stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าแม่ฉฺยงเซียว
เทพปกรณัม

ตามเทพปกรณัม ห้องสิน เจ้าแม่นั้นทรงอยู่ฝ่ายของพระเจ้าชางโจ้ว เจ้าแม่เป็นหนึ่งในขนิษฐาสตรีทั้งสามโดยเป็นเชษฐภคินีใหญ่สุดและทรงเป็นขนิษฐาของเทพแห่งโชคลาภสมบัติเงินทองของมีค่า คือ จ้าวกงหมิง คณะนางพร้อมด้วยขนิษฐาทั้งสามถึงแก่ชีพตักษัยวายชนม์หลังการรณรงค์ยุทธสงครามกับองค์เจียง จื่อหยา ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นหนึ่งในคณะเทพสามร้อยหกสิบห้าองค์ โดยได้รับการสักการะบูชาและมีหน้าที่อุปถัมป์ค้ำจุนเกื้อหนุนสำหรับการปัดเป่าทำลายโรคฝีดาษและโรคทั้งหลายเด็กและทารก
นางพร้อมด้วยขนิษฐภคินี คือ เจ้าแม่ยฺหวินเซียว และขนิษฐาของนาง คือ จ้าว ปี้เซียว  ได้รับการจัดหมวดหมู่เป็นคณะตรีเทพี โดยเป็นหนึ่งในเจ้าแม่ประทานบุตร
ดูเพิ่ม

เจ้าแม่ยฺหวินเซียว
เจ้าแม่ปี้เซียว
รายพระนามเทพเจ้าที่ได้รับการสถาปนาในห้องสิน
เทพเจ้าในห้องสิน
เจ้าแม่ส่งบุตร
เจ้าแม่เร่งกำเนิด
สัตว์หาง

สัตว์หาง (尾獣, Bijū) ปีศาจที่ถูกสร้างขึ้นโดยใช้ตำนานของญี่ปุ่นมาเป็นต้นแบบ ซึ่งในเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ มีความแตกต่างจากตำนานดั้งเดิมเกี่ยวกับสัตว์หางอยู่มาก
ต้น

ในเรื่องนารูโตะมีสัตว์หางทั้งหมดอยู่ 9 ตัว แต่จุดกำเนิดคือ
ต้นไม้ปีศาจที่พระเจ้า(ตระกูลโอสึสึกิ) ส่งเมล็ดไปทั่วจักรวาล ดวงละ 1 เม็ด พอเมล็ดตกสู่ดาวดวงนั้นจะดูดซับความอุดมสมบูรณ์ในพื้นที่รอบๆ จนดาวทั้งดวงเหือดแห้ง ออกผลไม้จักระ ที่ออกมา 1 พันปี ต่อผล ตระกูลโอสึสึกิ นำผลมาทำยายืดอายุกับเพิ่มพลัง กับจับสิ่งมีชีวิตบนดาวมาสร้างทัพเซ็ตสึสีขาวไปรุกรานดาวดวงอื่นต่อ พอเมล็ดโตเต็มที่ คือต้นไม้เทพเจ้า แต่ถ้าผลถูกใครกิน ต้นไม้จะคลั่งเป็นสัตว์ประหลาดคือ 10 หาง
แต่ในโลกของนารูโตะ พอออกผลมา ถ้าใครไม่ไปยุ่งก็ไม่เกิดอะไร แต่โอสึสึกิ คางูยะที่เป็นแม่ทัพฝ่ายนึงที่ชนะสงคราม ชิงผลไม้มากิน กลายเป็นตัวตนที่มีจักระกับขีดจำกัดสายเลือดคนแรกจนมีพลังมหาศาล หลอมเป็นส่วนหนึ่งกับต้นไม้เทพเจ้า(สิบหาง) ให้กำเนิดลูกแฝด 2 คน คือโอสึสึกิ ฮาโกโรโมะ กับ ฮามูระ พอลูกชายทั้ง 2 รู้ว่าแม่ลุ่มหลงในพลัง จับคนจำนวนมากสร้างทัพ ทั้งคู่จึงทรพีสู้ผนึกแม่ เพื่อปกป้องมวลมนุษย์สำเร็จ คนพี่คือเซียน 6 วิถี นำ 10 หาง ใส่ร่างเป็นพลังสถิตร่าง เกรงว่าหากตนตายผลึกคลาย 10 หางจะเป็นภัยต่อโลกอีก จึงดึงจักระแบ่งออกเป็น 9 ส่วน ทุกส่วน ถูกสร้างรูปลักษณ์กับชื่อแตกต่างกันไป จึงมีความนึกคิดแยกออกจากกัน คือ สัตว์หางทั้ง 9 เซียน 6 วิถีที่อ่อนแรง ได้บอกกับเหล่าสัตว์หางว่าต้องอยู่รวมกันเหมือนพี่น้องหรือถ้าเกิดแยกกันจะต้องใช้พลังร่วมกันในทางสันติเท่านั้น ตามคำทำนายที่ว่า วันหนึ่งสัตว์หางทั้ง 9 จะพบกับเด็กคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้กอบกู้โลกนินจา ส่วนร่างหลักของ 10 หางนั้น หลังถูกแยกจักระเป็นสัตว์หางกลายเป็นเทวรูปมารนอกรีต ถูกหินจำนวนมากมากลบฝังพร้อมกับส่งให้ลอยขึ้นฟ้ากลายเป็นดวงจันทร์ พร้อมกับฝากฝังให้ฮามูระ คนน้องคอยดูแลผนึกไป พี่น้องจึงบอกลากัน เซียน 6 วิถีได้สร้างครอบครัวมีลูก กับลัทธินินชู ทำการแบ่งจักระของตนให้ลูกๆ แต่พวกนินจาเข้าใจผิดว่าเป็นวิถีนินจา
สัตว์หางมีพลังมากไป กระจัดกระจายไปสร้างตำนานไปทั่วโลกหลายยุคสมัย นินจาได้คิดค้นวิธีควบคุมมากมาย สุดท้ายคือการสะกด แต่ทางที่ได้ผลที่สุดคือ ผนึกในตัวนินจาเอง คือสร้างพลังสถิตร่าง แต่เมื่อพลังสถิตร่างกับสัตว์หางถูกแยกออกจากกัน พลังสถิตร่างก็จะตายทันที หรือเมื่อพลังสถิตร่างตาย ผนึกคลาย สัตว์หางหลุดออกมาจากผนึก แต่ยากว่าตอนพลังสถิตร่างมีชีวิต
เซนจู ฮาชิรามะ หรือโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ได้จับสัตว์หางทั้งหมดมา แล้วแบ่งให้ 3 แคว้นนินจายักษ์ใหญ่ในการประชุม 5 คาเงะครั้งแรก ยกเว้นหมู่บ้านซึนะ เพราะมี 1 หางชูคาคุอยู่แล้ว เพื่อสมดุล
เมื่อนำสัตว์หางทั้ง 9 จับใส่เทวรูปมารนอกรีตจะทำให้เทวรูปกลายเป็น 10 หางได้ ความจริงใช้แค่เศษเสี้ยวของทุกตัวก็ได้ แต่จะเสียเวลา
สัตว์หางทุกตัว มวลสารร่างเป็นกลุ่มก้อนจักระที่มีชีวิต ที่มีอารมณ์นึกคิดเหมือนมนุษย์ ถึงบาดเจ็บก็ฟื้นตัว หลังจบสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 สัตว์หาง 7 ตัว ก็กระจัดกระจายกันไปในที่ลับแลไม่มีใครรู้อีกครั้ง เพื่อไม่ให้ใครใช้ในทางที่ผิด มีเพียงกิวคิกับคุรามะเท่านั้นที่คิดกลับไปสิงในร่างสถิตคือคิลเลอร์บีกับนารูโตะอีกครั้ง แม้เหล่าสัตว์หางจะอยู่ห่างกัน สื่อสารผ่านจิตโดยใช้นารูโตะเป็นสื่อกลาง
ศาสตร์การรวบรวมวิญญาณสัตว์หางทั้งหมด

โดยตอนที่กลุ่มแสงอุษาได้เริ่มรวมตัวเพื่อรวบรวมสัตว์หางลงใน ไรบิ เทพเจ้าสูงสุดผู้มีดวงตาดุจพลังเทพทั้งหมด 9 ดวงตาโดยการดึงสัตว์หางออกจากสถิตร่าง ทำให้สถิตร่างถูกดึงวิญญาณและพลังชีวิตออกไป ต้องสูญเสียชีวิตในที่สุด โดยปัจจุบันสัตว์หางทั้ง 7 ตัวได้ถูกปลดปล่อยเป็นอิสระ ( 8 และ 9 หาง ยังคงเป็นสถิตร่าง)
ดูเพิ่ม

ซึนะ โนะ ชุคาคุ
เนโกมาตะ
อิโซนาเดะ
โซโค
โฮโก
ไรจู (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)
คาคุ
ยามาตะ
คิวบิ โนะ โยโค
เบสิค

เบสิค (Basic) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ของวงแบล็คเฮด ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2543 โดยอัลบั้มนี้จะเน้นความสดของดนตรี ไม่ปรุงแต่งสังเคราะห์มากนักตามชื่ออัลบั้มซึ่งเหมาะกับศิลปินฝึกหัดมากที่สุด และเป็นอัลบั้มเดียวที่อานนท์ นักร้องนำของวงไว้หนวด โดยเพลงที่เป็นที่รู้จักของคนทั่วไปในอัลบั้มนี้ อาทิเช่น คุ้มมั้ย ยอมรับ ใจฉันอยู่กับเธอ เหล้าจ๋า Medley 2000 และรักคือ
รายชื่อเพลง

คุ้มมั้ย
ยอมรับ
ใจฉันอยู่กับเธอ
กลืน
เหล้าจ๋า medley
ใครมาเอามันไปไหน
รักคือ
ลืม
แล้วแต่เธอ
เท่านั้นเหรอ
จือนฺหวี่

เทพีจีน
จือนฺหวี่ เป็นเทพีแห่งการทอผ้าและดาวเวกาในเทพปกรณัมจีน พระองค์เป็นพระธิดาองค์สุดท้องจากพระธิดาทั้งเจ็ดของเง็กเซียนฮ่องเต้ เชื่อกันว่าพระองค์ทอเสื้อคลุมยาวหลวงของพระบิดาจากก้อนเมฆ
ตำนาน

จือนฺหวี่เป็นพระธิดาองค์ที่เจ็ดของเง็กเซียนฮ่องเต้ วันหนึ่งขณะเดินทางลงมายังโลกเพื่ออาบน้ำในแม่น้ำ พระองค์พบกับหนิวหลาง หนุ่มเลี้ยงวัว เขาตะลึงกับความงามของพระองค์มากจนตกหลุมรักกับพระองค์ทันทีและขโมยฉลองพระองค์ของพระองค์ไป เมื่อไม่มีฉลองพระองค์ จือนฺหวี่จึงไม่สามารถกลับไปสวรรค์ได้ ดังนั้น พระองค์จึงตัดสินพระทัยแต่งงานกับหนิวหลาง โดยหนิวหลางออกไปทำไร่ ส่วนจือนฺหวี่ทอผ้าที่บ้านและดูแลลูก ๆ ของพวกเขา จือนฺหวี่ตกหลุมรักนานมากจนพระองค์ไม่อยากกลับสวรรค์ อย่างไรก็ตาม เง็กเซียนฮ่องเต้พบตัวพระองค์ โดยมีรับสั่งให้ซีหวังหมู่นำจือนฺหวี่กลับมายังสวรรค์ หนิวหลางโมโหมากหลังรู้ว่าภรรยาถูกนำตัวกลับไปสวรรค์ วัวของหนิวหลางจึงสร้างเรือให้เขานำลูก ๆ ของเขาไปที่สวรรค์
ในตอนที่หนิวหลางกับลูกชายหลายคนของเขากำลังจะถึงสวรรค์ ซีหวังหมู่จึงลงโทษพวกเขาด้วยการสร้างแม่น้ำสวรรค์หรือทางช้างเผือกตรงใจกลางท้องฟ้าแยกคู่รักสองคนตลอดกาล เมื่อทั้งคู่อกหัก จือนฺหวี่จึงกลายเป็นดาวเวกาส่วนหนิวหลางกลายเป็นดาวตานกอินทรี
หลังจากนั้น ซีหวังหมู่ได้อนุญาตให้ทั้งคู่พบกันได้แค่ครั้งเดียวในวันที่เจ็ด เดือนเจ็ด เมื่อมีฝูงนกสาลิกาบินไปที่ท้องฟ้าและสร้างสะพานให้ทั้งคู่เดินข้าม วันที่ฉลองมีชื่อว่า "เทศกาลซีซี" ซึ่งมีอีกชื่อว่า วันวาเลนไทน์ของจีน
เนื้อเรื่องนี้กลายเป็นหนึ่งในนิทานที่ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ของ "ขบวนการนิทานพื้นบ้าน" (Folklore Movement) ในคริสต์ทศวรรษ 1920—ส่วนอีกสามเรื่องคือตำนานนางพญางูขาว, พระนางเมิ่งเจียง และม่านประเพณี
ภาพ

ภาพวาดโดยยามาโมโตะ โฮซูอิใน ค.ศ. 1892
จือนฺหวี่ที่ถือกระสวยเครื่องทอผ้าบนพระหัตถ์ของพระองค์ ภาพวาดโดย Zhang Ling ราชวงศ์หมิง
จือนฺหวี่ทรงพระดำเนินข้ามแม่น้ำสวรรค์ ภาพโดยGai Qi, ค.ศ. 1799
จือนฺหวี่บนเพดานในสถานีมู่ซุหยวน หนานจิง
จือนฺหวี่กับหนิวหลัง ภาพวาดโดยสึกิโอกะ โยชิโตชิ
ภาพการสร้างแม่น้ำสวรรค์ (ทางช้างเผือก) โดย Guo Xu ราชวงศ์หมิง
ดูเพิ่ม

เทศกาลชีซี
เทศกาลทานาบาตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ตำนานเทศกาลชีซี เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
จ้าวกงหมิง

จ้าวกงหมิง  (จีน: 趙公明; แปลตรงตัว: "Zhào gōngmíng"), หรือเป็นที่รู้จักในนาม  จ้าวกงหยวนส่วย (จีน: 趙公元帥; แปลตรงตัว: "Zhào gōng yuánshuài" - ขุนพลแม่ทัพตระกูลจ้าว) หรือมักขนานนามว่า ไฉ่สิ่งเอี้ยบู๊ (เทพแห่งโชคลาภปางพระเดช) เป็นเซียนเทพเจ้าแห่งโชคลาภในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า จ้าวกงหมิงเป็นไฉ่ซิงเอี๊ย ที่มีชื่อเสียงโดดเด่นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในกลุ่มเทพเจ้าแห่งโชคลาภจีน โดยได้รับความนิยมในการสักการะบูชาในวันที่หนึ่งเดือนห้าตามปฏิทินจีนซึ่งถือเป็นวันประสูติของพระองค์ เรื่องราวการกำเนิดปรากฏพระองค์ยอดนิยมของพระองค์มักอ้างอิงมาจากวรรณกรรมจีนชื่อดังยอดนิยม คือ ห้องสิน (封神演义) อันตรงข้ามกับบันทึก โผฉู หมี่ซิน ฉวนซู่ (Pochu Mixin Quanshu - จีน: 破除迷信全书; แปลตรงตัว: "Comprehensive Book for Eradicating Superstition") ว่าช่วงเวลาการกำเนิดปรากฏพระองค์นั้นคือสมัยราชวงศ์ซ่ง
เทพปกรณัม > ห้องสิน

ตามเทพปกรณัม ห้องสิน จ้าวกงหมิงนั้นเป็นเซียนนักพรตเต๋าทรงอยู่ฝ่ายของพระเจ้าชางโจ้วแห่งราชวงศ์ชาง โดยเป็นเชษฐาใหญ่สุดและทรงเป็นเชษฐาของเทพีประทานบุตรทั้งสาม คือ เจ้าแม่ยฺหวินเซียว เจ้าแม่ปี้เซียวและเจ้าแม่ฉฺยงเซียว พระองค์พร้อมด้วยขนิษฐาทั้งสามถึงแก่ชีพตักษัยวายชนม์หลังการรณรงค์ยุทธสงครามกับองค์เจียง จื่อหยาซึ่งเป็นฝ่ายของแห่งราชวงศ์โจว โดยต่อมา ได้รับการสถาปนาเป็นหนึ่งในคณะเทพสามร้อยหกสิบห้าองค์   โดยได้รับการสักการะบูชาและมีหน้าที่อุปถัมป์ค้ำจุนเกื้อหนุนในฐานะของไฉ่สิ่งเอี้ย (เทพเจ้าแห่งโชคลาภจีน) โดยได้รับการยกย่องว่าเป็นประมุขของไฉ่สิ่งเอี้ยอีกสี่พระองค์ซึ่งเป็นขุนพลบริวารของท่าน คือ เซียงเซิง (จีน: 萧升; แปลตรงตัว: "Xiāo shēng") เฉาเป่า (จีน: 曹宝; แปลตรงตัว: "Cáo bǎo") เฉินจิ่วกง (จีน: 陈久公; แปลตรงตัว: "Chénjiǔgōng") เหยาเส้าสือ (จีน: 姚少司; แปลตรงตัว: "Yáo shǎo sī") โดยรวมเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภจีนทั้งห้าทิศ ซึ่งขนานนามว่า อู่ลู่ไฉเสิน (จีน: 五路财神; แปลตรงตัว: "Wǔ lù cáishén") โดยสืบต่อมา
เทวรูปจ้าวกงหมิง ในฐานะของเทพเจ้าแห่งโชคลาภ ศิลปะแบบประเพณีจีน (ขวา) ประติมากรรมชุด ณ เทพเจ้าในห้องสิน ณ ศาลเจ้าตั๊วแป๊ะกง (大伯公庙, 实兆远) แขวงจาลันปาเซอร์ ปันจัง ซีเตียวัน รัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย และ (ซ้าย) ลายเส้นจิตรกรรมแบบประเพณีจีน
ดูเพิ่ม

เทพเจ้าแห่งโชคลาภจีน
เทวรูปจีน
พระโพธิสัตว์ชัมภละ
ท้าวเวสสุวรรณ
ไฉ่สิ่งเอี้ยฝ่ายบุ๋น
ไฉ่สิ่งเอี้ย
ท้าวกุเรปัน
รายพระนามเทพเจ้าที่ได้รับการสถาปนาในห้องสิน

| เทพเจ้าประจำดวงดาวและสถานที่ 365 องค์ |
| --- | --- |
จีน: 封神榜三百六十五位正神
ไทย: เทพเจ้าประจำตำแหน่ง 365 องค์
ข้อมูล
นับถือใน: ลัทธิเต๋า, ศาสนาพื้นบ้านจีน, ลัทธิขงจื๊อ
พระลักษณะ: ผู้พิทักษ์และรักษาสถานที่และดวงดาว
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
เทพเจ้าประจำตำแหน่ง 365 องค์ (จีน: 封神榜三百六十五位正神) เป็นเทพเจ้าและเทวนารีผู้รักษาสถานที่และดวงดาวต่าง ๆ มีที่มาจากห้องสิน
เทพยดาประจำดวงดาว

จินหลิงเซิ่งหมู่ เป็น ค่านกงโต้วหมู่ หรือผู้ควบคุมดาวทั้งปวง
ดาวทิศตะวันออก ประกอบด้วย ซูหู่ จินกุย จีซูหมิง จ้าวปิง
ดาวทิศตะวันตก ประกอบด้วย หวงเทียนลู่ หลงหวน ซุนซือหยู่ หูเซิง หูหยุนเผิง
ดาวทิศใต้ ประกอบด้วย โจวจี้ หูเล่ย เกาเกวิ้ย หยูเฉิง ซุนเป่า หลุยคุน
ดาวทิศเหนือ ประกอบด้วย หวงเทียนเสียง ปี่กัน ตู้หรง หานเซิง หานเปียน ซูฉวนจง เอ้อซุ่น กัวเฉิน ต่งจง
เติ้งจิ่วกงเป็นดาวชิงหลง แปลว่าดาวมังกรเขียว
หยินเซิงซิ่วเป็นดาวไป๋หู่ แปลว่าดาวเสือขาว
| พระรูป | พระนาม | บทบาท |
| --- | --- | --- |
|  | ไท้เอี้ยงแชกุน | เทพเจ้าผู้รักษาดวงอาทิตย์ |
|  | ไท้อิมแชกุน | เทพเจ้าผู้รักษาดวงจันทร์ |
|  | พระเจ้าชางโจ้ว | เทพแห่งดาวเทียนสี่ซิง (天喜星; "ดาวฟ้าปลื้ม") |
ดูเพิ่ม

รายพระนามเทวดาจีน
ลุ่ยกง
ไท้อิมแชกุน
ไท้เอี้ยงแชกุน
นฺหวี่วา
พระเจ้าชางโจ้ว
เตียนบ๊อ
เจ้าแม่จูแซเนี้ย
เทพเจ้าและผู้เศษของจีน
เทพเจ้าในห้องสิน
วัดเฟิ่งเทียน

| วัดเฟิ่งเทียน |
| --- | --- |
奉天宮

ศาสนา
ศาสนา: ลัทธิเต๋า
เทพ: ม่าจ้อโป๋
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ซินก่าง เทศมณฑลเจียอี้
ประเทศ: ประเทศไต้หวัน
พิกัดภูมิศาสตร์: 23°33′24″N 120°20′52″E﻿ / ﻿23.5567°N 120.34790°E﻿ / 23.5567; 120.34790
สถาปัตยกรรม
เสร็จสมบูรณ์: 1811
ทิศทางด้านหน้า: ใต้
วัดเฟิ่งเทียน ซินก่าง (จีน: 新港奉天宮; พินอิน: Xīngǎng Fèngtiān Gōng; Xingang Fengtian Temple) เป็นวัดเต๋าเก่าแก่ในเมืองซินก่าง เทศมณฑลเจียอี้ ประเทศไต้หวัน มีความสำคัญในฐานะจุดหมายปลายทางของเส้นทางจาริกแสวงบุญม่าจ้อโป๋ต้าเจีย
วัดสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1811 โดยชาวเมืองซินก่างเพื่อประดิษฐานศาสนวัตถุจากวัดเทียนโห่วที่ถูกทำลายไปก่อนหน้า โดยแบ่งกันกับวัดเชาเทียน ในปี 1826 ตกลงการแบ่งศาสนวัตถุโดยรูปเคารพม่าจ้อโป๋องค์ประธานจะนำมาประดิษฐานที่ซินก่าง องค์ที่สองที่วัดเชาเทียร และองค์ที่สามที่บ้านของคฤหัสถ์ในหมู่บ้านซีเปย์ซึ่งต่อมาย้ายไปที่วัดลิวซิง วัดถล่มลงในปี 1905 เนื่องจากความเสียหายเชิงโครงสร้างนับตั้งแต่แผ่นดินไหวปี 1904
วัดสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนเช่นเดียวกับวัดในไต้หวันส่วนใหญ่ และมีประดับด้วยเครื่องเคลือบโคชิน
เพลงชาติแมนจู

เพลงชาติแมนจูกัว เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติอย่างหนึ่งของความเป็นอิสระและอำนาจอธิปไตย ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อส่งเสริมความชอบธรรมให้กับแมนจูกัว ทั้งในความพยายามที่จะให้ได้รับการยอมรับทางการทูตระหว่างประเทศและเพื่อส่งเสริมความรู้สึกชาตินิยมในหมู่ประชาชน
ในช่วง 13 ปีที่แมนจูกัวดำรงอยู่ มีการใช้เพลงชาติสองเพลง
เพลงชาติแมนจูกัวได้แพร่หลายในโรงเรียนและใช้ในพิธีกรรมต่างๆ ในแมนจูกัว
ฉบับที่ถูกเสนอในปี ค.ศ. 1932

| --- | --- |
โน้ตเพลง
เพลงชาติของ ประเทศแมนจูกัว
เนื้อร้อง: Zheng Xiaoxu
ทำนอง: Kosaku Yamada
รับไปใช้: ช่วงเดือนพฤษภาคม 1932
| เสียงจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
(Music only)
 最初の満州国国歌《大滿洲國國歌》The first national anthem of Manchukuo(1932)《大滿洲建國歌》(大同元年版)
ไม่ชัดเจนว่าแมนจูเรียเริ่มผลิตเพลงชาติครั้งแรกเมื่อใด แต่ดูเหมือนว่าการเตรียมการได้เริ่มต้นขึ้นแล้วตามคำประกาศชาติแมนจูเรียเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2475 เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 สมาคมกีฬาแมนจูเรียได้ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการจัดการแข่งขันโอลิมปิกอย่างเป็นทางการเพื่อส่งนักกีฬาไปแข่งขันโอลิมปิกที่ลอสแองเจลิส (จัดขึ้นในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2475) คณะกรรมการจัดงานเรียกร้องให้ประเทศแมนจูเรียยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเนื่องจาก "การเข้าร่วมได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) แล้ว" และแจ้งต่อคณะกรรมการจัดงานให้ส่งธงชาติและเพลงชาติ พวกเขาก็ทำสำเร็จแล้ว ในทางกลับกัน ยังมีบันทึกที่ระบุว่าสมาคมกีฬาแมนจูเรียส่งเอกสารที่ระบุว่า “ธงชาติและเพลงชาติได้รับการส่งไปยังคณะกรรมการจัดงาน” ให้กับเลขาธิการคณะกรรมการจัดงานโอลิมปิก ก่อนเดือนพฤษภาคม เพลงนี้เสร็จสมบูรณ์แล้ว
อย่างไรก็ตาม เนื้อเพลงที่ว่า "ประเทศที่เก่งเรื่องการป้องกันประเทศก็ใช้มนุษยธรรม ประเทศที่เก่งเรื่องการป้องกันประเทศก็ใช้กำลังทหาร" ทำให้กองทัพกวนตงไม่พอใจ และเนื้อเพลงที่เขียนเป็นภาษาจีนแบบดั้งเดิมก็ยากเกินกว่าที่ประชาชนทั่วไปจะเข้าใจได้ จึงทำให้เพลงชาติที่ร่างขึ้นนั้นไม่ได้รับความนิยม
| ภาษาจีนแบบดั้งเดิม | พินอิน | การแปลภาษาอังกฤษ |
| --- | --- | --- |
| 地闢兮天開 | Dì pì xī tiān kāi | จักรวาลบันดาลสร้างและเอกบัญชาสวรรค์พิภพ |
| 松之涯兮白之隈 | Sōng zhī yá xī Bái zhī wēi | เลียบแม่น้ำซ่งหัวและภูเขาฉางไป๋ |
| 我伸大義兮繩於祖武 | Wǒ shēn dàyì xī shéng yú zǔwǔ | ความชอบธรรม เรายึดมั่นจักสืบกลับเยี่ยงบรรพบุรุษ |
| 我行博愛兮懷於九垓 | Wǒ xíng bó'ài xī huái yú jiǔgāi | ความเป็นพี่น้อง เราดำเนินไปสู่ชั้นดาวดึงส์ |
| 善守國兮以仁 | Shàn shǒu guó xī yǐ rén | ประเทศอันชาญพิทักษ์เป็นประจักษ์ต่อความเป็นมนุษย์ |
| 不善守兮以兵 | Bùshàn shǒu xī yǐ bīng | ประเทศอันขาดพิทักษ์เป็นประจักษ์ต่อการทหาร |
| 天不愛道地不愛寶 | Tiān bù ài dào dì bù ài bǎo | (ด้วยคุณธรรมนั้น) สวรรค์จักมอบหลักการของตน แผ่นดินจักมอบทรัพย์ของตน |
| 貨惡其棄於地兮獻諸蒼昊 | Huò wù qí qì yú dì xī xiàn zhū cānghào | ของค้าจะเสนอบนเหินนภาสู่จักรวาลแทนที่จะถูกละทิ้งเอาไว้ |
| 孰非橫目之民兮視此洪造 | Shú fēi héngmù zhī mín xī shì cǐ hóng zào | ประชาผู้เป็นบริสุทธ์แลเห็นพระมหากรุณาอันยิ่งใหญ่นี้มิใช่หรือ? |
ฉบับปี 1933

| --- | --- |
Sheet music
เพลงชาติของ ประเทศแมนจูกัว
เนื้อร้อง: Zheng Xiaoxu
ทำนอง: Takatsu Toshi, Sonoyama Minpei, Muraoka Gakudō
รับไปใช้: 1 มีนาคม 1933
เลิกใช้: 5 พฤศจิกายน 1942

ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติแมนจูกัวไฟล์ ช่วยเหลือ
 
| ภาษาจีนแบบดั้งเดิม | พินอิน | แปลไทย |
| --- | --- | --- |
| 天地內，有了新滿洲。 | Tiān dì nèi, yǒu liǎo xīn mǎnzhōu. | (บัดนี้) บนโลกามีแมนจูเรียใหม่ |
| 新滿洲，便是新天地。 | Xīn mǎnzhōu, biàn shì xīn tiān dì. | แมนจูเรียใหม่คือบ้านเกิดใหม่ของเรา |
| 頂天立地，無苦無憂，造成我國家。 | Dǐng tiān lì dì, wú kǔ wú yōu, zào chéng wǒ guójiā. | เรามาพัฒนาประเทศของเราให้ใจซื่อและมิรำครวญกันเถอะ |
| 只有親愛並無怨仇， | Zhǐ yǒu qīn'ài bìng wú yuànchóu, | มีแต่ความรักเท่านั้นและไร้ความเกลียดชัง |
| 人民三千萬，人民三千萬， | Rénmín sān qiān wàn, rénmín sān qiān wàn, | สามสิบล้านคน สามสิบล้านคน |
| 縱加十倍也得自由。 | Zòng jiā shí bèi yě dé zìyóu. | อีกสิบเท่าเราก็ยังคงเป็นอิสระ |
| 重仁義，尚禮讓，使我身修； | Zhòng rényì, shàng lǐràng, shǐ wǒ shēn xiū; | ข้าพเจ้าจักประพฤติตามหลักธรรมและ ศีลธรรม แล้ว |
| 家已齊，國已治，此外何求。 | Jiā yǐ qí, guó yǐ zhì, cǐwài hé qiú. | ด้วยสมานครอบครัวในระเบียบและประเทศชาติซึ่งด้วยการปกครองที่ดี ข้าไม่ต้องการสิ่งใดแล้ว |
| 近之則與世界同化， | Jìn zhī, zé yǔ shìjiè tónghuà, | ในปัจจุบันนี้ ขอให้เรากลมกลืนพร้อมปฐพี |
| 遠之則與天地同流。 | Yuǎn zhī, zé yǔ tiāndì tóng liú. | ในอนาคต เราคงเปี่ยมดั่งสวรรค์และปฐพี |
ฉบับปี 1942

| --- | --- |
Sheet music
เพลงชาติของ ประเทศแมนจูกัว
เนื้อร้อง: คณะกรรมการเพลงชาติ
ทำนอง: Kosaku Yamada, Kiyoshi Nobutoki
รับไปใช้: 5 กันยายน 1942
เลิกใช้: 9 สิงหาคม 1945

ตัวอย่างเสียง
เพลงชาติแมนจูกัว (ภาษาญี่ปุ่น)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
| เสียงจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 National Anthem of Manchukuo (Chinese)
ฉบับปี 1942 > เนื้อเพลง

| ภาษาจีนแบบดั้งเดิม | พินอิน | แปลไทย |
| --- | --- | --- |
| 神光開宇宙 表裏山河壯皇猷 | Shén guāng kāi yǔzhòu, biǎolǐ shānhé zhuàng huáng yóu | ด้วยจักรวาลเพียรบันดาลสร้างจากแสงแห่งองค์เจ้า แผ่นดินอันกว้างใหญ่ทำให้จักรวรดดิเกริกไกรยิ่ง |
| 帝德之隆 巍巍蕩蕩莫與儔 | Dì'dé zhī lóng wēiwēi dàngdàng mò yǔ chóu | พระคุณแห่งพระองค์เต็มเปี่ยม ไพศาลจนหาเปรียบเทียบไม่ได้ |
| 永受天祐兮 萬壽無疆薄海謳 | Yǒng shòu tiān yòu xī, wànshòuwújiāng bó hǎi ōu | ขอพระองค์ได้รับคำอุปถัมท์จากเทพตลอดไป ด้วยศกของพระองค์ยาวนานดั่งหาดทะเล |
| 仰贊天業兮 輝煌日月侔 | Yǎng zàn tiān yè xī, huīhuáng rì yuè móu | [ให้เรา] จักเทิดทูนกรณียกิจอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งรัศมีแห่งพระองค์เปี่ยมศูนย์รวมดั่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ |
| อักษรญี่ปุ่น | ถอดเป็นโรมันเฮปเบิร์น | แปลไทย |
| 大御光り天地に滿ち | Ōmi-hikari ametsuchi ni michi | เติมแสงสว่างแห่งธรรมสู่ปฐพี |
| 帝德は貴く尊し | Teitoku wa takaku tōtoshi | คุณธรรมของจักรพรรดิเป็นสิ่งเหนือสูงส่งและพระเกียรติยศ |
| 豐榮の萬壽言祝ぎ | Toyosaka no banju kotohogi | ขอพระองค์ทรงพระชนมายุยิ่งยืนนานและรุ่งโรจน์เถิด |
| 天つ御業仰ぎ祭らむ | Amatsu-miwaza aogimatsuran | และเราจงสานต่อในพระราชกิจแห่งท่านองค์จักรพรรดิเอย |
แหล่งข้อมูลอื่น

旧満洲中孌の作曲者HA山耕筰か? - มีโน้ตเพลงเวอร์ชันปี 1932
เพลงชาติแมนจูกัวพร้อมดนตรีและเนื้อเพลง
ตี่บ้อเนี่ยเนี้ย

เทวรูปพระแม่ธรณีจีน แบบศิลปะประเพณีจีน ณ ศาลเจ้าในไต้หวัน
โฮ่วถู (จีน: 后土; แปลตรงตัว: "Hòutǔ, จักรพรรดินีแห่งแผ่นดินโลก - Queen of the Earth") หรือ โฮ่วถูเสิน (后土神; "Hòutǔshén, เทพมารดรแห่งแผ่นดินโลก, Goddess Queen of the Earth") หรือ โฮ่วถูเนี่ยเนี้ย (Hòutǔ Niángniáng, ในภาษาจีน 厚土娘娘; "Deep Earth Lady" หรือ 后土娘娘; "Earth Queen Lady") โดยทั่วไปมักออกนามว่า ตี่บ้อ (Dimǔ , 地母; "แม่พระธรณี") หรือ ตี่บ้อเนี่ยเนี้ย (Dimǔ Niángniáng, 地母娘娘; "เจ้าแม่นางพระธรณี - Lady Mother Earth") ทรงเป็นเทพนารีแห่งพื้นดินและแผ่นดินโลกในศาสนาจีนท้องถิ่นและศาสนาเต๋า พร้อมทั้งเทพปกรณัมจีนและเป็นผู้กำกับดูแลพระภูมิเจ้าที่ ("ตี่จู๋เอี๊ยะ, Lord of Local Land") ทั้งปวงในแผ่นดินโลก พระองค์คือหนึ่งในจตุรเทวราชอันเป็นเทพสูงสุดรองจากตรีเทพบดีสูงสุดของศาสนาเต๋า[ต้องการอ้างอิงเต็มรูปแบบ]
ปฐมสักการบูชา

แม่พระธรณีจีนทรงได้รับสักการบูชาเป็นทางการแบบรัฐพิธีครั้งแรกโดยจักรพรรดิฮั่นเหวิน ณ ศาลเจ้าแม่พระธรณี (ในเขตเฟยอิ่ง, ปัจจุบันคือ เขตว่านหรง นครยฺวิ่นเฉิง, มณฑลชานซี) และแพร่หลายโดยทั่วไปในช่วงจักรพรรดิฮั่นอู่ใน 113 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ดูเพิ่ม

แม่พระธรณี
เจ้าแม่ปฤถวี
พระวสุธารา
เจ้าแม่ธรณี
เจ้าพ่อธรณี
รายพระนามเทพแห่งแผ่นดิน
เทวรูปจีน
ศาลเจ้าจีน
วัดจีน
เจ้าแม่ภูมิเทพี
สุดยอดลูกทุ่งเสียงทอง ยอดรัก สลักใจ ชุดที่ 1

สุดยอดลูกทุ่งเสียงทอง ชุดที่ 1 หรือชื่อเดิมว่า อภิมหาลูกทุ่งซูเปอร์ฮิต ชุดที่ 1 เป็นอัลบั้มพิเศษของ ยอดรัก สลักใจ ที่ออกวางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2533 กับสังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น
โดยอัลบั้มชุดนี้ได้นำเพลงดังในอดีตของยอดรักมาเรียบเรียงและทำดนตรีใหม่ให้ทันสมัยขึ้นโดยผู้ที่เป็นโปรดิวเซอร์ของอัลบั้มชุดนี้คือ พีรสันติ จวบสมัย อดีตมือคีย์บอร์ดวง ดิ อินโนเซ้นท์
1 เพลงในอัลบั้มสุดยอดลูกทุ่งเสียงทอง ยอดรัก สลักใจ ชุดที่ 1

30 ยังแจ๋ว
ขาดคนหุงข้าว
ไอ้หนุ่มตู้เพลง
เผลอใจรัก
ล่องเรือหารัก
ทำบัตรประชาชนหรือยัง
จดหมายจากแนวหน้า
รักน้องเมีย
รักแม่ม่าย
เพียว (อัลบั้ม)

เพียว (Pure) เป็นอัลบั้มชุดที่สามของวงแบล็คเฮด ออกจำหน่ายเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยอัลบั้มนี้จะเน้นแนวเพลงแบบฟังสบายๆ จังหวะสนุกๆเป็นหลัก โดยมีเพลงดังอย่างเพลง ยิ่งโตยิ่งสวย และอยู่ไปไม่มีเธอ โดยผลจากการออกอัลบั้มนี้ ทำให้แบล็คเฮดเป็นที่รู้จักของคนทั่วประเทศในทันทีเป็นอันดับ 3 รองจากซิลลี่ ฟูลส์ และโลโซ
รายชื่อเพลง

ยิ่งโต ยิ่งสวย
รักเธอกับฟักทอง
อยู่ไป ไม่มีเธอ
อย่ามีปัญหาบ่อย
หมดใจ
โอกาส
ดีอยู่แล้ว
ถาม
สู้มั้ย
อย่าเสียน้ำตา
ทีแกน น็อกซ์

| ทีแกน น็อกซ์ |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Steffanie Newell
เกิด:  (1994-11-15) 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 (29 ปี) Merthyr Tydfil, Wales
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Luchadora The Explorer Nixon Newell Steffanie Newell Tegan Nox
ส่วนสูง: 5 ft 6 in (1.68 m)
น้ำหนัก: 141 lb (64 kg)
มาจาก: Welsh Valleys
ฝึกหัดโดย: Dave Stewart Mike Hitchman
เปิดตัว: 2013
สเตฟฟานี รีแอนนอน นีเวลล์ (Steffanie Rhiannon Newell; 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวเวลส์ที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ ทีแกน น็อกซ์ (Tegan Nox) เธอเคยปล้ำในสมาคมอิสระของอังกฤษภายใต้ชื่อ นิกสัน นีเวลล์ (Nixon Newell) ที่โดดเด่นที่สุดเช่น Attack! Pro Wrestling, Progress Wrestling, What Culture Pro Wrestling และ Fight Club: Pro
แชมป์และรางวัล

Attack! Pro Wrestling
Attack! 24/7 Championship (3 times) − by herself (2 times), with Lana Austin (1 time)
Attack! Tag Team Championship (1 time) – with Mark Andrews
British Empire Wrestling
British Empire Woman's Championship (1 time)
DDT Pro-Wrestling
Ironman Heavymetalweight Championship (2 times)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 26 of the top 100 female wrestlers in the PWI Female 100 in 2020
Southside Wrestling Entertainment
SWE Tag Team Championship (1 time) − with PJ Black
Queen of Southside Championship (1 time)
What Culture Pro Wrestling
WCPW Women's Championship (1 time, inaugural)
แหล่งข้อมูลอื่น

ทีแกน น็อกซ์ ที่ WWE.com
ตำบลซับสมบูรณ์ (อำเภอโคกโพธิ์ไชย)

| ตำบลซับสมบูรณ์ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Sap Sombun
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: โคกโพธิ์ไชย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 64.83 ตร.กม. (25.03 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 6,566 คน
 • ความหนาแน่น: 101.28 คน/ตร.กม. (262.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40160
รหัสภูมิศาสตร์: 402203
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลซับสมบูรณ์ |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
อำเภอ: โคกโพธิ์ไชย
รหัส อปท.: 6402205
ที่อยู่ที่ทำการ: หมู่ที่ 10 ตำบลซับสมบูรณ์ อำเภอโคกโพธิ์ไชย จังหวัดขอนแก่น 40160
เว็บไซต์: http://kk-subsomboon.go.th/
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ซับสมบูรณ์ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโคกโพธิ์ไชย จังหวัดขอนแก่น ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 78 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 400 กิโลเมตร โดยมีสภาพพื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบสูงเชิงภูเขาหินทรายตามแนวภูผาแดง ด้านใต้ตำบลเป็นที่ราบลุ่มและมีลำห้วยสามหมอ ไหลลงมาจากช่องสามหมอ เขตรอยต่อระหว่างภูผาแดงกับภูโค้ง ผ่านทิศตะวันตกเฉียงใต้ ไหลลงสู่แม่น้ำชีทางทิศใต้ ดินเป็นดินปนทรายและดินลูกรัง
ประวัติ

ตำบลซับสมบูรณ์เดิมเป็นหมู่บ้านส่วนหนึ่งในเขตการปกครองของตำบลโพธิ์ไชย อำเภอมัญจาคีรี ต่อมาปี พ.ศ. 2535 ได้แยกออกมาตั้งเป็นตำบลซับสมบูรณ์ อำเภอมัญจาคีรี และมีการจัดตั้งสภาตำบลซับสมบูรณ์ ต่อมาเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งสภาตำบลซับสมบูรณ์เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลซับสมบูรณ์ มาจนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลซับสมบูรณ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองไผ่ (อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ) และตำบลบ้านโคก (อำเภอโคกโพธิ์ไชย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านโคกและตำบลโพธิ์ไชย (อำเภอโคกโพธิ์ไชย)
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลโพธิ์ไชย (อำเภอโคกโพธิ์ไชย) ตำบลศรีสำราญ และตำบลห้วยไร่ (อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลช่องสามหมอและตำบลหนองไผ่ (อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ)
การแบ่งเขตการปกครอง

ตำบลซับสมบูรณ์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 บ้านนาจาน
หมู่ที่ 2 บ้านหนองหญ้าปล้อง
หมู่ที่ 3 บ้านหินตั้ง
หมู่ที่ 4 บ้านนาตับเต่า
หมู่ที่ 5 บ้านซับแดง
หมู่ที่ 6 บ้านซำไผ่
หมู่ที่ 7 บ้านซับบอน
หมู่ที่ 8 บ้านโนนสว่าง
หมู่ที่ 9 บ้านซับสมบูรณ์
หมู่ที่ 10 บ้านซับเจริญ
หมู่ที่ 11 บ้านหนองไผ่ทอง
ประชากร

ตำบลซับสมบูรณ์มีประชากรรวมทั้งสิ้น 6,566 คน
ชาย 3,282 คน
หญิง 3,284 คน
มีความหนาแน่นเฉลี่ย 101.28 คน/ตารางกิโลเมตร
พระเจ้าฉี่

| พระเจ้าฉี่ 啓 |
| --- | --- |
พระสาทิสลักษณ์ของพระเจ้าฉี่จากซานไฉถูฮุ่ย
พระมหากษัตริย์เซี่ย
ก่อนหน้า: พระเจ้าอวี่
ถัดไป: พระเจ้าไท่คัง

พระราชบิดา: พระเจ้าอวี่
พระราชมารดา: พระนางหนี่เจียว
พระเจ้าฉี่ (จีน: 啟) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์เซี่ย ครองราชย์เป็นเวลาประมาณเก้าถึงสิบปี และเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอวี่กับพระนางหนี่เจียว
เมื่อพระราชบิดาของพระองค์ชราลงก็ได้แสดงความจำนงที่จะยกราชสมบัติให้โป๋อี้ ขุนนางผู้หนึ่งที่พระเจ้าอวี่เห็นว่ามีสติปัญญาสมควรที่จะครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ แต่เมื่อพระเจ้าอวี่เสด็จสวรรคต โป๋อี้ก็ไม่ยอมรับเป็นหัวหน้าเผ่า โดยอ้างว่า ตนเป็นแค่ขุนนางผู้น้อย รับราชการมาเพียง 3 ปี เห็นควรให้ “ฉี่” พระราชโอรสของพระเจ้าอวี่ ครองราชย์สืบต่อไป ขุนนางทั้งหลายก็เห็นด้วย พระองค์จึงได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดา ตั้งแต่นั้นมา ระบบคัดเลือกหัวหน้าเผ่าด้วยการเลือกตั้งคนดีก็ถูกยกเลิกไป ระบบที่สืบราชสมบัติต่อในเชื้อสายราชวงศ์ได้ปรากฏขึ้น ราชวงศ์เซี่ยจึงนับได้ว่าเป็นราชวงศ์แรกในยุคทาสของประวัติศาสตร์จีน
พระราชประวัติ > ครอบครัว

พระราชบิดาของพระเจ้าเซี่ยฉี่ คือพระเจ้าเซี่ยอวี่ ปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์เซี่ย พระองค์ทรงอภิเษกกับ นางหนี่เจียว จนประสูติพระเจ้าฉี แต่แล้วรัชทายาทฉีก็ไม่ได้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป แต่เนื่องมาจากการเรียกร้องจากประชาชน ทำให้รัชทายาทฉีได้รับเลือกให้เป็นรัชทายาท เริ่มต้นประเพณีราชวงศ์  ต่อมาพระเจ้าฉีมีลูกชายคนหนึ่งชื่อว่า พระเจ้าไท่คัง ซึ่งกลายเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป
พระราชกรณียกิจที่สำคัญ

ในประชุมพงศาวดารไม้ไผ่ได้บันทึกเหตุการณ์ในการครองราชย์ของพระเจ้าฉีไว้ว่า
ในปีแรกของการเสวยราชย์ พระองค์ได้สั่งให้มีงานฉลองที่ยิ่งใหญ่ ทั้งในเมืองหลวงเก่าและเมืองหลวงใหม่
ในปีที่ 2 ป่อยีได้พ้นโทษและคืนตำแหน่ง พระเจ้าฉีได้ทรงนำทัพออกต่อสู้กับพวกกบฏของรัชทายาทหูที่สงครามซางซู
ในปีที่ 6 ป่อยีเสียชีวิต และพระเจ้าฉีได้ทรงประกาศเกียรติคุณเพื่อเป็นอนุสรณ์
ในปีที่ 8 พระเจ้าฉีทรงส่งเหมิงตู ขุนนางคนหนึ่งสู่เมืองปาเพื่อไปตัดสินคดี