stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อักษรลิเนียร์บี
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) อักษรลิเนียร์บี-omniglot
| ด ค กระบบการเขียน |
| --- | --- | --- |
| ประวัติศาสตร์อักษร | ประวัติศาสตร์อักษร |  |
| รายชื่อ | แบ่งตามชนิดอักษร ·  แบ่งตามทิศทางการเขียน |  |
| อักษรไร้สระ   (Abjad) | ซัลเตอร์ ·  ซอกเดีย ·  ซาบาเอียน ·  ซามาริทัน ·  ซีรีแอก ·  ดิเวส อกุรุ ·  ทิฟินาค ·  แนบาทีอา ·  เบอร์เบอร์โบราณ ·  เปอร์เซียกลาง ·  พาร์เทียน ·  ฟินิเชีย ·  มันดาอิก ·  ยาวี ·  ยูการิติก ·  แอราเมอิก ·  อาระเบียใต้ ·  อาหรับ ·  ฮีบรู ·  ฮีบรูระยะแรก ·  ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |  |
| อักษรสระประกอบ   (Abugidas) | ตระกูลอักษรพราหมี: กทัมพะ ·  กลิงคะ ·  กวิ ·  กะยา ·  กันนาดา ·  กันนาดาโบราณ ·  ไกถี  · ขอม (ขอมไทย ·  ขอมบาลี) ·  ขโรษฐี ·  เขมร ·  คุชราต ·  คุปตะ ·  คุรมุขี ·  ลายตัย ·  จาม ·  ชวา ·  ชักมา ·  ซุนดา ·  ซุนดาโบราณ ·  โซยอมโบ ·  ดิเวส อกุรุ ·  ตกริ ·  ตักบันวา ·  เตลุกุ ·  โทแคเรียน ·  ทมิฬ ·  ทิเบต ·  เทวนาครี ·  ไทเวียด ·  ไทใต้คง ·  ไทย (ฝักขาม ·  ไทยนิเทศ) ·  ไทน้อย ·  ไทลื้อ ·  ไทใหญ่ ·  ไทอาหม ·  ธรรมล้านนา ·  ธรรมลาว ·  เนปาล ·  บาตัก ·  ไบบายิน ·  บาหลี ·  บูฮิด ·  เบงกอล ·  ปัลลวะ ·  พม่า ·  พราหมี ·  พักส์-ปา ·  ม้ง ·  มณีปุระ · มอญ ·  มลยาฬัม ·  มิถิลักศาร์ ·  โมฑี ·  รัญชนา ·  เรอจัง  ·  ลนตารา ·  ลัณฑา ·  ล้านนา ·  ลาว ·  ลิมบู ·  เลปชา ·  วรังจิติ ·  ศารทา ·  เสาราษฏร์ ·  สิงหล ·  สิทธัม ·  สิเลฏินาครี ·  โสรัง สมเป็ง ·  โอริยา ·  ฮานูโนโอ ·    อื่น ๆ: กืออึซ ·  ทานะ ·  เบรลล์ญี่ปุ่น ·  พอลลาร์ด ·  เมรอยติก ·  Boyd's Syllabic Shorthand ·  Hebrew cursive ·  Pitman Shorthand ·  Thomas Natural Shorthand |  |
| อักษรสระ-พยัญชนะ   (Alphabets) | Linear: กรีก · กลาโกลิติก ·  กอธิก ·  คอปติก ·  จอร์เจีย ·  จู้อิน ·  ซีริลลิก ·  ทิฟินาค ·  ไทลื้อ ·  บัสซา ·  เบยทากุกจู ·  โบสถ์สลาโวนิกโบราณ  ·  เปอร์มิกโบราณ ·  ฟราเซอร์ ·  มองโกเลีย ·  แมนจู ·  รูน ·  รูนฮังการี ·  ละติน ·  เวเนติก ·  สันถาลี · สัทอักษรสากล ·  อเวสตะ ·  ออร์คอน ·  อาร์มีเนีย ·  อิตาลีโบราณ ·  อิสมาน ·  อีทรัสคัน ·  อึนโก ·  เอลบ์ซาน ·  โอคัม ·  ไอริช ·  ฮันกึล ·  Greco-Iberian alphabet ·  Mandaic ·  Ol Chiki ·  Shavian alphabet ·  Visible Speech ·  ชวเลขเกรกก์ ·  ชวเลขกาเบลสแบร์เกอร์ ·  ชวเลขอีเคลกติก ·   Non-linear: เบรลล์ ·  เบรลล์ฮีบรู ·  เบรลล์เกาหลี ·  รหัสมอร์ส ·  การตีธงสัญญาณ ·  ธงประมวลสากล ·  New York Point ·  Semaphore line |  |
| อักษรคติและอักษรภาพ   (Ideograms &  Pictograms) | ตงปา ·  Blissymbol ·  DanceWriting ·  Mi'kmaq ·  New Epoch Notation Painting ·  SignWriting |  |
| อักษรคำ   (Logograms) | พื้นฐานจากอียิปต์: เดโมติก ·  เฮียราติก ·  ไฮโรกลิฟ   พื้นฐานจากพยางค์: อักษรในอานาโตเลีย (คาเรีย ·  ลิเชีย ·  ลิเดีย ·  ลูเวีย) ·  รูปลิ่ม (ซูเมอร์ ·  แอกแคด ·  อีลาไมต์) ·  ตงปา ·  ตังกุต ·  มายา ·  อี้  พื้นฐานจากอักษรจีน: คันจิ ·  คีตัน ·  อักษรจีน (ตัวเต็ม ·  ตัวย่อ) ·  จื๋อโนม ·  จูร์เชน ·  น่าซี ·  สือดิบผู้จ่อง ·  ฮันจา   อื่น ๆ: อเมริกากลาง ·  วินคา |  |
| อักษรกึ่งพยางค์   (Semi-syllabaries) | Full semi-syllabaries: จู้อิน ·  เซลติเบเรียน ·  ไอบีเรีย   Redundant semi-syllabaries: Southwestern script |  |
| อักษรพยางค์   (Syllabaries) | กเปลเล ·  คะตะกะนะ ·  แคโรไลน์  · ไซปรัส · นดยุกา ·  นหวู่ซู ·  เปอร์เซียโบราณ ·  มันโยงะนะ · เมนเด ·  โลมา · ลิเนียร์เอ ·  ลิเนียร์บี ·  ไว ·  อฟากา ·  อี้ ·  ฮิระงะนะ ·  Woleaian ·  เชอโรกี ·   อักษรพื้นเมืองในแคนาดา: ครี ·  คาร์เรีย ·  แบล็กฟุต  ·  อินุกติตุต · โอจิบเว |  |
อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง ดยุกแห่งกัลลิเอรา

| ดอน อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง |
| --- | --- |
เกิด: อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อี เฟอร์รารา-ปิญาเตลลี 5 มกราคม พ.ศ. 2511 (56 ปี) ซานตากรุซเดเตเนริเฟ ประเทศสเปน
มีชื่อเสียงจาก: พระปนัดดา เจ้าหญิงเบียทริซแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ผู้สืบเชื้อสายใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน
ตำแหน่ง: ดยุกแห่งกัลลิเอรา
วาระ: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2540 - ปัจจุบัน
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: อินฟันเต อัลวาโร
คู่สมรส: เวโรนิก กอเดส
บุตร: ดอน อังฟองซู ฆวน เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อี กอเดส
บิดามารดา: ดอน อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อีปาโรดิ ดิลฟิโน เอเมอร์เลีย เฟอร์รารา-ปิญาเตลลี
อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง ดยุกแห่งกัลลิเอรา (อังกฤษ: Alfonso de Orléans-Borbón, Duke of Galliera) เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2511 เป็นบุตรชายใน ดอน อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อีปาโรดิ ดิลฟิโน และ เอเมอร์เลีย เฟอร์รารา-ปิญาเตลลี เป็นพระนัดดาใน อินฟันเตอัลวาโร ดยุกแห่งกัลลิเอรา พระปนัดดาใน เจ้าหญิงเบียทริซแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา โดยเขาสืบเสื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน เขาจึงมีสิทธิ์ในการเป็นสมาชิกพระราชวงศ์สเปน และมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร มีน้องชาย 1 คน คือ
ดอน อัลวาโร เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อี เฟอร์รารา-ปิญาเตลลี
เขากลายเป็น ดยุกที่ 7 แห่งกัลลิเอรา แทนบิดา ซึ่งถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2518 ภายหลังการสิ้นพระชนม์ลงของ อินฟันเตอัลวาโร ดยุกแห่งกัลลิเอรา พระอัยกา (ปู่) ของเขา
อังฟองซู เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง ดยุกแห่งกัลลิเอรา สมรสกับ เวโรนิก กอเดส เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2537 หลังจากแต่งงานกันเจ็ดปี พวกเขาหย่ากันใน พ.ศ. 2544 มีบุตรชาย 1 คน
ดอน อังฟองซู ฆวน เด ออร์เลอ็อง-บูร์บง อี กอเดส
อักษรกวิ

| อักษรกวิ 𑼒𑼮𑼶 |
| --- | --- |
'กวิ' ในแบบอักษรกวิมาตรฐานใหม่
ชนิด:  อักษรสระประกอบ 
ช่วงยุค: ป. คริสต์ศตวรรษที่ 8–16
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา 
ภาษาพูด: บาหลีเก่า, ชวาเก่า, ซุนดาเก่า, มลายูเก่า, สันสกฤต
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ไฮเออโรกลีฟอียิปต์[a]ชุดตัวอักษรไซนายดั้งเดิม[a]ชุดตัวอักษรฟินิเชีย[a]ชุดตัวอักษรแอราเมอิก[a]พราหมีทมิฬ-พราหมีปัลลวะอักษรกวิ
ระบบลูก: ในอินโดนีเซีย: อักษรบาหลี อักษรบาตัก อักษรชวา อักษรลนตารา อักษรซุนดา อักษรเรินจง อักษรเรอจัง อักษรบูดา  ในฟิลิปปินส์: กลุ่มอักษรไบบายิน
ระบบพี่น้อง: เขมร, จาม, มอญเก่า, ครันถะ, ทมิฬ
ISO 15924
ISO 15924: Kawi (368), ​Kawi
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Kawi
ช่วงยูนิโคด: U+11F00–U+11F5F
[a] ต้นกำเนิดเซมิติกของอักษรพามหียังไม่เป็นที่ยอมรับในระดับสากล.
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
อักษรกวิ (กะ-วิ) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า อักษรชวาเก่า เป็นอักษรพราหมี โดยหลักพบในเกาะชวาและใช้งานทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 16 อักษรนี้เป็นอักษรสระประกอบ มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรที่ใช้หยุดเสียงสระและเป็นตัวแทนของพยัญชนะบริสุทธิ์ หรือไว้แทนรูปสระอื่น ทางภาคใต้ของไทยมีหลักฐานว่าเคยใช้อักษรนี้แต่ไม่แพร่หลายมากนัก ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้อักษรไทยและอักษรขอม อักษรกวิไม่มีบ่าอักษรเช่นเดียวกับอักษรมอญโบราณ
ยูนิโคด

มีการบรรจุอักษรกวิลงในยูนิโคดมาตรฐานรุ่นที่ 15.0 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ตามข้อเสนอของ Aditya Bayu Perdana และ Ilham Nurwansah Anshuman Pandey ได้ส่งข้อเสนอเบื้องต้นก่อนหน้าไปยังคณะกรรมการด้านเทคนิคของยูนิโคดใน ค.ศ. 2012
บล็อกยูนิโคดของอักษรกวิอยู่ที่ U+11F00–U+11F5F และมีอักษรถึง 86 ตัวอักษร:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
กวิ Official Unicode Consortium code chart (PDF)
|   | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | A | B | C | D | E | F |
| U+11F0x | 𑼀 | 𑼁 |  𑼂  | 𑼃 | 𑼄 | 𑼅 | 𑼆 | 𑼇 | 𑼈 | 𑼉 | 𑼊 | 𑼋 | 𑼌 | 𑼍 | 𑼎 | 𑼏 |
| U+11F1x | 𑼐 |  | 𑼒 | 𑼓 | 𑼔 | 𑼕 | 𑼖 | 𑼗 | 𑼘 | 𑼙 | 𑼚 | 𑼛 | 𑼜 | 𑼝 | 𑼞 | 𑼟 |
| U+11F2x | 𑼠 | 𑼡 | 𑼢 | 𑼣 | 𑼤 | 𑼥 | 𑼦 | 𑼧 | 𑼨 | 𑼩 | 𑼪 | 𑼫 | 𑼬 | 𑼭 | 𑼮 | 𑼯 |
| U+11F3x | 𑼰 | 𑼱 | 𑼲 | 𑼳 | 𑼴 | 𑼵 | 𑼶 | 𑼷 | 𑼸 | 𑼹 | 𑼺 |  |  |  | 𑼾 | 𑼿 |
| U+11F4x | 𑽀 | 𑽁 |  𑽂  | 𑽃 | 𑽄 | 𑽅 | 𑽆 | 𑽇 | 𑽈 | 𑽉 | 𑽊 | 𑽋 | 𑽌 | 𑽍 | 𑽎 | 𑽏 |
| U+11F5x | 𑽐 | 𑽑 | 𑽒 | 𑽓 | 𑽔 | 𑽕 | 𑽖 | 𑽗 | 𑽘 | 𑽙 |  |  |  |  |  |  |
หมายเหตุ 1.^ แม่แบบ:Unicode version 2.^ พื้นที่สีเทาคือบริเวณที่ไม่ได้ลงรหัส
ระบบลูก > พยัญชนะ

|  | ka | kha | ga | gha | nga | ca | cha | ja | jha | nya | ṭa | ṭha | ḍa | ḍha | ṇa | ta | tha | da | dha | na | pa | pha | ba | bha | ma | ya | ra | la | wa | śa | ṣa | sa | ha/a |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กวิ | 𑼒 | 𑼓 | 𑼔 | 𑼕 | 𑼖 | 𑼗 | 𑼘 | 𑼙 | 𑼚 | 𑼛 | 𑼜 | 𑼝 | 𑼞 | 𑼟 | 𑼠 | 𑼡 | 𑼢 | 𑼣 | 𑼤 | 𑼥 | 𑼦 | 𑼧 | 𑼨 | 𑼩 | 𑼪 | 𑼫 | 𑼬 | 𑼭 | 𑼮 | 𑼯 | 𑼰 | 𑼱 | 𑼲 |
Kaganga: 
| บาตัก (กาโร) | ᯂ |  | ᯎ |  | ᯝ | ᯡ |  | ᯐ |  |  |  |  |  |  |  | ᯗ |  | ᯑ |  | ᯉ | ᯇ |  | ᯅ |  | ᯔ | ᯛ | ᯒ | ᯞ | ᯋ |  |  | ᯘ | ᯀ |
| บาตัก (มันไดลิง) | ᯄ᯦ |  | ᯎ |  | ᯝ | ᯚ᯦ |  | ᯐ |  | ᯠ |  |  |  |  |  | ᯖ |  | ᯑ |  | ᯉ | ᯇ |  | ᯅ |  | ᯔ | ᯛ | ᯒ | ᯞ | ᯋ |  |  | ᯚ | ᯂ |
| บาตัก (ปักปัก-ไดรี) | ᯂ |  | ᯎ |  | ᯝ | ᯘ |  | ᯐ |  |  |  |  |  |  |  | ᯗ |  | ᯑ |  | ᯉ | ᯇ |  | ᯅ |  | ᯔ | ᯛ | ᯒ | ᯞ | ᯍ |  |  | ᯘ | ᯂ |
| บาตัก (ซีมาลูงุน) | ᯃ |  | ᯏ |  | ᯝ |  |  | ᯐ |  | ᯠ |  |  |  |  |  | ᯖ |  | ᯑ |  | ᯉ | ᯈ |  | ᯅ |  | ᯕ | ᯜ | ᯓ | ᯞ | ᯌ |  |  | ᯙ | ᯃ |
| บาตัก (โตบา) | ᯃ |  | ᯎ |  | ᯝ |  |  | ᯐ |  | ᯠ |  |  |  |  |  | ᯖ |  | ᯑ |  | ᯉ | ᯇ |  | ᯅ |  | ᯔ | ᯛ | ᯒ | ᯞ | ᯍ |  |  | ᯘ | ᯃ |
| ไบบายิน | ᜃ |  | ᜄ |  | ᜅ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ᜆ |  | ᜇ |  | ᜈ | ᜉ |  | ᜊ |  | ᜋ | ᜌ | ᜍ | ᜎ | ᜏ |  |  | ᜐ | ᜑ |
| บูฮิด | ᝃ |  | ᝄ |  | ᝅ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ᝆ |  | ᝇ |  | ᝈ | ᝉ |  | ᝊ |  | ᝋ | ᝌ | ᝍ | ᝎ | ᝏ |  |  | ᝐ | ᝑ |
| ฮานูโนโอ | ᜣ |  | ᜤ |  | ᜥ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ᜦ |  | ᜧ |  | ᜨ | ᜨ |  | ᜪ |  | ᜫ | ᜬ | ᜭ | ᜮ | ᜯ |  |  | ᜰ | ᜰ |
| ลนตารา | ᨀ |  | ᨁ |  | ᨂ | ᨌ |  | ᨍ |  | ᨎ |  |  |  |  |  | ᨈ |  | ᨉ |  | ᨊ | ᨄ |  | ᨅ |  | ᨆ | ᨐ | ᨑ | ᨒ | ᨓ |  |  | ᨔ | ᨖ/ᨕ |
| เรอจัง | ꤰ |  | ꤱ |  | ꤲ | ꤹ |  | ꤺ |  | ꤻ |  |  |  |  |  | ꤻ |  | ꤴ |  | ꤵ | ꤶ |  | ꤷ |  | ꤸ | ꤿ | ꤽ | ꤾ | ꥀ |  |  | ꤼ | ꥁ |
| เรินจง | ꤰ |  | ꤱ |  | ꤲ | ꤹ |  | ꤺ |  | ꤻ |  |  |  |  |  | ꤳ |  | ꤴ |  | ꤵ | ꤶ |  | ꤷ |  | ꤸ | ꤿ | ꤽ | ꤾ | ꥀ |  |  | ꤼ | ꥁ |
| ซุนดา | ᮊ |  | ᮌ |  | ᮍ | ᮎ |  | ᮏ |  | ᮑ |  |  |  |  |  | ᮒ |  | ᮓ |  | ᮔ | ᮕ |  | ᮘ |  | ᮙ | ᮚ | ᮛ | ᮜ | ᮝ |  |  | ᮞ | ᮠ |
ฮานาจารากา: 
| ชวา | ꦏ | ꦑ | ꦒ | ꦓ | ꦔ | ꦕ | ꦖ | ꦗ | ꦙ | ꦚ | ꦛ | ꦜ | ꦝ | ꦞ | ꦟ | ꦠ | ꦡ | ꦢ | ꦣ | ꦤ | ꦥ | ꦦ | ꦧ | ꦨ | ꦩ | ꦪ | ꦫ | ꦭ | ꦮ | ꦯ | ꦰ | ꦱ | ꦲ |
| บาหลี | ᬓ | ᬔ | ᬕ | ᬖ | ᬗ | ᬘ | ᬙ | ᬚ | ᬛ | ᬜ | ᬝ | ᬞ | ᬟ | ᬠ | ᬡ | ᬢ | ᬣ | ᬤ | ᬥ | ᬦ | ᬧ | ᬨ | ᬩ | ᬪ | ᬫ | ᬬ | ᬭ | ᬮ | ᬯ | ᬰ | ᬱ | ᬲ | ᬳ |
ภาพ

ตารางข้างบนเป็นช่องเปรียบเทียบการพัฒนาของอักษรเทวนาครีในอักษรกวิ มอญเก่าแห่งอาณาจักรอังวะ และอักษรไทย
อังเดร โมริตซ์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อังเดร ฟรานซิสโก โมริตซ์
วันเกิด:   (1986-08-06) 6 สิงหาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี)
สถานที่เกิด:  Florianópolis, Brazil
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 1 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  Attacking midfielder
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  Buriram United
หมายเลข:  11
สโมสรเยาวชน
2001–2003:  Avaí
2003–2005:  Internaçional
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2006 |  Internacional |  17 |  (5) |
| 2006–2007 |  Fluminense |  4 |  (3) |
| 2007–2010 |  Kasımpaşa |  61 |  (16) |
| 2010–2011 |  Kayserispor |  21 |  (2) |
| 2011–2012 |  Mersin İdmanyurdu |  32 |  (4) |
| 2012–2013 |  Crystal Palace |  27 |  (5) |
| 2013–2014 |  Bolton Wanderers |  23 |  (7) |
| 2014 |  Mumbai City |  7 |  (3) |
| 2015–2016 |  Pohang Steelers |  11 |  (0) |
| 2015 |  → Mumbai City (loan) |  1 |  (0) |
| 2016– |  Buriram United |  0 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 08:18, 27 October 2014 (UTC)
อังเดร ฟรานซิสโก้ โมริตซ์ (อังกฤษ: André Francisco Moritz) หรือ อังเดร โมริตซ์(André Moritz) เกิดวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักฟุตบอล ชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในตำแหน่งกองกลางตัวรุก
อังเดร โมริตซ์ เริ่มต้นอาชีพโดยการเข้าเป็นนักฟุตบอลเยาวชนของสโมสร  Avaí ที่บราซิล และต่อมาได้เซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพที่สโมสร อินเตอร์นาซิอองนาล สโมสรดังของบราซิล เมื่อปี ค.ศ. 2005 จากนั้นได้ย้ายมาเล่นในยุโรปให้กับสโมสร กาซิมซาปา      ในซูเปอร์ลีกของตุรกี เมื่อปี ค.ศ.2007 เป็นเวลา 5 ปีก่อนจะย้ายมาเล่นให้กับ สโมสร คริสตัล พาเลซ ที่อังกฤษในยุคของ เอียน ฮัลโลเวย์ ผู้จัดการทีมชาว อังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 2012 และกลายเป็นกำลังสำคัญพาทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก อังกฤษ จากนั้นได้ย้ายไปเล่นให้กับสโมสร โบลตัน วันเดอเรอร์ส ตามด้วยสโมสรมุมไบ เป็นระยะเวลาสั้นๆ ต่อจากนั้นได้ไปร่วมกับสโมสร โปฮัง สตีลเลอร์ สโมสรยักษ์ใหญ่ของเกาหลีใต้ และล่าสุดก็ได้ย้ายมาร่วมกับสโมสร  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
อังเดร โมริตซ์ ได้เปิดตัวเป็นนักเตะของ สโมสร บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เมื่อวันอาทิตย์ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ที่สนาม ไอ-โมบาย สเตเดี้ยม
อักษรซีริลลิก

|  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

อักษรซีริลลิก
| А | Б | В | Г | Ґ | Ѓ | Д |
| Ђ | Е | Ѐ | Ё | Є | Ж | З |
| Ѕ | И | Ѝ | І | Ї | Й | Ј |
| К | Л | Љ | М | Н | Њ | О |
| П | Р | С | Т | Ћ | Ќ | У |
| Ў | Ф | Х | Ц | Ч | Џ | Ш |
| Щ | Ъ | Ы | Ь | Э | Ю | Я |
ไม่ใช่กลุ่มภาษาสลาฟ
| Ӑ | Ӓ | Ә | Ӛ | Ӕ | Ғ | Ҕ |
| Ӻ | Ӷ | Ԁ | Ԃ | Ӗ | Ӂ | Җ |
| Ӝ | Ԅ | Ҙ | Ӟ | Ԑ | Ӡ | Ԇ |
| Ӣ | Ҋ | Ӥ | Қ | Ӄ | Ҡ | Ҟ |
| Ҝ | Ԟ | Ԛ | Ӆ | Ԓ | Ԡ | Ԉ |
| Ԕ | Ӎ | Ӊ | Ң | Ӈ | Ҥ | Ԣ |
| Ԋ | Ӧ | Ө | Ӫ | Ҩ | Ҧ | Ҏ |
| Ԗ | Ҫ | Ԍ | Ҭ | Ԏ | Ӯ | Ӱ |
| Ӳ | Ү | Ұ | Ҳ | Ӽ | Ӿ | Һ |
| Ҵ | Ҷ | Ӵ | Ӌ | Ҹ | Ҽ | Ҿ |
| Ӹ | Ҍ | Ӭ | Ԙ | Ԝ | Ӏ |   |
อักษรซีริลลิกโบราณ
| Ҁ | Ѻ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѣ | Ꙓ |
| Ꙗ | Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ |
| Ѱ | Ѳ | Ѵ | Ѷ | Ꙟ |   |   |
ประเทศที่ใช้อักษรซีริลลิก
อักษรซีริลลิก หรือ อักษรซิริลลิก (อังกฤษ: Cyrillic script) เป็นตัวอักษรที่ใช้เป็นตัวเขียนสำหรับภาษาในกลุ่มภาษาสลาวิกนอกจากนี้ยังใช้เป็นตัวเขียนสำหรับภาษาในอีกหลายประเทศ แต่ไม่มีอักษรซีริลลิกทุกตัวกับภาษาใด ขึ้นอยู่กับการเขียนในภาษานั้น
ในกลุ่มประเทศที่ใช้อักษรซีริลลิกด้วยกันเอง จะไม่เรียก ซีริล แต่จะออกเสียงว่า คีริล แทน เช่น ในภาษารัสเซียเรียกอักษรซีริลลิกว่า Кириллица คีริลลิซา
ประวัติ

พัฒนามาจากอักษรกลาโกลิติกโดยนักบุญซีริลและเมโธเดียส (ในภาษารัสเซียออกเสียง ซีริล ว่า คีริล จึงเป็นที่มาของการอ่านชื่ออักษรไม่เหมือนกับในภาษาอังกฤษ) นำมาใช้แทนที่อักษรกลาโกลิติกเกือบจะสมบูรณ์เมื่อราว พ.ศ. 1500
ใช้เขียน

กลุ่มภาษาสลาวิก ได้แก่
ภาษาเบลารุส หรือ ภาษาไบโลรัสเซีย
ภาษาบัลแกเรีย
ภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณ เมื่อราว พ.ศ. 1400
ภาษามาซิโดเนีย
ภาษารัสเซีย
ภาษาเซอร์เบีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2400
ภาษายูเครน
ภาษาบอสเนีย/ภาษายูโกสลาฟ
ภาษาที่ไม่ใช่กลุ่มภาษาสลาวิก การแพร่กระจายของอักษรซีริลลิกเป็นผลมาจากการเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายกรีกออร์ธอดอกซ์ รวมทั้งอิทธิพลของสหภาพโซเวียตที่ให้ประชาชนในบังคับใช้อักษรซีริลลิกแทนอักษรอาหรับและอักษรละติน ภาษาในกลุ่มนี้ได้แก่
ภาษาอับฮาเซีย
ภาษาอาเซอร์ไบจาน ใช้ระหว่าง พ.ศ. 2482 – 2534
ภาษาคูวาซ เมื่อราว พ.ศ. 2481
ภาษาคาซัค
ภาษาคีร์กิซ
ภาษาอุซเบก ในช่วง พ.ศ. 2483 – 2535
ภาษามอลโดวา ในช่วง พ.ศ. 2489 – 2532
ภาษามองโกเลีย
ภาษาเบอร์บัต
ภาษานาไน
ภาษาโอโรค
ภาษาโอรช
ภาษาอิเวนกิ (เฉพาะชาวอิเวนกิในรัสเซีย)
ภาษาคัลมึค (แต่เดิมใช้อักษรของตนเอง แต่เปลี่ยนมาใช้อักษรซิริลลิคเมื่อ พ.ศ. 2467)
ยูนิโคด

ดูเพิ่ม: อักษรซีริลลิก/ผังยูนิโคด
แหล่งข้อมูลอื่น

อักษรซีริลลิก (อังกฤษ)
| ด ค กระบบการเขียน |
| --- | --- | --- |
| ประวัติศาสตร์อักษร | ประวัติศาสตร์อักษร |  |
| รายชื่อ | แบ่งตามชนิดอักษร ·  แบ่งตามทิศทางการเขียน |  |
| อักษรไร้สระ   (Abjad) | ซัลเตอร์ ·  ซอกเดีย ·  ซาบาเอียน ·  ซามาริทัน ·  ซีรีแอก ·  ดิเวส อกุรุ ·  ทิฟินาค ·  แนบาทีอา ·  เบอร์เบอร์โบราณ ·  เปอร์เซียกลาง ·  พาร์เทียน ·  ฟินิเชีย ·  มันดาอิก ·  ยาวี ·  ยูการิติก ·  แอราเมอิก ·  อาระเบียใต้ ·  อาหรับ ·  ฮีบรู ·  ฮีบรูระยะแรก ·  ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |  |
| อักษรสระประกอบ   (Abugidas) | ตระกูลอักษรพราหมี: กทัมพะ ·  กลิงคะ ·  กวิ ·  กะยา ·  กันนาดา ·  กันนาดาโบราณ ·  ไกถี  · ขอม (ขอมไทย ·  ขอมบาลี) ·  ขโรษฐี ·  เขมร ·  คุชราต ·  คุปตะ ·  คุรมุขี ·  ลายตัย ·  จาม ·  ชวา ·  ชักมา ·  ซุนดา ·  ซุนดาโบราณ ·  โซยอมโบ ·  ดิเวส อกุรุ ·  ตกริ ·  ตักบันวา ·  เตลุกุ ·  โทแคเรียน ·  ทมิฬ ·  ทิเบต ·  เทวนาครี ·  ไทเวียด ·  ไทใต้คง ·  ไทย (ฝักขาม ·  ไทยนิเทศ) ·  ไทน้อย ·  ไทลื้อ ·  ไทใหญ่ ·  ไทอาหม ·  ธรรมล้านนา ·  ธรรมลาว ·  เนปาล ·  บาตัก ·  ไบบายิน ·  บาหลี ·  บูฮิด ·  เบงกอล ·  ปัลลวะ ·  พม่า ·  พราหมี ·  พักส์-ปา ·  ม้ง ·  มณีปุระ · มอญ ·  มลยาฬัม ·  มิถิลักศาร์ ·  โมฑี ·  รัญชนา ·  เรอจัง  ·  ลนตารา ·  ลัณฑา ·  ล้านนา ·  ลาว ·  ลิมบู ·  เลปชา ·  วรังจิติ ·  ศารทา ·  เสาราษฏร์ ·  สิงหล ·  สิทธัม ·  สิเลฏินาครี ·  โสรัง สมเป็ง ·  โอริยา ·  ฮานูโนโอ ·    อื่น ๆ: กืออึซ ·  ทานะ ·  เบรลล์ญี่ปุ่น ·  พอลลาร์ด ·  เมรอยติก ·  Boyd's Syllabic Shorthand ·  Hebrew cursive ·  Pitman Shorthand ·  Thomas Natural Shorthand |  |
| อักษรสระ-พยัญชนะ   (Alphabets) | Linear: กรีก · กลาโกลิติก ·  กอธิก ·  คอปติก ·  จอร์เจีย ·  จู้อิน ·  ซีริลลิก ·  ทิฟินาค ·  ไทลื้อ ·  บัสซา ·  เบยทากุกจู ·  โบสถ์สลาโวนิกโบราณ  ·  เปอร์มิกโบราณ ·  ฟราเซอร์ ·  มองโกเลีย ·  แมนจู ·  รูน ·  รูนฮังการี ·  ละติน ·  เวเนติก ·  สันถาลี · สัทอักษรสากล ·  อเวสตะ ·  ออร์คอน ·  อาร์มีเนีย ·  อิตาลีโบราณ ·  อิสมาน ·  อีทรัสคัน ·  อึนโก ·  เอลบ์ซาน ·  โอคัม ·  ไอริช ·  ฮันกึล ·  Greco-Iberian alphabet ·  Mandaic ·  Ol Chiki ·  Shavian alphabet ·  Visible Speech ·  ชวเลขเกรกก์ ·  ชวเลขกาเบลสแบร์เกอร์ ·  ชวเลขอีเคลกติก ·   Non-linear: เบรลล์ ·  เบรลล์ฮีบรู ·  เบรลล์เกาหลี ·  รหัสมอร์ส ·  การตีธงสัญญาณ ·  ธงประมวลสากล ·  New York Point ·  Semaphore line |  |
| อักษรคติและอักษรภาพ   (Ideograms &  Pictograms) | ตงปา ·  Blissymbol ·  DanceWriting ·  Mi'kmaq ·  New Epoch Notation Painting ·  SignWriting |  |
| อักษรคำ   (Logograms) | พื้นฐานจากอียิปต์: เดโมติก ·  เฮียราติก ·  ไฮโรกลิฟ   พื้นฐานจากพยางค์: อักษรในอานาโตเลีย (คาเรีย ·  ลิเชีย ·  ลิเดีย ·  ลูเวีย) ·  รูปลิ่ม (ซูเมอร์ ·  แอกแคด ·  อีลาไมต์) ·  ตงปา ·  ตังกุต ·  มายา ·  อี้  พื้นฐานจากอักษรจีน: คันจิ ·  คีตัน ·  อักษรจีน (ตัวเต็ม ·  ตัวย่อ) ·  จื๋อโนม ·  จูร์เชน ·  น่าซี ·  สือดิบผู้จ่อง ·  ฮันจา   อื่น ๆ: อเมริกากลาง ·  วินคา |  |
| อักษรกึ่งพยางค์   (Semi-syllabaries) | Full semi-syllabaries: จู้อิน ·  เซลติเบเรียน ·  ไอบีเรีย   Redundant semi-syllabaries: Southwestern script |  |
| อักษรพยางค์   (Syllabaries) | กเปลเล ·  คะตะกะนะ ·  แคโรไลน์  · ไซปรัส · นดยุกา ·  นหวู่ซู ·  เปอร์เซียโบราณ ·  มันโยงะนะ · เมนเด ·  โลมา · ลิเนียร์เอ ·  ลิเนียร์บี ·  ไว ·  อฟากา ·  อี้ ·  ฮิระงะนะ ·  Woleaian ·  เชอโรกี ·   อักษรพื้นเมืองในแคนาดา: ครี ·  คาร์เรีย ·  แบล็กฟุต  ·  อินุกติตุต · โอจิบเว |  |
อัชเกล็อน

| อัชเกล็อน אַשְׁקְלוֹן‎ عسقلان‎ |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงHebrew
 • ISO 259: ʔašqlon
 • Translit.: Ashkelon

   ธง Coat of arms
อัชเกล็อนแสดงแผนที่Ashkelon region of Israelอัชเกล็อนแสดงแผนที่ประเทศอิสราเอล
พิกัด: 31°40′N 34°34′E﻿ / ﻿31.667°N 34.567°E﻿ / 31.667; 34.567
ประเทศ: อิสราเอล
เขต: ใต้
ก่อตั้ง:   5880 ปีก่อนคริสต์ศักราช (สมัยหินใหม่)  2000 ปีก่อนคริสต์ศักราช (เมืองคานาอัน)  1150 ปีก่อนคริสต์ศักราช (ปกครองภายใต้ชาวฟิลิสตีน)  ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช (เมืองยุคคลาสสิก)  ศตวรรษที่ 15  (หมู่บ้านอาหรับ)  ค.ศ. 1953 (นครหนึ่งในอิสราเอล) 
การปกครอง
 • Mayor: Tomer Glam
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 47,788 ดูนัม (47.788 ตร.กม. หรือ 18.451 ตร.ไมล์)
ประชากร (2021)
 • ทั้งหมด: 149,160 คน
 • ความหนาแน่น: 3,100 คน/ตร.กม. (8,100 คน/ตร.ไมล์)
เว็บไซต์: www.ashkelon.muni.il
อัชเกล็อน (อังกฤษ: Ashkelon หรือ Ashqelon ฮีบรู: אַשְׁקְלוֹן‎ไฟล์:Ashkelon.ogg, ʾAšqəlōn, [aʃkeˈlon])) เป็นเมืองติดชายฝั่งทะเลในเขตใต้ของประเทศอิสราเอล บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเทลอาวีฟทางทิศใต้ 50 กิโลเมตร (30 ไมล์) และห่างจากเส้นเขตแดนฉนวนกาซาทางทิศเหนือ 13 กิโลเมตร (8 ไมล์)
เมืองสมัยใหม่นี้ตั้งชื่อตามเมืองท่าโบราณที่ชื่อ อัสคาลอน (Ascalon) ซึ่งถูกทำลายเมื่อปี 1270 และปัจจุบันสามารถพบเห็นซากเมืองได้ที่แหล่งโบราณคดีทางปลายตะวันตกเฉียงใต้ของมหานครสมัยใหม่ ซากปรักหักพังเหล่านี้มีอายุย้อนไปถึงยุคหินใหม่และเมืองผ่านอารยธรรมหลายสมัย ทั้งอียิปต์โบราณ คานาอัน ฟิลิสตีน อัสซีเรีย บาบิโลน กรีก แฮสมาเนียน โรมัน เปอร์เซีย อาหรับ และครูเสด
การพัฒนาเมืองสมัยใหม่เริ่มต้นห่างจากโบราณสถานประมาณ 4 กิโลเมตร ในฐานะเมืองของชาวปาเลสไตน์ที่ชื่อ อัลมัจญ์ดาล (al-Majdal; ฮีบรู: אֵל־מִגְ׳דַּל‎ ʾĒl-Mīǧdal) ประชากรของเมืองมีเพียงมุสลิมและคริสตศาสนิกชนในสมัยก่อนสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 ประชากรมีราว 10,000 คน และในเดือนตุลาคม 1948 เมืองเป็นที่อยู่อาศัยของผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์หลายพันคนที่มาจากหมู่บ้านใกล้เคียง จนเมืองถูกครอบครองโดยอิสราเอลเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 1948 ซึ่งขณะนั้นประชากรชาวอาหรับได้หนีไปแล้ว หลงเหลือประชากร 2,700 คน ซึ่งมี 500 คน ถูกเนรเทศโดยทหารอิสราเอลเมื่อเดือนธันวาคม 1948 และส่วนที่เหลือถูกเนรเทศเมื่อปี 1950  ปัจจุบันประชากรของเมืองส่วนใหญ่เป็นชาวยิว
จากข้อมูลปี 2021 อัชเกล็อนมีประชากร 149,160 คน เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสามใน เขตใต้ของอิสราเอล
อัครพันธบริกร

อัครพันธบริกร (อังกฤษ: archdeacon) คือนักบวชระดับสูงในศาสนาคริสต์บางนิกาย เช่น โรมันคาทอลิก แองกลิคัน และออร์ทอดอกซ์ ในสมัยกลางยุครุ่งโรจน์ถือว่าอัครพันธบริกรเป็นตำแหน่งสูงสุดในมุขมณฑลรองจากมุขนายก อัครพันธบริกรอาจมีอาณาเขตในปกครองเรียกว่าเขตอัครพันธบริกร (archdeaconry) ซึ่งเป็นเขตย่อยในมุขมณฑล
ประวัติ

ตำแหน่งอัครพันธบริกรมีต้นกำเนิดมาจากตำแหน่ง diaconus episcopi ที่มีมาตั้งแต่ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 3 เป็นตำแหน่งที่มุขนายกเลือกมาจากพันธบริกร ให้ทำหน้าที่ช่วยเหลืองานด้านการบริหารมุขมณฑล การดูแลผู้ยากไร้ และปกครองดูแลพันธบริกรองค์อื่น ๆ จนราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 - 8 ตำแหน่งอัครพันธบริกรจึงปรากฏอย่างชัดเจนในฐานะผู้ปกครองดูแลนักบวชในบังคับบัญชา ต่อมาอัครพันธบริกรถูกลดบทบาทลงเมื่อมีการแต่งตั้งตำแหน่งอื่นขึ้นมาทำหน้าที่แทน เช่น อุปมุขนายก
โรมันคาทอลิก

ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก อัครพันธบริกรคือบาทหลวงซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในมุขมณฑล ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของมุขนายกในการปกครองเขตแพริชและโบสถ์ต่าง ๆ ปัจจุบันตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกไปแล้ว และอำนาจหน้าที่ของอัครบริกรก็ถูกโอนย้ายไปให้อุปมุขนายก ผู้ช่วยมุขนายก วิคาร์ฟอเรน ดีน และอาร์ชพรีสต์แทน
ออร์ทอดอกซ์

ในศาสนาคริสต์ตะวันออก อัครพันธบริกรคือพันธบริกรระดับสูงในแต่ละมุขมณฑล สำหรับตำแหน่ง “อัครพันธบริกร” นี้ จะเป็นตำแหน่งที่ใช้เรียกพันธบริกรที่ถวายตัวเป็นนักพรต สำหรับพันธบริกรที่สมรสระดับสูงสุดจะเรียกว่า “ปฐมพันธบริกร”
อัครพันธบริกรมีหน้าที่ควบคุมดูแลการจัดพิธีกรรมต่าง ๆ ให้ดำเนินไปอย่างเรียบร้อย อัครพันธบริกรจึงมักติดตามมุขนายกไปปฏิบัติศาสนกิจตามที่ต่าง ๆ และอาจทำหน้าที่เป็นเลขานุการหรือผู้ช่วยของมุขนายกนั้นด้วย
แอลแคปโทนิวเรีย

| แอลแคปโทนิวเรีย (Alkaptonuria) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: โรคปัสสาวะสีดำ (Black urine disease), โรคกระดูกสันหลัง (black bone disease), แอลแคปโทนิวเรีย (alcaptonuria)

ใบหน้าของผู้ป่วยแสดงการเปลี่ยนสี
สาขาวิชา: วิทยาต่อมไร้ท่อ
แอลแคปโทนิวเรีย หรือ แอลแคปโทนูเรีย (Alkaptonuria) เป็นโรคพันธุกรรมหายากชนิดหนึ่งที่เกิดจากมิวเทชั่นในยีน HGD สำหรับเอนไซม์ฮอมอเจนทิเสต 1,2-ไดออกซีจีเนส (homogentisate 1,2-dioxygenase — EC 1.13.11.5) ร่างกายของผู้ป่วยจะเกิดการสะสมของสารอินเทอร์มีเดียทที่เรียกว่า กรดฮอมอเจนทิสิก (homogentisic acid) หรือฮอมอเจนทิเสต (homogentisate) ในเลือดและเนื้อเยื่อ กรดฮอมอเจนทิเสต และอัลคัปโทน (alkapton) ซึ่งเป็นรูปออกไซด์ จะถูกขับถ่ายออกทางปัสสาวะและอุจจาระส่งผลให้เกิดสีที่ดำเข้มผิดปกติ กรดฮอมอเจนติสิกสามารถสร้างอันตรายต่อกระดูกอ่อน (ซึ่งเรียกส่าอาการ ออครอนอซิส; ochronosis ซึ่งอาจนำไปสู่ ออสทีโออาร์ธริทิส; osteoarthritis) และ ลิ้นหัวใจ เช่นเดียวกับเร่งให้เกิดนิ่วในไตและอวัยวะอื่น ๆ อาการของโรคมักเกิดในผู้ป่วยที่อายุเกินสามสิบปี ในขณะที่การเปลี่ยนสีของปัสสาวะเป็นสีเข้มนั้นสามารถพบได้ตั้งแต่แรกเกิด
ประวัติศาสตร์

แอลแคปโทนิวเรียเป็นหนึ่งในสี่โรคที่ Archibald Edward Garrod เคยกล่าวและอธิบายถึงว่าเป็นผลจากการคั่งของสารมัธยันตร์ (intermediates) อันเกิดจากความผิดปกติทางเมทาบอลิก เขาได้เขื่อมโยงอาการ ochronosis เข้ากับการคั่งของสารแอลแคปแทนส์ (alkaptans) ในปี 1902 มุมมองของเขาต่อโรคนี้และประเด็นศึกษาเกี่ยวกับกรรมพันธุ์ของเขาได้ถูกสรุปเมื่อปี 1908 ในครูออเนียนเลคเชอร์ ที่ราชแพทยาลัยแห่งบริเตน
ความผิดปกตินี้ได้ถูกจำกัดความลงเหลือที่ความผิดปกติของเอนไซม์โฮโมเจนติเสดออกซิเดสในงานศึกษาจากปี 1958 พื้นฐานทางพันธุศาสตร์ได้ถูกทำให้กระจ่างในปี 1996 เมื่อมิวเทชั่นในยีน  HGD ได้ถูกค้นพบ
ผลการศึกษาชิ้นหนึ่งจากปี 1977 พบว่ามัมมี่อียิปต์โบราณหนึ่งอาจมีอาการของโรคแอลแคปโทนิวเรีย
อาการ

ผู้ป่วยมักไม่แสดงอาการในวัยเด็กหรือวัยรุ่น แต่ปัสสาวะอาจพบเป็นสีน้ำตาลหรือดำเมื่อถูกเก็บตัวอย่างมาทิ้งไว้ในอากาศ การเกิดสีเข้มนี้สามารถพบได้ในกระดูกอ่อนรวมถึงใบหู, และส่วนตาขาว กับ คอร์เนียลลิมบัส ของดวงตา
การรักษา

ไม่มีการรักษาใดที่แสดงมห้เห็นอย่างชัดเจนส่าสามารถรักษาอาหารต่าง ๆ ของแอลแคปทอนิวเรียได้ การรักษาหลัก ๆ จะมุ่งเน้นไปที่การรักษาอาการของ ochronosis ผ่านการลดระดับกรดโฮโมเจนติสิกในเลือด หนึ่งในวิธีรักษาที่พบมากคือการให้ผู้ป่วยรับกรดแอสคอร์บิก (วิตามินซี) ขนานใหญ่ หรือจำกัดการรับประทานกรดอะมิโนฟีนิลอะลานีน อย่างไรก็ตามการรักษาด้วยวิตามินซีนี้ไม่ได้มีผลการรักษาที่เป็นประสิทธิภาพอย่างชัดเจน และในการศึกษาทางคลินิกพบว่าการลดการทานฟีนิลอะลานีนลง (ซึ่งทำได้ยาก) ก็ไม่ได้แสดงผลที่มีประสิทธิภาพเช่นกัน
งานซึกษาจำนวนหนึ่งเสนอว่ายาฆ่าหญ้า nitisinone อาจมีผระสิทธิภาพในการรักษาแอลแคปทอนิวเรีย เนื่องจากมันจะไปยับยั้งเอนไซม์ 4-hydroxyphenylpyruvate dioxygenase ซึ่งจะแปลงไทรอซีนไปเป็นกรดโฮโมเจนติสิก จึงสามารถลดการคั่งของโฮโมเจนติเสดในเลือดได้ การศึกษาพบว่าการรักษาด้วยยาตัวนี้สามารถลดปริมาณโฮโมเจนติเสดในเลือดและปัสสาวะของผู้ป่วยลงได้มากถึง 95%  ปัญหาหลักประการเดียวคือไม่มีผู้สดทราบถึงความเสี่ยงระยะยาวของการสะสมของไทรอซีนในร่างกาย โดยเฉพาะความเป็นไปได้ที่อาจส่งผลกระทบต่อกระจกตา การรักษาวิธีนี้ในระยะยาวจำเป็นต้องมีการนิดตามผลข้างเคียงโดยตลอด
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: E70.2 (ILDS E70.210) ICD-9-CM: 270.2 OMIM: 203500 MeSH: D000474 DiseasesDB: 409
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001200 eMedicine: ped/64 Patient UK: แอลแคปโทนิวเรีย GeneReviews: Alkaptonuria Orphanet: 56
ดิสก์กระดูสันหลัง (Intervertebral discs) เกิดการแคลซิไฟด์ (calcification) ผลจากอาการของออครอนอซิส (ochronosis)