stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภีมะ
การถูกเนรเทศ 13 ปี > ภีมะค้นหาดอกบัวเสาคันธิกะ

วันหนึ่งพระนางเทราปที ได้กลิ่นดอกบัวทิพย์ ชื่อ เสาคันธิกะ นางต้องการดอกบัวนั้น จึงขอร้องให้ภีมะค้นหาดอกบัวนั้น เขาค้นหาไปจนถึงสระแห่งหนึ่ง ใกล้วังของท้าวกุเวร เขาสังหารรากษสผู้เฝ้าสระ 2 ตน คือ โกรธาวสะ และ มณีมาน หลังสังหารรากษสทั้งสอง ท้าวกุเวรก็ยอมมอบดอกบัวให้กับภีมะ
การถูกเนรเทศ 13 ปี > ภีมะพบหนุมาน

วันหนึ่ง ภีมะเดินทางเข้าไปหาของป่า พบลิงแก่ตัวหนึ่งนอนขวางทางอยู่ และท้าทายให้ยกหางมันให้ขึ้น ภีมะทำอย่างไรก็ยกไม่ขึ้น จึงยอมแพ้ ลิงแก่กลายร่างเป็นหนุมาน และให้พรภีมะว่า ตนจะช่วยเหลือฝ่ายปาณฑพในการรบ ด้วยการไปสถิตในธงรถศึกของอรชุน แล้วกล่าวว่า ที่ใดมีธงรูปหนุมาน ที่นั้นจะประสบชัยชนะ
การถูกเนรเทศ 13 ปี > ภีมะสังหารชฎาสูร

วันหนึ่ง ภีมะออกไปล่าสัตว์ ชฎาสูร ปลอมตัวเป็นพราหมณ์ มาลักพาตัวพี่น้องปาณฑพที่เหลือและพระนางเทราปตีไป จับพวกปาณฑพขังไว้ ขโมยศาสตราวุธวิเศษ และพยายามข่มขืนพระนางเทราปตี ภีมะตามมาพบ สังหารและตัดหัวชฎาสูร
การลี้ภัยในราชสำนักท้าววิราฎ

ภีมะ ปลอมตัวเป็นพ่อครัว ชื่อ วัลลภ ทำงานอยู่ในโรงครัวของท้าววิราฎ ในวรรณกรรมฮินดู มีสองตัวละครที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อครัวมีความสามารถ คือพระนลและภีมะ ภีมะได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้น Aviyal อาหารที่ขึ้นชื่อในรัฐเกรละทางภาคใต้ของอินเดีย ในระหว่างที่อาศัยในราชสำนักของท้าววิราฎ
การลี้ภัยในราชสำนักท้าววิราฎ > ภีมะเอาชนะนักมวยปล้ำชิมูตะ

ในเทศกาลสมโภชพระนครของท้าววิราฎ มีนักมวยปล้ำชื่อ ชิมูตะ เดินทางมาและเข้าแข่งขันในการประลองมวยปล้ำ วัลลภ(ภีมะ)เข้าร่วมประลองและสังหารชิมูตะ สร้างชื่อเสียงให้ตนเองเป็นอย่างมาก
การลี้ภัยในราชสำนักท้าววิราฎ > ภีมะสังหารกิจกะ

กิจกะ เสนาบดีกองทัพของท้าววิราฎ น้องชายของพระนางสุเทศนา พยายามเกี้ยวพาราศี และจะข่มขืนนางไศรันทรี(พระนางเทราปตี) วัลลภ(ภีมะ)รู้เข้า ก็ลอบเข้าไปสังหารกิจกะ และฆ่าเขาด้วยมือเปล่า
การลี้ภัยในราชสำนักท้าววิราฎ > ภีมะรบชนะสุศรรมา

เมื่อทุรโยธน์รู้ว่าพวกพี่น้องปาณฑพ ลี้ภัยอยู่ในราชสำนักท้าววิราฎ จึงให้สุศรรมา กษัตริย์แคว้นตรีครรตะ ผู้เป็นพี่เขย ยกทัพหน้ามาตีแคว้นมัตสยะ ท้าววิราฎ พร้อมด้วยมหามนตรีกังกะ(ยุธิษฐิระ) วัลลภ(ภีมะ) ครันถิกะ(นกุล) ตันติบาล(สหเทพ) เข้าต่อสู้ ท้าววิราฎเพลี้ยงพล้ำเกือบถูกสุศรรมาสังหาร วัลลภเข้ามาช่วย ท้าสุศรรมาให้มารบกันด้วยกระบอง และเอาชนะสุศรรมา จิกผม กดลงกับพื้น และจับตัวมาให้ท้าววิราฎ ท้าววิราฎทรงเมตตาและให้ปล่อยตัวสุศรรมาไป
บทบาทในสงครามทุ่งกุรุเกษตร

ในวันที่ 2 ภีมะสังหารท้าวศรุตายุษ กษัตริย์แคว้นกาลิงคะ และบุตรทั้งสี่ของเขา คือ สักระเทพ ภานุมัต สัตยเทพ สัตยะ และเจ้าชายเกตุมัต บุตรของเอกลัพย์ และยังทำลายกองทัพช้างแคว้นกาลิงคะจนราบคาบ
ในวันที่ 3 ภีมะรบกับทุรโยธน์ และยิงธนูใส่ทุรโยธน์จนสลบไป
ในวันที่ 4 ภีมะรบแพ้ท้าวภาคทัตต์ แต่ได้ฆโฎตกัจ ผู้เป็นบุตรเข้ามาช่วยไว้
ในวันที่ 5 ภีมะรบกับภีษมะ
ในวันที่ 11 ภีมะชนะท้าวศัลยะในการรบด้วยกระบอง
ในวันที่ 14 ภีมะรบชนะโทรณาจารย์และกฤตวรมา แต่พ่ายแพ้ต่อกรรณะ
ในคืนวันที่ 14 ภีมะสังหารท้าวพาหลีกะ
ในวันที่ 15 ภีมะสังหารช้างชื่อ อัศวัตถามา เพื่อหลอกโทรณาจารย์ว่า อัศวัตถามา บุตรของโทรณาจารย์ตายแล้ว
ในวันที่ 16 ภีมะสังหารทุหศาสัน ฉีกแขนทั้งสองข้าง แหวกอกและดื่มเลือดทุหศาสัน เพื่อแก้แค้นให้พระนางเทราปตี
ตั้งแต่วันที่ 4 - 16 เจ้าชายเการพ น้องชายของทุรโยธน์ 99 คน ถูกสังหารตายจนหมด เหลือเพียงทุรโยธน์ผู้เดียว
ในวันที่ 18 ภีมะสังหารทุรโยธน์
ชีวิตหลังสงครามและความตาย

หลังจากสงครามสิ้นสุด ยุธิษฐิระขึ้นเป็นพระจักรพรรดิกรุงหัสตินาปุระ และได้ปราบดาภิเษกให้ภีมะขึ้นเป็นพระมหาอุปราช 36 ปีต่อมา ราชวงศ์ยาทพสูญสลาย พระพลรามและพระกฤษณะตาย ยุธิษฐิระสละราชบัลลังก์ ให้เจ้าชายปรีกษิต และเดินทางสู่เขาหิมาลัย ทุกคนตกเขาตาย เริ่มจากพระนางเทราปตี สหเทพ นกุล อรชุน และจนกระทั่งถึงภีมะ ก่อนที่ภีมะจะตกลงไป เขาถามยุธิษฐิระว่า ทำไมเขาจึงขึ้นสวรรค์ในขณะมีชีวิตอยู่ไม่ได้ ยุธิษฐิระตอบว่า เพราะเจ้ามีความตะกละ และหยิ่งยโสในพละกำลังของเจ้า เจ้าจึงขึ้นสวรรค์ในขณะมีชีวิตอยู่ไม่ได้
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่ 
ภีมะต่อสู้มวยปล้ำกับท้าวชราสันธ์
กิจกะเกี้ยวพาราศีนางไศรันทรี
ยูกิโกะ โอกาดะ

| ยูกิโกะ โอกาดะ岡田 有希子 |
| --- | --- |
โอกาดะในปี พ.ศ. 2527
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: คาโยะ ซาโต (佐藤佳代)
รู้จักในชื่อ: ยุกโกะ
เกิด: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2510 อิชิโนะมิยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 8 เมษายน พ.ศ. 2529 (18 ปี) ชินจูกุ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง, นางแบบ
ช่วงปี: พ.ศ. 2526 2529
ค่ายเพลง: โพนีแคนยอน
| ยูกิโกะ โอกาดะ> ลายมือชื่อ |
| --- | --- |

ยูกิโกะ โอกาดะ (ญี่ปุ่น: 岡田 有希子; โรมาจิ: Okada Yukiko) หรือชื่อเดิม คาโยะ ซาโต (ญี่ปุ่น: 佐藤佳代; โรมาจิ: Satō Kayo, 22 สิงหาคม พ.ศ. 2510 – 8 เมษายน พ.ศ. 2529) เป็นไอดอลหญิงชาวญี่ปุ่น
โอกาดะเป็นศิลปินรุ่นเดียวกันกับมินาโกะ ฮนดะ, โยโกะ มินามิโนะ และ โยโกะ คิกูจิ
ชีวิตในวัยเด็ก

"ยูกิโกะ โอคาดะ" หรือชื่อเกิดคือ "คาโยะ ซาโต" เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ที่เมืองอิชิโนะมิยะ จังหวัดไอจิ ต่อมาครอบครัวของเธอได้ย้ายไปที่เมืองนาโงยะ
ในช่วงชีวิตวัยมัธยมต้นของโอกาดะ ความฝันของเธอคืออยากเป็นนักร้องไอดอลและสมัครเข้าร่วมการออดิชันทุกอย่าง แต่เธอถูกปฏิเสธทุกครั้งจนกระทั่งวันหนึ่งเธอก็ได้เข้าร่วมรายการประกวดร้องเพลงที่มีชื่อว่า "สตาร์ ทังโจ" ทางสถานีโทรทัศน์นิปปงทีวี โดยโอกาดะได้ร้องเพลง "มายบอยเฟรนด์" ของซาวาโกะ คิตาฮาระ และร้องเพลง "สโลว์โมชัน" ของอากินะ นากาโมริ ในรอบสุดท้ายซึ่งเธอได้รับรางวัลขนะเลิศในเดือนมีนาคมปี พ.ศ. 2526
ชีวิตในวัยเด็ก > เข้าสู่วงการบันเทิง

เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2527 โอกาดะได้เปิดตัวผลงานซิงเกิลแรก "เฟิสต์เดท" เพลงนี้เขียนโดย "มาริยะ ทาเกอูจิ" เธอมีชื่อเล่นว่า "ยุกโกะ" (ユッコ) ตั้งโดยแฟนคลับของเธอ ซึ่งเป็นชื่อย่อทั่วไปของชื่อ "ยูกิโกะ" ในภาษาญี่ปุ่น
ในปีนั้น โอกาดะ ได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่แห่งปี และได้รับรางวัล เจแปน เรคคอร์ด อวอร์ด ครั้งที่ 26 สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปี สำหรับซิงเกิลที่ 3 ของเธอ "-ดรีมมิงเกิร์ล- โคอิ, ฮาจิเมมาชิเตะ" ซึ่งเขียนโดย ทาเกอูจิ
โอกาดะรับบทนำในละครโทรทัศน์เรื่องแรกของเธอ ในเรื่อง  Kinjirareta Mariko  ( The Forbidden Mariko ) ในปี 1985 ต่อมาก็ได้ปล่อยซิงเกิลที่ 8 "คูจิบิรุ เน็ตเวิร์ก" ปี 1986 เขียนโดย เซโกะ มัตสึดะ และแต่งโดย รีวอิจิ ซากาโมโตะ ซึ่งซิงเกิลนี้ได้ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลรายสัปดาห์ของออริคอน ประจำวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986
ชีวิตในวัยเด็ก > การเสียชีวิตและผลกระทบ

วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2529 โอกาดะถูกพบว่ามีบาดแผลที่ข้อมือในห้องอพาร์ตเมนต์ที่เต็มไปด้วยแก๊ส โดยสภาพของเธอนั้นหมอบอยู่ในตู้เสื้อผ้าและร้องไห้ เธอถูกค้นพบโดยทีมกู้ภัยที่เรียกโดยผู้จัดการส่วนตัวของเธอ หลังจากที่ชาวบ้านคนอื่นได้กลิ่นของก๊าซ
ในบทความปี พ.ศ. 2559 จากหนังสือพิมพ์ "อาซาฮีรายสัปดาห์", อดีตกรรมการผู้จัดการซันมิวสิค "โทกิโอะ ฟูกูดะ" ได้เล่าเหตุการณ์นั้นว่า "ฮิเดโยชิ ไอซาวะ" ผู้ก่อตั้งสังกัดซันมิวสิค เรียกให้เขาไปรับตัวโอกาดะจากที่โรงพยาบาล เมื่อเขาพบเธอ เธอก็ร้องไห้เบาๆ จากนั้นเขาก็ถามเธอว่า "เธออยากจะไปไหนเหรอ? ไปบ้านของพ่อแม่ในนาโงยะ, อพาร์ทเมนต์หรือที่ทำงาน?" เธอตอบกลับว่า "ที่ทำงาน" หลังจากนั้น เธอถูกนำตัวส่งไปยังชั้นที่ 6 ของตึก จากนั้นไอซาวะก็เรียกฟูกูดะพาเขาก้าวออกไป
ในขณะที่ผู้จัดการอาคารและทีมงานกำลังคุยกันว่า "เราจะหลีกเลี่ยงเรื่องอื้อฉาวของสื่อมวลชนได้อย่างไร?" โอกาดะก็วิ่งขึ้นไปที่บันไดถอดรองเท้าแล้วกระโดดลงมาจากตึกชั้นที่ 7 ทำให้เสียชีวิตในเวลา 12:15 น.
โดยยังไม่ทราบสาเหตุของการฆ่าตัวตายของเธอ 
ถึงจะมีการคาดเดาว่าเป็นเพราะโอกาดะต้องการมีความสัมพันธ์กับ "โทรุ มิเนกิชิ" ที่เธอกับมิเนกิชิอายุห่างกัน 24 ปี ซึ่งสาเหตุที่ปฏิเสธเธอมาก่อน เนื่องจากโอกาดะได้เขียนในจดหมายว่า "ฉันนึกถึงใครบางคน" เมื่อตอบกลับถึงสาเหตุที่เธอพยายามฆ่าตัวตายที่อพาร์ตเมนต์ของเธอและผู้จัดการของเธอพบบันทึกที่เขียนโดยโอกาดะ ซึ่งอธิบายถึงความปรารถนาที่อยากจะอยู่กับมิเนกิชิ บางส่วนของบันทึกเหล่านี้ลงท้ายด้วย: "ฉันอยากพบเขาอีกครั้ง" และ "หัวใจของฉันไม่มีที่จะไปแล้ว"
แฟนคลับของเธอต่างตกใจและจิตใจแตกสลายกับการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของเธอ ส่งผลกระทบให้เกิดเหตุการณ์การฆ่าตัวตายเลียนแบบหรือ copycat suiside เป็นจำนวนมากในประเทศญี่ปุ่น
ต่อมาไม่นาน เหตุการณ์ดังกล่าวก็ได้รับการขนานนามว่า "ยุกโกะ ซินโดรม" (yukko syndrome) โดยมีการคาดว่าเมื่อ 10 วันก่อนหน้านั้นนักแสดงและไอดอลสาวที่มีชื่อว่า "ยาซูโกะ เอนโด" ที่เธอได้กระโดดจากดาดฟ้าเพื่อฆ่าตัวตายด้วยวัยเพียงแค่ 18 ปี
ส่วนศพโอกาดะได้ถูกนำไปเผาทำพิธีกรรมทางศาสนา และอัฐิของเธอถูกฝังไว้ในหลุมฝังศพที่วัดพุทธ โจมันจิ, นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

"First Date" (1984) Glico's Cafe Jelly jingle
"Little Princess" (1984)
"Dreaming Girl-Koi, Hajimemashite" (1984) Glico's "Special Chocolate" jingle
"Futari Dake no Ceremony" (1985) Toshiba's "Let's Chat" jingle
"Summer Beach" (1985) Glico's Cafe Jelly jingle
"Kanashii Yokan" (1985)
"Love Fair" (1985) Glico's Cecil Chocolate jingle
"Kuchibiru Network" (1986) Kanebo's lipstick commercial
"Hana no Image" (1986) [released posthumously]
"Believe in You" (strings version 2002) [released posthumously]
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

ญี่ปุ่น: シンデレラ; Cinderella)
ญี่ปุ่น: 贈りもの; โรมาจิ: Okurimono; Gift (Compilation Album)
Fairy
ญี่ปุ่น: 十月の人魚; โรมาจิ: Jyūgatsu no Ningyo; October Mermaid
ญี่ปุ่น: 贈りものII; โรมาจิ: Okurimono II; Gift II (Compilation Album)
ญี่ปุ่น: ヴィーナス誕生; โรมาจิ: Venus Tanjō; Birth of Venus
ญี่ปุ่น: 贈りものIII; โรมาจิ: Okurimono III; Gift III (Heritage, released posthumously) (Compilation Album)
All Songs Request (posthumous singles collection)
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูกิโกะ โอคาดะ ที่ มายสเปซ
ยูกิโกะ โอคาดะ เก็บถาวร 2016-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ ไฟนด์อะเกรฟ
อาคาร เดอะซัน มิวสิค, ตั้งอยู่ในเขต ชินจุกุ, โตเกียว
หลุมศพของยูกิโกะ โอกาดะ ในวัดพุทธ โจมันจิ เมืองนาโงยะ, ประเทศญี่ปุ่น
รักแห่งสยาม (ดีวีดี)

ดีวีดี รักแห่งสยาม ฉบับปกติ
ดีวีดีภาพยนตร์เรื่องรักแห่งสยาม  ผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัท แฮปปี้ โฮม เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด และบริษัทผู้ผลิต DVD คือ บริษัท ดูดิสก์ จำกัด ออกวางขายเป็น 2 รูปแบบ คือในฉบับปกติ มีความยาวเท่ากับที่ออกฉายในโรงภาพยนตร์  ความยาว 2 ชั่วโมงครึ่ง เป็นระบบภาพไวด์สกรีน ระบบเสียงภาษาไทย 2 ระบบคือ Dolby Digital 5.1 และ Dolby 2.0 นอกจากนี้ยังเลือกเสียงบรรยายได้ด้วย และมีส่วนเพิ่มเติมคือ มิวสิกวิดีโอ ตัวอย่างภาพยนตร์ ภาพจากหนัง ดีวีดีแบบปกตินี้ออกจำหน่ายวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และยังมีการวางขายดีวีดีฉบับ Director's Cut จำนวน 2 แผ่น ความยาวรวม 178 นาที ออกจำหน่ายวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2551
และอีกแบบคือ ดีวีดีบ็อกซ์เซ็ต (DVD boxed set) ซึ่งผู้ผลิตอ้างว่าจะผลิตตามจำนวนสั่งจอง  ประกอบด้วย ดีวีดี 3 แผ่น (แผ่นที่ 1 "การสูญเสีย
และการจากลา" , แผ่นที่ 2 "ตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง" , แผ่นที่ 3 "Special Features") และของแถมพิเศษ (ตุ๊กตาไม้ซันตาคลอส,CD เพลงประกอบภาพยนตร์,โน้ตเพลง กันและกัน, ซองจดหมายจากจูน ,โปสการ์ดจากภาพยนตร์) ซึ่งระบบภาพและเสียงเช่นเดียวกับดีวีดีฉบับธรรมดา และในส่วนดีวีดีเบื้องหลังพิเศษ จะมีส่วน Video Commentary เป็นภาพพิเศษที่มีบรรยากาศการชมภาพยนตร์ พร้อมผู้กำกับและนักแสดง, ส่วนฉากที่ถูกตัดออกทั้งหมด สามารถเลือกเสียงบรรยายจากผู้กำกับได้, ส่วนเบื้องหลังการถ่ายทำ ภาพส่วนตัวที่ผู้กำกับเก็บเอาไว้ ระหว่างการทำงาน, ส่วน Storyboard Comparison เปรียบเทียบงานออกแบบมุมกล้องจากภาพเขียนสตอรี่บอร์ด โดยเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ กับภาพจริง, ส่วน Character Introduction แนะนำนักแสดง, ส่วนเทปบันทึกภาพการแสดงคอนเสิร์ต Premiere Concert “รักแห่งสยาม” และบทสัมภาษณ์ผู้กำกับเกี่ยวกับการเขียนเพลงและการเลือกใช้เพลงประกอบภาพยนตร์เพลงต่าง ๆ
ประวัติ > ที่มา

หลังจากที่ภาพยนตร์เรื่องรักแห่งสยาม ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ได้มีกระแสตอบรับที่ดีมากทางเว็บไซต์ไม่ว่าจะเป็น พันทิป.คอม ดูดิสก์ และเว็บบอร์ดรักแห่งสยาม จนเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 มีข้อความโพสต์ที่เว็บบอร์ดรักแห่งสยาม โดยทีมงานมูฟวี่ คาเฟ่  ว่าจะมีการผลิตวีซีดี และดีวีดี รักแห่งสยามออกจำหน่าย ทั้งแบบที่ฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปและแบบ 4 ชั่วโมงเต็ม
ความนิยมในภาพยนตร์เรื่องนี้ยังคงมีอยู่มากตั้งแต่ช่วงกลางเดือนธันวาคม 2550 ไปจนถึงกลางเดือนมกราคม 2551  การเรียกร้องจากผู้ชื่นชอบให้ฉายฉบับเต็มมีมากขึ้นเรื่อย ๆ  ทำให้ผู้สร้างภาพยนตร์ตัดสินใจทำภาพยนตร์ฉบับ 'Director's Cut' ความยาว 3 ชั่วโมงเศษ (ผู้กำกับฯ ตัดต่อใหม่อีกครั้งหนึ่ง) สำหรับฉายที่โรงภาพยนตร์เฮ้าส์ อาร์ซีเอ (ฉายด้วยดีวีดี ผ่านเครื่องโปรเจกต์เตอร์) รอบแรกฉายในวันพฤหัสบดีที่ 17 มกราคม 2551 เวลา 18.00 น. แต่เริ่มจำหน่ายตั๋วล่วงหน้าในวันจันทร์ที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2551 เวลา 11.00 น. ส่งผลให้รอบฉายเต็มอย่างรวดเร็วจนต้องเพิ่มรอบ และในที่สุดได้ขยายเวลาฉายต่อไปจนถึงวันที่ 5 มีนาคม 2551
ภาพยนตร์รักแห่งสยาม ฉบับ 'Director's Cut' ความยาว 3 ชั่วโมงเศษนี้เองที่ผู้สร้างได้นำมาทำเป็นดีวีดีแบบพิเศษซึ่งจัดเป็นกล่องจำหน่ายพร้อมกับของที่ระลึกอื่น ๆ (บ็อกซ์เซ็ต (boxed set))
ประวัติ > การจอง

เมื่อรักแห่งสยาม ฉบับ 'Director's Cut' ได้รับความสนใจจากผู้ชมจำนวนมากถึงขนาดต้องมีการเพิ่มรอบฉายและขยายวันเพิ่มดังกล่าวข้างต้น  จึงได้เริ่มมีข่าวเกี่ยวกับ ดีวีดีภาพยนตร์ ฉบับ 'Director's Cut'  ออกมาอย่างจริงจัง เมื่อแรกนั้นประกาศรับจองวันแรกในวันศุกร์ที่ 18 มกราคม 2551 โดยระบุว่าสินค้ามีจำนวนจำกัด เพียง 2,000 ชุดเท่านั้น
16 มกราคม 2551 ทางดูดิสก์ซึ่งดูแลส่วนการผลิตงาน ยืนยันข่าวการทำและเปิดจองดีวีดี ฉบับ 'Director's Cut' โดยระบุเพิ่มเติมว่า 'เป็นการจองโดยการชำระเงินล่วงหน้า แต่ยังไม่ได้ของ ซึ่งของจะจัดส่งให้ต่อไปเมื่อการผลิตเสร็จครบถ้วน' ต่อมาในวันที่ 17 มกราคม 2551 ประกาศเลื่อนการจอง จากวันศุกร์ที่ 18 มกราคม เป็นวันจันทร์ที่ 21 มกราคม เริ่ม 13.00 น. เนื่องจากยังไม่สามารถสรุปราคาและรายละเอียดตัวสินค้าและของกำนัลได้ จนในวันจันทร์ที่ 21 มกราคม ตอนสายๆ ออกมาแจ้งเลื่อนการสั่งจองเป็นอังคารที่ 22 มกราคม ด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่สามารถระบุราคาสินค้า และวันที่รับสินค้าได้ ซึ่งการประกาศครั้งนี้ระบุรายละเอียดของสินค้า ดังนี้ 1. ดีวีดี จำนวน 3 แผ่น 2. ตุ๊กตาไม้ 3. จดหมายรักแห่งสยาม 4. โปสต์การ์ด 10 แผ่น 5. โน้ตเพลง(ยังไม่แจ้งเพลง) โดยระบุช่วงเวลาการจองสินค้า ตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม 2551 - 5 กุมภาพันธ์ 2551 โดยเปิดจองที่ร้านมูฟวี่ คาเฟ่แห่งเดียว และหลังจากเปิดจองในวันที่ 22 มกราคมประกาศของทางมูฟวี่ คาเฟ่บอกมีไม่จำกัดจำนวน จะทำตามจำนวนสั่งและได้ของพร้อมกันทั้งหมด แต่ขอให้จองภายในวันที่ 5 กุมภาพันธ์
ประวัติ > การรับสินค้า

ต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2551 ภาพยนตร์ฉบับ 'Director's Cut' ยังคงฉายที่โรงภาพยนตร์เฮ้าส์ อาร์ซีเอ ทำให้เริ่มมีกระแสข่าวว่าดีวีดีฉบับ 'Director's Cut' จะเลื่อนกำหนดออกเพราะยังฉายอยู่ที่โรงภาพยนตร์เฮ้าส์ เกรงจะเกิดปัญหาแย่งลูกค้ากัน  หลังจากนั้นเริ่มมีการแจ้งข่าวการวางแผงวีซีดีและดีวีดี รักแห่งสยาม ฉบับปกติ (เหมือนที่ฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไป) โดยวีซีดี และดีวีดี กำหนดวางตลาดในวันที่ 14 และ 21 กุมภาพันธ์ 2551 ตามลำดับ  การวางจำหน่ายวีซีดีและดีวีดีฉบับปกติ เป็นไปตามกำหนดเวลาที่กล่าว ตามร้านทั่วไป
7 กุมภาพันธ์ 2551 ประกาศเลื่อนกับรับสินค้าดีวีดี บ็อกซ์เซ็ตเลื่อนจาก 28 กุมภาพันธ์ เป็น 16 มีนาคม 2551 แทน หลังจากนั้น 15 กุมภาพันธ์ บูมเบอแรงและบีทูเอส ประกาศให้จองดีวีดีบ็อกซ์เซ็ต ทั้งยังมีของสมนาคุณ โดยบีทูเอส เซ็นทรัลเวิลด์ แถมเสื้อกับกระเป๋ายีนส์ สำหรับเสื้อยืดสีดำ มูฟวี่ คาเฟ่ ได้ประกาศว่าผู้ที่จองดีวีดี บ็อกซ์เซ็ตที่ร้านมูฟวี่ คาเฟ่ สามารถแสดงใบเสร็จรับเงินเพื่อรับส่วนลดในการซื้อเสื้อดังกล่าวได้  หลังจากนั้น 18 กุมภาพันธ์  ทีมงานมูฟวี่ คาเฟ่ออกมาประกาศที่เว็บไฮไฟฟ์ (hi5) ว่าเลื่อนการรับสินค้าเป็นวันที่ 16 มีนาคม 2551
15 มีนาคม 2551 ออกมาประกาศเลื่อนการรับสินค้า จาก 16 มีนาคม เป็น 28 มีนาคม ผ่านทางเอสเอ็มเอส หลังจากนั้น 27 มีนาคม มีประกาศเลื่อนรับดีวีดี จากวันที่ 28 มีนาคม ไปเป็นวันที่ 9 เมษายน โดยจะยังไม่ได้รับตุ๊กตาไม้ สำหรับผู้สั่งจองทางไปรษณีย์จะจัดส่งเป็น 2 รอบโดยการส่งครั้งแรกจะหักจากค่าจัดส่ง 300 บาท ส่วนเหตุผลที่ทำให้ล่าช้านั้น ผู้จัดจำหน่ายแจ้งว่าเกิดจากกระบวนการผลิตตุ๊กตาไม้ ซึ่ง 'วัตถุดิบเป็นไม้ จึงต้องเข้ากระบวนการอบไม้ให้แห้งก่อนการเคลือบ แต่เนื่องจากในช่วงเวลาการผลิตสภาพภูมิอากาศแปรปรวน มีความร้อนชื้น ส่งผลให้คุณภาพการอบไม้
ไม่สมบูรณ์ทำให้ "ตุ๊กตาไม้" ที่ผลิตในรอบการผลิตนั้น เกิดเชื้อรา ... จึงต้องเรียกคืนมาเพื่อผลิตใหม่ โดยระยะเวลาในการอบไม้
ใช้เวลา 45 วัน เพื่อความสมบูรณ์ "ตุ๊กตาไม้ซานตาคลอส" ก่อนถึงมือผู้สั่งจอง'
ในช่วงเย็นของวันที่ 2 เมษายน 2551 ได้มีข่าวส่งผ่านเอสเอ็มเอสจากร้านมูฟวี่ คาเฟ่ว่าสามารถรับเฉพาะดีวีดีได้ตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน เป็นต้นไป จนวันที่ 31 พฤษภาคม 2551 จึงมีการแจ้งรับตุ๊กตาไม้ แต่เมื่อได้รับตุ๊กตาไม้แล้วมีหลายคนไม่พอใจกับคุณภาพของตุ๊กตาไม้ โดยเฉพาะเว็บไซต์พันทิพมีผู้ใช้บริการเป็นจำนวนมาก จึงมีการเขียนจดหมายแจ้งไปทางบริษัทแฮปปี้โฮมส์ ซึ่งทางบริษัทก็ออกมาขออภัยและหาแนวทางในการแก้ปัญหาดังกล่าว
รายละเอียดดีวีดี > ฉบับปกติ

Video Format : Widescreen
Audio :    THAI: Dolby Digital 5.1, THAI: Dolby 2.0
Special Features :   มิวสิกวิดีโอ ตัวอย่างภาพยนตร์ ภาพจากหนัง
รายละเอียดดีวีดี > ดีวีดีบ็อกซ์เซ็ต

Video Format : Widescreen
Audio : THAI: Dolby Digital 5.1, THAI: Dolby 2.0
Special Features : Digipack 4 พับ + โปสการ์ด + ตุ๊กตาไม้ + กระดาษแต่งเพลง + ซองจดหมาย
Disc 1 + Disc 2 ภาพยนตร์ฉบับพิเศษ โดยผู้กำกับภาพยนตร์ Director’s Cut Edition
Disc 3 มีความจริงอยู่ในรักตั้งมากมาย Special Feature
Video Commentary ร่วมชมภาพยนตร์ไปพร้อม ๆ กับเหล่านักแสดง โดยมีผู้ร่วมบันทึกภาพ ได้แก่ มะเดี่ยว ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ผู้กำกับภาพยนตร์ พร้อมด้วยหลักภาพยนตร์ในบรรยากาศการร่วมชมภาพยนตร์ในโรงภาพยนตร์สกาล่า
Deleted Scenes รวบรวมฉากที่ถูกตัดออกทั้งหมด ที่ผู้ชมสามารถเลือกชมได้ว่าต้องการฟังเสียงบรรยายจากผู้กำกับไปด้วยหรือไม่
Making of รักแห่งสยาม บันทึกเบื้องหลังการถ่ายทำจากฟุตเตจส่วนตัวที่ผู้กำกับเก็บเอาไว้ ประมวลภาพความสนุกสนาน น่ารัก และความประทับใจระหว่างทีมงาน
Storyboard Comparison เปรียบเทียบงานออกแบบมุมกล้องจากภาพเขียนสตอรี่บอร์ด โดยเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ กับภาพจริงจากการถ่ายทำ
Character Introduction สกู๊ปแนะนำเหล่านักแสดงจากภาพยนตร์
Premiere Concert “รักแห่งสยาม” เทปบันทึกภาพการแสดงคอนเสิร์ตในวันฉายภาพยนตร์ รักแห่งสยาม รอบสื่อมวลชน
เพลงรัก...ถ้าไม่รักก็เขียนไม่ได้ บทสัมภาษณ์ผู้กำกับเกี่ยวกับการเขียนเพลงและการเลือกใช้เพลงประกอบภาพยนตร์เพลงต่าง ๆ
Disc 4 (Audio CD) รวบรวมดนตรีประกอบภาพยนตร์ รักแห่งสยาม ที่ใช้ในการสร้างบรรยากาศของภาพยนตร์ ทุกบทเพลง
แหล่งข้อมูลอื่น

ขออภัยในปัญหา “ตุ๊กตาไม้รักแห่งสยาม” จดหมายชี้แจงและแนวทางแก้ไขปัญหาเรื่องตุ๊กตาไม้จาก HappyHome[ลิงก์เสีย] happyhomemovie.com
| ด ค กรักแห่งสยาม |
| --- | --- |
 รางวัลที่ได้รับ  ดีวีดี  "กันและกัน" 
ทีมงาน:  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (กำกับและบทภาพยนตร์)  สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ (อำนวยการสร้าง)  ปรัชญา ปิ่นแก้ว (อำนวยการสร้าง)  สุกัญญา วงศ์สถาปัตย์ (อำนวยการสร้าง) 
นักแสดงหลัก:  สินจัย เปล่งพานิช  เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์  ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี  มาริโอ้ เมาเร่อ  วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล  กัญญา รัตนเพชร์  อธิชา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์ 
ดูเพิ่ม:  วงออกัส  สหมงคลฟิล์ม  สยามสแควร์ 
  หมวดหมู่   โครงการวิกิ   สถานีย่อย 
จดหมายขออภัยในความล่าช้าของบริษัทแฮปปี้โฮม
รายชื่อธงในประเทศมอลตา

เนื้อหาเบื้องล่างนี้แสดงภาพธงชนิดต่างๆ ไที่ใช้ในสาธารณรัฐมอลตา
ธงชาติ

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 | ธงชาติมอลตา | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า แบ่งพื้นเป็นสีขาวและสีแดง (ขวา) ที่มุมธงบนด้านคันธงมีดวงตราเครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จครอส (George Cross) สัดส่วนธง 2:3 |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 | ธงเรือพลเรือน | ธงพื้นสีแดงขอบสีขาว กลางธงมีรูปกางเขนแบบมอลตีส สัดส่วนธง 2:3 |
ธงในราชการ

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 | ธงประธานาธิบดีแห่งมอลตา | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีน้ำเงินกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน กลางธงมีภาพตราแผ่นดิน ที่มุมธงแต่ละมุมมีรูปกางเขนแบบมอลตีสสีทอง 1 รูป |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 1298 (ค.ศ. 754) | ธงประจำตำแหน่งอาร์คบิชอปแห่งมอลตา | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน แบ่งครึ่งด้านต้นธงเป็นสีเหลือง ด้านปลายธงสีขาว |
ธงในราชการทหาร

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 | ธงฉานกองทัพเรือ | ธงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส พื้นในสีขาว มีดวงตราเครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จครอสขอบแดง พื้นนอกสีแดง มีรูปกางเขนแบบมอลตีสสีขาว 1 รูป ที่แต่ละมุมของธง รวม 4 รูป |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 | ธงผู้บัญชาการทหารสูงสุด | ธงสามเหลี่ยมสีแดง กลางธงมีตราหอคอยเรดิน |
|  |  ?—Present | ธงผู้บัญชาการตำรวจมอลตา | ธงสามเหลี่ยมสีแดง กลางธงมีตราราชการตำรวจมอลตา. |
ธงในอดีต > ธงชาติ

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พ.ศ. 1644 - 2486 | ธงเรือพลเรือน (ไม่เป็นทางการ) | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า แบ่งพื้นเป็นสีขาวและสีแดง . สัดส่วนธง 2:3. |
|  | พ.ศ. 2073 - 2341 | ธงกางเขนเซนต์จอห์นแห่งมอลตา | ธงพื้นสีแดงกางเขนสีขาว. |
|  | พ.ศ. 2357 - 2418 | ธงอาณานิคมมอลตา | ธงแสดงสัญชาติสีแดงง ประกอบกางเขนสีขาวพาดซ้อนบนธง |
|  | พ.ศ. 2418 - 2441 | ธงอาณานิคมมอลตา | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีตราแผ่นดินของมอลตาในวงกลมสีขาว |
|  | พ.ศ. 2441 - 2466 | ธงอาณานิคมมอลตา | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีตราแผ่นดินของมอลตาในวงกลมสีขาว |
|  | พ.ศ. 2466 - 2486 | ธงอาณานิคมมอลตา | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีตราแผ่นดินของมอลตาในวงกลมสีขาว |
|  | พ.ศ. 2486 - 2507 | ธงอาณานิคมมอลตา | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีตราแผ่นดินของมอลตาในวงกลมสีขาว |
|  | พ.ศ. 2486 - 2507 | ธงชาติ (ไม่เป็นทางการ) | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า แบ่งพื้นเป็นสีขาวและสีแดง (ขวา) ที่มุมธงบนคันธงมีดวงตราเครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จครอสในสี่เหลี่ยมสีน้ำเงิน. |
ธงประจำเขตการปกครองท้องถิ่น > เกาะโกโซ

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่พ.ศ. 2507 | ธงประจำเกาะโกโซ | ธงพื้นสีเงิน มีรูปเนินเขาและระลอกคลื่นสีดำ |
ดูเพิ่ม

ธงชาติมอลตา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จครอส
รายชื่อตัวละครในขบวนการนักผจญภัย โบเคนเจอร์

บทความหลัก: ขบวนการนักผจญภัย โบเคนเจอร์
เนกาทีฟซินดิเคด

เนกาทีฟซินดิเคด (ネガティブシンジケート) เป็นชื่อเรียกรวมของกลุ่มก่อการร้ายที่หวังจะใช้พรีเซียสในการยึดครองโลก มีทั้งหมด 4 กลุ่มด้วยกัน ประกอบไปด้วย
เนกาทีฟซินดิเคด > อารยธรรมกอร์ดอม

อารยธรรมกอร์ดอม (ゴードム文明) เป็นกลุ่มอารยธรรมโบราณที่หวังจะยึดครองโลก แต่เนื่องจากการเข่นฆ่าล้างเผ่าและความวุ่นวายภายในเผ่า ทำให้ผู้นำสุงสุด กาจะ จึงคิดแผนความเป็นอมตะ โดยการนำตนเองและลูกน้องในเผ่า ทำการสะกดพร้อมกับแช่แข็ง เพื่อรอวันการคืนชีพอีกครั้ง สาเหตุการคืนชีพ เนื่องจากความรู้เท่าไม่ถึงการของโบเคนแบล็คและเยลโล่ ที่ไขปริศนาจนเป็นเหตุทำให้เผ่ากอร์ดอมคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง สีประจำกลุ่ม คือ สีเงิน
เนกาทีฟซินดิเคด > เผ่าจาริว

เผ่าจาริว (ジャリュウ一族) เป็นกลุ่มนักล่าสมบัติ ที่ขโมยสมบัติเพื่อต้องการความเป็นใหญ่ในโลก มีลักษณะเด่นคือมีหน้าตาและผิวหนังคล้ายกับสิ่งมีชีวิตจำพวกสัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ผิวสีส้ม ชุดเกราะสีแดง สีประจำกลุ่ม คือ สีแดง
เนกาทีฟซินดิเคด > ดาร์คชาโดว์

ดาร์คชาโดว์ (ダークシャドウ) เป็นกลุ่มก่อการร้าย ที่มักโจรกรรมของล้ำค่าสมัยโบราณ โดยมากมักจะโจรกรรมศิลปวัตถุของประเทศญี่ปุ่น สีประจำกลุ่ม คือ สีน้ำเงิน
เนกาทีฟซินดิเคด > เควสเตอร์

เควสเตอร์ (クエスター) เป็นอาชูที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมาจากพลังของกอร์ดอมเอนจินที่สร้างจากกาจะ มีลักษณะเด่นคือมีชุดเกราะสีดำโดยในร่างกายมีกอร์ดอมเอนจินติดตั้งอยู่ สามารถพัฒนาหุ่นยนต์ขึ้นมาใช้เองได้และทำให้โบเคนเจอร์ต้องรับศึกลำบากในหลายครั้ง สีประจำกลุ่ม คือ สีดำ
ยศทหารอิตาลี

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารและกำลังกึ่งทหารของกองทัพอิตาลี ตั้งแต่ ค.ศ. 1953.