stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์นานาชาติยอดเยี่ยม
ผู้ชนะรางวัล และผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

ในตารางต่อไปนี้จะแสดงรายชื่อภาพยนตร์ที่ชนะรางวัล และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในแต่ละปี และโดยทั่วไปจะตรงกับปีที่ฉายภาพยนตร์ดังกล่าว โดยการประกาศผลรางวัลจะจัดขึ้นในปีถัดไปเสมอ ภาพยนตร์ที่เป็นตัวหนา และมีพื้นหลังเป็นสีน้ำเงินเข้มคือภาพยนตร์ที่ชนะรางวัลออสการ์ ส่วนภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลเกียรติยศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 จนถึง ค.ศ. 1955 จะบ่งบอกสัญลักษณ์ตามที่ระบุไว้ในคีย์ ในขณะที่ภาพยนตร์ที่ไม่มีการเน้นตัวหนา คือภาพยนตร์ที่ไม่ชนะรางวัลออสการ์ เพียงแต่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล เมื่อเรียงลำดับตามตาราง จะเรียงลำดับภาพยนตร์ที่ชนะรางวัลก่อน ตามด้วยภาพยนตร์ที่ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอีก 4 เรื่อง ซึ่งเรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษ
ในตารางดังกล่าวจะระบุถึงประเทศที่เสนอชื่อภาพยนตร์เรื่องนั้น ๆ เข้าชิงรางวัลกับสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ อย่างเป็นทางการ ไม่ได้บ่งบอกถึงประเทศที่ผลิตภาพยนตร์แต่อย่างใด นอกจากนี้ยังระบุถึงชื่อดั้งเดิมของภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ รวมไปถึงชื่อผู้กำกับภาพยนตร์และภาษาที่ใช้ในบทสนทนา แม้ว่าจะไม่มีองค์ประกอบดังกล่าวรวมอยู่ในการเสนอชื่ออย่างเป็นทางการก็ตาม
เมื่อมีการใช้ภาษาหลายภาษาในภาพยนตร์เรื่องเดียวกัน ภาษาที่โดดเด่นจะแสดงเป็นลำดับแรกเสมอ ชื่อของภาษาอื่น ๆ จะถูกเขียนด้วยขนาดที่เล็กกว่า เมื่อชื่อดั้งเดิมของภาพยนตร์เป็นภาษาที่ไม่ใช่อักษรละติน จะมีการทับศัพท์เป็นอักษรละตินก่อนจากนั้นจึงเขียนด้วยอักษรดั้งเดิม
ภาพยนตร์จากรัฐในอดีต ยูโกสลาเวีย จะเขียนทั้งในรูปแบบอักษรละติน และอักษรซีริลลิก เนื่องจากภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชีย ใช้อักษรจากทั้งสองรูปแบบนี้เป็นหลัก ในขณะที่ชื่อของภาพยนตร์จีน จะเขียนตามระบบเขียนภาษาแบบพินอินก่อน ตามด้วยอักษรดั้งเดิมของประเทศที่เสนอชื่อภาพยนตร์เรื่องนั้น ๆ มา เช่น อักษรจีนตัวเต็ม สำหรับภาพยนตร์จากฮ่องกง และไต้หวัน และอักษรจีนตัวย่อ สำหรับภาพยนตร์จากสาธารณรัฐประชาชนจีน
| --- | --- |
‡: ผู้ชนะรางวัลเกียรติยศ (ค.ศ. 1947 – 1955)
ผู้ชนะรางวัล และผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล > ค.ศ. 1947 – 1949

| ปี | ชื่อภาพยนตร์ | ชื่อภาพยนตร์ดั้งเดิม | ผู้กำกับ | ประเทศที่เสนอชื่อภาพยนตร์ | ภาษา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. 1947 (ครั้งที่ 20) | Shoe-Shine ‡ | Sciuscià | วิตตอรีโอ เด ซีกา |  อิตาลี | ภาษาอิตาลี ภาษาอังกฤษ |
| ค.ศ. 1948 (ครั้งที่ 21) | Monsieur Vincent ‡ | Monsieur Vincent | Maurice Cloche |  ฝรั่งเศส | ภาษาฝรั่งเศส |
| ค.ศ. 1949 (ครั้งที่ 22) | Bicycle Thieves ‡ | Ladri di biciclette | วิตตอรีโอ เด ซีกา |  อิตาลี | ภาษาอิตาลี |
แหล่งข้อมูลอื่น

"The Official Academy Awards Database". สถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-08. สืบค้นเมื่อ 2016-02-09.
"The Motion Picture Credits Database". สถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-15. สืบค้นเมื่อ 2009-01-22.
"IMDb Academy Awards Page". Internet Movie Database. สืบค้นเมื่อ 2007-11-14.[ลิงก์เสีย]
ซาปอริฌเฌีย

| ซาปอริฌเฌีย |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงยูเครน
 • ทางการ: Zaporizhzhia
 • เอแอลเอ-แอลซี: Zaporiz͡hz͡hi͡a
 • บีจีเอ็น/พีซีจีเอ็น: Zaporizhzhya
 • ทางวิชาการ: Zaporižžja
ถนนแมตาลูร์ฮิว
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งนครซาปอริฌเฌียในแคว้นซาปอริฌเฌีย
พิกัด: 47°50′0″N 35°10′0″E﻿ / ﻿47.83333°N 35.16667°E﻿ / 47.83333; 35.16667
ประเทศ:  ยูเครน
แคว้น: ซาปอริฌเฌีย
เทศบาล: ซาปอริฌเฌีย
ก่อตั้ง: ค.ศ. 952
ได้รับสิทธิ์นคร: ค.ศ. 1806
Raions:  7 Zavodskyi District Khortytskyi District Komunarskyi District Dniprovskyi District Oleksandrivskyi District Voznesenskyi District Shevchenkivskyi District 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: วอลอดือมืร์ บูรีอัก (อิสระ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 334 ตร.กม. (129 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 738,728 คน
 • ความหนาแน่น: 1,365.2 คน/ตร.กม. (3,536 คน/ตร.ไมล์)
 • 2001: 817,900
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
รหัสไปรษณีย์: 69xxx
รหัสพื้นที่: +380 61(2)
ภูมิอากาศ: Dfa
ซาปอริฌเฌีย (ยูเครน: Запорі́жжя, ออกเสียง: [zɐpoˈrʲiʒʲːɐ] ไฟล์:Uk-Запоріжжя.ogg) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนีเปอร์ ถือเป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นซาปอริฌเฌีย
ซาปอริฌเฌียมีชื่อเสียงจากเกาะคอร์ตึตเซียและสถานีไฟฟ้าพลังน้ำนีเปอร์ นครมีความสำคัญในด้านการผลิตเหล็ก อะลูมิเนียม เครื่องยนต์อากาศยาน รถยนต์ และสินค้าอุตสาหกรรมหนัก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซาปอริฌเฌีย
Official portal of the Zaporizhzhia City
One of the portals of the Zaporizhzhia City
Another one of the portals of the Zaporizhzhia City
Zaporizhzhia seven ways to adventure
Daniel Sandford (10 มีนาคม 2011). "Ukraine: Why the Orange Revolution ran out of steam". Moscow correspondent, BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). – รายงานพิเศษเกี่ยวกับนครซาปอริฌเฌีย
| ด ค ก เขตการปกครองของประเทศยูเครน |
| --- | --- |
เมืองหลวง: เคียฟ
แคว้น:  กีรอวอฮรัด  คแมลนึตสกึย  คาร์กิว  เคียฟ  แคร์ซอน  แชร์กาซือ  แชร์นิวต์ซี  แชร์นีฮิว  ซาการ์ปัจจา  ซาปอริฌเฌีย  ซูมือ  ฌือตอมือร์  ดนีปรอแปตร็อวสก์  ดอแนตสก์2  แตร์นอปิล  ปอลตาวา  มือกอลายิว  ริวแน  ลวิว  ลูฮันสก์2  วอลึญ  วินนึตเซีย  ออแดซา  อีวานอ-ฟรันกิวสก์ 
นครสถานะพิเศษ:  เคียฟ  แซวัสตอปอล1 
สาธารณรัฐปกครองตนเอง:  ไครเมีย1 
ศูนย์กลางการบริหาร:  กรอปึวนึตสกึย  คแมลนึตสกึย  คาร์กิว  เคียฟ  แคร์ซอน  แชร์กาซือ  แชร์นิวต์ซี  แชร์นีฮิว  ซาปอริฌเฌีย  ซิมแฟรอปอล  ซูมือ  แซวัสตอปอล  ฌือตอมือร์  ดนีปรอ  ดอแนตสก์2  แตร์นอปิล  ปอลตาวา  มือกอลายิว  ริวแน  ลวิว  ลุตสก์  ลูฮันสก์2  วินนึตเซีย  ออแดซา  อีวานอ-ฟรันกิวสก์  อุฌฮอรอด 
1ถูกอ้างกรรมสิทธิ์และควบคุมโดยรัสเซียในฐานะสาธารณรัฐไครเมียและนครสหพันธ์แซวัสตอปอล  2บางส่วนของแคว้นถูกควบคุมโดยสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ซึ่งเป็นรัฐแบ่งแยกดินแดนที่นิยมรัสเซีย
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  สารานุกรมอินเทอร์เน็ตของยูเครน  IdRef 2 
วิกิพจนานุกรม
I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ

| I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ |
| --- | --- |
ประเภท: เกมโชว์
พิธีกร: กันต์ กันตถาวร สมเกียรติ จันทร์พราหมณ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาไทย
จำนวนฤดูกาล: 6
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: จิรศักดิ์ ก้อนพรหม
ผู้อำนวยการสร้าง: กนกกร เล็บครุฑ
สถานที่ถ่ายทำ: เวิร์คพอยท์สตูดิโอ
กล้อง: หลายกล้อง
ความยาวตอน: 75-90 นาที
บริษัทผู้ผลิต: เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องเวิร์คพอยท์
ออกอากาศ: 13 มกราคม 2559 (2559-01-13) – 23 กุมภาพันธ์ 2565 (2565-02-23)
ออกอากาศ: 5 กรกฎาคม 2566 (2566-07-05) – 18 ตุลาคม 2566 (2566-10-18)
I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ เป็นรายการเกมโชว์แนวเพลงผสมปริศนาของไทย ที่ดัดแปลงมาจากรายการโทรทัศน์เกาหลีใต้ชื่อเดียวกัน เป็นประเทศแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่นำรายการนี้มาผลิตในรูปแบบของตัวเอง โดยออกอากาศครั้งแรกทางช่องเวิร์คพอยท์ เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2559 และออกอากาศมาแล้ว 6 ซีซั่น
การแข่งขัน > รูปแบบรายการ

รายการจะนำเสนอกลุ่ม "นักร้องปริศนา" โดยจะระบุตัวตนได้จากอาชีพของพวกเขาเท่านั้น นักร้องรับเชิญจะต้องพยายามกำจัดนักร้องเสียงเพี้ยนออกจากกลุ่ม โดยอาศัยเบาะแสจากคณะกรรมการ (ทางรายการจะเรียกว่า แก๊งนักสืบ) ผู้มีชื่อเสียงจำนวน 5 คนตลอด 4 รอบ ในรอบสุดท้าย นักร้องปริศนาคนสุดท้ายที่เหลืออยู่จะถูกเปิดเผยว่าเป็นนักร้องเสียงเพราะหรือเสียงเพี้ยน โดยผ่านการแสดงคู่ระหว่างพวกเขาและนักร้องรับเชิญ
การแข่งขัน > รอบ > ตัดสินรูปลักษณ์

ซีซั่น 1–4, 6: นักร้องรับเชิญจะใช้เวลาสังเกตและตรวจสอบนักร้องปริศนาแต่ละคนโดยพิจารณาจากรูปลักษณ์ของพวกเขา หลังจากนั้นจะมีการเปิดคลิปวิดีโอสั้นๆ ของนักร้องปริศนาแต่ละคน โดยปิดเสียงและเปิดให้ได้ยินเสียงร้องเพียง 0.3 วินาที เพื่อเป็นตัวช่วยในการตัดสินเพิ่มเติม ในรอบนี้นักร้องรับเชิญจะต้องคัดนักร้องปริศนาออก 1 คน
ซีซั่น 5: พิธีกรจะให้ "คำสำคัญ" สามคำแก่นักร้องรับเชิญ ขึ้นอยู่กับตัวตนของนักร้องปริศนา
การแข่งขัน > รอบ > รอบแนะนำตัว

s1–6: นักร้องปริศนาแต่ละคนจะแนะนำตัวต่อนักร้องรับเชิญและกรรมการทั้ง 5 คน นักร้องเสียงเพราะจะพูดข้อมูลจริงทั้งหมด ขณะที่นักร้องเสียงเพี้ยนจะพูดจริงหรือโกหกก็ได้ ในรอบนี้นักร้องรับเชิญจะต้องคัดนักร้องปริศนาออก 1 คน
การแข่งขัน > รอบ > รอบลิปซิงค์

s1–6: นักร้องปริศนาแต่ละคนจะลิปซิงค์ ถ้าเป็นนักร้องเสียงเพราะจะลิปซิงค์เสียงตัวเอง ถ้าเป็นนักร้องเสียงเพี้ยนจะลิปซิงค์เสียงคนอื่น ในรอบนี้นักร้องรับเชิญจะต้องคัดนักร้องปริศนาออก 2 คน
การแข่งขัน > รอบ > รอบสุดท้าย

s1–6: นักร้องปริศนาแต่ละคนจะต้องออกมาเต้น ถ้าเป็นนักร้องเสียงเพราะจะเต้นในจังหวะลูกทุ่ง ถ้าเป็นนักร้องเสียงเพี้ยนจะเต้นในจังหวะอื่นๆ ในรอบนี้นักร้องรับเชิญจะต้องเลือกนักร้องปริศนา 1 คนมาร้องเพลงคู่กับนักร้องรับเชิญ ถ้าเสียงเพราะ ภารกิจสำเร็จ ถ้าเสียงเพี้ยน ภารกิจไม่สำเร็จ
วีรยุทธ รสโอชา

| วีรยุทธ รสโอชา |
| --- | --- |
ภาพวีรยุทธในละคร ภาพอาถรรพ์ พ.ศ. 2535
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 12 มิถุนายน พ.ศ. 2506 อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย
เสียชีวิต: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2565 (59 ปี) อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย
คู่สมรส: ธัญนันท์ รสโอชา
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2525 - 2545
ผลงานเด่น: น้ำผึ้งซาตาน (2530) ดาวพระศุกร์ (2537)
ThaiFilmDb
วีรยุทธ รสโอชา (12 มิถุนายน พ.ศ. 2506 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2565) เป็นอดีตนักแสดงชาวไทย
ประวัติ

วีรยุทธ เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2506 อาชีพดั้งเดิมคือ "ขายของ" เป็นบุตรของนายเจือ รสโอชา มีพี่สาวชื่อ นางสมปอง รสโอชา
วีรยุทธได้สมัครเป็นนักเรียนการแสดงรุ่นเดียวกับ บิณฑ์ บันลือฤทธิ์,เอกพันธ์ บันลือฤทธิ์, พร้อมพงษ์ นพฤทธิ์, ธงไชย แมคอินไตย์ ที่บริษัท ซีเอสพี โปรดั๊กชั่น จำกัด ของสรพงษ์ ชาตรี และมีประสบการณ์เล่นโฆษณา, เดินแบบ ก่อนเข้าสู่วงการภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์
ชีวิตส่วนตัว

วีรยุทธเคยสมรสกับ อำภา ภูษิต นักแสดงหญิง โดยที่ไม่มีลูกด้วยกัน และสุดท้ายทั้งคู่ได้หย่าร้างกันไปในภายหลัง
หลังจากวีรยุทธออกจากวงการบันเทิงไป เขาได้แต่งงานกับคนนอกวงการและมีลูกด้วยกัน 3 คน และหันไปทำธุรกิจเครื่องปั้นดินเผาส่วนตัวที่จังหวัดอ่างทอง รวมทั้งเล่นการเมืองท้องถิ่น เคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัดสี่สมัย
ผลงาน > ภาพยนตร์

2527 วันนั้นคงมาถึง – ยิ่งยศ
2527 100 เสน่หา
2528 กามเทพพิศวาส
2528 กองพันทหารใหม่ - พลชาติ รักมิตร
2528 ทรายสะท้อนแสง - ทองเพียร
2528 ตะกวดกับคบผุ
2528 ไกลปืนเที่ยง
2529 ตามฆ่า - วีรยุทธ
2529 มือปืนผีสิง - จอม
2529 กำนันแหนบทอง
2529 ชมพู่แก้มแหม่ม
2529 ร้อยป่า - ตำรวจ
2529 ล่าด่วนนรก - สุชัย
2530 ทำไมต้องฆ่า?
2530 สะใภ้เถื่อน
2531 อินทรีภูเขา
2531 ไอ้ด่างเกยชัย - ต๊อด
2531 ทองเถื่อน
2531 วิมานเสน่หา
2531 ผัวใครก็ช่าง
2537 ดาวพระศุกร์ - อรรถ
ผลงาน > ละคร

ผลงานละครออกอากาศทางช่อง 3, ช่อง 7, ช่อง 5 และ ช่อง 9
2529 ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น
2530 น้ำผึ้งซาตาน
2530 แม่ครัวคนใหม่
2530 รักสุดหัวใจ
2530 อย่าลืมฉัน
2530 คนละขอบฟ้า
2531 อีสา
2531 แผลเก่า
2531 ปูนปิดทอง
2531 ปราสาทมืด
2531 เมียจอมซ่า ภรรยาจอมปลอม
2532 เจ้าสาวครึ่งคืน
2532 อยู่เพื่อรัก
2533 ปริศนาของเวตาล
2532 ลูกทาส
2532 เมียแต่ง
2533 กฎแห่งกรรม ตอน ดงบาป
2533 ตะกายดาว ตอน ดาวแม่เปลี้ย
2533 หงส์ทอง
2533 เหตุเกิดที่ สน.
2533 ตะกายดาว ตอน ลาดาว
2533 หัวใจกุ๊กกิ๊ก
2534 เชลยศักดิ์
2534 ละอองดาว
2534 ลิขิตพิศวาส
2535 ภาพอาถรรพ์
2535 อสูรเริงไฟ
2535 นางทิพย์
2535 ละครสั้นชุดปากกาทอง เรื่อง สมร
2536 ละครสั้นชุดปากกาทอง เรื่อง ลมต้นฤดูฝน
2537 ดาวพระศุกร์
2537 กระสือ
2537 ผ้าทอง
2537 ละครสั้นชุดปากกาทอง เพชฌฆาตสาว
2538 เมื่อหมอกสลาย
2538 ด้วยดวงจิตริษยา
2538 หน้ากากเกียรติยศ
2538 ความรักของคุณฉุย 2
2538 ดอกโศก
2539 ญาติกา
2539 ทาสวังหลัง
2539 เบญจรงค์ห้าสี
2539 สามอนงค์
2540 ทายาทป๋องแป๋ง
2540 ละครสั้นชุดปากกาทอง เรื่อง กระหังพยาบาท
2540 ซุ้มสะบันงา
2540 นางละคร
2540 ไอ้แก่น
2540 จำเลยรัก
2541 อีสา-รวีช่วงโชติ
2541 บ่วงหงส์
2541 ความรักกับเงินตรา
2541 มุกมังกร
2542 รักเต็มร้อย
2542 สาวน้อยร้อยมายา
2542 ลูกหว้า
2544 ปิ่นไพร
2545 สาวน้อย
2545 บอดี้การ์ดสาว
แหล่งข้อมูลอื่น

วีรยุทธ รสโอชา ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
ฐานข้อมูลภาพยนตร์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท

| พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท |
| --- | --- |
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นเอก

ประสูติ: 28 สิงหาคม พ.ศ. 2427
สิ้นพระชนม์: 13 มิถุนายน พ.ศ. 2477 (49 ปี)
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระมารดา: เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เนื่อง ในรัชกาลที่ 5
ลายพระอภิไธย: 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท (28 สิงหาคม พ.ศ. 2427 – 13 มิถุนายน พ.ศ. 2477) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 52 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เนื่อง (พระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์) ประสูติในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 10 ปีวอก ฉศก จ.ศ. 1246 ตรงกับวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2427 มีพระโสทรอนุชา 1 พระองค์ คือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เนื่องถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าทรงรับพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิทและสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทรพระโสทรอนุชามาอุปการะ
พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิทได้ทรงบำเพ็ญพระองค์สนองพระมหากรุณาธิคุณมาตลอดพระชนมชีพ ทรงสนพระทัยประกอบเครื่องเสวยถวาย ทั้งในยามทรงพระประชวร และยามปกติ โดยทรงเลือกเครื่องปรุงที่มีคุณค่าทางอาหารเป็นพระโอสถไปในตัว ด้วยทรงได้รับความรู้จากพระอัยกาฝ่ายพระมารดา คือพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งประมุขกรมหมอหลวง และเป็นแพทย์ประจำพระองค์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2477 สิริพระชันษา 49 ปี
ตำหรับสายเยาวภา เกิดขึ้นจากการรวบรวม-เรียบเรียง จากบรรดาพระประยูรญาติ ข้าหลวง และคณะครูโรงเรียนสายปัญญา ได้พร้อมใจกันเขียนตำรับอาหารคาวหวานตำรับสายเยาวภาของสายปัญญาสมาคม เพื่อพิมพ์เป็นหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิทต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ได้ประทานลิขสิทธิ์แก่ หม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ (อาจารย์ใหญ่คนแรกของโรงเรียนสายปัญญา)
พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิทและสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท |
| --- | --- |
ธงประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระเกียรติยศ > พระราชอิสริยยศ

พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท (28 สิงหาคม พ.ศ. 2427 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)
พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2477)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท (2 มีนาคม พ.ศ. 2477 - 13 มิถุนายน พ.ศ. 2477)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พระองค์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลต่าง ๆ ดังนี้
พ.ศ. 2449 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 2 (จ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2455 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 2 (ป.ป.ร.2)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร

บทความนี้เกี่ยวกับพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระแก้ว
| พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร
ชื่อสามัญ: พระแก้วมรกต และ พระแก้ว
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ศิลปะก่อนเชียงแสนปางสมาธิ
ความกว้าง: 48.3  เซนติเมตร
ความสูง: 66 เซนติเมตร
วัสดุ: หยกอ่อน (เนไฟรต์)
สถานที่ประดิษฐาน: พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ความสำคัญ: พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของ กรุงรัตนโกสินทร์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระอุโบสถที่ประดิษฐานพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566
พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร หรือ พระแก้วมรกต เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของประเทศไทย ปัจจุบันประดิษฐานไว้อยู่ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม (หรือ วัดพระแก้ว) ในพระบรมมหาราชวัง กรุงเทพมหานคร
พระแก้วมรกตเป็นพระพุทธรูปที่แกะสลักจากหยกอ่อนเนไฟรต์สีเขียวดั่งมรกต เป็นพระพุทธรูปสกุลศิลปะก่อนเชียงแสนถึงศิลปะเชียงแสน หลักฐานที่ตรงกันระบุว่าพบครั้งแรก ประดิษฐานอยู่ในเจดีย์วัดป่าญะ ตำบลเวียง เมืองเชียงราย (ปัจจุบันคือ วัดพระแก้ว อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย) ในปี พ.ศ. 1977 (หรือ ค.ศ. 1434) ฟ้าได้ผ่าลงองค์พระเจดีย์จนพังทลายลง จึงพบพระพุทธรูปพอกปูนลงรักปิดทอง จึงได้นำไปไว้ในวิหาร ต่อมาปูนบริเวณพระนาสิก (จมูก) เกิดกะเทาะออก เห็นเป็นเนื้อมรกต จึงกะเทาะปูนออกทั้งองค์ เห็นเป็นเนื้อหยกสีมรกตทั้งองค์
หลังจากนั้นพญาสามฝั่งแกนแห่งเชียงใหม่ทราบข่าวการค้นพบพระพุทธรูปนี้จึงเชิญมาประดิษฐานที่เชียงใหม่ แต่ช้างทรงพระแก้วมรกตกลับไม่เดินทางไปยังเชียงใหม่ แต่ไปทางลำปางหากช้างนั้นมีพระแก้วมรกตอยู่บนหลังช้าง เชียงใหม่เห็นว่าลำปางก็อยู่ในอาณาจักรล้านนาจึงนำไปไว้ที่วัดพระแก้วดอนเต้าสุชาดารามถึงสมัยพระเจ้าติโลกราช ได้เชิญพระแก้วมรกตมายังเชียงใหม่สร้างปราสาทประดิษฐานไว้แต่ถูกฟ้าผ่าหลายครั้ง ครั้นเมื่อสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชแห่งล้านช้างซึ่งเป็นญาติกับราชวงศ์ล้านนามาครองเมืองเชียงใหม่เมื่อสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชเสด็จกลับหลวงพระบาง ก็เชิญพระแก้วมรกตไปด้วยพร้อมกับพระพุทธสิหิงค์ ทางเชียงใหม่ขอคืนก็ได้แต่พระพุทธสิหิงค์ เมื่อล้านช้างย้ายเมืองหลวงจากหลวงพระบางมาเวียงจันทน์ก็เชิญพระแก้วมรกตลงมาด้วยต่อมาสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงสถาปนากรุงธนบุรีขึ้นเป็นเมืองหลวง พระองค์ได้ทรงอัญเชิญพระแก้วมรกต และพระบาง มาจากอาณาจักรเวียงจันทน์ (ลาว) ในครั้งนั้นประดิษฐานไว้ที่วัดอรุณราชวราราม ต่อมาเมื่อสิ้นรัชสมัยของพระองค์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงอัญเชิญพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรลงบุษบกในเรือพระที่นั่ง เสด็จข้ามฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา มาประดิษฐานยังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม จนถึงปัจจุบัน ส่วนพระบางได้คืนให้แก่ หลวงพระบาง (ลาว)
พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร เครื่องทรงฤดูหนาว ถ่ายจากด้านนอกพระอุโบสถ
ปัญหาการตีความทางประวัติศาสตร์

พระแก้วมรกต พระบาง และพระพุทธรูปหลายองค์ มักมีตำนานเกี่ยวเนื่องกัน ว่าสร้างในกรุงปาฏลีบุตรบ้าง สร้างในกรุงราชคฤห์บ้าง ซึ่งเป็นการกล่าวอ้างเพื่อทำให้ดูศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้น เพราะเมื่อพิจารณาจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์แล้ว ทำให้เชื่อได้ว่าตำนานนั้นเป็นเรื่องที่แต่งเติมขึ้น ในกรณีของพระแก้วฯ นั้น ตำนานระบุว่าสร้างในเมืองปาฏลีบุตร ซึ่งเป็นที่ทราบกันว่าเป็นเมืองหลวงของแคว้นมคธ, ประเทศอินเดีย โดยปี พ.ศ. 500 ที่ตำนานอ้างถึงนั้น อาณาจักรมคธ อยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์กานวะ ส่วนพระนาคเสน และพระเจ้ามิลินท์ (ชื่อตามประวัติศาสตร์คือ พระเจ้าเมนันเดอร์ที่ 1) ที่กล่าวอ้างไว้ ครองราชย์ระหว่างพ.ศ. 378 - พ.ศ. 413 อยู่ที่กรุงสาคละ (อยู่ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือหลายพันกิโลเมตร) ซึ่งไม่ตรงกันทั้งช่วงเวลาและสถานที่ อีกทั้ง ช่วงพ.ศ. 800 ที่ตำนานกล่าวถึงอีกครั้ง ในขณะนั้นแคว้นมคธได้ล่มสลายไปแล้ว อยู่ในช่วงต้นของอาณาจักรคุปตะ จึงเป็นที่เชื่อได้ว่าตำนานช่วงต้นนั้นเห็นจะเป็นเรื่องแต่งขึ้นมา
ประเพณี

เนื่องจากพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร เป็นพระพุทธรูปประจำพระราชอาณาจักร ดังนั้นประเพณีที่เกี่ยวข้อง ส่วนมากจึงเป็นพระราชพิธี เช่น
พระราชพิธีตรียัมปวายและตรีปวาย
พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลมาฆบูชา
พระราชพิธีศรีสัจปานกาลถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา
พระราชพิธีสงกรานต์
พระราชพิธีฉัตรมงคล
พระราชพิธีพืชมงคล
พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลวิสาขบูชา
พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลอาสาฬหบูชา
พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลเข้าพรรษา
พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลอุปสมบทนาคหลวง
พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา
พระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร มีกำหนดการดังนี้
เครื่องทรงฤดูร้อน ทรงเปลี่ยน วันแรม 1 ค่ำ เดือน 4
เครื่องทรงฤดูฝน ทรงเปลี่ยน วันแรม 1 ค่ำ เดือน 8 หรือปีอธิกมาส จะเลื่อนเป็นวันแรม 1 ค่ำ เดือน 8 หลัง ซึ่งจะตรงกับวันเข้าพรรษาของทุกปี
เครื่องทรงฤดูหนาว ทรงเปลี่ยน วันแรม 1 ค่ำ เดือน 12
พระราชพิธีบรมราชาภิเษก
พระราชพิธีตรึงหมุดธงชัยเฉลิมพล
พิธีจารึกพระสุพรรณบัฏ ดวงพระราชสมภพ และแกะพระราชลัญจกร
พระราชพิธีสถาปนาสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
การขึ้นทะเบียน

กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศเป็นพระพุทธรูปสำคัญ ตามบัญชีแนบท้าย ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการก่อสร้างอนุสาวรีย์แห่งชาติ และการจำลองพระพุทธรูปสำคัญ พ.ศ. 2520
เครื่องทรง

เครื่องทรงฤดูร้อน
เครื่องทรงฤดูฝน
เครื่องทรงฤดูหนาว
เครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร
เครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร เป็นเครื่องทรง 3 ฤดู ของพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรหรือพระแก้วมรกต ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของพุทธศาสนิกชน ประดิษฐานอยู่ ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เครื่องทรงแรกเริ่มจัดสร้างขึ้นด้วยพระราชศรัทธาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก และพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่งพระบรมราชวงศ์จักรีวงศ์
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเครื่องทรงฯ ทั้ง 3 ฤดู มีสภาพชำรุดยากแก่การซ่อมบูรณะให้สวยงามเหมือนเช่นอดีต ประจวบกับในขณะนั้นเป็นวโรกาสมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ในวันที่ 9 มิถุนายน 2539 กรมธนารักษ์ผู้รับผิดชอบในการดูแลรักษาเครื่องทรงฯ ได้นำความขึ้นกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตดำเนินการจัดสร้างเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร 3 ฤดู ชุดใหม่แทนเครื่องทรงชุดเดิม เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาและเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในโรกาสดังกล่าว โดยเครื่องทรงชุดใหม่นี้เป็นชุดที่ใช้ในพระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงในปัจจุบัน
เครื่องทรง > ชุดเดิม

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทรงสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ขึ้นเป็นราชธานี ต่อจากนั้นได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดพระศรีรัตนศาสนาดาขึ้นในพระบรมมหาราชวัง และได้อัญเชิญพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรมาประดิษฐานในพระอุโบสถ เมื่อวันจันทร์ เดือน 4 แรม 5 ค่ำ ปีมะโรง พุทธศักราช 2327 และได้มีพระราชศรัทธาโปรดให้จัดสร้างเครื่องทรงฤดูร้อนและฤดูฝน ถวายพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรเป็นพุทธบูชา ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้จัดสร้างเครื่องทรงฤดูหนาว ถวายเป็นพุทธบูชาเพิ่มอีกหนึ่งชุด พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรจึงมีเครื่องทรงครบ 3 ฤดู ซึ่งถือเป็นต้นกำเนิดพระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงทั้งสามฤดูทุกปีมาจนถึงปัจจุบัน
พระมหากษัตริย์แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์จะทรงประกอบพระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรในวันเริ่มฤดูเป็นประจำทุกปี กรณีที่ทรงติดพระราชภารกิจอื่นไม่อาจเสด็จด้วยพระองค์เองได้ จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบรมวงศานุวงศ์เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ สำหรับกำหนดเสด็จพระราชดำเนินในการพระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร มีดังนี้
ฤดูร้อน กำหนดวันแรม 1 ค่ำ เดือน 4 ราวเดือนมีนาคม
ฤดูฝน  กำหนดวันแรม 1 ค่ำ เดือน 8 ราวเดือนกรกฎาคม หรือหากปีใดเป็นปีอธิกมาส จะเลื่อนเป็นวันแรม 1 ค่ำ เดือน 8 หลัง ซึ่งจะตรงกับวันเข้าพรรษา ของทุกปี
ฤดูหนาว กำหนดวันแรม 1 ค่ำ เดือน 12 ราวเดือนพฤศจิกายน
เครื่องทรง > ชุดปัจจุบัน

เครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรทั้ง 3 ฤดู กรมธนารักษ์ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้นำออกจัดแสดง ณ ศาลาเครื่องราชอิสริยยศและเหรียญกษาปณ์ไทย ภายในพระบรมมหาราชวัง ระหว่างที่รอการผลัดเปลี่ยนตามฤดูกาล ซึ่งเครื่องทรงฯ ทั้ง 3 ฤดูเริ่มมีสภาพชำรุดไปตามกาลเวลา เนื่องจากมีอายุกว่า 200 ปี และในโอกาสฉลองสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี สำนักพระราชวังได้ทำการบูรณะซ่อมแซมเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรทั้ง 3 ฤดู ในส่วนที่ชำรุด และได้มีการใช้ต่อเนื่องมาโดยตลอด จึงทำให้เครื่องทรงฯ ชำรุดมากขึ้น ต้องทำการซ่อมแซมอีก แต่ด้วยเป็นศิลปโบราณวัตถุที่มีลวดลายที่ละเอียดอ่อนบอบบางและเป็นฝีมือช่างโบราณช่วงสมัยปลายกรุงศรีอยุธยาต่อกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น จึงทำให้ไม่สามารถหาช่างฝีมือมาซ่อมแซมให้เหมือนเดิมได้
กรมธนารักษ์จึงได้ปรึกษากับเลขาธิการพระราชวัง ผู้เชี่ยวชาญและหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง พิจารณาเห็นว่าควรดำเนินการจัดสร้างเครื่องทรงฯ ชุดใหม่ขึ้นทดแทน เพื่อใช้ประกอบพระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงฯ ตามฤดูกาลตามโบราณราชประเพณีและถวายเป็นพุทธบูชา รวมทั้งเพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในวโรกาสมหามงคลพระราชพิธีกาญจนาภิเษก จึงได้นำความขึ้นกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เพื่อขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจัดสร้าง โดยได้รับพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ดำเนินการได้ เมื่อวันที่ 26 กันยายน พุทธศักราช 2538 และในการจัดสร้างกรมธนารักษ์ได้กราบบังคมทูลเชิญสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (พระยศในขณะนั้น) เป็นองค์ประธานที่ปรึกษา ในโอกาสนี้ได้เปิดโอกาสให้ประชาชนได้บริจาคทรัพย์เพื่อร่วมสร้างเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรด้วย การจัดสร้างได้เริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนตุลาคม พุทธศักราช 2538 จนแล้วเสร็จในพุทธศักราช 2540 โดยเครื่องทรงฯ ฤดูหนาว ดำเนินการจัดสร้างแล้วเสร็จเป็นอันดับแรก และนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวาย เมื่อวันจันทร์ที่ 25 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2539 เครื่องทรงฯ ฤดูร้อน ทูลเกล้าฯ ถวาย เมื่อวันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม พุทธศักราช 2540 และเครื่องทรงฯ ฤดูฝน ทูลเกล้าฯ ถวายเมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 กรกฎาคม พุทธศักราช 2540
สำหรับเครื่องทรงฯ ชุดเดิมได้รับการเก็บรักษาไว้เป็นโบราณวัตถุอันล้ำค่า และจัดแสดงอยู่ ณ พิพิธภัณฑ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และเครื่องทรงฯ ชุดใหม่ ชุดใดที่มิได้ทรง จะเก็บรักษาและจัดแสดงไว้ที่ศาลาเครื่องราชอิสริยยศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเหรียญกษาปณ์ไทย ในพระบรมมหาราชวัง เพื่อให้ประชาชนได้ชื่นชม ซึ่งเปิดให้บริการทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการ ยกเว้นวันที่มีพระราชพิธี