stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดินแดนของสหรัฐ
การแบ่งประเภทอดีตดินแดนและอาณาเขตในปกครองของสหรัฐอเมริกา > อดีตดินแดนไม่มีการจัดระเบียบของสหรัฐอเมริกาซึ่งปกครองโดยรัฐบาลทหาร

ปวยร์โตรีโก  (April 11, 1899 – May 1, 1900): civil government operations began
ฟิลิปปินส์ (August 14, 1898 – July 4, 1901): civil government operations began
กวม (April 11, 1899 – July 1, 1950): civil government operations began
การแบ่งประเภทอดีตดินแดนและอาณาเขตในปกครองของสหรัฐอเมริกา > พื้นที่ซึ่งเดิมสหรัฐอเมริกาปกครอง

คิวบา (April 11, 1899 – May 20, 1902)
ฟิลิปปินส์ (August 14, 1898 – July 4, 1946)
เบรากรุซ was occupied Vera Cruz on the coast of Mexico by the United States for six months, from April 21, 1914 to November 23, 1914, consequential to the Tampico Affair following the Mexican Revolution of 1910-1929.
เฮติ on the western third of the island of Hispaniola in the Caribbean Sea was occupied by the United States from 1915 to 1934. Also later occupied along with the authority of the United Nations during 1999 to 2000's.
สาธารณรัฐโดมินิกัน on the eastern two-thirds of the island of Hispaniola in the Caribbean Sea was occupied by the United States from 1916 to 1924 and again from 1965 to 1966.
ดินแดนในภาวะทรัสตีหมู่เกาะแปซิฟิก (1947–1986)
หมู่เกาะรีวกีว อยู่ในทะเลจีนตะวันออก รวมโอะกินะวะ (สหรัฐอเมริกายึดครอง: 1952–1972, หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง)
Nanpo Islands (1945–1968)
Marcus Island (หรือ Minamitorishima) (1945–1968)
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ (1831–1832)
การแบ่งประเภทอดีตดินแดนและอาณาเขตในปกครองของสหรัฐอเมริกา > เขตอื่น ๆ

การยึดครองกรีนแลนด์ของสหรัฐอเมริกา (1941–1945)
การยึดครองไอซ์แลนด์ของสหรัฐอเมริกา (1941–1946)
เขตยึดครองของสหรัฐอเมริกาในออสเตรียที่ฝ่ายสัมพันธมิตรยึดครอง และ เวียนนา (1945–1955)
เขตยึดครองของสหรัฐอเมริกาในเบอร์ลินตะวันตก (1945–1990)
เขตยึดครองของสหรัฐอเมริกาของเขตยึดครองฝ่ายสัมพันธมิตรในเยอรมนี (1945–1949)
รัฐบาลทหารฝ่ายสัมพันธมิตรสำหรับดินแดนที่ถูกยึดครอง
ดินแดนตรีเยสเตเสรี (1947–1954)
การยึดครองญี่ปุ่น (1945–1952) หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
สหรัฐอเมริกามีส่วนร่วมในการยึดครองไรน์แลนด์ (เยอรมนี) (1918–1921)
เกาหลีใต้ (U.S. occupation of the south of the 38th parallel north in Korea in 1945–1948). The region is slightly different from the current practical boundary of the Republic of Korea (South Korea) since the ceasefire of the Korean War. See also Division of Korea.
Coalition Provisional Authority อิรัก (2003–2004)
Green zone อิรัก (March 20, 2003 – December 31, 2008)
เกาะกลีแปร์ตอน (1944–1945), ยึดครองดินแดน; ยกให้ฝรั่งเศสในวันที่ 23 ตุลาคม 1945
เกรเนดา รุกรานและยึดครอง (1983)
ดูเพิ่ม

เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ
การแบ่งเขตการปกครองของสหรัฐ
ดินแดนสหรัฐ
ที่ตั้งของพื้นที่เกาะ (insular area):   สหรัฐอเมริกา   ดินแดนไม่มีการจัดระเบียบซึ่งปกครองโดยระบบเทศบาล
  ดินแดนมีการจัดระเบียบซึ่งไม่ได้ปกครองโดยระบบเทศบาล
  สถานภาพเครือจักรภพ
  ดินแดนไม่มีการจัดระเบียบซึ่งไม่ได้ปกครองโดยระบบเทศบาล
ถุงยางอนามัยสตรี

| ถุงยางอนามัยสตรี |
| --- | --- |
ถุงยางอนามัยสตรีจากโพลึยูรีเทน
ความรู้พื้นฐาน
ประเภทการคุมกำเนิด: กีดขวาง
เริ่มใช้ครั้งแรก: ช่วงปี 1980
อัตราการล้มเหลว (ปีแรก)
เมื่อใช้อย่างถูกต้อง: 5%
เมื่อใช้แบบทั่วไป: 21%
การใช้
การย้อนกลับ: ทันทึ
สิ่งที่ผู้ใช้ควรรู้: หลีกเลี่ยงการใช้แบบผิดวิธี และอ่านวิธีใช้ก่อน
ข้อดีข้อเสีย
ป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์: ใช่
ผลกระทบต่อน้ำหนักตัว: ไม่
ข้อดี: ไม่ต้องใช้ยาหรือไปคลินิค
ถุงยางอนามัยสตรีหรือถุงยางอนามัยผู้หญิง (อังกฤษ: female condom, femidom, internal condom) เป็นอุปกรณ์คุมกำเนิดแบบสิ่งขีดขวางที่ใช้ระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ เพื่อลดความเสี่ยงของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เช่น หนองในแท้ โรคซิฟิลิส และเอชไอวี ถึงแม้ประสิทธิภาพในการป้องกันโรคและป้องกันการตั้งครรภ์จะน้อยกว่าถุงยางอนามัยชาย ถุงยางอนามัยสำหรับสตรีคิดค้นโดยแพทย์ชาวเดนมาร์ก Lasse Hessel ใช้โดยการใส่ภายในร่างกายผู้หญิงเพื่อเป็นอุปกรณ์ป้องกันทางกายภาพจากน้ำอสุจิหรือของเหลวอื่น และยังสามารถส่วมใสโดยผู้รับการมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก
ถุงยางอนามัยสำหรับสตรีบาง นิ่ม หลวมและมีวงแหวนที่ยืดได้ทั้งสองฝั่ง และมีหลายขนาด สำหรับพวกเขาจะเข้ามาในหลากหลายขนาดนี้ สำหรับช่องคลอดส่วนใหญ่จะใช้ถุงยางอนามัยที่มีขนาดปานกลาง แต่ผู้หญิงที่เพิ่งคลอดควรลองขนาดใหญ่ก่อน ควงแหวนด้านในที่ด้านท้ายสุดของปลอกใช้ใส่ถุงยางอนามัยภายในช่องคลอดและยึดไว้ในตำแหน่งระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ วงแหวนนอกที่ปลายเปิดของปลอกยังคงอยู่นอกช่องคลอดและครอบคลุมส่วนของอวัยวะเพศภายนอก
ถุงยางอนามัยหญิงได้รับการพัฒนาขึ้นในปลายศตวรรษที่ 20 (ถุงยางอนามัยชายถูกใช้มานานหลายศตวรรษแล้ว) เแรงจูงใจหลักของการสร้างคือการปฏิเสธของผู้ชายบางคนในการใช้ถุงยางอนามัยเนื่องจากการสูญเสียความรู้สึกและผลกระทบที่เกิดขึ้นกับการแข็งตัวขององคชาติและโดยนัยที่ชายสามารถส่งต่อโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
รุ่นและวัสดุ

รุ่นแรก เอฟซีหนึ่ง (FC1) ทำมาจากโพลียูรีเทน และรุ่นที่สองเรียกว่า เอฟซีสอง(FC2) ทำจากไนไตรสังเคราะห์การเปลี่ยนวัสดุถูกประกาศเมื่อกันยายน ค.ศ. 2005 และเริ่มผลิตในเดือนตุลาคม ค.ศ.2009ถุงยางไนไตรล์รุ่นใหม่ลดเสียงย่น ทั้งยังเพิ่มความปลอดภัย ประสิทธิภาพและลดค่าใช้จ่าย เอฟซีสองผลิตโดยบริษัทสุขภาพผู้หญิง(The Female Health Company) องค์การอนามัยโลกได้อนุมัติการซื้อเอฟซีสองโดยองกรณ์สหประชาชาติและกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ มีขายภายใต้ชื่อแบรนด์หลากหลายเช่น เรียลลีตี้ เฟมิดอม โดมินิค เฟมี มายเฟมี โพเท็คทีพ และแคร์
โครงการสุขภาพที่ไม่หวังผลกำไรโปรแกรมที่เหมาะสมสำหรับเทคโนโลยีด้านสุขภาพ (PATH) ได้พัฒนาถุงยางอนามัยหญิงที่เหมาะสำหรับการใช้งานในประเทศกำลังพัฒนา ผลิตโดย Shanghai Dahua Medical Apparatus ในประเทศจีน
การใช้ที่เหมาะสม

วิธีการใส่เอฟซีสอง
ทาสารหล่อลื่นด้านนอกของปลายปิด
หาตำแหน่งที่สบาย (ยืนด้วยขาข้างเดียวบนเก้าอี้แล้วนั่งบนขอบเก้าอี้ นอนลง หรือสควอท)
บีบด้านข้างของวงแหวนด้านในของปลายปิดของเอฟซีสองและแทรกเข้าไปในช่องคลอดเหมือนการใส่ผ้าอนามัยแบบสอด
เลื่อนแหวนด้านในเข้าไปในช่องคลอดเท่าที่มันสามารถเข้าไปได้ จนกระทั่งถึงปากมดลูก
เอานิ้วมือออกและปล่อยให้แหวนข้างนอกห้อยอยู่ประมาณหนึ่งนิ้วจากช่องคลอด
ระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ เป็นปกติที่ถุงยางจะเครื่องไปมาด้านข้าง หยุดการมีเพศสัมพันธ์หากองคชาติหลุดไประหว่างผนั่งช่องคลอดหรือ แหวนด้านนอกหลุดเข้าไปในช่องคลอด ตราบใดที่คู่นอนยังไม่หลั่งอสุจิ ถุงยางสามารถถอดออกและใส่น้ำยาฆ่าอสุจิหรือสารหล่อลื่นและใส่เข้าไปใหม่  ผู้ใช้บางคนใช้ระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนักแม้ว่าจะยังไม่ถูกทดสอบหรืออนุมัติโดยFDA
วิธีการถอดเอฟซีสอง
บีบและบิดเแหวนด้านนอกของเอฟซีสองเพื่อให้อสุจิยังอยู่ในถุงยาง
ค่อยๆดึงออกจากช่องคลอดหรือทวารหนัก
ทิ้งขยะ ห้ามทิ้งในชักโครก
ไม่แนะนำให้ใช้ซ้ำ
ประสิทธิผล

เมื่อใช้อย่างถูกต้องถุงยางอนามัยหญิงมีอัตราความล้มเหลว 5% การใช้งานไม่ถูกต้องมีอัตราความล้มเหลว 21%
ประโยชน์ของถุงยางอนามัยหญิงที่มีมากกว่าวิธีการคุมกำเนิดอื่น ๆ ได้แก่
ผู้หญิงมีส่วนร่วมในความรับผิดชอบในการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
เข้าถึงได้ง่าย (เมื่อเทียบกับวิธีการที่ต้องไปพบแพทย์) และสามารถซื้อได้ในร้านขายยาและซูเปอร์มาร์เก็ตบางแห่ง
ปลอดภัยสำหรับผู้ที่เป็นโรคภูมิแพ้น้ำยาง
สามารถใช้กับสารหล่อลื่นที่ใช้น้ำได้ (ไม่เหมือนถุงยางอนามัยยาง) และสารหล่อลื่นน้ำมัน
ไม่มีผลต่อระดับฮอร์โมนตามธรรมชาติของผู้หญิง
สามารถซื้อได้โดยไม่มีใบสั่งยา
เพิ่มประสบการณ์ร่วมเพศของทั้งชาติและหญิง เพราะถุงยางทั้งกระตุ้นปุ่มกระสันและองคชาติระหว่างร่วมเพศ
ไม่ต้องพึงพาการแข็งตัวขององคชาต
ข้อเสียของถุงยางอนามัยสตรี
อาจทำให้เกิดการระคายเคืองบริเวณอวัยวะเพศของทั้งสองเพศ (รวมทั้งการระคายเคืองของช่องคลอด อวัยวะเพศหรือทวารหนัก)
มันอาจลื่นเข้าไปในช่องคลอดหรือทวารหนักในระหว่างการมีเพศสัมพันธ์ในช่องคลอดหรือทวารหนัก
มันอาจจะลดความรู้สึกระหว่างการมีเพศสัมพันธ์
รูปถุงยางอนามัยสตรี
ถุงยางอนามัยสตรียี่ห้อเรดดี้
.at

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
| --- | --- |

เริ่มใช้: 1988
ประเภท TLD: Country code top-level domain
สถานะ: Active
จดทะเบียน: NIC.AT
ผู้สนับสนุน: NIC.AT
จุดมุ่งหมายการใช้งาน: Entities connected with  ออสเตรีย
การใช้งานจริง: Very popular in Austria
ข้อจำกัดการจดทะเบียน: None, except for restricted subdomains .gv.at and .ac.at
โครงสร้าง: Registrations are directly at second level, or at third level beneath several second-level labels
เอกสาร: Terms and conditions (English)
นโยบายระงับข้อพิพาท: none since October 2008
ดีเอ็นเอสเซก: yes
เว็บไซต์จดทะเบียน: nic.at
.at เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศออสเตรีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2531
ดูเพิ่ม

Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
มารีอา อีซาแบลแห่งบรากังซา

| มารีอา อีซาแบลแห่งบรากังซา |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
ครองราชย์: 29 กันยายน ค.ศ. 1816 – 26 ธันวาคม ค.ศ 1818

พระราชสมภพ: 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2340  ณ พระราชวังหลวงเกวลูซ ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
สวรรคต: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2361  ณ พระราชวังหลวงอรันฮูเอซ มาดริด ประเทศสเปน   (พระชนมายุ 21 พรรษา)
คู่อภิเษก: พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 แห่งสเปน
พระราชบุตร: อินฟันตามาเรีย ลุยซา อิซาเบลแห่งสเปน อินฟันตามาเรีย ลุยซา อิซาเบลแห่งสเปน
ราชวงศ์: บรากังซา  บูร์บง
พระราชบิดา: พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส
พระราชมารดา: อินฟันตาการ์โลตา โฆอากินาแห่งสเปน
อิงฟังตามารีอา อีซาแบลแห่งบรากังซา (มารีอา อีซาแบล ฟรังซิชกา; 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2340 - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2361) ทรงเป็นอิงฟังตาแห่งโปรตุเกสและหลังจากนั้นทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน โดยเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองในพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 แห่งสเปน
พระราชประวัติ

อิงฟังตามารีอา อีซาแบลมีพระอิสริยยศเป็น อิงฟังตาแห่งโปรตุเกส และเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับอินฟันตาการ์โลตา โฆอากินาแห่งสเปน  เจ้าหญิงเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิเปโดรที่ 1 แห่งบราซิล
เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสกับพระมาตุลาคือ พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 7 แห่งสเปนในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2359 ซึ่งพระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ เจ้าหญิงมารีอา อันโตนีอาแห่งนาโปลีและซิซิลีได้สิ้นพระชนม์ไปแล้ว 10 ปีโดยปราศจากพระราชบุตร
พระราชินีมารีอา อีซาแบลทรงพระครรภ์อีกครั้งหลังจากพระราชธิดาพระองค์แรกประสูติและพระราชธิดาองค์แรกสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุเพียง 4 เดือน แต่การมีพระประสูติกาลเป็นไปอย่างยากลำบาก การคลอดทารกได้นำส่วนของสะโพกออกมาก่อน และแพทย์ได้พบว่าทารกได้สิ้นพระชนม์แล้ว จากนั้นพระราชินีมารีอา อีซาแบลทรงหยุดหายพระทัยและคณะแพทย์ได้คิดว่าว่าพระราชินีสิ้นพระชนม์แล้ว เมื่อพวกเขาพยายามดึงและตัดทารกในครรภ์ซึ่งสิ้นพระชนม์แล้ว ทันใดนั้นพระนางทรงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและทรงสลบลงบนแท่นบรรทมด้วยพระอาการเสียพระโลหิตอย่างหนัก
สมเด็จพระราชินีมารีอา อีซาแบลสวรรคตในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2361 ในพระราชวังหลวงอรันฮูเอซขณะมีพระประสูติกาลพระราชธิดาซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันเดียวกัน พระบรมศพถูกฝังที่เอล เอสคอเรียล เป็นการล้มเหลวในการมีพระประสูติกาลองค์รัชทายาทในราชบัลลังก์ของพระสวามี
พระราชมรดก

สมเด็จพระราชินีมารีอา อีซาแบลทรงอุทิศพระองค์และรักในโลกศิลปะที่ซึ่งพระนางทรงเก็บสะสมรวบรวมทรัพย์สมบัติมากมายจากในอดีตและทรงสร้างพิพิธภัณฑ์หลวงขึ้น ที่ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของพิพิธภัณฑ์ปราโด พิพิธภัณฑ์เปิดทำการในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2362 หนึ่งปีหลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระราชินี
พระอิศริยยศ

19 พฤษภาคม พ.ศ. 2340 - 29 กันยายน พ.ศ. 2359 : อิงฟังตามารีอา อีซาแบลแห่งบรากังซา
29 กันยายน พ.ศ. 2359 - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2361 : สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
พระราชธิดา

อิงฟังตามารีอา อีซาแบลแห่งบรากังซาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 แห่งสเปน มีพระราชธิดาร่วมกันสองพระองค์แต่ก็สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา หมายเหตุ |
|  | อินฟันตามารีอา ลุยซา อิซาเบลแห่งสเปน | 181721 สิงหาคม พ.ศ. 2360 | 18189 มกราคม พ.ศ. 2361 | สิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุได้ 4 เดือน |

|  | อินฟันตามารีอา ลุยซา อิซาเบลแห่งสเปน | 181826 ธันวาคม พ.ศ. 2361 | 181826 ธันวาคม พ.ศ. 2361 | สิ้นพระชนม์เมื่อประสูติ |
ดูเพิ่ม

พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส
พระสาทิสลักษณ์สมเด็จพระราชินีมารีอา อีซาแบลขณะทรงพรรณาถึงด้านหน้าของปราโด วาดโดย เบอร์นาร์โด โลเปซ ยี ปิเก วาดในปีพ.ศ. 2372
ตราอาร์มแห่งอิงฟังตามารีอา อีซาแบลแห่งบรากังซา สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
เทศมณฑล

เคาน์ตี (county) หรือ เทศมณฑล เป็นหน่วยย่อยของการปกครองในหลายประเทศ มีไว้เพื่อการบริหารท้องถิ่นตลอดจนการอื่นที่จำเป็น  คำ เคาน์ตี มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า conté (กงเต)  แปลว่าเขตการปกครองภายใต้เจ้าต่างกรมหรือขุนนางระดับเคานต์ เคาน์ตีในแต่ละประเทศมีฐานะการปกครองที่แตกต่างกันไม่เป็นแบบเดียวกันเสียทีเดียว จึงต้องพิจารณาถึงฐานะการปกครองเสียก่อนจึงเทียบให้เข้ากับระบบการปกครองของไทย[ต้องการอ้างอิง]
ในสหรัฐอเมริกา เคาน์ตีมักเรียกว่า เทศมณฑล มีฐานะรองลงจากรัฐ (ซึ่งมีรัฐบาลอิสระจากรัฐบาลกลาง) แต่ใหญ่กว่าหมู่บ้านหรือเมือง แต่ในสหราชอาณาจักร เคาน์ตีมีฐานะเป็นจังหวัดที่มีผู้ว่าราชการจังหวัดประจำ รวมทั้งมีสภาจังหวัดและ/หรือสภาอำเภอ (กรมการอำเภอ) ปกครอง ในประเทศต่าง ๆ นอกจากนี้ คำ เคาน์ตี จะหมายถึงหน่วยการปกครองที่แตกต่างกันออกไป (โปรดดูรายละเอียดในบทความ)
ประวัติ

เดิมในทวีปยุโรปในอดีต "เคาน์ตี" คือเขตปกครองของ "เคานต์" (อังกฤษ: Count, ฝรั่งเศส: Comte, อิตาลี: Conde, เยอรมัน: Graf) ในอังกฤษ ไอร์แลนด์ และฝรั่งเศส หลังสมัยเคลติกผู้มีตำแหน่งเทียบกับ "เคานต์" บนแผ่นดินใหญ่เรียกว่า "เอิร์ล" เขตปกครองของเคานต์จะสังเกตได้จากการใช้คำนำหน้าชื่อว่าเป็น "County of..." เช่น "County of Cleves" ตัวอย่างของเคาน์ตีในประวัติศาสตร์ก็ ได้แก่ เคาน์ตีเคลเวอในเยอรมนี ถ้าเขตนั้นได้เลื่อนสถานะชื่อเขตก็จะเปลี่ยนตามไปด้วย เช่น เมื่อเคาน์ตีเคลเวอได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชรัฐชั้นดัชชี สถานะของเขตก็เปลี่ยนเป็นดัชชีเคลเวอ
อเมริกา > แคนาดา

แคนาดาแบ่งส่วนย่อยของการปกครองออกเป็นรัฐ (province) แต่ละรัฐจะมีอำนาจอิสระในพื้นที่ของตน เช่นเดียวกับสหรัฐอเมริกา ส่วนย่อยของรัฐนั้นจะแตกต่างกันออกไปไม่เหมือนกัน ในบรรดาสิบรัฐของแคนาดา มีห้ารัฐที่ใช้เคาน์ตี หรือ "เทศมณฑล" เรียกส่วนย่อยของตน ในจำนวนนี้ได้แก่รัฐนิวบรันสวิก รัฐโนวาสโกเชีย รัฐออนแทริโอ รัฐควิเบก รัฐเกาะเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด หรือปรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์
นอกจากห้ารัฐที่มีส่วนย่อยเป็น "เคาน์ตี" แล้ว บางรัฐก็ใช้คำว่าดิสทริก (district) หรือ "อำเภอ" แทน เช่น รัฐแอลเบอร์ตา ซึ่งประกาศให้จัดส่วนย่อยเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2537
อเมริกา > สหรัฐ

เคาน์ตีเป็นหน่วยย่อยการปกครองของสหรัฐอเมริกาซึ่งมีขนาดเล็กกว่ารัฐ (อันเป็นอิสระจากรัฐบาลกลาง) แต่ละรัฐมีจำนวนเคาน์ตีที่แตกต่างกัน เช่นรัฐเท็กซัส มีเคาน์ตี 254 แห่ง ส่วนรัฐเดลาแวร์ มีเพียง 3 แห่ง ทั้งนี้รัฐลุยเซียนา เรียกชื่อเคาน์ตีว่าแพริช (parish) ส่วนรัฐอะแลสกา เรียกเคาน์ตีว่าบะระหรือโบโรฮ์ (borough) เคาน์ตีมีหน้าที่การบริหารรัฐกิจตามที่ได้รับมอบหมายจากรัฐบาลแห่งรัฐนั้น ๆ เคาน์ตีแต่ละแห่งจะมีเมืองหลวง (county/borough/parish seat) เป็นที่ตั้งของศาลากลาง นอกเหนือจากนั้น เคาน์ตียังแบ่งย่อยออกเป็นทาวน์ชิป (township) หรือเมือง (town) ทำหน้าที่กำกับดูแลทุกข์สุขของประชาชน
เมืองบางเมืองในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในรัฐเวอร์จิเนีย รัฐแมรีแลนด์ รัฐมิสซูรี และรัฐเนวาดา อาจเป็นนครอิสระ (independent city) ซึ่งมีฐานะเทียบเท่ากับเคาน์ตี
รัฐนิวยอร์กมีเคาน์ตีทั้งสิ้น 62 แห่ง ในจำนวนนี้ 57 แห่ง เป็นเคาน์ตีที่ขึ้นตรงต่อรัฐ ที่เหลืออีกห้าแห่ง ได้แก่ แมนฮัตตัน เดอะบรอนซ์ ควีนส์ บรุกลิน และสเตเทนไอแลนด์ (Staten Island) เป็นส่วนย่อยของนครนิวยอร์ก ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับรัฐนิวยอร์กอีกชั้นหนึ่ง
ณ พ.ศ. 2556 สหรัฐอเมริกามีเคาน์ตีทั้งสิ้น 3,007 แห่ง และส่วนย่อยที่เทียบเท่าเคาน์ตี 137 แห่ง รวมทั้งสิ้น 3,144 แห่ง
เอเชีย–แปซิฟิก > จีน

บทความหลัก: อำเภอของประเทศจีน
คำว่า county เป็นคำภาษาอังกฤษที่ใช้แปลตัวอักษร 县 หรือ 縣 (xiàn) อำเภอเป็นเขตการปกครองท้องถิ่นระดับที่สามในจีนแผ่นดินใหญ่ที่ปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยอยู่ภายใต้จังหวัด และมณฑล
สาธารณรัฐประชาชนจีนมีหน่วยการปกครองย่อยที่ซับซ้อนมาก ทำนองเดียวกับมณฑลเทศาภิบาลซึ่งเคยใช้ในไทย การปกครองแบ่งย่อยออกเป็นมณฑล (อังกฤษ: province; จีน:省; พินอิน:Shěng; คำอ่าน: เสิ่ง) บางมณฑลอาจให้มีอำนาจปกครองตนเอง เรียกว่า เขตปกครองตนเอง (อังกฤษ: autonomous region ;จีน: 自治区; พินอิน:Zìzhìqū; คำอ่าน: จื้อจื้อชวี) นครขนาดใหญ่เช่นเป่ยจิง ฉงชิ่ง ซั่งไห่ และเทียนจิน ก็ถูกจัดให้มีฐานะเท่ามณฑลเช่นกัน เรียกว่า เทศบาลนคร (อังกฤษ: municipality; จีน:直辖市; พินอิน:Zhíxiáshì; คำอ่าน: จื๋อเสียซื่อ)
โดยทั่วไป ส่วนการปกครองย่อยจากมณฑลของจีน เรียกว่าจังหวัด (อังกฤษ: prefecture; จีน:地区; พินอิน:Dìqū; คำอ่าน: ตี้ชวี) ซึ่งบางจังหวัดก็มีสถานะเป็นเมือง ส่วนย่อยของจังหวัดลงไปเรียกว่า อำเภอ (อังกฤษ: county; จีน:县; พินอิน:Xiàn; คำอ่าน: เสี้ยน) ตำบล (อังกฤษ: township; จีน:镇; พินอิน:Zhèn; คำอ่าน: เจิ้น) และหมู่บ้าน (อังกฤษ: village; จีน:村; พินอิน:Cūn; คำอ่าน: ชุน) ตามลำดับ
ทั้งนี้ การปกครองในแต่ละชั้นจะมีการจัดลำดับความสำคัญของหน่วยการปกครองตามขนาดอีกด้วย เช่นในระดับตำบล ถ้าเป็นชุมชนเมืองจะใช้ 街道 (Jiēdào, เจียเต้า) ถ้าเป็นตำบลชนบทขนาดใหญ่ ก็เรียกว่า 镇 (Zhèn, เจิ้น) ถ้าเป็นตำบลห่างไกลทุรกันดาร จะเรียก 乡 (Xiāng, เซียง) การปกครองแต่ละระดับไม่จำเป็นต้องขึ้นต่อกันและกัน อาจเป็นอิสระในตัวเองก็ได้โดยเฉพาะอำเภอในเขตมองโกเลียใน
เอเชีย–แปซิฟิก > ไต้หวัน

ดูเพิ่ม: เทศมณฑล (ไต้หวัน)
เทศมณฑล แปลมาจาก County ซึ่งเป็นคำแปลเป็นภาษาอังกฤษจากตัวอักษรจีน 縣 (เวด-ไจลส์: hsien4 เซี่ยน) หมายถึง เขตทางการเมืองระดับแรกในปัจจุบันของไต้หวันและหมู่เกาะโดยรอบ อย่างไรก็ตาม นครปกครองโดยตรงและนครภายใต้มณฑลก็มีอำนาจในระดับเดียวกับเทศมณฑล เขตการปกครองที่อยู่เหนือเทศมณฑล คือ มณฑล (แต่ถูกยกเลิกเนื่องจากเหตุผลทางเศรษฐกิจและการเมือง) ปัจจุบันไต้หวันมี 13 เทศมณฑล
ดูเพิ่ม

เขตการปกครองของจีน
มณฑลเทศาภิบาล
เคาน์ตี (จังหวัด) ในประเทศอังกฤษ (ส่วนย่อยของสหราชอาณาจักร)
อำเภอในเคาน์ตี/จังหวัดดอร์เซต 
 1. เวย์มัทและพอร์ตแลนด์ 2. เวสต์ดอร์เซต 3. นอร์ทดอร์เซต 4. เพอร์เบก 5. อีสต์ดอร์เซต 6. ไครสเชอร์ช 7. บอร์นมัท (เขตปกครองอิสระ) 8. พูล (เขตปกครองอิสระ)
การแบ่งเคาน์ตี (และส่วนย่อยที่เทียบเท่ากัน) ในสหรัฐอเมริกา
วิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์ก

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีนี |
| --- | --- |
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: Her Majesty   (ใต้ฝ่าละอองพระบาท)
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: Your Majesty (พระพุทธเจ้าข้า/เพคะ)
เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทินแบร์ค (Princess Victoria Eugenie of Battenberg; พระนามเต็ม วิกตอเรีย ยูจีนี จูเลีย เอนา; 24 ตุลาคม ค.ศ. 1887 - 15 เมษายน ค.ศ. 1969) ทรงเป็นพระมเหสีในพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน และพระราชนัดดาพระองค์หนึ่งในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย นอกจากนี้สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ยังเป็นพระราชนัดดาของพระองค์อีกด้วย
พระชนม์ชีพในวัยเยาว์

เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีประสูติเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1887 ณ ปราสาทบัลมอรัล มณฑลอเบอร์ดีนไชร์ ประเทศสกอตแลนด์ พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายเฮนรีแห่งบัทเทินแบร์ค พระโอรสองค์ที่สี่และองค์ที่สองในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเฮสส์และไรน์ ที่ประสูติกับเคาน์เตสจูเลีย ฟอน ฮ็อค ส่วนพระชนนีคือ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสหราชอาณาจักร พระราชธิดาองค์ที่ห้าและองค์เล็กในสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย
เนื่องจากพระชนกของเจ้าหญิงทรงประสูติจากการอภิเษกสมรสต่างฐานันดรศักดิ์ (morganatic marriage) จึงยังผลให้เจ้าชายเฮนรีทรงดำรงพระอิสรยยศเป็นเจ้าชายแห่งบัทเทินแบร์คจากพระชนนี ซึ่งได้รับการเฉลิมพระยศเป็นเจ้าหญิงแห่งบัทเทินแบร์คตามสิทธิ์ของตน ฉะนั้นพระธิดาในเจ้าชายเฮนรี่จะต้องทรงเป็น เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทินแบร์ค (HSH Princess Victoria Eugenie of Battenberg) แต่ในวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1886 สมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรียมีพระบรมราชโองการให้พระโอรสและธิดาในเจ้าชายเฮนรี่และเจ้าหญิงเบียบริซดำรงพระอิสริยยศชั้น Highness (ซึ่งเข้าใจกันว่าสูงกว่าชั้น Serene Highness สำหรับระบอบราชาธิปไตยที่ไม่ใช่ละติน) เจ้าหญิงทรงได้รับการขนานพระนามตามพระอัยยิกาสองทั้งพระองค์และตามแม่ทูนหัวคือ สมเด็จพระจักรพรรดินียูเจนีแห่งมอนติโจ พระมเหสีม่ายชาวสเปนในอดีตสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งประทับลี้ภัยอยู่ในประเทศอังกฤษ พระนามสุดท้ายของพระองค์ที่ตั้งขึ้นจากการประสูติในสกอตแลนด์ (เจ้าชายมอริส พระอนุชามีพระนาม "โดนัลด์" เป็นพระนามสุดท้ายในพระนามเต็มด้วยเหตุผลเช่นเดียวกัน) : เจ้าหญิงเบียทริซทรงเขียนว่า "Eua" ในเอกสารการประสูติ (ซึ่งเป็นชื่อภาษาเกลิก) แต่ดร. คาเมรอน ลีส์ ซึ่งเป็นประธานในพิธีศีลจุ่มได้อ่านผิดเป็น "Ena" ต่อมาเจ้าหญิงจึงทรงเป็นที่รู้จักในพระราชวงศ์และสาธารณชนอังกฤษทั่วไปว่า "เอนา" (Ena)
เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีทรงเจริญพระชนม์ขึ้นในราชสำนักของสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย เนื่องจากองค์พระประมุขแห่งอังกฤษได้พระราชทาน พระบรมราชานุญาตอย่างลังเลพระราชหฤทัยให้เจ้าหญิงเบียทริซอภิเษกสมรสได้บนเงื่อนไขที่ว่าพระองค์จะยังคงทรงเป็นผู้ดูแลพระชนนีที่ใกล้ชิดตลอดเวลาและราชเลขานุการส่วนพระองค์ เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีจึงทรงดำรงพระชนม์ชีพในวัยเยาว์ที่ปราสาทวินด์เซอร์ ปราสาทบัลมอรัล และตำหนักออสบอร์น บนเกาะไวท์ พระชนกของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ขณะทรงปฏิบัติพระราชภารกิจทางทหารหลังจากประชวรด้วยโรคไข้ป่าในทวีปแอฟริกาในปี ค.ศ. 1896 ภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรียในปี ค.ศ. 1901 ครอบครัวบัทเทินแบร์คได้ย้ายไปยังกรุงลอนดอนและเข้าไปประทับในพระราชวังเคนซิงตัน ในช่วงฤดูร้อนที่ตำหนักออสบอร์น เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีทรงพบกับแกรนด์ดยุคบอริส วลาดิมีโรวิชแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระญาติในสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 แกรนด์ดยุคทรงต้องพระทัยในเจ้าหญิงอังกฤษแสนงามพระองค์นี้มากและเมื่อทรงพบกันอีกครั้งในปี ค.ศ. 1905 ที่เมืองนิซา พระองค์ก็ทรงขออภิเษกกับเจ้าหญิง เจ้าหญิงทรงเกือบจะตอบรับแต่ก็ทรงปฏิเสธในตอนสุดท้าย
สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน

เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีได้ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1906 ณ พระอารามหลวงซานเคโรนิโม ในกรุงมาดริด โดยมีพระชนนีม่ายของเจ้าหญิง พร้อมด้วยเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์ (ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และ มาเรียแห่งเท็ค) ซึ่งเป็นพระญาติใกล้ชิดของเจ้าหญิงเสด็จมาร่วมในงานพระราชพิธี
หลังจากพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส ขบวนเสด็จกำลังมุ่งหน้ากลับสู่พระราชวังหลวงเมื่อมีเหตุการลอบปลงพระชนม์องค์พระประมุขและพระมเหสีองค์ใหม่ (ซึ่งตอนนี้คือ "สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีเนีย" หรือ "พระราชินีเอนา" ในแบบเป็นไม่เป็นทางการ) มาเตอู มอร์ราล ซึ่งเป็นพวกลัทธิอนาธิปไตยได้ขว้างระเบิดลูกหนึ่งจากระเบียงตึกไปยังรถม้าพระที่นั่ง พระราชินีทรงปลอดภัยเนื่องจากขณะที่เกิดการระเบิดขึ้นทรงหันพระพักตร์ไปเพื่อจะทอดพระเนตรโบสถ์เซนต์แมรี่ ซึ่งพระราชสวามีกำลังทรงชี้ให้ทอดพระเนตร พระองค์ทรงรอดพ้นจากการบาดเจ็บ แม้ว่าฉลองพระองค์จะเต็มไปด้วยจุดเลือดของราชองครักษ์ ซึ่งได้ขี่ม้าขนาบข้างรถม้าพระที่นั่งก็ตาม
หลังจากการเริ่มต้นที่ไม่เป็นมงคลของการดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน พระองค์ทรงโดดเดี่ยวจากพสกนิกรชาวสเปนและไม่เป็นที่นิยมชมชอบในประเทศใหม่ของพระองค์ แต่ชีวิตการสมรสของพระองค์ก็พัฒนาขึ้นเมื่อทรงมีประสูติกาลพระโอรสและรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์คือ เจ้าชายอัลฟอนโซ อย่างไรก็ตาม ขณะที่เจ้าชายน้อยกำลังทรงรับการขลิบอวัยวะเพศนั้น เหล่าแพทย์ได้สังเกตว่าพระโลหิตไม่หยุดไหล อันเป็นสัญญาณแรกที่เจ้าชายรัชทายาททรงเป็นโรคฮีโมฟีเลีย พระราชินีทรงเป็นต้นตอของสาเหตุอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งทรงถ่ายทอดไปยังพระโอรสองค์ใหญ่และองค์เล็ก ทั้งนี้แตกต่างจากการตอบสนองของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ซึ่งพระราชโอรสและรัชทายาทในราชบัลลังก์อันประสูติแต่พระราชนัดดาอีกพระองค์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงได้รับความทุกข์ทรมานที่คล้ายคลึงกัน พระเจ้าอัลฟอนโซมิเคยพระราชทานอภัยโทษแก่พระราชินีเอนาหรือทรงตระหนักถึงสิ่งที่ได้เกิดขึ้นแม้แต่น้อยเลย แม้กระนั้นพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 และสมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีเนียมีพระราชโอรสและธิดาเจ็ดพระองค์ พระราชโอรสห้าพระองค์และพระราชธิดาสองพระองค์ พระธิดาทั้งสองพระองค์มิได้ทรงเป็นพาหะของโรคเฮโมฟีเลีย
หลังจากการประสูติของพระราชโอรสและธิดาแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างของพระราชินีเอนากับกษัติรย์อัลฟอนโซก็คลอนแคลนมากขึ้น กษัตริย์อัลฟอนโซทรงถูกระแวงว่ามีความสัมพันธ์นอกสมรสมากมาย รวมถึงการทรงใช้เวลาว่างอย่างเสเพลกับเจ้าหญิงเบียทริซแห่งออร์เลอ็อง-บอร์บอน พระญาติชาวอังกฤษของพระราชินีเอนา
พระราชินีเอนาทรงอุทิศพระองค์ในการทรงงานในโรงพยาบาลและการช่วยเหลือคนยากจน รวมถึงการศึกษาด้วย พระองค์ยังทรงมีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดตั้งองค์กรกาชาดแห่งสเปนขึ้นมาใหม่อีกด้วย
การเสด็จลี้ภัยไปยังต่างแดน

พระราชวงศ์สเปนได้เสด็จลี้ภัยออกนอกประเทศเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1931 หลังจากการเลือกตั้งเทศบาลได้ทำให้พวกริพับลิกันขึ้นมามีอำนาจตามเมืองใหญ่ส่วนมาก ซึ่งนำไปสู่การประกาศสาธารณรัฐสเปนครั้งที่สอง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 ทรงหวังว่าการเสด็จออกนอกประเทศอย่างโดยดีอาจจะช่วยป้องกันสงครามกลางเมืองระหว่างพรรคริพับลิกันกับพรรคชาตินิยมได้ พระราชวงศ์ก็ได้เสด็จไปประทับยังประเทศฝรั่งเศสและอิตาลี ต่อมาพระราชินีเอนาและกษัตริย์อัลฟอนโซทรงแยกทางกัน พระองค์ทรงประทับในประเทศอังกฤษบ้างและประเทศสวิตเซอร์แลนด์บ้าง ในปี ค.ศ. 1939 หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มขึ้น พระราชินีเอนาทรงถูกขอให้เสด็จออกจากสหราชอาณาจักร ในฐานะที่มิได้ทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อังกฤษแล้ว พระองค์ได้ทรงซื้อปราสาทหลังหนึ่งคือ Vielle Fontaine นอกเมืองโลซาน
ในปี ค.ศ. 1938 พระราชวงศ์ทั้งหมดได้รวมตัวกันที่กรุงโรมในงานพิธีศีลจุ่มของเจ้าชายฆวน การ์โลสแห่งสเปน พระโอรสองค์โตในเจ้าชายฆวน และเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1941 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 ซึ่งทรงรู้สึกว่าพระองค์ใกล้จะเสด็จสวรรคตจึงได้โอนพระราชสิทธิทั้งหมดในราชบัลลังก์สเปนให้แก่เจ้าชายฆวน เคานท์แห่งบาร์เซโลนา พระราชโอรส ต่อมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พระองค์ทรงมีอาการพระหทัยวายเป็นครั้งแรกและเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941
พระราชินีเอนาเสด็จกลับยังประเทศสเปนช่วงสั้น ๆ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1968 เพื่อเป็นแม่ทูนหัวในงานพิธีศีลจุ่มของเจ้าชายเฟลิเป พระราชปนัดดาซึ่งเป็นพระโอรสในเจ้าชายฆวน การ์โลสแห่งสเปน (ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน) กับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก (ต่อมาคือ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน)
ปลายพระชนม์ชีพ

พระราชินีเอนาเสด็จสวรรคตในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1969 ณ เมืองโลซาน ซึ่งมีช่วงระยะเวลา 38 ปีพอดีหลังจากการเสด็จลี้ภัยออกนอกประเทศสเปน พระศพของพระองค์ฝังอยู่ที่โบสถ์พระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ (Sacré Coeur) ในเมืองโลซาน ต่อมาในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1985 พระอัฐิของพระองค์ได้ถูกนำกลับสู่ประเทศสเปนและฝังลงที่ห้องใต้ดินหลวง พระอารามหลวงเอสกอเรียล ตั้งอยู่นอกกรุงมาดริด เคียงข้างพระอัฐิของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 พระราชสวามี เจ้าชายอัลฟอนโซ เจ้าชายไฆเม และเจ้าชายกอนซาโล พระราชโอรสของพระองค์