stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แมฮ์มูดแห่งแฆซนี
พระบุคลิกภาพ

สุลต่านแมฮ์มูดทรงคิดถึงพระองค์เองเป็น "เงาของพระผู้เป็นเจ้าบนโลก" อำนาจเด็ดขาดซึ่งมีเจตจำนงเป็นกฎหมาย พระองค์ใส่ใจในรายละเอียดเกือบทุกอย่าง โดยส่วนพระองค์ดูแลงานของดีวาน (ฝ่ายบริหาร) ทุกแผนก
แมฮ์มูดแต่งตั้งรัฐมนตรีด้วยตัวพระองค์เองทั้งหมดโดยไม่ปรึกษาวะซีร (หัวหน้าที่ปรึกษา) หรือดีวาน แม้ว่าบางครั้งพระองค์ต้องรับคำปรึกษา เนื่องจากศาสนาของพระองค์ระบุว่ามุสลิมควรปรึกษาหารือกันทุกประเด็น ส่วนใหญ่พระองค์สงสัยต่อรัฐมนตรีหลายคน โดยเฉพาะวะซีร และเชื่อกันอย่างกว้างขวางว่าพระองค์ทรงมีพระราชดำรัสว่า: "วะซีรเป็นศัตรูของกษัตริย์..." สุลต่านแมฮ์มูดมีสายลับจำนวนมาก (เรียกว่า mushrifs) ทั่วจักรวรรดิที่อยู่ภายใต้การดูแลของดีวานแผนกพิเศษ
แมฮ์มูดทรงเป็นผู้อุปถัมภ์วรรณกรรม โดยเฉพาะบทกวี และบางครั้งก็จัดตั้งกลุ่มนักกวีที่มีพรสวรรค์ทั้งในพระราชวังของพระองค์หรือในสวนหลวง พระองค์มักใจกว้างต่อพวกเขา โดยจ่ายเงินให้ผลงานตามความสามารถและคุณค่าของพวกเขาอย่างไม่หยุดยั้ง
ข้อมูล

Anjum, Tanvir (Summer 2007). "The Emergence of Muslim Rule in India: Some Historical Disconnects and Missing Links". Islamic Studies. 46 (2).
Bosworth, C.E. (1991). "Mahmud bin Sebuktigin". Encyclopedia of Islam. E.J.Brill. VI.
Bosworth, C. Edmund (2012). "Maḥmud b. Sebüktegin". Encyclopaedia Iranica.
Bosworth, C. E. (2012b). "Āl-e Farīġūn". Encyclopaedia Iranica.
Nazim, M.; Bosworth, C. Edmund (1991). "The Encyclopedia of Islam, Volume 6, Fascicules 107–108". The Encyclopaedia of Islam, Vol. VI. Brill. pp. 1–1044. ISBN 90-04-08112-7.
Grousset, René (1970). The Empire of the Steppes: A History of Central Asia. Rutgers University Press. ISBN 9780813513041.
Habib, Mohammad (1965). Sultan Mahmud of Ghaznin. S. Chand & Co.
Heathcote, T.A. (1995). The Military in British India: The Development of British Forces in South Asia:1600-1947. Manchester University Press.
Meri, Josef W. (2005). Medieval Islamic Civilization: An Encyclopedia. Routledge. pp. 1–1088. ISBN 9781135455965.
Nazim, Muhammad (1931). The Life and Times of Sultan Mahmud of Ghazna. Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-45659-4.
Qassem, Ahmad Shayeq (2009). Afghanistan's Political Stability: A Dream Unrealised. Ashgate Publishing.
Thapar, Romila (2005). Somanatha:The Many Voices of a History. Penguin Books India. ISBN 9781844670208.
Virani, Shafique N. (2007). The Ismailis in the Middle Ages: A History of Survival, A Search for Salvation. New York: Oxford University Press.
Yagnik, Achyut; Sheth, Suchitra (2005), Shaping of Modern Gujarat, Penguin UK, ISBN 8184751850
แหล่งข้อมูลอื่น

UCLA website
Mahmud of Ghazna Columbia Encyclopedia (Sixth Edition)
Mahmud Encyclopædia Britannica (Online Edition)
Ghaznavid Dynasty Encyclopædia Britannica (Online Edition)
Ghaznavids and Ghurids Encyclopædia Britannica (Online Edition)
Mahmud Ghazni
History of Iran: Ghaznevid Dynasty
Rewriting history and Mahmud of Ghazni
Online Copy:Last Accessed 11 October 2007 Elliot, Sir H. M., Edited by Dowson, John. The History of India, as Told by Its Own Historians. The Muhammadan Period
Tarikh Yamini, or Kitabu-l Yami of Abu Nasr Muhammad ibn Muhammad al Jabbaru-l 'Utbi.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
ซากโสมนาถมนเทียรในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภาพถ่ายโดย Henry Cousens
พระบรมสาทิสลักษณ์ของแมฮ์มูดแห่งแฆซนีจากลำดับวงศ์ตระกูล Zübdet-üt Tevarih (ค.ศ. 1598)
กราสฮอปเปอร์คลับซูริก

กราสฮอปเปอร์คลับซูริก (เยอรมัน: Grasshopper-Club Zürich) เป็นสโมสรกีฬาหลายชนิดจากสวิตเซอร์แลนด์ โดยตั้งอยู่ที่เมืองซูริก โดยกีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่เก่าที่สุดและเป็นที่รู้จักมากที่สุดของสโมสร นอกจากฟุตบอลแล้วสโมสรกราสฮอปเปอร์ยังมีกีฬา พายเรือ แฮนด์บอล เทนนิส สควอช ฮอกกี้ ฮอกกี้น้ำแข็ง และ ยูนิฮอกกี้ สโมสรก่อตั้งเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2429
ทีมฟุตบอลของสโมสรชนะเลิศการแข่งขันสวิสซูเปอร์ลีกทั้งหมด 27 ครั้ง และชนะเลิศสวิสคัพ 18 ครั้ง โดยฤดูกาลล่าสุดทีมกราสฮอปเปอร์ได้อันดับ 6 ในลีก
คำว่า "กราสฮอปเปอร์" ในภาษาอังกฤษหมายถึง ตั๊กแตน ซึ่งไม่มีที่มาแน่ชัดว่ามาได้อย่างไร
อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ ชาริล ชับปุยส์
ผลงาน

ชนะเลิศ (27): 1898, 1900, 1901, 1905, 1921, 1927, 1928, 1931, 1937, 1939, 1942, 1943, 1945, 1952, 1956, 1971, 1978, 1982, 1983, 1984, 1990, 1991, 1995, 1996, 1998, 2001, 2003
ชนะเลิศ (19):1926, 1927, 1932, 1934, 1937, 1938, 1940, 1941, 1942, 1943, 1946, 1952, 1956, 1983, 1988, 1989, 1990, 1994, 2013
ชนะเลิศ (2): 1973, 1975
ชนะเลิศ (1): 1989
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สโมสรกราสฮอปเปอร์คลับซูริก (เยอรมัน)
เว็บไซต์สโมสรในส่วนของทีมฟุตบอล (เยอรมัน)
| ด ค กสวิสซูเปอร์ลีก |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2021–22:  บาเซิล  ลูกาโน  Luzern  Servette  Sion  St. Gallen  ยัง บอยส์  ซือริช  กราสฮอปเปอร์  Lausanne-Sport 
สโมสรที่เคยอยู่ในซูเปอร์ลีก:  Aarau  Bellinzona  Schaffhausen  วาดุซ  Wil  Yverdon-Sport  Neuchâtel Xamax  Thun
กองพลยานเกราะที่ 5 แห่งเอ็สเอ็ส "ไวกิง"

| กองพลยานเกราะที่ 5 แห่งเอ็สเอ็ส  ไวกิง |
| --- | --- |
ตราประจำหน่วย
ประจำการ: 1941–45
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า:  Waffen-SS
รูปแบบ: พันเซอร์
บทบาท: สงครามยานเกราะ
กำลังรบ: กองพล
ปฏิบัติการสำคัญ: แนวรบด้านตะวันออก
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: เฟลิกซ์ ชไตเนอร์  Herbert Gille  Eduard Deisenhofer  Johannes Mühlenkamp Karl Ullrich
กองพลยานเกราะที่ 5 แห่งเอ็สเอ็ส "ไวกิง" (เยอรมัน: 5. SS-Panzer-Division „Wiking“) เป็นกองพลพันเซอร์(กองพลรถถัง)ซึ่งเป็นหนึ่งในสามสิบแปดกองพลของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส.ได้คัดเลือกจากทหารอาสาสมัครชาวต่างชาติในเดนมาร์ก นอร์เวย สวีเดน ฟินแลนด์ เอสโตเนีย เนเธอร์แลนด์ และเบลเยียมภายใต้การบังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่ทหารเยอรมัน. ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองพลนี้ได้ออกปฏิบัติการรบบนแนวรบด้านตะวันออก.ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง กองพลได้ยอมจำนนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945 ต่อกองทัพสหรัฐในออสเตรีย.
กองพลยานเกราะที่ 3 แห่งเอ็สเอ็ส "โทเทินค็อพฟ์"

| กองพลยานเกราะที่ 3 แห่งเอ็สเอ็ส  โทเทินค็อพฟ์ |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ประจำกองพล
ประจำการ: 1939–45
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า:  วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
รูปแบบ: พันท์เซอร์
บทบาท: สงครามยานเกราะ
กำลังรบ: กองพล
สมญา: หัวกะโหลก (Death's Head)
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: ธีโอดอร์ ไอค์เคอ Max Simon
กองพลยานเกราะที่ 3 แห่งเอ็สเอ็ส "โทเทินค็อพฟ์" (เยอรมัน: 3. SS-Panzer-Division "Totenkopf") เป็นหนึ่งในสามสิบแปดกองพลของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนที่จะบรรลุในสถานะกองพล การก่อตั้งหน่วยที่ได้เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า คัมพ์กรุพเพอ(Kampfgruppe-กลุ่มหน่วยรบ)"ไอค์เคอ" บุคลการส่วนใหญ่ของกองพลนั้นมาจากหน่วยเอ็สเอ็ส-โทเทินค็อพฟ์แฟร์เบ็นเดอ(การ์ดผู้คุมค่ายกักกัน), และอื่นๆที่เป็นสมาชิกของทหารอาสาเยอรมันที่ได้ก่ออาชญากรรมสงครามในประเทศโปแลนด์ เนื่องจากตามที่สัญลักษณ์ประจำและชื่อ ('โทเทินค็อพฟ์' = 'หัวกะโหลก' ในภาษาเยอรมัน), บางครั้งได้ถูกเรียกว่า "กองพลหัวกะโหลก"
กองพลเทลมัน

กองพลเทลมัน (เยอรมัน: Thälmann-Bataillon) เป็นกองพลของกองพลน้อยนานาชาติ ในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน กองพลได้รับการตั้งชื่อตามผู้นำคอมมิวนิสต์เยอรมันที่ถูกคุมขัง แอ็นสท์ เทลมัน (เกิด 16 เมษายน 1886, ถูกประหารชีวิต 18 สิงหาคม 1944) กองพลมีกำลังพลรวมประมาณ 1,500 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวเยอรมัน, ออสเตรีย, สวิส และสแกนดิเนเวีย กองพลได้ร่วมต่อสู้ในการป้องกันกรุงมาดริด ในบรรดาผู้บัญชาการกองพลเป็นนักเขียนชาวเยอรมัน, นักประวัติศาสตร์ และเจ้าหน้าที่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง Ludwig Renn (ต่อมาได้ไปเป็นเสนาธิการกองพลน้อยนานาชาติที่ 11) และเจ้าหน้าที่ปรัสเซียในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง Hans Kahle ซึ่งต่อมาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้นำกองพันสาธารณรัฐที่ 45 กองพลเช่นกองพลน้อยนานาชาติโดยทั่วไป ยังดึงดูดการมีส่วนร่วมของปัญญาชน เช่นนักเขียนที่มีชื่อเสียง Willi Bredel ที่ได้กลายเป็นคอมมิสซาร์
กระทรวงไรชส์แวร์

อาคารเบ็นเลอร์บล็อค (Bendlerblock) ที่ทำการกระทรวงฯในกรุงเบอร์ลิน
กระทรวงไรชส์แวร์ (เยอรมัน: Reichswehrministerium) คือชื่อเรียกกระทรวงป้องกันประเทศของประเทศเยอรมนีในช่วงสาธารณรัฐไวมาร์จนถึงนาซีเยอรมนี กระทรวงไรชส์แวร์ก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1919 ภายหลังเยอรมันพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กระทรวงนี้มีหน้าที่บังคับบัญชากองกำลังป้องกันประเทศที่เรียกว่า "ไรชส์แวร์" อันเป็นกองกำลังป้องกันตนเองที่ไม่มีศักยภาพจะรุกรานประเทศอื่น กระทรวงไรชส์แวร์เปลี่ยนชื่อในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 เป็น กระทรวงการสงครามไรช์ (Reichskriegsministerium) ซึ่งทำหน้าที่ได้ไม่ถึงสามปี ก็ถูกฮิตเลอร์ยุบกระทรวงทิ้ง และถูกแทนที่ด้วยกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์
รายนามรัฐมนตรีว่าการ

กุสทัฟ น็อสเคอ (Gustav Noske) ระหว่าง 13 กุมภาพันธ์ 1919 ถึง 22 มีนาคม 1920
อ็อทโท เก็สเลอร์ (Otto Geßler) ระหว่าง 27 มีนาคม 1920 ถึง 19 มกราคม 1928
วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์ (Wilhelm Groener) ระหว่าง 20 มกราคม 1928 ถึง 30 พฤษภาคม 1932
ควร์ท ฟ็อน ชไลเชอร์ (Kurt von Schleicher) ระหว่าง 1 มิถุนายน 1932 ถึง 28 มกราคม 1933
แวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค (Werner von Blomberg) ระหว่าง 30 มกราคม 1933 ถึง 21 พฤษภาคม 1935
แวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค (Werner von Blomberg) ระหว่าง 21 พฤษภาคม 1935 ถึง 27 มกราคม 1938
รายนามรัฐมนตรีว่าการ > ธงประจำตำแหน่ง

ธงรมว.ไรชส์แวร์ 
(1933-1935)
ธงรมว.สงครามไรช์และผบ.ใหญ่แวร์มัคท์ 
(มิ.ย.-ต.ค. 1935)
ธงรมว.สงครามไรช์และผบ.ใหญ่แวร์มัคท์ 
(ต.ค. 1935-1938)
รายนามปลัด

พลโท ควร์ท ฟ็อน ชไลเชอร์ (Kurt von Schleicher) ระหว่าง 1 กุมภาพันธ์ 1929 ถึง 1 มิถุนายน 1932
พลตรี แฟรดีนันท์ ฟ็อน แบรเดา (Ferdinand von Bredow) ระหว่าง 1 มิถุนายน 1932 ถึง 30 มกราคม 1933
พันเอก วัลเทอร์ ฟ็อน ไรเชอเนา (Walter von Reichenau) ระหว่าง 1 กุมภาพันธ์ 1933 ถึง 1 กุมภาพันธ์ 1934
พลตรี วัลเทอร์ ฟ็อน ไรเชอเนา (Walter von Reichenau) ระหว่าง 1 กุมภาพันธ์ 1934 ถึง 30 กันยายน 1935
พลตรี วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล (Wilhelm Keitel) ระหว่าง 1 ตุลาคม 1935 ถึง 4 กุมภาพันธ์ 1938
กองทัพน้อยแอฟริกา

| กองทัพน้อยแอฟริกา |
| --- | --- |
​ตรา
ประจำการ: 12 กุมภาพันธ์ 1941 – 13 พฤษภาคม 1943
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า: แวร์มัคท์
รูปแบบ: กำลังรบนอกประเทศ
กำลังรบ: กองทัพน้อย
กองบัญชาการ: ตริโปลี, อิตาเลียนลิเบีย
สีหน่วย: เหลือง, น้ำตาล
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามโลกครั้งที่สอง การทัพแอฟริกาเหนือ Sonnenblume  Siege of Tobruk  ยุทธการที่กาซาลา  ขวานรบ  ยุทธการที่เอล อาลาเมนครั้งที่สอง 
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: แอร์วิน รอมเมิล
Three German officers confer together atop a tank in North Africa.
กองทัพน้อยแอฟริกาของเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsches Afrikakorps, DAK listen
ไฟล์:De-Deutsches Afrikakorps.ogg) เป็นกองทัพเยอรมันในแอฟริกาซึ่งอยู่ในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือในสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีผู้บัญชาการทหารที่มีความสามารถและมีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในกองทัพแวร์มัคคือ จอมพลแอร์วิน รอมเมิล
องค์กร

กองทัพน้อยแอฟริกาถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มกราคม 1941 และหนึ่งในนายพลคนโปรดของฮิตเลอร์อย่าง แอร์วิน รอมเมิล ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการหน่วยเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ซึ่งแรกเริ่มเดิมที ฮันส์ ฟ็อน ฟุงค์ (Hans von Funck) ถูกเสนอให้เป็นผู้บัญชาการหน่วย แต่ฮิตเลอร์ไม่ชอบฟุงค์ เพราะเขาเคยเป็นนายทหารคนสนิทพลเอกอาวุโสแวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ ซึ่งโดนฮิตเลอร์ปลดในปี 1938
กองบัญชาการใหญ่กองทัพบกเยอรมันได้ตัดสินใจส่ง “กองกำลังสกัดกั้น” ไปยังลิเบียอิตาลีเพื่อสนับสนุนกองทัพอิตาลี กองทัพที่ 10 ของอิตาลีถูกกองทัพทะเลทรายตะวันตกแห่งเครือจักรภพบริติชทำลายล้างในปฏิบัติการเข็มทิศ (9 ธันวาคม 1940 – 9 กุมภาพันธ์ 1941) และถูกจับกุมในยุทธการเบดา ฟอมม์
กองกำลังสกัดกั้นของเยอรมันในบัญชาของพลโทร็อมเมิล ในช่วงแรกประกอบด้วยกำลังรบที่ส่วนใหญ่คือกองพันยานเกราะที่ 5 (ซึ่งถูกจัดตั้งขึ้นจากกองพันที่ 2 ของกองพลยานเกราะที่ 3) หน่วยเหล่านี้ถูกจัดระเบียบใหม่เป็นกองพลเบาที่ 5 เมื่อเดินทางมาถึงแอฟริการะหว่างวันที่ 10 กุมภาพันธ์ – 12 มีนาคม 1941 ต่อมาในปลายเดือนเมษายนและต้นเดือนพฤษภาคม กองพลเบาที่ 5 ได้รับการเสริมด้วยหน่วยจากกองพลยานเกราะที่ 15 ซึ่งถูกส่งมาจากอิตาลี ขณะนี้ กองทัพน้อยยานเกราะแอฟริกาประกอบด้วยกองพลทั้งสอง
15 สิงหาคม 1941 กองพลเบาที่ 5 ของเยอรมันถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองพลยานเกราะที่ 21 โดยที่กองทัพน้อยแอฟริกายังคงเป็นหน่วยบังคับบัญชาสูงสุด ในช่วงฤดูร้อนของปี 1941 กองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์เพิ่มกำลังรบในแอฟริกาและจัดตั้งกองบัญชาการใหม่ชื่อ กลุ่มทัพยานเกราะแอฟริกา
ผู้บัญชาการกองทัพน้อยแอฟริกา

พลโท แอร์วีน ร็อมเมิล (Erwin Rommel): กพ 1941 – สค 1941
พลโท ลูทวิช ครือเวล (Ludwig Crüwell): สค 1941 – พค 1942 (ถูกอังกฤษจับเป็นเชลย)
พลโท วัลเทอร์ เนริง (Walther Nehring): พค 1942 – กย 1942
พลโท วิลเฮล์ม ริทเทอร์ ฟอน โทมา (Wilhelm Ritter von Thoma): กย 1942 – พย 1942
พลตรี ฟริทซ์ ไบเออร์ไลน์ (Fritz Bayerlein): พย 1942
พลโท กุสทัฟ เฟน (Gustav Fehn): พย 1942 – มค 1943
พลตรี ควร์ท ไฟรแฮร์ ฟอน ลีเบินชไตน์ (Kurt Freiherr von Liebenstein): มค 1943 – กพ 1943
พลตรี คาร์ล บือโลอิอุส (Karl Bülowius): กพ 1943
พลเอก ไฮนทซ์ ซีคเลอร์ (Heinz Ziegler): กพ – มค 1943
พลเอก ฮันส์ คราเมอร์ (Hans Cramer): มีค 1943 (ยอมจำนน)
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล

ระวังสับสนกับ สหมณฑลแห่งเนเธอร์แลนด์
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล (เยอรมัน: Siebzehn Provinzen, อังกฤษ: Seventeen Provinces) เป็นการรวมตัวเป็นสหอาณาจักรของรัฐในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ที่ครอบคลุมบริเวณที่ในปัจจุบันคือเนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, บริเวณพอสมควรในลักเซมเบิร์ก (อาร์ตัว, นอร์ด) และส่วนเล็ก ๆ ในเยอรมนี
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลเดิมอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งเบอร์กันดีแห่ง ราชวงศ์วาลัวส์และต่อมาโดยราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เริ่มด้วยสายสเปนและตามด้วยสายออสเตรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1512 มณฑลเหล่านี้ก็เป็นส่วนสำคัญของกลุ่มเครือราชรัฐบูร์กอญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
องค์ประกอบ

กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลประกอบด้วย:
เคาน์ตีอาร์ตัว
เคาน์ตีฟลานเดอร์ส รวมทั้งอาณาจักรเบอร์กราฟแห่งลีลล์, Douai, Orchies, อาณาจักรลอร์ดแห่งตูร์แนร์ และ ตูร์แนร์ซีส
อาณาจักรลอร์ดแห่งเมเชเลน
เคาน์ตีนาเมอร์
เคาน์ตีแอโน
เคาน์ตีเซแลนด์
เคาน์ตีฮอลแลนด์
ดัชชีบราบันต์ รวมทั้งรัฐมากราฟแห่งอันท์เวิร์พ, เคาน์ตีเลอวอง และ บรัสเซลส์, และแอบบีNivelles และ Gembloux
ดัชชีลิมบูร์ก รวมทั้งเคาน์ตีดาลเฮม และ วาลเคนบูร์ก และอาณาจักรลอร์ดแห่งแฮร์โซเจนรัท
ดัชชีลักเซมเบิร์ก
ราชรัฐมุขนายกยูเทรกต์ ต่อมาเป็นอาณาจักรลอร์ดแห่งอูเทร็คท์
อาณาจักรลอร์ดแห่งฟรีสลันด์
ดัชชีเกลเดอร์ส และ เคาน์ตีซุทเฟน
อาณาจักรลอร์ดแห่งโกรนิงเงิน
โอมเมแลนเดน
อาณาจักรลอร์ดแห่งเดรนธ์, ลิงเกน, เวดเดอ และ เวสเตอร์โวลเดอ
อาณาจักรลอร์ดแห่งโอเฟอไรส์เซิล
สมาชิกในกลุ่มมิได้มีครบทั้งสิบเจ็ดมณฑลเสมอไป ในช่วงที่รุ่งเรืองอยู่ก็มีการเข้าออกกันบ้าง
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์
| ด ค ก เครือราชรัฐบูร์กอญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| สิบเจ็ดมณฑล ในเนเธอร์แลนด์ |  อาร์ตัว (ถึง ค.ศ. 1659)  บราบันต์  เดรนเทอ1  ฟลานเดอร์ส  ฟรีสลันด์1  โกรนิงเงิน1  เกลเดอร์ส1  แอโน  ฮอลแลนด์1  ลิมบวร์ค  ลักเซมเบิร์ก  เมเชเลน  นาเมอร์  โอเฟอไรส์เซิล1  ยูเทรกต์1  เซลันด์1  ซุทเฟิน1  |  |
| เคาน์ตี |  บูร์กอญ2  |  |
| เสรีนคร |  เบอซ็องซง2  |  |
| รัฐบริวาร |  แอนต์เวิร์ป  เบรดา  |  |
 1 จนถึง ค.ศ. 1581  2 จนถึง ค.ศ. 1678 หมวดหมู่ ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ รัฐสิ้นสภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์ เครือราชรัฐบูร์กอญ รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
กองพลยานเกราะที่ 9 แห่งเอ็สเอ็ส "โฮเอินชเตาเฟิน"

| กองพลยานเกราะที่ 9 แห่งเอ็สเอ็ส  โฮเอินชเตาเฟิน |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์ประจำกองพล
ประจำการ: February 1943 – May 1945
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า:  วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
รูปแบบ: พันเซอร์
บทบาท: สงครามยานเกราะ
กำลังรบ: กองพล
ปฏิบัติการสำคัญ: วงล้อมฟาเลส์ ปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน ยุทธการตอกลิ่ม Operation Frühlingserwachen
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: Wilhelm Bittrich Sylvester Stadler
กองพลยานเกราะที่ 9 แห่งเอ็สเอ็ส "โฮเอินชเตาเฟิน" (เยอรมัน: 9. SS-Panzer-Division „Hohenstaufen“)เป็นกองพลยานเกราะวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้เข้าร่วมในการสู้รบทั้งทางด้านตะวันออกและด้านตะวันตก กองพลได้ออกปฏิบัตการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1942 คนจำนวนมากในกองพลล้วนเป็นทหารเกณฑ์วัยหนุ่มชาวเยอรมัน, กับนายทหารเสนาธิการของนายทหารชั้นประทวน(noncommissioned officer-NCOs)และเจ้าหน้าที่นายทหารจากกองพลเอ็สเอ็ส-ไลบ์ชตันดาร์เทอ และหน่วยกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สอื่นๆ  โฮเอินชเตาเฟินได้เข้าร่วมในการบรรเทาแก่กองกำลังเยอรมันในการล้อมคาเมเน็ทส-โพโดลสกี(Kamenets-Podolsky pocket),ยุทธการที่นอร์ม็องดี, การรุกป่าอาร์เดนและปฏิบัติการสปริงอะเวคะนิง กองพลนี้ได้ยอมจำนนต่อกองทัพสหรัฐเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ที่สเตรีย(Steyr)
สมภพ โหตระกิตย์

| ศาสตราจารย์สมภพ โหตระกิตย์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |


รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2521
นายกรัฐมนตรี: พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 3 มีนาคม พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี: พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง 19 ธันวาคม พ.ศ. 2515 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
นายกรัฐมนตรี: จอมพลถนอม กิตติขจร สัญญา ธรรมศักดิ์
ก่อนหน้า: มนูญ บริสุทธิ์
ถัดไป: ชวน หลีกภัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 22 มกราคม พ.ศ. 2461
เสียชีวิต: 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 (79 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: คุณหญิงเบ็ญจางค์ โหตระกิตย์                                                                                                                                                                   วัลธิภา โหตระกิตย์
บุตร: ดิสทัต โหตระกิตย์

ศาสตราจารย์ สมภพ โหตระกิตย์ (22 มกราคม พ.ศ. 2461 – 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2540) อดีตรองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
อดีตกรรมการเครื่องหมายการค้าอดีตนายกสภามหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติ

สมภพ โหตระกิตย์ เป็นบุตรของขุนกิจสุงกากร (กิจ โหตระกิตย์) กับ นางแพร โหตระกิตย์ จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 8055) และจบปริญญาด้านกฎหมาย พ.ศ. 2511 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
สมภพ โหตระกิตย์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7
การทำงาน

สมภพ โหตระกิตย์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรมครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2515 ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และได้ดำรงตำแหน่งต่อเรื่อยมาจนถึงรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ และพ้นจากตำแหน่งไปหลังมีการเลือกตั้ง
หลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2519 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2520 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกฎหมายในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ร่างกฎหมายจัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค และดำรงตำแหน่งต่อในคณะรัฐมนตรีถัดมา ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งไปเมื่อ พ.ศ. 2523
สมภพ โหตระกิตย์ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3 และวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 2534 นายสมภพ โหตระกิตย์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการที่ปรึกษาด้านการเมืองและการต่างประเทศของคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ และเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2534
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2517 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2508 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2522 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2522 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 36 แห่งเอ็สเอ็ส

| กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 36 แห่งเอ็สเอ็ส |
| --- | --- |
36. Waffen-Grenadier-Division der SS
ตราสัญลักษณ์ประจำอย่างกึ่งทางการของกองพล
ประจำการ: ค.ศ. 1940–45
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
ขึ้นต่อ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า:  วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
รูปแบบ: ทหารราบ
บทบาท: ปฏิบัติการต่อต้านพลพรรค
กำลังรบ: กองพลน้อย กองพล
สมญา: SS-Sturmbrigade Dirlewanger กองพลน้อยเดียร์เลอวังเงอร์
ปฏิบัติการสำคัญ: ปฏิบัติการต่อต้านพลพรรคในเบลารุส การก่อการกำเริบวอร์ซอ การก่อการกำเริบชาติสโลวาเกีย ยุทธการที่ฮัลเบอ
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 36 แห่งเอ็สเอ็ส (เยอรมัน: 36. Waffen-Grenadier-Division der SS), เป็นที่รู้จักกันคือ SS-Sturmbrigade Dirlewanger (1944) หรือจากตัวอย่างที่เรียกว่า กองพลน้อยเดียร์เลอวังเงอร์,เป็นหน่วยทหารของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งประกอบไปด้วยเหล่าอาชญากรที่คาดหวังว่าจะสู้รบจนตัวตายในแนวหน้า หน่วยนี้อยู่ภายใต้การนำของอ็อสคาร์ เดียร์เลอวังเงอร์ แต่เดิมที่ได้ก่อตั้งขึ้นมาสำหรับการต่อต้านพลพรรคเพื่อประจัญหน้ากับการต่อต้านของโปแลนด์ ในท้ายที่สุด หน่วยนี้ได้แสดงให้เห็นในการปฏิบัติหน้าที่ในสโลวาเกีย, ฮังการี และต่อกรกับกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตจนกระทั่งสงครามใกล้ยุติลง ในช่วงระหว่างปฏิบัติการได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการข่มขืน, ปล้นสะดม และสังหารหมู่ต่อพลเรือน
หน่วยนี้ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในบางครั้งของการทัพที่อื้อฉาวที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สองของความหวาดกลัวในด้านตะวันออก ในช่วงเวลาที่หน่วยอยู่ในดินแดนรัสเซีย เดียร์เลอวังเงอร์ได้ทำการเผาผู้หญิงและเด็กทั้งเป็นและปล่อยให้สุนัขที่หิวโหยรุมขย้ำเหยื่อเพื่อเป็นอาหารของพวกมัน หน่วยเป็นที่รู้จักจากการเป็นขบวนการขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งขึ้นโดยมีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวคือการฉีดยาพิษชาวยิวด้วยสตริกนิน หน่วยเดียร์เลอวังเงอร์เข้าไปมีส่วนร่วมในการยึดครองเบลารุส ได้จารึกชื่อเสียงในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สสำหรับการกระทำที่โหดเหี้ยม กองทัพต่าง ๆ และผู้บัญชาการเอ็สเอ็สได้พยายามที่จะถอดถอนเดียร์เลอวังเงอร์ออกจากหน่วยเอ็สเอ็สและยุบหน่วยนี้ทิ้ง แต่ว่าหน่วยมีผู้อุปถัมภ์ภายในเครื่องมือนาซีได้เข้ามาแทรกแซงในนามของเขา หน่วยได้เป็นที่จดจำมากที่สุดจากชื่อเสียงในการร่วมทำลายกรุงวอร์ซออย่างราบคาบ และการสังหารหมู่ประชากรจำนวน 100,000 คนของเมืองในช่วงการก่อการกำเริบวอร์ซอ และได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการปราบปรามอย่างโหดเหี้ยมของการก่อการกำเริบชาติสโลวาเกียในปี ค.ศ. 1944 กองพลเดียร์เลอวังเงอร์แห่งหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สได้สร้างความหวาดกลัวให้กับองค์กรวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส รวมทั้ง SS-Führungshauptamt (กองบัญชาการทหารสูงสุดเอ็สเอ็ส) และมีชื่อเสียงด้านลบอย่างร้ายแแรงมากที่สุดในฐานะอาชญากรและชั่วร้ายมากที่สุดของหน่วยเอ็สเอ็สในเครื่องจักรสงครามของฮิตเลอร์
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  บัญญัติเป็นทางการในภาษาเยอรมันว่า „Bundesarchiv-Militärarchiv“ ในไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา, หน่วยเสบียงของแวร์มัคท์และวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
↑  Gordon Williamson (20 มีนาคม 2012). The Waffen-SS: 24. to 38. Divisions, & Volunteer Legions. Stephen Andrew. London: Bloomsbury Publishing. pp. 16, 36. ISBN 1-78096-578-8. OCLC 1021804878.
กองเสรีบริติช

| กองเสรีบริติช |
| --- | --- |
ตราประจำกองเสรีบริติช
ประจำการ: 1943–1945
ปลดประจำการ: 1945
ขึ้นต่อ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า:  Waffen-SS
รูปแบบ: ทหารราบ
กำลังรบ: 27 นาย (มากสุด)
กองเสรีบริติช (เยอรมัน: Britisches Freikorps) เป็นหน่วยของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบด้วยทหารเชลยศึกชาวอังกฤษและอาณานิคมของสหราชอาณาจักรที่ได้รับการคัดเลือกโดยนาซี หน่วยแรกที่รู้จักกันในชื่อว่า หน่วยเซนต์จอร์จ จากการศึกษาโดยนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ Adrian Weale พบว่า หน่วยนี้มีเคยมีสมาชิกที่ระบุตัวตนได้เพียง 54 นายที่เข้าๆออกๆ บางนายอยู่ในหน่วยนี้เพียงไม่กี่วัน หน่วยนี้ไม่เคยมีสมาชิกในประจำการเกินกว่า 27 นาย
กลุ่มทัพ A

| กลุ่มทัพ A |
| --- | --- |
เยอรมัน: Heeresgruppe A
ประจำการ: 26 ต.ค. 1939 – 22 มิย. 1941 07 ก.ค. 1942 – 05 เม.ย. 1944 23 ก.ย. 1944 – 25 ม.ค. 1945
ประเทศ:  ไรช์เยอรมัน
เหล่า:  กองทัพบกเยอรมัน ( แวร์มัคท์)
กำลังรบ: กลุ่มทัพ
ปฏิบัติการสำคัญ:  ยุทธการที่ฝรั่งเศส ยุทธการที่เซอด็อง  ยุทธการที่บูโลญ  ยุทธการที่เดิงแกร์ก  แนวรบด้านตะวันออก กรณีสีน้ำเงิน  ยุทธการที่คอเคซัส  การรุกวิสตูลา–โอเดอร์ 
กลุ่มทัพ A (เยอรมัน: Heeresgruppe A) เป็นชื่อของกลุ่มทัพสามกลุ่มที่แตกต่างกันของกองทัพบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
กลุ่มทัพ A หน่วยแรก เดิมคือ “กลุ่มทัพใต้” มีอยู่ตั้งแต่เดือนตุลาคม 1939 ถึงมิถุนายน 1941 ผู้บัญชาการคนแรกคือพลเอกอาวุโสแกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท เสนาธิการคนแรกคือพลเอกเอริช ฟ็อน มันชไตน์ กลุ่มทัพนี้มีบทบาทสำคัญในยุทธการฝรั่งเศส โดยเป็นกลุ่มทัพที่ชี้ขาดในการดำเนิน "แผนเคียวตัด" ซึ่งนำไปสู่ความพ่ายแพ้ราบคาบของกองทัพฝรั่งเศสในยุทธการที่เซอด็อง, ยุทธการที่บูโลญ และยุทธการที่เดิงแกร์ก จนในที่สุดก็ทำให้เกิดการสงบศึก ต่อมา กลุ่มทัพ A ถูกใช้เป็นหน่วยทหารที่ทำหน้าที่ยึดครองฝรั่งเศส และกลายเป็นหน่วยแรกสังกัดผู้บัญชาการใหญ่เขตตะวันตก (OB West) ที่ปฏิบัติหน้าที่ในประเทศฝรั่งเศสในยึดครอง (ก่อนที่ต่อมาถูกแทนที่ด้วยกลุ่มทัพ D) ต่อมาถูกย้ายไปยังโปแลนด์ที่ในยึดครองเพื่อเตรียมการสำหรับปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา กลุ่มทัพ A ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น “กลุ่มทัพใต้” เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 1941
กลุ่มทัพ A หน่วยที่สอง เข้าร่วมแนวรบเยอรมันเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 1942 เมื่อกลุ่มทัพใต้ถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มทัพ B ทางตอนเหนือ (มุ่งหน้าไปยังสตาลินกราด) และกลุ่มทัพ A ทางตอนใต้ (มุ่งหน้าไปยังเทือกเขาคอเคซัส) กลุ่มทัพ A เคลื่อนตัวไปยังแม่น้ำ Terek แต่สุดท้ายถูกบังคับให้ถอนตัวในช่วงฤดูหนาวปี 1942/43 พร้อมกับความพ่ายแพ้ที่สำคัญของกลุ่มทัพ B ในยุทธการที่สตาลินกราด ในขั้นต้นถูกจำกัดอยู่ที่บริเวณหัวหาดคูบันและคาบสมุทรไครเมีย กลุ่มทัพ A ได้ต่อสู้กับกองทัพแดงในการป้องกันระหว่างการถอนตัวไปทางตะวันตกผ่านยูเครน เมื่อวันที่ 2 เมษายน 1944 กลุ่มทัพ A ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น “กลุ่มทัพยูเครนใต้”
กลุ่มทัพ A หน่วยที่สาม และเป็นหน่วยสุดท้าย ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 กันยายน 1944 เมื่อกลุ่มทัพยูเครนเหนือถูกเปลี่ยนชื่อเป็น “กลุ่มทัพ A” กลุ่มทัพนี้ดำรงอยู่ประมาณห้าเดือนที่มีการถอนตัวอย่างต่อเนื่องจากกองทัพแดงที่รุกเข้ามา และสุดท้ายก็เหลืออยู่ที่แนวแม่น้ำโอเดอร์ เมื่อวันที่ 25 มกราคม 1945 กลุ่มทัพอาเป็นหนึ่งในหลายกลุ่มทัพที่ถูกเปลี่ยนชื่อ โดยได้รับการกำหนดให้เป็น “กลุ่มทัพศูนย์” และไม่มีการก่อตั้งกลุ่มทัพ A ขึ้นมาอีก