stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จอห์น เอฟ. เคนเนดี
ดูเพิ่ม

ความเหมือนกันระหว่างประธานาธิบดีลินคอล์นและเคนเนดี
วัฏจักรมรณกรรม
เหตุการณ์การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ผมเป็นชาวเบอร์ลิน
พิธีสาบานตนประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ณ รัฐสภาอเมริกัน
ประเทศที่ประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ได้เดินทางไปในขณะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี
ประธานาธิบดีเคนเนดีขณะอยู่ที่เวียนนา เมื่อปี ค.ศ. 1961
ประธานาธิบดีเคนเนดีและรองประธานาธิบดีจอห์นสันเดินในบริเวณสนามของทำเนียบขาว
ประธานาธิบดีเคนเนดีหารือกับอัยการสูงสุดโรเบิร์ต เคนเนดี ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1962
ประธานาธิบดีเคนเนดีกล่าวกัยประชาชนในสหรัฐเกี่ยวกับวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา
ประธานาธิบดีเคนเนดีลงนามในแถลงการณ์ห้ามการส่งอาวุธไปยังคิวบา ณ ห้องทำงานรูปไข่ เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1962
ยูฟ่ายูโรปาลีก

| --- | --- |

ผู้จัด: ยูฟ่า
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1971; 54 ปีที่แล้ว (1971) (เปลี่ยนชื่อในปี ค.ศ. 2009)
ภูมิภาค: ยุโรป
จำนวนทีม: 36 (รอบลีก) 58 (ทั้งหมด)
ผ่านเข้าไปเล่นใน: ยูฟ่าซูเปอร์คัพ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (ระดับที่ 1) ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก (ระดับที่ 3)
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  อาตาลันตา (สมัยที่ 1)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  เซบิยา (7 สมัย)
ผู้แพร่ภาพโทรทัศน์: รายชื่อผู้ถ่ายทอดสด
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2024–25
ยูฟ่ายูโรปาลีก (อังกฤษ: UEFA Europa League) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างสโมสรฟุตบอลจากประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป จัดโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรปหรือยูฟ่า ตั้งแต่ ค.ศ. 1971 รายการนี้เป็นการแข่งขันระดับที่สองของฟุตบอลสโมสรยุโรปรองจาก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และเหนือกว่า ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก
แต่เดิม การแข่งขันนี้เรียกว่า ยูฟ่าคัพ (อังกฤษ: UEFA Cup) โดยแทนที่อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ ยูฟ่าคัพเป็นการแข่งขันระดับสามตั้งแต่ ค.ศ. 1971 ถึง 1999 ก่อน ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ จะถูกยกเลิก สโมสรฟุตบอลมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันในรายการนี้ จากผลงานของพวกเขาในลีกระดับประเทศและการแข่งขันฟุตบอลถ้วยในประเทศ
การแข่งขัน ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1999 และได้รวมเข้ากับยูฟ่าคัพ ตั้งแต่ฤดูกาล 2004–05 มีการเพิ่มรอบแบ่งกลุ่ม ก่อนจะเข้าสู่รอบแพ้คัดออก ยูฟ่าคัพ เปลี่ยนชื่อเป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก ตั้งแต่ ฤดูกาล 2009–10 หลังมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการแข่งขัน โดยได้รวมการแข่งขัน ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ ทำให้ ยูฟ่ายูโรปาลีก มีรูปแบบการแข่งขันที่ขยายใหญ่ขึ้น โดยมีกลุ่มในรอบแบ่งกลุ่มที่มากขึ้นและการเปลี่ยนแปลงเกณฑ์ในการผ่านเข้ารอบ ผู้ชนะเลิศ ยูฟ่ายูโรปาลีก สามารถเข้าไปแข่งขันในรายการ ยูฟ่าซูเปอร์คัพ และ ตั้งแต่ฤดูกาล 2014–15 สามารถเข้าไปแข่งขันในรายการ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ในฤดูกาลถัดไป ยูฟ่า–คอนเมบอลคลับแชลลินจ์ การแข่งขันกระชับมิตรกับผู้ชนะเลิศคอนเมบอล โกปา ซูดาเมริกานา ตั้งแต่ ค.ศ. 2023 รอบแบ่งกลุ่มถูกแทนที่ด้วยรอบลีกในฤดูกาล 2024–25
สเปนเป็นมีสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด (14 สมัย) ตามมาด้วยสโมสรจากอิตาลี (10 สมัย) และอังกฤษ (9 สมัย) มีสโมสรชนะเลิศรายการนี้ 30 สโมสร โดยมี 14 สโมสรชนะเลิศมากกว่าหนึ่งสมัย สโมสรที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือ เซบิยา โดยชนะเลิศ 7 สมัย ในฤดูกาลล่าสุด (2023-24) สโมสรที่ชนะเลิศ คือ อาตาลันตา ซึ่งคว้าแชมป์รายการนี้เป็นสมัยแรก โดยเอาชนะไบเออร์เลเวอร์คูเซิน ในนัดชิงชนะเลิศ
ถ้วยรางวัล

ยูฟ่าคัพ หรือ รู้จักในชื่อ คูปยูฟ่า เป็นถ้วยรางวัลประจำปีโดยยูฟ่า ที่มอบให้กับสโมสรฟุตบอลที่ชนะเลิศในรายการยูฟ่ายูโรปาลีก ก่อนการแข่งขันในฤดูกาล 2009–10 การแข่งขันและถ้วยรางวัลมีชื่อว่า 'ยูฟ่าคัพ' เหมือนกัน
ก่อนการแข่งขันจะเปลี่ยนชื่อเป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก ใน ฤดูกาล 2009–10 ข้อบังคับของยูฟ่าระบุว่า สโมสรสามารถเก็บถ้วยรางวัลไว้ได้หนึ่งปี ก่อนที่จะส่งคืนให้กับยูฟ่า หลังจากคืนถ้วยรางวัลแล้ว สโมสรสามารถเก็บแบบจำลองของถ้วยรางวัลที่มีขนาดสี่ในห้าไว้ได้ เมื่อสโมสรชนะเลิศติดต่อกันสามครั้งหรือชนะเลิศรวมกันห้าครั้ง สโมสรสามารถเก็บถ้วยรางวัลไว้ได้อย่างถาวร อย่างไรก็ตาม ภายใต้กฎข้อบังคับใหม่ ถ้วยรางวัลยังคงอยู่ในการเก็บรักษาของยูฟ่าตลอดเวลา ถ้วยรางวัลจำลองขนาดเต็มจะมอบให้กับทุกสโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขัน นอกจากนี้ สโมสรที่ชนะสามครั้งติดต่อกันหรือรวมกันห้าครั้ง จะได้รับตราที่บ่งบอกถึงจำนวนที่ชนะเลิศ ในฤดูกาล 2016–17 เซบิยาเป็นสโมสรเดียวที่ใส่ตราที่บ่งบอกถึงจำนวนที่ชนะเลิศ หลังประสบความสำเร็จทั้งสองอย่างมาก่อนใน นัดชิงชนะเลิศ 2016
ถ้วยรางวัลออกแบบและสร้างโดย เบอร์โตนี สำหรับ ยูฟ่าคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1972 มีลักษณะเป็นถ้วยทรงสูงสีเงินบนฐานหินอ่อนสีเหลือง มีความสูง 65 เซนติเมตร, กว้าง 33 เซนติเมตร, ลึกประมาณ 23 เซนติเมตรและมีน้ำหนัก 15 กิโลกรัม
เพลงสรรเสริญ

เพลงสรรเสริญเป็นดนตรีที่เล่นก่อนการแข่งขันในรายการยูโรปาลีกทุกนัด ณ สนามกีฬาที่แข่งขันในรายการดังกล่าว และก่อนการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ทุกนัดของยูโรปาลีก โดยเป็นองค์ประกอบดนตรีของการเปิดการแข่งขัน
เพลงสรรเสริญแรกของการแข่งขัน แต่งโดย ยวน ซวิก และบันทึกเสียงโดย แพริสโอเปรา ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2009 เพลงสำหรับยูโรปาลีกเปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการที่ ไกรเมลดิฟอรัม เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ก่อนการจับสลากรอบแบ่งกลุ่ม ฤดูกาล 2009–10 เพลงสรรเสริญเพลงที่สอง แต่งโดย มิคาเอล คาเดิลบัก และบันทึกเสียงในเบอร์ลิน เป็นส่วนหนึ่งของการรีแบรนด์การแข่งขันใหม่ในฤดูกาล 2015–16 เพลงสรรเสริญเพลงที่สามสร้างโดย แมสซีฟมิวสิก สำหรับการแข่งขันในฤดูกาล 2018–19
รูปแบบ > การคัดเลือก

การคัดเลือกเข้ามาแข่งขันในรายการนี้ ใช้การอ้างอิงจากค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า ประเทศที่ประสบความสำเร็จมากกว่าจะได้เข้าไปอยู่ในรอบที่ดีกว่า ในทางปฏิบัติ แต่ละสมาคมจะได้รับสิทธิ์ในการเข้ามาแข่งขันในรายการนี้จำนวนสามทีมเท่ากัน (ทั้งในยูโรปาลีกและคอนเฟอเรนซ์ลีก) ยกเว้น:
ประเทศที่อยู่ในอันดับที่ 51 ถึง 55 ได้รับสิทธิ์ในการเข้ามาแข่งขันในรายการนี้สมาคมละสองทีม
ลีชเทินชไตน์ ได้รับสิทธิ์ในการเข้ามาแข่งขันในรายการนี้ เฉพาะทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วย
ปกติแล้ว ทีมที่เข้าไปแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีก มักจะเป็นทีมรองชนะเลิศจากลีกสูงสุดในแต่ละประเทศและผู้ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลถ้วยหลัก โดยทั่วไปแล้ว คือทีมที่อยู่ในอันดับสูงสุดที่ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก อย่างไรก็ตาม ในเบลเยียมลีก การเข้าไปแข่งขันในรายการนี้ต้องเพลย์ออฟระหว่างทีมจาก เฟิสต์ เอกับเฟิสต์ บี ฝรั่งเศสให้สิทธิ์ผู้ชนะเลิศ กุปเดอลาลีก เข้าไปแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีก ก่อนจะยกเลิกการแข่งขันในฤดูกาล 2020–21
การเข้ามาแข่งขันในรายการยุโรปสามารถเข้ามาได้มากกว่าหนึ่งเส้นทาง ในทุกกรณี ถ้าสโมสรมีสิทธิ์เข้าไปแข่งขันในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกแล้ว จะไม่สามารถเข้าไปแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีกได้ เพราะสิทธิ์ของแชมเปียนส์ลีกมีความสำคัญมากกว่า สิทธิ์ของยูฟ่ายูโรปาลีกจะมอบให้กับสโมสรอื่นหรือปล่อยว่าง หากเกินขีดจำกัดสูงสุดของทีมที่มีสามารถเข้าไปแข่งขันในรายการยุโรป ถ้าทีมที่ผ่านเข้าไปแข่งขันในรายการยุโรป จากการชนะเลิศฟุตบอลถ้วยและตำแหน่งในลีก สิทธิ์ "สำรอง" ของยูฟ่ายูโรปาลีกจะย้ายไปที่อันดับสูงสุดในลีก ที่ยังไม่ได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในรายการยุโรป ขึ้นอยู่กับกฎของสมาคมของแต่ละประเทศหรือปล่อยว่างหากถึงขีดจำกัดตามที่กล่าวไว้ข้างต้น
สมาคมฟุตบอลสามอันดับแรกอาจจะได้รับสิทธิ์ที่สี่ หากผู้ชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกและยูโรปาลีกมาจากสมาคมดังกล่าว และไม่สามารถเข้าไปแข่งขันในรายการยุโรปได้จากผลงานในประเทศ ในกรณีนี้ ทีมอันดับที่สี่ในสมาคมดังกล่าวจะเข้าไปแข่งขันในยูโรปาลีกแทนที่แชมเปียนส์ลีก เพิ่มเติมจากทีมอื่นที่ผ่านเข้ารอบ
ทีมที่ตกรอบจากรอบคัดเลือกและรอบแบ่งกลุ่มในแชมเปียนส์ลีก (ก่อนฤดูกาล 2024–25) สามารถเข้าแข่งขันในยูโรปาลีก ในรอบต่าง ๆ (ดูด้านล่าง) ในอดีต ทีมที่ชนะเลิศยูโรปาลีก สามารถเข้ามาแข่งขันในยูโรปาลีกเพื่อป้องกันแชมป์ แต่ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 ทีมที่ชนะเลิศยูโรปาลีกจะเข้าไปแข่งขันในแชมเปียนส์ลีก ตั้งแต่ฤดูกาล 2024–25 ทีมที่ชนะเลิศยูโรปาลีกไม่มีสิทธิ์ในการป้องกันแชมป์อีกต่อไป หลังพวกเขาจะเข้าไปแข่งขันในแชมเปียนส์ลีกรอบลีก และไม่สามารถย้ายจากรอบดังกล่าวไปยังยูโรปาลีกได้ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ถึง 2015 สามลีกแรกที่มีคะแนน การจัดอันดับแฟร์เพลย์ของยูฟ่า สูงสุด จะได้รับหนึ่งสิทธิ์พิเศษเข้าไปแข่งขันในยูโรปาลีก
รูปแบบ > รอบลีกและรอบแพ้คัดออก

รูปแบบการแข่งขันประกอบด้วยรอบลีกและรอบแพ้คัดออก ซึ่งจะประกอบด้วยรอบแพ้คัดออกเพลย์ออฟเบื้องต้น ตามมาด้วยรอบ 16 ทีมสุดท้าย, รอบก่อนรองชนะเลิศ, รอบรองชนะเลิศ และนัดชิงชนะเลิศ (รอบแพ้คัดออกทุกนัดจะแข่งขันสองนัด ยกเว้นนัดชิงชนะเลิศ) แต่ละทีมในรอบลีกเล่นแปดนัด แบ่งเป็นเหย้าสี่นัดและเยือนสี่นัด ทีมที่จบแปดอันดับในรอบลีกจะได้รับการบายเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้าย ขณะที่ทีมที่จบอันดับที่ 9 ถึง 24 จะแข่งขันในรอบแพ้คัดออกเพลย์ออฟ เพื่อหาผู้ชนะผ่านเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้าย ทีมที่จบอันดับที่ 25 ถึง 36 ในรอบลีกและผู้แพ้จากรอบแพ้คัดออกเพลย์ออฟจะตกรอบจากการแข่งขัน
นัดชิงชนะเลิศจะเล่นที่สนามกลาง ผู้ชนะเลิศจะได้เข้าร่วมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบลีกในฤดูกาลถัดไป การแข่งขันมักจะจัดขึ้นในวันพฤหัสบดี
รูปแบบ > เบื้องหลัง

ค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่าถูกนำมาใช้ในปี 1980 และจนถึงปี 1999 ค่าสัมประสิทธิ์นี้ช่วยให้ประเทศที่ประสบความสำเร็จมากกว่าได้สิทธิ์ลงเล่นในยูฟ่าคัพมากขึ้น สามประเทศได้สี่สิทธิ์ ห้าประเทศได้สามสิทธิ์ สิบสามประเทศได้สองสิทธิ์ และสิบเอ็ดประเทศได้เพียงสิทธิ์เดียว ตั้งแต่ปี 1998 เป็นต้นมา ระบบที่คล้ายกันนี้ถูกนำมาใช้ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก เกณฑ์การเข้าร่วมของแฟส์คัพครั้งล่าสุดถูกนำมาใช้ก่อนปี 1980
รูปแบบ > การจัดสรร (ตั้งแต่ 2015–16 ถึง 2017–18)

|  | ทีมที่เข้ามาในรอบนี้ | ทีมที่ผ่านเข้ามาจากรอบก่อนหน้านี้ | ทีมที่ย้ายมาจากแชมเปียนส์ลีก |
| --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือกรอบแรก (104 ทีม) |  31 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยจากสมาคมอันดับที่ 24–54  35 ทีมที่เป็นรองชนะเลิศของลีกภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 18–53 (ยกเว้น ลิกเตนสไตน์)  35 ทีมที่จบอันดับสามของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 16–51 (ยกเว้น ลิกเตนสไตน์)  3 ทีมที่มีคะแนนการจัดอันดับแฟร์เพลย์ของยูฟ่าสูงสุด (ยกเลิกสิทธิ์นี้ตั้งแต่ต้นฤดูกาล 2015–16 ดูเพิ่มเติมที่ การจัดอันดับแฟร์เพลย์ของยูฟ่า) |  |  |
| รอบคัดเลือกรอบสอง (66 ทีม) |  6 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยจากสมาคมอันดับที่ 18–23  2 ทีมที่เป็นรองชนะเลิศของลีกภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 16–17  6 ทีมที่จบอันดับสี่ของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 10–15 |  52 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบแรก |  |
| รอบคัดเลือกรอบสาม (58 ทีม) |  5 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยจากสมาคมอันดับที่ 13–17  9 ทีมที่จบอันดับสามของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 7–15  5 ทีมที่จบอันดับสี่ของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 5–9  3 ทีมที่จบอันดับห้าของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 4–6 (ทีมที่ชนะเลิศลีกคัพสำหรับฝรั่งเศส)  3 ทีมที่จบอันดับหกของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 1–3 (ทีมที่ชนะเลิศลีกคัพสำหรับอังกฤษ) |  33 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบสอง |  |
| รอบเพลย์-ออฟ (44 ทีม) |  |  29 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบสาม |  15 ทีมที่ตกรอบจากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสาม |
| รอบแบ่งกลุ่ม (48 ทีม) |  12 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยจากสมาคมอันดับที่ 1–12  1 ทีมที่จบอันดับสี่ของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 4  3 ทีมที่จบอันดับห้าของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 1–3 |  22 ทีมที่ชนะจากรอบเพลย์-ออฟ |  10 ทีมที่ตกรอบจากแชมเปียนส์ลีกรอบเพลย์-ออฟ |
| รอบแพ้คัดออก (32 ทีม) |  |  12 ทีมที่ชนะเลิศจากรอบแบ่งกลุ่ม  12 ทีมที่รองชนะเลิศจากรอบแบ่งกลุ่ม |  8 ทีมที่จบอันดับสามในแชมเปียนส์ลีกรองแบ่งกลุ่ม |
ตารางข้างต้นคือแบบชั่วคราว เนื่องจากอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงในกรณีต่อไปนี้:
ถ้าทีมที่ชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกหรือยูโรปาลีก ผ่านเข้าไปแข่งขันในยูโรปาลีกจากผลงานของพวกเขาในลีกระดับประเทศ จะทำให้สิทธิ์ของยูโรปาลีกนั้นปล่อยว่าง (ไม่ได้ถูกแทนที่โดยทีมอื่นจากสมาคมเดียวกัน) และทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยในสมาคมที่มีอันดับสูงสุด จะถูกย้ายเข้าไปในรอบถัด ๆ ไป
ในบางกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงรายชื่อทีมที่เข้าไปแข่งขันในแชมเปียนส์ลีก จำนวนทีมที่ตกรอบจากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสาม ที่ย้ายไปยูโรปาลีกจะเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากจำนวนเริ่มต้นที่ 15 ซึ่งหมายถึง จะต้องเปลี่ยนแปลงรายชื่อทีมที่เข้าไปแข่งขันในยูโรปาลีกด้วย
เนื่องจากแต่ละสมาคมสามารถส่งทีมเข้าร่วมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้สูงสุดห้าทีม หากทั้งทีมที่ชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกและทีมที่ชนะเลิศยูโรป้าลีกมาจากสมาคมเดียวกันที่อยู่ในสามอันดับแรก และจบนอกสี่อันดับแรกของลีกในประเทศของพวกเขา ทีมที่จบอันดับสี่ในสมาคมของพวกเขา จะถูกแทนที่ด้วยการย้ายไปแข่งขันในยูโรป้าลีกและเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งหมายความว่าอาจต้องมีการเปลี่ยนแปลงรายชื่อทีมที่เข้าไปแข่งขันในยูโรปาลีกด้วย
รูปแบบ > การจัดสรร (ตั้งแต่ 2021–22 ถึง 2023–24)

การประกาศของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ซึ่งเป็นการแข่งขันระดับที่สามจะทำหน้าที่แยกทีมอันดับต่ำกว่าในยูโรปาลีกออกจากกันเพื่อให้มีโอกาสแข่งขันมากขึ้น รวมถึงเอกสารจากยูฟ่าที่ระบุความตั้งใจในการผ่านเข้ารอบยูโรปาลีกตั้งแต่ ค.ศ. 2021 เป็นต้นไป เนื่องจากอดีตผู้เข้าแข่งขันในยูโรปาลีกส่วนใหญ่ ปัจจุบันเข้าร่วมแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีกอย่างเดียวเท่านั้น ยูโรปาลีกเองจึงมีรูปแบบการแข่งขันที่ลดขนาดลงอย่างมาก ซึ่งจะมุ่งเน้นไปที่รอบแบ่งกลุ่มเป็นหลัก นอกจากนี้ ยังจะมีรอบแพ้คัดออกเพิ่มเติมก่อนถึงรอบแพ้คัดออกจริง ซึ่งจะทำให้ทีมอันดับสามในรอบแบ่งกลุ่มของแชมเปียนส์ลีกหล่นไปเล่นยูโรปาลีกได้ โดยที่รอบแพ้คัดออกยังคงมีทีมเข้าร่วมเพียง 16 ทีมเท่านั้น
|  |  | ทีมที่เข้ามาในรอบนี้ | ทีมที่ผ่านเข้ามาจากรอบก่อนหน้านี้ | ทีมที่ย้ายมาจากแชมเปียนส์ลีก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือกรอบสาม | แชมเปียน (10 ทีม) |  |  |  10 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสองของสายแชมเปียน |
| รอบคัดเลือกรอบสาม | ไม่ใช่แชมเปียน (6 ทีม) |  3 ผู้ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 13–15 |  |  3 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสองของสายไม่ใช่แชมเปียน |
| รอบเพลย์ออฟ (20 ทีม) | รอบเพลย์ออฟ (20 ทีม) |  6 ผู้ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 7–12 |  5 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกของสายแชมเปียน  3 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกของสายไม่ใช่แชมเปียน |  6 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสามของสายแชมเปียน |
| รอบแบ่งกลุ่ม (32 ทีม) | รอบแบ่งกลุ่ม (32 ทีม) |  แชมป์เก่า ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก (เริ่มตั้งแต่ฤดูกาล 2022–23)  6 ผู้ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 1–6  1 ทีมที่จบอันดับที่สี่ของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 5  4 ทีมที่จบอันดับที่ห้าของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 1–4 |  10 ทีมที่ชนะจากรอบเพลย์ออฟ |  4 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบเพลย์ออฟของสายแชมเปียน  6 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสามและรอบเพลย์ออฟของสายไม่ใช่แชมเปียน |
| รอบแพ้คัดออกเบื้องต้น (16 ทีม) | รอบแพ้คัดออกเบื้องต้น (16 ทีม) |  |  8 ทีมที่จบอันดับที่สองของกลุ่มจากรอบแบ่งกลุ่ม |  8 ทีมที่จบอันดับที่สามของกลุ่มในแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม |
| รอบแพ้คัดออก (16 ทีม) | รอบแพ้คัดออก (16 ทีม) |  |  8 ทีมที่จบอันดับที่หนึ่งของกลุ่มจากรอบแบ่งกลุ่ม  8 ทีมที่ชนะจากรอบแพ้คัดออกเบื้องต้น |  |
จะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นหากผู้ชนะเลิศยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีกผ่านเข้ารอบผ่านตำแหน่งในลีกของตน:
ผู้ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยจากสมาคมอันดับที่ 7 จะเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มแทนที่จะเป็นรอบเพลย์ออฟ
ผู้ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยจากสมาคมอันดับที่ 15 จะเข้าสู่รอบเพลย์ออฟแทนที่จะเป็นรอบคัดเลือกรอบสาม
ผู้ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยจากสมาคมอันดับที่ 17 จะเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบสามแทนที่จะเป็นยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีกรอบคัดเลือกรอบสอง
รูปแบบ > การจัดสรร (ตั้งแต่ 2024–25)

เริ่มต้นตั้งแต่ฤดูกาล 2024–25 ยูฟ่าเปลี่ยนรูปแบบการแข่งขันระดับสโมสรทั้งสามรายการ โดยยกเลิกรอบแบ่งกลุ่มแล้วเปลี่ยนเป็นรอบลีก
|  |  | ทีมที่เข้ามาในรอบนี้ | ทีมที่ผ่านเข้ามาจากรอบก่อนหน้านี้ | ทีมที่ย้ายมาจากแชมเปียนส์ลีก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือกรอบแรก  (18 ทีม) | รอบคัดเลือกรอบแรก  (18 ทีม) |  18 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 16–33 |  |  |
| รอบคัดเลือกรอบสอง  (16 ทีม) | รอบคัดเลือกรอบสอง  (16 ทีม) |  6 ทีมที่จบอันดับที่สามของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 7–12  1 ทีมที่จบอันดับที่สี่ของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 6 |  9 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบแรก |  |
| รอบคัดเลือกรอบสาม  | แชมเปียน  (12 ทีม) |  |  |  12 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสองของสายแชมเปียน |
| รอบคัดเลือกรอบสาม  | ไม่ใช่แชมเปียน  (14 ทีม) |  3 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 13–15 |  8 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบสอง |  3 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสองของสายไม่ใช่แชมเปียน |
| รอบเพลย์ออฟ (24 ทีม) | รอบเพลย์ออฟ (24 ทีม) |  5 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 8–12 |  6 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบสามของสายแชมเปียน  7 ทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบสามของสายไม่ใช่แชมเปียน |  6 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสามของสายแชมเปียน |
| รอบลีก  (36 ทีม) | รอบลีก  (36 ทีม) |  แชมป์เก่า ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก  7 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยภายในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 1–7  5 ทีมที่จบอันดับที่ห้าของลีกในประเทศจากสมาคมอันดับที่ 1–5 |  12 ทีมที่ชนะจากรอบเพลย์ออฟ |  5 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบเพลย์ออฟของสายแชมเปียน  6 ทีมที่แพ้จากแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสามและรอบเพลย์ออฟของสายไม่ใช่แชมเปียน |
จะมีการเปลี่ยนแปลงรายการเข้าถึงด้านบนหากเจ้าของตำแหน่งแชมป์ยูโรปาลีกหรือคอนเฟอเรนซ์ลีกมีสิทธิ์เข้าแข่งขันผ่านทางลีกในประเทศของตน
หากเจ้าของแชมป์ยูโรปาลีกผ่านการคัดเลือกเข้าสู่รอบลีกโดยใช้ตำแหน่งมาตรฐานของลีกในประเทศ สโมสรที่มีอันดับดีที่สุดในรอบคัดเลือก (ทั้งสายแชมเปียนและสายลีก) จะเข้าสู่รอบลีกโดยไม่ถูกแซงหน้า จากนั้นสมาคมต่าง ๆ ในการจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่าจะได้รับการเลื่อนชั้นไปรอบคัดเลือกถัดไป และทีมของสมาคมที่มีอันดับสูงสุดในรอบก่อนหน้านี้ก็จะได้รับการเลื่อนชั้นตามไปด้วย
หากเจ้าของแชมป์คอนเฟอเรนซ์ลีกผ่านการคัดเลือกเข้าสู่รอบลีกโดยใช้ตำแหน่งมาตรฐานของลีกในประเทศ สโมสรที่มีอันดับดีที่สุดในรอบคัดเลือก (ทั้งสายแชมเปียนและสายลีก) จะเข้าสู่รอบลีกโดยไม่ถูกแซงหน้า จากนั้นสมาคมต่าง ๆ ในการจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่าจะได้รับการเลื่อนชั้นไปรอบคัดเลือกถัดไป และทีมของสมาคมที่มีอันดับสูงสุดในรอบก่อนหน้านี้ก็จะได้รับการเลื่อนชั้นตามไปด้วย
หากเจ้าของแชมป์ยูโรปาลีกหรือคอนเฟอเรนซ์ลีกผ่านเข้ารอบคัดเลือกผ่านทางลีกในประเทศของตน ตำแหน่งในรอบคัดเลือกจะว่างลง และทีมจากสมาคมที่มีอันดับสูงสุดในรอบก่อนหน้านั้นจะได้รับการเลื่อนชั้นตามไปด้วย
บันทึกและสถิติ > แบ่งตามสโมสร

บทความหลัก: รายชื่อนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพและยูโรปาลีก
| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีที่ชนะเลิศ | ปีที่ได้รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  เซบิยา | 7 | 0 | 2006, 2007, 2014, 2015, 2016, 2020, 2023 | — |
|  อินเตอร์มิลาน | 3 | 2 | 1991, 1994, 1998 | 1997, 2020 |
|  ลิเวอร์พูล | 3 | 1 | 1973, 1976, 2001 | 2016 |
|  ยูเวนตุส | 3 | 1 | 1977, 1990, 1993 | 1995 |
|  อัตเลติโกเดมาดริด | 3 | 0 | 2010, 2012, 2018 | — |
|  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค | 2 | 2 | 1975, 1979 | 1973, 1980 |
|  ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 2 | 1 | 1972, 1984 | 1974 |
|  ไฟเยอโนร์ด | 2 | 0 | 1974, 2002 | — |
|  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท | 2 | 0 | 1980, 2022 | — |
|  อีเอฟโค เยอเตอบอร์ย | 2 | 0 | 1982, 1987 | — |
|  เรอัลมาดริด | 2 | 0 | 1985, 1986 | — |
|  ปาร์มา | 2 | 0 | 1995, 1999 | — |
|  โปร์ตู | 2 | 0 | 2003, 2011 | — |
|  เชลซี | 2 | 0 | 2013, 2019 | — |
|  อันเดอร์เลคต์ | 1 | 1 | 1983 | 1984 |
|  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน | 1 | 1 | 1988 | 2024 |
|  อายักซ์ | 1 | 1 | 1992 | 2017 |
|  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 1 | 1 | 2017 | 2021 |
|  เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | 1 | 0 | 1978 | — |
|  อิปสวิชทาวน์ | 1 | 0 | 1981 | — |
|  นาโปลี | 1 | 0 | 1989 | — |
|  ไบเอิร์นมิวนิก | 1 | 0 | 1996 | — |
|  ชัลเคอ 04 | 1 | 0 | 1997 | — |
|  กาลาทาซาไร | 1 | 0 | 2000 | — |
|  บาเลนเซีย | 1 | 0 | 2004 | — |
|  ซีเอสเคเอ มอสโก | 1 | 0 | 2005 | — |
|  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก | 1 | 0 | 2008 | — |
|  ชัคตาร์ดอแนตสก์ | 1 | 0 | 2009 | — |
|  บิยาร์เรอัล | 1 | 0 | 2021 | — |
|  อาตาลันตา | 1 | 0 | 2024 | — |
|  ไบฟีกา | 0 | 3 | — | 1983, 2013, 2014 |
|  มาร์แซย์ | 0 | 3 | — | 1999, 2004, 2018 |
|  อัตเลติกเดบิลบาโอ | 0 | 2 | — | 1977, 2012 |
|  อัสปัญญ็อล | 0 | 2 | — | 1988, 2007 |
|  โรมา | 0 | 2 | — | 1991, 2023 |
|  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | 0 | 2 | — | 1993, 2002 |
|  อาร์เซนอล | 0 | 2 | — | 2000, 2019 |
|  เรนเจอส์ | 0 | 2 | — | 2008, 2022 |
|  วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | 0 | 1 | — | 1972 |
|  ตเว็นเตอ | 0 | 1 | — | 1975 |
|  กลึบบรึคเคอ | 0 | 1 | — | 1976 |
|  บัสตียา | 0 | 1 | — | 1978 |
|  เรดสตาร์เบลเกรด | 0 | 1 | — | 1979 |
|  อาเซ็ด | 0 | 1 | — | 1981 |
|  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา | 0 | 1 | — | 1982 |
|  วีดีโอตัน | 0 | 1 | — | 1985 |
|  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์ | 0 | 1 | — | 1986 |
|  ดันดียูไนเต็ด | 0 | 1 | — | 1987 |
|  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท | 0 | 1 | — | 1989 |
|  ฟีออเรนตีนา | 0 | 1 | — | 1990 |
|  โตรีโน | 0 | 1 | — | 1992 |
|  ออสเตรียซัลทซ์บวร์ค | 0 | 1 | — | 1994 |
|  บอร์โด | 0 | 1 | — | 1996 |
|  ลัตซีโย | 0 | 1 | — | 1998 |
|  เดปอร์ติโบอาลาเบส | 0 | 1 | — | 2001 |
|  เซลติก | 0 | 1 | — | 2003 |
|  สปอร์ติงลิสบอน | 0 | 1 | — | 2005 |
|  มิดเดิลส์เบรอ | 0 | 1 | — | 2006 |
|  แวร์เดอร์เบรเมิน | 0 | 1 | — | 2009 |
|  ฟูลัม | 0 | 1 | — | 2010 |
|  บรากา | 0 | 1 | — | 2011 |
|  ดนีโปรดนีโปรเปตรอฟสค์ | 0 | 1 | — | 2015 |
บันทึกและสถิติ > แบ่งตามชาติ

| ชาติ | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สเปน | 14 | 5 | 19 |
|  อิตาลี | 10 | 8 | 18 |
|  อังกฤษ | 9 | 8 | 17 |
|  เยอรมนี[A] | 7 | 9 | 16 |
|  เนเธอร์แลนด์ | 4 | 3 | 7 |
|  โปรตุเกส | 2 | 5 | 7 |
|  รัสเซีย | 2 | 0 | 2 |
|  สวีเดน | 2 | 0 | 2 |
|  เบลเยียม | 1 | 2 | 3 |
|  ยูเครน | 1 | 1 | 2 |
|  ตุรกี | 1 | 0 | 1 |
|  ฝรั่งเศส | 0 | 5 | 5 |
|  สกอตแลนด์ | 0 | 4 | 4 |
|  ออสเตรีย | 0 | 1 | 1 |
|  ฮังการี | 0 | 1 | 1 |
|  ยูโกสลาเวีย | 0 | 1 | 1 |
A. ^รวมสโมสรจาก เยอรมนีตะวันตก ไม่มีสโมสรจากเยอรมนีตะวันออก เข้าสู่นัดชิงชนะเลิศ
ดูเพิ่ม

อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ
ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ยูฟ่า – เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กฟุตบอลระหว่างประเทศระดับสโมสร |
| --- | --- | --- |
 ฟีฟ่า  ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก  List of association football clubs 
| แอฟริกา |  ซีเอเอฟ – แชมเปียนส์ลีก  คอนเฟเดอเรชันส์คัพ  ซูเปอร์คัพ  |  |
| เอเชีย |  เอเอฟซี – แชมเปียนส์ลีกอีลิท1  แชมเปียนส์ลีกทู  แชลเลนจ์ลีก  |  |
| ยุโรป |  ยูฟ่า – แชมเปียนส์ลีก1  ยูโรปาลีก1  คอนเฟอเรนซ์ลีก1  ซูเปอร์คัพ  |  |
| อเมริกาเหนือ |  คอนคาแคฟ – แชมเปียนส์ลีก  ลีกส์คัพ  เซนทรัลอเมริกันคัพ  แคริบเบียนคัพ  |  |
| โอเชียเนีย |  โอเอฟซี – แชมเปียนส์ลีก  |  |
| อเมริกาใต้ |  คอนเมบอล – โกปาลิเบร์ตาโดเรส  โกปาซูดาเมริกานา  เรโกปาซูดาเมริกานา  |  |
1เฮดทูเฮด = ในกรณีที่แต้มเท่ากัน ดูตัวต่อตัว แข่งนัดเดียว ถ้าประตูเท่ากัน ดูลูกได้-เสีย ,แข่งสองนัด ถ้าประตูเท่ากัน ดูอเวย์โกลว์ แต่ถ้าคะแนนเท่ากันมากกว่า 2 ทีม ใช้มินิลีก ดูเพิ่ม: สโมสรฟุตบอลทีมหญิงระหว่างประเทศ
การแข่งขันระหว่าง เลชพอซนาน กับ เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา ในฤดูกาล 2008–09
ถ้วยรางวัลยูฟ่ายูโรปาลีกจัดแสดงที่ลิเวอร์พูล
แผนที่ของประเทศในยูฟ่าที่ทีมเข้าถึงรอบลีกหรือรอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่ายูโรปาลีก  ประเทศสมาชิกยูฟ่าที่เป็นตัวแทนในรอบลีกหรือรอบแบ่งกลุ่ม   ประเทศสมาชิกยูฟ่าที่ไม่ได้เป็นตัวแทนในรอบลีกหรือรอบแบ่งกลุ่ม
วัน-ทู-โก

บริษัทสายการบิน วัน ทู โก จำกัด (อังกฤษ: One Two Go Airlines Co. Ltd)  มักเรียกเป็น วัน-ทู-โก แอร์ไลน์ เป็นสายการบินราคาประหยัดที่มีฐานในดอนเมือง, กรุงเทพ, ประเทศไทย ซึ่งมีฐานหลักในท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง กรุงเทพมหานคร ถือครองและบริหารโดยโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ วัน-ทู-โกเลิกกิจการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยเปลี่ยนชื่อเป็นโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์หยุดบริการทั้งหมด
เส้นทางที่เคยทำการบิน

เชียงใหม่ - ท่าอากาศยานเชียงใหม่
เชียงราย - ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย
ภูเก็ต - ท่าอากาศยานภูเก็ต
สุราษฎร์ธานี - ท่าอากาศยานนานาชาติสุราษฎร์ธานี
นครศรีธรรมราช - ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช
ตรัง - ท่าอากาศยานตรัง
ขอนแก่น - ท่าอากาศยานขอนแก่น
กระบี่ - ท่าอากาศยานนานาชาติกระบี่
อุบลราชธานี - ท่าอากาศยานนานาชาติอุบลราชธานี
พิษณุโลก - ท่าอากาศยานพิษณุโลก
นราธิวาส - ท่าอากาศยานนราธิวาส
อุดรธานี - ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี
หาดใหญ่ - ท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่
ฝูงบิน

ฝูงบินวัน-ทู-โกมีอากาศยานดังนี้:
แมคดอนเนลล์ ดักลาส MD-82 5 ลำ (ดำเนินการโดยโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์)
แมคดอนเนลล์ ดักลาส MD-83 1 ลำ
แมคดอนเนลล์ ดักลาส MD-87 2 ลำ
โบอิง 757 4 ลำ (ดำเนินการโดยโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์)
โบอิง 747 4 ลำ (ดำเนินการโดยโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์)
อุบัติการณ์

15 ธันวาคม 2550 – วัน-ทู-โก เที่ยวบินที่ 8104 เส้นทางดอนเมือง-เชียงใหม่ เครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-82 ขณะบินผ่านอำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ เกิดผิดพลาดในการกำหนดหรือควบคุมเพดานบิน ทำให้มาอยู่ในระดับเพดานบินเดียวกันกับเครื่องบินโบอิง 737-400 ของนกแอร์ที่บินสวนทางมา (เส้นทางเชียงราย-ดอนเมือง) ซึ่งอาจจะทำให้ชนกันกลางอากาศได้ เหตุการณ์นี้ฝ่ายนักบินนกแอร์ได้ขับหลบหลีกไปได้ โดยรีบลดระดับเพดานบินลงในทันทีที่ระบบในห้องนักบินแจ้งเตือนว่ามีเครื่องบินลำอื่นพุ่งตรงเข้ามา
อุบัติเหตุ

บทความหลัก: วัน-ทู-โก เที่ยวบินที่ 269
เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 วัน-ทู-โก เที่ยวบินที่ 269 แมคดอนเนลล์ดักลาส MD-82 (HS-OMG) เกิดอุบัติเหตุไถลออกนอกรันเวย์ระหว่างทำการร่อนลง ที่ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต ทำให้มีผู้เสียชีวิต 89 ราย ในจำนวนนี้เป็นนักท่อองเที่ยว 45 ราย เจ้าหน้าที่การบินไทยอ้างว่าปัจจัยในอุบัติเหตุครั้งนี้อาจมาจากสภาพอากาศ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ One-Two-GO Airlines
เว็บไซต์ทางการวัน-ทู-โก
| ด ค ก สายการบินในประเทศไทย |
| --- | --- |
บริการเต็มรูปแบบ:  การบินไทย (ประจำชาติ) 
ต้นทุนต่ำ:  นกแอร์  ไทยแอร์เอเชีย  ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์  ไทยไลอ้อนแอร์  ไทยเวียดเจ็ทแอร์ 
ภูมิภาคและเช่าเหมาลำ:  บางกอกแอร์เวย์ส  เอ็มเจ็ท  สยามซีเพลน 
ขนส่งสินค้า:  เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์  เค-ไมล์ แอร์  พัทยาแอร์เวย์ 
อดีต:  แอร์อันดามัน  แอร์ฟีนิคซ์  แอร์สยาม  แอนเจิลแอร์ไลน์  เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์  ซิตี้แอร์เวย์  แฮปปี้แอร์  บิสิเนสแอร์  เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์  กานต์แอร์  นิวเจนแอร์เวย์ส  ภูเก็ตแอร์  วัน-ทู-โก  โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์  อาร์แอร์ไลน์  พีบีแอร์  อาร์แอร์ไลน์  เอสจีเอแอร์ไลน์  สยามแอร์  สกายสตาร์แอร์เวย์  โซล่าแอร์  ไทยแอร์คาร์โก  เดินอากาศไทย  ไทยแปซิฟิกแอร์ไลน์  ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์  ไทยสกายแอร์ไลน์  ไทยไทเกอร์แอร์เวย์  ไทยเจ็ทส์  ยู แอร์ไลน์  วิสดอมแอร์เวย์  นกสกู๊ต  การบินไทยสมายล์ 
อนาคต:  พี 80 แอร์  เรียลลี่คูลแอร์ไลนส์  แลนด์ดาร์ชแอร์ไลน์ 
โบอิง 757 ของวัน-ทู-โกในพื้นที่จัดเก็บที่ท่าอากาศยานวิกตอร์วิลล์ (รหัสลงทะเบียน: HS-BTA)
เอ็มดี-82 ของวัน-ทู-โก (รหัสลงทะเบียน: HS-OMC)