stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำหญิงอันดับสูงสุดในประเภทบุคคลไปแข่งขันโอลิมปิก โดยอิงตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอลินา ฟิลลิป | ฟรีสไตล์ 50 เมตร หญิง | 25.74 | 34 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
คารินญา เด อันฌู

| คารินญา เด อันฌู |
| --- | --- |
ประเภท:   เทเลโนเบล่า  สุขนาฏกรรมจินตนิยม 
สร้างโดย: ลียูโนร์ โกเรอา
เค้าโครงจาก: คาริตา เด อันเจล โดย คารี ฟาเยอร์
เขียนโดย: ไอริส อับราวาเนล ลียูโนร์ โกเรอา นาตาเลีย ปิเซร์นี
กำกับโดย: รีการ์ดู มันโตอาเนลลี ฌูเวา บาติสตา มารียู โมไรช์ โรแบร์ตู เมเนซิส วาเนสซา อารูดา
แสดงนำ:   โลเรนา ไกรอช  เบีย อารังชิส  การ์ลู โปร์ตู  ลูเซโร  พริสซิลา โซล  ดานี กอนดิม  คาริน ฮิลส์  เอเลียนา กัตแมน  อัลเซมาร์ วีไยรา  ไมซา ซิลวา  ฌอง เปาลู กังปุส  อางเจลา ดิป  โบลตา ฟิลยู  เอ็ดดี กูเวลยู  คามิลลา คามาร์โก  ชียากู เม็งดงซา 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: มาเรีย เทเรซา โบฌาลิล
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: คารินญา เด อันฌู โดย ลูเซโร
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: คารินญา เด อันฌู โดย ลูเซโร
ประเทศแหล่งกำเนิด:  บราซิล
ภาษาต้นฉบับ: โปรตุเกส
จำนวนตอน: 403
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: เซาเปาลู, ประเทศบราซิล
ผู้กำกับภาพ: เอลวียู แกดึช
ความยาวตอน: 45 นาที
บริษัทผู้ผลิต: แอซีเบเต
ออกอากาศ
เครือข่าย: แอซีเบเต
ออกอากาศ: 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 (2016-11-21) – 6 มิถุนายน ค.ศ. 2018 (2018-06-06)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
คาริตา เด อันเจล
คารินญา เด อันฌู (โปรตุเกส: Carinha de Anjo) เป็นละครแนวเทเลโนเบล่าของบราซิล สร้างโดย ลียูโนร์ โกเรอา ออกอากาศทางช่องแอซีเบเต เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ถึงวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2561
เทเลโนเบล่านำแสดงโดย โลเรนา ไกรอช, เบีย อารังชิส, การ์ลู โปร์ตู, คาริน ฮิลส์, พริสซิลา โซล, ชียากู เม็งดงซา, ลูเซโร และดานี กอนดิม
นักแสดง

โลเรนา ไกรอช รับบท เรเซงจี ลารียูส (Dulce Maria Rezende Lários)
เบีย อารังชิส รับบท อิร์มา เซซิเลีย ซังตูช (Irmã Cecília Santos)
การ์ลู โปร์ตู รับบท กุสตาวู ลารียูส (Gustavo Lários)
ลูเซโร รับบท เทเรซา เรเซงจี ลารียูส (Teresa Rezende Lários)
พริสซิลา โซล รับบท เอสเตฟาเนีย ลารียูส "ทิอา เปรูกัส" (Estefânia Lários "Tia Perucas")
ดานี กอนดิม รับบท นิโคเล เอสโกบาร์ (Nicole Escobar)
คาริน ฮิลส์ รับบท อิร์มา ฟาเบียนา เตย์เชย์รา (Irmã Fabiana Teixeira)
เอเลียนา กัตแมน รับบท มาริสเตลา ลอปึช "มาเดร ซูเปรีโอรา" (Maristela Lopes "Madre Superiora")
อัลเซมาร์ วีไยรา รับบท ปาเดร กาบรีแยล ลารียูส (Padre Gabriel Lários)
ไมซา ซิลวา รับบท ฌูเลียนา อัลเมย์ดา "ฌูฌู" (Juliana Almeida "Juju")
ฌอง เปาลู กังปุส รับบท ฌูแซ การ์ลูส เด โอลีเวย์รา "เซกา" (José Carlos de Oliveira "Zeca")
อางเจลา ดิป รับบท โรซานา อัลเมย์ดา (Rosana Almeida)
โบลตา ฟิลยู รับบท ซิลเวสตรี โมเรย์รา (Silvestre Moreira)
เอ็ดดี กูเวลยู รับบท อีนาซียู เด โอลีเวย์รา (Inácio de Oliveira)
คามิลลา คามาร์โก รับบท ดิยนา เด โอลีเวย์รา (Diana de Oliveira)
ชียากู เม็งดงซา รับบท วีโตร์ กัมโบอา (Vitor Gamboa)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาโปรตุเกส)
คารินญา เด อันฌู ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คารินญา เด อันฌู ที่เฟซบุ๊ก
คารินญา เด อันฌู ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
คารินญา เด อันฌู ที่อินสตาแกรม
ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศบาห์เรน ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BRN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกบาห์เรน
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 32 คน  ใน 5 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): Noor Yussuf Abdulla Husain Al-Sayyad
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): Husain Mahfoodh
เหรียญ อันดับ 77:  ทอง 0 เงิน 1 ทองแดง 0 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบาห์เรนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ซึ่งถือเป็นครั้งที่ 10 ติดต่อกันที่ประเทศเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
| เหรียญ | ชื่อ | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 ! เงิน | Kalkidan Gezahegne | Athletics | Women's 10,000 metres | 000000002025-08-07-00007 ส.ค. |
จำนวนนักกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 9 | 5 | 14 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 1 | 0 | 1 |
| แฮนด์บอล | 14 | 0 | 14 |
| ยิงปืน | 0 | 1 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 25 | 7 | 32 |
เจ้าสาวกลัวฝน

| เจ้าสาวกลัวฝน |
| --- | --- |
ประเภท: ละคร
สร้างโดย: บริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
กำกับโดย: ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
แสดงนำ: ลลิตา ศศิประภา สหรัถ สังคปรีชา เจมี่ บูเฮอร์ สิรินยา เบอร์บริดจ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
จำนวนตอน: 14 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ประวิทย์ มาลีนนท์
ผู้อำนวยการสร้าง: จริยา แอนโฟเน่
ความยาวตอน: 105 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 14 มิถุนายน พ.ศ. 2547 – 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 จันทร์-อังคาร 20.20-22.05น.
เจ้าสาวกลัวฝน สร้างจากบทประพันธ์ของจิตรเลขา บทโทรทัศน์ คฑาหัสต์ บุษปะเกศ กำกับการแสดงโดย "ป้าแจ๋ว"ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ เป็นละครโรแมนติกคอมเมดี้ ของผู้จัด นก-จริยา แอนโฟเน่ บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด  
ที่ได้หมิว ลลิตา ศศิประภา มาแสดง เป็นเรื่องแรกของหมิวในรอบ 3 ปีครึ่ง หลังจากไปมีครอบครัวที่อบอุ่น มาประกบคู่กับ ก้อง สหรัถ สังคปรีชา ที่ทั้งคู่เคยเจอกันมาแล้วในเรื่องพริกขี้หนูกับหมูแฮมเมื่อเกือบ 10 ปีก่อน
นักแสดง

สหรัถ สังคปรีชา รับบท รัตนิน
ลลิตา ปัญโญภาส รับบท ปารวี
เจมี่ บูเฮอร์ รับบท รัตนาวดี
สิรินยา เบอร์บริดจ์ รับบท ชลวสา
กรรชัย กำเนิดพลอย รับบท ปองกานต์
สโรชา วาทิตตพันธ์ รับบท วิลานี
ดวงใจ หทัยกาญจน์ รับบท ปราณี
พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ รับบท ปภาวรินทร์
จันทร์สุดา จันทรูญ รับบท ปลายฝน
กฤษฏา มาชรงค์ รับบท แทนบุญ
สุริวิภา กุลตังวัฒนา รับบท แจ้ว
ดารณีนุช โพธิปิติ  รับบท พร
ภาณุเดช วัฒนสุชาติ รับบท มนตรี
พนารัตน์ พิสุทธิศักดิ์ รับบท คุณหญิงโสมสุดา
พิศมัย วิไลศักดิ์ รับบท  คุณหญิงเพ็ญพิมล
อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบท ท่านชาญชัย
กรินทร์ สุมังคะโยธิน รับบท นินาท
ด.ช.ชานน มกรมณี รับบท เปรม
ด.ญ.สุชาดา เช็คลีย์ รับบท ปาล์ม
เพลงประกอบละคร

เจ้าสาวที่กลัวฝน  โดย สหรัถ สังคปรีชา  (เพลงนำละคร)
เปลือก  โดย  ปนัดดา เรืองวุฒิ
ข้อมูลเพิ่มเติม

ใช้เวลาถ่ายทำประมาณ 3-4 เดือน เพื่อให้ทันฉาย เพราะทางช่องเร่งมา ทั้งๆที่ละครในค่ายเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป ยังไม่ได้ฉายอีกหลายเรื่อง
ลลิตา ปัญโญภาส ได้ภานุเดช วัฒนสุชาติ เป็นแอ็คติ้งโค้ชให้ และมีเพลงกล้วยไข่เป็นเพลงประจำตัว เพื่อเรียกความมั่นใจ
คำโปรยจากละคร

เมื่อหัวใจเต็มเปี่ยมด้วยรัก แม้พายุฝนจะหนัก อุปสรรคใดมากั้นกลาง ก็มิอาจขวางเส้นทางหัวใจสองเราได้
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศญี่ปุ่น ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: JPN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกญี่ปุ่น
เว็บไซต์: www.joc.or.jp (ในภาษาญี่ปุ่น)
ณ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กรกฎาคม ค.ศ. 23 (23-07) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 556 คน (ชาย 295 คน / หญิง 261 คน) ใน 37 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): รุอิ ฮาชิมูระ ยูอิ ซูซากิ
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): เรียว คิยูนะ
เหรียญ อันดับ 3:  ทอง 27 เงิน 14 ทองแดง 17 รวม 58 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1912 1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศญี่ปุ่น เป็นประเทศเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ในโตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ได้เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี 1912 นักกีฬาญี่ปุ่นได้ปรากฏตัวในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งในยุคปัจจุบัน ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 ในลอนดอน ซึ่งไม่ได้รับเชิญเนื่องจากประเทศมีบทบาทในสงครามโลกครั้งที่สอง และโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ในมอสโก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกา ผู้เชิญธงชาติในพิธีเปิดคือนักบาสเก็ตบอล รุอิ ฮาชิมูระ และนักมวยปล้ำ ยูอิ ซูซากิ นักคาราเต้ เรียว คิยูนะ เป็นผู้เชิญธงชาติในพิธีปิด
ญี่ปุ่นคว้าเหรียญรางวัลได้ทั้งหมด 58 เหรียญ โดย 27 เหรียญเป็นเหรียญทอง ซึ่งถือเป็นผลงานที่ดีขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับผลงานที่เคยทำไว้ก่อนหน้านี้ในโอลิมปิกปี 1964 (ที่โตเกียวเช่นกัน) และโอลิมปิกปี 2004 ซึ่งทำให้ญี่ปุ่นรั้งอันดับที่ 3 ของตารางเหรียญทอง (เป็นครั้งที่ 3 รองจากปี 1964 และ 1968) ตามหลังสหรัฐอเมริกาและจีน เมื่อพิจารณาจากเหรียญรางวัลทั้งหมดแล้ว ญี่ปุ่นยังตามหลังทีมนักกีฬารัสเซียและสหราชอาณาจักรอีกด้วย นับเป็นโอลิมปิกฤดูร้อนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น
จำนวนนักกีฬา

ต่อไปนี้คือรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในกีฬานี้ โปรดทราบว่าตัวสำรองในกีฬาฮอกกี้ ฟุตบอล และแฮนด์บอลจะไม่นับรวม:
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ยิงธนู | 3 | 3 | 6 |
| ระบำใต้น้ำ | — | 9 | 9 |
| กรีฑา | 41 | 9 | 50 |
| แบดมินตัน | 6 | 7 | 13 |
| เบสบอล | 24 | — | 24 |
| บาสเกตบอล | 12 | 16 | 28 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 4 | 2 | 6 |
| เรือแคนู | 7 | 5 | 12 |
| จักรยาน | 6 | 7 | 13 |
| กระโดดน้ำ | 4 | 4 | 8 |
| ขี่ม้า | 9 | 0 | 9 |
| ฟันดาบ | 12 | 9 | 21 |
| ฮอกกี้ | 16 | 16 | 32 |
| ฟุตบอล | 18 | 18 | 36 |
| กอล์ฟ | 2 | 2 | 4 |
| ยิมนาสติก | 5 | 12 | 17 |
| แฮนด์บอล | 14 | 14 | 28 |
| ยูโด | 7 | 7 | 14 |
| คาราเต้ | 4 | 4 | 8 |
| ปัญจกีฬาสมัยใหม่ | 1 | 2 | 3 |
| รักบี้ 7 คน | 12 | 12 | 24 |
| เรือใบ | 8 | 7 | 15 |
| ยิงปืน | 6 | 6 | 12 |
| สเกตบอร์ด | 4 | 6 | 10 |
| ซอฟท์บอล | — | 15 | 15 |
| ปีนหน้าผา | 2 | 2 | 4 |
| โต้คลื่น | 2 | 2 | 4 |
| ว่ายน้ำ | 18 | 17 | 35 |
| เทเบิลเทนนิส | 3 | 3 | 6 |
| เทควันโด | 2 | 2 | 4 |
| เทนนิส | 4 | 5 | 9 |
| ไตรกีฬา | 2 | 2 | 4 |
| วอลเลย์บอล | 14 | 14 | 28 |
| โปโลน้ำ | 13 | 13 | 26 |
| ยกน้ำหนัก | 4 | 3 | 7 |
| มวยปล้ำ | 6 | 6 | 12 |
| รวม | 295 | 261 | 556 |
ดูเพิ่ม

ประเทศญี่ปุ่นในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศไนจีเรียในโอลิมปิก

| ประเทศไนจีเรีย ในโอลิมปิก |
| --- | --- |
ธงชาติไนจีเรีย
รหัสประเทศ: NGR
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกไนจีเรีย
เหรียญ อันดับ 74:  ทอง 3 เงิน 11 ทองแดง 13 รวม 27 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศไนจีเรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นที่คว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976  ประเทศไนจีเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 โดยมีนักกีฬาหญิงที่มีผ่านการคัดเลือกในกีฬาบอบสเลและสเกเลตัน
นักกีฬาชาวไนจีเรียได้รับรางวัลทั้งหมด 25 เหรียญ ส่วนใหญ่เป็นประเภทกรีฑาและมวยสากล ทีมฟุตบอลคว้าเหรียญทองในปี 1996 ในปี 2008 หลังจากที่คณะกรรมการโอลิมปิกสากลตัดสินใจถอดเหรียญรางวัลของทีมวิ่งผลัด 4 × 400 เมตรของสหรัฐ หลังจากที่ อันโตนิโอ เพ็ตติกรูว์ สารภาพว่าใช้ยาเพิ่มสมรรถภาพ คู่แข่งชาวไนจีเรียจึงได้รับรางวัล เหรียญทอง ไนจีเรียยังได้รับเหรียญรางวัลในประเภทเทควันโดรุ่นเฮฟวี่เวทในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เนื่องจากยังเป็นเพียงกีฬาสาธิต เหรียญเงินของเอ็มมานูเอล โอเกเนโจโบ จึงไม่ถูกนับเป็นชัยชนะอย่างเป็นทางการ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของไนจีเรียคือ คณะกรรมการโอลิมปิกไนจีเรีย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เฮลซิงกิ 1952 | 9 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  เมลเบิร์น 1956 | 10 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  โรม 1960 | 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  โตเกียว 1964 | 18 | 0 | 0 | 1 | 1 | 35 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  เม็กซิโกซิตี 1968 | 36 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  มิวนิก 1972 | 25 | 0 | 0 | 1 | 1 | 43 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
 มอนทรีอัล 1976: ไม่ได้เข้าร่วม
|  มอสโก 1980 | 44 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 1984 | 32 | 0 | 1 | 1 | 2 | 30 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  โซล 1988 | 69 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 55 | 0 | 3 | 1 | 4 | 38 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  แอตแลนตา 1996 | 65 | 2 | 1 | 3 | 6 | 32 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  ซิดนีย์ 2000 | 83 | 1 | 2 | 0 | 3 | 41 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  เอเธนส์ 2004 | 70 | 0 | 0 | 2 | 2 | 68 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  ปักกิ่ง 2008 | 74 | 0 | 3 | 2 | 5 | 57 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  ลอนดอน 2012 | 49 | 0 | 0 | 0 | 0 | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 71 | 0 | 0 | 1 | 1 | 78 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  โตเกียว 2020 | 55 | 0 | 1 | 1 | 2 | 74 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  ปารีส 2024 | อนาคต |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  ลอสแอนเจลิส 2028 | อนาคต |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  บริสเบน 2032 | อนาคต |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 3 | 11 | 13 | 27 | 74 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศไนจีเรียในพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตินี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินเดียตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
เจสสิก้า อมรกุลดิลก

| เจสสิก้า อมรกุลดิลก |
| --- | --- |
เกิด: รัตนา ยิ้มจันทร์ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) จังหวัดลพบุรี ประเทศไทย
อาชีพ: นางแบบ
ส่วนสูง: 177-178 ซม.
เจสสิก้า อมรกุลดิลก (อักษรโรมัน: Jessica Amornkuldilok; 18 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นนางแบบชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นตัวแทนของประเทศไทยที่ชนะเลิศในแข่งขันรายการ เอเชียเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 1 รายการเรียลลิตีโชว์ของสิงคโปร์
เธอมีผลงานถ่ายแบบตามนิตยสารต่าง ๆ อาทิ ฮาร์เพอส์บาซาร์ (Harper's Bazaar) ของประเทศสิงคโปร์ และนิตยสารไนลอน (Nylon Magazine) ประเทศไทย
ประวัติ

เจสสิก้า อมรกุลดิลก มีชื่อเล่นว่า เจส หรือ เจสซี่ มีชื่อเดิมว่า รัตนา ยิ้มจันทร์ ชื่อเล่น กอล์ฟ เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2528 ที่โรงพยาบาลอานันทมหิดล จังหวัดลพบุรี บิดาเป็นชาวเยอรมัน ส่วนมารดาเป็นชาวไทย เมื่อเธอมีอายุได้ 2 ขวบก็ได้ไปพำนักอยู่ในจังหวัดชัยนาท และปีต่อมามารดาก็เสียชีวิตและไม่เคยพบกับบิดาเลย เธอจึงตกอยู่ในการดูแลของตาและยายโดยมีอาเป็นพ่อแม่บุญธรรม
ในวัยเด็กเธอมักร่วมกิจกรรมของโรงเรียน เช่น เป็นตัวแทนดรัมเมเยอร์ไม้หนึ่ง หรือถือป้ายนำขบวน เธอกล่าวว่าเธอเป็นนักกีฬาประจำจังหวัดและเคยรับโควต้าไปเรียนโรงเรียนกีฬาที่จังหวัดสุพรรณบุรีและคัดวอลเลย์บอลทีมชาติด้วย หลังจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาเธอจึงเข้ามาพำนักในกรุงเทพมหานครกับพ่อแม่บุญธรรม
ก่อนหน้านี้เธอเคยเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ แต่ด้วยเธอเข้าประกวดอีลิทโมเดลลุคไทยแลนด์ทั้งมีผลงานถ่ายแบบด้วย เธอจึงหยุดเรียนและย้ายมาศึกษาอยู่ในคณะมนุษยศาสตร์ สาขาธุรกิจการบิน มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
การเดินแบบและการประกวด

เจสสิก้าเริ่มเป็นนางแบบพาร์ตไทม์มาตั้งแต่อายุ 17 ปี หลังมีแมวมองติดต่อให้ไปถ่ายแบบและโฆษณา โดยผลงานชิ้นแรกของเธอคือถ่ายโฆษณา Blink White กับแคทรียา อิงลิช และต่อด้วยงานโฆษณาฟิตเน่กับสุจิรา อรุณพิพัฒน์
เธอเริ่มเดินแบบครั้งแรกจากการประกวด อีลิทโมเดลลุคไทยแลนด์ 2004 (Eilte Model Look Thailand 2004) ครั้งที่ 1 และได้รับรางวัลอันดับที่สอง และชนะเลิศการประกวด แฮง เซ็กซี่ & สมาร์ต เลดี้ 2004 ครั้งที่ 1 หลังจากนั้นเธอจึงมีงานเดินแบบเข้ามาพร้อมกับเรียนหนังสือไปด้วย โดยมีงานเดินแบบทั้งในและต่างประเทศ ผลก็คือเธอต้องดร็อปเรียนหลายเทอมที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ก่อนที่จะย้ายไปมหาวิทยาลัยกรุงเทพในเวลาต่อมา
เจสสิก้า ได้เข้าร่วมการแข่งขันของรายการ เอเชียเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 1 ที่มีผู้สมัครกว่าสองพันคนจากการชักชวนของเพื่อน เธอจึงได้สมัครและได้รับการตอบรับเป็น 1 ใน 45 คนเพื่อแคสติ้งหานางแบบ 14 คนสุดท้ายเพื่อเข้าแข่งขัน โดยต้องพบกับผู้เข้าแข่งขันชาวเอเชียชาติต่าง ๆ อีก 13 คน โดยทางรายการจะมอบโจทย์ให้ทำ ซึ่งเจสสิก้าถูกเรียกเป็นผู้ชนะประจำสัปดาห์อยู่หลายหน และได้รับเลือกเป็นผู้ชนะของรายการในการแข่งขันสัปดาห์สุดท้ายในที่สุด โดยกรรมการได้ให้เหตุผลว่า "เจสสิก้าสามารถถ่ายภาพออกมาได้อย่างงดงามสม่ำเสมอ รวมถึงชนะโจทย์บ่อยครั้ง และไม่เคยตกเป็นสองคนสุดท้าย"
หลังสิ้นการแข่งขัน เจสสิก้าได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์ (ราว 3 ล้านบาท) เธอกล่าวว่าส่วนหนึ่งจะนำไปบริจาคให้องค์กรการกุศลสำหรับเด็ก เพราะสมัยเด็กเห็นเพื่อนหลายคนที่เรียนดีแต่ขาดทุนทรัพย์ จึงอยากมอบโอกาสทางการศึกษาให้กับเด็กคนอื่น ๆ
ชีวิตส่วนตัว

เจสสิก้า มีความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ โดยเกิดจากการฝึกฝนของเธอด้วยการอ่านหนังสือหรือดูรายการโทรทัศน์เป็นภาษาอังกฤษ เธอชอบทานผักและผลไม้ ไม่ค่อยทานอาหารทอดมากนัก และดูแลตนเองด้วยการทำจิตใจให้แจ่มใส
ปัจจุบันเธอคบหาอยู่กับปิยพันธ์ เปาอินทร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เจสสิก้า อมรกุลดิลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
งูจงอาง

| งูจงอาง |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน 
อันดับ:: กิ้งก่าและงู 
อันดับย่อย:: งู Serpentes
วงศ์:: วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า 
วงศ์ย่อย:: วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า  Günther, 1864
สกุล:: Ophiophagus  Cantor, 1836
สปีชีส์:: Ophiophagus hannah
ชื่อทวินาม
Ophiophagus hannah Cantor, 1836


  ถิ่นอาศัยของงูจงอาง (สีแดง)
ชื่อพ้อง
 ชั้นสกุล: Hamadryas Cantor, 1836 (non Hübner, 1804: preoccupied)  Naja Schlegel, 1837
งูจงอาง จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีกระดูกสันหลัง ชั้นสัตว์เลื้อยคลาน เป็นงูพิษขนาดใหญ่ โดยทั่วไปมีความยาวเฉลี่ยประมาณ 3.5–4.5 เมตร  จัดเป็นงูพิษที่มีขนาดยาวที่สุดในโลก ตัวที่ยาวเป็นสถิติโลกมีความยาว 5.59 เมตร เป็นงูจงอางไทยลำตัวสีดำ พบที่ หมู่ที่ 4 ต.กะลาเส อ.สิเกา จ.ตรัง เมื่อ พ.ศ. 2562  แต่ถ้าหากงูจงอางอยู่ในป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ก็สามารถโตได้มากกว่า 6 เมตรได้ แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังไม่มีการบันทึกอย่างเป็นทางการว่าพบเจองูจงอางที่ยาวเกิน 6 จริง ๆ มีแต่เรื่องเล่าของคนเก่าแก่ที่เล่ากันมาว่ามีงูจงอางดำที่ยาวถึงขนาดเทียบเท่าตาลซึ่งเชื่อกันว่าเป็นงูเจ้าที่คอยดูแลป่า จึงไม่แปลกที่ทำไมคนภาคใต้ถึงมีความเชื่อและศรัทธาในงูชนิดนี้มากกว่าภาคอื่น ๆ หรือในข่าวที่บันทึกว่ายาวถึง 6-7 เมตรส่วนใหญ่ก็มักจะพบว่ายาวเพียง 4-5 เมตรต้น ๆ เท่านั้น โดยน้ำหนักเฉลี่ยของงูจงอางอยู่ที่ประมาณ 8-15 กิโลกรัม ถึงแม่ว่าจะเป็นงูที่ลำตัวยาวแต่ก็มีน้ำหนักที่เบากว่างูที่มีความยาวพอกันอย่างงูเหลือมหรืองูหลาม ทำให้งูจงอางนั้นจะมีคล่องแคล่วว่องไวทั้งบนบกและในน้ำ มีลูกตาดำและกลม หัวใหญ่กลมทู่ สามารถแผ่แม่เบี้ยได้เช่นเดียวกับงูเห่า ลำตัวเรียวยาว ว่ายน้ำเก่ง มีหลายสี แต่โดยทั่วไปจะมีสีน้ำตาลแดงอมเขียว หรือลำตัวสีเขียวอมเทา สีดำ สีนํ้าตาล และสีเขียวอ่อนเกือบขาว ส่วนที่พบมากที่สุดคือ สีดำและเขียวอมเทา และสีนํ้าตาล น้อยสุดก็สีเขียวอ่อนเกือบขาว ท้องมีสีเหลืองจนเกือบขาว มีสีแดงเกือบส้มที่บริเวณใต้คอ มีพิษซึ่งส่งผลทางระบบประสาทที่รุนแรง พิษของงูจงอางสามารถทำให้คนหรือสัตว์ตายได้ โดยมีอัตราการเสียชีวิตสูงถึง 75% เนื่องจากปริมาณพิษที่ฉีดออกจากเขี้ยวพิษมีมาก งูจงอางมีนิสัยค่อนข้างดุร้าย แต่ถ้าไม่จวนตัวหรือถูกรุกรานก่อนจะไม่ทำร้าย อาหารของงูจงอางคือ งูสิง งูทางมะพร้าวทุกชนิด งูเห่า งูเหลือม งูหลาม เขียดงู งูสามเหลี่ยม งูกินปลา งูทับสมิงคลา งูเขียว  ตุ๊กแก กบ ตะกวด หนู พังพอน กระรอกและกระแต เป็นต้น
งูจงอางจัดอยู่ในสกุล Ophiophagus  ซึ่งเป็นงูเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้ โดยมีรากศัพท์จากภาษาละตินแปลว่า "กินงู" ซึ่งหมายความถึงการล่าเหยื่อของงูจงอาง เพราะงูในสกุลนี้ กินงูอื่นเป็นอาหาร พบในประเทศไทย ประเทศอินเดีย ประเทศพม่า ประเทศอินโดนีเซีย และประเทศมาเลเซีย สำหรับประเทศไทยมีมากในป่าจังหวัดนครสวรรค์ เพชรบูรณ์ และนครราชสีมา และในป่าทุกภาค แต่ชุกชุมทางภาคใต้มากที่สุด ในภาษาใต้เรียกว่า งูบองหลา ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
งูจงอางถือเป็นสัตว์เลื้อยคลานประจำชาติของอินเดีย มีอิทธิพลสูงในตำนานและประเพณีพื้นบ้านของชาวอินเดีย ศรีลังกา และพม่า ปัจจุบันงูจงอางถูกคุกคามจากการทำลายแหล่งที่อยู่อาศัยโดยมนุษย์ และอยู่ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น