stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยฮันเนส เฮเวลิอุส
เชิงอรรถ

↑ แหล่งข้อมูลบางแห่งอ้างถึงเฮเวลิอุสว่าเป็นชาวโปแลนด์:
"Britannica". สืบค้นเมื่อ 17 November 2009.
Bakich, Michael (2000). The Cambridge planetary handbook. สืบค้นเมื่อ 17 November 2009.
Watson, Fred (2007). Stargazer: the life and times of the telescope. สืบค้นเมื่อ 17 November 2009.
Kanas, Nick (2007). Star maps: history, artistry, and cartography. สืบค้นเมื่อ 17 November 2009.
Biagioli, Mario (2006). Star Galileo's instruments of credit: telescopes, images, secrecy. สืบค้นเมื่อ 17 November 2009.
Scalzi, John (2003). Star The rough guide to the universe. สืบค้นเมื่อ 17 November 2009.
Lankford, John (1997). History of astronomy: an encyclopedia. สืบค้นเมื่อ 17 November 2009.
↑ แหล่งข้อมูลบางแห่งอ้างถึงเฮเวลิอุสว่าเป็นชาวเยอรมัน:
Daintith, John; Mitchell, Sarah; Tootill, Elizabeth; Gjertsen, D. (1994). Biographical Encyclopedia of Scientists, Vol. 1. p. 414. สืบค้นเมื่อ 16 November 2009.
Bakich, Michael E. (1995). The Cambridge guide to the constellations. p. 9. สืบค้นเมื่อ 16 November 2009.
Watson, Fred (2004). Stargazer: The life and times of the telescope. p. 32. ISBN 1 86508 658 4. สืบค้นเมื่อ 16 November 2009.
Ramamurthy, G. (2005). Biographical Dictionary of Great Astronomers. p. 103. สืบค้นเมื่อ 16 November 2009.
Encyplopedia Britannica (1911)
Letters of the Royal Society
แหล่งข้อมูลอื่น

โครงการกาลิเลโอ เกี่ยวกับเฮเวลิอุส
ภาพสแกนหนังสือในคอลเลคชั่นหายาก ที่สถาบันดาราศาสตร์เวียนนา
(โปแลนด์) Jan Heweliusz - Gdańszczanin Tysiąclecia
Prodromus astronomiae - ในรูปแบบแฟกซ์ดิจิทัล:
Cyfrowa Biblioteka Narodowa: Prodromus Astronomiæ เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Prodromus astronomiae, 1690[ลิงก์เสีย], ภาพสแกนหนังสือที่ หอสมุดลินดาฮอลล์
Johann Hevelius - ผู้คิดค้นนาฬิกาเพนดูลัมที่ถูกลืม เก็บถาวร 2009-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โรงละครเทศกาลไบรอยท์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โรงละครเทศกาลไบรอยท์
รายการเทศกาลอุปรากรทั่วโลก
ผัง
ค.ศ. 1900
ภายใน ค.ศ. 1876
ภายใน
โยฮัน บัพทิสท์ ซิมเมอร์มัน

จิตรกรรมเขียนสีปูนเปียกที่วัดเซนต์ไมเคิลที่เมืองแบร์คอัมไลม์  (St. Michael, Berg am Laim)
จิตรกรรมปูนเปียกที่พระราชวังนึมเฟินบวร์ค
ภายในอารามอ็อทโทบ็อยเริน
ภายในโบสถ์วีส
เซนต์ไมเคิลที่แบร์คอัมไลม์
โยฮัน บัพทิสท์ ซิมเมอร์มัน (เยอรมัน: Johann Baptist Zimmermann) เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1680 ที่หมู่บ้านไกส์พ็อยนต์ (Gaispoint) ใกล้เมืองเว็สโซบรุน (Wessobrunn) เสียชีวิตวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1758 ที่มิวนิก ประเทศเยอรมนี เป็นสถาปนิกและช่างปูนปั้นแบบแบบโรโคโคของประเทศเยอรมนี
เช่นเดียวกับน้องชายชื่อโดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน โยฮัน บัพทิสท์เป็นสถาปนิกและช่างปูนปั้น ทั้งพี่และน้องมาจากครอบครัวศิลปินและช่างทึ่ตามแบบโรโคโคเว็สโซบรุน  (Wessobrunn)
ดูเพิ่ม

ศิลปะโรโคโค
อารามเอ็ททาล
อารามอ็อทโทบ็อยเริน
จิตรกรรมฝาผนัง
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติโยฮัน บัพทิสท์ ซิมเมอร์มัน (เยอรมัน)
ชีวประวัติโยฮัน บัพทิสท์ ซิมเมอร์มัน (archINFORM) (อังกฤษ)
Johan and Dominikus Zimmerman (อังกฤษ)
โอดีโล โกลบ็อทช์นิค

| โอดีโล โกลบ็อทช์นิค |
| --- | --- |
โกลบ็อทช์นิคในปี ค.ศ. 1938, ในขณะที่เขาดำรงตำแหน่งยศเป็นชตันดาร์เทินฟือเรอร์ (พันเอก)
ชื่อเกิด: โอดีโล โลทาร์ ลูทวิช โกลบ็อทช์นิค
ชื่อเล่น: โกลบุส
เกิด: 21 เมษายน ค.ศ. 1904(1904-04-21) ตรีเยสเต ออสเตรีย-ฮังการี (อิตาลีปัจจุบัน)
เสียชีวิต: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1945(1945-05-31) (41 ปี) พาแทร์นีอ็อน ออสเตรีย
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  ชุทซ์ชทัฟเฟิล
ชั้นยศ: เอ็สเอ็ส-กรุพเพินฟือเรอร์
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
โอดีโล โลทาร์ ลูทวิช โกลบ็อทช์นิค (เยอรมัน: Odilo Lothar Ludwig Globočnik หรือ Globotschnig(g); 21 เมษายน ค.ศ. 1904 – 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1945) เป็นอาชญากรสงครามชาวออสเตรีย เขาเป็นนาซีและต่อมาได้เป็นผู้นำเอ็สเอ็ส ด้วยฐานะที่เป็นผู้ร่วมงานกับอาด็อล์ฟ ไอช์มัน เขาได้มีบทบาทสำคัญในปฏิบัติการไรน์ฮาร์ท ซึ่งได้แสดงเห็นจากการสังหารชาวโปแลนด์เชื้อสายยิวทั้งหมดหนึ่งล้านคนในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซีในค่ายมรณะนาซี ได้แก่ ค่ายไมดาแนก, ค่ายแตรบลิงกา, ค่ายซอบีบูร์ และค่ายแบวแชตส์ ไมเคิล แอลลิน นักประวัติศาสตร์ กล่าวว่าโกลบ็อทช์นิคเป็น "บุคคลที่ชั่วช้าที่สุดในองค์กรที่ชั่วร้ายที่สุดเท่าที่รู้จักกันมา"
ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โกลบ็อทช์นิคถูกทหารอังกฤษจับกุม ต่อมาเขาฆ่าตัวตายด้วยการกัดแคปซูลบรรจุไซยาไนด์ ร่างของเขาถูกฝังในสุสานท้องถิ่นซึ่งอยู่ด้านนอกกำแพงโบสถ์สุสาน เพราะนักบวชปฏิเสธไม่ให้คนชั่วช้าอย่างเขามาอยู่ในสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ และศพถูกฝังโดยไม่ผ่านพิธีการใด ๆ
โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค

สมาคมจดทะเบียน โบรุสซีอา เฟาเอ็ฟเอ็ล 1900 เมินเชินกลัทบัค (เยอรมัน: Borussia VfL 1900 Mönchengladbach e.V.) หรือรู้จักในชื่อ โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองเมินเชินกลัทบัค รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ที่เล่นอยู่ในบุนเดิสลีกาของเยอรมนี สโมสรแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1900 เข้าร่วมบุนเดิสลีกาในฤดูกาล 1965-66 ประสบความสำเร็จมากมายโดยเฉพาะในช่วงทศวรรษ 1970 โดยในช่วงนั้นพวกเขาคว้าแชมป์ได้ถึง 10 รายการ
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

บุนเดิสลีกา
ชนะเลิศ (5): 1969–70, 1970–71, 1974–75, 1975–76, 1976–77
ซไวเทอบุนเดิสลีกา
ชนะเลิศ (1): 2007–08
เดเอ็ฟเบ-โพคาล
ชนะเลิศ (3): 1959–60, 1972–73, 1994–95
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ
ชนะเลิศ (1): 1977 (ไม่เป็นทางการ)
เกียรติประวัติ > ระดับทวีปยุโรป

ยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
รองชนะเลิศ (1): 1976–77
ยูฟ่าคัพ/ยูฟ่ายูโรปาลีก
ชนะเลิศ (2): 1974–75, 1978–79
เกียรติประวัติ > ระดับโลก

อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ
รองชนะเลิศ (1): 1977
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค ที่เฟซบุ๊ก
โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กบุนเดิสลีกา |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2024–25:  เเอาคส์บวร์ค  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน  ไบเอิร์นมิวนิก  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์  ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท  เอ็สเซ ไฟรบวร์ค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไฮเดินไฮม์  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์  โฮลสไตน์คีล  แอร์เบ ไลพ์ซิช  ไมนทซ์ 05  ซังคท์เพาลี  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท  อูนีโอนแบร์ลีน  แวร์เดอร์เบรเมิน  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค 
สโมสรที่เคยอยู่ในบุนเดิสลีกา:  เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน  อะเลมันเนียอาเคิน  อาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์  บาเยอร์ 05 อือร์ดิงเงิน/คาเอฟเซอือร์ดิงเงิน 05  เบลา-ไวซ์ 90 แบร์ลีน  โบรุสเซียนอยน์เคียร์เชิน  ดาร์มชตัดท์ 98  ดึนาโมเดรสเดิน  ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์  เอเนอร์จีคอทท์บุส  ฟอร์ทูนาเคิล์น  กร็อยเทอร์เฟือร์ท  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา  ฮันโนเฟอร์ 96  ฮันซาร็อสท็อค  แฮร์ทา เบเอ็สเซ  เอ็ฟเซ 08 ฮ็อมบวร์ค  อิงก็อลชตัท  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น  คาร์ลสรูห์เอสเซ  คิกเกอร์สออฟเฟินบาค  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์  เฟาเอฟเบไลพ์ซิจ  ไมเดอร์ริเชอร์เอสเฟา/เอ็มเอสเฟาดุยส์บูร์ก  พรอยเซินมึนสเตอร์  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค  โรท-ไวซ์ เอสเซิน  โรท-ไวซ์ โอเบอร์เฮาเซิน  เอ็สเซ พาเดอร์บอร์น 07  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ซาร์บรึคเคิน  ชัลเคอ 04  ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส  ทัสมาเนียแบร์ลีน  เทนนิสโบรุสเซียแบร์ลีน  เอสเอสเฟาอุล์ม 1846  อุนเทอร์ฮาคิง  วัลด์โฮฟมันไฮม์  วัทเทินไชด์ 09  วุพเพอร์ทาเลอร์เอสเฟา 
ฤดูกาล:  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–2000  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24  2024–25 
| ด ค กแชมเปียนบุนเดิสลีกา |
| --- | --- |
แชมป์ 32 สมัย:  ไบเอิร์นมิวนิก (1968–69, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1979–80, 1980–81, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1988–89, 1989–90, 1993–94, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03, 2004–05, 2005–06, 2007–08, 2009–10, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22, 2022–23)
แชมป์ 5 สมัย:  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ (1994–95, 1995–96, 2001–02, 2010–11, 2011–12) •  โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค (1969–70, 1970–71, 1974–75, 1975–76, 1976–77)
แชมป์ 4 สมัย:  แวร์เดอร์เบรเมิน (1964–65, 1987–88, 1992–93, 2003–04)
แชมป์ 3 สมัย:  ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา (1978–79, 1981–82, 1982–83) •  เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท (1983–84, 1991–92, 2006–07)
แชมป์ 2 สมัย:  ไคเซิร์สเลาเทิร์น (1990–91, 1997–98) •  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์ (1963–64, 1977–78)
แชมป์สมัยเดียว:  แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค (1967–68) •  เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน (1965–66) •  เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค (2008–09) •  ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวค์ (1966–67) •  ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน (2023–24)
โรเทอร์ฟร็อนท์เค็มพ์เฟอร์บุนท์

| โรเทอร์ฟร็อนท์เค็มพ์เฟอร์บุนท์ Roter Frontkämpferbund |
| --- | --- |

หัวหน้า: แอ็นสท์ เทลมัน Willy Leow
ก่อตั้ง: กรกฎาคม 1924
ถูกยุบ: พฤษภาคม 1929
หนังสือพิมพ์: โรเทอฟร็อนท์
ฝ่ายเยาวชน: โรเทอยุงฟร็อนท์
สมาชิกภาพ: 130,000 คน (ค.ศ. 1929)
จุดยืน: ฝ่ายซ้าย
การเมืองเยอรมนี   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
โรเทอร์ฟร็อนท์เค็มพ์เฟอร์บุนท์ (เยอรมัน: Roter Frontkämpferbund, แปลว่า สันนิบาตนักสู้แนวหน้าแดง) หรือเรียกอย่างย่อว่า แอร์เอ็ฟเบ (RFB) เป็นกองกำลังที่ไม่ใช่พลพรรคอย่างเป็นทางการ และสมาคมที่จดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่ในทางปฏิบัติเป็นองค์กรกองกำลังกึ่งทหารภายใต้การนำของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีในช่วงสาธารณรัฐไวมาร์
กลุ่มท้องถิ่นแรกของโรเทอร์ฟร็อนท์เค็มพ์เฟอร์บุนท์ได้ก่อตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1924 และแอ็นสท์ เทลมันได้รับเลือกให้เป็นผู้นำคนแรกของคณะกรรมการสหพันธ์ในช่วงการประชุมระดับนานาชาติครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ในกรุงเบอร์ลิน ดีโรเทอฟร็อนท์ (แปลว่า แนวหน้าแดง) เป็นหนังสือพิมพ์ประจำของโรเทอร์ฟร็อนท์เค็มพ์เฟอร์บุนท์มีคำทักทายว่า โรทฟร็อนท์! (แปลว่า แนวหน้าแดง!) ในขณะที่จะชูกำปั้นระดับศีรษะเป็นการกำหนดแสดงออกถึงร็อตฟรอนท์ มักใช้กันในเพื่อนฝูงและศัตรูเพื่ออ้างถึงองค์กรแทนารใช้ชื่อทั้งหมดของพันธมิตร ยกมือกำปั้นขึ้น "จงปกป้องมิตรสหาย ต่อสู้เพื่อกำจัดศัตรูให้หมดสิ้น" (schützend den Freund, abwehrend den Feind) เป็นสัญลักษณ์ของแอร์เอ็ฟเบ ที่ถูกใช้กับตราสัญลักษณ์ทั้งหมดและเครื่องหมายการค้าที่ถูกจดทะเบียนเอาไว้ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1926 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1926 ในช่วงขบวนพาเหรดธง นักเคลื่อนไหวได้ใช้เป็นสัญลักษณ์ของขบวนการเคลื่อนไหวและเป็นคำสาบานเพื่อปกป้องสหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

Klaus-Peter Merta, Burkhard Asmuss: „Der Rote Frontkämpferbund“ auf LeMO
Friedbert Mühldorfer: Roter Frontkämpferbund, 1924–1929. In: Historisches Lexikon Bayerns.
Am 31. Mai 1924 beschloss die KPD-Zentrale die Gründung des Roten Frontkämpferbundes
Vitrine in der Thälmann-Gedenkstätte เก็บถาวร 2017-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Roter Frontkämpferbund (RFB)
โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์

โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ จากภาพพิมพ์หิน ประมาณ พ.ศ. 2383
โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ (เยอรมัน: Johann Friedrich Franz Burgmüller) เป็นคีตกวีชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2349 ที่เมืองเรเกินส์บวร์ค เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2417 ที่ชานกรุงปารีส
ประวัติ

บิดาชื่อโยฮัน เอากุสท์ ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ ซึ่งเป็นผู้จัดการแสดงดนตรีในเมืองดึสเซิลดอร์ฟ มีน้องชายชื่อ นอร์แบร์ท บวร์คมึลเลอร์ ซึ่งเป็นคีตกวีเช่นกัน แต่มีชื่อเสียงมากกว่าในสมัยนั้น
บวร์คมึลเลอร์ได้เรียนกับลูอี ชปอร์ และโมริทซ์ เฮาพท์มันน์ ระหว่าง พ.ศ. 2335–2411 หลังจากนั้นก็ได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งเสียชีวิตใน พ.ศ. 2417
ผลงาน

บวร์คมึลเลอร์ได้รับอิทธิพลทางดนตรีของฝรั่งเศส เขาได้แต่งเพลงเชมเบอร์มิวสิกไว้เป็นจำนวนมาก แต่งานที่โด่งดังของเขาได้แก่บทเพลงสำหรับฝึกหัดเปียโน (โอปุสที่ 68 76 97 100 และ 105) ซึ่งเหมาะกับเด็กเล็กที่มีมือขนาดเล็ก เนื่องจากไม่มีการจับคีย์แบบคู่แปด (ห่างกันมากสุดเจ็ดคีย์) เป็นบทเพลงสั้น ๆ และมีท่วงทำนองไพเราะถูกใจเด็ก ๆ
บทเพลงบรรเลงเปียโนสำหรับเด็ก

โอปุสที่ 100
หมายเลข 1 - ลาก็องเดอร์ (ความซื่อตรง) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
หมายเลข 2 - ลาราแบ็สก์ (เพลงสั้น ๆ) ในบันไดเสียงเอไมเนอร์
หมายเลข  3 - ลาปัสตอราล (ทุ่งหญ้า) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
หมายเลข  4 - ลาเปอติตเรอูว์นียง (งานเลี้ยงเล็ก ๆ) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
หมายเลข  5 - ลีนอซ็องส์ (ไร้เดียงสา) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
หมายเลข  6 - พรอแกร (ความก้าวหน้า) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
หมายเลข  7 - เลอกูร็องแล็งปีด (สายน้ำใส) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
หมายเลข  8 - ลากราซีเยิซ (สง่างาม) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
หมายเลข  9 - ลาอัส (ไล่กวด) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
หมายเลข  10 - ต็องดร์เฟลอร์ (ดอกไม้อันอ่อนโยน) ในบันไดเสียงดีเมเจอร์
หมายเลข  11 - ลาแบร์เฌอรอแน็ต (กระดิกหาง) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
หมายเลข  12 - ลาดีเยอ (คำอำลา) ในบันไดเสียงเอไมเนอร์
หมายเลข  13 - กงซอลาซียง (ปลอบใจ) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
หมายเลข  14 - ลาสตีเรียน ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
หมายเลข  15 - บาลาด (เพลงช้า) ในบันไดเสียงซีไมเนอร์
หมายเลข  16 - ดุสแปล็งต์ (คำบ่นอันนุ่มนวล) ในบันไดเสียงจีไมเนอร์
หมายเลข  17 - ลาบาบีลาร์ด (The Chatterbox) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
หมายเลข  18 - แล็งกีเยตุด (ความกังวล) ในบันไดเสียงอีไมเนอร์
หมายเลข  19 - อาเวมารีอา (เพลงสวด) ในบันไดเสียงเอเมเจอร์
หมายเลข  20 - ลาตาร็องแตล ในบันไดเสียงดีไมเนอร์
หมายเลข  21 - ลาร์มอนีเดซ็องฌ์ (ความกลมกลืนของเทพ) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
หมายเลข  22 - บาร์การอล (The Chantey) ในบันไดเสียงเอแฟลตเมเจอร์
หมายเลข  23 - เลอเรอตูร์ (การกลับมา) ในบันไดเสียงอีแฟลตเมเจอร์
หมายเลข  24 - ลีรงแดล (นกนางแอ่น) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
หมายเลข  25 - ลาเชอวาลแร็สก์ (สุภาพสตรีขี่ม้า) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
โยฮันเนิส เค็พเพลอร์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เค็พเพลอร์ (แก้ความกำกวม)
| โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ |
| --- | --- |
โยฮันเนิส เค็พเพลอร์
เกิด: 27 ธันวาคม ค.ศ. 1571(1571-12-27) ไวล์แดร์ชตัท ใกล้ชตุทการ์ท จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เสียชีวิต: พฤศจิกายน 15, 1630(1630-11-15) (58 ปี) เรเกินส์บวร์ค บาวาเรีย จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สัญชาติ: ชาวเยอรมัน
การศึกษา: มหาวิทยาลัยทือบิงเงิน
มีชื่อเสียงจาก: กฎของเค็พเพลอร์
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: นักดาราศาสตร์ นักโหราศาสตร์ และนักคณิตศาสตร์
 
โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ (เยอรมัน: Johannes Kepler; 27 ธันวาคม ค.ศ. 1571 – 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1630) นักดาราศาสตร์ นักโหราศาสตร์ และนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ผู้มีส่วนสำคัญในการปฏิวัติวงการวิทยาศาสตร์ เขาค้นพบกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ในงาน  Astronomia nova, Harmonice Mundi ของเขา และได้แต่งหนังสือชื่อ Epitome Astronomiae Copernicanae
โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ ประกอบอาชีพเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ที่โรงเรียนกราทซ์ (ภายหลังเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยกราทซ์) และเป็นผู้ช่วยของทือโก ปราเออ นักคณิตศาสตร์ในความอุปถัมภ์ของจักรพรรดิรูด็อล์ฟที่ 2 ผู้ซึ่งรวบรวมรวมข้อมูลของดาวเคราะห์มาตลอดชีวิต และปูทางให้เค็พเพลอร์ค้นพบกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ในเวลาต่อมา เขาทำงานด้านทัศนศาสตร์ และช่วยสนับสนุนการค้นพบกล้องโทรทรรศน์ของกาลิเลโอ กาลิเลอี
เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ทฤษฎีคนแรก" แต่คาร์ล ซาแกน ยกย่องเขาในฐานะ "นักโหราศาสตร์ทางวิทยาศาสตร์คนสุดท้าย"
กฎของเค็พเพลอร์

บทความหลัก: กฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์
กฎแห่งวงรี: ดาวเคราะห์โคจรเป็นรูปวงรีรอบดวงอาทิตย์ โดยมีดวงอาทิตย์อยู่ที่จุดโฟกัสจุดหนึ่ง
กฎแห่งการกวาดพื้นที่: ในเวลาที่เท่ากันดาวเคราะห์จะมีพื้นที่ที่เส้นรัศมีจากดวงอาทิตย์ถึงดาวเคราะห์กวาดไปเท่ากัน หรือ dA/dt มีค่าคงที่
กฎแห่งคาบ: คาบในการโคจรรอบดวงอาทิตย์กำลังสองแปรผันตรงกับระยะครึ่งแกนเอกของวงโคจรกำลังสาม
แหล่งข้อมูลอื่น

JohannesKepler.Info Kepler information and community website, launched on December 27, 2009
Harmonices mundi ("The Harmony of the Worlds") in fulltext facsimile; Carnegie-Mellon University
De Stella Nova in Pede Serpentarii เก็บถาวร 2017-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ("On the new star in Ophiuchus's foot") in full text facsimile at Linda Hall Library
Walter W. Bryant. Kepler ที่ โครงการกูเทนแบร์ก  (1920 book, part of Men of Science series)
Electronic facsimile-editions of the rare book collection at the Vienna Institute of Astronomy
โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ ที่เว็บไซต์ Curlie
Audio – Cain/Gay (2010) Astronomy Cast Johannes Kepler and His Laws of Planetary Motion
Christianson, Gale E., Kepler's Somnium: Science Fiction and the Renaissance Scientist
Kollerstrom, Nicholas, Kepler's Belief in Astrology
References for Johannes Kepler
Plant, David, Kepler and the "Music of the Spheres"
Kepler, Napier, and the Third Law at MathPages
Calderón Urreiztieta, Carlos. Harmonice Mundi • Animated and multimedia version of Book V
Reading the mind of God เก็บถาวร 2008-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 1997 drama based on his life by Patrick Gabridge
Johannes Kepler 2010 drama based on his life by Robert Lalonde
โลทาร์ มัทเทอุส

โลทาร์ แฮร์แบร์ท มัทเทอุส (เยอรมัน: Lothar Herbert Matthäus; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1961) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอล อดีตนักฟุตบอลอาชีพ และอดีตผู้จัดการทีมชาวเยอรมัน หลังจากเป็นกัปตันนำทีมชาติเยอรมนีตะวันตกจนได้รับชัยชนะในฟุตบอลโลก 1990 ที่ซึ่งเขาได้ชูถ้วยรางวัลฟุตบอลโลก เขาก็ได้รับรางวัลบาลงดอร์ ใน ค.ศ. 1991 เขาได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปีคนแรก และยังคงเป็นชาวเยอรมันเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัลนี้ เขายังมีชื่ออยู่ในดรีมทีมบาลงดอร์ใน ค.ศ. 2020
มัทเทอุสครองสถิติ (ร่วมกับอันโตนิโอ การ์บาฆัล ผู้รักษาประตูชาวเม็กซิโก) ในการแข่งขันฟุตบอลโลก  5 ครั้ง (1982, 1986, 1990, 1994 และ 1998) ซึ่งมากกว่าผู้เล่นนอกสนามคนอื่น ๆ ในการแข่งขันฟุตบอลชาย จนกระทั่งฟุตบอลโลก 2018 ซึ่งราฟาเอล มาร์เกซ ของเม็กซิโกทำสถิติได้เท่ากับเขา เขาเป็นผู้ชนะในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1980 และลงเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984, 1988 และ 2000 ใน ค.ศ. 1999 เมื่ออายุได้ 38 ปี มัทเทอุสได้รับการลงคะแนนเสียงให้ได้รับรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของเยอรมนีอีกครั้ง หลังจากที่เคยได้รับรางวัลนี้มาแล้วใน ค.ศ. 1990
มัทเทอุสเป็นผู้เล่นชาวเยอรมันที่ติดทีมชาติมากที่สุดตลอดกาล โดยเขาเลิกเล่นไปด้วยสถิติรวม 150 นัด (83 นัดสำหรับเยอรมนีตะวันตก) และ 23 ประตู ในช่วงเวลา 20 ปี มัทเทอุสเป็นสมาชิกของฟีฟ่า 100 (รายชื่อนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เปเล่คัดเลือก) ดิเอโก มาราโดนา กล่าวถึงมัทเทอุสไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติ โยซอยเอลดิเอโก ของเขาว่า "เขาเป็นคู่แข่งที่เก่งที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา ผมเดาว่านั่นก็เพียงพอแล้วที่จะนิยามเขา"
มัทเทอุสเป็นผู้เล่นสารพัดประโยชน์และครบเครื่อง ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกองกลางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และมีชื่อเสียงในด้านการจ่ายบอลที่ชาญฉลาด การวางตำแหน่ง การเข้าปะทะในจังหวะที่ดี รวมถึงการยิงที่ทรงพลัง ระหว่างอาชีพนักฟุตบอลของเขา เขามักเล่นเป็นกองกลางแบบตัวต่อตัว แต่ในช่วงปลายอาชีพ เขามักจะเล่นในตำแหน่งกองหลังตัวรับ
โยฮัน ยาค็อพ บัลเมอร์

| โยฮัน ยาค็อพ บัลเมอร์ (Johann Jakob Balmer) |
| --- | --- |

เกิด: 1 พฤษภาคม 1825 เลาเซิน สวิสเซอร์แลนด์
เสียชีวิต: 12 มีนาคม ค.ศ. 1898(1898-03-12) (72 ปี) บาเซิล, สวิสเซอร์แลนด์
สัญชาติ: สวิสเซอร์แลนด์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยบาเซิล
โยฮัน ยาค็อพ บัลเมอร์ (เยอรมัน: Johann Jakob Balmer, 1 พฤษภาคม 1825 – 12 มีนาคม 1898) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักฟิสิกส์ ชาวสวิส
ชีวประวัติ

บัลเมอร์เกิดที่เมืองเลาเซิน เป็นลูกชายคนโตของประธานผู้พิพากษา เขาเก่งคณิตศาสตร์ตอนเป็นนักเรียน และในมหาวิทยาลัยก็เรียนเอกคณิตศาสตร์
เขาเข้าศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีคาลส์รูเออ และ มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ในประเทศเยอรมนี และได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยบาเซิล ในปี 1849 จากผลงานเกี่ยวกับไซคลอยด์ เขาน์ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในฐานะครูที่โรงเรียนหญิงล้วนในบาเซิล เขายังสอนที่มหาวิทยาลัยบาเซิล ในปี 1868 ขณะอายุได้ 43 ปี เขาแต่งงานกับคริสทีเนอ เพาลีเนอ ริงค์ (Christine Pauline Rinck) ทั้งคู่อยู่กินกันอย่างมีความสุขกับลูก 6 คน
ชีวประวัติ > งานวิจัย

แม้ว่าความสำเร็จของบัลเมอร์ในฐานะนักคณิตศาสตร์จะไม่โดดเด่นนัก แต่เขากลายเป็นที่รู้จักในปี 1885 จากสูตรเชิงประจักษ์ที่อธิบายสเปกตรัมของ อะตอมไฮโดรเจน หลังจากวิเคราะห์สเปกตรัมเส้นของอะตอมไฮโดรเจนด้วยวิธีการวัดของอันแดร์ส ยูนัส อ็องสเตริม เขาพบว่าความยาวคลื่นของเส้นเป็นไปตามสูตรดังนี
โดยที่ h = 3.6456×10-7 เมตร, n = 2, m = 3, 4, 5, 6, ... เมื่อตีพิมพ์ในปี 1885 เขาเรียก h ว่า "เลขไฮโดรเจนหลักมูล" จากนั้นบัลเมอร์ก็ใช้สูตรนี้ในการทำนายกรณีที่ m = 7 โดยชี้ให้เห็นว่าอ็องสเตริมได้สังเกตเห็นเส้นความยาวคลื่น 397 นาโนเมตรแล้ว ภายหลังการมีอยู่ของเส้นสเปกตรัมอื่น ๆ ถัดมาในอนุกรมบัลเมอร์ยังได้รับการยืนยันจากเพื่อนร่วมงานของบัลเมอร์สองคนคือ ฮา. เว. โฟเกิล (H. W. Vogel) และ ฮูกกินส์ (Huggins)
สูตรของบัลเมอร์ได้ถูกค้นพบในภายหลังโดยโยฮานเนส รืดแบร์ย ในปี 1890 โดยเห็นได้ชัดว่าเป็นกรณีพิเศษของสูตรของรืดแบร์
โดยที่ RH คือค่าคงตัวรืดแบร์ย และค่าของ n จะต้องเป็น  n_{2}>n_{1}โดยเมื่อ  n_{1}=2 จะเป็นอนุกรมบัลเมอร์
อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นยังไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมสมการถึงออกมาเป็นแบบนี้ จนกระทั่งนิลส์ โปร์ได้คิดค้นแบบจำลองของโปร์ขึ้นมาในปี 1913
บัลเมอร์เสียชีวิตในบาเซิลในปี 1898 ก่อนที่จะได้เห็นความสำเร็จนั้น
หลังจากเสียชีวิต

หนึ่งในหลุมอุกกาบาตบนดวงจันทร์ บัลเมอร์ ได้รับการตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา หลุมนี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกิน 100 กม.
โอลิมเปีย โบนาปาร์ต เจ้าหญิงนโปเลียน

โอลิมเปีย โบนาปาร์ต เจ้าหญิงนโปเลียน (เยอรมัน: Olympia von und zu Arco-Zinneberg) (พระนามเดิม:เคาน์เตสโอลิมเปีย ฟอน อัน ซู อโค-ซินเนอร์แบร์ค) ประสูติเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2531 เป็นพระธิดาใน อาร์ชดัชเชสมาเรีย เบียทริซแห่งออสเตรีย กับ เคานต์ลิบราด ฟอน อัน ซู อโค-ซินเนอร์แบร์ค พระบิดาของพระองค์เป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าลุดวิจที่ 3 แห่งบาวาเรีย ในขณะที่พระมารดานั้น ทรงเป็นเจ้านายชั้นสูงจากออสเตรีย โดยเป็นพระนัดดาใน อาร์ชดยุกโรแบร์ตแห่งออสเตรีย-เอสเต และ อาร์ชดัชเชสมาร์เกรีตาแห่งออสเตรีย-เอสเต ทั้งยังทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าฟ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์คดยุคแห่งออสเตรีย-เอสต์ พระประมุขแห่งราชวงศ์ออสเตรีย-เอสเต พระองค์ปัจจุบัน
เคาน์เตสโอลิมเปีย ฟอน อัน ซู อโค-ซินเนอร์แบร์ค ทรงจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเยล ปริญญาโทวิทยาศาสตร์การเมือง และได้พบกับ ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน พระสวามีในอนาคตในช่วงปิดเทอมที่ปารีส ก่อนจะทรงหมั้นกันในเดือนพฤษภาคม 2562 ซึ่งพระธำมรงค์นั้น ทรงทำมาจากเพชรยอดมงกุฎของ เออเฌนี เดอ มอนตีโค ก่อนจะเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ในปีเดียวกัน โดยมีสมาชิกพระราชวงศ์เสด็จพระราชดำเนิน/เสด็จร่วมงานมกามาย อาทิ แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงสเตฟานี แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงมาเรีย ลอราแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ เจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์ก เจ้าชายคริสทีอันแห่งฮันโนเฟอร์ (ประสูติ ค.ศ. 1985) เจ้าหญิงเบียทริซแห่งยอร์ก
โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์

| โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ |
| --- | --- |
Joseph Goebbels
เกิบเบิลส์ในปี ค.ศ. 1942

นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 30 เมษายน ค.ศ. 1945 – 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
ก่อนหน้า: อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ถัดไป: ลุทซ์ กราฟ ชเวรีน ฟ็อน โครซิค
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงประชาบาลและโฆษณาการ
ดำรงตำแหน่ง 13 มีนาคม ค.ศ. 1933 – 30 เมษายน ค.ศ. 1945
ถัดไป: แวร์เนอร์ เนามัน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 29 ตุลาคม ค.ศ. 1897 ปรัสเซีย  ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
เสียชีวิต: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 (อายุ 47 ปี) เบอร์ลิน นาซีเยอรมนี
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พรรคการเมือง:  พรรคนาซี
คู่สมรส: มัคดา เกิบเบิลส์
วิชาชีพ: นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 

เพาล์ โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ (เยอรมัน: Paul Joseph Goebbels) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ เป็นนักจิตวิทยามวลชนและแกนนำคนสำคัญฝ่ายพลเรือนของพรรคนาซี เขาได้สืบทอดตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเยอรมนีหลังจากฮิตเลอร์ฆ่าตัวตาย เขาได้ชื่อว่าเป็นเสมือนมือซ้ายของฮิตเลอร์ ขณะที่มือขวาคือไฮน์ริช ฮิมเลอร์