stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรวรรดิสวีเดน

จักรวรรดิสวีเดน ในช่วงระหว่างปีค.ศ. 1611 (หลังจากสวีเดนยึดเอสโตเนีย) และในปีค.ศ. 1721 (เมื่อสวีเดนยกพื้นที่ขนาดใหญ่ในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของฟินแลนด์ต่อมหาอำนาจรัสเซีย) ระหว่างนั้น สวีเดนเป็นหนึ่งในมหาอำนาจของยุโรป ในสวีเดน สมัยก่อนจะเรียกว่า stormaktstiden ซึ่งหมายถึง มหาอำนาจที่ยิ่งใหญ่ โดยเริ่มต้นในปี 1611 (เมื่อ กุสตาวัส อาดอลฟัส ขึ้นเป็นกษัตริย์) และจบลงในปีค.ศ. 1718 (การสวรรคตของพระเจ้าคาร์ลที่ 12 แห่งสวีเดน และจุดจบของมหาสงครามเหนือ) โดยการเพิ่มอำนาจทางการเมือง จุดประเด็นสำคัญคือการกลายเป็นหนึ่งในสองอำนาจเพื่อค้ำประกันสันติภาพแห่งเวสต์ฟาเลีย (Peace of Westphalia) ซึ่งถูกเข้าร่วมเพื่อเพิ่มดินแดนที่อนุญาตให้อยู่ใกล้ได้อย่างสมบูรณ์ตามแนวคิดทะเลบอลติก  เป็นจุดเริ่มต้นและสิ้นสุดของระยะเวลาที่แตกต่างกันในประวัติศาสตร์ยุโรป
หลังจากการตายของกุสตาวัส อดอลฟัส ในปี 1632 จักรวรรดิที่ยืนยาวนี้ถูกควบคุมโดยพวกขุนนางชั้นสูง โดยส่วนมากเป็นพวกของตระกูลออกเซนสเตียร์นาเป็นผู้สำเร็จราชการแทน ความน่าสนใจของขุนนางชั้นสูงตรงกันข้ามกับวิถีทางแห่งเท่าเทียมกัน เช่น การส่งเสริมความเท่าเทียมกันแบบดั้งเดิมในที่ดินภายในสวีเดนถูกเห็นชอบโดยพระมหากษัตริย์และชาวบ้านในพื้นที่ที่ได้รับในช่วงระหว่างสมัยการปกครองโดยพฤตินัยของชนชั้นสูง ระบบข้าแผ่นดินไม่ถูกยกเลิก และมีแนวโน้มที่จะจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมถูกกฎหมายในสวีเดนอย่างชอบธรรม แต่การปรับปรุงครั้งใหญ่ในปีค.ศ. 1680 ผลักดันให้ความพยายามของชนชั้นสูงสิ้นสุดลง และเรียกร้องพวกเขาให้คืนนิคมอุตสาหกรรมที่พวกเขาได้รับจากมกุฎกษัตริย์ ระบบข้าแผ่นดินนี้ อย่างไรก็ตาม ยังคงถูกบังคับใช้ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และชาวสวีดิชในเอสโตเนีย ที่ที่ใช้ประโยชน์จากผลพลอยได้ของวิถีทางแห่งความเท่าเทียมกันถูกขัดขวางโดนสนธิสัญญาจากสิ่งที่พวกเขาได้รับ
หลักจากได้รับชัยชนะในสงครามสามสิบปีสวีเดนมีอำนาจสูงสุดในช่วงสงครามเหนือครั้งที่สองเมื่อศัตรูหลักเดนมาร์ก–นอร์เวย์ถูกทำให้เป็นกลางโดยสนธิสัญญารอสกิลด์ในปี ค.ศ. 1658 อย่างไรก็ตาม ในแนวทางต่อจากนี้ สงคราม เช่นเดียวกับในสงครามสแกนเนียที่ตามมาประเทศสวีเดนสามารถรักษาอาณาจักรของตนไว้ได้โดยได้รับการสนับสนุนจากพันธมิตรที่ใกล้ชิดที่สุดเท่านั้น ซึ่งก็คือประเทศฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 11 แห่งสวีเดนรวมจักรวรรดิ แต่ความตกต่ำเริ่มขึ้นกับลูกชายของเขาCharles XII หลังจากชัยชนะครั้งแรกของสวีเดน ชาร์ลส์ได้รักษาอาณาจักรไว้ได้ระยะหนึ่งในPeace of Travendal (1700) 
และสนธิสัญญาอัลทรานสตัดท์ (ค.ศ. 1706)ก่อนหายนะที่ตามมาจากสงครามของกษัตริย์ในรัสเซีย ชัยชนะของรัสเซียในสมรภูมิโปลตาวายุติการขยายอาณาเขตไปทางตะวันออกของสวีเดน และเมื่อถึงเวลาที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 12 ถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1718เหลือแต่ดินแดนที่อ่อนแอลงมากและมีขนาดเล็กกว่ามาก ร่องรอยสุดท้ายของดินแดนภาคพื้นทวีปที่ถูกยึดครองหายไปในช่วงสงครามนโปเลียนและฟินแลนด์ตกเป็นของรัสเซียในปี 1809 โดยบทบาทของสวีเดนในฐานะมหาอำนาจก็หายไปเช่นกัน
สวีเดน เป็นประเทศในกลุ่มนอร์ดิกเพียงประเทศเดียวที่เคยได้รับสถานะเป็นมหาอำนาจทางทหาร
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิอาณานิคมสวีเดน
สหภาพคาลมาร์
มหาสงครามเหนือ
จักรวรรดิรัสเซีย
ราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์
ฮ็อลชไตน์
เอกสารอ่านเพิ่ม

Andersson, Ingvar (1956). A History of Sweden. New York: Praeger. free to borrow for two weeks pp 153–237
Bain, R. Nisbet. Charles XII and the Collapse of the Swedish Empire, 1682–1719 (1899) online
Brems, Hans. "Sweden: From Great Power to Welfare State" Journal of Economic Issues 4#2 (1970) pp. 1–16 online
Evans, Malcolm (1997). Religious Liberty and International Law in Europe. Cambridge University Press. ISBN 0-521-55021-1.
Frost, Robert I. (2000). The Northern Wars. War, State and Society in Northeastern Europe 1558-1721. Longman. ISBN 978-0-582-06429-4.
Hayes, Carlton J. H. (1916). A Political and Social History of Modern Europe. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 November 2007.
Kent, Neil (2008). A Concise History of Sweden. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-01227-0.
Kirby, David. Northern Europe in the Early Modern Period: The Baltic World 1492 - 1772 (1990).
Lisk, Jill. The Struggle for Supremacy in the Baltic 1600 - 1725 (1967).
Lockhart, Paul Douglas. Sweden in the Seventeenth Century (2004).
Mckay, Derek; H.M. Scott (1983). The Rise of the Great Powers 1648 – 1815. Pearson. pp. 10–14. ISBN 9781317872849.
Magnusson, Lars (2000). An Economic History of Sweden. London: Routledge. ISBN 0-415-18167-4.
Moberg, Vilhelm; Austin, Paul Britten (2005). A History of the Swedish People: Volume II: From Renaissance to Revolution.
Nordstrom, Byron J. (2002). The History of Sweden. Greenwood Press. ISBN 0-313-31258-3.
Oakley, Stewart. Scandinavian History 1520 - 1970 (1984).
Roberts, Michael. Sweden as a Great Power 1611 - 1697 (1968).
Roberts, Michael. Sweden's Age of Greatness 1632 - 1718 (1973).
Roberts, Michael. The Swedish imperial experience 1560–1718 (Cambridge UP,  1984).
Roberts, Michael. From Oxenstierna to Charles XII: Four Studies (Cambridge UP, 1991).
Roberts, Michael (1986). The Age of Liberty: Sweden, 1719–1772.
Scott, Franklin D. (1988). Sweden: The Nation's History (2nd ed.). Southern Illinois University Press. ISBN 0-8093-1489-4. (survey by leading scholar)
Sprague, Martina (2005). Sweden: An Illustrated History. Hippocrene Books. ISBN 0-7818-1114-7.
Upton, A. Charles XI and Swedish Absolutism (Cambridge University Press, 1998).
Warme, Lars G. (1995). A History of Swedish Literature.
รีอัลโต (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

| นครรีอัลโต |
| --- | --- |
นคร
คำขวัญ: Bridge to Progress
สถานที่ตั้งในรัฐแคลิฟอร์เนีย
พิกัด: 34°6′41″N 117°22′57″W﻿ / ﻿34.11139°N 117.38250°W﻿ / 34.11139; -117.38250
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ:  รัฐแคลิฟอร์เนีย
เทศมณฑล: แซนเบอร์นาร์ดีโน
ตั้งนคร: 17 พฤศจิกายน 1911 
การปกครอง
 • ประเภท: General Law
 • City Council: Mayor Grace Vargas   Joe Baca, Jr.   Edward M. Palmer   Deborah Robertson   Ed Scott
 • City Clerk: Barbara McGee
 • City Treasurer: Edward Carrillo
 • City Administrator: Mike Story
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 22.365 ตร.ไมล์ (57.926 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 22.351 ตร.ไมล์ (57.889 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0.014 ตร.ไมล์ (0.037 ตร.กม.)  0.06%
ความสูง: 1,257 ฟุต (383 เมตร)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 99,171 คน
 • ความหนาแน่น: 4,400 คน/ตร.ไมล์ (1,700 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC-8 (PST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-7 (PDT)
ZIP Code: 92376, 92377 
รหัสพื้นที่: 909 
FIPS code: 06-60466
GNIS feature ID: 1661306
เว็บไซต์: http://www.rialtoca.gov/
รีอัลโต (อังกฤษ: Rialto) เป็นเมืองในเทศมณฑลแซนเบอร์นาร์ดีโน รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 99,171 คน รีอัลโตเป็นที่ตั้งของโกดังเก็บสินค้า อย่าง สเตเปิล, ทอยส์อาร์อัส เป็นที่ตั้งของบริษัทผลิตพลุที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ คือ ไพโรสเปกทาคูลาส์
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

| --- | --- |
National Institute of Development Administration
ตราสัญลักษณ์ของสถาบัน
ชื่อย่อ: สพบ. / นิด้า (NIDA)
คติพจน์: บาลี: นตฺถิ ปญฺญฺา สมา อาภา (ไม่มีแสงสว่างใดเสมอด้วยปัญญา)
คติพจน์อังกฤษ: WISDOM for Sustainable Development
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ
สถาปนา: 1 เมษายน พ.ศ. 2509; 58 ปีก่อน (2509-04-01)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชาและวิทยาลัย  12 ดูในบทความ  หน่วยงานสนับสนุน  8 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 602,772,200 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาสถาบัน: รองศาสตราจารย์ จุรี วิจิตรวาทการ
อธิการบดี: ศาสตราจารย์ ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์
อาจารย์: 194 คน (พ.ศ. 2561)
บุคลากรทั้งหมด: 710 คน (พ.ศ. 2561)
ผู้ศึกษา: 5,752 คน (พ.ศ. 2566)
ที่ตั้ง: เลขที่ 148 ถนนเสรีไทย แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร 10240 13°46′11″N 100°39′09″E﻿ / ﻿13.769621°N 100.652622°E﻿ / 13.769621; 100.652622
สี:   สีเหลืองราชพฤกษ์
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสถาบัน
หอประชุมเฉลิมพระเกียรติ และอาคารนราธิปพงศ์ประพันธ์ ในปี พ.ศ. 2567
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (ย่อว่า สพบ.; อังกฤษ: National Institute of Development Administration) หรือ นิด้า (NIDA) เป็นสถาบันการศึกษาชั้นสูงของรัฐ เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐแห่งเดียวในประเทศไทยที่ทำการสอนเฉพาะระดับบัณฑิตศึกษา (สูงกว่าปริญญาตรี) ถือกำเนิดจากพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ทรงให้ความสนพระทัยในด้าน “การพัฒนา” จนนำไปสู่การที่รัฐบาลดำเนินการจัดตั้งสถาบันขึ้นในปี พ.ศ. 2509 เน้นหนักในสาขาวิชาทางด้านการบริหาร เศรษฐศาสตร์ และศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาที่ยั่งยืนด้านต่างๆ เป็นสถาบันแห่งชาติที่มุ่งเน้นการสร้างนักบริหารระดับสูงเพื่อพัฒนาองค์กรที่สำคัญต่างๆของประเทศ นอกจากนี้ยังมีหน้าที่ในด้านการวิจัย ฝึกอบรม และให้บริการทางวิชาการด้านอื่นๆ แก่หน่วยงานภาครัฐ ธุรกิจเอกชน และประชาชนทั่วไป
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ หรือ นิด้า ถือเป็นสถาบันการศึกษาแห่งแรกที่เปิดการสอนหลักสูตรมหาบัณฑิตทางรัฐประศาสนศาสตร์เป็นการเฉพาะ และเปิดสอนหลักสูตร MBA เป็นแห่งแรกในประเทศไทย โดยคณะบริหารธุรกิจ ได้รับการจัดอยู่ในอันดับต้นของทวีปเอเชียอยู่สม่ำเสมอจากสื่อระดับนานาชาติ นิด้ายังเป็นสถาบันชั้นนำที่มีความเข้มแข็งทางวิชาการด้านนโยบายสาธารณะ เศรษฐศาสตร์ การเงิน และการจัดการ ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ เป็นที่ยอมรับจากทั้งหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน ประกอบกับเป็นสถาบันที่มีอัตราส่วนอาจารย์ระดับปริญญาเอกต่อจำนวนนักศึกษาที่สูงที่สุดและสัดส่วนอาจารย์ที่มีตำแหน่งทางวิชาการสูงที่สุด รวมไปถึงยังได้รับคะแนนการประเมินการดำเนินงานจากหลากหลายองค์กรในระดับสูงที่สุดในประเทศไทย
บุคคลที่เกี่ยวข้องกับสถาบันรวมถึงคณาจารย์และศิษย์เก่ามีหลากหลาย ซึ่งรวมถึงบุคคลสำคัญในด้านการเมืองการปกครองและภาคธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นนายกรัฐมนตรี, รองนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีประจำกระทรวงต่างๆ, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ, ข้าราชการระดับสูง, นักพัฒนาเอกชน รวมไปถึงผู้บริหารองค์กรธุรกิจขนาดใหญ่ของประเทศไทย
สัญลักษณ์ประจำสถาบัน

ตราประจำสถาบัน เป็นรูปธรรมจักร อยู่ภายในวงกลมซ้อนกันสองวง วงกลมด้านบนบรรจุคำขวัญว่า "นตฺถิ ปญฺญฺา สมา อาภา" แปลว่า "ไม่มีแสงสว่างใดเสมอด้วยปัญญา" ขอบล่างของวงกลมเป็นชื่อ "สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์" ภายในวงกลมทำเป็นรูปคบเพลิง 8 อัน  มีกงที่แยกออกเป็นแกน 8 กง มีเปลวเป็นสีขาว ซึ่งหมายความว่า "การใช้ความรู้ไปในทางที่ดี โดยถือมรรค 8 เป็นหลัก จะส่งผลให้เกิดความรุ่งเรืองแก่ประเทศชาติหรือมวลมนุษย์" ซึ่งเป็นจุดมุ่งหมายของสถาบัน
การบริหารงาน

สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์มีอธิการบดีมาแล้ว ดังรายนามต่อไปนี้
| สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์> รายนามอธิการบดี | สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์> วาระการดำรงตำแหน่ง | สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์> อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| 1. บุญชนะ อัตถากร | 27 เมษายน พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2510 |  |
| 2. มาลัย หุวะนันทน์ | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2510 - 28 ธันวาคม พ.ศ. 2514 |  |
| 3. ชุบ กาญจนประกร | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2517 |  |
| 4.  สมศักดิ์ ชูโต | 12 เมษายน พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2521, 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 |   |
| 5. ไพจิตร เอื้อทวีกุล | พ.ศ. 2521 - พ.ศ. 2524 |  |
| 6. ฑิตยา สุวรรณะชฎ | พ.ศ. 2524 - พ.ศ. 2528 |  |
| 7. อมร รักษาสัตย์ | 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 |  |
| 8. ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ | พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2538 |  |
| 9. อนุมงคล ศิริเวทิน | พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2542 |  |
| 10. จุรี วิจิตรวาทการ | พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2544 |  |
| 11. ปรีชา จรุงกิจอนันต์ | พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2550 |  |
| 12. สมบัติ ธำรงธัญวงศ์ | พ.ศ. 2550 - พ.ศ. 2556 |  |
| 13. ประดิษฐ์ วรรณรัตน์ | พ.ศ. 2556 - 30 กันยายน พ.ศ. 2561 |  |
| 14. กำพล ปัญญาโกเมศ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2561 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2561 (รักษาการอธิการบดี) 25 ธันวาคม พ.ศ. 2561 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2564 |  |
| 15. ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์ | 25 ธันวาคม พ.ศ. 2564 - 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 (รักษาการอธิการบดี) 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน |  |
การศึกษา

สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) ทำการเปิดสอนเฉพาะหลักสูตรในระดับบัณฑิตศึกษา ได้แก่ ประกาศนียบัตรบัณฑิต ปริญญาโท และปริญญาเอก โดยมีหน่วยงานที่จัดการเรียนการสอน 11 คณะ 1 วิทยาลัยและหน่วยงานสนับสนุน ดังนี้
การศึกษา > หน่วยงาน

สำนักงานสภาสถาบัน
สำนักงานอธิการบดี
สำนักงานยุทธศาสตร์
สำนักสิริพัฒนา
สำนักวิจัย
สำนักบรรณสารการพัฒนา
สำนักเทคโนโลยีดิจิทัลและสารสนเทศ
ศูนย์สำรวจความคิดเห็น “นิด้าโพล” (NIDA Poll)
ความร่วมมือทางวิชาการระดับนานาชาติ

นิด้ามีการประสานความร่วมมือด้านการจัดการศึกษาการวิจัยกับสถาบันชั้นนำในต่างประเทศ โดยได้มีการริเริ่มพัฒนาการวิจัยและโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษานานาชาติ
ปัจจุบันนิด้ามีความร่วมมือกับหลายสถาบัน อาทิเช่น Indiana University (สหรัฐอเมริกา), London School of Economics and Political Science (LSE) (สหราชอาณาจักร), University of Potsdam (เยอรมนี), National Graduate Institute for Policy Studies (GRIPS) (ญี่ปุ่น), Seoul National University (สาธารณรัฐเกาหลี), Korea Institute of Public Administration (KIPA) Korea University (สาธารณรัฐเกาหลี), Beijing Foreign Studies University (จีน), National Chengchi University (ไต้หวัน), Monash University (ออสเตรเลีย), Victoria University of Wellington (นิวซีแลนด์) เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กหน่วยงานในสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ |
| --- | --- |
คณะ: รัฐประศาสนศาสตร์ • บริหารธุรกิจ • พัฒนาการเศรษฐกิจ • สถิติประยุกต์ • พัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร • ภาษาและการสื่อสาร • พัฒนาทรัพยากรมนุษย์ • นิติศาสตร์ • นิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ • การจัดการท่องเที่ยว • บริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม
วิทยาลัย: วิทยาลัยนานาชาติ
หมวดหมู่
อาคารนวมินทราธิราช
“พระองค์วรรณ” พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์

พื้นที่ภายในนิด้า ในปี พ.ศ. 2567

NIDA Business School

ห้องสมุดของสถาบัน ได้รับการยกย่องว่ามีความสวยงามและทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งในอาเซียน
เขตหลัง (ภาคพื้น)

แผนภูมิที่ 12 - การจัดหน่วยของยุทธบริเวณตามที่กำหนดไว้ในหลักนิยมของกระทรวงสงคราม พ.ศ. 2483
เขตหลัง (อังกฤษ: Communication Zone; อักษรย่อ: COMMZ) เป็นคำศัพท์ของกองทัพสหรัฐและเนโท ซึ่งอธิบายถึงส่วนหนึ่งของภาคพื้น (theater)
เขตหลังเป็นส่วนหลังของยุทธบริเวณ (ส่วนหลังแต่ติดกับเขตหน้า) ซึ่งมีเส้นทางคมนาคม สถานที่สำหรับการส่งกำลังบำรุงและการส่งกลับ และหน่วยงานอื่น ๆ ที่จำเป็นสำหรับการสนับสนุนและบำรุงรักษากองกำลังสนามทันที
เขตหลัง > เขตหลัง ยุทธบริเวณยุโรป

เขตหลัง ยุทธบริเวณยุโรป (Communications Zone, European Theater of Operations) เริ่มขึ้นในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 โดยเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยส่งกำลังบำรุงของกองทัพบกสหรัฐ (Services of Supply) ผู้บัญชาการหน่วยส่งกำลังบำรุง พลโท เบรฮอน บี. โซเมอร์เวลล์ ได้แนะนำ พลตรี จอห์น ซี. เอช. ลี ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 2 (สหรัฐ) ในเท็กซัส ให้กับ พลเอก จอร์จ มาร์แชลล์ เสนาธิการกองทัพบก ซึ่งได้มอบหมายภารกิจนี้ให้กับ จอห์น ซี. เอช. ลี ในกองพลทหารราบที่ 89 (สหรัฐ) ในสงครามโลกครั้งที่ 1 จอห์น ซี. เอช. ลี ใช้เวลาสองสัปดาห์ในวอชิงตันในการคัดเลือกเจ้าหน้าที่สำคัญและวางแผนการสร้างกำลังพลและยุทธภัฑณ์ในอังกฤษสำหรับปฏิบัติการโบเลโร ภารกิจนี้ดำเนินต่อไปจนกระทั่งการรุกแอฟริกาเหนือ ซิซิลี และอิตาลี และในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2487 หน่วยส่งกำลังบำรุง ยุทธบริเวณยุโรป (SOS-ETO) ก็ถูกยกเลิก และกลายมาเป็นเขตหลัง ยุทธบริเวณยุโรป (Communications Zone, European Theater of Operations, ETO) จอห์น ซี. เอช. ลี ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยเดียวที่ใหญ่ที่สุดในสงครามโลกครั้งที่ 2 นอกสหรัฐอเมริกา ประกอบไปด้วยชายและหญิงมากกว่า 930,000 คนในวันชัยในทวีปยุโรป 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 โดยส่งมอบอาวุธ เชื้อเพลิง และเสบียงมากกว่า 41 ล้านตันไปยังทวีปยุโรป
เขตหลัง > เขตหลังเกาหลี (KCOMZ)

เขตหลังเกาหลี (Korean Communications Zone) มีชื่อย่อว่า KComZ หรือ KCOMZ ดำเนินการโดยกองทัพสหรัฐในช่วงสงครามเกาหลี
เขตหลัง > เขตหลังไทย

เขตหลังของไทย ถูกระบุไว้ในหลักนิยมว่าด้วยการให้บริการแพทย์ในยุทธบริเวณของกองทัพบกไทย โดยอยู่ถัดจากเขตหน้าจากแนวชายแดน สำหรับเป็นพื้นที่ในการปฏิบัติการช่วยรบให้กับเขตหน้า เนื่องจากประเทศไทยมีขนาดเล็ก ใช้หลักการป้องกันเชิงรับ ทำให้กองทัพบกกำหนดให้พื้นที่ทั่วประเทศไทยนับเป็นยุทธบริเวณ
ดูเพิ่ม

กิจการพลเรือน
ความช่วยเหลือทางทหารต่ออำนาจฝ่ายพลเรือน
บรรณานุกรม

Logistics Matters and the U.S. Army in Occupied Germany, 1945-1949, By Lee Kruger, Springer Publishing, 2017
เคซี มัสเกรฟส์

| เคซี มัสเกรฟส์ |
| --- | --- |
เคซี ลี มัสเกรฟส์กำลังแสดงที่หอประชุมไรแมน ในคอนเสิร์ตแกรนด์โอลโอพรี ที่แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี วันที่ 13 ธันวาคม 2014
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เคซี ลี มัสเกรฟส์
เกิด: 21 สิงหาคม 1988 โกลเดน รัฐเท็กซัส, สหรัฐอเมริกา
ที่เกิด: มินเนโอลา รัฐเท็กซัส
แนวเพลง: คันทรี, เอาต์ลอว์คันทรี, ออลเทอร์นาทิฟคันทรี, อเมริกานา
อาชีพ: นักร้องนักแต่งเพลง
เครื่องดนตรี: ร้องนำ, กีตาร์โปร่ง, แมนโดลิน, ฮาร์มอนิกา, แบนโจ
ช่วงปี: 2002–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เมอร์คิวรีแนชวิลล์

เว็บไซต์: www.kaceymusgraves.com
นักดนตรี
เคซี ลี มัสเกรฟส์ (อังกฤษ: Kacey Lee Musgraves เกิด 21 สิงหาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักร้องชาวอเมริกัน เธอออกอัลบั้มเพลงด้วยตนเอง 3 อัลบั้ม ก่อนปรากฏในรายการแนชวิลล์สตาร์ ฤดูกาลที่ห้า ออกอากาศทางช่องยูเอสเอเน็ตเวิร์ก เมื่อ ค.ศ. 2007 โดยเธอได้ที่เจ็ดในการแข่งขัน เธอเซ็นสัญญากับสังกัดเมอร์คิวรีแนชวิลล์ใน ค.ศ. 2012 และออกอัลบั้มในสังกัด 2 อัลบั้ม ได้แก่ เซมเทรเลอร์ดิฟเฟอเรนต์พาร์ก (2013) และ เพเจินต์แมทีเรียล (2015)
โมริสโก

โมริสโก (สเปน: Moriscos) คือ ชาวมุสลิมในอดีต และชนรุ่นหลังได้ถูกบังคับให้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาธอลิก ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คมีคำสั่งให้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์โดยไม่สมัครใจ มิฉะนั้นจะต้องถูกเนรเทศหลังจากที่สเปนออกคำสั่งห้ามศาสนาอิสลาม ในขณะนั้นสเปนมีประชากรชาวมุสลิมจำนวนมาก หรือที่เรียกว่า มูเดฆาร์ (ในช่วงต้นศตวรรษที่ 16)
สหภาพไอบีเรียไม่ไว้วางใจชาวโมร็อกโกและกลัวว่าพวกเขาจะกระตุ้นให้เกิดการรุกรานใหม่จากจักรวรรดิออตโตมัน หลังจากการล่มสลายของกรุงคอนสแตนติโนเปิล ดังนั้นระหว่าง ค.ศ. 1609 ถึง 1614 พวกเขาจึงเริ่ม ขับไล่มุสลิมออกจากอาณาจักรต่าง ๆ ของสหภาพอย่างเป็นระบบ การขับไล่ที่รุนแรงที่สุดเกิดขึ้นในราชอาณาจักรบาเลนเซียทางภาคตะวันออก จำนวนที่แน่ชัดของชาวโมริสโกที่อยู่ในสเปนก่อนจะถูกเนรเทศนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด และสามารถคาดเดาได้จากบันทึกอย่างเป็นทางการของคำสั่งเนรเทศเท่านั้น นอกจากนี้ จำนวนโดยรวมของผู้ที่หลีกเลี่ยงการเนรเทศยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยมีการประมาณสัดส่วนของผู้ที่หลีกเลี่ยงการเนรเทศหรือส่งตัวกลับสเปนอยู่ระหว่าง 5% ถึง 40%
คนส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางชายแดนตะวันตกของจักรวรรดิออตโตมันและราชอาณาจักรโมร็อกโก การดำเนินคดีหมู่ครั้งสุดท้ายต่อชาวโมริสโกในข้อหาปฏิบัติแบบลับ ๆ ของศาสนาอิสลาม เกิดขึ้นในเมืองกรานาดา ใน ค.ศ. 1727 โดยส่วนใหญ่ได้รับโทษเบา
มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร

| --- | --- |
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2559
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง:  ไทย
สมาชิก  : มิสแกรนด์ไทยแลนด์
ภาษาทางการ : ไทย
องค์กรแม่: มิสแกรนด์ไทยแลนด์
มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร (อังกฤษ: Miss Grand Krung Thep Maha Nakhon) เป็นการประกวดนางงามสำหรับหญิงระดับจังหวัดในจังหวัดกรุงเทพมหานครของประเทศไทย​ จุดประสงค์เพื่อเข้าร่วมการประกวดและได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี 2016 และส่งประกวดเวทีใหญ่คือมิสแกรนด์ไทยแลนด์
ผลงานเข้ารอบ​ ​

Miss Grand Thailand อิงฟ้า วราหะ​ (2022)​
2nd runner-up พิมพ์จิรา เจริญลักษณ์​ (2023)​
5nd runner-up ยุวภรณ์ ทรงงาม​ (2024)​
TOP​ 10​/12  เจสสิกา เอสพินเนอร์​ (2017),สุภัทรา เกลี้ยงพร้อม​ (2020)​
TOP​ 20  วิสุมิตรา ประยูรพันธ์​(2016)​
สถิติเข้ารอบ​ 6 ครั้ง
ผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | อายุ |
| --- | --- | --- |
| 2025 | คณาพร พัฒนพันธ์ | 24 |
| 2024 | ยุวภรณ์ ทรงงาม | 26 |
| 2023 | พิมพ์จิรา เจริญลักษณ์ | 29 |
| 2022-2021 | อิงฟ้า วราหะ | 27 |
| 2020 | สุภัทรา เกลี้ยงพร้อม | 21 |
| 2019 | ณัฐสุดา เติมใจ | 20 |
| 2018 | กชณิช อริยสิริภูวเดช | 25 |
| 2017 | เจสสิกา เอสพินเนอร์ | 20 |
| 2016 | วิสุมิตรา ประยูรพันธ์ | 21 |
​
ผลงานการประกวดระดับมิสแกรนด์ไทยแลนด์​ > มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2025 | คณาพร พัฒนพันธ์ |  |  Best Arrival By CHAT Cosmetics |  |
| 2024 | ยุวภรณ์ ทรงงาม | รองอันดับ 5 |  Best Arrival By CHAT Cosmetics  มิสแกรนด์ขวัญใจมหาชนชาวภูเก็ต  รองอันดับ​ 1 มิสแกรนด์ขวัญใจภูเก็ต |  |
| 2023​ | พิมพ์จิรา เจริญลักษณ์ | รองอันดับ 2 |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  สาวผิวสวย  รองอันดับ​ 2 มิสแกรนด์ขวัญใจเชียงใหม่  Global​ Beauties Choice​ Award 2023  Grand​ Pageant's Choice Award 2023 |  |
| 2022​ | อิงฟ้า วราหะ​ | มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2022 |  รองอันดับ​ 1​ มิสแกรนด์ขวัญใจขอนแก่น  ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน  มิสแกรนด์หมอลำไรส์ซิงสตาร์  สาวผิววิงค์ |  |
2021: งดจัดการประกวด เนื่องจากสถานการณ์ไวรัสโควิด-19
| 2020​ | สุภัทรา เกลี้ยงพร้อม | เข้ารอบ 10 สุดท้าย |  |  |
| 2019 | ณัฐสุดา เติมใจ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม |  |
| 2018 | กชณิช อริยสิริภูวเดช | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |
| 2017 | เจสสิกา เอสพินเนอร์ |  เข้ารอบ 12 สุดท้าย |  มิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์  นางงามยิ้มสวย |  |
| 2016 | วิสุมิตรา ประยูรพันธ์ | เข้ารอบ 20 สุดท้าย |  |  |
การจัดประกวด

รายชื่อผู้เข้ารอบสุดท้ายระดับจังหวัดของการประกวดมิสแกรนด์กรุงเทพมหานครรวมถึงผลการแข่งขัน
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/6
: เข้ารอบสุดท้าย
: เข้ารอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
–  : ถอนตัว
| ปีหมาย เลข | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2024 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 | จริยา ตรีสันติสุขกุล | มณีมัณตรา สุขีศรีโชติ | พลอยปภัส สีมาธรรมะรักษ์ | ศิริลักษณ์ ศิริโภชน์ | ปาลิดา วรภัทรถิรกานต์ |  |
| 02 | ศรัญญา สมใจ | เสาวนีย์ เหลี่ยมหลุมภา | ปาณิสรา ประพันธเทวา | เมธันยวีร์ ภิวัฒธนพล | กานฑ์พิชชา โทมุลา |  |
| 03 | ภีมนารา เพชรขวัญ | เจสสิก้า เอสพินเนอร์ (ชนะ) | ชนาภา คนสกุ | อลงกรณ์ มิตรมนุษย์ | รินฤชา เข็มนาค |  |
| 04 | สิริกัญญา ฟักขำ | อาภาพร สุรากลี | พีฌาณิกา อ่อนสว่าง | รัฎฐพิชฌา มาลี | เพชราภรณ์ ตระการดี |  |
| 05 | กัณต์กนิษฐ์ เงินบำรุง | ยุวดี น้อยหลุบเลา | ชนากานต์ สุขสถิตย์ | สุฑารัตน์ แซ่กอ | กมลชนก อร่ามศรี |  |
| 06 | มัลลิกา เต็มรัตน์ | ณัฏ์ฐภรณ์ น้อยเมือง | คลธวัลย์ คนหาญ | จิราพร ช่างเพ็ชรผล | กมลชนก ขันติพันธุวงษ์ |  |
| 07 | อิสลา ปีเตอร์ | ทรัพย์อนันต์ นิตยารส (รอง1) | พรนภัส พลอยนิล | วธูศิริ แทนสง่า | กฤษฎาภรณ์ นาใคร |  |
| 08 | รุ้งลาวัลย์ การะเวก | ธัญวรรณ ลูกน้ำเพชร | ภิรญา ศรีมุกข์ | ชดา ลอร์นี่ย์ | ชุติญา เจียรกุล |  |
| 09 | ปภาวี เพชรรักษ์ (รอง1) | อันนา ศรีสมบูรณ์ | รินนัฏฐา ศิริธนโชตพงษ์ | สิริวรรณ ใจปทุม | นฤวรรณ เทพณรงค์ |  |
| 10 | ชวัลรัตน์ บุญญาชลสินธ์ุ | สุทธิดา ชุมชอบ | ฐิติรัตน์ มณีดำ | ธัญญลักษณ์ พงศ์เฉลิมพร | ปวันรัตน์ สุทธิพันธ์ |  |
| 11 | ภัทรกันย์ ปลื้มใจ | อนุสรา สงครินทร์ | ขวัญระวี บุญพรม | พิมพ์นารา ปกรณ์ศิริกุล | จิราภรณ์ วงษ์สว่าง |  |
| 12 | พรศิริ เพชรนุช | ชนิษฐา สุวิพร | ชุณิตา ว่องวิบูลย์รัตน์ | ณภัฎฬฏา กองกมล | ธวินันท์ ยั่งยืน |  |
| 13 | โชสิตา วรธเนตรธรรม (รอง2) | ธันย์ชนก เพ็ชรายุทธพันธ์ | รุจิรดา​ ศรีพิทักษ์ | สกุล ป้านสกุล | วรัญญา เลไธสง |  |
| 14 | ลลิตา ตรีสันติสุขกุล | ณัฐสิญา อัครศิวานนท์ | กชณิช อริยสิริภูวเดช | ณัฐสุดา เติมใจ | ภัทรธิรดา วันทา |  |
| 15 | วิสุมิตรา ประยูรพันธ์ (ชนะ) | อริศรา อุดมศิลป์ | ชาลิสา อัศวลิขิตสม | พิมพ์นารา ยมภักดี | ยุวภรณ์ ทรงงาม(ชนะ) |  |
| 16 |  | ณัฏฐ์ชนานันท์ จันทิม | กชณิช อริยสิริภูวเดช |  | พิชญาวี เจริญรักษ์ |  |
| 17 |  | ทิติยา สออนรัมย์ | อาทิติยา เบ็ญจะปัก |  | ชลิดา สุทธิทศธรรม |  |
| 18 |  | เกศกมล เชิญผึ้ง | ดินา ป๋อพริ้ง |  | กันต์นลิน สุขแก้ว |  |
| 19 |  | นัสนา เบญญาวรรณ (รอง2) | อาภาพร สุรากลี |  | น้ำเพชร แก้วกาศ |  |
| 20 |  | ณัฐนรี มูลเมือง |  |  | ทีน่า สุริยาวงษ์ |  |
| 21 |  |  |  |  | นันทริกา เผือกเกลี้ยง |  |
| 22 |  |  |  |  | จิรภิญญา ฉิมพาลี |  |
| รวม | 15 | 20 | 19 | 15 | 22 |  |