stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
การเมือง > สิทธิมนุษยชน

การไต่สวนของศาลอาญาระหว่างประเทศในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกเริ่มต้นโดยกาบีลา ในเดือนเมษายน 2547 อัยการศาลอาญาระหว่างประเทศเปิดคดีในเดือนมิถุนายน 2547 ทหารเด็กถูกใช้อย่างกว้างขวางในคองโก และในปี 2554 มีการประเมินว่า เด็ก 30,000 คนยังคงปฏิบัติการร่วมกับกลุ่มติดอาวุธ ตัวอย่างการใช้แรงงานเด็กและแรงงานบังคับได้รับการสังเกตและรายงานในผลการวิจัยของกระทรวงแรงงานสหรัฐเกี่ยวกับรูปแบบที่เลวร้ายที่สุดของการใช้แรงงานเด็กในคองโก ในปี 2556 และสินค้าหกรายการที่ผลิตโดยอุตสาหกรรมเหมืองแร่ของประเทศปรากฏในรายชื่อสินค้าที่ผลิตโดยแรงงานเด็กหรือแรงงานบังคับในเดือนธันวาคม 2557
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกห้ามการแต่งงานของเพศเดียวกันตั้งแต่ปี 2549 และทัศนคติต่อชุมชน LGBT มักจะเป็นไปในทางลบทั่วประเทศ
เศรษฐกิจ

ธนาคารกลางคองโกมีหน้าที่รับผิดชอบในการพัฒนาและบำรุงรักษาฟรังก์คองโก ซึ่งทำหน้าที่เป็นสกุลเงินหลักในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ในปี 2550 ธนาคารโลกตัดสินใจมอบเงินช่วยเหลือแก่สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกมูลค่า 1.3 พันล้านดอลลาร์ในช่วง 3 ปีถัดมา รัฐบาลคองโกเริ่มเจรจาการเป็นสมาชิกในองค์กรเพื่อการประสานกฎหมายธุรกิจในแอฟริกา (OHADA) ในปี 2552
คองโกได้รับการพิจารณาอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลกในด้านทรัพยากรธรรมชาติ แหล่งแร่ดิบที่ยังไม่ได้ใช้ประโยชน์คาดว่าจะมีมูลค่าเกินกว่า 24 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ. คองโกมีแร่โคลแทน 70% ของโลก โคบอลต์หนึ่งในสาม เพชรสำรองมากกว่า 30% และทองแดง 1 ใน 10
แม้จะมีความมั่งคั่งทางแร่มากมายเช่นนี้ แต่เศรษฐกิจของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกก็ตกต่ำลงอย่างมากตั้งแต่กลางทศวรรษที่ 1980 คองโกสร้างรายได้มากถึง 70% ของรายได้จากการส่งออกแร่ในช่วงปี 1970 และ 1980 และได้รับผลกระทบเป็นพิเศษเมื่อราคาทรัพยากรตกต่ำลงในเวลานั้น ภายในปี 2548 รายได้ 90% ของคองโกมาจากแร่ธาตุ.ชาวคองโกเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ยากจนที่สุดในโลก คองโกมี GDP ต่อหัวต่ำที่สุดหรือเกือบต่ำที่สุดเสมอมาในโลก คองโกยังเป็นหนึ่งในยี่สิบประเทศที่มีอันดับต่ำที่สุดในดัชนีภาพลักษณ์คอร์รัปชั่น
เศรษฐกิจ > เหมืองแร่

คองโกเป็นผู้ผลิตแร่โคบอลต์รายใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นผู้ผลิตทองแดงและเพชรรายใหญ่ ส่วนหลังมาจากจังหวัดคาไซทางตะวันตก จนถึงตอนนี้ เหมืองที่ใหญ่ที่สุดในคองโกตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดกาตังกา และมีการใช้เครื่องจักรสูง โดยมีกำลังการผลิตทองแดงและแร่โคบอลต์หลายล้านตันต่อปี และความสามารถในการกลั่นแร่โลหะ คองโกเป็นประเทศผู้ผลิตเพชรที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก และคนงานเหมืองฝีมือดีและคนงานเหมืองรายย่อยเป็นส่วนใหญ่ในการผลิต
เมื่อได้รับเอกราชในปี 1960 คองโกเป็นประเทศที่มีอุตสาหกรรมมากที่สุดเป็นอันดับสองในแอฟริการองจากแอฟริกาใต้ มันมีภาคเหมืองแร่ที่เจริญรุ่งเรืองและภาคเกษตรกรรมที่ค่อนข้างมีประสิทธิผล ธุรกิจต่างประเทศได้ลดการดำเนินงานลงเนื่องจากความไม่แน่นอนเกี่ยวกับผลลัพธ์ของความขัดแย้งในระยะยาว การขาดโครงสร้างพื้นฐาน และสภาพแวดล้อมในการดำเนินงานที่ยากลำบาก สงครามทำให้เกิดผลกระทบรุนแรงขึ้นจากปัญหาพื้นฐาน เช่น กรอบกฎหมายที่ไม่แน่นอน การทุจริต อัตราเงินเฟ้อ และการขาดความเปิดกว้างในนโยบายเศรษฐกิจและการดำเนินงานทางการเงินของรัฐบาล
สภาพต่างๆ ดีขึ้นในปลายปี 2002 เมื่อกองทหารต่างชาติที่บุกรุกส่วนใหญ่ถอนตัวออกไป ภารกิจของกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลกจำนวนหนึ่งได้พบกับรัฐบาลเพื่อช่วยพัฒนาแผนเศรษฐกิจที่สอดคล้องกัน และประธานาธิบดีคาบิลาก็เริ่มดำเนินการปฏิรูป กิจกรรมทางเศรษฐกิจส่วนใหญ่ยังคงอยู่นอกข้อมูล GDP จนถึงปี 2011 คองโกมีดัชนีการพัฒนามนุษย์ต่ำที่สุดจาก 187 ประเทศที่ได้รับการจัดอันดับ
เศรษฐกิจของคองโก อาศัยการขุดฝีมือเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม กิจกรรมทางเศรษฐกิจขนาดเล็กจากการขุดงานฝีมือเกิดขึ้นในภาคนอกระบบ และไม่สะท้อนอยู่ในข้อมูล GDP เชื่อกันว่าเพชรหนึ่งในสามของคองโกถูกลักลอบนำออกนอกประเทศ ทำให้ยากต่อการระบุปริมาณการผลิตเพชร ในปี 2002 มีการค้นพบดีบุกทางตะวันออกของประเทศ แต่จนถึงปัจจุบันมีการขุดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น การลักลอบขนแร่ที่มีข้อขัดแย้ง เช่น โคลตันและแคสซิเทอไรต์ แร่แทนทาลัมและดีบุก ตามลำดับ ช่วยจุดชนวนให้เกิดสงครามในคองโกตะวันออก
บริษัทเหมืองแร่ในกาตันกาซึ่งเป็นบริษัทที่มีชาวสวิสเป็นเจ้าของ เป็นเจ้าของโรงงาน Luilu Metallurgical ซึ่งมีกำลังการผลิตทองแดง 175,000 ตันและโคบอลต์ 8,000 ตันต่อปี ทำให้ที่นี่เป็นโรงกลั่นโคบอลต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก หลังจากโครงการฟื้นฟูครั้งใหญ่ บริษัทกลับมาดำเนินการผลิตทองแดงอีกครั้งในเดือนธันวาคม 2007 และการผลิตโคบอลต์ในเดือนพฤษภาคม 2008
ในเดือนเมษายน 2013 NGO เปิดเผยว่าหน่วยงานด้านภาษีของคองโกล้มเหลวในการบัญชีเงิน 88 ล้านดอลลาร์จากภาคเหมืองแร่ แม้ว่าการผลิตจะเฟื่องฟูและผลการดำเนินงานทางอุตสาหกรรมในเชิงบวกก็ตาม เงินทุนที่ขาดหายไปนั้นเกิดขึ้นตั้งแต่ปี 2010 และหน่วยงานภาษีควรจ่ายเงินให้กับธนาคารกลางแล้วต่อมาในปี 2013 Extractive Industries Transparency Initiative ได้ระงับการลงสมัครเป็นสมาชิกของประเทศเนื่องจากการรายงาน การติดตาม และการตรวจสอบที่เป็นเสรีนั้นไม่เพียงพอ แต่ในเดือนกรกฎาคม 2013 ประเทศได้ปรับปรุงแนวทางปฏิบัติด้านการบัญชีและความโปร่งใสจนถึงจุดที่ EITI ให้ประเทศเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบ
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 บริษัทจัดการสินทรัพย์ระดับโลก AllianceBernstein นิยามคองโกในเชิงเศรษฐกิจว่าเป็น "ซาอุดีอาระเบียแห่งยุครถยนต์ไฟฟ้า" เนื่องจากมีทรัพยากรโคบอลต์ ซึ่งจำเป็นต่อแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนที่ขับเคลื่อนรถยนต์ไฟฟ้า
เศรษฐกิจ > การคมนาคม

การขนส่งภาคพื้นดินในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกเป็นเรื่องยากมาโดยตลอด ภูมิประเทศและภูมิอากาศของแอ่งคองโกเป็นอุปสรรคอย่างร้ายแรงต่อการก่อสร้างถนนและทางรถไฟ อีกทั้งระยะทางทั่วประเทศอันกว้างใหญ่นี้ยังมีระยะทางที่ยาวไกล โดยคองโกมีแม่น้ำที่ใช้เดินเรือได้มากกว่าและเคลื่อนย้ายผู้โดยสารและสินค้าทางเรือและเรือข้ามฟากมากกว่าประเทศอื่นๆ ในแอฟริกา แต่การขนส่งทางอากาศยังคงเป็นวิธีเดียวที่มีประสิทธิภาพในการเคลื่อนย้ายสินค้าและผู้คนระหว่างสถานที่ต่างๆ ในประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชนบท การบริหารเศรษฐกิจที่ผิดพลาดเรื้อรัง การคอรัปชั่นทางการเมือง และความขัดแย้งภายในได้นำไปสู่การลงทุนโครงสร้างพื้นฐานในระยะยาว
เศรษฐกิจ > พลังงาน

ทั้งทรัพยากรถ่านหินและน้ำมันดิบส่วนใหญ่ใช้ในประเทศจนถึงปี 2008 คองโกมีโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำจากแม่น้ำคองโกที่เขื่อนอิงกา ประเทศนี้ยังครอบครองป่าไม้และระบบแม่น้ำในแอฟริกาถึง 50% ที่สามารถจ่ายไฟฟ้าพลังน้ำให้กับทั้งทวีป ตามรายงานของสหประชาชาติเกี่ยวกับความสำคัญทางยุทธศาสตร์ของประเทศและบทบาทที่เป็นไปได้ในฐานะมหาอำนาจทางเศรษฐกิจในแอฟริกากลาง
การผลิตและการจำหน่ายไฟฟ้าได้รับการควบคุมโดย Société nationale d'électricité แต่มีเพียง 15% ของประเทศเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงไฟฟ้าได้ คองโกนั้นเป็นสมาชิกของกลุ่มแหล่งจ่ายกำลังไฟฟ้าสามแห่ง ได้แก่ แหล่งพลังงานแอฟริกาตอนใต้ แหล่งพลังงานแอฟริกาตะวันออก และแหล่งพลังงานแอฟริกากลาง
ประชากร > ความหนาแน่น

เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก ประมาณการว่าในปี 2023 จำนวนประชากรจะมากกว่า 111 ล้านคน ระหว่างปี 1950 ถึง 2000 ประชากรของประเทศเพิ่มขึ้นเกือบสี่เท่าจาก 12.2 ล้านคนเป็น 46.9 ล้านคน
ประชากร > ศาสนา

ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาหลักในคองโกการสำรวจในปี 2013–14 ซึ่งจัดทำโดยโปรแกรมการสำรวจประชากรและสุขภาพ ในปี 2013–2014 ระบุว่าชาวคริสต์คิดเป็น 93.7% ของประชากร (โดยมีชาวคาทอลิกคิดเป็น 29.7%, โปรเตสแตนต์ 26.8% และคริสเตียนอื่นๆ 37.2%) ขบวนการศาสนาคริสต์แนวใหม่ ลัทธิคิมบังกิมีความยึดมั่น 2.8% ในขณะที่ชาวมุสลิมคิดเป็น 1% ประมาณการล่าสุดอื่น ๆ พบว่าศาสนาคริสต์เป็นศาสนาส่วนใหญ่ รองลงมาคือ 95.8% ของประชากร ตามรายงานของสำนักวิจัยพิวในปี 2010 ประมาณการ ในขณะที่ CIA World Factbook รายงานตัวเลขนี้เป็น 95.9% สัดส่วนของผู้นับถือศาสนาอิสลามมีประมาณตั้งแต่ 1% ถึง 12%
ประชากร > ภาษา

ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เป็นที่ยอมรับทางวัฒนธรรมว่าเป็นภาษากลางซึ่งอำนวยความสะดวกในการสื่อสารระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ของคองโก จากรายงานของ OIF ในปี 2018 ชาวคองโก 49 ล้านคน (51% ของประชากร) สามารถอ่านและเขียนภาษาฝรั่งเศสได้ จากการสำรวจในปี 2021 พบว่า 74% ของประชากรสามารถพูดภาษาฝรั่งเศสได้ ทำให้เป็นภาษาที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในประเทศ
ในกินชาซา 67% ของประชากรในปี 2014 สามารถอ่านและเขียนภาษาฝรั่งเศสได้ และ 68.5% สามารถพูดและเข้าใจภาษาฝรั่งเศสได้
มีภาษาพูดประมาณ 242 ภาษาในประเทศ โดยสี่ภาษามีสถานะเป็นภาษาประจำชาติ ได้แก่ กีตูบา (กีคองโก) ลิงกาลา ชิลูบา และสวาฮิลี แม้ว่าจะมีผู้คนจำนวนจำกัดที่พูดภาษาเหล่านี้เป็นภาษาแรก แต่ประชากรส่วนใหญ่พูดเป็นภาษาที่สองรองจากภาษาพื้นเมืองของกลุ่มชาติพันธุ์ของตนเอง ลิงกาลาเป็นภาษาทางการของ Force Publique ภายใต้การปกครองอาณานิคมของเบลเยียม และยังคงเป็นภาษาหลักในกองทัพจนถึงทุกวันนี้ นับตั้งแต่การก่อจลาจลเมื่อเร็วๆ นี้ กองทัพส่วนหนึ่งที่ดีในภาคตะวันออกก็ใช้ภาษาสวาฮีลี ซึ่งใช้แข่งขันกันเพื่อชิงความเป็นกลางของภาษากลาง
ภายใต้การปกครองของเบลเยียม ชาวเบลเยียมได้จัดตั้งการสอนและการใช้ภาษาประจำชาติสี่ภาษาในโรงเรียนประถมศึกษา ทำให้เป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในแอฟริกาที่มีความรู้ในภาษาท้องถิ่นในช่วงยุคอาณานิคมของยุโรป แนวโน้มนี้กลับหลังจากได้รับเอกราช เมื่อภาษาฝรั่งเศสกลายเป็นภาษาเดียวของการศึกษาในทุกระดับ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ภาษาประจำชาติทั้งสี่ได้รับการแนะนำอีกครั้งในช่วงสองปีแรกของการศึกษาระดับประถมศึกษา โดยภาษาฝรั่งเศสกลายเป็นภาษาเดียวในการศึกษาตั้งแต่ปีที่สามเป็นต้นไป แต่ในทางปฏิบัติ โรงเรียนประถมศึกษาหลายแห่งในเขตเมืองใช้ภาษาฝรั่งเศสเพียงอย่างเดียวตั้งแต่แรก ปีการศึกษาไปข้างหน้า ภาษาโปรตุเกสได้รับการสอนในโรงเรียนคองโกเป็นภาษาต่างประเทศ ความคล้ายคลึงกันของคำศัพท์และหน่วยเสียงกับภาษาฝรั่งเศสทำให้ภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาที่ค่อนข้างง่ายสำหรับผู้คนในการเรียนรู้ ผู้พูดภาษาโปรตุเกสส่วนใหญ่ประมาณ 175,000 คนในคองโก เป็นชาวแองโกลาและชาวโมซัมบิก
ประชากร > สาธารณสุข

โรงพยาบาลในคองโกรวมถึงโรงพยาบาลทั่วไปของกินชาซา คองโกมีอัตราการตายของทารกสูงเป็นอันดับสองของโลก (รองจากชาด) ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ด้วยความช่วยเหลือจากกาวี ได้มีการแนะนำวัคซีนใหม่เพื่อป้องกันโรคปอดบวมทั่วเมืองกินชาซา ในปี 2012 ประมาณว่าประมาณ 1.1% ของผู้ใหญ่อายุ 15-49 ปีอาศัยเป็นโรคเอชไอวี/เอดส์ มาลาเรีย และไข้เหลืองเป็นปัญหา. ในเดือนพฤษภาคม 2019 ยอดผู้เสียชีวิตจากการระบาดของอีโบลาในคองโก ทะลุ 1,000 รายแล้ว
อุบัติการณ์ของการเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับไข้เหลืองในคองโกนั้นค่อนข้างต่ำ ตามรายงานขององค์การอนามัยโลก (WHO) ในปี 2564 มีเพียงสองคนเท่านั้นที่เสียชีวิตเนื่องจากไข้เหลืองในคองโก
จากข้อมูลของกลุ่มธนาคารโลก ในปี 2016 มีผู้เสียชีวิต 26,529 รายบนท้องถนนในคองโก เนื่องจากอุบัติเหตุจราจร
หน่วยงานบรรเทาทุกข์ด้านอาหารฉุกเฉินแห่งสหประชาชาติเตือนว่าท่ามกลางความขัดแย้งที่ทวีความรุนแรงขึ้นและสถานการณ์ที่ย่ำแย่ลงภายหลังการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ชีวิตหลายล้านชีวิตตกอยู่ในความเสี่ยงเนื่องจากอาจเสียชีวิตจากความหิวโหย จากข้อมูลของโครงการอาหารโลก ในปี 2020 ประชาชนสี่ในสิบคนในคองโกขาดความมั่นคงทางอาหาร และประมาณ 15.6 ล้านคนกำลังเผชิญกับวิกฤตความหิวโหยที่อาจเกิดขึ้น
ระดับมลพิษทางอากาศในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (DRC) นั้นไม่ดีต่อสุขภาพอย่างมาก ในปี 2020 มลพิษทางอากาศเฉลี่ยต่อปีในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกอยู่ที่ 34.2 µg/m³ ซึ่งเกือบ 6.8 เท่าของแนวทาง PM2.5 ขององค์การอนามัยโลก (5 g/m³: กำหนดไว้ในเดือนกันยายน 2021) ระดับมลพิษเหล่านี้คาดว่าจะลดอายุขัยของพลเมืองโดยเฉลี่ยของคองโก ลงได้เกือบ 2.9 ปี ปัจจุบัน คองโกยังไม่มีมาตรฐานคุณภาพอากาศโดยรอบระดับชาติ
ประชากร > การศึกษา

ในปี 2014 อัตราการรู้หนังสือของประชากรที่มีอายุระหว่าง 15 ถึง 49 ปีอยู่ที่ประมาณ 75.9% (ชาย 88.1% และหญิง 63.8%) ตามการสำรวจทั่วประเทศของ DHS ระบบการศึกษาอยู่ภายใต้การควบคุมของกระทรวง 3 แห่ง ได้แก่ กระทรวงประถมศึกษา มัธยมศึกษา และอาชีวศึกษา (MEPSP) กระทรวงอุดมศึกษาและอุดมศึกษา (MESU) และ กระทรวงกิจการสังคม (มส.) การศึกษาระดับประถมศึกษาไม่ฟรีและไม่บังคับ ทั้งที่รัฐธรรมนูญคองโกบอกว่าควรจะเป็น (มาตรา 43 ของรัฐธรรมนูญคองโกปี 2005)
ผลจากสงครามคองโกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สองในช่วงปลายทศวรรษที่ 1990 ถึงต้นทศวรรษที่ 2000 เด็กกว่า 5.2 ล้านคนในประเทศนี้ไม่ได้รับการศึกษาใดๆ นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามกลางเมือง สถานการณ์ดีขึ้นอย่างมาก โดยจำนวนเด็กที่เข้าเรียนในโรงเรียนประถมศึกษาเพิ่มขึ้นจาก 5.5 ล้านคนในปี 2545 เป็น 16.8 ล้านคนในปี 2561 และจำนวนเด็กที่เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษาเพิ่มขึ้นจาก 2.8 ล้านคนในปี 2550 เป็น 4.6 ล้านคนในปี 2558 จากข้อมูลของ ยูเนสโก
การเข้าเรียนในโรงเรียนจริงก็ดีขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยนักเรียนประถมเข้าเรียนสุทธิประมาณ 82.4% ในปี 2014 (82.4% ของเด็กอายุ 6-11 ปีเข้าเรียน; 83.4% สำหรับเด็กผู้ชาย 80.6% สำหรับเด็กผู้หญิง)
ประชากร > การอพยพ

เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ที่ไม่แน่นอนในประเทศและสภาพโครงสร้างของรัฐ ทำให้การรับข้อมูลการย้ายถิ่นที่เชื่อถือได้เป็นเรื่องยากมาก อย่างไรก็ตาม มีหลักฐานบ่งชี้ว่าคองโกยังคงเป็นประเทศปลายทางสำหรับผู้อพยพ แม้ว่าจำนวนผู้อพยพในช่วงนี้จะลดลงก็ตาม การย้ายถิ่นฐานมีความหลากหลายมากโดยธรรมชาติ ผู้ลี้ภัยและผู้ขอลี้ภัย ซึ่งเป็นผลมาจากความขัดแย้งที่รุนแรงมากมายในภูมิภาคเกรตเลกส์ ถือเป็นกลุ่มย่อยที่สำคัญของประชากร นอกจากนี้ การดำเนินงานเหมืองขนาดใหญ่ของประเทศยังดึงดูดแรงงานอพยพจากแอฟริกาและที่อื่นๆ อีกด้วย นอกจากนี้ยังมีการโยกย้ายจำนวนมากสำหรับกิจกรรมเชิงพาณิชย์จากประเทศอื่นๆ ในแอฟริกาและส่วนอื่นๆ ของโลก แต่การเคลื่อนไหวเหล่านี้ยังไม่ได้รับการศึกษาอย่างดี การอพยพย้ายถิ่นฐานไปยังแอฟริกาใต้และยุโรปก็มีบทบาทเช่นกัน
การย้ายถิ่นฐานไปยังคองโก ลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา ซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากความรุนแรงที่ใช้อาวุธในประเทศนี้ ตามที่องค์การระหว่างประเทศเพื่อการโยกย้ายถิ่นฐาน จำนวนผู้อพยพในคองโกลดลงจากเพียงหนึ่งล้านคนในปี 1960 เป็น 754,000 คน ปี 1990 เหลือ 480,000 คน ปี 2005 เหลือประมาณ 445,000 คน ปี 2010 ไม่มีตัวเลขอย่างเป็นทางการ ส่วนหนึ่งเนื่องมาจาก ความโดดเด่นของเศรษฐกิจนอกระบบในคองโกยังขาดข้อมูลเกี่ยวกับผู้อพยพผิดปกติ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการเชื่อมโยงทางชาติพันธุ์ของประเทศเพื่อนบ้านกับพลเมือง การอพยพย้ายถิ่นอย่างผิดปกติถือเป็นปรากฏการณ์ที่สำคัญ
ตัวเลขของชาวคองโกในต่างประเทศมีความแตกต่างกันอย่างมากขึ้นอยู่กับแหล่งที่มา ตั้งแต่สามถึงหกล้านคน ความคลาดเคลื่อนนี้เกิดจากการขาดข้อมูลที่เป็นทางการและเชื่อถือได้ ผู้อพยพจากคองโกอยู่เหนือผู้อพยพระยะยาวทั้งหมด ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในแอฟริกาและในยุโรปเพียงเล็กน้อย 79.7% และ 15.3% ตามลำดับ ตามข้อมูลประมาณปี 2000 ประเทศปลายทางใหม่ ได้แก่ แอฟริกาใต้ และจุดต่างๆ ระหว่างเส้นทางสู่ยุโรป คองโกได้มีผู้ลี้ภัยและผู้ขอลี้ภัยจำนวนมากที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคและที่อื่นๆ ตัวเลขเหล่านี้พุ่งสูงสุดในปี 2004 ตามข้อมูลของ UNHCR มีผู้ลี้ภัยจากคองโกมากกว่า 460,000 คน; ในปี 2008 ผู้ลี้ภัยชาวคองโกมีจำนวนทั้งหมด 367,995 คน โดย 68% อาศัยอยู่ในประเทศอื่นในแอฟริกา
ตั้งแต่ปี 2003 เป็นต้นมา ผู้อพยพชาวคองโกมากกว่า 400,000 คนถูกไล่ออกจากแองโกลา
วัฒนธรรม

วัฒนธรรมสะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายของกลุ่มชาติพันธุ์จำนวนมากและวิถีชีวิตที่แตกต่างกันไปทั่วประเทศ ตั้งแต่ปากแม่น้ำคองโกบนชายฝั่ง ต้นน้ำผ่านป่าดงดิบและทุ่งหญ้าสะวันนาในใจกลาง ไปจนถึงภูเขาที่มีประชากรหนาแน่นในระยะไกล ทิศตะวันออก. ตั้งแต่ช่วงปลายศตวรรษที่ 19 วิถีชีวิตแบบดั้งเดิมได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากลัทธิล่าอาณานิคม การต่อสู้เพื่อเอกราช ความซบเซาของยุคโมบูตู และล่าสุดคือสงครามคองโกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง แม้จะมีแรงกดดันเหล่านี้ แต่ขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมของคองโกก็ยังคงรักษาความเป็นปัจเจกชนไว้ได้ ประชากร 81 ล้านคนของประเทศ (พ.ศ. 2559) ส่วนใหญ่เป็นชาวชนบท 30% ที่อาศัยอยู่ในเขตเมืองเปิดรับอิทธิพลตะวันตกมากที่สุด
วัฒนธรรม > กีฬา

กีฬาหลายชนิดที่เล่นในคองโกรวมถึงฟุตบอล บาสเก็ตบอล และรักบี้ กีฬานี้มีการเล่นในสนามกีฬาหลายแห่งทั่วประเทศ รวมถึงสนามกีฬาเฟรเดริก คิบาสซา มาลีบา ขณะที่ซาอีร์ได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกปี 1974
ในระดับนานาชาติ ประเทศนี้มีชื่อเสียงเป็นพิเศษในด้านผู้เล่นบาสเกตบอลและฟุตบอล NBA มืออาชีพ ไดเคมเบ มูตอมโบ เป็นหนึ่งในนักบาสเก็ตบอลแอฟริกันที่เก่งที่สุดที่เคยเล่นเกมนี้มูตอมโบเป็นที่รู้จักกันดีในโครงการด้านมนุษยธรรมในประเทศบ้านเกิดของเขา บิสแมค บิยอมโบ, คริสเตียน เอเยนก้า, โจนาธาน คูมิงก้า และ เอ็มมานูเอล มูดิเอย์ เป็นคนอื่นๆ ที่ได้รับความสนใจในระดับนานาชาติอย่างมากในวงการบาสเก็ตบอล ผู้เล่นชาวคองโกหลายคนและผู้เล่นเชื้อสายคองโก รวมถึงกองหน้า โรเมลู ลูกากู ยานนิค โบลาซี และ ดิยูเมอร์ซี เอ็มโบกานี มีชื่อเสียงในวงการฟุตบอลโลก คองโกชนะการแข่งขันฟุตบอลแอฟริกันคัพออฟเนชันถึงสองครั้ง
ทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติดีอาร์คองโกผ่านเข้ารอบสุดท้ายในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติแอฟริกาปี 2021 ประเทศนี้มีทีมชาติในวอลเลย์บอลชายหาดที่เข้าร่วมการแข่งขัน CAVB Beach Volleyball Continental Cup ปี 2018–2020 ทั้งในส่วนของหญิงและชาย
วัฒนธรรม > ดนตรี

คองโกมีอิทธิพลต่อคิวบารัมบา แต่เดิมคัมบามาจากคองโกและเมอแรงค์ และต่อมาทั้งสองก็ให้กำเนิด soukous ประเทศในแอฟริกาอื่น ๆ ผลิตแนวเพลงที่มาจากชาวคองโก วงดนตรีแอฟริกันบางวงร้องเพลงเป็นภาษาลิงกาลา ซึ่งเป็นหนึ่งในภาษาหลักในคองโก ปาปา เวมบา ชาวคองโกคนเดียวกันภายใต้การแนะนำของ "le sapeur" ได้สร้างบรรยากาศให้กับชายหนุ่มรุ่นใหม่ที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าดีไซเนอร์ราคาแพง พวกเขาเป็นที่รู้จักในฐานะดนตรีคองโกรุ่นที่สี่และส่วนใหญ่มาจากวง Wenge Musica ที่มีชื่อเสียงในอดีต ศิลปินดนตรี เอลิโซ คิซองกา ซึ่งปัจจุบันอาศัยอยู่ในอังกฤษมีพื้นเพมาจากคองโก
วัฒนธรรม > วรรณกรรม

นักเขียนชาวคองโกใช้วรรณกรรมเป็นหนทางในการพัฒนาจิตสำนึกแห่งชาติในหมู่ประชาชนของคองโก เฟรเดอริก กัมเบมบา ยามูซานกี ได้เขียนวรรณกรรมสำหรับคนรุ่นต่อๆ ไปของผู้ที่เติบโตในคองโก ในช่วงเวลาที่พวกเขาตกเป็นอาณานิคม ต่อสู้เพื่อเอกราชและหลังจากนั้น ยามูซังกิให้สัมภาษณ์ กล่าวว่าเขารู้สึกถึงความห่างไกลในวรรณคดีและต้องการแก้ไขที่เขาเขียนนวนิยายเรื่อง Full Circle ซึ่งเป็นเรื่องราวของเด็กชายชื่อเอ็มมานูเอลซึ่งในตอนต้นของหนังสือรู้สึกถึงความแตกต่างในวัฒนธรรมระหว่างกลุ่มต่าง ๆ ในคองโกและที่อื่น ๆ ไรส์ เนซ่า โบเนซ่า นักเขียนจากจังหวัดกาตันกา เขียนนวนิยายและบทกวีเพื่อส่งเสริมการแสดงออกทางศิลปะเพื่อเป็นแนวทางในการจัดการกับความขัดแย้ง
เซลีนซูร์เลแปลน

เซลีนซูร์เลแปลน (ฝรั่งเศส: Céline sur les Plaines) คือผลงานวีดิทัศน์ของเซลีน ดิออน ลำดับที่ 9 ออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ในรัฐเกแบ็ก
ดีวีดีนี้บรรจุวิดีโอการแสดงคอนเสิร์ตของเซลีน เพื่อเฉลิมฉลองการสถาปนาเกแบ็กครบรอบ 400 ปี โดยมีผู้เข้าชมกว่า 250,000 คน คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้น ณ แปลนออฟอับราฮัม (ฝรั่งเศส: Plains of Abraham) ในนครเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยมีแขกรับเชิญพิเศษ เช่น การู, มาร์ก ดูว์เพร, Ginette Reno, เอริก ลาปวงต์ และสมาชิกครอบครัวดิออน ได้แก่ Mes Aïeux, Zachary Richard, Dan Bigras, Nanette Workman, Jean-Pierre Ferland และ  Claude Dubois ร่วมแสดงด้วย คอนเสิร์ตครั้งนี้แสดงเพลงกว่า 30 เพลง และออกอากาศทางเบลล์ทีวี โดยมีผู้ชมทางโทรทัศน์กว่าอีก 200,000 คน ต่อมา ในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2551 ได้มีการนำ เซลีนซูร์เลแปลน ฉบับย่อออกอากาศทางช่องทีวีเอ จนกลายเป็นรายการออกอากาศที่มีคนดูมากที่สุดในเกแบ็ก ด้วยผู้ชมกว่า 1,706,000 คน
รายชื่อเพลง

Dans un autre monde
Destin
On ne change pas
Sous le vent
Seul
Si pour te plaire
Tout près du bonheur
Show
Lady Marmelade
J'irai où tu iras
Tue-moi
Ô Fortuna
Les trois petits cochons
Ton père est un croche
Le déni de l'évidence
Dégénérations / Le reel du fossé
Medley de la Famille Dion
Jos Montferrand
La bastringue
Jack Monoloy
Le reel facile
Dans nos vieilles maisons
Le bal chez Jos Brûlé
À la claire fontaine
La ballade de Jean Batailleur
La promesse cassée
L'arbre est dans ses feuilles
L'amour existe encore
Toucher
Mon ange
La chasse-galerie
Si Dieu existe
Femme de rêve
Et s'il n'en restait qu'une (je serais celle-là)
S'il suffisait d'aimer
Pour que tu m'aimes encore
Une chance qu'on s'a
Un peu plus haut, un peu plus loin
เฌโรม ลาล็องด์

| เฌโรม ลาล็องด์ |
| --- | --- |
เฌโรม ลาล็องด์
เกิด: 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1732 บูร์ก็องแบร็ส, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 4 เมษายน ค.ศ. 1807 ปารีส, ฝรั่งเศส
สัญชาติ: ชาวฝรั่งเศส
อาชีพ: นักดาราศาสตร์และนักเขียน
ผลงานเด่น: “Histoire Céleste Française”
ตำแหน่ง: นักดาราศาสตร์
นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
โฌแซ็ฟ เฌโรม เลอฟร็องซัว เดอ ลาล็องด์ (ฝรั่งเศส: Joseph Jérôme Lefrançois de Lalande; 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1732 - 4 เมษายน ค.ศ. 1807) เป็นนักดาราศาสตร์และนักเขียนชาวฝรั่งเศส ผลงานสำคัญของเฌโรม ลาล็องด์ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือแค็ตตาล็อกดาวชื่อ “Histoire Céleste Française” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1801 ที่รวมตำแหน่งดาวทั้งหมด 47,390 ดวง และ “Bibliographie astronomique” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1803 นอกจากนั้นลาล็องด์ก็ยังเขียนบันทึกการเดินทางชื่อ “Voyage d'un français en Italie” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1769 ที่บันทึกเรื่องราวการเดินทางไปยังอิตาลีระหว่างปี ค.ศ. 1765 ถึงปี ค.ศ. 1766
เชฟ แจ็ค: โอ โคซินเญย์รู อเวนทูเรย์รู

| เชฟ แจ็ค: โอ โคซินเญย์รู อเวนทูเรย์รู |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: กิลแยร์มี ฟีอูซา เซนญา
เขียนบท: อาร์ตูร์ คอสตา
อำนวยการสร้าง: จอร์ดานู เบเชเลนี ลูอีช เฟร์นันดู เด อาเล็งการ์
นักแสดงนำ: ดานตัน เมลลู
ตัดต่อ: ฌูเวา มารีญู
ดนตรีประกอบ: บรูนู แมด
บริษัทผู้สร้าง: อิมาจินีแอนิเมชันสตูดิโอส์ พิกเซลโปรดูโซเอส ซิคลูสโปรดูโซเอส โซโลฟิลเมส  
ผู้จัดจำหน่าย: โซนี่พิคเจอร์ส ซีนีอาร์ตฟิลเมส
วันฉาย: 19 มกราคม พ.ศ. 2566
ความยาว: 80 นาที
ประเทศ:  บราซิล
ภาษา: โปรตุเกส
เชฟ แจ็ค: โอ โคซินเญย์รู อเวนทูเรย์รู (โปรตุเกส: Chef Jack: O Cozinheiro Aventureiro) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิลที่ออกฉายใน พ.ศ. 2566 กำกับโดย กิลแยร์มี ฟีอูซา เซนญา และแสดงนำโดย ดานตัน เมลลู
ออกฉายตามโรงภาพยนตร์ในประเทศบราซิลในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2566
ตัวละครและเสียงพากย์

ดานตัน เมลลู รับบท เชฟ แจ็ค (Chef Jack)
โรดรีกู วาชเบอร์เกอร์ รับบท ลีโอนาร์ด (Leonard)
ซินเทีย เฟร์เรร์ รับบท ดอมินีกา (Dominica)
เซซิเลีย ฟือร์นังดึช รับบท บาร์บารา (Bárbara) / เลฟ (Lev)
เรนาน รามแม รับบท เจเรมี (Jeremy) / เดสมอนด์ (Desmond)
อัลวารู โรซาคอสตา รับบท โตนินโญ่ (Toninho)
ทัสเซีย ดีเปาลา รับบท อลิซ (Alice)
กิลแยร์มี บริกส์ รับบท ตีกี (Tiki)
เรจาเน ฟาเรีย รับบท อดาเอซ (Adaeze)
มาริสา โรเทนเบิร์ก รับบท เอลิซา (Elisa)
อานา ลอรา ซาลส์ รับบท นดิดิ (Ndidi)
เรนาตา กอร์เรอา รับบท จูเลียต (Juliette) / จัสทีน (Justine) / ยูมิ (Yumi)
การ์ลูส มากโน รีเบย์รู รับบท นาซาร์ (Nazaar)
จอร์ดานู เบเชเลนี รับบท บ๊อบ (Bob)
การตอบรับ

ในซีนีป็อป (CinePOP) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 3 จาก 5 ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 3,3 จาก 5
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เชฟ แจ็ค: โอ โคซินเญย์รู อเวนทูเรย์รู ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เชฟ แจ็ค: โอ โคซินเญย์รู อเวนทูเรย์รู ที่รอตเทนโทเมโทส์
เชฟ แจ็ค: โอ โคซินเญย์รู อเวนทูเรย์รู ที่ฟิล์มอะฟินนีตี
เชฟ แจ็ค: โอ โคซินเญย์รู อเวนทูเรย์รู ที่โต้วป้าน (ในภาษาจีน)
เฌโรม ตอมา

| เฌโรม ตอมา |
| --- | --- |
เกิด: เฌโรม เซดริก ตอมา 20 มกราคม พ.ศ. 2522
| เหรียญรางวัล> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ   ฝรั่งเศส .กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
|  |  ซิดนีย์ 2543  | ฟลายเวต |
|  |  เอเธนส์ 2547  | ฟลายเวต |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก
|  |  เบลฟาสต์ 2544   | ฟลายเวต |
|  |  กรุงเทพฯ 2546  | ฟลายเวต |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ยุโรป
|  |  เปียร์ม 2545  | ฟลายเวต |
|  |  ปลอฟดิฟ 2549   | ฟลายเวต |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์สหภาพยุโรป
|  |  สทราซบูร์ 2546   | ฟลายเวต |
|  |  มาดริด 2547   | ฟลายเวต |
กีฬาเมดิเตอร์เรเนียน
|  |  ตูนิส 2544 2001  | ฟลายเวต |
เฌโรม เซดริก ตอมา (ฝรั่งเศส: Jérôme Cédric Thomas) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2522 ที่ ประเทศฝรั่งเศส ติดทีมชาติฝรั่งเศสเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2543 ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลียในรุ่นฟลายเวต รอบแรก ชนะเอิร์ล วิลต์เชอร์ จากออสเตรเลีย เมื่อ 19 กันยายน รอบสอง ชนะอาร์เอสซี ดรีซา ตูร์ จากบูร์กินาฟาโซ ยก 2 เมื่อ 24 กันยายน รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะโฮเซ นาวาร์โร จากสหรัฐ เมื่อ 27 กันยายน รอบรองชนะเลิศ แพ้โบลัต ฌูว์มาดีย์โลฟ จากคาซัคสถาน เมื่อ 29 กันยายน ได้เหรียญทองแดง
ตอมาติดทีมชาติฝรั่งเศสเข้าแข่งขันโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ ในรุ่นฟลายเวต รอบแรก ชนะอขิล กุมาร จากอินเดีย เมื่อ 17 สิงหาคม รอบสอง ชนะฮวน การ์โลส ปายาโน จากสาธารณรัฐโดมินิกัน เมื่อ 21 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะเทอลัชบอย ดอนียอรอฟ จากอุซเบกิสถาน เมื่อ 25 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ ชนะฟูอัด อัสลานอฟ จากอาเซอร์ไบจาน เมื่อ 27 สิงหาคม รอบชิงชนะเลิศ แพ้ยูริออร์กิส กัมโบอา จากคิวบา เมื่อ 28 สิงหาคม ได้เหรียญเงิน ต่อมา ตอมาเข้าแข่งขันโอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน รอบแรก แพ้ฮวน การ์โลส ปายาโน จากสาธารณรัฐโดมินิกัน เมื่อ 12 สิงหาคม ไม่ได้เหรียญรางวัล
ตอมาขึ้นชกมวยสากลอาชีพใน พ.ศ. 2551 และได้ครองแชมป์ดับเบิลยูบีซีเมดิเตอร์เรเนียน รุ่นแบนตัมเวต เมื่อ พ.ศ. 2553 และแขวนนวมไปใน พ.ศ. 2555 โดยไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลก
เซซินันโด

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เซซินันโด โอเดลฟริเดส โกเมซ คอร์เรอา
วันเกิด:   (1987-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  บิสเซา ประเทศกินี-บิสเซา
ส่วนสูง:  1.72 m (5 ft 7 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด
สโมสรเยาวชน
ค.ศ. 1998–1999:  ฟาเรน
ค.ศ. 1999–2006:  สปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 2006–2009 |  สปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล |  0 |  (0) |
| ค.ศ. 2006–2007 |  → เอสโตริล (ให้ยืมตัว) |  22 |  (0) |
| ค.ศ. 2007–2008 |  → แอตเลติโก (ให้ยืมตัว) |  25 |  (0) |
| ค.ศ. 2008–2009 |  → เรอัลมาสซามา (ให้ยืมตัว) |  17 |  (0) |
| ค.ศ. 2009–2010 |  เอสเตรลาอมาดอรา |  26 |  (0) |
| ค.ศ. 2011–2012 |  สมุทรสงคราม |  15 |  (0) |
| ค.ศ. 2013– |  แอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด |   |   |
ทีมชาติ
| ค.ศ. 2005–2006 |  โปรตุเกส ยู-19 ปี |  12 |  (1) |
| ค.ศ. 2006–2007 |  โปรตุเกส ยู-20 ปี |  12 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 00:00, 1 มิถุนายน ค.ศ. 2012 (เวลาสากลเชิงพิกัด)
เซซินันโด โอเดลฟริเดส โกเมซ คอร์เรอา (โปรตุเกส: Zezinando Odelfuides Gomes Correia; 1 มกราคม ค.ศ. 1987 – ) หรือที่รู้จักในชื่อ เซซินันโด (โปรตุเกส: Zezinando) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ผู้ซึ่งเล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด ในไทยลีกดิวิชั่น 1 ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ