stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
พระราชกรณียกิจ > ตีเมืองหงสาวดีครั้งที่สอง

พ.ศ. 2142 สมเด็จพระนเรศวรทรงมุ่งหมายจะตีเอาเมืองหงสาวดีให้ได้ จึงตระเตรียมทัพยกไปทั้งทางบกและทางเรือ ได้ออกเกลี้ยกล่อมหัวเมืองต่าง ๆ ให้อ่อนน้อมต่อไทยได้อีกหลายเมือง แม้แต่เชียงใหม่ซึ่งได้ตั้งแข็งเมืองต่อพม่าแล้ว แต่คิดเกรงว่ากรุงศรีสัตนาคนหุตและไทยจะยกทัพไปรุกราน ก็ได้ตัดสินใจยอมอ่อนน้อมมาขอขึ้นต่อกรุงศรีอยุธยาด้วย ส่วนเมืองตองอูกับเมืองยะไข่เมื่อเอาใจออกห่างจากกรุงหงสาวดีไปแล้ว ก็หันมาฝักใฝ่กับไทยและรับว่า ไทยยกทัพไปตีกรุงหงสาวดีแล้ว ก็จะเข้าร่วมช่วยเหลือพระเจ้ายะไข่นั้นอยากได้หัวเมืองชายทะเล ส่วนพระเจ้าตองอูนัดจินหน่องอยากได้เป็นพระเจ้าหงสาวดีแทน สมเด็จพระนเรศวรจึงทรงรับเป็นไมตรีกับเมืองทั้งสองนั้น ในระหว่างนั้นพระมหาเถระเสียมเพรียมภิกษุรูปหนึ่งได้เข้ายุยงพระเจ้าตองอูนะฉิ่นเหน่าง์มิให้อ่อนน้อมแก่ไทย และแจ้งอุบายให้พระเจ้าตองอูนัดจินหน่องคิดอ่านเอาเมืองหงสาวดีเสียเอง พระเจ้าตองอูนัดจินหน่องเห็นชอบด้วยจึงชวนพระเจ้ายะไข่ให้ไปตีเมืองหงสาวดี แล้วพระเจ้าตองอูจนัดจินหน่องะทำทีเป็นยกกองทัพมาช่วยหงสาวดี พอเข้าเมืองได้แล้วก็หย่าศึกกันเสีย และจะแบ่งประโยชน์ให้ตามที่พระเจ้ายะไข่ต้องการ คือจะยกหัวเมืองชายทะเลให้แก่พระเจ้ายะไข่ แต่ครั้งทัพพระเจ้ายะไข่และทัพพระเจ้าตองอูนัดจินหน่องเข้าประชิดเมืองหงสาวดีแล้วก็หาเข้าเมืองไม่ ทั้งนี้เพราะพระเจ้านันทบุเรงเกิดทรงระแวงขึ้น ทัพพระเจ้าตองอูนัดจินหน่องและพระเจ้ายะไข่จึงได้แต่ตั้งล้อมเมืองหงสาวดีไว้
สมเด็จพระนเรศวรทรงเห็นว่าทางกรุงหงสาวดีกำลังปั่นป่วนจึงเสด็จยกทัพหลวงไปตีหงสาวดี แต่ต้องไปเสียเวลาปราบปรามกบฏตามชายแดนซึ่งพระเจ้าตองอูนัดจินหน่องได้ยุยงให้กระด้างกระเดื่องเป็นเวลาถึง 3 เดือนเศษ จึงเดินทัพถึงเมืองหงสาวดีช้ากว่ากำหนดที่คาดหมายไว้ ทางฝ่ายพระเจ้าตองอูนัดจินหน่องและพระเจ้ายะไข่ซึ่งกำลังล้อมเมืองหงสาวดีอยู่ พอได้ทราบข่าวว่าสมเด็จพระนเรศวรยกกองทัพขึ้นไปกำจัดกบฏตามชายแดนเมืองเมาะตะมะ และกำลังเดินทัพมาก็แจ้งให้พระเจ้านันทบุเรงทราบ พระเจ้านันทบุเรงก็จำใจอนุญาตให้พระเจ้าตองอูยกทัพเข้าไปในเมืองหงสาวดีได้ และมอบหมายให้พระเจ้าตองอูนัดจินหน่องบัญชาการรบแทนทุกประการ พระเจ้าตองอูนัดจินหน่องจึงกวาดต้อนผู้คนและทรัพย์สมบัติ รวมทั้งพระเจ้านันทบุเรงไปยังเมืองตองอู ทิ้งเมืองหงสาวดีไว้ให้กองทัพพระเจ้ายะไข่ค้นคว้าทรัพย์ที่ยังเหลืออยู่ต่อไป พอพระเจ้าตองอูนัดจินหน่องออกจากหงสาวดีไปได้ประมาณ 8 วัน กองทัพไทยก็ยกไปถึงเมืองหงสาวดี ครั้นสมเด็จพระนเรศวรได้ทรงทราบว่าพระเจ้าตองอูนัดจินหน่องไม่ซื่อตรงตามคำมั่นที่ได้ให้ไว้ก็ทรงพระพิโรธ จึงเสด็จยกทัพตามขึ้นไปตีเมืองตองอู ได้เข้าล้อมเมืองตองอูอยู่ถึง 2 เดือนก็ไม่อาจตีหักเอาได้ เพราะเมืองตองอูมีชัยภูมิที่ดี ชาวเมืองก็ต่อสู้เข้มแข็ง ประกอบกับฝนตกชุกและทัพไทยขาดเสบียงอาหาร สมเด็จพระนเรศวรจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกกองทัพกลับคืนกรุงศรีอยุธยา
สวรรคต

สมเด็จพระนเรศวร กับสมเด็จพระเอกาทศรถ เสด็จยกกองทัพออกจากพระนคร เมื่อวันพฤหัสบดี แรม 8 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะโรง พ.ศ. 2148 เสด็จโดยกระบวนเรือจากพระตำหนักป่าโมก แล้วเสด็จขึ้นบนที่ตำบล เอกราชไปตั้งทัพชัย ณ ตำบลพระหล่อ แล้วยกกองทัพบกไปทางเมืองกำแพงเพชรสู่เมืองเชียงใหม่ ครั้นเสด็จถึงเมืองเชียงใหม่ก็หยุดพักจัดกระบวนทัพอยู่หนึ่งเดือน แล้วให้กองทัพสมเด็จพระเอกาทศรถยกไปทางเมืองฝาง ส่วนกองทัพหลวงยกไปทางเมืองหางหลวง ครั้นเสด็จถึงเมืองหางแล้วก็ให้ตั้งค่ายหลวงประทับอยู่ที่ทุ่งแก้ว สมเด็จพระนเรศวรทรงพระประชวรเป็นหัวระลอก (ฝี) ขึ้นที่พระพักตร์ แล้วกลายเป็นบาดทะพิษพระอาการหนัก จึงโปรดให้ข้าหลวงรีบไปเชิญเสด็จสมเด็จพระเอกาทศรถมาเฝ้า สมเด็จพระเอกาทศรถเสด็จฯ มาถึงได้ 3 วัน สมเด็จพระนเรศวรก็เสด็จสวรรคต เมื่อวันจันทร์ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 6 ปีมะเส็ง ตรงกับวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2148 สิริพระชนมพรรษา 49 พรรษาเศษ ดำรงราชสมบัติ 14 ปีเศษ สมเด็จพระเอกาทศรถจึงได้อัญเชิญพระบรมศพกลับกรุงศรีอยุธยา
ชีวิตส่วนพระองค์

พระราชประวัติของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชส่วนใหญ่ได้จากพงศาวดารอยุธยา ซึ่งมักมีการจดบันทึกในพระราชกรณียกิจ ซึ่งส่วนใหญ่บันทึกถึงการทำสงครามกับอาณาจักรเพื่อนบ้านเป็นอันมาก จนมองข้ามเกี่ยวกับเจ้านายฝ่ายในหรือพระมเหสีของพระองค์ อย่างไรก็ตามได้มีการปรากฏพระนามของเจ้านายฝ่ายใน ในเอกสารของต่างชาติ 5 ฉบับด้วยกัน ซึ่งได้แก่ จดหมายเหตุสเปน (History of the Philippines and Other Kingdom) ของบาทหลวงมาร์เชโล เด ริบาเดเนย์รา (Marchelo de Ribadeneira, O.F.M), จดหมายเหตุวันวลิต, พงศาวดารละแวก, คำให้การขุนหลวงหาวัด และมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว ซึ่งปรากฏพระนามพระมเหสี 3-4 พระองค์ โดยมีพระนามดังนี้
พระมณีรัตนา หรือ เจ้าขรัวมณีจันทร์ จากจดหมายเหตุวันวลิต
โยเดียมี้พระยา พระราชธิดาในพระเจ้านรธาเมงสอกับพระนางเชงพยูเชงเมดอ ปฐมวงศ์พม่าที่ปกครองอาณาจักรล้านนา จากพงศาวดารพม่า
พระเอกกษัตรี พระราชธิดาในพระเจ้าศรีสุพรรณมาธิราช เจ้าแผ่นดินเขมร จากพงศาวดารเขมร
มีการกล่าวถึง พระมณีรัตนา และเจ้าขรัวมณีจันทร์ ว่าอาจเป็นบุคคลเดียวกัน แต่บ้างก็ว่าอาจเป็นคนละคนกัน โดยเชื่อว่า พระมณีรัตนาอาจเป็นเจ้าหญิงที่สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ละโว้สายสุพรรณภูมิของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิและสมเด็จพระมหินทราธิราช ซึ่งในขณะนั้นเจ้านายฝ่ายในในสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ พระองค์หนึ่งมีพระนามว่า พระรัตนมณีเนตร หรือ พระแก้วฟ้า ซึ่งเป็นพระขนิษฐาต่างชนนีของพระวิสุทธิกษัตรีย์ ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นพระนางจะมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉาของพระนเรศวร อย่างไรก็ตามเจ้าขรัวมณีจันทร์ มีบทบาทสูงกว่าพระมเหสีจากเชียงใหม่และเขมร โดยมีการสถาปนาพระนางเป็นอัครมเหสีดังที่ปรากฏในคำให้การขุนหลวงหาวัดที่กล่าวถึงเมื่อครั้งที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเสด็จขึ้นเสวยราชย์สมบัติต่อจากพระราชบิดา ความว่า
ส่วนพระนเรศวรนั้น ก็เข้าไปยังกรุงศรีอยุธยา ก็เสด็จเข้าสู่พระราชฐานอันอัครเสนาบดีและมหาปุโรหิตทั้งปวง จึงปราบดาภิเษกแล้วเชื้อเชิญให้เสวยราชสมบัติ จึงถวายอาณาจักรเวนพิภพแล้วจึงถวายเครื่องเบญจราชกกุธภัณฑ์ทั้ง ๕ และเครื่องมหาพิไชยสงครามทั้ง ๕ ทั้งเครื่องราชูปโภคทั้งปวงอันครบครัน แล้วจึงถวายพระนามใส่ในพระสุพรรณบัตรสมญา แล้วฝ่ายในกรมจึงถวายพระมเหษีพระนามชื่อพระมณีรัตนา และถวายพระสนมกำนัลทั้งสิ้น แล้วครอบครองราชสมบัติเมื่อจุลศักราช ๙๕๒ ปีขาลศก อันพระเอกาทศรถนั้นก็เปนที่มหาอุปราช
หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และสมเด็จพระเอกาทศรถได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อนั้น เจ้าขรัวมณีจันทร์ได้ปรากฏอีกครั้งในจดหมายเหตุวันวลิต ที่ได้กล่าวถึง พระชายาม่ายของสมเด็จพระนเรศวร ได้เสด็จออกบวชชี และเป็นเหตุให้บุคคลทั่วไปเรียกกันว่า เจ้าขรัว จนกระทั่งมีเหตุการณ์หนึ่งที่เสด็จไปช่วยพระราชโอรสพระองค์หนึ่งของสมเด็จพระเอกาทศรถ คือ "เจ้าไล" หรือศรี ซึ่งมีเหตุวิวาทกับพระยาออกนา จนต้องพระราชอาญาจนถึงชีวิต ข้ารองพระบาทในพระองค์ไลจึงได้ไปทูลขอพึ่งพระบารมีเจ้าขรัวมณีจันทร์ซึ่งเป็นพระปิตุจฉา พระนางจึงรีบเสด็จเข้าเฝ้าสมเด็จพระเอกาทศรถ จนสมเด็จพระเอกาทศรถยินยอมด้วยความเกรงพระทัย (แต่ในจดหมายเหตุวันวลิตกล่าวว่า ถูกฟันด้วยพระแสงดาบและถูกจำคุกเป็นเวลา 5 เดือน เจ้าขรัวมณีจันทร์จึงได้ขอพระราชทานอภัยโทษ) โดยปรากฏในจดหมายเหตุวันวลิต ความว่า "จนกระทั่งเจ้าขรัวมณีจันทร์ ชายาม่ายของพระเจ้าอยู่หัวในพระโกศ คือ พระ Marit หรือพระองค์ดำ ได้ทูลขอจึงเป็นที่โปรดปรานอีก"
ชีวิตส่วนพระองค์ > พระราชโอรส-ธิดา

มีการกล่าวถึงพระราชโอรสในสมเด็จพระนเรศวรมหาราชในจดหมายเหตุสเปน (History of the Philippines and Other Kingdom) ของบาทหลวงมาร์เชโล เด ริบาเดเนย์รา (Marchelo de Ribadeneira, O.F.M) ที่เขียนขึ้นจากคำบอกเล่าของบาทหลวงคณะฟรันซิสกันที่เคยพำนักอยู่ในกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2125 ปลายรัชสมัยสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช และ พ.ศ. 2139 ตรงกับต้นรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช โดยเนื้อความในจดหมายเหตุนี้ได้มีการอธิบายถึงกระบวนพยุหยาตราชลมารคของพระเจ้าแผ่นดินสยาม โดยมีเนื้อความตอนหนึ่งที่ได้กล่าวถึงพระอัครมเหสีและพระราชโอรสผู้ทรงพระเยาว์โดยเสด็จด้วย ความว่า
...เรือสี่ลำเหล่านี้หยุดที่พระอารามแห่งหนึ่งบนชายฝั่ง เพราะพวกเขาคาดหมายว่า พระเจ้าแผ่นดินจะเสด็จพระราชดำเนินเพื่อทรงเจริญพระพุทธมนต์และทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ตามติดมาอย่างใกล้ชิดเรือสี่ลำนั้นเป็นเรืออื่น ๆ อีกหลายลำที่ใหญ่กว่านั้น แต่ละลำบรรทุกผู้คนมากมายที่แต่งกายด้วยเครื่องแบบประเภทต่าง ๆ เรือแต่ละลำมีข้าราชการชั้นผู้ใหญ่แห่งพระราชสำนัก ๑ คน แล้วจากนั้นเป็นพระราชกุมารพระองค์เยาว์ที่สุด พระเจ้าแผ่นดินเสด็จปรากฏพระองค์ในเรือพระที่นั่งที่ตกแต่งอย่างหรูหรามาก ตามติดมาเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีและสาวสรรกำนัลใน สมเด็จพระอัครมเหสีประทับแต่เพียงลำพังพระองค์ และบรรดานางกำนัลนั่งในเรือลำอื่นตกแต่งอย่างน่าอัศจรรย์ และกั้นด้วยม่านอย่างรอบคอบจนเป็นไปได้ที่จะสามารถมองผ่านม่านจากภายในสู่โลกภายนอกได้ โดยที่คนภายนอกไม่เห็นคนภายใน...
เมื่อนำเหตุการณ์ที่บาทหลวงสเปนได้เขียนบอกเล่าไว้ไปเทียบเคียงกับพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) จะพบว่าในรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้มีการกล่าวถึงพระราชพิธีอาสวยุทธ และการต้อนรับคณะทูตกัมพูชาที่เดินทางมาถวายเครื่องราชบรรณาการยังราชสำนักอยุธยาซึ่งตรงกับเหตุการณ์การเสด็จฯทางชลมารคและการออกรับทูตกัมพูชาในจดหมายเหตุของสเปน โดยบางทีสมเด็จพระนเรศวรมหาราชอาจมีพระราชโอรสมากกว่า 1 พระองค์แล้ว เนื่องจากในจดหมายเหตุมีการใช้คำว่า "พระราชกุมารพระองค์เยาว์ที่สุด"
นอกจากนี้สมเด็จพระนเรศวรมหาราชก็มีพระราชธิดาด้วย โดยกล่าวถึงพระเจ้าเชียงใหม่นรธาเมงสอได้รับการช่วยเหลือจากกรุงศรีอยุธยาเพื่อจัดการปัญหาเมืองขึ้นแข็งเมือง และช่วยป้องกันการรุกรานจากข้าศึก ด้วยการเกื้อกูลกันดังกล่าว ได้สร้างสายสัมพันธ์ทางเครือญาติกับนรธามังสอและสมเด็จพระนเรศวรมหาราช โดยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้ทรงยกพระราชธิดาให้สมรสกับเมงสาตุลองผู้ซึ่งเป็นพระราชโอรสในพระเจ้านรธามังสอ โดยพระเจ้านรธามังสอก็ได้ถวายพระราชธิดาให้เป็นพระมเหสีของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชด้วย โดยการมอบพระราชธิดาของพระเจ้านรธามังสอแด่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช มีปรากฏในโคลงบทที่ 21 ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| นอเรศขอเจื่องเจ้า |  | สาวกระสัตร |
| เทียมแท่นเสวยสมบัติ |  | โกถเคล้า |
| แล้วเล่าลูกชายถัด |  | เป็นแขก เขรยเอย |
| หวังว่าจักบางเส้า |  | เล่าซ้ำแถมถมฯ |
อย่างไรก็ตามก็มีหลักฐานเกี่ยวกับพระอัครมเหสีรวมไปถึงพระราชโอรสและพระราชธิดาน้อยมาก เนื่องจากผู้ที่เขียนจดหมายเหตุสเปนเองก็บันทึกจากผู้เห็นเหตุการณ์ที่ไม่รู้รายละเอียด รวมไปถึงพงศาวดารของพม่าที่กล่าวถึงพระราชธิดาในสมเด็จพระนเรศวรมหาราชอย่างผ่าน ๆ เท่านั้น ภายหลังจากที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเสด็จสวรรคตแล้ว ราชสมบัติจึงตกแก่สมเด็จพระเอกาทศรถ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > ภาพยนตร์

ได้มีการนำพระราชประวัติของพระองค์มาสร้างเป็นภาพยนตร์ 3 ครั้ง ครั้งแรก ใช้ชื่อว่า นเรศวรมหาราช ในปี พ.ศ. 2500 รับบทโดย ชูชัย พระขรรค์ชัย ครั้งที่ 2 ใช้ชื่อว่า มหาราชดำ ในปี พ.ศ. 2522 รับบทโดย พิศาล อัครเศรณี และครั้งที่ 3 ใช้ชื่อว่า ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ในปี พ.ศ. 2550 รับบทโดย วันชนะ สวัสดี เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่อง กษัตริยา ควบคู่กับ มหาราชกู้แผ่นดิน ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ มีพระชนมพรรษาครบ 72 พรรษา ใน พ.ศ. 2542 โดยบริษัท กันตนา จำกัด เป็นผู้ผลิตรายการ ออกฉายทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ในช่วงปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2546
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > ละครโทรทัศน์

พระราชประวัติของพระองค์ยังได้มีการนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกใช้ชื่อว่า สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เมื่อ พ.ศ. 2530 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 รับบทโดย เอกพันธ์ บรรลือฤทธิ์ ภายหลังมีการนำละครเรื่องนี้มาฉายใหม่ทางช่อง สทท.11 อีกครั้ง (ประมาณ พ.ศ. 2540) และครั้งที่ 2 ใช้ชื่อว่า ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ เมื่อ พ.ศ. 2560 ออกอากาศทางโมโน 29 รับบทโดย ทวีฤทธิ์ จุลละทรัพย์ ซึ่งเรื่องนี้ถ่ายทำเป็นรูปแบบของซีรีส์ และได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทรทัศน์ทองคำในปี พ.ศ. 2560 จากการออกอากาศในฤดูกาลแรก เช่นเดียวกับการนำไปสร้างเป็นหนังสือการ์ตูนอยู่หลายครั้ง เช่น มหากาพย์กู้แผ่นดิน ผลงานของมนตรี คุ้มเรือน เป็นต้น
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > แอนิเมชั่น

นอกจากนี้ พระองค์ยังปรากฏในภาพยนตร์แอนิเมชันสามมิติ ก้านกล้วย และ ก้านกล้วย 2 ที่ออกฉายใน พ.ศ. 2549 และ 2552 ตามลำดับ โดยภาพยนตร์มีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับเจ้าพระยาปราบหงสาวดีซึ่งเป็นช้างทรงของพระองค์ รวมถึงสงครามยุทธหัตถีด้วย
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม > นวนิยาย

ไม้ เมืองเดิม ได้นำเหตุการณ์ในสมัยนี้ไปใช้เป็นฉากในนวนิยายเรื่อง ขุนศึก ซึ่งตัวเอกของเรื่องคือ เสมา ทหารในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชซึ่งมีชาติกำเนิดเป็นช่างตีเหล็ก นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เช่นกัน
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
พระธรรมปิฎก

| พระธรรมปิฎก |
| --- | --- |
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน พระธรรมปิฎก (ชวลิต อภิวฑฺฒโน)​ ตั้งแต่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2547
การเรียกขาน: ท่านเจ้าคุณ
จวน: พระอารามหลวง หรือวัดราษฎร์
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: ตลอดชีพ หรือ ได้รับสถาปนาเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: พระธรรมปิฎก (เผื่อน ติสฺสทตฺโต)​
สถาปนา: 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469
พระธรรมปิฎก เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะชั้นธรรม มีพัดยศเฉพาะแถบสีชมพู
ฐานานุกรม

ผู้ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระธรรมปิฎก มีฐานานุศักดิ์ ตั้งฐานานุกรมได้ 6 รูป คือ
พระครูปลัดปิฎกวัฒน์
พระครูวินัยธร
พระครูธรรมธร
พระครูสังฆรักษ์
พระครูสมุห์
พระครูใบฎีกา
รายนาม

| ลำดับ | นาม | วัด | วาระ (พ> ศ.) | สมณศักดิ์ล่าสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | พระธรรมปิฎก (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) | วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม | 2469 - 2482 | สมเด็จพระวันรัต |
| 2 | พระธรรมปิฎก (โชติ ธมฺมปฺปชฺโชติโก) | วัดพระปฐมเจดีย์ | 2484 - 2496 | พระธรรมวโรดม |
| 3 | พระธรรมปิฎก (พิมพ์ ธมฺมธโร) | วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร | 2496 - 2504 | สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ |
| 4 | พระธรรมปิฎก (สนิธ เขมจารี) | วัดปทุมคงคา | 2504 - 2515 | สมเด็จพระธีรญาณมุนี |
| 5 | พระธรรมปิฎก (นิยม ฐานิสฺสโร) | วัดชนะสงคราม | 2515 - 2530 | สมเด็จพระมหาธีราจารย์ |
| 6 | พระธรรมปิฎก (วีระ ภทฺทจารี) | วัดสุทัศน์เทพวราราม | 2530 - 2535 | สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ |
| 7 | พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) | วัดญาณเวศกวัน | 2536 - 2547 | สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ |
| 8 | พระธรรมปิฎก (ชวลิต อภิวฑฺฒโน) | วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร | 2547 - ปัจจุบัน | พระธรรมปิฎก |
วัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน

| วัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน |
| --- | --- |
อุโบสถวัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน

ชื่อสามัญ: วัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน
ที่ตั้ง: หมู่ 3 ตำบลโพนโก อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ 32160
ประเภท: วัดราษฎร์มหานิกาย
นิกาย: เถรวาท/มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธมหามงคลบพิตรศากยมุนี
พระพุทธรูปสำคัญ: พระพุทธมหามงคลบพิตรศากยมุนี
เจ้าอาวาส: พระอธิการอ่อนศรี ธนปาโล
กิจกรรม: ศาสนสถานในพระพุทธศาสนาที่มีกิจกรรมเชิงพุทธตลอดปี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน ตั้งอยู่ที่ บ้านเปือยป่าน หมู่ที่ 3 ตำบลโพนโก  อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์  เขตปกครองคณะสงฆ์หนตะวันออก ภาค 11   สังกัดมหาเถรสมาคม  เป็นวัดในพระพุทธศาสนา รหัสวัด 3208015 สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  ก่อตั้งวัดเมื่อปีพุทธศักราช 2462 และได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปีพุทธศักราช 2489
วัดโพธิ์เย็นบ้านเปือยป่าน ตำบลสนมปัจจุบันแบ่งเขตปกครองท้องที่ให้ตำบลโพนโก อำเภอรัตนบุรีปัจจุบันแบ่งเขตปกครองท้องที่ให้อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ตามพระบรมราชโองการพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เรื่องประกาศ พระราชทานวิสุงคามสีมา ประกาศ ณ วันที่ 1  กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489  เป็นปีที่ 13 ในรัชกาลที่ 9 ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ  นายควง อภัยวงศ์ นายกรัฐมนตรี ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 63 ตอนที่ 11  19 กุมภาพันธ์ 2489  หน้า 81   และบัญชีรายชื่อวัดที่ขอพระราชทานวิสุงคามสีมา วัดโพธิ์เย็น ตำบลสนมปัจจุบันแบ่งเขตปกครองท้องที่ให้ตำบลโพนโก  อำเภอรัตนบุรีปัจจุบันแบ่งเขตปกครองท้องที่ให้อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์   กำหนดเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 63 ตอนที่ 11  19 กุมภาพันธ์ 2489  หน้า87 และเป็นที่อยู่จำพรรษาและสำนักงานเจ้าคณะตำบลน้ำเขียว-โพนโก เพื่อปฏิบัติศาสนกิจของ พระคุณท่าน พระครูสุวรรณโสภณ (หลวงพ่อมหาคำ อโสโก,ป.ธ.3) เจ้าคณะตำบลน้ำเขียว-โพนโก ในสมัยนั้น
ทำเนียบเจ้าอาวาส

ไม่ปรากฏรายนามเจ้าอาวาสรูปแรกชื่ออะไรพึ่งมาปรากฏในยุคหลังๆ
พระสมบูรณ์  ธมฺมจารี  (พ.ศ. 2480-พ.ศ. 2484)
พระสำเภา    กลฺลยาโณ (พ.ศ. 2485-พ.ศ. 2486)
พระสร้อย  กวิวํโส  (พ.ศ. 2494-พ.ศ. 2496)
พระยา  เตชธมฺโม   (พ.ศ. 2499-พ.ศ. 2500)
พระมหาชรินทร์  เทวมินฺโท  (พ.ศ. 2501-พ.ศ. 2508)
พระพูน  ปสุโต   (พ.ศ. 2509-พ.ศ. 2512)
พระครูโพธิปัญญาโสภณ (อินทร์ อินทปญฺโญ) (พ.ศ. 2513 - พ.ศ. 2544)
พระอธิการอ่อนศรี ธนปาโล (พ.ศ. 2544-ปัจจุบัน)
สิ่งก่อสร้าง

อุโบสถ์ ก่อสร้างตั้ง พ.ศ. 2478 ก่อสร้างด้วยความเรียบง่ายและประหยัดค่าใช้จ่ายของคนในยุคนั่นและฉาบเปลือกห้อยตำละเอียด (บูรณะใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2555)
หอระฆัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
ศาลาการเปรียญ      เป็นอาคารไม้  กว้าง  12  เมตร   ยาว  15  เมตร
กุฏิใหญ่ไม้  2  ชั้น  กว้าง  24  เมตร   ยาว  35  เมตร (ประสบอัคคีภัย  เมื่อวันที่ 1   กันยายน  2555  เวลาประมาณ  15.00  น. ไฟไหม้เสียหายทั้งหลัง)
กุฏิสงฆ์(วัดโพธิ์เย็นสามัคคี) เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2ชั้น สร้างใหม่
กุฏิน้อย   1 หลัง
เมรุ   1 หลัง
พรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)

สำหรับชื่อ "พรรคประชาชน" ในประเทศไทยในกรณีต่าง ๆ ดูที่ พรรคประชาชน (ไทย) สำหรับชื่อ "พรรคประชาชน" ในประเทศอื่น ๆ ดูที่ พรรคประชาชน
พรรคการเมืองไทย
| พรรคประชาชน  |
| --- | --- |

หัวหน้า: ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ
รองหัวหน้า: ศิริกัญญา ตันสกุล ปกรณ์วุฒิ อุดมพิพัฒน์สกุล วิโรจน์ ลักขณาอดิศร รังสิมันต์ โรม ชัยวัฒน์ สถาวรวิจิตร สุพิศาล ภักดีนฤนาถ วาโย อัศวรุ่งเรือง
เลขาธิการ: ศรายุทธิ์ ใจหลัก
รองเลขาธิการ: ปิยรัฐ จงเทพ เจษฎา เอี่ยมปุ่น พงศธร ศรเพชรนรินทร์ วิจักษณ์ พฤกษ์สุริยา วิสา บุญนัดดา คริษฐ์ ปานเนียม วีรนันท์ ฮวดศรี พนา ใจตรง ณธนภัทร ฤทธิ์เนติกุล เซีย จำปาทอง ลลิตา สิริพัชรนันท์ พีรัช สงเคราะห์
เหรัญญิก: ชุติมา คชพันธ์
นายทะเบียนสมาชิก: ณัฐวุฒิ บัวประทุม
โฆษก: พริษฐ์ วัชรสินธุ
รองโฆษก: กรุณพล เทียนสุวรรณ ภคมน หนุนอนันต์ ภัทรพงษ์ ลีลาภัทร์
กรรมการบริหาร: พิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์
คติพจน์: โดยประชาชน เพื่อประชาชน สร้างประเทศไทยที่อำนาจสูงสุดเป็นของประชาชน
ก่อตั้ง: พรรคถิ่นกาขาว 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555  (6 ปี 3 เดือน 23 วัน)  พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล  30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561  (5 ปี 8 เดือน 10 วัน)  พรรคประชาชน 9 สิงหาคม พ.ศ. 2567  (5 เดือน 24 วัน)
ก่อนหน้า: พรรคก้าวไกล   (โดยพฤตินัย)   พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล (โดยนิตินัย)
ที่ทำการ: 167 อาคารอนาคตใหม่ ชั้น 4 ซอยรามคำแหง 42 แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
สถาบันนโยบาย: ศูนย์นโยบายเพื่ออนาคต
สมาชิกภาพ  (ปี 2568): 110,033 คน
อุดมการณ์: เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ ประชาธิปไตยสังคมนิยม พิพัฒนาการนิยม ต่อต้านคณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง
จุดยืน: กลางซ้าย
สี:   สีส้ม
สภาผู้แทนราษฎร: 143 / 495 
สภากรุงเทพมหานคร: 11 / 50 
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด: 1 / 76 
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด: 136 / 1,000 
เว็บไซต์
peoplesparty.or.th
การเมืองไทย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชาชน (อังกฤษ: People's Party; ชื่อย่อ: ปชน.) เป็นพรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งพรรคเมื่อปี พ.ศ. 2555 ในชื่อ พรรคถิ่นกาขาว และเปลี่ยนชื่อพรรคเป็น พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล เมื่อปี พ.ศ. 2561 ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เพื่อรองรับอดีตสมาชิกจากพรรคก้าวไกลที่ถูกยุบจากคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2567 ในทางพฤตินัยแล้ว พรรคประชาชนจึงเป็นพรรคการเมืองที่มีวิวัฒนาการมาจากพรรคอนาคตใหม่มาเป็นลำดับที่ 3 ปัจจุบันมีณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ เป็นหัวหน้าพรรค และศรายุทธิ์ ใจหลัก เป็นเลขาธิการพรรค
ประวัติ > พรรคถิ่นกาขาว

พรรคนี้ก่อตั้งขึ้นในชื่อ พรรคถิ่นกาขาว เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เป็นลำดับที่ 9/2555 โดยมี วิบูลย์ แสงกาญจนวนิช และ อำไพ กาฬพันธ์ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรกตามลำดับ โดยนโยบายสำคัญของพรรคถิ่นกาขาวคือ การบัญญัติให้ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และการตั้งกระทรวงพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมโดยการแปรสภาพจากกระทรวงวัฒนธรรม
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 พรรคถิ่นกาขาวส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อจำนวน 4 คน แต่การเลือกตั้งครั้งนั้นถูกระบุให้เป็นโมฆะ
ต่อมาในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2559 วิบูลย์ซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคเสียชีวิตลง ทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคที่เหลือพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ
ประวัติ > พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล

ต่อมาเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 พรรคถิ่นกาขาวได้จัดการประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2561 เพื่อเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรคด้วยการร่างข้อบังคับขึ้นใหม่ทั้งฉบับ ตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงชื่อพรรคเป็น พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล และเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์ของพรรค รวมถึงมีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ จำนวนทั้งหมด 25 คน ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก ชุมชฎาธาร หาญณรงค์ อดีตรองหัวหน้าพรรคถิ่นกาขาว เป็นหัวหน้าพรรคถิ่นกาขาวชาววิไล และ จุฑามาศ ปลอดดี เป็นเลขาธิการพรรค
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 พรรคถิ่นกาขาวชาววิไลส่งผู้สมัครลงสมัครรับเลือกตั้งเฉพาะแบบบัญชีรายชื่อ จำนวนทั้งหมด 13 คน โดยในครั้งนี้ พรรคได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนพอสมควร เนื่องจาก ลลิตา สิริพัชรนันท์ หัวหน้าพรรคในขณะนั้น ให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนว่า พรรคถิ่นกาขาวชาววิไลต้องการ สส. ทั้งหมดจากพุทธศาสนิกชน ซึ่งมีจำนวน 95% ของชาวไทยทั้งหมด อย่างไรก็ตาม การเลือกตั้งครั้งนี้ พรรคถิ่นกาขาวชาววิไลได้รับคะแนนเสียงรวมเพียง 5,561 คะแนนเท่านั้น ส่งผลให้ผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อได้คะแนนไม่เพียงพอที่จะได้รับการเลือกตั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2567 หลังจากมีกระแสข่าวว่าพรรคถิ่นกาขาวชาววิไลจะเป็นพรรคสำรองของพรรคก้าวไกลหากถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้ยุบพรรค นายตุลย์ ตินตะโมระ หัวหน้าพรรคถิ่นกาขาวชาววิไล ได้ทำหนังสือลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม และคณะกรรมการบริหารพรรคได้รับทราบหนังสือลาออกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ส่งผลให้คณะกรรมการบริหารพรรคชุดเดิมพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะในวันดังกล่าว
บุคลากร > หัวหน้าพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ลำดับที่ | รูปภาพ | ชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |  |
พรรคถิ่นกาขาว
| 1 |  | วิบูลย์ แสงกาญจนวนิช | 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555 | 5 สิงหาคม พ.ศ. 2559   (เสียชีวิต) |  |  |
พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล
| 1 |  | ชุมชฎาธาร หาญณรงค์ | 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563   (เสียชีวิต) |  |  |
| 2 |  | จุฑามาศ ปลอดดี | 28 มิถุนายน พ.ศ. 2563 | 15 มีนาคม พ.ศ. 2566 |  |  |
| 3 |  | ลลิตา สิริพัชรนันท์ | 19 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 5 เมษายน พ.ศ. 2567 |  |  |
| 4 |  | ตุลย์ ตินตะโมระ | 5 เมษายน พ.ศ. 2567 | 8 สิงหาคม พ.ศ. 2567 |  |  |
พรรคประชาชน
| 1 |  | ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ | 9 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน | • ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร |  |
บุคลากร > เลขาธิการพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ลำดับที่ | รูปภาพ | ชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |  |
พรรคถิ่นกาขาว
| 1 |  | อำไพ กาฬพันธ์ | 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555 | 5 สิงหาคม พ.ศ. 2559 |  |  |
พรรคถิ่นกาขาวชาววิไล
| 1 |  | จุฑามาศ ปลอดดี | 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 | 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 |  |  |
| 2 |  | ชัยอนันต์ มานะกุล | 28 มิถุนายน พ.ศ. 2563 | 15 มีนาคม พ.ศ. 2566 |  |  |
| 3 |  | รองรักษ์ บุญศิริ | 19 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 5 เมษายน พ.ศ. 2567 |  |  |
| 4 |  | กฤติน นิธิเบญญากร | 5 เมษายน พ.ศ. 2567 | 8 สิงหาคม พ.ศ. 2567 |  |  |
พรรคประชาชน
| 1 |  | ศรายุทธิ์ ใจหลัก | 9 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน | • อดีตผู้อำนวยการพรรคอนาคตใหม่   • อดีตผู้อำนวยการพรรคก้าวไกล |  |
บุคลากร > กรรมการบริหารพรรคชุดปัจจุบัน

| ลำดับที่ | ชื่อ | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ | หัวหน้าพรรค |
| 2 | ศรายุทธิ์ ใจหลัก | เลขาธิการพรรค |
| 3 | ชุติมา คชพันธ์ | เหรัญญิกพรรค |
| 4 | ณัฐวุฒิ บัวประทุม | นายทะเบียนสมาชิกพรรค |
| 5 | พิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์ | กรรมการบริหารพรรค |
บุคลากร > บุคลากรพรรคในตำแหน่งอื่น ๆ ที่ไม่ใช่กรรมการบริหารพรรค

| ลำดับที่ | ชื่อ | ตำแหน่ง | ฝ่าย/สัดส่วน | ฝ่าย/สัดส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ศิริกัญญา ตันสกุล | รองหัวหน้าพรรค | นโยบาย | นโยบาย |
| 2 | ปกรณ์วุฒิ อุดมพิพัฒน์สกุล | รองหัวหน้าพรรค | กิจการสภา | กิจการสภา |
| 3 | วิโรจน์ ลักขณาอดิศร | รองหัวหน้าพรรค | กิจการพิเศษ | กิจการพิเศษ |
| 4 | รังสิมันต์ โรม | รองหัวหน้าพรรค | กิจการทั่วไป | กิจการทั่วไป |
| 5 | ชัยวัฒน์ สถาวรวิจิตร | รองหัวหน้าพรรค | ต่างประเทศ | ต่างประเทศ |
| 6 | พลตำรวจตรีสุพิศาล ภักดีนฤนาถ | รองหัวหน้าพรรค | กิจการภายนอก | กิจการภายนอก |
| 7 | นายแพทย์วาโย อัศวรุ่งเรือง | รองหัวหน้าพรรค | กฎหมาย | กฎหมาย |
| 8 | วีระยุทธ กาญจน์ชูฉัตร | รองหัวหน้าพรรค |  |  |
| 9 | ปิยรัฐ จงเทพ | รองเลขาธิการพรรค | ภูมิภาค | กรุงเทพฯ และปริมณฑล |
| 10 | เจษฎา เอี่ยมปุ่น | รองเลขาธิการพรรค | ภูมิภาค | ภาคกลาง |
| 11 | พงศธร ศรเพชรนรินทร์ | รองเลขาธิการพรรค | ภูมิภาค | ภาคตะวันออก |
| 12 | วิจักษณ์ พฤกษ์สุริยา | รองเลขาธิการพรรค | ภูมิภาค | ภาคใต้ |
| 13 | วิสา บุญนัดดา | รองเลขาธิการพรรค | ภูมิภาค | ภาคเหนือตอนบน |
| 14 | คริษฐ์ ปานเนียม | รองเลขาธิการพรรค | ภูมิภาค | ภาคเหนือตอนล่าง |
| 15 | วีรนันท์ ฮวดศรี | รองเลขาธิการพรรค | ภูมิภาค | ภาคอีสานตอนบน |
| 16 | พนา ใจตรง | รองเลขาธิการพรรค | ภูมิภาค | ภาคอีสานตอนล่าง |
| 17 | ณธนภัทร ฤทธิ์เนติกุล | รองเลขาธิการพรรค | กลุ่มประเด็น | เครือข่ายชาติพันธุ์ |
| 18 | เซีย จำปาทอง | รองเลขาธิการพรรค | กลุ่มประเด็น | เครือข่ายแรงงาน |
| 19 | ลลิตา สิริพัชรนันท์ | รองเลขาธิการพรรค | สำนักงาน | สำนักงาน |
| 20 | พีรัช สงเคราะห์ | รองเลขาธิการพรรค | สำนักงาน | สำนักงาน |
| 21 | พริษฐ์ วัชรสินธุ | โฆษกพรรค | โฆษกพรรค | โฆษกพรรค |
| 22 | กรุณพล เทียนสุวรรณ | รองโฆษกพรรค | รองโฆษกพรรค | รองโฆษกพรรค |
| 23 | ภคมน หนุนอนันต์ | รองโฆษกพรรค | รองโฆษกพรรค | รองโฆษกพรรค |
| 24 | ภัทรพงษ์ ลีลาภัทร์ | รองโฆษกพรรค | รองโฆษกพรรค | รองโฆษกพรรค |
การเลือกตั้ง > การเลือกตั้งทั่วไป

พรรคประชาชนมีบทบาทในการเลือกตั้งระดับประเทศครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2567 โดยทางพรรคมีผู้สมัครที่ประสงค์จะลงสมัคร คือ ณฐชนน ชนะบูรณาศักดิ์ เดิมเป็นอดีตผู้ช่วย สส. ของปดิพัทธ์ สันติภาดา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเจ้าของพื้นที่เดิมที่พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากถูกตัดสิทธิ์ โดยก่อนหน้านี้ณฐชนนได้สังกัดพรรคถิ่นกาขาวชาววิไล (ชื่อเดิมของพรรคประชาชน) ไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว เพื่อรองรับการเลือกตั้งซ่อมในครั้งนี้ให้เป็นไปตามระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด