stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สร้อยสะบันงา
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์> ตัวละคร | พ> ศ. 2565.นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
เทียน แซ่ลี้ / เทียน สุรีย์โชติ: ณภัทร เสียงสมบุญ
สร้อยสะบันงา วงศ์โกสุม / หม่อมสร้อยสะบันงา รวิกุล ณ อยุธยา / สร้อยสะบันงา สุรีย์โชติ: พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์
หม่อมเจ้าไอยเรศ รวิกุล: ปรมะ อิ่มอโนทัย
โบตั๋น: พริมา พันธุ์เจริญ
หม่อมเจ้าอุบลแก้ว รวิกุล: อมลรดา ไชยเดช
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองพันชั่งรวิกุล: ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
หม่อมพวงนาค รวิกุล ณ อยุธยา: พิจิตรา สิริเวชชะพันธ์
หม่อมแสงจันทร์ รวิกุล ณ อยุธยา: อาภาศิริ นิติพน
หม่อมพิกุล รวิกุล ณ อยุธยา: สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ
ตัวละคร: นักแสดงสมทบ
เอื้อง วงศ์โกสุม: ขวัญฤดี กลมกล่อม
เถ้าแก่เส็ง แซ่ลี้: ภาณุเดช วัฒนสุชาติ
แม่ใหญ่ แซ่ลี้: สาวิตรี สามิภักดิ์
เม้ง: พงศธร จงวิลาศ
เซียะ: ปวิช เวียงนนท์
อาหงวน: ปริญญ์ วิกรานต์
ฮั้ว: วริษฐ์ ทิพโกมุท
ส้มลิ้ม: วิมลพันธ์ ชาลีจังหาญ
จวน: จรรยา ธนาสว่างกุล
หม่อมเจ้าราชาวดี: ลลินา ชูเอ็ทท์
สาธร: วงศ์วชิรา เพชรแก้ว
หม่อมเจ้าเกดโกมล รวิกุล: น้ำหนึ่ง สุทธิเดชานัย
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
สาละ วงศ์โกสุม: ปาริธ ทิมทอง
ร้อยโท โกสนชาญยุทธ วงศ์โกสุม: วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์
เจ้าสัวหม่า: ศานติ สันติเวชชกุล
ปั้น / หม่อมปั้น รวิกุล ณ อยุธยา (ตอนมโน)​: ปาจรีย์ ณ นคร
หลวงนาครพิทักษ์: สิรคุปต์ เมทะนี
พลตรี พระยาราชไกรสีห์สงคราม: สมภพ เบญจาธิกุล
โจนาธาน: ปีเตอร์ ธูนสตระ
มาดามโรส: พัชราวรรณ เชเฟอร์
จำปา: พรพรรณ ฤกษ์อัตการ
เสมอ: ต่อตระกูล จันทิมา
แม่ของเทียน: สุชาดา พูนพัฒนสุข
แอนดี้: คณิน สแตนลีย์
หม่อมราชวงศ์ปัทมาศวรรย์ รวิกุล: ด.ญ.อณิกา ทอมลินสัน
สร้อยสะบันงา วงศ์โกสุม (ตอนเด็ก): ด.ญ.ปารย์ชนก ผ่านสำแดง
เทียน แซ่ลี้ (ตอนเด็ก): ด.ช.ธัณย์ญกรณ์ กัลยาวุฒิพงศ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อละคร สร้อยสะบันงา : Thairath
เรื่องย่อละคร สร้อยสะบันงา : Khaosod
พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก หรือ คริสตอฟแห่งบาวาเรีย (26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1416 - 5/6 มกราคม ค.ศ. 1448) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก (ค.ศ. 1440-48 ในฐานะ กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 3) พระมหากษัตริย์สวีเดน (ค.ศ. 1441-48) และพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ (ค.ศ. 1442-48) ในช่วงสมัยสหภาพคาลมาร์
พระราชประวัติ > ก้าวขึ้นสู่อำนาจ

พระองค์เป็นพระโอรสในโยฮัน เคานท์พาลาทีนแห่งน็อยมาคท์ (ค.ศ. 1383-1443) และคาทารีนาแห่งพอเมอเรเนีย (ราวค.ศ. 1390-1426) คาทารีนาเป็นธิดาในวาร์ทิสเลาว์ที่ 7 ดยุกแห่งพอเมอเรเนีย และเป็นพระขนิษฐาในพระเจ้าอีริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก เคานท์พาลาทีนโยฮันนั้นเป็นพระราชโอรสในรุพเพิร์ต กษัตริย์แห่งโรมัน (ค.ศ. 1352-1410) บ้างก็ว่าคริสตอฟเฟอร์เสด็จพระราชสมภพที่น็อยมาคท์อินแดร์โอเบิร์พฟัลทซ์ในแคว้นโอเบิร์พฟัลทซ์ บาวาเรีย เยอรมนี ในค.ศ. 1445 กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ได้อภิเษกสมรสกับโดโรเธียแห่งบรันเดินบวร์ค (ค.ศ. 1430-1495) ในโคเปนเฮเกน
พระเจ้าอีริคที่ 7 แห่งเดนมาร์กถูกปลดออกจากราชบัลลังก์เดนมาร์กและสวีเดนในค.ศ. 1439 พระนัดดาของกษัตริย์อีริค คือ คริสตอฟแห่งบาวาเรีย ซึ่งไม่ทรงคุ้นเคยต่อสภาพการปกครองสแกนดิเนเวียได้รับเลือกจากสภาริคสรัดของเดนมาร์ก ให้เป็นผู้สืบบัลลังก์ต่อจากพระมาตุลา ในช่วงแรกทรงได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในค.ศ. 1439 และต่อมาทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์โดยสภาวีบอร์กในวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1440 พระองค์ถูกกำหนดให้เป็นกษัตริย์หุ่นเชิด ตามหลักฐานคำกล่าวที่ว่า "หากสภาต้องการดวงดาวแห่งสรวงสวรรค์จากกษัตริย์ พระองค์จะต้องสั่งมาแก่สภาให้ได้" อย่างไรก็ตามพระองค์มีความสามรถในการรักษาพระราชอำนาจส่วนพระองค์ โดยรวมแล้วการปกครองของพระองค์ได้พึ่งพาการเมืองของพวกขุนนางและการสืบราชสันตติวงศ์ จึงอาจเรียกได้ว่ารัชสมัยนี้เป็นจุดเริ่มต้นสมดุลทางอำนาจระหว่างพระมหากษัตริย์และขุนนางที่มั่นคงจนถึงค.ศ. 1660 พระองค์ได้รับเลือกเป็นพระมหากษัตริย์สวีเดนในภายหลัง คือ ค.ศ. 1441 และพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1442
พระราชประวัติ > กบฏชาวนา

ช่วงเริ่มต้นรัชกาลของพระองค์เกิดกบฏชาวนาในเกาะฟึนและคาบสมุทรจัตแลนด์ เมื่อทรงปราบกบฏในเกาะฟึนได้แล้ว พระองค์ก็หันเหความสนใจไปยังการจลาจลในจัตแลนด์ โดยเฉพาะเขตเวนด์ซิสเซิลในจัตแลนด์เหนือควบคุมการจลาจลได้ค่อยข้างลำบาก เนื่องจากมีกองทัพชาวนา 25,000 คน นำโดยเฮนริก เรฟเอินโทว์ (ถูกประหารในปี 1441) เป็นภัยคุกคามอย่างต่อเนื่องของราชบัลลังก์กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 3 แต่ก่อนกษัตริย์จะทรงมีพระบัญชา ตระกูลขุนนางในจัตแลนด์ได้ระดมพลของตนเดินทัพไปทางตะวันตกของออลบอร์ เพื่อเผชิญหน้ากับกองทัพของเรฟเอินโทว์
ชาวนาได้สร้างป้อมเกวียนขนาดมหึมาที่มีความหนาลึกถึงสามชั้นเพื่อป้องกันตนเองจากกองทัพม้าอัศวิน ที่รู้ว่าจะเข้ามาสู้กับพวกเขาแน่ พวกเขายังกองกิ่งไม้ไว้เหนือบึงด้านหน้าค่ายและใช้ดินกลบด้านบนเพื่อให้ดูเหมือนว่าเป็นพื้นดินแข็ง กองทัพขุนนางที่ทระนงตนนำโดยเอสเกอ เยนเซน บร็อค ได้ปรากฎตัวเหนือเนินเขานักบุญยอร์นส์ (St. Jørgensbjerg;เฮลเลียนยอร์นส์เบียร์) ในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1441 เหล่าอัศวินบุกค่ายแต่กลับตกติดหล่มอยู่ในบึงอย่างรวดเร็ว ชาวนาจึงเดินทัพออกมาเพื่อสังหาร บร็อคถูกสังหารในยุทธการเนินเขานักบุญยอร์นส์ ศพถูกแยกชิ้นส่วนและชาวนาส่งไปยังเมืองต่างๆ ในพื้นที่เพื่อเป็นการย้ำเตือน จากนั้นชาวนาในแมเนอออลบอร์ฮุส (พื้นที่แมเนอที่สำคัญ) ได้ลุกฮือต่อต้านกษัตริย์เช่นกันทำให้นีลส์ กืลเดินสตีร์อาเน ซึ่งเป็นขุนนางต้องหลบหนี
การที่ชาวนาปฏิบัติต่อเชลยศึกหลังสู้รบ ทำให้กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 3 ทรงตั้งพระทัยอย่างแน่วแน่ที่จะปราบกบฏชาวนา พระองค์นำกองกำลังกษัตริย์ขึ้นเหนือไปยังค่ายกบฏที่ฮุสบีโฮลใกล้เนินเขานักบุญยอร์นส์ ในจัตแลนด์เหนือ แต่เนื่องจากกลุ่มกบฏมีจำนวนกองกำลังมากกว่าพระองค์ กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ทรงใช้อุบายในการส่งสาส์นระบุว่า ชาวนาทุกคนที่ยอมออกมาจากค่ายและกลับบ้าน พวกเขาเหล่านั้นจะไม่ถูกลงโทษฐานกบฏ ชาวนาจากเกาะมอร์สและเมืองทิสเติดยอมออกจากค่ายและกลับบ้าน ทำให้พวกเขาถูกเรียกในภายหลังว่าเป็นพวกทรยศและขี้ขลาดตาขาว กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 3 จึงทรงสั่งให้โจมตีค่ายในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1441 และถึงแม้จะต่อสู้อย่างดุเดือดแต่ชาวนาก็ไม่สามารถเอาชนะอัศวินเกราะหนักได้ ฝ่ายกบฏถูกสังหารหลายพันคน ผู้รอดชีวิตถูกปรับโทษอย่างหนัก ผลที่ตามมาร้ายแรงกว่านั้นคือ พวกกบฏสูญเสียสถานะอิสระและกลายเป็นทาสติดที่ดินในผืนนาที่พวกเขาอาศัยอยู่ กษัตริย์ทรงกำหนดให้การพกอาวุธที่ยาวกว่ามีดสั้นเป็นอาชญากรรมที่ร้ายแรงสำหรับชาวนา การปราบปรามชาวนาที่ครั้งหนึ่งเป็นอิสระในเดนมาร์กจึงสิ้นสุดลง
พระราชประวัติ > พระราชพิธีราชาภิเษกและความสัมพันธ์กับชาวสวีเดน

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1442 กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 3 เสด็จไปยังเมืองเลอเดิสเซเพื่อพบปะกับขุนนางของทั้งสามราชอาณาจักร พระองค์ได้รับเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ที่นั่นและจากนั้นเสด็จไปยังออสโล ซึ่งทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1442 หนึ่งปีถัดมาทรงได้รับการประกาศเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กที่สภาอุร์นโฮฟใกล้เมืองรีเบ เมื่อพระตำหนักของพระองค์ในเมืองรอสกิลด์ถูกเพลิงไหม้ กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ทรงย้ายไปประทับที่โคเปนเฮเกนและทรงสถาปนาให้เป็นราชธานีเดนมาร์ก ตามกฎบัตรเมือง ค.ศ. 1443
ขุนนางสวีเดนไม่ชอบที่จะต้องสละอำนาจใดๆ และไม่ชอบพระองค์ด้วย โดยอ้างว่าพระองค์มีความเป็นเยอรมันเกินไป และทรงอนุญาตให้พระมาตุลาของพระองค์ (อดีตกษัตริย์อีริค) ปล้นเส้นทางการขนส่งสินค้าจากปราสาทของพระองค์ในเกาะเกิตลันด์ โดยพระองค์ไม่พยายามหยุดยั้งอะไรในฐานะกษัตริย์ พวกเขาอ้างว่าการเพาะปลูกที่ไม่ดีก็เพราะกษัตริย์ ประชาชนหิวโหยจนต้องผสมเปลือกไม้กับแป้งสาลีเล็กน้อยเท่าที่หาได้กินเพื่อประทังชีวิต กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 3 จึงทรงได้รับสมัญญาอย่างดูถูกจากชาวสวีเดนว่า "กษัตริย์เปลือกไม้" (Bark King) แต่ในทางกลับกัน พระองค์พยายามสนับสนุนเมืองและพ่อค้าให้มีมากเท่าที่ชนชั้นสูงจะมีได้ และเมืองสันนิบาตฮันซาก็อนุญาตให้ทำการค้าได้
พระองค์ทรงดำเนินนโยบายสงครามที่ไร้ประสิทธิภาพและทรงเจรจากับอดีตกษัตริย์อีริค สมเด็จลุงของพระองค์ที่ประทับในเกิตลันด์ สิ่งนี้ช่วยบรรเทากระแสความไม่พอใจของสวีเดนและสันนิบาตฮันซาได้บ้าง สนธิสัญญาสหภาพคาลมาร์มีการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้ชนชั้นขุนนางมีอำนาจในการกำหนดนโยบายเสียส่วนใหญ่ และพระมหากษัตริย์ก็สูญเสียพระราชอำนาจมากมายที่กษัตริย์ได้รับเสมอมาตั้งแต่สมัยไวกิง ผลของความสมดุลทางอำนาจนโยบายนี้ยังไม่เป็นผลเมื่อพระองค์เสด็จสวรรคตกะทันหัน ด้วยทรงเป็นทายาทพระองค์สุดท้ายในสายพระราชสันตติวงศ์พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
พระราชประวัติ > สวรรคต

ใน ค.ศ. 1448 กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 3 เสด็จสวรรคตกะทันหันที่เมืองเฮลซิงบอรย์ ขณะทรงมีพระชนมายุ 31 พรรษา พระบรมศพได้รับการฝังที่มหาวิหารรอสกิลด์ เมืองรอสกิลด์ พระมเหสีม่ายของพระองค์คือ สมเด็จพระพันปีหลวงโดโรเธียได้อภิเษกสมรสกับกษัตริย์องค์ถัดไปคือ พระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 3 |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
การทูล: Hans Majestæt  (ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Deres Majestæt  (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
พระอิสริยยศเต็มของกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ คือ ด้วยพระคุณของพระเจ้า พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก, สวีเดนและนอร์เวย์, ชาวเวนด์และชาวกอธ, เคานท์พาลาทีนแห่งไรน์, ดยุกแห่งบาวาเรีย
แหล่งข้อมูล

Dansk Biografisk Leksikon, vol. 7, Copenhagen 1980.
Politikens Danmarkshistorie, vol. 4 by Erik Kjersgaard, Copenhagen 1962.
Politikens bog om Danske Monarker by Benito Scocozza, Copenhagen 1998.
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ว่าง ลำดับก่อนหน้า อีริคที่ 7 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก  (ค.ศ. 1440 - ค.ศ. 1448) |  | ว่าง ลำดับถัดไป คริสเตียนที่ 1 |
| ว่าง ลำดับก่อนหน้า อีริคที่ 7 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์  (ค.ศ. 1441 - ค.ศ. 1448) |  | ว่าง ลำดับถัดไป คาร์ลที่ 8 และที่ 1 |
| ว่าง ลำดับก่อนหน้า อีริคที่ 7 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน  (ค.ศ. 1441 - ค.ศ. 1448) |  | ว่าง ลำดับถัดไป คาร์ลที่ 8 และที่ 1 |
| โยฮัน |  | เคานท์พาลาทีนแห่งน็อยมาคท์  (ค.ศ. 1443 - ค.ศ. 1448) |  | อ็อทโทที่ 1 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์ไอซ์แลนด์ |
| --- | --- |
ภายใต้นอร์เวย์ (1262–1814):  โฮกุนที่ 4  มักนุสที่ 6  อีริกที่ 2  โฮกุนที่ 5  มักนุสที่ 7  โฮกุนที่ 6  โอลาฟที่ 4  มาร์กาเร็ตที่ 1  พระเจ้าอีริกที่ 3  คริสโตเฟอร์ที่ 1  คาร์ลที่ 1  คริสเตียนที่ 1  ฮันส์ที่ 1  คริสเตียนที่ 2  เฟรเดอริกที่ 1  คริสเตียนที่ 3  เฟรเดอริกที่ 2  คริสเตียนที่ 4  เฟรเดอริกที่ 3  คริสเตียนที่ 5  เฟรเดอริกที่ 4  คริสเตียนที่ 6  เฟรเดอริกที่ 5  คริสเตียนที่ 7  เฟรเดอริกที่ 6 
ภายใต้เดนมาร์ก (1814–1918):  เฟรเดอริกที่ 6  คริสเตียนที่ 8  เฟรเดอริกที่ 7  คริสเตียนที่ 9  เฟรเดอริกที่ 8  คริสเตียนที่ 10 
ราชอาณาจักรไอซ์แลนด์ (1918–1944):  คริสเตียนที่ 10 
พระบรมสาทิสลักษณ์ร่วมสมัยของพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก
พระยางั่วนำถุม

| พระยางั่วนำถุม> พระมหากษัตริย์สุโขทัย |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 1866–1890 (24 ปี)
ก่อนหน้า: พระยาเลอไทย
ถัดไป: พระมหาธรรมราชาที่ 1

สวรรคต: พ.ศ. 1890
ราชวงศ์: พระร่วง
พระราชบิดา: พ่อขุนบานเมือง
พระยางั่วนำถุม (สวรรคต พ.ศ. 1890) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 5 แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง พระองค์ขึ้นครองราชย์ใน พ.ศ. 1866 ถัดจากพระยาเลอไทย และทรงอยู่ในราชสมบัติไปจนสวรรคตใน พ.ศ. 1890 จากนั้น พระมหาธรรมราชาที่ 1 ทรงสืบราชสมบัติต่อ
พระนาม

พระนาม "งั่วนำถุม" (เขียนแบบเก่าว่า "งววนำถํ") ปรากฏในจารึกปู่ขุนจิตขุนจอด (พ.ศ. 1935)
คำว่า "งั่ว" ในพระนาม แปลว่า "ห้า" และเป็นคำเรียกลูกคนที่ห้า จึงบ่งบอกว่า พระองค์เป็นพระโอรสพระองค์ที่ห้า
ส่วน "นำถุม" นั้นมาจากภาษาถิ่นย่อยในภาษาล้านนาหรือมาจากภาษาไทใหญ่ ตรงกับคำว่า "น้ำท่วม" ในภาษาไทย
ประเสริฐ ณ นคร เห็นว่า พระนาม "นำถุม" แสดงว่า พระยางั่วนำถุมทรงเป็นเชื้อสายของพ่อขุนศรีนาวนำถุม อดีตพระมหากษัตริย์สุโขทัย เพราะมีประเพณีการตั้งชื่อบุตรหลานตามนามบรรพบุรุษ และข้อนี้ยังทำให้สันนิษฐานได้ว่า นางเสือง พระอัยยิกา (ย่า) ของพระยางั่วนำถุม เป็นพระธิดาของพ่อขุนศรีนาวนำถุม ส่วนเพ็ญสุภา สุขคตะ ระบุว่า พระนาม "นำถุม" ทำให้เห็นได้ว่า พระยางั่วนำถุมทรงเป็น "หลานปู่" ของพ่อขุนศรีนาวนำถุม
วีณา โรจนราธา เห็นว่า พระยางั่วนำถุมอาจทรงได้พระนาม "นำถุม" มาจากการประสูติในช่วงน้ำท่วม ดังมีตัวอย่างจากท้าวน้ำท่วม พระนัดดาของพญามังราย ที่ได้รับพระนามเช่นนั้นเพราะประสูติในช่วงน้ำท่วมเมือง หรือมิฉะนั้น พระยางั่วนำถุมก็อาจทรงได้พระนาม "นำถุม" มาจากการจมน้ำสวรรคต เพราะเอกสาร ชินกาลมาลีปกรณ์ เรียกพระมหากษัตริย์สุโขทัยพระองค์หนึ่งว่า "อุทกโชตถตะ" แปลว่า "พระร่วงจมน้ำ" และ ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ระบุว่า มีพระมหากษัตริย์สุโขทัยเสด็จไปสรงแม่น้ำยมที่แก่งหลวง (ปัจจุบันอยู่ในอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย) แล้วถูกสายน้ำพัดพาไปไม่มีผู้ใดพบเห็นอีก วีณาเห็นว่า เอกสารทั้งสองนี้อาจหมายถึงพระยางั่วนำถุมก็ได้ แต่วีณายังไม่ให้ข้อยุติในเรื่องนี้ เพราะยังมีข้อขัดกันเกี่ยวกับลำดับเหตุการณ์และการสืบเชื้อสาย
พระชนมชีพ

|  พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พระร่วง |
| --- | --- |
: พ่อขุนศรีอินทราทิตย์
: พ่อขุนบานเมือง
: พ่อขุนรามคำแหงมหาราช
: พระยาเลอไทย
: พระยางั่วนำถุม
: พระมหาธรรมราชาที่ 1
: พระมหาธรรมราชาที่ 2
: พระมหาธรรมราชาที่ 3
: พระมหาธรรมราชาที่ 4
ด ค ก
ชินกาลมาลีปกรณ์ กล่าวว่า พระยางั่วนำถุมเป็นพระโอรสพระองค์หนึ่งของพ่อขุนบานเมือง พระมหากษัตริย์สุโขทัย
จารึกปู่ขุนจิตขุนจอด ซึ่งพรรณนาลำดับพระมหากษัตริย์ราชวงศ์พระร่วงนั้น ระบุพระยางั่วนำถุมไว้หลังจากพระยาเลอไทย และก่อนพระมหาธรรมราชาที่ 1 นักประวัติศาสตร์จึงสันนิษฐานว่า พระยางั่วนำถุมทรงสืบราชสมบัติถัดจากพระยาเลอไทย และเมื่อสื้นพระยางั่วนำถุมแล้ว พระมหาธรรมราชาที่ 1 พระโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 1 ทรงสืบราชสมบัติต่อ
เพ็ญสุภา สุขคตะ มองว่า การที่พระยางั่วนำถุมขึ้นครองราชย์ระหว่างพระยาเลอไทยกับพระมหาธรรมราชาที่ 1 เป็นการที่เชื้อสายฝ่ายพ่อขุนศรีนาวนำถุมแทรกตัวขึ้นในระหว่างเชื้อสายของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ และน่าจะเป็นการช่วงชิงราชสมบัติมาจากฝ่ายศรีอินทราทิตย์ โดยฝ่ายศรีนาวนำถุมน่าจะรอคอยโอกาสอยู่นานพอสมควรกว่าจะชิงราชสมบัติมาได้ นอกจากนี้ นักประวัติศาสตร์สายอนุรักษนิยมยังมักลบพระนามพระยางั่วนำถุมออกจากลำดับพระมหากษัตริย์สุโขทัย เพราะมองว่า พระยางั่วนำถุมทรงเป็นทรราชจากการได้ราชสมบัติมาในลักษณะดังกล่าว
ตามการคำนวณของประเสริฐ ณ นคร ปีที่พระยางั่วนำถุมทรงขึ้นครองราชย์ได้แก่ พ.ศ. 1866 เมื่อพระยางั่วนำถุมทรงขึ้นครองราชย์แล้ว พระยางั่วนำถุมทรงแต่งตั้งพระมหาธรรมราชาที่ 1 พระโอรสของพระยาเลอไทย พระมหากษัตริย์พระองค์ก่อน เป็นพระมหาอุปราชครองเมืองศรีสัชนาลัย จารึกวัดป่ามะม่วง (พ.ศ. 1904) ระบุว่า พระมหาธรรมราชาที่ 1 ทรงครองเมืองศรีสัชนาลัยมาได้ 22 ปี จึงเสด็จออกผนวชใน พ.ศ. 1905 ปีที่พระมหาธรรมราชาที่ 1 ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระมหาอุปราชจึงได้แก่ พ.ศ. 1883
จารึกวัดป่ามะม่วงกล่าวอีกว่า ใน พ.ศ. 1890 พระมหาธรรมราชาที่ 1 ทรงนำกำลังจากเมืองศรีสัชนาลัยมายังเมืองสุโขทัย ระดมฟันประตูเข้าไปประหารศัตรูทั้งมวล จึงได้เสวยราชสมบัติในเมืองสุโขทัย ประเสริฐ ณ นคร เห็นว่า ข้อความนี้อาจมีความหมายว่า พระยางั่วนำถุมสวรรคตใน พ.ศ. 1890 และพระโอรสของพระยางั่วนำถุมจะขึ้นสืบราชสมบัติต่อ พระมหาธรรมราชาที่ 1 ซึ่งเป็นพระมหาอุปราช จึงทรงนำกำลังมายึดราชสมบัติและขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ต่อไป
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
บรรณานุกรม

ประเสริฐ ณ นคร (2000). ประวัติศาสตร์เบ็ดเตล็ด. กรุงเทพฯ: มติชน. ISBN 9743236007.
เพ็ญสุภา สุขคตะ (2015-09-28). "ปริศนาโบราณคดี: ประเทศไทยเคยเกิด "น้ำท่วมใหญ่" จริงเท็จแค่ไหน ดูที่ชื่อ "พระเจ้าน้ำท่วม"". มติชนสุดสัปดาห์. กรุงเทพฯ: มติชน. สืบค้นเมื่อ 2022-08-06.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, โครงการศูนย์สุโขทัยศึกษา (1996). สารานุกรมสุโขทัยศึกษา (เล่ม 1 ก–ป). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ISBN 9746149369.
มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา (2011). นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา. ISBN 9786167308258.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) (2021-08-10). "จารึกวัดป่ามะม่วง (ภาษาเขมร)". ฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). สืบค้นเมื่อ 2022-08-06.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) (2022-05-19). "จารึกปู่ขุนจิดขุนจอด". ฐานข้อมูลจารึกในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). สืบค้นเมื่อ 2022-08-06.
| ก่อนหน้า |  | พระยางั่วนำถุม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระยาเลอไทย ราชวงศ์พระร่วง |  | พระมหากษัตริย์แห่ง อาณาจักรสุโขทัย  (พ.ศ. 1866–1890) |  | พระยาลือไทย (พระมหาธรรมราชาที่ 1) ราชวงศ์พระร่วง |
หลี่ น่า

| --- | --- |

ประเทศ (กีฬา):  สาธารณรัฐประชาชนจีน
ถิ่นพำนัก: Wuhan, Hubei, China
วันเกิด:  (1982-02-26) กุมภาพันธ์ 26, 1982 (42 ปี) Wuhan, Hubei, China
ส่วนสูง: 1.72 m (5 ft 7 1⁄2 in)
เทิร์นโปร: 1999
การเล่น: Right handed (two-handed backhand)
เงินรางวัล: $6,444,632
เดี่ยว
สถิติอาชีพ: 383–141
รายการอาชีพที่ชนะ: 5 WTA, 19 ITF
อันดับสูงสุด: No. 4 (June 6, 2011)
อันดับปัจจุบัน: No. 4 (June 6, 2011)
ผลแกรนด์สแลมเดี่ยว
ออสเตรเลียนโอเพน: F (2011)
เฟรนช์โอเพน: W (2011)
วิมเบิลดัน: QF (2006, 2010)
ยูเอสโอเพน: QF (2009)
คู่
สถิติอาชีพ: 120–49
รายการอาชีพที่ชนะ: 2 WTA, 16 ITF
อันดับสูงสุด: No. 54 (August 28, 2006)
ผลแกรนด์สแลมคู่
ออสเตรเลียนโอเพน: 2R (2006, 2007)
เฟรนช์โอเพน: 2R (2006, 2007)
วิมเบิลดัน: 2R (2006)
ยูเอสโอเพน: 3R (2005)
อัปเดตล่าสุดเมื่อ: May 16, 2011
หลี่ น่า (จีน: 李娜; พินอิน: Lǐ Nà) เป็นนักเทนนิสหญิงชาวจีนจากเมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ปัจจุบันเป็นนักเทนนิสหญิงมืออันดับ 2 ของโลก จัดอันดับโดยดับเบิลยูทีเอ  หลี่ชนะรายการเทนนิสหญิงเดี่ยวในระดับดับเบิลยูทีเอมาแล้ว 7 ครั้ง และระดับไอทีเอฟ 19 ครั้ง
หลี่เป็นผู้ชนะเลิศเทนนิสเฟรนช์โอเพน รายการระดับแกรนสแลมด์ประเภทหญิงเดี่ยวประจำปี 2011  โดยเอาชนะฟรานเชสกา สเคียโวเนจากอิตาลีในรอบชิงชนะเลิศ 6–4, 7–6(0) เป็นนักเทนนิสชาวเอเชียคนแรกที่ชนะเลิศเทนนิสแกรนด์สแลม  ก่อนหน้านั้นเธอเคยพ่ายแพ้คิม ไคลจ์สเตอร์ในรอบชิงชนะเลิศเทนนิสออสเตรเลียนโอเพนประจำปี 2011 ทำให้เธอเป็นนักเทนนิสชาวเอเชียคนแรกที่เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเทนนิสแกรนด์สแลม และเธอยังคว้าอันดับ 4 ในการแข่งขัน
ต่อมาในเทนนิสออสเตรเลียนโอเพนประจำปี 2013 เธอก็สามาจผ่านเข้ารอบชีงชนะเลิศอีกคั้งแต่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับคู่ปรับอย่างวิคตอเรีย อซาเรนกาไปอย่างน้าเสียดายทั้งที่นำคู่แข่ง 1-0 แซต และ พ่ายไปด้วยสกอร์ 6–4, 4–6, 3–6. แต่อย่างไรก็ตามในแกรนสแลมด์หญิงเดียวรายการแรกของปี 2014 เทนนิสออสเตรเลียนโอเพน ประจำปี 2014 หลี่ นา เธอก็กลับมาแก้ตัวใหม่อีกครั้งด้วยกานคว้าแชมป์รายการนี้เป็นคั้งแรก และ เป็นแกนสแลมด์ที่สองในกานเล่นเทนนิสอาชีบของเธอโดยการหวดเอาชนะคู่ชีงอย่าง โดมินิกา ซิบุลโควาไปอย่างขาดลอย 2-0 แซต ด้วยสกอร์ 7-6 ไทเบรก 7-3 และ 6-0.
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เธอได้อันดับ 4 ในการแข่งขันเทนนิสประเภทหญิงเดี่ยว
ในวันที่ 19 กันยายน 2014 หลี่ น่า ได้ประกาศยุติการเล่นเทนนิสอย่างถาวร ด้วยวัยเพียง 32 ปี เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่เรื้อรังมานาน โดยไม่ได้ลงเล่นมาตั้งแต่เดือนมิถุนายน ปีเดียวกัน
สถิติการแข่งขันอาชีพ > โอลิมปิก หญิงเดี่ยว รอบชิงเหรียญทองแดง (1) > (อันดับ 4)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นผิว | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| อันดับที่ 4 | 2551 |  กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงปักกิ่ง | คอนกรีต |  เวรา ซวอนนาเรวา | 0–6, 5–7 |
สถิติการแข่งขันอาชีพ > แกรนด์สแลม หญิงเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ (4) > (2 ชนะเลิศ - 2 รองชนะเลิศ )

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ผลลัพธ์ | ปี | รายการ | พื้นผิว | คู่แข่งในรอบชิง | ผลการแข่งขัน |
| รองชนะเลิศ | 2554 |  ออสเตรเลียน โอเพน | คอนกรีต |  คิม ไคลจ์สเตอร์ส | 6–3, 3–6, 3–6 |
| ชนะเลิศ | 2554 |  เฟรนช์โอเพน | ดิน |  ฟรานเชสกา สเคียโวเน | 6–4, 7–6(7–0) |
| รองชนะเลิศ | 2556 |  ออสเตรเลียน โอเพน | คอนกรีต |  วิคตอเรีย อซาเรนกา | 6–4, 4–6, 3–6 |
| ชนะเลิศ | 2557 |  ออสเตรเลียน โอเพน | คอนกรีต |  โดมินิกา ซิบุลโควา | 7-6(7-3), 6-0 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Li Na เก็บถาวร 2008-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ITF Tennis profile
Li Na, comprehensive sports profile เก็บถาวร 2011-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – historical information, news, pictures, video, and personal data
Li Na Li Na's Personal Weibo(Microblog)
ทีมผสมในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ทีมผสม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน  คน ใน  ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ทีมผสมได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 13 เหรียญทอง 12 เหรียญเงิน และ 14 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 39 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
*  เจ้าภาพ ( จีน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  รัสเซีย (RUS) | 2 | 3 | 0 | 5 |
| 2 |  ยูเครน (UKR) | 2 | 1 | 3 | 6 |
| 3 |  ฝรั่งเศส (FRA) | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 4 |  สหราชอาณาจักร (GBR) | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 5 |  เยอรมนี (GER) | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 6 |  โปรตุเกส (POR) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 6 |  ฮ่องกง (HKG) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 6 |  เนเธอร์แลนด์ (NED) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 6 |  อุซเบกิสถาน (UZB) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 10 |  ฮังการี (HUN) | 1 | 3 | 1 | 5 |
| 11 |  อิตาลี (ITA) | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 12 |  จีน (CHN)* | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 12 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 12 |  อาร์เจนตินา (ARG) | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 15 |  เม็กซิโก (MEX) | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 15 |  อียิปต์ (EGY) | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 17 |  ออสเตรเลีย (AUS) | 1 | 1 | 3 | 5 |
| 18 |  เกาหลีใต้ (KOR) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 18 |  โปแลนด์ (POL) | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 20 |  มาเลเซีย (MAS) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 20 |  เบลารุส (BLR) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 22 |  คอโมโรส (COM) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 22 |  สวีเดน (SWE) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 24 |  เวเนซุเอลา (VEN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  ปวยร์โตรีโก (PUR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (IVB) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  นอร์เวย์ (NOR) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  ฟิลิปปินส์ (PHI) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  โรมาเนีย (ROU) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  ไอร์แลนด์ (IRL) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  บัลแกเรีย (BUL) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  ไทย (THA) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 24 |  เดนมาร์ก (DEN) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 35 |  จีนไทเป (TPE) | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 36 |  บราซิล (BRA) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 37 |  สหรัฐ (USA) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 38 |  สเปน (ESP) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 38 |  บาห์เรน (BRN) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 38 |  อุรุกวัย (URU) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 41 |  ชิลี (CHI) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 41 |  บุรุนดี (BDI) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 41 |  แซมเบีย (ZAM) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 41 |  สิงคโปร์ (SIN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 41 |  ปารากวัย (PAR) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 41 |  มอนเตเนโกร (MNE) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 41 |  เซอร์เบีย (SRB) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 48 |  กัวเตมาลา (GUA) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 48 |  ลัตเวีย (LAT) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 50 |  มัลดีฟส์ (MDV) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  หมู่เกาะเคย์แมน (CAY) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  เอลซัลวาดอร์ (ESA) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  สาธารณรัฐโดมินิกัน (DOM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  โครเอเชีย (CRO) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  เช็กเกีย (CZE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  ฟินแลนด์ (FIN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  ศรีลังกา (SRI) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  แคนาดา (CAN) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  ลักเซมเบิร์ก (LUX) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  สโลวีเนีย (SLO) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  ลิทัวเนีย (LTU) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  เอกวาดอร์ (ECU) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  เอธิโอเปีย (ETH) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  นิวซีแลนด์ (NZL) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  ออสเตรีย (AUT) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  กรีซ (GRE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  อิสราเอล (ISR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 50 |  เปรู (PER) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (68 ประเทศ) | รวม (68 ประเทศ) | 43 | 42 | 51 | 136 |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| 8×100 m relay รายละเอียด | Team 034    Merten Howe (GER)    Daou Bacar Aboubacar (COM)    Trae Williams (AUS)    Witthawat Thumcha (THA)    Maria Simancas (VEN)    Tatiana Blagoveshchenskaia (RUS)    Lakeisha Ashley Warner (IVB)    Ioana Teodora Gheorghe (ROU) | Team 038    Ekaterina Alekseeva (RUS)    Oleksandr Malosilov (UKR)    Rachel Pace (AUS)    Mohamed Saad (BRN)    Chinne Okoronkwo (USA)    Amedee Manirakiza (BDI)    Coralie Gassama (FRA)    Sydney Siame (ZAM) | Team 017    Sam Geddes (AUS)    Michaela Hruba (CZE)    Noel-Aman Del Cerro Vilalta (ESP)    Martin Nicolas Castanares Mariano (URU)    Wogene Sebisibe Sidamo (ETH)    Hussain Shahudhaan Fahumee (MDV)    Dhakirina Fatima (COM)    Salwa Naser (BRN) |
ดูเพิ่ม

ทีมผสมในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาทีมผสมที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน