stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราช
ตำแหน่งเจ้าเมืองสุโขทัย

ในพระไอยการเก่าตำแหน่งนาหัวเมืองฉบับอยุธยา พ.ศ. 1997 ต้นฉบับเดิมของหอพระสมุดวชิรญาณ ได้ระบุบรรดาศักดิ์และทินนามเจ้าเมืองสุโขทัยตามทำเนียบคือ
เจ้าพระยาศรีธรรมโศกราช ชาติภักดีบดินทรสุรินทรฤๅไชย อภัยพิริยบรากรมพาหุ เจ้าเมืองศุโขไทย เมืองโท นา 10000 ขึ้นแก่ประแดงจุลาเทพซ้าย
จารึกฐานพระอิศวรเมืองกำแพงเพชร พ.ศ. 2503 กล่าวว่า เจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราชได้ประดิษฐานเทวรูปพระอิศวรในเมืองกำแพงเพชร ซ่อมแซมบูรณะวัดวาอาราม สร้างท่อปู่พญาร่วง เพื่อถวายพระราชกุศลแด่สมเด็จพระบรมบพิตรพระเจ้าอยู่หัวทั้งสองพระองค์ สันนิษฐานว่า เจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราชที่ปรากฏในจารึกควรเป็นตำแหน่งของเจ้าเมืองสุโขทัย
สันนิษฐานว่า ขุนอินทรเทพ ที่ร่วมก่อการโค่นล้มขุนวรวงศาธิราช เมื่อ พ.ศ. 2091 และสมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงตั้งเป็นเจ้าพระยาศรีธรรมโศกราช ควรเป็นเจ้าเมืองสุโขทัยมากกว่านครศรีธรรมราช เพราะผู้ร่วมก่อการส่วนใหญ่มีพื้นเพมาจากเมืองเหนือ จึงมีแนวโน้มสูงว่าขุนอินทรเทพจะมีพื้นเพมาจากเมืองเหนือเช่นเดียวกับผู้ก่อการคนอื่น ในพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และพระราชพงศาวดารกรุงสยาม จากต้นฉบับของบริติชมิวเซียม ระบุเพียงว่า “เอาขุนอินทรเทพเป็นเจ้าพระยาศรีธรรมโศกราช" ไม่ได้ระบุว่าครองเมืองนครศรีธรรมราชแต่อย่างใด พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียนซึ่งชำระในยุคหลัง เป็นหลักฐานเก่าที่สุดที่ระบุเพิ่มเติมว่าครองเมืองนครศรีธรรมราช เพราะเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชในยุคหลังได้ใช้ราชทินนามศรีธรรมโศกราชแล้ว ผู้ชำระพระราชพงศาวดารจึงเข้าใจว่าเป็นตำแหน่งของเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชไป
ต่อมาราชทินนาม ศรีธรรมโศกราช ได้เพี้ยนเป็น ศรีธรรมศุกราช ดังที่พระไอยการตำแหน่งนาทหารหัวเมือง ฉบับพิมพ์ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง ซึ่งชำระในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช กล่าวว่า
ออกญาศรีธรรมศุกราช ชาติบดินทรสุรินทรฤๅไชย อภัยพิรียภาหุ เจ้าเมืองศุกโขไท เมืองโท นา 10000 ขึ้นประแดงจุลาเทพซ้าย
และจารึกทำเนียบหัวเมืองและผู้ครองเมือง วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร กล่าวว่า
๏ เมืองสุโขทัยเมืองโท ผู้ครองเมืองชื่อออกญาศรีธรรมศุกราช ชาติบดินทรสุรินทรฦๅไชย อภัยพิริยบรากรมพาหุ นา 10000 ขึ้นมหาดไทย
ผู้ดำรงตำแหน่งพระยาศรีธรรมศุกราชคนสุดท้าย คือพระยาศรีธรรมศุกราช (ฉาด ปาณะดิษ)
ตำแหน่งเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช

เดิมในพระไอยการตำแหน่งนายทหารหัวเมือง ระบุบรรดาศักดิ์และราชทินนามของเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชตามทำเนียบคือ
เจ้าพญาศรีธรรมราช ชาติเดโชไชยมไหยสุริยาธิบดี อภัยพิรียบรากรมภาหุ เมืองนครศรีธรรมราช เมืองเอก นา 10000 ขึ้นประแดงอินปัญญาซ้าย
ภายหลังได้เปลี่ยนราชทินนามจาก ศรีธรรมราช เป็น ศรีธรรมาโศกราช ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ตามที่ระบุในเรื่องตั้งเจ้าพระยานครศรีธรรมราชครั้งกรุงเก่า พ.ศ. 2285
ในลักษณะพระสุพรรณบัตรนั้นว่า ศุภมัสดุ สุวดิการยดิเรก 1664 ศกโสณสังวัจฉรมฤคสิรมาศสุกรปักษ์ เท๎วดิถีพุฒวารศุภมหุรดิ พระบาทพระศรีสรรเพชสมเด็จบรมบพิตร พระพุทธเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาพระราชทานนามกรพระยาไชยาธิเบศร์ เปนเจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราช ชาติเดโชไชยมไหสุริยาธิบดี อภัยพิริยปรากรมพาหุ เจ้าพระยานครศรีธรรมราช
สันนิษฐานว่าการเปลี่ยนจากศรีธรรมราชเป็นศรีธรรมาโศกราช อาจจะแปลงให้สอดคล้องกับพระนาม พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช กษัตริย์เมืองนครศรีธรรมราชในสมัยโบราณ และอาจเป็นเพราะทินนามศรีธรรมราชซ้ำกับทินนาม เจ้าพระยาศรีธรรมราช ของเสนาบดีกรมพระคลัง จึงแปลงใหม่ไม่ให้สับสน และในพระไอยการตำแหน่งนาเมืองนครศรีธรรมราช จ.ศ. 1173 ระบุว่าเคยมีพระยาสุโขทัยถูกตั้งเป็นเจ้าพระยานครศรีธรรมราชในสมัยอยุธยา สันนิษฐานว่าครั้งนั้นราชทินนามเจ้าเมืองสุโขทัยอาจจะถูกนำมาใช้กับเมืองนครศรีธรรมราชก็เป็นได้
อย่างไรก็ตาม ในสมัยรัตนโกสินทร์ยังมีการใช้ราชทินนามศรีธรรมราชสลับกับศรีธรรมาโศกราชอยู่ ดังในจารึกทำเนียบหัวเมืองและผู้ครองเมือง วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร กล่าวว่า
๏ เมืองนครศรีธรรมราชเมืองเอก ผู้ครองเมืองชื่อเจ้าพระยาศรีธรรมราช ชาติเดโชไชยมไหสุริยาธิบดี อภิพิริยบรากรมพาหุ ถือศักดินา 10000 เอกอุขึ้นกรมพระกลาโหม
ผู้ดำรงตำแหน่งพระยาศรีธรรมโศกราชคนสุดท้าย คือเจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราช (น้อย ณ นคร)
เวลามาตรฐานเกาหลี

| เวลามาตรฐานเกาหลี |
| --- | --- |
เขตเวลา
ออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัด
KST: UTC+09:00
เวลาปัจจุบัน
00:59, 5 ตุลาคม 2024 KST [รีเฟรช]
การใช้เวลาออมแสง
ไม่มีการใช้เวลาออมแสงในเขตเวลานี้
| --- | --- |
เวลามาตรฐานเกาหลี
ฮันกึล: 한국표준시
ฮันจา: 韓國標準時
อาร์อาร์: Hanguk pyojunsi 
เอ็มอาร์: Han'guk p'yojunsi 
เวลามาตรฐานเกาหลี (KST, เกาหลี: 한국 표준시; ฮันจา: 韓國標準時; อาร์อาร์: Han-guk pyojunsi) เป็นเขตเวลามาตรฐานในเกาหลีใต้ โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดไป 9 ชั่วโมง  (UTC+09) ในเกาหลีไม่มีการใช้เวลาออมแสงในปัจจุบัน แต่เคยใช้ในอดีต เวลามาตรฐานเกาหลีตรงกับเวลามาตรฐานญี่ปุ่น เวลามาตรฐานอินโดนีเซียตะวันออก และเวลายาคุตสค์
ทั้งนี้ ในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ประเทศเกาหลีเหนือจะเปลี่ยนเขตเวลามาตรฐานให้ช้าลง 30 นาที โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดไป 8 ชั่วโมง 30 นาที
ตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 เวลา00:00น.ตามเวลาเกาหลีได้เปลี่ยนเวลาเนื่องจากคิม จอง อึน ผู้นำเกาหลีเหนือได้ประชุมร่วมกับนายมูน แจ อิน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ที่ปันมุนจอมเมื่อวันที่27เมษายน 2561 นายคิมกล่าวว่า เขาจะปรับเวลามาตรฐานของเกาหลีเหนือให้กลับมาเท่ากับเวลาที่มีการกำหนดใช้ในอดีต
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Homepage of the Korea Research Institute of Standard and Science เก็บถาวร 2007-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เรย์เธียน

| --- | --- |

ประเภท: มหาชน (NYSE: RTN) S&P 500 Component
อุตสาหกรรม: อากาศยาน และ การทหาร
ก่อตั้ง: เคมบริดจ์, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา (1922)
ผู้ก่อตั้ง: Vannevar Bush Laurence K. Marshall Charles G. Smith
เลิกกิจการ: 3 เมษายน พ.ศ. 2563 
สำนักงานใหญ่: วอลแธม, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: William H. Swanson  (ประธาน) & (ซีอีโอ)
รายได้:  $ 25.183 billion (2010)
รายได้จากการดำเนินงาน:  $ 2.607 billion (2010)
รายได้สุทธิ:  $ 1.840 billion (2010)
สินทรัพย์:  $ 24.422 billion (2010)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  $ 9.890 billion (2010)
พนักงาน: 72,000 (2010) 
เว็บไซต์: Raytheon.com (1999 established)
เรย์เธียน (NYSE: RTN
) เป็นบริษัทสัญชาติสหรัฐอเมริกา ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการผลิตอาวุธทางการทหาร และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ปัจจุบันเรย์เธียนเป็นผู้ผลิตขีปนาวุธนำวิถีที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เรย์เธียนก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1922 ที่เมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันที่พนักงานทั่วโลกกว่า 72,000 คน รายได้กว่า 90 % มาจากสินค้าทางทหาร ในปี ค.ศ. 2007 เรย์เธียนเป็นบริษัทจัดจำหน่ายอาวุธอันดับที่ 3 ของโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Raytheon Company Semiconductor Division Files Kept to Monitor the Electronics Industry, 1965–1986 (call number M0661; 11.5 linear ft.) เก็บรักษาไว้ที่ Department of Special Collections and University Archives เก็บถาวร 2008-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ หอสมุด มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
เออร์วิง เบอร์ลิน

| Irving Berlin |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Israel Isidore Beilin
เกิด: 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 โมกีลอฟ จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันคือ เบลารุส) 
เสียชีวิต: 22 กันยายน ค.ศ. 1989 (101 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ช่วงปี: ค.ศ. 1907–1971
Alexander's Ragtime Band, Edison Amberol cylinder, 1911
เออร์วิง เบอร์ลิน (Irving Berlin) เป็นนักแต่งเพลงและเขียนคำร้องชาวอเมริกันเชื้อสายยิวเบลารุส เป็นผู้หนึ่งที่ได้รับการยกย่องเป็นนักแต่งเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การดนตรีอเมริกัน มีผลงานแต่งเพลงมากกว่า 1,500 เพลง ดนตรีประกอบละครบรอดเวย์ จำนวน 19 เรื่อง  ดนตรีประกอบภาพยนตร์ 18 เรื่อง เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 8 ครั้ง  ผลงานแต่งเพลงของเขาเคยขึ้นถึงอันดับหนึ่งชาร์ตซิงเกิลถึง 25 ครั้ง ขับร้องโดยศิลปินชื่อดังเช่น  เฟรด แอสแตร์ แฟรงก์ ซินาตรา จูดี การ์แลนด์ บาร์บรา สไตรแซนด์ ลินดา รอนสตัดต์ แชร์ ไดอานา รอสส์ บิง ครอสบี แนท คิง โคล บิลลี ฮอลิเดย์ ดอริส เดย์ เอลลา ฟิตซ์เจอรัลด์
แหล่งข้อมูลอื่น

Papers of Irving Berlin, Dwight D. Eisenhower Presidential Library เก็บถาวร 2018-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ชีวประวัติ เออร์วิง เบอร์ลิน ที่ อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
เออร์วิง เบอร์ลิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Irving Berlin Music Company
PBS page on Irving Berlin, part of their Great Performances series
เจ้าพระยาสิริรัตนมนตรี (หงส์ สุจริตกุล)

มหาอำมาตย์โท เจ้าพระยาสิริรัตนมนตรี (หงส์ สุจริตกุล) อดีตรัฐมนตรีและองคมนตรี ได้รับพระราชทานนามสกุล "สุจริตกุล"
ประวัติ

เจ้าพระยาสิริรัตนมนตรี มีนามเดิมว่าหงส์ เกิดเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 9 ปีมะแม ตรงกับวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2378 เป็นบุตรคนโตหลวงอาสาสำแดง (แตง) และคุณท้าวสุจริตธำรง (นาค)
ได้รับราชการเป็นมหาดเล็กตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้รับแต่งตั้งเป็นนายพลพัน หุ้มแพรมหาดเล็ก แล้วเลื่อนเป็นนายจ่าเรศ ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้รับบรรดาศักดิ์เป็นหลวงนาวานุรักษ์ กรมรักษาโรงเรือ ต่อมาเลื่อนเป็นพระยาราชประสิทธิ์ แล้วเลื่อนเป็นพระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษาธิบดี ในปี พ.ศ. 2437
วันอังคารที่ 3 มกราคม ร.ศ. 129 (พ.ศ. 2453) ได้รับสถาปนาเป็นเจ้าพระยา มีสมญาจารึกในหิรัญบัฏว่า เจ้าพระยาสิริรัตนมนตรี เทพวัชรีมหาประยุรญาติ บรมนารถมานิตวิสิษฐศักดิ์ สัตยารักษ์สถาพร จิรุปกรณ์ราชกิจ สุจริตจริยวัตร รัตตัญญุบุรุษ สุทธิถิราธยาไศรย ศรีรัตนไตรยคุณธาดา อภัยพิริยบรากรมพาหุ ถือศักดินา 10,000
เจ้าพระยาสิริรัตนมนตรี ป่วยเป็นโรคชรา ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2463 เวลา 20:30 น. สิริอายุได้ 86 ปี ได้รับพระราชทานโกศไม้สิบสองบรรจุศพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2453 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2444 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2436 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มราชการในพระองค์ (ร.ด.ม.(พ))
พ.ศ. 2436 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2439 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 3 (ม.ป.ร.3)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ (แพ บุนนาค)

| เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ |
| --- | --- |


จางวางกรมพระคลังสินค้า
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2362
เสียชีวิต: 17 เมษายน พ.ศ. 2429
คู่สมรส: ท่านผู้หญิงอ่วม
บุตร: เจ้าจอมปุก ในรัชกาลที่ 5 หม่อมแดง ปราโมช ณ อยุธยา นายทองคำ บุนนาค
บุพการี: สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิชัยญาติ (ทัต บุนนาค) (บิดา) หม่อมหงิม (มารดา)

เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ นามเดิม แพ เป็นขุนนางตระกูลบุนนาค เคยดำรงตำแหน่งจางวางกรมพระคลังสินค้าและองคมนตรีในรัชกาลที่ 5
ประวัติ

เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ มีนามเดิมว่าแพ เป็นบุตรของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) กับหม่อมหงิม พงษาวดารราชินิกุลบางช้างระบุว่าท่านเกิดในปีเถาะ จ.ศ. 1181 (ตรงกับ พ.ศ. 2362) เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็กในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีบรรดาศักดิ์เป็นนายศัลวิไชย หุ้มแพร แล้วเลื่อนเป็นจมื่นสมุหพิมาน ปลัดกรมพระตำรวจสนมทหาร
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เลื่อนเป็นพระพรหมบริรักษ์ เจ้ากรมพระตำรวจสนมทหาร แล้วเลื่อนเป็นพระยาศรีพิพัฒน์ จางวางกรมพระคลังสินค้า ถึงปี พ.ศ. 2400 ได้โปรดให้ท่านเป็นราชทูตอัญเชิญพระราชสาส์นไปเจริญทางพระราชไมตรีกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ณ กรุงฝรั่งเศส ออกเดินทางเมื่อวันพฤหัสบดี 10 ค่ำ เดือน 5 จ.ศ. 1223 (ตรงกับวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2404)
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกาและองคมนตรี และได้รับสถาปนาเป็นเจ้าพระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษาธิบดี วรมนตรีมหามาตยานุนายก รัชชดิลกสุริยวงศ์ ดำรงศักดิบรมมหาพิไชยญาติ ราชกิจปฏิการาภิธยาศรัย ตรัยศรีรัตนธาดา อภัยพิริยบรากรมพาหุ ดำรงศักดินา 10,000
เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ ป่วยเป็นไข้มาตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน แพทย์จัดยารักษาแล้วอาการไม่ทุเลา ต่อมาจึงหมดสติและถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันเสาร์ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 5 เวลา 5 ทุ่มเศษ ตรงกับวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2429 สิริอายุได้ 67 ปี แต่บางแห่งว่าอายุ 68 ปี วันรุ่งขึ้นเสด็จฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ เจ้าพนักงานแต่งศพลงโกศไม้สิบสองตั้งบนชั้น มีฉัตรเบญจา 4 คัน ตั้งเป็นเกียรติยศ
ครอบครัว

เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์กับท่านผู้หญิงอ่วมมีบุตรธิดาด้วยกัน 9 คน กับภรรยาอื่นอีก 16 คน รวมมีบุตรธิดาทั้งสิ้น 25 คน ที่สำคัญ เช่น นายนาวาเอก พระยาสุนทรานุกิจปรีชา (หลง บุนนาค) เจ้าจอมปุก ในรัชกาลที่ 5 และ หม่อมแดง ปราโมช ณ อยุธยา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2417 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
เจ้าจอมขวัญ

เจ้าจอมขวัญ เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และทำนองแต่งโดยแมนรัตน์ ศรีกรานนท์
อัตสึโกะ มาเอดะ

| อัตสึโกะ มาเอดะ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: มาเอดะ อัตสึโกะ
เกิด: 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2534
แนวเพลง: เจ-ป็อป
อาชีพ: นักร้อง,นักแสดง,ไอดอล
อัตสึโกะ มาเอดะ (ญี่ปุ่น: 前田 敦子; โรมาจิ: Maeda Atsuko; 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2534, อิจิกาวะ จังหวัดชิบะ — ) เป็นอดีตสมาชิกของวงไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) โดยเธออยู่ในทีมเอ (Team A) และเป็นหนึ่งในสมาชิกที่มีชื่อเสียงที่สุดของกลุ่มหรือเป็นเอซของรุ่นบุกเบิกและได้รับเลือกตั้งเป็นอันดับที่ 1 ในปี พ.ศ. 2552 และปี พ.ศ. 2554 แต่เซ็มบัตสึในปี พ.ศ. 2553 มาเอดะก็ได้แพ้ให้กับ ยูโกะ โอชิมะ ที่เป็นเซ็นเตอร์ในซิงเกิลที่ 17 "เฮฟวีโรเทชัน" (Heavy Rotation) เธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเซ็มบัตสึซึ่งประกอบด้วยสมาชิกวงเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) ที่มีลักษณะที่เป็นสมาชิกที่ได้รับความนิยมในซิงเกิลที่ผ่านๆ มา ในวันอาทิตย์ที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 เธอได้ประกาศอำลาจากวงหรือที่เรียกว่า "จบการศึกษา" จากวง โดยเธอสำเร็จการศึกษาจากวงเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ที่โรงละครของเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) ในอากิฮาบาระ
ชีวิตในเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48)

อัตสึโกะ มาเอดะ ได้ผ่านการออดิชั่นสมาชิกวงเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) รุ่นที่ 1 ในปลายปี พ.ศ. 2548 และเข้ามาเป็นสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) ทีมเอ (Team A) ในตอนนั้น
ภายในปี พ.ศ. 2549 เอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) ได้ออกซิงเกิลไอตากัตตะ (Aitakatta) ภายใต้สังกัด DefSTAR Records ก่อนที่จะออกซิงเกิลนี้ มี 2 ซิงเกิลก่อนหน้านี้ที่ได้ออกซิงเกิลไปโดยเป็นเอกเทศในแต่ละสังกัด สำหรับซิงเกิลนี้ สมาชิก 20 คนถูกเลือกจากสมาชิก 36 คนจากทีมเอ (Team A) และทีมเค (Team K) มาเอดะเป็น 1 ในสมาชิกที่ถูกเลือกและเธอได้รับบทบาทเป็นผู้นำในการวิดีโอโปรโมต (Promotional Video) ของเพลงนี้ มาเอดะจะปรากฏอยู่ด้านหน้าของทุกๆ ซิงเกิลตั้งแต่นั้นมา
ในซิงเกิลที่ 12 ของวงคือ Namida Surprise รวมกับบัตรโหวตสำหรับการเลือกตั้งเซ็มบัตสึในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งจะให้แฟนคลับโหวตว่าใครจะได้จะได้เป็นเซ็นเตอร์ของซิงเกิลต่อไป โดยมาเอดะชนะคะแนนโหวตไป 4,630 โหวต กลายเป็นสมาชิกวงเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) ที่เป็นที่นิยมมากที่สุดและเป็นสมาชิกที่อยู่แถวหน้าในซิงเกิลที่ 13 อีวาเกะเมย์บี (Iiwake Maybe) อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2553 มีการเลือกตั้งอีกครั้งแต่ครั้งนี้มาเอดะแพ้การเลือกตั้งให้ ยูโกะ โอชิมะ ที่ได้คะแนนโหวต 31,448 คะแนน ส่วนมาเอดะได้ 30,851 คะแนน ดังนั้นยูโกะจึงได้เป็นเซ็นเตอร์ในซิงเกิลเฮฟวีโรเทชัน (Heavy Rotation) ต่อมาในปีนั้นมีการเลือกตั้งในลักษณะที่แตกต่างออกไปจากเดิมที่มีชื่อว่า AKB48 Janken Senbatsu Tournament ที่ซึ่งสมาชิกทุกคนในวงสามารถมาอยู่แถวหน้าได้ โดยสมาชิกจะถูกเลือกโดยการเป่ายิ้งฉุบ โดยมาเอดะได้คว้าอันดับที่ 15 และมายูมิ อุจิดะได้เป็นเซ็นเตอร์ในซิงเกิลที่ 19 แชนซ์โนะจุมบัง (Chance no Junban)
ในปี พ.ศ. 2554 การเลือกตั้งเซ็มบัตสึครั้งที่ 3 ได้จัดขึ้น ในช่วงเริ่มต้น ยูโกะ โอชิมะ นำมาเป็นอันดับ 1 แต่ในที่สุดมาเอดะก็ชนะไปด้วยคะแนนโหวตถึง 139,892 คะแนนส่วน ยูโกะ โอชิมะ ได้ไป 122,843 คะแนน มาเอดะจึงชนะไป 17,049 คะแนน
ในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 ระหว่างคอนเสิร์ตเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) ที่ไซตะมะซูเปอร์อารีนา มาเอดะประกาศว่าเธอกำลังจะ "จบการศึกษา" ในอีกไม่นานนี้ และโปรดิวเซอร์ของเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) ยาซูชิ อากิโมโตะ ได้ออกมากล่าวทาง Google+ ว่าอัตสึโกะ มาเอดะจะจบการศึกษาที่โตเกียวโดมซึ่งเป็นสถานที่ที่ศิลปินมีอยากไปจัดคอนเสิร์ตมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น รวมระยะเวลาการเป็นสมาชิกของเธอ 6 ปี 8 เดือน
นักร้องเดี่ยว

ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2554 มาเอดะประกาศด้วยตัวของเธอเองในงาน AKB48's handshake ที่นาโงยะโดมว่าเธอจะเดบิวต์ซิงเกิลเดี่ยวของเธอคือซิงเกิล "Flower" หนึ่งในเพลงของ Moshidora ภาพยนตร์ซึ่งมาเอดะแสดงบทนำและซิงเกิลได้ออกในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เธอเป็นสมาชิกวงคนที่สองที่ได้ออกซิลเกิลเดี่ยวหลังจาก อิตาโนะ โทโมมิ กับซิงเกิล "Dear J"
งานทางด้านการแสดง

ในปี พ.ศ. 2550 มาเอดะได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "Ashita no Watashi no Tsukurikata" (「あしたの私のつくり方」?) ซึ่งเป็นผลงานการแสดงเรื่องแรกของเธอ โดยเธอเริ่มต้นถ่ายภายพยนตร์เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และถ่ายทำเสร็จในช่วงปลายเดือนสิงหาคม และหลังจากนั้นเธอก็ได้แสดงละครทางโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง รวมทั้งบทนำจากละครเรื่อง "Majisuka Gakuen" และ "Q-10"
มาเอดะพร้อมกับมินามิ มิเนงิชิ ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Moshidora และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เป็นเรื่องแรกที่เธอได้แสดงบทนำในการแสดงภาพยนตร์ Moshidora เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับ ผู้ที่มาดูแลทีมเบสบอลระดับมัธยมปลายที่ไม่เก่งชั่วคราว ที่มีชื่อว่า มินามิ คาวาชิมะ ซึ่งเป็นบทที่มาเอดะเล่น เพื่อนำทีมเข้าแข่งขันรายการ เบสบอลระดับมัธยมปลายระดับชาติ โดยเรียนรู้กลยุทธจากหนังสือการจัดการธุรกิจของปีเตอร์ ดรักเกอร์
ในปี พ.ศ. 2554 เธอได้รับบทบาทเป็น มิซูกิ อาชิยะในเรื่อง Hanazakari no Kimitachi e ซึ่งเป็นซีรียส์ที่นำมาทำใหม่หลังจากที่ได้รับความนิยมอย่างมากในปี พ.ศ. 2550
ชีวิตส่วนตัว

อัตสึโกะ มาเอดะ ได้ประกาศว่าจะสมรสกับเรียว คัตสึจิ นักแสดงหนุ่มที่เคยมีผลงานแสดงร่วมกัน และได้จดทะเบียนสมรสกันในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 และในเวลาต่อมา มาเอดะก็ได้ตั้งครรภ์ลูกคนแรก และได้ประกาศว่าได้กำเนิดลูกชายเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2562 แต่แล้วในช่วงสิ้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 เธอตัดสินใจเตรียมหย่ากับเรียว คัตสึจิ เนื่องจากปัญหาส่วนตัวต่อมาวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2564 เธอประกาศว่าเธอหย่าร้างเรียบร้อยแล้ว
การปรากฏตัว > ซิงเกิล AKB48

Sakura no Hanabiratachi
Skirt, Hirari
Aitakatta
Seifuku ga Jama wo Suru
Keibetsu Shiteita Aijou
Bingo!
Boku no Taiyou
Yuuhi wo Miteiru ka?
Romance, Irane
Sakura no Hanabiratachi 2008
Baby! Baby! Baby!
Oogoe Diamond
10nen Zakura
Namida Surprise!
Iiwake Maybe
River
Sakura no Shiori
Ponytail to Chouchou
Heavy Rotation
Beginner
Chance no Junban
Sakura no Ki ni Narou
Dareka no Tame ni -What can I do for someone?-
Everyday, Katyusha
Flying Get
Kaze wa Fuiteiru
Included in Ue kara Mariko
Noël no Yoru
Rinjin wa Kizutsukanai
GIVE ME FIVE!
Manatsu no Sounds Good!
Kimi wa melody
การปรากฏตัว > ซิงเกิลโซโล่

"Flower" (22 มิถุนายน 2554)
Kimi wa boku da
Time Machine Nante Iranai (18 กันยายน 2556)
Seventh Code
การปรากฏตัว > อัลบั้มโซโล่

Selfish (22 มิถุนายน 2016)
การปรากฏตัว > ภาพยนตร์

Ashita no Watashi no Tsukurikata" (「あしたの私のつくり方」) Part: ฮานาดะ คะนะโกะ (เมษายน 2550）
"Densen Uta" (「伝染歌」?) Part: ทะกะฮะชิ คะนะ (สิงหาคม 2550）
"Nasu Shōnenki" (「那須少年記」?) (ฤดูร้อน 2551）
Moshidora (มิถุนายน 2554）
การปรากฏตัว > ละครโทรทัศน์

Swan no Baka! -Sanmanen no Koi-" (「スワンの馬鹿！ ～3万円の恋～」 Stupid Swan -Love of 30 Thousand Yen-?) (ตุลาคม - ธันวาคม 2550）
"Taiyo to Umi no Kyoushitsu" (「太陽と海の教室」?) (กรกฎาคม - สิงหาคม 2551)
"Majisuka Gakuen" (「マジすか学園」?) (มกราคม - มีนาคม 2553)
"เรียวมะ จอมคนพลิกแผ่นดิน" (「龍馬伝」?)แสดงเป็น ซะกะโมะโตะ ฮะรุอิ (มีนาคม - พฤศจิกายน 2553)
"Q-10" ( 「キュート」?) (ตุลาคม - พฤศจิกายน 2553)
"Sakura Kara no Tegami" ( 「桜からの手紙」?) (กุมภาพันธ์ - มีนาคม 2554)
"Majisuka Gakuen 2" (「マジすか学園2」?) (เมษายน - มิถุนายน 2554)
"Hanazakari no Kimitachi e" (花ざかりの君たちへ?) (กรกฎาคม - กันยายน 2554)
"Saikō no Jinsei no Owarikata: Ending Planner" (มกราคม - มีนาคม 2555)
การปรากฏตัว > ทีวีโชว์

AKBingo!
ญี่ปุ่น: "Shukan AKB"; โรมาจิ: 「週刊AKB」
ญี่ปุ่น: "AKB48 nemousu TV"; โรมาจิ: 「AKB48ネ申テレビ」
การปรากฏตัว > เรดิโอ โชว์

Atsuko Maeda's Heart Songs (Tokyo FM)
การปรากฏตัว > สมุดภาพ

อัตสึโกะ มาเอดะ ปฏิทินปี 2009
ญี่ปุ่น: 1st Photobook "Hai"; โรมาจิ: 1st写真集『はいっ』 (23 มกราคม 2552）
อัตสึโกะ มาเอดะ ปฏิทินปี 2010
ญี่ปุ่น: 2nd Photobook "Acchan in Hawaii"; โรมาจิ: 2nd写真集『あっちゃん in Hawaii』 (25 กุมภาพันธ์ 2553)
ญี่ปุ่น: 3rd Photobook "Maeda Atsuko in Tokyo"; โรมาจิ: 3rd写真集『前田敦子 in Tokyo』 (26 เมษายน 2553)
4th Photobook "Atsuko in NY" (7 มิถุนายน 2553)
5th Photobook "Bukiyou" (16 มีนาคม 2555)
การปรากฏตัว > ดีวีดี

ญี่ปุ่น: "Mubōbi"; โรมาจิ: 「無防備」 (16 กุมภาพันธ์ 2552）
ข้อมูลเพิ่มเติม

ประวัติอย่างเป็นทางการของอัตสึโกะ มาเอดะ
อัตสึโกะ มาเอดะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Ohta Pro Profile เก็บถาวร 2010-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บล็อกอย่างเป็นทางการของอัตสึโกะ มาเอดะ
Atsuko Maeda (English page)　－　กูเกิลพลัส
ฮาจิโจ (โตเกียว)

| ฮาจิโจ 八丈町 |
| --- | --- |
เมือง
ฮาจิโจจิมะที่เห็นได้จากยอดเขาโนโบเรียว
   ธง ตรา
สถานที่ตั้งของฮาจิโจในโตเกียว
ฮาจิโจ 
พิกัด: 33°06′34.2″N 139°47′27.2″E﻿ / ﻿33.109500°N 139.790889°E﻿ / 33.109500; 139.790889
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: โตเกียว
บันทึกอย่างเป็นทางการครั้งแรก: 1156
ตั้งเป็นเมือง: 1 เมษายน ค.ศ. 1955
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 72.23 ตร.กม. (27.89 ตร.ไมล์)
ประชากร (มิถุนายน 2016)
 • ทั้งหมด: 7,516 คน
 • ความหนาแน่น: 104 คน/ตร.กม. (270 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เว็บไซต์: www.town.hachijo.tokyo.jp
ฮาจิโจ (ญี่ปุ่น: 八丈町; โรมาจิ: Hachijō-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดฮาจิโจ, กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ในปี 2015 ฮาจิโจมีประชากรประมาณ 7,613 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 104 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองมีพื้นที่ทั้งหมด 72.23 ตารางกิโลเมตร (27.89 ตารางไมล์) พลังงานไฟฟ้าของเมืองผลิตมาจากโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนใต้พิภพและฟาร์มกังหันลม
ภูมิศาสตร์

เมืองฮาจิโจครอบคลุมเกาะฮาจิโจจิมะและฮาจิโจโคจิมะในหมู่เกาะอิซุ ในทะเลฟิลิปปินส์ ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวไปทางใต้ 228 กิโลเมตร (142 ไมล์) เมืองได้รับความอบอุ่นจากกระแสน้ำญี่ปุ่น ทำให้เมืองนี้มีสภาพอากาศที่ร้อนและชื้นมากกว่าใจกลางกรุงโตเกียว  ชาวเมืองทั้งหมดอาศัยอยู่บนเกาะฮาจิโจจิมะ
ประวัติศาสตร์

ในสมัยเอโดะ ฮาจิโจจิมะเป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่เนรเทศของนักโทษ การปฏิบัตินี้สิ้นสุดลงในสมัยเมจิ และชาวเกาะได้พัฒนาเศรษฐกิจจากการตกปลา เลี้ยงไหม และเกษตรกรรม กิ่งจังหวัดฮาจิโจถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1908 ซึ่งรวมถึงหมู่บ้านมิทสึเนะ นากาโนะโกะ คาชิทาเตะ ซุเอโยชิ และโอคะโงะ หมู่บ้านโทรุจิและอุสึกิบนฮาจิโจโคจิมะถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 หมู่บ้านทั้งห้าแห่งของฮาจิโจจิมะได้รวมเข้าด้วยกันเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1954 เพื่อก่อตั้งหมู่บ้านฮาจิโจ เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1955 หมู่บ้านทั้งสองแห่งของฮาจิโจโคจิมะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านฮาจิโจ ซึ่งทำให้หมู่บ้านได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเมือง อย่างไรก็ตาม ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1966 ชาวฮาจิโจโคจิมะได้โหวตให้ละทิ้งเกาะของตนโดยอ้างว่าบริการสาธารณะขั้นพื้นฐานไม่สามารถเข้าถึงได้และปัญหาทางเศรษฐกิจ และเกาะฮาจิโจโคจิมะกลายเป็นเกาะร้างตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1969
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจสำคัญของฮาจิโจคือการตกปลาและการท่องเที่ยว
การศึกษา

เมืองดำเนินการสามโรงเรียนประถมศึกษารัฐบาลและสามโรงเรียนมัธยมของรัฐบาล
การขนส่ง

ฮาจิโจจิมะสามารถเข้าถึงได้ทั้งโดยเครื่องบินและโดยเรือข้ามฟาก  เรือข้ามฟากสำหรับคนเดินเท้าออกจากโตเกียวทุกวัน เวลา 22:00 น. และถึงที่ฮาจิโจจิมะ เวลา 9.00 น. ของวันถัดไป การเดินทางทางอากาศจากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ) ไปยังสนามบินฮาจิโจจิมะใช้เวลาประมาณ 45 นาที
ระเบียงภาพ

ฮาจิโจจิมะ (ขวา) และฮาจิโจโคจิมะ (ซ้าย)
กำแพงหินทั่วไป
ท่าเรือโซโคโด
เรอโน แอ็ฟเต

แอ็ฟเต-17
เรอโน แอ็ฟเต (มักจะถูกอ้างอิงในวรรณกรรมหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งว่า แอ็ฟเต-17, แอ็ฟเต17 หรือคล้ายกัน) เป็นรถถังเบาสัญชาติฝรั่งเศสที่เป็นการออกแบบรถถังที่มีการปฏิวัติและมีอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ แอ็ฟเตเป็นรถถังที่ถูกผลิตเป็นคันแรกที่มีอาวุธป้อมปืนที่สามารถหมุนได้อย่างเต็มที่ องค์ประกอบของเรอโน แอ็ฟเต-ห้องพลขับรถถังจะอยู่ด้านหน้า ห้องเครื่องจะอยู่ด้านหลัง และอาวุธปืนหลักจะอยู่ในป้อมปืนที่หมุนได้-กลายเป็นและยังคงไว้ต่อรูปแบบรถถังมาตรฐาน ดังนั้นนักประวัติศาสตร์บางคนของการสงครามยานเกราะได้เรียกเรอโน แอ็ฟเตว่าเป็นรถถังที่ทันสมัยรุ่นแรกของโลก
เรอโน แอ็ฟเตจำนวนกว่า 3,000 คันถูกผลิตขึ้นโดยโรงงานอุตสาหกรรมฝรั่งเศส ส่วนใหญ่ในช่วงปี ค.ศ. 1918 อีก 950 คันที่ได้รับอนุญาตในการลอกเลียนแบบรถถังแอ็ฟเต (รถถังเบา เอ็ม1917) ที่ถูกทำขึ้นในสหรัฐอเมริกา แต่ไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาที่จะเข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
รายละเอียด

ประเทศผู้ผลิต ฝรั่งเศส
ปีที่ใช้งาน 1917
เจ้าหน้าที่ 2 นาย
หน้ก 6,604 กิโลกรัม/ 6.5 ต้น
ยาว 4.09 เมตร
สูง 2.13 เมตร
กว้าง 1.7 เมตร
เกราะหนาที่สุด 22 มม./0.87 นิ้ว
เครื่องยนต์ เรโนลต์  ให้กำลัง 35 แรงม้า
ความเร็ว 20 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 65 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนกล ขนาด 8 มม./ 0.315 นิ้ว หรือ ขนาด 37 มม./ 1.46 นิ้ว
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (วัชโรทัย)

ระวังสับสนกับ เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (เพ็ญกุล), เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (สุรคุปต์), หรือ เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (ณ นคร)
| เจ้าจอมทับทิม |
| --- | --- |
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บิดามารดา: พระจำนงภูษิต (อยู่ วัชโรทัย)
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (สกุลเดิม วัชโรทัย) เป็นธิดาคนหนึ่งของพระจำนงภูษิต (อยู่ วัชโรทัย) สืบเชื้อสายมาแต่ข้าหลวงเดิมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ซึ่งกรมพระยาดำรงราชานุภาพตรัสเล่าถึงต้นสกุลวัชโรทัยว่า เป็นผู้เชิญพระกลดกั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกขณะดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าพระยาจักรีเมื่อครั้งศึกอะแซหวุ่นกี้ขอดูตัวคราวสงครามไทย-พม่า พ.ศ. 2318
พระจำนงภูษิตผู้เป็นบิดาเป็นข้าราชการสำนักกรมพระภูษามาลา ได้ถวายธิดาชื่อ ทับทิม เข้ารับราชการเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และดำรงชีวิตอย่างปกติตลอดจนสิ้นอายุขัย
เอสเปรันติโด

เอสเปรันติโดคือภาษาประดิษฐ์ใดๆ ที่ได้รับอิทธิพลหรือแรงบันดาลใจจากภาษาเอสเปรันโต คำว่าเอสเปรันติโดมาจากคำว่าเอสเปรันโต Esperanto เติมปัจจัย -id ที่แปลว่าลูก ดังนั้น Esperantido มีความหมายตรงตัวว่า "ลูกของเอสเปรันโต" จุดประสงค์ของเอสเปรันติโดบ้างเพื่อพัฒนาและแก้ไขข้อบกพร่องของภาษาเอสเปรันโต บ้างเพื่อใช้ในวรรณกรรมภาษาเอสเปรันโต อย่างไรก็ตาม เอสเปรันติโดที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมีเพียงแค่ภาษาอิดอเท่านั้น