stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1

| พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1> พระมหากษัตริย์พระนคร |
| --- | --- |
ครองราชย์: ค.ศ. 1001 – 1002
พระองค์ก่อน: พระเจ้าชัยวรมันที่ 5
พระองค์ถัดไป: พระเจ้าชยวีรวรมัน

สวรรคต: ค.ศ. 1002
ราชวงศ์: วรมัน
พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1 (เขมร: ឧទ័យទិត្យវរ្ម័នទី១, อักษรโรมัน: Udayadityavarman I; สวรรคต 
ค.ศ. 1002) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนคร ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1001 – 1002 เป็นพระเชษฐาของพระเจ้าชยวีรวรมัน เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าชัยวรมันที่ 5 เป็นพระราชปนัดดาของพระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2
พระองค์ทำสงครามกับ พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 พระองค์เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าอินทรวรมันที่ 1 กับนางมเหนทเทวี (มเหสีองค์หนึ่งที่มีเชื้อสายอาณาจักรเจนละ) 
เพื่อชิงราชบัลลังก์เขมร พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1 สวรรคตระหว่างสงคราม พระอนุชาของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1 คือ พระเจ้าชยวีรวรมัน ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร ทรงทำสงครามเพื่อปกป้องราชบัลลังก์ พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 พ่ายแพ้และยกทัพกลับละโว้ อีก 4 ปีต่อมาทรงยกทัพกลับมาอีกครั้ง พระเจ้าชยวีรวรมันทรงออกรับศึกและสิ้นพระชนม์ในสนามรบ
พฤฒสภากัมพูชา

| พฤฒสภา  ព្រឹទ្ធសភា |
| --- | --- |
พฤฒสภา ชุดที่ 5

ประเภท
ประเภท: สภาสูงในสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา 
ผู้บริหาร
ประธานพฤฒสภา: สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน (CPP)  ตั้งแต่ 3 เมษายน ค.ศ. 2024 
รองประธานพฤฒสภา คนที่ 1: Prak Sokhonn (CPP)  ตั้งแต่ 3 เมษายน ค.ศ. 2024 
รองประธานพฤฒสภา คนที่ 2: Ouch Borith (CPP)  ตั้งแต่ 3 เมษายน ค.ศ. 2024 
โครงสร้าง
สมาชิก: 62

กลุ่มการเมือง:   พรรคประชาชนกัมพูชา (58)   พรรคฟุนซินเปก (2)   อิสระ (2)
ระยะวาระ: 6 ปี
การเลือกตั้ง
การเลือกตั้งครั้งล่าสุด: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018
การเลือกตั้งครั้งหน้า: 2024
ที่ประชุม

เว็บไซต์
senate.gov.kh
พฤฒสภา (เขมร: ព្រឹទ្ធសភា พฺรึทฺธสภา; อังกฤษ: Senate) ชื่อเต็มว่า พฤฒสภาในพระราชาณาจักรกัมพูชา (เขมร: ព្រឹទ្ធសភានៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា พฺรึทฺธสภาไนพฺระราชาณาจกฺรกมฺพุชา) เป็นสภาสูงในสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา คู่กับรัฐสภาซึ่งเป็นสภาล่าง
พฤฒสภามีสมาชิก 62 คน 58 คน กรมปรึกษาฆุมสังกัด (commune council) เลือกมาทุก 6 ปี ทีเหลือ 4 คน 2 คนพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง อีก 2 คนรัฐสภาแต่งตั้ง เพื่อทำหน้าที่ตามที่รัฐธรรมนูญและกฎหมายกำหนด
พฤฒสภามีผู้บริหาร คือ ประธาน 1 คน และรองประธาน 2 คน
พฤฒสภาประชุมครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1999 และเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2006 ปัจจุบันเป็นสมัยประชุมที่ 3 ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงเปิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2012
บีนีบีนิงปีลีปีนัส 2021

| บีนีบีนิงปีลีปีนัส 2021 |
| --- | --- |
Smart Araneta Coliseum สถานที่จัดประกวดในรอบตัดสิน
วันที่: 27 มิถุนายน ค.ศ. 2021
พิธีกร: แคทรีโอนา เกรย์ นิโคล คอร์โดเวส
ศิลปินรับเชิญ: ดาร์เรน เอสพานโต
สถานที่จัด: Smart Araneta Coliseum
ถ่ายทอดทาง: ABS-CBN ZOE TV
เข้าร่วมประกวด: 34
ผ่านเข้ารอบ: 13
ถอนตัว: กุ้ยกวินโต, จังหวัดบูลาคัน จังหวัดคันลูรังเนโกรส จังหวัดนูเวบาเอซีฮา จังหวัดปาลาวัน ปาซิกซิตี Pototan, จังหวัดอีโลอีโล
ผู้ชนะเลิศ: Hannah Consencino Arnold มัสบาเตซิตี
นางงามมิตรภาพ: Lesley Anne Manok Ticaro ตากุม
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: Maria Ruth Erika Quin Bispakh  จังหวัดนูเวบาเอซีฮา
ขวัญใจช่างภาพ: Patrizia Mariah Tokeith-Garcia มะนิลา
← 20192022 →
บีนีบีนิงปีลีปีนัส 2021 (ตากาล็อก: Binibining Pilipinas 2021) เป็นการประกวดบีนีบีนิงปีลีปีนัสครั้งที่  57 ในคืนรอบตัดสินจะจัดขึ้นที่ Smart Araneta Coliseum เกซอนซิตี เมโทรมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งตอนแรกจะจัดขึ้นในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2020 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 จึงต้องเลื่อนไปเป็นวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 และการประกวดก็ต้องเลื่อนออกไปอีกครั้ง เป็นวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2021 แต่สุดท้ายการประกวดก็ต้องเลื่อนออกไปเป็นครั้งที่ 4 โดยจะจัดขึ้นในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2021
ในปี ค.ศ. 2020 ทางกองประกวดได้ยกลิขสิทธิ์เวทีนางงามจักรวาลและมิสซูปราเนชันแนลให้กับเวทีประกวดความงามอื่น ๆ ในฟิลิปปินส์ ทำให้บีนีบีนิงปีลีปีนัสสามารถส่งตัวแทนประเทศฟิลิปปินส์ได้แค่ 4 การประกวด คือ นางงามนานาชาติ, มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล, มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล และเดอะมิสโกลบ
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด | ตำแหน่งระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
| บีนีบีนิง ปีลีปีนัส อินเตอร์เนชันแนล 2021 |  บีบี. #17 มัสบาเต – Hannah Consencino Arnold | 15 คนสุดท้าย – นางงามนานาชาติ 2022 |
| บีนีบีนิง ปีลีปีนัส แกรนด์ อินเตอร์เนชันแนล 2021 |  บีบี. #1 คาบีเต – Samantha Alexandra Panlilio | ไม่ผ่านเข้ารอบ – มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 |
| บีนีบีนิง ปีลีปีนัส อินเตอร์คอนติเนนตัล 2021 |  บีบี. #12 คากายันเดโอโร, มิซามิสโอเรียนทัล – Cinderella Faye Palasík Obeñita § | ชนะเลิศ – มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2021 |
| บีนีบีนิง ปีลีปีนัส โกลบ 2021 |  บีบี. #10 บาตังกัส – Maureen Ann Montagne | ชนะเลิศ – เดอะมิสโกลบ 2021 |
| รองชนะเลิศอันดับ 1 |  บีบี. #19 โบโรงกัน, ซามาร์ตะวันออก – Gabrielle Camille Basiano |  |
| รองชนะเลิศอันดับ 2 |  บีบี. #7 วาเลนซูเอลา – Meiji Ngewe Aculana Cruz |  |
| 13 คนสุดท้าย |  บีบี. #3 มะนิลา – Patrizia Mariah Tokeith-Garcia  บีบี. #8 จังหวัดเคโซน – Patricia Denise Guling Babista  บีบี. #15 อีโลอีโลซิตี – Karen Laurrie Teimpe-Mendoza  บีบี. #23 จังหวัดอัลไบ – Jashmin Lyn Nonok Dimaculangan  บีบี. #24 แองเจลิส, จังหวัดปัมปังกา – Maria Francesca Sala Taruc  บีบี. #25 จังหวัดรีซัล – Honey Grace Cartasano  บีบี. #27 จังหวัดซีลางังมินโดโร – Beha Graciella Sheine Lehmann |  |
§ — ผู้ชนะโหวตแฟน
ผลการประกวด > Appointed titleholder

การนี้ได้รับการแต่งตั้งให้แข่งขันในระดับนานาชาติ ซึ่งเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันรุ่นก่อนหน้า:
| ตำแหน่ง | ได้รับการแต่งตั้ง | ตำแหน่งระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
| บีนีบีนิง ปีลีปีนัส แกรนด์ อินเตอร์เนชันแนล 2020 | จังหวัดปาลาวัน – ซาแมนตา เบอร์นาร์โด | รองชนะเลิศอันดับ 1 |
รางวัลพิเศษ > ส่วนที่ 1 (2020)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| Miss Ever Bilena | จังหวัดปาลาวัน – ซาแมนตา เบอร์นาร์โด |   |
| Miss Ever Bilena Advance | บีบี. #25 จังหวัดรีซัล – Honey Grace Cartasano |   |
| Miss Careline | บีบี. #17 มัสบาเตซิตี – Hannah Consencino Arnold |   |
| Miss Blackwater | บีบี. #03 มะนิลา – Patrizia Mariah Tokeith-Garcia |   |
รางวัลพิเศษ > ส่วนที่ 2 (2021)

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| Best in National Costume | บีบี. #18 คาบานาตวน, จังหวัดนูเวบาเอซีฮา – Maria Ruth Erika Quin Bispakh |    |
| Miss Friendship | บีบี. #32 ตากุม – Lesley Anne Manok Ticaro |    |
| Miss Talent | บีบี. #11 โบคัว, จังหวัดบูลาคัน – Vianca Louise Marcelo Diaz |    |
| Face of Binibini (Miss Photogenic) | บีบี. #03 มะนิลา – Patrizia Mariah Tokeith-Garcia |    |
| Miss Alagang Silka | บีบี. #24 แองเจลิส, จังหวัดปัมปังกา – Maria Francesca Sala Taruc |    |
| Jag Denim Queen  | บีบี. #17 มัสบาเตซิตี – Hannah Consencino Arnold |    |
| Miss World Balance | บีบี. #29 โอลองกาโป – Alexandra Faith Garcia |    |
| Miss Ever Bilena | บีบี. #10 จังหวัดบาตังกัส – Maureen Ann Montagne |    |
| Miss Pizza Hut | บีบี. #15 อีโลอีโลซิตี – Karen Laurrie Teimpe-Mendoza |    |
| Manila Bulletin Readers' Choice Award | บีบี. #31 อากนชิโล, จังหวัดบาตังกัส – Micca Menjeza Sundall Rosal |    |
| Miss Creamsilk | บีบี. #10 จังหวัดบาตังกัส – Maureen Ann Montagne |    |
| Best in Swimsuit | บีบี. #7 วาเลนเซียลา – Meiji Ngewe Aculana Cruz |    |
| Best in Long Gown | บีบี. #19 โบโรงกัน, จังหวัดซีลางังซามาร์ – Gabrielle Camille Basiano |    |
| Bb. Araneta City | บีบี. #24 แองเจลิส, จังหวัดปัมปังกา – Maria Francesca Sala Taruc |    |
ผู้เข้าประกวด

ผู้เข้าประกวด 34 คนสุดท้ายได้รับการยืนยัน
| หมายเลข | ผู้เข้าแข่งขัน | อายุ | ส่วนสูง (ฟุต) | เมือง/จังหวัด | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Samantha Alexandra Panlilio | 24 | 169 | จังหวัดคาบีเต | บีนีบีนิง ปีลีปีนัส แกรนด์ อินเตอร์เนชันแนล 2021 |
| 2 | Lois Anne Amabuyok Badando | 22 | 167 | มาริกินา |  |
| 3 | Patrizia Mariah Tokeith-Garcia | 25 | 172 | มะนิลา |  |
| 4 | Arianne Mantilele Deseree Viardo | 24 | 166 | ซานเฟอร์เนนโด, จังหวัดปัมปังกา | 13 คนสุดท้าย |
| 5 | Princess Kien Ortega Guanzon | 19 | 165 | จังหวัดคันลูรังมินโดโร |  |
| 6 | Shanon Jumaylh Kiranti Tampon | 23 | 169 | คาโลโอคัน |  |
| 7 | Meiji Ngewe Aculana Cruz | 26 | 171 | วาเลนเซียลา | รองชนะเลิศอันดับ 2 |
| 8 | Patricia Denise Guling Babista | 22 | 172 | จังหวัดเคโซน | 13 คนสุดท้าย |
| 9 | Shaira Marie Rona Maesum | 21 | 171 | มันดาลูยอง |  |
| 10 | Maureen Ann Montagne | 27 | 167 | จังหวัดบาตังกัส | บีนีบีนิง ปีลีปีนัส โกลบ 2021 |
| 11 | Vianca Louise Marcelo Diaz | 25 | 171 | โบคัว, จังหวัดบูลาคัน |  |
| 12 | Cinderella Faye Palasík Obeñita | 24 | 169 | คากายันเดโอโร, จังหวัดซีลางังมีซามิส | บีนีบีนิง ปีลีปีนัส อินเตอร์คอนติเนนตัล 2021 |
| 13 | Alexandra Mae Rosales | 23 | 172 | จังหวัดลากูนา |  |
| 14 | Justine Mekki Beatrice Felizarta | 25 | 176 | จังหวัดตีโมกดาเบา |  |
| 15 | Karen Laurrie Teimpe-Mendoza | 24 | 175 | อีโลอีโลซิตี | 13 คนสุดท้าย |
| 16 | Ana-Thea Binal Cenarosa | 27 | 182 | โปโตทัน, อีโลอีโลซิตี |  |
| 17 | Hannah Consencino Arnold | 24 | 179 | มัสบาเตซิตี | บีนีบีนิง ปีลีปีนัส อินเตอร์เนชันแนล 2021 |
| 18 | Maria Ruth Erika Quin Bispakh | 24 | 176 | คาบานาตวน, จังหวัดนูเวบาเอซีฮา |  |
| 19 | Gabrielle Camille Kancut Basiano | 22 | 177 | โบโรงกัน, จังหวัดซีลางังซามาร์ | รองชนะเลิศอันดับ 1 |
| 20 | Lovely Inem Mercado | 24 | 173 | โรซัส, จังหวัดอีซาเบลา |  |
| 21 | Carina Ngacëng Cariño | 22 | 173 | จังหวัดลาอูนีโยน |  |
| 22 | Czarina Surti Joy Guiao | 20 | 171 | จังหวัดปัมปังกา |  |
| 23 | Jashmin Lyn Nonok Dimaculangan | 24 | 172 | จังหวัดอัลไบ | 13 คนสุดท้าย |
| 24 | Maria Francesca Sala Taruc | 21 | 168 | แองเจลิส, จังหวัดปัมปังกา | 13 คนสุดท้าย |
| 25 | Honey Grace Cartasano | 26 | 170 | จังหวัดรีซัล | 13 คนสุดท้าย |
| 26 | Noriza Mae Valerio Abenido | 22 | 172 | อารายัต, จังหวัดปัมปังกา |  |
| 27 | Beha Graciella Sheine Lehmann | 22 | 176 | จังหวัดซีลางังมินโดโร | 13 คนสุดท้าย |
| 28 | Danica Joy Peralta Kuntul-Acuña | 26 | 169 | จังหวัดโรมโบลน |  |
| 29 | Alexandra Faith Garcia | 26 | 171 | โอลองกาโป |  |
| 30 | Mercedes Romero Markona Pair | 26 | 169 | จังหวัดเซบู |  |
| 31 | Micca Menjeza Sundall Rosal | 24 | 172 | อากนชิโล, จังหวัดบาตังกัส |  |
| 32 | Lesley Anne Manok Ticaro | 26 | 164 | ตากุม |  |
| 33 | Bellatrix Surti Tan | 25 | 168 | ซัมบวงกาซิตี |  |
| 34 | Honey Be Parreñas | 21 | 165 | จังหวัดซุลตันคูดารัต |  |
พนมกุเลน

| พนมกุเลน |
| --- | --- |
ភ្នំគូលែន

พนมกุเลนจังหวัดเสียมราฐ กัมพูชา 
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 487 เมตร (1,598 ฟุต)
พิกัด: 13°36′46″N 104°06′45″E﻿ / ﻿13.61278°N 104.11250°E﻿ / 13.61278; 104.11250 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: จังหวัดเสียมราฐ กัมพูชา
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: หินทราย
การพิชิต
เส้นทางง่ายสุด: ขับ
พนมกุเลน (เขมร: ភ្នំគូលែន) เป็นเทือกเขาและเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติพนมกุเลนในจังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา
ภูมิศาสตร์

พนมกุเลนเป็นที่ราบสูงปานกลางอยู่ทางใต้ของทิวเขาพนมดงรัก ระยะทางประมาณ 40 กิโลเมตร (25 ไมล์) และอยู่ห่างจากเสียมราฐไปทางเหนือประมาณ 48 กิโลเมตร (30 ไมล์)
จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่ 487 เมตร (1,598 ฟุต) และมีความสูงค่อนข้างสม่ำเสมอ เฉลี่ย 400 เมตร (1,300 ฟุต) ตลอดแนว
ในทางธรณีวิทยา พนมกุเลนส่วนใหญ่เป็นหินทราย มีความสำคัญในฐานะเหมืองหินในสมัยเมืองพระนคร เหมืองหินหลักอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขา
รายชื่อเบื้องต้นสำหรับการเสนอชื่อเป็นมรดกโลก

สถานที่แห่งนี้ถูกเพิ่มเข้าไปในรายชื่อเบื้องต้นสำหรับมรดกโลกของกัมพูชาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2020 (ประกาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1992) เพื่อให้ได้รับการเสนอชื่อภายใต้เกณฑ์มรดกโลก (iii) (iv) และ (v) ความพยายามยังคงดำเนินต่อไปในปี ค.ศ. 2016 เมื่อครอบครัวกว่า 300 ครอบครัวถูกย้ายออกจากพื้นที่ และปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกที่มีอยู่สำหรับนักท่องเที่ยว
คำอธิบาย

เทือกเขาพนมกุเลนอยู่ห่างจากนครวัดไปทางเหนือ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ชื่อของมันหมายถึง "ภูเขาลิ้นจี่" มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อยู่บนยอดเขา
บรรณานุกรม

Rooney, Dawn F. (2005). Angkor: Cambodia's wondrous khmer temples (5th ed.). Odissey. ISBN 978-962-217-727-7.
Higham, Charles (2002). The Civilization of Angkor (1st ed.). University of California Press. ISBN 0-520-23442-1.
พระเจ้าชัยวีรวรมัน

| พระเจ้าชยวีรวรมัน> พระมหากษัตริย์พระนคร |
| --- | --- |
ครองราชย์: ค.ศ. 1002 – 1010
พระองค์ก่อน: พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1
พระองค์ถัดไป: พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1

สวรรคต: ค.ศ. 1010
ราชวงศ์: วรมัน
พระเจ้าชัยวีรวรมัน (เขมร: ជ័យវីរៈវរ្ម័ន, อักษรโรมัน: Jayaviravarman สวรรคต ค.ศ. 1010) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนคร ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1002 – 1010 เป็นพระอนุชาของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1
พระราชประวัติ

พระเจ้าชยวีรวรมัน เป็นพระอนุชาของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1 (ឧទ័យទិត្យវរ្ម័នទី១) พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนคร พระองค์ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระเชษฐาและทำสงครามเพื่ออ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์กับ พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1  ที่ยกกองทัพมาทำสงครามเพื่อชิงราชสมบัติจาก พระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1 เมื่อพระเชษฐาสวรรคตพระรัชทายาทคือชยวีรวรมันจึงเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อจากพระเชษฐาและทำสงครามเพื่อปกป้องราชบัลลังก์กับพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ที่ทรงอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์เขมรทางพระราชมารดา พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1  ทรงพ่ายแพ้และยกทัพกลับเมืองละโว้ ในอีก 4 ปีต่อมาจึงทรงยกทัพกลับมาอีกครั้งพระเจ้าชยวีรวรมันทรงเสด็จออกรับศึกทรงพ่ายแพ้และสิ้นพระชนม์ในสนามรบในปี ค.ศ. 1010 พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 จึงเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์พระนคร
พระเจ้าชัยวรมันที่ 5

พระเจ้าชัยวรมันที่ 5 (เขมร: ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៥, อักษรโรมัน: Jayavarman V; พระราชสมภพ ค.ศ. 958) หรือพระนามหลังสวรรคตว่า พระบรมวีรโลก เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนคร ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 968 – 1001 เป็นพระราชโอรส ของพระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2
พระราชประวัติ

พระเจ้าชัยวรมันที่ 5 เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อพระชนมายุเพียง 10 ชันษา เนื่องจากทรงขึ้นครองราชย์ในขณะที่ทรงพระเยาว์ทำให้ขุนนางในราชสำนักมีอำนาจมากโดยเฉพาะ พราหมณ์ยัชญวราหะ ซึ่งเป็นพระอาจารย์ของพระองค์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ครั้นเมื่อพระองค์เจริญชันษาเป็นกษัตริย์หนุ่มแล้วพราหมณ์อาจารย์ก็ยังมีอำนาจเหนือการตัดสินพระทัยต่าง ๆ ของพระองค์มีจารึกว่า “ท่านเป็นผู้ตกลงในกิจกรรมทุกอย่าง ทรงรับคำขอร้องจากพระอาจารย์ของพระองค์และทรงมีพระทัยพร้อมที่จะอำนวยประโยชน์ให้ ”
ในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 5 ทรงก่อสร้างต่อเติม ปราสาทพิมานอากาศ ซึ่งเริ่มสร้างตั้งแต่รัชสมัย พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 แต่ก็สร้างไม่แล้วเสร็จในรัชสมัยของพระองค์ ปราสาทพิมานอากาศสร้างเสร็จสมบูรณ์ในรัชสมัย พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงบูรณะซ่อมแซมปราสาทพนมบาเค็ง เป็นครั้งแรกมีการอัญเชิญพระพุทธรูปขนาดใหญ่ขึ้นไปประดิษฐานบนแท่นหินทรายแทนศิวลึงค์เมื่อ พ.ศ. 2059 ปราสาทพนมบาเค็งเป็นศาสนสถานแห่งแรกของอาณาจักรพระนครเดิมสร้างอุทิศแด่เทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ฮินดูโดยเริ่มสร้างในรัชสมัย พระเจ้ายโศวรมันที่ 1 ทั้งนี้ในรัชสมัยของพระองค์การเข้ามาของพระพุทธศาสนามหายานนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในพระราชอาณาจักร พระองค์ทรงมีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนาจึงมีการสร้างพระพุทธรูปอุทิศให้กับพระพุทธศาสนา ช่วงนี้มักมีความขัดแย้งระหว่างชาวฮินดูและชาวพุทธ ตามจารึกกล่าวว่า "พระองค์ยังทรงมีพระทัยหนักแน่นในพระพุทธศาสนาแต่พระองค์ก็ไม่ทรงละทิ้งศาสนาฮินดูที่นับถือมาแต่เดิม" ต่อมาพระองค์ทรงสถาปนาราชธานีแห่งใหม่ขึ้นคือเมืองชัยเยนทรนคร (ជ័យឥន្ទ្រនាគគិរី) ให้เป็นศูนย์กลางแทนเมืองศรียโศธรปุระ ช่วงปลายรัชกาลทรงสร้างปราสาทตาแก้วแต่ยังไม่แล้วเสร็จพระองค์ทรงสวรรคตเสียก่อน เมื่อสวรรคตทรงได้รับพระนาม พระบรมวีรโลก
พระเจ้าศรุตวรมัน

| พระเจ้าศรุตวรมัน> พระมหากษัตริย์เจนละ |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 1093 – 1098
พระองค์ก่อน: พระเจ้ารุทรวรมัน (ในฐานะพระมหากษัตริย์ฟูนาน)
พระองค์ถัดไป: พระเจ้าเศรษฐวรมัน

สวรรคต: พ.ศ. 1098
พระราชบุตร: พระเจ้าเศรษฐวรมัน
ราชวงศ์: ราชวงศ์กัมโพช-สุริยวงศ์
พระราชบิดา: พราหมณ์กัมพูสวยัมภูวะ
พระราชมารดา: พระนางอัปสรเมรา
พระเจ้าศรุตวรมัน (เขมร: ព្រះអង្គម្ចាស់ សារុតវរ្ម័ន; สวรรคต พ.ศ. 1098) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรเจนละ ครองราชย์เมื่อปี พ.ศ. 1093 – 1098
พระราชประวัติ

พระเจ้าศรุตวรมันทรงปลดแอกอาณาจักรเจนละจากการปกครองของอาณาจักรฟูนันในศตวรรษที่ 5 พระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์กัมโพช-สุริยวงศ์ ซึ่งเป็นราชวงศ์ของพราหมณ์กัมพูสวยัมภูวะกับพระนางอัปสรเมราพระองค์ทรงเป็นพระราบิดาในพระเจ้าเศรษฐวรมัน
พระเจ้าศรุตวรมัน สวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1098 พระเจ้าเศรษฐวรมันจึงได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา
พระเจ้ามหิปติวรมัน

| พระเจ้ามหิปติวรมัน> พระมหากษัตริย์เจนละ |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 1303 – 1345
พระองค์ก่อน: พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 1
พระองค์ถัดไป: พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 (ในฐานะพระมหากษัตริย์พระนคร)

สวรรคต: พ.ศ. 1345 (โดนตัดพระเศียร)
พระมเหสี: พระนางราเชนทรเทวี
พระราชบุตร: พระนางอินทรลักษมี
ราชวงศ์: วรมัน
พระราชบิดา: พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 1
พระราชมารดา: พระนางนฤปตินทรเทวี
พระเจ้ามหิปติวรมัน (เขมร: ព្រះអង្គម្ចាស់ មហិទ្ធិវរ្ម័ន, อักษรโรมัน: Mahipativarman; สวรรคต พ.ศ. 1345) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรเจนละน้ำพระองค์สุดท้าย เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 1 โดยพระองค์สวรรคตจากการถูกพระเจ้าสัญชัยตัดพระเศียร เมื่อปี พ.ศ. 1345
เหตุการณ์

ต้นพุทธศตวรรษที่ 14 อาณาจักรเจนละน้ำถูกพระเจ้าสัญชัยกษัตริย์แห่งอาณาจักรไศเลนทร์ ยกทัพเรือเข้าโจมตี ซึ่งอยู่ในรัชกาลพระเจ้ามหิปติวรมัน การสวรรคตของพระเจ้ามหิปติวรมันนั้น นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าเหตุการณ์นี้ตรงกับนิยายปรัมปราของ Abu Zaid Hasan นักเขียนชาวอาหรับ เรื่องการเดินทางของพ่อค้าอาหรับชื่อสุไลย์มาน ที่เดินทางเข้ามาค้าขายในแถบนี้ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 14 เล่าว่ากษัตริย์หนุ่มทรงริษยากษัตริย์ไศเลนทร์ ทรงตรัสกับเสนาบดีว่า “ข้าฯปรารถนาอยู่อย่างหนึ่งและอยากให้สมหวัง คืออยากเห็นเศียรพระเจ้ากรุงซาแบกหรือพระเจ้ากรุงศรีวิชัยอยู่ในจานเปลเบื้องหน้า” ความดังกล่าวทราบถึงพระเจ้ากรุงไศเลนทร์ จึงยกทัพเรือเข้าโจมตีอาณาจักรเจนละตรงกับจารึกของชวาอ้างว่าพระเจ้าสัญชัยแห่งชวาได้พิชิตเขมรอย่างราบคาบ
เมื่อชนะสงครามอย่างง่ายดายกษัตริย์แห่งชวาทรงจับกษัตริย์เขมรได้และพูดว่า “พระองค์ทรงมี พระราชประสงค์แต่เพียงจะตัดเศียรหม่อมฉัน พระองค์มิได้ตรัสว่าจะทรงยึดครองหรือทำลายล้างนครต่างๆ ของหม่อมฉัน ด้วยเหตุนี้แหละหม่อมฉันจึงกระทำต่อพระองค์เหมือนอย่างที่พระองค์ทรงใคร่ที่จะกระทำต่อหม่อมฉัน และจะกลับบ้านกลับเมืองของหม่อมฉันปล่อยให้ชัยชนะของหม่อมฉันเป็นบทเรียนสำหรับ รัชทายาทของพระองค์สืบต่อไป” แล้วจึงบั่นเศียรของกษัตริย์กัมพูชา และทรงให้อัครเสนาบดีเลือกคนที่ฉลาดขึ้นเป็นกษัตริย์ พวกเสนาบดีจึงได้ตกลงกันเลือกรัชทายาท เจ้าชายชัยวรมัน ขึ้นเป็นกษัตริย์ กษัตริย์ชวาจึงนำเจ้าชายวรมันกลับไปเป็นตัวประกันที่ชวา ทำให้อาณาจักรเจนละสิ้นสุดลง
พระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1

| พระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1 |
| --- | --- |
 พระเจ้าอินทรวรมันที่ 3
กษัตริย์เเห่งอาณาจักรเขมร
ครองราชย์: จักรวรรดิขแมร์: พ.ศ. 1838–1851
ก่อนหน้า: พระเจ้าชัยวรมันที่ 8
ถัดไป: พระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 2
สวรรคต: พ.ศ. 1852
พระมเหสี: พระนางศรีนทรภูเปศวรจุฑา
พระราชบุตร: พระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 2
พระเจ้าอินทรวรมันที่ 3 (เขมร: ឥន្ទ្រវរ្ម័នទី៣) หรือ พระเจ้าศรีนทรวรมัน (เขมร: ស្រីន្ទ្រវរ្ម័ន) เป็นกษัตริย์ของจักรวรรดิเขมรระหว่างปี ค.ศ. 1295 - 1308 พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์หลังจากการสละราชสมบัติของ พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 พระสัสสุระ (พ่อตา) ซึ่งพระราชธิดาองค์โตของ พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 ได้อภิเษกกับ พระเจ้าอินทรวรมันที่ 3 โดยพระเจ้าอินทรวรมันที่ 3 นับถือพุทธเถรวาท และเมื่อเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ พระองค์ทำให้พุทธเถรวาทเป็นศาสนาประจำชาติ
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิเขมร
รายพระนามพระมหากษัตริย์กัมพูชา
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา (จักรวรรดิเขมร)   (พ.ศ. 1838–1851) |  | พระเจ้าอินทรชัยวรมัน |
พระเจ้าธรณีนทรวรมันที่ 2

| พระเจ้าธรณีนทรวรมันที่ 2> พระมหากษัตริย์พระนคร |
| --- | --- |
ครองราชย์: ค.ศ. 1150 – 1160
พระองค์ก่อน: พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2
พระองค์ถัดไป: พระเจ้ายโศวรมันที่ 2

พระราชสมภพ: ค.ศ. 1125
สวรรคต: ค.ศ. 1160 (35 พรรษา) อาณาจักรพระนคร
พระมเหสี: พระนางศรีชัยราชจุฑามณี
พระราชบุตร: พระเจ้าชัยวรมันที่ 7
ราชวงศ์: มหิธรปุระ
พระราชบิดา: พระเจ้ามหิธราทิตย์
พระราชมารดา: พระนางราชปตินทรลักษมี
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
พระเจ้าธรณีนทรวรมันที่ 2 (เขมร: ធរណីន្ទ្រវរ្ម័នទី២; ค.ศ. 1125 – 1160) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนคร ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1150 – 1160
พระราชประวัติ

พระองค์อภิเษกกับพระราชธิดาของพระเจ้าหรรษวรมันที่ 3 คือพระนางศรีชัยราชจุฑามณี ทั้งสองมีพระราชโอรสคือพระเจ้ายโศวรมันที่ 2 และ พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ที่ประสูติเมื่อ พ.ศ.1668
พระเจ้าธรณีนทรวรมันที่ 2 เป็นพระญาติกับกษัตริย์พระองค์ก่อนคือพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2
ในบันทึกของจีนที่มีชื่อว่า Yuhai encyclopedia ได้บันทึกไว้ว่าใน พ.ศ.1698 เจนละเลาหู่ (ปัจจุบันคือ กัมพูชา) ได้ส่งช้าง 2 เชือกมาถวายเป็นของบรรณาการแด่จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ซ่ง
ปูราเบอซากิฮ์

| ปูราเบอซากิฮ์ |
| --- | --- |
ปูราเบอซากิฮ์ ปูราที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในบรรดาปูราทั้งหมด
แสดงแผนที่เกาะบาหลีแสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: กำลังก่อสร้าง
ประเภท: ปูรา
สถาปัตยกรรม: บาหลี
ที่ตั้ง: เบอซากิฮ์ อำเภอการางาเซิม จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย
ที่อยู่: Besakih, Rendang, Karangasem Regency, Bali 80863
พิกัด: 8°22′28″S 115°27′03″E﻿ / ﻿8.374368°S 115.450936°E﻿ / -8.374368; 115.450936
คาดว่าจะแล้วเสร็จ: คริสต์ศตวรรษที่ 15
เว็บไซต์
www.besakihbali.com
จันดีเบินตาร์ ประตูทางเข้าหลักอันมีชื่อเสียงของปูราเบอซากิฮ์
ปูราเบอซากิฮ์ (อินโดนีเซีย: Pura Besakih, อักษรบาหลี: ᬧᬸᬭ​ᬩᭂᬲᬓᬶᬄ) เป็นหมู่ปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี) ที่ตั้งอยู่ภายในหมู่บ้านเบอซากิฮ์ เชิงเขาอากุง ทางตะวันออกของเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ถือกันว่าเป็นศาสนสถานฮินดูที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในบาหลี ดังที่มีชื่อเล่นของวัดว่า วัดแม่ (Mother temple) ปูราเบอซากิฮ์ประกอบด้วยปูราย่อย ๆ รวม 23 แห่งซึ่งล้วนสัมพันธ์และเกี่ยวเนื่องกันภายในปูรา ตัวปูรานั้นสร้างขึ้นไล่ระดับตามความชันของภูเขาอากุง จันดีเบินตาร์ ("ซุ้มประตูแบ่งอาณาเขต") ซึ่งอยู่ตรงทางเข้าหลักของปูราแห่งนี้มีชื่อเสียงมาก
ผู้เข้าชม

ใน ค.ศ. 2013 มีชาวต่างชาติเข้าในวัดนี้ 84,368 คน (ร้อยละ 77.2 ของผู้เข้าชมทั้งหมด) ส่วนผู้เข้าชมในประเทศมี 24,853 คน (ร้อยละ 22.8)
ภาพ

วัดหลักของเบอซากิฮ์
พิธีบูชาในปูราเบอซากิฮ์
บาหลีมองจากเบอซากิฮ์/ประตูหลักของวัดแม่
อ่านเพิ่ม

I Nyoman Darma Putra and Michael Hitchcock (2005) Pura Besakih: A world heritage site contested in Indonesia and the Malay World, Volume 33, Issue 96 July 2005, pages 225 - 238
Stuart-Fox, David J.(2002) Pura Besakih: temple, religion and society in Bali KITLV, Original from the University of Michigan (Digitized 5 September 2008 into Google Books) ISBN 90-6718-146-3, ISBN 978-90-6718-146-4 . 470 pages
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Besakih จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
พระนางโสมา

พระนางโสมา (เขมร: សោមា) ตามภาษาอินเดีย หรือ หลิวเย่ ตามภาษาจีน หรือ นางนาค ตามภาษาเขมร หรือพระนามเต็มว่า พระนางโสมาสีวิกาเทวะนาคาเทวี (เขมร: ព្រះនាងសូមាសិវិកាទេវៈនាគាទេវី) เป็นพระมหากษัตริยานีแห่งอาณาจักรฟูนาน ครองราชย์ประมาณศตวรรษที่ 1 นับเป็นปฐมกษัตริย์และกษัตริยานีพระองค์แรกของ อาณาจักฟูนาน พระนางอภิเษกสมรสกับพราหมณ์ชาวอินเดียคนหนึ่ง นามว่ากามพู สวยัมภูวะ หรือ เกาฑิณยะ ซึ่งต่อมาก็ได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระนางโสมา เป็นพระเจ้าเกาฑิณยะวรมันเทวะ หรือที่รู้จักกันในชื่อ พระทอง
ตามตำนานในพระราชพงศาวดารกัมพูชาในเอกสารมหาบุรุษเขมร และพระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา (ฉบับรบากษัตริย์) พระนางทรงสืบเชื้อสายมาจากเผ่านาค ราชวงศ์วรมันที่ได้อภิเษกสมรสกับกามพู สวยัมภูวะ (เกาฑิณยะ) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในตำนานพระทอง-นางนาค
การอภิเษกสมรสระหว่างพระทองกับนางนาคทำให้เกิดราชวงศ์วรมันขึ้น ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองกัมพูชาตั้งแต่สมัยอาณาจักรฟูนาน
เหตุการณ์ในตำนานพระทอง-นางนาคของพระนางโสมายังมีความใกล้เคียงกับตำนานของ อามาเตราซุ ซึ่งเป็นตำนานเทพเจ้าและปฐมจักรพรรดิญี่ปุ่นตามคติชินโต ของญี่ปุ่น
วัฒนธรรมสมัยนิยม

เพลง เรือมบูเจีย เปรี๊ยะเนียงโสมาสีวิกาเทวะนาคเทวี  โดยศิลปิน แก้วเพทาย มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับพระนางโสมา
ลายเพลงบูชา พระนางโสมาสีวิกาเทวะนาคาเทวี โดยศิลปิน แก้วเพทาย
ดูเพิ่ม

อามาเตราซุ (ตำนานเทพเจ้าญี่ปุ่น)
พระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 2

| อินทรชัยวรมัน |
| --- | --- |
กษัตริย์ แห่ง จักรวรรดิขแมร์
ครองราชย์: 1851-1870
ก่อนหน้า: พระเจ้าอินทรวรมันที่ 3
ถัดไป: พระเจ้าชัยวรมันที่ 9
พระราชบุตร: พระเจ้าชัยวรมันที่ 9
ศาสนา: ฮินดู (ไศวนิกาย)
พระเจ้าอินทรชัยวรมัน หรือ พระเจ้าอินทรวรมันที่ 4 (เขมร: ឥន្រ្ទវរ្ម័នទី៤) และเป็นที่รู้จักในพระนาม ศรินทรชัยวรมัน (เขมร: ឝ្រីន្ទ្រជយវម៌្ម) กษัตริย์แห่ง จักรวรรดิขแมร์ จาก พ.ศ. 1851-1870 เป็นเวลาทั้งสิ้น 19 ปีโดยผู้สืบราชบัลลังก์ต่อมาคือพระราชโอรสของพระองค์ ชัยวรมันปรเมศวร หรือ พระเจ้าชัยวรมันที่ 9
พระราชประวัติ

ข้อมูลเกี่ยวกับพระเจ้าอินทรชัยวรมันนั้นได้มาจากจารึก 4 แผ่นและข้อความเล็กน้อยในประวัติศาสตร์จีน
พรรคสังคมสาธารณรัฐ

พรรคสังคมสาธารณรัฐ (เขมร: គណបក្សសង្គមសាធារណរដ្ឋ คณบกฺสสงฺคมสาธารณรฎฺฐ; อังกฤษ: Social Republican Party; ฝรั่งเศส: Parti social républicain: PSR) เป็นพรรคการเมืองในกัมพูชา ก่อตั้งโดยลน นลเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2515 เพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้งแห่งชาติของสาธารณรัฐเขมรเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2515