stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เตียบ่อกี้
กำเนิด

เตียบ่อกี้ เกิดที่เกาะร้าง พ่อของเขาคือเตียชุ่ยซัว เป็นลูกศิษย์คนที่ห้าของ เตียซำฮง ผู้ก่อตั้งสำนักบู๊ตึ๊ง แม่ของเขา "ฮึงซู่ซู่" เป็นลูกสาวของ ฮึงที่เจี่ย ผู้นำแห่งพรรคอินทรีฟ้า เขาได้รับการตั้งชื่อตามพ่อบุญธรรมของเขา "เจี่ยซุ่น" เขาใช้เวลาในวัยเด็กของเขาที่อยู่บนเกาะเรียนรู้ทักษะการอยู่รอดขั้นพื้นฐาน ศิลปะการต่อสู้ และทักษะการอ่านเขียนจากพ่อแม่และพ่อบุญธรรมของเขา เมื่อเขาอายุได้เก้าขวบ เขาได้กลับมายังแผ่นดินใหญ่กับพ่อแม่ของเขาขณะที่เจี่ยซุ่น ปฏิเสธที่จะออกไปและยังคงอยู่บนเกาะนี้
เมื่อกลับมายังแผ่นดินใหญ่ ครอบครัวของเขาได้รับความสนใจจากเหล่าจอมยุทธทั่วยุทธภพเพื่อตามหา ที่อยู่เจี่ยซุ่นและดาบสยบมังกร ต่อมาฮ้อปีกองลักพาตัวเตียบ่อกี้ไป และทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสด้วยวิชาฝ่ามือไอเย็น แต่จางซานฟงช่วยชีวิตเขาไว้ ต่อมาพ่อแม่ของเตียบ่อกี้ ฆ่าตัวตายหลังจากปฏิเสธที่จะเปิดเผยที่อยู่ของเจี่ยซุ่น จางซานฟงได้นำเตียบ่อกี้กลับสำนักบู๊ตึ๊งและพยายามรักษา แต่ไม่สำเร็จ
2 ปีต่อมา จางซานฟงพาเตียบ่อกี้ไปรักษาที่อื่น พวกเขาเผชิญหน้ากับฉางอี่ชวน และจิวจี้เยียก จางซานฟงได้ช่วยพวกเขาและมอบความไว้วางใจให้ฉางอี่ชวนดูแลเตียบ่อกี้ ฉางอี่ชวนได้พาเตียบ่อกี้ไปที่ "หุบเขาผีเสื้อ" เพื่อขอความช่วยเหลือจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ "โอ้วแชงู้" ซึ่งเขาก็รักษาเตียบ่อกี้ได้บ้าง แต่ไม่หายขาด แต่เขาก็สามารถลดอาการบาดเจ็บของเตียบ่อกี้ และเขาก็ยังบอกความรู้ทางการแพทย์ของเขาให้แก่เตียบ่อกี้ นอกจากนี้ เตียบ่อกี้ยังได้เรียนรู้เกี่ยวกับพิษบางอย่างจากหวัง นานกู่ ภรรยาของโอ้วแชงู้อีกด้วย
ค้นพบ

ในขณะที่กีเฮียวผู้ถูกสังหารโดยมิกจ้อซือไท่ เตียบ่อกี้ก็ได้พาเอี้ยปุ๊กหุ่ยไปหาพ่อของเขา เอี้ยเซียวที่เทือกเขาคุนหลุน เขาได้พบจู้ จิวเฉิน ในภายหลังและเริ่มสนใจเธอ อีกทั้งครอบครัวของเธอก็ยอมรับ และตกลงที่จะให้เตียบ่อกี้แต่งงานกับจู้ จิวเฉิน แต่เขาก็ค้นพบในภายหลังว่าครอบครัวของนางไม่ได้ยอมให้แต่งงานจริงๆ แต่ทั้งหมดคือแผนที่จะหลอกให้เขาเปิดเผยเบาะแสพ่อบุญธรรมของเขา เตียบ่อกี้จึงหลบหนี และอาศัยหลบซ่อนในหุบเขานิรนาม
5 ปี ต่อมา เขาได้ทดลองผ่าตัดลิงขาวที่เจ็บปวดในช่องท้องและพบห่อที่มีผงเก้าอิมจินเอ็งบริเวณช่องท้องของลิง เขาฝึกฝน และรักษาตัวเองด้วยวิชานี้ ในเวลาเดียวกันเขาสร้างพลังขึ้นมาใหม่และเรียนรู้การใช้วิชานี้เป็นวรยุทธป้องกันตัว
กลับมาเป็นประมุขแห่งพรรคเม้งก่า

เตียบ่อกี้ได้เดินทางกลับมาสู่แผ่นดินใหญ่และพบกับหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งหนีบิดามารดามา "ซูเอ๋อ" และเขาได้พบกับ จิวจี้เยียก ซึ่งปัจจุบันเป็นสมาชิกของสำนักง้อไบ๊ นอกจากนี้เขายังได้เรียนรู้ว่าหกสำนักใหญ่ในมณฑลหูหนานกำลังวางแผนโจมตีพรรคจรัสที่ดอยเจิดจ้า เขาขึ้นไปบนดอยก่อนผู้บุกรุกและค้นพบแผนชั่วร้ายจากเซ่งคุน ศัตรูที่ปลุกระดมให้ 6 สำนักใหญ่กับพรรคจรัสสู้กันเอง เตียบ่อกี้สู้ไม่ได้ จึงหลบหนีอีกครั้งอย่างหวุดหวิดพร้อมกับเสี่ยวจาว คนรับใช้ของครอบครัวของเอี้ยเซียว ซึ่งเขาได้พบกับที่นั่น เขาค้นพบคู่มือ 'เคล็ดวิชาพลังเคลี่อนย้ายในพริบตา' ในห้องลับและฝึกฝนทักษะซึ่งทำให้เขาสามารถหายตัวไปยังที่ยากหยั่งถึงได้
เตียบ่อกี้สามารถแก้ไขความขัดแย้งระหว่างพรรคจรัส กับหกสำนักใหญ่โดยการเป็นตัวแทนของพรรคในการต่อสู้กับนักรบพรรคอื่น ๆ เขาได้เปิดเผยแผนการชั่วร้ายของเฉิงคุนและได้รับความเคารพจากนิกายเม้งก่า สมาชิกพรรคได้ขอบคุณเตียบ่อกี้ ที่ได้ช่วยพวกเขาและต้องการให้เขาดำรงตำแหน่งผู้นำของพรรคซึ่งว่างเปล่านับตั้งแต่การเสียชีวิตของผู้นำคนก่อนหน้า หยาง ติงเทียน ตอนแรกเตียบ่อกี้ไม่เต็มใจรับตำแหน่ง แต่ผลสุดท้าย เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งพรรคจรัส และได้ปฏิรูปพรรคเพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์กับสำนักอื่น ๆ ในที่สุดหลังจากที่เตียบ่อกี้ได้พบกับ จางซานฟง เขาได้มอบพรรคมารให้อยู่ภายใต้การปกครองของจางซานฟง พ่อบุญธรรมของเขา และเขาได้กลั่นกรอง และได้เพิ่มวรยุทธทั้งหมดที่เขาได้เรียนรู้
การออกผจญภัยของเตียบ่อกี้

ในขณะที่เขากำลังจะไปหาพ่อบุญธรรมของเขาที่กลับมายังแผ่นดินใหญ่ เตียบ่อกี้จึงรู้ว่าสมาชิกของนิกายทั้งหกถูกจับโดยทหารของราชวงศ์หยวนหลังจากที่พวกเขาออกจากดอยเจิดจ้า กองกำลังหยวนนำโดยเจ้าหญิงมองโกล "เตี๋ยเมี่ยง" นางได้หลงเสน่ห์เตียบ่อกี้หลังจากเผชิญหน้ากับเขาในการต่อสู้ไม่กี่ครั้ง เตียบ่อกี้สามารถช่วยเหลือสมาชิก 6 สำนัก ได้สำเร็จ หลังจากวันนั้น ทำให้พรรคจรัส และ 6 สำนักใหญ่เป็นพันธมิตรกัน ในขณะเดียวกันเตี๋ยเมี่ยงก็ตกหลุมรักเตียบ่อกี้อย่างลับ ๆ ต่อมาเธอก็ปลดปล่อยทุกคน โดยมีข้อตกลงกับเตียบ่อกี้ว่าเขาต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขสามข้อ ข้อแรกคือ ต้องอนุญาตให้เธอตามเขาไปทุกที่ และเธอจะบอกกับเขาอีกสองเงื่อนไขต่อไป
เตียบ่อกี้เดินทางกลับไปยังหุบเขาน้ำแข็งเพลิงกับเตี๋ยเมี่ยง, จิวจี้เยียก และ เสี่ยวเจียว พร้อมกับหยินลี่ (ซูเอ๋อ) ได้แอบติดตามพวกเขา เมื่อเตียบ่อกี้ได้พบ พญาราชสีห์ขนทองเจียซุน พ่อบุญธรรม พวกเขาจึงเต็มไปด้วยอันตรายเพราะศัตรูของพวกเขากำลังยินดีกับการได้ครอบครองดาบฆ่ามังกร และพวกเขายังได้พบกับสมาชิกของพรรคชาวเปอร์เซีย เสี่ยวเจียวตกลงที่จะออกไปกับชาวเปอร์เซียเพื่อเป็นผู้นำของพวกเขา เพื่อไม่ให้ผู้อื่นมาแทนที่ตำแหน่งแม่ของเธอ ในขณะเดียวกันจิวจี้เยียกแอบลอบสังหารซูเอ๋อ และลอบทำร้ายเตียบ่อกี้, เตี๋ยเมื่อง และพญาราชสีห์ขนทองเจียซุน เพื่อให้เธอสามารถยึดกระบี่อิงฟ้า และดาบฆ่ามังกรได้
จิวจี้เยียกใส่ร้ายเตี๋ยเมี่ยงว่าเป็นคนฆ่าซูเอ๋อ โดยการลอยร่างของซูเอ๋อในขณะที่เธอหมดสติ เมื่อเตียบ่อกี้ตื่นขึ้นเขาก็ตกใจที่เห็นว่าซูเอ๋อตายแล้วและเชื่อว่าเป็นผู้ลงมือสังหาร เขากลับไปยังแผ่นดินใหญ่กับจิวจี้เยียก และพ่อบุญธรรมของเขาเจียซุน แต่ต่อมา จิวจี้เยียกก็ถูกเซ่งคุน และเฉิน โหยวเหลียงจับตัวไป ซึ่งทั้งสองได้วางแผนที่จะกระตุ้นความขัดแย้งในพรรคมาร กับ 6 สำนักใหญ่อีกครั้ง
เตียบ่อกี้พบเตี๋ยเมี่ยงอีกครั้ง และต้องการที่จะฆ่าเธอเพื่อแก้แค้นให้ซูเอ๋อ แต่เขาก็เว้นจากการทำเช่นนั้น เพราะเขายังคงรักเธอและคิดว่าเธออาจจะไม่ได้ตั้งใจ
เตียบ่อกี้ได้ช่วยเหลือจิวจี้เยียกจากเงื้อมมือของเฉิน โหยวเหลียง และบอกกับเธอว่า ซ่งแชจือ คือตัวการเรื่องราวทั้งหมด เพราะเขามีความพยายามที่จะครอบครองบู้ตึ้ง ทำให้รักสามเส้าค่อยๆพัฒนาระหว่างเขา,เตี๋ยเมี่ยง และ จิวจี้เยียก เขาตัดสินใจที่จะแต่งงานกับจิวจี้เยียก เพื่อพิสูจน์ความจงรักภักดีต่อเธอ  แต่แล้วเตี๋ยเมี่ยงก็ขัดขวางงานแต่งงานด้วยการบอกว่าเธอรู้ว่าพ่อบุญธรรมของเขาถูกคุมขังและบอกว่าสภาพที่สองของเธอ (ตามข้อตกลงก่อนหน้านี้) คือเขาไม่สามารถแต่งงานกับจิวจี้เยียกได้ จิวจี้เยียกจึงเกลียดเตี๋ยเมี่ยงมากขึ้นที่มาทำลายงานแต่งงานและ จู่โจมเธออย่างชั่วร้ายด้วย 'ดัชนีเก้าสุริยัน'
จิวจี้เยียกสาบานที่จะทำให้เตียบ่อกี้ชดใช้ต่อการทรยศต่อความรักของเธอและสาบานที่จะฆ่าเตี๋ยเมี่ยง เตียบ่อกี้ได้ช่วยเตี๋ยเมี่ยง และพวกเขาเข้าร่วม Lion Slaying Ceremony ที่วัดเส้าหลิน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของเซ่งคุนเพื่อฆ่าพญาราชสีห์ขนทองเจียซุน โดยใช้เจียซุนเป็นเหยื่อล่อให้ทุกคนเข้าไปในกับดัก - เนื่องจากชะตากรรมของเขาจะถูกตัดสินโดยแชมป์ของการประกวดวรยุทธ จิวจี้เยียกปรากฏตัวในพิธีและเอาชนะผู้ท้าชิงทั้งหมด และเตียบ่อกี้เองก็เกือบเอาชนะเธอ แต่เขาลังเลที่ช่วงเวลาที่สำคัญและสูญเสีย
จิวจี้เยียกยินยอมให้เตียบ่อกี้ช่วยเธอต่อสู้กับเวรยามในวัดเส้าหลินที่เฝ้าเจียซุน เนื่องจากการเอาชนะพวกเขาได้ เจียซุนจะเป็นอิสระ ซึ่งเตียบ่อกี้ก็ทำได้สำเร็จ
อี้ซิน

กงชินหวัง ซึ่งมีพระนามเดิมว่าอี้ซิน (จีน: 奕訢; แมนจู:ᠠᡳᠰᡳᠨ ᡤᡳᠣᡵᠣ ᡳ ᡥᡳᠨ) ประสูติเมื่อ 11 มกราคม ค.ศ. 1833 เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 6 ของจักรพรรดิเต้ากวง และเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาของจักรพรรดิเสียนเฟิง และเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของเจ้าชายอี้เซฺวียนอีกด้วย ทรงมีเชื้อสายมองโกลเนื่องจากพระมารดามาจากตระกูลบอร์จิกิด ซึ่งสืบเชื้อสายราชวงศ์หยวน ทรงได้รับการขนานพระนามว่า "ไอผี 6" ด้วย 
เหตุผลที่พากันเรียกท่านว่า ไอผี 6 เนื่องจากทรงสามารถพูดสนทนาภาษาอังกฤษได้แตกฉาน จึงได้รับภาระให้เจรจาข้อราชการกับพวกฝรั่งเป็นหลัก ในขณะที่ชาวจีน เห็นฝรั่งหน้าขาวซีด จมูกงุ้มเหมือนตะขอ นัยตาสีเขียวบ้างฟ้าบ้าง และผมสีแดง จึงพากันเรียกว่า หงเหมากุ่ย(สำเนียงจีนกลาง) หรือ อั้งม้อกุ้ย (สำเนียงแต้จิ๋ว) แปลว่า ไอผีหัวแดง (คนจีนในประเทศไทยมักจะเรียกว่าฝรั่งว่า ฝรั่งอั้งม้อ) เมื่อทรงคุยกับไอผีหัวแดงรู้เรื่อง คบหาสนิทสนมกับพวกผีหัวแดง ขุนนางฝั่งที่ไมชอบท่านจึงพากันเรียกท่านลับหลังว่า ไอผี 6
ช่วงแรกของพระชนม์ชีพ

ทรงได้รับการเลี้ยงดูโดย จูปิงเทียน และ เจียเจิน และเป็นที่รู้ว่าทรงค่อนข้างขยันและร่างเริง เมื่อจักรพรรดิเต้ากวงทรงเลือกรัชทายาท ทรงเลือกไม่ถูกว่าจะทรงเลือกเจ้าชายอี้ชินหรือเจ้าชายอี้จู่ (ต่อมาคือจักรพรรดิเสียนเฟิง) แต่ในที่สุดทรงเขียนพินัยกรรมลับประกาศรัชทายาท สามปีต่อมาจักรพรรดิเต้ากวงทรงรับสั่งสร้างสุสานสำหรับพระมารดาของเจ้าชายอี้ซิน และรับสั่งให้ฝังหลังพระนางสิ้นพระชนม์ ส่อให้เห็นว่าทรงจะไมเลือกอี้ซินเป็นรัชทายาทแน่นอน (ซึ่งตามธรรมเนียมของราชวงศ์ชิงคือ เมื่อพระจักรพรรดินีทรงสิ้นพระชนม์ก่อนพระราชสวามี จะไม่มีการฝังพระศพจนกว่าพระราชสวามีจะทรงเสด็จสวรรคต จึงจะฝังพร้อมกัน ซึ่งพระจักรพรรดิจะทรงแต่งตั้งพระราชมารดาให้เป็นพระจักรพรรดินีหลังพระราชมารดาทรงสิ้นพระชนม์)
เดือนกุมภาพันธ์ ปี 1850 ก่อนจักรพรรดิเต้ากวงทรงเสด็จสวรรคต ทรงเปิดเผยพินัยกรรมลับพระองค์ที่ทรงพระอักษรในปี 1846 ซึ่งระบุให้เจ้าชายอี้จู่ขึ้นเป็นรัชทายาท ส่วนเจ้าชายอี้ซินเป็นกงชินหวัง (อ๋องชั้นเอก) และสมรสกับบุตรสาวของกุ้ยเหลียง ซึ่งมาจากสกุล กูวาลจียา ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากเอ๋าป้าย  หลายๆคนมองว่าพระจักรพรรดิเต้ากวงทรงสนับสนุนกงหวัง แต่จริง ๆ ทรงทำไปเพื่อ "ชดเชย" การที่กงหวังเสียตำแหน่งรัชทายาทให้เจ้าชายอี้จู่
ระหว่างรัชสมัยเสียนเฟิง

เมื่อเจ้าชายอี้จู่เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิง อี้ซินและพระมารดาได้ร่วมกันปลอมพระราชโองการให้พระมารดาขึ้นเป็นจักรพรรดินี แม้ฮ่องเต้จะทรงไม่พอพระทัยกับการกระทำของพระอนุชา แต่ทรงทำอะไรไม่ได้เพราะเกรงจะเกิดความไม่พอใจจากประชาชน ต่อมา 8 วันหลังจากนั้น พระมารดาสิ้นพระชนม์และเฉลิมพระยศเป็นพระจักรพรรดินี กงหวังไม่ได้ทรงมีบทบาทใด ๆ ในทางการเมืองเลยและทรงทำหน้าที่เป็นเสนาบดีกรมทหารในช่วงปี 1853-1855
ปี 1860 ระหว่างสงครามฝิ่นครั้งที่ 2 ทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตผู้มีอำนาจเต็มของพระจักรพรรดิ และรับพระราชโองการให้ประทับในกรุงปักกิ่งเพื่อเจรจากับกองกำลังต่างชาติในนามของรัฐบาลชิง ส่วนพระจักรพรรดิทรงแปรพระราชฐานไปที่พระราชวังเฉิงเต๋อในเมืองเหอหนาน ด้านกงหวังทรงประสบความสำเร็จในการเจรจากับกองกำลังทหารต่างชาติ แต่ทว่าพระจักรพรรดิทรงสวรรคตในปี 1861 ในพระราชวังเฉิงเต๋อ พระราชโอรสของพระองค์ได้เป็นจักรพรรดิถงจื้อต่อจากพระองค์ ก่อนทรงสวรรคต ทรงแต่งตั้งให้ ไจ้หยวน,ต้วนหัว และ ชูฉุน และขุนนางชั้นผู้ใหญ่ห้าคนสำเร็จราชการให้พระโอรสของพระองค์
ในฐานะอ๋องผู้สำเร็จราชการ

เดือนพฤศจิกายน 1861 ทรงวางแผนร่วมกับพระนางซูสีและซูอันในการทำรัฐประหารผู้สำเร็จราชการหรือรัฐประหารซินโหย่ว เพื่อยึดอำนาจ ขณะที่ผู้สำเร็จราชการนำโลงพระศพจักรพรรดิเสียนเฟิงเข้าสู่กรุงปักกิ่งก็ถูกขัดขวางและจับกุม ไจ้หยวนกับต้วนหัวถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย ส่วนชูฉุนถูกประหาร และผู้สำเร็จราชการที่เหลือถูกขับออกจากตำแหน่ง
หลังจากนั้น พระนางทั้งสองทรงเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกันปกครองแผ่นดิน ส่วนกงหวังทรงได้เป็นอ๋องผู้สำเร็จราชการ (อี้เจิ้งหวัง) และคุมอำนาจทั้งในราชสำนักและบ้านเมืองทั้งหมดด้วย ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการมาตลอดรัชสมัยจนถึงยุคจักรพรรดิกวังซฺวี่ ปี 1861 ทรงก่อตั้ง กระทรวง "ซ่งหลี่เหย่อเหมิน" ซึ่งทำหน้าที่เป็นกระทรวงต่างประเทศโดยพฤตินัย ในฐานะที่ทรงเป็นผู้นำอย่างยาวนาน ทรงรับผิดชอบสร้างความเข้มแข็งและเป็นหัวหอกในการปฏิรูปต่างๆ และดำเนินการพัฒนาปฏิรูปประเทศจีนในยุคนั้น นอกจากนี้ทรงยังก่อตั้งตงเหวินกวานเพื่อให้นักเรียนได้ศึกษาภาษาต่างประเทศและเทคโนโลยีจากต่างประเทศ
ถูกขับออกจากอำนาจ

ปี 1865 ทรงถูก ไช่ โช่วฉี กล่าวหาว่าพระองค์ "ผูกขาดอำนาจรัฐ, รับสินบน, สะสมพรรคพวก และ แสดงความไม่เคารพต่อองค์จักรพรรดิ จนทำให้พระนางซูสีทรงสงสัยและทรงถอดพระองค์ออกจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ ถึงกระนั้น พระองค์ก็ยังเป็นผู้มีอำนาจในราชสำนัก ปี 1869 อันเต๋อไห่ หัวหน้าขันทีและพรรคพวกผู้ใกล้ชิดพระนางซูสี ถูกประหารโดย ติง เป่าเจิ้น ระหว่างเดินทางไปซานตง เพราะขันทีไม่สามารถออกจากวังได้โดยไม่ได้รับอนุญาต พระนางซูสีทรงเชื่อว่า ติง เป่าเจิ้น ถูกยุยงโดยกงหวัง ทรงไม่พอพระทัยอย่างมากกับกงหวัง ต่อมา ปี 1873 อี้ซินคัดค้านการก่อสร้างพระราชวังฤดูร้อนแห่งใหม่ ทำให้พระนางทรงพิโรธพระองค์มาก
ปี 1884 เมื่อสงคราม จีน-ฝรั่งเศสประทุขึ้น กงหวังทรงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมทหาร ซึ่งไม่เป็นระเบียบและไม่แน่ใจว่าจะสู้หรือสงบ ส่งผลทำให้จีนแพ้สงครามและทรงเสียศักดิ์ศรีมาก หลังจากนั้นเอง ทรงถูกพระนางซูสีขับออกจากตำแหน่งพร้อมกับพรรคพวกของพระองค์และให้ฉุนชินหวัง (อี้เซฺวียน พระอัยกาของจักรพรรดิผู่อี๋) ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมทหารแทน ส่วนกงชินหวังทรงถูกรับสั่งให้ประทับอยู่ในบ้านเพื่อพักฟื้นพระอาการประชวร เหตุการณ์นี้รู้จักกันดีในเหตุการณ์ "การเปลี่ยนแปลงเจียเชิ้น" (ซึ่งตรงกับปีเจียเชิ้นพอดี)
หลังจากที่ทรงถูกขับออกจากตำแหน่ง ทรงยังคงประทับอยู่ในวัดเจียไต้แถวตะวันตกของปักกิ่ง ปี 1894 กงหวังในวัยชราภาพ ทรงเข้าทำงานในกรมทหารและกรมต่างประเทศ จนทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 29 พฤษภาคม 1898 สิริพระชนมายุ 65 พรรษา
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา : จักรพรรดิเต้ากวง
พระราชมารดา : จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง
พระชายา
พระชายาเอกกัวเอ่อร์เจีย (瓜爾佳氏)
พระโอรส
องค์ชายไจ้เฉิง (載澂,1858–1885) เกาหมิ่นเป้ยเล่อ(果敏貝勒)
องค์ชายไจ้อิง (載瀅,1861–1909) เป้ยเล่อ(貝勒)
องค์ชายไจ้จุ้น (載濬,1864–1866)
องค์ชายไจ้หวง (載潢,1881–1885)
พระธิดา
องค์หญิงกู้หลุนหรงโซ่วกงจวู่ (荣寿固伦公主,1854–1924)
พระนัดดา
องค์ชายผู่เว่ย (溥偉,1880–1936) กงเสียนชินหวัง(恭贤亲王,1898-1936); พระโอรสขององค์ชายไจ้อิง
ผู่หรู (溥儒,1896-1963);พระโอรสขององค์ชายไจ้อิง
ผู่โหยว่ (溥佑);พระโอรสขององค์ชายไจ้อิง
ผู่ฮุ่ย (溥僡,1906–1963);พระโอรสขององค์ชายไจ้อิง
พระปนัดดา
องค์หยู่จาน (毓嶦,1923-ปัจจุบัน) กงชินหวัง(恭亲王,1936-1945); พระโอรสขององค์ชายผู่เว่ย
เถาหัว (韜華);ธิดาของผู่หรู
หยู่ลี่ (毓岦);บุตรของผู่หรู
หยู่เซิน (毓岑);บุตรของผู่หรู
หยู่ฉี (毓岐);บุตรของผู่หรู
พระนามและพระยศ

พระนาม:
พระราชสกุล: อ้ายซินเจว๋หลัว (จีนตัวย่อ: 爱新觉罗; จีนตัวเต็ม: 愛新覺羅; พินอิน: Àixīn Juéluó)
พระนาม: อี้ซิน (จีนตัวย่อ: 奕䜣; จีนตัวเต็ม: 奕訢; พินอิน: Yìxīn; เวด-ไจลส์: I-hsin)
พระนามรอง : เจ้าแห่งตำหนักเหย่เต้า (จีนตัวย่อ: 乐道堂主人; จีนตัวเต็ม: 樂道堂主人; พินอิน: Yuèdàotáng Zhǔrén)
พระยศ:
กงชินหวัง (จีนตัวย่อ: 恭亲王; จีนตัวเต็ม: 恭親王; พินอิน: Gōng Qīnwáng), หรือ เจ้าชายกง ทรงใช้พระยศจนสิ้นพระชนม์
พระยศเต็ม : กงจงชินหวัง (จีนตัวย่อ: 恭忠亲王; จีนตัวเต็ม: 恭忠親王; พินอิน: Gōngzhōng Qīnwáng)
พระนามอื่นๆ:
องค์ชายหก (จีนตัวย่อ: 六王爷; จีนตัวเต็ม: 六王爺; พินอิน: Lìu Wángyé)
"เจ้าชายมารหก" (จีน: 鬼子六; พินอิน: Guǐ Zǐ Lìu)
พระตำหนักเจ้าชายกง

พระตำหนักในปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกของกรุงปักกิ่ง เปิดเป็นพิพิฑภัณฑ์ให้ชม เรียกว่า "ตำหนักเจ้าชายกง"
วัฒนธรรมร่วมสมัย

ปี ค.ศ. 2006,พระราชประวัติขอพระองค์ได้ถูกนำมาทำเป็นเรื่อง "กงชินหวัง (Sigh of His Highness)" นำแสดงและรับบทกงชินหวังโดย เฉิน เป่ากั่ว
| ก่อนหน้า |  | อี้ซิน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| – |  | กงชินหวัง  (ค.ศ.1850-1898) |  | ผู่เว่ย |
รูปโดย เฟลิกซ์ บีทโทล 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1860, ภายหลังการเจรจาในกรุงปักกิ่ง
กงชินหวัง ในปี ค.ศ. 1872
พระสนมจิ้งกับองค์ชายอี้ซิน
เจ้าหญิงกู้หลุนหรงชู่ (ทรงนั่งตรงกลาง)
เศรษฐกิจของประเทศฮังการี

เศรษฐกิจของฮังการีเป็นเศรษฐกิจที่กำลังพัฒนา มีรายได้สูงและเป็นเศรษฐกิจแบบผสม โดยได้รับการจัดอันดับที่ 11 (ECI: 1.52) ในด้านความซับซ้อนทางเศรษฐกิจ (Economic Complexity Index) ฮังการีเป็นสมาชิกขององค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ (OECD) และสหภาพยุโรป ฮังการีมีอัตราความเหลื่อมล้ำทางรายได้ต่ำสุดเป็นอันดับที่ 14 ของโลก (WEI: 88.3 ระดับ A) เศรษฐกิจฮังการีเน้นการส่งออก โดยเฉพาะอุตสาหกรรมการแปรรูปอาหาร, ยานยนต์, ยา และเทคโนโลยีสารสนเทศ บูดาเปสต์เป็นศูนย์กลางทางการเงินที่สำคัญและมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในเมืองนี้มากกว่า 61,212 ล้านยูโร
บริษัทขนาดใหญ่ของฮังการีที่มีชื่อเสียงอยู่ในดัชนี BUX ของตลาดหลักทรัพย์บูดาเปสต์ ได้แก่ Graphisoft, Magyar Telekom, MKB Bank, MOL Group, Opus Global, OTP Bank, RÁBA Automotive Group, Gedeon Richter และ Zwack Unicum ฮังการียังเป็นศูนย์กลางของธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลางจำนวนมาก เช่น ผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์และบริษัทสตาร์ทอัพด้านเทคโนโลยี
เรซิเดนต์อีวิล 5

| เรซิเดนต์อีวิล 5 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: แคปคอม
ผู้จัดจำหน่าย: แคปคอม
กำกับ: Kenichi Ueda Yasuhiro Anpo
อำนวยการผลิต: Jun Takeuchi
เขียนบท: Haruo Murata Yoshiaki Hirabayashi Tsukasa Takenaka
แต่งเพลง: Kota Suzuki Akihiko Narita Wataru Hokoyama
ชุด: เรซิเดนต์อีวิล
เอนจิน: เอ็มทีเฟรมเวิร์ก v1.4
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 3 เอกซ์บอกซ์ 360 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ Shield Android TV เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน นินเท็นโด สวิตช์
วางจำหน่าย:  5 มีนาคม 2009 เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360JP: 5 มีนาคม 2009 AU: 12 มีนาคม 2009 NA: 13 มีนาคม 2009 EU: 13 มีนาคม 2009Gold EditionJP: 18 กุมภาพันธ์ 2010 (เพลย์สเตชัน 3) NA: 9 มีนาคม 2010 AU: 14 มีนาคม 2010 EU: 12 มีนาคม 2010ไมโครซอฟท์ วินโดวส์JP: 17 กันยายน 2009 AU: 17 กันยายน 2009 NA: 18 กันยายน 2009 EU: 18 กันยายน 2009Gold Editionทั่วโลก: 26 มีนาคม 2015Shield Android TVทั่วโลก: 19 พฤษภาคม 2016เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วันทั่วโลก: 28 มิถุนายน 2016นินเท็นโด สวิตช์ทั่วโลก: 29 ตุลาคม 2019 
แนว: ยิงมุมมองบุคคลที่สาม, สยองขวัญเอาชีวิตรอด
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, หลายผู้เล่น
เรซิเดนต์อีวิล 5 (หรือที่รู้จักในญี่ปุ่นในชื่อ  ญี่ปุ่น: バイオハザード5; โรมาจิ: Baiohazādo 5; ไบโอฮาซาร์ด 5) เป็นวิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่สามแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอดที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยแคปคอมใน ค.ศ. 2009 เป็นภาคหลักในชุดเกม เรซิเดนต์อีวิล วางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2009 และสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ตัวเกมวางจำหน่ายอีกครั้งสำหรับเพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วันในเดือนมิถุนายน 2016
รูปแบบการเล่นของ เรซิเดนต์อีวิล 5 จะคล้ายกับภาคที่แล้ว แม้ว่าจะเป็นเกมแรกในชุดเกมที่ออกแบบมาเพื่อการเล่นเกมแบบร่วมมือระหว่างผู้เล่นสองคน นอกจากนี้ยังได้รับการพิจารณาว่าเป็นเกมแรกในชุดเกมหลักที่แยกตัวออกจากแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด โดยนักวิจารณ์กล่าวว่าเกมนี้มีความคล้ายคลึงกับเกมแอ็คชันมากกว่า มีการใช้การจับภาพการเคลื่อนไหวสำหรับฉากคัตซีน และเป็นวิดีโอเกมเกมแรกที่ใช้ระบบกล้องเสมือนจริง ทีมงานหลายคนจาก เรซิเดนต์อีวิล เดิมได้ทำงานเกี่ยวกับ เรซิเดนต์อีวิล 5 เวอร์ชันไมโครซอฟท์ วินโดวส์ซึ่งได้รับการพัฒนาโดย Mercenary Technology
เรซิเดนต์อีวิล 5 ได้รับกระแสตอบรับในเชิงบวก แม้จะมีคำวิจารณ์เกี่ยวกับรูปแบบการควบคุมของเกม ตัวเกมได้รับการร้องเรียนเรื่องการเหยียดเชื้อชาติ แม้ว่าการสืบสวนโดยคณะกรรมการจัดประเภทภาพยนตร์แห่งอังกฤษจะพบว่าข้อร้องเรียนดังกล่าวไม่มีมูลความจริง เมื่อรวมตัวเกมเวอร์ชันต้นฉบับ เวอร์ชันพิเศษและเวอร์ชันรีมาสเตอร์ ตัวเกมทำยอดขายได้ 13.5 ล้านชุดในเดือนธันวาคม 2022 ทำให้เป็นเกมที่ขายดีที่สุดของแฟรนไชส์ เรซิเดนต์อีวิล และเกมเวอร์ชันต้นฉบับยังคงเป็นเกมที่ขายดีที่สุดของแคปคอมจนกระทั่งการมาถึงของเกม มอนสเตอร์ฮันเตอร์: เวิร์ล ในเดือนมีนาคม 2018 เกมภาคต่อ เรซิเดนต์อีวิล 6 วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เพลงชาติมอนเซอร์รัต

| --- | --- |
เพลงชาติของ มอนต์เซอร์รัต
เนื้อร้อง: Howard Fergus
ทำนอง: George Irish
รับไปใช้: 2013
เพลงชาติอย่างเป็นทางการของมอนเซอร์รัตคือ เพลงก็อดเซฟเดอะควีน ซึ่งใช้เป็นเพลงชาติสำหรับอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร.  ชาวมอนเซอร์รัตมีความต้องการที่จะใช้เพลงประจำชาติสำหรับใช้ในพิธี และ การแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ.  ในปี ค.ศ. 1990ได้มีการคัดเลือกเพลงประจำชาติ ที่จัดขึ้นโดยรัฐบาล.  ค.ศ. 1995 ได้เลือกเพลง มอนต์เซอร์รัตมายครันทรี (Montserrat my Country) โดย Denzil Edgecombe. ซึ่งไม่ได้รับความนิยม, แต่ยังมีข้อถกเถียงของบางกลุ่ม. ที่มีข้อสงสัยว่าเพลงประจำชาติของตนยังไม่ได้รับการตีพิมพ์ และ รับรองให้ใช้ – บทความจากหนังสือพิมพ์มอนต์เซอร์รัตรีพอร์ตเตอร์ (Montserrat Reporter) – นายกรัฐมนตรี, Reuben Meade, ได้ซักถามถึงทำนองที่ใช่ในเพลงประจำชาติซึ่งมีความคล้ายคลึงกับเพลงในฉบับเดิม. ที่ไม่สามรถระบุผู้เรียบเรียงทำนอง, เพลงประจำชาติฉบับปัจจุบัน มีชื่อว่า มาเธอร์แลนด์ (Motherland).
แหล่งข้อมูลอื่น

เพลงชาติมอนเซอร์รัต
แม่แบบ:มอนเซอร์รัต
เบียคโกะ ยูนะ

เบียคโกะ ยูนะ เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องคอนแทร็คเตอร์ เอ็มแอนด์วาย ปรากฏขึ้นเป็นคนที่ 3 เธอคือคอนแทรคเตอร์ธาตุลม เป็นลูกสาวคนที่ 3 ของตระกูลเบียคโกะ ปัจจุบันเป็นผู้รับใช้ของมิโกโตะ เธอเป็นสาวมีนิสัยน่ารัก ชอบแต่งตัวเลียนแบบคอสเพลย์ ปลอมตัวเป็นคุณครูใน ร.ร.ของโคตะ
ชุดที่ยูนะแต่งเลียนแบบ

ชุดแรกคือชุดว่ายน้ำทูพีซ โคตะได้เห็นถึงกับอึ้งทีเดียว
เป็นชุดของอาจารย์สีขาวๆ ปนดำ
เป็นชุดกระโปงบานสีขาวปนดำคล้ายกับชุดแรกแต่ว่ายูนะใส่หมวกด้วย
ชุดที่ 4 คือชุดซานตาครอส ยูนะจะเลียนแบบเหมือนกับซานตาครอสทุกประการ (แต่ไม่ใส่หนวด)
ชุดที่ 5 ชุดนี้คือตำรวจ ยูนะจะเหน็บปืนไว้ด้วย
ชุดที่ 6 คือชุดตำรวจอวกาศที่ยูนะดัดแปลงเอา
ชุดที่ 7 เป็นชุดคุ้มครองไฟป่ายูนะเอาไว้เดินป่า
ชุดที่ 8 กิโมโนสีขาว เป็นชุดที่ยูนะเตรียมมาไว้แก้หนาว
ท่าต่อสู้ของยูนะ

อาวุธทำสัญญา - กังหันพายุ  กังหันนี้จะเป็นอาวุธที่จำเป็นของคอนแทร็คเตอร์หลาย ๆ คน เพราะสามารถจับสัญญาณของไซไกส์ได้ ที่ปลายกังหันก็มีพู่กันที่จะทำให้เขยนข้อความทำสัญญาได้
เชือกลม - เชือกลมสามารถดึงหรือสร้างโล่ห์ขึ้นได้
พายุพัดผัน - ปล่อยพลังลมแรงๆอัดศัตรูให้กระเด็น
สลาตันหน้าร้อน - เนื่อจากบุรุษแผ่นดินไหวทำให้อากาศร้อนแบบทะเลทราย ยูนะจึงปล่อยพายุลมเข้าโจมตีพร้อมกับความร้อน
พายุหมุน-สลาตันใบไม้ผลิ - จะสร้างพายุขึ้นรอบตัวยูนะปัดเป่าศัตรูให้กระเด็น
เค็ง คิตะมุระ

| เคน ken |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: เคน คิตะมุระ
รู้จักในชื่อ: เคน
เกิด: 28 พฤศจิกายน  2511
ที่เกิด: ชิงะ ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักดนตรี
เครื่องดนตรี: กีตาร์

เว็บไซต์: เวปไซต์ทางการ
เคน มีชื่อจริงว่า เคน คิตะมุระ (ญี่ปุ่น: 北村 健; โรมาจิ: Kitamura Ken) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ในเมืองไมบะระ จังหวัดชิงะ ญี่ปุ่น เป็นนักดนตรี ในวง  L'Arc~en~Ciel
ผลงาน

บทความหลัก: L'Arc~en~Ciel
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ Ken (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ L'Arc~en~Ciel เก็บถาวร 2008-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เจสตรอม

| --- | --- |

ประเภท: ส่วนตัว (บริษัทลูกของบริษัท Johnny & Associates)
อุตสาหกรรม: ดนตรี, ภาพยนตร์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2001
ผู้ก่อตั้ง: Johnny Kitagawa 
สำนักงานใหญ่:  โตเกียว, ญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: จูลี่ เคโกะ ฟุจิชิม่า (ประธานบริษัท, CEO)
บริษัทแม่: Johnny & Associates
บริษัทในเครือ: J-One Records
เว็บไซต์: J Storm Official Website
| J Storm |
| --- | --- |
บริษัทแม่: Johnny & Associates
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2001
ผู้ก่อตั้ง: จอห์นนี คิตะงะวะ
จัดจำหน่าย: โซนี่มิวสิค    เอเว็กซ์ เอเชีย    เอเว็กซ์ ไต้หวัน  เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์  จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่  ยูนิเวอร์แซล เร็คคอร์ด
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ประเทศต้นกำเนิด:  ญี่ปุ่น
ที่ตั้ง: โตเกียว
เจสตอรม เป็นบริษัทอุตสหกรรมเพลงและภาพยนตร์ภายใต้บริษัท Johnny & Associates ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2001 เพื่อเป็นตัวแทนในการจัดจำหน่ายสินค้าต่างๆของวง อาราชิ ซึ่งชื่อบริษัทได้ตั้งมาจากชื่อของวง (สตรอม และ อาราชิ มีความหมายเดียวกัน คือ "พายุ")
นอกจากจะจัดจำหน่าย ซีดี และ ดีวีดี บริษัทยังได้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ที่แสดงโดยสมาชิกของค่ายจอห์นนี่อีกด้วย เจสตรอมยังเคร่งครัดกับลิขสิทธิ์รูปภาพของบุคลากรในบริษัทเช่นเดียวกับบริษัทแม่ของตน โดยห้ามมีการเผยแพร่รูปสมาชิกในเครือจอห์นนี่ไปตามเว็บไซต์ต่างๆ
ศิลปิน

เจสตอรมได้จัดจำหน่ายผลงานซิงเกิลและอัลบั้มของอาราชิตั้งแต่ปี 2002 หลังจากที่หมดสัญญากับค่าย Pony Canyon ค่ายเพลงที่จัดจำหน่ายผลงานของวงตั้งแต่ตอนก่อตั้งวงปี 1999 โดยซิงเกิลแรกภายใต้สังกัดใหม่คือ "A Day in Our Life" ในปี 2008 Tokio วงร่วมสังกัดจอห์นนี่ ได้เริ่มจำหน่ายผลงานภาคใต้ชื่อของเจสตอรมเช่นกัน
อาราชิ
เฮย์!เซย์! จัมพ์
TOKIO
ศิลปิน > J-One Records

ค่ายย่อยที่ตั้งขึ้นมาเพื่อ KAT-TUN โดยเฉพาะ โดยชื่อของ J-One มีความหมายการันตีถึงอันดับยอดขายเป็นอันดับ 1 ปัจจุบันทุกซิงเกิลและอัลบั้มที่จัดจำหน่ายออกมาสามารถครองอันดับ 1 ในออริก้อนชารทได้ทั้งหมด
KAT-TUN
ภาพยนตร์

Pika☆nchi Life is Hard Dakedo Happy 「ピカ☆ンチ　Life is Hard　だけど　Happy」 (2002)
Cosmic Rescue (2003)
Pika☆☆nchi Life is Hard Dakara Happy 「ピカ☆☆ンチ　Life is Hard　だから　Happy」 (2004)
Fantastipo (2005)
Kiiroi Namida 「黄色い涙」 (2007)
ภาพยนตร์ > ผลงานโปรดักชั่นร่วม

Eiga Kurosagi「映画 クロサギ」 (2008)
Kakushi Toride no San-Akunin: The Last Princess「隠し砦の三悪人 THE LAST PRINCESS」 (2008)
ผลงานเพลงประกอบละคร

Kisarazu Cat's Eye (TV series) Original Soundtrack
Hana Yori Dango (TV series) Original Soundtrack
แหล่งข้อมูลอื่น

J Storm Official Website เก็บถาวร 2008-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
J-One Records Official Website เก็บถาวร 2008-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เคโอ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เคโอ (แก้ความกำกวม)
เคโอ (ญี่ปุ่น: 慶応; โรมาจิ: 'Keiō') เป็น ศักราชของญี่ปุ่น  หลังจาก เก็นจิ และก่อน เมจิ ช่วงเวลาจากเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1865 ถึงเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 1868 จักรพรรดิผู้ครองราชสมบัติคือ จักรพรรดิโคเม (孝明天皇) และ จักรพรรดิเมจิ (明治天皇)
เหตุการณ์สำคัญในปีเคโอ

ค.ศ. 1866 (ปีเคโอที่ 2): โกเรียวกากุ สร้างเสร็จสมบูรณ์
29 สิงหาคม ค.ศ. 1866 (ปีเคโอที่ 2 วันที่ 20 เดือน 7): โชกุน โทกูงาวะ อิเอโมจิ ถึงแก่อสัญกรรมที่ โอซากะ บากูฟุได้ถวายฎีกาขอให้ ฮิโตสึบาชิ โยชิโนบุ ควรได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง
10 มกราคม ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 2 วันที่ 5 เดือน 12): โยชิโนบุได้รับแต่งตั้งเป็นโชกุน
30 มกราคม ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 2 วันที่ 25 เดือน 12) จักรพรรดิโคเม เสด็จสวรรคต
13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 9 เดือน 1): เจ้าชายมุตสึฮิโตะเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็น จักรพรรดิเมจิ
9 พฤศจิกายน 1867 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 14 เดือน 10) โทกูงาวะ โยชิโนบุยินยอมถวายคืนพระราชอำนาจสู่ราชสำนักตามแผน ไทเซโฮคัง ของ ซากาโมโตะ เรียวมะ ซามูไรนักปฏิรูป
10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 15 เดือน 10): มีพระบรมราชโองการรับรองการฟื้นฟูราชสำนัก
10 ธันวาคม ค.ศ. 1867 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 15 เดือน 11) ซากาโมโตะ เรียวมะ และ นากาโอกะ ชินตาโร น้องชายร่วมสาบานถูกลอบสังหารที่ ร้านโอมิยะ
6 มกราคม ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 3 วันที่ 10 เดือน 12): การฟื้นฟูราชสำนักประกาศแก่ คูเงะ ปี ค.ศ. 1868 เริ่มปีเคโอที่ 3 และยังไม่เป็นปีเมจิที่ 1 จนกระทั่งวันที่ 7 เดือน 9 ของปีเคโอที่ 4
27 มกราคม ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4 วันที่ 3 เดือน 1): สงครามโบชิง เริ่มต้นด้วย ยุทธการโทบะ–ฟูชิมิ
3 กันยายน ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4 วันที่ 17 เดือน 7) เอโดะถูกเปลี่ยนชื่อเป็น โตเกียว หมายถึง เมืองหลวงทางตะวันออก
8 ตุลาคม ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4 วันที่ 22 เดือน 8): ยุทธการที่ไอซุ เริ่มต้นขึ้น
12 ตุลาคม ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4 วันที่ 26 เดือน 8) จักรพรรดิเมจิ บรมราชาภิเษกที่ ชิชินเด็น ใน เกียวโต
23 ตุลาคม 1868 (ปีเคโอที่ 4/ปีเมจิที่ 1 วันที่ 7 เดือน 9): ศักราชถูกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการจากปี เคโอ เป็นปี เมจิ และได้มีการนิรโทษกรรม การนำศักราชปีเมจิมาใช้มีผลย้อนหลังถึงวันที่ 25 มกราคม ปี ค.ศ. 1868 (ปีเคโอที่ 4/ปีเมจิที่ 1 วันที่ 1 เดือน 1)
ตารางเทียบศักราช

| เคโอ | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. | 1865 | 1866 | 1867 | 1868 |
| พ.ศ. | 2408 | 2409 | 2410 | 2411 |