stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกอตต์ แม็กโทมิเนย์
สถิติ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| สกอตแลนด์ | 2018 | 5 | 0 |
| สกอตแลนด์ | 2019 | 7 | 0 |
| สกอตแลนด์ | 2020 | 7 | 0 |
| สกอตแลนด์ | 2021 | 9 | 1 |
| สกอตแลนด์ | 2022 | 9 | 0 |
| สกอตแลนด์ | 2023 | 10 | 7 |
| สกอตแลนด์ | 2024 | 7 | 3 |
| รวม | รวม | 54 | 11 |
เกียรติประวัติ

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
อีเอฟแอลคัพ: 2022–23
เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2017–18
ยูฟ่ายูโรปาลีก รองชนะเลิศ: 2020–21
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาล ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2020–21
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at the Manchester United F.C. website
สกอตต์ แม็กโทมิเนย์ ที่สมาคมฟุตบอลสกอตแลนด์
สกอตต์ แม็กโทมิเนย์ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของโซชีเอตาสปอร์ตีวากัลโชนาโปลี  |
| --- | --- |
 1 Meret  4 Buongiorno  5 อาลัง  6 รุย  7 กาเยฆอน  8 แม็กโทมิเนย์  9 โอซิมเฮน  11 ลูกากู  12 Elmas  13 Luperto  14 แมร์เตินส์  19 มักซีมอวิช  20 Zieliński  21 Chiricheș  22 ดี โลเรนโซ  23 Hysaj  24 อินซิญเญ (c)  25 โอสปินา  26 Koulibaly  27 Karnezis  30 Rog  31 Ghoulam  33 อูนัส  34 Younes  44 Manolas  70 Gaetano  77 ควารัตส์เคเลีย  ผู้จัดการ: สปัลเล็ตติ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสกอตแลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 มาร์แชลล์  2 โอดอนเนลล์  3 รอเบิร์ตสัน (c)  4 แม็กโทมิเนย์  5 แฮนลีย์  6 เทียร์นีย์  7 แม็กกินน์  8 แม็กเกรเกอร์  9 ไดกส์  10 แอดัมส์  11 คริสตี  12 กอร์ดอน  13 เทย์เลอร์  14 เฟล็ก  15 แกลลาเกอร์  16 คูเปอร์  17 อาร์มสตรอง  18 เทิร์นบุลล์  19 นิสเบ็ต  20 เฟรเซอร์  21 แม็กล็อกลิน  22 แพตเทอร์สัน  23 กิลมอร์  24 เฮนดรี  25 ฟอร์เรสต์  26 แม็กเคนนา  ผู้ฝึกสอน: คลาร์ก  |  1 มาร์แชลล์  2 โอดอนเนลล์  3 รอเบิร์ตสัน (c)  4 แม็กโทมิเนย์  5 แฮนลีย์  6 เทียร์นีย์  7 แม็กกินน์  8 แม็กเกรเกอร์  9 ไดกส์  10 แอดัมส์  11 คริสตี  12 กอร์ดอน  13 เทย์เลอร์  14 เฟล็ก  15 แกลลาเกอร์  16 คูเปอร์  17 อาร์มสตรอง  18 เทิร์นบุลล์  19 นิสเบ็ต  20 เฟรเซอร์  21 แม็กล็อกลิน  22 แพตเทอร์สัน  23 กิลมอร์  24 เฮนดรี  25 ฟอร์เรสต์  26 แม็กเคนนา  ผู้ฝึกสอน: คลาร์ก  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสกอตแลนด์ – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 กันน์  2 รอลสตัน  3 รอเบิร์ตสัน (กัปตัน)  4 แม็กโทมิเนย์  5 แฮนลีย์  6 เทียร์นีย์  7 แม็กกินน์  8 แม็กเกรเกอร์  9 แชงก์แลนด์  10 แอดัมส์  11 คริสตี  12 เคลลี  13 เฮนดรี  14 กิลมอร์  15 พอร์เทียส  16 คูเปอร์  17 อาร์มสตรอง  18 มอร์กอน  19 คอนเวย์  20 แจ็ก  21 แซด. คลาร์ก  22 แม็กครอรี  23 แม็กเลน  24 เทย์เลอร์  25 ฟอร์เรสต์  26 แม็กเคนนา  ผู้ฝึกสอน: เอส. คลาร์ก  |  1 กันน์  2 รอลสตัน  3 รอเบิร์ตสัน (กัปตัน)  4 แม็กโทมิเนย์  5 แฮนลีย์  6 เทียร์นีย์  7 แม็กกินน์  8 แม็กเกรเกอร์  9 แชงก์แลนด์  10 แอดัมส์  11 คริสตี  12 เคลลี  13 เฮนดรี  14 กิลมอร์  15 พอร์เทียส  16 คูเปอร์  17 อาร์มสตรอง  18 มอร์กอน  19 คอนเวย์  20 แจ็ก  21 แซด. คลาร์ก  22 แม็กครอรี  23 แม็กเลน  24 เทย์เลอร์  25 ฟอร์เรสต์  26 แม็กเคนนา  ผู้ฝึกสอน: เอส. คลาร์ก  |  |
อาร์ชดยุกคาร์ล แฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย

| อาร์ชดยุกคาร์ล แฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย |
| --- | --- |

ประสูติ: 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2361 จักรวรรดิออสเตรีย
สิ้นพระชนม์: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2417 (56 ปี)
พระชายา: อาร์ชดัชเชสเอลีซาเบ็ท ฟรันท์ซิสคาแห่งออสเตรีย
พระบุตร: อาร์ชดยุกฟรานซ์ โจเซฟ อาร์ชดยุกฟรีดริช ดยุกแห่งเท็ชเชิน มารีอา คริสทีนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน อาร์ชดยุกคาร์ล ชเต็ฟฟันแห่งออสเตรีย อาร์ชดยุกอ็อยเกินแห่งออสเตรีย อาร์ชดัชเชสมารีอา เอเลโอโนเรอ
ราชวงศ์: ราชวงศ์ลอแรน
พระบิดา: อาร์ชดยุกคาร์ล ดยุกแห่งเท็ชเชิน
พระมารดา: เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอแห่งนัสเซา-ไวล์บูร์ก
อาร์ชดยุกคาร์ล แฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย (อังกฤษ: Archduke Karl Ferdinand of Austria) ประสูติเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2361 ณ จักรวรรดิออสเตรีย เป็นพระโอรสใน อาร์ชดยุกคาร์ล ดยุกแห่งเท็ชเชิน กับ เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอแห่งนัสเซา-ไวล์บูร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยเมื่อเจริญพระชันษา ทรงเป็นทหารหน่วยรบที่ 57 ในเบอร์โน และหลังจากกนั้น ทรงได้รับคำสั่งจากรัฐบาลให้สู้รบกับพวกก่อการร้ายในปราก ในปี 2357 ต่อมาพระองค์ทรงเป็นหัวหน้าทหารในมอเรเวียและไซลีเชีย ก่อนจะเสด็จกลับไปรับตำแหน่งจอมพลแห่งกองทัพออสเตรียในปี  2403
เสกสมรส

พระองค์ทรงเสกสมรสกับพระญาติคือ อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธ ฟรานซิสกาแห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 18 เมษายน 2397 มีพระบุตรดังนี้
อาร์ชดยุกฟรานซ์ โจเซฟ
อาร์ชดยุกฟรีดริช ดยุกแห่งเทเชิน
มาเรีย คริสตินาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
อาร์ชดยุกชาลส์ สเตฟานแห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกยูจินแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอเลนอรา
ทั้งนี้พระองค์ยังทรงมีศักดิ์เป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) ใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 แห่งสเปน และเป็นพระราชอัยยกา (ตา) ใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน
ค่ายกักกัน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ การกักกัน
ระวังสับสนกับ ค่ายมรณะ
ค่ายกักกัน (อังกฤษ: Concentration Camp) คือสถานที่ที่รัฐใช้คุมขังนักโทษหรือกักกันบุคคลเฉพาะกลุ่มด้วยเหตุผลทางการเมือง นักโทษทางการเมือง นักโทษอาชญากรรม ชนกลุ่มน้อย บุคคลที่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐบาลหรือพลเมืองเชื้อชาติใดเชื้อชาติหนึ่ง นักโทษเหล่านี้จะถูกจับโดยไม่มีการสอบสวนตามกระบวนยุติธรรม และไม่มีกำหนดเวลาปล่อยตัว ทั้งยังถูกจำกัดสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษยชนด้วย ในแง่ประวัติศาสตร์ ค่ายกักกันที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ ค่ายกักกันของพรรคนาซีในเยอรมันและค่ายกักกันแรงงานในสหภาพโซเวียต
เด็กและสตรีชาวบูร์ ในค่ายกักกันระหว่างสงครามบูร์ครั้งที่สอง (1899–1902)
ความเป็นมา > คำจำกัดความ

คำว่า "ค่ายกักกัน" มีต้นกำเนิดจากสงครามสิบปีระหว่างสเปนและคิวบา เมื่อกองกำลังสเปนกักขังพลเรือนชาวคิวบาในค่ายเพื่อที่จะจัดการกับกองกำลังกองโจรได้ง่ายขึ้น ในช่วงหลายทศวรรษถัดมา กองกำลังอังกฤษในสงครามบูร์ครั้งที่สองและกองกำลังอเมริกันในสงครามฟิลิปปินส์-อเมริกันก็ใช้ค่ายกักกันเช่นกัน
คำว่า "ค่ายกักกัน" และ "ค่ายกักตัว" ถูกใช้เพื่ออ้างถึงระบบต่าง ๆ ที่มีความแตกต่างกันอย่างมากในด้านความรุนแรง อัตราการเสียชีวิต และโครงสร้างสถาปัตยกรรม ลักษณะเด่นที่กำหนดคือการที่ผู้ถูกกักกันถูกควบคุมตัวอยู่นอกเหนือกฎหมาย นอกจากนี้ ค่ายสังหารหรือค่ายมรณะ ซึ่งมีวัตถุประสงค์หลักคือการสังหาร ก็ถูกเรียกว่า "ค่ายกักกัน" อย่างไม่ถูกต้องเช่นกัน
พจนานุกรม American Heritage Dictionary ให้คำจำกัดความของคำว่า "ค่ายกักกัน" ว่า "ค่ายที่มีการกักขังบุคคล โดยปกติจะไม่มีการพิจารณาคดี และมักอยู่ภายใต้สภาพที่เลวร้าย โดยมักเกิดจากการที่บุคคลเหล่านั้นเป็นสมาชิกของกลุ่มที่รัฐบาลระบุว่าเป็นอันตรายหรือไม่พึงประสงค์"
แม้ว่าตัวอย่างแรกของการกักกันพลเรือนอาจเกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงปี 1830s แต่คำว่า concentration camp ในภาษาอังกฤษถูกใช้ครั้งแรกเพื่ออ้างถึง "ค่ายรวมพล" (reconcentrados ในภาษาสเปน) ซึ่งกองทัพสเปนจัดตั้งขึ้นในคิวบาระหว่างสงครามสิบปี (ค.ศ. 1868–1878) ต่อมาคำนี้ถูกนำมาใช้กับค่ายที่สหรัฐอเมริกาจัดตั้งขึ้นในช่วงสงครามฟิลิปปินส์-อเมริกัน (ค.ศ. 1899–1902) และมีการขยายการใช้คำว่า concentration camp ต่อไปอีก เมื่ออังกฤษจัดตั้งค่ายในช่วงสงครามบูร์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1899–1902) ในแอฟริกาใต้เพื่อกักกันชาวบูร์ในช่วงเวลาเดียวกัน นอกจากนี้จักรวรรดิเยอรมันยังจัดตั้งค่ายกักกันในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เฮอเรโรและนามาควา (ค.ศ. 1904–1907) โดยค่ายเหล่านี้มีอัตราการเสียชีวิตถึง 45% ซึ่งสูงเป็นสองเท่าของค่ายอังกฤษ
ความเป็นมา > ค่ายกักกันรัสเซีย

จักรวรรดิรัสเซียใช้การเนรเทศและการใช้แรงงานบังคับเป็นรูปแบบของการลงโทษทางกฎหมาย คาโตร์กา (Katorga) ซึ่งเป็นการลงโทษสำหรับผู้ที่กระทำความผิดร้ายแรงที่สุด มีลักษณะหลายอย่างที่คล้ายกับการกักขังในค่ายแรงงาน ตามที่นักประวัติศาสตร์ แอนน์ แอปเปิลบอม (Anne Applebaum) กล่าวไว้ การลงโทษแบบคาโตร์กาไม่ได้พบได้ทั่วไปนัก โดยในปี ค.ศ. 1906 มีนักโทษคาโตร์กาประมาณ 6,000 คน และเพิ่มขึ้นเป็น 28,600 คนในปี ค.ศ. 1916 ค่ายเหล่านี้กลายเป็นต้นแบบสำหรับการกักขังทางการเมืองในช่วงยุคโซเวียต
ในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย เลนินและพรรคบอลเชวิคได้จัดตั้งค่ายกักขัง "พิเศษ" และห้องรมแก๊ส "พิเศษ" แยกออกจากระบบเรือนจำแบบดั้งเดิม โดยอยู่ภายใต้การควบคุมของเชกา (Cheka) ค่ายเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อวัตถุประสงค์ทางการเมืองอย่างชัดเจนตามที่เลนินวางแผนไว้ ค่ายกักขังเหล่านี้ไม่ได้เหมือนกับค่ายสมัยสตาลิน แต่ถูกนำมาใช้เพื่อแยกนักโทษสงครามในสถานการณ์ประวัติศาสตร์อันรุนแรงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1
ในปี ค.ศ. 1929 การแยกแยะระหว่างนักโทษอาชญากรรมและนักโทษการเมืองถูกยกเลิก การบริหารค่ายถูกโอนให้กับหน่วยงานร่วมด้านการเมืองแห่งรัฐ (Joint State Political Directorate) และค่ายเหล่านี้ได้รับการขยายจนมีบทบาทสำคัญในระบบเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียต ระบบ กูลัก (Gulag) ประกอบด้วยค่ายหลายร้อยแห่งในช่วงเวลาส่วนใหญ่ และกักขังประชากรราว 18 ล้านคนระหว่างปี ค.ศ. 1929 ถึง 1953
ในช่วงปฏิรูปยุค Khrushchev Thaw ระบบกูลักถูกลดขนาดลงเหลือเพียงหนึ่งในสี่ของขนาดเดิม และบทบาทของมันในสังคมโซเวียตก็ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
ความเป็นมา > ค่ายกักกันนาซี

นาซีเยอรมนีจัดตั้งค่ายกักกันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1933 เพื่อควบคุมตัวนักโทษการเมืองหลายหมื่นคน โดยส่วนใหญ่เป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมัน (Communist Party of Germany) และพรรคประชาธิปไตยสังคมเยอรมัน (Social Democratic Party of Germany) มีนักโทษหลายหมื่นคนถูกกักขังในช่วงเวลานั้น ค่ายหลายแห่งถูกปิดลงหลังจากการปล่อยตัวนักโทษในช่วงปลายปี และจำนวนประชากรในค่ายก็ลดลงต่อเนื่องจนถึงปี ค.ศ. 1936 อย่างไรก็ตาม แนวโน้มนี้กลับเปลี่ยนไปในปี ค.ศ. 1937 เมื่อรัฐบาลนาซีเริ่มจับกุม "บุคคลต่อต้านสังคม" จำนวนมาก ซึ่งรวมถึงชาวโรมานี คนไร้บ้าน ผู้ป่วยทางจิต และผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามบรรทัดฐานทางสังคม ชาวยิวเริ่มถูกเพ่งเล็งมากขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 เป็นต้นมา
หลังจากการรุกรานโปแลนด์โดยนาซีและการเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ค่ายเหล่านี้ถูกขยายขนาดอย่างมหาศาลและกลายเป็นสถานที่ที่มีอันตรายถึงชีวิตมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงที่ระบบค่ายกักกันของนาซีอยู่ในจุดสูงสุด ค่ายกักกันมีมากถึง 15,000 แห่ง และมีผู้ถูกกักขังพร้อมกันอย่างน้อย 715,000 คน มีนักโทษที่ลงทะเบียนในค่ายประมาณ 1.65 ล้านคน โดยประมาณ 1 ล้านคนเสียชีวิตระหว่างการกักขัง จำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมดในค่ายเหล่านี้เป็นเรื่องยากที่จะระบุได้อย่างแน่ชัด แต่การใช้นโยบายการกำจัดผ่านการใช้แรงงานในค่ายหลายแห่งมีเป้าหมายเพื่อให้นักโทษเสียชีวิตจากการอดอาหาร โรคภัยไข้เจ็บที่ไม่ได้รับการรักษา และการประหารชีวิตอย่างรวดเร็วภายในระยะเวลาที่กำหนด
นอกจากค่ายกักกันแล้ว นาซีเยอรมนียังจัดตั้งค่ายสังหาร (extermination camps) 6 แห่งที่ออกแบบมาเพื่อสังหารประชากรหลายล้านคน โดยเฉพาะการรมแก๊ส ส่งผลให้คำว่า "ค่ายกักกัน" (concentration camp) มักถูกใช้สับสนกับคำว่า "ค่ายสังหาร" (extermination camp) นักประวัติศาสตร์บางคนยังคงถกเถียงกันว่าควรใช้คำว่า "ค่ายกักกัน" หรือ "ค่ายกักตัว" (internment camp) เพื่ออธิบายตัวอย่างอื่น ๆ ของการกักกันพลเรือน
ความเป็นมา > ค่ายกักกันที่สำคัญ

ค่ายกักกันที่สำคัญ ๆ ได้แก่
ค่ายกักกันที่ดาเคา (Dachau)
ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ (Auschwitz)
ค่ายกักกันเคล์มนอ (Chełmno)
ค่ายมรณะเบวเชตซ์ (Bełżec)
ค่ายกักกันที่ไมดาเนก (Majdanek)
ค่ายมรณะโซบีบอร์ (Sobibor)
ค่ายกักกันเทรบลิงคา (Treblinka)
ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ (Buchenwald)
ค่ายกักกันบอกดานอฟกา (Bogdanovka)
ค่ายกักกันดามานอฟกา (Damanovka)
ค่ายกักกันอัคเนเซตคา (Aknecetka)
ดูเพิ่ม

การกักกัน
เรือนจำ
ชาวยิวในค่ายกักกันบูเคนวัลด์
อาร์ชดยุกมาร์กุส เอมมานูเอล ซัลวาตอร์แห่งออสเตรีย

อาร์ชดยุกมาร์กุส เอมมานูเอล ซัลวาตอร์แห่งออสเตรีย (อังกฤษ: Archduke Markus Emanuel Salvator of Austria) ประสูติเมื่อวันที่ 2 เมษายน 2489 ณ รัฐโลว์เออร์ออสเตรีย เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 และพระองค์ที่ 10 ใน อาร์ชดยุกฮูเบิร์ต ซัลวาตอร์แห่งออสเตรีย และ  เจ้าหญิงโรสแมรีแห่งซาล์ม-ซาล์ม เป็นอนุชาใน วาเลรี มาเกรวีนแห่งบาเดิน ทรงเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
เสกสมรส

อาร์ชดยุกมาร์กุส เอมมานูเอล ซัลวาตอร์แห่งออสเตรีย ทรงเสกสมรสกับ ฮิลดา โจเมีย เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2525 พระบุตรทั้งหมดดำรงยศเป็น เคานต์และเคาน์เตสแห่งฮาพส์บวร์ค-ลอแรน มีพระโอรส-ธิดาดังนี้
เคานต์วาเลนติน ซัลวาตอร์ มาร์กุสแห่งฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
เคานต์แม็กซิมิเลียน ซัลวาตอร์แห่งฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
เคาน์เตสมักดาเลนา มาเรีย โซฟี โรสแมรีแห่งฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
สเปซเอ็กซ์ซูเปอร์เฮฟวี

| --- | --- |
ซูเปอร์เฮฟวี บูสเตอร์ 12 กำลังเข้าใกล้หอปล่อยจรวดระหว่าง สตาร์ชิปเที่ยวบินทดสอบที่ 5 เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2024
ผู้ผลิต: สเปซเอ็กซ์
ประเทศต้นทาง: สหรัฐ
ใช้เมื่อ: สเปซเอ็กซ์สตาร์ชิป
ประวัติการปล่อยตัว
สถานะ: อยู่ระหว่างการพัฒนา
จำนวนการปล่อยตัวทั้งหมด: 6
ล้มเหลว: 1 (เที่ยวบินที่ 1)
อื่น ๆ: ล้มเหลวหลังจากการสเตจ: 2 (เที่ยวบินที่ 2, เที่ยวบินที่ 3)
เที่ยวบินแรก: 20 เมษายน ค.ศ. 2023

บล็อก 1 ซูเปอร์เฮฟวี
ความยาว: 71 m (233 ft), 69 m (226 ft) โดยไม่มีเวนต์อินเตอร์สเตจ
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 9 m (30 ft)
มวลเปล่า: 275,000 kg (606,000 lb)
มวลรวม: 3,675,000 kg (8,102,000 lb)
มวลเชื้อเพลิง: 3,400,000 kg (7,500,000 lb)
เครื่องยนต์: 33 × แรปเตอร์ 2
แรงส่ง: 73.5 MN (16,500,000 lbf)
แรงดลจำเพาะ: SL: 327 s (3.21 km/s), Vac: 347 s (3.40 km/s)
ระยะเวลาการเผาไหม้: 166 วินาที
เชื้อเพลิง: CH4 / LOX
 
สเปซเอ็กซ์ซูเปอร์เฮฟวี (อังกฤษ: SpaceX Super Heavy) เป็นยานปล่อยที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ในส่วนของลำดับขั้นแรกของจรวดสเปซเอ็กซ์สตาร์ชิป ซึ่งเป็นจรวดขนส่งขนาดใหญ่แบบหนักพิเศษ โดยทำงานร่วมกับลำดับขั้นที่สองของสตาร์ชิป ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการตั้งถิ่นฐานบนดาวอังคารของสเปซเอ็กซ์ บูสเตอร์ดังกล่าวได้รับการพัฒนาเป็นรูปแบบปัจจุบันภายในระยะเวลากว่าทศวรรษ การผลิตเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2021 โดยการบินครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2023 ระหว่างการทดสอบเที่ยวบินครั้งที่ 1 ของสตาร์ชิป
บูสเตอร์ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์แรปเตอร์ จำนวน 33 เครื่อง โดยใช้ออกซิเจนเหลวและมีเทนเหลวเป็นเชื้อเพลิง หลังจากส่งลำดับขั้นที่สองขึ้นสู่วงโคจรแล้ว บูสเตอร์สามารถกลับมายังจุดปล่อยและลงจอดด้วยแรงขับดัน โดยใช้หอปล่อยจับบูสเตอร์ ซึ่งช่วยให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อย่างสมบูรณ์
การออกแบบ

ซูเปอร์เฮฟวีมีความสูง 71 m (233 ft) และกว้าง 9 m (30 ft) โดยแบ่งออกเป็น 4 ส่วนหลัก ได้แก่ เครื่องยนต์ ถังออกซิเจน ถังเชื้อเพลิง และอินเตอร์สเตจ อีลอน มัสก์ ระบุในปี ค.ศ. 2021 ว่าการออกแบบขั้นสุดท้ายจะมีน้ำหนักแห้ง (Dry mass) อยู่ระหว่าง 160 t (350,000 lb) ถึง 200 t (440,000 lb) โดยถังเชื้อเพลิงจะมีน้ำหนัก 80 t (180,000 lb) และอินเตอร์สเตจ 20 t (44,000 lb)
อนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์

| อนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ |
| --- | --- |

วันลงนาม: 3 มีนาคม ค.ศ. 1973 (1973-03-03)
ที่ลงนาม: เจนีวา สวิตเซอร์แลนด์
วันมีผล: 1 กรกฎาคม 1975
เงื่อนไข: 10 สัตยาบัน
ภาคี: 184
ผู้เก็บรักษา:  รัฐบาลสวิตเซอร์แลนด์
ภาษา:  อังกฤษ  ฝรั่งเศส  สเปน 
ข้อความทั้งหมด
 Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora ที่ วิกิซอร์ซ
อนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (อังกฤษ: Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) หรือเรียกโดยย่อว่า ไซเตส (CITES) และเป็นที่รู้จักในชื่อ อนุสัญญากรุงวอชิงตัน (Washington Convention) เป็นสนธิสัญญาซึ่งเริ่มใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2518
ในปี พ.ศ. 2516 สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ได้จัดการประชุมนานาชาติขึ้นที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพื่อร่างอนุสัญญาดังกล่าว มีผู้เข้าร่วมประชุม 88 ประเทศ แต่มีผู้ลงนามรับรองอนุสัญญาฉบับนี้ทันทีเพียง 22 ประเทศ สำหรับประเทศไทยได้ส่งผู้แทนเข้าร่วมประชุมด้วย แต่มาลงนามรับรองอนุสัญญาในปี พ.ศ. 2518 และให้สัตยาบันในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2526 นับเป็นสมาชิกลำดับที่ 80 ปัจจุบัน ไซเตสมีภาคีทั้งสิ้น 183 ประเทศสมาชิก
เป้าหมายของไซเตส คือ การอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์ป่าและพืชที่ใกล้จะสูญพันธุ์หรือถูกคุกคาม ทำให้ปริมาณร่อยหรอจนอาจเป็นเหตุให้สูญพันธุ์ วิธีการอนุรักษ์กระทำโดยการสร้างเครือข่ายทั่วโลกในการควบคุมการค้าระหว่างประเทศ (International Trade) ทั้งสัตว์ป่า พืชป่า และผลิตภัณฑ์ ไซเตสไม่ควบคุมการค้าภายในประเทศสำหรับชนิดพันธุ์ท้องถิ่น (Native Species)
การค้าสัตว์ป่า พืชป่า และผลิตภัณฑ์ระหว่างประเทศ จะถูกควบคุมโดยระบบใบอนุญาต (Permit) ซึ่งสัตว์ป่าและพืชป่าที่อนุสัญญาควบคุมจะต้องมีใบอนุญาตในการนำเข้า (Import) ส่งออก (Export) นำผ่าน (Transit) และส่งกลับออกไป (Re-Export) โดยชนิดพันธุ์ของสัตว์ป่าและพืชป่าที่อนุสัญญาควบคุม จะระบุไว้ในบัญชีหมายเลข 1, 2, 3 (Appendix I, II, III) ของอนุสัญญา โดยได้กำหนดหลักการไว้ดังนี้
ชนิดพันธุ์ในบัญชีอนุรักษ์ > ชนิดพันธุ์ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I)

เป็นชนิดพันธุ์ของสัตว์ป่าและพืชป่าที่ห้ามค้าโดยเด็ดขาด เนื่องจากใกล้จะสูญพันธุ์ ยกเว้นเพื่อการศึกษา วิจัยหรือเพาะพันธุ์ ซึ่งต้องได้รับคำยินยอมจากประเทศที่จะนำเข้าเสียก่อน ประเทศส่งออกจึงจะออกใบอนุญาตส่งออกได้ ทั้งนี้ต้องคำนึงถึงความอยู่รอดของชนิดพันธุ์นั้น ๆ ด้วย
ตัวอย่างของสัตว์ป่า ที่อยู่ในบัญชีนี้ได้แก่ แพนด้าแดง (Ailurus fulgens) กอริลลา (Gorilla gorilla) ชิมแปนซี (Pan spp.) เสือ (Panthera tigris subspecies) สิงโตอินเดีย (Panthera leo persica) เสือดาว (Panthera pardus) เสือจากัวร์ (Panthera onca) เสือชีตาห์ (Acinonyx jubatus) ช้างเอเชีย (Elephas maximus) ช้างแอฟริกา (Loxodonta africana) พะยูนและแมนนาที (อันดับพะยูน) สกุลแรด (except some Southern African subspecies populations) ปลาตะพัด (Scleropages formosus) ปลายี่สก (Probarbus jullieni) เป็นต้น
ตัวอย่างของพืชป่า ที่อยู่ในบัญชีนี้ได้แก่ เอื้องปากนกแก้ว (Dendrobium cruentum)
ชนิดพันธุ์ในบัญชีอนุรักษ์ > ชนิดพันธุ์ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II)

เป็นชนิดพันธุ์ของสัตว์ป่าและพืชป่าที่ยังไม่ถึงกับใกล้จะสูญพันธุ์ จึงยังอนุญาตให้ค้าได้ แต่ต้องมีการควบคุมไม่ให้เกิดความเสียหาย หรือลดปริมาณลงอย่างรวดเร็วจนใกล้จะสูญพันธุ์ โดยประเทศที่จะส่งออกต้องออกหนังสืออนุญาตให้ส่งออกและรับรองว่าการส่งออกหนังสืออนุญาตให้ส่งออกและรับรองว่าการส่งออกแต่ละครั้ง จะไม่กระทบกระเทือนต่อการดำรงอยู่ของชนิดพันธุ์นั้นในธรรมชาติ
ตัวอย่างของสัตว์ป่า ที่อยู่ในบัญชีนี้ได้แก่  ซาวันน่ามอนิเตอร์ (Varanus exanthematicus) ปลาฉลามขาว (Carcharadon carcharias) หมีดำ (Ursus americanus) ม้าลายภูเขาฮาร์นมันน์ (Equus hartmannae) นกแก้วจักจั่น (Psittacus erithacus) อีกัวนาเขียว (Iguana iguana) หอยสังข์ราชินี (Strombus gigas) Mertens' Water Monitor (Varanus mertensi), bigleaf mahogany (Swietenia macrophylla) ปลาฉลามปากเป็ดมิสซิสซิปปี  (Polyodon spathula) เป็นต้น
ตัวอย่างของพืชป่า ที่อยู่ในบัญชีนี้ได้แก่ แก้วเจ้าจอม (Guaiacum officinale) พะยูง (Dalbergia cochinchinensis)
ชนิดพันธุ์ในบัญชีอนุรักษ์ > ชนิดพันธุ์ในบัญชีหมายเลข 3 (Appendix III)

เป็นชนิดพันธุ์ที่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายของประเทศใดประเทศหนึ่งแล้วขอความร่วมมือประเทศภาคีสมาชิกให้ช่วยดูแลการนำเข้า คือจะต้องมีหนังสือรับรองการส่งออก จากประเทศถิ่นกำเนิด
ตัวอย่างของสัตว์ป่า ที่อยู่ในบัญชีนี้ได้แก่ สลอธ 2 นิ้ว (Choloepus hoffmanni) ชะมดแอฟริกา (Civettictis civetta) เต่าอัลลิเกเตอร์ (Macrochelys temminckii)
ตัวอย่างของพืชป่า ที่อยู่ในบัญชีนี้ได้แก่ เมื่อยขาว (Gnetum montanum Markgr.)
การกำหนดรายชื่อชนิดพันธุ์ในบัญชีไซเตสใช้ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ทั้งด้านอนุกรมวิธาน (Taxonomy) และข้อมูลด้านชีววิทยา (Biological Parameter) ได้แก่ ข้อมูลสถานภาพของประชากร (Population Status) แนวโน้มประชากร (Population Trends) การแพร่กระจาย (Distribution) สถานะแหล่งที่อยู่อาศัย (Habitat Availability) แนวโน้มด้านภูมิศาสตร์ (Geographic Trends) และการถูกคุกคาม (Threats) เป็นตัวกำหนด นอกจากนี้ยังต้องคำนึงถึงการใช้ประโยชน์ทางการค้าและสถานภาพการทางกฎหมายประกอบในการพิจารณาด้วย
นโยบาย มาตรการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องของประเทศไทย

พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติคุ้มครองการประชุมภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศ ซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ ครั้งที่ 16 ในประเทศไทย พ.ศ. 2556
พระราชบัญญัติคุ้มครองการประชุมภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศ ซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ครั้งที่ 13 ในประเทศไทย พ.ศ. 2547
พระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518
พระราชบัญญัติพันธุ์พืช (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535
พระราชบัญญัติงาช้าง พ.ศ. 2558
ประกาศ
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ว่าด้วยการส่งสินค้าออกไปนอกราชอาณาจักร (ฉบับที่ 58) พ.ศ. 2534
ประกาศกรมวิชาการเกษตรเรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการนำเข้า ส่งออก หรือนำผ่านพืชอนุรักษ์และซากของพืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518  พ.ศ. 2547
กฎกระทรวงฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2537
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง พืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง พืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2538
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง พืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2540
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง พืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518  พ.ศ. 2543
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง  พืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 พ.ศ. 2545
ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเรื่อง กำหนดชนิดสัตว์ป่าและซากของสัตว์ป่าที่ห้ามนำเข้าหรือส่งออก
ประกาศกรมวิชาการเกษตรเรื่อง  หลักเกณฑ์และวิธีการขยายพันธุ์เทียม  ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 (ฉบับที่ 1)  พ.ศ. 2536
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ไซเตส
รายชื่อในบัญชีอนุรักษ์1, 2, 3
อนุสัญญาไซเตส (CITES)
ปลาตะพัด (Scleropages formosus)
อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาดแห่งออสเตรีย

อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาดแห่งออสเตรีย (อังกฤษ: Archduke Joseph Árpád of Austria) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2476 ณ บูคาเรสต์ เป็นพระโอรสลำดับที่ 4 และพระองค์แรกใน อาร์ชดยุกโจเซฟ ฟรานซิสแห่งออสเตรีย และ เจ้าหญิงแอนน์แห่งแซกโซนี (ประสูติ ค.ศ. (1903–1976) ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใน อาร์ชดัชเชสจิเซลาแห่งออสเตรีย และ เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต ทางสายพระบิดา และทาวสายพระมารดานั้น ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าเฟรเดอริก ออกัสตุสที่ 3 แห่งแซกโซนี พระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายของราชอาณาจักรแซกโซนี ด้านการศึกษา ทรงเรียนจบปริญญาสาขาเศรษฐศาสตร์จาก มหาวิทยาลัยลิสบอน
เสกสมรส

อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาดแห่งออสเตรีย ทรงเสกสมรสกับ อาร์ชดัชเชสมาเรียแห่งออสเตรีย (ประสูติ ค.ศ. 1935-2018) เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2499 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยศ อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย พระชายา มีพระบุตร 8 พระองค์ คือ
อาร์ชดยุดโจเซฟ คาร์ล (สิ้นพระชนม์หลังมีพระชันษา 1 วัน)
อาร์ชดัชเชสโมนิกา-อิโลนา
อาร์ชดยุดโจเซฟ คาร์ล
อาร์ชดัชเชสมาเรีย คริสตินา
อาร์ชดยุกอันเดรอัส-ออกัสตุส
อาร์ชดัชเชสอลเล็กซานดรา-ลิเดียร์
อาร์ชดยุกนิโคลัส-ฟรานซิสกุส
อาร์ชดยุกโจฮันเนส-จาโคบัส
อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาต และ อาร์ชดัชเชสมาเรีย มีพระนัดดาถึง 29 พระองค์/คน อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาดแห่งออสเตรียทรงมีพระอาการประชวรเนืองๆ ก่อนจะสิ้ยพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2560 สิริพระชันษา 84 ปี
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 5 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 15 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง