stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การตกตะกอนและเคลือบผิวด้วยวิธีการอาร์คของแคโทด
กระบวนการอาร์คของแคโทด

กระบวนการอาร์คของแคโทดจะเริ่มต้นด้วยการกระตุ้นให้เกิดการอาร์คบนผิวของแคโทด (ซึ่งเรียกว่า target เป็นวัสดุที่จะใช้เป็นองค์ประกอบของผิวเคลือบ)  การอาร์คเหล่านี้จะเกิดที่ความต่างศักย์ต่ำแต่มีกระแสที่สูง ซึ่งจะทำให้เกิดบริเวณจุดเล็กๆที่มีความกว้างของจุดเพียงไม่กี่ไมโครเมตรที่มีพลังงานถูกปลดปล่อยออกมาสูงมาก ซึ่งเรียกว่าจุดอาร์ค, arc spot หรือ cathode spot จุดเหล่านี้จะมีอุณหภูมิสูงมาก ซึ่งอาจสูงมากถึง 15,000 องศาเซลเซียส มากเพียงพอที่จะทำให้แคโทดกลายเป็นไอพลาสมาและพวยพุ่งออกมาเป็นสายด้วยความเร็วสูง อาจสูงถึง 10 กม./วินาที แต่เมื่อแคโทดระเหยออกไปแล้ว พื้นผิวบริเวณนั้นจะกลายสภาพเป็นหลุมแทน (target จะสึกกร่อนไป) อย่างไรก็ตาม cathode spot จะคงอยู่เพียงชั่วครู่เดียว หลังจากนั้นจะสลายตัวเองไป แต่จะเกิด cathode spot ใหม่ขึ้นมาในบริเวณที่ใกล้เคียงกับหลุมที่เกิดจาก cathode spot ก่อนหน้า พฤติกรรมเหล่านี้นั้นจะทำให้ดูเสมือนว่าอาร์คมีการเคลื่อนที่ไปโดยรอบแคโทด
การเคลื่อนไหวของจุดอาร์คสามารถควบคุมได้โดยการเหนี่ยวนำในสนามแม่เหล็กไฟฟ้า เพราะเนื่องจากจุดอาร์คนั้นคือตัวนำไฟฟ้าที่ดีนั่นเอง โดยวิธีนี้จะใช้เพื่อควบคุมให้เกิดการอาร์คไปโดยทั่วถึงตลอดผิวหน้าของ target และด้วยเหตุนี้ ผิวหน้าของ target จะสึกกร่อนไปเรื่อยๆ ทั่วทั้งพื้นผิวตราบเท่าที่ยังเกิดการอาร์คขึ้น
การอาร์คจะมีความเข้มข้นของพลังงานสูงยิ่งยวด ส่งผลทำให้ระดับการแตกตัวเป็นไอออนในบริเวณนั้นสูงมาก (30-100%) ทำให้ได้ไอออนมีมีประจุต่างกัน อนุภาคที่เป็นกลางทางไฟฟ้า กลุ่มก้อนอนุภาค หรืออนุภาคขนาดใหญ่ (Macro-particle หรือ Droplet) ด้วยเหตุนี้ ถ้ามีการใช้ก๊าซที่ไวต่อการทำปฏิกิริยาในขั้นตอนการอาร์คของแคโทดนี้ ลำของไอออนจากการอาร์คจะกระตุ้นให้ก๊าซปฏิกิริยานั้นแตกตัว กลายสภาพเป็นไอออน และกระตุ้นระดับพลังงานของก๊าซนั้น ทำให้ก๊าซเหล่านั้นสามารถทำปฏิกิริยากับไอพลาสมาของแคโทด ทำให้เกิดเป็นผิวเคลือบที่เป็นวัสดุเชิงประกอบได้
ข้อเสียหนึ่งของวิธีการอาร์คของแคโทดนี้คือ ถ้า cathode spot ที่เกิดขึ้นคงอยู่นานเกินไป จะเกิดการปลดปล่อยอนุภาคขนาดใหญ่ออกมากเป็นจำนวนมากกระจายไปทั่วผิวเคลือบ ส่งผลเสียต่อประสิทธิภาพของผิวเคลือบโดยเฉพาะสมบัติการยึดติดของผิวเคลือบที่ด้อยลง กรณีที่ target เป็นวัสดุที่จุดหลอมเหลวต่ำ เช่น อะลูมิเนียม สถานการณ์อาจเลวร้ายมากยิ่งขึ้นจากการที่ cathode spot สามารถทำให้เกิดการระเหยจนทะลุไปอีกด้านของ target ได้ ทำให้ผิว target ด้านหลังระเหยกลายเป็นไอ หรือแม้กระทั่งทำให้น้ำที่ใช้สำหรับหล่อเย็นอยู่ด้านหลังเกิดการระเหยและกลายเป็นไอน้ำเข้ามาในระบบ ซึ่งไม่เป็นที่ต้องการในการเคลือบ ดังนั้น จึงมีการใช้สนามแม่เหล็กเพื่อควบคุมการเคลื่อนที่ของอาร์ค หรือใช้ target ที่เป็นรูปทรงกระบอกที่สามารถหมุนได้ เพื่อป้องกันไม่ให้ cathode spot เกิดขึ้น ณ บริเวณใดบริเวณหนึ่งนานเกินไป ด้วยวิธีดังกล่าว ทำให้สามารถใช้ target ที่มีจุดหลอมเหลวต่ำเช่น อะลูมิเนียม ได้โดยที่มีจำนวนอนุภาคขนาดใหญ่ลดลง  ผู้ประกอบการบางรายก็มีการใช้ filter โดยอาศัยสนามแม่เหล็กเพื่อกรองเอาอนุภาคขนาดใหญ่ออกจากลำพลาสมาของสารเคลือบที่ต้องการด้วย
การออกแบบอุปกรณ์

หัวจ่ายสารสำหรับกระบวนการอาร์คของแคโทด ที่ออกแบบโดย Sablev ซึ่งเป็นที่นิยมใช้กันมากในโลกตะวันตกนั้น ประกอบด้วย target รูปทรงกระบอกสั้นทำจากวัสดุนำไฟฟ้าได้ที่มีด้านเปิดด้านหนึ่ง  target นี้จะมีแหวนโลหะที่แขวนลอยอยู่ในสนามไฟฟ้า (Electrically floated) อยู่ครอบอีกทีหนึ่งเพื่อทำหน้าที่เป็นแหวนควบคุมการอาร์ค (เรียกว่า Confinement ring หรือ Strel'nitskij shield) ขั้วแอโนดของระบบอาจเป็นผนังเตาสุญญากาศที่ใช้ในการเคลือบหรืออาจเป็นขั้วที่ทำมาแยกโดยเฉพาะก็ได้ อาร์คจะถูกจุดด้วยการใช้ที่เคาะ (Trigger , Igniter) ที่ควบคุมด้วยวิธีกลเคาะลงไปบน Target ณ ด้านที่เปิดอยู่ ทำให้เกิดการลัดวงจรขึ้นชั่วคราวระหว่างแอโนดและแคโทด เพื่อให้เกิดจุดอาร์ค (Arc spot) หลังจากนั้น อาร์คที่เกิดขึ้นจะเคลื่อนที่แบบมีการควบคุม (ถ้ามีสนามแม่เหล็ก) หรือเคลื่อนที่แบบสุ่ม (ถ้าไม่มีสนามแม่เหล็ก)
ไอที่ได้จากการอาร์คนั้นจะมีอนุภาคขนาดใหญ่ปะปนอยู่ ซึ่งไม่เหมาะสมกับการใช้งานบางประการที่ไม่ต้องการสิ่งเจือปนเหล่านี้ จึงต้องมีการติดตั้ง Filter (ตัวกรอง) เพื่อกรองอนุภาคเหล่านี้ออกไป มีการออกแบบ filter แบบต่างๆไว้มากมาย แต่รูปแบบที่ใช้ในการศึกษามากที่สุดได้มาจากการออกแบบโดย I. I. Aksenov ในช่วงทศวรรษ 1970 โดยเป็นท่อที่โค้งงอ กวาดไปเป็นมุม 90 องศากับแหล่งอาร์ค ลำพลาสมาที่ได้จากการอาร์คนั้นจะถูกเหนี่ยวนำด้วยสนามแม่เหล็ก โดยหลักการของ Plasma optics ให้ออกจากท่อเพื่อไปเคลือบผิวชิ้นงานที่อยู่อีกด้าน
มีการออกแบบอื่นๆที่น่าสนใจอีกมาก เช่น การออกแบบที่รายงานโดย D. A. Karpov ในช่วงทศวรรษ 1990 โดยการใช้ท่อตรงที่มี filter ในตัวเองและใช้ควบคู่กับแคโทดรูปร่างทรงกรวยหัวตัด ซึ่งเป็นที่นิยมโดยอุตสาหกรรมการเคลือบผิวบางแข็งและนักวิจัยในรัสเซีย รวมไปถึงเหล่าประเทศจากอดีตสหภาพโซเวียตจวบจนปัจจุบัน
หัวจ่ายสารแบบแคโทดิกอาร์คนั้นสามารถถูกออกแบบให้เป็นรูปร่างลักษณะท่อกลมยาว (Extended-arc) หรือรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ได้เช่นกัน กระนั้น รูปแบบดังกล่าวทั้ง 2 ประเภทนั้นก็ไม่ได้เป็นที่นิยมมากนัก
การใช้งาน

การเคลือบผิวด้วยวิธีการอาร์คของแคโทดนี้มักจะถูกใช้ในการสังเคราะห์ผิวเคลือบแข็งที่มีความแข็งสูงมาก จุดประสงค์เพื่อป้องกันผิวของเครื่องมือตัดและเพิ่มอายุการใช้งานอย่างมีนัยสำคัญ ผิวเคลือบแข็งที่ใช้การเคลือบวิธีนี้รวมถึงผิวเคลือบที่แข็งพิเศษยิ่งยวด (Superhard coating ค่าความแข็ง Nano-hardness สูงกว่า 40 GPa) และผิวเคลือบ Nanocomposite (วัสดุเชิงประกอบที่มีการจัดเรียงโครงสร้างเป็นแบบเฉพาะในระดับนาโนเมตร)
สารสังเคราะห์และผิวเคลือบที่สามารถผลิตได้โดยกระบวนการแคโทดิกอาร์คนั้นมีมากมายหลายชนิด อาทิเช่น ไทเทเนียมไนไตรด์ (TiN), ไทเทเนียมอะลูมิเนียมไนไตรด์ (TiAlN), โครเมียมไนไตรด์ (CrN), เซอร์โคเนียมไนไตรด์ (ZrN), อลูเนียมโครเมียมไทเทเนียมไนไตรด์ (AlCrTiN) ไทเทเนียมอะลูมิเนียมซิลิกอนไนไตรด์ (TiAlSiN)และอะลูมิเนียมโครเมียมไทเทเนียมซิลิกอนไนไตรด์(AlCrTiSiN) เป็นต้น
กระบวนการแคโทดิกอาร์คเป็นที่นิยมใช้งานพิเศษเฉพาะ สำหรับการเคลือบผิวด้วยไอออนคาร์บอนเพื่อทำผิวเคลือบ DLC ด้วย แต่เนื่องจากไอออนเหล่านี้จะเกิดจากการที่พื้นผิวระเบิดออกด้วยพลังงานที่สูงยิ่งยวดจากการอาร์ค ดังนั้นสิ่งที่หลุดออกมาจึงมิได้มีเพียงอะตอมเดี่ยว แต่จะมีกลุ่มอะตอม และเนื้อคาร์บอนที่หลุดออกมาเป็นก้อนออกมาด้วย ดังนั้น จึงจำเป็นที่ต้องมี filter เพื่อกรองก้อนเหล่านี้ออกไปก่อนที่สารเคลือบจะไปถึงพื้นผิวชิ้นงาน ผิวเคลือบ DLC ที่ได้จากวิธีนี้จะมีอัตราส่วนของคาร์บอนแบบ sp3 (โครงสร้างแบบเพชร) สูงมากเป็นพิเศษ เรียกว่า ta-C (Tetrahedral amorphous carbon คาร์บอนอัญรูปที่มีโครงสร้างเสมือนเพชร)
นอกจากนี้ พลาสมาที่ผ่านการกรองไปแล้วสามารถนำไปใช้เป็นแหล่งกำเนิดพลาสมาสำหรับการทำ Ion implantation (การปรับเปลี่ยนคุณสมบัติของพื้นผิวด้วยการฝังไอออน) หรือ plasma immersion ion implantation and deposition (PII&D) (การจุ่มแช่ในพลาสมาเพื่อการฝังตัวของไอออนและตกตะกอนไอสสาร) ได้อีกด้วย
ในปัจจุบัน นอกจากการใช้งานที่ได้กล่าวมาแล้วนั้น แคโทดิกอาร์คยังได้ถูกนำมาใช้ในงานอื่นๆนอกจากการเคลือบผิว เช่นการผลิตผงของสารสังเคราะห์แบบพิเศษที่นอกจากจะมีการควบคุมโครงสร้างในระดับนาโนเมตรได้แล้ว ยังสามารถควบคุมการผลิตให้มีขนาดอนุภาคได้ตามต้องการทั้งในระดับไมโครและนาโนเมตร
ข้อมูลอื่นๆ (ภาษาอังกฤษ)

การตกตะกอนและการเคลือบผิวด้วยวิธีการอาร์คของแคโทด
การตกตะกอนและเคลือบผิวด้วยไอที่ได้จากวิธีทางฟิสิกส์
การอาร์ค
สุญญากาศ
การปรับเปลี่ยนคุณสมบัติของพื้นผิวด้วยการฝังไอออน
ผิวเคลือบ
แหล่งอ้างอิง

SVC "51st Annual Technical Conference Proceedings" (2008) Society of Vacuum Coaters, ISSN 0737-5921 (previous proceedings available on CD from SVC Publications)
A. Anders, "Cathodic Arcs: From Fractal Spots to Energetic Condensation" (2008) Springer, New York.
R. L. Boxman, D. M. Sanders, and P. J. Martin (editors) "Handbook of Vacuum Arc Science and Technology"(1995) Noyes Publications, Park Ridge, N.J.
Brown, I.G., Annual Rev. Mat. Sci. 28, 243 (1998).
Sablev et al., US Patent #3,783,231, 01 Jan. 1974
Sablev et al., US Patent #3,793,179, 19 Feb. 1974
D. A. Karpov, "Cathodic arc sources and macroparticle filtering", Surface and Coatings technology 96 (1997) 22-23
S. Surinphong, "Basic Knowledge about PVD Systems and Coatings for Tools Coating" (1998), in Thai language (สุรศักดิ์ สุรินทร์พงษ์ , ภาษาไทย พศ. 2541)
A. I. Morozov, Reports of the Academy of Sciences of the USSR, 163 (1965) 1363, in Russian language
I. I. Aksenov, V. A. Belous, V. G. Padalka, V. M. Khoroshikh, "Transport of plasma streams in a curvilinear plasma-optics system", Soviet Journal of Plasma Physics, 4 (1978) 425
หัวจ่ายสารโดยการอาร์คของแคโทด ในประเภทที่ออกแบบโดย Sablev ชนิดที่มีการใช้แม่เหล็ก เพื่อควบคุมการเคลื่อนที่ของจุดอาร์ค
Filter แบบท่อที่โค้งงอ กวาดไปเป็นมุม 90 องศา สำหรับกรองอนุภาคขนาดใหญ่ที่ออกแบบโดย Aksenov ซึ่งพัฒนาขึ้มมาจากงานทาง Plasma Optics ของ A.I.Morozov
ผิวเคลือบไทเทเนียมไนไตรด์ (TiN) ที่เคลือบบนพันช์ (punch) ด้วยวิธีการตกตะกอนและเคลือบผิว ด้วยวิธีการอาร์คของแคโทด
ผิวเคลือบอะลูมิเนียมไทเทเนียมไนไตรด์ (AlTiN) ที่เคลือบบนดอกกัด (endmill) ด้วยวิธีการตกตะกอนและเคลือบผิว ด้วยวิธีการอาร์คของแคโทด
ผิวเคลือบอะลูมิเนียมโครเมียมไทเทเนียมไนไตรด์ (AlCrTiN) ที่เคลือบบนมีดฮอบ (hob) ด้วยวิธีการตกตะกอนและเคลือบผิว ด้วยวิธีการอาร์คของแคโทด
การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม

การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม หรือ การเลี้ยงไหม เป็นการเกษตรที่ผสมระหว่างการปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ ได้แก่ การปลูกต้นหม่อน สำหรับใช้เลี้ยงตัวไหม (โดยเฉพาะชนิด Bombyx mori) เพื่อจะนำตัวไหมมาสาว และได้เส้นใยเรียกว่าเส้นไหม นั่นเอง
ประวัติการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกล่าวไว้ในคัมภีร์ขงจื้อ ว่า มีการสาวไหมจาก หนอนไหม B. mori ตั้งแต่ราว 2,700 ปีก่อนคริสตกาล แต่หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าการเลี้ยงไหมนั้น เก่าแก่สุดในราวยุคหย่างเสา (仰韶文化, ยุคหินใหม่ ราว 5,000 - 10,000 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมาได้นำไหมไปยังยุโรป เมดิเตอเรเนียน และประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชีย การปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกลายเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่สำคัญในหลายประเทศ เช่น จีน, เกาหลีใต้, ญี่ปุ่น, อินเดีย, บราซิล, รัสเซีย, อิตาลี และฝรั่งเศส ปัจจุบันนี้จีนและญี่ปุ่นเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ โดยมีปริมาณการผลิตต่อปีรวมกันมากกว่าร้อยละ 50 ของการผลิตทั่วโลก
นเรศวรมหาราช

| นเรศวรมหาราช |
| --- | --- |
กำกับ: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล
นักแสดงนำ: ชูชัย พระขรรค์ชัย  รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง (ณ ราชสีมา)  ถนอม อัครเศรณี  สุรชัย ลูกสุรินทร์  สถาพร มุกดาประกร  สมถวิล มุกดาประกร   ทัต เอกทัต  พูนสวัสดิ์ ธีมากร  สมพงษ์ พงษ์มิตร  ล้อต๊อก  ดอกดิน กัญญามาลย์  อธึก อรรถจินดา   ชูศรี โรจนประดิษฐ์  ฯลฯ
ดนตรีประกอบ: แก้ว อัจฉริยะกุล เอื้อ สุนทรสนาน วงสุนทราภรณ์
บริษัทผู้สร้าง: อัศวินภาพยนตร์  
วันฉาย: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2500
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ทุนสร้าง: 3,000,000 บาทเศษ
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
นเรศวรมหาราช เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องยิ่งใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2500 โดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล แห่งอัศวินภาพยนตร์ แนวสงครามอิงประวัติศาสตร์ การกอบกู้เอกราชของไทยจากพม่า
นำแสดงโดย  ชูชัย พระขรรค์ชัย, รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง, ถนอม อัครเศรณี, สุรชัย ลูกสุรินทร์, พจนีย์ โปร่งมณี ร่วมด้วย สถาพร มุดาประกร, สมถวิล มุกดาประกร , ทัต เอกทัต, วงจันทร์ ไพโรจน์, ชูศรี โรจนประดิษฐ์, ดอกดิน กัญญามาลย์, ล้อต๊อก, สมพงษ์ พงษ์มิตร, พูนสวัสดิ์ ธีมากร ฯลฯ
ฉายเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 ที่ศาลาเฉลิมไทย ได้รับรางวัลสำเภาทอง งานรางวัลตุ๊กตาทอง "ละคอนรำ" ประจำปี 2500 (กำกับศิลป์ สำหรับภาพยนตร์ 16 มม.)
งานสร้าง

ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. สีธรรมชาติ พากย์ ซึ่งนิยมกันมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนังลงทุนสูง ใช้เวลาในการสร้างและถ่ายทำนานถึง 4 ปี มีดาราชั้นนำแห่งยุค พร้อมด้วยตัวประกอบร่วม 10,000 คน, ม้า 1,000 ตัว และ ช้าง 100 เชือก
บทพระนเรศวร  เดิมเสด็จพระองค์ชายใหญ่ "ภาณุพันธุ์" ทรงเลือก เกชา เปลี่ยนวิถี อดีตดาราละครเวทีคณะอัศวินซึ่งเพิ่งประสบความสำเร็จจากบทนำในภาพยนตร์ 16 มม.ไพรกว้าง ของละโว้ภาพยนตร์ แต่ติดปัญหาส่วนตัวของผู้แสดงอย่างกะทันหันขณะใกล้วันเปิดกล้อง จึงต้องเปลี่ยนเป็น ชูชัย พระขรรค์ชัย ที่มีชื่อเสียงมาจากหนังของอัศวินภาพยนตร์ เรื่อง พันท้ายนรสิงห์ (2493)
เพลงประกอบ

มาร์ชนเรศวรมหาราช - สุนทราภรณ์ ขับร้องหมู่โดย วินัย จุลละบุษปะ, เลิศ ประสมทรัพย์, ศรีสุดา รัชตะวรรณ, รวงทอง ทองลั่นธม, ชวลี ช่วงวิทย์
แม่ศรี - ชวลี ช่วงวิทย์ นำหมู่
กลิ่นร่ำ - วินัย จุลละบุษปะ
สไบแพร - ชรินทร์ นันทนาคร
รางวัล

รางวัลสำเภาทอง สาขากำกับศิลป์ (สำหรับภาพยนตร์ 16 มม.) โดย เฉลิม พันธุ์นิล ในงานประกาศผลรางวัลตุ๊กตาทอง "ละคอนรำ" ครั้งแรก ประจำปี 2500
โฟร์ฮีโร

| 4hero |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: อังกฤษ
แนวเพลง: ดรัมแอนด์เบส   เฮาส์   เบรกบีท   นูแจ๊ส   นีโอ โซล
ช่วงปี: 1990-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Reinforced   Raw Canvas

สมาชิก: Dego   Mark 'Marc Mac' Clair   Gus Lawrence   Ian Bardouille
4 Hero หรืออาจสะกดอย่างอื่นเช่น 4hero, หรือ 4-Hero คือวงดนตรีแนวอีเล็กโทรนิก ประกอบไปด้วย 2 หนุ่มชาวอังกฤษ Marc Mac และ Dego
อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มชุดที่ 8 ของพวกเขา 4Hero เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1990 โดยมีอัลบั้มชื่อชุด In Rough Territory เป็นอัลบั้มชุดแรก ออกกับตราสังกัดแผ่นเสียงอินดี้ที่ชื่อ Reinforced หลังจากนั้นในปี 1994 ก็ออกชุด Parallel Universe ก่อนจะย้ายมาอยู่สังกัดเพลงแดนซ์ของอังกฤษอย่าง Talkin' Loud และออกอัลบั้มมาแล้วทั้งหมด 3 อัลบั้มคือ 2 Pages ในปี 1998, 2 Pages Reinterpretations ในปี 1999 และอัลบั้ม Creating Patterns ในปี 2001 ต่อมา ออกอัลบั้มชื่อชุด Play With the Changes ในปี 2007
อัลบั้มชุด Creating Patterns นี้ 4Hero เป็นผู้แต่งเองทั้งหมด โดยได้ศิลปินรับเชิญอย่าง Jill Scott, Ursula Rucker และ Mark Murphy มาร่วมร้องให้ในเพลง Another Day, Time และ Twelve Tribes ตามลำดับ
อัลบั้มชุด Play With the Changes นี้ 4Hero เป็นผู้แต่งเองทั้งหมด โดยได้ศิลปินรับเชิญอย่าง Lady Alma, Ursula Rucker และ Carina Andersson และ Jack Davey, Face, Darien Brockington, Larry Mizell, Talita Long Bémbé Ségué, Kaidi Tatham, Terry Devos, Jody Watley, มาร่วมร้องให้ในเพลง Morning Child, Take My Time และ Look Inside ตามลำดับ
ผลงานอัลบั้ม

In Rough Territory (1991)
Parallel Universe (1995)
Two Pages (1998)
Two Pages Reinterpretations (1999)
Creating Patterns (2001)
The Remix Album (2004)
4hero present Brazilika (2006)
Play With The Changes (2007)
ซิงเกิล

The Scorcher / Kirk's Back (1990)
No Sleep Raver / Marimba (1991)
The Head Hunter (1991)
Cookin Up Ya Brain / Where's The Boy? (1992)
Where's The Boy / Cooking Up Yah Brain (1992)
Better Place (US House Remixes) (1993)
Golden Age (1993)
Journey From The Light (1993)
Universal Love (1994)
Mr. Kirk (1995)
Hero / Lullaby (1997)
We Who Are Not As Others (1998)
Les Fleur (2001)
9x9 (Marcus Intalex & ST Files Remixes) (2002)
Hold It Down Talkin' Loud (2002)
Mr. Kirk's Nightmare (2003)
Submerso (2003)
Terminator 2 / Journey From The Light (2004)
Morning Child (2007)
Look Inside (2008)
รายชื่อของ CJK Unified Ideographs, ช่วงที่ 2 จาก 4

| U+77Dx | 矐 | 矑 | 矒 | 矓 | 矔 | 矕 | 矖 | 矗 | 矘 | 矙 | 矚 | 矛 | 矜 | 矝 | 矞 | 矟 |
| U+77Ex | 矠 | 矡 | 矢 | 矣 | 矤 | 知 | 矦 | 矧 | 矨 | 矩 | 矪 | 矫 | 矬 | 短 | 矮 | 矯 |
| U+77Fx | 矰 | 矱 | 矲 | 石 | 矴 | 矵 | 矶 | 矷 | 矸 | 矹 | 矺 | 矻 | 矼 | 矽 | 矾 | 矿 |
Notes 1.^ As of Unicode version 11.0
อิสเซ ซางาวะ

| อิสเซ ซางาวะ   Issei Sagawa |
| --- | --- |
เกิด: 26 เมษายน 2492 เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 24 พฤศจิกายน 2565 (73 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักเขียน นักแสดง นักวิจารณ์ นักพูด
ส่วนสูง: 1.45 m (4 ft 9 in)
สถานะทางคดี: ปล่อยตัวแล้ว

ข้อหา: ฆ่าผู้อื่น บริโภคเนื้อมนุษย์
บทลงโทษ: ไม่มี   (ให้ใช้วิธีการเพื่อความปลอดภัย โดยควบคุมไว้ในโรงพยาบาลคนโรคจิต เพราะวินิจฉัยว่า วิกลจริตถึงขนาดที่ไม่สามารถสู้คดีได้)
 

วันที่: 11 มิถุนายน ค.ศ. 1981
สถานที่: ปารีส, ฝรั่งเศส
อาวุธ: ปืนล่าสัตว์
 
อิสเซ ซางาวะ (ญี่ปุ่น: 佐川 一政; โรมาจิ: Sagawa Issei; 26 เมษายน 2492 — ) เป็นชายชาวญี่ปุ่นซึ่งฆ่าและกินเนื้อของเรเน ฮาร์ตเวลต์ (Renée Hartevelt) เพื่อนหญิงชาวฮอลันดา ในปี 2524 ครั้นได้รับการปล่อยตัวแล้ว ก็ได้มีชื่อเสียงอยู่ในประเทศแม่โดยอาศัยความที่สาธารณชนสนใจในการกระทำความผิดของเขาเป็นทางทำมาหาเลี้ยงชีพ
ต้นชีวิต

ซางาวะเกิดในครอบครัวมั่งมี ณ เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ครอบครัวส่งเขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยปารีส
การฆ่า

วันที่ 11 มิถุนายน 2524 ซางาวะขณะอายุได้สามสิบสองปี เป็นนักศึกษาคณะวรรณกรรมเปรียบเทียบ วิทยาลัยซอร์บอน (Sorbonne Academy) กรุงปารีส และเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับเรเน ฮาร์ตเวลต์ ผู้ตาย ได้เชิญผู้ตายมารับประทานอาหารเย็นที่ห้องชุดของเขาในซอยเอร์ล็องแฌร์ 10 (Rue Erlanger 10) อ้างว่าให้มาพูดคุยกันเรื่องแปลบทกลอนภาษาเยอรมันที่จะใช้ในห้องเรียน เมื่อผู้ตายมาถึง ซางาวะให้เธออ่านบทกลอนนั้นให้ฟัง แล้วใช้ปืนไรเฟิลยิงเข้าที่สันคอเธอขณะที่เธอนั่งหันหลังให้เขาจนเธอถึงแก่ความตาย ภายหลัง ซางาวะเบิกความว่า เขายิงเธอแล้วก็ตกใจเองจนถึงแก่สิ้นสติล้มลง แต่เมื่อตื่นขึ้นก็เข้าใจว่า ตนกำลังดำเนินการตามความอยากรับประทานเนื้อของผู้ตายอยู่ จากนั้น เขาร่วมประเวณีกับศพผู้ตายจนสำเร็จความใคร่ แล้วใช้ฟันขบเคี้ยวตะโพกศพผู้ตายหมายจะบริโภคเนื้อผู้ตายสด ๆ แต่เมื่อพบว่าทำไม่ได้ จึงออกไปซื้อมีดแล่เนื้อมาแล่ศพผู้ตายออกรับประทานดิบ ๆ โดยเริ่มจากส่วนตะโพกและน่องก่อน เขาใช้เวลาสองวันรับประทานอวัยวะหลาย ๆ ส่วนของศพ โดยพรรณนาในภายหลังว่า เนื้อมนุษย์เป็นดังเนื้อปลาทูนาที่ "นุ่ม" และ "ไม่เหม็นคาว" ครั้นแล้ว ก็ชำแหละศพที่เหลือเป็นชิ้น ๆ เตรียมนำไปทิ้งในทะเลสาบไกล ๆ แต่มีผู้มาพบเห็นเข้าคาหนังคาเขาและร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานตำรวจ เจ้าพนักงานจึงเข้าจับกุมเขาและยึดชิ้นส่วนร่างกายของผู้ตายที่แช่อยู่ในตู้เย็นเป็นของกลาง
ซางาวะว่า ตนเองเป็น "ผู้ชายอ่อนแอ รูปทราม และร่างเล็ก" (เขาสูงหนึ่งร้อยห้าสิบสองเซนติเมตร) และที่เลือกผู้ตายเป็นเพราะผู้ตายมีสุขภาพดีทั้งมีรูปโฉมโนมพรรณน่ารัก อันเป็นคุณลักษณะที่ซะงะวะเห็นว่าตนเองไม่มี เขาจะได้ "ดูดซับพลังงานของเธอ"
เขาถูกขังไว้สองปีจึงถูกไต่สวน ครอบครัวของเขาจัดทนายความชั้นหนึ่งมาว่าความให้ และตุลาการฌอง-ลุย บรูฌวีแยร์ (Jean-Louis Bruguière) พิจารณาแล้วเห็นว่า เขาวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่สามารถสู้คดีได้ จึงสั่งให้ควบคุมตัวเขาไว้บำบัดในโรงพยาบาลโรคจิตโดยไม่มีกำหนด ระหว่างนั้น อินุฮิโกะ โยะโมะตะ นักเขียนชาวญี่ปุ่น เข้าเยี่ยมเขาและสัมภาษณ์เรื่องการฆ่าเพื่อนเขียนเป็นหนังสือชื่อ อินเดอะฟ็อก (In the Fog; "ในฝรั่งเศส") ออกเผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่น  ต่อมา ประเทศฝรั่งเศสส่งเขากลับไปบำบัดต่อที่ประเทศบ้านเกิดเมืองนอน โดยโรงพยาบาลมัตสึซาวะ (Matsuzawa Hospital) รับควบคุมเขาต่อ บรรดานักจิตวิทยาตรวจแล้วเห็นพ้องต้องกันว่า เขาไม่ได้วิกลจริต แต่มีกมลสันดานชั่ว อย่างไรก็ดี ฝ่ายบ้านเมืองญี่ปุ่นไม่สามารถดำเนินคดีต่อเขาได้ เพราะศาลฝรั่งเศสบอกปัดไม่ส่งเอกสารที่เกี่ยวข้องให้ โดยให้เหตุผลว่า คดีสิ้นสุดลงแล้วในประเทศฝรั่งเศส เพราะฉะนั้น ซางาวะจึงแจ้งออกจากโรงพยาบาลเองเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2529 และได้รับอิสรภาพนับแต่นั้น มีผู้กังขาและวิพากษ์วิจารณ์การปล่อยเขาเป็นอันมาก
ชีวิตหลังได้รับการปล่อยตัว

มีหนังสือหลายเล่มเขียนถึงฆาตกรรมที่เขาได้กระทำ กับทั้งมีภาพยนตร์จำนวนหนึ่งได้รับบันดาลใจจากเรื่องราวของเขาด้วย เป็นต้นว่า ภาพยนตร์สั้นเรื่อง อดอเรชัน (Adoration) ซึ่งโอลิเวียร์ สโมลเดอส์ (Olivier Smolders) กำกับและเผยแพร่ในปี 2529 ภาพยนตร์สารคดีชื่อ แคนนิบัลซูเปอร์สตาร์ (Cannibal Superstar) ความยาวสี่สิบเจ็ดนาที สถานีโทรทัศน์เวียซัตเอกซ์พลอเรอร์ ผลิตเผยแพร่ในปี 2529 และภาพยนตร์สารคดีชื่อ วีบีเอสมีตส์: อิสเซซะงะวะ (VBS Meets: Issei Sagawa) ซึ่งวีบีเอสทีวีผลิตเผยแพร่ในปี 2554
ฝ่ายซะงะวะเองได้แสดงเป็นตัวละครที่เรียก "ถ้ำมองวิปริต" (sadosexual voyeur) ในภาพยนตร์แนวฉวยโอกาสชื่อ อุวะกิซุมะชิโจะกุเซะเมะ (浮気妻　恥辱責め) แปลว่า "เมียไม่ซื่อต้องทรมานให้อาย" ซึ่งฮิซะยะซุ ซะโต (Hisayasu Satō) กำกับเผยแพร่ในปี 2535 ซะงะวะยังได้เขียนหนังสือชื่อ โชเน็งเอ (Shōnen A) แปลว่า "เด็กชายเอ" เพื่อวิพากษ์วิจารณ์เหตุการณ์ที่เซโตะ ซะกะกิบะระ (Seito Sakakibara) เด็กชายวัยสิบสี่ปีซึ่งเอกสารราชการเรียกโดยใช้นามสมมุติว่า "เด็กชายเอ" ฆ่าตัดศีรษะและทำร้ายเด็กคนอื่นหลายคนต่อเนื่องกันในเมืองโคเบะเมื่อปี 2540 เขามีชื่อเสียงพอสมควร มีนักพูดนักวิจารณ์เข้าเยี่ยมและสนทนาด้วยเป็นนิจ เขายังเขียนบทความวิจารณ์ร้านอาหารลงนิตยสาร สปา (Spa) ด้วย
ซะงะวะเสียชีวิตจากอาการปอดบวมเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2565 ที่โรงพยาบาลในกรุงโตเกียว ขณะอายุได้ 73 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Kosuga, Tomokazu (January 19, 2009). "Who's Hungry?". An Interview With Issei Sagawa, Cannibal. Vice Magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-13. สืบค้นเมื่อ July 26, 2009. {{cite news}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
"Issei Sagawa". Serial Killers Live. FFRWP. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-21. สืบค้นเมื่อ July 26, 2009.
Harritz, Pia D. "Consuming the Female Body: Pinku Eiga and the case of Sagawa Issei". Mediavidenskab. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-07-02. สืบค้นเมื่อ July 7, 2007.
Kamiyama, Masuo (October 2, 2007). "'Paris Cannibal' Sagawa still hungers for attention". Mainichi Shimbun. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-27. สืบค้นเมื่อ January 19, 2008.
"The Cannibal that Walked Free". Visual Voodoo. 12 November 2007. สืบค้นเมื่อ 24 October 2010.
อิสเซ ซางาวะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
รายชื่อปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีของไทย

| ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี |
| --- | --- |
เครื่องหมายราชการ  ตราราชสีห์คชสีห์รักษารัฐธรรมนูญ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน นางยุพา ทวีวัฒนะกิจบวร ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2567
ที่ว่าการ: ทำเนียบรัฐบาล
ผู้เสนอชื่อ: รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: จนเกษียณอายุราชการ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: หลวงอรรถไกวัลวที
สถาปนา: 14 เมษายน พ.ศ. 2503 (64 ปี 6 เดือน 2 สัปดาห์ 6 วัน)
รอง: รองปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
เว็บไซต์: OPM.go.th
ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาร ระดับสูง (นักบริหารระดับ 11 เดิม) เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงของสำนักนายกรัฐมนตรี
ปลัดกระทรวงคนหนึ่งมีอำนาจหน้าที่ดังนี้
รับผิดชอบควบคุมราชการประจำในกระทรวง กำหนดแนวทางและแผน การปฏิบัติราชการของกระทรวง และลำดับความสำคัญของแผนการปฏิบัติราชการประจำปีของ ส่วนราชการในกระทรวงให้เป็นไปตามนโยบายที่รัฐมนตรีกำหนด รวมทั้งกำกับ เร่งรัด ติดตาม และประเมินผลการปฏิบัติราชการของส่วนราชการในกระทรวง
เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการของส่วนราชการในกระทรวงรองจากรัฐมนตรี
เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี และรับผิดชอบในการปฏิบัติราชการของสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
รายนามปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี

นับตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ประเทศไทยมีการแต่งตั้งปลัดบัญชาการสำนักนายกรัฐมนตรี คือ หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ) เพียงคนเดียว ต่อมาจึงเรียกชื่อตำแหน่งว่าปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ (สมัย) | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | หลวงอรรถไกวัลวที(มี อรรถไกวัลวที) | 14 เมษายน พ.ศ. 2503 | ธันวาคม พ.ศ. 2506 |
| 2 |  | พลเอก เนตร เขมะโยธิน | ธันวาคม พ.ศ. 2506 | 30 กันยายน พ.ศ. 2512 |
| 3 |  | พลเอก บุญเรือน บัวจรูญ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512 | มกราคม พ.ศ. 2521 |
| 4 |  | พลตรี ประกอบ จารุมณี | มกราคม พ.ศ. 2521 | 30 กันยายน พ.ศ. 2521 |
| 5 |  | นายปรีชา โกศลพันธ์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2521 | 30 กันยายน พ.ศ. 2523 |
| 6 |  | นายชูชาติ ประมูลผล | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 | กรกฎาคม พ.ศ. 2529 |
| 7 |  | นายสุธี อากาศฤกษ์ | สิงหาคม พ.ศ. 2529 | 30 กันยายน พ.ศ. 2531 |
| 8 (1) |  | นายอภิลาศ โอสถานนท์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2531 | กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 |
| 9 |  | นายเอนก สิทธิประศาสน์ | กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 | 30 กันยายน พ.ศ. 2533 |
| 8 (2) |  | นายอภิลาศ โอสถานนท์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2533 | 30 กันยายน พ.ศ. 2535 |
| 10 |  | นายลิขิต เทอดสถีรศักดิ์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2535 | 30 กันยายน พ.ศ. 2540 |
| 11 |  | ดร.ประสิทธิ์ ดำรงชัย | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2540 | เมษายน พ.ศ. 2542 |
| 12 |  | นางผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ | 25 เมษายน พ.ศ. 2542 | 30 กันยายน พ.ศ. 2544 |
| 13 |  | พันตำรวจตรี ดร.ยงยุทธ สาระสมบัติ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 | 30 กันยายน พ.ศ. 2547 |
| 14 |  | นายรองพล เจริญพันธุ์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 | 2 สิงหาคม พ.ศ. 2549 |
| 15 |  | พลตำรวจตรี พีรพันธุ์ เปรมภูติ | 3 สิงหาคม พ.ศ. 2549 | 16 ตุลาคม พ.ศ. 2549 |
| 16 |  | นายจุลยุทธ หิรัณยะวสิต | 17 ตุลาคม พ.ศ. 2549 | 30 กันยายน พ.ศ. 2551 |
| 17 |  | นายนที เปรมรัศมี | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 | 30 กันยายน พ.ศ. 2552 |
| 18 |  | นายจาตุรงค์ ปัญญาดิลก | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 | 30 กันยายน พ.ศ. 2554 |
| 19 |  | ศาสตราจารย์พิเศษ ธงทอง จันทรางศุ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554 | 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 |
| - |  | หม่อมหลวงปนัดดา ดิศกุล (ปฏิบัติหน้าที่ปลัด) | 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2557 |
| 20 |  | หม่อมหลวงปนัดดา ดิศกุล | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2557 | 30 กันยายน พ.ศ. 2558 |
| 21 |  | พลตำรวจเอก เอก อังสนานนท์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 | 30 กันยายน พ.ศ. 2559 |
| 22 |  | นายจิรชัย มูลทองโร่ย | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 | 30 กันยายน พ.ศ. 2560 |
| 23 |  | นางพัชราภรณ์ อินทรียงค์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 | 30 กันยายน พ.ศ. 2562 |
| 24 |  | นายธีรภัทร ประยูรสิทธิ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 | 30 กันยายน พ.ศ. 2565 |
| 25 |  | นายธีระพงษ์ วงศ์ศิวะวิลาส | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 30 กันยายน พ.ศ. 2567 |
| 26 |  | นางยุพา ทวีวัฒนะกิจบวร | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |
ปรมินทร์ อินโสม

| ปรมินทร์ อินโสม |
| --- | --- |
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ 
อาชีพ: นักธุรกิจ โปรแกรมเมอร์
มีชื่อเสียงจาก: FIRO สตางค์
ปรมินทร์ อินโสม (ชื่อเล่น หนึ่ง) เป็นนักธุรกิจ และโปรแกรมเมอร์ผู้ก่อตั้งบริษัทบริษัท สตางค์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด เป็นกระดานซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัลอันแรกของคนไทย  ที่ให้บริการแลกเปลี่ยนคริปโทเคอร์เรนซี และเป็นผู้คิดค้นเหรียญคริปโตเคอเรนซี่ FIRO  นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลอินโนเวชั่นอวอร์ดส์ จากการแข่งขันของคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ในปี พ.ศ. 2559 ในส่วนของกระดานเทรดสินทรัพย์ดิจิทัล