stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดกาญจนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
ดูเพิ่ม

จังหวัดกาญจนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
จังหวัดกาญจนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งฯ แบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ประจำวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562
รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งฯ แบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ประจำวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562
| ด ค ก(พ> ศ. 2554 ←)   การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562   (→ พ.ศ. 2566) |
| --- | --- |
 กระบี่  กรุงเทพมหานคร  กาญจนบุรี  กาฬสินธุ์  กำแพงเพชร  ขอนแก่น  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ชัยนาท  ชัยภูมิ  ชุมพร  เชียงราย  เชียงใหม่  ตรัง  ตราด  ตาก  นครนายก  นครปฐม  นครพนม  นครราชสีมา  นครศรีธรรมราช  นครสวรรค์  นนทบุรี  นราธิวาส  น่าน  บึงกาฬ  บุรีรัมย์  ปทุมธานี  ประจวบคีรีขันธ์  ปราจีนบุรี  ปัตตานี  พระนครศรีอยุธยา  พะเยา  พังงา  พัทลุง  พิจิตร  พิษณุโลก  เพชรบุรี  เพชรบูรณ์  แพร่  ภูเก็ต  มหาสารคาม  มุกดาหาร  แม่ฮ่องสอน  ยโสธร  ยะลา  ร้อยเอ็ด  ระนอง  ระยอง  ราชบุรี  ลพบุรี  ลำปาง  ลำพูน  เลย  ศรีสะเกษ  สกลนคร  สงขลา  สตูล  สมุทรปราการ  สมุทรสงคราม  สมุทรสาคร  สระแก้ว  สระบุรี  สิงห์บุรี  สุโขทัย  สุพรรณบุรี  สุราษฎร์ธานี  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  อ่างทอง  อำนาจเจริญ  อุดรธานี  อุตรดิตถ์  อุทัยธานี  อุบลราชธานี 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
| ด ค กจังหวัดกาญจนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย |
| --- | --- |
เลือกตั้งทั่วไป:  กุมภาพันธ์ 2500  ธันวาคม 2500  2512  2518  2519  2522  2526  2529  2531  มีนาคม 2535  กันยายน 2535  2538  2539  2544  2548  2550  2554  2562  2566 
เลือกตั้งซ่อม:  เขต 5 2544
ปกาเกอะญอ

| --- | --- |
ธงกะเหรี่ยง
หญิงกะเหรี่ยงสะกอใส่ชุดพื้นเมือง
ประชากร: 2,600,000
ภาษา
ภาษากะเหรี่ยงสะกอ
ศาสนา
เถรวาท, ศาสนาคริสต์, วิญญาณนิยม
ปกาเกอะญอ (ပှၤကညီဖိ) อ่านตรงตัวจากตัวเขียนและสำเนียงว่า ปวาเก่อญอ หรือ กะเหรี่ยงสะกอ (စှီၤ) หรือ กะเหรี่ยงขาว เป็นกลุ่มชาวกะเหรี่ยงที่มีวัฒนธรรมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ พื้นที่แถบลุ่มน้ำต่าง ๆ บริเวณเทือกเขาตะนาวศรี เขตชายแดนไทย-พม่า มีหลักฐานการอยู่อาศัยมานาน เป็นชนเผ่าดั้งเดิมที่อยู่อย่างกระจัดกระจายมานานกว่า 100–200 ปี เช่น บริเวณลุ่มแม่น้ำวาง  อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่
วัฒนธรรม

"เดปอทู่" พิธีกรรมการเกิดของชาวปกาเกอะญอ เมื่อใดที่มีเด็กเกิด ผู้เป็นพ่อตัดสายสะดือ (ဒ့; เด) ใส่กระบอกไม้ไผ่ไปติดไว้ตามต้นไม้ที่มีลำต้นตรงนิ่ง โดย 3 วันหลังจากผูกเสร็จแล้ว จะมีพิธีการปาสายสะดือให้ตกลงมา และห้ามตัดต้นไม้นั้น มิฉะนั้นจะเกิดเรื่องไม่เป็นสิริมงคลกับเจ้าของสะดือ
การแต่งงาน ผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายไปสู่ขอผู้ชาย  มีการฆ่าหมูแล้วนำครึ่งตัวส่วนหัว จำนวน 4 ตัว ไปผูกติดกับต้นเสาโรงทำพิธีกรรมทั้ง 4 ด้าน จะแห่เจ้าบ่าวไปทำพิธีที่บ้านเจ้าสาว พอเสร็จพิธีก็แห่กลับมากินข้าวที่บ้านเจ้าบ่าวอีกรอบ
แหล่งข้อมูลอื่น

อนุวัตร อินทนา. (2564). ปกาเกอะญอใต้พระบรมโพธิสมภาร: กระบวนการก่อร่างสร้างตัวตนของชาวปกาเกอะญอดอยอินทนนท์ในบริบทของสมัยพัฒนา. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. (ประวัติศาสตร์). เชียงใหม่: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. ออนไลน์.
| ด ค กกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย แยกตามตระกูลภาษา |
| --- | --- |
ออสโตรเอเชียติก:  กะซอง  กะเลิง  กันซิว  กินตัก  กูย (ส่วย)  ขมุ  เขมร  ชอง  ซะโอจ  ซำเร (สำเหร่)  โซ่ (ทะวึง)  ญวน (เวียดนาม)  ญัฮกุร (ชาวบน)  บรู  ปรัย  ปลัง  ปะหล่อง (ดาระอั้ง)  พะล็อก  มลาบรี (ผีตองเหลือง)  ม็อก  มอญ (รามัญ)  มัล  มานิ  เยอ  ลเวือะ  ละเม็ด  ลัวะ  โส้ 
ขร้า-ไท:  กาว  กุลา  เขิน  คำตี้  ซัมซัม  ญ้อ  ไทดำ (ไทโซ่ง)  ไทยใต้  ไทยเบิ้ง  ไทยสยาม  ไทยอีสาน  ไทหย่า  ไทเหนือ  ไทใหญ่ (เงี้ยว)  ผู้ไท  พวน  ยวน  ยอง  ยั้ง  โย้ย  ลาว เขมรลาวเดิม  ลาวกา  ลาวจิ่ว  ลาวเวียง  ลาวครั่ง  ลาวตี้  ลาวแง้ว  ลาวหล่ม  ลื้อ  แสก 
จีน-ทิเบต:  กระแซ  ก่อ (อึมปี้)  กฺ๋อง  กะชีน  กะยัน (กะเหรี่ยงคอยาว)  กะเหรี่ยง สะกอ  โป  กะยา  จีน กวางตุ้ง  แคะ  แต้จิ๋ว  เปอรานากัน  ไหหลำ  ฮกเกี้ยน  ฮ่อ  ทวาย  บีซู  ปะโอ  ผู้น้อย  พม่า  ลาหู่ (มูเซอ)  ลีซู (ลีซอ)  อ่าข่า (อีก้อ)  อาเค๊อะ 
ออสโตรนีเซียน:  จาม  ชวา  ฟิลิปปินส์  มลายู  มอแกน  มอแกลน  มักกะสัน  อูรักลาโวยจ 
ม้ง-เมี่ยน:  ม้ง (แม้ว)  อิ้วเมี่ยน (เย้า) 
อื่น ๆ:  เกาหลี  ญี่ปุ่น  เนปาล  ปากีสถาน  เปอร์เซีย  โปรตุเกส  ฝรั่ง  โรฮีนจา  ยิว  ออสเตรเลีย  อาหรับ  อินเดีย 
| ด ค ก กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า |
| --- | --- |
กะชีน (12):  กะฉิ่น  จิงผ่อ  ดะหล่อง  Taron  Guari  Hkahku  Duleng  มะรู  เรอหวั่ง  ลาชิ  Atsi  ลีซอ 
กะยา (9):  กะยา  ปะเล  Zayein  กะยัน  มะนูมะนอ  Gheko  Yin Talai  ยินบอ  กะเหรี่ยงพยู 
กะเหรี่ยง (11):  กะเหรี่ยง  ปาเลชิ  มอญกะเหรี่ยง  สะกอ  Ta-Hlay-Pwa  ปะกู  บเว  มอนปวา  มอนเนปวา  โปว์ 
ชีน (53):  Anu  Anun  Asho  Awa Khami  Bre (Ka-Yaw)  ชิน  Dai (Yindu)  Dim  Eik-swair  Gunte (Lyente)  Guite  Haulngo  Ka-Lin-Kaw (Lushay)  Kaung Saing Chin  Kaungso  Kebar  Khawno  Kwangli (Sim)  Kwelshin  Kwe Myi  ชินเมืองฮะคา  Laizao  Lawhtu  Laymyo  ลินบู  Lushei (Lushay)  Lyente  Magun  Malin  Maramagyi  Matu  กระแซ  Mgan  Mi-er  นาคา  Ngorn  Oo-Pu  Panun  Rongtu  Saing Zan  Saline  Sentang  Tanghkul  Tapong  Tay-Zan  สะโด  Tiddim (Hai-Dim)  ตอร์  Wakim (Mro)  Yin Gog  Za-How  Zahnyet (Zanniet)  Zizan  Zou  โซเป  Zotung 
พม่า (9):  พม่า  ทวาย  Beik  ยอ  ยะเบียน  กะดุ  ซะโลน  กะนัน  ฮปอน 
มอญ (1):  มอญ 
ยะไข่ (7):  ยะไข่  กะมัน  คามิ  Daingnet  มิรัม  มโร  เสต 
ชาน (33):  ไทใหญ่  ดะเนา  ดะนู  อินตา  ปะโอ  คำตี้  ขมุ  กวิ  โกก้าง  ล่าหู่  ปะหล่อง  ไทใหญ่เมืองกาเหล  ฉานกยี  ไตหลอย  ไตแหลม  ไตหลอน  ไตลาย  ไตฉอน  ตองโย  ว้า  เมี่ยน  ยินจา  ยินเนต  ยุน  หม่านซี  ปยิน  เอง  ซอน  อีก้อ  มอฉาน  เมียงสา  ขึน 
อื่น ๆ:  จีน  ปันเส  อินเดีย  อังกฤษ-พม่า  กุรข่า  ไทย  โยดายา  มลายู  บะยีนจี  ลินซิน  โรฮีนจา  จักมา
ท่าอากาศยานนีงาตะ

ท่าอากาศยานนีงาตะ (ญี่ปุ่น: 新潟空港; โรมาจิ: Niigata Kūkō) เป็นท่าอากาศยานตั้งอยู่ใกล้กับนีงาตะ จังหวัดนีงาตะ จัดอยู่ในท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > ภายในประเทศ

ออลนิปปอนแอร์เวย์ (ฟูกูโอกะ, นาโงยะ-เซ็นแทรร์, โอกินาวะ (ฤดูกาล), โอซากะ-อิตามิ, ซัปโปโระ-ชิโตเซะ)
ฮอกไกโดอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (ซัปโปโระ-ชิโตเซะ)
เจแปนแอร์ไลน์ (โอซากะ-อิตามิ)
เจแอร์ (นาโงยะ-โคมากิ)
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > ระหว่างประเทศ

ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ (เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง, ซีอาน)
ไชน่าเซาต์เทิร์นแอร์ไลน์ (ฮาร์บิน)
คอนติเนนตัลแอร์ไลน์ (กวม)
โคเรียนแอร์ (โซล-อินช็อน)
วลาดิวอสต็อกแอร์ (วลาดิวอสต็อก)
แหล่งข้อมูลอื่น

แนะนำท่าอากาศยานโดยสภาจังหวัดนีงาตะ เก็บถาวร 2008-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
| ด ค ก ท่าอากาศยานนานาชาติในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ศูนย์กลาง:  โตเกียว (นาริตะ)  โตเกียว (ฮาเนดะ)  นาโงยะ (ชูบุเซ็นแทรร์)  โอซากะ (คันไซ)  โอซากะ (อิตามิ) 
นานาชาติ:  คาโงชิมะ  คิตะกีวชู  คูชิโระ  คูมาโมโตะ  โคจิ  โคมัตสึ1  ชิซูโอกะ  ซัปโปโระ (ชินชิโตเซะ)  ซางะ1  เซ็นได  ทตโตริ  ทากามัตสึ  โทยามะ  นางาซากิ  นาฮะ  นีงาตะ  ฟูกูชิมะ  ฟูกูโอกะ  มัตสึยามะ  มิยาซากิ  มิโฮะ โยนาโงะ1  ยามางาตะ  สึชิมะ  อากิตะ  อาซาฮิกาวะ  อาโอโมริ  อิชิงากิ  อิบารากิ  โอกายามะ  โออิตะ  ฮาโกดาเตะ  ฮิโรชิมะ 
 1 เป็นฐานทัพอากาศร่วม
ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน

ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน (จีนตัวเต็ม: 台灣桃園國際機場 หรือ 臺灣桃園國際機場, ไต้หวันพินอิน: Táiwan Táoyuán Gúojì Jicháng, พินอิน: Táiwān Táoyuán Gúojì Jīcháng) เดิมคือท่าอากาศยานนานาชาติเจียงไคเช็ก (จีนตัวเต็ม: 中正國際機場, ไต้หวันพินอิน: Jhongjhèng Gúojì Jicháng, พินอิน: Zhōngzhèng Gúojì Jīcháng) ตั้งอยู่ที่เมืองเถา-ยฺเหวียน ในประเทศไต้หวัน เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐจีน และเป็นท่าอากาศยานหลักของไชน่าแอร์ไลน์ และอีวีเอแอร์ โดยอาคาร 1 รองรับผู้โดยสารได้ 15 ล้านคน อาคาร 2 รองรับผู้โดยสารได้ 17 ล้านคน รวมกันได้ 32 ล้านคนต่อปี
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 1

การบินไทย
โกเรียนแอร์
คาเธย์แปซิฟิก
เจ็ตสตาร์เอเชีย
ไชน่าแอร์ไลน์
แมนดารินแอร์ไลน์
เซบูแปซิฟิก
ทรานส์เอเชียแอร์เวย์
วีแอร์แอร์ไลน์
ปาลูทรานส์แปซิฟิก
เพรสซิเดนท์แอร์ไลน์
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
มาเลเซียแอร์ไลน์
เวียดนามแอร์ไลน์
อังกอร์แอร์เวย์
แอร์มาเก๊า
นกสกูตแอร์ไลน์
ไทยไลอ้อนแอร์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 2

คาเธย์แปซิฟิก
ดราก้อนแอร์
เคแอลเอ็ม
เจแปนแอร์ไลน์
เจแปนเอเชียแอร์เวย์
ไชน่าแอร์ไลน์
นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
แปซิฟิกแอร์ไลน์
ฟาร์อีสเทิร์นแอร์ทรานสปอร์ต
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
สิงคโปร์แอร์ไลน์
ออลนิปปอนแอร์เวย์
แอร์นิปปอน
อีวีเอแอร์
ยูนิแอร์
เอเชียน่าแอร์ไลน์
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > สายการบินขนส่งสินค้า

ไชน่าแอร์ไลน์คาร์โก
อีวีเอแอร์คารโก
แอตลาสแอร์ (ให้บริการสำหรับเอมิเรตส์)
แผนพัฒนาสนามบินในอนาคต

ปัจจุบันอาคารผู้โดยสารของท่าอากาศยานไต้หวันเถาหยวนรองรับรวมได้ 32 ล้านคน โดยในอนาคตจะมีแผนจะสร้างอาคาร 4 เป็นแบบอาคารขนาดเล็กที่สามารถรองรับได้ 5 ล้านคน ก่อนที่จะมีการก่อสร้างอาคารผุ้โดยสารอาคาร 3 โดยสามารถรองรับเพิ่มเติมได้ อีก 8 ล้านคน เมื่อโครงการเสร็จสิ้นจะสามารถรองรับได้มากถึง 45 ล้านคนในอนาคต  และในปี พ.ศ. 2576 (ค.ศ. 2042) จะสามารถพัฒนาได้มากถึง 86 ล้านคนพร้อมกับการสร้างรันเวย์ที่ 3
ปมรักนวลฉวี

สำหรับความหมายอื่น ดู นวลฉวี
| ปมรักนวลฉวี |
| --- | --- |
เขียนโดย: บทโทรทัศน์โดย : บรรจง โกศัลวัฒน์ พรรณวดี วรรณี สำราญเวทย์
กำกับโดย: บรรจง โกศัลวัฒน์
แสดงนำ: ใหม่ เจริญปุระ อำพล ลำพูน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: มากเกินไป - รักจันทร์ คำธานี
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: สุดรักสุดหวง - ใหม่ เจริญปุระ
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์ไอทีวี
ปมรักนวลฉวี เป็นละครที่สร้างขึ้นโดยอ้างอิงเหตุการณ์สังหารนางนวลฉวี เพชรรุ่ง พยาบาลแห่งโรงพยาบาลยาสูบซึ่งผูกสมัครรักใคร่กับอธิป สุญาณเศรษฐกร นายแพทย์โรงพยาบาลรถไฟ แต่อธิปไม่ต้องการผูกพันด้วยและมีผู้หญิงอื่น จึงหลอกหลวง ทำร้าย และที่สุดก็จ้างคนมาฆ่าโยนศพทิ้งแม่น้ำเจ้าพระยาตรงสะพานนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2502  ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไอทีวี เมื่อปีพ.ศ. 2546 ซึ่งก่อนหน้านี้ ในปี พ.ศ. 2528 ได้มีการสร้างเป็นภาพยนตร์ นำแสดงโดยสินจัย หงษ์ไทย รับบทเป็น "นวลฉวี", อภิชาติ หาลำเจียก รับบทเป็น "หมออุทิศ" ร่วมด้วย ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง, วิยะดา อุมารินทร์ และ ไกรลาศ เกรียงไกร โดยใช้ชื่อว่า นวลฉวี
เรื่องย่อ

มีการพบศพของ นวลฉวี ราชเดช (ใหม่ เจริญปุระ) นางพยาบาลสาวสวยแห่งโรงพยาบาลยาสูบในแม่น้ำเจ้าพระยาท้องที่นนทบุรี จากการสืบสวนพบว่า ผู้บงการฆาตกรก็คือหมออุทิศ (อำพล ลำพูน) คนรักของนวลฉวีนั่นเอง เหตุที่ต้องลงมือฆ่านวลฉวี หมออุทิศบอกว่าเพราะนวลฉวีมารบเร้าขอให้จดทะเบียนสมรสกัน สุดท้ายหมออุทิศถูกศาลพิพากษาประหารชีวิต
นักแสดง

ใหม่ เจริญปุระ รับบท นวลฉวี รุ่งเพชร/นวลฉวี ราชเดช
อำพล ลำพูน  รับบท หมออุทิศ ราชเดช
อภิชาติ หาลำเจียก รับบท พ.ต.อ.วิบูลย์
ธนายง ว่องตระกูล รับบท พ.ต.ต.บรรเจิด
มานพ อัศวเทพ รับบท ท่านขุนราชเดช (พ่อของหมออุทิศ)
ปทุมวดี โสภาพรรณ รับบท มาลัย ราชเดช (แม่ของหมออุทิศ)
สมภพ เบญจาธิกุล รับบท พ่อของนวลฉวี
สุเชาว์ พงษ์วิไล รับบท ทนายชูศักดิ์
จุฑารัตน์ อัตถากร รับบท พยาบาลหรรษา (ภรรยาทนายชูศักดิ์)
อัสรีนา ถมยาปริวัฒน์ รับบท พยาบาลวิมล
เจี๊ยบ เชิญยิ้ม รับบท สุขโข/โข (นักข่าว)
ลิขิต บุญประกอบ
นเรศ สีงามรัตน์
นักแสดงรับเชิญ

ธรรมรัตน์ นาคสุริยะ
สมยศ เปรมอนันต์
เจนิสา เจริญปุระ
สรยุทธ์ คณานุรักษ์
สิทธิโชค อักษณนันท์
ปรินดา พินิจชนะ
วรวุฒิ พงษ์ธีระพล
ปารมี วัฒนเสลารัต
ดุจดาว วัฒนปกรณ์ รับบท สมสวาท
ชฎากร บรรทัดพันธ์
ณฐิกา จิระเดชดำรง รับบท หมออารี
บุคคลสิทธิ

บุคคลสิทธิ หมายถึง สิทธิที่มีอยู่เหนือบุคคลในอันที่จะบังคับบุคคลซึ่งเป็นคู่สัญญาหรือเป็นลูกหนี้ให้กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือให้งดเว้นมิให้กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือให้ส่งมอบทรัพย์ให้ เช่น สิทธิของเจ้าหนี้ตามสัญญากู้ซึ่งสามารถบังคับให้ลูกหนี้ชำระเงินตามสัญญากู้ได้ สิทธิตามสัญญาเช่า ซึ่งผู้ให้เช่ามีสิทธิบังคับผู้เช่าให้ชำระค่าาตามสัญญาเช่าได้ และผู้เช่าก็มีสิทธิบังคับผู้ให้เช่าให้ส่งมอบทรัพย์ที่เช่าได้ หรือสิทธิตามสัญญาจ้างทำของซึ่งผู้ว่าจ้างมีสิทธิบังคับให้ผู้รับจ้างทำการใด ๆ ตามสัญญาจ้างทำของได้ และผู้รับจ้างก็มีสิทธิบังคับให้ผู้ว่าจ้างชำระค่าจ้างได้ หรือสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนในทางละเมิด ซึ่งผู้เสียหายมีสิทธิบังคับผู้ทำละเมิดให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ตนได้ เป็นต้น
บุคคลสิทธินี้เป็นสิทธิที่จะบังคับเอาแก่คู่สัญญาผู้สืบสิทธิของคู่สัญญา หรือ ลูกหนี้เท่านั้น จะใช้บังคับหรือใช้ยันต่อบุคคลอื่นทั่วไปมิได้เลย และหากคู่สัญญาผู้สืบสิทธิของคู่สัญญา หรือลูกหนี้ไม่ปฏิบัติตามสิทธินั้น ๆ ผู้ที่มีสิทธิความสัญญาหรือเจ้าหนี้ต้องฟ้องร้องบังคับคดียังโรงศาล จะบังคับกันเองมิได้ บุคคลสิทธินี้อาจเกิดขึ้นได้โดยนิติกรรม เช่น สัญญา หรือนิติเหตุ เช่นละเมิดก็ได้
นางเหมือน

| อำแดงเหมือน |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2387 เมืองนนทบุรี อาณาจักรรัตนโกสินทร์
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
อาชีพ: แม่ค้า
คู่สมรส: นายริด
อำแดงเหมือน เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ไทยในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ว่ากันตามหลักฐานที่มีบันทึกในพระราชพงศาวดารแห่งราชอาณาจักรไทยแล้ว ถือว่าเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้ลุกขึ้นสู้เพื่อทวงสิทธิสตรีของตน จึงก่อเกิดเป็นภาพยนตร์เรื่อง อำแดงเหมือนกับนายริด
ประวัติ

อำแดงเหมือนเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2387 ในสมัยรัชกาลที่ 3 ที่ บางม่วง เมืองนนทบุรี เป็นบุตรีของนายเกตกับอำแดงนุ่ม
ด้วยความที่เป็นผู้ที่ใฝ่รู้ในการศึกษา อำแดงเหมือนจึงได้มาขอร้องสมภาร วัดขนุนขอเรียนกับเด็กวัดด้วยจนได้เจอกับพระริดจนในที่สุดพระริดก็ขอสึกกลับไปอยู่บ้านเพราะหลงรักอำแดงเหมือน
ส่วนนายเกตพ่อของอำแดงเหมือนนั้นเป็นผีพนันจน
กลายเป็นหนี้นายภูเจ้าของโรงหล่อพระทำให้
นายเกตต้องยกอำแดงเหมือนไปเป็นอนุภรรยา (เมียน้อย) ของนายภูแต่อำแดงเหมือนก็หนีกลับมา
บ้านถึง 2 ครั้งจนครั้งที่ 3 อำแดงเหมือนก็หนีจากบ้าน
นายภูไปอยู่บ้านนายริดที่ประกอบอาชีพปั้นเครื่องปั้นดินเผา  
เรื่องถึงขั้นนี้นายริดจึงได้นำเอาดอกไม้ธูปเทียนมาษมาพ่อแม่กลับโกรธถึงขั้นไล่ยิง เธอจึงหนีไปอยู่กับนายริด ทำให้นายภูไม่พอใจ จึงไปฟ้องร้องกับพระนนทบุรีว่า
นายริดเป็นชู้กับอำแดงเหมือน พระนนทบุรีจึงมีคำสั่งให้อำแดงเหมือนต้องจำคุก ซึ่งนางอำแดงเหมือนก็ขอให้มีการไต่สวนคดีใหม่ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ไม่มีการตามที่นางร้องขอแต่อย่างใด 
ระหว่างดำเนินคดี เธอถูกคุมขังและกลั่นแกล้งทารุณเพื่อให้ยอมเป็นภรรยานายภู
ชีวิตคู่ครอง

สามีของนางเหมือนชื่อ นายริด นายริดเกิดเมื่อใดไม่มีหลักฐานแต่สันนิษฐานว่าเกิดในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ เมืองนนทบุรี โดยครอบครัวของนายริดประกอบอาชีพปั้นเครื่องปั้นดินเผาต่อมาได้บวชเป็นพระภิกษุที่วัดขนุนจนได้พบกับอำแดงเหมือนหญิงสาวที่มีนิสัยชอบใฝ่หาความรู้มาร่วมเรียนกับเด็กจนเกิดเป็นความรักขึ้นมานายริดเกรงว่าจะทำให้พระศาสนาเสื่อมเสียจึงตัดสินใจสึกออกมาช่วยกิจการของครอบครัว
ต่อมาพ่อแม่ของอำแดงเหมือนคือนายเกตและอำแดงนุ่มได้ยกลูกสาวให้กับนายภูเจ้าของโรงหล่อพระเพื่อไปเป็นอนุภรรยาโดยแลกกับค่าตอบแทนแต่อำแดงเหมือนก็หนีกลับมาได้ถึง 2 ครั้งพอครั้งที่ 3 อำแดงเหมือนได้หนีไปอยู่เรือนของนายริดและภายหลังอำแดงเหมือนได้พานายริดมาขอขมาพ่อแม่แต่ทั้งสองกลับโกรธและพยายามไล่ยิงและได้บอกให้นายภูไปฟ้องพระนนทบุรีเจ้าเมืองนนทบุรีว่านายริดได้ลักพาตัวอำแดงเหมือนทำให้อำแดงเหมือนต้องโทษจำคุก
ระหว่างนั้นนายภูได้ติดสินบนพระทำมะรงหรือหัวหน้าผู้คุมให้กลั่นแกล้งและทรมานอำแดงเหมือนเพื่อให้ยอมเป็นภรรยาของนายภูขณะเดียวกันนายริดก็พยายามช่วยเหลือหญิงที่ตนเองรักแต่ไม่สำเร็จจึงทำการแหกคุกพาอำแดงเหมือนหนีเข้ากรุงเทพเพื่อร้องทุกข์โดยระหว่างทางต้องหนีการจับกุมตัวจนถึงกรุงเทพนายริดได้พาอำแดงเหมือนไปตีกลองวินิจฉัยเภรีพร้อมกับถวายฎีกาแด่รัชกาลที่ 4 ที่ พระที่นั่งสุทไธสวรรย์ปราสาท เมื่อวันอาทิตย์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2408 โดยพระองค์ได้พระราชวินิจฉัยในฎีกาฉบับนี้และได้มีพระบรมราชโองการเมื่อวันจันทร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2408 ประกาศว่าอำแดงเหมือนไม่มีความผิดและสามารถแต่งงานกับนายริดได้และหลังจากนั้นก็มิได้มีการกล่าวถึงนายริดอีกเลย
ถวายฎีกา

หลังจากอำแดงเหมือนถูกคำสั่งจองจำ นายริดได้แหกคุกพาอำแดงเหมือนมายัง กรุงเทพ โดยที่อำแดงเหมือนได้ตีกลองวินิจฉัยเภรี และถวายฎีกาต่อ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ พระที่นั่งสุทไธสวรรย์ปราสาท เมื่อวันอาทิตย์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2408
คำสั่งฎีกา

หลังจากที่ทรงได้รับฎีกาของอำแดงเหมือน ด้วยพระองค์ทรงเห็นว่าอำแดงเหมือนมีอายุ 20 ปีกว่าแล้ว สมควรที่จะเลือกสามีได้ด้วยความสมัครใจของตนเอง แล้วจึงทรงส่ง จมื่นราชามาตย์ และนายรอดมอญมหาดเล็กไปชำระเรื่องให้อำแดงเหมือนตกต้องเป็นภรรยาแก่นายริดชู้เดิม แต่ให้นายริดเสียเบี้ยละเมิดให้แด่บิดาและมารดาของอำแดงเหมือนเป็นจำนวนหนึ่งชั่ง และให้นายริดให้เงินแก่นายภูต่างหากเป็นจำนวนสิบตำลึง แล้วจึงให้คดีความจบสิ้นแล้วเลิกต่อกัน แต่ในกรณีนี้เห็นว่าบิดามารดาเอาชื่อหญิงนั้นไปขายให้แก่ชายที่มาฉุดเอง สมควรให้บิดามารดาของอำแดงเหมือนใช้เงินแก่นายภูเอง ไม่ต้องให้นายริดชายชู้เดิมแลตัวหญิงต้องใช้ เพราะเห็นชัดว่าตัวอำแดงเหมือนไม่ยอมให้ขาย
หลังไต่สวนความจริงกับพระนนทบุรีจนแล้ว ได้ทรงมีพระบรมราชโองการประกาศเมื่อวันจันทร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2408 ว่าให้อำแดงเหมือนชนะฎีกา
และแต่งงานกับนายริดได้
ผลสืบเนื่อง

หลังจากที่อำแดงเหมือนได้มาร้องคดี พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเล็งเห็นถึงสถานะของหญิงไทย จึงมีรับสั่งให้ยกเลิกกฎหมายเก่าที่ว่า"หญิงหย่าชายหย่าได้" อันใช้กันมาก่อนหน้านี้ ให้กลับไปใช้ตามกฎหมายเก่านั้นตามเดิม
แหล่งข้อมูลอื่น

(เจาะเวลาหาอดีต) หญิงสาวไทยคนแรกที่เรียกร้องสิทธิสตรีของตน ด้วยการสร้างวีรกรรมยื่นหนังสือถวาย ... - Blockdit
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกเยาวชน

| ประเทศอิหร่าน ในโอลิมปิกเยาวชน |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: IRI
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอิหร่าน
เหรียญ อันดับ 19:  ทอง 12 เงิน 5 ทองแดง 8 รวม 25 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
2010 2014 2018
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
2012 2016 2020
ประเทศอิหร่านเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอิหร่าน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ IRI
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศอิหร่านส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติอิหร่านได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 12 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน 8 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 25 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชนตลอดกาล
บุคคลที่ไม่ได้อยู่ในระบบการศึกษา การทำงาน หรือการฝึกอบรม

Percentage of NEETs among 15- to 24-year-olds (ILO data, 2023)
บุคคลที่ไม่ได้อยู่ในระบบการศึกษา การทำงาน หรือการฝึกอบรม หรือ NEET (Not in Education, Employment, or Training) เป็นการจัดกลุ่มบุคคลอย่างหนึ่ง เริ่มมีใช้ขึ้นในสหราชอาณาจักรช่วงปลายคริสตทศวรรษ 1990s แล้วจึงมีการใช้แพร่หลายในหลายประเทศ รวมไปถึงญี่ปุ่น เกาหลีใต้ จีน ไต้หวัน แคนาดา และสหรัฐ โดยนิยามส่วนใหญ่จะนับรวมทั้งคนว่างงาน (ไม่มีงานประจำ และกำลังหางานอยู่), และคนนอกระบบการจ้างงาน (ไม่มีงานประจำ และไม่ได้กำลังหางานอยู่) และมักไม่นับรวมถึงคนวัยเกษียณ
บุคคลโสด

ในนิยามทางกฎหมายสำหรับสถานภาพระหว่างบุคคล บุคคลโสด หมายถึง ผู้ที่ไม่อยู่ในความสัมพันธ์หรือมิได้สมรส ในการใช้ทั่วไป คำว่า "โสด" มักใช้เรียกบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องในความสัมพันธ์โรแมนติกจริงจังทุกชนิด ซึ่งรวมถึงการเดต (dating) ระยะยาว การหมั้นหรือการสมรส ทั้งบุคคลโสดและยังไม่สมรสอาจเข้าร่วมในพิธีกรรมการเดตและกิจกรรมอื่นเพื่อหาคู่ระยะยาวหรือคู่สมรส ทว่า ในบางกรณี บุคคลโสดไม่สนใจการสมรส การอยู่กินฉันสามีภรรยา หรือความสัมพันธ์แบบผูกมัดเป็นทางการอื่น ๆ
มีหลายสาเหตุที่ทำให้บุคคลยังโสดอยู่ ซึ่งได้แก่ปัญหาการเงินและอารมณ์หรือสุขภาพกาย ความเครียดในครอบครัว ข้อจำกัดด้านเวลา การศึกษา งานอาชีพ ความชอบส่วนบุคคล อายุมากหรือความกลัวสังคม และการอาศัยในสังคมหรือท้องถิ่นซึ่งมีจำนวนบุคคลของเพศที่นิยมสำหรับการดึงดูดโรแมนติกหรือทางเพศไม่เพียงพอ ไม่ควรสันนิษฐานจากข้อข้างต้นว่ามีความจำเป็นต้องระบุสาเหตุแน่นอนที่บางคนเลือกครองโสด การที่บุคคลอยู่ในความสัมพันธ์หรือไม่อยู่นั้น "เป็นธรรมชาติ" เท่า ๆ กัน
งานอาชีพและตำแหน่งบางอย่างจำเป็นต้องให้บุคคลครองโสด บางครั้งร่วมกับการอยู่เป็นโสดหรือพรหมจรรย์ ไม่ว่าด้วยเหตุผลทางโลกหรือทางศาสนา เช่น นักบวช ชีและนักพรต สามารถเกิดความโดดเดี่ยวในบางคนที่แสวงแต่ไม่พบผู้ที่ปรารถนาเดตด้วย โดยเฉพาะผู้ที่ประสบการสูญเสียเพื่อนคู่เคียงหลังการหย่าหรือการเสียชีวิต ทว่า บุคคลโสดบางคนถือและสำนึกว่าการปลีกเป็นโอกาส
ในบางประเทศ กฎหมายบางอย่างอาจส่งผลเสียโดยตรงหรือโดยอ้อมต่อบุคคลโสด ตัวอย่างเช่น ในสหรัฐอเมริกา ผลประโยชน์ของม่ายประกันสังคมจะให้เฉพาะบุคคลที่เคยสมรส และบุคคลโสดในสหรัฐจ่ายภาษีรายได้สูงกว่าบุคคลสมรสแล้ว ในหลายประเทศ ทัวร์และผู้จัดการวันหยุดกำหนดโทษ (บางทีสูงถึง 100%) แก่บุคคลที่เที่ยวคนเดียว
บ้านสาขลา

บ้านสาขลา
บ้านสาขลา เป็นชุมชนเก่าแก่ซึ่งในปัจจุบันประกอบเป็นหมู่ที่ 3, 4, 5 และ 7 ของตำบลนาเกลือ อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ

จากหลักฐานทางโบราณวัตถุที่ค้นพบเป็นเศษเครื่องถ้วยชามประเภทต่าง ๆ พบเศษถ้วยชามสังคโลกที่อายุย้อนไปได้ถึงสมัยสุโขทัย เศษเครื่องถ้วยลายครามจากสมัยอยุธยา เครื่องถ้วยเบญจรงค์ในสมัยรัตนโกสินทร์ ซึ่งแสดงว่าเป็นชุมชนที่มีเศรษฐกิจมั่งคั่งหลายยุคหลายสมัย
กล่าวกันว่าชื่อบ้านสาขลาเพี้ยนมาจากชื่อ บ้านสาวกล้า เหตุเพราะครั้งหนึ่งในอดีตมีทหารพม่าเดินทัพผ่านมา แต่ผู้ชายในหมู่บ้านถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารที่อื่นกันหมด เหลือแต่ผู้หญิงและคนชรา ถึงกระนั้นชาวบ้านที่เหลือก็ร่วมมือกันสู้พม่าอย่างกล้าหาญจนชนะได้ หมู่บ้านนี้จึงมีชื่อเรียกว่า "หมู่บ้านสาวกล้า" ชุมชนมีวัดสาขลาที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325
เหตุการณ์ที่สำคัญของหมู่บ้านสาขลานาเกลือ คือ เกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2526 ต้นเพลิงอยู่บริเวณบ้านหัวเกาะ มีบ้านเรือนวอดวายไป 15–20 หลัง ไม่มีผู้เสียชีวิต ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2537 ถนนคอนกรีตเสริมเหล็กกว้าง 8 เมตร ระยะทาง 7.5 กิโลเมตร สร้างแล้วเสร็จ โดยใช้เวลาสิบปีในการก่อสร้าง ทำให้การเดินทางด้วยเรือลดลง
ภูมิประเทศ

บ้านสาขลาเป็นที่ราบลุ่มปากแม่น้ำเจ้าพระยามีลำคลองหลายสายไหลผ่าน เช่น คลองยายบู่ เป็นต้น บริเวณที่ราบแบ่งออกเป็น 3 ตอน คือ บริเวณแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณตอนใต้ใกล้ทะเล และบริเวณที่ราบทางทิศเหนือและทิศตะวันตกมีน้ำทะเลท่วมถึง
ก่อน พ.ศ. 2495 ลักษณะดินบริเวณบ้านสาขลาสามารถปลูกพืชผักสวนครัวได้ดี ไม่มีน้ำท่วมและปัญหาการทรุดตัวของดิน จนเมื่อ พ.ศ. 2482 รัฐบาลได้ขุดสันดอนแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อเปิดเส้นทางเดินเรือเข้าสู่ท่าเรือคลองเตย จึงทำให้เกิดน้ำทะเลหนุนเข้ามาในคลองสรรพสามิต ทำให้คลองแยกจากคลองสรรพสามิตกว้างขึ้น และทำให้เกิดแอ่งน้ำที่เกิดจากชักน้ำทะเลเข้าทำนาเกลือและบางส่วนเกิดพื้นที่ชุ่มน้ำเนื่องจากทะเลหนุน ทำให้เกิดดินเค็ม พืชผักสวนครัวล้มตาย
เศรษฐกิจ

ก่อนการขุดสันดอนแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวสาขลาประกอบอาชีพประมงชายฝั่ง จับกุ้ง หอย ปู ปลา มาขายในหมู่บ้านและส่งตลาดปากน้ำ บ้านสาขลายังเป็นแหล่งพักสินค้าไปจังหวัดสมุทรสาครและสมุทรสงคราม ผ่านคลองสรรพสามิต มีการชักน้ำทะเลมาทำนาเกลือ ส่งไปขายไปออกคลองขุนราชพินิจใจและจังหวัดสมุทรสาคร ต่อมาชาวบ้านได้เปลี่ยนอาชีพมาทำวังกุ้งและเลี้ยงปูทะเลซึ่งให้มูลค่ามากกว่า
ปัจจุบันหลังมีถนนคอนกรึตเสริมเหล็ก นอกจากส่งกุ้งปูขายและทำวังกุ้ง ชาวบ้านสามารถออกไปทำงานนอกพื้นที่ได้ เช่น พนักงานบริษัท รับจ้างทั่วไป เป็นต้น และหมู่บ้านสาขลาได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว ชมวิถีชีวิตชาวบ้านแบบเรียบง่ายและวัฒนธรรมดั้งเดิม ในชื่อ ตลาดโบราณบ้านสาขลา ของฝากขึ้นชื่อของหมู่บ้านสาขลาคือ กุ้งเหยียด ชมพระปรางค์เอียงของวัดสาขลา และนักท่องเที่ยวนั่งเรือออกไปชมป่าชายเลน
สังคมและวัฒนธรรม

ชาวบ้านสาขลาใช้ภาษาไทยกลาง แต่จะมีบางคำและบางสำเนียงเป็นภาษามอญ เช่น เรียกโอ่งว่า โพล่, เรียกตู้ว่า ฮั้ว, เรียกผ้าขาวม้าว่า ผ้ายี่โป คำลงท้ายจะลงด้วย นิ, เน่อะ และ ดี่
ประเพณีในหมู่บ้าน ได้แก่ ประเพณีแข่งเรือและประกวดเรือประเภทต่าง ๆ ในช่วงวันออกพรรษา ประเพณีแห่หลวงพ่อโตไปตามลำคลองสรรพสามิต มีการละเล่นอย่างการเล่นสะบ้าและการเข้าทรงผีกระด้ง
สะพานข้ามคลอง
พระปรางค์เอียงวัดสาขลา
จิ้งจอกอวกาศจัสเปี้ยน

| จิ้งจอกอวกาศจัสเปี้ยน |
| --- | --- |
ประเภท: Fantasy Action Tokusatsu Superhero fiction Science fiction
สร้างโดย: Toei
พัฒนาโดย: Shozo Uehara
กำกับโดย: Yoshiaki Kobayashi
แสดงนำ: Hikaru Kurosaki Kyomi Tsukada
บรรยายโดย: Tōru Ōhira
ผู้ประพันธ์เพลง: Michiaki Watanabe
ประเทศแหล่งกำเนิด: Japan
จำนวนตอน: 46
การผลิต
ความยาวตอน: 24 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: TV Asahi
ออกอากาศ: 15 มีนาคม ค.ศ. 1985 (1985-03-15) – 24 มีนาคม ค.ศ. 1986 (1986-03-24)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
  Space Sheriff Shaider  Jikuu Senshi Spielban 
เคียวจูโทคุโซ จัสเปี้ยน หรือ มือปราบสัตว์ประหลาดจัสเปี้ยน (ญี่ปุ่น: 巨獣特捜ジャスピオン; โรมาจิ: Kyojū Tokusō Jasupion) เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึ แนว เมทัลฮีโร ลำดับที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1985 ถึง 24 มีนาคม ค.ศ. 1986 รวมทั้งสิ้น 46 ตอน
จัสเปี้ยนถือว่าเป็นจุดเปลี่ยนของเมทัลฮีโรหลังจากซีรีส์ชุดตำรวจอวกาศจบลงจึงทำให้ซีรีส์เมทัลฮีโรชุดอื่นๆหลังจากจัสเปี้ยนได้เปลี่ยนแนวทางและรูปแบบคอนเซ็ปต์ต่างๆอย่างไรก็ตามจัสเปี้ยนถือว่าเป็นเมทัลฮีโรที่ได้รับความนิยมจากต่างประเทศอย่างมากแม้ว่าที่ญี่ปุ่นไม่ได้รับความนิยมก็ตาม
ในส่วนของประเทศไทยเคยออกอากาศทั้งหมด 3 ครั้งด้วยกันโดยครั้งแรกได้ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ในปี พ.ศ. 2528 และครั้งที่ 2 ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในชื่อ จัสเปี้ยน เมื่อปี  พ.ศ. 2530 - 2531 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 10.00-10.30 น. อย่างไรก็ตามได้ออกอากาศอีกครั้งในทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท (โมเดิร์นไนน์ทีวี) ในชื่อ จิ้งจอกอวกาศจัสเปี้ยน เมื่อปี 2543 โดยทีมพากย์ น้าต๋อย เซมเบ้ โดยออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 7.30-8.00น. และเคยจัดจำหน่ายรูปแบบวิดีโอและวีซีดีเป็นของบริษัท วีดีโอสแควร์ จำกัด ในชื่อ จิ้งจอกอวกาศจัสเปี้ยน
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

จัสเปี้ยน (ジャスピオン)
แอนรี (アンリ)
มียะ (ミーヤ)
ตัวละคร > ผู้ช่วยและผู้เกี่ยวข้อง

เอจิน (エジン)
บูมเบอร์แรง (ブーメラン)
เจ้าหญิงคางุยะ (かぐや姫)
ตัวละคร > ตัวละครอื่นๆ

นัมบาระ เคนอิจิโร่ (南原健一郎)
นัมบาระ คาโนโกะ (南原かの子)
นัมบาระ เคนตะ (南原健太)
สามพ่อลูกตระกูลนัมบาระซึ่งเข้าไปเกี่ยวข้องกับการต่อสู้ของจัสเปี้ยนกับซาตานโกสโดยที่ เคนอิจิโร่ผู้พ่อนั้นเป็นช่างภาพอิสระที่บังเอิญไปถ่ายภาพนกทองคำมาได้จึงถูกพวกซาตานโกสไล่ล่ามาตลอดแต่ก็ได้รับการช่วยเหลือจากจัสเปี้ยน จนในช่วงท้ายของซีรี่ยส์ลูกสาวคนโตของนัมบาระคือคาโนโกะก็เป็นหนึ่งในผู้อาบแสงทั้ง 7 ที่มีส่วนในการปราบไดซาตานโกสเช่นกัน
เคลลี่ และ ฮันนาห์ (ケーリーとハンナ)
ทาร์ซานแห่งทางช้างเผือก (銀河のターザン)
นกทองคำ (黄金の鳥)
ล็อต และ ซาจิ (ロット, サチ)
ไทเกอร์โจ (タイガージョー)
ยานพาหนะและหุ่นยนต์ของจัสเปี้ยน

ยานรบแห่งดวงดาว / หุ่นยนต์รบยักษ์แห่งดวงดาว ไดเลอ้อน (超惑星戦闘母艦 / 超惑星戦闘巨人 ダイレオン)
ไออ้อนวูลฟ์ (超惑星マシーン アイアンウルフ)
การ์บิน (超惑星戦車 ガービン)