stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาหร่ายข้าวเหนียว

| สาหร่ายข้าวเหนียว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Lentibulariaceae
สกุล:: Utricularia
สกุลย่อย:: Utricularia
ส่วน:: Utricularia
สปีชีส์:: U.  aurea
ชื่อทวินาม
Utricularia aurea Lour. 1790

ชื่อพ้อง
 U. flexuosa Vahl 1804
สาหร่ายข้าวเหนียว (อังกฤษ: golden bladderwort; ชื่อวิทยาศาสตร์: Utricularia aurea) เป็นพืชกินแมลงในวงศ์สร้อยสุวรรณา (Lentibulariaceae) กระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย, ญี่ปุ่นและออสเตรเลีย เป็นพืชน้ำ ต้นทอดยาวได้ถึง 1 เมตร ใบเป็นเส้นเรียวเล็กเชื่อมกันเป็นพวง และมีใบที่เป็นรูปกระเปาะดักแมลง รูปไข่เบี้ยวแทรกอยู่เป็นระยะ มีก้าน 1-4 มม. ที่ปากกระเปาะมีรยางค์คล้ายขน 2 เส้น ดอกสีเหลืองออกเป็นช่อชูเหนือน้ำ ยาว 5-25 ซม. กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมกันปลายแยกเป็น 2 แฉก ขนาดไม่เท่ากัน กลีบดอกมีขนเชื่อมติดกันเป็นจะงอย ปลายแยกเป็น 2 ส่วน ผลเดี่ยวเมื่อแห้งแก่แล้วแตก รูปร่างค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลางยาวได้ถึง 3 มม. กลีบเลี้ยงยังคงติดอยู่ เมล็ดแบนเป็นห้าเหลี่ยมขนาด 1.5-2 มม.
สาหร่ายข้าวเหนียวนิยมใช้เป็นไม้ประดับตู้พรรณไม้น้ำหรือตู้ปลา ในธรรมชาติจะพบเป็นวัชพืชตามแหล่งน้ำต่าง ๆ
ระเบียงภาพ

สาหร่ายข้าวเหนียว
สาหร่ายข้าวเหนียวและผักบุ้ง
ดอก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สาหร่ายข้าวเหนียว
สารส้ม

สารส้มก้อน
สารส้ม หรือ อะลัม (อังกฤษ: alum แอลัม) คือสารประกอบ ไฮเดรตเต็ดโพแทสเซียมอะลูมิเนียมซัลเฟต (โพแทสเซียมอะลัม) สูตรเคมีว่า KAl(SO4)2.12H2O หรือหมายถึงกลุ่มของสารประกอบอื่น ๆ ในสูตร AB(SO4)2.12H2O ซึ่งถูกเรียกว่าสารส้มเช่นกัน
การใช้งาน

สารส้มใช้แกว่งในบ่อเก็บน้ำเพื่อให้สิ่งสกปรกตกตะกอน
สามารถใช้ในการกำจัดกลิ่นตัวโดยเฉพาะใต้วงแขน ดับกลิ่นได้ 90% และนานถึง 24 ชั่วโมง และสามารถใช้กำจัดกลิ่นเท้าได้
ทำให้อาหารกรอบ นิยมใช้กับการดองผักเพื่อให้ผักดองมีความกรอบ
ช่วยให้พริกขี้หนูดูสดใส เก็บไว้ได้หลายวัน โดยการนำพริกขี้หนูแช่ในน้ำสารส้มสักพัก แล้วนำมาผึ่งไว้ ก่อนทานก็ควรล้างพริกเสียก่อน
ช่วยให้ข้าวเหนียวมีเมล็ดสวย โดยใช้สารส้มแกว่งในน้ำแช่ข้าวเหนียว แล้วแช่ไว้สักครู่ เปลี่ยนน้ำแช่ใหม่ เวลานึ่งแล้วข้าวจะมีเมล็ดสวย
สารส้ม เป็นสารประกอบที่ใช้ในอุตสาหกรรมทำสีย้อม เนื่องจากเป็นสารประกอบที่มีไอออนของอะลูมิเนียม สามารถเกิดเป็นสารประกอบเชิงซ้อนกับสูตรโครงสร้างทางเคมีของสีและเส้นใยของพืช ทำให้สีติดเส้นใยได้ดีขึ้น สีจึงเข้มขึ้น
ปริมาณอะลูมิเนียมในน้ำให้มีปริมาณที่ปลอดภัยต่อการบริโภค ซึ่งตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 135 (พ.ศ. 2534) เรื่อง น้ำบริโภคในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท กำหนดให้มีอะลูมิเนียมได้ไม่เกิน 0.2 มิลลิกรัมต่อน้ำบริโภค 1 ลิตร
อันตรายของสารส้ม

สารส้มมีพิษในการกินค่อนข้างน้อยมาก อาการ คือ คลื่นไส้ อาเจียน ปวดหัว ซึม แต่ต้องกินในปริมาณสูงมากจึงเกิดอาการดังกล่าว
พิษที่เกิดจากสารส้มและพบได้บ่อย คือ การสูดฝุ่นสารส้มในโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งจะทำให้เกิดอาการหอบหืดได้
บริโภคน้ำที่มีอะลูมิเนียม อะลูมิเนียมที่เข้าสู่ร่างกายประมาณร้อยละ 3 ถูกดูดซึมแพร่กระจายผ่านทางระบบเลือดไปยังปอด ตับ กระดูก และสมอง และถูกขับออกจากร่างกายทางปัสสาวะผ่านไต ซึ่งอาจทำให้ไตเสื่อมได้
ผู้ป่วยที่เป็นโรคไตวาย หรือไตบกพร่อง มีความเสี่ยงต่อพิษของอะลูมิเนียมสูงกว่าคนปกติ หากบริโภคน้ำที่มีอะลูมิเนียม
สารส้มปนเปื้อนอยู่ในน้ำดื่มปริมาณที่สูงอาจทำให้เกิดอาการอาเจียน ท้องร่วง เกิดผื่นคันเป็นแผลร้อนในได้ และที่สำคัญที่สุด คือ เกิดภาวะสมองเสื่อม และเป็นโรคอัลไซเมอร์ เนื่องจากอะลูมิเนียมเป็นโลหะที่มีประสิทธิภาพในการทำลายเนื้อเยื่อประสาท
ประเภท

โพแทสเซียมอะลัม KAl(SO4)2.12H2O  หรือ โพแทชอะลัม หรือ โพแทสเซียมอะลูมิเนียมซัลเฟต
โซเดียมอะลัม NaAl(SO4)2.12H2O หรือ โซดาอะลัม หรือ โซเดียมอะลูมิเนียมซัลเฟต
แอมโมเนียมอะลัม NH4Al(SO4)2.12H2O หรือ แอมโมเนียมอะลูมิเนียมซัลเฟต
โครมอะลัม Cr(III)Al(SO4)2.12H2O หรือ โครเมียม(III)โพแทสเซียมซัลเฟต
อะลูมิเนียมซัลเฟต Al2(SO4)3.12H2Oหรือ สารส้มฟอกขาว
คุณสมบัติของสารส้ม

ไม่มีสีและกลิ่น เหมาะสำหรับผู้ชอบใช้น้ำหอมเพราะจะไม่มีกลิ่นไปรบกวนหรือหักล้างกลิ่นน้ำหอมที่ใช้
ไม่เปื้อนเสื้อผ้า เพราะไม่มีส่วนผสมของครีมและน้ำมัน
ปลอดภัยต่อร่างกาย คือไม่อุดตันรูขุมขน ไม่ซึมเข้าร่างกาย เพราะสารส้มทำให้เกิดประจุลบ จึงไม่สามารถผ่านผนังเซลล์ได้ ไม่เป็นพิษต่อสิ่งแวดล้อมและไม่ทำลายโอโซน
ไม่เสื่อมสภาพ มีความคงทนต่อสภาพแวดล้อม จึงไม่เสื่อมสภาวะที่อุณหภูมิห้อง
สารสนเทศการแพทย์

สารสนเทศการแพทย์ (อังกฤษ: Medical Informatics)  เป็นศาสตร์เกี่ยวกับการศึกษาค้นคว้าทฤษฎีการคำนวณสำหรับคอมพิวเตอร์ และทฤษฎีการประมวลผลสารสนเทศ ทั้งด้านซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ และ เครือข่าย ซึ่งวิทยาการคอมพิวเตอร์นั้นประกอบด้วยหลายหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์ ตั้งแต่ระดับนามธรรม หรือความคิดเชิงทฤษฎี เช่น การวิเคราะห์และสังเคราะห์ขั้นตอนวิธี ไปจนถึงระดับรูปธรรม เช่น ทฤษฎีภาษาโปรแกรม ทฤษฎีการพัฒนาซอฟต์แวร์ ทฤษฎีฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ และ ทฤษฎีเครือข่าย
รวมทั้งการศึกษาศาสตร์ทางด้านการแพทย์ด้วย
สาขาที่เกี่ยวข้อง

วิทยาการคอมพิวเตอร์ หรือศาสตร์คอมพิวเตอร์มีความสัมพันธ์กับสาขาอื่นๆ อีกหลายศาสตร์ ถึงแม้ว่าในแต่ละศาสตร์ จะครอบคลุมเนื้อหาที่เหมือนกันอยู่อย่างเห็นได้ชัด แต่ว่าแต่ละศาสตร์ หรือสาขาก็จะมีลักษณะสำคัญ และระดับของการศึกษ การวิจัย และการประยุกต์ใช้แตกต่างกันไปจากสาขาอื่นๆ
วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ เป็นการศึกษาเกี่ยวกับ การใช้หลักการวิศวกรรม ซึ่งเริ่มตั้งแต่การเก็บความต้องการ การออกแบบ การสร้าง การทดสอบ วิเคราะห์ จนถึงการบำรุงรักษาอย่างมีประสิทธิภาพ สำหรับระบบคอมพิวเตอร์ หรือ ระบบอุปกรณ์ ซึ่งต้องใช้ความรู้ทั้งซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ การสื่อสาร ควบคู่กับความรู้ทางด้านวิศวกรรม
วิศวกรรมซอฟต์แวร์ (วิศวกรรมส่วนชุดคำสั่ง) เน้นที่กระบวนการวิศวกรรมสำหรับระบบซอฟต์แวร์ขนาดใหญ่ โดยเริ่มด้วยการวิเคราะห์ความต้องการ, การออกแบบ, การพัฒนา, การทดสอบ ตลอดจนถึงการบำรุงรักษาระบบซอฟต์แวร์
วิทยาการสารสนเทศ (สารสนเทศศาสตร์) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับภาคทฤษฎีสารสนเทศ เริ่มตั้งแต่การรับรู้, การทำความเข้าใจ, การวิเคราะห์, การจัดเก็บ, การค้นคืน, การสร้าง, การโต้ตอบ, การสื่อสาร, และ การจัดการข้อมูลและสารสนเทศ
เทคโนโลยีสารสนเทศ เน้นการประยุกต์ใช้สารสนเทศอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดกับสังคม ธุรกิจ องค์กร หรืออุตสาหกรรม
ระบบสารสนเทศ เป็นการศึกษาการใช้งานคอมพิวเตอร์ สำหรับระบบการทำงานที่อาศัยข้อมูลสารสนเทศ เพื่อจุดประสงค์ในการช่วยเหลือสนับสนุน การดำเนินงานต่างๆ ภายในองค์กร โดยคำประยุกต์ใช้งานนั้น จะมีความหมายครอบคลุมถึง การออกแบบ,ใช้งาน, การติดตั้ง, และการบำรุงรักษา ไม่ว่าจะเป็นคอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, เครือข่าย, บุคลากร หรือข้อมูล
ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ เป็นสาขาย่อยของระบบสารสนเทศ โดยจะเน้นที่ระบบสารสนเทศ ที่จัดการเกี่ยวกับการบริหารจัดการการเงิน และบุคลากร
สถาบันที่เปิดสอน

มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยเทคโนโลยีสารสนเทศ
เทคโนโลยีสารสนเทศ
วิทยาศาสตร์สุขภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิทยาการคอมพิวเตอร์คืออะไร เก็บถาวร 2007-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลจากเว็บไซต์ สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สารสื่อประสาท

สารสื่อประสาท (อังกฤษ: neurotransmitter) คือ สารเคมีที่มีหน้าที่ในการนำ, ขยาย และควบคุมสัญญาณไฟฟ้าจากเซลล์ประสาทเซลล์หนึ่งไปยังอีกเซลล์หนึ่ง ตามระบอบความเชื่อ ที่ตั้งขึ้นในทศวรรษที่ 1960 โดยที่สารเคมีนั้นจะเป็นสารสื่อประสาทได้จะต้องเป็นจริงตามเงื่อนไขดังนี้
สารนั้นต้องสารภายในเซลล์ อันเป็นเซลล์ที่เรียกว่า เซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ (presynaptic neuron)
สารที่พบใน presynaptic neuron จะต้องมีปริมาณเพียงพอที่เมื่อหลั่งออกมาแล้วสามารถทำให้เกิดผลที่ เซลล์ประสาทหลังไซแนปส์ (postsynaptic neuron) ได้
ถ้าหากนำสารนี้ใส่ไปบริเวณ postsynaptic neuron (หมายถึง สารนั้นไม่ได้มาจาก presynaptic neuron แต่นำสารสกัดหรือสังเคราะห์ใส่ไปในการทดลอง) จะทำให้เกิดผลเหมือนกับผลที่ได้จากการหลั่งสารจาก presynaptic neuron
จะต้องมีกลไกทางชีวเคมีที่ใช้ในการหยุดการทำงานของสารสื่อประสาทเกิดขึ้น
อย่างไรก็ตาม บางคนถือว่าสสารบางชนิด เช่น ไอออนของสังกะสี ซึ่งไม่ได้สังเคราะห์หรือเกิดขึ้นโดยปฏิกิริยาคะตาบอลิซึ่ม เป็นสารสื่อประสาท ดังนั้น จำเป็นต้องมีคำนิยามใหม่ ๆ เกี่ยวกับสารสื่อประสาท เพื่อใช้อธิบายสารใหม่ ๆ ที่พบว่ามีหน้าที่เป็นหรือคล้ายสารสื่อประสาท
ชนิดของสารสื่อประสาท

กรดอะมิโน (amino acids)
ลักษณะเป็นโมเลกุลขนาดเล็ก สามารถขนส่งได้อย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่น กลูตาเมต (glutamate), ไกลซีน (glycine), GABA เป็นต้น
Catecholamines
ตัวอย่างเช่น DA, 5-HT, NE เป็นต้น
Neuropeptides
เป็นสารสื่อประสาทที่มีคุณสมบัติ slow communication ตัวอย่างเช่น substance P เป็นต้น
การส่งสารสื่อประสาท

เมื่อมีการส่งกระแสประสาท สารสื่อประสาทจะถูกนำเข้าสู่เซลล์ประสาทโดยผ่านทางช่องรับสารสื่อประสาทที่อยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ของปลายประสาทเดนไดรท์ หรือที่เรียกว่าประตูไอออน (ion channels) ซึ่งประตูไอออนนี้ก็จะมีหลายชนิดแตกต่างกันไปและมีกลไกในการเปิดรับสารสื่อประสาทที่แตกต่างกันด้วย โดยที่ประตูไอออนแต่ละชนิดก็จะจับกับสารสื่อประสาทอย่างจำเพาะเจาะจง เมื่อสารสื่อประสาทเหล่านี้เข้ามาสู่ภายในเซลล์แล้ว ก็จะถูกบรรจุในถุงที่เรียกว่าเวสสิเคิล (vesicle) ซึ่งเวสสิเคิลก็จะเคลื่อนที่ไปยังเซลล์ประสาทเพื่อส่งสารสื่อประสาทนี้ไปยังเซลล์ประสาทอื่นๆต่อไปตามกลไกของมัน
กลไกในการกำจัดสารสื่อประสาท

เมื่อมีการหลั่งสารสื่อประสาทออกมา หลังจากใช้งานเสร็จเรียบร้อยก็จะมีกลไกในการกำจัดสารสื่อประสาทที่เหลือได้หลายรูปแบบดังนี้
นำกลับไปใช้ใหม่ (Reuptake) คือ การนำสารสื่อประสาทไปบรรจุไว้ในเวสสิเคิลเหมือนเดิม เพื่อทำหน้าที่ในการสื่อสัญญาณประสาทต่อไป
ทำลายทิ้งโดยเอนไซม์ (Enzymatic degradation) คือ การกำจัดสารสื่อประสาทโดยใช้เอนไซม์เป็นตัวช่วย ทำให้สารสื่อประสาทนั้นมีโครงสร้างที่เสียไป และไม่สามารถใช้งานได้อีก
การแพร่ออกไป (Diffusion) คือ การแพร่สารสื่อประสาทไปยังบริเวณอื่นๆ
ดูเพิ่ม

ระบบประสาท
สมอง
ประสาทวิทยาศาสตร์
สาวเชียร์เท้าไฟ หัวใจวี้ดบึ้ม

| สาวเชียร์เท้าไฟ หัวใจวี้ดบึ้ม |
| --- | --- |
กำกับ: เพย์ตัน รีด
เขียนบท: เจสสิก้า เบนเดอร์
อำนวยการสร้าง:   มาร์ค อับราฮัม  โธมัส บลิส 
นักแสดงนำ:   เคียร์สเต็น ดันสต์  เอลิซา ดัชกุ  เจสซี แบรดฟอร์ด  กาเบรียล ยูเนียน 
กำกับภาพ: ชอว์น เมาเรอร์
ตัดต่อ: แลรี่ บ็อค
ดนตรีประกอบ: คริสตอฟ เบ็ค
บริษัทผู้สร้าง: บีคอนพิกเจอร์ส 
ผู้จัดจำหน่าย:   ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ (สหรัฐ)  บิวนาวิสตาอินเตอร์เนชันแนล (ต่างประเทศ) 
วันฉาย:   25 สิงหาคม ค.ศ. 2000 (2000-08-25) 
ความยาว: 99 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 90.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สาวเชียร์เท้าไฟ หัวใจวี้ดบึ้ม (อังกฤษ: Bring It On) ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเชียร์ลีดเดอร์โดยตรง ที่นับได้ว่า เป็นภาพยนตร์ที่ปลุกกระแสวงการเชียร์ลีดเดอร์ในประเทศไทย นำแสดงโดยนักแสดงวัยรุ่น Kirsten Dunstและ Eliza Dushku โดย กำกับโดย Peyton Reed และเขียนบทโดย Jessica Bendinger โดยมีภาคต่อชื่อ Bring It On Again ออกมาในปี พ.ศ. 2547 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่โรงเรียนสตรี คาโทลิกไฮ ในเมืองซานดิเอโก
นักแสดง

เคิร์สเตน ดันสต์ รับบท ทอร์แรนซ์ ชิบแมน
เอลิซา ดัชกุ รับบท มิสซี่ แพนโทน
เจสซี แบรดฟอร์ด รับบท คลิฟฟ์ แพนโทน
กาเบรียล ยูเนียน รับบท ไอซิส
แคลร์ เครเมอร์ รับบท คอร์ทนีย์
นิโคล บิลเดอร์แบ็ค รับบท วิทนีย์
ซานิน่า โจเอลสัน รับบท ดาร์ซีย์
รินี่ เบลล์ รับบท เคซีย์
นาธาน เวสต์ รับบท แจน
ฮันท์ลีย์ ริตเตอร์ รับบท เลส
ชามารี เฟียร์ส รับบท ลาวา
นาติน่า รีด รับบท เจเนโลพี
แบรนดี วิลเลียมส์ รับบท ลาเฟรด
ริชาร์ด ฮิลแมน รับบท แอรอน
ลินด์ซีย์ สโลน รับบท "บิ๊กเรด"
เบียงก้า คาจลิช รับบท คาร์เวอร์
เพจ อินแมน รับบท เจสสิกา่
โฮล์มส์ ออสบอร์น รับบท บรูซ ชิปแมน
เชอร์รี เฮอร์ซีย์ รับบท คริสทีน ชิปแมน
โคดี้ แมคเมนส์ รับบท จัสติน ชิปแมน
เอียน โรเบิร์ตส์ รับบท "สปาร์คกี้" โพลาสทรี
ไรอัน ดรัมมอนด์ รับบท เธียเตอร์บอย
เพย์ตัน รีด คามีโอในบท ละครใบ้ (ในเครดิตมีชื่อว่า "ไซเลยซิโอ พอร์ เฟเวอร์")
เนื้อเรื่อง

เรื่องราวของ ทอแรนส์ เป็นกัปตันทีมเชียร์ลีดเดอร์คนใหม่ของทอรอส ซึ่งเธอใฝ่ฝันที่จะเป็นมาโดยตลอด และเป็นแชมป์เชียร์ลีดเดอร์มาหลายสมัย จนกระทั่งต่อมาเธอได้รู้ว่าที่ทีมเชียร์ลีดเดอร์ของเธอเป็นแชมป์มาโดยตลอด นั่นเพราะรุ่นพี่ของเธอเป็นคนไปอัดวิดีโอจากทีม อีส คอมตัน โคลฟเวอร์ (East Compton Clovers) ซึ่งเป็นทีมชาวผิวสีที่เก่ง จากโรงเรียนเล็กๆ เมืองหนึ่ง ที่ยากจนและไม่มีทุนสนับสนุนให้พวกเขาไปแข่งเชียร์ลีดเดอร์ ในรายการ Cheerleading National Champion ซึ่งเป็นรายการที่พวกเขาใฝ่ฝันจะไปแข่งมาโดยตลอด แต่ทุกปีทีมทอรอส ก็มาคอยก้อบปี้พวกเขาทุกปี ทำให้ ไอซิส (Eliza Dushku) กัปตันทีม อีส คอมตัน โคลฟเวอร์ (East Compton Clovers) และคนในทีมไม่พอใจทีมทอรอสเป็นอย่างมาก ทอแรนส์เมื่อรู้ความจริงเธอแทบหัวใจสลาย เพราะเชียร์ลีดเดอร์เป็นชีวิตจิตใจของเธอและเธอภูมิใจกับมันมาตลอด เธอแทบจะเลิกเป็นกัปตันทีมอีกทั้งคนในทีมบางคนต้องการจะก้าวขึ้นมาเป็นกัปตันแทนเธออีกด้วย เมื่อเธอรู้ความจริงเธอเลิกก้อบปี้และหาโค้ชมาสอนเพื่อแข่งในรอบคัดเลือก เมื่อวันแข่งมาถึง ปรากฏว่าโค้ชที่มาสอน สอนซ้ำกันกับอีกหลายโรงเรียน แต่ในฐานะแชมป์เก่าทางกรรมการให้แก้ตัวได้ในรอบถัดไป ดังนั้น ทอแรนส์กับ ทุกคนจึงหาทางทุกวิถีทาง ศาสตร์ทุกศาสตร์เข้ามาประยุกต์เอง ในการแข่งขันครั้งต่อไป เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเธอนั้นไม่ได้เก่งแต่ก้อปปี้คนอื่นเท่านั้น
เรื่องราวของเรื่องทั้งหมด มุ่งไปที่การแข่งขันของทีมเชียร์ลีดเดอร์ทั้งสองทีม ทีมทอรอสที่ต้องการพิสูจน์ความสามารถของทีม ทีม อีส คอมตัน ที่มีความสามารถที่แท้จริงและมีความตั้งใจจริง แต่ขาดทุนที่จะส่งตัวเองไปแข่งในระดับ National เขาจะหาทุนเพื่อให้ไปแข่งขันได้อย่างไร เนื้อเรื่องประกอบไปด้วยเรื่องราวความรักของทอแรนส์ที่ไม่รู้ว่าจะเลือกใคร ส่วนการแข่งขันผลจะเป็น่เช่นไร ติดตามต่อไป
สาลี่ใบอัลมอนด์

| สาลี่ใบอัลมอนด์ |
| --- | --- |

ดอกสาลี่ใบอัลมอนด์ (P. amygdaliformis) ในอิตาลี

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Rosaceae
สกุล:: Pyrus
สปีชีส์:: P.  amygdaliformis
ชื่อทวินาม
Pyrus amygdaliformis Vill.

ชื่อพ้อง
 Pyrus amygdaliformis var. cuneifolia Diap.  Pyrus amygdaloides Link  Pyrus nivalis Lindl.  Pyrus parviflora Desf.
สาลี่ใบอัลมอนด์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Pyrus amygdaliformis อังกฤษ: almond-leaved pear หรือ almond pear) เป็นไม้ผลในสกุลสาลี่ วงศ์ Rosaceae มีถิ่นกำเนิดในยุโรปใต้แถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและเอเชียตะวันตก มีความสูง 3–10 เมตร (9.8–32.8 ฟุต) ออกดอกสีขาวในเดือนเมษายน – พฤษภาคม ผลมีรสขมและฝาด สามารถผสมกันได้กับแพร์ (Pyrus communis) และ Pyrus pyraster
อนุกรมวิธาน

สาลี่ใบอัลมอนด์ได้รับการอระบุชนิดอย่างเป็นทางการโดย Dominique Villars ในปีค.ศ. 1807
ชื่อทวินาม Pyrus หมายถึง ต้นแพร์ Amygdaliformis มาจากภาษากรีกว่า amugdalos หมายถึง "ต้นอัลมอนด์" และ forma แปลว่า "รูปร่าง"
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นไม้ผลยืนต้นขนาดเล็ก เปลือกสีเทาเป็นเกล็ด ทรงพุ่มรี หรือกลม มีความทนทานต่อมลภาวะทางอากาศ ทนต่อความแล้ง ชอบดินที่ชื้นอุดมสมบูรณ์และมีการระบายน้ำได้ดี ทนต่อ pH ของดินได้มาก และต้องการการบำรุงรักษาเพียงเล็กน้อย
ใบสีเขียวเข้ม มีลักษณะเด่นคือ รูปใบหอก รียาว ปลายแหลม คล้ายใบอัลมอนด์ ขอบหยักละเอียด อาจมีลอนเล็กน้อย ยาวได้ถึง 6 ซม. และกว้าง 2 ซม.
ดอกสีขาว เป็นดอกกระเทย มีขนาดใหญ่ถึง 25 มม. และเป็นกลุ่มได้ถึง 12 ดอก
ผลกลมแป้น สีเขียวมะกอกออกน้ำตาลเหลือง มีจุดประปรายลักษณะเดียวกับผลสาลี่ทั่วไป มักออกติด ๆ กันเป็นพวง ก้นมีขั้วผล (sepal) ขนาดใหญ่ติดอยู่เห็นได้ชัดเจน
การใช้ประโยชน์

ในทางภูมิสถาปัตย์ มักใช้สาลี่ใบอัลมอนด์ (Pyrus amygdaliformis) ในฐานะไม้ดอกขนาดเล็กที่ออกดอกในฤดูใบไม้ผลิในสวน
ในทางนิเวศวิทยาดอกสาลี่ใบอัลมอนด์ เป็นที่ดึงดูดแมลงผสมเกสร ผลของต้นไม้นี้เป็นที่ดึงดูดของนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิด
ใบลักษณะแบบใบอัลมอนด์ รูปใบหอก ยาว
สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์

เครื่องบินฉีดพ่นสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ลงบนไร่
สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์หรือสารฆ่าสัตว์รังควาน (อังกฤษ: pesticide) เป็นสารที่ใช้เพื่อป้องกัน ทำลาย ไล่หรือ ลดปัญหาของศัตรูพืชและสัตว์ก่อความรำคาญ
สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ อาจเป็นสารเคมี หรือ สารชีวภาพ (เช่น ไวรัส หรือ แบคทีเรีย) ที่ใช้ทำลายหรือยับยั้งการเจริญเติบโตแพร่พันธุ์ ของสัตว์ (แมลง หนู หอย) วัชพืช หรือ จุลชีพ ที่ส่งผลกระทบกับพืชหลักที่เพาะปลูก ให้คุณภาพหรือปริมาณต่ำลง
สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ แบ่งตามศัตรูพืชได้ คือ ยากำจัดวัชพืช ยาฆ่าแมลง ยากำจัดเชื้อรา และสารกำจัดแบคทีเรีย นอกจากนั้นยังมีสารอื่นๆ อีกเช่น ยาเบื่อหนู ยาเบื่อนก ยาฆ่าหอย
ประโยชน์ของสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์

1. ประโยชน์โดยตรงในการกำจัดศัตรูและโรคพืช
เพิ่มผลผลิตของพืชประธาน
เพิ่มคุณภาพของพืชประธาน
ช่วยควบคุมวัชพืชให้มีอยู่ในปริมาณที่เหมาะสม เช่น มีมากพอที่จะช่วยคลุมดินแต่ไม่มากจนเกินไปที่จะไปแย่งน้ำและอาหารจากพืชประธาน
2. ประโยชน์โดยตรงในการควบคุมโรคที่เกี่ยวข้องกับคนและสัตว์เลี้ยง
ช่วยให้ชีวิตของคนปลอดภัยและมีคุณภาพที่ดีขึ้น โดยการกำจัดแมลงรวมถึงหนู ที่เป็นพาหะนำโรค
ช่วยให้ชีวิตของสัตว์เลี้ยงปลอดภัยและมีคุณภาพที่ดีขึ้น โดยการกำจัดแมลงรวมถึงหนู ที่เป็นพาหะนำโรค
ช่วยควบคุมกำจัดขอบเขตของโรคติดต่อ
3. ประโยชน์โดยตรงในการป้องกันทรัพย์สิน สิ่งก่อสร้าง และกิจกรรมของมนุษย์จากวัชพืช แมลง หรือ สัตว์รบกวน
ช่วยให้โครงสร้างไม้ปลอดภัย เช่น ป้องกันปลวกเข้าทำลายโครงสร้างไม้
ช่วยป้องกันทรัพย์สิน เช่น ป้องกันหนูเข้าทำลายสายไฟ หรือ มดเข้าทำลายอุปกรณ์อิเลกทรอนิกส์
4. ประโยชน์ทางอ้อมต่อชุมชน
ช่วยรายได้จากเกษตรกรรม
ช่วยให้ชุมชนได้ผลผลิตอาหารดีขึ้น
ช่วยด้านความปลอดภัยของชุมชน
5. ประโยชน์ทางอ้อมต่อประเทศชาติ
ช่วยเพิ่มผลผลิตต่อแรงงานขึ้น
ช่วยเพิ่มรายได้จากการส่งออก
ช่วยสร้างเศรษฐกิจการเกษตร
6. ประโยชน์ทางอ้อมต่อโลก
ช่วยรักษาอุปทานทางด้านอาหารรวมถึงความหลากหลาย
ช่วยลดความไม่สงบทางการเมือง เช่น ลดการประท้วงของประชาชนเนื่องจากความอดอยากลง
ผลกระทบ

การใช้และการวิจัยและพัฒนาสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสุขภาพของมนุษย์
ผลกระทบ > ผลกระทบต่อสุขภาพ

สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ อาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพให้แย่ลงทั้งแบบเฉียบพลันและเรื้อรังได้กับผู้ที่ได้รับสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์โดยตรง เช่น อาจทำให้เกิดอาการระคายเคืองต่อผิวหนังและตา หรือ อาการที่รุนแรง อย่างมะเร็ง เป็นต้น และมีหลักฐานที่เชื่อได้ว่า การได้รับสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ มีผลกับ ความบกพร่องของระบบประสาท การเกิดที่ผิดปกติ และการตายของทารกตัวอ่อน รวมถึงความผิดปกติทางพัฒนาการของระบบประสาท
ผลกระทบ > ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

มากกว่า 98% ของยาฆ่าแมลง และ 95% ของยาปราบวัชพืช ที่ฉีดพ่น กระจายได้สู่พื้นอื่นๆ นอกเหนือจากพื้นที่เป้าหมาย รวมถึง เข้าไปถึง สิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่เป้าหมาย อากาศ น้ำ และดิน ารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ เป็นสาเหตุหนึ่งของมลภาวะของแหล่งน้ำและดิน
นอกจากนั้น การใช้สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ ยังมีผลทำให้ความหลากหลายทางชีวภาพลดลง ลดการดึงไนโตรเจน (nitrogen fixation) ของพืช และลดการผสมเกสรลด รวมถึงรบกวนแหล่งที่อยู่ของสัตว์ที่ไม่เกี่ยวข้อง เช่น นก
ศัตรูพืชเอง ยังอาจเกิดความต้านทานต่อสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ (อาการดื้อยา) ขึ้นได้ ซึ่งทำให้เกิดความต้องการสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ชนิดใหม่ หรือ อาจทำให้ต้องใช้สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์เดิมในปริมาณที่สูงขึ้น ซึ่งวิธีหลังนี้จะยิ่งผลกระทบด้านลบแก่สิ่งแวดล้อม
ผลกระทบ > ผลกระทบด้านเศรษฐกิจ

ผลกระทบทางด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากการใช้สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ ยังส่งผลต่อค่าใช้จ่ายอีกด้วย ตัวอย่างเช่น ค่าใช้จ่ายของสหรัฐอเมริกาด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมที่มีผลจากการใช้สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์อยู่ที่ราวๆ 9 พันล้านเหรียญ ในแต่ละปี
นอกจากนั้นยังมีค่าใช้จ่ายสำหรับการขึ้นทะเบียนและจัดซื้อสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์อีกด้วย
ดูเพิ่ม

สารเคมีเกษตร
ยากำจัดวัชพืช
อุปกรณ์การเกษตร
เกษตรกรรม
เกษตรอินทรีย์
ผังการผสมสารป้องกันกำจัดศัตรูพืช
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อสามัญของสารกำจัดศัตรูพืช
การใช้สารกำจัดศัตรูพืช กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เก็บถาวร 2011-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฐานข้อมูลสารกำจัดศัตรูพืช
| ด ค กมลพิษ |
| --- | --- |
มลพิษทางอากาศ:  การลดลงของโอโซน  คลอโรฟลูออโรคาร์บอน  ดัชนีคุณภาพอากาศ  ฝนกรด  ฝุ่นละออง  ฝุ่นควัน  ละอองลอย  หมอกควัน 
มลพิษทางน้ำ:  คุณภาพน้ำ  น้ำเสีย  ถังบำบัดน้ำเสีย  การรั่วไหลของน้ำมัน  การปนเปื้อนของยาและผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพ 
มลพิษทางดิน:  การบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพ  ยาฆ่าแมลง  สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์  การบําบัดโดยพืช 
การปนเปื้อนกัมมันตรังสี:  ผลผลิตจากฟิชชัน  ฝุ่นรังสีนิวเคลียร์  การบำบัดกากกัมมันตรังสีทางชีวภาพ  พิษจากรังสี 
มลพิษอื่น:  ความเสื่อมโทรมของที่ดิน  มลพิษทางเสียง  มลพิษทางแสง  ปรากฏการณ์เกาะความร้อน  มลพิษจากวัสดุนาโน  มลพิษทางทัศนียภาพ  ขยะอวกาศ 
การตอบสนอง:  การผลิตที่สะอาด  อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ  ทำเนียบการปลดปล่อยและเคลื่อนย้ายมลพิษ  หลักการผู้ก่อมลพิษเป็นผู้จ่าย  การลดของเสียให้น้อยที่สุด  แนวคิดขยะเหลือศูนย์ 
ข้อตกลงระหว่างรัฐ:  อนุสัญญาบาเซิล  พิธีสารอนุสัญญาว่าด้วยมลพิษข้ามแดนระยะยาว  พิธีสารเกียวโต  MARPOL 73/78  พิธีสารมอนทรีออล  OSPAR  อนุสัญญารอตเตอร์ดาม  อนุสัญญาสตอกโฮล์ม  อนุสัญญาเวียนนา
สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศญี่ปุ่น

อาคารกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่งและการท่องเที่ยว ซึ่งเป็นที่ทำการของกรมการบินพลเรือนแห่งประเทศญี่ปุ่น
กรมการบินพลเรือนแห่งประเทศญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 航空局; โรมาจิ: Kōkūkyoku; อังกฤษ: Japan Civil Aviation Bureau; JCAB) เป็นหน่วยงานด้านการบินพลเรือนของประเทศญี่ปุ่น ภายใต้สังกัดของกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว (MLIT) โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ภายในตึกกระทรวงฯ ในย่านคาซูมิงาเซกิ เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว สำนักงานนี้เทียบได้กับสำนักงานบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐฯ
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมการบินพลเรือนแห่งประเทศญี่ปุ่น (ในภาษาอังกฤษ)
กรมการบินพลเรือนแห่งประเทศญี่ปุ่น (ในภาษาญี่ปุ่น)
สาลี่ไอบีเรีย

| สาลี่ไอบีเรีย |
| --- | --- |

กลุ่มต้นสาลี่ไอบีเรียในอุทยานแห่งชาติดอนญานา (Doñana) สเปน

ดอกสาลี่ไอบีเรีย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Rosaceae
สกุล:: Pyrus
สปีชีส์:: P.  bourgaeana
ชื่อทวินาม
Pyrus bourgaeana Decne. (1871)

กิ่งของสาลี่ไอบีเรียที่มีผลจำนวนมาก ในพื้นที่ห่างไกลของสเปน
สาลี่ไอบีเรีย หรือ แพร์ไอบีเรีย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Pyrus bourgaeana; อังกฤษ: Iberian pear) เป็นสาลี่ญาติสนิทของ แพร์ (Pyrus communis) ซึ่งเริ่มนำมาปลูกเมื่อประมาณ 2500 ปีก่อน สาลี่ไอบีเรียเป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่มีใบเดี่ยว แพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในคาบสมุทรไอบีเรียตอนใต้และโมร็อกโกตอนเหนือ โดยมีพื้นที่แพร่กระจายพันธุ์ร่วมกับไม้ผลสกุลสาลี่ (Pyrus) สี่ชนิดคือ แพร์ (P. communis), สาลี่พลีมัธ (P. cordata), สาลี่ P. spinosa และสาลี่หอม (P. nivalis) ลักษณะต่างของสาลี่ไอบีเรียคือ ความกว้างของก้านผล ขนาดกลีบดอก ความกว้างของใบ และความยาวก้านใบ
ลักษณะ

ไม้ยืนต้น ขนาดเล็ก โดยทั่วไปสูง 3–6 เมตร
ใบกลม ปลายแหลมเล็กน้อย ขนาดยาว 3.5–4 เซนติเมตร เขียวเข้ม เป็นมัน
ดอกสาลี่ไอบีเรียสีขาว มักไม่มีสีชมพูแซม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2–3 เซนติเมตร และมีกลีบดอก 5 กลีบ
ผลกลม ลูกเล็กขนาดประมาณ 4–5 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 9.5 กรัม ผิวสีเขียวหรือ น้ำตาลเมื่อแก่ ไม่เป็นที่ดึงดูดนกที่กินผลไม้ มีกลิ่นหอมและกากใยสูง มี 2–4 เมล็ด เมล็ดขนาด 0.8–1 เซนติเมตร
ในคาบสมุทรไอบีเรียการกระจายพันธุ์ของสาลี่ไอบีเรีย (P. bourgaeana) แบบกระจัดกระจายไปในป่าละเมาะที่เกิดขึ้นในบริเวณทุ่งไม้พุ่ม (shrubland) ไกลจากเขตเมืองและเขตเกษตรกรรมในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียน ต้นสาลี่ไอบีเรียมักจะรวมกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 8-10 ต้น สาลี่ไอบีเรียทนต่อโรคอย่างน่าทึ่ง โดยมากมักตายด้วยลมพายุมากกว่าโรคต่าง ๆ
ปฏิสัมพันธ์กับสัตว์

สาลี่ไอบีเรียออกดอกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ – มีนาคม ผสมเกสรโดยแมลงเช่น ผึ้ง แมลงวัน และด้วงปีกแข็ง แต่ละต้นให้ผลผลิตระหว่าง 200-450 ผล สุกและร่วงลงพื้นโดยธรรมชาติในช่วงเดือนกันยายน – ธันวาคม
ผลของสาลี่ไอบีเรียมักถูกกินและรบกวนจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเช่น แบดเจอร์ จิ้งจอกแดง มากกว่าจากแมลง เช่น หนอนผีเสื้อกลางคืนสกุล microlepidoptera สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหล่านี้มักกินผลไม้ทั้งผล และกระจายเมล็ดที่กินเข้าไปเมื่อขับถ่าย ในบางพื้นที่กระต่าย (Oryctolagus cunniculus) และนกบางชนิดกินผลของสาลี่ไอบีเรียเฉพาะส่วนเนื้อผลไม้ และเหลือพูเมล็ดทิ้งไว้ใต้ต้นไม้ หนูมักกินแทะเมล็ดที่ไม่มีพูแข็งหุ้ม รวมทั้งกวางแดง (Cervus elaphus) และ หมูป่า (Sus scrofa) ซึ่งมีฟันที่บดเมล็ดในผลไม้ที่ร่วงหล่นทั้งผลจนแพร่กระจายได้ยาก
ระเบียงภาพ

ผลสาลี่ไอบีเรียสีเขียว
เมล็ดสาลี่ไอบีเรีย
แบดเจอร์กินผลสาลี่ไอบีเรียที่ร่วงหล่นในฤดูใบไม้ร่วง เป็นสัตว์กระจายเมล็ดพันธุ์หลักของสาลี่ไอบีเรีย
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

| --- | --- |
Office of Insurance Commission

 สำนักงานใหญ่ คปภ.
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 1 กันยายน พ.ศ. 2550; 17 ปีก่อน (2550-09-01)
เขตอำนาจ: ราชอาณาจักรไทย
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 22/79 ถนนรัชดาภิเษก แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
บุคลากร: 600
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: ชูฉัตร ประมูลผล, เลขาธิการ วสุมดี วสีนนท์, รองเลขาธิการ ชญานิน เกิดผลงาม, รองเลขาธิการ อดิศร พิพัฒน์วรพงศ์, รองเลขาธิการ อาภากร ปานเลิศ, รองเลขาธิการ
เว็บไซต์: www.oic.or.th
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (อังกฤษ: Office of Insurance Commission; อักษรย่อ: "คปภ." "OIC") เป็นหน่วยงานของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการและไม่เป็นรัฐวิสาหกิจ มีฐานะเป็นนิติบุคคลทำหน้าที่ดำเนินงานตามนโยบายที่กำหนด โดยคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย มีหน้าที่กำกับและพัฒนาธุรกิจประกันภัย และคุ้มครองสิทธิประโยชน์ของประชาชนด้านการประกันภัย
ประวัติความเป็นมา

พ.ศ. 2472 มีการจัดตั้งกองควบคุมบริษัทประกันภัย ภายใต้กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์และคมนาคม ได้เปลี่ยนชื่อเป็น แผนกควบคุมประกันภัย กองหุ้นส่วนบริษัท กรมทะเบียนการค้า กระทรวงเศรษฐการ เมื่อปี พ.ศ. 2484 และได้ยกฐานะขึ้นเป็น กองประกันภัย กรมทะเบียนการค้า กระทรวงเศรษฐการ เมื่อปี พ.ศ. 2495 จากนั้นย้ายมาสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเศรษฐการ ในปี พ.ศ. 2511 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น สำนักงานประกันภัย สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ ต่อมายกฐานะเทียบเท่ากรมหนึ่งในกระทรวงพาณิชย์ เมื่อปี พ.ศ. 2522 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น กรมการประกันภัย กระทรวงพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2533 จนเปลี่ยนสถานะเป็นองค์กรอิสระ ภายใต้ชื่อปัจจุบัน เมื่อปี พ.ศ. 2550