย้งต่างๆ ในสังคมไทยให้คลี่คลายลงไปได้บ้าง
ในสภาพการณ์ของกระแสเรียกร้องให้มีการปรองดองแห่งชาติเกิดขึ้นดังกล่าวนี้เอง ที่ดูเหมือนกระบวนการปรึกษาหารือ ได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในทางการเมืองไทยเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการจัดให้มี “สุนทรียเสวนา” (dialogue) ตามรายงานการวิจัยเกี่ยวกับเรื่องการปรองดองของคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการสร้างความปรองดองแห่งชาติ สภาผู้แทนราษฎร โดยคณะวิจัยจากสถาบันพระปกเกล้า ซึ่งมุ่งเน้นให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเพื่อให้เกิดความเข้าใจ และเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน ทั้งภายในกลุ่ม และระหว่างกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่างๆ ในสังคม เพื่อปรับความสัมพันธ์ที่ขัดแย้งระหว่างกัน อันจะนำไปสู่การร่วมกันหาทางออกหรือแนวทางในการปรับโครงสร้างทางการเมือง และสังคมต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง และเป็นสาเหตุของปัญหาความขัดแย้งที่แต่ละฝ่ายให้การยอมรับนั่นเอง (รายงานสถาบันพระปกเกล้า, 2555: 17)
อย่างไรก็ตาม ในโลกสมัยใหม่ที่มีความซับซ้อนสูง ประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือคงไม่อาจแทนที่ประชาธิปไตยแบบตัวแทนได้ เป็นแต่เพียงกระบวนการเสริมเพื่อลดจุดอ่อนของประชาธิปไตยแบบตัวแทนและตัดสินด้วยเสียงข้างมาก กระบวนการปรึกษาหารือในระบอบประชาธิปไตยจากการพูดคุย และถกเถียงกัน จะนำไปสู่การสร้างสัญญาประชาคมใหม่ทั้งต่อพลเมืองด้วยกัน และระหว่างพลเมืองกับผู้ที่เข้ามาเป็นรัฐบาล  ซึ่งเป็นข้อตกลงระหว่างกันที่จะทำให้พลเมืองของรัฐนั้นสามารถร่วมกันจรรโลงสังคม และสร้างกฎระเบียบใหม่ที่เป็นธรรมในสังคมได้อย่างที่พวกเขาต้องการได้อย่างยั่งยืน
ปาฏลีบุตร

| --- | --- |
แปลนเมืองปาฏลีบุตร เทียบกับปัฏนาในปัจจุบัน
แสดงที่ตั้งภายในประเทศอินเดียแสดงแผนที่ประเทศอินเดียปาฏลีบุตร (รัฐพิหาร)แสดงแผนที่รัฐพิหาร
ชื่ออื่น: Pātaliputtā (บาลี)
ที่ตั้ง: อำเภอปัฏนา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย
ภูมิภาค: เอเชียใต้
พิกัด: 25°36′45″N 85°7′42″E﻿ / ﻿25.61250°N 85.12833°E﻿ / 25.61250; 85.12833
ค่าระดับความสูง: 53 m (174 ft)
ความยาว: 14.5 กิโลเมตร (9.0 ไมล์)
ความกว้าง: 2.4 กิโลเมตร (1.5 ไมล์)
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: พระเจ้าอชาตศัตรู
สร้าง: 490 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ละทิ้ง: กลายเป็นปัฏนาในสมัยใหม่
เกี่ยวเนื่องกับ: หรยังกะ, ศิศุนาค, นันทะ, เมารยะ, ศุงคะ, คุปตะ, ปาละ
ผู้บริหารจัดการ: กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย
ปาฏลีบุตร (IAST: Pāṭaliputra) เป็นนครในอินเดียโบราณที่ติดกับปัฏนาในปัจจุบัน เดิมสร้างขึ้นโดย พระเจ้าอชาตศัตรู เจ้าแห่งแคว้นมคธใน 490 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในฐานะป้อมขนาดเล็ก (Pāṭaligrāma) ใกล้แม่น้ำคงคา พระเจ้าอุทัยภัทรทรงวางรากฐานเมืองปาฏลีบุตรที่จุดบรรจบกันระหว่างแม่น้ำ Son กับแม่น้ำคงคา
เมืองนี้กลายเป็นเมืองหลวงของมหาอำนาจในอินเดียโบราณ เช่น จักรวรรดิศิศุนาค (ป. 413–345 ปีก่อน ค.ศ.) จักรวรรดินันทะ (ป. 460 หรือ 420 –  325 ปีก่อน ค.ศ.) จักรวรรดิเมารยะ (ป. 320–180 ปีก่อน ค.ศ.) จักรวรรดิคุปตะ (ป. ค.ศ. 320–550) และจักรวรรดิปาละ (ป. ค.ศ. 750–1200) ในสมัยเมารยะ เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยMegasthenes นักการทูต นักเดินทาง และนักประวัติศาสตร์ชาวกรีก ระบุว่า ในสมัยจักรวรรดิเมารยะ (ป. 320–180 ปีก่อน ค.ศ.) ปาฏลีบุตรเป็นนครแห่งแรกของโลกที่มีรูปแบบการปกครองตนเองในท้องถิ่นที่มีประสิทธิภาพสูง
ในสมัยใหม่ ลอเรนซ์ วัดเดลล์เป็นบุคคลแรกที่ระบุที่ตั้งของเมืองนี้เมื่อ ค.ศ. 1892 ผ่านการตีพิมพ์ Discovery Of The Exact Site Of Asoka's Classic Capital มีการขุดค้นทางโบราณคดีในบริเวณใกล้เคียงปัฏนาสมัยใหม่อย่างกว้างขวาง การขุดค้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 รอบปัฏนาปรากฏหลักฐานกำแพงปราการขนาดใหญ่ชัดเจน ซึ่งรวมทั้งโครงไม้เสริม
ศัพทมูลวิทยา

ในภาษาสันสกฤต "Pāṭali-" สื่อถึงต้น pāṭalī (Bignonia suaveolens) ส่วน "-putrá" (पुत्र) แปลว่า "ลูกชาย"
ศัพทมูลวิทยาแบบดั้งเดิมอันหนึ่งระบุว่าเมืองนี้ตั้งชื่อตามพืช รายงานจาก Mahāparinibbāṇa Sutta (พระสูตรที่ 16 ของทีฆนิกาย) ปาฏลีบุตรเป็นสถานที่ "ที่ฝักของต้น Pāṭali แตกออก" ในขณะที่รายงานหนึ่งระบุว่า Pāṭaliputra หมายถึงบุตรแห่ง Pāṭali ผู้เป็นพระราชธิดาในราชา Sudarsan องค์หนึ่ง เนื่องจากเมืองนี้เดิมมีชื่อว่า Pāṭali-grāma (หมู่บ้าน "Pāṭali") ทำให้นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่า Pāṭaliputra เป็นรูปดัดแปลงจาก Pāṭalipura, "เมือง Pāṭali" ปาฏลีบุตรยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า กุสุมาปุระ (นครดอกไม้)
ข้อมูล

Kosmin, Paul J. (2014). The Land of the Elephant Kings: Space, Territory, and Ideology in Seleucid Empire. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-72882-0.
Sastri, Kallidaikurichi Aiyah Nilakanta, บ.ก. (1988) [1967], Age of the Nandas and Mauryas (Second ed.), Delhi: Motilal Banarsidass, ISBN 978-81-208-0465-4
อ่านเพิ่ม

Bernstein, Richard (2001). Ultimate Journey: Retracing the Path of an Ancient Buddhist Monk (Xuanzang) who crossed Asia in Search of Enlightenment. Alfred A. Knopf, New York. ISBN 0-375-40009-5
พ.ศ. 1649

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1646  1647  1648  1649  1650  1651  1652
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1649
ปฏิทินกริกอเรียน: 1106 MCVI
Ab urbe condita: 1859
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 555 ԹՎ ՇԾԵ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5856
ปฏิทินบาไฮ: −738 – −737
ปฏิทินเบงกอล: 513
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2056
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 6 Hen. 1 – 7 Hen. 1
พุทธศักราช: 1650
ปฏิทินพม่า: 468
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6614–6615
ปฏิทินจีน: 乙酉年 (ระกาธาตุไม้) 3802 หรือ 3742     — ถึง — 丙戌年 (จอธาตุไฟ) 3803 หรือ 3743
ปฏิทินคอปติก: 822–823
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2272
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1098–1099
ปฏิทินฮีบรู: 4866–4867
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1162–1163
 - ศกสมวัต: 1028–1029
 - กลียุค: 4207–4208
ปฏิทินโฮโลซีน: 11106
ปฏิทินอิกโบ: 106–107
ปฏิทินอิหร่าน: 484–485
ปฏิทินอิสลาม: 499–500
ปฏิทินญี่ปุ่น: Chōji 3 / Kajō 1 (嘉承元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1106 MCVI
ปฏิทินเกาหลี: 3439
ปฏิทินหมินกั๋ว: 806 ก่อน ROC 民前806年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1649 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1106 - มีนาคม ค.ศ. 1107
มหาศักราช 1028
พ.ศ. 1647

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1644  1645  1646  1647  1648  1649  1650
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1647
ปฏิทินกริกอเรียน: 1104 MCIV
Ab urbe condita: 1857
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 553 ԹՎ ՇԾԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5854
ปฏิทินบาไฮ: −740 – −739
ปฏิทินเบงกอล: 511
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2054
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 4 Hen. 1 – 5 Hen. 1
พุทธศักราช: 1648
ปฏิทินพม่า: 466
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6612–6613
ปฏิทินจีน: 癸未年 (มะแมธาตุน้ำ) 3800 หรือ 3740     — ถึง — 甲申年 (วอกธาตุไม้) 3801 หรือ 3741
ปฏิทินคอปติก: 820–821
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2270
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1096–1097
ปฏิทินฮีบรู: 4864–4865
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1160–1161
 - ศกสมวัต: 1026–1027
 - กลียุค: 4205–4206
ปฏิทินโฮโลซีน: 11104
ปฏิทินอิกโบ: 104–105
ปฏิทินอิหร่าน: 482–483
ปฏิทินอิสลาม: 497–498
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kōwa 6 / Chōji 1 (長治元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1104 MCIV
ปฏิทินเกาหลี: 3437
ปฏิทินหมินกั๋ว: 808 ก่อน ROC 民前808年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1647 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1104 - มีนาคม ค.ศ. 1105
มหาศักราช 1026
พ.ศ. 1645

| --- | --- |
ศตวรรษ::  11  12  13
ปี::  1642  1643  1644  1645  1646  1647  1648
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1645
ปฏิทินกริกอเรียน: 1102 MCII
Ab urbe condita: 1855
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 551 ԹՎ ՇԾԱ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5852
ปฏิทินบาไฮ: −742 – −741
ปฏิทินเบงกอล: 509
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2052
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 2 Hen. 1 – 3 Hen. 1
พุทธศักราช: 1646
ปฏิทินพม่า: 464
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6610–6611
ปฏิทินจีน: 辛巳年 (มะเส็งธาตุโลหะ) 3798 หรือ 3738     — ถึง — 壬午年 (มะเมียธาตุน้ำ) 3799 หรือ 3739
ปฏิทินคอปติก: 818–819
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2268
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1094–1095
ปฏิทินฮีบรู: 4862–4863
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1158–1159
 - ศกสมวัต: 1024–1025
 - กลียุค: 4203–4204
ปฏิทินโฮโลซีน: 11102
ปฏิทินอิกโบ: 102–103
ปฏิทินอิหร่าน: 480–481
ปฏิทินอิสลาม: 495–496
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kōwa 4 (康和４年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 1102 MCII
ปฏิทินเกาหลี: 3435
ปฏิทินหมินกั๋ว: 810 ก่อน ROC 民前810年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1645 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1102 - มีนาคม ค.ศ. 1103
มหาศักราช 1024
วันเกิด

ไม่ทราบวัน  พ่อขุนศรีนาวนำถุม  ผู้สถาปนาแคว้นสุโขทัย - ศรีสัชนาลัย (นคร 2 อัน) (สวรรคต พ.ศ. 1724)
พ.ศ. 165

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  162  163  164  165  166  167  168
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 165
ปฏิทินกริกอเรียน: 379 BC
Ab urbe condita: 375
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4372
ปฏิทินบาไฮ: −2222 – −2221
ปฏิทินเบงกอล: −971
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 572
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 166
ปฏิทินพม่า: −1016
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5130–5131
ปฏิทินจีน: 辛丑年 (ฉลูธาตุโลหะ) 2318 หรือ 2258     — ถึง — 壬寅年 (ขาลธาตุน้ำ) 2319 หรือ 2259
ปฏิทินคอปติก: −662 – −661
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 788
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −386 – −385
ปฏิทินฮีบรู: 3382–3383
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −322 – −321
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2723–2724
ปฏิทินโฮโลซีน: 9622
ปฏิทินอิกโบ: −1378 – −1377
ปฏิทินอิหร่าน: 1000 BP – 999 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1031 BH – 1030 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1955
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2290 ก่อน ROC 民前2290年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 165 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 379
ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ

ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ (ナミヤ雑貨店の奇蹟) เป็นนวนิยายจากประเทศญี่ปุ่นประพันธ์โดย ฮิงาชิโนะ เคโงะ ภายใต้สำนักพิมพ์ สำนักพิมพ์คะโดะกะวะ และได้ถูกแปลเป็นภาษาไทยโดย กนกวรรณ เกตุชัยมาศ ภายใต้สำนักพิมพ์ น้ำพุสำนักพิมพ์ จำนวน 512 หน้า
เรื่องย่อ

ในความเงียบสงัดยามวิกาล หัวขโมยสามคนก่อเหตุและเข้าไปซ่อนตัวในร้านชำร้าง ทันใดนั้นก็มีจดหมายลึกลับสอดเข้ามาทางช่องประตู ใครบางคนเขียนเล่าปัญหาชีวิตและขอคำแนะนำจากเจ้าของร้านชำ หัวขโมยทั้งสามจึงนึกสนุกและสวมรอยเขียนตอบเอง แต่จู่ ๆ จดหมายที่เขียนก็หายวับไป...แทนที่ด้วยจดหมายฉบับใหม่ ปรากฏว่าจดหมายที่ว่านั้นถูกส่งมาจากอดีตเมื่อ 40 ปีก่อน พวกเขาสงสัยว่าร้านชำแห่งนี้น่าจะมีกลไกบางอย่าง ทำให้ติดต่อกับคนในอีกยุคสมัยได้ และคนที่น่าจะรู้ ความลับนี้ก็คือ คุณนามิยะ เจ้าของร้าน แต่ปัญหาคือเขาจากโลกนี้ไปหลายสิบปีแล้ว เมื่อมิติแห่งกาลเวลามาบรรจบ... ร้านชำที่เคยช่วยเหลือผู้คนมากมายผ่านจดหมาย จะทำให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นอีกครั้งได้หรือไม่
ตัวละคร

อัตสึยะ - หัวหน้ากลุ่มของแก็งค์เด็กสามคนจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า มีความเย็นชาต่อการเขียนจดหมายตอบกลับ
โคเฮ - เพื่อนของอัตสึยะจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า มีความอ่อนไหวและคอยเป็นสื่อกลางระหว่างอัตสึยะและโชตะ
โชตะ - เพื่อนของอัตสึยะจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ค่อนข้างเอาแต่ใจและมักมีความขัดแย้งกับอัตสึยะ
นามิยะ ยูจิ - เจ้าของร้านขายของชำนามิยะ ผู้ตอบจดหมายปรึกษาปัญหากลุ้มใจที่ถูกส่งมาที่ร้านในขณะเดียวกันก็ต้องต่อสู้กับมะเร็งตับอ่อนของตนเองด้วย
ภาพยนตร์ > เวอร์ชันญี่ปุ่น

เวอร์ชันญี่ปุ่นกำกับการแสดงโดย ฮิโรกิ ริวอิจิ กำหนดฉายเมื่อวันที่ 23 พฤษจิกายน 2017
ยามาดะ เรียวสึเกะ รับบทเป็น อัตสึยะ
มุราคามิ นิจิโร รับบทเป็น โชตะ
ซาโต้ คานิชิโระ รับบทเป็น โคเฮ
นิชิดะ โทชิยูกิ รับบทเป็น นามิยะ ยูจิ
โอโนะ มาจิโกะ รับบทเป็น ทามูระ ฮารุมิ
ฮายาชิ เคนโตะ รับบทเป็น มัตสึโอกะ คัตสึโร
นารุมิ ริโกะ รับบทเป็น มินาซึกิ อากิโกะ
คาโดวากิ มูกิ รับบทเป็น เซริ
ฮากิวาระ มาซาโตะ รับบทเป็น นามิยะ ทาคายูกิ
โคบายาชิ คาโอรุ รับบทเป็น มัตสึโอกะ ทาเคโอะ
ซูซุกิ ริโอะ รับบทเป็น เซริ (วัยเด็ก)
ยามาชิตะ ริโอะ รับบทเป็น คาวาบิ เมโกะ
โยชิยูกิ คาซึโกะ รับบทเป็น ทามูระ ฮิเดโยะ
แพนตะ รับบทเป็น มินาซึกิ โยชิคาสึ
เทซึกะ โทรุ รับบทเป็น มิสเตอร์คาริยะ
ภาพยนตร์ > เวอร์ชันจีน

เวอร์ชันจีนจัดทำโดย Emperor Motion Pictures และ Wanda Media กำหนดฉายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2017 แสดงนำโดย แจ็คกี้ ชาน
ฝัวชาน

| ฝัวชาน 佛山市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด
สถานที่ต่าง ๆ ในนครฝัวชาน
สมญา: 禅 (ฉาน)
th
ที่ตั้งของนครฝัวชานในมณฑลกวางตุ้ง
พิกัด (หน่วยงานบริหารนครฝัวชาน): 23°01′17″N 113°07′18″E﻿ / ﻿23.0214°N 113.1216°E﻿ / 23.0214; 113.1216
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: กวางตุ้ง
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตฉานเฉิง (禅城区)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: หลู่ อี้ (鲁毅)
 • นายกเทศมนตรี: จู เหว่ย์ (朱伟)
พื้นที่
 • นครระดับจังหวัด: 3,848 ตร.กม. (1,486 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 690 ตร.กม. (270 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 3,848 ตร.กม. (1,486 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 17,573 ตร.กม. (6,785 ตร.ไมล์)
ความสูง: 16 เมตร (52 ฟุต)
ประชากร (2012)
 • นครระดับจังหวัด: 7,197,394 คน
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (4,800 คน/ตร.ไมล์)
 : 
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 528000
รหัสพื้นที่: (0)757
รหัส ISO 3166: CN-GD-06
คำนำหน้าป้ายทะเบียนรถ: 粤E 粤Y (สำหรับยานยนต์ที่จดทะเบียนในเขตหนานไห่ก่อนเดือนกุมภาพันธ์ 2018) 粤X (สำหรับยานยนต์ที่จดทะเบียนในเขตชุ่นเต๋อก่อนเดือนกุมภาพันธ์ 2018)
GDP: ¥ 940 พันล้าน   US$139 พันล้าน
GDP ต่อหัว: ¥ 124,324   US$18,413
เว็บไซต์: foshan.gov.cn
ฝัวชาน (จีน: 佛山; พินอิน: Fóshān) หรือเรียกอีกอย่างว่า ฝอซาน เป็นนครระดับจังหวัดในตอนกลางของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน พื้นที่ทั้งหมดของจังหวัดครอบคลุมพื้นที่ 3,848 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรในเขตเมืองประมาณ 7.2 ล้านคนในปี 2012 นครฝัวชานเป็นส่วนหนึ่งของฝั่งตะวันตกของเขตเศรษฐกิจดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล (Pearl River Delta Economic Zone)
ฝัวชานถือเป็นแหล่งกำเนิดของงิ้วกวางตุ้ง ศิลปะการต่อสู้มวยหนานเฉวียน และการเชิดสิงโต
เขตการปกครอง

ฝัวชานเป็นนครระดับจังหวัด แบ่งเขตการปกครองออกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอ 5 แห่ง โดยทั้งหมดมีสถานะเป็น เขต ซึ่งได้แก่ เขตฉานเฉิง เขตหนานไห่ เขตซันฉุ่ย เขตเกาหมิง และเขตชุ่นเต๋อ
และยังแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นเขตการปกครองระดับตำบล 32 แห่ง ประกอบด้วย 11 แขวง และ 21 เมือง
| เขตการปกครองของนครฝัวชาน |
| --- | --- | --- | --- |
   เขตฉานเฉิง เขตหนานไห่ เขตชุ่นเต๋อ เขตซันฉุ่ย เขตเกาหมิง 
| ชื่อ | จีน | พินอิน | อักษรโรมัน ภาษากวางตุ้ง |
| เขตฉานเฉิง | 禅城区 | Chánchéng Qū | xim4 xing4 kêu1 |
| เขตหนานไห่ | 南海区 | Nánhǎi Qū | nam4 hoi2 kêu1 |
| เขตชุ่นเต๋อ | 顺德区 | Shùndé Qū | sên6 deg1 kêu1 |
| เขตซันฉุ่ย | 三水区 | Sānshuǐ Qū | sam1 sêu1 kêu1 |
| เขตเกาหมิง | 高明区 | Gāomíng Qū | gou1 ming4 kêu1 |
| นครฝัวชาน | 佛山市 | Fóshān Shì | fed6 san1 xi5 |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฝัวชาน
ปรัชญาโบราณ

ปรัชญาโบราณเป็นการศึกษาแนวคิดทางปรัชญาโดยอิงอยู่กับช่วงสมัยในประวัติศาสตร์ เช่น เกิดขึ้นมาในตอนไหน ก่อนหน้าช่วงเวลานั้นความคิดทางปรัชญาปรากฏอยู่เป็นอย่างไร ในสมัยที่แนวคิดทางปรัชญาหนึ่งๆ ปรากฏตัวขึ้นนั้นมีแนวคิดใดอีกบ้างที่ปรากฏอยู่ แนวคิดเหล่านั้นได้สนทนาโต้ตอบกันหรือไม่ อย่างไร และหลังจากนั้นเกิดอะไรกับทัศนะทางปรัชญาที่มีต่อมาขนาดไหน อย่างไรบ้าง
นัมบ์/อานคอร์

"นัมบ์/อานคอร์" (อังกฤษ: Numb/Encore) เป็นเพลงของนักร้องแร็ปชาวอเมริกัน เจย์-ซี และวงดนตรีร็อก ลิงคินพาร์ก จากอัลบั้ม คอลลิชันคอร์ส (พ.ศ. 2547) ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2547 โดยวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ และ ร็อก-เอ-เฟลลาเรเคิดส์ เป็นเพลงที่มีการผสมเนื้อเพลงระหว่างเพลง "นัมบ์" ซิงเกิลของลิงคินพาร์กเมื่อปี พ.ศ. 2546 กับเพลง "อานคอร์" ของเจย์-ซี โดยเพลงนี้ได้เข้าสู่อันดับที่ 20 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ติดอันดับที่ 14 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร อันดับที่ 5 ในชาร์ตซิงเกิลฝรั่งเศส และเนเธอร์แลนด์ และติดอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลไอร์แลนด์ เป็นเวลา 3 สัปดาห์ นอกจากนี้ เพลงนี้ยังได้ชนะรางวัลแกรมมี สาขาร่วมแสดงประเภทแร็ป/ร้องยอดเยี่ยม ที่งานประกาศผลรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 48 ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Numb/Encore" (Explicit) | S. Carter, K. West, B. Delson, M. Shinoda | 3:27 |
| 2. | "Numb/Encore" (Instrumental) | B. Delson, M. Shinoda | 3:26 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Numb/Encore" (Explicit) | 3:25 |
| 2. | "Numb/Encore" (Clean) | 3:25 |
| 3. | "Numb/Encore" (Instrumental) | 3:27 |
| 4. | "Numb/Encore" (Explicit Acapella) | 3:19 |
| 5. | "Numb/Encore" (Clean Acapella) | 3:19 |
| 6. | "Numb/Encore" (Bonus Beat) | 1:42 |
ชาร์ตและการรับรอง > ชาร์ตประจำสัปดาห์

| ชาร์ต (2547–2548) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
ออสเตรเลีย (ARIA): 3
ออสเตรีย (Ö3 ออสเตรีย ท็อป 40): 3
เบลเยียม (อัลตราท็อป 50 แฟลนเดอส์): 7
เบลเยียม (อัลตราท็อป 50 วัลโลเนีย): 4
Denmark (Tracklisten): 6
Europe (Eurochart Hot 100): 1
France (SNEP): 5
songid field is MANDATORY FOR GERMAN CHARTS: 4
Ireland (IRMA): 1
Netherlands (Dutch Top 40): 5
Norway (VG-lista): 2
Poland (OLiS): 9
Sweden (Sverigetopplistan): 5
Switzerland (Schweizer Hitparade): 10
UK Singles (OCC): 14
US Billboard Billboard Hot 100: 20
US Billboard Hot Modern Rock Tracks: 40
US Billboard Mainstream Top 40: 12
US Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs: 94
US Billboard Pop 100: 8
ชาร์ตและการรับรอง > ชาร์ตสิ้นปี

| ชาร์ต (2548) | อันดับ |
| --- | --- |
German Singles Chart: 13
US Billboard Year End: 93
ชาร์ตและการรับรอง > การรับรอง

| ประเทศ | การรับรองระดับ ยอดจำหน่าย |
| --- | --- |
แคนาดา (Music Canada): ทองคำ
เยอรมนี (IFPI): ทองคำขาว
สหรัฐอเมริกา (RIAA): ทองคำขาว