stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 19

| ตำแหน่ง: | ชื่อ: |
| --- | --- |
ผู้บรรยาย: Michael Cole (สแมคดาวน์!)
ผู้บรรยาย: Tazz (สแมคดาวน์!)
ผู้บรรยาย: Jerry Lawler (รอว์)
ผู้บรรยาย: Jim Ross (รอว์)
ผู้บรรยาย: Carlos Cabrera (ภาษสเปน)
ผู้บรรยาย: Hugo Savinovich (ภาษสเปน)
ผู้สัมภาษณ์: Jonathan Coachman
ผู้สัมภาษณ์: Josh Mathews
ผู้ประกาศในสนาม: Tony Chimel (สแมคดาวน์!)
ผู้ประกาศในสนาม: Howard Finkel (รอว์)
กรรมการ: Jack Doan (รอว์)
กรรมการ: Earl Hebner (รอว์)
กรรมการ: Nick Patrick (รอว์)
กรรมการ: Chad Patton (รอว์)
กรรมการ: Charles Robinson (รอว์)
กรรมการ: Jim Korderas (สแมคดาวน์!)
กรรมการ: Brian Hebner (สแมคดาวน์!)
กรรมการ: Mike Chioda (สแมคดาวน์!)
กรรมการ: Mike Sparks (สแมคดาวน์!)
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 19 (อังกฤษ: WrestleMania XIX) เป็นคึกใหญ่เพย์ - เพอร์ -วิวของมวยปล้ำอาชีพของสมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ครั้งที่ 19  จัดในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2003 ในสนามเซฟโก้ ฟิลด์ เมืองซีแอตเทิล ,วอชิงตัน สหรัฐอเมริกา ผู้สนับสนุน คือ Snickers โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 54,097 คน จากทั้งห้าสิบรัฐและหลายประเทศจากทั่วโลกในสนามเซฟโก้ ฟิลด์ ผลการเข้าดูทำรายได้ถึง 2,760,000 ดอลล่าร์สหรัฐ และเป็นศึกเรสเซิลมาเนียครั้งแรกที่จัดภายใต้ชื่อ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
แมทช์การปล้ำ

| No>  | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |

| Heat | Lance Storm และ Chief Morley (c) (พร้อมด้วย Dudley Boyz) ชนะ Kane และ Rob Van Dam | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์World Tag Team Championship. | ไม่ปรากฏ |
| 1 | Matt Hardy (c) (พร้อมด้วย Shannon Moore) ชนะ Rey Mysterio | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE Cruiserweight Championship | 05:37 |
| 2 | ดิ อันเดอร์เทเกอร์ ชนะ The Big Show และ A-Train | แมทช์การปล้ำ 2 รุม 1 | 09:42 |
| 3 | Trish Stratus ชนะ Victoria (c) (พร้อมด้วย Steven Richards) และ Jazz | แมทช์การปล้ำสามเส้า เพื่อชิงแชมป์WWE Women's Championship | 07:17 |
| 4 | Team Angle (Shelton Benjamin และ Charlie Haas) (c) ชนะ Los Guerreros (Eddie และ Chavo Guerrero) และ Chris Benoit และ Rhyno | แมทช์การปล้ำแทกทีมสามเส้า เพื่อชิงแชมป์WWE Tag Team Championship | 08:48 |
| 5 | Shawn Michaels ชนะ Chris Jericho | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 22:34 |
| 6 | Triple H (c) (พร้อมด้วย Ric Flair) ชนะ Booker T | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์World Heavyweight Championship | 18:45 |
| 7 | Hulk Hogan ชนะ Vince McMahon | แมทต์การปล้ำสตรีทไฟท์ | 20:47 |
| 8 | The Rock ชนะ Stone Cold Steve Austin | แมทช์การปล้ำเดี่ยว | 17:55 |
| 9 | Brock Lesnar defeated Kurt Angle (c) | แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWE Championship | 21:07 |
(c) – หมายถึง ยังคงเป็นแชมป์อยู่ก่อนเริ่มการปล้ำ
ดูเพิ่ม

เรสเซิลเมเนีย
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

The Official Website of WrestleMania XIX
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอีในปี 2003 |
| --- | --- |
 รอยัลรัมเบิล  โนเวย์เอาท์  เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 19  แบคแลช  จัดจ์เมนท์เดย์  อินเซอร์เรกซ์ชั่น  แบดบลัด  เวนเจินส์  ซัมเมอร์สแลม  อันฟอร์กิฟเว่น  โนเมอร์ซี่  เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์  อาร์มาเกดดอน 
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
เรสเซิลเมเนีย:  I 1985  2 1986  III 1987  IV 1988  V 1989  VI 1990  VII 1991  VIII 1992  IX 1993  X 1994  XI 1995  XII 1996  13 1997  XIV 1998  XV 1999  2000  X-Seven 2001  X8 2002  XIX 2003  XX 2004  21 2005  22 2006  23 2007  24 2008  25 2009  26 2010  27 2011  28 2012  29 2013  30 2014  31 2015  32 2016  33 2017  34 2018  35 2019  36 2020  37 2021  38 2022  39 2023  40 2024 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)
เรย์แมน ออริจินส์

วิดีโอเกม ค.ศ. 2011
| เรย์แมน ออริจินส์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ยูบิซอฟต์ มงเปอลีเย ยูบิซอฟต์ ปารีส ยูบิซอฟต์ กาซาบล็องกา เฟรัลอินเตอร์แอกทีฟ (โอเอสเท็น)
ผู้จัดจำหน่าย: ยูบิซอฟต์ เฟรัลอินเตอร์แอกทีฟ (โอเอสเท็น)
กำกับ: มีแชล อองเซล เซบัสเตียง โมแร็ง
อำนวยการผลิต: ปีแยร์-อาร์โน ล็องแบร์
ออกแบบ: ลอเร็นโซ อาวี ฌูเลียง เชวาลิเยร์ รอแม็ง โกลด อักแซล กุสซาดูซ์
โปรแกรมเมอร์: ฟีลิป วีมงต์ ยูซรี ซาลาส์
ศิลปิน: เซลีน เตลิเยร์
เขียนบท: แกเบรียล ชเรเจอร์
แต่งเพลง: คริสต็อฟ เอคาล บิลลี มาร์ติน
ชุด: เรย์แมน
เอนจิน: ยูบิอาร์ต เฟรมเวิร์ก
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โอเอสเท็น วี เอกซ์บอกซ์ 360 เพลย์สเตชัน 3 เพลย์สเตชัน วิตา นินเทนโด ทรีดีเอส
วางจำหน่าย:  15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 เพลย์สเตชัน 3, วี และ เอกซ์บอกซ์ 360 อเมริกาเหนือ: 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ออสตราเลเซีย: 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ยุโรป: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011เพลย์สเตชัน วิตา อเมริกาเหนือ: 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ยุโรป: 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ออสตราเลเซีย: 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ อเมริกาเหนือ: 29 มีนาคม ค.ศ. 2012 ออสตราเลเซีย: 29 มีนาคม ค.ศ. 2012 ยุโรป: 30 มีนาคม ค.ศ. 2012นินเทนโด ทรีดีเอส ยุโรป: 8 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ออสตราเลเซีย: 14 มิถุนายน ค.ศ. 2012 อเมริกาเหนือ: 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012โอเอสเท็น 12 ธันวาคม ค.ศ. 2013 
แนว: แพลตฟอร์ม
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น
เรย์แมน ออริจินส์ (อังกฤษ: Rayman Origins) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์ม ค.ศ. 2011 ที่ได้รับการพัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทยูบิซอฟต์ โดยเป็นภาคหลักในซีรีส์เรย์แมน และเป็นตอนหลักครั้งแรกนับตั้งแต่เรย์แมน 3: ฮูดลัมแฮฟวัค เกมดังกล่าวได้รับการวางจำหน่ายในแพลตฟอร์มเพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360 และวีทั่วโลก โดยมีการเปิดตัวเวอร์ชันเพลย์สเตชัน วิตา, นินเท็นโด ทรีดีเอส และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในปีถัดมา ส่วนเกมเวอร์ชันโอเอสเท็นได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2013 โดยบริษัทเฟรัลอินเตอร์แอกทีฟ โดยมีเรื่องราวเดินตามตัวละครอย่างเรย์แมน, โกลบอกซ์ที่เป็นเพื่อนของเขา และทีนซีสองตน ขณะที่พวกเขาต่อสู้กับดาร์กตูนส์และสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายอื่น ๆ ที่ติดเชื้อเกลดออฟดรีมส์
เรย์แมน ออริจินส์ ได้รับการยกย่องอย่างสูงในด้านรูปแบบกราฟิก, การออกแบบด่าน และอารมณ์ขัน แม้จะมีการตอบรับที่สำคัญ แต่เกมก็มียอดขายที่ซบเซาในช่วงเริ่มต้นของการเปิดตัว แต่สุดท้ายก็ขายดีและมีส่วนทำให้กำไรแก่บริษัท ส่วนเกมมือถือที่อิงจากภาคออริจินส์ ในชื่อเรย์แมน จังเกิล รัน ได้รับการพัฒนาโดยพาสตาเกมส์ และวางจำหน่ายสำหรับไอโอเอส, แอนดรอยด์ รวมถึงสำหรับวินโดวส์โฟน 8 เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 นอกจากนี้ เรย์แมน เลเจนดส์ ซึ่งเป็นภาคต่อ ได้รับการเปิดตัวสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน วิตา, วียู และเอกซ์บอกซ์ 360 ใน ค.ศ. 2013 โดยได้รับการสรรเสริญที่คล้ายคลึงกัน
รูปแบบการเล่น

เรย์แมน ออริจินส์ เป็นเกมแพลตฟอร์มเลื่อนด้านข้าง ซึ่งเป็นรูปแบบเดียวกับเกมเรย์แมนแรกเริ่ม และเรย์แมน ออริจินส์ สามารถเล่นได้กับผู้เล่นในพื้นที่สูงสุดสี่คนซึ่งอาจเข้าหรือออกได้ทุกเมื่อ ผู้เล่นสามารถเลือกที่จะควบคุมเรย์แมน, โกลบอกซ์ หรือทีนซีสองตน โดยมีเครื่องแต่งกายเพิ่มเติมเมื่อเกมดำเนินไป
ผู้เล่นต้องเดินทางผ่านแต่ละด่าน, ต่อสู้กับศัตรู และช่วยเหลือบรรดาอิเล็กตูนที่ถูกคุมขัง เมื่อเกมดำเนินไป ผู้เล่นจะได้รับความสามารถใหม่ ๆ เช่น วิ่งขึ้นกำแพง, ร่อนกลางอากาศ, ว่ายน้ำ และย่อขนาดเพื่อไปยังพื้นที่ใหม่ บางส่วนยังพบผู้เล่นขี่ยุงซึ่งผู้เล่นสามารถยิงศัตรู หรือสูด และยิงพวกมัน หากตัวละตรโดนศัตรูโจมตีหรือสิ่งที่เป็นอันตราย พวกเขาจะ "พองลม" หรือพองตัวเป็นบอลลูน หากต้องการออกจากสถานะนี้ ผู้เล่นคนอื่นสามารถตบหรือกระโดดเหยียบ ซึ่งคล้ายกับเกมนิวซูเปอร์มาริโอบราเธอส์วี นอกจากนี้ ผู้เล่นยังสามารถรวบรวมหัวใจที่จะปกป้องพวกเขาจากการถูกโจมตีเพียงครั้งเดียว อย่างไรก็ตาม หากผู้เล่นทุกคนพองลมพร้อม ๆ กัน หรือหากตัวละครถูกโจมตีระหว่างการเล่นเดี่ยว พวกเขาจะระเบิดและการเล่นจะกลับไปยังเช็กพอยต์ล่าสุด ในแต่ละด่าน ผู้เล่นสามารถเก็บสะสมลูมสีเหลืองซึ่งจำเป็นสำหรับเหล่าอิเล็กตูน เมื่อตัวละครเก็บลูมคิง ตัวลูมทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นสีแดงในช่วงเวลาสั้น ๆ ซึ่งลูมสีแดงมีค่าเท่ากับลูมสีเหลืองสองตัว นอกจากนี้ ยังมีเหรียญหัวกะโหลกวางอยู่ในพื้นที่ที่ซ่อนอยู่หรือพื้นที่อันตราย พวกมันมีค่า 25 ลูมหากรวบรวมได้สำเร็จ หากผู้เล่นได้รับบาดเจ็บขณะรวบรวมเหรียญหัวกะโหลก พวกเขาจะสูญเสียมันไป ในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้เล่นจะต้องพยายามอีกครั้งเพื่อได้เหรียญ
เพื่อดำเนินเนื้อเรื่องบางส่วน ผู้เล่นจำเป็นต้องปลดปล่อยเหล่าอิเล็กตูน วิธีที่พบมากที่สุดในการได้รับเหล่าอิเล็กตูนคือการปลดปล่อยพวกมันจากกรง โดยมีหนึ่งกรงที่ส่วนท้ายของแต่ละเลเวล ส่วนที่มีมากกว่าจะพบในพื้นที่ที่ซ่อนอยู่ และได้รับการคุ้มกันจากศัตรูหลายตัวที่ใช้สนามพลังเพื่อป้องกันกรง ทีมดังกล่าวจะต้องกำจัดศัตรูทุกตัวที่ใช้สนามพลัง จากนั้นกรงจะถูกทำลายโดยการโจมตี กรงส่วนใหญ่ซ่อนอยู่ในทางเดินลับ ดังนั้น เมื่อเหล่าอิเล็กตูนเป็นอิสระ พวกมันจะสร้างประตูใหญ่ที่นำไปสู่ด้านนอกของทางเดินเหล่านี้ แต่ละเลเวลจะมีเหรียญตราที่แสดงให้เห็นจำนวนความท้าทายของอิเล็กตูนที่ผู้เล่นทำสำเร็จ เช่น ทำลายกรงเดียว, รวบรวมลัมจำนวนหนึ่ง หรือเสร็จทันท่วงทีในขณะเสร็จสิ้นเลเวล โดยในทุกเลเวลมีกรงที่ซ่อนอยู่ตั้งแต่ 1 ถึง 3 กรง เกมนี้สามารถรับเหล่าอิเล็กตูนได้มากขึ้นโดยรวบรวมลัมจำนวนหนึ่งภายในเลเวลหนึ่ง และสะสางระยะเวลาทดลองที่จะปลดล็อกหลังจากเคยสะสางเลเวล ซึ่งการได้คะแนนสูงในการท้าทายเหล่านี้สามารถได้รับเหรียญตราและถ้วยรางวัล นอกจากนี้ ผู้เล่นยังสามารถปลดล็อกเลเวล 'หีบสมบัติ' พิเศษ ซึ่งพวกเขาจะต้องไล่ตามหีบสมบัติที่หลบหนีไปในเส้นทางอันตรายเพื่อรับฟันของกะโหลกศีรษะ การให้ฟันครบทุกซี่จะทำให้เข้าถึงเลเวลโบนัสที่ชื่อเดอะแลนด์ออฟเดอะลิฟวิดเดด
แม้ว่าเกมทุกเวอร์ชันจะเกือบจะเหมือนกันเนื่องจากเอนจินเกมมีความสามารถรอบตัวสูง แต่ก็มีความแตกต่างเล็กน้อยในแพลตฟอร์มต่าง ๆ เกมเวอร์ชันวีใช้ประโยชน์จากความสามารถรอบด้าน (แม้ว่าจะไม่ใช่การควบคุมการเคลื่อนไหว) ของวี รีโมต เพื่อมอบรูปแบบการควบคุมที่แตกต่างกันสามแบบ ในขณะที่เวอร์ชันนินเท็นโด ทรีดีเอส จะแสดงความคืบหน้าปัจจุบันของผู้เล่นระหว่างด่านใดด่านหนึ่งบนจอสัมผัส ส่วนเวอร์ชันเพลย์สเตชัน วิตา มีเนื้อหาเพิ่มเติมที่สามารถปลดล็อกได้ และผู้เล่นสามารถใช้จอสัมผัสเพื่อดำเนินการบางอย่างในเกมได้ ขณะที่เวอร์ชันเพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน วิตา และเอกซ์บอกซ์ รองรับรางวัลความสำเร็จออนไลน์
โครงเรื่อง

ในตอนเริ่มเกม บับเบิลดรีมเมอร์, เรย์แมน, โกลบอกซ์ เพื่อนที่ดีของเขา และสมัครพรรคพวกทีนซีสองตน กำลังพักผ่อนอยู่ที่สนอริงทรี ซึ่งเป็นที่พักผ่อนของบับเบิลดรีมเมอร์ อย่างไรก็ตาม การนอนกรนของพวกเขา ด้วยความช่วยเหลือจากไมโครโฟนประหลาดที่ปลอมตัวให้ดูเหมือนดอกไม้ ได้รบกวนยายแก่จากเดอะแลนด์ออฟเดอะลิฟวิดเดด ซึ่งตอบโต้ด้วยการส่งกองทัพชั่วร้ายของสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวและเหล่าดาร์กตูนไปทั่วโลก เหล่าตัวละครเอกที่ตื่นขึ้นมาพยายามต่อสู้กลับ แต่พ่ายแพ้และถูกจับกุม เรย์แมนหลบหนี และพบว่าเหล่าดาร์กตูนได้จับเหล่าอิเล็กตูนที่อาศัยอยู่ในโลก โดยกักขังนิมฟ์ที่ชื่อเบทิลลาซึ่งเป็น "แม่" ของเขารวมถึงน้องสาวของเธอ และทำให้เดอะเกลดออฟดรีมส์ตกอยู่ในความโกลาหล สิ่งนี้ทำให้บับเบิลดรีมเมอร์เป็นบ้าและเป็นผลให้ฝันร้าย แล้วเรย์แมนและเพื่อนของเขาได้รับมอบหมายจากเดอะแมจิกเชียนให้รวบรวมเหล่าอิเล็กตูนให้เพียงพอ เพื่อรักษาบับเบิลดรีมเมอร์และฟิ้นฟูเดอะเกลด ความพยายามของพวกเขาในการค้นหาเหล่าอิเล็กตูนทำให้พวกเขาสามารถเข้าถึงดินแดนต่าง ๆ ของเดอะเกลด และช่วยเหลือเหล่านิมฟ์ไปพร้อมกัน
ในที่สุดพวกเขาก็เดินไปที่ประตูลึกลับ ซึ่งสามารถเปิดได้โดยการช่วยเหลือเหล่าเกลดคิง ที่ได้กลายเป็นมอนสเตอร์อันเป็นผลมาจากฝันร้ายของบับเบิลดรีมเมอร์ เมื่อปลดปล่อยเกลดคิงส์ให้เป็นอิสระ เหล่านิมฟ์สามารถเปิดประตูดวงดาวได้ ทำให้เรย์แมนสามารถเข้าถึงที่ซ่อนในดินแดนแห่งมูดีคลาวส์ ที่นั่น พวกเขาได้ค้นพบว่าเพื่อนที่ควรจะเป็นของพวกเขา ซึ่งคือเดอะแมจิกเชียน เป็นตัวตั้งตัวตีต่อความโกลาหลทั้งหมด เขาแอบเลื่อมใส มร. ดาร์ก ซึ่งเป็นตัวร้ายของเรย์แมนภาคแรก และอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ที่ทำให้กองกำลังเดอะแลนด์ออฟเดอะลิฟวิดเดดและเหล่าไนต์แมร์เข้าโจมตี โดยแกล้งอยู่ข้างเหล่าตัวละครเอก รวมถึงใช้บรรดาลูมที่พวกเขามอบให้แก่พลัง และใช้เครื่องจักรที่โหดร้ายของเขา จากนั้น เดอะแมจิกเชียนก็ส่งเรย์แมนและเพื่อน ๆ ไปที่หลุมพรางพร้อมกับเหล่ามอนสเตอร์จักรกลของเขา แต่พวกเขาก็หลบหนีและกลับไปที่ที่ทำการของเขา แล้วเดอะแมจิกเชียนก็เริ่มเต้นและส่งพวกเขาเข้าสู่การเต้นพื้น ๆ โดยใช้จังหวะนี้เป็นเวลาที่ดีในการหลบหนี เหล่าตัวละครเอกไล่ตามและต่อสู้กับเดอะแมจิกเชียนในเรือบินหลบหนีของเขา โดยส่งมันกระแทกเข้ากับแหล่งพลังงานของที่ซ่อนของเขา เหตุการณ์ที่ตามมาทำให้ที่หลบภัยระเบิด ขณะที่เรย์แมนและเพื่อน ๆ ตกในแนวดิ่งกลับไปที่สนอริงทรี ซึ่งพวกเขากลับไปพักผ่อนต่อ
หากผู้เล่นเก็บฟันทับทิมทั้งสิบซี่ได้ตลอดทั้งเกม พวกเขาจะสามารถเข้าถึงเดอะแลนด์ออฟเดอะลิฟวิดเดด ซึ่งมีมอนสเตอร์อีกตัวหนึ่งชื่อบิกมามารออยู่ เมื่อมันพ่ายแพ้ ก็มีการเปิดเผยว่ามันเป็นนางไม้แห่งเดอะแลนด์ออฟเดอะลิฟวิดเดด และกลายเป็นไนต์แมร์ตัวหนึ่งเพราะดาร์กตูน จากนั้นเธอก็ขอบคุณผู้ช่วยชีวิตที่ได้ปลดปล่อยเธอ
การพัฒนา

เกมดังกล่าวได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในตอนท้ายของงานแถลงข่าวอิเล็กทรอนิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เอ็กซ์โป 2010 ของบริษัทยูบิซอฟต์ โดยเป็นเอพพิโซดที่ดาวน์โหลดได้ สำหรับเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก และเอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคด พร้อมวางจำหน่ายสำหรับพีซี, นินเทนโด ทรีดีเอส, ไอแพด และไอโฟน ซึ่ง "กำลังได้รับการพิจารณา" โดยเอพพิโซดเดิมจะเปิดตัวภายในสิ้น ค.ศ. 2010 แต่ได้ล่าช้าไปจนถึง ค.ศ. 2011 และหลังจากการแจ้งให้ทราบไม่เพียงพอในช่วงปีใหม่ โครงการนี้ได้รับการยืนยันว่ายังคงอยู่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 กระทั่งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 มีการประกาศว่าเกมดังกล่าวได้รับการขยายเป็นเกมขายปลีกเต็มรูปแบบ โดยมีการเปิดตัวเบื้องต้นในไตรมาสที่ 4 ค.ศ. 2011
เกมดังกล่าวเป็นเกมแรกที่ใช้ยูบิอาร์ต เฟรมเวิร์ก ซึ่งเป็นเอนจินกราฟิกภายในองค์กรที่ช่วยให้เหล่าศิลปินสามารถสร้างเนื้อหาได้อย่างง่ายดายแล้วใช้ในสภาพแวดล้อมแบบโต้ตอบ ฝ่ายศิลปินเพียงแค่ต้องวางท่าโมเดลและแก้ไขภาพเงา เนื่องจากซอฟต์แวร์จะดูแลการบิดเบือนของภาพโดยอัตโนมัติ จุดมุ่งหมายหลักของเอนจินนี้คือเพื่อให้ฝ่ายศิลปินและนักออกแบบมุ่งความสนใจไปที่งานศิลปะโดยไม่ต้องกังวลกับด้านเทคนิคในการพัฒนาเกม ตามที่อีฟว์ กีเยอโมต์ กล่าวไว้ คือมีเพียงห้าคนที่ทำงานในเกมนี้เมื่อมีการประกาศครั้งแรก โดยบริษัทยูบิซอฟต์ได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลฝรั่งเศสซึ่งอุทิศให้แก่การสนับสนุนศิลปะเพื่อพัฒนาเครื่องมือยูบิอาร์ต เอนจินดังกล่าวได้รับการปรับให้เหมาะสมสำหรับความละเอียดความคมชัดสูง ทำให้เกมนี้สามารถดำเนินการในรูปแบบความคมชัดสูง 1080พี เต็มรูปแบบ ที่ 60 เฟรมต่อวินาที โดยเวอร์ชันทรีดีเอสดำเนินการที่ 30 เฟรมต่อวินาที เอนจินนี้ได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมสำหรับเกมเรย์แมน เลเจนดส์ ที่ประกอบด้วยแสงแบบไดนามิกและการบูรณาการโมเดล 3 มิติ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
สถานีย่อยวิดีโอเกม
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเรย์แมน |
| --- | --- |
ซีรีส์หลัก:  เรย์แมน  เรย์แมน 2: เดอะเกรตเอสเคป  เรย์แมน 3: ฮูดลัมแฮฟวัค  เรย์แมน ออริจินส์  เรย์แมน เลเจนดส์ 
ภาคแยก:  Rayman M  Hoodlums' Revenge  Rayman Raving Rabbids handheld version  Rayman Raving Rabbids 2  Rayman Raving Rabbids: TV Party  Rayman Mini 
อื่น ๆ:  Rayman: The Animated Series  Michel Ancel  Rabbids  Tonic Trouble 
รูปแบบการเล่นแบบร่วมมือกันของเรย์แมน ออริจินส์
เรย์แมน และเบทิลลา
เรือกลไฟวิลลี่

| เรือกลไฟวิลลี่ |
| --- | --- |

กำกับ: วอลต์ ดิสนีย์ อับ ไอเวิร์คส
เนื้อเรื่อง: วอลต์ ดิสนีย์ อับ ไอเวิร์คส
อำนวยการสร้าง: รอย โอ. ดิสนีย์ วอลต์ ดิสนีย์
นักแสดงนำ: วอลต์ ดิสนีย์
ดนตรีประกอบ: วิลเฟร็ด แจ็กสัน เบิร์ท เลวิส
แอนิเมเตอร์: Les Clark (นักคั่นกลาง) อับ ไอเวิร์คส วิลเฟร็ด แจ็กสัน
ลงสี: ขาวดำ
บริษัทผู้สร้าง: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: Celebrity Productions Cinephone (บันทึก)
วันฉาย:   18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 (1928-11-18)  (สหรัฐ)
ความยาว: 7:46
ประเทศ: สหรัฐ
มิกกี้ เมาส์ ทำหน้าที่เป็นผู้ถือหางเสือเรือใน เรือกลไฟวิลลี่ (ภาพนี้เป็นเครื่องหมายการค้าอย่างเป็นทางการของเดอะวอลต์ดิสนีย์ในปัจจุบัน)
เรือกลไฟวิลลี่ (อังกฤษ: Steamboat Willie) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนสั้น ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 ผลิตในรูปแบบขาวดำโดยเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ ในเครือเดอะวอลต์ดิสนีย์ เรือกลไฟวิลลี่ ได้รับการพิจารณาว่าเป็นการเปิดตัวมิกกี้ เมาส์ เช่นเดียวกันแฟนสาว มินนี่ เมาส์ แม้ตัวละครทั้งสองจะปรากฏขึ้นหลายเดือนก่อนหน้านั้นแล้วในการทดลองฉายภาพยนตร์ 2 เรื่องก่อนหน้า แต่เรือกลไฟวิลลี่ถือเป็นภาพยนตร์มิกกี้ลำดับแรกที่เผยแพร่สู่สาธารณะ
ดิสนี่ย์ได้ใช้ระบบ ซินิโฟน (Cinephone) ที่ถูกพัฒนาโดย แพท พาวเวอร์ส โดยการลอกเลียนแบบมาจากระบบโฟโนฟิลม์ (Phonofilm) ของ Lee De Forest นักประดิษฐ์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา โดย "เรือกลไฟวิลลี่" ออกฉายครั้งแรกที่โรงภาพยนตร์มอสส์โคโลนี่เธียเตอร์ นครนิวยอร์ก โดยฉายเป็นภาพยนตร์สั้นให้ผู้ชมได้ชมก่อนการชมภาพยนตร์เรื่อง แก๊งค์ วอร์ อย่างไรก็ตามปรากฏว่าเรือกลไฟวิลลี่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ขณะที่ภาพยนตร์เรื่อง แก๊งค์ วอร์ ไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร โคลัมเบียพิคเจอร์สจึงได้ตัดสินใจจัดจำหน่าย เรือกลไฟวิลลี่ ออกไปทั่วประเทศ
ภาพยนตร์ดังกล่าวยังโดดเด่นจากการเป็นการ์ตูนเรื่องแรก ๆ ที่ใช้เสียงประกอบซิงโครไนซ์ หรือจะกล่าวโดยละเอียดกว่านั้นคือ เป็นการ์ตูนเรื่องแรกที่นำเสนอเสียงในฟิล์มหลังผลิตทั้งหมด ซึ่งทำให้แตกต่างจากการ์ตูนเสียงทั้งหมดก่อนหน้านั้น และยังมีระดับความนิยมเหนือกว่าด้วย
ชื่อเรื่องนี้เป็นการล้อเลียนภาพยนตร์เรื่อง Steamboat Bill Jr (ค.ศ. 1928) ขณะที่เพลงประกอบการ์ตูน เช่น Steamboat Bill และ Turkey in the Straw สร้างขึ้นโดย Wilfred Jackson วอลต์ ดิสนี่ย์ พากย์เสียงทั้งหมดในฟิล์ม แม้จะมีบทสนทนาฟังไม่ได้ศัพท์อยู่บ้างเล็กน้อย
"เรือกลไฟวิลลี่" ได้รับเลือกให้อยู่อันดับที่ 13 ใน 50 ภาพยนตร์การ์ตูนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล โดยได้รับเลือกมาเป็นอันดับที่ 13 และได้จัดเก็บในหอสมุดคองเกรส เพื่อการอนุรักษ์ในยูไนเต็ดสเตทเนชันแนลฟิล์มรีจิสทรี โดยถือว่า "มีความสำคัญทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ หรือสุนทรียะ"
แหล่งข้อมูลอื่น

Steamboat Willie เก็บถาวร 2008-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at The Encyclopedia of Disney Animated Shorts เก็บถาวร 2013-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เรือกลไฟวิลลี่ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Test Screening of Steamboat Willie
เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง

เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง (อังกฤษ: Triomphant class submarine) เป็นเรือดำน้ำหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของประเทศฝรั่งเศส ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์พร้อมยิงทันที 16 ลูก ความยาว 452 ฟุต ระยะทางขับน้ำ 14,000 ตัน ทำความเร็วได้เร็ว 25 นอต บรรจุลูกเรือ 110 คน
เรอเน มากริต

| เรอเน มากริต |
| --- | --- |
เกิด: เรอเน ฟร็องซัว กีแลน มากริต 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1898(1898-11-21) เลซีน, ประเทศเบลเยี่ยม
เสียชีวิต: 15 สิงหาคม ค.ศ. 1967(1967-08-15) (68 ปี) บรัสเซลส์, ประเทศเบลเยี่ยม
สัญชาติ: เบลเยี่ยม
มีชื่อเสียงจาก: จิตรกร
ขบวนการ: เซอร์เรียลลิซึม
เรอเน ฟร็องซัว กีแลน มากริต (อังกฤษ: René François Ghislain Magritte) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อเรอเน มากริต (21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2510) เป็นจิตรกรสัญชาติเบลเยี่ยม มีชื่อเสียงจากการวาดภาพแนวเหนือจริง หรือ เซอร์เรียลลิซึม เขาเริ่มเป็นที่รู้จักจากผลงานที่ดูเฉลียวฉลาดและภาพวาดเหนือจริงที่ชวนกระตุ้นให้คิดผลงานของเขาเป็นที่ท้าทายต่อผู้เข้าชมที่ถูกความเป็นจริงตีกรอบไว้
ประวัติตามช่วงเวลาชีวิต

ปี 1898 มากริตเกิดที่ประเทศเบลเยียม เป็นบุตรชายของนายเลโอโปลด์ มากริต (Léopold Magritte) และนางอาร์เดลีน (Régina)
ปี 1910 มากริตได้เข้าเรียนหลักสูตรการวาดภาพสำหรับเด็กเป็นครั้งแรก
ปี 1913 ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปอยู่ที่ชาร์เลอรัว ซึ่งเขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนสอนไวยากรณ์ ที่แห่งนี้ทำให้เขาได้พบกับ Georgette Berger (เกิดเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 1901) หรือว่าที่ภรรยาในอนาคตของเขาเป็นครั้งแรก
ปี 1919 เขาได้พบกับเหล่าสมาชิกหัวก้าวหน้าของกลุ่มอาว็อง-การ์ด ทำให้เขามีความสนใจในความเคลื่อนไหวทางศิลปะแบบฟิวเจอร์ริสม์ (Futurism) มากยิ่งขึ้น
ปี 1926 เขาได้เข้าร่วมกลุ่ม Galerie Selection
ปี 1927 เรเน่และภรรยาได้ย้ายไปอยู่ที่เมือง Perreux-sur-Marne ใกล้กับกรุงปารีส ในที่แห่งนี้เองที่มากริตได้เข้าร่วมกลุ่มลัทธิเหนือจริงชาวฝรั่งเศสและทำความรู้จักกับ อ็องเดร เบรอตง (André Breton), ปอล เอลัวร์ (Paul Éluard), ฮานส์ อาร์ป (Hans Arp) และคนอื่นๆ
ปี 1932 เขาได้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์เบลเยี่ยม
ปี 1940 มากริตได้ออกจากประเทศเบลเยี่ยมเพราะมีการบุกรุกของกองกำลังศัตรู ก่อนที่จะกลับไปสู่เมืองบรัสเซลส์
ปี 1945 มากริตเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์เบลเยี่ยม
ปี 1946 มากริตได้ร่วมลงชื่อใน แถลงการณ์เซอร์เรียลลิซึม ครั้งที่ 1 โดยเบรอตอง ในนามของ เซอร์เรียลลิซึมแห่งแสงสว่าง โดยมากริตได้เสนอแนวคิดบางอย่างที่ขัดกับกลุ่มเซอร์เรียลลิซึมฝรั่งเศส
ปี 1947 มากริตออกจากกพรรคคอมมิวนิสต์เบลเยี่ยม
ปี 1951 มากริตเริ่ททำงานประเภทจิตรกรรมฝาผนัง จำนวนทั้งสิ้น 4 ชิ้น โดยชิ้นแรกเสร็จในปีนี้ ชิ้นต่อๆไปเสร็จในปี 1953, ปี 1957 และปี 1961 ตามลำดับ
ปี 1965 สุขภาพของมากริตเริ่มถดถอย แต่เขาก็ยังคงท่องเที่ยว โดยในเดือนธันวาคมเขาก็ได้ไปท่องเที่ยวสหรัฐอเมริกา
ปี 1967 มากริตเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง
การเคลื่อนไหวทางศิลปะ

ผลงานของมากริตนั้นอยู่ในรูปแบบของเซอร์เรียลลิซึม ดังนั้นภาพวาดของมากริตจึงมักจะขัดแย้งกับความเป็นจริง รวมไปถึงทฤษฏีทางวิทยาศาสตร์ด้วย โดย A.M.Hammacher ได้ยกตัวอย่างจากผลงานของมากริต อย่างเช่นภาพ The False Mirror ที่แสดงให้เห็นถึงความจงใจที่จะลดทอนการทำงานตามธรรมชาติของลูกตา จุดที่น่าสังเกตก็คือ ลูกตานั้นไม่ได้มองมาที่ผู้ชม แต่นี่เป็นเพราะมากริตหลีกเลี่ยงการทำงานที่แท้จริงของลูกตา ซึ่งก็คือ การมองเห็น แต่กลับแสดงแค่การสะท้อนกลับของมันเท่านั้น คือการสะท้อนกลับของท้องฟ้าและก้อนเมฆที่อยู่ในส่วนกระจกตา หรืออย่างภาพ The Castle in the Pyrenees ที่มากริตพยายามจะหักล้างทฤษฎีแรงโน้มถ่วงของโลก โดยสร้างสรรค์ออกมาเป็นปราสาทที่อยู่บนก้อนหินยักษ์ที่ลอยได้อย่างเหนือธรรมชาติ ซึ่งการวาดภาพของมากริตนั้น เป็นเหมือนกับการแสดงออกทางปรัชญาของขบวนการที่เขาเข้าร่วมอย่างเซอร์เรียลลิซึม
พิพิธภัณฑ์มากริต

พิพิธภัณฑ์มากริตได้ถูกเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ตั้งอยู่ในโรงแรมแบบนีโอ-คลาสสิค 5 ชั้น ภายในได้ติดตั้งผลงานของมากริตกว่า 200 ชิ้น ทั้งภาพจิตรกรรม, ภาพวาดลายเส้น และประติมากรรม โดยสถานที่แห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์ถาวร นั่นก็คือเป็นสถานที่ที่เก็บผลงานของมากริตที่ใหญ่ที่สุดและมากที่สุดจากการเก็บสะสมโดยภรรยาของมากริต (Georgette Magritte) และจากไอรีน แฮมัวร์ (Irene Hamoir) นอกจากนี้ทางพิพิธภัณฑ์ยังมีภาพถ่ายของเขาที่ทำการแสดงศิลปะในปีค.ศ. 1920 และหนังสั้นเซอร์เรียลลิซึมในปีค.ศ. 1956
ลีกเอิง ฤดูกาล 2022–23

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2022–23
วันที่: 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 2023
ทีมชนะเลิศ: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง แชมป์ลีกเอิงสมัยที่ 11 แชมป์ฝรั่งเศส สมัยที่ 11 (สถิติ)
ตกชั้น: อาฌักซิโอ ทรัว อ็องเฌ โอแซร์
แชมเปียนส์ลีก: ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ล็องส์ มาร์แซย์
ยูโรปาลีก: ตูลูซ แรน
ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก: ลีล
จำนวนนัด: 380
จำนวนประตู: 1,067 (2.81 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: กีลียาน อึมบาเป (29 ประตู)
ทีมเหย้า ชนะสูงสุด: มอนาโก 7–1 อาฌักซิโอ (15 มกราคม ค.ศ. 2023)
ทีมเยือน ชนะสูงสุด: แบร็สต์ 0–7 มงเปอลีเย (28 สิงหาคม ค.ศ. 2022)
จำนวนประตูสูงสุด: ลียง 5–4 มงเปอลีเย (7 พฤษภาคม ค.ศ. 2023)
ชนะติดต่อกัน มากที่สุด: ลอรีย็อง มาร์แซย์ ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (6 นัด)
ไม่แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด: แร็งส์ (19 นัด)
ไม่ชนะติดต่อกัน มากที่สุด: อ็องเฌ (21 นัด)
แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด: อ็องเฌ (13 นัด)
จำนวนผู้ชมสูงสุด: 65,894 คน มาร์แซย์ 0–3 ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023)
จำนวนผู้ชมต่ำสุด: 3,561 คน มอนาโก 3–2 โอแซร์ (1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023)
การเข้าร่วม: 8,492,810 (22,350 ประตูต่อนัด)
← 2021–22 2023–24 → 
ลีกเอิง ฤดูกาล 2022–23 (อังกฤษ: 2022–23 Ligue 1) เป็นฤดูกาลที่ 85 นับตั้งแต่การก่อตั้งในฤดูกาล 1932–33 โดยเริ่มต้นฤดูกาลเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2023.
เนื่องจาก ฟุตบอลโลก 2022 จะเริ่มในวันที่ 21 พฤศจิกายน, รอบสุดท้ายก่อนพักเบรกจะจัดขึ้นในวันที่ 12–13 พฤศจิกายน. ลีกจะกลับมาแข่งขันกันต่ออีกครั้งในวันที่ 27 ธันวาคม. สี่สโมสรจะต้องตกชั้นสู่ ลีกเดอ เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล เนื่องจากจำนวนสโมสรจะถูกปรับให้ลดลงเหลือ 18 สโมสร เริ่มตั้งแต่ฤดูกาล 2023–24. เป็นผลให้, ไม่มีการแข่งขันเพลย์ออฟเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล.
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง คือแชมป์เก่า.
ทีม

ทั้งหมดยี่สิบทีมจะเข้าร่วมในฤดูกาล 2022–23 ของลีกเอิง.
ทีม > การเปลี่ยนแปลง

ตูลูซ (เลื่อนขั้นหลังจากห่างหายไปสองปี), อาฌักซิโอ (เลื่อนชั้นสู่ ลีกเอิง หลังจากห่างหายไปแปดปี), และอาเฌ โอแซร์ (เลื่อนขั้นหลังจากห่างหายไปสิบปี) เป็นทีมที่เลื่อนชั้นมาจาก ลีกเดอ ฤดูกาล 2021–22. บอร์โด (ตกชั้นหลังจากสามสิบปีในลีกสูงสุด), แม็ส (ตกชั้นหลังจากสามปีในลีกสูงสุด) และ แซ็งเตเตียน (ตกชั้นหลังจากสิบแปดปีในลีกสูงสุด) เป็นทีมที่ตกชั้นไปสู่ ลีกเดอ ฤดูกาล 2022–23.
| เลื่อนชั้นสู่ ลีกเอิง ฤดูกาล 2022–23 | ตกชั้นจาก ลีกเอิง ฤดูกาล 2022–23 |
| --- | --- |
ตูลูซ อาฌักซิโอ โอแซร์: แซ็งเตเตียน แม็ส บอร์โด