stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราศีดอกท้อ

| ดวงชะตาดอกท้อ   (ราศีดอกท้อ)   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: โกวเล้ง
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 桃花传奇
ผู้แปล: ว. ณ เมืองลุง, น.นพรัตน์
ภาษา: แปลจากฉบับภาษาจีน
ชุด: ชอลิ้วเฮียง
ประเภท: นิยายกำลังภายใน
วันที่พิมพ์: ไม่ทราบ
ชนิดสื่อ: นิยาย
ตำนานพิสดารแห่งดอกท้อ (จีน: 桃花传奇; Tao Hua Chuan Ji) เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง โดยงานแปลของ ว.ณ เมืองลุง ใช้ชื่อว่า ราศีดอกท้อ ส่วนงานแปลของ น.นพรัตน์ ใช้ชื่อว่า ดวงชะตาดอกท้อ
| ด ค กจักรวาลของโกวเล้ง |
| --- | --- |
ชุด ชอลิ้วเฮียง:  ศึกวังค้างคาว  พายุทะเลทราย  กลิ่นหอมกลางธารเลือด  ยืมศพคืนวิญญาณ  กล้วยไม้เที่ยงคืน  ตำนานกระบี่หยก  ดวงชะตาดอกท้อ  ศึกวังน้ำทิพย์ 
ชุด ฤทธิ์มีดสั้น:  เซียวลี้ปวยตอ (ฤทธิ์มีดสั้น)  จอมเสเพลชายแดน (ดาบจอมภพ)  เหยี่ยวทมิฬ (เหยี่ยวเดือนเก้า)  ขอบฟ้า จันทรา ดาบ (จอมดาบหิมะแดง)  มีดบินกรีดฟ้า 
ชุด หงส์ผงาดฟ้า:  ตอนหงส์ผงาดฟ้า  จอมโจรปักดอกไม้  สองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่  บ่อนพนันเบ็ดเงิน  หมู่ตึกภูตพราย  เกาะมหาภัย  กระบี่พิโรธ 
ชุด อาวุธของโกวเล้ง:  กระบี่อมตะ  เดชขนนกยูง  ดาบมรกต  แค้นสั่งฟ้า  ตะขอจำพราก  ทวนทมิฬ  ยอดมือปราบ 
ชุด บุตรที่สิบเอ็ด:  เซียวจับอิดนึ้ง  ยอดขุนโจร 
ชุด หกเรื่องสยองขวัญ:  นกแก้วสยองขวัญ  ดาบเทพมรณะ (天魔刀)  จิ้งเหลนทมิฬ (黑蜥蜴)  มนุษย์ผลึกแก้ว (水晶人)  โครงกระดูกแป้ง (粉骷髏)  สาวพรหมจรรย์แห่งลั่วซา (羅剎女)  ค้างคาวไร้ปีก (無翼蝙蝠) 
ชุด ยอดบุรุษเหนือกาล:  นายพราน เขี้ยวหมาป่า อัญมณี (賭局、狼牙、追殺)  ฝูงหมาป่า ควันมรณะ (紫煙、群狐)  สมุทรเทพ อินทรีเงิน (銀雕、海神) 
นิยายเรื่องเดียว:  ผู้ยิ่งใหญ่  ล่าสุดขีด  ศึกเสือหยกขาว  เทพกระบี่โพยม (苍穹神剑)  บทเพลงห่วงหลากสี (彩环曲)  บันทึกจอมยุทธ์พเนจร (游侠录)  วีรบุรุษสำราญ  ธวัชล้ำฟ้า  ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่  พยัคฆ์ร้ายบู๊ลิ้ม  นุ่มละมุนคมกระบี่ (那一剑的风情)  กระดึง สายลม คมดาบ  ศึกทะเลทราย  ดาวเดียวไม่เดียวดาย  วีรบุรุษไร้น้ำตา  นักสู้ผู้พิชิต  ลูกปลาน้อย  จริยะมือกระบี่ (剑客行)  บันทึกกระบี่พิสดาร (剑玄录)  ไม่มีวันก้มหัวให้ (绝不低头)  กระบี่กระจายหอม  กระบี่กระจายหอม ภาค 2 (飘香剑雨续)  พญามังกรเจ็ดดาว  สื่อสิ้นวิญญาณ (失魂引)  ดาบทมิฬ (边城浪子)  หมัดพิฆาต (拳头)  ซาเสี่ยวเอี้ย  ราชายุทธจักร  เทพบุตรมือสังหาร  เพลิงอาฆาต
ยมก

ยมก หรือ ยมกปกรณ์ หรือ มูลยมก เป็นหนึ่งในคัมภีร์ของพระอภิธรรมปิฎก คำว่า ยมก แปลว่า "คู่" ดังในอรรถกถายกตัวอย่างคำว่า ยมกปาฏิหาริย์ หมายถึง ปาฏิหาริย์คู่ หรือคำว่า ยมกสาลา หมายถึง ไม้สาละคู่ เป็นต้น ยมกเป็นคัมภีร์อธิบายหลักธรรมสำคัญให้เห็นความหมายและขอบเขตอย่างชัดเจน และมีการทดสอบความรู้อย่างละเอียดลึกซึ้ง ด้วยวิธีตั้งคำถามย้อนกันเป็นคู่ ๆ เช่น ถามว่าธรรมทั้งปวงที่เป็นกุศล เป็นกุศลมูล หรือว่าธรรมทั้งปวงที่เป็นกุศลมูล เป็นกุศล, หรือคำถามที่ว่ารูป (ทั้งหมด) เป็นรูปขันธ์ หรือว่ารูปขันธ์ (ทั้งหมด) เป็นรูป, หรือคำถามที่ว่าทุกข์ (ทั้งหมด) เป็นทุกขสัจจ์ หรือว่าทุกขสัจจ์ (ทั้งหมด) เป็นทุกข์ ดังนี้
หลักธรรมหลักที่นำมาอธิบายแจกแจงในคัมภีร์ยมกมีทั้งสิ้น 10 หลักธรรม ซึ่งในพระไตรปิฎกที่แบ่งคัมภีร์ยมกออกเป็น 2 ส่วน หรือ 2 เล่ม เช่นฉบับภาษาไทย จะแบ่งหลักธรรมเป็น 2 ส่วน ในเล่มแรกหลักธรรมที่นำมาอธิบายในเล่มแรกมี 7 ข้อ คือ มูล (เช่น กุศลมูล) ขันธ์ อายตนะ ธาตุ สัจจะ สังขาร อนุสัย ถามตอบอธิบายเรื่องใด ก็เรียกว่ายมกของเรื่องนั้น ๆ เช่น มูลยมก ขันธยมก เป็นต้น ส่วนในเล่ม 2 แบ่งออกเป็น 3 หลักธรรม คือ จิตตยมก ธรรมยมก (กุศล-อกุศล-อัพยากตธรรม) อินทรียยมก รวมเป็น 10 ยมก
เนื้อหา

หลักธรรมหลักที่นำมาอธิบายแจกแจงในคัมภีร์ยมกมีทั้งสิ้น 10 หลักธรรม อันได้แก่
มูลยมก คือ ธรรมเป็นคู่อันเป็นมูล กล่าวถึง กุศลธรรม (ธรรมอันเป็นฝ่ายดี), อกุศลธรรม (ธรรมอันเป็นฝ่ายชั่ว), อัพยากตธรรม (ธรรมที่ไม่ดีไม่ชั่ว และนามธรรม (ธรรมที่เกี่ยวกับจิตใจ)
ขันธยมก คือ ธรรมเป็นคู่ คือขันธ์ หรือขันธ์ 5 อันเป็นส่วนประกอบของร่าง และแจกแจงว่าขันธ์มีบัญญัติว่าอย่างไร (ปัณณัตติวาร) มีวาระว่าด้วยความเป็นไปเช่นไร (ปวัตติวาร) และวาระว่าด้วยการกำหนดรู้ในขันธ์ (ปริญญาวาร)
อายตนะยมก คือ ธรรมเป็นคู่คืออายตนะ ประกอบด้วยอายตนะ 12 อันได้แก่  ตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย, รูป, เสียง, กลิ่น, รส, โผฏฐัพพะ, ใจ, ธรรม การแจกแจงออกเป็นการบัญญัตินิยามของอายตนะ การความเป็นไป และการกำหนดรู้
ธาตุยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือธาตุห้า แบ่งย่อยเป็น 18 ได้แก่ธาตุ คือ ตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย; รูป, เสียง, กลิ่น, รส, โผฏฐัพพะ; ธาตุ คือ จักขุวิญญาณ, โสตวิญญาณ, ฆานวิญญาณ, ชิวหาวิญญาณ, กายวิญญาณ (ธาตุรู้ทางตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย); มโนธาตุ (ธาตุคือใจ), มโนวิญญาณธาตุ (ธาตุรู้ทางใจ), ธัมมธาตุ (ธาตุคือสิ่งที่รู้ได้ด้วยใจ)
สัจจยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือสัจจะ อันได้แก่อริยสัจ 4 คือ ทุกขสัจจ์ ความจริงคือทุกข์, สมุทยสัจจ์ ความจริงคือเหตุให้ทุกข์เกิด, นิโรธสัจจ์ความจริงคือความดับทุกข์, มัคคสัจจ์ ความจริงคือหนทางให้ถึงความดับทุกข์ แจกแจงเป็น ปัณณัตติวาร, ปวัตติวาร และปริญญาวาร
สังขารยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือสังขาร หรือการปรุงแต่ง สังขารประกอบด้วย 3 คือ  กายสังขาร (เครื่องปรุงกาย), วจีสังขาร (เครื่องปรุงวาจา) และจิตสังขาร (เครื่องปรุงจิต) แจกแจงเป็น 3 ส่วนเหมือนหลักธรรมข้างต้น
อนุสสัยยมก คือ ธรรมเป็นคู่คืออนุสัย หรือ กิเลสอันนอนเนื่องด้วยในสันดาน ในยมกประกอบด้วยการแจกแจง 7 วาระ คือ 1) อนุสยวาร วาระว่าด้วยกิเลสที่นอนเนื่องในสันดาน 2) สานุสยวาร วาระว่าด้วยบุคคลผู้มีอนุสัย 3) ปชหนวาร วาระว่าด้วยการละ 4) ปริญญาวาร วาระว่าด้วยการกำหนดรู้ 5) ปหีนวาร วาระว่าด้วยอนุสัยที่บุคคลละได้แล้ว 6) อุปปัชชนวาร วาระว่าด้วยการเกิดขึ้น 7) ธาตุวาร วาระว่าด้วยธาตุ คือผู้เกิดในธาตุไหน
จิตตยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือจิต ว่าด้วยลักษณะ และความเป็นไปของจิต เช่น จิตของบุคคล การเกิดดับของจิต จิตที่ผสมด้วยกิเลสและจิตปราศจากราคะ ฯลฯ เป็นต้น
ธัมมยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือธรรม ว่าด้วย กุศล อกุศล อัพยากฤต และแจกแจงบทอธิบายหลักโดยรวม (นิทเทส), แจกแจงความเป็นไปของธรรมต่าง ๆ (ปวัตติวาร) และว่าด้วยการทำให้เกิดของธรรมต่าง ๆ (ภาวนาวาร)
อินทรียยมก คือ ธรรมเป็นคู่คืออินทรีย์ ได้แก่ธรรมที่เป็นใหญ่ในหน้าที่ของตน ประกอบด้วยอินทรีย์ 22 อันได้แก่ 1) จักขุนทรีย์ ได้แก่ ความเป็นใหญ่ในประสาทตา, 2) โสตินทรีย์ การได้ยินเสียง, 3) ฆานินทรีย์ การรู้กลิ่น 4) ชิวหินทรีย์ การรู้รส 5) กายินทรีย์ การสัมผัส 6) มนินทรีย์ การรับอารมณ์ 7) อิตถินทรีย์ ความเป็นหญิง 8) ปุริสินทรีย์ ความเป็นชาย 9) ชีวิตินทรีย์ การรักษารูปและนาม 10) สุขินทรีย์ การเสวยความสุขกาย 11) ทุกขินทรีย์ การเสวยความทุกข์กาย 12) โสมนัสสินทรีย์ การเสวยความสุขใจ 13) โทมนัสสินทรีย์ ความทุกข์ใจ 14) อุเปกขินทรีย์ การเสวยอารมณ์ เป็นกลาง ๆ 15) สัทธินทรีย์ ความเชื่อต่อสิ่งที่ควรเชื่อ 16) วิริยินทรีย์ ความเพียร 17) สตินทรีย์ การระลึกชอบ 18) สมาธินทรีย์ การตั้งมั่นในอารมณ์เดียว 19) ปัญญินทรีย์ การรู้ตามความเป็นจริง 20) อนัญญตัญญัสสามีตินทรีย์ การรู้แจ้งอริยสัจจะ 4 ที่ตนไม่เคยรู้ 21) อัญญินทรีย์ การรู้แจ้งอริยสัจจะ 4 ที่ตนเคยรู้ 22) อัญญาตาวินทรีย์ ธรรมชาติที่เป็นผู้ปกครองในการรู้แจ้งอริยสัจจะ 4 สิ้นสุดแล้ว ดังนี้ แจกแจงอธิบายเป็น 3 ลักษณะการณ์เหมือนข้างต้น
คัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง

ยมกปกรณ์อรรถกถา หรือยมกอัฏฐกถา หรือปัญจปกรณัฏฐกถา พระพุทธโฆสะ รจนา
ยมกมูลฎีกา หรือปัญจปกรณืมูบฎีกา หรือ ปรมัตถปกาสินี หรือ ลีนัตถโชติกา ลีนัตถโชตนา และลีนัตถปทวัณณนา พระอานันทะ พระเถระสมัยศตวรรษที่ 6 หรือศตวรรษที่ 8 - 9 รจนา
ยมกอนุฎีกา หรือปัญจปกรณ์อนุฎีกา หรือลีนัตถวณณนา หรือลีนัตถปกาสินีอนุฎีกา หรืออภิธัมมอนุฎีกา  พระจุลลธัมมปาล พระเถระสมัยศตวรรษที่ 6 หรือศตวรรษที่ 8 - 9 รจนา รจนา
ยมกวัณณนาฎีกา  หรือยมกวัณณนา พระติโลกคุรุ เมืองสกายง์ รจนาเมื่อศตวรรษที่ 17
ยมกโยชนา หรือยมกอัตถโยชนา พระญาณกิตติ เมืองเชียงใหม่ รจนาเมื่อศตวรรษที่ 15
บรรณานุกรม

พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย, พระอภิธรรมปิฎก ยมก เล่ม ๕ ภาค ๑ ตอน ๒ - หน้าที่ 18
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพฯ . กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11.
พระครูเกษมธรรมทัต (สุรศักดิ์ เขมรํสี). วิปัสสนาภูมิ.
Nyanatiloka Thera. (2008). Guide Through The Abhidhamma Pitaka.  Kandy.  Sri Lanka. Buddhist Publication Society.
Bhikkhu Nyanatusita (Compiler), R. Webb (Editor). (2012). An Analysis of the Pali Canon and a Reference Table of Pali Literature. Sri Lanka. Buddhist Publication Society.
รถตู้ประหารชีวิต

รถตู้ประหารชีวิต หรือเรียก หน่วยประหารชีวิตเคลื่อนที่ ถูกพัฒนาขึ้นโดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน และใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 นักโทษจะถูกรัดด้วยสายหนังกับเปลหาม และประหารชีวิตโดยการฉีดสารพิษในรถตู้ รถตู้ดังกล่าวทำให้การลงโทษประหารชีวิตไม่จำเป็นต้องเคลื่อนย้ายนักโทษไปยังลานประหาร รถตู้ยังช่วยลดจำนวนคนที่ต้องใช้ในการประหารชีวิตแต่ละครั้งด้วย โดยมีเพียงสี่คนช่วยในการฉีดเท่านั้น แม้ว่าทางการจีนจะอ้างว่ารถตู้ดังกล่าวมีมนุษยธรรมกว่าการประหารชีวิตแบบเก่า แต่กลุ่มสิทธิมนุษยชนก็ทำนายว่า อัตราการประหารชีวิตในจีนจะเพิ่มขึ้น เพราะการประหารชีวิตเป็นไปโดยสะดวก
รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินเฮลซิงกิ

รถไฟ ณ สถานีรถไฟใต้ดินรัวโฮะละห์ติ
แผนที่รถไฟใต้ดินเฮลซิงกิก่อนส่วนขยายแลนซิเมะโตรระยะที่ 1
รถไฟใต้ดินเฮลซิงกิเป็นระบบรถไฟใต้ดินของเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ เปิดใช้บริการในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2525 และกลายเป็นรถไฟใต้ดินระบบเดียวของประเทศฟินแลนด์และเป็นระบบรถไฟใต้ดินที่อยู่เหนือสุดในโลก การขนส่งแห่งนครเฮลซิงกิ (Helsinki City Transport) ของการขนส่งส่วนภูมิภาคเฮลซิงกิ (Helsinki Regional Transport Authority) เป็นผู้ให้บริการ และมีผู้ใช้บริการมากกว่า 60 ล้านคนต่อปี (62.8 ล้านในปี พ.ศ. 2560)
ระบบรถไฟใต้ดินประกอบด้วย 25 สถานีบนเส้นทางเดียว รวมระยะทางประมาณ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) วิ่งจากเอสโปใต้ผ่านกลางกรุงเฮลซิงกิไปยังชานเมืองเฮลซิงกิตะวันออก 14 สถานีที่ตั้งอยู่ในนครเอสโป เฮลซิงกิตอนกลางและตะวันตก สถานีปัวติละ และสถานีอีแตะเก็สกุส เป็นสถานีใต้ดิน นอกนั้นเป็นสถานีบนดินทั้งหมด และมีส่วนต่อขยายตะวันตก แลนซิเมะโตร ที่ขยายเส้นทางเข้าไปยังเฮลซิงกิตะวันตกและนครเอสโปที่อยู่ใกล้เคียง
เส้นทางรถไฟใต้ดินในปัจจุบัน

นี่เป็นสถานีรถไฟใต้ดินปัจจุบันของรถไฟใต้ดินเฮลซิงกิ
| สถานี | เปิดให้บริการ | ระดับ |
| --- | --- | --- |
| มหาวิทยาลัยอาลโตะ Aalto-yliopisto / Aalto-universitetet / Aalto University | 2560 | ใต้ดิน |
| ฮะกะเนียมิ Hakaniemi / Hagnäs | 2525 | ใต้ดิน |
| เฮร์ตโตะเนียมิ Herttoniemi / Hertonäs | 2525 | ผิวดิน |
| อิแตะเก็สกุส Itäkeskus / Östra centrum | 2525 | ผิวดิน |
| มหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ Helsingin yliopisto / Helsingfors universitet / University of Helsinki | 2538 | ใต้ดิน |
| กะละสะตะมะ Kalasatama / Fiskehamnen | 2550 | ยกระดับ |
| กัมป์ปิ Kamppi / Kampen | 2526 | ใต้ดิน |
| เกย์ละเนียมิ Keilaniemi / Kägeludden | 2560 | ใต้ดิน |
| โกยวุซาริ Koivusaari / Björkholmen | 2560 | ใต้ดิน |
| กอนตุละ Kontula / Gårdsbacka | 2529 | ผิวดิน |
| กุโละซาริ Kulosaari / Brändö | 2525 | ผิวดิน |
| เลาต์ตะซาริ Lauttasaari / Drumsö | 2560 | ใต้ดิน |
| มะตินกูแล Matinkylä / Mattby | 2560 | ใต้ดิน |
| เมลลุนแมะกิ Mellunmäki / Mellungsbacka | 2532 | ยกระดับ |
| มุลลุปุโระ Myllypuro / Kvarnbäcken | 2529 | ผิวดิน |
| นีตตุกุมปุ Niitykumpu / Ängskulla | 2560 | ใต้ดิน |
| ปัวติละ Puotila / Botby gård | 2541 | ใต้ดิน |
| เราตะเตียนโตะริ Rautatientori / Järnvägstorget / Central Railway Station | 2525 | ใต้ดิน |
| รัสติละ Rastila / Rastböle | 2541 | ผิวดิน |
| รัวโฮะละห์ติ Ruoholahti / Gräsviken | 2536 | ใต้ดิน |
| ซีลิเตีย Siilitie / Igelkottsvägen | 2525 | ยกระดับ |
| เซอร์แนย์เนน Sörnäinen / Sörnäs | 2527 | ใต้ดิน |
| ตะเปียวละ Tapiola / Hagalund | 2560 | ใต้ดิน |
| อุร์เฮย์ลุปุยส์โตะ Urheilupuisto / Idrottsparken | 2560 | ใต้ดิน |
| วัวซาริ Vuosaari / Nordsjö | 2541 | ผิวดิน |
รถถังขนาดกลาง

รถถังขนาดกลางอเมริกัน เอ็ม48เอ1 แพตตัน
รถถังขนาดกลาง เป็นการจำแนกประเภทของรถถัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่แพร่หลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งแสดงให้เห็นถึงการประสมผสานระหว่างรถถังเบาที่เคลื่อนที่ได้อย่างคล่องตัวและรถถังหนักที่มุ่งเน้นถึงหุ้มเกราะที่หนา รถถังที่ผลิตอย่างกว้างขวาง คุ้มค่ากับต้นทุน และประสบความสำเร็จในสงครามโลกครั้งที่สอง (รถถังโซเวียต ที-34, รถถังอเมริกัน เชอร์แมน, รถถังญี่ปุ่น ไทป์ 97 และรถถังเยอรมัน พันเซอร์ 4) ทั้งหมดล้วนแต่เป็นการออกแบบรถถังขนาดกลาง นำไปสู่การพัฒนารถถังขนาดกลางรุ่นต่อมา เช่น Chieftain สายรถถังขนาดกลางหลายสายกลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า รถถังหลัก ในประเทศส่วนใหญ่
พันท์เซอร์ 5 พันเทอร์
เอ็ม4 เชอร์แมน
ที-34
ไทป์ 3 ชินุ
เอ็ม13/40
ชาร์ ดี2
รถตู้ใหญ่

รถตู้ใหญ่สำหรับใช้ในกิจการทหารสหรัฐ
รถตู้ใหญ่ (ต.ญ.)  หรือ รถโบกี้ตู้ใหญ่ (บตญ.) (ภาษาอังกฤษแบบบริติช: covered goods wagon; ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน: boxcar) เป็นรถสินค้าสำหรับใช้ในกิจการรถไฟชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นตู้มีประตูเลื่อนปิด เพื่อให้สามารถบรรทุกสินค้าที่เสียหายง่ายถ้าเปียกฝนหรือหิมะ  เช่น เยื่อกระดาษ ฟืน หนังสือพิมพ์ อาหาร ฯลฯ
รถตู้ใหญ่สามารถดัดแปลงให้มีฉนวนและเครื่องทำความเย็น เพื่อใช้บรรทุกสินค้าที่อาจบูดเสียได้ง่าย เนื่องจากรถตู้ใหญ่ไม่สามารถถอดตู้ออกจากตัวแคร่ได้ ทำให้ในปัจจุบันนิยมขนส่งสินค้าโดยใช้ตู้สินค้าซึ่งยกไปมาระหว่างรถบรรทุกและรถข้างโถงบรรทุกตู้สินค้าได้ อย่างไรก็ตามรถตู้ใหญ่ยังมีความสำคัญในด้านการขนส่งสินค้าชิ้นเล็ก สินค้าเกษตรและอุปกรณ์การบำรุงทางรถไฟ
ในยามสงคราม รถตู้ใหญ่นิยมใช้ขนส่งทหารและเชลยศึก
ยูตะ อาเบะ

ยูตะ อาเบะ เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น นอกจากนี้ยูตะยังเป็นหนึ่งในนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at FIVB.org
ยูตะ ฟุกุอิ

ยูตะ ฟุกุอิ  (ญี่ปุ่น: 福井 裕太; โรมาจิ: Fukui Yūta; เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ.1987 ที่ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักกีฬาสควอชชาวญี่ปุ่น ยูตะได้อันดับโลกที่ 173 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Yuta Fukui เก็บถาวร 2013-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน profile on the PSA official website
Yuta Fukui profile on SquashInfo
ยมกปกรณ์อรรถกถา

ยมกปกรณ์อรรถกถา เป็นคัมภีร์อธิบายยมกปกรณ์ ในพระอภิธรรมปิฎก ซึ่งยมกปกรณ์นี้ว่าด้วยธรรมที่เป็นคู่ ประกอบด้วย
มูลยมก คือ ธรรมเป็นคู่อันเป็นมูล
ขันธยมก คือ ธรรมเป็นคู่ คือขันธ์
อายตนะยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือสังขาร
ธาตุยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือธาตุห้า
สัจจยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือสัจจะ
สังขาร คือ ธรรมเป็นคู่คือสังขาร
อนุสสัยยมก คือ ธรรมเป็นคู่คืออนุสัย (กิเลสอันนอนเนื่องด้วยในสันดาน)
จิตตยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือจิต
ธัมมยมก คือ ธรรมเป็นคู่คือธรรม
อินทรียยมก คือ ธรรมเป็นคู่คืออินทรีย์
การจำแนกเป็นคู่ ๆ นี้ เป็นไปตามอำนาจของยมก หรือธรรมที่ถูกจำแนกเป็นคู่ ๆ ทั้ง 10 ประการ มีลักษณะเป็นการถามถึงลักษณะของธรรมหนึ่ง แล้วตอบด้วยธรรมที่มีลักษณะเป็นคู่กับธรรมนั้น ๆ ดังในอรรถกถาอธิบายว่า "ในยมกทั้ง 10 อย่างนี้ ยมกหนึ่ง ๆ ชื่อว่าคู่ เพราะแสดงไว้ด้วยอำนาจของยมกทั้งหลาย คือคู่ ด้วยประการฉะนี้ ปกรณ์นี้ทั้งหมด พึงทราบว่า ชื่อว่ายมก เพราะรวบรวมคู่ทั้งหลายเหล่านี้ไว้"
ผู้เขียน

ยมกปกรณ์อรรถกถา รจนาขึ้นโดยพระพุทธโฆสะ หรือ พระพุทธโฆษาจารย์ ดังปรากฏในนิคมคาถาว่า "ข้าพเจ้า (พระพุทธโฆษาจารย์) ปรารภอรรถกถาแห่งปกรณ์ยมกนั้น เพื่อแสดงวิธีกำหนดพระบาลีและนัยแห่งอรรถในคำปุจฉาวิสัชนา" ซึ่งยมกปกรณ์อรรถกถา เป็นส่วนหนึ่งของปัญจปกรณัฏฐกถา หรือ อรรถกถาอธิบายปกรณ์ทั้ง 5 เล่มหลังของพระอภิธรรมปิฎก อย่างไรก็ตาาม มีผู้ตั้งข้อสังเกตว่า ปัญจปกรณัฏฐกถาอาจมีผู้แต่งและเพิ่มเติมตรวจทานร่วมกันหลายท่านในลักษณะเป็นคณะทำงานร่วมกัน
เนื้อหา

ยมกปกรณ์อรรถกถาเป็นการขยายความยมกปกรณ์ให้พิสดารยิ่งขึ้น โดยมีรูปแบบของการอธิบายศัพท์ และการถามตอบข้อธรรมที่มีความลึกซึ้ง เช่น การยกศัพท์ขึ้นมาอธิบายว่า "คำว่า อญฺญมญฺญมูลานิ จ (แปลว่า) เป็นมูลซึ่งกันและกันด้วย อธิบายว่า มูลทั้งหลายย่อมเป็นเหตุเป็นปัจจัย กะกันและกันโดยเป็นเหตุเป็นปัจจัย ในปฏิโลมปุจฉา ไม่ตรัสว่า สพฺเพ เต ธมฺมา กุสลมูเลน เอกมูลา (แปลว่า) ธรรมเหล่านั้นทั้งหมดมีมูลเป็นอันเดียวกันกับกุศลมูล แต่ตรัสว่า สพฺเพ เต ธมฺมา กุสลา (แปลว่า) ธรรมเหล่านั้นทั้งหมดเป็นกุศล"   ดังนี้เป็นต้น
หลังจากการยกศัพท์แล้ว อาจมีการตั้งบทปุจฉา-วิสัชชนา (ถามตอบ) ความนัยของศัพท์ที่มีความลึกซึ้งในทางธรรม เช่น จากที่ทรงตรัสว่า สพฺเพ เต ธมฺมา กุสลา (ธรรมเหล่านั้นทั้งหมดเป็นกุศล) ผู้แต่งได้ตั้งคำถามต่อว่า "ถามว่า เพราะเหตุไร?" จากนั้นจึงตั้งคำตอบว่า "ตอบว่า เพราะไม่มีเนื้อความแปลกกัน ก็เมื่อจะทำการปุจฉาว่า กุสลมูเลน เอกมูลา (แปลว่า) มีมูลเป็นอันเดียวกันกับกุศลมูลหรือ ดังนี้ พึงทำการวิสัชชนาตามนัยที่กล่าวแล้วในหนหลังว่า มูลานิ ยานิ เอกโต อุปฺปชฺชนติ (แปลว่า) มูลทั้งหลายเหล่าใดเกิดขึ้นคราวเดียวกัน ก็เมื่อความแปลกกันแห่งเนื้อความไม่มีอยู่ เหตุนั้น พระองค์จึงไม่ทรงกระทำการถามอย่างนั้น แต่ทรงกระทำการถามอย่างนี้แม้ในมูลนัย"  เป็นต้น
คัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง

ยมก หรือยมกปกรณ์ หรือมูลยมก ในพระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์อรรถกถา หรือยมกอัฏฐกถา หรือปัญจปกรณัฏฐกถา พระพุทธโฆสะ รจนา
ยมกมูลฎีกา หรือปัญจปกรณืมูบฎีกา หรือ ปรมัตถปกาสินี หรือ ลีนัตถโชติกา ลีนัตถโชตนา และลีนัตถปทวัณณนา พระอานันทะ พระเถระสมัยศตวรรษที่ 6 หรือศตวรรษที่ 8 - 9 รจนา
ยมกอนุฎีกา หรือปัญจปกรณ์อนุฎีกา หรือลีนัตถวณณนา หรือลีนัตถปกาสินีอนุฎีกา หรืออภิธัมมอนุฎีกา  พระจุลลธัมมปาล พระเถระสมัยศตวรรษที่ 6 หรือศตวรรษที่ 8 - 9 รจนา รจนา
ยมกวัณณนาฎีกา  หรือยมกวัณณนา พระติโลกคุรุ เมืองสกายง์ รจนาเมื่อศตวรรษที่ 17
ยมกโยชนา หรือยมกอัตถโยชนา พระญาณกิตติ เมืองเชียงใหม่ รจนาเมื่อศตวรรษที่ 15
บรรณานุกรม

พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย, พระอภิธรรมปิฎก ยมก, ยมกปกรณ์อรรถกถา เล่ม ๖ ภาค ๒ - หน้าที่ 1134
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพฯ . กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
Jason A. Carbine. (2011). Sons of the Buddha: Continuities and Ruptures in a Burmese Monastic Tradition. Berlin. De Gruyter.
Bhikkhu Nyanatusita (Compiler), R. Webb (Editor). (2012). An Analysis of the Pali Canon and a Reference Table of Pali Literature. Sri Lanka. Buddhist Publication Society.
ยูกิโยะ ฟูจิอิ

| ยูกิโยะ ฟูจิอิ |
| --- | --- |
藤井 ゆきよ
เกิด:  (1985-05-08) 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 (39 ปี) จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์, นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2010 - (นักพากย์) 2007 - (นักแสดง)
องค์การ: อาโอนิโปรดักชัน
ส่วนสูง: 169 ซม.
ยูกิโยะ ฟูจิอิ (藤井ふじい ゆきよ, 8 พฤษภาคม 1985 -) เป็นนักพากย์และนักแสดงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิมาเนะ โตที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ส่วนสูง 169 ซม.
ผลงานพากย์ > ซีรีย์อนิเมะ

อามางิบริลเลียนต์พาร์ก (ลาทีฟา เฟลอร็องซา)
บาฮามุท มังกรเหล็กไร้พ่าย (ครุลซิเฟอร์ เอนฟอล์ก)
กูรุ กูรุ คาถาพาต๊อง (โทมา พาร็อต)
GIBIATE (ฟุนาดะ แคธลีน)
เอเดนส์ซีโร่ (ซิสเตอร์ อิฟรี)
โฉมงามพูดไม่เก่งกับผองเพื่อนไม่เต็มเต็ง (อางาริ ฮิมิโกะ)
ชีวิตเกษตรตามใจ ในต่างโลก (แอน)
ไอดอลมาสเตอร์ มิลเลียนไลฟ์! (โทโกโระ เมงุมิ)
คุณอาเรียโต๊ะข้าง ๆ พูดรัสเซียหวานใส่ซะหัวใจจะวาย (มาริยะ "มาช่า" มิฮาอีลอฟนา คุโจ )
ผลงานพากย์ > วิดีโอเกม

อารีนาออฟเวเลอร์ (มีน่า)
บลู อาร์ไคฟ์ (โอนิคาตะ คาโยโกะ)
รถถังครอมเวลล์

|  รถถัง, ครุยเซอร์, เอ็มเค8, ครอมเวลล์ (เอ27เอ็ม)  |
| --- | --- |
Cromwell Mk IVd in the Kubinka Tank Museum
ชนิด: รถถังลาดตระเวน
แหล่งกำเนิด:  สหราชอาณาจักร
บทบาท
ประจำการ: 1944–1955
ผู้ใช้งาน: กองทัพบกสหราชอาณาจักร, กองทัพบกอิสราเอล, กองทัพบกกรีซ, กองทัพบกโปรตุเกส
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่สอง, สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948, สงครามเกาหลี
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Leyland, then Birmingham Railway Carriage and Wagon Company from 1942
บริษัทผู้ผลิต: Nuffield Mechanisation and Aero
มูลค่า: £10,000
จำนวนที่ผลิต: 4,016
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 27.6 long ton (28.0 t)
ความยาว: 20 ft 10 in (6.35 m)
ความกว้าง: 9 ft 6 1⁄2 in (2.908 m)
ความสูง: 8 ft 2 in (2.49 m)
ลูกเรือ: 5 (Commander, gunner, loader/radio operator, driver, front gunner)

เกราะ: 3 นิ้ว (76 มิลลิเมตร) on Mk.IV, 4 นิ้ว (100 มิลลิเมตร) on Mk.V
อาวุธหลัก: Ordnance QF 75 mm with 64 rounds
อาวุธรอง: 2 x 7.92 mm Besa machine gun with 4,950 rounds
เครื่องยนต์: Rolls-Royce Meteor V12 petrol 600 hp (450 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 21.4 hp (16 kW) / tonne
เครื่องถ่ายกำลัง: Merritt-Brown Z.5 gearbox (five forward and one reverse gear) driving rear sprockets
กันสะเทือน: Improved Christie
ความสูงจากพื้นรถ: 16 นิ้ว (410 มิลลิเมตร)
ความจุเชื้อเพลิง: 110 imp gal (500 l) + optional 30 imp gal (140 l) auxiliary
พิสัยปฏิบัติการ: 170 ไมล์ (270 กิโลเมตร) on roads, 80 mi (130 km) cross country
ความเร็ว: 40 mph (64 km/h) with 3.7:1 final reduction drive
รถถังครอมเวลล์ ชื่ออย่างเป็นทางการว่า "รถถัง, ครุยเซอร์, เอ็มเค8, ครอมเวลล์ (เอ27เอ็ม)" เป็นหนึ่งในตระกูลรถถังลาดตระเวนของอังกฤษในสงครามโลกครั้งที่สอง ชื่อนี้มาจากผู้นำฝ่ายต่อต้านราชวงศ์อังกฤษ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ รถถังครอมเวลล์เป็นรถถังคันแรกที่ถูกนำไปใช้โดยอักกฤษในการผสมผสานกับเครื่องยนต์ที่มีความเร็วทรงพลังและมีความน่าเชื่อถือ(โรลส-รอยส์ มีเดียร์) และเกราะที่หนาพอสมควร ปืนความเร็วสูงที่มีวัตถุประสงค์สองประการไม่สามารถติดตั้งในป้อมปืนและปืนความเร็วปานกลางที่มีวัตถุประสงค์สองประการได้แสดงให้เห็นว่าไม่เพียงพอ รุ่นที่ถูกปรับปรุงด้วยปืนความเร็วสูงกลายมาเป็นรถถังคอมเม็ท
ชื่อ"ครอมเวลล์"ตอนแรกได้ถูกนำไปใช้กับยานพาหนะสามคันในช่วงระหว่างการพัฒนา การพัฒนาครอมเวลล์รุ่นแรกได้ถูกนำไปสู่การสร้าง เอ24 คาวาเลียร์ ต่อมาการพัฒนาครอมเวลล์ได้นำไปสู่การสร้างออกแบบรถถัง, ครุยเซอร์, เอ็มเค8, เซนทอร์(เอ27แอล) ที่ได้เข้าร่วมการประกวดการแข่งขัน รถถังเซนทอร์นั้นมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับครอมเวลล์ รถถังทั้งสองคันต่างมีลักษณะคล้ายกันด้านภายนอก รถถังครอมเวลล์และเซนทอร์จะมีความแตกต่างกันในเครื่องยนต์ที่ใช้ เซนทอร์จะใช้เครื่องยนต์ลิเบอร์ตี้ที่มีกำลัง 410 แรงม้า ส่วนครอมเวลล์จะใช้เครื่องยนต์มีเดียร์ที่มีกำลัง 600 แรงม้าที่ทรงพลังกว่า
ครอมเวลล์นั้นถูกพบเห็นในการรบเป็นครั้งแรกในยุทธการที่นอร์ม็องดีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 รถถังได้ถูกติดตั้งไว้ในกองทหารยานเกราะลาดตระเวนของกองทัพน้อยยานเกราะหลวง ในกองพลยานเกราะที่ 7 กองพลยานเกราะที่ 11 และกองพลยานเกราะการ์ด ในขณะที่กองทหารยานเกราะของสองกองพลหลังได้ถูกติดตั้วด้วยรถถังเอ็ม4 เชอร์แมน กองทหารยานเกราะทของกองพลยานเกราะที่ 7 ได้ถูกติดตั้งด้วยรถถังครอมเวลล์ ส่วนรถถังเซนทอร์นั้นไม่ได้ถูกใช้งานในการสู้รบ ยกเว้นไว้สำหรับการขนปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ขนาด 95 มม ซึ่งถูกใช้งานในการสนับสนุนแก่ราชนาวิกโยธินในช่วงการยกพลขึ้นบกที่ม็องดี
มหาดเล็ก

มหาดเล็ก หมายถึง ข้าราชการในพระราชสำนัก โดยพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ให้ความหมายไว้ว่า “...... มีหน้าที่รับใช้พระเจ้าแผ่นดิน, ผู้รับใช้ประจำเจ้านาย หรือผู้ที่ถวายตัวเป็นผู้รับใช้เจ้านาย, เรียกทหารที่มีหน้าที่รักษาพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมราชวงศ์ว่า ทหารมหาดเล็ก, เรียกเต็มว่า ทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์” และให้ความหมายของคำว่า  “มหาดเล็กรายงาน” ว่าเป็นคำโบราณ หมายถึง “.... มหาดเล็กซึ่งมีหน้าที่รายงานการสร้างวัดหรือคนเจ็บป่วยเป็นต้น” และยังใช้หมายถึง “....ข้าราชการชั้นฝึกหัดในหัวเมือง” อีกด้วย นอกจากนี้ยังให้ความหมายของ “มหาดเล็กหลวง” ว่าหมายถึง “....ข้าราชการในราชสำนักมีหน้าที่รับใช้พระมหากษัตริย์”
การแบ่งประเภท

สารานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถานให้คำอธิบายเกี่ยวกับมหาดเล็กไว้ว่า มหาดเล็กได้มีมาแต่โบราณ โดยได้ตราขึ้นในรัชสมัย ของพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991 – พ.ศ. 2031) ซึ่งได้กำหนดศักดินามหาดเล็กไว้ด้วย เช่น
นายศักดิ์ นายฤทธิ นายสิท และนายเดช มีศักดินา 800
นายจ่าเรศ นายจ่ายง นายจ่ารง และนายจ่ายวด มีศักดินา 600
“พระราชบัญญัติกรมมหาดเล็ก” ซึ่งตราขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ร.ศ. 112 ได้แบ่งมหาดเล็กเป็น 4 จำพวก ได้แก่ “......
มหาดเล็กบรรดาศักดิ์ ได้แก่ บรรดามหาดเล็ก ที่ได้รับพระราชทานสัญญาบัตร ไม่ว่าจะเข้าเวรรับราชการหรือมิได้เข้าเวรรับราชการก็ตาม
มหาดเล็กวิเศษ ได้แก่ บรรดาบุตรข้าราชการที่ถวายตัวเป็นมหาดเล็ก
มหาดเล็กคงกรม ได้แก่ บรรดามหาดเล็กจำพวกต่างๆ คือ หม่อมราชวงศ์ ยามค่ำเดือนหมาย ห้องเครื่อง หอศาสตราคม อินทร์พรหม เกณฑ์จ่าย ช่าง ต่างภาษา พิณพาทย์ และ คนจำพวกที่จางวางหัวหมื่นและนายเวรจัดขึ้นรับราชการ และ บรรดาคนที่ไม่ได้ถวายตัว
มหาดเล็กยาม ได้แก่มหาดเล็กที่จางวางคัดเลือกจากมหาดเล็กวิเศษ หรือมหาดเล็กคงกรมที่มีคุณวุฒิสมควรเข้ารับราชการได้ ยกขึ้นเป็นมหาดเล็กประจำการเข้าเวรรับราชการที่ได้รับพระราชทานเงินเดือน...”
สำหรับ “มหาดเล็กไล่กา” ไม่จัดเข้าประเภทดังข้างต้น แต่เป็นทหารเด็กที่แต่เดิมเป็นเด็กผู้ชายที่เข้าไปอยู่ในวังกับญาติตั้งแต่ยังเล็ก ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงมีลายพระหัตถ์ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 ทูลสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ดังปรากฏในหนังสือ “สาส์นสมเด็จ” สรุปความได้ว่ามีมาแต่สมัยรัชกาลที่ 3 ที่โปรดให้เด็กเล็กดังกล่าวเป็นพนักงานไล่กา ณ ที่ทรงบาตร จึงเรียกกันว่า “มหาดเล็กไล่กา” ต่อมาสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงเมื่อแรกเสวยราชย์ ได้โปรดให้รื้อฟื้นมาใช้ในราชสำนักอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากเสด็จลงทรงบาตรทุกวัน และต่อมาได้โปรดให้เด็กที่ทำหน้าที่ไล่กาแต่งเครื่องแบบและฝึกทหารรวมจำนวนกันได้ประมาณ 30 คน และว่าอาจเป็นการเริ่มแรกที่จะมีทหารมหาดเล็กด้วย ต่อมาถึง พ.ศ. 2413 เมื่อมีการแห่โสกันต์พระเจ้าน้องนางเธอฝ่ายใน ได้โปรดให้ทหารมหาดเล็กไล่กาเดินนำกระบวนแห่
หน้าที่

พระราชบัญญัติฉบับเดียวกันได้กำหนดหน้าที่ของมหาดเล็กไว้ในมาตรา 10 ไว้ว่าให้ “....มหาดเล็กผลัดเปลี่ยนกันประจำราชการ โดยแบ่งตามกำหนดวันข้างขึ้นข้างแรมทุกเดือนไป
ข้างขึ้น เวรศักดิ์ เวรฤทธิ์  2 เวร
ข้างแรม เวรสิทธิ์ เวรเดช 2 เวร...”
โดยกำหนดให้ประจำเวร เวรละ 12 ชั่วโมง และให้ผลัดเวรเวลา 4 โมงเช้าครั้งหนึ่ง เวลา 4 ทุ่มครั้งหนึ่ง และให้สลับผลัดกลางวัน – กลางคืนกันในเวรเดือนใหม่
ลำดับศักดิ์

สารานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถานอธิบายว่า “มหาดเล็กบรรดาศักดิ์" เป็นมหาดเล็กที่สูงสุดเพราะได้รับพระราชทานสัญญาบัตร ส่วน “มหาดเล็กวิเศษ" หมายถึงบุตรข้าราชการที่ถวายตัวซึ่งค่อนข้างเป็นผู้ดี “มหาดเล็กจงกรม” มีความหมายกว้าง ส่วน “มหาดเล็กยาม” หมายถึงมหาดเล็กที่จางวางคัดตัวจากมหาดเล็กวิเศษและมหาดเล็กจงกรมที่มีคุณวุฒิยกเป็นมหาดเล็กประการรับราชการได้ และได้รับพระราชทานเงินเดือน และว่ามหาดเล็กที่มีคุณภาพจริงๆ คือ “มหาดเล็กบรรดาศักดิ์” และ “มหาดเล็กยาม” ตำแหน่งต่างๆ ในกรมมหาดเล็กมี 7 ชั้น ดังนี้
ผู้บัญชาการกรมมหาดเล็ก
จางวาง หัวหมื่น
นายเวร
จ่า
หุ้มแพร
นายรอง
มหาดเล็กวิเศษ
สำหรับ “สารวัตรมหาดเล็ก” และ “มหาดเล็กยาม” ไม่ได้นับเข้าไว้ในลำดับข้างต้น