stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (มัลดีฟส์)
ชุดสะสม

มีชุดสะสมของสิ่งประดิษฐ์ที่หลากหลายจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ รวมถึงโบราณวัตถุจากยุคก่อนอิสลาม บัลลังก์ บังสูรย์ และเครื่องตกแต่งพระที่นั่งของสุลต่าน เสื้อผ้าและรองเท้า เหรียญ เครื่องประดับ อาวุธและชุดเกราะ สิ่งทอเช่น ชุดพิธีการ ผ้าโพกศีรษะ รองเท้าลำลองและเข็มขัดที่ใช้ในโอกาสพิเศษ เสื่อ งานลงรัก งานปัก และงานสร้างสรรค์อื่น ๆ
ตัวอย่างชิ้นงานที่สำคัญได้แก่
รูปแกะสลักเศียรของพระพุทธเจ้าจากหินปะการัง ผลงานจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 จากเกาะท็อดดู (มัลดีฟส์: ތޮއްޑޫ) เขตอะลิฟ อะลิฟ อะทอลล์
แผ่นไม้แกะสลักจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากมัสยิดฮูกูรู มิสกีย์ (มัลดีฟส์: ހުކުރު މިސްކިތް)
ส่วนปลายที่ประดับตกแต่ง (kolhumathi) ของผ้าโสร่ง (มัลดีฟส์: ފޭލި; feyli) ซึ่งเป็นภูษาทรงของสุลต่านอัล-กาซี มูฮัมหมัด ทาคูร์ อัล-อาซัม (มัลดีฟส์: އަލްޣާޒީ މުޙައްމަދު ތަކުރުފާނު އަލްއަޢުޡަމް) เป็นตัวอย่างที่ดีของฝีมืออันประณีตโดยช่างทอชาวมัลดีฟส์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16
การทำลายสิ่งประดิษฐ์ก่อนสมัยอิสลาม

พระพุทธรูปแกะสลักถูกทำลายระหว่างการโจมตีของกลุ่มอิสลามหัวรุนแรงในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 อาลี วาฮีด ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์กล่าวว่า สิ่งประดิษฐ์ก่อนอิสลามเกือบทั้งหมดของพิพิธภัณฑ์ที่มีอายุย้อนกลับไปก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้ถูกทำลายไปแล้ว: "บางชิ้นสามารถประกอบกลับเข้าด้วยกันได้ แต่ส่วนใหญ่ ทำจากหินทราย ปะการัง และหินปูน แตกทำลายจนกลายเป็นผง” เขากล่าวว่าพิพิธภัณฑ์ "ไม่เหลืออะไรให้แสดง" เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ก่อนอิสลามของประเทศนี้
ในบรรดาสิ่งของที่ได้รับความเสียหาย ได้แก่ รูปแกะสลักหินปะการังหกหน้า, พระพุทธรูปสูง 18 นิ้ว (46 เซนติเมตร) ตลอดจนรูปแกะสลักจากหินปูนและปะการังต่าง ๆ
เวลาเปิดทำการ

10.15 น. – 15.30 น. วันอาทิตย์ – วันพฤหัสบดี (ปิดวันศุกร์และเสาร์)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (มัลดีฟส์)
"Maldives National Museum collection", Maldives Culture, กันยายน 2010, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 เมษายน 2018, สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2023
"National Museum Male,Maldives,Asia", Lonely Planet
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
ภาษากริซตัง

| ภาษากริซตัง |
| --- | --- |
ภาษาโปรตุเกสลูกผสมมะละกา
Kristang
ประเทศที่มีการพูด: มาเลเซีย สิงคโปร์
จำนวนผู้พูด: 1,000 คน  (2014)
ตระกูลภาษา: โปรตุเกสครีโอล  ภาษาลูกผสมโปรตุเกส-มลายูภาษากริซตัง
รหัสภาษา
ISO 639-3: mcm
Linguasphere: 51-AAC-aha
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษากริซตัง (Kristang language) หรือ ภาษาโปรตุเกสลูกผสมมะละกา (Malaccan Creole Portuguese) หรือภาษามะละกา หรือภาษาเกอราเกา พูดโดยชาวกริซตังซึ่งเป็นลูกหลานระหว่างชาวโปรตุเกสกับชาวเอเชียที่อยู่ในมะละกาและสิงคโปร์ มีผู้พูดภาษานี้ราว 1,000 คน ในมะละกา มีความเกี่ยวข้องกับสำเนียงที่พบในกัวลาลัมเปอร์และสิงคโปร์ เป็นภาษาทางการค้า ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่เป็นผู้ใหญ่ ผู้พูดภาษานี้จะพูดภาษามลายูซาบา ผู้หญิงบางคนพูดภาษาอังกฤษได้ บางครั้งเรียกว่าภาษาคริสเตาหรืออย่างง่ายๆว่าภาษาปาปีอา ประมาณ 80% ของผู้พูดภาษานี้ที่เป็นผู้สูงอายุจะพูดภาษานี้ในชีวิตประจำวัน มีผู้พูดจำนวนน้อยในกัวลาลัมเปอร์ซึ่งเกิดจากการอพยพ มีผู้พูดภาษาคริสตังที่ย้ายถิ่นไปยังอังกฤษ ออสเตรเลีย
ประวัติศาสตร์

การเกิดขึ้นของภาษาคริสเตาเกิดขึ้นเมื่อชาวโปรตุเกสปกครองมะละกาเมื่อ พ.ศ. 2054 ชุมชนของผู้พูดภาษานี้คือลูกหลานที่เกิดจากการแต่งงานระหว่างชาวโปรตุเกสกับหญิงมลายู บางส่วนอพยพมาจากกัว ซึ่งเป็นลูกผสมระหว่างชาวโปรตุเกสกับชาวอินเดีย ภาษากริซตังได้รับอิทธิพลจากภาษามาเก๊าซึ่งเป็นภาษาลูกผสมที่ใช้พูดในมาเก๊า ซึ่งอาจจะเกิดจากการอพยพออกจากมะละกาเมื่อดินแดนนี้ถูกดัตช์ยึดครอง หลังจากที่โปรตุเกสหมดอำนาจจากมะละกาและไม่ได้มีการติดต่อใดๆอีกตั้งแต่ พ.ศ. 2184 ชาวกริซตังยังคงรักษาภาษาของพวกเขาไว้ ภาษานี้ไม่มีการสอนในโรงเรียน ภาษาที่ใช้ในโบสถ์เป็นภาษาโปรตุเกส
ลักษณะ

ไวยากรณ์ของภาษาเป็นแบบเดียวกับภาษามลายู  คำศัพท์ส่วนใหญ่มาจากภาษาโปรตุเกส และอาจจะเป็นเพราะผลจาการย้ายถิ่นและการติดต่อทางการค้า ภาษากริซตังจึงมีลักษณะคล้ายกับภาษาลูกผสมอื่น ๆ ที่ตายไปแล้วในอินโดนีเซียและติมอร์-เลสเต
ไวยากรณ์

ในการแสดงกาลของกริยา จะมีการเติมคำ เช่น ja แสดงอดีต (มาจาก já ในภาษาโปรตุเกส “แล้ว”) ta สำหรับปัจจุบันกำลังกระทำ (มาจากภาษาโปรตุเกส está “เป็น/คือ”) logu สำหรับอนาคต โดยการใช้งานเป็นแบบเดียวกับคำที่มีความหมายเช่นเดียวกันนี้ในภาษามลายูคือ sudah, sedang, และ akan
คำศัพท์

คำสรรพนาม yo (ฉัน) เป็นคำที่ใช้อยู่ในภาษาโปรตุเกสทางตอนเหนือ เช่นเดียวกับในภาษาสเปน ภาษาอิตาลีและภาษาซิซิลี รากศัพท์ในภาษากริซตังส่วนใหญ่มาจากภาษาโปรตุเกส แต่มีการเปลี่ยนรูปไปบ้าง เช่น padrinho (เจ้าพ่อ) madrinha (เจ้าแม่) ในภาษาโปรตุเกส กลายเป็น inyu และ inya  gordo (อ้วน) ในภาษาโปรตุเกสเป็น godro เสียงสระประสม oi หรือ ou (ในสำเนียงโบราณ) ลดรูปเป็น o เช่น dois/dous "สอง" → dos à noite/à noute "คืนนี้" → anoti
คำภาษาโปรตุเกสจำนวนมากที่เริ่มต้นด้วย ch จะออกเสียงเป็น sh ในภาษาโปรตุเกสสมัยใหม่ ยังคงออกเสียงเป็น ch ในภาษากริซตัง chegar "มาถึง" และ chuva "ฝน" จากภาษาโปรตุเกสเป็น chegak และ chu ซึ่งอาจเป็นเพราะอิทธิพลของภาษามลายูหรือเพราะภาษากริซตังได้รักษาการออกเสียงของภาษาโปรตุเกสโบราณไว้ เพราะการออกเสียงเช่นนี้ พบในภาษาโปรตุเกสทางตอนเหนือด้วย
ระบบการเขียน

ภาษากริซตังไม่เคยมีการเรียนการสอนในโรงเรียน ส่วนใหญ่ใช้เป็นภาษาพูด ข้อเสนอในการสร้างมาตรฐานการออกเสียงเริ่มขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2523 เมื่อ Alan B. Baxter ทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับไวยากรณ์ภาษากริซตัง โดยใช้ระบบการออกเสียงแบบเดียวกับภาษามลายู โดย e ออกเสียงเป็นสระอีเมื่อพยางค์ต่อไปมีเสียงสระอี เช่น penitensia ออกเสียงว่า “ปีนีเตนเซีย”
แหล่งข้อมูลอื่น

Papia, Relijang e Tradisang, The Portuguese Eurasians in Malaysia
Malacca Portuguese Eurasian Association
Malacca Portuguese Settlement เก็บถาวร 2005-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Singapore Eurasian Association Kristang Page เก็บถาวร 2005-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Joan Marbeck's homepage เก็บถาวร 2009-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Jingkli Nona - a Kristang viewpoint
The Theseira family
The Shepherdson family
The Peranakan Association Singapore เก็บถาวร 2005-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Eurasian Company of the Singapore Volunteer Corps
Pasar Malam Besar festival in Holland เก็บถาวร 2005-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Malaysian Eurasian food
All Portuguese Language Meetup Groups เก็บถาวร 2012-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Singapore Portuguese Language Meetup Group เก็บถาวร 2004-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Portuguese people speaking society
Endangered Languages
ยุโรป (แก้ความกำกวม)

ยุโรป, ยูโรเปียน สามารถหมายถึง
ทวีปยุโรป
สหภาพยุโรป
ยุโรป (เพลงชาติ) เพลงชาติของสาธารณรัฐคอซอวอ
ยูโรเปียนคัพ การแข่งขันฟุตบอล ปัจจุบันใช้ชื่อว่า ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ดนตรี

ยุโรป (วงดนตรี) วงดนตรีจากสวีเดน
ยุโรป (สุรสีห์ อิทธิกุล) อัลบั้มดนตรีของสุรสีห์ อิทธิกุล
ความหมายอื่น

ยูโรปา (แก้ความกำกวม)
ยูโร (แก้ความกำกวม)
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์

| --- | --- |
ตราพระมหาพิชัยมงกุฎ สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: โรงเรียนเกษตรกรรมสุรินทร์ (2581-2518)
ชื่อย่อ: มทร.อีสาน วข.สร / SRC.RMUTI
คติพจน์: สร้างคนสู่งาน เชี่ยวชาญเทคโนโลยี
ประเภท: วิทยาเขต
สถาปนา: โรงเรียนประถมกสิกรรม 1 มิถุนายน พ.ศ. 2470 (97 ปี) โรงเรียนศรีสุรินทร์กสิกรรม 13 มิถุนายน พ.ศ. 2473 (94 ปี) โรงเรียนเกษตรกรรมสุรินทร์ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 (86 ปี) วิทยาลัยเกษตรกรรมสุรินทร์ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา วิทยาเขตเกษตรสุรินทร์ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 (48 ปี) สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตสุรินทร์ 31 กันยายน พ.ศ. 2531 (35 ปี) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 (19 ปี)
รองอธิการบดี: รศ.ดร.สำเนาว์ เสาวกูล (2562 - ปัจจุบัน)
รองอธิการบดี: รศ.ดร.สำเนาว์ เสาวกูล (2562 - ปัจจุบัน)
ที่ตั้ง: ถ.สุรินทร์-ปราสาท 145 ม.15 ต.นอกเมือง อ.เมืองสุรินทร์ จ.สุรินทร์ 32000
สี: สีประจำมหาวิทยาลัย ██ สีแสด  สีประจำวิทยาเขตสุรินทร์ ██ สีขาว
ฉายา: โกดกง
เว็บไซต์: www.surin.rmuti.ac.th
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์ เป็นวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2473 ตั้งอยู่ที่ตำบลนอกเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
เปิดสอน

ปัจจุบันเปิดสอน 2 คณะ ได้แก่
คณะเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะเทคโนโลยีการจัดการ
คณะสัตวแพทยศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง)
คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์(โครงการจัดตั้ง)
คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์(โครงการจัดตั้ง)
พระครูสุทธิคุณรังษี (ทองแดง ปญฺญาทีโป)

| พระครูสุทธิคุณรังษี (ทองแดง ปญฺญาทีโป) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อทอง วัดไร่กล้วย
ส่วนบุคคล
เกิด: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2465
มรณภาพ: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2558 (93 ปี)
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดรังษีสุทธาวาส (วัดไร่กล้วย) ชลบุรี
อุปสมบท: 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2489
พรรษา: 69
พระครูสุทธิคุณรังษี (หลวงพ่อทองแดง ปญฺญาทีโป) แต่ชาวบ้านไร่กล้วยหรือคนทั่วไปนิยมเรียกท่านว่า " หลวงพ่อทอง " ท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดรังษีสุทธาวาส (วัดไร่กล้วย) ตำบลสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ท่านเป็นพระที่มีเมตตาธรรมสูง ท่านพัฒนาวัดวัดไร่กล้วยจนเจริญตามลำดับ และสร้างโรงเรียนวัดรังษีสุทธาวาสไว้ให้ลูกหลานชาวไร่กล้วยได้มีที่ศึกษาเล่าเรียนสืบไปจนถึงปัจจุบัน แม้หลวงพ่อทอง จะมรณภาพไปแล้วแต่คุณงามความดีของท่านคงอยู่ตลอดไป ปัจจุบันสังขารหลวงพ่อทอง ปญฺญาทีโป ไม่เน่าเปื่อย ทางวัดไร่กล้วย ยังคงเก็บรักษาสรีระสังขารของหลวงพ่อทองไว้ เพื่อให้ศิษยานุศิษย์ และประชาชนทั่วไปได้เข้ามากราบไหว้ได้ที่วัดรังษีสุทธาวาส (วัดไร่กล้วย)
ประวัติ

พระครูสุทธิคุณรังษี ท่านมีเดิมชื่อ " ทองแดง " นามสกุล " ก้านบัว " เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 ปีจอ โยมบิดาชื่อ นายสี โยมมารดาชื่อ นางไผ่ ก้านบัว พื้นเพเดิมท่านเป็นชาว อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี หลวงพ่อมีพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งหมด 7 คน หลวงพ่อทองเป็นบุตรคนที่ 4 ในช่วงชีวิตที่ท่านครองเพศฆราวาสนั้น ได้ช่วยบิดามารดาประกอบอาชีพทั่วไป
จากนั้นจึงได้เข้าสมัครรับราชการทหารเป็นเวลากว่า 2 ปี ภายหลังที่ท่านใช้ชีวิตเยี่ยงฆราวาสมาอย่างโชกโชนแล้ว หลวงพ่อทองจึงคิดจะบวชเพื่อแทนคุณบิดามารดา ท่านจึงตัดสินใจเข้าอุปสมบทเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา
อุปสมบท

เมื่ออายุได้ 24 ปี หลวงพ่อทอง จึงได้อุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดเนินสังข์สกฤษฏาราม ตำบลวัดหลวง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 โดยมี
ได้รับฉายาทางธรรมว่า ปญฺญาทีโป แปลว่า ผู้มีปัญญาดุจแสงสว่างแห่งดวงประทีป
เมื่อบวชแล้วท่านมีความเคร่งครัดในพระธรรมวินัยอย่างมาก ตั้งใจศึกษาพระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้า จนซึ้งในรสพระธรรม สุดท้ายจากที่ตั้งใจจะบวชเพื่อทดแทนคุณบิดามารดา พระภิกษุทองขณะนั้นได้ปวารณาตนจะบวชไม่สึก ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ศึกษาวิชาอาคม

หลวงพ่อทอง ท่านได้เดินทางไปศึกษาเล่าเรียนกรรมฐานกับพระอาจารย์หลายรูป และฆราวาส เช่น หลวงพ่อศรี วัดพลับ จังหวัดชลบุรี, หลวงพ่ออิน วัดลาด จังหวัดจันทบุรี, อาจารย์แจ่ม ปั้นมีรส, หลวงพ่อกุหลาบ วัดบางเป้ง จ.ชลบุรี หรือแม้แต่ หลวงปู่เผือก วัดกิ่งแก้ว จ.สมุทรปราการ ท่านก็ฝากตัวเป็นศิษย์ จนสำเร็จวิชาในด้านพระเวทย์หลายด้าน เช่น วิชาดูเมฆฉาย, วิชาเคี่ยวน้ำมนต์, วิชาชงยาหอมไล่ปีศาจ, วิชาลงยันต์ตรีนิสิงเห, วิชานะปัดตลอด เป็นต้น
งานปกครอง

พ.ศ. 2494 เป็นรักษาการเจ้าอาวาสวัดรังษีสุทธาวาส (วัดไร่กล้วย)
พ.ศ. 2496 เป็นเจ้าอาวาสวัดรังษีสุทธาวาส (วัดไร่กล้วย)
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2516 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าอาวาสวัดราษฏร์ ชั้นตรี ราชทินนามที่ " พระครูสุทธิคุณรังษี "
พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าอาวาสวัดราษฏร์ ชั้นโท
พ.ศ. 2530 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าอาวาสวัดราษฏร์ ชั้นเอก
พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสพระอารามหลวง ชั้นเอก
พ.ศ. 2556 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรพัดยศ และผ้าไตร ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ ชั้นโท เทียบผู้ช่วยเจ้าอาวาสพระอารามหลวง ชั้นเอก (เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2556)
งานพัฒนา

พ.ศ. 2491 หลวงพ่อทอง ได้สร้างโบสถ์ไม้ร่วมกับชาวบ้านไร่กล้วย จนสำเร็จเป็นหลังแรก
พ.ศ. 2486 หลวงพ่อทอง ได้เริ่มสร้างโรงเรียนวัดรังษีสุทธาวาส เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2486
พ.ศ. 2501 หลวงพ่อทองสร้างศาลาการเปรียญไม้จนสำเร็จ ในปี พ.ศ. 2504 ร่วมกับชาวบ้านไร่กล้วย
มรณภาพ

หลังจากนั้น หลวงพ่อทอง ท่านเริ่มอาพาธเป็นโรคปอดติดเชื้อ ต้องเข้าออกโรงพยาบาลอยู่บ่อย ๆ จนถึงเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เวลาประมาณ 11.10น. หลวงพ่อทอง ปญฺญาทีโป ได้มรณภาพอย่างสงบ ณ โรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา ด้วยอาการปอดติดเชื้อ สิริอายุ 94 ปี พรรษาที่ 68
แหล่งข้อมูลอื่น

หลวงพ่อทองวัดไร่กล้วยยอดพระดีศรีราชาจ.ชลบุรี : วุฒิ ศรีราชา
ฮือฮา ‘หลวงพ่อทอง’ ละสังขาร สรีระไม่เน่าเปื่อย ตะลึงผม-เล็บยังยาวเป็นปกติ - ไทยรัฐ
ปชช.แห่กราบไหว้สรีระสังขารหลวงพ่อทอง อดีตเจ้าอาวาสวัดรังสีสุทธาวาส มรณภาพ 2 ปี ศพไม่เน่าเปื่อย ผม-เล็บยังยาวตามปกติ (มีคลิป) - Tnews
ชาวบ้านกราบไหว้! เจ้าอาวาสวัดดังมรณภาพนาน 2 ปี ร่างไม่เน่าเปื่อย
| ก่อนหน้า |  | พระครูสุทธิคุณรังษี (ทองแดง ปญฺญาทีโป) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระอาจารย์มานิตย์ (พระพี่ชายหลวงพ่อทอง ปญฺญาทีโป) (ลาสิกขา) |  | เจ้าอาวาสวัดรังษีสุทธาวาส (วัดไร่กล้วย)  (พ.ศ. 2494 – พ.ศ. 2558) |  | พระครูมธุรสธรรมภาณ (หลวงพ่อน้ำหอม) |
พีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1

แผนภาพโครงสร้างภายในของพรีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1
แผนภาพของพีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1ที่อัล-ลิษต์ และบริเวณวิหารโดยรอบ
ร่องรอยของการหุ้มหินของพีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1
ชิ้นส่วนของวิหารฝังพระบรมศพของพีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1
พีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1 เป็นพีระมิดแห่งอียิปต์โบราณที่สร้างขึ้นสำหรับใช้เป็นสถานที่ฝังพระบรมศพของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 พีระมิดนี้สร้างขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ที่เอล-ลิชต์ โดยตั้งอยู่ใกล้กับพีระมิดแห่งอเมนเอมฮัตที่ 1 ซึ่งเป็นพีระมิดพระราชบิดาของพระองค์ และพีระมิดแห่งนี้มีชื่อเดิมว่า เซนุสเรต เพเตอิ ทาวิ (เซนุสเรตทรงทอดพระเนตรทั้งสองดินแดน)
พีระมิดแต่ละด้านมีความยาวด้านละ 105 เมตร ความสูง 61.25 เมตร และมีความชันของด้านข้างทั้งสี่ของพีระมิดคือ 49° 24' พีระมิดแห่งนี้ใช้วิธีการก่อสร้างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในการก่อสร้างพีระมิดอียิปต์ในช่วงเวลาก่อนหน้า กำแพงหินทั้งสี่ที่แผ่ออกมาจากจุดศูนย์กลางซึ่งสร้างจากบล็อกหินที่หยาบ ซึ่งลดขนาดลงตามตำแหน่งที่สูงขึ้น แปดส่วนที่เกิดจากกำแพงเหล่านี้ถูกแบ่งย่อยด้วยกำแพงอีกสามส่วน โดยแยกพีระมิดออกเป็น 32 หน่วยที่แตกต่างกัน จากนั้นจึงเต็มไปด้วยแผ่นหินและเศษซาก และโครงสร้างภายนอกที่ปิดด้วยหินปูนชั้นดี วิธีการก่อสร้างแบบใหม่นี้ไม่ได้มีประสิทธิภาพมากนัก และพีระมิดที่สร้างแล้วเสร็จได้ประสบปัญหาความเสถียรของตัวพีระมิด หลักฐานที่ชัดเจนสำหรับทางลาดที่ใช้สร้างพีระมิดยังคงมีอยู่อย่างผิดปกติ
สถานที่ฝังพระบรมศพ

บริเวณรอบพีระมิดจะมีอาคารเพิ่มเติมที่ค่อนข้างใหญ่ ซึ่งประกอบด้วย วิหารฝังพระรมศพ โครงสร้างสี่เหลี่ยมที่มีลานตรงกลาง และพีระมิดที่มีขนาดเล็กกว่าจำนวน 9 แห่งสำหรับพระมเหสีในฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ถัดจากส่วนที่ฝังพระบรมศพ พบทางเดินหลวงสร้างมาจากหินปูนที่มีรูปแกะสลักตั้งอยู่ทุกระยะ 10 ศอก ซึ่งนำตรงไปยังสู่วิหารที่อยู่นอกกำแพงสถานที่ฝังพระบรมศพ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ได้กล่าวมานี้ในปัจจุบันยังหลงเหลือมาเพียงแค่เล็กน้อย เนื่องจากมีการสร้างอาคารโรมันในยุคสมัยหลังทับลงที่บริเวณแห่งนี้
การขุดค้นสำรวจ

พีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1 ได้รับความเสียหายอย่างหนักตามกาลเวลา และยังคงมีการหุ้มหินปูนเพียงเล็กน้อย ในปัจจุบัน มันดูเหมือนจะเป็นเนินหินเสียมากกว่า ไม่มีการขุดเจาะค้นหาใด ๆ เข้าไปในห้องฝังพระบรมศพ เนื่องจากมีน้ำท่วมจากน้ำใต้ดิน แต่กลับได้ทราบข้อมูลจำนวนมากเกี่ยวข้องกับการก่อสร้างพีระมิดจากเหมืองหินโดยรอบ ซึ่งประกอบด้วยเศษซากโบราณที่มีพบมากที่สุดแห่งหนึ่งของแหล่งโบราณคดีอียิปต์
การขุดค้นสำรวจ > โกติเออร์และเฌอกีเออร์

พีระมิดถูกค้นพบครั้งแรกโดย โกติเออร์ และเฌอกีเออร์ นักโบราณคดีในระหว่างปี ค.ศ. 1894 ถึง ค.ศ. 1895
การขุดค้นสำรวจ > พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1906 ถึง ค.ศ. 1943 พีระมิดแห่งนี้ถูกขุดค้นขึ้นโดยทีมงานจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน ซึ่งเริ่มแรกนำโดยอัลเบิร์ต ลิธโก, อาเธอร์ เมกซ์ และอัมโบรส แลนซิง
การขุดค้นสำรวจ > ดิเอเตอร์ อาร์โนลด์

ระหว่างปี ค.ศ. 1984 จนถึงปี ค.ศ. 1987 ดิเอเตอร์ อาร์โนลด์ได้ดำเนินการขุดค้นเพิ่มเติมต่อ
รถไฟเร็วเขตเมืองเบรเมิน

รถไฟเร็วเขตเมืองเบรเมิน (เยอรมัน: Regio-S-Bahn Bremen/Niedersachsen) เป็นระบบรถไฟเร็วเขตเมืองในเมืองเบรเมิน ประเทศเยอรมนี โดยเริ่มให้บริการใน ค.ศ. 2010. โดยในปัจจุบันมีจำนวน 4 เส้นทาง ได้แก่
สาย RS 1
สาย RS 2
สาย RS 3
สาย RS 4
มหาวิทยาลัยฟลอริดา

รูปปั้นหน้าตึกแห่งหนึ่งที่มหาวิทยาลัยฟลอริดา
มหาวิทยาลัยฟลอริดา (University of Florida ชื่อย่อว่า Florida หรือ UF) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองเกนส์วิลล์ รัฐฟลอริดา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2396 (ค.ศ. 1853) มหาวิทยาลัยฟลอริดาเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่อันดับหกในสหรัฐอเมริกาตามจำนวนนักเรียน โดยมีนักเรียนทั้งหมด 49,6795 คน (เทอมฤดูใบไม้ร่วง 2552) และได้งบประมาณมากเป็นอันดับ 8 ของประเทศ (ประมาณ 1.9 พันล้านเหรียญสหรัฐต่อปี) มหาวิทยาลัยประกอบด้วย 17 คณะ และศูนย์วิจัยกว่า 150 ศูนย์ มหาวิทยาลัยฟลอริดายังคงเป็นที่ค้นพบเครื่องดื่มบำรุงกำลังเกเตอร์เรด
มหาวิทยาลัยฟลอริดายังได้ชื่อว่ามีทีมกีฬาที่เก่งใน NCAA โดยสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยคือ ฟลอริดาเกเตอส์ (Florida Gators) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์จระเข้
อันดับ

จากผลการสำรวจของ U.S News & World Report ประจำปี 2011 ได้จัดอันดับให้มหาวิทยาลัยฟลอริด้า อยู่ในลำดับที่ 15 ของมหาวิทยาลัยรัฐที่ดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา   นอกจากนี้ ทาง U.S. News ยังได้จัดให้มหาวิทยาลัยฟลอริด้า ติดหนึ่งในสิบของมหาวิทยาลัยที่ได้รับความนิยมสูงสุดของสหรัฐอเมริกาอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการ
สมาคมนักเรียนไทยในมหาวิทยาลัยฟลอริด้า (TSA Gator) เก็บถาวร 2011-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พีระมิดแห่งอเมนเนมเฮตที่ 1

พีระมิดแห่งอเมนเอมเฮตที่ 1 เป็นพีระมิดสมัยอียิปต์โบราณที่สร้างขึ้นที่เอล-ลิชต์ โดยฟาโรห์อเมนเอมเฮตที่ 1 ซึ่งพระองค์ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์
พีระมิดแห่งนี้ได้สร้างตามสัดส่วนขนาดและรูปแบบโดยประมาณตามพีระมิดในสมัยราชอาณาจักรเก่า นอกจากนี้ยังได้สร้างแนวประเพณีใหม่ขึ้น โดยจะให้โครงสร้างแต่ละองค์ประกอบในพีระมิดมีชื่อเฉพาะของตัวเอง และโครงสร้างที่รวมกันนั้นเรียกว่า "สถานที่แห่งการปรากฏพระองค์ของอเมนเอมฮัต"
โครงสร้าง

หลักฐานทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่า ฟาโรห์อเมนเอมเฮตที่ 1 ได้ทรงโปรดให้เริ่มสร้างพีระมิดของพระองค์ที่ธีบส์ แต่ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุจึงได้เปลี่ยนเมืองหลวงและที่ตั้งของพีระมิดมาเป็นที่เอล-ลิชต์แทน (ระหว่าง 1991–1778 ปีก่อนคริตกาล) โดยพีระมิดเมื่อสร้างเสร็จแล้วได้มีความสูง 55 ม. ฐานยาว 83 ม. และมีความชัน 54 องศา แกนกลางของพีระมิดทำด้วยหินปูนหยาบเล็ก ๆ ในบริเวณท้องถิ่น ซึ่งเต็มไปด้วยเศษทรายและอิฐโคลน หินปูนบางส่วนถูกดึงออกจากสถานที่อื่น ๆ มีการพบก้อนหินภายในพีระมิดแห่งนี้ที่มาจากพีระมิดแห่งคูฟู, พีระมิดแห่งคาเฟร, พีระมิดแห่งยูนัส และพีระมิดแห่งเปปิที่ 2 (หรือ อาจเป็นเปปิที่ 1) ภายในพีระมิดมีปล้องลาดเอียง ซึ่งปิดด้วยจุกหินแกรนิต เมื่อเวลาฝังพระบรมศพ มันก็จะวิ่งจากโถงทางเข้าระดับพื้นดินไปยังปล่องแนวตั้งที่ลงมาโดยตรงไปยังห้องฝังพระบรมศพ ลักษณะและสภาพโดยรวมของพีระมิดแห่งนี้ในปัจจุบันอยู่ในสภาพที่แย่และหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย
ริเวณรอบพีระมิดแห่งอเมนเอมเฮตที่ 1 พบหลุมฝังศพของข้าราชการชั้นสูงรับใช้ฟาโรห์ รวมถึงหลุมฝังศพของเจ้าพนักงานราชสำนักชั้นสูงนามว่า นัคต์ ผู้ดูแลพระคลังมฟาสมบัตินามว่า เรฮูเออร์ดเจอร์เซน และราชมนตรีนามวา อินเตฟอิเกอร์
การขุดค้นสำรวจ

การขุดค้นครั้งแรกของพีระมิดแห่งนี้ดำเนินการโดยนักไอยคุปต์วิทยาชาวฝรั่งเศสนามว่า แกสตง แมสเปโร ในปี ค.ศ. 1882 ต่อมาการขุดค้นของเขายังคงดำเนินต่อไปโดยการสำรวจทางโบราณคดีของฝรั่งเศสภายใต้การดูแลของ เจ. อี. โกติเออร์ และกุสตาฟ เฌอกีเออร์ ในปี ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1895 การขุดค้นยังดำเนินต่อไปอีกโดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 ถึง ค.ศ. 1934 โดยอัลเบิร์ต ลิธโก และอาเธอร์ เมกซ์ ในทีมจากพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทนในนิวยอร์ก ในช่วงเวลาของการขุดค้นเหล่านี้ พีระมิดอยู่ในสภาพที่เสียหายอย่างมากและขณะนั้นเหลือความสูงเพียง 20 เมตร โดยพื้นที่รอบๆ ส่วนใหญ่ได้สูญหายไปแล้ว ไม่มีการสำรวจครั้งใดที่ประสบความสำเร็จในการสำรวจภายในของพีระมิด เนื่องจากทางเดินภายในถูกน้ำท่วมด้วยน้ำใต้ดิน
ดูเพิ่ม

รายการพีระมิดอียิปต์
ที่มา

Lehner, Mark (2008). The Complete Pyramids. New York: Thames & Hudson. ISBN 978-0-500-28547-3.
Verner, Miroslav (2001). The Pyramids: The Mystery, Culture and Science of Egypt's Great Monuments. New York: Grove Press. ISBN 978-0-8021-1703-8.
von Beckerath, Jürgen (1984). Handbuch der ägyptischen Königsnamen. München: Deutscher Kunstverlag. ISBN 9783422008328.
แหล่งข้อมูลอื่น

Pyramid of Amenemhet I at el-Lisht
ทางเข้าพีระมิดแห่งอเมนเอมเฮตที่ 1
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 24 มกราคม พ.ศ. 2359
สิ้นพระชนม์: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2417 (58 ปี)
หม่อม: คุณหญิงพลับ เจ้าจอมมารดาจีน หม่อมมาลัย หม่อมหรั่ง หม่อมสาด หม่อมทรัพย์
พระบุตร: 41 พระองค์
ราชสกุล: ลดาวัลย์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาเอมน้อย ในรัชกาลที่ 3
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าลดาวัลย์ เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 15 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้าจอมมารดาเอมน้อย ประสูติเมื่อวันพุธ แรม 10 ค่ำ เดือนยี่ ตรงกับวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2358
พระองค์ทรงรับราชการกำกับกรมช่างสิบหมู่ ทรงเป็นผู้กำกับการก่อสร้างพระพุทธไสยาส วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาเป็นกรมหมื่นภูมินทรภักดี
เมื่อทรงพระชราภาพ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ประชวรดวงพระเนตรเป็นต้อ ทอดพระเนตรไม่เห็น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ติดต่อแพทย์ชาวดัตช์เข้ามาผ่าตัดพระเนตรจนหายเป็นปกติ พร้อมกับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์มหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) ซึ่งป่วยเป็นต้อเช่นกัน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันเสาร์ ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 8 บูรพาษาฒ ปีจอ ตรงกับวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2417
พระโอรส-พระธิดา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ทรงเป็นต้นราชสกุลลดาวัลย์ (รัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุลแก่หม่อมเจ้าเพิ่ม พระโอรสลำดับที่ 24 ในพระองค์เจ้าลดาวัลย์ เมื่อ พ.ศ. 2458)
คุณหญิงพลับ ธิดาของพระพงษ์นรินทร์ (อดีตสมเด็จเจ้าฟ้าทัศพงศ์ พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี)
หม่อมเจ้าสารภี ลดาวัลย์
หม่อมเจ้าชาย ลดาวัลย์
หม่อมเจ้าเผือก ลดาวัลย์
เจ้าจอมมารดาจีน มีพระธิดา 3 พระองค์ และได้ถวายพระองค์เป็นพระอรรคชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หม่อมเจ้าบัว ลดาวัลย์ มีอิสริยยศสุดท้ายเป็น "พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา"
หม่อมเจ้าปิ๋ว ลดาวัลย์ มีอิสริยยศสุดท้ายเป็น "พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคนารีรัตน์" สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2430
หม่อมเจ้าสาย ลดาวัลย์ มีอิสริยยศเป็น "พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์" ได้รับอิสสริยยศสุดท้ายเป็น พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา" ในรัชกาลที่ 7
หม่อมหรั่ง
หม่อมเจ้ากระจ่าง ลดาวัลย์ (ประสูติ พ.ศ. 2385) อุปสมบทเป็นพระภิกษุ และได้รับสถาปนาเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระอรุณนิภาคุณากร" เป็นเจ้าอาวาสวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหารพระองค์แรก  และได้รับเลื่อนสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระราชาคณะที่ "สมเด็จพระพุฒาจารย์" กระทั่งสิ้นพระชนม์
หม่อมมาลัย
หม่อมเจ้าพร้อม ลดาวัลย์ (ประสูติ พ.ศ. 2412) อุปสมบทเป็นพระภิกษุ และได้รับเลื่อนสมณศักดิ์เป็นลำดับ จนสุดท้ายเป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่หม่อมเจ้าพระศรีสุคตคัตยานุวัตร เป็นเจ้าอาวาสองค์ที่ 4 ของวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร และเป็นนายกสภามหามกุฏราชวิทยาลัย และได้ลาสิกขาบทในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2441
หม่อมสาด
หม่อมเจ้าปาน ลดาวัลย์ บิดาของ หม่อมราชวงศ์มานพ ลดาวัลย์
หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์  บิดาของเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5
หม่อมทรัพย์
หม่อมเจ้าสารภี ลดาวัลย์ (ประสูติ พ.ศ. 2399 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2473)
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

หม่อมเจ้าชายลดาวัลย์ (24 มกราคม พ.ศ. 2358 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367)
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าลดาวัลย์ (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 - 2 เมษายน พ.ศ. 2394)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลดาวัลย์ ( 2 เมษายน พ.ศ. 2394 - พ.ศ. 2409)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี (พ.ศ. 2409 - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2417)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 - ปัจจุบัน)
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2416 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)