stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรียลกัมพูชา
เรียลที่สอง (ค.ศ. 1980–ปัจจุบัน) > เหรียญ

เหรียญรุ่นแรกเป็นเหรียญ 5 เรียลซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2522 และทำจากอะลูมิเนียม ไม่มีการสร้างเหรียญอีกเลยจนถึงปี 2537 เมื่อมีการนำเหรียญ 50, 100, 200 และ 500 มาใช้ อย่างไรก็ตามมักไม่ค่อยพบในการหมุนเวียนเงินตรา
| เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> ภาพ.ด้านหน้า | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> ภาพ.ด้านหลัง | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> มูลค่า.มูลค่า | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> เส้นผ่าศูนย์กลาง.เส้นผ่าศูนย์กลาง | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> มวล.มวล | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> ส่วนประกอบ.ส่วนประกอบ | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> ขอบ.ขอบ | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> ด้านหน้า.ด้านหน้า | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> ด้านหลัง.ด้านหลัง | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> ปีที่ประกาศใช้.ปีที่ผลิตเหรียญ | เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนสกุลเงินเรียลกัมพูชา> ปีที่ประกาศใช้.ถอน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | 50 เรียล | 15.9 mm | 1.6 g | เหล็กกล้า | เรียบ | ค่า, ปีที่ผลิตเหรียญในพุทธศักราชและปฏิทินเกรกอเรียน | วิมานเอกราชในพนมเปญ | 1994 |  |
|  |  | 100 เรียล | 17.9 mm | 2 g | เหล็กกล้า | เรียบ | ค่า, ปีที่ผลิตเหรียญในพุทธศักราชและปฏิทินเกรกอเรียน | นครวัด | 1994 |  |
|  |  | 200 เรียล | 20 mm | 2.4 g | เหล็กกล้า | เรียบ | ค่า, ปีที่ผลิตเหรียญในพุทธศักราชและปฏิทินเกรกอเรียน | พานทูลรัฐธรรมนูฐพระราชพิธี (พานแว่นฟ้า) 2 อัน ข้างบนเป็นสัญลักษณ์โอม (ในภาษาเขมร) ซึ่งมีแสงเปล่งออกมา | 1994 |  |
|  |  | 500 เรียล | 25.8 mm | 6.5 g | เหล็กกล้าตรงกลาง, ทองเหลืองที่ขอบวง | ขอบเรียบและหยัก | ค่า, ปีที่ผลิตเหรียญในพุทธศักราชและปฏิทินเกรกอเรียน | ตราแผ่นดินของกัมพูชา (ขนาดเล็ก) | 1994 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Cambodian Currency Collection - Depicts every banknote issued in Cambodia
Historical banknotes of Cambodia (ในภาษาอังกฤษและเยอรมัน)
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
เอเชียเหนือและกลาง:  เท็งเกคาซัคสถาน  ซอมคีร์กีซสถาน  โซโมนีทาจิกิสถาน  มานัตเติร์กเมนิสถาน  ซอมอุซเบกิสถาน  รูเบิลรัสเซีย 
เอเชียตะวันออก:  หยวนจีน  ดอลลาร์ฮ่องกง  ปาตากามาเก๊า  เยนญี่ปุ่น  วอนเกาหลีเหนือ  วอนเกาหลีใต้  ทูกรีกมองโกเลีย  ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ 
เอเชียใต้:  ฏากาบังกลาเทศ  งุลตรัมภูฏาน  รูปีอินเดีย  รูฟียาห์มัลดีฟส์  รูปีเนปาล  รูปีปากีสถาน  รูปีศรีลังกา  ดอลลาร์สหรัฐ บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี 
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้:  ดอลลาร์บรูไน  จัตพม่า  เรียลกัมพูชา  เซ็งตาวูติมอร์-เลสเต  รูปียะฮ์อินโดนีเซีย  กีบลาว  ริงกิตมาเลเซีย  เปโซฟิลิปปินส์  ดอลลาร์สิงคโปร์  บาทไทย  ดอลลาร์สหรัฐ ติมอร์-เลสเต  ด่งเวียดนาม 
เอเชียตะวันตก:  อัปซาร์อับฮาเซีย ไม่เป็นที่ยอมรับ  อัฟกานีอัฟกานิสถาน  ดรัมอาร์มีเนีย  มานัตอาเซอร์ไบจาน  ดีนาร์บาห์เรน  ปอนด์อียิปต์ ฉนวนกาซา  ยูโร ไซปรัส  ลารีจอร์เจีย  เรียลอิหร่าน  ดีนาร์อิรัก  เชเกลอิสราเอลใหม่  ดีนาร์จอร์แดน  ดีนาร์คูเวต  ปอนด์เลบานอน  ดรัมนากอร์โน-คาราบัค ไม่เป็นที่ยอมรับ  เรียลโอมาน  รูเบิลรัสเซีย อับฮาเซีย  เซาท์ออสซีเชีย  ริยาลกาตาร์  ริยาลซาอุดีอาระเบีย  ปอนด์ซีเรีย  ลีราใหม่ตุรกี  เดอร์แฮมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เรียลเยเมน 
สกุลเงินในอดีต:  วอนเกาหลี  เยนเกาหลี  เยนไต้หวัน  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ด่งเวียดนามเหนือ  ด่งเวียดนามใต้  ปอนด์อิสราเอล 
 สกุลเงิน ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ทวีปแอฟริกา เขตโอเชียเนีย 
ธนบัตรเรียลรุ่นแรกๆ ช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ถึง รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
เจตมนต์ มละโยธา

| เจตมนต์ มละโยธา |
| --- | --- |
รู้จักในชื่อ: เจ
ที่เกิด: กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป, ร็อก, อัลเทอร์เนทีฟ
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง
ค่ายเพลง: สมอลล์รูม
เจตมนต์ มละโยธา หรือ เจ อดีตสมาชิกของวงดนตรีพราว และเป็นศิลปินเดี่ยวในชื่อเพนกวินวิลล่า
ประวัติ

เจ เริ่มเข้าสู่วงการดนตรีในขณะที่เขากำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ด้วยการเป็นมือกีต้าร์ของวง พราว หลังจากนั้น เจ เริ่มงานกับค่ายเพลงสมอลล์รูม จากการทำเพลงประกอบโฆษณามากมายหลายชิ้น เพลงที่พอจะคุ้นหูกันบ้างก็อย่าง Happy D-Prompt, Heineken, Hutch, PCT, Scott เป็นต้น
เมื่อทางค่ายเพลงสมอลล์รูมออกอัลบั้มรวมเพลงของค่ายในอัลบั้ม "Smallroom 001 : What Happens in This Smallroom?" เจ ได้มีส่วนร่วมในการผลิต และในอัลบั้มนี้เองเขาได้ทำเพลงในนามของเพนกวินวิลล่า (Penguin Villa) ขึ้น โดยทำเพลง "ใครจะรู้" บรรจุในอัลบั้มรวมเพลงนี้
ที่มาของชื่อเพนกวินวิลล่า (Penguin Villa) เกิดจากตอนที่ เจ เป็นเด็กเล่นเกมกับเพื่อน ซึ่งเป็นเกมที่ใช้ตัวละครในเกมเป็นนก และนกตัวที่ เจ เล่นแทนตัวคือ เพนกวิน และคนที่ให้เล่มเกมนี้คือแม่ของเจ และแม่เคยบอกว่า "นกเพนกวินมันเหมือนเจเลยนะ มันช้า ๆ อ้วน ๆ" ด้วยความที่ตอนเด็กนั้น เจ รูปร่างอ้วน ส่วนคำว่า "วิลล่า" มาจากการ์ตูนเรื่อง ด็อกเตอร์สลัมกับหนูน้อยอาราเร่ ซึ่งในเนื้อเรื่องในการ์ตูนจะเป็นเรื่องราวในหมู่บ้านเพนกวิน เจ ชอบชื่อนี้จึงนำมาใช้เป็นชื่อเพนกวินวิลล่า
เมื่อมีการทำอัลบั้มรวมเพลงของค่ายในชุดที่สองซึ่งชื่อ "Smallroom 002 : Songs from The Audience" นอกจากเขาจะได้ทำเพลง " เพลงในใจ" ในชื่อเพนกวินวิลล่าแล้ว เขายังได้เริ่มงานโปรดิวซ์และโคโปรดิวซ์ให้กับวงอื่น ๆ อีกด้วย เช่น อัลบั้ม Pastel Mood ของ อาร์มแชร์ อัลบั้ม "Paradise" ของวง ไคโจบราเธอร์
ปลายปี พ.ศ. 2545 เขาได้ร่วมงานกับปราบดา หยุ่น นักเขียนรางวัลซีไรต์ ในนาม บัวหิมะ และเป็นอัลบั้มประกอบนวนิยายเรื่องแรกของปราบดา ในชื่อชุด "ชิท-แตก" นอกจากผลงานเพลงโฆษณา และเพลงในอัลบั้มต่าง ๆ แล้ว เจ ยังได้รับเลือกจากเป็นเอก รัตนเรือง ผู้กำกับภาพยนตร์ให้ทำเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล" หรือ "Last life in the universe"
และผลงานล่าสุดของ เจ ภายใต้ ชื่อเพนกวินวิลล่าสำหรับอัลบั้มเต็มอัลบั้มแรกได้วางแผงเมื่อปลายปี พ.ศ. 2547 ที่ผ่านมา โดยใช้ชื่อชุดว่า "ออกไปข้างนอก"
ผลงาน > อัลบั้ม

1. ออกไปข้างนอก
 (พ.ศ. 2547)
ผลงาน > ซิงเกิ้ล

1. Good Morning (พ.ศ. 2553)
รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขาที่เข้าชิง | จากผลงาน | ผลการตัดสิน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2566 | โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2022 | บันทึกเสียงแห่งปี | "นับ 1 ไม่ถึง 10" | เสนอชื่อเข้าชิง |
ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์

| ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 (34 ปี) ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: ศุภากร ประทีปถิ่นทอง​ (2559–2562; หย่า)
อาชีพ: นักแสดง, นักเต้น
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: เก้อ - เค้าเรียกผมว่าความรัก (2555)  แพรวา - สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย (2556)  ดาว - กุหลาบเล่นไฟ (2557)  พักตรา - รอยรักแรงแค้น (2558)
สังกัด: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (2556–2559)
ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ (เกิด 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น โบว์ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง เค้าเรียกผมว่าความรัก (2555)
ประวัติ

ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ ชื่อเล่น โบ เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 สำเร็จการศึกษาในระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้วยความที่โบเป็นคนที่เรียนเก่งทำให้ได้ทุนไปเรียนต่อที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 4 ปี ที่ Ritsumeikan Asia Pacific University ด้านรัฐศาสตร์ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
โบมีสามารถพิเศษ สามารถพูดได้มากถึง 6 ภาษา ได้แก่ ไทย, อังกฤษ, ญี่ปุ่น, ฝรั่งเศส, เกาหลี และสเปน
หลังจากกลับมาจากประเทศญี่ปุ่น โบ มาออดิชั่นและได้ถูกเลือกให้เป็นนางเอกภาพยนตร์ เรื่อง เค้าเรียกผมว่าความรัก คู่กับ อารักษ์ อมรศุภสิริ และได้เป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 และมีผลงานละครเรื่องแรกคือ ไฟหวน
ในปี 2557 ได้พลิกมารับบทร้ายครั้งแรก ในละครเรื่องกุหลาบเล่นไฟ และในปี 2558 ประสบความสำเร็จกับบท พักตรา ในละคร รอยรักแรงแค้น
ธัญญะสุภางค์พักงานแสดงชั่วคราว เพื่อบินไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโท ในสาขา Integrated Marketing ที่นิวยอร์ก ยูนิเวอร์ซิตี้ (NYU) ประเทศสหรัฐอเมริกา (ปัจจุบันจบการศึกษาแล้ว)​
ชีวิตส่วนตัว

ชีวิตส่วนตัว ธัญญะสุภางค์ ได้พบรักและคบหาดูใจ กับ เอก จิรัฏฐ์ บูรพาพัฒนะกูล ชื่อเดิม (ศุภากร ประทีปถิ่นทอง) หรือ เอก เด็กวัดร้อยล้าน มาทั้งหมด 5 ปี อดีตเคยเป็นเด็กวัด ที่วัดท่าไม้ ได้มุมานะทำธุรกิจส่วนตัวด้านอสังหาริมทรัพย์ จนร่ำรวยมีเงินเป็นร้อยล้านตั้งแต่อายุยังน้อย ก่อนจะผันตัวเองมาเป็นนักแสดงและพบรักกับนางเอกสาวช่อง 7 ธัญญะสุภางค์ กับ เอก ได้ประกาศหมั้นบนสะพานพระราม 8 กลางแม่น้ำเจ้าพระยา วันพฤหัสบดี ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2559 และมีการฉลองสมรสใน วันศุกร์ ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2559 ณ รีสอร์ตบุรีธารา อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร  ปัจจุบันหย่ากันแล้วและไม่มีบุตรธิดาด้วยกัน
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2556 |  ไฟหวน | มัทนา เทพบริบาล |
| 2556 | ยมบาลเจ้าขา ตอน ท่องนรก | มารี |
| 2556 | สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย  | แพรวา มหาโชคตั้งสิริ |
| 2557 | 7 มงกุฎ  | กมลชนก (ฟ้าใส) |
| 2557 | กุหลาบเล่นไฟ | ปัทมาศ เบญจประเสริฐ (ดาว) |
| 2558 | รอยรักแรงแค้น | พักตรา เลิศปัญญาวุฒิ |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2555 | เค้าเรียกผมว่าความรัก | เก้อ |
ผลงาน > ละครเวที

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2556 | ว้าวุ่น 2013 ซีนย้อนยุค แต่มุขทันสมัย | หวาน | เปิดการแสดง ระหว่างวันที่ 13-29 กันยายน 2556  ณ โรงละครเอ็ม เธียเตอร์ |
รางวัล

(เข้าชิง 1 ใน 5) รางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 13 ประจำปี 2558 นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจาก รอยรักแรงแค้น
รางวัล สยามดาราสตาร์ส อวอร์ด 2016 สาขา นักแสดงนำยอดเยี่ยม จาก รอยรักแรงแค้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ ที่เฟซบุ๊ก
ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ ที่เฟซบุ๊ก
ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ ที่อินสตาแกรม
ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ ที่อินสตาแกรม
ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ประชากรศาสตร์กัมพูชา

ภาพรวมของประชากรในประเทศกัมพูชาในด้านความหนาแน่นของประชากร กลุ่มชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา ภาพรวมด้านสาธารณสุข สถานะทางเศรษฐกิจ ศาสนา และอื่น ๆ เป็นดังนี้
จำนวน

ระหว่าง ค.ศ. 1874–1921 ประชากรทั้งหมดของประเทศกัมพูชาเพิ่มขึ้นจาก 946,000 คนเป็น 2.4 ล้านคน ใน ค.ศ. 1950 เพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 3,710,107–4,073,967 คน ใน ค.ศ. 1962 เพิ่มเป็น 5.7 ล้านคน ก่อน ค.ศ. 1975 อัตราการเพิ่มของประชากรในกัมพูชาเป็น 2.2% ต่อปี ซึ่งต่ำสุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใน พ.ศ. 2518 ที่เขมรแดงขึ้นสู่อำนาจ คาดว่ามีประชากรราว 7.3 ล้านคนและ 1-2 ล้านคนที่เสียชีวิตระหว่าง ค.ศ. 1975–1978 ใน พ.ศ. 2524 สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชากล่าวว่ามีประชากรประมาณ 6.7 ล้านคน อัตราการเพิ่มประชากรระหว่าง ค.ศ. 1975–1984 เป็น 2.3% ต่อปี
ใน ค.ศ. 1959 มีประชากรประมาณ 45%อายุต่ำกว่า 15 ปี ต่อมา ใน ค.ศ. 1962 เพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ เป็น 46% และประชากรที่อายุระหว่าง 15–64 ปี เป็น 52% โดยมี 2% มากกว่า 65 ปี ร้อยละของชายและหญิงอยู่ในระดับเท่า ๆ กัน
|  | ประชากรทั้งหมด (พันคน) | อายุ 0–14 (%) | อายุ 15–64 (%) | อายุ 65+ (%) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1950 | 4 346 | 42.2 | 55.1 | 2.7 |
| 1955 | 4 840 | 42.3 | 55.0 | 2.7 |
| 1960 | 5 433 | 42.5 | 54.8 | 2.7 |
| 1965 | 6 141 | 42.8 | 54.4 | 2.7 |
| 1970 | 6 938 | 43.2 | 54.0 | 2.8 |
| 1975 | 7 098 | 42.3 | 54.9 | 2.8 |
| 1980 | 6 506 | 39.0 | 58.1 | 2.9 |
| 1985 | 7 920 | 42.1 | 55.0 | 2.9 |
| 1990 | 9 532 | 43.8 | 53.4 | 2.8 |
| 1995 | 11 169 | 47.5 | 49.7 | 2.8 |
| 2000 | 12 447 | 41.6 | 55.4 | 3.00 |
| 2005 | 13 358 | 36.4 | 60.3 | 3.3 |
| 2010 | 14 138 | 31.9 | 64.3 | 3.8 |
| ช่วงเวลา | จำนวนทารกรอดชีวิตต่อปี | จำนวนตายต่อปี | การเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติต่อปี | CBR1 | CDR1 | NC1 | TFR1 | IMR1 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1950-1955 | 208 000 | 109 000 | 99 000 | 45.4 | 23.8 | 21.6 | 6.29 | 165.1 |
| 1955-1960 | 232 000 | 113 000 | 119 000 | 45.2 | 22.1 | 23.1 | 6.29 | 152.0 |
| 1960-1965 | 260 000 | 118 000 | 142 000 | 44.9 | 20.4 | 24.5 | 6.29 | 139.5 |
| 1965-1970 | 287 000 | 127 000 | 160 000 | 43.9 | 19.4 | 24.5 | 6.22 | 130.0 |
| 1970-1975 | 280 000 | 158 000 | 122 000 | 39.9 | 22.5 | 17.4 | 5.54 | 180.9 |
| 1975-1980 | 227 000 | 272 000 | - 45 000 | 33.4 | 40.0 | -6.6 | 4.70 | 263.2 |
| 1980-1985 | 410 000 | 127 000 | 283 000 | 56.9 | 17.7 | 39.2 | 7.00 | 134.0 |
| 1985-1990 | 407 000 | 115 000 | 292 000 | 46.7 | 13.2 | 33.5 | 6.00 | 97.9 |
| 1990-1995 | 417 000 | 121 000 | 296 000 | 40.3 | 11.3 | 29.0 | 5.44 | 90.0 |
| 1995-2000 | 358 000 | 121 000 | 237 000 | 30.3 | 10.2 | 20.1 | 4.32 | 83.3 |
| 2000-2005 | 323 000 | 117 000 | 206 000 | 25.1 | 9.1 | 16.0 | 3.41 | 72.9 |
| 2005-2010 | 321 000 | 113 000 | 207 000 | 23.3 | 8.3 | 15.0 | 2.80 | 62.4 |
1 CBR = อัตรการเกิดทั้งหมด(ต่อ 1000 คน); CDR = จำนวนตายทั้งหมด(ต่อ 1000 คน); NC = การเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติ(ต่อ 1000 คน); TFR = อัตราการเจริญพันธุ์ทั้งหมด(จำนวนเด็กต่อหญิงหนึ่งคน); IMR = อัตราการตายของทารกต่อเด็กที่เกิด 1000 คน
อัตราการเจริญพันธุ์

จากการทำสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2010 อัตราการเจริญพันธุ์ในกัมพูชาเป็นทารก 3.0 คนต่อหญิง 1 คนใน ค.ศ. 2010 ก่อนหน้านี้ ใน ค.ศ. 2000 เป็นทารก 4.0 คนต่อหญิง 1 คน และเป็นเป็นทารก 3.4คนต่อหญิง 1 คนใน ค.ศ. 2005 หญิงในเขตเมืองมีค่าเฉลี่ยที่ทารก 2.2 คนต่อหญิง 1 คน ส่วนในชนบทเป็นทารก 3.3 คนต่อหญิง 1 คน อัตราการเจริญพันธุ์สูงในจังหวัดมณฑลคีรีและรัตนคีรี ซึ่งเป็นทารก 4.5 คนต่อหญิง 1 คน ต่ำที่สุดในพนมเปญซึ่งเป็นทารก 2.0 คนต่อหญิง 1 คน โดยหญิงที่มีการศึกษาจะมีบุตรน้อยกว่าหญิงที่ไม่ได้รับการศึกษา
อัตราการตายของเด็กและทารก

อัตราการตายของเด็กในกัมพูชากำลังลดลง  อัตราการตายของทารกคือ 45 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนในช่วงห้าปีที่ผ่านมา เทียบกับที่เคยมีรายงานว่า 66 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน ค.ศ. 2005 และ  95 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน ค.ศ. 2000 อัตราการตายของเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปีลดลงจาก 124 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน ค.ศ. 2000 มาเป็น  83 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน ค.ศ. 2005 และเป็น 54 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คนใน ค.ศ. 2010
การลดลงของอัตราการตาบของเด็กมีความเกี่ยวข้องกับระดับการศึกษาของแม่ อัตราการตายของเด็กทารกจะสูงเป็นสองเท่าในมารดาที่ไม่ได้รับการศึกษาและในชนบทจะสูงกว่าในเมือง อัตราการตายในแต่ละจังหวัดก็ต่างกัน โดยในพนมเปญเป็น 13 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คน ส่วนในจังหวัดกำปงชนังและสวายเรียงเป็น 78 คนต่อผู้รอดชีวิต 1,000 คน
อายุขัยเฉลี่ย

ใน ค.ศ. 1959 อายุขัยเฉลี่ยของผู้ชายเป็น 44.2 ปี และผู้หญิงเป็น 43.3 ปี ใน พ.ศ. 2513 อายุขัยเฉลี่ยเพิ่มขึ้น 2.5 ปี
กลุ่มชาติพันธุ์

แบ่งเป็นชาวเขมร 90% ชาวเวียดนาม 5% ชาวจีน 1% อื่น ๆ 4%
ภาษา

ภาษาเขมร ซึ่งเป็นภาษาราชการ 95% ภาษาอื่น ๆ ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเวียดนาม ภาษาจีน ภาษาเยอรมัน ภาษาไทย ภาษารัสเซีย ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี ในปัจจุบัน ภาษาอังกฤษและภาษาจีนเป็นภาษาต่างชาติที่กำลังเป็นที่สนใจในกัมพูชา ภาษาอื่น ๆ ในกัมพูชาจัดเป็นภาษาส่วนน้อย
ประชากรของกัมพูชาแบ่งตามภาษาแม่ใน ค.ศ. 1998 และ ค.ศ. 2008
| ภาษา แม่ | ภาษา  ตระกูล | 1998> จำนวน | 1998> % | 2008> จำนวน | 2008> % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ภาษาเขมร | มอญ-เขมร | 10,942,066 | 95.7 | 12,901,447 | 96.3 |
| ภาษาจาม | ออสโตรนีเซียน |  |  | 204,080 | 1.52 |
| ภาษาเวียดนาม | เวียตติก | 140,328 | 1.23 | 72,775 | 0.54 |
| ภาษามนอง | มอญ-เขมร |  |  | 37,507 | 0.28 |
| ภาษาตำปวน | มอญ-เขมร |  |  | 31,013 | 0.23 |
| ภาษากุย | มอญ-เขมร |  |  | 28,612 | 0.21 |
| ภาษาจราย | ออสโตรนีเซียน |  |  | 26,335 | 0.20 |
| ภาษาบเรา | มอญ-เขมร |  |  | 19,988 | 0.15 |
| ภาษาลาว | ขร้า-ไท | 24,854 | 0.22 | 18,515 | 0.14 |
| ภาษาโปรป |  |  |  | 9,025 | 0.07 |
| ภาษาเสตียง | มอญ-เขมร |  |  | 6,541 | 0.05 |
| ภาษาจีน | จีน-ทิเบต | 26,721 | 0.23 | 6,530 | 0.05 |
| ภาษากะเว็ต | มอญ-เขมร |  |  | 6,218 | 0.05 |
| ภาษาโกรล | มอญ-เขมร |  |  | 4,202 | 0.03 |
| ภาษาไทย | ขร้า-ไท | 2,482 | 0.02 | 2,458 | 0.02 |
| ภาษาโรออง |  |  |  | 1,831 | 0.01 |
| ภาษาเปียร์ | มอญ-เขมร |  |  | 1,827 | 0.01 |
| ภาษาเมล | มอญ-เขมร |  |  | 1,697 | 0.01 |
| ภาษาทมูน | มอญ-เขมร |  |  | 865 | 0.01 |
| ภาษาส่วย | มอญ-เขมร |  |  | 857 | 0.01 |
| ภาษาชอง | มอญ-เขมร |  |  | 743 | 0.01 |
| ภาษาเกลือง |  |  |  | 702 | 0.01 |
| ภาษาสะโอช | มอญ-เขมร |  |  | 445 | 0.00 |
| ภาษาจรุก |  |  |  | 408 | 0.00 |
| ภาษาลอน |  |  |  | 327 | 0.00 |
| ภาษาราเด | ออสโตรนีเซียน |  |  | 21 | 0.00 |
| ภาษามอญ | มอญ-เขมร |  |  | 19 | 0.00 |
| ภาษากจัก |  |  |  | 10 | 0.00 |
| อื่น ๆ หรือไม่ระบุ | อื่น ๆ หรือไม่ระบุ | 301,205 | 2.63 | 10684 | 0.08 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 11,437,656 | 11,437,656 | 13,395,682 | 13,395,682 |
ศาสนา

| ศาสนาในกัมพูชา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสนา | ศาสนา |  | ร้อยละ | ร้อยละ |
| ศาสนาพุทธนิกายเถรวาท | ศาสนาพุทธนิกายเถรวาท |    | 92% | 92% |
| ศาสนาพุทธนิกายมหายาน | ศาสนาพุทธนิกายมหายาน |    | 3% | 3% |
| ศาสนาอิสลาม | ศาสนาอิสลาม |    | 1.6% | 1.6% |
| ศาสนาคริสต์ | ศาสนาคริสต์ |    | 0.2% | 0.2% |
| อื่น ๆ  | อื่น ๆ  |    | 3.2% | 3.2% |
ชาวกัมพูชานับถือศาสนาพุทธ 95%, ศาสนาอิสลาม 1.6%, ศาสนาคริสต์ 0.2%, อื่น ๆ 3.2%
ชาวกัมพูชาโพ้นทะเล

ประเทศต่อไปนี้มีชาวกัมพูชาโพ้นทะเลอาศัยอยู่
ไทย
เวียดนาม
สหรัฐอเมริกา
ฝรั่งเศส
มาเลเซีย
ออสเตรเลีย
แคนาดา
นิวซีแลนด์
จีน
บริเตนใหญ่
ลาว
สิงคโปร์
ฮ่องกง
แผนภูมิรูปปิรามิดของประชากรกัมพูชาจนถึง ค.ศ. 2005
แผนที่แสดงกลุ่มชาติพันธุ์ในกัมพูชา
ทรัพย์สินส่วนบุคคล

เครื่องหมายเขียน Proprietas Privata (PP) ในมอลตา
ทรัพย์สินส่วนบุคคล (อังกฤษ: private property) คือชื่อเรียกทางกฎหมายของความเป็นเจ้าของในทรัพย์สินของนิติบุคคล ทรัพย์สินส่วนบุคคลแตกต่างจากทรัพย์สินสาธารณะที่เป็นของรัฐและต่างจากทรัพย์สินส่วนรวม (collective property หรือ cooperative property)  ที่เจ้าของเป็นองค์การนอกภาครัฐ ทรัพย์สินส่วนบุคคลอาจเป็นได้ทั้งสังหาริมทรัพย์ส่วนตัว (สินค้าบริโภค) หรือสินค้าประเภททุน (capital goods) ทรัพย์สินส่วนบุคคลเป็นแนวคิดทางกฎหมายที่อธิบายและบังคับใช้ในระบบการเมืองของประเทศ
ฟร็องส์แว็งต์-กัทร์

| --- | --- |

ประเทศ: ประเทศฝรั่งเศส
พื้นที่แพร่ภาพ: ทั่วโลก
แบบรายการ
ภาษา: ฝรั่งเศส, อังกฤษ, อาหรับ และสเปน
ระบบภาพ: 1080i (HDTV) 576i (V2H1)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: France Médias Monde (รัฐบาลฝรั่งเศส)
บุคลากรหลัก:   Alain de Pouzilhac  Marc Saikali 
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 6 ธันวาคม 2006; 18 ปีก่อน (2006-12-06)
ชื่อเดิม: Chaîne française d'Information internationale (ก่อนกรกฎาคม ค.ศ. 2006)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.france24.com/en/ 
ออกอากาศ

ภาคพื้นดิน
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล  (แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์): ช่อง 33
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส: ช่อง 4
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล (อิตาลี): ช่อง 241
Saorview (ไอร์แลนด์): TG4 (02:00 – 07:00)
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล (สหรัฐ):   ช่อง 14.4 (Cobleskill, NY) 
Oqaab (อัฟกานิสถาน): ช่อง 46
ช่องโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมระบบซีแบนด์ (ไทย): V2H1
สื่อสตรีมมิง
ยูทูบทีวี: Watch Live
Canal Digitaal Live App: Watch Live
 
ฟร็องส์แว็งต์-กัทร์ (ฝรั่งเศส: France 24) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ฝรั่งเศสและข่าวนานาชาติที่ถือครองโดยรัฐ โดยมีฐานในปารีส ช่องนี้ออกอากาศในภาษาฝรั่งเศส อังกฤษ อาหรับ และสเปน และมีเป้าหมายไปยังตลาดต่างประเทศ
เครือข่าวนี้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ที่ย่านIssy-les-Moulineauxของปารีส โดยมีเป้าหมายยังตลาดทั่วโลกและออกอากาศโดยผู้ให้บริการโทรทัศน์ระบบบอกรับสมาชิกทั่วโลก  แต่ใน ค.ศ. 2010 ฟร็องส์แว็งต์-กัทร์เริ่มออกอากาศออนไลน์ เป้าหมายของเครือข่ายนี้คือ "ให้บริการสาธารณะทั่วโลกและจุดยืนด้านบรรณาธิการร่วมกัน" ใช้ Psi หรือ Ipm กด 219
นับตั้งแต่ ค.ศ. 2008 ช่องนี้ถือครองโดยรัฐบาลฝรั่งเศส ผ่านการถือหุ้นบริษัท France Médias Monde โดยมีงบประมาณประมาณ 100 ล้านยูโรต่อปี ผู้อำนวยการคนปัจจุบันของฟร็องส์แว็งต์-กัทร์คือ Vanessa Burggraf
รายการที่ออกอากาศ

The News ทุก ๆ ครึ่งชั่วโมง ออกอากาศเวลา 10 นาที สดจากห้องข่าวในปารีส
Live from Paris รายงานข่าวแบบต่อเนื่อง สดตั้งแต่เวลา 06:00–10:00 น. และ 19:00–00:00 น. เวลากรุงปารีส)
Weather พยากรณ์อากาศทั่วโลกด้วยแอนิเมชันกราฟิก หลังข่าวทุก ๆ ครึ่งชั่วโมง
Headlines รีวิวหัวข่าวที่สำคัญ
In The Weeklies รีวิวหนังสือพิมพ์และนิตยสารรายสัปดาห์ทั่วโลก ทุกมาวันเสาร์-อาทิตย์
In The Papers รีวิวหนังสือพิมพ์ทั่วโลก ทุกวัน
The France 24 Interview สัมภาษณ์บุคคลในข่าว
The Debate – สนทนากับแขกรับเชิญสองท่านเกี่ยวกับข่าวและสถานการณ์รอบโลก (รายการนี้ออกอากาศในประเทศไทยทางพีเอสไอ สาระดี ทุกวันจันทร์–ศุกร์ เวลา 19:00–20:00 น. โดยออกอากาศเป็นภาษาอังกฤษ พร้อมคำบรรยายภาษาไทย)
Web News ข่าวที่สำคัญในเว็บและบล็อกของแต่ละวัน
Environment ข่าวที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมในแต่ละสัปดาห์
Health ข่าวที่เกี่ยวกับสุขภาพในแต่ละสัปดาห์
Future ข่าวที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในแต่ละสัปดาห์
The Week In Maghreb รีวิวข่าวที่สำคัญในแต่ละสัปดาห์ในแอฟริกาเหนือ
The Week In Asia รีวิวข่าวที่สำคัญในแต่ละสัปดาห์ในเอเชีย
The Week In Europe รีวิวข่าวที่สำคัญในแต่ละสัปดาห์ในยุโรป
The Week In France รีวิวข่าวที่สำคัญในแต่ละสัปดาห์ในฝรั่งเศส
The Week In The Americas รีวิวข่าวที่สำคัญในแต่ละสัปดาห์ในทวีปอเมริกาเหนือและใต้
The Week In The Middle East รีวิวข่าวที่สำคัญในแต่ละสัปดาห์ในตะวันออกกลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Official Dailymotion channel
ฟร็องส์แว็งต์-กัทร์ ที่ยูทูบ (อังกฤษ)
ฟร็องส์แว็งต์-กัทร์ ที่ยูทูบ (ฝรั่งเศส)
France launches world TV channel, BBC News
France launches global news channel, Al Jazeera English
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
ส้ม-อะตอม

| Zom&Atom |
| --- | --- |
ที่เกิด:  กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป
ช่วงปี: พ.ศ. 2554  - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

สมาชิก: มารี เออเจนี เลอเลย์ (ส้ม)   กฤชกนก สวยสด (อะตอม)
ส้ม-อะตอม (อังกฤษ: Zom&Atom) เป็นนักร้องดูโอ้ในโปรเจกต์ Jump And Play ทางสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ช่วงปี 2554 - ปัจจุบัน
ประวัติ

ส้ม-อะตอม (อังกฤษ: Zom&Atom) ประกอบสมาชิกคือ มารี เออเจนี เลอเลย์ (ส้ม) และ กฤชกนก สวยสด (อะตอม) ผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักคือเพลง "รักเธอนะ" ทั้งคู่เคยผ่านงานละครโทรทัศน์ และ ถ่ายแบบมาแล้วมากมาย
เส้นทางการเข้าสู่วงการของอะตอมนั้น ได้ประกวดไมค์ไอดอล จนได้เป็นศิลปินในสังกัดแกรมมี่ ผลงานเพลงที่โด่งดังก่อนที่จะเป็นักร้องดูโอ้นั้นเธอเป็นที่รู้จักกับเพลง "ห้ามทิ้ง" ส่วนเส้นทางการเข้าสู่วงการของส้มนั้น เธอแจ้งเกิดจากเวทีการประกวด LG Starz Talent ในปี พ.ศ. 2551 ด้วยการเป็น 1 ใน 5 ผู้ชนะเลิศการประกวด จนได้มาเป็นศิลปินเช่นกัน
ประวัติ > สมาชิก

| ชื่อ-นามสกุล | ชื่อเล่น | เชื้อชาติ | ตำแหน่งในวง | วันเกิด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มารี เออเจนี เลอเลย์ | ส้ม | ไทย-ฝรั่งเศส | ร้องนำ ร้องหลัก | 2 มีนาคม พ.ศ. 2535 (32 ปี) |
| กฤชกนก สวยสด | อะตอม | ไทย | ร้องนำ ร้องหลัก | 22 เมษายน พ.ศ. 2534 (33 ปี) |
ผลงาน > สตูลดิโออัลบั้ม

อัลบั้ม Jump And Play (18 มกราคม 2555)
ผลงาน > ซิงเกิ้ล

เพลง รักเธอนะ
เพลง หน้าตาของความรัก
เพลง แอ๊บ
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

เพลง รู้ตัวช้า (เพลงประกอบละคร แม่เปียดื้อ)
เพลง ปากแข็ง ใจไม่แข็ง (เพลงประกอบละคร หลานสาวนายพล)
แหล่งข้อมูลอื่น

http://news.gmember.com/ เก็บถาวร 2013-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กรณีการตีความคำพิพากษาคดีปราสาทพระวิหาร

สำหรับคดีซึ่งตัดสินไปแล้วเมื่อ พ.ศ. 2505 ดูที่ คดีปราสาทพระวิหาร
| คำขอตีความคำพิพากษาวันที่ 15 มิถุนายน 2505 ในคดีว่าด้วยปราสาทพระวิหาร (คดีระหว่างกัมพูชาและไทย) (คดีระหว่างกัมพูชาและไทย)> Request for Interpretation of the Judgment of 15 June 1962 in the Case concerning the Temple of Preah Vihear (Cambodia v. Thailand) (Cambodia v. Thailand) |
| --- | --- |

สาระแห่งคดี
คำร้อง: ขอให้ศาลฯ ตีความคำพิพากษาที่ศาลฯ มีเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2505 ในคดีว่าด้วยปราสาทพระวิหาร (คดีระหว่างกัมพูชาและไทย) และขอสิ่งชี้บอกมาตรการชั่วคราว
คู่ความ
ผู้ร้อง:  กัมพูชา
ผู้คัดค้าน:  ไทย
ศาล
ศาล: ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ
สั่ง
" ให้ภาคีถอนทหารออกจาก "เขตปลอดทหารชั่วคราว" โดยรอบปราสาท "
ลงวันที่: 18 กรกฎาคม 2554
วินิจฉัย
" "บริเวณโดยรอบปราสาท" ได้แก่ส่วนยื่นพระวิหาร โดยมีจุดสิ้นสุดทางทิศเหนือที่เส้นบน "แผนที่ภาคผนวก 1" ในคดีเดิม กัมพูชาและไทยต้องร่วมมือกันและกับชุมชนนานาชาติในการคุ้มครองแหล่งมรดกโลก ทั้งสองรัฐมีพันธกรณีต้องไม่ดำเนินมาตรการที่อาจก่อความเสียหายต่อปราสาท และศาลฯ ย้ำให้ต้องเข้าปราสาทได้จากที่ราบกัมพูชา "
ลงวันที่: 11 พฤศจิกายน 2556
เว็บไซต์
Request for Interpretation of the Judgment of 15 June 1962 in the Case concerning the Temple of Preah Vihear (Cambodia v. Thailand) (Cambodia v. Thailand)
การร้องขอให้ตีความคำพิพากษาศาลยุติธรรมระหว่างประเทศลงวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ในคดีปราสาทพระวิหาร (ระหว่างประเทศกัมพูชากับประเทศไทย)  (อังกฤษ: Request for interpretation of the Judgment rendered by the International Court of Justice on 15 June 1962 in the case concerning the Temple of Preah Vihear (Cambodia v. Thailand)) เป็นคดีที่ประเทศกัมพูชายื่นคำร้องต่อศาลยุติธรรมระหว่างประเทศขอให้ศาลตีความคำพิพากษาคดีปราสาทพระวิหาร (ระหว่างประเทศกัมพูชากับประเทศไทย) (Case concerning the Temple of Preah Vihear (Cambodia v. Thailand)) ลงวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ซึ่งในคำพิพากษานั้น ศาลวินิจฉัยว่าปราสาทพระวิหารเป็นของกัมพูชาและพิพากษาให้ไทยต้องถอนกำลังเจ้าหน้าที่ออกจากตัวปราสาทและบริเวณใกล้เคียง แต่ไม่ได้ระบุว่า อาณาบริเวณมากน้อยเพียงไรที่จะเป็นของกัมพูชาด้วย
การตั้งต้นคดี

เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2554 กัมพูชาได้ยื่นคำร้องต่อศาล เพื่อขอให้ศาลตีความคำพิพากษาคดีปราสาทพระวิหาร พ.ศ. 2505 ที่ตัดสินไปแล้ว และในวันเดียวกัน กัมพูชาได้ยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอให้ศาลระบุวิธีการชั่วคราวสำหรับรักษาสิทธิของกัมพูชาอย่างเร่งด่วน  ในคำร้องทั้งสองฉบับกัมพูชาได้กล่าวอ้างถึงความขัดแย้งไทย-กัมพูชาที่ยังคงเป็นปัญหามาจนถึงปัจจุบัน
ต่อมาวันที่ 2 พฤษภาคม 2554 ศาลแจ้งต่อสื่อมวลชนว่า คำร้องของกัมพูชาที่ขอให้ศาลตีความคำพิพากษาเดิมนั้นถือเป็นการเริ่มต้นคดีใหม่ ส่วนคำร้องที่ขอให้ศาลระบุวิธีการชั่วคราวนั้นถือเป็นกระบวนพิจารณาที่เกี่ยวเนื่องกับคดีใหม่ดังกล่าว