stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลาเวนเดอร์สามัญ

| ลาเวนเดอร์สามัญ |
| --- | --- |

Common Lavender (Lavandula angustifolia)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Lamiales
วงศ์:: Lamiaceae
สกุล:: Lavandula
สปีชีส์:: L.  angustifolia
ชื่อทวินาม
Lavandula angustifolia Mill.

ชื่อพ้อง
 Lavandula officinalis Chaix ex Vill.  Lavandula pyrenaica DC.  Lavandula vera DC.
ลาเวนเดอร์สามัญ, ลาเวนเดอร์อังกฤษ, ลาเวนเดอร์แท้, ลาเวนเดอร์ใบแคบ หรือลาเวนเดอร์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Lavandula angustifolia) เป็นพืชดอกในวงศ์ Lamiaceae เป็นพืชประจำถิ่นในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก หลัก ๆ ในเทือกเขาพิเรนีสและเทือกเขาอื่นทางเหนือของประเทศสเปน
เป็นไม้พุ่มมีกลิ่นแรง โตได้สูง 1 ถึง 2 เมตร ไม่ผลัดใบ ใบยาว 2–6 เซนติเมตร และกว้าง 4–6 เซนติเมตร ดอกสีชมพู-ม่วง (สีลาเวนเดอร์) ออกที่ช่อเชิงลดยาว 2–8 เซนติเมตรที่ปลายสุดของลำต้นเรียวไม่มีใบยาว 10–30 เซนติเมตร
มักปลูกลาเวนเดอร์สามัญเป็นไม้ประดับ ได้รับความนิยมจากดอกสีสวยงาม กลิ่นหอมและทนแล้งได้ เติบโตไม่ดีในดินชื้นต่อเนื่อง ค่อนข้างทนได้ดีต่ออุณหภูมิต่ำ ทนต่อดินกรดแต่ชอบดินกลางถึงด่าง ในบางภาวะอาจมีอายุสั้น
วินยู ภราดรยิม

| วินยู ภราดรยิม |
| --- | --- |
เกิด: น.ส. จิรวดี สีสุข 28 สิงหาคม พ.ศ. 2526
วินยู ภราดรยิม หรือ น.ส. จิรวดี สีสุข เกิดเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ที่ จ.พิษณุโลก สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 5 แพ้ 1 เป็นแชมป์โลกมวยสากลหญิงคนที่ 2 ของไทย ต่อจาก แซมซั่น ส.ศิริพร
เกียรติประวัติ

แชมป์โลกหญิงรุ่นอะตอมเวท WBC
ชิง 31 สิงหาคม 2550 ชนะคะแนน โมโม่ โคเซกิ (ญี่ปุ่น) ที่ หน้าที่ว่าการอำเภอผักไห่ จ.อยุธยา
รางวัลพิฆเนศวร

รางวัลพิฆเนศวร เป็นรางวัล จัดโดยสมัชชานักจัดรายการข่าววิทยุโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นรางวัลประทานจาก สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ซึ่งพิจารณาและตัดสินมอบให้กับนักจัดรายการ พิธีกร ผู้ประกาศข่าว และผู้ผลิตรายการทั้งจากสถานีโทรทัศน์ช่องต่างๆ สถานีโทรทัศน์ดาวเทียมอินเทอร์เน็ต ทีวีเน็ต รวมไปถึงเคเบิลท้องถิ่นทั่วประเทศ จัดครั้งแรกในปี พ.ศ. 2555
ลำดับงานประกาศผลรางวัล

| ครั้งและปีที่จัด | วันที่ประกาศผล | สถานที่ประกาศผลและมอบรางวัล |
| --- | --- | --- |
| ครั้งที่ 1 (2555) | วันที่ 30  สิงหาคม 2555 | ศูนย์การประชุมรัชนีแจ่มจรัส สันนิบาตสหกรณ์แห่งประเทศไทย |
| ครั้งที่ 2 (2556) | วันที่ 6 มิถุนายน 2556 | ศูนย์ประชุมสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ |
| ครั้งที่ 3 (2557) | วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 | ห้องคอนเวนชั่นฮอลล์ สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ |
| ครั้งที่ 4 (2558) | วันที่ 27 มกราคม 2559 | ศูนย์ประชุมสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ |
| ครั้งที่ 5 (2559) | วันที่ 27 สิงหาคม 2560 | ศูนย์ประชุมสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ |
| ครั้งที่ 6 (2560) | วันที่ 5 สิงหาคม 2561 | ศูนย์ประชุมสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ |
| ครั้งที่ 7 (2562) | วันที่ 27 ตุลาคม 2562 | ศูนย์ประชุมสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ |
| ครั้งที่ 8 (2563) | วันที่ 26 กันยายน 2563 | ศูนย์ประชุมสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ |
| ครั้งที่ 9 (2564) | วันที่ 30 กันยายน 2564 | งดจัดเนื่องจากสถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 |
| ครั้งที่ 10 (2565) | วันที่ 29 พฤษภาคม 2565 | โรงแรม อมารี ดอนเมือง แอร์พอร์ต กรุงเทพ |
| ครั้งที่ 11 (2566) | วันที่ 9 เมษายน 2566 | ห้องคอนเวนชั่นฮอลล์ ศูนย์ประชุมสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ |
| ครั้งที่ 12 (2567) | วันที่ 26 พฤษภาคม 2567 | สโมสรกรมประชาสัมพันธ์ พระราม 6 พญาไท กรุงเทพ |
ผลรางวัล

ในที่นี้ จะเป็นผลการตัดสินรางวัลทุกครั้งที่จัด
ผลรางวัล > รางวัลประเภทละครโทรทัศน์ รชต (รางวัลแห่งความสำเร็จ) ประเภทดีเด่น (เฉพาะผู้แสดง)

| ครั้งและปีที่จัด | นักแสดงนำชายดีเด่นแห่งปี | นักแสดงนำหญิงดีเด่นแห่งปี | นักแสดงสมทบชายดีเด่นแห่งปี | นักแสดงสมทบหญิงดีเด่นแห่งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ครั้งที่ 1 (2555) | อธิชาติ ชุมนานนท์ ขุนศึก (ช่อง 3) | พีชญา วัฒนามนตรี หยกเลือดมังกร (ช่อง 7) | วรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย  เล่ห์ร้อยรัก (ช่อง 3) | ชัชฎาภรณ์ ธนันทา เกิดเป็นหงส์ (ช่อง 7) |

| ครั้งที่ 2 (2556) | ภูภูมิ พงษ์ภาณุ แรงเงา (ช่อง 3) | เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ แรงเงา (ช่อง 3) | เคลลี่ ธนะพัฒน์ เสือสั่งฟ้า 2 (ช่อง 7) | ธัญญาเรศ เองตระกูล แรงเงา (ช่อง 3) |
| ครั้งที่ 3 (2557) | จิรายุ ตั้งศรีสุข คุณชายพุฒิภัทร (ช่อง 3) | วรนุช ภิรมย์ภักดี ทองเนื้อเก้า (ช่อง 3) | ชยพล บุนนาค ลูกไม้หลากสี (ช่อง 7) | ณัฐชา นวลแจ่ม สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย (ช่อง 7) |
| ครั้งที่ 4 (2558) | ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ ไฟล้างไฟ (ช่อง 3) | ภีรนีย์ คงไทย  ไฟล้างไฟ (ช่อง 3) | ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ ซีรีส์ เลือดมังกร ตอน กระทิง (ช่อง 3) | ซอนญ่า สิงหะ คือหัตถาครองพิภพ (ช่อง 7) |
| ครั้งที่ 5 (2559) | ณัฐวุฒิ สะกิดใจ นางทาส (ช่อง 3) | จีรนันท์ มะโนแจ่ม  เพลิงพระนาง (ช่อง 7) | เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ พิษสวาท (ช่องวัน) | อริศรา วงษ์ชาลี นาคี (ช่อง 3) |
| ครั้งที่ 6 (2560) | ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ เล็บครุฑ (ภาพยนตร์) (ช่อง 7) | จีรนันท์ มะโนแจ่ม  เล็บครุฑ (ภาพยนตร์) (ช่อง 7) | อธิชาติ ชุมนานนท์  หนึ่งด้าวฟ้าเดียว (ช่อง3)  นักแสดงสมทบชายละครอิงประวัติศาสตร์ยอดเยี่ยมแห่งปี  | ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว (ช่อง3)  นักแสดงสมทบหญิงละครอิงประวัติศาสตร์ยอดเยี่ยมแห่งปี  |
| ครั้งที่ 7 (2562) |  |  |  | นิดา พัชรวีระพงษ์ ใบไม้ที่ปลิดปลิว  (ช่องวัน) |
| ครั้งที่ 8 (2563) | วรพล จินตโกศล เด็กเสเพล (ช่อง 7) | พัชญา เพียรเสมอ  กาเหว่า (ช่อง 7) | ถิร ชุติกุล เด็กเสเพล (ช่อง 7) |  |
| ครั้งที่ 10 (2565) | อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา เรือนร่มงิ้ว (ช่อง 8) | พรทิวา สาครจันทร์   สายเปล (ช่อง 7) | พงศภัทร กันคำ  มักกะลีที่รัก (ช่อง3) | ณัฐชา ชูมักเคอร์ ร่านดอกงิ้ว (ช่อง 8) |
| ครั้งที่ 11 (2566) | วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์ ยมทูตกับภูตสาว (ช่อง 3) |  | อัศนัย เทศทะวงศ์ ขวางทางปืน (ช่อง 7) |  |
| ครั้งที่ 12 (2567) | ฐิติวัฒน์ ฤทธิ์ประเสริฐ วิญญาณแพศยา  (ช่อง 8)  | ธัญญภัสร์ ภัทรธีรชัยเจริญ รักท่วมทุ่ง  (ช่อง3) |  |  |
ผลรางวัล > รางวัลประเภทละครโทรทัศน์ ประเภทยอดเยี่ยม (เฉพาะผู้แสดง)

| ครั้งและปีที่จัด | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | นักแสดงดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม | นักแสดงดาวร้ายยอดเยี่ยม | นักแสดงเจ้าบทบาทชายยอดเยี่ยม | นักแสดงเจ้าบทบาทหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ครั้งที่ 4 (2558) | จิรายุ ตั้งศรีสุข หนึ่งในทรวง (ช่อง3) | ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง สองหัวใจนี้เพื่อเธอ (ช่อง 3) | อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร  เพลิงตะวัน (ช่อง 7) |  |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 5(2559) | เจษฎาภรณ์ ผลดี เพลิงนรี (ช่อง3) | ดาวิกา โฮร์เน่ เพลิงนรี (ช่อง 3) |  |  |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 8(2563) | ณัฐวุฒิ สกิดใจ เล่ห์บรรพกาล (ช่อง3) | ใหม่ เจริญปุระ กรงกรรม (ช่อง 3) | เจษฏ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ อุ้มรักเกมลวง (ช่องวัน) | สุภาพร วงษ์ถ้วยทอง เล่ห์บรรพกาล (ช่อง 3) |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 9(2564) |  |  | กฤษฎา สุภาพพร้อม ทานตะวันสีเพลิง (ช่อง 7) | อิงฟ้า เกตุคำ ทานตะวันสีเพลิง (ช่อง 7) |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 10 (2565) | กองทัพ พีค Dare To LOVE พิพากษา (ช่อง 3) | ปวีณสุดา ดรูอิ้น  เจ้าหญิงหลงยุค(9MCOTHD) |  |  |  |  | ชาคริต แย้มนาม วันทอง (ช่องวัน) | ศิริลักษณ์ ผ่องโชค บ่วงใบบุญ (ช่อง 8) |
| ครั้งที่ 11 (2566) |  | ใหม่ เจริญปุระ สาปซ่อนรัก (ช่อง3) | ธัชพล กู้วงศ์บัณฑิต เลือดเจ้าพระยา (ช่อง3) | พิชชาภา พันธุมจินดา สะใภ้สายสตรอง (ช่อง3) | ภาสวิชญ์ บูรณนัติสะใภ้สายสตรอง (ช่อง3) |  | อนุชิต สพันธุ์พงษ์ ลายกินรี (ช่อง3) | พรนภา เทพทินกร หงส์ในกรงกา (ช่อง 7) |
| ครั้งที่ 12 (2567) | อนันดา เอเวอริ่งแฮม เกมรักทรยศ (ช่อง3) | แพทริเซีย กู๊ด เกมรักทรยศ  (ช่อง3) | วรินทร ปัญหกาญจน์ พรหมลิขิต(ช่อง3) | แดนดาว ยมาภัย  พรหมลิขิต  (ช่อง3) |  | อินทัช เหลียวรักวงศ์ สองทระนง (ช่อง 7) |  | ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ วิญญาณแพศยา (ช่อง 8) |
รางวัลประเภทละครโทรทัศน์

| ครั้ง(ปี)ที่จัด | ละครดีเด่น | ผู้กำกับละครดีเด่น | กำกับละครแอ็คชั่นดีเด่น | นักแสดงดาวรุ่งชายดีเด่น | นักแสดงดาวรุ่งหญิงดีเด่น | นักแสดงเจ้าบทบาทชายดีเด่น | นักแสดงชายสมทบดีเด่น | รางวัลนักแสดงแอ็คชั่นดีเด่น | นักแสดงดาวร้ายหญิงดีเด่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ครั้งที่ 1 (2555) | รอยไหม (ช่อง 3) | อุนวัฒน์ ถนอมรอด เสือสั่งฟ้า (ช่อง 7) |  | กิตติวงศ์ โพธิ์ปี ไชยเชษฐ์ (ช่อง 7) |  |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 2 (2556) | แรงเงา (ช่อง 3) | มารุต สาโรวาท ลมหวน (ช่อง 3) |  | ปรมะ อิ่มอโนทัย ทองประกายแสด (ช่อง 8) | อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล มายาสีมุก (ช่อง 7) |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 3 (2557) | ทองเนื้อเก้า (ช่อง 3) | พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ทองเนื้อเก้า (ช่อง 3) |  | ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ ทองเนื้อเก้า (ช่อง 3) | อาภา ภาวิไล แม่ค้า  (ช่อง 7) |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 4 (2558) | ซีรีส์  เลือดมังกร  (ช่อง 3) | เมธี เจริญพงษ์   ไฟล้างไฟ (ช่อง 3) |  | จักริน ภูริพัฒน์  สุดแค้นแสนรัก (ช่อง 3) | เดียร์น่า ฟลีโป ตามรักคืนใจ (ช่อง 3) เซฟฟานี่ อาวะนิค เพลิงตะวัน (ช่อง 7)(ประเภทยอดเยี่ยม) |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 5 (2559) | นาคี  (ช่อง 3) | พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง   นาคี (ช่อง 3) |  | ชีวานนท์ จำศรี เหยี่ยวรัตติกาล (ช่อง 7) | หทัยชล ดูร์มาซ ริษยา (ช่อง 7) |  |  |  |  |
| ครั้งที่ 11 (2566) |  |  |  | ภูริพันธ์ ทรัพย์แสงสวัสดิ์  มงกุฎกรรม  (ช่อง 8) | ณัฐพัชร พงษ์ประพันธ์  ตะนาวศรี (ช่อง 8) | วสุ แสงสิงแก้ว เลือดเจ้าพระยา  (ช่อง 3) | อัศนัย เทศทะวงศ์   ขวางทางปืน (ช่อง 7) | สุทธิ์คุณ วันทานุ  ดงพญาเย็น  (ช่องONE31) | ณธษา เวชประสิทธิ์  หงส์ในกรงกา (ช่อง 7) |
| ครั้งที่ 12 (2567) |  | พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร เขยบ้านไร่ สะใภ้ไฮโซ (ช่อง 7) | สพัฌ วิไชยเมธา เพลิงไพร  (ช่อง 7) | กิจจำนง จำนงกิจ  สองทระนง (ช่อง 7) | ดิสรยา เตชะไพบูลย์  สองทระนง  (ช่อง 7) |  | อัศนัย เทศทะวงศ์ แม่โขง  (ช่อง 7) |  |  |
รางวัลประเภทภาพยนตร์

| ครั้งและปีที่จัด | นักแสดงดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม | นักแสดงดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | ภาพยนตร์ไทยส่งเสริมวัฒนธรรมท้องถิ่นยอดเยี่ยม | ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | ภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม | แอ็คติ้งโค้ชดีเด่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ครั้งที่12 (2567) | ณัฐพล นิลดอนหวาย ภาพยนตร์ มนต์ดำสั่งตาย | เดนิส เจลีลชา คัปปุน ภาพยนตร์  ธี่หยด   | อุกฤษ วิลลีย์บรอด ดอน กาเบรียล (บิ๊ก D GERRARD) และ สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร ภาพยนตร์   4Kings2 | รัตนวดี วงศ์ทอง ภาพยนตร์ ธี่หยด   | สหัสชัย ชุมรุม  ภาพยนตร์4Kings2 | ทราย เจริญปุระ ภาพยนตร์ 4Kings2 | รักได้แรงอก | ก้องเกียรติ โขมศิริภาพยนตร์  ขุนพันธ์ 3 | สัปเหร่อ |  สุธิรจน์ ศรีเพ็ชร   ภาพยนตร์สะพานรักสารสิน และ ภาพยนตร์รักได้แรงอก |
ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

|  西汉全盛疆域 |
| --- | --- | --- | --- |

| เมืองหลวง | ฉางอัน |  |  |
| จักรพรรดิ  -จักรพรรดิองค์แรก   -จักรพรรดิองค์สุดท้าย | 12พระองค์ ฮั่นไท่จู่ หยูจื่ออิง |  |  |
| ปีที่สถาปนาราชวงศ์ฮั่นตะวันตก |  (202 ปีก่อนคริสต์ศักราช) |  |  |
| ปีที่ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกล่มสลาย |  (คริสต์ศักราชที่ 8) |  |  |
ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (จีน: 西汉, 202 ปีก่อนคริสต์ศักราช – ค.ศ. 8) เป็นยุคสมัยหนึ่งในประวัติศาสตร์จีนโบราณ เป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ฮั่น ร่วมกับราชวงศ์ฮั่นตะวันออก 206 ปีก่อนคริสตกาล หลิวปัง ได้รับตำแหน่งฮั่นหวางจากเซี่ยงอวี่
หลิวปังรบชนะฌ้อป๋าอ๋องเซี่ยงหวี่ และตั้งราชวงศ์ฮั่นขึ้น ราชวงศ์ฮั่นเป็นยุคทองของจีน คนจีนในยุคหลังจะเรียกตัวเองว่าเป็นชาวฮั่น ราชวงศ์ฮั่นอยู่ได้เป็นเวลานาน กว่า 400 ปี (ราว ๆ ช่วง พ.ศ. 335 - 763) (หรือราว ๆ ช่วง ก่อนคริสต์ศักราช 206 ปี - ค.ศ. 220) และล่มสลายมาเป็นยุคสามก๊ก (ราว ๆ พ.ศ. 763 - 823)(หรือ ๆ ค.ศ. 220 - 280)มีรายละเอียดดังต่อไปนี้
เมื่อกองทัพหลิวปังเอาชนะกองทหารของเซี่ยงอี่สำเร็จ จึงสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์ฮั่นอันยิ่งใหญ่และยาวนาน มีพระนามว่า จักรพรรดิฮั่นไท่จู่ โดยตั้งเมืองหลวงที่ ฉางอาน (ใกล้บริเวณเมืองซีอาน มณฑลส่านซีปัจจุบัน) แล้วเรียกชื่อประเทศว่า อาณาจักรฮั่น นักประวัติศาสตร์จีนแบ่งยุคสมัยของราชวงศ์ฮั่นเป็นสองยุคตามที่ตั้งของเมืองหลวง คือ ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (เริ่มต้นโดยจักรพรรดิฮั่นไท่จู่) และราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (เริ่มต้นที่พระเจ้าฮั่นกวงอู่) เนื่องจากความเจริญรุ่งเรืองของบ้านเมืองอันมากด้วยวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ยาวนาน จึงถือเป็นยุคทองของจีน จึงมีศัพท์จีนคำหนึ่งซึ่งได้ยินติดหูและใช้เรียกในชีวิตประจำวัน คือ ชาวฮั่น ภาษาฮั่น ซึ่งหมายถึง ชาวจีน ภาษาจีน นั่นเอง มันแสดงถึงความภาคภูมิใจของคนจีนที่สืบเนื่องกันมาตั้งแต่ยุคอาณาจักรฮั่นโบราณ
ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

หลังจากปราบปรามกองทหารของเซี่ยงอี่และกลุ่มต่อต้านอื่นสำเร็จแล้ว หลิวปังหรือจักรพรรดิฮั่นไท่จู่ รวบรวมแผ่นดินเป็นหนึ่งเดียวกัน สังคมสงบอีกครั้ง แต่อยู่ในภาวะอ่อนล้าจากสงครามนับสิบปี บ้านเมืองเสียหายหนัก ประชาชนอดอยากเพราะผลิตพืชผลได้ไม่เต็มที่ จักรพรรดิฮั่นไท่จู่และเสนาบดีส่วนใหญ่ล้วนมาจากสามัญชน จึงเข้าใจความทุกข์ยากของชาวบ้านอย่างลึกซึ้ง พระองค์ดำเนินนโยบายการปกครองแบบไม่ปกครองเพื่อช่วยฟื้นฟูความเป็นอยู่ของราษฎรและบ้านเมือง
ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก > การปกครองแบบไม่ปกครอง

นโยบายปกครองของหลิวปังซึ่งใช้กับราษฎรหลังสงครามยาวนาน เรียกว่า การปกครองแบบไม่ปกครอง มันเป็นการปกครองตามการผันแปรของธรรมชาติ อันทำให้สังคมมีเสถียรภาพ ผลผลิตเพิ่มขึ้น ความเป็นอยู่ของราษฎรดีขึ้น ส่วนนโยบายลดภาระของราษฎรซึ่งมีต่อรัฐ เช่น ลดอัตราภาษีส่งรัฐ งดและลดการเกณฑ์แรงงาน และอื่นๆ อันส่งผลให้ชีวิตราษฎรมีอิสระเพิ่มขึ้น ส่งเสริมให้เกิดความคิดสร้างสรรค์และพัฒนาผลผลิตของตน บ้านเมืองจึงฟื้นฟูอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว
นโยบายการปกครอง

ช่วงแรกของการครองราชย์นั้นหลิวปังแต่งตั้งเจ้านครรัฐซึ่งร่วมทำสงครามชิงอำนาจกับเซี่ยงอี่ไปปกครองนครรัฐทั้งเจ็ดเพื่อตอบแทนน้ำใจ ต่อมาเมื่ออำนาจของพระองค์มั่นคงขึ้นจึงวางแผนใส่ร้ายพวกเขาว่าเป็นกบฏแล้วกำจัดทั้งหมด จากนั้นแต่งตั้งให้ราชนิกุลดำรงตำแหน่งแทนเจ้านครรัฐเหล่านั้น
ปราบกบฏเจ้านครรัฐทั้งเจ็ด

ผู้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากหลิวปังต่างช่วยกันพัฒนาและฟื้นฟูบ้านเมืองอย่างต่อเนื่อง ทำให้ราษฎรมีความสุข อาณาจักรเจริญรุ่งเรืองจนกระทั่งนักประวัติศาสตร์เรียกช่วงการครองราชย์ของพระเจ้าฮั่นเหวินตี้และพระเจ้าฮั่นจิ่งตี้ ว่า การปกครองสมัยเหวิน- จิ่ง
เมื่อบ้านเมืองมีความสงบสุขและมั่นคง พระเจ้าฮั่นจิ่งตี้มีการปรับนโยบายปกครองประเทศด้วยการลดทอนดินแดนในครอบครองของเจ้านครรัฐ อันเป็นเหตุให้เกิดจลาจลเจ็ดเจ้านครรัฐ พระองค์มีคำสั่งให้แม่ทัพโจวย่าฟูไปปราบจลาจล เพียงสามเดือนรัฐอู๋และรัฐฉู่ซึ่งเป็นรัฐใหญ่ถูกปราบราบคาบ อีกห้ารัฐถูกสยบด้วยเวลาไม่นานนัก ชัยชนะครั้งนี้ส่งผลให้เจ้านครรัฐกลายสภาพเป็นผู้ครอบครองดินแดนในนามเท่านั้น ไม่มีอำนาจปกครองประชาชนอีกต่อไป เมื่ออำนาจของส่วนกลางมั่นคง การปกครองแผ่นดินจึงเป็นไปอย่างราบรื่น ต่อมาสมัยพระเจ้าฮั่นอู่ตี้เห็นว่าอาณาเขตของเจ้านครรัฐยังกว้างใหญ่และมีเศรษฐกิจดี ซึ่งอาจก่อปัญหาต่อราชสำนักภายหน้า จึงประกาศนโยบายมรดกศักดินาโดยยอมให้เจ้านครรัฐนำที่ดินในครอบครองแบ่งแก่ทายาทของตนได้ มันเป็นแผนแยบยลเพื่อลดขนาดดินแดนของเจ้านครรัฐอันส่งผลมิให้เจ้านครรัฐมีอำนาจต่อรองหรือกดดันราชสำนักได้อีก
จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ มหาราชลือนามในแผ่นดิน

หลิวเช่อ เป็นพระนามเดิมของพระเจ้าฮั่นอู่ตี้ ทรงขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 16 พรรษา ปกครองอาณาจักรฮั่นนานถึง 54 ปี (ปี 140 – 87 ก่อน ค.ศ.) ผลงานปรับปรุงประเทศและแผ่ขยายอิทธิพลของพระองค์ทำให้นักประวัติศาสตร์ถือเป็นมหาราชซึ่งมีชื่อเสียงมากในประวัติศาสตร์ของจีน พระองค์กำหนดปีรัชสมัยของตนขึ้นเป็นครั้งแรกในชื่อว่า “เจี้ยนหยวน” นับจากนี้ไปกษัตริย์จีนองค์ต่อมาต่างถือเป็นประเพณีตั้งชื่อรัชศกของตนมาจนกระทั่งสิ้นสุดยุคจักรพรรดิ
จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ มหาราชลือนามในแผ่นดิน > นโยบายการปกครอง

พระองค์ปรับระบบการเข้ารับราชการใหม่ โดยกำหนดให้ทุกท้องที่เลือกผู้มีจิตกตัญญูหรือขุนนางซื่อสัตย์ไปที่เมืองหลวงเพื่อเป็นข้าราชการ ทำให้ระบบคัดเลือกขุนนางแบบเดิมซึ่งสืบทอดตำแหน่งโดยทายาทลดความสำคัญลงไปอย่างมาก คุณภาพของขุนนางดีขึ้นอันส่งผลดีต่อการทำงานเพื่อบ้านเมืองและความสุขของราษฎรมาก
จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ มหาราชลือนามในแผ่นดิน > นโยบายด้านเศรษฐกิจ

พระเจ้าฮั่นอู่ตี้ก่อสร้างพระราชวังและมีการทำสงครามแผ่ขยายอำนาจบ่อยครั้ง จึงมีความจำเป็นต้องใช้เงินมาก พระองค์ออกข้อกำหนดเข้มงวดในทางเศรษฐกิจแตกต่างจากอดีตเพื่อนำเงินไปใช้จ่ายในภารกิจดังกล่าว ตัวอย่างเช่น
สร้างกิจการผูกขาดโดยรัฐ และห้ามบุคคลทั่วไปทำกิจการนี้ อันได้แก่ การค้าเกลือ โลหะและเหล้า
กำหนดใช้เงินตราสกุลเดียวกัน โดยสร้างเงินเหรียญ 5 จู ซึ่งมีน้ำหนักเท่ากับน้ำหนักของเมล็ดข้าวโพด 500 เมล็ด มีอักษรจีนคำว่า 5 จู กำกับไว้
รัฐทำการค้าขายเอง โดยกระจายสินค้าเครื่องบรรณาการจากรัฐต่างๆหรือประเทศข้างเคียงส่งไปขายที่เมืองอื่นเพื่อเพิ่มพูนรายได้ของรัฐ และตั้งหน่วยงานในเมืองหลวงรับซื้อสินค้าต่างๆอันเป็นการปรับกลไกของตลาดและควบคุมราคาสินค้าได้ด้วย
จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ มหาราชลือนามในแผ่นดิน > นโยบายด้านการทหาร

พระเจ้าฮั่นอู่ตี้ส่งขุนพลเว่ยชิงและขุนพลฮั่วชี่ปิ้งนำกองทัพนับแสนคนบุกโจมตีถึงกลางดินแดนที่ตั้งของชนเผ่าซยงหนู ซึ่งอาศัยทางเหนือของจีนและเข้าปล้นชิงทรัพย์สินของชาวฮั่นบ่อยครั้ง ในที่สุดชนเผ่านี้ต้องถอยขึ้นไปทางเหนือของทะเลทรายมองโกเลีย ชายแดนทางเหนือของแผ่นดินฮั่นตะวันตกจึงสงบสุขได้ยาวนาน
การขยายดินแดนและอำนาจ พระองค์ยกทัพไปตีเกาหลีและดินแดนของชนกลุ่มน้อยต่างๆ โดยจัดตั้งเป็นเขตปกครองและดูแลเข้มงวด อาณาจักรแผ่ขยายใหญ่กว่าอาณาจักรฉินมาก นอกจากนั้นยังส่งทูตไปเจริญไมตรียังดินแดนตะวันตก อันได้แก่ ที่ราบสูงทาร์มทางตะวันออกของชงหลิงถึงทางตะวันตกของด่านอี้เหมินกวนและด่านหยังกวน แล้วยังจัดตั้งเขตปกครองพิเศษดินแดนส่วนนี้ นับเป็นการเริ่มต้นปกครองดินแดนตะวันตกอย่างเป็นทางการ
ความรุ่งเรืองสูงสุดของอาณาจักรฮั่น

แม้พระเจ้าฮั่นอู่ตี้จักสร้างความสำเร็จในการพัฒนาบ้านเมืองและประชาชนอยู่ดีกินดีอย่างมาก แต่ทรงมีนิสัยชอบทำการใหญ่โต สุรุ่ยสุร่าย งมงาย และทำศึกสงครามตลอดรัชสมัย ทำให้เงินคงคลังร่อยหรอลง ฐานะความมั่นคงของประเทศเสื่อมโทรมลงในตอนปลายรัชสมัย ผู้สืบทอดบัลลังก์รุ่นต่อมา คือ พระเจ้าฮั่นเจาตี้ และ พระเจ้าฮั่นเซวียนตี้ พยายามแก้ไขปัญหาทับถมจากอดีตด้วยการระมัดระวังการแต่งตั้งขุนนาง ละเว้นภาษีค่าเช่าที่นาเพื่อลดความเดือดร้อนของราษฎร พัฒนาด้านเกษตรกรรมและหัตถกรรมอันส่งผลต่อการเพิ่มผลผลิตในชาติ จึงมีการยกย่องให้พระเจ้าฮั่นเซวียนตี้ เป็นเจ้าแห่งความเฟื่องฟู ด้วยการทำประโยชน์ของกษัตริย์ทั้งสองพระองค์จึงประคองและรักษาความรุ่งเรืองของราชวงศ์ต่อไปอีกพักใหญ่ก่อนวาระแห่งการล่มสลายจักมาเยือนราชวงศ์อันยิ่งใหญ่นี้
วาระเสื่อมสลายของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

อำนาจปกครองของราชวงศ์นี้หลังจากพระเจ้าฮั่นอู่ตี้สิ้นพระชนม์ตกอยู่ในมือของพระญาติวงศ์และขันที กษัตริย์รุ่นต่อมาใช้ชีวิตสุขสำราญเป็นหลัก การบริหารบ้านเมืองจึงอยู่ในมือของญาติวงศ์ สมัยพระเจ้าฮั่นหยวนตี้นั้นครอบครัวตระกูลหวังของพระมเหสีได้รับการวางใจเป็นพิเศษ เมื่อถึงสมัยพระเจ้าฮั่นเฉิงตี้ พระญาติวงศ์สกุลหวังเข้ากุมอำนาจปกครองต่อเนื่องและมีความเข้มแข็งยิ่งขึ้น ต่อมาไม่นาน หวังมั่ง ยึดครองอำนาจเบ็ดเสร็จจากรัชทายาทของพระเจ้าฮั่นผิงตี้แล้วสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิ ตั้งชื่อราชวงศ์ของตนว่า ราชวงศ์ซิน
ลาบูม

| ลาบูม |
| --- | --- |

กำกับ: Claude Pinoteau
เขียนบท: Danièle Thompson Claude Pinoteau
อำนวยการสร้าง: Alain Poiré
นักแสดงนำ: โซฟี มาร์โซ Claude Brasseur Brigitte Fossey
กำกับภาพ: Edmond Séchan
ตัดต่อ: Marie-Josèphe Yoyotte
ผู้จัดจำหน่าย: Gaumont Film
วันฉาย: พ.ศ. 2523
ภาษา: ฝรั่งเศส
ทุนสร้าง: ฝรั่งเศส
ต่อจากนี้: La Boum 2 (2525)
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ลาบูม La Boum (The Party, ชื่อไทย: ลาบูมที่รัก) เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นจากประเทศฝรั่งเศส ออกฉายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของโซฟี มาร์โซ นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส ซึ่งเล่นเรื่องนี้ขณะอายุ 14 ปี ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นที่นิยมไปทั่วโลก และสร้างชื่อเสียงให้กับเธอ และมีภาคสองในสองปีต่อมา
เพลงประกอบภาพยนตร์ แต่งโดย Vladimir Cosma มีเพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง Reality ร้องโดย Richard Sanderson
เรื่องย่อ

ภาพยนตร์กล่าวถึง วิค เด็กสาววัย 13 ปี คุณพ่อเป็นทันตแพทย์ คุณแม่เป็นนักเขียนการ์ตูน คุณย่าเป็นนักดนตรี ครอบครัวของวิคเพิ่งย้ายมาจากเมืองอื่น ที่โรงเรียนใหม่เธอจึงไม่รู้จักใคร  วันหนึ่งเธอไปงานปาร์ตี้ (ภาษาฝรั่งเศส: boum) และมีความรักเป็นครั้งแรกกับเพื่อนชายจากโรงเรียนเดียวกัน  ภาพยนตร์กล่าวถึงความรักแบบใสบริสุทธิ์ของวัยรุ่น และปัญหาชีวิตคู่ของพ่อแม่ที่แต่งงานกันมานาน 15 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องย่อ ลาบูมที่รัก
เรื่องย่อ ลาบูม 2
ลาบูม จาก DVDdiary[ลิงก์เสีย]
เนื้อเพลง Reality
รายนามผู้ได้รับรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล
แหล่งข้อมูลอื่น

Prince Mahidol Award Foundation under the Royal Patronage เก็บถาวร 2008-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศรีสัชนาลัย

ศรีสัชนาลัย อาจหมายถึง
อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
เทศบาลเมืองศรีสัชนาลัย
อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
อุทยานแห่งชาติศรีสัชนาลัย
ลาเลอ คาร์ซี

ลาเลอ คาร์ซี (เกิด 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเยอรมันเชื้อสายตุรกี
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | ภาพยนตร์ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2001 | Verbotene Liebe |  |  |
| 1999 | Hinter Gittern - Der Frauenknast | Ayse Manculi |  |
| 1999 | Der Solist – Kein Weg zurück  |  |  |
| 1994–1998 | Unter Uns | Aylin Eray |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ลาเลอ คาร์ซี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
วิกิพีเดียภาษามิงเกรเลีย

ภาพโลโกวิกิพีเดียภาษามิงเกรเลีย
วิกิพีเดียภาษามิงเกรเลีย เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษามิงเกรเลีย ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษามิงเกรเลียมีบทความมากกว่า 20,647 บทความ (2023)
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) รายการวิกิพีเดียแบบสมบูรณ์
| ด ค กรายการวิกิพีเดียตามจำนวนบทความ |
| --- | --- |
2,000,000+:  อังกฤษ en  เซบัวโน ceb  สวีเดน sv  เยอรมัน de  ฝรั่งเศส fr  ดัตช์ nl 
1,000,000+:  รัสเซีย ru  อิตาลี it  สเปน es  โปแลนด์ pl  วาไร war  เวียดนาม vi  ญี่ปุ่น ja  จีน zh  อาหรับ ar  โปรตุเกส pt  ยูเครน uk 
500,000+:  เปอร์เซีย fa  กาตาลา ca  เซอร์เบีย sr  อาหรับอียิปต์ arz  นอร์เวย์ (บูกโมล) no  อินโดนีเซีย id 
200,000+:  เกาหลี ko  ฟินแลนด์ fi  ฮังการี hu  เช็ก cs  บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย sh  โรมาเนีย ro  จีนหมิ่นใต้ zh-min-nan  บาสก์ eu  ตุรกี tr  มลายู ms  เอสเปรันโต eo  อาร์มีเนีย hy  ฮีบรู he  บัลแกเรีย bg  เดนมาร์ก da  เชเชน ce  อาเซอร์ไบจานใต้ azb  สโลวัก sk  คาซัค kk  มีนังกาเบา min  โครเอเชีย hr  เอสโตเนีย et  ลิทัวเนีย lt 
100,000+:  เบลารุส be  กรีก el  สโลวีเนีย sl  กาลิเซีย gl  อังกฤษอย่างง่าย simple  อาเซอร์ไบจาน az  อูรดู ur  นีนอสก์ nn  ฮินดี hi  ไทย th  จอร์เจีย ka  อุซเบก uz  ละติน la  เวลส์ cy  ทมิฬ ta  โวลาปุก vo  อัสตูเรียส ast  มาซิโดเนีย mk  ลัตเวีย lv  ทาจิก tg 
50,000+:  มาลากาซี mg  อาฟรีกานส์ af  ตาตาร์ tt  เบงกอล bn  อุตซิตา oc  จีนกวางตุ้ง zh-yue  บอสเนีย bs  แอลเบเนีย sq  คีร์กีซ ky  เนวาร์ new  ตากาล็อก tl  เบลารุส (ทาราชคีวิตซา) be-x-old  เตลูกู te  มลยาฬัม ml  เบรอตาญ br  แซกซันล่าง nds  ปีเยมอนเต pms  ซุนดา su  สวาฮีลี sw  เฮติ ht  ลักเซมเบิร์ก lb  ชวา jv  มราฐี mr  สกอต sco  เวนิส vec  ปัญจาบตะวันตก pnb  ไอริช ga  ไซลีเซีย szl  บัชกอร์ต ba 
30,000+:  ไอซ์แลนด์ is  พม่า my  ฟรีเชียตะวันตก fy  ชูวัช cv  ลอมบาร์ด lmo  อารากอน an  ปัญจาบ pa  เนปาล ne  จีนอู๋ wuul  โยรูบา yo  บาวาเรีย bar 
20,000+:  อิดอ io  คุชราต gu  เคิร์ด ku  แอลิแมนนิก als  โซรานี ckb  กันนาดา kn  ซิซิลี scn  มณีปุระพิษณุปุระ bpy  อินเตร์ลิงกวา ia  เกชัว qu 
10,000+:  มองโกเลีย mn  เฌเม็ยติยา bat-smg  ซาซากิ diq  โอริยา or  สิงหล si  หมิ่นตะวันออก cdo  อีโลกาโน ilo  แกลิกสกอต gd  ยิดดิช yi  นาวาโฮ nv  อามารา am  นาโปลี nap  บูกิส bug  มิงเกรเลีย xmf  วอลลูน wa  Upper Sorbian hsb  ไมถิลี mai  สินธ์ sd  บาญูมาซัน map-bms  แฟโร fo  มอแซนแดรอน mzn  ลิมบืร์ค li  เอมีเลีย-โรมัญญา eml  ซาฮา sah  ออสซีเชีย os  สันสกฤต sa  ปาทาน ps  ฟรีเชียเหนือ frr  Central Bicolano hif  อาเจะฮ์ ace  จีนโบราณ zh-classical  Hill Mari  mrj  Meadow Mari  mhr 
5,000+:  ฮินดีฟีจี hif  จีนแคะ hak  ตารันโต roa-tara  กาปัมปางัน pam  เขมร km  ซามีเหนือ se  เมารี mi  จีนกั้น gan  พิหาร bh  คิเลกิ glk  นาวัตล์ nah  แซกซันล่างดัตช์ nds-nl  เฟลมิชตะวันตก vls  รูซิน rue  ทิเบต bo  โวโร fiu-vro  คอร์ซิกา co  ซาร์ดิเนีย sc  ลูรี irc  เติร์กเมน tk  เวปส์ vep  Kashubian csb 
3,000+:  แมน gv  โคมิ kv  ตาตาร์ไครเมีย crh  ซีแลนด์ zea  จีนโบราณ zh-classical  อัสสัม as  โซมาลี so  Saterland Frisian stq  คอร์นวอลล์ kw  อุดมูร์ต udm  Aymara ay  นอร์มัน nrm  รูมันช์ rm  Komi-Permyak koi  ลาดิโน lad  Interlingue ie  ฟรียูลี fur  มอลตา mt  ปีการ์ pcd  Guarani gn  ลีกูเรีย lij  Lower Sorbian dsb 
1,000+:  ลิงกาลา ln  เยอรมันเพนซิลเวเนีย pdc  ตองงา to  ซองคา dz  ฯลฯ
ลิปสติก/อิชิบังโบชิ

ลิปสติก/อิจิบังโบชิ (Lipstick/一番星; Lipstick/Ichiban Boshi) เป็นซิงเกิลที่ 6 ของซาจิ ทาอินากะ ที่วางจำหน่ายในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และเพลง อิจิบังโบชิ ยังเป็นเพลงธีมประกอบภาพยนตร์เรื่อง Persona อีกด้วย เป็นซิงเกิลคู่ด้านเอ และทั้งสองเพลงรวมอยู่ในอัลบั้ม "Love is..." ที่ออกในปีถัดมา รหัสซีดีของผลงานชุดนี้คือ GNCX-0011 โดยซิงเกิลนี้ขึ้นถึงอันดับที่ 63 ในประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อเพลง

ลิปสติก (ญี่ปุ่น: リップスティック)
เนื้อร้อง: ซาจิ ทาอินากะ (タイナカ 彩智)/ อากิโกะ วาตานาเบะ (渡邊 亜希子), ทำนอง: ซาจิ ทาอินากะ, เรียบเรียง: ฮิเดยูกิ ไดอิจิ ซูซูกิ (鈴木 Daichi 秀行)
อิจิบังโบชิ (ญี่ปุ่น: 一番星; โรมาจิ: Ichibanboshi; ทับศัพท์: ดาวดวงแรก)
เนื้อร้องและทำนอง: ซาจิ ทาอินากะ, เรียบเรียง: ทาเคฟุมิ ฮาเกตะ (羽毛田 丈史)
ธีมตอนจบของภาพยนตร์เรื่อง เพอร์โซนา แผนเปลี่ยนคนให้เหนือคน
ลิปสติก -เพลงบรรเลง-
อิจิบังโบชิ -เพลงบรรเลง-
วิกิพีเดียภาษามอลตา

ภาพโลโก้วิกิพีเดียภาษามองโกล
วิกิพีเดียภาษามอลตา เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษามอลตา ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษามอลตามีบทความมากกว่า 3,128 บทความ (พฤศจิกายน 2558)