stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โฮเทลแคลิฟอร์เนีย

Error ซิงเกิลโดยอีเกิลส์
| "โฮเทลแคลิฟอร์เนีย"> ซิงเกิลโดยอีเกิลส์.จากอัลบั้มโฮเทลแคลิฟอร์เนีย |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 (1977-02-22)
บันทึกเสียง: ค.ศ. 1976
แนวเพลง: ร็อก
ผู้ประพันธ์เพลง: ดอน เฟลเดอร์ ดอน เฮนลีย์ เกล็นน์ เฟรย์
โฮเทลแคลิฟอร์เนีย (อังกฤษ: Hotel California) เป็นเพลงไตเติลจากอัลบั้มโฮเทลแคลิฟอร์เนีย ของวงอีเกิลส์ วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 เครดิตการแต่งเพลงตกเป็นของดอน เฟลเดอร์ (ดนตรี), ดอน เฮนลีย์ และเกล็นน์ เฟรย์ (เนื้อเพลง) โจ วอลช์ คิดท่อน Arpeggio ของกีตาร์คู่ขึ้นมาในตอนจบเพลง แต่ไม่ได้รับเครดิตการเขียน การบันทึกเพลงมีเฮนลีย์ร้องนำและปิดท้ายด้วยการโซโล่กีตาร์ไฟฟ้าโดยวอลช์ และเฟลเดอร์ ซึ่งพวกเขาผลัดกันเล่นก่อนเงียบหายไป
โฮเบินไวอาดักต์

โฮเบินไวอาดักต์มองจากถนนแฟร์ริงดัน
โฮเบินไวอาดักต์ (อังกฤษ: Holborn Viaduct) เป็นสะพานถนนในลอนดอนและเป็นชื่อถนนบนสะพาน (ส่วนหนึ่งของทางหลวงสาย A40) เชื่อมต่อย่านโฮเบิน ผ่านทางโฮเบินเซอร์กัส เข้ากับถนนนิวเกตในย่านการเงินของนครลอนดอน โฮเบินไวอาดักต์ทอดข้ามถนนแฟร์ริงดันและแม่น้ำฟลีตที่อยู่ใต้ดิน สะพานมีความยาว 1,400 ฟุต (430 เมตร) และกว้าง 80 ฟุต (24 เมตร) โฮเบินไวอาดักต์เป็นผลงานออกแบบของสถาปนิกวิลเลียม เฮย์วุด และมีโรว์ลันด์ เมสัน ออร์ดิช เป็นวิศวกร
โฮเบินไวอาดักต์สร้างขึ้นระหว่างปี 1863 กับ 1869 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาโฮเบินแวลลีย์ (Holborn Valley Improvements) มูลค่าโครงการรวม 2.5 ล้านปอนด์ (เทียบเท่ามากกว่า 257 ล้านปอนด์ในปี 2019) เพื่อปรับปรุงการจราจรในย่านเวสต์เอนด์กับโฮเบินเซอร์กัส ในโครงการยังประกอบด้วยการก่อสร้างถนนควีนวิกตอเรีย การสร้างสะพานแบล็กไฟรเออส์ใหม่ การเปิดตัวเอมแบงก์เมนต์เข้าสู่นครลอนดอน การต่อขยายถนนแฟร์ริงดัน และการปรับปรุงสถานีแฟร์ริงดันและสถานีลัดเกตฮิลล์ สะพานเปิดอย่างเป็นทางการโดยพระราชินีวิกตอเรียเสด็จเปิด และประทับรถยนต์ผ่านสะพานในวันที่ 6 พฤศจิกายน 1869
โฮโลน

โฮโลน
โฮโลน (ฮีบรู: חוֹלוֹן
‎ (audio)ไฟล์:Holon.ogg; อังกฤษ: Holon) เป็นเมืองชายฝั่งทะเล เป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครเทลอาวีฟ ในประเทศอิสราเอล เมืองมีประชากร 184,700 คน เป็นเมืองในเขตอุตสาหกรรมที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของอิสราเอล รองจากไฮฟา
โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1

| ไวเคานต์เนลสัน |
| --- | --- |
พลเรือโท ลอร์ดเนลสัน
เกิด: 29 กันยายน ค.ศ. 1758 นอร์ฟอล์ก, ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 21 ตุลาคม ค.ศ. 1805(1805-10-21) (47 ปี) ยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์, ประเทศสเปน
แผนก/สังกัด:  ราชนาวี
ประจำการ: ค.ศ. 1771–1805
ชั้นยศ: พลเรือโท
บังคับบัญชา: กองเรือเมดิเตอร์เรเนียน
การยุทธ์:  สงครามปฏิวัติอเมริกา  สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สอง  สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สาม 
ลายมือชื่อ: 
พลเรือโท โฮราชิโอ เนลสัน (อังกฤษ: Horatio Nelson) ภายหลังได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ไวเคานต์เนลสันที่ 1 เป็นนายทหารเรือแห่งราชนาวีอังกฤษ เป็นหนึ่งในชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติ ได้รับชัยชนะในหลายยุทธนาวี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามนโปเลียน ตลอดการรับราชการทหารของลอร์ดเนลสัน เขาได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้หลายครั้ง ครั้งหนึ่งเขาสูญเสียดวงตาข้างหนึ่งไปที่คอร์ซิกา และสูญเสียแขนข้างหนึ่งไปในยุทธนาวีที่ซันตาครูซเดเตเนรีเฟ (Santa Cruz de Tenerife) เขาเสียชีวิตขณะบัญชาการรบในยุทธการที่ตราฟัลการ์ ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะของอังกฤษ ชัยชนะของอังกฤษครั้งนี้ทำให้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สูญเสียแสนยานุภาพทางทะเลในระดับที่ไม่อาจวางแผนรุกรานเกาะบริเตนใหญ่ได้อีกต่อไป
ประวัติ

โฮราชิโอ เนลสัน เกิดในครอบครัวชนชั้นกลางในนอร์ฟอล์กของประเทศอังกฤษ และเข้ารับราชการทหารเรือตามนาวาเอกเมาริช ซัคลิง (Maurice Suckling) ผู้เป็นลุง เนลสันเติบโตในราชการอย่างรวดเร็วจนได้ทำงานกับผู้บังคับบัญชาระดับสูง ก่อนที่ตัวเขาเองจะได้เป็นผู้บัญชาการเรือครั้งแรกในปี 1778 ความกล้าหาญตลอดจนการคิดค้นกลยุทธ์ต่างๆทำให้เขามีชื่อเสียงขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ภายหลังสงครามปฏิวัติอเมริกาซึ่งทำให้อังกฤษตกต่ำ เขาก็ต้องประสบกับความเจ็บป่วยตลอดจนถูกให้ออกจากราชการ แต่เมื่อสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้น เขาก็ได้รับการบรรจุกลับเข้ารับราชการอีกครั้ง โดยคุมกองเรืออยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เขาเข้าต่อสู้ในศึกย่อย ๆ ที่ชายฝั่งเมืองตูลงตลอดจนศึกสำคัญอย่างการเข้ายึดครองคอร์ซิกา และเป็นผู้ประสานงานทางการทูตกับนานารัฐในคาบสมุทรอิตาลี เขาโดดเด่นขึ้นมาอย่างมากจากชัยชนะในยุทธนาวีที่แหลมเซาวีแซงต์ (São Vicente) ของโปรตุเกสในปี 1797
ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ทำศึกในยุทธนาวีที่ซันตาครูซเดเตเนรีเฟ ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเขาและตัวเองได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการสูญเสียแขนขวา เขาจำต้องกลับอังกฤษเพื่อพักรักษาตัว และในปีต่อมา เขาก็ได้รับชัยชนะอย่างขาดลอยเหนือฝรั่งเศสในยุทธนาวีที่แม่น้ำไนล์ และได้รับบรรดาศักดิ์เป็น บารอนเนลสันแห่งเดอะไนล์ (Baron Nelson of the Nile) และยังคงประจำการอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเพื่อสนับสนุนราชอาณาจักรนาโปลีในการป้องกันประเทศจากกองทัพฝรั่งเศสภายใต้นโปเลียน ต่อมาในปี 1801 เขาถูกโอนย้ายไปคุมกองเรือที่ทะเลบอลติกและได้รับชัยชนะเหนือเดนมาร์ก-นอร์เวย์ในยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน และได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นไวเคานต์ ต่อมาเขาบัญชาการการปิดล้อมกองเรือผสมของฝรั่งเศสและสเปนที่ตูลง แต่กองเรือผสมก็สามารถฝ่าออกไปได้ เขาไล่ตามกองเรือผสมฝรั่งเศส-สเปนไปจนถึงหมู่เกาะเวสต์อินดีสในทวีปอเมริกา แต่ก็ไม่สามารถล่อกองเรือผสมให้ออกมาทำศึก
หลังจากนำกองเรือกลับมายังอังกฤษ เขาก็ไปปิดล้อมเมืองกาดิซในปี 1805 แต่เมื่อกองเรือฝรั่งเศส-สเปนเคลื่อนกำลังออกจากท่า กองเรือของเนลสันก็ไล่ตามไปจนถึงแหลมตราฟัลการ์ และเกิดเป็นยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ซึ่งถือเป็นชัยชนะทางทะเลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์ชาติอังกฤษ ความทะเยอทะยานในการพิชิตอังกฤษของนโปเลียนได้แตกสลาย อย่างไรก็ตาม ระหว่างการปะทะ เนลสันที่กำลังบัญชาการรบอยู่บนดาดฟ้าเรือหลวงวิกตอรี ก็ถูกกระสุนปืนจากพลแม่นปืนของฝรั่งเศสยิงเข้าที่บริเวณหน้าอกและเสียชีวิต ร่างของเขาถูกนำตัวกลับไปยังอังกฤษ มีการจัดรัฐพิธีศพให้อย่างสมเกียรติและยิ่งใหญ่ มีการสร้างอนุสาวรีย์ของเขาและนำขึ้นประดับไว้บนเสากลางตั้งจัตุรัสทราฟัลการ์ของกรุงลอนดอน
ลอร์ดเนลสันก่อนเริ่มยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์
โฮโลโปรเซนเซฟาลี

| โฮโลโปรเซนเซฟาลี Holoprosencephaly |
| --- | --- |
แผนภาพแสดงส่วนย่อยหลักของสมองสัตว์มีกระดูกสันหลังขณะเป็นเอ็มบริโอ
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: Q04.2
ICD-9: 742.2
OMIM: 236100
DiseasesDB: 29610
eMedicine: radio/347
MeSH: D016142
GeneReviews:  Holoprosencephaly Overview 
โฮโลโปรเซนเซฟาลี (อังกฤษ: Holoprosencephaly, ย่อ: HPE) เป็นความผิดปกติของศีรษะซึ่งสมองส่วนหน้าของเอ็มบริโอไม่เจริญแยกเป็นสองซีก ตามปกติ สมองส่วนหน้าจะก่อตัวขึ้นและใบหน้าเริ่มเจริญในสัปดาห์ที่ห้าและหกของการตั้งครรภ์ สภาวะดังกล่าวยังเกิดในสปีชีส์อื่นด้วย เช่น แมว
สภาพดังกล่าวสามารถเป็นได้ทั้งไม่รุนแรงและรุนแรง ตามข้อมูลของสถาบันความผิดปกติทางประสาทวิทยาและสโตรคแห่งชาติ (NINDS) ในผู้ป่วยโฮโลโปรเซนเซฟาลีส่วนใหญ่ รูปพิการนั้นรุนแรงเสียจนทารกเสียชีวิตก่อนเกิด
เมื่อสมองส่วนหน้าของเอ็มบริโอไม่แบ่งไปสร้างซีกสมองใหญ่สองด้าน (ครึ่งซ้ายและขวาของสมอง) จะก่อให้เกิดความบกพร่องในการเจริญของใบหน้า ตลอดจนโครงสร้างและการทำหน้าที่ของสมอง
ในกรณีที่รุนแรงน้อยกว่า ทารกจะเกิดมามีการเจริญของสมองปกติหรือใกล้เคียงปกติ และการผิดรูปของใบหน้าที่อาจกระทบตา จมูกและริมฝีปากบน
โหนกท้ายทอย

| โหนกท้ายทอย  (Inion) |
| --- | --- |
มุมมองด้านข้างของศีรษะ แสดงตำแหน่งของกะโหลกศีรษะสัมพันธ์กับผิวหนังด้านนอก (โหนกท้ายทอยอยู่ตรงกลางทางขวาของภาพ)
กระดูกท้ายทอยมุมมองจากด้านนอก (ปุ่มนอกของท้ายทอยอยู่ด้านบนตรงกลางของภาพ)
ตัวระบุ
TA98: A02.1.00.018
TA2: 420
FMA: 76624
ศัพท์ทางกายวิภาคของกระดูก[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
โหนกท้ายทอย (อังกฤษ: inion) เป็นส่วนยื่นนูนเด่นของกระดูกท้ายทอย (occipital bone) ซึ่งอยู่ที่ส่วนหลังด้านล่างของกะโหลกศีรษะ จุดนี้เป็นจุดเกาะของเอ็นหลังคอ (nuchal ligament) และกล้ามเนื้อทราพีเซียส (trapezius muscle)
ในบางครั้งเราอาจใช้คำว่า ปุ่มนอกของท้ายทอย (external occipital protuberance) และโหนกท้ายทอยมีความหมายเดียวกัน แต่จริงๆ แล้วโหนกท้ายทอยเป็นจุดยอดสุดของปุ่มนอกของท้ายทอย
นิรุกติศาสตร์

รากศัพท์ของคำว่า "inion" เป็นภาษากรีก แปลว่า กระดูกท้ายทอย (occipital bone)
"Anatolian bump"

Anatolian bump เป็นปุ่มกระดูกที่อยู่ด้านหลังของกะโหลกศีรษะซึ่งเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับบรรพบุรุษของชาวเอเชียในบางบริเวณ ซึ่งมีปุ่มนอกของท้ายทอยขนาดใหญ่กว่าปกติ
ภาพอื่นๆ

มุมมองด้านล่างของฐานกะโหลกศีรษะ
ความสัมพันธ์ระหว่างสมองและหลอดเลือดแดงมิดเดิล เมนิงเจียล กับพื้นผิวกะโหลกศีรษะ
โฮลด์ออน (เพลงวิลสันฟิลลิปส์)

| "โฮลด์ออน" |
| --- | --- |

เพลงโดยWilson Phillips
จากอัลบั้มWilson Phillips
ด้านบี: "Over and Over"
วางจำหน่าย: 6 มีนาคม ค.ศ. 1990
บันทึกเสียง: 1989
แนวเพลง: Pop rock
ความยาว: 4:27 (Album Version) 3:42 (Single Version)
ค่ายเพลง: SBK
ผู้ประพันธ์เพลง: Chyna Phillips, Glen Ballard, additional lyrics by Carnie Wilson
โปรดิวเซอร์: Glen Ballard
"โฮลด์ออน" (อังกฤษ: Hold On) เป็นซิงเกิลเปิดตัวของวงวิลสันฟิลลิปส์ ออกเมื่อปี 1990 เพลงนี้ได้รับรางวัลบิลบอร์ดมิวสิกอวอร์ดส ในสาขาฮอต 100 ซิงเกิลประจำปี 1990 และยังเคยได้รับการเสนอชื่อรางวัลแกรมมี่สาขาเพลงแห่งปีประจำปี 1991 แต่แพ้ให้เพลง "From a Distance" โดยจูลีย์ โกลด์ ขับร้องโดยเบตต์ มิดเลอร์
"โฮลด์ออน" ถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของวิลสันฟิลลิปส์ ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1990 นาน 1 สัปดาห์ ส่วนในสหราชอาณาจักรเพลงนี้สูงสุดอันดับ 6 บนยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต
อันดับ

| ชาร์ต (1990) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
US Billboard Hot 100: 1
US Billboard Adult Contemporary: 1
Australian Singles Chart: 2
Dutch Top 40: 15
German Singles Chart: 15
GfK Dutch Charts Singles Top 100: 16
Irish Singles Chart: 7
Swedish Singles Chart: 10
Swiss Singles Chart: 15
UK Singles Chart: 6
โฮลเมียม

โฮลเมียม (อังกฤษ: Holmium) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 67 และสัญลักษณ์คือ Ho 
โฮลเมียมเป็นธาตุโลหะเอิร์ธหายากมีลักษณะสีเงินวาวอ่อนนุ่มสามารถยืดเป็นเส้นได้  มีความเสถียรในอากาศที่อุณหภูมิห้องโฮลเมียมเป็นธาตุในกลุ่มแลนทาไนด์พบมากในแร่โมนาไซต์ (monazite) และแกโดลิไนต์ (gadolinite)
โฮป โซโล

โฮป อาเมเลีย โซโล (อังกฤษ: Hope Amelia Solo; 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 – ) เป็นผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวอเมริกัน ที่เล่นให้แก่ทีมซีแอตเติลซาวเดอร์สวีเมน โซโลยังเล่นให้แก่ทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 2000
ภูมิหลัง

โซโลเกิดในริชแลนด์ รัฐวอชิงตัน เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 เจฟฟรีย์ ซึ่งเป็นพ่อของเธอมีเชื้อสายอิตาเลียนที่เติบโตมาในย่านเดอะบร็องซ์ ซึ่งในบางช่วงเป็นคนจรจัดเนื่องด้วยสถานะทหารสงครามผ่านศึกเวียดนาม ซึ่งเจฟฟรีย์เป็นผู้สอนการเล่นฟุตบอลให้กับเธอ แม้ว่าพ่อแม่ของเธอจะหย่ากันเมื่อเธออายุได้หกปี และเธอได้อาศัยอยู่กับแม่ของเธอก็ตาม โซโลยังคงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพ่อของเธอ ที่เป็นอิทธิพลสำคัญในชีวิตของเธอตราบจนเขาได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหันด้วยโรคหัวใจล้มเหลวในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

โฮป โซโล ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
โฮป โซโล – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
US Soccer player profile เก็บถาวร 2013-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โฮป โซโล ที่เฟซบุ๊ก
Washington profile เก็บถาวร 2012-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Hope Solo the American goalkeeper biography
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ

| โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ |
| --- | --- |
ตัวละครใน โดราเอมอน
ซึเนะโอะ (ซ้ายมือ ด้านล่าง)
สร้างโดย: ฟุจิโกะ เอฟ. ฟุจิโอะ
ให้เสียงโดย: ญี่ปุ่น: ชุง ยาชิโระ (พ.ศ. 2516) คาเนตะ คิมตสึกิ (พ.ศ. 2522–2548) นาโอกิ ทัตสึตะ (พ.ศ. 2528) โทโมกาซุ เซกิ (พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน) ไทย: อรุณี นันทิวาส 
ประวัติ
ญาติ: โฮเนะกาว่า ซึเนะสึกุ (น้องชาย) โฮเนะกาว่า ซึเนะจุ (ลูกชาย) โฮเนะกาว่า ซึเนะกิชิ (ญาติ) โฮเนะกาว่า มิเอะโยะชิ (หลาน ?)
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ หรือ โฮะเนะกะวะ ซูเนโอะ  (ญี่ปุ่น: 骨川スネ夫; โรมาจิ: Honekawa Suneo; ราชบัณฑิตยสภา: โฮเนกาวะ ซูเนโอะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า สนีช (อังกฤษ: Sneech) เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดในเดือนกุมภาพันธ์ไม่ปรากฏวัน แต่จากข้อมูลใน "สารานุกรมโดราเอมอน" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 28 มีนาคม[ต้องการอ้างอิง]
ซึเนะโอะ เป็นตัวละครหลักของเรื่องที่ถูกออกแบบให้มีลักษณะเจ้าเล่ห์ คล้ายสุนัขจิ้งจอก ปากแหลม ชอบยุให้ไจแอนท์ รังแกโนบิตะ ซึเนะโอะเป็นคนที่ชอบคุยโวโอ้อวด เนื่องจากเป็นคนมีฐานะร่ำรวย เชี่ยวชาญด้านการเต้นบัลเลต์และเล่นตลก  สิ่งที่เพื่อน ๆ อยากได้ เขามีครบทุกอย่าง เป็นนักสะสมของใช้ มักมีของแพง ๆ มาอวดเพื่อน ๆ มักจะหาเรื่องแกล้งโนบิตะบ่อย ๆ มีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักออกแบบ
ซึเนโอะมีน้องชื่อซึเนะสึกุ (ญี่ปุ่น: スネツグ; โรมาจิ: Sunetsugu ซุเนะสึงุ) อยู่ในการอุปการะของคุณป้าของเขา และมีลูกพี่ลูกน้องชายชื่อซึเนะกิชิ (ญี่ปุ่น: スネ吉; โรมาจิ: Sunekichi ซุเนะกิชิ) ในอนาคตเขามีลูกชายคนหนึ่งชื่อซีเนะจุ (ญี่ปุ่น: スネ樹; โรมาจิ: Suneju ซุเนะจุ) ซึ่งมักจะถูกโนบิสุเกะกลั่นแกล้งพร้อมกับโกดะ ยาซาชิ หรือ ไจจิบิ ลูกของไจแอนท์ด้วย และมีลูกหลานชื่อมิเอะโยะชิ (ญี่ปุ่น: ミエ吉; โรมาจิ: Mieyoshi)
ในบางตอน ซึเนะโอะ แสดงความหลงตัวเองให้เห็น ด้วยการชอบส่องกระจกและชมเชยตัวเองว่าเป็น ชายที่หล่อที่สุดในโลก เนื่องจากเขามีรูปร่างที่เล็กที่สุดในกลุ่ม จึงรู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นปมด้อยของเขาอยู่ตลอด  จึงพยายามที่จะกลบปมด้อยนั้นโดยการชอบคุยโม้โอ้อวดฐานะทางบ้านอยู่เสมอ ความลับอย่างหนึ่งของซึเนะโอะที่ไม่อยากให้ใครรู้คือ มักปัสสาวะรดที่นอน ถึงแม้ว่าจะโตจนเรียนระดับประถม แล้วก็ตาม ซูโนโอะจึงต้องใส่ผ้าอ้อมก่อนนอน  ซึเนะโอะเป็นคนที่ติดแม่มาก ๆ เพราะแม่ของซึเนะโอะค่อนข้างเลี้ยงอย่างตามใจ และมักจะเรียกซึเนะโอะว่า "ลูกโอะ" (ญี่ปุ่น: スネちゃま; โรมาจิ: Sunechama) ในโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์หลาย ๆ ตอน เมื่อเจอเหตุการณ์ที่เลวร้าย ซึเนะโอะมักจะเป็นคนแรกที่ร้องไห้หาแม่ก่อนใคร ๆ
โฮโมโฟเบีย

การฉายไฟสีรุ้งที่อาคารในจตุรัสกลางเมืองอะเบอร์ดีนในสก็อตแลนด์เนื่องในวันต่อต้านโฮโมโฟเบียโลก (IDAHOT)
โฮโมโฟเบีย หรือ อาการเกลียดหรือกลัวผู้มีความหลากหลายทางเพศหรือรักร่วมเพศ (อังกฤษ: Homophobia) คือการกลัวอย่างไม่มีเหตุผล การเกลียดชัง หรือการเลือกปฏิบัติ ต่อบุคคลที่มีรสนิยมรักร่วมเพศหรือพฤติกรรมรักเพศเดียวกัน และยังอธิบายถึงความกลัวหรือการดูถูกเลสเบียนและเกย์ รวมถึงพฤติกรรมต่าง ๆ ที่มาจากความรู้สึกเกลียดชัง ในบางแห่งจำกัดความโดยไม่มีคำว่า "อย่างไม่มีเหตุผล" และดูมุ่งเน้นไปที่พฤติกรรมมากกว่าแรงกระตุ้น คำว่า โฮโมโฟเบีย มีใช้ครั้งแรกในยุคสมัยใหม่ในปี 1971 ถึงแม้ว่าคำนี้จะเกิดขึ้นในช่วงกลางทศวรรษ 1950 ก็ตาม เป็นคำที่แสดงความเห็นกับพวกแสดงความเหยียดหยามกับกลุ่มที่มีทัศนะคติต่างกัน และกับนักวิจัยหลายคนเสนอความหมายของคำนี้อีกอย่างว่าเป็นการอธิบายถึง ความลำเอียงและการเลือกปฏิบัติ ต่อเกย์ เลสเบียน หรือผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศ
โดยทั่วไปแล้วโฮโมโฟเบียจะพบในกลุ่มคนรักต่างเพศ โดยนักจิตวิทยาบางส่วนเชื่อมโยงโฮโมโฟเบียกับความกลัวที่จะรักเพศเดียวกัน ซึ่งอาจมีผลมาจากแบบตายตัวทางเพศในครอบครัว ซึ่งมีผู้ชายเป็นใหญ่และผู้หญิงอุทิศตัวต่อสามีและลูก เป็นความเชื่อฝังใจต่อบทบาทที่ถูกต้องเหมาะสมตามครรลองทางธรรมชาติ และผู้ที่ยึดติดดังกล่าวอาจรู้สึกถึงการถูกคุกคามของการมีอยู่ของเกย์และเลสเบียน เพราะเป็นกลุ่มที่มีแนวโน้มที่จะทำให้บทบาททางเพศที่พวกเขาคิดว่าถูกต้องตามธรรมชาติเกิดความสับสนและอาจรวมถึงการกลัวการรักเพศเดียวกัน ซึ่งการเป็นโฮโมโฟเบียส่วนใหญ่อาจมาจาก กลุ่มบุคคลที่ยึดถือบทบาททางเพศแบบตายตัว และกลุ่มคนที่เคร่งครัดตามคัมภีร์หรือคำสอนทางศาสนา นอกจากนี้แล้วการเป็นโฮโมโฟเบียอาจเกิดจากชายที่รักต่างเพศบางคนเกิดความกลัวหรือหวาดระแวงว่าจะถูกเพศชายด้วยกันทำล่วงละเมิดทางเพศ เช่นการลวนลาม หรือการข่มขืนทางทวารหนัก เป็นต้น ในบางกรณีการที่ผู้ชายบางคนมีความกลัวการที่จะถูกล้อเลียน ถูกเกลียดชัง หรือถูกสังคมตัดสินว่าเป็นเกย์นั้นก็อาจถูกจัดว่าเป็นโฮโมโฟเบียอย่างหนึ่ง
นอกจากนี้ยังมีคนที่รักเพศเดียวกัน ที่เป็นโฮโมโฟเบีย เป็นอันเนื่องมาจากทัศนคติเชิงลบที่สังคมมีต่อกลุ่มคนที่รักเพศเดียวกัน จึงทำให้พวกเขามีความรู้สึกเกลียดชังตัวเองลึก ๆ เนื่องจากถูกหล่อหลอมเลี้ยงดูมาจากทัศนคติและสังคมแบบนี้
โดยลักษณะที่อาจแสดงให้เห็นของบุคคลที่มีอาการโฮโมโฟเบีย เช่น การเรียกคนที่รักเพศเดียวกันในทางลบ เช่นคำว่า ตุ๊ด , แต๋ว , ตีฉิ่ง , ฟักทองบด , ผิดเพศ , ขุดทอง และ สายเหลือง เป็นต้น  นอกจากนี้ยังมีการกีดกันผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศออกจากสังคม , หน้าที่การงาน , การกีดกันไม่ให้เข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆในสังคม , การคุกคามทางวาจา , การลดทอนความเป็นมนุษย์ , การใช้วาจาสบประมาท เยาะเย้ย ล้อเลียน กลั่นแกล้ง ดูถูก ด่าทอ  หรือในบางกรณีอาจถึงขั้นทำร้ายร่างกาย
ในสหรัฐอเมริกาเคยมีเหตุการณ์ที่กลุ่มบุคคลที่มีอาการโฮโมโฟเบียได้ทำลายเอกสารหรือหนังสือ ที่ผู้เขียนมีชื่อหรือนามสกุลว่า Gay หรือในชื่อหนังสือมีคำว่า Gay โดยในกรณีดังกล่าวไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มของชายรักชายเลยทั้งสิ้น
โฮม (อัลบั้มเดอะคอรร์ส)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โฮม
โฮม (อังกฤษ: Home) เป็นอัลบั้มลำดับที่ 5 ของ เดอะคอรร์ส ศิลปินกลุ่มจากประเทศไอร์แลนด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2548 ในยุโรป ภายในอัลบั้มประกอบไปด้วยเพลงเก่าๆ และเพลงพื้นบ้านของไอร์แลนด์ ที่ เดอะคอรร์ส นำกลับมาเรียงเรียงดนตรีและขับร้องใหม่
เพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้ม จะคัดมาจากหนังสือเพลงที่ จีน คอรร์ แม่ผู้ล่วงลับของ 4 พี่น้อง เดอะคอรร์ส ได้จดรวบรวมเอาไว้ ในบรรดานั้น มี 2 เพลงเป็นภาษาแกลิก คือ "Buachaill Ón Éirne" กับ "Bríd Óg Ní Mháille" และอีก 3 เพลงที่ไม่ได้หยิบยกมาจากหนังสือเพลงของแม่ ได้แก่ "Heart Like A Wheel" เพลงเก่าของ Kate and Anna McGarrigle "Old Town" เพลงเก่าของฟิล ไลนอตต์ ที่เดอะ คอรร์ส เคยนำไปแสดงในรายการ MTV Unplugged (1999) มาก่อน และอีกเพลงคือ "Dimming Of The Day" เพลงเก่าของริชาร์ด ธอมป์สัน ซึ่งเพลงนี้ ชารอน คอรร์ มือไวโอลินของวง ได้เป็นผู้ร้องนำอย่าง เต็มตัวครั้งแรก หลังจากที่เคยร้องคู่กับน้องสาว แคโรไลน์ คอรร์ มาแล้วครั้งหนึ่งในเพลง "No Frontiers" นอกจากนั้นยังมี "Return To Fingal" เป็นโบนัสแทร็กสำหรับชุดที่ออกวางจำหน่ายในประเทศเยอรมนี และญี่ปุ่นด้วยอีก 1 เพลง
โฮม เป็นอัลบั้มที่ เดอะ คอรร์ส ย้อนกลับไปหารากเหง้าแห่งความเป็นไอริชของตนเอง เหมือนกับที่ได้เคยทำไว้ในอัลบั้มแรกอย่าง  ฟอร์กิฟเวน, นอตฟอร์ก็อตเทน ซึ่งยังคงประสบความสำเร็จ ขึ้นเป็นอันดับ 1 ในชาร์ตอัลบั้มไอริชของประเทศไอร์แลนด์ และสร้างยอดขายทั่วโลกไปได้มากกว่า 4 ล้านชุด แต่หากจะเทียบกับอัลบั้มชุดที่ผ่านๆ มา ก็ไม่ถือว่าประสบความสำเร็จมากนัก[ต้องการอ้างอิง]
รายชื่อเพลง

"My Lagan Love" - 4:19
"Spancill Hill" - 5:08
"Peggy Gordon" - 4:25
"Black Is The Colour" - 3:48
"Heart Like A Wheel" - 3:52
"Buachaill Ón Éirne"  ("Boy From Ireland")  - 3:14
"Old Hag (You Killed Me)" - 3:43
"Moorlough Shore" - 4:16
"Old Town" - 3:46
"Dimming Of The Day" - 2:57
"Bríd Óg Ní Mháille"  ("Bridget O'Malley")  - 3:38
"Haste To The Wedding" - 2:27
โบนัสแทร็ก - เฉพาะชุดที่ออกจำหน่ายในประเทศเยอรมนีและญี่ปุ่น
"Return To Fingal"
นักร้องและนักดนตรี

แอนเดรีย คอรร์ - ร้องนำ, tin whistle
แคโรไลน์ คอรร์ - bodhrán, ร้องประสาน
ชารอน คอรร์ - ไวโอลิน, ร้องนำ (แทร็กที่ 10) , ร้องประสาน
จิม คอรร์ - กีตาร์, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน
แอนโธนี เดรนแนน - กีตาร์
คีธ ดัฟฟี - เบส
เจสัน ดัฟฟี, แมตต์ แชมเบอร์เลน - กลอง
คีแรน ไคลี - แอคคอร์เดียน
โรแนน ดูนีย์ - พิคโคโล, ทรัมเป็ต
ไมเคิล บัคลีย์ - แซกโซโฟน
เฟียครา เทรนช์ - ควบคุมเครื่องสาย
The BBC Concert Orchestra
โหด เลว ดี 2

| โหด เลว ดี 2 |
| --- | --- |
หน้าปกดีวีดี
กำกับ: จอห์น วู
เขียนบท: จอห์น วู ฉีเคอะ
อำนวยการสร้าง: ฉีเคอะ จอห์น วู
นักแสดงนำ: ตี้ หลุง โจว เหวินฟะ เลสลี่ จาง ซื่อ เทียน
ดนตรีประกอบ: โจเซฟ โก
ผู้จัดจำหน่าย: ซิเนม่าซิตี้คอร์ป (ฮ่องกง) สหมงคลฟิล์ม (ไทย)
วันฉาย: 17 ธันวาคม ค.ศ. 1987 (ฮ่องกง) 31 ธันวาคม ค.ศ. 1987 (ไทย)
ความยาว: 104 นาที
ประเทศ:  ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง อังกฤษ
ก่อนหน้านี้: A Better Tomorrow (ค.ศ. 1986)
ต่อจากนี้: A Better Tomorrow III (ค.ศ. 1989)
โหด เลว ดี 2 (อังกฤษ: A Better Tomorrow II; จีน: 英雄本色 2; พินอิน: Yīngxióng běnsè èr) ภาพยนตร์แอ๊คชั่นสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1987 เป็นภาคต่อของ A Better Tomorrow
เนื้อเรื่อง

หลายปีผ่านไป เรื่องราวของอาเห่า, เสี่ยวหม่า และอาเฉีย เป็นที่เลื่องลือและจดจำไปทั่วกลายเป็นตำนาน จนมีผู้วาดนิยายภาพให้แก่พวกเขา เมื่ออาเห่าพ้นโทษออกมา ได้พบว่า เสี่ยวหม่า ยังมีน้องชายอีกคนที่หน้าตาเหมือนกัน ชื่อ เคน เปิดร้านอาหารอยู่ที่นิวยอร์ก
ที่นิวยอร์ก เคน เป็นคนใจถึงและไม่เกรงกลัวใครเหมือนพี่ชาย ขณะที่ ลุงหลง อดีตมาเฟียที่พวกอาเห่าให้การนับถือ ต้องการตามหาลูกสาวที่พลัดพรากกันไปหลายปี จึงโทรศัพท์มาขอความช่วยเหลือจาก คุณโก ลูกน้องเก่า โดยหารู้ไม่ว่าคุณโกได้ร่วมมือกับมาเฟียอเมริกันกำจัดลุงหลง เพื่อขึ้นเป็นเจ้าของธุรกิจผลิตแบงค์ปลอมแทน คุณโกส่งมือปืนมาลอบสังหารลุงหลงที่โบสถ์ ลุงหลงแม้รอดชีวิตมาได้ แต่หลายคนต้องตาย ลุงหลงเองก็เสียใจจนเสียสติ แต่ก็ยังส่งคนมาตามเก็บลุงหลงและเคนอยู่ตลอด แต่ก็ถูกเคนยิงตายหมด แต่ร้านอาหารของเคนก็ถูกระเบิดทำลายเรียบ ส่วนที่ฮ่องกง อาเห่าได้แฝงตัวเข้าไปอยู่ร่วมกับองค์กรของคุณโก โดยที่ อาเฉีย น้องชายซึ่งเป็นตำรวจที่พยายามจะแฝงตัวเข้ามาเหมือนกัน ซึ่งคุณโกไม่เคยเชื่อใจทั้ง 2 คนเลย จึงได้ให้ 2 คนนี้ยิงกัน เพื่อพิสูจน์ความจริงใจ
เพื่อความปลอดภัย เคนจึงพาลุงหลงที่ได้สติคืนมาแล้วกลับมาฮ่องกง และร่วมมือกับอาเห่าและอาเฉียเพื่อทะลายองค์กรคุณโก แต่อาเฉียพลาดท่าถูกยิงตาย ทั้ง 3 จึงสาบานว่าจะล้างแค้นให้อาเฉีย ด้วยการบุกเข้าไปยิงแบบบ้าระห่ำ
นักแสดง

เคน...โจว เหวินฟะ
อาเห่า...ตี้ หลุง
อาเฉีย...เลสลี่ จาง
ลุงหลง/ หลงซิง...ซื่อ เทียน
คุณโก...กวน ซาน
เบื้องหลัง

A Better Tomorrow II เป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่ต่อยอดจากความสำเร็จของ A Better Tomorrow ภาคแรก ในปี ค.ศ. 1986 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จในทุกด้าน ทั้งคำวิจารณ์ และยอดรายได้เมื่อออกฉาย และสร้างชื่อเสียงให้แก่ จอห์น วู ผู้กำกับฯ และฉีเคอะ ผู้อำนวยการสร้างฯด้วย
ในภาคนี้ ทีมผู้สร้างยังคงเป็นชุดเดิม โดยได้นักแสดงชุดเดิมกลับมารับบทเหมือนเดิม และได้ ซื่อ เทียน นักแสดงตลกที่ผันตัวเองมาแสดงบทเข้มข้นครั้งแรก ซึ่งภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก จนมีการสร้างภาคต่อมา เป็นภาค 3 ในปี ค.ศ. 1989 ที่ฉีเคอะ ทำหน้าที่กำกับฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

โหด เลว ดี 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไฮดรอลิกเฮด

ไฮดรอกลิกเฮด (อังกฤษ: hydraulic head) เป็นหน่วยวัดของความดันของของเหลวเหนือระดับอ้างอิง โดยทั่วไปไฮดรอลิกเฮดจะวัดความสูงของผิวน้ำในหน่วยของความยาว
ให้ยืม-เช่า

ประธานาธิบดีโรสเวลต์ลงนามร่างรัฐบัญญัติให้ยืม-เช่าเพื่อมอบความช่วยเหลือแก่บริเตนและจีน (ค.ศ. 1941)
นโยบายให้ยืม-เช่า (อังกฤษ: Lend-Lease) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "รัฐบัญญัติส่งเสริมการป้องกันสหรัฐ" (อังกฤษ: An Act to Promote the Defense of the United States), (Pub.L. 77–11, H.R. 1776, 55 Stat. 31, ตรา 11 มีนาคม ค.ศ. 1941) เป็นโครงการซึ่งสหรัฐจัดหาอาหาร น้ำมันและยุทโธปกรณ์แก่ฝรั่งเศสเสรี สหราชอาณาจักร สาธารณรัฐจีน และต่อมาสหภาพโซเวียตและชาติสัมพันธมิตรอื่นระหว่าง ค.ศ. 1941 ถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งรวมเรือรบและเครื่องบินรบ ตลอดจนอาวุธอื่น มีการลงนามเป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1941 และสิ้นสุดเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1945 โดยทั่วไป การช่วยเหลือนั้นไม่คิดราคา แต่ให้คืนเครื่องมือบางอย่าง (เช่น เรือ) หลังสงคราม เพื่อเป็นการตอบแทน สหรัฐได้รับเช่าฐานทัพบกและเรือในดินแดนฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงคราม
มีการส่งกำลังบำรุงรวม 50,100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เทียบเท่า 659,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐปัจจุบัน) หรือ 17% ของรายจ่ายสงครามทั้งหมดของสหรัฐ โดยทั้งหมด 31,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปบริเตน 11,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปสหภาพโซเวียต 3,200 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปฝรั่งเศส 1,600 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปจีน และอีก 2,600 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปฝ่ายสัมพันธมิตรอื่น นโยบายให้ยืม-เช่าย้อนกลับประกอบด้วยบริการอย่างการเช่าฐานทัพซึ่งให้แก่สหรัฐ รวมเป็น 7,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งในจำนวนนี้ 6,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐมาจากบริเตนและเครือจักรภพ เงื่อนไขของความตกลงกำหนดให้ใช้ยุทโธปกรณ์จนคืนหรือถูกทำลาย ในทางปฏิบัติ มีการคืนยุทโธปกรณ์น้อยมาก มีการขายกำลังบำรุงที่มาถึงหลังวันสิ้นสุดในราคาที่ลดมาก 1,075 ล้านปอนด์ โดยใช้เงินกู้ระยะยาวจากสหรัฐ แคนาดาดำเนินโครงการคล้ายกันที่เรียก ความช่วยเหลือร่วมกัน ซึ่งส่งเงินกู้ 1,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และกำลังบำรุงและบริการมูลค่า 3,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐแก่บริเตนและฝ่ายสัมพันธมิตรอื่น
โครงการนี้ยุติการแสร้งเป็นกลางของสหรัฐอย่างชะงัดและเป็นก้าวเด็ดขาดจากนโยบายไม่แทรกแซง ซึ่งครอบงำความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1931
โหด เลว ดี 3

| โหด เลว ดี 3 |
| --- | --- |
หน้าปกดีวีดี
กำกับ: ฉีเคอะ
เขียนบท: ฉีเคอะ
อำนวยการสร้าง: ฉีเคอะ
นักแสดงนำ: โจว เหวินฟะ เหลียง เจียฮุย เหมย ยั่นฟาง 
ผู้จัดจำหน่าย: ฟิล์มเวิร์คช็อป โกลด์เด้นปริ้นเซสฟิล์ม (ฮ่องกง) โกลด์ทาวน์ฟิล์ม (ไทย)
วันฉาย: 20 ตุลาคม 1989 (ฮ่องกง)
ความยาว: 105 นาที
ประเทศ:  ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง เวียดนาม อังกฤษ
ทำเงิน: 18,476,116 ดอลลาร์ฮ่องกง
ก่อนหน้านี้: A Better Tomorrow II (ค.ศ. 1987)
ข้อมูลจาก IMDb
โหด เลว ดี 3 (อังกฤษ: A Better Tomorrow III, A Better Tomorrow 3: Love & Death in Saigon; จีน: 英雄本色3-夕陽之歌; พินอิน: Yīngxióng běnsè sān – xīyáng zhī gē) ภาพยนตร์แอ็คชั่นสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1989
เนื้อเรื่อง

ไซง่อน ในปี ค.ศ. 1974 ท่ามกลางสงครามเวียดนาม มาร์ค หนุ่มชาวจีนเดินทางจากฮ่องกงมาถึงที่นี่ เพื่อตามหาญาติห่าง ๆ ที่ชื่อ อาหมั่น และพ่อ เพื่อกลับฮ่องกง อาหมั่นถูกจับเข้าคุกเพราะทำพาสปอร์ตปลอม ทั้งหมดได้รับการช่วยเหลือจาก เชา ไหวกิป หญิงสาวผู้กว้างขวาง แต่ก็ถูกตามรังควาญจาก บอง นายพลทหารเวียดนามอยู่ตลอด  ทั้งมาร์ค และอาหมั่น ได้พัฒนาความสัมพันธ์กับไหวกิป ไหวกิปรักมาร์ค แต่มาร์คกลับสนับสนุนให้อาหมั่นเป็นคู่กับเธอ
เมื่อทั้งหมดกลับไปฮ่องกง โห่ ฉางชิง นักธุรกิจลูกครึ่งญี่ปุ่นอดีตแฟนของไหวกิปที่หายตัวไป 3 ปี ได้ปรากฏตัวขึ้น อาโห่ได้ตามมารังควาญอาหมั่นและพ่อ จนเสียชีวิต และบีบบังคับให้อาหมั่นและมาร์คออกจากฮ่องกงไป ทั้งหมดจึงกลับไปเวียดนามอีกครั้ง ก่อนไซง่อนแตก ที่นั่นจึงเป็นสถานที่ตัดสินกันด้วยความสัมพันธ์ของคนทั้ง 3 ระหว่างความรัก, ดี, เลว และโหด
นักแสดง

โจว เหวินฟะ...มาร์ค
เหลียง เจียฮุย...อาหมั่น
เหมย ยั่นฟาง ...เชา ไหวกิป
ซะบุโระ โทะคิโตะ...โห่ ฉางชิง/ทานากะ
เบื้องหลัง

A Better Tomorrow III เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นในปี ค.ศ. 1989 จากการกำกับและอำนวยการสร้างของ ฉีเคอะ ถือเป็นภาคสุดท้ายและภาคจบของภาพยนตร์ไตรภาค A Better Tomorrow ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากก่อนหน้านั้น
โดยที่ในภาคนี้ เนื้อหาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับ 2 ภาคก่อนหน้านี้ แต่ไปมีเนื้อหาเป็นฉากหลังของสงครามเวียดนาม ในปี ค.ศ. 1974 แทน แม้จะมี โจว เหวินฟะ นักแสดงนำใน 2 ภาคก่อนหน้านั้นมารับบทซึ่งเสมือนเป็นบทเดิมอีก อีกทั้งตัวผู้กำกับฯก็ไม่ได้เป็น จอห์น วู เหมือน 2 ภาคแรก หากแต่เป็นฉีเคอะ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการสร้างมาทำหน้าที่นี้เอง ทั้งนี้เพราะ ก่อนหน้านั้น ทั้ง 2 เกิดผิดใจกัน จอห์น วู จึงแยกไปสร้าง Bullet in the Head แทน ซึ่งออกฉายในปีเดียวกันและมีสงครามเวียดนามเป็นฉากหลังเช่นเดียวกัน
สำหรับเรื่องนี้ ตัวภาพยนตร์ได้รับคำชมไปเพียงแค่ 5.8 ดาวเท่านั้น จากทั้งหมด 10 ดาว นับว่าน้อยที่สุดในภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

โหด เลว ดี 3 ที่ออลมูวี
โหด เลว ดี 3 ที่รอตเทนโทเมโทส์