stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาวฤกษ์ชนิด ที วัว
ดูเพิ่ม

ดาวแปรแสงกลุ่มดาวนายพราน
กลุ่มดาววัว
| ด ค กดาวฤกษ์ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด:  เมฆโมเลกุล บริเวณเอช 2  กลุ่มเมฆบอก  วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย  วัตถุเฮอร์บิก–อาโร  รอยฮายาชิ  ขีดจำกัดฮายาชิ  รอยเฮนเยย์  ดาวฤกษ์ก่อนเกิด  ที วัว  เอฟยู นายพราน  ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี 
วิวัฒนาการ:  กำเนิด  ก่อนลำดับหลัก  แถบลำดับหลัก  วิวัฒนาการหลังดาวยักษ์แดง  แขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ  แผ่นยาวดาวแปรขนาดและแปรแสง  เนบิวลาดาวเคราะห์ก่อนเกิด  เนบิวลาดาวเคราะห์  ดาววอลฟ์–ราแย  นวดารา  มหานวดารา  ไฮเปอร์โนวา  แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล 
ประเภท:  ดาวแคระ น้ำเงิน  ส้ม  แดง  เหลือง  เหลือง-ขาว  ดาวยักษ์เล็ก  ดาวยักษ์ น้ำเงิน  แดง  ดาวยักษ์สว่าง  ดาวยักษ์ใหญ่ น้ำเงิน  แดง  เหลือง  ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง เหลือง  ดาวแปลกพวกน้ำเงิน  ดาวแปรแสงแกมมาแคสซิโอเปีย  ดาวคาร์บอน ซีเอช  แบเรียม  เอส  ดาวฤกษ์ประหลาด  ดาวเทคเนเทียม  ดาวปรอท-มังกานีส  ดาวแปรแสง 
คุณสมบัติ:  การจัดประเภท  ดัชนีสียูบี-วี  การสังเคราะห์นิวเคลียส  อุณหภูมิยังผล  ความเป็นโลหะ  การหมุน  สนามแม่เหล็ก  การเคลื่อนไหวผิดปกติของบรรยากาศแบบไมโคร  ระบบดาวเคราะห์  ความเร็วแนวเล็ง  การเคลื่อนที่เฉพาะ  พารัลแลกซ์  ความเร็วของอวกาศ ดาวฤกษ์ความเร็วสูง - ดาวฤกษ์ความเร็วสูงยิ่งยวด 
โครงสร้าง:  แกน  เขตพาความร้อน  เขตแผ่รังสี  โฟโตสเฟียร์  โครโมสเฟียร์  โคโรนา  ลมดาวฤกษ์  โพรงลมดาวฤกษ์ 
ซากดาว:  ดาวแคระขาว  ดาวนิวตรอน  พัลซาร์  แมกนีทาร์  ดาวควาร์ก  ดาวส่วนประกอบประหลาด  หลุมดำ  หลุมดำดาวฤกษ์ 
รายชื่อดาวฤกษ์:  เรียงตามมวล  เรียงตามขนาด  เรียงตามโชติมาตรปรากฏ  เรียงตามโชติมาตรสัมบูรณ์  เรียงตามระยะห่าง
ดาวหางเวสต์

ดาวหางเวสต์ ถ่ายเมื่อต้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976
ดาวหางเวสต์ (อังกฤษ: Comet West) หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางคือ C/1975 V1, 1976 VI และ 1975n เป็นดาวหางที่โดดเด่นเป็นพิเศษ บางครั้งก็เป็นที่เรียกขานกันว่าเป็น "ดาวหางใหญ่" ด้วย ดาวหางเวสต์ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกจากภาพถ่ายโดย ริชาร์ด เอ็ม. เวสต์ เจ้าหน้าที่หอดูดาวยุโรปใต้ เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1975 และเพิ่มความสว่างจนถึงจุดสูงสุดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976 ระดับความสว่างเมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดอยู่ที่ -3 ระหว่างช่วงเวลาที่ดาวหางสว่างที่สุดมีรายงานจากผู้สังเกตการณ์ว่า ดาวหางมีความสว่างมากจนสามารถเฝ้าสังเกตในเวลากลางวันได้
ดาวหางเวสต์เป็นดาวหางคาบยาว การคำนวณประเมินว่าดาวหางมีคาบโคจรประมาณ 558,000 ปี
การแตกสลาย

ขณะที่ดาวหางเวสต์เคลื่อนที่ผ่านเข้ามาในระบบสุริยะชั้นในเป็นครั้งแรกในรอบ 500,000 ปี มีการตรวจพบว่านิวเคลียสของดาวหางแตกออกเป็นสี่ส่วนขณะที่มันเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่ระยะห่าง 30 ล้านกิโลเมตร
รายงานการแตกของดาวหางเกิดขึ้นครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1976 โดยแตกออกเป็นสองชิ้น หลังจากนั้นจึงแตกออกอีกครั้งในเช้าวันที่ 18 มีนาคมปีเดียวกัน นับเป็นดาวหางหนึ่งในไม่กี่ดวงในประวัติศาสตร์ที่เกิดการแตกสลายระหว่างการเฝ้าสังเกตการณ์ ชิ้นส่วนทั้งสี่แยกกระจัดกระจายออกไป แต่นักดาราศาสตร์ยังคงเฝ้าติดตามชิ้นส่วนใหญ่ 2 ชิ้นอยู่อย่างต่อเนื่อง
ดาวเคราะห์ที่เอื้อชีวิตกว่าโลก

ภาพวาดของศิลปินที่จำลองดาวเคราะห์ที่เอื้อชีวิตกว่าโลก สีแดงคือสีของป่าบนดาว
ดาวเคราะห์ที่เอื้อชีวิตกว่าโลก (อังกฤษ: superhabitable planet) คือ ประเภทของดาวเคราะห์นอกระบบหรือดวงจันทร์นอกระบบ ที่มีสภาวะที่เหมาะสมต่อการกำเนิด การวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต และ ความหลากหลายทางชีวภาพที่มากกว่าโลก แนวคิดนี้ได้มีการเสนอครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 โดยเรอเน เฮ็ลเลอร์ และจอห์น อาร์มตรอง ที่ได้มีการเสนอเรื่องของความเป็นไปได้ของดาวเคราะห์นอกระบบที่อาจมีสภาพแวดล้อมที่แตกต่างจากโลก แต่มีเหมาะสมสำหรับสิ่งมีชีวิตมากกว่าโลก โดยตั้งสมมติฐานว่าน้ำจำเป็นต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิต โลกอาจไม่ใช่สภาวะที่สามารถสร้างความหลากหลายทางชีวภาพสูงสุดที่เป็นไปได้
เฮ็ลเลอร์และอาร์มสตรองได้ชี้ให้เห็นว่า ดาวเคราะห์หินที่อยู่ในเขตที่อยู่อาศัยได้นั้น ไม่ใช่ทุกดวงที่จะสามารถอยู่อาศัยได้ รวมไปถีง ความร้อนจากแรงไทดัล อาจทำให้มีสภาวะเหมาะสมต่อการเกิดขึ้นของสิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์ ที่โคจรอยู่นอกเหนือเขตที่อยู่อาศัยได้ อาทิเช่น มหาสมุทรใต้แผ่นน้ำแข็งของดวงจันทร์ยูโรปา ที่โคจรอยู่รอบดาวพฤหัสบดี ทั้งสองได้เสนอคุณลักษณะที่อาจทำให้ดาวเคราะห์นั้น ๆ มีสภาวะเอื้อชีวิตมากกว่าโลก อ้างอิงจาก มวลของดาวเคราะห์ ประเภทของดาวฤกษ์ และ ระยะห่างจากดาวฤกษ์ ทั้งสองได้ตั้งสมมติฐานว่าดาวเคราะห์ที่เอื้อชีวิตกว่าโลก จะตองใหญ่กว่า อุ่นกว่า โคจรอยู่รอบดาวฤกษ์ประเภท K (K-type star) และเก่าแก่กว่าโลก การที่จะวัดว่าดาวเคราะห์นั้น ๆ เอื้อชีวิตกว่าโลกหรือไม่นั้น ต้องห้ามยึดความเหมาะสมสำหรับการดำรงชีวิตของมนุษย์ (anthropocentric) แต่วัดจากความเหมาะสมสำหรับสิ่งมีชีวิตชีวภาพ (biocentric)
ดาวเคราะห์น้อยตระกูลฮังการี

ดาวเคราะห์น้อยตระกูลฮังการี (อังกฤษ: Hungaria asteroids) เป็นกลุ่มของดาวเคราะห์น้อยในแถบหลักซึ่งโคจรรอบดวงอาทิตย์ที่ระยะห่างระหว่าง 1.78 และ 2.0 หน่วยดาราศาสตร์ ดาวเคราะห์น้อยกลุ่มนี้มีค่าความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรค่อนข้างต่ำ (ต่ำกว่า 0.18) มีค่าความเอียงวงโคจร ระหว่าง 16 ถึง 34 องศา และมีคาบการโคจรประมาณ 2.5 ปี ดาวเคราะห์น้อยกลุ่มนี้มีการสั่นพ้องของวงโคจรกับดาวพฤหัสบดีที่ 9:2 และกับดาวอังคารที่ 3:2 ชื่อของตระกูลดาวเคราะห์น้อยกลุ่มนี้ตั้งตามชื่อดาวเคราะห์น้อยสมาชิกดวงที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม คือ 434 ฮังกาเรีย ถือเป็นกลุ่มดาวเคราะห์น้อยที่หนาแน่นมากที่สุดในบริเวณด้านใน ในแถบวงโคจรต่ำกว่าช่องว่างเคิร์กวูด 4:1
ดาวพฤหัสบดีร้อน

ภาพวาดโดยศิลปินแสดงถึงดาวเคราะห์แบบดาวพฤหัสบดีร้อน
ดาวพฤหัสบดีร้อน (อังกฤษ: Hot Jupiter; บ้างก็เรียก oven roaster, epistellar jovian, pegasid หรือ pegasean planet) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบจำพวกหนึ่งที่มีมวลใกล้เคียงหรือมากกว่ามวลดาวพฤหัสบดี (1.9 × 1027 กก.) แต่มีลักษณะอื่นที่ต่างไปจากดาวพฤหัสบดีในระบบสุริยะ เนื่องจากดาวพฤหัสบดีโคจรอยู่ที่ระยะห่างจากดวงอาทิตย์ 5 หน่วยดาราศาสตร์ แต่ดาวเคราะห์นอกระบบที่เรียกดาวพฤหัสบดีร้อนนี้จะโคจรในระยะห่างจากดาวฤกษ์เพียง 0.05 หน่วยดาราศาสตร์[ต้องการอ้างอิง] หรือประมาณ 1 ใน 8 ของระยะห่างที่ดาวพุธโคจรรอบดวงอาทิตย์ จึงทำให้ดาวเคราะห์กลุ่มนี้มีอุณหภูมิพื้นผิวสูงมาก
ลักษณะโดยทั่วไป

ลักษณะโดยทั่วไปของดาวพฤหัสบดีร้อน ได้แก่
มีโอกาสจะเกิดปรากฏการการเคลื่อนผ่านหน้าดาวฤกษ์ของมันโดยสามารถสังเกตพบในระยะไกลมากยิ่งกว่าดาวเคราะห์มวลขนาดเดียวกันที่มีวงโคจรกว้างกว่า ดาวเคราะห์นอกระบบลักษณะนี้ที่มีชื่อเสียงคือ HD 209458 b เป็นดาวพฤหัสบดีร้อนดวงแรกที่ตรวจพบการเคลื่อนผ่าน และ HAT-P-7b เป็นดวงล่าสุดที่กำลังถูกเฝ้าสังเกตในโครงการเคปเลอร์
มีความหนาแน่นค่อนข้างต่ำกว่าที่ควรจะเป็น ซึ่งเป็นผลจากขนาดของรัศมีของดาวเคราะห์ที่ตรวจวัดขณะเคลื่อนผ่านจะมีเงาที่เกิดขึ้นเนื่องจากฉากหลังที่เป็นดาวฤกษ์ ดังนั้นการประมาณขนาดขอบเขตของดาวเคราะห์จึงทำได้ค่อนข้างยาก
เชื่อว่าดาวเคราะห์จำพวกนี้มีการเคลื่อนย้ายถิ่นจากวงโคจรเดิมเข้ามายังวงโคจรในตำแหน่งปัจจุบัน ทั้งนี้เนื่องจากการก่อตัวของดาวเคราะห์ไม่น่าจะเกิดได้ด้วยมวลปริมาณมากในระยะใกล้ดาวฤกษ์ขนาดนั้น
ทุกดวงที่พบมีความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรต่ำ ลักษณะของวงโคจรค่อนข้างกลม หรือกำลังถูกทำให้กลม ซึ่งทำให้ดาวเคราะห์มีจังหวะการหมุนรอบตัวเองและคาบการโคจรที่สอดคล้องกัน และหันหน้าด้านเดียวเข้าสู่ดาวฤกษ์แม่ของมันเสมอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Inside Exoplanets: Motley Crew of Worlds Share Common Thread
NASA: Global temperature map of an exoplanet เก็บถาวร 2007-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
First known theoretical prediction about existence of Hot Jupiters - by Otto Struve in 1952.
จำนวนดาวพฤหัสบดีร้อน (ตามขอบด้านซ้าย รวมถึงจุดสีแดง) ที่ค้นพบนับถึง 31 สิงหาคม ค.ศ. 2004
ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม

| MSZ-010 ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์แบบแปลงร่างได้รุ่นต้นแบบ
ความสูง: 19.86 เมตร (วัดถึงหัว)
น้ำหนัก: 32.7 ตัน (พื้นฐาน) 68.4 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมกันดาเรียม
กำลังเครื่อง: 7340 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ดับเบิ้ลวัลแคน ไฮเปอร์บีมเซเบอร์/ดับเบิ้ลแคนน่อน ดับเบิ้ลบีมไรเฟิล มิสไซล์ลันเชอร์ 21 ลำกล้อง ไฮเมก้าแคนน่อน โล่
คุณสมบัติพิเศษ: ไบโอเซนเซอร์ ระบบคอร์บล็อก
นักบินสำคัญ: จูโด้ อาชิตะ
ด ค ก
MSZ-010 ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม (ญี่ปุ่น: ZΖガンダム ; อังกฤษ: ZZ Gundam) เป็นโมบิลสูทตัวเอกของการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะซีรีส์โมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า ออกแบบโดยมาโคโตะ โคบายาชิ คำว่าเซต้าในชื่อดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มมาจากอักษรกรีก(ζ) ซีต้า และยังมีอีกชื่อหนึ่งว่าทีต้ากันดั้ม ตามอักษรกรีก(Θ) ทีต้า
เนื้อเรื่อง

ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มเป็นโมบิลสูทที่โดยบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกพัฒนาต่อจากเซต้ากันดั้มตามโครงการโปรเจกต์เซต้า ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มนั้นคงลักษณะเด่นของเซต้ากันดั้ม คือ ไบโอเซนเซอร์และบีมเซเบอร์ที่สามารถใช้เป็นบีมกันได้เอาไว้ นอกจากนี้ยังนำโครงสร้างแบบระบบคอร์บล็อกของ RX-78-2 กันดั้มมาประยุกต์อีกด้วย ห้องควบคุมของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มจะเป็นยาน FXA-07GB นีโอคอร์ไฟเตอร์ซึ่งจะประกอบกับ คอร์ท็อป และ คอร์เบสเพื่อรวมร่างเป็นดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มยังสามารถแปลงร่างเป็นยาน Gฟอเทรส ได้ซึ่งไม่มีพลังก์อาเมอร์สำหรับใช้ป้องกันในขณะเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลกของเวฟไรเดอร์
อาวุธของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มทั้งหมดมีอานุภาพที่เหนือกว่าของเซต้ากันดั้ม ซึ่งอาวุธที่มีพลังทำลายสูงสุดก็คือไฮเมก้าแคนน่อนซึ่งติดอยู่ที่หน้าผาก แม้จะมีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากกว่าของเซต้ากันดั้มถึงสามเท่า แต่ระบบอาวุธของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มก็ใช้พลังงานในการยิงสูงจึงทำให้หมดพลังงานอย่างรวดเร็วได้
จูโด้ อาชิตะได้รับดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มเป็นโมบิลสูทประจำตัวหลังจากที่ส่วนหัวของเซต้ากันดั้มถูกทำลายในการต่อสู้กับ AMX-103 ฮัมมาฮัมมาของมัชชิม่า เซโล
ในภายหลังดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มได้รับการปรับปรุงเป็นMSZ-010S ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นเสริมสมรรถนะ โดยเปลี่ยนแบ็คแพ็คด้านหลังเป็นแบบที่ติดตั้งท่อขับดันที่มีกำลังมากกว่าเดิมและเวอเนียร์เสริมความคล่องแคล่ว รวมทั้งเปลี่ยนมิสไซล์ลันเชอร์เป็นแบบ 18ลำกล้องสองยูนิตที่สามารถบรรทุกมิสไซล์ได้มากกว่าเดิม ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นเสริมสมรรถนะยังใช้เครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากกว่าเดิม
ฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม

| FA-010S ฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทเอนกประสงค์แบบแปลงร่างได้รุ่นต้นแบบ
ความสูง: 19.86 เมตร (วัดถึงหัว)
น้ำหนัก: 32.7 ตัน (พื้นฐาน) 87.2 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมกันดาเรียม
กำลังเครื่อง: 7860 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ดับเบิ้ลวัลแคน ไฮเปอร์บีมเซเบอร์/ดับเบิ้ลแคนน่อน ดับเบิ้ลบีมไรเฟิล มิสไซล์ลันเชอร์ 18 ลำกล้อง มิสไซล์พ็อด 8 ลำกล้อง มิสไซล์พ็อด 16 ลำกล้อง สเปรย์มิสไซล์ลันเชอร์ ไฮเมก้าแคนน่อน ไฮเปอร์เมก้าลันเชอร์
คุณสมบัติพิเศษ: ไบโอเซนเซอร์ ระบบคอร์บล็อก เกราะฟุลอาเมอร์
นักบินสำคัญ: จูโด้ อาชิตะ
ด ค ก
ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นเสริมสมรรถนะสามารถติดตั้งเกราะเสริมเป็น FA-010S ฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มได้ ซึ่งเป็นเกราะฟุลอาเมอร์แบบแรกที่ใช้ในอะนิเมะ เกราะฟุลอาเมอร์นี้นอกจากจะช่วยเสริมการป้องกันของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มแล้วยังติดตั้งอาวุธเสริมเอาไว้เป็นมิสไซล์ลันเชอร์จำนวนมากและไฮเมก้าแคนน่อนที่เกราะท้อง เกราะนี้ยังฉาบบีมโคตติงไว้จึงสามารถทนอาวุธบีมที่ไม่รุนแรงนักได้ ในโมเดลคิทมาสเตอร์เกรดสัดส่วน 1/100 ยังมีปืนใหญ่ไฮเปอร์เมก้าลันเชอร์ซึ่งไม่ปรากฏในภาคอะนิเมะอยู่ด้วย จุดด้อยของฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มก็คือไม่สามารถแปลงร่างเป็นยาน Gฟอเทรสได้นอกจากจะปลดเกราะทิ้งไปเสียก่อน
ฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มได้รับการออกแบบโดยมิกะ อาคิทากะ
ฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้า

| FA-010A ฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้า > ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ประเภท: โมบิลสูทรุ่นต้นแบบ
ความสูง: 19.86 เมตร (วัดถึงหัว)
น้ำหนัก: 45.4 ตัน (พื้นฐาน) 94.6 ตัน (เต็มพิกัด)
เกราะ: โลหะผสมกันดาเรียม
กำลังเครื่อง: 8070 กิโลวัตต์
อุปกรณ์: ปืนวัลแคน 60 มม. บีมแคนน่อน มิสไซล์ลันเชอร์ 18 ลำกล้อง มิสไซล์พ็อด 8 ลำกล้อง สเปรย์มิสไซล์ลันเชอร์ ไฮเปอร์เมก้าแคนน่อน
นักบินสำคัญ: ชิน คริปท์ จอน กริสซัม โรเบิร์ต อัลดริน
ด ค ก
FA-010A ฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้า มีตัวย่อว่าFAZZ (แฟซซ์) โมบิลสูทรุ่นต้นแบบซึ่งแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกใช้ทดสอบระบบเกราะฟุลอาเมอร์ของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม แฟซซ์มีบทบาทสำคัญในนิยายประกอบภาพถ่ายกันดั้มเซนติเนลและได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ
เนื่องจากเป็นโมบิลสูทที่สร้างขึ้นเพื่อทดสอบระบบของเกราะฟุลอาเมอร์โดยเฉพาะ โครงสร้างหลักของแฟซซ์จึงไม่สามารถแปลงเป็นยาน Gฟอเทรสได้ เกราะฟุลอาเมอร์ไม่มีบีมโค้ตติงและเป็นแบบติดตั้งตายตัวที่ไม่สามารถปลดออกได้เหมือนรุ่นใช้งานจริง บีมแคนน่อนด้านหลังของแฟซซ์ไม่สามารถถอดมาใช้เป็นบีมเซเบอร์และไฮเมก้าแคนน่อนกับดับเบิ้ลบีมไรเฟิลนั้นติดไว้เพื่อทดสอบความสมดุลเท่านั้นจึงไม่สามารถใช้การได้ อาวุธที่มีอานุภาพสูงสุดของแฟซซ์ก็คือปืนไฮเปอร์เมก้าแคนน่อน
แฟซซ์จำนวนสามเครื่องประจำการกับหน่วยเฉพาะกิจอัลฟ่าซึ่งทำหน้าที่กวาดล้างกลุ่มนิวดีไซด์ ซึ่งแฟซซ์ทั้งสามเครื่องถูกทำลายในการต่อสู้กับ ORX-013 กันดั้มมาร์คไฟฟ์
รูปแบบอื่นๆ > FX-010A ซูเปอร์ Gฟอเทรส

หนึ่งในแผนการปรับปรุงดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มของแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิก ซูเปอร์ Gฟอเทรสเป็นแผนการเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ของ Gฟอเทรส โดยติดบูสเตอร์และถังเชื้อเพลิงเสริมเพื่อให้สามารถบินด้วยความเร็วสูงได้นานขึ้นและติดตั้งอาวุธเพิ่มเป็นมิสไซล์พ็อด บีมแคนน่อนและไฮเปอร์เมก้าลันเชอร์ ซูเปอร์ Gฟอเทรสจะแปลงร่างกลับเป็นดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มได้ต้องปลดอุปกรณ์เสริมทั้งหมดออกก่อน เนื่องจากแอนาไฮม์ตัดสินใจเน้นใช้งานในร่างโมบิลสูทมากกว่าจึงพัฒนาฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มแทน
ซูเปอร์ Gฟอเทรสเป็นส่วนหนึ่งของโมเดลคิทซีรีส์ กันดั้มดับเบิ้ลเซต้า โมบิลสูทวาริเอชั่น
รูปแบบอื่นๆ > MSZ-009 ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นต้นแบบ

โมบิลสูทซึ่งใช้ทดสอบระบบของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม ไม่มีไบโอเซ็นเซอร์และระบบคอร์บล็อก เนื่องจากสร้างมาสำหรับศึกษาระบบการรวมร่างจึงสามารถแยกเป็นสองส่วนคือ Aเมก้า และ Bเมก้า และแปลงร่างเป็นยาน Gฟอเทรสซีโร่ได้ ไฮเปอร์บีมเซเบอร์ของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นต้นแบบต่างจากรุ่นใช้งานจริงที่ใช้เป็นบีมแคนน่อนไม่ได้
ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นต้นแบบเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ
รูปแบบอื่นๆ > MSZ-013 ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมาก

รุ่นผลิตจำนวนมากของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม โครงสร้างของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมากจะคล้ายกับของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มแต่ไม่มีระบบคอร์บล็อกและไม่สามารถแปลงร่างเป็นยาน Gฟอเทรสได้ อาวุธของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมากมีกำลังน้อยกว่าของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม เมื่อเทียบกับโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากโดยทั่วๆไปแล้ว ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นผลิตจำนวนมากก็นับเป็นโมบิลสูทที่มีพลังทำลายในระดับสูง เนื่องจากมีปัญหาเครื่องกำเนิดพลังงานที่ไม่สามารถจ่ายพลังงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงยุติการผลิตแค่เครื่องทดสอบสี่เครื่องเท่านั้น
ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นต้นแบบเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ
รูปแบบอื่นๆ > MSZ-010S ZZ-GR

ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ขนาดสั้น  กันดั้มอีโวลฟ์ตอนที่ 10 เป็นดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มรุ่นเสริมสมรรถนะที่ใช้ชิ้นส่วนใหม่ที่สร้างบนยาน จูปิทอริสทูว์ ออกแบบโดย มาโคโตะ อิจิชิกิ
ดูเพิ่ม

ซูพีเรียร์กันดั้ม
รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
ดาวหางเองเคอ

ดาวหางเองเคอ
ดาวหางเองเคอ (อังกฤษ: Comet Encke) หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางว่า 2P/Encke เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งตั้งชื่อตาม โยฮัน ฟรานซ์ เองเคอ ผู้ทุ่มเทศึกษาวงโคจรของมัน ทำการคำนวณมากมายเพื่อเชื่อมโยงการสังเกตการณ์หลายครั้งในปี ค.ศ. 1786 (2P/1786 B1), 1795 (2P/1795 V1), 1805 (2P/1805 U1) และ 1818 (2P/1818 W1) จนพิสูจน์ได้ว่าดางหางทั้งหมดเป็นดวงเดียวกัน เขาประกาศการค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1819 โดยตีพิมพ์ในวารสาร Correspondance astronomique และทำนายได้อย่างถูกต้องว่ามันจะกลับมาเยือนโลกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1822 (2P/1822 L1)
ดาวหางเองเคอนับเป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรดวงที่สอง ที่ได้รับการตั้งชื่อตามระบบการตั้งชื่อแบบใหม่ ตามหลังดวงแรกคือดาวหางฮัลเลย์ (1P/Halley) โดยใช้ชื่อของผู้คำนวณวงโคจรอย่างถูกต้องมาใช้เป็นชื่อดาวหาง แทนที่จะใช้ชื่อผู้ค้นพบคนแรกตามแบบอย่างการตั้งชื่อดาวหางตามปกติ ผู้ค้นพบดาวหางเองเคอเป็นคนแรกคือ ปิแอร์ เมอแชง (Pierre Méchain)
ดูเพิ่ม

ระบบการตั้งชื่อดาวหาง
ดาวหางแมกนอต

ภาพดาวหางแมกนอต ถ่ายที่ประเทศออสเตรเลีย วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2550
ดาวหางแมกนอต (อังกฤษ: Comet McNaught)  หรือชื่อตามระบบดาวหางว่า C/2006 P1 เป็นดาวหางสว่างที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ค้นพบเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอังกฤษชื่อ โรเบิร์ต แมกนอต ต่อมาได้ชื่อว่า ดาวหางใหญ่แห่งปี 2007 (Great Comet of 2007) โดยปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนที่สุดในช่วงระหว่างวันที่ 12 - 15 มกราคม พ.ศ. 2550 โดยเฉพาะในวันที่ 12 มกราคม 2550 ซึ่งเป็นวันที่ดาวหางเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด มีความสว่างมากจนกระทั่งสามารถมองเห็นได้ทั่วโลกในเวลากลางวัน ระดับความสว่างโดยเฉลี่ยของดาวหางนี้อยู่ที่ -6.0 นับเป็นดาวหางที่สว่างที่สุดเป็นลำดับที่สอง นับจากปี ค.ศ. 1935
แหล่งข้อมูลอื่น

ดาวหางแมกนอต สมาคมดาราศาสตร์ไทย
http://www.spaceweather.com/comets/gallery_mcnaught.htm
Comet McNaught Brightening เก็บถาวร 2007-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
ดาร์กเกอร์แดนบลัด

"ดาร์กเกอร์แดนบลัด" (อังกฤษ: Darker Than Blood, ชื่องานเพลง: "Horizons") เป็นเพลงที่ประพันธ์และบันทึกโดยนักดนตรีชาวอเมริกัน สตีฟ อาโอกิ โดยร่วมมือกับวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก เป็นครั้งที่สองที่มีการทำผลงานเพลงร่วมกัน และรวมอยู่ในสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของสตีฟที่ชื่อว่า นีออนฟิวเจอร์ II (Neon Future II) ซิงเกิลนี้เปิดให้สั่งซื้อล่วงหน้าในแอมะซอน รวมทั้ง ออกวีดิโอโปรโมตความยาวครึ่งนาที และเปิดตัวซิงเกิลในทวิตช์ดอตทีวี (Twitch.tv) เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2558 และออกเผยแพร่เป็นซิงเกิลลำดับที่สองในอัลบั้ม นีออนฟิวเจอร์ II เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2558
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Darker Than Blood" (ร่วมกับ ลิงคินพาร์ก) | 5:12 |
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | ค่ายเพลง |
| --- | --- | --- | --- |
| ทั่วโลก | 14 เมษายน พ.ศ. 2558 | ดิจิทัลดาวน์โหลด |  อัลตราเรเคิดส์  ดิมมัก  |
| อินเดีย | 14 เมษายน พ.ศ. 2558 | ดิจิทัลดาวน์โหลด |  อัลตราเรเคิดส์  ดิมมัก  |
| สหรัฐอเมริกา | 14 เมษายน พ.ศ. 2558 | ดิจิทัลดาวน์โหลด |  อัลตราเรเคิดส์  ดิมมัก  |
บุคคลที่เกี่ยวข้อง

สตีฟ อะโอะกิ – โปรแกรมเมอร์, โปรดิวเซอร์
เชสเตอร์ เบนนิงตัน – นักร้องนำ
ร็อบ บัวร์ดอน – กลอง
แบรด เดลสัน – กีตาร์นำ, เสียงประสาน
เดฟ "ฟีนิกซ์" ฟาร์เรล – เบส, เสียงประสาน
โจ ฮาห์น ("มิสเตอร์ฮาห์น") – เทิร์นเทเบิล, แซมพลิง, โปรแกรมเสียง, เสียงประสาน
ไมค์ ชิโนะดะ – นักร้อง, จังหวัดกีตาร์, คีย์บอร์ด, เปียโน, เครื่องสังเคราะห์เสียง
ชาร์ต

| ชาร์ต (2558) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
US Hot Dance/Electronic Songs (Billboard): 36
US Dance/Electronic Digital Songs (Billboard): 47
ดาวหางโฮมส์

ภาพแสดงวงโครจรของดาวหางโฮมส์
ดาวหางโฮมส์ (อังกฤษ: 17P/Holmes) เป็นดาวหางที่มีวงโคจรสั้น โคจรรอบดวงอาทิตย์ในระยะเวลาประมาณ 7 ปี ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่นชาวอังกฤษ ชื่อ เอ็ด วิน โฮมส์ ในปี ค.ศ. 1892 ดาวหางโฮมส์มีวงโคจรอยู่ระหว่างดาวอังคารและดาวพฤหัสบดี ปัจจุบันดาวหางโฮมส์ปรากฏอยู่ในท้องฟ้าในกลุ่มดาวเปอร์ซีอุส (Perseus) ห่างจากดาวอัลฟาเปอร์ซิไอ (Alpha-Persei) ไปทางตะวันออกประมาณ 4 องศา และจะปรากฏอยู่ในกลุ่มดาวเปอร์ซีอุสไปจนถึงประมาณต้นปี พ.ศ. 2551
การสังเกต

โดยปกติมักจะไม่เป็นที่สนใจเนื่องจากไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า ในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เกิดปรากฏการณ์การปลดปล่อยฝุ่นละอองและก๊าซออกมาจากตัวดาวหางอย่างรุนแรง (outburst) ทำให้ดาวหางมีความสว่างขึ้นทันทีทันใดถึงประมาณ 1 ล้านเท่า จนสังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า ในระหว่างวันที่ 25-28 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ดางหางโฮมส์มีความสว่างปรากฏถึงค่าประมาณ  2.0-2.5 โชติมาตร มี โคมา (coma) ที่มองเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
ประเทศไทยสามารถมองเห็นดาวหางโฮมส์ได้โดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งแต่เวลาประมาณสองทุ่มหรือสามทุ่มเป็นต้นไป  จะเริ่มเห็นได้ดีในช่วงที่ดาวหางขึ้นสูงห่างจากขอบฟ้ามากกว่านั้น คือช่วงเวลาตั้งแต่ 4-5 ทุ่ม ไปจนถึงก่อนฟ้าสางซึ่งดาวหางจะเคลื่อนไปทางซ้ายมือ และมีตำแหน่งไม่เปลี่ยนแปลงมากนักเมื่อเทียบกับดาวฤกษ์  ดาวหางดวงนี้จะดูเหมือนดาวฤกษ์ ไม่มีหางปรากฏให้เห็น กล้องโทรทรรศน์กำลังขยายสูงจะช่วยให้เห็นว่าดาวหางมีหมอกฝ้าปกคลุมอยู่โดยรอบ
ดาวเคราะห์น้อย

ดาวเคราะห์น้อย 253 มาทิลเด เป็นดาวเคราะห์น้อยแบบ C-Type
ดาวเคราะห์น้อย (อังกฤษ: asteroid หรือบางครั้งเรียกว่า minor planet / planetoid) คือวัตถุทางดาราศาสตร์ขนาดเล็กกว่าดาวเคราะห์ แต่ใหญ่กว่าสะเก็ดดาว (ซึ่งโดยปกติมักมีขนาดราว 10 เมตรหรือน้อยกว่า)  และไม่ใช่ดาวหาง การแบ่งแยกประเภทเช่นนี้กำหนดจากภาพปรากฏเมื่อแรกค้นพบ กล่าวคือ ดาวหางจะต้องมีส่วนของโคม่าที่สังเกตเห็นได้ชัด และมีรายชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อของดาวหางเอง ดาวเคราะห์น้อยมีลักษณะปรากฏคล้ายดวงดาว (คำว่า asteroid มาจากคำภาษากรีกว่า αστεροειδής หรือ asteroeidēs ซึ่งหมายถึง "เหมือนดวงดาว" มาจากคำภาษากรีกโบราณว่า Aστήρ หรือ astēr ซึ่งแปลว่า ดวงดาว) และมีการกำหนดเรียกชื่ออย่างคร่าวๆ ตามชื่อปีที่ค้นพบ จากนั้นจึงมีการตั้งชื่อตามระบบ (เป็นหมายเลขเรียงตามลำดับ) และชื่อ ถ้ามีการพิสูจน์ถึงการมีอยู่และรอบการโคจรเรียบร้อยแล้ว สำหรับลักษณะทางกายภาพของดาวเคราะห์น้อยโดยส่วนใหญ่ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
ดาวเคราะห์น้อยดวงแรกที่มีการตั้งชื่อคือ เซเรส ค้นพบในปี พ.ศ. 2344 โดย จูเซปเป ปิอาซซี ซึ่งในช่วงแรกคิดว่าได้ค้นพบดาวเคราะห์ดวงใหม่ และกำหนดประเภทให้มันว่าเป็นดาวเคราะห์แคระ เซเรสนับเป็นดาวเคราะห์น้อยดวงใหญ่ที่สุดเท่าที่เป็นที่รู้จักกันในปัจจุบัน และจัดอยู่ในประเภทดาวเคราะห์แคระ ส่วนดาวเคราะห์น้อยดวงอื่นๆ จัดเป็นวัตถุในระบบสุริยะขนาดเล็ก เซอร์วิลเลียม เฮอร์เชล (พ.ศ. 2281 - 2365 ผู้ค้นพบดาวยูเรนัส เมื่อ พ.ศ. 2324) เป็นผู้ประดิษฐ์คำศัพท์ "asteroid" ให้แก่วัตถุอวกาศชุดแรก ๆ ที่ค้นพบในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งทั้งหมดมีวงโคจรรอบดวงอาทิตย์อยู่ระหว่างวงโคจรของดาวอังคารกับดาวพฤหัสบดี โดยส่วนใหญ่วงโคจรมักบิดเบี้ยวไม่เป็นวงรี แต่หลังจากนั้นมีการค้นพบดาวเคราะห์น้อยอยู่ระหว่างวงโคจรของดาวเคราะห์ต่างๆ นับตั้งแต่ดาวพุธไปจนถึงดาวเนปจูน และอีกหลายร้อยดวงอยู่พ้นจากดาวเนปจูนออกไป
ดาวเคราะห์น้อยส่วนมากพบอยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อย ซึ่งมีวงโคจรเป็นวงรีอยู่ระหว่างดาวอังคารกับดาวพฤหัสบดี เชื่อว่าดาวเคราะห์น้อยส่วนใหญ่เป็นซากที่หลงเหลือในจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด ซึ่งไม่สามารถรวมตัวกันเป็นดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ได้ระหว่างการก่อกำเนิดระบบสุริยะเนื่องจากแรงโน้มถ่วงรบกวนจากดาวพฤหัสบดี ดาวเคราะห์น้อยบางดวงมีดาวบริวาร หรือโคจรระหว่างกันเองเป็นคู่ เรียกว่า ระบบดาวเคราะห์น้อยคู่
ดาราศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ

การแข่งขันดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับประเทศ (อังกฤษ: International Astronomy Olympiad, IAO) เป็นการแข่งขันระดับชาติซึ่งจัดขึ้นทุกปีในวิชาดาราศาสตร์สำหรับนักเรียนในระดับชั้นมัธยม และเป็นหนึ่งในการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการ
สถานที่จัดการแข่งขัน

| ปีที่แข่งขัน | เมืองที่จัดการแข่งขัน | ประเทศเจ้าภาพ | จำนวนทีมที่ส่ง เข้าร่วมการแข่งขัน | จำนวนประเทศที่ เข้าร่วมสังเกตการณ์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1996 | (Nizhnij Arkhyz) |  รัสเซีย (Russia) | 4 | 1 |
| 1997 | (Nizhnij Arkhyz) |  รัสเซีย (Russia) | 4 | - |
| 1998 | (Nizhnij Arkhyz) |  รัสเซีย (Russia) | 5 | 1 |
| 1999 | (Nauchnyj) |  ยูเครน (Ukraine) | 7 | 2 |
| 2000 | (Nizhnij Arkhyz) |  รัสเซีย (Russia) | 8 | - |
| 2001 | (Nauchnyj) |  ยูเครน (Ukraine) | 7 | 2 |
| 2002 | (Nizhnij Arkhyz) |  รัสเซีย (Russia) | 11 | - |
| 2003 | สต็อกโฮล์ม (Stockholm) |  สวีเดน (Sweden) | 13 | 2 |
| 2004 | ซิเมซ (Simeiz) |  ยูเครน (Ukraine) | 18 | - |
| 2005 | ปักกิ่ง (Beijing) |  จีน (China) | 15 | 2 |
| 2006 | บอมเบย์ (Bombay) |  อินเดีย (India) | 16 | 3 |
| 2007 | ซิเมซ (Simeiz) |  ยูเครน (Ukraine) | 23 | 1 |
| 2008 | ตรีเยสเต (Trieste) |  อิตาลี (Italy) | 19 | 1 |
| 2009 | หางโจว (Hangzhou) |  จีน (China) | 17 | 1 |
| 2010 | (Sudak) |  ยูเครน (Ukraine) | 19 | - |
| 2011 | (Alma-Ata) |  คาซักสถาน (Kazakhstan) | 19 | 2 |
| 2012 | (Gwangju) |  เกาหลีใต้ (South Korea) | 20 | 2 |
| 2013 | (Vilnius) |  ลิทัวเนีย (Lithuania) | 20 | - |
| 2014 | (Bishkek-Cholpon-Ata) |  คีร์กีซสถาน (Kyrgyzstan) | 17 | - |
ดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับเอเชียแปซิฟิก

ดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับเอเชียแปซิฟิก (อังกฤษ: Asian-Pacific Astronomy Olympiad, APAO) เป็นการแข่งขันระดับภูมิภาคสำหรับนักเรียนที่ไม่ได้เป็นผู้แทนไปแข่งขันดาราศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ
ดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับเอเชียแปซิฟิก > สถานที่จัดการแข่งขัน APAO

| ครั้งที่ | เมืองที่จัดการแข่งขัน | ประเทศเจ้าภาพ | จำนวนทีมที่ส่ง เข้าร่วมการแข่งขัน | วันที่จัดการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เอียร์คุตสก์ (Irkutsk) |  รัสเซีย (Russia) | 8 | 4-11 ธันวาคม พ.ศ. 2548 |
| 2 | วลาดิวอสต็อก (Vladivostok) |  รัสเซีย (Russia) | 8 | 4-11 ธันวาคม พ.ศ. 2549 |
| 3 | เซียะเหมิน (Xiamen) |  จีน (China) | 6 | 21-29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 |
| 4 | บิชเคก (Bishkek) |  คีร์กีซสถาน (Kyrgyzstan) | 6 | 16-23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 |
| 5 | ดัมยาง (Damyang) |  เกาหลีใต้ (South Korea) |  | 7-14 ตุลาคม พ.ศ. 2552 |
| 6 |  |  |  | พ.ศ. 2553 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ ดาราศาสตร์โอลิมปิกสากล
เว็บไซต์ทางการ ดาราศาสตร์โอลิมปิกเอเชีย-แปซิฟิก
ดูเพิ่ม

โอลิมปิกวิชาการ
| ด ค กโอลิมปิกวิชาการ |
| --- | --- |
 คณิตศาสตร์ (IMO)  ฟิสิกส์ (IPhO)  เคมี (IChO)  คอมพิวเตอร์ (IOI)  ชีววิทยา (IBO)  ปรัชญา (IPO)  ดาราศาสตร์ (IAO)  ภูมิศาสตร์ (IGeO)  ภาษาศาสตร์ (IOL)  วิทยาศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (IJSO)  โลกและอวกาศ (IESO)  ดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ (IOAA)