stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรไทย
รายชื่อประธานวิป > ประธานวิปรัฐบาล

รายนามประธานคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎร (ประธานวิปรัฐบาล)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | พรรคการเมือง | พรรคการเมือง | คณะรัฐมนตรี |
| - (ไม่เป็นทางการ) |  | พลตรี ประมาณ อดิเรกสาร (รองนายกรัฐมนตรี) | 1 มีนาคม พ.ศ. 2523 | 19 มีนาคม พ.ศ. 2526 | ชาติไทย |  | เปรม 1 |
| 1 |  | บุญเท่ง ทองสวัสดิ์ (รองนายกรัฐมนตรี) | 30 เมษายน พ.ศ. 2526 | 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 | กิจสังคม |  | เปรม 2 |
| 2 |  | พลอากาศเอก สิทธิ เศวตศิลา (รองนายกรัฐมนตรี) | 10 สิงหาคม พ.ศ. 2529 | 23 กันยายน พ.ศ. 2529 | กิจสังคม |  | เปรม 2 |
| 3 |  | พิชัย รัตตกุล | 24 กันยายน พ.ศ. 2529 | 29 เมษายน พ.ศ. 2531 | ประชาธิปัตย์ |  | เปรม 3 |
| 4 |  | บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ (รมต.สำนักนายกรัฐมนตรี) | 27 เมษายน พ.ศ. 2531 | 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 | ชาติไทย |  | ชาติชาย 1 ชาติชาย 2 |
| 5 |  | ณรงค์ วงศ์วรรณ (รองนายกรัฐมนตรี) | 29 มิถุนายน พ.ศ. 2535 | 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 | สามัคคีธรรม |  | สุจินดา |
| 6 |  | เทอดพงษ์ ไชยนันทน์ (รมต.สำนักนายกรัฐมนตรี) | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2535 | 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 | ประชาธิปัตย์ |  | ชวน 1 |
| 7 |  | ปองพล อดิเรกสาร (รมต.สำนักนายกรัฐมนตรี) | 3 กรกฏาคม พ.ศ. 2538 | 30 ธันวาคม พ.ศ. 2539 | ชาติไทย |  | บรรหาร |
| 8 |  | ชิงชัย มงคลธรรม (รมต.สำนักนายกรัฐมนตรี) | 31 ธันวาคม พ.ศ. 2539 | 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 | ความหวังใหม่ |  | ชวลิต |
| 9 |  | จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์ (รมต.สำนักนายกรัฐมนตรี) | 7 ธันวาคม พ.ศ. 2541 | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2544 | ประชาธิปัตย์ |  | ชวน 2 |
| 10 |  | เสนาะ เทียนทอง | 7 สิงหาคม พ.ศ. 2544 | 4 กันยายน พ.ศ. 2548 | ไทยรักไทย |  | ทักษิณ 1 ทักษิณ 2 |
| 11 |  | พงศ์เทพ เทพกาญจนา | 5 กันยายน พ.ศ. 2548 | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2549 | ไทยรักไทย |  | ทักษิณ 2 |
| 12 |  | หม่อมราชวงศ์กำลูนเทพ เทวกุล | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2549 | 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 | อิสระ |  | สุรยุทธ์ |
| 13 |  | ชัย ชิดชอบ | 29 ธันวาคม พ.ศ. 2550 | 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | พลังประชาชน |  | สมัคร |
| 14 |  | สามารถ แก้วมีชัย | 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 | 1 กรกฏาคม พ.ศ. 2551 | พลังประชาชน |  | สมัคร |
| 15 |  | วิทยา บุรณศิริ | 7 กรกฏาคม พ.ศ. 2551 | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 | พลังประชาชน |  | สมัคร สมชาย |
| 16 |  | ชินวรณ์ บุณยเกียรติ | 30 ธันวาคม พ.ศ. 2551 | 6 มกราคม พ.ศ. 2553 | ประชาธิปัตย์ |  | อภิสิทธิ์ |
| 17 |  | วิทยา แก้วภราดัย | 12 มกราคม พ.ศ. 2553 | 16 สิงหาคม พ.ศ. 2554 | ประชาธิปัตย์ |  | อภิสิทธิ์ |
| 18 |  | อุดมเดช รัตนเสถียร | 31 สิงหาคม พ.ศ. 2554 | 14 ตุลาคม พ.ศ. 2556 | เพื่อไทย |  | ยิ่งลักษณ์ |
| 19 |  | อำนวย คลังผา | 15 ตุลาคม พ.ศ. 2556 | 15 ธันวาคม พ.ศ. 2557 | เพื่อไทย |  | ยิ่งลักษณ์ |
| 20 |  | สุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ (รมต.สำนักนายกรัฐมนตรี) | 23 ธันวาคม พ.ศ. 2557 | 12 ธันวาคม พ.ศ. 2562 | อิสระ |  | ประยุทธ์ 1 |
| 21 |  | วิรัช รัตนเศรษฐ | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2562 | 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | พลังประชารัฐ |  | ประยุทธ์ 2 |
| 22 |  | นิโรธ สุนทรเลขา | 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 | พลังประชารัฐ   ↓   รวมไทยสร้างชาติ |  | ประยุทธ์ 2 |
| 23 |  | อดิศร เพียงเกษ | 14 กันยายน พ.ศ. 2566 | 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | เพื่อไทย |  | เศรษฐา แพทองธาร |
| 24 |  | วิสุทธิ์ ไชยณรุณ | 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน | เพื่อไทย |  | เศรษฐา แพทองธาร |
รายชื่อประธานวิป > ประธานวิปฝ่ายค้าน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | พรรคการเมือง | พรรคการเมือง | คณะรัฐมนตรี |
| 1 (1) |  | จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ | 28 ธันวาคม พ.ศ. 2539 | 7 ธันวาคม พ.ศ. 2540 | ประชาธิปัตย์ |  | ชวลิต |
| 2 |  | อดิศร เพียงเกษ | 30 ธันวาคม พ.ศ. 2540 | 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 | ความหวังใหม่ |  | ชวน 2 |
| 1 (2) |  | จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ | 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 | 31 มกราคม พ.ศ. 2548  | ประชาธิปัตย์ |  | ทักษิณ 1 |
| 3 |  | สาทิตย์ วงศ์หนองเตย | 4 เมษายน พ.ศ. 2548 | 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 | ประชาธิปัตย์ |  | ทักษิณ 2 |
| 3 |  | สาทิตย์ วงศ์หนองเตย | 2 มกราคม พ.ศ. 2551 | 17 ธันวาคม พ.ศ. 2551 | ประชาธิปัตย์ |  | สมัคร สมชาย |
| 4 |  | วิทยา บุรณศิริ | 1 มกราคม พ.ศ. 2552 | 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 | เพื่อไทย |  | อภิสิทธิ์ |
| 1 (3) |  | จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ | 31 สิงหาคม พ.ศ. 2554 | 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556 | ประชาธิปัตย์ |  | ยิ่งลักษณ์ |
| 5 |  | สุทิน คลังแสง | 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 | 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 | เพื่อไทย |  | ประยุทธ์ 2 |
| 6 |  | ปกรณ์วุฒิ อุดมพิพัฒน์สกุล | 26 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | ปัจจุบัน | ก้าวไกล |  | เศรษฐา |
| 6 |  | ปกรณ์วุฒิ อุดมพิพัฒน์สกุล | 26 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | ปัจจุบัน | ประชาชน |  | แพทองธาร |
กรรมการวิป > รายชื่อคณะกรรมการวิปรัฐบาล

| ชื่อ | ตำแหน่ง | พรรค | พรรค |
| --- | --- | --- | --- |
| ประธาน | วิสุทธิ์ ไชยณรุณ | เพื่อไทย |  |
| รองประธาน คนที่ 1 | ครูมานิตย์ สังข์พุ่ม | เพื่อไทย |  |
| รองประธาน คนที่ 2 | โอชิษฐ์ เกียรติก้องชูชัย | เพื่อไทย |  |
| รองประธาน คนที่ 3 | ชนก จันทาทอง | เพื่อไทย |  |
| รองประธาน คนที่ 4 | อาสพลธ์ สรรณ์ไตรภพ | ภูมิใจไทย |  |
| รองประธาน คนที่ 5 | พิชชารัตน์ เลาหพงศ์ชนะ | รวมไทยสร้างชาติ |  |
| รองประธาน คนที่ 6 | ประมวล พงศ์ถาวราเดช | ประชาธิปัตย์ |  |
| เลขาธิการ | ศรัณย์ ทิมสุวรรณ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | มนัสนันท์ หลีนวรัตน์ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | สกุณา สาระนันท์ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | วันนิวัติ สมบูรณ์ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | พลากร พิมพะนิตย์ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | วัชระพล ขาวขำ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | ประภาพร ทองปากน้ำ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | วิสาระดี เตชะธีราวัฒน์ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | ชนินทร์ รุ่งธนเกียรติ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | ขัตติยา สวัสดิผล | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | วรวงศ์ วรปัญญา | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | ลิณธิภรณ์ วริณวัชรโรจน์ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | อัครนันท์ กัณณ์กิตตินันท์ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | จิรวัฒน์ ศิริพานิชย์ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | รวี เล็กอุทัย | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | ศิรสิทธิ์ เลิศด้วยลาภ | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | บุณย์ธิดา สมชัย | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | สุขสมรวย วันทนียกุล | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | อดิพงษ์ ฐิติพิทยา | เพื่อไทย |  |
| กรรมการ | ธนา กิจไพบูลย์ชัย | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | สังคม แดงโชติ | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | พิมพฤดา ตันจรารักษ์ | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | ผกามาศ เจริญพันธ์ | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | ชลัฐ รัชกิจประการ | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | กรวีร์ ปริศนานันทกุล | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | ซาการียา สะอิ | ภูมิใจไทย |  |
| กรรมการ | วิทยา แก้วภราดัย | รวมไทยสร้างชาติ |  |
| กรรมการ | อัครเดช วงษ์พิทักษ์โรจน์ | รวมไทยสร้างชาติ |  |
| กรรมการ | วิชัย สุดสวาสดิ์ | รวมไทยสร้างชาติ |  |
| กรรมการ | กานสินี โอภาสรังสรรค์ | รวมไทยสร้างชาติ |  |
| กรรมการ | อนุชา บูรพชัยศรี | รวมไทยสร้างชาติ |  |
| กรรมการ | ร่มธรรม ขำนุรักษ์ | ประชาธิปัตย์ |  |
| กรรมการ | กาญจน์ ตั้งปอง | ประชาธิปัตย์ |  |
| กรรมการ | พิทักษ์เดช เดชเดโช | ประชาธิปัตย์ |  |
| กรรมการ | เสมอกัน เที่ยงธรรม | ชาติไทยพัฒนา |  |
| กรรมการ | อนุรักษ์ จุรีมาศ | ชาติไทยพัฒนา |  |
| กรรมการ | ซูการ์โน มะทา | ประชาชาติ |  |
| กรรมการ | สมมุติ เบ็ญจลักษณ์ | ประชาชาติ |  |
| กรรมการ | วรรณรัตน์ ชาญนุกูล | ชาติพัฒนา |  |
| กรรมการ | พิมพกาญจน์ พลสมัคร | ไทรวมพลัง |  |
กรรมการวิป > รายชื่อคณะกรรมการวิปฝ่ายค้าน

| ชื่อ | ตำแหน่ง | พรรค | พรรค |
| --- | --- | --- | --- |
| ประธาน | ปกรณ์วุฒิ อุดมพิพัฒน์สกุล | ประชาชน |  |
| กรรมการ |  | ประชาชน |  |
ดูเพิ่ม

สภาผู้แทนราษฎรไทย
ประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไทย
โรงเรียนหัวหิน

| โรงเรียนหัวหิน |
| --- | --- |
Huahin school

ที่ตั้ง
184 ถนนชมสิทธุ์ ต.หัวหิน อ.หัวหิน  จ.ประจวบคีรีขันธ์ 77110
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ห.ห./H.H.
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล (ตั้งแต่ก่อตั้ง) โรงเรียนเอกชน (ส่วนสนับสนุนงบประมาณและสวัสดิการในระบบเอกชน)
คติพจน์: ปัญฺญา โลกฺสมิ  ปชฺโชโต   (ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก)
สถาปนา: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2494
หน่วยงานกำกับ: สพม.ประจวบคีรีขันธ์
รหัส: 1005770701
ผู้อำนวยการ: ว่าที่พันตรี กิตติธัช แสนภูวา
ระดับปีที่จัดการศึกษา: ม.1-ม.6
สี:   สีฟ้า หมายถึง ความกล้าหาญแข็งแกร่ง   สีขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์ประดุจความดี    สีฟ้าและสีขาว หมายถึง ความกล้าหาญในความบริสุทธิ์ประดุจดั่งความดีของมวลมนุษย์
เพลง: มาร์ชโรงเรียนหัวหิน
เว็บไซต์: www.huahin.ac.th
โรงเรียนหัวหิน เป็นโรงเรียนในสังกัดของ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10 โดยเปิดทำการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง 6 ก่อตั้งเมือ 1 มิถุนายน 2494  เป็นโรงเรียนสหศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 184 ถนนชมสินธุ์ ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เนื้อที่ของโรงเรียน 29 ไร่ 1 งาน 71 ตารางวา
ประวัติ

โรงเรียนหัวหิน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2494 เดิมเรียกว่า โรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ ระยะแรกอาศัยห้องเรียนของโรงเรียนเทศบาลประชาธิปถัมภ์ (โรงเรียนเทศบาลบ้านหัวหินในปัจจุบัน) 1 ห้อง มีนักเรียนระดับชั้นมัธยม 1 จำนวน 23 คน ทางกรมวิสามัญศึกษาได้ส่งครูจากโรงเรียนประจวบวิทยาลัยมาช่วยสอน 2 คน คือ นายสิน สุหร่าย และนายสุรินทร์ สุภาพสวัสดิ์ใช้อักษรย่อโรงเรียนว่า ป.ข.5 ซึ่งหมายถึง โรงเรียนรัฐบาลลำดับที่ 5 ของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ในปี พ.ศ. 2495  ได้ขยายชั้นเรียนเพิ่ม  เป็นชั้น ม.2 จึงจำเป็นต้องเพิ่มห้อง โดยการแบ่งกั้นห้องด้วยฝาเสื่อลำแพน  ในปีเดียวกันนี้  กรมวิสามัญศึกษาได้อนุมัติให้จัดซื้อที่ดิน 1 แปลง  ริมถนนหัวหิน  ที่ดินดังกล่าวติดป่าช้าวัดหัวหิน  เป็นจำนวนเงิน 9,000 บาท และมอบให้โรงเรียนช่างไม้ประจวบฯ เป็นผู้ก่อสร้าง  ในวงเงิน 15,00 บาท เป็นอาคารไม้ขนาด 3 ห้องเรียน ใต้ถุนสูง นับเป็นอาคารไม้หลังแรก  เสร็จใช้การได้ในปี พ.ศ. 2496  ในปีเดียวกันนี้กรมวิสามัญศึกษา ได้แต่งตั้งนายสวัสดี ณ พัทลุง  มาเป็นครูใหญ่คนแรกของโรงเรียน  มีครูเพิ่มขึ้นรวมเป็น 5 คน โรงเรียนได้รับการพัฒนาการเรียนการสอนและอาคารสถานที่ให้ร่มรื่น  สวยงาม  จนได้รับการกล่าวขวัญชมเชย  นักเรียนมีสัมมาคารวะ  มีความสมัครสมานสามัคคี
ต่อมากรมวิสามัญ  มีหนังสือแจ้งจังหวัดว่า ไม่มีนโยบายจะขยายชั้นเรียนในระดับ ม.4 ทำให้เกิดความระส่ำระสายในกลุ่มผู้ปกครอง  ผู้ปกครองส่วนใหญ่จึงนำบุตรหลานของตนไปเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนอื่น  คงเหลือนักเรียนเพียง 10 คนเท่านั้น  ที่ยังหวังว่ากรมวิสามัญศึกษาจะอนุญาตให้ขยายชั้นเรียนได้  กลุ่มผู้ปกครองได้พยายามต่อรองโดยยินดีรับผิดชอบในเรื่องที่กรมฯ  อ้างถึงข้อจำกัดกำลังครู เป็นต้น  ในที่สุดด้วยความพยายามและความตั้งใจจริงของผู้ปกครอง ซึ่งนำโดยคุณพร้อม สุวัฒนา  ทำให้กรมฯ  อนุญาตให้เปิดสอนในระดับ ม.4 ต่อไปได้  โดยผู้ปกครองของนักเรียนทั้ง  10  รายที่เหลืออยู่  ได้จัดสร้าง โต๊ะเรียนเองคนละ 1 ชุด  ชุดละ  150  บาท  และบริจาคเงินซื้อวัสดุสร้างห้องเรียน 1 ห้อง ผู้ปกครองนกเรียนที่เป็นช่างท่านหนึ่ง  ได้อุทิศเวลาช่วยควบคุมการก่อสร้างต่อเติมห้องเรียนขนาด 9x12 เมตร ใช้แรงงานนักเรียนชาย 78 คน ที่อยู่ในรุ่นแรก
ในเรื่องอัตรากำลังครูที่ประสบปัญหาขาดแคลน  ก็ได้รับความกรุณาจากผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอหัวหิน คือ นายพรหม สว่างแจ้ง พร้อมด้วยครูช่วยราชการสำนักงานศึกษาธิการอำเภอหัวหิน อีก 2 ท่าน คือ นายบุญลือ สัมพันธารักษ์ และนายมนัส  ประกอบชาติ  ซึ่งเป็นคนหัวหินได้อุทิศเวลาช่วยสอนโดยไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่างใดตลอดปีการศึกษานั้น นอกจากนี้ในด้านสถานที่ยังได้รับความอนุเคราะห์จากพระศีลวัตรวิมล เจ้าอาวาสวัดหัวหิน มอบเนื้อที่ส่วนที่เป็นป่าช้าของวัดให้  ทำให้เนื้อที่ของโรงเรียนขยายเพิ่มขึ้นอีกมาก
โรงเรียนหัวหินได้เจริญก้าวหน้าขึ้นตามลำดับ มีผู้บริหารและครูหลายต่อหลายท่านที่หมุนเวียนผลัดเปลี่ยนมาปฏิบัติหน้าที่  สร้างความก้าวหน้าให้แก่โรงเรียนมาจนถึงปัจจุบันมีศิษย์เก่ามากมายหลายรุ่นที่ประสบความสำเร็จในชีวิต และหน้าที่การงาน สร้างคุณประโยชน์ให้แก่สังคม อันบ่งบอกถึงศักยภาพของโรงเรียนหัวหิน
สถานที่

ในปัจจุบันมีอาคารเรียนถาวร 4 หลัง อาคารชั่วคราว 3 หลัง โรงฝึกงาน 2 หลังอาคารพยาบาล 1 หลัง หอประชุมอเนกประสงค์ 1 หลัง โรงอาหาร 1 หลัง ห้องสุขานักเรียนแบบ 8 ที่ 2หลัง ห้องสุขานักเรียนแบบ 6 ที่ 5 หลัง และสนามฟุตบอล 1 สนามบ้านพักครูเดี่ยว 17 หลัง บ้านพักครูแบบเรือนแถว 3 หลัง บ้านพักภารโรงเดี่ยว 1 หลัง
สถานที่ > อาคารเรียน > อาคารอัศวพาหุ

อาคารอัศวพาหุ หรือ อาคาร 1 (หมายเลข 1) ตั้งอยู่บริเวณทิศใต้ของโรงเรียน เป็นอาคารที่มีห้องที่เกี่ยวข้องกับฝ่ายต่างๆ  เป็นอาคารเรียนแบบ 318 ป ตัวอาคารวางตัวในแนวขนานกับอาคาร 3

เรียงจากห้องทางตะวันออกไปยังตะวันตกของอาคาร
ชั้นแรก ประกอบไปด้วย ห้องธุรการ ,ห้องพัสดุ ,งานนโยบาย ,ห้องวิชาการ ,ห้องอำนวยการ

ชั้นที่สอง (121 - 126) ประกอบไปด้วย ห้องพยาบาล ,ห้องเรียน Intensive จำนวน 6 ห้อง ,ห้องแนะแนว

ชั้นที่สาม (131 - 136) ประกอบไปด้วย ห้องเรียน intensive
สถานที่ > อาคารเรียน > อาคารพระขรรค์เพชร

อาคารพระขรรค์เพชร หรือ อาคาร 2 (หมายเลข 2) เป็นอาคารเรียนวิทยาศาสตร์ เป็นอาคารเรียนแบบ 318 ค ส่วนใหญ่เป็นห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ ตัวอาคารวางตัวในแนวตั้งฉากกับสนามกีฬา

เรียงจากทางตะวันออกไปยังตะวันตกของอาคาร

ชั้นแรก (211 - 216)  ประกอบไปด้วยห้องเรียนวิทยาศาสตร์ ขนาด 2 ห้อง ,ห้องพักครู 1 ,ห้องเรียนวิทยาศาสตร์ ขนาด 2 ห้อง, ห้องพักครู 2 ,ห้องเรียน 215 ,ห้องปกครอง

ชั้นสอง (221 - 226) ประกอบไปด้วย ห้องเรียนโต๊ะรวม, ห้องเก็บอุปกรณ์, ห้องคอมพิวเตอร์, ห้องพักครู ขนาด 2 ห้อง, ห้องปฏิบัติการขนาด 2ห้อง

ชั้นสาม (231 - 236) ประกอบไปด้วย ห้องเรียนโต๊ะรวม x3, ห้องโครงการวิทยาศาสตร์ (4/1)
สถานที่ > อาคารเรียน > อาคารศรีอยุธยา

อาคารศรีอยุธยา หรือ อาคาร 3 (หมายเลข 3) เป็นอาคารวิทยบริการ อาคารเรียนแบบ 318ค ตัวอาคารวางตัวในแนวขว้างกับสนามกีฬา

เรียงจากทางตะวันออกไปยังตะวันตกของอาคาร

ชั้นหนึ่ง เป็น ศูนย์วิทยบริการ (ห้องสมุดโรงเรียนหัวหิน)

ชั้นสอง ประกอบไปด้วย ห้องจัดการเครือข่าย, ห้องพักครู, ห้องเรียนคอมพิวเตอร์

ชั้นสาม ประกอบไปด้วย ห้องสมุดอินเตอร์, ห้องพักครู ขนาด 2 ห้อง, ห้องเรียน English Programe
สถานที่ > อาคารเรียน > อาคารรามจิตติ

อาคารรามจิติ หรือ อาคาร 4 (หมายเลข 4) เป็นอาคารของนักเรียนระดับ ม1 และ ม2 อีกทั้งยังมีห้องประจำหมวดสาระภาษาไทย ภาษาต่างประเทศและสังคมอยู่ด้วย อาคารแบบ 216 ล/ป 29 ตัวอาคารวางตัวในแนวขนานกับอาคาร 2

เรียงจากตะวันตกไปตะวันออก

ชั้นหนึ่ง ประกอบด้วย ห้องหัตถกรรม, ห้องเครื่องบิน, ห้องเรียนแบบผนังกัน, ห้องโสต

ชั้นสอง ประกอบไปด้วย ห้องภาษาไทย และห้อง เดอะสมายคลับ, ห้องเรียนเก้าอี้เดี๋ยว, ห้องภาษาไทย 2 และห้องภาษาต่างประเทศ

ชั้นสาม ประกอบไปด้วย ห้องพระพุทธ, ห้องเรียนแบบเก้าอี๋เดียว, ห้องสังคม
สถานที่ > อาคารเรียน > อาคาร 60 ปีโรงเรียนหัวหิน

อาคาร 60ปี โรงเรียนหัวหิน หรือ อาคาร 5 (หมายเลข 5) เป็นอาคารชั่วคราว ส่วนใหญ่จะเป็นห้องระดับชั้น ม3 ตัวอาคารวางตัวในแนวขนานกับอาคาร 2  เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2552 โดยใช้ช่วงปิดภาคเรียนในการดำเนินการก่อสร้างต่อ
(1) อาคารอัศวพาหุ
(2) อาคารพระขรรค์เพชร
(3) อาคารศรีอยุธยา
(4) อาคารรามจิตติ
(5) อาคาร 60ปี โรงเรียนหัวหิน
คณะสี

แบ่งออกเป็น 4 คณะสี
คณะอัศวพาหุ (สีแดง)
คณะพระขรรค์เพชร (สีเหลือง)
คณะศรีอยุธยา (สีม่วง)
คณะรามจิตติ (สีเขียว)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนหัวหิน
โรงเรียนหัวหิน ที่เฟซบุ๊ก
ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนหัวหินในระบบสารสนเทศเพื่อการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
คู่มือนักเรียน ครู และผู้ปกครอง โรงเรียนหัวหิน
ป้ายโรงเรียนหัวหิน
แผนผัง พื้นที่รับผิดชอบของแต่ละคณะสี
มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด

| มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด |
| --- | --- |
ประเภท: โทคุซัทสึ
สร้างโดย: อิชิโนโมริ โปรดักชันส์   ต้นฉบับ "มาสค์ไรเดอร์" โดย โชทาโร่ อิชิโนะโมริ
เขียนโดย: Yuya Takahashi
กำกับโดย: Nakazawa Shoujirou Koichi Sakamoto Kouhei Yamaguchi
แสดงนำ: Hiroki Iijima Toshiki Seto Ukyo Matsumoto Tetsuya Iwanaga Ruka Matsuda Hayato Onozuka Shouma Kai Shouma Machii Reina Kurosaki
บรรยายโดย: Junichi Suwabe
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "EXCITE" โดย Daichi Miura
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ญี่ปุ่น
จำนวนตอน: (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: Motoi Sasaki  Ayumi Kanno(ทีวี อาซาฮี) Takahito Oomori (Toei)
ความยาวตอน: 24-25 นาที. (ต่อหนึ่งตอน)
บริษัทผู้ผลิต: อิชิโนโมริ โปรดักชันส์
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทีวี อาซาฮี
ออกอากาศ: 2 ตุลาคม ค.ศ. 2016 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 2017
มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด (ญี่ปุ่น: 仮面ライダーエグゼイド; โรมาจิ: Kamen Raidā Eguzeido - Kamen Rider Ex-Aid) เป็นภาพยนตร์ละครโทคุซัทสึชุดมาสค์ไรเดอร์ ลำดับที่ 18 ของช่วงยุคเฮเซย์ และเป็นลำดับที่ 27 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ถึงวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2017 มีจำนวนตอนทั้งหมด 45 ตอน
การสร้าง

มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซดเป็นมาสค์ไรเดอร์ลำดับที่ 18 ของภาพยนตร์ละครโทคุซัทสึชุดมาสค์ไรเดอร์ และเป็นอยู่ในการครบรอบ 45 ปีของมาสค์ไรเดอร์อีกด้วย ในดีไซน์ตัวละครของมาสค์ไรเดอร์มีต้นแบบมาจากเกมและตัวเรื่องจะอิงเกี่ยวกับโรงพยาบาลและ การปฏิบัติงานของหน่วยแพทย์และพยาบาล
เรื่องย่อ

ในปี 2016 ได้เกิดเหตุการณ์ไวรัสปริศนาที่ชื่อว่า "บั๊กสเตอร์" เข้ามาโจมตีประชาชนในเมือง และได้แพร่เชื้อเข้าสู่มนุษย์ผ่านทางวิดิโอเกม ทำให้รัฐบาลต้องร่วมมือในการเฟ้นหาผู้ที่เหมาะสมจากมหาวิทยาลัยแพทย์เซย์โตะ เพื่อมาเป็นมาสค์ไรเดอร์ ต่อสู้กับไวรัสเหล่านี้
มาสค์ไรเดอร์

บทความหลัก: รายชื่อมาสค์ไรเดอร์ที่ปรากฏตัวในมาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด
บั๊กสเตอร์

บั๊กสเตอร์ (バグスター) คือสิ่งมีชีวิตรูปแบบหนึ่งที่เกิดจากไวรัสคอมพิวเตอร์ปรากฏออกมาในโลกความเป็นจริง สามารถเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ทำให้ป่วยเป็น "โรคเกม" หากพัฒนาสมบูรณ์จะทำให้ผู้ป่วยร่างกายสลายไป
เพลงประกอบ

"EXCITE"
"EX-AID"
"Let's try together"
"Wish in the dark"
"PEOPLE GAME"
"Real Game"
"JUSTICE"
"Time of Victory"
การออกอากาศ

มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ
ในประเทศไทย ได้มีการออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ ทีวี เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2560 ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 06.30 น. ส่วนลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายคือ บริษัท ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) จำกัด แต่ออกอากาศเพียง 44 ตอนเนื่องจากทางสถานีได้ปรับผังการออกอากาศ อย่างไรก็ตามก็ได้ออกอากาศอีกครั้งทาง ช่องวัน 31 ในรายการ OneDEX Cartoon ทุกวันเสาร์ เวลา 06.30 น. ถึง 07.10 น. เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2563
ข้อมูลเพิ่มเติม

มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด (เว็บไซต์ของทีวีอาซาฮิ)
มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด (เว็บไซต์ของโตเอ)
มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ปลานิล

| ปลานิล/ปลาหมอ |
| --- | --- |


พันธุ์ป่า (บน), พันธุ์เพาะเลี้ยง (น่าจะเป็นพันธุ์ผสม; ล่าง)
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: Cichliformes 
วงศ์:: Cichlidae 
สกุล:: ปลานิล (สกุล)  (Linnaeus, 1758)
สปีชีส์:: Oreochromis niloticus
ชื่อทวินาม
Oreochromis niloticus (Linnaeus, 1758)

ชื่อพ้อง
 Tilapia crassispina Arambourg, 1948  Perca nilotica Linnaeus, 1758  Chromis nilotica (Linnaeus, 1758)  Chromis niloticus (Linnaeus, 1758)  Oreochromis nilotica (Linnaeus, 1758)  Oreochromis niloticus niloticus (Linnaeus, 1758)  Sarotherodon niloticus (Linnaeus, 1758)  Tilapia nilotica (Linnaeus, 1758)  Tilapia nilotica nilotica (Linnaeus, 1758)  Chromis guentheri Steindachner, 1864  Tilapia eduardiana Boulenger, 1912  Oreochromis niloticus eduardianus (Boulenger, 1912)  Tilapia nilotica eduardiana Boulenger, 1912  Tilapia cancellata Nichols, 1923  Oreochromis cancellatus cancellatus (Nichols, 1923)  Oreochromis niloticus cancellatus (Nichols, 1923)  Tilapia nilotica cancellata Nichols, 1923  Tilapia calciati Gianferrari, 1924  Tilapia regani Poll, 1932  Tilapia nilotica regani Poll, 1932  Tilapia inducta Trewavas, 1933  Tilapia vulcani Trewavas, 1933  Oreochromis niloticus vulcani (Trewavas, 1933)  Oreochromis vulcani (Trewavas, 1933)  Oreochromis niloticus baringoensis Trewavas, 1983  Oreochromis niloticus filoa  Trewavas, 1983  Oreochromis cancellatus filoa Trewavas, 1983  Oreochromis niloticus sugutae  Trewavas, 1983  Oreochromis niloticus tana Seyoum & Kornfield, 1992
ปลานิล (ชื่อวิทยาศาสตร์: Oreochromis niloticus) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) เป็นปลาเศรษฐกิจ แพร่ขยายพันธุ์ง่าย และมีรสชาติดี เดิมพบในแอฟริกาตอนเหนือและพื้นที่ลิแวนต์ เช่น อิสราเอลและเลบานอน และยังมีชนิดพันธุ์ต่างถิ่นจำนวนมากนอกพื้นที่ดั้งเดิม
ถิ่นกำเนิด

ปลานิลสามารถอาศัยอยู่ได้ในน้ำจืดและน้ำกร่อย มีถิ่นกำเนิดเดิมอยู่ที่แม่น้ำไนล์ ทวีปแอฟริกา พบทั่วไปตามหนอง บึง และทะเลสาบในประเทศซูดาน, ยูกันดา และทะเลสาบแทนกันยีกา ปลานิลนำเข้าสู่ประเทศไทยครั้งแรกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศมกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น ซึ่งทรงจัดส่งเข้ามาทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2508 จำนวน 50 ตัว ครั้งนั้นได้โปรดเกล้าฯ ให้ทดลองเลี้ยงปลานิลในบ่อนํ้าภายในสวนจิตรลดา เป็นหนึ่งโครงการในโครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา
ผลการทดลองปรากฏว่าปลานิลที่โปรดเกล้าให้ทดลองเลี้ยงได้เจริญเติบโตและแพร่ขยายพันธุ์ได้เป็นอย่างดี ต่อมาจึงได้พระราชทานชื่อว่า ปลานิล (โดยมีที่มาจากชื่อแม่น้ำไนล์ (Nile) ที่เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยดั้งเดิม หรือชื่อวิทยาศาสตร์ Tilapia nilotica) ส่วนในสื่อมวลชนญี่ปุ่นกล่าวถึงที่มาของชื่อปลานี้ว่า นิล มาจากตัวอักษรคันจิตัวหนึ่งในพระนามอากิฮิโตะ คือตัว 仁 ตัวอักษรนี้ในภาษาญี่ปุ่นมีวิธีอ่านสองแบบคือฮิโตะหรือนิน
และพระราชทานพันธุ์ปลาดังกล่าวให้กับกรมประมงจำนวน 10,000 ตัว เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2509 เพื่อนำไปขยายพันธุ์และแจกจ่ายแก่พสกนิกร  เนื่องจากปลานิลมีคุณลักษณะพิเศษหลายอย่าง เช่น กินอาหารได้ทุกชนิด เช่น ไรน้ำ, ตะไคร่น้ำ ตัวอ่อนของแมลงและสัตว์น้ำเล็ก ๆ มีขนาดลำตัวใหญ่ ความยาวประมาณ 10-30 เซนติเมตร แพร่ขยายพันธุ์ง่าย และมีรสชาติดี
ในปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยังโปรดเกล้าฯ ให้ทดลองเลี้ยงและแพร่ขยายพันธุ์ปลานิลในบ่อสวนจิตรลดาต่อไป ในทางวิชาการเรียกสายพันธุ์ปลานิลดังกล่าวว่า ปลานิลจิตรลดา ซึ่งยังคงเป็นปลานิลสายพันธุ์แท้ที่ประเทศไทยได้รับจากพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ลักษณะทั่วไป

ปลานิลมีเป็นรูปร่างคล้ายปลาหมอเทศ (O. mossambicus) แตกต่างกันที่ปลานิลมีลายสีดำและจุดสีขาวสลับกันไป บริเวณครีบหลัง ครีบก้นและลำตัวมีสีเขียวปนน้ำตาล มีลายดำพาดขวางตามลำตัว ปลานิลสามารถมีความยาวถึง 60 ซm (24 in) และมีน้ำหนักถึง 5 kg (11 lb) ปลาเพศผู้มีขนาดใหญ่กว่าและโตเร็วกว่าเพศเมีย
อาหาร

ปลานิลกินอาหารได้หลากหลาย เช่น ไรน้ำ, ตะไคร่น้ำ, ตัวอ่อนของแมลง, กุ้งฝอย,สิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก ตลอดจนพืชผักชนิดต่างๆ
นิสัย

ปลานิลมีนิสัยชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง (ยกเว้นเวลาสืบพันธุ์) มีความอดทนและปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี จากการศึกษาพบว่าปลานิลทนต่อความเค็มได้ถึง 20 ส่วนในพัน ทนต่อค่าความเป็นกรด–ด่าง (pH) ได้ดีในช่วง 6.5–8.3 และสามารถทนต่ออุณหภูมิได้ถึง 40 องศาเซลเซียส แต่ในอุณหภูมิที่ต่ำกว่า 10 องศาเซลเซียส พบว่าปลานิลปรับตัวและเจริญเติบโตได้ไม่ดีนัก ทั้งนี้เป็นเพราะถิ่นกำเนิดเดิมของปลาชนิดนี้อยู่ในเขตร้อน
การสืบพันธุ์

ปลานิลสามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดปี โดยใช้เวลา 2–3 เดือนต่อครั้ง แต่ถ้าอาหารเพียงพอและเหมาะสม ในระยะเวลา 1 ปี จะผสมพันธุ์ได้ 5–6 ครั้ง โดยตัวผู้จะใช้บริเวณหน้าผากดุนที่ใต้ท้องของตัวเมีย เพื่อเป็นการกระตุ้นและเร่งเร้าให้ตัวเมียวางไข่ ปลาตัวเมียจะวางไข่ออกมาครั้งละ 10 หรือ 12 ฟอง ในขณะเดียวกันปลาตัวผู้ก็จะว่ายคลอคู่เคียงกันไปพร้อมกับปล่อยน้ำเชื้อผสมกับไข่นั้น ทำอยู่เช่นนี้จนกว่าการผสมพันธุ์จะแล้วเสร็จ
ไข่ที่ได้รับการผสมกับน้ำเชื้อแล้วปลาตัวเมียจะเก็บไว้ฟัก โดยวิธีอมไข่เข้าไว้ในปาก แล้วว่ายออกจากรังไปยังบริเวณก้นบ่อที่ลึกกว่า ส่วนตัวผู้ก็จะคอยหาโอกาสเวียนว่ายไปเคล้าเคลียกับตัวเมียอื่น ๆ ต่อไป แม่ปลานิลจะอมไข่ไว้ในปากเป็นเวลา 4–5 วัน ไข่จะเริ่มฟักออกเป็นตัว ลูกปลาที่ฟักออกเป็นตัวใหม่ ๆ จะอาศัยอาหารจากถุงอาหารธรรมชาติซึ่งติดอยู่ที่ท้อง ขณะเดียวกันแม่ปลายังคงต้องอมลูกปลาอยู่ต่อไป จนกระทั่งถุงอาหารธรรมชาติของลูกปลายุบหายไป
หลังจากฟักออกเป็นตัวแล้วประมาณ 3–4 วัน แม่ปลาก็จะคายลูกปลาให้ว่ายออกมาจากปาก ลูกปลาในระยะนี้สามารถกินอาหารจำพวกพืชและไรน้ำเล็ก ๆ ซึ่งมีอยู่ในน้ำ โดยจะว่ายวนเวียนอยู่ที่บริเวณหัวของแม่ปลา และจะเข้าไปหลบซ่อนอยู่ในช่องปากเมื่อต้องการหลบหลีกอันตราย โดยลูกปลาจะเข้าทางปากหรือช่องเหงือก หลังจากลูกปลามีอายุ 1 สัปดาห์ จึงจะเลิกหลบเข้าไปซ่อนในช่องปากของแม่ แต่แม่ปลาก็ยังคอยระวังศัตรูให้ โดยว่ายวนเวียนอยู่ใกล้บริเวณที่ลูกปลาหาอาหารกินอยู่ ปลานิลจะรู้จักวิธีหาอาหารกินได้เองเมื่อมีอายุได้ 3 สัปดาห์ และมักจะว่ายกินอาหารรวมกันเป็นฝูง
ปลาเศรษฐกิจ

การเพาะพันธุ์ปลานิลในประเทศไทยเริ่มมีการบันทึกสถิติในปี พ.ศ. 2517 นับจากนั้นมา ปลานิลหน้าฟาร์มได้สร้างรายได้ให้แก่เกษตรกรไม่น้อยกว่า 107,000 ล้านบาท จนถึงปัจจุบัน ประเทศไทยมีการผลิตปลานิลไม่น้อยกว่า 220,000 ตันต่อปี คิดเป็นมูลค่าหน้าฟาร์ม 12,000 ล้านบาท ปลานิลยังเป็นปลาน้ำจืดเพื่อการส่งออกที่มีศักยภาพสูงกว่าปลาชนิดอื่น นอกจากนี้แล้ว ปลานิลยังเป็นปลาที่ชาวไทยบริโภคกันมากที่สุดแล้ว ยังทำให้เกิดการมีงานทำแก่ประชาชนมากกว่าล้านคนในฟาร์มปลานิลที่มีอยู่ไม่ต่ำกว่า 300,000 แห่งทั่วประเทศ
ในปัจจุบัน ประเทศไทยยังส่งออกปลานิลไปยังตลาดต่างประเทศทั้งในยุโรป, ตะวันออกกลาง, สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย และเอเชีย ในปี พ.ศ. 2551 ตลาดสหภาพยุโรปกลายเป็นตลาดอันดับ 1 ของปลานิล คิดเป็นปริมาณส่งออก 7,758.98 ตัน รองลงมาคือ ประเทศในกลุ่มตะวันออกกลาง มีปริมาณการส่งออก 5,583.91 ตัน ส่วนตลาดสหรัฐฯอยู่ในลำดับที่ 3 มีปริมาณ 4,786.27 ตัน คิดเป็นสัดส่วนการส่งออกปลานิลไทยไปยังประเทศต่างๆในสหภาพยุโรปมากที่สุดถึงร้อยละ 40 รองลงมาคือ สหรัฐฯร้อยละ 37 ส่วนประเทศในแถบตะวันออกกลางมีสัดส่วนราวร้อยละ 15 ของการส่งออกรวม โดยทำการส่งออกทั้งหลายรูปแบบทั้งปลานิลสด, ปลานิลที่ยังมีชีวิต และแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
ในปี พ.ศ. 2549 องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) รายงานว่า ประเทศไทยสามารถผลิตปลานิลได้เป็นอันดับที่ 4 ของภูมิภาคเอเชีย รองลงมาจากประเทศจีน ฟิลิปปินส์ และอินโดนีเซีย