stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จอห์นนี เดปป์
ผลงานในวงการเพลง > ในฐานะโปรดิวเซอร์

| ปี | เพลง | อัลบั้ม | ศิลปินเจ้าของอัลบั้ม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Devil With Blue Suede Shoes | Extremely Cool | Chuck E. Weiss |  |
| 1999 | Hollywood Affair | Avenue B | Iggy Pop |  |
| 2003 | Sands Theme | Once Upon A Time In Mexico |  | เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Once Upon A Time In Mexico |
| 2006 |  | Rogue's Gallery: Pirate Ballads, Sea Songs & Chanteys |  | Executive Producer ของอัลบั้ม |
| 2006 |  | Gonzo: The Life And Work Of Dr. Hunter S. Thompson - Music From The Film |  | Executive Producer ของอัลบั้ม, เพลงประกอบภาพยนตร์สารคดีเรื่อง Gonzo: The Life And Work Of Dr. Hunter S. Thompson |
| 2011 |  | The Rum Diary - Original Motion Picture Soundtrack |  | Executive Producer ของอัลบั้ม, เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง The Rum Diary ,  ได้รับรางวัลในสาขาสกอร์ยอดเยี่ยมสำหรับภาพยนตร์คอเมดี้จาก International Film Music Critics Association Award |
| 2012 | You're So Vain | Born Villain | Marilyn Manson |  |
| 2013 | Little Lion Man,  และ Damien Echols Death Row Letter Year 16 1/2 | West Of Memphis: Voices For Justice |  | ประกอบภาพยนตร์สารคดีเรื่อง West Of Memphis: Voices For Justice |
| 2013 |  | Son Of Rogue's Gallery: Pirate Ballads, Sea Songs & Chanteys |  | Executive Producer ของอัลบั้ม |
| 2013 | Sweet Betsy From Pike | The Lone Ranger: Wanted |  | อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง The Lone Ranger |
| 2014 |  | Red Beans And Weiss | Chuck E. Weiss | Executive Producer ของอัลบั้ม |
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.celebritywonder.com/html/johnnydepp.html
http://videoeta.com/person/238 เก็บถาวร 2007-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดปป์ ในบท แจ็ค สแปร์โรว์
ประเทศตูวาลูในโอลิมปิก

| ประเทศตูวาลู ในโอลิมปิก |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: TUV
เอ็นโอซี: สมาคมกีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตูวาลู
เว็บไซต์: www.oceaniasport.com/tuvalu
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในส่วนของโอลิมปิกฤดูร้อน โดยยังไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว
สถานะคณะกรรมโอลิมปิกแห่งชาติของสมาคมกีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตูวาลูได้รับการยอมรับเมื่อเดือนกรกฎาคม 2007 ตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีนเป็นครั้งแรก โดยส่งนักกีฬายกน้ำหนักจำนวน 1 คน และส่งนักกีฬากรีฑาจำนวน 2 คน ในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชายและหญิง นักกีฬาตูวาลูยังไม่สามารถผ่านรอบแรกของการแข่งขันได้
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ

บทความหลัก: สมาคมกีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตูวาลู
สมาคมกีฬาและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตูวาลู (Tuvalu Association of Sports and National Olympic Committee, หรือ TASNOC) ก่อตั้งขึ้นในปี 2004 โดยใช้ชื่อว่า "สมาคมกีฬาตูวาลู" (Tuvalu Association of Sports) จากนั้นได้เปลี่ยนชื่อเป็น TASNOC และได้รับการยอมรับจาก IOC ในฐานะคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOC) เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2007 โรเบิร์ต เลาปูลาเป็นผู้บริหารจัดการสมาคมกีฬาตูวาลูและนำตูวาลูสมัครเข้าเป็นสมาชิกของโอลิมปิก ด้วยการประสานงานของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอเชียเนีย TASNOC มีหน้าที่บริหารจัดการนักกีฬาที่จะเข้าร่วมการแข่งขันทั้งในรายการกีฬาเครือจักรภพและโอลิมปิก ที่ผ่านมาคณะกรรมการมีเลขาธิการรวมทั้งสิ้น 3 คน  โดยมีอีซาลา ที. อีซาลาเป็นเลขาธิการคนปัจจุบัน และเอเซเลอาโลฟา อาปีเนลูเป็นประธาน
การเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก > โอลิมปิกฤดูร้อน 2008

บทความหลัก: ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศตูวาลูส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 จำนวน 3 คน แบ่งเป็น นักกีฬากรีฑา 2 คน และนักกีฬายกน้ำหนัก 1 คน นักกรีฑา 2 คน คือ โอกีลานี ตีนีเลาและอาเซนาเต มาโนอาสร้างสถิติระดับชาติในการวิ่ง 100 เมตร ที่เวลา 11.48 และ 14.05 ตามลำดับ อย่างไรก็ตามนักกีฬาทั้งคู่ไม่สามารถผ่านการแข่งขันรอบแรกได้ ส่วนโลโงนา เอเซาจบการแข่งขันเป็นอันดับที่ 21 ในการแข่งขันยกน้ำหนัก 69 กิโลกรัมชาย
การเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก > โอลิมปิกฤดูร้อน 2012

บทความหลัก: ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักกีฬาตูวาลูจำนวน 3 คน เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ตูเอา ลาปัว ลาปัวจบการแข่งขันเป็นอันดับสูงที่สุดในนักกีฬาตูวาลูที่อันดับ 12 ในการแข่งขันยกน้ำหนัก 62 กิโลกรัมชาย ด้วยคะแนนรวม 243 ขณะที่ตาเวเวเล โนอาและอาเซนาเต มาโนอา ไม่ผ่านการแข่งขันรอบแรกในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร ทว่ามาโนอาได้สร้างสถิติระดับชาติในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตรหญิง
การเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก > โอลิมปิกฤดูร้อน 2016

บทความหลัก: ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
มีนักกีฬาตูวาลูคนเดียวเท่านั้นที่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และเป็นประเทศเดียวที่ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันเพียง 1 คน เอตีโมนี ตีมัวนีเข้าร่วมการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร จบการแข่งขันเป็นอันดับที่ 7 ของรอบ ไม่ผ่านเข้าสู่รอบต่อไป
การเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก > โอลิมปิกฤดูร้อน 2020

บทความหลัก: ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ตูวาลูส่งผู้แทนเข้าร่วมการแข่งขันกรีฑาจำนวน 2 ราย ได้แก่ การาโล ไมบูกา ในรายการวิ่ง 100 เมตรชาย และมาตีเอ สแตนลีย์ ในรายการวิ่ง 100 เมตรหญิง
สรุปเหรียญรางวัล

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
ประเทศตูวาลูไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ปักกิ่ง 2008 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ลอนดอน 2012 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  โตเกียว 2020 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
 ปารีส 2024: การแข่งขันในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: การแข่งขันในอนาคต
 บริสเบน 2032: การแข่งขันในอนาคต
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
ผู้ถือธง

ผู้ถือธงเป็นผู้อัญเชิญธงประจำชาติของประเทศนั้น ๆ ในพิธีเปิดและปิดการแข่งขันโอลิมปิก ผู้ถือธงคนแรกของตูวาลูคือโลโงนา เอเซา นักกีฬายกน้ำหนักในปี 2008
| การแข่งขัน | ผู้ถือธง | ชนิกกีฬา | เชิงอรรถ |
| --- | --- | --- | --- |
|  ปักกิ่ง 2008 | โลโงนา เอเซา | ยกน้ำหนัก |  |
|  ลอนดอน 2012 | ตูเอา ลาปัว ลาปัว (พิธีเปิด) อาเซนาเต มาโนอา (พิธีปิด) | ยกน้ำหนัก กรีฑา |  |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | เอตีโมนี ตีมัวนี | กรีฑา |  |
|  โตเกียว 2020 | การาโล ไมบูกา และ มาตีเอ สแตนลีย์ | กรีฑา |  |
ตราสัญลักษณ์ของ TASNOC
เอตีโมนี ตีมัวนีระหว่างเข้าร่วมขบวนพาเหรดในการแข่งขันโอลิมปิก 2016
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2024–25

| --- | --- |
สมาคมฟุตบอลชาลเลนจ์คัพ
ประเทศ: อังกฤษ เวลส์
วันที่แข่งขัน: 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025
จำนวนทีม: 745 ทีม(โดยรวม) 653 ทีม (การแข่งขันรอบคัดเลือก) 124 ทีม (การแข่งขันหลัก)
ชนะเลิศฤดูกาลที่แล้ว: แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
จำนวนนัด: 104
จำนวนประตู: 327 (3.14 ประตูต่อนัด)
จำนวนผู้ชม: 1,184,610 (11,390 คนต่อนัด)
← 2023–24 2025–26 →  ข้อมูลปรับปรุงล่าสุดจนถึงการแข่งขันในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025(หมายเหตุ: สถิติทั้งหมดไม่นับรวมไปถึงรอบคัดเลือก เพลย์ออฟ)
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2024–25 (หรือที่เรียกว่า เอฟเอแชลเลนจ์คัพ) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งที่ 144 ของ เอฟเอคัพ ถ้วยหลักของการแข่งขันฟุตบอลในประเทศอังกฤษและการแข่งขันถ้วยน็อคเอาท์เก่าแก่ที่สุดในโลก. รายการนี้ได้รับการสนับสนุนจาก เอมิเรตส์, และเป็นที่รู้จักในชื่อของ เอมิเรตส์ เอฟเอ คัพ สำหรับวัตถุประสงค์ในการเป็นผู้สนับสนุน. ทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์แข่งขันสำหรับ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2025–26 รอบแบ่งกลุ่ม.
การแข่งขันรอบคัดเลือกเริ่มต้นในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2024, กับทัวร์นาเมนต์หลักกำลังจะเริ่มต้นในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ซ. 2024. นัดชิงชนะเลิศจะลงเล่นที่ สนามกีฬาเวมบลีย์, ลอนดอน, ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025.
ทีม

เอฟเอคัพ เป็นการแข่งขันน็อคเอาต์กับ 124 ทีม ที่จะมีส่วนร่วมในการเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาเวมบลีย์ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025. การแข่งขันประกอบไปด้วย 92 ทีมที่มาจากระบบฟุตบอลลีก. (20 ทีมจาก พรีเมียร์ลีก และ 72 ทีมในทั้งหมดจาก อีเอฟแอลแชมเปียนชิป, อีเอฟแอลลีกวัน และ อีเอฟแอลลีกทู) บวกกับ 32 ทีมที่รอดชีวิตจาก 653 ทีมจาก ระบบเนชันแนลลีก นั้นเริ่มต้นการแข่งขันใน รอบคัดเลือก. ผู้เข้าร่วมทั้งหมด 745 ทีม เพิ่มขึ้น 13 ทีมจากฤดูกาลที่แล้ว,  และมากที่สุดนับตั้งแต่มีการรับผู้เข้าแข่งขัน 758 ทีมใน 2012–13.
ทุกรอบจะทำการสุ่มการจับสลาก, โดยปกติจะเป็นเมื่อจบรอบที่แล้วโดยจะลดราคาเกมสุดท้ายของรอบที่ลงเล่น, ขึ้นอยู่กับสิทธิ์ในการออกอากาศทางโทรทัศน์.
| รอบ | วันที่หลัก | หมายเลขของโปรแกรมการแข่งขัน | จำนวนสโมสรที่เหลือ | ตัวเลขใหม่ในรอบนี้ | ผู้ชนะ เงินรางวัล | ผู้แพ้ เงินรางวัล | ลีกดิวิชันที่เข้าสู่รอบนี้ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบแรก | วันเสาร์ที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 | 40 | 124 → 84 | 48 | £45,000 | £15,000 | 24 ทีม อีเอฟแอลลีกวัน 24 ทีม อีเอฟแอลลีกทู |
| รอบสอง | วันเสาร์ที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 | 20 | 84 → 64 | ไม่มี | £75,000 | £20,000 | ไม่มี |
| รอบสาม | วันเสาร์ที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2025 | 32 | 64 → 32 | 44 | £115,000 | £25,000 | 20 ทีม พรีเมียร์ลีก 24 ทีม อีเอฟแอลแชมเปียนชิป |
| รอบสี่ | วันเสาร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 | 16 | 32 → 16 | ไม่มี | £120,000 | ไม่มี | ไม่มี |
| รอบห้า | วันเสาร์ที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 | 8 | 16 → 8 | ไม่มี | £225,000 | ไม่มี | ไม่มี |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ | วันเสาร์ที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2025 | 4 | 8 → 4 | ไม่มี | £450,000 | ไม่มี | ไม่มี |
| รอบรองชนะเลิศ | วันเสาร์ที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2025 | 2 | 4 → 2 | ไม่มี | £1,000,000 | £500,000 | ไม่มี |
| รอบชิงชนะเลิศ | วันเสาร์ที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 | 1 | 2 → 1 | ไม่มี | £2,000,000 | £1,000,000 | ไม่มี |
รอบคัดเลือก

ทั้งหมดของทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันนั้นคือทีมที่ไม่ได้เป็นสมาชิกของ พรีเมียร์ลีก หรือ อิงกลิชฟุตบอลลีก มีเข้าแข่งขันในรอบคัดเลือกเพื่อรักษาหนึ่งจาก 32 ที่ว่างในรอบแรก. การแข่งขันรอบคัดเลือกทั้งหกรอบจะเริ่มต้นด้วยรอบเบื้องต้นพิเศษในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2023.
รอบห้า

16 ผู้ชนะที่มาจากรอบสี่จะลงเล่นในรอบห้า.  ทีมจากแชมเปียนชิป เบิร์นลีย์, คาร์ดิฟฟ์ซิตี, มิลล์วอลล์, พลิมัทอาร์ไกล์ และ เพรสตันนอร์ทเอนด์ คือทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดในการจับสลาก, ซึ่งได้จัดขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 โดย อเล็กซ์ สกอตต์ และ ทีโอ วอลคอตต์.
| พรีเมียร์ลีก | แชมเปียนชิป | ลีกวัน | ลีกทู | นอกลีก | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 / 20 | 5 / 24 | 0 / 24 | 0 / 24 | 0 / 32 | 16 / 124 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025  | แอสตันวิลลา (1) | 2–0 | คาร์ดิฟฟ์ซิตี (2) | เบอร์มิงแฮม |
| 20:00 GMT |  อาเซนซิโอ  68', 80' | รายงาน |  | สนามกีฬา: วิลลาพาร์ก ผู้ชมในสนาม: 40,175 คน ผู้ตัดสิน: ปีเตอร์ แบงก์ส |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 2025  | คริสตัลพาเลซ (1) | 3–1 | มิลล์วอลล์ (2) | เซลเฮิสต์ |
| 12:15 GMT |  ตันกันกา  33' (เข้าประตูตัวเอง)  มูญอซ  40'  เอ็นเคเตียห์  81' | รายงาน |  ฮาร์ดิง  45+13' | สนามกีฬา: เซลเฮิสต์พาร์ก ผู้ชมในสนาม: 21,263 คน ผู้ตัดสิน: ไมเคิล โอลิเวอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 2025  | เพรสตันนอร์ทเอนด์ (2) | 3–0 | เบิร์นลีย์ (2) | เพรสตัน |
| 12:15 GMT |  เบรดี  31'  ออสมายิช  44'  คีน  73' | รายงาน |  | สนามกีฬา: ดีปเดล ผู้ชมในสนาม: 17,761 คน ผู้ตัดสิน: จอห์น บรุกส์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 2025  | บอร์นมัท (1) | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ)  (5–4 ลูกโทษ) | วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (1) | บอร์นมัท |
| 15:00 GMT |  เอวานิลซง  30' | รายงาน |  คุนญา  60' | สนามกีฬา: ดีนคอร์ต ผู้ชมในสนาม: 11,021 คน ผู้ตัดสิน: คริส คาวานาฟ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  |  ไกลเฟิร์ต   อูอัตตารา   ทาเวอร์เนียร์   ฮุยจ์เซน   คุก   ซินิสเตอร์รา  |  |   ลาร์เซน   อันเดร   ไอต์-นูรี   โตติ   โดเฮอร์ตี   ตราโอเร |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 มีนาคม ค.ศ. 2025  | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | 3–1 | พลิมัทอาร์ไกล์ (2) | แมนเชสเตอร์ |
| 17:45 GMT |  โอ'เรอิลลี  45+1', 76'  เดอ เบรยเนอ  90' | รายงาน |  ทาโลวิเอรอฟ  38' | สนามกีฬา: สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์ ผู้ชมในสนาม: 50,044 คน ผู้ตัดสิน: เคร็ก พอว์สัน |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 มีนาคม ค.ศ. 2025  | นิวคาสเซิลยูไนเต็ด (1) | 1–2 (ต่อเวลาพิเศษ) | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน (1) | นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ |
| 13:45 GMT |  อีซัก  22' (ลูกโทษ) | รายงาน |  มินเตห์  44'  เวลเบก  114' | สนามกีฬา: เซนต์เจมส์พาร์ก ผู้ชมในสนาม: 51,566 คน ผู้ตัดสิน: แอนโทนี เทย์เลอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 มีนาคม ค.ศ. 2025  | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1) | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ)  (3–4 ลูกโทษ) | ฟูลัม (1) | แทรฟฟอร์ด |
| 16:30 GMT |  ฟือร์นังดึช  71' | รายงาน |  แบสซีย์  45+1' | สนามกีฬา: โอลด์แทรฟฟอร์ด ผู้ตัดสิน: สจวร์ต แอตต์เวลล์ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  |  ฟือร์นังดึช   ดาโล   กาเซมีรู   ลินเดอเลิฟ   ซีร์กเซ  |  |   ฆิเมเนซ   เบอร์เก   วีลียัง   รอบินสัน |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 มีนาคม ค.ศ. 2025  | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1) | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ)  (5–4 ลูกโทษ) | อิปสวิชทาวน์ (1) | เวสต์ บริดจ์ฟอร์ด |
| 19:30 GMT |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: ซิตีกราวด์ ผู้ชมในสนาม: 29,171 คน ผู้ตัดสิน: โทนี แฮร์ริงตัน |
รอบก่อนรองชนะเลิศ

แปดผู้ชนะจากรอบที่ห้าจะลงเล่นในรอบก่อนรองชนะเลิศ. ทีมจากแชมเปียนชิป เพรสตันนอร์ทเอนด์ เป็นทีมเดียวที่ไม่ใช่พรีเมียร์ลีกที่เหลืออยู่ในการจับสลาก, ซึ่งได้จัดขึ้นในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2025 โดย เดนิส เออร์วิน และ แดนนี เมอร์ฟี.
| พรีเมียร์ลีก | แชมเปียนชิป | ลีกวัน | ลีกทู | นอกลีก | ทั้งหมด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 / 20 | 1 / 24 | 0 / 24 | 0 / 24 | 0 / 32 | 8 / 124 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 มีนาคม ค.ศ. 2025  | ฟูลัม (1) | v | คริสตัลพาเลซ (1) | ฟูลัม |
| 12:15 GMT |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: เครเวนคอตทิจ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 มีนาคม ค.ศ. 2025  | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน (1) | v | นอตทิงแฮมฟอเรสต์ (1) | ไบรตันและโฮฟ |
| 17:15 GMT |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: สนามกีฬาฟัลเมอร์ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 มีนาคม ค.ศ. 2025  | เพรสตันนอร์ทเอนด์ (2) | v | แอสตันวิลลา (1) | เพรสตัน |
| 13:30 GMT |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: ดีปเดล |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 มีนาคม ค.ศ. 2025  | บอร์นมัท (1) | v | แมนเชสเตอร์ซิตี (1) | บอร์นมัท |
| 16:30 GMT |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: ดีนคอร์ต |
ผู้ทำประตูสูงสุด

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จอช มาเกนนิส | เอ็กซิเตอร์ซิตี | 6 |
| 2 |  ริคกี-เจด โจนส์ | ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด | 4 |
| 3 |  เทโล แอสการ์ด | วีแกนแอทเลติก | 3 |
| 3 |  แจ็ก คลาร์ก | อิปสวิชทาวน์ | 3 |
| 3 |  กัสซาน อาฮัดเม | ชาร์ลตันแอธเลติก | 3 |
| 3 |  โจวอน มากามา | ลินคอล์นซิตี | 3 |
| 3 |  เจมส์ แม็กอาที | แมนเชสเตอร์ซิตี | 3 |
| 3 |  โรดริโก มูนิซ | ฟูลัม | 3 |
| 3 |  มิลูติน ออสมายิช | เพรสตันนอร์ทเอนด์ | 3 |
| 3 |  นิโก โอ'เรอิลลี | แมนเชสเตอร์ซิตี | 3 |
| 3 |  จอร์จีนีโย รุทเทอร์ | ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | 3 |
| 3 |  จอนนี สมิท | วีแกนแอทเลติก | 3 |
| 3 |  ไทเลอร์ วอลตัน | แอ็กคริงตันสแตนลีย์ | 3 |
แคว้นโอแวร์ญ

| แคว้นโอแวร์ญ แคว้นโอแวร์ญ Auvergne |
| --- | --- |
แคว้นของฝรั่งเศส
   ธง

ประเทศ:  ฝรั่งเศส
เมืองหลัก: แกลร์มง-แฟร็อง
จังหวัด: อาลีเย ก็องตาล โอต-ลัวร์ ปุย-เดอ-โดม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 26,013 ตร.กม. (10,044 ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
โอแวร์ญ (ฝรั่งเศส: Auvergne) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์) ตั้งอยู่บริเวณกลางประเทศฝรั่งเศสเยื้องลงมาทางทิศใต้ ทิศเหนือติดกับแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์และแคว้นบูร์กอญ ทิศตะวันตกติดกับแคว้นลีมูแซ็ง ทิศตะวันออกติดกับแคว้นโรนาลป์ ส่วนทางทิศใต้ติดกับแคว้นมีดี-ปีเรเนและแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
เปรียญธรรม 4 ประโยค

| --- | --- |
ชื่อย่อ: ป.ธ.4
ประเภท: การศึกษาแผนกบาลี
ผู้จัดการสอบ/ผู้ควบคุมการสอบ: สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง
ทดสอบความรู้/ความสามารถเกี่ยวกับ:   วิชาแปลมคธเป็นไทย  วิชาแปลไทยเป็นมคธ 
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา:   ภาษาบาลี  ภาษามคธ  ภาษาไทย 
เปรียญธรรม 4 ประโยค (ชื่อย่อ ป.ธ.4) เป็นระดับชั้นการศึกษาแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย เรียกผู้สอบผ่านในชั้นนี้ว่า เปรียญโท กระทรวงศึกษาธิการเทียบวุฒิผู้สอบได้ในชั้นนี้ให้เทียบเท่ามัธยมศึกษาตอนต้น
หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมบาลีในชั้นเปรียญธรรม 4 ประโยค

ในชั้นนี้ แม่กองบาลีสนามหลวง กำหนดวิชาในการศึกษาไว้ 2 วิชา คือ
หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมบาลีในชั้นเปรียญธรรม 4 ประโยค > วิชาแปลมคธเป็นไทย (วิชาแปล)

วิชาแปลมคธเป็นไทย ใช้หนังสือ มงฺคลตฺถทีปนี (ปม ภาโค - ภาคหนึ่ง)
หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมบาลีในชั้นเปรียญธรรม 4 ประโยค > วิชาแปลมคธเป็นไทย (วิชาแปล) > ประวัติหนังสือ มงฺคลตฺถทีปนี

หนังสือมังคลัตถทีปนี  เป็นคัมภีร์ชั้นฎีกา อธิบายความในมงคลสูตรที่มาในพระไตรปิฎก โดยมงคลสูตรเป็นคำสอนประเภทเนยยะ คือมีข้อความเป็นร้อยแก้ว ผสมร้อยกรอง
ผู้รจนาคัมภีร์มังคัลตถทีปนี  คือ พระสิริมังคลาจารย์ พระภิกษุชาวเมืองเชียงใหม่ มีอายุอยู่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 20 ผลงานของท่านจากหลักฐานแสดงประวัติ มีอยู่สี่เรื่องคือ เวสสันดรทีปนี จักกวาฬทีปนี สังขยาปกาสกฎีกา มังคลัตถทีปนี
ประวัติของท่านปรากฏอยู่ในตอนท้ายผลงานของท่าน มีใจความว่า เป็นผู้ทรงพระไตรปิฎก มีศรัทธาความรู้ปรารถนาให้ตนและผู้อื่นมีความรู้ ได้รจนาคัมภีร์เวสสันตรทีปนี จักกวาฬทีปนี สังขยาปกาสกฎีกา ขณะพักอยู่ที่วัดสวนขวัญ อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของวัดพระสิงห์วรมหาวิหารในเมืองเชียงใหม่ และรจนามังคลัตถทีปนีในขณะที่พักอยู่ที่สุญญาคาร ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศใต้ 1 คาวุต ในช่วงปี พ.ศ. 2060 - พ.ศ. 2067 ในสมัยของท้าวลก เข้านครเชียงใหม่ อันเป็นนครที่มีความเจริญอย่างยิ่ง ผู้มีพระราชศรัทธาล้ำเลิศ ปรารถนาพระสัพพัญมุตญาณเลื่อมในในพระพุทธศาสนา
ช่วงเวลาการรจนา  ผลงานดังกล่าวอยู่ในรัชสมัยพระเจ้าดิลกปนัดดาธิราชหรือพระเมืองแก้ว
หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมบาลีในชั้นเปรียญธรรม 4 ประโยค > วิชาแปลไทยเป็นมคธ (วิชาแต่ง)

วิชาแปลไทยเป็นมคธในชั้น ป.ธ. 4 นี้  ใช้หนังสือ ธัมมปทัฏกถา ภาคที่ 1
ธัมมปทัฏกถา (ปโม ภาโค - ภาคหนึ่ง)
ในชั้นนี้ผู้เรียนบาลีต้องศึกษาวิธีการเแต่งภาษาไทยเป็นภาษาบาลีโดยใช้หนังสือ อรรถกถาธรรมบทแปล ภาค 1 (ธัมมปทัฏกถา ภาษาไทย)  เพื่อฝึกแปลเป็นภาษามคธ
หลักเกณฑ์ของผู้มีสิทธิ์สอบไล่ในชั้นเปรียญธรรม 4 ประโยค

ระดับเปรียญธรรม 4 ประโยค  เรียกว่า เปรียญโท คือ ผู้ที่จะมีสิทธิสอบเปรียญธรรม 4 ประโยคขึ้นไป   จะต้องสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค และนักธรรมชั้นโทก่อน
ผู้สอบไล่ได้เปรียญธรรม 4 ประโยค

พระภิกษุสามเณรผู้สอบไล่ได้ในชั้นนี้จะได้รับประกาศนียบัตร เลขพัดเปรียญ มีสมณศักดิ์อันดับในงานพระราชพิธี - รัฐพิธี  เหนือกว่า พระปลัดของพระราชาคณะ ชั้นสามัญ
ดูเพิ่ม

การสอบสนามหลวง
สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง
สำนักงานแม่กองธรรมสนามหลวง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลบาลีประโยค 1-2 ถึง 9 .จากบาลีดอตเน็ต เก็บถาวร 2007-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ชื่อสนามบิน

ชื่อสุวรรณภูมิ มีความหมายว่า "แผ่นดินทอง" เป็นชื่อที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้พระราชทานเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2543 โดยใช้แทนชื่อเดิมคือ "หนองงูเห่า" พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2545
ตัวสะกดชื่อของสนามบินใน อักษรโรมัน คือ "Suvarnabhumi" ซึ่งเป็นการสะกดตามหลักการเทียบ อักษรไทย เป็นอักษรโรมันแบบภาษาบาลีและสันสกฤต มิได้ใช้ระบบ การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียงของราชบัณฑิตยสถาน ซึ่งจะสะกดได้ว่า "Suwannaphum"
ประวัติ > การซื้อที่ดินและการก่อสร้างในช่วงแรก

แนวคิดในการก่อสร้างท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่ 2 ในกรุงเทพมหานครเริ่มมีขึ้นในปี พ.ศ. 2503 ในสมัยรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากการจัดตั้ง "สภาเศรษฐกิจแห่งชาติ" ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เช่นเดียวกับการศึกษาของบริษัทลิตช์ฟีลด์และ สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐอเมริกาซึ่งชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของการสร้างท่าอากาศยานพาณิชย์แห่งที่ 2 ในกรุงเทพมหานคร รัฐบาลจึงเริ่มเวนคืนและจัดซื้อที่ดิน ซึ่งเป็นขั้นตอนที่ใช้เวลานานกว่า 14 ปี ในพื้นที่ตำบลหนองปรือ ตำบลบางโฉลง และตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ พื้นที่ที่เวนคืนส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ตำบลหนองปรือ ทำให้หมู่บ้านหายไปกว่า 7 หมู่ครึ่ง โดยรัฐบาลจะจ่ายเงินให้ครอบครัวละ 800,000 บาท นอกจากนี้ ยังมีการเคลื่อนย้ายศาสนสถาน 1 แห่ง และโรงเรียนอีก 3 แห่งไปสร้างบริเวณใหม่
รัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร ให้สัมปทานแก่บริษัทนอร์ททรอปแห่งสหรัฐอเมริกา แต่ยังไม่ทันก่อสร้างก็เกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา จนสัมปทานถูกยกเลิก ต่อมารัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ว่าจ้างบริษัทที่ปรึกษาแทมส์เพื่อศึกษาพื้นที่ในการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่ จนเมื่อ พ.ศ. 2521 ก็ได้ข้อสรุปตามเดิมว่า หนองงูเห่าเป็นพื้นที่ที่เหมาะสมที่สุด เมื่อถึง พ.ศ. 2534 รัฐบาล อานันท์ ปันยารชุน ของคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) โดยมติคณะรัฐมนตรี อนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างท่าอากาศยานกรุงเทพแห่งที่ 2 ณ บริเวณหนองงูเห่า โดยมอบหมายให้การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ในปัจจุบัน) เป็นผู้ดำเนินการ และต่อมาในรัฐบาล ชวน หลีกภัย ได้อนุมัติงบประมาณ 120,000 ล้านบาท เพื่อใช้ดำเนินโครงการ และให้การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย ไม่ต้องนำเงินกำไร 50% ส่งเข้าคลังเป็นเวลา 2 ปี เพื่อให้มีงบประมาณเพียงพอที่จะอพยพโยกย้ายประชาชนออกจากพื้นที่เวนคืน
พ.ศ. 2539  เริ่มต้นด้วยการลงนามในสัญญาเงินกู้ระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลญี่ปุ่น และต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้จัดตั้งบริษัท เซคันด์ ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงเทพ จำกัด (SBIA) หรือ บริษัท ท่าอากาศยานสากลกรุงเทพแห่งใหม่ จำกัด (บทม.) ขึ้นเป็นองค์กรดำเนินโครงการ และดำเนินโครงการเป้าหมายคือ การสร้างท่าอากาศยานสากลกรุงเทพแห่งที่ 2 รับผู้โดยสารได้ 30 ล้านคน/ปี และเปิดบริการในปี 2543
พ.ศ. 2540 รัฐบาล นายชวน หลีกภัย เกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย ส่งผลกระทบกับหลายประเทศในภูมิภาค ในส่วนโครงการสนามบินหนองงูเห่า คณะรัฐมนตรีเห็นชอบให้ปรับลดโครงการฯ ให้รับผู้โดยสารได้ 20 ล้านคน/ปี วงเงินลงทุน 68,832,734 ล้านบาท และให้แล้วเสร็จในปี 2546 ในสุดเปิดเมื่อ 28 กันยายน 2549 ในรัฐบาลนายกรัฐมนตรีพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์
ประวัติ > การก่อสร้าง

สถาปนิกผู้ออกแบบอาคาร คือ เฮลมุต ยาห์น ชาวอเมริกัน-เยอรมัน และบริษัทเมอร์ฟี/ยาห์น ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองชิคาโก สหรัฐอเมริกา สถาปนิกและบริษัทเดียวกันนี้ ได้ออกแบบตึกของบริษัทน้ำมันคาลเท็กซ์ ในสิงคโปร์เมื่อปี 2536แต่แบบอาคารในท่าอากาศยานเป็นจำนวนมากได้ถูกปรับเปลี่ยนขนาด และวัสดุก่อสร้างจากแบบเดิมไปในหลายส่วน เช่น เพิ่มการประดับยักษ์ และสถาปัตยกรรมไทยเพิ่มเข้าไปโดยสถาปนิกชาวไทย เป็นต้น
รายชื่อบริษัทที่ร่วมก่อสร้างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ:
สถาปนิก - เมอร์ฟี/ยาห์น (Murphy / Jahn)
ประสานงาน - ACT
ผู้จัดการโครงการ - TAMS/Earth Tech
วิศวกร
Werner Sobek Ingenieure (โครงสร้าง)
Transsolar Energietechnik (สภาพแวดล้อม)
Martin/Martin (โครงสร้างตัวอาคาร)
John A. Martin & Associates (โครงสร้างคอนกรีต)
Flack + Kurtz (งานระบบ)
ที่ปรึกษา
AIK - Yann Kersalé (ระบบแสง)
BNP (ระบบกระเป๋า)
ผู้รับเหมา - ITO Joint Venture
คอนกรีต - บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน)
หลังคา - B&O Hightex
สแตนเลส - Thapanin
ระบบกระเป๋า - คาวาซากิ
งบประมาณการก่อสร้างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิร้อยละ 50 เป็นงบประมาณของบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ในขณะที่อีกร้อยละ 50 มาจากข้อตกลงระหว่างท่าอากาศยานไทยกับ ธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งประเทศญี่ปุ่น  ฝ่ายจัดหาที่เกี่ยวข้องกับสนามบินปฏิบัติตามแนวปฏิบัติของธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งประเทศญี่ปุ่นอย่างเคร่งครัดในด้านความโปร่งใสและการเปิดเผย ถึงแม้ว่าท่าอากาศยานดังกล่าวก่อสร้างขึ้นตามนโยบายประชานิยม ดังที่เคยประกาศไว้ว่าท่าอากาศยานดังกล่าวสำหรับผู้โดยสาร แต่บริษัทส่งออกทั้งไทยและต่างประเทศก็ต้องการให้มีการก่อสร้างท่าอากาศยานตามทางหลวงพิเศษระหว่างโรงงานอุตสาหกรรม กรุงเทพมหานคร และแหลมฉบัง ด้วยเช่นกัน
ประวัติ > การออกแบบ

สถาปัตยกรรมได้ถูกออกแบบขึ้น โดย Helmut Jahn สถาปนิกชาวเยอรมัน เจ้าของบริษัท Murphy/Jahn ผู้ซึ่งออกแบบสนามบินชิคาโก และตึกโซนี่เซ็นเตอร์ ที่ประเทศเยอรมัน ซึ่งถือเป็นวิศวกรรมโดยเน้นแก่นแท้เพื่อประสิทธิแห่งการใช้สอยเป็นสำคัญ และเพื่อสัญลักษณ์การเป็นสนามบินที่ยิ่งใหญ่ของไทย
เทคโนโลยีของการก่อสร้างถูกนำมารวบรวมไว้ เพื่อเพิ่มสมรรถภาพของอาคารแห่งอนาคต วัสดุหลักคือกระจกก็เลือก มาใช้ผสมผสาน คุณสมบัติให้ได้อย่างเหมาะสมกับสภาพแวดล้อม ทั้งภายนอกและระบบนิเวศน์ภายในอาคารเอง ทั้งกระจกและแสงได้ถูกออกแบบให้เกิดมิติ และประสบการณ์ใหม่ อันหลากหลายแก่ผู้ใช้อาคาร
ระบบนิเวศน์ภายในอาคารก็ได้ถูกออกแบบไว้เพื่อประสิทธิภาพ ซึ่งหมายถึงประหยัดพลังงานเป็นสำคัญ มีการนำระบบพื้น หล่อเย็นมาใช้ซึ่งทำให้ประหยัดพลังงาน ในระบบปรับอากาศอย่างยิ่งยวดเป็นต้น
สะท้อนความเป็นไทยผ่านงานศิลปกรรมของศิลปินไทย ทั้งจิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรมไทย ทั้งร่วมสมัย และแบบดั่งเดิม อันประกอบด้วยบุษบก 2 หลัง ศาลาไทย 2 หลัง ยักษ์ 12 ตน ภาพเขียนของ จิตรกรอาวุโสนับร้อยกว่าชิ้น เป็นต้น รูปแบบอาคารได้ถูกสะท้อนผ่านกระบวนการออกแบบโดยผสมผสาน วิศวกรรมสาขาต่างๆ ออกมาอย่างง่ายๆ ตรงไปตรงมา จึงมีความโดดเด่น และประกาศความเป็นหนึ่งเดียวของสถาปัตยกรรมและวิศวกรรม
ข้อมูลเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมที่น่าสนใจ ตัวอาคารผู้โดยสารและอาคารเทียบเครื่องบิน คือ ระยะห่างระหว่างเสาแต่ละต้นของตัวอาคารผู้โดยสาร คือ 9 เมตร โดยเสาหลักหรือเสาไพลอนที่ค้ำซูเปอร์ทรัส หรือคานหลักรั้น มี 2 ตัวต่อ 1 คาน รวมกันเป็น 1 ชุด (เสา 2 ตัวที่ค้ำคานนี้จะห่างกัน 81 เมตร เลข 8 และ 1 บวกกันได้เลข 9)
ชุดเสาที่อยู่ทางทิศตะวันออกจะห่างจากชุดเสาทางด้านทิศตะวันตก 126 เมตร (เลข 3 ตัว บวกกันได้ 9) และหลังคาผ้าใยสังเคราะห์ที่ติดตั้งกับอาคารเทียบเครื่องบินมี ทั้งหมด 108 bays ซึ่งสามารถหารด้วยเลข 9 ลงตัว
สำหรับทางเลื่อนระนาบผิวเฉพาะในอาคารเทียบเครื่องบินมีทั้งหมด 95 ชุด โดยมีความยาวตั้งแต่ 27 เมตร และ 108 เมตร (2+7 เท่ากับ 9 หรือ 1+0+8 ก็เท่ากับ 9) ความเร็วของทางเลื่อนในอาคารรวมทั้งทางเลื่อนลาดเอียง มีความเร็ว 45 เมตรต่อนาที เอาเลข 4 บวก 5 เท่ากับ 9