เบลโกรอด
ประวัติศาสตร์

ชื่อ เบลโกรอด (Белгород) ในภาษารัสเซีย แปลตามตัวอักษรได้ว่า "เมืองสีขาว" ซึ่งประกอบไปด้วยคำว่า "белый" (เบลืย, "สีขาว, แสงสว่าง") และ "город" (โกรอด, "เมือง, นคร") ชื่อนี้เป็นการอ้างอิงถึงความอุดมสมบูรณ์ทางประวัติศาสตร์ของหินปูนในภูมิภาค ในทางนิรุกติศาสตร์ ชื่อสอดคล้องกับชื่อเมือง ในสลาวิคอื่น ๆ ที่มีความหมายเหมือนกัน: เบลเกรด, เบโลกรัดชิค, เบียโวการ์ด, บีโอกรัด, บิลโฮรอด คืยยิฟสกืย, และบิลโฮรอด-ดนิสตรอฟสกืย.
บันทึกแรกกล่าวถึงการตั้งถิ่นฐานในปี 1237 เมื่อกองทัพที่นำโดยมองโกลของ บาตูข่าน ทำลายล้างมัน ไม่ชัดเจนว่าเบลโกรอดนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่เดียวกับเมืองปัจจุบันหรือไม่ ในปี ค.ศ. 1596 ซาร์ฟิโอดอร์ โยอันโนวิช แห่งรัสเซียได้สั่งการให้มีการสถาปนาขึ้นใหม่โดยเป็นหนึ่งในป้อมปราการจำนวนมากที่ตั้งขึ้นเพื่อ ปกป้องชายแดนทางใต้ของมอสโควี จาก ตาตาร์ไครเมีย ซาร์ได้แต่งตั้งเจ้าชายผู้ว่าการสองคนเพื่อดูแลการก่อสร้างเบลโกรอด: มีฮาอิล วาซิลเยวิช นอซโดรวาตืย และอันเดรย์ โรมาโนวิช วอลคอนสกี ป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกสร้างขึ้นบนฝั่งขวาของแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์  จนถึงปัจจุบันนี้ ภูเขาสีขาวในตำนานไม่สามารถอยู่รอดได้เนื่องจากในช่วงทศวรรษที่ 50 ของศตวรรษที่ 20 มันถูกรื้อทิ้งเพื่อทำเหมืองชอล์กอย่างสมบูรณ์ ในทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งของป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกตั้งอยู่ในพื้นที่ของตลาดรถยนต์ในปัจจุบันและร้านอาหาร "เบลายา กอรา" ตามพิกัดนั้นใกล้กับสถานที่ที่มีเบลโกรอดเครมลินมากที่สุด
ป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกคงอยู่ได่สิบหกปี โดยสามารถต้านทานการโจมตีครั้งใหญ่หลายครั้งทั้งจากพวกตาตาร์และจากกองทหารลิทัวเนียที่เข้าร่วมในสงครามกับรัฐรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1612 ป้อมปราการเบลโกรอดถูกยึดและเผาโดยกองทหารลิทัวเนีย อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1613 ผู้ว่าการ นิกิตา ลิฮาเรฟ ตามคำสั่งของซาร์ กำลังสร้างป้อมปราการเบลโกรอดแห่งที่สองบนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ ในทศวรรษต่อ ๆ ไป ชาวเบลโกรอดได้ขับไล่การโจมตีดินแดนของตนเป็นจำนวนมาก กลางศตวรรษที่ 17 มีคำถามเกิดขึ้นเกี่ยวกับการก่อสร้างป้อมปราการเบลโกรอดแห่งใหม่ที่อยู่ทางใต้ของป้อมปราการที่มีอยู่สามกิโลเมตร
ในศตวรรษที่ 17 เบลโกรอดได้รับความเดือดร้อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากการรุกรานของตาตาร์ ซึ่งรัสเซียได้สร้างกำแพงดิน (ตั้งแต่ปี 1633 ถึง 1740) ขึ้นด้วยกำแพงดินซึ่งมีป้อมปราการสิบสองแห่ง ขยายขึ้นไปเหนือ 200 ไมล์ (320 กิโลเมตร) จากวอร์สคลาทางทิศตะวันตกถึงดอนทางทิศตะวันออกและเรียกมันว่า เส้นเบลโลกรอด [ru] ในปี ค.ศ. 1666 มอสโกพาทริอาร์เคตได้ก่อตั้งหัวหน้าคณะดูแลในเมือง
ซาร์ปีเตอร์มหาราช เสด็จเยือนเบลโกรอดในวันก่อนยุทธการที่ปอลตาวาในปี ค.ศ. 1709
หลังจากที่ชายแดนรัสเซียเคลื่อนตัวลงใต้หลังจากทำสงครามกับเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียได้สำเร็จในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 17 ความสำคัญเชิงกลยุทธ์ของเมืองก็ค่อยๆ ลดลง  และเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1785 โดยพระราชกฤษฎีกาของแคทเธอรีนที่ 2 เบลโกรอดถูกนำออกจากการนำจำนวนป้อมปราการของจักรวรรดิรัสเซีย นับจากนั้นเป็นต้นมา เมืองก็พุ่งเข้าสู่ชีวิตในแบบต่างจังหวัดของเขตดินดำภาคกลางของรัสเซีย ชีวิตทางการทหารถูกแทนที่ด้วยชีวิตเกษตรกรรม จำนวนสถาบันทางจิตวิญญาณ การศึกษา อุตสาหกรรมและการค้าเพิ่มขึ้น และในพงศาวดารทางประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิรัสเซีย ดูเหมือนว่าเมืองจะหลับใหลไปนับศตวรรษ จังหวัดเบลโกรอดหายไปจากแผนที่ทางภูมิศาสตร์ และเมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตผู้ว่าการคูสค์แห่งแรกเป็นเวลานาน จากนั้นเป็นส่วนหนึ่งจังหวัดคูสค์ และสุดท้ายคือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคคูสค์
กองทหารทหารม้า มีฐานอยู่ในเมืองจนถึงปี 1917 Ioasaph of Belgorod บิชอปแห่งเบลโกรอดและโอโบยันสกาแห่งศตวรรษที่ 18 ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นคนทำปาฏิหาริย์และกลายเป็นได้รับเกียรติ เป็นนักบุญของ คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ในปี 1911