stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กันดั้ม 0083 : ความทรงจำแห่งละอองดาว
รายชื่อตอน

| ด ค กรายชื่อตัวละครในกันดั้ม โดย โยชิยูกิ โทมิโนะ |
| --- | --- |
สหพันธ์โลก:  อามุโร่ เรย์  ฟลาว โบว์  ไบรท์ โนอา  ไค ชิเด็น  ฮายาโตะ โคบายาชิ  ริว โฮเซ่  เซล่า มาส  มิไร ยาชิมะ  คิกกะ คัตสึและเร็ตสึ  ฮาโล่  โค อุรากิ 
อาณาจักรซีอ้อน:  ชาร์ อัสนาเบิล  เดกิน โซโด ซาบี้  กิเลน ซาบี้  กัลม่า ซาบี้  รัมบะ ราล  สามดาวดำ  ลาล่า ซูน  มา คุเบะ 
เอวโก้ (A.E.U.G.):  คามิล บีดัน  จูโด้ อาชิตะ  ฟา ยุยรี  ควาโทร บาจิน่า  ไบรท์ โนอา  เอมม่า ชีน  เรคคอร์ ลอนด์  เอรุปิ พุรุ  เอล เปียนโน่  อิโน่ อับบาบุ  บีช่า โอเรกุ  ลู ลูก้า  มอนโด อกาเคะ  ทอร์เรส 
ทีทานส์ (Titans):  โฟว์ มุราซาเมะ  เจริด เมซซ่า  แป็ปติมุส ซิร็อกโก้  บรูรัล บลูตัช  โมอา ฟาโรห์  โรซาเมีย บาดัม  จามิทอฟ ไฮมาน  บาสค์ โอม  ยาซัน เกเบิ้ล 
แอกซิส,เนโอซีออน:  ฮามาน คาห์น  มิเนว่า ซาบี้  เกลมี้ โตโต้  เอรุปิ พุรุ  คาร่า ซูน  มาชูมะ ซีโร่  กอนท์ โก  ราคาน ดาคาราน  พุรุ ทูว์
กะทกรก

| กะทกรก |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Passifloraceae
สกุล:: Passiflora
สกุลย่อย:: Passiflora
สปีชีส์:: P.  foetida
ชื่อทวินาม
Passiflora foetida L.

Passiflora foetida
กะทกรก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Passiflora foetida ,อังกฤษ: Fetid passionflower, Scarletfruit passionflower, Stinking passionflower) ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ เช่น รก, กระโปรงทอง (ใต้), ละพุบาบี (มลายู-นราธิวาส, ปัตตานี), หญ้ารกช้าง (พังงา), ตำลึงฝรั่ง (ชลบุรี) เป็นต้น เป็นไม้เถาเลื้อยคล้ายตำลึง เถาค่อนข้างคดไปงอมา เถามีหนามเล็ก ๆ ขึ้นอยู่ห่าง ๆ โดยทั่วไป ใบเป็นใบเดี่ยว รูปใบมนโค้งผิวเรียบปลายใบแหลมโดยแยกเป็นสามแฉก ใบและเส้นใบบริเวณที่ติดต่อกันมีสีแดงเรื่อ บริเวณใกล้โคนก้านใบมีแฉกแหลมเล็กเรียงตรงกันข้ามสลับกัน ก้านใบ มีขนาดก้านไม้ขีด ยาว 5–6 เซนติเมตร มีขนอ่อนเป็นฝอยขนาดเล็ก ดอกมีลักษณะก้านดอกยาวกว่าใบ ดอกบานออกกลมกว้าง กลีบดอกสีขาวแซมด้วยริ้วสีม่วง ผลค่อนข้างกลมขนาดปลายนิ้วมือ และห่อหุ้มด้วย “รก” ผลสุกมีสีเหลือง
ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด นิเวศวิทยาและการแพร่กระจายขึ้นอยู่ตามที่รกร้างหรือขอบไร่ชายนา และบริเวณป่าพื้นราบ โดยเลื้อยพันกิ่งต้นไม้อื่น ๆ
การใช้ประโยชน์

ยอด ใช้เป็นผักสด มีรสขมเล็กน้อย หรือลวกจิ้มกับน้ำพริกและใส่ในแกงเลียง เมล็ดและเยื่อหุ้มเมล็ดรับประทานได้
ต้นสดมีสารพิษทำให้เป็นอันตรายถึงชีวิตได้ แต่ต้มสุกแล้วใช้เป็นยาขับปัสสาวะ แก้ไอ ขับเสมหะ แก้บวม เปลือกใช้เป็นยาชูกำลัง ใช้ตำเคี่ยวกับน้ำมะพร้าว แก้ไฟไหม้น้ำร้อนลวก ทำให้แผลเปื่อยแห้ง ใบใช้ตำพอกแผลเพื่อฆ่าเชื้อ แก้โรคผิวหนัง หิด ไข้หวัด ใช้ตำให้ละเอียดแล้วคั้นเอาน้ำดื่มเป็นยาขับพยาธิ
ดอกใช้แก้ไอ ขับเสมหะ ผลดิบมีรสเบื่อ ผลสุกหวาน ใช้แก้ปวด บำรุงปอด รากใช้ต้มน้ำดื่มแก้ไข้ แก้กามโรค แก้เบาหวาน
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1766333  Wikispecies: Passiflora foetida  APDB: 114634  BHL: 358980  EoL: 584516  EPPO: PAQFO  FloraBase: 5226  FNA: 242336203  FoC: 242336203  GBIF: 2874211  GRIN: 26968  iNaturalist: 51448  IPNI: 321966-2  IRMNG: 10203843  ITIS: 22225  NCBI: 159421  NZOR: fde1eb3d-c9a9-4289-a6fb-dbbb509bbfde  Plant List: kew-2559676  PLANTS: PAFO2  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:321966-2  Tropicos: 24200152  WoRMS: 418716
กอล์ฟชายชิงแชมป์โลก

กอล์ฟชายชิงแชมป์โลก (อังกฤษ: World Cup of Golf) เป็นการแข่งขันกีฬากอล์ฟชายที่แข่งขันกันโดยทีมละสองคน ซึ่งเป็นตัวแทนของประเทศของตน อนุญาตให้มีทีมเดียวเท่านั้นจากแต่ละประเทศ ผู้เล่นจะได้รับการคัดเลือกโดยพิจารณาจากการจัดอันดับกอล์ฟโลกอย่างเป็นทางการ แม้ว่าจะไม่ใช่ตัวเลือกแรกทั้งหมดที่นักกีฬาจะเลือกแข่งขันก็ตาม การแข่งขันกอล์ฟที่ระดับเท่ากันสำหรับผู้หญิงคือ กอล์ฟหญิงชิงแชมป์โลก แข่งขันตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ถึง 2008
ผลงานแบ่งตามประเทศ

| ทีม | แชมป์เปี้ยน | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
|  สหรัฐ | 24 | 11 |
|  ออสเตรเลีย | 5 | 6 |
|  แอฟริกาใต้ | 5 | 4 |
|  สเปน | 4 | 7 |
|  แคนาดา | 3 | 2 |
|  อังกฤษ | 2 | 6 |
|  ญี่ปุ่น | 2 | 4 |
|  สวีเดน | 2 | 3 |
 ไอร์แลนด์: 2
|  เวลส์ | 2 | 1 |
|  เยอรมนี | 2 | 1 |
|  สกอตแลนด์ | 1 | 6 |
|  อาร์เจนตินา | 1 | 5 |
|  ไต้หวัน | 1 | 2 |
 เดนมาร์ก: 1
 อิตาลี: 1
|  เบลเยียม | 1 | 0 |
|  นิวซีแลนด์ | 0 | 2 |
|  ซิมบับเว | 0 | 2 |
|  จีน | 0 | 1 |
|  ฝรั่งเศส | 0 | 1 |
|  เม็กซิโก | 0 | 1 |
|  ฟิลิปปินส์ | 0 | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
กัปตันฮุก

ภาพวาดเมื่อปี 1912 โดยฟรานซิส ดอนกิน เบดฟอร์ด (Francis Donkin Bedford)
นายเรือเจมส์ ฮุก (อังกฤษ: Captain James Hook) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ กัปตันฮุก เป็นตัวละครฝ่ายร้ายในบทละครเรื่อง ปีเตอร์แพนแอนด์เวนดี (Peter and Wendy) ของเจ. เอ็ม. แบร์รี (J. M. Barrie) รวมถึงงานอื่น ๆ ซึ่งดัดแปลงมาจากบทละครดังกล่าว กัปตันฮุกเป็นหัวหน้าโจรสลัดและเป็นนายเรือเดินสมุทรชื่อ จอลลีโรเจอร์ (Jolly Roger) ทั้งยังเป็นหัวหน้าท่าเรือในดินแดนที่เรียก "เนเวอร์แลนด์" (Neverland) ความสำคัญอย่างยิ่งยวดของเขาอยู่ที่เขาเป็นศัตรูตัวหลักของปีเตอร์ แพน และได้รับการพรรณนาว่าเป็น "สรั่งของเคราดำ" (boatswain to Blackbeard) และเป็น "ชายผู้สร้างความหวาดกลัวให้แก่เจ้าบาร์บีคิว" (the man that frightened Barbecue) แต่เขากลัวโลหิตตนเองกับจระเข้ ชื่อสกุลของเขาว่า "ฮุก" ซึ่งแปลว่า ตะขอ นั้นมาจากตะขอเหล็กที่เขาสวมไว้แทนมือขวาซึ่งถูกปีเตอร์ แพน ตัด แล้วโยนให้จระเข้น้ำเค็มตัวหนึ่งบริโภค เป็นเหตุให้จระเข้ตัวนั้นคอยติดตามกัปตันฮุกโดยหวังว่าจะได้กินเนื้อเขาอีก
กังหันไอน้ำ

โรเตอร์ของกังหันไอน้ำสมัยใหม่ที่ใช้ในโรงไฟฟ้า
กังหันไอน้ำ (อังกฤษ: steam turbine) เป็นอุปกรณ์หรือเครื่องจักรที่ใช้ไอน้ำแรงดันสูงมาขับกังหันให้หมุนรอบเพลา กังหันไอน้ำที่เป็นรูปธรรมมากที่สุดถูกคิดค้นโดยเซอร์ ชาร์ล พาร์ซัน (Sir Charles Parsons) ใน ค.ศ. 1884
กังหันไอน้ำได้เข้ามาแทนที่เครื่องจักรไอน้ำแบบมีลูกสูบเดิมเพราะมีประสิทธิภาพอุณหภาพดีกว่าและอัตราส่วนกำลังต่อน้ำหนัก (power-to-weight ratio) สูงกว่า เนื่องจากกังหันสร้างการเคลื่อนที่แบบอาศัยการหมุน (rotary motion) จึงเหมาะอย่างยิ่งที่จะใช้ในการขับเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ประมาณ 90% ของการผลิตไฟฟ้าทั้งหมดในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นการใช้กังหันไอน้ำ กังหันไอน้ำเป็นรูปแบบหนึ่งของเครื่องจักรความร้อนที่มาจากการปรับปรุงในประสิทธิภาพอุณหภาพเป็นอย่างมากด้วย ในการขยายตัวของไอน้ำนั้นผ่านขั้นตอนหลายขั้นตอน ทำให้ผลที่ได้นั้นเข้าใกล้กระบวนการผันกลับได้ในอุดมคติ
ดูเพิ่ม

Cotton, K.C. (1998). Evaluating and Improving Steam Turbine Performance.
Parsons, Charles A. (1911). The Steam Turbine . University Press, Cambridge.
Traupel, W. (1977). Thermische Turbomaschinen (ภาษาเยอรมัน).
Thurston, R. H. (1878). A History of the Growth of the Steam Engine. D. Appleton and Co.
แหล่งข้อมูลอื่น

Steam Turbines: A Book of Instruction for the Adjustment and Operation of the Principal Types of this Class of Prime Movers by Hubert E. Collins
Tutorial: "Superheated Steam"
Flow Phenomenon in Steam Turbine Disk-Stator Cavities Channeled by Balance Holes เก็บถาวร 2009-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Extreme Steam- Unusual Variations on The Steam Locomotiveเก็บถาวร 2012-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Interactive Simulation of 350MW Steam Turbine with Boiler developed by The University of Queensland, in Brisbane Australia
"Super-Steam...An Amazing Story of Achievement" Popular Mechanics, August 1937
กัตเตชัน

กัตเตชันที่ใบหญ้าถอดเสื้อ
กัตเตชันบนใบสตรอเบอรี
กัตเตชัน (อังกฤษ: guttation) เป็นการเสียน้ำในรูปของหยดน้ำของพืช ซึ่งเกิดในกรณีที่ในอากาศอิ่มตัวด้วยน้ำ มีความชื้นสูง การคายน้ำเกิดขึ้นได้น้อย แต่การดูดน้ำของรากยังเป็นปกติ เกิดขึ้นโดยน้ำถูกดันผ่านไซเลมเข้าสู่เทรคีดที่เล็กที่สุดในใบ แล้วถูกดันออกไปสู่กลุ่มเซลล์พาเรนไคมาที่เรียกอีพิเทม (epithem) เข้าสู่ช่องว่างที่สะสมน้ำได้ (water cavity) แล้วจึงออกจากใบทางรูเปิดที่เรียกไฮดาโทด (hydathode)
องค์ประกอบทางเคมี

ของเหลวที่ถูกขับออกทางไฮดาโทดมีองค์ประกอบต่างกัน ตั้งแต่เป็นน้ำบริสุทธิ์จนมีสารละลายที่เป็นแร่ธาตุเช่นโพแทสเซียม และสารอินทรีย์เช่นน้ำตาลปนออกมา เมื่อน้ำระเหยไปหมดสารละลายเหล่านี้จะตกค้างอยู่ที่ใบซึ่งเป็นผลเสียต่อพืช โดยสารละลายที่เกิดจากกัตเตชันจะส่งเสริมการงอกของสปอร์ราที่เป็นเชื้อก่อโรคของพืชชนิดนั้น และทำให้เกิดสภาวะที่เหมาะสมที่จะทำให้แบคทีเรียและราที่ก่อโรคเข้าทำลายพืช
การวิเคราะห์

ถ้ามีไนโตรเจนระดับสูงปรากฏในของเหลวเป็นสัญญาณของการมีปุ๋ยมากเกินไป ไนโตรเจนส่วนเกินจะต้องถูกชะล้างจากดินเมื่อมีน้ำปริมาณมาก ซึ่งอาจส่งผลต่อปัญหามลพิษทางน้ำ แต่เป็นวิธีที่ดีที่สุดเพื่อเรียกคืนความอุดมสมบูรณ์ของดิน
กอน (เพลงโรเซ)

Error ซิงเกิลโดยโรเซ
"กอน" (อังกฤษ: Gone) เป็นเพลงที่บันทึกโดยนักร้องชาวเกาหลีใต้-นิวซีแลนด์ โรเซ จากซิงเกิลอัลบั้มเปิดตัว อาร์ ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ 2021 ผ่านสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ เพลงเขียนโดย เจ. ลอรีน, เท็ดดี พัก, โรเซ และไบรอัน ลี และผลิตโดย ลี และ 24 โรเซแสดงเพลง "กอน" ครั้งแรกในรายการ  อินกีกาโย ทางช่องเอสบีเอส ในวันที่ 14 มีนาคม "กอน" เป็นเพลงโรเเมนติกบัลลาดแนวซอฟต์ร็อก, ออลเทอร์นาทิฟร็อก และอินดีร็อก เกี่ยวกับการคร่ำครวญถึงความรักในอดีตและความอ้างว้างในเบื้องหน้า
"กอน" ถูกเผยแพร่เป็นซิงเกิลที่สองจากซิงเกิลอัลบั้มเปิดตัว อาร์ ในวันที่ 4 เมษายน 2021 พร้อมกับมิวสิกวิดีโอ ซึ่งกำกับโดยกว็อน ยง-ซู วิดีโอแสดงโรเซกำลังโศกเศร้าหลังสูญเสียความสัมพันธ์ ในบ้านหลังเก่าที่ตกแต่งอย่างประณีต "กอน" ขึ้นอันดับหกในเกาหลีใต้และอันดับหนึ่งในมาเลเซีย และเปิดตัวใน 100 อันดับแรกในหลาย ๆ ประเทศ รวมถึงออสเตรเลีย แคนาดา ฮังการี และนิวซีแลนด์ ถึงแม้เพลงจะไม่ได้เข้าชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 แต่ก็สามารถเปิดตัวที่อันดับ 15 บนชาร์ตดิจิทัลซองเซลส์
ชาร์ต > รายสัปดาห์

| ชาร์ต (2021–2022) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
Australia (ARIA): 63
Canada (Canadian Hot 100): 77
Global 200 (Billboard): 29
Hungary (Single Top 40): 9
Malaysia (RIM): 1
New Zealand Hot Singles (RMNZ): 6
Portugal (AFP): 186
Singapore (RIAS): 2
South Korea (Gaon): 6
South Korea (K-pop Hot 100): 5
UK Download (OCC): 41
US Digital Song Sales (Billboard): 15
Vietnam (Vietnam Hot 100): 92
ชาร์ต > รายเดือน

| ชาร์ต (2021) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
South Korea (Gaon): 21
South Korea (K-pop Hot 100): 15
ชาร์ต > ปลายปี

| ชาร์ต (2021) | ตำแหน่ง |
| --- | --- |
South Korea (Gaon): 148
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | สังกัด | อ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก | 12 มีนาคม 2021 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | วายจี อินเตอร์สโคป |  |
กัตส์ อิชิมัตสึ

| กัตส์ อิชิมัตสึ |
| --- | --- |
เกิด: ยูจิ ซูซูกิ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2492
กัตส์ อิชิมัตสึ (ญี่ปุ่น: ガッツ 石松; โรมาจิ: Gattsu Ishimatsu; อังกฤษ: Guts Ishimatsu) หรือชื่อเกิด ยูจิ ซูซูกิ (ญี่ปุ่น: 鈴木 有二; โรมาจิ: Suzuki Yūji) เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ที่จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 51 ครั้ง ชนะ 31 (น็อก 17) เสมอ 6 แพ้ 14 เป็นนักมวยสากลอดีตแชมป์โลกชาวญี่ปุ่น หลังจากแขวนนวมได้ไปเป็นนักแสดง และผู้วิจารณ์กีฬามวย
ประวัติ

กัตส์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 ในช่วงแรก เขาไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก จนกระทั่งมาได้เทรนเนอร์ชาวสหรัฐ เอ็ดดี ทาวน์เซนด์ ช่วยปรับปรุงการชกของเขาให้ดีขึ้น เขาขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 โดยแพ้น็อกอิสมาเอล ลากูนา จากปานามาในยกที่ 13 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสภามวยโลกและสมาคมมวยโลกไม่สำเร็จ ต่อมาใน พ.ศ. 2515 กัตส์ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท ชนะคะแนนชินอิจิ คาโดตะ ที่เคยชนะน็อกเขามาก่อนได้ ใน พ.ศ. 2516 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสมาคมมวยโลก ปรากฏว่าแพ้น็อกโรเบร์โต ดูรัน ยก 10
ต่อมา 11 เมษายน พ.ศ. 2517 กัตส์ขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลก รุ่นไลท์เวทกับโรดอลโฟ กอนซาเลซ ซึ่งปรากฏกว่ากัตส์เป็นฝ่ายสู้ไม่ถอยก่อนจะชนะน็อกได้ในยกที่ 8 ได้ครองแชมป์โลก กัตส์ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะชกแก้มือกับกอนซาเลซและเป็นฝ่ายชนะได้อีก หลังจากนั้น กัตส์ป้องกันตำแหน่งได้อีกสามครั้งและพบว่าตนเองมีปัญหาเรื่องการทำน้ำหนักในรุ่นไลท์เวท ในที่สุด กัตส์จึงเสียแชมป์โลกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2519 ให้กับเอสเตบัน เด เฆซุส กัตส์เลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2520 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเขาแพ้น็อกไปในยกที่ 6 เขาขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2521 แต่ก็แพ้อีก เขาจึงแขวนนวมไป
หลังจากที่เขาได้เป็นแชมป์โลก กัตส์เริ่มปรากฏตัวในรายการทางโทรทัศน์ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 เมื่อเขาแขวนนวม เขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิต ใน พ.ศ. 2539 เขาเข้าไปร่วมงานกับพรรคประชาธิปไตยเสรีนิยมแต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กัตส์ยังเป็นผู้ที่วิจารณ์การแข่งขันกีฬามวยคนหนึ่ง เมื่อครั้งที่โคกิ คาเมดะชกชนะฮวน โฮเซ ลันดาเอตา กัตส์ได้ออกมาให้คำวิจารณ์ให้ความเห็นในทางตรงข้ามกับพ่อของคาเมดะที่เป็นเทรนเนอร์ นอกจากนั้น ยังได้รับเชิญให้ร่วมวิจารณ์การชกระหว่างคัตสึชิเงะ คาวาชิมะกับกริสเตียน มิฆาเรสด้วย
กัตส์ได้เป็นผู้แสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง ทั้งในและนอกประเทศญี่ปุ่น เช่น Empire of the Sun, Black Rain และยังแสดงละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง
เกียรติประวัติ

แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท
ชิง 16 มกราคม 2515 ชนะคะแนน ชินอิจิ คาโดตะ ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 พฤษภาคม 2515 ชนะคะแนน รูดี กอนซาเลซ ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 เมษายน 2516 ชนะคะแนน เฟรด โรแลนโด ปาสเตอร์ ที่ ญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBC รุ่นไลท์เวท
ชิง 11 เมษายน 2517 ชนะน็อก โรดอลโฟ กอนซาเลซ ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 กันยายน 2517 เสมอกับ อาร์ทูโร ปีเนดา ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 พฤศจิกายน 2517 ชนะน็อก โรดอลโฟ กอนซาเลซ ยก 12 ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 กุมภาพันธ์ 2518 ชนะคะแนน เคน บูแคนัน ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 มิถุนายน 2518 ชนะคะแนน อาร์ตูโร ปิเนดา ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 4 ธันวาคม 2518 ชนะน็อก อัลบาโร โรฮัส ยก 14 ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 8 พฤษภาคม 2519 แพ้คะแนน เอสเตบัน เด เฆซุส ที่ ปวยร์โตรีโก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC กับ WBA ไลท์เวท เมื่อ 6 มิถุนายน 2513 แพ้น็อก อิสมาเอล ลากูนา ยก 13 ที่ ปานามา
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 8 กันยายน 2516 แพ้ทีเคโอ โรเบร์โต ดูรัน ยก 10 ที่ ปานามา
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท  เมื่อ 2 เมษายน 2520 แพ้น็อก แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
กัปตันโท้ด เทรเชอร์แทร็กเกอร์

กัปตันโท้ด: เทรเชอร์แทร็กเตอร์ (อังกฤษ: Captain Toad: Treasure Tracker) เป็นเกมแอ็คชั่นวิดีโอเกมที่พัฒนาและเผยแพร่โดย นินเทนโด สำหรับ วียู ซึ่งเป็นสปินออฟจากซีรีส์ ซูเปอร์มาริโอ ซึ่งสร้างขึ้นบนแบบจำลองที่มีมิติเท่ากันซึ่งนำแสดงโดย กัปตันโท้ด จาก ซุปเปอร์มาริโอทรีดีเวิลด์ เกมนี้ได้รับการประกาศในการนำเสนอ Nintendo Direct ของ Nintendo Entertainment Expo 2014
กัปตันอุลตร้า

| กัปตันอุลตร้า |
| --- | --- |
กัปตันอุลตร้า
ข้อมูลการจัดพิมพ์
ผู้จัดพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: แฟนแทสติกโฟร์ Vol.1 ฉบับที่ 177 (ธันวาคม 1976)
สร้างสรรค์โดย: รอย โธมัส จอร์จ เปเรซ โจ ซินนอทท์
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: กริฟฟิน โกกอล
สังกัดทีม: ดีเฟนเดอร์ส อินิเทียทีฟ รีเวนเจอร์ส
ความสามารถ: Flight Superhuman strength, durability, reflexes, and endurance X-ray Vision Intangibility Super breath Tap his "ultra potential"
กัปตันอุลตร้า (อังกฤษ: Captain Ultra) เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรตลกจากมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฎตัวครั้งแรกในการ์ตูนเรื่อง แฟนแทสติกโฟร์ ฉบับที่ 177 (ธันวาคม 1976) สร้างสรรค์โดย รอย โธมัส ,จอร์จ เปเรซ และโจ ซินนอทท์
แหล่งข้อมูลอื่น

Marvel Directory entry
กังฟูดังค์ ศึกบาส ทะยานฟ้า

| กังฟูดังค์ ศึกบาส ทะยานฟ้า |
| --- | --- |
โปสเตอร์ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: จู่ หยินปิง
อำนวยการสร้าง: เจ้า เสี่ยวถิง
นักแสดงนำ: โจว เจี๋ยหลุน เฉิง จื้อเหว่ย์ อาซา เฉิน ป๋อหลิน
กำกับภาพ: เจ้า เสี่ยวถิง
ตัดต่อ: เจ้า เสี่ยวถิง
ดนตรีประกอบ: เจย์ โชว
ผู้จัดจำหน่าย: Shanghai Film Group Corporation (China) Emperor Motion Pictures (Hong Kong) MediaCorp Raintree Pictures (Singapore)
วันฉาย:   7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 (2008-02-07) 
ความยาว: 98 นาที
ประเทศ: ประเทศไต้หวัน ฮ่องกง ประเทศจีน
ภาษา: แมนดาริน ภาษากวางตุ้งมาตรฐาน ฮินดี
กังฟูดังค์ ศึกบาสทะยานฟ้า (อังกฤษ: Kung Fu Dunk หรืออีกไตเติ้ลคือ Slam Dunk จีนตัวเต็ม: 功夫灌籃; จีนตัวย่อ: 功夫灌篮; พินอิน: Gōngfū Guànlán), เป็นภาพยนตร์ตลก กำกับโดยผู้กำกับชาวไต้หวันที่มีชื่อว่า จู่ หยินปิง นำแสดงโดย เจย์ โชว และ เฉิง จื้อเหว่ย์
เนื้อเรื่องย่อ

ซื่อเจี๋ย คือเด็กหนุ่มที่เติบโตในโรงเรียนสอนกังฟู เขามีโอกาสได้ฝึกฝนวิชากังฟูจนฝีมือยอดเยี่ยม และเป็นคนที่มีจิตใจที่ดี ต่อมา หลังได้แสดงฝีมือในการสแลมดั้งอย่างยอดเยี่ยมอย่างที่ทุกคนคาดไม่ถึง เฉินหลี่ เจ้าของไอเดียร้ายๆ และเป็นผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างถนน ได้เลือกตัวซื่อเจี๋ยเข้าทีม และเพื่อช่วยซื่อเจี๋ยตามหาครอบครัวของเขา เฉินหลี่ได้ชวนซื่อเจี๋ยให้ไปเล่นบาสเกตบอลที่มหาวิทยาลัย อย่างไรก็ดี เฉินหลี่คิดจะหาเงินจากความสามารถของซื่อเจี๋ยด้วย
นักแสดง

เจย์ โชว รับบท ฟาง ซื่อเจี๋ย
เฉิง จื้อเหว่ย์ รับบท เฉิน หวังหลี่
อาซา รับบท ลี่ ลี่ (ลิลลี่)
เฉิน ป๋อหลิน รับบท ติง เว่ย
บารอน เฉิน รับบท เซียวหลิน
หวัง กัง รับบท หวัง เปียว
วิล หลิว รับบท หลี่ เถียน
อู๋ เมิ่งต๋า รับบท อาจารย์หวู
ไบรอัน เหลียง รับบท อาจารย์เฟย์
เอ็ดดี้ โค รับบท อาจารย์ของฟาง ซื่อเจี๋ย
เคนเนธ ซาง รับบท หวัง อี้ควน
ฮวง ปอ รับบท อาจารย์ หวง
หยาน หนี่ รับบท อาจารย์หนี่
แหล่งข้อมูลอื่น

กังฟูดังค์ ศึกบาส ทะยานฟ้า ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กัมปาลา

| กัมปาลา |
| --- | --- |
Kampala in 2011
กัมปาลาMap of Uganda showing the location of Kampala.
พิกัด: 00°18′49″N 32°34′52″E﻿ / ﻿0.31361°N 32.58111°E﻿ / 0.31361; 32.58111
ประเทศ: ยูกันดา
District: Kampala
การปกครอง
 • Lord Mayor: Erias Lukwago
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 189 ตร.กม. (73 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 176 ตร.กม. (68 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 13 ตร.กม. (5 ตร.ไมล์)
ความสูง: 1,190 เมตร (3,900 ฟุต)
ประชากร (2011 Estimate)
 • ทั้งหมด: 1,659,600 คน
 • ความหนาแน่น: 9,429.6 คน/ตร.กม. (24,423 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+3 (EAT)
เว็บไซต์: Parliament - The Great Lukiko
กัมปาลา (อังกฤษ: Kampala) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศยูกันดา ตั้งอยู่ใกล้ทะเลสาบวิกตอเรีย มีอุตสาหกรรมสิ่งทอและการแปรรูปอาหาร จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 คาดว่ามีประชากรราว 1,659,600 คน
กอล์ฟหญิงชิงแชมป์โลก

กอล์ฟหญิงชิงแชมป์โลก (อังกฤษ: Women's World Cup of Golf) เป็นการแข่งขันกีฬากอล์ฟอาชีพที่แข่งขันกันโดยทีมนักกอล์ฟหญิงสองคนที่เป็นตัวแทนของประเทศของตน ทัวร์นาเมนต์นี้แข่งขันทุก 2 ปี ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 ที่อะแดร์มานอร์โอเทลแอนด์กอล์ฟรีสอร์ท ลิเมอร์ริกเคาน์ตี้ ในประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งได้รับการรับรองโดยเลดี้ยูโรเปียนทัวร์  และต่อมาทุกปีระหว่างปี ค.ศ. 2005 ถึง 2008 ในแอฟริกาใต้ได้รับการรับรองโดยแอลพีจีเอ จำนวนเงินรางวัลยังไม่เป็นทางการทั้งสองการแข่วขัน เงินรางวัลปีล่าสุดอยู่ที่ 1.4 ล้านเหรียญสหรัฐ การแข่งขันประกอบด้วย 22 ทีม และแต่ละประเทศที่ผ่านเข้ารอบสามารถลงสนามได้ทีมเดียว จัดขึ้นในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ ในช่วงต้นฤดูกาลสำหรับทัวร์มืออาชีพระดับโลก, แอลพีจีเอสหรัฐ และทัวร์สำคัญอื่นๆ เช่น ทัวร์ในญี่ปุ่นและยุโรป
ผู้ชนะ

| ปี | วันที่ | ประเทศ | ทีม | รองชนะเลิศ | อันดับสาม | บุคคล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008 | 18–20 ม.ค. |  ฟิลิปปินส์ | เจนนิเฟอร์ โรซาเลส & โดโรธี เดลาซิน |  จิยะ ชิน & อึน-ฮี จี |  มิกิ ไซกิ & ชิโนบุ โมโรมิซาโตะ  เอมี่ ฮัง & หยุน-เจีย เว่ย | n/a |
| 2007 | 19-21 ม.ค. |  ปารากวัย | จูเลียต้า กรานาดา & เซเลสเต โทรเช |  แพท เฮิร์สต์ & จูลี่ อิงค์สเตอร์ |  ย็อง คิม & จิยาอิ ชิน | n/a |
| 2006 | 20-22 ม.ค. |  สวีเดน | แอนนิกา โซเรนสตัม & ลิเซล็อตเต้ นอยมันน์ |  แคทรีโอนา แมทธิว & เจนิส มูดี้ |  เบ็คกี้ บริวเวอร์ตัน & เบ็คกี้ มอร์แกน | n/a |
| 2005 | 11–13 ก.พ. |  ญี่ปุ่น | ไอ มิยาซาโตะ & รุย คิทาดะ |  จาง จอง & โพ แบ ซอง  เจนนิเฟอร์ โรซาเลส & โดโรธี เดลาซิน |  | n/a |
กอล์ฟหญิงชิงแชมป์โลกทีเอสเอ็น
| 2000 | ก.ย. 15–17 |  สวีเดน | คาริน โคช & โซฟี กุสตาฟสัน |  ลอร่า เดวีส์ & ทริช จอห์นสัน |  อลิสัน มุนท์ & เจน คราฟเตอร์ |  ลอร่า เดวีส์ |
ผลงานจำแนกตามประเทศ พ.ศ. 2548-2551

| ทีม | แชมป์เปี้ยน | รองชนะเลิศ | อันดับสาม |
| --- | --- | --- | --- |
|  ฟิลิปปินส์ | 1 | 1 | 0 |
|  ญี่ปุ่น | 1 | 0 | 1 |
|  ปารากวัย | 1 | 0 | 0 |
|  สวีเดน | 1 | 0 | 0 |
|  เกาหลีใต้ | 0 | 2 | 1 |
|  สกอตแลนด์ | 0 | 1 | 0 |
|  สหรัฐ | 0 | 1 | 0 |
|  ไต้หวัน | 0 | 0 | 1 |
|  เวลส์ | 0 | 0 | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
TSN Ladies World Cup of  Golf  2000 - Results, Golf Sweden, 17 September 2000
LPGA official microsite
กัปตันมาร์เวล (มาร์เวลคอมิกส์)

สำหรับตัวละครดีซีที่ชื่อเหมือนกัน ดูที่ กัปตันมาร์เวล (ดีซีคอมิกส์)
| กัปตันมาร์เวล> รายละเอียดการตีพิมพ์ |
| --- | --- |
สำนักพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: Marvel Super-Heroes #12
สร้างสรรค์โดย: สแตน ลี (ผู้เขียนเรื่อง) ยีน โคแลน (ผู้วาดภาพ)
รายละเอียดตัวละคร
ชื่อจริง: มาร์-เวลล์ โมนิกา แรมบิว Genis-Vell Phyla-Vell  Khn'nr Noh-Varr แครอล แดนเวอร์ส
Captain Marvel
ประวัติการตีพิมพ์
จัดพิมพ์: Marvel Comics
วางจำหน่าย:  รายการ  (vol 1) Monthly (1–19) and Bi-monthly (20–62) (vol 2–8, Mighty...) Monthly  
รูปแบบ:  รายการ (vol 1–4, 6–8, Mighty...) Ongoing series (vol 5) Limited series One-shot supposedly issues were also published in 1989 and 1994  
ระยะเวลาการพิมพ์:  รายการ  (vol 1) May 1968 – May 1979 (1-shots) 1989 and 1994 (vol 2) December 1995 – May 1996 (vol 3) January 2000 – October 2002 (vol 4) November 2002 – September 2004 (vol 5) January – June 2008 (vol 6) September 2012 – November 2013 (vol 7) March 2014 – May 2015 (vol. 8) January – November 2016 Mighty Captain Marvel January 2017 – present  
จำนวนเล่ม:  รายการ  (vol 1): 62 (vol 2): 6 (vol 3): 35 (vol 4): 25 (vol 5): 5 (vol 6): 17 (vol 7): 15 (vol 8): 10  
ตัวละครหลัก:  รายการ  (vol 1) Mar-Vell (1-shots) Monica Rambeau (vol 2–4) Genis-Vell (vol 5) Khn'nr (vol 6–8, Mighty...) Carol Danvers  
ทีมงานสร้างสรรค์
ผู้เขียนเรื่อง:  รายการ  (vol 1) Arnold Drake Gary Friedrich Roy Thomas Marv Wolfman Mike Friedrich Jim Starlin Steve Englehart Gerry Conway Scott Edelman (vol 2) Fabian Nicieza (vol 3–4) Peter David (vol 5) Brian Reed (vol 6–7) Kelly Sue DeConnick (vol 8) Michele Fazekas Christos Gage & Ruth Gage (Mighty...) Margaret Stohl   
ผู้ลงลายเส้นดินสอ:  รายการ  (vol 1) Don Heck Dick Ayers Frank Springer Gil Kane Wayne Boring Jim Starlin Al Milgrom Pat Broderick (vol 2) Ed Benes (vol 3–4) ChrisCross (vol 5) Lee Weeks (vol 6) Dexter Soy Filipe Andrade Scott Hepburn Patrick Olliffe (vol 7) David Lopez (vol 8) Kris Anka (Mighty...) Ramon Rosanas  
ผู้ลงหมึก:  รายการ  (vol 1) Vince Colletta Dan Adkins Al Milgrom Terry Austin (vol 2) Mike Sellers (vol 3–4) (vol 5) Jesse Delperdang (vol 6) Dexter Soy Filipe Andrade (vol 7) David Lopez (vol 8) Kris Anka (Mighty...) Ramon Rosanas  
กัปตันมาร์เวล (อังกฤษ: Captain Marvel) เป็นชื่อตัวละครซูเปอร์ฮีโรของมาร์เวลคอมิกส์ ถูกสร้างขึ้นโดยสแตน ลี และยีน โคแลน ส่วนของภาพยนตร์ ตัวละครกัปตันมาร์เวลรับบทโดยบรี ลาร์สัน และได้มีภาพยนตร์ออกฉายชื่อกัปตัน มาร์เวล และอเวนเจอร์ส: เผด็จศึก
แหล่งข้อมูลอื่น

Captain Marvel at the Marvel Universe
Captain Marvel at the Marvel Database Project
Captain Marvel Appearances in Publication Order
Captain Marvel Culture A history of the many Captain Marvels
| ด ค กกัปตันมาร์เวล |
| --- | --- |
 สแตน ลี  ยีน โคแลน 
ตัวละคร:  มาร์-เวลล์  โมนิกา แรมบิว  Genis-Vell  Phyla-Vell  Khn'nr  Noh-Varr  แครอล แดนเวอร์ส 
ตัวละครสนับสนุน:  Eon  Eros  ริค โจนส์  Mentor  มิสมาร์เวล 
ศัตรู:  ดอกเตอร์มิเนอร์วา  Entropy  Nitro  โรนัน ดิ แอคคิวเซอร์  สครัลล์ ซูเปอร์-สครัลล์ 
ภาพยนตร์:  กัปตัน มาร์เวล  เดอะ มาร์เวล
กัมเพิร์ต อะพอลโล

| กัมเพิร์ต อะพอลโล |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: อะพอลโล ออโตโมบิล
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 2005 – 2012
แหล่งผลิต: อัลเตินเบิร์ก, ประเทศเยอรมันนี
ผู้ออกแบบ: โรแลนด์ กัมเพิร์ต (Roland Gumpert) โรแลนด์ เมเยอร์ (Roland Mayer)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง (Sports car)
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู คูเป
โครงสร้าง: เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR)
จำนวนประตู: 2 แบบกัลวิงดอร์ (Gullwing doors)
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 4.2 L (260 cu in) ทวิน-เทอร์โบชาร์จ V8
ระบบเกียร์: เกียร์ธรรมดา 7 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,700 mm (106.3 in)
ความยาว: 4,460 mm (175.6 in)
ความกว้าง: 1,998 mm (78.7 in)
ความสูง: 1,114 mm (43.9 in)
น้ำหนัก: 1,100 kg (2,400 lb) to 1,200 kg (2,600 lb)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นต่อไป: กัมเพิร์ต ทอร์นันเต อะพอลโล อินเทนซา อีโมซั่น
กัมเพิร์ต อะพอลโล (อังกฤษ: Gumpert Apollo) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติเยอรมัน อะพอลโล ออโตโมบิล ระหว่างปี ค.ศ. 2005 – 2012 ในโรงงานที่อัลเตินเบิร์ก ประเทศเยอรมันนี
รถคันนี้เกิดขึ้นจากความตั้งใจของนายโรแลนด์ กัมเพิร์ต ที่ต้องการสร้างรถสปอร์ตที่สามารถวิ่งถนนได้อย่างถูกกฎหมาย ควบคู่ไปกับบนสนามแข่ง เขาได้นายโรแลนด์ เมเยอร์ นักออกแบบรถยนต์ ช่วยพัฒนารถต้นแบบขึ้น และบริษัทออดี ได้ตอบรับที่จะช่วยเหลือในโครงการนี้ โดยมีเงื่อนไขที่ว่า ต้องทำเป็นสายการผลิต ไม่ใช่เพียงแค่รถต้นแบบคันเดียวเท่านั้น จนกระทั่งได้เริ่มสายการผลิตในเดือนตุลาคมปี ค.ศ. 2005
กัมเพิร์ต อะพอลโล ได้รับการออกแบบประตูเป็นแบบปีกนกนางนวล ( Gull-wing door )  คล้ายคลึงกับ เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอล-คลาส และ เอสแอลเอส เอเอ็มจี รถใช้เครื่องยนต์ วี8 ของค่ายออดี สามารถทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 3.1 วินาที และความเร็วสูงสุดอย่างไม่เป็นทางการ 305 กม./ชม. (190 ไมล์/ชม.)
กันหยง

กันหยง หรือ ตันหยง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่าเจี่ยนหยง (อังกฤษ: Jian Yong;  ; จีนตัวย่อ: 简雍; จีนตัวเต็ม: 簡雍; พินอิน: Jiǎn Yóng; เวด-ไจลส์: Chien Yung) มีชื่อรองว่าเสี่ยนเหอ (อังกฤษ: ฺXianhe ; จีนตัวย่อ: 宪和; จีนตัวเต็ม: 憲和; พินอิน: Xiànhé; เวด-ไจลส์: Hsien-he) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เสนาธิการของเล่าปี่ รับใช้เล่าปี่ตั้งแต่เริ่มตั้งตัว เป็นคนเฉลียวฉลาด กันหยงผู้นี้เป็นคนแนะนำวิธีหลีกหนีจากอ้วนเสี้ยว ในเวลานั้น เล่าปี่อยู่กับอ้วนเสี้ยว เพราะโจโฉตีเมืองชีจิ๋วของตนแตก โดยอ้างว่าจะไปเกลี้ยกล่อมเล่าเปียวให้สวามิภักดิ์ต่ออ้วนเสี้ยว