stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สืบลับเค้นปมอันตราย
เนื้อเรื่องย่อ

เมื่อ อแมนด้า แม็กแครดี้ย์ หนูน้อยวัย 4 ขวบ ได้หายตัวออกไปจากบ้านและความคืบหน้าในการดำเนินคดีของตำรวจนั้นก็ล่าช้า บิทริก แม็กเครดี้ย์ ผู้เป็นน้าจึงว่าจ้างนักสืบส่วนตัว 2 คน คือ แพททริก เคนซี่ และ แองจี้ เก็นนาโร ให้มาช่วยติดตาม
นักสืบอิสระทั้งคู่นั้นต่างมีประสบการณ์ในคดีแบบนี้น้อยมากแต่พวกเขาก็เป็นที่ต้องการเนื่องจากเหตุผล 2 ประการคือพวกเขาไม่ใช่ตำรวจและพวกเขาก็รู้จักสถานที่ที่เหี้ยมโหดที่พวกเขาพักอาศัยเป็นอย่างดี
เมื่อการทำงานเริ่มขึ้น แพทริก และ แองจี้ ต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มผู้ค้ายาเสพติดและเมื่องานนี้สิ้นสุดลง พวกเขาก็ต้องกับความขัดแย้งภายในจิตใจ
นักแสดง

Casey Affleck รับบท Patrick Kenzie
Michelle Monaghan รับบท Angie Gennaro
Morgan Freeman รับบท Jack Doyle
Ed Harris รับบท Sergeant Remy Bressant
Amy Ryan รับบท Helene McCready
John Ashton รับบท Nick Poole
Amy Madigan รับบท Beatrice McCready
Titus Welliver รับบท Lionel McCready
Mark Margolis รับบท Leon Trett
Slaine รับบท Jerome "Bubba" Miller
Edi Gathegi รับบท Cheese
Michael K. Williams รับบท Devin Amronklin
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Gone Baby Gone DVD and Blu-ray Disc Official Site เก็บถาวร 2008-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Gone Baby Gone ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง สืบลับเค้นปนอันตรายในเว็บไซต์ สยามโซน
Independent Review of Gone Baby Gone[ลิงก์เสีย]
สายดีสนีย์แลนด์รีสอร์ต

สายดีสนีย์แลนด์รีสอร์ต เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟฟ้าเอ็มทีอาร์ เขตบริหารพิเศษฮ่องกง โดยมีสีประจำทางเส้นทางคือสีชมพู โดยตลอดเส้นทางมีเพียง 2 สถานี คือ สถานีซันนีเบย์ และ สถานีดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต โดยเชื่อมต่อกับสายตงหย่งที่สถานีซันนีเบย์
สถานี

| สี | ชื่อสถานี> ภาษาไทย | ชื่อสถานี> ภาษาจีน | ภาพถ่าย | การเชื่อมต่อ | เปิดบริการ | เขต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สายดีสนีย์แลนด์รีสอร์ต (DRL)
|  | ซันนีเบย์ | 欣澳 |  | สายตงหย่ง‎ | 1 มิถุนายน 2005; 19 ปีที่แล้ว | ซึนวาน |
|  | ดีสนีย์แลนด์รีสอร์ต | 迪士尼 |  | — | 1 สิงหาคม 2005; 19 ปีที่แล้ว | ซึนวาน |
แหล่งข้อมูลอื่น

Environmental reports of the Disneyland Resort Line (Penny's Bay Rail Link) Project เก็บถาวร 2007-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Disneyland Resort Line Project website เก็บถาวร 2007-11-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A brochure of the Penny's Bay Rail Link project เก็บถาวร 2005-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Adobe Systems Acrobat (pdf) format)
HKDL Source - The Premiere Hong Kong Disneyland Fansite - MTR Page เก็บถาวร 2007-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถานีรถไฟอิโตอิ

| อิโตอิ 糸井駅 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: โทมาโกไม ฮกไกโด  ญี่ปุ่น
พิกัด: 42°37′21″N 141°32′47″E﻿ / ﻿42.6226°N 141.5464°E﻿ / 42.6226; 141.5464
ผู้ให้บริการ: บริษัทรถไฟฮกไกโด
สาย: สายหลักมูโรรัง
ข้อมูลอื่น
รหัสสถานี: H20
สถานีรถไฟอิโตอิ (ญี่ปุ่น: 糸井駅; โรมาจิ: Itoi-eki) เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
สาย

สายหลักมูโรรัง
สถานีที่อยู่ติดกัน

นิชิกิโอกะ - อิโตอิ - อาโอบะ
ร็อคแมน & ฟอร์เต้

| ร็อคแมน & ฟอร์เต้ |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
อำนวยการผลิต: เคอิจิ อินาฟุเนะ
ออกแบบ: ฮายาโตะ ทสึรุ มานาบุ ทาเคมูระ
แต่งเพลง: นาโอชิ มิสุตะ อะคาริ ไคดะ
ชุด: ร็อคแมนซีรีส์ 
เครื่องเล่น: ซุปเปอร์แฟมิคอม, เกมบอยแอ็ดวานซ์
วางจำหน่าย: ซุปเปอร์แฟมิคอม    เกมบอยแอ็ดวานซ์   
แนว: แอคชั่น / แพลทฟอล์ม
รูปแบบ: Single-player
ร็อคแมน & ฟอร์เต้ (ญี่ปุ่น: ロックマン&フォルテ; โรมาจิ: Rokkuman & forute) หรือ เมกาแมน & แบส (Megaman & Bass) เป็นวิดีโอเกมของซีรีส์ร็อคแมน โดยภาคนี้เป็นซีรีส์พิเศษของเกมโดยเนื้อหาได้ดำเนินต่อจากภาคที่ 8 จัดจำหน่ายรูปแบบเกมจากเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอมในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1998 และจัดจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบของเกมบอยแอ็ดวานซ์เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2002 ทั้งนี้เกมในรูปแบบเกมบอยแอ็ดวานซ์ยังได้จัดจำหน่ายในต่างประเทศอีกด้วย
เนื้อเรื่อง

ปี 20XX หลังจากโลกสงบสุขลงไปจากการต่อสู้ของหุ่นยนต์พลังชั่วร้ายของดร.ไวลี่แต่ว่าดร.ไวลี่ได้สร้างหุ่นยนต์ที่แข็งแกร่งที่สุดคือ คิง แต่ว่าคิงกลับไม่เชื่อฟังผู้สร้างอย่างดร.ไวลี่ทำให้คิงได้สร้างกองทัพหุ่นยนต์ของคิงขึ้นมาโดยได้ไปยังพิพิธภัณฑ์หุ่นยนต์
ในเวลาเดียวกันดร.ไวลี่ได้ให้ฟอร์เต้คู่ปรับของร็อคแมนเข้าไปช่วยกับร็อคแมนอีกแรงหนึ่งโดยได้ไปที่พิพิธภัณฑ์หุ่นยนต์ที่คิงรุกรายแต่แล้วได้พบกับบลูส์ซึ่งได้ต่อสู้กับคิงแต่ไม่สำเร็จทำให้ร่างกายของบลูส์ตัดขาดร็อคแมนและฟอร์เต้จึงต้องร่วมมือกันชั่วคราวเพื่อปราบคิงหุ่นยนต์จอมทะเยอทะยาน
ตัวละคร

ร็อคแมน (ロックマン, MegaMan)
ฟอร์เต้ (フォルテ, Bass)
โรล (ロール)
บลูส์ (ブルース, ProtoMan)
ดร.ไลท์ (Dr.ライト, Dr.Light)
ไรท็อต (ライトット, Auto)
คิง (キング)
ดร.ไวลี่ (Dr.ワイリー)
ตัวละครบอส > บอสที่มีพลังพิเศษ

KGN.001 ไดนาโมแมน (ダイナモマン)
KGN.002 โคลด์แมน (コールドマン)
KGN.003 กราวด์แมน (グランドマン)
KGN.004 ไพเรทแมน (パイレーツマン)
KGN.005 เบิร์นเนอร์แมน (バーナーマン)
KGN.006 เมจิคแมน (マジックマン)
DWN.057 เท็งงูแมน (テングマン)
DWN.058 แอสโตรแมน (アストロマン)
ตัวละครบอส > บอสที่ไม่มีพลังพิเศษ

กรีนเดวิล (グリーンデビル)
อาเตเต้มีโน่ โปรโต (アテテミーノ・プロト)
คิงแทงค์ (キングタンク)
คิงเพลน (キングプレーン)
เจ็ทคิงโรโบ (ジェットキングロボ)
ไวลี่แมชชีน (ワイリーマシン)
อาวุธและอุปกรณ์เสริม > อาวุธหลัก

ไลท์นิ่งโวลท์ (ライトニングボルト)
ไอซ์วอลล์ (アイスウォール)
สบริดดริล (スプレッドドリル)
รีโมทมายด์ (リモートマイン)
เวฟเบิร์นเนอร์ (ウェーブバーナー)
เมจิคการ์ด (マジックカード)
เท็งงูเบลด (テングブレード)
ก๊อปปี้วิชั่น (コピービジョン)
อาวุธและอุปกรณ์เสริม > อุปกรณ์เสริม

รัชเชิรจ์ (ラッシュサーチ)
เอดดี้ (エディ)
บีท (ビート)
กอสเปลบูสต์ (ゴスペルブースト)
เวอร์ชันเกมบอยแอ็ดวานซ์

ร็อคแมน & ฟอร์เต้ ได้กลับมาจัดจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบเกมบอยแอ็ดวานซ์เนื่องในฉลองครบรอบ 15 ปีของซีรีส์ร็อคแมนโดยมีจุดแตกต่างดังนี้
เพิ่มเวอร์ชันภาษาอังกฤษโดยก่อนหน้านั้นยังไม่ได้มีการจัดจำหน่ายร็อคแมน & ฟอร์เต้ (เวอร์ชัน SFC) ในต่างประเทศ
หน้าจอของตัวเกมเล็กลงทำให้ฉากในเกมไม่สามารถมองทั่วถึงได้ในแบบเวอร์ชัน SFC
ข้อมูล CD ในเวอร์ชันต่างประเทศได้ปรับเปลี่ยนข้อมูลบางส่วน
เกร็ดข้อมูล

บอสหุ่นยนต์ทั้ง 6 ในเกมผู้ออกแบบคือฮิโตชิ อาริงะ และ โตจิ อิซุกิ ทั้งทั้ง 2 เป็นผู้วาดการ์ตูนในหนังสือการ์ตูนร็อคแมนนอกจากนี้ปกเกมของเวอร์ชันซูเปอร์แฟมิคอมได้ให้ฮิโตชิ อาริงะมาวาดปกเกมอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเมกาแมน & แบส (อังกฤษ)
สถานีรถไฟอีดีเอสเอ

| สถานีรถไฟอีดีเอสเอ |
| --- | --- |
การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์
ชานชาลาสถานีรถไฟอีดีเอสเอ
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ทางด่วนลูซอนใต้ มากัลลานีส, มากาตี
พิกัด:  14°32′30.33″N 121°0′59.39″E﻿ / ﻿14.5417583°N 121.0164972°E﻿ / 14.5417583; 121.0164972
เจ้าของ: การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์
สาย: █  รถไฟสายใต้
ชานชาลา: ด้านข้าง
ทางวิ่ง: 2
การเชื่อมต่อ: มะนิลาเมโทร: สถานีมากัลลานีส
โครงสร้าง
ประเภทโครงสร้าง: ระดับดิน
ทางเข้าออกสำหรับผู้พิการ: Yes
ข้อมูลอื่น
รหัสสถานี: EDS
ประวัติ
สร้างใหม่: ค.ศ. 2005
สถานีรถไฟอีดีเอสเอ เป็นสถานีรถไฟระดับดินบนเส้นทางรถไฟสายใต้ของการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ ตัวสถานีตั้งอยู่บริเวณจุดตัดทางด่วนลูซอนใต้และถนนอีดีเอสเอในมากาตี
อีดีเอสเอเป็นสถานีรถไฟลำดับที่ 11 เมื่อนับจากสถานีรถไฟตูตูบัน และเป็นหนึ่งในสามสถานีที่ตั้งอยู่ที่เมืองมากาตี อีกสองสถานีได้แก่สถานีรภไฟบูเอนดีอาและถนนปาไซ อีดีเอสเอเป็นสถานีลำดับสุดท้ายในมากาตีก่อนเข้าสู่เมืองตากีก
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดด้านขวา
| ชานชาลา | ชานชาลา A | รถไฟชานเมือง มุ่งหน้า สถานีรถไฟตูตูบัน (←) |
| ชานชาลา | ชานชาลา B | รถไฟชานเมือง มุ่งหน้า สถานีรถไฟอลาบัง (→) |
ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดด้านขวา
| L1 | ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร/ ระดับถนน | ห้องจำหน่ายบัตรโดยสาร, ร้านค้า, สถานีมากัลลานีส, อัลฟาแลนด์ เซาท์เกต เทาเวอร์ แอนด์ มอลล์, หมู่บ้านมากัลลานีส, หมู่บ้านดัสมารีนัส และอายาลาเซ็นเตอร์ |
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

อัลฟาแลนด์ เซาท์เกต เทาเวอร์ แอนด์ มอลล์
หมู่บ้านมากัลลานีส
หมู่บ้านดัสมารีนัส
อายาลาเซ็นเตอร์
สถานีรถไฟอาโอโมริ

| สถานีรถไฟอาโอโมริ   青森駅 |
| --- | --- |
Aomori Station entrance in March 2024
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: อาโอโมริ, ญี่ปุ่น
ผู้ให้บริการ:  JR ตะวันออก  รถไฟอาโอโมริ 
สาย:   สายหลักโออุ  สายสึงารุ-ไคเกียว  สายรถไฟอาโออิโมริ 
ชานชาลา: 6
การเชื่อมต่อ: Bus terminal
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: ค.ศ. 1891
ระวังสับสนกับ สถานีรถไฟชินอาโอโมริ
สถานีรถไฟอาโอโมริ (ญี่ปุ่น: 青森駅; โรมาจิ: Aomori-eki) เป็นสถานีรถไฟในเมืองอาโอโมริ ดำเงินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) กับ รถไฟอาโอโมริ และเคยเป็นสถานีปลายทางของรถไฟทางไกลกลางคืนอาทิเช่นอาเกโบโนะและนิฮงไกเป็นต้น
รถด่วน

ในปัจจุบันมีรถด่วนที่ให้บริการที่สถานีอาโอโมริดังนี้
ซูการุ จากสถานีอะคิตะ ไปสถานีอาโอโมริ
นอกจากนี้ยังมีรถด่วนที่เคยให้บริการดังนี้
อาเกโบโนะ
นิฮงไก
ฮาคูโจะ
ฮามานะสึ
แหล่งข้อมูลอื่น

JR East station information (ญี่ปุ่น)
Aoimori Railway station information เก็บถาวร 2014-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
หญ้าเหล็กขูด

| หญ้าเหล็กขูด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Verbenaceae
สกุล:: Phyla
สปีชีส์:: P.  nodiflora
ชื่อทวินาม
Phyla nodiflora (L.) Greene

หญ้าเหล็กขูด  ชื่อวิทยาศาสตร์: Phyla nodiflora  มีชื่อสามัญภาษาอังกฤษหลายชื่อ ได้แก่ frog fruit, sawtooth fogfruit, turkey tangle เป็นพืชในวงศ์  Verbenaceae และเป็นพืชพื้นเมืองในอเมริกาใต้และสหรัฐ พบได้ในเขตร้อนทั่วโลก นิยมปลูกเป็นพืชคลุมดิน ทางภาคใต้ของไทยนำส่วนเหนือดินไปลวกจิ้มน้ำพริก
แหล่งข้อมูลอื่น

Jepson Manual Treatment
USDA Plants Profile: Phyla nodiflora photos
(โปรตุเกส) Flora Brasiliensis: Lippia reptans
สัก

สัก อาจหมายถึง
สัก (ต้นไม้) - ไม้ยืนต้น
การสัก - การสักลายลงบนผิวหนัง
สัก กอแสงเรือง -  อดีตสมาชิกวุฒิสภา
การสักยันต์ - การสักที่มีจุดประสงค์ในเรื่องความเชื่อทางไสยศาสตร์
อนุพรหม

| อนุพรหม |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Magnoliids
อันดับ:: Magnoliales
วงศ์:: Annonaceae
สกุล:: Craibella
สปีชีส์:: C.  phuyensis
ชื่อทวินาม
Craibella phuyensis 

อนุพรหม ชื่อวิทยาศาสตร์:  Craibella phuyensis เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Annonaceae ไม่ผลัดใบ ใบเดี่ยว ดอกแยกเพศ แต่ไม่แยกต้น  กลีบดอก 6 กลีบ เรียงเป็นสองชั้น ชั้นในหนามาก และเชื่อมกันกลมคล้ายผล ผลเดี่ยว กลมรี สุกแล้วเป็นสีดำ ออกดอกช่วงธันวาคม – กุมภาพันธ์ ผลแก่เดือนกรกฎาคม พบครั้งแรกในประเทศไทยที่หมู่บ้านพุเย ตำบลชะแล อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี โดย ดร. ปิยะ เฉลิมกลิ่นและคณะ เมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่หมู่บ้านพุเย สถานที่ค้นพบ
สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ.ศ. 2550

สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 (ส.ส.ร.) เป็นสภาที่มีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 โดยสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญนี้ ได้รับการสรรหามาจากสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ พ.ศ. 2549 จำนวน 1,982 คน ลงมติคัดเลือกกันเอง เหลือ 200 คน  และคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ ทำการคัดเลือกเหลือ 100 คน แล้วเสร็จตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เพื่อนำรายชื่อขึ้นทูลเกล้า ฯ
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ตามมาตรา 23 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ. 2549 เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 โดยพลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน ประธาน คมช. เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
สัดส่วนของสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญชุดนี้ มาจากบุคคลในภาครัฐ 28 คน ภาคเอกชน 27 คน ภาคสังคม 23 คน และภาควิชาการ 22 คน  หากจำแนกตามภูมิภาค ประกอบด้วยภาคเหนือ 10 คน ภาคกลาง 68 คน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 12 คน และภาคใต้ 10 คน
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จะคัดเลือกกันเองให้เหลือ จำนวน 25 คน และคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติจะคัดเลือกผู้ทรงคุณวุฒิอีก 10 คน รวมเป็น 35 คน เพื่อทำหน้าที่เป็นคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
รายนามสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ

นายกนก โตสุรัตน์
นางกรรณิการ์ บันเทิงจิตร
นายกฤษฎา ให้วัฒนานุกูล
นายกล้านรงค์ จันทิก
นายการุณ ใสงาม
นายกิตติ ตีรเศรษฐ
นายเกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม - รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ คนที่ 2
นายเกียรติชัย พงษ์พาณิชย์
นายคมสัน โพธิ์คง
นายจรัญ ภักดีธนากุล
นายจรัส สุวรรณมาลา
นายจุตินันท์ ภิรมย์ภักดี
นายเจริญศักดิ์ โรจนฤทธิ์พิเชษฐ์
นายเจิมศักดิ์ ปิ่นทอง
นาย ช.ชัยนาท ศรีเสมาเมือง
นายชนินทร์ บัวประเสริฐ
นายชวลิต หมื่นนุช
นายชาติชาย เจียมศรีพงษ์
นายชาติชาย แสงสุข
นายชาลี กางอิ่ม
นายชำนาญ ภูมิสัย
นายชูชัย ศุภวงศ์
นายโชคชัย อักษรนันท์
นายไชยยศ เหมะรัชตะ
นางดวงสุดา เตโชติรส
นายเดโช สวนานนท์ - รองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ คนที่ 1
นายธนพิชญ์ มูลพฤกษ์
พลตำรวจโท ธรรมนิตย์ ปิตะนีละบุตร
นายธวัช บวรนิชยภูร
นายธิติพันธุ์ เชื้อบุญชัย
นายธีรวัฒน์ ร่มไทรทอง
นายนครินทร์ เมฆไตรรัตน์
นายนรนิติ เศรษฐบุตร - ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ
นายนิตย์ วังวิวัฒน์
นายนิมิต ชัยจีระธิกุล
นายนุรักษ์ มาประณีต
นายปกรณ์ ปรียากร
นายประดิษฐ์ เหลืองอร่าม
นายประพันธ์ นัยโกวิท
นายประวิทย์ อัครชิโนเรศ
นายประสงค์ พิทูรกิจจา
นายปริญญา ศิริสารการ
นางพรรณราย แสงวิเชียร
นางสาวพวงเพชร สารคุณ
นายพิเชียร อำนาจวรประเสริฐ
นายพิสิฐ ลี้อาธรรม
พลเรือเอกพีรศักดิ์ วัชรมูล
นายไพบูลย์ วราหะไพฑูรย์
นายไพโรจน์ พรหมสาส์น
นายมนตรี เพชรขุ้ม
นางมนูญศรี โชติเทวัณ
นายมานิจ สุขสมจิตร
พลตำรวจเอกมีชัย นุกูลกิจ
นายรัฐ ชูกลิ่น
นางรุจิรา เตชางกูร
นายวรากรณ์ สามโกเศศ  (ลาออกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550)
นายวัชรา หงส์ประภัศร
นายวิชัย รูปขำดี
นายวิชัย เรืองเริงกุลฤทธิ์
นายวิชัย ศรีขวัญ
นายวิชา มหาคุณ
นายวิทธยา บริบูรณ์ทรัพย์
นายวิทยา คชเขื่อน
นายวิทยา งานทวี
นายวิทวัส บุญญสถิตย์
นายวีนัส ม่านมุงศิลป์
นายวุฒิชาติ กัลยาณมิตร
นายวุฒิสาร ตันไชย
นายศรีราชา เจริญพานิช
นายศักดิ์ชัย อุ่นจิตติกุล
นายศักดิ์นรินทร์ เขื่อนอ้น
นายศิวะ แสงมณี
นายเศวต ทินกูล
นางสดศรี สัตยธรรม
นายสนั่น อินทรประเสริฐ
นายสมเกียรติ รอดเจริญ
นายสมคิด เลิศไพฑูรย์
นายสมชัย ฤชุพันธุ์
นายสมยศ สมวิวัฒน์ชัย
นายสวัสดิ์ โชติพานิช
นายสว่าง ภู่พัฒน์วิบูลย์
นายสวิง ตันอุด
นายสามขวัญ พนมขวัญ
นายสุนทร จันทร์รังสี
นายสุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย
นายสุรพล พงษ์ทัดศิริกุล
นายเสริมเกียรติ วรดิษฐ์
นายเสรี นิมะยุ
นายเสรี สุวรรณภานนท์
นายหลักชัย กิตติพล
นายอนุศาสน์ สุวรรณมงคล
นายอภิชาติ ดำดี
นายอรรครัตน์ รัตนจันทร์
นายอรัญ ธรรมโน
นางสาวอลิสา พันธุศักดิ์
นายอัครวิทย์ สุมาวงศ์
นางอังคณา นีละไพจิตร
นางสาวอาภา อรรถบูรณ์วงศ์
นายอุทิศ ชูช่วย
นายโอภาส เตพละกุล
นายโอรส วงษ์สิทธิ์ (ได้รับแต่งตั้งเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2550 แทนนายวรากรณ์ สามโกเศศ)
คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ

คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 แต่งตั้งขึ้นตามมาตรา 25 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2549 มีจำนวน 35 คน
คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ > รายนามคณะกรรมาธิการยกร่าง

นาวาอากาศตรี ประสงค์ สุ่นศิริ ประธานคณะกรรมาธิการ
นายอัครวิทย์ สุมาวงศ์ รองประธานคณะกรรมาธิการ คนที่หนึ่ง
นายจรัญ ภักดีธนากุล รองประธานคณะกรรมาธิการ คนที่สอง
ศาสตราจารย์ (พิเศษ) วิชา มหาคุณ รองประธานคณะกรรมาธิการ คนที่สาม
นายชูชัย ศุภวงศ์ รองประธานคณะกรรมาธิการ คนที่สี่
ศาสตราจารย์สมคิด เลิศไพฑูรย์ เลขานุการคณะกรรมาธิการ
นายอัชพร จารุจินดา รองเลขานุการคณะกรรมาธิการ คนที่หนึ่ง
นางกาญจนารัตน์ ลีวิโรจน์ รองเลขานุการคณะกรรมาธิการ คนที่สอง
นายคมสัน โพธิ์คง รองเลขานุการคณะกรรมาธิการ คนที่สาม
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ธิติพันธุ์ เชื้อบุญชัย รองเลขานุการคณะกรรมาธิการ คนที่สี่
นายธงทอง จันทรางศุ โฆษกคณะกรรมาธิการ
นายพิสิฐ ลี้อาธรรม โฆษกคณะกรรมาธิการ
นายไพบูลย์ วราหะไพฑูรย์ โฆษกคณะกรรมาธิการ
นายปกรณ์ ปรียากร โฆษกคณะกรรมาธิการ
ศาสตราจารย์เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม กรรมาธิการ
ศาสตราจารย์ไชยยศ เหมะรัชตะ กรรมาธิการ
นายเดชอุดม ไกรฤทธิ์ กรรมาธิการ
นายวิจิตร สุระกุล กรรมาธิการ
นายธนพิชญ์ มูลพฤกษ์ กรรมาธิการ
รองศาสตราจารย์นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ กรรมาธิการ
นายนุรักษ์ มาประณีต กรรมาธิการ
นายประพันธ์ นัยโกวิท กรรมาธิการ
นางสาวพวงเพชร สารคุณ กรรมาธิการ
นายไพโรจน์ พรหมสาส์น กรรมาธิการ
นายมนตรี ศรีเอี่ยมสะอาด กรรมาธิการ
นายมานิจ สุขสมจิตร กรรมาธิการ
นายวิจิตร วิชัยสาร กรรมาธิการ
นายวิทยา งานทวี กรรมาธิการ
รองศาสตราจารย์วุฒิสาร ตันไชย กรรมาธิการ
รองศาสตราจารย์ศรีราชา เจริญพานิช กรรมาธิการ
นางสดศรี สัตยธรรม กรรมาธิการ
นายสนั่น อินทรประเสริฐ กรรมาธิการ
นายสุพจน์ ไข่มุกด์ กรรมาธิการ
นางอังคณา นีละไพจิตร กรรมาธิการ
พลเอกอัฏฐพร เจริญพานิช กรรมาธิการ
ดูเพิ่ม

สภาร่างรัฐธรรมนูญ
หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา

| หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา |
| --- | --- |
เกิด: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2510
หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2510 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 47 (น็อค 26)  แพ้ 13
ประวัติ

เอสปีโนซ่าขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน วลาดิเมอร์ ราฟฟั ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะคะแนน อาลี บลังกาเมื่อ พ.ศ. 2529 ชนะน็อครูเบน เดอ ลาครูซ ยก 9 และชนะคะแนน ดาดอย แอนดูจาร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อค ฮวน โฮเซ เอสตราดา ยก 10 ไม่ได้แชมป์ ต่อมา เอสปีโนซ่าได้ครองแชมป์มลรัฐแคลิฟอร์เนียในรุ่นแบนตัมเวท และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าแชมป์โลกคือเขาค้อ แกอล็คซี่ ล้มหมดสติในยกที่ 1 ทำให้เอสปีโนซาเป็นฝ่ายชนะน็อค และได้แชมป์โลกมาครอง เขาป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แพ้น็อค อิสราเอล คอนเทรรัส ยก 5 ที่ ฟิลิปินส์
หลังจากเสียแชมป์โลก เอสปีโนซ่า เลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นเฟเธอร์เวทและชกชนะรวด รวมทั้งชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ เมื่อ พ.ศ. 2535  ต่อมา เอสปีโนซาได้ชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536  ชนะคะแนน ราอูล มาร์ติเนซ โมรา ได้แชมป์มาครอง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2536 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค อะเลฮานโดร กอนซาเลซ ยก 2 ที่ เม็กซิโก ไม่ได้แชมป์ และเคยชนะน็อค สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ ยก 8 ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2538 ด้วย เอสปีโนซาได้ครองแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน มานูเอล เมดินา ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น ป้องกันแชมป์โลกไว้ได้ถึง 7 ครั้ง ซึ่งการชกป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 ของเอสปีโนซ่ากับเซซาร์ โซโต้ เมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ได้รับการบันทึกว่าเป็นการชกมวยชิงแชมป์โลกที่มียอดคนดูมากที่สุดในโลก โดยประมาณคนดูนับแสนคน  เอสปีโนซาเสียแชมป์ไปเมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน เซซาร์ โซโต ที่ สหรัฐ
ในปีต่อมา เอสปีโนซาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมที่ว่างอีก เมื่อ 14 เมษายน พ.ศ. 2543 แต่เป็นฝ่านแพ้คะแนนโดยเทคนิค กูตี เอสปาดาส จูเนียร์ ที่ เม็กซิโก ไม่ได้แชมป์ จากนั้น เอสปีโนซายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง มีทั้งแพ้และชนะ แต่ไม่ได้ชิงแชมป์โลกอีก เขาได้ชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค คาร์ลอส นาวาร์โร ยก 7 จากนั้น เอสปีโนซาขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค คาร์ลอส นาวาร์โรอีกครั้งในยกที่ 3 จากนั้น เอสปีโนซาก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA (2532 – 2534)
ชิง, 18 ตุลาคม 2532 ชนะน็อค เขาค้อ แกแล็คซี่ ยก 1 ที่ เวทีราชดำเนิน
ป้องกันครั้งที่ 1, 30 พฤษภาคม 2533 ชนะน็อค  เฮอร์เลย์ สนีด ยก 8ที่ เวทีราชดำเนิน
ป้องกันครั้งที่ 2, 29  พฤศจิกายน 2533 ชนะคะแนน ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊  ที่ เวทีราชดำเนิน
เสียแชมป์, 19 ตุลาคม 2534 แพ้น็อค อิสราเอล คอนเทรรัส  ยก 5 ที่ ฟิลิปปินส์
แชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC (2538 – 2542)
ชิง, 11 ธันวาคม 2538 ชนะคะแนน มานูเอล มาดิน่า ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 1, 1 มีนาคม 2539 ชนะน็อค อเลฮานโดร กอนซาเลซ ยก 4 ที่ เม็กซิโก
ป้องกันครั้งที่ 1, 2  พฤศจิกายน  2539 ชนะน็อค ยก 8 โนบุโตชิ ฮิรานากะ ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันครั้งที่ 2, 6 กรกฎาคม 2539 ชนะคะแนน เซซาร์ โซโต้ ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันครั้งที่ 3, 17 พฤษภาคม 2540 ชนะคะแนนโดยเทคนิค(แตก) มานูเอล มาดิน่าที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันครั้งที่ 4, 6 ธันวาคม 2540 ชนะน็อค คาร์ลอส อัลเบฮร์โต รามอน ริออสยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์
ป้องกันครั้งที่ 5, 15 สิงหาคม 2541 ชนะน็อค ฮวน คาร์ลอส รามิเรซ ยก 11 ที่ สหรัฐ
ป้องกันครั้งที่ 6, 28 พฤศจิกายน 2541 ชนะน็อค  เคนเนดี้ แม็คคินนีย์ ยก 2 ที่ สหรัฐ
เสียแชมป์, 15 พฤษภาคม 2542 แพ้คะแนน เซซาร์ โซโต้ ที่ สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC 14 มีนาคม 2531 แพ้น็อค ฮวน โฮเซ่ เอสตราดา ยก 2 ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBC 13 สิงหาคม 2536 แพ้น็อค อเลฮานโดร กอนซาเลซ ยก 2 ที่ เม็กซิโก
ชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC  14 เมษายน 2543 แพ้คะแนน กูตี้ เอสปาดาส จูเนียร์ ที่ เม็กซิโก
สักการสถานบาไฮ

สักการสถานบาไฮ บ้านวิลเมตต์ รัฐอิลลินอย สหรัฐ
สักการสถานบาไฮ เป็นศาสนสถานหรือโบสถ์ของศาสนาบาไฮ ใช้เป็นที่สวดอธิษฐานและอ่านธรรมนิพนธ์ โดยอนุญาตให้ทุกคนไม่ว่ามีเชื้อชาติหรือความเชื่อใดเข้าไปนมัสการพระเป็นเจ้าได้
ปัจจุบันมีการสร้างสักการสถานบาไฮไว้แล้ว 11 แห่ง แต่สักการสถานที่กรุงอาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน ถูกรื้อทำลายไปแล้ว คงเหลืออยู่ 10 แห่ง เป็นโบสถ์ระดับทวีป 8 แห่ง และระดับท้องถิ่น 2 แห่ง ส่วนใหญ่บาไฮศาสนิกชนจะพบปะกันที่บ้านส่วนตัว ศูนย์บาไฮของท้องถิ่น หรืออาคารเช่า
สี่พระยา

สี่พระยา อาจหมายถึง
ถนนสี่พระยา
แยกสี่พระยา
ท่าสี่พระยา
แขวงสี่พระยา เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
สี่พระยาการพิมพ์ ผู้ดำเนินกิจการของ เดลินิวส์
สมาคมเซปักตะกร้อฟิลิปปินส์

| --- | --- |
กีฬา: เซปักตะกร้อ
การติดต่อ: สหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ (ISTAF)
ที่ตั้ง: มะนิลา ฟิลิปปินส์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
www.olympic.ph/nsa_sepaktakraw.html

สมาคมเซปักตะกร้อมือสมัครเล่นฟิลิปปินส์ เป็นองค์กรปกครองระดับชาติที่รับผิดชอบกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศฟิลิปปินส์ ได้รับการรับรองจากสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาเซปักตะกร้อระดับโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Philippine Amateur Sepak Takraw Association profile at the Philippine Olympic Committee website เก็บถาวร 2014-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสมาคมเซปักตะกร้อแห่งชาติของสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ |
| --- | --- | --- |
| สมาพันธ์วอลเลย์บอลแอฟริกา |  แอฟริกาใต้  ซูดาน  |  |
| เอเชียและโอเชียเนีย(ASTAF) |  อัฟกานิสถาน  ออสเตรเลีย  บังกลาเทศ  บรูไน  กัมพูชา  จีน  ไต้หวัน  ฮ่องกง  อินเดีย  อิหร่าน  อิรัก  อินโดนีเซีย  ญี่ปุ่น  เกาหลีใต้  คีร์กีซสถาน  ลาว  มาเก๊า  มองโกเลีย  พม่า  เนปาล  นิวซีแลนด์  โอมาน  ฟิลิปปินส์  ปากีสถาน  มาเลเซีย  ศรีลังกา  สิงคโปร์  ทาจิกิสถาน  ไทย  เวียดนาม  |  |
| อเมริกาเหนือและแคริบเบียน |  แคนาดา  ปวยร์โตรีโก  สหรัฐ  |  |
| อเมริกาใต้ |  อาร์เจนตินา  บราซิล  โคลอมเบีย  |  |
| ยุโรป(FESTA) |  เบลเยียม  เดนมาร์ก  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  เยอรมนี  ฮังการี  อิตาลี  ไอร์แลนด์  มอลตา  โปแลนด์  โปรตุเกส  รัสเซีย  เซอร์เบีย  สวิตเซอร์แลนด์  สหราชอาณาจักร  ตุรกี  |  |
 รายการแข่งขันหลัก เอเชียนเกมส์  คิงส์คัพ  ซูเปอร์ซีรีส์  อิสตาฟเวิลด์คัพ
อนุพันธ์ (แก้ความกำกวม)

อนุพันธ์  อาจหมายถึง
ตราสารอนุพันธ์ (derivative) เป็นตราสารทางการเงินประเภทหนึ่ง
สารอนุพันธ์ (derivative) หมายถึงสารเคมีที่มีโครงสร้างคล้ายกับสารที่กล่าวถึง และสามารถสังเคราะห์ได้จากสารที่กล่าวถึง
อนุพันธ์ทางคณิตศาสตร์
บมจ. ตลาดอนุพันธ์ (ประเทศไทย) (Thailand Futures Exchange : TFEX)
สมาคมฮินดูสมาช

| --- | --- |
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2468
ประเภท: องค์การทางศาสนาฮินดู
สํานักงานใหญ่: 136/1-2 ถนนศิริพงษ์  แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
นายก: ชำนาญ โจชิ
เว็บไซต์: http://v2.devmandirbangkok.com
สมาคมฮินดูสมาช หรือ วัดเทพมณเฑียร เสาชิงช้า เป็นโบสถ์พราหมณ์ลัทธิไวษณพ ตั้งอยู่ด้านบนของโรงเรียนภารตวิทยาลัย ถนนศิริพงษ์ แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นเพื่อเป็นเทวสถานของพระวิษณุและเทพเจ้าฮินดู
เทวรูปในเทวสถาน

โดยเริ่มต้นจากทางซ้ายมือสุดเรียงมาทางขวามือ โดยมี
ซุ้มพระแม่ปารวตี โดยภายในมีพระแม่ทุรคาเป็นประธานซึ่งประดิษฐานรวมอยู่กับพระแม่กาลี (ทางเบื้องขวา) และพระสุรัสวดี (ทางเบื้องซ้าย)
ซุ้มพระพุทธรูป
ซุ้มพระรามและนางสีดา
ซุ้มพระหนุมาน
ซุ้มเทพประธานของเทวสถาน คือ พระวิษณุและพระลักษมี
ซุ้มพระพิฆเนศ
ซุ้มพระกฤษณะและพระแม่ราธา
ซุ้มพระศิวะขณะทรงสมาธิ
ซุ้มพระราณีสตี จำหลักที่แผ่นหินซึ่งประดิษฐานรวมอยู่กับเทวรูปพระแม่สันโดษี (ทางเบื้องขวา)
ส่วนด้านหลังทางซ้ายมือตรงข้ามซุ้มพระแม่อุมาเทวี   เป็นซุ้มของพระพรหมและพระแม่คายตรี
ส่วนด้านหลังทางขวามือตรงข้ามซุ้ม   เป็นซุ้มของพระสตี ประดิษฐานศิวลึงค์และล้อมรอบด้วยเทวรูปพระพิฆเนศ พระแม่ปารวตี พระนารายณ์ พระอาทิตย์ และพระโคนันทิเกศวร
อนุปริญญา

อนุปริญญา เป็นปริญญาที่จะมอบให้หลังเรียนรู้ในระบบการศึกษาระดับอุดมศึกษาเป็นเวลาสองถึงสามปี ระดับคุณวุฒินี้จะมีระดับสูงกว่าประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลาย แต่ระดับต่ำกว่าปริญญาตรี
การมอบวุฒิอนุปริญญาครั้งแรก เกิดขึ้นในจักรวรรดิบริติชเมื่อ ค.ศ. 1873 และสหรัฐก็ได้นำไปใช้ต่อใน ค.ศ. 1898 โดยในสหรัฐ วุฒิอนุปริญญาอาจสามารถนำไปใช้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีชั้นปีที่สามได้ ซึ่งประเทศอื่น ๆ ก็ได้นำระบบนี้ไปใช้ในภายหลัง
สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย

| --- | --- |
Malaysian Amateur Radio Transmitters' Society
ชื่อย่อ: MARTS
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2495; 72 ปีที่แล้ว (2495)
ประเภท: องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
วัตถุประสงค์: การสนับสนุน, การศึกษา
ที่ตั้ง: กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย 3°10′00″N 101°41′37″E﻿ / ﻿3.16661°N 101.69356°E﻿ / 3.16661; 101.69356
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : มาเลเซีย
ภาษาทางการ : อังกฤษ, มลายู
ประธาน: Mohammud Aris bin Bernawi (9M2IR)
สังกัด: สหภาพวิทยุสมัครเล่นนานาชาติ
เว็บไซต์: www.marts.org.my
สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย (อังกฤษ: Malaysian Amateur Radio Transmitters' Society: MARTS) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรสำหรับผู้ที่สนใจในวิทยุสมัครเล่นในประเทศมาเลเซีย
สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2495 และกลายเป็นสมาคมระดับชาตินับตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา มีภารกิจหลักคือการเผยแพร่และส่งเสริมกิจการวิทยุสมัครเล่นในประเทศมาเลเซีย ซึ่งสิทธิประโยชน์หนึ่งของสมาชิกสมาคมคือมีส่วนของสำนัก QSL สำหรับสมาชิกที่ติดต่อสื่อสารกับนักวิทยุสมัครเล่นในประเทศอื่นเป็นประจำ นอกจากนี้สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซียยังเป็นสมาคมตัวแทนของประเทศมาเลเซียที่เป็นสมาชิกของสหภาพวิทยุสมัครเล่นนานาชาติ
ดูเพิ่ม

สมาคมส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นสิงคโปร์
สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์