stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประธานาธิบดีกาบอง
การเลือกตั้ง

ประธานาธิบดีได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นเวลา 7 ปี โดยการลงคะแนนเสียงทั่วไปและโดยตรง เคยมีการจำกัดให้ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งเพียง 2 วาระในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐกาบอง และถูกยกเลิกโดย โอมาร์ บองโก ในปี 2546
ผู้สมัครที่ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
พลเมืองกาบองทั้งชายและหญิงที่มีอายุอย่างน้อย 40 ปี อาศัยอยู่ในกาบองเป็นเวลาอย่างน้อย 12 เดือน และผู้ที่ได้รับสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมืองอย่างเต็มที่จะมีสิทธิ์ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี
ศาลรัฐธรรมนูญอาจขยายระยะเวลาที่กำหนดไว้ตามมาตรา 11 ด้านล่าง แต่การเลือกตั้งจะเกิดขึ้นได้ไม่เกิน 35 วันหลังจากวันที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัย
หากมีการเลื่อนการเลือกตั้งออกไปเป็นวันที่เกินวันสุดท้ายในการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ประธานาธิบดีจะยังคงอยู่ในตำแหน่งจนกว่าจะมีการเลือกตั้งผู้สืบทอดตำแหน่ง
วาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเริ่มต้นในวันที่ว่าที่ประธานาธิบดีแสดงตนเพื่อสาบานตนเข้ารับตำแหน่งและสิ้นสุดเมื่อสิ้นปีที่ 7 หลังการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งประธานาธิบดีจะเกิดขึ้นอย่างน้อย 1 – 2 เดือนก่อนสิ้นสุดวาระของประธานาธิบดีคนก่อน
ประธานาธิบดีคนปัจจุบันต้องไม่ลดวาระลงเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งอีกวาระหนึ่งในลักษณะใด ๆ
หากประธานาธิบดีคนปัจจุบันลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสมัยหน้า สมัชชาแห่งชาติอาจไม่ถูกยุบ แต่ประธานาธิบดีไม่อาจใช้อำนาจออกกฎหมายโดยกฤษฎีกาตั้งแต่วินาทีที่เขาประกาศรับสมัครจนถึงการเลือกตั้ง ในกรณีจำเป็น รัฐสภาอาจเรียกประชุมสมัยวิสามัญก็ได้
การเข้ารับตำแหน่ง

คำสาบานของประธานาธิบดีเป็นจุดเริ่มต้นของวาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี หลังศาลรัฐธรรมนูญประกาศผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ
ในช่วงเวลาที่ประธานาธิบดีเข้าสู่ตำแหน่ง ประธานาธิบดีจะกล่าวคำสาบานด้านล่างต่อหน้ารัฐสภาและศาลรัฐธรรมนูญอย่างเคร่งขรึม มือซ้ายถือรัฐธรรมนูญ และอีกมือหนึ่งยกขึ้นต่อหน้าธงชาติ:
ข้าพเจ้าขอสัญญาว่าจะอุทิศพลังทั้งหมดเพื่อประโยชน์ของชาวกาบอง เพื่อรับรองความเป็นอยู่ที่ดีของพวกเขาและปกป้องพวกเขาจากเหตุร้ายทั้งปวง เคารพและปกป้องรัฐธรรมนูญและกฎหมาย  เป็นเพียงเพื่อทุกคน
ตำแหน่งว่างลง

ในกรณีที่ตำแหน่งประธานาธิบดีว่างลงไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ประธานวุฒิสภาจะปฏิบัติหน้าที่แทนประธานาธิบดีเป็นการชั่วคราว หรือในกรณีที่ประธานวุฒิสภาเสื่อมไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ รองประธานวุฒิสภาคนที่หนึ่งจะปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นการชั่วคราวแทน
อำนาจที่เข้ารับตำแหน่งรักษาการประธานาธิบดีจะถูกนำไปใช้ชั่วคราวกับหน้าที่และอำนาจทั้งหมดของประธานาธิบดี เพื่อยกเว้นหน้าที่และอำนาจบางประการที่กำหนดโดยมาตรา 18 19 และวรรคแรกของมาตรา 116 รักษาการประธานาธิบดีจะไม่เสนอตัวเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งต่อไป
ในกรณีที่ตำแหน่งว่างลงหรือหากศาลรัฐธรรมนูญประกาศให้ประธานาธิบดีพ้นจากตำแหน่งอย่างถาวร การหยั่งเสียงเพื่อเลือกตั้งประธานาธิบดีคนใหม่ ไม่รวมกรณีฉุกเฉินที่ศาลรัฐธรรมนูญประกาศจะมีขึ้นอย่างน้อย 30 วัน หรืออย่างช้าที่สุด 60 วันหลังจากตำแหน่งว่างลงหรือการประกาศลาออกของประธานาธิบดี
โอตาคุปั่นสะท้านโลก
เพลงเปิด  (Opening Theme)

| # | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ช่วงตอนที่ออกอากาศ   (เลขตอนในญี่ปุ่น) | วันวางจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | リクライム : Reclimb | Rookiez is Punk'd |  1 - 12 | 20 พฤศจิกายน 2013 |
| 2 | 弱虫な炎 : Yowamushi na Honoo | Dirty Old Men |  13 - 25 | 19 กุมภาพันธ์ 2014 |
| 3 | Be as One | Team Sohoku |  26 - 38 | 21 พฤษภาคม 2014 |
| 4 | Determination | Lastgasp |  Grande Road 1 - 12 | 19 พฤศจิกายน 2014 |
| 5 | リマインド : Remind | Rookiez is Punk'd |  Grande Road 13 - 24 | 18 กุมภาพันธ์ 2015 |
| 6 | ケイデンス : Cadence | Natsushiro Takaaki |  New Generation 1 - 12 | 15 กุมภาพันธ์ 2017 |
| 7 | トランジット : Transit | Natsushiro Takaaki |  New Generation 13 - 24 | 17 พฤษภาคม 2017 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาญี่ปุ่น)
โอตาคุปั่นสะท้านโลก (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2024–25

| --- | --- |
คาราบาวคัพ
สนามกีฬาเวมบลีย์ จะเป็นเจ้าภาพนัดชิงชนะเลิศ
ประเทศ: อังกฤษ เวลส์
วันที่แข่งขัน: 13 สิงหาคม ค.ศ. 2024 – 16 มีนาคม ค.ศ. 2025
จำนวนทีม: 92
ชนะเลิศฤดูกาลที่แล้ว: ลิเวอร์พูล
ชนะเลิศ: นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ: ลิเวอร์พูล
จำนวนนัด: 93
จำนวนประตู: 300 (3.23 ประตูต่อนัด)
จำนวนผู้ชม: 1,793,877 (19,289 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: โกดี คักโป (5 ประตู)
← 2023–24 2025–26 → 
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2024–25 (อังกฤษ: 2024–25 EFL Cup) จะเป็นการแข่งขันอีเอฟแอลคัพฤดูกาลที่ 65 หรือคาราบาวคัพ ตามชื่อผู้สนับสนุน ซึ่งการแข่งขันจะเปิดรับสโมสรทั้งหมดที่เข้าแข่งขันในพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีก
ผู้ชนะของการแข่งขันจะได้สิทธิ์สำหรับรอบเพลย์ออฟของ ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2025–26
ลิเวอร์พูล คือแชมป์เก่า, หลังจากเอาชนะ เชลซี ใน นัดชิงชนะเลิศของฤดูกาลที่ผ่านมา แต่พ่ายแพ้ใน นัดชิงชนะเลิศของฤดูกาลนี้ โดย นิวคาสเซิลยูไนเต็ด, ซึ่งคว้าถ้วยรางวัลในประเทศเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ เอฟเอคัพ ฤดูกาล 1954–55
สโมสรที่เข้าแข่งขัน

สโมสรที่เข้าแข่งขันมีจำนวน 92 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีก ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 1 ถึง 4 ในระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ.
ในรอบแรก, 22 จาก 24 สโมสรจาก แชมเปียนชิป, และทั้งหมด ลีกวัน และ ลีกทู จะเข้าร่วม.
รอบต่อไปนี้, สโมสรจากแชมเปียนชิปที่เหลือสองทีม ผู้ที่จบอันดับที่ 18 และอันดับที่ 19 ใน พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2023–24 (ลูตันทาวน์และเบิร์นลีย์), และสโมสรใน พรีเมียร์ลีก ที่ไม่เกี่ยวข้องกับ แชมเปียนส์ลีก, ยูโรปาลีก, หรือ คอนเฟอเรนซ์ลีก จะเข้าร่วม.
|  | สโมสรที่เข้าแข่งขันในรอบนี้ | สโมสรที่ผ่านเข้ามาจากรอบที่แล้ว | จำนวนนัด | วันที่หลัก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก (70 สโมสร) |  24 สโมสรจากอีเอฟแอลลีกทู  24 สโมสรจากอีเอฟแอลลีกวัน  22 สโมสรจากอีเอฟแอลแชมเปียนชิป |  N/A | 35 | 13 สิงหาคม ค.ศ. 2024 |
| รอบที่สอง (50 สโมสร) |  2 สโมสรที่มาจากอีเอฟแอลแชมเปียนชิป  13 สโมสรจากพรีเมียร์ลีก (ที่ไม่ได้แข่งขันในฟุตบอลถ้วยระดับทวีปยุโรป) |  35 สโมสรที่ชนะจากรอบแรก | 25 | 27 สิงหาคม ค.ศ. 2024 |
| รอบที่สาม (32 สโมสร) |  7 สโมสรจากพรีเมียร์ลีก (ที่ไม่ได้แข่งขันในฟุตบอลถ้วยระดับทวีปยุโรป) |  25 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สอง | 16 | 17 กันยายน ค.ศ. 2024   24 กันยายน ค.ศ. 2024 |
| รอบที่สี่ (16 สโมสร) |  ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบที่สี่ |  16 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สาม | 8 | 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024 |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ (8 สโมสร) |  ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบก่อนรองชนะเลิศ |  8 สโมสรที่ชนะจากรอบที่สี่ | 4 | 18 ธันวาคม ค.ศ. 2024 |
| รอบรองชนะเลิศ (4 สโมสร) |  ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบรองชนะเลิศ |  4 สโมสรที่ชนะจากรอบก่อนรองชนะเลิศ | 4 (สองนัด) | 6 มกราคม ค.ศ. 2025 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 |
| รอบชิงชนะเลิศ (2 สโมสร) |  ไม่มีสโมสรเข้าร่วมในรอบชิงชนะเลิศ |  2 สโมสรที่ชนะจากรอบรองชนะเลิศ | 1 | วันอาทิตย์ที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2025 |
รอบแรก

ทั้งหมด 70 สโมสรที่ลงเล่นในรอบแรก: 24 ทีมจาก ลีกทู (ระดับ 4), 24 ทีมจาก ลีกวัน (ระดับ 3), และ 22 ทีมจาก แชมเปียนชิป (ระดับ 2). การจับสลากแบ่งสายจะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์. แต่ละทีมที่ถูกจับสลากจะพบกับหนึ่งทีมที่มาจากโซนเดียวกัน. การจับสลากรอบแรกจะจัดขึ้นในวันที่ 27 มิถุนายน.
| พรีเมียร์ลีก | แชมเปียนชิป | ลีกวัน | ลีกทู | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 / 20 | 24 / 24 | 24 / 24 | 24 / 24 | 92 / 92 |
↑  ทีมจากพรีเมียร์ลีกจะเข้าร่วมการแข่งขันในรอบที่สองและรอบที่สาม.
รอบสอง

ทั้งหมด 50 สโมสรลงเล่นในรอบสอง: 13 สโมสร พรีเมียร์ลีก ที่ไม่ได้เข้าร่วมในการแข่งขันสโมสรยุโรป และ 2 ทีมสูงสุดสโมสรจาก อีเอฟแอลแชมเปียนชิป (ลูตันทาวน์ และ เบิร์นลีย์) เข้าสู่รอบนี้พร้อมกับ 35 ผู้ชนะที่มาจากรอบแรก. การจับสลากสำหรับรอบนี้จะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์. แต่ละทีมที่ถูกจับสลากจะพบกับหนึ่งทีมที่มาจากโซนเดียวกัน. การจับสลากสำหรับรอบสองได้จัดขึ้นในวันที่ 14 สิงหาคม.
| พรีเมียร์ลีก | แชมเปียนชิป | ลีกวัน | ลีกทู | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 / 20 | 18 / 24 | 10 / 24 | 9 / 24 | 57 / 92 |
รอบสี่

ทั้งหมด 16 ทีมที่จะลงเล่นในรอบที่สี่. การจับสลากรอบที่สามจะจัดขึ้นในวันที่ 25 กันยายน.
| พรีเมียร์ลีก | แชมเปียนชิป | ลีกวัน | ลีกทู | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 / 20 | 3 / 24 | 0 / 24 | 1 / 24 | 17 / 92 |
↑  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด พบ เอเอฟซี วิมเบิลดัน โปรแกรมในรอบที่สามยังไม่ได้ลงเล่น.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 ตุลาคม ค.ศ. 2024  | เซาแทมป์ตัน (1) | 3–2 | สโตกซิตี (2) | เซาแทมป์ตัน |
| 19:45 GMT |  ฮาร์วุด-เบลลิส  19'  อาร์มสตรอง  35' (ลูกโทษ)  บรี  88' | รายงาน |  ฟิลลิปส์  45'  แคนนอน  54' | สนามกีฬา: เซนต์แมรีส์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 16,092 คน ผู้ตัดสิน: เลวิส สมิท |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 ตุลาคม ค.ศ. 2024  | เบรนต์ฟอร์ด (1) | 1–1  (5–4 ลูกโทษ) | เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ (2) | เบรนต์ฟอร์ด |
| 20:00 GMT |  สชาเด  11' | รายงาน |  กัสซามา  57' | สนามกีฬา: เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 16,701 คน ผู้ตัดสิน: วิลล์ ฟินนี |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  |  อึมเบอูโม   เลวิส-พอตเตอร์   ดัมส์การ์ด   วิสซา   จาเนลต์  |  |   สมิท   วินด์แอสส์   จ. โลว์   จอห์นสัน   พาลเมอร์ |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024  | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน (1) | 2–3 | ลิเวอร์พูล (1) | ไบรตันและโฮฟ |
| 19:30 GMT |  อาดินกรา  81'  แลมป์ตีย์  90' | รายงาน |  คักโป  46', 63'  ดิอัซ  85' | สนามกีฬา: สนามกีฬาฟัลเมอร์ ผู้ชมในสนาม: 28,441 คน ผู้ตัดสิน: แดร์เรน บอนด์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024  | แอสตันวิลลา (1) | 1–2 | คริสตัลพาเลซ (1) | เบอร์มิงแฮม |
| 19:45 GMT |  ดูรัน  23' | รายงาน |  เอเซ  8'  คามาดะ  64' | สนามกีฬา: วิลลาพาร์ก ผู้ตัดสิน: ซามูเอล แบร์รอตต์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024  | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | 5–2 | เลสเตอร์ซิตี (1) | แทรฟฟอร์ด |
| 19:45 GMT |  กาเซมีรู  15', 39'  การ์นาโช  28'  ฟือร์นังดึช  36', 59' | รายงาน |  เอล คานนูส  33'  โคอาดี  45+3' | สนามกีฬา: โอลด์แทรฟฟอร์ด ผู้ชมในสนาม: 73,470 คน ผู้ตัดสิน: แอนดรูว์ แมดลีย์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024  | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | 2–0 | เชลซี (1) | นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ |
| 19:45 GMT |  อีซัก  23'  ดิซาซี  26' (เข้าประตูตัวเอง) | รายงาน |  | สนามกีฬา: เซนต์เจมส์พาร์ก ผู้ชมในสนาม: 51,934 คน ผู้ตัดสิน: คริส คาวานาฟ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024  | เพรสตันนอร์ทเอนด์ (2) | 0–3 | อาร์เซนอล (1) | เพรสตัน |
| 19:45 GMT |  | รายงาน |  กาบรีแยล เฌซุส  24'  เอ็นวาเนรี  33'  ฮาเวิทซ์  57' | สนามกีฬา: ดีปเดล ผู้ชมในสนาม: 21,811 คน ผู้ตัดสิน: ปีเตอร์ แบงก์ส |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024  | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | 2–1 | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | ทอตนัม |
| 20:15 GMT |  แวร์เนอร์  5'  ซาร์  25' | รายงาน |  นูนึช  45+4' | สนามกีฬา: สนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์ ผู้ชมในสนาม: 60,797 คน ผู้ตัดสิน: โรเบิร์ต โจนส์ |
รอบก่อนรองชนะเลิศ

ทั้งหมดแปดทีมจะลงเล่นในรอบก่อนรองชนะเลิศ. ทีมทั้งหมดที่เหลือล้วนเป็นทีมจากพรีเมียร์ลีกทั้งสิ้น. การจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024 โดย เจมี เรดแนปป์ และ อิซซี คริสเตียนเซน.
| พรีเมียร์ลีก | แชมเปียนชิป | ลีกวัน | ลีกทู | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 / 20 | 0 / 24 | 0 / 24 | 0 / 24 | 8 / 92 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 ธันวาคม ค.ศ. 2024  | อาร์เซนอล (1) | 3–2 | คริสตัลพาเลซ (1) | ฮอลโลเวย์ |
| 19:30 GMT |  กาบรีแยล เฌซุส  54', 73', 81' | รายงาน |  มาเตตา  4'  เอ็นเคเตียห์  85' | สนามกีฬา: เอมิเรตส์สเตเดียม ผู้ตัดสิน: แอนดรูว์ แมดลีย์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 ธันวาคม ค.ศ. 2024  | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | 3–1 | เบรนต์ฟอร์ด (1) | นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ |
| 19:45 GMT |  โตนาลี  9', 43'  แชร์  69' | รายงาน |  วิสซา  90+1' | สนามกีฬา: เซนต์เจมส์พาร์ก ผู้ชมในสนาม: 51,765 คน ผู้ตัดสิน: ซามูเอล บาร์รอตต์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 ธันวาคม ค.ศ. 2024  | เซาแทมป์ตัน (1) | 1–2 | ลิเวอร์พูล (1) | เซาแทมป์ตัน |
| 20:00 GMT |  อาร์เชอร์  59' | รายงาน |  นุญเญซ  24'  เอลเลียต  32' | สนามกีฬา: เซนต์แมรีส์สเตเดียม ผู้ชมในสนาม: 26,503 คน ผู้ตัดสิน: ไซมอน ฮูเปอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 ธันวาคม ค.ศ. 2024  | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | 4–3 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | ทอตนัม |
| 20:00 GMT |  โชลังเก  15', 54'  กูลูเชฟสกี  46'  ซน ฮึง-มิน  88' | รายงาน |  ซีร์กเซ  63'  อามาด  70'  เอฟวันส์  90+4' | สนามกีฬา: สนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์ ผู้ชมในสนาม: 57,409 คน ผู้ตัดสิน: จอห์น บรุกส์ |
รอบรองชนะเลิศ

ทั้งหมดสี่ทีมที่จะลงเล่นในรอบรองชนะเลิศ. การจับสลากได้จัดขึ้นในวันที่ 19 ธันวาคม โดย เจมี คาร์เรเกอร์ และ เจมี เรดแนปป์.
| พรีเมียร์ลีก | แชมเปียนชิป | ลีกวัน | ลีกทู | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 / 20 | 0 / 24 | 0 / 24 | 0 / 24 | 4 / 92 |
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อาร์เซนอล (1) | 0–4 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | 0–2 | 0–2  |
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | 1–4 | ลิเวอร์พูล (1) | 1–0 | 0–4 |
7 มกราคม ค.ศ. 2025
20:00 GMT
| อาร์เซนอล (1) | 0–2 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  อีซัก  37'  กอร์ดอน  51' |
ผู้ชม: 59,125 คน
ผู้ตัดสิน: จอห์น บรุกส์
5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025
20:00 GMT
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | 2–0 | อาร์เซนอล (1) |
| --- | --- | --- |
|  เมอร์ฟี  19'  กอร์ดอน  52' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 52,173 คน
ผู้ตัดสิน: ไซมอน ฮูเปอร์
รวมผลสองนัด นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ชนะ 4–0.
8 มกราคม ค.ศ. 2025
20:00 GMT
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) | 1–0 | ลิเวอร์พูล (1) |
| --- | --- | --- |
|  แบร์กวาลล์  86' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 59,037 คน
ผู้ตัดสิน: สจวร์ต แอตต์เวลล์
6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025
20:00 GMT
| ลิเวอร์พูล (1) | 4–0 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ (1) |
| --- | --- | --- |
|  คักโป  34'  เศาะลาห์  51' (ลูกโทษ)  โซโบสลอยี  75'  ฟัน ไดก์  80' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 60,395 คน
ผู้ตัดสิน: เคร็ก พอว์สัน
รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล ชนะ 4–1.
รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: อีเอฟแอลคัพ 2025 นัดชิงชนะเลิศ
| พรีเมียร์ลีก | แชมเปียนชิป | ลีกวัน | ลีกทู | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 / 20 | 0 / 24 | 0 / 24 | 0 / 24 | 2 / 92 |
16 มีนาคม ค.ศ. 2025
16:30 GMT
| ลิเวอร์พูล | 1–2 | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |
| --- | --- | --- |
| กีเอซา  90+4' | รายงาน |  เบิร์น  45'  อีซัก  52' |
ผู้ชม: 88,513 คน
ผู้ตัดสิน: จอห์น บรูกส์
อันดับผู้ทำประตู

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โกดี คักโป | ลิเวอร์พูล | 5 |
| 2 |  กาบรีแยล เฌซุส | อาร์เซนอล | 4 |
| 2 |  ทอม อินซ์ | วอตฟอร์ด | 4 |
| 4 |  ไซมอน อาดินกรา | ไบรตัน | 3 |
| 4 |  คาเมรอน อาร์เชอร์ | เซาแทมป์ตัน | 3 |
| 4 |  เอเบเรชี เอเซ | คริสตัลพาเลซ | 3 |
| 4 |  อาเลฆันโดร การ์นาโช | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 3 |
| 4 |  กงซาลู แกดึช | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | 3 |
| 4 |  ไรอัน เกรย์ดอน | ฟลีตวุดทาวน์ | 3 |
| 4 |  อาเล็กซันเดอร์ อีซัก | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 3 |
| 4 |  ฌ็อง-ฟิลิปป์ มาเตตา | คริสตัลพาเลซ | 3 |
| 4 |  คริสตอเฟอร์ เอ็นคุนคู | เชลซี | 3 |
| 4 |  อีทาน เอ็นวาเนรี | อาร์เซนอล | 3 |
| 4 |  มิลูติน ออสมายิช | เพรสตันนอร์ทเอนด์ | 3 |
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด (อังกฤษ: Newcastle United Football Club; ตัวย่อ: NUFC) เป็นทีมฟุตบอลอาชีพของอังกฤษที่ตั้งอยู่ในเมืองนิวคาสเซิล อะพอน ไทน์ และเล่นในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ สโมสรก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1892 จากการควบรวมกิจการของนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ และ นิวคาสเซิลเวสต์เอนด์ สนามเหย้าปัจจุบันคือเซนต์เจมส์พาร์ก ตั้งอยู่ใจกลางเมืองนิวคาสเซิลด้วยความจุ 52,374 ที่นั่ง
หากนับจนถึง ค.ศ. 2024 นิวคาสเซิลยูไนเต็ดลงเล่นในลีกสูงสุดมากถึง 92 ฤดูกาล นับตั้งแต่เข้าร่วมอิงกลิชฟุตบอลลีกใน ค.ศ. 1893 และยังไม่เคยเล่นในลีกต่ำกว่าลีกระดับสองของฟุตบอลอังกฤษแม้แต่ฤดูกาลเดียว และพลาดการลงเล่นในพรีเมียร์ลีกเพียงสามฤดูกาลตั้งแต่ก่อตั้งการแข่งขัน ในการแข่งขันภายในประเทศ สโมสรชนะเลิศฟุตบอลลีกสูงสุด 4 สมัย, เอฟเอคัพ 6 สมัย, อีเอฟแอลคัพ 1 สมัย และ เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 1 สมัย และในการแข่งขันระหว่างประเทศ สโมสรชนะเลิศอินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ และ ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ รายการละ 1 สมัย ถือเป็นสโมสรที่ชนะเลิศถ้วยรางวัลมากที่สุดเป็นอันดับ 9 ของฟุตบอลอังกฤษ สโมสรประสบความสำเร็จสูงในทศวรรษ 1900 โดยชนะเลิศฟุตบอลดิวิชันหนึ่ง 3 สมัย และเอฟเอคัพ 1 สมัย  นิวคาสเซิลยูไนเต็ดคว้ารองแชมป์ฟุตบอลลีกและฟุตบอลเอฟเอคัพได้อีก 4 ครั้งในทศวรรษ 1990 สโมสรตกชั้นในยุคพรีเมียร์ลีกสองครั้งในฤดูกาล 2009 และ 2016 แต่สามารถเลื่อนชั้นกลับมาได้ภายในฤดูกาลเดียวทั้งสองครั้งในฐานะผู้ชนะการแข่งขันอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ค.ศ. 2010 และ 2017 สโมสรมีคู่แข่งในแถบภาคตะวันออกเฉียงเหนือคือ ซันเดอร์แลนด์ และถือเป็นหนึ่งในการพบกันของสองสโมสรที่ดุเดือดที่สุดในอังกฤษ ความสำเร็จครั้งล่าสุดของสโมสรคือกาารชนะเลิศอีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2024–25
สีประจำทีมคือเสื้อเชิ้ตลายทางขาวดำ กางเกงขาสั้นสีดำ และถุงเท้าสีดำหรือสีขาว ตราอาร์มของสโมสรมีที่มาจากตราประจำเมืองนิวคาสเซิลซึ่งมีรูปฮิปโปแคมปัสสองตัว นิวคาสเซิลเป็นหนึ่งในสโมสรที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในอังกฤษ ผู้สนับสนุนของสโมสรมีวัฒนธรรมในการร้องเพลง "Going Home" และ "Blaydon Races" ในสนาม และใน ค.ศ. 2005 ภาพยนตร์สัญชาติอังกฤษเรื่อง โกล์  ได้ออกฉายโดยมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับสโมสรนิวคาสเซิลซึ่งได้สะท้อนถึงความคลั่งไคล้ของกลุ่มผู้สนับสนุน ไมก์ แอชลีย์ เข้าซื้อกิจการและควบคุมสโมสรในช่วงระหว่าง ค.ศ. 2007–2021 ก่อนจะขายสโมสรให้กลุ่มทุนจากซาอุดีอาระเบียในราคา 300 ล้านปอนด์ โดยมียาซิร อัรรุมัยยาน เป็นประธานสโมสร ภายใต้บริหารโดยกองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะ และอาร์บีสปอร์ตแอนด์มีเดีย ส่งผลให้พวกเขาเป็นสโมสรที่ร่ำรวยที่สุดในพรีเมียร์ลีก
ประวัติ

บทความหลัก: ประวัติสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ประวัติ > ก่อตั้งทีม ( ค.ศ. 1891–1900)

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1881 ทีมคริกเก็ตสแตนลีย์ได้ตัดสินใจตั้งทีมฟุตบอลขึ้น เพื่อลงเล่นในช่วงที่ฤดูกาลแข่งขันคริกเก็ตปิดตัวลงในฤดูหนาว พวกเขาชนะเกมแรกด้วยผลประตู 5–0 โดยมีคู่แข่งเป็นทีมเอลสวิกเลเธอร์เวิร์คส์ชุดสำรอง หนึ่งปีต่อมา ทีมก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์
ขณะเดียวกัน ทีมคริกเก็ตอีกทีมหนึ่งในย่านเดียวกันก็ได้เริ่มสนใจที่จะตั้งทีมฟุตบอล จนกระทั่งมีการก่อตั้งสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลเวสต์เอนด์ขึ้น ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1882 โดยในช่วงแรกนั้น พวกเขาใช้สนามคริกเก็ตเดิมเป็นสนามเหย้า ก่อนที่จะย้ายไปลงเตะในเซนต์เจมส์พาร์ก หลังจากนั้น ได้มีการจัดตั้งฟุตบอลลีกท้องถิ่นขึ้นในปี 1889 การที่มีลีกอาชีพในบริเวณใกล้เคียงให้ลงเตะ ประกอบกับความสนใจในถ้วยเอฟเอคัพ ทำให้นิวคาสเซิลอีสต์เอนด์เปลี่ยนจากทีมสมัครเล่นมาเป็นทีมอาชีพในปีเดียวกันนั้นเอง แต่ทว่าทางฝั่งนิวคาสเซิลเวสต์เอนด์กลับล้มเหลวที่จะตามรอยทีมเพื่อนบ้านสู่สถานะทีมฟุตบอลอาชีพ กระทั่งในช่วงต้นปี 1892 ผู้บริหารของนิวคาสเซิลเวสต์เอนด์ได้ตัดสินใจที่จะขอเข้าควบกิจการกับนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ เพื่อมิให้ทีมต้องยุบตัวลง การควบกิจการเป็นไปด้วยดี ในเดือนธันวาคม 1892 ชื่อ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก็ถูกเลือกให้เป็นชื่อใหม่ของทีม และมีผู้จัดการทีมคนแรกคือ แฟรงก์ วัตต์
ประวัติ > เริ่มประสบความสำเร็จ และการตกชั้นในยุคแรก (ค.ศ. 1900–70)

นิวคาสเซิลคว้าแชมป์ลีกสูงสุดได้ถึงสามสมัยในช่วงทศวรรษ 1900 และยังเข้าชิงชนะเลิศเอฟเอคัพถึง 5 ครั้งใน 7 ฤดูกาล แต่เป็นแชมป์เพียงครั้งเดียวใน ค.ศ. 1910 โดยเอาชนะบาร์นสลีย์ในการเตะนัดรีเพลย์ที่กูดิสันพาร์ก หลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง พวกเขาคว้าแชมป์เอฟเอคัพได้อีกสมัยโดยเอาชนะแอสตันวิลลาที่สนามเวมบลีย์ และได้แชมป์ลีกอีกหนึ่งสมัยในฤดูกาล 1927 ด้วยผลงานของกองหน้าคนสำคัญและกัปตันทีมอย่าง ฮักกี แกลลาเชอร์ นักฟุตบอลชาวสกอต ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดตลอดกาลของสโมสร แต่หลังจากนั้นผลงานทีมก็ตกลงไป และกลายเป็นทีมกลางตาราง โดยต้องหนีตกชั้นในปี 1930 ก่อนที่แกลลาเกอร์จะลาทีมในปีนั้นเพื่อไปร่วมทีมเชลซี และ แอนดี คันนิงแฮม อดีตผู้เล่นสโมสรเข้ามาคุมทีมต่อในปี 1930–35 และพาทีมได้แชมป์เอฟเอคัพสมัยที่ 3 ในปี 1932 ชนะอาร์เซนอล 2–1 แต่ผลงานในลีกของทีมก็ยังย่ำแย่ต่อเนื่อง และต้องตกชั้นในฤดูกาล 1933–34 หลังจากเล่นในลีกสูงสุดนาน 35 ปี คันนิงแฮมลาออก โดยมี ทอม มาเธอร์ เข้ามารับตำแหน่งต่อ
การเข้ามาของมาเธอร์ก็ยังไม่อาจยกระดับทีมได้ นิวคาสเซิลยังเป็นทีมท้ายตารางในดิวิชันสอง และเกือบจะต้องตกสู่ดิวิชันสามในฤดูกาล 1937–38 แต่เอาตัวรอดได้ด้วยผลประตูได้เสียที่ดีกว่าทีมอื่น ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มต้นในปี 1939 ทีมมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ โดยนำผู้เล่นใหม่เข้ามาเป็นแกนหลัก เช่น แจคกี มิลเบิร์น, ทอมมี วอล์คเกอร์ และบ็อบบี โคเวลล์พวกเขาเลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุดอีกครั้งหลังจบฤดูกาล 1947–48 ด้วยผลงานคุมทีมของ จอร์จ มาร์ติน
ในช่วงทศวรรษ 1950 นิวคาสเซิลเป็นแชมป์เอฟเอคัพถึง 3 สมัยในช่วงเวลา 5 ปี โดยชนะแบล็กพูล 2–0 ในปี 1951 ชนะอาร์เซนอล 1–0 ในปี 1952 และชนะแมนเชสเตอร์ซิตี 3–1 ในปี 1955 โดยในยุคนั้น มีผู้เล่นชื่อดังหลายคน เช่น แจคกี มิลเบิร์น, บ็อบบี มิทเชลล์ และ สแตน เซมัวร์ แต่ทีมกลับไปทำผลงานในลีกกระท่อนกระแท่นอีกครั้ง และตกชั้นอีกครั้งหลังจบฤดูกาล 1960–61 ในยุคของผู้จัดการทีม ชาร์ลี มิธเทน ซึ่งได้ลาออก หลังจากตกชั้นลงไปดิวิชันสองอยู่ชั่วขณะ นิวคาสเซิลที่นำโดยผู้จัดการทีม โจ ฮาร์วีย์ ก็ได้เลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุดในปี 1965 ทีมของฮาร์วีย์ทำอันดับผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลถ้วยยุโรปครั้งแรกในปี 1968 ก่อนจะคว้าแชมป์ถ้วยอินเตอร์-ซิตีส์ แฟร์ส คัพ (ยูโรปาลีกในปัจจุบัน) ไปครองอย่างเหนือความคาดหมายในปีถัดมา โดยชนะทีมใหญ่ในยุโรปของยุคนั้นไปได้หลายราย ไม่ว่าจะเป็นสปอร์ติงลิสบอนจากโปรตุเกส, ไฟเยอโนร์ดจากเนเธอร์แลนด์ และเรอัลซาราโกซาจากสเปน และปิดท้ายด้วยการคว่ำทีมอุจเพสท์จากฮังการีในรอบชิงชนะเลิศ นับตั้งแต่ก่อตั้งทีมมา นิวคาสเซิลมักจะมอบเสื้อหมายเลข 9 ให้แก่ผู้เล่นกองหน้าชื่อดังประจำทีม โดยประเพณีนี้ยังคงตกทอดต่อมาจนถึงปัจจุบัน สำหรับในช่วงเวลานั้น ผู้เล่นที่ได้ใส่เสื้อหมายเลข 9 มีหลายคน เช่น วิน เดวีส์, บ็อบบี มอนเคอร์ หรือแฟรงค์ คลาร์ก
ประวัติ > แชมป์ฟุตบอลถ้วย และตกชั้นอีกครั้ง (ค.ศ. 1970–90)

หลังจากประสบความสำเร็จในฟุตบอลยุโรป ฮาร์วีย์ก็ได้ดึงตัวผู้เล่นเกมรุกชื่อดังมากมายเข้ามาร่วมทีม นับตั้งแต่ จิมมี สมิธ, โทนี กรีน และเทอร์รี ฮิบบิทท์ ไปจนถึงยอดศูนย์หน้าอย่าง มัลคอล์ม แมคโดแนลด์ เจ้าของฉายา 'ซูเปอร์แมค' ผู้เป็นหนึ่งในตำนานของสโมสร แมคโดแนลด์พานิวคาสเซิลเข้าชิงชนะเลิศถ้วยเอฟเอคัพและลีกคัพกับลิเวอร์พูลและแมนเชสเตอร์ซิตีในปี 1974 และ 1976 ตามลำดับ แต่ก็แพ้ไปทั้งสองครั้ง ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 นิวคาสเซิลอยู่ในช่วงตกต่ำ โดยได้ตกชั้นลงไปเล่นอยู่ในดิวิชัน 2 หลายปี ก่อนที่ผู้จัดการทีมอาร์เธอร์ ค็อกซ์จะสร้างทีมขึ้นมาใหม่โดยมีเควิน คีแกน อดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษเป็นแกนหลัก กระทั่งได้เลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุด หลังจากนั้น นิวคาสเซิลเล่นอยู่ในดิวิชัน 1 จนกระทั่งตกชั้นอีกครั้งในปี 1989
ประวัติ > 2021–ปัจจุบัน: ยุคพีไอเอฟ

เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2021 หลังจากเป็นเจ้าของมา 14 ปี แอชลีย์ได้ขายสโมสรให้กับกลุ่มทุนใหม่ในราคา 305 ล้านปอนด์ กลุ่มทุนประกอบด้วยกองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะของซาอุดีอาระเบีย, อาร์บีสปอร์ตแอนด์มีเดีย โดย เดวิด รูเบน  และไซมอน รูเบน และ PCP Capital Partners ในวันพุธที่ 20 ตุลาคม บรูซออกจากตำแหน่งโดยความยินยอมร่วมกัน หลังจากได้รับรายงานการจ่ายเงินชดเชย 8 ล้านปอนด์ เอ็ดดี ฮาว อดีตผู้จัดการทีมบอร์นมัทได้รับการแต่งตั้งในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ฮาวนำสโมสรจบอันดับ 11 หลังจากชนะ 12 นัดจาก 18 นัดสุดท้ายของฤดูกาล ทำให้นิวคาสเซิลกลายเป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีกที่รอดพ้นการตกชั้นหลังจากไม่ชนะเลยใน 14 นัดแรก
ก่อนฤดูกาล 2022–23 สโมสรได้ดึงแดน แอชเวิร์ธ จากไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนมาเป็นผู้อำนวยการกีฬาคนใหม่ และดาร์เรน เอลส์ จากเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ แอตแลนตายูไนเต็ด มาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารสโมสร ในวันอาทิตย์ที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2022 สโมสรฟุตบอลหญิงนิวคาสเซิลยูไนเต็ดย้ายเข้ามาอยู่ภายใต้การบริหารของสโมสรเป็นครั้งแรก หลังจากการปรับโครงสร้างอย่างเป็นทางการ ฮาวพานิวคาสเซิลทำผลงานได้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดตั้งแต่คุมทีม โดยในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 นิวคาสเซิลจบอันดับ 4 ผ่านเข้าไปเล่นในรอบแบ่งกลุ่มยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้เป็นครั้งแรกในรอบ 20 ฤดูกาล ความสำเร็จดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแอมะซอนไพรม์วิดีโอ จัดทำสารคดีที่ชื่อว่า We Are Newcastle United พวกเขาจบอันดับ 7 ในฤดูกาล 2023–24 รวมทั้งตกรอบแบ่งกลุ่มยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ซึ่งพวกเขาอยู่ร่วมกับสโมสรใหญ่อย่างเอซี มิลาน, ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และ โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
ในวันที่ 16 มีนาคม 2025 สโมสรชนะเลิศอีเอฟแอลคัพ 2025 ด้วยการเอาชนะลิเวอร์พูลในนัดชิงชนะเลิศ 2–1 เป็นการคว้าถ้วยรางวัลในประเทศรายการแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1955