stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จอห์นนี ยัง บอสช์
ผลงานที่ผ่านมา > Movie roles

Bleach: Memories of Nobody - Ichigo Kurosaki
Bleach: The DiamondDust Rebellion - Ichigo Kurosaki
Mighty Morphin' Power Rangers: The Movie (Adam Park)
Turbo: A Power Rangers Movie (Adam Park)
Wicked Games (Billy Ray Leung)
Devon's Ghost: Legend of the Bloody Boy (Josh)
Resident Evil: Degeneration (Additional Voices)
Stray (Brandon)
Broken Path (Jack)
Hellbinders (Ryu)
ผลงานที่ผ่านมา > Documentaries

Adventures in Voice Acting (Himself)
ผลงานที่ผ่านมา > ทั่วไป

Death Trance (Ryu'en (English Dub) (Credited as Johnny Youg Bosch)
Host of AnimeTV video podcast
Host of Power Rangers Funniest Moments
ดินแดนฮาบารอฟสค์

| ดินแดนฮาบารอฟสข้อความ​ค์ |
| --- | --- |
ดินแดน
Хабаровский край
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: ไม่มี

พิกัด: 54°48′N 136°50′E﻿ / ﻿54.800°N 136.833°E﻿ / 54.800; 136.833
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ตะวันออกไกล
เขตเศรษฐกิจ: ตะวันออกไกล
สถาปนา: 20 ตุลาคม 1938
ศูนย์กลางการบริหาร: ฮาบารอฟสค์
การปกครอง
 • องค์กร: Legislative Duma
 • Governor: Vyacheslav Shport
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 788,600 ตร.กม. (304,500 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 4th
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 1,343,869 คน
 • ประมาณ (2018): 1,328,302 (−1.2%) คน
 • อันดับ: 34th
 • ความหนาแน่น: 1.7 คน/ตร.กม. (4.4 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 81.8% คน
 • นอกเมือง: 18.2% คน
เขตเวลา: UTC+10 ()
รหัส ISO 3166: RU-KHA
ทะเบียนรถ: 27
รหัส OKTMO: 08000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.khabkrai.ru
ดินแดนฮาบารอฟสค์ (รัสเซีย: Хаба́ровский край, อักษรโรมัน: Khabarovsky kray, สัทอักษรสากล: [xɐˈbarəfskʲɪj kraj]) เป็นเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย โดยตั้งอยู่ในทางภูมิศาสตร์คือใน ภูมิภาคตะวันออกไกลของประเทศ และเป็นส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล โดยมีศูนย์กลางการบริหารคือ ฮาบารอฟสค์ ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนนี้และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของภูมิภาคตะวันออกไกลของรัสเซีย (รองจาก วลาดีวอสตอค) ดินแดนฮาบารอฟสค์ เป็นเขตการปกครองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของรัสเซีย และและใหญ่เป็นอันดับที่ 21 ของโลก โดยมีประชากรทั้งหมด 1,343,869 คน (2010 Census)
นอกจากชาวรัสเซียแล้ว ดินแดนนี้ยังมีคนพื้นเมือง อาศัยอยู่เช่นกันเช่น Tungusic peoples (Evenks, Negidals, Ulchs, Nanai, Oroch, Udege) และ Amur Nivkhs.
แหล่งข้อมูลอื่น

(รัสเซีย)—Official website of Khabarovsk Krai
Information concerning the Shiwei tribes and their relationship with the Khitans
(รัสเซีย)—Brief history of Khabaovsk Krai เก็บถาวร 2012-12-21 ที่ archive.today
ชาวไทผิ่ว

ชาวไทผิ่ว เป็นชนชาวไทกลุ่มหนึ่ง ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณเมืองผิ่ว เขตหงสาวดี ประเทศพม่าในปัจจุบัน ชาวไทผิ่วกลุ่มนี้อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เมืองผิ่ว เป็นเวลานานมากแล้ว
ซีซาร์

ซีซาร์หรือ คาเอซาร์ (Caesar, Cæsar หรือ César) สามารถหมายถึง
จูเลียส ซีซาร์ (100–44 BC)
ออกุสตุส ซีซาร์ (63 BC-14 AD)
เกอุส จูเลียส ซีซาร์ (140–85 BC) บิดาของจูเลียส ซีซาร์
ซีซาร์ (ตำแหน่ง) ชื่อตำแหน่งจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมัน จักรวรรดิไบแซนไทน์ และจักรวรรดิออตโตมัน
ซีซาร์สลัด สลัดผักชนิดหนึ่งประกอบด้วย ผักกาดหอม ขนมปังครูต็อง ปาร์เมซ็องชีส ไข่ วูสเตอร์ซอส น้ำมันมะกอก และพริกไทยดำ ตั้งชื่อตาม ซีซาร์ คาร์ดีนี (1896–1956) ชาวเม็กซิโก ที่เป็นผู้คิดสูตร
ซีซาเรียน (Caesarean) หรือ การผ่าท้องทำคลอด
ปืนใหญ่อัตตาจรซีซาร์
ซีซาร์สพาเลซ (Caesars Palace) โรงแรมในลาสเวกัส
รางวัลซีซาร์ (César Award) รางวัลภาพยนตร์ของฝรั่งเศส ตั้งชื่อตาม ซีซาร์ บาลดักซีนี (1921–1998) ตั้งแต่ พ.ศ. 2518
ทัศนศิลป์และการออกแบบ

การออกแบบ เป็นการสร้างสรรค์ทางอย่างหนึ่งของมนุษย์ชาติ ซึ่งมีประวัติความเป็นมาและวิวัฒนาการที่ควบคู่กันมากับมนุษย์โดยตลอด เป็นศาสตร์สาขาหนึ่งของศิลปะที่มนุษย์ ทุกคนจะต้องรู้จักและสัมผัสกับผลงานการออกแบบอยู่ตลอดเวลา ในชีวิตและประสบการณ์ประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นยุคสมัยใดก็ตาม เพราะการออกแบบนั้นก็คือความเพียรพยายามของมนุษย์ในอันที่จะนำเอาทรัพยากรต่างๆ ในธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มาดัดแปลงขึ้นเป็นสิ่งที่จะเอื้ออำนวย ความสะดวกสบาย และเกิดคุณประโยชน์เกิดคุณค่าต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์สนองตัญหาความอยาก (Needs) ของมนุษย์ในที่สุดนั่นเอง
ความสัมพันธ์เกาหลีใต้–ไทย

| --- | --- |


 เกาหลีใต้:  ไทย
ความสัมพันธ์เกาหลีใต้–ไทย เป็นความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างราชอาณาจักรไทยและสาธารณรัฐเกาหลี ทั้ง 2 ประเทศสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2501
ในช่วงสงครามเกาหลี ประเทศไทยเป็นชาติที่สองที่ส่งกองกำลังไปสนับสนุนเกาหลีใต้หลังจากสหรัฐ โดยส่งทหารไปมากกว่า 10,000 นาย และมีรายงานว่ามีทหารไทยเสียชีวิต 137 นายและบาดเจ็บมากกว่า 300 นาย
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ โน มู-ฮย็อน ได้เยือนประเทศไทย และนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตรได้เข้าเยี่ยม ณ กรุงโซล ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548
กระทรวงอุตสาหกรรมของไทยรายงานว่าทั้งไทยและเกาหลีใต้มีมูลค่าการค้าอยู่ที่ 11.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน พ.ศ. 2560 ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2563 มีบริษัทเกาหลีใต้ 400 แห่งเข้ามาลงทุนในประเทศไทย และการค้าขายระหว่างไทยกับเกาหลีใต้อยู่ที่ประมาณ 15,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (470,000 ล้านบาท) ต่อปี
ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2567 โคเรียนแอร์ ได้ทำการบินมายังท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมืองนอกเหนือจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมินับเป็นสายการบินต่างชาติสายการบินแรกที่ทำการบินทั้งสองท่าอากาศยาน
การเปรียบเทียบ

|  |  สาธารณรัฐเกาหลี |  ราชอาณาจักรไทย |
| --- | --- | --- |
ตราแผ่นดิน: 
ธงชาติ: 
| ประชากร | 51,446,201 คน | 68,863,514 คน |
| พื้นที่ | 100,363 ตร.กม. (38,750 ตร.ไมล์) | 513,120 ตร.กม. (198,120 ตร.ไมล์) |
| ความหนาแน่น | 507 คน/ตร.กม. (1,313.1 คน/ตร.ไมล์) | 132.1 คน/ตร.กม. (342.1 คน/ตร.ไมล์) |
| เมืองหลวง | โซล | กรุงเทพมหานคร |
| เมืองที่ใหญ่ที่สุด | โซล – 9,838,892 คน (เขตปริมณฑล 25,600,000 คน) | กรุงเทพมหานคร – 8,305,218 คน (เขตปริมณฑล 10,624,700 คน) |
| การปกครอง | ประชาธิปไตยแบบประธานาธิบดี | ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข |
| ประมุขแห่งรัฐ | ประธานาธิบดี: ยุน ซ็อก-ย็อล | พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​ |
| หัวหน้ารัฐบาล | ประธานาธิบดี: คิม บู-คยุม | นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน |
| ภาษาราชการ | ภาษาเกาหลี​ | ภาษาไทย |
| ศาสนาหลัก |  ไม่มีศาสนา 56.9%,  คริสต์​ 27.6%,  พุทธ ​15.5%,  อื่น ๆ 0.8% |  พุทธ 94.6%,  อิสลาม​ 4.2%,  คริสต์ ​1.1%,  อื่น ๆ 0.1% |
| กลุ่มชาติพันธุ์ |  เกาหลี 99%,  จีน 0.2%,  อื่น ๆ 0.7% |  ไทย 76.4%,  จีน 14%,  อื่น ๆ 12% |
| จีดีพี (ราคาตลาด) | 1.699 ล้านล้านดอลลาร์ (ต่อหัว 32,766 ดอลลาร์) | 516 พันล้านดอลลาร์ (ต่อหัว 7,607 ดอลลาร์) |
| ค่าใช้จ่ายทางทหาร | 34.4 พันล้านดอลลาร์ | 5.69 พันล้านดอลลาร์ |
วัฒนธรรม

วงป็อปและละครโทรทัศน์เกาหลีได้รับความนิยมในประเทศไทยเพิ่มขึ้นมาตั้งแต่ พ.ศ. 2558 จนถึงขั้นมีการสร้างคำใหม่ที่เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "กระแสเกาหลี" เคป็อปส่งอิทธิพลต่ออาหาร แฟชั่น และความสนใจต่อศัลยกรรมความงามในประเทศไทย
เอกอัครราชทูต

| # | ชื่อ | เริ่มวาระ | หมายเหตุ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
อัครราชทูต
| － | หลวงสุนาวินวิวัฒน์ | กันยายน พ.ศ. 2502 |  |  |
เอกอัครราชทูต
| 1 | ชาญ อังศุโชติ | สิงหาคม พ.ศ. 2504 |  |  |
| 2 | ยวด เลิศฤทธิ์ | พฤษภาคม พ.ศ. 2508 |  |  |
| 3 | โชติ คล่องวิชา | กันยายน พ.ศ. 2511 |  |  |
| 4 | พยง ชุติกุล | กันยายน พ.ศ. 2515 |  |  |
| 5 | สุบรรณ เศวตมาลย์ | กรกฎาคม พ.ศ. 2519 |  |  |
| 6 | อาสา บูรณ์ยาประท้วง | พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 |  |  |
| 7 | กำธร อุดมฤทธิรุจ | พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 |  |  |
| 8 | สุชาติ จุฑาสมิต | พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 |  |  |
| 9 | ชูชัย เกษมศานติ์ | กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 |  |  |
| 10 | ธวัชชัย ทวีศรี | ธันวาคม พ.ศ. 2537 |  |  |
| 11 | วิชัย วรรณสิน | กันยายน พ.ศ. 2540 |  |  |
| 12 | สมบูรณ์ เสงี่ยมบุตร | กันยายน พ.ศ. 2544 |  |  |
| 13 | วศิน ธีรเวชญาณ | มีนาคม พ.ศ. 2547 |  |  |
| 14 | ธีรกุล นิยม | กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 |  |  |
| 15 | ชัยยงค์ สัจจิพานนท์ | ตุลาคม พ.ศ. 2552 |  |  |
| 16 | กิตติพงษ์ ณ ระนอง | พฤษภาคม พ.ศ. 2555 |  |  |
| 17 | ศรัณย์ เจริญสุวรรณ | มีนาคม พ.ศ. 2559 |  |  |
| 18 | สิงห์ทอง ลาภพิเศษพันธุ์ | เมษายน พ.ศ. 2561 |  |  |
| # | ชื่อ | เริ่มวาระ | หมายเหตุ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
อัครราชทูต
| － | ชเว ด็อก-ชิน (최덕신) | 20 มกราคม พ.ศ. 2502 |  |  |
เอกอัครราชทูต
| 1 | ยู แจ-ฮึง (유재흥) | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2503 |  |  |
| 2 | อี ดง-ว็อน (이동원) | 26 ธันวาคม พ.ศ. 2506 |  |  |
| 3 | ชัง ซ็อง-ฮวัน (장성환) | 21 ตุลาคม พ.ศ. 2507 |  |  |
| 4 | ฮัน พโย-อุก (한표욱) | 18 มีนาคม พ.ศ. 2511 |  |  |
| 5 | อิม ยุน-ย็อง (임윤영) | 10 มีนาคม พ.ศ. 2514 |  |  |
| 6 | ซ็อน บย็อง-กยู (천병규) | 27 เมษายน พ.ศ. 2517 |  |  |
| 7 | พัก กึน (박근) | 2 สิงหาคม พ.ศ. 2519 |  |  |
| 8 | คิม อิน-คว็อน (김인권) | 20 กันยายน พ.ศ. 2522 |  |  |
| 9 | คว็อน แท-อุง (권태웅) | 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 |  |  |
| 10 | คิม จวา-ซู (김좌수) | 8 มกราคม พ.ศ. 2528 |  |  |
| 11 | ช็อง จุน-ย็อน (정주년) | 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 |  |  |
| 12 | ฮัน แท็ก-แช (한탁채) | 1 กันยายน พ.ศ. 2535 |  |  |
| 13 | ช็อง แท็ก-ดง (정태동) | 14 มีนาคม พ.ศ. 2537 |  |  |
| 14 | คิม แน-ซ็อง (김내성) | 16 มีนาคม พ.ศ. 2540 |  |  |
| 15 | คิม คุก-จิน (김국진) | 12 มีนาคม พ.ศ. 2542 |  |  |
| 16 | ชเว ฮย็อก (최혁) | 5 มีนาคม พ.ศ. 2545 |  |  |
| 17 | ยุน จี-จุน (윤지준) | 17 มกราคม พ.ศ. 2547 |  |  |
| 18 | ฮัน แท-กยู (한태규) | 30 มีนาคม พ.ศ. 2549 |  |  |
| 19 | ช็อง แฮ-มุน (정해문) | 8 ตุลาคม พ.ศ. 2551 |  |  |
| 20 | อิม แจ-ฮง (임재홍) | 30 กันยายน พ.ศ. 2554 |  |  |
| 21 | ช็อน แจ-มัน (전재만) | 8 ตุลาคม พ.ศ. 2555 |  |  |
| 22 | โน ควัน-อิล (노광일) | 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 |  |  |
ระเบียงภาพ

ทหารไทยที่ประจำการในเกาหลี ณ พันมุนจ็อม​ ปี 2556
ดูเพิ่ม > หนังสือและบทความ

เกษราภรณ์ หาญแกล้ว. (2561). แนวคิดชาติ ศาสน์ กษัตริย์: ความเป็นไทยกับการเข้าร่วมสงครามเกาหลี. วิทยานิพนธ์ อ.ม. (ประวัติศาสตร์). กรุงเทพฯ: ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ออนไลน์.
สุรางค์ศรี ตันเสียงสม. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับสาธารณรัฐเกาหลี ค.ศ. 1949-1999. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมการวิจัยในภูมิภาคเอเชียของมูลนิธิเกาหลีเพื่อการศึกษาขั้นสูง ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดูเพิ่ม > เว็บไซต์

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของเกาหลีใต้
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของไทย
นวนคร

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:NNCL
อุตสาหกรรม: อสังหาริมทรัพย์
ก่อตั้ง: 26 มีนาคม พ.ศ. 2514
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 999 หมู่ 13 ถนนพหลโยธิน ต.คลองหนึ่ง อ.คลองหลวง ปทุมธานี 12120
บุคลากรหลัก: สุทธิพร จันทวานิช (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
เว็บไซต์: www.navanakorn.co.th
บริษัท นวนคร จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์และนิคมอุตสาหกรรม มีที่ตั้งโครงการจำนวน 2 แห่ง คือ เขตอุตสาหกรรมนวนคร ปทุมธานีและเขตอุตสาหกรรมนวนคร นครราชสีมา ดำเนินธุรกิจประกอบด้วย 4 ธุรกิจหลัก อันได้แก่การพัฒนาที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง การลงทุนทางด้านสาธารณูปโภค การลงทุนทางด้านการบริการ และการลงทุนทางด้านพลังงาน
บริษัท นวนคร จำกัด ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2514 โดยดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์พื้นที่นิคมอุตสาหกรรมนวนคร บนถนนพหลโยธิน อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ด้วยเนื้อที่เริ่มต้น 5,000 ไร่ ต่อมา พ.ศ. 2534 บริษัท เอ็นอีพี อสังหาริมทรัพย์และอุตสาหกรรม จำกัด (มหาชน) ได้เข้ามาถือหุ้นร้อยละ 53.35 ต่อมาบริษัทได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ในปี พ.ศ. 2547 บริษัทได้เปิดทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
บริษัทย่อย บริษัทร่วม บริษัทร่วมค้าและบริษัทที่เกี่ยวข้อง

บริษัท อาร์อีเอ็น โคราชเอ็นเนอร์ยี่ จำกัด (REN)
บริษัท ๙ สมาร์ท เรสซิเดนซ์ จำกัด
บริษัท ๙ สมาร์ท ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด
บริษัท ๙ เฟรชมาร์เก็ตเพลส จำกัด
บริษัท ๙ โฮเทล แอนด์เซอร์วิส จำกัด
บริษัท ไทธนันต์ จำกัด
บริษัท ผลิตไฟฟ้า นวนคร จำกัด (NNEG)
บริษัท อาร์อีเอ็น โคราชเอ็นเนอร์ยี่ จำกัด
บริษัท รักษาความปลอดภัย นวนคร อินเตอร์เนชั่นแนลการ์ดดิ้ง จำกัด (เดิม บริษัท นวนคร อินเตอร์เนชั่นแนลการ์ด จำกัด)
บริษัท ซูมิโชโกลบอลโลจิสติคส์ (ประเทศไทย) จำกัด (เดิม บริษัท นวนคร ดิสตริบิวชั่น เซ็นเตอร์ จำกัด)
ทัศนคติขัดขวาง

ทัศนคติขัดขวาง (conflict attitude หรือ conflict paradigm ) คือการมีแนวคิดทัศนคติ หรือ กรอบแนวคิดที่ ขัดขวางกันและกัน 
ไม่คิดไปในทิศทางดียวกัน มีความคิด อยู่ตรงข้ามกันโดยปราศจากเหตุผลอันสมควร
การแสดงออกถึงความไม่เห็นด้วย ความขัดแย้งในเชิงแนวความคิด คิดคนละขั้ว คิดคนละทาง
นวนิยาย

ตำนานเก็นจิ เข้าข่ายเป็นนวนิยายเรื่องแรกของโลก
นวนิยาย เป็นรูปแบบหนึ่งของวรรณกรรมลายลักษณ์ แต่งในรูปของร้อยแก้ว มีลักษณะแตกต่างจากเรื่องแต่งแบบเดิม ที่เรียกว่านิทาน
นว มีความหมายว่า "ใหม่" นิเยย (និយាយ) เป็นภาษาเขมรมีความหมายว่า "เล่า" ซึ่งมีความหมายเดียวกับคำว่า นิทาน ของภาษาบาลี ดังนั้นคำว่านวนิยายจึงมีความหมายว่า "เรื่องเล่าหรือนิทานแบบใหม่" ซึ่งตรงกับคำว่า Novella ในภาษาอิตาลี คำนี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 14 กับวรรณกรรมเรื่อง ตำนานสิบราตรี ของโจวันนี บอกกัชโช ซึ่งมีข้อแตกต่างจากนิยายที่เคยแต่งกันมาอยู่หลายประการ
นิยาย/นิทานแบบดั้งเดิมมักพยายามโน้มน้าวให้ผู้อ่านเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง อาทิ รามเกียรติ์ หรืออีเลียด ขณะที่นวนิยายใช้กลวิธีให้ผู้อ่านเห็นว่าไม่ใช่เรื่องจริง นักวิจารณ์และปัญญาชน กิลเบิร์ต ไฮอิต (Gilbert Highet) ได้อธิบายความหมายของคำว่านวนิยายไว้ว่า "นวนิยายคือเรื่องเล่าขนาดยาวที่เกี่ยวกับบุคคลที่ไม่มีตัวตนจริง นวนิยายเป็นทั้งเรื่องจริงและเท็จ กล่าวคือ แม้ว่าบุคคลและตัวละครต่าง ๆ ไม่เคยมีอยู่จริง แต่ตัวละครในนวนิยายนั้นก็เป็นที่ยอมรับว่าเป็นแบบฉบับของบุคคลที่มีชีวิตจริง และพฤติกรรมของตัวละคนก็สอดคล้องกับลักษณะความเป็นที่ปรากฏขึ้นจริงในสถานที่และยุคสมัยนั้น ๆ"
วรรณกรรมที่เข้าข่ายเป็นนวนิยายเรื่องแรกของโลกคือ ตำนานเก็นจิ ของมูราซากิ ชิกิบุ ซึ่งแต่งขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 แต่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ผู้ได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นผู้ประพันธ์นวนิยายคนแรกของอังกฤษ คือแดเนียล เดโฟ ผู้แต่งนวนิยายผจญภัยเรื่อง โรบินสัน ครูโซ นวนิยายที่ปรากฏเป็นเรื่องแรกในประเทศไทยคือเรื่อง ความพยาบาท (Vendetta) โดยมารี กอร์เนลลี
นวนิยายมีทั้งผลดีและผลเสียต่อสังคม ด้านดีคือมีการคัดค้านสังคมที่เป็นอยู่และเสนอสังคมที่ควรเป็น ปลุกเร้าให้คนอื่นร่วมตระหนักปัญหาและเกิดความสนใจจะแก้ไข นวนิยายประเภทนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นวรรณกรรมการเมืองเสมอไป ในทางตรงข้าม นวนิยายบางเรื่องมุ่งสร้างความบันเทิงเพียงอย่างเดียวโดยไม่ได้คำนึงถึงความรับผิดชอบที่มีต่อผู้อ่าน บางครั้งบิดเบือนความจริงและสร้างค่านิยมผิด ๆ
ดูเพิ่ม

วรรณกรรม
นิทาน
เรื่องสั้น
กวีนิพนธ์
ซารา ฮานนาน

ซารา ที. ฮานนาน (เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1961) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐอะแลสกา สังกัดพรรคเดโมแครต ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2019 จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018
ชา-มย็อง

ชา-มย็อง (เกาหลี: 자명; อาร์อาร์: Ja-myeong)  ตามพงศาวดารสามก๊กแห่งเกาหลี ซัมกุก ซากิ  ชา-มย็องโกเป็นชื่อกลองศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักรนังนัง ซี่งเป็นที่มาของตัวละครสมมติในละครโทรทัศน์ของประเทศเกาหลีใต้เรื่อง จามอง ยอดหญิงผู้พิทักษ์แผ่นดิน ออกอากาศภาคภาษาไทยทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 3 พ.ศ. 2552 ตามท้องเรื่องในละคร จามองหรือชา-มย็องเป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ในพระเจ้าชอยรี กษัตริย์แห่งอาณาจักรนังนัง และพระอัครมเหสีฮาซู จากตระกูลโม พระราชขนิษฐาในเจ้าหญิงลาฮี (เจ้าหญิงนังนัง) ชา-มย็องมีความหมายว่า ใช้เสียงร้องเพื่อช่วยชีวิตตนเอง
ที่มาของชื่อ

ในครั้นแรกประสูติได้เกิดปรากฏการณ์ดาวตกขึ้นจากทิศเหนือและจุดที่ได้ลับขอบฟ้าไปนั้นเป็นบริเวณห้องประสูติของพระมเหสีเอกโมฮาซู ทำให้เกิดการวิตกกังวลว่าองค์หญิงนั้นจักเป็นตัวกาลกินีของอาณาจักรนังนังทั้งยังได้รับการยุ่งยงจากพระมเหสีรองจาชิล จากตระกูลวัง เป็นการบีบคั้นพระเจ้าชอยรีให้ทรงทำการสังหารองค์หญิง โดยการใช้บางสิ่งซึ่งคาดว่าเป็นปิ่นปักผมแทงผ่านอก แต่กลับพลาดไปเสีย ทำให้องค์ทรงรอดชีวิตโดยได้รับความช่วยเหลือจากทงโคบี ซังกุงคนสนินของพระมเหสีเอก ช่วยเหลือให้รอดชีวิตโดยการล่องเรือสำเภาลอยไปกลางทะเลวังแฮ ขณะที่มีพายุโดยได้ล่องเรื่องไปกับอิมพลูหลานชายของทงโคบีในครั้งนั้นองค์หญิงน้อยได้เปล่งเสียงร้องดังสุดเสียง แม้จะล่องเรือลอยไปไกลแล้วแต่ก็ยังคงได้ยินเสียงอยู่เรื่อย ด้วยเหตุนั้นเองทำให้องค์หญิงได้รับชื่อว่า ชา-มย็อง แปลว่าใช้เสียงร้องช่วยชีวิตตนเอง
การเอาชีวิตรอดภายหลังการช่วยชีวิต

จากหลักฐานทั้งหมดคาดว่า พระองค์ได้ล่องเรือไปติดในอีกฟากผืนดินของชาดหาดวังแฮ คาดว่าน่าจะได้รับความช่วยเหลือจากหมู่บ้านชาวประมงหรือคนเดินทางเร่ร่อน เช่น คณะกายกรรม เป็นต้น แต่เหตุโน้มเอียงว่าเป็นคณะกายกรรม ภายหลังการได้รับความช่วยเหลือครั้งนี้ อ้างอิงจากภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง ชา-มย็อง ยอดหญิงพิทักษ์แผ่นดิน พระนางมีชื่อว่า คิลซาง แต่มีภายในคณะกายกรรมว่าบุ๊กกู ได้รับการฝึกกระบี่และเพลงดาบจากโฮคก อดีตเสนาบดีของท่านอ๋องยูฮอน ที่จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิต้าฮั่นส่งมาปกครองนังนัง ซึ่งพระเจ้าชอยรี ร่วมกับแม่ทัพใหญ่วังเก็ง ร่วมกันต่อสู้เพื่อเอกราชของนังนัง ให้เป็นอิสระจากจักรวรรดิฮั่น ในตอนนั้นได้สำเร็จโทษท่านอ๋องยูฮอนเสีย และได้ทำลายเส้นเอ็นที่ขาของเสนาบดีโฮคก จนกลายเป็นคนพิการ และสักอักษรคำว่า"หมู" บนหน้าผากโฮคก ก่อนจะเนรเทศออกไปจากนังนัง โฮคกได้หนีไปอาศัยยังแคว้นเหลียวตง ซึ่งเป็นดินแดนของจักรวรรดิฮั่น และอยู่ไม่ไกลจากนังนังเท่าไรนัก เพียงแค่ข้ามทะเลป๋อไห่ (บัลแฮ) ไปอีกฝั่งเท่านั้น และโฮคกได้ไปอาศัยอยู่กับเจ้าผู้ครองแคว้นเหลียวตง ซึ่งก็ไม่ใช่อื่นไกล เป็นหลานของอ๋องยูฮอนที่ถูกพระเจ้าชอยรีสังหารในคราวประกาศเอกราชนังนังนั่นเอง ตลอดเวลาโฮคกเฝ้าแต่วางแผนทำลายแคว้นนังนังภายใต้การปกครองของพระเจ้าชอยรีอย่างไม่ลดละ เขาได้พบโดยบังเอิญว่าเด็กหญิงกำพร้า ชื่อบุ๊กกู ในคณะกายกรรมเฮเฮฮาฮา ที่แสดงอยู่ในแถบนั้น แท้จริงแล้วคือองค์หญิงชา-มย็อง พระราชธิดาของพระเจ้าชอยรี แห่งอาณาจักรนังนัง ศัตรูหมายเลขหนึ่งของเขา กับพระมเหสีเอกโมฮาซูนั่นเอง โฮคกได้แสร้งเข้าไปทำความคุ้นเคยกับบุ๊กกู และเฮงแจ พี่ชายที่อยู่ในวัยเยาว์ จนกระทั่งเด็กทั้งสองคำนับโฮคกเป็นอาจารย์ และเขาก็เฝ้าถ่ายทอดวิชาการต่อสู้ให้เด็กทั้งสองเรื่อยมา จนกระทั่งทั้งสองเติบโตเป็นวัยรุ่น และเวลานั้นองค์หญิงลาฮี รัชทายาทแห่งนังนัง และองค์ชายโฮดงแห่งโกคูรยอ ต่างก็เดินทางมาเจริญสัมพันธไมตรีในฐานะทูตที่จักรวรรดิฮั่นพอดี ซึ่งจะต้องเดินทางผ่านดินแดนเหลียวตงอันเป็นดินแดนชายแดนของจักรวรรดิฮั่นเสียก่อน องค์ชายและองค์หญิงทั้งสองต้องแวะคำนับเจ้าผู้ครองดินแดนเหลียวตง ซึ่งเป็นขุนนางของจักรพรรดิฮั่นก่อน ซึ่งในงานเลี้ยงรับรองที่เจ้าผู้ครองแคว้นเหลียวตงจัดขึ้นแก่องค์หญิงลาฮีแห่งนังนังนั่นเอง โฮคกจึงได้วางแผนให้บุ๊กกู กับคณะกายกรรมมาแสดงกายกรรม เพื่อเป็นการต้อนรับคณะขององค์หญิงแห่งนังนัง และให้ฉวยโอกาสระหว่างการแสดงขณะที่องค์หญิงนังนังเผลอ ทำการลอบปลงพระชนม์องค์หญิงลาฮี องค์รัชทายาทแห่งอาณาจักรนังนัง ในงานเลี้ยงฉลองในวังของเจ้าผู้ครองแคว้นเหลียวตง แต่ภายหลังแล้วการลอบปลงพระชนม์ไม่สำเร็จจึงทำการหลบหนี
จากการหลบหนีในครั้งนั้นทำให้บุ๊กกู และคณะกายกรรมได้พบองค์ชายโฮดงแห่งอาณาจักรโกคูรยอและองค์ชายได้ตั้งให้บุ๊กกูเป็นองครักษ์ประจำพระองค์  โดยมีบทบาทในเรื่องการช่วยชีวิตองค์ชายจากการลอบปลงพระชนม์จากลูกชายคนโตของซงอ๊กกู หัวหน้าเผ่าพีรูระหว่างการเดินทางไปยัง กรุงกุกแนซอง เมืองหลวงของอาณาจักรโกคูรยอ มีการประกาศสงครามที่เมืองบึนบงเขตชายแดนของนังนังและได้ทำการสังหารแม่ทัพใหญ่แห่งนังนังนำไปสู่ชัยชนะของโกคูรยอ ซึ่งทั้งหมดนี้ที่ทำให้กลายเป็นตำนานรักสามเศร้าระหว่าง องค์หญิงชา-มย็อง องค์หญิงลาฮี และองค์ชายโฮดง
ตำนานรักสามเศร้าแห่งเกาหลีที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นที่โด่งดังที่สุด

ตำนานรักสามเศร้าที่ถูกกล่าวขานว่าน่าเศร้าสลดเป็นที่สุดเรื่องหนึ่ง ทั้งเป็นที่พิสูจน์ถึงความรัก ภาระหน้าที่และความเป็นจริง มากทีสุด และโด่งดังยิ่งขึ้นในเวลาต่อมาเมื่อนำมาทำเป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
ภายหลังจากที่ได้เป็นองครักษ์ประจำพระองค์ขององค์ชายโฮดง บุ๊กกูได้รับรู้ความจริงเรื่องชาติกำเนิดและภาระหน้าที่ที่แสนเจ็บปวด นั่นก็คือ ความจริงที่ว่าทรงเป็นองค์หญิงชา-มย็อง แห่งแคว้นนังนังและจำเป็นต้องกำจัดองค์ชายแห่งแคว้นโกคูรยอ จึงได้เสด็จกลับไปยังพระราชวังจินยาง กรุงวังกอมซอง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรนังนัง พร้อมกับได้มอบหมายหน้าที่นี้แต่เนื่องพระองค์ยังทรงมีความผิดติดตัวคือการสังหารแม่ทัพใหญ่ของนังนัง จึงได้ทำการจัดฉากการประหารองค์หญิงชา-มย็องขึ้น และองค์หญิงชา-มย็องได้ตัดสินใจบำเพ็ญเพื่อเป็นธิดาเทพ แห่งอาณาจักรนังนัง และหลีกเลี่ยงการแต่งงานกับแม่ทัพใหญ่วังโฮ
ในขณะที่พระเจ้าแดมูซินกับองค์ชายโฮดงได้ว่าแผนจัดฉากเพื่อที่องค์ชายจะได้ไปเป็นไส้ศึกภายในอาณาจักรนังนัง โดยอาศัยความรักขององค์หญิงรัชทายาทแห่งนังนัง (องค์หญิงลาฮี) เป็นเครื่องมือ แต่ทว่าการยึดครองนังนังครั้งกลับไม่ง่ายนักเพราะว่านังนังได้มีกลองวิเศษที่สามารถส่งเสียงดังขึ้นมาได้เอง ชื่อว่า กลองชา-มย็อง ที่จะส่งเสียงดังเมื่อมีศึกศัตรูเข้ามา แต่ด้วยความรักขององค์หญิงนังนังที่มีให้ต่องค์ชายโฮดง ทำให้ยอมขายชาติ ทำลายกลองชา-มย็องทิ้ง และในครั้งนั้นก็ได้ทรงสังหาร องค์หญิงชา-มย็อง พระราชขนิษฐาที่พระองค์แสนชัง เนื่องจากโฮดงที่พระองค์รัก มีใจให้องค์หญิงชา-มย็อง ด้วยมือของพระองค์เอง แต่ภายหลังโกคูรยอชนะศึก องค์ชายโฮดงได้ผิดสัญญาที่ได้ให้ไว้กับองค์หญิงนังนังที่ว่า "หากนังนังยอมสิโรราบแก่โกคูรยอโดยดีแล้ว ประชาชนนังนังจะไม่ต้องตาย เชื้อพระวงศ์จะกลายเป็นชนชั้นสูง จะไม่มีผู้ใดต้องตายหรือกลายเป็นทาส"และสุดท้ายองค์หญิงลาฮีก็ได้ถูกประชาทัณฑ์จากประชาชนโดยที่องค์ชายโฮดงไม่สามารถช่วยอะไรได้ จากเหตุการณ์ครั้งนี้องค์ชายโฮดงต้องสูญเสียผู้เป็นที่รักคือ องค์หญิงชา-มย็อง และต้องรู้สึกผิดไปตลอดกาลกับ องค์หญิงลาฮี และยังกลายเป็นบุตรเขยที่สังหารพระบิดาและพระมารดาของพระชายา (องค์หญิงลาฮี)
หลังนังนังล้มสลายไปเวลา 1 ปี องค์หญิงชา-มย็องที่ผู้คิดว่าได้สิ้นพระชนม์ไปนั้นก็ได้กลับกอบกู้นังนังคืนพร้อมแม่ทัพใหญ่วังโฮและนายหญิงโม ภรรยาของแม่ทัพใหญ่วังโฮ พร้อมใจที่เต็มไปความหวงแหน คนึงหา และความแค้น ที่มีต่อองค์ชายโฮดง เช่นเดียวกับองค์ชายที่ยังคงรักและหวงแหนองค์หญิงมิเปลี่ยนแปลงไป แต่ด้วยภาระหน้าที่ทำให้ทั้งสองต้องสู้กัน ที่สุดแล้วก็ต้องสิ้นพระชนม์ด้วยกันทั้งสองพระองค์ นั้นคือ องค์หญิงชา-มย็องถูกองค์ชายโฮดงแทงด้านหลัง ในขณะที่ทั้งสองกอดกันอยู่นั้น และดาบได้แทงทะลุมาถึงองค์ชายโฮดงด้วย ทั้งคู่สิ้นพระชนม์พร้อมกัน ในเวลาเดียวกัน ที่ชายหาดวังแฮ ในอ้อมกอดของกันและกัน
กีฬาลีลาศในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45

กีฬาลีลาศในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 จัดแข่งขันที่หอประชุมเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 21 ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2560 มีการชิงชัยทั้งหมด 12 เหรียญทอง
สรุปเหรียญรางวัล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อันดับที่ | จังหวัด | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| 1 | กรุงเทพมหานคร | 6 | 5 | 8 | 19 |
| 2 | นครราชสีมา | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 3 | ระยอง | 1 | 1 |  | 2 |
| 4 | ตรัง | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 4 | เพชรบูรณ์ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 4 | ศรีสะเกษ | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 7 | ลำปาง | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 7 | สงขลา | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 9 | ปัตตานี | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 10 | มหาสารคาม | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 10 | สระบุรี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 10 | อุดรธานี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม | รวม | 12 | 12 | 12 | 36 |
ผู้ที่ได้รับเหรียญ

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Junior Ten Dance | กรุงเทพมหานคร อนุชา  วิจิตรกูล   ภัสราภรณ์  พันธุ์เดช | กรุงเทพมหานคร ทรายแก้ว  รอดอ้น   บรรณพันธ์  กิตติพรลภัส | อุดรธานี อันโตนิโอ  เล็มมา   อิสรีย์อร แต้สุวรรณ |
| ลาติน อเมริกัน Class A (Under 21) | กรุงเทพมหานคร ภัทดนัย  บุญเลิศ   สุธิสา  ติ๊ดอี่พันธุ์ | ระยอง อัครวิทย์  จัดดี   ศตพร  เกษรศิริ | กรุงเทพมหานคร วนัชพร  วิบูลย์ธรรม   ธนากร  พืชเงิน |
| ลาติน อเมริกัน Class B (Youth) | ระยอง อัครวิทย์  จัดดี   ศตพร  เกษรศิริ | กรุงเทพมหานคร สิรภพ  ล้นเหลือ   ลักษณา  อารีรักษ์ | กรุงเทพมหานคร วนัชพร  วิบูลย์ธรรม   ธนากร  พืชเงิน |
| ลาติน อเมริกัน Class C (Junior II) | กรุงเทพมหานคร ชาญชนม์  วงศ์นุ่น   เบญญาภา  ไชยสงค์ | กรุงเทพมหานคร อนุชา  วิจิตรกูล   ภัสราภรณ์  พันธุ์เดช | กรุงเทพมหานคร ชัยพร  เอมโอช   มัญชุสา  แก้วผลึก |
| ลาติน อเมริกัน Class D (Junior I) | กรุงเทพมหานคร ฐนวัฒน์  พงษ์พันธ์เดชา  ณิชารัศม์  พงษ์พันธ์เดชา | สงขลา มนัสนันท์  ปานเส้ง   นาวี  เพชรทอง | กรุงเทพมหานคร ศุภสิน  ตั้งตราสิทธิ์   ปภัญรัตน์  บุญตรีสิริบุตร์ |
| ลาติน อเมริกัน Class E (Juvenile) | ศรีสะเกษ จิดาภา  ทิพย์สุข   ภัทรวุฒิ  ชัยศรี | กรุงเทพมหานคร กฤชณัท  พลอยรักษา   ณัฐรินีย์  ทรงสัตย์ | กรุงเทพมหานคร ศิริประภา นกจั่น   ธนภัทร  เณรจาที |
| สแตนดาร์ด Class A (Under 21) | นครราชสีมา ธนวรรณ  ญาณะนันท์   อิสระพงษ์  ดวงแก้ว | ลำปาง ณัฐภาคย์  อภิรัตน์ธนาโสภณ   ฐิตารีย์  ปันเงิน | สระบุรี 	ธัญญาลักษณ์  ลำพันแดง   จิระพงศ์  ทองสันตะ |
| สแตนดาร์ด Class AA (Adult) | ตรัง ชนิสรา  พิธานภูวกร   ศรัณย์  พิบูลย์ | สงขลา 	กนกลักษณ์  จีรวงศ์สุนทร   มานิตย์  เพิ่มผาสุข | มหาสารคาม ณัฐพงศ์  กัณหาคุณ   ณัฐวินันท์  กัณหคุณ |
| สแตนดาร์ด Class B (Youth) | นครราชสีมา ธนวรรณ  ญาณะนันท์   อิสระพงษ์  ดวงแก้ว | ลำปาง ณัฐภาคย์  อภิรัตน์ธนาโสภณ   ฐิตารีย์  ปันเงิน | กรุงเทพมหานคร ศุภเศรษฐ์  โอชาญสิริ   ปรียานุช  ปทุมศรีวิโรจน์ |
| สแตนดาร์ด Class C (Junior II) | กรุงเทพมหานคร อนุชา  วิจิตรกูล   ภัสราภรณ์  พันธุ์เดช | กรุงเทพมหานคร พัชรพร  วรรณสวัสดิ์   ชนายุทธ  สามพัน | กรุงเทพมหานคร ทรายแก้ว  รอดอ้น   บรรณพันธ์  กิตติพรลภัส |
| สแตนดาร์ด Class D (Junior I) | เพชรบูรณ์ ศุภากร  เจียรพงศ์ไพศาล   รุ้งตะวัน  จันทร์เที่ยง | นครราชสีมา อริสา  แปลนดี   เก้า  ภูมิฐาน | กรุงเทพมหานคร ณัฐภูมินทร์  สืบปรุ   ภภัสสร  ฤทธิจันทร์ |
| สแตนดาร์ด Class E (Juvenile) | กรุงเทพมหานคร ศิริประภา  นกจั่น   ธนภัทร  เณรจาที | ปัตตานี ชฌาณา  อิสกันดาร์   ชาคร  ศิลาลาย | นครราชสีมา กิตตินันท์ โกเมนไทย   อนาตลี อันพาพรหม |
ผลการแข่งขัน > ประเภทสแตนดาร์ด > Class AA (Adult)

| เลขหมาย | นักกีฬา | รอบคัดเลือก> 1 | รอบคัดเลือก> 2 | รอบชิงชนะเลิศ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 405 | ชนิสรา พิธานภูวกร / ศรัณย์ พิบูลย์ | ตรัง | Q | Q | 1 ! |
| 403 | กนกลักษณ์ จีรวงศ์สุนทร / มานิตย์ เพิ่มผาสุข | สงขลา | Q | Q | 2 ! |
| 314 | ณัฐพงศ์ กัณหาคุณ / ณัฐวินันท์ กัณหคุณ | มหาสารคาม | Q | Q | 3 ! |
| 201 | ธัญญาลักษณ์ ลำพันแดง / จิระพงศ์ ทองสันตะ | สระบุรี | Q | Q | 4 |
| 204 | กาญจนา คล้ายหิรัญ / กมล ธรรมสามิสรณ์ | สุพรรณบุรี | Q | Q | 5 |
ผลการแข่งขัน > ประเภทสแตนดาร์ด > Class A (Under 21)

| เลขหมาย | นักกีฬา | รอบคัดเลือก> 1 | รอบคัดเลือก> 2 | รอบชิงชนะเลิศ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 301 | ธนวรรณ ญาณะนันท์ / อิสระพงษ์ ดวงแก้ว | นครราชสีมา | Q | Q | 1 ! |
| 503 | ณัฐภาคย์ อภิรัตน์ธนาโสภณ / ฐิตารีย์ ปันเงิน | ลำปาง | Q | Q | 2 ! |
| 201 | ธัญญาลักษณ์ ลำพันแดง / จิระพงศ์ ทองสันตะ | สระบุรี | Q | Q | 3 ! |
| 146 | วรรษิกา ต. วิเชียร / วายุ ตุ้มคำอู่ | ระยอง | Q | Q | 4 |
| 204 | กาญจนา คล้ายหิรัญ / กมล ธรรมสามิสรณ์ | สุพรรณบุรี | Q | Q | 5 |