stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เค้กเรดเวลเวต

| --- | --- |
เค้กเรดเวลเวต 4 ชั้นหนึ่งชิ้น
ประเภท: เค้กแซนด์วิช
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ส่วนผสมหลัก: แป้งประกอบอาหาร, เนย, น้ำตาล, นมเนย, ผงโกโก้, วานิลลา หรือ ครีมชีส โรยหน้า, บีตรูต หรือ สีผสมอาหารสีแดง
 ตำราอาหาร: เค้กเรดเวลเวต   สื่อ: เค้กเรดเวลเวต
เค้กเรดเวลเวต (อังกฤษ: red velvet cake) คือเค้กที่มีสีแดงเข้ม แดงอ่อน หรือสีน้ำตาลแดง แต่เดิมคือเค้กแซนด์วิชที่ตกแต่งด้านบนด้วยครีมชีส หรือรู (roux) ปรุงสำเร็จโรยหน้าเค้ก สีแดงในเค้ก เดิมทีแล้วมาจากการใส่น้ำส้มสายชู (วิธีสมัยใหม่จะเพิ่มส่วนผสมของบีตรูต หรือสีผสมอาหาร)
ส่วนผสมทั่วไปของเค้กเรดเวลเวต ได้แก่ นมเนย เนย โกโก้ และแป้งประกอบอาหาร สำหรับตัวเค้ก และบีตรูต หรือสีผสมอาหาร สำหรับสีของเค้ก
คอนทราฟอร์ซ

| คอนทราฟอร์ซ |
| --- | --- |
ภาพหน้าปกของคอนทราฟอร์ซ
ผู้พัฒนา: โคนามิ
ผู้จัดจำหน่าย: โคนามิ
โปรแกรมเมอร์: มิตสึโอะ ทาเกโมโตะ
ศิลปิน: โคจิ โฮริเอะ
แต่งเพลง: เค็งอิจิ มัตสึบาระ โทโมยะ โทมิตะ
ชุด: คอนทรา
เครื่องเล่น: นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม
วางจำหน่าย: อเมริกาเหนือ: 30 กันยายน ค.ศ. 1992
แนว: รันแอนด์กัน
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว   หลายผู้เล่น
คอนทราฟอร์ซ (อังกฤษ: Contra Force) เป็นเกมยิงแอ็กชันที่บริษัทโคนามิเปิดตัวสำหรับระบบนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมเมื่อ ค.ศ. 1992 ในทวีปอเมริกาเหนือ โดยเป็นภาคแยกของซีรีส์คอนทรา นับเป็นเกมที่สามในซีรีส์ที่วางจำหน่ายสำหรับระบบนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมต่อจากคอนทราภาคแรก และซูเปอร์คอนทรา อย่างไรก็ตาม โดรงเรื่องและฉากของเกมไม่เกี่ยวข้องกับภาคก่อนหน้ารวมถึงภาคต่อ ๆ มา เนื่องจากเหล่าวายร้ายในเกมเป็นผู้ก่อการร้ายแทนที่จะเป็นการคุกคามจากเอเลียน เกมดังกล่าวมีกำหนดวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นภายใต้ชื่ออาร์กฮาวด์ (ญี่ปุ่น: アークハウンド; โรมาจิ: Āku Haundo) โดยไม่เกี่ยวข้องกับซีรีส์คอนทรา แต่ถูกยกเลิก
รูปแบบการเล่น

คอนทราฟอร์ซเริ่มต้นด้วยผู้เล่นที่ได้รับการขอให้เลือกระหว่างหนึ่งในสี่ตัวละคร นอกจากเบินส์ผู้เป็นหัวหน้าทีมแล้ว ผู้เล่นยังสามารถเลือกระหว่างไอเอิร์น ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธหนัก, สมิธ นักแม่นปืน และบีนส์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการรื้อถอน ตัวละครแต่ละตัวมีความแตกต่างกัน ไม่เพียงแค่อาวุธที่พวกเขาใช้ หากแต่ยังรวมถึงความเร็วและความสามารถในการกระโดด
เกมนี้ประกอบด้วยห้าด่าน ได้แก่: ด่านเลขคี่ (1, 3 และ 5) เล่นจากมุมมองด้านข้างมาตรฐาน ในขณะที่ด่านเลขคู่ (2 และ 4) จะเล่นจากมุมมองด้านบน (คล้ายกับที่มีอยู่ในเกมซูเปอร์คอนทรา และโอเปอเรชันซี) ส่วนเป้าหมายนั้นง่ายพอ ๆ กับการไปให้ถึงจุดสิ้นสุดของแต่ละด่าน โดยต่อสู้กับศัตรูทุกคนที่ขวางทาง ก่อนที่จะเผชิญหน้ากับบอสที่รออยู่ตอนท้าย ซึ่งด่านในเกม ได้แก่ โกดัง, ท่าเรือ, อาคารมาติ, อากาศยานเสียงกระหึ่ม และสุดท้ายคือกองบัญชาการบลูกรุป
ส่วนการควบคุมนั้นคล้ายกับเกมคอนทราก่อนหน้า ที่ด่านมุมมองด้านข้าง ผู้เล่นสามารถวิ่งไปทางซ้ายหรือขวา เช่นเดียวกับหมอบและกระโดด ในขณะที่ในด่านมุมมองด้านบน ผู้เล่นสามารถเคลื่อนที่ได้แปดทิศทาง (แต่ไม่สามารถกระโดดหรือหมอบได้) ส่วนการยิงได้แปดทิศทางขึ้นอยู่กับบริบท นอกจากนี้ แทนที่จะเพิ่มพลังทันทีแบบเกมคอนทราภาคก่อน ผู้เล่นมีมิเตอร์เลือกพลังที่คล้ายกับซีรีส์กราดิอุสซึ่งจะแสดงการเพิ่มพลังที่ผู้เล่นสามารถรับได้ ผู้เล่นต้องเก็บเพาเวอร์-อัป รูปกระเป๋าเอกสาร ซึ่งซ่อนอยู่ภายในสภาพแวดล้อมที่ทำลายได้ของแต่ละด่าน เพื่อเลื่อนเคอร์เซอร์บนเครื่องบ่งบอกทีละขั้น เมื่อเคอร์เซอร์อยู่ที่การเพิ่มพลังที่ผู้เล่นต้องการได้รับ ผู้เล่นสามารถยืนยันการเลือกของพวกเขาด้วยปุ่มเลือก ไอเทมในเครื่องบ่งบอกรวมถึงปืนพกรุ่นมาตรฐานสำหรับตัวละครทุกตัว, อาวุธเฉพาะสำหรับตัวละครสองตัว การเพิ่มพลังยิงเทอร์โบที่เพิ่มจำนวนกระสุนบนหน้าจอ และการโจมตีแบบหมุนที่ทำให้ตัวละครคงกระพันต่อการยิงของศัตรูในขณะที่อยู่กลางเวหา
ผู้เล่นสามารถหยุดเกมชั่วคราวและไปที่เมนูย่อยที่สามารถเปลี่ยนตัวละครปัจจุบันได้ ที่เมนูย่อย ผู้เล่นสามารถกำหนดตัวละครอื่นให้กับผู้เล่นคนที่สองหรือเรียกพันธมิตรที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ ผู้เล่นสามารถหยุดเกมชั่วคราวและไปที่เมนูย่อยที่สามารถเปลี่ยนตัวละครปัจจุบันได้ ที่เมนูย่อย ผู้เล่นสามารถแบ่งหน้าที่ตัวละครอื่นให้แก่ผู้เล่นคนที่สอง หรือเรียกคู่หูที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ ผู้เล่นสามารถกำหนดกลยุทธ์ที่เป็นไปได้จากหนึ่งในหกให้แก่คู่หูของตน ซึ่งมีตั้งแต่แนวรับและแนวรุก ตัวละครคู่หูจะปรากฏขึ้นเป็นเวลาห้าวินาทีเพื่อช่วยเหลือผู้เล่นก่อนที่จะหายไป เมื่อคู่หูหายไป ผู้เล่นสามารถเรียกเขาอีกครั้งจากเมนูย่อย ตัวละครแต่ละตัวมีเพียงสามชีวิต หากผู้เล่นคนเดียวเสียชีวิตทั้งหมดในฐานะตัวละครตัวเดียว เกมจะสิ้นสุดลง อนึ่ง ผู้เล่นสามารถใช้เมนูย่อยเพื่อสลับไปยังตัวละครอื่นที่ยังมีชีวิตพิเศษก่อนที่จะเกิดขึ้น ส่วนในโหมดผู้เล่น 2 คน หากผู้เล่นคนใดคนหนึ่งเสียชีวิตในเกมของพวกเขาไปทั้งหมด พวกเขาสามารถกำหนดตัวละครอื่นได้ แต่ตัวละครที่เสียชีวิตไปทั้งหมดจะใช้ประโยชน์ไม่ได้ โดยมีโอกาสไม่จำกัดเพื่อคอนทินิวต่อ
โครงเรื่อง

ใน ค.ศ. 1992 ซี-ฟอร์ซ ซึ่งเป็นกองกำลังเฉพาะกิจที่ประกอบด้วยอดีตผู้เชี่ยวชาญด้านการทหาร ไดรับการก่อตั้งขึ้นเพื่อปกป้องนีโอซิตีจากการก่อการร้าย อยู่มาวันหนึ่ง เบินส์ ผู้เป็นหัวหน้าทีมได้รับโทรศัพท์จากฟอกซ์ ผู้ให้ข้อมูล ซึ่งบอกเขาว่าหัวหน้าหน่วยข่าวกรองกำลังถูกคุกคามโดยองค์การอาชญากรรมที่รู้จักกันในชื่อ ดี.เอ็น.เอ็ม.อี. ครั้นเบินส์จะจัดวงประชุมที่ท่าเรือกับฟอกซ์เพื่อทราบเพิ่มเติมเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ ก็ได้แต่พบศพของฟอกซ์เท่านั้นเมื่อเขาไปถึงที่หมาย ในเวลานี้จึงขึ้นอยู่กับซี-ฟอร์ซ ที่จะกอบกู้นีโอซิตีจากองค์การ ดี.เอ็น.เอ็ม.อี.
การพัฒนา

เดิมที ได้มีแผนจะวางจำหน่ายคอนทราฟอร์ซที่ประเทศญี่ปุ่นภายใต้ชื่ออาร์กฮาวด์ใน ค.ศ. 1991 และเดิมทีไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับซีรีส์คอนทรา ซึ่งเกมดังกล่าวได้รับการประกาศในนิตยสารต่าง ๆ เช่น แฟมิคอมซือชิน และได้รับการประกาศในโบรชัวร์อย่างเป็นทางการของบริษัทโคนามิโดยมีกำหนดการวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม แต่เกมเวอร์ชันแรกนี้ถูกยกเลิก
แม้จะมีการยกเลิกอาร์กฮาวด์ในประเทศญี่ปุ่น แต่เกมดังกล่าวยังคงได้รับการแปลสำหรับตลาดอเมริกาเหนือในฐานะภาคแยกของซีรีส์คอนทรา โดยแรกเริ่มเดิมที คอนทราฟอร์ซเป็นเกมคอนโซลเกมที่ 3 ที่มีกำหนดวางจำหน่ายในฤดูหนาว ค.ศ. 1991 ซึ่งจะวางจำหน่ายในช่วงก่อนคอนทรา III: เดอะเอเลียนวอส์ (รู้จักกันในชื่อคอนทรา IV ในขณะนั้น) อย่างไรก็ตาม คอนทราฟอร์ซถูกเลื่อนออกไปเป็นช่วงปลาย ค.ศ. 1992 ซึ่งช้ากว่าคอนทรา III ไม่กี่เดือน ทำให้เกมอันหลังถูกจัดลำดับใหม่ก่อนวางจำหน่าย
การตอบรับ

คอนทราฟอร์ซได้รับการตอบรับแบบผสม โดยเบร็ต แอลัน ไวส์ บรรณาธิการออลเกมได้ติเตียนการช้าลงและการสั่นไหวที่เกมประสบ แต่ยกย่องกลยุทธ์เพิ่มเติมที่สามารถเลือกจากตัวละครต่าง ๆ แต่ละตัวซึ่งมีทักษะและอาวุธเฉพาะตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

Contra Force ที่ MobyGames
การประกาศเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นสำหรับอาร์กฮาวด์ที่แสดงภาพโปรโมตหลัก
ภาษาฮีบรูสมัยใหม่

| ภาษาฮีบรูสมัยใหม่ |
| --- | --- |
ฮีบรู, ฮีบรูอิสราเอล
עברית חדשה‎
คำศัพท์ "ชาลอม" ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่ รวมเครื่องหมายสระ
ภูมิภาค: ลิแวนต์ใต้
ชาติพันธุ์: ชาวยิวอิสราเอล
จำนวนผู้พูด: 9 ล้านคน  (2014)ภาษาแม่: 5 ล้านคน ภาษาที่สอง: 4 ล้านคน
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  เซมิติกเซมิติกตะวันตกเซมิติกกลางเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือคานาอันฮีบรูภาษาฮีบรูสมัยใหม่
รูปแบบก่อนหน้า: ภาษาฮีบรูไบเบิล ภาษาฮีบรูมิซนะห์ภาษาฮีบรูสมัยกลางภาษาฮีบรูสมัยใหม่ 
ระบบการเขียน: ชุดตัวอักษรฮีบรู อักษรเบรลล์ฮีบรู
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  อิสราเอล
ผู้วางระเบียบ: Academy of the Hebrew Language
รหัสภาษา
ISO 639-1: he
ISO 639-2: heb
ISO 639-3: heb
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาฮีบรู:  ประชากรมากกว่าร้อยละ 50 พูดภาษฮีบรู   ประชากรร้อยละ 25–50 พูดภาษาฮีบรู   ประชากรน้อยกว่าร้อยละ 25 พูดภาษาฮีบรู
ภาษาฮีบรูสมัยใหม่ (ฮีบรู: עִבְרִית חֲדָשָׁה ʿĪvrīt ḥadašá [ivˈʁit χadaˈʃa]) มีอีกชื่อว่า ภาษาฮีบรูอิสราเอล หรือสั้น ๆ ว่า ฮีบรู เป็นรูปแบบมาตรฐานของภาษาฮีบรูที่ใช้พูดในปัจจุบัน ถือเป็นภาษาราชการของประเทศอิสราเอลที่ได้รับการพัฒนาเป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นฟูภาษาฮีบรูในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเป็นภาษาคานาอันภาษาเดียวที่ยังคงมีผู้ใช้งาน ภาษาฮีบรูสมัยใหม่ที่ใช้ตรงกับช่วงการก่อตั้งรัฐอิสราเอล ซึ่งใช้ภาษาฮีบรูเป็นภาษาประจำชาติ เป็นเพียงตัวอย่างภาษาเดียวที่ฟื้นฟูภาษาได้อย่างประสบความสำเร็จแบบบริบูรณ์
ภาษาฮีบรู ภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือในตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก พูดกันตั้งแต่สมัยโบราณและเป็นภาษาพื้นเมืองของชาวยิวจนถึงศตวรรษที่ 3 ก่อน ค.ศ. ที่แทนที่ด้วยภาษาแอราเมอิกตะวันตก ภาษาย่อยของภาษาแอราเมอิก ภาษาท้องถิ่นหรือภาษาหลักของภูมิภาคที่ชาวยิวอพยพอยู่ และภายหลังคือภาษาอาหรับยิว ลาดิโน, ยิดดิช และกลุ่มภาษายิวอื่น ๆ แม้ว่ายังมีผู้ใช้ภาษาฮีบรูในเชิงพิธีทางศาสนา, กวีกับวรรณกรรม และจดหมายโต้ตอบ ภาษานี้จึงกลายเป็นภาษาพูดที่สูญแล้ว
เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 Eliezer Ben-Yehuda นักภาษาศาสตร์ชาวรัสเซียเชื้อสายยิว เริ่มต้นขบวนการในการฟื้นฟูภาษาฮีบรูเป็นภาษาที่มีชีวิต โดยมีแรงบันดาลใจจากความปรารถนาที่จะอนุรักษ์วรรณกรรมฮีบรูและชาติฮีบรูจำเพาะในเนื้อหาของลัทธิไซออนนิสต์ หลังจากนั้น ผู้พูดภาษายิดดิชและลาดิโนจำนวนมากถูกสังหารในฮอโลคอสต์ หรือหนีไปอิสราเอล และผู้พูดภาษาอาหรับยิวหลายคนก็อพยพไปอิสราเอลในการอพยพของชาวยิวจากโลกมุสลิม โดยหลายคนหันไปใช้ภาษาฮีบรูสมัยใหม่
ปัจจุบันมีผู้พูดภาษาฮีบรูประมาณ 9–10 ล้านคน โดยนับรวมผู้พูดเป็นภาษาแม่ ผู้พูดได้คล่อง และผู้พูดไม่คล่อง ในจำนวนนี้ประมาณ 6 ล้านคนพูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ ส่วนใหญ่เป็นชาวยิวที่เกิดในประเทศอิสราเอลหรืออพยพเข้ามาตอนยังเด็ก ส่วนที่เหลือแบ่งเป็น: 2 ล้านคนเป็นผู้อพยพเข้าอิสราเอล; 1.5 ล้านคนเป็นชาวอาหรับอิสราเอลที่มักพูดภาษาอาหรับเป็นภาษาแม่ และครึ่งล้านคนเป็นชาวอิสราเอลที่อยู่ต่างประเทศหรือชาวยิวพลัดถิ่น
ตามกฎหมายอิสราเอล องค์กรที่กำกับดูแลการพัฒนาภาษาฮีบรูสมัยใหม่อย่างเป็นทางการคือ Academy of the Hebrew Language (สถาบันภาษาฮีบรู) ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่มหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม
ชื่อ

คำศัพท์ทางวิชาการที่ใช้กันมากที่สุดสำหรับภาษานี้คือ "ภาษาฮีบรูสมัยใหม่" (עברית חדשה ʿivrít ħadašá[h]) คนส่วนใหญ่เรียกแบบสั้นเป็น ฮีบรู (עברית Ivrit)
คำว่า "ภาษาฮีบรูสมัยใหม่" ได้รับการอธิบายว่า "มีปัญหาบ้างเล็กน้อย" เนื่องจากคำนี้แสดงความนัยถึงการแบ่งยุคสมัยที่ไม่กำกวมจากภาษาฮีบรูไบเบิล Haiim B. Rosén [he] (חיים רוזן) สนับสนุนให้ใช้คำว่า "ภาษาฮีบรูอิสราเอล" ที่ตอนนี้มีการใช้งานอย่างแพร่หลาย ด้วยเหตุว่าภาษานี้ "แสดงถึงธรรมชาติที่ไม่เป็นไปตามลำดับเวลาของภาษาฮีบรู" ใน ค.ศ. 1999 กิลอัด ซูเกร์มัน นักภาษาศาสตร์ชาวอิสราเอล เสนอคำว่า "Israeli" เพื่อแทนต้นกำเนิดหลายแห่งของตัวภาษา
ภูมิหลัง

บทความหลัก: ภาษาฮีบรู
ประวัติศาสตร์ภาษาฮีบรูสามารถแบ่งได้ออกเป็น 4 ช่วงหลัก:
ภาษาฮีบรูไบเบิล ภาษาในคัมภีร์ฮีบรูส่วนใหญ่ ใช้งานจนถึงศตวรรษที่ 3 ก่อน ค.ศ.
ภาษาฮีบรูมิชนะฮ์ ภาษาในมิชนะฮ์และทัลมุด
ภาษาฮีบรูสมัยกลาง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ถึง 13
ภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ภาษาของรัฐอิสราเอลสมัยใหม่
ข้อมูลยิวร่วมสมัยกล่าวถึงภาษาฮีบรูว่าเจริญรุ่งเรืองในฐานะภาษาพูดในอาณาจักรอิสราเอลและยูดาห์เมื่อประมาณ 1200 ถึง 586 ปีก่อน ค.ศ. นักวิชาการโต้แย้งเกี่ยวกับระดับที่ภาษาฮีบรูยังคงเป็นภาษาพูดพื้นเมืองต่อหลังการคุมขังแห่งบาบิโลน เมื่อภาษาแอราเมอิกเก่ากลายเป็นภาษาสากลที่มีอิทธิพลในภูมิภาค
ภาษาฮีบรูสูญสิ้นสถานะภาษาถิ่นในช่วง ค.ศ. 200 ถึง 400 โดยเสื่อมถอยหลังกบฏ Bar Kokhba ใน ค.ศ. 132–136 ซึ่งทำลายล้างประชากรในยูเดีย หลังการเนรเทศ ภาษาฮีบรูจึงจำกัดอยู่ในการใช้งานในทางศาสนาและผลงานประพันธ์
ดูเพิ่ม

ภาษาฮีบรูไบเบิล
บรรณานุกรม

Choueka, Yaakov (1997). Rav-Milim: A comprehensive dictionary of Modern Hebrew. Tel Aviv: CET. ISBN 978-965-448-323-0.
Ben-Ḥayyim, Ze'ev (1992). The Struggle for a Language. Jerusalem: The Academy of the Hebrew Language.
Dekel, Nurit (2014). Colloquial Israeli Hebrew: A Corpus-based Survey. De Gruyter. ISBN 978-3-11-037725-5.
Gila Freedman Cohen; Carmia Shoval (2011). Easing Into Modern Hebrew Grammar: A User-friendly Reference and Exercise Book. Magnes Press. ISBN 978-965-493-601-9.
Shlomo Izreʾel; Shlomo Raz (1996). Studies in Modern Semitic Languages. BRILL. ISBN 978-90-04-10646-8.
Matras, Yaron; Schiff, Leora (2005). "Spoken Israeli Hebrew revisited: Structures and variation" (PDF). Studia Semitica. 16: 145–193. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2024-09-11.
Ornan, Uzzi (2003). "The Final Word: Mechanism for Hebrew Word Generation". Hebrew Studies. Haifa University. 45: 285–287. JSTOR 27913706.
Bergsträsser, Gotthelf (1983).  Peter T. Daniels (บ.ก.). Introduction to the Semitic Languages: Text Specimens and Grammatical Sketches. Eisenbrauns. ISBN 978-0-931464-10-2.
Haiim B. Rosén (1962). A Textbook of Israeli Hebrew. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-72603-8.
Stefan Weninger (23 December 2011). The Semitic Languages: An International Handbook. Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-025158-6.
Wexler, Paul (1990). The Schizoid Nature of Modern Hebrew: A Slavic Language in Search of a Semitic Past. Otto Harrassowitz Verlag. ISBN 978-3-447-03063-2.
Zuckermann, Ghil'ad (2003). Language Contact and Lexical Enrichment in Israeli Hebrew. UK: Palgrave Macmillan. ISBN 978-1403917232.
แหล่งข้อมูลอื่น

Modern Hebrew Swadesh list
The Corpus of Spoken Israeli Hebrew - introduction by Tel Aviv University
Hebrew Today – Should You Learn Modern Hebrew or Biblical Hebrew? เก็บถาวร 2014-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
History of the Ancient and Modern Hebrew Language by David Steinberg
Short History of the Hebrew Language by Chaim Menachem Rabin
Academy of the Hebrew Language: How a Word is Born
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล
คีปทอล์กกิงแอนด์โนบอดีเอกซ์โพลดส์

| คีปทอล์กกิงแอนด์โนบอดีเอกซ์โพลดส์ |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: สตีลเครตเกมส์
ผู้จัดจำหน่าย: สตีลเครตเกมส์
ออกแบบ: อัลเลน เปสตาลูกี เบน เคน ไบรอัน เฟตเตอร์
โปรแกรมเมอร์: อัลเลน เปสตาลูกี เบน เคน ไบรอัน เฟตเตอร์
ศิลปิน: คริส เทย์เลอร์
แต่งเพลง: เลียม โซเว
เอนจิน: ยูนิตี
เครื่องเล่น: แอนดรอยด์ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โอเอสเท็น เพลย์สเตชัน 4 ลินุกซ์ นินเท็นโด สวิตช์ เอกซ์บอกซ์วัน
วางจำหน่าย: เกียร์ วีอาร์ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2015 โอเอสเท็น 14 ธันวาคม ค.ศ. 2015 โอคูลัส ริฟต์ 26 มีนาคม ค.ศ. 2016 เพลย์สเตชัน วีอาร์ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2016 กูเกิล เดย์ดรีม 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ลินุกซ์ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2017 โอคูลัส โก 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 นินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน 16 สิงหาคม ค.ศ. 2018 โอคูลัส เควสต์ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ไอโอเอส, แอนดรอยด์ (ไม่ใช่วีอาร์) 1 สิงหาคม ค.ศ. 2019
แนว: ปริศนา
รูปแบบ: หลายผู้เล่น
คีปทอล์กกิงแอนด์โนบอดีเอกซ์โพลดส์ (อังกฤษ: Keep Talking and Nobody Explodes) เป็นวิดีโอเกมปริศนาที่พัฒนาและเผยแพร่โดยสตูดิโอสตีลเครตเกมส์ของแคนาดา เกมดังกล่าวกำหนดให้ผู้เล่นปลดระเบิดที่สุ่มสร้างขึ้นอย่างเป็นระบบโดยได้รับความช่วยเหลือจากผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่กำลังอ่านคู่มือที่มีคำแนะนำอยู่ เกมนี้ได้รับการออกแบบโดยอาศัยการรองรับความเป็นจริงเสมือนโดยมีความพร้อมใช้งานก่อนในซัมซุงเกียร์ วีอาร์ ที่ขับเคลื่อนด้วยแอนดรอยด์ โดยมีพอร์ตในภายหลังไปยังอุปกรณ์ที่รองรับบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์, โอเอสเท็น, เพลย์สเตชัน 4 และลินุกซ์ แม้ว่าจะสามารถเล่นได้โดยไม่มีความเป็นจริงเสมือนในบางกรณี ส่วนการอัปเดตสำหรับเกมที่วางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 ได้เอาข้อกำหนดความเป็นจริงเสมือนสำหรับระบบที่มีอยู่เหล่านี้ออก รวมถึงการเปิดตัวสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ และเอกซ์บอกซ์วัน ส่วนพอร์ตที่ไม่ใช่ความเป็นจริงเสมือนสำหรับไอโอเอสและแอนดรอยด์ได้เปิดตัวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019
รูปแบบการเล่น

เกมดังกล่าวได้รับการออกแบบให้เล่นโดยมีผู้เล่นอย่างน้อยสองคน โดยมีผู้เล่นหนึ่งคนเป็น "ผู้ปลดชนวนระเบิด" โดยการเล่นเกมบนอุปกรณ์ (รองรับทั้งคีย์บอร์ดและเมาส์, หน้าจอสัมผัสและการควบคุมเกมแพด รวมถึงรองรับชุดหูฟังความเป็นจริงเสมือน) และผู้เล่นที่เหลือในฐานะ "ผู้เชี่ยวชาญ" ที่อ่านคู่มือการกู้ระเบิดที่ให้มา ตามที่ออกแบบไว้ ผู้ปลดชนวนระเบิดไม่สามารถดูคู่มือได้และต้องพึ่งพาผู้เชี่ยวชาญเพื่อแนะนำ ในทำนองเดียวกัน ผู้เชี่ยวชาญจะมองไม่เห็นระเบิด และต้องพึ่งพาผู้ปลดชนวนระเบิดเพื่ออธิบายระเบิดให้พวกเขาฟัง ทั้งนี้ ผู้เชี่ยวชาญและผู้ปลดชนวนระเบิดสามารถสื่อสารกันได้โดยตรงจากโต๊ะตัวอื่น หรือทางออนไลน์โดยใช้บริการเสียงแยกต่างหาก
ระเบิดแต่ละลูกในเกมประกอบด้วยหลายหน่วยที่นำมาประกอบ ซึ่งหน่วยที่นำมาประกอบเป็นอิสระจากกันและสามารถปลดในลำดับใดก็ได้ หน่วยที่นำมาประกอบส่วนใหญ่ต้องการการปลด โดยจะปลดระเบิดได้สำเร็จเมื่อปลดหน่วยที่นำมาประกอบดังกล่าวทั้งหมดได้สำเร็จ การปลดหน่วยที่นำมาประกอบเหล่านี้ต้องการให้ผู้ปลดชนวนระเบิดถ่ายทอดตัวบ่งชี้ที่มองเห็นได้ไปยังผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งจะใช้คู่มือนี้เพื่อกำหนดว่าผู้ปลดชนวนระเบิดจะดำเนินการอย่างไร ส่วนหน่วยที่นำมาประกอบอื่น ๆ นั้น "ยากลำบาก" ซึ่งไม่สามารถปลดได้ และต้องการการดูแลเป็นระยะเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการปะทะขณะที่ระเบิดยังเตรียมพร้อม ระเบิดแต่ละลูกจะมีนาฬิกาจับเวลาถอยหลัง ถ้านาฬิกาจับเวลาถึงศูนย์ ระเบิดดังกล่าวจะระเบิด ระเบิดจะมีค่าการปะทะสูงสุดที่เกิดจากข้อผิดพลาดระหว่างการปลด (รวมถึงการเร่งตัวจับเวลาด้วย) และหากถึงขีดจำกัดสูงสุด ระเบิดดังกล่าวก็จะระเบิด อุปสรรคอื่น ๆ ของผู้ปลดชนวนระเบิด ได้แก่ ไฟในห้องเสมือนที่ดับลงชั่วขณะ และนาฬิกาปลุกที่จะทำให้ผู้ปลดชนวนระเบิดเสียสมาธิ[ต้องการอ้างอิง]
หน่วยที่นำมาประกอบใช้ชุดคำสั่งที่ซับซ้อนและองค์ประกอบที่คล้ายปริศนาเพื่อแก้ไข และโดยทั่วไปคำสั่งที่ยกเลิกจะมีเงื่อนไขในการกำหนดค่าของหน่วยที่นำมาประกอบนั้น ๆ ตัวอย่างเช่น ผู้เชี่ยวชาญอาจจำเป็นต้องแนะนำผู้ปลดชนวนระเบิด ผ่านทางวกวนที่กำแพงซึ่งผู้ปลดชนวนระเบิดไม่สามารถมองเห็นได้ แต่เนื่องจากคู่มือมีแผนที่สำหรับทางวกวนจำนวนหนึ่ง ผู้ปลดชนวนระเบิดต้องช่วยผู้เชี่ยวชาญระบุว่าแผนที่ใดใช้ได้กับหน่วยที่นำมาประกอบที่กำหนดในปัจจุบัน บางหน่วยที่นำมาประกอบจงใจทำให้การสื่อสารด้วยวาจาซับซ้อน บางหน่วยที่นำมาประกอบใช้อักษรภาพแปลก ๆ ที่ต้องมีคำอธิบาย หน่วยที่นำมาประกอบอื่น ๆ ใช้คำที่อาจเป็นคำพ้องเสียงของคำอื่นที่คล้ายคลึงกัน (เช่น "sees" ถึง "seas") สำบัดสำนวนด้วยวาจา ("uhhh" หรือ "uh huh") หรือคำทั่วไปที่อาจใช้ในสถานการณ์นั้น ("press" หรือ "left") ที่อาจสับสนได้ง่ายในการสื่อสารระหว่างผู้ปลดชนวนระเบิดกับผู้เชี่ยวชาญ หน่วยที่นำมาประกอบจำนวนมากมีหลายขั้นตอนที่ต้องการให้ผู้เชี่ยวชาญติดตามการดำเนินการที่ผ่านมาขณะทำงานในแต่ละขั้นตอน การปลดหน่วยที่นำมาประกอบบางส่วนอาจขึ้นอยู่กับสถานะของระเบิด เช่น จำนวนครั้งของการปะทะในปัจจุบัน หรือการตกแต่งภายนอกบนระเบิด เช่น หมายเลขซีเรียลหรือการมีอยู่ของแบตเตอรี่
เกมดังกล่าวแบ่งออกเป็นระดับที่กำหนดไว้ล่วงหน้าหลายระดับ โดยแบ่งออกเป็นกลุ่มทักษะที่กำหนดจำนวนและประเภทของหน่วยที่นำมาประกอบ, เวลาที่จะปลดชนวนระเบิด และค่าการปะทะสูงสุด แต่ละระดับจะสร้างระเบิดและหน่วยที่นำมาประกอบเพื่อคลี่คลายในลักษณะที่เป็นขั้นตอน ผู้เล่นยังสามารถสร้างความท้าทายที่กำหนดเองตามจำนวนหน่วยที่นำมาประกอบ, เวลา และการปะทะ
การพัฒนา

เหล่านักพัฒนา ได้แก่ อัลเลน เปสตาลูกี, เบน เคน และไบรอัน เฟตเตอร์ เดิมได้สร้างเกมนี้สำหรับโกลเบิลเกมแจม ค.ศ. 2014 ที่นั่น พวกเขามีชุดพัฒนาอ็อกคิวลัสลิฟต์สองสามชุด และต้องการใช้ประโยชน์จากความแปลกใหม่ของความเป็นจริงเสมือน เกมดั้งเดิมของพวกเขา ซึ่งเป็นเกมจำลองการนั่งรถไฟเหาะตีลังกาได้ดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้ลองเล่น แต่ทั้งสามสังเกตเห็นว่าในขณะที่ผู้สวมชุดหูฟังกำลังเพลิดเพลินกับตัวเอง ผู้ที่รอคิวกลับไม่ได้รับการแบ่งปันความเพลิดเพลินนั้น สิ่งนี้ทำให้พวกเขามีแนวคิดเกี่ยวกับเกมที่ทั้งผู้สวมใส่ชุดหูฟังและและผู้ที่เฝ้าดูผู้สวมใส่สามารถแบ่งปันกันได้ แม้ว่าพวกเขาจะมีหลายสถานการณ์อยู่ในใจ แต่แนวคิดเรื่องการปลดชนวนระเบิดก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจที่สุด เช่นเดียวกับสิ่งที่พวกเขาสามารถทำได้ในระหว่างเกมแจม ในตอนท้ายของเกมแจม พวกเขานำเสนอเกมของตนต่อผู้พัฒนาที่เข้าร่วมรายอื่น ๆ โดยบันทึกการเล่นผ่านเกมครั้งแรกของพวกเขาเองซึ่งพวกเขาโพสต์ในยูทูบในภายหลัง ซึ่งการตอบสนองทั้งที่เกมแจม และจากผู้ชมยูทูบที่กล่าวถึงเกมนี้ว่า "เฮฮา" ทำให้ทั้งสามคนตระหนักว่าพวกเขาอยู่ในเกมที่วางขายในตลาดได้ และได้พัฒนาเกมสำหรับการเปิดตัวอย่างเต็มรูปแบบ ในการพัฒนาหลักเกณฑ์ต่าง ๆ สำหรับการปลดอาวุธ หน่วยที่นำมาประกอบเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นในขั้นต้นตามขั้นตอนเช่นเดียวกับตัวระเบิดเอง เพื่อให้สามารถปรับเปลี่ยนไปมาระหว่างการสาธิตต่าง ๆ ในงานแสดงสินค้า แม้ว่าเกมสุดท้ายจะมีหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้แบบคงที่สำหรับการปลดชนวนระเบิด แต่ก็มีกรอบงานที่สามารถใช้เพื่อผสมผสานหลักเกณฑ์ในเวอร์ชันต่อ ๆ ไป
เกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน วีอาร์ ได้รับการวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ในขณะที่เวอร์ชันสำหรับแพลตฟอร์มความเป็นจริงเสมือนอย่างกูเกิล เดย์ดรีม ที่ใช้ระบบแอนดรอยด์ได้รับการเปิดตัวในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 บริษัทสตีลเครตได้เปิดตัวเวอร์ชันที่ไม่ใช่วีอาร์สำหรับเพลย์สเตชัน 4, นินเท็นโด สวิตช์ และเอกซ์บอกซ์วัน เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ซึ่งนี่เป็นการอัปเดตฟรีสำหรับเจ้าของเกมที่มีอยู่ ส่วนพอร์ตสำหรับอุปกรณ์ไอโอเอสและแอนดรอยด์ที่ไม่รองรับวีอาร์วางจำหน่ายในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2019
การตอบรับ

คีปทอล์กกิงแอนด์โนบอดีเอกซ์โพลดส์เวอร์ชะนพีซี ได้รับการวิจารณ์แบบ "ผสมหรือปานกลาง" ในขณะที่เวอร์ชันนินเท็นโด สวิตช์ และเพลย์สเตชัน 4 ได้รับ "บทวิจารณ์ที่เป็นที่ชื่นชอบโดยทั่วไป" ตามข้อมูลจากตัวรวบรวมบทวิจารณ์อย่างเมทาคริติก
เว็บไซต์เดสทรักทอยด์ให้คะแนน 9 เต็ม 10 โดยกล่าวว่า "หากคุณเบื่อที่จะเล่นกาดส์อเกนต์ฮิวแมนิตี, โมนอโพลี และเกมกระดานการ์กอยส์บนเลเซอร์เดิสก์ ถ้าอย่างนั้นคีปทอล์กกิงแอนด์โนบอดีเอกซ์โพลดส์จะช่วยแก้ปัญหาที่คุณต้องการได้อย่างแน่นอน โดยรอว่าคุณมีเพื่อนที่พร้อมจะทุ่มเทกับภารกิจใกล้มือ"
แซม มาชโคแวค แห่งเว็บไซต์อาส์เทคนิกา ได้วิจารณ์เกมนี้โดยกล่าวถึงว่าเป็น "เกมที่ต้องมี" แม้ว่าเขาจะยังตั้งข้อสังเกตว่าเมื่อผู้เล่นเข้าใจหน่วยที่นำมาประกอบบางอย่างแล้ว พวกเขาสามารถ "ทำจังหวะที่น่าเบื่อ" แทนการท้าทายได้ และเขายังสังเกตเห็นศักยภาพของเกมในฐานะเกมปาร์ตีที่สนุกสนานไม่แพ้กันสำหรับผู้ชม
นอกจากนี้ ที่งานเนชันแนลออฟวิดีโอเกมรีวิวเวอส์ (NAVGTR) ประจำปี 2015 คีปทอล์กกิงแอนด์โนบอดีเอกซ์โพลดส์ชนะรางวัลเกม, สเตรทิจี เกมดังกล่าวยังได้รับรางวัลเอกเซลเลนซ์อินดีไซน์ ซูมัส แมกนาลลี แกรนด์ไพรซ์ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงนูโอโว (อินโนเวชัน) อะวอร์ด ที่งานอินดีเพ็นเดนต์เกมส์เฟสติวัลประจำปี 2016 ส่วนสตีลเครตเกมส์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเปิดตัวยอดเยี่ยมสำหรับเกมของงานเกมดีเวลอเปอส์ชอยส์อะวอดส์ประจำปี 2016 และบริติชอะแคเดมีเกมส์อะวอดส์ประจำปี 2016 ส่วนออฟฟิเชียล ยูเค เพลย์สเตชันแมกกาซีน ได้ระบุถึงเกมนี้ว่าเป็นเกมเพลย์สเตชัน วีอาร์ ที่ดีที่สุดอันดับสาม
และภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 เกมดังกล่าวมียอดขายมากกว่า 200,000 ชุด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
คีปทอล์กกิงแอนด์โนบอดีเอกซ์โพลดส์ ที่เฟซบุ๊ก
คีปทอล์กกิงแอนด์โนบอดีเอกซ์โพลดส์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์

สายการบินไทยรีเจียนัล ก่อตั้งขึ้นด้วยเงินทุนจดทะเบียน 400,000,000 บาท (สี่ร้อยล้านบาทถ้วน) โดยมีผู้ถือหุ้นเป็นคนไทยทั้งหมด สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะทำการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ โดยใช้เครื่องบินโดยสารขนาดที่เหมาะสม ไปยังจังหวัดต่างๆที่ยังไม่มีเครื่องบินให้บริการ  และมีเคาร์เตอร์เช็คอิน อยู่ที่ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ อาคาร Concourse  A  ชั้น 4 ในปัจจุบันปิดตัวแล้ว
มีบริษัทในเครืออยู่ 1 บริษัท คือ
บริษัท ไทย รีเจียนัล บุ๊คกิ๊ง จำกัด บริการชำระเงินผ่านทางเอทีเอ็ม
ประวัติ

สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2553 โดยมีความตั้งใจที่จะทำการบินให้ได้ทุกจังหวัดในประเทศไทย เพื่อให้ประชาชนในทุกๆจังหวัดได้มีโอกาสใช้เครื่องบินในการเดินทาง ซึ่งเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการบินและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วย
สายการบิน Thai Regional ริเริ่มธุรกิจการบินด้วยเครื่องบินแบบ Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินขนาดเล็กโดยเริ่มเปิดบริการเส้นทางบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ สู่ท่าอากาศยานในต่างจังหวัดที่ยังไม่มีสายการบินให้บริการ เช่น นครราชสีมา เพชรบูรณ์ บุรีรัมย์ สุรินทร์ เป็นต้น
ในวันที่ 1 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2559 เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก โดยเที่ยวบิน TRB 106 ตกก่อนที่จะเดินทางถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 4 ราย
เครื่องบินที่ใช้

บริษัทเลือกใช้เครื่องบิน Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ได้รับความนิยมสูง[ต้องการอ้างอิง] และ มีความปลอดภัยสูงในประเทศสหรัฐอเมริกา
Piper Navajo เป็นเครื่องบิน Multi Engine ชนิด 2 เครื่องยนต์ ซึ่งมีความปลอดภัยมากกว่าเครื่องบินชนิด 1 เครื่องยนต์ จำนวน 2 ลำ และกำลังนำเข้ามาอีก 4
Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง จำนวน 2 ลำ
เส้นทางการบินที่เปิดให้บริการ

ตารางการบิน
| เส้นทางการบิน | ท่าอากาศยาน |  |
| --- | --- | --- |
| หัวหิน | ท่าอากาศยานหัวหิน (Hua Hin Airport) | จันทร์ พุธ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ |
| เกาะกูด | สนามบินเกาะไม้ซี้ (koh mai si Airport) | เป็นเที่ยวบินแบบไม่ประจำ |
| หาดใหญ่-ภูเก็ต | ท่าอากาศยานหาดใหญ่ | เป็นเที่ยวบินแบบไม่ประจำ |
| เชียงใหม่ | ท่าอากาศยานเชียงใหม่ | เป็นเที่ยวบินแบบไม่ประจำ |
| สุรินทร์ | ท่าอากาศยานสุรินทร์ภักดี | เป็นเที่ยวบินแบบไม่ประจำ |
| ภูเก็ต | ท่าอากาศยานภูเก็ต | เป็นเที่ยวบินแบบไม่ประจำ |
| บุรีรัมย์ | ท่าอากาศยานบุรีรัมย์ | เป็นเที่ยวบินแบบไม่ประจำ |
| นครราชสีมา | ท่าอากาศยานนครราชสีมา | เป็นเที่ยวบินแบบไม่ประจำ |
แหล่งข้อมูลอื่น

thairegionalairlines.com/
| ด ค ก สายการบินในประเทศไทย |
| --- | --- |
บริการเต็มรูปแบบ:  การบินไทย (ประจำชาติ) 
ต้นทุนต่ำ:  นกแอร์  ไทยแอร์เอเชีย  ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์  ไทยไลอ้อนแอร์  ไทยเวียดเจ็ทแอร์ 
ภูมิภาคและเช่าเหมาลำ:  บางกอกแอร์เวย์ส  เอ็มเจ็ท  สยามซีเพลน 
ขนส่งสินค้า:  เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์  เค-ไมล์ แอร์ 
อดีต:  แอร์อันดามัน  แอร์ฟีนิคซ์  แอร์สยาม  แอนเจิลแอร์ไลน์  เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์  ซิตี้แอร์เวย์  แฮปปี้แอร์  บิสิเนสแอร์  เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์  กานต์แอร์  นิวเจนแอร์เวย์ส  ภูเก็ตแอร์  วัน-ทู-โก  โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์  อาร์แอร์ไลน์  พีบีแอร์  อาร์แอร์ไลน์  เอสจีเอแอร์ไลน์  สยามแอร์  สกายสตาร์แอร์เวย์  โซล่าแอร์  ไทยแอร์คาร์โก  เดินอากาศไทย  ไทยแปซิฟิกแอร์ไลน์  ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์  ไทยสกายแอร์ไลน์  ไทยไทเกอร์แอร์เวย์  ไทยเจ็ทส์  ยู แอร์ไลน์  วิสดอมแอร์เวย์  นกสกู๊ต  การบินไทยสมายล์ 
อนาคต:  พี 80 แอร์  เรียลลี่คูลแอร์ไลนส์  แลนด์ดาร์ชแอร์ไลน์ 
ภายในเครื่อง Piper (ในภาพนี้ไม่ใช่เป็นของ A380)
เชคอีซา บิน ซัลมาน อัลเคาะลีฟะฮ์

เชคอีซา บิน ซัลมาน อัลเคาะลีฟะฮ์ (อาหรับ: عيسى بن سلمان آل خليفة; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2474 – 6 มีนาคม พ.ศ. 2542) ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐ(เอมีร์)พระองค์แรกของบาห์เรนตั้งแต่ พ.ศ. 2504 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2542 ประสูติที่จัสรา, บาห์เรน พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าผู้ครองรัฐ(ฮาคิม)หลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดาพระองค์ เชคซัลมาน บิน ฮะมัด อัลเคาะลีฟะฮ์