stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สังคมนิยมแบบอิสรนิยม
วารสารสังคมนิยมแบบอิสรนิยม

ยังดำเนินการอยู่
Anarcho-Syndicalist Review (สหรัฐ ค.ศ. 1986–ปัจจุบัน)
Brand (สวีเดน ค.ศ. 1898–ปัจจุบัน)
Freedom (สหราชอาณาจักร ค.ศ. 1886–ปัจจุบัน)
The Libertarian Communist (สหราชอาณาจักร ค.ศ. 2008–ปัจจุบัน)
New Internationalist (สหราชอาณาจักร ค.ศ. 1973–ปัจจุบัน)
Red and Black Notes (แคนาดา ค.ศ. 1997 และ ค.ศ. 2006–ปัจจุบัน มีงานของ คาโย เบรนเดล (Cajo Brendel),  กอร์นีลิโอส กัสโตริอาดิส, มาร์ติน แกลเบอร์แมน (Martin Glaberman), ซี. แอล. อาร์. เจมส์ และ แลร์รี แกมโบน (Larry Gambone))
Red & Black Revolution (ไอร์แลนด์ ค.ศ. 1994–ปัจจุบัน หนังสือพิมพ์ของขบวนการสามัคคีกรรมกร (Workers Solidarity Movement))
Red Pepper (สหราชอาณาจักร ค.ศ. 1995–ปัจจุบัน)
ROAR Magazine (ค.ศ. 2010–ปัจจุบัน)
Social Anarchism (ค.ศ. 1981–ปัจจุบัน วารสารจากบอลทิมอร์)
Socialist Standard (สหราชอาณาจักร ค.ศ. 1904–ปัจจุบัน)
Workers Solidarity (ไอร์แลนด์ ค.ศ. 1994–ปัจจุบัน หนังสือพิมพ์ของขบวนการสามัคคีกรรมกร)
Z Magazine (สหรัฐ ค.ศ. 1987–ปัจจุบัน)
หยุดดำเนินการ
Against the Grain (สหรัฐ ค.ศ. 1976–1978)
Big Flame (สหราชอาณาจักร คริสทศวรรษ 1960 ถึง 1970)
Catamount Tavern News (ค.ศ. 2002–2009 หนังสือพิมพ์ของคอลเลกทีฟอนาธิปไตยกรีนเมาน์เทน (Green Mountain Anarchist Collective) ในรัฐเวอร์มอนต์)
Comment: New Perspectives in Libertarian Thought (สหรัฐ คริสทศวรรษ 1960 มี เมอร์เรย์ บุคชิน เป็นบรรณาธิการ)
The Commune (สหราชอาณาจักร ค.ศ. 2008–2013)
Contemporary Issues (สหรัฐ ค.ศ. 1947–1997 นิตยสารเพื่อ The Movement For a Democracy of Content ตีพิมพ์โดย Joseph Weber ที่ปรึกษาของ เมอร์เรย์ บุคชิน)
Democracy & Nature (สหรัฐและสหราชอาณาจักร ค.ศ. 1992-2003 ตามด้วย The International Journal of Inclusive Democracy)
Flash Point (แคนาดา คริสต์ทศวรรษ 1970)
Heatwave (สหราชอาณาจักร คริสต์ทศวรรษ 1960)
The International Journal of Inclusive Democracy (สหรัฐและสหราชอาณาจักร ค.ศ. 2004–2018)
Leeds Other Paper (สหราชอาณาจักร ค.ศ. 1974–1991)
Libertarian Communism (สหราชอาณาจักร ค.ศ. 1974–1976)
Liberty (สหรัฐ ค.ศ. 1881–1908)
Mother Earth (สหรัฐ ค.ศ. 1907–1915)
Organized Thoughts (สหรัฐ คริสต์ทศวรรษ 1990)
Our Generation (แคนาดา ค.ศ. 1961–1994 เดิมชื่อว่า อาวร์เจเนเรชันอะเกนสต์นิวเคลียร์วอร์ (Our Generation Against Nuclear War))
Rebelles (แคนาดา คริสต์ทศวรรษ 1990)
Root and Branch (สหรัฐ ค.ศ. 1969-1982; มีงานของ พอล มัททิค และคนอื่น ๆ)
ซอซียาลิสม์ อู บาร์บารี (ฝรั่งเศส)
Solidarity (สหราชอาณาจักร คริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970)
Der Sozialist, (เยอรมนี คริสต์ทศวรรษ 1900 มี กุสตาฟ ลันเดาเออร์ (Gustav Landauer) และ มาร์กาเรเทอ ฟาส-ฮาร์ทเอ็กเกอร์ (Margarethe Faas-Hardegger) เป็นบรรณาธิการ)
Tegen de Stroom (เนเธอร์แลนด์ คริสต์ทศวรรษ 1990)
Turnusol (ตุรกี ค.ศ. 2008-2017)
Zenit (สวีเดน 1958–1970 นิตยสารของขบวนการกลุ่มสหการนิยมในสวีเดน (Syndikalistiska Grupprörelsen))
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยการเมือง
ไฟรเวียร์ทชัฟท์ (Freiwirtschaft) "เศรษฐกิจเสรี" แนวคิดบนฐานของ "ระเบียบของเศรษฐกิจตามธรรมชาติ"
เหมา-สปอนเต็กซ์ (Mao-Spontex) ขบวนการการเมืองในทวีปยุโรปตะวันตกระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 ซึ่งผสมผสานลัทธิเหมาเข้ากับคตินิยมการเกิดเอง
สังคมาธิปไตย (Sociocracy) ระบอบการปกครองซึ่งใช้ความยินยอมแทนการลงคะแนนเสียงของส่วนใหญ่
อิสรนิยม ปรัชญาการเมืองซึ่งถือเอาเสรีภาพเป็นหลักการสำคัญ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สังคมนิยมแบบอิสรนิยม
มีฮาอิล บาคูนิน (ค.ศ. 1814-1876)
หนังสือพิมพ์คอมมิวนิสต์อิสรนิยมภาษาฝรั่งเศส เลอ ลีแบร์แตร์ ฉบับวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1860 จัดพิมพ์โดยโฌแซ็ฟ เดฌัก
โนม ชอมสกี นักคิดสังคมนิยมอิสรนิยมที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในปัจจุบัน
AANES มีความพยายามสนับสนุนให้คนงานก่อตั้งสหกรณ์ขึ้นมา เช่นสหกรณ์เย็บผ้าในเมืองเดริก (Dêrik) ดังภาพ
พีระมิดของระบบทุนนิยม อิงตามสหภาพแรงงานสากลคนงานอุตสาหกรรมแห่งโลก ค.ศ. 1911
เอมมา โกลด์แมน นักอนาธิปัตย์ชาวอเมริกัน (Anarchism in the United States) นักสตรีสิทธินิยมอนาธิปไตย และนักกิจกรรมเพื่อความรักเสรีและความคิดอย่างอิสระ
ภาพพิมพ์แกะไม้จากเอกสารเลเวลเลอส์ โดย วิลเลียม เอเฟอราร์ด (William Everard (Digger))
วิลเลียม กอดวิน
ชาร์ล ฟูรีเย
ปิออตร์ โครปอตกิน นักทฤษฎีหลักของลัทธิอนาธิปไตย-คอมมิวนิสต์
วิลเลียม มอร์ริส นักลัทธิมากซ์แบบอิสรนิยมชาวอังกฤษคนแรก ๆ
คลารา เซทคิน และ โรซา ลุคเซิมบวร์ค
ปีแยร์-โฌแซ็ฟ พรูดง
แอร์รีโก มาลาเตสตา นักกิจกรรมและนักทฤษฎีลัทธิอนาธิปไตยคอมมิวนิสต์ที่ทรงอิทธิพลชาวอิตาลี
มีฮาอิล บาคูนิน นักสังคมนิยมสายปฏิวัติและนักอนาธิปัตย์แบบกลุ่มชาวรัสเซีย
ออสการ์ ไวลด์ นักเขียนนักอนาธิปัตย์ที่โด่งดังชาวไอริชซึ่งได้เผยแพร่งานเขียนสังคมนิยมอิสรนิยมที่ชื่อว่า เดอะโซลออฟแมนอันเดอร์โซเชียลลิสซึม (The Soul of Man Under Socialism)
แดเนียล เดอ ลีออน
อันโตนี ปันเนอคุก หนึ่งในนักทฤษฎีคนหลักของแนวคิดคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยม
กอร์นีลิโอส กัสโตริอาดิส นักทฤษฎีสังคมนิยมอิสรนิยม
อันโตนีโอ เนกรี นักทฤษฎีคนสำคัญของอัตตาณัตินิยมอิตาลี
ฟรันเซสก์ ปี อี มารากัล ผู้ติดตามและนักแปลงานของพรูดงชาวกาตาลา และนักทฤษฎีสังคมนิยมแบบอิสรนิยมซึ่งได้กลายเป็นประธานาธิบดีของประเทศสเปน (President of the Republic (Spain)) เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ
ซัลบาดอร์ แซกิ นักสังคมนิยมแบบอิสรนิยมชาวกาตาลา ในสมาพันธ์แรงงานแห่งชาติสเปนองค์กรสหการนิยมแบบอนาธิปไตย
นักต่อสู้สตรีสิทธินิยมแบบอนาธิปไตยจากกลุ่ม มูเฆเรส ลิเบรส (Mujeres Libres)  ในช่วงการปฏิวัติสังคมนิยมแบบอิสรนิยมในสเปน ค.ศ. 1936
ฟราดาริกา มุนแซ็ญ (ในภาพที่บาร์เซโลนา ค.ศ. 1977) เป็นรัฐมนตรีสาธารณสุขในยุคสาธารณรัฐสเปนที่ 2
เลโอ ตอลสตอย นักทฤษฎีคนสำคัญของแนวคิดลัทธิอนาธิปไตยคริสเตียนและลัทธิอนาธิปไตยแบบสันตินิยม
มหาตมา คานธี
แฮร์เบิร์ท มาร์คูเซอ นักทฤษฎีแนววิพากษ์สำนักแฟรงก์เฟิร์ต นักปรัชญาสังคมนิยมอิสรนิยมที่ทรงอิทธิพลในฝ่ายซ้ายใหม่
นักต่อสู้ผู้หญิงจาก YPJ (Women's Protection Units) มีบทบาทสำคัญในการสู้รบที่โรจาวา
ตากิส โฟโตปูโลส
รองผู้บัญชาการมาร์โกส
มีการกล่าวว่าขบวนการออคคิวพาย (Occupy movement) ทั่วโลกมีหลักการแบบสังคมนิยมแบบอิสรนิยม
ปาริฉัตร ไพรหิรัญ

| ปาริฉัตร ไพรหิรัญ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ปาริฉัตร สัชฌุกร
ชื่ออื่น: ปาริฉัตร ไพรหิรัญ
เกิด: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 (62 ปี) อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
คู่สมรส: สมมาตร ไพรหิรัญ (2527–ปัจจุบัน)
บุตร: 2 คน
อาชีพ: นักแสดง ยูทูปเบอร์
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2525–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ป้าสร้อย – รัตนาวดี (2558)
ปาริฉัตร ไพรหิรัญ (เกิด 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2505) ชื่อเล่น ก้อย เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นฝาแฝดกับปรารถนา สัชฌุกร และเป็นภรรยาของสมมาตร ไพรหิรัญ ที่เป็นนักแสดงเช่นกัน
ประวัติ

ปาริฉัตร สัชฌุกร ชื่อเล่น ก้อย หรือ ปาริฉัตร ไพรหิรัญ เกิดวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 เป็นน้องสาวฝาแฝดของปรารถนา สัชฌุกร หรือ กล้วย ซี่งถือเป็นคู่แฝดคู่แรกๆ ในวงการรบันเทิงไทย บิดารับราชการทหารเรือ มารดาเป็นคุณครู และเป็นนักเขียน ใช้นามปากกาว่า ๒๔๕
จุดสังเกตุของทั้งสอง คือ ปรารถนาจะมีหน้าที่กลมกว่า ขณะที่ปาริฉัตรหน้าจะเรียวเล็กกว่า และมีดวงตาที่คมดุ
ชีวิตส่วนตัวสมรสกับสมมาตร ไพรหิรัญ เมื่อปี 2528 นักแสดง  มีลูกชายและลูกสาวด้วยกัน 2 คน คือ อธิปติ ไพรหิรัญ (ปลั๊ก) และ คนที่สอง ฉัตตญา ไพรหิรัญ (เกิร์ล)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

2524 น้ำตาพระจันทร์ ช่อง 7
2525 เขี้ยวพิษ ช่อง 3
2525 ปราสาทมืด ช่อง 5
2525 หนึ่งในร้อย ช่อง 5 รับบท จันทร คู่กับ สมมาตร ไพรหิรัญ
2526 ความรักสีขาว ช่อง 5
2526 อาญารัก ช่อง 3 รับบท ทานตะวัน
2526 หงส์เหิน ช่อง 5 คู่กับ นพพล โกมารชุน
2527 สัญญาหัวใจ ช่อง 5
2527 ทัดดาวบุษยา ช่อง 5 รับบท ต้อม
2528 แม่มดจิ๋ว ช่อง 7
2528 พิมพิลาไลย ช่อง 5
2529 เตย์มีใบ้ ช่อง 3
2529 กามนิต วาสิฏฐี ช่อง 3
2530 ปริศนา ช่อง 3
2531 เจ้าสาวของอานนท์ ช่อง 3
2531 เมียจอมซ่าส์ ภรรยาจอมปลอม ช่อง 9
2531 ระบำไฟ ช่อง 3
2532 แม่นาคพระโขนง ช่อง 3
2532 ผู้ชนะสิบทิศ ช่อง 3
2532 ฝันกลางฤดูฝน ช่อง 3
2532 กลิ่นร่ำ ช่อง 3
2533 โหด เลว อ้วน ช่อง 3
2533 ปิ่นรัก ช่อง 3
2533 เงาะป่า ช่อง 3
2533 เทพสองหน้า ช่อง 3
2533 ใครกำหนด ช่อง 3
2533 นิจ ช่อง 3
2533 หลายชีวิต ช่อง 3
2534 ปาก ช่อง 3
2535 เดือนดับที่สบทา ช่อง 3
2535 เขยบ้านนอก ภาค 2 ช่อง 3
2536 ฉุยฉาย ช่อง 3 รับบท เย็น
2536 คุณหญิงพวงแข ช่อง 3
2537 เมียน้อย ช่อง 3 รับบท ปานวาด
2538 สกาวเดือน ช่อง 3 รับบท ปัทมา ราชไมตรี
2539 ดาวเรือง ช่อง 3 รับบท
2542 ภพรัก ช่อง 3 (รับเชิญ)
2542 รักในสายหมอก ช่อง 3
2543 หัวใจยัง (อยาก) มีรัก ช่อง 3
2544 สามีเงินผ่อน ช่อง 3 รับบท นิศรา (รับเชิญ)
2544 น้ำเซาะทราย ช่อง 3 (รับเชิญ)
2545 นิราศสองภพ ช่อง 3 (รับเชิญ)
2545 เส้นไหมสีเงิน ช่อง 3 รับบท อุบลวรรณ
2547 เทพบุตรในฝัน ช่อง 3 (รับเชิญ)
2548 สะใภ้กาฝาก ช่อง 3
2549 กุหลาบตัดเพชร ช่อง 3 อิสรียา (รีย่า)
2551 สู่ฝันนิรันดร ช่อง 3 รับบท ผู้อำนวยการเพ็ญพักตร์
2551 สุดแต่ใจจะไขว่คว้า ช่อง 3 (รับเชิญ)
2533 เจ้าสาวไร่ส้ม ช่อง 3 รับบท แสงเดือน
2553 แฝดนะยะ ช่อง 3 รับบท ราศี
2555 หงส์สะบัดลาย ช่อง 3 (รับเชิญ)
2555 คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ช่อง 3 รับบท วรรณนรี (รับเชิญ)
2557 ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ช่อง 3 รับบท มารยาท ว่องยานยนต์
2557 สามใบไม่เถา ช่อง 3 รับบท ป้าต้อย
2557 มายานางฟ้า ช่อง true4u
2558 จัดรัก..วิวาห์ลวง ช่องวัน รับบท ป้าต้อย
2558 แก้วตาหวานใจ ช่อง 3 (รับเชิญ)
2558 ปริศนา ช่อง pptv รับบท ป้าสร้อย
2558 รัตนาวดี ช่อง pptv รับบท ป้าสร้อย
2558 ไฟล้างไฟ ช่อง 3 รับบท พิมพรรณ (รับเชิญ)
2558 สื่อริษยา ช่องวัน รับบท แม่ก้อย
2558 สายลับสามมิติ ช่อง 3 รับบท ราตรี
2559 ม่านดอกงิ้ว ช่อง 3sd รับบท เมธาวี
2559 เจ้าบ้าน เจ้าเรือน ช่อง 3 รับบท ประสม
2559 นางอาย ช่อง 3 รับบท ทับทิม
2560 เตียงนางไม้ ช่อง 3 รับบท คุณนายกิ่งผกา (รับเชิญ)
2560 U-PRINCE Series ตอน คิรัน ช่องจีเอ็มเอ็ม 25 รับบท แม่คิรัน-คิริว
2560 U-Prince Series ตอน คิริว ช่องจีเอ็มเอ็ม 25 รับบท แม่คิรัน-คิริว
2560 เรือนร้อยเล่ห์ ช่อง 3sd รับบท คุณหญิงชดช้อย
2560 กุหลาบราคี ช่อง 3sd รับบท ภีรตี รัตนชาติ (ตี)
2561 เสน่ห์นางงิ้ว ช่อง 3 รับบท วลัย เกียรติกำจร
2561 My Hero วีรบุรุษสุดที่รัก ตอน เส้นสนกลรัก ช่อง 3 รับบท ปราณี ธรรมดี (รับเชิญ)
2561 ริมฝั่งน้ำ ช่อง 3 รับบท อิงอร
2563 ร้อยเล่ห์มารยา ช่อง 3 (รับเชิญ)
2563 ดั่งดวงหฤทัย ช่อง 3 รับบท พระนมสิริน
2565 จังหวะชีวิตลิขิตฝัน The Rhythm of Life ช่องไทยพีบีเอส
2567 ดวงใจเทวพรหม (ละครโทรทัศน์) ตอน ดุจอัปสร ช่อง 3 รับบท กัลยา
ผลงาน > ภาพยนตร์

2530 ผู้ชายป้ายเหลือง
2531 แรงเทียน
ภาวะเงินเฟ้อ
คำจำกัดความที่เกี่ยวข้อง

ในอดีตคำว่า "ภาวะเงินเฟ้อ" มักถูกใช้เพื่ออ้างถึงการเพิ่มขึ้นของปริมาณเงินที่ไหลเวียนในระบบ แต่ในปัจจุบันนักเศรษฐศาสตร์ส่วนใหญ่ใช้คำว่า "ภาวะเงินเฟ้อ" เพื่อกล่าวถึงการเพิ่มขึ้นของระดับราคาสินค้า โดยใช้คำว่าความเฟ้อของตัวเงิน (monetary inflation) เพื่อเจาะจงเวลาต้องการสื่อถึงการเพิ่มขึ้นของปริมาณเงิน และใช้ความเฟ้อของราคา (price inflation) เพื่อบอกถึงการเพิ่มของราคาสินค้า
ตามหลักการ "ภาวะเงินเฟ้อ" หมายถึงการเพิ่มขึ้นของราคาสินค้าทั่ว ๆ ไป หากราคาสินค้าเพิ่มขึ้นเฉพาะสินค้าชนิดใดชนิดหนึ่งตัวอย่างเช่น ถ้ามะเขือเทศแพงขึ้นในขณะที่แตงกวาถูกลงนั่นไม่ถือว่าเกิดจากภาวะเงินเฟ้อ ภาวะเงินเฟ้อสามารถเห็นได้ง่ายหากสกุลเงินถูกผูกไว้กับทองคำ หากมีการค้นพบทองคำมาก ๆ ปริมาณทองคำจะสามารถแลกสินค้าได้น้อยลง ดังนั้นผู้ซื้อต้องนำทองคำหรือสกุลเงินซึ่งถูกผูกไว้กับทองคำนั้น ๆ ในปริมาณมากกว่าเดิมไปแลกสินค้า
คำศัพท์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอัตราเงินเฟ้อรวมถึง ภาวะเงินฝืด (การลดลงของราคาสินค้า), ภาวะเงินเฟ้อลด (การลดลงของอัตราเงินเฟ้อ), ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวด (ภาวะเงินเฟ้อที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไม่สามารถควบคุมได้), ภาวะชะงักงันที่มีเงินเฟ้อ (เหตุการณ์ที่มีภาวะอัตราเงินเฟ้อร่วมกับการชะลอการเติบโตทางเศรษฐกิจและการว่างงานสูง), การเพิ่มอัตราการหมุนเวียนเงินในประเทศ (ความพยายามที่จะยกระดับของราคาสินค้าเพื่อที่จะรับมือภาวะเงินฝืด) และ  เงินเฟ้อในราคาสินทรัพย์ (การเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์ทางการเงินที่ไม่สอดคล้องกับการเพิ่มขึ้นของราคาของสินค้าและบริการ)
การวัดอัตราเงินเฟ้อ

อัตราเงินเฟ้อสามารถคำนวณได้จากดรรชนีราคาผู้บริโภค ซึ่งเกิดจากการนำราคาสินค้าและการบริการที่ครอบครัวหรือผู้บริโภคซื้อหาเป็นประจำมาคำนวณ และ ดัชนีราคาผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ ซึ่งนำเอาราคาสินค้าและบริการทั้งหมดที่ผลิตในประเทศมาคำนวณ
ในประเทศไทยสำนักดัชนีเศรษฐกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์มีหน้าที่รับผิดชอบในการคำนวณและประกาศตัวเลขเงินเฟ้ออย่างเป็นทางการ
การวัดอัตราเงินเฟ้อ > สาระสำคัญในการประเมินอัตราเงินเฟ้อ

การวัดอัตราเงินเฟ้อในระบบเศรษฐกิจนั้นจำต้องใช้การวัดอย่างเป็นรูปธรรมโดยจะดูจากการเปลี่ยนแปลงของราคาของสินค้าและบริการทั่ว ๆ ไป และจำต้องแยกจากการเปลี่ยนแปลงของราคาซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางด้านปริมาณ คุณภาพ หรือ ประสิทธิภาพของสินค้า ตัวอย่างเช่น ถ้าราคาของข้าวโพดกระป๋องขนาด 10 ออนซ์ เปลี่ยนจากราคา 30 บาทเป็น 35 บาทในห้วงเวลาหนึ่งปีโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงในคุณภาพและปริมาณ ความแตกต่างของราคาที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ถือเป็นตัวแทนของอัตราเงินเฟ้อ อย่างไรก็ดีการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้าเพียงชนิดเดียวไม่สามารถเป็นตัวแทนของของอัตราเงินเฟ้อทั่วไปของระบบเศรษฐกิจทั้งระบบได้ การวัดอัตราเงินเฟ้อโดยรวมจะต้องดูจากการเปลี่ยนแปลงราคาของ "ตะกร้า" สินค้าและบริการในปริมาณมาก ๆ นี่คือวัตถุประสงค์ของการหาค่าดรรชนีราคาซึ่งก็คือ ราคารวมของสินค้าและการบริการทั้งหมดใน "ตะกร้า" โดยราคารวมหมายถึง ผลรวมของราคาถ่วงน้ำหนักของสินค้าทั้งหมดที่อยู่ใน "ตะกร้า" และราคาถ่วงน้ำหนักจะสามารถหาได้จากราคาต่อหน่วยของสินค้าคูณด้วยจำนวนสินค้าชนิดนั้น ๆ ในตะกร้าของผู้บริโภค การหาราคาถ่วงน้ำหนักเป็นวิธีที่จำเป็นในการวัดผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงราคาสินค้าต่อหน่วยที่มีต่อผลอัตราเงินเฟ้อโดยรวมของระบบเศรษฐกิจ ยกตัวอย่างเช่นดรรชนีราคาผู้บริโภคจะคำนวณจากข้อมูลที่เก็บรวบรวมโดยการสำรวจตามบ้านเพื่อหาว่าผู้บริโภคทั่วไปใช้เงินซื้อสินค้าแต่ละชนิดเป็นสัดส่วนเท่าไร และทำการถ่วงน้ำหนักราคาสินค้าเหล่านั้นตามปริมาณของสินค้าที่ถูกซื้อ และเพื่อที่ทำให้เห็นการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้าในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ ให้ดีขึ้น การทำดัชนีมักจะเลือกราคาใน "ปีฐาน" และกำหนดค่าให้เท่ากับ 100 โดยดัชนีราคาในปีถัดมาจะแสดงให้เห็นความสัมพันธ์กับราคาในปีฐาน ดังนั้นการเปรียบเทียบอัตราเงินเฟ้อในหลาย ๆ ช่วงเวลาจึงควรคำนึงถึงราคาในปีฐานซึ่งอาจไม่เท่ากันด้วย
สาเหตุ

ปัจจุบันเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางแล้วว่าทฤษฎีปริมาณเงินเป็นทฤษฎีที่สามารถใช้อธิบายและคาดการณ์รูปแบบของเงินเฟ้อในระยะยาวได้ดีสุด ดังนั้นข้อตกลงในหมู่นักเศรษฐศาสตร์เกี่ยวกับเงินเฟ้อก็คือ อัตราเงินเฟ้อในระยะยาวจะขึ้นอยู่กับอัตราการขยายตัวของปริมาณเงิน อย่างไรก็ตามสาเหตุของการเกิดภาวะเงินเฟ้อในระยะสั้นและกลางอาจมาจากแรงกดดันอุปสงค์ (ความต้องการสินค้าและบริการที่เพิ่มขึ้น) และอุปทาน (ต้นทุนในการผลิตสินค้าสูงขึ้น) ในระบบเศรษฐกิจ การเปลี่ยนแปลงของค่าจ้าง ราคาสินค้า และ อัตราดอกเบี้ย คำถามสำคัญจึงอยู่ที่ว่าเงินเฟ้อที่เกิดขึ้นในระยะสั้นและกลางจะมีผลกระทบมากหรือน้อยต่อระบบเศรษฐกิจโดยรวมหรือไม่อย่างไร นี่คือหัวข้อหลักของการโต้เถียงระหว่างนักเศรษฐศาสตร์ทฤษฎีสำนักการเงินนิยมและนักเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์ ในมุมมองของนักเศรษฐศาสตร์ทฤษฎีสำนักการเงินนิยม ราคาและค่าจ้างมักปรับตัวไปพร้อม ๆ กันพอที่จะทำให้ไม่เกิดผลกระทบกับระบบเศรษฐกิจระยะยาว ในมุมมองนักเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์ ราคาสินค้าและค่าจ้างปรับมักปรับตัวไปไม่พร้อมกันทำให้ความเกิดความแตกต่างที่ทำให้เกิดผลกระทบกับระบบเศรษฐกิจในระยะยาว
สาเหตุ > มุมมองของนักเศรษฐศาสตร์ทฤษฎีสำนักการเงินนิยม

นักเศรษฐศาสตร์ทฤษฎีสำนักการเงินนิยมใช้ทฤษฎีปริมาณเงินเพื่ออธิบายว่า ภาวะเงินเฟ้อจะมีความสัมพันธ์โดยตรงกับปริมาณเงินในระบบเศรษฐกิจ กล่าวคือ ถ้ามีการพิมพ์ธนบัตรหรือผลิตเหรียญเพิ่มขึ้นในระบบเศรษฐกิจ จะทำให้มูลค่าของเงินลดลง เนื่องจากมีปริมาณของเงินในมือของผู้บริโภคและผู้ผลิตเพิ่มขึ้น อำนาจการซื้อที่เพิ่มขึ้นจากการมีเงินเพิ่มขึ้น ผลักดันให้มีการแย่งชิงสินค้าและบริการซึ่งหากเศรษฐกิจเติบโตไม่ทันกับการขยายตัวของปริมาณเงิน ก็จะทำให้ราคาสินค้าเพิ่มสูงขึ้น หรือเกิดภาวะเงินเฟ้อตามมา ด้วยเหตุผลนี้นักเศรษฐศาสตร์ทฤษฎีสำนักการเงินนิยมจึงพิจารณาว่าการแก้ไขปัญหาราคาสินค้าขึ้นของรัฐบาลไม่ว่าจะโดยการออกนโยบายการคลัง โดยลดภาษีหรือเพิ่มการใช้จ่ายของรัฐถือเป็นวิธีที่ไม่มีประสิทธิภาพและไม่สามารถควบคุมอัตราเงินเฟ้อได้จริง
นักเศรษฐศาสตร์ทฤษฎีสำนักการเงินนิยมมักกล่าวว่าการศึกษาเชิงประจักษ์ของประวัติศาสตร์เกี่ยวกับการเงินได้แสดงให้เห็นแล้วว่าอัตราเงินเฟ้อเป็นปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับปริมาณของเงินในระบบเศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว ดูสมการทฤษฎีปริมาณเงิน
MV = PQ
M แทนปริมาณเงิน
V แทนการหมุนเวียนของเงินเป็นครั้ง
P แทนราคาสินค้า
Q แทนปริมาณสินค้า
%ΔM+%ΔV = %ΔP+%ΔQ
%ΔM แทนอัตราการเปลี่ยนแปลงของปริมาณเงิน
%ΔV แทนอัตราการหมุนเวียนของเงิน
%ΔP แทนอัตราการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้า หรืออัตราเงินเฟ้อ
%ΔQ แทนอัตราการเปลี่ยนแปลงของปริมาณสินค้า หรือ GDP
ตัวอย่างเช่น นาย A ไปซื้อของ 1 ชิ้นก็จะเป็นรายได้ของพ่อค้าซึ่งพ่อค้าก็จะเอาธนบัตร 100 บาทของนาย A ไปซื้อของต่อ ตามตัวอย่างนี้ปริมาณเงินทั้งระบบมีเพียงธนบัตร 100 บาทใบเดียว (M = 100) แต่ใช้ 2 ครั้ง (V = 2) จะเท่ากับซื้อของได้ 2 ชิ้น (Q = 2) ชิ้นละ 100 บาท (P = 100) เนื่องจาก V หรือ การหมุนเวียนของเงินของทั้งระบบเป็นสิ่งที่นักเศรษฐศาสตร์ทฤษฎีสำนักการเงินนิยมเชื่อว่ารัฐบาลควบคุมไม่ได้และไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงในระยะยาว ดังนั้น %ΔV จึงใกล้เคียงหรือเท่ากับ 0 หากรัฐบาลผลิตเงินตราเข้าสู่ระบบมากเกินกว่าอัตราการเปลี่ยนแปลงของปริมาณสินค้า (%ΔM มากกว่า %ΔQ) ก็จะเป็นแรงกดดันให้ราคาสินค้าเพิ่ม (%ΔP จะเป็นบวก) หรือทำให้เกิดเงินเฟ้อ ในทางกลับกันหากรัฐบาลนำเงินตราเข้าระบบน้อยเกินไป (%ΔM น้อยกว่า %ΔQ) เมื่อเทียบกับการขยายตัวทางเศรษฐกิจ ก็อาจส่งผลให้เกิดเงินฝืด (%ΔP เป็นลบ)
สาเหตุ > มุมมองของนักเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์

ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ของเคนส์กล่าวว่าการเปลี่ยนแปลงปริมาณของเงินในระบบเศรษฐกิจจะไม่ส่งผลโดยตรงต่อราคาสินค้า ราคาสินค้าที่เพิ่มขึ้นเป็นผลจากแรงกดดันในทางเศรษฐกิจ
สาเหตุหรือแรงกดดันที่นำไปสู่การเกิดเงินเฟ้อแบ่งได้เป็น 3 สาเหตุหลัก ๆ ซึ่งโรเบิร์ต เจ กอร์ดอน เรียกว่า "Triangle Model" ได้แก่
เงินเฟ้อแบบบิลท์อิน (Built-in inflation)  ซึ่งเกิดจากการปรับตัวที่เป็นผลมาจากการคาดการณ์ เช่นพนักงานในบริษัทเรียกร้องให้ขึ้นเงินเดือน (ในอัตราที่สูงกว่าเงินเฟ้อ) บริษัทจึงปล่อยให้ต้นทุนที่สูงขึ้นเป็นภาระของลูกค้า แล้วราคาสินค้าและค่าแรงก็ผลัดกันเป็นต้นเหตุและผลเกลียวแล้วเกลียวเล่า Price/Wage Spiral จนกลายเป็นวงจรอุบาทว์ (vicious circle) ทำให้ราคาสินค้าลอยขึ้นไปค้างเติ่งบนยอดดอย (hangover inflation)
ต้นทุนในการผลิตสินค้าสูงขึ้น (Cost-push inflation)  ทำให้ผู้ผลิตต้องปรับราคาสินค้าขึ้น สาเหตุที่ทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น เช่น การเพิ่มขึ้นของค่าจ้างแรงงาน การเกิดวิกฤตการณ์ทางธรรมชาติ การเพิ่มกำไรของผู้ประกอบการ การเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้านำเข้า ซึ่งอาจเพิ่มไปตามภาวะ ตลาดโลก หรือผลของอัตราแลกเปลี่ยน
ความต้องการสินค้าและบริการที่เพิ่มขึ้นมากกว่าที่มีอยู่ในขณะนั้น ๆ จึงดึงให้ราคาสินค้าเพิ่มสูงขึ้น (Demand-pull inflation)  หรือ มีแรงดึงทางด้านอุปสงค์ การเพิ่มขึ้นของความต้องการสินค้าและบริการอาจมาจากหลายสาเหตุ เช่น การเปลี่ยนแปลงของปริมาณเงิน การดำเนินนโยบายการคลังของภาครัฐบาล การเพิ่มขึ้นของอุปสงค์ในต่างประเทศ และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคของประชาชน
การควบคุมภาวะเงินเฟ้อ > นโยบายการเงิน

รัฐบาลและธนาคารกลางส่วนใหญ่ใช้นโยบายการเงินเพื่อควบคุมอัตราเงินเฟ้อ ตัวอย่างเช่น ธนาคารกลางสหรัฐสามารถเพิ่มอัตราดอกเบี้ย ชะลอหรือหยุดการผลิตเงิน เพื่อให้เกิดการลดปริมาณของเงินในระบบ ธนาคารกลางบางแห่งมีเป้าหมายควบคุมเงินเฟ้อแบบสมมาตร (symmetrical inflation target) กล่าวคือควบคุมไม่ให้อัตราเงินเฟ้อต่ำหรือสูงเกินไป ในขณะที่ธนาคารกลางบางแห่งจะเพียงควบคุมอัตราเงินเฟ้อเมื่ออัตราเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นสูงกว่าเป้าหมายที่กำหนดไว้
ธนาคารกลางส่วนใหญ่จะได้รับมอบหมายให้รักษาอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ระหว่างธนาคารภายในประเทศในระดับที่ต่ำ ซึ่งโดยปกติจะมีเป้าหมายคงอัตราดอกเบี้ยนี้ไว้ที่ประมาณ 2% ถึง 3% ซึ่งจะอยู่ในช่วงเป้าหมายประจำปีของอัตราเงินเฟ้อซึ่งมีค่าประมาณ 2% ถึง 6% ธนาคารกลางมักกำหนดเป้าหมายอัตราเงินให้เฟ้อต่ำ แต่ไม่เป็นลบเพราะผู้บริหารธนาคารกลางส่วนใหญ่เชื่อว่าภาวะเงินฝืดนั้นเป็นอันตรายต่อเศรษฐกิจ
การปรับอัตราดอกเบี้ยให้สูงขึ้นสามารถทำให้ปริมาณของเงินในระบบลดลงได้ เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้นทำให้คนขอสินเชื่อน้อยลง โดยปกติเงินใหม่ที่จะถูกสร้างขึ้นจะถูกนำไปใช้ในรูปแบบของสินเชื่อหรือการปล่อยเงินกู้จากธนาคาร หรือพูดอีกนัยหนึ่งก็คือหากธนาคารต้องการจะปล่อยเงินกู้ ธนาคารจำต้องสร้างเงินใหม่เพื่อนำไปใช้ปล่อยสินเชื่อ ดังนั้นเมื่อไหร่ก็ตามที่มีการปล่อยกู้เงิน เงินในระบบจึงมีปริมาณมากขึ้น และหากลูกหนี้จ่ายคืนเงินกู้ ธนาคารก็สามารถที่จะทำลายเงินนั้นทำให้ปริมาณเงินในระบบลดลง ยกตัวอย่างเช่นในต้นปี 1980 เมื่ออัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐเพิ่มขึ้นเกินกว่าร้อยละ 15 ปริมาณเงินของธนาคารกลางสหรัฐมีค่าลดลงถึงร้อยละ 8.1 จาก 8.6 ล้านล้าน เหลือเพียง 7.9 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ
นักเศรษฐศาสตร์ทฤษฎีสำนักการเงินนิยมจะเน้นอัตราการเติบโตอย่างต่อเนื่องของเงินและการใช้นโยบายการเงินเพื่อควบคุมเงินเฟ้อโดยการเพิ่มอัตราดอกเบี้ยและชะลอการเพิ่มขึ้นของปริมาณเงิน ในขณะที่นักเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์จะเน้นการลดอุปสงค์รวมในช่วงที่มีการขยายตัวทางเศรษฐกิจ และการสร้างอุปสงค์ขึ้นในช่วงที่เศรษฐกิจถดถอย เพื่อให้อัตราเงินเฟ้อมีเสถียรภาพ การควบคุมของอุปสงค์รวมในมุมมองของนักเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์สามารถทำได้โดยใช้นโยบายการเงินและนโยบายการคลัง (เช่นการเก็บภาษีเพิ่มหรือลดการใช้จ่ายของภาครัฐเพื่อลดอุปสงค์รวม)
การควบคุมภาวะเงินเฟ้อ > การตรึงอัตราแลกเปลี่ยน

ระบบการตรึงอัตราแลกเปลี่ยนของสกุลเงิน หมายถึงการผูกมูลค่าของสกุลเงินนั้น ๆ ให้เท่ากับมูลค่าของสกุลเงินของประเทศใดประเทศหนึ่ง (ที่มีความแข็งแกร่งเช่น เงินดอลล่าร์สหรัฐ) หรือสกุลเงินของหลาย ๆ ประเทศ การตรึงอัตราแลกเปลี่ยนสามารถนำมาใช้เพื่อควบคุมอัตราเงินเฟ้อได้ แต่เนื่องจากมูลค่าของสกุลเงินที่นำมาอ้างอิงมีการเพิ่มและลดลงตลอดเวลา ดังนั้นมูลค่าของเงินในประเทศที่อยู่ภายใต้ระบบการตรึงอัตราแลกเปลี่ยนจึงเปลี่ยนแปลงขึ้นลงตามมูลค่าของสกุลเงินที่นำมาอ้างอิง ซึ่งหมายความว่าอัตราเงินเฟ้อของประเทศนั้น ๆ จะถูกกำหนดโดยอัตราเงินเฟ้อของประเทศที่เป็นเจ้าของสกุลเงินที่นำมาอ้างอิง ดังนั้นการตรึงอัตราแลกเปลี่ยนจึงทำให้รัฐบาลไม่สามารถใช้นโยบายการเงินของตัวเองในการที่จะบรรลุเสถียรภาพทางเศรษฐกิจมหภาคได้
ภายใต้ข้อตกลงเบรตตันวูดส์ ประเทศหลาย ๆ ประเทศทั่วโลกได้ทำการตรึงอัตราแลกเปลี่ยนไว้กับดอลลาร์สหรัฐฯ ซึ่งมีประโยชน์ในการจำกัดการเพิ่มขึ้นของอัตราเงินเฟ้อ แต่ข้อเสียคือทำให้ประเทศเหล่านั้นตกเป็นเป้าของการโจมตีค่าเงิน ดังนั้นภายหลังจากที่ข้อตกลงเบรตตันวูดส์มีอันเป็นที่สิ้นสุดลงในช่วงต้นปี ค.ศ. 1970 ประเทศต่าง ๆ จึงได้ทยอยหันไปใช้อัตราแลกเปลี่ยนแบบลอยตัว อย่างไรก็ดีในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 มีหลายประเทศ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มประเทศในทวีปอเมริกาใต้เช่น อาร์เจนตินา (ค.ศ. 1991 - 2002), โบลิเวีย, บราซิลและชิลี) ได้หวนกลับไปใช้การตรึงอัตราแลกเปลี่ยนเพื่อที่จะควบคุมอัตราเงินเฟ้อ
การควบคุมภาวะเงินเฟ้อ > ระบบมาตรฐานทองคำ

ระบบมาตรฐานทองคำเป็นระบบการเงินที่ประเทศต่างใช้เพื่อแลกเปลี่ยนสกุลเงิน โดยแต่ละประเทศจะต้องกำหนดความสัมพันธ์เชิงปริมาณระหว่างหน่วยเงินของประเทศของตัวเองกับทองคำ ในระบบนี้สกุลเงินของประเทศต่าง ๆ ไม่ถือว่ามีมูลค่าด้วยตัวของมันเอง แต่ผู้ค้ายอมรับตัวเงินเนื่องจากสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นทองคำได้ ตัวอย่างเช่น ธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐในอดีตจะมีการประทับตรารับรองบนธนบัตรว่าสามารถนำไปแลกเป็นแร่เงินได้จากรัฐบาล
มาตรฐานทองคำได้ถูกเลิกใช้ไปบางส่วนภายหลังการนำข้อตกลงเบรตตันวูดส์มาใช้ ภายใต้ระบบนี้เงินสกุลใหญ่ทุกสกุลจะถูกตรึงให้มีอัตราคงที่กับเงินดอลลาร์ ในขณะที่เงินดอลลาร์จะถูกผูกติดอยู่กับทองคำในอัตรา 35 ดอลล่าร์สหรัฐต่อออนซ์ ระบบเบรตตันวูดส์มีอันเป็นที่สิ้นสุดลงในปี 1971 ทำให้ประเทศส่วนใหญ่เปลี่ยนไปใช้ระบบเงินกระดาษที่รัฐบาลไม่ต้องถือเงินทุนสำรอง ซึ่งหมายถึงการที่เงินตรามีค่าตามที่กฎหมายของแต่ละประเทศเป็นผู้กำหนด
ศาสตราจารย์ไวท์ (Lawrence H. White) และฮาเยค (F. A. Hayek) ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านประวัติศาสตร์ของระบบเศรษฐกิจได้กล่าวไว้ว่า หากระบบเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับมาตรฐานทองคำโอกาสที่ประเทศจะพบอัตราเงินเฟ้อสูงกว่าร้อยละ 2 ต่อปีนั้นมีอยู่น้อยมาก อย่างไรก็ตามในอดีตที่ผ่านมา สหรัฐต้องพบกับอัตราเงินเฟ้อที่สูงกว่า 2% หลายครั้งและจุดที่สูงที่สุดของอัตราเงินเฟ้อเกิดขึ้นภายใต้มาตรฐานทองคำ เมื่อเทียบกับอัตราเงินเฟ้อภายหลังจากที่มาตรฐานทองคำได้ถูกยกเลิกไปแล้ว ภายใต้ระบบมาตรฐานทองคำ อัตราเงินเฟ้อ (หรือภาวะเงินฝืด) ในระยะยาวจะถูกกำหนดโดยอัตราการเติบโตของปริมาณของทองคำที่ถูกผลิตขึ้น จึงมีผู้วิจารณ์ว่าระบบทองคำทำให้เกิดความผันผวนของอัตราเงินเฟ้อ และนโยบายการเงินจะถูกกำหนดจากผลผลิตการทำเหมืองแร่ทองคำเป็นหลัก
การควบคุมภาวะเงินเฟ้อ > การควบคุมค่าจ้างและราคาสินค้า

การควบคุมค่าจ้างและราคาสินค้านั้นเป็นอีกหนึ่งวิธีที่มีการนำมาใช้เพื่อควบคุมอัตราเงินเฟ้อในอดีต การควบคุมค่าจ้างและราคาสินค้ามักจะทำให้เกิดผลดีในช่วงภาวะสงครามเมื่อนำมาใช้ร่วมกับการปันส่วนอาหารและเครื่องบริโภค อย่างไรก็ตามในบริบทอื่น ๆ ผลลัพธ์ของการควบคุมราคาสินค้ามีทั้งดีและร้าย ตัวอย่างความล้มเหลวของการควบคุมเงินเฟ้อด้วยวิธีนี้สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนในกรณีการกำหนดค่าจ้างและการควบคุมราคาโดยประธานาธิบดีบดี ริชาร์ด นิกสัน ในปีค.ศ. 1972 ในขณะที่ตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จจะเห็นได้จากข้อตกลงราคาสินค้าและค่าจ้างของออสเตรเลีย และข้อตกลงวาสเสนน่าของประเทศเนเธอร์แลนด์
โดยทั่วไปการควบคุมค่าจ้างและราคาสินค้าจะถูกมองว่าเป็นเพียงมาตรการชั่วคราวซึ่งสามารถนำมาใช้เฉพาะในกรณีพิเศษ และจะมีประสิทธิภาพก็ต่อเมื่อใช้ร่วมกับนโยบายที่ออกแบบมาเพื่อแก้ต้นเหตุของภาวะเงินเฟ้อ ยกตัวอย่างเช่น ประเทศเข้าสู่ภาวะสงครามก่อให้เกิดภาวะเงินเฟ้อ จึงใช้การควบคุมค่าจ้างและราคาสินค้าชั่วคราว ในขณะที่รัฐบาลควรออกนโยบายแก้ปัญหาต้นเหตุของภาวะเงินเฟ้อซึ่งก็คือการยุติหรือการมีชัยชนะจากสงคราม การควบคุมค่าจ้างและราคาสินค้าก่อให้เกิดความเสียหายแก่ระบบเศรษฐกิจอย่างมาก เนื่องจากเป็นการส่งสัญญาณที่บิดเบี้ยวไปยังตลาด การบังคับให้ขายสินค้าในราคาต่ำมักจะเป็นต้นเหตุของการจำกัดการกระจายและการขาดแคลนสินค้า และการทำให้นักลงทุนไม่อยากนำสินค้ามาขายในอนาคต ซึ่งจะส่งผลให้เกิดการขาดแคลนสินค้าให้เพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม หากจะใช้การวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์อาจกล่าวได้ว่าผลิตภัณฑ์หรือบริการใด ๆ ที่มีราคาต่ำจะมีการบริโภคสูง และเมื่อเป็นเช่นนั้น ปริมาณของผลิตภัณฑ์นั้น ๆ ในตลาดจะลดต่ำลง หากไม่มีการปรับตัวของราคาสินค้าให้กลับมา ณ จุดเดิมก็จะไม่เกิดการลงทุนเพื่อที่จะผลิตผลิตภัณฑ์นั้น ๆ เพิ่มเพื่อตอบสนองความต้องการของตลาดในอนาคต และจะส่งผลให้เกิดการขาดแคลนสินค้าอย่างรุนแรงในระยะยาว