stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กำลังการสงครามพิเศษทางเรือ
หน้าที่และความรับผิดชอบ

บทบาทหนึ่งของ PASKAL คือการเปิดตัวการดำเนินการที่น่ารังเกียจโดยอิสระทางทะเลบกและทางอากาศในน่านน้ำที่ข้าศึกควบคุม นักสู้ PASKAL ได้รับการฝึกอบรมเพื่อดำเนินการทางทะเลเช่นการต่อต้านการโจรกรรมน้ำมันเรือและการเจาะน้ำมัน (ความปลอดภัยของแท่นขุดเจาะน้ำมันนอกชายฝั่งมากกว่า 30 แห่งในน่านน้ำมาเลเซียเป็นความรับผิดชอบของ PASKAL หน่วยนี้มีการฝึกซ้อมเป็นประจำในแต่ละแท่นขุดเจาะ
บทบาท PASKAL อื่น ๆ ได้แก่ การรักษาหัวหาด, การเจาะสำรวจลึก, โครงสร้างและการรื้อถอนใต้น้ำและการก่อวินาศกรรม นอกจากนี้ PASKAL ยังจัดการการก่อวินาศกรรมใต้น้ำในท่าเรือการโจมตีเรือทำภารกิจต่อต้านการก่อการร้ายการแทรกซึมหลังเส้นข้าศึกและการกำจัดทุ่นระเบิด
การฝึกพิเศษร่วมกับหน่วยพิเศษของกองทัพจะดำเนินการเป็นประจำเกี่ยวกับทักษะพิเศษเช่นการกระโดดน้ำเหนือระดับความสูงสูงและการกระโดดร่มบนบก
หน่วย PASKAL ถูกส่งไปประจำที่สถานีต่างประเทศมาเลเซียโดยเฉพาะที่เกาะ Layang-Layang ขณะที่กองกำลังอื่น ๆ จะจัดฉากอย่างถาวรบนเรือเดินสมุทร
แหล่งข้อมูลอื่น

KD Panglima Hitam - PASUKAN KHAS LAUT เก็บถาวร 2013-07-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Royal Malaysian Navy website
Pusmas - PENUBUHAN PASUKAN KHAS LAUT (PASKAL)[ลิงก์เสีย]
| ด ค กกองกำลังปฏิบัติการพิเศษกองทัพเรือ |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   Tactical Divers Group   Clearance Diving Branch   Special Warfare Diving and Salvage   GRUMEC   Frogman Corps   Commandos Marine   Coastal Jaegers   Kampfschwimmer   Underwater Demolition Command   MARCOS   Denjaka  KOPASKA  Taifib   Sepah Navy Special Force Sepah Navy Special Force   Shayetet 13   COMSUBIN   Special Boarding Unit   Marine Commandos   กำลังการสงครามพิเศษทางเรือ   Fuerzas Especiales   Marinejegerkommandoen   Special Service Group Navy   Naval Special Operations Group   JW Formoza   Special Actions Detachment   มนุษย์กบคอมมานโดรัสเซีย   Naval Diving Unit   Republic of Korea Navy Special Warfare Flotilla   Special Boat Squadron   FGNE   Kustjägarna   หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ  กองพันลาดตระเวน   SAS  SAT   Special Boat Service   เนวีซีล  พลประจำยานลำน้ำสงครามพิเศษ 
ถูกยุบ:   Navy Beach Commandos   Kampfschwimmer   Decima Flottiglia MAS   UOE   Royal Naval Commandos   Beach Jumpers   Underwater Demolition Team 
สมาชิกของทีมเรือ PASKAL, คณะกรรมการค้นหาและจับกุม เตรียมที่จะฝ่าฝืนประตูเรือลากอวนทะเล Tunda Satu เพื่อแสดงให้เห็นถึงการช่วยชีวิตตัวประกันทางทะเลในช่วงครบรอบ 82 ปีของกองทัพเรือมาเลเซีย
สมาชิกจาก PASKAL กองทัพเรือมาเลเซียสวมเครื่องแบบสีดำติดตั้ง HK417 Sniper พร้อมกับ Schmidt & Bender 1-8x24 ตำรวจจุดหักเหสั้น Riflescope และ HK G36C ระหว่างวัน Merdeka 59 ในกรุงกัวลาลัมเปอร์
ตะละแม่ศรี

| ตะละแม่ศรี   တလမည်သီရိ> ราชินีแห่งล้านนา |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ป. ค.ศ. 1365 – ป. 1371

ประสูติ: ป. 1350 เมาะตะมะ?  อาณาจักรเมาะตะมะ
สวรรคต: ? พะโค  อาณาจักรหงสาวดี
คู่อภิเษก: พญากือนา (ป. 1365 – ป. 1371)   สมิงมะราหู (ป. 1372 – 1384)
ราชวงศ์: อาณาจักรหงสาวดี
พระราชบิดา: พระยาอู่
พระราชมารดา: นางอำเตียว
ศาสนา: พุทธเถรวาท
ตะละแม่ศรี (พม่า: တလမည်သီရိ, ออกเสียง: [təla̰ mì θìɹḭ] ตะละหมี่สิริ; หรือ တလမေသီရိ) เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรเมาะตะมะ-หงสาวดี พระนางเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระยาอู่ รัชกาลที่ 8 และเป็นพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาของพระเจ้าราชาธิราช รัชกาลที่ 9
พระนางอภิเษกครั้งแรกกับพญากือนาแห่งอาณาจักรล้านนา ประมาณ ค.ศ 1365 - 1371 ต่อมาพระองค์อภิเษกครั้งที่ 2 กับสมิงมะราหู บุตรชายของชัยสุระ ขุนนางผู้ร่ำรวยในราชสำนักและเป็นผู้ถูกขุนนางกล่าวหาว่าเป็นชายชู้กับพระมหาเทวีผู้เป็นพระปิตุจฉา (ป้า)
ตะละแม่ศรีเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวของพระยาอู่กับนางอำเตียว พระนางประสูติที่เมืองเมาะตะมะ ซึ่งขณะนั้นเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรหงสาวดี พระนางเป็นพระราชบุตรองค์ใหญ่ของพระยาอู่ มีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างพระมารดา 3 พระองค์คือ พระยาน้อย, ตะละแม่ท้าว และ พ่อขุนเมือง
ตะละมีซอ

| ตะละมีซอ   တလမည်စော> ข้าหลวงแห่งเมาะตะมะ |
| --- | --- |
ครองราชย์: 1442/43 – ?
ก่อนหน้า: พญาเกียรติ์แห่งเมาะตะมะ (ในฐานะอุปราช)
องค์ต่อไป: ?
พระมหากษัตริย์: พญารามที่ 1

ประสูติ: ป. ปลายทศวรรษที่ 1380 พะโค  อาณาจักรหงสาวดี
สวรรคต: ? เมาะตะมะ ?  อาณาจักรหงสาวดี
คู่อภิเษก: Smin Upakaung the elder (?–1401)   สมิงพระราม (m. 1402)
ราชวงศ์: หงสาวดี
พระราชบิดา: พระเจ้าราชาธิราช
ศาสนา: พุทธเถรวาท
ตะละมีซอ (พม่า: တလမည်စော) เจ้าหญิงแห่ง อาณาจักรหงสาวดี พระราชธิดาของ พระเจ้าราชาธิราช พระนางสมรสกับขุนพล สมิงพระราม พระนางได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมือง เมาะตะมะ ใน ค.ศ. 1442 หรือ 1443 โดยพญารามที่ 1 พระอนุชาของพระนาง หลังการสิ้นพระชนม์ของ พญาเกียรติ์แห่งเมาะตะมะ พระอนุชาต่างพระมารดา
ซ่านยุ

| ซ่านยุ |
| --- | --- |
စန်းယု


ประธานาธิบดีพม่า คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1988
นายกรัฐมนตรี: มองมองคะ
รองประธานาธิบดี: เอ้โก (1985–1988)
ก่อนหน้า: เนวี่น
ถัดไป: เซน-ลวีน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 มีนาคม ค.ศ. 1918(1918-03-03) Thegon ภาคพะโค บริติชราช
เสียชีวิต: 28 มกราคม ค.ศ. 1996(1996-01-28) (77 ปี) ย่างกุ้ง ประเทศพม่า
เชื้อชาติ: พม่า
พรรคการเมือง: BSPP
คู่สมรส: Than Shein
บุตร: 4
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยการแพทย์ มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
อาชีพ: ประธานาธิบดี
รางวัล: Independence Mawgunwin (ชั้นแรก)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  พม่า
สังกัด:  กองทัพบกพม่า
ประจำการ: 1942–80
ยศ:  พลเอก
บังคับบัญชา: CO, Northern RMC (1959) CO, กองพลทหารราบที่ 1 (1961)  CO, Eastern RMC (1961) CO, North West RMC (1961) รองผู้บัญชาการทหารบก – (1963) ผู้บัญชาการทหารบก (1972)

พลเอก ซ่านยุ (พม่า: စန်းယု, ออกเสียง: [sáɰ̃ jṵ]; 3 มีนาคม ค.ศ. 1918 – 28 มกราคม ค.ศ. 1996) เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพพม่าและประธานาธิบดีสาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่าตั้งแต่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1988
ประวัติ

ซ่านยุเป็นผู้มีเชื้อสายจีน เขาเกิดที่ Thegon ในสมัยบริติชราช เป็นลูกชายของ U San Pe พ่อชาวจีนฮากกา กับ Daw Shwe Lai แม่ชาวพม่า เขาเรียนแพทย์ที่วิทยาลัยการแพทย์ในมหาวิทยาลัยย่างกุ้งเป็นเวลา 2 ปี
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้น เขาเข้าร่วมกองทัพเพื่อทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่เยาวชนในขณะที่พม่าอยู่ภายใต้การยึดครองของญี่ปุ่น
ตะก้อง

| ตะก้อง |
| --- | --- |
เมือง
ตะก้องที่ตั้งเมืองตะก้องในประเทศพม่า
พิกัด:  23°30′N 96°2′E﻿ / ﻿23.500°N 96.033°E﻿ / 23.500; 96.033
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคมัณฑะเลย์
จังหวัด: ปยีนอู้ลวีน
อำเภอ: ตะเบะจี้น
ประชากร (2548)
 • เชื้อชาติ: พม่า
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ตะก้อง (พม่า: တကောင်း) เป็นเมืองในเขตมัณฑะเลย์ของประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำอิรวดี ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางเหนือ 127 ไมล์
| ด ค ก ภาคมัณฑะเลย์ |
| --- | --- | --- |
เมืองหลวง: มัณฑะเลย์
| จังหวัดเจาะแซ |  อำเภอเจาะแซ  อำเภอมยิต้า  อำเภอสิ่นไกง์  |  |
| จังหวัดญองอู้ |  อำเภอเจาะปะด้อง  อำเภอญองอู้  |  |
| จังหวัดตะด้าอู้ |  อำเภองะซูน  อำเภอตะด้าอู้  |  |
| จังหวัดตะเบะจี้น |  อำเภอตะเบะจี้น  อำเภอโม่โกะ  อำเภอสิ่นกู้  |  |
| จังหวัดปยีนอู้ลวีน |  อำเภอปยีนอู้ลวีน  |  |
| จังหวัดมยี่นชาน |  อำเภอตองตา  อำเภอนะโท่จี้  อำเภอมยี่นชาน  |  |
| จังหวัดมะฮาออง-มเย |  อำเภอช่านเมียะตาซี  อำเภอช่านเอ้ตาซาน  อำเภอปยีจี้ดะกูน  อำเภอมะฮาออง-มเย  |  |
| จังหวัดเมะทีลา |  อำเภอตาซี  อำเภอมะไลง์  อำเภอเมะทีลา  อำเภอวู่น-ดวี่น  |  |
| จังหวัดยะแม่ที่น |  อำเภอปยอ-บแว  อำเภอยะแม่ที่น  |  |
| จังหวัดอมรปุระ |  อำเภออมรปุระ  |  |
| จังหวัดออง-มเยตาซาน |  อำเภอปะเตนจี้  อำเภอมะตะยา  อำเภอออง-มเยตาซาน  |  |
| เมืองสำคัญ |  งะซูน  เจาะแซ  เจาะปะด้อง  ญองอู้  ตองตา  ตะก้อง  ตะด้าอู้  ตะเบะจี้น  ตาซี  นะโท่จี้  ปยอ-บแว  ปยีนอู้ลวีน  พุกาม  มยิแง  มยิต้า  มยี่นชาน  มะตะยา  มะไลง์  มัณฑะเลย์  เมะทีลา  โม่โกะ  ยะแม่ที่น  วู่น-ดวี่น  สิ่นกู้  สิ่นไกง์  อมรปุระ  อังวะ  |  |
ตะแยะ

| ตะแยะ |
| --- | --- |
เมือง
ตะแยะที่ตั้งเมืองตะแยะในประเทศพม่า
พิกัด: 19°19′30″N 95°10′59″E﻿ / ﻿19.32500°N 95.18306°E﻿ / 19.32500; 95.18306
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคมะกเว
จังหวัด: ตะแยะ
อำเภอ: ตะแยะ
ประชากร (2553)
 • เขตเมือง: 108,000 คน
เขตเวลา: UTC+6:30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ตะแยะ (พม่า: သရက်) เป็นเมืองในจังหวัดตะแยะ ภาคมะกเว ทางตอนกลางของประเทศพม่า ตั้งอยู่บนฝั่งขวา (ฝั่งตะวันตก) ของแม่น้ำอิรวดี เยื้องกับเมืองอองลานทางฝั่งซ้าย และระหว่างเมืองแปรกับเมืองมะกเว ตะแยะเป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดและอำเภอตะแยะ มีประชากร (ประมาณการ ณ พ.ศ. 2553) จำนวน 108,000 คน
ตอพะย่าจี้

| ตอพะย่าจี้ |
| --- | --- |
တော်ဘုရားကြီး

เกิด: 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 ย่างกุ้ง, บริติชราช
เสียชีวิต: 9 เมษายน พ.ศ. 2491 (25 ปี) ตะโก้น
สาเหตุเสียชีวิต: ถูกปลงพระชนม์
สัญชาติ: พม่า
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
มีชื่อเสียงจาก: อดีตผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์พม่า
บิดามารดา: เจ้าหญิงเมียะพะยากะเล
ญาติ: พระเจ้าสีป่อ (พระอัยกา)   พระนางศุภยาลัต (พระอัยยิกา)   ตอพะย่า (พระอนุชา)
เจ้าชายจอร์จตอพะย่าจี้ (พม่า: တော်ဘုရားကြီး; 6 พฤษภาคม 2465 – 9 เมษายน 2491) เป็นเจ้าชายพม่า พระราชโอรสองค์ใหญ่ของเจ้าหญิงเมียะพะยากะเล และผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์พม่าที่สิ้นสุดและถูกยกเลิกไปเมื่อ พ.ศ. 2428 พระองค์เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัต
ตะโดเมงสอ (แก้ความกำกวม)

ตะโดเมงสอ (อังกฤษ: Thado Minsaw; พม่า: သတိုးမင်းစော) เป็นอิสริยยศของเจ้านายพม่าหลายพระองค์ และอาจหมายถึง
พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งแปร:  กษัตริย์ผู้ก่อตั้งอาณาจักรแปร (ค.ศ. 1482–1526)
พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งอังวะ:  อุปราชแห่งอังวะ (ค.ศ. 1555–1584)
พระเจ้ามังระ:  กษัตริย์พม่าราชวงศ์โก้นบอง (ค.ศ. 1763–1776)
ตะโดเมงสอ:  พระมหาอุปราชพม่า (ค.ศ. 1783–1808)
การยึดครองพม่าของญี่ปุ่น

สำหรับรัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น ดูที่ รัฐพม่า
ทหารญี่ปุ่นในพม่า ณ วัดพระนอนชเวตาลย่อง
การยึดครองพม่าของญี่ปุ่น (พม่า: မြန်မာနိုင်ငံဂျပန်သိမ်းပိုက်မှုကာလ; อังกฤษ: Japanese occupation of Burma; ญี่ปุ่น: 日本占領時期のビルマ; โรมาจิ: Nihon senryō jiki no Biruma) เป็นช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 2485 – 2488 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อพม่าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น ญี่ปุ่นให้ความช่วยเหลือในการจัดตั้งกองทัพพม่าอิสระและฝึกอบรมกลุ่มทะขิ่น 30 คนซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งกองทัพพม่าสมัยใหม่ พม่าหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากญี่ปุ่นให้ได้รับเอกราชจากอังกฤษ ใน พ.ศ. 2485 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นรุกรานเข้าสู่พม่าและประกาศเอกราชของพม่าในนามรัฐพม่าเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2486 และ ดร.บามอว์ขึ้นเป็นหัวหน้ารัฐบาล อย่างไรก็ตาม  พม่ารู้สึกว่าญี่ปุ่นไม่ได้จริงใจต่อพม่า อองซานจึงได้ประกาศตั้งสันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์ และไปเป็นพันธมิตรกับอังกฤษเพื่อต่อต้านญี่ปุ่น จนกระทั่งฝ่ายสัมพันธมิตรขับไล่ญี่ปุ่นออกไปได้เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2488 หลังจากนั้นมีการเจรจาระหว่างพม่าและอังกฤษเกี่ยวกับเอกราชของพม่า การยึดครองพม่าของญี่ปุ่นนี้ เป็นที่โต้เถียงกันว่าอาจเป็นสาเหตุของทุพภิกขภัยในเบงกอล พ.ศ. 2486 เพราะเป็นการตัดแหล่งอาหารของบริเวณนั้น
ภูมิหลัง

นักชาตินิยมพม่าเห็นว่าการเกิดขึ้นของสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นโอกาสของขบวนการต่อต้านอังกฤษ เช่น ชบวนการทะขิ่น อองซานร่วมมือกับทะขิ่นอื่นๆก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์พม่าในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2482 และอองซานยังได้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาชนปฏิวัติที่เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสังคมนิยมหลังสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากสมาคมเราชาวพม่าได้เรียกร้องให้มีการลุกฮือขึ้นทั่วประเทศ ทำให้มีการจับกุมแกนนำ ทำให้แกนนำต้องหนีออกนอกประเทศรวมทั้งอองซาน ที่หนีไปจีน แต่ถูกญี่ปุ่นจับตัวได้ อองซานตกลงร่วมมือกับญี่ปุ่น เขาได้ลอบเข้ามาในพม่า และชักชวนคนหนุ่มอีก 29 คนไปฝึกทหารที่เกาะไหหลำ ประเทศจีน เมื่อญี่ปุ่นบุกเข้ากรุงเทพฯในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 อองซานได้ประกาศจัดตั้งกองทัพพม่าอิสระเพ่อร่วมมือกับญี่ปุ่นในการเข้ายึดครองพม่าใน พ.ศ. 2485
การยึดครอง

กองทัพพม่าอิสระได้จัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลในบางพื้นที่ของประเทศใน พ.ศ. 2485 แต่นโยบายของญี่ปุ่นต่อพม่ามีความแตกต่างกัน นายพลซูซูกิ ผู้บัญชาการทหารญี่ปุ่นสนับสนุนการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาล แต่ผู้นำระดับสูงของกองทัพญี่ปุ่นไม่เห็นด้วยและสนับสนุนการจัดตั้งรัฐบาลของ ดร.บามอว์ ระหว่างสงครามใน พ.ศ. 2485 กองทัพพม่าอิสระได้เติบโตขึ้นโดยไม่มีการควบคุม ต่อมา ญี่ปุ่นได้ให้กองทัพนี้จัดตั้งเป็นองค์กรใหม่ในชื่อกองทัพป้องกันพม่าโดยมีอองซานเป็นผู้นำ กองทัพใหม่นี้ได้รับการฝึกฝนจากญี่ปุ่น เมื่อ ดร.บามอว์ประกาศตั้งรัฐบาลอองซานได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม หลังจากประกาศเอกราชในนามรัฐพม่า กองทัพป้องกันพม่าได้เปลี่ยนชื่อเป็นกองทพแห่งชาติพม่า
ในช่วงที่กระแสของสงครามเริ่มเปลี่ยนแปลง ญี่ปุ่นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้มากขึ้น อองซานได้หารือกับผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ ทะขิ่นทันตุนและทะขิ่นโส และกลุ่มผู้นำพรรคสังคมนิยมคือบะส่วยและจอเย่งในการจัดตั้งองค์กรต่อต้านฟาสซิสต์ เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2487 ในการประชุมลับระว่างผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์พม่า พรรคประชาชนปฏิวัติและกองทัพแห่งชาติพม่าที่พะโค ต่อมาองค์กรนี้เปลี่ยนชื่อเป็นสันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์เพื่อต่อต้านญี่ปุ่น
การสังหารหมู่ระหว่างการยึดครอง

ทหารญี่ปุ่นได้เข้าสู่หมู่บ้านกาลากงและพื้นที่โดยรอบและได้สังหารชาวพม่าไปราว 600 คน เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อการสังหารหมู่ที่กาลากง
สิ้นสุดการยึดครอง

มีการติอต่อกันอย่างไม่เป็นทางการระหว่างสันนิบาตเสรีชนกับฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่าง พ.ศ. 2487 – 2488 ผ่านกองทหารอังกฤษ 136 ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2488 กองทัพแห่งชาติพม่าได้สนับสนุนการก่อกบฏต่อต้านญี่ปุ่นทั่วประเทศ ทำให้วันที่ 27 มีนาคมกลายเป็นวันต่อต้านก่อนจะกลายเป็นวันกองทัพในเวลาต่อมา อองซานได้ไปเจรจากับนายพลเมาท์แบตแทนเพื่อเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร ญี่ปุ่นได้ถอนกำลังออกจากพม่าส่วนใหญ่ไปเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2485
ดูเพิ่ม

Newell, Clayton R. Burma, 1942. World War II Campaign Brochures. Washington D.C.: United States Army Center of Military History. CMH Pub 72-21. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-28. สืบค้นเมื่อ 2013-12-23.
Hogan, David W. India-Burma. World War II Campaign Brochures. Washington D.C.: United States Army Center of Military History. CMH Pub 72-5. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-19. สืบค้นเมื่อ 2013-12-23.
MacGarrigle, George L. Central Burma. World War II Campaign Brochures. Washington D.C.: United States Army Center of Military History. CMH Pub 72-37. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-08. สืบค้นเมื่อ 2013-12-23.
ธงชาติของรัฐพม่า พ.ศ. 2486 - 2488
ชเวซีนโก้น

| ชเวซีนโก้น  ရွှေစင်ကုံး> อัครมเหสีแห่งแปร |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 1526–1532
ก่อนหน้า: ซอเมียะเล่
ถัดไป: พระนางจันทาเทวี

ประสูติ: ป. คริสต์ทศวรรษ 1470 แปร   อาณาจักรอังวะ
สวรรคต: ? แปร?
คู่อภิเษก: พระเจ้าบาเยงทเว
พระราชบุตร: พระเจ้านรปติแห่งแปร   Mingyi Saw   พระราชธิดาไม่ทราบพระนาม  สาลินมิบะยา
ราชวงศ์: อังวะ
พระราชบิดา: มังกะยอชวาแห่งแปร
พระราชมารดา: ซอเมียะเล่
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พระนางชเวซีนโก้น (พม่า: ရွှေစင်ကုံး, ออกเสียง: [ʃwè.zɪ̀ɰ̃.ɡóʊ̯ɰ̃]) หรือ มี่นชเวโก้น (Min Shwe Gon) เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าบาเยงทเวแห่งแปร (ครองราชย์ราว ค.ศ. 1526–1532) พระนางเป็นเชื้อพระวงศ์อังวะและพระธิดาของมังกะยอชวาแห่งแปร (ดำรงพระยศราว ค.ศ. 1446–1482) อุปราชแห่งเมืองแปร ใน ค.ศ. 1482 เมื่อพระเจ้าตะโดเมงสอแห่งแปร พระปิตุลา (อา) ของพระองค์เข้าครอบครองเมืองแปรและสถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์ พระเจ้าตะโดเมงเสอก็ได้สถาปนาซอเมียะเล่ พระมารดาของพระนาง เป็นพระอัครมเหสี ส่วนพระนางในภายหลังก็ได้อภิเษกกับพระเจ้าบาเยงทเว ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่ 1 และพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าตะโดเมงสอ พระเจ้านรปติแห่งแปร พระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระนาง ได้เป็นกษัตริย์แห่งแปรระหว่าง ค.ศ. 1532–1539
บรรณานุกรม

Kala, U (1724). Maha Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
ซิตตเว

| ซิตตเว စစ်တွေမြို့ |
| --- | --- |
เมือง
ถนนหลักสายหนึ่งในซิตตเว
ซิตตเวที่ตั้งเมืองซิตตเวในประเทศพม่า
พิกัด: 20°10′01″N 92°47′06″E﻿ / ﻿20.167°N 92.785°E﻿ / 20.167; 92.785
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐยะไข่
จังหวัด: ซิตตเว
อำเภอ: ซิตตเว
ประชากร (2557): 147,899 คน
 • ชาติพันธุ์: ยะไข่, พม่า, Kaman, Maramagyi, ฮินดู, โรฮีนจา, เบงกอล และอื่น ๆ
 • ศาสนา: พุทธ, อิสลาม
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า)
รหัสพื้นที่: 42, 43
ซิตตเว หรือ ซิตเว (พม่า: စစ်တွေ) เป็นเมืองท่าและเมืองหลักของรัฐยะไข่ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศ บนเกาะกลางชะวากทะเลของปากแม่น้ำกะล่าดาน มะยู และเล่-มโหย่ โดยแม่น้ำเหล่านี้ไหลลงสู่อ่าวเบงกอลซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมือง ซิตตเวมีประชากร 147,899 คน (พ.ศ. 2557) เป็นศูนย์กลางการบริหารของจังหวัดซิตตเวและอำเภอซิตตเว
กลุ่มชาติพันธุ์ใหญ่ที่สุดคือชาวยะไข่ รองลงมาคือชาวพม่าซึ่งย้ายมาจากส่วนอื่นของประเทศ ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ฮินดู และนับถือผีสางตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีชาวโรฮีนจาซึ่งในอดีตเคยตั้งชุมชนมุสลิมในเมืองเรียกว่า "อองมีนกะลา" แต่ได้ถูกวางเพลิงและชาวมุสลิมได้ถูกขับไล่ออกไปในเหตุการณ์จลาจลเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ทำให้ชาวโรฮีนจาต้องหนีไปอาศัยอยู่ในค่ายผู้อพยพในพื้นที่ใกล้เคียง และไม่ได้มีการบันทึกจำนวนประชากรที่แน่นอน แต่คาดการณ์ว่ามีราว 140,000 คน เนื่องจากรัฐบาลพม่าไม่อนุญาตให้ลงทะเบียนชาวโรฮีนจาในสำมะโนประชากรและปฏิเสธที่จะเรียกชนกลุ่มนี้ด้วยชื่อใด ๆ
ดูเพิ่ม

รายชื่อนครในประเทศพม่า
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซิตตเว
คู่มือการท่องเที่ยว ซิตตเว จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค ก รัฐยะไข่ |
| --- | --- | --- |
เมืองหลวง: ซิตตเว
| จังหวัดเจาะพยู |  อำเภอเจาะพยู  อำเภอย่าน-บแย  |  |
| จังหวัดซิตตเว |  อำเภอซิตตเว  อำเภอเปาะตอ  อำเภอโปนน่าจู้น  อำเภอระเต่ดอง  |  |
| จังหวัดตองโกะ |  อำเภอตองโกะ  อำเภอมานออง  |  |
| จังหวัดตาน-ดแว |  อำเภอกวะ  อำเภอตาน-ดแว  |  |
| จังหวัดมเยาะอู้ |  อำเภอเจาะตอ  อำเภอมเยโบน  อำเภอมเยาะอู้  อำเภอมี่น-บย่า  |  |
| จังหวัดมองดอ |  อำเภอบู้ตี้ดอง  อำเภอมองดอ  |  |
| จังหวัดอ้าน |  อำเภออ้าน  |  |
| เมืองที่สำคัญ |  กวะ  เจาะตอ  เจาะพยู  ซิตตเว  ตองโกะ  ตาน-ดแว  บู้ตี้ดอง  เปาะตอ  โปนน่าจู้น  มเยโบน  มเยาะอู้  มองดอ  มานออง  มี่น-บย่า  ย่าน-บแย  ระเต่ดอง  อ้าน  |  |
เวกอัปชะนีเดอะซีรีส์

| เวกอัปชะนีเดอะซีรีส์ |
| --- | --- |

ประเภท: ละครชุด (ซีรีส์)
สร้างโดย: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเอ็มเอ็มทีวี ภาพดีทวีสุข
เค้าโครงจาก: Wake Up ชะนี! "ตื่นเถอะค่ะ! ชะนีขา" โดย หมอตุ๊ด (อุเทน บุญอรณะ)
เขียนโดย: วณีพรรณ อ้วนโพธิ๋กลาง รังสิมา อิทธิพรวณิชย์ ธนพร เพชรจรัส
กำกับโดย: รังสิมา อิทธิพรวณิชย์ ฐชัย โกมลเพ็ชร์
ผู้กำกับศิลป์: เปรมศักดิ์ เกตุศรีณรงค์
แสดงนำ: นิติ ชัยชิตาทร อคัมย์สิริ สุวรรณศุข อภิษฎา เครือคงคา มณีรัตน์ คำอ้วน ทิพนารี วีรวัฒโนดม ภพธร สุนทรญาณกิจ ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ คณพันธ์ ปุ้ยตระกูล เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ พลอยชมพู ศุภทรัพย์ รมิดา จีรนรภัทร อิชิคาว่า พลาวเด้น เผ่าเพชร เจริญสุข พรหมพิริยะ ทองพุทธรักษ์ แคทรียา อิงลิช ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: บทเรียนของความเชื่อใจ ชลาทิศ ตันติวุฒิ
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: บทเรียนของความเชื่อใจ - ชลาทิศ ตันติวุฒิ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 13 ตอน (ฤดูกาลที่ 1) 10 ตอน (ฤดูกาลที่ 2)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: สถาพร พานิชรักษาพงศ์ ดารภา เชยสงวน ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์ ฉัตรแก้ว สุศิวะ
ผู้อำนวยการสร้าง: อารียา ชีวีวัฒน์ ภุชงค์ ตันติสังวรากูร วรวลัญช์ โกจิ๋ว 
ผู้กำกับภาพ: กิตติพัฒน์ จินะทอง
ผู้ลำดับภาพ: ภาพดีทวีสุข
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องวัน 31, ไลน์ทีวี, เน็ตฟลิกซ์ (ฤดูกาลที่ 1)
ออกอากาศ: 17 มีนาคม พ.ศ. 2561 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2561
เครือข่าย: จีเอ็มเอ็ม 25, ไลน์ทีวี (ฤดูกาลที่ 2)
ออกอากาศ: 6 ธันวาคม พ.ศ. 2563 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
เวกอัปชะนีเดอะซีรีส์ (โดยใช้รูปแบบ Wake Up ชะนี The Series)  เป็นละครชุดประเภทคอมเมดี มีเค้าโครงมาจากหนังสือ Wake Up ชะนี! "ตื่นเถอะค่ะ! ชะนีขา" ของหมอตุ๊ด (นายแพทย์อุเทน บุญอรณะ) ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี และภาพดีทวีสุข ออกอากาศทางช่องวัน ทุกวันเสาร์ เวลา 22.15 น. - 23.15 น. ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2561 และเตรียมออกอากาศฤดูกาลที่ 2 ในชื่อ เวกอัปชะนีเวรีคอมพลิเคเท็ด (โดยใช้รูปแบบ Wake Up ชะนี Very Complicated) ใน พ.ศ. 2563 เริ่มออกอากาศครั้งแรก วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2563 โดยเพิ่มตัวละครใหม่อีกสองตัว
รายชื่อนักแสดง > ฤดูกาลที่ 1 (Wake Up ชะนี The Series) > นักแสดงนำ

นิติ ชัยชิตาทร รับบท นายแพทย์ณัฐ สิริสุขมหาอนันต์ (หมอณัฐ)
อคัมย์สิริ สุวรรณศุข รับบท เจน
อภิษฎา เครือคงคา รับบท กล้วย
มณีรัตน์ คำอ้วน รับบท เอ๋ย
ทิพนารี วีรวัฒโนดม รับบท ตาต้า
ภพธร สุนทรญาณกิจ รับบท โจ
ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ รับบท สายฟ้า
คณพันธ์ ปุ้ยตระกูล รับบท เล้ง/ริว
เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี รับบท บอย
ศิณะ อุ่นทรพันธุ์ รับบท กอล์ฟ
ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ รับบท ต้น
ณัฐวุฒิ เจนมานะ รับบท ตูน
รายชื่อนักแสดง > ฤดูกาลที่ 1 (Wake Up ชะนี The Series) > นักแสดงสมทบ

ฤทัยวรรณ วงศ์สิรสวัสดิ์ รับบท ป้าจารุณี
สุนทร มีศรี รับบท ลุงสมาน (สามีป้าจารุณี)
ปริยา วงษ์ระเบียบ รับบท แม่ของตาต้า
สุวิมล ศิริโพธิ์สพ รับบท อาม่าฮวง
กิตติพงศ์ ทุมวิภาต รับบท เฮียเก๊า
ธนภัทร วรานุภาพ รับบท หมอเจมส์
สุธา สุนทรสุจริต รับบท พ่อของเล้ง
อภิษฐา ศรีสุพรรณ์ รับบท แม่ของเล้ง
ลัดดาวรรณ วรรณะ รับบท น้ำมนต์
สวรรยา ทรัพย์ไพศาล
พิชามญชุ์ ดีเสมอ รับบท จอย (เพื่อนร่วมงานเอ๋ย)
ภพธร กิตติวราพล รับบท เชษฐ์ (เพื่อนร่วมงานเอ๋ย)
พรทิพย์ อุ้ยสว่าง รับบท คนไข้หมอณัฐ (ตอนที่ 1)
สุรพล พูนพิริยะ รับบท พ่อของกล้วย
รายชื่อนักแสดง > ฤดูกาลที่ 1 (Wake Up ชะนี The Series) > นักแสดงรับเชิญ

| ตอนที่ | ชื่อ | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 1 | อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต | เอ |
| 2 | อัษฎา พานิชกุล | บอส (ถูกกล่าวถึง) |
| 3 | กันต์ธีร์ ปิติธัญ | ฟูจิ |
| 3 | นันทศัย พิศัลยบุตร | เวียร์ |
| 4 | พงศธร จงวิลาส | หล่อ |
| 5 | เกรียงไกร วชิรธรรมพร | นายแพทย์แว่นดี ทวีสุข |
| 7 | อัษฎา พานิชกุล | บอส |
| 8 | อนุชิต สพันธุ์พงษ์ | อิ่ม |
| 8 | อนุชา บุญยวรรธนะ | มัมยอดยี่ |
| 9 | คณาธิป สุนทรรักษ์ | พีท |
| 11-12 | มาริสา อานิต้า | ภรรยาของโจ |
| 13 | ณัฐฐาวีรนุช ทองมี | รินมณี ศรีสำเพ็ง |
รายชื่อนักแสดง > ฤดูกาลที่ 1 (Wake Up ชะนี The Series) > Wake Up นางอาย

เป็นช่วงพิเศษไม่เกี่ยวเนื่องกับเนื้อเรื่องหลัก ออกอากาศตั้งแต่ตอนที่ 5 จนถึงตอนที่ 12 กำกับโดย หลุง ล้อจิตรอำนวย
จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ รับบท ภัทร
พลอยชมพู ศุภทรัพย์ รับบท นิว
รายชื่อนักแสดง > ฤดูกาลที่ 2 (Wake Up ชะนี Very Complicated) > นักแสดงนำ

นิติ ชัยชิตาทร รับบท นายแพทย์ณัฐ สิริสุขมหาอนันต์ (หมอณัฐ)
อคัมย์สิริ สุวรรณศุข รับบท เจน
อภิษฎา เครือคงคา รับบท กล้วย
มณีรัตน์ คำอ้วน รับบท เอ๋ย
ทิพนารี วีรวัฒโนดม รับบท ตาต้า
รมิดา จีรนรภัทร รับบท ลูกไม้
ฐานัฐพ์ โล่ห์คุณสมบัติ รับบท สายฟ้า
คณพันธ์ ปุ้ยตระกูล รับบท เล้ง/ริว
เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี รับบท บอย
ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ รับบท ต้น
แคทรียา อิงลิช รับบท มิเรียม
เผ่าเพชร เจริญสุข รับบท อิ๊ก
ลุค อิชิกาวะ พลาวเดน รับบท เจฟ
ดริสา การพจน์ รับบท หลิน
ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์ รับบท เพียงขวัญ
พรหมพิริยะ ทองพุทธรักษ์ รับบท ชิน
เพลงประกอบ

บทเรียนของความเชื่อใจ - ชลาทิศ ตันติวุฒิ
บทเรียนของความเชื่อใจ Ost. wake up ชะนี Very Complicated - วิชญาณี เปียกลิ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

เวกอัปชะนีเดอะซีรีส์ playlist ที่ยูทูบ
เวกอัปชะนีเดอะซีรีส์ ที่ไลน์ทีวี
หนานเยฺว่
ประวัติ

มีการเขียนบันทึกประวัติของอาณาจักรหนานเยฺว่ไว้อย่างละเอียด คือ บันทึกประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ โดยนักประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์ฮั่น ซือหม่า เชียน ประวัติของอาณาจักรแห่งนี้ส่วนใหญ่มีอยู่ในส่วน (จวน)ที่ 113 (จีน: 南越列傳; พินอิน: Nányuè Liè Zhuàn) (บันทึกประชุมพงศาวดารหนานเยฺว่) จากบันทึกนี้พบว่าข้อมูลส่วนใหญ่ตั้งแต่สมัยการปกครองของจ้าว ถัว ถึงสมัย การปกครองของจ้าว เจี้ยนเต๋อและการล่มสลายของหนานเยฺว่
การให้คำนิยาม > อาณาจักรท้องถิ่นกวางตุ้ง-ฮ่องกง

นักประวัติศาสตร์ชาวจีนและเวียดนามสมัยใหม่ได้พิจารณาอาณาจักรหนานเยฺว่ไว้ว่าเป็น อาณาจักรที่ไม่ใช่อาณาจักรเวียดนามโบราณและเป็นดินแดนไม่ใช่ทั้งชาวจีนฮั่นและชาวเวียด แต่เป็นดินแดนที่เป็นของชนชาติอีกพวกหนึ่งที่เป็นตัวแทนของวัฒนธรรมกวางตุ้งที่มีอยู่บริเวณมณฑลกวางตุ้งและฮ่องกงในปัจจุบัน
สมัยสงครามแห่งรัฐแห่งยุคชุนชิว ชัยชนะในสงครามขยายอาณาเขตของจักรพรรดิจิ๋นซีแห่งราชวงศ์ฉินในตอนปลายปี 221 ก่อน ค.ศ. โดยพิชิตแคว้นใหญ่ทั้ง 6 แคว้น ได้แก่ หัน จ้าว เว่ย ฉู่ เอี้ยน และฉี (韩、赵、魏、楚、燕、齐 Han, Zhao, Yan, Wei, Chu and Qi) ในบริเวณแถบชายฝั่งทะเลจีนใต้ ใกล้กับเมือง ซั่งไห่ หรือ เซี่ยงไฮ้ปัจจุบัน มีรัฐเล็ก ๆ เป็นที่อยู่ของชนชาติเย่ว์ (越,Yue) ต่อมาถูกแคว้นฉู่เข้าครอบครองปกครอง
ชนชาติเย่ว์ (越, Yuè; หรือ 粵) สำเนียงแต้จิ๋วออกเสียงว่า "อวก" หรือ "เวียต" ในสำเนียงเวียดนาม (เวียดนาม: Việt) นักประวัติศาสตร์ไม่นับว่าเป็นชาวฮั่น เนื่องจากเป็นชาติพันธุ์ที่รวมกันหลากหลายจึงเรียกว่า ร้อยชาติพันธุ์เย่ว์ (百越,ไป่เย่ว์) กระจายตัวอยู่ใน แถบชายฝั่งทะเลตอนใต้ของจีน และตอนเหนือของเวียดนาม สืบทอดเผ่าพันธุ์ไปในหลายพื้นที่ตั้งแต่ในมณฑลเจ้อเจียง แตกเป็นพวกเย่ว์ในฝูเจี้ยนที่เรียกว่า หมิ่นเย่ว์ (闽越 Minyue) ที่มณฑลกวางตุ้งเรียกว่า หนานเย่ว์ (南越, Nan Yue)
ฮ่องกงในยุคประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่า ในยุคสมัยของจักรพรรดิจิ๋นซี รวบรวมแค้วนต่างๆเป็นอาณาจักรจีน แล้วตั้งราชวงศ์ฉินขึ้น ดินแดนที่เป็นเกาะฮ่องกงนั้นเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลกวางตุ้ง ขณะนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของชนชาติเย่ว์
ในปี 204 ก่อน ค.ศ.หลังจากจักรพรรดิจิ๋นซีสวรรคคต ตอนปลายของราชวงศ์ฉิน อาณาจักรฉินจะล่มสลาย นายทหารกองทัพฉินนามว่า เจ้าถัว (趙佗,Zhào Tuó;) สถาปนาอาณาจักรหนานเย่ว์ (南越, Nan Yue) ขึ้น โดยมี เมืองพั่นหวี (番禺) Pānyú ปัจจุบันคือเมืองพั่นหวี (番禺区) ในมณฑลกวางตุ้งเป็นเมืองหลวง ครอบคลุมอาณาบริเวณตอนเหนือของเวียตนามด้วยในปี 207 ก่อน ค.ศ.
ในช่วงปีที่ 207-137 ก่อน ค.ศ. เจ้าถัว ก็ตั้งราชวงศ์เจ้า หรือ เจี่ยว ในภาษาเวียดนาม (赵,Triệu dynasty) ขึ้น ยกตนเป็นกษัตริย์ ชื่อ จิววูเวือง (Triệu Vũ Vương ใน) สำเนียงเวียตนาม ต่อจากราชวงศ์ถุก (Thục dynasty) ของ กษัตริย์ อาน เซือง เวือง (An Dương Vương)
แม้จะเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์เวียดนาม ชนชาวเวียดนามกลับไม่ยินยอมรับนับถือว่าเจ้าถ้ว เป็นกษัตริย์ของตน เนื่องจากเป็นคนเชื้อชาติจีน ที่มีกองทัพแล้วตั้งตนเป็นกษัตริย์ รุกรานราชวงศ์เก่าแก่ดั้งเดิมยุคบรรพกาลของเวียดนาม