stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศคูเวตในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศคูเวต ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: KUW
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติคูเวต
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 6 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: 
เหรียญ อันดับ 60:  ทอง 1 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศคูเวต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติคูเวตเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 6 คนใน 2 ชนิดกีฬา
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| เหรียญ | นีกกีฬา | ชนิดกีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | อาเหม็ด อัล-มูตารี | กรีฑา | Men's 100 m T33 | 000000002024-09-10-000010 ก.ย. |
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 

รวม:
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อาเหม็ด อัล-มูตารี | 100 ม. T33 | — | — | 16.61 | 1 ! |
| นาเซอร์ ซาเลห์ | 100 ม. T33 | — | — | 21.22 | 5 |
| ฮาเหม็ด อัล-อัดวานี | 100 ม. T53 | 15.97 | 5 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| ฮาเหม็ด อัล-อัดวานี | 400 ม. T53 | 52.97 | 6 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| ฮาเหม็ด อัล-อัดวานี | 800 ม. T52-53 | 1:43.69 | 5 Q | 1:50.62 | 8 |
ดูเพิ่ม

ประเทศคูเวตในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศคูเวตในพาราลิมปิก
ประเทศคูเวตในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาคูเวตที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
พื้นที่ทับซ้อน

| "พื้นที่ทับซ้อน" |
| --- | --- |

เพลงโดยบอย พีซเมกเกอร์
วางจำหน่าย: 21 มกราคม พ.ศ. 2559
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ความยาว: 4:49
ค่ายเพลง: แกรนด์ มิวสิค (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: กฤษติกร พรสาธิต

มิวสิกวิดีโอ
"พื้นที่ทับซ้อน" ที่ยูทูบ
 
"พื้นที่ทับซ้อน" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 ของนักร้อง บอย พีซเมกเกอร์ ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย กฤษติกร พรสาธิต และเรียบเรียงโดย ศุภวิญญ์ มุ่งมาตร ออกจำหน่ายในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2559
จุดเริ่มต้นของเพลงนี้ เกิดขึ้นมาจากการที่ผมคิดคำว่า “พื้นที่ทับซ้อน” เป็นคำที่น่าสนใจ น่าจะเอามาประยุกต์ใช้กับเรื่องของ “ความรัก” ได้ เหมือนกับการแย่งชิงพื้นที่หัวใจของคนๆ นึง เพราะส่วนตัวของบอยเป็นคนที่ชอบคิดชื่อเพลงก่อน แล้วค่อยคิดเนื้อเพลงตามมา เช่น “ระยะสุดท้าย”, “ยังไม่พ้นขีดอันตราย” โดยในเพลงนี้ก็ได้ “ติ๊ก วงเพลย์กราวนด์” มาช่วยเขียนเพลงด้วย ในเรื่องของดนตรีเราก็ลองหลายวิธี ตอนแรกๆ เราก็ลองใช้เปียโนตัวเดียว แต่เราก็รู้สึกว่ามันยังไม่ได้อารมณ์พอ จึงค่อยๆปรับมาเรื่อยๆ จนเริ่มหนักขึ้น และจนมาเป็นแบบนี้ ลงตัวเลย เพราะเพลงมันเป็นอารมณ์ของคนที่สูญเสีย ช๊อก เรื่องความรัก ถ้าเป็นเพลงนิ่มๆ ก็อาจจะไม่เหมาะ
มิวสิกวีดิโอนี้ได้ไปถ่ายทำเอ็มวีถึงประเทศญี่ปุ่น เป็นเรื่องราวที่ความรักทับซ้อนเมื่อ อาร์ม และ โอลีฟ ทั้งสองคนเป็นแฟนกันโดยมี เบสท์ เป็นเพื่อนสนิทไปด้วย ทำให้เรื่องราวความรักและความลับระหว่างทั้งสามคนที่เริ่มต้นขึ้นมิตรภาพกลับต้องมีอันต้องเปลี่ยนไป เมื่อต้องสูญเสีย คนรักให้กับเพื่อนสนิท
การตอบรับ

เพลง "พื้นที่ทับซ้อน" ติดอันดับสูงสุด 15 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อินเท็นซีฟวอท์ช มิวสิก ชาร์ต ท็อป 40  เพลงไทยสากล 2016: 20
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองวีชาร์ตท็อป 100: 2
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 5: 2
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 15
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100: 32
เอฟเอ็ม วัน 103.5 ชาร์ต วันทูเท็น: 2
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 4
พิชัยยุทธ์ซุนวู

พิชัยยุทธ์ซุนวูเป็นการ์ตูนแนวอิงประวัติศาสตร์จีน เขียนโดย หลี่จื้อชิง จัดพิมพ์ในปี 2547 สำนักพิมพ์ Culturecom Limited ในไทยจัดพิมพ์ โดยสำนักพิมพ์ บูรพัฒน์ คอมมิค และจัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2550 จำนวน 5 เล่ม เนื้อหากล่าวถึงสงครามระหว่างแคว้นอู๋ กับแคว้นฉู่ พิชัยยุทธ์ซุนวูยังได้รับรางวัลชนะเลิศงานประกวดรางวัลการ์ตูนนานาชาติจัดโดย กระทรวงต่างประเทศญี่ปุ่น ในปี 2550
พื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งคย็องจู

| พื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งคย็องจู * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  เกาหลีใต้
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii) (iii)
อ้างอิง: 976
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2543 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
พื้นที่: 2,880 ha (7,100 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 350 ha (860 เอเคอร์)
ที่ตั้งของพื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งคย็องจู ในเกาหลีใต้
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
พื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งคย็องจู คือหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของประเทศเกาหลีใต้ เป็นเมืองหลวงเก่าของอาณาจักรชิลลา งดงามด้วยพุทธศิลป์เกาหลี ทั้งพระพุทธรูป วัง วัด เจดีย์ ฯลฯ ที่สร้างด้วยหินหรือไม้ที่มีอายุกว่า 1,000 ปี และเนื่องด้วยตั้งอยู่ในที่โล่งแจ้งบนพื้นที่ที่กว้างขวางมาก จึงกล่าวได้ว่าเป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งที่ใหญ่ที่สุดในโลก
มรดกโลก

พื้นที่ประวัติศาสตร์แห่งคย็องจูได้รับจดทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 24 เมื่อ พ.ศ. 2543 ที่เมืองแคนส์ ประเทศออสเตรเลีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
บทความที่เกี่ยวข้อง

ช็อมซ็องแด
พระที่นั่งพิมานรัตยา

| พระที่นั่งพิมานรัตยา |
| --- | --- |
พระที่นั่งพิมานรัตยา
ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระที่นั่งภายในพระบรมมหาราชวัง
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมไทย
เมือง: เขตพระนคร, กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2332
ผู้สร้าง: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช


 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
เป็นส่วนหนึ่งของ: หมู่พระมหาปราสาท
เลขอ้างอิง: 0005574
 
 
 
พระที่นั่งพิมานรัตยา เป็นพระที่นั่งก่ออิฐถือปูน ทาสีขาว ยกพื้นสูง มีเสาลอยรับหลังคาโดยรอบ พระที่นั่งองค์นี้เชื่อมต่อกับพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทด้วยห้องโถงที่เรียกว่า "มุขกระสัน" ลักษณะเป็นห้องโถงยาวทอดยาวไปทางทิศใต้ เป็นพระที่นั่งยกสูง มีระเบียง 3 ด้าน คือ ด้านทิศตะวันออก ตะวันตกและด้านทิศใต้ รอบระเบียงเป็นเสาราย มีหลังคาเป็นชั้นลด 3 ชั้น ทรงไทยมุงด้วย  กระเบื้องเคลือบสี มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ประดับ หน้าบันจำหลักรูปพระพรหมทรงหงส์ ซุ้มพระทวารเป็นซุ้มเรือนแก้วลายดอกพุดตาน และซุ้มพระบัญชรเป็นซุ้มทรงบันแถลง ปิดทองประดับกระจก
ประวัติ

วันอาทิตย์ เดือนเจ็ด ขึ้นหนึ่งค่ำ ปีระกา เอกศก จุลศักราช 1151 (พ.ศ. 2332) มีฟ้าผ่าต้องหน้ามุขเด็จพระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาทแล้วเกิดเป็นเพลิงลุกลามไหม้เครื่องบนและหลังคา แล้วเลยลุกลามไหม้ทั้งองค์พระมหาปราสาท และพระปรัศว์ซ้ายลงหมดสิ้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน) สมุหนายก เป็นแม่กองรื้อซากพระมหาปราสาทที่ถูกไฟไหม้ออกแล้วสร้างพระมหาปราสาทขึ้นใหม่ แต่ไม่ได้สร้างเหมือนองค์เดิม
ในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1 กล่าวถึงลักษณะที่ผิดแผกแตกต่างระหว่างพระมหาปราสาทองค์เก่าและองค์ใหม่ไว้ดังนี้
...ปราสาทองค์ก่อนนั้นสูงใหญ่เท่าพระที่นั่งสรรเพชญมหาปราสาท กรุงเก่า มุขหน้ามุขหลังนั้นยาวกว่ามุขข้าง และมุขเบื้องหลังนั้นอยู่ที่ข้างใน ยาวไปจดถึงพระปรัศว์ซ้ายพระปรัศว์ขวา พระมหาปราสาทใหม่นี้ ยกออกมาตั้ง ณ ที่ข้างหน้าทั้งสิ้น มุขทั้ง 4 นั้นก็เสมอกันทั้ง 4 ทิศ ใหญ่สูงเท่าพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์ กรุงเก่ายกปะราลีเสียมิได้มีเหมือนองค์ก่อน แต่มุขเด็จยอดทั้ง 4 มุมนั้นยกทวยเสีย ใช้รูปครุฑเข้าแทนแล้วให้ฐาปนาพระที่นั่งขึ้นใหม่ข้างใน ต่อมุขหลังเข้าไปอีกหลัง 1 พอเสมอด้วยมุขปราสาทองค์เก่า พระราชทานนามว่า พระที่นั่งพิมานรัตยา แล้วทำพระปรัศว์ซ้ายขึ้นใหม่คงตามเดิม หลังคาปราสาทและมุข กับทั้งพระที่นั่งพิมานรัตยา พระปรัศว์ ดาดด้วยดีบุกเหมือนอย่างเก่าทั้งสิ้น ครั้นการพระมหาปราสาทลงรักปิดทองเสร็จแล้ว จึงพระราชทานนามปราสาทองค์ใหม่ว่า "พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท"..."
ธรรมเนียม

พระที่นั่งพิมานรัตยา เคยเป็นพระวิมานที่บรรทมของพระมหากษัตริย์ในโอกาสที่เสด็จมาประทับยังหมู่มหาปราสาท พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จมาประทับเป็นเวลา 1 ปี ในคราวบูรณะหมู่พระมหามณเฑียร
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงใช้เป็นที่ชุมนุมมหาสมาคมสำหรับ พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการบริพารฝ่ายในเข้ารับพระราชทานอิสริยยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และยังเป็นที่สรงพระบรมศพสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (ในพระนิพนธ์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ ระบุว่า มีการสรงน้ำพระบรมศพสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ณ ห้องน้ำเงิน หรือพระที่นั่งเทพดนัยนันทยากร ในหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท)
เมื่อพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เสด็จสวรรคต ก็โปรดเกล้าฯ ให้สรงพระบรมศพ ณ พระที่นั่งพิมานรัตยาแห่งนี้
ในปัจจุบัน พระที่นั่งแห่งนี้ได้ใช้เป็นที่สรงพระบรมศพและพระศพ พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ตลอดเรื่อยมา โดยได้ใช้ประกอบพระราชพิธีสรงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซึ่งสวรรคต เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ พระที่นั่งพิมานรัตยา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′59″N 100°29′26″E﻿ / ﻿13.749713°N 100.490559°E﻿ / 13.749713; 100.490559
| ด ค กพระบรมมหาราชวัง |
| --- | --- | --- |
| วัดพระแก้ว |  กลุ่มพระอุโบสถ  กลุ่มฐานไพที (พระศรีรัตนเจดีย์  พระมณฑป  ปราสาทพระเทพบิดร)  กลุ่มอาคารประกอบ (พระเศวตกุฏาคารวิหารยอด  หอพระมณเฑียรธรรม  หอพระนาก  พระอัษฏามหาเจดีย์  หอระฆัง)  |  |
| กลุ่มสวนศิวาลัย |  พระที่นั่งศิวาลัยมหาปราสาท  พระที่นั่งบรมพิมาน  พระที่นั่งมหิศรปราสาท  พระที่นั่งสีตลาภิรมย์  พระพุทธรัตนสถาน  พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท  |  |
| หมู่พระมหามณเฑียร |  พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน  พระที่นั่งไพศาลทักษิณ  พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย  พระที่นั่งเทพสถานพิลาศและพระที่นั่งเทพอาสน์พิไล  พระที่นั่งดุสิตาภิรมย์  พระที่นั่งราชฤดี  พระที่นั่งสนามจันทร์  หอพระสุราลัยพิมาน  หอพระธาตุมณเฑียร  หอศาสตราคม  เก๋งนารายณ์  |  |
| หมู่พระที่นั่งจักรีฯ |  พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท  พระที่นั่งมูลสถานบรมอาสน์  พระที่นั่งสมมติเทวราชอุปบัติ  พระที่นั่งบรมราชสถิตยมโหฬาร  พระที่นั่งเทวารัณยสถาน  พระที่นั่งอมรพิมานมณี  พระที่นั่งสุทธาศรีอภิรมย์  พระที่นั่งนิพัทธพงศ์ถาวรวิจิตร  พระที่นั่งดำรงสวัสดิ์อนัญวงศ์  พระที่นั่งบรรณาคมสรณี  พระที่นั่งปรีดีราชวโรทัย  พระที่นั่งเทพดนัยนันทยากร  สวนสวรรค์  |  |
| หมู่พระมหาปราสาท |  พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท  พระที่นั่งพิมานรัตยา  พระที่นั่งอาภรณ์ภิโมกข์ปราสาท  พระที่นั่งราชกรัณยสภา  ศาลาอรรถวิจารณ์  พระปรัศว์  เรือนจันทร์  หอธรรมสังเวช  ศาลาราชการุณย์  |  |
| เขตพระราชฐานชั้นใน |  พระตำหนักสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า  พระตำหนักสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี  ตำหนักเจ้าดารารัศมี พระราชชายา  ตำหนักพระองค์เจ้าอัพภันตรีปชาและพระองค์เจ้าทิพยาลังการ  เรือนเจ้าจอมมารดาแส  เรือนเจ้าจอมก๊กออ  แถวเต๊ง  สระพระองค์อรไทยฯ  |  |
| สถานศึกษา |  โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ  โรงเรียนช่างฝีมือในวัง  |  |
| อาคารอื่น ๆ |  พิพิธภัณฑ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม  ศาลาเครื่องราชอิสริยยศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเหรียญกษาปณ์  อาคารราชบัณฑิตยสถาน (เดิม)  ประตูพระบรมมหาราชวัง  ป้อมรอบกำแพงพระบรมมหาราชวัง  พระที่นั่งไชยชุมพล  หอแก้วศาลพระภูมิ  ศาลาสหทัยสมาคม  |  |
| สถานที่ในอดีต |  พระอภิเนาว์นิเวศน์  พระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาท  พระที่นั่งเย็น  พระที่นั่งทองในสวนขวา  เก๋งโรงละครหรือเก๋งโรงมหาสภา  พระที่นั่งรอบสกุณวัน  พระที่นั่งทรงผนวช  |  |
พระเจ้าวอนจงแห่งโครยอ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระเจ้าวอนจง
| พระเจ้าวอนจงแห่งโครยอ> จักรพรรดิองค์ที่ 24 แห่งโครยอ |
| --- | --- |
ก่อนหน้า: โคจง
ถัดไป: ชุงยอล

ประสูติ: 5 เมษายน ค.ศ. 1219 วังจอน
สวรรคต: 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1274 (55 ปี 109 วัน)
พระราชบุตร: องค์ชายชองรยอล  ,  พระเจ้าชุงยอล
ราชวงศ์: โครยอ
พระราชบิดา: พระเจ้าโคจง
พระเจ้าวอนจงแห่งโครยอ เกาหลี: 원종; ฮันจา: 元宗; อาร์อาร์: Wonjong; เอ็มอาร์: Wŏnjong 5 เมษายน ค.ศ. 1219 - 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1274) จักรพรรดิองค์ที่ 24 และองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1259 - ค.ศ. 1274)
พระเจ้าวอนจงประสูติเมื่อค.ศ. 1219 พระนามว่า วังจอน (왕전, 王倎) เป็นพระโอรสของพระเจ้าโคจงและพระมเหสีอินฮเยตระกูลยู ในค.ศ. 1259 พระเจ้าโคจงพระราชบิดาได้ยอมจำนนและให้โครยอเป็นเมืองขึ้นของมองโกล องค์ชายรัชทายาทวังจอนถึงถูกส่งไปยังเมืองคาราโครุม (Karakorum) เพื่อเป็นองค์ประกัน แต่ทว่าพระเจ้าโคจงพระราชบิดาได้สวรรคตในปีเดียวกันนั้น องค์ชายวังจอนจึงกลับมาเกาหลีเพื่อขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าวอนจง
ขุนนางฝ่ายทหารชื่ออิมยอน (임연, 林衍) ไม่พอใจที่พระเจ้าวอนจงทรงมีนโยบายเป็นมิตรกับมองโกล จึงก่อการกบฏยึดอำนาจจากพระเจ้าวอนจงในค.ศ. 1269 อิมยอนพยายามจะลดอิทธิพลของมองโกลไปจากราชสำนักโครยอ แต่เสียชีวิตไปเสียก่อนในค.ศ. 1270 บุตรชายคืออิมยูมู (임유무, 林惟茂) จึงขึ้นมามีอำนาจแทนบิดา องค์ชายรัชทายาทซึ่งอยู่ที่เมืองปักกิ่งได้ขอให้กุบไลข่าน (Kublai Khan) ส่งทัพมาปราบกบฏในปีเดียวกัน อิมยูมูถูกสังหารในการรบ
ในค.ศ. 1270 พระเจ้าวอนจงยอมให้อาณาจักรโครยอตกเป็นเมืองขึ้นของมองโกลอย่างเป็นทางการ โดยทำตามข้อเรียกร้องของกุบไลข่านโดยการย้ายเมืองหลวงกลับแคซอง ยกมณฑลทงนยอง (동녕부, 東寧府) ให้มองโกล และยุบซัมบยอลโช (삼별초, 三別抄) ซึ่งเป็นหน่วยงานทหารที่สำคัญในสมัยเผด็จการทหาร ทำให้ทหารในซัมบยอลโช นำโดยแพจุงซุน (배중손, 裵仲孫) ก่อการกบฏขัดขวางมิให้พระเจ้าวอนจงเสด็จไปยังเมืองแคซอง เรียกว่า กบฏซัมบยอลโช เป็นโจรสลัดปล้นสะดมเมืองท่าต่างๆ มีฐานที่มั่นอยู่ที่เกาะทัมนา (탐라, 耽羅) กุบไลข่านจึงส่งทัพมองโกลเข้ามาปราบกบฏซัมบยอลโชที่เกาะทัมนาจนราบคาบในค.ศ. 1272
ในค.ศ. 1271 กุบไลข่านตั้งราชวงศ์หยวน เป็นพระจักรพรรดิหยวนซื่อจู พระจักรพรรดิสถาปนาพระเจ้าวอนจงเป็น พระเจ้าชุงกยอง (충경왕, 忠敬王) เป็นกษัตริย์ประเทศราชของราชวงศ์หยวน และในค.ศ. 1274 พระเจ้าวอนจงได้สู่ขอพระธิดาของพระจักรพรรดิหยวนซื่อจูพระนามว่า Khutugh beki มาอภิเษกกับองค์ชายรัชทายาทวังชิม (왕심, 王諶 ภายหลังเป็นพระเจ้าชุงยอล) พระเจ้าวอนจงสวรรคตในค.ศ. 1274 เป็นกษัตริย์ราชวงศ์โครยอองค์สุดท้ายที่มีพระนามที่พระสุสาน พระโอรสองค์ชายรัชทายาทที่อยู่เมืองปักกิ่งกลับมาชึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าชุงยอล (충렬왕, 忠烈王)
พระราชวงศ์

พระราชบิดา พระเจ้าโคจงแห่งโครยอ (고종)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีอันฮเย ตระกูล ยู 안혜왕후 유씨(安惠王后 柳氏)
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีจองซอน ตระกูล คิม 정순왕후 김씨(靜順王后)
พระสนม
พระสนมคยองชาง ตระกูล ยู  경창궁주 유씨 (慶昌宮主)
พระราชโอรส
องค์ชายชองรยอล (충렬왕) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีจองซอน ตระกูล คิม
องค์ชายซิยางฮู  시양후 태(始陽侯 珆)  พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีคยองชาง ตระกูล ยู
องค์ชายซุนยาง 순양공 종(順安公 悰)  พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีคยองชาง ตระกูล ยู
พระราชธิดา
องค์หญิงคยองอัน  경안궁주 (慶安宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีคยองชาง ตระกูล ยู
องค์หญิงฮัมนยอง  함녕궁주 (咸寧宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีคยองชาง ตระกูล ยู
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าวอนจงแห่งโครยอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าโคจง |  | จักรพรรดิแห่งโครยอ   (พ.ศ. 1802 - พ.ศ. 1817) |  | พระเจ้าชุงนยอล |
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- | --- |
กษัตริย์โครยอ:  แทโจ  ฮเยจง  ช็องจง  ควังจง  คย็องจง  ซองจง  มกจง  ฮย็อนจง  ทอกจง  ช็องจงที่ 2  มุนจง  ซุนจง  ซอนจง  ฮอนจง  ซุกจง  เยจง  อินจง  อีจง  มย็องจง  ชินจง  ฮึยจง  คังจง  โคจง  วอนจง  ย็องจง  วอนจง  ชุงยอล  ชุงซอน  ชุงซุก  ชุงฮเย  ชุงมก  ชุงจอง  คงมิน  อู  ชัง  คงยัง 
เฉลิมพระยศ:  กุกโจ  อึยจง  เซโจ  พิลย็อง  แทจง  อันจง  มุนว็อน  ช็องคัน  ยังฮ็อน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี 
<references>
พระที่นั่งราเชนทรยาน

| พระที่นั่งราเชนทรยาน |
| --- | --- |
พระที่นั่งราเชนทรยาน (2 องค์ตรงกลาง) พระยานมาศสามลำคาน (ขวาหน้า) และพระมหาพิชัยราชรถ (ซ้ายเบื้องหลัง)
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (จำนวน 2 องค์)
ผู้ออกแบบ: ช่างสิบหมู่   ภายใต้การกำกับดูแลของกรมศิลปากร
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: ราชยาน
โครงสร้าง: ทรงบุษบก ย่อมุมไม้สิบสอง หลังคาซ้อน 5 ชั้น
มิติ
ความยาว: 1.91 เมตร
ความกว้าง: 1.03 เมตร
ความสูง: 4.15 เมตร (จากฐานถึงยอด)
พระที่นั่งราเชนทรยาน เป็นพระราชยานที่สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นโดยช่างหลวง เป็นทรงบุษบกย่อมุมไม้สิบสอง หลังคาซ้อน 5 ชั้น สร้างจากไม้แกะสลักลงรักปิดทองประดับกระจก  พนักพิงและกระจังปฏิญาณแกะสลักเป็นภาพเทพพนมไว้ตรงกลาง ครุฑยุดนาคซึ่งประดับที่ฐานที่ 14 ตัว มีคานสำหรับหาม 4 คาน แต่เวลาปกติจะคงคานประจำไว้ 2 คาน การประทับจะต้องนั่งห้อยพระบาท ความสูงจากฐานถึงยอดสูง ราว 4.15 เมตร กว้าง 103 ซม. ยาว 191 ซม. พระที่นั่งราเชนทรยานนี้สร้างคู่กับพระราชยานกงและพระวอสีวิกากาญจน์
พระที่นั่งราเชนทรยานใช้เวลาเสด็จพระราชดำเนินโดยขบวนแห่ อย่างใหญ่ที่เรียกว่า ขบวนสี่สาย เช่น ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก จะเสด็จพระราชดำเนินจากพระราชมณเฑียร ไปถวายสักการะพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม นอกจากนั้นแล้วยังใช้ในการเชิญพระบรมโกศพระบรมอัฐิพระมหากษัตริย์  และสมเด็จพระบรมราชินีจากพระเมรุมาศท้องสนามหลวง เข้าสู่พระบรมมหาราชวังด้วย
ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พระที่นั่งภิมุขมณเฑียร พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ในความดูแลของกรมศิลปากร ในปี พ.ศ. 2527 ได้เชิญออกมาซ่อมบูรณะ และต่อมาปี พ.ศ. 2539 เชิญมาใช้ในการเชิญพระโกศพระบรมอัฐิสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ในปี พ.ศ. 2551 พระที่นั่งราเชนทรยานได้นำออกมาเชิญพระโกศพระอัฐิสมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ในปี พ.ศ. 2555 ใช้เชิญพระโกศพระอัฐิสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีจากพระเมรุท้องสนามหลวงกลับเข้าสู่พระบรมมหาราชวัง และครั้งล่าสุด ในปี พ.ศ. 2560 เพื่อใช้ในการอัญเชิญพระโกศพระบรมอัฐิพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
อนึ่ง ในการพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพของพระมหากษัตริย์นั้น จะมีการจัดสร้าง "พระที่นั่งราเชนทรยานน้อย" เพิ่มอีกองค์หนึ่ง ซึ่งมีลักษณะคล้ายพระที่นั่งราเชนทรยานแต่ขนาดเล็กกว่า ใช้อัญเชิญพระบรมราชสรีรางคารของพระมหากษัตริย์แทนพระวอสีวิกากาญจน์ ส่วนองค์ที่ใช้อัญเชิญพระบรมอัฐิจะยังคงเรียกว่า "พระที่นั่งราเชนทรยาน" ตามเดิม
ส่วนประกอบต่าง ๆ ของพระที่นั่งราเชนทรยาน

เม็ดน้ำค้าง
ปลียอด
ลูกแก้ว
บัวกลุ่ม
เหม
บัวคอเสื้อ
องค์ระฆัง
บราลี
บันแถลง
เฟื่อง
อุบะ
ประจำยามรัดอก
เสาไม้สิบสอง
พนักพิง
กง
กาบพรหมศร
กระจังปฏิญาณ
หัวท้องไม้เชิงบาตร
หน้ากระดาน
บัวหงาย
ครุฑยุดนาค
ฐานสิงห์
ดูเพิ่ม

พระที่นั่งราเชนทรยานน้อย
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร |
| --- | --- | --- |
| อาคารจัดแสดง |  หมู่พระวิมาน  พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย  พระที่นั่งพุทไธสวรรย์  พระที่นั่งศิวโมกข์พิมาน  พระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์  พระที่นั่งคชกรรมประเวศ  พระที่นั่งมังคลาภิเษกและพระที่นั่งเอกอลงกฎ  ตำหนักแดง  เก๋งนุกิจราชบริหาร  ศาลาสำราญมุขมาตย์  ศาลาลงสรง  โรงราชรถ  |  |
| โบราณวัตถุที่สำคัญ |  พระพุทธสิหิงค์  ศิลาจารึกหลักที่ 1  พระที่นั่งราเชนทรยาน  พระมหาพิชัยราชรถ  พระเวชยันตราชรถ  ราชรถน้อย  พระยานมาศสามลำคาน  ส่วนองค์ท่อนบนของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร  |  |
พระที่นั่งพุทไธสวรรย์

| พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ |
| --- | --- |
พระที่นั่งสุทธาสวรรย์
   พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566
ประเภท: พระที่นั่ง
ที่ตั้ง: แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2338
สร้างโดย: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
การใช้งานดั้งเดิม: ท้องพระโรงสำหรับพระราชวังบวรสถานมงคล
บูรณะโดย: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
สถานะ: ยังมีอยู่
สถาปัตยกรรม: สถาปัตยกรรมไทย
ผู้ดูแล: กรมศิลปากร

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ขึ้นเมื่อ: 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
เป็นส่วนหนึ่งของ: พระราชวังบวรสถานมงคล
เลขอ้างอิง: 0000015
 
 
พระพุทธสิหิงค์ องค์จริงจากสมัยอาณาจักรสุโขทัย ณ พระที่นั่งพุทไธสวรรย์
พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ เป็นพระที่นั่งภายในพระราชวังบวรสถานมงคล สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เดิมมีนามว่า พระที่นั่งสุทธาสวรรย์ เดิมสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทมีพระราชดำริให้สร้างขึ้นเพื่อทำการพระราชพิธีต่าง ๆ เช่น พระราชพิธีตรุษสารท พระราชพิธีโสกันต์พระเจ้าลูกเธอ เป็นต้น หลังจากนั้น เมื่อปี พ.ศ. 2330 พระองค์เสด็จไปยังเชียงใหม่ และไดัอัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ลงมา พระองค์จึงทรงพระราชอุทิศพระที่นั่งองค์นี้เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ ต่อมา สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ทรงเปลี่ยนนามพระที่นั่งองค์นี้ว่า พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ ปัจจุบัน  พระที่นั่งพุทไธสวรรย์เป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร