stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อัลบาโร โอดริโอโซลา
เกียรติประวัติ

เรอัลมาดริด
ลาลิกา: 2019–20
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2019–20
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2018
ไบเอิร์นมิวนิก
บุนเดิสลีกา: 2019–20
เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2019–20
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2019–20
สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี รองชนะเลิศ: 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

โปรไฟล์ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
ประวัติของ อัลบาโร โอดริโอโซลา ที่ BDFutbol
อัลบาโร โอดริโอโซลา ที่ National-Football-Teams.com
ข้อมูลของ อัลบาโร โอดริโอโซลา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก  |
| --- | --- |
 1 น็อยเออร์  2 อูปาเมกาโน  3 คิม มิน-แจ  4 เดอ ลิคต์  6 คิมมิช  7 กนาบรี  8 โกเร็ทซ์คา  9 เคน  10 ซาเน  11 กอมาน  15 ไดเออร์  17 มาเน  18 เปเรตซ์  19 เดวีส์  20 ซาร์  21 แอร์น็องแดซ  22 โรกา  23 นีย็องซู  24 ตอลีโซ  25 มึลเลอร์  35 นือเบิล  42 มูซีอาลา  ผู้จัดการ: กงปานี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสเปน – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 เด เฆอา  2 การ์บาฆัล  3 ปิเก  4 นาโช  5 บุสเกตส์  6 อินิเอสตา  7 ซาอุล  8 โกเก  9 โรดริโก  10 เตียโก  11 บัซเกซ  12 โอดริโอโซลา  13 อาร์ริซาบาลากา  14 อัซปิลิกูเอตา  15 ราโมส (c)  16 มอนเรอัล  17 อัสปัส  18 อัลบา  19 โกสตา  20 อาเซนซิโอ  21 ซิลบา  22 อิสโก  23 เรย์นา  ผู้ฝึกสอน: อิเอร์โร  |  1 เด เฆอา  2 การ์บาฆัล  3 ปิเก  4 นาโช  5 บุสเกตส์  6 อินิเอสตา  7 ซาอุล  8 โกเก  9 โรดริโก  10 เตียโก  11 บัซเกซ  12 โอดริโอโซลา  13 อาร์ริซาบาลากา  14 อัซปิลิกูเอตา  15 ราโมส (c)  16 มอนเรอัล  17 อัสปัส  18 อัลบา  19 โกสตา  20 อาเซนซิโอ  21 ซิลบา  22 อิสโก  23 เรย์นา  ผู้ฝึกสอน: อิเอร์โร  |  |
อิสราเอล กอนเตรรัส

| อิสราเอล กอนเตรรัส |
| --- | --- |
เกิด: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2503
อิสราเอล กอนเตรรัส (สเปน: Israel Contreras) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2503 สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 38 (น็อก 27) เสมอ 1 แพ้ 3
ใน พ.ศ. 2549 กอนเตรรัสร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ปิดตำนานอารยชน ซึ่งกำกับโดยเมล กิบสัน
เกียรติประวัติ

แชมป์เวเนซุเอลารุ่นแบนตัมเวต (2530–?)
แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต องค์กรมวยโลก
ชิง, 3 กุมภาพันธ์ 2532 ชนะน็อกเมาริตซีโย ลูปีโน ยก 1 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันครั้งที่ 1, 2 กันยายน 2533 ชนะน็อกเรย์ ไมนัส ยก 9 ที่บาฮามาส
สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต สมาคมมวยโลก
ชิง, 19 ตุลาคม 2534 ชนะน็อกหลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา ยก 5 ที่ฟิลิปปินส์
เสียแชมป์, 15 มีนาคม 2535 แพ้น็อกเอ็ดดี คุก ยก 5 ที่สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต สมาคมมวยโลก, 1 พฤศจิกายน 2529 แพ้ทีเคโอ​เขาทราย แกแล็คซี่ ยก 5 ที่เวเนซุเอลา
อินฟันตาโซฟิอาแห่งสเปน

อินฟันตาโซฟิอาแห่งสเปน (สเปน: Sofía, Infanta de España; ประสูติ: 29 เมษายน พ.ศ. 2550) หรือพระนามเต็มว่า โซฟิอา เด โตโดส โลส ซานโตส เด บอร์บอน อี ออร์ติซ (Sofía de Todos los Santos de Borbón y Ortiz)  เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 กับสมเด็จพระราชินีเลติเซียแห่งสเปน และเป็นพระขนิษฐาของเลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส
พระประวัติ

อินฟันตาโซฟิอาแห่งสเปนประสูติด้วยการผ่าคลอดเมื่อเวลา 16.50 นาฬิกา ที่คลินิกนานาชาติรูเบร์ในกรุงมาดริด หลังประสูติกาลพระราชวงศ์ได้ส่งสารแก่สื่อมวลชนผ่านการส่งข้อความสั้น พระนาม "โซฟิอา" ของพระองค์มาจากพระนามของพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกคือสมเด็จพระราชินีโซเฟีย โดยได้รับการตั้งพระนามเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคมปีเดียวกันนั้น มีแม่ทูนหัวคือ ปาโลมา โรกาโซลาโน (ยายของพระองค์) และพ่อทูนหัวคือ เจ้าชายคอนสแตนติน-อัสเลน เจ้าชายแห่งวิดิน และพระองค์มีพระนามว่า เด โตโดส โลส ซานโตส (de Todos los Santos; "แห่งนักบุญทั้งหลาย") เช่นเดียวกับพระภคินีตามธรรมเนียมของบูร์บง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the Spanish Monarchy
Casa Real Announcement of the birth
Hello! magazine announcement of the birth
Family Search
| ก่อนหน้า |  | อินฟันตาโซฟิอาแห่งสเปน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส |  | ลำดับสืบราชบัลลังก์แห่งสเปน  (อันดับที่ 2)    |  | อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก |
อีวานเกลินา การ์เซีย พรินซ์

อีวานเกลินา การ์เซีย พรินซ์ ในปี ค.ศ. 2014
อีวานเกลินา การ์เซีย พรินซ์  (สเปน: Evangelina García Prince) (เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1934 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2019) เป็นนักกิจกรรมเคลื่อนไหวด้านสิทธิสตรี, นักการเมือง และนักวิชาการจากประเทศเวเนซูเอลา อีวานเกลินา การ์เซียดำรงตำแหน่งเป็นวุฒิสภา และเป็นประธานสมาชิกคณะกรรมการเพื่อการปฏิรูปรัฐ หรือ Comisión para la Reforma del Estado (COPRE)
อิซาเบลแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส

| อิซาเบลแห่งอารากอน |
| --- | --- |

พระราชินีคู่สมรสแห่งฝรั่งเศส
ครองราชย์: 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270 – 28 มกราคม ค.ศ. 1271
ประสูติ: ค.ศ. 1248
สิ้นพระชนม์: 28 มกราคม ค.ศ. 1271 (22–23 พรรษา)
ฝังพระศพ: มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
พระสวามี: พระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
พระบุตร: หลุยส์ พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส รอแบต์ ชาร์ล เคานต์แห่งวาลัว
ราชวงศ์: บาร์เซโลนา
พระบิดา: พระเจ้าไชเมที่ 1 แห่งอารากอน
พระมารดา: โยลานแห่งฮังการี สมเด็จพระราชินีแห่งอารากอน
อิซาเบลแห่งอารากอน  (อารากอน: Isabel d'Aragón; สเปน: Isabel de Aragón, ฝรั่งเศส: Isabelle d'Aragon; ค.ศ. 1248 – 28 มกราคม ค.ศ. 1271) เป็นอินฟันตาแห่งอารากอน และเป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ ค.ศ. 1270 ถึง ค.ศ. 1271 จากการสมรสกับพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ทรงเป็นพระอัยกีทางฝั่งบิดาของอีซาแบลแห่งฝรั่งเศส พระราชินีคู่สมรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษที่สันนิษฐานว่าได้รับการตั้งชื่อตามพระองค์
พระราชประวัติ > สายตระกูล

อิซาเบลเป็นพระธิดาของพระเจ้าไชเมที่ 1 ผู้พิชิตแห่งอารากอน กับพระมเหสีคนที่สอง โยลานแห่งฮังการี พระธิดาของพระเจ้าอ็อนด์ราชที่ 2 แห่งฮังการีและโครเอเชีย บิอูลันต์แห่งอารากอน พระเชษฐภคินีคนโตของอิซาเบลอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยาและเป็นพระมารดาของพระเจ้าซันโชที่ 4 พระเจ้าเปโดรที่ 3 พระเชษฐาของพระองค์สืบทอดตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งอารากอนต่อจากพระบิดาและเป็นพระบิดาของพระเจ้าอัลโฟนส์ที่ 3 ส่วนพระเจ้าไชเมที่ 2 พระเชษฐาคนที่สองของพระองค์กลายเป็นกษัตริย์แห่งมาจอร์กา
พระราชประวัติ > การสมรสและการสิ้นพระชนม์

วันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1262 อิซาเบลวัย 15 พรรษาสมรสกับพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส (ขณะนั้นยังไม่เป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส) พระโอรสวัย 17 พรรษาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 กับมาร์การิดาแห่งพรอว็องส์ในแกลร์มง พระองค์กลายเป็นพระราชินีหลังพระสวามีขึ้นครองบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1270
ในช่วงปี ค.ศ. 1270–1271 ราชตระกูลฝรั่งเศสได้ประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 สิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1270 ระหว่างทำสงครามครูเสดครั้งที่ 8 ที่ประสบความล้มเหลวในตูนิส ฌ็อง ทริสต็อง พระโอรสคนที่สี่ (ซึ่งอาวุโสเป็นลำดับที่สองในบรรดาพระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่) วัย 20 พรรษาสิ้นพระชนม์ในตูนิสก่อนหน้าพระองค์สามสัปดาห์ คาดกันว่าทั้งคู่น่าจะสิ้นพระชนม์ด้วยโรคบิด อีซาแบล พระราชินีแห่งนาวาร์ พระธิดาคนโตสิ้นพระชนม์ในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1271 ขณะมีพระชนมายุไม่ถึง 30 พรรษา มาร์เกอรีต ดัชเชสแห่งบราบ็องต์ พระธิดาคนที่สามสิ้นพระชนม์หลังคลอดบุตรในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1271 ด้วยวัยเพียง 16 พรรษา อาลฟงส์แห่งปัวตีเย พระอนุชาของพระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1271 โดยที่ฌานแห่งตูลูซ พระชายาของอาลฟงส์เสียชีวิตหลังสามีสี่วันในวันครบรอบหนึ่งปีของการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าหลุยส์
ผู้เคราะห์ร้ายอีกหนึ่งคนในช่วงเวลาแห่งโศกนาฏกรรมของราชตระกูลฝรั่งเศสคืออิซาเบลแห่งอารากอน พระสุณิสาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 พระชายาของฟิลิป พระโอรสคนที่สอง อิซาเบลได้ให้กำเนิดพระโอรสธิดาสี่คนที่รอดชีวิตสองคน คือ ฟีลิปที่ต่อมากลายเป็นพระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และชาร์ล เคานต์แห่งวาลัว พระบิดาของพระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส พระนางติดตามพระสวามีไปทำสงครามครูเสดครั้งที่ 8 ที่ตูนิส ระหว่างเดินทางกลับ ทั้งคู่แวะพักที่โกเซนซาในคาลาเบรีย วันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1271 อิซาเบลแห่งอารากอนในวัยยี่สิบกลาง ๆ ตกจากหลังม้าระหว่างออกเดินทางกลับฝรั่งเศส พระนางกำลังตั้งครรภ์พระโอรสธิดาคนที่ห้า ไม่กี่วันหลังประสบอุบัติเหตุพระนางได้ให้กำเนิดพระโอรสที่สิ้นพระชนม์ในครรภ์ ความบอบช้ำจากอาการบาดเจ็บและการให้กำเนิดพระโอรสทำให้พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 28 มกราคม หลังเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสได้เพียงห้าเดือน
พระเจ้าฟีลิปที่ 3 พระสวามีได้นำร่างของพระองค์และพระโอรสที่สิ้นพระชนม์ในครรภ์กลับไปฝังที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนีในฝรั่งเศส หลุมฝังศพของพระนางถูกทำลายพร้อมกับหลุมฝังศพอื่น ๆ ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1793
การสิ้นพระชนม์ของพระราชินีอิซาเบล ภาพวาดจากเอกสารมหาพงศาวดารฝรั่งเศส
อีซาเบลแห่งอารากอน

| อีซาเบลแห่งอารากอน  สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส |
| --- | --- |
 สมเด็จพระราชินีอีซาเบลแห่งโปรตุเกส

สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
ประสูติ: ค.ศ. 1271 เมืองซาราโกซา ราชอาณาจักรอารากอน
สิ้นพระชนม์: 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1336 ราชอาณาจักรโปรตุเกส
พระสวามี: พระเจ้าดีนีชแห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระราชินีอีซาเบลแห่งโปรตุเกส
พระบุตร: พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งโปรตุเกส
ราชวงศ์: ราชวงศ์เบอร์กันดี
พระบิดา: พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน
พระมารดา: พระนางกอสตันซา
พระนางอีซาเบลแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส (โปรตุเกส: Isabel de Aragão, Rainha de Portugal; สเปน: Isabel de Aragón, Reina de Portugal) ชาวโรมันคาทอลิกเรียกว่านักบุญเอลิซาเบธแห่งโปรตุเกส (St. Elizabeth of Portugal) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน ทรงถูกส่งมาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าดีนีชแห่งโปรตุเกสเมื่อพระชนมายุได้เพียง 10 พรรษา
พระนางมีความศรัทธาต่อนิกายโรมันคาทอลิกอย่างแรงกล้า ทรงทำวัตรทุกวัน ถือการอดอาหาร และร่วมพิธีมิสซาวันละสองครั้ง ในช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพพระนางทรงเข้าเป็นสมาชิกคณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิสตราบจนสวรรคตในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1336 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1625 มีวันฉลองตรงกับวันที่ 4 กรกฎาคมของทุกปี
อิบัน กอร์โดบา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อิบัน รามิโร กอร์โดบา เซปุลเบดา
เกิด:   (1976-08-11) 11 สิงหาคม ค.ศ. 1976 (48 ปี)
เกิดที่:  ริโอเนโกร โคลอมเบีย
สูง:  173 เมตร
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อินเตอร์มิลาน
หมายเลข:  2
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1993–1995 |  ดีพอร์ททีโว ริโอเนโกรรส์ |  42 |  (1) |
| 1997–1998 |  แอธเลติโก เนชันนัล |  69 |  (1) |
| 1998–1999 |  ซาน โลเซนโซ |  57 |  (7) |
| 1999–2012 |  อินเตอร์มิลาน |  324 |  (15) |
ทีมชาติ‡
| 1997–2011 |  โคลอมเบีย |  67 |  (5) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 2 May 2010.  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 22:03, 17 October 2008 (UTC)
อิบัน รามิโร กอร์โดบา เซปุลเบดา (สเปน: Iván Ramiro Córdoba Sepúlveda) เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักฟุตบอลชาว โคลอมเบีย ปัจจุบันสังกัดอยู่กับ สโมสรฟุตบอลอินเตอร์มิลาน ใน เซเรียอา ประเทศอิตาลี โดยเขาได้เล่นในตำแหน่ง กองหลัง
ระดับสโมสร

กอร์โดบาเปิดตัวกับทีมโคลอมเบียเซเรียบีเดปอร์ติโบ ริโอเนโกรในปี 1993 การแตะที่ยอดเยี่ยมของเขาทำให้เขาถูกย้ายไปยังแอตเลติโกนาซิอองนาลนักเเตะรุ่นใหญ่ของโคลอมเบียในปี 1996 เขาสร้างชื่อให้กับซานลอเรนโซในอาร์เจนตินาตั้งแต่ปี 1998 แต่เซ็นสัญญากับทีมอินเตอร์มิลานจากอิตาลีเขาถูกโอนย้ายช่วงฤดูหนาว มกราคม พ.ศ. 2543 ทำให้สโมสรต้องเสียเงิน 16 ล้านยูโร โดยปฏิเสธข้อเสนออื่นจากเรอัล มาดริดในการทำเช่นนั้น เขากลายเป็นแกนนำในแนวรับของอินเตอร์ มิลานมาหลายปี โดยสร้างความร่วมมือที่มีประสิทธิภาพสูงในแนวรับตรงกลางกับมาร์โก มาเตรัซซี่อาชีพอันยาวนานของเขาที่อินเตอร์ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นรองกัปตันทีมตามหลังฮาเวียร์ ซาเน็ตติด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับเกียรติในการชูถ้วยโคปปาอิตาเลียในปี 2548เมื่อซาเน็ตติไม่อยู่เนื่องจากมีส่วนร่วมในถ้วยคอนเฟเดอเรชันส์คัพกับอาร์เจนตินา
แหล่งข้อมูลอื่น

Career statistics at National Football Teams
(อิตาลี) inter.it profile เก็บถาวร 2012-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาริเอล ฟรันซิสโก โรดริเกซ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โรดริเกซ สมัยเล่นให้กับบางกอกกล๊าส
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อาริเอล ฟรันซิสโก โรดริเกซ อารายา
วันเกิด:  27 กันยายน พ.ศ. 2532 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ซานโฮเซ ประเทศคอสตาริกา
ส่วนสูง:  1.76 m (5 ft 9 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เดปอร์ติโบซาปริซา
หมายเลข:  14
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2011 |  ซานโตสเดกัวปิเลส |  44 |  (3) |
| 2012 |  ปุนตาเรนัส |  15 |  (6) |
| 2012 |  เบเลน |  9 |  (3) |
| 2012–2016 |  เดปอร์ติโบซาปริซา (ยืมตัว) |  151 |  (54) |
| 2016–2019 |  บางกอกกล๊าส |  64 |  (31) |
| 2019 |  พีทีที ระยอง (ยืมตัว) |  22 |  (9) |
| 2020 |  เดปอร์ติโบซาปริซา |  22 |  (7) |
| 2020 |  นครโฮจิมินห์ |  8 |  (3) |
| 2021– |  เดปอร์ติโบซาปริซา |  103 |  (28) |
ทีมชาติ‡
| 2013–2016 |  คอสตาริกา |  12 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 24 ธันวาคม 2558
อาริเอล ฟรันซิสโก โรดริเกซ อารายา (สเปน: Ariel Francisco Rodríguez Araya) หรือ อาริเอล โรดริเกซ เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2532 ในซานโฮเซ ประเทศคอสตาริกา เป็นนักฟุตบอลชาวคอสตาริกา ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับสโมสรเดปอร์ติโบซาปริซา ในประเทศคอสตาริกา
เกียรติประวัติ > สโมสร

คอสตาริกันปริเมราดิบิซิออน (3): 2014 ฤดูร้อน, 2014 ฤดูหนาว, 2015 ฤดูหนาว
คอสตาริกันคัพ (1) : 2013
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

คอสตาริกันคัพ ผู้ทำประตูสูงสุด : 2014
คอสตาริกันปริเมราดิบิซิออน ผู้ทำประตูสูงสุด : 2015–16
ประตูในระดับทีมชาติ

| ประตูที่ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ลำดับประตูที่ยิงได้ | ผลการแข่งขัน | รายการ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 พฤษภาคม 2016 | เอสตาดิโอนาซิโอนัลเดโกสตาริกา, ซานโฮเซ, คอสตาริกา |  เวเนซุเอลา | 2–1 | 2–1 | เกมกระชับมิตร |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ผู้เล่นและเจ้าหน้าที่สโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส เก็บถาวร 2016-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อุมเบร์โต อัลบาเรซ

อุมเบร์โต อัลบาเรซ (สเปน: Humberto Álvarez; 13 มิถุนายน ค.ศ. 1929 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 2019) เป็นนักฟุตบอลจากประเทศโคลอมเบีย เคยเล่นให้กับสโมสรอัตเลติโกนาซิโอนัล เขาชนะเลิศการแข่งขันกัมเปโอนาโตโปรเฟซิโอนัล 1954 กับสโมสรนี้
อุทยานแห่งรัฐอิสชิกัวลัสโต

| อุทยานธรรมชาติ อิสชิกัวลัสโต / ตาลัมปายา * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เสาหินรูป "เรือดำน้ำ" ซึ่งเกิดจากการกัดกร่อนของลม
พิกัด: 30°06′23.4″S 67°58′17.3″W﻿ / ﻿30.106500°S 67.971472°W﻿ / -30.106500; -67.971472
ประเทศ:  อาร์เจนตินา
ภูมิภาค **: ลาตินอเมริกาและแคริบเบียน
ประเภท: มรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา: (viii)
อ้างอิง: 966
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2543 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
ที่ตั้งของอุทยานแห่งรัฐอิสชิกัวลัสโตในอาร์เจนตินา
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
อุทยานแห่งรัฐอิสชิกัวลัสโต (สเปน: Parque Provincial Ischigualasto) หรือที่นิยมเรียกว่า บาเยเดลาลูนา (Valle de la Luna; แปลว่า หุบเขาโลกพระจันทร์) เป็นพื้นที่คุ้มครองแห่งหนึ่งในรัฐซานฆวน ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอาร์เจนตินา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 มีพื้นที่ 60,370 เฮกตาร์ (603.7 ตารางกิโลเมตร; 233.1 ตารางไมล์) ทางทิศเหนือติดกับอุทยานแห่งชาติตาลัมปายาในรัฐลาริโอฆา พื้นที่อุทยานทั้งสองจัดอยู่ในหมวดหินเดียวกันคือหมวดหินอิสชิกัวลัสโต (ซึ่งบางครั้งเรียกว่าหมวดหินอิสชิกัวลัสโต-ตาลัมปายา)
ใน พ.ศ. 2543 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนอุทยานแห่งรัฐอิสชิกัวลัสโตและอุทยานแห่งชาติตาลัมปายาเป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกัน
อาบราอัม โรเกญี

| อาบราอัม โรเกญี |
| --- | --- |
เกิด:  (1978-04-16) 16 เมษายน ค.ศ. 1978 (46 ปี)
อาบราอัม โรเกญี (สเปน: Abraham Roqueñi) เป็นนักกีฬาชาวกันตาเบรียผู้ฝึกฝนในศิลปะการต่อสู้หลากแขนง รวมถึงคิกบ็อกซิง, มวยไทย และฟูลคอนแท็ค รวมถึงเป็นหนึ่งในผู้ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมแข่งขันไทยไฟท์ ในปี ค.ศ. 2011 ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนนักมวยไทยชาวออสเตรเลียที่มีชื่อว่าแฟรงค์ จิออจี ในรอบรองชนะเลิศ ที่ศูนย์การค้าอิมพีเรียลเวิลด์ สำโรง จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ

เขาเริ่มฝึกคาราเต้เมื่ออายุได้ 7 ปี และเมื่ออายุได้ 12 ปี เขายังได้ฝึกฝนคิกบ็อกซิงจนถึงอายุ 22 ปี เมื่ออายุ 16 ปีได้เกิดกรณีพิพาทในระดับมือสมัครเล่นครั้งแรกที่อาวิลา เขาเป็นแชมป์สมัครเล่นระดับภูมิภาคของสเปน, เป็นแชมป์สองสมัยของไอบีเรีย, แชมป์ฟูลคอนแท็คสมัครเล่นและนีโอโปรเฟสชันแนลของสเปน, แชมป์ไอบีเรียฟูลคอนแท็คและเป็นแชมป์คิกบ็อกซิงยุโรปสองรายการ
หลังจากทำการป้องกันแชมป์โลกรายการคิกบ็อกซิง 4 สมัยแล้ว เขายังได้รับเข็มขัดผู้ชนะมวยไทยโลกก่อนกิต สิทธิพลเหล็ก หลังจากนั้นเขาได้รับเข็มขัดผู้ชนะระดับโลกในสามรายการที่ต่างกัน ในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ภายหลังจากที่เอาชนะฟองค์ ปีเตอร์ ในการต่อสู้แบบฟูลคอนแท็ค ในปี ค.ศ. 2010 ได้รับรางวัลการแข่งขันประจำปีครั้งที่ห้าในรายการอะโพคาลิปส์ ที่ตอร์เรลาเบกา โดยได้พบกับคู่ชกชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อว่า มิคาเอล ลาเลอมอง
เกียรติประวัติ

| --- | --- |
 WFCA เวิลด์แชมเปียนฟูลคอนแท็ค  เวิลด์แชมเปียนมวยไทย WFCA  เวิลด์แชมเปียน WAKO 4 สมัย  ISKA ยูโรเปียนแชมป์  เค-วัน แมกซ์ แชมป์สเปน 2004  แชมป์ยูโรเปียนคิกบ็อกซิง 2 สมัย  แชมป์คิกบ็อกซิงของสเปน  แชมป์ฟูลคอนแท็กของสเปน:  2 แชมป์คิกบ็อกซิงไอบีเรีย  แชมป์ฟูลคอนแท็กไอบีเรีย  คาราเต้ 3 ดั้ง และครองแชมป์สเปนหลายสมัย  แชมป์คิกบ็อกซิ่งสมัครเล่นของแคว้นกันตาเบรีย  แชมป์คิกบ็อกซิ่งสมัครเล่นของสเปน  แชมป์คิกบ็อกซิ่งนีโอโปรเฟสชันแนลของสเปน  แชมป์ฟูลคอนแท็คสมัครเล่นของสเปน  
นอกจากนี้ ยังรวมถึงรายการ คาราเต้ อื่นอีกหลายรายการ
สถิติการแข่งขัน > ฟูลคอนแท็ค

เดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 ได้มีการจัดการแข่งขันชิงแชมป์โลกของสหพันธ์ฟูลคอนแท็ค WFCA ในแซ็ง-เกียงแต็ง เขาได้พบกับ ฟองค์ ปีเตอร์ ในการชิงตำแหน่งว่างรุ่นมิดเดิลเวท และ อาบราอัม โรเกญี เป็นฝ่ายชนะน็อคได้ในยกที่เจ็ด (แต่เดิมปีเตอร์ยังได้เรียกเงินจากการป้องกันตำแหน่ง) ด้วยการแข่งขันสายนี้ ที่เขาได้กลายเป็นแชมป์โลกในฐานะที่สร้างผลงานประจำรายการแข่งขันพิเศษของสหพันธ์มวยไทย ในช่วงเดือนมิถุนายนของปีดังกล่าว
สถิติการแข่งขัน > มวยไทย

วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ได้มีการจัดการแข่งขันชิงแชมป์มวยไทยในซานทานแดร์โดยสภา WFCA ในรุ่นมิดเดิลเวทของสมาคม และอาบราอัมได้พบกับ กิต สิทธิพลเหล็ก ซึ่งเป็นนักสู้ชาวไทยที่ได้รับการกล่าวขวัญของวงการ การต่อสู้เป็นไปอย่างสูสี แม้ว่าต่างฝ่ายจะโจมตีอย่างหนักหน่วง แต่ กิต สิทธิพลเหล็ก ก็เป็นฝ่ายแพ้ไปโดยการตัดสินของกรรมการ อาบราอัมได้กลายเป็นผู้ครองตำแหน่งระดับโลกคนใหม่ภายหลังจากการป้องกันตำแหน่งใน 4 รายการ WAKO โลว์คิก
แหล่งข้อมูลอื่น

Asociación Mundial WAKO
Asociación WFCA
อุบัติเหตุเหมืองในโกเปียโป พ.ศ. 2553

| --- | --- |
การหาทางช่วยเหลือผู้ติดอยู่ในเหมืองเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553
วันที่: 5 สิงหาคม ค.ศ. 2010 (2010-08-05)  – 13 ตุลาคม ค.ศ. 2010 (2010-10-13) (69 วัน)
เวลา: 14:05 CLT (UTC−4)
ที่ตั้ง: ทะเลทรายอาตากามา ใกล้เมืองโกเปียโป, ประเทศชิลี
พิกัด: 27°09′31″S 70°29′52″W﻿ / ﻿27.158609°S 70.497655°W﻿ / -27.158609; -70.497655
ผู้รายงานคนแรก: San Esteban  Mining Company
ผล: คนงานเหมืองทั้ง 33 คนปลอดภัย
ทรัพย์สินเสียหาย: การปิดและการสูญเสียทั้งหมด ข้อมูลเมื่อ สิงหาคม 2010[ต้องการอัปเดต] 
คดีความ: คดีความ 2 ล้าน ดอลลาร์สหรัฐ ข้อมูลเมื่อ สิงหาคม 2010[ต้องการอัปเดต] 
เว็บไซต์: Ministry of Mining, Chile
เหมืองซานโฮเซซานเตียโก ที่ตั้งของเหมืองซานโฮเซในชิลี
อุบัติเหตุเหมืองในโกเปียโป พ.ศ. 2553 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในเหมืองทองและทองแดง ชื่อว่าซานโฮเซ (สเปน: San José) ใกล้กับเมืองโกเปียโป ประเทศชิลี  เหมืองดังกล่าวเกิดถล่ม ทำให้ชาย 33 คนติดอยู่ในเหมืองใต้ดินด้านล่าง คนงานเหมืองต้องใช้ชีวิตอยู่ข้างใต้นาน 69 วัน
เหมืองซานโฮเซ อยู่ทางเหนือของเมืองโกเปียโปราว 45 กิโลเมตร ทางตอนเหนือของประเทศชิลี คนงานเหมืองติดอยู่ลึกลงไป 700 เมตร และห่างจากทางเข้าหลักที่คดเคี้ยวราว 5 กิโลเมตร จากทางเข้าเหมือง ประวัติของเหมืองนี้ที่ไม่มั่นคง ซึ่งเคยมีอุบัติเหตุมาก่อนหน้านี้หลายครั้ง รวมถึงมีผู้เสียชีวิต 1 คน ก่อนหน้านี้
การช่วยเหลือชีวิตคนงานเหมืองคนแรกเมื่อวันอังคารที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เวลา 23:55 น. ตามเวลาท้องถิ่น ผู้ขึ้นมาคนแรกคือ โฟลเรนซิโอ อาบาโลส (สเปน: Florencio Ávalos) ด้วยการใช้แคปซูล ถึงบนพื้นดินในเวลา 16 นาทีต่อมาเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เวลา 00:11 ตามเวลาท้องถิ่น จนช่วยเหลือชีวิตคนงานเหมืองทั้ง 33 คน ครบเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เวลา 21:55 น. ตามเวลาท้องถิ่น มีหนึ่งคนที่ปอดบวม ส่วนคนอื่นมีติดเชื้อเกี่ยวกับฟันและมีปัญหาเกี่ยวกับกระจกตา
ในการช่วยเหลือคนงานเหมืองนี้มีวิศวกรชาวไทยสองคนร่วมปฏิบัติภารกิจด้วย คือวชิรพงษ์ นาสารีย์ และสมพงษ์ พงกันยา
ลาลิกา ฤดูกาล 2023–24

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2023–24
ชนะเลิศ: เรอัลมาดริด สมัยที่ 36
ตกชั้น: กาดิซ อัลเมริอา กรานาดา
แชมเปียนส์ลีก: เรอัลมาดริด บาร์เซโลนา ฌิโรนา อัตเลติโกเดมาดริด
ยูโรปาลีก: อัตเลติกเดบิลบาโอ เรอัลโซซิเอดัด
ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก: เรอัลเบติส
จำนวนการแข่งขันทั้งหมด: 380
จำนวนประตูทั้งหมด: 1005 (2.64 ต่อนัด)
ผู้ยิงประตูสูงสุด: อาร์เต็ม ดอฟบืก (24 ประตู)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: ฌิโรนา 7–0 กรานาดา (24 พฤษภาคม ค.ศ. 2024)
ทีมเยือนชนะสูงสุด: ราโยบาเยกาโน 0–7 อัตเลติโกเดมาดริด (28 สิงหาคม ค.ศ. 2023)
ประตูสูงสุด: เรอัลโซซิเอดัด 5–3 กรานาดา (2 กันยายน ค.ศ. 2023) ฌิโรนา 5–3 มายอร์กา (23 กันยายน ค.ศ. 2023) บาร์เซโลนา 3–5 บิยาร์เรอัล (27 มกราคม ค.ศ. 2024) บิยาร์เรอัล 4–4 เรอัลมาดริด (19 พฤษภาคม ค.ศ. 2024)
สถิติชนะติดต่อกันสูงสุด: เรอัลมาดริด (9 นัด)
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: เรอัลมาดริด (32 นัด)
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: อัลเมริอา (28 นัด)
สถิติแพ้ติดต่อกันสูงสุด: ลัสปัลมัส (8 นัด)
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 77,981 คน เรอัลมาดริด 3–2 บาร์เซโลนา (21 เมษายน ค.ศ. 2024)
ผู้เข้าชมน้อยที่สุด: 7,558 คน อัลเมริอา 6–1 กาดิซ (25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024)
← 2022–23 2024–25 →
ลาลิกา ฤดูกาล 2023–24 (สเปน: Primera División de España 2023/24) หรือในนามว่า ลาลิกาอีเอสปอร์ตส์ (LALIGA EA SPORTS) ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นฤดูกาลที่ 93 ของการแข่งขันฟุตบอลลาลิกา ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศสเปน นับตั้งแต่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1930 โดยการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2023 และมีกำหนดสิ้นสุดในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2024. บาร์เซโลนา คือแชมป์เก่าจากฤดูกาลที่ผ่านมา ซึ่งเป็นสมัยที่ 27 ของพวกเขา.
ทีม > การเลื่อนชั้นและตกชั้น (ก่อนเริ่มฤดูกาล)

จากจำนวนทั้งหมด 20 ทีมที่แข่งขันในฤดูกาลปัจจุบัน มี 17 ทีมที่มาจากฤดูกาล 2022–23 และมี 3 ทีมที่เลื่อนชั้นมาจากเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2022–23 ซึ่งประกอบไปด้วยทีมชนะเลิศ และรองชนะเลิศในฤดูกาลปกติ และทีมชนะเลิศรอบเพลย์ออฟเลื่อนชั้นอีกหนึ่งทีม
ทีมแรกที่ตกชั้นจากลาลิกาคือเอลเช หลังจากแพ้อัลเมริอา 2–1 ในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 เป็นการสิ้นสุดการได้ลงเล่นในลีกสูงสุดติดต่อกัน 3 ปี ทีมที่ต้องตกชั้นเป็นทีมที่สองคืออัสปัญญ็อล หลังจากเสมอกับบาเลนเซีย 2–2 ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 นับสิ้นสุดการได้ลงเล่นในลาลิกาติดต่อกัน 2 ปี ส่วนทีมสุดท้ายที่ต้องตกชั้นลงไปเซกุนดาก็คือบายาโดลิด หลังจากพวกเขาเสมอกับเฆตาเฟ 0–0 ในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ทำให้พวกเขาต้องตกชั้นลงไปหลังเลื่อนชั้นขึ้นมาได้หนึ่งปี.
สองทีมแรกที่ได้รับสิทธิ์เลื่อนชั้นจากเซกุนดาดิบิซิออน ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกันในนัดสุดท้ายของฤดูกาลคือกรานาดา และลัสปัลมัส ซึ่งเป็นลำดับที่หนึ่งและสองตามลำดับ กรานาดาได้ลงเล่นในลาลิกาอีกครั้งหลังห่างหายไป 1 ปี ในขณะที่ลัสปัลมัสสามารถกลับขึ้นมาบนลีกสูงสุดได้ทันทีหลังตกชั้นไปห้าปี ทีมสุดท้ายที่ได้เลื่อนชั้นคืออาลาเบส หลังจากชนะเลิศรอบเพลย์-ออฟเลื่อนชั้น พวกเขาเอาชนะเลบันเตในรอบชิงชนะเลิศ ทำให้ได้กลับมาลงเล่นในลีกสูงสุดหลังตกชั้นไปปีเดียว
| เลื่อนชั้นจาก เซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2022–23 | ตกชั้นจาก ลาลิกา ฤดูกาล 2022–23 |
| --- | --- |
กรานาดา   ลัสปัลมัส  อาลาเบส: บายาโดลิด   อัสปัญญ็อล   เอลเช
ทีม > ที่ตั้งและสนามแข่งขัน

อัตเลติโกเดมาดริด
เฆตาเฟ
ราโยบาเยกาโน
เรอัลมาดริด
| สโมสร | เมือง | สนาม | ความจุ (คน) |
| --- | --- | --- | --- |
| อาลาเบส | บิโตเรีย-กัสเตอิซ | เมนดิโซร์โรตซา | 19,840 |
| อัลเมริอา | อัลเมริอา | พาวเวอร์ฮอร์ส | 15,000 |
| อัตเลติกเดบิลบาโอ | บิลบาโอ | ซานมาเมส | 53,289 |
| อัตเลติโกเดมาดริด | มาดริด | ซิบิตัสเมโตรโปลิตาโน | 70,000 |
| บาร์เซโลนา | บาร์เซโลนา | เอสตาดี โอลิมปิก ยยุยส์ กอมปานีส | 49,472 |
| กาดิซ | กาดิซ | นูเอโบมิรันดิยา | 20,724 |
| เซลตาเดบิโก | บิโก | อาบังกา-บาลาอิโดส | 29,000 |
| เฆตาเฟ | เฆตาเฟ | อัลฟอนโซ เปเรซ | 17,393 |
| ฌิโรนา | ฌิโรนา | มุนติลิบี | 11,810 |
| กรานาดา | กรานาดา | นวยโบ โลส การ์เมเนส | 19,189 |
| ลัสปัลมัส | ลัสปัลมัส | กรัน กานาเรีย | 31,250 |
| มายอร์กา | ปัลมา | บิซิตมายอร์กา | 24,262 |
| โอซาซูนา | ปัมโปลนา | เอลซาดาร์ | 23,576 |
| ราโยบาเยกาโน | มาดริด | บาเยกัส | 14,708 |
| เบติส | เซบิยา | เบนิโต บิยามาริน | 60,721 |
| เรอัลมาดริด | มาดริด | ซานเตียโก เบร์นาเบว | 81,044 |
| เรอัลโซซิเอดัด | ซานเซบัสเตียน | เรอาเลอาเรนา | 39,500 |
| เซบิยา | เซบิยา | รามอน ซันเชซ ปิซฆวน | 43,883 |
| บาเลนเซีย | บาเลนเซีย | เม็สตัลยา | 55,000 |
| บิยาร์เรอัล | บิยาร์เรอัล | นครบาเลนเซีย | 26,354 |