stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระศรีอริยเมตไตรย
ยุคพระศรีอารย์

พระศรีอริยเมตไตรยจะมาเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งมาในอนาคต โลกนี้จะมีความสงบสุข และพระศาสนาจะมีความรุ่งเรืองกว่า พระศาสนาของพระพุทธเจ้าในองค์ปัจจุบันนี้ ดังที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าจะมีพระอริยบุคคลมากกว่า และประชาชนจะมีความสุขอย่างยิ่ง คือจะไม่มีเรื่องร้อนใจเลย ทุกคนพอใจในความเป็นอยู่ ไม่มีการเบียดเบียน ตอนนอนไม่ต้องปิดประตูก็ได้ บ้านเลยไม่ต้องทำประตูก็ได้ เรื่องคนร้าย หรือขโมยก็ไม่ต้องกลัว แล้วก็คนจะเป็นคนดีเหมือนกันหมด ไม่มีคนพาล จนกระทั่งลงจากบ้าน ก็ไม่มีใครจำได้ว่าใครเป็นใคร เพราะมันดีเหมือนกันหมด มันสุภาพเหมือนกันหมด มันสวยเหมือนกันหมด จนเมื่อกลับเข้าบ้าน จึงจะจำได้ว่า นี่คือภรรยาของเรา นี่คือสามีของเรา นี่คือลูกของเรา และต้องการอะไรก็ได้ มันมีต้นไม้พิเศษที่เรียกว่า ต้นกัลปพฤกษ์ อยู่ทุกทิศ อยากได้อะไรก็ไปขอที่ต้นไม้ จะสะดวกสบาย แม้แต่การคมนาคม การไปการมา จนว่าน้ำในแม่น้ำนั้น จะไหลลงข้างหนึ่ง จะไหลขึ้นข้างหนึ่ง เพื่อจะสะดวกต่อการใช้เรือ  อยู่กันเป็นผาสุก ไม่มีอันธพาล ทุกอย่างได้อย่างใจ
ผู้ถูกอ้างว่าเป็นพระศรีอารย์

แม้พระศรีอริยเมตไตรยจะเป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตกาล แต่ปัจจุบันศาสนิกชนในหลาย ๆ ศาสนาก็เชื่อและอ้างว่าผู้นำทางศาสนาของตนเป็นพระศรีอริยเมตไตรยที่พระโคตมพุทธเจ้าได้ทรงพยากรณ์ไว้ เช่น
คริสต์ศาสนิกชนบางกลุ่มเชื่อว่าพระศรีอริยเมตไตรยคือ พระเยซู
ชาวมุสลิมบางกลุ่มเชื่อว่าพระศรีอริยเมตไตรยคือ นบีมุฮัมมัด
ชาวชีอะฮ์บางคนเชื่อว่าพระศรีอริยเมตไตรยคือ อิมามมะฮ์ดี
ผู้นับถือศาสนาบาไฮเชื่อว่าพระศรีอริยเมตไตรยคือ พระบาฮาอุลลอฮ์
ผู้นับถือลัทธิอนุตตรธรรมเชื่อว่าพระภาคหนึ่งของพระศรีอริยเมไตรยคือ พระธรรมาจารย์ลู่ จงอี
ผู้นับถือลัทธิสหชโยคะเชื่อว่าพระศรีอริยเมตไตรยคือ ศรีมาตาจี นิรมลา เทวี
ระเบียงภาพ

หลวงพ่อโต (พระศรีอริยเมตไตรย) วัดอินทรวิหาร
พระศรีอริยเมตรไตรย จิตรกรรมฝาผนังของวัดหอเชียง เมืองหลวงพระบาง ประเทศลาว
พระเมตไตรยโพธิสัตว์ ศิลปะคันธารราษฏร์ ราวพุทธศตวรรษที่ 7-8 (คริสต์ศตวรรษที่ 2)
พระเมตไตรยโพธิสัตว์และนางปรัชญาปารมิตา
หลวงพ่อโตเล่อซาน (พระศรีอริยเมตไตรย) วัดเป้ากั๋ว ประเทศจีน
พระเมตตรัยโพธิสัตว์ในพุทธศิลป์ที่คนจีนนิยมสร้างมากที่สุด (ภาพนี้ประดิษฐานที่วัดนวลนาราม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี)
ภาพวาดมิโรกุ โบซัตสึ (พระศรีอริยเมตตรัย) ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ ฟุกุชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
พระเมตไตรยโพธิสัตว์ตามพุทธศิลป์ญี่ปุ่น วัดโคยุจิ เมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น
พระเมตไตรยโพธิสัตว์ วัดหยวนทง เมืองคุนหมิง ประเทศจีน
มะลาละห์ ยูซัฟซัย

| มะลาละห์ ยูซัฟซัย |
| --- | --- |
ملاله یوسفزۍ
ยูซาฟไซ ในปี ค.ศ. 2019
เกิด:  (1997-07-12) 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) มินโกร่า, เขตสวาท, ประเทศปากีสถาน
สัญชาติ: ปากีสถาน
พลเมือง: ปากีสถานและแคนาดา (พลเมืองกิตตมศักดิ์)
การศึกษา: โรงเรียนคูชาล (2012) โรงเรียนมัธยม Edgbaston (2013–2017) วิทยาลัยเลดี้มาร์กาเรต, มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (ตั้งแต่ ตุลาคม 2017)
อาชีพ: นักเคลื่อนไหวเพื่อการศึกษาสตรี, อดีตบล็อกเกอร์ของบีบีซีอูรดู และนักศึกษา
มีชื่อเสียงจาก: นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิในการศึกษา โดยเฉพาะการศึกษาสตรี
รางวัล:   รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ปี ค.ศ. 2014 
เว็บไซต์: www.malala.org
มะลาละห์ ยูซัฟซัย (ปาทาน: ملاله یوسفزۍ Malālah Yūsafzay, เกิด 12 กรกฎาคม 2540) เป็นเด็กนักเรียนจากเมืองมินโกราในเขตสวาท (Swat District) แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา ประเทศปากีสถาน เธอเป็นที่รู้จักในการศึกษาและการเคลื่อนไหวเรียกร้องสิทธิสตรีของเธอในหุบเขาสวัด ซึ่งตอลิบานบางครั้งห้ามเด็กหญิงมิให้เข้าศึกษาในโรงเรียน ต้นปี 2552 ขณะอายุได้ 11 ปี ยูซาฟไซกลายมาเป็นที่รู้จักผ่านบล็อกที่เธอเขียนให้แก่บีบีซีโดยรายละเอียดกล่าวถึงชีวิตของเธอภายใต้ระบอบฏอลิบาน ความพยายามของฏอลิบานในการเข้าควบคุมหุบเขา และมุมมองของเธอต่อการสนับสนุนการศึกษาแก่เด็กหญิง ฤดูร้อนปีต่อมา มีการถ่ายทำสารคดีของนิวยอร์กไทมส์ เกี่ยวกับชีวิตของเธอขณะที่กองทัพปากีสถานเข้าแทรกแซงในภูมิภาค ยูซาฟไซเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น ให้สัมภาษณ์ในสื่อสิ่งพิมพ์และทางโทรทัศน์ และรับตำแหน่งประธานสภาเด็กเขตสวัด (District Child Assembly Swat) นับแต่นั้น เธอได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลสันติภาพเด็กระหว่างประเทศโดยเดสมอนด์ ตูตู และได้รับรางวัลสันติภาพเยาวชนแห่งชาติเป็นคนแรกของปากีสถาน
วันที่ 9 ตุลาคม 2555 มะลาละห์ ยูซาฟซัยถูกยิงที่ศีรษะและคอในความพยายามลอบสังหารโดยมือปืนขณะกำลังกลับบ้านบนรถโดยสารประจำทางโรงเรียน หลายวันหลังจากนั้น เธอยังหมดสติและอยู่ในภาวะวิกฤต และจนถึงวันที่ 15 ตุลาคม เธอถูกส่งตัวไปยังสหราชอาณาจักรเพื่อรับการรักษาเพิ่มเติม
ในวันที่ 10 ตุลาคม 2557 มูลนิธิโนเบลได้ประกาศให้เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ร่วมกับไกลาศ สัตยาธี จากการต่อสู้ของเด็กเพื่อความถูกต้องของการศึกษาในเด็กทั้งหมด ถือเป็นผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลที่อายุน้อยที่สุด ด้วยวัย 17 ปี
ชีวิตในวัยเด็ก > วัยเด็ก

ยูซาฟไซ เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 ใน เขตสวาท ทางตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถาน ในแคว้นแคบาร์ปัคตูนควาเธอเกิดในครอบครัวชนชั้นกลาง และเป็นลูกสาวของนายไซอุดดิน ยูซาฟไซ และ Tor Pekai Yousafzai ครอบครัวของเธอมีเชื้อสายปาทาน และนับถือศาสนาอิสลาม นิกายซุนนี ครอบครัวของเธอไม่มีเงินเพียงพอสำหรับการคลอดที่โรงพยาบาลและทำให้ยูซาฟไซเกิดที่บ้านด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนบ้าน ชื่อแรกของเธอมะลาละห์ (หมายถึง "ความเศร้าโศกเสียใจ") ถูกตั้งตาม มาลาไล แห่งไมวันด์ (Malalai of Maiwand) ซึ่งเป็นกวีชาวปาทานผู้มีชื่อเสียงจากและเป็นนักรบหญิงจากทางใต้ของอัฟกานิสถาน  ส่วนนามสกุลของเธอคือ ยูซาฟไซ ซึ่งเป็นกลุ่มชนเผ่าปาทาน (Pashtun) ขนาดใหญ่ในหุบเขาสวาทของปากีสถาน มาลาละห์อาศัยอยู่ที่บ้านของเธอในเมืองมินโกร่ากับน้องชายสองคนของเธอ (Khushal และ Atal) พ่อแม่ของเธอ และไก่สองตัว
ยูซาฟไซสามารถพูด ภาษาปาทาน ภาษาอูรดู และภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว โดยพ่อของเธอซึ่งเป็นทั้งกวี เจ้าของโรงเรียน และนักเคลื่อนไหวด้านการศึกษา เป็นคนสอนหนังสือให้เธอ
ในการให้สัมภาษณ์ยูซาฟไซ เคยกล่าวไว้ว่าเธอปรารถนาที่จะเป็นหมอ แต่ต่อมาพ่อของเธอสนับสนุนให้เธอกลายเป็นนักการเมืองแทน โดยนายไซอุดดินพูดถึงลูกสาวของเขาว่า เธอเป็นคนที่พิเศษ เพราะสามารถพูดคุยเรื่องการเมืองได้ทั้งคืน หลังจากที่พี่ชายทั้งสองคนเข้านอนแล้ว
ยูซาฟไซเริ่มพูดเกี่ยวกับสิทธิทางการศึกษาตั้งแต่ต้นเดือนกันยายน 2008 หลังจากได้รับแรงบันดาลใจจากมูฮัมหมัด อาลี จินนาห์  และ นายกรัฐมนตรีเบนาซีร์ บุตโต เมื่อพ่อของเธอพาเธอไปเมืองเปศวาร์ เพื่อพูดที่ชมรมสื่อท้องถิ่น  เธอกล่าวว่า "ตอลิบานกล้าเอาสิทธิการศึกษาขั้นพื้นฐานของฉันไปได้อย่างไร"  ซึ่งคำพูดของเธอถูกเผยแพร่ในหนังสือพิมพ์และช่องโทรทัศน์ทั่วทั้งภูมิภาค
ในปี 2009 ยูซาฟไซเริ่มต้นจากการเป็นผู้ฝึกหัดและเป็นนักการศึกษาใน สถาบันการรายงานสงครามและสันติภาพ ของโครงการเยาวชนเปิดใจของปากีสถานในโรงเรียนในภูมิภาคเพื่อช่วยให้เยาวชนมีส่วนร่วมในการอภิปรายเชิงสร้างสรรค์เกี่ยวกับประเด็นทางสังคมผ่านสื่อ การอภิปรายสาธารณะ และการสนทนา
ชีวิตในวัยเด็ก > การเป็นบล็อกเกอร์ของ BBC

ในช่วงปลายปี 2008 Aamer Ahmed Khan จากเว็บไซต์ บีบีซีอูรดู และเพื่อนร่วมงานของเขาได้คิดค้นวิธีใหม่ในทำข่าวของกลุ่มตอลิบานในเมืองสวาท ซึ่งมีอิทธิพลมากขึ้น โดยในขณะนั้น มุลลาห์ ฟาซลุลลาห์ เป็นผู้นำกลุ่มก่อการร้ายตอลิบาน ได้ยึดครองหุบเขาสวาท และออกคำสั่งห้ามการดูโทรทัศน์ การฟังเพลง การศึกษาของเด็กผู้หญิง และการไปออกไปซื้อของของผู้หญิง
นักข่าวจากบีบีซีจึงตัดสินใจขอให้เด็กนักเรียนหญิงทำบล็อกเกี่ยวกับชืวิตของเธอโดยไม่ระบุชื่อ อับดุล ไห่ คาการ์ ผู้สื่อข่าวในเปศวาร์ ติดต่อกับ ไซอุดดิน ยูซาฟไซ ซึ่งเป็นครูโรงเรียนในท้องถิ่น แต่ไม่สามารถหานักเรียนที่เต็มใจทำเช่นนั้น แม้ว่าในตอนแรกเด็กสาวชื่อไอชา ตกลงที่จะเขียนไดอารี่ แต่หพ่อแม่ของเธอห้ามไม่ให้ทำเพราะกลัวการตอบโต้ของตอลิบาน จนสุดท้าย ไซอุดดิน แนะนำมะลาละห์ ลูกสาวของเขา ซึ่งในขณะนั้นอายุ 11 ปี และเรียนอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
[ลิงก์เสีย]Yousafzai กับ Ziauddin พ่อของเธอในปี 2013
[ลิงก์เสีย]จากซ้ายไปขวา: มาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์, เนลสัน แมนเดลา และ มูฮัมหมัด อาลี จินนาห์ สร้างแรงบันดาลใจแก่ยูซัฟซัย
มหาสังฆิกะ

มหาสังฆิกะ (สันสกฤต: महासांघिक mahāsāṃghika) เป็นนิกายหนึ่งในพระพุทธศาสนาที่แยกออกมาจากคณะสงฆ์ดั้งเดิมหรือฝ่ายเถรวาทเมื่อครั้งสังคายนาครั้งที่ 2 โดยแยกตัวออกไปทำสังคายนาต่างหาก ในระยะแรกนิกายนี้ไม่ได้รุ่งเรืองมาก เนื่องจากมีความขัดแย้งกับฝ่ายเถรวาทอย่างรุนแรง ต่อมาจึงมีอิทธิพลที่เมืองปาฏลีบุตร เวสาลี แคว้นมคธ ไปจนถึงอินเดียใต้ มีนิกายที่แยกออกไป 5 นิกาย คือ นิกายโคกุลิกวาท นิกายเอกัพโยหาริกวาท นิกายปัญญตติกวาท นิกายพหุสสุติกวาท และนิกายเจติยวาท และถือเป็นต้นกำเนิดของมหายานในปัจจุบัน
หลักธรรม

โดยทั่วไปนิกายมหาสังฆิกะยอมรับหลักธรรมสำคัญของพุทธศาสนา เช่น อริยสัจ 4 กฎแห่งกรรม ปฏิจสมุปบาท เช่นเดียวกับเถรวาท ส่วนที่ต่างออกไปคือ
หลักธรรม > พระพุทธเจ้า

นิกายนี้ถือว่าพระพุทธเจ้าเป็นโลกุตตระ ประกอบด้วยตรีกายคือ ธรรมกาย สัมโภคกาย และนิรมาณกาย มีการนับถือพระโพธิสัตว์โดยถือว่าเป็นโลกุตตระแบบเดียวกับพระพุทธเจ้า
หลักธรรม > พระอรหันต์

นิกายนี้ถือว่าพระอรหันต์อาจถูกมารยั่วยวนในความฝันจนอสุจิเคลื่อนได้ พระอรหันต์มีอัญญาณได้ มีกังขาได้  พระอรหันต์จะรู้ตัวว่าตนบรรลุมรรคผลเมื่อได้รับการพยากรณ์จากผู้อื่น มรรคผลจะปรากฏเมื่อผู้บำเพ็ญเพียรเปล่งคำว่า ทุกข์หนอ ๆ
หลักธรรม > หลักธรรมอื่น ๆ

นิกายนี้ถือว่าธรรมชาติของจิตเดิมแท้ผ่องใสแต่มัวหมองเพราะกิเลสจรมา ซึ่งใกล้เคียงกับแนวคิดของปรัชญาจิตนิยมของนิกายโยคาจารที่เกิดขึ้นภายหลัง ปฏิเสธอันตรภพ ถือว่าพระโสดาบันอาจเสื่อมจากโสดาปัตติผลได้ เป็นต้น
มาริบอร์

| มาริบอร์   Maribor |
| --- | --- |
ท่าเรือเก่าเมืองมาริบอร์ริมฝั่งแม่น้ำดราวา
ตำแหน่งที่ตั้งของเมือง
พิกัด:  46°33′N 15°39′E﻿ / ﻿46.550°N 15.650°E﻿ / 46.550; 15.650
ประเทศ: สโลวีเนีย
สถาปนา: พ.ศ. 1707
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฟรังค์ แคงเกลอร์
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 147.5 ตร.กม. (57.0 ตร.ไมล์)
ความสูง: 270 เมตร (890 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2545)
 • ตัวเมือง: 119,071 คน
 • รวมปริมณฑล: 168,000 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 2000
รหัสพื้นที่: 02
เว็บไซต์: www.maribor.si
มหาวิทยาลัยมาริบอร์
ศาลากลางเมืองมาริบอร์
มาริบอร์ (สโลวีเนีย: Maribor) เป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศสโลวีเนีย รองจากกรุงลูบลิยานาซึ่งเป็นเมืองหลวง โดยมีประชากรประมาณ 133,000 คน  ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดราวา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของภูมิภาคโลเวอร์สตีเรียของประเทศ มีท่าอากาศยานนานาชาติมาริบอร์เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ และมีเมืองกราซ ประเทศออสเตรียเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุด ห่างออกไปประมาณ 60 กิโลเมตร โดยสัญลักษณ์ของเมืองเป็นรูปนกพิราบกำลังบินบนปราสาทสีขาวซึ่งมีหอคอย 2 หอ
มาริบอร์ร่วมสมัย

สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองที่นักท่องเที่ยวเยี่ยมชนเช่นวิหารกอทิกที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 รวมถึงศาลากลางเมืองที่สร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาหรือสถาปัตยกรรมเรอเนซองซ์ ซึ่งสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองนี้ยังมีมหาวิทยาลัยมาริบอร์ ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504 ยังเป็นแหล่งองุ่นที่เก่าแก่แห่งหนึ่งของโลก รวมถึงเป็นถิ่นของสโมสรฟุตบอลมาริบอร์ ที่มีชื่อเสียงมากในประเทศสโลวีเนีย และในทุก ๆ เดือนมกราคมของทุกปี จะมีการแข่งขันสกีรายการมาริบอร์สโกพอฮอร์ย เพื่อชิงถ้วยแอลไพน์สกีอิงเวิลด์คัพ หรือถ้วยหมาป่าทองคำ โดยจัดบริเวณชานเมือง บนเทือกเขาโปฮอร์เจล ในเดือนมิถุนายนจะมีการจัดเทศกาลเลนท์สองสัปดาห์โดยจะมีการแสดงดนตรีและละครมากมายหลายรายการ
มาริบอร์ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองแอลไพน์ในปี พ.ศ. 2543 ยังได่รับการคัดเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป ในปีพ.ศ. 2555 และมาริบอร์ยังเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว ในปีพ.ศ. 2556
เมืองพี่น้อง

กราทซ์, ประเทศออสเตรีย
กรีนิช, อังกฤษ, สหราชอาณาจักร
คราลเยโว, ประเทศเซอร์เบีย
มาร์บูร์ก, ประเทศเยอรมนี
ออซิเยก, ประเทศโครเอเชีย
เปตองช์, ประเทศลักเซมเบิร์ก
พิวโบล, รัฐโคโลราโด, สหรัฐอเมริกา
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, ประเทศรัสเซีย
โซมบอตเฮย์, ประเทศฮังการี
ตูร์, ประเทศฝรั่งเศส
อูดีเน, ประเทศอิตาลี
มาลีเอโตอา โมลี

| มาลีเอโตอา โมลี |
| --- | --- |
ซามาลีเอโตอา

ครองราชย์: ค.ศ. 1858 - 1860
ก่อนหน้า: มาลีเอโตอา นาตูอีตาซีนา
ถัดไป: มาลีเอโตอา ลาอูเปปา (พระโอรส) กับ มาลีเอโตอา ตาลาโวอู โตนูไมเปอา (กึ่งพระอนุชา เมื่อ ม. ตาลาโวอู สิ้นพระชนม์ ม. ลาอูเปปาก็เป็นกษัตริย์อีกครั้ง)
ประสูติ: ป. ค.ศ. 1790 ซาปาปาลีอี, เกาะซาไวอี, ซามัว
สวรรคต: ค.ศ. 1860 ซามัว
ฝังพระศพ: มาลีเอ, เกาะอูโปลู, ซามัว
คู่อภิเษก: ฟาอาไลตาอูอา ฟูอาตีโน ซูอาปาอีอา
พระราชบิดา: มาลีเอโตอา ไออีนูโป ตาวีตา
พระราชมารดา: อาอูโนโฟ ซีอูลี อาตูลากี
มาลีเอโตอา โมลี (ซามัว: Malietoa Mōli; ค.ศ. 1790 – 1860) ทรงเป็นมาลีเอตัวแห่งประเทศซามัว ตั้งแต่ปี 1858 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี 1860
มาลีเอตัว โมลี เสด็จพระราชสมภพประมาณปี 1790 ทรงเป็นโอรสในมาลีเอตัว วาอินูโป ตาวิตากับอาอูโนโฟ ซิอูลิ อาตูอิลากิ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้นๆ ต่อจากพระบิดา และเสด็จสิ้นพระชนม์ไป
มาลีเอตัว โมลี เสด็จสิ้นพระชนม์ เมื่อปี 1860 พระโอรสของพระองค์มาลีเอตัว เลาเปปาจึงครองราชย์ต่อจากพระองค์ร่วมกับมาลีเอตัว ตาลาโวอู โตนูมาอิเปอาพระเชษฐาของพระองค์
ดูเพิ่ม

รายพระนามและรายนามประมุขแห่งรัฐซามัว
มัตสยะ

| มัตสยะ |
| --- | --- |
อวตารของพระวิษณุ
ในสภาวะครึ่งคนครึ่งปลา
ชื่อในอักษรเทวนาครี: मत्स्य
ชื่อในการทับศัพท์ภาษาสันสกฤต: Matsya
ส่วนเกี่ยวข้อง: อวตารของพระวิษณุ
อาวุธ: เคาโมทกี, สุทรรศนจักร
มัตสยะ (สันสกฤต: मत्स्य มตฺสฺย แปลว่า ปลา) เป็นหนึ่งในอวตารสิบปางของพระวิษณุ ถือเป็นอวตารแรก โดยมีรูปลักษณ์เป็นปลาขนาดใหญ่ผู้คอยช่วยเหลือพระไววัสวัตมนู เหล่าสัปตฤๅษีและสัตว์โลกจากอุทกภัยใหญ่ แต่ในคติพราหมณ์ไทยเรียกว่า มัจฉา ถือเป็นอวตารที่สามของพระวิษณุ
เอกสารแรกสุดเกี่ยวกับมัตสยะในฐานะปลาผู้ช่วยเหลือสัตว์โลกนั้นยกให้มัตสยะมีสถานะเท่าเทียมกับพระประชาบดีเทพสมัยพระเวท แต่ในยุคหลังพระเวท เรื่องราวของปลามัตสยะเกลื่อนกลืนไปกับพระพรหม และภายหลังก็กลายเป็นอวตารหนึ่งของพระวิษณุ ตำนานมัตสยะได้รับการขยายความต่อ ๆ มาในเอกสารฮินดู จนปรากฏเป็นเนื้อหาเชิงสัญลักษณ์ที่เล่าขานว่า พระมนูปกป้องปลาเล็กตัวหนึ่งไว้จนเติบใหญ่ไปช่วยกอบกู้โลก
ลักษณะของมัตสยะนั้น บางครั้งปรากฏเป็นปลายักษ์ กายสีทองนพเก้า ใหญ่ยาวล้านโยชน์ มีหงอนใหญ่สูงเท่าต้นยาง บางครั้งแสดงภาพเป็นพระวิษณุมีกายท่อนล่างเป็นปลา
นิรุกติศาสตร์

มตฺสฺย เป็นคำในภาษาสันสกฤต แปลว่า "ปลา" ปรากฏในคัมภีร์ ฤคเวท ตรงกับคำในภาษาปรากฤตว่า มจฺฉ ที่แปลว่า "ปลา" เช่นกัน
ตำนาน

เมื่อเวลาใกล้สิ้นยุค ขณะพระพรหมบรรทมอยู่ มีอสูรตนหนึ่งนามว่าหัยครีพ (हयग्रीव) หรืออสูรหัวม้า ลอบขโมยพระเวทไปจากพระพรหม และลงไปแอบซ่อนในหอยสังข์ ทำให้เขามีอีกชื่อว่าศังขาสูร (शंखासुर) อยู่ใต้มหาสมุทร เมื่อพระวิษณุทราบจึงอวตารมาเป็นปลานามว่า ศะผะริ ต่อมาขณะพระสัตยพรตหรือพระไววัสวัตมนูกำลังสรงน้ำ ก็พบว่าในน้ำที่จะรดสรงนั้นมีปลาน้อยอยู่ในนั้น ปลาน้อยขอให้พระมนูเลี้ยงตนเองไว้เพราะเกรงจะถูกปลาใหญ่กิน และให้สัญญาว่าจะช่วยพระมนูให้รอดพ้นจากภัยน้ำท่วมโลกที่กำลังจะมาถึง พระมนูตอบตกลง หลังจากนั้นทรงเลี้ยงปลานี้ไว้ในหม้อ ต่อมาให้คนขุดคูน้ำให้ปลานี้อาศัย เมื่อปลานี้ตัวโตพอที่จะพ้นจากอันตราย พระมนูจึงปล่อยปลาลงไปในมหาสมุทร ปลากล่าวขอบคุณพระมนู แล้วบอกวันที่น้ำจะท่วมโลกแก่พระมนู โดยให้สร้างเรือไว้ ให้สามารถผูกเชือกไว้กับเขาของปลาได้ด้วย (ใน ศตบทพราหมณะ ระบุว่าบนเรือมีสัปตฤๅษีและบรรทุกเมล็ดพืชไว้ในนั้นด้วย) เมื่อน้ำท่วมมาถึงพระมนูผูกเรือเข้ากับเขาของปลา ฝ่าพายุและภยันตรายต่าง ๆ จากห้วงมหรรณพ แล้วปลาก็พาเรือไปยังพื้นที่สูงบนภูเขาตอนเหนือ (คือเทือกเขาหิมาลัย) พระมนูรอดชีวิตเพียงคนเดียวจึงปฏิบัติตนใหม่อย่างเคร่งครัดพร้อมกับทำพิธียัชญะ เทพีอีทาปรากฏตัวขึ้นจากการทำพิธียัชญะ และทั้งสองเริ่มต้นเผ่าพันธุ์มนุษย์ขึ้นใหม่อีกครั้ง
ครั้นน้ำลดลง มัตสยะจึงลงไปปราบหัยครีพและแย่งพระเวทกลับคืนมาได้
คติพราหมณ์ไทย

ในคติพราหมณ์ไทย เรียกว่า มัจฉาวตาร เป็นอวตารลำดับที่สามของพระนารายณ์ ในหนังสือ นารายณ์สิบปาง ฉบับโรงพิมพ์หลวง ต่อจากเหตุการณ์ที่พระนารายณ์อวตารเป็นกัจฉปาวตารไปปราบผีเสื้อน้ำที่ลักไตรเพทไปให้อสุรมัจฉาร้อยโกฏิ อสุรมัจฉานำไตรเพทไปฝากสังขอสูร (หรือสะกดว่า สังขะอสูร) พระนารายณ์จึงอวตารเป็นปลากรายทองนามว่ามัจฉาวตารลงไปปราบสังขอสูร ปรากฏว่าสังขอสูรกลืนไตรเพทลงท้อง มัจฉาจึงสังหารสังขอสูรแล้วง้างปากล้วงเอาไตรเพทคืน หลังจากนั้นพระนารายณ์ทรงสาปปลากรายไว้ว่ามนุษย์จะเอาไปกินเป็นอาหารก็ยากนัก และสาปหอยสังข์ว่าถ้ามนุษย์จะทำการมงคลในภายหน้า ก็ให้สังข์อยู่พิธีนั้น ใครนำน้ำรดสังข์ก็จะป้องกันเสนียดจัญไร เพราะสังข์เคยกลืนไตรเพทไว้ในอุทร
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงกล่าวว่า มัจฉาวตารของไทยมีเนื้อหาค่อนข้างดี และทรงสังเกตว่าลำดับการอวตารถูกเรียงผิดไปจากคติอินเดีย เพราะไทยเรียงไว้เป็นอวตารลำดับที่สามทั้ง ๆ ที่เป็นเหตุการณ์สิ้นกัลป์ก่อนและเริ่มกัลป์ใหม่ รวมทั้งกรณีที่มัจฉาวตารนี้ไม่กล่าวถึงเหตุการณ์น้ำท่วมโลกไว้เลย หากแต่กล่าวถึงการปราบอสูรเพื่อชิงพระเวทคืนเท่านั้น ซึ่งเป็นเรื่องยิบย่อยในมัตสยาวตารของอินเดีย
มัตสยะลากเรือของพระมนูและเหล่าสัปตฤๅษี
มีลาน บูบาโล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มีลาน บูบาโล
วันเกิด:   (1990-05-08) 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  เบลเกรด, เซอร์เบีย
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007–2011 |  เอฟเค อินดิญ่า |  69 |  (11) |
| 2011–2012 |  ไฮดุก คุลา |  26 |  (10) |
| 2012 |  เอฟซี คุเปอร์ |  11 |  (1) |
| 2013 |  ไฮดุก คุลา |  2 |  (0) |
| 2013 |  กยองนัม เอฟซี |  34 |  (6) |
| 2014 |  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด |  28 |  (5) |
| 2015 |  พัทยา ยูไนเต็ด |  7 |  (6) |
| 2016 |  บีอีซี-เทโรศาสน |  2 |  (2) |
| 2017 |  วอยวอดีนา |  0 |  (0) |
| 2018 |  อุดรธานี |  13 |  (5) |
| 2018 |  ตราด |  9 |  (2) |
| 2019 |  ลำพูน วอร์ริเออร์ |  11 |  (2) |
| 2019 |  FK Inđija |  0 |  (0) |
| 2019–2020 |  FK Novi Pazar |  6 |  (0) |
| 2020–2021 |  อยุธยา ยูไนเต็ด |  23 |  (8) |
| 2021 |  ขอนแก่น |  10 |  (0) |
| 2021–2022 |  มหาสารคาม สามใบเถา |  12 |  (4) |
ทีมชาติ‡
|  |  เซอร์เบีย ยู19 |  5 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2022 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 14 มิถุนายน 2012
มีลาน บูบาโล (เซอร์เบีย: Милан Бубало เกิด 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักฟุตบอล ชาวเซอร์เบีย ที่เล่นในตำแหน่ง กองหน้า เขาเคยเล่นให้กับหลายสโมสรในประเทศไทย
บูบาโลเกิดที่ อินดิญ่า เซอร์เบีย (ในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของ ยูโกสลาเวีย) บูบาโลเล่นให้กับทีมในบ้านเกิดอย่าง เอฟเค อินดิญ่า และ เอฟเค ไฮดุก คุลา ในเซอร์เบีย ซูเปอร์ลีกา ก่อนที่จะมาเล่นให้กับ เอฟซี คุเปอร์ ใน สโลวีเนีย ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2555
บูบาโลเคยเล่นให้กับทีมชาติเซอร์เบียมาแล้วในระดับรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
มิลัน ชกริเญียร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ชกริเญียร์กับอินเตอร์มิลานในปี 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มิลัน ชกริเญียร์
วันเกิด:   (1995-02-11) 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  Žiar nad Hronom สโลวาเกีย
ส่วนสูง:  1.88 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมายเลข:  37
สโมสรเยาวชน
2006–2007:  Žiar nad Hronom
2008–2012:  ฌิลินา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2016 |  ฌิลินา |  77 |  (12) |
| 2012–2013 |  → ViOn Zlaté Moravce (ยืม) |  7 |  (0) |
| 2016–2017 |  ซัมป์โดเรีย |  38 |  (0) |
| 2017–2023 |  อินเตอร์มิลาน |  193 |  (10) |
| 2023– |  ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง |  24 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2011 |  สโลวาเกีย อายุไม่เกิน 17 ปี |  3 |  (0) |
| 2012–2013 |  สโลวาเกีย อายุไม่เกิน 18 ปี |  5 |  (0) |
| 2013–2014 |  สโลวาเกีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  3 |  (0) |
| 2012–2017 |  สโลวาเกีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  19 |  (3) |
| 2016– |  สโลวาเกีย |  67 |  (3) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:23, 19 พฤษภาคม 2024 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 20:45, 5 มิถุนายน 2024 (UTC)
มิลัน ชกริเญียร์ (สโลวัก: Milan Škriniar; เกิด 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวสโลวาเกีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และเป็นกัปตันทีมชาติสโลวาเกีย
มาร์แซย์

| มาร์แซย์ |
| --- | --- |
เทศบาล และเมืองหลวงแคว้น

   ธง ตราอาร์ม
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: พรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์
จังหวัด: บุช-ดูว์-โรน
เขต: Marseille
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020-2026) : Michèle Rubirola
พื้นที่1: 240.62 ตร.กม. (92.90 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (2010): 1,731.91 ตร.กม. (668.69 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (2010): 3,173.51 ตร.กม. (1,225.30 ตร.ไมล์)
ประชากร (Jan. 2012)2: 852,516 คน
 • อันดับ: 2 รองจากปารีส
 • ความหนาแน่น: 3,500 คน/ตร.กม. (9,200 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (Jan. 2011): 1,560,921 คน
 • รวมปริมณฑล (Jan. 2011): 1,831,500 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 13055 /13001-13016
รหัสเขตโทรศัพท์: 0491 or 0496
เว็บไซต์: marseille.fr
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
มาร์แซย์ (ฝรั่งเศส: Marseille) หรือ มาร์เซยอ (อุตซิตา: Marselha) เป็นเมืองเอกของจังหวัดบุช-ดูว์-โรน และเมืองเอกของแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ริมชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ใกล้กับปากแม่น้ำโรน เป็นเมืองท่าที่สำคัญของประเทศ มาร์แซย์ครอบคลุมพื้นที่ 241 km2 (93 sq mi) และมีประชากรในปี ค.ศ. 2016 จำนวน 870,018 คน ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ เขตมหานครของมาร์แซย์ ซึ่งครอบคลุมกว่า 3,173 km2 (1,225 sq mi) มีประชากรในปี ค.ศ. 2010 จำนวน 1,831,500 คน ทำให้เป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศฝรั่งเศส รองจากเขตมหานครของปารีสและลียง
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครมาร์แซย์> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 21.2 (70.2) | 22.7 (72.9) | 26.1 (79) | 28.5 (83.3) | 33.2 (91.8) | 36.9 (98.4) | 40.6 (105.1) | 38.6 (101.5) | 33.8 (92.8) | 30.9 (87.6) | 24.3 (75.7) | 23.1 (73.6) | 40.6 (105.1) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 11.8 (53.2) | 12.9 (55.2) | 15.5 (59.9) | 17.9 (64.2) | 22.2 (72) | 25.7 (78.3) | 29.1 (84.4) | 28.7 (83.7) | 25.0 (77) | 20.4 (68.7) | 15.0 (59) | 12.6 (54.7) | 19.7 (67.5) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 8.4 (47.1) | 9.1 (48.4) | 11.2 (52.2) | 13.4 (56.1) | 17.5 (63.5) | 20.8 (69.4) | 24.0 (75.2) | 23.7 (74.7) | 20.4 (68.7) | 16.3 (61.3) | 11.5 (52.7) | 9.3 (48.7) | 15.5 (59.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 4.9 (40.8) | 5.3 (41.5) | 6.9 (44.4) | 8.9 (48) | 12.7 (54.9) | 16.0 (60.8) | 18.9 (66) | 18.7 (65.7) | 15.8 (60.4) | 12.3 (54.1) | 7.9 (46.2) | 6.0 (42.8) | 11.2 (52.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -10.5 (13.1) | -14.3 (6.3) | -7.0 (19.4) | -3.0 (26.6) | 0.0 (32) | 7.7 (45.9) | 9.0 (48.2) | 8.1 (46.6) | 2.7 (36.9) | -1.1 (30) | -6.0 (21.2) | -11.4 (11.5) | −14.3 (6.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 65.4 (2.575) | 47.3 (1.862) | 48.7 (1.917) | 55.2 (2.173) | 41.0 (1.614) | 26.8 (1.055) | 9.1 (0.358) | 34.0 (1.339) | 65.5 (2.579) | 91.6 (3.606) | 55.2 (2.173) | 52.3 (2.059) | 592.2 (23.315) |
| ความชื้นร้อยละ | 75 | 72 | 67 | 65 | 64 | 63 | 59 | 62 | 69 | 74 | 75 | 77 | 68.5 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 6.1 | 5.1 | 4.9 | 6.3 | 4.6 | 3.3 | 1.4 | 2.7 | 3.8 | 6.3 | 5.5 | 5.8 | 55.8 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 150.0 | 155.5 | 215.1 | 244.8 | 292.5 | 326.2 | 366.4 | 327.4 | 254.3 | 204.5 | 155.5 | 143.3 | 2,835.5 |
แหล่งที่มา: อุตุนิยมวิทยาฝรั่งเศส 1971–2000 raw averages for Longchamp observatory, extremes 1881–31 December 2004 (sun and humidity 1961-1990 at Marignane)
มารีแห่งมงเปอลีเย

| มารี |
| --- | --- |
ภาพการสมรสที่สมบูรณ์ของมารีกับพระเจ้าเปโดรที่ 2
เลดีแห่งมงเปอลีเย พระราชินีคู่สมรสแห่งอารากอน
ครองราชย์: 15 มิถุนายน ค.ศ. 1204 – 21 เมษายน ค.ศ. 1213
ประสูติ: ค.ศ. 1182
สิ้นพระชนม์: 21 เมษายน ค.ศ. 1213 (30–31 พรรษา)
พระสวามี: แรมง ฌอแฟรที่ 2 แห่งมาร์แซย์ แบร์นาร์ที่ 4 แห่งกงแม็ง พระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งอารากอน
พระบุตร: มาทิลดา เปโตรนิยา อันฟันตาซันชา พระเจ้าไชเมที่ 1 แห่งอารากอน
พระบิดา: กีโยมที่ 8 แห่งมงเปอลีเย
พระมารดา: เอฟโดเกีย กอมนินี
มารีแห่งมงเปอลีเย (ฝรั่งเศส: Marie de Montpellier; อุตซิตา: Maria de Montpelhièr) เป็นเลดีแห่งมงเปอลีเย ทรงเป็นไวเคาน์เตสแห่งมาร์แซย์, เคานเตสแห่งกงแม็ง และพระราชินีแห่งอารากอนจากการสมรสสามครั้งตามลำดับ
ทายาทแห่งมงเปอลีเย

มารีแห่งมงเปอลีเยประสูติราวปี ค.ศ. 1182 ทรงเป็นธิดาของกีโยมที่ 8 ลอร์ดแห่งมงเปอลีเยกับเอฟโดเกีย กอมนินี หลานสาว (ลูกของพี่น้อง) ของจักรพรรดิมานูอีลที่ 1 กอมนินอสแห่งจักรวรรดิไบเซนไทน์ ทั้งคู่สมรสกันภายใต้เงื่อนไขว่าบุตรคนแรกของทั้งคู่จะได้สืบทอดตำแหน่งลอร์ดแห่งมงเปอลีเยต่อจากกีโยม ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง มารีซึ่งเป็นบุตรคนโตของทั้งคู่จึงได้เป็นทายาทของบิดา
ทว่าในเดือนเมษายน ค.ศ. 1187 กีโยมที่ 8 บิดาของพระนางได้ทิ้งมารดาไปสมรสใหม่กับหญิงที่มีชื่อว่าอาแญ็สซึ่งมีศักดิ์เป็นญาติของกษัตริย์แห่งอารากอน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันแปดคนเป็นชายหกคนและหญิงสองคน แม้เอฟโดเกียจะบวชเป็นแม่ชีคณะเบเนดิกต์ แต่การสมรสครั้งที่สองของกีโยมได้ถูกประกาศให้ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทำให้พี่น้องต่างมารดาทุกคนของมารีกลายเป็นบุตรนอกสมรส มารีจึงยังคงเป็นทายาทแห่งมงเปอลีเยต่อไป