stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การขนส่งในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ตารางเวลาการเดินทางสาธารณะ เก็บถาวร 2011-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
thaideemove.com - ประเภทรถรับจ้าง
2bangkok.com - การพัฒนาการขนส่งและเหตุการณ์
winpickup.com - บริการรถรับจ้าง
Thailand Transportation Modes เก็บถาวร 2007-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Transportation modes.
แผนที่ทางรถไฟ
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในเขตเมืองและเครือข่ายในประเทศไทย |
| --- | --- |
 การขนส่งในประเทศไทย  การขนส่งระบบรางในประเทศไทย  รถไฟฟ้าในประเทศไทย กรุงเทพมหานครและปริมณฑล 
รถไฟความเร็วสูง:  สายตะวันออก (โครงการ)  สายตะวันออกเฉียงเหนือ (โครงการ)  สายเหนือ (โครงการ)  สายใต้ (โครงการ) 
รถไฟชานเมือง:  กรุงเทพมหานคร  ขบวนรถชานเมือง   รถไฟฟ้าสายสีแดง   แอร์พอร์ต เรล ลิงก์ 
ระบบขนส่งมวลชนเร็ว:  กรุงเทพมหานคร  รถไฟฟ้าบีทีเอส   รถไฟฟ้ามหานคร 
รถไฟรางเดี่ยว:  กรุงเทพมหานคร  สายสีเหลือง   สายสีชมพู  หาดใหญ่ (โครงการ)  พัทยา (โครงการ) 
รถไฟรางเบาและรถราง:  กรุงเทพมหานคร สายสีเงิน (โครงการ)  รถรางกรุงเทพ (ยกเลิก)  เชียงใหม่ (โครงการ)  ขอนแก่น (โครงการ)  นครราชสีมา (โครงการ)  พิษณุโลก (โครงการ)  ภูเก็ต (โครงการ) 
ระบบขนส่งผู้โดยสาร:  กรุงเทพมหานคร  สายสีทอง 
รถโดยสารด่วนพิเศษ:   บีอาร์ที สายสาทร–ราชพฤกษ์  ฉะเชิงเทรา (โครงการ)  ชลบุรี (โครงการ)  ระยอง (โครงการ)  ศรีราชา (โครงการ) 
| ด ค กการขนส่งในเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง 
สถานีรถไฟกรุงเทพ
ขบวนรถไฟสายแม่กลอง
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท และสายสีลม เป็นรถไฟฟ้าสองสายแรกของประเทศไทย
รถรางกรุงเทพ
ถนนข้าวสาร
ทางแยกต่างระดับมักกะสัน
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร)
รถโดยสารประจำทางในกรุงเทพมหานคร
รถแท็กซี่
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ท่าอากาศยานดอนเมืองจากมุมสูง
ท่าอากาศยานหาดใหญ่
โบอิง 747-400 ของการบินไทย
เรือด่วนเจ้าพระยา
เรือโดยสารคลองแสนแสบ
ท่าเรือกรุงเทพ
ประสิทธิ์ พิลาดวง

| ประสิทธิ์> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
ชื่อเต็ม: ประสิทธิ์ พิลาดวง
ชื่อเล่น: อู๋
เกิด: 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 (30 ปี) ประเทศไทย
ส่วนสูง: 186 ซม.
น้ำหนัก: 71 กก.
ข้อมูล
ตำแหน่ง: ตัวเซต
สโมสรปัจจุบัน:  แอร์ฟอร์ซ
หมายเลข: 9
ประสิทธิ์ พิลาดวง ชื่อเล่น อู๋ (เกิด 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวเซต ปัจจุบันเล่นให้กับแอร์ฟอร์ซ
ประวัติ

เป็นนักกีฬาจากโรงเรียนวังน้ำเย็นวิทยาคม จังหวัดปราจีนบุรี
สโมสร

สระแก้ว (2552) (ทีมเยาวชน)
ราชภัฏสวนดุสิต (2554)
ชลบุรี-อี.เทค-แอร์ฟอร์ซ (2554 - 2557)
กรุงเก่า-แอร์ฟอร์ซ (2557 - 2558)
ราชมงคลธัญบุรี (2558 - ปัจจุบัน)
ผลงาน > ไทยแลนด์ลีก

2014-15 วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก - อันดับที่ 6 กับ กรุงเก่า-แอร์ฟอร์ซ
ผลงาน > ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก

ชนะเลิศ  วอลเลย์บอลไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2014 กับ ชลบุรี-อี.เทค-แอร์ฟอร์ซ
พระเทพสิทธินายก (เลียบ ปญญฺสิริ)

| พระเทพสิทธินายก (เลียบ ปญญฺสิริ) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อเลียบ วัดเลา
ส่วนบุคคล
เกิด: มีนาคม พ.ศ. 2412 (71 ปี)
มรณภาพ: 18 เมษายน พ.ศ. 2483
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดเลา กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท: พ.ศ. 2434
พรรษา: 49
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดเลา
หลวงพ่อเลียบ วัดเลา (มีนาคม พ.ศ. 2412 - 18 เมษายน พ.ศ. 2483) ท่านเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง เป็นพระสงฆ์ผู้ทรงวิทยาคมอันแก่กล้า เสกน้ำมนต์เดือดได้ น้ำมันของท่านช่วยปัดเป่าทุกข์ภัยให้ผู้คนมากมาย เครื่องรางของขลัง เช่น ผ้าเช็ดหน้าเมตามหานิยม ธงค้าขาย เสื้อยันต์ ตะกรุดโทน ตะกรุดสามกษัตริย์ และเหรียญรุ่นแรกมีพุทธคุณรอบด้าน ได้ไปร่วมปลุกเสกวัตถุมงคลในพิธีสำคัญอยู่เป็นประจำ
ประวัติ

หลวงพ่อเลียบ วัดเลา ท่านเกิดเมื่อเดือน มีนาคม พ.ศ. 2412 ในแผ่นดินองค์รัชกาลที่ 5 ที่บ้านปากคลองภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรีจังหวัดในอดีตที่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาของประเทศไทย ซึ่งในปัจจุบันกลายเป็น กรุงเทพมหานคร ฐานะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของประเทศไทยคือ ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรของนายทัด และนางเปลี่ยน ทิพยทัศน์ เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 6 คน เมื่อในวัยเยาว์ได้ศึกษาอักขระในสมัยในสำนักพระครูพุทธพยากรณ์ (กล้ำ) วัดอัปสรสวรรค์ อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2434 โดยมีพระอาจารย์ทัด วัดสิงห์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระภาวนาโกศลเถระ (เอี่ยม) วัดหนัง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูสมณธรรมสมานาม (แสง) วัดปากน้ำภาษีเจริญ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ปุญญสิริ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและสวดปาติโมกข์จนเจนจบย้ายไปวัดขุนจันทร์ เพื่อศึกษาวิปัสสนาธุระ กับ หลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง จนได้รับการยกย่องจากหลวงปู่เอี่ยมว่า มีพลังจิตกล้าแข็งมาก ศึกษาพระปริยัติธรรมในสำนักพระอุดรคณารักษ์ (ชุ่ม) วัดโพธิ์ และศึกษาโหราศาสตร์กับพระปรากรมมุนี (นวน) วัดสังข์กระจาย ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสมุหวรคณิสรสิทธิการและพระเทพสิทธินายกตามลำดับ และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเทวราชกุญชร และเป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้เข้าไปบูรณะวัดเลาและซ่อมแซมให้ดีขึ้น ในบั้นปลายชีวิตท่านได้ป่วยเป็นโรคลมอัมพาต จนถึงวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2483 เวลา 14.oo น.ท่านได้ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการสงบ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์จักรี รวมสิริอายุได้ 71 ปี 48 พรรษา
ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น

บทความนี้เกี่ยวกับตำแหน่งในราชวงศ์ญี่ปุ่น  สำหรับตำแหน่งโบราณที่มีชื่อในภาษาญี่ปุ่นเหมือนกัน ดูที่ ไนไดจิง
ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น หรือ สมุหพระราชลัญจกร (ญี่ปุ่น: 内大臣; โรมาจิ: ไนไดจิง) เป็นตำแหน่งทางการบริหารที่ไม่อยู่ในตำแหน่งคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลของ จักรวรรดิญี่ปุ่น รับผิดชอบในการรักษาพระราชลัญจกรและตราประทับของญี่ปุ่น ตำแหน่งสมัยใหม่ของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้นเหมือนกันกับ ไนไดจิง แค่ในนามเท่านั้นและไม่ควรสับสน ตำแหน่งถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1945 หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติ > ยุคเมจิ

ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรในสมัยใหม่ ถูกสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1885 หลังจากที่รัฐบาลเมจิได้จัดตั้งคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น แต่อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ได้ถูกแยกออกจากการบริหารของคณะรัฐมนตรี และให้ไปปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ของพระจักรพรรดิแทน นอกจากนี้ผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ยังต้องรับผิดชอบในส่วนของเอกสารต่าง ๆ ของพระจักรพรรดิ เช่น พระราชหัตถเลขา พระบรมราชโองการ อีกทั้งฎีกาที่ส่งไปถวายพระจักรพรรดิและส่งไปยังศาล ก็ได้รับการรับผิดชอบจากผู้รักษาพระราชลัญจกร รวมทั้งการส่งพระราชหัตถเลขาและจดหมายตอบฎีกาที่ส่งไปถวายและไปยังศาลด้วยเช่นกัน
เมื่อสภาองคมนตรีถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1888 ผู้รักษาพระราชลัญจกรก็ยังคงมีบทบาทในการให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ โดยระหว่างองคมนตรีกับผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ผู้รักษาพระราชลัญจกรจะแตกต่างกันในด้านของความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างพระจักรพรรดิ โดยจะได้รับความไว้วางใจเป็นพิเศษ
ในปี ค.ศ. 1907 ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกขยายขึ้นไปเป็น สำนักงานสมุหพระราชลัญจกร (ญี่ปุ่น: 内大臣府; โรมาจิ: ไนไดจิง-ฟุ) โดยมีหัวหน้าเลขานุการ 1 คน เลขานุการ 3 คน และผู้ช่วยเลขานุการ 6 คน เพื่อช่วยเหลือปริมาณงานเอกสารที่เพิ่มมากขึ้นโดยส่งผ่านไปยังตำแหน่ง เก็นโร
ประวัติ > ยุคโชวะ

ภายหลังจากการเริ่มเข้าสู่รัชสมัยของ สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะในปี ค.ศ. 1925 สำนักงานและตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น เริ่มกลายมาเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีค่าใช้จ่ายสำหรับการทำงานมาจากสำนักนายกรัฐมนตรี จากการแย่งชิงทางการเมืองภายในสภาไดเอ็ตของญี่ปุ่นนั้น ได้ช่วยส่งเสริมให้ตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น มีอำนาจที่มากขึ้น
สำนักงานสมุหพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 โดยตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกไปโดยรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1946 ดังนั้น ฟุจิตะ ฮิซาโนริ จึงเป็นจางวางใหญ่คนสุดท้ายที่มีตำแหน่งเป็นผู้รักษาพระราชลัญจกร
ปัจจุบัน พระราชลัญจกรนั้นถูกเก็บรักษาไว้และอยู่ในการกำกับดูแลของ จางวางญี่ปุ่น
รายพระนามและรายนามผู้รักษาพระราชลัญจกร

| รูป | ชื่อ | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ซังโจ ซาเนะโตมิ 三条実美 | 22 ธันวาคม 1885 | 18 กุมภาพันธ์ 1891 |
|  | โทะกุไดจิ ซาเนะสึเนะ 徳大寺実則 | 21 กุมภาพันธ์ 1891 | 12 สิงหาคม 1912 |
|  | คัตสึระ ทาโร 桂 太郎 | 21 สิงหาคม 1912 | 21 ธันวาคม 1912 |
|  | เจ้าชายฟุชิมิ ซาดะนารุ 伏見宮貞愛親王 | 21 ธันวาคม 1912 | 13 มกราคม 1915 |
|  | โอยามะ อิวาโอะ 大山巌 | 23 เมษายน 1915 | 10 ธันวาคม 1916 |
|  | มัตสึคาตะ มาซาโยชิ 松方正義 | 2 พฤษภาคม 1917 | 18 กันยายน 1922 |
|  | ฮิราตะ โทสุเกะ 	平田東助 | 19 กันยายน 1922 | 30 พฤษภาคม 1925 |
|  | ฮามาโอะ อาราตะ 濱尾新 | 30 มีนาคม 1925 | 30 มีนาคม 1925 |
|  | มากิโนะ โนบุอากิ 牧野伸顕 | 30 มีนาคม 1925 | 26 กุมภาพันธ์ 1935 |
|  | ไซโต มาโกโตะ 斎藤実 | 26 กุมภาพันธ์ 1935 | 6 กุมภาพันธ์ 1936 |
|  | อิชิกิ คิโตะกุโร 一木喜徳郎 | 6 มีนาคม 1936 | 6 มีนาคม 1936 |
|  | ยูอาซะ คุระ คุระเฮอิ 湯浅倉平 | 6 มีนาคม 1936 | 1 มิถุนายน 1940 |
|  | คิโดะ โคอิจิ 木戸幸一 | 1 มิถุนายน 1940 | 24 พฤศจิกายน 1945 |
|  | ฟุจิตะ ฮิซาโนริ 藤田 尚徳 | 25 พฤศจิกายน 1945 | 2 พฤศจิกายน 1946 |
ดูเพิ่ม

พระราชลัญจกร
พระจักรพรรดิเรียกประชุมสภาองคมนตรี ซึ่งถูกสถาปนาขึ้นใน 3 ปีให้หลัง โดยแยกต่างหากจากสำนักงานสมุหพระราชลัญจกร ภาพดังกล่าวเป็นภาพอูกิโยะที่วาดลงบนแผ่นไม้โดย โยชู จิกะโนบุ ในปี ค.ศ. 1888
พระเทพโมฬี (ผึ้ง)

| พระเทพโมฬี (ผึ้ง) |
| --- | --- |
เกิด: 4 มีนาคม พ.ศ. 2365
อาชีพ: กวี
สัญชาติ: ไทย
ช่วงเวลา: ต้นรัตนโกสินทร์
หัวข้อ: กวีนิพนธ์
ผลงานที่สำคัญ: ประถมมาลา
พระเทพโมฬี (ผึ้ง) บ้างเขียน พระเทพย์โมฬี (ผึ้ง) เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2365 เป็นพระภิกษุจำพรรษาอยู่วัดราชบูรณะ จากคำอธิบายของกรมศิลปากรในหนังสือ ประถมมาลา ที่พระเทพโมฬีแต่ง กล่าวว่า พระเทพโมฬีคงจะเป็น "กวีผู้มีภูมิชั้นสูงและแต่งบทกลอนได้เป็นเยี่ยม"
ประวัติ

เดิมมีนามว่า ผึ้ง หรือ พึ่ง มีบิดา คือ พระมหาวิชาธรรม อธิบดีแม่กองสอบไล่หนังสือขอมปริยัติธรรม พระคัมภีร์ พระไตรปิฎก แผนกสอบไล่ฝ่ายในพระราชวังบวรสถานมงคล มารดา ชื่อนางผ่อง เป็น​ธิดาหลวงธรรมรักษา (บุญเกิด) เมื่อเจริญวัย ได้ไปเล่าเรียนอ่านหนังสือไทยและขอมกับพระญาณสมโภช ณ วัดมหาธาตุ ขณะเป็นสามเณรสอบไล่ได้ 5 ประโยค ครั้นอายุครบบวชเป็นพระ สอบไล่ได้อีก 3 ประโยครวมเป็นเปรียญ 8 ประโยค ได้รับพระราชทานนิตยภัตและตาลปัตรเลื่อนตามตำแหน่งยศเปรียญเอก
ในสมัยรัชกาลที่ 3 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งพระมหาผึ้งเปรียญเอกเป็นที่พระเทพโมฬี พระราชาคณะสามัญวัดราชบูรณะในพระนคร หลังจากที่ได้แต่ง ประถมมาลา ซึ่งเป็นตำราสั่งสอนวิชาหนังสือไทยให้ใช้อย่างถูกต้อง พระเทพโมฬีมีพรสวรรค์เป็นพิเศษในการเทศนา เป็นที่ถูกพระราชหฤทัยในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยิ่งนัก
ต่อมามีพระอมรโมฬี (สา) วัดบวรนิเวศ อีกรูปหนึ่ง ซึ่งโปรดฯ ฝีปากเทศน์พอ ๆ กัน (ต่อมาพระอมรโมฬี (สา) เป็นสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว)) จนเมื่อจะถึงกำหนดมหกรรมสมโภชพระอารามหลวง วัดพระเชตุพน รัชกาลที่ 3 ทรงจัดสรรเครื่องไทยทานสำหรับพระราชทานพระราชาคณะ รูปหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 10 ชั่ง พระเทพโมฬีคิดจะลาสึกเกิดปมทางใจ ถ้าเทศน์ถวายในหลวง รับไทยทาน 10 ชั่ง แล้วก็ลาสึก เกรงจะมีข้อครหาเอาเงินไทยทานมาทำทุนในเพศฆราวาส จึงรีบเข้าเฝ้าฯ ถวายพระพรลาสึก รัชกาลที่ 3 ทรงพระพิโรธ ตัดพ้อ "เมื่อชีต้นจะสึก ไม่เทศน์ให้โยมฟัง ก็ตามแต่ใจเถิด" แล้วให้พระอมรโมฬี (สา) มาเทศน์แทน
แต่ก็มีปัญหาพระอมรโมฬี (สา) มีปัญหาเดียวกับพระเทพโมฬี  (ผึ้ง) เข้าถวายพระพรขอลาสึก เป็นรูปที่สอง รัชกาลที่ 3 ทรงพิโรธเพิ่มเป็นสองเท่า จึงได้นิมนต์ท่านเจ้าถึก พระธรรมวโรดม วัดโพธิ์ มาเทศน์แทน
หลังจากสึกแล้วได้เข้าถวายตัวเป็นข้าในพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นอมเรนทรบดินทร์ ไม่นานถูกฟ้องว่าเมื่อครั้งยังผนวชอยู่ในเพศบรรพชิตนั้น ได้ทำปาราชิกกับเจ้าจอมมารดาม่วงแจ้ พระสนมเอกในกรมพระราชวังบวร จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระพิเรนทรเทพ (กระต่าย) เป็นตุลาการชำระความ นายผึ้งรับสารภาพตามข้อกล่าวหา จึงโปรดฯ ให้เจ้าพนักงานนำตัวนายผึ้งไปสักหน้าผาก แล้วส่งไปเป็นตะพุ่นหญ้าช้างตามโทษานุโทษ
เมื่อถึงวันฉลองวัดโพธิ์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้ช่างวาดรูปนายผึ้งขนาดเท่าตัวจริงบนกระดาษแผ่นใหญ่ เป็นรูปนายผึ้งนุ่งผ้าเขียวยืนหาบหญ้า หน้าผากมีรอยสัก มือถือเคียว มีอักษรบรรยายภาพไว้ว่า "นายผึ้ง เทพย์โมฬีหาบหญ้า" คนเที่ยวงาน หลายคนเป็นศิษย์เรียนหนังสือ ประถมมาลา มุงดูรูปนั้นก็ซุบซิบกันว่า นี่เป็นการประจานกันกลางเมือง
พระเจ้าดอส โมฮัมหมัด ข่าน

ดอส โมฮัมหมัด ข่าน บารักไซ ( ปาทาน / เปอร์เซีย : دوست محمد خان بارکزی ; 23 ธันวาคม ค.ศ. 1792 –  9 มิถุนายน ค.ศ. 1863) มีพระนามลำลองว่า Amir-i Kabir    (องค์ชายใหญ่) เป็นพระมหากษัตริย์ที่สำคัญพระองค์หนึ่งของอัฟกานิสถาน ในรัชสมัย 2 ครั้งรวม 31 ปีของพระองค์มีการปฏิรูปอัฟกานิสถานให้ทันสมัยมากขึ้น จากการเสื่อมอำนาจลงของราชวงศ์ดูรานี พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์อัฟกานิสถานแทน ในปี ค.ศ. 1826  พระองค์เป็นบุตรชายคนที่ 11 ของ ปายินดาห์ ข่าน หัวหน้า ตระกูลบารักไซ ซึ่งถูกสังหารในปี ค.ศ. 1799 โดย ซามาน ชาห์ ดูรานี พระมหากษัตริย์ อัฟกานิสถานพระองค์ก่อนหน้า
ดอส โมฮัมหมัด ข่าน เริ่มครองราชย์อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1826 หลังพระองค์ปกครองคาบูล พระองค์ได้ทำการเข้ายึดกรุงคาบูลเมื่อสองสามปีก่อนในปี ค.ศ. 1818 และหลังจากนั้นก็กลับมาสู่อำนาจในปี ค.ศ. 1843 หลังจาก สงครามแองโกล-อัฟกันครั้งที่หนึ่ง ซึ่งการปกครองของพระองค์ถูกโต้แย้งเป็นพิพาทระหว่างปี ค.ศ. 1839 ถึง ค.ศ. 1842 โดยชูจา ชาห์ ดูรานี
เมื่อพระองค์ ขึ้นปกครองอัฟกานิสถาน อาณาจักรอัฟกันก็เผชิญกับช่วงตกต่ำ ท่ามกลางสงครามกลางเมืองระหว่างบุตรชายของ ติมูร์ ชาห์ ดูร์รานี ทำให้จักรวรรดิดูรานีแตกแยกออกเป็นแคว้นที่เป็นปรปักษ์กันหลายแห่ง จนกระทั่งช่วงปลายรัชกาล พระองค์จึงทรงรวบรวมแคว้นที่แตกแยกทั้งหมดได้สำเร็จ (รวมทั้ง กันดะฮาร์ และเฮราต)
พ.ศ. 2420

| --- | --- |
ศตวรรษ::  18  19  20
ปี::  2417  2418  2419  2420  2421  2422  2423
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2420
ปฏิทินกริกอเรียน: 1877 MDCCCLXXVII
Ab urbe condita: 2630
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1326 ԹՎ ՌՅԻԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6627
ปฏิทินบาไฮ: 33–34
ปฏิทินเบงกอล: 1284
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2827
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 40 Vict. 1 – 41 Vict. 1
พุทธศักราช: 2421
ปฏิทินพม่า: 1239
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7385–7386
ปฏิทินจีน: 丙子年 (ชวดธาตุไฟ) 4573 หรือ 4513     — ถึง — 丁丑年 (ฉลูธาตุไฟ) 4574 หรือ 4514
ปฏิทินคอปติก: 1593–1594
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3043
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1869–1870
ปฏิทินฮีบรู: 5637–5638
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1933–1934
 - ศกสมวัต: 1799–1800
 - กลียุค: 4978–4979
ปฏิทินโฮโลซีน: 11877
ปฏิทินอิกโบ: 877–878
ปฏิทินอิหร่าน: 1255–1256
ปฏิทินอิสลาม: 1293–1294
ปฏิทินญี่ปุ่น: ศักราชเมจิ 10 (明治１０年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 12 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4210
ปฏิทินหมินกั๋ว: 35 ก่อน ROC 民前35年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2420 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1877
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
กรมพระราชวังบวรสถานมงคล: กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้าอินทวิชยานนท์
เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าอนันตวรฤทธิเดช
เจ้าผู้ครองนครแพร่: พระยาพิมพิสารราชา
เหตุการณ์

4 มีนาคม  - Emile Berliner ได้คิดค้นไมโครโฟน
28 เมษายน - สนามกีฬาสแตมฟอร์ดบริดจ์เปิดใช้งานเป็นครั้งแรก
18 สิงหาคม - โฟบอสถูกค้นพบโดยนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน Asaph Hall
Thomas Alva Edison ได้ทำการผลิตเครื่อง Phonograph ขึ้น โดยขยายต่อความคิดของ Leon Scott โดยการใช้เข็มเหล็กกรีดลงบนแผ่นดีบุกทรงกระบอก (tin foil) ทำให้สามารถบันทึกและเล่นกลับได้ แต่ข้อเสียของ Phonograph ก็คือว่ามันสามารถเล่นกลับได้ไม่กี่ครั้งก็เสื่อมสภาพ
วันเกิด

21 กุมภาพันธ์ - พระครูเนกขัมมาภิมณฑ์ (ดิษฐ์ ติสสโร)
27 กรกฎาคม - เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล) (ถึงแก่อสัญกรรม 23 มกราคม พ.ศ. 2485)
21 ตุลาคม - หม่อมเจ้าอับศรสมาน กิติยากร (สิ้นชีพิตักษัย 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2482)
พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส

| พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส |
| --- | --- |

พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสและอัลการ์วึช
ครองราชย์: 13 ธันวาคม 2064 - 11 มิถุนายน 2100
พิธีอวยองค์: 19 ธันวาคม พ.ศ. 2064
ก่อนหน้า: พระเจ้ามานูแวลที่ 1
ถัดไป: พระเจ้าซึบัชตีเยา

พระราชสมภพ: 7 มิถุนายน พ.ศ. 2045
สวรรคต: 11 มิถุนายน พ.ศ. 2100 (55 ปี)
คู่อภิเษก: คาทารีนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
ราชวงศ์: อาวิซ
พระราชบิดา: พระเจ้ามานูแวลที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระราชมารดา: มาริอาแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส (7 มิถุนายน 2045-11 มิถุนายน 2100) เป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสและแอลการ์ฟตั้งแต่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2064 ถึง 11 มิถุนายน พ.ศ. 2100 พระองค์เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้ามานูเอลที่ 1 และ พระนางมาเรียแห่งอารากอน พระราชธิดาองค์ที่ 3 ของ พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน และ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา พระเจ้าฌูเอาสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์ใน พ.ศ. 2064 ตอนพระชนมายุสิบเก้า
ในช่วงการปกครองของพระองค์มีการครอบครองและขยายดินแดนของโปรตุเกสทั้งในเอเชียและในโลกใหม่ผ่านการตั้งอาณานิคมโปรตุเกสของบราซิล พระราโชบายของพระเจ้าฌูเอาที่ 3 ในการตอกย้ำฐานของโปรตุเกสในอินเดีย (เช่นกัว) ทำให้โปรตุเกสเป็นผู้ผูกขาดการค้าเครื่องเทศของกานพลูและลูกจันทน์เทศจากเกาะมาลุกุอันเป็นผลมาจากการที่พระเจ้าฌูเอาที่ 3 ถูกเรียกว่าราชาของชำ ในช่วงก่อนที่พระองค์จะเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2100 จักรวรรดิโปรตุเกสมีขนาดทั่วโลกครอบคลุมเกือบ 1 พันล้านเอเคอร์ (ประมาณ 4 ล้านตารางกิโลเมตร)
ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ชาวโปรตุเกสกลายเป็นชาวยุโรปชาติแรกที่ติดต่อกับทั้งจีนภายใต้ ราชวงศ์หมิง และญี่ปุ่นในช่วง ยุคมูโรมาจิ พระองค์ละทิ้งดินแดนมุสลิมในแอฟริกาเหนือเพื่อสนับสนุนการค้ากับอินเดียและการลงทุนในบราซิล ในยุโรปพระองค์ปรับปรุงความสัมพันธ์กับภูมิภาคบอลติกและไรน์แลนด์หวังว่าสิ่งนี้จะหนุนการค้าของโปรตุเกส
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส |
| --- | --- |
ราชวงศ์บูร์กอญ: อาฟงซูที่ 1 • ซังชูที่ 1 • อาฟงซูที่ 2 • ซังชูที่ 2  • อาฟงซูที่ 3 • ดีนิช • อาฟงซูที่ 4  • เปดรูที่ 1 • ฟือร์นังดูที่ 1 • บียาตริช (เป็นที่ถกเถียง)
ราชวงศ์อาวิช: ฌูเอาที่ 1 • ดูวาร์ตึ • อาฟงซูที่ 5 • ฌูเอาที่ 2
ราชวงศ์อาวิช-แบฌา: มานูแวลที่ 1 • ฌูเอาที่ 3 • ซึบัชตีเยา • เอ็งรึกึ • อังตอนียู (เป็นที่ถกเถียง)
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค: ฟีลีปึที่ 1 • ฟีลีปึที่ 2 • ฟีลีปึที่ 3
ราชวงศ์บรากังซา: ฌูเอาที่ 4 • อาฟงซูที่ 6 • เปดรูที่ 2 • ฌูเอาที่ 5 • ฌูเซที่ 1 • มารีอาที่ 1 และ เปดรูที่ 3 • ฌูเอาที่ 6 • เปดรูที่ 4 • มารีอาที่ 2 • มีแกล • มารีอาที่ 2 และ ฟือร์นังดูที่ 2
ราชวงศ์บรากังซา-ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา: เปดรูที่ 5 • ลูอิชที่ 1 • การ์ลุชที่ 1 • มานูแวลที่ 2
พ.ศ. 2419

| --- | --- |
ศตวรรษ::  18  19  20
ปี::  2416  2417  2418  2419  2420  2421  2422
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2419
ปฏิทินกริกอเรียน: 1876 MDCCCLXXVI
Ab urbe condita: 2629
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1325 ԹՎ ՌՅԻԵ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6626
ปฏิทินบาไฮ: 32–33
ปฏิทินเบงกอล: 1283
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2826
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 39 Vict. 1 – 40 Vict. 1
พุทธศักราช: 2420
ปฏิทินพม่า: 1238
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7384–7385
ปฏิทินจีน: 乙亥年 (กุนธาตุไม้) 4572 หรือ 4512     — ถึง — 丙子年 (ชวดธาตุไฟ) 4573 หรือ 4513
ปฏิทินคอปติก: 1592–1593
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 3042
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1868–1869
ปฏิทินฮีบรู: 5636–5637
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1932–1933
 - ศกสมวัต: 1798–1799
 - กลียุค: 4977–4978
ปฏิทินโฮโลซีน: 11876
ปฏิทินอิกโบ: 876–877
ปฏิทินอิหร่าน: 1254–1255
ปฏิทินอิสลาม: 1292–1293
ปฏิทินญี่ปุ่น: ศักราชเมจิ 9 (明治９年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 12 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4209
ปฏิทินหมินกั๋ว: 36 ก่อน ROC 民前36年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2419 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1876
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
กรมพระราชวังบวรสถานมงคล: กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้าอินทวิชยานนท์
เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าอนันตวรฤทธิเดช
เจ้าผู้ครองนครแพร่: พระยาพิมพิสารราชา
เหตุการณ์

31 มกราคม - สหรัฐได้ออกคำสั่งให้ชาวอินเดียนแดงทั้งหมดถูกสั่งให้ย้ายเข้าไปอยู่อาศัยในเขตสงวนอินเดียนแดง
7 พฤษภาคม - พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
วันเกิด

1 มกราคม - เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (อสัญกรรม 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486)
12 เมษายน - พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี (สิ้นพระชนม์ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2451)
17 พฤษภาคม - ท้าววรคณานันท์ (หม่อมราชวงศ์แป้ม มาลากุล) (ถึงแก่อนิจกรรม 12 ธันวาคม พ.ศ. 2502)
8 ตุลาคม - เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก (สิ้นพระชนม์ 30 มีนาคม พ.ศ. 2492)
ตุลาคม - พระครูธรรมาภินันท์ (ปล้อง สุสีโล)
19 พฤศจิกายน - พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามนัศสวาสดิ์ (สิ้นพระชนม์ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495)
25 พฤศจิกายน - เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (สิ้นพระชนม์ 2 มีนาคม พ.ศ. 2479)
5 ธันวาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี (สิ้นพระชนม์ 30 กันยายน พ.ศ. 2456)
พาโคลบิวทราโซล

พาโคลบิวทราโซล
พาโคลบิวทราโซล (Paclobutrazol; PBZ) ชื่อทางเคมีคือ (2RS, 3RS)-1-(4-Chlorphenyl)-4,4-dimethyl-2-(1H-1,2,4-triazol-1-yl)pentan-3-ol  เป็นสารชะลอการเจริญเติบโตของพืชที่นิยมใช้กับมะม่วงและพืชไร่ และเป็นสารกำจัดเชื้อรากลุ่ม  triazole ออกฤทธิ์ในทางตรงข้ามกับจิบเบอเรลลิน โดยยับยั้งการสังเคราะห์จิบเบอเรลลิน ลดการยืดตัวของปล้อง เพิ่มการเจริญเติบโตของราก เร่งให้เกิดดอก ทำให้ออกลูกเร็วและเพิ่มการผลิตเมล็ดในพืชเช่นมะเขือเทศ  และพริกไทย  PBZ ลดความไวต่อความเย็นของพืชด้วย
PBZ ถูกใช้ในการจัดสวนเพื่อลดการเจริญเติบโตของยอด ใช้ได้ผลดีกับไม้พุ่มและไม้ต้น ช่วยเพิ่มความทนทานต่อความเครียดจากความแล้ง  เกิดใบไม้สีเขียวเข้ม  มีความต้านทานต่อเชื้อราและแบคทีเรียเพิ่มขึ้นและเพิ่มการพัฒนาของราก การเจริญของแคมเบียมเช่นเดียวกับการยับยั้งการเจริญของยอดในไม้ต้นบางชนิด
วิธีการใช้

ปกติใช้ PBZ กับดินเพื่อให้ซึมเข้าสู่พืชทางราก และขนส่งผ่านไซเลมไปยังส่วนยอด การใช้ที่ใบส่วนใหญ่ไม่ได้ผล  ใช้แช่เมล็ดเพื่อลดการงอกและการเจริญของต้นกล้า เป็นส่วนประกอบที่ออกฤทธิ์ของ Bonzi TM
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย

| คำแปล: บทเพลงของผู้รักชาติ |
| --- | --- |
Патриотическая Песня

ทำนอง: มีคาอิล กลินคา
รับไปใช้: 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534
เลิกใช้: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2543

ตัวอย่างเสียง
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย (รัสเซีย: Патриотическая Песня, อักษรโรมัน: Patrioticheskaya Pesnya, สัทอักษรสากล: [pətrʲɪɐˈtʲitɕɪskəjə ˈpʲesʲnʲə]; คำแปลในภาษาอังกฤษ: "A Patriotic Song" หรืออาจแปลเป็นชื่อภาษาไทยได้ว่า "เพลงของผู้รักประเทศ") เป็นเพลงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (Russian SFSR) และสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2543 คำแปลของชื่อเพลงนี้ ยังสามารถหมายถึงเพลงชาติเกาหลีเหนือและเพลงชาติเกาหลีใต้ได้ด้วยเช่นกัน
ประวัติ

บทเพลงปาตรีโอตีเชสกายา​เปสเนีย มีจุดเริ่มต้นจากทำนองเพลงซึ่งประพันธ์โดยมีคาอิล กลินคา (Mikhail Glinka) ซึ่งใช้ชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "ท่วงทำนองของเพลงชาติ" ("Motif de chant national") ทำนองเพลงดังกล่าวนี้ไม่มีเนื้อร้องประกอบ ต่อมาประธานาธิบดีบอริส เยลซิน แห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ได้เลือกทำนองเพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติ เมื่อ พ.ศ. 2533 และเป็นเพลงชาติของสหพันธรัฐรัสเซีย หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 โดยไม่มีเนื้อร้อง และได้รับความนิยมแพร่หลายในศาสนจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการประกวดเนื้อร้องที่เหมาะสมกับทำนองเพลงปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย ซึ่งบทกวีชื่อ "Славься, Россия!" ("Slav'sya, Rossiya!"; "จงเจริญ, รัสเซีย!") ของวิกตอร์ ราดูกิน (Viktor Radugin) ได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ไม่ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่ได้รับความนิยมจากประชาชนเพียงพอ หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน เข้ารับตำแหน่งสืบต่อจากเยลซิน บทเพลงและบทกวีดังกล่าวจึงถูกแทนที่ด้วยเพลงชาติรัสเซียฉบับปัจจุบัน ซึ่งใช้ทำนองเพลงและปรับปรุงเนื้อร้องจากเพลงชาติสหภาพโซเวียตเดิม โดยปูตินได้ลงนามประกาศกฎหมายเรื่องเพลงชาติดังกล่าวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543
เนื้อร้อง > เนื้อร้องของวิกตอร์ ราดูกิน (ไม่เป็นทางการ)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ภาษารัสเซีย อักษรซีริลลิก | ปริวรรตเป็นอักษรละติน | คำแปล |
| Славься, славься, родина-Россия!  Сквозь века и грозы ты прошла  И сияет солнце над тобою  И судьба твоя светла.    Над старинным московским Кремлём  Вьется знамя с двуглавым орлом  И звучат священные слова:  Славься, Русь -- Отчизна моя! | Slav'sya, Slav'sya, rodina Rossiya!  Skvoz' veka i grozy ty proshla!  I siyayet solntse nad toboi  I sud'ba tvoya svetla!    Nad starinnym moskovskim Kremlem  V'etsya znamya s dvuglavim orlom  I zvuchat svjashchenniye slova:  Slav'sya, Rus' - Otchizna moya! | จงเจริญ, จงเจริญ, รัสเซียถิ่นเกิดของเรา  เธอได้ฟันฝ่าทั้งกาลเวลานับศตวรรษ ทั้งฝนฟ้าพายุ  และดวงตะวันสาดแสงเหนือเธอ  และโชคชะตาแห่งเธอนั้นก็ส่องสกาว    เหนือพระราชวังเครมลินโบราณ  โบกทิวธงฉานอินทรีสองเศียร  และก้องสำเนียงเสียงสะท้อนคำศักดิ์สิทธิ์ว่า  จงเจริญเถิด รัสเซีย ปิตุภูมิของเรา! |