stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลโพพระ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลโพพระ
| ด ค กตำบลในจังหวัดเพชรบุรี |
| --- | --- | --- |
| อำเภอแก่งกระจาน |  แก่งกระจาน  ป่าเด็ง  พุสวรรค์  วังจันทร์  สองพี่น้อง  ห้วยแม่เพรียง  |  |
| อำเภอเขาย้อย |  เขาย้อย  ทับคาง  บางเค็ม  สระพัง  หนองชุมพล  หนองชุมพลเหนือ  หนองปรง  หนองปลาไหล  ห้วยท่าช้าง  ห้วยโรง  |  |
| อำเภอชะอำ |  เขาใหญ่  ชะอำ  ดอนขุนห้วย  นายาง  บางเก่า  ไร่ใหม่พัฒนา  สามพระยา  หนองศาลา  ห้วยทรายเหนือ  |  |
| อำเภอท่ายาง |  กลัดหลวง  เขากระปุก  ท่าคอย  ท่าไม้รวก  ท่ายาง  ท่าแลง  บ้านในดง  ปึกเตียน  มาบปลาเค้า  ยางหย่อง  วังไคร้  หนองจอก  |  |
| อำเภอบ้านลาด |  ตำหรุ  ถ้ำรงค์  ท่าช้าง  ท่าเสน  บ้านทาน  บ้านลาด  บ้านหาด  โรงเข้  ไร่โคก  ไร่มะขาม  ไร่สะท้อน  ลาดโพธิ์  สมอพลือ  สะพานไกร  หนองกระเจ็ด  หนองกะปุ  ห้วยข้อง  ห้วยลึก  |  |
| อำเภอบ้านแหลม |  ท่าแร้ง  ท่าแร้งออก  บางแก้ว  บางขุนไทร  บางครก  บางตะบูน  บางตะบูนออก  บ้านแหลม  ปากทะเล  แหลมผักเบี้ย  |  |
| อำเภอเมืองเพชรบุรี |  คลองกระแชง  ช่องสะแก  ดอนยาง  ต้นมะพร้าว  ต้นมะม่วง  ท่าราบ  ธงชัย  นาพันสาม  นาวุ้ง  บางจาก  บางจาน  บ้านกุ่ม  บ้านหม้อ  โพพระ  โพไร่หวาน  ไร่ส้ม  วังตะโก  เวียงคอย  สำมะโรง  หนองขนาน  หนองพลับ  หนองโสน  หัวสะพาน  หาดเจ้าสำราญ  |  |
| อำเภอหนองหญ้าปล้อง |  ท่าตะคร้อ  ยางน้ำกลัดเหนือ  ยางน้ำกลัดใต้  หนองหญ้าปล้อง  |  |
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดเพชรบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ชะอำ  เพชรบุรี  |  |
| เทศบาลตำบล |  เขาย้อย  ท่าไม้รวก  ท่ายาง  ท่าแลง  นายาง  บางเก่า  บางตะบูน  บ้านลาด  บ้านแหลม  หนองขนาน  หนองจอก  หัวสะพาน  หาดเจ้าสำราญ  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กลัดหลวง  แก่งกระจาน  เขากระปุก  เขาย้อย  ช่องสะแก  ดอนยาง  ต้นมะพร้าว  ต้นมะม่วง  ตำหรุ  ถ้ำรงค์  ท่าคอย  ท่าช้าง  ท่าตะคร้อ  ท่าแร้ง  ท่าแร้งออก  ท่าเสน  ธงชัย  นาพันสาม  นาวุ้ง  บางแก้ว  บางขุนไทร  บางครก  บางจาก  บางจาน  บางตะบูน  บ้านกุ่ม  บ้านทาน  บ้านในดง  บ้านหม้อ  บ้านหาด  บ้านแหลม  ปากทะเล  ป่าเด็ง  ปึกเตียน  พุสวรรค์  โพพระ  โพไร่หวาน  มาบปลาเค้า  ยางน้ำกลัดใต้  ยางหย่อง  โรงเข้  ไร่โคก  ไร่มะขาม  ไร่ส้ม  ไร่สะท้อน  ไร่ใหม่พัฒนา  วังไคร้  วังจันทร์  สมอพลือ  สองพี่น้อง  สามพระยา  สำมะโรง  หนองกระเจ็ด  หนองกะปุ  หนองจอก  หนองชุมพล  หนองชุมพลเหนือ  หนองปรง  หนองปลาไหล  หนองพลับ  หนองศาลา  หนองโสน  หนองหญ้าปล้อง  ห้วยทรายเหนือ  ห้วยท่าช้าง  ห้วยแม่เพรียง  ห้วยโรง  ห้วยลึก  แหลมผักเบี้ย  |  |
ตำบลโสน

| ตำบลโสน |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Sano
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ศรีสะเกษ
อำเภอ: อำเภอขุขันธ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 82.28 ตร.กม. (31.77 ตร.ไมล์)
ประชากร (2555)
 • ทั้งหมด: 14,657 คน
 • ความหนาแน่น: 178.13 คน/ตร.กม. (461.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 33140
รหัสภูมิศาสตร์: 330505
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ตำบลโสน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขุขันธ์
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลโสนตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลปราสาท ตำบลกันทรารมย์ ตำบลห้วยสำราญ อำเภอขุขันธ์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลห้วยใต้ อำเภอขุขันธ์
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลตะเคียนราม ตำบลห้วยตึ๊กชู ตำบลละลม อำเภอภูสิงห์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลตาวัง อำเภอบัวเชด ตำบลตาคง อำเภอสังขะ (จังหวัดสุรินทร์) ตำบลปราสาท อำเภอขุขันธ์
การปกครอง

ตำบลโสนแบ่งการปกครองออกเป็น 23 หมู่บ้าน ดังต่อไปนี้
หมู่ที่ 1 บ้านโสน
หมู่ที่ 2 บ้านอาวอย
หมู่ที่ 3 บ้านหนองคล้า
หมู่ที่ 4 บ้านโคกกี่
หมู่ที่ 5 บ้านคำเผือ
หมู่ที่ 6 บ้านสนามสามัคคี
หมู่ที่ 7 บ้านสวาย
หมู่ที่ 8 บ้านขนุน
หมู่ที่ 9 บ้านสี่แยกนาเจริญ
หมู่ที่ 10 บ้านไพรวรรณพัฒนา
หมู่ที่ 11 บ้านแสงอรุณ
หมู่ที่ 12 บ้านแหลมทอง
หมู่ที่ 13 บ้านอาวอยใต้
หมู่ที่ 14 บ้านหนองคล้าใต้
หมู่ที่ 15 บ้านขนุนเหนือ
หมู่ที่ 16 บ้านโนนสว่าง
หมู่ที่ 17 บ้านหนองไฮตะวันออก
หมู่ที่ 18 บ้านโสนตะวันออก
หมู่ที่ 19 บ้านโสนเหนือ
หมู่ที่ 20 บ้านอาวอยเหนือ
หมู่ที่ 21 บ้านอาวอยพัฒนา
หมู่ที่ 22 บ้านโสนพัฒนา
หมู่ที่ 23 บ้านภูมิขนุน
ตำรวจรักษาความปลอดภัย

| กองบังคับการอารักขา VIP Protection Division |
| --- | --- |
警護課  (ญี่ปุ่น)

ประจำการ: 13 กันยายน ค.ศ. 1975 – ปัจจุบัน
ประเทศ: ประเทศญี่ปุ่น
หน่วยงาน: กรมตำรวจนครบาลโตเกียว
รูปแบบ: อารักขาใกล้ชิด
ขึ้นกับ: กองบัญชาการความปลอดภัย
กองบัญชาการ: โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
ชื่อสามัญ: ตำรวจรักษาความปลอดภัย
ชื่อย่อ: SP
เครื่องหมายตำรวจรักษาความปลอดภัยบนสูทของเจ้าหน้าที่
ตำรวจรักษาความปลอดภัย (ญี่ปุ่น: 警視庁警備部警護課; อังกฤษ: VIP Protection Division; นิยมเรียก Security Police; อักษรย่อ: SP) เป็นหน่วยอารักขาใกล้ชิดในสังกัดของกองบัญชาการความปลอดภัย กรมตำรวจนครบาลโตเกียว มีหน้าที่อารักขาผู้มีตำแหน่งสูง ทั้งภายในและภายนอกประเทศ
บุคคลากรของหน่วยงานนี้เป็นที่รู้จักด้วยชื่อ ตำรวจรักษาความปลอดภัย (Security Police; SP) คำว่า "SP" เป็นคำยืมจากภาษาอังกฤษซึ่งนำมาใช้ในระบบการบังคับใช้กฎหมายญี่ปุ่น โดยมีที่มาจากเครื่องหมายที่เจ้าหน้าที่ติด
หน่วยงานนี้ไม่อารักขาพระบรมวงศานุวงศ์ เนื่องจากเป็นหน้าที่โดยเฉพาะของกองบังคับการคุ้มกันพระองค์ (Imperial Protection Division) ตำรวจรักษาความปลอดภัยได้รับมอบหมายให้อารักขานายกรัฐมนตรี, คณะรัฐมนตรี, ประธานศาลสูงสุด, ประธานราชมนตรีสภา, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, ผู้ว่าราชการโตเกียว ตลอดจนบุคคลสำคัญต่างประเทศ เช่น ประมุขแห่งรัฐ, เอกอัครราชทูต, หรือบุคคลสำคัญอื่น ๆ ตามที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติมอบหมาย แม้ไม่มีกำหนดไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ตำรวจรักษาความปลอดภัยก็ยังอารักขารองประธานสภาทั้งสูงและล่าง รวมถึงผู้นำพรรคการเมืองสำคัญ
บรรณานุกรม

Ames, Walter (2004). "Confronting Youth". Police and Community in Japan. University of California Press.
ช็อน ฮย็อน-มู

| ช็อน ฮย็อน-มู 전현무 |
| --- | --- |

เกิด:  (1977-11-07) 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 (46 ปี) แขวงมก เขตคังซอ โซล เกาหลีใต้
สัญชาติ:  เกาหลีใต้
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2003 – ปัจจุบัน
ตัวแทน: เอสเอ็มคัลเจอร์แอนด์คอนเทนต์


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 전현무
อาร์อาร์: Jeon Hyeon-mu 
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ช็อน ฮย็อน-มู (เกาหลี: 전현무; อักษรโรมัน: Jun Hyun-moo; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 –) เป็นพิธีกร และอดีตผู้ประกาศข่าวชาวเกาหลีใต้ เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนประถมศึกษาย็องโดโซล ก่อนที่จะจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยยนเซอี เขาออกจากสถานีโทรทัศน์เคบีเอส ในปี ค.ศ. 2012
ผลงานพิธีกร

ฮิดเดนซิงเกอร์ 《Hidden Singer》 (jTBC, 2012–ปัจจุบัน)
Good Morning FM (MBC FM4U, 2013–ปัจจุบัน)
I Live Alone (MBC, 2013–ปัจจุบัน)
Non-Summit (jTBC, 2014–ปัจจุบัน)
Brave Writers (E Channel, 2014–ปัจจุบัน)
Problematic Man (TvN, 2015–ปัจจุบัน)
ซาวน่าหรรษา 《Happy Together》 (KBS, 2015–ปัจจุบัน)
รางวัล

2009 เคบีเอสเอนเตอร์เทนเมนต์อะวอดส์: ผู้มาใหม่ยอดเยี่ยมในสาขาวาไรตีโชว์
2011 เคบีเอสเอนเตอร์เทนเมนต์อะวอดส์: Top Entertainer Award (Qualifications of Men)
2013 เอ็มบีซีเอนเตอร์เทนเมนต์อะวอดส์: Excellence Award in Radio (Good Morning FM)
2014 โคเรียนเอนเตอร์เทนเมนต์อาตส์อะวอดส์ครั้งที่ 20: ผู้จัดรายการวิทยุยอดเยี่ยม (Good Morning FM)
2014 22nd Korea Culture and Entertainment Awards: Grand Prize (แทซัง) for MC
2014 เอ็มบีซีเอนเตอร์เทนเมนต์อะวอดส์: รางวัลดีเด่นในสาขาวาไรตี (I Live Alone)
2015 แพ็กซังอาตส์อะวอดส์ ครั้งที่ 51: Best Male Variety Performer (Non-Summit, I Live Alone)
แหล่งข้อมูล

ช็อน ฮย็อน-มู ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์) (เกาหลี)
ช็อน ฮย็อน-มู ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)(จีน)
ช็อน ฮย็อน-มู ที่อินสตาแกรม (เกาหลี)
ตำบลเกาะจันทร์

| ตำบลเกาะจันทร์ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Ko Chan
ตำบลเกาะจันทร์ที่ตั้งของตำบลเกาะจันทร์
พิกัด: 13°24′31.0″N 101°24′21.4″E﻿ / ﻿13.408611°N 101.405944°E﻿ / 13.408611; 101.405944
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: ชลบุรี
อำเภอ: เกาะจันทร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 191.54 ตร.กม. (73.95 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 20,377 คน
รหัสไปรษณีย์ : 20240
รหัสภูมิศาสตร์: 201101
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เกาะจันทร์ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้นประมาณ 191.54 ตารางกิโลเมตร (119,712 ไร่) โดยแบ่งเป็นพื้นที่เขตเทศบาลเมืองปรกฟ้า 182.06 ตารางกิโลเมตร และเทศบาลตำบลเกาะจันทร์ 9.48 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ตำบลอยู่ในความรับผิดชอบขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลเมืองปรกฟ้าและเทศบาลตำบลเกาะจันทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลเกาะจันทร์มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับตำบลหนองเหียง (อำเภอพนัสนิคม) และ ตำบลหนองไม้แก่น (อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา)
ทิศใต้ ติดกับตำบลวัดสุวรรณ และ ตำบลเกษตรสุวรรณ (อำเภอบ่อทอง)
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลคลองตะเกรา (อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา)
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลท่าบุญมี (อำเภอเกาะจันทร์)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลเกาะจันทร์ประกอบด้วย 15 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 เกาะจันทร์
หมู่ที่ 2 หนองชุมเห็ด
หมู่ที่ 3 สระตาพรหม
หมู่ที่ 4 เจ็ดเนิน
หมู่ที่ 5 โปร่งหิน
หมู่ที่ 6 ทับบริบูรณ์
หมู่ที่ 7 ปรกฟ้า
หมู่ที่ 8 หนองแฟบ
หมู่ที่ 9 หนองยายหมาด
หมู่ที่ 10 หนองมะนาว
หมู่ที่ 11 แปลง
หมู่ที่ 12 เขาวังแก้ว
หมู่ที่ 13 เนินตะแบก
หมู่ที่ 14 หนองหูช้าง
หมู่ที่ 15 คลอง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลหนองข้างคอกอยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
เทศบาลเมืองปรกฟ้า
เทศบาลตำบลเกาะจันทร์
ประชากร

จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2566 ในเขตเทศบาลตำบลเกาะจันทร์มีประชากร 5,944 คน และตำบลเกาะจันทร์ในเขตเทศบาลเมืองปรกฟ้า 14,433 คน รายละเอียดตามตารางมีดังนี้
| องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น | ชาย | หญิง | รวม | จำนวนบ้าน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ตำบลเกาะจันทร์ในเขตเทศบาลเมืองปรกฟ้า | 7,347 | 7,086 | 14,433 | 4,457 |
| ตำบลเกาะจันทร์ในเขตเทศบาลตำบลเกาะจันทร์ | 4,097 | 1,847 | 5,944 | 2,086 |
| รวม | 11,444 | 8,933 | 20,377 | 6,543 |
ที่มา: สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลเมืองปรกฟ้า
เว็บไซต์เทศบาลตำบลเกาะจันทร์
| ด ค กตำบลในจังหวัดชลบุรี |
| --- | --- | --- |
| อำเภอเมืองชลบุรี |  คลองตำหรุ  ดอนหัวฬ่อ  นาป่า  บางทราย  บางปลาสร้อย  บ้านโขด  บ้านปึก  บ้านสวน  มะขามหย่ง  สำนักบก  เสม็ด  แสนสุข  หนองข้างคอก  หนองไม้แดง  หนองรี  ห้วยกะปิ  เหมือง  อ่างศิลา  |  |
| อำเภอบ้านบึง |  คลองกิ่ว  บ้านบึง  มาบไผ่  หนองชาก  หนองซ้ำซาก  หนองบอนแดง  หนองไผ่แก้ว  หนองอิรุณ  |  |
| อำเภอหนองใหญ่ |  เขาซก  คลองพลู  หนองเสือช้าง  หนองใหญ่  ห้างสูง  |  |
| อำเภอบางละมุง |  เขาไม้แก้ว  ตะเคียนเตี้ย  นาเกลือ  บางละมุง  โป่ง  ตำบลหนองปรือ  หนองปลาไหล  ห้วยใหญ่  |  |
| อำเภอพานทอง |  โคกขี้หนอน  บ้านเก่า  พานทอง  มาบโป่ง  หนองกะขะ  หนองตำลึง  หนองหงษ์  หน้าประดู่  |  |
| อำเภอพนัสนิคม |  กุฎโง้ง  โคกเพลาะ  ท่าข้าม  ทุ่งขวาง  นามะตูม  หมอนนาง  นาวังหิน  บ้านช้าง  บ้านเซิด  พนัสนิคม  ไร่หลักทอง  วัดโบสถ์  วัดหลวง  สระสี่เหลี่ยม  หนองขยาด  หนองปรือ  หนองเหียง  หน้าพระธาตุ  หัวถนน  |  |
| อำเภอศรีราชา |  เขาคันทรง  ทุ่งสุขลา  บ่อวิน  บางพระ  บึง  ศรีราชา  สุรศักดิ์  หนองขาม  |  |
| อำเภอเกาะสีชัง |  ท่าเทววงษ์  |  |
| อำเภอสัตหีบ |  นาจอมเทียน  บางเสร่  พลูตาหลวง  สัตหีบ  แสมสาร  |  |
| อำเภอบ่อทอง |  เกษตรสุวรรณ  ธาตุทอง  บ่อกวางทอง  บ่อทอง  พลวงทอง  วัดสุวรรณ  |  |
| อำเภอเกาะจันทร์ |  เกาะจันทร์  ท่าบุญมี  |  |
จังหวัดคย็องกี

| จังหวัดคย็องกี 경기도 |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 경기도
 • ฮันจา: 京畿道
 • ระบบปรับปรุง: Gyeonggi-do
 • ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Kyŏnggido
   ธง สัญลักษณ์

พิกัด:  37°30′N 127°15′E﻿ / ﻿37.500°N 127.250°E﻿ / 37.500; 127.250
ประเทศ: เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ซูโดกว็อน (เขตเมืองหลวงและปริมณฑล)
เมืองหลวง: ซูว็อน
เขตการปกครอง: 28 นคร, 3 อำเภอ
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: อี แช-มย็อง (พรรคประชาธิปไตย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,184 ตร.กม. (3,932 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 5
ประชากร (มีนาคม 2019)
 • ทั้งหมด: 13,526,000 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 1
 • ความหนาแน่น: 1,170.6 คน/ตร.กม. (3,032 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ดอกไม้: Forsythia
 • ต้นไม้: แปะก๊วย
 • สัตว์ปีก: นกเขา
รหัส ISO 3166: KR-41
ภาษาถิ่น: คย็องกี
เว็บไซต์: gg.go.kr
จังหวัดคย็องกี (เกาหลี: 경기도, เสียงอ่านภาษาเกาหลี: /kjʌ̹ŋ.ɡi.do̞/) เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดในเกาหลีใต้ โดยมีซูว็อนเป็นเมืองหลวงของจังหวัด กรุงโซลซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศตั้งอยู่ใจกลางของจังหวัดนี้ แต่มีการปกครองแยกไปจากจังหวัดคย็องกี โดยมีฐานะเป็นการปกครองระดับจังหวัดในชื่อ นครพิเศษ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 อินช็อน เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ก็ตั้งอยู่บริเวณอ่าวของจังหวัดคย็องกี แต่ก็มีการปกครองแยกออกไปจากจังหวัดคย็องกีเช่นเดียวกับโซล โดยมีฐานะเป็นการปกครองระดับจังหวัด ในชื่อ มหานคร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 โดยสามเขตนี้ (จังหวัดคย็องกี นครพิเศษโซล และมหานครอินช็อน) มีพื้นที่รวมกัน 11,730 ตร.กม. และมีประชากรรวมกัน 22,766,850 คน (ปี พ.ศ. 2548) ถือเป็นจำนวนร้อยละ 48 ของประชากรทั่วทั้งเกาหลีใต้
เขตการปกครอง

จังหวัดคย็องกีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 28 นครหรือชี (시, 市) และ 3 อำเภอหรือคุน (군, 郡) ทั้งนี้ หลายอำเภอในจังหวัดคย็องกีได้รับการยกฐานะเป็นนครอันเนื่องมาจากอิทธิพลของแผนพัฒนาเมืองใหม่ของกรุงโซล ทำให้มีนครใหญ่หลายแห่งตั้งอยู่ทางส่วนใต้ของจังหวัด
เขตการปกครอง > นครใหญ่

ซูว็อน (수원시 ,水原市)
ซ็องนัม (성남시, 城南市)
โคยัง (고양시, 高陽市)
ยงอิน (용인시, 龍仁市)
พูช็อน (부천시, 富川市)
อันซัน (안산시, 安山市)
อันยัง (안양시, 安養市)
นัมยังจู (남양주시, 南楊州市)
ฮวาซ็อง (화성시, 華城市)
เขตการปกครอง > นคร

อึยจ็องบู (의정부시, 議政府市)
ซีฮึง (시흥시, 始興市)
พย็องแท็ก (평택시, 平澤市)
ควังมย็อง (광명시, 光明市)
พาจู (파주시, 坡州市)
คุนโพ (군포시, 軍浦市)
ควังจู(광주시, 廣州市)
คิมโพ (김포시, 金浦市)
อีช็อน (이천시, 利川市)
ยังจู (양주시, 楊州市)
คูรี (구리시, 九里市)
โอซัน (오산시, 烏山市)
อันซ็อง (안성시, 安城市)
อึยวัง (의왕시, 義王市)
ฮานัม (하남시, 河南市)
โพช็อน (포천시, 抱川市)
ทงดูช็อน (동두천시, 東豆川市)
ควาช็อน (과천시, 果川市)
ยอจู (여주시, 驪州市)
เขตการปกครอง > อำเภอ

คาพย็อง (가평군, 加平郡)
ยังพย็อง (양평군, 楊平郡)
ย็อนช็อน (연천군, 漣川郡)
เขตการปกครอง > เขตการปกครองอ้างสิทธิ์

จังหวัดคย็องกียังมีพื้นที่ที่ปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมของเกาหลีเหนือ
นครแคซ็อง (개성시, 開城市)
อำเภอแคพุง (개풍군, 開豊郡)
อำเภอชังดัน (장단군, 長湍郡)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

경기도 (หมวดหมู่)
สถานีย่อยประเทศเกาหลี
สำนักงานจังหวัดคย็องกี – ภาษาเกาหลี
สำนักงานจังหวัดคย็องกี – ภาษาอังกฤษ
Gyeonggi Provincial Office Blog – ภาษาอังกฤษ
Invest in Gyeonggi Province – ภาษาอังกฤษ
Gyeonggi Tourism Guide – ภาษาอังกฤษ
DMZ – ภาษาอังกฤษ
KINTEX – ภาษาอังกฤษ เก็บถาวร 2012-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก ภูมิภาคและเขตการปกครองของประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- | --- |
| ภูมิภาค |  เขตเมืองหลวงและปริมณฑล  ควันดง ย็องดง  ย็องซอ  โฮซอ  โฮนัม  ย็องนัม ภูมิภาคอุตสาหกรรมการเดินเรือตะวันออกเฉียงใต้  เกาะเชจู  |  |
| จังหวัด |  คย็องกี  คย็องซังใต้  คย็องซังเหนือ  ช็อลลาใต้  ชุงช็องใต้  ชุงช็องเหนือ  |  |
| จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ |  คังว็อน  ช็อนบุก  เชจู  |  |
| นครพิเศษ |  โซล  |  |
| นครปกครองตนเองพิเศษ |  เซจง  |  |
| มหานคร |  ควังจู  แทกู  แทจ็อน  ปูซาน  อินช็อน  อุลซัน  |  |
| คณะกรรมการ 5 จังหวัดภาคเหนือเกาหลี |  พย็องอันใต้  พย็องอันเหนือ  ฮวังแฮ  ฮัมกย็องใต้  ฮัมกย็องเหนือ  |  |
แผนที่เขตการปกครองของจังหวัดคย็องกี
นายวรการบัญชา

นายวรการบัญชา สามารถหมายถึง
นายวรการบัญชา (บุญเกิด สุตันตานนท์)
นายวรการบัญชา (หม่อมราชวงศ์โป๊ะ มาลากุล) ต่อมา คือ พระยาชาติเดชอุดม
นายวรการบัญชา (เทียบ อัศวรักษ์) ต่อมาคือ พระยาคทาธรบดีสีหราชบาลเมือง
นายพล

นายพล อาจหมายถึง
จอมพล
พลเอกอาวุโส
พลเอก
พลโท
พลตรี
พลจัตวา
นครพิเศษของประเทศญี่ปุ่น

(สามารถคลิกที่วงกลมได้)
      ― นครใหญ่ที่รัฐกำหนด
      ― นครศูนย์กลาง
      ― นครพิเศษ
นครพิเศษ (ญี่ปุ่น: 特例市; โรมาจิ: Tokureishi; ทับศัพท์: โทกูเรชิ) ของประเทศญี่ปุ่น เป็นนครที่มีประชากรอย่างน้อย 200,000 คน และเป็นนครที่ได้รับมอบหมายอำนาจหน้าที่ที่ตามปกติแล้วจะดำเนินการโดยจังหวัด อำนาจหน้าที่เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่ที่มอบหมายให้กับนครศูนย์กลาง
การปกครองรูปแบบนี้กำหนดขึ้นโดยกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นมาตรา 252 วรรค 26 นครพิเศษจะได้รับการแต่งตั้งโดยคณะรัฐมนตรีหลังจากมีการร้องขอจากสภานครและสภาจังหวัด
เนื่องจากระดับความอิสระในการปกครองตนเองที่มอบหมายให้กับนครพิเศษนั้นคล้ายคลึงกับที่ให้กับนครศูนย์กลาง หลังจากประชุมปรึกษาหารือกับรัฐบาลท้องถิ่น การปกครองในรูปแบบนครพิเศษนี้จึงได้ถูกยกเลิกตามพระราชบัญญัติการปกครองตนเองท้องถิ่นฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2015 และทำให้นครที่มีประชากรอย่างน้อย 200,000 คนในขณะนี้สามารถขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางได้โดยตรง ส่วนนครพิเศษที่ยังไม่ได้ยกฐานะก็ยังคงมีอำนาจปกครองตนเอง ซึ่งเรียกว่า นครพิเศษ ณ เวลาที่บังคับใช้ (施行時特例市, Shikōji Tokurei shi, ชิโกจิ โทกูเร ชิ) นอกจากนี้ นครพิเศษที่มีประชากรต่ำกว่า 200,000 คน สามารถขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางเป็นกรณีพิเศษได้ภายในห้าปีหลังจากที่มีการยกเลิกการปกครองรูปแบบนครพิเศษ ซึ่งคือก่อนวันที่ 1 เมษายน 2020
นครพิเศษนั้นไม่เหมือนกับเขตพิเศษของโตเกียว อีกทั้งยังแตกต่างจากนครพิเศษ (特別市, tokubetsu-shi, โทกูเบ็ตสึ-ชิ) ที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นระหว่างปี 1947 ถึง 1956 แต่ไม่เคยมีการนำมาใช้ นครพิเศษดังกล่าวจะได้เป็นนครที่เป็นอิสระจากจังหวัด (ในเชิงเปรียบเทียบ เขตพิเศษก็คือเขตที่ไม่ขึ้นกับนคร) โดยก่อนหน้านั้นเรียกว่า "หกนครใหญ่" (โรกุ ไดโตชิ) ซึ่งประกาศใช้ในปี 1922 (เหลือเพียงห้าแห่งในปี 1947 เนื่องจากนครโตเกียวถูกยกเลิกในสงคราม) และได้กลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนดในปี 1956 ซึ่งมีอำนาจปกครองตนเองมากขึ้น แต่ไม่ได้เป็นอิสระจากจังหวัดอย่างสมบูรณ์
รายชื่อนครพิเศษ

ณ วันที่ 1 เมษายน 2020 มีนคร 25 แห่งที่มีฐานะเป็น "นครพิเศษ ณ เวลาที่บังคับใช้" ได้แก่
| ภูมิภาค | จังหวัด | ชื่อ | วันที่ยกฐานะ เป็นนครพิเศษ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คันโต | อิบารากิ |  สึกูบะ | 1 เมษายน 2007 | กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง |
| คันโต | กุมมะ |  อิเซซากิ | 1 เมษายน 2007 |  |
| คันโต | กุมมะ |  โอตะ | 1 เมษายน 2007 |  |
| คันโต | ไซตามะ |  โทโกโรซาวะ | 1 เมษายน 2002 |  |
| คันโต | ไซตามะ |  โซกะ | 1 เมษายน 2004 |  |
| คันโต | ไซตามะ |  คาซูกาเบะ | 1 เมษายน 2008 |  |
| คันโต | ไซตามะ |  คูมางายะ | 1 เมษายน 2009 | มีนโยบายยกเลิกการยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางในกรณีพิเศษ |
| คันโต | คานางาวะ |  โอดาวาระ | 1 พฤศจิกายน 2000 |  |
| คันโต | คานางาวะ |  ยามาโตะ | 1 พฤศจิกายน 2000 |  |
| คันโต | คานางาวะ |  ฮิรัตสึกะ | 1 เมษายน 2001 |  |
| คันโต | คานางาวะ |  อัตสึงิ | 1 เมษายน 2002 |  |
| คันโต | คานางาวะ |  ชิงาซากิ | 1 เมษายน 2003 |  |
| ชูบุ | นีงาตะ |  นางาโอกะ | 1 เมษายน 2007 |  |
| ชูบุ | นีงาตะ |  โจเอ็ตสึ | 1 เมษายน 2007 |  |
| ชูบุ | ชิซูโอกะ |  นูมาซุ | 1 พฤศจิกายน 2000 |  |
| ชูบุ | ชิซูโอกะ |  ฟูจิ | 1 เมษายน 2001 |  |
| ชูบุ | ไอจิ |  คาซูงาอิ | 1 เมษายน 2001 |  |
| ชูบุ | มิเอะ |  ยกกาอิจิ | 1 พฤศจิกายน 2000 |  |
| คันไซ | โอซากะ |  อิบารากิ | 1 เมษายน 2001 |  |
| คันไซ | โอซากะ |  คิชิวาดะ | 1 เมษายน 2002 | เป็นนครพิเศษที่มีประชากรโดยประมาณน้อยที่สุด ณ เวลาที่เริ่มบังคับใช้ มีเป้าหมายที่จะยกฐานะเป็นนครพิเศษในเดือนเมษายน 2018 แต่ประกาศเลื่อนออกไปเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2016 |
| คันไซ | เฮียวโงะ |  คาโกงาวะ | 1 เมษายน 2002 |  |
| คันไซ | เฮียวโงะ |  ทาการาซูกะ | 1 เมษายน 2003 |  |
| คีวชู | ซางะ |  ซางะ | 1 เมษายน 2014 | ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด |
แหล่งข้อมูลอื่น

"Japan's Evolving Nested Municipal Hierarchy: The Race for Local Power in the 2000s," by A.J. Jacobs at Urban Studies Research, Vol. 2011 (2011); doi:10.1155/2011/692764
"Large City System of Japan"; graphic shows special cities compared with other Japanese city types at p. 1 [PDF 7 of 40]
"Growth in Second Tier Cities - Urban Policy Lessons from Japan" เก็บถาวร 2019-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน briefing by CLAIR London on classes of Japanese cities (PDF)
กระทรวงมหาดไทยและการสื่อสาร (ญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง
นครปฐม (แก้ความกำกวม)

นครปฐม อาจหมายถึง
เขตการปกครองส่วนภูมิภาค

จังหวัดนครปฐม
อำเภอเมืองนครปฐม
ตำบลนครปฐม ตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครปฐม
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

เทศบาลนครนครปฐม ท้องถิ่นบริเวณตัวจังหวัดนครปฐม ยกฐานะจากเทศบาลเมืองนครปฐมในปี พ.ศ. 2542
เทศบาลเมืองนครปฐม ท้องถิ่นทางทิศเหนือของเขตเทศบาลนครนครปฐม ยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลนครปฐมในปี พ.ศ. 2556
ความหมายอื่น

สโมสรฟุตบอลนครปฐม ยูไนเต็ด สโมสรฟุตบอลอาชีพในจังหวัดนครปฐม
สถานีรถไฟนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ถนนนครปฐม ชื่อถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
ปราสาทหนองกง (โคกปราสาท)

ปราสาทหนองกง หรือ ปราสาทโคกปราสาท ตั้งอยู่กลางทุ่งนา ในเขตบ้านหนองกง ตำบลหนองกง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์
ลักษณะ

ปราสาทหนองกงเป็นธรรมศาลา ปราสาทได้พังทลายลงมาทั้งหลังกลายเป็นเนินดินอยู่กลางทุ่งนา ตัวปราสาทแทบไม่เหลือร่องรอย มีเพียงซากผนังส่วนหนึ่งที่สลักลายคิ้วบัวไว้ และมีเศษหินอยู่ทั่วไป
การเดินทาง

ตามทางหลวง 218 ระยะทางห่างจากอำเภอนางรอง 14 กิโลเมตร เลี้ยวขวาเข้าไปตามถนนลูกรังสู่บ้านหนองกง และไปตามถนนผ่านลำห้วยเก็บน้ำเข้าไปในทุ่งนาใหญ่ ประมาณ 2 กิโลเมตร
จังหวัดคย็องซังใต้

| จังหวัดคย็องซังใต้ 경상남도 |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 경상남도
 • ฮันจา: 慶尙南道
 • แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Kyŏngsang-namdo
 • อักษรโรมันปรับปรุง: Gyeongsangnam-do
   ธง Logo

พิกัด:  35°15′N 128°15′E﻿ / ﻿35.250°N 128.250°E﻿ / 35.250; 128.250
ประเทศ: เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ย็องนัม
เมืองหลวง: ชางวอน
จำนวนเขตการปกครอง: 8 นคร, 10 อำเภอ
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ: คิม คย็อง-ซู (พรรคประชาธิปไตย)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10,533 ตร.กม. (4,067 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 4
ประชากร (ธันวาคม ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 3,447,687 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 2
 • ความหนาแน่น: 327.86 คน/ตร.กม. (849.2 คน/ตร.ไมล์)
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ดอกไม้: กุหลาบ
 • ต้นไม้: Zelkova
 • สัตว์ปีก: นกยางโทนใหญ่
รหัส ISO 3166: KR-48
ภาษาถิ่น: คย็องซัง
เว็บไซต์: gsnd.net
จังหวัดคย็องซังใต้ เป็นจังหวัดที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเกาหลีใต้ โดยมีเมืองเอกตั้งอยู่ที่ชังว็อน โดยประกอบด้วยมหานครหลักและท่าเรือปูซาน โดยมีวัดแฮอินซาที่เป็นมรดกโลกของยูเนสโก โดยเป็นวัดแบบพุทธ ซึ่งเป็นที่อยู่ของ พระไตรปิฎกแห่งชาติเกาหลี ทำให้ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้เป็นจำนวนมาก มีโรงงานประกอบรถยนต์และปิโตรเคมีขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายอยู่ทางภาคใต้ของจังหวัดขยายจากเมืองอุลซัน ไปสู่ปูซาน ชังว็อน และชินจู
ประวัติ

ก่อนปี พ.ศ. 2438 พื้นที่ที่เป็นจังหวัดคย็องซังใต้ในปัจจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคย็องซัง หนึ่งในแปดจังหวัดของเกาหลีในสมัยราชวงศ์โชซ็อน ในปี พ.ศ. 2438 ทางใต้ของจังหวัดคย็องซังได้ถูกแทนที่โดยเขตชินจูในทางด้านทิศตะวันตกและทงแน ในทางตะวันออก ต่อมาในปี 2439 ทั้งสองเขตนี้ก็ยุบรวมกันเป็นจังหวัดคย็องซังใต้
แต่เดิมเมืองเอกของจังหวัดตั้งอยู่ที่ชินจู ต่อจากนั้นก็ย้ายไปปูซานในปี พ.ศ. 2468 ในปี พ.ศ. 2488 จังหวัดคย็องซังใต้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ ต่อมาในปี 2506 ปูซานก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นนครที่ปกครองโดยตรง (ชิกฮัล-ชี) และในปี พ.ศ. 2526 ก็ได้ย้ายเมืองเอกจากปูซานไปชังว็อน
ในปี พ.ศ. 2538 ปูซานได้มีฐานะเป็น มหานคร (ควังย็อก-ชี) และอุลซัน ก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นมหานครในปี พ.ศ. 2541
ภูมิศาสตร์

จังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคย็องนัม มีพรมแดนติดกับทะเลญี่ปุ่น (ทะเลตะวันออก) ในทางทิศตะวันออก และติดกันจังหวัดคย็องซังเหนือในทิศเหนือ ส่วนทางด้านทิศตะวันตกติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ และในทางทิศใต้ติดกับช่องแคบเกาหลี และในจังหวัดนี้มีแม่น้ำสายใหญ่คือแม่น้ำนักดงและแม่น้ำสาขา
ทรัพยากร

บริเวณสามเหลี่ยมที่ราบแม่น้ำนักดงรอบๆกิมแฮถือเป็นยุ้งฉางที่สำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่งของเกาหลีใต้ ผลิตผลทางการเกษตรจากจังหวัดคย็องซังใต้ ประกอบไปด้วยข้าว ถั่ว มันฝรั่ง และข้าวบาร์เลย์ พื้นที่นี้มีชื่อเสียงเรื่องฝ้าย งา และผลไม้ ซึ่งเจริญเติบโตตามบรืเวณชายฝั่งทางภาคใต้ ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับทะเลเป็นที่ดึงดูดอย่างมาก และจังหวัดนี้ก็เป็นหนึ่งในผู้นำด้านการประมงของประเทศ
เมืองสำคัญ

เมืองใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้ได้แก่ปูซานและอุลซัน ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษในระดับจังหวัด เป็น มหานคร โดยแยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ นอกเหนือจากเมืองเอกชังว็อนแล้ว ก็ยังมีเมืองสำคัญอื่น ๆ อีก เช่น คิมแฮและชินจู
สถานที่น่าสนใจ

จังหวัดคย็องซังใต้เป็นที่ตั้งของวัดแฮอินซาวัดแบบพุทธ ซึ่งมีพระไตรปิฎกแห่งชาติเกาหลีอยู่ ทำให้ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อย่างมาก โดยตั้งอยู่อุทยานแห่งชาติรอบ ๆ ชีรีซัน (1,915 เมตร) ตรงบริเวณติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ โดยวัดเริ่มสร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 1345