stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คาร์เธจ

| คาร์เธจ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ:  ตูนิเซีย
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: ii, iii, vi
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2522 (คณะกรรมการสมัยที่ 3)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
| --- | --- |
บน: อาสนวิหารคาร์เธจเซนต์-ลุยส์, มัสยิดมะลิก อิบน์ อะนัส, กลาง: พระราชวังคาร์เธจ, ล่าง: โรงอาบน้ำอันโตนินุส, ทวิอัฒจันทร์คาร์เธจ (ทั้งหมดจากซ้ายไปขวา)
แสดงที่ตั้งภายในตูนิเซีย
ที่ตั้ง: ตูนิเซีย
ภูมิภาค: เขตผู้ว่าการตูนิส
พิกัด: 36°51′10″N 10°19′24″E﻿ / ﻿36.8528°N 10.3233°E﻿ / 36.8528; 10.3233
คาร์เธจ (อังกฤษ: Carthage) เป็นนครโบราณทางตะวันออกของทะเลสาบตูนิสในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศตูนิเซีย คาร์เธจเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญที่สุดและเป็นหนึ่งในเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในสมัยคลาสสิก โดยกลายเป็นเมืองหลวงของอารยธรรมคาร์เธจโบราณและคาร์เธจของโรมันในภายหลัง
นครนี้พัฒนาจากอาณานิคมฟินิเชียไปเป็นเมืองหลวงจักรวรรดิพิวนิกที่กินพื้นที่ส่วนใหญ่ในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตกเฉียงใต้ในช่วงสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช พระราชินีเอลิสซา อาลิสซา หรือดีโดในตำนานมาจากไทร์ ถือเป็นผู้ก่อตั้งนครนี้ แม้มีการตั้งคำถามถึงความเป็นประวัติศาสตร์ของพระนาง ในตำนาน ดีโดขอที่ดินจากชนเผ่าพื้นเมืองที่บอกพระนางว่าสามารถหาที่ดินได้มากที่สุดเท่าที่ผืนหนังโคครอบคลุมได้ พระนางจึงตัดผืนหนังโคเป็นเส้นแล้ววางขอบรอบของเมืองใหม่ เมื่อคาร์เธจเจริญรุ่งเรื่อง ทางหน่วยการเมืองจึงส่งชาวอาณานิคมในต่างประเทศรวมทั้งเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารไปปกครองอาณานิคมด้วย
นครโบราณถูกทำลายในการล้อมคาร์เธจเกือบ 3 ปีโดยสาธารณรัฐโรมันในช่วงสงครามพิวนิกครั้งที่สามเมื่อ 146 ปีก่อน ค.ศ. ภายหลังจึงพัฒนาใหม่ในฐานะคาร์เธจของโรมัน ซึ่งกลายเป็นนครหลักของจักรวรรดิโรมันในมณฑลอัฟริกา ข้อคำถามการเสื่อมถอยและล่มสลายของคาร์เธจยังคงเป็นหัวข้ออภิปรายทางวรรณกรรม การเมือง ศิลปะ และปรัชญาทั้งในประวัติศาสตร์สมัยโบราณและสมัยใหม่
คาร์เธจในสมัยโบราณตอนปลายถึงสมัยกลางยังคงมีบทบาทสำคัญทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจในสมัยไบแซนไทน์ นครนี้ถูกปล้นทรัพย์และทำลายโดยกองทัพอุมัยยะฮ์หลังยุทธการที่คาร์เธจใน ค.ศ. 698 เพื่อไม่ให้จักรวรรดิไบแซนไทน์เข้าพิชิตอีกครั้ง โดยยังอยู่ภายใต้การคอรงครองใน่ชวงสมัยมุสลิม และฝ่ายมุสลิมใช้เป็นป้อมจนกระทั่งสมัยราชวงศ์ฮัฟศิดที่พวกครูเสดเข้ายึดครองและสังหารหมู่พลเมืองในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่ 8 ราชวงศ์ฮัฟศิดจึตัดสินใจทำลายแนวป้องกันของตน เพื่อไม่ให้นครนี้ถูกใช้เป็นฐานทัพจากฝ่ายที่ไม่เป็นมิตรอีกต่อไป นครนี้ยังคงทำหน้าที่เป็นอิปิสโคปัลซี (episcopal see)
อำนาจภูมิภาคเคลื่อนย้ายไปยังอัลก็อยเราะวานและมะดีนะฮ์แห่งตูนิสในสมัยกลางจนกระทั่งต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อเริ่มมีการพัฒนาไปเป็นชานเมืองชายฝั่งของตูนิส ผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลคาร์เธจใน ค.ศ. 1919 มีการสำรวจแหล่งโบราณคดีครั้งแรกใน ค.ศ. 1830 โดย Christian Tuxen Falbe กงสุลชาวเดนมาร์ก จากนั้นจึงมีการขุดค้นในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดย Charles Ernest Beulé กับ Alfred Louis Delattre พิพิธภัณฑ์แห่งชาติคาร์เธจได้รับการสถาปนาใน ค.ศ. 1875 โดยพระคาร์ดินัล Charles Lavigerie การขุดค้นโดยนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1920 ในตอนแรกได้รับความสนใจเป็นพิเศษ เนื่องจากมีหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับการบูชายัญเด็ก ทำให้มีความขัดแย้งกันในหมู่นักวิชาการอย่างมากว่าคาร์เธจสมัยโบราณมีการบูชายัญเด็กหรือไม่ พื้นที่โบราณสถานเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
วิดีโอจำลองคาร์เธจ เมืองหลวงของชาวคานาอัน
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อ Carthage (/ˈkɑːrθɪdʒ/ kar-thij) เป็นรูปแผลงอังกฤษสมัยใหม่ตอนต้นจากภาษาฝรั่งเศสสมัยกลางว่า การ์ตาเฌอ (Carthage, /kartaʒə/) จากภาษาละติน Carthāgō กับ Karthāgō (เทียบกรีก Karkhēdōn (Καρχηδών) และอีทรัสคัน *Carθaza) จากภาษาพิวนิก qrt-ḥdšt (𐤒𐤓𐤕 𐤇𐤃𐤔𐤕‎) "นครใหม่" เป็นนัยถึง "ไทร์ใหม่"
รูปภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ ก็อรฏอจญ์ไฟล์:9artaj.wav (قرطاج) ดัดแปลงจากภาษาฝรั่งเศส Carthage แทนที่ภูมินามวิทยาท้องถิ่นเก่าที่รายงานเป็น Cartagenna ซึ่งสืบมาจากชื่อภาษาละตินโดยตรง
ประวัติสมัยโบราณ > สาธารณรัฐพิวนิก

บทความหลัก: คาร์เธจโบราณ
สาธารณรัฐคาร์เธจเป็นหนึ่งในรัฐที่ใหญ่ที่สุดและดำรงอยู่นานที่สุดในเมดิเตอร์เรเนียนโบราณ โดยมีรายงานเกี่ยวกับสงครามต่อ Syracuse และโรมในท้ายที่สุด ซึ่งนำไปสู่ความพ่ายแ้และการทำลายล้ายคาร์เธจในสงครามพิวนิกครั้งที่สาม ชาวคาร์เธจเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานชาวฟินิเชียที่มีตำกำเนิดจากเมดิเตอร์เรเนียนชายฝั่งตะวันออกใกล้ พวกเขาพูดกลุ่มภาษาคานาอันที่เป็นภาษาเซมิติก และนับถือศาสนาพิวนิก ความเชื่อพื้นเมืองของศาสนาคานาอันโบราณ
การล่มสลายของคาร์เธจเกิดขึ้นในช่วงสิ้นสุดของสงครามพิวนิกครั้งที่สามในยุทธการที่คาร์เธจเมื่อ 146 ปีก่อน ค.ศ. ชาวโรมันดึงเรือรบฟินิเชียออกไปยังท่าเรือและเผามันต่อหน้านคร และเดินไปตามในอต่ละบ้านเพื่อจับคนไปเป็นทาส ชาวคาร์เธจประมาณ 50,000 คนถูกขายไปเป็นทาส ตัวนครถูกเผาและพังทลายลงเหลือเพียงซากปรักหักพังและเศษหิน หลังคาร์เธจล่มสลาย ทางโรมจึงผนวกอาณานิคมคาร์เธจส่วนใหญ่ ซึ่งรวมนิคมบริเวณแอฟริกาเหนืออย่าง วอลูบิลิส, ลิกซุส, ชาละฮ์
ประวัติสมัยโบราณ > สาธารณรัฐพิวนิก > ตำนานโรยเกลือ

มีการอ้างว่าคาร์เธจถูกหว่านด้วยเกลือหลังตัวนครถูกทำลายไปแล้ว โดยมีบันทึกตั้งแต่อย่างน้อยใน ค.ศ. 1863 แต่ไม่มีหลักฐานสนับสนุนสิ่งนี้
ประวัติสมัยใหม่

ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1985 นายยูโก้ เวเตเร่ (Ugo Vetere) นายกเทศมนตรีของกรุงโรมในขณะนั้น ทำสัญญาสันติภาพอย่างเป็นทางการกับ นายเชดดี้ คลีบิ (Chedly Klibi) นายกเทศมนตรีของตูนีส เพื่อยุติฉากสงครามระหว่างสองชนชาติอย่างเป็นทางการอันยาวนานถึง 2,248 ปี หลังสงครามพิวนิกครั้งที่สาม
แหล่งข้อมูลอื่น

นิยามแบบพจนานุกรมของ Carthago ที่วิกิพจนานุกรม
คู่มือการท่องเที่ยว Carthage จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Carthage
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  กรีซ 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
การล่มสลายของจักรวรรดิคาร์เธจ
  เสียแก่โรมในสงครามพิวนิกครั้งที่หนึ่ง (264–241 ปีก่อน ค.ศ.)
  ได้ดินแดนหลังสงครามพิวนิกครั้งที่หนึ่ง แต่เสียในสงครามพิวนิกครั้งที่สอง
  เสียในสงครามพิวนิกครั้งที่สอง (218–201 ปีก่อน ค.ศ.)
  ถูกโรมพิชิตในสงครามพิวนิกครั้งที่สาม (149–146 ปีก่อน ค.ศ.)
ซากนครคาร์เธจ
บราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ส

| บราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ส> ข้อมูลสิ่งพิมพ์ |
| --- | --- |
ผู้จัดพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฎตัวครั้งแรก: Uncanny X-Men #4 (March 1964)
สร้างโดย: สแตน ลี (writer) แจ็ค เคอร์บี้ (artist)
ข้อมูลในเรื่อง
ฐานทัพ: Various
สมาชิก: แม็กนีโต มิสทีค ควิกซิลเวอร์ สการ์เล็ตวิทช์ โทด Blob ไพโร Avalanche
บัญชีรายชื่อ
ดูที่: List of Brotherhood of Mutants members
บราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ส (อังกฤษ: Brotherhood of Mutants) เป็นกลุ่มตัวร้ายในการ์ตูนเรื่องเอ็กซ์เมน
สมาชิก > สมาชิกดั้งเดิม

แม็กนีโต
โทด
ควิกซิลเวอร์
สการ์เล็ตวิทช์
มาสเตอร์มายด์
สมาชิก > สมาชิกสำคัญ

Blob
Unus the Untouchable
วานิชเชอร์
Astra
เบิร์นเนอร์
ลิฟท์เตอร์
Peepers
Shocker
สลิทเธอร์
มิสทีค
เดสตินี่
Avalanche
ไพโร
โร้ค
Phantazia
เซารอน
Masque
Thornn
Fatale
แรนดอม
ออโรรา
โพสต์
เซบรา
เซเบอร์ทูธ
Fever Pitch
จักเกอร์น็อต
โดมิโน
| ด ค กบราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ส |
| --- | --- |
ผู้สร้าง:  สแตน ลี  แจ็ก เคอร์บี 
สมาชิก:  แม็กนีโต้  โทด  ควิกซิลเวอร์  สการ์เล็ตวิทช์  มาสเตอร์มายด์  วานิชเชอร์  เบิร์นเนอร์  ลิฟท์เตอร์  สลิทเธอร์  มิสทีค  เดสตินี่  ไพโร  โร้ค  เซารอน  แรนดอม  ออโรรา  โพสต์  เซบรา  เซเบอร์ทูธ  จักเกอร์น็อต  โดมิโน 
ศัตรู:  เอกซ์เมน  อเวนเจอร์ส  ธอร์ 
| ด ค กเอ็กซ์เมน |
| --- | --- |
 ผู้สร้าง สแตน ลี แจ็ก เคอร์บี 
สมาชิก:  อาโนล  อาร์คแองเจิล  แอเรียล  อาร์เมอร์  ออโรร่า  แบนชี  บีสต์  บิชอป  บลินโฟลด์  บลิงก์  บูม-บูม  บ็อกซ์  เคเบิล  แคนนอนบอล  แชมเบอร์  เชนจ์ลิ่ง  ไซเปอร์  โคล้ก และ แด็กเกอร์  โคลอสซัส  ไซคลอปส์  ไซเฟอร์  ดาร์วิน  แดซเลอร์  เดดพูล  ด็อกเตอร์ เนเมซิส  มิสทีค  โดมิโน่  ดัสต์  อีลิกซ์เซอร์  แฟนธอเม็กซ์  ไฟร์สตาร์  ฟอร์ก  เฟรนซี่  เอมมา ฟรอสต์  แกมบิท  เจนเทิล  เกรย์มาลคิน  ฮาวอค  เฮลเลียน  เฮปซิบ้า  โฮป  ฮัสก์  ไอซ์แมน  อิงก์  โจเซฟ  จูบิลี่  คาร์ม่า  เลดี้ มาสเตอร์มายนด์  ไลฟ์การ์ด  ล็อกฮีด  ลองช็อท  เอ็ม  แม็กก็อตต์  มาจิค  แม็กมา  แมร์โร่ว์  แม็กนีโต้  เมอร์คิวรี่  มินิก  มูนสตาร์  นามอร์  ไนท์ครอว์เลอร์  นอร์ธสตาร์  โอเมก้า เซนติเนล  เพตรา  ฟินิกซ์  พิกซี่  โพลาริส  โพรดิกี้  ศาสตราจารย์ เอ็กซ์  ไซล็อกส์  รีแวนช์  ร็อคสไลด์  โร้ค  เซจ  ชาโดว์แคท  สลิปสตรีม  สเตซี่ เอ็กซ์  สตอร์ม  เรเชล ซัมเมอร์ส  ซันไฟร์  ซันสป็อต  เซิร์ก  ซาเวย์  ธันเดอร์เบิร์ด (จอหน์ พราวนด์สตาร์)  ธันเดอร์เบิร์ด (นีล ชาร่า)  วอร์ล็อค  วอร์แพธ  วูลฟ์คลับ  วูล์ฟเวอรีน  เอ็กซ์-23  เอ็กซ์แมน  เชน ซอร์น 
วายร้าย:  อะโพคาลิปส์  อซาเซล  จักเกอร์น็อต  เลดี้เดธสไตร์ค  แม็กนีโต้  มิสเตอร์ซินิสเตอร์  มิสทีค  โอเมก้าเรด  ออนสล็อจท์  เซเบอร์ทูธ  ชาโดว์คิง  ซิลเวอร์ซามูไร  วิลเลี่ยม สไตรเกอร์  เซบาสเตียน ชอว์  โทด  เคานท์เนเฟียเรีย  ครี  มาสเตอร์โมลด์  มาสเตอร์มายด์  เมสเมอโร่  โมโจ  เซนติเนลส์  บราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ส 
ภาพยนตร์:  X-เม็น ศึกมนุษย์พลังเหนือโลก  X-เม็น 2  X-เม็น รวมพลังประจัญบาน  X-เม็น: กำเนิดวูล์ฟเวอรีน  X-เม็น รุ่น 1  เดอะ วูล์ฟเวอรีน  X-เม็น สงครามวันพิฆาตกู้อนาคต  เดดพูล  X-เม็น อะพอคคาลิปส์  โลแกน เดอะ วูล์ฟเวอรีน  เดดพูล 2  X-เม็น ดาร์ก ฟีนิกซ์  เดดพูล วูล์ฟเวอรีน 
  หมวดหมู่
บริติชเอเชียแอร์เวย์

บริติชเอเชียแอร์เวย์ (อังกฤษ: British Asia Airways) เป็นสายการบินและบริษัทลูกของบริติชแอร์เวย์ซึ่งก่อตั้งเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2536 โดยมีฐานบินหลักในประเทศไต้หวันเพื่อดำเนินเส้นทางบินลอนดอน–ฮ่องกง–ไทเป เนื่องจากปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสาธารณรัฐจีนส่งผลทำให้สายการบินประจำชาติที่เดินทางไปยังสาธารณรัฐประชาชนจีนไม่ได้รับอนุญาตให้เดินทางไปไต้หวัน (สาธารณรัฐจีน) ซึ่งสายการบินในลักษณะเดียวกันได้แก่เจแปนเอเชียแอร์เวย์ (โดยเจแปนแอร์ไลน์) ออสเตรเลียเอเชียแอร์ไลน์ (โดยควอนตัส) และแอร์ฟรานซ์อาซีย์ (โดยแอร์ฟรานซ์)
ฝูงบินของบริติชเอเชียแอร์เวย์ประกอบด้วยเครื่องบินโบอิง 747-436 ซึ่งใช้ลายพิเศษโดยเปลี่ยนส่วนหางจากธงยูเนียนแจ็กเป็นอักษรจีน 英亞 (พินอิน: Yīng Yà) หรือ "บริติชเอเชีย" ในภาษาจีนกลาง
บริติชเอเชียแอร์เวย์ปิดตัวลงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 หลังจากที่บริติชแอร์เวย์ยกเลิกเส้นทางบินไปไทเป
เครื่องบินโบอิง 747-400 ของบริติชเอเชียแอร์เวย์ที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990
ดูเพิ่ม

แอร์ฟรานซ์อาซีย์
เจแปนเอเชียแอร์เวย์
ออสเตรเลียเอเชียแอร์ไลน์
บริษัทเซาธ์ซี

ภาพ “เหตุการณ์ฟองสบู่แตกเซาธ์ซี” โดยเอ็ดเวิร์ด แม็ทธิว วอร์ด, หอศิลป์เทท
บริษัทเซาธ์ซี (อังกฤษ: South Sea Company) เป็นบริษัทร่วมหุ้น (joint stock company) ของราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ที่ทำการค้าขายในทวีปอเมริกาใต้ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1711 โดยได้รับสัมปทานผูกขาดในการค้าขายสินค้าในอาณานิคมในอเมริกาใต้ของสเปน ซึ่งเป็นผลจากข้อตกลงในสนธิสัญญาที่เกิดขึ้นระหว่างสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน เพื่อเป็นการตอบแทนต่อการที่บริษัทยอมรับผิดชอบต่อหนี้สินที่อังกฤษสร้างขึ้นระหว่างการทำสงคราม การเก็งกำไรของราคาหุ้นของบริษัทนำไปสู่ภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่ครั้งใหญ่ที่เรียกว่า “เหตุการณ์ฟองสบู่แตกเซาธ์ซี” (South Sea Bubble) ในปี ค.ศ. 1720 ที่เป็นผลที่นำความหายนะทางการเงินมาสู่บุคคลจำนวนมาก แต่แม้ว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นบริษัทเซาธ์ซีก็ได้รับการวางโครงสร้างใหม่และดำเนิการต่อมาอีกกว่าร้อยปีหลังที่ฟองสบู่แตก
บริษัทแพร่สัญญาณฟ็อกซ์

โลโก้ของบริษัทฟ็อกซ์บรอดแคสติง
บริษัทฟ็อกซ์บรอดแคสติง หรือที่ชาวอเมริกันทั่วไปเรียกว่า “ฟ็อกซ์” (อังกฤษ: FOX) เป็นธุรกิจสถานีโทรทัศน์ของเครือ นิวส์ คอร์ปอเรชัน (ในปัจจุบันคือฟ็อกซ์ คอร์ปอเรชัน หลังจาก 20th Century Fox ได้ควบรวมกับ The Walt Disney Company) ยักษ์ใหญ่ด้านสื่อที่มีนายรูเพิร์ต เมอร์ด็อก เป็นเจ้าของ โดยสถานีฟ็อกส์นับได้ว่าเป็นสถานีโทรทัศน์ที่เติบโตอย่างรวดเร็วมาก ก่อตั้งเมื่อเพียง ค.ศ. 1986 แต่สามารถทะยานสู่อันดับหนึ่งด้านความนิยมสำหรับผู้ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ถึง 49 ปี นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2007 - 2008 ฟ็อกซ์ยังได้แซงสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส เข้าครองอันดับหนึ่งในความนิยมรวมอีกด้วย และต่อมาประเทศไทยยังได้ซื้อลิขสิทธิ์จากทรูวิชั่นส์ ออกอากาศในต้นปี พ.ศ. 2554 ในชื่อ “Fox Thailand” ชื่อ “FOX” นั้นถูกตั้งมาจาก The 20th Century Fox ซึ่งเป็นหนึ่งในเครือของนิวส์ คอร์ปอเรชั่นเช่นกัน โดย The 20th Century Fox เองก็ถูกตั้งชื่อจากนักจัดรายการชื่อดังอย่าง วิลเลียม ฟอกส์ ซึ่งได้ก่อตั้งบริษัทฟิล์ม ในปี ค.ศ. 1915 ก่อนจะล้มละลาย และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น The 20th Century Fox ในปี ค.ศ. 1935
บริตป็อป

| บริตป็อป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ออลเทอร์นาทิฟร็อก, แมดเชสเตอร์, เบกกี, แกลมร็อก, พังก์ร็อก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1990 สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ – กีตาร์เบส – กลอง - คีย์บอร์ดไฟฟ้า และ เครื่องสังเคราะห์เสียง (ในบางเพลง)
รูปแบบอนุพันธุ์: โพสต์-บริตป็อป
แนวย่อย
นิวเวฟออฟนิวเวฟ
บริตป็อป (อังกฤษ: Britpop) เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อกและออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งของอังกฤษช่วงกลางยุค 1990 ในเพลงจะเน้นความเป็นอังกฤษ ท่าทางและสว่างไสวแบบเพลงป็อป ที่ต้องการแสดงปฏิกิริยาต่อเพลงแนวกรันจ์จากอเมริกาและชูเกซซิงจากอังกฤษ วงบริตป็อปที่ประสบความสำเร็จและรู้จักกันมากที่สุดคือ โอเอซิส, เบลอ, พัลป์, และ สเวด ถึงแม้ว่าบริตป็อปจะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสื่อสารการตลาดมากกว่าทางวัฒนธรรมในการอ้างถึงแนวดนตรี แต่มีวงบริตป็อปได้อิทธิพลจากดนตรีอื่นเช่นองค์ประกอบจากเพลงป็อปอังกฤษในยุค 1960 แกลมร็อกและพังก์ร็อกในยุค 1970 และอินดี้ป็อปในยุค 1980 แม้กระทั่งทัศนคติและเครื่องแต่งกายที่ได้อิทธิพลจากมอร์ริสซีย์นักร้องนำวงเดอะสมิธส์ที่ได้ทำให้นึกถึงบริเตน บริตป็อปมุ่งเน้นวงดนตรีจากพวกเพลงใต้ดินในช่วงต้นยุค 1990 ที่เกี่ยวข้องกับคูลบริทานเนียซึ่งต่อจากแฟชันแบบสวิงกิงซิกซ์ตีส์และความเสื่อมคลายของดนตรีแบบกีตาร์ป็อปของอังกฤษ
การตื่นตัวในการบุกอังกฤษโดยวงกรันจ์จากอเมริกา วงดนตรีอังกฤษที่เกิดขึ้นมาใหม่ เช่น สเวดและเบลอ ได้เริ่มทำการเคลื่อนไหวทันที มักกล่าวถึงดนตรีแบบกีต้าร์ของอังกฤษในอดีตและการเขียนเพลงเกี่ยวกับเรื่องที่สำคัญของอังกฤษ วงดนตรีอื่นซึ่งต่อมาก็ได้แก่ โอเอซิส, เดอะเวิร์ฟ, พัลป์, พลาซีโบ, ซูเปอร์กราส, แคสต์, สเปซ, สลีปเปอร์ และ อีลาสติกา
บริตป็อปนำวงออลเทอร์นาทิฟร็อกของอังกฤษเข้าสู่กระแสะหลัก ก่อให้เกิดแกนนำการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมในอังกฤษ เรียกว่า คูลบริทานเนีย (Cool Britannia)
การแข่งขันชิงความเป็นใหญ่ในทำเนียบเพลงชาร์จเพลงกับวงบริตป็อประหว่างเบลอและโอเอซิส ได้ให้ขนานนามว่า "The Battle of Britpop" ซึ่งสื่อมวลชนของอังกฤษได้ให้ความสนใจในปี 1995 อย่างไรก็ตามในปี 1997 การเคลื่อนไหวของบริตป็อปได้เริ่มโรยรา หลายวงก็เริ่มถึงจุดสะดุดและเริ่มแยกวง สไปซ์เกิลส์ได้เข้าเป็นที่นิยมแทนบริตป็อป แม้ว่าบางวงได้ประสบความสำเร็จในต่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำให้การเคลื่อนไหวของบริตป็อปมาถึงจุดสิ้นสุด
ดูเพิ่ม

รายชื่อศิลปินแนวบริตป็อป
แหล่งข้อมูลอื่น

All Music Guide entry for Britpop เก็บถาวร 2012-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BBC News article on Britpop's 10th anniversary
บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก

| --- | --- |

ชื่อท้องถิ่น: 東日本高速道路 East Nippon Expressway Company Limited
ประเภท: รัฐวิสาหกิจ (K.K.)
อุตสาหกรรม: ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3 
ก่อนหน้า: บริษัททางหลวงญี่ปุ่น (มหาชน)
ก่อตั้ง: 1 ตุลาคม 2005; 19 ปีก่อน (2005-10-01)
สำนักงานใหญ่: คาซูมิงาเซกิ เขตชิโยดะ โตเกียว, ญี่ปุ่น
พื้นที่ให้บริการ: คันโต โทโฮกุ และฮกไกโด
บุคลากรหลัก: ฮิโรชิ ฮิโรเซะ (ประธาน และซีอีโอ)
เจ้าของ: กระทรวงการคลัง (100%)
พนักงาน: 2,216 (2016)
เว็บไซต์: www.e-nexco.co.jp 
บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก (ญี่ปุ่น: 東日本高速道路株式会社; โรมาจิ: Higashi Nippon Kōsoku-dōro Kabushiki Gaisha, อังกฤษ: East Nippon Expressway Company Limited) หรือเรียกโดยย่อว่า NEXCO East เป็นหนึ่งในผู้ดำเนินการหลักในด้านทางด่วนและถนนที่เก็บค่าผ่านทางในประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานอยู่ที่ย่านคาซูมิงาเซกิ เขตชิโยดะ โตเกียว
บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 จากการแปรรูปบริษัททางหลวงญี่ปุ่น (มหาชน) เพื่อบริหารจัดการถนนในภูมิภาคคันโต โทโฮกุ และฮกไกโด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
บริสตอล (รัฐโรดไอแลนด์)

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในรัฐโรดไอแลนด์ สำหรับนครในประเทศอังกฤษ ดูที่ บริสตอล
| เมืองบริสตอล (Bristol) |
| --- | --- |
เมือง
อ่าวบริสตอล
ที่ตั้งของบริสตอลในเทศมณฑลบริสตอล รัฐโรดไอแลนด์
พิกัด: 41°41′N 71°16′W﻿ / ﻿41.683°N 71.267°W﻿ / 41.683; -71.267
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: โรดไอแลนด์
เทศมณฑล: เทศมณฑลบริสตอล
ยกฐานะ (เมือง): 1746
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Antonio "Tony" A Teixeira (I) R
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20.6 ตร.กม. (8.0 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 10.1 ตร.กม. (3.9 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 10.5 ตร.กม. (4.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 22,954 คน
 • ความหนาแน่น: 2,269 คน/ตร.กม. (5,880 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: ตะวันออก
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): ตะวันออก
ZIP code: 02809
รหัสพื้นที่: 401
FIPS code: 44-09280
1220083: Bristolian ("brihs-TOH-lee-an")
เว็บไซต์: www.bristolri.us
บริสตอล (อังกฤษ: Bristol) คือเมืองเล็กเมืองหนึ่งในเขตประวัติศาสตร์เทศมณฑลบริสตอล รัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา มีประชากร 22,954 คน ใน ค.ศ. 2010 บริสตอลเป็นเมืองท่าชายทะเลน้ำลึก โดยได้รับชื่อจากเมืองบริสตอล ประเทศอังกฤษ
อุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ การสร้างเรือ การผลิต และการท่องเที่ยว ระบบโรงเรียนในเมืองถูกรวมกับเมืองวาร์เรน ซึ่งเป็นเมืองใกล้เคียง เชื้อชาติที่โดดเด่นชาวโปรตุเกส-อเมริกัน ชาวอะโซร์ส ชาวอิตาลี-อเมริกัน เมืองบริสตอลเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยโรเจอร์ วิลเลียมส์
บราเธอร์ฮูดออฟอีวิล

| บราเธอร์ฮูดออฟอีวิล> ข้อมูลสิ่งพิมพ์ |
| --- | --- |
ผู้จัดพิมพ์: ดีซีคอมิกส์
ปรากฎตัวครั้งแรก: Doom Patrol #86 (March 1964)
สร้างโดย: Arnold Drake Bruno Premiani
ข้อมูลในเรื่อง
สมาชิก: เดอะเบรน (ผู้นำ) มองซิเออร์ มัลลาฮ์ เจมินี วอร์ป พลาสมัส Houngan โฟเบีย ทรีนีตี้ เอเลเฟนธ์แมน โกลดิลอคส์ เจเนรัล อิมมอทัส มาดามรูจ Garguax
บราเธอร์ฮูดออฟอีวิล (อังกฤษ: Brotherhood of Evil) เป็นทีมตัวร้ายจากดีซีคอมิกส์ ซึ่งเป็นศัตรูกับดูมแพโทรลและทีนไททันส์
สมาชิก > บราเธอร์ฮูดออฟอีวิล

เดอะเบรน
มองซิเออร์ มัลลาฮ์
มาดามรูจ
Garguax
เจเนรัล อิมมอทัส
สมาชิก > บราเธอร์ฮูดออฟอีวิล 2

เดอะเบรน
มองซิเออร์ มัลลาฮ์
โฟเบีย
Houngan
พลาสมัส
วอร์ป
ทรีนีตี้
Elasti-Girl
สมาชิก > บราเธอร์ฮูดออฟอีวิล 3

เดอะเบรน
มองซิเออร์ มัลลาฮ์
เจมินี
Houngan
โฟเบีย
พลาสมัส
วอร์ป
เอเลเฟนธ์แมน
โกลดิลอคส์
สมาชิก > บราเธอร์ฮูดออฟอีวิล 4

โฟเบีย
พลาสมัส
Silverback
วอร์ป
บริติช สกาย บรอดคาสติ้ง

| --- | --- |

ชื่อเดิม:   บริติช สกาย บรอดคาสติ้ง กรุป พิก (ค.ศ.1990–2014)  Sky plc (2014–2018) 
ประเภท: บริษัทสาขา
ISIN: GB0001411924 
อุตสาหกรรม: โทรคมนาคม สื่อมวลชน
ก่อนหน้า: Sky Television British Satellite Broadcasting
ก่อตั้ง: 2 November 1990; 34 ปีก่อน (2 November 1990)
ผู้ก่อตั้ง: รูเพิร์ต เมอร์ด็อก
สำนักงานใหญ่: แกรนต์เวย์, ไอล์เวิร์ธ, TW7 5QD, สหราชอาณาจักร
พื้นที่ให้บริการ: ยุโรป
บุคลากรหลัก: เจเรมี แดร์รอค (CEO)
ผลิตภัณฑ์: โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม, pay television, การกระจายเสียง, การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต และบริการโทรศัพท์
รายได้: [13.585 พันล้านปอนด์สเตอร์ลิง (2018)
รายได้จากการดำเนินงาน: 1.034 พันล้านปอนด์สเตอร์ลิง (2018)
รายได้สุทธิ: 815 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง (2018)
สินทรัพย์: 18.002 พันล้านปอนด์สเตอร์ลิง (2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น: 18.008 พันล้านปอนด์สเตอร์ลิง (2018)
พนักงาน: 31,000+ (2018)
บริษัทแม่: คอมคาสต์
บริษัทในเครือ: Sky UK Sky Ireland Sky Deutschland Sky Italia Sky España Sky Switzerland Amstrad The Cloud Sky Studios
เว็บไซต์: www.skygroup.sky
บริติช สกาย บรอดคาสติ้ง (อังกฤษ: Sky Group Limited) คือสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมแห่งแรกของอังกฤษ ออกอากาศครั้งแรกในวันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 หลังจากทดลองออกอากาศมานาน ในชื่อ สกาย แชนแนล และมีช่องรายการออกอากาศแรกๆ คือ
สกาย แชนแนล(ตอนหลังเปลี่ยนเป็น สกาย วัน)
สกาย มูฟวี่
สกาย นิวส์
ยูโรสปอร์ต
ต่อจากนั้นก็มีการควบรวมกิจการระหว่างสกายกับบีเอสบี(บริติช แซทเทิลไลท์ บรอดคาสติ้ง) และเปลี่ยนชื่อเป็นบริติช สกาย บรอดคาสติ้ง และเพิ่มช่องรายการมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบัน และจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอนว่า BskyB ในดัชนีฟุทซี่ 100
ปัจจุบัน

ปัจจุบันยังคงออกอากาศอยู่ และได้ยุบช่องรายการดังนี้
สกาย แชนแนล
สกาย บ๊อกออฟฟิศ
สกาย โซป
ยูโรสปอร์ต
เดอะ สปอร์ต แชนแนล ของบีเอสบี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
บรรยากาศศาสตร์

แผนภูมิผสมแสดงวัฏจักร/วิวัฒนาการขององค์ประกอบต่างๆ ของบรรยากาศโลก
ผลกระทบระดับภูมิภาคของ ENSO คราวร้อน (El Niño).
บรรยากาศศาสตร์ (อังกฤษ: Atmospheric sciences) เป็นคำศัพท์กลางๆ ใช้เรียกการศึกษาด้านบรรยากาศ ซึ่งได้แก่กระบวนการ ผลของระบบอื่นๆ ที่มีต่อบรรยากาศ และ ผลของบรรยากาศที่มีต่อระบบอื่นๆ อุตุนิยม ซึ่งรวมถึง "เคมีบรรยากาศ" และ "ฟิสิกส์บรรยากาศ" ที่หลักๆ เน้นไปที่การพยากรณ์อากาศ ภูมิอากาศวิทยา (Climatology) ได้แก่ การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศ (ทั้งระยะยาวและระยะสั้น) ที่จะบ่งชี้ภูมิอากาศเฉลี่ยและการเปลี่ยนไปตามเวลาที่เนื่องมาจากทั้งภูมิอากาศที่ผันแปรตามธรรมชาติ และภูมิอากาศที่ผันแปรตามกิจกรรมของมนุษย์ สาขาวิชาด้านบรรยากาศศาสตร์ได้ขยายตรอบคลุมถึงสาขาศาสตร์แห่งดาวเคราะห์และการศึกษาบรรยากาศของดาวเคราะห์ในระบบสุริยจักรวาล
เคมีบรรยากาศ

เคมีบรรยากาศ (Atmospheric chemistry) เป็นสาขาหนึ่งของบรรยากาศศาสตร์ที่ศึกษาถึงเคมีในบรรยากาศของโลกหรือของดาวเคราะห์อื่น เคมีบรรยากาศเป็นการวิจัยเชิงสหสาขาวิชาที่ครอบคลุมถึงเคมีสิ่งแวดล้อม ฟิสิกส์ อุตุนิยมวิทยา แบบจำลองคอมพิวเตอร์ สมุทรศาสตร์ ธรณีวิทยา และ วิทยาภูเขาไฟ และวิชาสาขาอื่นที่เกี่ยวข้อง การวิจัยได้เพิ่มความเข้มในการเชื่อมโยงกับสาขาวิชาอื่นๆ เช่น ภูมิอากาศวิทยามากขึ้น
ส่วนประกอบและเคมีของบรรยากาศมีความสำคัญด้วยเหตุผลหลายประการ ซึ่งในเบื้องต้นเนื่องมาจากปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างบรรยากาศกับสิ่งมีชีวิต ส่วนประกอบของบรรยากาศถูกเปลี่ยนแปลงโดยกิจกรรมของมนุษย์ซึ่งการเปลี่ยนบางอย่างมีอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์ พืชผลและระบบนิเวศ ตัวอย่างของปัญหาที่แสดงให้เห็นโดยเคมีบรรยกาศได้แก่ฝนกรด หมอกปนควันแบบโฟโตเคมี และ การอุ่นขึ้นของโลก เคมีบรรยากาศมุ่งที่จะแสวงหาความเข้าใจถึงสาเหตุของปัญหาเหล่านี้ และด้วยการค้นหาเพื่อให้ได้มาซึ่งความเข้าใจทางทฤษฎีนี้ จะช่วยให้เราสามารถทดลองวิธีการแก้ไขและทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและการประเมินนโยบายของรัฐบาล
พลวัตบรรยากาศ

พลวัตบรรยากาศ (Atmospheric dynamics) เกี่ยวข้องกับการศึกษาการสังเกตการณ์และทฤษฎีที่เกี่ยวกับระบบการเคลื่อนที่ทั้งปวงที่เป็นสิ่งสำคัญยิ่งของอุตุนิยมวิทยา ซึ่งรวมถึงปรากฏการณ์ที่หลากหลาย เช่น พายุ พายุทอร์นาโด คลื่นแรงโน้มถ่วง พายุหมุนเขตร้อน พายุหมุนนอกเขตร้อน กระแสลมกรด และการไหลเวียนระดับโลก เป้าหมายของการศึกษาพลวัตบรรยากาศก็เพื่อนำมาใช้สำหรับอธิบายการไหลเวียนที่สังเกตเห็น โดยอาศัยพื้นฐานของหลักการหลักของฟิสิกส์ วัตถุประสงค์ของการศึกษาดังกล่าวรวมถึงการเพิ่มความแม่นยำในการพยากรณ์อากาศ การพัฒนากรรมวิธีสำหรับพยากรณ์ความแปรปรวนของลมฟ้าอากาศตามฤดูกาลและตามรายหลายปีและเพื่อทำความเข้าใจในการรบกวนสร้างความผิดปรกติให้กับบรรยกาศโดยมนุษย์ เช่นการเพิ่มความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ หรือการลดความหนาของชั้นโอโซนที่มีต่อภูมิอากาศของโลก
ฟิสิกส์บรรยากาศ

ฟิสิกส์บรรยากาศ (Atmospheric physics) เป็นการประยุกต์ฟิสิกส์เข้ากับการศึกษาบรรยากาศ นักฟิสิกส์บรรยากาศ พยายามสร้างแบบจำลองบรรยากาศของโลกและบรรยากาศของดาวเคราะห์ดวงอื่นๆ ด้วยสมการของไหล แบบจำลองเคมี การดุลการแผ่รังสี และกระบวนการถ่ายโอนพลังงานในบรรยากาศและเน้นหนักเรื่องมหาสมุทร  ในการทำแบบจำลองระบบลมฟ้าอากาศ นักฟิสิกส์บรรยากาศ จะใช้องค์ประกอบของทฤษฎีการกระจาย แบบจำลองการเกิดคลื่น ฟิสิกส์ก้อนเมฆ สถิติเชิงกล และสถิติเชิงปริภูมิซึ่งเป็นคณิตศาสตร์ขั้นสูงที่สัมพันธ์กับฟิสิกส์ ฟิสิกส์บรรยากาศมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับอุตุนิยมวิทยาและภูมิอากาศวิทยาและยังครอบคลุมถึงการออกแบบและการก่อสร้างเครื่องมือสำหรับใช้ในการศึกษาบรรยากาศและใช้แปลข้อมูลที่ได้ รวมทั้งด้านโทรสัมผัส
ภูมิอากาศวิทยา

ภูมิอากาศวิทยา (Climatology) ต่างกับอุตุนิยมวิทยาตรงที่เป็นการศึกษาระบบ "ลมฟ้าอากาศ" (weather) ช่วงสั้นที่มีช่วงเวลาไม่กี่สัปดาห์ ส่วนภูมิอากาศวิทยาศึกษาถึงความถี่และแนวโน้มของระบบเหล่านั้น เป็นการศึกษาถึงยุคของลมฟ้าอากาศที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่กี่ปีถึงพันๆ ปี รวมทั้งศึกษาถึงการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบเฉลี่ยของลมฟ้าอากาศที่เกิดขึ้นในช่วงยาวที่สัมพันธ์กับสภาพบรรยากาศ
ดูเพิ่ม

วิทยาศาสตร์โลก
อุตุนิยมวิทยาอุทก (อังกฤษ)
ลมฟ้าอากาศ (อังกฤษ)
บรุก ชีลส์

| บรุก ชีลส์ |
| --- | --- |
ชีลส์ใน ค.ศ. 2018
เกิด: บรุก คริสตา ชีลส์  (1965-05-31) 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 (59 ปี) นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน (ศศ.บ.)
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1966–ปัจจุบัน
ส่วนสูง: 6 ft 0 in (1.83 m)
คู่สมรส:   อันเดร แอกัสซี (สมรส 1997; หย่า 1999)  คริส เฮนชี (สมรส 2001) 
บุตร: 2 คน
บิดามารดา: แฟรนซิส อเล็กซานเดอร์ ชีลส์ เทรี ชีลส์
ญาติ: แฟรงก์ ชีลส์ (ปู่) Marina Torlonia di Civitella-Cesi (ย่า) อเลสซานโดร ตอร์โลเนีย เจ้าชายที่ 5 แห่งซีวีเตลลา-เชซี (grand-uncle)
บรุก ชีลส์ (อังกฤษ: Brooke Shields) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกันเกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 เป็นที่รู้จักในฐานะอดีตภรรยา
ของอังเดร อากัสซี อดีตนักเทนนิสมือ 1 ของโลก และผลงานภาพยนตร์ เดอะ บลูลากูน โดยงานถ่ายแบบแรกของเธอเกิดขึ้นเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1966 ขณะอายุเพียง 11 เดือน
โดยเป็นงานถ่ายแบบสบู่ไอวอรี
↑  "The Tallest Celebrities in Hollywood List". Business Insider. August 11, 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 1, 2023.
บรุกลิน

| บรุกลิน |
| --- | --- |
เบอโรของนครนิวยอร์ก
คิงส์เคาน์ตี
ดาวน์ทาวน์ของบรุกลิน
สถานที่ตั้งของบรุกลิน แสดงเป็นสีเหลือง
พิกัด:  40°37′29″N 73°57′8″W﻿ / ﻿40.62472°N 73.95222°W﻿ / 40.62472; -73.95222
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐนิวยอร์ก
เคาน์ตี: คิงส์
นคร: นครนิวยอร์ก
Settled: 1634
การปกครอง
 • Borough president: Marty Markowitz (D)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 251.0 ตร.กม. (96.90 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 182.9 ตร.กม. (70.61 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 68.1 ตร.กม. (26.29 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • ทั้งหมด: 2,465,326 คน
 • ความหนาแน่น: 13,481.4 คน/ตร.กม. (34,916.6 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: Official Website of the Brooklyn Borough President
บรุกลิน (อังกฤษ: Brooklyn ตั้งชื่อตามเมืองในเนเธอร์แลนด์ว่า Breukelen) เป็นหนึ่งใน 5 เบอโรในนครนิวยอร์ก  ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของควีนส์ ทางปลายสุดของลองไอแลนด์  เป็นเมืองอิสระจนกระทั่งรวมกับนิวยอร์กในปี 1898 บรุกลินถือเป็นเบอโรที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของนิวยอร์กซิตี ด้วยจำนวนผู้อยู่อาศัย 2.5 ล้านคน และหากแยกเป็นเมืองแล้ว ถือว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของสหรัฐอเมริกา
ทีมกีฬาประจำเมืองคือ สโมสรบาสเก็ตบอล บรุกลิน เน็ตส์ ทีมบาสเก็ตบอล ที่เริ่มก่อตั้ง ตั้งแต่ปี คศ. 1967 ที่เริ่มก่อตั้งจากเมืองนิวเจอร์ซี่ ก่อนย้ายมาประจำที่เมืองบรุกลิน ณ สนาม บาร์เคลย์ เซ็นเตอร์ เมื่อปี คศ. 2012