stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลงขับวีรกรรม
เนื้อหาและโครงสร้าง

เพลงขับวีรกรรมประพันธ์ด้วยภาษาฝรั่งเศสเก่า มีเนื้อหาเกี่ยวกับตำนาน (ซึ่งบางครั้งอิงเหตุการณ์จริง) ในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8–10 สมัยชาร์ล มาร์แตล, ชาร์เลอมาญ และจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา โดยเน้นย้ำการสงครามกับชาวมัวร์และซาราเซน รวมถึงความขัดแย้งของกษัตริย์กับขุนนาง
เนื้อหาเพลงขับวีรกรรมเรียกรวม ๆ ว่าปกรณัมเกี่ยวกับฝรั่งเศส ในทำนองเดียวกับปกรณัมเกี่ยวกับบริเตนที่มีเรื่องราวของพระเจ้าอาร์เทอร์และอัศวินโต๊ะกลม และปกรณัมเกี่ยวกับโรมที่มีเรื่องราวของอเล็กซานเดอร์มหาราชและจูเลียส ซีซาร์
ปัจจัยสำคัญที่แยกเพลงขับวีรกรรมจากบทร้อยกรองวีรคติ (ซึ่งมักสำรวจบทบาทของบุคคล) คือการวิจารณ์และการเฉลิมฉลองกลุ่มคน (มักแสดงภาพวีรบุรุษในเรื่องเป็นบุคคลตามเทวลิขิต) รวมถึงเป็นตัวแทนของความซับซ้อนทางความสัมพันธ์และการรับใช้ในระบบฟิวดัล
เนื้อหาของเพลงขับวีรกรรมเปลี่ยนแปลงไปตามกระแสสังคม การยุทธ์และความกล้าหาญเป็นแก่นหลักของเพลงขับวีรกรรมช่วงแรก ก่อนจะมีส่วนอื่น ๆ เช่น เงินตรา ฉากในเมือง ตัวละครหญิง และความรักเข้ามาเพิ่มเติม นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบทางจินตนิมิตและการผจญภัยซึ่งรับมาจากบทร้อยกรองวีรคติอย่างเวทมนตร์ ยักษ์ และอสุรกาย เพลงขับวีรกรรมบางส่วนที่เล่าถึงสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่งมีเรื่องราวการผจญภัยทางตะวันออกซึ่งมาจากคำบอกเล่าของนักรบครูเสด ขณะที่เพลงขับวีรกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่เล่าถึงสงครามร้อยปีมีเนื้อหาชาตินิยมและโน้มน้าวใจ
ฉันทลักษณ์

เพลงขับวีรกรรมยุคแรกมักประพันธ์แบบหนึ่งบาทมีสิบพยางค์ (decasyllable) และมีการกระทบสระ (assonance) กล่าวคือมีสระเน้นตัวสุดท้ายเหมือนกัน แต่พยัญชนะต่างกันไปในแต่ละบาท ตัวอย่างของ เพลงแห่งรอล็อง แสดงรูปแบบดังกล่าว โดยสระกระทบในบทนี้คือสระ e:
Desuz un pin, delez un eglanter

Un faldestoed i unt, fait tout d'or mer:

La siet li reis ki dulce France tient.

Blanche ad la barbe et tut flurit le chef,

Gent ad le cors et le cuntenant fier.

S'est kil demandet, ne l'estoet enseigner.
เพลงขับวีรกรรมยุคหลังเป็นแบบสัมผัสเดี่ยว (monorhyme) หรือมีเสียงสระตรงพยางค์สุดท้ายของแต่ละบาทเหมือนกัน นอกจากนี้เพลงขับวีรกรรมยุคหลังมักประพันธ์ด้วยบทร้อยกรองอะเล็กซันดรีน (alexandrine) ซึ่งมีสิบสองพยางค์ บทเปิดเรื่องของ เลเชติฟ (Les Chétifs) แสดงรูปแบบดังกล่าว โดยสัมผัสคือ ie:
Or s'en fuit Corbarans tos les plains de Surie,

N'enmaine que .ii. rois ens en sa conpaignie.

S'enporte Brohadas, fis Soudan de Persie;

En l'estor l'avoit mort a l'espee forbie

Li bons dus Godefrois a le chiere hardie

Tres devant Anthioce ens en la prairie.
การแสดง

เพลงขับวีรกรรมใช้การบอกเล่าเป็นหลัก เนื่องจากผู้คนส่วนใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 11–13 ยังขาดการรู้หนังสือ (ยกเว้นสมาชิกราชสำนักและตระกูลขุนนาง) ยังคงมีการถกเถียงว่าในยุคแรกมีการเขียนเนื้อเพลงลงบนกระดาษหนังไว้ก่อน แล้วให้ผู้แสดงอ่านจากต้นฉบับนั้น (แต่กระดาษหนังมีราคาค่อนข้างสูง) หรือให้ผู้แสดงท่องจำเนื้อเพลงไว้ก่อนการแสดง หรือผู้แสดงด้นสดบางส่วน หรือผู้แสดงด้นสดทั้งหมดไปก่อน แล้วจึงบันทึกเนื้อเพลงตามทีหลัง นอกจากนี้ยังมีความเห็นในหมู่นักวิชาการถึงสภาพสังคมและการรู้หนังสือของผู้แสดง โดยจากการศึกษาพบว่าการบอกเล่ามีบทบาทสำคัญต่อผู้แสดงและผู้ชม
นักวิชาการยังมีความเห็นที่แตกต่างกันต่อวิธีการแสดง โดยทั่วไปเชื่อว่าเดิมกวี วณิพก และนักแสดงสัญจรขับร้อง (บางครั้งบรรเลงร่วมกับวิเอล เครื่องสายคล้ายไวโอลินในปัจจุบัน) ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นการท่องจำในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 มีการคำนวณว่าผู้แสดงสามารถขับร้องได้ประมาณ 1,000 บทต่อหนึ่งชั่วโมง และบางครั้งจำกัดที่ 1,000–1,300 บทต่อการแสดงหนึ่งครั้ง จึงเป็นไปได้ที่การแสดงเพลงขับวีรกรรมอาจเกิดขึ้นหลายวัน
แม้จะมีหลักฐานว่าเพลงขับวีรกรรมอย่าง เพลงแห่งรอล็อง ได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้ชม แต่นักวิจารณ์บางส่วนเสนอว่าเพลงขับวีรกรรมไม่ใช่วรรณกรรมประชานิยม และเพลงขับวีรกรรมบางชิ้นแต่งขึ้นเพื่อผู้ชมระดับอภิชนและนักรบ
เปดรู ฌูนีโยร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เปดรู บิสปู โมเรย์รา ฌูนีโยร์
วันเกิด:   (1987-01-29) 29 มกราคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  ซังตานาดูอาราไกวยา รัฐปารา ประเทศบราซิล
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
สโมสรเยาวชน
2003–2004:  วีลานอวา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005 |  วีลานอวา |   |   |
| 2005–2006 |  → เกรมียู (ยืมตัว) |   |   |
| 2007 |  → ครูไซโร (ยืมตัว) |   |   |
| 2007 |  → เซากาเอตานู (ยืมตัว) |   |   |
| 2007–2009 |  โอมิยะ อาร์ดิจา |  15 |  (2) |
| 2008 |  → วีลานอวา (ยืมตัว) |  18 |  (7) |
| 2009 |  → อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ (ยืมตัว) |  21 |  (10) |
| 2009–2011 |  กัมบะ โอซากะ |  9 |  (3) |
| 2010 |  → สปอร์ชีเรซีฟี (ยืมตัว) |  6 |  (1) |
| 2010 |  → วีลานอวา (ยืมตัว) |  2 |  (1) |
| 2011 |  → โตเกียว (ยืมตัว) |  2 |  (0) |
| 2012 |  เซากาเอตานู |  0 |  (0) |
| 2012 |  วีลานอวา |  17 |  (9) |
| 2013 |  เชจูยูไนเต็ด |  29 |  (17) |
| 2014–2016 |  วิสเซล โคเบะ |  74 |  (25) |
| 2017–2018 |  คาชิมะ แอนต์เลอส์ |  28 |  (7) |
| 2018 |  → อู่ฮั่นซอลล์ (ยืมตัว) |  6 |  (6) |
| 2019 |  โฟร์ตาเลซา |  0 |  (0) |
| 2019 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  15 |  (6) |
| 2019 |  Khor Fakkan |  2 |  (0) |
| 2020 |  สมุทรปราการ ซิตี้ |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2020
เปดรู บิสปู โมเรย์รา ฌูนีโยร์ (โปรตุเกส: Pedro Bispo Moreira Júnior; 29 มกราคม ค.ศ. 1987 —) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ตำแหน่งกองหน้า โดยก่อนหน้านี้เขาเคยเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด และ สมุทรปราการ ซิตี้ ในไทยลีก
สโมสรอาชีพ > บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด

ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เปดรูได้ย้ายมาร่วมทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อย่างเป็นทางการ โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 77 ต่อมาในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ไทยลีก นัดเปิดฤดูกาล 2019 เปดรูประเดิมสนามให้บุรีรัมย์นัดแรกเป็นทางการในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเสมอกับชลบุรี 2-2 โดยเขาลงเล่นเป็นตัวสำรองแทนที่เลือง ซวน เจื่อง ในนาทีที่ 53 ต่อมาในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2019 เปดรูทำประตูแรกในลีกในนัดที่บุรีรัมย์บุกไปชนะทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด ที่สนามฟุตบอลธรรมศาสตร์ 1–0 ต่อมาในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2019 เปดรูทำ 2 ประตูในลีกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะสมุทรปราการ ซิตี้ ไปได้ 3–2 ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2019 เปดรูทำประตูที่ 4 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะราชบุรีที่มิตรผลสเตเดียม 2–1 ต่อมาในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ รอบ 64 ทีมสุดท้าย เปดรูทำประตูช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านแซงเอาชนะพีทีที ระยอง ไปได้ 3–1 ผ่านเข้าสู่รอบ 32 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ
ในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก กลุ่ม G เปดรูทำประตูในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านพ่ายแพ้ต่ออูราวะ เรดไดมอนส์ สโมสรจากญี่ปุ่น 1–2 ทำให้บุรีรัมย์ยุติเส้นทางในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกที่รอบแบ่งกลุ่มแต่เพียงเท่านี้ ต่อมาในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 การแข่งขันโตโยต้าลีกคัพ รอบ 32 ทีมสุดท้าย เปดรูทำสองประตูช่วยให้บุรีรัมย์แซงเอาชนะระยองไปได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ 4–1 ผ่านเข้าสู่รอบถัดไปได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 การแข่งขันไทยลีกนัดที่ 11 ของสโมสร เปดรูยิงจุดโทษพลาด ทำให้บุรีรัมย์พลาดโอกาสในการขึ้นนำ และจบลงด้วยการพ่ายแพ้ต่อชัยนาท ฮอร์นบิล ที่สนามเขาพลอง 2–1 ต่อมาในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เปดรูทำประตูที่ 5 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะพีทีที ระยอง ไปได้ 5–0 ต่อมาในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เปดรูทำประตูที่ 6 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกไปเอาชนะการท่าเรือที่แพตสเตเดียม 3–1 กลับขึ้นเป็นจ่าฝูงไทยลีกได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2019 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ รอบ 32 ทีมสุดท้าย เปดรูทำหนึ่งประตู ช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะลำปางไปได้ 4–1 ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ทว่าในสัปดาห์ถัดมา เขาแยกทางกับสโมสร
สโมสรอาชีพ > สมุทรปราการ ซิตี้

ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2020 เปดรู ได้ย้ายไปร่วมทีมสมุทรปราการ ซิตี้
สถิติอาชีพ

| ผลงานในนามสโมสร> ฤดูกาล | ผลงานในนามสโมสร> สโมสร | ผลงานในนามสโมสร> ลีก | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ถ้วยลีก> ลงเล่น | ถ้วยลีก> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ1> ลงเล่น | อื่น ๆ1> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | โอมิยะ อาร์ดิจา | เจลีก 1 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 6 | 0 |
| 2008 | โอมิยะ อาร์ดิจา | เจลีก 1 | 9 | 2 | 0 | 0 | 3 | 1 | – | – | – | – | 12 | 3 |
| 2009 | อัลบีเร็กซ์ นิอิงะตะ | เจลีก 1 | 21 | 10 | 0 | 0 | 3 | 0 | – | – | – | – | 24 | 10 |
| 2009 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | 7 | 3 | 3 | 2 | 0 | 0 | – | – | – | – | 10 | 5 |
| 2010 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | – | – | 3 | 0 |
| 2011 | กัมบะ โอซากะ | เจลีก 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 0 | 0 |
| 2011 | เอ็ฟซี โตเกียว | เจลีก ดิวิชัน 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 2 | 0 |
| 2013 | เชจูยูไนเต็ด | เคลีก | 25 | 15 | 3 | 1 | – | – | – | – | – | – | 28 | 16 |
| 2014 | วิสเซล โคเบะ | เจลีก 1 | 32 | 13 | 1 | 0 | 5 | 1 | – | – | – | – | 38 | 14 |
| 2015 | วิสเซล โคเบะ | เจลีก 1 | 13 | 1 | 1 | 0 | 4 | 2 | – | – | – | – | 18 | 3 |
| 2016 | วิสเซล โคเบะ | เจลีก 1 | 29 | 11 | 3 | 4 | 5 | 3 | – | – | – | – | 37 | 18 |
| 2017 | คาชิมะ แอนต์เลอส์ | เจลีก 1 | 21 | 7 | 1 | 0 | 0 | 0 | 5 | 3 | 1 | 0 | 28 | 10 |
| 2019 | บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | ไทยลีก | 15 | 6 | 2 | 2 | 1 | 2 | 5 | 1 | — | — | 23 | 11 |
| 2020 | สมุทรปราการ ซิตี้ | ไทยลีก | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 3 | 0 |
| ประเทศ | ญี่ปุ่น | ญี่ปุ่น | 142 | 47 | 9 | 6 | 20 | 7 | 6 | 3 | 1 | 0 | 178 | 63 |
| ประเทศ | เกาหลีใต้ | เกาหลีใต้ | 25 | 15 | 3 | 1 | – | – | – | – | – | – | 28 | 16 |
| ประเทศ | ไทย | ไทย | 18 | 6 | 2 | 2 | 1 | 2 | 5 | 1 | — | — | 26 | 11 |
1รวม เจแปนนิสซูเปอร์คัพ
เกียรติประวัติ

บราซิลเลียนลีก (ดิวิชัน 2) – 2005
ฮิวกรังจีดูซูวสเตตลีก – 2006
ชิลีออกตาโกนัลทัวร์นาเมนต์ – 2005
เอ็มเพอเรอร์คัพ – 2009
กังเปโอนาตูเปร์นังบูกานู – 2010 (คว้าแชมป์กับสปอร์ชีเรซีฟี)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ เปดรู ฌูนีโยร์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
เปดรู ฌูนีโยร์ ที่เจลีก (ญี่ปุ่น)
Profile at Kashima Antlers
Profile at Vissel Kobe
Pedro Júnior é vendido para o futebol japonês (โปรตุเกส) ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 2012-02-06)
Atacante reserva troca o São Caetano por clube japonês (โปรตุเกส) ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 2007-09-28)
Pedro Júnior é vendido para o futebol japonês เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
เปดรู ฌูนีโยร์ ที่ kleague.com
เลสแอ็สพาเซอดาบรักซา

| เลสแอ็สพาเซอดาบรักซา |
| --- | --- |

th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
สถาปัตยกรรม: โพสต์โมเดิร์น
ระดับ: ที่อยู่สาธารณะ
เมือง: นวาซีเลอกร็อง
ประเทศ: ประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 48°50′24″N 2°32′35″E﻿ / ﻿48.8401°N 2.5431°E﻿ / 48.8401; 2.5431
เริ่มสร้าง: 1978
หยุดสร้าง: 1982
เปิดใช้งาน: 1983
ข้อมูลทางเทคนิค
วัสดุ: คอนกรีตหล่อ
พื้นที่: 47,000 m2 (510,000 sq ft)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: รีการ์ดู บูฟิลย์
บริษัทออกแบบ: Ricardo Bofill Taller de Arquitectura
เลสแอ็สพาเซอดาบรักซา (ฝรั่งเศส: Les Espaces d'Abraxas) เป็นชุดที่อยู่อาศัยความหนาแน่นสูงในนวาซีเลอกร็อง ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ห่างไป 12 km (7.5 mi) จากปารีส ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก รีการ์ดู บูฟิลย์ และสตูดิโอสถาปัตยกรรมของเขา RBTA ในปี 1978 ว่าจ้างโดยรัฐบาลของประเทศฝรั่งเศส ในสมัยที่เกิดนคราภิวัตน์อย่างรวดเร็วทั่วฝรั่งเศสหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง การนคราภิวัตน์อย่างรวดเร็วนี้นำไปสู่การขาดแคลนที่อยู่อาศัยในปารีส ซึ่งรัฐบาลได้ทำการสร้างโครงการเมืองใหท่ห้าเมืองในย่านชานเมืองปารีส
ผลงานทุกชิ้นของบูฟิลย์รวมถึงชิ้นนี้ มีรากฐานในคติการเมืองฝ่ายซ้าย อาคารมีองค์ประกอบทั้งโพสต์โมเดิร์นและคลาสสิก ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่เพื่อสร้างความงามแบบที่ในอดีตมีไว้เฉพาะชนชั้นสูงเท่านั้น ให้คนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ แม้ว่าจะได้รับคำวิจารณ์ แต่ผลงานชิ้นนี้ถือเป็นความสำเร็จแรก ๆ ของบูฟิลย์ และนำพาเขามาสู่ชื่อเสียงในระดับสากล อาคารชุดนี้ใช้งานเป็นฉากหลังในภาพยนตร์โทรทัศน์มากมาย เช่น Brazil (1985) และ The Hunger Games: Mockingjay – Part 2 (2015)
เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค

| เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค |
| --- | --- |
เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค ประกาศในรัฐกิจจานุเบกษาเยอรมันลงวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439)
ข้อมูลทั่วไป
วันเริ่มใช้: 1 มกราคม ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443)
ท้องที่ใช้:  ทั่วประเทศเยอรมนี
ภาพรวม
กฎหมายสารบัญญัติ ประเภทกฎหมายเอกชน ว่าด้วย กฎหมายบุคคล (บุคคลธรรมดา และ นิติบุคคล), กฎหมายนิติกรรมและสัญญา, กฎหมายหนี้ (หนี้โดยนิติกรรม และ หนี้โดยนิติเหตุ เช่น ละเมิด, จัดการงานนอกสั่ง และ ลาภมิควรได้ ฯลฯ), กฎหมายทรัพย์สิน (ทรัพยสิทธิ และ กรรมสิทธิ์ ฯลฯ), กฎหมายครอบครัว (หมั้น, สมรส, บิดามารดากับบุตร ฯลฯ) และ กฎหมายมรดก
เว็บไซต์
เยอรมัน • อังกฤษ
เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค [(เยอรมัน: Bürgerliches Gesetzbuch) ; ย่อ: เบเกเบ (เยอรมัน: BGB)] หรือ ประมวลกฎหมายแพ่งเยอรมัน เป็นประมวลกฎหมายแพ่งของประเทศเยอรมนีซึ่งเริ่มร่างเมื่อ ค.ศ. 1881 (พ.ศ. 2424) และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443) นับเป็นโครงการขนาดมหึมาและไม่ปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์โลกโครงการหนึ่ง กับทั้งกลายมาเป็นแม่แบบของประมวลกฎหมายแพ่งแห่งประเทศอื่น ๆ ที่ใช้ระบบซีวิลลอว์ อาทิ โปรตุเกส จีนแผ่นดินใหญ่ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ไต้หวัน กรีซ ยูเครน และรวมถึงไทย เองด้วย
ประวัติ > ยุคจักรวรรดิเยอรมนี

การประกาศใช้ประมวลกฎหมายแพ่งฝรั่งเศสหรือประมวลกฎหมายนโปเลียน (ฝรั่งเศส: Code Napoléon) เมื่อ ค.ศ. 1804 (พ.ศ. 2347) ส่งอิทธิพลมายังประเทศเยอรมนีครั้งที่ยังเป็นสมาพันธรัฐให้จัดทำประมวลกฎหมายแพ่งดุจกัน อันจะเป็นการจัดระบบและรวบรวมกฎหมายที่ต่างแบบกันทั้งหลายซึ่งยังมีผลใช้บังคับอยู่ให้เป็นหนึ่งเดียวกัน แต่หนทางไปสู่ความฝันครั้งนี้ของประเทศเยอรมนียังขรุขระนัก เนื่องเพราะช่วงนั้นยังไม่มีองค์กรนิติบัญญัติที่เหมาะสม กับทั้งได้รับเสียงคัดค้านอย่างหนักจากสำนักกฎหมายประวัติศาสตร์เยอรมันที่นำโดย ฟรีดริช คาร์ล ฟอน ซาวิจนือ (เยอรมัน: Friedrich Carl von Savigny)
กระนั้น ใน ค.ศ. 1871 (พ.ศ. 2414) รัฐต่าง ๆ ในประเทศเยอรมันร่วมกันนำพาประเทศเข้าสู่ระบอบจักรวรรดิ ซึ่งในช่วงแรกรัฐต่าง ๆ ยังบริหารอำนาจนิติบัญญัติอย่างเอกเทศ กระทั่งมีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิเยอรมนีเมื่อ ค.ศ. 1873 (พ.ศ. 2416) ส่งผลให้เกิดการจัดตั้งสภานิติบัญญัติแห่งชาติขึ้นทำหน้าที่องค์กรกลางในการนิติบัญญัติ และมีการแต่งตั้งคณะกรรมาธิการหลายคณะเพื่อร่างกฎหมาย เพื่อใช้เป็นรากฐานในการจัดทำประมวลกฎหมายแพ่งใช้บังคับตลอดจักรวรรดิแทนที่กฎหมายที่ใช้บังคับเฉพาะถิ่นอย่างเดิม
ประมวลกฎหมายแพ่งฉบับแรกร่างเสร็จใน ค.ศ. 1888 (พ.ศ. 2431) แต่ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์เชิงลบอย่างท่วมท้น คณะกรรมการชุดใหม่จึงได้รับการแต่งตั้งขึ้น ประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิยี่สิบสองคนจากหลายสาขา อาทิ ผู้แทนนักนิติศาสตร์ ผู้แทนนักเศรษฐศาสตร์ และผู้แทนนักปรัชญา ทำหน้าที่ร่างประมวลกฎหมายแพ่งฉบับใหม่ ได้แก่ "เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค" นี้ ซึ่งต่อมาผ่านการพิจารณาสำคัญหลายครั้งกระทั่งสภานิติบัญญัติแห่งชาติเยอรมนีลงมติรับรองให้ใช้เป็นกฎหมายได้ใน ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443) ตราบวันนี้
ประวัติ > ยุคนาซี

ในยุคนาซี รัฐบาลนาซีมีแผนการจะยกเลิกเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคทั้งหมด แล้วประกาศใช้ประมวลกฎหมายใหม่ที่ตั้งใจจะให้เรียก "โฟคส์เกเซทซ์บุค" (เยอรมัน: Volksgesetzbuch) หรือ "ประมวลกฎหมายแห่งปวงชน" แทนที่ โดยประมวลกฎหมายใหม่ที่จัดทำขึ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรองรับอุดมคติของรัฐบาลนาซี มากกว่าเจตนารมณ์แบบเสรีนิยมของเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค แต่แผนการครั้งนี้มิเคยกลายเป็นจริง
ประวัติ > ยุคตั้งแต่ ค.ศ. 1945 (พ.ศ. 2488)

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศเยอรมนีแบ่งออกเป็นสองฟาก ฟากตะวันตกยึดถือระบอบประชาธิปไตยแบบทุนนิยม ส่วนฟากตะวันออกยึดถือระบอบสังคมนิยม กระนั้น เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคยังคงทำหน้าที่เป็นกฎหมายแพ่งของทั้งสองฟากอยู่ กระทั่งฟากตะวันออกค่อย ๆ ประกาศใช้กฎหมายใหม่ที่ละอย่างสองอย่างเพื่อแทนที่เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค โดยเริ่มประกาศใช้ประมวลกฎหมายครอบครัวก่อนใน ค.ศ. 1966 (พ.ศ. 2509) และกฎหมายอื่น ๆ จนสิ้นสุดลงที่การประกาศใช้ประมวลกฎหมายแพ่งใหม่ทั้งฉบับใน ค.ศ. 1976 (พ.ศ. 2519) เรียก "ซีวิลเกเซทซ์บุค" (เยอรมัน: Zivilgesetzbuch) และรัฐบัญญัติว่าด้วยสัญญา ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) แต่ฟากตะวันตกนั้นยังใช้เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคอยู่ กระทั่งมีการสร้างเอกภาพใหม่ในเยอรมนีเพื่อรวมประเทศเป็นหนึ่งเดียวเมื่อ ค.ศ. 1990 (พ.ศ. 2533) เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคจึงกลับมีผลใช้บังคับทั่วประเทศเยอรมนีอีกครั้ง
ในฟากตะวันตกตลอดมาจนเมื่อสร้างเอกภาพใหม่ในเยอรมนี เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมเพื่อพัฒนาหลายครานับแต่ประกาศใช้เป็นครั้งแรกมา ครั้งสำคัญได้แก่ใน ค.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) ที่มีการชำระขนานใหญ่ซึ่งบรรพ 3 อันว่าด้วยหนี้ ส่งผลให้แนวทางของศาลในการปรับใช้และตีความกฎหมายแพ่งต้องพัฒนาเป็นการใหญ่ไปด้วย
เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคยังคงมีบทบาทเป็นศูนย์กลางของระบบซีวิลลอว์ในประเทศเยอรมนี มีอิทธิพลเหนือกฎเกณฑ์หลัก ๆ ที่ตราขึ้นต่อ ๆ มา แม้ปัจจุบัน ดังนั้น ในประมวลกฎหมายพาณิชย์เยอรมันจึงเป็นแต่กฎเกณฑ์พิเศษที่กำหนดขึ้นมาควบคุมห้างหุ้นส่วนสามัญและห้างหุ้นส่วนจำกัด เพื่อประกอบกฎเกณฑ์ทั่วไปที่มีแล้วในเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค
ระบบควบคุมสังคมตามเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคเป็นแนวความคิดอันเป็นแบบอย่างทางนิติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 (พุทธศตวรรษที่ 24) เมื่อแรกประกาศใช้ก็ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ว่าไม่ได้คำนึงถึงการกำหนดให้ทุกฝ่ายมีความรับผิดชอบต่อสังคม นักนิติศาสตร์ก็ช่วยกันปรับปรุงระบบดังกล่าวเรื่อยมาเพื่อให้ใช้การได้ดีที่สุด และเมื่อเร็ว ๆ นี้ โดยอิทธิพลของกฎหมายแห่งสหภาพยุโรปอันเป็นกฎหมายระหว่างประเทศ เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคก็ได้รับการแก้ไขเพิ่มเติมอย่างมากเพื่อให้สอดคล้องกับกฎหมายระหว่างประเทศนี้ ทั้งนี้ นักนิติศาสตร์มองว่าการปรับปรุงเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค เป็นไปเพื่อยังให้เกิดผลจริงซึ่งการทำให้กฎหมายว่าด้วยหนี้เกิดความทันสมัยขึ้นตามแนวความคิดสมัยใหม่ใน ค.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545)
โครงสร้าง

เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคมีโครงสร้างที่ได้รับการดัดแปลงจากกฎหมายโรมันจนพิสดาร หรือที่เรียกว่า "กฎหมายพิสดาร" (อังกฤษ: pandect) โดยมีเนื้อหาสาระครอบคลุมกฎเกณฑ์เกี่ยวกับบุคคล ทรัพย์ ครอบครัว และมรดก เช่นเดียวกับประมวลกฎหมายของชาติอื่น ๆ ที่ได้รับอิทธิพลจากกฎหมายโรมัน แต่ต่างจากประมวลกฎหมายแพ่งฝรั่งเศสหรือ "ประมวลกฎหมายนโปเลียน" (ฝรั่งเศส: Code Napoléon) และประมวลกฎหมายแพ่งออสเตรียหรือ "อัลเกไมส์เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค" (เยอรมัน: Allgemeines bürgerliches Gesetzbuch) ตรงที่เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคประมวลบทบัญญัติทั่วไปมาไว้เป็นส่วนแรกสุด ทำให้เข้าใจบทบัญญัติในส่วนอื่น ๆ ได้ง่าย
เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคประกอบด้วยบทบัญญัติห้าบรรพ (อังกฤษ: book) ดังต่อไปนี้
บรรพ 1 ว่าด้วยบททั่วไป (เยอรมัน: Allgemeiner Teil; อังกฤษ: General Part) — มาตรา 1 ถึงมาตรา 240 ซึ่งว่าด้วยกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ที่มีผลครอบคลุมถึงอีกสี่บรรพที่เหลือด้วย อาทิ กฎเกณฑ์เรื่องบุคคล ความสามารถในการผูกนิติสัมพันธ์ การแสดงเจตนา การบอกเลิกโมฆียกรรม การทำการแทน และการจำกัดพฤติการณ์บางอย่าง
บรรพ 2 ว่าด้วยหนี้ (เยอรมัน: Recht der Schuldverhältnisse; อังกฤษ: Law of Obligations) — มาตรา 241 ถึงมาตรา 853 ซึ่งว่าด้วยสัญญาประเภทต่าง ๆ หนี้ระหว่างบุคคล และละเมิด
บรรพ 3 ว่าด้วยทรัพย์สิน (เยอรมัน: Sachenrecht; อังกฤษ: Property Law) — มาตรา 854 ถึงมาตรา 1296 ซึ่งว่าด้วยการครอบครองและสิทธิต่าง ๆ เกี่ยวกับทรัพย์สิน ทั้งสังหาริมทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์
บรรพ 4 ว่าด้วยครอบครัว (เยอรมัน: Familienrecht; อังกฤษ: Family Law) — มาตรา 1297 ถึงมาตรา 1921 ซึ่งว่าด้วยการสมรส และนิติสัมพันธ์ต่าง ๆ ระหว่างสมาชิกในครอบครัว
บรรพ 5 ว่าด้วยมรดก (เยอรมัน: Erbrecht; อังกฤษ: Law of Succession) — มาตรา 1922 ถึงมาตรา 2385 ว่าด้วยมรดก กล่าวคือเกิดอะไรขึ้นบ้างแก่สิ่งของของบุคคลที่ตายแล้ว รวมถึงการประกาศเจตนาของเขาด้วย
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

ไม่มีกฎหมายแห่งเยอรมนีฉบับไหนที่มีจำนวนมาตรามากกว่าเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคที่มีทั้งสิ้นสองพันสามร้อยแปดสิบห้ามาตราอีกแล้ว
มาตรา 923 (1) แห่งเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค เป็นมาตราหกคณะ (อังกฤษ: hexameter) อันสมบูรณ์แบบในภาษาเยอรมัน โดยบัญญัติว่า
"Steht auf der Grenze ein Baum, so gebühren die Früchte und, wenn der Baum gefällt wird, auch der Baum den Nachbarn zu gleichen Teilen"
"If a tree stands on the border between two plots of land, the neighbours have equal rights to the fruit thereof and, if it is cut down, also to the tree."
"หากไม้ยืนต้นเจริญคาบขอบที่ดินสองที่ ผู้อยู่ข้างเคียงขอบที่ดินเช่นว่าย่อมมีสิทธิเสมอกันในสิ่งงอกเงยจากไม้ยืนต้นนั้น และในลำต้นแห่งไม้ยืนต้นนั้นเมื่อถูกโค่นลง"
ส่วนมาตรา 923 (3) แห่งเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค มีสัมผัสคล้องจองกันในภาษาเยอรมัน โดยบัญญัติว่า
"Diese Vorschriften gelten auch | für einen auf der Grenze stehenden Strauch"
"The foregoing provisions are also valid for bushes standing on the border."
"บทบัญญัติก่อนหน้านี้ให้ใช้บังคับแก่ไม้พุ่มอันเจริญบนขอบที่ดินด้วย"
แม้กฎหมายอื่น ๆ หลายฉบับพยายามจะแก้ปัญหาพิเศษบางประการซึ่งอาจอยู่นอกเหนือขอบเขตของกฎหมายแพ่งทั่วไป กระนั้น ตัวเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุคซึ่งเป็นประมวลกฎหมายแพ่งเองก็ปรากฏ "บีเนนเรช" (เยอรมัน: Bienenrecht) หรือ "กฎแห่งผึ้ง" (อังกฤษ: law of bees) อยู่ในมาตรา 961 ถึงมาตรา 964 แห่งบรรพ 3 อันว่าด้วยทรัพย์ กฎแห่งผึ้งเป็นผลมาจากการที่กฎหมายเยอรมันให้ตีความว่าผึ้งเป็นสัตว์ป่าเมื่อละจากรัง และตามกฎหมายแล้วบุคคลจะครอบครองสัตว์ป่ามิได้ มาตราดังกล่าวจึงอนุญาตให้ผู้ครอบครองฝูงผึ้งก่อนวันประกาศใช้เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์คงมีสิทธิในฝูงผึ้งนั้นได้ แต่มาตรา 961 ถึงมาตรา 964 นี้มักถูกมองว่ามีความสำคัญน้อยมากในกฎหมายเยอรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

(ภาษาเยอรมัน)  เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค (ฉบับสมบูรณ์)  โดย กระทรวงยุติธรรม (ประเทศเยอรมนี)
(ภาษาอังกฤษ)  เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค (ฉบับสมบูรณ์) โดย กระทรวงยุติธรรม (ประเทศเยอรมนี)
(ภาษาเยอรมัน)  ค้นหาบทบัญญัติในเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค
(ภาษาเยอรมัน)  ศูนย์ข้อมูลเบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค เก็บถาวร 2005-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ภาษาเยอรมัน)  ทัศนวิจารณ์เบือร์แกร์ลีเชสเกเซทซ์บุค โดยนักนิติศาสตร์ชาวเยอรมัน
เพลงชาติบราซิล

| คำแปล: เพลงชาติบราซิล |
| --- | --- |
สกอร์เพลงชาติบราซิล
เนื้อร้อง: โจอาคิม โอโซริโอ ดุ๊ค เอสตราด้า (Joaquim Osorio Duque Estrada)
ทำนอง: ซานซิสโก มานูเอล ดา ซิลวา (Francisco Manuel da Silva)
รับไปใช้: 13 เมษายน พ.ศ. 2374 (ค.ศ. 1831) สมัยจักรวรรดิบราซิล 20 มกราคม พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890) สมัยสหพันธ์สาธารณรัฐ
รับไปใช้ใหม่: 6 กันยายน พ.ศ. 2465 (ค.ศ. 1922) เริ่มใช้เนื้อร้อง
เลิกใช้: พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) ถูกล้มล้าง

ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติบราซิล (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
เพลงชาติบราซิล (โปรตุเกส: Hino Nacional Brasileiro) เป็นเพลงที่เรียบเรียงโดย ฟรานซิสโก มานูเอล (Francisco Manuel) มีท่วงทำนองที่เป็นการสรรเสริญและปลุกใจ ซึ่งถือว่าเป็นเพลงประจำชาติก่อนที่จะได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ ได้มีการเปลี่ยนแปลงมากมายแต่ก็มิได้ทำให้ความหมายบิดเบือนไป โดยให้มีระดับเสียงที่นุ่มนวล เดิมเรียบเรียงโดยวงออร์เคสตราของกองทัพ ได้มีการเพิ่มเติมเนื้อหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งของในรูปแบบของ โอโซริโอ ดุ๊ค เอสตราดา (Osorio Duque Estrada) ในปี พ.ศ. 2435
ประวัติความเป็นมาของเพลงชาตินี้เป็นเรื่องที่โต้เถียงกัน แต่รูปแบบที่เชื่อถือได้คือที่เรียบเรียงโดยนักเรียบเรียงเสียงประสานที่มีชื่อเสียงชาวบราซิล คือ อัลเบอร์โต นีโบมูซีโน (Alberto Nepomuceno) ซึ่งเป็นผู้เขียนในปีเดียวกัน (พ.ศ. 2384)  บางทีอาจเป็นช่วงสูงสุดในอาชีพของเขา ฟรานซิสโก มานูเอลได้เรียบเรียงเพลงชาติเพื่อเฉลิมฉลองการครองราชย์ของจักรพรรดิ์พระองค์ที่สองของบราซิล ซึ่งแสดงตนเป็นผู้เรียบเรียงเสียงประสานที่ยิ่งใหญ่ในงานของเขาซึ่งยังคงปลุกใจคนในชาติมาจนกระทั่งทุกวันนี้
คำพิพากษาฉบับที่ 15671 วันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2465 ได้พัฒนาจากเนื้อเพลงของ โอโซริโอ ดุ๊ค เอสตราด้า ซึ่งเขียนไว้ในปี พ.ศ. 2452 ซึ่งเป็นรูปแบบแรก กฎหมายเลขที่ 259 ของวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2479 ได้ระบุให้รูปแบบของ ลีโอพอลโด ไมเกซ (Leopoldo Miguez) มากับการเล่นดนตรีของวงออเคสตร้า และรูปแบบที่เรียงเรียงโดย ร้อยโทอันโตนิโอ ปินโต จูเนียร์ (Lt. Antonio Pinto Junior) ของกองดับเพลิงกลาง ใช้เล่นกับวงโยธวาทิตด้วยคีย์ บีแฟลต และในที่สุดรูปแบบที่เขียนโดย อัลเบอร์โต นีโปมูซีโน ก็เป็นแม่แบบที่นำมาใช้ร้อง:
สื่อ

เนื้อร้องบรรเลงบทนำเพลงชาติ (ขับร้อง)
เพลงชาติบราซิล (ขับร้อง)
บรรเลงโดยวงดุริยางค์ออร์เคสตรากองทัพบกบราซิล
เพลงชาติบราซิล (ขับร้อง)
บรรเลงโดยวงดุริยางค์ออร์เคสตราเหล่าสารวัตรทหารบราซิล
เพลงชาติบราซิล (บรรเลง)
บรรเลงโดยวงดนตรีกองทัพเรือสหรัฐ
ดูเพิ่ม

เพลงสรรเสริญธงชาติบราซิล
เพลงชาติจักรวรรดิ์บราซิล
เพลงชาติสาธารณรัฐบราซิล
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานเอกอัครราชทูตบราซิลประจำประเทศไทย[ลิงก์เสีย]
วีดิทัศน์เพลงชาติบราซิล (ฉบับขับร้อง)
วีดิทัศน์เพลงชาติบราซิล (ฉบับบรรเลง)
แม่แบบ:สัญลักษณ์ของประเทศบราซิล
| ด ค กเพลงชาติของประเทศในทวีปอเมริกาใต้ |
| --- | --- |
กายอานา โคลอมเบีย ชิลี ซูรินาม บราซิล โบลิเวีย ปารากวัย เปรู เฟรนซ์เกียนา เวเนซุเอลา อาร์เจนตินา อุรกวัย เอกวาดอร์
เยโรโบอัม

กษัตริย์ในคัมภีร์ไบเบิล
| เยโรโบอัม ירבעם‎ |
| --- | --- |
รายละเอียดของภาพจิตรกรรม เยโรโบอัมบูชารูปเคารพ โดยฌ็อง-ออนอเร ฟรากอนาร์ (ค.ศ. 1752)
กษัตริย์แห่งอิสราเอลเหนือ
ครองราชย์: 931/22 – 910/901 ปีก่อนคริสตกาล (ไม่แน่นอน)
ก่อนหน้า: เริ่มตั้งตำแหน่ง
ถัดไป: นาดับ

ประสูติ: ไม่ทราบ สหราชอาณาจักรอิสราเอล
สวรรคต: 910/901 ปีก่อนคริสตกาล (ไม่แน่นอน) ทีรซาห์ ราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ
คู่อภิเษก: อาโน (ระบุพระนามเฉพาะในเซปทัวจินต์)
ราชสกุล: ราชวงศ์ใหม่, เผ่าเอฟราอิม
พระราชบิดา: เนบัท
พระราชมารดา: เศรุอาห์
ในคัมภีร์ฮีบรู เยโรโบอัม (อังกฤษ: Jeroboam, /ˌdʒɛrəˈboʊ.əm/; ฮีบรู: יָרָבְעָם Yārŏḇʿām;  กรีก: Ἱεροβοάμ, อักษรโรมัน: Hieroboám) เป็นกษัตริย์พระองค์แรกของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือหลังการก่อการกำเริบของสิบเผ่าต่อต้านการปกครองของเรโหโบอัมซึ่งทำให้สหราชาธิปไตยสิ้นสุดลง
William F. Albright ระบุช่วงรัชสมัยของเยโรโบอัมตั้งแต่ 922 ถึง 901 ปีก่อนคริสตกาล ส่วน Edwin R. Thiele ระบุเป็น 931 ถึง 910 ปีก่อนคริสตกาล
บรรณานุกรม

Driscoll, James F. (1910). "Jeroboam" .  ใน Herbermann, Charles (บ.ก.). สารานุกรมคาทอลิก. Vol. 8. New York: Robert Appleton Company.
Oded, Bustanay; Sperling, S. David (2006). Encyclopaedia Judaica. Vol. 11 (2nd ed.).
Thiele, Edwin (1983) [1951]. The Mysterious Numbers of the Hebrew Kings (3rd ed.). Grand Rapids: Zondervan/Kregel. ISBN 0-8254-3825-X., ISBN 978-0-82543825-7