stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศมองโกเลีย
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์กับไทย

ไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับมองโกเลีย เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2517 โดยกำหนดให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงปักกิ่ง มีเขตอาณาครอบคลุมมองโกเลีย และแต่งตั้งให้เอกอัครราชทูต ณ กรุงปักกิ่ง ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูต ณ กรุงอูลันบาตอร์อีกตำแหน่งหนึ่ง
สำหรับฝ่ายมองโกเลียในช่วงแรกได้แต่งตั้งให้เอกอัครราชทูตมองโกเลีย ณ เวียงจันทน์ ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตมองโกเลียประจำประเทศไทยอีกตำแหน่งหนึ่ง ต่อมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2543 มองโกเลียได้เปิดสถานเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทยขึ้น มีนาย Luvsandorj Bayart เป็นเอกอัครราชทูตมองโกเลียคนแรก 
ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับมองโกเลียโดยทั่วไปดำเนินไปอย่างราบรื่น แม้มองโกเลียไม่ใช่ประเทศสำคัญในเชิงยุทธศาสตร์ของไทย และสองฝ่ายยังไม่มีความร่วมมือที่เข้มข้นระหว่างกัน แต่ไทยและมองโกเลียพยายามรักษาการปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันเพื่อเป็นช่องทางการหารือและแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นอย่างต่อเนื่อง โดยไทยให้ความสำคัญในการให้ความช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาแก่มองโกเลีย โดยคำนึงว่ามองโกเลียเป็นประเทศด้อยพัฒนาที่ไม่มีทางออกทะเล และนักลงทุนไทยเริ่มรุกเข้าไปลงทุนที่มองโกเลีย โดยเฉพาะในสาขาเหมืองแร่ในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา 
มองโกเลีย สนับสนุนไทยด้วยดีในเวทีระหว่างประเทศ และให้ความสำคัญต่อประเทศไทย ในฐานะที่เป็นประเทศที่ประสบความสำเร็จด้านการพัฒนาทางเศรษฐกิจ และมีบทบาทโดดเด่นในเวทีระหว่างประเทศ จึงประสงค์จะแลกเปลี่ยนประสบการณ์เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาประเทศ รวมทั้งต้องการให้ไทยเป็นพันธมิตรกับมองโกเลียในกรอบความร่วมมือต่าง ๆ
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์กับไทย > ด้านการเมือง

ที่ผ่านมา มีความร่วมมือกันไม่มากนักแต่ได้เริ่มขยายตัวเพิ่มขึ้น เมื่อมองโกเลียได้เข้าร่วมสังเกตการณ์ในการฝึกคอบร้าโกลด์ เมื่อปี 2545 นอกจากนี้ สภาความมั่นคงแห่งชาติมองโกเลีย ได้เสนอให้มีความร่วมมือกับสภาความมั่นคงแห่งชาติของไทย เพื่อความร่วมมือด้านการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร และปรึกษาหารือในประเด็นที่อยู่ในความสนใจร่วมกัน โดยได้ส่งร่างบันทึกความเข้าใจ ว่าด้วยความร่วมมือระหว่างหน่วยงานทั้งสองให้ฝ่ายไทยพิจารณา เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2555 
ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาไทยกับมองโกเลียมีการแลกเปลี่ยนการเยือน และการพบหารือระดับสูงเพิ่มมากขึ้นและนายกรัฐมนตรี ได้พบหารือกับประธานาธิบดีมองโกเลียในช่วงการประชุมเอเชียยุโรป (ASEM) ครั้งที่ 9 เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2555 และนายกรัฐมนตรีเยือนมองโกเลียอย่างเป็นทางการ และเข้าร่วมประชุมระดับรัฐมนตรีของประชาคมประชาธิปไตย (Community of Democracies) ครั้งที่ 7 ระหว่างวันที่ 27-29 เมษายน 2556 
สภาความมั่นคงแห่งชาติมองโกเลีย ได้เสนอให้มีความร่วมมือกับสำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติของไทย เพื่อความร่วมมือในด้านการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร และปรึกษาหารือในประเด็นที่มีความสนใจร่วมกัน โดยทั้งสองฝ่ายเห็นชอบในร่างความร่วมมือดังกล่าวแล้ว และอยู่ในขั้นตอนการพิจารณาการลงนาม 
เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2555 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ได้หารือทวิภาคีกับ นายลูฟซันวันดันโบล์ด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและการค้ามองโกเลีย ระหว่างการประชุมสุดยอดผู้นำกลุ่มประเทศไม่ฝักฝ่ายใด (NAM) ครั้งที่ 16 ที่กรุงเตหะราน 
ไทยกับมองโกเลีย ยังมีความร่วมมือมากขึ้นในกรอบรัฐสภา ผ่านกลุ่มมิตรภาพรัฐสภาไทย-มองโกเลีย โดยล่าสุด เมื่อวันที่ 26-30 ตุลาคม 2556 รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 (นายเจริญ จรรย์โกมล) และคณะได้เดินทางเยือนมองโกเลีย
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์กับไทย > ด้านเศรษฐกิจ

การค้าระหว่างไทย-มองโกเลีย ยังมีปริมาณไม่มากนัก แต่ก็มีอัตราการขยายตัวอย่างต่อเนื่องโดยการค้าไทย-มองโกเลียตลอดปี 2554 มีมูลค่ารวม 18.05 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มากกว่าปี 2553 ร้อยละ 30 แบ่งเป็นไทยส่งออก 12.73 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และนำเข้า 5.32 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปี 2553 ร้อยละ 32.64 และร้อยละ 26.17 ตามลำดับ 
ระหว่างเดือนมกราคม - กันยายน 2556 มีมูลค่าการค้ารวม 12.04 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 24.96 ส่วนในปี 2555 มีมูลค่าการค้ารวม 13.69 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ไทยส่งออก 13.23 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และนำเข้า 0.46 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) 
สินค้าส่งออกที่สำคัญของไทย ได้แก่ รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ กระดาษและผลิตภัณฑ์กระดาษ ผลิตภัณฑ์อะลูมิเนียม ตู้เย็น ตู้แช่แข็งและส่วนประกอบ 
สินค้านำเข้าที่สำคัญของไทย ได้แก่ สินแร่โลหะ เศษโลหะ แร่และผลิตภัณฑ์จากแร่ เสื้อผ้าสำเร็จรูป ชา กาแฟ เครื่องเทศ
ผู้ประกอบการไทยสนใจการลงทุนในมองโกเลียมากขึ้น นอกจากนี้ ระหว่างการเยือนไทยอย่างเป็นทางการของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและการค้ามองโกเลีย เมื่อเดือนธันวาคม 2553 ฝ่ายไทยและฝ่ายมองโกเลียได้ร่วมกันจัดกิจกรรมสัมมนาและจับคู่ธุรกิจไทย-มองโกเลีย ที่กรุงเทพฯ ฝ่ายไทยมีความสนใจลงทุนในมองโกเลียในด้านเหมืองแร่ การก่อสร้างและสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน ธุรกิจท่องเที่ยว สปา 
ปัจจุบันบริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน) ลงทุนในกิจการเหมืองถ่านหิน และจัดตั้งสำนักงานในมองโกเลีย เมื่อเดือนกรกฎาคม 2554 ส่วนมองโกเลียไม่มีการลงทุนในไทย 
การลงทุนของไทยในมองโกเลียนั้นยังมีจำกัด เนื่องจากเป็นตลาดเล็ก ข้อมูลข่าวสารด้านการตลาดจำกัด และไม่มีเที่ยวบินตรงจากไทย อย่างไรก็ดีภาคเอกชนไทย เริ่มสนใจเข้าไปลงทุนในสาขาอุตสาหกรรมเหมืองแร่ อย่างเช่น บริษัทบ้านปู ที่ได้กล่าวเอาไว้ข้างต้น
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์กับไทย > ความตกลงระหว่างประเทศ

ความตกลงด้านการค้าและความตกลงว่าด้วยการจัดตั้งคณะกรรมาธิการร่วมว่าด้วยความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการค้า
ลงนามเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2517
ความตกลงยกเว้นการตรวจลงตราสำหรับผู้ถือหนังสือเดินทางทูตและราชการ
ลงนามเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2537
ความตกลงด้านการบิน
ลงนามเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2537
บันทึกความเข้าใจความร่วมมือกระทรวงสาธารณสุขไทย-มองโกเลีย เพื่อส่งเสริมความร่วมมือที่เกี่ยวข้องกับการสาธารณสุข และการแลกเปลี่ยนบุคลากร แพทย์ และผู้เชี่ยวชาญระหว่างกัน
ลงนามเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2537
พิธีสารความร่วมมือระหว่างกระทรวงการต่างประเทศไทย-มองโกเลีย
ลงนามเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2548
ความตกลงการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้
ลงนามเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2549
ความตกลงความร่วมมือทางวัฒนธรรม
ลงนามเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2549
ความตกลงความร่วมมือด้านการท่องเที่ยว
ลงนามเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549
ความตกลงยกเว้นการตรวจลงตราหนังสือเดินทางธรรมดา
ลงนามเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2550
เศรษฐกิจ > โครงสร้าง

เนื่องจากมองโกเลียอยู่ภายใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียตมาตั้งแต่ปี 2467 และมีการค้ากับสหภาพโซเวียตประมาณร้อยละ 85 ของมูลค่าการค้าทั้งหมด ต่อมาเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในสหภาพโซเวียต ส่งผลให้ความสัมพันธ์ด้านเศรษฐกิจของทั้งสองประเทศลดลงตั้งแต่ปี 2534 มีผลกระทบทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจขึ้นในมองโกเลีย วิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจดังกล่าว เกิดขึ้นในช่วงที่มองโกเลียกำลังเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบบสังคมนิยมมาสู่ระบบตลาดเสรี ทำให้มองโกเลียเร่งเปิดประตูสู่นานาชาติมากขึ้นภายใต้ระบบตลาดเสรีในปัจจุบัน มองโกเลียได้ดำเนินนโยบายเปิดกว้างเพื่อให้เกิดการค้า การลงทุน และการจ้างงานมากยิ่งขึ้น ส่งผลให้ภาวะเศรษฐกิจเปลี่ยนแปลงไปมาก
ประชากรศาสตร์ > เชื้อชาติ

เป็นชาวมองโกลร้อยละ 90, ชาวคาซัคร้อยละ 4, ชาวรัสเซียร้อยละ 2, ชาวจีนร้อยละ 2 และอื่น ๆ ร้อยละ 2
ประชากรศาสตร์ > ภาษา

บทความหลัก: ภาษามองโกเลีย
ปัจจุบันมีผู้พูดภาษามองโกลร้อยละ 95 ของประชากรในประเทศ (ส่วนมากใช้ภาษามองโกลสำเนียงคัลคา)
ประชากรศาสตร์ > ศาสนา

ศาสนาพุทธ 1,009,357 คน
ศาสนาอิสลาม 57,702 คน
ศาสนาเชมัน 55,174 คน
ศาสนาคริสต์ 41,117 คน
ศาสนาอื่นๆ 6,933 คน
ไม่มีศาสนา 735,289 คน
วัฒนธรรม > วิถีชีวิต

ชาวมองโกลจะอาศัยอยู่สิ่งที่เรียกว่า "เกอร์" ที่สามารถรื้อถอนได้ง่าย และชาวมองโกลส่วนใหญ่เป็นพวกเร่ร่อน ในปีหนึ่งชาวมองโกลจะย้ายที่อยู่ไปเรื่อย ๆ ถึง 20 ครั้ง
ดูเพิ่ม

Ling, Elaine; Fitzhugh, William W.; Norbu, Thubten Konchog (2009). Mongolia: Land of the Deer Stone. Lodima Press. ISBN 978-1-888899-57-3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 20, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 28, 2013.
Mongolia, Encyclopædia Britannica
Mongolia. The World Factbook. Central Intelligence Agency
Background notes on Mongolia, US Department of State
Mongolia: Growth, Democracy, and Two Wary Neighbors (Q&A with Alan Wachman, May 2012)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website of the Government Organizations of Mongolia (ในภาษาอังกฤษและรัสเซีย)
Mongolia Government Overview (ในภาษามองโกเลีย)
Chief of State and Cabinet Members
Mongolia. The World Factbook. Central Intelligence Agency
Mongolia Travel Guide
Mongolian tourism website
Mongolia at UCB Libraries GovPubs
ประเทศมองโกเลีย ที่เว็บไซต์ Curlie
Mongolia profile from the BBC News
Mongolia at Encyclopædia Britannica
Wikimedia Atlas of Mongolia
Wrestling Roots
Mongolia, Facts and Culture on CountryReports.org
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส 2  3  BnF data 2  3  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โครเอเชีย  โปแลนด์ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
ภาพถ่ายประเทศมองโกเลียจากดาวเทียม
อูลานบาตาร์
กระโจมชาวมองโกล
เลเซอร์ไดโอด

บน: แพคเกจเลเซอร์ไดโอดแสดงพร้อมกับเหรียญเงินตามขนาดระดับมาตราส่วน ล่าง: ชิปเลเซอร์ไดโอดจะถูกนำเอาออกจากแพคเกจข้างต้นและวางไว้บนรูของเข็มในขนาดระดับมาตราส่วน
เลเซอร์ไดโอดแบบตัดตัวเรือนออก ชิปเลเซอร์ไดโอดเป็นชิปสีดำขนาดเล็กที่ด้านหน้า ส่วนโฟโตไดโอดที่ด้านหลังใช้ควบคุมพลังงานเอาต์พุต (A laser diode with the case cut away. The laser diode chip is the small black chip at the front; a photodiode at the back is used to control output power.)
เลเซอร์ไดโอด LD เป็นเลเซอร์ที่มีขนาดกลางที่เกิดขึ้นจากรอยต่อ p-n ของสารกึ่งตัวนำที่คล้ายกันกับที่พบในไดโอดเปล่งแสงที่มีใช้งานกันอยู่ เลเซอร์ไดโอดจะเกิดขึ้นได้จากการฉีดกระแสไฟฟ้าเข้าไป เลเซอร์ไดโอดควรจะแตกต่างจากเลเซอร์ไดโอดปั๊มออปติกส์ (optically pumped laser diodes), ซึ่งจะให้กำลังขับ (ปั๊ม) ด้วยลำแสงซึ่งมักจะกระตุ้นให้เกิดขึ้นได้โดยเลเซอร์ไดโอด
ทฤษฎีการทำงาน

เลเซอร์ไดโอดถูกสร้างโดยการเจือสารกระตุ้น (doping) เป็นชั้นบางมากบนพื้นผิวของแผ่นเวเฟอร์ของผลึก ผลึกจะถูกเจือเพื่อผลิตบริเวณของสารชนิด n และบริเวณของสารชนิด p (n-type region and a p-type region), หนึ่งในผลลัพธ์ข้างต้นก็คือ ทำให้เกิดรอยต่อของสาร p-n หรือไดโอดนั่นเอง
เลเซอร์ไดโอดสร้างจากส่วนย่อยของการจัดหมวดหมู่ขนาดใหญ่ของไดโอดสารกึ่งตัวนำรอยต่อ p-n  การไบแอสกระแสไฟฟ้าไปข้างหน้าข้ามผ่านเลเซอร์ไดโอดจะทำให้พาหะของประจุไฟฟ้า (charge carrier) สองชนิดคือ - โฮลและอิเล็กตรอน - จะ "ถูกฉีด" จากแต่ละอีกฝั่งที่อยู่ด้านตรงข้ามกันของรอยต่อ p-n เข้ามาในบริเวณเขตการพร่อง โฮลจะถูกฉีดจากบริเวณของสารกึ่งตัวนำที่เป็นสารเจือชนิด P และอิเล็กตรอนจากบริเวณของสารเจือชนิด n (คือ บริเวณของการพร่องปราศจากประจุสื่อนำทางไฟฟ้าใด ๆ ในรูปแบบที่เป็นผลมาจากความแตกต่างทางความต่างศักย์ไฟฟ้าที่อาจเกิดขึ้นในระหว่างสารกึ่งตัวนำชนิด n (n-type) และสารชนิด p (p-type) เมื่อใดก็ตามที่พวกมันอยู่ในสถานะของการสัมผัสติดต่อกันทางกายภาพกันอยู่) เนื่องจากเป็นการใช้การฉีดของประจุในการสร้างกำลังแก่เลเซอร์ไดโอดมากที่สุด, ประเภทของเลเซอร์แบบนี้บางครั้งเรียกว่า "เลเซอร์ฉีด" หรือ "เลเซอร์ไดโอดฉีด" (ILD) เป็นเลเซอร์ไดโอดที่เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่พวกมันอาจถูกจัดจำแนกได้ว่าเป็นเลเซอร์สารกึ่งตัวนำ ซึ่งเป็นการกำหนดคุณลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งที่มีความแตกต่างจากเลเซอร์สถานะของแข็ง
อีกวิธีหนึ่งในการจ่ายพลังงานให้กับเลเซอร์ไดโอดบางชนิดคือการใช้การปั๊มด้วยแสง (optical pumping) เลเซอร์สารกึ่งตัวนำแบบปั๊มด้วยแสง (Optically pumped semiconductor laser) (OPSL) ใช้ชิปสารกึ่งตัวนำชนิด 3-5 (III-V semiconductor chip) (III และ V คือ สัญลักษณ์ตัวเลขโรมัน) เป็นตัวกลางในการรับการกระตุ้นให้ปลดปล่อยแสง และใช้เลเซอร์อีกตัวหนึ่ง (มักจะเป็นเลเซอร์ไดโอดอีกตัวหนึ่ง) เป็นแหล่งปั๊มพลังงานแสง OPSL มีข้อได้เปรียบเหนือ ILD หลายประการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการเลือกความยาวคลื่นได้และปราศจากการแทรกสอดของคลื่นจากโครงสร้างของขั้วอิเล็กโทรดที่อยู่ภายใน
ลิ้งค์ภายนอก

An Introduction to Laser Diodes
Overview of available single mode diode lasers เก็บถาวร 2015-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Video showing laser bar assembly process เก็บถาวร 2018-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sam's Laser FAQ by Samuel M. Goldwasser
Driving Diode Lasers. EuroPhotonics, 08/2004 เก็บถาวร 2021-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Britney Spears Guide to Semiconductor Physics Edge-emitting lasers
Application and technical notes explaining current and temperature control of laser diodes[usurped]
Application explaining how to design and test laser driver [ลิงก์เสีย]
แม่แบบ:Lasers
แม่แบบ:Solid-state laser
แม่แบบ:Semiconductor laser
แม่แบบ:Electronic components
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
เมสัน เมานต์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เมานต์ขณะเล่นให้กับเชลซีในปี 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เมสัน โทนี เมานต์
วันเกิด:   (1999-01-10) 10 มกราคม ค.ศ. 1999 (26 ปี)
สถานที่เกิด:  พอร์ตสมัท อังกฤษ
ส่วนสูง:  5 ft 11 in (1.81 m)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวกลาง / กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมายเลข:  7
สโมสรเยาวชน
2005–2017:  เชลซี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2017–2023 |  เชลซี |  129 |  (27) |
| 2017–2018 |  → ฟีแต็สเซอ (ยืม) |  29 |  (9) |
| 2018–2019 |  → ดาร์บีเคาน์ตี (ยืม) |  35 |  (8) |
| 2023– |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  14 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2014–2015 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 16 ปี |  5 |  (0) |
| 2015–2016 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี |  9 |  (2) |
| 2016 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี |  5 |  (3) |
| 2017–2018 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี |  16 |  (7) |
| 2018–2019 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  4 |  (1) |
| 2019– |  อังกฤษ |  36 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 8 พฤษภาคม 2024 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 10 ธันวาคม 2022 (UTC)
เมสัน โทนี เมานต์ (อังกฤษ: Mason Tony Mount; เกิด 10 มกราคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและกองกลางตัวกลางให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอังกฤษ
เมานต์ เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเชลซี และเข้าร่วมทีมฟีแต็สเซอและดาร์บีเคาน์ตีด้วยสัญญายืมตัวติดต่อกันระหว่างปี ค.ศ. 2017 ถึง 2019 ในปีต่อมา เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของเชลซี และคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ, และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2021 เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2020–21 และ 2021–22 เมานต์เซ็นสัญญากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 ด้วยค่าตัวเริ่มต้น 55 ล้านปอนด์
เมานต์ ได้ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปีกับทีมชาติอังกฤษชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ในปี ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 20 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 และฟุตบอลโลก 2022
ชีวิตในช่วงแรก

เมสัน โทนี เมานต์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1999 ที่พอร์ตสมัท, อังกฤษ เป็นบุตรชายของนางเด็บบี้ เมานต์ และนายโทนี่ เมานต์ เมานต์สืบสายเลือดการเป็นนักเตะมาจากคุณพ่อของเขาที่เคยเล่นในระดับนอกลีกซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ฝึกสอนของสโมสรท้องถิ่นรวมถึงฮาแวนต์ทาวน์ สมัยที่ยังเป็นเด็กเขาเคยเล่นให้ บอร์ฮันท์ โรเวอร์ส กับ ยูไนเต็ด เซอร์วิส พอร์ทสมัธ ใน ค.ศ. 2003 ในวัยเพียง 4 ขวบเขาได้โอกาสซ้อมกับสถาบันของทั้งพอร์ทสมัธและเชลซี ที่ละ 1 วัน ก่อนที่สุดท้ายเขาจะเลือกเข้าสถาบันของเชลซีใน ค.ศ. 2005
เกียรติประวัติ > สโมสร

พรีเมียร์ลีก อายุไม่เกิน 18 ปี: 2016–17
เอฟเอยูธคัพ: 2015–16, 2016–17
ยูฟ่ายูธลีก: 2015–16
เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2019–20, 2020–21, 2021–22
อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2021–22
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2021
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2021
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี: 2017
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รองชนะเลิศ: 2020
เกียรติประวัติ > ส่วนตัว

นักเตะอคาเดมี่ยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของเชลซี: 2016–17
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ทีมยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์: 2017
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์: 2017
ผู้เล่นแห่งเดือนของเอเรอดีวีซี: มกราคม 2018
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีเตสเซอ: 2017–18
ทีมประจำปีของเอเรอดีวีซี: 2017–18
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของเชลซี: 2020–21, 2021–22
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2020–21
พรีเมียร์ลีกนักเตะยอดเยี่ยมจากอคาเดมี่แห่งปี: 2020–21
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Chelsea F.C. website
Profile at the Football Association website*Profile at the Chelsea F.C. website
Profile at the Football Association website
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  |
| --- | --- |
 1 บายึนดือร์  2 ลินเดอเลิฟ  3 มัซรอวี  4 เดอ ลิคต์  5 แมไกวร์  6 มาร์ติเนซ  7 เมานต์  8 ฟือร์นังดึช (c)  9 ฮอยลุนด์  11 ซีร์กเซ  13 ดอร์กู  14 อีเรกเซิน  15 โยโร  16 ดียาโล  17 การ์นาโช  18 กาเซมีรู  20 ดาโล  22 ฮีตัน  23 ชอว์  24 ออนานา  25 อูการ์เต  26 เฮฟเว่น  35 เอฟวันส์  37 เมนู  41 อามาส  43 คอลเยอร์  ผู้จัดการ: อามูริง 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – รองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 ชอว์  4 ไรซ์  5 สโตนส์  6 แมไกวร์  7 กรีลิช  8 เจ. เฮนเดอร์สัน  9 เคน (c)  10 สเตอร์ลิง  11 แรชฟอร์ด  12 ทริปเปียร์  13 ดี. เฮนเดอร์สัน (นัดแรก) / แรมส์เดล (นัดต่อมา)  14 ฟิลลิปส์  15 มิงส์  16 โคอาดี  17 แซนโช  18 แคลเวิร์ต-ลูอิน  19 เมานต์  20 โฟเดน  21 ชิลเวลล์  22 ไวต์  23 จอห์นสตัน  24 เจมส์  25 ซากา  26 เบลลิงงัม  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 ชอว์  4 ไรซ์  5 สโตนส์  6 แมไกวร์  7 กรีลิช  8 เจ. เฮนเดอร์สัน  9 เคน (c)  10 สเตอร์ลิง  11 แรชฟอร์ด  12 ทริปเปียร์  13 ดี. เฮนเดอร์สัน (นัดแรก) / แรมส์เดล (นัดต่อมา)  14 ฟิลลิปส์  15 มิงส์  16 โคอาดี  17 แซนโช  18 แคลเวิร์ต-ลูอิน  19 เมานต์  20 โฟเดน  21 ชิลเวลล์  22 ไวต์  23 จอห์นสตัน  24 เจมส์  25 ซากา  26 เบลลิงงัม  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 ชอว์  4 ไรซ์  5 สโตนส์  6 แมไกวร์  7 กรีลิช  8 เฮนเดอร์สัน  9 เคน (กัปตัน)  10 สเตอร์ลิง  11 แรชฟอร์ด  12 ทริปเปียร์  13 โพป  14 ฟิลลิปส์  15 ไดเออร์  16 โคอาดี  17 ซากา  18 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  19 เมานต์  20 โฟเดน  21 ไวต์  22 เบลลิงงัม  23 แรมส์เดล  24 วิลสัน  25 แมดดิสัน  26 แกลลาเฮอร์  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 ชอว์  4 ไรซ์  5 สโตนส์  6 แมไกวร์  7 กรีลิช  8 เฮนเดอร์สัน  9 เคน (กัปตัน)  10 สเตอร์ลิง  11 แรชฟอร์ด  12 ทริปเปียร์  13 โพป  14 ฟิลลิปส์  15 ไดเออร์  16 โคอาดี  17 ซากา  18 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  19 เมานต์  20 โฟเดน  21 ไวต์  22 เบลลิงงัม  23 แรมส์เดล  24 วิลสัน  25 แมดดิสัน  26 แกลลาเฮอร์  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  |
คอเนอร์ เฮาริฮัน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  คอเนอร์ เฮาริฮัน
วันเกิด:   (1991-02-02) 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  Bandon ไอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
2007–2009:  ซันเดอร์แลนด์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2010 |  ซันเดอร์แลนด์ |  0 |  (0) |
| 2010–2011 |  อิปสวิชทาวน์ |  0 |  (0) |
| 2011–2014 |  พลีมัทอาร์ไกล์ |  125 |  (15) |
| 2014–2017 |  บาร์นสลีย์ |  112 |  (29) |
| 2017–2022 |  แอสตันวิลลา |  132 |  (23) |
| 2021 |  → สวอนซีซิตี (ยืม) |  19 |  (5) |
| 2021–2022 |  → เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด (ยืม) |  29 |  (1) |
| 2022–2024 |  ดาร์บีเคาน์ตี |  85 |  (12) |
| 2024 |  บาร์นสลีย์ |  2 |  (0) |
| รวม |   |  504 |  (85) |
ทีมชาติ‡
| 2009–2010 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 19 ปี |  14 |  (0) |
| 2010–2012 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 21 ปี |  8 |  (1) |
| 2017–2022 |  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ |  36 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 19:50, 27 ธันวาคม 2019 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 7 มิถุนายน 2019 (UTC)
คอเนอร์ เฮาริฮัน (เกิดวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวไอริชในตำแหน่งกองกลาง
เฮาริฮัน เคยเล่นให้กับบาร์นสลีย์, พลีมัทอาร์ไกล์, ซันเดอร์แลนด์ และอิปสวิชทาวน์ นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นตัวแทนของทีมชาติชุดเยาวชน รุ่นอายุไม่เกิน 19 และ 21 ปี
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 26 มีนาคม 2019 | อวีวาสเตเดียม ดับลิน ไอร์แลนด์ |  จอร์เจีย | 1–0 | 1–0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ

บาร์นสลีย์
Football League Trophy: 2015–16
Football League One play-offs: 2016
แอสตันวิลลา
EFL Championship play-offs: 2019
รองชนะเลิศ อีเอฟแอลคัพ: 2019–20
รางวัลส่วนตัว
Football League One Player of the Month: สิงหาคม 2014
EFL Championship Player of the Month: กันยายน 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ คอเนอร์ เฮาริฮัน ที่ Soccerbase
นางงามนานาชาติ 2024

| นางงามนานาชาติ 2024 |
| --- | --- |
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2567
สถานที่จัด: สนามกีฬาแห่งชาติโยโยงิ, เขตชิบูยะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
เข้าร่วมประกวด: 71
ผ่านเข้ารอบ: 20
ผู้ชนะเลิศ: ฮหวิ่ญ ถิ ทัญ ถวี  เวียดนาม
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: ซาแมนธา พูล  นิวซีแลนด์
ขวัญใจช่างภาพ: วาเลเรีย วิลลานูเอวา  เม็กซิโก
← 20232025 →
นางงามนานาชาติ 2024 (อังกฤษ: Miss International 2024) เป็นการจัดประกวดนางงามนานาชาติครั้งที่ 62 ณ สนามกีฬาแห่งชาติโยโยงิ, เขตชิบูยะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น โดยAndrea Rubio นางงามนานาชาติ 2023 สวมมงกุฎให้ ตำแหน่งนางงามนานาชาติ 2024
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติ 2024:   เวียดนาม - ฮหวิ่ญ ถิ ทัญ ถวี
รองอันดับ 1:   โบลิเวีย - Camila Ribera Roca
รองอันดับ 2:   สเปน - ชาร์ล็อตต์ แฮร์ริสัน
รองอันดับ 3:   เวเนซุเอลา - ซาครา เกร์เรโร
รองอันดับ 4:   อินโดนีเซีย - โซฟี กีรานา
8 คนสุดท้าย (เรียงตามตำแหน่ง):   นิวซีแลนด์ - ซาแมนธา พูล   โปแลนด์ - เอวา ยาคูเบียช   เช็กเกีย - อลีนา เดเมนเยวา
20 คนสุดท้าย (เรียงตามตำแหน่ง):   ฮอนดูรัส - เมษายน โทบี   ไนจีเรีย - Perpetual Ukadike §   ออสเตรเลีย - เซลินา แมคโคลสกีย์   กาบูเวร์ดี - อคิซานนา เวก้า   ไต้หวัน - โอเชียน่า หลิง-คูรี   คิวบา - เชลบี เบิร์นส การ์เซีย   แอฟริกาใต้ - เบลินด์ ชรอยเดอร์   สาธารณรัฐโดมินิกัน - มิยูกิ ครูซ §   ญี่ปุ่น - เม อุเอดะ §   ไอร์แลนด์ - ฮันนาห์ แคธลีน ฮอว์กชอว์   ซูดานใต้ - เอมีเลีย เติ้งนุ่น   มองโกเลีย - ซูฟด์-เออร์ดีน บายารา
25 คนสุดท้าย (เกือบถึงแล้ว) (ไม่เข้ารอบรองชนะเลิศ) (เรียงตามตำแหน่ง):   ฟิลิปปินส์ - แองเจลิกา โลเปซ   บัลแกเรีย - คริสติยานา ยอร์ดาโนวา   มาเลเซีย - แอชลิน อูย   แคนาดา - เจสสิก้า เบลีย์   ปวยร์โตรีโก - ซาฮิรา มาริเอล เปเรซ เจเรนา
§ – ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย โดยรางวัล มิสพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์
ผลการประกวด > ลำดับการประกาศชื่อ

| --- | --- |
 20 คนสุดท้าย  กาบูเวร์ดี   เวเนซุเอลา   อินโดนีเซีย   ไอร์แลนด์   คิวบา   นิวซีแลนด์   ไต้หวัน   แอฟริกาใต้   ออสเตรเลีย   สาธารณรัฐโดมินิกัน   ญี่ปุ่น   โปแลนด์   เช็กเกีย   สเปน   ซูดานใต้   เวียดนาม   ฮอนดูรัส   มองโกเลีย   โบลิเวีย   ไนจีเรีย:  8 คนสุดท้าย  โบลิเวีย   อินโดนีเซีย   เช็กเกีย   เวเนซุเอลา   โปแลนด์   นิวซีแลนด์   เวียดนาม   สเปน
คอนติเนนทอลควีนส์

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นางงามนานาชาติแห่งทวีปแอฟริกา:   กาบูเวร์ดี - อคิซานนา เวก้า
นางงามนานาชาติแห่งทวีปอเมริกา:   คิวบา - เชลบี เบิร์นส การ์เซีย
นางงามนานาชาติแห่งทวีปเอเชียแปซิฟิก:   ญี่ปุ่น - เม อุเอดะ
นางงามนานาชาติแห่งทวีปยุโรป:   ไอร์แลนด์ - ฮันนาห์ แคธลีน ฮอว์กชอว์
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดราตรียอดเยี่ยม:   เปรู - โซเฟีย กาโฮ
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   นิวซีแลนด์ - ซาแมนธา พูล
มิสฟิตเนส (ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม):   ฮอนดูรัส - เมษายน โทบี
มิสพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์:   สาธารณรัฐโดมินิกัน - มิยูกิ ครูซ   ญี่ปุ่น - เม อุเอดะ   ไนจีเรีย - Perpetual Ukadike
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน:   เม็กซิโก - วาเลเรีย วิลลานูเอวา
รางวัลพิเศษ > ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   นิวซีแลนด์ - ซาแมนธา พูล
ลำดับ 2:   เนเธอร์แลนด์ - Christina Lazaros
ลำดับ 3:   ไทย - Apisara Thadadolthip
ลำดับ 4:   ปานามา - Liliam Ashby Barrera
ลำดับ 5:   เอธิโอเปีย - Hermela Niguissie
10 คนสุดท้าย:   สาธารณรัฐโดมินิกัน - Miyuki Cruz   เอกวาดอร์ - Paulethe Cajas   ฝรั่งเศส - Camille Platroz   คีร์กีซสถาน - Aiperi Nurbekova   เวเนซุเอลา - Sakra Guerrero
รางวัลพิเศษ > มิสฟิตเนส (ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม)

| รางวัล | รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- |
| มิสฟิตเนส | มิสฟิตเนส |   ฮอนดูรัส - เมษายน โทบี |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 2 |   โบลิเวีย - Camila Ribera Roca |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 3 |   เวียดนาม - ฮหวิ่ญ ถิ ทัญ ถวี |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 4 |   ไต้หวัน - โอเชียน่า หลิง-คูรี |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 5 |   ไนจีเรีย - Perpetual Ukadike |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 6 |   โคลอมเบีย - ฮวนนิต้า อูเรอา โปซาดา |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 7 |   นิวซีแลนด์ - ซาแมนธา พูล |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 9 |   โกตดิวัวร์ - นาดีน เลาลานี โคนัน |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 10 |   ซูดานใต้ - เอมีเลีย เติ้งนุ่น |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 11 |   โปรตุเกส - มาเรีย โรซาโด้ |
| 12 คนสุดท้าย | ลำดับ 12 |   ฟิลิปปินส์ - แองเจลิกา โลเปซ |
รางวัลพิเศษ > ชุดราตรียอดเยี่ยม

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดราตรียอดเยี่ยม:   เปรู - โซเฟีย กาโฮ
5 คนสุดท้าย:   ยูเครน - โซเฟีย ซโกบา
5 คนสุดท้าย:   มาเลเซีย - แอชลิน อูย
5 คนสุดท้าย:   อินโดนีเซีย - โซฟี กีรานา
5 คนสุดท้าย:   ไอร์แลนด์ - ฮันนาห์ แคธลีน ฮอว์กชอว์