stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร
แหล่งข้อมูลอื่น

มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร ที่เฟซบุ๊ก
มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร ที่สยามโซน
| ด ค กจีเอ็มเอ็ม ไท หับ (GTH) |
| --- | --- |
บุคคลสำคัญ:  วิสูตร พูลวรลักษณ์  จินา โอสถศิลป์  จิระ มะลิกุล  ยงยุทธ ทองกองทุน  ประเสริฐ วิวัฒนานนท์พงศ์  เช่นชนนี สุนทรศารทูล  365 ฟิล์ม 
ภาพยนตร์:  ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ (2547)  แจ๋ว (2547)  สายล่อฟ้า (2547)  วัยอลวน 4 : ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น (2548)  มหา'ลัย เหมืองแร่ (2548)  เพื่อนสนิท (2548)  เด็กหอ (2549)  แก๊งชะนีกับอีแอบ (2549)  โกยเถอะโยม (2549)  Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย (2549)  หมากเตะรีเทิร์นส (2549)  เก๋า..เก๋า (2549)  บอดี้ ศพ19 (2550)  แฝด (2550)  365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ (2550)  สายลับจับบ้านเล็ก (2550)  ตั๊ดสู้ฟุด (2550)  กอด (2551)  ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น (2551)  สี่แพร่ง (2551)  รัก/สาม/เศร้า (2551)  โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต (2551)  ความจำสั้น แต่รักฉันยาว (2552)  หนีตามกาลิเลโอ (2552)  ห้าแพร่ง (2552)  รถไฟฟ้า มาหานะเธอ (2552)  บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้) (2553)  กวน มึน โฮ (2553)  กระดึ๊บ (2553)  Suck Seed ห่วยขั้นเทพ (2554)  ลัดดาแลนด์ (2554)  Top Secret วัยรุ่นพันล้าน (2554)  ATM เออรัก..เออเร่อ (2555)  รัก 7 ปี ดี 7 หน (2555)  เคาท์ดาวน์ (2555)  พี่มาก..พระโขนง (2556)  คิดถึงวิทยา (2557)  ฝากไว้..ในกายเธอ (2557)  ไอฟาย..แต๊งกิ้ว..เลิฟยู้ (2557)  ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2558)  เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ (2558) 
ละคร:  เนื้อคู่ (ประตูถัดไป) (2551)  สายลับเดอะซีรีส์ (2552)  เนื้อคู่ (อยากรู้ว่าใคร) (2553)  หมวดโอภาส (2554)  ATM 2 คู่เวอร์..เออเร่อเออรัก (2555)  จีทีเอช ไซด์ สตอรี่ (2556)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 1) (2556)  เนื้อคู่ (The Final Answer) (2557)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 2) (2557)  เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน (2557)  STAY ซากะ..ฉันจะคิดถึงเธอ (2558)  น้ำตากามเทพ (2558)  มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร (2558)  ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (ฤดูกาลที่ 3) (2558) 
ผลงานอื่น:  จีทีเอชออนแอร์  ช่องวัน 31  จีเอ็มเอ็ม 25 
คอนเสิร์ต:  Feel Good Music & Movie Concert (2550)  GTH Fun Face (2555)  ไทยประกันชีวิต Present GTH Day : Play It Forward (2555)  ลำซิ่งซิงเกอร์  STAR THEQUE GTH 11 ปีแสงคอนเสิร์ต  บริษัทและกลุ่มธุรกิจในเครือ 
ดูเพิ่มเติม:  แกรมมี่ภาพยนตร์  จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์  ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์  หับ โห้ หิ้น ฟิล์ม  จีดีเอช  ที โมเมนต์
มินิกัน

|  Machine Gun, High Rate, Caliber 7> 62-mm, M134  |
| --- | --- |
A Dillon Aero M134D minigun in 2017
ชนิด: Rotary medium machine gun
แหล่งกำเนิด: United States
บทบาท
ประจำการ: 1963–present
ผู้ใช้งาน: See Users below
สงคราม:   Vietnam War  Third Indochina War  United States invasion of Grenada  United States invasion of Panama  Soviet–Afghan War  Falklands War  Gulf War  Operation Restore Hope  War in Afghanistan (2001–2021)  Iraq War 
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: General Electric
ช่วงการออกแบบ: 1960
บริษัทผู้ผลิต:   General Electric  Dillon Aero  Garwood Industries  Profense 
ช่วงการผลิต: 1962–present
แบบอื่น: See Design and variants below
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 85 lb (39 kg), 41 lb (19 kg) lightweight mod.
ความยาว: 801.6 mm (31.56 in)
ความยาวลำกล้อง: 558.8 mm (22.00 in)

กระสุน: 7.62×51mm NATO
ขนาดลำกล้องปืน: 7.62 mm (0.308 in)
ความยาวลำกล้อง: 6
การทำงาน: Electrically driven rotary breech
อัตราการยิง: Variable, 2,000–6,000 rpm
ความเร็วปากกระบอก: 2,800 ft/s (853 m/s)
พิสัยไกลสุด: 3,280 ft (1,000 m; 1,090 yd)
ระบบป้อนกระสุน: Disintegrating M13 linked belt or linkless feed; dependent on installation [500-5,000-round belt]
ศูนย์เล็ง: Dependent on installation; no fixed sights
เอ็ม134 มินิกัน (อังกฤษ: ภาษาอังกฤษ: M134 Minigun) เป็นปืนที่ทำงานด้วยระบบไฮดรอลิก มีหกลำกล้อง ระบายความร้อนด้วยอากาศ และยิงด้วยระบบแบบปืนกลแกทลิ่งในอัตราการยิงที่สูงอย่างมาก มันเป็นปืนใหญ่หลักที่ใช้กับอากาศยานทางทหารของสหรัฐอเมริกามากว่าห้าทศวรรษ เอ็ม134 เดิมที่ถูกสร้างขึ้นโดยเจเนรัล อิเลคทริคและต่อมาก็เป็นเจเนรัล ไดนามิกส์
ในประเทศไทย กองทัพอากาศไทยรับเข้าประจำการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2531 [ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) – Specs on a variety of minigun models เก็บถาวร 2007-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) – 1985 Patent of a Minigun
(อังกฤษ) – Exploded diagrams and specifications
Information on the XM214 from: Gervasi, Tom. Arsenal of Democracy III: America’s War Machine. New York, NY: Grove Press, 1984
(อังกฤษ) – DeGroat Tactical Armaments; new production M134
(อังกฤษ) – Dillon Aero; new production M134
(อังกฤษ) – Garwood Industries; new production M134 เก็บถาวร 2015-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chris McNab: Handfeuerwaffen. Kaiserverlag, Klagenfurt 2007, ISBN 3-7043-1440-4.
(อังกฤษ) Video-Animation of a Minigun เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (WMV; 2,5 MB)
(อังกฤษ) Flash-Animation of a Gatling Gun
(อังกฤษ) Official Website เก็บถาวร 2011-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) Werbevideos Dillon Aero เก็บถาวร 2014-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มินนีแอโพลิส

| มินนีแอโพลิส |
| --- | --- |
นคร
นครมินนีแอโพลิส
ตามเข็มนาฬิกาจากบนสุด: ย่านใจกลางเมือง, ย่านใจกลางเมืองฝั่งตะวันออกเมื่อมองจากสะพานหินโค้ง, สนามกีฬาทีซีเอฟแบงก์, โรงละครแห่งความเศร้า, น้ำตกมินนีฮาฮา และไนท์คลับเฟิร์สเอวีนู
   ธง ตรา
ที่มาของชื่อ: mni ('น้ำ' ในภาษาดาโกตา) และ polis ('นคร' ในภาษากรีก)
สมญา: "เมืองแห่งทะเลสาบ", "เมืองโรงงาน", "เมืองแฝด" (คู่กับเซนต์พอล), "มินิแอปเปิล"
คำขวัญ: En Avant (French: 'ก้าวไปข้างหน้า')
ที่ตั้งในเทศมณฑลเฮนเนพิน
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Minnesota" does not exist
พิกัด: 44°58′55″N 93°16′09″W﻿ / ﻿44.98194°N 93.26917°W﻿ / 44.98194; -93.26917
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ:  มินนิโซตา
เทศมณฑล: เฮนเนพิน
Incorporated: 1867
ผู้ก่อตั้ง: John H. Stevens and Franklin Steele
การปกครอง
 • ประเภท: สภา-นายกเทศมนตรี (สภามีความสำคัญมากกว่า)
 • องค์กร: สภานครมินนีแอโพลิส
 • นายกเทศมนตรี: Jacob Frey (DFL)
 • ประธานสภา: Lisa Bender (DFL)
พื้นที่
 • นคร: 57.49 ตร.ไมล์ (148.89 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 54.00 ตร.ไมล์ (139.86 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 3.49 ตร.ไมล์ (9.03 ตร.กม.)
ความสูง: 830 ฟุต (264 เมตร)
ประชากร (2010)
 • นคร: 382,578 คน
 • ประมาณ (2019): 429,606 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 46 ของประเทศ อันดับที่ 1 ของรัฐ
 • ความหนาแน่น: 7,955.67 คน/ตร.ไมล์ (3,071.72 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 3,629,190 (อันดับที่ 16) คน
 • เขตทางสถิติ: 4,014,593 (อันดับที่ 16)
เดมะนิม: มินนีแอโพลิตัน
เขตเวลา: UTC–6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC–5 (CDT)
รหัสไปรษณีย์: 55401–55488 (รหัสเหล่านี้ใช้กับย่านชานเมืองของมินนีแอโพลิสด้วย)
รหัสพื้นที่: 612
รหัส FIPS: 27-43000
ท่าอากาศยาน: ท่าอากาศยานนานาชาติมินนีแอโพลิส–เซนต์พอล
อินเตอร์สเตต:    
US Routes:  
ระบบขนส่งมวลชน: เมโทรแทรนสิต
เว็บไซต์: www.minneapolismn.gov 
มินนีแอโพลิส (อังกฤษ: Minneapolis) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมินนิโซตาในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในเทศมณฑลเฮนเนพินระหว่างแม่น้ำมิสซิสซิปปีกับแม่น้ำมินนิโซตา เมืองมินนีแอโพลิสมีประชากร 372,811 (สำมะโน 2548) และตั้งอยู่ติดกับเมืองเซนต์พอล เมืองหลวงของรัฐมินิโซตา ซึ่งทั้งคู่มักจะถูกเรียกว่า "ทวินซิตีส์" (Twin Cities) หรือเมืองแฝด ชื่อเมือง มินนีแอโพลิส มาจากคำผสมของคำว่า Mni คำในภาษาดาโคตาที่หมายถึง "น้ำ" และคำว่า polis ในภาษากรีกที่หมายถึง "เมือง"
ในอดีตเมืองมีชื่อเสียงในด้านอุตสาหกรรมแป้งโดยมีโรงโม่แป้งเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นเมืองหลักในด้านธุรกิจของสหรัฐอเมริกาเช่นเดียวกับชิคาโกและซีแอทเทิล
สวนสาธารณะในเมืองมีลักษณะเด่นพิเศษคือจะตั้งอยู่ไม่ห่างจากทุกบ้านในรัศมีครึ่งไมล์ (800 เมตร)
มหาวิทยาลัยที่สำคัญในเมืองได้แก่ มหาวิทยาลัยมินนิโซตา ซึ่งมีนักศึกษากว่า 50,000 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เมืองมินนีแอโพลิส
มิมส์

| มิมส์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ชอว์น มิมส์
เกิด:  (1981-03-22) มีนาคม 22, 1981 (43 ปี)
ที่เกิด: Washington Heights, Manhattan, Westbury
แนวเพลง: ฮิปฮอป
อาชีพ: แร็ปเปอร์
ช่วงปี: 2001 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: American King Music,Capitol Records

เว็บไซต์: Official website
ชอว์น มิมส์ (อังกฤษ: Shawn Mims) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มิมส์ (อังกฤษ: Mims) เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1981 เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันเชื้อสายจาเมกา เติบโตในย่านวอชิงตันไฮจส์ ในแมนฮัตตัน
มิมส์ มีผลงานซิงเกิลเปิดตัวคือ "This Is Why I'm Hot" ที่กลายเป็นเพลงฮิตอย่างคาดไม่ถึง สามารถขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮ็อต 100 และบิลบอร์ดป็อป 100 ด้วยยอดดาวน์โหลดทางดิจิทัลอย่างถล่มถลาย ทำให้มียอดระดับแผ่นเสียงทองคำจาก RIAA ตัวเพลงยังได้รับเสียงวิจารณ์ทางบวก ต่อมาเขาเซ็นสัญญากับ แคปิตอลเรกคอร์ด ออกผลงานอัลบั้มที่ชื่อ Music Is My Savior
ในปี 2009 เขาออกผลงานอัลบั้มที่ 2 ที่เดิมคาดว่าจะใช้ชื่อว่า I Am Hip Hop's Savior แต่ต่อมาได้ใช้ชื่อ Guilt
ผลงานอัลบั้ม

Music Is My Savior (2007)
Guilt  (2009)
มิลลี วานิลลี

| มิลลี วานิลลี |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: เยอรมนี
แนวเพลง: แด๊นส์, ป็อป, แร็ป, ฟังก์
ช่วงปี: 1988-1998
ค่ายเพลง: Arista Records, Hansa Records and Sony BMG
อดีตสมาชิก: Fab Morvan Rob Pilatus
มิลลี วานิลลี (อังกฤษ: Milli Vanilli) เป็นโครงการกลุ่มศิลปินป็อป/แด๊นซ์ ก่อตั้งวงโดย แฟรงก์ ฟาเรน ที่เยอรมนี ในปี 1988 มีสมาชิกคือ แฟบ มอร์แวน และร็อบ พิลาตัส ทางวงออกผลงานอัลบั้มเปิดตัวประสบความสำเร็จด้านยอดขายในระดับนานาชาติ ทั้งยังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1990 พวกเขาเป็นกลุ่มศิลปินแนวป็อปที่ประสบความสำเร็จในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ถึงต้นทศวรรษ 1990 แต่อย่างไรก็ดี ชื่อเสียงของเขาก็กลับแย่ลงทันที เมื่อทางคณะกรรมการแกรมมี่เพิกถอนรางวัลพวกเขาหลังจากพบว่าเสียงร้องบนแผ่นเสียงของพวกเขาไม่ได้ร้องโดยมอร์แวนและพิลาตัสเอง
ในปี 1998 หลังเปิดตัวอัลบั้มแรก 10 ปี พิลาตัสเสียชีวิตที่โรงแรมในแฟรงก์เฟิร์ต จากการเสพยาเกินขนาด
| ด ค กรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1950s:  ไม่มีรางวัล (1958)  บ็อบบี ดาริน (1959) 
1960s:  บ็อบ นิวฮาร์ต (1960)  ปีเตอร์ เนโร (1961)  โรเบิร์ต กูเล็ต (1962)  เดอะสวิงเกิลซิงเกอรส์ (1963)  เดอะบีเทิลส์ (1964)  ทอม โจนส์ (1965)  ไม่มีรางวัล (1966)  บ็อบบี เจนทรี (1967)  โจเซ เฟลิเซียโน (1968)  ครอสบี, สติลส์ แอนด์แนช (1969) 
1970s:  เดอะคาร์เพนเทอส์ (1970)  คาร์ลี ไซมอน (1971)  อเมริกา (1972)  เบ็ตต์ มิดเลอร์ (1973)  มาร์วิน แฮมลิช (1974)  นาตาลี โคล (1975)  สตาร์แลนด์โวคอลแบนด์ (1976)  เดบบี บูน (1977)  อะเทสต์ออฟฮันนี (1978)  ริคกี ลี โจนส์ (1979) 
1980s:  คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (1980)  ชีนา อีสตัน (1981)  เมนแอตเวิร์ก (1982)  คัลเจอร์คลับ (1983)  ซินดี ลอเปอร์ (1984)  ซาเด (1985)  บรูซ ฮอร์นสบี & เดอะแรนก์ (1986)  โจดี วัตลีย์ (1987)  เทรซี แชปแมน (1988)  มิลลี วานิลลี (1989) 
1990s:  มารายห์ แครี (1990)  มาร์ก คอห์น (1991)  อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์ (1992)  โทนี แบรกซ์ตัน (1993)  เชอรีล โครว์ (1994)  ฮูตีแอรด์เดอะโบลว์ฟิช (1995)  ลีแอน ไรมส์ (1996)  พอลลา โคล (1997)  ลอรีน ฮิลล์ (1998)  คริสตินา อากีเลรา (1999) 
2000s:  เชลบี ลีนน์ (2000)  อลิเชีย คีส์ (2001)  นอราห์ โจนส์ (2002)  อีวาเนสเซนซ์ (2003)  มารูนไฟฟ์ (2004)  จอห์น เลเจนด์ (2005)  แคร์รี อันเดอร์วูด (2006)  เอมี ไวน์เฮาส์ (2007)  อะเดล (2008)  แซกบราวน์แบนด์ (2009) 
2010s:  เอสเปรันซา สปอลดิง (2010)  บอนอีแวร์ (2011)  ฟัน (2012)  แมคเคิลมอร์ แอนด์ไรอัน ลูอิส (2013)  แซม สมิธ (2014)  เมแกน เทรนเนอร์ (2015)  เชนจ์เดอะแร็ปเปอร์ (2016)  อเลสเซีย คารา (2017)  ดัว ลีปา (2018)  บิลลี ไอลิช (2019) 
2020s:  เมแกนเดอะสตัลเลียน (2020)  โอลิเวีย โรดริโก (2021)  ซามารา จอย (2022)  วิกตอเรีย มอเนต์ (2023)
มาสด้า คาเพลลา

| มาสด้า คาเพลลา |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: มาสด้า
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2513 - 2545
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-Size Car)
รูปแบบตัวถัง: คูเป้ 2 ประตู ซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตู สเตชันวากอน 5 ประตู
รุ่นที่คล้ายกัน: โตโยต้า โคโรน่า/คัมรี่ ฮอนด้า แอคคอร์ด นิสสัน เซฟิโร่/เทียน่า มิตซูบิชิ กาแลนต์ ซูบารุ เลกาซี ซูซูกิ คิซาชิ อีซูซุ อาสก้า ฮุนได โซนาต้า/ไอ40 เกีย ออพติมา แดวู เอสเปอโร/เลกันซา/แม็กนัส/ทอสก้า โฟล์กสวาเกน พัสสาท วอลโว่ S60 โอเปิล เวคตร้า/ซิกนัม/อินซิกเนีย เปอโยต์ 405/406/407/508 ซีตรอง BX/ซองเทีย/C5/DS5 โฮลเดน คอมมอเดอร์ เชฟโรเลต มาลีบู ฟอร์ด มอนดิโอ/ทอรัส
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ไม่มี
รุ่นต่อไป: มาสด้า6
มาสด้า คาเพลลา (อังกฤษ: Mazda Capella) เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-Size Car) ที่ผลิตโดย มาสด้า ผู้ผลิตรถยนต์จากประเทศญี่ปุ่น เริ่มการผลิตในปี พ.ศ. 2513 ขายในประเทศญี่ปุ่นภายใต้ชื่อ มาสด้า คาเพลลา และในต่างประเทศ รวมถึงประเทศไทยจะใช้ชื่อที่เป็นตัวเลข (ซึ่งก็ตามปกติที่รถยนต์ของมาสด้าในตลาดโลกหลายรุ่นจะขายโดยใช้ตัวเลข เช่น Demio = 2 Axela = 3 Atenza = 6 Familia = 323 Capella = 626 และ Luce = 929 เป็นต้น) โดยใช้ชื่อ มาสด้า 626 ที่มาของการพัฒนาคาเพลลา คือ ในช่วงปี พ.ศ. 2512-2516 มาสด้าได้วางแผนในการเพิ่มผลิตภัณฑ์ด้านรถยนต์ให้มากขึ้น เพิ่มขนาดเครื่องยนต์ให้กับมาสด้า ลูเช่เป็น 1.8 ลิตร ดังนั้น เพื่อไม่ให้เกิดช่องว่างทางการตลาดระหว่างลูเช่และแฟมิเลีย จึงได้มีการพัฒนาคาเพลลาขึ้นมา เพื่ออุดช่องว่างทางการตลาดดังกล่าว
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2513-2521)

มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2513 ด้วยตัวถังคูเป้ 2 ประตูและซีดาน 4 ประตู ใช้โครงสร้างตัวถังแบบโมโนค็อก มีเครื่องยนต์ 1,490 ซีซี และ 1,586 ซีซี ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 4 สปีด รุ่นนี้ เวอร์ชันส่งออกจะใช้ชื่อ 616 ไมเนอร์เชนจ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2517 และไมเนอร์เชนจ์ครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2518 ก่อนจะเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2521 รวมยอดการผลิต 254,919 คัน
นอกจากนี้ ยังมีรุ่น RX-2 ซึ่งเป็นรุ่นที่ใช้เครื่องโรตารี 12A(1,146 cc) และเกียร์ RE-MATIC โดยรุ่นนี้เป็นรุ่นที่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เนื่องจากเมื่อเปิดตัวไปได้ 2 ปี วิกฤติการณ์น้ำมันได้เกิดขึ้น หลายประเทศรณรงค์ด้านการประหยัดน้ำมัน ขณะเดียวกันเครื่องยนต์โรตารีได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์โดย EPA ของอเมริกาว่าเป็นเครื่องยนต์ที่กินน้ำมันมาก และก่อมลพิษมาก และในญี่ปุ่นก็ยังมีการวิพากษ์วิจารณ์ว่า ลูกค้าไม่ควรใช้ความเร็วสูงโดยไม่จำเป็น เนื่องจากประสิทธิภาพของแซสซีส์สู้ Mazda RX3 และ Mazda R100 ไม่ได้
ทางมาสด้าได้เคยนำเข้า Capella และ RX2 มาทำตลาดในประเทศไทย และไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากรูปทรงไม่น่าใช้เท่ากับคู่แข่งในสมัยนั้น และเหตุผลอื่นๆ ที่กล่าวมาในข้างต้น
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2521-2525)

มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2521 เป็นรุ่นสุดท้ายที่ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหลัง รุ่นนี้ไม่มีการผลิตรุ่นเครื่องยนต์โรตารีแล้ว เนื่องจากเป็นเครื่องยนต์ที่กินน้ำมันและปล่อยมลพิ๋ษ รวมถึงสถานการณ์ของบริษัทในขณะนั้น เป็นครั้งแรกที่ใช้ชื่อส่งออกว่า 626 มีรุ่นเครื่องยนต์ 1,586 ซีซี และ 1,769 ซีซี ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 4 และ 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด ไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2523 ก่อนจะยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2525 ด้วยยอดจำนวนการผลิตทั้งหมด 723,709 คัน
ในประเทศไทย คาเพลลารุ่นที่ 2 เข้ามาทำตลาดในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2522 ด้วยเครื่องยนต์ 1,586 ซีซี 4 สูบ SOHC 90 แรงม้า ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด มีตัวถังซีดานเพียงตัวถังเดียว และคว้ารางวัลจากนิตยสารยวดยานไปครองทันที ก่อนไมเนอร์เชนจ์ในปี พ.ศ. 2524
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2525-2530)

มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 3 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2525 เป็นคาเพลลารุ่นแรกที่ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า มีตัวถัง 3 แบบคือซีดาน 4 ประตู คูเป้ 2 ประตูและแฮทช์แบค 5 ประตู มีรุ่น 1,789 และ 1,998 ซีซี ไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยเพิ่มตัวถังแฮทช์แบคในตลาดญี่ปุ่น เป็นรุ่นแรกที่ได้มีการพัฒนาร่วมกับฟอร์ด และมีขายในอเมริกาในชื่อฟอร์ด เทลสตาร์
ในประเทศไทย คาเพลลารุ่นที่ 3 เปิดตัวในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2526 ที่โรงแรมรามา การ์เด้น และเป็นรุ่นที่ประสบความสำเร็จในตลาดไทยอีกรุ่นหนึ่ง เพราะลูกค้าต้องสั่งจองล่วงหน้านานเป็นเดือน เนื่องจากผลิตไม่ทันต่อยอดจอง ชูจุดขายที่หน้าปัดดิจิตอล สัญญานเตือนอัตโนมัติ และห้องโดยสาร มีตัวถัง 3 แบบคือซีดาน แฮทช์แบคและคูเป้ ไมเนอร์เชนจ์ในปี พ.ศ. 2529 ยังคงมีตัวถังเช่นเดิม แต่ไม่มีรุ่นคูเป้ สำหรับรุ่นนี้เป็นแบบ 5 ประตูที่วางเครื่องยนต์แถวเรียง 4 สูบ SOHC แบบ F8 ความจุ 1.8 ลิตร (1,789 ซีซี) ให้กำลังสูงสุด 92 แรงม้าที่ 6, 000 รอบต่อนาที แรงบิดสูงสุด 13.9 กิโลกรัมเมตร (136 นิวตันเมตร) ที่ 3,500 รอบต่อนาที จ่ายน้ำมันด้วยคาร์บูเรเตอร์แบบท่อคู่ดูดลงราคาขายในตอนนั้นอยู่ที่ 361,500 บาท
รุ่นที่ 4 (พ.ศ. 2530-2534)

มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 4 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2530 เป็นรุ่นแรกที่มีระบบขับเคลื่อนสี่ล้อมาให้เลือก มีตัวถัง 4 แบบคือคูเป้ 2 ประตู ซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตูและสเตชันวากอน 5 ประตู มีเครื่องยนต์ 2.0 และ 2.2 ลิตร ยังคงใช้แพลตฟอร์มร่วมกับฟอร์ด เทลสตาร์เช่นเดิม
ในประเทศไทย เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2531 ด้วยตัวถังซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 5 ประตู ชูจุดขายที่ระบบ TTL INTRA 4WS จึงเป็นที่มาของตลาดรถมือสองที่นิยมเรียกว่า Mazda 626 TTL ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2533 ยังคงมีระบบดิสก์เบรก 4 ล้อมาให้เลือกเช่นเดิม ถือเป็น 626 รุ่นสุดท้ายที่ประกอบในประเทศไทย
หลังจากนั้น คาเพลลาก็ยังคงทำตลาดมาอย่างต่อเนื่องโดยใช้ชื่อ มาสด้า โครโนส ซึ่งโครโนสก็เคยเข้ามาทำตลาดในประเทศไทยด้วย เมื่อปี พ.ศ. 2535-2538
รุ่นที่ 5 (GE; พ.ศ. 2534-2540)

มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 5 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2534 ในชื่อ มาสด้า โครโนส
แม้จะอยู่ในช่วงปลายๆของสุโกศลที่ได้เป็นตัวแทนจำหน่ายมาสด้าในเมืองไทยแต่ก็ได้รถดีๆมาทำตลาดหนึ่งในนั้นคือ มาสด้า โครโนส  ซึ่งเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางที่ผลิตโดยมาสด้าในช่วงระหว่างปี 2534 – 2538 รถรุ่นนี้มีทั้งตัวถัง 4 ประตูและ 5 ประตู โดยใช้เครื่องยนต์ 2000 ซีซี ที่มีให้เลือกทั้งFS-DE 4 สูบเรียงและKF-ZE V6 ระบบส่งกำลังมีทั้งเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด
ในเมืองไทยถูกนำมาขายแบบรถนำเข้าจากประเทศญี่ปุ่นทั้งคันหลังจากที่เปิดตัวในญี่ปุ่นได้ 1 ปี โดยมีทั้งรุ่น 4 ประตูและ 5 ประตู ซึ่งก็ได้รับความนิยมมากพอสมควร
หลังจากที่ยุติการผลิตโครโนสทั้งในญี่ปุ่น ไทยและทั่วโลก ก็ได้มีการนำมาสด้า คาเพลลามาผลิตขายต่อก่อนที่จะเลิกผลิตคาเพลลาในปี พ.ศ. 2545
รุ่นที่ 6 (พ.ศ. 2537-2540)

มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 6 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2537 โดยเปิดตัวหลังจากใช้ชื่อโครโนสอยู่ 3 ปี และใช้ชิ้นส่วนร่วมกับมาสด้า 323F เนื่องจากต้องเปิดตัวในช่วงที่ญี่ปุ่นประสบภาวะเศรษฐกิจอย่างรุนแรง ทำให้ต้องลดต้นทุนให้มากที่สุด มีเครื่องยนต์ 1.8 และ 2.0 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และในปี พ.ศ. 2539 ก็ได้มีการเพิ่มถุงลมนิรภัยด้านคนขับก่อนยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2540
รุ่นที่ 7 (พ.ศ. 2540-2545)

มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 7 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยเปิดตัวพร้อมกันทั่วโลก ชูจุดขายที่ด้านการออกแบบและโครงสร้างนิรภัย รวมถึงระบบเบรก ABS และถุงลมนิรภัยคู่หน้า มีตัวถัง 3 แบบคือซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตูและสเตชันวากอน 5 ประตู แต่รุ่นแฮทช์แบคไม่มีจำหน่ายในญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา และมีการเพิ่มรุ่นมาเรื่อยๆ ก่อนไมเนอร์เชนจ์ในปี พ.ศ. 2542 และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2545 เพื่อเปิดทางให้กับมาสด้า อเท็นซา (หรือมาสด้า 6 ในตลาดโลก)
ในประเทศไทย คาเพลลารุ่นที่ 6 เปิดตัวในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2540 ด้วยตัวถังซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 5 ประตู และมีจำนวนจำกัดเพียง 200 คันเท่านั้น เนื่องจากต้องเปิดตัวในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจของเอเชีย ทำให้ต้องนำเข้าในจำนวนจำกัด และตั้งราคาขายแบบพอได้ เนื่องจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอยู่ในช่วงผันผวนอย่างรุนแรง และสต็อกอะไหล่เท่าที่จำเป็นเพื่อไม่ให้ต้นทุนสูงเกินไป และอยู่ในช่วงที่กำลังมีการเปลี่ยนถ่ายการบริหารจากกิจกมลสุโกศลมาสด้าที่เดิมเคยเป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่ายต้องถูกลดบทบาทมาเป็นดีลเลอร์รายหนึ่ง เมื่อมาสด้า มอเตอร์ ประเทศญี่ปุ่นเข้ามาลงทุนเองในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2542 626 รุ่นนี้จึงเป็นรุ่นที่หายากมาก
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 1
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 2
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 3
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 4
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 5
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 6
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 7
มิตซูบิชิ มอเตอร์ส

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ในย่านชิบะ เขตมินาโตะ โตเกียว
ชื่อท้องถิ่น: 三菱自動車工業株式会社
ชื่อโรมัน: Mitsubishi Jidōsha Kōgyō Kabushiki Kaisha
ประเภท: บริษัทมหาชน
ISIN: JP3899800001 
อุตสาหกรรม: ยานยนต์
ก่อตั้ง: 22 เมษายน พ.ศ. 2460 (ค.ศ. 1917)
ผู้ก่อตั้ง: Mitsubishi Heavy Industries ยาโตโระ อิวาซาคิ (ผู้ก่อตั้งบริษัท)
สำนักงานใหญ่: เขตมินาโตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
จำนวนที่ตั้ง: Cypress, California, United States Schiphol-Rijk, Netherlands Santa Rosa, Laguna, Philippines  คลองหลวง, ปทุมธานี, Thailand  Cikarang, West Java, Indonesia
บุคลากรหลัก: ทาคาโอะ คาโต้ (President, CEO & Acting Chairman) Hiroshi Nagaoka (EVP for Production) Yoichiro Yatabe (EVP for Sales) โคจิ อิเคยะ (CFO)
ผลิตภัณฑ์: ไทรทัน, ปาเจโร สปอร์ต, มิราจ, แอททราจ
ผลผลิต:  1,024,888 คัน (FY2021)
รายได้:  ¥2.514 ล้านล้าน (FY2018)
รายได้จากการดำเนินงาน:  ¥111.815 พันล้าน (FY2018)
รายได้สุทธิ:  ¥119.850 พันล้าน (FY2018)
สินทรัพย์:  ¥2.010 ล้านล้าน (FY2018)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  ¥945.818 พันล้าน (FY2018)
พนักงาน: 42,625 (total) 13,829 (non-consolidated) 28,796 (consolidated) (as of November 10, 2022)
เว็บไซต์: มิตซูบิชิ มอเตอร์ส
มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (อังกฤษ: Mitsubishi Motors; ญี่ปุ่น: 三菱自動車工業株式会社; โรมาจิ: Mitsubishi Jidōsha Kōgyō Kabushiki Kaisha; ทับศัพท์: มิตสึบิชิ จิโดชะ โคเงียว คาบูชิกิ ไคชะ) เป็นบริษัทรถยนต์สัญชาติประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว
มิตซูบิชิ มอเตอร์ส เป็นบริษัทรถยนต์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของญี่ปุ่น และอันดับที่ 13 ของโลก มิตซูบิชิ มอเตอร์ส มีโลโก้ประกอบด้วยสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด 3 รูป หรือเพชร 3 เม็ด (Three Diamond) มีบริษัทในเครือได้แก่ มิตซูบิชิ ฟูโซ่ (Mitsubishi FUSO) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตรถบรรทุกให้กับมิตซูบิชิ (ปัจจุบัน ขายให้กับ กลุ่ม Daimler AG.ไปแล้ว) และแรลลีอาร์ต (Ralliart) ซึ่งเป็นบริษัทดูแลด้านกิจกรรมมอเตอร์สปอร์ต รวมถึงการผลิตอุปกรณ์ตกแต่งรถยนต์อย่างเป็นทางการให้กับมิตซูบิชิ มอเตอร์ส
มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ในประเทศไทย

บริษัท มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด
ก่อตั้งขึ้น : เมื่อวันที่ 02 มกราคม พ.ศ. 2530 (36 ปี) ในชื่อ บริษัท เอ็มเอ็มซี สิทธิผล จำกัด
เปลี่ยนชื่อเป็น : บริษัท มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 (20 ปี)
ประกอบธุรกิจ : ผลิตและจำหน่ายรถยนต์และรถกระบะในประเทศไทย
กรรมการผู้จัดการใหญ่  : โมะริคาซุ ชกคิ (Mr.Morikazu Choki)
สำนักงานใหญ่ : เลขที่ 2525 เอฟวายไอ เซ็นเตอร์ อาคาร 1 ชั้น 9 ถนนพระรามที่ 4 แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร 10110
ฐานการผลิต : 199 หมู่ 3 นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง ตำบลทุ่งสุขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี 20230
ทุนจดทะเบียน : 7,000,000,000 บาท (เจ็ดพันล้านบาท)
จำนวนพนักงาน : 3,564 คน (เมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นานาชาติของบริษัทรถยนต์ มิตซูบิชิ
เว็บไซต์รถยนต์มิตซูบิชิ (ประเทศไทย)
| ด ค ก อุตสาหกรรมยานยนต์ในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
 เอเอสแอล  ไดฮัทสุ  Dome Jiotto  Hayashi  ฮีโน่  HKS  ฮอนด้า แอคิวรา  อีซูซุ  Kojima  มิตซูโอกะ  มาสด้า Amati  Autozam  Eunos  Efini  Xedos  มิตซูบิชิ  นิสสัน ดัทสัน  อินฟินิที  Prince  Otomo  Sigma SARD  Spoon Sports  ซูบารุ  ซูซูกิ  ทอมมี่ ไคระ  โตโยต้า เล็กซัส  ไซออน  TOM'S  ยามาฮ่า
Estola attenuata

ชนิดของด้วง
| Estola attenuata |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Coleoptera Coleoptera
วงศ์:: Cerambycidae Cerambycidae
สกุล:: Estola Estola Fisher, 1926
สปีชีส์:: Estola attenuata
ชื่อทวินาม
Estola attenuata Fisher, 1926

Estola attenuata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Fisher ใน ค.ศ. 1926 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากจาเมกา
มาเซราตี เอ็มซี12

รถสปอร์ตสองที่นั่งที่ผลิตโดยมาเซราติ
| Maserati MC12 |
| --- | --- |

ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อ: 2004-2005 (ผลิต 50+12 คัน)
ผู้ออกแบบ: แฟรงค์ สตีเวนสัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง  รถแข่ง
รูปแบบตัวถัง: คูเป้
โครงสร้าง:  เครื่องวางกลางหลังคนขับ ขับเคลื่อนล้อหลัง
รุ่นที่คล้ายกัน: เฟอร์รารี่ เอ็นโซเฟอร์รารี่ เอฟเอ็กซ์เอ็กซ์
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 6.0L เอฟ140 V12
ระบบเกียร์: Maserati Cambiocorsa เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,800 mm (110.2 in)
ความยาว: 5,143 mm (202.5 in)
ความกว้าง: 2,096 mm (82.5 in)
ความสูง: 1,205 mm (47.4 in)
น้ำหนัก: 1,335 kg (2,943 lb) (dry) 1,497 kg (3,300 lb) (kerb)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: มาเซราติ บอร่า
รุ่นต่อไป: มาเซราติ เอ็มซี20
มาเซราติ เอ็มซี12 (อังกฤษ: Maserati MC12) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทมาเซราติ บริษัทสัญชาติอิตาลี เริ่มผลิตตั้งแต่ปี 2004 จำนวนทั้งหมด 25 คัน และอีก 25 คัน ในปี 2005 ทำให้มี เอ็มซี12 ที่จำหน่ายทั่วไปเพียง 50 คัน และมีรถที่ผลิตเพื่อการแข่งขันเพิ่มอีก 12 คัน จึงมีการผลิตทั้งหมดเพียง 62 คันในโลกเท่านั้น โดยเปิดให้จองในราคา €600,000 (23 ล้านบาท)
มาเซราติออกแบบและสร้างบนโครงของ เฟอร์รารี่ เอ็นโซ แต่ในท้ายที่สุดรถคันนี้ใหญ่กว่า และมีสัมประสิทธิการต้านอากาศที่ต่ำกว่า เอ็มซี12 ยาวกว่า กว้างกว่า สูงกว่าและมีความโค้งมากกว่า ขณะที่เฟอร์รารี่ เอ็นโซมีอัตราการเร่งที่เร็วกว่า เบรกที่มีประสิทธิภาพมากกว่า (เบรกในระยะที่สั้นกว่า) ความเร็วของเอ็มซี12 อยู่ที่ 330 กม./ชม. ส่วนของเฟอร์รารี่ เอ็นโซ อยู่ที่ 350 กม./ชม.
ภาพรวม

เอมซี12 เป็นรถสองประตู คูเป้ ที่สามารถอดหลังคาได้ แต่ไม่สามารถนำหลังคาเก็บไว้ในรถได้ เครื่องยนต์วางกลางลำหลัง (เครื่องยนต์อยู่ระหว่างเพลา แต่อยู่หลังห้องโดยสาร) ช่วยให้จุดศูนย์ถ่วงของรถอยู่ตรงกลางซึ่งจะเพิ่มความเสถียรและเพิ่มความสามารถในการเข้าโค้งของรถ การกระจายน้ำหนักอยู่ที่ ด้านหน้า 41% และด้านหลัง 59% อย่างไรก็ตามความเร็วที่เกิดจากแรงเสียดทานของสปอยเลอร์หลังจะส่งผลกระทบต่อไปในระยะที่ 200 กม./ชม. แรงกดที่ 34% อยู่ที่ด้านหน้าและ 66% ที่ด้านหลัง
ภาพรวม > ภายใน

ถึงแม้รถจะถูกออกแบบมาเพื่อเป็นการดัดแปลงเพื่อเป็นรถแข่ง แต่การตกแต่งภายในก็เพื่อความหรูหรา ภายในเป็นส่วนวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์เคลือบด้วยเจล หนังสีฟ้าและเงิน "Brightex" ซึ่งเป็นวัสดุสังเคราะห์ที่พบว่า "แพงเกินไปสำหรับอุตสาหกรรมแฟชั่น" คอนโซลกลางมีลักษณะคล้ายนาฬิการูปไข่มาเซราตีและปุ่มสตาร์ทสีน้ำเงิน แต่ได้รับการวิจารณ์ว่าไม่มีวิทยุเครื่องเสียง หรือพื้นที่ติดตั้งเพิ่ม