stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 ที่ เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ 
อเมริกา:   แคนาดา   คิวบา   สหรัฐ 
ยุโรป:   ออสเตรีย   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   สวิตเซอร์แลนด์ 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย
ฌ็อง-เบแดล บอกาซา

| ฌ็อง-เบแดล บอกาซา |
| --- | --- |
บอกาซาขณะเป็นจักรพรรดิ
จักรพรรดิแอฟริกากลาง
ครองราชย์: 4 ธันวาคม 1976 – 21 กันยายน 1979
ราชาภิเษก: 4 ธันวาคม 1977
ก่อนหน้า: ตนเอง ในตำแหน่งประธานาธิบดี
ถัดไป: ดาวีด ดักโก (ในตำแหน่งประธานาธิบดี)
ประธานาธิบดีสาธารณรัฐแอฟริกากลางคนที่ 2
ตำรงตำแหน่ง: 1 มกราคม 1966 – 4 ธันวาคม 1976
ก่อนหน้า: ดาวีด ดักโก
ถัดไป: ตัวเขาเอง ในตำแหน่งจักรพรรดิ

เกิด: 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921(1921-02-22) โบบังกี แอฟริกาศูนย์สูตรของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996(1996-11-03) (75 ปี) บังกี สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
คู่สมรส: แคเธอริน ด็องเกียดู
บุตร: เจ้าชายฌ็อง-แซร์เช ฌ็อง-เบแดล บอกาซา จูเนียร์
ราชวงศ์: บอกาซา
บิดา: มิงโดกอน มบ็องดูลู
มารดา: มารี โยโกโว
ฌ็อง-เบแดล บอกาซา (ฝรั่งเศส: Jean-Bédel Bokassa) เป็นอดีตจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิแอฟริกากลาง (สาธารณรัฐแอฟริกากลางในปัจจุบัน) เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 ที่แอฟริกากลางขณะเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศส เมื่อโตขึ้นจึงเข้าร่วมกับกองทัพแอฟริกากลางเพื่อต่อต้านและเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส ได้เป็นแนวหน้าสู้รบอย่างกล้าหาญ จนได้เหรียญกล้าหาญมาได้ จนในที่สุดแอฟริกากลางก็ได้รับเอกราช แต่บอกาซาก็ฉวยโอกาสตอนที่บ้านเมืองยังอ่อนแอจากการรับเอกราชใหม่ ๆ ก่อรัฐประหารโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐแอฟริกากลางของดาวีด ดักโก ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1966 และบริหารประเทศในฐานะผู้นำประเทศ
จนกระทั่งในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1976 บอกาซาได้ปราบดาภิเษกตนเองขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิบอกาซาที่ 1 แห่งจักรวรรดิแอฟริกากลาง ใช้จ่ายบนสิทธิกษัตริย์อย่างฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่าย มีฉลองพระองค์และฉลองพระบาทประดับมุก สร้างพระราชบัลลังก์ให้ทองคำรูปนกอินทรีขนาดยักษ์ สร้างพระราชวังหินอ่อน ประดับโคมไฟระย้าสุดวิจิตร สูบเงินประเทศชาติจนแทบล่มจม นอกจากนี้ยังมีการลงโทษศัตรูและนักโทษในประเทศอย่างโหดร้าย ตั้งแต่พระราชอาญาที่ไม่ถึงตาย เช่น การตัดใบหู จนถึงพระราชอาญาถึงตาย เช่น การทุบตีจนตายอย่างทรมาน โยนเข้าไปในกรงสิงโต โยนลงบ่อจระเข้ จนถึงการส่งตัวให้แก่ชนเผ่ากินคน แต่วิธีการลงโทษทั้งหมดเป็นความลับซึ่งมีแต่คนในเท่านั้นที่จะรู้ ส่วนความฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่ายไม่ใช่ความลับ เพราะบอกาซาเห็นว่าปกปิดไม่ได้ ประชาชนคนนอกจึงรู้ดี ทำให้ประชาชนเริ่มไม่พอใจ จนกระทั่งในที่สุด ประชาชนที่นำโดยดาวีด ดักโก ผู้ที่บอกาซาเคยโค่นล้มเมื่อสิบกว่าปีก่อน โค่นพระราชอำนาจจักรพรรดิบอกาซาที่ 1 และยกเลิกจักรวรรดิแอฟริกากลางแล้วรื้อฟื้นสาธารณรัฐแอฟริกาในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1979 ส่วนบอกาซาหลบหนีอออกนอกประเทศไปได้ และความลับเรื่องวิธีการที่เขาลงโทษฝ่ายตรงข้ามก็ถูกเปิดเผย ดังนั้น ในเวลาต่อมา ศาลของสาธารณรัฐแอฟริกากลางจึงตัดสินโทษบอกาซาให้สำเร็จโทษ แต่ตอนนั้นบอกาซายังไม่กลับเข้าประเทศ
ทางด้านบอกาซาแม้จะรู้ว่าหากกลับประเทศแล้วจะเจอโทษอะไร แต่ยังกลับสาธารณรัฐแอฟริกากลางในปี ค.ศ. 1987 เพราะคิดว่าตนเองเป็นวีรบุรุษของชาติ เขาจึงถูกจับขึ้นศาล แต่ศาลของรัฐบาลใหม่ได้แสดงความเมตตาโดยการลดโทษเหลือจำคุกตลอดชีวิต ก่อนที่ปีต่อมาจะถูกลดโทษให้เหลือจำคุก 20 ปี
ในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1993 บอกาซาได้รับการนิรโทษกรรมจากปัญหาด้านสุขภาพจากประธานาธิบดีอองเดร โคลิงบา ซึ่งเป็นประธาธิบดีคนเดียวกับที่ตัดสินโทษแก่บอกาซา โดยเมื่อถูกปล่อยตัว เขาได้อ้างว่าเป็นอัครทูตองค์ที่สิบสาม พร้อมกับอ้างว่าเคยพบกับสมเด็จพระสันตะปาปาอย่างลับ ๆ
บอกาซาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวที่บ้านของตนเองเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 รวมอายุ 75 ปี โดยได้รับการรายงานว่าเขามีภรรยา 17 คน และบุตรกับสตรีรวมกัน 50 คน
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

| ประเทศแคนาดา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: CAN
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแคนาดา
เว็บไซต์: www.olympic.ca (ในภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส)
ณ ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส 14 พฤษภาคม – 28 ตุลาคม ค.ศ. 1900
นักกีฬา: 2 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา   4 รายการ
เหรียญ อันดับ 13:  ทอง 1 เงิน 0 ทองแดง 1 รวม 2 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน (ภาพรวม)
1900 1904 1908 1912 1920 1924 1928 1932 1936 1948 1952 1956 1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
โอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศแคนาดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443) ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 14 พฤษภาคม - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2443 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแคนาดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแคนาดาได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | George Orton | Athletics | Men's 2500 metre Steeplechase |
| 3 ! ทองแดง | George Orton | Athletics | Men's 400 metre Hurdles |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศแคนาดาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติแคนาดาในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาแคนาดาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 ที่ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส |
| --- | --- |
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   แคนาดา   คิวบา   เฮติ   เม็กซิโก   เปรู   สหรัฐ 
เอเชีย:   อินเดีย   อิหร่าน 
ยุโรป:   ออสเตรีย   เบลเยียม   โบฮีเมีย   เดนมาร์ก   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   อิตาลี   ลักเซมเบิร์ก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โรมาเนีย   จักรวรรดิรัสเซีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์ 
โอเชียเนีย:   ออสเตรเลีย
ราชวงศ์อาฟชาริยะห์

| อาฟชาริยะห์ / อาฟชาริด |
| --- | --- |
ตราประจำพระองค์ของชาห์นาเดอร์
ธงอาฟชาริยะห์ในรัชสมัยของชาห์นาเดอร์
ตระกูลบรรพบุรุษ: เผ่าอาฟชาร์
ประเทศ: ประเทศอิหร่านสมัยอาฟชาริด
ถิ่นกำเนิด: โฆราซานใหญ่ ประเทศอิหร่าน
ก่อตั้ง: 1736
ต้นตระกูล: ชาห์นาเดอร์
ผู้ปกครองคนสุดท้าย: ชาห์ชาโรก
ผู้นำคนสุดท้าย: นาเดอร์ มีรซา อาฟชาร์
ตำแหน่ง: ชาห์แห่งอิหร่าน
ประเพณี: ชีอะฮ์ (คณะสิบสอง)
สิ้นสุด: 1796
ราชวงศ์อาฟชาริยะห์ (เปอร์เซีย: افشاریان) เป็นราชวงศ์อิหร่านในอดีต สถาปนาขึ้นโดยชาห์นาเดอร์ (ค. 1736 – 1747) แห่งวงศ์กีร์กลู (Qirqlu clan) ในชนเผ่าอาฟชาร์เตอร์โกมาน
รายนามกษัตริย์อาฟชาริยะห์

| ลำดับ | ชาห์ | ภาพ | ครองราชย์จากปี | ถึงปี | สิริระยะเวลา | ตราประจำพระองค์ | เหรียญ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 | ชาห์นาเดอร์ |  | 8 มีนาคม 1736 | 20 มิถุนายน 1747 | 11 ปี 104 วัน |  |  |  |
| 2 | อาเดล ชาห์ |  | 6 กรกฎาคม 1747 | 1 ตุลาคม 1748 | 1 ปี 87 วัน | — |  |  |
| 3 | ชาโรฆ ชาห์ | — | 1 ตุลาคม 1748 | มกราคม 1750 | 1 ปี 92 วัน | — |  |  |
| 4 | เอบราฮีม อัฟชาร์ | — | 8 ธันวาคม 1748 | 1749 |  | — |  |  |
ปาเลสไตน์ (ภูมิภาค)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปาเลสไตน์ (แก้ความกำกวม)
| ภูมิภาคปาเลสไตน์  |
| --- | --- |
  ขอบเขตมณฑลซีเรียปาไลส์ตีนาของโรมันในเส้นประสีเขียว ซึ่งแสดงขอบเขตระหว่างปาไลส์ตีนาปรีมา (ภายหลังคือญุนด์ฟิลัสฏีน) และปาไลส์ตีนาเซกุนดา (ภายหลังคือญุนดุลอุรดุนน์) เช่นเดียวกันกับปาไลส์ตีนาซาลูตาริส (ภายหลังคือ Jebel et-Tih และ the Jifar) ของไบแซนไทน์   ขอบเขตปาเลสไตน์ในอาณัติ   ขอบเขตระหว่างประเทศอิสราเอลและดินแดนปาเลสไตน์ (เวสต์แบงก์และฉนวนกาซา) ซึ่งรัฐปาเลสไตน์อ้างสิทธิ์
ภาษา: อาหรับ, ฮีบรู
ส่วนประกอบ:  อิสราเอล  ปาเลสไตน์  จอร์แดน (อดีต)
ปาเลสไตน์ (อังกฤษ: Palestine; อาหรับ: فلسطين, ฟิลัสฏีน, ฟะลัสฏีน, ฟิลิสฏีน; กรีก: Παλαιστίνη, Palaistinē; ละติน: Palaestina; ฮีบรู: פלשתינה Palestina) เป็นชื่อสามัญของภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ในเอเชียตะวันตกระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับแม่น้ำจอร์แดน และ ดินแดนใกล้เคียงต่าง ๆ
นักเขียนกรีกโบราณเป็นผู้เริ่มใช้ชื่อนี้ ต่อมาใช้เป็นชื่อของมณฑลซีเรียปาเลสตีนาของโรมัน และต่อมาอยู่ในการครอบครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์และดินแดนของอิสลามตามลำดับ ภูมิภาคดังกล่าวประกอบด้วยภูมิภาคที่เรียก แผ่นดินอิสราเอล, แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์หรือแผ่นดินแห่งพระสัญญาในพระคัมภีร์ไบเบิล และเป็นส่วนใต้ของอาณาบริเวณที่ใหญ่กว่า เช่น คานาอัน ซีเรีย อัชชาม และลิแวนต์
บริเวณนี้เป็นรอยต่อของอียิปต์ ซีเรียและอาราเบีย และเป็นที่กำเนิดของศาสนายูดายและศาสนาคริสต์ เป็นทางแพร่งของศาสนา วัฒนธรรม การพาณิชย์และการเมือง มีการผลัดเปลี่ยนมือกันตลอดประวัติศาสตร์
พรมแดนของภูมิภาคนี้เปลี่ยนแปลงตลอดประวัติศาสตร์ และนิยามในสมัยใหม่ล่าสุดโดยความตกลงพรมแดนฝรั่งเศส-อังกฤษ (1920) และ รายงานทรานส์จอร์แดน วันที่ 16 กันยายน 1922 ระหว่างสมัยใต้อาณัติ (mandate) ปัจจุบัน ภูมิภาคดังกล่าวประกอบด้วยรัฐอิสราเอลและดินแดนปาเลสไตน์
ดูเพิ่ม

ปาเลสไตน์ในอาณัติ (พ.ศ. 2463–2491)
รัฐปาเลสไตน์
ดินแดนปาเลสไตน์
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว ปาเลสไตน์ (ภูมิภาค) จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  İslâm Ansiklopedisi 
31°37′31″N 35°08′43″E﻿ / ﻿31.6253°N 35.1453°E﻿ / 31.6253; 35.1453
นา แจ-มิน

| นา แจ-มิน |
| --- | --- |
นา แจ-มินใน ค.ศ. 2019
เกิด:  (2000-08-13) 13 สิงหาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี) ช็อนจู จังหวัดช็อลลาเหนือ เกาหลีใต้
การศึกษา: โรงเรียนศิลปะการแสดงโซล
อาชีพ: แร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้น นักแสดง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2014–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เอสเอ็ม
สมาชิกของ: เอ็นซีที เอ็นซีทียู เอ็นซีทีดรีม เอสเอ็มทาวน์
อดีตสมาชิก: เอสเอ็มรุกกีส์
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 나재민
ฮันจา: 羅渽民
อาร์อาร์: Na Jae-min 
เอ็มอาร์: Na Chaemin 
 
นา แจ-มิน (เกาหลี: 나재민; เกิด 13 สิงหาคม พ.ศ. 2543) เป็นที่รู้จักในชื่อ แจมิน (เกาหลี: 재민) เป็นแร็ปเปอร์, นักร้อง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ที่อยู่ในเกาหลีใต้ หลังจากฝึกฝนเป็นเวลา 3 ปี แจมินได้เดบิวต์ในเดือนสิงหาคม 2016 ในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้เอ็นซีที และยูนิตย่อยเอ็นซีทีดรีมและเอ็นซีทียู  และกลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงที่สุดในเกาหลีใต้
แจมินเปิดตัวในฐานะนักแสดง โดยแสดงเว็บซีรีส์เรื่อง  Method to Hate You (2019)
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เกาหลี 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
กิล่ามอนสเตอร์

| กิล่ามอนสเตอร์ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน 
อันดับ:: กิ้งก่าและงู 
วงศ์:: วงศ์กิล่ามอนสเตอร์ 
สกุล:: Heloderma  Cope, 1869
สปีชีส์:: Heloderma suspectum
ชื่อทวินาม
Heloderma suspectum Cope, 1869

กิล่ามอนสเตอร์ (อังกฤษ: Gila monster) เป็นกิ้งก่ามีพิษชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Heloderma suspectum พบในเขตทะเลทรายอริโซน่าทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา กิล่ามอนสเตอร์มีความยาวถึงสองฟุต จัดเป็นกิ้งก่าขนาดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกา ลำตัวมีลายดำ ชมพู ส้ม และเหลือง อุปนิสัยเชื่องช้า มักหลบในโพรงเป็นส่วนใหญ่ ล่าสัตว์จำพวกหนู นก และไข่ต่าง ๆ เป็นอาหาร กิล่ามอนสเตอร์สามารถผลิตพิษที่มีผลต่อระบบประสาทของเหยื่อ โดยพิษจะส่งเข้าสู่เหยื่อผ่านทางฟันทางกรามล่าง แต่พิษนี้ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตต่อมนุษย์
กิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งมีการคุ้มครองโดยกฎหมาย ทั้งในท้องถิ่นคือกฎหมายรัฐอริโซน่า และในระดับประเทศคือกฎหมายประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศเม็กซิโก ส่วนในระดับนานาชาติกิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข ๒ ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
สำหรับในประเทศไทยมีการจัดแสดงในสวนสัตว์ดุสิตในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 ถึงต้นปี พ.ศ. 2555
อ่านเพิ่ม

Beck, Daniel D. (2005). Biology of Gila Monsters and Beaded Lizards. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-24357-9.
Bogert, Charles M.; Rafael Martin del Campo (1956). The Gila Monster and its allies: the relationships, habits, and behavior of the lizards of the Family Helodermatidae. New York: Bull. Amer. Mus. Natur. Hist. 109:1–238. p. 238. Online .pdf
Capula, Massimo; Behler (1989). Simon & Schuster's Guide to Reptiles and Amphibians of the World. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-671-69098-1.
Carmony, Neil B.; Brown, David (1991). Gila Monster: Facts and Folklore of America's Aztec Lizard. Silver City, NM: High-Lonesome Books. ISBN 0-944383-18-1.
Cogger, Harold; Zweifel, Richard (1992). Reptiles & Amphibians. Sydney, Australia: Weldon Owen. ISBN 0-8317-2786-1.
Ditmars, Raymond L (1933). Reptiles of the World: The Crocodilians, Lizards, Snakes, Turtles and Tortoises of the Eastern and Western Hemispheres. New York: Macmillan. p. 321.
Freiberg, Dr. Marcos; Walls, Jerry (1984). The World of Venomous Animals. New Jersey: TFH Publications. ISBN 0-87666-567-9.
Roever, J. M.; Hiser, Iona Seibert (1972). The Gila Monster. Austin, Tex: Steck-Vaughn Co. ISBN 0-8114-7739-8.
Schwandt, Hans-Joachim (2019). heloderma.net The Gila Monster Heloderma suspectum - Natural History, Husbandry & Propagation, Edition Chimaira, Frankfurt/Main, ISBN 978-3-89973-441-6
Stebbins, Robert (2003). Western Reptiles and Amphibians. New York: Houghton Mifflin. ISBN 0-395-98272-3.
Stephan F. K. Schaal; Krister T. Smith; Jörg Habersetzer (2018). Messel – An Ancient Greenhouse Ecosystem. Frankfurt am Main: Senckenberg Forschungsinstitut. ISBN 978-3-510-61411-0.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Heloderma suspectum ที่วิกิสปีชีส์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Heloderma suspectum
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q207058  Wikispecies: Heloderma suspectum  ADW: Heloderma_suspectum  BioLib: 59487  EoL: 456548  EPPO: HLDMSU  Fossilworks: 374759  GBIF: 2460817  iNaturalist: 35003  IRMNG: 10366198  ITIS: 174113  IUCN: 9865  NCBI: 8554  Species+: 6879  uBio: 194283 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล
ฟุตบอลสานสัมพันธ์จุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2567

การแข่งขันฟุตบอลสานสัมพันธ์จุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2567 (อังกฤษ: CU-TU Unity Football Match 2024) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่กลับมาจัดการแข่งขันอีกครั้งในรอบ 3 ปี หลังจากพักการจัดการแข่งขันไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ในประเทศไทย โดยแข่งขันกันในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2567 ที่สนามศุภชลาศัย ในกรุงเทพมหานคร
การแข่งขันฟุตบอลครั้งนี้มิใช่งานฟุตบอลประเพณี เนื่องจากจัดขึ้นร่วมกันระหว่างองค์การบริหารสโมสรนิสิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างนิสิตและนักศึกษาในปัจจุบันของทั้ง 2 มหาวิทยาลัย ซึ่งต่างจากงานฟุตบอลประเพณีที่สมาคมนิสิตเก่าของทั้ง 2 มหาวิทยาลัยสลับกันเป็นเจ้าภาพจัดขึ้น และเป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างศิษย์เก่าของทั้ง 2 มหาวิทยาลัย
กิจกรรม

การแปรอักษร โดยไม่มีการบังคับให้นิสิตนักศึกษาขึ้นอัฒจันทร์
ขบวนพาเหรด
ขบวนกลาง – Unity to Sustainability
ขบวนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ – Tum Back Time
ขบวนจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย – Limitless Possibities
คอนเสิร์ตจากโฟร์อีฟ (ฝั่งจุฬาฯ) และไดซ์ (ฝั่งธรรมศาสตร์)
การถ่ายทอดสด

เอไอเอส เพลย์ (ตั้งแต่เวลา 14:00 น.)
การแข่งขัน

31 มีนาคม พ.ศ. 2567
| จุฬาลงกรณ์ | 0–0 | ธรรมศาสตร์ |
| --- | --- | --- |

| --- | --- |
 ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:      ผู้ตัดสินที่สี่:  :  กติกา
จอดป้ายนี้ สถานีปาฏิหาริย์

| จอดป้ายนี้ สถานีปาฏิหาริย์ |
| --- | --- |
กำกับ: ฮิโรกาซุ โคเรเอดะ
เขียนบท: ฮิโรกาซุ โคเรเอดะ
อำนวยการสร้าง: เคนทาโร่ โคอิเกะ ฮิจิริ ทางูชิ 
กำกับภาพ: ยูตากะ ยามาซากิ
ตัดต่อ: ฮิโรกาซุ โคเรเอดะ
ดนตรีประกอบ: คิชิดะ ชิเงรุ
บริษัทผู้สร้าง: Shirogumi Inc. BIGX  
ผู้จัดจำหน่าย: กาก้า มงคล ภาพยนตร์​ (ประเทศไทย)​
วันฉาย:   11 มิถุนายน ค.ศ. 2011 (2011-06-11) (ญี่ปุ่น)    2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 (2012-02-02) (ประเทศไทย​ (รอบพิเศษ)​)    8 มีนาคม ค.ศ. 2012 (2012-03-08) (ประเทศไทย (รอบปกติ)​) 
ความยาว: 127 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น​
ทำเงิน: 1,543,385 ดอลลาร์สหรัฐ
จอดป้ายนี้ สถานีปาฏิหาริย์ (อังกฤษ: I Wish; ญี่ปุ่น: 奇跡; โรมาจิ: Kiseki)​ เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น​แนวดราม่า​ออกฉายในปี ค.ศ. 2011 กำกับการแสดง, เขียนบทและตัดต่อภาพโดยฮิโรกาซุ โคเรเอดะ นำแสดงโดยนักแสดงเด็กที่เป็นพี่น้องกันจริงๆอย่าง โคกิ มาเอดะ และ โอชิโร่ มาเอดะ ร่วมด้วยนักแสดงรุ่นใหญ่ อิซะโอะ ฮะชิซุะเมะและ​โจ โอดางิริ
จอดป้ายนี้ สถานีปาฏิหาริย์ เป็นภาพยนตร์ที่บอกเล่าเรื่องราวของสองพี่น้องที่พ่อกับแม่แยกทางกัน ทำให้ทั้งคู่ต้องแยกกันไปอยู่คนละเมือง โดยคนพี่ต้องไปอยู่กับแม่ที่บ้านของตาและยาย ส่วนคนน้องต้องไปอยู่กับพ่อที่เป็นนักดนตรี โดยทั้งคู่ยังติดต่อกันทางโทรศัพท์ เด็กทั้งสองมีความหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์ที่จะทำให้พวกเขาทั้ง 4 กลับมาอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวอีกครั้ง
วันหนึ่งเด็กๆได้ข่าวเรื่องการเปิดเส้นทางเดินรถสายใหม่ของรถไฟชิงกันเซ็ง​ และมีบางคนพูดว่าในจุดที่รถไฟความเร็วสูงวิ่งสวนกัน​อาจมีพลังเร้นลับที่ทำให้คำอธิษฐานเป็นจริง สองพี่น้องจึงนัดกันนั่งรถไฟไปที่เมืองคูมาโมโตะพร้อมกับเพื่อนสนิทเพื่อรออยู่ในจุดที่รถไฟชิงกันเซ็งจะวิ่งสวนกันเพื่อจะได้อธิษฐานให้ความฝันของพวกเขาเป็นจริง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกนำเข้ามาฉายในประเทศไทยโดยมงคล ภาพยนตร์ ให้เสียงภาษาไทยโดยทีมพากย์พันธมิตร​ ออกฉายครั้งแรกในรอบพิเศษที่โรงภาพยนตร์เฮาส์​ (อาร์ซีเอ​)​ เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 และออกฉายรอบปกติเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2555 ที่โรงภาพยนตร์เฮาส์และโรงภาพยนตร์เครือเอเพ็กซ์
เนื้อเรื่อง

​I Wish เป็นเรื่องราวของสองพี่น้อง ​โคอิจิ ผู้เป็นพี่ และ ริวโนะสุเกะ ผู้เป็นน้อง ที่ครอบครัวจากเดิมที่เคยอยู่ด้วยกันกลับต้องมาพลัดพรากจากกันไปอยู่คนละเมืองเพราะพ่อแม่ของพวกเขาหย่าร้างกัน โดยโคอิจิ พี่ชายคนโตต้องไปอยู่กับ โนโซมิ ผู้เป็นแม่ที่บ้านของคุณตาและคุณยายที่จังหวัดคาโงชิมะ​ ส่วน ริวโนะสุเกะ ต้องไปอยู่กับ เคนจิ ผู้เป็นพ่อที่เป็นนักดนตรีที่จังหวัดฟูกูโอกะ​ ถึงแม้ว่าพี่น้องทั้งสองคนจะต้องอยู่ห่างไกลกันแต่ก็ยังติดต่อกันทางโทรศัพท์อยู่เสมอ
ในจังหวัดคาโงชิมะที่โคอิจิอาศัยอยู่นั้นกำลังจะเปิดการเดินรถไฟชิงกันเซ็ง​เส้นทางใหม่ โดยโคอิจิได้ยินข่าวลือในชั้นเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ว่า เมื่อรถไฟชิงกันเซ็นสายซากุระที่วิ่งด้วยความเร็ว 260 กิโลเมตร/ชั่วโมง จากสถานีคาโงชิมะ และรถไฟชิงกันเซ็นสายสึบาเมะที่วิ่งด้วยความเร็ว 260 กิโลเมตร/ชั่วโมง จากสถานีฮากาตะ ทั้งสองขบวนวิ่งสวนกันจะบังเกิดพลังงานมหาศาลที่ทำให้เกิดปาฏิหาริย์ขึ้น โดยผู้ที่เห็นรถไฟสวนกันสิ่งที่ปรารถนาจะเป็นความจริง
เมื่อโคอิจิได้ยินเรื่องดังกล่าวจึงทำการหาจุดที่รถไฟทั้งสองสายจะวิ่งสวนกัน และพบว่ารถไฟทั้งสองสายจะวิ่งสวนกันที่เมืองคูมาโมโตะ​
ตัวละคร

| ตัวละคร | นักแสดง |  พากย์ไทย | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
| โคอิจิ โอซาโกะ | โคกิ มาเอดะ |  | พี่ชายคนโต |
| ริวโนะสุเกะ คินามิ | โอชิโร่ มาเอดะ |  | น้องชายคนเล็ก |
| โนโซมิ โอซาโกะ | เนเน่ โอสึกะ | อรนุช ลาดพันนา​ | แม่ของโคอิจิและริวโนะสุเกะ แม่บ้านที่ต้องหันมาทำงานที่ร้านสะดวกซื้อเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว หลังจากแยกทางกับสามี |
| เคนจิ คินามิ | โจ โอดางิริ |  | พ่อของโคอิจิและริวโนะสุเกะ เป็นนักดนตรี |
| ชูคิจิ โอซาโนะ | อิซะโอะ ฮะชิซุะเมะ | ปริภัณฑ์ วัชรานนท์ | คุณตาของโคอิจิและริวโนะสุเกะ และเป็นพ่อของโนโซมิ มีความสนใจในการทำขนมคารุคัง ขนมขึ้นชื่อของคาโงชิมะ |
| ฮิเดโกะ โอซาโนะ | คิริน กีกิ | อรนุช ลาดพันนา​ | คุณยายของโคอิจิและริวโนะสุเกะ และเป็นแม่ของโนโซมิ |
| ทาสุคุ | เรียวกะ ฮายาชิ |  | เพื่อนของโคอิจิ ออกเดินทางเพื่อขอพรให้ได้แต่งงานกับคุณครูประจำห้องสมุด |
| มาโกโตะ | เซโนะสุเกะ นากาโยชิ |  | เพื่อนของโคอิจิ มีความฝันอยากเป็นนักเบสบอลมืออาชีพ แต่ออกเดินทางไปกับโคอิจิเพื่อขอพรให้มาร์เบิลสุนัขที่ตายไปฟื้นคืนชีพ |
| เมงูมิ อาริโยชิ | คาระ อูชิดะ |  | เพื่อนของริวโนะสุเกะ ออกเดินทางไปกับโคอิจิและริวโนะสุเกะ เพื่อขอพรเรื่องการเป็นนักแสดง |
| เรนโตะ | เรนโตะ อิโซเบะ |  | เพื่อนของริวโนะสุเกะ ออกเดินทางไปกับโคอิจิและริวโนะสุเกะ เพื่อขอพรให้ตัวเองวิ่งเร็วขึ้น |
| คันนะ | คันนะ ฮาชิโมโตะ |  | เพื่อนของริวโนะสุเกะ ออกเดินทางไปกับโคอิจิและริวโนะสุเกะ เพื่อขอพรเรื่องการวาดรูป |
| ซาจิ มิตสึมูระ | มานามิ นากาซาวะ |  | คุณครูประจำห้องสมุดในโรงเรียนของโคอิจิ |
| มาโมรุ ซาคางามิ | ฮิโรชิ อาเบะ |  | คุณครูประจำชั้นของโคอิจิ |
| เคียวโกะ อาริโยชิ | ยูอิ นัตสุคาวะ |  | แม่ของเมูงูมิ เป็นอดีตนักแสดงสาวที่ออกจากวงการบันเทิงหลังจากคลอดเมงูมิ |
| วาตารุ ยามะโมโตะ | โยชิโอะ ฮาราดะ |  | เพื่อนร่วมงานคนสนิทของชูคิจิ โอซาโนะ |
ปืนกลเอ็ม1919 บราวนิง

ปืนกลขนาดกลาง
|  ปืนกล คาลิเบอร์> 30, บราวนิง, เอ็ม1919  |
| --- | --- |

ชนิด: ปืนกลขนาดกลาง ปืนกลอเนกประสงค์ (M1919A6)
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ: 1919–ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน: ดู ผู้ใช้
สงคราม: สงครามบานานา สมัยขุนศึก สงครามโลกครั้งที่สอง การปฏิวัติชาติอินโดนีเซีย สงครามเกาหลี การก่อการกำเริบฮุกบาลาฮับ สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง วิกฤตการณ์คองโก สงครามเวียดนาม สงครามแอลจีเรีย การบุกครองอ่าวหมู สงครามโรดีเซีย สงครามหกวัน The Troubles in Northern Ireland สงครามกลางเมืองไนจีเรีย สงครามกลางเมืองโซมาเลีย สงครามกลางเมืองลาว สงครามกลางเมืองเอลซัลวาดอร์ สงครามกลางเมืองเลบานอน สงครามกลางเมืองกัมพูชา ความขัดแย้งที่กีวู สงครามกลางเมืองลิเบียครั้งที่หนึ่ง สงครามกลางเมืองลิเบียครั้งที่สอง สงครามกลางเมืองซีเรีย ความขัดแย้งอื่นๆ
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: จอห์น เอ็ม บราวนิง
ช่วงการออกแบบ: 1919
บริษัทผู้ผลิต: Buffalo Arms Corporation   Rock Island Arsenal   Saginaw Steering Gear division of General Motors
ช่วงการผลิต: 1919–1945
จำนวนที่ผลิต: 438,971
แบบอื่น: A1; A2; A3; A4; A5; A6; M37 และ AN/M2
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 31 ปอนด์ (14 กิโลกรัม) (M1919A4)
ความยาว:  37.94 นิ้ว (964 มิลลิเมตร) (M1919A4)  53 นิ้ว (1,300 มิลลิเมตร) (M1919A6) 
ความยาวลำกล้อง: 24 นิ้ว (610 มิลลิเมตร)

กระสุน:  .30-06 Springfield (U.S.)  7.62×51mm NATO  .303 British  7.92×57mm Mauser  6.5×55mm  .22 Long Rifle (Mini)  7.62×54mmR  8×63mm patron m/32  7.65×53mm Argentine  7.5×54mm French 
การทำงาน: Recoil-operated/short-recoil operation.  Closed bolt.
อัตราการยิง: 400–600 round/min (1200–1500 for AN/M2 variant)
ความเร็วปากกระบอก: 2,800 ฟุตต่อวินาที (850 เมตรต่อวินาที)
ระยะหวังผล: 1,500 หลา (1,400 เมตร) (ช่วงที่มีประสิทธิภาพสูงสุด)
ระบบป้อนกระสุน: 250-round belt
เอ็ม1919 บราวนิง เป็นปืนกลกลางที่มีขนาด .30 คาลิเบอร์ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเกาหลี และสงครามเวียดนาม เอ็ม1919 ได้ถูกพบเห็นในการเข้าประจำการในฐานะปืนประจำตัวของทหารราบเบา, ปืนกลติดตั้งใกล้กับกระบอกปืนใหญ่รถถัง(coaxial), อาวุธติดตั้งบนยานพาหนะ(mounted) เครื่องบินรบ และปืนกลต่อต้านอากาศยานโดยสหรัฐและประเทศอื่นๆอีกมากมาย เอ็ม1919 หลายกระบอกได้ถูกบรรจุด้วยกระสุนขนาด 7.62×51มม. เนโท และยังคงใช้งานอยู่จนถึงทุกวันนี้
เอ็ม1919 เป็นรุ่นที่ได้ถูกพัฒนาขึ้นด้วยการระบายความร้อนด้วยอากาศจากปืนกลแบบมาตรฐานของสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เอ็ม1917 ที่มีการระบายความร้อนด้วยน้ำที่ถูกออกแบบโดยจอห์น เอ็ม บราวนิง การก่อกำเนิดของปืนกลอเนกประสงค์ในปี ค.ศ. 1950 ได้ผลักดัน เอ็ม1919 ให้เข้ามามีบทบาทรองในหลายๆกรณี โดยเฉพาะภายหลังจากการเข้ามาของเอ็ม 60 ในการประจำการในกองทัพสหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐได้ดัดแปลงปืนหลายกระบอกด้วยกระสุนขนาด 7.62มม. เนโท และถูกกำหนดให้กลายเป็นปืนกลติดตั้งประจำเรือที่ชื่อว่า เอ็มเค21 มอด 0 พวกมันได้ถูกใช้งานโดยทั่วไปบนเรือแม่น้ำในปี ค.ศ. 1960 และ 1970 ในเวียดนาม หลายประเทศในองค์กรเนโทก็ได้ดัดแปลงตัวอย่างให้มีขนาด 7.62 และสิ่งเหล่านี้ยังคงใช้งานได้ดีในปี ค.ศ. 1990 เช่นเดียวกับปัจจุบันในบางประเทศ
การดัดแปลงที่มีความคล้ายคลึงกับเอ็ม1917 ยังได้มีการผลิตปืนกล เอ็ม2 ที่มีขนาดใหญ่ ซึ่งใช้หลักการทำงานบนพื้นฐานและโครงสร้างเดียวกัน แต่ยิงกระสุนขนาด .50 คาลิเบอร์ที่ทรงพลังยิ่งกว่า เอ็ม 1919 นั้นมีความโดดเด่นด้วยขนาดที่เล็กกว่าและทั่วบริเวณลำกล้องจะมีหลุมเล็กๆหลายหลุมที่ถูกใช้ในรุ่นส่วนใหญ่
ผู้ใช้จากอดีตและปัจจุบัน

แอลจีเรีย[ต้องการอ้างอิง]
แองโกลา
อาร์เจนตินา
ออสเตรเลีย
ออสเตรีย: 1,605 M1919A4s, known as MG-A4. Used into the 1970s.
บังกลาเทศ
บราซิล
โบลิเวีย
บอตสวานา
บุรุนดี
แคนาดา
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ชิลี
สาธารณรัฐจีน: imported and copied in various arsenals during the warlord era
โคลอมเบีย
คอสตาริกา
Brigade 2506
เดนมาร์ก: 7.62 MG M/52
สาธารณรัฐโดมินิกัน
อียิปต์
เอลซัลวาดอร์
เอสโตเนีย
เอธิโอเปีย
ฟินแลนด์[ต้องการอ้างอิง]
ฝรั่งเศส
Democratic Forces for the Liberation of Rwanda
กาบอง
กรีซ
กัวเตมาลา
เฮติ
บริติชฮ่องกง: Royal Hong Kong Regiment
ฮ่องกง
อินเดีย
อินโดนีเซีย
อิหร่าน
ไอร์แลนด์
อิสราเอล
อิตาลี
ญี่ปุ่น: used post-war
แม่แบบ:Country data Katanga
เกาหลีใต้
ลาว: Received M1919A4 and M1919A6 from US Government during Vietnam War and Laotian Civil War.
ไลบีเรีย
ลิเบีย
ลักเซมเบิร์ก[ต้องการอ้างอิง]
มาดากัสการ์
มอลตา
มอริเตเนีย
เม็กซิโก
มองโกเลีย
โมร็อกโก[ต้องการอ้างอิง]
พม่า
เนปาล[ต้องการอ้างอิง]
เนเธอร์แลนด์
นิวซีแลนด์
นิการากัว[ต้องการอ้างอิง]
ไนจีเรีย
ปานามา
ฟิลิปปินส์
โปรตุเกส
โรมาเนีย
โรดีเชีย
เซียร์ราลีโอน
โซมาเลีย
แอฟริกาใต้
สหภาพโซเวียต​
สเปน
สวีเดน
ซีเรีย
ไต้หวัน
ไทย
ตูนิเซีย
ตุรกี
สหราชอาณาจักร
สหรัฐอเมริกา
อุรุกวัย
เวียดนามใต้
เวียดนาม
ซาอีร์