stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การลงประชามติในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ค.ศ. 1950
ผลการลงประชามติ > 3 ธันวาคม: การแก้ไขรัฐธรรมนูญ

| ทางเลือก | คะแนน> คะแนนเสียง | คะแนน> % | รัฐ> เต็ม | รัฐ> ครึ่ง | รัฐ> รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เห็นชอบ | 450,395 | 67.3 | 17 | 6 | 20 |
| ไม่เห็นชอบ | 218,541 | 32.7 | 2 | 0 | 2 |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 110,615 | – | – | – | – |
| บัตรเสีย | 2,140 | – | – | – | – |
| คะแนนรวมทั้งหมด | 781,691 | 100 | 19 | 6 | 22 |
| ผู้มาใช้สิทธิ์ทั้งหมด | 1,403,731 | 55.7 | – | – | – |
ที่มา: Nohlen & Stöver
ผลการลงประชามติ > 3 ธันวาคม: การสั่งซื้อทางการเงิน

| ทางเลือก | คะแนน> คะแนนเสียง | คะแนน> % | รัฐ> เต็ม | รัฐ> ครึ่ง | รัฐ> รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เห็นชอบ | 516,704 | 69.5 | 17 | 6 | 20 |
| ไม่เห็นชอบ | 227,131 | 30.5 | 2 | 0 | 2 |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 35,884 | – | – | – | – |
| บัตรเสีย | 1,989 | – | – | – | – |
| คะแนนรวมทั้งหมด | 781,708 | 100 | 19 | 6 | 22 |
| ผู้มาใช้สิทธิ์ทั้งหมด | 1,403,731 | 55.7 | – | – | – |
ที่มา: Nohlen & Stöver
Somatoparaphrenia

Somatoparaphrenia เป็นอาการหลงผิดเฉพาะเรื่อง (monothematic delusion) ชนิดหนึ่งที่คนไข้ปฏิเสธว่าเป็นเจ้าของแขนขาหรือร่างกายทั้งซีก
ถึงแม้ว่าจะให้หลักฐานที่ปฏิเสธไม่ได้ว่า  แขนขาเป็นของคนไข้และสืบเนื่องอยู่กับร่างกาย
คนไข้กลับกุเรื่องราวขึ้นว่า  เป็นแขนขาของใครจริง ๆ 
และถึงเรื่องราวที่แขนขานั้นมาติดอยู่กับกายตนได้อย่างไร 
ในบางกรณี  ความหลงผิดมีความพิสดารจนกระทั่งว่า  คนไข้อาจจะปฏิบัติต่อแขนขานั้นเหมือนกับเป็นบุคคลอื่น
Somatoparaphrenia ต่างจากโรคที่คล้ายกันอีกอย่างหนึ่งคือ  asomatognosia
ซึ่งกำหนดโดยการสูญเสียการรู้จำซีกหนึ่งของร่างหรือแขนขาข้างหนึ่ง
ซึ่งอาจจะมีสาเหตุจากอัมพาตหรือภาวะละเลยกึ่งปริภูมิ (hemispatial neglect) 
ยกตัวอย่างเช่น  คนไข้โรค asomatognosia อาจจะถือเอาแขนของตนผิดว่าเป็นของคุณหมอ
แต่ว่า  คุณหมอยั้งสามารถชี้แจงให้คนไข้เห็นว่าเป็นแขนของตน  ถึงแม้จะเป็นการแก้ความผิดพลาดได้แต่เพียงชั่วคราว
Somatoparaphrenia เกิดขึ้นโดยมากที่แขนซ้าย 
ซึ่งมักจะมาพร้อมกับอัมพาตด้านซ้ายและภาวะเสียสำนึกความพิการ  คือปฏิเสธหรือไม่รู้ถึงความเป็นอัมพาตนั้น
มีความสัมพันธ์กันระหว่าง Somatoparaphrenia กับความเป็นอัมพาตในเค้สทางคลินิกหลายกรณี 
จึงทำให้เกิดคำถามขึ้นว่า  ความเป็นอัมพาต  หรือความเสียสำนึกความพิการ  หรือทั้งสองอย่าง
จำเป็นที่จะทำให้อาการ somatoparaphrenia นั้นเกิดขึ้น
เหตุ

มีงานวิจัยที่เสนอว่า  ความเสียหายต่อสมองด้านหลัง  (ที่ส่วนเชื่อมระหว่างสมองกลีบขมับและสมองกลีบข้าง)
อาจมีบทบาทสำคัญต่อการเกิดขึ้นของ Somatoparaphrenia 
ถึงอย่างนั้น  งานวิจัยหลังจากนั้นกลับบอกเป็นนัยว่า  ความเสียหายต่อเขตลึก ๆ ในสมองเช่น insula ด้านหลัง 
และโครงสร้างใต้เปลือกสมองเช่น basal ganglia 
ก็อาจมีบทบาทสำคัญในการให้เกิดอาการนี้ด้วย
เชื่อกันว่า โรคนี้มีเหตุจากโรคหลอดเลือดสมองที่ทำความเสียหายแก่สมองกลีบข้างซีกเดียวหรือทั้งสองซีก[ต้องการอ้างอิง] 
แต่เกิดขึ้นบ่อยในกรณีที่มีความเสียหายต่อด้านหลังของเปลือกสมอง
โดยเฉพาะส่วนเชื่อมระหว่างสมองกลีบขมับและสมองกลีบข้าง  (temporoparietal junction) ที่สมองซีกขวา
การบำบัดรักษา

วิธีการรักษาแบบหนึ่งสามารถเสริมสร้างความตระหนักรู้
คือให้คนไข้ดูแขนขานั้นที่กระจกเงา  กรณีที่คนไข้ที่ปฏิเสธว่าแขนขาเป็นของ ๆ ตน  
คนไข้ก็จะบอกว่า  แขนขานั้นจริง ๆ แล้วเป็นของ ๆ ตน
แต่ว่าความรู้สึกว่าเป็นเจ้าของนี้  จะไม่ดำรงอยู่หลังจากนำกระจกเงาออกไปแล้ว
ในสื่อ

ในตอนที่ 5 ในซีซันที่ 4 ของแพทย์มือใหม่ หัวใจเกินร้อย  ชายผู้มีภาวะ somatoparaphrenia
แต่รับการวินิจฉัยผิดว่าเป็นโรคคิดว่าตนเองมีรูปร่างหรืออวัยวะผิดปกติ (body dysmorphic disorder)
ต้องการให้คุณหมอตัดเท้าของตนออกเพราะว่ามันไม่ใช่ของเขา
ในตอนที่ 5 ในซีซันที่ 7 ของเซาท์พาร์ก
กล่าวได้ว่า  อีริก คาร์ตแมน  มีโรค somatoparaphrenia เกี่ยวกับมือของตน
ดูเพิ่ม

อาการหลงผิดเฉพาะเรื่อง (monothematic delusion)
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2 3  Feinberg, T., Venneri, A., Simone, A.M., et al. (2010) . The neuroanatomy of asomatognosia and somatoparaphrenia. Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry, 81, 276-281
↑  Bottini, Gabriella; Bisiach, Edoardo; Sterzi, Roberto; Vallar, Giuseppe (2002) : “Feeling touches in someone else's hand.” Neuroreport 13 (2), 249–252.
1 2  Vallar, G. & Ronchi, R. (2009) . Somatoparaphrenia: a body delusion. A review of the neuropsychological literature. Experimental Brain Research, 192:3, 533-551
↑  Coltheart, M. (2005) . Delusional belief. Australian Journal of Psychology, 57, 72
↑  Vallar, G., & Ronchi, R. (2009) . Somatoparaphrenia: A body delusion. A review of the neuropsychological literature. Experimental Brain Research, 192, 533
↑  Feinberg TE, Haber LD, Leeds E (1990) Verbal asomatognosia. Neurology 40:1391–1394
↑  Feinberg TE, Roane DM, Ali J (2000) Illusory limb movements in anosognosia for hemiplegia. J Neurol Neurosurg Psychiatry 68:511–513
↑  Cereda C, Ghika J, Maeder P, Bogousslavsky J (2002) Strokes restricted to the insular cortex. Neurology 59:1950–1955
↑  Healton EB, Navarro C, Bressman S, Brust JC (1982) Subcortical neglect. Neurology 32:776–778
↑  Fotopoulou, A., Jenkinson, P.M., Tsakiris, M., Haggard, P., Rudd, A. & Kopelman, M.D. (2011) . Mirror-view reverses somatopharaphrenia: Dissociation between first- and third-person perspectives on body ownership.  Neuropsychologia, 49, 3946-3955
"Sometimes, common sense morality belies what seems like reality". สืบค้นเมื่อ 2 ก.ค. 2557. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |accessdate= (help)
กีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:บาสเกตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน1992
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ ค.ศ. 1991
การคัดเลือก

| การคัดเลือก | วันที่ | สนาม | โควต้า | ทีมที่ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าภาพ |  |  | 1 |  สเปน |
| อัฟโรบาสเกต 1991 |  |  | 1 |  แองโกลา |
| ฟีบาชิงแชมป์อเมริกา 1991 |  |  | 4 |  สหรัฐ  เวเนซุเอลา  บราซิล  ปวยร์โตรีโก |
| ฟีบาชิงแชมป์เอเชีย 1991 |  |  | 1 |  จีน |
| 1992 Pre-Olympic Basketball Tournament |  | Various | 4 |  ลิทัวเนีย  โครเอเชีย  เครือรัฐเอกราช  เยอรมนี |
| ฟีบาชิงแชมป์โอเชียเนีย 1991 |  | Various | 1 |  ออสเตรเลีย |
| รวม |  |  | 12 |  |
การสงบศึกเบลเกรด

| --- | --- |
ประเภท: สนธิสัญญาพหุภาคี
บริบท: การยุติความเป็นปรปักษ์ระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรและฮังการี
วันลงนาม: 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 (1918-11-13)
ที่ลงนาม: เบลเกรด ราชอาณาจักรเซอร์เบีย
ผู้เจรจา:   หลุยส์ ฟร็องแช แดแปแร   มิฮาย กาโรยี 
ผู้ลงนาม:   ปอล โปแป อ็องรี   ชีวอยิน มีชิช   เบ-ลอ ลินแดร์ 
ภาคี:  ฝ่ายสัมพันธมิตร  ราชอาณาจักรฮังการี 
ภาษา: ฝรั่งเศส
การสงบศึกเบลเกรด เป็นข้อตกลงเกี่ยวกับการยุติความเป็นปรปักษ์ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งระหว่างไตรภาคีและราชอาณาจักรฮังการี ซึ่งลงนาม ณ กรุงเบลเกรด เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 โดยมีการเจรจากันเป็นส่วนใหญ่ระหว่างนายพลหลุยส์ ฟร็องแช แดแปแร ในฐานะผู้บัญชาการทหารกองทัพสัมพันธมิตรตะวันออก และนายกรัฐมนตรีฮังการีมิฮาย กาโรยี เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน และลงนามโดยนายพลปอล โปแป อ็องรี และ วอยวอดา (จอมพล) ชีวอยิน มีชิช ในฐานะผู้แทนของฝ่ายสัมพันธมิตรกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามของฮังการี เบ-ลอ ลินแดร์.
การสงบศึกดังกล่าวได้กำหนดเส้นแบ่งเขตเพื่อกำหนดพรมแดนทางใต้ของกองทัพฮังการี ทำให้ดินแดนส่วนใหญ่ของราชอาณาจักรฮังการีเดิมอยู่นอกเขตการควบคุมของฮังการี รวมถึงบางส่วนหรือทั้งหมดของ ภูมิภาคทรานซิลเวเนีย บานัต บาชกา บอรอญอ และโครเอเชีย-สลาโวเนีย นอกจากนี้ยังได้ระบุถึงพันธกรณีที่พันธมิตรกำหนดต่อฮังการีในสิบแปดจุด รวมทั้งการปลดอาวุธกองทัพฮังการีลงเหลือเพียงแปดกองพล การกวาดล้างทุ่นระเบิดทางเรือ และการมอบล้อขับเคลื่อน เรือแม่น้ำ เรือลากจูง เรือท้องแบน เรือตรวจการณ์แม่น้ำ ม้า และทรัพยากรอื่น ๆ แก่ฝ่ายสัมพันธมิตร อีกทั้งฮังการีจำเป็นต้องจัดหาบุคลากรในการซ่อมแซมความเสียหายในสงครามที่เกิดขึ้นกับโครงข่ายโทรเลขเซอร์เบีย ตลอดจนจัดหาบุคลากรให้กับเจ้าหน้าที่การรถไฟ
เงื่อนไขของการสงบศึกและการกระทำที่ตามมาของฝ่ายสัมพันธมิตร ทำให้เกิดความไม่พอใจในหมู่ประชากรฮังการี นำไปสู่การล่มสลายของระบอบกาโรยีและสาธารณรัฐฮังการีที่หนึ่ง ใน ค.ศ. 1919 สาธารณรัฐฮังการีถูกแทนที่โดยสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีในช่วงสั้น ๆ ทำให้มีการกำหนดพรมแดนครั้งใหม่เพิ่มเติมใน ค.ศ. 1920 ผ่านสนธิสัญญาทรียานง
บรรณานุกรม

Ablovatski, Eliza (2021). Revolution and Political Violence in Central Europe: The Deluge of 1919. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-76830-6.
Beneš, Jakub S. (2017). "The Green Cadres and the Collapse of Austria-Hungary in 1918". Past & Present. Oxford: Oxford University Press. 236 (1): 207–241. doi:10.1093/pastj/gtx028. ISSN 0031-2746.
Grenville, John (2001). The Major International Treaties of the Twentieth Century: A History and Guide with Texts. Vol. 1. Abingdon-on-Thames: Taylor & Francis. ISBN 978-0-415-23798-7.
Biagini, A.; Motta, G. (2014). Empires and Nations from the Eighteenth to the Twentieth Century: Volume 2. EBL-Schweitzer. Newcastle upon Tyne: Cambridge Scholars Publishing. ISBN 978-1-4438-6542-5.
Darques, Régis (2017). Mapping Versatile Boundaries: Understanding the Balkans. London: Springer Nature. ISBN 978-3-319-40925-2.
Gyorgy, Andrew (1947). "Postwar Hungary". The Review of Politics. Cambridge: Cambridge University Press. 9 (3): 297–321. doi:10.1017/S0034670500038699. ISSN 0034-6705. JSTOR 1404017. S2CID 251373659.
Kosi, Jernej (2020). "Summer of 1919". The Hungarian Historical Review. Budapest: Institute of History, Research Centre for the Humanities, Hungarian Academy of Sciences. 9 (1): 51–68. ISSN 2063-8647. JSTOR 26984101.
Krizman, Bogdan (1970). "The Belgrade Armistice of 13 November 1918". The Slavonic and East European Review. London: UCL School of Slavonic and East European Studies. 48 (110): 67–87. ISSN 0037-6795. JSTOR 4206164.
Lampe, John R. (2000). Yugoslavia as History: Twice There Was a Country (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-77357-1.
Lendvai, Paul (2003). The Hungarians: A Thousand Years of Victory in Defeat. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-11969-4.
Morrison, Kenneth (2018). Nationalism, Identity and Statehood in Post-Yugoslav Montenegro. London: Bloomsbury Academic. ISBN 978-1-4742-3518-1.
Pastor, Peter (1970). "The Vix Mission in Hungary, 1918-1919: A Re-Examination". Slavic Review. Cambridge: Cambridge University Press. 29 (3): 481–498. doi:10.2307/2493161. ISSN 0037-6779. JSTOR 2493161. S2CID 155147655.
Ramet, Sabrina P. (2006). The Three Yugoslavias: State-Building and Legitimation, 1918–2005. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-34656-8.
Tucker, Spencer C. (1998). The Great War, 1914-18. London: UCL Press. ISBN 1-85728-390-2.
Vuk, Ivan (2019). "Pripojenje Međimurja Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca: Od neuspjeloga pokušaja 13. studenog do uspješnoga zaposjedanja Međimurja 24. prosinca 1918. godine" [The Annexation of Međimurje to the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes: From the unsuccessful attempt on 13 November to the successful occupation of Međimurje on 24 December 1918]. Časopis za suvremenu povijest (ภาษาโครเอเชีย). Zagreb: Croatian Institute of History. 51 (2): 507–532. doi:10.22586/csp.v51i2.8927. ISSN 0590-9597. S2CID 204456373.
หนังสืออ่านเพิ่ม

"Text of Military Convention Between the Allies and Hungary. Signed at Belgrade November 13, 1918". American Journal of International Law. American Society of International Law. 13 (4): 399–402. 1919. doi:10.2307/2212835. ISSN 0002-9300. JSTOR 2212835. S2CID 246007002.
Macartney, C. A. (1937). "Hungary and Her Successors : The Treaty of Trianon and its Consequences, 1919–1937". International Affairs. Oxford University Press. 17 (2): 285–286. doi:10.2307/2602294. ISSN 0020-5850. JSTOR 2602294.
Mócsy, István I. (1983). The Uprooted: Hungarian Refugees and Their Impact on Hungary's Domestic Politics, 1918-1921. Vol. 1. New York: Brooklyn College Press. ISBN 9780880330398.
Pastor, Peter (1976). Hungary Between Wilson and Lenin. Boulder: East European Quarterly. ISBN 9780914710134.
Pastor, Peter (1988). Revolutions and interventions in Hungary and its neighbor states: 1918 - 1919. Boulder: Social Science Monographs. ISBN 9780880331371.
การสงบศึก 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940

อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (ที่เอามือเท้าสะโพก) กำลังยืนดูที่อนุสาวรีย์ของแฟร์ดีน็อง ฟ็อช ก่อนที่จะเริ่มการเจรจาเพื่อสงบศึกที่ป่ากงเปียญ, ฝรั่งเศส (21 มิถุนายน ค.ศ. 1940)
CBS war correspondent William L. Shirer in Compiegne, reporting on the negotiations or the signing of the armistice. The building in the background enshrines the railcar in which Marshal Foch accepted the German request for an armistice ending World War I on November 11, 1918. Hitler had the railcar removed from the building two days before the signing of the June 22, 1940 armistice.
การสงบศึก 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ได้ลงนามในเวลา 18 นาฬิกา 36 นาที ใกล้กับป่ากงเปียญ, ฝรั่งเศส โดยนาซีเยอรมนีและสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 อย่างเป็นทางการ มันไม่ได้มีผลจนกระทั่งภายหลังเที่ยงคืนของวันที่ 25 มิถุนายน
ผู้ลงนามจากเยอรมนีได้รวมถึงเจ้าหน้าที่นายทหารระดับอาวุโส เช่น วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของเวร์มัคท์(กองทัพเยอรมัน) ในขณะที่ทางด้านฝ่ายฝรั่งเศสเป็นเจ้าหน้าที่นายทหารระดับชั้นผู้น้อย เช่น นายพล Charles Huntziger ภายหลังจากชัยชนะที่เด็ดขาดของเยอรมันในยุทธการที่ฝรั่งเศส(10 พฤษภาคม - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1940) การสงบศึกครั้งนี้ได้จัดตั้งเขตยึดครองของเยอรมันในภาคเหนือและภาคตะวันตกของฝรั่งเศสซึ่งได้ครอบคลุมไปถึงช่องแคบอังกฤษทั้งหมดและท่าเรือมหาสมุทรแอตแลนติกและทิ้งส่วนที่เหลือไว้ให้เป็น"เขตเสรี"ที่ปกครองโดยฝรั่งเศส อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้จงใจเลือกป่ากงเปียญเป็นสถานที่เพื่อลงนามในการสงบศึกเนื่องจากเป็นสัญลักษณ์บทบาทที่เป็นสถานที่ของการสงบศึกกับเยอรมนีในปี ค.ศ. 1918 เมื่อเป็นสัญญาณถึงการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกับเยอรมนียอมจำนน
ดูเพิ่ม

การสงบศึกฝรั่งเศส-อิตาลี - ระหว่างฝรั่งเศสกับอิตาลี ในปี ค.ศ. 1940
การสงบศึกกัสซีบีเล - ระหว่างอิตาลีกับฝ่ายสัมพันธมิตร ในปี ค.ศ. 1943
การสงบศึกมอสโก - ระหว่างฟินแลนด์กับสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1944
บรรณานุกรม

United States Department of State, Publication No. 6312, Documents on German Foreign Policy, 1918–1945, Series D, IX, 671–676. Washington, DC : Government Printing Office, 1956.
อ่านเพิ่ม

Gates, Eleanor. End of the Affair: The Collapse of the Anglo-French Alliance, 1939–1940 (1980)
Jackson, Julian.  France: The Dark Years, 1940–1944 (2001) ch 6
Lacouture, Jean. De Gaulle: The Rebel, 1890–1944 (1984; English ed. 1991), ISBN 084190927X
Potts, William J. The German-French Armistice of June, 1940, and the German Armistice Commission, 1940–1942 1966.
Shirer, William. The Collapse of the Third Republic (1969)
กระรอกอิรวดี

| กระรอกอิรวดี |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Sciuridae
สกุล:: Callosciurus
สปีชีส์:: C.  pygerythrus
ชื่อทวินาม
Callosciurus pygerythrus (I. Geoffroy Saint Hilaire, 1832)

ชนิดย่อย
  C. p. pygerythrus  C. p. blythii  C. p. janetta  C. p. lokroides  C. p. mearsi  C. p. owensi  C. p. stevensi 
ระวังสับสนกับ: กระรอกสวน
กระรอกอิรวดี หรือ กระรอกท้องแดง (อังกฤษ: Belly-banded squirrel, Irrawaddy squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์: Callosciurus pygerythrus) เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง จัดเป็นกระรอกขนาดกลาง มีความยาวลำตัวประมาณ 21 เซนติเมตร ความยาวหางประมาณ 18 เซนติเมตร น้ำหนักตัวประมาณ 280 กรัม มีสีลำตัวและหางสีน้ำตาล หลังมีแถบสีดำ ส่วนท้องเป็นสีแดง
มีการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้างขวาง คือ พบตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้, ตอนใต้ของจีน, พม่า, ไทย, ลาว, เวียดนามจนถึงคาบสมุทรมลายู มีชนิดย่อย 7 ชนิดด้วยกัน (ดูในเนื้อหา) เป็นกระรอกที่สามารถพบได้ทั่วไปตามพื้นที่สวนหรือสวนสาธารณะในเขตตัวเมืองใหญ่ เช่น กรุงเทพมหานคร ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์พบได้ทุกประเทศ
ไม่ได้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่อย่างใด มีการนิยมซื้อขายและเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเหมือนกระรอกชนิดอื่น ๆ ทั่วไป
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Callosciurus pygerythrus ที่วิกิสปีชีส์
กีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:บาสเกตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน2000
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1999
สรุปผลการคัดเลือก

| --- | --- |
: ผ่านคัดเลือกได้สิทธิ์เข้าแข่งขันโอลิมปิก
: ผ่านอัตโนมัติ
| อันดับ | โลก | แอฟริกา | อเมริกา | เอเชีย | ยุโรป | โอเชียเนีย | เจ้าภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1st |  FR Yugoslavia |  แองโกลา |  สหรัฐ |  จีน |  อิตาลี |  นิวซีแลนด์ |  ออสเตรเลีย |
| 2nd |  รัสเซีย |  ไนจีเรีย |  แคนาดา |  เกาหลีใต้ |  สเปน |  กวม |  |
| 3rd |  สหรัฐ |  อียิปต์ |  อาร์เจนตินา |  ซาอุดีอาระเบีย |  ยูโกสลาเวีย |  |  |
| 4th |  กรีซ |  มาลี |  ปวยร์โตรีโก |  จีนไทเป |  ฝรั่งเศส |  |  |
| 5th |  สเปน |  ตูนิเซีย |  เวเนซุเอลา |  ญี่ปุ่น |  ลิทัวเนีย |  |  |
| 6th |  อิตาลี |  แอลจีเรีย |  บราซิล |  คูเวต |  รัสเซีย |  |  |
| 7th |  ลิทัวเนีย |  เซเนกัล |  สาธารณรัฐโดมินิกัน |  เลบานอน |  เยอรมนี |  |  |
| 8th |  อาร์เจนตินา |  โกตดิวัวร์ |  อุรุกวัย |  ซีเรีย |  ตุรกี |  |  |
| 9th |  ออสเตรเลีย |  กาบูเวร์ดี |  ปานามา |  อุซเบกิสถาน |  อิสราเอล |  |  |
| 10th |  บราซิล |  โมซัมบิก |  คิวบา |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |  สโลวีเนีย |  |  |
| 11th |  ปวยร์โตรีโก |  โมร็อกโก |  |  ฟิลิปปินส์ |  โครเอเชีย |  |  |
| 12th |  แคนาดา |  แอฟริกาใต้ |  |  บาห์เรน |  เช็กเกีย |  |  |
| 13th |  ไนจีเรีย |  |  |  ฮ่องกง |  มาซิโดเนียเหนือ |  |  |
| 14th |  ญี่ปุ่น |  |  |  ไทย |  ฮังการี |  |  |
| 15th |  เซเนกัล |  |  |  มาเลเซีย |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา |  |  |
| 16th |  เกาหลีใต้ |  |  |  |  กรีซ |  |  |
กระวานเทศ

| กระวานเทศ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Zingiberaceae
สกุล:: Elettaria
สปีชีส์:: E.  cardamomum
ชื่อทวินาม
Elettaria cardamomum (L.) Maton

ชื่อพ้อง
 Amomum cardamomum L.  Amomum repens Sonn., illegitimate superfluous name  Amomum racemosum Lam., illegitimate superfluous name  Alpinia cardamomum (L.) Roxb.  Cardamomum officinale Salisb.  Zingiber cardamomum (L.) Stokes  Matonia cardamomum (L.) Stephenson & J.M.Churchill  Cardamomum verum Oken, illegitimate superfluous name  Elettaria repens Baill., illegitimate superfluous name  Elettaria cardamomum var. minor Watt, not validly published  Cardamomum elletari Garsault, rejected name  Zingiber minus Gaertn.  Amomum ensal Raeusch.  Amomum uncinatum Stokes  Cardamomum malabaricum Pritz.  Cardamomum minus (Gaertn.) Kuntze  Elettaria cardamomum var. minuscula Burkill, without description
กระวานเทศ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Elettaria cardamomum) เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Zingiberaceae ชื่ออื่น ๆ เช่น กระวานแท้ เอลา ลูกเอ็ล ลูกเอ็น กระวานขาว กะวาน ส่วนของต้นเกิดมาจากการรวมตัวกันของกาบใบที่เจริญขึ้นมาเหนือดิน จนมีลักษณะเป็นกอ ใบรูปหอกเรียงสลับกัน ใบด้านหลังมีสีเข้มกว่าและเป็นมัน ผลมีลักษณะยาวรี รูปไข่ หัวท้ายแหลม ขนาดผลเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร ยาวประมาณ 4 เซนติเมตร ผลแก่แห้งสีน้ำตาลเข้ม มีกลิ่นเฉพาะตัว ภายในแบ่งเป็น 3 ช่อง เมื่อนำผลตัดขวาง รอยตัดจะเป็นแบบสามเหลี่ยม ส่วนปลายผลจะงอนเหมือนจะงอยปากนก เมื่อแก่จะแตกตามยาวเป็น 3 ส่วน ภายในมีเมล็ดมาก แต่ละผลมี 15-20 เมล็ด มีสีน้ำตาลอมดำ อัดแน่นเป็นกลุ่ม รูปร่างเป็นสามเหลี่ยมแบน แข็ง ขนาดประมาณ 5 มิลลิเมตร มีเยื่อหุ้มเมล็ด เมล็ดมีกลิ่นหอมฉุน เผ็ดร้อน ภายในผลมีน้ำมันหอมระเหย ส่วนใหญ่อยู่ที่เมล็ด
กระวานเทศมีสรรพคุณเป็นยา ตำรายาไทย ใช้ ผล บำรุงธาตุ กระจายโลหิต เสมหะ ขับลม แก้ท้องอืดเฟ้อ แก้อาการเกร็งของลำไส้  ในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ใช้เป็นยาขับลม ในจีนและอินเดีย ใช้เป็นยาขับลม และรักษาอาการผิดปกติของทางเดินปัสสาวะ แต่พบว่าเป็นพิษในหนู โดยหนูที่รับประทานสารสกัดเอทานอลของกระวานเทศ ในขนาด 0.3 มก/กก. เป็นเวลา 7 วัน ทำให้น้ำหนักของหนูลดลง
กระวานเทศเป็นหนึ่งในเครื่องเทศที่ราคาแพงที่สุด เป็นรองเพียงวานิลลาและหญ้าฝรั่น ประเทศผู้ส่งออกหลักได้แก่ กัวเตมาลา อินเดีย​ ศรีลังกา เนปาล ปาปัวนิวกีนี แทนซาเนีย
กีฬาบาสเกตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:บาสเกตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน2000
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1999
สรุปผลการคัดเลือก

| --- | --- |
: ผ่านคัดเลือกได้สิทธิ์เข้าแข่งขันโอลิมปิก
: ผ่านอัตโนมัติ
| อันดับ | โลก | แอฟริกา | อเมริกา | เอเชีย | ยุโรป | โอเชียเนีย | เจ้าภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1st |  สหรัฐ |  เซเนกัล |  คิวบา |  เกาหลีใต้ |  โปแลนด์ |  ออสเตรเลีย |  ออสเตรเลีย |
| 2nd |  รัสเซีย |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก |  บราซิล |  ญี่ปุ่น |  ฝรั่งเศส |  นิวซีแลนด์ |  |
| 3rd |  ออสเตรเลีย |  ไนจีเรีย |  แคนาดา |  จีนไทเป |  รัสเซีย |  นิวแคลิโดเนีย |  |
| 4th |  บราซิล |  เคนยา |  เม็กซิโก |  จีน |  สโลวาเกีย |  |  |
| 5th |  สเปน |  แองโกลา |  อาร์เจนตินา |  ไทย |  เช็กเกีย |  |  |
| 6th |  ลิทัวเนีย |  มาลี |  สาธารณรัฐโดมินิกัน |  เกาหลีเหนือ |  ลิทัวเนีย |  |  |
| 7th |  คิวบา |  กัมพูชา |  ปวยร์โตรีโก |  มาเลเซีย |  ยูโกสลาเวีย |  |  |
| 8th |  สโลวาเกีย |  แทนซาเนีย |  เวเนซุเอลา |  ฮ่องกง |  โครเอเชีย |  |  |
| 9th |  ญี่ปุ่น |  ยูกันดา |  |  ศรีลังกา |  ลัตเวีย |  |  |
| 10th |  ฮังการี |  |  |  |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา |  |  |
| 11th |  เยอรมนี |  |  |  |  อิตาลี |  |  |
| 12th |  จีน |  |  |  |  เยอรมนี |  |  |
| 13th |  เกาหลีใต้ |  |  |  |  |  |  |
| 14th |  เซเนกัล |  |  |  |  |  |  |
| 15th |  อาร์เจนตินา |  |  |  |  |  |  |
| 16th |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก |  |  |  |  |  |  |
กีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:บาสเกตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน2004
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2003
สรุปผลการคัดเลือก

| --- | --- |
: ผ่านคัดเลือกได้สิทธิ์แข่งขันโอลิมปิก
: ผ่านคัดเลือกอัตโนมัติ

| อันดับ | โลก | แอฟริกา | อเมริกา | เอเชีย | ยุโรป | โอเชียเนีย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1st |  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร |  แองโกลา |  สหรัฐ |  จีน |  ลิทัวเนีย |  ออสเตรเลีย |
| 2nd |  อาร์เจนตินา |  ไนจีเรีย |  อาร์เจนตินา |  เกาหลีใต้ |  สเปน |  นิวซีแลนด์ |
| 3rd |  เยอรมนี |  อียิปต์ |  ปวยร์โตรีโก |  กาตาร์ |  อิตาลี |  |
| 4th |  นิวซีแลนด์ |  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง |  แคนาดา |  เลบานอน |  ฝรั่งเศส |  |
| 5th |  สเปน |  เซเนกัล |  เวเนซุเอลา |  อิหร่าน |  กรีซ |  |
| 6th |  สหรัฐ |  ตูนิเซีย |  เม็กซิโก |  ญี่ปุ่น |  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร |  |
| 7th |  ปวยร์โตรีโก |  แอฟริกาใต้ |  บราซิล |  คาซัคสถาน |  อิสราเอล |  |
| 8th |  บราซิล |  แอลจีเรีย |  สาธารณรัฐโดมินิกัน |  อินเดีย |  รัสเซีย |  |
| 9th |  ตุรกี |  โมร็อกโก |  อุรุกวัย |  ซีเรีย |  เยอรมนี |  |
| 10th |  รัสเซีย |  โกตดิวัวร์ |  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ |  จอร์แดน |  สโลวีเนีย |  |
| 11th |  แองโกลา |  โมซัมบิก |  |  จีนไทเป |  โครเอเชีย |  |
| 12th |  จีน |  มาดากัสการ์ |  |  คูเวต |  ตุรกี |  |
| 13th |  แคนาดา |  |  |  ฮ่องกง |  ลัตเวีย |  |
| 14th |  เวเนซุเอลา |  |  |  อุซเบกิสถาน |  ยูเครน |  |
| 15th |  แอลจีเรีย |  |  |  ฟิลิปปินส์ |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา |  |
| 16th |  เลบานอน |  |  |  มาเลเซีย |  สวีเดน |  |
กาอาระ

| --- | --- |
ซาบาคุ โนะ กาอาระ
ซาบาคุ โนะ กาอาระ จากการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โหเฮะ
ชื่อภาษาญี่ปุ่น: 砂漠の我愛羅
โรมะจิ: Zabaku no Gaara
ปรากฏตัวตอนแรก: เล่ม 4
สังกัด: หมู่บ้านซึนะ
อาจารย์: บากิ
ลูกศิษย์: มัตสึริ
ทีม: ทีมซึนะ
ขั้น: Part I: เกะนิน Part II: คาเงะ
วันเกิด: 19 มกราคม
กรุ๊ปเลือด: AB
ฉายา: กาอาระแห่งทราย
หมวดหมู่ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
กาอาระ (ญี่ปุ่น: 砂漠の我愛羅; โรมาจิ: Zabaku no Gaara; ทับศัพท์: กาอาระแห่งทะเลทราย) เป็นตัวละคร ในการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ โดยชื่อของกาอาระ มาจากภาษาญี่ปุ่นตัวคันจิ 3 ตัว ได้แก่ "กะ" (我 หมายถึง ตัวเอง) "อะ" (愛ใช้แทนคำว่า อัย ที่แปลว่า รัก) และ "ระ" (羅 หมายถึง ปีศาจ) เมื่อรวมกันหมายถึง ปีศาจที่รักตนเอง หรือมีความหมายโดยนัยว่า ปีศาจที่รักตนเอง ซึ่งอธิบายลักษณะเฉพาะตัวของกาอาระ
ครอบครัว

ราสะ (พ่อ)
คาคุระ (แม่)
คันคุโร่ (พี่ชาย)
นารา เทมาริ (พี่สาว)
ชินกิ (ลูกชายบุญธรรม)
นารา ชิกาได (หลานชาย)