stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสเตอร์โกลบอลอินโดนีเซีย
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > มิสเตอร์เฟรนด์ชิพอินเตอร์เนชันแนล

| ปี | มิสเตอร์เฟรนด์ชิพอินโดนีเซีย | จังหวัด | ตำแหน่งระดับประเทศ | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2025 | ซัปตา มุลยา อับโดนี |  จังหวัดชวาตะวันออก | รองอันดับ 2 มิสเตอร์โกลบอลอินโดนีเซีย 2024 |  |  |
|  2024 | อิมมานูเอ็ล นีโกลัซ |  จังหวัดสุมาตราใต้ | รองอันดับ 2 มิสเตอร์โกลบอลอินโดนีเซีย 2023 | รองอันดับ 1 |  |
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > มิสเตอร์คอสโมโพลิทัน

| ปี | มิสเตอร์คอสโมโพลิทันอินโดนีเซีย | จังหวัด | ตำแหน่งระดับประเทศ | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  2024 | เด็นนี โฮวมัน |  | ได้รับการแต่งตั้ง | รองอันดับ 2 | Best Model |
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ > มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล

| ปี | มิสเตอร์โกลบอลอินโดนีเซีย | จังหวัด | ตำแหน่งระดับประเทศ | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  2014 | ลุกมัน ฮากิม |  จังหวัดชวาตะวันออก | รองอันดับ 1 มิสเตอร์โกลบอลอินโดนีเซีย 2014 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2015-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มโนธรรม

"จิตสำนึก" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับจิตสำนึกในทฤษฎีทางจิตวิทยา ดูที่ สติสัมปชัญญะ
มโนธรรม หรือ จิตสำนึก (อังกฤษ: conscience) คือความรู้สึกผิดชอบชั่วดี เปรียบดั่งเสียงภายในซึ่งบอกว่าสิ่งใดควรกระทำ และสิ่งใดควรหลีกเลี่ยงโดยเฉพาะทางด้านศีลธรรม เป็นความรู้สึกที่ช่วยแยกแยะว่าสิ่งใดเป็นสิ่งดีงามและถูกต้อง และสิ่งใดเป็นสิ่งชั่วและผิด มโนธรรมทางด้านจิตวิทยา มักจะถือว่าเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์รู้สึกผิด เมื่อไม่ได้กระทำสิ่งที่สอดคล้องกับศีลธรรมที่กำหนดโดยสังคม และทำให้มีความรู้สึกว่าตนเป็นคนที่ซื่อสัตย์และเที่ยงธรรม เมื่อได้ปฏิบัติตามบรรทัดฐานของสังคม ทางด้านศาสนา โดยเฉพาะบรรดาศาสนาอับราฮัม (เช่น ศาสนาคริสต์) มักเชื่อว่ามโนธรรมเป็นกฎของพระเจ้า ซึ่งพระเจ้าได้วางไว้ในใจมนุษย์ทุกคน นอกจากนี้ มักเชื่อว่าเป็นสิ่งที่มนุษย์สามารถหล่อหลอมได้ด้วยการศึกษาคำสอนของพระเจ้า
ดูเพิ่ม

จริยธรรม
เจตจำนงเสรี
ศีลธรรม
เหตุผล
ฮายไลน์

ไฮไลน์
ฮายไลน์ (มหานครนิวยอร์ก) (อังกฤษ: High Line (New York City)) เป็นสวนสาธารณะ 1.45-ไมล์ (2.33 กิโลเมตร) ในนิวยอร์ก ส่วนของทางรถไฟเดิมบรรทุกสูงของ เวสไซด์ไลน์ (West Side Line) พร้อมด้านตะวันตกล่างของแมนฮัตตันซึ่งได้รับการออกแบบและปลูกเป็นทางสีเขียว High Line เริ่มจากเดิมที่ถนนไฟรท์ยาร์ด 34 (Freightyard 34 Street) ใกล้ศูนย์ประชุมจาวิต (Javits Convention Center) ผ่านแถวของเชลซีเพื่อไปยังถนนกานเซวูท (Gansevoort Street) ในอำเภอเวสวิลเลจ (West Village) ฮายไลน์เดิมถูกสร้างขึ้นในต้นปี ค.ศ.1930 โดยศูนย์กลางทางรถไฟของนิวยอร์กเพื่อลดอุบัติเหตุร้ายแรงที่เกิดขึ้นตามถนนให้เหมาะสมกับระดับของทางและเพื่อใช้เป็นคลังสินค้าบริการรถบรรทุกของอาคารห้องปฏิบัติการเบลล์ (ปัจจุบันเป็นศิลปะชุมชนเวสเบธ (Westbeth )และโรงงาน Nabisco (ปัจจุบันเป็นตลาดเชลซี) ที่ได้รับบริการจากจุดรางแยกจอดรางรถไฟของสะพานและถูกใช้งานถึงปี ค.ศ. 1980
ใน ค.ศ. 1990 ทางรถไฟแห่งนี้ได้กลายเป็นที่รู้จักของเหล่านักสำรวจและนักผังเมืองรวมถึงชุมชนผู้อยู่อาศัยได้พบหญ้า พันธ์ุพืชชนิดหยาบ รวมทั้งไม้ดอกและต้นไม้ที่ผุดโตขึ้นมาตามรางรถไฟที่ถูกทิ้งร้าง โดยปี ค.ศ. 1999 เหล่าชุมชนได้ร่วมมือกันพัฒนาทางเดินสาธารณะใหม่ให้กับ High Line โดยเริ่มมีงบประมาณจัดสรรขึ้นในปี ค.ศ. 2004 โดยมีนายกเทศมนตรีของนิวยอร์กชื่อ Michael Bloomberg เป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญ ส่วนใต้ของ High Line ได้เปิดให้บริการขึ้นเป็นส่วนแรกเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2009 โดยที่ส่วนกลางของทางยังอยู่ระหว่างการจัดแต่งและตรงส่วนเหนือยังไม่ทราบแน่ชัดว่าจะจัดการกับมันอย่างไร โดยที่ยังเป็นที่ถกเถียงระหว่างมหานครนิวยอร์กกับกรมการขนส่งนิวยอร์ก (MTA)
พิพิธภัณฑสถาน

The Dia Art Foundation ได้พิจารณาแต่ปฏิเสธการเสนอสร้างพิพิธภัณฑ์ขึ้นที่ถนน Gansevoortc แต่มี The Whitney Museum วางแผนที่จะสร้างขึ้นบนไซต์จากแบบดีไซน์ของ Renzo Piano แทนที่จะต่อเติมจากตึกเดิมในเมือง
ในวรรณกรรม

In Walking the High Line (ISBN 978-3882437263) ช่างภาพชื่อ  Joel Sternfeld ได้จัดเก็บสภาพของไม้ดอกที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติระหว่างปี ค.ศ. 2000 และปี ค.ศ. 2001 ของ High Line ไว้ ในหนังสือเล่มนี้ยังมีเรียงความของ Adam Gopnik กับ John R. Stilgoe อยู่อีกด้วย
The High Line is discussed in [[Al
สาย High Line ยังถูกกล่าวถึงใน  Alan Weisman's The World Without Us โดยใช้เป็นตัวอย่างของการเกิดขึ้นมาใหม่ของธรรมชาติในพื้นที่ที่ถูกทอดทิ้งให้รกร้าง
พันธ์ สายทอง

| พันธ์ สายทอง |
| --- | --- |
แหล่ สายทอง

เกิด: 30 มีนาคม พ.ศ. 2508 อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
เสียชีวิต: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2542 (34 ปี) เรือนจำกลางบางขวาง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: ประหารชีวิตด้วยการยิง
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: คนงานก่อสร้าง
มีชื่อเสียงจาก: การฆาตกรรมและข่มขืนเด็กหญิงอายุ 5 ขวบในห้องน้ำของโรงเรียน
สถานะทางคดี: ถูกประหารชีวิต

พิพากษาลงโทษฐาน:  ข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงอายุไม่เกินสิบสามปี มาตรา 277 วรรคสอง  ฆ่าผู้อื่นโดยกระทำทารุณโหดร้ายหรือทรมานเพื่อปกปิดความผิดอื่นของตน มาตรา 289 (5) และ (7)  
ข้อหา: ฆาตกรรมและข่มขืน
บทลงโทษ: ประหารชีวิต (18 กรกฏาคม พ.ศ. 2539)
สถานะการจับกุม: ถูกจับกุม
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: เด็กหญิง สุพรรณษา เชิดชู อายุ 5 ขวบ
วันที่: 5 กรกฏาคม พ.ศ. 2539
ประเทศ: ประเทศไทย
รัฐ: กรุงเทพมหานคร
ตำแหน่ง: ห้องน้ำของโรงเรียนวัดรวก ซอยจรัญสนิทวงศ์ 57 แขวงบางบำหรุ เขตบางพลัด
ตาย: 1
วันที่ถูกจับ: 6 กรกฏาคม พ.ศ. 2539
จำคุกที่: เรือนจำกลางบางขวาง
 
พันธ์ หรือ แหล่ สายทอง (30 มีนาคม พ.ศ. 2508 - 21 มิถุนายน พ.ศ. 2542) เป็นผู้ต้องโทษประหารชีวิตคนที่ 283 ของประเทศไทยด้วยการยิงเป้า เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ในความผิดฐานข่มขืนและสังหารเด็กหญิงอายุ 5 ขวบในห้องน้ำของโรงเรียนเมื่อ พ.ศ. 2539 ซึ่งเขาถูกประหารชีวิตพร้อมกับนาย สำรวย โตสุข ในความผิดฐานใช้มีดสังหารเจ้าอาวาสเพื่อชิงทรัพย์ในจังหวัดสิงห์บุรีเมื่อ พ.ศ. 2537
ประวัติ

ถิ่นที่อยู่เดิมของเขา เขาเป็นคนห้วยแถลงและเป็นลูกคนที่ 4 จากพี่น้องทั้งหมด 8 คน เขาจบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที 4 เขามีนิสัยเกเรและเคยทำงานรับจ้างทาสี แต่ก็ทำได้ไม่นานก็ถูกจับกุมเมื่อ พ.ศ. 2527 ในขณะที่เขาอายุ 19 ปี จากความผิดฐานลักทรัพย์ ซึ่งนับเป็นการจับกุมเป็นครั้งแรกของเขา ในขณะที่เขาอยู่ในคุกเขาชอบอ่านหนังสือดาราภาพยนตร์ ทุกครั้งที่อ่านหนังสือดาราภาพยนตร์เขาจะเฝ้ามองแต่รูปนางเอกที่ชื่อว่าสุพรรษา เนื่องภิรมย์ ต่อมาหลังจากที่พ้นโทษเขาได้ย้ายตามครอบครัวมาอยู่ที่ซอยจรัญสนิทวงศ์ 57 เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร เขาเคยถูกจับกุมไม่ต่ำกว่า 20 ครั้ง และติดคุกในหลายข้อหาเช่นลักทรัพย์  ซ่องโจรและยาเสพติด โดยในคดีล่าสุดซึ่งเป็นคดียาเสพติดเขาได้รับอภัยโทษเนื่องในโอกาสการครบรอบ 50 ปีของการเสด็จขึ้นครองราชย์ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชบรมนาถบพิตรทำให้เขาพ้นโทษออกจากเรือนจำในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2539
วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 เขาได้เข้ามาในบ้านและรื้อเตาแก๊สเพื่อที่จะไปซื้อยามาเสพ นางสาวหนูและนายสนั่น พี่น้องของเขาเห็นเข้าจึงเกิดการทะเลาะกัน สุดท้ายทั้งสองจึงให้เงินเขาไป 30 บาท และเขาก็ออกจากบ้านไป
การฆาตกรรม

วันที่ 5 กรกฏาคม พ.ศ. 2539 นักเรียนชายชั้นป.3 จำนวน 2 คนได้พบศพของเด็กหญิงสุพรรษณา เชิดชู อายุ 5 ขวบนักเรียนโรงเรียนอนุบาล ในห้องน้ำของโรงเรียนวัดรวกในสภาพช่วงล่างเปลือยเปล่าและคอถูกบีบจนเขียวช้ำโดยพบคราบอสุจิและขนเพชรติดอยู่และมีร่องรอยของการถูกข่มขืน
การจับกุมและการสืบสวน

เจ้าหน้าที่ตำรวจได้สอบปากคำนางสายัณห์ ฉลูทอง แม่ครัวของโรงเรียน เธอได้ให้การว่า ขณะกำลังเดินออกจากห้องน้ำหญิงเห็นชายวัยรุ่นอายุประมาณ 20-25 ปี รูปร่างผอม ผิวคล้ำ กำลังพูดคุยกับสุพรรณษาเหมือนสนิทสนมกับเด็ก ซึ่งเธอยืนยันว่าไม่เคยเห็นชายคนดังกล่าวมาก่อนและไม่สงสัยว่าชายคนดังกล่าวจะเข้ามาทำมิดีมิร้ายกับเด็ก
ในเวลาต่อมาเจ้าหน้าที่ตำรวจได้สอบปากคำคนในโรงเรียนและชาวบ้านบริเวณใกล้เคียงหลายคนและสเก็ตช์ภาพใบหน้าคนร้ายตามคำบอกเล่าของสายัณห์
เจ้าหน้าที่ตำรวจคาดว่าคนร้ายน่าจะเป็นพันธ์ สายทอง ซึ่งเป็นคนงานก่อสร้างในละแวกใกล้เคียงกับโรงเรียน และมีประวัติเคยเป็นโรคเอดส์ โดยเพิ่งพ้นโทษออกจากคุก
เขาถูกจับกุมในข้อหาซ่องโจรในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจของสถานีตำรวจบางพลัดได้รับการประสานจากสถานีตำรวจชนะสงครามให้ไปดูตัวเขาซึ่งเป็นผู้ต้องหาคดีซ่องโจรเพราะสงสัยว่าเขาเป็นฆาตกรฆ่าข่มขืนเด็กหญิงสุพรรณษา เชิดชูซึ่งสถานีตำรวจบางพลัดต้องการตัว ซึ่งเจ้าหน้าที่ตำรวจสถานีตำรวจบางพลัดได้นำพยานมาชี้ตัวเขาซึ่งพยานสามารถชี้ตัวเขาได้ถูกต้องทุกคนในวันถัดมาเจ้าหน้าที่ตำรวจได้นำขนเพชรและอสุจิของเขาไปพิสูจน์ในการแพทย์ ในการสอบสวนครั้งแรกเขาได้ให้การปฎิเสธตลอดทุกข้อกล่าวหาหลังจากการสอบสวนครั้งแรกเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ให้ชี้ตัวคนร้ายอีกครั้งต่อหน้านักข่าวซึ่งพยานก็สามารถชี้ตัวเขาได้ถูกต้องทุกคน จึงมาการสอบสวนเพิ่มเติมแต่เขาก็ให้การปฎิเสธ ในวันถัดมา (8 กรกฎาคม) เขาได้รับสารภาพว่าเขาคือคนร้าย โดยเขาได้ให้การว่าเขาได้ไปเข้าห้องน้ำของโรงเรียนที่เกิดเหตุแล้วเหลือบไปเห็นป้ายชื่อของเด็กหญิงสุพรรณษาที่เขียนว่าสุพรรษณาทำให้เขาเกิดอารมณ์ทางเพศ ก่อนข่มขืนพร้อมกับใช้มือขวากดที่ลำคอเพื่อไม่ให้ส่งเสียงร้อง หลังจากเธอไม่มีเสียงร้องแล้ว เขาจึงเอามือออกจากลำคอ แต่มือกับเท้าของเธอยังขยับอยู่ จึงใช้มือวักน้ำจากอ่างน้ำในห้องน้ำมารดที่จมูกและปากจนเธอเสียชีวิต ในวันถัดมาเจ้าหน้าที่ตำรวจได้นำเขาไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพหลังจากทำแผนเสร็จ ผลการตรวจเปรียบเทียบพันธุกรรมออกมาว่าขนเพชรและน้ำอสุจิที่พบในตัวของศพตรงกับเขา
การพิจารณาคดีและคำตัดสิน

ศาลชั้นต้นได้ตัดสินประหารชีวิตเขาเมื่อวันที่ 18 กรกฏาคม พ.ศ. 2539 แล้วย้ายตัวเขาไปยังเรือนจำกลางบางขวางเขาได้ใช้สิทธิ์ขอยื่นอุทธรณ์ แต่ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนประหารชีวิตตามศาลชั้นต้น หลังจากนั้นเขาได้ใช้สิทธิ์ขอยื่นฎีกา แต่ศาลฎีกาได้พิพากษายืนประหารชีวิตตามศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เขาจึงถวายฎีกาทูลเกล้าขอพระราชทานอภัยโทษกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาหนังสือถวายฎีกาของเขา โดยมีความเห็นให้ยกฎีกาเนื่องจากได้รับอภัยโทษไม่นานก็กระทำความผิดซ้ำ
การประหารชีวิต

ในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2542 เวลา 16.10 น. เจ้าหน้าที่ได้เบิกตัวเขาจากห้องขังเพื่อนำตัวไปประหารชีวิตซึ่งเขาออกจากห้องขังโดยไม่มีการขัดขืน พี่เลี้ยงนักโทษประหารได้ถามเขาว่าได้ก่อคดีจริงไหมเขาได้ส่ายหัวปฎิเสธ หลังจากพิมพ์ลายนิ้วมือของสำรวย โตสุขเจ้าหน้าทีตำรวจที่พิมพ์ลายนิ้วมือเขาได้ถามว่าได้ก่อคดีจริงไหมเขาได้ว่าจริงแต่สักสักพักก็บอกว่าไม่จริง แล้วพี่เลี้ยงได้ถามว่าได้ก่อเหตุจริงไหมเขาได้พูดว่าจริงไม่จริง วนไปมา หลังจากนั้นพี่เลี้ยงได้ยกอาหารมื้อสุดท้ายซึ่งเป็นแกงเขียวหวานไก่ ข้าวเปล่า ส้มเขียวหวาน น้ำเปล่า และบุหรี่ ซึ่งเขากินไป 4 - 5 คำแล้ววางจึงช้อนลงแล้วหันมาพูดกับพี่เลี้ยงว่า "อยากกินแกงส้มกับเนื้อเค็มทอด" ซึ่งพี่เลี้ยงได้ถามพันธ์ไปว่าจะกินเลยไหม เดี๋ยวจัดหามาให้ แต่เขาได้บอกว่า "ยังไม่ต้อง อิ่มแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้" หลังจากนั้นพี่เลี้ยงได้นำเขาและสำรวยไปฟังเทศน์ หลังจากนั้นได้นำสำรวยไปประหารชีวิตโดยเพชรฆาต หลังจากการประหารชีวิตสำรวยเจ้าหน้าที่พี่เลี้ยงสองนายได้พูดคุยกันเสียงดังเกี่ยวกับการประหารชีวิตสำรวย หลังจากเขาได้ยินเขาก็มีอาการขัดขืนจะไม่ไปที่ห้องประหาร เมื่อมาถึงศาลาเย็นใจเขาได้ขัดขืนไม่ให้นำดอกไม้ธูปเทียนใส่มือและผูกผ้าปิดตา พี่เลี้ยงได้ใส่กุญแจมือเขาได้พยายามใช้ปากกัดและถ่มน้ำลายใส่เจ้าหน้าที่ เมื่อนำเขามาถึงห้องประหารเขาถูกตรึงกับหลักประหารชีวิตในหลักที่ 1 ซึ่งเป็นหลักที่ประหารชีวิตสำรวยและมีเลือดของสำรวยติดอยู่ ในขณะที่นำเขาไปมัดกับหลักประหารเขาได้นำผ้าปิดตาออกทำให้เห็นเลือดที่ติดอยู่กับหลักประหารทำให้เขาดิ้นขัดขืน เขาได้ถ่มน้ำลายใส่พี่เลี้ยงนำเขามัดกับหลักประหาร หลังจากมัดเขากับหลักประหารสำเร็จ เพชรฆาตได้เหนี่ยวไกปืนประหารชีวิตเมื่อเวลา 18.45 น. โดยใช้กระสุนจำนวน 9 นัด หลังการประหารชีวิตเขาได้ร้องเสียงครางเบา ๆ เป็นเวลา 1 นาทีหลังแล้วเงียบเสียงไป หลังจากการประหารชีวิต 3 นาทีพี่เลี้ยงและแพทย์ได้ตรวจสอบร่างของเขาและยืนยันว่าเขาเสียชีวิตก่อนปลดเขาออกจากหลักประหารแล้วนำศพของเขาคว่ำหน้าไว้ ก่อนนำศพของเขาไปพิมพ์ลายนิ้วมือ ในวันถัดมานักโทษซึ่งเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานได้ตัดตรวนที่ขาของเขากับสำรวยออกแล้วอาบน้ำกับเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ก่อนบรรจุลงไปในโลงศพ แล้วนำศพของทั้งสองออกไปทางประตูแดงของวัดบางแพรกใต้ ก่อนนำศพของทั้งสองไปเก็บที่ช่องเก็บศพนักโทษประหาร แล้วโบกปูนและเขียนชื่อของนักโทษที่ถูกประหารชีวิตไว้ด้านหน้าของช่องเก็บศพ
ดูเพิ่ม

โทษประหารชีวิตในประเทศไทย
ซีอุย
กิ่งแก้ว ลอสูงเนิน
เดชา สุวรรณสุก
การประหารชีวิตด้วยการยิง
เรือนจำกลางบางขวาง
การเสนอเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ของปารีส

| ภาพรวม |
| --- | --- |
โอลิมปิกฤดูร้อน 2024  พาราลิมปิกฤดูร้อน 2024

 
รายละเอียด
เมือง:  กรุงปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
ประธาน: เบอร์นาร์ด ลาปาสเซต โทนี เอสตานเกวต
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ และกีฬาแห่งประเทศฝรั่งเศส (CNOSF)
การเป็นเจ้าภาพในครั้งก่อน
โอลิมปิกฤดูร้อน 1900 โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 เสนอเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกในปี 1992, 2008 และ 2012
การเสนอเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ของกรุงปารีส (ฝรั่งเศส: Candidature de Paris pour l'organisation des Jeux olympiques d'été de 2024) เป็นความพยายามอย่างต่อเนื่องในการนำกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนมาจัดที่กรุงปารีส โดยได้สมัครในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ซึ่งตรงกับวันกีฬาโอลิมปิก
กรุงปารีสเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ถ้ามติของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเลือกกรุงปารีสเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 กรุงปารีสจะเป็นเมืองที่ 2 ต่อจากกรุงลอนดอน ที่เป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนถึง 3 ครั้ง นอกจากนี้เป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่จัดในกรุงปารีส และกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 ที่จัดในเมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส
วันที่จัดการแข่งขัน > โอลิมปิก

2 สิงหาคม พ.ศ. 2567
18 สิงหาคม พ.ศ. 2567
วันที่จัดการแข่งขัน > พาราลิมปิก

4 กันยายน พ.ศ. 2567
15 กันยายน พ.ศ. 2567
สถานที่จัดการแข่งขัน > พื้นที่แกรนด์ปารีส

| --- | --- |
 สนามกีฬาแห่งชาติ — 78,338 ที่นั่ง พิธีเปิดการแข่งขัน  กีฬากรีฑา  พิธีปิดการแข่งขัน  โอแบร์วีลเยร์ — 17,000 ที่นั่ง กีฬากระโดดน้ำ  กีฬาระบำใต้น้ำ  กีฬาว่ายน้ำ  สนามกีฬาโปโลน้ำ — 6,250 ที่นั่ง กีฬาโปโลน้ำ  เลอ บูร์เจ็ท - อาคาร 1 — 7,850 ที่นั่ง กีฬาแบดมินตัน:  เลอ บูร์เจ็ท - อาคาร 2 — 18,570 ที่นั่ง กีฬาวอลเลย์บอล  เลอ บูร์เจ็ท - สนามกีฬายิงปืน — 4,120 ที่นั่ง กีฬายิงปืน  สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์ — 18,520 ที่นั่ง กีฬาฮอกกี้  ยู อารีน่า — 17,500 ที่นั่ง กีฬายิมนาสติก  เลอ เซนิท — 5,238 ที่นั่ง กีฬายกน้ำหนัก
สถานที่จัดการแข่งขัน > พื้นที่ปารีสเซ็นเตอร์

| --- | --- |
 ช็องเดอมาร์ส — 12,860 ที่นั่ง กีฬาวอลเลย์บอลชายหาด  หอไอเฟล และ แม่น้ำแซน — 3,390 (10,000) ที่นั่ง กีฬาว่ายน้ำมาราธอน  กีฬาไตรกีฬา  กีฬาโต้คลื่น  ช็องเซลีเซ — 4,470 (25,000) ที่นั่ง กีฬาจักรยาน ประเภทถนน  กีฬาสเกตบอร์ด ประเภทสตรีท  กีฬากรีฑา ประเภทมาราธอน และเดินทน  กร็องปาแล — 8,000 ที่นั่ง กีฬาฟันดาบ  กีฬาเทควันโด  ออแตลเดแซ็งวาลีด — 8,000 ที่นั่ง กีฬายิงธนู  สวนตุยเลอรี — 10,000 ที่นั่ง กีฬาสเกตบอร์ด ประเภทพาร์ค  ปารีส เอ็กซ์โป ปอร์ เดอ แวร์ซาย — 6,650 ที่นั่ง กีฬาปีนหน้าผา  ฮัลเล จอร์จ คาร์เพนเทียร์ — 5,009 ที่นั่ง กีฬาเทเบิลเทนนิส  สนามกีฬาชาร์เลตี — 20,000 ที่นั่ง กีฬาเบสบอล  กีฬาซอฟท์บอล:  สนามกีฬาฌอง-บูแอง — 20,000 ที่นั่ง กีฬารักบี้ 7 คน  สนามกีฬาโรลังด์ การ์รอส — 24,750 ที่นั่ง กีฬาเทนนิส  สนามกีฬาโรลังด์ การ์รอส - สนามฟีลิป ชาตรีเอ — 15,000 ที่นั่ง กีฬาแฮนด์บอล  สนามกีฬาโรลังด์ การ์รอส - สนามซูซานน์ ลองลอง — 10,000 ที่นั่ง กีฬามวยสากลสมัครเล่น  สนามกีฬาโรลังด์ การ์รอส - สนามเดส เซเรส — 5,000 ที่นั่ง กีฬาคาราเต้  สนามกีฬาปาร์กเดแพร็งส์ — 61,691 ที่นั่ง กีฬาฟุตบอล  สนามกีฬาปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง — 5,000 ที่นั่ง กีฬาแฮนด์บอล  สนามกีฬามาร์เซล เซอร์ดาน — 5,000 ที่นั่ง กีฬาบาสเกตบอล  สนามกีฬาเบอร์ซี อารีน่า — 16,208 ที่นั่ง กีฬายูโด  กีฬาบาสเกตบอล  สนามกีฬาเบอร์ซี อารีน่า 2 — 8,000 ที่นั่ง กีฬามวยปล้ำ  กีฬาบาสเกตบอล
สถานที่จัดการแข่งขัน > สถานที่อื่นๆ

เลอ บูเจต
ศูนย์สื่อมวลชน
ศูนย์การถ่ายทอดสดนานาชาติ
เกาะแซ็ง-เดอนี
หมู่บ้านนักกีฬา
อุทยานมาร์แซย์ ชาโนต์
หมู่บ้านนักกีฬาฟุตบอล
หมู่บ้านนักกีฬาเรือใบ
คำขวัญ

อังกฤษ: Made For Sharing
ฝรั่งเศส: Venez Partager
แหล่งข้อมูลอื่น

paris2024.org เก็บถาวร 2021-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
twitter.com/Paris2024
facebook.com/Paris2024
| ด ค กการคัดเลือกเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- |
การประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 131 (ลิมา, เปรู)
เมืองที่ได้การรับเลือก:   ปารีส (2024)   ลอสแอนเจลิส (2028) 
เมืองที่ถอนตัว:   บูดาเปสต์   โรม   ฮัมบวร์ค 
เมืองที่ไม่ผ่านการคัดเลือก:   บอสตัน   เบอร์ลิน   วอชิงตัน ดี.ซี.
แจน ฮัลโหลวีน

| แจน ฮัลโหล-วีน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: รัชดา อนังรัสวดี
อาชีพ: นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2537 - 2539
สังกัด: คีตา เรคคอร์ดส
รัชดา อนังรัสวดี นักร้อง และนักแสดงหญิงชาวไทย และเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องหญิงสังกัดคีตา เรคคอร์ดส ในนาม แจน ฮัลโหล-วีน (Jan Hallo-Ween)
ประวัติ

แจน ฮัลโหล-วีน (มักเขียนเป็น: แจน ฮัลโลวีน) หรือชื่อจริง รัชดา อนังรัสวดี เป็นนักร้องชาวไทย แจนเปิดตัวครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2538 ในมาดสาว J-ROCK เขียนขอบตาดำเท่ห์ๆ ผมซอยสั้นดูทะมัดทะแมง ผิวสีน้ำผึ้ง รูปร่างบอบบาง เด่นที่ดาว 5 แฉกใต้ตาข้างขวา ซึ่งเป็นเอกลักษณ์อันโดดเด่นของเธอ มาพร้อมกับความมั่นใจตามประสาสาวยุคใหม่ แจนถือเป็นศิลปินหญิงคนแรกและคนเดียวของค่ายคีตา ที่ทำเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟซึ่งเป็นทางเลือกใหม่ของดนตรี ฮิตมากๆในช่วงระยะเวลาหนึ่ง นอกจากเพลงที่มีแนวอัลเทอร์เนทีฟแล้ว ยังมีความเป็น J-Rock , Pop Rock , พังค์
แจนออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวของเธอในชื่อ "Jan Hallo-Ween (สตรีแก่นนครปี 2538)" ชื่ออัลบั้มอาจจะสะดุดหูเป็นอย่างมาก ซึ่งคอนเซ็ปต์ของอัลบั้มคือการยกตัวอย่างสตรีแก่นนครยุคก่อน และสตรีแก่นนครยุคปี 2538 นั่นคือ "แจน ฮัลโหล-วีน" ที่มีความทันสมัย แก่น ซน เปรี้ยวเข็ดฟัน ต่างจากสตรีแก่นนครยุคก่อนที่มีความเรียบร้อย สุภาพ โดยสโลแกนของ "สตรีแก่นนครปี 2538" กล่าวคือ "อย่าหลงเชื่อสรรพคุณของเขาโดยการบอกเล่า จนกว่าคุณจะได้ศึกษาเขาด้วยตัวคุณเอง"
โดยอัลบั้มชุดนี้เปิดตัวด้วยเพลงเร็ว จังหวะร็อคหนักแน่น เด่นที่เสียงตะโกนวีนๆของเธอ ซึ่งเล่าถึงการตัดพ้อผู้ชาย และพฤติกรรมของผู้ชายที่มีความไม่เอาไหน อย่างเพลง "รักแมวสิเธอ" ต่อด้วยการเปิดตัวเพลงที่สอง ซึ่งเป็นเพลงช้าเศร้าๆหม่นๆเล่าถึงการจากลา ซึ่งต่างจากเพลงแรกอย่างสิ้นเชิง คือเพลง "เยื่อใยสุดท้าย" ส่วนใหญ่อัลบั้มชุดนี้จะเน้นเพลงเร็วเป็นหลัก แต่เพลงช้ากลับเป็นเพลงที่ถูกพูดถึงมากที่สุด
ภายหลังค่ายคีตา เรคคอร์ดส ปิดตัวลง ก็ไม่ได้มีผลงานอีกเลย ปัจจุบัน "แจน ฮัลโลวีน" ไม่มีผลงานในวงการบันเทิงแล้ว
ผลงาน > อัลบั้ม JAN HALLO WEEN (สตรีแก่นนครปี 2538)

รายชื่อเพลง
รักแมวสิเธอ
เยื่อใยสุดท้าย
เดี๊ยะเสียชีวิต
เอาให้พอเลย
เสียใจแทนเขา
เลิกกันก็ดี
เธอจะรู้มั้ย
หมดความอดทน
ระวังให้ดี
"...."
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

เพลง "รักจากสายน้ำ" ประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง รักข้ามคลอง (ออกอากาศทางช่อง 3)
ผลงาน > คอนเสิร์ต

โลกดนตรี JAN HALLO WEEN (สถานที่: ลานโลกดนตรี พ.ศ. 2538)
คอนเสิร์ตร็อคฮาเลย์ ร่วมกับ สุรวุฑ ไหมกัน, เดอะร็อคฟาเธอร์, และ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (สถานที่: สนามกีฬา ไทย- ญี่ปุ่น 11 สิงหาคม พ.ศ. 2538)
คอนเสิร์ต รวมศิลปินคีตา เรคคอร์ดส (พ.ศ. 2539)
ผลงานการแสดง

โฆษณา ถั่วหมั่นหลีหม่ง ตราเจดีคู่ (พ.ศ. 2538)
โฆษณา ครีมอาบน้ำ แสดงคู่กับ หมิว ลลิตา (พ.ศ. 2542)
ละครโทรทัศน์เรื่อง “รักข้ามคลอง” รับบทเป็น แตง ออกอากาศทางช่อง 3 (พ.ศ. 2539)
ละครโทรทัศน์เรื่อง “ผู้กองยอดรัก” รับบทเป็น แป๊ด ออกอากาศทางช่อง 9 (พ.ศ. 2539)
โอลิมปิกฤดูร้อน 1904

| --- | --- |
โฆษณาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 และนิทรรศการการค้าลุยเซียนา
เมืองเจ้าภาพ: เซนต์หลุยส์ สหรัฐ
ประเทศเข้าร่วม: 12
นักกีฬาเข้าร่วม: 651 (ชาย 645; หญิง 6)
ชนิด: 95 รายการ ใน 16 ชนิดกีฬา (18 ชนิดย่อย)
พิธีเปิด: 1 กรกฎาคม 2447
พิธีปิด: 23 พฤศจิกายน 2447
ประธานพิธีเปิด: เดวิด อาร์. ฟรานซิส
สนามกีฬา: มหาวิทยาลัยวอชิงตัน เซนต์หลุยส์ สนามฟรานซิส
← ปารีส 1900ลอนดอน 1908 →  
โอลิมปิกฤดูร้อน 1904 มีชื่อทางการว่า กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 3 และรู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ เซนต์หลุยส์ 1904 เป็นมหกรรมกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา
การแข่งขันครั้งนี้มีนักกีฬาจากประเทศในยุโรปมาร่วมการแข่งขันในครั้งนี้น้อยมากเนื่องจากความไม่สะดวกในการเดินทาง นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาจึงได้ครอบครองเหรียญชัยชนะมากที่สุด กีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้จัดว่าเป็นครั้งที่น่าอดสูที่สุด เริ่มจากการแย่งกันระหว่างเมืองเซนต์หลุยส์และชิคาโก ว่ารัฐใดจะได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน นอกจากนั้นนักกีฬาผู้ที่ได้เข้าเส้นชัยในการแข่งขันวิ่งมาราธอนยังใช้วิธีการสกปรกในการได้มาซึ่งชัยชนะครั้งนั้นด้วยการแอบโดยสารรถบรรทุกระหว่างการแข่งขันเพื่อย่นระยะทาง
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ

เมืองที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพ ได้แก่ ชิคาโก รัฐอิลลินอย  ซึ่งได้รับเลือกเป็นเมืองเจ้าภาพตั้งแต่แรก แต่ถูกตัดสินให้เปลี่ยนเป็นเมืองเซนต์หลุยส์ โดยการโหวตด้วยคะแนนเสียง  14 ต่อ 2
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน

โอลิมปิกฤดูร้อน 1904 มีการแข่งขัน 16 ชนิดกีฬา ครอบคลุม 95 รายการใน 18 สาขากีฬา ว่ายน้ำ กระโดดน้ำ และโปโลน้ำถือเป็นกีฬาประเภทเดียวกันทั้งสามประเภทเรียกว่า "กีฬาทางน้ำ" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 ไอโอซียอมรับคำแนะนำของ บิลล์ มัลลอน นักประวัติศาสตร์โอลิมปิกเกี่ยวกับกีฬาและรายการต่าง ๆ ที่ควรพิจารณาว่าเป็นกีฬาโอลิมปิกจำนวนรายการในแต่ละสาขากีฬาจะระบุไว้ในวงเล็บ
กีฬาทางน้ำ
กระโดดน้ำ (2)
ว่ายน้ำ (9)
โปโลน้ำ (1)
ยิงธนู (6)
กรีฑา (25)
มวยสากลสมัครเล่น (7)
จักรยาน (7)
ฟันดาบ (5)
ฟุตบอล (1)
กอล์ฟ (2)
ยิมนาสติก (11)
ลาครอส (1)
โรก (1)
เรือพาย (5)
เทนนิส (2)
ชักเย่อ (1)
ยกน้ำหนัก (2)
มวยปล้ำ (7)
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน > กีฬาชนิดใหม่

มวยสากลเปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกที่เซนต์หลุยส์ ตั้งแต่นั้นมา กีฬาชนิดนี้ได้ปรากฏให้เห็นในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ที่สตอกโฮล์ม
ในขณะที่มวยปล้ำกลับมาอีกครั้ง แต่เป็นมวยปล้ำรูปแบบฟรีสไตล์ที่เพิ่งเปิดตัวใหม่เท่านั้น ซึ่งตรงข้ามกับสไตล์กรีก-โรมันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 การแข่งขันครั้งต่อมาจะมีมวยปล้ำทั้งสองรูปแบบแยกเป็นรายการของตน
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน > กีฬาสาธิต

บาสเกตบอล
เฮอร์ลิง
อเมริกันฟุตบอล
เบสบอล
แกลิกฟุตบอล
บาสเกตบอล, เฮอร์ลิง, อเมริกันฟุตบอล และ เบสบอล ถูกนำเสนอเป็นกีฬาสาธิต ฟุตบอลเกลิค ยังเป็นกีฬาสาธิตอย่างไม่เป็นทางการในโอลิมปิก 1904  และยังมีการสาธิตมวยหญิงอีกด้วย
โปโลน้ำ ยังถูกกล่าวถึงในรายงานการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 อีกด้วย ในขณะนั้นไม่ถือว่าเป็นกีฬาสาธิต แต่ในปี ค.ศ. 2020 ไอโอซีจะไม่รวมกีฬาดังกล่าวไว้ในบันทึก
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

จากข้อมูลบางแหล่งอ้างว่าชาติเหล่านี้เข้าร่วมแข่งขันด้วย
อิตาลี (1)
นิวฟันด์แลนด์ (1)
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ* | 76 | 78 | 77 | 231 |
| 2 |  เยอรมนี | 4 | 5 | 6 | 15 |
| 3 |  แคนาดา | 4 | 1 | 1 | 6 |
| 4 |  คิวบา | 3 | 0 | 0 | 3 |
| 5 |  ทีมผสม | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 5 |  ฮังการี | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 7 |  นอร์เวย์ | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 8 |  ออสเตรีย | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 9 |  สหราชอาณาจักร | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 10 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 11 |  กรีซ | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 12 |  ออสเตรเลีย | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 13 |  ฝรั่งเศส | 0 | 1 | 0 | 1 |
| รวม (13 ประเทศ) | รวม (13 ประเทศ) | 97 | 92 | 91 | 280 |