stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การจำแนกแบบฟรีกแมน
ดูเพิ่ม

การจำแนกแบบการ์ตแลนด์และเวอร์ลีย์
การจำแนกแบบลินด์สเตริม
การจำแนกแบบนิสเซิน-ลาย
การจำแนกแบบออลเดอร์
การณ์ลักษณะ

การณ์ลักษณะ (อังกฤษ: aspect) เป็นศัพท์ทางภาษาศาสตร์ หมายถึง ลักษณะของการเกิดขึ้นหรือลักษณะของเหตุการณ์ การปรากฏหรือการดำเนินไปของปรากฏการณ์ของการกระทำหรือสภาพของกริยา แบ่งตามมโนทัศน์ได้ 2 ประเภทคือ การณ์ลักษณะทางไวยากรณ์ และ การณ์ลักษณะประจำคำ
การซ่อมแซมดีเอ็นเอ

DNA damage resulting in multiple broken chromosomes
การซ่อมแซมดีเอ็นเอ (อังกฤษ: DNA repair) คือชุดของกระบวนการที่เซลล์ตรวจพบและแก้ไขความเสียหายที่เกิดขึ้นกับดีเอ็นเอที่ประกอบกันเป็นจีโนมของเซลล์นั้น ในเซลล์มนุษย์กระบวนการเผาผลาญตามปกติและปัจจัยจากสิ่งแวดล้อม เช่น รังสียูวีหรือรังสีอื่นทำให้ดีเอ็นเอเสียหายและก่อให้เกิดรอยโรคระดับโมเลกุลได้สูงสุดถึงหนึ่งล้านตำแหน่งต่อเซลล์ต่อวัน รอยโรคเหล่านี้หลายอันทำให้เกิดความเสียหายระดับโครงสร้างของโมเลกุลดีเอ็นเอ และอาจส่งผลเปลี่ยนแปลงหรือระงับความสามารถของเซลล์ที่จะถอดรหัสยีนที่สร้างจากดีเอ็นเอส่วนนั้นๆ รอยโรคบางแบบอาจทำให้เกิดการกลายพันธุ์ในจีโนมของเซลล์ซึ่งมีโอกาสเป็นอันตรายได้ ทำให้ส่งผลต่อการอยู่รอดของเซลล์ที่ได้จากการแบ่งตัวของเซลล์นั้นๆ เช่นนั้นแล้วกระบวนการซ่อมแซมดีเอ็นเอจึงเป็นกระบวนการที่มีการทำงานตลอดเวลาเพื่อตอบสนองต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นกับโครงสร้างดีเอ็นเอ หากกระบวนการซ่อมแซมล้มเหลว และเซลล์ที่มีดีเอ็นเอที่เสียหายนั้นไม่สามารถเข้าสู่กระบวนการอะพอพโทซิสหรือกระบวนการทำลายเซลล์ตามปกติได้สำเร็จ จะเกิดเป็นความเสียหายต่อดีเอ็นเอที่ไม่สามารถซ่อมแซมได้ อาจเกิดเป็นจุดแตกหักของโครงสร้างเกลียวคู่ หรือเกิดการจับใหม่ข้ามจุด (crosslink) ของดีเอ็นเอ
การจำแนกแบบการ์เดิน

การจำแนกแบบการ์เดิน (อังกฤษ: Garden classification) เป็นระบบการจัดประเภทของการแตกหักของกระดูสะโพกที่แตกภายในแคปซูลของส่วนคอกระดูกฟีเมอร์ การหักเช่นนี้สามารถรบกวนหลอดเลือดที่เลี้ยงส่วนหัวกระดูกฟีเมอร์
ศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ชาวอังกฤษ รอเบิร์ท ซีมอน การ์เดิน [fr] เป็นผู้บรรยายระบบการจำแนกสำหรับกระดูกหักแบบดังกล่าว เรียกว่าการจัดจำแนกแบบการ์เดิน ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่ประเภท ดังนี้
การจัดจำแนก

| ชนิด | คำบรรยาย |
| --- | --- |
1: กระดูกหักไม่สมบูรณ์แต่มั่นคง (Incomplete Stable fracture) ที่มีผลการกระทบแบบวอลกัส
2: กระดูกหักสมบูรณ์แต่ไม่เคลื่อนหลุด (Complete but non displaced) โดยกลุ่มเส้น (group of trabeculle) ทั้งสองยังคงรูปเส้น (in line)
3: กระดูกหักมีการเคลื่อนหลุดบางส่วน (Partially displaced) ที่มีผลการกระทบแบบวารัส และมีการรบกวนเส้นทั้งหมดทั้งสามเส้น (all three trabeculle disturb)
4: กระดูกหักที่เคลื่อนหลุดโดยสมบูรณ์ (Completely displaced) โดยไม่มีการเชื่อมต่อระหว่างชิ้นกระดูกที่แตก
ความสัมพันธ์ในทางคลินิก

หลอดเลือดที่เลี้ยงส่วนหัวกระดูกฟีเมอร์มีแนวดโน้มที่จะถูกรบกวนในกระดูกหักแบบการ์เดินชนิด 3 หรือ 4
แพทย์อาจให้การรักษากระดูกหักประเภทนี้โดยการทดแทนกระดูกที่หักด้วยอาร์โทรพลาสทีทดแทน หรือใช้การรักษาที่ทำการรีดักชั่นกระดูกที่หักให้กลับเข้าในตำแหน่งที่เหมาะสม จากนั้นจึงยึดเข้าด้วยกันโดยใช้สกรูโลหะ ในเวชปฏิบัติโดยทั่วไปนั้น การ์เดินชนิด 1 และ 2 จะใช้สกรู ส่วนการ์เดินชนิด 3 และ 4 จะใช้อาร์โทรพลาสที ยกเว้นในผู้ป่วยที่ยังไม่สูงวัยอาจลองรักษาด้วยวิธียึดสกรูก่อน แล้วจึงเปลี่ยนมาเป็นอาร์โทรพลาสทีหากจำเป็น
การคิดวิเคราะห์

ประติมากรรม "The Thinker" (พ.ศ. 2422-2432) โดยออกัสต์ โรแดง ประติมากรชาวฝรั่งเศส (พ.ศ. 2383 - 2460) ที่มีการจำลองไปตั้งตามมหาวิทยาลัยและสถาบันการศึกษา-วิจัยสำคัญรวมทั้งพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ เกือบทุกทวีปทั่วโลกไม่น้อยกว่า 30 แห่ง
การคิดวิเคราะห์, การคิดเชิงวิพากษ์ หรือ การคิดอย่างมีวิจารณญาณ (อังกฤษ: critical thinking) เป็นกระบวนการทางจิตสำนึกเพื่อวิเคราะห์ หรือ ประเมินข้อมูล ในคำแถลง หรือ ข้อเสนอที่มีผู้แถลงหรืออ้างว่าเป็นความจริง การคิดวิเคราะห์เป็นรูปแบบของกระบวนการที่สะท้อนให้เห็นความหมายของคำแถลง (statement) และการตรวจสอบหลักฐานที่ได้รับการไต่ตรองด้วยเหตุและผล แล้วจึงทำการตัดสินคำแถลงหรือข้อเสนอที่ถูกอ้างว่าเป็นความจริงนั้น
การคิดวิเคราะห์อาจทำได้จากการรวบรวมข้อมูล การสังเกตการณ์ ประสบการณ์ หลักแห่งเหตุและผล หรือการสื่อความ การคิดวิเคราะห์ต้องมีพื้นฐานของคุณค่าเชิงพุทธิปัญญาที่สูงเลยไปจากการเป็นเพียงการแบ่งเนื้อหาที่รวมไปถึง ความกระจ่างชัด ความแม่นยำ ความต้องตรงเนื้อหา หลักฐาน ความครบถ้วนและความยุติธรรม
ความหมายหรือนิยามการคิดวิเคราะห์มีมากมายและหลากหลาย แต่ส่วนใหญ่ไปในแนวเดียวกันคือการใช้เหตุผล หลักฐานและตรรกะมาวิเคราะห์ให้แน่ชัดก่อนลงความเห็นหรือตัดสิน
ภาพรวม

ภายใต้กรอบแห่ง “ความน่าสงสัย” (skepticism) กระบวนการคิดวิเคราะห์เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับการสืบหาข้อมูลและการประเมินข้อมูลเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อสรุปหรือคำตอบที่เชื่อถือได้ การคิดวิเคราะห์ประกอบด้วย “ตรรกะที่ไม่เป็นทางการ” (informal logic) ผลการวิจัยด้านการรับรู้เชิงจิตวิทยา (cognitive psychology) ทำให้นักการศึกษาเริ่มเชื่อมากขึ้นว่าสถาบันการศึกษาทุกแห่งควรเน้นการสอนทักษะการคิดวิเคราะห์ให้มากขึ้นแทนการสอนให้เรียนรู้แบบท่องจำ
กระบวนการของการคิดวิเคราะห์สามารถตอบสนองประเด็นและสถานการณ์ได้หลาย ๆ อย่างและทำให้เราสามารถสืบเสาะหาสิ่งเชื่อมโยงระหว่างกันได้ด้วย ดังนั้น การคิดวิเคราะห์จึงเป็นตัวสร้างระบบช่องความคิดต่าง ๆ ที่สัมพันธ์กับความรู้ เช่น วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ ประวัติศาสตร์ มานุษยวิทยา เศรษฐศาสตร์ หลักเหตุผลทางศีลธรรม และปรัชญา
เราอาจแบ่งการคิดวิเคราะห์ได้เป็นสองลักษณะได้แก่
ชุดของทักษะการรับรู้ (cognitive skill) และ
ความสามารถและการใช้ทักษะนั้น ๆ เพื่อเป็นแนวทางแห่งประพฤติกรรม
การคิดวิเคราะห์ไม่เป็นเพียงการหาและการเก็บรวบรวมข้อมูล หรือการเป็นเพียงผู้มีทักษะแต่ไม่ได้ใช้อย่างสม่ำเสมอ การคิดวิเคราะห์จึงไม่ใช่เป็นเพียงการฝึกฝนทักษะเพื่อการไม่ยอมรับรองผลเพียงอย่างเดียว
กรรมวิธีของการคิดวิเคราะห์

การคิดวิเคราะห์มีขั้นตอนการคิดที่มีประโยชน์ดังนี้
การจำแนกความเห็นในประเด็นปัญหาจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องและการจัดเก็บข้อโต้แย้งที่มีตรรกะที่สนับสนุนในแต่ละฝ่าย
แตกข้อโต้แย้งออกเป็นส่วน ๆ ตามเนื้อหาของคำแถลงและดึงเอาเนื้อหาส่วนเพิ่มเติมที่มีความหมายตรงนัยของคำแถลง
ตรวจสอบคำแถลงและความหมายตามนัยเหล่านี้เพื่อหาความขัดแย้งในตัวเอง
บ่งชี้เนื้อหาการอ้างที่ขัดแย้งกันในบรรดาข้อถกเถียงต่าง ๆ ที่มีแล้วจึงใส่น้ำหนักหรือคะแนนให้ข้ออ้างนั้น ๆ
เพิ่มน้ำหนักเมื่อข้ออ้างมีหลักฐานสนับสนุนที่เด่นชัด โดยเฉพาะการมีเหตุมีผลที่สอดคล้องกัน หรือมีหลักฐานจากแหล่งใหม่ ๆ หลายแหล่ง ลดน้ำหนักเมื่อข้ออ้างมีความขัดแย้งกัน
ปรับน้ำหนักขึ้นลงตามความสอดคล้องของข้อมูลกับประเด็นกลาง
จะต้องมีหลักฐานสนับสนุนที่เพียงพอสำหรับใช้ในการตัดสินข้ออ้างที่ไม่น่าเชื่อถือ หรือมิฉะนั้น จะต้องไม่นำประเด็นการกล่าวอ้างดังกล่าวมาประกอบการตัดสิน
ประเมินน้ำหนักด้านต่าง ๆ ของข้ออ้าง
ผังมโนภาพ (Mind maps) เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพสำหรับการจัดรูปและการประเมินค่าข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ในขั้นสุดท้าย เราอาจกำหนดน้ำหนักเป็นตัวเลขสำหรับแต่ละแขนงของแผนที่ในใจ
การคิดวิเคราะห์ไม่ใช่สิ่งที่ใช้ประกันว่าได้บรรลุถึงความจริง หรือ ข้อสรุปที่ถูกต้องแล้ว ประการแรก เราอาจไม่สามารถหาข้อมูลที่ถูกต้องได้ ซึ่งโดยข้อเท็จจริงแล้ว ข้อมูลที่มีความสำคัญอาจยังไม่มีการค้นพบ หรือยังเป็นข้อมูลที่ยังไม่มีใครรู้ว่าเป็นอะไร ประการที่สอง ความลำเอียงของคนการปิดบังหรือถ่วงประสิทธิภาพในการเก็บ ประเมินข้อมูลที่มีอยู่แล้ว
การเอาชนะความลำเอียง

เพื่อลดความลำเอียง ผู้คิดจะต้องมีมาตรการต่าง ๆ เพื่อใช้ในกระบวนการของการคิดวิเคราะห์
แทนที่จะตั้งคำถามว่า “เรื่องนี้มีประเด็นที่ค้านกับความเชื่อของเราหรือไม่” ควรถามว่า “ประเด็นนี้มีความหมายอย่างไร”
ในขั้นแรก ๆ ของการเก็บรวบรวมและประเมินข้อมูล สิ่งแรกสุดที่ผู้คิดจะต้องทำคือ “การไม่ด่วนตัดสิน” (เหมือนที่ทำในการอ่านนิยายหรือดูภาพยนตร์) วิธีการนี้รวมถึงการสำเหนียก (perceptive) มากกว่าการตัดสิน (judgmental) นั่นคือการหลีกเลี่ยงการเลื่อนไหลจากใช้การมองกว้างไปสู่การตัดสิน ในคำเทคนิคของ "เอ็ดเวิร์ด เดอโบโน ในหมวกความคิด 6 ใบ” ใช้ หมวกขาว หรือหมวกน้ำเงิน สำหรับการคิด และชะลอการคิดแบบหมวกดำ ไว้ในระยะหลัง
เราพึงตระหนักถึงข้อข้อผิดพลาดที่มักเกิดขึ้นกับตนเองได้แก่
การยอมรับว่าทุกคนมีความลำเอียงอยู่ในจิตใต้สำนึก และมักจะตั้งคำถามที่จะนำไปสู่การตัดสินที่นึกไว้แล้ว
ยอมรับการไร้อัตตา และควรตั้งทีท่าเป็นคนถ่อมตัว
ย้อนนึกถึงความเชื่อมั่นเดิม ๆ ที่เคยมีและถูกหักล้างไปด้วยจริงหรือความถูกต้อง
ยอมรับว่าทุกคนยังมี จุดบอด อยู่มากทั้ง ๆ ที่รู้แล้ว
เราจะขจัดความลำเอียงได้อย่างไร ทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร คำตอบที่เป็นไปได้อาจเป็นได้ว่า ด้วยการอิงการคิดวิเคราะห์ไว้กับ “แนวคิดมนุษย์” (concept of man – Erich Fromm) ซึ่งอาจทำให้เห็นการคิดวิเคราะห์และการสร้างสมจรรยาบรรณที่มั่นคงสร้างองค์รวมทั้งหมดขึ้นมา แต่เป็นองค์รวมซึ่งยังคงจำกัดอยู่ ยังขาดการสนับสนุนจากแนวคิดของมวลมนุษย์
ในท้ายที่สุด อาจต้องใช้คำถามแบบโสกราตีส และ กรรมวิธีโสกราตีส (Socratic method) สำหรับการประเมินข้อขัดแย้งที่ถามคำถามแบบเปิด เช่น
สิ่งนี้มีความหมายว่าอย่างไร
ข้อสรุปได้มาอย่างไร
เชื่อได้อย่างไรว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
แหล่งข้อมูลที่ใช้มาจากใหน
ถ้าผิดจะเกิดอะไรขึ้น
ให้บอกแหล่งหรือบุคคลอ้างอิงที่เห็นแย้งพร้อมกับคำอธิบายสักสองราย
ทำไมประเด็นนี้จึงมีความสำคัญ
จะรู้ได้อย่างไรว่าคน ๆ นั้นพูดความจริง
คำอธิบายที่เป็นทางเลือกอื่นสำหรับประเด็นนี้มีอะไรบ้าง
การมุ่งสู่การสรุป

มุมมองที่เป็นประโยชน์ในการคิดวิเคราะห์เกี่ยวพันถึง “ใบมีดโกนของอ็อกแคม” (Occam's Razor) หรือที่เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “หลักการแห่งความตระหนี่ถี่ถ้วน” ซึ่งกล่าวไว้ว่าเราไม่ควรตั้งสมมุติฐานมากเกินความจำเป็น หรืออีกนัยหนึ่งคือ “การทำให้เรียบง่าย” โดยธรรมชาติของกระบวนการ การคิดวิเคราะห์ไม่มีความเป็นที่สิ้นสุด เราอาจมาถึงข้อสรุปเบื้องต้นได้หากมีการประเมินหลักฐานมาแล้ว อย่างไรก็ดี ข้อสรุปทุกครั้งควรจะต้องเปิดช่องให้มีการประเมินได้อีกเมื่อมีข้อมูลเพิ่มเติม
การคิดวิเคราะห์ในห้องเรียน

ในระบบการศึกษาของประเทศอังกฤษมีการกำหนดการคิดวิเคราะห์ไว้เป็นวิชาเรียนสำหรับนักเรียนวัย 17-18 ปี ซึ่งนักเรียนสามารถเลือกสอบในหัวเรื่อง “ความเป็นที่น่าเชื่อถือได้ของหลักฐาน” (Credibility of Evidence) หรือ “การประเมิน/การสร้างข้อโต้เถียง” (Assessing/Developing Argument) นักเรียนทั่วไปถือว่าวิชาในส่วนนี้สนุกและเป็นประโยชน์เพราะสามารถรู้เรื่องและปฏิบัติได้หลังการเข้าเรียนเพียงไม่กี่ครั้ง
สำหรับประเทศไทยในปัจจุบัน เป็นที่ยอมรับกันว่าทักษะการคิดวิเคราะห์ของประชาชนโดยรวมลดลงมาก ประชาชนถูกชักจูงและหลงเชื่อการบอกเล่าหรือเชื่อปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติได้ง่าย แม้ส่วนใหญ่จะนับถือพุทธศาสนาแต่ก็มิได้ตระหนักถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าที่สอนให้คิดเชิงการคิดวิเคราะห์ คือ ปุจฉาวิสัชนา และการสอนไม่ให้เชื่อในสิ่ง "เขาว่ามา" ให้สืบสวนไต่ตรองให้รอบคอบก่อนจึงค่อยเชื่อ การสอนการคิดวิเคราะห์ในโรงเรียนชั้นมัธยมปลายดังที่ประเทศอังกฤษปฏิบัติอยู่จึงน่าจะเป็นสิ่งจำเป็นรีบด่วน
คำคม

วิลเลี่ยม แกรแฮม ซัมเนอร์ ได้เสนอข้อสรุปที่เป็นประโยชน์ยิ่งเกี่ยวกับการคิดวิเคราะห์ว่า
การคิดวิเคราะห์คือการตรวจสอบและการทดสอบประเด็นของคำเสนอทุกประเภทที่ผ่านเข้ามาขอการยอมรับ เพื่อดูว่าคำเสนอนั้นตรงกับความเป็นจริงหรือไม่ ความสามารถในการคิดวิเคราะห์เป็นผลที่เกิดจากการศึกษาและการฝึกฝน จนเป็นนิสัยและเป็นพลังทางใจ การคิดวิเคราะห์เป็นเงื่อนไขสำคัญแห่งความผาสุกของปวงชน เป็นสิ่งมนุษย์ทั้งหญิงและชายพึงฝึกฝนให้ชำนาญ การคิดวิเคราะห์คือหลักประกันที่สามารถปกป้องการบิดเบือน การหลงละเมอ การหลอกลวง การเชื่อผีสางและการหลงผิดของเราและสิ่งล้อมรอบตัวเรา
คำวิจารณ์ มิอาจตัดสินคน
ไม่มีประโยชน์ที่จะไปโทษกระจกเงา ใบหน้าของท่านต่างหากที่ขี้เหร่
การคิดวิเคราะห์ได้รับการยอมรับว่ามีความสำคัญในการพัฒนาบุคลากรระดับสูงของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันในโลกาภิวัตน์ ทุกประเทศตื่นตัวนำการคิดวิเคราะห์บรรจุเป็นวิชาหรือส่วนของการเรียนการสอนในหลักสูตรการศึกษาตั้งแต่ชั้นระดับประถมถึงอุดมศึกษา
ด้วยกระแสแห่งความการยอมรับที่แพร่หลาย นิยามของการคิดวิเคราะห์จึงหลากหลาย ข้อความข้างล่างนี้คือนิยามที่รวบรวมจากแหล่งต่างที่มาของนิยามปรากฏตามโยงที่อยู่ที่ท้ายของแต่ละนิยาม
แหล่งข้อมูลอื่น

การคิดวิเคราะห์, เว็บไซต์แก่นสาระ-สิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง
การคิดวิเคราะห์ใน YouTube โดยมูลนิธิการคิดวิเคราะห์
ชุมชนนักคิดเชิงวิจารณญาณ-เว็บไซต์มูลนิธิการคิดวิเคราะห์ (ภาษาอังกฤษ) เก็บถาวร 2008-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การสอนการคิดวิเคราะห์ในระดับชั้นประถมศึกษาต้น อนุบาล- ป.3 (ภาษาอังกฤษ)
การสอนการคิดวิเคราะห์ในระดับชั้นประถมศึกษาปลาย ป. 4-6 (ภาษาอังกฤษ)
การสอนการคิดวิเคราะห์ในระดับชั้นมัธยมศึกษาต้น ม. 1-3 (ภาษาอังกฤษ)
คู่มือการสอนการคิดวิเคราะห์ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ม. 4-6 (ภาษาอังกฤษ)
คู่มือการสอนการคิดวิเคราะห์ในระดับอุดมศึกษาปริญญาตรี (ภาษาอังกฤษ)
การคิดวิเคราะห์คืออะไร เหตุใดจึงสำคัญ (ภาษาอังกฤษ) เก็บถาวร 2008-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุดแพทย์แห่งชาติ

การจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุดแพทย์แห่งชาติ (อังกฤษ: National Library of Medicine classification) เป็นระบบการจัดทำดัชนีห้องสมุดที่ครอบคลุมสาขาการแพทย์และวิทยาศาสตร์พื้นฐานก่อนคลินิก การจัดหมู่ของห้องสมุดแพทย์แห่งชาติสหรัฐ (NLM) มีรูปแบบตามการจัดหมู่หนังสือแบบหอสมุดรัฐสภา (LC) โดยตัวอักษรหมายถึงหมวดหมู่หัวเรื่องกว้าง ๆ ที่แบ่งย่อยด้วยตัวเลข ตัวอย่างเช่น QW 279 จะระบุหนังสือเกี่ยวกับจุลชีววิทยาหรือภูมิคุ้มกันวิทยา
รหัสตัวอักษรหนึ่งหรือสองตัวอักษรในการจัดหมู่ของ NLM ใช้ตัวอักษรที่จำกัดคือ QS–QZ และ W–WZ เท่านั้น ซึ่งทำให้ระบบ NLM สามารถใช้ร่วมกับระบบการเข้ารหัส LC ที่ใหญ่กว่าได้ เนื่องจากไม่มีการใช้ช่วงเหล่านี้ในระบบ LC อย่างไรก็ตาม มีรหัสที่มีอยู่ก่อนหน้านี้สามรหัสในระบบ LC ซึ่งทับซ้อนกับ NLM ได้แก่ กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ (QM) จุลชีววิทยา (QR) และการแพทย์ (R) เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนเพิ่มเติม รหัสทั้งสามนี้จึงไม่ถูกใช้ใน NLM
หัวเรื่องสำหรับรายการเอกเทศ (ตัวอักษรหนึ่งหรือสองตัว) จะแสดงในรูปแบบย่อ (เช่น QW - จุลชีววิทยาและภูมิคุ้มกันวิทยา WG - ระบบหัวใจและหลอดเลือด) และเมื่อนำมารวมกันก็จะให้ภาพรวมของหัวข้อต่าง ๆ ที่ครอบคลุมโดยการจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุดแพทย์แห่งชาติ หัวเรื่องต่าง ๆ จะได้รับการตีความอย่างกว้าง ๆ ซึ่งรวมถึงระบบสรีรวิทยา ความเชี่ยวชาญเฉพาะทางที่เกี่ยวข้อง ส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่เกี่ยวข้องเป็นหลัก และสาขาที่เกี่ยวข้องรองลงมา ระบบ NLM นั้นเป็นแบบลำดับชั้น และภายในตารางแต่ละตาราง การแบ่งตามอวัยวะมักจะมีความสำคัญ ตารางหลักแต่ละตาราง รวมถึงหัวข้อย่อยบางส่วน จะเริ่มต้นด้วยกลุ่มของหมายเลขแบบรายการซึ่งโดยทั่วไปจะมีตั้งแต่ 1–49 ซึ่งจะจำแนกวัสดุตามประเภทสิ่งพิมพ์ เช่น พจนานุกรม แผนที่ คู่มือห้องปฏิบัติการ เป็นต้น
ตารางหลัก QS–QZ, W–WY และ WZ (ไม่รวมช่วง WZ 220–270) จะจำแนกผลงานที่ตีพิมพ์หลังปี ค.ศ. 1913 ส่วนตารางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ใช้สำหรับผลงานที่ตีพิมพ์ในช่วงปี ค.ศ. 1801–1913 และตาราง WZ 220–270 ใช้เพื่อจัดกลุ่มศตวรรษสำหรับผลงานที่ตีพิมพ์ก่อนปี ค.ศ. 1801
ตัวอย่างเช่น หัวข้อตัจวิทยาจะเกี่ยวข้องกับรหัส WR ที่เป็นส่วนบนของลำดับชั้นรายการ​ และภายในของลำดับจะแบ่งออกเป็น:
WR 1–105 งานอ้างอิง ผลงานทั่วไป
WR 140–340 โรคผิวหนัง
WR 345–375 โรคผิวหนังจากปรสิต
WR 390–475 อวัยวะที่กำเนิดมาจากผิวหนัง
WR 500–600 เนื้องอก แผลเปื่อย โรคผิวหนังจากการทำงาน
WR 650–670 การบำบัด
ระบบการจัดหมู่หนังสือของห้องสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติ เป็นส่วนหนึ่งของระบบการวิเคราะห์และสืบค้นวรรณกรรมทางการแพทย์ (MEDLARS) และสอดคล้องกับตัวแปรเสริมของหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH) ในขอบเขตที่เกี่ยวข้อง การปรับปรุงครั้งล่าสุดของระบบการจัดหมู่หนังสือเผยแพร่ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 2019
หมวดหมู่ตามการจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุดแพทย์แห่งชาติ > วิทยาศาสตร์ก่อนคลินิก

QS กายวิภาคศาสตร์มนุษย์
QT สรีรวิทยา
QU ชีวเคมี
QV เภสัชวิทยา
QW จุลชีววิทยาและภูมิคุ้มกันวิทยา
QX ปรสิตวิทยา
QY พยาธิวิทยาคลินิก
QZ พยาธิวิทยา
หมวดหมู่ตามการจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุดแพทย์แห่งชาติ > การแพทย์และวิชาที่เกี่ยวข้อง

W วิชาชีพด้านสุขภาพ
WA สาธารณสุข
WB เวชปฏิบัติ
WC โรคติดต่อ
WD ความผิดปกติของระบบ เมแทบอลิก หรือจากสิ่งแวดล้อม ฯลฯ
WE ระบบโครงกระดูกและกล้ามเนื้อ
WF ระบบทางเดินหายใจ
WG ระบบหัวใจและหลอดเลือด
WH ระบบเกี่ยวกับเลือดและน้ำเหลือง
WI ระบบย่อยอาหาร
WJ ระบบปัสสาวะและเพศ
WK ระบบต่อมไร้ท่อ
WL ระบบประสาท
WM จิตเวชศาสตร์
WN รังสีวิทยา การถ่ายภาพเพื่อการวินิจฉัย
WO ศัลยศาสตร์
WP นรีเวชวิทยา
WQ สูติศาสตร์
WR ตัจวิทยา
WS กุมารเวชศาสตร์
WT เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ โรคเรื้อรัง
WU ทันตกรรม ศัลยกรรมช่องปาก
WV โสต ศอ นาสิกวิทยา
WW จักษุวิทยา
WX โรงพยาบาล และสถานพยาบาลอื่น ๆ
WY การพยาบาล
WZ ประวัติศาสตร์การแพทย์
ตารางคริสต์ศตวรรษที่ 19
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยแพทยศาสตร์
การจัดหมู่หนังสือแบบทศนิยมดิวอี้
การจัดหมู่หนังสือแบบโคลอน
การจัดหมู่หนังสือแบบหอสมุดรัฐสภา
การจัดหมู่หนังสือแบบทศนิยมสากล
การดวลลูกโทษ

ระวังสับสนกับ การยิงลูกโทษ
ฟิลลิพ ลาห์ม ของไบเอิร์นมิวนิก ดวลลูกโทษกับ แปเตอร์ แช็ค ผู้รักษาประตูของเชลซี ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 นัดชิงชนะเลิศ
การดวลลูกโทษ (อังกฤษ: Penalty shoot-out) คือการยิงประตูจากจุดโทษ เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1970 ในกติกาฟุตบอล เป็นวิธีการตัดสินวิธีสุดท้ายเพื่อให้ทีมใดทีมหนึ่งผ่านเข้าสู่รอบถัดไปในการแข่งขันฟุตบอล (หรือตัดสินผู้ชนะการแข่งขัน) ในเกมแพ้คัดออก หากมีการเสมอกันในช่วงต่อเวลาพิเศษ การดวลจุดโทษมีความแตกต่างจากการยิงลูกโทษซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเล่นในการแข่งขัน โดยการดวลลูกโทษจะเริ่มต้นโดยผู้ยิงฝ่ายละ 5 คน สลับกันยิงลูกโทษ โดยถ้าไม่สามารถตัดสินกันได้ให้มีการยิงต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะได้ผู้ชนะ
โดยการดวลลูกโทษที่ยาวนานที่สุด ได้รับการบันทึกไว้เป็นสถิติโลก เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2005 ในการแข่งขันรายการนามิเบียนคัพ ของประเทศนามิเบีย ซึ่งเป็นการแข่งขันกันระหว่าง เคเคพาเลส กับ เดอะซีวิก ผลปรากฏว่าเคเคพาเลสเอาชนะไปได้ 17–16 ซึ่งเท่ากับว่าทั้งสองสโมสรยิงจุดโทษพลาดกันถึงคนละ 15 ครั้งเลยทีเดียว
ในกลางปี ค.ศ. 2017 สหพันธ์ฟุตบอลยุโรป (UEFA) ได้ทดลองการใช้การยิงจุดโทษตัดสินแบบใหม่ เรียกว่า "เอบีบีเอ" (ABBA) โดยให้ผู้เล่นจากสโมสรแรกยิงไปก่อน จากนั้นผู้เล่นของอีกสโมสรจะทำการยิงติดต่อกันได้ถึง 2 คน จากนั้นจึงย้ายกลับมาเป็นสโมสรแรกอีก 2 คน และสลับกันสโมสรละ 2 คนแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะมีผู้ชนะ ซึ่งมีรูปแบบคล้ายกับการเล่นไทเบรกในกีฬาเทนนิส  โดยยูฟ่าได้นำเอาวิธีการแบบนี้มาทดลองใช้ครั้งแรกในฟุตบอลอังกฤษ คือ การแข่งขันคอมมิวนิตีชีลด์ 2017 ก่อนเปิดพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18 ระหว่าง อาร์เซนอล แชมป์เอฟเอคัพ กับ เชลซี แชมป์พรีเมียร์ลีก ผลการแข่งขันปรากฏว่า อาร์เซนอลเป็นฝ่ายชนะไป 4–1 หลังจากการแข่งขันในเวลาปกติ (และรวมทดเวลาบาดเจ็บไปอีก 5 นาที) เสมอกันที่ 1–1  โดยทางยูฟ่าอ้างเรื่องผลการศึกษาพบว่า สโมสรแรกที่ยิงเข้านั้นจะมีโอกาสชนะมากถึงร้อยละ 60  ดังนั้นจึงเปลี่ยนใหม่ให้การแข่งขันมีลุ้นและตื่นเต้นกว่าเดิม แต่ทว่าก็มีเสียงวิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสม บ้างก็อ้างว่าไม่สนุก ไม่ทำให้ได้ลุ้นกันจริง
การดำรงอยู่

ปากกาด้ามนี้สีน้ำเงิน
การดำรงอยู่ หรือ การมีอยู่ (อังกฤษ: existence) หมายถึง การที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีอยู่ หรือดำรงอยู่ ไม่ว่าภายในหรือนอกเหนือเวลาและสถานที่ก็ตาม
การดูดซึม

บทความนี้เกี่ยวกับเคมี สำหรับฟิสิกส์ ดูที่ การดูดกลืน
การดูดซึม (อังกฤษ: absorption) ในทางเคมี คือปรากฏการณ์หรือกระบวนการทางเคมีหรือฟิสิกส์ ที่อะตอม, โมเลกุลหรือไอออนเข้าไปในส่วนที่เป็นเนื้อในของวัสดุที่เป็นแก๊ส, ของเหลวหรือของแข็ง การดูดซึมนั้นเป็นกระบวนการที่แตกต่างจากการดูดซับ (adsorption) เพราะในการดูดซึม โมเลกุลที่ถูกดูดซึมจะไปอยู่ในปริมาตรของวัสดุ ส่วนการดูดซับ โมเลกุลที่ถูกดูดซับจะไปอยู่ที่ผิวของวัสดุ
การช่วยชีวิตขั้นสูง

การช่วยชีวิตขั้นสูง (อังกฤษ: Advanced Life Support, ย่อ: ALS) เป็นกลุ่มโพรโทคอลและทักษะช่วยชีวิตที่ต่อยอดจากการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานเพื่อส่งเสริมระบบไหลเวียนมากขึ้นและให้ทางเดินอากาศหายใจที่เปิดโล่งและการหายใจที่เพียงพอ
องค์ประกอบ

องค์ประกอบของ ALS ได้แก่
การใส่ท่อหลอดลม (Tracheal intubation)
การนำสลบแบบลำดับเร็ว (Rapid sequence induction)
การเฝ้าสังเกตหัวใจ
การกระตุกหัวใจ
การคุมจังหวะหัวใจผ่านผิวหนัง (Transcutaneous pacing)
การใส่หลอดคาในหลอดเลือดดำ (Intravenous cannulation)
การเปิดในกระดูกและการให้สารน้ำในกระดูก (Intraosseous (IO) access and intraosseous infusion)
การเปิดไครคอยด์ไทรอยด์ด้วยการผ่าตัด (Surgical cricothyrotomy)
การเปิดไครคอยด์ไทรอยด์ด้วยเข็ม (Needle cricothyrotomy)
การระบายภาวะโพรงเยื่อหุ้มปอดมีอากาศชนิดตึงด้วยเข็ม
การให้ยาขั้นสูงผ่านช่องทางฉีดและทางเดินอาหาร (IV, IO, PO, PR, ET, SL, เฉพาะที่, และผ่านผิวหนัง)
การช่วยชีวิตหัวใจขั้นสูง (Advanced Cardiac Life Support (ACLS))
การช่วยชีวิตหัวใจขั้นสูงในเด็ก หรือการศึกษาโรคเด็กสำหรับผู้ให้บริการก่อนถึงโรงพยาบาล
การช่วยชีวิตอุบัติเหตุก่อนถึงโรงพยาบาล (Pre-Hospital Trauma Life Support (PHTLS)) การช่วยชีวิตอุบัติเหตุขั้นพื้นฐาน (Basic Trauma Life Support (BTLS)) หรือการช่วยชีวิตอุบัติเหตุระหว่างประเทศ (International Trauma Life Support (ITLS))
การดื้อยา

การดื้อยา (อังกฤษ: drug resistance) คือ การลดลงของประสิทธิภาพยา เช่น ยาต้านจุลชีพหรือยาต้านมะเร็ง (antineoplastic) ในการรักษาโรคหรือสภาวะหนึ่ง ๆ เมื่อยานั้นไม่ได้ตั้งใจฆ่าหรือยับยั้งจุลชีพก่อโรค คำนี้จะเทียบเท่ากับความชินยา (drug tolerance) คำนี้ใช้ในบริบทการดื้อที่จุลชีพก่อโรค "ได้รับมา" มากกว่า คือ มีวิวัฒนาการการดื้อยา เมื่อสิ่งมีชีวิตหนึ่งดื้อต่อยามากกว่าหนึ่งชนิด จะเรียกว่า มีการดื้อยาหลายชนิด (multidrug-resistant)
การพัฒนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดื้อยาปฏิชีวนะ เกิดจากยาที่มีเป้าหมายต่อโปรตีนแบคทีเรียที่จำเพาะ ด้วยเหตุที่ยาจำเพาะเกินไป การกลายพันธุ์ใด ๆ ในโปรตีนเหล่านี้จะขัดขวางหรือลบล้างฤทธิ์ทำลายของยา ส่งผลให้เกิดการดื้อยาปฏิชีวนะ ไม่เพียงแบคทีเรียสามารถเปลี่ยนแปลงเอนไซม์อันเป็นเป้าหมายของยาปฏิชีวนะเท่านั้น แต่แบคทีเรียยังใช้เอนไซม์ดัดแปลงยาปฏิชีวนะจนทำให้หมดฤทธิ์ไปเองได้ด้วย ตัวอย่างจุลชีพก่อโรคที่เปลี่ยนแปลงเป้าหมาย เช่น Staphylococcus aureus, Enterococcus ที่ดื้อแวนโคมัยซิน และ Streptococcus ที่ดื้อมาโครไลด์ และตัวอย่างจุลชีพที่ดัดแปลงยาปฏิชีวนะ เช่น Pseudomonas aeruginosa และ Acinetobacter baumannii ที่ดื้ออะมิโนไกลโคไซด์
กล่าวโดยย่อ การขาดความพยายามร่วมกันจากรัฐบาลและอุตสาหกรรมเภสัช ร่วมกับสมรรถภาพสืบทอดของจุลชีพในการพัฒนาการดื้อยาในอัตราที่เร็วกว่าการพัฒนายาใหม่ ๆ แนะว่า ยุทธศาสตร์ที่มีอยู่ในการพัฒนาการบำบัดต้านแบคทีเรียระยะยาวซึ่งอยู่รอดได้จะล้มเหลวในท้ายที่สุด หากปราศจากยุทธศาสตร์ทางเลือก การดื้อยาโดยจุลชีพก่อโรคจวนเป็นหนึ่งในภัยคุกคามทางสาธารณสุขที่สำคัญที่สุดที่มนุษยชาติกำลังเผชิญในคริสต์ศตวรรษที่ 21
การดูแลประคับประคอง

ระวังสับสนกับ บริบาลบรรเทา (Palliative care)
การรักษาประคับประคอง (อังกฤษ: supportive treatment) เป็นการรักษาโรคอย่างหนึ่ง มีเป้าหมายเพื่อลดความผิดปกติ (พยาธิสรีรวิทยา) ที่เกิดจากโรค ทำให้ผู้ป่วยมีการทำงานของร่างกายเข้าใกล้ภาวะปกติ (สรีรวิทยา) มากที่สุด แตกต่างกับการรักษาจำเพาะ (specific treatment) ที่มีเป้าหมายเพื่อแก้ไขต้นเหตุของโรค
ตัวอย่างเช่น ผู้ป่วยติดเชื้อแบคทีเรียชนิดที่ทำให้เกิดโรคคออักเสบ ทำให้เกิดโรคคออักเสบ มีอาการไข้ เจ็บคอ การรักษาประคับประคองคือการใช้ยาลดไข้ การดื่มน้ำมากๆ และการพักผ่อน ส่วนการรักษาจำเพาะคือการใช้ยาปฏิชีวนะ เป็นต้น
การข่มขืนสตรีชาวซาบีน

“การข่มขืนสตรีชาวซาบีน” โดยจามโบโลนยา ภาพแกะเดียวกับประติมากรรมที่ลอจเจียเดอิลันซิในฟลอเรนซ์
“การข่มขืนสตรีชาวซาบีน” โดยโยฮันน์ ไฮน์ริค เชินเฟลด์ (Johann Heinrich Schönfeld)
การข่มขืนสตรีชาวซาบีน (อังกฤษ: The Rape of the Sabine Women) เป็นส่วนหนึ่งของตำนานประวัติศาสตร์โรมที่กล่าวว่าชาวโรมันรุ่นแรกไปเอาภรรยามาจากซาบีนที่อยู่ไม่ไกลนัก (ในบริบทนี้ “การข่มขืน” หมายถึง “การลักพา” หรือ “Rape” ที่มีรากมาจากคำว่า “raptio” ไม่ใช่ในความหมายของการข่มขืนที่เข้าใจกันในสมัยปัจจุบัน) จากคำบอกเล่าของนักประวัติศาสตร์โรมันลิวี และพลูทาร์ค (ในหนังสือ “Parallel Lives” II, 15 และ 19) หัวข้อนี้เป็นหัวข้อที่นิยมกันในการสร้างงานศิลปะในยุคเรอเนสซองซ์และต่อมา ซึ่งเป็นการใช้หัวเรื่องในการสื่อความหมายที่ส่งเสริมให้เกิดแรงบันดาลใจในทางความกล้าหาญของชาวโรมันโบราณและสำหรับศิลปินก็เป็นโอกาสที่จะสร้างภาพที่ประกอบด้วยคนหลายคนที่รวมทั้งร่างสตรีที่กำลังต่อสู้ดิ้นรน หัวเรื่องในทำนองเดียวกันจากสมัยโรมันโบราณก็ได้แก่ยุทธการระหว่างลาพิธและเซนทอร์ (Lapith) และหัวเรื่อง สงครามอะเมซอน (Amazonomachy) ซึ่งเป็นยุทธการระหว่างเธเซียสและนักรบอะเมซอน หรือเทียบได้กับตำนานคริสต์ศาสนาในหัวข้อการสังหารเด็กบริสุทธิ์ (Massacre of the Innocents)
เนื้อหาของเรื่อง

การข่มขืนกล่าวกันว่าเกิดขึ้นในระยะแรกของประวัติศาสตร์โรมันไม่นานหลังจากการก่อตั้งโรมโดยรอมิวลุสและสหาย หลังจากก่อสร้างเมืองแล้วชายชาวโรมันก็ไปต่อรองเจรจากับชาวซาบีนที่ตั้งหลักแหล่งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกันพื่อจะหาภรรยามาสร้างครอบครัว แต่ความที่ชาวซาบีนกลัวอำนาจของโรมที่กำลังจะขยายตัวเพิ่มขึ้นจึงปฏิเสธไม่ให้สตรีชาวซาบีนไปแต่งงานกับชาวโรมัน ชาวโรมันจึงวางแผนลักตัวสตรีชาวซาบีน โดยการที่รอมิวลุสเชิญครอบครัวชาวซาบีนมาร่วมในงานฉลองเทพเนปจูน เมื่อมาถึงรอมิวลุสก็ให้สัญญาณต่อชายชาวโรมันให้ลักตัวสตรีชาวซาบีน ผู้ที่ถูกลักพามาก็มาถูกเกลี้ยกล่อมโดยรอมิวลุสให้ยอมรับชาวโรมันเป็นสามี
ลิวียืนยันว่าการข่มขืนมิได้เกิดขึ้น และตรงกันข้ามรอมิวลุสเปิดโอกาสให้สตรีมีสิทธิเลือกได้ตามแต่ใจและสัญญาว่าจะมอบสิทธิถ้ายอมเป็นภรรยาก็จะได้รับสิทธิพลเมืองและสิทธิในทรัพย์สิน ตามบันทึกของลิวี รอมิวลุสเกลี้ยกล่อมสตรีเป็นคน ๆ ไป โดยชี้ให้เห็นว่าการที่บิดามารดาของสตรีเหล่านั้นห้ามมิให้แต่งงานกับชาวโรมันก็เพราะความต้องการรักษาศักดิ์ศรี และถ้ายอมเป็นภรรยาก็จะได้มีชีวิตอย่างมีเกียรติและได้รับสิทธิในทรัพย์สินและการเป็นพลเมืองซึ่งเป็นสิทธิที่มนุษย์ทุกคนต้องการ และจะได้เป็นมารดาของผู้มีเสรีภาพ
สตรีชาวซาบีนจึงตกลงแต่งงานกับชาวโรมัน แต่ชาวซาบีนก็ยกทัพตามมาทำสงครามกับชาวโรมัน ความขัดแย้งยุติลงเมื่อสตรีชาวซาบีนหลังจากมีลูกให้สามีชาวโรมันแล้วเข้าช่วยประนีประนอมทั้งสองฝ่ายให้สองฝ่ายได้คิด
สตรีชาวซาบีนฝ่าเข้าไปในสนามรบท่ามกลางอาวุธที่ปลิวว่อนที่ทำให้เผ้าผมกระเจิดกระเจิงและเครื่องแต่งกายหลุดลุ่ยอย่างกล้าหาญ เธอทั้งหลายวิ่งฝ่าเข้าไประหว่างกองทัพทั้งสองกองทัพ พยายามที่จะหยุดยั้งการต่อสู้และพยายามหยุดยั้งความรู้สึกเร่าร้อน โดยร้องขอให้ทั้งฝ่ายกองทัพซาบีนและกองทัพโรมของสามีให้หยุดยั้งการพยายามเข่นฆ่าอีกฝ่ายหนึ่งที่เป็นลูกเขยและพ่อตา เพื่อจะหยุดยั้งการฆ่าพี่น้องกันเอง

และแล้วสตรีชาวซาบีนก็ร้องว่า “ถ้าท่านทั้งหลายไม่ต้องการการแต่งงานที่เกิดขึ้น ท่านก็ควรจะหันมาเอาโทษกับพวกข้า เพราะพวกข้าเองที่เป็นต้นเหตุของสงคราม เพราะตัวข้าเองคือสาเหตุของการบาดเจ็บและเสียชีวิตของพ่อและสามี ให้พวกข้าตายเสียดีกว่าที่จะถูกทิ้งให้ขาดพ่อและสามีให้เป็นแม่หม้ายและลูกกำพร้า”
งานศิลปะ

ในยุคเรอเนสซองซ์หัวเรื่องนี้เป็นที่นิยมกันในการใช้สร้างงานศิลปะเพราะเป็นเรื่องที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญของการสมรสเพื่อการดำรงความต่อเนื่องของตระกูลและวัฒนธรรม และมักจะเป็นภาพที่มักจะวาดบนหีบคัสโซเน (Cassone) ซึ่งเป็นหีบของมีค่าของผู้มีฐานะที่มักจะมอบให้เป็นของขวัญแก่เจ้าสาวในยุคกลาง ตัวอย่างงานชิ้นสำคัญ ๆ ของหัวเรื่องนี้ก็ได้แก่งานของ: