stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิทยาลัยแพทยศาสตร์ศรีสวางควัฒน
ประวัติ

เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2558 มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง "วิทยาลัยแพทยศาสตร์และสาธารณสุข" เป็นหน่วยงานในสังกัดมูลนิธิจุฬาภรณ์ เน้นสอนด้านการแพทย์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ เพื่อเพิ่มจำนวนแพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านสาธารณสุขในประเทศ เมื่อมีการจัดตั้งราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ในปี 2559 วิทยาลัยได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์" และฝ่ายบริหารได้ถูกโอนไปอยู่กับราชวิทยาลัย เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยวิทยาลัยดำเนินหลักสูตรระดับปริญญาตรีด้านการแพทย์ การพยาบาล เทคโนโลยีวิทยาศาสตร์สุขภาพ และสัตวแพทยศาสตร์
ต่อมาคณะแพทยศาสตร์และการสาธารณสุขได้แยกตัวออกจากวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ เพื่อจัดตั้งสถาบันการศึกษาแพทยศาสตร์เฉพาะทาง และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วิทยาลัยแพทยศาสตร์ศรีสวางควัฒน" เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2564 โดยตั้งชื่อตามพระนามทรงกรมที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานลงมา
ในระยะห้าปีแรก วิทยาลัยแพทยศาสตร์ศรีสวางควัฒนจะรับนักศึกษาปีละประมาณ 30 คน ในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต 6 ปี โดยความร่วมมือกับคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
ตั้งแต่ปี 2562 ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ได้ร่วมมือทางวิชาการกับยูนิเวอร์ซิตีคอลลิจลันเดิน เพื่อเข้าถึงความเชี่ยวชาญเพื่อสนับสนุนการพัฒนาและการจัดส่งโปรแกรมการแพทย์ระดับปริญญาตรีที่ทันสมัยและมีคุณภาพสูง โครงการร่วมนี้เกี่ยวข้องกับการสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาวิทยาศาสตร์แทรกในปีที่สี่ที่ยูนิเวอร์ซิตีคอลลิจลันเดิน
ตั้งแต่ปีการศึกษา 2565 วิทยาลัยยังร่วมมือกับมหาวิทยาลัยนิวคาสเซิลในออสเตรเลีย สำหรับหลักสูตรปริญญาตรีควบวิทยาศาสตรบัณฑิต/วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต
หลักสูตรการศึกษา

หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต
สาขาวิชาฟิสิกส์การแพทย์
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ข้อมูลสุขภาพ
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชาตจวิทยา
สาขาวิชาสุขภาพดิจิทัล
หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต
สาขาวิชาฟิสิกส์การแพทย์ควบวิศวกรรมการแพทย์ (หลักสูตรนานาชาติ)
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย

| โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย | จังหวัด | สังกัด |
| --- | --- | --- |
| โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ | เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร | ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ |
| สถาบันร่วมผลิตแพทย์ | จังหวัด | สังกัด |
| โรงพยาบาลตำรวจ | เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร | สำนักงานตำรวจแห่งชาติ |
| โรงพยาบาลรามาธิบดี | เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร | คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล |
| โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา | อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา | สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข |
| โรงพยาบาลบุรีรัมย์ | อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ | สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข |
| โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา | อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา | สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข |
| โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช | อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี | สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข |
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถาบันแพทยศาสตร์ในประเทศไทย
ลีลีย็อง ตูว์ราม

นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส (เกิด ค.ศ. 1972)
รูว์ดี ลีลีย็อง ตูว์ราม-อูว์เลียง (ฝรั่งเศส: Ruddy Lilian Thuram-Ulien, ออกเสียง: [liljɑ̃ tyʁam]; เกิดวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1972) เป็นอดีตนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวฝรั่งเศสซึ่งทำหน้าที่เป็นกองหลัง ด้วยความรวดเร็ว, ทรงพลัง และมีความสามารถรอบตัว เขาสามารถทำหน้าที่ได้ทั้งในตำแหน่งกองหลังตัวกลางหรือเป็นแบ็กขวา ตลอดจนมีความสามารถทั้งในเกมรุกและเกมรับ
เขาเริ่มเป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพในบ้านเกิดของเขาร่วมกับสโมสรฟุตบอลมอนาโก ตลอดจนได้ลงแข่งในลีกสูงสุดที่ประเทศฝรั่งเศส, อิตาลี และสเปนมานานกว่า 15 ฤดูกาล โดยทำผลงานได้อย่างโดดเด่นในลีกเซเรียอาร่วมกับทั้งสโมสรฟุตบอลปาร์มาและยูเวนตุส ก่อนที่จะจบอาชีพค้าแข้งกับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ส่วนการทำหน้าที่ร่วมกับทีมชาติฝรั่งเศส ตูว์รามเป็นนักฟุตบอลคนสำคัญของทีมที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1998 นอกจากนั้น ทีมของเขายังคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 และเขาช่วยให้ทีมชาติฝรั่งเศสได้รองแชมป์ฟุตบอลโลก 2006 ทั้งนี้ ตูว์รามเป็นนักฟุตบอลที่ติดทีมชาติมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส โดยลงแข่ง 142 นัดระหว่าง ค.ศ. 1994 ถึง 2008 จนกระทั่งอูว์โก โยริส ทำสถิติเหนือกว่าใน ค.ศ. 2022
ตูว์รามได้รับการขนานนามว่าเป็นบุคคลที่ "ขยัน" นอกสนาม ครั้นใน ค.ศ. 2010 เขาได้เป็นทูตของกองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ และโดดเด่นด้านความคิดริเริ่มของเขาในการต่อสู้กับอคติทางเชื้อชาติ
ชีวิตในวัยเด็ก

ตูว์รามเกิดที่กัวเดอลุปในเฟรนช์เวสต์อินดีส กระทั่งครอบครัวของเขาย้ายไปอยู่ที่ฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ใน ค.ศ. 1981
แหล่งข้อมูลอื่น

ลีลีย็อง ตูว์ราม – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
FC Barcelona player profile ที่ archive.today (เก็บถาวร 31 กรกฎาคม 2012)
ลีลีย็อง ตูว์ราม – สถิติลีกฝรั่งเศสในลีกเอิง – ยังมีบริการใน ในภาษาฝรั่งเศส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ออสเตรเลีย  เกาหลี  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
ศิลปิน:  KulturNav  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei 
อื่น ๆ:  IdRef
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศสวีเดน
ดูเพิ่ม

การระบาดทั่วของโควิด-19
การระบาดทั่วของโควิด-19 เรียงตามประเทศและดินแดน
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

Emergency Information from Swedish Authorities: Official information on the novel corona Virus from the Swedish Civil Contingencies Agency – Myndigheten för samhällsskydd och beredskap.
Information om Coronavirus covid-19 เก็บถาวร 2020-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from The Public Health Agency of Sweden – Folkhälsomyndigheten (สวีเดน).
FAQ about COVID-19 on The Public Health Agency of Sweden – Folkhälsomyndigheten.
Covid-19 – coronavirus from Vårdguiden 1177 (สวีเดน).
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศแคนาดา

บทความหลัก: การระบาดของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562–2563 เรียงตามประเทศและดินแดน
ดูเพิ่ม: การระบาดของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562–2563
| การระบาดของโคโรนาไวรัสในประเทศแคนาดา พ> ศ. 2563 |
| --- | --- |
เคสต่อล้านคนในแต่ละรัฐ
เคสต่อรัฐ
เคสต่อล้านคนโดยรัฐทางสาธารณสุข
โรค: COVID-19
สถานที่: ประเทศแคนาดา
การระบาดครั้งแรก: อู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
วันแรกมาถึง: 25 มกราคม พ.ศ. 2563
ผู้ป่วยยืนยันสะสม: 19,276 คน
ผู้ป่วยปัจจุบัน: 14,460 คน
หาย: 4,381 คน
เสียชีวิต: 435 คน
ดินแดน: รัฐเกแบ็ก, รัฐออนแทรีโอ, บริติชโคลัมเบีย
บทความนี้เกี่ยวกับผลกระทบของการระบาดของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562–2563 ต่อประเทศแคนาดา
ปฏิกิริยา

วันที่ 28 กุมภาพันธ์ Shopify ประกาศยกเลิกการจัดงาน Shopify Unite Conference ซึ่งเดิมมีกำหนดจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 6 ถึง 9 พฤษภาคม ที่กรุงโตรอนโต
วันที่ 4 มีนาคม การประชุม TED Talk ที่จะเกิดขึ้นอาจถูกเลื่อนหรืออาจเปลี่ยนแปลงเป็นการถ่ายทอดสดผ่านระบบออนไลน์แทน
ในวันที่ 30 มิถุนายน​ รัฐบาลประเทศแคนาดา ประกาศปิดพรมแดนระหว่างประเทศแคนาดากับ​สหรัฐ​​ ทุกด้านที่ติดต่อกับสหรัฐอย่างน้อยถึง 31 กรกฎาคม​
การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม

การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม (อังกฤษ: environmental impact assessment ย่อว่า EIA) หมายถึง การประเมินผลกระทบจากโครงการพัฒนาที่จะมีต่อสุขภาพหรือความสมบูรณ์ของสิ่งแวดล้อมทั้งทางบวกและทางลบ รวมทั้งความเสี่ยงที่จะมีผลต่อสภาพความสมบูรณ์ของระบบนิเวศและการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นต่อธรรมชาติ ซึ่งบางครั้งอาจนำไปสู่ภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อมที่ร้ายแรง การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมอาจนิยามได้ว่าเป็น "กระบวนการเพื่อการบ่งชี้ ทำนาย ประเมิน และบรรเทาผลกระทบทางชีวกายภาพ สังคม และผลกระทบที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ที่มีต่อข้อเสนอการพัฒนาใด ๆ ก่อนที่จะมีการตัดสินใจให้ลงมือดำเนินได้" วัตถุประสงค์ของการประเมินก็เพื่อให้เป็นการประกันได้ว่า ผู้ที่มีอำนาจในการตัดสินใจได้พิจารณาอย่างรอบคอบถึงผลกระทบของโครงการพัฒนาที่จะมีต่อสิ่งแวดล้อม ก่อนทำการอนุมัติให้ดำเนินโครงการที่มีผู้ขออนุญาตดำเนินการ
ภาพรวม

สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ (US Environmental Protection Agency - EPA) เป็นผู้บุกเบิกในด้านนี้โดยใช้วิธี “วิเคราะห์เส้นทาง” (pathway analysis) เพื่อพิจารณาว่าโครงการจะกระทบต่อองค์ประกอบต่าง ๆ ของสิ่งแวดล้อมและดูว่าจะมีผลกระทบต่อสุขภาพของมนุษย์อย่างไร เทคโนโลยีที่ใช้สำหรับวิเคราะห์ตามวิธีดังกล่าวเรียกอย่างถูกต้องว่า “วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม” หลักการของปรากฏการณ์หรือเส้นทางของผลกระทบดังกล่าวได้แก่: การประเมินผลกระทบที่มีต่อการแปดเปื้อนของดิน (Soil contamination) มลภาวะของอากาศ (air pollution) สุขภาพจากเสียงดังหนวกหู การประเมินผลกระทบต่อระบบนิเวศ ต่อสิ่งมีชีวิตชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์ (endangered species) การประเมินผลกระทบต่อความเสี่ยงทางธรณีวิทยา และการประเมินผลกระทบมลภาวะของน้ำ นิยามของการวิเคราะห์เชิงเส้นทางและระดับขั้นของธรรมชาติที่นำมาใช้ในวิธีการดังกล่าวนี้ได้พัฒนาเป็นพื้นฐานของมาตรฐานของประเภทสิ่งแวดล้อมที่ใช้ในระดับโลก คือ ISO 14000 ซึ่งเป็นอนุกรมมาตรฐานด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม รวมทั้งมาตรฐานชุดบัญชี ISO 19011 แต่มาตรฐานชุด ISO ดังกล่าวไม่นิยมใช้ในสหรัฐฯ และในอีกหลายประเทศ
หลังการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมแล้ว อาจมีการประยุกต์ใช้ “หลักการระแวดระวัง” (Precautionary Principle) และ “ผู้สร้างมลภาวะเป็นผู้จ่าย” (Polluter pays) เพื่อเป็นการป้องกัน จำกัด หรือบังคับให้มีการรับผิดตามกฎหมาย หรือให้จ่ายค่าเสียหายที่เกิดกับสภาพแวดล้อมมากน้อยตามผลกระทบที่จะตามมา
การวิเคราะห์ผลกระทบของสิ่งแวดล้อมนี้มักถูกต่อต้านหรือก่อให้เกิดปัญหาโต้เถียงกันขึ้นเสมอ การวิเคราะห์ผลกระทบที่ต้องมีควบคู่กันจึงเกิดขึ้นเรียกว่า “การประเมินผลกระทบทางสังคม” (Social impact assessment) การวิเคราะห์ผลกระทบต่อธุรกิจเรีกยกว่า “การวิเคราะห์บริบท” (Context analysis) ผลกระทบด้านการออกแบบจะทำการวิเคราะห์ด้วยเชิงของ “ทฤษฎีบริบท” (Context theory)
การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในประเทศต่าง ๆ ในโลก > จีน

ในประเทศจีน กฎหมายการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมบังคับให้มีการประเมินผลกระทบที่จะมีต่อสิ่งแวดล้อมให้เรียบร้อย ก่อนที่จะดำเนินการก่อสร้างโครงการ อย่างไรก็ดี หากเจ้าของโครงการหรือผู้พัฒนาดื้อแพ่งไม่ดำเนินการประเมินและจัดส่งผลการประเมินฯ บทลงโทษอย่างมากก็คือ สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อม (EPB) จะบังคับให้ผู้พัฒนาโครงการทำการประเมินตามมาในภายหลังได้ และถ้าผู้พัฒนาไม่ยอมทำภายในเวลาที่กำหนดให้ EPB จึงจะปรับผู้พัฒนาได้ และค่าปรับอย่างสูงกำหนดไว้มากที่สุดไม่เกิน 25,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 850,000 บาท) ซึ่งเป็นมูลค่าเพียงน้อยนิดเมื่อเทียบกับมูลค่าของโครงการ การขาดกลไกและมาตรการที่เข้มงวด มีผลทำให้จำนวนโครงการที่ไม่ยอมส่งผลประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมก่อนลงมือก่อสร้างทวีจำนวนเป็นอย่างมาก
องค์การปกป้องสิ่งแวดล้อมระดับรัฐ (SEPA) ของจีนได้ใช้กฎหมายระงับการก่อสร้างไป 30 โครงการเมื่อ พ.ศ. 2547 รวมทั้งโครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำ 3 โครงการของบริษัทโครงการ "เขื่อนซานเสียต้าป้า" (เขื่อนสามผา) แต่ถึงกระนั้น ในหนึ่งเดือนต่อมา โครงการที่ถูกระงับทั้ง 30 โครงการก็สามารถเริ่มก่อสร้างต่อไปได้ นัยว่าได้ผ่านการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมไปแล้ว และดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าการก่อสร้างโครงการใหญ่ ๆ ได้เคยถูกระงับมาแล้ว
การสอบสวนร่วมระหว่าง SEPA และกระทรวงที่ดินและทรัพยากรเมื่อ พ.ศ. 2547 แสดงให้เห็นว่า ร้อยละ 30 ถึง 40 ของโครงการทำเหมืองเท่านั้นที่ผ่านกระบวนการขั้นตอนที่กำหนดของการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม ในขณะที่โครงการในพื้นที่อื่น ๆ ผ่านการประเมินเพียงร้อยละ 6 ถึง 7 ซึ่งเป็นการอธิบายว่าเหตุใดจีนจึงมีอุบัติในการทำเหมืองมากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
ศาสตราจารย์หวาง คานฟา (Wang Canfa) ผู้อำนวยการศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติสิ่งแวดล้อมแห่งมหาวิทยาลัยรัฐศาสตร์และกฎหมายให้ความเห็นว่า ลำพัง SEPA เองไม่อาจรับประกันการบังคับใช้กฎหมายและข้อบังคับทางสิ่งแวดล้อม และว่าอัตราการบังคับใช้กฎหมายและข้อบังคับสิ่งแวดล้อมนับได้อย่างมากก็เพียงร้อยละ 10 เท่านั้น
การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในประเทศต่าง ๆ ในโลก > สหภาพยุโรป

แนวทางการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของโครงการต่าง ๆ ที่อาจมีผลต่อสิ่งแวดล้อมของกลุ่มประเทศสหภาพยุโรปเริ่มเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2528 และปรับปรุงแก้ไขเมื่อ พ.ศ. 2540 แนวทางดังกล่าวได้รับการแก้ไขอีกครั้งหนึ่งใน พ.ศ. 2546 สืบเนื่องจากการลงนามโดยกลุ่มประเทศในสหภาพยุโรปในคราวชุมนุมทางวิชาการที่อาร์ฮัส (Aarhus Convention) ว่าด้วยการมีส่วนร่วมของสาธารณชนในด้านสิ่งแวดล้อม ประเด็นปัญหาได้รับการขยายขอบเขตไปถึงการประเมินแผนและโปรแกรมด้วย "แนวทางเอสอีเอ" (SEA-Directive) เมื่อ พ.ศ. 2544 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันและได้กำหนดแนวทางการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมให้เป็นแบบผสม คือมีทั้ง ภาคบังคับ และ ภาคตามควร
ภายใต้แนวทางของสหภาพฯ การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องจัดทำการประเมินตามข้อกำหนด ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มหลักที่จะต้องเน้น 7 กลุ่ม ประกอบด้วย
รายละเอียดเกี่ยวกับโครงการ
รายละเอียดที่เฉพาะเจาะจงของโครงการและที่ตั้ง
การแบ่งย่อยส่วนประกอบของโครงการออกเป็นส่วนหลัก ๆ เช่น การก่อสร้าง การดำเนินการ การหยุดการดำเนินการ
ในแต่ละองค์ประกอบให้แจงแหล่งที่จะรบกวนหรือกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
ในแต่ละองค์ประกอบจะต้องแจงถึงสิ่งป้อนเข้าและผลปล่อยออก เช่น ขยะ ของเสีย
ทางเลือกที่ได้รับการพิจารณาแล้ว
ตรวจสอบทางเลือกที่ได้รับการพิจารณาแล้ว
เช่น ในโรงผลิตไฟฟ้าแบบชีวมวลที่พิจารณาจะให้เป็นแหล่งพลังงานแก่ท้องถิ่นหรือแก่ระดับชาติ
รายละเอียดของสิ่งแวดล้อม
แจงรายละเอียดทุกแง่มุมของสิ่งแวดล้อมที่อาจได้รับผลกระทบการโครงการพัฒนานี้
เช่น ประชากร สัตว์และพืช อากาศ ดิน น้ำ มนุษย์ ภูมิทัศน์ มรดกทางวัฒนธรรม
รายละเอียดในหมวดนี้ควรให้ผู้เชี่ยวชาญในท้องถิ่นเป็นผู้ดำเนินการเพื่อให้ได้ผลดีที่สุด เช่น “อาร์เอสพีบี” ในสหราชอาณาจักร
รายละเอียดผลกระทบสำคัญที่มีผลต่อสิ่งแวดล้อม
คำว่า “สำคัญ” ในที่นี้มีความสำคัญมาก เนื่องจากระดับการให้ความสำคัญมีความผันแปรได้มาก
จะต้องมีการให้นิยามของคำว่า “สำคัญ”
วิธีการที่ใช้บ่อยมากในเรื่องนี้คือ “แม่แบบลีโอโปลด์” หรือ ลีโอโปลด์เมทริกซ์ (Leopold matrix)
แม่แบบนี้คือเครื่องมือที่นำมาใช้ในการตรวจสอบอย่างเป็นระบบในศักยภาพของปฏิสัมพันธ์
เช่น ในการสร้างลานกลุ่มกังหันลม (windfarm) ผลกระทบที่สำคัญอาจได้แก่การปะทะกับฝูงนก
การบรรเทาผลกระทบ
นี่คือส่วนที่เป็นประโยชน์ที่สุดของการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
เมื่อทำหมวด 4 แล้วเสร็จก็จะเห็นได้ว่าผลกระทบที่รุนแรงที่สุดจะเกิดในส่วนใด
ใช้ข้อมูลที่ได้ในส่วนนี้มาพัฒนาวิธีหลีกเลี่ยงหรือลดผลกระทบ
ทำเรื่องในหมวดนี้ร่วมกับเจ้าของโครงการเนื่องจากเป็นผู้รู้รายละเอียดของโครงการมากที่สุด
ใช้ตัวอย่างการสร้างลานกลุ่มกังหันลม อาจได้แก่การพักการใช้กังหันลมในฤดูผสมพันธุ์ของนก
การสรุปด้านที่ไม่ใช่เทคนิค
การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะถือเป็นเรื่องสาธารณะและจะต้องนำมาใช้ในกระบวนการตัดสินใจ
การเปิดเผยและแจกจ่ายข้อมูลต่อสาธารณชนถือเป็นสิ่งสำคัญ
เนื้อหาในหมวดนี้เป็นการสรุปที่ไม่ต้องใช้ศัพท์เฉพาะทางเทคนิคหรือการแสดงแผนภูมิที่ซับซ้อน
ควรให้ประชาชนทั่วไปที่จำเป็นต้องรับทราบเข้าใจได้ง่าย
การขาดความรู้ความชำนาญ / ความยุ่งยากทางเทคนิค
หมวดนี้มีไว้สำหรับให้ข้อแนะนำส่วนที่ยังอ่อนในด้านความรู้
สามารถนำไปใช้กำหนดเน้นเรื่องที่ควรทำการวิจัยในอนาคต
เจ้าของโครงการบางรายเห็นว่าการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมนี้เป็นพื้นฐานขั้นต้นที่ดีสำหรับการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมของโครงการที่ตนต้องทำในขั้นตอนต่อไป
การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในประเทศต่าง ๆ ในโลก > นิวซีแลนด์

ในประเทศนิวซีแลนด์ ปกติการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะหมายถึง “การประเมินผลที่ตามมาที่มีต่อสิ่งแวดล้อม” (Assessment of Environmental Effects - AEE) การใช้การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมครั้งแรก เริ่มจากมติคณะรัฐมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2517 โดยเรียกว่า “การปกป้องสิ่งแวดล้อมและขั้นตอนในการปรุบปรุง” (Environmental Protection and Enhancement Procedures) การนี้ไม่ได้ใช้บังคับเป็นกฎหมายแต่ใช้เฉพาะในหน่วยงานของรัฐ แต่เมื่อมีการประกาศใช้ “พระราชบัญญัติการจัดการทรัพยากร” (Resource Management Act) เมื่อ พ.ศ. 2534 การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมกลายเป็นข้อบังคับให้เป็นส่วนหนึ่งของการขออนุญาตดำเนินการด้านทรัพยากร โดยตราไว้โดยชัดเจนในมาตรา 88
การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในประเทศต่าง ๆ ในโลก > สหรัฐอเมริกา

ภายใน กฎหมายสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐฯ การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม บ่งถึงด้วยวลีว่า “ข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม” (Environmental Impact Statement - EIS) ซึ่งมีต้นตอมาจาก กฎหมายนโยบายสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (National Environmental Policy Act - NEPA) ที่ประกาศใช้เมื่อ พ.ศ. 2512 การปฏิบัติการของหน่วยงานกลางบางหน่วยจึงยังต้องเป็นไปตามกฎหมายฉบับนี้อยู่ ทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่ากฎหมายเดิมไม่ห้ามหน่วยงานกลางของสหรัฐหรือผู้รับสัมปทานจากรัฐบาลกลางให้ทำสิ่งที่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้ และไม่มีบทลงโทษสำหรับ ”ข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม” ที่นำส่ง กฎหมายนโยบายสิ่งแวดล้อมแห่งชาติต้องการเพียงให้ข้อแถลงที่พอรับฟังได้ว่าจะมีผลกระทบนั้นได้รับการเปิดเผยล่วงหน้า ซึ่งเป็นข้อบังคับเพียงประการเดียว
ตามปกติ หน่วยงานจะแจกจ่าย “ร่างข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม” (DEIS) เพื่อให้มีการวิพากษ์วิจารณ์ ผู้สนใจและสาธารณชนจะมีโอกาสแสดงความคิดเห็นต่อร่าง จากนั้น หน่วยงานก็จะรับรองผลเป็น “ข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมขั้นสุดท้าย” (FEIS) บางครั้ง หน่วยงานอาจแจกจ่าย “ข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมส่วนเพิ่ม” (SEIS) ให้ประชาชนได้รับทราบ
ความเพียงพอหรือไม่ของข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม หรือ EIS อาจนำเข้าสู่กระบวนการในศาลได้ โครงการใหญ่ ๆ จึงมักถูกต่อต้านเนื่องจากความบกพร่องของหน่วยงานในการจัดเตรียมข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่ดีพอ ตัวอย่างที่โด่งดังได้แก่โครงการถมขยะเวสต์เวย์ และโครงการก่อสร้างทางหลวงตามแม่น้ำฮัดสันในนครนิวยอร์ก ตัวอย่างที่ชัดเจนอีกตัวอย่างหนึ่งได้แก่กรณีที่เชียร์ราคลับฟ้องกรมทางหลวงแห่งรัฐเนวาดาที่ปฏิเสธคำขอให้กรมฯ ออก “ข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมส่วนเพิ่ม” (SEIS) ว่าด้วยการปลดปล่อยและมลพิษของยานยนต์ที่เพิ่มจากการขยายทางหลวงสาย 95 ผ่านลาสเวกัสให้ประชาชนได้รับทราบ. การดำเนินคดีถึงศาลมีผลให้ต้องหยุดการก่อสร้างไว้ก่อนจนกว่าศาลจะตัดสิน กรณีนี้ตกลงยอมความกันได้ก่อนศาลมีคำตัดสิน
รัฐบาลระดับรัฐในหลายรัฐได้ยอมรับกฎหมายสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ นำมาใช้บังคับในกฎหมายของรัฐที่บังคับให้ต้องมีการจัดทำข้อแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของโครงการบางโครงการของรัฐ และในกฎหมายของรัฐบางฉบับได้กล่าวถึงการที่จะต้องมีการศึกษาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยใช้วลีว่า “รายงานผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม” หรือ “การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม” เช่น กฎหมายคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย (California Environmental Quality Act -CEQA) ที่บังคับให้ต้องจัดทำรายงายผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (EIR)
ข้อบังคับที่ใช้บังคับของรัฐต่าง ๆ มีผลที่ทำให้ได้ข้อมูลจำนวนมากที่ไม่เฉพาะผลกระทบที่มีต่อโครงการเฉพาะราย แต่ยังช่วยอธิบายให้ความกระจ่างทางวิทยาศาสตร์ที่ยังไม่เคยได้รับการศึกษาวิจัยที่ดีพอมาก่อน ตัวอย่างเช่น รายงานผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่ทำส่งเมืองมอนเทอเรย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ที่มีข้อมูลสำคัญที่เผยให้เห็นรายชื่อชนิดของสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์ของหน่วยงานรัฐบาลกลางที่เรียกกันว่า “ฮิกแมนโพเทนทิลลา” (Hickman's potentilla) หรือรายชื่อพืชสมุนไพรชายฝั่งชนิดใกล้สูญพันธุ์ยังขาดดอกไม้ป่าที่เป็นพืชถิ่นเดียวตระกูลกุหลาบที่หายากมากที่มีขึ้นอยู่เฉพาะถิ่นนี้
การประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในประเทศต่าง ๆ ในโลก > ประเทศไทย

ประเทศไทยได้ประกาศใช้กฎหมายสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นทางการฉบับแรก คือ พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2518 ซึ่งได้กำหนดให้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติขึ้น มีอำนาจหน้าที่ คือ
เสนอนโยบายและความเห็นเกี่ยวกับการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
ให้ความเห็นเกี่ยวกับโครงการ ที่อาจส่งผลเสียหายต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อม
ต่อมาได้มีการออกพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2521
ทั้งนี้เนื่องจากพระราชบัญญัติ ฉบับที่ 1 มิได้มีการระบุให้แน่ชัดเกี่ยวกับอำนาจและหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติบางเรื่อง จึงก่อให้เกิดปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินการ ดังนั้น จึงได้มีการแก้ไขปรับปรุงพระราชบัญญัติ ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2518 โดยได้กำหนดอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติให้ชัดเจนและรัดกุมขึ้นกว่าเดิมรวม 3 ประการ คือ
กำหนดให้มีการจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมสำหรับโครงการพัฒนาของรัฐและกิจกรรมบางประเภทของเอกชน
ให้อำนาจในการกำหนดมาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อม ที่มิได้อยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยราชการใด ตลอดจนการกำหนดวิธีการตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม
ดำเนินการในด้านการจัดการเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมในกรณีที่ฉุกเฉิน
สำหรับกฎหมายที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ สำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติสามารถเสนอแนะให้มีการปรับปรุงแก้ไขเพื่อเอื้ออำนวยต่อการบริหารสิ่งแวดล้อม และแก้ไขอุปสรรคและข้อขัดข้องในทางปฏิบัติได้
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2524 สำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ได้กำหนดให้มีการจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมของโครงการ หรือกิจการบางประเภทและบางขนาด โดยอาศัยอำนาจตามประกาศกฎกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงานซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2524 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้มีการศึกษาเกี่ยวกับทรัพยากรสิ่งแวดล้อมและคุณค่าต่าง ๆ ที่มีต่อมนุษย์ที่อาจจะถูกกระทบกระเทือน เนื่องจากโครงการหรือกิจการนั้น ๆ (สำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2527)
ในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงกฎหมายสิ่งแวดล้อมออกเป็น พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2535 ในส่วนของการทำรายงานวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมได้ปรากฏใน ส่วนที่ 4 มาตราที่ 46 ถึง มาตราที่ 51
กฎหมายฉบับดังกล่าวได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์แก่ผู้รักษาการ (แต่ยังมิได้ระบุไว้ในมาตราโดยตรง) วิธีการ ระเบียบปฏิบัติ แนวทางการจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมตลอดจนเอกสารที่เกี่ยวข้องซึ่งต้องนำเสนอพร้อมรายงานฯ เพิ่มเติม
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้ระบุไว้ชัดในมาตราที่ 56 โดยมีประเด็นหลักที่สำคัญ คือ โครงการพัฒนาใด ๆ ก็ตามที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและคุณภาพชีวิตชุมชน จะไม่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินกิจการใด ๆ หากไม่มีการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมก่อน ดังนั้น จากกฎหมายหลักฉบับนี้ของไทย ทำให้กฎหมายและข้อบังคับต่าง ๆ ต้องปฏิบัติตามภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว
แหล่งข้อมูลอื่น

European Commission - EIA website
Environmental Impact Assessment at the University of Sydney เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Guide to Environmental Impact Assessment and Design[ลิงก์เสีย]
International Association for Impact Assessment (IAIA)
Dutch Commission for EIA
UNU Open Educational Resource on EIA: A Course Module, Wiki and Instructional Guide เก็บถาวร 2017-08-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
SRAM Corporation

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
SRAM Corporation (อ่านว่า สแรม) เป็นบริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนจักรยานสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งในปี 1987 ที่เมืองชิคาโก สหรัฐอเมริกา  เป็นผู้ผลิตระบบขับเคลื่อนจักรยานรายใหญ่อันดับสอง รองจาก ชิมะโนะ
ชื่อบริษัท SRAM เขียนด้วยตัวอักษรตัวใหญ่ทั้งหมด มาจากชื่อย่อของสามผู้ก่อตั้งบริษัท คือ Scott, Ray และ Sam (คือชื่อหน้าของ Scott King  ชื่อกลางของ Stan Ray Day และ อักษรจากชื่อ Sam Harwell Patterson)  ทั้งสามคนร่วมกันออกแบบผลิตภัณฑ์ชิ้นแรกของบริษัท เป็นระบบเปลี่ยนเกียร์แบบใช้ข้อมือบิด (Grip Shift หรือ Twist Shift) ที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1987  ชื่อบริษัทมักถูกออกเสียงผิดเป็น "เอส-แรม" (มาจากเสียงอ่าน Static Random Access Memory (SRAM) ที่มีตัวย่อเหมือนกัน) หรือ "ชแรม"
แหล่งข้อมูลอื่น

SRAM website
SRAM Road bike website
SRAM Performance Comfort website
Avid website
Truvativ website
RockShox website
Zipp Speed Weaponry website
พระยาสมันตรัฐบุรินทร์ (ตุ๋ย บินอับดุลลาห์)

| พระยาสมันตรัฐบุรินทร์ |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล
ดำรงตำแหน่ง 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2480
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 มกราคม พ.ศ. 2414 อำเภอคลองสาน จังหวัดธนบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 (92 ปี)

อำมาตย์เอก พระยาสมันตรัฐบุรินทร์ (ตุ๋ย บินอับดุลลาห์) (20 มกราคม พ.ศ. 2414 – 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2506) อดีตรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง 3 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล คนแรก
ประวัติ

ตุ๋ย เป็นบุตรคนที่ 12 ของหลวงโกชาอิศหาก และนางเลี้ยบ บินอับดุลลาห์ เกิดวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2414 ที่ตำบลบางลำพูล่าง อำเภอคลองสาน จังหวัดธนบุรี ซึ่งขณะนั้นบิดาของเขาดำรงตำแหน่งล่ามมลายูที่กรมท่า ติดต่อกับต่างประเทศมีหน้าที่รับเครื่องราชบรรณาการของหัวเมืองประเทศราช บิดาของเขาจึงสนิทสนมกับสุลต่านทางมลายู
เมื่อเขาอายุ 8 ขวบ เจ้าเมืองปะลิสขอตัวไปเป็นบุตรบุญธรรม ได้เข้าเรียน ณ วัดบางลำพูล่าง จังหวัดธนบุรี หลังจากนั้นจึงได้กลับมารับราชการที่กรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. 2432 เป็นล่ามมลายู ต่อมาในปี พ.ศ. 2439 ได้รับยศเป็นขุนราชบริรักษ์ มณฑลปัตตานี ต่อจากนั้นเป็นนายอำเภอเบตง เป็นปลัดเมืองสตูล เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล และเกษียณอายุราชการ ในปี พ.ศ. 2472
พระยาสมันตรัฐบุรินทร์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดสตูล เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) ต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีสั่งราชการกระทรวงมหาดไทย และปี พ.ศ. 2491 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
พระยาสมันตรัฐบุรินทร์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2506
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2480 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2500 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2466 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2463 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2502 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)