stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Re:Monster ราชันชาติอสูร
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอน | ชื่อ  | กำกับโดย  | เขียนโดย  | สตอรี่บอร์ดโดย  | หัวหน้าแอนิเมชั่นกำกับโดย  | วันที่ฉายครั้งแรก   |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "Re:Born" | มิซึกิ โคบายาชิ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | ทาคายูกิ อินากากิ | โทคุยุกิ มัตสึทาเกะ, ฮิโรฟุมิ โมริโมโตะ | 5 เมษายน 2567 (2567-04-05) |  |
  คานาตะ โทโมคุอิ เด็กหนุ่มผู้มีพลังพิเศษ ถูกหญิงสาวที่หลงรักเขาแทงจนเสียชีวิต และได้กลับชาติมาเกิดในร่างของก็อบลินชื่อ ก็อบโร่
| 2 | "Re:D bear" | ชุนจิ โยชิดะ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | อัตสึชิ โอสึกิ | โทคุยุกิ มัตสึทาเกะ, มาซากิ ฮินาตะ | 12 เมษายน 2567 (2567-04-12) |  |
  เหล่าก็อบลินรุ่นพี่และก็อบลินหญิง 2 ตนกลับมาบ้าน ก็อบลินชายนำเสบียงที่ปล้นมาจากมนุษย์กลับมา และจับผู้หญิง 5 คนมาเป็นเชลย ประกอบด้วย 2 ฝาแฝด สาวผมแดง นักปรุงยา และช่างตีเหล็ก ก็อบโร่เอาชนะหัวหน้าเผ่ารุ่นพี่ กลายเป็นผู้นำเผ่าที่ไม่มีใครเทียบได้ และรับประกันความปลอดภัยของผู้หญิงทั้ง 5 สาว ๆ เริ่มไว้ใจก็อบโร่ เขาจึงมอบห้องเก็บของให้พวกเธอเป็นห้องพัก กลุ่มรุ่นพี่ในเผ่าพยายามข่มขืนหญิงสาว ก็อบโร่จึงลงมือสังหารพวกเขาเพื่อเป็นการลงโทษ และสร้างตัวอย่างให้กับสมาชิกตนอื่น ๆ ของเผ่า ก็อบมิกับสาวผมแดงเริ่มนอนบนเตียงของก็อบโร่ ระหว่างการสำรวจ ก็อบโร่ได้ต่อสู้และฆ่าหมีแดงที่โด่งดัง กินเนื้อของมันจนวิวัฒนาการตัวเองเป็นอสูรร้ายโอเกอร์ แต่ทว่าปลายแขนซ้ายของเขาถูกหมีแดงกัดจนขาด
| 3 | "Re:Use" | ยู ยาบุอุจิ, ฮิโรชิ มาเอจิมะ, คาโยโกะ ซูซูกิ | ทาชิ ฮาชิโมโตะ | คัตสึยูกิ โคเดระ | ทาเคชิ คุซากะ, ฮิโรฟูมิ โมริโมโตะ, มาซากิ ฮินาตะ, มิยูกิ สึกาวาระ | 19 เมษายน 2567 (2567-04-19) |  |
| 4 | "Re:Ject" | ฮิโรยูกิ โอกิโนะ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | ฮิโรยูกิ ฟุกุชิมะ | ฮิโรฟุมิ โมริโมโตะ | 26 เมษายน 2567 (2567-04-26) |  |
| 5 | "Re:Ady" | ทาคาชิ อันโดะ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | คัตสึยูกิ โคเดระ | โทคุยุกิ มัตสึทาเกะ, มาซากิ ฮินาตะ | 3 พฤษภาคม 2567 (2567-05-03) |  |
| 6 | "Re:Medy" | ชุนจิ โยชิดะ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | ฮิโรยูกิ ฟุกุชิมะ | มาซากิ ฮินาตะ, ทาเคชิ คุซากะ | 10 พฤษภาคม 2567 (2567-05-10) |  |
| 7 | "Re:Sist" | ทาเคชิ โยชิโมโตะ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | ฮิโรยูกิ ฟุกุชิมะ | ฮิโรฟุมิ โมริโมโตะ | 17 พฤษภาคม 2567 (2567-05-17) |  |
| 8 | "Re:Organization" | โคซูเกะ ชิโมโทริ | ทาชิ ฮาชิโมโตะ | อิกุ ซูซูกิ | โทคุยุกิ มัตสึทาเกะ, มาซากิ ฮินาตะ | 24 พฤษภาคม 2567 (2567-05-24) |  |
| 9 | "Re:Stive" | ทาคาชิ อันโดะ, ฮิโรยูกิ โอกิโนะ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | คัตสึยูกิ โคเดระ | มิยูกิ ซูกาวาระ, มิซากิ ฮินาตะ, ทาเกชิ คุซากะ | 31 พฤษภาคม 2567 (2567-05-31) |  |
| 10 | "Re:Fulgent" | ชุนจิ โยชิดะ | ทาชิ ฮาชิโมโตะ | อัตสึชิ โอสึกิ | ฮิโรฟุมิ โมริโมโตะ | 7 มิถุนายน 2567 (2567-06-07) |  |
| 11 | "Re:Match" | ทากาฮิโระ ทานากะ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | ฮิโรยูกิ ฟุกุชิมะ | โทคุยุกิ มัตสึทาเกะ, มาซากิ ฮินาตะ | 14 มิถุนายน 2567 (2567-06-14) |  |
| 12 | "Re:Start" | ทาโร คูโบะ | ฮิโรชิ ยามากูจิ | ทาคายูกิ อินากากิ | ฮิโรฟุมิ โมริโมโตะ, มาซากิ ฮินาตะ, มิยูกิ ซูกาวาระ, โทคุยุกิ มัตสึทาเกะ | 21 มิถุนายน 2567 (2567-06-21) |  |
ดูเพิ่ม

กิจกรรม VRMMO ของมนุษย์ลุง ไลต์โนเวลอีกชุดที่มีนักวาดภาพประกอบเป็นคนเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวลและมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
Re:Monster ราชันชาติอสูร (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
เซอร์ไวเวิลสุดแกร่งจากนางเอกของเกมจีบหนุ่ม

Japanese light novel series
| --- | --- |
เซอร์ไวเวิลสุดแกร่งจากนางเอกของเกมจีบหนุ่ม
乙女ゲームのヒロインで最強サバイバル (Otome Gēmu no Hiroin de Saikyō Sabaibaru)
แนว: จินตนิมิต
นวนิยายชุด
เขียนโดย: ฮารุโนะฮิ บิโยริ
สำนักพิมพ์: โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
วางจำหน่ายตั้งแต่: 9 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ฮารุโนะฮิ บิโยริ
วาดภาพโดย: ฮิตาคิ ยู
สำนักพิมพ์: ทีโอ บุ๊กส์
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: กิฟท์บุ๊ค
ในเครือ: ทีโอ บุนโกะ
กลุ่มเป้าหมาย: ผู้ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 10 เมษายน พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม:  9  1
มังงะ
เขียนโดย: ฮารุโนะฮิ บิโยริ
วาดภาพโดย: โคบาโตะ วาคาสะ
สำนักพิมพ์: ทีโอ บุ๊กส์
ในเครือ: โคโรนา คอมิกส์
นิตยสาร: คอมิกส์ โคโรนา
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 30 สิงหาคม พ.ศ  2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5
อนิเมะ
เซอร์ไวเวิลสุดแกร่งจากนางเอกของเกมจีบหนุ่ม (ญี่ปุ่น: 乙女ゲームのヒロインで最強サバイバル, โรมาจิ: Otome Gēmu no Hiroin de Saikyō Sabaibaru) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นเขียนโดยฮารุโนะฮิ บิโยริ และวาดภาพประกอบโดยฮิตาคิ ยู เผยแพร่ครั้งแรกเป็นเว็บโนเวลบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 จนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 ก่อนที่จะเริ่มตีพิมพ์สิ่งพิมพ์โดยทีโอ บุ๊กส์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยโคบาโตะ วาคาซะ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์นิโกะ นิโกะ เซกะ ภายใต้แบรนด์คอมิกส์ โคโรนาของทีโอ บุ๊กส์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะแล้ว
สื่อ > ไลต์โนเวล

เซอร์ไวเวิลสุดแกร่งจากนางเอกของเกมจีบหนุ่มเขียนโดยฮารุโนะฮิ บิโยริ ได้รับการตีพิมพ์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2562 จนถึง 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยทีโอ บุ๊กส์และได้เริ่มตีพิมพ์เป็นไลต์โนเวลพร้อมภาพประกอบที่วาดโดยฮิตาคิ ยู ภายใต้สำนักพิมพ์ทีโอ บุนโกะเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2564 ได้ออกวางจำหน่ายไปแล้วจำนวน 9 เล่ม ณ วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2568 ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์กิฟท์บุ๊ค
| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  10 เมษายน พ.ศ. 2564 | 978-4-86-699193-1 | 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-8330-66-1 |
| 2 |  20 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-86-699354-6 | — | — |
| 3 |  19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 | 978-4-86-699454-3 | — | — |
| 4 |  20 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-86-699580-9 | — | — |
| 5 |  20 ธันวาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-86-699728-5 | — | — |
| 6 |  10 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-4-86-699859-6 | — | — |
| 7 |  15 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-4-86-794049-5 | — | — |
| 8 |  10 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-4-86-794216-1 | — | — |
| 9 |  15 มกราคม พ.ศ. 2568 | 978-4-86-794431-8 | — | — |
สื่อ > มังงะ

การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยโคบาโตะ วาคาซะ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์นิโกะ นิโกะ เซกะ ภายใต้แบรนด์คอมิค โคโรนาของทีโอ บุ๊กส์ เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ตอนต่างๆ ของมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 6 เล่มเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2568
| # | วันที่ออกจำหน่ายภาษาญี่ปุ่น | ISBN ภาษาญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
| 1 |  15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 | 978-4-86-699451-2 |
| 2 |  15 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-4-86-699666-0 |
| 3 |  1 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-4-86-699856-5 |
| 4 |  15 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-4-86-794055-6 |
| 5 |  15 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-4-86-794204-8 |
| 6 |  15 มกราคม พ.ศ. 2568 | 978-4-86-794414-1 |
สื่อ > อนิเมะ

ประกาศการดัดแปลงเป็นอนิเมะเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2568
ดูเพิ่ม

นักประเมินไร้โชค ที่จริงเทพหลุดโลก ซีรีส์ไลต์โนเวลอีกเรื่องที่มีผู้วาดประกอบคนเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโนเวล ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Nico Nico Seiga (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Comic Corona (ในภาษาญี่ปุ่น)
เซอร์ไวเวิลสุดแกร่งจากนางเอกของเกมจีบหนุ่ม (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ประกันภัยยานพาหนะ

ประกันภัยยานพาหนะ หรือประกันภัยรถยนต์ เป็นหนึ่งในประเภทของประกันภัยในหมวดการประกันทรัพย์สิน (Property Insurance) ถูกจัดเป็นการประกันวินาศภัยประเภทหนึ่ง นั่นก็คือการประกันภัยสำหรับรถยนต์ รถบรรทุก รถจักรยานยนต์ และยานพาหนะอื่น ๆ บนท้องถนน การใช้หลัก ๆ คือการใช้เงินเพื่อคุ้มกันความเสียหายหรือการบาดเจ็บทางกายที่เกิดจากการชนกันบนท้องถนน และเพื่อป้องกันความรับผิดที่อาจเกิดจากเหตุดังกล่าวได้ การประกันรถยนต์อาจเสนอการคุ้มกันด้วยเงินเพิ่มเติมในกรณียานพาหนะถูกโจรกรรม และความเสียหายที่เกิดจากสาเหตุอื่น ๆ นอกจากอุบัติเหตุ เช่น การถูกขีดข่วน อากาศหรือภัยธรรมชาติ และคุ้มกันความเสียหายจากการชนวัตถุที่อยู่นิ่ง ในแต่ละประเทศอาจมีกฎข้อบังคับเกี่ยวกับประกันภัยแตกต่างกันไป
ประวัติ

การใช้รถยนต์เริ่มแพร่หลายในย่านเมืองหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รถยนต์ค่อนข้างวิ่งเร็วและอันตราย แต่ยังไม่มีการบังคับใช้ประกันภัยรถยนต์ที่ใดในโลก หมายความว่าเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายมักไม่ได้รับค่าชดเชยหลังเกิดอุบัติเหตุ และคนขับมักประสบกับค่าใช้จ่ายจำนวนมากไปกับความเสียหายของรถยนต์และทรัพย์สิน
การบังคับใช้ประกันรถยนต์เริ่มเป็นที่รู้จักครั้งแรกในสหราชอาณาจักร ในชื่อ พระราชบัญญัติการจราจรบนท้องถนน ค.ศ. 1930 (Road Traffic Act 1930) ทำให้มั่นใจว่าเจ้าของยานพาหนะและคนขับจะต้องได้รับประกันต่อความผิดเกี่ยวกับการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตของบุคคลที่สาม ขณะที่มีการใช้ยานพาหนะบนท้องถนนสาธารณะ ประเทศเยอรมนีบังคับใช้กฎหมายแบบคล้ายกันเรียกว่า "พระราชบัญญัติการใช้ประกันภัยโดยบังคับสำหรับเจ้าของยานพาหนะ" (Act on the Implementation of Compulsory Insurance for Motor Vehicle Owners)
ความหมายของประกันรถยนต์ทางกฎหมาย

บุคคลที่เป็นผู้ทำประกันภัยรถยนต์ เรียกว่า "ผู้เอาประกันภัย" ได้กระจายและโอนความเสี่ยงเกี่ยวกับทรัพย์สิน คือ "รถยนต์" ให้กับ "ผู้รับประกันภัย" นั่นก็คือ "บริษัทประกัน" รับเสี่ยงแทน โดยมีการจ่ายเงินในลักษณะรายเดือน หรือ รายปี เพื่อเป็นเบี้ยประกันให้สำหรับผู้รับประกันภัย เพื่อเป็นการตอบแทนในการรับความเสี่ยงนั้น
เมื่อรถยนต์ได้รับความเสียหายจากการขับขี่ หรือ บุคคล ทรัพย์สิน ทั้งที่อยู่นอกตัวรถ และในรถ ได้รับความเสียหาย ผู้เอาประกันจะสามารถเรียกร้องค่าชดใช้ โดยค่าชดใช้นี้จะถูกเรียกว่า "ค่าสินไหมทดแทน" ซึ่งอาจเป็นมูลค่าที่เกิดขึ้นจริง หรือต่ำกว่า แต่ไม่เกินจำนวนเงินที่ได้ตกลงทำสัญญากันไว้ในกรมธรรม์
โดยสรุปประกันรถยนต์สามารถคุ้มครองและลดความเสี่ยงทางด้านการเงิน จากการใช้รถยนต์โดยความคุ้มครองประกอบด้วย
ความเสียหายที่เกิดแก่รถยนต์
ความเสียหายที่รถยนต์ได้ทำให้เกิดขึ้น ต่อชีวิต ทรัพย์สิน ร่างกาย และทรัพย์สินของบุคคลอื่น ทั้งที่อยู่ภายในรถและนอกรถ
ประเภทของประกันรถยนต์

ประเภทของประกันที่เกี่ยวข้องกับรถยนต์ ถูกจัดให้เป็นสากลทั่วโลก โดยแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก คือ ประกันรถยนต์แบบบังคับ และ แบบสมัครใจ โดยมีความแตกต่างกัน
ประเภทของประกันรถยนต์ > ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Motor Insurance)

เป็นการทำประกันระหว่าง ผู้เอาประกันภัย กับ ผู้รับประกันภัย หรือบริษัทประกัน โดยสามารถเลือกซื้อความคุ้มครองรูปแบบต่างๆได้โดยไม่มีการบังคับทางกฎหมาย โดยการรับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกินจาก ประกันภัย พ.ร.บ.
ในปี 2564 ประกันรถยนต์แบบสมัครใจ ถูกแบ่งออกเป็น 5 ประเภท หลัก
ประกันรถยนต์ ประเภท 1
ประกันรถยนต์ ประเภท 2
ประกันรถยนต์ ประเภท 3
ประกันรถยนต์ ประเภท 4 (กรมธรรม์คุ้มครองต่อทรัพย์สินบุคคลภายนอก)
ประกันรถยนต์ ประเภท 5 (ประกันรถยนต์คุ้มครองภัยเฉพาะ) มีอีกชื่อหนึ่งว่า 2 พลัส และ 3 พลัส
ประเภทของประกันรถยนต์ > ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Motor Insurance) > ประกันภัยรถยนต์ ประเภท 1

เป็นประกันภัยรถยนต์ที่มีเบี้ยราคาสูงที่สุด แต่ให้ความคุ้มครองมากที่สุดเมื่อเทียบกันกับประกันรถยนต์ภาคสมัครใจประเภทอื่นๆ เหมาะกับรถยนต์ป้ายแดงหรือมือใหม่ที่เพิ่งหัดขับรถยนต์ โดยมีความคุ้มครองหลัก 3 ประการ
ความรับผิดต่อบุคคลภายนอก มีจำนวนเงินเอาประกันภัยไม่น้อยกว่า 500,000 บาท ต่อคน โดยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนที่เกิดขึ้นกับ ชีวิต และ ร่างกาย ของบุคคลภายนอก แต่ไม่ได้รับผิดในด้านกฎหมาย ที่ผู้ขับขี่อาจเป็นผู้กระทำผิด แม้ไม่ใช่ผู้ขับขี่ที่มีชื่ออยู่ในกรมธรรม์ก็ตาม นอกจากนี้ ความรับผิดครอบคลุมถึง ความเสียหายต่อทรัพย์สินของผู้เอาประกันภัยและบุคคลภายนอก โดยค่าสินไหมจะไม่เกินจำนวนเงินเอาประกันที่ระบุไว้ในสัญญาหรือกรมธรรม์
ความรับผิดเมื่อรถยนต์สูญหาย น้ำท่วม หรือ ไฟไหม้ การรับผิดชอบของบริษัทประกัน ที่ผู้เอาประกัน ได้ทำประกันภัยรถยนต์ประเภท 1 ไว้ จะครอบคลุมถึงการสูญหายของรถยนต์ รวมถึงเครื่องตกแต่ง อุปกรณ์ตกแต่ง ตามมาตรฐาน รวมถึงอุปกรณ์ที่ตกแต่งทำเพิ่มขึ้นด้วย แต่การรับผิดชอบต่อการสูญหายนั้นไม่รวมถึงการกระทำผิดฐานฉ้อโกง เพิ่มเติมเกี่ยวกับรถยนต์ไฟไหม้ บริษัทประกันวินาศภัยจะชดใช้ ไม่ว่าจะเป็นการไหม้จากเหตุผลใดก็ตาม
ความเสียหายต่อรถยนต์ รวมถึงตัวรถยนต์ อุปกรณ์ ของตกแต่งรถ และ อุปกรณ์มาตรฐานที่ถูกติดตั้งมาจากโรงงาน หรือ ศูนย์จำหน่ายรถยนต์ อย่างไรก็ดี ของตกแต่งรถใหม่ที่เกิดขึ้น จะต้องมีการแจ้งบริษัทประกันให้ทราบก่อนจึงจะเป็นส่วนที่ทางบริษัทประกันรับผิดชอบค่าเสียหาย
โดยสรุปประกันรถยนต์ประเภท 1 คุ้มครองรถยนต์ของผู้เอาประกันภัย และ คู่กรณี โดยรับผิดชอบแม้ไม่มีคู่กรณี รวมถึงการประกันตัวในกรณีเกิดอุบัติเหตุ ซึ่งเป็นเหตุให้ถูกควบคุมตัวในคดี
ประเภทของประกันรถยนต์ > ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Motor Insurance) > ประกันภัยรถยนต์ ประเภท 2

ประกันภัยรถยนต์ประเภทนี้ มีราคาใกล้เคียงกันกับประเภท 1 โดยมีความแตกต่างกันหลักที่ความคุ้มครองความเสียหายที่เกิดกับตัวรถยนต์ คือบริษัทประกันจะไม่จ่ายค่าชดเชยหากไม่มีคู่กรณีที่เป็นยานพาหนะ เช่นการขับรถชนต้นไม้ เสาไฟฟ้า เป็นต้น ประกันภัยรถยนต์ประเภท 2 เหมาะกับผู้ที่มีความชำนาญในการขับขี่สูงและต้องการประหยัดเบี้ยประกันภัย
ประเภทของประกันรถยนต์ > ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Motor Insurance) > ประกันภัยรถนต์ ประเภท 3

มีราคาค่าเบี้ยประกันต่ำกว่า สองประเภทแรก ด้วยราคาที่ต่ำกว่าทำให้การคุ้มครองลดลง โดยจะไม่คุ้มครองรถยนต์ของผู้เอาประกันภัย แต่จะคุ้มครองเฉพาะบุคคลภายนอก และคู่กรณีเท่านั้น แต่สำหรับค่ารักษาพยาบาล รวมถึงค่าสินไหมในกรณีเสียชีวิตจะมีการคุ้มครองทั้งผู้เอาประกันภัยและบุคคลภายนอกตามปกติ
ประเภทของประกันรถยนต์ > ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Motor Insurance) > ประกันรถยนต์ ประเภท 4

เป็นประกันภัยรถยนต์ที่คุ้มครองต่อบุคคลภายนอกโดยเฉพาะ บริษัทประกันจะสามารถจ่ายค่าสินไหมทดแทนให้กับบุคคลภายนอกตามความเสียหายที่แท้จริง ไม่เกิน 100,000 บาท ต่อการเกิดอุบัติเหตุ หรือ ต่อครั้ง เหมาะสำหรับผู้ที่ไม่ได้มีการใช้รถยนต์อยู่เป็นประจำ
ประเภทของประกันรถยนต์ > ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Motor Insurance) > ประกันรถยนต์ประเภท 5

ถูกแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะ ซึ่งครอบคลุมความเสียหายที่มีต่อร่างกาย ชีวิต และ อนามัยของบุคคลภายนอก หรือ รถยนต์ของคู่กรณี รวมถึงความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับรถยนต์ที่เอาประกัน และยังคุ้มครองต่อการสูญหายและไฟไหม้อีกด้วย
ประเภทของประกันรถยนต์ > ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Motor Insurance) > ประกันรถยนต์ประเภท 5 > ประกันรถยนต์ประเภท 5 แบบประกัน 2 พลัส (2+)

คล้ายกันกับประกันภัยรถยนต์ ประเภท 2 โดยมีการเพิ่มความรับผิดต่อความเสียหายกับตัวรถที่เอาประกันภัยและที่ชนกับพาหนะทางบกเท่านั้น
ประเภทของประกันรถยนต์ > ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Motor Insurance) > ประกันรถยนต์ประเภท 5 > ประกันรถยนต์ประเภท 5 แบบประกัน 3 พลัส (3+)

เช่นเดียวกันกับประกันแบบ 2 พลัส แต่ไม่คุ้มครองในกรณีไฟไหม้ และ สูญหาย
ตารางสรุปความคุ้มครองกรมธรรม์ประกันรถยนต์ภาคสมัครใจ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประเภท/ ความคุ้มครอง | หมวดการความรับผิดต่อบุคคลภายนอก | หมวดการความรับผิดต่อบุคคลภายนอก | หมวดการ คุ้มครองรถยนต์ สูญหาย ไฟไหม้ | หมวดการคุ้มครอง ความเสียหายต่อ รถยนต์ |
| ประเภท/ ความคุ้มครอง | ความเสียหายต่อชีวิต ร่างการ หรืออนามัย | ความเสียหายต่อ  ทรัพย์สิน | หมวดการ คุ้มครองรถยนต์ สูญหาย ไฟไหม้ | หมวดการคุ้มครอง ความเสียหายต่อ รถยนต์ |
ประเภท 1: ✓
| ประเภท 2 | ✓ | ✓ | ✓ |  |
| ประเภท 3 | ✓ | ✓ |  |  |
| ประเภท 4 | ✓ |  |  |  |
| ประเภท 2+ | ✓ | ✓ | ✓ | เฉพาะรถยนต์ |
| ประเภท 3+ | ✓ | ✓ |  | เฉพาะรถยนต์ |
ฮอบบิท (หนังสือ)

บทความนี้เกี่ยวกับนิยาย สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ฮอบบิท (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
ภาพปก เดอะฮอบบิท  ฉบับพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1937
ผู้ประพันธ์: เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Hobbit
ผู้แปล: สุดจิต ภิญโญยิ่ง
ประเทศ: อังกฤษ
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ
ประเภท: นวนิยายแฟนตาซี
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์อัลเลนแอนด์อันวิน   สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
วันที่พิมพ์:  21 กันยายน พ.ศ. 2480   พ.ศ. 2545
เรื่องถัดไป: เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ 
เดอะฮอบบิท (ชื่อภาษาอังกฤษ "The Hobbit" หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "There and Back Again") เป็นนิยายแฟนตาซีสำหรับเด็ก ประพันธ์โดยเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในลักษณะกึ่งเทพนิยาย โทลคีนเขียนเรื่องนี้ในราวช่วงปลายทศวรรษที่ 1920 โดยเริ่มแรกเขาเพียงใช้เล่าเป็นนิทานสนุกๆ ให้ลูกฟัง กับใช้เล่นคำในภาษาต่างๆ ที่เขาสนใจ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษเก่า นิยายเรื่องนี้ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1937
เหตุการณ์ในเรื่อง เดอะฮอบบิท อยู่ในยุคก่อนเกิดเหตุการณ์ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  เนื้อหาเกี่ยวกับการผจญภัยของฮอบบิทที่ชื่อบิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ไปยังดินแดนตะวันออกในมิดเดิลเอิร์ธกับเพื่อน ๆ คนแคระ และพ่อมดชื่อแกนดัล์ฟ ระหว่างทางเขาได้พบเรื่องแปลกประหลาดมากมาย จนในท้ายที่สุดได้ต่อสู้กับมังกรสม็อก และได้รับทรัพย์สมบัติจำนวนมากกลับมา
เดอะฮอบบิท ประสบความสำเร็จอย่างสูงจนสำนักพิมพ์ต้องพิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก และส่งจดหมายมาขอให้โทลคีนรีบส่งนิยายเกี่ยวกับ "ฮอบบิท" ไปให้พิจารณาอีกโดยด่วน อันเป็นต้นกำเนิดของงานเขียนชิ้นต่อมาของโทลคีนที่ประสบความสำเร็จยิ่งกว่า คือเรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์"  ปัจจุบัน เดอะฮอบบิท ได้แปลเป็นภาษาต่างๆ แล้วมากกว่า 40 ภาษา และติดอันดับหนังสือขายดี โดยมียอดจำหน่ายทั่วโลกรวมแล้วกว่า 90 ล้านเล่ม
โครงเรื่อง

พ่อมดแกนดัล์ฟ แกล้งหลอกบิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ฮอบบิทคนหนึ่งให้จัดงานเลี้ยงต้อนรับธอริน กับผองเพื่อนคนแคระของเขา ที่กำลังตระเตรียมการเดินทางไปยังภูเขาโลนลี่เพื่อชิงอาณาจักรและทรัพย์สมบัติของเหล่าคนแคระคืนจากมังกรสม็อก ระหว่างงานเลี้ยง แกนดัล์ฟจึงเผยแผนที่เส้นทางลับในเทือกเขา และเกลี้ยกล่อมให้บิลโบเข้าร่วมการเดินทางไปด้วยในฐานะ "หัวขโมยผู้เก่งกาจ" พวกคนแคระเห็นพ้องด้วย ส่วนบิลโบตกกระไดพลอยโจนเข้าร่วมการเดินทางไปแบบงุนงง
ทั้งคณะเดินทางเข้าไปในป่า ได้พบกับพวกโทรลล์ ซึ่งแกนดัล์ฟมาช่วยไว้ได้ทัน แล้วจึงเดินทางเข้าไปในเทือกเขามิสตี้ พวกกอบลินจับตัวพวกเขาไว้ได้ แกนดัล์ฟตามมาช่วยอีกแต่ทั้งคณะก็แตกกระจายหากันไม่พบ บิลโบหลงจากกลุ่ม เขาเก็บแหวนวงหนึ่งได้ระหว่างทาง และได้พบกับกอลลัม สัตว์ประหลาดรูปร่างน่าเกลียดที่อาศัยอยู่ใต้เทือกเขา ซึ่งท้าให้เขาเล่นเกมทายปัญหามิฉะนั้นจะฆ่าเสีย บิลโบใช้แหวนวิเศษหลบหนีออกมาได้จนมาพบพวกคนแคระอีกครั้ง แล้วทั้งหมดจึงเดินทางต่อเข้าไปในป่าทึบแห่งเมิร์ควู้ดตามลำพังโดยไม่มีแกนดัล์ฟ บิลโบได้ช่วยเหลือพวกคนแคระจากแมงมุมยักษ์ และช่วยพวกเขาหลบหนีจากคุกของพวกเอลฟ์ป่าได้อีก ทำให้กลายเป็นที่นิยมนับถือมาก
เมื่อเดินทางไปใกล้ภูเขาโลนลี่ ทั้งหมดเข้าไปถึงอาณาจักรมนุษย์ใกล้เลคทาวน์ ซึ่งต้องการความช่วยเหลือจากพวกคนแคระให้ปราบมังกรสม็อก เมื่อพวกเขาไปถึงได้พบประตูลับเข้าไปในภูเขา บิลโบลอบเข้าไปในรังมังกรและขโมยอาร์เคนสโตนออกมาแล้วแอบเก็บเอาไว้เอง พร้อมกับสืบรู้จุดอ่อนของมังกร ฝ่ายมังกรเมื่อรู้ตัวก็ไปเผาเมืองเลคทาวน์เพราะคิดว่าชาวเมืองให้ความช่วยเหลือผู้บุกรุก บิลโบให้ข้อมูลแก่บาร์ด นักธนู ทำให้เขาสังหารมังกรลงได้
คนแคระรีบไปยึดเมืองในเทือกเขาและหาอาร์เคนสโตน ฝ่ายเอลฟ์และมนุษย์ชาวเลคทาวน์เรียกร้องขอค่าชดเชยความเสียหายและส่วนแบ่งในความช่วยเหลือของพวกตนโดยยกทัพมาล้อม คนแคระปฏิเสธ และระดมพลพรรคของตนมาจากดินแดนทางเหนือ บิลโบวางแผนยุติสงครามแย่งชิงสมบัติ จึงนำเพชรอาร์เคนสโตนไปมอบให้มนุษย์และเอลฟ์ไว้ต่อรองกับคนแคระ ทำให้กษัตริย์เอลฟ์และบาร์ดชื่นชมเขามาก  คนแคระธอรินรู้ก็โกรธบิลโบ แต่ก็บอกว่าจะยอมให้สมบัติแลกกับเพชร
แต่แล้วแกนดัล์ฟปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมแจ้งข่าวว่า พวกกอบลินและวอร์กกำลังยกทัพมา ทำให้คนแคระ มนุษย์ และเอลฟ์จำต้อง รวมพลังกันเพื่อต่อสู้ จนเมื่อกองกำลังของอินทรี และกองกำลังของบียอร์นยกมาช่วยจึงสามารถเอาชนะได้ สงครามครั้งนี้เรียกว่า สงครามห้าทัพ ธอรินได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการรบ แต่เขาได้ปรับความเข้าใจกับบิลโบก่อนจะเสียชีวิต เพชรอาร์เคนสโตนถูกฝังพร้อมศพธอริน ทรัพย์สมบัติในขุนเขาได้จัดแบ่งอย่างยุติธรรม แต่บิลโบไม่ต้องการทรัพย์สมบัติมากมายเหล่านั้น จึงเดินทางกลับพร้อมของที่ระลึกเพียงเล็กน้อย แต่นั่นก็มากพอจะทำให้บิลโบกลายเป็นฮอบบิทผู้ร่ำรวยในไชร์
เบื้องหลังการประพันธ์และการตีพิมพ์ > ประวัติ

คำว่า "ฮอบบิท" เป็นชื่อที่โทลคีนคิดขึ้นมาเฉยๆ เมื่อคราวหนึ่ง ระหว่างที่เขาสอนอยู่ที่วิทยาลัยเพมโบรค (ช่วงทศวรรษ 1920) ขณะกำลังตรวจข้อสอบของนักศึกษาอันเป็นงานที่แสนจะน่าเบื่อหน่าย โทลคีนก็เขียนข้อความลงบนกระดาษคำตอบอันว่างเปล่าของนักศึกษาคนหนึ่งว่า "In a hole in the ground there lived a hobbit." แต่ก็ไม่ได้นึกอะไรมากไปกว่านั้น หลายปีต่อมาเขาจึงค่อยเขียนแผนที่ของธรอร์ วางเค้าโครงแผนที่ภูมิศาสตร์ของโลกแห่งนั้น และเริ่มแต่งเรื่องต่อในช่วงต้นทศวรรษ 1930 นิยายได้รับการตีพิมพ์ด้วยความบังเอิญเมื่อศิษย์และสหายผู้หนึ่งของโทลคีน คือ เอไลน์ กริฟฟิธ (Elaine Griffiths) ได้อ่านต้นฉบับในปี ค.ศ. 1936 เธอแนะนำให้ ซูซาน ดักแนล (Susan Dagnall) เพื่อนผู้หนึ่งที่ทำงานในสำนักพิมพ์ จอร์จ อัลเลนแอนด์ อันวิน ไปขอต้นฉบับจากโทลคีน ซูซานทำตามคำแนะนำนั้น และพบว่าตนประทับใจมาก ซูซานนำต้นฉบับไปให้ สแตนลี่ย์ อันวิน หุ้นส่วนสำนักพิมพ์พิจารณา อันวินให้ลูกชายของเขา เรย์เนอร์ อันวิน อายุ 10 ปี เป็นผู้อ่านทดสอบ แลกกับเงินค่าจ้าง 1 ชิลลิง ผลจากรายงานสั้นๆ ของเรย์เนอร์ทำให้หนังสือได้ตีพิมพ์ในเวลาต่อมา
เบื้องหลังการประพันธ์และการตีพิมพ์ > การตีพิมพ์

สำนักพิมพ์ จอร์จ อัลเลนแอนด์อันวิน ตีพิมพ์ เดอะฮอบบิท ครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1937 พร้อมภาพวาดประกอบแบบขาวดำหลายภาพที่โทลคีนเป็นผู้วาดเอง การพิมพ์ครั้งแรกมีจำนวน 1500 เล่ม และขายหมดในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้นพร้อมกับคำวิจารณ์ที่ตื่นเต้นและกระตือรือร้น อัลเลนแอนด์อันวินตีพิมพ์ซ้ำครั้งที่สองพร้อมภาพประกอบสีเพิ่มเติมในปลายปี 1937 ขณะเดียวกันสำนักพิมพ์ฮูตันมิฟฟลิน แห่งบอสตัน และ นิวยอร์ก ติดต่อขอตีพิมพ์ฉบับอเมริกันในช่วงต้นปี 1938 โดยมีภาพประกอบเป็นภาพสีสี่ภาพ หลังจากนั้นก็มีการพิมพ์ซ้ำอีกหลายครั้งเมื่อโทลคีนเริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องต่อของ เดอะฮอบบิท และพบว่าจำเป็นต้องแก้ไขรายละเอียดบางอย่างใน เดอะฮอบบิท เพื่อให้สอดคล้องกับนิยายเรื่องใหม่ของเขา โดยเฉพาะเรื่องของกอลลัม
ในฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก กอลลัมเป็นผู้เสนอให้ใช้แหวนของตนเป็นเดิมพันในการเล่นเกมทายปัญหากับบิลโบ แต่เมื่อ "แหวน" วงนั้นกลายเป็น "แหวนเอก" แหวนจึงจำเป็นต้องมีอิทธิพลต่อกอลลัมมากกว่านั้น  ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จึงเล่าว่า การเล่นเกมทายปัญหาใน เดอะฮอบบิท เวอร์ชันแรกเป็นแค่เรื่องโกหกของบิลโบ ส่วนเรื่องจริงคือเรื่องที่อยู่ใน เดอะฮอบบิท ฉบับปรับปรุงแก้ไข หรือฉบับเอดิชันที่สอง ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1951 ทั้งในประเทศอังกฤษและสหรัฐอเมริกา
ต่อมาในปี ค.ศ. 1965 สำนักพิมพ์เอซบุ๊คส์ ได้ตีพิมพ์ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฉบับปกอ่อน โดยไม่ได้ขออนุญาต ทำให้สำนักพิมพ์ฮูตันมิฟฟลินและบัลเลนไทน์ เร่งให้โทลคีนมอบลิขสิทธิ์การตีพิมพ์ให้แก่พวกเขาเพื่อจะได้ควบคุมการพิมพ์จำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกาได้ เดอะฮอบบิท จึงได้พิมพ์เป็นเอดิชันที่สามในปี ค.ศ. 1966 ซึ่งโทลคีนถือโอกาสปรับแก้คำบรรยายบางตอนให้สอดคล้องกับเนื้อหาใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และแนวคิดในเรื่อง ซิลมาริลลิออน งานเขียนสุดรักของเขาที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ เช่น คำเรียก เอลฟ์ ที่ยังปรากฏเป็น โนม (Gnome)  ซึ่งโทลคีนใช้เรียกชาวโนลดอร์ ในงานเขียนชุดแรกๆ ของเขา เป็นต้น
เดอะฮอบบิท ปรับแก้เป็นเอดิชันที่สี่เมื่อปี ค.ศ. 1978 และเอดิชันที่ห้าเมื่อปี ค.ศ. 1995 อย่างไรก็ดี เดอะฮอบบิท ฉบับพิมพ์ในปัจจุบัน ก็ยังมีความแตกต่างกับ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ อยู่อีกหลายส่วน เช่น การเรียก กอบลิน ในเดอะฮอบบิท ซึ่งหมายถึง ออร์ค ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะเดิมทีโทลคีนแต่งเรื่อง เดอะฮอบบิท ด้วยตั้งใจให้เป็นนิทานเด็ก จึงมีส่วนเกี่ยวข้องกับปกรณัมของเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และได้มีการปรับแก้เนื้อหาเดอะฮอบบิทให้สอดคล้องกับปกรณัมของเขามากขึ้นก็เมื่อเขาเริ่มเขียนภาคต่อของเดอะฮอบบิทนั่นเอง  นอกจากนั้น ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของเขาเองก็มีการปรับปรุงแก้ไขอยู่ตลอดเวลาในช่วงชีวิตของเขา
เบื้องหลังการประพันธ์และการตีพิมพ์ > แนวคิดในการประพันธ์

โทลคีนแต่งเรื่อง เดอะฮอบบิท ขึ้นโดยมีโครงเรื่องแบบการเดินทางผจญภัยเพื่อบรรลุจุดหมาย (Quest) โดยอาจใช้รูปแบบของ "The Icelandic Journals" ของวิลเลียม มอร์ริส นักประพันธ์ในดวงใจของโทลคีนเป็นต้นแบบก็ได้  ในเนื้อเรื่องจะมีบทเพลงง่ายๆ ประกอบ วิธีการเล่าเรื่องเป็นแบบนิทานเด็ก ซึ่งผู้เล่าเรื่องจะพูดกับผู้อ่านเป็นระยะๆ ตัวละครในเรื่องก็จะอยู่ในรูปแบบที่เด็กๆ สามารถรับทราบและทำความเข้าใจได้ง่าย รวมถึงลำดับการนำเสนอและการบรรยายถึงสถานที่ในเนื้อเรื่อง ซึ่งสามารถสื่อถึงความรู้สึก "ปลอดภัย" และ "อันตราย" ได้อย่างชัดเจน
เมื่อแรกเริ่ม เดอะฮอบบิท มีความเกี่ยวข้องกับโครงร่างปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของโทลคีนแต่เพียงหลวมๆ โดยโทลคีนตั้งใจให้การผจญภัยของบิลโบ คือการหลุดเข้าไปในดินแดนจินตนาการมิดเดิลเอิร์ธ โดยมีจุดเชื่อมต่อแรกที่ริเวนเดลล์ ฉากหลังในเรื่องนับแต่เทือกเขามิสตี้ ป่าเมิร์ควู้ด หรือเทือกเขาโลนลี่ จึงเป็นฉากหลังอันเดียวกันกับ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน ด้วยเหตุนี้เราจึงไม่พบประวัติความเป็นมาของ ฮอบบิท ในโครงร่างปกรณัมชุดใหญ่ของโทลคีนมาก่อน จนเมื่อโทลคีนเริ่มเขียนนิยายเรื่องต่อจากเดอะฮอบบิท คือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ความเกี่ยวพันระหว่างตัวละคร สิ่งของ และสถานที่ จึงค่อยๆ ถูกถักทอขึ้นจนเป็นโครงร่างอันแน่นแฟ้น เมื่อทิศทางของเรื่องเปลี่ยนไป โทลคีนจึงเกิดความต้องการจะเปลี่ยนแนวทางของเรื่องเดอะฮอบบิท ในฉบับปรับปรุงแก้ไข เขาตัดทอนคำพูดของผู้เล่าเรื่องออกไปหลายส่วน เพื่อให้รูปแบบของเรื่องมีความหนักแน่นมากขึ้น แต่ก็ยังคงมีหลงเหลืออยู่บ้าง
สำหรับแรงบันดาลใจของโทลคีน นอกจากงานของวิลเลียม มอร์ริส แล้ว เขาได้นำชื่อตัวละครมาจากตำนานยุโรปเก่า ประกอบกับความรู้ด้านภาษาศาสตร์ของเขาเอง ตัวอย่างเช่น ชื่อของพ่อมดแกนดัล์ฟและเหล่าคนแคระ นำมาจากบทกวีนอร์สโบราณเรื่อง "โวลุสปา" (Völuspá) จาก Elder Edda (รวมบทกวีนอร์สโบราณ)  ส่วนภาพวาดและอักขระต่างๆ มีต้นกำเนิดจากตัวอักขระของแองโกล-แซกซอน เป็นต้น
เบื้องหลังการประพันธ์และการตีพิมพ์ > การแปลเป็นภาษาอื่น

เดอะฮอบบิท ได้แปลเป็นภาษาต่างๆ มากกว่า 40 ภาษา บางภาษามีการแปลหลายสำนวนและแปลจากต้นฉบับต่างเอดิชัน (จากการแก้ไขเรื่องของโทลคีนเอง) สำหรับฉบับภาษาไทยแปลโดยสุดจิต ภิญโญยิ่ง พิมพ์ครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2519-20 (หนังสือไม่ระบุปีที่พิมพ์) โดยห้างหุ้นส่วนจำกัด ธนิต ธรรมสุคติ เป็นผู้จัดพิมพ์ พิมพ์ที่โรงพิมพ์โพสต์พับบลิชชิ่ง จำกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน นำมาตีพิมพ์อีกครั้งหนึ่งและมีการพิมพ์ซ้ำอีกหลายครั้ง