stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มารี บาชเคิร์ทเซฟฟ์

"ในห้องเขียนภาพ" (ค.ศ. 1881) บาชเคิร์ทเซฟฟ์เองนั่งอยู่ทางมุมล่างขวาของภาพ
มารี บาชเคิร์ทเซฟฟ์ (รัสเซีย: Мария Константиновна Башкирцева, อังกฤษ: Marie Konstantinovna Bashkirtseff) (11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1858 - 31 ตุลาคม ค.ศ. 1884) เป็นจิตรกรและประติมากรชาวรัสเซียเชื้อสายยูเครนของคริสต์ศตวรรษที่ 19
บาชเคิร์ทเซฟฟ์เกิดมาในครอบครัวขุนนางผู้มีฐานะดีแต่ไปโตในต่างประเทศ และได้เดินทางร่วมกับมารดาไปทั่วยุโรป ได้รับการศึกษาส่วนตัวและศึกษาการเขียนภาพในฝรั่งเศสที่สถาบันฌูเลียนซึ่งสถาบันเพียงไม่กี่สถาบันที่รับสตรีเป็นนักเรียน ซึ่งทำให้มีสตรีมาเรียนจากทั่วยุโรปและสหรัฐอเมริกา เพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่งคือหลุยส์ เบรสเลา ที่บาชเคิร์ทเซฟฟ์ถือว่าเป็นคู่แข่ง เมื่อเรียนสำเร็จแล้วมารีก็สร้างผลงานอันเป็นงานที่มีฝีมือในช่วงอายุอันสั้น ภาพเขียนชิ้นสำคัญคือภาพเหมือนของเด็กในสลัมในปารีสชื่อ "การพบปะ" และ "ในห้องเขียนภาพ" ซึ่งเป็นภาพเหมือนของศิลปินร่วมสมัยขณะที่กำลังทำงานกันในห้องเขียนภาพ แต่เป็นที่น่าเสียดายที่งานของบาชเคิร์ทเซฟฟ์ส่วนใหญ่แล้วถูกทำลายไปโดยนาซีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มารี บาชเคิร์ทเซฟฟ์
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
มหาสารานุกรมรัสเซีย

| --- | --- |
มหาสารานุกรมรัสเซีย ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยวิลนีอุส
ผู้ประพันธ์: ผู้มีส่วนร่วมหลากหลาย
ผู้วาดภาพประกอบ: หลากหลาย
ประเทศ: รัสเซีย
ภาษา: รัสเซีย
หัวเรื่อง: ทั่วไป
ประเภท: สารานุกรมอ้างอิง
สำนักพิมพ์: มหาสารานุกรมรัสเซีย
วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2547—2560
หน้า: เล่ม "รัสเซีย" – 1008 หน้า เล่มอื่น ๆ – 768 หน้าโดยเฉลี่ย
เว็บไซต์: bigenc.ru
มหาสารานุกรมรัสเซีย (รัสเซีย: Большая российская энциклопедия, БРЭ, ทับศัพท์: Bolshaya rossiyskaya entsiklopediya หรือตามวิชาการ: Bolšaja rossijskaja enciklopedija) เป็นสารานุกรมสากลของรัสเซีย มีจำนวน 36 เล่ม จัดพิมพ์ระหว่าง  พ.ศ. 2547 ถึง 2560 โดยบอลชอยรอสซีสกายาเอนซีโคลปีเดียซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนสาธารณะ โดยตีพิมพ์ภายใต้การอุปถัมภ์ของบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์รัสเซีย หลังจากที่วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซียลงนามในคำสั่งประธานาธิบดีหมายเลข 1156 ใน พ.ศ. 2545 ฉบับสมบูรณ์ได้รับการตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2560
หัวหน้าบรรณาธิการของสารานุกรมคือยูรี โอซีปอฟ ประธานบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ กองบรรณาธิการมีสมาชิกบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์มากกว่า 80 คน รวมถึงโจเรียซ์ อัลเฟรอฟ และ วีตาลี กีนซ์เบิร์ก ผู้ได้รับรางวัลโนเบล
สารานุกรมเล่มแรกที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2547 อุทิศให้กับรัสเซีย 35 เล่มตีพิมพ์ระหว่าง พ.ศ. 2548 ถึง 2560 ครอบคลุมช่วงตั้งแต่ "А" ถึง "ยายา" (Яя) บัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์วางแผนที่จะตีพิมพ์ฉบับพิมพ์ที่อัปเดตทุก ๆ 5 ปี แม้ว่าจะไม่มีการตีพิมพ์หลังจากการตีพิมพ์ครั้งแรกก็ตาม
สารานุกรมได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโดยมีเป้าหมายที่ชัดเจนในการแทนที่วิกิพีเดีย
ดูเพิ่ม

มหาสารานุกรมโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษารัสเซีย)
Other official website
มอสโกโมโนเรล

| มอสโกโมโนเรล |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: มอสโก
ประเภท: โมโนเรล
จำนวนสาย: 1
จำนวนสถานี: 6
ผู้โดยสารต่อวัน: ~12,000
การให้บริการ
เริ่มดำเนินงาน: 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 1 มกราคม ค.ศ. 2008
ผู้ดำเนินงาน: มอสโกเมโทร
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 4.7 กิโลเมตร (2.9 ไมล์)
ความเร็วสูงสุด: 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (37 ไมล์ต่อชั่วโมง)
มอสโกโมโนเรล (รัสเซีย: Московская Монорельсовая Транспортная Система (ММТС)) เป็นระบบรถไฟฟ้าโมโนเรล ระยะทาง 4.7 กิโลเมตร (2.9 ไมล์) ตั้งอยู่ในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย มีจำนวน 6 สถานี เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 1998 ใช้งบประมาณ 6,335,510,000 รูเบิลรัสเซีย (240 ล้านดอลลาร์)
ในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 ได้เปิดใช้งานในรูปแบบระยะสั้น และเมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 2008 ได้เปิดใช้งานในรูปแบบการขนส่ง ตั๋วมีตั้งแต่ราคา 50 ไปจนถึง 19 รูเบิลรัสเซีย ซึ่งเป็นราคามาตรฐาน
มอสโกโมโนเรล ดำเนินการโดยบริษัทแห่งรัฐ มอสโกเมโทร
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบรถไฟฟ้าโมโนเรล
รถรางมอสโก
แหล่งข้อมูลอื่น

(รัสเซีย) Official website of MMTS
The photos of MMTS on The Monorail Society website
55°49′53″N 37°38′46″E﻿ / ﻿55.83139°N 37.64611°E﻿ / 55.83139; 37.64611
มีฮาอิล คาลีนิน

| มีฮาอิล คาลีนิน |
| --- | --- |
Михаил Калинин
มีฮาอิล อีวาโนวิซ คาลีนิน ในปี 1922

ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 17 มกราคม 1938 – 19 มีนาคม 1946
รอง: นีโคไล ชเวียร์นิค
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: นีโคไล ชเวียร์นิค
ประธานคณะกรรมาธิการบริหารส่วนกลางแห่งรัฐสภาโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 30 มีนาคม 1919 – 15 กรกฎาคม 1938
ก่อนหน้า: Mikhail Vladimirsky (รักษาการณ์)
ถัดไป: Aleksei Badayev
สมาชิกเต็มของโปลิตบูโรที่ 15, 16, 17 และ 18 แห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม 1926 – 3 มิถุนายน 1946
สมาชิกของออร์กบูโร
ดำรงตำแหน่ง 16 มีนาคม 1921 – 2 มิถุนายน 1924
Candidate member of the 8th, 9th, 10th, 11th,  12th, 13th, 14th Politburo
ดำรงตำแหน่ง 25 มีนาคม 1919 – 1 มกราคม 1926
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มีฮาอิล อีวาโนวิซ คาลีนิน 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875(1875-11-19) Verkhnyaya Troitsa, Tver Governorate, Russian Empire
เสียชีวิต: 3 มิถุนายน ค.ศ. 1946(1946-06-03) (70 ปี) มอสโก, รัสเซียโซเวียต, สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: โซเวียต
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
คู่สมรส: Ekaterina Ivanovna Lorberg-Kalinina
อาชีพ: Civil servant

มีฮาอิล อีวาโนวิซ คาลีนิน (รัสเซีย: Михаи́л Ива́нович Кали́нин; 19 พฤศจิกายน [ตามปฎิทินเก่า: 7 พฤศจิกายน] ค.ศ. 1875 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1946), ได้เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายโดยพลเมืองชาวโซเวียตว่า "Kalinych",เป็นนักปฏิวัติบอลเชวิกและเจ้าหน้าที่โซเวียต เขาได้ทำหน้าที่ในฐานะประมุขแห่งรัฐของสหพันธรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียและต่อมาได้เป็นสหภาพโซเวียตตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1926 เขาได้เป็นสมาชิกของโปลิตบูโรแห่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เมืองเคอนิชส์แบร์ค ซึ่งเป็นอดีตเมืองของปรัสเซียตะวันออกได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นคาลีนินกราด ตามเขา
ปืนกลเดกเตียริออฟ

|  DP Machine Gun  |
| --- | --- |
DP
ชนิด: ปืนกลเบา
แหล่งกำเนิด: สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: 1928–1960s (โซเวียต)   1991–ปัจจุบัน (รัสเซีย) [ต้องการอ้างอิง]
ผู้ใช้งาน: ดูที่ ผู้ใช้งาน
สงคราม: สงครามกลางเมืองสเปน สงครามฤดูหนาว สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง สงครามเกาหลี สงครามกลางเมืองจีน สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง สงครามเวียดนาม สงครามกลางเมืองลาว สงครามกลางเมืองกัมพูชา สงครามกัมพูชา-เวียดนาม Rhodesian Bush War สงครามจีน-เวียดนาม สงครามยูโกสลาเวีย สงครามกลางเมืองโซมาเลีย  สงครามกลางเมืองลิเบีย สงครามกลางเมืองซีเรีย
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: วาซิลี เดกเตียริออฟ
ช่วงการออกแบบ: 1927
ช่วงการผลิต: 1928–1950s (USSR)
จำนวนที่ผลิต: 795,000  (all variants)
แบบอื่น: DP DPT DPM DPA DTM-4 RP-46 Type 53
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 9.12 kg (20.11 lb) (unloaded)  11.5 kg (25 lb) (loaded)
ความยาว: DP, DPM – 1,270 mm (50.0 in)  RP-46 – 1,272 mm (50.1 in)
ความยาวลำกล้อง: DP, DPM – 604 mm (23.8 in)  RP-46 – 605 mm (23.8 in)

กระสุน: 7.62×54mmR
การทำงาน: Gas-Operated
อัตราการยิง: 550 rpm  2400 rpm (DTM-4)
ความเร็วปากกระบอก: 840 m/s (2,755 ft/s)
ระยะหวังผล: 800 m (874.9 yd)
ระบบป้อนกระสุน: 47-round pan 60-round pan (DT & DTM) belt feed (RP-46) 30-round overhead box magazine (PD-36 and DTM-4)
ศูนย์เล็ง: Empty circle
ปืนกลเดกเตียริออฟ (รัสเซีย: Пулемёт Дегтярёвa Пехотный Pulemyot Degtyaryova Pekhotny "Degtyaryov's infantry machine gun") เป็นปืนกลเบาใช้กระสุนขนาด 7.62×54mmR ถูกใช้ในสหภาพโซเวียตในปี 1928
ปืนกลเดกเตียริออฟเป็นบรรพบุรุษของ RPD machine gun
ผู้ใช้งาน

อัฟกานิสถาน​
แอลเบเนีย: RP-46 variant.
แอลจีเรีย: RP-46 variant.
แองโกลา: RP-46 variant.
อาร์มีเนีย​
ออสเตรเลีย​
อาเซอร์ไบจาน​
บังกลาเทศ[ต้องการอ้างอิง]
เบลารุส​
เบลเยียม​
เบนิน: RP-46 variant.
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา​
บอตสวานา​
บราซิล​
บัลแกเรีย[ต้องการอ้างอิง]
บูร์กินาฟาโซ​
บุรุนดี​
กัมพูชา​
แคเมอรูน​
กาบูเวร์ดี​
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง: RP-46 variant.
ชาด​
สาธารณรัฐจีน[ต้องการอ้างอิง]
สาธารณรัฐประชาชนจีน
คอโมโรส: RP-46 variant.
สาธารณรัฐคองโก: RP-46 variant.
โครเอเชีย​
คิวบา: RP-46 variant.
ไซปรัส​[ต้องการอ้างอิง]
เช็กเกีย​
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก​
จิบูตี​
สาธารณรัฐโดมินิกัน​
ติมอร์-เลสเต​
อียิปต์​
อิเควทอเรียลกินี: RP-46 variant.
เอสโตเนีย​
เอริเทรีย​
เอธิโอเปีย: RP-46 variant.
ฟินแลนด์: Used captured examples during World War II.
กาบอง​
จอร์เจีย​
กานา​
กรีซ​
กรีเนดา​
กัวเตมาลา​
กินี​[ต้องการอ้างอิง]
กินี-บิสเซา
กายอานา​
เฮติ​
ฮ่องกง​[ต้องการอ้างอิง]
ฮังการี: DP, DPM and DTM variant
ไอซ์แลนด์​[ต้องการอ้างอิง]
อินเดีย​
อินโดนีเซีย​
อิรัก​​
ไอร์แลนด์​
อิสราเอล​
โกตดิวัวร์​
จาเมกา​[ต้องการอ้างอิง]
ญี่ปุ่น​
จอร์แดน​
คาซัคสถาน​
อิตาลี​
คอซอวอ​
คีร์กีซสถาน​
ลาว: RP-46 variant.
ไลบีเรีย​
ลิเบีย: RP-46 variant.
ลิทัวเนีย​
มาซิโดเนียเหนือ​
มาดากัสการ์​
มาเลเซีย​
มอลตา
มอริเตเนีย​
มอริเชียส​
มองโกเลีย​
มอนเตเนโกร​
โมร็อกโก​
โมซัมบิก​
พม่า​
นามิเบีย​
เนปาล​
นิวซีแลนด์​
นิการากัว​
ไนจีเรีย: RP-46 variant.
เกาหลีเหนือ: RP-46, DPM variant.
โอมาน​
ปากีสถาน​
ปาปัวนิวกินี​
โปแลนด์: Used in WWII throughout the Cold War era.[ต้องการอ้างอิง]
เซาตูแมอีปริงซีป​
ซาอุดีอาระเบีย​
เซอร์เบีย​
เซเชลส์: RP-46 variant.
เซียร์ราลีโอน​
สิงคโปร์​
สโลวีเนีย​
โซมาเลีย: RP-46 variant.
แอฟริกาใต้​
เกาหลีใต้​
ซูดานใต้​
สหภาพโซเวียต
สเปน​
ศรีลังกา​
ซูดาน: RP-46 variant.
ซูรินาม​
ซีเรีย​
แทนซาเนีย: RP-46 variant.
ไทย​
ทิเบต​
โตโก: RP-46 variant.
ตรินิแดดและโตเบโก​
ตุรกี​
ยูกันดา​
ยูเครน​
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์​
สหรัฐ​
เวียดนาม​
เยเมน​
เวสเทิร์นสะฮารา​[ต้องการอ้างอิง]
ยูโกสลาเวีย​
แม่แบบ:ซาอีร์​
แซมเบีย​
ซิมบับเว​
แหล่งข้อมูลอื่น

The Battles of the Winter War เก็บถาวร 2015-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Modern Firearms – Degtyarev DP DPM RP-46 เก็บถาวร 2006-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Soviet DT-28 Repair and Operation Manual เก็บถาวร 2012-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(รัสเซีย)
Degtyarov machine gun variants เก็บถาวร 2013-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(รัสเซีย)
Degtyaryov machine gun with Japanese Type 11 magazine hopper เก็บถาวร 2015-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"75 лет ручному пулемёту Дегтярёва" (PDF). 22 April 2010. สืบค้นเมื่อ 2015-09-03.
มอสฟิล์ม

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: ภาพยนตร์
ก่อตั้ง: 30 มกราคม ค.ศ. 1924
สำนักงานใหญ่:  มอสโก, สหพันธรัฐรัสเซีย
บุคลากรหลัก: คาเรน ชาคซนาซารอฟ   ประธานกรรมการบริษัท
ผลิตภัณฑ์: สื่อภาพยนตร์ โทรทัศน์
รายได้: 1,174,984,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
รายได้จากการดำเนินงาน: 110,415,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
รายได้สุทธิ: 117,083,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2562) 
สินทรัพย์: 3,689,395,000 รูเบิลรัสเซีย (พ.ศ. 2560) 
พนักงาน: 1,500
เว็บไซต์: http://www.mosfilm.ru/
มอสฟิล์ม (รัสเซีย: Мосфильм, Mosfil’m ออกเสียง: [məsˈfʲilʲm]) เป็นค่ายภาพยนตร์ที่เก่าแก่ของรัสเซียและยุโรป ผลงานของค่ายภาพยนตร์นี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในยุคโซเวียตตั้งแต่ผลงานของผู้กำกับอย่างเซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ และ อันเดรย์ ตาร์คอฟสกี (เป็นที่รู้จักในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์โซเวียตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด), ภาพยนตร์แนวแดงตะวันตก (Red Westerns), ภาพยนตร์ร่วมมือกัน เดียร์ซูอูซาลา ของอะกิระ คุโรซาวะ และภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ วอยนาอีมีร์
ประวัติ

ค่ายภาพยนตร์มอสฟิล์มก่อตั้งขึ้นเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1923 โดย Aleksandr Khanzhonkov และ I. Ermolev โดยอยู่ในหน่วยงาน Goskino โดยที่ภาพยนตร์ที่ผลิตโดยมอสฟิล์มเรื่องแรก คือเรื่อง On the Wings Skyward (กำกับโดย Boris Mikhin)
ในปี ค.ศ. 1927 มอสฟิล์มได้ทำการก่อสร้างสตูดิโอใหม่ที่ซับซ้อนขึ้นที่ถนนมอสฟิลมอฟสกายา ในฮิลส์แปร์โรว์ กรุงมอสโก โดยใช้ชื่อว่า Moscow amalgamated factory Soyuzkino the Tenth Anniversary of the October ในปี ค.ศ. 1934 ค่ายภาพยนตร์ได้เปลี่ยนชือเป็น Moskinokombinat ก่อนที่จะเปลื่ยนชื่อเป็น มอสฟิล์ม ในปี 1936 ระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มอสฟิล์มได้ย้ายสตูดิโอไปที่นครอัลมา-อะตา โดยค่ายได้รวมกับค่ายภาพยนตร์โซเวียตอื่น ๆ ในชื่อ Central United Film Studio (TsOKS) จนหลังสงครามยุติมอสฟิล์มได้ย้ายสตูดิโอกลับมาในปี 1943
โลโก้ที่มีชื่อเสียงของค่ายมอสฟิล์มนั้นใช้อนุสาวรีย์ "Worker and Kolkhoz Woman" ของ Vera Mukhina และหอคอย Spasskaya ของเครมลิน โดยฉากชื่อเรื่องที่ใช้โลโก้ของมอสฟิล์มเรื่องแรกคือภาพยนตร์แนวดนตรีและตลกเรื่อง Vesna ในปี 1947 กำกับโดย กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ และนำแสดงโดย Lyubov Orlova และ Nikolai Cherkasov
เมื่อถึงเวลาที่สหภาพโซเวียตไม่มีอะไรมากแล้ว มอสฟิล์มก็ผลิตภาพยนตร์มากกว่า 3,000 เรื่อง ภาพยนตร์คลาสสิกหลายเรื่องถ่ายทำที่มอสฟิล์มสตูดิโอตลอดประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต และภาพยนตร์จากค่ายมอสฟิล์มบางส่วนได้รับรางวัลระดับนานาชาติในงานเทศกาลภาพยนตร์ต่าง ๆ
ในปี ค.ศ. 2011 มอสฟิล์มนำภาพยนตร์เก่ามา เก็บถาวร 2013-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนให้ชมในระบบออนไลน์โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
แหล่งข้อมูลอื่น

Mosfilm official site เก็บถาวร 2014-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mosfilm official YouTube Channel - Mosfilm’s film collection with English subtitles
Mosfilm's online cinema เก็บถาวร 2019-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - over 500 films available for online watching
มอสฟิล์ม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มอสฟิล์ม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Mosfilm Studios - 360 Panoramas เก็บถาวร 2011-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Humus Project - Mosfilm: History and fantastic trailers of the most famous and funny movies (อิตาลี) เก็บถาวร 2007-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มีฮาอิล คูตูซอฟ

| มีฮาอิล อีลลารีโอโนวิช คูตูซอฟ |
| --- | --- |
ภาพวาดของจอมพล คูตูซอฟ
เกิด: 16 กันยายน ค.ศ. 1745(1745-09-16) เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 28 เมษายน ค.ศ. 1813(1813-04-28) (67 ปี) บุนซ์เลา, ปรัสเซีย
รับใช้:  จักรวรรดิรัสเซีย
แผนก/สังกัด: กองทัพจักรวรรดิรัสเซีย
ประจำการ: ค.ศ. 1759–1813
ชั้นยศ: จอมพล
บังคับบัญชา: ผู้บัญชาการกองกำลังผสมรัสเซีย-ออสเตรียในสงครามประสานมิตรครั้งที่สาม ผู้บัญชาการกองทัพจักรวรรดิรัสเซียในสงครามของผู้รักชาติปี 1812)
การยุทธ์: สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1768–1774) สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1787–1792) สงครามรัสเซีย-ตุรกี (ค.ศ. 1806–1812) สงครามนโปเลียน
บำเหน็จ: ดยุกแห่งสโมเลนสค์
มีฮาอิล อีลลารีโอโนวิช โกเลนิชเชฟ-คูตูซอฟ (รัสเซีย: князь Михаи́л Илларио́нович Голени́щев-Куту́зов) เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิรัสเซีย เป็นนายทหารและนักการทูตมือดีที่สุดนายหนึ่งของรัสเซียในช่วงสามกษัตริย์ของราชวงศ์โรมานอฟ คือ: พระนางเจ้าเยกาเจรีนาที่ 2, จักรพรรดิพอลที่ 1 และ จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 ในช่วงรับราชการทหารของเขานั้นเป็นช่วงขาขึ้นของรัสเซีย เขาเข้าร่วมสงครามมากมายและถูกกล่าวว่าเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่เยี่ยมที่สุดในรัชสมัยพระนางเจ้าเยกาเจรีนาที่ 2 นอกจากนี้ยังมีส่วนร่วมในสงครามรัสเซีย-ตุรกีถึงสามครั้งและรวมถึงสงครามนโปเลียน
จอมพลคูตูซอฟสร้างผลงานที่สุดในช่วงที่ฝรั่งเศสรุกรานรัสเซีย ค.ศ. 1812 กองทัพรัสเซียในบัญชาของคูตูซอฟปะทะกับกองทัพใหญ่ของจักรพรรดินโปเลียนในยุทธการที่โบโรดีโน แม้ว่ารัสเซียพ่ายแพ้ทางยุทธวิธีในศึกครั้งนี้ แต่ก็พร่ากำลังรบของฝรั่งเศสได้มหาศาล ต่อมาในวันที่ 1 กันยายนปีเดียวกัน คูตูซอฟสั่งถอนสรรพกำลังและประชากรทั้งหมดออกจากมอสโก ทอดทิ้งมอสโกให้เป็นเมืองร้าง
กองทัพนโปเลียนเข้ายึดมอสโกที่ว่างเปล่า ท้ายที่สุดนโปเลียนรอไม่ไหวจึงส่งทูตมาเจรจากับคูตูซอฟ คูตูซอฟไม่ให้คำตอบใด ท้ายที่สุด ฤดูหนาวในรัสเซียบีบบังคับให้นโปเลียนเลิกปฏิบัติการและถอนทัพกลับฝรั่งเศส คูตูซอฟตามตีกองทัพฝรั่งเศสที่อ่อนแอจากอากาศหนาวจัด ความปราชัยครั้งนี้ทำให้อำนาของนโปเลียนอ่อนแอลงอย่างมาก คูตูซอฟได้รับบำเหน็จความชอบ เขาได้รับการอวยยศเป็นเจ้าชายสโมเลนสค์ หลังขับไล่พวกฝรั่งเศสออกจากรัสเซียเพียงไม่กี่เดือน คูตูซอฟก็ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการป่วย ในวันที่ 28 เมษายน 1813 ณ บุนซ์เลา, ประเทศปรัสเซีย (ปัจจุบันอยู่ในโปแลนด์) สิริอายุ 67 ปี
อนุสาวรีย์ของเขาถูกสร้างขึ้นในมอสโกในปี 1973 เพื่อรำรึกถึงวีรกรรมในสงครามปี 1812 นอกจากนี้ยังมีการตั้งชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์ของสหภาพโซเวียตและสหพันธรัฐรัสเซียเป็นชื่อเขาอีกด้วย นโปเลียนเคยเรียกเขาว่าเป็น "จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ทางเหนือ"
มิโคยัน มิก-27

| มิก-27 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินขับไล่โจมตี
ชาติกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
บริษัทผู้ผลิต: มิโคยัน
สถานะ: ประจำการในผู้ใช้ต่างชาติ
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศรัสเซีย กองทัพอากาศอินเดีย กองทัพอากาศศรีลังกา
จำนวนที่ผลิต: 1,075 ลำ
ประวัติ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2513-2529
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2518
เที่ยวบินแรก: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2513
ปลดประจำการ: พ.ศ. 2533 (รัสเซีย)
พัฒนาจาก: มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-23
มิโคยัน มิก-27 (อังกฤษ: Mikoyan MiG-27 Flogger-D/J, รัสเซีย: Микоян и Гуревич МиГ-27) (นาโต้ ใช้ชื่อรหัสว่าฟลอกเกอร์-ดี/เจ) เป็นเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินที่สร้างโดยสำนักงานออกแบบมิโคยันของสหภาพโซเวียตและต่อมาถูกผลิตใต้ใบอนุญาตโดยอินเดียใช้ชื่อว่า บาฮาดูร (Bahadur) แปลว่าผู้กล้า อย่างไรก็ตามมันไม่เหมือนมิก-23 มิก-27 นั้นไม่ถูกใช้อย่างแพร่หลายนักนอกจากรัสเซีย ประเทศส่วนมากใช้กลับใช้มิก-23บีเอ็นและซุคฮอย ซู-25 แทน ในปัจจุบันมันประจำการอยู่ในอินเดียและศรีลังกาเท่านั้น ส่วนของรัสเซียและยูเครนนั้นได้ปลดประจำการแล้ว
รายละเอียด มิก-27

ผู้สร้าง (โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือสำนักงานมิโคยัน-กูเรวิชค์
ประเภท เจ๊ตขับไล่โจมตีทางยุทธวิธี ที่นั่งเดียว เปลี่ยนมุมลู่ปีกได้
เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน ตูมันสกาย ให้แรงขับสถิต 7,025 กิโลกรัม และ 9,300 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 1 เครื่อง
กางปีก 14.25 เมตร เมื่อกางปีกเต็มที่
8.38 เมตร เมื่อลู่ปีกเต็มที่
พื้นที่ปีก 27.26 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า ประมาณ 8,165 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 16,000 กิโลกรัม
อัตราเร็ว 1.5 มัค ที่ระยะสูง 12,000 เมตร
1.2 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
รัศมีทำการรบ 1,000 กิโลเมตร เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง
350 กิโลเมตร เมื่อบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
พิสัยบินปกติ 2,500 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด 4,200 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงปลดทิ้งได้
อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ ชนิดลำกล้องหมุนได้ 6 ลำกล้อง ขนาด 30 มม. 1 กระบอก
อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอเอส-7 เคอร์รี่ 4 นัด หรือ ลูกระเบิด
รวม น้ำหนัก 3,000 กิโลกรัม ที่ใต้ลำตัว 3 แห่ง และ ใต้ปีก 2 แห่ง
มีฮาอิล มีชุสติน

| มีฮาอิล มีชุสติน |
| --- | --- |
Михаил Мишустин


นายกรัฐมนตรีรัสเซีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  16 มกราคม พ.ศ. 2563 (4 ปี 295 วัน)
ประธานาธิบดี: วลาดีมีร์ ปูติน
ก่อนหน้า: ดมีตรี เมดเวเดฟ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มีฮาอิล วลาดีมีโรวิช มีชุสติน 3 มีนาคม พ.ศ. 2509 (58 ปี) มอสโก สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: รัสเซีย
พรรคการเมือง: อิสระ
ลายมือชื่อ: 

มีฮาอิล วลาดีมีโรวิช มีชุสติน (รัสเซีย: Михаи́л Влади́мирович Мишу́стин) เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักการเมืองชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีรัสเซียตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2563
ในวันพุธที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีรัสเซีย โดยประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน โดยดำรงตำแหน่งสืบต่อจากดมีตรี เมดเวเดฟ
| ก่อนหน้า |  | มีฮาอิล มีชุสติน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ดมีตรี เมดเวเดฟ |  | นายกรัฐมนตรีรัสเซีย  (16 มกราคม 2563) |  | อยู่ในตำแหน่ง |
| ด ค กนายกรัฐมนตรีรัสเซีย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | บอริส เยลต์ซิน · เยกอร์ ไกดาร์ · วิคตอร์ เชียร์โนมืยร์ดิน · บอริส เยลซิน · เซียร์เกย์ คีรีเยนโค · วิคตอร์ เชียร์โนมืยร์ดิน · เยฟเกนี พรีมาคอฟ · เซียร์เกย์ สเตปาชิน · วลาดีมีร์ ปูติน · มีฮาอิล คัสยานอฟ · วิคตอร์ ฮริสเทนโค · มีฮาอิล ฟรัดคอฟ · วิคตอร์ ซุบคอฟ · วลาดีมีร์ ปูติน · ดมีตรี เมดเวเดฟ · มีฮาอิล มีชุสติน  ตัวเอียงคือรักษาการ | บอริส เยลต์ซิน · เยกอร์ ไกดาร์ · วิคตอร์ เชียร์โนมืยร์ดิน · บอริส เยลซิน · เซียร์เกย์ คีรีเยนโค · วิคตอร์ เชียร์โนมืยร์ดิน · เยฟเกนี พรีมาคอฟ · เซียร์เกย์ สเตปาชิน · วลาดีมีร์ ปูติน · มีฮาอิล คัสยานอฟ · วิคตอร์ ฮริสเทนโค · มีฮาอิล ฟรัดคอฟ · วิคตอร์ ซุบคอฟ · วลาดีมีร์ ปูติน · ดมีตรี เมดเวเดฟ · มีฮาอิล มีชุสติน  ตัวเอียงคือรักษาการ |  |
| ด ค กหัวหน้ารัฐบาลในกลุ่ม 20 |
| --- | --- |
  ฆาบิเอร์ มิเลย์   แอนโทนี แอลบานีส   ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา   จัสติน ทรูโด   หลี่ เฉียง   มีแชล บาร์เนียร์   โอลัฟ ช็อลทซ์   นเรนทระ โมที   ปราโบโว ซูบียันโต   จอร์จา เมโลนี   ชิเงรุ อิชิบะ   คลอเดีย เชมบัม   มีฮาอิล มีชุสติน   มุฮัมมัด บิน ซัลมาน   ไซริล รามาโฟซา   ยุน ซ็อก-ย็อล (นายกรัฐมนตรี: ฮัน ด็อก-ซู)   เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน   เคียร์ สตาร์เมอร์   โจ ไบเดิน   อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน   โมสซา ฟากี
มีนูตามอลชานียา

เสียงรายการ มีนูตามอลชานียา ทางวิทยุในปี 1965
มีนูตามอลชานียา (รัสเซีย: Минута молчания) เป็นรายการวิทยุและโทรทัศน์ของสหภาพโซเวียต ออกอากาศเวลา 18 นาฬิกา ทุกวันที่ 9 พฤษภาคมของทุกปี ซึ่งเป็นวันแห่งชัยชนะของสหภาพโซเวียตในมหาสงครามของผู้รักชาติ โดยออกอากาศครั้งแรกทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งสหภาพโซเวียต ในปี 1965 ซื่งเป็นปีครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือฟาสซิสต์เยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ รายการนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ The Minute of Silence โดยเล่าเรืองร่าวเกี่ยวกับการต่อสู้ของทหารโซเวียตต่อทหารเยอรมนีนาซีผู้รุกรานสหภาพโซเวียต
หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ช่องหนึ่งรัสเซีย และสถานีวิทยุและโทรทัศน์ทุกช่อง (รวมถึง ช่องรัสเซีย-1) ได้รวมกันออกอากาศรายการด้วยกัน ส่วนช่องรัสเซียทูเดย์ จะออกอากาศทั้ง ภาษาอังกฤษ, ภาษาสเปน และ ภาษาอารบิก สำหรับผู้ชมทั่วโลกตั้งแต่ปี 2002 โดยจะเรื่มออกอากาศในเวลา 18 นาฬิกา 55 นาที  แต่รายการจะเริ่มต้นก่อนในเวลา 18 นาฬิกา 45 นาที ในช่วงเย็น
แหล่งข้อมูลอื่น

Minute of Silence text (Russian) เก็บถาวร 2011-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มาสโลว์

มาสโลว์ (รัสเซีย: Маслов, Маслова เขียนในภาษาอังกฤษว่า Maslov, Maslow หรือ Maslova) เป็นชื่อสกุลของชาวรัสเซียและชาวรัสเซียเชื้อสายยิวที่นิยมกันมาก อาจหมายถึง
บุคคล

อับราฮัม มาสโลว์ นักจิตวิทยาชาวอเมริกัน
ดูเพิ่ม

ลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์
พิกเจอร์สแอตแอ็นเอ็กซ์ฮิบิชัน

รูปถ่ายของโมเดสต์ มูสซอร์กสกี เมื่อปีค.ศ. 1870
ห้องที่ 3 และ 4 ในท่อนเปิดบทเพลง "Promenade" โดยใช้บทเพลงสำนวนพื้นเมืองของชาวรัสเซียแฝงอยู่มาก
พิกเจอร์สแอตแอ็นเอ็กซ์ฮิบิชัน หรือ งานนิทรรศการภาพวาด (อังกฤษ: Pictures at an Exhibition; รัสเซีย: Картинки с выставки – Воспоминание о Викторе Гартмане, อักษรโรมัน: Kartínki s výstavki – Vospominániye o Víktore Gártmane, แปลตรงตัว 'Pictures from an Exhibition – A Remembrance of Viktor Hartmann', ฝรั่งเศส: Tableaux d'une exposition) เป็นบทเพลงชุดผลงานเดี่ยวเปียโนที่ประพันธ์โดยโมเดสต์ มูสซอร์กสกีขึ้นในปีค.ศ. 1874 ซึ่งเป็นผลงานที่ทั่วโลกยอมรับว่า เป็นบทเพลงเดี่ยวเปียโนที่มีชื่อเสียงที่สุดในแวดวงเพลงคลาสสิก และเป็นผลงานสำหรับยอดนักเปียโนที่ความสามารถสูง
มูสซอร์กสกีได้ประพันธ์เพลงนี้โดยอาศัยเพลงพื้นเมืองของชาวรัสเซียแฝงไว้มาก ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้อีกมากมายในบทเพลง และต่อมา มีคีตกวีแห่งยุคศตวรรษที่ 20 ในนามว่า มัวริส ราเวล คีตกวีชาวฝรั่งเศส ในยุคอิมเพรสชั่นนิสม์ (Impressionism) ได้นำเพลงของมูสซอร์กสกีมาเรียบเรียงตามแนวฉบับอิมเพรสชั่นนิสม์ ราเวลได้ประพันธ์เพลงนี้โดยคงรูปแบบเพลงของมูสซอร์กสกีไว้ให้วงออเคสตร้าบรรเลง จึงได้มีการบันทึกเสียงการแสดงสด ๆ อีกด้วย จึงทำให้ชื่อมูสซอร์กสกีเป็นที่นิยมของทั่วโลกว่า เพลงของเขา ไม่ตกจริง ๆ
ท่อนต่าง ๆ ในเพลงชุดนิทรรศการภาพวาด

ผลงานทั้ง 10 ชิ้นในบทเพลงชุดนี้ มูสซอร์กสกีได้รับแรงบันดาลใจจากการไปชมนิทรรศการภาพของศิลปินชื่อดังทั้ง 10 ผลงานภาพวาดของ วิกเตอร์ ฮาร์ทมันน์ มี 5 ชิ้นที่เป็นบทเพลงชื่อว่า "English: Passeggiata - French: Promenade" ซึ่งเป็นท่อนนำและการเดินทางชมภาพอื่น ๆ ที่มูสซอร์กสกีชื่นชอบ และมีลักษณะบทเพลงแตกต่างกันออกไป โดยมีท่อนที่ 2,3 และ 4 เป็นบทเพลง Promenade ซึ่งมูสซอร์กสกีได้ใช้รูปแบบของ วาริเอชั่น ของบทเพลง Promenade โดยอาศัย Promenade ฉบับแม่แบบมาดัดแปลให้ความรู้สึกอารมณ์ต่าง ๆ ในขณะกำลังจะเดินไปชมภาพอื่น ๆ แต่ละบทจะมีลักษณะแตกต่างกันออกไป โดยที่อัตราจังหวะ บันไดเสียง และอารมณ์ของบทเพลงนั้นไม่ซ้ำรูปแบบเดิม จึงทำให้ผลงานของมูสซอร์กสกีมีชื่อเสียงมากขึ้น วลาดิเมียร์ สตาซอฟ ได้เขียนแนวคิดให้กับมูสซอร์กสกีในการชมภาพต่าง ๆ ของเขา ในหลังจากนี้
Gnomus
2nd Promenade
Il vecchio castello
3rd Promenade
Tuileries
Bydlo
4th Promenade
Ballet des poussins dans leurs coques
Scherzino (ลักษณะตลก ขี้เล่น และมีทำนองรวดเร็ว)
Trio (เพลงจำพวกประกอบรูปแบบทริโอ)
Scherzino (repeat No.1) (ไปเริ่มจากหมายเลข 1 ใหม่ โดยอาจจะใช้โคดาหรือหางเสียง
Coda (มาที่หางเสียง เป็นการจบบทเพลง)
Samuel Goldenberg and Schmuyle
Limoges, le marche
Catacombæ, Sepulcrum romanum
Cum mortuis in lingua mortua
มีเดีย

Pictures at an Exhibition for orchestra (by Maurice Ravel)
| --- | --- |
Pictures at an Exhibition, 1. Passeggiata - Gnomus: 


หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:วิธีใช้สื่อ
| --- | --- |
1. Passeggiata - Gnomus: 


| --- | --- |
2. il vecchio castello: 


| --- | --- |
3. Passeggiata - Tuileries: 


| --- | --- |
Ogive No. 4: 


หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:วิธีใช้สื่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังผลงาน Pictures at an Exhibition ที่ มิวโซเพน