stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศตูนิเซียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Rami Gharsali | Boys’ 110m Hurdles | 14.68 | 15 qC | DSQ | DSQ |
| Bacem Salhi | Boys’ 2000m Steeplechase | 6:43.17 | 13 qB | 6:39.07 | 14 |
ดูเพิ่ม

ประเทศตูนิเซียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติตูนิเซียในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาตูนิเซียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ สิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมผสม   นักกีฬาจากคูเวต
ประเทศโตโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

ประเทศโตโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโตโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโตโกไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ผล | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Pouwedeou Adjodi | Girls’ 1000m | 3:02.63 | 14 Q | 3:00.52 | 15 |
ดูเพิ่ม

ประเทศโตโกในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติโตโกในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาโตโกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ สิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมผสม   นักกีฬาจากคูเวต
รายชื่อศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกาย

ประเพณียี่เป็งที่ขึ้นชื่อในเชียงใหม่ จัดขึ้นที่ธุดงคสถานล้านนา จังหวัดเชียงใหม่
นี่คือรายชื่อศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายในประเทศไทย ซึ่งประกอบด้วย วัด, ธุดงคสถาน, ศูนย์ปฏิบัติธรรม, ศูนย์อบรมเยาวชน และสถานที่ปฏิบัติธรรมในรูปแบบอื่น ๆ ที่ใช้รูปแบบการดำเนินงานและพิธีกรรมสายธรรมกายที่ใช้การนั่งสมาธิแนวทางวิชชาธรรมกายของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ในรูปแบบของวัดพระธรรมกาย อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดพระธรรมกายมีจุดประสงค์ในการขยายศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายในทุกจังหวัดในประเทศไทย เพื่อฟื้นฟูศีลธรรมให้กับสังคมและโลกในระยะยาวตามแนวทางศาสนาพุทธสายธรรมกายของวัดพระธรรมกาย ควบคู่ไปกับกิจกรรมต่าง ๆ ของวัดพระธรรมกาย เช่น โครงการบวชพระแสนรูป, กิจกรรมรวมพลังเด็กดี วี-สตาร์ ผู้นำฟื้นฟูศีลธรรมโลก
การวิพากษ์วิจารณ์

หลายครั้งการตั้งศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายถูกตั้งคำถามจากผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับแนวทางปฏิบัติของวัด และตกเป็นเป้าหมายการตรวจสอบถึงการได้มาของที่ดินจากหน่วยงานรัฐที่ได้รับการร้องเรียนมาตั้งแต่ในอดีต
ตัวอย่างการตรวจสอบการใช้ที่ดินของศูนย์สาขาวัดพระธรรมกาย เช่น กรณีในปี พ.ศ. 2542 ที่มีการกล่าวหาว่ามีการกว้านซื้อที่ดินในเขตป่าสงวนในตำบลเกาะยาวน้อย อำเภอเกาะยาวน้อย จังหวัดพังงากว่า 700 ไร่โดยหนังสือพิมพ์มติชน ซึ่งต่อมาได้มีการลงประกาศขอขมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 เนื่องจากข้อมูลไม่เป็นความจริง และในกรณีล่าสุดได้มีการตรวจสอบที่ดินของศูนย์สาขาวัดพระธรรมกายทั่วประเทศอีกครั้งช่วงปี พ.ศ. 2559 ก่อนจะนำไปสู่เหตุการณ์การบังคับใช้มาตรา 44 ในการปิดล้อมตรวจค้นวัดพระธรรมกายกรณีพัวพันคดียักยอกทรัพย์สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่นในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งจากผลการตรวจสอบในช่วงปี พ.ศ. 2559 มีการระบุกล่าวหาว่ามีการก่อสร้างรุกพื้นที่ป่าหลายพื้นที่ เช่น ศูนย์อบรมเยาวชนดอยโมคคัลลานะ, ศูนย์ปฏิบัติธรรม เวิร์ลพีซวัลเล่ย์ เขาใหญ่, ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ, ศูนย์ปฏิบัติธรรมมุกตะวัน และ ศูนย์ปฏิบัติธรรมนานาชาติสมุย
ภาคเหนือ

รายชื่อต่อไปนี้ เป็นรายชื่อศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย ได้แก่
ภาคเหนือ > เชียงราย

ศูนย์ปฏิบัติธรรมเชียงราย
ศูนย์ปฏิบัติธรรมแม่สรวย
ภาคเหนือ > เชียงใหม่

วัดบ้านขุน
วัดทุ่งเจริญธรรม
วัดแม่ลายเตียนอาง
วัดห้วยตองสัก
วัดวังกอง
วัดกิ่วลม
วัดพระธาตุกองลอย
วัดแม่สะนาม
วัดแม่ลาย
สนแก้ววนาราม
ธุดงคสถานลุ่มน้ำฝาง
ธุดงคสถานล้านนา
ธรรมอุทยานแก้วกลางดอย
ศูนย์ปฏิบัติธรรมดอยหล่อ
ศูนย์อบรมเยาวชนดอยโมคคัลลานะ
ศูนย์อบรมเยาวชนแม่แตง
ภาคเหนือ > น่าน

ศูนย์อบรมเยาวชนจังหวัดน่าน
ภาคเหนือ > พะเยา

ศูนย์ปฏิบัติธรรมพะเยา (กำลังก่อสร้าง)
ภาคเหนือ > แพร่

ศูนย์อบรมเยาวชนแพร่
ภาคเหนือ > แม่ฮ่องสอน

ศูนย์ปฏิบัติธรรมนานาชาติปาย
ศูนย์ปฏิบัติธรรมขุนยวม
ภาคเหนือ > ลำปาง

ศูนย์อบรมเยาวชนเถินเทิดธรรม
ศูนย์ปฏิบัติธรรมลำปาง
ภาคเหนือ > ลำพูน

ธุดงคสถานลำพูน
ภาคเหนือ > อุตรดิตถ์

ศูนย์อบรมเยาวชนอุตรดิตถ์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

รายชื่อต่อไปนี้ เป็นรายชื่อศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ได้แก่
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > กาฬสินธุ์

ธุดงคสถานห้วยเม็ก
ศูนย์ปฏิบัติธรรมสวนลำดวนสวรรค์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > ขอนแก่น

ศูนย์ปฏิบัติธรรมเมืองขอนแก่น
ศูนย์ปฏิบัติธรรมชุมแพ (แก้วภูดิน)
ศูนย์อบรมเยาวชนแก่นตะวัน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > ชัยภูมิ

ศูนย์ปฏิบัติธรรมสวนแท่นตะวัน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > นครพนม

ศูนย์ปฏิบัติธรรมท่าอุเทน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > นครราชสีมา

วัดถ้ำเขาวง
ธุดงคสถานแก้วโนนแดง
ศูนย์ปฏิบัติธรรมนครราชสีมา
ศูนย์ปฏิบัติธรรม เวิร์ลพีซวัลเล่ย์ เขาใหญ่
ศูนย์อบรมเยาวชนนครราชสีมา
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > บึงกาฬ

ไม่มี
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > บุรีรัมย์

ศูนย์ปฏิบัติธรรมจังหวัดบุรีรัมย์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > มหาสารคาม

วัดราษฎร์สังคม
ศูนย์ปฏิบัติธรรมเมืองมหาสารคาม
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > มุกดาหาร

ไม่มี
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > ยโสธร

ศูนย์ปฏิบัติธรรมยโสธร
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > ร้อยเอ็ด

ธุดงคสถานร้อยเอ็ด
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > เลย

ศูนย์ปฏิบัติธรรมแก้วภูเรือ (สวนพุทธกาล)
ศูนย์ปฏิบัติธรรมแก้วเมืองเลย
สวนป่าหิมวันต์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > ศรีสะเกษ

วัดเมืองคง
ศูนย์ปฏิบัติธรรมศรีสะเกษ (สวนป่าตะวันธรรม)
พุทธภูสิงห์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > สกลนคร

ศูนย์ปฏิบัติธรรมสกลนคร
ศูนย์ปฏิบัติธรรมแก้วมงคลสกลนคร (หนองหาร)
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > สุรินทร์

ศูนย์อบรมเยาวชนสุรินทร์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > หนองคาย

วัดป่าโนนสะอาด
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > หนองบัวลำภู

ศูนย์ปฏิบัติธรรมหนองบัวลำภู
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > อุดรธานี

ธุดงคสถานอุดรธานี
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > อุบลราชธานี

วัดหนองกินเพล
ธุดงคสถานอุบลราชธานี
ศูนย์ปฏิบัติธรรมน้ำยืน
ศูนย์ปฏิบัติธรรมคำเขื่อนแก้ว
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ > อำนาจเจริญ

ธุดงคสถานอำนาจเจริญ
ภาคกลาง

รายชื่อต่อไปนี้ เป็นรายชื่อศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายในพื้นที่ภาคกลางของประเทศไทย ได้แก่
ภาคกลาง > กรุงเทพมหานคร

ศูนย์ปฏิบัติธรรม ธรรมธารา สายไหม
ภาคกลาง > กำแพงเพชร

ธุดงคสถานทรงธรรมกำแพงเพชร
ภาคกลาง > ชัยนาท

ศูนย์ปฏิบัติธรรมและศูนย์อบรมเยาวชนชัยนาท
ภาคกลาง > นครนายก

วัดบางปรัง
วัดทวีพูลรังสรรค์
ศูนย์ปฏิบัติธรรมนครนายก
ภาคกลาง > นครปฐม

ศูนย์อบรมเยาวชนนครปฐม
ภาคกลาง > นครสวรรค์

ธุดงคสถานนครสวรรค์
ศูนย์กัลยาณมิตรท่าตะโก
ภาคกลาง > นนทบุรี

ศูนย์อบรมเยาวชนจังหวัดนนทบุรี
ภาคกลาง > ปทุมธานี

ศูนย์อบรมเยาวชนลาดหลุมแก้ว
ศูนย์อบรมเยาวชนคลองหลวง
ภาคกลาง > พระนครศรีอยุธยา

ธุดงคสถานแก้วอุทัย
ศูนย์อบรมเยาวชนพระนครศรีอยุธยา
ศูนย์อบรมเยาวชนบางปะหัน
ภาคกลาง > พิจิตร

ธุดงคสถานวังทรายพูน เขาพนมพาธัมมานุสรณ์ พุทธันดรสุวรรณภูมิ
ภาคกลาง > พิษณุโลก

ธุดงคสถานพิษณุโลก
ภาคกลาง > เพชรบูรณ์

ธุดงคสถานหล่มสัก
ศูนย์ปฏิบัติธรรมเพชรบูรณ์
ภาคกลาง > ลพบุรี

ธุดงคสถานพัฒนานิคม
ธุดงคสถานชัยบาดาล
ธุดงคสถานบ้านหมี่
ธุดงคสถานเมืองลพบุรี
ศูนย์อบรมเยาวชนลพบุรี
ภาคกลาง > สมุทรปราการ

ศูนย์อบรมสมุทรปราการ
ภาคกลาง > สมุทรสงคราม

ศูนย์ปฏิบัติธรรมอัมพวา
ภาคกลาง > สมุทรสาคร

ไม่มี
ภาคกลาง > สระบุรี

ศูนย์ปฏิบัติธรรมสระบุรี
ศูนย์ปฏิบัติธรรมวิหารแดง
ภาคกลาง > สิงห์บุรี

ธรรมอุทยานบ้านแป้ง
ภาคกลาง > สุโขทัย

ธุดงคสถานกงไกรลาศ
ภาคกลาง > สุพรรณบุรี

ศูนย์ปฏิบัติธรรมพระมงคลเทพมุนี
ภาคกลาง > อ่างทอง

ธุดงคสถานอ่างทอง
ภาคกลาง > อุทัยธานี

ศูนย์ปฏิบัติธรรมอุทัยแสง
ภาคตะวันออก

รายชื่อต่อไปนี้ เป็นรายชื่อศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายในพื้นที่ภาคตะวันออกของประเทศไทย ได้แก่
ภาคตะวันออก > จันทบุรี

ธุดงคสถานจันทปุระ
ศูนย์ปฏิบัติธรรมจันทบุรี
ศูนย์ปฏิบัติธรรมเขาคิชฌกูฏ
ภาคตะวันออก > ฉะเชิงเทรา

ศูนย์อบรมเยาวชนพนมสารคาม (เพชรตะวัน)
ศูนย์ปฏิบัติธรรมฉะเชิงเทรา
ศูนย์ปฏิบัติธรรมบ้านโพธิ์
ภาคตะวันออก > ชลบุรี

ธุดงคสถานชลบุรี
ศูนย์ปฏิบัติธรรมชลบุรี
ภาคตะวันออก > ตราด

ศูนย์ปฏิบัติธรรมตราด
ภาคตะวันออก > ปราจีนบุรี

วัดหนองไผ่ล้อม
ธุดงคสถานปราจีนบุรี
ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ
ศูนย์ฝึกอบรมพุทธบุตรนานาชาติ
ภาคตะวันออก > ระยอง

ศูนย์ปฏิบัติธรรมจังหวัดระยอง (บ้านช่องลม)
ภาคตะวันออก > สระแก้ว

ศูนย์ปฏิบัติธรรมอรัญประเทศ
ศูนย์อบรมเยาวชนตาพระยา
ภาคตะวันตก

รายชื่อต่อไปนี้ เป็นรายชื่อศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายในพื้นที่ภาคตะวันตกของประเทศไทย ได้แก่
ภาคตะวันตก > กาญจนบุรี

วัดถ้ำเนรมิต
ศูนย์ปฏิบัติธรรมท่าม่วง
ศูนย์อบรมเยาวชนกาญจนบุรี
ภาคตะวันตก > ตาก

ศูนย์อบรมเยาวชนวังเจ้า
ศูนย์อบรมเยาวชนอุ้มผาง
ภาคตะวันตก > ประจวบคีรีขันธ์

ธุดงคสถานประจวบคีรีขันธ์
ภาคตะวันตก > เพชรบุรี

ธุดงคสถานเขาย้อย
ภาคตะวันตก > ราชบุรี

ศูนย์ปฏิบัติธรรมโพธาราม
ศูนย์อบรมเยาวชนผาสุกวนิช
ภาคใต้

รายชื่อต่อไปนี้ เป็นรายชื่อศูนย์สาขาของวัดพระธรรมกายในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย ได้แก่
ภาคใต้ > กระบี่

ไม่มี
ภาคใต้ > ชุมพร

ธุดงคสถานชุมพร
ศูนย์ปฏิบัติธรรมชุมพร
ภาคใต้ > ตรัง

ศูนย์ปฏิบัติธรรมเมืองตรัง (สนแก้ว)
ภาคใต้ > นครศรีธรรมราช

ธุดงคสถานนครธรรม
ภาคใต้ > นราธิวาส

ศูนย์ปฏิบัติธรรมแก้วโก-ลก
ศูนย์อบรมเยาวชนเมืองนราธิวาส (ที่พักสงฆ์บ้านร่มเย็น)
ภาคใต้ > ปัตตานี

ศูนย์อบรมเยาวชนปัตตานี (ที่พักสงฆ์โคกดีปลี)
ภาคใต้ > พังงา

ศูนย์ปฏิบัติธรรมแก้วพังงา
ศูนย์ปฏิบัติธรรมมุกตะวัน
ภาคใต้ > พัทลุง

ศูนย์ปฏิบัติธรรมพัทลุง
ภาคใต้ > ภูเก็ต

ศูนยปฏิบัติธรรมภูเก็ต
ภาคใต้ > ยะลา

ศูนย์ปฏิบัติธรรมนานาชาติเบตง
ภาคใต้ > ระนอง

ศูนย์ปฏิบัติธรรมแก้วระนอง
ภาคใต้ > สตูล

ศูนย์ปฏิบัติธรรมเมืองสตูล
ภาคใต้ > สงขลา

ศูนย์ปฏิบัติธรรมภาคใต้
ศูนย์ปฏิบัติธรรมนานาชาติสะเดา
ภาคใต้ > สุราษฎร์ธานี

ธุดงคสถานสุราษฎร์ธานี
ศูนย์ปฏิบัติธรรมสุราษฎร์ธานี
ศูนย์ปฏิบัติธรรมนานาชาติสมุย
ดูเพิ่ม

รายชื่อสาขาของสายธรรมกาย — สาขาของวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และวัดพระธรรมกายในต่างประเทศ
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่นเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 71 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศญี่ปุ่นได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 8 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 16 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Sato, YukaYuka Sato | Triathlon | Girls' Triathlon | 15 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Miyahara, YuYu Miyahara | Wrestling | Girls' Freestyle 46kg | 16 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Takahashi, YukiYuki Takahashi | Wrestling | Boys' Freestyle 54kg | 17 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Kamoto, YuyaYuya Kamoto | Gymnastics | Boys' individual all-around | 18 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Tashiro, MikuMiku Tashiro | Judo | Girls' 63kg | 22 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Niwa, KokiKoki Niwa | Table tennis | Boys' Singles | 23 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Igarashi, RyosukeRyosuke Igarashi | Judo | Boys' 100kg | 23 สิงหาคม |
| 1 ! ทอง | Niwa, KokiKoki Niwa Ayuka Tanioka | Table tennis | Mixed Team | 26 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Nashimoto, MasakiMasaki Nashimoto | Athletics | Boys' 100m | 21 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Kamoto, YuyaYuya Kamoto | Gymnastics | Boys' Rings | 21 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Homma, KeisukeKeisuke Homma | Athletics | Boys' 200m | 22 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Kyuma, MoeMoe Kyuma | Athletics | Girls' 3000m | 22 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Matsubara, ShoSho Matsubara | Athletics | Boys' Long Jump | 22 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Munetomo, GingaGinga Munetomo | Gymnastics | Boys' Trampoline | 20 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Doihata, ChisatoChisato Doihata | Gymnastics | Girls' Trampoline | 20 สิงหาคม |
| 3 ! ทองแดง | Hamano, MayaMaya Hamano | Swimming | Girls' 200m Breaststroke | 20 สิงหาคม |
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ดูเพิ่ม

ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติญี่ปุ่นในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาญี่ปุ่นที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ สิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมผสม   นักกีฬาจากคูเวต
เจ้าคณะอรัญวาสี

| เจ้าคณะอรัญวาสี |
| --- | --- |
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (แพ ติสฺสเทโว)   (องค์สุดท้าย)
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: ไม่ได้กำหนด
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: พระพุฒาจารย์
สถาปนา: พ.ศ. 2394
คนสุดท้าย: สมเด็จพระพุฒาจารย์ (แพ ติสฺสเทโว)
ตำแหน่งที่มาแทน: เจ้าคณะใหญ่หนกลาง
เจ้าคณะอรัญวาสี คือเจ้าคณะใหญ่ผู้ปฏิบัติหน้าที่ในคณะสงฆ์อรัญวาสี เจ้าคณะอรัญวาสีรูปสุดท้ายคือสมเด็จพระพุฒาจารย์ (แพ ติสฺสเทโว) ภายหลังจากพระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราชก็มิได้มีพระสงฆ์รูปใดได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าคณะอรัญวาสีอีก คงมีแต่ตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่หนกลางเท่านั้น
ประวัติ

แต่เดิมมาตำแหน่งสมเด็จพระราชาคณะเป็นตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่ ในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น แบ่งการปกครองคณะสงฆ์เป็น 3 คณะ คือ คณะเหนือ คณะใต้ และคณะอรัญวาสีโดยมีสมเด็จพระราชาคณะเป็นเจ้าคณะใหญ่ ดังนี้
สมเด็จพระวันรัตน์ เป็นเจ้าคณะใหญ่คณะเหนือ
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ เป็นเจ้าคณะใหญ่คณะใต้
สมเด็จพระพุฒาจารย์ เป็นเจ้าคณะใหญ่คณะอรัญวาสี (ตำแหน่งนี้ทรงสถาปนาเป็นสมเด็จพระพุฒาจารย์ตั้งแต่รัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา)
ในครั้งนั้นแต่ละคณะต่างปกครองโดยไม่ขึ้นแก่กัน สำหรับคณะอรัญวาสีนั้นไม่มีวัดขึ้นในปกครอง เพราะวัดอรัญวาสีที่อยู่ในฝ่ายเหนือฝ่ายใต้ก็รวมขึ้นอยู่ในปกครองของเจ้าคณะนั้น ๆ แต่ยังคงตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่ฝ่ายอรัญวาสีไว้เพราะมีหน้าที่ต้องตามเสด็จพระเจ้าแผ่นดิน
มาในรัชกาลที่ 3 ทรงตั้งคณะกลางขึ้นเป็นคณะพิเศษขึ้นต่อกรมหมื่นนุชิตชิโนรส วัดพระเชตุพน ซึ่งต่อมาในรัชกาลที่ 4 ทรงพระกรุณาโปรดสถาปนาเป็น กรมสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส ที่สมเด็จพระสังฆราชและสิ้นพระชนม์ในรัชกาลนั้น
ถึงรัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดสถาปนา พระพรหมมุนี (แพ) วัดสุทัศนเทพวราราม เป็นที่สมเด็จพระพุฒาจารย์ ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่คณะกลาง ตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่คณะอรัญวาสี จึงเป็นอันยกเลิกไปตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา และสมเด็จพระราชาคณะที่สมเด็จพระพุฒาจารย์ ก็เป็นตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่คณะกลางตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา