stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อู๋ซิน จอมขมังเวทย์
เนื้อเรื่องย่อ

อู๋ซิน...ไม่รู้ว่าตนเองมาจากที่ใด  และก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ใด โดยพเนจรท่ามกลางเวลาที่ไร้ขอบเขตและไม่มีที่สิ้นสุด  อู๋ซินนั้นด้านหนึ่งต้องเผชิญเหตุการณ์มากมาย ด้านหนึ่งต้องเผชิญกับความรัก เพื่อไขว่คว้าหาความรัก รัชสมัยของถงจื้อฮ่องเต้ อู๋ซินพาหญิงคนรักซ่อนตัวอยู่ในป่า  แต่เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสาธารณรัฐหญิงคนรักก็แก่ตาย  และด้วยความที่ยากจน เพื่อที่มีชีวิตต่อไป อู๋ซินจำเป็นต้องสวมรอยเป็นหลวงจีนอาศัยอยู่ในเมืองแห่งหนึ่ง ดำรงชีวิตอยู่ต่อไป...
นักแสดงนำ > นักแสดงหลัก

เอลวิส ฮัน รับบท อู๋ ซิน
จีน่า จิน รับบท หลี่ หยูหยา
เซบริน่า เฉิน รับบท หยู ฉีหลัว
จาง รั่วหยุน รับบท จาง เซียนจง
เอียน หวัง รับบท กู่ ซ่วนอู๋
ไมค์ ดิ แองเจลโล่ รับบท ไป๋ หลิวหลี่
สุย หยงเหลียง รับบท ฉู เสินฉี
นักแสดงนำ > นักแสดงรอง

อี้ หนิง รับบท แม่บ้านของหยู ฉีหลัว/ผีผมยาว
คง เหลียนซุน รับบท มิสเตอร์ซู่
ซื่อ เสี่ยวฉิน รับบท มิสซู่
หวัง ฉุนหยวน รับบท หวง ต้าเซียน
กง ฟางหมิน รับบท มิสเตอร์หยู
ลิลลี่ หยวน รับบท มิสหยู
หม่า เซียงอี้ รับบท ภรรยาคนที่ 8 ของจาง เซียนจง
โป๋ หง รับบท แม่ของต้วน ซานเหลียง
มิกุ จาง รับบท ต้วน ซานเหลียง
อู๋ เหลียนเจิ้ง รับบท พ่อของหลี่ หยูฟา
หวัง ฉวง รับบท อู๋ เซี่ยวซู่
เจ้า เคอ รับบท มิสอู๋
เจียง จงเว่ย รับบท ไป่ เหวินหลิว
เพลงประกอบ

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Lake Baikal (贝加尔湖畔)" (เพลงธีมเปิดในเวอร์ชันจีนแผ่นดินใหญ่) | ลี้ เจียน |   |
| 2. | "The Longest Journey (最長的旅途)" (เพลงธีมปิดในเวอร์ชันจีนแผ่นดินใหญ่/เพลงธีมเปิดในเวอร์ชันไต้หวัน) | หลี่ ฉี |   |
| 3. | "昆曲《斷橋》" (เพลงระหว่างปิดฉาก) | ยู สื่อเฉียว & หวัง เฉิน |   |
| 4. | "Remember To Forget Me (記住忘記我)" (เพลงประกอบละครในเวอร์ชันฮ่องกง) | อัลเฟรด ฮุย |   |
| 5. | "So Many Years (這麼多年)" (เพลงธีมปิดในเวอร์ชันไต้หวัน) | อีซา ยู |   |
แหล่งข้อมูลอื่น

อู๋ซิน จอมขมังเวทย์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Wu Xin The Monster Killer Official Weibo website (จีน)
Wu Xin The Monster Killer Official Sohu website (จีน)
Wu Xin The Monster Killer Official GTV website เก็บถาวร 2016-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีน)
Wu Xin The Monster Killer Official TVB website (จีน)
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่อง 3 แฟมิลี่  : ซีรีส์กำลังภายใน วันจันทร์-ศุกร์ เวลา 15:45 น>  - 16:45 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า |  อู๋ซิน จอมขมังเวทย์  | ถัดไป |
| --- |  อู๋ซิน จอมขมังเวทย์  |  ยังเป็นปัจจุบัน  |
อเมริกันฟุตบอลลีก (1926)

| --- | --- |
กีฬา: อเมริกันฟุตบอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1926
ฤดูกาลแรก: ค.ศ. 1926
ยุบ: ค.ศ. 1926
Claim to fame: คู่แข่งรายแรกของ เนชันแนลฟุตบอลลีก (NFL)
จำนวนทีม: 9 คน
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ทีมชนะเลิศล่าสุด: ฟิลาเดลเฟีย ควาเกอร์ส
อเมริกันฟุตบอลลีก (อังกฤษ: American Football League) บางครั้งเรียกว่า AFL I, AFLG ,Grange League เป็นลีคอเมริกันฟุตบอลอาชีพ ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1926 โดยเป็นคู่แข่งรายแรกของ เนชันแนลฟุตบอลลีก (NFL) ก่อตั้งโดย ชาร์ลส "ซี. ซี." ไพล์ (1882–1939) และ ชาร์ลส เอ็กซ์. ซิมเมอร์แมน (1865–1926) เป็นลีคที่มีอายุสั้น มีการแข่งขัน 9 ทีม
ต้นกำเนิด

จากการสิ้นสุดการโต้แย้งของเนชันแนลฟุตบอลลีก ในช่วงฤดูกาลปี่ 1925 ซึ่งนำไปสู่การก่อตั้งครั้งแรกของ AFL โดย ตัวแทนของ Red Grange, ซี. ซี. ไพล์ ในยุคที่ไม่มีทีมฟุตบอลอาชีพมีกำหนดการล่วงหน้า (แต่ละทีมมีหน้าที่ในการจองเกมของตัวเองโดยไม่มีข้อจำกัด ในจำนวนเกม) พอตต์สวิลล์ มารูนส์ ได้รับการยกย่องเป็นแชมป์ NFL โดยทีมพอตต์สวิลล์ชนะ ชิคาโก คาร์ดินัลส ในวันที่ 6 ธันวาคม แม้ว่าจะยังคงมีเหลืออีกสองสัปดาห์ในฤดูกาลนี้
ทีม

บอสตันบูลล์ด็อกส์ โดยมี Herb Treat เป็นโค้ช ทีมบอสตัน เป็นทีมฟุตบอลอาชีพแรกที่เคยประสบปัญหาทางการเงินมาตั้งแต่เริ่มต้น
Quakers
Bulldogs
Yankees
Bears
Panthers
Independents
Wildcats
Bulls
Horsemen
อเมริกันฟุตบอลลีกปี ค.ศ. 1926 มีทีมที่เล่นในการตลาดสหรัฐ 9 ทีม
บรุกลินฮอสแมน โดยมี Eddie McNeeley เป็นโค้ช ทีมบรุกลิน มีจุดเด่น คือสมาชิก Notre Dame Four Horsemen Harry Stuhldreher และElmer Layden ซึ่งแตกต่างจากทีมอื่นของ AFL ใน New York ทำให้ทีมทีมบรุกลินประสบปัญหากับประตูหมุน หลังจากเกมเพียงสี่เกมทีมถูกบังคับให้รวมกับทีมของเอ็นเอฟแอล (ทีมไลออน) และเล่น 3 เกมในเอ็นเอฟแอลฐานะบรุกลินไลออน
ชิคาโกบูลล์ส โดยมี Joey Sternaman เป็นโค้ช และเจ้าของ
คลีฟแลนด์แพนเธอร์ส เคยเป็นทีมอิสระตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ส่วนใหญ่ทีมเล่นจากเขตเหนือของรัฐนิวยอร์ก มี Roy Watts เป็นโค้ช
ลอสแอนเจลิสไวลด์แคทส์
นวร์กแบร์ส โดยมี New Jersey Athletic Association (William Coughlin เป็นประธาน) เป็นเจ้าของ และ Hal Hansen เป็นโค้ช
นิวยอร์กแยนกีส์ โดยมี Ralph Scott เป็นโค้ช
ฟิลาเดลเฟีย ควาเกอร์ส ทีมควาเกอร์ส ฟื้นตัวของทีมอิสระซึ่งเล่นในฤดูกาลเดียวในปี ค.ศ. 1926 ในฐานะทีมอิสระ (และก่อนที่จะไปอยู่ Union Club of Phoenixville ในช่วง ค.ศ. 1907 - 1920) มี Leo Conway เป็นเจ้าของ และ Bob Folwell เป็นโค้ช
ร็อคไอแลนด์อินดิเพนเดนต์ส
ตารางคะแนน AFL ปี 1926

| Team | W | L | T | Pct>  | PF | PA | Owner | Colors |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Philadelphia Quakers | 8 | 2 | 0 | .800 | 93 | 52 | L. S. Conway | light blue/gold |
| New York Yankees | 10 | 5 | 0 | .667 | 212 | 82 | C. C. Pyle | red/white/blue |
| Cleveland Panthers | 3 | 2 | 0 | .600 | 62 | 46 | Charles Zimmerman | brown/gold |
| Los Angeles Wildcats | 6 | 6 | 2 | .500 | 105 | 83 | C. C. Pyle | light brown |
| Chicago Bulls | 5 | 6 | 3 | .455 | 88 | 69 | Joey Sternaman | orange/black |
| Boston Bulldogs | 2 | 4 | 0 | .333 | 20 | 81 | Robert McKirby | dark blue |
| Rock Island Independents | 2 | 6 | 1 | .250 | 21 | 126 | A. H. Bowlby | green/white |
| Brooklyn Horsemen | 1 | 3 | 0 | .250 | 25 | 68 | Humbert Fugazy | maroon/black |
| Newark Bears | 0 | 3 | 2 | .000 | 7 | 26 | William Coughlin1 | purple/white |
ผู้นำลีก > การให้คะแนน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชื่อ | ทีม | คะแนน |
| Eddie Tryon | New York | 72 |
| Joey Sternaman | Chicago | 52 |
| Red Grange | New York | 50 |
| Al Kreuz | Philadelphia | 34 |
| Dave Noble | Cleveland | 31 |
| Wildcat Wilson | Los Angeles | 25 |
| Johnny Mohardt | Chicago | 24 |
| Adrian Ford | Philadelphia | 18 |
| Harry Fry | New York | 18 |
| Bob Dinsmore | Philadelphia | 17 |
| Mal Bross | Los Angeles | 14 |
ผู้นำลีก > การผ่านทัชดาวน์

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชื่อ | ทีม | คะแนน |
| George Pease | New York | 7 |
| Al Michaels | Cleveland | 4 |
| Wildcat Wilson | Los Angeles | 4 |
| Red Grange | New York | 2 |
| Johnny Scott | Chicago | 2 |
| Harry Stuhldreher | Brooklyn | 2 |
ผู้นำลีก > การตอบรับทัชดาวน์

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชื่อ | ทีม | คะแนน |
| Red Grange | New York | 3 |
| Cookie Cunningham | Cleveland | 2 |
| Red Maloney | New York | 2 |
| Eddie Tryon | New York | 2 |
ผู้นำลีก > การวิ่งทัชดาวน์

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชื่อ | ทีม | คะแนน |
| Eddie Tryon | New York | 6 |
| Red Grange | New York | 4 |
| Johnny Mohardt | Chicago | 4 |
| Dave Noble | Cleveland | 3 |
| Joey Sternaman | Chicago | 3 |
| Duke Morrison | Los Angeles | 2 |
ผู้นำลีก > ประตูในสนาม

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ชื่อ | ทีม | FG |
| Joey Sternaman | Chicago | 9 |
| Al Kreuz | Philadelphia | 8 |
| Bob Dinsmore | Philadelphia | 3 |
| Dave Elliott | Cleveland Philadelphia | 2 |
| Jim Lawson | Los Angeles | 2 |
| Dick Reed | Los Angeles | 2 |
| Eddie Tryon | New York | 1 |
| Art Coglizer | New York | 1 |
| Carl Etelman | Boston | 1 |
| Erwin Gehrke | Boston | 1 |
| Guy Roberts | Cleveland | 1 |
อ่าวเอเดน

อ่าวเอเดน
อ่าวเอเดน (อังกฤษ: Gulf of Aden) ตั้งอยู่ระหว่างประเทศโซมาเลียกับประเทศเยเมน เส้นเดินเรือที่สำคัญเพราะเป็นทางผ่านจากทะเลอาหรับไปทะเลแดงและเข้าสู่คลองสุเอซ
12°32′45″N 48°08′44″E﻿ / ﻿12.54583°N 48.14556°E﻿ / 12.54583; 48.14556
อ้นกลาง

| อ้นกลาง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Spalacidae
วงศ์ย่อย:: Rhizomyinae
สกุล:: Rhizomys
สปีชีส์:: R.  pruinosus
ชื่อทวินาม
Rhizomys pruinosus Blyth, 1851

อ้นกลาง (อังกฤษ: Hoary bamboo rat; ชื่อวิทยาศาสตร์: Rhizomys pruinosus) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) ในวงศ์ Rhizomyinae
เป็นอ้นขนาดกลาง มีรูปร่างคล้ายอ้นชนิดอื่นทั่วไป มีความยาวจากปลายจมูกถึงรูทวาร ประมาณ 26-35 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในป่าไผ่ พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของจีน, ในประเทศไทย ในภาคเหนือ แนวป่าตะวันตกและตามแนวเขาหินปูนในภาคกลาง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน และภาคใต้ และหลายประเทศในภูมิภาคอินโดจีน
อ่าวจอดเรือมัลเบอร์รี

อ่าวจอดเรือมัลเบอร์รี (อังกฤษ: Mulberry harbour) เป็นอ่าวจอดเรือแบบพกพาชั่วคราว พัฒนาโดยสหราชอาณาจักรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อช่วยในการขนส่งสิ่งของมายังชายหาดอย่างรวดเร็วในช่วงการบุกครองนอร์ม็องดีในมิถุนายน 1944 หลังจากที่พันธมิตรยึดหัวหาดได้สำเร็จลุล่วงในการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดีที่จะมาถึง มีการสร้างท่าเรือสำเร็จรูปสองแห่งขวางช่องแคบอังกฤษโดยประเทศอังกฤษพร้อมกับกองทัพที่จะบุกรุกและรวมออกจากหาดโอมาฮา (มัลเบอร์รี "A") และหาดโกลด์ (มัลเบอร์รี "B")
อ่าวจอดเรือมัลเบอร์รีจะถูกใช้จนกว่าท่าเรือหลักของฝรั่งเศสจะถูกเข้ายึดและนำกลับมาใช้หลังจากซ่อมแซมการก่อวินาศกรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้โดยกองป้องกันชาวเยอรมัน ตัวเลือกแรก Cherbourg ถูกยึดไปยังจุดสิ้นสุดของกรกฎาคม ค.ศ. 1944 แต่สิ่งอำนวยความสะดวกท่าเรือพบว่าได้ถูกทำลายอย่างมากแล้วมีการติดกับดัก แม้ว่าแอนต์เวิร์ปในเบลเยียมถูกยึดคืนในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1994 ท่าเรือแอนต์เวิร์ปยังไม่เปิดจนกว่าจะถึงวันที่ 28 พฤศจิกายนเนื่องจากแนวทางของท่าเรือถูกยึดครองโดยชาวเยอรมันจนกระทั่งชนะยุทธการแห่งสเกลต์ ในที่สุดก็มีสองพอร์ตฝรั่งเศส; ท่าเรือ Boulogne ในวันที่ 14 ตุลาคมหลังจาก Operation Wellhit และท่าเรือ Calais ในเดือนพฤศจิกายนหลังจาก Operation Undergo มอนต์โกเมอรี่ยืนยันว่ากองทัพแคนาดาแรกจัดการกองทหารรักษาการณ์เยอรมันในโบโลจ์น กาเลส์ และดันเคิร์ก ก่อนยุทธการแห่งสเกลต์ แม้ว่าท่าเรือของฝรั่งเศสจะถูก "ปกป้องอย่างเด็ดขาด" และมีการรื้อทำให้ไม่สามารถใช้งานได้เป็นระยะเวลาหนึ่ง ความสำเร็จของปฏิบัติการดรากูนนั้นหมายความว่าท่าเรือมาร์เซย์และตูลงทางใต้ของฝรั่งเศสได้ใช้งานได้ในเดือนตุลาคม
อ่าวจอดเรือที่หาดโกลด์ถูกใช้เป็นเวลา 10 เดือนหลังจากการบุกครองนอร์ม็องดีและมากกว่า 2.5 ล้านคน รถ 500,000 คัน และเสบียง 4 ล้านตันมาจอดก่อนที่จะถูกปลดประจำการอย่างสมบูรณ์ ท่าเรือมัลเบอร์รีที่สร้างเสร็จเพียงบางส่วนที่หาดโอมาฮา ได้รับความเสียหายเมื่อวันที่ 19 มิถุนายนจากพายุที่รุนแรงซึ่งจู่ ๆ ก็มาจากทางตะวันออกเฉียงเหนือ หลังจากนั้นสามวันพายุสงบลง และพบว่ารุนแรงมากจนต้องทิ้งท่าเรือ
ดูเพิ่ม

J. Evans, R. Walter, E. Palmer, (2000), A Harbour Goes to War: The Story of Mulberry and the Men Who Made It Happen. Publisher - South Machars Historical Society, ISBN 1-873547-30-7
Flint, Colin, (2016) "Geopolitical Constructs: Mulberry Harbours, World War Two, and the Making of a Militarized Trans-Atlantic", Boulder, CO: Rowman & Littlefield.
Stanford, Alfred B., (1951) Force Mulberry: The Planning and Installation of the Artificial Harbor of U.S. Normandy Beaches in World War II, New York:  William Morrow & Co.
Institution of Civil Engineers, (1959), The Civil Engineer at War, volume II. Docks and Harbours
Antill, Peter; Bradford Case, Jeffrey; Moore, David (2011), "Case 1.4, Operation Overlord: Supply Chain Innovation during World War II" in Case Studies in Defence Procurement and Logistics volume I Edited by David Moore. Cambridge, Cambridge Academic, p. 63  ISBN 1903499615
Ruppenthal, Roland, (1995) The United States Army in World War II, The European Theatre of Operations, Logistical Support of Armies Volume I, Washington: US Army Centre of Military History, Tables 1 & 4 and pp. 414–415
Osmanski, Lt Col F. A. (1947) Logistical planning of operation Overlord. Paper written for the Command and General Staff College http://cdm16040.contentdm.oclc.org/cdm/singleitem/collection/p124201coll2/id/331 Table S
Godfrey, Major Frederick. The Logistics of Invasion Army Logistician November–December 2003 pp. 44–49 http://www.alu.army.mil/alog/2003/novdec03/pdf/nov_dec_alog.pdf
อ่าวกินี

แผนที่ของอ่าวกินี
อ่าวกินี (อังกฤษ: Gulf of Guinea) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปแอฟริกา แม่น้ำที่ไหลลงสู่อ่าว ได้แก่ แม่น้ำไนเจอร์และแม่น้ำโวลตา
ในพื้นที่อ่าว ยังเป็นบริเวณที่เส้นศูนย์สูตรและเส้นเมริเดียนแรกตัดกันอีกด้วย
ประเทศที่มีชายฝั่งติดอ่าวกินี

กานา
โกตดิวัวร์
แคเมอรูน
เซาตูแมอีปริงซีป
โตโก
ไนจีเรีย
เบนิน
อิเควทอเรียลกินี
อ่าวแนร์ราแกนเซตต์

อ่าวแนร์ราแกนเซตต์ (ในกรอบสีแดง) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรัฐโรดไอแลนด์
เมืองฟอลล์ริเวอร์ รัฐแมสซาชูเซสต์ ทางตอนเหนือสุดของอ่าว
อ่าวแนร์ราแกนเซตต์ (อังกฤษ: Narragansett Bay) คือ อ่าวและชะวากทะเลแห่งหนึ่งในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา และเป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดในนิวอิงแลนด์ โดยเป็นอ่าวธรรมชาติที่ขยายกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ไปถึงรัฐแมสซาชูเซตส์และจรดมหาสมุทรแอตแลนติก ภายในอ่าวยังมีเกาะต่าง ๆ เกาะที่ใหญ่ที่สุด 3 เกาะตามลำดับคือ เกาะอะควิดเนก (Aquidneck), เกาะโคแนนิคัต (Conanicut) และเกาะพรูเดนซ์ (Prudence) ในอ่าวแนร์ราแกนเซตต์มีอ่าวเล็ก ๆ ได้แก่ อ่าวเมานต์โฮป (Mount Hope) และอ่าวบริสตอล (Bristol)
เมืองและประชากร

บริเวณรอบอ่าวแนร์ราแกนเซตต์ประกอบด้วยเมืองพรอวิเดนซ์ เมืองหลวงของรัฐโรดไอแลนด์ รวมถึงชานเมืองต่าง ๆ ได้แก่ วาร์วิกและแครนสตัน ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของอ่าว นิวพอร์ตตั้งอยู่ทางใต้สุดของอ่าว ซึ่งเป็นศูนย์ฝึกฝนหลักของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา และบริสตอลตั้งอยู่ตอนกลางของอ่าวแนร์ราแกนเซตต์ อยู่ระหว่างอ่าวเมานต์โฮปกับอ่าวบริสตอล ซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยโรเจอร์ วิลเลียมส์ และเมืองฟอลล์ริเวอร์ รัฐแมสซาชูเซสต์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของอ่าว
อ่าวคอรินท์

อ่าวคอรินท์
อ่าวคอรินท์ (อังกฤษ: Gulf of Corinth หรือ Corinthian Gulf) เป็นอ่าวแคบของทะเลไอโอเนียนที่แยกคาบสมุทรเพโลพอนนีสจากแผ่นดินใหญ่ทางตะวันตกของกรีซ ทางด้านตะวันออกเป็นคอคอดคอรินท์ที่รวมทั้งช่องทางเดินเรือในคลองคอรินท์และทางตะวันตกโดย “อ่าวริออน” ที่แยกอ่าวคอรินท์จากอ่าวเพทราสที่แหลมเดรพาโน (Drepano) ซึ่งเป็นจุดที่แคบที่สุดที่ข้ามโดยสะพานริโอ-อันติริโอ อ่าวคอรินท์เกือบจะล้อมรอบด้วยแคว้น Aetolia-Acarnania, Phocis ทางตอนเหนือ, Boeotia ทางตะวันออกเฉียงเหนือ, อัตติคาทางตะวันออก, คอรินเทียทางตะวันออกเฉียงใต้และทางใต้ และอะเคีย (Achaea) ทางตะวันตกเฉียงใต้ อ่าวคอรินท์เป็นบริเวณที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหวมากที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป
ในยุคกลางอ่าวคอรินท์เรียกว่า “อ่าวลิแพนโต”  อันเป็นที่เกิของยุทธการลิแพนโตในปี ค.ศ. 1571  ในปี ค.ศ. 1772 กองเรืออีกกองหนึ่งของตุรกีก็ถูกทำลายโดยรัสเซียที่ปากอ่าว เมืองลิแพนโตปัจจุบันชื่อนอพัคทัส (Naupactus)
อ่าวเกิดจากการขยายตัวของเปลือกโลกที่ขยายราว 10 มิลลิเมตรต่อปี
ดูเพิ่ม

อ่าว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อ่าวคอรินท์
อเล็กซ์ สเต็ปนีย์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อเล็กซานเดอร์ ซีริล สเต็ปนีย์
วันเกิด:   (1942-09-18) 18 กันยายน ค.ศ. 1942 (82 ปี)
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1961–1963 |  Tooting & Mitcham United |  35 |  (0) |
| 1963–1966 |  Millwall |  137 |  (0) |
| 1966 |  Chelsea |  1 |  (0) |
| 1966–1978 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  433 |  (2) |
| 1979–1980 |  Dallas Tornado |  54 |  (0) |
| 1979–1980 |  → Altrincham (ยืมตัว) |  17 |  (0) |
| 1981–1982 |  Altrincham |  1 |  (0) |
| รวม |   |  678 |  (2) |
ทีมชาติ
|  |  England U23 |   |   |
| 1968 |  England |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
อเล็กซานเดอร์ ซีริล สเต็ปนีย์ (อังกฤษ: Alexander Cyril Stepney; เกิด 18 กันยายน ค.ศ. 1942) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษโดยเป็นผู้รักษาประตูของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในช่วงเวลาที่พวกเขากลายเป็นสโมสรฟุตบอลจากอังกฤษทีมแรกที่คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ
เริ่มต้นอาชีพ

เกิดในมิตแชม เซอร์รีย์ สเต็ปนีย์ไม่ประสบความสำเร็จในการทดสอบเท้ากับฟูลัมและเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลในบ้านเกิด จากนั้นเขาถูกพบโดยมิลล์วอลล์ซึ่งเซ็นสัญญากับเขาในฐานะนักฟุตบอลเยาวชนในปี ค.ศ. 1963 แต่ศักยภาพของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้เขาได้รับสัญญานักฟุตบอลอาชีพภายใน 2 เดือนที่เขามาถึงสโมสร สเต็ปนีย์ลงเล่นเกือบ 3 ฤดูกาลในฐานะผู้รักษาประตูตัวจริง โดยลงเล่นไป 158 นัด พลาดเพียงนัดสุดท้ายของฤดูกาล 1965-66  ในช่วงเวลานี้เขาเล่นให้ทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 3 นัด
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2509 สเต็ปนีย์ย้ายไปร่วมทีมเชลซีในราคา 50,000 ปอนด์  ผู้จัดการทีมเชลซีในเวลานั้น ทอมมี่ โดเชอร์ตี ตั้งใจให้เขาเล่นสลับกับปีเตอร์ โบเน็ตติ แต่เพียง 3 เดือนต่อมา สเต็ปนีย์ถูกขายให้แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 55,000 ปอนด์ โดยลงเล่นให้เชลซีเพียง 1 นัด เมื่อแฮร์รี เกร็กก์ ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูตัวจริงย้ายออกจากทีมไป แมตต์ บัสบี ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เลือกให้สเต็ปนีย์เป็นผู้รักษาประตูตัวจริงต่อจากเกร็กก์ แทนที่ผู้รักษาประตูสำรอง อย่างแพต ดันน์หรือเดวิด แกสเคลล์ที่บาดเจ็บง่าย สเต็ปนีย์เปิดตัวให้ยูไนเต็ดในปีเดียวกันเจอกับแมนเชสเตอร์ซิตีในแมนเชสเตอร์ดาร์บีที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด ซึ่งเขาเก็บคลีนชีตแรกได้จากนัดนี้เมื่อยูไนเต็ดชนะ 1-0 จากประตูชัยในครึ่งแรกของเดนิส ลอว์
ความสำเร็จในระดับลีกและระดับยุโรป

สเต็ปนีย์ในฐานะผู้รักษาประตูตัวจริงพาแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคว้าแชมป์ดิวิชั่น 1 ในฤดูกาล 1966-67 ทำให้พวกเขาได้เข้าสู่การแข่งขันยูโรเปียนคัพในฤดูกาลถัดมาซึ่งยังไม่มีสโมสรฟุตบอลจากอังกฤษทีมใดเคยชนะมาก่อน สเต็ปนีย์พายูไนเต็ดไปถึงรอบชิงชนะเลิศที่สนามเวมบลีย์เจอกับเบนฟิกา เขาเซฟลูกยิงของยูเซบิโอกองหน้าเบนฟิกาทำให้ทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ 1-1 ยูเซบิโอประหลาดใจมากกับการเซฟของสเต็ปนีย์ จนเขาหยุดปรบมือ ในที่สุดยูไนเต็ดก็ชนะ 4-1 หลังจากช่วงต่อเวลาพิเศษทำให้พวกเขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร
ในช่วงเริ่มต้นของฤดูกาลนั้นคือฤดูกาล 1967-68 สเต็ปนีย์เสียประตูให้แพต เจนนิงส์ ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูของทอตนัมฮอตสเปอร์ในศึก FA Charity Shield ปี 1967 ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด โดยทอตนัมฮอตสเปอร์ ขึ้นนำ 2-0 เมื่อเจนนิงส์เตะบอลจากฝั่งสเตรตฟอร์ดเอนด์ บอลกระดอนข้ามสเตปนีย์เข้าไปตุงตาข่าย การแข่งขันจบลงที่ 3-3 โดยประตูของยูไนเต็ดมาจากบ็อบบี ชาร์ลตัน (2) และเดนิส ลอว์
การยอมรับในระดับสากล

แม้จะเป็นผู้รักษาประตูที่มีพรสวรรค์สูง แต่สเต็ปนีย์ก็ยังห่างชั้นกับทีมชาติอังกฤษ กอร์ดอน แบงส์ เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งอย่างไร้ข้อโต้แย้ง โดยมีปีเตอร์ โบเน็ตติของเชลซี, กอร์ดอน เวสท์ของเอฟเวอร์ตัน และรอน สปริงเก็ตต์ผู้รักษาประตูมากประสบการณ์ของเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ ล้วนแต่ขวางทางสเต็ปนีย์ เมื่ออังกฤษผ่านเข้ารอบสุดท้ายของการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1968 อัลฟ์ แรมซีย์ ผู้จัดการทีมชุดแชมป์ฟุตบอลโลกของอังกฤษได้เลือกสเต็ปนีย์และเวสต์เป็นสองผู้รักษาประตูสำรองของแบงส์ และในสัปดาห์ที่สำคัญสำหรับสเต็ปนีย์ เขาก็ได้ประเดิมสนามให้กับอังกฤษในเกมกระชับมิตรที่ชนะสวีเดนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1968 หรือ 7 วันก่อนยูโรเปียนคัพรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งอังกฤษชนะ 3-1
แรมซีย์เก็บสเต็ปนีย์ไว้ในความคิดของเขาในการเตรียมตัวสำหรับการป้องกันแชมป์ฟุตบอลโลกของอังกฤษในฟุตบอลโลก 1970 ที่เม็กซิโก ซึ่งอังกฤษไม่ต้องผ่านรอบคัดเลือกหลังจากชนะการแข่งขันครั้งก่อน เมื่อมีการประกาศรายชื่อนักฟุตบอลเบื้องต้นจำนวน 27 คน สเต็ปนีย์มีชื่อพร้อมกับแบงส์, โบเน็ตติ และปีเตอร์ ชิลตัน ผู้รักษาประตูน้องใหม่โดยไม่มีชื่อของเวสต์ เมื่อนักฟุตบอล 22 คนสุดท้ายที่จะเดินทางไปเม็กซิโกได้รับการยืนยัน ชิลตันถูกส่งกลับบ้าน
อย่างไรก็ตาม สเต็ปนีย์เป็นผู้รักษาประตูมือ 3 ของทีมอย่างชัดเจน และโอกาสที่เขาจะได้ลงสนามก็มีน้อย เมื่อแบงส์ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูมือ 1 ป่วยเนื่องจากอาหารเป็นพิษก่อนรอบก่อนรองชนะเลิศกับเยอรมนีตะวันตก โบเน็ตติผู้รักษาประตูมือ 2 ที่มีประสบการณ์มากกว่าสเต็ปนีย์เล็กน้อย โดยติดทีมชาติไปแล้ว 6 นัด ได้ถูกแรมซีย์เลือกเป็นผู้รักษาประตูตัวจริง โดยมีสเต็ปนีย์นั่งอยู่ที่ม้านั่งสำรอง อังกฤษยิงได้ 2 ประตูแต่แพ้ให้กับเยอรมนีตะวันตก 2-3 และสเต็ปนีย์เป็นคนบอกแบงส์ที่กำลังนอนป่วยอยู่ในห้องของเขาที่โรงแรมที่พักด้วยการชู 3 นิ้วในมือข้างหนึ่งและอีก 2 นิ้วในมืออีกข้างหนึ่ง
บั้นปลายอาชีพที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

เขายังคงเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูมือหนึ่งให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในช่วงที่สโมสรทำผลงานได้ไม่ดีนัก ซึ่งจบลงด้วยการตกชั้นสู่ดิวิชัน 2 ในปี ค.ศ. 1974 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่สเต็ปนีย์ทำประตูได้ 2 ประตูจากจุดโทษ ทำให้เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุด (ร่วม) ในวันคริสต์มาส เป็นเวลาครึ่งฤดูกาลที่เขาถูกแทนที่โดยจิมมี่ ริมเมอร์ ผู้รักษาประตูมือสองซึ่งเป็นเด็กฝึกหัดของสโมสร ในตอนนี้ ทอมมี่ โดเชอร์ตี อดีตผู้จัดการทีมเชลซีของสเต็ปนีย์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ของยูไนเต็ด พวกเขากลับสู่ดิวิชั่น 1 ในฐานะแชมป์ดิวิชั่น 2 หลังจากตกชั้นเพียง 1 ฤดูกาล (1974-75) ในช่วงเวลานี้ สเต็ปนีย์ได้รับบาดเจ็บแบบแปลกประหลาดเมื่อเขาขากรรไกรหลุดขณะตะโกนสั่งเพื่อนร่วมทีมเนื่องจากการป้องกันที่ไม่เป็นระเบียบ
2 ฤดูกาลถัดมา สเต็ปนีย์เป็นผู้อยู่เบื้องหลังทีมผู้เล่นใหม่ที่อายุน้อยที่โดเชอร์ตีซื้อมาอย่างชาญฉลาดและจัดตั้งทีมเยาวชนอย่างเป็นระบบ  ในช่วงเวลานี้ สเต็ปนีย์ต้องแข่งขันกับแพดดี โรช เพื่อชิงตำแหน่งผู้รักษาประตูมือ 1 สเต็ปนีย์เป็นผู้เล่นคนเดียวที่มีประสบการณ์ที่เวมบลีย์ในระดับสโมสรเมื่อยูไนเต็ดเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพปี 1976 และความประหม่าของผู้เล่นดาวรุ่งทำให้เซาแทมป์ตันซึ่งอยู่ในดิวิชั่น 2 ชนะ 1-0 สเต็ปนีย์ไม่มีโอกาสเซฟประตูชัยจากบ็อบบี สโต๊ค ซึ่งเป็นลูกยิงช่วงท้ายที่ยูไนเต็ดอ้างว่าไม่ได้ประตูเพราะสโต๊คมาจากตำแหน่งล้ำหน้า
ยูไนเต็ดเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพอีกครั้งในปี 1977 กับลิเวอร์พูล และครั้งนี้ก็ประสบความสำเร็จ สเต็ปนีย์เซฟลูกยิงหัวกระสุนของจิมมี่ เคสได้แต่ก็เข้าประตูและกลับมาเสมอกันเมื่อสจ๊วร์ต เพียร์สันทำประตูให้ยูไนเต็ด จิมมี่ กรีนฮอฟฟ์ นำยูไนเต็ดขึ้นนำอย่างรวดเร็วและกลายเป็นประตูชัย และสเต็ปนีย์เซฟได้ดีในช่วงท้ายเกม ทำให้ลิเวอร์พูลพลาดการไล่ล่า 'เทรเบิลแชมป์' ครั้งแรกในวงการฟุตบอลอังกฤษ (หลังจากคว้าแชมป์ลีกไปแล้ว และอีกไม่กี่วันต่อมาก็คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพเป็นครั้งแรกจากทั้งหมด 6 ครั้ง)
สเต็ปนีย์เป็นผู้เล่นคนเดียวของยูไนเต็ดในทีมที่ชนะเอฟเอคัพปี 1977 ที่เหลือจากการคว้าแชมป์ยูโรเปี้ยนคัพเมื่อ 9 ปีก่อนหน้านั้น สเต็ปนีย์ยังเป็นผู้เล่นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ที่เล่นให้กับสโมสรภายใต้ผู้จัดการทีม เซอร์แมตต์ บัสบี ก่อนที่จะออกจากสโมสรเมื่อจบฤดูกาลถัดมา
บั้นปลายอาชีพ

ในฤดูกาลถัดมา สเต็ปนีย์ลงเล่น 23 นัดจากทั้งหมด 42 นัดในลีกให้กับยูไนเต็ด เขาลงเล่นนัดสุดท้ายให้กับยูไนเต็ดจากทั้งหมด 546 นัดในเดือนเมษายน ค.ศ. 1978 ก่อนที่จะย้ายไปร่วมทีมดัลลัส ทอร์นาโด ในสหรัฐอเมริกาซึ่งเขาอยู่จนกระทั่งแขวนสตั๊ดในปี ค.ศ. 1980
อ้นใหญ่

| อ้นใหญ่ |
| --- | --- |

ภาพวาดอ้นใหญ่
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Spalacidae
วงศ์ย่อย:: Rhizomyinae
สกุล:: Rhizomys
สปีชีส์:: R.  sumatrensis
ชื่อทวินาม
Rhizomys sumatrensis (Raffles, 1821)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Nyctoclepte dekan
อ้นใหญ่ (อังกฤษ: Bamboo rat, Large bamboo rat, Indomalayan bamboo rat) เป็นสัตว์ฟันแทะที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhizomys sumatrensis อยู่ในวงศ์ Spalacidae
มีลำตัวกลมอ้วนป้อมสีน้ำตาล มีตาและหูเล็กมาก ขาและหางสั้น เพื่อความสะดวกในการขุดโพรงอยู่ใต้ดิน อาศัยอยู่ใต้ดิน หรือโพรงไม้ มีฟันแทะคู่หน้ามีขนาดใหญ่เห็นได้ชัด กินหน่อไม้และไม้ไผ่เป็นอาหาร
มีการแพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าไผ่หรือป่าโปร่ง ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ โดยในโพรงจะมีด้วยกันหลายห้อง ใช้ประโยชน์ต่างกัน
อ้นใหญ่นับเป็นอ้น 1 ใน 3 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย ซึ่งประกอบไปด้วย อ้นใหญ่, อ้นกลาง (R. pruinosus) และอ้นเล็ก (Cannomys badius)
อ้นใหญ่นับเป็นอ้นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยวัดจากปลายหัวจรดปลายหางได้ถึง 48 เซนติเมตร เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ในประเทศไทย ที่วัดหนองปรือ จังหวัดกำแพงเพชร พระสงฆ์ที่พำนักอยู่ที่วัดแห่งนี้ได้ทำการเลี้ยงดูอ้นใหญ่จำนวนกว่า 10 ตัวในบ่อปูนซีเมนต์ ความสูงประมาณ 150 เซนติเมตร โดยทำการเลี้ยงมานานกว่า 6 ปี  จนกระทั่งเชื่อง สามารถอุ้มเล่นได้ ให้อาหารเป็นมันแกวกับข้าวโพด ตัวที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวประมาณ 50-60 เซนติเมตร น้ำหนักมากกว่า 8 กิโลกรัม โดยเริ่มจากขอซื้อจากชาวบ้านที่กำลังจะฆ่าเพื่อนำไปรับประทานเป็นอาหาร
อเวคเคนนิงเรคอร์ดส

| อเวคเคนนิงเรคอร์ดส |
| --- | --- |

บริษัทแม่: Awakening Worldwide
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2003
จัดจำหน่าย: Awakening Store
แนวเพลง: Islamic, Nasheed, hamd, na'at, เวิลด์มิวสิก
ประเทศต้นกำเนิด: สหราชอาณาจักร
ที่ตั้ง: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ไคโร ประเทศอียิปต์  แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
เว็บไซต์: www.awakening.org
อเวคเคนนิงเรคอร์ดส (อังกฤษ: Awakening Records) เป็นสื่อถ่ายทำของสหราชอาณาจักร ก่อตั้งโดยผู้ประกอบการคนอเมริกันและอังกฤษใน ค.ศ. 2003 ในการเผยแผ่อิสลามแบบสมัยใหม่ และการค้าขายดนตรี
อัลบั้มที่บันทึกโดย อเวคเคนนิงเรคอร์ดส

| ปี | ชื่ออัลบั้ม | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2003 | อัล-มุอัลลิม | ซามี ยูซุฟ |
| 2004 | ซาลาวาต | เมซุท คูรติส และ ซามี ยูซุฟ |
| 2004 | มายอุมมะฮ์ | ซามี ยูซุฟ |
| 2006 | ดุนยา | นาซีล อซามี |
| 2007 | ซอมทิงอะเบาท์ไลฟ์ | ฮัมซะฮ์ โรเบิร์ตสัน |
| 2009 | อิฮลาม มาอายา | ฮัมซะฮ์ นามิรา |
| 2009 | บีเลิฟด์ | เมซุท คูรติส |
| 2009 | แทงกิ้วอัลลอฮ์ | มาเฮอร์ เซน |
2011: 
| 2011 | อินสาน | ฮัมซะฮ์ นามิรา |
| 2011 | ไอบีลีฟ | อิรฟาน แมกกี |
| 2012 | ฟอร์กีฟมี | มาเฮอร์ เซน |
| 2013 | ตาบัสสัม | เมซุท คูรติส |
| 2014 | เดอะพาท | รีฟ |
| 2014 | อิสมาอะนี | ฮัมซะฮ์ นามิรา |
| 2015 | อัสเสอร์ อะห์ซัน | ฮูมูด อัลคุเดร |
| 2015 | สาลาม | ฮารีส เจ |
| 2015 | อีล-มีซาฮาราตีย์ | ฮัมซะฮ์ นามิรา |
| 2016 | วัน | มาเฮอร์ เซน |
| 2016 | รีมิก | ฮัมซะฮ์ นามิรา |
| ปึ | ชื่อ | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2014 | อเวคเคนนิง ไลฟ์ ที่ลอนดอนอพอลโล | 	มาเฮอร์ เซน, เมซุท คูรติส, 	ฮัมซะฮ์ นามิรา, รีฟ และอิรฟาน แมกกี |
ศิลปิน

มาเฮอร์ เซน
เมซุท คูรติส
รีฟ
ฮูมูด อัลคุเดร
ฮารีส เจ
อดีตศิลปินที่มีชื่อเสียง

อิรฟาน แมกกี
ฮัมซะฮ์ นามิรา
ฮัมซะฮ์ โรเบิร์ตสัน
นาซีล อซามี
ซามี ยูซุฟ