stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเซเชลส์ในโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
พ.ศ. 120

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -4  -3  -2
ปี::  117  118  119  120  121  122  123
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 120
ปฏิทินกริกอเรียน: 424 BC
Ab urbe condita: 330
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4327
ปฏิทินบาไฮ: −2267 – −2266
ปฏิทินเบงกอล: −1016
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 527
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 121
ปฏิทินพม่า: −1061
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5085–5086
ปฏิทินจีน: 丙辰年 (มะโรงธาตุไฟ) 2273 หรือ 2213     — ถึง — 丁巳年 (มะเส็งธาตุไฟ) 2274 หรือ 2214
ปฏิทินคอปติก: −707 – −706
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 743
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −431 – −430
ปฏิทินฮีบรู: 3337–3338
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −367 – −366
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2678–2679
ปฏิทินโฮโลซีน: 9577
ปฏิทินอิกโบ: −1423 – −1422
ปฏิทินอิหร่าน: 1045 BP – 1044 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1077 BH – 1076 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1910
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2335 ก่อน ROC 民前2335年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 120 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 424
บอมเบย์ (พันธุ์แมว)

บทความนี้เกี่ยวกับพันธุ์แมว สำหรับเมืองในประเทศอินเดีย ดูที่ มุมไบ
แมวบอมเบย์
แมวสายพันธุ์บอมเบย์ เกิดจากการผสมระหว่างแมวสายพันธุ์เบอร์มิส กับแมวสายพันธุ์อเมริกันขนสั้น มีรูปร่างขนาดกลางมองเห็นกล้ามเนื้อชัดเจน หัวโตหน้าผากกลมกว้าง หูกลมและเอียงไปทางข้างหน้า มีจมูกสั้นสีดำคางเห็นชัดเจน ตากลมโตสีตามีตั้งแต่สีทองไล่ไปจนสีทองแดง ขายาวปานกลางเท้าเล็กรูปไข่ มีนิสัยอ่อนโยนไม่ก้าวร้าวสามารถปรับตัวเข้ากับแมวตัวอื่นๆได้ดีและชอบอยู่กับมนุษย์ไม่ปลีกตัวไปไกล
ชื่อสายพันธุ์บอมเบย์ได้มาจากเสือดำในประเทศอินเดีย และชื่อเมืองบอมเบย์ในประเทศอินเดีย (ปัจจุบันคือเมืองมุมไบ)
ลักษณะโดยทั่วไป

รูปร่างและขนาด : เป็นแมวขนาดกลางมีกล้ามเนื้อชัดเจน หัวโตหน้าผากกลมกว้าง หูกลมและเอียงไปทางข้างหน้า มีจมูกสั้นสีดำคางเห็นชัดเจน ตากลมโตสีตาเป็นสีทอง ขายาวปานกลางเท้าเล็กรูปไข่
ลักษณะนิสัย : อ่อนโยนไม่ก้าวร้าวสามารถปรับตัวเข้ากับแมวตัวอื่นๆได้ดีและชอบอยู่กับมนุษย์ไม่ปลีกตัวไปไกล
ดูเพิ่ม

โกนจา
พ.ศ. 1201

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1198  1199  1200  1201  1202  1203  1204
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1201
ปฏิทินกริกอเรียน: 658 DCLVIII
Ab urbe condita: 1411
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 107 ԹՎ ՃԷ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5408
ปฏิทินบาไฮ: −1186 – −1185
ปฏิทินเบงกอล: 65
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1608
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1202
ปฏิทินพม่า: 20
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6166–6167
ปฏิทินจีน: 丁巳年 (มะเส็งธาตุไฟ) 3354 หรือ 3294     — ถึง — 戊午年 (มะเมียธาตุดิน) 3355 หรือ 3295
ปฏิทินคอปติก: 374–375
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1824
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 650–651
ปฏิทินฮีบรู: 4418–4419
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 714–715
 - ศกสมวัต: 580–581
 - กลียุค: 3759–3760
ปฏิทินโฮโลซีน: 10658
ปฏิทินอิกโบ: −342 – −341
ปฏิทินอิหร่าน: 36–37
ปฏิทินอิสลาม: 37–38
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 658 DCLVIII
ปฏิทินเกาหลี: 2991
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1254 ก่อน ROC 民前1254年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1201 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 658 - มีนาคม ค.ศ. 659
มหาศักราช 580
== เหตุการณ์ ==2566
พรรคประชาธรรม

อาจหมายถึง
พรรคประชาธรรม (พ.ศ. 2517) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ถูกยุบพรรคจากคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
พรรคประชาธรรม (พ.ศ. 2547) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 สิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2548
พรรคประชาธรรม (พ.ศ. 2552) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2552 สิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
พรรคประชาธรรมไทย นำโดย พิเชษฐ สถิรชวาล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2561 สิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
ปอสา

| ปอสา |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Moraceae
เผ่า:: Moreae
สกุล:: Broussonetia
สปีชีส์:: B.  papyrifera
ชื่อทวินาม
Broussonetia papyrifera (L.) Vent.

ปอสา หรือ ปอกระสา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Broussonetia papyrifera) เป็นพืชในวงศ์ Moraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง เปลือกต้นสีน้ำตาล ใบเดี่ยว แผ่นใบสากมือเล็กน้อย ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้เป็นช่อหางกระรอก ดอกตัวเมียเป็นช่อกระจุกแน่น ผลกลม สีแดงอมส้ม ภายในมีเมล็ดสีแดง ยาง ราก ใบ และเปลือกลำต้น ผู้ที่แพ้เมื่อรับประทานเข้าไปทำให้ท้องร่วง
เปลือกลำต้นใช้ทำกระดาษเรียกกระดาษสา เส้นใยจากเปลือกใช้ทำผ้าตาปาซึ่งใช้ในฟิจิ ตองงา ซามัว และตาฮีตีเปลือกและผลใช้เป็นยาในปากีสถาน สารสกัดด้วยเอทานอลจากพืชอบแห้งมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ
รวมภาพ

ทรงต้น
ช่อดอกตัวเมีย
ช่อดอกตัวผู้
ผล
เปลือก
การผลิตผ้าตาปา
พ.ศ. 1205

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1202  1203  1204  1205  1206  1207  1208
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1205
ปฏิทินกริกอเรียน: 662 DCLXII
Ab urbe condita: 1415
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 111 ԹՎ ՃԺԱ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5412
ปฏิทินบาไฮ: −1182 – −1181
ปฏิทินเบงกอล: 69
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1612
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1206
ปฏิทินพม่า: 24
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6170–6171
ปฏิทินจีน: 辛酉年 (ระกาธาตุโลหะ) 3358 หรือ 3298     — ถึง — 壬戌年 (จอธาตุน้ำ) 3359 หรือ 3299
ปฏิทินคอปติก: 378–379
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1828
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 654–655
ปฏิทินฮีบรู: 4422–4423
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 718–719
 - ศกสมวัต: 584–585
 - กลียุค: 3763–3764
ปฏิทินโฮโลซีน: 10662
ปฏิทินอิกโบ: −338 – −337
ปฏิทินอิหร่าน: 40–41
ปฏิทินอิสลาม: 41–42
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 662 DCLXII
ปฏิทินเกาหลี: 2995
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1250 ก่อน ROC 民前1250年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
ศก 1205 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 662 - มีนาคม ค.ศ. 663
มหาศักราช 584
ธงชาติโซมาเลีย

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ 
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 12 ตุลาคม 1954
ลักษณะ: ลักษณะเป็นธงพื้นสีฟ้าอ่อน ที่กลางธงมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 1 ดวง
ออกแบบโดย: มูฮัมมัด อาวาเล ลิบาน
 
ธงชาติโซมาเลีย เป็นธงพื้นสีฟ้าอ่อน กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ที่กลางธงมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 1 ดวง ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ออกแบบโดย มูฮัมมัด อาวาเล ลิบาน เพื่อใช้เคลื่อนไหวต่อความเป็นพันธมิตรของชาวโซมาลี (pan-Somali) ต่อมาหลังการรวมชาติโซมาลีจากดินแดนอิตาเลียนโซมาลีแลนด์และบริติชโซมาลีแลนด์แล้ว ธงนี้จึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาเลียที่เกิดขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2503
ตามคำกล่าวของลิบานซึ่งเป็นผู้ออกแบบธงนั้น ได้ระบุว่าแบบธงนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะให้คล้ายกับธงขององค์การสหประชาชาติ ซึ่งมีส่วนช่วยให้โซมาเลียได้รับเอกราชจากอิตาลี การพื้นสีฟ้าในธงจึงถือเป็นการให้เกียรติแก่องค์การสหประชาชาติด้วยเหตุข้างต้น ส่วนดาวห้าแฉกสีขาวนั้นหมายถึงชาวโซมาลีที่อาศัยในดินแดนต่างๆ 5 แห่ง ได้แก่ บริติชโซมาลีแลนด์ (พื้นที่ประเทศโซมาเลียปัจจุบัน) อิตาเลียนโซมาลีแลนด์ (ปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของโซมาเลีย) เฟรนซ์โซมาลีแลนด์ (ที่ตั้งของประเทศจิบูตีในปัจจุบัน) โอกาเดน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเอธิโอเปีย) และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเคนยา
ประวัติ > ธงก่อนอาณานิคม

ธงของจักรวรรดิอะจูรัน (ศตวรรษที่ 13 - 17)
ธงของรัฐสุลต่านอดัล (ค.ศ. 1415 - 1577)
ธงของจักรวรรดิออตโตมัน (ค.ศ. 1559 - 1793)
ธงของจักรวรรดิโอมานิ (ค.ศ. 1700 - 1856)
ธงของรัฐสุลต่านอิสอัค (ค.ศ. 1700 - 1884)
ธงของจักรวรรดิออตโตมัน (ค.ศ. 1793 - 1844)
ธงของจักรวรรดิออตโตมัน (ค.ศ. 1844 - 1884)
ธงของรัฐเคดีฟอียิปต์ (ค.ศ. 1874 - 1881)
ธงของรัฐเคดีฟอียิปต์ (ค.ศ. 1881 - 1884)
ประวัติ > อิตาเลียนโซมาลีแลนด์

ธงของอิตาเลียนโซมาลีแลนด์ (ค.ศ. 1889 - 1941)
ธงของโซมาลีแลนด์ภายใต้การปกครองของอังกฤษ (ค.ศ. 1941 - 1950)
ธงอย่างเป็นทางการของดินแดนในภาวะทรัสตีโซมาเลีย (ค.ศ. 1950 - 1960)
ธงของสหประชาชาติ (ค.ศ. 1950 - 1960)
ธงร่วมของดินแดนในภาวะทรัสตีโซมาเลีย (ค.ศ. 1954 - 1960)
ประวัติ > อังกฤษปกครองโซมาเลีย

ธงสหราชอาณาจักรใช้ในอังกฤษปกครองโซมาเลีย (ค.ศ. 1884 - 1903)
ธงของบริติชราชใช้ในอังกฤษปกครองโซมาเลีย (ค.ศ. 1884 - 1898)
ธงของอังกฤษปกครองโซมาเลีย (ค.ศ. 1903 - 1950)
ธงของอังกฤษปกครองโซมาเลีย (ค.ศ. 1950 - 1952)
ธงของอังกฤษปกครองโซมาเลีย (ค.ศ. 1952 - 1960)
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติโซมาเลีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
พ.ศ. 1207

| --- | --- |
ศตวรรษ::  6  7  8
ปี::  1204  1205  1206  1207  1208  1209  1210
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1207
ปฏิทินกริกอเรียน: 664 DCLXIV
Ab urbe condita: 1417
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 113 ԹՎ ՃԺԳ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5414
ปฏิทินบาไฮ: −1180 – −1179
ปฏิทินเบงกอล: 71
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1614
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1208
ปฏิทินพม่า: 26
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6172–6173
ปฏิทินจีน: 癸亥年 (กุนธาตุน้ำ) 3360 หรือ 3300     — ถึง — 甲子年 (ชวดธาตุไม้) 3361 หรือ 3301
ปฏิทินคอปติก: 380–381
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1830
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 656–657
ปฏิทินฮีบรู: 4424–4425
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 720–721
 - ศกสมวัต: 586–587
 - กลียุค: 3765–3766
ปฏิทินโฮโลซีน: 10664
ปฏิทินอิกโบ: −336 – −335
ปฏิทินอิหร่าน: 42–43
ปฏิทินอิสลาม: 43–44
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 664 DCLXIV
ปฏิทินเกาหลี: 2997
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1248 ก่อน ROC 民前1248年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1207 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 664 - มีนาคม ค.ศ. 665
มหาศักราช 586
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรหริภุญชัย: พระนางจามเทวี
ประวัติศาสตร์อาร์ดา

ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีลำดับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์อาร์ดา ซึ่งหมายถึงโลกและห้วงหาวที่ห่อหุ้มทั้งหมด เหตุการณ์นั้นเริ่มต้นตั้งแต่การสร้าง เออา หรือจักรวาลของโลก เหล่าไอนัวร์เข้ามายังอาร์ดา และเริ่มสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ใน ไอนูลินดาเล ระยะเวลาในช่วงนี้นับด้วยวาเลียนศก หลังจากนั้นประวัติศาสตร์ของอาร์ดาแบ่งออกเป็นยุคต่างๆ ที่มีการนับระยะเวลาแตกต่างกัน เรียกชื่อยุคทั้งสามว่า ยุคแห่งชวาลา ยุคแห่งพฤกษา และยุคแห่งตะวัน นอกจากนี้ยังมีการแบ่งแยกการนับศักราชแยกออกมาอีกเป็น ยุคของบุตรแห่งอิลูวาทาร์ โดยที่ยุคที่หนึ่งเริ่มนับตั้งแต่แรกที่พวกเอลฟ์ตื่นขึ้นที่ทะเลสาบคุยวิเอเนนระหว่างยุคแห่งพฤกษา และเรื่อยไปอีกประมาณหกร้อยปีในยุคแห่งตะวัน ยุคของเหล่าบุตรหลังจากนั้นเกิดขึ้นในยุคแห่งตะวันทั้งหมด เรื่องราวต่างๆ ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธส่วนใหญ่เกิดขึ้นในระหว่างสามยุคแรกของเหล่าบุตรแห่งอิลูวาทาร์
มหาคีตาแห่งไอนัวร์

พระเจ้าสูงสุดในจักรวาลของโทลคีนมีชื่อเรียกว่า เอรู อิลูวาทาร์ ที่จุดเริ่มต้นของทุกสิ่งทุกอย่าง อิลูวาทาร์ได้สร้างดวงจิตขึ้นจากพระดำริเรียกว่า ไอนัวร์ ดวงจิตเหล่านี้จำนวนหนึ่งนับเนื่องกันเองจากสภาวะอันคล้ายคลึงกันว่าเป็นพี่เป็นน้อง อิลูวาทาร์ได้แสดงดนตรีให้แก่พวกเขา แล้วให้พวกเขาช่วยกันบรรเลงดนตรีเพื่อสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ แต่ระหว่างการบรรเลงนั้นไอนูองค์หนึ่งชื่อ เมลคอร์ ได้แกล้งทำลายความประสานของท่วงทำนองลงเสีย จนกระทั่งถึงท่วงทำนองที่สาม อิลูวาทาร์จึงบรรเลงเพลงสยบขณะที่ไอนัวร์องค์อื่นชะงักหยุดลงจนหมดไม่มีใครสู้ได้ การบรรเลงดนตรีครั้งนี้เป็นสัญลักษณ์แสดงถึงเหตุการณ์ความเป็นไปของจักรวาลแห่งนั้น ที่ซึ่งบุตรแห่งอิลูวาทาร์ คือเอลฟ์และมนุษย์ จะมาอาศัยอยู่
หลังจากสิ้นสุดการบรรเลง อิลูวาทาร์จึงสร้าง เออา ขึ้น คำนี้มีความหมายว่า "เป็นเช่นนั้น" ซึ่งเป็นจักรวาลในปกรณัม ภายในเออาเป็นโลกอาร์ดา ซึ่งมีสัณฐานกลมอยู่ในท่ามกลางสุญญภูมิ มีอากาศและท้องฟ้าห่อหุ้มล้อมรอบ จากนั้นไอนัวร์ 15 องค์แรกได้ลงมาสู่อาร์ดา ไอนัวร์เหล่านี้เป็นดวงจิตที่มีฤทธิ์มาก เรียกชื่อว่า วาลาร์ มีหน้าที่สร้างสรรค์อาร์ดาให้เป็นไปตามบทดนตรีที่บรรเลง หลังจากนั้นดวงจิตที่มีฤทธิ์รองลงมาจึงได้เข้ามายังอาร์ดาเพื่อคอยช่วยเหลือเหล่าวาลาร์ เรียกดวงจิตเหล่านี้ว่า ไมอาร์
วาเลียนศกและยุคแห่งชวาลา

ศักราชวาเลียนเริ่มต้นตั้งแต่เมื่อไอนัวร์เข้ามายังอาร์ดา ชื่อศักราชมาจากคำว่า วาลาร์ และมีการใช้ศักราชนี้ต่อเนื่องไปจนถึงยุคถัดไปอีกเช่นในยุคแห่งชวาลา ยุคแห่งพฤกษา และยุคแห่งตะวัน หลังจากที่ดวงอาทิตย์ขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้ว ก็ยังมีการใช้ศักราชวาเลียนต่อไปในอามันอีก แต่โทลคีนไม่ได้ให้ข้อมูลวันเวลาที่เกี่ยวข้องบนอามันอีกเลยนับแต่จุดนั้น ดังนั้นเมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์บนมิดเดิลเอิร์ธหลังจากยุคแห่งตะวัน จึงไม่ใช้ศักราชวาเลียนในการอธิบาย
หลังจากที่เหล่าวาลาร์มายังอาร์ดา มีแสงสว่างหนึ่งแผ่ปกคลุมพื้นดินอยู่ วาลาร์จึงนำเอาแสงนั้นมาบรรจุเข้าไปในชวาลาใหญ่สองดวง คืออิลลูอิน และออร์มัล จากนั้นก็เริ่มต้นเรียกว่า ยุคแห่งชวาลา เทพอาวเลยกเทือกเขาขึ้นสูงเป็นเสาโคมสำหรับแขวนดวงชวาลา เรียกชื่อขุนเขานั้นว่า ริงกัล และ เฮลคาร์ ดวงหนึ่งอยู่สุดแดนเหนือ อีกดวงหนึ่งอยู่สุดแดนใต้ แล้วจึงเอาดวงชวาลาทั้งสองแขวนเอาไว้บนขุนเขานั้น ปวงวาลาร์พำนักอาศัยอยู่ในดินแดนตรงกลาง บนเกาะที่ชื่อว่า อัลมาเรน อยู่กลางทะเลสาบใหญ่ ยุคแห่งชวาลาสิ้นสุดลงเมื่อเมลคอร์โค่นทำลายขุนเขาทั้งสองและชวาลาใหญ่ทั้งสองดวงแตกดับไป
ยุคแห่งพฤกษา

บทความหลัก: ยุคแห่งพฤกษา
หลังจากชวาลาทั้งสองดวงแตกดับ แผ่นดินก็พินาศวอดวายไป เหล่าวาลาร์จึงย้ายไปอาศัยอยู่บนทวีปอามัน เทพียาวันนาได้สร้างทวิพฤกษาขึ้นบนแผ่นดินแห่งอามัน ชื่อว่า เทลเพริออน (พฤกษาเงิน) และเลาเรลิน (พฤกษาทอง) พฤกษาทั้งสองได้ส่องแสงสว่างให้แก่ทวีปอามัน แต่มิดเดิลเอิร์ธต้องตกอยู่ในความมืด มีแต่เพียงแสงดาวริบหรี่ส่องอยู่บนฟ้าเท่านั้น ต่อภายหลังเทพีวาร์ดาจึงช่วยสร้างดวงดาวที่สุกใสมาประดับบนฟ้าเพิ่มเติม
จากนั้นพวกเอลฟ์ก็ตื่นขึ้นที่ริมทะเลสาบคุยวิเอเนน เทพโอโรเมเป็นผู้มาพบพวกเขาและนำข่าวกลับไปแจ้งปวงวาลาร์ การตื่นของเอลฟ์เป็นจุดเริ่มต้นของยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดา ไม่นานเมลคอร์ก็พบพวกเอลฟ์เช่นกันและรังควานทำให้เกิดความหวาดกลัว วาลาร์จึงชักชวนเอลฟ์ให้เดินทางไปอยู่ด้วยกันที่อามัน เรียกว่าการเดินทางครั้งใหญ่ของเอลฟ์ และเป็นการทำให้เกิดการแบ่งชาติพันธุ์ของเอลฟ์ด้วย เอลฟ์ที่เดินทางไปอามันเรียกว่าพวก เอลดาร์ ส่วนพวกที่ไม่ยอมเดินทางไปเรียกว่าพวก อวาริ ระหว่างทางเอลฟ์หลายกลุ่มตัดสินใจอยู่บนมิดเดิลเอิร์ธต่อ เช่นพวก นันดอร์ และ ซินดาร์ จึงเรียกเอลฟ์กลุ่มนี้ว่า อูมันยาร์ คือผู้ไปไม่ถึงอามันและไม่ได้เห็นแสงแห่งพฤกษา เอลฟ์ตระกูลใหญ่ที่เดินทางไปจนถึงอามันได้แก่ ชาววันยาร์ ชาวโนลดอร์ และชาวเทเลริจำนวนหนึ่ง
เหล่าวาลาร์ได้ทำสงครามกับเมลคอร์เพื่อช่วยเหลือพวกเอลฟ์จากเงื้อมมือของเขา และสามารถจับตัวเขาได้ นำไปขังไว้บนอามันนานถึงสามยุค จากนั้นจึงปล่อยตัวออกมาเพราะเมลคอร์แสดงตนว่าสำนึกผิดแล้ว เขาได้เข้าไปคลุกคลีสนิทสนมกับพวกเอลฟ์ แล้วยุแยงให้พวกเอลฟ์ชาวโนลดอร์แตกคอกันโดยอาศัยบุตรต่างมารดาของฟินเว คือเฟอานอร์และฟิงโกลฟิน เมลคอร์ได้ความช่วยเหลือจากนางแมงมุมยักษ์อุงโกลิอันท์ ทั้งสองช่วยกันทำลายทวิพฤกษาจนตาย แล้วสังหารฟินเว ขโมยดวงมณีซิลมาริลของเฟอานอร์หนีไปมิดเดิลเอิร์ธ
ดวงมณีนี้บรรจุแสงแห่งพฤกษาเอาไว้ภายใน เทพียาวันนาจึงขอจากเฟอานอร์เพื่อนำไปชุบชีวิตพฤกษาทั้งสอง แต่ด้วยความโกรธแค้นที่บิดาถูกสังหาร เฟอานอร์ไม่ยอมยกให้และยังสาปแช่งเมลคอร์ เรียกเขาว่า มอร์ก็อธ รวมถึงสาบานจะไล่ติดตามชิงเอาดวงมณีคืนมาให้จงได้ เขารวบรวมกองทัพได้เป็นจำนวนมาก รวมถึงฟิงโกลฟินและผู้ติดตามของเขาอีกเป็นจำนวนมากด้วย เมื่อพวกเขายกทัพไปถึงเมืองท่าอัลควาลอนเดของชาวเทเลริ เฟอานอร์ขอเรือของเทเลริเพื่อไล่ตามมอร์ก็อธ แต่ชาวเทเลริไม่ยอมให้ จึงเกิดเป็นสงครามใหญ่เรียกว่า สงครามประหัตประหารญาติครั้งที่หนึ่ง เฟอานอร์ชิงเรือแล้วหนีไป
เฟอานอร์กับพวกแล่นเรือข้ามไปยังมิดเดิลเอิร์ธแล้วก็เผาเรือทิ้ง ทิ้งฟิงโกลฟินกับชาวโนลดอร์ส่วนใหญ่ไว้อีกฝั่ง พวกเขาตัดสินใจติดตามมาโดยเดินทางฝ่าทุ่งน้ำแข็งหฤโหดแห่งเฮลคารักเซ ระหว่างทางผู้คนล้มตายไปมาก การกระทำของเฟอานอร์และชาวโนลดอร์ทั้งหมดนี้ทำให้พวกเขาถูกสาปจากเทพมานดอสไม่ให้กลับไปแผ่นดินอามันอีก
ยุคแห่งตะวัน

บทความหลัก: ยุคแห่งตะวัน
ยุคแห่งตะวันเริ่มขึ้นเมื่อวาลาร์สร้างดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ขึ้นจากผลไม้ลูกสุดท้ายของเลาเรลินและดอกไม้ดอกสุดท้ายของเทลเพริออน โดยสร้างนาวาใหญ่และเกาะขึ้นบรรจุ จากนั้นนำขึ้นไปล่องอยู่บนฟากฟ้า หลังจากนั้นการนับปีก็เป็นแบบ "ปีตะวัน" ซึ่งเป็นวิธีการนับบนมิดเดิลเอิร์ธเรื่อยมาตราบจนถึงปัจจุบัน ยุคที่หนึ่งของบุตรแห่งอิลูวาทาร์ยังคงนับเนื่องสืบไปในยุคแห่งตะวันนี้อีกราวเกือบหกร้อยปี
ยุคของบุตรแห่งอิลูวาทาร์ > ยุคที่หนึ่ง

บทความหลัก: ยุคที่หนึ่ง
เฟอานอร์พ่ายแพ้ต่อทัพบัลร็อกของมอร์ก็อธในเวลาอันรวดเร็วและเสียชีวิตในเวลาต่อมา บุตรของเขารอดมาได้และพากันตั้งอาณาจักรขึ้น เช่นกันกับฟิงโกลฟินกับลูกและหลาน คือบรรดาบุตรของฟินาร์ฟินที่ติดตามมาด้วย พวกเขามาถึงมิดเดิลเอิร์ธหลังจากเฟอานอร์เสียชีวิตไปแล้ว
ทัพโนลดอร์รวมพลังกันและสามารถปิดล้อมมอร์ก็อธให้อยู่แต่ในอังก์บันด์ได้สำเร็จ เกิดเป็นช่วงเวลาสันติสุขอันยาวนานเป็นเวลาหลายร้อยปี ระหว่างเวลานี้พวกมนุษย์ได้เดินทางข้ามเทือกเขาสีน้ำเงินเข้าสู่แผ่นดินเบเลริอันด์ คือสามตระกูลใหญ่ของชาวเอไดน์ได้แก่ ตระกูลเบออร์ ตระกูลฮาดอร์ และตระกูลฮาเล็ธ และได้เข้าร่วมอยู่กับพวกเอลฟ์อย่างสงบสุข แต่ช่วงเวลาแห่งความสันติสุขก็สิ้นสุดไปเมื่อมอร์ก็อธสามารถตีการปิดล้อมแตกลงได้ในสงครามดากอร์บราโกลลัค หลังจากนั้นก็ทำลายอาณาจักรเอลฟ์ลงทีละแห่งจนเกือบหมด อาณาจักรฮิธลุมของฟิงโกลฟินพินาศไปหลังสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด อาณาจักรนาร์โกธรอนด์พินาศหลังสมรภูมิทุ่งทุมฮาลัด อาณาจักรโดริอัธแตกในสงครามชิงซิลมาริลระหว่างเอลฟ์ด้วยกัน เรียกว่า สงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สอง สุดท้ายคืออาณาจักรกอนโดลินแตกลงด้วยการทรยศของมายกลิน หลานของกษัตริย์ทัวร์กอนเอง
ในช่วงปลายของยุค เอลฟ์และมนุษย์ที่เหลือรอดชีวิตอาศัยอยู่เพียงที่ปากแม่น้ำซิริออนใกล้กับเกาะบาลาร์เท่านั้น เออาเรนดิลเป็นผู้ครอบครองดวงมณีซิลมาริลโดยผ่านทางเอลวิงภรรยา ผู้เป็นหลานของเบเรนและลูธิเอน บุตรของเฟอานอร์ที่เหลือรอดยกทัพตามมาชิงซิลมาริลอีก เกิดเป็นสงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สาม เออาเรนดิลและเอลวิงนำซิลมาริลลงเรือหนีไปและออกเดินทางไปตามหาแผ่นดินอามันเพื่อขอความช่วยเหลือจากเหล่าวาลาร์
คำขอของเขาได้รับการตอบสนอง เหล่าวาลาร์ได้ยกทัพมาช่วยเอลฟ์และมนุษย์ทำสงครามกับมอร์ก็อธ เป็นสงครามครั้งใหญ่และครั้งสุดท้ายของยุค ชื่อว่า สงครามแห่งพระพิโรธ มอร์ก็อธถูกจับตัวได้และนำไปขังไว้ในสุญญภูมิ ส่วนแผ่นดินเบเลริอันด์ที่เป็นสมรภูมิรบก็พินาศล่มลงใต้ทะเล
ยุคของบุตรแห่งอิลูวาทาร์ > ยุคที่สอง

บทความหลัก: ยุคที่สอง
ยุคของบุตรแห่งอิลูวาทาร์ > ยุคที่สาม

บทความหลัก: ยุคที่สาม
ยุคของบุตรแห่งอิลูวาทาร์ > ยุคที่สี่

บทความหลัก: ยุคที่สี่
ดูเพิ่ม

ตารางเวลาแห่งอาร์ดา
| ด ค กปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ>  อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- | --- |
ตีพิมพ์ก่อนเสียชีวิต:  เดอะฮอบบิท  เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  การผจญภัยของทอม บอมบาดิล  The Road Goes Ever On 
ตีพิมพ์หลังเสียชีวิต:  ตำนานแห่งซิลมาริล  เกร็ดตำนานที่จารมิจบ  ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (12 เล่ม)  Bilbo's Last Song  ตำนานบุตรแห่งฮูริน  ประวัติศาสตร์เดอะฮอบบิท  เบเรนกับลูธิเอน  การล่มสลายของกอนโดลิน 
รายชื่อบทความแบ่งตาม:  หมวดหมู่  ตัวละคร  ชาติพันธุ์  ภูเขา  แม่น้ำ  อาณาจักร  ยุคสมัย
นอร์แมน ซัตตัน

| นอร์แมน ซัตตัน |
| --- | --- |
"ครู" นอร์แมน ซัตตัน อดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสวนกุหลาบ
เกิด: 14 สิงหาคม พ.ศ. 2424 มณฑลยอร์คเชียร์ ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2493 (69 ปี) เมืองลีดส์ ประเทศอังกฤษ
อาชีพ: อาจารย์
คู่สมรส: เอลีนอร์ รูสเวลท์
บุตร: 3 คน
นายนอร์แมน ซัตตัน (Norman Sutton – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2424 – 24 ธันวาคม พ.ศ. 2493) ซึ่งนักเรียนและคนทั่วไปในสมัยนั้นเรียกท่านว่า ครูซัตตัน อาจารย์ใหญ่โรงเรียนปทุมคงคา, รักษาการอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และต่อมาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ผู้วางโครงการเพิ่มหลักสูตรวิชาคำนวณและภาษาฝรั่งเศส เสนอให้นักเรียนสอบชิงทุนเล่าเรียนหลวงเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 8 แทนนักเรียนมัธยมปีที่ 6 และปรับปรุงหลักสูตรและวิธีการสอนให้เข้มไปพร้อมจริยศึกษาและพลศึกษา ความเข้มงวดในการอบรมสั่งสอนลูกศิษย์ให้เป็นคนดีของครูซัตตันเป็นที่เลื่องลือในบรรดาลูกศิษย์และมีการเล่าต่อๆ กันมาอีกหลายรุ่น
ประวัติ

ครูซัตตันเกิดที่ตำบลโคมซัลใกล้เมืองลีดส์ มณฑลยอร์คเชียร์ ประเทศอังกฤษ เมื่ออายุ 14 ปีได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนแยตเลย์และสอบชิงทุนเข้าเรียนต่อวิชาครูที่วิทยาลัยเบอโรโรด ที่ไอเซิลเวิธได้ในเวลา 4 ปีต่อมา วิทยาลัยครู เบอโรโรด (Borough Road College) ที่มีชื่อเสียงแห่งนี้มีคนไทยได้รับทุนเล่าเรียนหลวงมาเรียนและจบการศึกษากันหลายคน ได้แก่เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) พระยาราชนกูร (รื่น ศยามานนท์) พระยาภะรตราชา (มล. ทศทิศ อิศรเสนา) พระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร) และอื่นๆ อีกหลายท่าน รวมทั้ง “ครูฝรั่ง” ที่รัฐบาลจ้างให้เข้ามาสอนในประเทศไทยจำนวนมาก จึงนับว่าวิทยาลัยแห่งนี้มีสัมพันธ์ด้านการศึกษาที่ดียิ่งกับประเทศสยามในขณะนั้น
เมื่อนายซัตตันจบการศึกษาก็ได้รับการว่าจ้างให้เข้ามารับราชการในประเทศไทย ครูซัตตันเดินทางถึงไทยเมื่อ พ.ศ. 2448 เมื่ออายุได้ 24 ปีโยได้รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสวนกุหลาบแผนกภาษาอังกฤษซึ่งขณะนั้นตั้งอยู่ที่อาคารเดิมของโรงเรียนสุนันทาลัยก่อนเป็นเวลา 6 ปี แล้วจึงย้ายไปเป็นรักษาการณ์อาจารย์ใหญ่โรงเรียนปทุมคงคาเมื่อ พ.ศ. 2454 เมื่ออาจารย์ใหญ่โรงเรียนสวนกุหลาบคือ นายเอช. อี. สไปวี ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2458 ครูซัตตันจึงได้รับคำสั่งให้ย้ายมารักษาการณ์ในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ก่อนเป็นเวลา 2 ปีแล้วจึงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสวนกุหลาบเมื่อ พ.ศ. 2460 ขณะมีอายุได้ 36 ปี และหลังจากดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ได้ 13 ปี ครูซัตตันได้ถวายบังคมลาออกจากราชการเมื่ออายุได้ 49 ปี รับพระราชทานบำนาญและกลับประเทศอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2473 รวมเวลารับราชการในประเทศไทย 25 ปี
บั้นปลายชีวิต

วันที่ครูซัตตันเดินทางออกจากประเทศไทย เมื่อ วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2473 เพื่อไปขึ้นเรือที่สิงคโปร์กลับอังกฤษนั้น หนังสือพิมพ์บางกอกไทม์ลงข่าวใหญ่ว่าเป็นวันที่ชานชลาสถานีรถไฟหัวลำโพงมีคนมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ หลังครูซัตตันกลับอังกฤษแล้ว ยังไม่ปรากฏเรื่องราวชีวิตความเป็นอยู่ของครูซัตตันมากนักว่าได้ไปสอนที่โรงเรียนแห่งใดหรือไปทำงานอะไรอีกบ้าง ครูสวัสดิ์ จันทรงาม ลูกศิษย์ใกล้ชิดผู้หนึ่งของครูซัตตันเขียนเล่าไว้ว่า เกือบทุกๆ ปีใหม่ครูซัตตันจะส่งธนบัตรใบละ 1 ปอนด์มาฝากให้ครูสวัสดิ์นำไปให้ภารโรงคนหนึ่งอย่างสม่ำเสมอจนถึงแก่กรรม ครูซัตตันเริ่มป่วยเป็นโรคข้อเมื่อ พ.ศ. 2490 เมื่ออายุได้ 66 ปี ในอีก 2 ปีต่อมาก็เป็นโรคเส้นเลือดใหญ่หัวใจตีบเพิ่มขึ้นอีก แม้จะรักษาเป็นอย่างดีอาการก็ไม่ดีขึ้น และยังเกิดโรคแทรกจนถึงแก่กรรมที่บ้านตำบลโซลส์ เมืองลีดส์ ประเทศอังกฤษเมื่ออายุได้ 69 ปี ครูซัตตัน สมรสกับ เอลีนอร์ รูสเวลท์ มีบุตรชาย 2 คนและบุตรสาว 1 คน
ครูนอร์แมน ซัตตันได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ 5 ครั้ง โดยครั้งสุดท้ายได้รับเมื่อถวายบังคมลาออกจากราชการคือชั้นทวีติยาภรณ์ช้างเผือก และด้วยความระลึกถึงครู คณะศิษย์เก่าสวนกุหลาบได้จัดตั้ง “มูลนิธิอาจารย์นอร์แมน ซัตตัน” ขึ้นในเวลาต่อมาเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่อาจารย์ผู้เป็นที่เคารพรักและทำประโยชน์ให้ไม่เฉพาะโรงเรียนสวนกุหลาบแต่รวมไปถึงความเจริญด้านวิชาการ การกีฬาและจริยธรรม