stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลันท์ทาค
รายชื่อลันท์ทาคในปัจจุบัน > ประเทศเยอรมนี

สภารัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค (Landtag von Baden-Württemberg)
สภารัฐไบเอิร์น (Bayerischer Landtag)
สภารัฐบรันเดินบวร์ค (Landtag Brandenburg)
สภารัฐเฮ็สเซิน (Hessischer Landtag)
สภารัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น (Landtag Mecklenburg-Vorpommern)
สภารัฐนีเดอร์ซัคเซิน (Niedersächsischer Landtag)
สภารัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน (Landtag Nordrhein-Westfalen)
สภารัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ (Landtag Rheinland-Pfalz)
สภารัฐซาร์ลันท์ (Landtag des Saarlandes)
สภารัฐซัคเซิน (Sächsischer Landtag)
สภารัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ (Landtag von Sachsen-Anhalt)
สภารัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (Schleswig-Holsteinischer Landtag)
สภารัฐทือริงเงิน (Thüringer Landtag)
บางรัฐในเยอรมนีมีสถานะเป็นนครรัฐและใช้ชื่อสภานิติบัญญัติว่า "สภาเทศบาล" (Bürgerschaft)
สภาเทศบาลเบรเมิน (Bremische Bürgerschaft)
สภาเทศบาลฮัมบวร์ค (Hamburgische Bürgerschaft)
เบอร์ลินซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศใช้ชื่อสภานิติบัญญัติว่า สภาผู้แทนชาวเบอร์ลิน (Abgeordnetenhaus von Berlin)
รายชื่อลันท์ทาคในปัจจุบัน > ประเทศออสเตรีย

สภารัฐบัวร์เกินลันท์ (Landtag Burgenland)
สภารัฐคารินเทีย (Kärntner Landtag)
สภารัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ (Oberösterreichischer Landtag)
สภารัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์ (Landtag von Niederösterreich)
สภารัฐซัลทซ์บวร์ค (Salzburger Landtag)
สภารัฐสตีเรีย (Landtag Steiermark)
สภารัฐทีโรล (Tiroler Landtag)
สภารัฐฟอร์อาร์ลแบร์ค (Vorarlberger Landtag)
คณะเทศมนตรีและสภารัฐเวียนนา (Wiener Gemeinderat und Landtag)
รายชื่อลันท์ทาคในปัจจุบัน > ประเทศลีชเทินชไตน์

ลีชเทินชไตน์ไม่ใช่มลรัฐของประเทศอื่น แต่ก็จัดว่าเป็นรัฐหนึ่งของชนชาติเยอรมัน
สภารัฐแห่งราชรัฐลีชเทินชไตน์ (Landtag des Fürstentums Liechtenstein)
ดูเพิ่ม

รัฐของประเทศเยอรมนี
รัฐของประเทศออสเตรีย
ลูทเซีย เฮิฟลิช

ลูทเซีย เฮิฟลิช ในปี ค.ศ. 1907
ลูทเซีย เฮิฟลิช (เยอรมัน: Lucie Höflich) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน อาจารย์โรงเรียนในกรุงเบอร์ลิน ลูทเซียเกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1883 ที่ฮันโนเฟอร์ และลูทเซียเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1956 ที่เบอร์ลิน
ผลงานเด่น

Catherine the Great (1920)
The Rats (1921)
A Glass of Water (1923)
The Lost Shoe (1923)
Nora (1923)
The Secret Agent (1924)
A Waltz Dream (1925)
The House of Lies (1926)
1914 (1931)
The White Demon (1932)
The Golden Anchor (1932)
The Burning Secret (1933)
Peer Gynt (1934)
Robert Koch (1939)
We Danced Around the World (1939)
The Fox of Glenarvon (1940)
Das Grosse Spiel (1942)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลูทเซีย เฮิฟลิช
Lucie Höflich in the German National Library catalogue
Lucie Höflich filmography from www.filmportal.de
Lucie Höflich. Photographs from virtual history
Lucie Höflich ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ลูอีเซอ อด็อลฟา เลอ โบ

ลูอีเซอ อด็อลฟา เลอ โบ (เยอรมัน: Louise Adolpha Le Beau) เป็นนักเปียโนและคีตกวีชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1850 ที่เมืองรัสทัท แกรนด์ดัชชีบาเดิน ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 ที่เมืองบาเดิน-บาเดิน ประเทศเยอรมนี
เลอ โบ เติบโตมาในครอบครัวที่มีพรสวรรค์ด้านดนตรี บิดาเป็นนายพลในกองทัพของดุ๊กบาเดิน แต่เป็นวาทยกรและนักร้องสมัครเล่นที่มีฝีมือด้วย ส่วนเลอ โบ เองนั้นก็มีพรสวรรค์ด้านดนตรีสูง
เมื่ออายุ 4 ขวบ ลูอีเซอก็แต่งเพลงชิ้นแรก ครอบครัวจึงตัดสินใจส่งเธอเข้าศึกษาด้านดนตรีโดยเฉพาะ ด้วยเหตุนี้เธอจึงเริ่มศึกษาการร้องเพลง เปียโน และการประพันธ์ดนตรี
งานแสดงดนตรีอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเธอนั้นจัดขึ้นเมื่ออายุ 18 ปี โดยได้บรรเลง เอ็มเพอเรอร์คอนแชร์โต และ เปียโนคอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (หมายเลข 1) ของเม็นเดิลส์โซน หลังจากนั้นก็เดินทางตระเวนเล่นดนตรีในเมืองต่าง ๆ ได้แก่ บาเซิล ไฮเดิลแบร์ค และเอาคส์บวร์ค ผลงานเด่น ๆ ที่บรรเลงได้แก่ คอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ ของโมทซาร์ท (หมายเลข 26 KV. 537) และคาเดนซาที่เธอแต่งเอง
ในเวลานั้น การเรียนดนตรีมักจำกัดเฉพาะนักเรียนชาย ทำให้เลอ โบ ประสบความลำบากในการหาที่เรียนดนตรีไม่น้อย และเมื่อมีโอกาส เธอจึงจัดทำหลักสูตรดนตรีสอนพิเศษเปียโนและทฤษฎีสำหรับนักเรียนสตรีขึ้น
เมื่อปี ค.ศ. 1882 เลอ โบ ได้รางวัลที่ 1 ในการแข่งขันนักประพันธ์ดนตรี ผลงานที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเป็นบทเพลง 4 เพลง สำหรับเชลโลและเปียโน โอปุส 24 มีเกร็ดเล่าว่าในประกาศนียบัตรนั้น พิมพ์คำว่า "นาย" (Herr) ไว้ก่อนแล้ว เมื่อเธอได้รับรางวัลจึงต้องขีดฆ่าคำนั้นออก แล้วเขียน "นางสาว" (Fräulein) ลงไปแทน ทั้งนี้ในสมัยนั้น นักดนตรีและนักประพันธ์ส่วนใหญ่เป็นชายแทบทั้งสิ้น
ผลงานที่สำคัญ

ผลงานสำคัญ ๆ ของเลอ โบ ได้แก่ ซิมโฟนี, oratorio Ruth, ดนตรีเชมเบอร์มิวสิกหลายชิ้น, เพลงประสานเสียง, เพลงเปียโน และเพลงอื่น ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของลูอีเซอ เลอ โบ เป็นภาษาเยอรมัน
ประวัติและผลงาน เป็นภาษาเยอรมัน เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลูทวิชผู้เยาว์

| ลูทวิชผู้เยาว์ Louis the Younger> พระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรีย |
| --- | --- |
 ลูทวิชผู้เยาว์
ราชวงศ์: การอแล็งเฌียง
ครองราชย์: แซกโซนี: ค.ศ. 876 - 20 มกราคม ค.ศ. 882
ประสูติ: ค.ศ. 835
สวรรคต: 20 มกราคม ค.ศ. 882 (46-47 พรรษา)
กษัตริย์บาวาเรีย
ลูทวิชผู้เยาว์ หรือ ลูทวิชที่ 3 (เยอรมัน: Ludwig der Jüngere; อังกฤษ: Louis the Younger) (ค.ศ. 835 – 20 มกราคม ค.ศ. 882) ลูทวิชผู้เยาว์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของลูทวิชชาวเยอรมันและเฮมมา ลูทวิชผู้เยาว์ปกครองแซกโซนีต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 876 และปกครองบาวาเรียต่อจากคาร์โลมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 880 ลูทวิชเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 882 ราชอาณาจักรของลูทวิชที่รวมทั้งส่วนใหญ่ของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกปกครองต่อมาโดยพระอนุชาชาร์ลส์เดอะแฟทผู้ขณะนั้นเป็นพระมหากษัตริย์อิตาลีและจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ข้อมูลเพิ่มเติม

บาวาเรีย
รายนามประมุขแห่งบาวาเรีย
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลูทวิชเดอะยุงเกอร์
| ด ค กพระเจ้าแผ่นดินเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ในจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (843–911) |  ลูทวิชที่ 2  คาร์โลมัน  ลูทวิชที่ 3  คาร์ลที่ 3  อาร์นุลฟ  ลูทวิชที่ 4  |  |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (911–962) |  คอนราดที่ 1  ไฮน์ริชที่ 1  ออทโทที่ 1  |  |
| ราชอาณาจักรเยอรมนี ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (843–1806) |  ออทโทที่ 1  ออทโทที่ 2  ออทโทที่ 3  ไฮน์ริชที่ 2  คอนราดที่ 2  ไฮน์ริชที่ 3  ไฮน์ริชที่ 4  ไฮน์ริชที่ 5  โลทาร์ที่ 3  คอนราดที่ 3  ฟรีดริชที่ 1  ไฮน์ริชที่ 6  ฟิลิป  ออทโทที่ 4  ฟรีดริชที่ 2  คอนราดที่ 4  รูดอล์ฟที่ 1  อดอล์ฟ  อัลเบร็คท์ที่ 1  ไฮน์ริชที่ 7  ลูทวิชที่ 4  คาร์ลที่ 4  เวนสเลาส  รูเปิร์ต  ซีกิสมุนด์  อัลเบร็คท์ที่ 2  ฟรีดริชที่ 3  มักซีมีเลียนที่ 1  คาร์ลที่ 5  แฟร์ดีนันด์ที่ 1  มักซีมีเลียนที่ 2  รูดอล์ฟที่ 2  มัททีอัส  แฟร์ดีนันด์ที่ 2  แฟร์ดีนันด์ที่ 3  เลโอโปลด์ที่ 1  โยเซฟที่ 1  คาร์ลที่ 6  คาร์ลที่ 7  ฟรันซ์ที่ 1  โยเซฟที่ 2  เลโอโปลด์ที่ 2  ฟรันทซ์ที่ 2  |  |
| สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (1806–1813) |  นโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1815–1848) |  ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  แฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1848/1849) |  อาร์ชดยุกโยฮันน์แห่งออสเตรีย (สำเร็จราชการ)  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1850–1866) |  ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (1867–1871) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1871–1918) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1  ฟรีดริชที่ 3  วิลเฮ็ล์มที่ 2  |  |
| อ้างสิทธิ |  วิลเฮ็ล์มที่ 2  วิลเฮ็ล์มที่ 3  ลุยส์ แฟร์ดีนันด์  เกออร์ค ฟรีดริช  |  |
วัลฮ็อลล์

ภาพจิตรกรรมอาคารวัลฮ็อลล์ที่จุดยอดของอาสการ์เดอร์ เบื้องหลังคือต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์
ภาพวาดโถงวัลฮ็อลล์ (ค.ศ. 1905)
วัลฮ็อลล์ (นอร์สเก่า: Valhǫll) หรือ วัลฮัลลา (เยอรมัน: Walhalla, Valhalla) เป็นห้องโถงตระการใหญ่มหึมาในอาสการ์เดอร์ซึ่งปกครองโดยจอมเทพโอดินน์ โอดินน์จะเลือกผู้ตายในสนามรบครึ่งหนึ่งเพื่อเดินทางไปยังวัลฮ็อลล์หลังความตาย ผู้ตายเหล่านี้จะถูกนำทางโดยเหล่าวัลกือริยา ส่วนผู้ตายอีกครึ่งหนึ่งจะได้เดินทางไปยังลานโฟลกวังเกอร์ของเทพีเฟร็วยา
ในโถงวัลฮ็อลล์ นักรบผู้สิ้นชีพจะได้พบกับเหล่านักรบมากมายที่ตายก่อนหน้าซึ่งเรียกว่าเอย์นเฮริยาร์ ตลอดจนเหล่ากษัตริย์และวีรชนในตำนานเยอรมันมากมาย พวกเขามารวมตัวกันเพื่อรอช่วยเหลือโอดินน์ในเหตุการณ์รักนาร็อก กลางโถงวัลฮ็อลล์มีต้นไม้ทองที่ชื่อกลาซีร์ (Glasir) เพดานโถงทั้งหมดถูกบุด้วยแผ่นทองคำ ที่จุดสูงสุดของวัลฮ็อลล์มีกวางเอย์กซือร์นีร์ (Eikþyrnir) และแกะเฮย์ดรูน (Heiðrún) ยืนกินใบไม้จากต้นแลราเดอร์ (Læraðr)
วังเฮลล์บรุนน์

ทัศนียภาพของวังเฮลล์บรุนน์
วังเฮลล์บรุนน์ (เยอรมัน: Schloss Hellbrunn) เป็นวังตากอากาศบริเวณชานเมืองทางทิศใต้ของนครซัลทซ์บวร์ค ประเทศออสเตรีย สร้างขึ้นระหว่างค.ศ. 1613–19 โดยมาร์คุส ซิททิคุส ฟอน โฮเอินเอิมส์ เจ้าชายอัครมุขนายกแห่งซัลทซ์บวร์ค ซึ่งซึ่งสร้างวังแห่งนี้ไว้สำหรับเสด็จมาพักผ่อนอริยาบถช่วงฤดูร้อน แต่เป็นการเสด็จแบบมาเช้าเย็นกลับจากเมืองซัลทซ์บวร์ค ดังนั้นวังแห่งนี้จึงไม่มีห้องบรรทม
แหล่งข้อมูลอื่น

www.hellbrunn.at – Schloss, Park und Wasserspiele Hellbrunn
www.salzburg-zoo.at – Tiergarten Hellbrunn เก็บถาวร 2011-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฮิปปาซุส

ฮิปปาซุสจากเมือง Metapontum
ฮิปปาซุส (อังกฤษ: Hippasus; กรีกโบราณ: Ἵππασος, Híppasos; 5th century BC) จากเมือง Metapontum ใน มันยากราเซีย เป็นนักปรัชญาในสำนักพีทาโกรัส บางคนเชื่อและยกย่องเขาว่าเป็นผู้ค้นพบจำนวนอตรรกยะ การค้นพบนี้ทำให้พีทาโกรัสตกใจเป็นอย่างมากเนื่องจากพีทาโกรัสเชื่อว่าทุกจำนวนสามารถเขียนได้อยู่ในรูปเศษส่วนหรือก็คือเป็นจำนวนตรรกยะเสมอ ตามตำนานฮิปปาซุสจมน้ำตายเพราะถูกเทพเจ้าลงโทษในการค้นพบของเขา ซึ่งมีผู้สันนิษฐานว่าอันที่จริงแล้ว ฮิปปาซุสถูกฆาตกรรมโดยพีทาโกรัสหรือลูกศิษย์ของพีทาโกรัสจากการที่การค้นพบนี้ไปขัดความเชื่อดังกล่าว แต่ก็มีบางคนเชื่อว่าเขาถูกฆาตกรรมจากการทรยศและอ้างว่าตนเองเป็นผู้ประดิษฐ์ทรงสิบสองหน้าในทรงกลมได้
อีสป

| อีสป ไอซอโปส |
| --- | --- |
รูปปั้นของอีสปในแบบเฮลเลนิสติก, ปัจจุบันอยู่ในวิลลา อัลบานี, กรุงโรม
เกิด: ประมาณ 620 ก่อนคริสตกาล
เสียชีวิต: 564 ก่อนคริสตกาล (อายุ 55 หรือ 56 ปี) เดลฟี, ประเทศกรีก
สัญชาติ: กรีก
แนว: นิทาน
ผลงานที่สำคัญ: นิทานที่เขาเล่าทั้งหมดถูกรวบรวมเป็น นิทานอีสป
Aesopus moralisatus, 1485
อีสป (อังกฤษ: Aesop) หรือ ไอซอโปส (กรีกโบราณ: Αἴσωπος; ประมาณ 620–564 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นนักเล่านิทานหรือนักเล่าเรื่องชาวกรีกโบราณ ซึ่งถือว่าเป็นเจ้าของนิทานจำนวนหนึ่งซึ่งปัจจุบันรู้จักกันรวม ๆ ว่า นิทานอีสป แม้การดำรงอยู่ของเขาจะยังไม่แน่ชัดและไม่มีงานเขียนของเขาเหลือรอดมาเลย (หากมี) แต่นิทานจำนวนมากซึ่งถือว่าเป็นของเขาถูกรวบรวมตลอดหลายศตวรรษในหลายภาษาในประเพณีการเล่าเรื่องซึ่งดำเนินมาจวบปัจจุบัน นิทานหลายเรื่องใช้สัตว์หรือวัตถุไม่ใช่สัตว์ที่สามารถพูด แก้ไขปัญหาและโดยทั่วไปมีคุณสมบัติอย่างมนุษย์
รายละเอียดชีวิตของอีสปที่กระจัดกระจายสามารถพบได้ในแหล่งข้อมูลโบราณ รวมถึงอริสโตเติล เฮโรโดตัส และพลูทาร์ก งานวรรณกรรมโบราณชื่อ The Aesop Romance เล่าชีวิตอีสปเป็นตอน ๆ และอาจเป็นฉบับที่เป็นนิยายอย่างสูง ซึ่งรวมถึงคำอธิบายเขาแต่เดิมว่าเป็นทาสที่น่าเกลียดสะดุดตา ซึ่งได้รับอิสรภาพของตนมาด้วยความฉลาด และกลายเป็นผู้ถวายคำปรึกษาแด่พระมหากษัตริย์และนครรัฐต่าง ๆ ประเพณีสมัยหลัง (ซึ่งมาจากสมัยกลาง) พรรณนาอีสปว่าเป็นชาวเอธิโอเปียผิวดำ
ลีซา ไวสส์

นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
ลีซา ไวสส์ (เยอรมัน: Lisa Weiß; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1987 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ซึ่งปัจจุบันทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่แอสตันวิลลา ซึ่งเป็นสโมสรในเอฟเอวีเมนส์ซูเปอร์ลีกของอังกฤษ รวมทั้งทีมชาติเยอรมัน
อาชีพระหว่างประเทศ

ไวสส์ได้รับการเปิดตัวระดับนานาชาติของรุ่นใหญ่สำหรับทีมเยอรมนีเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 โดยทำหน้าที่แทนนาดีเน อันเกเรอร์ ที่บาดเจ็บในนาทีที่ 17 ในนัดกระชับมิตรที่เป็นฝ่ายชนะทีมชาติเกาหลีเหนือ 3 ประตูต่อ 0
เกียรติประวัติ > เอ็ฟเซแอร์ 2001 ดืสบวร์ค

บุนเดิสลีกา: รองชนะเลิศ ฤดูกาล 2006–07
เยอรมันคัพ: รองชนะเลิศ ฤดูกาล 2006–07
เกียรติประวัติ > ทีมเยอรมนี

ฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: ชนะเลิศ ค.ศ. 2009
แหล่งข้อมูลอื่น

ลีซา ไวสส์ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
ลีซา ไวสส์ ที่ WorldFootball.net
ข้อมูลของ ลีซา ไวสส์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
National team record at dfb.de (ในภาษาเยอรมัน)
แม่แบบ:DOSB profile
ลินเดอร์โฮฟ

| พระราชวังลินเดอร์โฮฟ |
| --- | --- |
Schloß Linderhof (เยอรมัน)  Linderhof Palace (อังกฤษ)
พระราชวังลินเดอร์โฮฟ

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระราชวัง
สถาปัตยกรรม: โรโคโค
เมือง: ทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นบาวาเรีย
ประเทศ: ประเทศเยอรมนี
พิกัด: 47°34′18″N 10°57′38″E﻿ / ﻿47.57167°N 10.96056°E﻿ / 47.57167; 10.96056
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1874 - 1886
ผู้สร้าง: พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย
ข้อมูลทางเทคนิค
โครงสร้าง: สร้างเลียนแบบพระราชวังแวร์ซาย
เว็บไซต์
ปราสาทลินเดอร์โฮฟ
วังลินเดอร์โฮฟ (เยอรมัน: Schloss Linderhof) ตั้งอยู่ใกล้เมืองโอเบอร์อัมเมอร์เกาทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นบาวาเรีย เป็นวังที่เล็กที่สุดที่สร้างโดยพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย
ที่มาของการก่อสร้าง

ก่อนที่จะสร้างลินเดอร์โฮฟพระเจ้าลูทวิชทรงรู้จักบริเวณนั้นดีจากการเดินทางไปล่าสัตว์ในบริเวณเทือกเขาบาวาเรียแอลป์กับพระบิดาพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียเมื่อยังทรงพระเยาว์ เมื่อขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดาตั้งแต่ ค.ศ. 1869 ลูทวิชไดัรับ “ตำหนักเคอนิกเฮาเชน” (Königshäuschen) เมื่อเริ่มแรกก็ทรงขยายตำหนักเดิมแต่ต่อมาก็ทรงสั่งให้ย้ายตำหนักเคอนิกเฮาเชนไปตั้งในบริเวณอื่น และบนสิ่งก่อสร้างรูปตัว “U” ที่ยังเหลืออยู่ทรงเพิ่มห้องสามห้องและบันได ด้านหน้าตกแต่งที่เคยเป็นไม้ก็ทรงสั่งให้หุ้มด้วยหิน ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นแบบโรโคโค ในช่วง ค.ศ. 1863 ถึง 1886 มีการใช้เงินไปกับการก่อสร้างลินเดอร์โฮฟรวม 8,460,937 มาร์ค
ถึงแม้ว่าวังลินเดอร์โฮฟจะเป็นวังที่เล็กกว่าพระราชวังแวร์ซาย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นวังที่สร้างเลียนแบบพระราชวังของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นวีรบุรุษและแรงบันดาลใจของลูทวิช การก่อสร้างต่าง ๆ เช่นบันได ก็เป็นการสร้างย่อส่วนของบันไดทูต (Ambassador's staircase) ที่แวร์ซาย ซึ่งต่อมาไปสร้างเต็มสัดส่วนที่วังแฮเร็นเคียมเซ ภายในวังจะมีสัญลักษณ์พระอาทิตย์ที่เป็นสัญลักษณ์ของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 อยู่ทั่วไป ซึ่งเหมาะกับความคิดของลูทวิชที่ว่าอำนาจของพระเจ้าแผ่นดินเป็นอำนาจโดยตรงจากพระเจ้า แต่ตามความเป็นจริงแล้วความคิดเช่นนั้นเป็นความคิดที่ล้าสมัยไปแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ห้องบรรทมเป็นห้องที่สำคัญที่สุดในระบอบกษัตริย์แบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงรับการถวายราชการหนแรกและหนสุดท้ายของวันหนึ่ง ๆ ภายในห้องบรรทม ห้องบรรทมที่ลินเดอร์โฮฟก็เป็นการเลียนแบบห้องบรรทมของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดในวัง หันไปทางทิศเหนือซึ่งทรงกลับสัญลักษณ์ของแวร์ซายที่ทรงเห็นพระองค์ว่าเป็น “พระราชาแห่งราตรี” (Night-King)
ที่ตั้งของปราสาทอยู่ไม่ไกลจากวัดเอ็ททาลซึ่งทำให้เห็นอีกแง่หนึ่ง เพราะทรงเห็นลักษณะสถาปัตยกรรมของวัดว่าควรเป็นที่เก็บรักษาจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ซึ่งเป็นการเชื่อมพระราชวังบาโรกกับพระราชวัง “ยุคกลาง” เช่น นอยชวานชไตน์เป็นความคิดที่เข้ารูปเข้ารอยกับโอเปร่าของริชาร์ด วากเนอร์ที่ลูทวิชโปรด
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมโรโคโค
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของลินเดอร์โฮฟ
Linderhof Palace, Ludwig's favorite castle เก็บถาวร 2021-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Linderhof Palace
ภาพวังลินเดอร์โฮฟ more castle details.
Linderhof tour review
Photo Gallery of Linderhof
47°34′18″N 10°57′38″E﻿ / ﻿47.57167°N 10.96056°E﻿ / 47.57167; 10.96056
สมุดภาพ

ด้านหน้า
ด้านหน้า
บัลลังก์นกยูง
โคมระย้ากระเบื้องเคลือบ
ถ้าใต้ดินและเรือหอย
สวนและน้ำพุ
สวนและน้ำพุ
ศาลาแบบมัวร์
พรมแขวนผนัง, ค.ศ. 1900
| ด ค กพระราชฐานของพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย |
| --- | --- |
พระราชฐานที่ทรงสร้าง: เคอนิชส์เฮาส์อัมชัคเคิน · น็อยชวานชไตน์ · ฟัลเคินชไตน์  ·  ลินเดอร์โฮฟ ·  เฮเรินคีมเซ
พระราชฐานที่ประทับ: นึมเฟินบวร์ค (ประสูติ)  ·  โฮเอินชวังเกา (เติบโต)  ·  แบร์ค (สวรรคต)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ 
ประชาชน:  ISIL
วัลเทอร์ เวเวอร์

| วัลเทอร์ เวเวอร์ |
| --- | --- |

เกิด: 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887(1887-11-11) วิลเฮ็ล์มซอร์ท เขตบร็อมแบร์ค
เสียชีวิต: 3 มิถุนายน ค.ศ. 1936(1936-06-03) (48 ปี) เดรสเดิน-คล็อทเชอ
รับใช้:  เยอรมนี (ถึง ค.ศ. 1918)  เยอรมนี (ถึง ค.ศ. 1933)  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: ลุฟท์วัฟเฟอ
ชั้นยศ: พลโท
บังคับบัญชา: เสนาธิการกองทัพอากาศ
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ความสัมพันธ์: วัลเทอร์ เวเวอร์ (บุตร)
วัลเทอร์ เวเวอร์ (เยอรมัน: Walther Wever) เป็นนายพลแห่งลุฟท์วัฟเฟอในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นเสนาธิการกองทัพอากาศคนแรก เขาเป็นผู้เสนอเป็นคนแรกของทฤษฎีการทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์เป็นวิธีการทำสงคราม ในขณะที่คัดค้านทฤษฎีของจูลีโอ ดูแอ (Giulio Douhet) เขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกในปี ค.ศ. 1936
ร็อตไวเลอร์

ร็อตไวเลอร์ (เยอรมัน: Rottweiler) เป็นสายพันธุ์หมาบ้านขนาดใหญ่ มีชื่อว่า "หมาของคนขายเนื้อเมืองรอทท์ไวล์"
ลักษณะทั่วไป

ร็อตไวเลอร์ที่อยู่ในอุดมคติควรมีขนาดปานกลาง ล่ำและมีพลัง ความกระทัดรัดและโครงสร้างที่บึกบึนเป็นเครื่องบ่งบอกถึงความแข็งแรง สุนัขเพศผู้จะมีโครงสร้างที่ใหญ่กว่าสุนัขเพศเมีย โดยที่เพศเมียแม้จะมีขนาดเล็กกว่า สุนัขพันธุ์ร็อตไวเลอร์เป็นสุนัขอารักขาที่น่าเกรงขาม เมื่อถูกฝึกให้ต่อสู้และโจมตี ก็จะทำอันตรายให้แก่ผู้บุกรุก แม้จะฝึกได้ไม่ยาก จึงต้องมีเจ้านายที่มีความเป็นจ่าฝูง มีความสุขุม มั่นคงทางอารมณ์ โดยธรรมชาติมันจะไม่ลังเลที่จะเผชิญหน้ากับภยันตรายที่จะเกิดขึ้น จะแสดงออกถึงความเด็ดเดี่ยวโดยธรรมชาติ
ประวัติ

ร็อตไวเลอร์เป็นหนึ่งในสายพันธุ์พันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุด เนื่องจากที่มีมาตั้งแต่ยุคโรมัน สุนัขเหล่านี้ถูกใช้เป็นสุนัขเฝ้าหรือไล่ต้อนฝูงสัตว์ร็อตไวเลอร์ ต้องเดินข้ามเทือกเขาแอลป์พร้อมกับกองทหารโรมันขนาดใหญ่ เพื่อคอยปกป้องคนและไล่ต้อนฝูงปศุสัตว์ ต้นของศตวรรษที่ 20 ได้มีการนำสุนัขสายพันธุ์ต่างๆ มาทดสอบเพื่อใช้ในงานของตำรวจและร็อตไวเลอร์ ก็เป็นที่ยอมรับว่าเป็นสายพันธุ์ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับภาระกิจนี้และเพราะฉะนั้นสายพันธุ์นี้จึงได้รับการรับรองให้ใช้เป็นสุนัขตำรวจใน 1910อย่างเป็นทางการ
ลักษณะนิสัย

ร็อตไวเลอร์เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเพื่อดูแลความปลอดภัย และเป็นสุนัขใช้งานที่มีความมั่นใจ หนักแน่น และปราศจากความกลัวแต่ ต้องสอนให้ ร็อตไวเลอร์รู้สถานะของตัวเขาในครอบครัวปกติจะอดกลั้นกับเด็ก ได้ดีแต่พ่อแม่จำเป็นต้องแน่ใจว่าสอนให้ลูกๆ ปฏิบัติกับสุนัขอย่างเหมาะสมเช่นกัน และอยู่ด้วยทุกครั้งที่มีการฝึกสอนสุนัข
ลักษณะนิสัย > การดูแล

เช่นเดียวกับสุนัขใช้งานพันธุ์อื่นๆ รอตต์ไวเลอร์ ต้องได้รับการแนะนำและฝึกฝนอย่างเคร่งครัดสำคัญอย่างยิ่งที่จะต้องฝึกเขาให้เข้าสังคมด้วย โดยให้ปฏิบัติเป็นประจำตั้งแต่ยังเป็นลูกสุนัขในบรรยากาศที่ไม่เคร่งเครียด นี่เป็นสิ่งจำเป็นถ้าคุณต้องการให้เขาโตขึ้นเป็นสุนัขที่รู้จักปฏิบัติตัวอย่างเหมาะสมในสถานการณ์ต่างๆ แม้จะจำเป็นต้องฝึกตั้งแต่เมื่ออายุยังน้อยและคอยย้ำอย่างสม่าเสมอ คุณก็ไม่ควรทำให้บรรยากาศการฝึก เครียดเกินไป รอตต์ไวเลอร์ เป็นสุนัขที่โตเร็วดังนั้นมีแนวโน้มที่จะ มีปัญหาเรื่อง โรคข้อสะโพกอักเสบและการอักเสบ ของกระดูก
ลักษณะนิสัย > ผู้เลี้ยงที่เหมาะสม

ผู้เลี้ยงที่เหมาะสมกับรอตต์ไวเลอร์ต้องเป็นคนที่กระฉับกระเฉงสักหน่อย เข้าใจพฤติกรรมสุนัขหรือไม่ก็พร้อมที่จะเรียนรู้ ควรเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ และเข้าใจความสำคัญของการพาสุนัขเข้าสังคมและฝึกฝนตั้งแต่ยังเป็นลูกสุนัขเล็กเลยที่เดียว ไม่ควรขังเขาไว้ในกรงหรือที่แคบเป็นเวลานานจะทำให้เขารู้สึกเครียด ควรพาไปออกกำลังกายเป็นกระจำทุกวัน เพื่อเผาผลาญพลังงาน นอกจากจะไม่อ้วนเล้วยังเป็นน้องหมาที่มีพลังงานมั่นคง อารมณ์ดี และเป็นมิตรมากขึ้น ควรหลีกเลี่ยงการฝึก หรือ ทำโทษเขาโดยใช้ความรุนแรงโดยเด็ดขาด เพราะ จะทำให้เขาเครียด หวาดกลัว ปกป้องตัวเอง ไม่เชื่อฟังเจ้าของ และจู่โจมด้วยการใช้ความรุนแรงตอบโต้ในที่สุด อันที่จริงสุนัขพันธุ์นี้สามารถเป็นมิตรและอยู่ร่วมกับเด็กและครอบครัวได้ ไม่มีปัญหา เพียงแต่จะต้องระวัง และปฏิบัติตามในสิ่งที่กล่าวมา
ลักษณะนิสัย > มาตรฐานสายพันธุ์

| --- | --- |
ขนาด: ส่วนสูงสุนัขตัวผู้ 24-27 นิ้ว ส่วนตัวเมีย 22-25 นิ้ว ร่างกายดูกำยำเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ บึกบึนมั่นคง ร่างกายดูแข็งแรงมีสมดุล ดูน่าเกรงขาม
ศีรษะ: ความยาวปานกลาง มองด้านข้าง หน้าผากจะโค้งเล็กน้อย ขากรรไกรบนและล่างแข็งแรง หูขนาดปานกลาง ห้อยลง ลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม ในขณะที่ตื่นตัวหูจะอยู่ในระดับเดียวกับส่วนบนของกะโหลก จมูกกว้างและมีสีดำ ลำตัวกว้างและลึกลงไปจนถึงข้อศอก หลังเหยียดตรงและแข็งแรง ชายกระเบนเหน็บสั้น ลึกและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ หางตัดสั้นเกือบชิดลำตัว
ฟัน: มีลักษณะฟันแบบขบกรรไกร
ปาก: ริมฝีผากดำ ย้อยห้อยกำลังดี ริมฝีปากชุ่มชื่น ไม่แห้ง
ตา: ตาลึก เป็นรูปทรงอัลมอนด์ ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม
หู: หูเป็นรูปทรงสามเหลี่ยม ฐานหูตั้ง แต่จะพับลงตั้งแต่กลางหู
จมูก: จมูกใหญ่สีดำ
คอ: คอหน้ารับกับช่วงไหล่และอกเป็นอย่างดี มั่นคง แข็งแรง เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ
อก: อกกว้าง บึกบึน เด็กไปด้วยกล้ามเนื้อ ดูน่าเกรงขาม
ลำตัว: ระยะจากจุดสูงสุดถึงข้อศอกมีระยะเท่ากับข้อศอกถึงพื้นดิน ขาได้พัฒนาอย่างแข็งแรง ประกอบด้วยกระดูกที่ใหญ่และเหยียดตรง ฝ่าเท้าแข็งแรง มีสปริงและเกือบจะตั้งฉากกับพื้นดิน กลมและกระทัดรัด โค้งกำลังดี ไม่บิดเข้าหรือบิดออก อุ้งเท้าหนาและแข็ง เล็บเท้าสั้น แข็งแรง และมีสีดำ นิ้วติ่งควรจะตัดทิ้ง
เอว: -
ขาหน้า: ขาหน้าตรง ขนาดกันทั้ง 2 ข้าง กระดูกขาใหญ่ และแข็งแรง มั่นคง
ขาหลัง: ต้นขาหลังหน้าใหญ่ กล้าง เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อกระชับแข็งแรง เอนลาดไปทางด้านหลัง ขาท่อนล่างทำมุมรับกับขาท่อนบนกำลังดู มองจากด้านหลังขาท่อนล่างขนานกัน
หาง: ตัดสั้น
ขน: ขนชั้นนอกเหยียดตรง แน่นและหยาบ ยาวปานกลางและเรียบ ขนชั้นในจะอยู่บริเวณคอและตะโพก ส่วนขนจะหนาหรือบางขึ้นอยู่กับสภาพของอากาศ
สีขน: ต้องมีสีดำโดยเสมอ โดยอาจจะมีมาร์คกิ้งสีสนิมหรือสีมาฮ็อกกานี มาร์คกิ้งที่ว่าอาจจะอยู่เหนือตาแต่ละข้างบริเวณแก้ม เป็นแถบอยู่ด้านข้างของปากเป็นต้น
ลูเซิร์น

| ลูเซิร์น |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
ลูเซิร์น
 ที่ตั้งของลูเซิร์น  
พิกัด: 47°3′N 8°18′E﻿ / ﻿47.050°N 8.300°E﻿ / 47.050; 8.300
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: ลูเซิร์น
เขต: ลูเซิร์น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 37.4 ตร.กม. (14.4 ตร.ไมล์)
ความสูง (Lake shore): 435 เมตร (1,427 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด (Sonnenberg): 800 เมตร (2,600 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด (Rotsee): 422 เมตร (1,385 ฟุต)
ประชากร (ธ.ค. 2015)
 • ทั้งหมด: 81,295 คน
 • ความหนาแน่น: 2,200 คน/ตร.กม. (5,600 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: เยอรมัน: Luzerner(in)
รหัสไปรษณีย์: 6000
เลข SFOS: 1061
เว็บไซต์: www.stadtluzern.ch
ลูเซิร์น (อังกฤษ: Lucerne) หรือ ลูแซร์น (เยอรมัน: Luzern) เป็นเมืองหลวงของรัฐลูเซิร์นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยความที่ลูเซิร์นเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในภาคกลางของประเทศ ทำให้ลูเซิร์นกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ, การคมนาคม, ทางวัฒนธรรม ของภาคกลาง ภาษาทางการที่ใช้ในลูเซิร์นคือภาษาเยอรมัน   (ภาษาพูด สวิสเยอรมัน ท้องถิ่น) ตั้งอยู่ชายฝั่งด้านตะวันตกติดกับทะเลสาบลูเซิร์น มีแม่น้ำร็อยส์ไหลออกมาจากทะเลสาบผ่านกลางเมือง จากเมืองนี้สามารถมองเห็นเทือกเขาแอลป์, เขาพีลาทุส และเขารีกี ลูเซิร์นมีภูมิอากาศเย็นตลอดทั้งปี จุดหมายตาที่สำคัญในเมืองคือคาเพ็ลล์บรึคเคอ สนามบินที่อยู่ใกล้ลูเซิร์นที่สุดคือท่าอากาศยานซือริช ซึ่งมีรถไฟโดยตรงมาสู่ลูเซิร์นทุกชั่วโมงโดยใช้เวลาเดินทางราว 1 ชั่วโมง
ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ชนอลามันน์เชื้อสายเยอรมันก็มีอิทธิพลเหนือดินแดนที่เป็นประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปัจจุบัน จนกระทั่งราวปี 750 ก็มีการจัดตั้งสังฆมณฑลซังคท์เลโอเดอการ์ (St. Leodegar) นิกายโรมันคาทอลิกขึ้น ต่อมาในศตวรรษที่ 9 สังฆมณฑลซังคท์เลโอเดอการ์ได้ตกอยู่ในการปกครองของอารามมูร์บัค (Murbach Abbey) ในแคว้นอาลซัส ในช่วงเวลานี้เอง พื้นที่แถบนี้ได้ถูกเรียกว่า ลูกิอาริอา (ละติน: Luciaria) ต่อมาในปี  1178 สังฆมณฑลแห่งนี้ได้เป็นอิสระจากอารามมูร์บัค และได้สถาปนาสังฆมณฑลเป็นเมืองลูเซิร์นในปีเดียวกัน เมืองลูเซิร์นกลายเป็นทางผ่านที่สำคัญบนเส้นทางการค้าที่กำลังเฟื่องฟูในภูมิภาคก็อทฮาร์ท (Gotthard)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครลูเซิร์น> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 3.4 (38.1) | 5.2 (41.4) | 10.3 (50.5) | 14.4 (57.9) | 19.1 (66.4) | 22.2 (72) | 24.7 (76.5) | 23.8 (74.8) | 19.4 (66.9) | 14.3 (57.7) | 7.8 (46) | 4.3 (39.7) | 14.1 (57.4) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 0.5 (32.9) | 1.4 (34.5) | 5.4 (41.7) | 9.1 (48.4) | 13.7 (56.7) | 16.9 (62.4) | 19.1 (66.4) | 18.3 (64.9) | 14.6 (58.3) | 10.2 (50.4) | 4.6 (40.3) | 1.6 (34.9) | 9.6 (49.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -2.3 (27.9) | -2.0 (28.4) | 1.1 (34) | 4.3 (39.7) | 8.9 (48) | 12.1 (53.8) | 14.2 (57.6) | 13.9 (57) | 10.6 (51.1) | 6.7 (44.1) | 1.6 (34.9) | -1.0 (30.2) | 5.7 (42.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 51 (2.01) | 54 (2.13) | 74 (2.91) | 88 (3.46) | 128 (5.04) | 154 (6.06) | 151 (5.94) | 146 (5.75) | 107 (4.21) | 76 (2.99) | 73 (2.87) | 72 (2.83) | 1,173 (46.18) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 16.0 (6.3) | 20.2 (7.95) | 8.3 (3.27) | 1.2 (0.47) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.0 (0) | 0.4 (0.16) | 5.3 (2.09) | 14.6 (5.75) | 66.0 (25.98) |
| ความชื้นร้อยละ | 83 | 79 | 73 | 70 | 72 | 72 | 72 | 75 | 80 | 83 | 84 | 84 | 77 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 9.3 | 8.7 | 11.8 | 11.8 | 12.9 | 13.5 | 12.5 | 12.5 | 10.2 | 9.4 | 9.6 | 10.0 | 132.2 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 cm) | 3.8 | 4.4 | 1.9 | 0.6 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.1 | 2.4 | 7.9 | 37.9 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 47 | 72 | 122 | 141 | 161 | 171 | 201 | 187 | 137 | 97 | 52 | 36 | 1,423 |
แหล่งที่มา: MeteoSwiss
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการนครลูเซิร์น
มหาวิทยาลัยลูเซิร์น
โรงเรียนธุรกิจในลูเซิร์น
Lucerne (municipality) in  German, French and Italian in the online Historical Dictionary of Switzerland.
| ด ค กเมืองใหญ่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ |
| --- | --- |
300,000+ คน:  ซือริช 
100,000+ คน:  บาเซิล  แบร์น  เจนีวา  โลซาน  วินเทอร์ทัวร์ 
30,000+ คน:  บีเอิล  คูร์  ฟรีบูร์  เคอนิซ  ลาโช-เดอ-ฟง  ลูเซิร์น  ลูกาโน  เนอชาแตล  ซังคท์กัลเลิน  ชัฟเฮาเซิน  ธูน  อูสเตอร์  แวร์นีเยร์