stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลูเซียโน บิเอตโต
สโมสรอาชีพ > ราซินกลุบ

ในปี ค.ศ. 2011 บิเอตโตได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกของเขากับ ราซินกลุบ และถูกเรียกตัวไปยังทีมหลักโดย ดิเอโก ซิเมโอเน ในวันที่ 25 ตุลาคม และเขาได้ลงเล่นเป็นครั้งแรกในวันถัดมา จากการเปลี่ยนตัวผู้เล่นลงมาแทนในเกมที่ทีมของพวกเขาเสมอกับ ลานุส 1–1
บิเอตโต ทำประตูแรกในอาชีพการค้าแข้งได้ในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 โดยทำแฮตทริกได้อีกด้วย และทำให้ทีมเอาชนะ ซานมาร์ตินเดซานฆวน ด้วยคะแนน 3–1 เขาได้กลายเป็นตัวสำคัญของทีมภายใต้การคุมทีมของ ลุยซ์ เซาบัวดี เขาทำได้ถึง 13 ประตูในฤดูกาลนี้และพาทีมจบลำดับที่ 5 บนตารางคะแนน
หลังจากเขาทำผลงานได้อย่างดีเยี่ยม บิเอตโต ได้เป็นที่สนใจจากหลายสโมสรในยุโรป เช่น ลิเวอร์พูล ในพรีเมียร์ลีก หรือยูเวนตุส ในเซเรียอา แต่ในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2013 บิเอตโต ได้เลือกที่จะขยายสัญญาของเขากับราซินออกไปอีก 4 ปี
ในฤดูกาลถัดมา บิเอตโตไดรับโอกาสการลงเล่นเป็นตัวหลักตลอดทั้งฤดูกาล เขาได้ลงเล่น 35 นัดจาก 38 นัดตลอดการแข่งขัน แต่ฤดูกาลนี้เขากลับทำได้เพียง 5 ประตูและพาทีมจบลำดับที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร
สโมสรอาชีพ > บียาร์เรอัล

เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2014 บิเอตโต ได้ลงนามสัญญาเป็นเวลาห้าปีกับ บิยาร์เรอัล สโมสรในสเปนที่ลงเล่นในลาลิกา ด้วยค่าตัว 5.5 ล้านยูโร เขาได้ลงเล่นเป็นครั้งแรกจากการถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนที่ อิเกชุกวู อูเช่ ในนาทีที่ 63 ในเกมยูฟ่ายูโรปาลีก รอบเพลงย์ออฟ กับ อัสตานา ที่ อัสตานา อารีนา ซึ่งบียาร์เรอัลเอาชนะไป 3–0 และเขาทำประตูแรกให้กับทีมได้ในนัดที่สองของการแข่งขันกับอัสตานานี้ ในเกมเหย้าทีเอลมาดริกัล  ซึ่งทีมของพวกเขาเอาชนะไป 4–0 รวมผลสองนัด 7–0
บิเอตโต ลงเล่นในลาลิกา ลีกสูงสุดของสเปนเป็นนัดแรกในเกมที่ออกไปเยือน เลบันเต อูเด จากการเปลี่ยนตัวลงเล่นแทนที่ของ โยบานิ โดส ซานโตส ในช่วง 10 นาทีสุดท้าย โดยเกมนี้บียาร์เรอัลเอาชนะไป 2–0 ,ในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2014 บิเอตโต ทำประตูแรกในลาลิกาได้สำเร็จในเกมที่พวกเขาเปิดบ้านเอาชนะราโยบาเยกาโน 4–2
ในวันท่ 21 ธันวาคม บิเอตโตทำ 2 ประตูได้ในเกมเหย้ากับ เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา ช่วยให้ทีมเอาชนะไปได้ 4–2 โดยเมื่อรวมทั้งเดือน แล้วนั้น บิเอตโต ทำประตูไปทั้งสิ้น 3 ประตูช่วยให้ทีมขึ้นสู่ลำดับที่ 6 บนตารางคะแนนลาลิกาและตัวเขาได้รับเลือกให้เป็นผู้ได้รับรางวัล ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนลาลิกา ประจำเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014
สโมสรอาชีพ > อัตเลติโก มาดริด

เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2015 บียาร์เรอัลได้ยืนยันว่า บิเอตโต ได้ย้ายเข้าร่วมทีม อัตเลติโกมาดริด และได้มีการลงนามสัญญาอย่างเป็นทางการในวันที่ 6 กรกฎาคม เป็นเวลา 6 ปี โดยมีค่าตัว 20 ล้านยูโร บิเอตโต ลงเล่นเป็นนัดแรกในลีกให้กับทีมในนัดที่สามของลาลีกา ในวันที่ 12 กันยายน กับบาร์เซโลน่า ที่บิเซนเต กัลเดรอน จากการเปลี่ยนตัวผู้เล่นลงมาแทนที่ของกาบี เฟอร์นันเดซ ในนาทีที่ 81, ในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2015 บิเอตโตทำประตูแรกให้กับทีมได้จากลูกแอสซิตส์ของแจ็คสัน มาร์ติเนซ ซึ่งเป็นประตูตีเสมอ เรอัลมาดริด 1–1 ในการแข่งขันลีกก่อนที่จะจบลงด้วยคะแนนนี้ ซึ่งประตูนี้เป็นประตูแรกและประตูเดียวให้กับอัตฯ มาดริด ของบิเอตโต
สโมสรอาชีพ > อัตเลติโก มาดริด > เซบียา (ยืมตัว)

ในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 เซบียาได้บรรลุข้อตกลงในการยืมตัวบิเอตโต จากอัตเลติโกมาดริดสู่ทีมพ่วงเงื่อนไขการที่เซบีย่าสามารถซื้อขาดได้หลังจากครบสัญญายืมตัว 1 ปี, บิเอตโต ได้ลงประเดิมสนามกับเซบียาในเกมกับบาร์เซโลนา ในรายการซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา นัดแรก ในวันที่ 14 สิงหาคม ที่รามอน ซันเชซ ปิซฆวน ซึ่งทีมของพวกเขาแพ้ไป 2–0, ในวันที่ 20 สิงหาคม เขาลงเล่นนัดแรกในลีกให้กับทีมและทำ 2 ประตูช่วยให้ทีมเก็บชัยชนะเหนืออัสปัญญ็อล 6–4
สโมสรอาชีพ > อัตเลติโก มาดริด > บาเลนเซีย (ยืมตัว)

ในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2018 บิเอตโต ได้บรรลุข้อตกลงในการยืมตัวสู่บาเลนเซีย จนจบฤดูกาลพร้อมเงื่อนไขการซื้อขาดได้ทันที ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2018 บิเอตโตได้ลงเล่นเป็นนัดแรกในเกมกับฌิโรนาที่เม็สตายา จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนซานติ มีนา ในวันที่ 9 มกราคม บิเอตโตทำประตูแรกให้กับทีมได้เป็นครั้งแรกและทำได้ถึง 3 ประตูในเกมโกปาเดลเรย์กับอูเด ลัสปัลมัส ซึ่งทำให้บาเลนเซียเอาชนะไปได้ 4–0 ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ เขาทำประตูแรกให้กับทีมในลาลีกาได้ในเกมกับเลบันเต เป็นประตูขึ้นนำ 2–1 ก่อนที่ผลจะจบลงด้วยชัยชนะของบาเลนเซียที่ 3–1
สโมสรอาชีพ > อัตเลติโก มาดริด > ฟูลัม (ยืมตัว)

ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ฟูลัม สโมสรในลีกสูงสุดของอังกฤษ ได้บรรลุข้อตกลงในการยืมตัว บิเอตโต จากอัตเลติโกมาดริดจนจบฤดูกาล ในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เขาได้ลงเล่นในพรีเมียร์ลีก นัดแรกในนัดเปิดฤดูกาลกับ คริสตัล พาเลซ ที่เครเวนคอตทิจ และเขาทำประตูแรกได้ในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2019 ในเกมกับ ไบรตัน เป็นประตูขึ้นนำ 4–2 และผลก็จบลงด้วยคะแนนนี้
สโมสรอาชีพ > สปอร์ติงลิสบอน

ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 สปอร์ติงลิสบอน ได้บรรลุข้อตกลงในการซื้อขาดตัวเขาจาก อัตเลติโกมาดริด ในราคา 7.5 ยูโรโดยประมาณ ซึ่งจะเข้าร่วมทีมตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 เป็นต้นไป, โดยเขาได้เล่นกับทีมนัดแรกในเกมกระชับมิตรในวันที่ 10 กรกฎาคม กับ รัปเปอร์สวิล-โยนา ซึ่งทีมของเขาแพ้ไป 2–1, ในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2019 บิเอตโต ได้ลงเล่นในลีกเป็นนัดแรกในนัดแรกของฤดูกาลกับ เซเอเซ มาริตีโม ซึ่งจบลงด้วยผลเสมอ 1–1
ในวันที่ 23 กันยายน บิเอตโต ทำประตูแรกให้กับทีมได้ในเกมที่แพ้ให้กับ ฟามาลิเกา 2–1 ที่อิสตาจีอู โชเซ อัลวาลาเด
สโมสรอาชีพ > อัลฮิลาล

ในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2020 อัลฮิลาล ได้ประกาศว่าพวกเขาบรรลุข้อตกลงกับสปอร์ติงลิสบอน ได้การซื้อตัว บิเอตโต เข้าร่วมทีมด้วยราคา 7 ล้านยูโร
ระดับทีมชาติ > ทีมเยาวชน

ในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2013 บิเอตโต ได้ลงเล่นให้กับทีมชาติอาร์เจนตินา รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี เป็นครั้งแรกในเกมที่พบกับ ชิลี ในรายการฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์อเมริกาใต้ ในปีดังกล่าว โดยตลอดทั้งการแข่งขันเขาลงเล่นทั้งหมด 4 นัดและทำได้ 2 ประตู โดยทำได้ในรอบแบ่งกลุ่มกับ ปารากวัย ซึ่งทีมของพวกเขาเอาชนะไปได้ 2-1 และในเกมกับ โบลิเวีย ที่ช่วยให้ทีมทำผลเสมอได้ 2-2 ที่เมนโดซา
เกียรติประวัติ > สโมสร

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: รองชนะเลิศ 2015–16
นักเตะยอดเยี่ยมประจำเดือนลาลิกา: ธันวาคม ค.ศ. 2014
ยูฟ่ายูโรปาลีก แอสซิสต์สูงสุด : 2014–15
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ ลูเซียโน บิเอตโต ที่ BDFutbol
ลูเซียโน บิเอตโต ที่อีเอสพีเอ็นซอคเกอร์เนต
ข้อมูลของ ลูเซียโน บิเอตโต ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
Luciano Vietto at Topforward
บิเอตโต (ลำดับสามจากซ้าย) พร้อมกับเพื่อนร่วมทีมบิยาร์เรอัล ในปี ค.ศ. 2015
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2559

| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2559 |
| --- | --- |
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
ระบบสุดท้ายสลายตัว: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2559
พายุมีกำลังมากที่สุด

ชื่อ: เมอรันตี
 • ลมแรงสูงสุด: 220 กม./ชม. (140 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด: 890 hPa (มิลลิบาร์)
 
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด: 51 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด: 26 ลูก
พายุไต้ฝุ่น: 13 ลูก
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น: 1 ลูก (เป็นทางการ)  5 ลูก (ไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: 972 คน
ความเสียหายทั้งหมด: 1.89 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงิน USD ปี 2016)
 
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก 2557, 2558, 2559, 2560, 2561
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2559 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2559 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม โดยมีพายุโซนร้อน 26 ลูก ในจำนวนนี้พัฒนาขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น 13 ลูก และในจำนวนนี้ 6 ลูกเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น พายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกแรกของฤดูกาลนี้ชื่อ เนพาร์ตัก ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ส่วนพายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกสุดท้ายชื่อ นกเตน สลายตัวเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม
การก่อตัวขึ้นของพายุเนพาร์ตัก ซึ่งเป็นพายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกแรกของฤดูกาล ทำให้ช่วงเวลาที่แอ่งว่างเว้นจากการมีพายุที่ได้รับชื่อ (มีความรุนแรงมากกว่าพายุโซนร้อน) ถึง 199 วัน (17 ธันวาคม 2558 ถึง 3 กรกฎาคม 2559) สิ้นสุดลง ต่อมาพายุโซนร้อนมีรีแนพัฒนาขึ้นจนมีกำลังสูงสุด ขณะพัดขึ้นฝั่งบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง ทำให้เกิดความเสียหายรายแรงในภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ต่อมาในสิ้นเดือนสิงหาคม พายุสามลูกได้พัดเข้าเกาะฮกไกโด ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมากที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2494 ในเดือนกันยายน พายุไต้ฝุ่นเมอรันตีพัฒนาขึ้นจนถึงจุดที่มีกำลังแรงที่สุด โดยมีความกดอากาศต่ำสุดที่ศูนย์กลาง 890 hPa กลายเป็นหนึ่งในพายุที่มีความรุนแรงที่สุดในบันทึกของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก ต่อมาพายุไต้ฝุ่นชบากลายเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีกำลังแรงที่สุดที่พัดขึ้นฝั่งประเทศเกาหลีใต้ นับตั้งแต่ พ.ศ. 2555 ขณะที่พายุโซนร้อนแอรีและพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ทำให้เกิดอุทกภัยครั้งเลวร้ายในประเทศเวียดนาม นับตั้งแต่ พ.ศ. 2554 ส่วนพายุลูกเกือบสุดท้ายของฤดูกาลอย่าง พายุไต้ฝุ่นนกเตน กลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีกำลังแรงที่สุดทั่วโลก ที่มีกำลังอยู่ในวันคริสมาสต์ (25 ธันวาคม) นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 อย่างน้อยเป็นต้นมา ในแง่ของความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย
การพยากรณ์ฤดูกาล

| วันที่พยากรณ์โดย TSR | จำนวน พายุโซนร้อน | จำนวน พายุไต้ฝุ่น | จำนวน พายุรุนแรง | ดัชนีเอซีอี | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ค่าเฉลี่ย (2508–2558) | 26 | 16 | 9 | 298 |  |
| 7 พฤษภาคม 2559 | 22 | 13 | 6 | 217 |  |
| 6 กรกฎาคม 2559 | 22 | 13 | 7 | 239 |  |
| 8 สิงหาคม 2559 | 22 | 13 | 7 | 231 |  |
| วันที่พยากรณ์ | ศูนย์พยากรณ์ | ช่วงเวลา | ช่วงเวลา | ระบบพายุ | อ้างอิง |
| 8 มกราคม 2559 | PAGASA | มกราคม — มีนาคม | มกราคม — มีนาคม | 1–2 ลูก |  |
| 8 มกราคม 2559 | PAGASA | เมษายน — มิถุนายน | เมษายน — มิถุนายน | 1–3 ลูก |  |
| 28 มิถุนายน 2559 | CWB | 1 มกราคม — 31 ธันวาคม | 1 มกราคม — 31 ธันวาคม | พายุโซนร้อน 19–23 ลูก |  |
| July 15, 2016 | PAGASA | กรกฎาคม — กันยายน | กรกฎาคม — กันยายน | 5–11 ลูก |  |
| July 15, 2016 | PAGASA | ตุลาคม — ธันวาคม | ตุลาคม — ธันวาคม | 4–9 ลูก |  |

|  | ศูนย์พยากรณ์ | พายุหมุนเขตร้อน | พายุโซนร้อน | พายุไต้ฝุ่น | อ้างอิง |
| เกิดขึ้นจริง: | JMA | 50 | 26 | 13 |  |
| เกิดขึ้นจริง: | JTWC | 30 | 24 | 13 |  |
| เกิดขึ้นจริง: | PAGASA | 14 | 13 | 9 |  |
ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการคาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย ซึ่งบางส่วนของการคาดการณ์ได้นำสิ่งที่เกิดขึ้นในฤดูกาลก่อนไปพิจารณาด้วย และยังมีการสังเกตการณ์ภาวะเอลนีโญในช่วงปีด้วย การพยากรณ์แรกเป็นของ PAGASA ซึ่งออกเผยแพร่ในช่วงเดือนมกราคม เป็นการคาดการณ์แนวโน้มสภาพภูมิอากาศในช่วงเดือนมกราคมถึงมิถุนายน โดยมีการตั้งข้อสังเกตว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อน 1–2 ลูก ก่อตัวในช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคม ในขณะที่อีก 1–3 ลูก จะก่อตัวหรือเคลื่อนเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ ในช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน
ช่วงเดือนมีนาคม หอสังเกตการณ์ฮ่องกง พยากรณ์ว่าฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นในฮ่องกงจะใกล้เคียงกับปกติ โดยมีพายุหมุนเขตร้อนกำลังแรงสี่ถึงเจ็ดลูกเคลื่อนผ่านในระยะ 500 กม. (310 ไมล์) เทียบกับค่าเฉลี่ยที่หกลูก ในวันที่ 7 พฤษภาคม องต์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนออกการพยากรณ์ฉบับแรกของฤดูกาล และพยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สงบเงียบ โดยจะมีพายุโซนร้อน 22 ลูก พายุไต้ฝุ่น 13 ลูก และพายุไต้ฝุ่นรุนแรง 11 ลูกพัฒนาขึ้นในระหว่างปี ขณะที่ดัชนีเอซีอีถูกพยาการณ์ไว้ที่ 217
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน สำนักสภาพอากาศกลางไต้หวันพยากรณ์ว่าจะมีพายุโซนร้อนระหว่าง 19–23 ลูกก่อตัวเหนือแอ่ง ขณะที่คาดว่า 2–4 ลูกจะส่งผลกระทบกับไต้หวัน วันที่ 6 กรกฎาคม TSR ออกการพยากรณ์ซึ่งตัวเลขเหมือนกับก่อนหน้า เว้นแต่ตัวเลขของพายุไต้ฝุ่นรุนแรงถูกปรับเพิ่มเป็น 7 ต่อมา PAGASA ได้ประกาศการคาดการณ์ฉบับที่สองและฉบับสุดท้ายของปีในวันที่ 15 กรกฎาคม ภายในการคาดหมายภูมิอากาศฤดูกาลช่วงกรกฎาคม – ธันวาคม ในการคาดหมายบันทึกไว้ว่าพายุหมุนเขตร้อน 5–11 ลูก คาดว่าจะก่อตัวหรือเคลื่อนเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในระหว่างเดือนกรกฎาคมและกันยายน ขณะที่อีก 4–9 ลูก คาดว่าจะเกิดขึ้นในระหว่างเดือนตุลาคมและธันวาคม ต่อมา TSR ได้ออกการคาดการณ์สุดท้ายสำหรับฤดูกาลเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม โดยคงจำนวนตัวเลขพายุหมุนเขตร้อนไว้ แต่ลดปริมาณของ ACE ลงกว่าฉบับที่แล้ว
การพยากรณ์ฤดูกาล > กรมอุตุนิยมวิทยาไทย

เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559 กรมอุตุนิยมวิทยา ได้ออกการคาดหมายลักษณะอากาศช่วงฤดูฝนของประเทศไทย พ.ศ. 2559 ซึ่งมีการคาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนเข้าสู่ประเทศไทย 2 ลูก โดยมีโอกาสสูงที่จะเคลื่อนผ่านภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือในช่วงเดือนสิงหาคมหรือกันยายน 1 ลูก และอีก 1 ลูกจะเคลื่อนผ่านภาคใต้ในช่วงเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน
ภาพรวมฤดูกาล

| --- | --- |
  พายุดีเปรสชัน (≤61 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นกำลังแรง (118–156 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อน (62–88 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นกำลังแรงอย่างมาก (157–193 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อนกำลังแรง (89–117 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นรุนแรง (≥194 กม./ชม.)
พายุ > พายุไต้ฝุ่นเนพาร์ตัก

วันที่ 30 มิถุนายน ช่วงเย็นของวัน JMA เริ่มเฝ้าระวังหย่อมความกดอากาศต่ำที่อยู่ทางตะวันออกของหมู่เกาะแคโรไลน์ และหย่อมของอากาศแปรปรวนเริ่มจัดระบบขึ้น
วันที่ 1 กรกฎาคม ระบบมีการพัฒนาการไหลเวียนแบบปิด
วันที่ 2 กรกฎาคม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้ปรับเพิ่มความรุนแรงของหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ภายใต้อิทธิพลของการเลี้ยวกระแสน้ำกำลังอ่อนและน้ำอุ่น ระบบจึงเคลื่อนตัวไปตามแนวทางตะวันตกเฉียงเหนืออย่างช้า ๆ
วันที่ 3 กรกฎาคม JMA วิเคราะห์แล้วว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนกลายเป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ เนพาร์ตัก (Nepartak) ในระหว่างวัน ร่องโทรโพสเฟียร์ส่วนบนเขตร้อน (Tropical upper tropospheric trough หรือ TUTT) ที่อยู่ทางเหนือของระบบเคลื่อนไปทางตะวันตก ยอมให้ปัจจัยแวดล้อมในพื้นที่โดยตรงของเนพาร์ตัก กลายเป็นพื้นที่ที่เอื้ออำนวย กระตุ้นให้การทวีกำลังแรงนั้นมั่นคง
วันที่ 4 กรกฎาคม ภาพถ่ายในช่วงคลื่นไมโครเวฟแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาขึ้นของตาพายุ ภายในการพาความร้อนที่ลึก
วันที่ 5 กรกฎาคม นำให้ทั้ง JMA และ JTWC เพิ่มความรุนแรงของเนพาร์ตักเป็นพายุไต้ฝุ่นในไม่ช้าหลังจากนั้น ในวันเดียวกันนี้ PAGASA ได้รายงานว่าเนพาร์ตักเคลื่อนตัวเข้ามาในพื้นที่รับผิดชอบ และกำหนดชื่อท้องถิ่นว่า บุตโชย (Butchoy)
วันที่ 7 กรกฎาคม มีผู้เสียชีวิตจากการจมน้ำ 2 คน หลังจากที่ถูกพัดออกสู่ทะเลโดยลมที่รุนแรงในไต้หวัน
พายุ > พายุโซนร้อนลูปิต

วันที่ 21 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำพัฒนาขึ้นที่ส่วนท้ายของร่องความกดอากาศต่ำละติจูดกลาง ห่างจากเกาะอิโอะจิมะไปทางทิศตะวันออก 775 กม. (480 ไมล์)
วันที่ 22 กรกฎาคม การหมุนเวียนบรรยากาศลึกพัฒนาขึ้นเหนือระบบพายุ ซึ่งยืดออกไปถึงการไหลเวียนระดับต่ำ ก่อนที่มันจะมีความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA)
วันที่ 23 กรกฎาคม ขณะที่พายุเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเฉเหนือ ใกล้ ๆ กับแนวร่องกึ่งเขตร้อนของความกดอากาศสูง มันมีองค์ประกอบที่ดีขึ้นตามการพัฒนาขึ้นของแกนอบอุ่นและรวมกัน ระบบผสมมีความรุนแรงขึ้นเป็นลำดับ เป็นพายุโซนร้อน 04W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ก่อนที่จะได้รับชื่อ ลูปิต จากสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
วันที่ 24 กรกฎาคม ลูปิตมีความรุนแรงสูงสุดที่ความเร็วลม 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) ขณะที่มันผ่านไปยังการเปลี่ยนผ่านเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน
พายุ > พายุโซนร้อนกำลังแรงมีรีแน

วันที่ 25 กรกฎาคม มีรีแนถูกบันทึกครั้งแรกเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน มันเคลื่อนตัวไปประชิดชายฝั่งด้านตะวันตกของเกาะลูซอน และลงสู่ทะเลจีนใต้ ห่างจากหมู่เกาะพาราเซลไปทางทิศตะวันออก 300 กม. (185 ไมล์) ต่อมาระบบมีการไหลเวียนระดับต่ำที่ศูนย์กลางดีขึ้น เนื่องจากตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เอื้ออำนวยอย่างมากสำหรับการพัฒนาที่เพิ่มขึ้น ทั้งมีลมเฉือนแนวตั้งต่ำ และอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลที่อบอุ่น
วันที่ 26 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมเริ่มออกคำแนะนำกับระบบ และจัดความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน 05W ขณะที่มันเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามแนวขอบของแนวกึ่งเขตร้อนของความกดอากาศสูง
วันที่ 27 กรกฎาคม ขณะที่ระบบเคลื่อนไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเฉเหนือ มันทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และได้รับชื่อ มีรีแน ต่อมามีรีแนเริ่มอ่อนกำลังลงเล็กน้อยตามลำดับ ขณะที่มันเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งใกล้กับว่านหนิงและเคลื่อนผ่านเกาะไหหลำ ก่อนที่จะทวีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งเมื่อมันเคลื่อนตัวลงสู่อ่าวตังเกี๋ย โดยมีความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ซึ่งมีการประมาณว่ามีรีแนมีความรุนแรงสูงสุดที่ความเร็วลมต่อเนื่อง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) ระบบเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งทางใต้ของฮานอย ที่ระยะทาง 110 กม. (70 ไมล์) ในภาคเหนือของเวียดนาม
วันที่ 28 กรกฎาคม มันถูกบันทึกครั้งสุดท้าย ขณะที่มันกำลังสลายตัวอยู่ทางเหนือของฮานอย
ในวันที่ 29 กรกฎาคม พายุทำให้มีผู้เสียชีวิตห้าคน และผู้สูญหายอีกห้าคน มีความเสียหายกับโครงสร้างพื้นฐานอย่างรุนแรงในภาคเหนือของเวียดนาม โดยมีผลกระทบกับสายไฟฟ้า ทำให้มีกระแสไฟฟ้าดับและมีการตัดกระแสไฟฟ้าในบางพื้นที่ มีรีแนทำให้เรือ 12 ลำล่มลง ทำลายหลังคาบ้าน 1,425 หลัง และถอนทำลายต้นไม้ประมาณ 5,000 ต้น
พายุ > พายุไต้ฝุ่นซาเระกา

วันที่ 11 ตุลาคม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้เริ่มออกประกาศคำแนะนำเกี่ยวกับพายุดีเปรสชัน ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เฉตะวันออก (ESE) ของมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ที่ระยะทาง 1,200 กม. (750 ไมล์)
วันที่ 12 ตุลาคม การจัดระเบียบดำเนินไปต่อเนื่อง และต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ปรับเพิ่มระบบเป็นพายุดีเปรสชัน พร้อมกำหนดรหัสเรียกขานว่า 24W ตามลำดับ โดย PAGASA เปิดเผยในภายหลังว่า 24W เคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ และกำหนดชื่อพายุท้องถิ่นว่า กาเรน (Karen)
วันที่ 13 ตุลาคม ภาพได้แสดงให้เห็นว่ามันมีเมฆศูนย์กลางระดับต่ำ (LLCC) และอธิบายว่ามัน "กว้างออก", และกาเรนยังตั้งอยู่ในพื้นที่ของอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลสูงที่ 31°ซ (88°ฟ) ชั่วโมงถัดมา ทั้งสองหน่วยงานได้ปรับเพิ่มกาเรนเป็นพายุโซนร้อน โดย JMA ได้กำหนดชื่อพายุว่า ซาเระกา ถึงอย่างไรก็ตาม ระบบมีการรักษาไว้ซึ่งการทวีกำลังแรงในเวลานั้น การพาความร้อนลึกมีการเพิ่มขึ้นและจัดรูปแบบเป็นแถบ เริ่มโอบรอบเข้าสู่ศูนย์กลางของมัน
วันที่ 14 ตุลาคม สามชั่วโมงถัดมา ซาเระกาได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงโดย JMA อีกไม่กี่ชั่วโมงถัดมา ซาเระกาเริ่มจัดรูปเค้าโครงตาพายุ และ JMA ได้ปรับเพิ่มความรุนแรงของซาเระกาเป็นพายุไต้ฝุ่น หลังจากการอุปมาอุปมัยได้บรรยายให้เห็นภาพว่าการจัดระเบียบอย่างนัยสำคัญของการพาความร้อนรอบ ๆ ระบบ JTWC จึงได้ปรับเพิ่มความรุนแรงระบบเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1
วันที่ 15 ตุลาคม JTWC กล่าวว่า ซาเระกามีการขยายตัวขึ้นและมากขึ้น ด้วยการปรากฏของตาพายุที่รุ่งริ่งขนาดกว้าง 15 ไมล์ทะเล (28 กม. หรือ 17 ไมล์) พร้อมกับปรับเพิ่มความรุนแรงระบบเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 ภายในคำแนะนำฉบับถัดไปของศูนย์ฯ ได้รายงานว่าซาเระกามีความรุนแรงมากเพิ่มขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 ในระหว่างเวลาที่ JTWC จะออกประกาศฉบับถัดไป ซาเระกาได้ทวีกำลังแรงขึ้นสูงสุดเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 เป็นเวลาสั้น ๆ ด้วยความเร็วลมยั่งยืนใน 1 นาทีที่ 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.) และความกดอากาศต่ำสุดที่ 935 มิลลิบาร์
วันที่ 16 ตุลาคม ในช่วงแรกของวัน PAGASA แถลงว่าซาเระกาได้พัดขึ้นฝั่งที่บาเลร์ จังหวัดออโรรา ทำให้มันเกิดการอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วขณะที่ซาเระกาเคลื่อนไปบนหมู่เกาะ ต่อมาพายุได้เข้าสู่ทะเลจีนใต้เพียงสิบสองชั่วโมงหลังจากนั้น ซาเระกาอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ปัจจัยแวดล้อมซึ่งไม่ปรารถนา ทำให้ซาเระกาอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนขั้นน้อยสุด ในขณะที่พายุเริ่มเคลื่อนที่เบนออกจากเส้นทาง (ดริฟท์) ไปตามแนวทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มุ่งไปยังประเทศเวียดนาม
พายุ > พายุไต้ฝุ่นไหหม่า

วันที่ 13 ตุลาคม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้เริ่มติดตามเส้นทางเดินของพายุดีเปรสชันกำลังอ่อน ซึ่งอยู่ห่างจากเกาะกวมไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เฉใต้ (SSE) ที่ระยะทาง 704 กม. (437 ไมล์)
วันที่ 14 ตุลาคม ต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้กำหนดรหัสเรียกขานว่า 25W
วันที่ 15 ตุลาคม อีกสามชั่วโมงถัดมา ในช่วงแรกของวัน JMA ระบุว่า 25W ได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และได้กำหนดชื่อพายุว่า ไหหม่า ในขณะเวลานั้น ไหหม่าได้ตั้งอยู่ในสภาพแวดล้อมซึ่งปรารถนา ด้วยปริมาณความจุความร้อนระดับสูงมากของผืนมหาสมุทร, ปริมาณลมเฉือนที่ต่ำมาก และอุณหภูมิพื้นผิวทะเล (SST) ที่อบอุ่น
วันที่ 16 ตุลาคม สามชั่วโมงถัดมา ไหหม่า ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ด้วยกระแสไหลออกแผ่รัศมีได้ดีมาก และยังคงตั้งอยู่ในสภาพแวดล้อมซึ่งปรารถนาอย่างสุดขีด ไหหม่า จึงได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 อย่างรวดเร็ว โดยในสุดท้าย PAGASA ได้ประกาศว่าไหหม่าเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ แล้ว และกำหนดชื่อให้กับพายุว่า ลาวิน (Lawin)
วันที่ 18 ตุลาคม ไหหม่ายังคงทวีกำลังแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง และได้ทวีกำลังแรงที่สุดเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ในช่วงท้ายของวัน
พายุดีเปรสชันเขตร้อน

รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W

วันที่ 26 พฤษภาคม หลังจากเกือบหกเดือนที่แอ่งไม่มีพายุเลย เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้เริ่มเฝ้าสังเกตพายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังอ่อน ซึ่งอยู่ถัดจากมรสุมภายในทะเลจีนใต้
วันที่ 27 พฤษภาคม การหมุนเวียนมีเพิ่มขึ้น และพายุดีเปรสชันเขตร้อนบรรลุความรุนแรงที่ความกดอากาศต่ำสุด 998 มิลลิบาร์ ขณะที่มันกำลังพัดขึ้นฝั่งในเขตเยี่ยนเจียง ประเทศจีน
วันที่ 28 พฤษภาคม JMA ไม่ติดตามเส้นทางเดินพายุต่อ เนื่องจากมันถูกดูดกลืนเข้ากับแนวปะทะอากาศ
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 2

วันที่ 23 มิถุนายน สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้กึ่งตะวันตกของมะนิลา ฟิลิปปินส์ พายุดีเปรสชันเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกในช่วงเวลาสั้น ๆ จนกระทั่งหยุดนิ่งเหนือทะเลจีนใต้
วันที่ 25 มิถุนายน เนื่องจากสิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม JMA จึงหยุดติดตามพายุดีเปรสชัน
อย่างไรก็ตาม เศษที่เหลือของพายุทำให้เกิดฝนตกหนักในภาคกลางของเวียดนาม
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนอัมโบ

เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นเหนือทะเลฟิลิปปิน หลังจากนั้นไม่นาน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ในขณะนั้น PAGASA ได้เริ่มต้นติดตามระบบพายุ และใช้ชื่อกับดีเปรสชันว่า อัมโบ (Ambo) ชั่วโมงถัดมา อัมโบได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งที่จังหวัดออโรรา ของฟิลิปปินส์ ซึ่ง PAGASA ได้ชี้ว่าอัมโบได้อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ ภายหลังที่พายุขึ้นฝั่ง JTWC ได้ยกเลิกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ในช่วงวันถัดไป ระบบได้ปรากฏในทะเลจีนใต้ พร้อมกับระดับความรุนแรงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้หยุดการเฝ้าระวังพายุลงหลังจากวันนั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 03W

วันที่ 14 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำพัฒนาขึ้นใกล้กับทางตะวันตกเฉียงเหนือกึ่งตะวันตกของเกาะกวมที่ระยะ 400 กม. ณ เวลาที่การหมุนเวียนในชั้นแอทโมสเฟียร์รอบ ๆ ระบบขยายออก เหนือระบบกำลังอ่อนแต่การพัฒนาเกิดขึ้นในศูนย์กลางการไหลเวียนระดับต่ำ อย่างไรก็ตามที่แนวสันกึ่งเขตร้อนของความกดอากาศสูงกว้างออกไปมีผลนัยสำคัญให้อากาศแห้งปกคลุมเหนือความกดอากาศต่ำ ปัจจัยแวดล้อมถูกประเมินว่ามีขอบเขตที่สนับสนุนการพัฒนาของระบบ
วันที่ 15 กรกฎาคม ระบบพัฒนามากขึ้นทีละน้อยในขณะที่มันเคลื่อนที่ไปในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ และได้รับการจัดเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA)
วันที่ 17 กรกฎาคม หลังจากที่ระบบมีการรวมกันมากขึ้น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้จัดระดับระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน 03W อย่างไรก็ตาม ระบบได้อ่อนกำลังลงขณะที่มันกำลังเคลื่อนตัวไปในแนวขั้วโลก ตลอดขอบตะวันตกของแนวสันกึ่งเขตร้อนของความกดอากาศสูง เข้าสู่พื้นที่ของลมเฉือนแนวตั้งที่เพิ่มขึ้น เป็นผลให้ JTWC คาดว่าระบบจะสลายตัวไปอย่างรวดเร็วและออกคำเตือนสุดท้ายในวันเดียวกันนั้นเลย
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 10

วันที่ 27 กรกฎาคม JMA ตรวจพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังอ่อนทางใต้ของญี่ปุ่น เป็นเวลาสั้น ๆ
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 12

วันที่ 28 กรกฎาคม JMA ตรวจพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงใต้ของญี่ปุ่นในช่วงบ่ายของวัน
วันที่ 29 กรกฎาคม ต่อมา JMA ลดระดับความรุนแรงลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ
รายชื่อพายุ

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง 65 km/h (40 mph) พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป