stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชลัญจกรจีน

| ตราแผ่นดินตกทอด 傳國璽 传国玺 |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: จีนสมัยราชวงศ์
เริ่มใช้: 221 ปีก่อนคริสต์ศักราช
คำขวัญ: "โช่วมิ่ง-ยฺหวีเทียน จี้โช่วหย่งชาง"   受命 於天 既壽 永昌 
การใช้: ตราอย่างเป็นทางการของรัฐ
ราชลัญจกรจีน (อังกฤษ: Imperial Seal of China) หรือ ตราแผ่นดินตกทอด (จีน: 傳國璽; พินอิน: chuán guó xǐ; อังกฤษ: Heirloom Seal of the Realm) เป็นตราประทับทำจากหยกเหอชื่อปี้ (和氏璧)
การสร้าง

ราชลัญจกรดวงนี้สร้างขึ้นเมื่อปีที่ 221 ก่อนคริสตกาล เมื่อฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝) ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฉิน รวมแผ่นดินจีนเข้าเป็นหนึ่ง แล้วเอาเหอชื่อปี้ หยกเลื่องชื่อซึ่งเป็นของแคว้นจ้าว (趙) มาทำ ให้นายช่างซุน โช่ว (孫壽) สลักอักษรแปดตัวที่อัครมหาเสนาบดีหลี่ ซือ (李斯) เขียนว่า "โช่วมิ่ง-ยฺหวีเทียน จี้โช่วหยงชาง" (受命於天，既壽永昌) แปลว่า "รับโองการจากฟ้า ขอพระชันษายืนยาวรุ่งเรือง" หรือที่เจ้าพระยาพระคลัง (หน) แปลว่า "เทวดาประสิทธิ์ให้ ถ้าผู้ใดได้ไว้แล้วครองราชสมบัติก็จะจำเริญพระชันษาสืบไป"
เหตุที่ใช้หยกสลักขึ้นเป็นราชลัญจกร เพราะตามธรรมเนียมจีนโบราณ หยกเป็นสัญลักษณ์แห่งความงดงามภายในใจมนุษย์ ทั้งสุสานและเครื่องทำศพก็นิยมประดับหยก เป็นต้นว่า ชุดหยก (玉衣) สำหรับสวมพระศพองค์ชายหลิว เชิ่ง (劉勝) ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1968 ครั้นถึงราชวงศ์ฮั่น หยกก็เป็นที่นับถือดั่งยาอายุวัฒนะ ผู้คนพากันบริโภคเครื่องดื่มทำจากหยกด้วยหวังว่าจะอยู่ยงชั่วนิรันดร์ ความนิยมเช่นนี้ยิ่งสัมพันธ์กับแนวคิดเรื่องอาณัติแห่งสวรรค์ของสถาบันกษัตริย์จีน
การผ่านมือ

ครั้นรัชสมัยจื่ออิง (子嬰) กษัตริย์พระองค์ที่สามแห่งราชวงศ์ฉิน จื่ออิงเวนตราประทับดวงนี้ให้แก่พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่แห่งราชวงศ์ฮั่น นับจากนั้น ราชลัญจกรนี้ก็เป็นที่รู้จักในนาม "ตราแผ่นดินตกทอดสู่ฮั่น" (Han Heirloom Seal of the Realm)
ในคราวสิ้นสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกเมื่อราว ค.ศ. 8–9 หวัง หมั่ง (王莽) ยึดอำนาจ แล้วบีบให้พระพันปีหวัง เจิ้งจฺวิน (王政君) ผู้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าหรูจึอิง (孺子嬰) มอบตราแผ่นดินให้แก่ตน พระพันปีพิโรธ ขว้างตราใส่ ตราไปถูกผนังตึก เหลี่ยมบุบแตกไปเหลี่ยมหนึ่ง เมื่อได้ตราแล้ว หวัง หมั่ง จึงให้เอาทองคำเข้าบูรณะเหลี่ยมที่แตกไปนั้น
ต่อมาในราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 แม่ทัพนายกองรวมกำลังกันต่อต้านทรราชตั๋งโต๊ะ (董卓) แม่ทัพซุน เกี๋ยน (孫堅) พบตรานี้เข้า และมอบให้แก่อ้วนสุด(袁術) อ้วนสุดจึงตั้งตัวเป็นจักรพรรดิใน ค.ศ. 197 สถาปนาราชวงศ์จง (仲) ซึ่งดำรงอยู่เพียงชั่วประเดี๋ยว การที่อ้วนสุดตั้งตนเป็นเจ้านี้สร้างความกริ้วโกรธไปทั้งแว่นแคว้น เหล่าขุนพล เป็นต้นว่า โจโฉ (曹操), เล่าปี่ (劉備), และลิโป้ (呂布) หันมาปราบปรามเขาแทน ครั้นอ้วนสุดพ่ายแพ้แก่เล่าปี่ ใน ค.ศ. 199 ตราแผ่นดินก็ตกอยู่ในเงื้อมมือของโจโฉ ครั้น ค.ศ. 220 โจผี (曹丕) บุตรของโจโฉ ตั้งตนเป็นจักรพรรดิ ตั้งราชวงศ์ใหม่ คือ วุยก๊ก (魏) สืบต่อราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และได้ครองตราโบราณดวงนี้ ฉะนั้น ตราจึงได้ผ่านมือพระเจ้าแผ่นดินสกุลโจ(曹) แห่งราชวงศ์เว่ย์ จนกระทั่งเข้าสู่สกุลสุมา (司馬) ที่สถาปนาราชวงศ์จิ้น (晉) ใน ค.ศ. 265
การสูญหาย

ตราแผ่นดินได้ผ่านมือกษัตริย์ยุคเว่ย์ (魏), จิ้น (晉), สิบหกแคว้น (十六國), สุย (隋), และถัง (唐) แต่สูญหายไปในสมัยต่อมา คือ ยุคห้าวงศ์สิบแคว้น (五代十國) ซึ่งกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 907–960 เชื่อกันว่า ราชวงศ์หยวน (元) ของมองโกลได้ไป ฉะนั้น ใน ค.ศ. 1370 กองทัพราชวงศ์หมิง (明) บุกมองโกลไปกู้พระราชสมบัติที่ถูกขนถ่ายไป แต่ก็ไม่พบดวงตรา ด้วยเหตุนี้ กษัตริย์ราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ต่อมา คือ ชิง (清) จึงไม่เคยมีตราโบราณนี้อยู่ในครอบครอง แต่ได้สร้างตราดวงอื่นขึ้นใช้ถึงยี่สิบห้าดวง เพื่อลดทอนความสำคัญของตราแผ่นดินตกทอดนี้ลง
ดูเพิ่ม

ราชลัญจกรมองโกเลีย
ราชลัญจกรญี่ปุ่น
ตราประทับ (จีน)
หม้อสามขา
บรรณนุกรม

Chen Shou (1977). Pei Songzhi, ed. 三國志 [Records of the Three Kingdoms]. Taipei: Dingwen Printing.
Morrow, David & Pearlstein, Elinor (1998). "Immortal stone: Jade of the Han dynasty". Calliope, 9(2): 24.
แหล่งข้อมูลอื่น

Chinese seals
arts.cultural-china.com เก็บถาวร 2012-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chinese Emperor´s Seal
ภาพวาดสมัยราชวงศ์ชิง ซุน เจียน พบตราแผ่นดินเรืองแสงอยู่ในบ่อน้ำ แขวนอยู่ที่คอศพนางกำนัล
ราชอาณาจักรเคนต์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เคนต์ (แก้ความกำกวม)
ราชอาณาจักรเคนต์ (อังกฤษ: Kingdom of Kent) เป็นราชอาณาจักรของชนจูต (Jutes) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษและครั้งหนึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนเจ็ดอาณาจักร
ที่มา

ประวัติที่มาของราชอาณาจักรเคนต์ไม่ชัดแจ้งแต่เขตการปกครองของอาณาจักรน่าจะคล้ายคลึงกับดินแดนของชนเผ่าแคนเตียซิ (Cantiaci) (ส่วนหนึ่งของชนเผ่าเคลต์) หรือ “เคียนต์” (Ceint) ซึ่งเพี้ยนเป็น “เคนต์” ที่เป็นชื่ออาณาจักรต่อมา จูเลียส ซีซาร์ กล่าวถึง ซิงเกโทริกซ์ (Cingetorix), คาร์วิเลียส (Carvilius), แท็กซิมากุลัส Taximagulus และ เซโกแว็กซ์ (Segovax) ว่าเป็นกษัตริย์ของบริเวณ “แคนเตียเซีย” ต่อมาเรามารู้จักกษัตริย์ราชอาณาจักรเคนต์จากเหรียญที่พบที่รวมทั้งดับโนเวลลอนัส, โวเซนัส, เอ็พพิลัส และอัมมินัส
ดูเพิ่ม

แองโกล-แซ็กซอน
เจ็ดอาณาจักร
ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
| ด ค กเจ็ดอาณาจักร |
| --- | --- |
อีสต์แองเกลีย ·  เอสเซ็กซ์ ·  เคนต์ ·  เมอร์เซีย ·  นอร์ทธัมเบรีย (เบอร์นิเซีย, ไดรา) ·  ซัสเซ็กซ์ ·  เวสเซ็กส์
ราชอาณาจักรเยรูซาเลม

ราชอาณาจักรเยรูซาเลม หรือ ราชอาณาจักรละตินเยรูซาเลม (อังกฤษ: Kingdom of Jerusalem หรือ Latin Kingdom of Jerusalem) เป็นอาณาจักรคริสเตียนที่ก่อตั้งในบริเวณลิแวนต์ (Levant) ในปี ค.ศ. 1099 หลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 และยืนยงต่อมาร่วมสองร้อยปีจนถึงปี ค.ศ. 1291 เมื่อเอเคอร์ดินแดนสุดท้ายที่เป็นของอาณาจักรถูกทำลายโดยมามลุค (Mamluk)
ในระยะแรกราชอาณาจักรเป็นเพียงกลุ่มเมืองใหญ่และเล็กที่รวมตัวกันอย่างหลวม ๆ ระหว่างสงครามครูเสด ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดอาณาบริเวณที่ปัจจุบันคืออิสราเอล และอาณาดินแดนปาเลสไตน์ (Palestinian territory) ที่ครอบคลุมตั้งแต่บริเวณเลบานอนปัจจุบันไปจนถึงทางเหนือของทะเลทรายไซนายทางด้านใต้ ไปยังจอร์แดน และซีเรียทางด้านตะวันออก ระหว่างนั้นก็มีการพยายามที่จะขยายดินแดนไปยังฟาติมิยะห์ (Fatimid) อียิปต์ นอกจากนั้นพระมหากษัตริย์ของราชอาณาจักรเยรูซาเลมก็ยังมีอำนาจบางอย่างเหนืออาณาจักรครูเสดอื่น ๆ, ตริโปลี, อันติโอค, และเอเดสสา
ประเพณีและระบบต่างที่ใช้ในอาณาจักรนำมาจากยุโรปตะวันตกกับนักการสงครามครูเสด ระบบการปกครองและความเกี่ยวดองกับยุโรปเป็นไปตลอดอายุของอาณาจักร แต่เมื่อเทียบกับอาณาจักรในยุโรปแล้วราชอาณาจักรเยรูซาเลมก็เป็นเพียงอาณาจักรที่ค่อนข้างเล็กและมักจะขาดการหนุนหลังทางด้านการเงินและทางการทหารจากยุโรป ราชอาณาจักรเยรูซาเลมมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชอาณาจักรข้างเคียงมากกว่าเช่นราชอาณาจักรอาร์มิเนียแห่งซิลิเซีย (Armenian Kingdom of Cilicia) และจักรวรรดิไบแซนไทน์ ที่ได้รับอิทธิพลตะวันออกมา นอกจากนั้นก็ยังได้รับอิทธิพลจากระบบมุสลิม แต่ทางด้านสังคมแล้วผู้อาศัยอยู่ในราชอาณาจักรจากยุโรปตะวันตกแทบไม่มีการติดต่อกับมุสลิมหรือชนคริสเตียนท้องถิ่นที่ปกครองเลย
ในระยะแรกฝ่ายมุสลิมไม่มีความสนใจกับราชอาณาจักรเยรูซาเลมเท่าใดนักจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่ออาณาจักรของมุสลิมเริ่มเข้มแข็งขึ้นและเริ่มยึดดินแดนที่เสียไปคืนอย่างเป็นจริงเป็นจัง เยรูซาเลมเสียแก่ซาลาดินในปี ค.ศ. 1187 และเมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ดินแดนของราชอาณาจักรก็เหลือเพียงแถบตามแนวฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนพร้อมกับเมืองสำคัญ ๆ สองสามเมือง ในช่วงนี้ราชอาณาจักรที่บางครั้งก็เรียกว่า “ราชอาณาจักรเอเคอร์” ก็ปกครองโดยราชวงศ์ลูซิยัน (Lusignan) ของนักครูเสดจากราชอาณาจักรไซปรัส และมีความสัมพันธ์ดีกับทริโปลี, อันติออคและอาร์มีเนีย และได้รับอิทธิพลจากสาธารณรัฐเวนิส และสาธารณรัฐเจนัว และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ขณะเดียวกันอาณาจักรมุสลิมรอบข้างก็รวมตัวกันภายใต้ราชวงศ์อัยยูบิด (Ayyubid) และต่อมาราชวงศ์มามลุคของอียิปต์ ราชอาณาจักรเยรูซาเลมจึงกลายเป็นเบี้ยประกันของการสงครามและการเมืองในบริเวณนั้น ที่ตามมาโดยการโจมตีโดย คแวเรซเมียน (Khwarezmians) และจักรวรรดิมองโกลราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในที่สุดก็ถูกมามลุคสุลต่านไบบาร์ส (Baibars) และอัล-อัชราฟ คาลิล  (al-Ashraf Khalil) ยึดดินแดนที่เหลืออยู่ทั้งหมดได้ รวมทั้งการทำลายเอเคอร์ในปี ค.ศ. 1291
ดูเพิ่ม

เยรูซาเลม
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์

ราชวงศ์แลงคัสเตอร์
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์ (อังกฤษ: House of Lancaster) เป็นสาขาหนึ่งของราชวงศ์แพลนแทเจเนตของอังกฤษ ราชวงศ์แลงคัสเตอร์เป็นฝ่ายหนึ่งในสงครามดอกกุหลาบ ซึ่งเป็นสงครามกลางเมืองในการแย่งราชบัลลังก์อังกฤษ และมีผลกระทบกระเทือนต่อราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรเวลส์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชื่อของราชวงศ์ตั้งตามชื่อจอห์นแห่งกอนต์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงคัสเตอร์ พระราชโอรสของ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ผู้มีตำแหน่งเป็นดยุคแห่งแลงคัสเตอร์ สัญลักษณ์ของราชวงศ์แลงคัสเตอร์คือ ดอกกุหลาบแดงแห่งแลงคัสเตอร์
ศัตรูของราชวงศ์แลงคัสเตอร์คือราชวงศ์ยอร์ก ความเป็นคู่แข่งระหว่างแลงคัสเตอร์กับยอร์ก ซึ่งกลายมาเป็นมลฑลสืบต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้ แต่อย่างไม่เป็นทางการ เช่น การแข่งกีฬาประจำปีระหว่างมหาวิทยาลัยแลงคัสเตอร์ และมหาวิทยาลัยยอร์ก ที่เรียกว่า “การแข่งขันกีฬาดอกกุหลาบ” (Roses Tournament)
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์มาสิ้นสุดลงในยุทธการที่ทิวก์สบรี (Battle of Tewkesbury) ในปี ค.ศ. 1471 ราชวงศ์ทิวดอร์ ผู้ปกครองอังกฤษตั้งแต่ปี  ค.ศ. 1485 ถึง ปี  ค.ศ. 1603 สืบสายมาจากราชวงศ์แลงคัสเตอร์ทางเลดี้ มาร์กาเรต โบฟอร์ท (Lady Margaret Beaufort) เหลนของจอห์นแห่งกอนต์ ผู้แต่งงานกับเอ็ดมันด์ ทิวดอร์ ดยุกแห่งริชมอนด์ (Edmund Tudor, Earl of Richmond) เลดี้ มาร์กาเรต โบฟอร์ทเป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ทรงยุติการแย่งราชบัลลังก์ระหว่างราชวงศ์แลงคัสเตอร์กับราชวงศ์ยอร์กโดยการเสกสมรสกับ เอลิซาเบธ แห่งยอร์ก พระราชธิดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และตั้งราชวงศ์ใหม่ที่เรียกว่า “ราชวงศ์ทิวดอร์”
กษัตริย์ราชวงศ์แลงคัสเตอร์ ของอังกฤษ:
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1399 - ค.ศ. 1413
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1413 - ค.ศ. 1422
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1422 - ค.ศ. 1461 และ ค.ศ. 1470 - ค.ศ. 1471
ที่มา

ราชวงศ์แลงคัสเตอร์สืบเชื้อสายมาจากจอห์นแห่งกอนต์ พระราชโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ และพระราชินีฟีลีปา กอนต์มิได้รับมรดกจำนวนมากเท่าใด แต่ไปสร้างความมั่งคั่งโดยการแต่งงานกับบลานช์แห่งแลงคัสเตอร์ ผู้ที่เป็นเจ้าของที่ดินจำนวนมากจากอาณาจักรดยุกแห่งเลสเตอร์ และอาณาจักรดยุกแห่งแลงคัสเตอร์ ทำให้กอนท์กลายเป็นเจ้าของที่ดินที่มั่งคั่งที่สุดรองจากพระเจ้าแผ่นดิน  กอนท์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น “ดยุกแห่งเลสเตอร์” โดยพระนัดดาพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 และมีอิทธิพลในทางการเมืองในระหว่างที่มีชีวิตอยู่เป็นอันมาก แต่หลังจากเสียชีวิต ที่ดินต่าง ๆ ที่เป็นเจ้าของก็ถูกยึดคืนหมด
เฮนรี โบลลิงโบรค ลูกชายที่ไปลี้ภัยของกอนต์ก็ยกทัพกลับมาพยายามอ้างดินแดนคืนในปีเดียวกัน และกลายเป็นผู้นำในการเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าริชาร์ดที่เห็นว่าเฮนรีควรจะเป็นผู้นำประเทศ ในที่สุดพระเจ้าริชาร์ดก็ทรงถูกปลดจากการเป็นกษัตริย์และสิ้นพระชนม์ในระหว่างการถูกจำขัง เฮนรี โบลลิงโบรคก็ได้รับการประกาศให้เป็น “สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ” ซึ่งเป็นการข้ามสายการสืบราชบัลลังก์ของไลโอเนลแห่งแอนต์เวิร์ป ดยุกที่ 1 แห่งแคลเรนซ์ พระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ผู้ควรจะมีสิทธิก่อนโบลลิงโบรค และผู้ต่อมากลายเป็นผู้นำราชวงศ์ยอร์กที่กลายมาเป็นคู่อริ
พระราชโอรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ครองราชบัลลังก์ต่อมาจากพระองค์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และต่อมาพระนัดดาเป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 6
ดูเพิ่ม

สงครามดอกกุหลาบ
ราชวงศ์แพลนแทเจเนต
ราชวงศ์ยอร์ก
ราชวงศ์ทิวดอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของราชวงศ์แลงคัสเตอร์
ราชสีห์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ราชสีห์ (แก้ความกำกวม)
ตราราชสีห์ (ตราราชการกระทรวงมหาดไทย)
ราชสีห์ (อังกฤษ: Rajasiha : The Great Lion) เป็นสัตว์หิมพานต์ เป็นสัญลักษณ์ของภาควิชาหรือคณะรัฐศาสตร์ และ หน่วยงานด้านการปกครองหลายแห่ง
ในทางสากลราชสีห์ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจ
ประวัติ

ราชสีห์เป็นสัตว์ที่มีพละกำลังสูง ในตำนานหิมพานต์สามารถจำแนกออกได้เป็น 2 ชนิดหลัก ๆ คือ ราชสีห์ และ สิงห์ผสม ส่วนสิงห์ผสมนั้นมีอยู่มากมาย โดยปกติสิงห์ผสมคือสัตว์ที่มีลักษณะของราชสีห์กับสัตว์ประเภทอื่น แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่มีราชสีห์ชนิดใดที่ใกล้เคียงกับสิงโต
ชนิด

ตำนานแบ่งออกเป็น 4 ชนิด ได้แก่
ไกรสรราชสีห์ คือ ราชสีห์ขาว ในตำนานกล่าวว่าไกรสรราชสีห์เป็นสัตว์ที่มีพละกำลังแรงกล้า เป็นนักล่าชั้นเยี่ยมและกินสัตว์ใหญ่น้อยเป็นอาหาร
กาละราชสีหะ (กาฬสีห์) คือ ราชสีห์ดำ กินพืชเป็นอาหารเท่านั้น กาฬสีหะมีกายดำสนิท และใหญ่ราวโคหนุ่ม (คำว่า “กาฬ” แปลว่าดำ) ถึงแม้กาฬสีหะจะกินเฉพาะพืช แต่ก็ใช่ว่าจะมีกำลังน้อยกว่าราชสีห์ชนิดอื่น ราชสีห์ทุกชนิดมีเสียงคำรามอันทรงพลัง ในตำนานกล่าวว่าเพียงเสียงคำรามของราชสีห์ก็สามารถทำให้สัตว์อื่นเจ็บได้
ตินสีหะ (ติณณสีหะ) คือ ราชสีห์แดง เป็นราชสีห์อีกชนิดที่กินแต่พืชเป็นอาหาร มีเท้าเป็นกีบแบบม้า
บัณฑุราชสีห์ (บัณฑรสีห์) คือ ราชสีห์เหลือง มีผิวกายสีเหลือง เป็นสัตว์กินเนื้อ บัณฑุราชสีห์จัดได้ว่าเป็นสัตว์นักล่าขนาดใหญ่สัตว์ ที่ถูกล่า มีตั้งแต่สัตว์ประเภทกวาง ควาย ช้าง หรือแม้แต่มนุษย์ ในเอกสารที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับป่าหิมพานต์ระบุว่า มีร่างกายเหมือนสีใบไม้เหลืองและใหญ่เท่ากับวัวหนุ่ม
ราชสีห์ทั้งสี่ชนิดนี้ มหาวิทยาลัยแรกๆ ที่มีคณะรัฐศาสตร์ ได้นำไปตั้งเป็นสัญลักษณ์ประจำคณะ
ไกรสรราชสีห์  คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (สิงห์ขาว)
กาละราชสีหะ  คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (สิงห์ดำ)
ตินสีหะ   คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สิงห์แดง)
บัณฑุราชสีห์   คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (สิงห์ทอง)
ดูเพิ่ม

คชสิงห์
ราตูเฮมัซ

| เฮมัส |
| --- | --- |
กุสตรี กันเจง ราตู

สมเด็จพระราชินีแห่งยกยาการ์ตา
ดำรงพระยศ: 7 มีนาคม 2532 – ปัจจุบัน

พระราชสมภพ: 31 ตุลาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี)
พระราชสวามี: ศรีสุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 10
พระราชบุตร: เจ้าหญิงมังกูบูมี มกุฎราชกุมารีแห่งยกยาการ์ตา เจ้าหญิงคันกากีดา เจ้าหญิงมาดูตาโน เจ้าหญิงฮายู เจ้าหญิงเบนดารา
พระราชบิดา: สเปโน ดิกโดซานโตปราโนโต
พระราชมารดา: ราเดน นาราเตน
สมเด็จพระราชินีเฮมัสแห่งยกยาการ์ตา หรือ กุสตรี กันเจง ราตู เฮมัส (อังกฤษ: Her Majesty Queen Ratu Hemas of Yogyakarta) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2495 เป็นธิดาของ สเปโน ดิกโดซานโตปราโนโต และ ราเดน นาราเตน ทรงมีพระพี่น้อง 7 คน โดยทรงเป็นสรีเพียงคนเดียว พระราชบิดาของพระองค์ พันเอกสเปโน ดิกโดซานโตปราโนโต เป็นทหารแห่งกองทัพอินโดนีเซีย ต่อมาทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ ศรีสุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 10 ขณะนั้นเธอมีอายุเพียง 19 ปี รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงฮาเมงกูบูโวโน ก่อนจะทรงเป็น สมเด็จพระราชินีเฮมัสแห่งยกยาการ์ตา ภายหลังพระราชสวามีเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ มีพระราชธิดา 5 พระองค์
ราพิดพลาสมารีเอจิน

| ระพิดพลาสมารีเอจิน  (Rapid plasma reagin) |
| --- | --- |
การวินิจฉัยทางการแพทย์
เทรโปเนมา ปาลลิดัม แบคทีเรียที่ก่อให้เกิดซิฟิลิส
คำคล้ายกัน: RPR titer
เป้าหมาย: ตรวจเพื่อแสดงการติดเชื้อซิฟิลิส
การตรวจพลาสมารีเอจินแบบรวดเร็ว หรือ การตรวจราพิดพลาสมารีเอจิน (อังกฤษ: rapid plasma reagin test; RPR test หรือ RPR titer) เป็นชนิดหนึ่งของการตรวจบ่งโรคอย่างรวดเร็ว ที่หาแอนทีบอดีไม่เฉพาะเจาะจงในเลือดของผู้ป่วย ซึ่งอาจให้ระบุการติดเชื้อซิฟิลิส หรือ เทรหาเนมาโตเซสชนิดไม่ได้เกิดจากเพศสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ได้ วิธีนี้เป็นหนึ่งในการตรวจซิฟิลิสชนิดไม่ใช่เทรโปเนมา (ควบคู่ไปกับ การตรวจแบบวาสเซอร์มาน และการตรวจ VDRL) คำว่า รีเอจิน (reagin) แปลว่าการตรวจโรคแบบนี้ไม่ได้มองหาแอนทีบอดีที่มาตอบสนองต่อแบคทีเรียนั้น ๆ (ซึ่งหมายถึงแบคทีเรีย Treponema pallidum) แต่เป็นการหาแอนทีบอดีที่สร้างขึ้นเพื่อตอบสนองต่อสารที่หลั่งโดยเซลล์ที่ถูกทำอันตรายโดย T. pallidum (ซึ่งคือคาร์ดิโอลิพิน กับ เลซิธิน) ดั้งเดิมแล้ว การตรวจซิฟิลิสจากเซรัม (syphilis serologic testing) นั้นทำได้ด้วยการใช้การตรวจแบบไม่มีเทรโปเนมา (ontreponemal test; NTT) เช่นการตรวจแบบ RPR หรือ VDRL โดยผลที่เป็นบวกจะยืนยันโดยใช้การตรวจแบบเทรโปเนมา (treponemal test; TT) เช่น TPPA หรือ FTA-ABS อัลกอริธึมการตรวจแบบนี้ในปัจจุบันได้รับการยอมรับและใช้งานโดยกรมควบคุมโรคของสหรัฐ (CDC) นอกจากการตรวจซิฟิลิสแล้ว การตรวจแบบ RPR ยังใช้ทิเทอร์เพื่อติดตามความคืบหน้าของโรคและการตอบสนองต่อการรักษาตามเวลาได้
อัลกอริธึมดั้งเดิมใช้ NTT ตามด้วย TT นี่ยังคงเป็นมาตรฐานในหลายประเทศ
ราชวงศ์นอร์มัน

ตราสัญลัษณ์ประจำราชวงศ์นอร์มัน
ราชวงศ์นอร์มัน (อังกฤษ: Norman dynasty) เป็นชื่อของราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักรอังกฤษตั้งแต่ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ ในปีค.ศ. 1066 มาจนถึงราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทในปี ค.ศ. 1154 ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์นอร์มันคือสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ พระมหากษัตริย์ราชวงศ์นอร์มันพระองค์อื่น ๆ มีดังนี้:
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ : ค.ศ. 1066 – ค.ศ. 1087
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ : ค.ศ. 1087 – ค.ศ. 1100
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ : ค.ศ. 1100 – ค.ศ. 1135
สมเด็จพระจักรพรรดินีมาทิลดา : ค.ศ. 1141
สมเด็จพระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ : ค.ศ. 1135 – ค.ศ. 1154
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์อังกฤษ
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ
| ด ค กพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน  ค.ศ. 927–1066:  แอเทลสแตน  เอ็ดมันด์ที่ 1  เอเดรด  เอ็ดวี  เอ็ดการ์ผู้รักสงบ  เอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  แอเธลเรดที่ 2 ผู้ไม่พร้อม  สเวน ฟอร์กเบียร์ด  เอ็ดมันด์ที่ 2 ผู้ทนทาน  คนุตมหาราช  ฮาโรลด์ที่ 1 แฮร์ฟุต  ฮาร์ธาคนุต  เอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี  ฮาโรลด์ที่ 2 กอดวินสัน  เอ็ดการ์ เอเธลลิง 
ราชอาณาจักรอังกฤษ  ค.ศ. 1066–1649:  วิลเลียมที่ 1 ผู้พิชิต  วิลเลียมที่ 2 รูฟัส  เฮนรีที่ 1  สตีเฟน  มาทิลดา  เฮนรีที่ 2อ  เฮนรียุวกษัตริย์  ริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์  จอห์นอ  หลุยส์  เฮนรีที่ 3อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 1อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 2อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 3อ  ริชาร์ดที่ 2อ  เฮนรีที่ 4อ  เฮนรีที่ 5อ  เฮนรีที่ 6อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 4อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 5อ  ริชาร์ดที่ 3อ  เฮนรีที่ 7อ  เฮนรีที่ 8อ  เอ็ดเวิร์ดที่ 6อ  เจน เกรย์อ  แมรีที่ 1อ ร่วมกับฟิลิปอ  เอลิซาเบธที่ 1อ  เจมส์ที่ 1สอ  ชาลส์ที่ 1สอ 
เจ้าผู้อารักขาแห่ง เครือจักรภพอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ค.ศ. 1653–1659:  โอลิเวอร์ ครอมเวลล์  ริชาร์ด ครอมเวลล์ 
ราชอาณาจักรอังกฤษ ค.ศ. 1660–1707:  ชาลส์ที่ 2สอ  เจมส์ที่ 2สอ  วิลเลียมที่ 3สอ และ แมรีที่ 2สอ  แอนน์สอ 
 อ เป็นพระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์ด้วย  ส เป็นพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ด้วย  ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วย ตัวเอียง
ราชาวดี

| ราชาวดี |
| --- | --- |

ช่อดอกราชาวดี (B. paniculata)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Buddlejaceae
สกุล:: Buddleja
สปีชีส์:: B.  paniculata
ชื่อทวินาม
Buddleja paniculata Wall.

ชื่อพ้อง
 Buddleja acutifolia C.H.Wright  Buddleja lavandulacea Kraenzl.  Buddleja gynandra C.Marquand  Buddleja mairei H.Lév.  Buddleja mairei var. albiflora H.Lév.
ราชาวดี (อังกฤษ: butterfly bush; ชื่อวิทยาศาสตร์: Buddleja paniculata) เป็นไม้ประดับในวงศ์ Buddlejaceae มีถิ่นกำเนิดทางตอนเหนือของอินเดียและจีน ลักษณะเป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงไม้พุ่ม สูง 2-5 เมตร ตามกิ่งมีขน ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ ออกตรงข้าม กว้าง 3.5-5 เซนติเมตร ยาว 5-7 เซนติเมตร โคนใบมน ปลายใบแหลม ขอบใบหยักฟันเลื่อยถี่ เนื้อใบหยาบ ท้องใบสีเขียวอมเทา มีขนสากหลังใบสีเขียว ดอกออกเป็นช่อตามซอกใบ ยาว 6-10 เซนติเมตร ดอกย่อยมีขนาดเล็กสีขาว โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดสั้น ปลายแยกเป็น 4 กลีบ เกสรเพศผู้ 4 อัน ดอกมีกลิ่นหอม ผลเมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีก ภายในมีเมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ปักชำกิ่งและตอนกิ่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ราชาวดี
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Buddleja paniculata ที่วิกิสปีชีส์
ราชาวดี - ศูนย์ปฏิบัติการวิจัยและเรือนปลูกพืชทดลอง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เก็บถาวร 2016-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Buddleja paniculata - Flowers of India
ราชาแห่งราชัน

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: จางอวิ๋น
ผู้แปล: หลินโหม่ว
ศิลปินปก: อี้จฺวิน หวานหวาน หมี่ซฺวิน
ประเทศ: ไต้หวัน
ภาษา: ไทย
ประเภท: วรรณกรรมเยาวชน
สำนักพิมพ์:  FRESHPUB.INC  สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์
วันที่พิมพ์: มีนาคม พ.ศ. 2550
ราชาแห่งราชัน (อังกฤษ: The Lord of the Kings) หรือ ชื่อย่อว่า ราชาฯ เป็นวรรณกรรมจีน แนวแฟนตาซี ผจญภัย เขียนโดย จางอวิ๋น เรื่องราวในโลกอนาคตซึ่งการเล่นเกมออนไลน์เป็นการเล่นในโลกเสมือนจริง เฉิงเฟิง ชายหนุ่มผู้ตกงานเพราะสภาพทางสังคมบีบบังคับได้ฆ่าเวลาด้วยการเข้าไปเล่นเกมออนไลน์ที่กำลังฮิต ชื่อว่า "ราชาแห่งราชัน" จัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์
โครงเรื่อง

ในอนาคตข้างหน้า เกมออนไลน์จะสามารถกลายเป็นแหล่งทำเงินให้แก่ผู้เล่นได้ รวมไปถึงมีเทคโนโลยีทันสมัยมารองรับ และมีระบบการร่วมมือกับธนาคารอย่างเป็นรูปธรรม เฉินเฟิง ชายตกงานที่มองหาเกมเพื่อที่จะฆ่าเวลากลับพบว่าตัวเองหลงเสน่ห์ของเกมราชาแห่งราชันเข้าเสียแล้ว ในเกมนั้น จากเดิมที่เคยมองว่าเป็นแค่สิ่งของฆ่าเวลา เขากลับซึมซับความรู้สึกในเกมราชาแห่งราชัน ในเกมนี้เอง ที่เขาได้พบกับมิตรภาพและสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่อาจพบเจอในโลกแห่งความเป็นจริง
ราชอาณาจักรเมอร์เซีย

ราชอาณาจักรเมอร์เซีย (อังกฤษ: Mercia) เป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนเจ็ดอาณาจักรที่มีศูนย์กลางอยู่ในลุ่มแม่น้ำแม่น้ำเทร้นท์และในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นอังกฤษมิดแลนด์ส (English Midlands) ชื่อเมอร์เซียเป็นภาษาอังกฤษเก่า “Mierce” ที่แผลงเป็นแบบละติน (Latinization) แปลว่า “ชนชายแดน”
ราชอาณาจักรเมอร์เซียมีอาณาเขตติดต่อกับราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย, เพาวิส, ราชอาณาจักรต่างๆ ทางตอนใต้ของเวลส์, เวสเซ็กซ์, ซัสเซ็กซ์, เอสเซ็กซ์ และ อีสต์แองเกลีย
ทุกวันนี้ชื่อ “เมอร์เซีย” ยังใช้กันทั่วไปในชื่อองค์การต่างๆ ได้แก่ หน่วยทหาร หรือองค์การทั้งของรัฐและของเอกชน
ดูเพิ่ม

แองโกล-แซ็กซอน
เจ็ดอาณาจักร
ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
| ด ค กเจ็ดอาณาจักร |
| --- | --- |
อีสต์แองเกลีย ·  เอสเซ็กซ์ ·  เคนต์ ·  เมอร์เซีย ·  นอร์ทธัมเบรีย (เบอร์นิเซีย, ไดรา) ·  ซัสเซ็กซ์ ·  เวสเซ็กส์
ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์

| --- | --- |

ชื่ออื่น: Chulabhorn Royal Academy
ชื่อย่อ: CRA
คติพจน์: เป็นเลิศ เพื่อทุกชีวิต
ประเภท: สถาบันการวิจัยและวิชาการชั้นสูง
สถาปนา: 18 เมษายน พ.ศ. 2559; 8 ปีก่อน (2559-04-18)
ผู้สถาปนา: ศาสตราจารย์ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี
สังกัดการศึกษา: สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ โรงพยาบาลจุฬาภรณ์
งบประมาณ: 3,624,055,800 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาฯ: ศาสตราจารย์ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี
รักษาการเลขาธิการราชวิทยาลัย: ศาสตราจารย์ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี
อาจารย์: 139 คน (พ.ศ. 2562)
บุคลากรทั้งหมด: 1,916 คน (พ.ศ. 2562)
ที่ตั้ง: เลขที่ 906 ถนนกำแพงเพชร 6 แขวงทุ่งสองห้องเขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210   ประเทศไทย
สี: ██ สีส้ม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของราชวิทยาลัย
ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ (อังกฤษ: Chulabhorn Royal Academy) เป็นสถาบันการวิจัยและวิชาการชั้นสูงสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี (มิใช่สถาบันอุดมศึกษา แต่มีสถาบันอุดมศึกษาอยู่ในส่วนงาน) และจัดการศึกษาทางวิชาการและวิชาชีพด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สิ่งแวดล้อม การแพทย์ และการสาธารณสุข มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย สร้าง ประมวล ประยุกต์ ส่งเสริม เผยแพร่ พัฒนา จัดการศึกษาและผลิตบุคลากรในระดับสูง เพื่อสร้างองค์ความรู้ เป็นศูนย์ความเป็นเลิศทางด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สิ่งแวดล้อม การแพทย์ และการสาธารณสุข ให้บริการทางการแพทย์และการสาธารณสุขแก่ประชาชน ให้ความช่วยเหลือผู้ยากไร้และผู้ประสบภัยพิบัติ รวมทั้งส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรม และทะนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม
ประวัติ

ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ ประกอบด้วยโรงพยาบาลจุฬาภรณ์ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์  ขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐบาล โดยสมเด็จเจ้าฟ้าๆ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี พระราชทานนาม "ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์" โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2559 ตาม พระราชบัญญัติราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ พ.ศ. 2559 ซึ่งสภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ลงมติในวาระรับหลักการเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2558 และได้ลงมติในวาระ 3 เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2558 ด้วยคะแนน 151–0 เสียงโดยได้ประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2559
ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ เป็นสถาบันการศึกษาวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และการแพทย์ชั้นนำของภูมิภาคในการผลิตและพัฒนาบุคลากรชั้นสูง ทำการวิจัยเพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่และนำผลการวิจัยไปประยุกต์ใช้ เผยแพร่ความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี สิ่งแวดล้อม การแพทย์ การสาธารณสุข และให้บริการทางการแพทย์เป็นศูนย์กลางความร่วมมือของหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนทั้งในประเทศและต่างประเทศ รวมทั้งทำงานประสานกับองค์การระหว่างประเทศ มีเป้าหมายสูงสุดคือการนำวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไปใช้เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน โดยเริ่มรับนักศึกษาของราชวิทยาลัยรุ่นแรกในปีการศึกษา 2560
ในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ได้มีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560 ซึ่งได้กำหนดให้แยกสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ออกจากราชวิทยาลัยและยังให้อยู่ภายใต้มูลนิธิจุฬาภรณ์ตามเดิม จึงได้ตัดกรรมการสภาราชวิทยาลัยที่มาจากสัดส่วนของสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ออกด้วย อีกทั้งกำหนดให้อาจมีตำแหน่ง ประธานราชวิทยาลัย เพื่อให้สภาราชวิทยาลัยขอรับคำแนะนำและคำปรึกษาในกิจการทั้งปวงตามวัตถุประสงค์ของราชวิทยาลัย และประธานราชวิทยาลัยจะแต่งตั้ง รองประธานราชวิทยาลัย เพื่อทำหน้าที่ตามที่มอบหมายก็ได้
กรรมการสภาราชวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ

วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2560 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งกรรมการสภาราชวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ โดยได้แต่งตั้งกรรมการสภาราชวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิทั้งสิ้น 7 คน ดังนี้
ศาสตราจารย์ วิจิตร ศรีสุพรรณ
ศาสตราจารย์ ไผทชิต เอกจริยกร
รองศาสตราจารย์ นายแพทย์ สรนิต ศิลธรรม
รองศาสตราจารย์ สุธรรม อยู่ในธรรม
เลอสรร ธนสุกาญจน์
วุฒิพันธ์ วิชัยรัตน์
บุษยา มาทแล็ง
ต่อมาในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ได้มีการเผยแพร่ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งกรรมการสภาราชวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิโดยได้แต่งตั้ง จรัมพร โชติกเสถียร เป็นกรรมการสภาราชวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ
หน่วยงาน

ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ประกอบไปด้วยส่วนงานดังต่อไปนี้
สำนักงานราชวิทยาลัย
สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์
วิทยาลัยแพทยศาสตร์ศรีสวางควัฒน
วิทยาลัยพยาบาลศาสตร์อัครราชกุมารี
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์
ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ในปี 2565
ราชอาณาจักรไซปรัส

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไซปรัส
ราชอาณาจักรไซปรัส (อังกฤษ: Kingdom of Cyprus) เป็นอาณาจักรครูเสด (Crusader kingdom) ที่ตั้งอยู่บนเกาะไซปรัสที่รุ่งเรืองในสมัยกลางและปลายสมัยกลางระหว่าง ค.ศ. 1192 จนถึง ค.ศ. 1489 โดยการปกครองโดยราชวงศ์ลูซีย็อง (House of Lusignan)