stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แคว้นออมสค์

| แคว้นออมสค์ |
| --- | --- |
แคว้น
Омская область
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 56°13′N 73°16′E﻿ / ﻿56.217°N 73.267°E﻿ / 56.217; 73.267
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ไซบีเรีย
เขตเศรษฐกิจ: ไซบีเรียตะวันตก
สถาปนา: 7 ธันวาคม 2477
ศูนย์กลางการบริหาร: ออมสค์
การปกครอง
 • องค์กร: Legislative Assembly
 • ผู้ว่าการแคว้น: Vitaliy Khotsenko (รักษาการ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 141,140 ตร.กม. (54,490 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 28
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 1,960,081 คน
เขตเวลา: UTC+6 ()
รหัส ISO 3166: RU-OMS
ทะเบียนรถ: 55
รหัส OKTMO: 52000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.omskportal.ru/
แคว้นออมสค์ (รัสเซีย: О́мская о́бласть, Omskaya oblast) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (แคว้น) ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไซบีเรีย มีพื้นที่ 139,700 ตารางกิโลเมตร (53,900 ตารางไมล์) คือ มีประชากร 1,977,665 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 โดยส่วนใหญ่ 1.15 ล้านคน อาศัยอยู่ในเมืองออมสค์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้น
ภูมิศาสตร์

แคว้นออมสค์ตั้งอยู่ในเขตสหพันธ์ไซบีเรียของประเทศรัสเซีย มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ *แคว้นตูย์เมน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ แคว้นโนโวซีบีสค์ และ แคว้นตอมสค์
ทิศใต้ ติดต่อกับ ประเทศคาซัคสถาน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ *แคว้นตูย์เมน
แคว้นอีร์คุตสค์

| แคว้นอีร์คุตสค์ |
| --- | --- |
แคว้น
Иркутская область
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 57°22′N 106°00′E﻿ / ﻿57.367°N 106.000°E﻿ / 57.367; 106.000
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ไซบีเรีย
เขตเศรษฐกิจ: ไซบีเรียตะวันออก
สถาปนา: 26 กันยายน 2480
ศูนย์กลางการบริหาร: อีร์คุตสค์
การปกครอง
 • องค์กร: Legislative Assembly
 • ผู้ว่าการแคว้น: Igor Kobzev
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 774,846 ตร.กม. (299,170 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 4
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 2,404,195 คน
เขตเวลา: UTC+8 ()
รหัส ISO 3166: RU-IRK
ทะเบียนรถ: 38, 85, 138
รหัส OKTMO: 25000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.irkobl.ru
แคว้นอีร์คุตสค์ (รัสเซีย: Ирку́тская о́бласть, อักษรโรมัน: Irkutskaya oblast; บูร์ยัต: Эрхүү можо, อักษรโรมัน: Erkhüü mojo) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (แคว้น) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไซบีเรีย ในแอ่งของแม่น้ำอังการา, แม่น้ำลีนา และ แม่น้ำนิจเนียยา ตุงกุสกา ศูนย์กลางการบริหารคือเมืองอีร์คุตสค์ มีประชากร 2,428,750 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553
ภูมิศาสตร์

แคว้นอีร์คุตสค์ตั้งอยู่ในเขตสหพันธ์ไซบีเรียของประเทศรัสเซีย มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดต่อกับ สาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ดินแดนซาไบคัลสกี
ทิศใต้ และ ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดต่อกับ สาธารณรัฐบูเรียตียา และ สาธารณรัฐตูวา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ดินแดนครัสโนยาสค์
สถานีอันติ้งเหมิน

สถานีอันติ้งเหมิน (จีนตัวย่อ: 安定门站; จีนตัวเต็ม: 安定門站; พินอิน: Āndìngmén Zhàn) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 2 ชื่อสถานีมาจากประตูอันติ้ง ซึ่งเป็นประตูของป้อมปราการแห่งเมืองปักกิ่ง ซึ่งถูกรื้อถอนในช่วงการก่อสร้างรถไฟฟ้าใต้ดินในช่วงปลายทศวรรษที่ 1960
รูปแบบสถานี

สถานีเป็นชานชาลาเกาะกลางใต้ดิน
ทางเข้า-ออก

มี 2 ทางออก คือ A และ B โดยทางออก A เป็นทางเข้าออกสำหรับรองรับผู้พิการ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Andingmen Station
แอรอน แรมส์เดล

แอรอน คริสโตเฟอร์ แรมส์เดล (อังกฤษ: Aaron Christopher Ramsdale; เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่เซาแทมป์ตัน และทีมชาติอังกฤษ
เกียรติประวัติ

อังกฤษ อายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี: 2017
อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี
ตูลงทัวร์นาเมนต์: 2018
อังกฤษ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รองชนะเลิศ: 2020
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Sheffield United F.C. website
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล  |
| --- | --- |
 1 แรมส์เดล  3 เทียร์นีย์  4 ไวต์  5 พาร์ทีย์  6 กาบรีแยล  7 ซากา  8 เออเดอโกร์  9 เฌซุส  10 สมิท ราว  14 โอบาเมอย็องก์  15 เมตแลนด์-ไนลส์  16 โฮลดิง  17 แซดริก  18 โทมิยาซุ  19 เปเป  20 ตาวารึช  21 เชมเบอส์  22 มารี  23 โลกงกา  25 อันนินนี  26 บาโลกัน  29 ฮาเวิทซ์  30 เอ็นเคเตียห์  31 กอลาชินัตส์  33 โอคองก์โว  34 จากา  35 มาร์ชีแนลี  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: อาร์เตตา
แคว้นโอริออล

| แคว้นโอริออล |
| --- | --- |
แคว้น
Орловская область
ภูมิทัศน์ของทางทิศตะวันออกของแคว้น
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 52°51′N 36°26′E﻿ / ﻿52.850°N 36.433°E﻿ / 52.850; 36.433
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: กลาง
เขตเศรษฐกิจ: กลาง
สถาปนา: 27 กันยายน 2480
ศูนย์กลางการบริหาร: โอริออล
การปกครอง
 • องค์กร: Oblast Council of People's Deputies
 • ผู้ว่าการแคว้น: Andrey Klychkov
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 24,652 ตร.กม. (9,518 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 71
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 747,247 คน
 • เขตเมือง: 66.6% คน
 • นอกเมือง: 33.4% คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามอสโก )
รหัส ISO 3166: RU-ORL
ทะเบียนรถ: 57
รหัส OKTMO: 54000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.adm.orel.ru/
แคว้นโอริออล (รัสเซีย: Орло́вская о́бласть, Orlovskaya oblast), รู้จักกันในชื่อ Orlovshchina (รัสเซีย: Орловщина) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (แคว้น) ศูนย์กลางการบริหารคือเมืองโอริออล มีประชากร 724,686 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553
ภูมิศาสตร์

แคว้นโอริออลตั้งอยู่ในทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขตสหพันธ์กลางในที่ราบสูงรัสเซียตอนกลาง
มีพื้นที่ ที่ 24,652 ตารางกิโลเมตร (9,518 ตารางไมล์) เป็นหนึ่งในหน่วยยองค์ประกอบที่เล็กที่สุด จากเหนือจรดใต้มีความยาว 150 กิโลเมตร (93 ไมล์) และจากตะวันตกไปตะวันออกยาว 200 กิโลเมตร (120 ไมล์)
มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือแคว้นตูลา
ทิศเหนือ และ ทิศตะวันตก ติดต่อกับ แคว้นคาลูกา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ แคว้นลีเปตสค์
ทิศใต้ ติดต่อกับ แคว้นคูสค์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ แคว้นเบรียนสค์
มีแร่ดินดำ (เชอร์โนเซม) 4,800 ตารางกิโลเมตร (1,900 ตารางไมล์) อยู่ในแคว้น ซึ่งคิดเป็นสามในสี่ส่วนของปริมาณสำรองเชอร์โนเซมของทั้งโลก
เรือควีนเอลิซาเบธ 2
การพัฒนา

ใน ค.ศ. 1957 การเดินทางทางทะเลข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเริ่มถูกแทนที่ด้วยการเดินทางโดยเครื่องบินเพราะความรวดเร็วและต้นทุนสัมพันธ์ที่ต่ำ โดยจำนวนผู้โดยสารแบ่งออกเป็น 50:50 ด้วยเครื่องบินไอพ่นที่สามารถบินข้ามมหาสมุทรได้อย่างต่อเนื่องเข้ามาแทนที่เครื่องบินใบพัด และการเปิดตัวเครื่องบินโบอิง 707 และดักลาส ดีซี-8 ใน ค.ศ. 1958 ทำให้กระแสนี้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เวลาเดียวกัน ควีนแมรีและควีนเอลิซาเบธที่เก่าแก่ก็มีค่าดำเนินงานสูงขึ้นเรื่อย ๆ และทั้งภายในกับภายนอกก็ล้วนเป็นสิ่งที่เหลืออยู่จากสมัยก่อนสงคราม
แม้รายได้จากผู้โดยสารจะลดลง แต่คูนาร์ดก็ไม่ต้องการทิ้งบทบาทดั้งเดิมของตนในฐานะผู้ให้บริการผู้โดยสารบนแอตแลนติกเหนือและบริษัทโรยัลเมลแคเรียร์ (Royal Mail Carrier) จึงตัดสินใจที่จะแทนที่เรือควีนที่ล้าสมัยด้วยเรือโดยสารรุ่นใหม่
เมื่อครั้งยังเป็นโครงการ Q3 เรือลำนี้ถูกคาดหมายว่าจะมีขนาด 75,000 ตันกรอส บรรทุกผู้โดยสารได้ 2,270 คน และค่าใช้จ่ายราว 30 ล้านปอนด์
งานได้ดำเนินไปถึงขั้นการเตรียมข้อเสนอจากอู่ต่อเรือหกแห่งและการยื่นขอรับความช่วยเหลือทางการเงินจากรัฐบาลสำหรับการสร้างเมื่อความกังวลในหมู่ผู้บริหารและกรรมการบางคน ประกอบกับการต่อต้านของผู้ถือหุ้น นำไปสู่การประเมินผลประโยชน์ของโครงการอีกครั้ง และท้ายที่สุดก็ถูกยกเลิกในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1961
คูนาร์ดตัดสินใจเดินหน้าแผนการจัดหาเรือลำใหม่ต่อไปแต่ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการดำเนินงานและการออกแบบให้มีความยืดหยุ่นมากขึ้น เมื่อตระหนักถึงความเสื่อมถอยของการค้าข้ามแอตแลนติก จึงมีการวาดภาพว่าเรือ "ควีน" ลำใหม่นี้จะเป็นเรือเอนกประสงค์ 3 ชั้นโดยสาร ได้แก่ ชั้นหนึ่ง ชั้นโดยสาร และชั้นท่องเที่ยว เพื่อให้บริการเป็นเวลา 8 เดือนต่อปีบนเส้นทางข้ามแอตแลนติก จากนั้นจะใช้เป็นเรือสำราญในสภาพอากาศอบอุ่นและในช่วงฤดูหนาว
เมื่อเทียบกับเรือรุ่นก่อนที่มีห้องเครื่องสองห้องและใบจักรสี่เพลา เรือ Q4 ที่ได้รับการออกแบบใหม่จะมีขนาดเล็กกว่ามาก โดยมีห้องหม้อไอน้ำหนึ่งห้อง ห้องเครื่องหนึ่งห้อง และใบจักรสองเพลา ซึ่งเมื่อรวมกับการนำระบบอัตโนมัติมาใช้จะทำให้จำนวนเจ้าหน้าที่ฝ่ายวิศวกรรมลดลง เรือลำใหม่นี้ผลิตกำลังเครื่องยนต์ได้ 110,000 shp และมีความเร็วให้บริการเท่ากับเรือรุ่นก่อนที่ 28.5 นอต (52.8 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ขณะเดียวกันก็บริโภคเชื้อเพลิงเพียงครึ่งเดียว คาดว่าการลดลงเหลือ 520 ตันต่อวัน  จะช่วยให้คูนาร์ดประหยัดเงินได้ 1 ล้านปอนด์ต่อปี เรือสามารถแล่นผ่านคลองปานามาและคลองสุเอซได้ โดยมีระยะกินน้ำลึก 7 ฟุต (2.1 เมตร) ที่ 32 ฟุต (9.8 เมตร) ช่วยให้เรือเข้าเทียบท่าเรือที่มีขนาดเล็กและจำนวนมากกว่าเรือรุ่นก่อน โดยเฉพาะในน่านน้ำเขตร้อน
ดูเพิ่ม

อาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ
อาร์เอ็มเอส ควีนแมรี
อาร์เอ็มเอส ควีนแมรี 2
เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ
ตัวเรือ QE2 ที่หมายเลข 736 บนทางลาดลงน้ำ (ค.ศ. 1967)
แคว้นอีวาโนโว

| แคว้นอีวาโนโว |
| --- | --- |
แคว้น
Ивановская область
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 57°01′N 41°31′E﻿ / ﻿57.017°N 41.517°E﻿ / 57.017; 41.517
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: กลาง
เขตเศรษฐกิจ: กลาง
สถาปนา: 11 มีนาคม 2479
ศูนย์กลางการบริหาร: อีวาโนโว
การปกครอง
 • องค์กร: Oblast Duma
 • ผู้ว่าการแคว้น: Stanislav Voskresensky
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 21,437 ตร.กม. (8,277 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 73
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 1,014,646 คน
 • เขตเมือง: 81.9% คน
 • นอกเมือง: 18.1% คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามอสโก )
รหัส ISO 3166: RU-IVA
ทะเบียนรถ: 37
รหัส OKTMO: 24000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.ivanovoobl.ru
แคว้นอีวาโนโว (รัสเซีย: Ива́новская о́бласть, Ivanovskaya oblast) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (แคว้น) ศูนย์กลางการบริหารคือเมืองอีวาโนโว มีประชากร 1,061,651 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553
ภูมิศาสตร์

แคว้นอีวาโนโวตั้งอยู่ในเขตสหพันธ์กลางของประเทศรัสเซีย มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ แคว้นคอสโตรมา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ แคว้นนิจนีนอฟโกรอด
ทิศใต้ ติดต่อกับ แคว้นวลาดีมีร์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ แคว้นยาโรสลัฟล์
จักรพรรดินีหลงยฺวี่ พระพันปีหลวง

| จักรพรรดินีหลงยฺวี่ |
| --- | --- |
พระพันปีหลวง

จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ชิง
ดำรงพระยศ: 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451
ก่อนหน้า: จักรพรรดินีเซี่ยวเจ๋ออี้
ถัดไป: สิ้นสุดระบอบจักรพรรดิ
  พระพันปีหลวง
ดำรงพระยศ: 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451 – 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455
ก่อนหน้า:  จักรพรรดินีซูสี พระพันปีหลวง
ถัดไป: สิ้นสุดระบอบจักรพรรดิ

พระราชสมภพ: 28 มกราคม   พ.ศ. 2406
สวรรคต: 22 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2456 พระราชวังต้องห้าม ปักกิ่ง  (50 พรรษา)
พระราชสวามี: สมเด็จพระจักรพรรดิกวางซวี
ราชวงศ์: ชิง
พระราชบิดา: Yehenara Guixiang
สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวติ้งจิ่ง (จีน:孝定景皇后叶赫那拉氏) พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักในพระนาม สมเด็จพระพันปีหลงยฺวี่ (จีน:隆裕皇后) (พระนามเดิม:จิงเฟิน 靜芬) (พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2456) พระนางหลงยฺวี่เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิกวางซวีแห่งจีน สมัยราชวงศ์ชิง พระนางทรงมาจากเผ่าแมนจูเยเฮ่อน่าลา และพระองค์ยังเป็นพระญาติกับจักรพรรดิกวางซวี ผู้ซึ่งครองราชสมบัติตั้งแต่ พ.ศ. 2418 ถึง พ.ศ. 2451 พระนางเป็นพระนัดดาในซูสีไทเฮา พระนางไม่มีพระโอรสธิดา และทรงเป็นที่รู้จัก เนื่องจากได้ลงพระนามาภิไธยในพระราชโองการแทนจักรพรรดิผู่อี๋ประกาศสละราชบัลลังก์ใน พ.ศ. 2454 นับเป็นการสิ้นสุดระบอบจักรพรรดิ์ในประเทศจีนที่ยืนยาวมากว่า 2,000 ปี และพระนางเป็นไทเฮาพระองค์สุดท้ายของจีน
พระราชประวัติ

พระนางเยเฮ่อน่าลาทรงได้รับเลือกเป็นพระอัครมเหสีโดย ซูสีไทเฮาผู้เป็นพระปิตุจฉาของพระนาง เนื่องจากพระนางต้องการสร้างฐานอำนาจในเครือพระราชวงศ์ของพระนางให้ยิ่งใหญ่ พระนางเยเฮอนาราทรงอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิกวางซวีในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432และได้กลายเป็นพระจักรพรรดินีโดยทันทีหลังพระราชพิธีอภิเษกสมรส
พระนางซูสีไทเฮาทรงอยากให้ทั้งสองพระองค์นั้นรักใคร่กัน แต่จักรพรรดิกวังซวี่นั้นไม่ทรงชอบพระนางเยเฮ่อน่าลามากๆ จึงทำให้พระนางนั้นพยายามเข้าหาจักรพรรดิแต่ก็ไม่เป็นผลจึงทำให้พระนางนั้นหมดความอดทน จึงทำให้พระนางเยเฮ่อน่าราทรงเกลียดชังและไม่สนพระทัยในจักรพรรรดิกวังซวี่ พระจักรพรรดิโปรดสมเด็จพระมเหสีเจินแห่งเผ่าตาตาลา (ภาษาจีน:他他拉氏珍妃) พระนางเยเฮ่อน่าลาทรงให้ร้ายพระมเหสีเจินโดยทรงเล่าเกินจริงเกี่ยวกับการเป็นกบฏของมเหสีเจินให้พระนางซูสีไทเฮาสดับฟัง พระมเหสีเจินสนับสนุนให้สมเด็จพระจักรพรรดิเรียกร้องการปกครองให้พระจักรพรรดิมีอำนาจสิทธิ์ขาดมากกว่านี้ พระมเหสีเจินทรงสนับสนุนการเมืองการปกครองระบอบใหม่ ในที่สุดพระนางซูสีไทเฮาทรงเป็นปริปักษ์กับมเหสีเจินและมีพระราชเสาวนีย์ให้ลงโทษเฆี่ยนตีและนำพระมเหสีไปจำขังไว้ที่พระตำหนักเย็น หลังจากนั้นพระมเหสีเจินได้สนับสนุนจักรพรรดิอย่างลับๆให้ได้รับอำนาจการปกครองจากพระนางซูสีไทเฮา พระนางซูสีไทเฮาจึงมีพระราชเสาวนีย์ให้บรรดาขันทีเข้าจับพระมเหสีไปทิ้งลงบ่อน้ำนอกตำหนักหนิงเซี่ยจนสิ้นพระชนม์ ในขณะพระราชวงศ์กำลังจะเสด็จหนีไปซีอานเมื่อกองกำลังต่างชาติเข้ายึดปักกิ่ง
หลังจากการแผนการยึดอำนาจซูสีไทเฮาของจักรพรรดิกวางซวีประสบความล้มเหลว พระจักรพรรดิทรงถูกสั่งจองจำไว้ที่พระตำหนักกลางทะเลสาบ พระจักรพรรดินีเยเฮ่อน่าลาทรงทำหน้าที่สืบความเป็นอยู่และทุกอิริยาบถของจักรพรรดิและรายงานแก่พระนางซูสีไทเฮา เมื่อพระจักรพรรดิกวางซวีและพระนางซูสีไทเฮาเสด็จสวรรคต พระนางทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระพันปีหลงยฺวี่ อันมีความหมายว่า "ความเป็นมงคลและเจริญรุ่งเรือง"
สิ้นสุดพระราชวงศ์

ในขณะทรงดำรงเป็นพระพันปี พระนางเยเฮ่อน่าลาทรงรับจักรพรรดิซวนถง (จักรพรรดิผู่อี๋) มาเป็นพระโอรสเลี้ยงหลังจากจักรพรรดิกวางซวีเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2451 พระนางซูสีไทเฮาทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการจนพระนางสวรรคตและเมื่อหลงยฺวี่ทรงได้รับการยอมรับในพระยศพระพันปี ในทางทฤษฎีพระนางทรงมีความมุ่งมั่นที่สำคัญในการตัดสินใจ แต่ในภาคปฏิบัติพระนางทรงไม่มีความรู้ด้านการเมืองการปกครองไม่เหมือนซูสีไทเฮา ในช่วงแรกราชสำนักตกอยู่ภายใต้อำนาจของไจ้เฟิง เจ้าชายชุนที่ 2และจากนั้นตกอยู่ภายใต้อำนาจของหยวน ซื่อไข่ โดยพระนางอยู่ภายใต้การควบคุมของบุคคลทั้งสอง
ภายใต้คำแนะนำของหยวน ซื่อไข่ในปี พ.ศ. 2454 พระพันปีหลงยฺวี่จำต้องทรงลงพระนามาภิไธยประกาศการสละราชสมบัติของจักรพรรดิซวนถงพระชนมายุ 6 พรรษา ในขณะการจัดเตรียมฐานะของราชวงศ์ยังคงอยู่ต่อไปในพระราชวังต้องห้ามและยังคงรักษาทรัพย์สิน พระยศและบ่าวไพร่รับใช้ ในปี พ.ศ. 2455 ราชวงศ์ชิงได้ถูกล้มล้าง มีการก่อตั้งสาธารณรัฐจีน
เพียงไม่กี่วันของการสิ้นสุดราชวงศ์ชิง พระพันปีหลงยฺวี่ทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตที่ปักกิ่ง พระชนมายุ 50 พรรษา เพราะพระนางทำใจไม่ได้ที่ราชวงศ์ชิงนั้นล่มสลายแต่พระนางก็ทำได้ดีที่สุดแล้ว และพระนางเป็นพระจักรพรรดินีแห่งจีนพระองค์เดียวที่หีบพระศพได้ถูกย้ายจากพระราชวังต้องห้ามไปยังสุสานโดยทางรถไฟ ในพระราชพิธีฝังพระศพ หลี่ หยวนหง รองประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน ได้กล่าวสรรเสริญพระนางว่า "ทรงเป็นสตรีผู้ดีเลิศยิ่งท่ามกลางสตรีทั้งปวง"
พระสาทิสลักษณ์และพระฉายาลักษณ์ที่ยังคงเหลืออยู่

| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีหลงยฺวี่ พระพันปีหลวง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเจ๋ออี้ |  |   จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิชิง  (ราชวงศ์ชิง)   (พ.ศ. 2432 – พ.ศ. 2451) |  | สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเค่อหมิน |
| สมเด็จพระพันปีฉือสี่ |  |   พระพันปีแห่งจักรวรรดิชิง  (ราชวงศ์ชิง)   (พ.ศ. 2451 – พ.ศ. 2456) |  | สิ้นสุดระบอบกษัตริย์ |
สมเด็จพระพันปีหลงยฺวี่ทรงว่าราชการหลังม่านในรัชกาลจักรพรรดิผู้อี้
สมศักดิ์ เส็นดาโอ๊ะ

| สมศักดิ์ เส็นดาโอ๊ะ |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 (75 ปี) อำเภอละงู จังหวัดสตูล
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์

สมศักดิ์ เส็นดาโอ๊ะ (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล 1 สมัย
ประวัติ

สมศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 สำเร็จการศึกษา การศึกษาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
งานการเมือง

สมศักดิ์ ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และดำรงตำแหน่งเพียงสมัยเดียว
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สมศักดิ์ เส็นดาโอ๊ะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เวนท์เวิร์ท มิลเลอร์

| เวนท์เวิร์ท มิลเลอร์ |
| --- | --- |
เวนท์เวิร์ท ในปี 2011
เกิด: Wentworth Earl Miller III  (1972-06-02) 2 มิถุนายน ค.ศ. 1972 (52 ปี) Chipping Norton, ออกซ์ฟอร์ดเชอร์, อังกฤษ
ชื่ออื่น: Ted Foulke
พลเมือง: สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
การศึกษา: มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน (A.B.)
อาชีพ: นักแสดง นักเขียนบท
ปีปฏิบัติงาน: 1998–ปัจจุบัน
เวนท์เวิร์ท เอิร์ล มิลเลอร์ ที่ 3 (อังกฤษ: Wentworth Earl Miller III) เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1972 เป็นนักแสดงและนักเขียนบทชาวอเมริกัน-อังกฤษ เขามีชื่อเสียงขึ้นหลังจากรับบทเป็นไมเคิล สกอฟิลด์ในซีรีส์ฟ็อกซ์เรื่อง แผนลับแหกคุกนรก ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เขาเริ่มเขียนบทด้วยภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง Stoker ปี 2013
ประวัติ > ชีวิตช่วงแรก

มิลเลอร์เกิดในชิปปิงนอร์ตัน ออกซฟอร์ดไชร์ ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรชายของ จอย มารี (สกุลเดิม ปาล์ม) อาชีพครู และ เวนท์เวิร์ท เอิร์ล มิลเลอร์ ที่ 2 อาชีพทนายความและครู มิลเลอร์เคยพูดว่า พ่อของเขามีเชื้อสาย จาเมกา เยอรมัน อังกฤษ ยิว และอินเดียนแดงเผ่าเชอโรกี ส่วนแม่ของเขามีเชื้อสาย รัสเซีย ฝรั่งเศส ดัตช์ และซีเรียน ครอบครัวของเขาย้ายมาอยู่ที่พาร์กสโลป บรู๊กลิน นิวยอร์ก ตั้งแต่เขาอายุได้ 1 ขวบ และเขาถือ 2 สัญชาติ เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมิดวูดไฮสคูลใละครเวทีและร้องเพลง เมื่อตอนที่เรียนในวิทยาลัย และเขายังได้เดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ในโลกกับกลุ่มการแสดงของโรงเรียน
ประวัติ > อาชีพ

ในปี 1998 เขามุ่งหน้าไปลอสแอนเจลิสเพื่ออาชีพนักแสดง บทบาทแรกของเขาคือแสดงใน ในซีรีส์เรื่อง Buffy the Vampire Slayer ("Go Fish", 1998) จากนั้นแสดงในมินิซีรีส์ของเอบีซี เรื่อง Dinotopia ในปี 2002 เป็นบทบาทเล็ก ๆ ต่อมาในปี 2003 เขาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง  The Human Stain รับเป็นเป็นแอนโธนี ฮ็อปกินส์ ตอนหนุ่ม
ในปี 2005 มิลเลอร์ รับบทเป็น ไมเคิล สกอฟิลด์ ในรายการโทรทัศน์ดราม่าทางช่องฟ็อกซ์ เรื่อง Prison Break จากบทบาทนี้เองทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงชายยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ดราม่า
มิลเลอร์ยังปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอของมารายห์ แครี ถึงสองครั้งในเพลง "It's Like That" และ "We Belong Together" ซึ่งกำกับโดยเบร็ต แรตเนอร์ ที่กำกับตอน "the pilot" ใน Prison Break โดยแรตเนอร์ได้โชว์รูปของมิลเลอร์ให้มารายห์ดูและเธอก็ตอบตกลง ซึ่งการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอและตอนใน Prison Break เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน ซึ่งก็มีการวางแผนให้มิลเลอร์สามารถทำงานทั้งสองอย่างได้  เขาออกมาเปิดเผยว่า "มารายห์ เป็นไอค่อนระดับนานาชาติ สองวันที่ผมทำงานในมิวสิกวิดีโอนี้ ทำให้อาชีพการงานได้ส่งผลดีขึ้น ดีกว่าที่เคยทำใน Prison Break
ในปี 2010 มิลเลอร์ ได้รับบทเด่นเป็น คริส เรดฟิสด์ แสดงในภาพยนตร์ดัดแปลงจากวิดีโอเกมเรื่อง Resident Evil: Afterlife (2010)
ชีวิตส่วนตัว

เวนท์เวิร์ทเปิดเผยว่าตัวเองเป็นเกย์ในเดือนสิงหาคม 2556 โดยโพสต์จดหมายในเว็บไซต์ GLAAD องค์กรสำหรับผู้มีความหลากหลายทางเพศ เนื้อความกล่าวถึงการปฏิเสธเข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์ในประเทศรัสเซีย ซึ่งเพิ่งออกกฎหมายห้ามเกย์เปิดเผยตัวในที่สาธารณะ
เรื่องราวของเขาเริ่มต้นจากความเครียด ที่ต้องจมอยู่กับอาการของโรคซึมเศร้าตั้งแต่เด็ก และปัญหาต่างๆ มากมายโดยเฉพาะรสนิยมทางเพศ ที่เป็นปัญหาในทุกประเทศทั่วโลก ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะมีการเปิดกว้างที่มากขึ้น แต่ยังไม่สามารถพูดเต็มปาก 100% ว่าทุกคนจะยอมรับได้ทั้งหมด มิลเลอร์ มีความชอบเพศเดียวกัน หรือที่เรียกว่า เกย์ และเขาต้องเก็บกดความอึดอัดเอาไว้เป็นเวลานานจนมีอาการของโรคซึมเศร้าที่รุนแรงมากขึ้น จนในที่สุดเมื่อความกดดันเกิดกว่าขีดจำกัด เขาก็ได้ออกมายอมรับต่อสื่อ และกลายเป็นประเด็นที่วิพากษ์วิจารณ์ไปทั่วโลก แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็พยายามหยัดยืนจนผ่านปัญหามาได้ และยังประกาศจุดยืนชัดเจน โดยเข้าร่วมเรียกร้องสิทธิสำหรับคนที่มีรสนิยมรักร่วมเพศอีกด้วย[ต้องการอ้างอิง]
ผลงาน > ภาพยนตร์ > ในฐานะนักแสดง

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2000 | Romeo and Juliet | Paris | Direct-to-video |
| 2001 | Room 302 | Server #1 | Short film |
| 2003 | The Human Stain | Young Coleman Silk |  |
| 2003 | Underworld | Dr. Adam Lockwood |  |
| 2005 | The Confession | The Prisoner/Tom | Short film |
| 2005 | Stealth | EDI | Voice role |
| 2009 | Blood Creek | German soldier | Uncredited |
| 2010 | Resident Evil: Afterlife | Chris Redfield |  |
| 2014 | Loft, TheThe Loft | Luke Seacord |  |
| 2015 | 2 Hours 2 Vegas | Guy in rally car | Short film |
ผลงาน > ภาพยนตร์ > ในฐานะนักเขียนบท

| Year | Title | Notes |
| --- | --- | --- |
| 2013 | Stoker | Credited as Ted Foulke |
| 2016 | Disappointments Room, TheThe Disappointments Room |  |
ผลงาน > ในฐานะโปรดิวเซอร์

| Year | Title | Notes |
| --- | --- | --- |
| 2013 | Stoker |  |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1998 | Buffy the Vampire Slayer | Gage Petronzi | Episode: "Go Fish" |
| 1999–2000 | Time of Your Life | Nelson | 3 episodes |
| 2000 | Popular | Adam Rothschild-Ryan | 2 episodes |
| 2000 | ER | Mike Palmieri | Episode: "Homecoming" |
| 2002 | Dinotopia | David Scott | Lead role; 3 episodes |
| 2005 | Joan of Arcadia | Ryan Hunter | 2 episodes |
| 2005–2009;   2017 | Prison Break | Michael Scofield | Lead role |
| 2005 | Ghost Whisperer | Sgt. Paul Adams | Episode: "Pilot" |
| 2009 | Family Guy | Jock #4   Popular Kid #2 | Voice role, Episode: "Stew-Roids" |
| 2009 | Prison Break: The Final Break | Michael Scofield | Television film |
| 2009 | Law & Order: Special Victims Unit | Detective Nate Kendall | Episode: "Unstable" |
| 2011 | House | Benjamin Byrd | Episode: "Charity Case" |
| 2013 | Young Justice | Slade Wilson / Deathstroke | Voice role, Episode: "The Fix" |
| 2014–2019 | Flash, TheThe Flash | Leonard Snart / Captain Cold / Leo Snart (Earth-X) / Leonard (Earth-74) | Recurring role; 14 episodes (seasons 1–4 & 6) |
| 2015 | Superhero Fight Club | Leonard Snart / Captain Cold / Leo Snart (Earth-X) / Leonard (Earth-74) | Short promo video |
| 2016–2018, 2021 | Legends of Tomorrow | Leonard Snart / Captain Cold / Leo Snart (Earth-X) / Leonard (Earth-74) | Main role (season 1), Recurring role (seasons 2–3), Guest role (season 7); 23 episodes |
| 2019 | Madam Secretary | Senator Mark Hanson |  |
| 2019–2021 | Law & Order: Special Victims Unit | ADA Isaiah Holmes | Episode: "Murdered at a Bad Address"  Episode: "The Long Arm Of The Witness" |
| 2019 | Batwoman | Leonard (Earth-74) | Voice role; Episode: “Crisis on Infinite Earths Part Two” |
ผลงาน > วิดีโอเกม

| ปี | ชื่อเกม | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2010 | Prison Break: The Conspiracy | ไมเคิล สกอฟิลด์ | Voice role |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2005 | "It's Like That" | Mariah Carey |
| 2005 | "We Belong Together" | Mariah Carey |
แหล่งข้อมูลอื่น

Wentworth Miller ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กาแฟ

| --- | --- |
กาแฟดำ ซึ่งบรรจุในถ้วย
ประเภท: ร้อน หรือ เย็น (ส่วนใหญ่เป็นร้อน)
ภูมิภาคต้นกำเนิด: จะงอยแอฟริกา  และ อาระเบียใต้
เปิดตัว: คริสต์ศตวรรษที่ 15
สี: ดำ, น้ำตาลเข้ม, น้ำตาลอ่อน, เบจ
กาแฟ เป็นเครื่องดื่มที่ทำจากเมล็ดซึ่งได้จาก ต้นกาแฟ หรือมักเรียกว่า เมล็ดกาแฟ คั่ว มีการปลูกต้นกาแฟในมากกว่า 70 ประเทศทั่วโลก กาแฟเขียว (กาแฟซึ่งยังไม่ผ่านการคั่ว) เป็นหนึ่งในสินค้าทางการเกษตรซึ่งมีการซื้อขายกันมากที่สุดในโลก กาแฟมีส่วนประกอบของคาเฟอีน ทำให้มีสรรพคุณชูกำลังในมนุษย์ ปัจจุบันกาแฟเป็นเครื่องดื่มซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก
เป็นที่เชื่อกันว่าสรรพคุณชูกำลังจากเมล็ดของต้นกาแฟนั้นถูกพบเป็นครั้งแรกใน เยเมน แถบอาระเบีย และทางตะวันออกเฉียงเหนือของ เอธิโอเปีย และการปลูกต้นกาแฟในสมัยแรกได้แพร่ขยายในโลกอาหรับ หลักฐานบันทึกว่าการดื่มกาแฟได้ปรากฏขึ้นราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 อันเป็นหลักฐานซึ่งเชื่อถือได้และเก่าแก่ที่สุด ถูกพบในวิหาร ซูฟี ในเยเมน แถบอาระเบีย จาก โลกมุสลิม กาแฟได้แพร่ขยายไปยังทวีปยุโรป อินโดนีเซีย และทวีปอเมริกา ในระหว่างที่กาแฟเริ่มเดินทางจากทวีปอเมริกาเหนือและตะวันออกกลางสู่ทวีปยุโรป กาแฟได้ถูกส่งผ่านไปยังซิซิลีและอิตาลีในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 จากนั้นผ่านตุรกีไปยังกรีซ ฮังการี และออสเตรียในตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 จากอิตาลีและออสเตรีย กาแฟได้แพร่ขยายไปยังส่วนที่เหลือของทวีปยุโรป กาแฟได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในสังคมหลายแห่งตลอดประวัติศาสตร์ ในแอฟริกาและเยเมน มันถูกใช้ร่วมกับพิธีกรรมทางศาสนา ผลที่ตามมาคือ  ศาสนจักรเอธิโอเปีย ได้สั่งห้ามการบริโภคกาแฟตลอดกาล จนกระทั่งถึงรัชสมัยของ จักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 มันยังได้ถูกห้ามใน จักรวรรดิออตโตมันระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 เนื่องจากสาเหตุทางการเมือง และมีส่วนเกี่ยวพันกับกิจกรรมทางการเมืองหัวรุนแรงในทวีปยุโรป
ผลกาแฟ ซึ่งบรรจุเมล็ดกาแฟ เป็นผลผลิตจากไม้พุ่มไม่ผลัดใบขนาดเล็กใน จีนัส Coffea หลายสปีชีส์ โดยสายพันธุ์ที่มีการปลูกโดยทั่วไปมากที่สุด ได้แก่ Coffea arabica และกาแฟ "โรบัสต้า" ที่ได้จากชนิด Coffea canephora ซึ่งมีรสเข้มกว่า สายพันธุ์ดังกล่าวมีความทนทานต่อราสนิมใบกาแฟ (Hemileia vastatrix) ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวง สายพันธุ์กาแฟทั้งคู่มีการปลูกในละตินอเมริกา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และทวีปแอฟริกา เมื่อสุกแล้ว ผลดังกล่าวจะถูกเก็บรวบรวม นำไปผ่านกรรมวิธีและทำให้แห้ง หลังจากนั้น เมล็ดจะถูกคั่วในอุณหภูมิที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับรสชาติที่ต้องการ และจะถูกบดและบ่มเพื่อผลิตกาแฟ กาแฟสามารถตระเตรียมและนำเสนอได้ในหลายวิธี
กาแฟเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญของโลก โดยในปี คริสต์ศักราช 2004 กาแฟเป็นสินค้าการเกษตรส่งออกที่ทำรายได้เป็นอันดับหนึ่งในจำนวน 12 ประเทศ และเป็นพืชที่มีการส่งออกอย่างถูกต้องตามกฎหมายซึ่งมีมูลค่าสูงที่สุดเป็นอันดับ 7 ของโลก ในปี คริสต์ศักราช 2005 กาแฟได้รับการโต้เถียงบางส่วนในด้านการเพาะปลูกต้นกาแฟและผลกระทบกับสิ่งแวดล้อม และมีการศึกษาจำนวนมากที่ระบุถึงความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภคกาแฟกับข้อจำกัดทางยาอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม ก็ยังไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัดว่ากาแฟให้คุณหรือให้โทษกันแน่