stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บลู
ประวัติ

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 วงบอยแบนด์ใหม่ได้ออกซิงเกิล จากวงบลู
กับอันดับที่ 1 ของ 3 อัลบั้ม, 3 ซิงเกิล และ 2 รางวัล BRIT ยอดขายอัลบั้มกว่า 7 ล้านแผ่น และซิงเกิลกว่า 4 ล้านแผ่น บลูไม่ได้ประสบความสำเร็จเพียงแค่ในสหราชอาณาจักรเท่านั้น แต่ยังประสบความสำเร็จไปทั่วโลกอีกด้วย
สมาชิกของวงประกอบไปด้วย ลี ไรอัน, ดันแคน เจมส์, อาโทนี่ คอสต้า และไซมอน เว็บบ์ "บลู" ออกจำหน่ายวิงเกิลแรกในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 ในชื่อว่า "ออลไรซ์" เข้าสู่ชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรในอันดับที่ 4 และอยู่ในเพลงยอดนิยม 10 อันดับแรก ถึง 5 สัปดาห์ และซิงเกิลถัดมาอีก 2 ซิงเกิล "ทูโคลส" และ "อิฟยูคัมแบ็ก" เป็นซิงเกิลที่ได้รับความนิยมมาก ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตและยอดขายต่อซิงเกิลมากกว่า 200,000 แผ่น
ต่อจากนั้น บลูก็ได้ออกอัลบั้มของพวกเขา "ออลไรซ์" เป็นอัลบั้มแรก ซึ่งใช้ชื่อเดียวกับซิงเกิลแรกของพวกเขา ยอดขายกว่า 1.5 ล้านแผ่นในสหราชอาณาจักร และขึ้นสู่ชาร์ตถึง 23 สัปดาห์ อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 1
รางวัลที่ได้รับจากก้าวแรกในการออกอัลบั้มนี้ คือ "นักร้องใหม่ยอดเยี่ยม" จากงานประกาศรางวัล BRIT 2002 , "นักร้องใหม่ยอดเยี่ยม" ในรางวัล Smash Hits และ "ซิงเกิลยอดเยี่ยม" "นักร้องใหม่ยอดเยี่ยม" และ "นักร้องป๊อปยอดเยี่ยม" ในงานประกาศรางวัล Capital FM
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2545 เพลงของพวกเขาเข้าสู่ชาร์ตยอดนิยม 10 อันดับด้วย 4 ซิงเกิลจากอัลบั้ม "ออลไรซ์", "ฟลายบายทู" เพลงได้รับการพิสูจน์ถึงการได้รับความนิยมอย่างมากในชาร์ตแอร์เพล ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตแอร์เพลอย่างเป็นทางการ
หลังจากการจัดคอนเสิร์ตทัวร์ทั่วโลก ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545 บลูก็ได้ออกอัลบั้มใหม่ในชื่อว่า "วันเลิฟ" ซึ่งเป็นอัลบั้มเพลงแนวอาร์แอนบีกึ่งป๊อป ในอัลบั้มนี้ได้นักประพันธ์เพลงและผู้อำนวยการสร้างชื่อดังมาร่วมงาน อัลบั้มนี้ขึ้นสู่ชาร์ตในสหราชอาณาจักรในอันดับที่ 1 ยอดขายกว่า 1.3 ล้านแผ่นทั่วสหราชอาณาจักร และ 2.7 ล้านแผ่นทั่วโลก
เพลงโดดเด่นในอัลบั้มนี้คือ "วันเลิฟ" ขึ้นสู่ชาร์ตอันดับที่ 1 เป็นซิงเกิลที่ 2 ของบลู ตามด้วยซิงเกิลที่ร้องร่วมกับเอลตัน จอห์น ซึ่งนำเพลงในปี พ.ศ. 2519 มาขับร้องใหม่ "ซอรี่ซีมทูบีเดอะฮาร์ทเดสเวิร์ด" ออกวางขายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 และขึ้นสู่ชาร์ตอันดับที่ 1 ในสหราชอาณาจักร ทำให้วงบลูมีซิงเกิลที่ขึ้นอันดับ 1 เป็นซิงเกิลที่ 3
บลูจบในปี พ.ศ. 2545 กับการประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม และได้รับรางวัลอย่างมากมาย อาทิ "การแสดงป๊อปยอดเยี่ยม" จากงานรางวัล TOTP 2002 และ "วงดนตรีสหราชอาณาจักรยอดเยี่ยม" และ "การแสดงสดยอดเยี่ยม"ในงานประกาศรางวัล Smash Hits ปี 2002 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง "วงดนตรียอดเยี่ยม" ในนิตยสาร Heat ,Hot Stars และโพล Daily Star ท้ายปี
ผลงานของบลู > อัลบั้ม

| --- | --- |
 สตูดิโออัลบั้ม All Rise (2001)  One Love (2002)  Guilty (2003)  Roulette (2013)  Colours (2015):  อัลบั้มรวมเพลง Best of Blue (2004)  4Ever Blue (2005)  The Platinum Collection (2006)  The Collection (2007)  Ultimate Blue (2012)
ผลงานของบลู > ซิงเกิล

| ปี | ซิงเกิล | ตำแหน่งในชาร์ต> UK | ตำแหน่งในชาร์ต> IE | ตำแหน่งในชาร์ต> FR | ตำแหน่งในชาร์ต> SE | ตำแหน่งในชาร์ต> NO | ตำแหน่งในชาร์ต> DE | ตำแหน่งในชาร์ต> AT | ตำแหน่งในชาร์ต> AU | ตำแหน่งในชาร์ต> NZ | ตำแหน่งในชาร์ต> BE | ตำแหน่งในชาร์ต> NL | ตำแหน่งในชาร์ต> FI | ตำแหน่งในชาร์ต> CH | ตำแหน่งในชาร์ต> World | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2544 | "ออลไรซ์" | 4 | 15 | 14 |  |  | 19 |  | 3 | 1 |  |  |  |  | 23 | All Rise |
| พ.ศ. 2544 | "ทูโคลส" | 1 | 17 |  |  |  | 66 |  | 5 |  |  |  |  |  |  | All Rise |
| พ.ศ. 2544 | "อิฟยูคัมแบ็ก" | 1 | 13 |  |  |  | 48 |  | 19 |  |  |  |  |  | 29 | All Rise |
| พ.ศ. 2545 | "ฟลายบายทู" | 6 | 16 |  |  |  | 45 |  | 26 |  |  |  |  |  | 39 | All Rise |
| พ.ศ. 2545 | "วันเลิฟ" | 3 | 4 | 32 |  |  | 54 |  | 36 |  |  |  |  |  | 32 | วันเลิฟ |
| พ.ศ. 2545 | "ซอรี่ซีมทูบีเดอะฮาร์ดเดสเวิร์ด"   (ร้องกับ เอลตัน จอห์น)  | 1 | 3 | 6 |  |  | 3 |  | 43 |  |  | 1 |  |  | 5 | วันเลิฟ |
| พ.ศ. 2546 | "ยูเมกมีวันนา" | 4 | 5 |  | 50 |  | 6 | 10 |  | 20 | 14 | 28 |  | 9 | 15 | วันเลิฟ |
| พ.ศ. 2546 | "กิลตี้" | 2 | 4 | 37 | 16 |  | 19 | 20 | 29 | 14 | 19 | 17 |  | 22 | 11 | Guilty |
| พ.ศ. 2546 | " ไซน์, ซีล , ดีลีเวอร์ แอมยัวร์ "   (ร้องกับ สตีวี วันเดอร์ และ แอนจี้ สโตน)  | 11 | 17 |  | 36 |  | 29 |  | 31 | 22 | 38 | 11 |  | 53 | 29 | Guilty |
| พ.ศ. 2547 | "เบรธอีซี่" | 4 | 4 |  |  | 17 | 7 | 7 |  | 29 | 28 | 13 |  | 8 | 36 | Guilty |
| พ.ศ. 2547 | "Bubblin'" | 9 | 21 |  |  |  | 11 | 27 |  |  | 34 | 21 |  | 8 | 26 | Guilty |
| พ.ศ. 2547 | "You & Me Bubblin'"   (featuring Linkup)  |  |  | 13 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Guilty |
| พ.ศ. 2547 | "Curtain Falls" | 4 | 10 | 18 |  |  | 8 | 16 |  |  | 20 |  |  | 13 | 14 | Best of Blue |
| 2005 | "Get Down on It"   (featuring Kool & The Gang)  |  | 47 |  |  |  | 29 | 41 |  |  | 24 |  | 16 | 35 |  | Best of Blue |
| 2005 | "A Chi Mi Dice" |  |  | 15 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Best of Blue |
| 2005 | "ออนลี่เวิร์ดไอโน" |  |  |  |  |  | 55 |  |  |  |  |  |  |  |  | Best of Blue |
บอยซี

| บอยซี |
| --- | --- |
เมืองหลวงรัฐ
หมุนตามเข็มนาฬิกาจากบน:   Idaho State Capitol, Eighth & Main, Jack's Urban Meeting Place, a football game at Albertsons Stadium, Clearwater Analytics, US Bank Plaza
สมญา: The City of Trees
คำขวัญ: Energy Peril Success
Location within Ada County
BoiseLocation within Idahoแสดงแผนที่รัฐไอดาโฮBoiseLocation within the United Statesแสดงแผนที่สหรัฐ
พิกัด: 43°37′N 116°12′W﻿ / ﻿43.617°N 116.200°W﻿ / 43.617; -116.200
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐไอดาโฮ
เคาน์ตี: เอดา
ก่อตั้ง: 1863
Incorporated: 1864
การปกครอง
 • ประเภท: Strong-mayor
 • องค์กร: Boise City Council
 • Mayor: Dave Bieter (D)
 • Council President: Elaine Clegg
พื้นที่
 • เมืองหลวงรัฐ: 82.80 ตร.ไมล์ (214.45 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 82.09 ตร.ไมล์ (212.60 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0.71 ตร.ไมล์ (1.85 ตร.กม.)
ความสูง: 2,730 ฟุต (830 เมตร)
ประชากร (2010)
 • เมืองหลวงรัฐ: 205,671 (99th) คน
 • ประมาณ (2017): 226,570 คน
 • ความหนาแน่น: 2,718.54 คน/ตร.ไมล์ (1,049.64 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 349,684 (US: 108th) คน
 • รวมปริมณฑล: 709,845 (US: 80th) คน
 • Demonym: Boisean
เขตเวลา: UTC−7 (MST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−6 (MDT)
ZIP codes: 83701–83799
Area code(s): 208, 986
FIPS code: 16-08830
GNIS feature ID: 400590
Interstate(s):  
U.S. Route(s):   
เว็บไซต์: www.cityofboise.org
บอยซี (อังกฤษ: Boise) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐไอดาโฮ เป็นเคาน์ตีซีตของเอดาเคาน์ตี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบอยซีทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐไอดาโฮ เมืองบอยซีมีประชากร 205,671 คน ในปี ค.ศ. 2010 เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 99 ของสหรัฐ ยอดประมาณการประชากรปี ค.ศ. 2016 มีประชากร 223,154 คน
บริเวณบรอดมันน์

บริเวณบรอดมันน์ 3-มิติ
ผิวด้านข้างของสมอง  บริเวณบรอดมันน์ต่าง ๆ มีตัวเลขกำกับ
บริเวณบรอดมันน์ (อังกฤษ: Brodmann area) เป็นการกำหนดเขตต่าง ๆ ในเปลือกสมองของมนุษย์  มีการจำกัดขอบเขตโดยโครงสร้างและการจัดระเบียบของเซลล์ (cytoarchitectonics)
ประวัติ

บริเวณบรอดมันน์ต่าง ๆ ดั้งเดิมได้รับการกำหนดขอบเขตและกำหนดตัวเลข  โดยนักประสาทวิทยาชาวเยอรมันชื่อว่า คอร์บีนาน บรอดมันน์ (Korbinian Brodmann) ผู้กำหนดเขตเหล่านั้นโดยโครงสร้างและการจัดระเบียบของเซลล์ (cytoarchitectonics) ที่สังเกตเห็นได้ในเปลือกสมอง  โดยใช้การย้อมสีแบบ Nissl
บร็อดแมนน์ตีพิมพ์แผนที่เขตเปลือกสมองของมนุษย์ ลิง และสปีชีส์อื่น ๆ ใน ค.ศ. 1909 พร้อมกับข้อมูลและข้อสังเกตอื่น ๆ เกี่ยวกับประเภทของเซลล์ในสมอง  และการจัดระเบียบเป็นชั้น ๆ ของคอร์เทกซ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม  (ให้สังเกตว่า บริเวณบรอดมันน์ที่มีหมายเลขเดียวกันในสปีชีส์ต่าง ๆ กัน  อาจจะไม่ได้หมายถึงเขตที่มีกำเนิดเดียวกัน)
คอนสแตนติน วอน อีโคโนโม  และจอร์จ คอสกินาส  ได้ตีพิมพ์แผนที่ที่คล้าย ๆ กันแต่มีรายละเอียดมากกว่า  ใน ค.ศ. 1925
ความสำคัญในปัจจุบัน

เป็นระยะเวลาเป็นศตวรรษที่มีการสนทนาและอภิปรายถึงบริเวณบรอดมันน์อย่างละเอียดถี่ถ้วน  และการกำหนดเขตและชื่อก็ได้รับการปรับปรุงมาโดยตลอด  บริเวณบรอดมันน์ยังเป็นการจัดระบบโดย cytoarchitectonics ของเปลือกสมองมนุษย์  ที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางและอ้างอิงถึงมากที่สุด
จนกระทั่งถึงปัจจุบัน บริเวณบรอดมันน์ต่าง ๆ ที่กำหนดขอบเขตโดยระเบียบของเซลล์ประสาทเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ปรากฏว่าทำกิจหน้าที่ต่าง ๆ มากมายของสมอง ยกตัวอย่างเช่น บริเวณบรอดมันน์ 1-2-3 ก็คือ คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ (primary somatosensory cortex) เขต 4 ก็คือ คอร์เทกซ์สั่งการปฐมภูมิ (primary motor cortex) เขต 17 ก็คือ คอร์เทกซ์การเห็นปฐมภูมิ (primary visual cortex) และเขต 41-42 ก็เกือบจะเหมือนคอร์เทกซ์การได้ยินปฐมภูมิ (primary auditory cortex)
นอกจากนั้นแล้ว กิจหน้าที่ระดับสูง ๆ ยิ่งขึ้นไปของเขตสัมพันธ์ในเปลือกสมอง ก็ยังปรากฏว่ามีเขตจำกัดอยู่ในเขตที่บรอดมันน์กำหนดไว้ ปรากฏโดยใช้วิธีต่าง ๆ รวมทั้ง  เทคนิคทางประสาทสรีรวิทยา fMRI และวิธีอื่น ๆ ตัวอย่างเช่น เขตโบรคา ซึ่งเป็นเขตทางการพูดและภาษา ก็จำกัดอยู่ในบริเวณบรอดมันน์ 44-45 ถึงแม้กระนั้น การสร้างภาพโดยกิจ (functional imaging) ก็สามารถเพียงแค่บ่งชี้ตำแหน่งอย่างคร่าว ๆ ของการทำงานในสมองโดยสัมพันธ์กับบริเวณบรอดมันน์ได้เท่านั้น เพราะว่า ขอบเขตจริง ๆ ของเขตสมองต่าง ๆ ต้องอาศัยการตรวจสอบโดยอ้างอิงวิทยาเนื้อเยื่อ
บริเวณบรอดมันน์ในมนุษย์และในไพรเมตอื่น

เขต 3-1-2 คือ คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ (primary somatosensory cortex) มักจะอ้างอิงเป็นเขต 3-1-2 โดยนิยม
เขต 4 - คอร์เทกซ์สั่งการปฐมภูมิ (primary motor cortex)
เขต 5 - คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายสัมพันธ์ (somatosensory association cortex)
เขต 6 - Premotor cortex และ Supplementary Motor Cortex (หรือ Secondary Motor Cortex)
เขต 7 - คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายสัมพันธ์ (somatosensory association cortex)
เขต 8 - รวมทั้ง Frontal eye fields
เขต 9 - Dorsolateral prefrontal cortex
เขต 10 - Anterior prefrontal cortex ส่วนหน้าสุดของ superior frontal gyrus และ middle frontal gyrus
เขต 11 - ส่วนหนึ่งของ Orbitofrontal cortex คือ orbital gyrus, rectus gyrus, และส่วนหนึ่งของด้านหน้าสุดของ superior frontal gyrus
เขต 12 - ส่วนหนึ่งของ Orbitofrontal cortex คือกาลครั้งหนึ่งเป็นส่วนของ เขต 11 เป็นเขตในระหว่าง superior frontal gyrus และ inferior rostral sulcus
เขต 13 และ เขต 14* - Insular cortex
เขต 15* - Anterior Temporal Lobe
เขต 17 - เขตสายตา V1 (คอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ)
เขต 18 - เขตสายตา V2
เขต 19 - คอร์เทกซ์สายตาสัมพันธ์  (V3 V4 และ V5)
เขต 20 - รอยนูนสมองกลีบขมับล่าง (Inferior temporal gyrus)
เขต 21 - รอยนูนสมองกลีบขมับกลาง (Middle temporal gyrus)
เขต 22 - รอยนูนสมองกลีบขมับบน (Superior temporal gyrus) ซึ่งด้านหางได้รับการพิจารณาว่ามีเขตเวอร์นิเก  (Wernicke's area)
เขต 23 - Ventral posterior cingulate cortex
เขต 24 - Ventral anterior cingulate cortex.
เขต 25 - Subgenual area เป็นส่วนของ Ventromedial prefrontal cortex
เขต 26 - เป็นส่วนหนึ่งของ retrosplenial region
เขต 27 - Piriform cortex
เขต 28 - Ventral entorhinal cortex
เขต 29 - Retrosplenial cingulate cortex
เขต 30 - ส่วนหนึ่งของ cingulate cortex
เขต 31 - Dorsal Posterior cingulate cortex
เขต 32 - Dorsal anterior cingulate cortex
เขต 33 - ส่วนหนึ่งของ anterior cingulate cortex
เขต 34 - Dorsal entorhinal cortex บนรอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส (Parahippocampal gyrus)
เขต 35 - Perirhinal cortex ใน rhinal sulcus
เขต 36 - ส่วนของ perirhinal cortex ใน rhinal sulcus
เขต 37 - รอยนูนรูปกระสวย (Fusiform gyrus)
เขต 38 - ส่วนหนึ่งของสมองกลีบขมับ  อยู่ทางด้านหน้าซึ่งเรียกว่า  temporal pole
เขต 39 - Angular gyrus บางคนพิจารณาว่าเป็นส่วนของ เขตเวอร์นิเก
เขต 40 - Supramarginal gyrus บางคนพิจารณาว่าเป็นส่วนของ เขตเวอร์นิเก
เขต 41-42 - คอร์เทกซ์การได้ยิน  (Auditory cortex)
เขต 43 - Primary gustatory cortex
เขต 44 - Pars opercularis เป็นส่วนของ Broca's area
เขต 45 - Pars triangularis เป็นส่วนของ Broca's area
เขต 46 - Dorsolateral prefrontal cortex
เขต 47 - เป็นส่วนของ inferior frontal gyrus
เขต 48 - ส่วนเล็ก ๆ ส่วนหนึ่งของผิวใน  (medial)  ของสมองกลีบขมับ
เขต 49 - Parasubiculum ของ สัตว์ฟันแทะ
เขต 52 - อยู่ที่รอยเชื่อมของสมองกลีบขมับ และ Insular cortex)
(*) เขตที่เจอในไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์เท่านั้น
บริเวณบรอดมันน์ดั้งเดิมมีส่วนย่อยลงไปอีกเป็นต้นว่า  "23a" และ "23b"
ข้อวิจารณ์

เมื่อวอน โบนิน และเบล์ลี ทำแผนที่สมองในลิงมาคาก จึงพบว่าการพรรณนาของบรอดมันน์นั้นไม่สมบูรณ์พอ  จึงได้บันทึกไว้ว่า
"ใน ค.ศ. 1907 เป็นความจริงที่บรอดมันน์ได้สร้างแผนที่ของสมองมนุษย์ที่ได้เผยแพร่ไปอย่างกว้างขวาง แต่โชคไม่ดีว่า ข้อมูลที่แผนที่นั้นอิงอาศัย ไม่เคยได้รับการเผยแพร่"
และจึงได้ใช้แผนที่ cytoarchitectonics ของ คอนสแตนติน วอน อีโคโนโม  และจอร์จ คอสกินาส  ที่พิมพ์ใน ค.ศ. 1925 ซึ่งมี
"การพรรณนาที่ละเอียดของคอร์เทกซ์ในมนุษย์  ในระดับที่ใช้ได้เพียงเท่านั้น"
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยแพทยศาสตร์
สมอง
เปลือกสมอง
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Brodmann K. (1909). Vergleichende Lokalisationslehre der Grosshirnrinde (ภาษาเยอรมัน). Leipzig: Johann Ambrosius Barth. OCLC 14796098.
↑  Garey LJ (2006). Brodmann's Localisation in the Cerebral Cortex. New York: Springer. ISBN 0-387-26917-7, 978-0387-26917-7.
1 2  Economo, C.; Koskinas, G.N. (1925). Die Cytoarchitektonik der Hirnrinde des erwachsenen Menschen (ภาษาเยอรมัน). Wien: Springer Verlag. OCLC 14723058.
↑  Fales CL, Barch DM, Rundle MM, Mintun MA, Snyder AZ, Cohen JD, Mathews J, Sheline YI (24 สิงหาคม 2007). "Altered emotional interference processing in affective and cognitive-control brain circuitry in major depression". Biological Psychiatry. 63 (4): 377–384. doi:10.1016/j.biopsych.2007.06.012. PMC 2268639. PMID 17719567.[ลิงก์เสีย]
↑  Brent A. Vogt; Deepak N. Pandya; Douglas L. Rosene (สิงหาคม 1987). "Cingulate cortex of the rhesus monkey: I. Cytoarchitecture and thalamic afferents". The Journal of Comparative Neurology. 262 (2): 256–270. doi:10.1002/cne.902620207. PMID 3624554.
↑  Gerhardt von Bonin; Percival Bailey (1947). The Neocortex of Macaca Mulatta. Urbana, Illinois: The University of Illinois Press. OCLC 339362.
แหล่งข้อมูลอื่น

brodmann x func, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2006 – หมวดหมู่ตามหน้าที่ของบริเวณบรอดมันน์
Brodmann, Mark Dubin pages on Brodmann areas
Brodmann areas, Brodmann areas of cortex involved in language
Illustrations, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 ธันวาคม 2012
บริเวณบรอดมันน์  คลิกที่ตัวเลขจะโหลดบทความที่เหมาะสม  ถ้ามี
บริเวณบรอดมันน์  คลิกที่ตัวเลขจะโหลดบทความที่เหมาะสม  ถ้ามี
บอร์ดไข่ปลา

ด้านลายทองแดงของบอร์ดไข่ปลา, ในที่นี้ลายทองแดงเป็นรูปสี่เหลี่ยม
วงจรที่ประกอบอยู่บนบอร์ดไข่ปลา
บอร์ดไข่ปลา (อังกฤษ: perfboard) เป็นแผงวงจรพิมพ์อเนกประสงค์ชนิดหนึ่ง
ซึ่งนิยมใช้ในการทำชิ้นงานอิเล็กทรอนิกส์ต้นแบบ
แผงวงจรชนิดนี้จะมีรูเจาะไว้ทั่วทั้งแผงอย่างสม่ำเสมอในแนวตารางสี่เหลี่ยม (โดยทั่วไปจะห่างกันรูละ 2.54 มิลลิเมตร)
โดยบนแผงรอบแต่ละรูจะมีลายทองแดงเป็นรูปวงกลมหรือสี่เหลี่ยม ที่แต่ละรูจะไม่เชื่อมต่อกันเลย
ซึ่งเมื่อนำมาใช้ประกอบวงจร จะต้องโยงสายเชื่อมต่อกับแต่ละจุดของวงจรเอง
จากลายทองแดงของแผงวงจรพิมพ์ชนิดนี้ ที่โดยปกติจะเป็นรูปวงกลมและอยู่กันเป็นแผง
จึงเป็นที่มาของชื่อเรียกบอร์ดไข่ปลา
บอร์ด

บอร์ด (อังกฤษ: board) อาจหมายถึง
วัสดุที่มีพื้นผิวราบเรียบ
บอร์ด โดยทั่วไปหมายถึง แผ่นไม้ที่ตัดฝานบาง ๆ
แผ่นไม้อัด (ไฟเบอร์บอร์ด)
กระดาษแข็ง (เพเพอร์บอร์ด)
กระดาษลูกฟูก
พลาสติกลูกฟูก (พีพีบอร์ด, ฟิวเจอร์บอร์ด)
สิ่งของที่มีพื้นผิวราบเรียบ
กระดานประกาศ
กระดานดำ
กระดานขาว (ไวต์บอร์ด)
แผ่นวงจรพิมพ์
แผ่นรองหั่น เช่น เขียงพลาสติก ขนาดบางกว่าเขียงทั่วไป
กีฬาและการละเล่น
บอร์ด (บริดจ์) อุปกรณ์เกมไพ่บริดจ์
กีฬาใช้กระดาน เช่น สเกตบอร์ด เวกบอร์ด สโนว์บอร์ด โต้คลื่น ฯลฯ
กระดานกระโดดน้ำ (สปริงบอร์ด)
เกมกระดาน
กระดานหมากรุก
อื่น ๆ
เว็บบอร์ด (กระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์)
คณะกรรมการบริษัท คณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการอำนวยการ
บอนาเพที (เพลง)

"บอนาเพที" (อังกฤษ: Bon Appétit) เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน เคที เพร์รี ร้องรับเชิญโดยกลุ่มฮิปฮอป มีโกส เพลงเป็นแนวแดนซ์ป็อปที่มีเนื้อหาสองแง่สองง่ามเกี่ยวกับอาหาร เพลงวางจำหน่ายในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2017 เป็นซิงเกิลที่สองจากสตูดิโออัลบั้ม วิตเนส มิวสิกวิดีโอตามมาในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 และแสดงเพร์รีถูกพ่อครัวนำมาเตรียมและเสิร์ฟเป็นอาหาร
การประพันธ์เพลง

"บอนาเพที" เป็นเพลงแดนซ์ป็อปผสมดิสโก้และแทร็ปป็อป ความยาว 3 นาที 47 วินาที เพร์รีบรรยายในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 59 ว่าเป็นเพลงที่ "ค่อนข้างเกี่ยวกับเพศ" ที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของ 'เพลงเก่า ๆ ของเคที เพร์รีที่คุณรักนักรักหนา' ฮิว แม็กอินไทร์จากฟอบส์ กล่าวว่าเพลงมีท่วงทำนอง "เย็น ๆ ในหน้าร้อน มีกลิ่นอายยุค 90" และจังหวะดนตรีที่ค่อย ๆ แน่นขึ้น จนในที่สุดแล้ว 'ไม่อาจปฏิเสธได้' นักเขียนจากเอ็มทีวี ซาชา เกฟเฟน เรียกเพลงนี้ว่า "อาหารบุฟเฟต์" (smorgasbord) สองแง่สองง่าม ในเพลง เพร์รีร้องว่า "I'm all that you want, boy/All that you can have, boy/Got me spread like a buffet/Bon appétit, baby"
บอริส จอห์นสัน

| เดอะไรต์ออนะระเบิลบอริส จอห์นสันHonFRIBA |
| --- | --- |
Boris Johnson
จอห์นสันใน ค.ศ. 2019

นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
ดำรงตำแหน่ง 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 – 6 กันยายน ค.ศ. 2022 (3 ปี 44 วัน)
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
รอง: โดมินิก ราบ
ก่อนหน้า: เทรีซา เมย์
ถัดไป: ลิซ ทรัสส์
หัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม
ดำรงตำแหน่ง 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 – 5 กันยายน ค.ศ. 2022 (3 ปี 44 วัน)
ก่อนหน้า: เทรีซา เมย์
ถัดไป: ลิซ ทรัสส์
รัฐมนตรีว่าการต่างประเทศและเครือจักรภพ
ดำรงตำแหน่ง 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 – 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 (1 ปี 361 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เทรีซา เมย์
ก่อนหน้า: ฟิลิป แฮมมอนด์
ถัดไป: เจเรมี ฮันต์
นายกเทศมนตรีกรุงลอนดอน
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 – 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 (8 ปี 5 วัน)
ก่อนหน้า: เคน ลิฟวิงสโตน
ถัดไป: ซาดีก คาน
สมาชิกรัฐสภา  เขต อักซ์บริดจ์และเซาท์รูส์ลิป
ดำรงตำแหน่ง 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 – 12 มิถุนายน ค.ศ. 2023
ก่อนหน้า: จอห์น แรนดอล
ถัดไป: สตีฟ ทัคเวลล์
สมาชิกรัฐสภา  เขต เฮนลีย์
ดำรงตำแหน่ง 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2008
ก่อนหน้า: ไมเคิล เฮเซลไทน์
ถัดไป: จอห์น ฮาวเวลล์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อเล็กซานเดอร์ บอริส เดอ เฟ็ฟเฟิล จอห์นสัน  (1964-06-19) 19 มิถุนายน ค.ศ. 1964 (60 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
สัญชาติ: บริติช อเมริกัน (1964–2016)
พรรคการเมือง: อนุรักษนิยม
คู่สมรส: Allegra Mostyn-Owen  (สมรส 1987; หย่า 1993) Marina Wheeler  (สมรส 1993; แยก 2018) Carrie Symonds  (สมรส 2021)
บุตร: 7
การศึกษา: Eton College
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยเบลเลียล มหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: Commons website

อเล็กซานเดอร์ บอริส เดอ เฟ็ฟเฟิล จอห์นสัน (อังกฤษ: Alexander Boris de Pfeffel Johnson) หรือนิยมเรียก บอริส จอห์นสัน เป็นนักการเมืองชาวบริติช อดีตนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร เคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีกรุงลอนดอนระหว่าง ค.ศ. 2008–2016 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการต่างประเทศและเครือจักรภพระหว่าง ค.ศ. 2016–2018 เขามีส่วนในการกำหนดนโยบายเสรีภาพทางสังคมและเศรษฐกิจต่าง ๆ เขาระบุว่าตนเองเป็นพวกชาติอนุรักษนิยม และเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนเบร็กซิตคนสำคัญ
จอห์นสันเกิดที่นครนิวยอร์กในครอบครัวชนชั้นสูงเชื้อชาติอังกฤษ ขณะที่บิดาและมารดากำลังศึกษาระดับปริญญาโท ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ณ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา จอห์นสันเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนในบรัสเซลส์, โรงเรียนในอีสต์ซัสเซกซ์ และวิทยาลัยอีตัน และเข้าศึกษาที่วิทยาลัยเบลเลียลแห่งมหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด (Balliol College, Oxford) ซึ่งเขาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสหภาพนักศึกษาในปีค.ศ. 1986 เมื่อจบการศึกษา เขาเริ่มทำงานเป็นสื่อสารมวลชนที่ เดอะไทมส์ และย้ายไปเป็นผู้สื่อข่าวประจำกรุงบรัสเซลส์ของ เดอะเดลีเทลิกราฟ ผลงานข่าวของเขาเป็นที่เข้าตาของกลุ่มการเมืองในอังกฤษที่มีแนวคิดต่อต้านสหภาพยุโรป (Euroscepticism) จอห์นสันดำรงตำแหน่งผู้ช่วยบรรณาธิการของนิตยสาร เดอะสเป็กเทเตอร์ ระหว่าง ค.ศ. 1994–1999 และเป็นบรรณาธิการเต็มตัวระหว่าง ค.ศ. 1999–2005
บอย (การ์ตูนญี่ปุ่น)

| --- | --- |
บอย

ชื่อภาษาอังกฤษ: BØY
แนว: ต่อสู้, สุขนาฏกรรม, ผจญภัย
มังงะ
เขียนโดย: ฮารูโตะ อุเมซาวะ
สำนักพิมพ์:  ชูเอชะ  เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป  อีโวลูชั่นเอ็กซ์
นิตยสาร:  โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์  บูม
วางจำหน่ายตั้งแต่: 2535 – 2542
จำนวนเล่ม: 33
อนิเมะโทรทัศน์
บอย
กำกับโดย: คิโยชิ เองามิ
เขียนบทโดย: ยาซูฮิโระ อิมางาวะ
ดนตรีโดย: ชิงโง โคบายาชิ
เครือข่าย:  โยะมิอุริเทเลแคสติงคอร์ปอเรชัน  ทรูสปาร์ก
ฉาย:  7 เมษายน 2540  –  29 กันยายน 2540
ตอน: 25
บอย (อักษรโรมัน: BØY, อังกฤษ: HARELUYA II BOY) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่แต่งโดยฮารูโตะ อุเมซาวะ เป็นเรื่องราวของฮิบิโน่ ฮาเรลูย่า นักเรียนนักเลงคนหนึ่งซึ่งมีจุดประสงค์จะครองโลก โดยตัวละครหลักทุกตัวดัดแปลงมาจากตัวละครในเรื่อง ฮาเรลูย่า (HARELUYA) ซึ่งเป็นการ์ตูนเล่มเดียวจบที่แต่งไว้ในปีเดียวกัน บอยถูกตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ช่วงปี พ.ศ. 2535-2542 และเคยจัดทำเป็นอนิเมะโทรทัศน์ออกอากาศทางโยะมิอุริเทเลแคสติงคอร์ปอเรชัน ส่วนในไทยออกอากาศทางช่องทรูสปาร์ก
เนื้อเรื่อง

โอกาโมโตะ เคียวชิโร่ (ญี่ปุ่น: 岡本清志朗; โรมาจิ: Okamoto Kiyoshirō) เด็กนักเรียนปีหนึ่งจากโรงเรียนราคุเอ็นผู้มีความใฝ่ฝันจะเป็นจิตรกร ได้พบกับนักเรียนร่วมชั้นที่ชื่อฮิบิโน่ ฮาเรลูย่า (ญี่ปุ่น: 日々野晴矢; โรมาจิ: Hibino Hareruya) บุตรชายของฮิบิโน่ ฮาเรบาเร (ญี่ปุ่น: 日々野晴霽; โรมาจิ: Hibino Harebare) บาทหลวงประจำโบสถ์ ซึ่งฮิบิโน่มีความปรารถนาจะครองโลก เจ้าของวลี "ข้าจะครองโลก" หรือ "ตูข้ามันไร้เทียมทานเฟ้ย" ทั้งเป็นนักเลงหัวไม้จอมอันธพาล มักใช้คำพูดยียวนและหยิบอาวุธออกมาจากด้านหลังโดยเฉพาะกระทะและไม้เบสบอล และได้มาพบกับอิชิโจ มาโกโตะ (ญี่ปุ่น: 一条誠; โรมาจิ: Ichijō Makoto) หนุ่มผมยาวซึ่งเป็นนักเรียนอันธพาลอีกคนหนึ่งที่มีความชื่นชอบในเพลงร็อก โดยเฉพาะเมื่อขึ้นคอนเสิร์ตยามวิกาลเขาจะจัดแต่งทรงผมให้ตั้งชี้ต่างจากตอนกลางวัน นอกจากนี้ยังมีเพื่อนสาวอีกคนหนึ่งคือยามานะ มิจิรุ (ญี่ปุ่น: 山奈みちる; โรมาจิ: Yamana Michiru) นักเรียนร่วมชั้นที่มักได้รับการช่วยเหลือจากทั้งสามคนเมื่อมีคนร้ายมาขโมยของในร้านของเธอ
ทั้งสามคนมักเสนอตัวช่วยเหลือผู้อื่นที่ถูกรังแกจากพวกอันธพาลกลุ่มบ่อยครั้ง แต่ด้วยความกล้าหาญและความเชื่อใจต่อสหายจึงทำให้ทั้งสามคนสามารถปราบเหล่าอันธพาลนั้นสำเร็จ หลังจากนั้นเป็นต้นมาพฤติกรรมของโอกาโมโตะ เคียวชิโร่จากเดิมที่เป็นคนอ่อนแอไม่สู้คน ได้พัฒนาเป็นคนที่ห้าวหาญและรักเพื่อนพ้อง
ในตอนจบของเรื่องโอกาโมโตะ เคียวชิโร่ได้คบหากับยามานะ มิจิรุ และเดินทางไปศึกษาต่อเพื่อเป็นจิตรกรที่ฝรั่งเศส ส่วนฮิบิโน่ ฮาเรลูย่า และอิชิโต มาโกโตะได้เป็นศิลปินร็อกในนามวงไฟเยอร์กันส์ เพราะดนตรีนั้นไร้พรมแดน และได้ครองโลกตามอุดมคติของตน
บอยซ์ทาวน์

| --- | --- |
ทางเข้าที่บอยซ์ทาวน์
ที่อยู่: ซอย 3
ที่ตั้ง: เมืองพัทยา, ไทย
พิกัด: 12°55′40″N 100°52′34″E﻿ / ﻿12.9278°N 100.8761°E﻿ / 12.9278; 100.8761
สุดด้านทิศเหนือจาก: ซอย 13/4
สุดด้านทิศใต้ไป: ถนนสายสอง
อื่น ๆ
เป็นที่รู้จักจาก: ย่ามโคมแดงของชายรักร่วมเพศ
บอยซ์ทาวน์ (อังกฤษ: Boyztown) เป็นย่านโคมแดงของชายรักร่วมเพศในเมืองพัทยา, ประเทศไทย ตั้งอยู่ในพัทยาแลนด์ ซอย 3, ระหว่างซอย 13/4 และซอย 13/5
ย่านนี้ก่อตั้งขึ้นในทศวรรษที่ 1980 โดยเป็นสถานที่สำหรับชายรักร่วมเพศแห่งแรกในเมืองพัทยา ในไม่ช้าก็กลายเป็นสถานบันเทิงยามค่ำคืนยอดนิยมสำหรับนักเดินทางที่เป็นชายรักร่วมเพศและคนในท้องถิ่น โดยมีสถานที่อย่างโรงแรม ผับ ร้านอาหาร บาร์โชว์คาบาเรต์ และบาร์อะโกโก้
ในขณะที่พื้นที่นี้มักมีชายรักร่วมเพศมาท่องเที่ยวเป็นประจำตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 จนถึงปี ค.ศ. 2009 ในปี ค.ศ. 2010 มีการจัดระเบียบพื้นที่ นักเยี่ยมเยือนโดยตรงจำนวนมากพบว่าทำเลใจกลางพัทยาใต้เป็นทำเลที่ดีสำหรับการพำนักของเมือง
ตลอดหลายทศวรรษของการดำรงอยู่ของบอยซ์ทาวน์โดยเจ้าของธุรกิจได้ทำงานการกุศลผ่านมูลนิธิเรียกว่า "เทศกาลเกย์พัทยา" และ "พัทยาไพรด์" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 มีการบริจาคเงินให้กับมูลนิธิการกุศลรวมถึงเรื่องเอชไอวีและเอดส์
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Burchall, Michael. Boyztown 1982-2008: My Life, and the History of Cockpit Bar, Le Bistro restaurant, and the Story of Boyztown, Pattaya, Thailand.
บอยโซน

| บอยโซน |
| --- | --- |
บอยโซนระหว่างแสดงคอนเวิร์ตในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ดับลิน ไอร์แลนด์
แนวเพลง: ป็อป
ช่วงปี: ค.ศ. 1993 (1993)–2000 2007–2019
ค่ายเพลง: ยูนิเวอร์แซล, วอร์เนอร์
อดีตสมาชิก: เคธ ดัฟฟี สตีเฟน เกตลี (เสียชีวิต) ไมกีย์ เกรแฮม โรแนน คีทิง เชน ลินช์

เว็บไซต์: www.boyzonenetwork.com
บอยโซนใน พ.ศ. 2554
บอยโซน (อังกฤษ: Boyzone) เป็นวงบอยแบนด์รวมตัวครั้งแรกในปี 1994 ประกอบด้วยสมาชิก โรแนน คีตติง, สตีเฟน เกตลี, เชน ลินช์,ไมกีย์ เกรแฮม และ  เคธ ดัฟฟี ประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ รวมทั้งในยุโรป เอเชีย โดยมีเพลงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร 6 เพลง โดยข้อมูลในปี 2007 พวกเขามียอดขายรวม 15 ล้านชุด
ในปี 2008 พวกเขารวมตัวอีกครั้ง กับเพลงแรกในรอบ 9 ปี Love You Anyway  ซึ่งเป็นหนึ่งในสองเพลงใหม่ที่จะอยู่ในอัลบั้มรวมเพลง Back Again…No Matter What
ผลงานอัลบั้ม

1994 Said and Done
1996 A Different Beat
1998 Where We Belong
2010 Brother
2013 BZ20
2014 Dublin to Detroit
บอร์นเชลล์

บอร์นเชลล์ (อังกฤษ: Bourne shell; อักษรย่อ: sh) เป็นโปรแกรมเชลล์มาตรฐานการในการติดต่อกับผู้ใช้ผ่านทางบรรทัดคำสั่ง บนยูนิกซ์ เวอร์ชัน 7 โปรแกรมนี้แทนที่ Thomson shell ในยูนิกซ์รุ่นก่อนหน้านั้นซึ่งใช้ชื่อโปรแกรม sh เหมือนกัน ผู้ที่พัฒนาคือ สตีเฟน บอร์น (Stephen Bourne) ที่ AT&T Bell Laboratories และออกเผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 1977 ในยูนิกซ์เวอร์ชัน 7 ซึ่งส่งให้มหาวิทยาลัยต่าง ๆ ปัจจุบันยังนิยมกำหนดให้บอร์นเชลล์เป็นเชลล์ของบัญชีผู้ใช้ยูนิกซ์ตอนสร้าง ตัวโปรแกรมมักติดตั้งอยู่ที่ /bin/sh ในระบบยูนิกซ์ส่วนใหญ่ และยังมักเป็นเชลล์มาตรฐานสำหรับผู้ใช้ root
นอกจากนี้ ภาษาสคริปต์สำหรับบอร์นเชลล์ เป็นภาษาโปรแกรมที่นิยมใช้มากภาษาหนึ่ง ในโครงการกนูมีการพัฒนาเชลล์ขึ้นซึ่งรวมเอาความสามารถของบอร์นเชลล์, คอร์นเชลล์ และบางส่วนของ C เชลล์ เรียกว่า Bourne Again shell หรือ bash ซึ่งเป็นเชลล์มาตรฐานบนระบบปฏิบัติการลินุกซ์
| ด ค กภาษาโปรแกรม |
| --- | --- |
 การเปรียบเทียบ  เส้นเวลา  ประวัติศาสตร์ 
 เอพีแอล  แอสเซมบลี  เบสิก  ซี  ซีพลัสพลัส  ซีชาร์ป  โคบอล  ดาร์ต  อิลิกเซอร์  ฟอร์แทรน  โก  กรูวี  แฮสเคล  จาวา  จาวาสคริปต์  จูเลีย  คอตลิน  ลิสป์  ลูอา  แมตแล็บ  อ็อบเจกทีฟ-ซี  โอคาเมล  ปาสกาล  เพิร์ล  พีเอชพี  ไพทอน  อาร์  รูบี  รัสต์  สกาลา  เชลล์สคริปต์  สมอลล์ทอล์ก  สวิฟต์  ไทป์สคริปต์  วิชวลเบสิก  ดูเพิ่มเติม... 
  หมวดหมู่   รายชื่อ ตามตัวอักษร  ตามประเภท  ตระกูล  ไม่ยึดภาษาอังกฤษเป็นหลัก