stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นกจาบฝนของบาร์โลว์

| นกจาบฝนของบาร์โลว์ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: Passeriformes Passeriformes
วงศ์:: Alaudidae Alaudidae
สกุล:: Calendulauda Calendulauda (Roberts, 1937)
สปีชีส์:: Calendulauda barlowi
ชื่อทวินาม
Calendulauda barlowi (Roberts, 1937)

Subspecies
 See text

     resident range
ชื่อพ้อง
 Calendulauda erythrochlamys barlowi  Certhilauda albescens barlowi  Certhilauda barlowi  Certhilauda erythrochlamys barlowi  Mirafra erythrochlamys barlowi  Pseudammomanes barlowi
นกจาบฝนของบาร์โลว์ (อังกฤษ: Barlow's lark) (Calendulauda barlowi) เป็นสปีชีส์ของนกจาบฝนในสกุล Alaudidae ตั้งชื่อตาม ชาร์ล บาร์โลว์ นักธุรกิจและนักอนุรักษ์ชาวแอฟริกาใต้ ถูกพบในนามิเบียและแอฟริกาใต้ที่มีถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติของมันคือกึ่งเขตร้อนชืหรือเขตร้อนแล้ง มันถูกคุกคามโดยการสูญเสียถิ่นที่อยู่ มีสามสปีชีส์ย่อย
นกกินปลีดำม่วง

| นกกินปลีดำม่วง |
| --- | --- |

เพศผู้

เพศเมีย
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Nectariniidae
สกุล:: Cinnyris
สปีชีส์:: C.  asiaticus
ชื่อทวินาม
Cinnyris asiaticus Latham, 1790

ชื่อพ้อง
 Nectarinia asiatica  Arachnechthra intermedia  Nectarinia mahrattensis
นกกินปลีดำม่วง (อังกฤษ: Purple sunbird; ชื่อวิทยาศาสตร์: Cinnyris asiaticus) เป็นนกกินปลีขนาดเล็ก กินน้ำหวานในดอกไม้เป็นอาหารแต่บางครั้งก็กินแมลงเป็นอาหารด้วยเหมือนกันโดยเฉพาะตอนเลี้ยงดูลูกอ่อน เพศผู้มีขนสีดำยกเว้นบางแห่งที่เป็นสีม่วงเปล่งปลั่ง เพศเมียมีสีเขียวมะกอกในส่วนบนสีเหลืองจางในส่วนล่าง
ลักษณะ

เป็นนกกินปลีขนาดเล็ก ปากโค้งสีดำเรียวเล็ก ความยาวจากปลายปากจดหาง 11 เซนติเมตร นกตัวผู้ ในที่แสงน้อยจะเห็นเป็นนกที่มีสีดำทั้งตัว แต่กลางแสงแดดจัดจะเห็นแตกต่างออกไป คือ หัว ลำตัวด้านบน ใต้คอ และ อกเป็นสีม่วงถึงน้ำเงินเหลือบมันหรือฟ้าจนถึงสีฟ้าอมเขียว ท้องสีม่วงอ่อนหรือม่วงออกดำ หน้าด้านข้างสีฟ้าอมเขียวเหลือบมัน  อกและบริเวณอกตอนล่างมีแถบเล็ก ๆ สีน้ำตาลแดงคั่น ในนกตัวผู้บางตัวอาจมีแต้มเล็ก ๆ สีแดงสดหรือเหลืองสดสะท้อนแสงในบางมุมออกมาให้เห็น
ช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ นกตัวผู้จะมีสีเหมือนนกตัวเมียคือหลังสีเขียวแกมเหลืองหรือเขียวแกมน้ำตาลอ่อน ปีกและหางสีดำมีแถบกว้างสีม่วงและแถบเป็นปื้นสีดำ หรือฟ้าแกมดำลากจากกลางคอลงไปถึงอกตอนบน
นกตัวเมีย ลำตัวด้านบนมีสีเขียวแกมเหลืองถึงเขียวแกมน้ำตาล ท้องสีเหลืองคล้ำ แตกต่างจากนกกินปลีอกเหลืองตัวเมียคือลำตัวด้านล่างเป็นสีเหลืองจางกว่า ปลายหางมีแถบแคบ ๆ สีขาว แตกต่างจากนกกินปลีคอสีน้ำตาลตัวเมียคือลำตัวด้านบนมีแต้มสีน้ำตาล หางสีดำปลายหางด้านล่างสีขาว
นกวัยอ่อนคล้ายนกตัวเมียที่เต็มวัยแต่บริเวณท้องมีสีอ่อนกว่ามาก
แหล่งข้อมูลอื่น

Purple Sunbird videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection.
Calls from Xeno-Canto
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cinnyris asiaticus ที่วิกิสปีชีส์
ธีโอดอร์ เกรย์

| ธีโอดอร์ เกรย์ |
| --- | --- |

เกิด:  (1964-11-18) 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1964 (60 ปี) เออร์บานา, อิลลินอยส์, สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ร่วมก่อตั้ง วุลแฟรมรีเสิร์ช  ผูเขียนบทความเชิงวิทยาศาสตร์ผู้ร่วมก่อตั้ง ทัชเพรซ
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: นักคณิตศาสตร์, นักเคมี, การคำนวณ
สถาบันที่ทำงาน: วุลแฟรมรีเสิร์ช, ทัชเพรซ
 
ธีโอดอร์ "ธีโอ" เกรย์ (อังกฤษ: Theodore "Theo" Gray) เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวุลแฟรมรีเสิร์ช นักเขียนด้านวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและผู้พัฒนาแอปพลิเคชันของทัชเพรซ
การศึกษา

ธีโอดอร์ เกรย์เข้าศึกษาที่ โรงเรียนมัธยมศึกษาศูนย์ปฏิบัติการมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาเคมี จากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ที่เออร์แบนา–แชมเปญจน์ ใน ค.ศ. 1986
อาชีพการงาน

ใน ค.ศ. 1987 เขาลาออกขณะศึกษาในระดับปริญญาเอก สาขาเคมีทฤษฎีที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ เพื่อร่วมงานกับ สตีเฟน วุลแฟรม ในปีเดียวกันนั้น เขาร่วมก่อตั้งวุลแฟรมรีเสิร์ช  งานแรกของเขาในบริษัทคือการสร้างอินเทอร์เฟซผู้ใช้สำหรับแมทะแมทิคา  ในเวลาต่อมา เกรย์ได้ออกจากวุลแฟรมรีเสิร์ชไปเป็นนักเขียนและผู้จัดพิมพ์เต็มเวลา
เขาสะสมธาตุเคมี และครอบครองตัวอย่างธาตุมากกว่า 1,000 ตัวอย่าง และนำตัวอย่างธาตุต่าง ๆ ในใส่ในช่องของโต๊ะที่เป็นรูปตารางธาตุที่เขาจัดทำขึ้น และได้รับรางวัลเอซีเอสเกรดดี้สแต็ก (ACS Grady Stack) ประจำ ค.ศ. 2011 เพื่อเป็นเกียรติแก่การเผยแพร่ความรู้ทางด้านเคมีสู่สาธารณะ รวมถึงรางวัลอิกโนเบล สาขาเคมี ประจำ ค.ศ. 2002 เขาจ้างนักถ่ายรูป นิก แมนน์ ร่วมถ่ายภาพตัวอย่างธาตุ และนำไปประกอบในหนังสือ The Elements: A Visual Exploration of Every Known Atom in the Universe" และเป็นเวลาหลายปีที่เกรย์เขียนคอลัมน์ประจำสำหรับ วิทยาศาสตร์ยอดนิยม เรื่อง "Gray Matter"  คอลัมน์นี้เข้ารอบสุดท้ายสำหรับรางวัลนิตยสารแห่งชาติสำหรับคอลัมน์ดีเด่นใน ค.ศ. 2010  ใน ค.ศ. 2009 บทความของเกรย์ได้รับการตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ Mad Science: Experiments You Can Do at Home—But Probably Shouldn't.   ต่อจากหนังสือ Mad Science 2: Experiments You Can Do At Home, But STILL Probably Shouldn't ที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 2013
ในปี ค.ศ. 2010 เกรย์ได้ก่อตั้ง ทัชเพรซ ร่วมกับ แม็กซ์ วิตบี, จอห์น โครมี และ สตีเฟน วุลแฟรม ไม่นานหลังจากการเผยแพร่แอปพลิเคชันในไอแพด   บริษัทถูกสร้างขึ้นเพื่อพัฒนาแอปพลิเคชันเพื่อการศึกษาที่เป็นนวัตกรรมใหม่โดยใช้เทคโนโลยีของไอแพด แอปพลิเคชันที่เผยแพร่ครั้งแรกคือ "The Elements"  และใน ค.ศ. 2014 เกรย์เผยแพร่แอปพลิเคชัน "Molecules" ที่สามารถตอบสนองผู้ใช้จากการสัมผัสได้ จาก "Disney Animated" ของทัชเพรซซิ่ง ซึ่งแอปเปิลเสนอชื่อให้เป็นแอปพลิเคชันไอแพดที่ดีที่สุดประจำ ค.ศ. 2013 ทั่วโลก App Editor ของไอทูนส์  นอกจากนี้แอปพลิเคชันของเขาได้รับรางวัล BAFTA ใน ค.ศ. 2014  เกรย์ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง เพลย์เกรย์แลบ กับนินา พาเลย์
เกรย์พัฒนาชุดโมเดลอะคริลิกหลายชุดที่เคลื่อนไหวได้ เขาตั้งชื่อว่า "เครื่องกลภาพเคลื่อนไหว" (Mechanical GIFs) เพื่อแสดงถึงการทำงานของเครื่องจักร กลไก อุปกรณ์ และอุปกรณ์ต่าง ๆ
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 เกรย์ได้รับเชิญให้ไปที่ปักกิ่งในนามของ เดอะนิวตันโปรเจกต์ โดยผู้ก่อตั้ง Jizhe Xu เพื่อทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษา
ตลอดอาชีพการงานของเขา เกรย์เป็นผู้สนับสนุนการเผยแพร่ความรู้จากผู้มีความรู้วิทยาศาสตร์สู่สาธารณชนในวงกว้าง
ผลงาน

How Things Work: The Inner Life of Everyday Machines, Black Dog & Leventhal Publishers, 2019, 256pp.ISBN 978-0316445436
ปฏิกิริยา: ภาพประกอบการสำรวจองค์ประกอบ โมเลกุล และการเปลี่ยนแปลงในจักรวาล, Black Dog & Leventhal, 2017, 240pp.ISBN 978-0316391221ไอเอสบีเอ็น 978-0316391221
โมเลกุล: องค์ประกอบและสถาปัตยกรรมของทุกสิ่ง, Black Dog & Leventhal, 2014, 240pp.ISBN 1-57912-971-4ไอเอสบีเอ็น 1-57912-971-4
Theodore Grey's Elements Vault: สมบัติของตารางธาตุพร้อมเอกสารเก็บถาวรที่ถอดออกได้และตัวอย่างธาตุจริง—รวมถึงทองคำบริสุทธิ์! Black Dog & Leventhal, 2011, 128pp.ISBN 1-57912-880-7ไอเอสบีเอ็น 1-57912-880-7
(ร่วมกับช่างภาพ นิค แมนน์) The Elements: A Visual Exploration of Every Known Atom in the Universe, Black Dog & Leventhal, 2009, 240pp.ISBN 1-57912-814-9ไอเอสบีเอ็น 1-57912-814-9
Theo Grey's Mad Science: การทดลองที่คุณทำได้ที่บ้าน—แต่อาจไม่ควร, Black Dog & Leventhal, 2009, 240pp.ISBN 1-57912-791-6ไอเอสบีเอ็น 1-57912-791-6
(ร่วมกับ Jerry Glynn) The Beginner's Guide to Mathematica Version 3, Cambridge University Press, 1997, 355pp. lSBN 0521622026
Mad Science 2 ของธีโอ เกรย์: การทดลองที่คุณสามารถทำได้ที่บ้าน แต่ก็ยังไม่ควร ทำ, Black Dog & Leventhal, 2013, 240pp.ISBN 1-57912-932-3ไอเอสบีเอ็น 1-57912-932-3
ดูเพิ่ม

รายชื่อผู้ได้รับรางวัล อิกโนเบล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัว
periodictable.com
เว็บไซต์ทางการของ Mechanical Gifs
หน้าผู้เขียนอเมซอน
สำนักพิมพ์ Black Dog & Leventhal เก็บถาวร 2012-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"ธีโอดอร์ เกรย์: ผู้ชื่นชอบธาตุพูดถึงการสร้างตารางธาตุสำหรับศตวรรษที่ 21" โดย Bethany Halford ซีแอนด์เอ็น 26 พฤศจิกายน 2550 หน้า 50
การแสดงตารางธาตุทำให้ธาตุเป็นมากกว่าธาตุ โดย Greg Kline, The News-Gazette, 27 พฤศจิกายน 2546
สัมภาษณ์ Science Friday กับ Theodore Grey, กรกฎาคม 2545
Apple Keynote Speech ของ Steve Jobs, การปรากฏตัวของ Theodore Grey, 2005
นกกระเรียนออสเตรเลีย

| นกกระเรียนออสเตรเลีย |
| --- | --- |

บรอลกา (Grus rubicunda)
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Gruiformes
วงศ์:: Gruidae
สกุล:: Grus
สปีชีส์:: G.  rubicunda
ชื่อทวินาม
Grus rubicunda (Perry, 1810)

Grus rubicunda
นกกระเรียนออสเตรเลีย หรือ บรอลกา (อังกฤษ: Brolga) เป็นนกในวงศ์นกกระเรียน ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง อาศัยอยู่ในทางตะวันออกของประเทศออสเตรเลีย และเป็นสัญลักษณ์ของรัฐควีนส์แลนด์
อนุกรมวิธาน

นกได้รับการจำแนกครั้งแรกโดยนักธรรมชาติวิทยา จอร์จ เพอร์รี (George Perry) ในปี ค.ศ. 1810 นกกระเรียนออสเตรเลียถูกจำแนกผิดพลาดไปอยู่ในสกุล Ardea ที่รวมถึงนกกระสาและนกกระยาง ทั้งที่จริงแล้วมันเป็นสมาชิกของอันดับ Gruiformes ซึ่งมีสมาชิกเป็นนกกวักและนกกระเรียนและเป็นสมาชิกของสกุล สหภาพวิหควิทยาหลวงแห่งออสเตรเลีย (Royal Australasian Ornithologists Union) ทำให้ชื่อ Brolga จากภาษา Gamilaraay - burralga ซึ่งกลายเป็นชื่อทางการของนกชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1926
นกกระเรียนออสเตรเลีย นกกระเรียนไทย และ นกกระเรียนคอขาวถูกมองว่าเป็นกลุ่มธรรมชาติที่สร้างขึ้นมาบนพื้นฐานของความคล้ายคลึงกันในเสียงร้องในปี ค.ศ. 1976 ซึ่งได้รับการยืนยันเพิ่มเติมโดยการศึกษาระดับโมเลกุลของดีเอ็นเอ แต่มันยังไม่ชัดเจนนักที่นกสองในสามชนิดเป็นญาติใกล้ชิดกัน
ลักษณะ

นกกระเรียนออสเตรเลียที่โตเต้มที่มีสีเทาถึงเงิน-เทา สูง 0.7–1.3 ม. ช่วงปีกกว้าง 1.7–2.4 ม. มีแถบแดงจากปากไปถึงด้านหลังของหัว ปากสีขาวเหมือนกระดูก นกวัยอ่อนไม่มีแถบสีแดง นกเพศผู้โดยเฉลี่ยหนักน้อยกว่า 7 กก. เพศเมียโดยเฉลี่ยหนักน้อยกว่า 6 กก. (13 lb) น้ำหนักจะอยู่ระหว่าง 3.7 ถึง 8.7 กก.
เป็นการง่ายที่นกกระเรียนออสเตรเลียจะสับสนกับนกกระเรียนไทย แต่นกชนิดหลังแถบแดงที่หัวจะแผ่ไปลงถึงคอ ขณะที่นกกระเรียนออสเตรเลียจะอยู่ที่หัวเท่านั้น และการกระจายพันธุ์ของนกกระเรียนไทยจำกัดอยู่เพียงสองสามแห่งในทางเหนือของออสเตรเลีย นกกระเรียนออสเตรเลียนั้นจะมีการกระจายพันธุ์กว้างกว่า
การกระจายพันธุ์

บรอลกามีการกระจายพันธุ์กว้างมากโดยเฉพาะในทางตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลียโดยเฉพาะทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐควีนส์แลนด์ และทางใต้ไปได้ไกลถึงรัฐวิกตอเรีย นกสามารถพบได้ในเกาะนิวกินีเช่นกัน และบางครั้งพบว่าอพยพไปถึงประเทศนิวซีแลนด์และทางตอนเหนือของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย มีประชากรประมาณ 20,000 ถึง 100,000 ตัว มูลนิธิอนุรักษ์นกกระเรียนสากล (International Crane Foundation) ได้เริ่มเพาะพันธุ์นกในกรงเลี้ยงจากนก 3 คู่ที่จับได้ในปี ค.ศ. 1972 บรอลกาไม่มีการอพยพย้ายถิ่น แต่จะมีการเคลื่อนย้ายซึ่งตอบสนองตามฤดูกาลฝน
แหล่งข้อมูลอื่น

International Crane Foundation's Brolga page เก็บถาวร 2005-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Unique Australian Animals เก็บถาวร 2010-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน– Brolga "reddish crane"
All Info About Myths– a copy of the Brolga's Dreamtime myth
Australian Museum fact sheet
Gould's The Birds of Australia plate
Australian Crane (Grus rubicundus) from Cranes of the World (1983) by Paul Johnsgard
นกคุ่มสี

| นกคุ่มสี |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Galliformes
วงศ์:: Phasianidae
สกุล:: Excalfactoria
สปีชีส์:: E.  chinensis
ชื่อทวินาม
 Excalfactoria chinensis  Linnaeus, 1766

ชนิดย่อย
 Excalfactoria chinensis chinensis  Excalfactoria chinensis lineata  Excalfactoria chinensis lepida  Excalfactoria chinensis australis  Excalfactoria chinensis colletti
ชื่อพ้อง
 Exalfactoria chinensis (Linnaeus, 1766)
นกคุ่มสี หรือ ไก่นา (อังกฤษ: King quail, Blue-breasted quail, Asian blue quail, ชื่อวิทยาศาสตร์: Excalfactoria chinensis) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae)
ตัวผู้มีสีสันเด่นกว่านกคุ่ม (Corturnix spp.) ชนิดอื่นมาก โดยบริเวณหน้าผาก, คิ้ว และด้านข้างของคอเป็นสีน้ำเงินแกมเทา บริเวณใต้ตามีแถบสีขาว 2 แถบ คอหอยสีดำและด้านล่างมีแถบใหญ่สีขาว อกและสีข้างเป็นสีน้ำเงินแกมเทา ลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลเข้มมีลายจุดและลายขีดสีดำกระจายอยู่ ลำตัวด้านล่างส่วนที่เหลือเป็นสีน้ำตาลแดง ตัวเมียมีลำตัวด้านบนคล้ายกับตัวผู้ คอหอยสีเนื้อ ลำตัวด้านล่างสีเนื้อแกมม่วง อกและสีข้างมีลายแถบสีออกดำ นิ้วสีเหลืองเข้ม
พบกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย, หมู่เกาะนิโคบาร์, ตอนใต้ของจีน, เกาะไต้หวัน, เกาะไหหลำ, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, หมู่เกาะซุนดาใหญ่, ฟิลิปปินส์ จนถึงทวีปออสเตรเลีย
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในป่าหญ้า, ป่าละเมาะ และทุ่งโล่ง พบอยู่เป็นคู่หรือฝูงเล็ก ๆ หากินในเวลากลางวัน โดยหากินตามพื้นดิน ได้แก่ เมล็ดพืช และแมลงต่าง ๆ เช่น ปลวก เมื่อพบศัตรูซ่อนตามกอหญ้า ผสมพันธุ์ในช่วงฤดูร้อนต่อฤดูฝน ระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน ทำรังด้วยการขุดดินให้เป็นแอ่งเล็ก ๆ บริเวณที่เป็นซุ้มกอหญ้าหรือกอพืช อาจนำใบไม้หรือใบหญ้ามาวางในแอ่งเพื่อรองรับไข่ ออกไข่ครั้งละประมาณ 5-7 ฟอง
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม ในประเทศไทยมีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ปา พุทธศักราช 2535
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Coturnix chinensis ที่วิกิสปีชีส์
นกกระทุง

| นกกระทุง |
| --- | --- |

ขณะหากินในน้ำ

ขณะบิน
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Pelecaniformes
วงศ์:: Pelecanidae
สกุล:: Pelecanus
สปีชีส์:: P.  philippensis
ชื่อทวินาม
Pelecanus philippensis Gmelin, 1789

นกกระทุง (อังกฤษ: Spot-billed pelican; ชื่อวิทยาศาสตร์: Pelecanus philippensis) นกน้ำขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระทุง (Pelecanidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในวงศ์นี้ ที่พบได้ในประเทศไทย
ลักษณะทั่วไป

นกกระทุงเป็นนกขนาดใหญ่ มีความยาวจากปากถึงปลายหางประมาณ 52–60 นิ้ว มีขาสั้นใหญ่ ปากยาวแบนข้างใต้มี
ถุงสีออกม่วงขนาดใหญ่ บริเวณขอบปากบนมีจุดสีน้ำเงินเข้มอยู่เป็นระยะตามความยาวของจะงอยปาก ตีนมีพังผืดสี
เหลืองขึงเต็มระหว่างนิ้วทุกนิ้วคล้ายเป็ด ม่านตาสีแดง แข้งและตีนสีเนื้อ สามารถว่ายน้ำได้ดี บินได้สูง ในฤดูผสมพันธุ์ 
ขนจะเปลี่ยนเป็นสีเทาเงินในช่วงบนของลำตัว ส่วนช่วงล่างจะเป็นสีขาว แต่ถ้าไม่ใช่ฤดูผสมพันธุ์ ปีก หางและส่วนใต้ลำตัว 
จะมีสีน้ำตาลเช่นเดียวกับนกกระทุงที่ยังไม่โตเต็มที่ ทั้งตัวผู้และตัวเมียรูปร่างและสีสันเหมือนกัน นกกระทุงชอบอยู่เป็นฝูง 
กินปลา, กุ้ง, กบ หรือสัตว์เลื้อยคลานเล็ก ๆ เป็นอาหารและหาอาหารด้วยกัน ถ้าตัวใดตัวหนึ่งทำอะไรตัวอื่นจะทำตาม เวลาที่อยู่เฉย ๆ จะหันหน้าไปทางเดียวกันหมด เวลาบินจะหดคอเข้ามา บินกันเป็นแถวเรียงหนึ่ง บางครั้งบินเป็นรูปตัว V 
ส่วนใหญ่จะบินเป็นรูปขั้นบันไดกว้าง ๆ รังสร้างด้วยกิ่งไม้ใหญ่ ๆ วางสานกันบนต้นไม้สูง ๆ ขนาดของรังมีเส้นผ่าศูนย์
กลาง 2 ฟุต วางไข่ครั้งละประมาณ 3 ฟอง ไข่มีสีขาว ทั้งตัวผู้และตัวเมียช่วยกันกกไข่ประมาณ 
4–5 อาทิตย์ จึงฟักเป็นตัว
ถิ่นที่อยู่อาศัย

อินเดีย, จีน, ไหหลำ, ไต้หวัน, ซุนดา, ออสเตรเลีย, โซโลมอน, อินโดจีน, ฟิลิปปินส์, แหลมมลายูและไทย ประเทศไทย
มีอยู่ทั่วไปทุกภาค ปัจจุบันเป็นนกที่ค่อนข้างพบเห็นยากมาก เคยพบปนอยู่กับฝูงนกปากห่างที่วัดไผ่ล้อม จังหวัดปทุมธานี ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2545 ได้มีการพบเห็นฝูงนกกระทุงที่บินผ่านประเทศไทยและแวะพักหากินที่บ่อปลาของชาวบ้านใน หมู่ 7 ตำบลหน้าโคก อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และบริเวณใกล้เคียง ซึ่งมีบ่อปลาอยู่ ซึ่งสามารถพบเห็นได้ปีละ 2 ช่วง คือ ช่วงเดือนพฤษภาคม–มิถุนายน และช่วงเดือนตุลาคม–พฤศจิกายน และสามารถมองเห็นได้บนเสาไฟฟ้าแรงสูงจากถนนเสนทางสายป่าโมก–สุพรรณ ช่วงหน้าโคก
ในอดีตนกกระทุงสามารถพบได้มากมายในประเทศไทย ในพงศาวดารระบุไว้ว่า ในศึกลาดหญ้า อันเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเก้าทัพในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อพระยาสระบุรีได้รับคำสั่งให้เดินทางล่วงหน้าไปตีทัพหน้าของพม่า ที่ริมแม่น้ำน่าน ตำบลปากพิง ใต้เมืองพิษณุโลก เมื่อพระยาสระบุรีพักทัพที่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่าน ในเวลากลางคืนได้พบกับนกกระทุงฝูงใหญ่ จนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นกองทัพพม่า จึงได้สั่งการให้ถอยทัพ
พฤติกรรม, การสืบพันธุ์

ชอบอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงทั้งช่วงเวลาหากินและทำรัง ขณะหาอาหารจะใช้ถุงใต้คอทำหน้าที่คล้ายสวิงช้อนปลาลงในลำคอ 
นกกระทุงทำรังอยู่บนต้นไม้รวมกันเป็นฝูง วางไข่คราวละ 1–5 ฟอง และใช้เวลาฟักไข่ประมาณ 30 วัน โดยทั้งตัวผู้และตัวเมียผลัดกันทำหน้าที่
สถานภาพปัจจุบัน

ใกล้สูญพันธุ์จากประเทศไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 บัญญัติไว้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pelecanus philippensis ที่วิกิสปีชีส์
นกกาน้ำปากยาว

| นกกาน้ำปากยาว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Pelecaniformes
วงศ์:: Phalacrocoracidae
สกุล::  Phalacrocorax
สปีชีส์:: P.  fuscicollis
ชื่อทวินาม
Phalacrocorax fuscicollis Stephens, 1826


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ทั่วโลก
นกกาน้ำปากยาว (อังกฤษ: Indian cormorant, Indian shag; ชื่อวิทยาศาสตร์: Phalacrocorax fuscicollis) เป็นนกในวงศ์นกกาน้ำ (Phalacrocoracida) พบตามแหล่งน้ำของอนุทวีปอินเดีย ออกไปทางตะวันตกถึงรัฐสินธ์ และทางตะวันออกถึงประเทศไทยและกัมพูชา ชอบอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม มีความแตกต่างจากนกกาน้ำเล็ก (P. niger) ที่มีขนาดใกล้เคียงกันคือ ตาสีฟ้า หัวเล็ก หน้าผากลาด มีปากยาวแคบโค้งเป็นตะขอที่ปลายปาก
ลักษณะ

คล้ายนกกาน้ำใหญ่ แต่ขนาดเล็กกว่า ปากเรียวบางกว่า หัว คอ และลำตัวด้านล่างดำ คอ ใต้คอ กลางอก และกลางท้องอาจมีสีขาวแซม หลังน้ำตาลเหลือบเป็นมัน ในขนชุดผสมพันธุ์ หัว คอ อก และลำตัวด้านล่างดำเป็นมัน หน้าผากและเหนือตามีขีดขาวเล็ก ๆ กระจาย ข้างหัวด้านท้ายมีกระจุกขนสีขาว
พฤติกรรมและสถานะ

เมื่อเวลาบินมักจะยืดคอไปตรง ๆ ว่ายน้ำและจับปลาได้เก่ง แต่เมื่อขึ้นแล้วต้องกางปีกผึ่งให้แห้ง ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ปัจจุบัน มีแหล่งเพาะขยายพันธุ์แหล่งใหญ่ คือที่ ป่าชายเลนในตำบลโคกขาม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Phalacrocorax fuscicollis ที่วิกิสปีชีส์
นกจาบฝนแองโกลา

| Angolan lark |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: Passeriformes Passeriformes
วงศ์:: Alaudidae Alaudidae
สกุล:: Mirafra Mirafra Barboza du Bocage, 1880
สปีชีส์:: Mirafra angolensis
ชื่อทวินาม
Mirafra angolensis Barboza du Bocage, 1880

Subspecies
 see text

     resident range
นกจาบฝนแองโกลา (อังกฤษ: Angolan lark) เป็นนกจาบฝนในครอบครัว Alaudidae พบได้ทางตะวันออกเฉียงใต้ของแอฟริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งแองโกลา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, แทนซาเนีย, และแซมเบีย ประกอบด้วยสามสปีชีส์ย่อย ที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติคือกึ่งเขตร้อน (subtropical) หรือเขตร้อนที่แห้ง (tropical dry) หรือเปียกตามฤดูกาล ทุ่งหญ้าที่ราบลุ่ม
นกจาบควาย

| นกจาบควาย |
| --- | --- |

นกจาบควายปากแดง (B. niger)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Ploceidae
สกุล:: Bubalornis A. Smith, 1836

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
นกจาบควาย หรือ นกกระจาบควาย (อังกฤษ: Buffalo weaver) เป็นนกขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในสกุล Bubalornis ในวงศ์นกจาบ (	Ploceidae)
จัดเป็นนกจาบ หรือนกกระจาบที่มีขนาดใหญ่ พบได้เฉพาะในทวีปแอฟริกา แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด ได้แก่
นกจาบควายปากแดง (B. niger)
นกจาบควายปากขาว (B. albirostris)
หมายเหตุ: นอกจากนี้แล้ว นกจาบควายยังหมายถึง นกจาบควายหัวขาว (Dinemellia dinemelli) และนกจาบควายหัวแดง (Anaplectes rubriceps) ซึ่งล้วนแต่เป็นนกที่พบได้ในทวีปแอฟริกา และเป็นนกเพียงชนิดเดียวในแต่ละสกุลอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Bubalornis ที่วิกิสปีชีส์
นกจาบปีกอ่อนสร้อยคอสีน้ำตาล

| นกจาบปีกอ่อนสร้อยคอสีน้ำตาล |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Passeriformes
วงศ์:: Emberizidae
สกุล:: Zonotrichia
สปีชีส์:: Z.  capensis
ชื่อทวินาม
Zonotrichia capensis (Müller, 1776)

นกจาบปีกอ่อนสร้อยคอสีน้ำตาล (อังกฤษ: Rufous-collared Sparrow) เป็นนกจาบปีกอ่อนในโลกใหม่ สีสันไม่ฉูดฉาด ซึ่งประกอบด้วยสี น้ำตาล, ดำ และเทา โดยเป็นลวดลายจางและเข้มสลับกัน แต่มีจุดเด่นตรงแถบคาดคอสีน้ำตาลแดงตรงบริเวณท้ายทอย กับแถบดำสลับเทาบนใบหน้า และมีหงอนสั้น มักพบอยู่ตามพื้นดิน โดยกินเมล็ดพืชหรือดอกหญ้า รวมถึงแมลงและปลวกเป็นอาหาร
นกชนิดนี้เป็นนกถิ่นเดียวของทวีปอเมริกา ไม่พบในโลกเก่า โดยกระจายพันธุ์ ณ ประเทศเม็กซิโก ไปจนถึงปลายสุดของประเทศอาร์เจนตินา ขนาดตัวจากจะงอยปากถึงปลายหางอยู่ที่ 14 ซม. อาศัยอยู่ตามพื้นราบระดับน้ำทะเล จนถึงเทือกเขาสูง อาทิ เทือกเขาแอนดีส ที่ระดับ 4,500 เมตรเหนือทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นกจาบปีกอ่อนสร้อยคอสีน้ำตาล
นกกะปูด

| นกกะปูด |
| --- | --- |

นกกะปูดใหญ่ (Centropus sinensis)  เสียงร้องของนกกะปูดไฟล์:Greater coucal - Centropus sinensis.ogg

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Cuculiformes
วงศ์:: Cuculidae
วงศ์ย่อย:: Centropodinae Horsfield, 1823
สกุล:: Centropus Illiger, 1811

ชนิดต้นแบบ
Centropus senegalensis L. (1766)
ชนิด
 30 ชนิด (ดูในเนื้อหา)
ชื่อพ้อง
 Centropodidae
นกกะปูด (อังกฤษ: Coucals, Crow pheasants) เป็นนกสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Centropodinae ในวงศ์นกคัคคู (Cuculidae) โดยใช้ชื่อสกุลว่า Centropus แต่มิใช่นกปรสิตเหมือนนกชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน โดยเป็นนกเพียงวงศ์เดียวและสกุลเดียว
นกกะปูด จัดเป็นนกขนาดกลาง มีลำตัวเพรียวยาว ลักษณะคล้ายกา มีความยาวประมาณ 35.50 เซนติเมตร ปากสีดำแหลมสั้นหนาแข็งแรง ตาสีแดง หัวและคอ และลำตัวสีดำ ปีกสั้นสีน้ำตาลแดง ขายาวสีดำ นิ้วตีนและเล็บยาวแข็งแรง สามารถจับเหยื่อ เกาะยึดเหนียวไต่แทรกไปตามพงหญ้า, ต้นไม้ หรือ พุ่มไม้หนาทึบได้อย่างคล่องแคล่ว หางยาวประมาณ 15–25 เซนติเมตร หนังหนาเหนียวสีดำ
นกกะปูด ได้ชื่อมาจากเสียงร้อง "ปูด ๆ ๆ ๆ ๆ" อันเป็นเอกลักษณ์ มักอาศัยอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ชายน้ำหรือพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ มีพฤติกรรมออกกินในตอนเช้าและตอนเย็น เมื่อตกใจแทนที่จะบินหนีเหมือนนกชนิดอื่น แต่กลับวิ่งหัวซุกหัวซุนเข้าซ่อนเร้นอยู่ในพุ่มไม้รกใกล้ ๆ บริเวณนั้น เมื่อจวนตัวจึงบินหนี นกกะปูดกินอาหารได้แก่ กบ, เขียด, หนู, อึ่งอ่าง, ปู, กุ้ง, หอย และปลา โดยหากินตามท้องนาหรือชายน้ำ แต่อาหารที่ชอบที่สุด คือ งู ทำรังอยู่ตามพงหญ้ารกตามริมน้ำ เช่น อ้อ หรือแขม วางไข่ครั้งหนึ่งราว 2 ถึง 6 ฟอง ตัวผู้กับตัวเมียจะผลัดเปลี่ยนกันฟักไข่
นกกะปูด กระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั่วไปทั้งทวีปเอเชียและแอฟริกา แบ่งออกเป็น 30 ชนิด ได้แก่
การจำแนก

Centropus andamanensis Beavan, 1867 – นกกะปูดอันดามัน
Centropus anselli Sharpe, 1874 – นกกะปูดกาบอง
Centropus ateralbus Lesson, 1826 – นกกะปูดลาย
Centropus bengalensis  (Gmelin, 1788) – นกกะปูดเล็ก
Centropus bernsteini Schlegel, 1866 – นกกะปูดปากดำ
Centropus celebensis Quoy & Gaimard, 1830 – นกกะปูดอ่าว
Centropus chalybeus  (Salvadori, 1876) – นกกะปูดจะงอย
Centropus chlororhynchos Blyth, 1849 – นกกะปูดปากเขียว
Centropus cupreicaudus Reichenow, 1896 – นกกะปูดหางทองแดง
Centropus goliath Bonaparte, 1850 – นกกะปูดโกไลแอท
Centropus grillii Hartlaub, 1861 – นกกะปูดดำ
Centropus leucogaster  (Leach, 1814) – นกกะปูดคอดำ
Centropus melanops Lesson, 1830 – นกกะปูดหน้าดำ
Centropus menbeki Lesson & Garnot, 1828 – นกกะปูดปากสีงาช้าง
Centropus milo Gould, 1856 – นกกะปูดหัวควาย
Centropus monachus Ruppell, 1837 – นกกะปูดหัวน้ำเงิน
Centropus nigrorufus  (Cuvier, 1816) – นกกะปูดซุนดา
Centropus phasianinus  (Latham, 1802) – นกกะปูดพิราบ
Centropus rectunguis Strickland, 1847 – นกกะปูดนิ้วสั้น
Centropus senegalensis  (Linnaeus, 1766) – นกกะปูดเซเนกัล
Centropus sinensis  (Stephens, 1815) – นกกะปูดใหญ่
Centropus spilopterus Gray, 1858 – นกกะปูดไค
Centropus steerii Bourns & Worcester, 1894 – นกกะปูดหลังหัวดำ
Centropus superciliosus Hemprich & Ehrenberg, 1829 – นกกะปูดคิ้วขาว
Centropus toulou  (Statius Muller, 1776) – นกกะปูดมาลากาซี่
Centropus unirufus  (Cabanis & Heine, 1863) – นกกะปูดรูฟัส
Centropus violaceus Quoy & Gaimard, 1830 – นกกะปูดสีม่วง
Centropus viridis  (Scopoli, 1786) – นกกะปูดฟิลิปปิน
สำหรับในประเทศไทย พบ 2 ชนิด คือ นกกะปูดใหญ่ และนกกะปูดเล็ก ซึ่งพบได้ทุกจังหวัด และอาจจะพบนกกะปูดนิ้วสั้น ที่เป็นนกพลัดหลง หายากได้อีกด้วย
ในวัฒนธรรม

นกกะปูด ในวัฒนธรรมความเป็นอยู่พื้นบ้านของชาวไทย เมื่อนกกะปูดร้องในเวลาเช้าและเวลาเย็น อีกทั้งร้องเป็นเวลาคล้ายบอกโมงยาม ซึ่งตรงกับเวลาน้ำขึ้น ผู้คนในสมัยโบราณ จึงฟังเสียงนกกะปูดเป็นสัญญาณบอกเวลา เรียกกันว่า "ยามนกกะปูด" ได้แก่ ร้องครั้งที่ 1 เรียกว่า ยามหนึ่ง (ราว 01.00 น.) ร้องครั้งที่ 2 เรียกว่า ยามสอง (ราว 02.00 น.) ร้องครั้งที่ 3 เรียกว่า ยามสาม (ราว 03.00 น.) ร้องครั้งที่ 4 เรียกว่า ยามสี่ (ราว 04.00 น.)
นอกจากนี้แล้วจากเสียงร้อง คำว่า "นกกะปูด" ยังเป็นภาษาปากในภาษาไทย หมายถึง คนที่เก็บรักษาความลับไว้ไม่อยู่ และยังถูกอ้างอิงถึงในเพลง น้ำลงนกร้อง ซึ่งเป็นเพลงลูกทุ่งประกอบภาพยนตร์ไทยเรื่อง มนต์รักลูกทุ่ง ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513 ที่มีเนื้อร้องว่า
นกกะปูดตาแดง น้ำแห้งก็ตาย
นอกจากนี้แล้ว นกกะปูด ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "นกปูด", "นกกดปูด" หรือ "นกกด" เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Centropus ที่วิกิสปีชีส์
นกกะปูดใหญ่

| นกกะปูดใหญ่ |
| --- | --- |

เสียงร้องของนกกะปูดใหญ่ไฟล์:Greater coucal - Centropus sinensis.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Cuculiformes
วงศ์:: Cuculidae
สกุล:: Centropus
สปีชีส์:: C.  sinensis
ชื่อทวินาม
Centropus sinensis (Stephens, 1815)

นกกะปูดใหญ่ หรือ นกกดเพลิง (อังกฤษ: Greater coucal, Crow pheasant) เป็นนกขนาดใหญ่ในวงศ์นกคัคคู (Cuculidae) แต่ไม่ใช่นกปรสิต เป็นนกประจำถิ่นที่มีการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในเอเชีย จากประเทศอินเดียไปทางตะวันออกถึงจีนและลงไปทางใต้ถึงอินโดนีเซีย แบ่งออกเป็นหลายชนิดย่อย
นกกะปูดใหญ่มีขนาดใหญ่คล้ายอีกา มีหางยาว และมีปีกสีน้ำตาลทองแดง พบในแหล่งที่อยู่อาศัยหลากหลายจากป่าถึงพื้นเพาะปลูก และสวนในเมืองใหญ่ เป็นนกมักมีพฤติกรรมปีนป่ายตามพุ่มไม้หรือเดินอยู่ตามพื้นดินเพื่อหาแมลง ไข่ หรือลูกนกชนิดอื่นกินเป็นอาหาร