stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อผลงานของวรกาญจน์ โรจนวัชร
ผลงานละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | แสดงคู่กับ | ออกอากาศทาง | วันและเวลาออกอากาศ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2549 | ซิตคอม พ่อแกกับแม่ฉัน | ป่าน |  | ช่อง 3 |  | รับเชิญ   ตอน เด็กฝึกงาน |
| 2550 | ซิตคอม บางรักซอย 9 | พิม (น้องสาวพัด) |  | ช่อง 9 | วันเสาร์ที่ 12 พฤษภาคม 2550   เวลา 18.00 - 19.00 น. | รับเชิญ   ตอน วีรกรรม..ทำเพื่อเจน |
| 2553 | ทัดดาวบุษยา | ทัดดาว บุษยา /   สุทัศน์ (ตอนปลอมตัวเป็นผู้ชาย) | ทฤษฎี สหวงษ์ | ช่อง 3 | วันศุกร์ - เสาร์ - อาทิตย์   เวลา 20.30 - 22.30 น.   วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2553 - 21 มีนาคม 2553 |  |
| 2554 | ซิตคอม ระเบิดเถิดเทิง ลั่นทุ่ง | สวย |  | ช่อง 5 | วันอาทิตย์ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554  เวลา 13.55 - 15.20 น. | รับเชิญ   ตอน โจร จำเป็น |
| 2555 | ละครชุด บันทึกกรรม | อุ่น |  | ช่อง 3 | วันเสาร์ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2555   เวลา 14.45 - 15.30 น. | ตอน เสื้อกันหนาว |
| 2555 | ท่านชายในสายหมอก | ขิง | หลุยส์ สก็อต | ช่อง 3 | วันพุธ - พฤหัสบดี   เวลา 20.30 - 22.45 น.   วันที่ 12 กันยายน 2555 - 31 ตุลาคม 2555 |  |
| 2556 | ซิตคอม ระเบิดเที่ยงแถวตรง | หมวดขิม/ขิม |  | ช่อง 5 | วันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม 2556   เวลา 12.35 - 14.00 น | รับเชิญ   ตอน เส้นทางแห่งฝัน |
| 2556 | รักสุดฤทธิ์ | ชนมน ปราบยิ่ง (ชน) | จิรายุ ตั้งศรีสุข | ช่อง 3 | วันศุกร์ - เสาร์ - อาทิตย์   เวลา 20.15 - 22.45 น.   วันเสาร์ที่  30 พฤศจิกายน 2556 - 4 มกราคม 2557 |  |
| 2559 | ขอโทษที่รักเธอ | ต้องตา อังกูรวัฒนะ (ตอง) | นิธิดล ป้อมสุวรรณ | ช่องวัน 31 | วันพุธ - พฤหัสบดี   เวลา 20.00 - 21.30 น. (ตอนที่ 1 - 9)   เวลา 20.20 - 21.55 (ตอนที่ 10 - ปัจจุปัน)   วันพุธที่ 2 มีนาคม 2559 - ปัจจุปัน |  |
ผลงานการแสดงภาพยนตร์

ภาพยนตร์ โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต  รับบทเป็น...ส้ม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพั้นช์ วรกาญจน์ เก็บถาวร 2012-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์แฟนคลับของพั้นช์ วรกาญจน์ เก็บถาวร 2017-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กวรกาญจน์ โรจนวัชร |
| --- | --- |
อัลบั้มภาษาไทย: ผู้หญิงตาดำ ๆ • ผู้หญิงกลางสายฝน • นักร้องเปื้อนฝุ่น • Woman Story • ปรากฏการณ์ธรรมชาติ • คนสนิท • บทที่ 7
อัลบั้มเพลงฮิต: พั้นช์ เพลงรัก
อัลบั้มพิเศษ: The Left & Right By ดี้ นิติพงษ์ • วันฟ้าใหม่ • พั้นช์&พลพล • 10 ปี แกรมมี่โกลด์
อีพี: โครงการเมาไม่ขับ Music Anti Alcohol
อัลบั้มอื่นๆ: อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต
วีดิทัศน์: Woman Story
ภาพยนตร์: โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต (2551)
ละครโทรทัศน์: ทัดดาวบุษยา (2553) • ท่านชายในสายหมอก (2555) • รักสุดฤทธิ์ (2556)
ผลงาน
วัดชนะสงสารพิทยาธร

| วัดชนะสงสารพิทยาธร |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดชนะสงสารพิทยาธร, วัดชนะสงสาร, วัดสงสาร
ที่ตั้ง: ตำบลคลองนครเนื่องเขต อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อโตศรีอริยชนะสงสาร
เจ้าอาวาส: พระครูฉันท์พิทักษ์ (ฉลวย)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชนะสงสารพิทยาธร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองนครเนื่องเขต อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 99 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูฉันท์พิทักษ์ (ฉลวย) เป็นเจ้าอาวาส
วัดชนะสงสารพิทยาธร หรือ วัดชนะสงสาร ได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2365 แต่เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดสงสาร เดิมบริเวณที่สร้างวัดเป็นที่ดินของอุบาสิกาสร้อย ซึ่งศรัทธาต่อพระธุดงค์ที่ได้จาริกมาปลักกลดในบริเวณนั้นจึงได้ออกปากถวายที่ดินแก่พระธุดงค์รูปนั้น แต่พระธุดงค์จะต้องจาริกไปที่อื่น จึงได้ถวายที่ดินแปลงนี้กับวัดปากคลอง ต่อมาวัดปากคลองได้ย้ายวัดมาตั้งใหม่ในบริเวณนี้ โดยได้สร้างเสนาสนะ กุฎิ ที่พักสงฆ์ โดยสร้างจากไม้มุงหลังคาด้วยจาก ชาวบ้านผ่านไปมาก็ออกปากบอกว่าวัดนี้น่าสงสาร จึงเรียกกันติดปากว่า "วัดสงสาร" ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสทางชลมารคได้เสด็จผ่านมา และได้พระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดชนะสงสารพิทยาธร" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2369
ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด คือ พระประธานในอุโบสถ นามว่า หลวงพ่อโตศรีอริยชนะสงสาร
วัดชนะสงคราม (จังหวัดสุโขทัย)

| --- | --- |

ที่ตั้งของวัดสระศรีในจังหวัดสุโขทัยแสดงแผนที่จังหวัดสุโขทัยวัดชนะสงคราม (จังหวัดสุโขทัย) (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
ที่ตั้ง: ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย
ประเภท: วัด
ส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
ความเป็นมา
สร้าง: ไม่ปรากฏ
ละทิ้ง: ไม่ปรากฏ
สมัย: สุโขทัย
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ขุดค้น: พ.ศ. 2496
ผู้ขุดค้น: กรมศิลปากร
สภาพ: ซากปรักหักพัง
ผู้บริหารจัดการ: กรมศิลปากร
การเปิดให้เข้าชม: ทุกวัน 06.00-21.00 น.
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม: สุโขทัย อยุธยา

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์: วัฒนธรรม: (i), (iii)
ขึ้นเมื่อ: 1991
เป็นส่วนหนึ่งของ: เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร
เลขอ้างอิง: 574
 
 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดชนะสงคราม
ขึ้นเมื่อ: 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
เป็นส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
เลขอ้างอิง: 0004044
 
 
วัดชนะสงคราม หรือ โบราณสถานร้าง ก.7 เป็นโบราณสถานร้างที่ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย ตั้งอยู่ภายในอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ห่างจากวัดมหาธาตุไปทางทิศเหนือประมาณ 150 เมตร ตั้งอยู่ริมตระพังตระกวนทางทิศใต้
วัดชนะสงคราม เดิมเรียกว่า วัดราชบูรณะ ไม่ปรากฏหลักฐานชื่อวัดในศิลาจารึก แต่ปรากฏในพระราชนิพนธ์ เที่ยวเมืองพระร่วง ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ความว่า "...แต่ทางทิศเหนือวัดมหาธาตุ ริมวัดที่เรียกกันว่าวัดชนะสงครามนั้น..."
จุดเด่นของโบราณสถานคือมีเจดีย์ทรงระฆังกลมขนาดใหญ่ก่อด้วยอิฐ เป็นเจดีย์ทรงระฆังแบบสุโขทัย คือ มีบัวถลา (บัวคว่ำ) 3 ชั้น ถัดขึ้นไปเป็นบัวปากระฆัง องค์ระฆัง บัลลังก์ ก้านฉัตรและปลียอด  ด้านตะวันออกมีฐานวิหาร ฐานอุโบสถตั้งอยู่กลางน้ำ และเจดีย์รายต่าง ๆ แผนผังของวัดนี้มีความพิเศษ คือ มีเจดีย์วิมานขนาดเล็กขนาบเจดีย์ประธานที่ด้านทิศตะวันออก คล้ายกับที่วัดเจดีย์เจ็ดแถวที่เมืองศรีสัชนาลัย น่าจะเป็นที่สร้างเพิ่มเติมขึ้นในระยะเวลาต่อมา เมื่อสุโขทัยรวมอยู่ในราชอาณาจักรอยุธยาแล้ว
สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1982

สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1982  เป็นรายการแข่งขันกีฬาของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย โดยการจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างเอเชียนเกมส์ 1982 ที่เดลฮี ประเทศอินเดีย ตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน - 4 ธันวาคม พ.ศ. 2525
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (อินเดีย)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน (CHN) | 61 | 51 | 41 | 153 |
| 2 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 57 | 52 | 44 | 153 |
| 3 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 28 | 28 | 37 | 93 |
| 4 |  เกาหลีเหนือ (PRK) | 17 | 19 | 20 | 56 |
| 5 |  อินเดีย (IND)* | 13 | 19 | 25 | 57 |
| 6 |  อินโดนีเซีย (INA) | 4 | 4 | 7 | 15 |
| 7 |  อิหร่าน (IRI) | 4 | 4 | 4 | 12 |
| 8 |  ปากีสถาน (PAK) | 3 | 3 | 5 | 11 |
| 9 |  มองโกเลีย (MGL) | 3 | 3 | 1 | 7 |
| 10 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 2 | 3 | 9 | 14 |
| 11 |  อิรัก (IRQ) | 2 | 3 | 4 | 9 |
| 12 |  ไทย (THA) | 1 | 5 | 4 | 10 |
| 13 |  คูเวต (KUW) | 1 | 3 | 3 | 7 |
| 14 |  ซีเรีย (SYR) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 15 |  มาเลเซีย (MAS) | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 16 |  สิงคโปร์ (SGP) | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 17 |  อัฟกานิสถาน (AFG) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 17 |  เลบานอน (LBN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 19 |  กาตาร์ (QAT) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  ซาอุดีอาระเบีย (KSA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  บาห์เรน (BRN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  ฮ่องกง (HKG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  เวียดนาม (VIE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (23 ประเทศ) | รวม (23 ประเทศ) | 199 | 200 | 215 | 614 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official medal table[ลิงก์เสีย]
| ด ค กตารางสรุปเหรียญรางวัลเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
 ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูร้อน  ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูหนาว 
ฤดูร้อน:  1951  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฤดูหนาว:  1986  1990  1996  1999  2003  2007  2011  2017
รายชื่อผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320

อเมริกันแอร์ไลน์เป็นผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320 รายใหญ่ที่สุด
ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320 ทั้งหมด 10,738 ลำใน 350 สายการบิน โดรุ่นซีอีโอแบ่งเป็นเอ318 จำนวน 50 ลำ, เอ319 จำนวน 1,268 ลำ, เอ320 จำนวน 4,197 ลำ, และเอ321 จำนวน 1,705 ลำ ในขณะที่รุ่นนีโอแบ่งเป็นเอ319นีโอ จำนวน 19 ลำ, เอ320นีโอ จำนวน 2,048 ลำ, และเอ321นีโอ จำนวน 1,451 ลำ
ผู้ให้บริการปัจจุบัน

|  วิซซ์แอร์โฮลดิ้ง |  |  |  | 41 | 6 | 41 | 102 | 190 |
|  วิซซ์แอร์ ฮังการี |  |  |  | 19 |  | 30 | 36 | 85 |
|  วิซซ์แอร์ อาบูดาบี |  |  |  |  |  | 4 | 6 | 10 |
|  วิซซ์แอร์ มอลตา |  |  |  | 20 | 6 |  | 50 | 76 |
|  วิซซ์แอร์ ยูเค |  |  |  | 2 |  | 6 | 10 | 18 |
|  ยามัลแอร์ไลน์ |  |  |  | 8 |  | 3 |  | 11 |
|  เยเมเนีย |  |  |  | 4 |  |  |  | 4 |
|  Zซากรอสแอร์ไลน์ |  | 1 |  | 7 |  | 2 |  | 10 |
| รวม | 56 | 1,217 | 6 | 4,310 | 1,454 | 1,739 | 729 | 9,570 |
| สายการบิน | เอ318 | เอ319ซีอีโอ | เอ319นีโอ | เอ320ซีอีโอ | เอ320นีโอ | เอ321ซีอีโอ | เอ321นีโอ | รวม |
ข้อมูล ณ วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2022
ดูเพิ่ม

รายชื่อผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลโบอิง 737
รายชื่อผู้ให้บริการแอร์บัส เอ220
สนามกีฬาแห่งชาติ

สนามกีฬาแห่งชาติ เป็นสนามกีฬาที่ใช้รองรับในการแข่งขันใหญ่ โดยเฉพาะเป็นสนามเหย้าของประเทศนั้น สำหรับทีมชาติในการแข่งขันกีฬาแต่ละประเภท คำ ๆ นี้โดยมากมักใช้หมายถึงสนามกีฬาฟุตบอล โดยปกติแล้วสนามกีฬาแห่งชาติมักจะมีสถานที่ตั้งอยู่ใน/หรืออยู่ใกล้กับเมืองหลวง หรือเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ และมักจะเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ (แต่ก็ไม่เสมอไป) มักใช้จัดการแข่งขันกีฬาที่สำคัญ (เช่นฟุตบอลโลก หรือโอลิมปิก) มีหลายสนามที่ใช้เป็นสนามแข่งขันทีมเหย้าของสโมสรท้องถิ่นนั้น ๆ
มีหลายประเทศที่ไม่มีสนามกีฬาแห่งชาติ เช่น สเปน และสหรัฐอเมริกา โดยจะหมุนเวียนใช้สนามในแต่ละส่วนของประเทศ
วัดชนาธิปเฉลิม

| วัดชนาธิปเฉลิม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดมำบัง
ที่ตั้ง: ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
ความพิเศษ: วัดแห่งแรกในจังหวัดสตูล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชนาธิปเฉลิม หรือวัดมำบัง ถือเป็นวัดแห่งแรกของเมืองสตูล โดยวัดตั้งอยู่ริมคลองมำบัง ถนนศุลกานุกูล ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล
ประวัติ

วัดชนาธิปเฉลิม เดิมชื่อ วัดมำบัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2425 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดชนาธิปเฉลิม" เมื่อ พ.ศ. 2482 ขณะที่ชาวเมืองสตูลส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม วัดแห่งนี้จึงถือเป็นที่รวมน้ำใจของชาวพุทธในเมืองสตูลมาร่วม 100 กว่าปีมาแล้ว
อุโบสถที่มีลักษณะแปลกไปจากพระอุโบสถโดยทั่วไป คือ อุโบสถวัดชนาธิปเฉลิม มีลักษณะ  เป็นทรง  2 ชั้น  ชั้นล่างก่ออิฐถือปูน ส่วนชั้นบนเป็นอาคารไม้ ด้านหน้าพระอุโบสถเป็นระเบียง มีบันไดทั้ง 2 ด้าน
พ.ศ. 2473  สร้างพระอุโบสถ ชั้นบนสำหรับประกอบพิธีกรรมของพระสงฆ์ ส่วนชั้นล่างใช้เป็นศาลาการเปรียญ ปัจจุบันได้บูรณปฏิสังขรณ์แล้ว  สภาพเดิมที่ยังคงเหลืออยู่ คือ โครงสร้างของพระอุโบสถ และเสาบานหน้าต่างซึ่งแกะสลักรูปเครือเถา
วัดชนาธิปเฉลิมเป็นวัดที่หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมท้องถิ่นจังหวัดสตูลร่วมกับศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดสตูล โรงเรียนสตูลวิทยา ประกาศเป็นเขตอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ปัจจุบันมี โรงเรียนเทศบาล 2 (วัดชนาธิปเฉลิม) อยู่ติดกับวัด ล้อมรอบด้วยคลองจำนวน 3 สาย คือ คลองมำบัง คลองเส็นเต็น และคลองตายาย
สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1962

สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1962  เป็นรายการแข่งขันกีฬาของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย โดยการจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างเอเชียนเกมส์ 1962 ที่จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม - 4 กันยายน พ.ศ. 2505
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (อินโดนีเซีย)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 73 | 56 | 23 | 152 |
| 2 |  อินโดนีเซีย (INA)* | 11 | 12 | 28 | 51 |
| 3 |  อินเดีย (IND) | 10 | 13 | 10 | 33 |
| 4 |  ปากีสถาน (PAK) | 8 | 11 | 9 | 28 |
| 5 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 7 | 6 | 24 | 37 |
| 6 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 4 | 9 | 10 | 23 |
| 7 |  ไทย (THA) | 2 | 6 | 4 | 12 |
| 8 |  มาลายา (MAL) | 2 | 4 | 9 | 15 |
| 9 |  พม่า (BIR) | 2 | 1 | 5 | 8 |
| 10 |  สิงคโปร์ (SGP) | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 11 |  ซีลอน (CEY) | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 12 |  ฮ่องกง (HKG) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 13 |  กัมพูชา (CAM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 13 |  อัฟกานิสถาน (AFG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 13 |  เวียดนามใต้ (VNM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (15 ประเทศ) | รวม (15 ประเทศ) | 120 | 122 | 130 | 372 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official medal table[ลิงก์เสีย]
| ด ค กตารางสรุปเหรียญรางวัลเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
 ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูร้อน  ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูหนาว 
ฤดูร้อน:  1951  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฤดูหนาว:  1986  1990  1996  1999  2003  2007  2011  2017
สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1970

สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1970  เป็นรายการแข่งขันกีฬาของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย โดยการจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างเอเชียนเกมส์ 1970 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 9-20 ธันวาคม พ.ศ. 2513
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (ไทย)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 74 | 47 | 23 | 144 |
| 2 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 18 | 13 | 23 | 54 |
| 3 |  ไทย (THA)* | 9 | 17 | 13 | 39 |
| 4 |  อิหร่าน (IRI) | 9 | 7 | 7 | 23 |
| 5 |  อินเดีย (IND) | 6 | 9 | 10 | 25 |
| 6 |  อิสราเอล (ISR) | 6 | 6 | 5 | 17 |
| 7 |  มาเลเซีย (MAS) | 5 | 1 | 7 | 13 |
| 8 |  พม่า (BIR) | 3 | 2 | 7 | 12 |
| 9 |  อินโดนีเซีย (INA) | 2 | 5 | 13 | 20 |
| 10 |  ซีลอน (CEY) | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 11 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 1 | 9 | 12 | 22 |
| 12 |  ไต้หวัน (ROC) | 1 | 5 | 12 | 18 |
| 13 |  ปากีสถาน (PAK) | 1 | 2 | 7 | 10 |
| 14 |  สิงคโปร์ (SGP) | 0 | 6 | 9 | 15 |
| 15 |  สาธารณรัฐเขมร (KHM) | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 16 |  เวียดนามใต้ (VNM) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| รวม (16 ประเทศ) | รวม (16 ประเทศ) | 137 | 133 | 153 | 423 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official medal table[ลิงก์เสีย]
| ด ค กตารางสรุปเหรียญรางวัลเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
 ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูร้อน  ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูหนาว 
ฤดูร้อน:  1951  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฤดูหนาว:  1986  1990  1996  1999  2003  2007  2011  2017
วัดชมชื่น

| วัดชมชื่น   (อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย) |
| --- | --- |
วัดชมชื่นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566

ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: โบราณสถานร้าง
สถาปัตยกรรม: ศิลปะสุโขทัย
เมือง: ตำบลศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ประเทศ:  ประเทศไทย
เริ่มสร้าง: ราวพุทธศตวรรษที่ 9
ในกำกับดูแลของ: กรมศิลปากร
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: ศิลาแลงฉาบปูน
แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (i), (iii)    โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร เลขอ้างอิง: 0004280
วัดชมชื่น เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ริมแม่น้ำยม นอกเมืองโบราณศรีสัชนาลัย อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย ในตำบลศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย กรมศิลปากร ประกาศกำหนดจำนวนโบราณสถานระดับชาติ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ลงวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 หน้า 3701
โบราณสถานและโบราณวัตถุ

จากการขุดค้นทางโบราณคดี พบหลักฐานการตั้งถิ่นฐานบริเวณวัดชมชื่นมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย (ราวพุทธศตวรรษที่ 9) หลักฐานสำคัญที่พบได้แก่ เศษภาชนะดินเผาเนื้อหยาบ ขึ้นรูปด้วยมือ คุณภาพต่ำ
หลักฐานมาพบมากขึ้นในสมัยกึ่งก่อนประวัติศาสตร์ถึงสมัยทวารวดี (พุทธศตวรรษที่ 10–16) โดยขุดค้นพบโครงกระดูกมนุษย์ จำนวน 15 โครง
สมัยวัฒนธรรมร่วมแบบเขมรถึงสมัยสุโขทัยตอนต้น กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 17–18 พบหลักฐานเป็นกลุ่มซากโบราณสถานอิฐจำนวน 3 หลัง ชิ้นส่วนกี๋ท่อดินเผา เศษภาชนะดินเผาเนื้อแกร่งไม่เคลือบ เศษภาชนะดินเผาเนื้อแกร่งเคลือบเขียวและกระดูกสัตว์
สมัยวัฒนธรรมสุโขทัยถึงสมัยอยุธยา กำหนดอายุได้ราวพุทธศตวรรษที่ 19–21 ประกอบด้วยเจดีย์และวิหารที่สร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษ 19–20 และได้รับการบูรณะในราวพุทธศตวรรษที่ 21 เจดีย์ทรงกลมก่อด้วยศิลาแลง วิหารตั้งอยู่ด้านหน้าเจดีย์ประธานก่อด้วยศิลาแลงขนาด 6 ห้อง มีมุขยื่นออกมาด้านหน้า ด้านหลังวิหารเชื่อมต่อกับมณฑป คล้ายเป็นห้องทึบอยู่ท้ายวิหาร หลังคาใช้ศิลาแลงก่อเหลื่อมเข้าหากันเป็นรูปจั่วแหลม
สมัยวัฒนธรรมอยุธยาถึงสมัยรัตนโกสินทร์ โบราณวัตถุที่พบส่วนมากเป็นกลุ่มเศษกระเบื้องดินเผาและเศษภาชนะเนื้อกระเบื้องประเภทเครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์หมิงถึงชิง ยังพบเหรียญสตางค์และเหรียญบาทปะปนอยู่ในชั้นดิน
สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1951

สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1951  เป็นรายการแข่งขันกีฬาของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย โดยการจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างเอเชียนเกมส์ 1951 ซึ่งเป็นการแข่งขันครั้งแรก จัดขึ้นที่กรุงนิวเดลลี ประเทศอินเดีย ตั้งแต่วันที่ 4-11 มีนาคม พ.ศ. 2494
นักกีฬาที่เข้าร่วมแข่งขันจากทั้งหมด 8 ประเทศ ได้รับอย่างน้อยประเทศละ 1 เหรียญรางวัล ในจำนวนนี้มีทั้งหมด 5 ประเทศที่ได้รับอย่างน้อย 1 เหรียญทอง นักกีฬาจากญี่ปุ่นได้รับเหรียญทองมากที่สุด (24 เหรียญ) และเหรียญรวมมากที่สุด (60 เหรียญ) ประเทศอินเดียเจ้าภาพได้รับรางวัลอันดับที่สองด้วยจำนวน 15 เหรียญทองและเหรียญรวมทั้งหมด 51 เหรียญ รวมถึงได้รับเหรียญทองแดงมากที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้ (20 เหรียญ) นับจนถึงปี 2018 ครั้งนี้เป็นอันดับที่ดีที่สุดที่อินเดียได้รับในตารางสรุปเหรียญรางวัลเอเชียนเกมส์ตลอดกาลจากการแข่งขันเอเชียนเกทส์ทุกครั้ง
เหรียญรางวัลทั้งหมด 169 เหรียญ (57 เหรียญทอง, 57 เหรียญเงินและ 55 เหรียญทองแดง) จำนวนเหรียญทองแดงทั้งหมดมีน้อยกว่าจำนวนเหรียญทองหรือเหรียญเงินเพราะเหรียญทองแดงไม่มีผู้ได้รับรางวัลในการแข่งขันกีฬาโปโลน้ำและจักรยานประเภทลู่ในรายการทีมเพอร์สูท
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (อินเดีย)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 24 | 21 | 15 | 60 |
| 2 |  อินเดีย (IND)* | 15 | 16 | 20 | 51 |
| 3 |  อิหร่าน (IRI) | 8 | 6 | 2 | 16 |
| 4 |  สิงคโปร์ (SGP) | 5 | 7 | 2 | 14 |
| 5 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 5 | 6 | 8 | 19 |
| 6 |  ซีลอน (CEY) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 |  อินโดนีเซีย (INA) | 0 | 0 | 5 | 5 |
| 8 |  พม่า (BIR) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| รวม (8 ประเทศ) | รวม (8 ประเทศ) | 57 | 57 | 55 | 169 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official medal table[ลิงก์เสีย]
| ด ค กตารางสรุปเหรียญรางวัลเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
 ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูร้อน  ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูหนาว 
ฤดูร้อน:  1951  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฤดูหนาว:  1986  1990  1996  1999  2003  2007  2011  2017
วากามูราซากิ

ตำนานเก็นจิ "วากามูราซากิ"
ดอกฟูจิ หรือ วิสเทเรีย
วากามูราซากิ (ญี่ปุ่น: 若紫; โรมาจิ: Wakamurasaki; เยาวมาลีสีม่วง) เป็นบทที่ 5 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท วากามูราซากิ

วะกะ (若)   ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า อ่อนเยาว์
มูราซากิ(紫)
ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า สีม่วง
หมายถึงพืชชนิดหนึ่ง  ชื่อว่า มุราซากิ หรือ ชิคง (紫根)ชื่อทางวิชาการคือ Lithospermum erythrorhizon ขยายพันธุ์เติบโตอยู่ในประเทศญี่ปุ่น  คาบสมุทรเกาหลี และทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน   รากใช้ทำเป็นสีย้อมผ้า  ที่ให้สีม่วง ( มุราซากิ ) ในยุคเฮอัน อาภรณ์สีมุราซากินั้นสงวนไว้สำหรับสตรีชั้นสูงเช่นจักรพรรดินี หรือ นางในราชสำนักเท่านั้น
ภาษาของสีมุราซากิ สื่อความหมายถึง ความสนิทชิดเชื้อ และ ความปรารถนาชั่วนิรันดร์
ตัวละครหญิงของเรื่องตำนานเก็นจิ  เขาเรียกเด็กหญิง (ศักดิ์เป็นหลานสาวของพระชายาฟุจิทสึโบะ)หน้าตาละม้ายคล้ายพระชายาฟุจิทสึโบะ ที่เขาพาตัวมาจากคิตะยามะและเลี้ยงดูนางในคฤหาสน์ นิโจ  ว่า มุราซากิ(สีม่วง )   เพราะ สีม่วงคือสีของดอกฟุจิ( วิสเทเรีย ) ซึ่งหมายถึง พระชายาฟุจิทสึโบะที่เขารักแต่ไม่อาจเป็นเจ้าของได้  ด้วยนางเป็นภรรยาของบิดาของเขา  ในบทวะกะมุราซากิมีร้อยกรองดังนี้
「手(て)に摘(つ)みていつしかも見(み)む紫(むらさき)の根(ね)にかよひける野辺(のべ)の若草(わかくさ)」
Te ni tsumi te itsushika mo mi mu murasaki no ne
ni kayohi keru nobe no wakakusa
พลันปรารถนาเด็ดดอมเจ้าเยาวมาลี  อันจุตีร่วมว่านเครือบุบฝากานดา  สีม่วงพะพราวผการ่วมธาตรี
เก็นจิปรารถนาจะได้มุราซากิน้อยไปเป็นภรรยาโดยไว  เพื่อเติมเต็มความรักไม่สมหวังที่เขามีต่อพระชายาฟุจิทสึโบะผู้เป็นอาของมุราซากิ
ตัวละครหลักในบท

เก็นจิ
ยศ โคะโนะเอะจูโจ ( Konoe Chuujou พลโทราชองครักษ์ )อายุ 18
ภิกษุเจ้าอาวาสแห่งคิตะยามะ ( คิตะยามะ โนะ โซซุ Kitayama no Shouzu)
โยชิคิโยะ
ผู้ติดตามของเก็นจิ  เป็นบุตรชายของเจ้าเมืองเมืองฮาริมะ
นักบวชแห่งอาคาชิ ( อาคาชิ โนะ นีวโด Akashi no Nyuudou )
อดีตเจ้าเมืองฮาริมะ
ท่านหญิงแห่งอาคาชิ
บุตรีของนักบวชแห่งอาคาชิ
โคเรมิตสึ
คนสนิท และพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ
มุราซากิ
เด็กหญิงอายุ 10 ปี
แม่ชีแห่งคิตะยามะ
ยายของมุราซากิ เป็นน้องสาวของภิกษุแห่งคิตะยามะ อายุพ้น 40 ปี
โชนะกอน
พี่เลี้ยงของมุรากิ
เฮียวบุเคียวโนะมิยะ
องค์ชายเจ้ากรมกลาโหม  บิดาของมุราซากิ อายุ 33
โทโนะจูโจ
สหายและพี่ภรรยาของเก็นจิ
จักรพรรดิคิริสึโบะ
พระราชบิดาของเก็นจิ
สะไดจิน
เสนาบดีฝ่ายซ้าย พ่อตาของเก็นจิ อายุ 52
อาโออิ
บุตรีของสะไดจิน  ภรรยาของเก็นจิ อายุ 22
พระชายาฟุจิทสึโบะ
พระชายาในจักรพรรดิคิริสึโบะ อายุ 23
โอเมียวบุ
นางกำนัลของฟุจิทสึโบะ
สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1978

สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1978  เป็นรายการแข่งขันกีฬาของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย โดยการจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างเอเชียนเกมส์ 1978 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 9-20 ธันวาคม พ.ศ. 2521
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (ไทย)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 70 | 59 | 49 | 178 |
| 2 |  จีน (CHN) | 51 | 54 | 46 | 151 |
| 3 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 18 | 20 | 31 | 69 |
| 4 |  เกาหลีเหนือ (PRK) | 15 | 13 | 15 | 43 |
| 5 |  ไทย (THA)* | 11 | 12 | 19 | 42 |
| 6 |  อินเดีย (IND) | 11 | 11 | 6 | 28 |
| 7 |  อินโดนีเซีย (INA) | 8 | 7 | 18 | 33 |
| 8 |  ปากีสถาน (PAK) | 4 | 4 | 9 | 17 |
| 9 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 4 | 4 | 6 | 14 |
| 10 |  อิรัก (IRQ) | 2 | 4 | 6 | 12 |
| 11 |  สิงคโปร์ (SGP) | 2 | 1 | 4 | 7 |
| 12 |  มาเลเซีย (MAS) | 2 | 1 | 3 | 6 |
| 13 |  มองโกเลีย (MGL) | 1 | 3 | 5 | 9 |
| 14 |  เลบานอน (LBN) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 15 |  ซีเรีย (SYR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 16 |  พม่า (BIR) | 0 | 3 | 3 | 6 |
| 17 |  ฮ่องกง (HKG) | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 18 |  ศรีลังกา (SRI) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 19 |  คูเวต (KUW) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (19 ประเทศ) | รวม (19 ประเทศ) | 201 | 199 | 226 | 626 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official medal table[ลิงก์เสีย]
| ด ค กตารางสรุปเหรียญรางวัลเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
 ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูร้อน  ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูหนาว 
ฤดูร้อน:  1951  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฤดูหนาว:  1986  1990  1996  1999  2003  2007  2011  2017
สนามกีฬาแห่งชาติ ฮัสซานัล โบลเกียห์

4°55′44.5″N 114°56′43.6″E﻿ / ﻿4.929028°N 114.945444°E﻿ / 4.929028; 114.945444
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เบอรากัซ, บรูไน
ความจุ: 30,000
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: สิงหาคม ค.ศ. 1980
เปิดใช้สนาม: 23 กันยายน ค.ศ. 1983
การใช้งาน
ซีเกมส์ 1999
สนามกีฬาแห่งชาติ ฮัสซานัล โบลเกียห์ ตั้งอยู่ที่เมืองเบอรากัซในเขตปริมณฑลของกรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวัน ประเทศบรูไน เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2523 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2526 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 4 ของประเทศบรูไน
ในปี พ.ศ. 2542 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬา ซีเกมส์ ครั้งที่ 20 ที่บรูไนเป็นเจ้าภาพ
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์

พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ในปี 1999 โดยมีประเทศอาเซียน 10 ประเทศในวันที่ 8 กันยายนและมีการจูดคบเพลิงที่มีกระถางคบเพลิงเหมือนสัญลักษณ์กีฬาซีเกมส์ครั้งที่ 20
สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1954

สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1954  เป็นรายการแข่งขันกีฬาของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย โดยการจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างเอเชียนเกมส์ 1954 ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งแต่วันที่ 1-9 พฤษภาคม พ.ศ. 2497
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ (ฟิลิปปินส์)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 38 | 36 | 24 | 98 |
| 2 |  ฟิลิปปินส์ (PHI)* | 14 | 14 | 17 | 45 |
| 3 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 8 | 6 | 5 | 19 |
| 4 |  ปากีสถาน (PAK) | 5 | 6 | 2 | 13 |
| 5 |  อินเดีย (IND) | 5 | 4 | 8 | 17 |
| 6 |  ไต้หวัน (ROC) | 2 | 4 | 7 | 13 |
| 7 |  อิสราเอล (ISR) | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 8 |  พม่า (BIR) | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 9 |  สิงคโปร์ (SGP) | 1 | 4 | 4 | 9 |
| 10 |  ซีลอน (CEY) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 11 |  อัฟกานิสถาน (AFG) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  อินโดนีเซีย (INA) | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 13 |  ฮ่องกง (HKG) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (13 ประเทศ) | รวม (13 ประเทศ) | 77 | 77 | 75 | 229 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official medal table[ลิงก์เสีย]
| ด ค กตารางสรุปเหรียญรางวัลเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
 ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูร้อน  ตารางสรุปเหรียญการแข่งขันฤดูหนาว 
ฤดูร้อน:  1951  1954  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฤดูหนาว:  1986  1990  1996  1999  2003  2007  2011  2017
ยามากิตะ

| ยามากิตะ 山北町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลาว่าการเมืองยามากิตะ
   ธง ตรา
ที่ตั้งของยามากิตะในจังหวัดคานางาวะ (เน้นสีเหลือง)
ยามากิตะ 
พิกัด: 35°21′N 139°4′E﻿ / ﻿35.350°N 139.067°E﻿ / 35.350; 139.067
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: คานางาวะ
อำเภอ: อาชิงารากามิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 224.70 ตร.กม. (86.76 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มิถุนายน 2012)
 • ทั้งหมด: 11,381 คน
 • ความหนาแน่น: 50.61 คน/ตร.กม. (131.1 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
• ต้นไม้: บีชญี่ปุ่น
• ดอกไม้: เคอร์เรีย
• สัตว์ปีก: ไก่ฟ้าคอบเปอร์
หมายเลขโทรศัพท์: 046-75-1122
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 1301-4 Yamakita, Yamakita-machi, Ashigarakami-gun, Kanagawa-ken 258-0195
เว็บไซต์: www.town.yamakita.kanagawa.jp
ยามากิตะ (ญี่ปุ่น: 山北町; โรมาจิ: Yamakita-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ เดือนมิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 11,381 คน ความหนาแน่น 50.6 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 224.70 ตารางกิโลเมตร