stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าชายรัชทายาทฮโยจัง
พงศาวลี

| ด ค ก ราชวงศ์โชซ็อน (ราชสกุลอี)  |
| --- | --- |
 ราชอาณาจักรโชซ็อน และ จักรวรรดิเกาหลี (1392–1910) 
พระมหากษัตริย์แห่งโชซ็อน:  แทโจ  ช็องจง  แทจง  เซจง  มุนจง  ทันจง  เซโจ  เยจง  ซองจง  ย็อนซัน  ชุงจง  อินจง  มย็องจง  ซ็อนโจ  ควังแฮ  อินโจ  ฮโยจง  ฮย็องจง  ซุกจง  คย็องจง  ย็องโจ  ช็องโจ  ซุนโจ  ฮ็อนจง  ช็อลจง  โคจง 
จักรพรรดิเกาหลี:  โคจง  ซุนจง 
เฉลิมพระปรมาภิไธย:  มกโจ  อิกโจ  โทโจ  ฮวันโจ  ท็อกจง  ว็อนจง  จินจง  จังโจ  มุนโจ 
 เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น (1910–1945) 
พระมหากษัตริย์สกุลอี:  ซุนจง  อึยมิน 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
ฮิเดโนบุ คิอูจิ

ฮิเดโนบุ คิอูจิ (ญี่ปุ่น: 木内秀信; โรมาจิ: Kiuchi Hidenobu) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ที่เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
ผลงานพากย์

07-Ghost (TV) as Father (Bishop)
Aishiteruze Baby (TV) as Eiichi Katakura
Aoi Bungaku Series (TV) as Takada (Hashire arc; eps 9-10)
Bikkuriman 2000 (TV) as Happou-shuryou
Capeta (TV) as Miura; Momotaro's Father (ep 21)
Chi's New Address (TV) as Mr. Yamada
Chi's Sweet Home (TV) as Mr. Yamada
Cluster Edge (TV) as Hematite Ramsbeckite
Darker than BLACK (TV) as Hei
Darker than Black - Kuro no Keiyakusha: Gaiden (OAV) as Hei
Darker Than Black: Ryūsei no Gemini (TV) as Hei
Dead Leaves (OAV) as Guard A
Death Note (TV) as Hirokazu Ukita
Devil May Cry (TV) as Paul (ep 9)
Dr. Rin ni Kiitemite! (TV) as Eddy Tsukioka
Ergo Proxy (TV) as Clerk (ep 3)
Full Moon O Sagashite (TV) as Chief Yamagawa; Mr. Muscle 2 (ep 31)
Fullmetal Alchemist: Brotherhood (TV) as King Bradley (Young)
Gozonji! Gekkou Kamen-kun (TV) as Kirara's Father
Gunslinger Girl (TV) as José
Hunter X Hunter (TV) as Bashou; Mafia A; Majitani (eps 14-15)
Idaten Jump (TV) as Zentaro
Jewelpet Tinkle (TV) as Akira Sakura
Katekyo Hitman Reborn! (TV) as Knuckle (Vongola Primo Sun Guardian); Ryōhei Sasagawa
Kemonozume (TV) as Toshihiko Momota
Legendz: Yomigaeru Ryuuou Densetsu (TV) as Group Member
Majin Tantei Nōgami Neuro (TV) as Usui Naohiro
MapleStory (TV) as Barrow
Monster (TV) as Kenzou Tenma
Mōryō no Hako (TV) as Tatsumi Sekiguchi
NANA (TV) as Ren Honjo
Peach Girl (TV) as Kazuya Toujikamori (aka "Toji")
Place Promised in Our Early Days (movie) as Arisaka
Pocket Monsters: Diamond & Pearl (TV) as Kenzō
Pokemon: The Mastermind of Mirage Pokemon (special) as Dr. Yung; Mister Mirage
Prince of Tennis (TV) as Kawamura's father; Kimiyoshi Fukawa; Yuushi Oshitari
Prince of Tennis: The National Tournament (OAV) as Yuushi Oshitari
Rideback (TV) as Ryuunosuke Kataoka
Rockman.EXE Beast (TV) as Zoan Gateman
Rurouni Kenshin (TV) as Shiro; Shirojō
Ryoko's Case File (TV) as Junichirō Izumida
Shigurui: Death Frenzy (TV) as Tomoruku
Story of Saiunkoku (TV) as Ryuuren Ran
Story of Saiunkoku Second Series (TV 2) as Ryuuren Ran
Tennis no Ouji-sama: Zenkoku Taikai-hen Semifinal (OAV) as Kawamura's father; Yuushi Oshitari
Tennis no Oujisama: Atobe Kara no Okurimono (movie) as Yuushi Oshitari
Whistle! (TV) as Father; Police Chief; Shigeki Sato
Yokohama Kaidashi Kikou ~Quiet Country Cafe~ (OAV) as Man (ep 2)
Yu-Gi-Oh! Duel Monster GX (TV) as Kourimaru; SAL (ep 13)
Yu-Gi-Oh! Duel Monsters (TV) as Shopkeeper (ep 55)
Zoku Natsume Yūjin-Chō (TV) as Bad Spirit (eps 12-13)
เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง

| --- | --- |
เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง
ฮันกึล: 효명세자
ฮันจา: 孝明世子
อาร์อาร์: Hyomyeong Seja 
เอ็มอาร์: Hyomyŏng Seja 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 이영
ฮันจา: 李旲
อาร์อาร์: Yi Yeong 
เอ็มอาร์: Yi Yŏng 
เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง (효명세자) เจ้าชายและมกุฎราชกุมารแห่งอาณาจักรโชซอน พระราชโอรสของ พระเจ้าซุนโจ พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่ง อาณาจักรโชซอน เป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่ง อาณาจักรโชซอน มีพระนามเดิมว่า อี ย็อง (이영, 李旲) ภายหลังที่เสด็จสวรรคตไปแล้ว ทรงได้รับการเฉลิมพระปรมาภิไธยเป็น พระเจ้ามุนโจ
พระราชประวัติ

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์แรกของพระเจ้าซุนโจกับพระนางซุนว็อน และเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าฮ็อนจง
ใน ค.ศ. 1817 พระองค์เข้ารับการศึกษาที่ซองกยุนกวาน จากนั้นจึงได้รับการเแต่งตั้งขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารใน ค.ศ. 1819 พระองค์ได้เป็นผู้สำเร็จราชการใน ค.ศ. 1827 แต่สามปีให้หลังทรงสิ้นพระชนม์ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษา
อาชิกางะ โยชิอากิ

| อาชิกางะ โยชิอากิ |
| --- | --- |
รูปปั้นของโชกุนโยะชิอะกิ
โชกุนแห่งรัฐบาลโชกุนอะชิกะงะคนที่ 15
พ.ศ. 2101 – พ.ศ. 2106
ระยะเวลา: 5 ปี
จักรพรรดิ: จักรพรรดิโองิมะชิ
ก่อนหน้า: อะชิกะงะ โยะชิฮิเดะ
ถัดไป: รัฐบาลถูกล้มล้าง
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 ธันวาคม พ.ศ. 2080
อสัญกรรม: 19 ตุลาคม พ.ศ. 2140 (59 ปี)
บิดา: อะชิกะงะ โยะชิฮะรุ
บิดาบุญธรรม: โอะดะ โนะบุนะงะ
ตระกูล: อะชิกะงะ
ด ค ก
รูปวาดของโยะชิอะกิ
อาชิกางะ โยชิอากิ (足利 義昭, 15 ธันวาคม พ.ศ. 2080 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2140) โชกุนลำดับที่ 15 และลำดับสุดท้ายแห่ง รัฐบาลโชกุนอาชิกางะ ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2101 – พ.ศ. 2106
โยะชิอะกิเป็นบุตรชายของ อาชิกางะ โยชิฮารุ โชกุนลำดับที่ 12 และเป็นน้องชายของ อาชิกางะ โยชิเตรุ โชกุนลำดับที่ 13 เมื่อ อาชิกางะ โยชิฮิเดะ โชกุนลำดับที่ 14 ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกับโยะชิอะกิถูก โอดะ โนบูนางะ ขุนศึกที่กำลังเรืองอำนาจในขณะนั้นโค่นอำนาจลงใน พ.ศ. 2101 และได้แต่งตั้งโยะชิอะกิในวัย 21 ปีขึ้นเป็นโชกุนคนใหม่แต่ตลอด 5 ปีของการดำรงตำแหน่งอำนาจทั้งหมดก็ตกอยู่ในมือของโนะบุนะงะทำให้โชกุนโยะชิอะกิเปรียบเสมือนเป็นโชกุนหุ่นเชิดของโนะบุนะงะเท่านั้นนอกจากนี้โนะบุนะงะยังได้รับโยะชิอะกิเป็นบุตรบุญธรรม
ใน พ.ศ. 2105 โชกุนโยะชิอะกิได้ขอความช่วยเหลือจาก ทะเกะดะ ชิงเง็น ขุนศึกใหญ่แห่งภูมิภาคคันโตซึ่งมีความขัดแย้งกับโนะบุนะงะให้เข้ามาช่วยต้านทานอำนาจของโนะบุนะงะแต่ชิงเง็นกลับอสัญกรรมอย่างกระทันหันในปีต่อมาคือ พ.ศ. 2106 ทำให้โนะบุนะงะตัดสินใจปลดโชกุนโยะชิอะกิออกจากตำแหน่งส่งผลให้การปกครองของตระกูลอะชิกะงะที่มีมาตั้งแต่ พ.ศ. 1878 หรือกว่า 228 ปีต้องสิ้นสุดลงรวมถึงเป็นการสิ้นสุดของ ยุคมุโระมะชิ และนับเป็นจุดเริ่มต้นของ ยุคอะซุชิโมะโมะยะมะ
ต่อมาโนะบุนะงะได้บังคับให้อดีตโชกุนโยะชิอะกิออกบวชโดยได้ฉายาทางธรรมว่า โชซัง ก่อนจะเปลี่ยนเป็น เรโออิง ในภายหลังต่อมาใน พ.ศ. 2131 ท่านเรโออิงหรืออดีตโชกุนโยะชิอะกิได้สละตำแหน่งโชกุนอย่างเป็นทางการก่อนจะมรณภาพเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2140 ขณะอายุได้ 59 ปี 309 วัน
ฮิเดโตชิ นิชิจิมะ

| ฮิเดโตชิ นิชิจิมะ |
| --- | --- |
นิชิจิมะ ในงานโตเกียวอินเตอร์เนชันเนลฟิล์มเฟสติวัล 2018 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1971-03-29) 29 มีนาคม ค.ศ. 1971 (53 ปี)  ฮาจิโอจิ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1992–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ยูซูเกะ คาฟูกุ - สุดทางรัก (2021)
ฮิเดโตชิ นิชิจิมะ (ญี่ปุ่น: 西島秀俊; โรมาจิ: にしじま ひでとし) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่นที่ได้มีผลงานเด่นในนานาชาติสำหรับการแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง สุดทางรัก (อังกฤษ: Drive My Car)
ประวัติ

โทชิจิมะได้เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงญี่ปุ่นจากการร่วมแสดงละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่องฮากูเรจิจุนโจฮะ ในปี 1992 และเป็นที่สนใจมากยิ่งขึ้นจากการแสดงตัวละครเกย์ในละครโทรทัศน์เรื่อง พรุ่งนี้ก็สายเกินไป (ญี่ปุ่น: あすなろ白書) ร่วมแสดงกับทากูยะ คิมูระ โทชิจิมะได้นำแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์โดยคิโยชิ คูโรซาวะเรื่อง นินเก็งโกกากุ ในปี 1998 แสดงร่วมกับโคชิ ยากูโช ต่อมาในปี 2002 นิชิจิมะได้รับการเลือกโดยทาเกชิ คิตาโนะ ให้แสดงนำในภาพยนตร์ของเขา ดอลส์ (ญี่ปุ่น: ドールズ; อังกฤษ: Dolls) นิชิจิมะถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเจแปนอะคาเดมีอวอร์ด สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมในปี 2019 จากผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่อง ชิรึสึบากิ (อังกฤษ: Samurai's Promise) ในปี 2021 และ 2022 หลังการแสดงนำในภาพยนตร์เรื่องสุดทางรัก (อังกฤษ: Drive My Car) นิชิจิมะได้รับรางวัลและถูกเสนอชื่อชิงในหลายรางวัลในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผลงานเข้าชิง | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | 30th Yokohama Film Festival | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | คีวกะ, โทนันกะโดเบยะนิไกโนะอนนะ และ โอกะโอะโคเอเตะ | ชนะ |  |
| 2019 | 42nd Japan Academy Film Prize | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | ชิริสึบากิ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2021 | 14th Asia Pacific Screen Awards | การแสดงดีเด่นจากนักแสดงยอดเยี่ยม | สุดทางรัก | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2021 | 42nd Boston Society of Film Critics Awards | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | สุดทางรัก | ชนะ |  |
| 2021 | 34th Chicago Film Critics Association Awards | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | สุดทางรัก | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2021 | 34th Nikkan Sports Film Award | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | สุดทางรัก | ชนะ |  |
| 2022 | 45th Japan Academy Film Prize | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | สุดทางรัก | รอผล |  |
| 2022 | 56th National Society of Film Critics Awards | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | สุดทางรัก | ชนะ |  |
| 2022 | 25th Online Film Critics Society Awards | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | สุดทางรัก | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2022 | 20th San Francisco Bay Area Film Critics Circle Awards | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม | สุดทางรัก | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
ฮิเดะโอะ มุโระตะ

ฮิเดะโอะ มุโระตะ (7 ตุลาคม ค.ศ. 1937 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 2002) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

1970 Tora! Tora! Tora! (uncredited)
1971 Sympathy for the Underdog (Shark)
1972 Street Mobster
1973 Battles Without Honor and Humanity: Deadly Fight in Hiroshima (Keisuke Nakahara)
1973 Battles Without Honor and Humanity: Proxy War (Hideo Hayakawa)
1974 Battles Without Honor and Humanity: Police Tactics (Hideo Hayakawa)
1975 Graveyard of Honor
1975 Cops vs. Thugs
1976 Yakuza Graveyard
1977 Karate for Life
1977 The Doberman Cop
1980 Kagemusha
1980 The Beast To Die (police investigator)
1985 Seburi monogatari
1991 Hiruko the Goblin
1992 Shinde mo ii aka Original Sin
1995 Gonin
2002 Women in the Mirror
แหล่งข้อมูลอื่น

Hideo Murota ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อาชิกางะ โยชิอากิระ

|   อาชิกางะ โยชิอากิระ |
| --- | --- |

ยุค: ปลายยุคคามากูระ→ต้นยุคมูโรมาจิ
เกิด: วันที่ 18 เดือน 6 ปีเก็นโตกุ ที่ 2  (4 กรกฎาคม ค.ศ. 1330)
ถึงแก่กรรม: 28 ธันวาคม ค.ศ. 1367(1367-12-28) (37 ปี)
จักรพรรดิ: จักรพรรดิโกะ-มูรากามิ
บิดามารดา: อาชิกางะ ทากาอูจิ
ภรรยา: ชิบูกาวะ โคชิ
อาชิกางะ โยชิอากิระ (足利 義詮, 4 กรกฎาคม 1330 – 28 ธันวาคม 1367) เป็นโชกุนคนที่ 2 ของรัฐบาลโชกุนอาชิกางะซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1358  ถึง ค.ศ. 1367 ในยุคมูโรมาจิ โยชิอากิระเป็นบุตรชายของผู้ก่อตั้งและโชกุนคนแรกของรัฐบาลโชกุนมูโรมาจิอาชิกางะ ทากาอูจิส่วนแม่ของเขาคืออากาฮาชิ โทชิ หรือที่รู้จักในชื่อโฮโจ นาริโกะ
ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ เซ็นจูโอ (千寿王) เขาใช้เวลาในวัยเด็กของเขาในคามากูระเป็นตัวประกันของตระกูลโฮโจ ทากาอูจิบิดาของเขาเข้าร่วมกองกำลังกับจักรพรรดิโกไดโงะที่ถูกเนรเทศ จักรพรรดิโกไดโงะกบฏต่อรัฐบาลโชกุนคามากูระในการฟื้นฟูเค็มมุ โยชิอากิระช่วยนิตตะ โยชิซาดะในการโจมตีรัฐบาลโชกุนคามากูระ
ในปี ค.ศ. 1349 ความวุ่นวายภายในของรัฐบาลทำให้โยชิอากิระถูกเรียกกลับไปที่เกียวโต ซึ่งเขาพบว่าตัวเองได้รับการประกาศชื่อว่าเป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งของทากาอูจิ เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1352 กองกำลังผู้ภักดีที่นำโดย คิตาบาตาเกะ อากิโยชิ, คูซูโนกิ มาซาโนริ และ ชิงูซะ อากิสึเนะ ได้ยึดครองเกียวโตเป็นเวลา 20 วันก่อนที่โยชิอากิระจะสามารถยึดเมืองกลับคืนมาได้ กองกำลังผู้ภักดีที่นำโดย มาซาโนริ และ ยามานะ โทกิอูจิ ยึดครองเกียวโตอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1353 แต่ถูกโยชิอากิระขับไล่ในเดือนสิงหาคม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1355 กองกำลังผู้ภักดีที่นำโดย โมโมโนอิ, ทาดาฟูยุ และ ยามานะ ได้ยึดครองเกียวโตอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เกียวโตถูกยึดครองอีกครั้งในวันที่ 25 เมษายนโดยกองกำลังผสมของทากาอูจิและโยชิอากิระ โยชิอากิระสืบทอดตำแหน่งต่อจากทากาอูจิบิดาของเขาในฐานะโชกุนหลังจากที่บิดาของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1358
หัวหน้าผู้ฝึกสอน

หัวหน้าผู้ฝึกสอน (head coach), ผู้ฝึกสอนชุดใหญ่ (senior coach) หรือ ผู้จัดการ (manager) เป็นผู้ฝึกสอนและพัฒนานักกีฬาระดับอาชีพ พวกเขาจะเป็นที่รู้จักในระดับสาธารณะและมักจะได้รับเงินมากกว่าผู้ฝึกสอนอื่น ในกีฬาบางชนิด อย่างเช่นฟุตบอล หัวหน้าผู้ฝึกสอนมักจะได้รับการเรียกว่าผู้จัดการทีม ในขณะที่กีฬาอื่น อย่างเช่นฟุตบอลกติกาออสเตรเลีย โดยทั่วไปจะเรียกว่าผู้ฝึกสอนชุดใหญ่
ผู้ฝึกสอนอื่นมักจะเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของหัวหน้าผู้ฝึกสอน โดยมักจะอยู่ในตำแหน่งรุกและตำแหน่งรับ และบางครั้งก็ดำเนินงานเป็นผู้ฝึกสอนรายบุคคล
อเมริกันฟุตบอล

หัวหน้าผู้ฝึกสอนอเมริกันฟุตบอลมีความรับผิดชอบที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับระดับของกีฬาของพวกเขาที่ได้รับการฝึก
อเมริกันฟุตบอล > อเมริกันฟุตบอลระดับไฮสคูล

หัวหน้าผู้ฝึกสอนจะมีส่วนช่วยให้ทีมที่มีความซับซ้อนเกิดความสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น โดยเขาอาจจะมีการปฏิบัติหน้าที่ประสานงานกับกองรุกหรือกองรับ
บ่อยครั้งที่หัวหน้าผู้ฝึกสอนระดับไฮสคูลจะต้องทำงานนอกสนามมากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่หัวหน้าผู้ฝึกสอนระดับไฮสคูลมีอำนาจในการว่าจ้างและจัดทีมผู้ฝึกสอนเชิงรุกเนื่องจากเมื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอนได้ออกไปจากการฝึกซ้อม จากนั้นเขาจะต้องมั่นใจว่าทีมของเขาจะได้รับการดูแลจากคนที่ไว้ใจได้กับผู้ฝึกสอนรายอื่นและสตาฟฟ์ของเขา หนึ่งในปัญหาที่ยากที่สุดเมื่อออกจากสนามแล้ว หัวหน้าผู้ฝึกสอนยังต้องติดต่อกับผู้ที่เป็นพ่อแม่ เขาจะต้องสามารถที่จะจัดการกับปัญหาใด ๆ ที่พ่อแม่อาจมีขึ้นกับวิธีที่หัวหน้าผู้ฝึกสอนดำเนินการในโครงการ มาโดยตลอดในการรับหน้าที่และไม่วางตัวให้ตกต่ำ นอกจากนี้ หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมอเมริกันฟุตบอลระดับไฮสคูลมักจะทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานหรือผู้อำนวยการกีฬาของโรงเรียน ซึ่งเป็นการเพิ่มความรับผิดชอบต่องานของเขา ในบางขอบเขตอำนาจ หัวหน้าผู้ฝึกสอนยังต้องจ่ายงานภายในโรงเรียน ซึ่งโดยมากมักจะเป็นในฐานะครูคนหนึ่ง
อเมริกันฟุตบอล > อเมริกันฟุตบอลระดับวิทยาลัย

หนึ่งในคุณลักษณะที่สำคัญของหัวหน้าผู้ฝึกสอนในอเมริกันฟุตบอลระดับวิทยาลัยจะมีอัตราการเปลี่ยนแปลงสูงสำหรับงานต่าง ๆ[ต้องการอ้างอิง] กับข้อยกเว้นบางประการ (บุคคลที่โดดเด่น ได้แก่ โจ พาเทอร์โน, ทอม ออสบอร์น, บิล สไนเดอร์, แฟรงก์ บีมเมอร์, โบ เชมเบชเลอร์, วูดี เฮย์ส, บอบบี โบว์เดน, คริส ปีเตอร์เซน, ดาร์เรล รอยัล และลาเวลล์ เอ็ดเวิร์ดส) โดยผู้ฝึกสอนระดับวิทยาลัยมักเปลี่ยนงานเป็นประจำ และไม่ค่อยอยู่กับโรงเรียนเป็นเวลากว่าทศวรรษ ซึ่งผู้ฝึกสอนบางรายได้ออกจากโรงเรียนและกลับมาร่วมทำหน้าที่หลังจากนั้นในช่วงระยะเวลาหนึ่ง
หัวหน้าผู้ฝึกสอนในระดับวิทยาลัยหลายรายมีเจ้าหน้าที่จ่ายงาน และด้วยเหตุนี้จึงมีความอิสระในการใช้สมาธิต่อทีมโดยรวมได้มากกว่าที่จะจัดการฝึกสอนด้วยการปกครองที่แตกต่าง
ซึ่งแตกต่างจากหัวหน้าผู้ฝึกสอนในระดับอื่น ๆ การฝึกสอนระดับวิทยาลัยจะต้องรับผิดชอบต่อส่วนประกอบและการพัฒนาของผู้เล่นในทีม มีความสามารถในการสรรหาและพัฒนาผู้เล่นระดับสูงที่ทำหน้าที่หลักให้ประสบความสำเร็จ
ผู้ฝึกสอนระดับวิทยาลัยทำหน้าที่ในฐานะเป็นโฉมหน้าให้แก่ทีม เมื่อนักกีฬาหนุ่มสาวไม่ต้องการที่จะถูกไล่ล่าจากสื่อ พวกเขามักจะเรียกร้องเพื่อหารือเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่มีการปิดสนาม เช่น มีการละเมิดกฎ หรือการเล่นนอกกรอบของนักกีฬา โดยบางครั้ง ผู้ฝึกสอนจะกลายเป็นผู้มีชื่อเสียงจากการใช้สิทธิของเขา ยกตัวอย่างเช่น ลู โฮลต์ซ
ในช่วงท้ายของปี มีผู้ฝึกสอนอเมริกันฟุตบอลระดับวิทยาลัยจำนวนมากที่ได้รับรางวัลประจำปี โดยมักจะได้รับรางวัลทั้งหมดในผู้ฝึกสอนคนเดียวกัน แต่ก็มีความแตกต่างกันในบางประการ เกียรติยศด้านการฝึกสอนที่สำคัญประจำปีประกอบด้วยโฮมดีโปโค้ชออฟเดอะเยียร์, เดอะลิเบอร์ตีมูชวลโค้ชออฟเดอะเยียร์อะวอร์ด, แอสโซซิเอทเพรสคอลเลจฟุตบอลโค้ชออฟเดอะเยียร์อะวอร์ด และพอล 'แบร์' ไบรอันท์อะวอร์ด
อเมริกันฟุตบอล > เอ็นเอฟแอล

ในระดับอาชีพ ผู้ฝึกสอนอาจทำงานโดยได้รับค่าตอบแทนถึงล้านดอลลาร์ต่อปี โดยที่เขาหรือเธอไม่ต้องเดินทางสรรหานักเรียนระดับไฮสคูลทั่วประเทศ ซึ่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนจะมีเวลามากขึ้นในการเอาใจใส่ด้านกลยุทธ์และหนังสือแผนการเล่น โดยมีการประสานงานกับทีมงานซึ่งทำหน้าที่มากกว่าในระดับวิทยาลัย งานหัวหน้าผู้ฝึกสอน จะมีลักษณะงานที่ไม่มั่นคงและใช้เวลาทำงานหลายชั่วโมง จึงเป็นงานที่เครียดมาก กระนั้น ก็มีการให้เงินดีในระดับสูง แต่ก็มีโอกาสถูกไล่ออกได้ในระดับที่พอกัน โดยผู้ฝึกสอนหลายรายมักเกษียณตัวเองในวัยห้าสิบต้น ๆ [ต้องการอ้างอิง]
มีหลายปัจจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือสัญญาผู้ฝึกสอนในเอ็นเอฟแอล ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับกีฬาที่ทำรายได้สูงสุดสูงถึง 11 พันล้านเหรียญสหรัฐอย่างเอ็นเอฟแอล ในขณะที่รายได้สูงสุดของเมเจอร์ลีกเบสบอลอยู่ที่ 7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยหัวหน้าผู้ฝึกสอนเอ็นเอฟแอลนับเป็นผู้ฝึกสอนระดับอาชีพที่ได้รับค่าจ้างสูงสุด โดยผู้ฝึกสอนอเมริกันฟุตบอลระดับอาชีพ นับเป็นผู้ฝึกสอนที่ได้รับค่าตอบแทนสูงสุดของนิตยสารฟอร์บ ซึ่งบิล เบลิชิค อยู่ในอันดับ 1 ของวงการได้เป็นปีที่สอง โดยที่ไม่มีผู้ฝึกสอนของเมเจอร์ลีกเบสบอลและเนชันแนลฮอกกี้ลีกเข้าร่วมทำรายการ
องค์ประกอบของหนังสือสัญญาผู้ฝึกสอนในเอ็นเอฟแอลที่สำคัญอีกประการหนึ่ง คือ การเจรจาต่อรองระหว่างผู้ฝึกสอนและเจ้าของทีมเอ็นเอฟแอลที่เป็นรายบุคคล ต่างมีข้อกำหนดถึงความต้องการในสัญญาการจ้างงานผู้ฝึกสอนของเอ็นเอฟแอล ที่อนุญาตให้ทีมจ้างสามารถระงับเงินเดือนส่วนหนึ่งของผู้ฝึกสอนเมื่อการดำเนินงานในลีกถูกระงับ เช่น มีการล็อกออกหรือการเจรจาสัญญาทางโทรทัศน์
ฟุตบอล

ในการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติ หัวหน้าผู้ฝึกสอนมักมีบทบาทในการนำทีมสู่ผลแพ้ชนะแบบเกินคาดอยู่ไม่น้อย อาทิ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ซึ่งทำหน้าที่หัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติไทยเป็นครั้งแรก ได้สร้างผลงานให้ทีมของตนเป็นฝ่ายชนะฟุตบอลทีมชาติจีนที่ 5 ประตูต่อ 1  ส่งผลให้โคเซ อันโตเนียว กามาโช ซึ่งทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติจีน ถูกประท้วงให้ออกจากตำแหน่งโดยกองเชียร์ของทีมดังกล่าว ตามมาด้วยการทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมสิงห์ออลสตาร์โดยปิยะพงษ์ ผิวอ่อน ในการแข่งขันครบรอบ 80 ปี บริษัทบุญรอดบริวเวอรี่ และได้เป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งมีเดวิด มอยส์ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมดังกล่าวเป็นครั้งแรก
ส่วนในฟุตบอลหญิง หนึ่งฤทัย สระทองเวียน เป็นผู้พาทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย เข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ฟุตบอลในประเทศไทย หลังจากเข้ารับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเพียงไม่นาน
ด้านการแข่งขันฟุตบอลโลก โยอาคิม เลิฟ ซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี ได้เคยสร้างผลงานให้ทีมชาติของตนเป็นฝ่ายชนะฟุตบอลทีมชาติบราซิลด้วยผลการแข่ง 7 ประตูต่อ 1 ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 นับเป็นความพ่ายแพ้สูงสุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของฟุตบอลทีมชาติบราซิล
ฟุตซอล

ด้านการแข่งขันฟุตซอลในระดับโลก หัวหน้าผู้ฝึกสอนย่อมมีส่วนในการผลักดันให้ทีมสามารถฟันฝ่าเข้าสู่รอบถัดไป ดังกรณีของ วิคเตอร์ เฮอร์มันส์ ซึ่งเป็นชาวดัตช์ ผู้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตซอลทีมชาติไทย ที่สามารถพาทีมเข้าสู่รอบ 2 ในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกได้เป็นครั้งแรก
วอลเลย์บอล

ในกรณีหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลทีมชาติ ก็สามารถมีส่วนร่วมในการฝึกสอนทีมวอลเลย์บอลสโมสรได้เช่นกัน ดังเช่น เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร ซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย และอดีตผู้ฝึกสอนทีมสโมสรวอลเลย์บอลอิกติซาดชิ บากู ของประเทศอาเซอร์ไบจาน และโดยปกติแล้ว หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมวอลเลย์บอล มักเป็นนักวอลเลย์บอลผู้มีผลงานในอดีตมาก่อน ดังเช่น คุมิ นะคะดะ ซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมวอลเลย์บอลหญิงฮิซะมิสึสปริงส์ โดยทีมของเธอ สามารถสร้างผลงานได้อย่างโดดเด่นในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014 ที่จังหวัดนครปฐม
มวยไทย

หัวหน้าผู้ฝึกสอนมวยไทยที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในระดับแถวหน้า ดังเช่น สุรัตน์ เสียงหล่อ เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าไม่เล่นพนันมวย ตลอดระยะเวลานับสิบปีที่อยู่ในวงการ
มวยสากลสมัครเล่น

หัวหน้าผู้ฝึกสอนนักมวยสากลสมัครเล่นในการแข่งขันระดับโลก อาจมีบทบาทไม่ยิ่งหย่อนไปกว่านักกีฬา อาทิ โอมาร์ มาลากอน เป็นชาวคิวบา ซึ่งทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้แก่นักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยหลายราย โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้ทำการประท้วง และรู้สึกไม่พอใจต่อการตัดสินของกรรมการเมื่อครั้งที่แก้ว พงษ์ประยูร เป็นฝ่ายแพ้ต่อโจว ซื่อหมิง ในการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นรุ่นไลท์ฟลายเวทชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
เซปักตะกร้อ

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หัวหน้าผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อจากประเทศไทย มักได้รับการทาบทามให้เข้าทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมชาติอื่นหลายประเทศ ซึ่งอาจมีการตอบตกลงหรือไม่ก็ได้ เช่น สุรัตน์ ณ เชียงใหม่ ซึ่งเคยทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนเซปักตะกร้อให้แก่ทีมชาติเกาหลีใต้, ญี่ปุ่น, สิงคโปร์ และโอมาน ในขณะที่กมล ตันกิมหงษ์ ได้ปฏิเสธการรับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมชาติเกาหลีใต้ และมาเลเซีย เนื่องด้วยต้องการทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมชาติไทยต่อไป
เทควันโด

หัวหน้าผู้ฝึกสอนเทควันโดบางราย จะมีความผูกพันระหว่างผู้ฝึกสอนกับลูกศิษย์ ดังกรณีของ ชเว ยองซอก เป็นชาวเกาหลีใต้ ซึ่งรับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย ที่แม้หลายประเทศจะทำการทาบทามให้ไปเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ประเทศของตนด้วยค่าตอบแทนที่สูงกว่า แต่เขาก็ปฏิเสธไปทุกราย เนื่องด้วยความผูกพันที่มีต่อลูกศิษย์ชาวไทย
ดูเพิ่ม

ผู้ฝึกสอน
ผู้ฝึกสอน (บาสเกตบอล)
ผู้จัดการ (เบสบอล)
ผู้จัดการ (ฟุตบอล)
ผู้ฝึกสอน (ฮอกกี้น้ำแข็ง)
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนกีฬา
ลู โฮลต์ซ หัวหน้าผู้ฝึกสอนอเมริกันฟุตบอลระดับวิทยาลัย
บิล เบลิชิค หัวหน้าผู้ฝึกสอนอเมริกันฟุตบอลในการแข่งขันเอ็นเอฟแอล
เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง หัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติไทย
โคเซ อันโตเนียว กามาโช อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติจีน
ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมสิงห์ออลสตาร์
เดวิด มอยส์ อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
โยอาคิม เลิฟ หัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร หัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย และทีมอิกติซาดชิ บากู
อาชิกางะ โยชิฮารุ

|   อาชิกางะ โยชิฮารุ   足利義晴 |
| --- | --- |

ยุค: ยุคมูโรมาจิ
เกิด: 2 เมษายน ค.ศ. 1511(1511-04-02)
ถึงแก่กรรม: 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1550(1550-05-20) (39 ปี)
เปลี่ยนชื่อ: คาเมโอมารุ (ชื่อวัยเด็ก)→โยชิฮารุ
ตระกูล: ตระกูลอาชิกางะ
บิดามารดา: อาชิกางะ โยชิซูมิ
บุตร: โยชิเตรุ, โยชิอากิ
อาชิกางะ โยชิฮารุ (足利 義晴; 2 เมษายน 1511 - 20 พฤษภาคม 1550) เป็นโชกุนคนที่ 12 ของรัฐบาลโชกุนอาชิกางะระหว่างปี ค.ศ. 1521 ถึงปี ค.ศ. 1546 ในช่วงปลายยุคมูโรมาจิ เขาเป็นบุตรชายของโชกุนคนที่ 11 คือ อาชิกางะ โยชิซูมิ ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ คาเมโอมารุ (亀王丸) ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1521 หลังจากที่โชกุนอาชิกางะ โยชิตาเนะซึ่งเป็นบิดาบุญธรรมของเขาและเป็นโชกุนคนที่ 10 แต่ได้กลับมาดำรงตำแหน่งโชกุนอีกครั้งหนึ่งกับโฮโซกาวะ ทากากูนิ (細川高国) ได้ต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงอำนาจเหนือรัฐบาลซึ่งโยชิตาเนะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในสงครามและถูกเนรเทศไปยังเกาะอาวาจิ มินาโมโตะ โนะ โยชิฮารุได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโชกุนขณะที่เขาเข้าสู่เกียวโต
เขาไม่มีอำนาจทางการเมืองและถูกบังคับให้ออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1546 เนื่องจากการต่อสู้ทางการเมืองระหว่างมิโยชิ นางาโยชิ และโฮโซกาวะ ฮารุโมโตะ ทำให้บุตรชายของเขาคืออาชิกางะ โยชิเตรุได้เป็นโชกุนคนที่ 13 เขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1550 ต่อมาในปี ค.ศ. 1568 จากการสนับสนุนของโอดะ โนบูนางะ ทำให้บุตรชายอีกคนของเขาคืออาชิกางะ โยชิอากิ กลายเป็นโชกุนคนที่ 15 และคนสุดท้ายของรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ
จากมุมมองของตะวันตกโยชิฮารุมีความสำคัญในขณะที่เขาเป็นโชกุนเมื่อมีการติดต่อกันเป็นครั้งแรกของญี่ปุ่นกับชาติในยุโรปโดยเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1543 เมื่อเรือโปรตุเกสลำหนึ่งซึ่งกำลังเดินทางไปจีนถูกคลื่นพัดพาไปที่ญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1526 โยชิฮารุเชิญนักธนูจากจังหวัดใกล้เคียงมาที่เมืองหลวงเพื่อแข่งขันยิงธนู
เหตุการณ์ในสมัยของโยชิฮารุ

เหตุการณ์สำคัญในช่วงที่โยชิฮารุเป็นโชกุน
ค.ศ. 1521 – โฮโซกาวะ ทากากูนิแต่งตั้งให้โยชิฮารุเป็นโชกุน
ค.ศ. 1526 – กบฏคาไซ, กบฏมิโยชิ: จักรพรรดิโกะ-นาระสืบราชบัลลังก์
ค.ศ. 1533 − เกิดกบฏอิกโก-อิกกิ
ค.ศ. 1536 − จักรพรรดิโกะ-นาระ ประกอบพิธีบรมราชาภิเษก
ค.ศ. 1546 − โชกุนโยชิฮารุหนีไปโอมิ โยชิเตรุบุตรชายของเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นโชกุน
เจ้าหญิงอีซาแบล ดัชเชสแห่งบรากังซา

เจ้าหญิงอีซาแบล ดัชเชสแห่งบรากังซา เป็นพระชายาใน  เจ้าชายดูวาร์ตึ ปียู ดยุกแห่งบรากังซา ภายหลังเสกสมรสรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส ดัชเชสแห่งบรากังซา พระองค์และพระสวามีมีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์
ฮวัง ควัง-ฮี

| ฮวัง ควัง-ฮี |
| --- | --- |
ฉวังใน ค.ศ. 2015.
เกิด: ฮวัง ควัง-ฮี  (1988-08-25) สิงหาคม 25, 1988 (36 ปี) พาจู, จังหวัดคย็องกี, ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักร้อง พิธีกรรายการโทรทัศน์ นักแสดง เอนเตอร์เทนเนอร์
ปีปฏิบัติงาน: 2010–ปัจจุบัน
ตัวแทน: บอนบู
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เคป็อป
เครื่องดนตรี: ร้องนำ
ค่ายเพลง: สตาร์เอ็มไพร์
สมาชิกของ: ZE:A

เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
 นักดนตรี

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 황광희
ฮันจา: 黃光熙
อาร์อาร์: Hwang Gwang-hee 
เอ็มอาร์: Hwang Kwanghŭi 
 
ฮวัง ควัง-ฮี (ฮันกึล: 황광희; ฮันจา: 黃光熙; เกิด  25 สิงหาคม ค.ศ. 1988) หรือรู้จักกันในชื่อ ควังฮี (Kwanghee) เป็นนักร้อง นักแสดง และบุคคลในวงการโทรทัศน์ชาวเกาหลีใต้ เขาเดบิวต์ในปี ค.ศ. 2010 ในฐานะสมาชิกวงบอยแบนด์ ชิลเดรนออฟเอมไพร์ เขายังเป็นที่รู้จักจากการปรากฏตัวในรายการวาไรตี้และเป็นสมาชิกในรายการ อินฟินิตแชลเลนจ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 จนกระทั่งเขาเข้ากรมในปี ค.ศ. 2017 ภายใต้สังกัด Star Empire Entertainment ควังฮีเดบิวกับวงZE:A เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2010 ด้วยซิงเกิล Mazeltov . ควังฮียังเป็นที่นิยมจากรายการวารตี้โชว์หลายรายการ  
ควังฮียังได้มีส่วนร่วมในรายการ We Got Married ร่วมกับ Secret's ซึ่งควังฮีคู่กับ ซ็อนฮวา. ตอนสุดท้ายกำลังถ่ายทำใน 10 เมษายน 2013
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ภาพยนตร์ | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2555 | Marrying The Mafia 5 - Return of the Mafia | Choi Gyu-Chul |
2555:
ผลงาน > วาไรตี้โชว์

| ปี | รายการวาไรตี้ | ตอนที่ |
| --- | --- | --- |
| 2555 | Law of the Jungle | Ep. 1-27 |
| 2556 | We Got Married | Ep. 1 - 34 |
| 2557 | The Return of Superman ( 슈퍼맨이 돌아왔다) | Ep. 7 |
ผลงาน > ละคร

| ปี | ละคร | บทบาท | สถานีโทรทัศน์ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2553 | Prosecutor Princess | Boy in a club | SBS | Cameo with ZE:A in ep.2 |
| 2553 | Gloria | Trainee | MBC | Cameo with ZE:A in ep.11,14 |
| 2554 | Vampire Idol | Kwang-Hee | MBN | Supporting role |
| 2555 | Salamander Guru and The Shadows | Job seeker | SBS | Cameo in ep.3 |
| 2555 | My Husband Got a Family | ตัวเอง | KBS | Cameo with ZE:A in ep.39 |
| 2555 | Standby | Ha Kwang-Hee | MBC | Cameo in ep.76-77 |
| 2555 | To the Beautiful You | Song Jong-Min | SBS | บทบาทสนับสนุน |