stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระสารสาสน์พลขันธ์ (เยโรลาโม เอมิลิโอ เยรินี)

บทความนี้เกี่ยวกับพระสารสาสน์พลขันธ์ (ยี.อี.เยรินี) สำหรับบุคคลอื่นที่มีบรรดาศักดิ์และราชทินนามเดียวกัน ดูที่ พระสารสาสน์พลขันธ์
| พระสารสาสน์พลขันธ์ (เยโรลาโม เอมิลิโอ เยรินี) |
| --- | --- |
1 มีนาคม พ.ศ. 2403 – พ.ศ. 2456 (53 ปี)
 
เกิดที่: ชิซาโน ซุล เนวา จังหวัดซาโวนา แคว้นลีกูเรีย ประเทศอิตาลี
อนิจกรรมที่: ตูริน ประเทศอิตาลี
เหล่าทัพ: ทหารบก เหล่าทหารราบ
ยศสูงสุด: นายพันเอก
รับใช้: กองทัพบกราชอาณาจักรอิตาลี กองทัพบกสยาม
บัญชาการ: กรมยุทธศึกษา (กองทัพบกสยาม)
บำเหน็จ: เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 1
อาชีพอื่น: นักภูมิศาสตร์, นักโบราณคดี, นักมานุษยวิทยา, นักภาษาศาสตร์, นักประวัติศาสตร์
นายพันเอก พระสารสาสน์พลขันธ์ (ยี.อี.เยรินี) (1 มีนาคม พ.ศ. 2403 – พ.ศ. 2456) เป็นชาวอิตาลีผู้เข้ามารับราชการทหารในประเทศไทย อดีตเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบกคนแรกแห่งกองทัพบกไทย เป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีผลงานด้านไทยศึกษาเป็นจำนวนมาก และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสยามสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ

นายพันเอก พระสารสาสน์พลขันธ์ (ยี.อี.เยรินี) มีชื่อจริงว่า เยโรลาโม เอมิลิโอ เยรินี (Gerolamo Emilio Gerini) เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2403 (ค.ศ. 1860) ที่เมืองชิซาโน ซุล เนวา (Cisano sul Neva) จังหวัดซาโวนา (Province of Savona) แคว้นลีกูเรีย ประเทศอิตาลี โดยเป็นบุตรชายคนโตของนายคาร์โล เยรินี ศาสตราจารย์ทางด้านวิชาเกษตรศาตร์แห่งมหาวิทยาลัยตูรินและเวโรนิกา รอสโซ
หลังจบการศีกษาชั้นต้นแล้ว ท่านได้รับทุนเรียนดีและเข้าศึกษาต่อในราชวิทยาลัยการทหารแห่งเมืองโมเดนา (Royal Military Academy of Modena) จนกระทั่งจบการศึกษาและติดยศนายร้อยตรีเหล่าทหารราบในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2422 ประจำการที่กรมทหารราบที่ 13 "ปิเนโรโล" (13º Reggimento Fanteria Pinerolo) เมืองเปรูจา แคว้นอุมเบรีย
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2424 ท่านได้เดินทางมายังกรุงเทพ ประเทศสยาม และเข้ารับราชการในกองทัพบกสยาม ได้รับพระราชทานยศเป็นนายร้อยโท
ในปี พ.ศ. 2426 ท่านได้ย้ายจากกองทัพบกมารับราชการเป็นเลขานุการในพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ ผู้สำเร็จราชการกรมมหาดไทย ในระยะนี้ท่านได้เดินทางไปยังพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศสยาม ทำให้มีโอกาสเรียนรู้ภาษาไทยจนเกิดความชำนาญ นอกจากนี้ยังได้เรียนรู้ภาษาต่างๆ เช่น ภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ภาษาพม่า ภาษามลายู ภาษามอญ ภาษาเขมร และภาษาถิ่นต่างๆ อีกเป็นจำนวนมาก
ในปี พ.ศ. 2430 ท่านได้ย้ายกลับมารับราชการในกองทัพบกอีกครั้ง โดยได้รับพระราชทานยศนายร้อยเอกเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435ดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนทหารสราญรมย์ กระทั่งในปี พ.ศ. 2438 กรมยุทธนาธิการได้จัดตั้งกรมยุทธศึกษาขึ้นเพื่อจัดการด้านการศึกษาของกองทัพบก (ปัจจุบันคือกรมยุทธศึกษาทหารบก) และได้แต่งตั้งให้ร้อยเอกเยรินีดำรงตำแหน่งเป็นเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบกคนแรก ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2440 ท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงสารสาสน์พลขันธ์ ถือศักดินา 800จากนั้นท่านจึงได้รับพระราชทานยศเป็น นายพันตรี ต่อมาท่านได้รับพระราชทานยศ พันโท เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2444จากนั้นจึงได้รับพระราชทานยศ พันเอก เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2446ท่านได้ดำรงตำแหน่งนี้มาจนถึงวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2448 จึงได้ลาออกจากราชการและเดินทางกลับประเทศอิตาลี
นายพันเอก พระสารสาสน์พลขันธ์ (ยี.อี.เยรินี) ได้ถึงแก่กรรมที่เมืองตูรินด้วยโรคหัวใจ เมื่อ พ.ศ. 2456 ศพของท่านได้ฝังไว้ในสุสานประจำตระกูล ที่เมืองชิซาโน ซุล เนวา
ผลงาน

“A retrospective View and Account of the Origin of the Thet Maha Chat Ceremony" ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2435
“Chulakantamangala or The Tonsure Ceremony as Performed in Siam” ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2436 (มีการตีพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง)
"พิชัยสงครามฮินดูโบราณ" เรียบเรียงและตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2437 สำนักพิมพ์ศรีปัญญาตีพิมพ์ซ้ำเมื่อ พ.ศ. 2548
“Trial by Ordeal in Siam and the Siamese Laws of Ordeals " ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2439
“Shan and Siam” and “Siam's Intercourse with China - Seventh to Nineteenth Centuries” ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2442
“On Siamese Proverbs and Idiomatic Expressions “ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2447
“Archaeology a sinoptical Sketch” ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2447
“Historical Retrospect of Junkceylon Island” เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารของสยามสมาคม เมื่อ พ.ศ. 2448 (ตีพิมพ์ซ้ำเมื่อ พ.ศ. 2528 ในชื่อ “Old Puket”)
“Researches on Ptolemy's Geography of Eastern Asia (Further India and Indo-Malay Archipelago)” ตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารของสยามสมาคม เมื่อ พ.ศ. 2452
“Catalogo Descrittivo della Mostra Siamese alla Esposizione Internazionale delle Industrie e del Lavoro in Torino”, 1911 - Siam and Its Productions, Arts and Manufactures (1911), ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2455 (ตีพิมพ์พร้อมกันทั้งฉบับภาษาอิตาลีและภาษาอังกฤษ, สำนักพิมพ์ White Lotus ได้ตีพิมพ์ซ้ำเมื่อ พ.ศ. 2543)
"จดหมายเหตุเรื่องทูตานุทูตของสมเด็จพระนารายน์ออกไปกรุงฝรั่งเศสครั้งสุดท้าย" ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 18 เมื่อ พ.ศ. 2462
ยศและบรรดาศักดิ์ > ราชอาณาจักรอิตาลี

สิงหาคม พ.ศ. 2422 ร้อยตรี สังกัดกรมทหารราบที่ 13 "ปิเนโรโล" (13º Reggimento Fanteria Pinerolo)
ยศและบรรดาศักดิ์ > ราชอาณาจักรสยาม

18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435 ร้อยเอก
1 เมษายน พ.ศ. 2440 หลวงสารสาสน์พลขันธ์
19 กันยายน พ.ศ. 2440 พันตรี
6 เมษายน พ.ศ. 2444 พันโท
24 มกราคม พ.ศ. 2445 พระสารสาสน์พลขันธ์ ถือศักดินา 1000 (ในราชกิจจานุเบกษาเขียน สรสาส์นพลขันธ์)
15 พฤษภาคม พ.ศ. 2446 พันเอก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2440 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2444 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2443 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

อิตาลี :
พ.ศ. 2454 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎแห่งอิตาลี ชั้นที่ 1
อ้างอง

↑   พระราชทานสัญญาบัตรทหาร
↑   พระราชทานสัญญาบัตร
↑   พระราชทานสัญญาบัตรทหารบก
↑   พระราชทานสัญญาบัตรทหารบก
↑   แจ้งความกรมยุทธนาธิการ
↑   พระราชทานสัญญาบัตรขุนนาง
↑   พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (หน้า 40)
↑  "พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-07-06. สืบค้นเมื่อ 2020-07-06.
↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา เก็บถาวร 2018-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม 17, ตอน 33, 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443, หน้า 446
แหล่งข้อมูลอื่น

GISSAD - GERINI INTERNATIONAL SIAMESE STUDIES ARCHIVE AND DATABASE
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ยาซูชิ อากิโมโตะ

| ยาซูชิ อากิโมโตะ |
| --- | --- |
อากิโมโตะในปี 2012
ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 (66 ปี) เขตเมงูโระ, กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจป็อป
อาชีพ:  ผู้ผลิตเพลง  นักแต่งเพลง  นักเขียนบทโทรทัศน์ 
ช่วงปี: พ.ศ. 2516 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  เอเคเอส  ฟูจิ-แปซิฟิก 
นักดนตรี
ยาซูชิ อากิโมโตะ (ญี่ปุ่น: 秋元 康; โรมาจิ: Akimoto Yasushi; เกิดวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1958) เป็นผู้ผลิตเพลงชาวญี่ปุ่น, นักแต่งเพลง และนักเขียนบทโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักกันดีในการประพันธ์เพลงและสร้างกลุ่มไอดอลของญี่ปุ่น โอเนียงโกะ คลับ และ แฟรนไชส์ไอดอลเอเคบีโฟร์ตีเอตกรุ๊ป ยอดขายรวมของซิงเกิลที่เขาได้เขียนเกิน 100 ล้านชุด ทำให้เขาเป็นนักแต่งเพลงที่ขายดีที่สุดในญี่ปุ่น
อาชีพ

อากิโมโตะ เขียนนวนิยายสยองขวัญ Chakushin Ari (着信アリ) ซึ่งนำไปสู่ภาพยนตร์ในปี 2003 ก่อนที่จะสร้างโดย Hollywood ในปี 2008 (2551)
อากิโมโตะ กลายเป็นนักเขียนโทรทัศน์ในโรงเรียนมัธยมปลาย เขาได้ผลิตรายการโทรทัศน์มากมายเช่น อุตะบัง
ในปี 1981 อากิโมโตะได้เริ่มเป็นนักแต่งเพลง โดยมีการแต่งเพลงให้กับวงโฟล์กร็อก เดอะ อัลฟี รวมไปถึงศิลปินคนอื่นๆ ที่เขาเขียนบทเพลงให้เช่น คินกิคิดส์, มินาโกะ ฮนดะ, วิงก์, ทันเนลส์, โอเนียงโกะ คลับ, เอเคบีโฟร์ตีเอต, เอสเคอีโฟร์ตีเอต, เอสดีเอ็นโฟร์ตีเอต, เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต, เอชเคทีโฟร์ตีเอต, เอ็นจีทีโฟร์ตีเอต, เอสทียูโฟร์ตีเอต, โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ และเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ นอกจากนี้เขายังเขียนซิงเกิ้ลสุดท้ายของ "ฮิบาริ มิโซระ"ที่ชื่อว่า "คาวาโนะ นางาเระโนะโยนิ" และเขียนเพลงซิงเกิลเปิดตัวของเจโร ที่ชื่อ "อูมิ ยูกิ"
เขาได้เปิดตัววงน้องสาวเอเคบีที่ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อว่า JKT48 ได้จัดออดิชันขึ้นเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 9, 2011 และสมาชิกอย่างเป็นทางการได้ประกาศช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน 2011 เป็นวงน้องสาวต่างประเทศลำดับแรก
ในเดือนตุลาคมปี 2012 ได้เปิดตัววงน้องสาวเอเคบีที่ประเทศจีนเป็นวงน้องสาวต่างประเทศอันดับสอง ชื่อว่า SNH48 และ 9 มิถุนายน 2016 ประกาศถอน SNH48 จากการบริหารในญี่ปุ่น หลังจากที่ทางวงได้ละเมิดสัญญา โดยการตั้งวงน้องสาว BEJ48 (ปักกิ่ง) และ GNZ48 (กวางโจว) โดยไม่ได้รับอนุญาต
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2017 ได้เปิดตัววงน้องสาวเอเคบีที่ประเทศไทยเป็นวงน้องสาวต่างประเทศอันดับสาม ชื่อว่า BNK48
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2018 ได้เปิดตัววงน้องสาวเอเคบีที่ไต้หวันเป็นวงน้องสาวต่างประเทศอันดับสี่ ชื่อว่า TPE48
เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2018 วงน้องสาวต่างประเทศอันดับห้าที่ประเทศฟิลิปปินส์ ชื่อว่า MNL48 ได้ประกาศสมาชิกอย่างเป็นทางการ
เขาได้เป็นศาสตราจารย์และรองปอธิการบดีของมหาวิทยาลัยศิลปะและการออกแบบเกียวโต
เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2014 มีการประกาศว่า อากิโมโตะ ได้รับการแต่งตั้งว่าเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกกรุงโตเกียวปี 2020 และได้รับมอบหมายให้ทำพิธีเปิดพร้อมกับช่างภาพ มิกะ นินะงะวะ ที่เคยผลิตมิวสิกวิดีโอสำหรับ AKB48 ได้แก่ Heavy Rotation ปี 2010 (2553) และ Sayonara Crawl ปี 2013 (2556) คำร้องต่อการแต่งตั้งของเขาถูกสร้างขึ้นเนื่องจากเป็นตัวแทน "ปฏิเสธ" ของวงการบันเทิงในญี่ปุ่นโดยมีลายเซ็น 11,000 ลายเซ็นเมื่อวันที่ 23 มีนาคม
ชีวิตส่วนตัว

เขาแต่งงานกับ มะมิโกะ ทาคาอิ สมาชิก Onyanko Club ในปี 1988 (2531)
รางวัล

2008: 41st Japan Lyricist Awards — Grand Prix (สำหรับเพลง "Umiyuki",โดย Jero)
2012: 51st Japan Record Award รางวัลพิเศษ
มิยาบิ

มิยาบิ (ญี่ปุ่น: 雅; โรมาจิ: miyabi) สามารถหมายถึง
มิยาบิ นัตสึยากิ นักร้องจากวงเบอร์รีซ์โคโบ
มาเรีย โอซาวะ หรือชื่อในวงการแสดงว่า "มิยาบิ" นักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่
มิยาบิ นักร้องเจ-ร็อก อดีตมือกีตาร์จากวง Dué le quartz
ภาพกระบวนเชิญพระบรมศพสมเด็จพระเพทราชา

ภาพกระบวนเชิญพระบรมศพสมเด็จพระเพทราชา คือ ภาพวาดสองภาพที่แสดงขบวนอัญเชิญพระบรมศพของสมเด็จพระเพทราชาสู่พระเมรุ คาดว่าวาดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2247–2248 ในรัชกาลสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 โดยจิตรกรชาวกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่หอสะสมงานศิลปะแห่งรัฐเดรสเดิน (Dresden State Art Collections) ประเทศเยอรมนี
สิ่งน่าสนใจเกี่ยวกับภาพวาดสองชิ้นนี้คือ เป็นโบราณวัตถุที่เพิ่งได้รับการระบุว่ามีต้นกำเนิดมาจากประเทศไทยเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 หลังจากม้วนเก็บอยู่ในกระบอกบรรจุภาพ (canister) พร้อมกับบันทึกภาษาดัตช์จำนวนสามหน้า นานกว่า 300 ปี ในสภาพที่ดีเยี่ยม นับว่าเป็นเอกสารสำคัญชิ้นหนึ่งที่ช่วยเติมเต็มข้อมูลที่ขาดหายไปเกี่ยวกับงานพระบรมศพในสมัยอยุธยาที่เหลือเพียงหลักฐานลายลักษณ์อักษรไม่กี่ฉบับ
ประวัติ > จุดกำเนิด

ไม่ปรากฏหลักฐานที่ชัดเจนว่าใครเป็นผู้วาดภาพดังกล่าว แต่พบหลักฐานว่าใน ค.ศ. 1702 (พ.ศ. 2246) ซึ่งเป็นปีที่สมเด็จพระเพทราชาสวรรคต อาร์เนาต์ เกลอร์ (Aernout  Cleur) พ่อค้าชาวดัตช์ซึ่งประจำอยู่ที่สถานีการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (เฟโอเซ) ในกรุงศรีอยุธยาหลายปี ได้เข้ารับตำแหน่งผู้บริหารสำนักงานการค้า (opperhoofd/director) ของเฟโอเซแทนคีเดโอน ตันต์ (Gideon Tant) และมีความเป็นไปได้สูงมากที่เกลอร์เป็นผู้ขอให้จิตรกรชาวกรุงศรีอยุธยาวาดภาพดังกล่าวขึ้น แม้จะไม่ทราบเหตุผลที่ชี้ชัดว่าด้วยจุดประสงค์ประการใด อย่างไรก็ดี เมื่อสืบค้นข้อมูลจากเอกสารร่วมสมัยอื่นที่พบที่หอจดหมายเหตุดัตช์ในเดอะเฮก พบว่าในช่วงต้น ค.ศ. 1704 (พ.ศ. 2247) เกลอร์ได้เขียนรายงานเกี่ยวกับปัญหาการสืบราชสมบัติที่เพิ่งเกิดขึ้นในกรุงศรีอยุธยาอย่างละเอียด โดยส่งรายงานถึงปัตตาเวียในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1704 และสำเนาชิ้นหนึ่งได้ถูกส่งไปยังสำนักงานใหญ่เฟโอเซที่เนเธอร์แลนด์
เกลอร์ถึงแก่กรรมที่กรุงศรีอยุธยาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1712 ทรัพย์สินส่วนตัวของเขาถูกส่งไปยังอัมสเตอร์ดัมที่ซึ่งเอคีดียึส ฟัน เดิน แบ็มป์เดิน (Egidius van den Bempden) หนึ่งในกรรมการของเฟโอเซได้รับม้วนภาพวาดและบันทึกสามหน้า ต่อมาใน ค.ศ. 1716 ฟัน เดิน แบ็มป์เดิน ได้ขายเอกสารทั้งสามให้แก่ผู้แทนของพระเจ้าออกัสตัส เฟรเดอริก (หรือ "พระเจ้าออกัสตัสผู้แข็งแกร่ง") เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งซัคเซินและกษัตริย์แห่งโปแลนด์ ผู้ทรงเป็นนักสะสมสิ่งประดิษฐ์และศิลปะวัตถุจากทั่วทุกมุมโลก โดยบรรจุในกระบอกบรรจุภาพ ระบุเป็น "ภาพวาดจีน" จัดเก็บอย่างปลอดภัยจากแสงแดด ความชื้น และแมลงเป็นเวลาสามศตวรรษ ก่อนที่จะค้นพบอีกครั้งในศตวรรษที่ 21
ใน ค.ศ. 1918 ของสะสมของพระเจ้าออกัสตัสผู้แข็งแกร่งและกษัตริย์องค์อื่น ๆ แห่งซัคเซินได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของของสะสมประจำหอสะสมงานศิลปะแห่งรัฐ ณ นครเดรสเดิน
ประวัติ > การค้นพบ

ภาพวาดพร้อมด้วยบันทึกสามหน้าปรากฏสู่สาธารณชนในรอบสามศตวรรษ เมื่อหอสะสมงานศิลปะฯ ได้ดำเนินโครงการจัดทำรายการสิ่งประดิษฐ์จากตะวันออก โดยตรวจสอบ "ภาพวาดจีน" ที่บรรจุในกระบอก พบว่ามีเนื้อหาที่ค่อนข้างแตกต่างจากวัตถุชิ้นอื่น ๆ จึงได้มีการเชิญบาเรินด์ ยัน แตร์วีล (Barend J. Terwiel) ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านไทยศึกษาชาวดัตช์ ไปตรวจสอบเนื้อหาของเอกสาร กระทั่งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 เอกสารสามฉบับในกระบอกนั้นได้รับการระบุว่ามีต้นกำเนิดมาจากสยาม
การตีพิมพ์ภาพวาดสู่สาธารณชนชาวไทยอย่างเป็นทางการครั้งแรกดำเนินการเช่นกันโดยศาสตราจารย์บาเรินด์ ยัน แตร์วีล ในวารสาร สยามสมาคม เมื่อ พ.ศ. 2559 (Journal of the Siam Society Volume 104: 2016) นับเป็นการค้นพบที่เรียกความตื่นตาตื่นใจให้กับแวดวงประวัติศาสตร์ไทยเป็นอย่างมาก
ภาพวาด > รายละเอียด

ภาพกระบวนเชิญพระบรมศพสมเด็จพระเพทราชาประกอบด้วยภาพวาดจำนวน 2 ชิ้น คือ
ภาพลายเส้น วาดด้วยหมึกดำ บนกระดาษชนิดบางยาวต่อกัน 10 แผ่น ผนึกบนผ้าลินิน มีความยาวประมาณ 3.7 เมตร กว้าง 0.50–0.52 เมตร มีเพียงสองส่วนเล็ก ๆ ของสิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งที่ลากพระราชยานเท่านั้นที่ทาสีทอง ส่วนที่เหลือทั้งหมดเป็นขาวดำ มีการเขียนคำอธิบายจำนวนหนึ่งเป็นภาษาดัตช์ รวมทั้งคำภาษาไทยบางคำที่ถอดเป็นอักษรโรมัน
ภาพสี วาดบนกระดาษแข็งต่อกัน 4 แผ่น ผนึกบนผ้า มีความยาว 2.15 เมตร กว้าง 0.42 เมตร เขียนร่างด้วยดินสอ จากนั้นจึงลงด้วยหมึก และทาสีเขียว แดง เหลือง ส้ม และน้ำเงินหลายเฉดสีด้วยสีน้ำ เฉพาะพระโกศที่ทาสีทอง มีการเขียนตัวอักษร ตัวเลขและสัญลักษณ์ทั่วภาพ
ทั้งสองภาพมีลักษณะที่สอดคล้องกัน คือ เป็นจิตรกรรมแนวเหนือจริงแบบไทยประเพณีแสดงพระเมรุและริ้วกระบวน และเป็นฉากเดียวกัน กล่าวคือ มีภาพพระเมรุเก้ายอดอยู่ทางซ้ายสุดของภาพ มีภาพบุรุษแต่งกายสวมลอมพอกที่รับบทเป็นพระยมและพระเจตคุปต์ยืนรอรับพระบรมศพอยู่นอกรั้วราชวัติพระเมรุ กระบวนรูปสัตว์ ราชรถน้อย 3 คันเทียมด้วยราชสีห์ และพระมหาพิชัยราชรถเชิญพระโกศพระบรมศพเทียมด้วยราชสีห์
อนึ่ง วัตถุอีกชิ้นที่พบพร้อมกับภาพสองภาพคือ บันทึกภาษาดัตช์จำนวนสามหน้า 85 บรรทัด เพื่ออธิบายตัวอักษร ตัวเลข และสัญลักษณ์ดังกล่าว โดยมีข้อความเริ่มต้นว่า "หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่ถวายพระเพลิงพระบรมศพพระมหากษัตริย์แห่งสยาม, พระปรมาภิไธยว่า พระทรงธรรม์ อันหมายถึง เทพเจ้าแห่งปัญญา, และสวรรคตเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ และถวายพระเพลิงในวันที่ 26 ธันวาคม 1704"
ภาพวาด > แรงจูงใจของภาพวาด

ศาสตราจารย์บาเรินด์ ยัน แตร์วีล ตั้งข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับแรงจูงใจที่สำคัญประการหนึ่งที่อาร์เนาต์ เกลอร์ ได้ให้จิตรกรชาวกรุงศรีอยุธยาวาดภาพขึ้น คือ อาจจะอันเนื่องมาจากการที่เกลอร์ได้เห็นความสำเร็จของเยเรเมียส ฟาน ฟลีต (Jeremias van Vliet) พ่อค้าของเฟโอเซที่ได้เข้ามายังกรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองและบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับอาณาจักรอยุธยา ที่ภายหลังได้เดินทางกลับเนเธอร์แลนด์และอาศัยอยู่อย่างเศรษฐีผู้มีเกียรติกระทั่งสิ้นอายุขัย สำหรับผู้สืบทอดเฟโอเซอย่างเกลอร์ ดูเหมือนฟาน ฟลีต จะเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของสิ่งที่พ่อค้าเฟโอเซสามารถบรรลุได้ จากการที่ชีวิตของฟาน ฟลีต ส่วนหนึ่งสร้างขึ้นจากงานเขียนของเขาเองเกี่ยวกับอยุธยา อาจส่งผลให้เกลอร์มีแรงบันดาลใจที่จะเลียนแบบฟาน ฟลีต ด้วยการเขียนรายงานเกี่ยวกับการผลัดแผ่นดินสมเด็จพระเพทราชา จัดส่งไปยังเมืองปัตตาเวียในช่วงต้น ค.ศ. 1704 ที่แม้ว่าเขาจะค่อนข้างเขียนอย่างละเอียด แต่น่าเสียดายที่ไม่มากเท่าที่ฟาน ฟลีต เขียน
ครั้งถึงการพระบรมศพของสมเด็จพระเพทราชาในอีกแปดเดือนต่อมา อาจจะด้วยความปรารถนาที่จะสร้างความประทับใจแก่ผู้บังคับบัญชาของตน หรือความต้องการที่จะจัดทำหนังสือเล่มเล็กหรืออย่างน้อยก็แผ่นพับให้ประชาชนทั่วไปในเนเธอร์แลนด์ได้เห็น (หากนำเรื่องราวกรณีการผลัดแผ่นดินมารวมเป็นเล่ม) น่าจะเป็นเรื่องที่ยากสำหรับพ่อค้าชาวดัตช์ที่จะบรรยายพระราชพิธีอันยิ่งใหญ่และแปลกตาเป็นร้อยแก้วหรือวาดเป็นรูปภาพด้วยตนเอง และนี่คงเป็นจังหวะที่เกลอร์ตัดสินใจขอให้ (หรือว่าจ้างให้) จิตรกรชาวกรุงศรีอยุธยาวาดภาพขบวนเชิญพระบรมศพให้กับเขา
ผลที่ได้ในขั้นนี้ คือ ภาพลายเส้น ซึ่งสันนิษฐานว่าเมื่อถึงมือเกลอร์แล้ว จิตรกรอาจได้อธิบายองค์ประกอบบนภาพ และเกลอร์ได้เขียนข้อความนั้นลงบนภาพทับด้วยลายมือของตนเป็นภาษาดัตช์ รวม 15 ข้อความ อย่างไรก็ตาม ต่อมาเกลอร์อาจจะได้ข้อสรุปว่า ภาพลายเส้น นี้ไม่เหมาะกับการเป็นจุดนำเสนอเพื่อกระตุ้นผู้อ่านชาวยุโรป เพราะมันมีขนาดที่ใหญ่เกินไป เนื้อหาซับซ้อน ยากแก่การเข้าใจ และใช้วัสดุที่ไม่ทนทาน
ด้วยเหตุนี้ เกลอร์จึงอาจขอให้จิตรกรวาด ภาพสี ในขนาดที่เล็กลง บนกระดาษที่แข็งกว่า อย่างเรียบง่ายกว่าและมีสีสันมากขึ้นกว่า ภาพลายเส้น เกลอร์อาจได้ติดต่อผู้รู้เพื่อให้อธิบายรายละเอียดทั้งหมดของภาพสีนี้ พร้อมกับเขียนคำอธิบายลงบนภาพและบันทึกสามหน้าของเขา
ภาพวาด > คุณค่า

ศาสตราจารย์บาเรินด์ ยัน แตร์วีล ในฐานะผู้ค้นพบภาพ ระบุว่าภาพวาดทั้งสองทำขึ้นโดยศิลปินชาวสยามผู้เชี่ยวชาญอย่างแน่นอน และเป็นงานร่วมสมัยกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นจริงอย่างไม่มีข้อกังขา เพราะหอสะสมงานศิลปะแห่งรัฐเดรสเดินเองชี้ว่าได้รับเอกสารเหล่านี้มาเมื่อ ค.ศ. 1716 (พ.ศ. 2259) ในขณะที่ไม่มีต้นฉบับภาพวาดในยุคนี้ที่มีที่มาและวันที่ที่ชัดเจนเหลือรอดมาถึงปัจจุบัน จึงเป็นโบราณวัตถุอันมีเอกลักษณ์ (unique)
ผู้ช่วยศาสตราจารย์พิชญา สุ่มจินดา จากคณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตั้งข้อสังเกตว่า ภาพวาดทั้งสองแสดงลักษณะทางสถาปัตยกรรมและรูปแบบริ้วกระบวน ที่ดูคล้ายงานพระเมรุใหญ่ในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ที่ปรากฏในสมุดภาพและภาพถ่ายโบราณ แม้จะไม่ได้รายงานข้อเท็จจริงมากนัก แต่ช่วยเติมเต็มข้อมูลที่ขาดหายไปของงานพระบรมศพในสมัยอยุธยาที่เหลือเพียงหลักฐานลายลักษณ์อักษรไม่กี่ฉบับ
มีผู้ตั้งข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า รูปแบบศิลปะในภาพวาดสามารถกำหนดอายุอยู่ในสมัยอยุธยาตอนปลาย โดยน่าจะเก่ากว่าตัวอย่างที่มีในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ (เช่น จิตรกรรมที่วัดใหญ่สุวรรณาราม จังหวัดเพชรบุรี) และมีความสอดคล้องกับข้อมูลที่เกี่ยวกับการพระเมรุและกระบวนแห่พระศพสมัยอยุธยาใน จดหมายเหตุการพระเมรุกรมหลวงโยธาเทพ และ คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม
ดูเพิ่ม

พรมผนังบาเยอ
พีต รอสส์

พีต รอสส์ เป็นหนึ่งในตัวละครดั้งเดิมของการ์ตูน "ซูเปอร์แมน" โดย Dc Comics ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับคลาร์ก เค้นท์ ตอนที่เป็นวัยรุ่น ยังไม่ได้เป็นซูเปอร์แมน ก่อนที่จะกระโจนเข้าด้านมืดในตอนโต
พีต รอสส์ในการ์ตูน

พีต รอสส์ เป็นชายผมทอง ผิวขาว เพื่อนสนิทคนหนึ่งของคลาร์ก เค้นท์ในตอนวัยรุ่น และตอนที่พวกเขายังเด็ก ๆ อยู่ในขณะที่อยู่ในสมอลวิลล์ เช่นเดียวกับลาน่า แลงก์และเล็กซ์ ลูเธอร์
พีต รอสส์เป็นหนึ่งในผู้รู้ความลับของคลาร์ก ได้เห็นคลาร์กแปลงกายเป็นซูเปอร์แมน ทำให้เขาได้รู้ความลับคลาร์ก และตัดสินใจที่จะไม่ยอมบอกใครทั้งสิ้น เขาแตกหักกับคลาร์กเมื่อคลาร์กไม่ยอมรับปากที่จะช่วยเหลือเขา ทำให้เขาแตกหักกับคลาร์กไปโดยสิ้นเชิง
พีต รอสส์แต่งงานกับลาน่า แลงก์ มีลูกหนึ่งคนชื่อว่า คลาร์ก รอสส์ ตามชื่อของคลาร์ก เค้นท์ ก่อนที่เขาทั้งสองจะหย่ากัน และเป็นรองประธานาธิบดีเมื่อเล็กซ์ ลูเธอร์ได้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
พีต รอสส์ในละครสมอลล์วิลล์

| พีต รอสส์ |
| --- | --- |
แสดงโดย: แซม โจนส์ที่สาม
วันเกิดตัวละคร: ปี 2523
สถานที่เกิดตัวละคร: สมอลวิลล์
ญาติตัวละคร: ผู้พิพากษาอาบีเกล รอสส์ (แม่)
ปรากฏครั้งแรก: ภาค 1 ตอนที่ 1
ปรากฏครั้งสุดท้าย: ภาค 3 ตอนที่ 21
อาชีพ: ผู้สื่อข่าว นสพ.เดอะทอร์ช/นักเรียน
ที่ทำงาน: โรงเรียนสมอลวิลล์ไฮ

ละครสมอลวิลล์ได้สร้างมิติใหม่ให้แก่ตัวละครหลายตัวที่เป็นตัวละครในการ์ตูนซูเปอร์แมนเดิม พีทในสมอลวิลล์นั้นแตกต่างจากในการ์ตูนดั้งเดิมโดยสิ้นเชิง กล่าวคือพีทในสมอลวิลล์เป็นเด็กผิวดำเชื้อสายแอฟริกัน
ความลับของคลาร์ก เค้นท์ในละครสมอลวิลล์

พีต รอสส์เป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทของคลาร์ก เค้นท์ เช่นเดียวกับโคลอี้ ซัลลิแวน, ลาน่า แลงก์ และเล็กซ์ ลูเธอร์ เขาก็เหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ ที่ไม่รู้ความลับของคลาร์ก เค้นท์ถึงแม้จะระแคะระคายบ้าง แต่ทว่าก็ไม่รู้ จนกระทั่งภาคที่ 2 ตอนที่ 3 Duplicity เขาได้พบยานอวกาศลึกลับซึ่งเป็นยานอวกาศของคลาร์ก เค้นท์ที่ตกลงมายังโลกในทุ่งข้าวโพด คลาร์กพยายามโน้มน้าวให้พีทเก็บยานที่บ้านเขา แต่ก็ไม่สำเร็จ จนกระทั่งคลาร์กจำเป็นที่จะต้องเปิดเผยความลับของเขาให้พีท ทำให้พีทโกรธมากที่คลาร์กไม่ยอมบอกความลับเขา แต่ตอนหลังก็เข้าใจกัน
นอกจากนั้น เขายังช่วยคลาร์กในการพัฒนาความสามารถใหม่ อย่างเช่นการที่เขามีความสามารถคือสายตาความร้อน หรือการดักฟัง เป็นต้น
พีต รอสส์ต้องย้ายออกจากสมอลวิลล์ไปอยู่ที่วิชิทอตามแม่ของเขาที่ได้เป็นผู้พิพากษาแห่งรัฐแคนซัสในวิชิตา เนื่องจากความลับของคลาร์กเช่นกัน ความลับของคลาร์กทำให้พีทถูก FBI ตามล่าเพื่อสืบหาความจริง ทำให้พีทจำเป็นต้องย้ายออกไปนอกเมืองและหลังจากนั้น พีต รอสส์ก็ไม่มีบทบาทในละครสมอลวิลล์อีกเลย
แหล่งข้อมูลอื่น

สมอลวิลล์แอทไทยแลนด์ เก็บถาวร 2010-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมอลล์วิลล์ วิกิ
| ด ค กสมอลล์วิลล์ |
| --- | --- |
ปี:  ปี 1  ปี 2  ปี 3  ปี 4  ปี 5  ปี 6  ปี 7  ปี 8  ปี 9  ปี 10 
ตอน:  รายชื่อตอน  "Pilot"  "Tempest"  "Reckoning"  "Absolute Justice" 
ตัวละคร:  ตัวละครใน"สมอลวิลล์"  คลาร์ค เคนท์  เล็กซ์ ลูเธอร์  ลาน่า แลงก์  โคลอี้ ซัลลิแวน  ไลโอเนล ลูเธอร์  โลอิส เลน  จัสติสลีก 
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:  พลังของคลาร์ก เค้นท์  คริปโตไนท์ 
  Book   Category
พระครูธรรมกิจโกวิท (ยงยุทธ ธมฺมโกสโล)

| พระครูธรรมกิจโกวิท (ยงยุทธ ธมฺมโกสโล) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อยงยุทธ วัดเขาไม้แดง
ส่วนบุคคล
เกิด: 17 กันยายน พ.ศ. 2470 อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง (74 ปี)
มรณภาพ: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดเขาไม้แดง จังหวัดชลบุรี
อุปสมบท: พ.ศ. 2493 (อายุ 23 ปี)
พรรษา: 52
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาส
พระครูธรรมกิจโกวิท (หลวงพ่อยงยุทธ ธมฺมโกสโล) อดีตเจ้าอาวาสวัดเขาไม้แดง ท่านผู้ริเริ่มสร้างวัดเขาไม้แดง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังของเมืองชลบุรี มีเมตตาธรรมสูง มักน้อยถือสันโดษ มีพลังจิตที่เข้มขลังอาคมที่แก่กล้า นามของท่านจึงขจรขจายไปไกลทั่วภาคตะวันออก หลวงพ่อยงยุทธสังขารท่านไม่เน่าเปื่อย ทางวัดได้นำสังขารท่านเก็บไว้ในรูปหล่อยืนธุดงค์ เพื่อให้ศิษยานุศิษย์และประชาชนทั่วไปได้กราบไหว้สักการะตลอดไป
ประวัติ และสถานะเดิม

พระครูธรรมกิจโกวิท ท่านมีนามเดิมว่า " จำปี " นามสกุล " แก้วไพรำ " เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2470 ตรงกับวันเสาร์ แรม 8 ค่ำ เดือน 10 ปีเถาะ ในเรือนแพจอดอยู่ในแม่น้ำเจ้าพระยา หน้าอำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง โยมบิดา-มารดาชื่อ นายเชียง และ นางถุงเงิน แก้วรำไพ ครอบครัวมีพี่น้อง 5 คน เป็นชาย 4 คน หญิง 4 คน
เมื่อช่วงวัยเด็ก ตอนอายุได้ 3 ขวบ ได้เรียนหนังสือแถบ ๆ บ้านแพ พ่อกับแม่ได้ไปฝากกับญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง คือ พระครูโกวิทนวการ หรือหลวงปู่โห้ เจ้าอาวาสวัดวงษ์ภาศนาราม จังหวัดอ่างทอง เพื่อให้ได้ศึกษาเล่าเรียน ก่อนได้เข้ารับการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดมะขาม กระทั่งจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 หลังจากนั้นก็ได้ศึกษาต่อที่ โรงเรียนปัทมโรจน์วิทยาคม ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดอ่างทอง จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
ต่อมาท่านได้เปลี่ยนชื่อเป็น ยงยุทธ หลังจากนั้นได้เดินทางมาศึกษาต่อที่โรงเรียน (วุฑฒิศึกษา หรือ สตรีวุฑฒิศึกษา) แถวฝั่งธนบุรี กรุงเทพฯ จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 ก่อนที่จะทำงานช่วงเช้าที่ วิทยุการบิน แห่งประเทศไทย
อุปสมบท

เมื่อท่านอายุ 23 ปี ได้ลางานพักผ่อน 15 วัน และท่านตัดสินใจบวช เพื่อทดแทนคุณบิดา-มารดา ณ วัดบ้านป่า ตำบลตรีณรงค์ อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง โดยมี
ท่านได้รับฉายาทางธรรมว่า " ธมฺมโกสโล "
ครั้นใกล้ครบกำหนดลางาน 15 วัน ปรากฏว่า พระยงยุทธไม่ยอมลาสิกขาบท ตัดสินใจบวชต่อ เพื่อศึกษาพระธรรมวินัย อีกทั้งมุ่งมั่นฝึกฝนกัมมัฏฐาน จนเกิดความสุขสงบทางใจ ท่านได้มีโอกาสศึกษาวิปัสสนากัมมัฏฐาน จากหลวงปู่ลิ้ม วัดไทรใต้ จังหวัดนครสวรรค์ และครูจาบ สุวรรณ เป็นฆราวาส เชี่ยวชาญด้านกสิณมาก
ในปี พ.ศ. 2502 ท่านได้ออกเดินธุดงค์ผ่านมา จังหวัดชลบุรี พบว่าบริเวณเขาไม้แดงนั้น มีความร่มรื่นอาณาบริเวณเงียบสงบ ท่านตัดสินใจจะสร้างวัดที่เขาไม้แดง เริ่มจากพัฒนาสร้างศาสนสถานชั่วคราว เป็นกุฏิที่พักสงฆ์ หรือศาลาโรงธรรมอื่น ๆ ทำด้วยไม้ และมุงด้วยจาก
เรื่องราวของพระอาจารย์ยงยุทธ ได้ทราบไปถึง จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ให้ความสนับสนุนส่งเสริม มอบหมายให้เจ้าหน้าที่ทหารจำนวนหนึ่งไปตรวจสอบสถานที่และทำรายงานมาเสนอทางราชการ แต่ผ่านไปเพียง 3 เดือน จอมพลสฤษดิ์ ได้ถึงแก่อสัญกรรม ทำให้แผนพัฒนาวัดเขาไม้แดงหยุดชะงักไป
วิทยฐานะ

พ.ศ. (ไม่ทราบปี) สอบได้ ป.4 โรงเรียนวัดท่ามะขาม (วิบูลย์อุปถัมภ์) จังหวัดอ่างทอง
พ.ศ. (ไม่ทราบปี) สอบได้ ป.7 โรงเรียนปัทมโรจน์วิทยาคม จังหวัดอ่างทอง
พ.ศ. (ไม่ทราบปี) สอบได้ ม.8 โรงเรียนวุฑฒิศึกษา หรือสตรีวุฑฒิศึกษา กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. (ไม่ทราบปี) เรียนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกี่ยวกับสื่อสารมวลชนด้านหนังสือพิมพ์) โดยหลวงพ่อยงยุทธ ท่านเป็นศิษย์ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
งานปกครอง

พ.ศ. (ไม่ทราบปี) เป็นเจ้าอาวาสวัดเขาไม้แดง
มรณภาพ

เมื่อหลวงพ่อยงยุทธ เข้าสู่วัยชรา ท่านก็มีโรคประจำตัว คือ โรคหัวใจ ต้องเข้าพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ด้วยโรคถุงน้ำดีอักเสบ และโรคหัวใจ หลวงพ่อยงยุทธ ได้มรณภาพด้วยอาการอันสงบ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 เวลา 05.45 น. สิริอายุ 75 ปี 2 เดือน พรรษา 52