stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีราชปรารภ
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

สถานีรถไฟมักกะสัน และ โครงการมักกะสัน คอมเพล็กซ์
โรงพยาบาลพญาไท 1
โรงเรียนศรีอยุธยา
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน

ตึกใบหยก 2 และใบหยก 1
อาคารมหานครยิปซัม
อินทราสแควร์
ตลาดประตูน้ำ
เดอะ พัลลาเดียม เวิลด์ ช็อปปิ้ง
ประตูน้ำ ซิตี้ คอมเพล็กซ์
แพลทินั่ม แฟชั่น มอลล์
แม็คโคร โลตัสมอลล์ ถนนศรีอยุธยา
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > โรงแรม

โรงแรมอินทรา รีเจนท์
โรงแรมออล ซีซันส์ กรุงเทพ สยาม
โรงแรมอครา กรุงเทพ
โรงแรมใบหยกสกาย กรุงเทพฯ, โรงแรมใบหยก สวีท กรุงเทพฯ และโรงแรมใบหยก บูติค
โรงแรมอมารี วอเตอร์เกต
โรงแรมอิสติน กรุงเทพ
โรงแรมบางกอกพาเลซ
โรงแรมรามาดาเดมา กรุงเทพ
วัดสหธรรมาราม

| วัดสหธรรมาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดสหธรรมาราม, วัดสหกรณ์ใน
ที่ตั้ง: ตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูปริยัติสาครธรรม (อาคม โกวิโท)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดสหธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวนเนื้อที่ 84 ไร่
ไม่มีหลักฐานชี้ชัดเกี่ยวกับการสร้างวัด จากข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2496 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2511 ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2515 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2515
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง สร้างด้วยไม้ 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถชื่อว่า หลวงพ่อมีลาภ ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ผู้คนมักมาบนบานขอพรให้สำเร็จในสิ่งที่ตนปรารถนา โดยเฉพาะบนขอลาภ ทำมาค้าขาย ซื้อขายที่ดิน นอกจากนั้นวัดยังมีพระพุทธรูป 15 องค์
โรคจิตชักนำโดยสาร

| โรคจิตชักนำโดยสาร (Substance-induced psychosis) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Substance-induced psychotic disorder, drug-induced psychosis, substance/medication-induced psychotic disorder, toxic psychosis
สาขาวิชา: จิตเวช, จิตเวชสิ่งเสพติด (addiction psychiatry)
โรคจิตชักนำโดยสาร
(อังกฤษ: substance-induced psychosis หรือที่รู้จักอย่างสามัญในภาษาอังกฤษว่า toxic psychosis โดยอาจแปลว่า โรคจิตเหตุพิษ) เป็นโรคใช้สารเสพติด (substance use disorder) รูปแบบหนึ่ง ที่การใช้สารทำให้เกิดอาการโรคจิต
เป็นอาการที่เป็นผลของสารเคมีหรือยา รวมทั้งที่ร่างกายผลิตเอง
สารออกฤทธิ์ต่อจิตหลายอย่างปรากฏกว่าเป็นเหตุหรือทำอาการโรคจิตของผู้ใช้ให้แย่ลง
อาการ

บทความหลัก: โรคจิต
โรคจิตมีอาการเป็นความสับสน ประสาทหลอนทางตา และ/หรือประสาทหลอนทางสัมผัส
เป็นภาวะที่สมรรถภาพการรับรู้ความเป็นจริง ในการสื่อสาร และในความสัมพันธ์กับผู้อื่นเกิดพิการแล้วรบกวนการดำเนินชีวิต
แม้โรคจิตจะมีหลายแบบ แต่แบบที่สารชักนำก็สามารถชี้ไปที่สารใดสารหนึ่งโดยเฉพาะ ๆ
== สาร ==--
อาการโรคจิตสามารถเกิดหลังจากใช้สารต่าง ๆ ทั้งที่ถูกและผิดกฎหมาย
ปกติแล้ว ภาวะเช่นนี้จะชั่วคราวและกลับคืนเป็นปกติได้ ยกเว้นที่เกิดจากยาปฏิชีวนะฟลัวโรควิโนโลน (fluoroquinolone มักใช้รักษาการติดเชื้อที่ทางเดินปัสสาวะ)
ยาที่ใช้รักษาโรค ที่ใช้อย่างผิด ๆ หรือที่หยุดแล้วมีอาการขาดอันก่ออาการโรคจิตรวมถึงยาดังที่จะกล่าวต่อไป
อาการ > บัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง (ICD)

โรคจิตชักนำโดยสาร (substance-induced psychotic disorder) มีรหัสกำหนดโดย ICD-10 ระหว่าง F10.5—F19.5 รวมทั้ง
F10.5 แอลกอฮอล์ - แอลกอฮอล์เป็นเหตุสามัญของโรคจิตหรือคราวเกิดอาการโรคจิต (episode) ซึ่งอาจเกิดเพราะเป็นพิษอย่างฉับพลัน ติดแอลกอฮอล์เรื้อรัง ขาดแอลกอฮอล์ ทำโรคอื่นที่มีให้แย่ลง หรือมีปฏิกิริยาไวผิดเพี้ยนที่เกิดโดยฉับพลัน (acute idiosyncratic reaction) งานศึกษาแสดงว่า การติดแอลกอฮอล์เพิ่มความเสี่ยงโรคจิตเป็น 8 เท่าในชายและเป็น 3 เท่าในหญิง แม้กรณีโดยมากจะเกิดแบบฉับพลันแล้วหายไปค่อนข้างเร็วเมื่อรักษาหรืองดแอลกอฮอล์ แต่บางครั้งก็กลายเป็นอาการเรื้อรังและคงยืน โรคจิตเหตุแอลกอฮอล์บางครั้งก็วินิจฉัยผิดเป็นความผิดปกติทางจิตอย่างอื่นเช่น โรคจิตเภท
F12.5 แคนนาบินอยด์ (cannabinoid) - งานศึกษาบางงานแสดงว่า กัญชาอาจก่ออาการโรคจิตอย่างเต็มตัวได้ งานศึกษาบางส่วนก็พบความเสี่ยงโรคจิตที่สูงขึ้นในผู้เสพกัญชา
F13.5 ยาระงับประสาท/ยานอนหลับ (บาร์บิเชอเรต เบ็นโซไดอาเซพีน) ในประเด็นนี้ ต้องเข้าใจผลปฏิทรรศน์ (paradoxical effect) ของยาระงับประสาทบางอย่าง คือยาระงับประสาทอาจกลายมีผลตรงกันข้ามกับตามที่ต้องการโดยเป็นภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง สถาบันจิตเวช (IoP) แห่งมหาวิทยาลัยคิงส์คอลเล็จลอนดอน (KCL) ประเมินความชุกของปฏิกิริยาที่ไม่เป็นประโยชน์เช่นนี้ที่อัตราร้อยละ 5 แม้เมื่อใช้ยาในระยะสั้น ผลปฏิทรรศน์อาจรวมความซึมเศร้าโดยอาจมีหรือไม่มีความโน้มเอียงในเรื่องการฆ่าตัวตาย โรคกลัว ความดุร้าย พฤติกรรมรุนแรง และอาการต่าง ๆ ที่บางครั้งวินิจฉัยผิดว่าเป็นอาการโรคจิต และจริง ๆ อาการโรคจิตสัมพันธ์กับอาการขาดยาเบ็นโซไดอาเซพีน (benzodiazepine withdrawal syndrome) มากกว่ากับยาระงับประสาท
F14.5 โคเคน
F15.5 สารกระตุ้นอื่น ๆ รวมทั้งแอมเฟตามีน เมแทมเฟตามีน methylphenidate รหัส F15.5 ยังรวมโรคจิตที่กาเฟอีนชักนำด้วย แม้จะไม่ได้ระบุตรง ๆ ใน DSM-IV แต่ก็มีหลักฐานว่าเมื่อได้เป็นจำนวนมากหรือว่าใช้ผิด ๆ อย่างหนักเป็นเวลานาน อาจก่ออาการโรคจิต
F16.5 สารก่อประสาทหลอน (แอลเอสดีและอื่น ๆ)[ต้องการอ้างอิง]
F18.5 ตัวทำละลายระเหยง่าย (ที่สูดเข้าทางจมูก)
โทลูอีน ที่พบในกาว สี ทินเนอร์ เป็นต้น
บิวเทน
แก๊สโซลีน
ส่วนรหัส F11.5 สำรองไว้สำหรับโรคจิตที่โอปิออยด์ชักนำ และ F17.5 สำหรับยาสูบ แต่ทั้งสองอย่างก็ไม่สัมพันธ์กับการก่อโรคจิตโดยดั้งเดิม
อาการ > ยารักษา

ยาปฏิชีวนะฟลัวโรควิโนโลน (มักใช้รักษาการติดเชื้อที่ทางเดินปัสสาวะ) ได้เชื่อมกับกรณีอาการโรคจิตเหตุยาเป็นพิษที่รุนแรง อาการที่เกิดจะไม่กลับคืนดีและจะคงอยู่อย่างถาวร ส่วนยาป้องกันและรักษาโรคมาลาเรียคือ mefloquine (ชื่อการค้า Lariam) ที่สัมพันธ์กันโดยเป็นยาอนุพันธ์ของ quinoline ก็สัมพันธ์กับอาการโรคจิตด้วย
ยาที่ซื้อได้เองบางอย่างรวมทั้ง
dextromethorphan (DXM ปกติใช้เป็นยาแก้ไอหรือยาแก้ปวด) ในขนาดมาก ๆ
สารต้านฮิสตามีนบางอย่างในขนาดมาก ๆ
ยาแก้หวัด (เช่นที่มี Phenylpropanolamine ตัวย่อ PPA )
ยาที่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์ รวมทั้ง
prednisone (ใช้กดภูมิคุ้มกันเพื่อลดการอักเสบ) และ corticosteroid ประเภทอื่น ๆ
isotretinoin (ปกติใช้รักษาสิวที่รุนแรง)
ยา anticholinergic ที่ใช้บล็อกสารสื่อประสาท acetylcholine รวมทั้ง
อะโทรพีน
scopolamine
ยาแก้ซึมเศร้า
L-dopa
ยากันชัก
ยารักษาโรคจิต (antipsychotics) โดยเป็นปฏิกิริยาไวผิดเพี้ยน (idiosyncratic reaction)
ยาต้านมาลาเรียรวมทั้ง
mepacrine
อาการ > ยาผิดกฎหมายอื่น ๆ

ยาที่ผิดกฎหมายอื่น ๆ ที่ยังไม่ได้กล่าวมาก่อนรวมทั้ง
methylenedioxymethamphetamine (MDMA) หรือที่เรียกกันว่า ecstasy
เฟนไซคลิดีน (PCP)
ketamine วิสัญญีแพทย์โดยหลักใช้เพื่อเริ่มวางยานอนหลับและดำรงสภาพการนอนหลับ
สารเคมีสังเคราะห์ที่ใช้ในงานวิจัยแต่กลับไปใช้เป็นยาเสพติดรวมทั้ง
JWH-018 และแคนนาบินอยด์สังเคราะห์อื่น ๆ หรือสารที่มีมันผสม เช่น "Spice", "Kronic", "MNG" หรือ "Mr. Nice Guy", "Relaxinol"[ลิงก์เสีย] สารประกอบ "JWH-..." ต่าง ๆ ที่พบใน "Spice" หรือ "Incense" ยังพบด้วยว่า ก่ออาการโรคจิตในบุคคลบางพวก
mephedrone และยาคล้ายแอมเฟตามีนซึ่งสัมพันธ์กันโดยอำพรางขายเป็น "เกลือผสมน้ำอาบในอ่างอาบน้ำ" หรือ "เป็นอาหารพืช"
อาการ > พืช

พืชเหล่านี้มีสารออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทที่อาจก่ออาการโรคจิต
ใบระบาด (Argyreia nervosa, Hawaiian baby woodrose) เป็นพืชพื้นเมืองของอินเดียแต่ปัจจุบันได้กระจายไปยังบริเวณต่าง ๆ ทั่วโลก มีสาร ergine หรือเรียกอีกอย่างว่า d-lysergic acid amide (LSA) ซึ่งเชื่อว่า ก่ออาการโรคจิต (แต่ก็ยังไม่ชัดเจน)
เมล็ดของพืชประเภท morning glory (เป็นไม้ดอกมีพันธุ์เป็น 1,000 สปีชีส์ในวงศ์ Convolvulaceae) มีสาร ergine (ดูใบระบาดที่รายการบน)
ลำโพงม่วง (Datura stramonium, jimsonweed, Datura, angel's trumpet, thorn apple) เชื่อว่ามาจากเม็กซิโกแต่ปัจจุบันพบอยู่ในที่หลายที่ในโลก มีสาร atropine, hyoscyamine (เป็นสาร anticholinergic ประเภทหนึ่ง) และ scopolamine
Atropa belladonna (belladonna, deadly nightshade) พบในยุโรป แอฟริกาเหนือ และเอเชียตะวันตก มีสาร atropine, hyoscine/scopolamine และ hyoscyamine
Salvia divinorum พบในเขตห่างไกลของรัฐวาฮากา เม็กซิโก มี Salvinorin A อันเป็นสารก่อประสาทหลอนและเป็นสารปฏิปักษ์ต่อหน่วยรับ κ-opioid และ D2
อาการ > สารที่ไม่ใช่ยา

สารที่ปกติไม่ใช่ยาอาจก่ออาการโรคจิตรวมทั้ง
คาร์บอนมอนอกไซด์ (T58), คาร์บอนไดออกไซด์, คาร์บอนไดซัลไฟด์ (T65.4)
โลหะหนัก
สารฆ่าแมลงประเภท organophosphate (T60.0)
ซารินและแก๊สพิษอื่น ๆ (nerve gases)
tetraethyllead (T56.0) ใช้สำหรับผสมกับน้ำมันเบนซิน
aniline (T65.3) ใช้ผลิตสารตั้งต้นของโพลียูรีเทนและสารเคมีอุตสาหกรรมอื่น ๆ
แอซีโทนและคีโทนอื่น ๆ (T52.4)
สารกันเยือกแข็ง คือสารที่ผสมเอทิลีนไกลคอลและไกลคอลชนิดอื่น ๆ (T51.8)
สารหนูและสารประกอบของมัน (T57.0)
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: F10.5—F19.5 ICD-9-CM: 292.1 MeSH: D011605
การทำเหมืองแร่ทะเลลึก

การขุดเหมืองในทะเล คือ กระบวนกู้คืนแร่ธาตุที่ทำใต้มหาสมุทร อยู่ที่ความลึก 1,400-3,700 เมตร สถานที่ทำการขุดเหมืองใต้ทะเลโดยมากมักจะมีพื้นที่ที่ใหญ่ โดยแร่ธาตุที่จะสามารถหาได้คือ โคบอลท์ แมงกานีส ทองแดง โดยโคบอลท์นั้นมีความสำคัญอย่างมากต่อโลกเทคโนโลยีในปัจจุบันเพราะเป็นส่วนประกอบสำคัญของแบตเตอรี่พกพาโดยโคบอลท์เป็นโลหะที่ถูกใช้อย่างแพร่หลายทั่วโลกมาจากประเทศคองโก ทำให้มีปัญหาเรื่องของความมั่นคงเกิดช่องว่างอุปสงค์และอุปทาน และเพราะราคาที่สูงขึ้นทำให้นักวิทยาศาสตร์เขื่อว่าการทำเหมืองแร่บนพื้นดินนั้นอาจจะไม่เพียงพอต่อความต้องการและเริ่มที่จะค้นหาแหล่งทรัพยากรใหม่ ๆ นั่นก็คือทะเลลึก แต่กระนั้นการทำเหมืองแร่นั้นส่งผลกระทบอย่างมากต่อระบบนิเวศในท้องทะเล
ผลกระทบทางตรงที่จะเกิดกับระบบนิเวศน์ในทะเลลึกนั้นคือ สิ่งมีชีวิตที่เกาะติดกับแหล่งสะสมแร่เหล่านี้จะถูกทำลายลง และเกิดการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของสิ่งแวดล้อม มีการทดลองรบกวนระบบนิเวศน์โดยการพลิกตะกอนให้คลุ้งขึ้นมาแล้วติดตามผลที่เกิดขึ้น ผลของงานวิจัยพบว่าสิ่งมีชีวิตเพิ่มขึ้นแต่สายพันธุ์นั้นลดน้อยลง สิ่งมีชีวิตบางสายพันธุ์ไม่ปรากฏกลับมา
ดรีม (อัลบั้มธงไชย แมคอินไตย์)

DREAM เป็นอัลบัมของธงไชย แมคอินไตย์ ออกวางแผงจำหน่ายในปี พ.ศ. 2539 ในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำนวน 10 เพลง โปรดิวเชอร์โดย อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ  โดยมีเพลงเด่นคือ พรุ่งนี้, สัญญาต้องเป็นสัญญา,อยากรู้ เป็นต้น จากอัลบัมดังกล่าวทำให้เบิร์ดมี คอนเสิร์ต เปิดอัลบั้ม ดรีม ณ MCC HALL เดอะมอลล์บางกะปิ จำนวน 2 รอบ รายชื่อเพลงในอัลบั้ม DREAM มีดังนี้
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "พรุ่งนี้" | จักรวรรดิ พ. | 6:53 |
| 2. | "อีกหน่อยก็ลืม" | จักราวุธ แสวงผล | 4:06 |
| 3. | "อิสระเป็นของเรา" | ประชา พงศ์สุพัฒน์ จักราวุธ แสวงผล | 3:42 |
| 4. | "ดอกไม้ในทะเลทราย" | สีฟ้า | 4:15 |
| 5. | "แบกใจมาให้เธอ" | นสน. ณ อโศก | 4:02 |
| 6. | "ขอบใจอีกครั้ง" | สุรักษ์ สุขเสวี | 4:27 |
| 7. | "อยากรู้" | สีฟ้า | 3:56 |
| 8. | "ลูกไม้เก่า" | นสน. ณ อโศก | 4:26 |
| 9. | "ความรักในอากาศ" | บางนา ท่าเรือ | 4:01 |
| 10. | "สัญญาต้องเป็นสัญญา" | บางนา ท่าเรือ | 4:20 |
*สีเขียวคือเพลงที่มีมิวสิควิดีโอ
ประสิทธิศักย์ของวัคซีน

วัคซีนไข้หวัดใหญ่
ประสิทธิศักย์ของวัคซีน (อังกฤษ: vaccine efficacy) เป็นอัตราลดการติดโรคภายในกลุ่มคนที่ได้วัคซีนเทียบกับคนที่ไม่ได้ โดยจัดให้มีสถานการณ์ดีสุดเพื่ออำนวยให้เกิดผล
เป็นค่าวัดประสิทธิภาพของวัคซีนที่เริ่มใช้ในปี 1915 สำหรับวัคซีนอหิวาตกโรคและไข้รากสาดน้อย
ค่าวัดที่ดีสุดมาจากการทดลองทางคลินิกอย่างสุ่มและมีกลุ่มควบคุม โดยอำพรางทั้งผู้ได้วัคซีนและแพทย์พยาบาลว่าใครได้วัคซีนจริง ๆ และทำในสถานการณ์ที่จัดให้ดีสุด
ดังนั้น ประสิทธิภาพของวัคซีน (vaccine effectiveness) จึงต่างกับประสิทธิศักย์ของวัคซีน เพราะค่าประสิทธิภาพแสดงว่าวัคซีนมีผลดีแค่ไหนในสถานการณ์ทุกอย่างและในกลุ่มประชากรที่ใหญ่กว่า เทียบกับค่าประสิทธิศักย์ที่แสดงว่าวัคซีนได้ผลดีแค่ไหนในสถานการณ์โดยเฉพาะ ๆ และมักเป็นสถานการณ์ที่ควบคุม
ค่าประสิทธิศักย์ของวัคซีนใช้ประเมินผลที่อาจเกิดขึ้นหลายอย่างรวมทั้งอัตราการเกิดโรค (disease attack rate ตัวย่อ AR), การเข้า รพ., การไปหาแพทย์ และค่าใช้จ่าย/ภาระทางเศรษฐกิจ
สูตร

ประสิทธิศักย์ของวัคซีนทั่วไปจะแสดงเป็นค่าลดอัตราการเกิดโรค (AR) ระหว่างผู้ที่ไม่ได้วัคซีนเทียบกับผู้ที่ได้วัคซีน หรือสามารถคำนวณจากค่าความเสี่ยงสัมพัทธ์ของกลุ่มที่ได้วัคซีน
สูตรพื้นฐานคือ
V
E


{\textstyle VE}

 = ประสิทธิศักย์ของวัคซีน
ARU = อัตราการเกิดโรค (AR) ของผู้ไม่ได้วัคซีน
ARV = อัตราการเกิดโรค (AR) ของผู้ได้วัคซีน
หรือสามารถเขียนเป็นสูตรที่สมมูล/เสมอกันคือ
RR เป็นความเสี่ยงสัมพัทธ์ของการเกิดโรคสำหรับผู้ได้วัคซีนเทียบกับผู้ไม่ได้
กรณีศึกษา

มีงานศึกษาประสิทธิศักย์ของวัคซีนไข้หวัดใหญ่แบบ A ที่ตีพิมพ์ในวารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์
อาสาสมัคร 1,952 คนได้รับวัคซีนในฤดูใบไม้ตกปี 2007
หลังจากนั้น ไข้หวัดใหญ่ก็ได้ระบาดในระหว่างเดือนมกราคม-เมษายน 2008 โดยมีชนิดต่าง ๆ คือ
A (H3N2) (ประมาณร้อยละ 90)
B (ประมาณร้อยละ 9)
ค่าประสิทธิศักย์สัมบูรณ์ต่อต้านไข้หวัดใหญ่ทั้งสองประเภท วัดโดยแยกไวรัสที่ได้จากการเพาะ หรือโดยระบุด้วยการวิเคราะห์ทางปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรสเวลาจริง (real-time PCR) หรือโดยวิธีทั้งสอง อยู่ที่ร้อยละ 68 (ช่วงความเชื่อมั่น [CI] ที่ 95%, 46-81) สำหรับวัคซีนเชื้อตาย (inactivated) หรือร้อยละ 36 (95% CI, 0-59) สำหรับวัคซีนที่เชื้อยังเป็นแต่ลดฤทธิ์แล้ว (live attenuated)
ถ้าระบุเป็นค่าประสิทธิศักย์สัมพัทธ์ อาสาสมัครเกิดโรคไข้หวัดใหญ่ที่ยืนยันโดยแล็บน้อยลงร้อยละ 50 (95% CI, 20-69) เมื่อได้รับวัคซีนเชื้อตายเทียบกับวัคซีนที่เชื้อยังเป็นแต่ลดฤทธิ์แล้ว
อาสาสมัครเป็นผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดี
ส่วนค่าประสิทธิศักย์สัมบูรณ์ต่อต้านไวรัสไข้หวัดใหญ่ชนิด A อยู่ที่ร้อยละ 72 สำหรับวัคซีนเชื้อตายและร้อยละ 29 สำหรับวัคซีนที่เชื้อยังเป็นแต่ลดฤทธิ์แล้ว โดยมีค่าประสิทธิศักย์สัมพัทธ์ที่ร้อยละ 60
ดังนั้น วัคซีนไข้หวัดใหญ่จึงไม่มีประสิทธิศักย์เต็มร้อยในการป้องกันโรค แต่ก็ปลอดภัยเกือบเต็มร้อย และการได้วัคซีนก็ปลอดภัยกว่าการไม่ได้
มีงานศึกษาที่ให้วัคซีนแก่อาสาสมัคร 2,058 คนระหว่างเดือนตุลาคม-พฤศจิกายน 2005
การระบาดของไข้หวัดใหญ่ต่อมามีระยะยาวแต่รุนแรงน้อย
ไวรัสประเภท A (H3N2) ที่กำลังเวียนไปในกลุ่มประชากรทั่วไปช่วงนั้นก็คล้ายกับที่พบในวัคซีนมาก
ประสิทธิศักย์ของวัคซีนเชื้อตายสำหรับไวรัสที่แยกได้จากการเพาะหรือการระบุผ่าน PCR อยู่ที่ร้อยละ 16 (95% CI, -171%-70%) และที่ร้อยละ 54 (95% CI, 4%-77%) สำหรับไวรัสที่แยกได้จากเลือดหรือระดับสารภูมิต้านทานโดยเฉพาะ ๆ (antibody titer) ที่สูงขึ้น 
ประสิทธิศักย์สัมบูรณ์ของวัคซีนที่เชื้อยังเป็นแต่ลดฤทธิ์แล้วสำหรับวิธีการวัดเชื้อทั้งสองอย่างที่ว่านี้อยู่ที่ร้อยละ 8 (95% CI, -194%-67%) และร้อยละ 43 (95% CI, -15%-71%)
เมื่อตรวจไวรัสที่ได้จากเลือด วัคซีนเชื้อตายจัดว่ามีประสิทธิศักย์คือทำให้ผู้ได้วัคซีนติดโรคไข้หวัดใหญ่น้อยในปีหนึ่ง
วัคซีนไข้หวัดใหญ่มีประสิทธิภาพลดกรณีไข้หวัดใหญ่โดยเฉพาะเมื่อพยากรณ์สายพันธุ์ไข้หวัดใหญ่ที่จะเป็นได้ถูกต้องและเชื้อกระจายไปอย่างกว้างขวาง
แต่ก็มีประสิทธิภาพน้อยกว่าเพื่อลดกรณีเจ็บป่วยที่มีอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่ (influenza-like illness) และมีผลน้อยต่อเวลาการทำงานที่เสียไป
และยังไม่มีหลักฐานพอเพื่อประเมินภาวะแทรกซ้อน
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Weinburg, G.; Szilagyi, P. (2010). "Vaccine Epidemiology: Efficacy, Effectiveness, and the Translational Research Roadmap". Journal of Infectious Diseases. 201 (11): 1607–1610.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Orenstein, WA; Bernier, RH; Dondero, TJ; Hinman, AR; Marks, JS; Bart, KJ; Sirotkin, B (1985). "Field evaluation of vaccine efficacy". Bull. World Health Organ. 63 (6): 1055–68. PMC 2536484. PMID 3879673.
↑  Crislip (2009) cited Monto, Arnold S.; Ohmit, Suzanne E.; Petrie, Joshua G.; Johnson, Emileigh; Truscon, Rachel; Teich, Esther; Rotthoff, Judy; Boulton, Matthew; Victor, John C. (2009). "Comparative Efficacy of Inactivated and Live Attenuated Influenza Vaccines". New England Journal of Medicine. 361 (13): 1260–1267. doi:10.1056/NEJMoa0808652. ISSN 0028-4793. PMID 19776407.
↑  Crislip, M (2009-10-09). "Flu Vaccine Efficacy". Science-Based Medicine. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-01.
↑  Crislip (2009) cited Ohmit, Suzanne E.; Victor, John C.; Teich, Esther R.; Truscon, Rachel K.; Rotthoff, Judy R.; Newton, Duane W.; Campbell, Sarah A.; Boulton, Matthew L.; Monto, Arnold S. (2008). "Prevention of Symptomatic Seasonal Influenza in 2005-2006 by Inactivated and Live Attenuated Vaccines". The Journal of Infectious Diseases. 198 (3): 312–317. doi:10.1086/589885. ISSN 0022-1899. PMC 2613648. PMID 18522501.
อินเตอร์นิวรอน

| อินเตอร์นิวรอน> รายละเอียด |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ระบบประสาท
ตัวระบุ
MeSH: D007395
นิวโรเล็กซ์ ID: birnlex_2534
TH: H2.00.06.1.00058
FMA: 67313
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
interneuron หรือ internuncial neuron หรือ relay neuron หรือ association neuron หรือ connector neuron หรือ intermediate neuron หรือ local circuit neuron 
เป็นเซลล์ประสาทที่ส่งกระแสประสาทจากนิวรอนหนึ่งไปยังอีกนิวรอนหนึ่ง
เป็นเซลล์ประสาทแบบหนึ่งในสามอย่างโดยจัดตามการทำงาน 
ที่มีจำนวนมากที่สุด (ประมาณ 90%) ในร่างกายมนุษย์
(โดยอีกสองอย่างคือเซลล์ประสาทรับความรู้สึกและเซลล์สั่งการ)
โดยแบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม คือแบบเฉพาะที่ (local) และแบบรีเลย์
แบบเฉพาะที่จะมีแอกซอนสั้น ๆ และสร้างวงจรประสาทกับนิวรอนใกล้ ๆ
ส่วนแบบรีเลย์ซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า projection interneuron จะมีแอกซอนยาวและส่งกระแสประสาทไปได้ไกล ๆ จากสมองเขตหนึ่งไปยังอีกเขตหนึ่ง
เซลล์เรียกว่า interneuron (คือนิวรอนในระหว่าง) ก็เพราะเป็นเซลล์ประสาททั้งหมดในระหว่างเซลล์ประสาทรับความรู้สึกกับเซลล์ประสาทสั่งการ (motor neuron)
เป็นเซลล์ประสาทรวมทั้งที่อยู่ในไขสันหลังและสมอง
นอกจากจะเชื่อมเซลล์หนึ่งกับอีกเซลล์หนึ่งแล้ว interneuron ยังมีหน้าที่รวบรวมผลในระบบประสาท คือมีหน้าที่ประมวลข้อมูล เก็บข้อมูล ค้นคืนข้อมูล และตัดสินใจว่าร่างกายควรจะตอบสนองต่อสิ่งเร้าเช่นไร
interneuron มีบทบาทในการทำงานของรีเฟล็กซ์และของการแกว่งกวัดของคลื่นประสาท (neuronal oscillation)
การทำงานร่วมกันระหว่าง interneuron ทำให้ระบบประสาทสามารถทำหน้าที่ซึ่งซับซ้อน เช่น การเรียนรู้และการตัดสินใจได้
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "interneuron", Merriam-Webster Collegiate Dictionary (11 ed.), Springfield, Massachusetts, USA: Merriam-Webster, Inc., 2003, a neuron that conveys impulses from one neuron to another
↑  Saladin, KS (2010a). "12 Nerveous Issue". Anatomy and Physiology: The Unity of Form and Function (5th ed.). New York: McGraw-Hill. Functional classes, p. 444 (460). ISBN 978-0-39-099995-5. There are three general classes of neurons (fig. 12.3) corresponding to the three major aspects of nervous system function listed earlier:
1 2 3  
Saladin 2010a, pp. 444 (460) "Interneurons (association neurons) lie entirely within the CNS. They receive signals from many other neurons and carry out the integrative function of the nervous system—that is, they process, store, and retrieve information and “make decisions” that determine how the body responds to stimuli. About 90% of our neurons are interneurons. The word interneuron refers to the fact that they lie between, and interconnect, the incoming sensory pathways and the outgoing motor pathways of the CNS."
↑  Kandel, Eric; Schwartz, James; Jessell, Thomas, บ.ก. (2000). Principles of Neural Science (4th ed.). New York City, New York: McGraw Hill Companies. p. 25. ISBN 978-0-8385-7701-1.
↑  
Purves, Dale (2008). Neuroscience (4th ed.). Sunderland, MA: Sinauer Associates, Inc. Glossary, p. G-7, internueron. Technically, a neuron in the pathway between primary sensory and primary effector neurons; more generally, a neuron whose relatively short axons branch locally to innervate other neurons. Also known as local circuit neuron.
↑  Whittington, M.A; Traub, R.D; Kopell, N; Ermentrout, B; Buhl, E.H (2000). "Inhibition-based rhythms: Experimental and mathematical observations on network dynamics". International Journal of Psychophysiology. 38 (3): 315–336. CiteSeerX 10.1.1.16.6410. doi:10.1016/S0167-8760(00)00173-2. PMID 11102670.
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. 2567

| ปฏิทิน |
| --- | --- |
26 ก.ย.: นายก อบจ.สุรินทร์ลาออกจากตำแหน่ง
14 - 18 ต.ค.: วันรับสมัครรับเลือกตั้งนายก อบจ.สุรินทร์
23 พ.ย.: วันเลือกตั้งนายก อบจ.สุรินทร์
การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์  พ.ศ. 2567 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 จัดขึ้นในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 เป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์
สืบเนื่องจาก นายพรชัย มุ่งเจริญพร ได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2567
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 1: ธัญพร มุ่งเจริญพร

อดีตประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ ภรรยา ปกรณ์ มุ่งเจริญพร สส.สุรินทร์ เขต 1 พรรคภูมิใจไทย
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 2: พรชัย มุ่งเจริญพร

อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ และอดีตผู้สมัคร สส.สุรินทร์ เขต 1 พรรคมัชฌิมาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2550 และอดีตผู้สมัคร สส.สุรินทร์ เขต 7 พรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2562
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 3: นัทธมน ศิริวัฒนวานิช

(เดิมชื่อ: นัฐมล สมบูรณ์เทอดธนา) อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ อดีตสส.สุรินทร์ เขต 4 พรรคชาติไทย ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 4: ภัทรพล หงษ์สูง

อดีตผู้สมัคร สส.สุรินทร์ เขต 5 พรรคประชาธิปไตยใหม่
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > หมายเลข 5: ฉลอง สัตตรัตนามัย

ทนายความ และอดีตผู้สมัครนายกเทศมนตรีเมืองสุรินทร์
ผลการเลือกตั้ง

| ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ พ> ศ. 2567.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ พ> ศ. 2567.พรรค | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ พ> ศ. 2567.ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ พ> ศ. 2567.คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ พ> ศ. 2567.% | ผลการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ พ> ศ. 2567.± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อิสระ | ธัญพร มุ่งเจริญพร (1) | 222,724 | 41.56 | – |
|  | กลุ่มสุรินทร์รวมใจ | พรชัย มุ่งเจริญพร (2)* | 211,625 | 39.48 | –22.53 |
|  | อิสระ | นัทธมน ศิริวัฒนวานิช (3) | 81,605 | 15.23 | – |
|  | อิสระ | ฉลอง สัตตรัตนามัย (5) | 15,504 | 2.89 | – |
|  | อิสระ | ภัทรพล หงษ์สูง (4) | 4,509 | 0.84 | – |
| ผลรวม | ผลรวม | ผลรวม | 535,967 | 100.00 | — |

| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี | 535,967 | 93.46 | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 16,859 | 2.94 | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย | 20,628 | 3.60 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | 573,454 | 52.93 | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 1,083,351 | 100.00 | — |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค ก(พ> ศ. 2563 ←) การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 (→ พ.ศ. 2568) |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  พะเยา  อุตรดิตถ์  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  ขอนแก่น  ชัยภูมิ  ยโสธร  เลย  สุรินทร์  อุดรธานี  อุบลราชธานี  |  |
| ภาคกลาง |  กำแพงเพชร  ชัยนาท  นครสวรรค์  ปทุมธานี  พระนครศรีอยุธยา  พิษณุโลก  เพชรบูรณ์  สุโขทัย  อ่างทอง  อุทัยธานี  |  |
| ภาคตะวันออก | ไม่มีจังหวัดใดมีการเลือกตั้ง |  |
| ภาคตะวันตก |  ตาก  เพชรบุรี  ราชบุรี  |  |
| ภาคใต้ |  ชุมพร  นครศรีธรรมราช  ระนอง  |  |
 องค์การบริหารส่วนจังหวัด นายก อบจ.  สภา อบจ.
ถนนลำลูกกา

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3312 |
| --- | --- |
ถนนลำลูกกา
ถนนลำลูกกาช่วงสถานีคูคต
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 39.206 กิโลเมตร (24.361 ไมล์)
ประวัติ
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ถ.พหลโยธิน ใน อ.ลำลูกกา จ.ปทุมธานี
 :     ถ.กาญจนาภิเษก ใน อ.ลำลูกกา จ.ปทุมธานี   ถ.นิมิตใหม่ ใน อ.ลำลูกกา จ.ปทุมธานี 
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทล.3369 ใน อ.องครักษ์ จ.นครนายก
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนลำลูกกา หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3312 สายสนามกีฬาธูปะเตมีย์ - คลอง 16 เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 2 - 6 ช่องจราจร เริ่มตั้งแต่ทางแยกออกจากถนนพหลโยธินตรงสนามกีฬาธูปะเตมีย์ (ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี) ไปทางทิศตะวันออก สิ้นสุดที่คลองสิบหก (ตำบลพระอาจารย์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก) บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3369 และทางหลวงชนบท นย.4009 รวมระยะทาง 39.206 กิโลเมตร
ถนนแบ่งเป็นสามช่วง ช่วงแรกตั้งแต่แยกถนนพหลโยธินไปจนถึงประมาณ 500 เมตรถัดจากแยกถนนนิมิตใหม่ เป็นถนน 6 ช่องทาง มีเกาะกลางถนน ช่วงที่สองไปจนถึงสะพานข้ามคลองสิบหกเป็นถนน 4 ช่องทาง มีเกาะกลางถนนหรือแผงกั้นจนถึงช่วงระหว่างคลองแปด-คลองเก้า ช่วง 200 เมตรสุดท้ายไปจนถึงแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3369 เป็นถนน 2 ช่องทาง ไม่มีเกาะกลางถนนหรือแผงกั้น