stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระสูตร

เอกสารตัวเขียนภาษาสันสกฤตของสัทธรรมปุณฑรีกสูตร (ศาสนาพุทธ) จากเตอร์กิสถานตอนใต้ในอักษรพราหมี
เอกสารตัวเขียนจากกัลป์สูตร (ศาสนาเชน)
พระสูตร (สันสกฤต: सूत्र, อักษรโรมัน: sūtra, แปลตรงตัว 'สาย, เชือก') ในวรรณกรรมอินเดีย สื่อถึงคติพจน์หรือชุดคติพจน์ในรูปของคู่มือ หรือในความหมายโดยกว้างคือคู่มือหรือข้อความแบบย่อ พระสูตรเป็นหนึงในประเภทของเนื้อหาในอินเดียยุคโบราณถึงยุคกลาง ซึ่งพบในศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธ และศาสนาเชน
ในศาสนาฮินดู พระสูตรเป็นหนึ่งในประเภทองค์ประกอบทางวรรณกรรม ซึ่งเป็นการรวบรวมข้อความคติพจน์สั้น แต่ละสูตรมีความยาวไม่มากเหมือนทฤษฎีที่ถูกกรองเป็นคำหรือพยางค์เพียงไม่กี่คำ ซึ่งมีวิธีการในพิธีกรรม ปรัชญา ไวยากรณ์ หรือศาสตร์ความรู้ใด ๆ ที่สามารถรวมกันได้ พระสูตรที่เก่าแก่ที่สุดในศาสนาฮินดูถูกพบที่ชั้นพราหมณะ (Brahmana) และอารันยก (Aranyaka) ของพระเวท ปรัชญาฮินดูทุกสำนักถือให้พระเวทเป็นทางนำของพิธีกรรม ศิลปะสาขาต่าง ๆ กฎหมาย และจริยธรรมทางสังคม
ในศาสนาพุทธ พระสูตรเป็นสารบบตามคัมภีร์ ซึ่งหลายอันถือว่าเป็นบันทึกปากเปล่าจากพระโคตมพุทธเจ้า แม้ว่ามันจะไม่ได้เป็นคติพจน์ แต่ยังมีรายละเอียดที่บางครั้งกล่าวถึงซ้ำ นี่อาจสะท้อนถึงรากทางปรัชญาของ สุกตะ (sukta; พูดดี) มากกว่า สูตร (sutra; เชือก)
ในศาสนาเชน พระสูตรเป็นพระธรรมเทศนาของพระมหาวีระ ซึ่งรวบรวมในเชนอาคมเช่นเดียวกันกับตำรากฎเกณฑ์ (บัญญัติในภายหลัง) ในภายหลัง
ดูเพิ่ม

อนันตสูตร
พระไตรปิฎกภาษาจีน
รายชื่อพระสูตร
ศาสตรา
การคัดลอกพระสูตร
ซูตรัม
พระไตรปิฎกภาษาทิเบต
บรรณานุกรม

Arthur Anthony Macdonell (1900). "The sūtras" . A History of Sanskrit Literature. New York: D. Appleton and company.
Monier-Williams, Monier. (1899) A Sanskrit-English Dictionary. Delhi:Motilal Banarsidass. p. 1241
Tubb, Gary A.; Boose, Emery R. (2007). Scholastic Sanskrit: A Handbook for Students. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-9753734-7-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

SuttaCentral Public domain translations in multiple languages of suttas from the Pali Tipitaka and other collections.
Buddhist Scriptures in Multiple Languages
More Mahayana Sutras
The Hindu Vedas, Upanishads, Puranas, and Vedanta Sacred-texts.com
A Modern sutra
Digital Sanskrit Buddhist Canon
Ida B. Wells Memorial Sutra Library (Pali Suttas)
Chinese and English Buddhist Sutras
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เช็กเกีย
สโมสรฟุตบอลนอร์แทมป์ตันทาวน์

สโมสรฟุตบอลนอร์แทมป์ตันทาวน์  (อังกฤษ: Northampton Town F.C.) เป็นสโมสรฟุตบอลในอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เมืองนอร์แทมป์ตันในนอร์แทมป์ตันเชอร์ ปัจจุบันลงเล่นในลีกวัน ซึ่งเป็นลีกระดับที่สามของอังกฤษ
นอร์แทมป์ตันก่อตั้งในปี ค.ศ. 1897 โดยเกิดจากการประชุมกันของครูในโรงเรียนกับทนายความที่ชื่อว่าดาร์เนล สนามเหย้าในปัจจุบันคือซิกส์ฟีลด์สเตเดียม ความจุ 7,798 ที่นั่ง โดยเริ่มใช้งานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ส่วนก่อนหน้านี้ก็เคยใช้เคาน์ตีกราวด์ ซึ่งเป็นสนามเหย้าร่วมกับสโมสรคริกเก็ตนอร์แทมป์ตันเชอร์เคาน์ตี คู่ปรับท้องถิ่นที่สำคัญได้แก่ ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด, ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด, มิลตันคีนส์ดอนส์, รุชเดนแอนด์ไดมอนด์ และเคมบริดจ์ยูไนเต็ด สีประจำสโมสรคือสีม่วงแดงและขาว ฉายาของสโมสรคือ "ช่างปะรองเท้า" เนื่องจากตัวเมืองเป็นแหล่งอุตสาหกรรมรองเท้าที่สำคัญ
เกียรติประวัติ

เซคกันด์ดิวิชั่น
รองชนะเลิศ: 1964–65
เทิร์ดดิวิชัน
ชนะเลิศ: 1962–63
เทิร์ดดิวิชันเซาท์
รองชนะเลิศ: 1927–28, 1949–50
โฟร์ทดิวิชัน/ลีกทู
ชนะเลิศ: 1986–87, 2015–16
รองชนะเลิศ: 1975–76, 2005–06
เลื่อนชั้น: 1960–61, 1999–2000
ชนะเลิศเพลย์ออฟ: 1996–97
เซาเทิร์นฟุตบอลลีก
ชนะเลิศ: 1908–09
รองชนะเลิศ: 1910–11
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์
รองชนะเลิศ: 1909
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
NTFC Trust – Supporters Ltd.
แม่แบบ:BBC Football Info
BBC Radio Northampton – Interviews and Match Reports from BBC Radio Northampton Sport
Football Ground Guide – Information on Sixfields Stadium
Soccerbase เก็บถาวร 2007-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Managerial History
Historical Kits – Graphical Kit History
Every match result and League table since they joined the Football League
Fresh Players, New Tactics: Lessons from Northampton Town Supporters Trust เก็บถาวร 2017-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน published by The Football Governance Research Centre
| ด ค กอีเอฟแอลลีกทู |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2021–22:  แบร์โรว์  แบรดฟอร์ด ซิตี  บริสตอล โรเวอส์  คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด  โคลเชสเตอร์ ยูไนเต็ด  ครอว์ลีย์ ทาวน์  เอ็กซิเตอร์ ซิตี  ฟอเรสต์ กรีน โรเวอส์  แฮร์โรเกตทาวน์  ฮาร์ตลีพูล ยูไนเต็ด  เลย์ตันโอเรียนต์  แมนส์ฟีลด์ ทาวน์  นิวพอร์ต เคาน์ตี  นอร์แทมป์ตันทาวน์  โอลดัมแอทเลติก  พอร์ต เวล  รอชเดล  ซอลฟอร์ดซิตี  สคันทอร์ป ยูไนเต็ด  สตีฟเนจ  ซัตตัน ยูไนเต็ด  สวินดันทาวน์  แทรนเมียร์โรเวอส์  วอลซอลล์ 
ที่เคยอยู่ในฟุตบอลลีกทู:  แอคคริงตันสแตนลีย์  บอร์นมัท  เอเอฟซี วิมเบิลดัน  อัลเดอร์ชอต ทาวน์  บาร์เน็ต  แบล็กพูล  โบลตันวอนเดอเรอส์  บอสตัน ยูไนเต็ด  เบรนต์ฟอร์ด  เบอร์ตัน อัลเบียน  บิวรี  เคมบริดจ์ ยูไนเต็ด  เชลท์แนม ทาวน์  เชสเตอร์ ซิตี  คอเวนทรีซิตี  ครูว์ อเล็กซานดรา  ดาเกนแนม แอนด์เรดบริดจ์  แดร์ริงตัน  ดอนคาสเตอร์ โรเวอส์  ฟลีตวูด ทาวน์  กิลลิงแฮม  กริมสบี ทาวน์  เฮียร์ฟอร์ด ยูไนเต็ด  คิดเดอร์มินสเตอร์ แฮร์ริเออร์ส  ลินคอล์น ซิตี  ลูตันทาวน์  แม็คเคิลส์ฟีลด์ทาวน์  มิลตันคีนส์ดอนส์  นอตส์ เคาน์ตี  อ๊อกซฟอร์ด ยูไนเต็ด  ปีเตอร์โบโร ยูไนเต็ด  พลีมัท อาร์ไกล์  พอร์ตสมัท  รอเทอร์แฮม ยูไนเต็ด  รัชเดน แอนด์ ไดอะมอนด์ส  ชรูว์สบิวรี ทาวน์  เซาท์เอนด์ ยูไนเต็ด  สต็อคพอร์ต เคาน์ตี  สวอนซี ซิตี  ทอร์คีย์ ยูไนเต็ด  เร็กซ์แฮม  วิคัมบ์วอนเดอเรอส์  เยโอวิล ทาวน์  ยอร์ค ซิตี 
การแข่งขัน:  ฤดูกาล  ทีม (ทีมชนะเลิศ)  ผู้จัดการทีม (ปัจจุบัน)  สนาม  ผู้ตัดสิน 
สถิติและรางวัล:  สถิติ  ผู้ทำประตู  ผู้จัดการประจำเดือน  ผู้เล่นประจำเดือน  แฮท-ทริคส์ 
การเงิน:  เจ้าของสโมสร  พรีเมียร์ลีก–ฟุตบอลลีกกัลฟ์  ค่าเฉลี่ยยอดผู้ชม 
ผู้สนับสนุน:  โคคา-โคลา (2004–10)  เอ็นพาวเวอร์ (2010–13)  สกาย เบท (2013–2018) 
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง:  เอฟเอคัพ  อีเอฟแอลคัพ  เพลย์ออฟ 
ฤดูกาล:  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25 
อนาคต: เลื่อนชั้นขึ้นสู่ อีเอฟแอลลีกวัน;  ตกชั้นสู่ เนชันนัลลีก
ศิลปะการต่อสู้แบบผสม

ศิลปะการต่อสู้แบบผสม (อังกฤษ: mixed martial arts; MMA) คือ กติกาการต่อสู้ ที่ผู้เข้าแข่งขัน สามารถเอาศิลปะการต่อสู้หลายแขนงมาใช้แข่งขัน อย่างเช่น มวยไทย มวยสากล ยูโด มวยปล้ำ คาราเต้ แซมโบ บราซิลเลี่ยน ยูยิสสู มีทั้งการเตะต่อย และการทำให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้
ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสมผสานครั้งแรกที่ถ่ายทอดผ่านทีวีคือรายการ อัลติเมท ไฟต์ติง แชมเปียนชิพ (Ultimate Fighting Championship) ครั้งที่ 1 ใน ค.ศ.1993[ต้องการอ้างอิง] ในตอนนั้นยังไม่กฎกติกาอะไรมากนัก ก่อนมีการปรับเปลี่ยนกฎกติกาต่าง ๆ ให้เป็นที่ยอมรับมากขึ้นในวงการกีฬา ฮอยส์ เกรซี่ ซึ่งเป็นแชมป์คนแรกของรายการ UFC เป็นนักสู้ชาวบราซิล จูจิสสึ (BJJ)[ต้องการอ้างอิง]
กฎกติกา > ยุคแรก

กฎติกาของศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสมผสานในตอนยุคแรกๆ ใน UFC ครั้งช่วงแรก รูปการต่อสู้ที่ไม่ตายตัวไม่มีกฎกติกา แต่มีการห้ามจิ้มตา และห้ามเตะเป้าในการแข่งเป็นแพ้คัดออก ใครชนะเข้ารอบ แข่งขันวันเดียวจบ แพ้ชนะอยู่ที่การน็อกคู่ต่อสู้ ทำให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้ และกรรมการในเวทีสั่งยุติการแข่ง
กฎกติกา > ยุคปัจจุบัน

กติกาการแข่งขันได้มีการพัฒนาขึ้น มีแข่งขันตามน้ำหนัก ผู้เข้าแข่งขันต้องมีการใส่ถุงมือนวม ใส่ฟันยาง มีการพักยก แพทย์สนามสั่งยุติแบบการแข่งขันมวย
ซึ่งการแข่งขันในแต่ละรายการต่างๆ กฎกติกาจะคล้ายๆกัน บางที่สามารถให้กระทืบคู่ต่อสูได้ เช่น รายการ Pride Fighting Championship ของประเทศญี่ปุ่น แต่ตอนนี้โดนยุบไปแล้วเพราะข่าวลือที่ว่า Pride FC ค้างเงินของพวกยากูซ่า[ต้องการอ้างอิง]
การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสม

สหรัฐอเมริกา : UFC, Strikeforce, King of the cage, Gladiator Challenge, World Extreme Cagefighting (WEC)
รัสเซีย : M-1
บราซิล : Valetudo
อังกฤษ : WOC
ฮังการี : Totallfight
ออสเตรเลีย : CFC
ญี่ปุ่น : Shooto, Pancrase, Deep, Rizin, Dream, Sengoku
เกาหลี : Spirit MC, Moosin
จีน : Art of War
ไต้หวัน :Ming Wu, Pro Fighting
ฮ่องกง : Legend
อินโดนีเซีย : TPI FC
ฟิลิปปินส์ : FFC, URCC, UFX, Fight League Philippines
สิงคโปร์ : Martial Combat, ONE
ไทย : NAKSU
แหล่งข้อมูลอื่น

International Mixed Martial Arts Federation
| ด ค กศิลปะการต่อสู้ |
| --- | --- |
 รายชื่อสไตล์  ประวัติศาสตร์  Timeline  Hard and Soft 
Regional origin:  จีน  ยุโรป  อินเดีย  อินโดนีเซีย  ญี่ปุ่น  เกาหลี  ฟิลิปปินส์ 
Unarmed techniques:  Punch  Kick  Hold  Clinch  Elbow  Knee  Headbutt  Trap  Sweep  Throw  Takedown  Joint lock  Chokehold 
อาวุธ:  การยิงธนู  Shooting  Knife fighting  Stick fighting  Swordsmanship  Melee weapons 
Training:  Sparring  Randori  Forms  Pushing hands  Punching bag  Practice weapon 
Grappling:  บราซิลเลียนยิวยิตสู  เยอรมันยิวยิตสู  ยูโด  ยิวยิตสู  ซามบะ  ซูโม่  มวยปล้ำ  สตอฟ 
Striking:  มวยสากล  กาโปเอย์รา  คาราเต้  คิกบอกซิง  กังฟู  มวยไทย  และเหว่  มวยลาว  ซ่านโฉ่ว  ซาวัต  เทควันโด  โววีนัม  ชินเดนไค  กุนเขมร 
Internal:  ไอกิโด  Aikijutsu  ปา-กว้าจ่าง  ไท่เก๊ก  สิงอี้เฉวียน  ชี่กง 
Full contact / Combat sports:  Professional boxing  Professional kickboxing  Knockdown karate  ศิลปะการต่อสู้แบบผสม  Submission wrestling 
Self-defense / Combatives:  อาร์นิส  บาร์ติตสู  ฮับกีโด  คาจูเคนโบ  คราฟมากา  MCMAP  ปันจักสีลัต  ซิสเตมา  หย่งชุน  Legal aspects 
Eclectic / Hybrids:  อเมริกันเคนโป  ชุนคุคโด  เจี๋ยฉวนเต้า  Shooto  Shorinji Kempo  Unifight  ชินเดนไค 
Entertainment:  เกมต่อสู้  Martial arts film (Chanbara)  มวยปล้ำอาชีพ  นักฆ่าเทวดาแขนเดียว 
 The Martial Arts Portal
ปลาอะราไพม่า

| ปลาอะราไพม่า |
| --- | --- |

พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำปักกิ่ง ประเทศจีน
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 2.3)
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
ขาดข้อมูล (กรุณาคัดลอกจากหน้านี้ในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ มาที่หน้านี้): ขาดแม่แบบอนุกรมวิธาน ทำตามขั้นตอนด้านบนเพื่อสร้าง: Arapaima
สปีชีส์:: แม่แบบ:Taxonomy/ArapaimaArapaima gigas
ชื่อทวินาม
แม่แบบ:Taxonomy/ArapaimaArapaima gigas (Schinz, 1822)

ชื่อพ้อง
 Sudis gigas Schinz, 1822  Sudis gigas G. Cuvier, 1829 (ambiguous)  Arapaima gigas (G. Cuvier, 1829) (ambiguous)  Sudis pirarucu Spix & Agassiz, 1829 (ambiguous)  Vastres mapae Valenciennes, 1847  Vastres cuvieri Valenciennes, 1847  Vastres agassizii Valenciennes, 1847  Vastres arapaima Valenciennes, 1847
ปลาอะราไพม่า หรือที่นิยมเรียกกันในภาษาไทยว่า ปลาช่อนยักษ์อเมซอน (อังกฤษ: arapaima; ชื่อวิทยาศาสตร์: Arapaima gigas) ปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอะราไพม่า (Arapaimidae) ในอันดับปลาลิ้นกระดูก (Osteoglossiformes)
ลักษณะ

มีรูปร่างคล้ายปลาช่อน (Channa stiata) มาก  เป็นปลาที่มีขนาดใหญ่มาก เกล็ดมีขนาดใหญ่ มีสีดำเงาเป็นมัน ครีบบน ครีบล่าง มีตำแหน่งค่อนไปทางหาง มีแถบสีแดงส้ม ตัดกับพื้นสีดำ  มีลำตัวค่อนข้างกลมและเรียวยาว   ส่วนหัวมีลักษณะแข็งและมีน้ำหนักมาก ส่วนลำตัวด้านท้ายมีลักษณะแบนกว้าง ในขณะที่ปลายังเล็กพื้นลำตัวจะมีสีเขียวเข้ม และลำตัวส่วนที่ค่อนไปทางหางจะเป็นสีดำ และรูปร่างจะออกไปทางทรงกระบอก เมื่อโตขึ้นบริเวณลำตัวและส่วนที่ค่อนไปทางหาง ครีบ และหาง จะปรากฏสีชมพูปนแดงหรือสีบานเย็นประแต้มกระจายอยู่ทั่วไป เมื่อจวนตัว ปลาอะราไพม่าจะใช้ส่วนหัวที่แข็งพุ่งชนและกระโดดใส่ด้วยความรุนแรงเพื่อป้องกันตัว
ปลาอะราไพม่าไม่มีหนวด ซึ่งแตกต่างจากปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน และเป็นปลาที่มีอัตราการเจริญเติบโตที่ไวมาก ภายในเวลาเพียง 1–2 ปี สามารถมีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นถึง 3–5 เท่าได้ ปลาที่โตเต็มที่เท่าที่มีการบันทึกสถิติไว้คือยาว 4.5 เมตร น้ำหนักกว่า 400 กิโลกรัม
พบในแม่น้ำแอมะซอนและลุ่มน้ำสาขาในทวีปอเมริกาใต้ โดยชาวพื้นเมืองจะเรียกว่า ปีรารูกู (pirarucu) ขณะที่ชาวพื้นเมืองที่ประเทศเปรูจะเรียกว่า ไปเช (paiche) โดยปลาชนิดนี้เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองใช้บริโภคกันในท้องถิ่น ในบางท้องที่มีการเพาะเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจ
ปลาอะราไพม่ากินอาหาร ได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร โดยใช้ลิ้นที่แข็งเป็นกระดูกนั้นบดอาหารกับเพดานปาก ในบางครั้งสามารถกินสัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็กกว่าที่อยู่บนบก เช่น ลิง สุนัข นก ด้วยการกระโดดงับได้อีกด้วย
ลักษณะ > ชนิดใหม่

นอกจากนี้แล้ว ยังมีความเป็นไปได้ว่า ปลาอะราไพม่าชนิดที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำเอสเซกวีโบที่ห่างไกลในกายอานา อาจจะเป็นชนิดใหม่จากการตรวจสอบทางดีเอ็นเอ
การขยายพันธุ์

จากการศึกษาพบว่า ปลาอะราไพม่าจะถึงวัยเจริญพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 4–5 ปีและจะมีอายุยืน
มากกว่า 20 ปี ปลาเพศผู้ เพศเมีย สังเกตดูเพศจากภายนอกได้ยาก แต่ในฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนธันวาคมถึงเดือนพฤษภาคมของทวีปอเมริกาใต้ ปลาเพศเมียจะมีไข่ จะเห็นบริเวณท้องจะขยายใหญ่ขึ้นได้ชัดเจน ส่วนเพศผู้หัวและลำตัวจะสีเข้ม และสีแดงอมส้มแถบโคนหางได้ชัดเจน ในฤดูวางไข่ ปลาวัยเจริญพันธุ์จะตีแอ่งสร้างรังใต้น้ำ ในระดับความลึกประมาณ 40–50 เซนติเมตร ในบริเวณพื้นที่เป็นทราย แล้วนำหญ้า หรือพืชน้ำมาสร้างเป็นรัง พ่อแม่ปลาจะช่วยกันสร้างรัง จากนั้นตัวเมียจะวางไข่  แม่ปลา 1 ตัวสามารถมีไข่ได้เป็นหมื่น ๆ ฟอง และจะฟักเป็นตัวในเวลาประมาณ 3–4 วัน แม่ปลาจะฟักไข่หรือดูแลตัวอ่อนไว้ในปาก ส่วนพ่อปลาจะช่วยป้องกันอันตรายจนกว่าลูกปลาจะแข็งแรง และช่วยตัวเองได้ แม่ปลา 1 ตัว (อายุ 4–5 ปี) ที่สมบูรณ์เต็มที่ สามารถวางไข่ได้ถึง 180,000 ฟอง ไข่ของปลาชนิดนี้ มีเส้นผ่าศูนย์กลางราว 1.8–1.4 นิ้ว
ปลาอะราไพม่า เป็นปลาที่ได้รับความนิยมในแง่ของการเป็นปลาสวยงาม ซึ่งมีจุดเด่นคือ ความใหญ่โตในรูปร่าง ซึ่งปลาอะราไพม่าจัดได้ว่าเป็นปลาน้ำจืดที่มีขนาดความยาวที่สุดในโลก (ปลาบึก (Pangasianodon gigas) ที่พบในแม่น้ำโขง มีความยาวสั้นกว่า แต่มีน้ำหนักตัวที่มากกว่า) ในประเทศไทยปลาชนิดนี้ถูกนำเข้ามาครั้งแรกราวปี พ.ศ. 2529 และได้รับความนิยมสูงสุดในปี พ.ศ. 2530 ตราบจนปัจจุบัน ซึ่งปลาอะราไพม่าแม้จะมีพฤติกรรมการกินอาหารที่ดูดุร้ายก็ตาม แต่เมื่อนำมาเลี้ยงในสถานที่เลี้ยงแล้ว แม้ในปลาขนาดใหญ่กลับไม่มีพฤติกรรมก้าวร้าวกับมนุษย์เลย ผู้เลี้ยงสามารถลงไปปล้ำไล่จับปลาเล่นได้ โดยที่ปลาไม่ขัดขืนหรือทำอันตรายใด ๆ
ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ในบ่อดินขนาดใหญ่ได้แล้ว ในประเทศมาเลเซียและไทย และมีคนไทยจำนวนหนึ่งกำลังทดลองเลี้ยงเป็นเพื่อบริโภคขายซึ่งเป็นปลาที่โตเร็วและเนื้อมีราคาแพง อาจนำมาทดแทนเนื้อปลาช่อนทั่วไปได้ ถ้ามีการเลี้ยงขนาดใหญ่ซึ่งให้กำไรมากกว่าและอาจทำให้อนาคตราคาเนื้อถูกลงเพราะเลี้ยงง่ายโตไว  คุ้มกว่าการเลี้ยงปลาช่อนธรรมดา
ในตำนานและวัฒนธรรมร่วมสมัย

ปลาอะราไพม่าเป็นปลาที่ปรากฏในความเชื่อของชนพื้นเมืองอเมริกาใต้ โดยมีชื่อเรียกว่า "ปีรารูกู" ปีรารูกูเป็นบุตรชายของหัวหน้าเผ่าอินเดียนแดงที่มีความโหดร้ายและหยิ่งผยอง ปีรารูกูไม่นับถือเทพเจ้า เทพเจ้าสูงสุดจึงพิโรธ แต่ปีรารูกูไม่หวั่นไหว เมื่อปีรารูกูไปตกปลา เทพเจ้าสูงสุดจึงใช้สายฟ้าดึงเขาตกลงไปในแม่น้ำ และสาบให้เขากลายเป็นปลาใหญ่ไป
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ปลาอะราไพม่าได้ปรากฏอยู่ในเกมสตรีตไฟเตอร์ 2 เป็นเครื่องประดับในฉากของคาร์ลอส บลังกา ร่วมกับงูอนาคอนดา
รูปภาพ

ส่วนหัว
ส่วนหลัง
ในแสตมป์ของบริติชกายอานา
ภาพเคลื่อนไหว
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาอะราไพม่า
ปราสาทสเตอร์ลิง

| ปราสาทสเตอร์ลิง Stirling Castle |
| --- | --- |
ปราสาทสเตอร์ลิง
พิกัด: 56°7′23″N 3°56′47″E﻿ / ﻿56.12306°N 3.94639°E﻿ / 56.12306; 3.94639
พื้นที่: สเตอร์ลิง, สกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร
ประวัติศาสตร์
สร้าง: ค.ศ. 1490
ปราสาทสเตอร์ลิง (ภาษาอังกฤษ: Stirling Castle) เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่สเตอร์ลิงในสกอตแลนด์ในสหราชอาณาจักร ปราสาทสเตอร์ลิงเป็นปราสาทที่ใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุดปราสาทหนึ่งทั้งทางด้านประวัติศาสตร์และทางด้านสถาปัตยกรรมของสกอตแลนด์ ตัวปราสาทตั้งอยู่บนเนินคาลเซิลฮิลล์ซึ่งเป็นเนินที่เกิดจากหินภูเขาไฟโบราณ และล้อมรอบสามด้านด้วยผาสูงชันที่ทำให้เหมาะแก่การป้องกันตน ตำแหน่งที่ดีทางยุทธศาสตร์ทำให้ที่ตั้งของปราสาทมีความสำคัญมาตั้งแต่ยุคโบราณ สิ่งก่อสร้างหลักส่วนใหญ่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 สิ่งก่อสร้างจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 ก็ยังคงมีหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ส่วนที่ใช้ในการป้องกันด้านนอกทางด้านตัวเมืองสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 พระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งสกอตแลนด์หลายพระองค์ได้รับการสวมมงกุฎที่สเตอร์ลิง รวมทั้งสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1543 ปราสาทสเตอร์ลิงถูกล้อมด้วยกันอย่างน้อยแปดครั้งรวมทั้งหลายครั้งระหว่างสงครามอิสรภาพสกอตแลนด์ ครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1746เมื่อชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด สจวต หรือ "Bonnie Prince Charlie" พยายามยึดปราสาทแต่ไม่สำเร็จ
ดูเพิ่ม

ปราสาท
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปราสาทสเตอร์ลิง
แม่แบบ:Historic-scotland-link
Stirling Castle website เก็บถาวร 2018-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Stirling Palace research 2008
Stirling Castle, Undiscovered Scotland
The Argyll and Sutherland Highlanders
Clan Stirling Online เก็บถาวร 2005-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, early images of Stirling Castle
Video view of Stirling Castle on ScotlandonTV เก็บถาวร 2007-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Stirling Castle in Black & White
เสียงกรีดร้อง

| เสียงกรีดร้อง |
| --- | --- |

ศิลปิน: เอ็ดวัด มุงก์
ปี: ค.ศ. 1893
ประเภท: สีน้ำมัน, สีฝุ่นเทมเพอรา และสีชอล์กบนกระดาษแข็ง
มิติ: 91 cm × 73.5 cm (36 นิ้ว × 28.9 นิ้ว)
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติและพิพิธภัณฑ์มุงก์ ออสโล นอร์เวย์
เสียงกรีดร้อง (นอร์เวย์: Skrik; อังกฤษ: The Scream) หรือ เสียงกรีดร้องของธรรมชาติ (เยอรมัน: Der Schrei der Natur) เป็นภาพวาดโดยเอ็ดวัด มุงก์ จิตรกรชาวนอร์เวย์ เป็นภาพบุคคลแสดงสีหน้าหวาดกลัวอยู่ด้านหน้า ด้านหลังมีบุคคลสองคนกำลังเดินห่างออกไป และด้านบนเป็นท้องฟ้าสีแดง มุงก์วาดภาพนี้ไว้ 4 ภาพและทำภาพพิมพ์หินจำนวนหนึ่ง โดยแบบที่เป็นที่รู้จักดีเป็นภาพวาดสีน้ำมัน สีฝุ่นเทมเพอรา และสีชอล์กบนกระดาษแข็งในปี ค.ศ. 1893 ปัจจุบันได้รับการจัดแสดงที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงออสโล
มุงก์กล่าวถึงที่มาของ เสียงกรีดร้อง ในบันทึกส่วนตัวเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1892 ว่า
ผมกำลังเดินไปตามถนนกับเพื่อนสองคน ตอนนั้นดวงอาทิตย์กำลังตกดิน ทันใดนั้นท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ผมหยุด รู้สึกหมดแรงและพิงตัวกับราวกั้น มันเหมือนมีเลือดและเปลวไฟลอยอยู่เหนือฟยอร์ดและเมืองที่ผมอยู่ เพื่อนผมเดินจากไปแล้ว แต่ผมยังอยู่ตรงนั้น ตัวสั่นเทาด้วยความวิตก และรู้สึกได้ถึงเสียงกรีดร้องที่ดังมาจากสภาพแวดล้อมนั้น
มีการระบุว่าสถานที่ในภาพคือเนินเขาเอเกอบาร์ที่มองลงไปเห็นกรุงออสโลและฟยอร์ดออสโล ซึ่งในช่วงเวลาที่มุงก์วาดภาพนี้ เขามาเยี่ยมน้องสาวที่ป่วยเป็นโรคอารมณ์สองขั้วที่โรงพยาบาลจิตเวชที่ตั้งอยู่ที่ตีนเขา ในปี ค.ศ. 1978 รอเบิร์ต โรเซนบลัม นักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวอเมริกันเสนอว่ามุงก์อาจได้รับแรงบันดาลใจในการวาดบุคคลที่แสดงสีหน้าหวาดกลัวมาจากมัมมี่เปรูที่มุงก์เห็นในงานนิทรรศการโลกที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1889
มีความพยายามในการอธิบายถึงสีท้องฟ้าในภาพ ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากความทรงจำของมุงก์ที่เห็นท้องฟ้าที่ได้รับผลกระทบจากการปะทุของภูเขาไฟกรากะตัวเมื่อสิบปีก่อน ส่งผลให้ท้องฟ้ายามเย็นของซีกโลกตะวันตกมีสีแดงจัดนานหลายเดือน ในขณะที่อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเป็นผลมาจากเมฆมุก (nacreous cloud หรือ polar stratospheric cloud) ซึ่งเป็นเมฆที่ก่อตัวที่ชั้นสตราโตสเฟียร์และเกิดการเลี้ยวเบนของแสงจนปรากฏเป็นสีรุ้ง
เสียงกรีดร้อง เป็นหนึ่งในผลงานที่เป็นที่รู้จักดีของมุงก์ และเป็นหนึ่งในผลงานที่ส่งผลให้เกิดกลุ่มลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สีหน้าที่แสดงถึงความหวาดวิตกและสภาพแวดล้อมที่บิดเบี้ยว ทำให้ภาพนี้มักถูกเชื่อมโยงกับความผิดปกติทางจิต นอกจากนี้ยังส่งอิทธิพลต่อผลงานอื่น ๆ ในยุคหลัง เช่น หน้ากากโกสต์เฟซในภาพยนตร์ หวีดสุดขีด, ตัวละครไซเลนซ์ในซีรีส์ ดอกเตอร์ฮู และงานล้อเลียนอีกจำนวนมาก
ระเบียงภาพ

ค.ศ. 1893, สีชอล์กบนกระดาษแข็ง อาจเป็นภาพแรก ๆ ของ เสียงกรีดร้อง ที่มุงก์วาด เนื่องจากมีการร่างองค์ประกอบในภาพ
ค.ศ. 1893, สีน้ำมัน สีฝุ่น และสีชอล์กบนกระดาษแข็ง อาจเป็นภาพแบบที่รู้จักดีที่สุด เคยถูกโจรกรรมเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 ก่อนจะตามคืนมาได้ในเดือนพฤษภาคม ปีเดียวกัน ปัจจุบันอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ กรุงออสโล
ค.ศ. 1895, สีชอล์กบนกระดาษแข็ง ถูกประมูลในราคาราว 120 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2012 ปัจจุบันเป็นชุดสะสมส่วนตัวของเลออน แบล็ก
ค.ศ. 1910, สีฝุ่นบนกระดาษแข็ง ภาพนี้เคยถูกโจรกรรมจากพิพิธภัณฑ์มุงก์ ในปี ค.ศ. 2004 ก่อนจะตามคืนมาได้ในปี ค.ศ. 2006
สตรอนเชียมซัลเฟต

| --- | --- |

ชื่อ
IUPAC name Strontium sulfate
ชื่ออื่น Celestine
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 7759-02-6 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
เคมสไปเดอร์: 2341151 Y
ECHA InfoCard: 100.028.955 
EC Number: 231-850-2
ผับเคม CID: 3084026
UNII: 7Q3KX2L47F N
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID10884419 
 InChI InChI=1S/H2O4S.Sr/c1-5(2,3)4;/h(H2,1,2,3,4);/q;+2/p-2 YKey: UBXAKNTVXQMEAG-UHFFFAOYSA-L Y InChI=1/H2O4S.Sr/c1-5(2,3)4;/h(H2,1,2,3,4);/q;+2/p-2Key: UBXAKNTVXQMEAG-NUQVWONBAV 
 SMILES [Sr+2].[O-]S([O-])(=O)=O 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: SrSO4 
มวลโมเลกุล: 183.68 g/mol   
ลักษณะทางกายภาพ: white orthorhombic crystals
ความหนาแน่น: 3.96 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 1,606 องศาเซลเซียส (2,923 องศาฟาเรนไฮต์; 1,879 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: 0.0135 g/100 mL (25 °C)   0.014 g/100 mL (30 °C)
Solubility product, Ksp: 3.44 x 10−7
ความสามารถละลายได้: insoluble in ethanol, alkalis   slightly soluble in acids
Magnetic susceptibility (χ): −57.9·10−6 cm3/mol
ดัชนีหักเหแสง (nD): 1.622
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: Orthorhombic, oP24
Space group: Pnma, No. 62
อุณหเคมี
Std molarentropy (S⦵298) : 117.0 J·mol−1·K−1
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : -1453.1 kJ·mol−1
ความอันตราย
NFPA 704 (fire diamond):   1 0 0
จุดวาบไฟ: ไม่ติดไฟ
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS): External MSDS data
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ: สตรอนเชียมคลอไรด์ สตรอนเชียมออกไซด์
แคทไอออนอื่น ๆ: เบริลเลียมซัลเฟต แมกนีเซียมซัลเฟต แคลเซียมซัลเฟต แบเรียมซัลเฟต
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
สตรอนเชียมซัลเฟต (อังกฤษ: Strontium sulfate) เป็นเกลือซัลเฟตของสตรอนเชียม เป็นผงผลึกสีขาวและเกิดขึ้นในธรรมชาติเป็นแร่เซเลสไทน์ และเป็นสารที่ละลายน้ำได้ในน้ำที่มีขอบเขตของ1 ส่วนใน 8,800 มันเป็นที่ละลายน้ำได้ในเจือจางกรดไฮโดรคลอริก และกรดไนตริกและประเมินค่าละลายน้ำได้ในการแก้ไขปัญหาคลอไรด์ด่าง (เช่น โซเดียมคลอไรด์)
เทพแห่งห้องสุขา

เทพแห่งห้องสุขา (อังกฤษ: Toilet god; lang-zh) เป็นเทวดาหรือวิญญาณที่รักษาห้องบังคนในวัฒนธรรมศาสนาแบบต่าง ๆ ปรากฏตั้งแต่อารยธรรมแบบเอเชียตะวันออกจนถึงอารยธรรมแบบกรีกโรมัน
ในวัฒนธรรมต่าง ๆ

ในประเทศจีนตามความเชื่อของจีนและศาสนาเต๋ามีหลายองค์ แต่กระแสหลัก คือ เจ้าแม่จีโกวซึ่งเป็นที่สักการะบูชาของบรรดาสตรีจีนในวันเทศกาลโคมไฟ และในราชวงศ์หมิง เทพเจ้าประจำตำแหน่ง 365 องค์ในห้องสินคือ สามเทพนารีดาวกระบวยทอง คือ เจ้าแม่หยุนเซียว (จีน: 云霄娘娘)  เจ้าแม่ฉงเซียว (จีน: 琼霄娘娘) และเจ้าแม่ปี่เซียว (จีน: 碧霄娘娘) อันเป็นหนึ่งในเทพนารีผู้ผดุงครรภ์
ในประเทศญี่ปุ่น ความเชื่อในเทพเจ้าส้วม ส่วนใหญ่มักแสดงในรูปของอุจฉุศมะวิทยาราช (จีน: 烏枢沙摩明王) ซึ่งโดยเฉพาะในศาสนาพุทธฝ่ายมหายานนิกายเซน อันนับถือกันอย่างแพร่หลายในแถบเอเชียตะวันออก มักทำสมาธิที่เริ่มจากความสะอาดโดยมักเริ่มต้นที่ห้องส้วม
ดูเพิ่ม

เทวรูปจีน
ศาลเจ้าจีน
วัดจีน
กิตติพัทธ์ ชลารักษ์

| กิตติพัทธ์ ชลารักษ์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 17 เมษายน พ.ศ. 2524 (43 ปี)
ส่วนสูง: 165
น้ำหนัก: 52
ผลงานเด่น: พิธีกร เทยเที่ยวไทย  ลูกกอล์ฟ - Happy Birthday วันเกิดของนาย วันตายของฉัน (2561)  โทโมะ - Drag, I Love You นางฟ้าคาบาเร่ต์ (2565)  ครูแบมแบม - 23.5 องศาที่โลกเอียง (2567)
สังกัด: จีเอ็มเอ็มทีวี
กิตติพัทธ์ ชลารักษ์ (ชื่อเล่น กอล์ฟ) เป็นพิธีกร, นักแสดง, ผู้สร้างสรรค์รายการ มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรรายการ เทยเที่ยวไทย (2554-2566) ปัจจุบันเป็นพนักงานบริษัทจีเอ็มเอ็มทีวี ตำแหน่ง ผู้จัดการส่วนแผนก support production
ประวัติ

กอล์ฟ กิตติพัทธ์ ชลารักษ์ เกิดวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2524 เป็นลูกคนกลาง มีพี่ชาย 1 คน และ น้องชาย 1 คน เป็นคนจังหวัด กาญจนบุรี
การศึกษา

มัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวิสุทธรังษี
มัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
ปริญญาตรี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกศิลปการละคร
ผลงาน

อดีตครีเอทีฟรายการ Five Live
พิธีกรและครีเอทีฟรายการ เทยเที่ยวไทย
พิธีกรรายการ เสน่ห์ห้องเครื่อง
พิธีกรรายการ Cheer Reader ชีวิตดือๆ ด้วยหนังสือหนึ่งเล่ม
ภาพยนตร์

ชอบกดไลค์ ใช่กดเลิฟ
มิวสิกวิดีโอ

สวยจัง (เทยนี่หว่า!) – บุดด้า เบลส
Fine Fine Fine - ชีรณัฐ ยูสานนท์
ละคร/ซีรีส์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2556 | Love Balloon | กอเฟิร์น | รับเชิญ |
| 2558 | Ugly Duckling ลูกเป็ดขี้เหร่ ตอน Don’t อย่ามองนะถ้าไม่อยากตกหลุมรัก | คุณหมอ | รับเชิญ |
| 2559 | U-Prince Series ตอน ธีสิส | น้าตุ้ม |  |
| 2561 | Happy Birthday วันเกิดของนาย วันตายของฉัน | ลูกกอล์ฟ |  |
| 2562 | ของขวัญเพื่อคนที่คุณเกลียด | แก้ว | รับเชิญ |
| 2562 | อรุณา 2019 | พิธีกร | รับเชิญ |
| 2562 | ตกกระไดหัวใจพลอยโจน | กอล์ฟ | รับเชิญ (Ep.12) |
| 2562 | คู่ซ่าคดีป่วน | ยาหยี | รับเชิญ (Ep.7) |
| 2563 | Who Are You เธอคนนั้นคือฉันอีกคน | ครูอัญ |  |
| 2564 | The Shylocks | ไชล็อก | การแสดงออนไลน์ |
| 2565 | Drag, I Love You นางฟ้าคาบาเรต์ | โทโมะ |  |
| 2565 | My Sassy Princess: Snow White | พี่เฟิร์น |  |
| 2565 | แฟนผมเป็นประธานนักเรียน My School President | โปรดิวเซอร์ | รับเชิญ |
| 2566 | UMG รักแรกหายไป ได้ใครมาวะ? | หมอน้ำ |  |
| 2567 | 23.5 องศาที่โลกเอียง | ครูแบมแบม |  |
คอนเสิร์ต

| ปี พ> ศ. | ชื่อคอนเสิร์ต/แฟนมีตติ้ง | วันแสดง | สถานที่จัดการแสดง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2557 | เทยแฟร์เฟสติวัลคาร์นิวัลแห่แหนประจำปี 2557 | 22 พฤศจิกายน 2557 | เมืองไทย จีเอ็มเอ็มไลฟ์เฮาส์ กรุงเทพมหานคร |
| 2558 | เทยแฟร์เฟสติวัลคาร์นิวัลแห่แหนประจำปี 2558 | 29 พฤศจิกายน 2558 | ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี จังหวัดนนทบุรี |
| 2560 | เทยแฟร์ แม่ครองเมือง | 4 กุมภาพันธ์ 2560 | ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี จังหวัดนนทบุรี |
| 2565 | 7 เซียน | 19 พฤศจิกายน 2565 | เซ็นทรัลเวิลด์ไลฟ์ เซ็นทรัลเวิลด์ กรุงเทพมหานคร |
รางวัล

| ปี พ> ศ. | ชื่อรางวัล | ผล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2567 | Y Star on Spotlight of the Year (นักฉกซีนแห่งปี) | ได้รับรางวัล | จากเรื่อง 23.5 องศาที่โลกเอียง รางวัลคู่ ทัชชกร บุญลัภยานันท์ (ก๊อตจิ) |