stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พลเรือนสามัญ

ในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 สภาทหารและแรงงานแห่งเมืองโกทาได้ปลดดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาออกจากราชบัลลังก์ อีกห้าวันต่อมา พระองค์ได้ทรงลงนามในประกาศการสละราชสิทธิในการสืบราชสมบัติ เมื่อทรงกลายเป็นพลเรือนสามัญในขณะนี้ ดยุคคาร์ล เอ็ดวาร์ดซึ่งได้ทรงถูกปลดออกจากราชบัลลังก์ทรงเกี่ยวข้ององค์การทางการเมืองและลักษณะแบบทหารฝ่ายขวามากมาย เมื่อปี ค.ศ. 1932 พระองค์ทรงมีส่วนร่วมในการก่อตั้งแนวร่วมฮาร์ซบูร์ก ซึ่งพรรค Deutschnationale Partei (พรรคแห่งชาติเยอรมัน) ได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับพรรคนาซีโดยผ่านทางแนวร่วม พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีและเป็นสมาชิกของ Sturmabteilung (ซึ่งแปลว่า หน่วยพายุ หรือ พวกเสื้อน้ำตาล) โดยขึ้นถึงตำแหน่งของหัวหน้ากลุ่มอาวุโส (Obergruppenführer) นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นสมาชิกในรัฐสภาจักรวรรดิตั้งแต่ปี ค.ศ. 1937 ถึงปี ค.ศ. 1943 และประธานสภากาชาดเยอรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึงปี ค.ศ. 1945 อีกด้วย พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1936
ในปี ค.ศ. 1936 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ส่งดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาไปยังประเทศอังกฤษในฐานะประธานสมาคมมิตรภาพอังกฤษ-เยอรมัน ภารกิจของพระองค์คือ การพัฒนาสัมพันธภาพระหว่างอังกฤษและเยอรมนีและสืบหาความเป็นไปได้ในการทำสัญญาระหว่างทั้งสองประเทศ ดยุคซึ่งทรงเข้าร่วมพระราชพิธีศพของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ในชุดเครื่องแบบของหน่วยพายุ ทรงยื่นข้อเสนอเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการทำสัญญาตกลงกับสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 พระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่   แต่ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นจากการเจรจาครั้งนี้ แต่กระนั้นพระองค์ยังทรงส่งรายงานให้กำลังใจฮิตเลอร์เกี่ยวกับความฝักใฝ่ฝ่ายเยอรมันอันแข็งแกร่งในหมู่ชนชั้นสูงของอังกฤษ ในภายหลังจากวิกฤติการณ์การสละราชสมบัติ พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพต้อนรับอดีตพระมหากษัตริย์และพระชายา ซึ่งในขณะนี้ทรงเป็นดยุคและดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ ในระหว่างการเสด็จเยือนประเทศเยอรมนีอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1938
เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง รัฐบาลทางการทหารอเมริกันในรัฐบาวาเรีย ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลจอร์จ สมิธ แพ็ตตันได้ทำการกักบริเวณดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาอยู่ภายในพระตำหนักที่ประทับอันเนื่องมาจากการสนับสนุนฝ่ายนาซีเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1946 พระองค์ทรงถูกพิพากษาคดีในศาลการกำจัดระบอบนาซีและทรงถูกปรับอย่างหนัก ทรัพย์สมบัติจำนวนมากในเมืองซัคเซินและโคบวร์คถูกยึดโดยกองทัพโซเวียต
ดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาทรงดำรงพระชนม์ชีพบั้นปลายด้วยความโดดเดี่ยว พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1954 ณ เมืองโคบวร์ค โดยเป็นพระราชนัดดาผู้ชายพระองค์ที่ทรงมีอาวุโสมากกว่าในสองพระองค์ที่ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย โดยพระราชนัดดาอีกพระองค์หนึ่ง คือ อเล็กซานเดอร์ เมานท์แบ็ตเต็น มาร์ควิสแห่งคาริสบรูค อดีตเจ้าชายแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก ซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960
พระอิสริยยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ > พระอิสริยยศ

19 กรกฎาคม 1884 - 30 กรกฎาคม 1900: ฮิสรอยัลไฮนิส ดยุกแห่งออลบานี (His Royal Highness The Duke of Albany)
30 กรกฎาคม 1900 - 28 มีนาคม 1919: ฮิสรอยัลไฮนิส ดยุกแห่งออลบานีและแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (His Royal Highness The Duke of Albany and of Saxe-Coburg and Gotha)
28 มีนาคม 1919 - 6 มีนาคม 1954: ฮิสไฮนิส ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (His Highness The Duke of Saxe-Coburg and Gotha)
พระอิสริยยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อัศวินแห่งการ์เตอร์ (Knight of the Most Noble Order of the Garter)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ราชวิกตอเรีย ชั้นที่ 1 (Knight Grand Cross of the Royal Victorian Order)
ดูเพิ่ม

ดยุคแห่งอัลบานี
| ด ค กเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
เริ่มนับรุ่นจากพระราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 ผู้ทรงริเริ่มการใช้ เจ้าชาย และ เจ้าหญิง อย่างเป็นทางการในพระราชวงศ์
รุ่นที่ 1:  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 
รุ่นที่ 2:  เจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์  เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งเวลส์  เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์ 
รุ่นที่ 3:  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี  เจ้าชายวิลเลียม เฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และสแตรธเอิร์น  เจ้าชายเฟรเดอริก 
รุ่นที่ 4:  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4  เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี  สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น  สมเด็จพระเจ้าเออร์เนสต์ ออกัสตัสที่ 1 แห่งฮันโนเวอร์  เจ้าชายออกัสตุส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์  เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งเคมบริดจ์  เจ้าชายออกตาเวียส  เจ้าชายอัลเฟรด  เจ้าชายวิลเลียม เฟรเดอริก ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ 
รุ่นที่ 5:  เจ้าชายอัลเบิร์ต1  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮันโนเวอร์  เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคมบริดจ์ 
รุ่นที่ 6:  สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7   เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระและแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  เจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น  เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี  เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัส2 
รุ่นที่ 7:  เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5  เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ จอห์นแห่งเวลส์  เจ้าชายอัลเฟรดแห่งเอดินบะระ รัชทายาทแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา  เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต  เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งออลบานีและแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา2  เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งฮันโนเฟอร์  เจ้าชายคริสเตียนแห่งฮันโนเฟอร์  เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัส ดยุกแห่งบรันสวิก2 
รุ่นที่ 8:  สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6  เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์  เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์  เจ้าชายจอห์น  อลาสแตร์ วินด์เซอร์ ดยุกที่ 2 แห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น2  เจ้าชายโยฮันน์ เลโอโปลด์ รัชทายาทแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา2  เจ้าชายฮิวเบอร์ตัสแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา2  เจ้าชายเออร์เนสต์ ออกัสตัสแห่งฮันโนเฟอร์2  เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งฮันโนเฟอร์2 
รุ่นที่ 9:  เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ3  เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์  เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์  เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ 
รุ่นที่ 10:  สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3  เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก  เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ 
รุ่นที่ 11:  เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์  เจ้าชายแฮร์รี ดยุกแห่งซัสเซกซ์  เจมส์ เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์4 
รุ่นที่ 12:  เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์  เจ้าชายหลุยส์แห่งเวลส์  เจ้าชายอาร์ชีแห่งซัสเซกซ์ 
1 ไม่ใช่เจ้าชายแห่งบริเตนตั้งแต่ประสูติ แต่ได้รับสถาปนาเป็นเจ้าชายพระราชสวามี 2  ดำรงพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรจนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 3  ไม่ใช่เจ้าชายแห่งบริเตนตั้งแต่ประสูติ แต่ได้รับสถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักร 4  พระอิสริยยศเป็นที่ถกเถียง; ดู บทความที่เกี่ยวข้อง
ตราอาร์มประจำพระองค์
แทนิส

| แทนิส ศอนุลฮะญัร |
| --- | --- |
นคร
ซากแทนิสในปัจจุบัน
แทนิส
พิกัด:  30°58′37″N 31°52′48″E﻿ / ﻿30.97694°N 31.88000°E﻿ / 30.97694; 31.88000
ประเทศ:  อียิปต์
เขตผู้ว่าการ: อัชชัรกียะฮ์
แผนที่อียิปต์ล่างแสดงที่ตั้งแทนิส
แทนิส (กรีกโบราณ: Τάνις หรือ Τανέως, /ˈteɪnɪs/ tay-niss) หรือ ศอนุลฮะญัร (อาหรับ: صان الحجر, อักษรโรมัน: Ṣān al-Ḥaǧar; อียิปต์โบราณ: ḏꜥn.t, [ˈcʼuʕnat]; แอกแคด: URUṣa-aʾ-nu; คอปติก: ϫⲁⲛⲓ หรือ ϫⲁⲁⲛⲉ หรือ ϫⲁⲛⲏ) เป็นเมืองโบราณในทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของลุ่มแม่น้ำไนล์ของอียิปต์ มันตั้งอยู่บนดอนปากแม่น้ำของแม่น้ำไนล์
ประวัติ

แทนิสเป็นเมืองในอียิปต์โบราณและทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางศาสนาแบบขนานกับธีบส์ ในช่วงระยะเวลาขั้นกลางที่สาม เป็นสมัยก่อนสมัยราชวงศ์ที่สิบเก้า แทนิสเป็นเมืองหลวงของอียิปต์ล่าง แต่ในช่วงปลายราชอาณาจักรใหม่ เมืองแทนิสได้เสื่อมอำนาจลงและเมืองเพีย-ราเมส (Pi-Ramesses) ขึ้นมาเจริญแทนที่ ทำให้บริเวณดอนปากแม่น้ำไนล์ถูกทิ้งจนรกร้าง เนื่องจากท่าเรือมีปัญหาในการเทียบท่าเรือได้ลำบาก
ในช่วงระยะเวลาขั้นกลางที่สาม เมืองแทนิสได้เป็นเมืองหลวงของฟาโรห์จากราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด และราชวงศ์ที่ยี่สิบสอง ฟาโรห์เหล่านี้เห็นตัวเองว่าเป็นผู้สืบทอดสิทธิตามกฎหมายบนบัลลังก์ของสังคมของอียิปต์บนและล่าง พวกเขาใช้ชื่อดั้งเดิมและแสดงเจตจำนงในงานก่อสร้างแม้ว่าจะไม่มีสำคัญเมื่อเทียบกับสมัยราชอาณาจักรใหม่
ในเวลาต่อมา เมืองแทนิสได้สูญหายสถานะของเมืองหลวงของอียิปต์โบราณ แต่มันยังคงเป็นประชากรอยู่อาศัยจนกว่าจะถูกทอดทิ้งร้างในสมัยโรมัน
บรรณานุกรม

Association française d’Action artistique. 1987. Tanis: L’Or des pharaons. (Paris): Ministère des Affaires Étrangères and Association française d’Action artistique.
Brissaud, Phillipe. 1996. "Tanis: The Golden Cemetery". In Royal Cities of the Biblical World, edited by Joan Goodnick Westenholz. Jerusalem: Bible Lands Museum. 110–149.
Kitchen, Kenneth Anderson. [1996]. The Third Intermediate Period in Egypt (1100–650 BC). 3rd ed. Warminster: Aris & Phillips Limited.
Loth, Marc, 2014. "Tanis – 'Thebes of the North’“. In "Egyptian Antiquities from the Eastern Nile Delta", Museums in the Nile Delta, Vol. 2, ser. ed. by Mohamed I. Bakr, Helmut Brandl, and Faye Kalloniatis. Cairo/Berlin: Opaion. ISBN 9783000453182
Montet, Jean Pierre Marie. 1947. La nécropole royale de Tanis. Volume 1: Les constructions et le tombeau d’Osorkon II à Tanis. Fouilles de Tanis, ser. ed. Jean Pierre Marie Montet. Paris: .
———. 1951. La nécropole royale de Tanis. Volume 2: Les constructions et le tombeau de Psousennès à Tanis. Fouilles de Tanis, ser. ed. Jean Pierre Marie Montet. Paris: .
———. 1960. La nécropole royale de Tanis. Volume 3: Les constructions et le tombeau de Chechanq III à Tanis. Fouilles de Tanis, ser. ed. Jean Pierre Marie Montet. Paris.
Stierlin, Henri, and Christiane Ziegler. 1987. Tanis: Trésors des Pharaons. (Fribourg): Seuil.
Yoyotte, Jean. 1999. "The Treasures of Tanis". In The Treasures of the Egyptian Museum, edited by Francesco Tiradritti. Cairo: The American University in Cairo Press. 302–333.
แหล่งข้อมูลอื่น

Archaeology Magazine article on Treasures of Tanis
Tanis in Encyclopaedia of the Orient
Travel information for Tanis
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 2 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Pleiades
เบ็นยามีน เฮ็นริชส์

เบ็นยามีน เฮ็นริชส์ (เยอรมัน: Benjamin Henrichs; เกิด 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอล​ชาวเยอรมัน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งฟุลแบ็ก และกองกลาง ให้กับแอร์เบ ไลพ์ซิช สโมสรในบุนเดิสลีกา​ และทีมชาติเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ เบ็นยามีน เฮ็นริชส์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของแอร์เบ ไลพ์ซิช  |
| --- | --- |
 1 กูลาชี  2 Simakan  4 Orbán (c)  5 Bitshiabu  6 Elmas  7 โอลโม  8 Haidara  9 พออุลเซิน  10 ฟ็อชแบร์ย  11 แวร์เนอร์  13 Ilsanker  14 แอดัมส์  16 Klostermann  17 ลุกแมน  18 Nkunku  20 Matheus Cunha  21 Müller  22 Mukiele  23 Halstenberg  26 Ampadu  27 Laimer  28 อึมวอโก  29 Augustin  31 Demme  32 Krahl  33 Nukan  38 Krüger  39 Hartmann  40 Majetschak  41 Bias  44 Kampl  ผู้จัดการ: Rose 
| ด ค กฟุตบอลชายทีมชาติเยอรมนี – โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 มึลเลอร์  2 เฮ็นริชส์  3 Raum  4 Uduokhai  5 Pieper  6 Ache  7 ริคเทอร์  8 อาร์โนลด์  9 Teuchert  10 ครูเซ  11 อามีรี  12 Brodersen  13 Maier  14 Jakobs  15 Torunarigha  16 Schlotterbeck  17 Stach  18 Löwen  22 Plogmann  ผู้ฝึกสอน: Kuntz  |  1 มึลเลอร์  2 เฮ็นริชส์  3 Raum  4 Uduokhai  5 Pieper  6 Ache  7 ริคเทอร์  8 อาร์โนลด์  9 Teuchert  10 ครูเซ  11 อามีรี  12 Brodersen  13 Maier  14 Jakobs  15 Torunarigha  16 Schlotterbeck  17 Stach  18 Löwen  22 Plogmann  ผู้ฝึกสอน: Kuntz  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเยอรมนี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 น็อยเออร์  2 รือดีเกอร์  3 เราม์  4 ทา  5 โกรส  6 คิมมิช  7 ฮาเวิทซ์  8 โครส  9 ฟึลครูค  10 มูซีอาลา  11 ฟือริช  12 เบามัน  13 มึลเลอร์  14 ไบเออร์  15 ชล็อทเทอร์เบ็ค  16 อันโทน  17 เวียทซ์  18 มิทเทิลชเต็ท  19 ซาเน  20 เฮ็นริชส์  21 กึนโดอัน (กัปตัน)  22 แทร์ สเตเกิน  23 อันดริช  24 ค็อค  25 จัน  26 อุนดัฟ  ผู้ฝึกสอน: นาเกิลส์มัน  |  1 น็อยเออร์  2 รือดีเกอร์  3 เราม์  4 ทา  5 โกรส  6 คิมมิช  7 ฮาเวิทซ์  8 โครส  9 ฟึลครูค  10 มูซีอาลา  11 ฟือริช  12 เบามัน  13 มึลเลอร์  14 ไบเออร์  15 ชล็อทเทอร์เบ็ค  16 อันโทน  17 เวียทซ์  18 มิทเทิลชเต็ท  19 ซาเน  20 เฮ็นริชส์  21 กึนโดอัน (กัปตัน)  22 แทร์ สเตเกิน  23 อันดริช  24 ค็อค  25 จัน  26 อุนดัฟ  ผู้ฝึกสอน: นาเกิลส์มัน  |  |
เพเทอร์ เบเรินส์

| เพเทอร์ เบเรินส์ |
| --- | --- |
เบเรินส์ในสำนักงานของเขาที่เบอร์ลิน ปี 1913
เกิด: 14 เมษายน 1868 ฮัมบวร์ค สหพันธรัฐเยอรมนีเหนือ
เสียชีวิต: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940(1940-02-27) (71 ปี) เบอร์ลิน รัฐปรัสเซียอิสระ นาซีเยอรมนี
สัญชาติ: เยอรมัน

ผลงานสำคัญ: โรงงานใบพัดอาเอเก สถานทูตเยอรมนี เซนต์พีเทอส์เบิร์ก
โครงการสำคัญ: ด็อยเชอร์ แวร์คบุนท์
 
เพเทอร์ เบเรินส์ (เยอรมัน: Peter Behrens; 14 เมษายน 1868 – 27 กุมภาพันธ์ 1940) เป็นสถาปนิกและนักออกแบบอุตสาหกรรมและกราฟิกชาวเยอรมันที่ทรงอิทธิพล เขาเป็นที่รู้จักจากผลงานการออกแบบโรงงานใบพัดอาเอเกในเบอร์ลินเมื่อปี 1909 เขามีผลงานการออกแบบวัตถุ ไทป์เฟซ และอาคารในรูปแบบต่าง ๆ ตลอดทศวรรษ 1900 ถึง 1930 และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งด็อยเชอร์ แวร์คบุนท์ ในปี 1907 ช่วงเวลาเดียวกับที่เขาเริ่มทำงานให้กับอาเอเก (AEG) และเป็นผู้ริเริ่มการออกแบบสำหรับองค์กร (corporate design) การออกแบบกราฟิก ปลิตไทป์เฟซ วัตถุ และอาคารให้กับบริษัท ในไม่กี่ปีให้หลัง เขาประสบความสำเร็จในฐานะสถาปนิก โดยเป็นผู้นำขบวนสถาปัตยกรรม เรโฟร์มาร์คีเท็คทัวร์ [de] (Reformarchitektur) ยุคคลาสสิกและเหตุผลนิยม (rationalist) ในทศวรรษ 1910 ต่อมาเมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง เขาเปลี่ยนรูปแบบมาสู่ลัทธิสำแดงอารมณ์อิฐ (Brick Expressionism) โดยมีผลงานชิ้นเอกคืออาคารอำนวยการสถาบันเฮิคท์ซึ่งตั้งอยู่นอกนครฟรังค์ฟวร์ท และนับตั้งแต่กลางทศวรรษ 1920s เขาเริ่มหันไปสู่สถาปัตยกรรมแบบวัตถุวิสัยใหม่ (New Objectivity) นอกจากการทำงานในแวดวงออกแบบแล้วเขายังเป็นนักการศึกษา เป็นหัวหน้าวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ของสถาบันวิจิตรศิลป์เวียนนาระหว่างปี 1922 ถึง 1936 สถาปนิกชั้นนำของขบวนการสมัยใหม่ (modernism) ในยุโรปจำนวนมากได้ทำงานร่วมกับเบเรินส์ในระหว่างช่วงต้นของอาชีพการงานในทศวรรษ 1910 ซึ่งรวมทั้ง ลุดวิก ฟัน แดร์ โรเฮอ, เลอกอร์บูซีเยร์ และ วอลเทอร์ โกรปิอุส
เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค

นักการเมืองชาวเยอรมัน (ค.ศ. 1856–1921)
| เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค |
| --- | --- |
Theobald von Bethmann Hollweg
เบทมัน ฮ็อลเวค เมื่อ ค.ศ. 1914

นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมัน
ดำรงตำแหน่ง 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1909 – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1917
กษัตริย์: จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2
รอง: เคลเมินส์ ฟ็อน เด็ลบรึค คาร์ล เฮ็ลเฟอริช
ก่อนหน้า: แบร์นฮาร์ท ฟ็อน บือโล
ถัดไป: เกออร์ค มิชชาเอลิส
รองนายกรัฐมนตรีเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 24 มิถุนายน ค.ศ. 1907 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1909
หัวหน้ารัฐบาล: แบร์นฮาร์ท ฟ็อน บือโล
ก่อนหน้า: อาร์ทัวร์ ฟ็อน พ็อซซาด็อฟสกี-แวเนอร์
ถัดไป: เคลเมินส์ ฟ็อน เด็ลบรึค
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เทโอบัลท์ เทโอดอร์ ฟรีดริช อัลเฟรท ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1856(1856-11-29) โฮเอินฟีโน ราชอาณาจักรปรัสเซีย
เสียชีวิต: 1 มกราคม ค.ศ. 1921(1921-01-01) (64 ปี) โฮเอินฟีโน เสรีรัฐปรัสเซีย สาธารณรัฐไวมาร์
พรรคการเมือง: อิสระ
ลายมือชื่อ: 

เทโอบัลท์ เทโอดอร์ ฟรีดริช อัลเฟรท ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค (เยอรมัน: Theobald Theodor Friedrich Alfred von Bethmann Hollweg; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1856 – 1 มกราคม ค.ศ. 1921) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมัน ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมันตั้งแต่ ค.ศ. 1909 ถึง ค.ศ. 1917 เขาเป็นผู้นำเยอรมนีเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและมีบทบาทสำคัญในช่วงสามปีแรกของสงคราม เขาลงจากอำนาจในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1917 เนื่องจากผู้นำในกองทัพต่อต้านนโยบายของเขา
ในระหว่าง ค.ศ. 1884 ถึง ค.ศ. 1899 เบทมัน ฮ็อลเวคก้าวหน้าในการงานอย่างรวดเร็วผ่านตำแหน่งในรัฐบาลปรัสเซีย และดำรงตำแหน่งสมาชิกไรชส์ทาคในช่วงสั้น ๆ เมื่อ ค.ศ. 1890 ด้วยประสบการณ์ทางการเมือง ทำให้เขาไม่พึงใจต่อระบบพรรคการเมืองและเลือกที่จะเป็นนักการเมืองอิสระตลอดชีวิตทางการเมืองของเขา จักรวรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ทรงแต่งตั้งเขาเป็นนายกรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1909 ส่วนหนึ่งเพราะพระองค์โปรดรูปแบบทางการเมืองที่เป็นมิตรของเขา ตลอดเวลาแปดปีของตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เบทมัน ฮ็อลเวคได้สนับสนุนการเปิดเสรีบางประการ แต่ก็ยังเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่าระบอบราชาธิปไตยระบบรัฐสภาเป็นรูปแบบการปกครองที่ดีที่สุดสําหรับเยอรมนี
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เบทมัน ฮ็อลเวคมองว่าเยอรมนีกำลังถูกคุกคาม ซึ่งจําเป็นต้องใช้มาตรการที่จําเป็นทั้งหมดเพื่อความอยู่รอด เขาสัญญากับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีว่าเยอรมนีจะสนับสนุนอย่างเต็มที่ และสนองความประสงค์ในการใช้กำลังต่อสู้กับเซอร์เบีย เขาชะลอการระดมกำลังของเยอรมนีจนหลังจากที่รัสเซียทำไปแล้วเพื่อที่เยอรมนีจะได้ไม่ถูกมองว่าเป็นผู้รุกราน แม้ว่าเขาจะเห็นด้วยกับการบุกครองเบลเยียมเพราะคิดว่าจำเป็น แต่เขาก็เชื่อมาตั้งแต่ต้นว่าสิ่งนี้เป็นความอยุติธรรมที่ต้องได้รับการแก้ไข ในตอนแรก เขาคัดค้านการทำสงครามเรือดำน้ำแบบไม่จำกัด แต่ท้ายที่สุดก็ทนต่อแรงกดดันจากกองทัพและกลุ่มอนุรักษ์นิยมในไรชส์ทาคไม่ไหวและอนุญาตให้ทำสงครามเรือดำน้ำได้ เมื่อสงครามดําเนินไป หลายคนที่สนับสนุนเขาในรัฐสภารู้สึกว่าเขาอยู่ในตําแหน่งนานเกินกว่าที่จะสามารถเจรจาสันติภาพที่ยอมรับได้ เมื่อทั้งนายพล เอริช ลูเดินดอร์ฟ และหัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค ขู่ว่าจะลาออกหากเขาลงจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ทำให้เบทมัน ฮ็อลเวคยื่นการลาออกต่อจักรพรรดิ
ในหนังสือ เรื่อง "Reflections on the World War" ซึ่งเขาได้เรียบเรียงขึ้นก่อนถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1921 เบทมัน ฮ็อลเวคได้กล่าวถึงสถานการณ์ที่ยากลำบากของเยอรมนี เขายอมรับว่ารัฐบาลและจักรพรรดิได้ทำผิดพลาดก่อนสงคราม และเยอรมนีต้องรับผิดชอบในบางส่วน แต่เขาเชื่อว่า "ความผิดร่วมกัน" ได้นำไปสู่หายนะครั้งใหญ่ของสงคราม
หนังสืออ่านเพิ่ม > ในภาษาอังกฤษ

Bethmann Hollweg, Theobald (1920). Reflections on the World War (ภาษาอังกฤษ). Vol. 1. London: Butterworths.
Jarausch, Konrad Hugo. "Revising German History: Bethmann Hollweg Revisited." Central European History 21#3  (1988): 224–243, historiography in JSTOR
Jarausch, Konrad H. "The Illusion of Limited War: Chancellor Bethmann Hollweg's Calculated Risk, July 1914." Central European History 2.1 (1969): 48-76. online
Langdon, John W. "Emerging from Fischer's shadow: recent examinations of the crisis of July 1914." History Teacher 20.1 (1986): 63–86, historiography in JSTOR
หนังสืออ่านเพิ่ม > ในภาษาเยอรมัน

Bethmann Hollweg (1919–1921). Betrachtungen zum Weltkriege. Berlin: Hobbing.
Vol. 1: Vor dem Kriege [Before the War]
Vol. 2: Während des Krieges [During the War]
von Vietsch, Eberhard (1969). Bethmann Hollweg. Staatsmann zwischen Macht und Ethos [Bethmann Hollweg. Statesman Between Power and Ethos]  Boppard: Boldt.
Werner Frauendienst (1955), "Bethmann Hollweg, Theobald Theodor Friedrich Alfred von", Neue Deutsche Biographie (ภาษาเยอรมัน), vol. 2, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 188–193; (full text online)
Zmarzlik, Hans G. (1957): Bethmann Hollweg als Reichskanzler, 1909–1914. Studien zu Möglichkeiten und Grenzen seiner innerpolitischen Machtstellung [Bethmann Hollweg as Reich Chancellor, 1909–1914. Studies on the Possibilities and Limits of his Domestic Power Position] ISSN 0522-6643). Düsseldorf: Droste.
แหล่งข้อมูลอื่น

Katharine Anne Lerman: "Bethmann Hollweg, Theobald von", in: 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War
กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
| ก่อนหน้า |  | เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แบร์นฮาร์ท ฟ็อน บือโล |  | นายกรัฐมนตรีเยอรมนี  (ค.ศ. 1909 – ค.ศ. 1917) |  | เกออร์ค มิชชาเอลิส |
| แบร์นฮาร์ท ฟ็อน บือโล |  | มุขมนตรีปรัสเซีย  (ค.ศ. 1909 – ค.ศ. 1917) |  | เกออร์ค มิชชาเอลิส |
| อาร์ทัวร์ ฟ็อน พ็อซซาด็อฟสกี-แวเนอร์ |  | รองนายกรัฐมนตรีเยอรมนี  (ค.ศ. 1907 – ค.ศ. 1909) |  | เคลเมินส์ ฟ็อน เด็ลบรึค |
| ด ค กนายกรัฐมนตรีเยอรมนี |
| --- | --- | --- |
|  สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (ค.ศ. 1867–1871) |  อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค  |  |
|  จักรวรรดิเยอรมัน (ค.ศ. 1871–1918) |  อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค  เลโอ ฟ็อน คาพรีวี  เจ้าชายโคลทวิชแห่งโฮเอินโลเออ-ชิลลิงส์เฟือสท์  แบร์นฮาร์ท ฟ็อน บือโล  เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค  เกออร์ค มิชชาเอลิส  เกออร์ค ฟ็อน แฮร์ทลิง  เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน  ฟรีดริช เอเบิร์ท  |  |
|  สาธารณรัฐไวมาร์ (ค.ศ. 1919–1933) |  ฟิลลิพ ไชเดอมัน  กุสทัฟ เบาเออร์  แฮร์มัน มึลเลอร์  ค็อนสตันทีน เฟเรินบัค  โยเซ็ฟ เวียร์ท  วิลเฮ็ล์ม คูโน  กุสทัฟ ชเตรเซอมัน  วิลเฮ็ล์ม มาคส์  ฮันส์ ลุทเทอร์  วิลเฮ็ล์ม มาคส์  แฮร์มัน มึลเลอร์  ไฮน์ริช บรือนิง  ฟรันทซ์ ฟ็อน พาเพิน  ควร์ท ฟ็อน ชไลเชอร์  |  |
|  ไรช์ที่สาม (ค.ศ. 1933–1945) |  อดอล์ฟ ฮิตเลอร์  โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์  ลุทซ์ กราฟ ชเวรีน ฟ็อน โครซิค  |  |
|  สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (ค.ศ. 1949–ปัจจุบัน) |  ค็อนราท อาเดอเนาเออร์  ลูทวิช แอร์ฮาร์ท  ควร์ท เกออร์ค คีซิงเงอร์  วิลลี บรันท์  เฮ็ลมูท ชมิท  เฮ็ลมูท โคล  แกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์  อังเกลา แมร์เคิล  โอลัฟ ช็อลทซ์  |  |
รายนาม
| ด ค กรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเยอรมนี |
| --- | --- |
จักรวรรดิ (1871–1918) :  Karl Hofmann  Karl Heinrich von Boetticher  Arthur von Posadowsky-Wehner  เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค  Clemens von Delbrück  Karl Helfferich  Max Wallraf  Karl Trimborn 
สาธารณรัฐไวมาร์ (1918–1933) :  ฟรีดริช เอเบิร์ท  Hugo Preuß  เอดวร์ด เดวิด   Erich Koch-Weser  Georg Gradnauer  อดอล์ฟ คอสเตอร์  Rudolf Oeser  Wilhelm Sollmann  Karl Jarres  Martin Schiele  Otto Geßler  Wilhelm Külz  Walter von Keudell  Carl Severing  โยเซ็ฟ เวียร์ท  วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์  วิลเฮล์ ฟอน เกย์ล  Franz Bracht 
นาซีเยอรมนี (1933–1945) :  วิลเฮ็ล์ม ฟริค  ไฮน์ริช ฮิมเลอร์  เพาล์ กีสเลอร์  วิลเฮ็ล์ม ชตุคคาร์ท 
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (1949–1990) :  คาร์ล ชไตน์โฮฟ  วิลลี ชโตฟ  คาร์ล มาร็อน  ฟรีดริช ดิคเคิล  โลธาร์ อาเร็นท์  Peter-Michael Diestel 
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (1949–) :  กุสทัฟ ไฮเนอมัน  โรเบิร์ต เลห์ร  แกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์  Hermann Höcherl  Paul Lücke  Ernst Benda  ฮันส์-ดีทริช เก็นเชอร์  Werner Maihofer  เจอร์ฮาร์ต บอม  Jürgen Schmude  ฟรีดริช ซิมเมอร์มันน์  อล์ฟกัง ช็อยเบลอ  Rudolf Seiters  Manfred Kanther  Otto Schily  ว็อล์ฟกัง ช็อยเบลอ  โทมัส เดอ เม็ซซีแอร์  ฮันส์-ปีเตอร์ ฟรีดริช  โทมัส เดอ เม็ซซีแอร์  ฮอสท์ เซโฮเฟอร์  เน็นซี เฟเซอร์
เกาะเซนต์ลอว์เรนซ์

| --- | --- |
แผนที่ระยะใกล้ของเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์
เซนต์ลอว์เรนซ์ที่ตั้งในรัฐอะแลสกา
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลเบริง
พิกัด: 63°21′44″N 170°16′02″W﻿ / ﻿63.36222°N 170.26722°W﻿ / 63.36222; -170.26722
พื้นที่: 1,791.56 ตารางไมล์ (4,640.1 ตารางกิโลเมตร)
ความยาว: 90 ไมล์ (140 กม.)
ความกว้าง: 22 ไมล์ (35 กม.)
จุดสูงสุด: Atuk Mountain, 2,070 ฟุต (630 เมตร)
การปกครอง
สหรัฐ
รัฐ: อะแลสกา
เมืองใหญ่สุด: Savoonga (ประชากร 835 - 2020 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 1,475 (2020)
ความหนาแน่น: 0.32/กม.2 (0.83/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: ชาวยูปิกไซบีเรีย
เกาะเซนต์ลอว์เรนซ์ (อังกฤษ: St. Lawrence Island; Central Siberian Yupik: Sivuqaq; รัสเซีย: Остров Святого Лаврентия, อักษรโรมัน: Ostrov Svyatogo Lavrentiya) เป็นเกาะทางทิศตะวันตกนอกชายฝั่งอะแลสกาในทะเลเบริง ไม่ไกลจากช่องแคบเบริง หมู่บ้านแกมเบลล์ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแหลมบนเกาะ อยู่ห่างจากคาบสมุทรชุกชีในรัสเซียตะวันออกไกล เกาะเป็นส่วนหนึ่งของอะแลสกา แต่ใกล้กับรัสเซียมากกว่าแผ่นดินใหญ่อะแลสกา คาดว่าเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์เคยเป็นหนึ่งในสะพานแผ่นดิน ที่ทวีปเอเชียกับอเมริกาเหนือเชื่อมติดกันในสมัยไพลสโตซีน เกาะในเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 6 ของสหรัฐอเมริกา และเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 113 ของโลก ถือเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ภูเขาไฟทะเลแบริง (Bering Sea Volcanic Province) และหนูผีเซนต์ลอว์เรนซ์ (Sorex jacksoni) เป็นหนูผีชนิดที่พบได้เฉพาะบนเกาะนี้เท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
โรแมนซ์อิราเนะ

"โรแมนซ์อิราเนะ" (ญี่ปุ่น: ロマンス、イラネ; โรมาจิ: Romance, Irane) (อังกฤษ: I Don't Need Romance!) (จีนกลาง: 不需要浪漫, อักษรโรมัน: Bù Xūyào Làngmàn พินอิน: Bù Xūyào Làngmàn) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 7 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เปิดตัวเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2551 โดยเดฟสตาร์
รายชื่อเพลง > เวอร์ชันปกติ / ไทป์ A

เนื้อเพลงทั้งหมดประพันธ์โดยยาซูชิ อากิโมโตะ
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Romance, Irane" | 4:40 |
| 2. | "Ai no Moufu" | 5:01 |
| 3. | "Romance, Irane (off vocal ver.)" | 4:40 |
| 4. | "Ai no Moufu (off vocal ver.)" | 5:01 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 19:22 |
รายชื่อเพลง > ไทป์ B

เนื้อเพลงทั้งหมดประพันธ์โดยยาซูชิ อากิโมโตะ
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Romance, Irane" | 4:40 |
| 2. | "Ai no Moufu" | 5:01 |
| 3. | "Romance, Irane (Himawari 2.0 Mix)" | 4:40 |
| 4. | "Romance, Irane (Himawari 2.1 Mix)" | 4:40 |
| 5. | "Romance, Irane (off vocal ver.)" | 4:40 |
| 6. | "Ai no Moufu (off vocal ver.)" | 5:01 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 28:42 |
สมาชิก

หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
สมาชิก > Romance, Irane

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: โทโมมิ อิตาโนะ, ไม โอชิมะ, ฮารุนะ โคจิมะ, ยูคาริ ซาโต้, มาริโกะ ชิโนดะ, มินามิ ทากาฮาชิ, ฮานะ โทจิมะ, อัตสึโกะ มาเอดะ, มินามิ มิเนกิชิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเค: ซายากะ อากิโมโตะ, ยูโกะ โอชิมะ, เอเรนะ โอโนะ, โทโมมิ คาซาอิ, ซาเอะ มิยาซาวะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: อายากะ คิคุจิ, มายุ วาตานาเบะ
สมาชิก > Ai no Moufu

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: โทโมมิ อิตาโนะ, ไม โอชิมะ, ฮารุนะ โคจิมะ, ยูคาริ ซาโต้, มาริโกะ ชิโนดะ, มินามิ ทากาฮาชิ, ฮานะ โทจิมะ, อัตสึโกะ มาเอดะ, มินามิ มิเนกิชิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเค: ซายากะ อากิโมโตะ, ยูโกะ โอชิมะ, เอเรนะ โอโนะ, โทโมมิ คาซาอิ, ซาเอะ มิยาซาวะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: อายากะ คิคุจิ, มายุ วาตานาเบะ