stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สงครามโลกครั้งที่สอง
ผลกระทบของสงคราม > ความสูญเสียและอาชญากรรมสงคราม

ได้มีการประมาณว่ามีผู้เสียชีวิตจากสงครามโลกครั้งที่สองไว้อย่างหลากหลาย แต่ส่วนใหญ่ได้เสนอว่าคิดเป็นจำนวนมากกว่า 60 ล้านคน ประกอบไปด้วยทหารอย่างน้อย 22 ล้านคน และพลเรือนอย่างน้อย 40 ล้านคน สาเหตุเสียชีวิตของพลเรือนส่วนใหญ่นั้นมาจากโรคระบาด การอดอาหาร การฆ่าฟัน และการทำลายพืชพันธุ์ ด้านสหภาพโซเวียตสูญเสียประชากรราว 27 ล้านคนระหว่างช่วงสงคราม คิดเป็นเกือบครึ่งหนึ่งของความสูญเสียทั้งหมดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
จากความสูญเสียร้อยละ 85 เป็นของฝ่ายสัมพันธมิตร (ส่วนใหญ่เป็นชาวจีนและชาวโซเวียต) และร้อยละ 15 เป็นของฝ่ายอักษะ มีการประมาณว่ามีพลเรือนราว 12 ล้านคนเสียชีวิตในค่ายกักกันนาซี 1.5 ล้านคนจากการทิ้งระเบิด และสาเหตุอื่นๆ ในยุโรปอีก 7 ล้านคน รวมไปถึงอีก 7.5 ล้านคนในจีน โดยเหตุการณ์ที่โด่งดัง ได้แก่ การสังหารหมู่ที่นานกิง โดยสาเหตุที่ตัวเลขความสูญเสียมีความแตกต่างกันมากนั้นมีสาเหตุมาจากว่าการตายส่วนใหญ่ไม่ได้มีการจดบันทึกเอาไว้
จำนวนการเสียชีวิตจำนวนมากเป็นผลมาจากการล้างชาติพันธุ์ที่เกิดขึ้นในดินแดนภายใต้การยึดครองของฝ่ายอักษะ และอาชญากรรมสงครามอื่น ๆ ซึ่งถูกกระทำโดยชาวเยอรมันและชาวญี่ปุ่น โดยเหตุการณ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีของอาชญากรรมสงครามชาวเยอรมัน ได้แก่ ฮอโลคอสต์ ซึ่งเป็นการล้างชาติอย่างเป็นระบบในเขตยึดครองของเยอรมนีและพันธมิตร โดยนอกจากชาวยิวแล้ว ยังมีกลุ่มชาติพันธุ์หรือกลุ่มความคิดอื่น ๆ ถูกสังหารอีกเป็นจำนวนกว่า 5 ล้านคน และด้านทหารญี่ปุ่นก็ได้สังหารพลเรือนราว 3 - 10 ล้านคน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวจีน ระหว่างสงครามโลกครั้งทีสอง
นอกจากนั้น เรื่องของการใช้อาวุธชีวภาพและอาวุธเคมียังได้ถูกนำมาตัดสินด้วย ทหารอิตาลีได้ใช้แก๊สมัสตาร์ดในการบุกครองเอธิโอเปีย ส่วนญี่ปุ่นได้ใช้อาวุธดังกล่าวในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และในสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่น โดยทั้งเยอรมนีและญี่ปุ่นได้มีการทดลองอาวุธกับพลเรือนและเชลยสงครามจำนวนมาก
ขณะที่การตัดสินคดีความอาชญากรรมสงครามของฝ่ายอักษะถูกชำระความในศาลชำระความระหว่างประเทศแห่งแรก แต่ว่าอาชญากรรมของฝ่ายสัมพันธมิตรกลับตรงกันข้าม ตัวอย่างอาชญากรรมสงคราม เช่น การถ่ายเทพลเรือนในสหภาพโซเวียต ค่ายใช้แรงงานของโซเวียต การกักกันชาวญี่ปุ่น-อเมริกันในสหรัฐอเมริกา ปฏิบัติการคีลฮาล (Operation Keelhaul) การขับไล่ชาวเยอรมันหลังสงครามโลกครั้งที่สอง การข่มขืนระหว่างการยึดครองเยอรมนี การสังหารหมู่คาตินของสหภาพโซเวียต นอกจากนี้ ในสงครามยังมีผู้เสียชีวิตเป็นอันมากจากทุพภิกขภัย เช่น ทุพภิกขภัยแคว้นเบงกอล ค.ศ. 1943 และทุพภิกขภัยเวียดนาม ค.ศ. 1944-45
นักประวัติศาสตร์บางคนเสนอว่า การทิ้งระเบิดขนานใหญ่ในเขตพลเรือนในดินแดนข้าศึกของสัมพันธมิตรตะวันตก รวมทั้งโตเกียว และที่โดดเด่นที่สุดคือ นครเดรสเดิน ฮัมบวร์ค และโคโลญของเยอรมนี อันเป็นผลให้นครกว่า 160 แห่งถูกทำลายล้าง และพลเรือนชาวเยอรมันเสียชีวิตกว่า 600,000 คน ควรถูกพิจารณาว่าเป็นอาชญากรรมสงครามด้วย
ผลกระทบของสงคราม > ค่ายกักกันและการใช้แรงงานทาส

ฮอโลคอสต์ได้สังหารชาวยิวในทวีปยุโรปเป็นจำนวนอย่างน้อย 6 ล้านคน รวมไปถึงเชื้อชาติอื่น ๆ อีกที่ถูกพวกนาซีลงความเห็นว่าเป็นพวกที่ "ไม่คู่ควร" หรือ "ต่ำกว่ามนุษย์" (รวมไปถึงผู้ที่ทุพพลภาพ ผู้ที่มีอาการป่วยทางจิต เชลยสงครามโซเวียต พวกรักร่วมเพศ สมาคมฟรีเมสัน ผู้นับถือลัทธิพยานพระเยโฮวาห์และชาวยิปซี) โดยเป็นส่วนหนึ่งของถอนรากถอนโคนอย่างจงใจ และได้รับการดำเนินการโดยรัฐบาลฟาสซิสต์นาซี นำโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ มีกรรมกรและคนงานราว 12 ล้านคน ซึ่งโดยส่วนมากมาจากยุโรปตะวันออก ได้ถูกว่าจ้างให้มาทำงานให้เศรษฐกิจสงครามของนาซีเยอรมนี
นอกเหนือจากค่ายกักกันของนาซีแล้ว ยังมีค่ายกูลักหรือค่ายแรงงานของสหภาพโซเวียต ซึ่งได้นำไปสู่ความตายของพลเรือนจำนวนมากในดินแดนยึดครองของฝ่ายนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียต ได้แก่ โปแลนด์ ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย รวมไปถึงเชลยสงครามของเยอรมนี และยังมีชาวโซเวียตบางส่วนที่คาดว่าเป็นผู้สนับสนุนของฝ่ายนาซี จากหลักฐานพบว่าเชลยสงครามของโซเวียตกว่า 60% ของทั้งหมดได้เสียชีวิตระหว่างสงคราม ริชาร์ด โอเวรีได้บันทึกตัวเลขเชลยศึกชาวโซเวียตไว้ 5.7 ล้านคน ซึ่งในจำนวนนี้ 57% เสียชีวิต คิดเป็น 3.6 ล้านคน เชลยศึกโซเวียตที่รอดชีวิตและหลบหนีเข้าสู่มาตุภูมิจะถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศ (ดูเพิ่ม: คำสั่งหมายเลข 270)
ค่ายเชลยสงครามของญี่ปุ่นเองก็มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก และยังมีการตั้งเป็นค่ายแรงงาน ภายหลังจากการตัดสินของศาลทหารระหว่างประเทศสำหรับตะวันออกไกล (เดิมชื่อ ศาลพิเศษโตเกียว) ได้ลงมติว่าอัตราการเสียชีวิตของเชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตรคิดเป็น 27.1% (ในจำนวนนี้เป็นทหารสหรัฐอเมริกา 37%)  คิดเป็นเจ็ดเท่าของอัตราเดียวกันของค่ายแรงงานของนาซีเยอรมนีและอิตาลี แต่จำนวนดังกล่าวนั้นมีสูงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเชลยศึกชาวจีน ซึ่งจากคำสั่งที่ได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1937 โดยจักรพรรดิฮิโรฮิโตได้ระบุว่า ชาวจีนไม่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของกฎหมายระหว่างประเทศ หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ทหารสหราชอาณาจักรได้รับการปล่อยตัว 37,853 นาย ทหารเนเธอร์แลนด์ 28,500 นาย ทหารสหรัฐอเมริกา 14,473 นาย แต่พบว่าทหารจีนถูกพบว่าได้รับการปล่อยตัวเพียง 56 นาย
อ้างอิงจากการศึกษาร่วมกันของนักประวัติศาสตร์ ได้สรุปว่า มีชาวจีนมากกว่า 10 ล้านคนถูกเกณฑ์โดยกองทัพญี่ปุ่น และถูกใช้แรงงานอย่างทาส เพื่อวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา ทั้งในแมนจูกัวและทางภาคเหนือของประเทศจีน ห้องสมุดรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกาได้ประมาณว่าในเกาะชวาว่าชาวอินโดนีเซียกว่า 4 ถึง 10 ล้านคนต้องถูกบังคับให้ทำงานแก่กองทัพญี่ปุ่นระหว่างสงคราม ชาวอินโดนีเซียบนเกาะชวากว่า 270,000 คนได้ถูกส่งไปทำงานในดินแดนที่ญี่ปุ่นยึดครองอยู่ในเอเชียอาคเนย์ ซึ่งมีเพียง 52,000 คนเท่านั้นที่สามารถกลับคืนสู่ถิ่นเดิมได้
เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ประธานาธิบดีโรสเวลต์ได้ลงนามในคำสั่งฝ่ายบริหารที่ 9066 ซึ่งได้ทำการกักตัวชาวญี่ปุ่น อิตาลี และเยอรมัน และผู้อพยพบางส่วนจากหมู่เกาะฮาวาย ซึ่งหลบหนีหลังจากการโจมตีที่ฐานทัพเรือเพิร์ลในช่วงเวลาระหว่างสงครามเป็นจำนวนมาก ชาวญี่ปุ่น-อเมริกันถูกกักตัวโดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาและแคนาดาเป็นจำนวนกว่า 150,000 คน รวมไปถึงชาวเยอรมันและชาวอิตาลีซึ่งอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาเกือบ 11,000 คน
ขณะเดียวกัน ก็การใช้แรงงานโดยฝ่ายสัมพันธมิตรเช่นกัน ส่วนใหญ่แล้วจะเกิดขึ้นในดินแดนตะวันออก อย่างเช่นในโปแลนด์ แต่ยังมีผู้ใช้แรงงานอีกกว่าล้านคนในตะวันตก ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1945 หลักฐานของฝรั่งเศสได้ระบุว่ามีเชลยสงครามชาวเยอรมันกว่า 2,000 คน ตายหรือพิการทุกเดือนในอุบัติเหตุการเก็บกวาดทุ่นระเบิด
ผลกระทบของสงคราม > แนวหลังและอุตสาหกรรม

ในทวีปยุโรป ช่วงสงครามเริ่มขึ้นใหม่ ๆ นั้นฝ่ายสัมพันธมิตรนั้นมีความได้เปรียบทั้งทางด้านจำนวนประชากรและความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ในปี 1938 ฝ่ายสัมพันธมิตรมีประชากรมากกว่าฝ่ายอักษะ 30% และอัตราผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศมากกว่าฝ่ายอักษะ 30% ซึ่งทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรได้เปรียบทางยุทธศาสตร์มากกว่า 5:1 ในด้านจำนวนประชากรและอัตราผลิตภัณฑ์มวลรวมคิดเป็น 2:1
ในทวีปเอเชีย จีนนั้นมีประชากรเป็นหกเท่าของญี่ปุ่น และมีอัตราผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศมากกว่าญี่ปุ่นไป 89% แต่ถ้าหากรวมเอาอาณานิคมของญี่ปุ่นเข้าไปด้วย ความแตกต่างของจำนวนประชากรจะลดลงเหลือเพียงสามเท่าและความก้าวหน้าของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศลดลงเหลือ 38%
แม้ความแตกต่างระหว่างทั้งสองฝ่ายจะมีมาก แต่ฝ่ายอักษะก็สามารถตัดกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรได้ด้วยบลิทซครีกของเยอรมนีและญี่ปุ่นหลายครั้ง ทว่าความได้เปรียบทางเศรษฐกิจและประชากรของฝ่ายสัมพันธมิตรได้กลายมาเป็นปัจจัยแตกหักจนถึง ค.ศ. 1942 หลังสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตเข้าสู่สงคราม โดยสงครามได้เปลี่ยนไปเป็นสงครามแห่งความสูญเสีย ช่วงปลายสงคราม ฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถช่วงชิงความได้เปรียบทางเศรษฐกิจได้ด้วยการเข้ายึดแหล่งทรัพยากรธรรมชาติ และปัจจัยอื่น ๆ ได้แก่ ความไม่เต็มใจของเยอรมนีและญี่ปุ่นที่จะเกณฑ์แรงงานสตรี และการเปลี่ยนแปลงไปสู่เศรษฐกิจสงครามในตอนปลาย เยอรมนีและญี่ปุ่นนั้นแท้จริงแล้วไม่ได้เตรียมการอย่างเหมาะสมสำหรับสงครามยืดเยื้อและไม่มีขีดความสามารถใด ๆ เลยที่จะทำเช่นนั้น เพื่อที่จะเพิ่มการผลิต เยอรมนีและญี่ปุ่นจำเป็นต้องอาศัยแรงงานจากประเทศที่ตนเองสามารถยึดครองได้มาใช้แรงงานนับล้าน โดยพบว่าเยอรมนีได้มีการใช้แรงงานทาสกว่า 12 ล้านคน ซึ่งส่วนใหญ่มาจากยุโรปตะวันออก และญี่ปุ่นได้มีการใช้แรงงานทาสเอเชียตะวันออกไกลกว่า 18 ล้านคน
ผลกระทบของสงคราม > ดินแดนที่ถูกยึดครองระหว่างสงคราม

บทความหลัก: ผู้ให้ความร่วมมือระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง, ขบวนการกู้ชาติระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง, และ ยุโรปที่ถูกเยอรมนียึดครอง
ในทวีปยุโรป การยึดครองแบ่งออกเป็นสองประเภท สำหรับยุโรปตะวันตก ยุโรปเหนือ และยุโรปกลาง เยอรมนีได้ออกนโยบายทางเศรษฐกิจซึ่งได้ผลตอบแทนกว่า 69.5 ล้านล้านไรช์มาร์กจนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม ซึ่งยังไม่รวมถึงผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ยุทโธปกรณ์ทางทหาร วัตถุดิบและสินค้าอื่น ๆ ซึ่งเรียกกันว่า การปล้นของนาซี (Nazi plunder) รายได้ของนาซีเยอรมนีในดินแดนยึดครองนั้นคิดเป็นกว่าร้อยละ 40 ของรายได้จากภาษีในแผ่นดินเยอรมนี และเพิ่มขึ้นเป็นเกือบร้อยละ 40 ของรายได้ทั้งหมดของเยอรมนีในช่วงระหว่างสงคราม
ส่วนทางยุโรปตะวันออก ซึ่งคนทั้งหลายต่างก็หวังต่อผลประโยชน์จากนโยบายแสวงหาพื้นที่อยู่อาศัยไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากแนวรบซึ่งไม่แน่นอน และผลจากนโยบาย "สกอชท์เอิร์ธ" ของโซเวียต ซึ่งเป็นการปฏิเสธมิให้ทรัพยากรทั้งหลายตกอยู่ในเงื้อมมือของชาวเยอรมัน ไม่เหมือนกับทางยุโรปตะวันตก นโยบายเชื้อชาติของพรรคนาซีนั้นได้ก่อให้เกิดความเลวร้ายต่าง ๆ กับ "ชนชั้นต่ำกว่ามนุษย์" ในแนวรบด้านตะวันออก จึงเต็มไปด้วยการฆาตกรรมและการสังหารหมู่ และถึงแม้ว่าจะมีขบวนการกู้ขาติเกิดขึ้นมากมายในประเทศที่ถูกยึดครอง แต่ก็ยังไม่สามารถก่อให้เกิดผลกระทบโดยรวมต่อการขยายตัวของนาซีเยอรมนีได้ กระทั่งปลาย ค.ศ. 1943
ในเอเชีย ญี่ปุ่นพยายามสร้างวงไพบูลย์มหาเอเชียบูรพาขึ้น และมีจุดประสงค์ที่จะครองความเป็นใหญ่ โดยอ้างการปลดปล่อยชาติที่ต้องตกเป็นอาณานิคมของชาติอภิมหาอำนาจในทวีปยุโรป ถึงแม้ว่ากองทัพญี่ปุ่นนั้นจะได้รับการต้อนรับจากนักต่อสู้เพื่อเอกราชในหลายดินแดน แต่ว่าเนื่องจากการกระทำที่โหดร้ายได้เปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อญี่ปุ่นไปเสียภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์ ระหว่างการยึดครองของญี่ปุ่นในช่วงแรกนั้นได้รับน้ำมันกว่า 4 ล้านแกลลอนจากการล่าถอยของฝ่ายสัมพันธมิตร และใน ค.ศ. 1943 ญี่ปุ่นได้ผลผลิตจากหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์กว่า 50 ล้านแกลลอน กว่าร้อยละ 76 ของอัตราการผลิตของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1940
ดูเพิ่ม

รายชื่อปฏิบัติการทางทหารระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
รายชื่อยุทธการสำคัญระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้บังคับบัญชาในสงครามโลกครั้งที่สอง
ขบวนการกู้ชาติระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ความร่วมมือระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวหน้าที่บ้าน
เทคโนโลยีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
การรบทางอากาศ
สงครามเบ็ดเสร็จ
อาชญากรสงครามฝ่ายสัมพันธมิตร
อาชญากรสงครามชาวเยอรมนี
อาชญากรสงครามชาวอิตาลี
อาชญากรสงครามชาวญี่ปุ่น
อาชญากรสงครามชาวโซเวียต
สื่อที่กล่าวถึงสงครามโลกครั้งที่สอง
เชิงอรรถ

↑  ตามที่ D.Glantz ได้กล่าวไว้ว่า, The Soviet‐German War 1941–45 เก็บถาวร 2011-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน "เมื่อถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน [กองทัพบกเยอรมัน] ได้สูญเสียกำลังพลกว่า 20% ของกองกำลังดั้งเดิม (686,000 นาย) และกว่า 2/3 ของพาหนะยานยนต์ครึ่งล้านคัน 65% ของจำนวนรถถัง โดยกองบัญชาการทหารสูงสุดของเยอรมนีได้จัดกำลังพล 136 กองพลของตนให้เป็น 83 กองพลเต็มอัตราศึก"
↑  ตามการเขียนของ Ernest May (The United States, the Soviet Union and the Far Eastern War. The Pacific Historical Review. V. 24. No. 2. (1955) p.156) เชอร์ชิลล์ชี้ว่า: "การประกาศสงครามของรัสเซียต่อญีป่นจะเป็นการสร้างความได้เปรียบให้กับฝ่ายเราเป็นอย่างมาก โดยมีเงื่อนไขเท่านั้นว่า พวกรัสเซียจะต้องรู้สึกมั่นใจว่าแนวรบด้านตะวันตกของพวกเขาจะไม่เสียไป"
↑  ปฏิบัติการครั้งนี้ "เป็นความพ่ายแพ้อย่างฉิบหายที่สุดแห่งกองทัพเยอรมันทั้งหมดในสงครามโลกครั้งที่สอง", The operation "was the most calamitous defeat of all the German armed forces in World War II". แหล่งที่มา: Zaloga, Bagration 1944: The destruction of Army Group Centre, 7.
เรอแนซ็องส์

สำหรับช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ยุโรป ดูที่ สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
| เรอแนซ็องส์ Renaissance |
| --- | --- |

ชื่อย่อ: RE
ผู้ก่อตั้ง: แอมานุแอล มาครง
เลขาธิการ: กาบรีแยล อาตาล
ประธานกิตติมศักดิ์: แอมานุแอล มาครง
ประธานกรรมการบริหาร: รีชาร์ แฟร็อง
ก่อตั้ง: 6 เมษายน ค.ศ. 2016  (อ็องมาร์ช !) 17 กันยายน ค.ศ. 2022  (เรอแนซ็องส์)
ที่ทำการ: 68 Rue du Rocher 75008 Paris
ฝ่ายเยาวชน: เยาว์กับมาครง (Les Jeunes avec Macron)
สมาชิกภาพ  (ปี ค.ศ. 2023): 30,000 คน
อุดมการณ์: เสรีสังคมนิยม เสรีนิยมพิพัฒนาการนิยม การปฎิรูป คตินิยมบูรณาการยุโรป
กลุ่มระดับชาติ: อ็องซองบล์ ! (ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน)
กลุ่มในรัฐสภายุโรป: รีนิวยูโรป (RE)
สี: สีกรมท่า, สีขาว สีเหลือง
สมัชชาแห่งชาติ: 0 / 577 
วุฒิสภา: 14 / 348 
รัฐสภายุโรป (ที่นั่งของฝรั่งเศส): 13 / 81 
ประธานสภาแคว้น: 2 / 95 
ประธานสภาจังหวัด: 1 / 17 
นายกเทศมนตรี: 3 / 279 
เว็บไซต์
parti-renaissance.fr
เรอแนซ็องส์ (ฝรั่งเศส: Renaissance; แปลว่า การเกิดใหม่) หรือชื่อเดิมว่า อ็องมาร์ช ! (En Marche !) และ ลาเรปูว์ลีก็องมาร์ช ! (La République En Marche !) เมื่อแรกก่อตั้งมีชื่อทางการว่า สมาคมเพื่อการฟื้นฟูชีวิตการเมือง (Association pour le renouvellement de la vie politique) เป็นพรรคการเมืองสายกลางในฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2016 โดยแอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศสและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและการคลัง
หลังจากที่มาครงได้เป็นว่าที่ประธานาธิบดีฝรั่งเศสแล้ว เขาตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งประธานพรรค แล้วพรรคได้ชนะเสียงข้างมากในการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของปีค.ศ. 2017 แล้วในปีค.ศ. 2022 พรรคลาเรปูว์ลีก็องมาร์ชรวมตัวในแนวร่วมการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติในปีนั้น
ลาเรปูว์ลีก็องมาร์ชเปลี่ยนชื่อเป็นเรอแนซ็องส์เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2565 และมีมติเลือกประธานาธิบดีแอมานุแอล มาครง เป็นประธานกิตติมศักดิ์ และเลือกสเตฟาน เซฌูร์เน เป็นเลขาธิการพรรค
ประวัติสัญลักษณ์พรรค > อ็องมาร์ช !

สัญลักษณ์แรกของพรรคที่ยืนต่อ INPI (สถาบันทรัพย์สินทางอุตสาหกรรมแห่งชาติ) เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2016
สัญลักษณ์ที่ 2 ของพรรคที่ยืนต่อ INPI เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017
สัญลักษณ์ชื่อพรรคแบบย่อ
ประวัติสัญลักษณ์พรรค > ลาเรปูว์บลีกอ็องมาร์ช !

สัญลักษณ์พรรคเป็นชื่อลาเรปูว์บลีกอ็องมาร์ช ที่ยืนต่อ INPI เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
ประวัติสัญลักษณ์พรรค > เรอแนซ็องส์

สัญลักษณ์พรรคเป็นชื่อเรอแนซ็องส์ แบบย่อ
สัญลักษณ์พรรคเรอแนซ็องส์ แบบชื่อเต็ม
รายชื่อประธานาธิบดี

แอมานุแอล มาครง
(วาระ: 2017–ปัจจุบัน)
รายชื่อนายกรัฐมนตรี

ฌ็อง กัสแต็กซ์
(วาระ: 2020–2024)
เอลีซาแบ็ต บอร์น
(วาระ: 2022–2024)
กาบรีแยล อาตาล
(วาระ: มกราคม–กันยายน 2024)
ผลการเลือกตั้ง > การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส

| การเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง | คะแนนรอบที่ 1> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 1> สัดส่วนคะแนนเสียง | คะแนนรอบที่ 2> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 2> สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | แอมานุแอล มาครง | 8,656,346 | 24.01% | 20,743,128 | 66.10% |  สำเร็จ ชนะ |
| 2022 | แอมานุแอล มาครง | 9,783,058 | 27.85% | 18,768,639 | 58.55% |  สำเร็จ ชนะ |
ผลการเลือกตั้ง > การเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ

| การเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง | คะแนนรอบที่ 1> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 1> สัดส่วนคะแนนเสียง | คะแนนรอบที่ 2> คะแนนเสียงทั้งหมด | คะแนนรอบที่ 2> สัดส่วนคะแนนเสียง | จำนวนที่นั่ง | ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | เอดัวร์ ฟีลิป | 6,390,797 | 28.21% | 7,826,432 | 43.06% | 308 / 577 | แกนนำจัดตั้งรัฐบาล |
| 2022 | รีชาร์ แฟร็อง | 5,857,364 | 25.71% | 8,003,240 | 38.57% | 170 / 577 | แกนนำจัดตั้งรัฐบาล |
| 2024 | สเตฟาน เซฌูร์เน | 4,016,274 | 12.53% | 3,806,746 | 13.95% | 93 / 577 | ร่วมรัฐบาล |
ผลการเลือกตั้ง > การเลือกตั้งวุฒิสภา

| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- |
| 2017 | 21 / 348 | ฝ่ายค้าน |
| 2020 | 21 / 348 | ฝ่ายค้าน |
| 2023 | 22 / 348 | ฝ่ายค้าน |
ผลการเลือกตั้ง > การเลือกตั้งสมาชิกฝรั่งเศสในรัฐสภายุโรป

| การเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | จำนวนที่นั่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | นาตาลี ลัวโซ | 5,079,015 | 22.42% | 11 / 74 |
| 2024 | วาเลรี เอเย | 3,614,555 | 14.60% | 5 / 81 |
เชิงอรรถ

↑  เมืองที่มีประชากรมากกว่า 30,000 คน
↑  ผลการเลือกตั้งเสนอว่าพรรค ลาเรปูว์บลึกอ็องมาร์ช ได้รับเสียงข้างน้อย แม้แต่เข้าร่วมภายใต้รัฐบาลผสมก็ยังเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย
| ด ค กพรรคการเมืองหลักของฝรั่งเศสในปัจจุบัน  |
| --- | --- |
ฝ่ายซ้ายจัด: ลูว์ตูวรีแยร์ (LO) • ต่อต้านทุนนิยมใหม่ (NPA)
ฝ่ายซ้าย: ลาฟร็องแซ็งซูมีซ (LFI) • พรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส (PCF) • พรรคนักนิเวศวิทยา (LÉ–EÉLV) • พรรคสังคมนิยม (PS)
สายกลาง: เรอแนซ็องส์ (RE) • พรรคขบวนการประชาธิปไตย (MoDem) • สหภาพเดโมแครตและอิสระ (UDI)
ฝ่ายขวา: เลเรปูว์บลีแก็ง (LR) • โฮรีซงส์ (HOR)
ฝ่ายขวาจัด: ชุมนุมแห่งชาติ (RN) • เดอบูลาฟร็องส์ (DLF) • พิชิตชัยอีกครั้ง (REC)
พรรคร่วมรัฐบาลในปัจจุบันเป็นตัวหนา
ความเป็นมาของคำสยาม ไทย, ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ

| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: จิตร ภูมิศักดิ์
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
สำนักพิมพ์: โครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์
วันที่พิมพ์: พ.ศ. 2519
ชนิดสื่อ: สิ่งพิมพ์
ISBN: 9742103283
เลขทศนิยมดิวอี: 495.912 จ6ค
ความเป็นมาของคำสยาม ไทย, ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ เป็นงานชิ้นสุดท้ายของ จิตร ภูมิศักดิ์ งานค้นคว้านี้สันนิษฐานที่มาของคำต่าง ๆ โดยชี้ให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของลักษณะเชื้อชาติ ลักษณะทางสังคม ชีวิตความเป็นอยู่ของชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในแถบสุวรรณภูมิ ที่ปรากฏขึ้นในรูปภาษา ถือเป็นงานทางนิรุกติศาสตร์และภาษาศาสตร์สังคมที่มีความโดดเด่นอย่างมาก
งานค้นคว้าที่ยังเขียนไม่เสร็จนี้ จิตรใช้เวลาเขียนอยู่ประมาณ 7 ปี ในขณะที่ถูกจองจำอยู่ในคุกลาดยาว ช่วง พ.ศ. 2501-2507 เขาได้มอบต้นฉบับให้แก่ สุภา ศิริมานนท์ รักษาต้นฉบับไว้โดยใส่กล่องฝังดินไว้ในสวนฝั่งธนบุรี หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 จึงมีการขุดค้นขึ้นมาตีพิมพ์ โดยมูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ หนังสือเล่มดังกล่าวพิมพ์ครั้งแรก 5,000 เล่ม ก่อนหน้าเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ไม่นานนัก มีหนังสือตกถึงมือผู้อ่านไม่มากนักเพราะส่วนใหญ่ถูกเผาทิ้งทำลายในสมัยธานินทร์ กรัยวิเชียรเป็นนายกรัฐมนตรี
หนังสือนี้แบ่งเป็นสามภาค คือ พื้นฐานทางนิรุกติศาสตร์และประวัติศาสตร์, ชื่อชนชาติและฐานะทางสังคม, และ ข้อเท็จจริงว่าด้วยชนชาติขอม ภาคที่หนึ่งและสองนี้ ต้นฉบับถูกเก็บรักษาไว้ด้วยกัน ส่วนภาคที่สามเป็นส่วนที่พบภายหลังและได้เพิ่มเข้ามาในการจัดพิมพ์ครั้งที่สามเมื่อ พ.ศ. 2535
ความเป็นมาของคำสยามฯ ได้รับคัดเลือกเป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ในโครงการวิจัยซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
เรื่องย่อ

จิตรสรุปว่า "ไทย" เป็นคำที่คนไทยเรียกตัวเอง ส่วน "สยาม" เป็นคำที่ชนชาติอื่นเรียกคนไทย จิตรทำการค้นคว้าหาที่มาของคำทั้งสองโดยปราศจากอคติชาตินิยมที่ว่าคำทั้งสองต้องมีความหมายในทางที่ดีหรือเป็นมงคลและมาจากภาษาที่สูงส่งอย่างบาลีสันสกฤตเท่านั้น
จิตรมีความเห็นเกี่ยวกับคำว่าสยามดังนี้ "ต้องแปลว่า ลุ่มน้ำ หรือเกี่ยวกับ น้ำ ซึ่งสอดคล้องกับสภาพชีวิตของสังคมชมรมกสิกรรมในที่ราบลุ่มของคนชาวไต" โดยมีที่มาจากภาษาหนานเจ้าตามที่ระบุไว้ในพงศาวดารราชวงศ์หยวน
ส่วนคำว่าไทย จิตรเชื่อว่ามีวิวัฒนาการและความหมายมาเป็นลำดับ เกิดจากการปฏิเสธการดูหมิ่นของชนชาติอื่นที่ว่าคนไทยเป็นคนบ้านป่าเมืองเถื่อน โดยเริ่มแรก "ไท" มีความหมายว่า คนสังคม หรือ คนเมือง ต่อมาเป็นวรรณะหรือฐานันดรทางสังคม ซึ่งแปลว่าเสรีชน และภายใต้ความคิดรัฐชาติในสมัยรัชกาลที่ 6 จึงเกิดความหมายในยุคใหม่ที่แปลว่า อิสระ เอกราช และผู้เป็นใหญ่
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด (แฟรนไชส์)

| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด |
| --- | --- |

สร้างโดย: เซร์คีโอ ปาบลอส
งานต้นฉบับ: มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด (2010)
เจ้าของ: ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ (ผ่านทาง อิลลูมิเนชัน)
ปี: ค.ศ. 2010–ปัจจุบัน
ภาพยนตร์และโทรทัศน์
ภาพยนตร์: ชุดหลัก:   มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด (2010)  มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 (2013)  มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 (2017)  มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 4 (2024)  ชุดย้อนอดีต:   มินเนี่ยน (2015)  มินเนี่ยน 2 (2022)  มินเนี่ยน 3 (2027) 
ภาพยนตร์สั้น: ภาพยนตร์สั้น มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด
เว็บซีรีส์: ดิจิทัลซีรีส์ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด
รายการโทรทัศน์พิเศษ: มินเนียนส์ฮอลิเดย์สเปเชียล (2020)
เกม
วิดีโอเกม: วิดีโอเกม มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด
เบ็ดเตล็ด
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด มินเนียนเมย์เฮม
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด (อังกฤษ: Despicable Me) เป็นสื่อแฟรนไชส์อเมริกันสร้างโดย เซร์คีโอ ปาบลอสและซินโก พอลและเคน เดาริโอ โดยเล่าเรื่องราวของ กรู อดีตจอมวายร้ายกลายเป็นสายลับ, ลูกสาวบุญธรรมของเขา ได้แก่ มาร์โก, เอดิธและแอ็กเนส และมินเนียน สมุนสีเหลืองของเขา แฟรนไชส์สร้างโดย อิลลูมิเนชันเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และจัดจำหน่ายโดย ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ บริษัทแม่ของพวกเขา
แฟรนไชส์เริ่มต้นด้วยการฉายภาพยนตร์ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด เมื่อ ค.ศ. 2010 ตามมาด้วยภาพยนตร์ภาคต่ออีกสามภาค ได้แก่ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 (2013), มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 (2017) และ มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 4 (2024) และภาพยนตร์แยกซึ่งดำเนินเรื่องก่อนภาคแรก ได้แก่ มินเนี่ยน (2015) และ มินเนี่ยน 2 (2022) แฟรนไชส์ยังประกอบด้วยภาพยนตร์สั้นหลายเรื่อง, รายการพิเศษทางโทรทัศน์, วิดีโอเกมและเครื่องเล่นในสวนสนุก แฟรนไชส์เป็นภาพยนตร์ชุดแอนิเมชันชุดที่ทำเงินสูงสุดและภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 13 และเป็นหนึ่งในสื่อแฟรนไชส์ที่ทำเงินสูงสุด
ภาพยนตร์

| ภาพยนตร์> ภาพยนตร์ชุดหลัก | วันฉายในสหรัฐ> ภาพยนตร์ชุดหลัก | ผู้กำกับ> ภาพยนตร์ชุดหลัก | ผู้เขียนบทภาพยนตร์> ภาพยนตร์ชุดหลัก | ผู้อำนวยการสร้าง> ภาพยนตร์ชุดหลัก | ภาพยนตร์ชุดหลัก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด | 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 (2010-07-09) | คริส เรโนด์และปิแอร์ คอฟฟิน | ซินโก พอลและเคน ดอริโอและเซร์คีโอ ปาบลอส | เซร์คีโอ ปาบลอส, จอห์น โคเฮนและเจเน็ต ฮีลี |  |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 | 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 (2013-07-03) | คริส เรโนด์และปิแอร์ คอฟฟิน | ซินโก พอลและเคน ดอริโอ | คริส เมเลแดนดรีและเจเน็ต ฮีลี |  |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 | 30 มิถุนายน ค.ศ. 2017 (2017-06-30) | ปิแอร์ คอฟฟินและไคล์ บัลดาผู้กำกับร่วม: เอริก กิลลอน | ซินโก พอลและเคน ดอริโอ | คริส เมเลแดนดรีและเจเน็ต ฮีลี |  |
| มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 4 | 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 (2024-07-03) | คริส เรโนด์ผู้กำกับร่วม: แพทริก เดเลจ | ไมค์ ไวต์และเคน ดอริโอ | คริส เมเลแดนดรีและเบร็ตต์ ฮอฟฟ์แมน |  |
ภาพยนตร์ชุดย้อนอดีต
| มินเนี่ยน | 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 (2015-07-10) | ปิแอร์ คอฟฟินและไคล์ บัลดา | ไบรอัน ลินช์ | คริส เมเลแดนดรีและเจเน็ต ฮีลี |  |
| มินเนี่ยน 2 | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 (2022-07-01) | ไคล์ บัลดาผู้กำกับร่วม: แบรด เอเบิลสันและโจนาธาน เดล วาล | ไบรอัน ลินช์และแมทธิว โฟเกล | คริส เมเลแดนดรี, เจเน็ต ฮีลี และคริส เรโนด์ |  |
| มินเนี่ยน 3 | 30 มิถุนายน ค.ศ. 2027 (2027-06-30) | ปิแอร์ คอฟฟิน | ไบรอัน ลินช์และปิแอร์ คอฟฟิน | คริส เมเลแดนดรีและบิลล์ ไรอัน |  |
ภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ชุดหลัก > มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด (2010)

บทความหลัก: มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด
กรู ผู้เป็นจอมวายร้ายมานานวางแผนขโมยดวงจันทร์ ในขณะเดียวกัน เขาเริ่มต้นครอบครัวด้วยการรับเด็กผู้หญิงกำพร้าสามคนมาเลี้ยง และต้องตัดสินใจว่าความมุ่งมั่นของเขาอยู่ที่ไหน
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด เปิดตัวที่เทศกาลภาพยนตร์แอนิเมชันนานาชาติอานซี เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2010 และฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม
ภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ชุดหลัก > มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 (2013)

บทความหลัก: มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2
กรูได้รับเลือกจากสายลับ ลูซี ไวลด์ ซึ่งกำลังสืบสวนการขโมยสารก่อกลายพันธุ์ที่เรียกว่า PX-41 ซึ่งถูกขโมยมาจากอาร์กติกเซอร์เคิล ในระหว่างการสืบสวนของพวกเขา พวกเขาปะทะกับ เอดูอาร์โด เปเรซ / เอล มาโช จอมวายร้ายที่มีเป้าหมายในการครองโลกหลังจากเขาแกล้งทำเป็นเสียชีวิต
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 เปิดตัวในออสเตรเลียเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2013 และฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม
ภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ชุดหลัก > มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 (2017)

บทความหลัก: มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3
กรูร่วมมือกับดรู น้องชายฝาแฝดที่หายสาบสูญไปนาน เพื่อหยุดยั้ง บัลธาซาร์ แบรตต์ อดีตนักแสดงเด็กในทศวรรษ 1980 ไม่ให้ทำลาย ฮอลลีวูด, ลอสแองเจลิส หลังรายการของเขาถูกยกเลิก
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 เปิดตัวครั้งแรกที่เทศกาลภาพยนตร์แอนิเมชันนานาชาติอานซีเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2017 และฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน
ภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ชุดหลัก > มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 4 (2024)

บทความหลัก: มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 4
กรูซึ่งตอนนี้กำลังเลี้ยงลูก เผชิญหน้ากับ มักซีม เลอ มาล และแฟนสาวของเขา วาเลนตินา สองวายร้ายที่พยายามแก้แค้นกรูและครอบครัวของเขา บังคับให้ครอบครัวของกรูต้องหลบหนี
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 4 ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ที่เมืองนิวยอร์ก และฉายในสหรัฐวันที่ 3 กรกฎาคม
ภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ชุดย้อนอดีต > มินเนี่ยน (2015)

บทความหลัก: มินเนี่ยน
เหล่ามินเนี่ยนออกตามหาเจ้านายที่ชั่วร้ายคนใหม่ หลังจากฆ่าทุกคนในประวัติศาสตร์โดยไม่ได้ตั้งใจ
มินเนี่ยน เปิดตัวในลอนดอนเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2015 และฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม
ภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ชุดย้อนอดีต > มินเนี่ยน 2 (2022)

บทความหลัก: มินเนี่ยน 2
กรูวัย 11 ปีวางแผนที่จะกลายเป็นวายร้ายด้วยความช่วยเหลือของมินเนี่ยน ซึ่งนำไปสู่การปะทะกับทีมชั่วร้าย วิเชียส 6
มินเนี่ยน 2 เปิดตัวที่เทศกาลภาพยนตร์แอนิเมชันนานาชาติอานซีเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2022 และฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม
ภาพยนตร์ > ภาพยนตร์ชุดย้อนอดีต > มินเนี่ยน 3 (2027)

มินเนี่ยน 3 กำหนดฉายวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2027