stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดกำแพงแลง
อิทธิพลทางด้านศาสนาและการเมือง

การสร้างปราสาทแห่งนี้ คาดว่าเป็นอิทธิพลของเขมรในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ที่พระองค์มีอำนาจในการแผ่ขยายอิทธิพลมายังภาคกลางของประเทศไทย ซึ่งปราสาทกำแพงแลงแห่งนี้ ถือได้ว่าเป็นปราสาทที่อยู่ใต้สุดของประเทศไทย จึงมีการสร้างคติความเชื่อศาสนาตามเมืองพระนครและเมืองใต้อิทธิพลของพระองค์ จากจารึกปราสาทพระขรรค์ ได้กล่าวว่ามีการส่ง “พระชัยพุทธมหานาถ” พระพุทธรูปที่มีหน้าตาเหมือนพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ทรงรวมกับพระวัชรสัตว์ เป็นผู้มีเมตตายิ่งใหญ่ มาเพื่อประดิษฐานปราสาทเมือง “ศรีชัยวัชรปุระ” จากจารึกนี้ ถ้ามีการส่งพระชัยพุทธมหานาถมาจริง ก็เป็นเสมือนเครื่องหมายของการแผ่ขยายอำนาจของพระองค์เอง และแสดงนัยยะของการปกครองโดยธรรมผ่านศาสนาพุทธลัทธิวัชรยาน
สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ทำให้ทราบว่า ปราสาทกำแพงแลงสร้างขึ้นภายใต้คติของวัชรยาน ได้รับอิทธิพลมาจากเขมรศิลปะแบบบายน เทียบอายุเวลาจากวัสดุในการก่อสร้างปราสาท (ศิลาแลง) ลักษณะทางสถาปัตยกรรม ลวดลายปูนปั้นประดับ ประติมากรรม และจารึกปราสาทพระขรรค์ ที่กล่าวถึงการส่งพระพุทธรูป จากปัจจัยเหล่านี้ กำหนดอายุเวลาได้ว่า ปราสาทกำแพงแลงสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 ระหว่างปี พ.ศ. 1724-1763 ซึ่งเป็นปีที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ครองราชย์
ส่วนโกลนของพระพุทธรูปในปราสาททิศใต้นั้น เป็นพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในยุคหลัง คาดว่าเป็นช่วงที่อิทธิพลของศาสนาพุทธลัทธิหีนยาน แผ่ขยายเหนือพื้นที่นี้ จึงสร้างลวดลายปูนปั้นพระพุทธรูปขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดกำแพงแลง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°06′20″N 99°57′23″E﻿ / ﻿13.105494°N 99.95641°E﻿ / 13.105494; 99.95641
วัดกำแพงแลง
สงครามโอนิง

สงครามกลางเมืองในประเทศญี่ปุ่นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15
สงครามโอนิง (ญี่ปุ่น: 応仁の乱; โรมาจิ: Ōnin no Ran) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม กลียุคแห่งโอนิง และ สงครามโอนิง-บุมเม เป็นสงครามกลางเมืองช่วง ค.ศ. 1467 ถึง 1477 ในยุคมูโรมาจิของประเทศญี่ปุ่น คำว่าโอนิง สื่อถึงปีศักราชญี่ปุ่นที่เกิดสงครามนี้ขึ้น สงครามสิ้นสุดลงในศักราชบุมเม ข้อพิพาทระหว่างโฮโซกาวะ คัตสึโมโตะกับยามานะ โซเซ็นบานปลายไปเป็นสงครามกลางเมืองระดับประเทศในรัฐบาลโชกุนอาชิกางะกับไดเมียวจำนวนมากในหลายภูมิภาค
ภูมิหลัง

ในตอนเริ่มต้น ข้อพิพาทโอนิง เป็นการโต้เถียงต่อผู้สืบตำแหน่งเป็นโชกุน ต่อจากอาชิกางะ โยชิมาซะ ใน ค.ศ. 1464 โยชิมาซะไม่มีผู้สืบสกุล จึงเกลี้ยกล่อมให้อาชิกางะ โยชิมิ น้องชายของเขาสึกจากการเป็นพระ แล้วให้เขาสืบสกุล ต่อมาใน ค.ศ. 1465 การที่โยชิมาซะให้กำเนิดลูกชายโดยไม่คาดคิดทำให้แผนการเหล่านี้เป็นปัญหา อาชิกางะ โยชิฮิซะ ในตอนนั้นยังเป็นเด็กทารก  ได้สร้างความไม่ลงรอยกันระหว่างโชกุนโยชิมิและโฮโซกาวะต่อฮิโนะ โทมิโกะ ภรรยาของโยชิมาซะกับแม่ของโยชิฮิซะ และยามานะ
โฮโซกาวะทำงานใกล้ชิดกับอาชิกางะ โยชิมิ พี่/น้องชายโชกุนเสมอ และสนับสนุนข้ออ้างในการเป็นโชกุนของเขา ยามานะใช้โอกาสนี้ต่อต้านโฮโซกาวะมากกว่าเดิม โดยการสนับสนุนลูกของตนเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุน จนทำให้เกิดสงครามขึ้นที่เกียวโต ฝ่ายอาชิกางะพยายามหลีกเลี่ยงการปะทุของสงคราม แต่สถานการณ์เริ่มนำไปสู่สงครามที่ออกแบบให้ผู้นำจากกลุ่มที่ชนะสงครามเป็นโชกุนคนต่อไป ใน ค.ศ. 1467 ตระกูลนักรบต่างแตกแยกกันจนปัญหานี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นในความดิ้นรนต่อความเป็นใหญ่ทางทหาร ท้ายที่สุด ก็ยังไม่มีผู้ชนะอย่างเด็ดขาด และกองทัพหลายกลุ่มก็ต่อสู้กันเองจนหมดแรง
ลำดับเหตุการณ์

ลำดับเหตุการณ์นี้ใช้ปีคริสต์ศักราช
ตอนต้น
1443 อาชิกางะ โยชิมาซะกลายเป็น โชกุน.
1445 โฮโซกาวะ คัตสึโมโตะกลายเป็น คันเร แห่งเกียวโต
1449 อาชิกางะ ชิเงอูจิครองตำแหน่งที่คันโต
1457 โอตะ โดกันสร้างปราสาทเอโดะ อาชิกางะ มาซาโมโตะถูกส่งไปบริหารคันโต
1458 โยชิมาซะสร้างพระราชวังมูโรมาจิแห่งใหม่
1464 โยชิมาซะตัดสินใจสละตำแหน่งโชกุนให้อาชิกางะ โยชิมิ พี่/น้องชายของเขา ฮิโนะ โทมิโกะต่อต้านข้อเสนอนี้ และหาการสนับสนุนทางทหารไว้สำหรับลูกชายในอนาคตของเธอดำรงตำแหน่งโชกุน
1465 อาชิกางะ โยชิฮิซะ ลูกชายของฮิโนะ โทมิโกะ ถือกำเนิด และเธอเรียกตนเองเป็นอุปราช
1466 ยามานะ โซเซ็นกับโฮโซกาวะ คัตสึโมโตะเคลื่อนทัพใกล้เกียวโต
เกิดสงคราม
1467 การปะทุของสงครามโอนิง ยามานะถูกประกาศเป็นกบฏ ในเดือนพฤศจิกายน โชโกกุ-จิถูกทำลาย
1468 โยชิมิเข้าร่วมกับฝ่ายยามานะ
1469 โยชิมาซะตั้งโยชิฮิซะเป็นผู้สืบทอด
1471 อิกโก-อิกกิ ลัทธิศาสนาพุทธ ได้กำลงในภาคเหนือ อาซากูระ โทชิกาเงะกลายเป็นขุนวัง (ชูโงะ) แห่งเอจิเซ็ง
1473 ยามานะและโฮโกาวะเสียชีวิต โยชิมาซะเกษษียณ
1477 ตระกูลโออูจิออาจากเกียวโต สงครามโอนิงสิ้นสุดลง
ตอนท้าย
1485 การลุกฮือของชาวไร่ที่ยามาชิโระ
1489 โยชิฮิซะเสียชีวิต
1490 โยชิมาซะเสียชีวิต อาชิกางะ โยชิตาเนะกลายเป็น โชกุน
1492 โฮโจ โซอุงกลายเป็นปรมจารย์แห่งอิซุ
1493 โยชิตาเนะสละอำนาจ
1494 โฮโซกาวะ มาซาโมโตะกลายเป็นคันเรแห่งเกียวโต
1495 โซอุงยึดเมืองโอดาวาระ
1496 ฮิโนะ โทมิโกะเสียชีวิต
1508 โออูจิฟื้นฟูโยชิตาเนะ.
1545 โฮโจ อูจิยาซุพ่ายแพ้ต่อกองทัพตระกูลอูเอซูงิที่คาวาโงเอะ
1551 ตระกูลโมริพ่ายแพ้ต่อตระกูลโออูจิที่นำโดยซูเอะ ฮารูกาตะในยุทธการที่มิยาจิมะ
1554 ตระกูลโมริสืบต่ออำนาจและดินแดนจากโออูจิ
1555 อูเอซูงิ เค็นชินกับทาเกดะ ชิงเง็งสู้รบที่คาวานากาจิมะ
1560 โอดะ โนบูนางะชนะที่โอเกฮาซานะ
สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง

| --- | --- |
สนามกีฬาคิม อิล-ซ็องมุมมองจากทางตะวันตก
th
ชื่อเดิม: Kirimri Stadium   Moranbong Stadium
ที่ตั้ง: เปียงยาง เกาหลีเหนือ
พิกัด: 39°2′37.4″N 125°45′27.7″E﻿ / ﻿39.043722°N 125.757694°E﻿ / 39.043722; 125.757694
ความจุ: 50,000
พื้นผิว: สนามหญ้าและลู่วิ่ง
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: 2469 (ต้นฉบับ)  2512(ปัจจุบัน)
ปรับปรุง: 2525
การใช้งาน
ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ   ฟุตบอลหญิงทีมชาติเกาหลีเหนือ   เปียงยาง ซิตี้ สปอรต์ คลับ   คิกวังชา สปอรต์ คลับ
| --- | --- |
สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง
โชซ็อนกึล: 김일성경기장
ฮันจา: 金日成競技場
อาร์อาร์: Gim Il-seong Gyeonggijang 
เอ็มอาร์: Kim Il-sŏng Kyŏnggijang 
สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง(김일성경기장) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
ประวัติ

สนามกีฬาคิม อิล-ซ็องถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ. ศ. 2469 ในชื่อ Girimri Stadium (기림리공설운동장) สนามแห่งนี้มักใช้ในการจัดการแข่งขันฟุตบอลรายการ Kyung-Pyong Football Match ระหว่าง Kyungsung FC และ Pyongyang FC ในช่วง 1920s 1930s และ 1940s
หลังจากการแบ่งแยกเกาหลี สถานที่แห่งนี้มักถูกใช้ในการกล่าวสุนทรพจน์โดยนักการเมือง และเป็นที่จัดแถลงการของคิม อิล-ซ็องที่กลับจากการถูกเนรเทศเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2488
สนามกีฬาแห่งนี้ถูกทำลายเป็นอย่างมากในช่วงสงครามเกาหลีซึ่งส่วนมากเกิดจากการทิ้งระเบิดทางอากาศของสหรัฐ พอหลังจบสงครามก็ได้มีการสร้างใหม่ในปี พ.ศ.2512
สนามแห่งนี้ในสมัยก่อนมักถูกเรียกว่า "สนามโมเรียนบอง" (Moranbong Stadium) จนในเดือนเมษายน ปี พ.ศ.2525 ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เพื่อเป็นเกียรติแก่คิม อิล-ซ็อง และก็ได้ใช้จัดกิจกรรมต่าง ๆ เช่น ฟุตบอลและเทศกาลอารีรังเรื่อยมาจนเปลี่ยนไปใช้สนามเมย์เดย์แทนในปี พ.ศ.2533
ปัจจุบัน

ทุกวันนนี้สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง ยังใช้ในการแข่งขันทีมชาติ เช่น ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ ฟุตบอลหญิงทีมชาติเกาหลีเหนือ เปียงยาง ซิตี้ สปอรต์ คลับ และ คิกวังชา สปอรต์ คลับ
ในปี 2551 ในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือกระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้สนามนี้ได้เลือกให้เป็นสนามที่ในใช้การแข่งขัน แต่ต้องไปจัดที่เซี่ยงไฮ้แทนเมื่อเจ้าหน้าที่ในเกาหลีเหนือปฏิเสธที่จะอนุญาตให้มีการส่งเพลงชาติและธงชาติของเกาหลีใต้เข้าไปในสนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง
อีกทั้งยังใช้ในการจัดการแข่งขันเปียงยางมาราธอน โดยจะมีจุดเริ่มต้นและเส้นชัยที่สนามแห่งนี้
ดูเพิ่ม

รายชื่อสนามฟุตบอลในประเทศเกาหลีเหนือ
Kim Il-Sung Stadium photo at WorldStadiums.com
Kim Il-Sung Stadium on Google Maps
39°2′37.4″N 125°45′27.7″E﻿ / ﻿39.043722°N 125.757694°E﻿ / 39.043722; 125.757694
วัดแม่น้ำ

| วัดแม่น้ำ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดแม่น้ำ, วัดบางนางจีนนอก
ที่ตั้ง: ตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระปริญญา จารุวณฺโณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแม่น้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ด้านหน้าจดแม่น้ำแม่กลอง ด้านข้างมีคลองบางนางจีนกลาง
วัดแม่น้ำเป็นวัดโบราณ ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ข้อมูลของกรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2489 เดิมมีชื่อว่า วัดบางนางจีนนอก มีวัดอยู่ในกลุ่มบางนางจีน 3 วัด หรือเรียกกันว่า "วัดสามจีน" คือ วัดบางนางจีนนอก (วัดแม่น้ำ), วัดบางนางจีนกลาง (วัดกลาง) และวัดบางนางจีนใน (วัดวชิรคาม) แต่เดิมคงเป็นวัดใหญ่ที่เจริญรุ่งเรืองวัดหนึ่ง มีกุฏิสงฆ์มากหลัง แบ่งออกเป็นคณะเหนือและคณะใต้ สำหรับคณะใต้สันนิษฐานว่าคงจะเป็นวัดบางนางจีนกลาง เพราะมีที่ธรณีสงฆ์ติดต่อกันระหว่างวัดแม่น้ำกับวัดกลาง
วิหารก่ออิฐถือปูนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหันหน้าไปทางทิศตะวันออก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา ด้านหน้ามีพาไลยื่นออกมา ไม่มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันปูนปั้นลวดลายพันธ์พฤกษาประดับเครื่องถ้วยลายคราม ลักษณะรูปแบบศิลปกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายถึงกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น วิหารได้รับการซ่อมแซมใหม่โดยเปลี่ยนจากกระเบื้องมุงหลังคาเป็นมุงสังกะสี ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ เจดีย์มุมพระวิหาร เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูน ฐานเจดีย์เป็นฐานเขียงรูปสี่เหลี่ยมรองรับฐานสิงห์ 2 ชั้น องค์ระฆังขนาดเล็กทรงเครื่อง มีบัวรองรับปากระฆังส่วนยอดชำรุดมีการซ่อมแซมใหม่ วัดมีพระพุทธรูปสำคัญ 6 องค์ ในจำนวนนี้ 5 องค์เป็นโลหะขนาดใหญ่แบบศิลปะสุโขทัย
วัดยางทอง (อำเภอเมืองสงขลา)

สำหรับวัดยางทองแห่งอื่น ดูที่ วัดยางทอง
| วัดยางทอง |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดยางทอง ตั้งอยู่ในตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 1 ถนนนางงาม ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ โดยมี
วัดยางทอง เป็นที่ตั้งของบ่อยาง ห่างจากเสาหลักเมืองสงขลาไปทางทิศเหนือไม่มากนัก ซึ่งเป็นชื่อท้องถิ่นของที่ตั้งเมืองสงขลา จากพงศาวดารเมืองสงขลาว่า ในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ไทยยังคงรบกับพม่า เมื่อเกิดสงครามเก้าทัพ พม่าได้บุกมาทางถลางหรือภูเก็ต กองทัพเมืองสงขลาจึงได้ยกไปช่วย หลังจากเสร็จศึกเก้าทัพแล้วเจ้าเมืองสงขลาก็ได้สร้างอุโบสถวัดยางทอง (ทำนองสร้างบุญล้างบาป) จึงคาดหมายว่าวัดยางทองน่าจะมีอยู่ก่อนกรุงรัตนโกสินทร์ หรือคงจะมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง และกุฏิ 5 หลัง ซึ่งเสนาสนะเหล่านี้ เก่าที่สุดคือกุฏิที่ผู้เขียนอยู่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 นอกนั้นเกือบทั้งหมดสร้างมาไม่เกิน 20 ปี แต่เมื่อขุดดินลงไปภายในวัด จะเจอก้อนอิฐในสมัยต่าง ๆ ทับถมอยู่หนาแน่นและทั่วไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์วัดยางทอง เก็บถาวร 2009-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดแม่ยางกวาว

| วัดแม่ยางกวาว |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลแม่ยางตาล อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแม่ยางกวาว ตั้งอยู่ที่บ้านแม่ยางกาด ตำบลแม่ยางตาล อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานที่มีชื่อว่า "พระพุทธศิริชัยวงศ์" ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส ชื่อ"พระครูไพโรจน์ ปรีชากร" ทั้งยังเป็นเจ้าคณะตำบลแม่ยางตาล
วัดแม่ยางกวาวตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2410 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2475
วัดแม่ปะดอย

| วัดแม่ปะดอย |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลแม่ปะ อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแม่ปะดอย  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ปะ อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มีป่าล้อมรอบ พื้นที่ 25 ไร่ เป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดลำปาง แห่งที่ 7 ปัจจุบันมีพระครูพิศาลบวรกิจ (สุพร อภิปุณฺโณ)	เป็นเจ้าอาวาส
วัดแม่ปะดอยสร้างในปี พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2504 วิหารได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ไปแล้ว คงเหลือแต่เพียงเจดีย์ทรงระฆังในศิลปะพม่าที่สร้างใน พ.ศ. 2496 โดยเจดีย์ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2538
เจดีย์ศิลปะพม่า สร้างบนฐานยกสูงซึ่งสามารถใช้ประโยชน์เป็น ลานประทักษิณ โดยลานประทักษิณมีกำแพงล้อมรอบ มีซุ้มประดับลายใบอะแคนตัสทั้งสี่ด้าน ที่มุมประดับหลังคาซ้อนชั้นทรงปยาธาตุ ส่วนฐานเจดีย์ประกอบด้วยฐานปัทม์ (ฐานบัวคว่ำ-บัวหงาย) ที่ท้องไม้คาดบัวลูกฟักในผังสี่เหลี่ยมจัตุรัส 1 ชั้น ที่มุมประดับเจดีย์จำลอง ถัดขึ้นมาเป็นฐานปัทม์ที่ท้องไม้คาดลูกแก้วอกไก่ในผังสี่เหลี่ยมยกเก็จ 2 ชั้น ที่มุมของฐานชั้นบนประดับหม้อบูรณฆฏะ ส่วนรองรับองค์ระฆังประกอบไปด้วยฐานปัทม์ที่ท้องไม้คาดลูกแก้วอกไก่ในผังแปดเหลี่ยม กลีบบัวคว่ำ กลีบบัวหงาย รองรับองค์ระฆังขนาดใหญ่ที่ปากผายออก องค์ระฆังประดับปูนปั้นรูปยักษ์ รัดอกและบัวคอเสื้อ รองรับปล้องไฉนขนาดใหญ่ ปัทมบาท ปลียอดและฉัตร
วัดแม่ลาน้อย

| วัดแม่ลาน้อย |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดแม่ลาน้อย, วัดเหนือ
ที่ตั้ง: ตำบลแม่ลาน้อย อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูญาณสัมปยุต
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแม่ลาน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ลาน้อย อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 61 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูญาณสัมปยุตเป็นเจ้าอาวาส
วัดแม่ลาน้อยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2455 โดยชาวบ้านช่วยกันแผ้วถางวัดขึ้น ชาวบ้านเรียกว่า วัดเหนือ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2497 ภายในวัดเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์อำเภอแม่ลาน้อย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ.  2550 โดยการสนับสนุนขององค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน อาคารพิพิธภัณฑ์เป็นอาคาร 2 ชั้น ทรงไทยใหญ่ประยุกต์ จัดแสดงโบราณวัตถุศิลปวัตถุต่าง ๆ เครื่องแต่งกาย และเครื่องมือเครื่องใช้
ปูชนียวัตถุมีพระธาตุสร้างโดย พระกุนนะ วุฑโท ประมาณ พ.ศ. 2503 โดยนายกั่นตะหม่า เป็นนายช่างและมีนายจาย ชัยประสิทธิเป็นลูกมือในการก่อสร้าง และมีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ปางมารวิชัย ศิลปะล้านนา กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้แล้ว
วอลเลย์บอลหญิง ถ้วย ก. 2559

| --- | --- |

รายละเอียด
ประเทศเจ้าภาพ:  ศรีสะเกษ
วันที่: 24–28 สิงหาคม พ.ศ. 2559
ทีม: 8 ทีม
สถานที่: 1 (ใน 1 เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ: พีอีเอ ศรีสะเกษ  (สมัยที่ 5th)
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลหญิง ถ้วย ก. 2559 หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ วอลเลย์บอลซีเล็คทูน่า ประชาชนหญิง ถ้วย ก ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2559 ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จัดขึ้นโดยสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย มีทีมเข้าร่วมด้วยกันทั้งสิ้น 8 ทีม กำหนดจัดแข่งขันขึ้นที่จังหวัดศรีสะเกษ ระหว่างวันที่ 24–28 สิงหาคม พ.ศ. 2559
การแบ่งกลุ่ม

การจับฉลากแบ่งกลุ่มได้จัดขึ้นในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ณ ตึกเอสเอ็มเอ็มทีวี ลาดพร้าว 48 กรุงเทพมหานคร
| กลุ่ม เอ |
| --- | --- |
  บางกอกกล๊าส    พีอีเอ ศรีสะเกษ    มหาวิทยาลัยรังสิต    โฟตอน ทอร์นาโด:   มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต    มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์    เทศบาลนครนนทบุรี    ไอเดีย ขอนแก่น
รอบแรก

| --- | --- |
: ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ
: ผ่านเข้ารอบจัดอันดับ 5-8
รอบแรก > กลุ่มเอ

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  พีอีเอ ศรีสะเกษ | 3 | 0 | 9 | 9 | 0 | MAX | 225 | 120 | 1.875  |
| 2 |  บางกอกกล๊าส | 2 | 1 | 6 | 6 | 4 | 1.500 | 217 | 205 | 1.059  |
| 3 |  โฟตอน ทอร์นาโด | 1 | 2 | 3 | 4 | 6 | 0.667 | 201 | 232 | 0.866  |
| 4 |  มหาวิทยาลัยรังสิต | 0 | 3 | 0 | 0 | 9 | 0.000 | 142 | 225 | 0.631 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 ส.ค. | 14.30 | บางกอกกล๊าส   | 3–0 |   มหาวิทยาลัยรังสิต  | 25–13 | 25–15 | 25–20 |   |   | 75–48 |   |
| 24 ส.ค. | 17.00 | พีอีเอ ศรีสะเกษ   | 3–0 |   โฟตอน ทอร์นาโด  | 25–13 | 25–10 | 25–18 |   |   | 75–41 |   |
| 25 ส.ค. | 11.30 | บางกอกกล๊าส   | 3–1 |   โฟตอน ทอร์นาโด  | 25–20 | 25-22 | 20–25 | 25–18 |   | 95–66 |   |
| 25 ส.ค. | 17.00 | พีอีเอ ศรีสะเกษ   | 3–0 |   มหาวิทยาลัยรังสิต  | 25–13 | 25–8 | 25–11 |   |   | 75–32 |   |
| 26 ส.ค. | 11.30 | มหาวิทยาลัยรังสิต   | 0–3 |   โฟตอน ทอร์นาโด  | 23–25 | 19–25 | 20–25 |   |   | 62–75 |   |
| 26 ส.ค. | 14.30 | บางกอกกล๊าส   | 0–3 |   พีอีเอ ศรีสะเกษ  | 16–25 | 12–25 | 19–25 |   |   | 47–75 |   |
รอบแรก > กลุ่มบี

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไอเดีย ขอนแก่น | 3 | 0 | 9 | 9 | 0 | MAX | 230 | 162 | 1.420  |
| 2 |  มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต | 2 | 1 | 6 | 6 | 5 | 1.200 | 247 | 244 | 1.012  |
| 3 |  เทศบาลนครนนทบุรี | 1 | 2 | 3 | 4 | 7 | 0.571 | 242 | 248 | 0.976  |
| 4 |  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ | 0 | 3 | 0 | 2 | 9 | 0.222 | 199 | 264 | 0.754 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 ส.ค. | 12.00 | เทศบาลนครนนทบุรี   | 0–3 |   ไอเดีย ขอนแก่น  | 28–30 | 17–25 | 13–25 |   |   | 58–80 |   |
| 24 ส.ค. | 18.30 | มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต    | 3–1 |   มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  | 25–18 | 25–18 | 18–25 | 25–20 |   | 93–81 |   |
| 25 ส.ค. | 10.00 | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์   | 0–3 |   ไอเดีย ขอนแก่น  | 17–25 | 22–25 | 10–25 |   |   | 49–75 |   |
| 25 ส.ค. | 14.30 | เทศบาลนครนนทบุรี   | 1–3 |   มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต  | 25–27 | 24–26 | 25–21 | 14–25 |   | 88–99 |   |
| 26 ส.ค. | 10.00 | เทศบาลนครนนทบุรี   | 3–1 |   มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  | 25–15 | 21–25 | 25–16 | 25–13 |   | 96–69 |   |
| 26 ส.ค. | 17.00 | ไอเดีย ขอนแก่น   | 3–0 |   มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต  | 25–23 | 25–18 | 25–14 |   |   | 75–55 |   |
รอบจัดอันดับ (5–8)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบจัดอันดับที่ 5–8 | รอบจัดอันดับที่ 5–8 |  |  | รอบชิงอันดับที่ 5 | รอบชิงอันดับที่ 5 |  |

|  | 27 สิงหาคม | 27 สิงหาคม |  |  |  |  |  |
|  |   โฟตอน ทอร์นาโด |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |  1 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 28 สิงหาคม | 28 สิงหาคม |  |
|  |   |   |   |   |   โฟตอน ทอร์นาโด |  1 |  |
|  |   |   |   |   |   เทศบาลนครนนทบุรี |  3 |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | รอบชิงอันดับที่ 7 | รอบชิงอันดับที่ 7 |  |
|  | 27 สิงหาคม | 27 สิงหาคม |   |  | 28 สิงหาคม | 28 สิงหาคม |  |
|  |   มหาวิทยาลัยรังสิต |  1 |   |  |   มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |  3 |  |
|  |   เทศบาลนครนนทบุรี |  3 |   |  |   มหาวิทยาลัยรังสิต |  1 |  |
รอบจัดอันดับ (5–8) > รอบจัดอันดับ 5–8

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ส.ค. | 08:00 | โฟตอน ทอร์นาโด  | 3–1 |  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ | 17–25 | 25–12 | 25–23 | 25–16 |   |   |    |
| 27 ส.ค. | 09:30 | มหาวิทยาลัยรังสิต  | 1–3 |  เทศบาลนครนนทบุรี | 25–27 | 14–25 | 25–21 | 24–26 |   |   |   |
รอบจัดอันดับ (5–8) > รอบชิงอันดับที่ 7

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ส.ค. | 08:00 | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  | 3–1 |  มหาวิทยาลัยรังสิต | 28–26 | 25–18 | 24–26 | 25–21 |   |   |   |
รอบจัดอันดับ (5–8) > รอบชิงอันดับที่ 5

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ส.ค. | 09:30 | โฟตอน ทอร์นาโด  | 1–3 |  เทศบาลนครนนทบุรี | 25–19 | 19–25 | 24–26 | 14–25 |   |   |   |
รอบสุดท้าย

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | รอบรองชนะเลิศ | รอบรองชนะเลิศ |  |  | รอบชิงชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ |  |

|  | 27 สิงหาคม | 27 สิงหาคม |  |  |  |  |  |
|  |   บางกอกกล๊าส วีซี |  3 |   |  |  |  |  |
|  |   ไอเดีย ขอนแก่น |  1 |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | 28 สิงหาคม | 28 สิงหาคม |  |
|  |   |   |   |   |   บางกอกกล๊าส วีซี |  0 |  |
|  |   |   |   |   |   พีอีเอ ศรีสะเกษ |  3 |  |

|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | รอบชิงอันดับที่ 3 | รอบชิงอันดับที่ 3 |  |
|  | 27 สิงหาคม | 27 สิงหาคม |   |  | 28 สิงหาคม | 28 สิงหาคม |  |
|  |   พีอีเอ ศรีสะเกษ |  3 |   |  |   ไอเดีย ขอนแก่น |  3 |  |
|  |   มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต |  0 |   |  |   มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต |  2 |  |
รอบสุดท้าย > รอบรองชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 ส.ค. | 12:30 | บางกอกกล๊าส   | 3–1 |   ไอเดีย ขอนแก่น  | 23–25 | 25–19 | 26–24 | 25–17 |   | 99–85 |   |
| 27 ส.ค. | 15:00 | พีอีเอ ศรีสะเกษ   | 3–0 |   มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต  | 25–15 | 25–16 | 25–22 |   |   | 75–53 |   |
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ส.ค. | 12:30 | ไอเดีย ขอนแก่น   | 3–2 |   มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต  | 25–23 | 19–25 | 26–24 | 20–25 | 19–17 | 109–114 |   |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 ส.ค. | 15:00 | บางกอกกล๊าส   | 0–3 |   พีอีเอ ศรีสะเกษ  | 17–25 | 14–25 | 18–25 |   |   | 49–75 |   |
การถ่ายทอดสด

SMMTV ดำเนินการถ่ายทอดสด จำนวน 2 คู่ ตั้งแต่เวลา 14.00 น. ของทุกวัน
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ดเทเลวิชั่นเอเชีย

| --- | --- |
ประเทศ: India, China
พื้นที่แพร่ภาพ: Asia, India, USA, UK
แบบรายการ
ภาษา: English, Hindi
ระบบภาพ: 4:3/16:9 576i (SDTV) 16:9 1080i (HDTV)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: ASN Limited Time Inc. (Sports Illustrated)
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ:  (2009-10-01) 1 ตุลาคม ค.ศ. 2009 (15 ปี)
ยุติออกอากาศ: พฤษภาคม 1, 2019; 5 ปีก่อน (2019-05-01) (Hong Kong, Indonesia and Malaysia) มิถุนายน 21, 2019; 5 ปีก่อน (2019-06-21) (Singapore and Thailand)
ชื่อเดิม: All Sports Network (2009-2016)
ลิงก์
เว็บไซต์: Official Website
สปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ด คือรายการกีฬาที่มีเครือข่ายในเอเชีย
โปรแกรมรายการที่ออกอากาศในสปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ด

NHL
NHL Tonight
NCAA Football & Basketball
National Lacrosse League
Better Than Four
Dream Car Garage
Epic TV
NASCAR Xfinity Series ( Race & Highlights )
NASCAR Camping World Truck Series ( Race & Highlights )
NFL
NFL Total Access
NFL GameDay
ช่อง

| Country | Broadcaster | Channel Number |
| --- | --- | --- |
| Hong Kong | Cable TV Hong Kong | Channel 164 (SD) |
| Hong Kong | Now TV | Channel 680 (HD) |
| India | BiG TV | Channel 955 |
| Indonesia | First Media | Channel 150 (Digital), Channel 8 (Analog) |
| Indonesia | Skynindo | Channel 32 |
| Indonesia | Topas TV | Channel 51 |
| Macau | Macau Cable TV | Channel 839 |
| Malaysia | HyppTV | Channel 701 |
| Philippines | SkyCable | Channel 83 |
| Singapore | SingTel | Channel 129 |
| Singapore | Starhub | Channel 215 (SD/HD) |
| Thailand | TrueVisions | Channel 672 |
สกุลกฤษณา

| สกุลกฤษณา |
| --- | --- |

ใบ Aquilaria sinensis
สถานะการอนุรักษ์
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: ชบา Malvales
วงศ์:: กฤษณา Thymelaeaceae
วงศ์ย่อย:: Thymelaeoideae Thymelaeoideae
สกุล:: สกุลกฤษณา Aquilaria Lam.

สกุลกฤษณา (Aquilaria) เป็นสกุลหนึ่งของพืชวงศ์กฤษณา (Thymelaeaceae) มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ พบมากโดยเฉพาะในป่าดิบชื้นของอินโดนีเซีย, ไทย, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินเดียตอนเหนือ, ฟิลิปปินส์ และนิวกินี พรรณไม้ในสกุลนี้ปกติมีเนื้อไม้สีขาว เมื่อเกิดบาดแผล ต้นไม้จะหลั่งสารเคมีออกมาเพื่อรักษาบาดแผลนั้น แต่สารเคมีจะขยายวงกว้างออกไปอีก ก่อให้เกิดเนื้อไม้ซึ่งมีสีดำ กลิ่นหอม เรียกว่า "กฤษณา"
ชื่อทางวิทยาศาสตร์ (Scientific name): Aquilaria crassna Pierre ex Lec.
ชื่อท้องถิ่น (Vernacular name): กฤษณา
ชื่อทั่วไป (Common name): Eagle Wood
ชื่อวงศ์ (Family name): Thymelaeaceae
ซึ่งเป็นพืชที่เป็นสมุนไพรและมีความสำคัญในการแพทย์แผนโบราณ โดยเฉพาะในการใช้ในการรักษาโรคที่เกี่ยวกับระบบทางเดินอาหาร นอกจากนี้ยังมีการใช้ในงานทำสีผมและใช้เป็นสารที่มีสรรพคุณในการช่วยรักษาเนื้อเยื่อที่เสียหายด้วยคุณสมบัติทางเคมีที่มีอยู่ในเปลือกของต้นกฤษณา