stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล

| หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

ประสูติ: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2442
สิ้นชีพตักษัย: 17 กันยายน พ.ศ. 2517 (75 ปี)
ชายา: หม่อมเจ้าพวงรัตนประไพ ชุมพล
พระบุตร: 3 คน
ราชสกุล: ชุมพล
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์
พระมารดา: หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา
เสวกตรี หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 – 17 กันยายน พ.ศ. 2517) เป็นพระโอรสในพลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพวงรัตนประไพ ชุมพล (ราชสกุลเดิม เทวกุล; พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ กับ หม่อมพุก เทวกุล ณ อยุธยา) มีโอรสธิดาสามคน คือ
นายแพทย์ หม่อมราชวงศ์พัชรีสาณ ชุมพล
หม่อมราชวงศ์หญิงพวงแก้ว ชุมพล
หม่อมราชวงศ์จาตุรีสาณ ชุมพล
หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง จนสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา แล้วได้เข้ารับราชการในกระทรวงวัง สนองพระเดชพระคุณพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองจบลง จึงกราบถวายบังคมลาออกจากราชการเพื่อไปศึกษาต่อด้วยทุนส่วนองค์ที่ประเทศอังกฤษ จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์และกฎหมาย ที่วิทยาลัยเซนต์แมรี มักดาลีนแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเสด็จกลับประเทศสยามเมื่อปี พ.ศ. 2469 หลังจากนั้นได้กลับเข้ารับราชการต่อที่กระทรวงวังในตำแหน่งปลัดกรมในกระทรวงวัง และเป็นปลัดจางวาง กรมมหาดเล็กหลวง จนถึงปี พ.ศ. 2475 จึงได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณในสำนักพระราชวัง กระทั่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติเมื่อปี พ.ศ. 2477
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล ทรงร่วมก่อตั้งธนาคารไทยทนุ เมื่อปี พ.ศ. 2492 ทรงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการคนแรกของธนาคาร และทรงดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 2 (สมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2489) แต่งตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493
ในปี พ.ศ. 2501 หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลรักษาและจัดการผลประโยชน์ทรัพย์สินส่วนพระองค์แทนพระสุทธิอรรถนฤมนตร์ (สุธ เลขยานนท์) ตามประกาศนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2501 และทรงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการผู้อำนวยการทรัพย์สินส่วนพระองค์พระมหากษัตริย์
นอกจากนี้หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล ยังได้ประทานที่ดินส่วนองค์ คือ "สวนโนนดง" ให้เป็นที่ก่อสร้างโรงพยาบาลประจำจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ พระบิดา ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 สิริชันษา 75 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2473 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
พ.ศ. 2474 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
พ.ศ. 2514 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2503 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)
อนุสรณ์

ถนนอุปลีสาณ เขตเทศบาลนครอุบลราชธานี
การออกเสียงประชามติในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2488

การลงประชามติในกัมพูชา พ.ศ. 2488 เป็นการลงประชามติเกี่ยวกับ 6 หัวข้อ เกิดขึ้นเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2488 คำถามเกี่ยวกับสิ่งที่ประเทศจะเป็นหลังได้รับเอกราช และการปฏิเสธกองทหารทหารต่างชาติไม่ให้ตั้งในประเทศ การลงประชามตินี้ไม่มีช่องโหวต "ไม่" แม้ว่าจะมีคะแนนเสียหนึ่งหรือสองคะแนน ผู้มาออกเสียงคิดเป็น 80.3%.
ภูมิหลัง

ณ วันที่ 10 สิงหาคม เซิน หง็อก ถั่ญขึ้นครองอำนาจแทนนายกรัฐมนตรี Ung Hy และจัดการลงประชามติเพื่อพยายามทำให้รัฐบาลของเขามีความชอบธรรม
การดำเนินการ

ไม่เป็นที่กระจ่างการจัดประชามตินี้ให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งหย่อนบัตรลงคะแนนในกล่องหรือไม่ ถั่ญส่งรายการคำถาม 5 ข้อไปยังผู้ว่าราชการจังหวัดเพื่อให้พวกเขาถามผู้มีสิทธิเลือกตั้ง คำถามเกี่ยวกับการเป็นเอกราชเขียนไว้ ดังนี้:
คุณต้องการเป็นเอกราชอย่างพระเจ้าชัยวรมันกับนครวัดหรือไม่?
ผล

| ตัวเลือก | คะแนน | % |
| --- | --- | --- |
| ยอมรับ | 541,470 | 100 |
ต่อต้าน: 0
| งดออกเสียง/บัตรเสีย | 0 | – |
| ทั้งหมด | 541,470 | 100 |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | 674,048 | 80.33 |
ข้อมูล: Nohlen et al.
ปรีชา เลาหพงศ์ชนะ

| ปรีชา เลาหพงศ์ชนะม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 5 ตุลาคม พ.ศ. 2541 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
ดำรงตำแหน่ง 2 สิงหาคม พ.ศ. 2548 – 19 กันยายน พ.ศ. 2549
นายกรัฐมนตรี: ทักษิณ ชินวัตร
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 11 มีนาคม พ.ศ. 2548 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2548
นายกรัฐมนตรี: ทักษิณ ชินวัตร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 มกราคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
พรรคการเมือง: ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน

ปรีชา เลาหพงศ์ชนะ ประธานกรรมการ บริษัท กรุงไทย แลนด์ ดีวีลอปเมนท์ จำกัด อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม แกนนำกลุ่มวังพญานาค ร่วมกับนายพินิจ จารุสมบัติ อดีตกรรมการบริหารพรรคสามัคคีธรรม และเป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย และภายหลังได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน
ประวัติ

นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2497 ที่จังหวัดพระนคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และปริญญาโท จากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ มีพี่สามคนได้แก่ นาย วิบูลย์ เลาหพงศ์ชนะ อดีตที่ปรึกษารองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง นาย วิโรจน์ เลาหพงศ์ชนะ กรรมการบริษัท กรุงไทย แทรคเตอร์ จำกัด และนางปัทมา ถนอมพงษ์พันธุ์
นาย ปรีชา เลาหพงศ์ชนะ มีบุตรสาวหนึ่งคนได้แก่ นางสาว ชวพร เลาหพงศ์ชนะ อดีตผู้ถือหุ้นรายใหญ่ บริษัท อุบล ไบโอ เอทานอล จำกัด (มหาชน)และกรรมการ บริษัท ทริปเปิลพี แอสเชท จำกัด และ บุตรชายหนึ่งคน นาย ศิวะศิษฐ์ เลาหพงศ์ชนะ กรรมการผู้จัดการ บริษัท รียูซิท์ (ประเทศไทย)
และมีญาติเป็นนักการเมืองได้แก่ นายสมบัติ เลาหพงศ์ชนะ ที่ปรึกษารองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 นายธกร เลาหพงศ์ชนะ  ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง นายนิกร เลาหพงศ์ชนะ อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม นางพิชชารัตน์ เลาหพงศ์ชนะ รองประธานกรรมการคนที่ห้าใน คณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรไทย (รัฐบาล แพทองธาร ชินวัตร)
การทำงาน

นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคสามัคคีธรรม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 และย้ายมาอยู่พรรคชาติพัฒนา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 จนกระทั่งได้ย้ายมาลงสมัครในแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544
นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ เคยดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในปี พ.ศ. 2535 ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ปี พ.ศ. 2537 และเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2540 ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (2 สมัย) กระทั่งในรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร จึงได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
การทำงาน > หลังถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง

ในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549 จึงได้นำสมาชิกในกลุ่มวังพญานาค ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน โดยได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาหัวหน้าพรรค ต่อมาได้แถลงลาออกจากตำแหน่งที่ปรึกษาและตำแหน่งในคณะกรรมการนโยบายและยุทธศาสตร์ของพรรคเพื่อแผ่นดิน โดยมีเหตุผลว่า เพื่อสร้างบรรยากาศแห่งความสมานฉันท์ และความเรียบร้อยในการแก้ไขปัญหาของประเทศชาติ และเพื่อให้เป็นไปตามข้อหารือของคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ซึ่งการแถลงลาออกครั้งนี้ได้กระทำพร้อมกับ นายพินิจ จารุสมบัติ, นายสุชาติ ตันเจริญ, นางลลิตา ฤกษ์สำราญ, นายเอกภาพ พลซื่อ และนายสมศักดิ์ คุณเงิน
ในการจัดตั้งของรัฐบาลซึ่งนำโดยพรรคประชาธิปัตย์ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551 นายปรีชา เลาหพงศ์ชนะ เป็นบุคคลหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการนำสมาชิกในกลุ่มให้การสนับสนุนนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นหนึ่งในสามบุคคลที่มีบทบาทสำคัญ ในนาม "3พี" (ไพโรจน์ สุวรรณฉวี พินิจ จารุสมบัติ และปรีชา เลาหพงศ์ชนะ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับกลุ่มของนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ ในนามพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
ปัจจุบัน หันไปทำงานด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และวางมือทางการเมือง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
รายพระนามพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร

สำหรับรายพระนามพระประมุขแห่งอังกฤษ ดูที่ รายพระนามพระมหากษัตริย์อังกฤษ
ตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรมีประมุขมาแล้ว 13 พระองค์ สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1707 (พ.ศ. 2250) โดยการรวมตัวกันของราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ซึ่งเป็นรัฐร่วมประมุขกันมาก่อนแล้วตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1603 (พ.ศ. 2146) จนวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1801 (พ.ศ. 2344) ได้ผนวกราชอาณาจักรไอร์แลนด์เข้ามาอีกจึงเป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ แต่พอวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1922 (พ.ศ. 2465) พื้นที่ทางใต้ของไอร์แลนด์ได้แยกตัวไปเป็นอิสระ อาณาจักรนี้จึงใช้นามใหม่ว่าสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือตั้งแต่วันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1927 (พ.ศ. 2470)
ราชวงศ์สจวต

| พระนาม ครองราชย์ | พระฉายาลักษณ์ | อาร์ม | พระราชสมภพ พระราชบิดาและมารดา | อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา | สวรรคต | สืบราชบัลลังก์ในฐานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ 1 พฤษภาคม ค.ศ.1707 (พ.ศ. 2250) – 1 สิงหาคม ศ.ศ.1714 (พ.ศ. 2257) |  |  | 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1665 (พ.ศ. 2008) พระราชวังเซนต์เจมส์ พระราชธิดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และแอนน์ ไฮด์ | เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก พระราชวังเซนต์เจมส์ 28 กรกฎาคม ค.ศ.1683 (พ.ศ. 2226) พระโอรส 1 พระองค์ | 1 สิงหาคม ค.ศ.1714 (พ.ศ. 2257) พระราชวังเค็นซิงตัน พระชนมพรรษา 49 พรรษา | พระราชธิดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษและที่ 7 แห่งสกอตแลนด์ |
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์

ราชอาณาจักรอังกฤษกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์รวมเข้าด้วยกันเป็น ราชอาณาจักรเกรตบริเตน หลังจากมีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 แต่ทั้งสองราชอาณาจักรยังคงมีระบบกฎหมายแยกจากกัน จากเวลานี้พระอิสสริยยศ กษัตริย์แห่งอังกฤษ หรือ ราชินีแห่งอังกฤษ นั้นจึงไม่ค่อยถูกต้องนัก แม้ว่าจะใช้กันโดยทั่วไปก็ตาม
| พระนาม ครองราชย์ | พระฉายาลักษณ์ | อาร์ม | พระราชสมภพ พระราชบิดาและมารดา | อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา | บรมราชาภิเษก | สวรรคต | สืบราชบัลลังก์ในฐานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 จอร์จ หลุยส์ 1 สิงหาคม 1714 – 11 มิถุนายน 1727 |  |  | 28 พฤษภาคม 1660 อ็อสนาบรึค พระโอรสในแอนสนท์ เอากุสท์ ผู้คัดเลือกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คกับโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ | โซฟี โดโรเทอา แห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค 21 พฤศจิกายน 1682  2 พระองค์ | 20 ตุลาคม 1714 | 11 มิถุนายน 1727 อ็อสนาบรึค พระชนมพรรษา 67 พรรษา | พระราชปนัดดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ, สายในฐานะพระโอรสของโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ |
| สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 จอร์จ ออกัสตัส 11 มิถุนายน 1727 – 25 ตุลาคม 1760 |  |  | 30 ตุลาคม 1683 ฮันโนเฟอร์ พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 1  และ โซฟี โดโรเทอา แห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค | คาโรลีเนอแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค 22 สิงหาคม 1705  8 พระองค์ | 11 ตุลาคม 1727 | 25 ตุลาคม 1760 พระราชวังเคนซิงตัน พระชนมพรรษา 76 พรรษา | พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 1 |
| สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3  จอร์จ เฟรเดอริก วิลเลียม 25 ตุลาคม 1760 – 29 มกราคม 1820 |  | จนถึง ค.ศ. 1801:  1801–1816:  ตั้งแต่ ค.ศ. 1816:  | 4 มิถุนายน 1738 พระตำหนักนอร์คฟอร์ก พระโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ และ เจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา | ชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ พระราชวังเซนต์เจมส์ 8 กันยายน 1761 15 พระองค์ | 22 กันยายน 1761 | 29 มกราคม 1820 พระราชวังวินด์เซอร์ พระชนมพรรษา 81 พรรษา | พระราชนัดดาในพระเจ้าจอร์จที่ 2  |
| สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4  จอร์จ ออกัสตัส เฟรเดอริก 29 มกราคม 1820 – 26 มิถุนายน 1830 |  |  | 12 สิงหาคม 1762 พระราชวังเซนต์เจมส์ พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3  และ ชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ | (1) มาเรีย แอนน์ ฟิตซ์เฮอร์เบิร์ต 15 ธันวาคม 1785  (2) คาโรลีเนอแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล พระราชวังเซนต์เจมส์ 8 เมษายน 1795 พระธิดา 1 พระองค์ | 19 กรกฎาคม 1821 | 26 มิถุนายน 1830 วินด์เซอร์ เบิร์กไชท์ พระชนมพรรษา 67 พรรษา | พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3 |
| สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4  วิลเลียม เฮนรี 26 มิถุนายน 1830 – 20 มิถุนายน 1837 |  |  | 21 สิงหาคม 1765 พระราชวังบักกิงแฮม พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3 และ ชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ | อาเดิลไฮด์แห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน พระราชวังคิว 13 กรกฎาคม 1818 2 พระองค์ | 8 กันยายน 1831 | 20 มิถุนายน 1837 พระราชวังวินด์เซอร์ พระชนมพรรษา 71 พรรษา | พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3 |
| สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย อเล็กซานดรินา วิกตอเรีย 20 มิถุนายน 1837 – 22 มกราคม 1901 |  |  | 24 พฤษภาคม 1819 พระราชวังเค็นซิงตัน พระธิดาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น และ เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ | เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี พระราชวังเซนต์เจมส์ 10 กุมภาพันธ์ 1840 9 พระองค์ | 28 มิถุนายน 1838 | 22 มกราคม 1901 ออสบอร์น เฮ้าส์ พระชนมพรรษา 81 พรรษา | พระราชนัดดาในพระเจ้าจอร์จที่ 3  |
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

แม้ว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 จะเป็นพระราชโอรสและองค์รัชทายาทในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แต่พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระราชบิดา จึงนับว่าพระองค์ได้ก่อตั้งราชวงศ์ใหม่
| พระนาม ครองราชย์ | พระฉายาลักษณ์ | อาร์ม | พระราชสมภพ พระราชบิดาและมารดา | อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา | บรมราชาภิเษก | สวรรคต | สืบราชบัลลังก์ในฐานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7  อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด 22 มกราคม 1901 – 6 พฤษภาคม 1910 |  |  | 9 พฤศจิกายน 1841 พระราชวังบักกิงแฮม พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี | เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก มหาวิหารเซนต์จอร์จ แชแปล 10 มีนาคม 1863 6 พระองค์ | 9 สิงหาคม 1902 | 6 พฤษภาคม 1910 พระราชวังบักกิงแฮม พระชนมพรรษา 68 พรรษา | พระราชโอรสในพระราชินีนาถวิกตอเรีย |
ราชวงศ์วินด์เซอร์

ชื่อพระราชวงศ์ถูกเปลี่ยนเป็นวินด์เซอร์ในปี พ.ศ. 2460 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชื่อพระราชวงศ์ถูกเปลี่ยนจากซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาเป็นวินด์เซอร์เนื่องจากการต่อต้านเยอรมนีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 องค์รัชทายาทในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์วินด์เซอร์ แม้ว่านามสกุลตามกฎหมายขององค์รัชทายาทจะเป็น เมาธ์แบทเทน-วินด์เซอร์
| พระนาม ครองราชย์ | พระฉายาลักษณ์ | อาร์ม | พระราชสมภพ พระราชบิดาและมารดา | อภิเษกสมรส พระราชโอรสและธิดา | บรมราชาภิเษก | สวรรคต | สืบราชบัลลังก์ในฐานะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5  จอร์จ เฟรเดอริก เออร์เนสต์ อัลเบิร์ต 6 พฤษภาคม 1910 – 20 มกราคม 1936 |  |  | 3 มิถุนายน 1865 ปราสาทแบลมอรัล พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7  และอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก | เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีแห่งเท็ก พระราชวังเซนต์เจมส์ 6 กรกฎาคม 1893 6 พระองค์ | 22 มิถุนายน 1911 | 20 มกราคม 1936 ตำหนักซานดริงแฮม พระชนมพรรษา 70 พรรษา | พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 |
| สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8  เอ็ดเวิร์ด อัลเบิร์ต คริสเตียน จอร์จ แอนดรูว์ แพทริก เดวิด 20 มกราคม 1936 – 11 ธันวาคม 1936 สละราชบัลลังก์ |  |  | 23 มิถุนายน 1894 ไวท์ลอร์จ พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และเจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีแห่งเท็ก | วอลลิส ซิมป์สัน ปารีส 3 มิถุนายน 1937 ไม่มีพระโอรสและธิดา | 12 พฤษภาคม 1937 (ยกเลิก) | 28 พฤษภาคม 1972 ปารีส พระชนมพรรษา 77 พรรษา | พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 5 |
| สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 อัลเบิร์ต เฟรเดอริก อาร์เธอร์ จอร์จ 11 ธันวาคม 1936 – 6 กุมภาพันธ์ 1952 |  |  | 14 ธันวาคม 1895 ตำหนักซานดริงแฮม พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และเจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีแห่งเท็ก | เลดีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ 26 เมษายน 1923 2 พระองค์ | 12 พฤษภาคม 1937 | 6 กุมภาพันธ์ 1952 ตำหนักซานดริงแฮม พระชนมพรรษา 56 พรรษา | พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 5 |
| สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา แมรี 6 กุมภาพันธ์ 1952 – 8 กันยายน 2022 (70 ปี 214 วัน) |  |  | 21 เมษายน 1926 เมย์แฟร์ พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6  และเลดีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน | เจ้าชายฟิลิปแห่งกรีซและเดนมาร์ก เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ 20 พฤศจิกายน 1947 4 พระองค์ | 2 มิถุนายน 1953 | 8 กันยายน 2022 ปราสาทแบลมอรัล พระชนมพรรษา 96 พรรษา | พระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จที่ 6 |
| สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ชาร์ลส์ ฟิลิป อาร์เธอร์ จอร์จ 8 กันยายน 2022 – ปัจจุบัน (2 ปี 85 วัน) |  |  | 14 พฤศจิกายน 1948 พระราชวังบักกิงแฮม พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ | เลดีไดอานา สเปนเซอร์ อาสนวิหารเซนต์พอล 29 กรกฎาคม 1981 2 พระองค์ คามิลลา แชนด์ วินด์เซอร์ กิลด์ฮอลล์ 9 เมษายน 2005 | 6 พฤษภาคม 2023 | ปัจจุบัน | พระราชโอรสในพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 |
การลงประชามติในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ค.ศ. 1945

การลงประชามติในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีการตั้งคำถามถึง 2 ข้อ จัดตั้งขึ้นที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1945
ผลการลงประชามติ > 21 มกราคม

| ทางเลือก | คะแนนเสียง | % |
| --- | --- | --- |
| เห็นด้วย | 388,831 | 56.7 |
| ไม่เห็นด้วย | 296,809 | 43.3 |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 15,300 | – |
| บัตรเสีย | 1,461 | – |
| ผู้มาใช้สิทธิ์ | 702,401 | 100 |
| ผู้มีสิทธิ์ทั้งหมด | 1,327,961 | 52.9 |
ที่มา: Nohlen & Stöver
ผลการลงประชามติ > 25 พฤศจิกายน

| ทางเลือก | คะแนน> คะแนนเสียง | คะแนน> % | รัฐ> เต็ม | รัฐ> ครึ่ง | รัฐ> รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เห็นด้วย | 548,601 | 76.3 | 19 | 5 | 21.5 |
| ไม่เห็นด้วย | 170,278 | 23.7 | 0 | 1 | 0.5 |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 24,738 | – | – | – | – |
| บัตรเสีย | 1,610 | – | – | – | – |
| ผู้มาใช้สิทธิ์ | 745,227 | 100 | 19 | 6 | 22 |
| ผู้มีสิทธิ์ทั้งหมด | 1,341,980 | 55.5 | – | – | – |
ที่มา: Nohlen & Stöver
สโมสรฟุตบอลรอเทอรัมยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลรอเทอรัมยูไนเต็ด ฉายา เดอะมิลเลอร์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ที่เมืองรอเทอรัม ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันกำลังแข่งขันในแชมเปียนชิปซึ่งเป็นลีกฟุตบอลระดับที่สองของประเทศ โดยเลื่อนชั้นจากลีกวันเมื่อฤดูกาล 2021–22
สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1925 โดยเกิดการยุบรวมกันของสโมสรฟุตบอลรอเทอรัมทาวน์ (1899) และรอเทอรัมเคาน์ตี (1870) สีประจำสโมสรยุคแรกคือสีเหลืองและดำ แต่ภายหลังได้เปลี่ยนมาใช้สีแดงและขาว สนามเหย้าของสโมสรคือนิวยอร์กสเตเดียม ความจุ 12,021 ที่นั่ง โดยก่อนหน้านี้เคยใช้สนามมิลล์มอร์เป็นสนามเหย้า รอเทอรัมเข้าร่วมฟุตบอลลีกในปี ค.ศ. 1925 และได้เล่นในดิวิชันสาม ตอนบน เป็นระยะเวลา 25 ปี ก่อนที่จะเลื่อนชั้นสู่ดิวิชันสองเป็นครั้งแรก หลังจบฤดูกาล 1950–51
รอเทอรัมเคยเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลลีกคัพเมื่อปี ค.ศ. 1961 และเคยชนะเลิศฟุตบอลลีกโทรฟีในปี 1996 และฟุตบอลลีกนอร์ทคัพในปี 1946
วัว

| วัว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
สัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ 
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กีบคู่ Artiodactyla
วงศ์:: วงศ์วัวและควาย Bovidae
วงศ์ย่อย:: วงศ์ย่อยวัวและควาย Bovinae
สกุล:: Bos Bos Linnaeus, 1758
สปีชีส์:: Bos taurus
ชื่อทวินาม
Bos taurus Linnaeus, 1758


การกระจายพันธุ์ของวัว
ชื่อพ้อง
 Bos primigenius taurus  Bos longifrons
วัว หรือ โค เป็นสัตว์มีกีบเท้าที่เป็นสัตว์เลี้ยงขนาดใหญ่และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เป็นสมาชิกสมัยใหม่ที่โดดเด่นในวงศ์ย่อย Bovinae เป็นชนิดที่แพร่หลายที่สุดในสกุล Bos และถูกจำแนกเป็นกลุ่มอย่างกว้างขวางที่สุดว่า Bos primigenius วัวถูกเลี้ยงเป็นปศุสัตว์เพื่อเอาเนื้อ เพื่อเอานมและผลิตภัณฑ์นมอื่น ๆ และเป็นสัตว์ลากเทียม ผลิตภัณฑ์อื่นจากวัวมีหนังและมูลเพื่อใช้เป็นปุ๋ยคอกหรือเชื้อเพลิง ในบางประเทศ เช่น อินเดีย วัวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ จากบรรพบุรุษวัวที่เป็นสัตว์เลี้ยงเพียง 80 ตัว ในอานาโตเลียตอนกลาง, ลิแวนต์ และอิหร่านตะวันตกเมื่อราว 10,500 ปีก่อน องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติรายงานว่ามีวัวบนโลกประมาณ 1.5 พันล้านตัวใน ค.ศ. 2018 วัวเป็นแหล่งต้นกำเนิดหลักของการปล่อยแก๊สเรือนกระจกจากปศุสัตว์ และมีส่วนในการปล่อยแก๊สเรือนกระจกทั่วโลกประมาณ 10% ใน ค.ศ. 2009 วัวเป็นปศุสัตว์ชนิดแรกที่มีการทำแผนที่จีโนมอย่างสมบูรณ์
สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลในฤดูกาล 1988–89

ฤดูกาล 1988–89 เป็นฤดูกาลที่ 94 ในประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล สโมสรสิ้นสุดการรอคอย 18 ปีสำหรับตำแหน่งแชมป์ลีกด้วยการคว้าแชมป์ฟุตบอลดิวิชัน 1 เป็นครั้งแรกตั้งแต่ฤดูกาล 1970–71 ในการแข่งขันชิงแชมป์ลีกที่สูสีที่สุดในประวัติศาสตร์ของการแข่งขัน อาร์เซนอลเอาชนะลิเวอร์พูล 2–0 ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล เนื่องจากทั้งสองสโมสรมีคะแนนและผลต่างประตูได้เสียเท่ากัน ในช่วงฤดูกาล อาร์เซนอลยังประสบความสำเร็จในการแข่งขันฟุตบอลลีก เซนเทนารี โทรฟี แต่ตกรอบลีกคัพโดยแพ้ลิเวอร์พูลในรอบที่ 3 และตกรอบเดียวกันในเอฟเอคัพต่อเวสต์แฮมยูไนเต็ด
ในช่วงต้นปี จอร์จ เกรแฮม ผู้จัดการทีมได้เริ่มสร้างทีมโดยผสมผสานระหว่างผู้เล่นดาวรุ่งและผู้เล่นมากประสบการณ์ หลังจากเซ็นสัญญากับกองหลังอย่าง สตีฟ โบลด์ และ ลี ดิกซัน แล้ว เขาก็เริ่มปรับทีม โดยปล่อย สตีฟ วิลเลียมส์ และ เคนนี แซนซัม ออกจากสโมสร อาร์เซนอลไม่ได้เป็นทีมเต็งแชมป์ลีกเมื่อต้นฤดูกาล แต่การบุกไปชนะวิมเบิลดัน 5–1 ในเกมนัดเปิดสนามทำให้มีการพูดถึงโอกาสของพวกเขา พวกเขาเริ่มต้นฤดูกาลได้ดีอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะเกมเยือนและรั้งจ่าฝูงของตารางในช่วงคริสต์มาส ในช่วงหนึ่งอาร์เซนอลนำลิเวอร์พูล 11 แต้ม แต่ผลเสมอและความพ่ายแพ้ที่น่าประหลาดใจทำให้ช่องว่างขยับเข้ามาใกล้ อาร์เซนอลเผชิญหน้ากับลิเวอร์พูลในวันสุดท้ายของฤดูกาล และชนะด้วยผลต่าง 2 ประตู ทำให้พวกเขาคว้าแชมป์ลีกในที่สุด
นักฆ่าโรแมนติก

| --- | --- |
นักฆ่าโรแมนติก
ロマンティック・キラー (Romantikku Kirā)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Romantic Killer
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม นาฏกรรม
มังงะ
เขียนโดย: วาตารุ โมโมเซะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
ในเครือ: จัมป์คอมิกส์+
นิตยสาร: โชเน็งจัมป์+
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 – 2 มิถุนายน พ.ศ. 2563
จำนวนเล่ม: 4
โอเอ็นเอ
กำกับโดย: คาซูยะ อิจิกาวะ
เขียนบทโดย: ซายูริ โอบะ ฮิโรโกะ ฟูกูดะ
ดนตรีโดย: เรียว คาวาซากิ โทโมยูกิ โคโนะ
สตูดิโอ: DOMERICA
ถือสิทธิ์โดย: เน็ตฟลิกซ์
ฉาย: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565
ตอน: 12
นักฆ่าโรแมนติก (ญี่ปุ่น: ロマンティック・キラー; โรมาจิ: Romantikku Kirā) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยวาตารุ โมโมเซะ เผยแพร่ในเว็บไซต์โชเน็งจัมป์+ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 4 เล่ม ออริจินอลเน็ตวิดีโอดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ DOMERICA ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
เรื่องย่อ

สำหรับโฮชิโนะ อันซุแล้ว วิดีโอเกม ช็อกโกแลต และแมวคือของชอบสามสิ่งที่เติมเต็มชีวิต วันหนึ่งมีภูตจอมเวทย์ "กามเทพสื่อรัก" นามริริโผล่ออกมาจากหน้าจอโทรทัศน์และบอกว่าจะช่วยอันซุให้พบประสบการณ์โรแมนติกในชีวิตจริง อันซุปฏิเสธเพราะไม่สนใจในเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ริริจึงยึดของชอบสามสิ่งไปจากอันซุและวางแผนการทำให้อันซุต้องเจอกับสถานการณ์แบบในเกมจีบหนุ่ม อันซุไม่มีทางเลือกจำต้องร่วมเล่น "เกม" ของริริ แต่ก็พยายามหลีกเลี่ยงทุกสถานการณ์โรแมนติกอย่างสุดความสามารถ
รูปแบบต่าง ๆ > มังงะ

ซีรีส์มังงะแต่งเรื่องและวาดภาพโดยวาตารุ โมโมเซะ เผยแพร่ในเว็บไซต์โชเน็งจัมป์+ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2563 หนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เล่มที่ 2 ถึงเล่มที่ 4 วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลในวันที่ 4 มีนาคม 4 สิงหาคม และ 4 กันยายน พ.ศ. 2563ตามลำดับ รูปแบบเล่มพิมพ์วางจำหน่ายพร้อมกันในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2565
รูปแบบต่าง ๆ > มังงะ > หนังสือมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  4 ธันวาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-08-882164-1 |
| 2 |  4 มีนาคม พ.ศ. 2563 (ดิจิทัล) 4 ตุลาคม พ.ศ. 2565 (เล่มพิมพ์) | 978-4-08-883326-2 |
| 3 |  4 สิงหาคม พ.ศ. 2563 (ดิจิทัล) 4 ตุลาคม พ.ศ. 2565 (เล่มพิมพ์) | 978-4-08-883327-9 |
| 4 |  4 กันยายน พ.ศ. 2563 (ดิจิทัล) 4 ตุลาคม พ.ศ. 2565 (เล่มพิมพ์) | 978-4-08-883328-6 |
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เว็บไซต์โชเน็งจัมป์+ได้ประกาศว่าซีรีส์จะได้รับการดัดแปลงเป็นออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน ผลิตโดยสตูดิโอ DOMERICA กำกับโดยคาซูกิ อิจิกาวะ ดูแลบทโดยซายูริ โอบะและฮิโรโกะ ฟูกูดะ ออกแบบตัวละครโดยอาริซะ มัตสึอูระ และแต่งดนตรีประกอบโดยเรียว คาวาซากิและโทโมยูกิ โคโนะ ซีรีส์ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "ROMA☆KiRA" ร้องโดย YURiKA ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า ""Romantic Love ~เร็นไอ ชิมาเซ็ง คะ?☆~" ร้องโดยมิกาโกะ โคมัตสึ
รูปแบบต่าง ๆ > อนิเมะ > รายชื่อตอน

| ตอนที่  | ชื่อตอน  | วันที่ฉาย  |
| --- | --- | --- |
| 1 | "ทำไมเรื่องเกี่ยวกับเวทมนตร์ต้องมีตัวคันจิเยอะขนาดนี้"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 2 | "ได้เวลาเด็กต้องเข้านอนแล้ว"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 3 | "ชีวิตฉันกลายเป็นเกมจีบหนุ่มไปแล้วเหรอ"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 4 | "เพื่อนสมัยเด็กนี่โหมดง่ายแล้วเหรอ"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 5 | "เป็นมนุษย์แล้วก่อเรื่องมากกว่าเดิมอีกนะ"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 6 | "นี่มันเดตตอนมาเกิดใหม่ต่างโลกหรือเปล่า"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 7 | "นิสัยนายนี่ประหลาดดีแท้..."  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 8 | "ขนลุกจนผิวเป็นหนังไก่เลย"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 9 | "จินเจอร์เอล มันเป็นเหตุสุดวิสัย"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 10 | "มันต้องกลับกันสิ เจ้าโง่"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 11 | "ถ้าไม่ชอบ ก็แค่บอกมา"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
| 12 | "เรื่องสุดท้ายเหรอ"  | 27 ตุลาคม พ.ศ. 2565 |
เสียงตอบรับ

ซีรีส์ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งในรางวัลมังงะแบบเลื่อนแนวตั้งของโชเน็งจัมป์ครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2563 ซีรีส์ติดอันดับที่ 12 ในรางวัลมังงะถัดไป สาขาเว็บมังงะ