stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 1998
รอบคัดเลือก > กลุ่ม B

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีนไทเป | 10 | 5 | 0 | 15 | 4 | 3.750 |  |  |    |
| 2 |  จีน | 9 | 4 | 1 | 13 | 5 | 2.600 |  |  |    |
| 3 |  อินเดีย | 8 | 3 | 2 | 13 | 6 | 2.167 |  |  |    |
| 4 |  ปากีสถาน | 7 | 2 | 3 | 6 | 10 | 0.600 |  |  |    |
| 5 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 6 | 1 | 4 | 4 | 13 | 0.308 |  |  |    |
| 6 |  คาซัคสถาน | 4 | 0 | 5 | 2 | 15 | 0.133 |  |  |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 08 ตุลาคม | 09:00 | อินเดีย  | 3–0 |  คาซัคสถาน | 15–0 | 15–0 | 15–0 |   |   | โดนลงโทษ  |
| 08 ตุลาคม | 11:00 | ปากีสถาน  | 0–3 |  จีน |   |   |   |   |   |    |
| 08 ตุลาคม | 13:30 | สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  | 0–3 |  จีนไทเป |   |   |   |   |   |    |
| 09 ตุลาคม | 13:30 | ปากีสถาน  | 3–1 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |   |   |   |   |   |    |
| 09 ตุลาคม | 15:30 | คาซัคสถาน  | 0–3 |  จีน |   |   |   |   |   |    |
| 09 ตุลาคม | 19:30 | อินเดีย  | 2–3 |  จีนไทเป |   |   |   |   |   |    |
| 10 ตุลาคม | 09:00 | จีน  | 3–0 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |   |   |   |   |   |    |
| 10 ตุลาคม | 11:00 | จีนไทเป  | 3–1 |  คาซัคสถาน |   |   |   |   |   |    |
| 10 ตุลาคม | 13:30 | อินเดีย  | 3–0 |  ปากีสถาน |   |   |   |   |   |    |
| 11 ตุลาคม | 09:30 | จีนไทเป  | 3–0 |  ปากีสถาน |   |   |   |   |   |    |
| 11 ตุลาคม | 15:30 | คาซัคสถาน  | 1–3 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |   |   |   |   |   |    |
| 11 ตุลาคม | 19:30 | จีน  | 3–2 |  อินเดีย |   |   |   |   |   |    |
| 12 ตุลาคม | 11:00 | สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  | 0–3 |  อินเดีย |   |   |   |   |   |    |
| 12 ตุลาคม | 13:30 | ปากีสถาน  | 3–0 |  คาซัคสถาน |   |   |   |   |   |    |
| 12 ตุลาคม | 19:30 | จีนไทเป  | 3–1 |  จีน |   |   |   |   |   |   |
รอบสุดท้าย

คะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแรกจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบสุดท้าย
รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับ 9–12

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 5 | 2 | 1 | 8 | 4 | 2.000 |  |  |    |
| 10 |  คาซัคสถาน | 5 | 2 | 1 | 7 | 6 | 1.167 |  |  |    |
| 11 |  กาตาร์ | 4 | 1 | 2 | 4 | 6 | 0.667 |  |  |    |
| 12 |  ศรีลังกา | 4 | 1 | 2 | 5 | 8 | 0.625 |  |  |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 ตุลาคม | 09:00 | กาตาร์  | 1–3 |  คาซัคสถาน |   |   |   |   |   |    |
| 14 ตุลาคม | 11:00 | ศรีลังกา  | 3–2 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |   |   |   |   |   |    |
| 15 ตุลาคม | 10:00 | ศรีลังกา  | 2–3 |  คาซัคสถาน |   |   |   |   |   |    |
| 15 ตุลาคม | 12:00 | กาตาร์  | 0–3 |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |   |   |   |   |   |   |
รอบสุดท้าย > รอบจัดอันดับ 5–8

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 |  อินเดีย | 6 | 3 | 0 | 9 | 2 | 4.500 |  |  |    |
| 6 |  ญี่ปุ่น | 4 | 1 | 2 | 5 | 7 | 0.714 | 143 | 150 | 0.953  |
| 7 |  ออสเตรเลีย | 4 | 1 | 2 | 5 | 7 | 0.714 | 138 | 167 | 0.826  |
| 8 |  ปากีสถาน | 4 | 1 | 2 | 4 | 7 | 0.571 |  |  |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 ตุลาคม | 13:30 | ออสเตรเลีย  | 1–3 |  ปากีสถาน | 8–15 | 15–12 | 9–15 | 15–17 |   | 47–59  |
| 14 ตุลาคม | 15:30 | ญี่ปุ่น  | 1–3 |  อินเดีย | 15–6 | 14–16 | 9–15 | 4–15 |   | 42–52  |
| 15 ตุลาคม | 10:00 | ญี่ปุ่น  | 3–1 |  ปากีสถาน | 15–7 | 4–15 | 15–7 | 15–9 |   | 49–38  |
| 15 ตุลาคม | 12:00 | ออสเตรเลีย  | 1–3 |  อินเดีย | 15–11 | 0–15 | 10–15 | 6–15 |   | 31–56 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อิหร่าน | 6 | 3 | 0 | 9 | 1 | 9.000 | 150 | 27 | 5.556  |
| 2 |  เกาหลีใต้ | 5 | 2 | 1 | 6 | 6 | 1.000 | 149 | 162 | 0.920  |
| 3 |  จีนไทเป | 4 | 1 | 2 | 5 | 7 | 0.714 |  |  |    |
| 4 |  จีน | 3 | 0 | 3 | 3 | 9 | 0.333 |  |  |   |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 ตุลาคม | 17:30 | อิหร่าน  | 3–0 |  จีน | 15–5 | 15–5 | 15–2 |   |   | 45–12  |
| 14 ตุลาคม | 19:30 | เกาหลีใต้  | 3–1 |  จีนไทเป | 16–14 | 15–11 | 15–17 | 15–11 |   | 61–53  |
| 15 ตุลาคม | 14:00 | เกาหลีใต้  | 3–2 |  จีน | 15–7 | 14–16 | 2–15 | 15–6 | 22–20 | 68–64  |
| 15 ตุลาคม | 17:00 | อิหร่าน  | 3–1 |  จีนไทเป | 15–17 | 15–2 | 15–5 | 15–1 |   | 60–25 |
แหล่งข้อมูลอื่น

www.jva.or.jp
| ด ค กวอลเลย์บอลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย |
| --- | --- |
ชาย:  1980  1984  1986  1988  1990  1992  1994  1996  1998  2000  2002  2004  2006  2008  2010  2012  2014  2016  2018 
หญิง:  1980  1984  1986  1988  1990  1992  1994  1996  1998  2000  2002  2004  2006  2008  2010  2012  2014  2016  2018
อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการ

| อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการ |
| --- | --- |
ไอยูซีเอ็นกลุ่ม 2 (อุทยานแห่งชาติ)
น้ำตกชาติตระการ
อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการที่ตั้งในประเทศไทย
ที่ตั้ง: จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย
พิกัด: 17°18′6.6276″N 100°40′39.09″E﻿ / ﻿17.301841000°N 100.6775250°E﻿ / 17.301841000; 100.6775250
จัดตั้ง: พ.ศ. 2530
ผู้เยี่ยมชม: 46,603 คน (พ.ศ. 2558)
อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการ เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2530 เป็นส่วนหนึ่งของเขตนิเวศป่าฝนหลวงพระบาง พื้นที่ส่วนใหญ่ของอุทยานเป็นป่าไม้ไม่ผลัดใบ และเป็นที่ตั้งของต้นน้ำหลายสาย รวมถึงแม่น้ำแควน้อย จุดเที่ยวชมที่สำคัญของอุทยานคือ น้ำตกปากรอง หรือน้ำตกชาติตระการ ซึ่งมีหาดทรายอยู่ใกล้บริเวณที่ว่ายน้ำ
อุทยานแห่งชาติน้ำตกชาติตระการมีความหลากหลายทางชีวภาพ สัตว์ที่พบได้แก่ เก้ง หมูป่า ไก่ป่า กระจง กระรอก กระเล็น และนกหลายสายพันธุ์ พืชที่พบได้แก่ ปาล์ม ไผ่ ยาง
แหล่งท่องเที่ยว > น้ำตกชาติตระการ

น้ำตกชาติตระการ หรือ น้ำตกปากรอง มีด้วยกันทั้งหมด 7 ชั้น แต่ละชั้นก็มีชื่อที่เรียกแตกต่างกันไป และมีความสวยสดงดงามตามลักษณะของภูมิประเทศ
ชั้นที่ 1 ชื่อ มะลิวัลย์ เป็นลานน้ำขนาดใหญ่ ที่รองรับน้ำจากชั้นที่ 2 มีความสูงประมาณ 8 เมตร ซึ่งเป็นหน้าผาสูงชัน สามารถลงเล่นได้ บางจุดหากลึกมากก็จะมีป้ายแจ้งให้ทราบ
ชั้นที่ 2 ชื่อ กรรณิการ์ ระยะทางขึ้นเขาซึ่งมีความลาดชั้นมาก ต้องใช้ความระมัดระวังในการเดินเท้า ความสวยงามจะแตกต่างจากชั้นที่ 1 เนื่องจากเป็นหน้าผาที่มีหินชั้นลดหลั่นกันไป สายน้ำจะมารวมกันในช่องหินซึ่งทะลุไปยังชั้นที่ 1 ในการขึ้นไปท่องเที่ยวยังชั้นที่ 2 ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง หากพลัดตกลงไปในช่องหินอาจทำให้เกิดอันตรายได้ ชั้นที่ 3 ใช้เส้นทางได้ 2 ทาง ได้แก่ ปีนชั้นหินขึ้นไปสู่ชั้น 3 โดยตรง หรือเดินทางเท้าตามเส้นทางของอุทยาน
ชั้นที่ 3 ชื่อ การะเกด สามารถให้นักท่องเที่ยวลงเล่นน้ำได้ ซึ่งลักษณะคล้ายอ่างน้ำขนาดใหญ่
แหล่งท่องเที่ยว > แหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ

ผาแดง หน้าผาที่มีลักษณะชันมีหินทรายสีแดง เส้นทางนี้ต้องใช้เจ้าหน้าที่นำทาง
น้ำตกนาจาน มีทั้งหมด 7 ชั้น แต่หินค่อนข้างลื่น จึงยังไม่เปิดเป็นทางการ
ผากระดาน เป็นภาพแกะสลักของมนุษย์หินยุคโบราณ ลักษณะเป็นรูปทรงเหมือนเรขาคณิต
ถ้ำน้ำมุด เกิดจากน้ำตกนาจาน แยกเป็น 3 สาย
ถ้ำกา มีร่องรอยของมนุษย์โบราณ แกะสลักไว้บนแผ่นหินขนาดใหญ่ ราวกว่า 7,000 ปี
สันนิบาตอะเคียน

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อะเคีย (แก้ความกำกวม)
สันนิบาตอะเคียน (กรีกโบราณ: Κοινὸν τῶν Ἀχαιῶν, Koinon ton Akhaion "สันนิบาตแห่งชาวอะเคีย") เป็นสมาพันธ์นครรัฐกรีกสมัยเฮลเลนิสต์ทางตอนเหนือและตอนกลางของเพโลพอนนีส ชื่อสันนิบาตมาจากภูมิภาคอะเคียทางตะวันตกเฉียงเหนือของเพโลพอนนีสที่เป็นศูนย์กลาง สันนิบาตช่วงแรกก่อตั้งในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ก่อนจะฟื้นฟูขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล สันนิบาตอะเคียนมีบทบาทสำคัญในการขยายอำนาจของสาธารณรัฐโรมันเข้ามาในกรีซช่วงสงครามมาซิดอนครั้งที่สาม แต่ภายหลังถูกโรมันพิชิตในสงครามอะเคียนเมื่อ 146 ปีก่อนคริสตกาล
สันนิบาตอะเคียนเป็นตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จที่สุดของนครรัฐกรีกในการพัฒนาระบอบสหพันธรัฐ ซึ่งเป็นการรักษาสมดุลระหว่างปฏิบัติการร่วมกันกับการปกครองตนเอง โครงสร้างดังกล่าวยังส่งอิทธิพลต่อสหรัฐและสหพันธรัฐสมัยใหม่หลายแห่ง ผ่านงานเขียนของพอลิเบียส
ประวัติ

สันนิบาตอะเคียนช่วงแรกเคลื่อนไหวในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาลทางตะวันตกเฉียงเหนือของเพโลพอนนีส แต่หลังจากเฮลิกี เมืองสำคัญของสันนิบาตเสียหายจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิใน 373 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตยุติความเคลื่อนไหวในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
สันนิบาตอะเคียนช่วงที่สองก่อตั้งขึ้นใหม่โดยนครดีมี เพทรัส ฟาเร และตริเตอาใน 280 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้นสันนิบาตแผ่อำนาจไปทั่วใจกลางภูมิภาคอะเคีย และขัดแย้งกับราชอาณาจักรมาเกโดนีอา (มาซิดอน) ที่กำลังมีอำนาจในตอนกลางของกรีซและเพโลพอนนีส ใน 243 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตยึดคอรินท์ เมืองสำคัญของมาซิดอน ต่อมาใน 240 ปีก่อนคริสตกาล หลังเสียเมืองคอรินท์และเมืองอื่น ๆ แก่สันนิบาตมากขึ้นเรื่อย ๆ แอนติโกนัสที่ 2 โกนาทัส กษัตริย์มาซิดอนยอมตกลงในสนธิสัญญาสันติภาพกับสันนิบาต
ความสัมพันธ์ระหว่างสันนิบาตอะเคียนกับมาซิดอนเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ใน 220 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตอะเคียนเข้ากับพีลิปโปสที่ 5 แห่งมาเกโดนีอา รบชนะสันนิบาตอีโทเลียนในสงครามโซเชียล (220–217 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เมืองโซฟิสและลาซิออน แต่ต่อมาสันนิบาตเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโรมัน รบกับพีลิปโปสที่ 5 ในสงครามมาซิดอนครั้งที่สอง (200–196 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของมาซิดอน และสันนิบาตได้ครอบครองเพโลพอนนีสทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม อำนาจที่เพิ่มพูนของทั้งสันนิบาตและโรมันทำให้ทั้งสองฝ่ายสู้รบกันในสงครามอะเคียน สันนิบาตล่มสลายลงหลังลูกิอุส มุมมิอุส อาคาอีกุส แม่ทัพโรมันพิชิตเมืองคอรินท์ได้สำเร็จใน 146 ปีก่อนคริสตกาล ทำให้กรีซแผ่นดินใหญ่ถูกผนวกเข้ากับสาธารณรัฐโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สันนิบาตอะเคียน
"Achaean League". World History Encyclopedia.
สายการบินราคาประหยัด

เซาท์เวสต์แอร์ไลน์ สายการบินราคาประหยัดที่ใหญ่สุดในโลก
เครื่องบินแอร์บัส เอ319 ของอีซี่ย์เจ็ตที่ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮล
สายการบินราคาประหยัด หรือสายการบินต้นทุนต่ำ เป็นกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจด้านการบิน ด้วยการลดค่าใช้จ่ายของการบิน เช่น ไม่มีการให้บริการอาหารและเครื่องดื่มฟรี ไม่มีระบบความบันเทิงให้บริการผู้โดยสาร เป็นต้น ทำให้สามารถขายตั๋วโดยสารในราคาประหยัดได้ อีกทั้งมีการขายตั๋วล่วงหน้าผ่านระบบ อินเทอร์เน็ต ทำให้สามารถวางแผนจัดการเที่ยวบินได้ง่าย ลดความเสี่ยงด้านการโดยสารไม่เต็มลำ
ต้นกำเนิด

ต้นกำเนิดสายการบินราคาประหยัดนั้นมาจากประเทศสหรัฐอเมริกาด้วยสายการบิน SouthWest Airlines ในช่วงปี 2513 จากนั้นรูปแบบการดำเนินธุรกิจก็ได้รับการถ่ายทอดไปยังยุโรปโดยในปี 2534 โดยครั้งนั้นได้เปลี่ยนลักษณะการบริการแบบ Traditional Carrier ของสายการบินสัญชาติไอริชอย่าง Ryanair ให้เป็นสายการบินราคาประหยัด จากนั้นแนวคิดได้ถูกนำไปปรับใช้อย่างแพร่หลายจนกระทั่งปัจจุบัน ยุโรปมีสายการบินราคาประหยัดแพร่รายใหญ่หลายสาย เช่น EasyJet (อังกฤษ), Norwegian Air Shuttle (นอร์เวย์), WizzAir (ฮังการี) สายการบินราคาประหยัดในสหภาพยุโรปจะมีลักษณะพิเศษเพราะอยู่ในระบบตลาดเดียวของสหภาพ กล่าวคือสามารถไปตั้งศูนย์กลางการบินในประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปได้เลยโดยไม่ต้องร่วมหุ้นตั้งสายการบินกับประเทศที่ไปตั้งศูนย์กลางการบิน
บางครั้งมีการแบ่งสายการบินต้นทุนต่ำออกเป็น 2 ประเภทคือ
Premium Low-Cost : สายการบินต้นทุนต่ำ ที่ยังคงให้สิทธิ์แก่ผู้โดยสารในการโหลดสัมภาระลงใต้ท้องเครื่องบินได้ฟรีไม่เกิน 10-20 กิโลกรัม, เลือกที่นั่งฟรี และยังมีของว่างและน้ำดื่มในปริมาณที่จำกัด ให้บริการบนเที่ยวบิน โดยสายการบินที่ให้บริการลักษณะนี้เช่น มาลินโดแอร์ (Malindo Air) ของมาเลเซีย, นกแอร์ในช่วง พ.ศ. 2547-2559, ไทยไลอ้อนแอร์ ในช่วง พ.ศ. 2556-2559 (ปัจจุบันนกแอร์ให้เพียงสิทธิ์การเลือกที่นั่งฟรีในช่วง 24-4 ชั่วโมงสุดท้ายก่อนบิน และไทยไลอ้อนแอร์ได้ยกเลิกแล้วทั้งสิทธิ์เลือกที่นั่งฟรีและสิทธิ์โหลดสัมภาระฟรี จึงนับว่าได้เปลี่ยนเป็น Ultra Low-Cost แล้วนั่นเอง)
Ultra Low-Cost : สายการบินต้นทุนต่ำ ที่ยึดหลักว่า "ไม่มีอะไรฟรี อยากได้อะไรเพิ่มก็ต้องซื้อเพิ่ม" ถ้าไม่ซืออะไรเพิ่ม ก็จะได้แค่การเดินทางที่ปลอดภัยจนถึงจุดหมายปลายทางเท่านั้น ถ้ามีสัมภาระใหญ่เกินกำหนดก็ไม่อนุญาตให้ถือขึ้นไปบนเครื่องบิน ต้องเสียค่าระวางโหลดสัมภาระใต้ท้องเครื่องบิน (แต่บางสายการบินหรือบางระดับของตั๋วก็ให้สิทธิ์โหลดสัมภาระฟรี), อยากนั่งตรงไหนพิเศษก็ต้องจ่ายเพิ่ม, อยากทานอาหารบนเครื่องก็ต้องซื้อเพิ่ม, ตัดบริการทุกสิ่งอย่างออก เหลือแค่การให้บริการการเดินทางด้วยความปลอดภัยและตรงต่อเวลามากที่สุดเท่านั้น สายการบินแบบนี้ตั๋วมักจะมีราคาถูกกว่าของสายการบินแบบ Premium Low-Cost สายการบินในลักษณะนี้เช่น แอร์เอเชีย, ไทเกอร์แอร์, เจ๊ตสตาร์, สกู๊ต, เซบูแปซิฟิค เป็นต้น
ผลจากการเกิดสายการบินต้นทุนต่ำ > ผลลบ

ทางเลือกที่มากขึ้นทำให้นักท่องเที่ยวไทยเดินทางออกไปเที่ยวต่างประเทศมากขึ้นกว่าเดิม ส่วนนักท่องเที่ยวต่างประเทศที่เคยเดินทางมาประเทศไทยได้ง่าย เช่น มาเลเซีย ซึ่งนิยมเดินทางโดยรถยนต์/รถโดยสารมาไทย ก็สามารถเดินทางไปประเทศอื่นๆ ได้ เช่น บรูไน หรือในเส้นทางอื่นๆ เนื่องจากราคาค่าบัตรโดยสารเครื่องบินถูกลงและมีความสะดวกรวดเร็ว ซึ่งอาจทำให้มีการดึงนักท่องเที่ยวส่วนหนึ่งไปจากประเทศไทยได้
สายการบินที่ให้บริการเต็มรูปแบบหรือสายการบินแบบดั้งเดิมบางราย ซึ่งรวมถึงสายการบินประจำชาติ อาจได้รับผลกระทบในด้านลบ เช่นจำนวนผู้โดยสารลดลง มีกำไรลดลงหรือขาดทุนมากขึ้น จึงอาจต้องลดต้นทุนต่าง ๆ ลง เช่น ลดระดับการให้บริการ, ลดจำนวนเส้นทางบิน, ลดจำนวนเครื่องบิน หรือลดจำนวนรุ่นหรือแบบของเครื่องบินลง เป็นต้น เพื่อให้ธุรกิจสายการบินดำเนินต่อไปได้ ซึ่งบางกรณีอาจทำให้คุณภาพของสายการบินลดต่ำลงไปด้วย หรืออาจถึงขั้นมีผลประกอบการย่ำแย่จนต้องปิดกิจการลง เมื่อไม่สามารถแข่งขันทางธุรกิจกับสายการบินอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงสายการบินต้นทุนต่ำได้ (เช่น ราคาตั๋วแพงกว่าอย่างชัดเจน) นอกจากนี้สายการบินแบบเต็มรูปแบบบางรายก็ยังได้ลงทุนหรือเข้าถือหุ้นในสายการบินต้นทุนต่ำแห่งอื่น หรือก่อตั้งสายการบินใหม่แบบต้นทุนต่ำขึ้นมา เพื่อแข่งขันก้บสายการบินต้นทุนต่ำอื่นด้วย
สายการบินต้นทุนต่ำในปัจจุบันมักนิยมใช้เครื่องบินขนาดแอร์บัส เอ320 หรือโบอิง 737 ซึ่งไม่สามารถบินไปลงจอดยังท่าอากาศยานบางแห่งที่มีรันเวย์ขนาดเล็กหรือสั้น หรือแคบ ทำให้บางสนามบินไม่อาจมีสายการบินต้นทุนต่ำมาให้บริการได้ หรือสายการบินที่มีเครื่องบินเล็กจะยังสามารถกุมความได้เปรียบในท่าอากาศยานเหล่านี้จนทำให้สามารถตั้งราคาค่าโดยสารสูง ๆ ได้
รายชื่อบริษัทสายการบินราคาประหยัดของกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

พม่า
โกลด์เด้นเมียนม่าแอร์ไลน์
กัมพูชา
หลันเหมยแอร์ไลน์
อินโดนีเซีย
ไลอ้อนแอร์
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย
ซิติ้ลิ้ง
ไทเกอร์แอร์มานดาล่า
อินโดนีเซียแอร์เอเชียเอ๊กซ์
มาเลเซีย
แอร์เอเชีย
แอร์เอเชีย เอกซ์
มาลินโดแอร์
ฟิลิปปินส์
แอร์เอเชียเซสต์
เซบูแปซิฟิค
พีเอแอลเอ๊กซ์เพรส
สิงคโปร์
ไทเกอร์แอร์
เจ๊ตสตาร์เอเชีย
สกู๊ต
ประเทศไทย
นกแอร์
ไทยแอร์เอเชีย
ไทยแอร์เอเชียเอกซ์
ไทยไลอ้อนแอร์
ไทยเวียดเจ็ทแอร์
เวียดนาม
เวียดเจ็ทแอร์
เจ๊ตสตาร์แปซิฟิก
อาโออิ มิยาซากิ

| อาโออิ มิยาซากิ |
| --- | --- |
อาโออิในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ค.ศ. 2017
เกิด:  (1985-11-30) 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 (38 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1990–ปัจจุบัน
คู่สมรส: โซซูเกะ ทากาโอกะ  (สมรส 2007; หย่า 2011) จุงอิจิ โอกาดะ (สมรส 2017)
บุตร: 1 คน
เว็บไซต์: www.aoimiyazaki.jp
อาโออิ มิยาซากิ (ญี่ปุ่น: 宮﨑 あおい; โรมาจิ: Miyazaki Aoi, เกิด 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากบทบาทในเรื่อง นานะ และสัญญารัก วันหิมะโปรย มีพี่ชายเป็นนักแสดงชื่อมาซารุ มิยาซากิ ทั้งสองเคยแสดงภาพยนตร์ด้วยกันในเรื่อง Hatsukoi อาโออิแต่งงานกับ โซซูเกะ ทากาโอกะ เมื่อ 15 มิถุนายน 2007 ซึ่งคบหาดูใจกันตั้งแต่เธออายุสิบห้าปี และได้หย่าร้างกันในเดือนธันวาคม 2011 เธอถือเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่สวยที่สุดของญี่ปุ่น
อาชีพในวงการบันเทิง

มิยาซากิเริ่มทำงานในวงการบันเทิงตั้งแต่อายุสี่ขวบ
ในตอนแรกเธอมีผลงานโฆษณาโทรทัศน์ โฆษณาในนิตยสาร และเป็นนักแสดงประกอบในละครโทรทัศน์ เธอเปิดตัวในภาพยนตร์เรื่องแรกAno Natsu no Hiเมื่ออายุสิบสี่ปี
ยิ่งไปกว่านั้นตอนอายุ 14 ปี มิยาซากิเริ่มดึงดูดความสนใจคนดูต่างประเทศในบทบาทผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ปล้นรถโดยสาร ในเรื่อง Shinji Aoyama's Eureka ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลของสมาพันธ์นักวิจารณ์นานาชาติ และได้รับรางวัลที่ของเทศกาลหนังเมืองคานส์ ปี2000 ผลที่ตามมาคือเธอได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมของ Japanese Professional Movie Awards ในปี 2003 และเธอยังแสดงละครเพลงเป็นครั้งแรกในเรื่อง The Little Princess อีกด้วย
หลังจากนั้นมิยาซากิก็ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในงาน Cinemanila International Film Festival จากการแสดงเรื่อง Harmful Insect และเธอได้ร่วมงานกับ Aoyama อีกครั้งในเรื่อง Eli, Eli, Lema Sabachthani? ซึ่งเป็นเรื่องที่ได้รับการเสนอชื่อในรางวัล Un Certain Regard ที่ เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2005 หลังจากนั้นในปีเดียวกันนั่นเองเธอก็ได้แสดงนำร่วมกับ มิกะ นากาชิมะ ในภาพยนตร์กระแสหลักที่ประสบความสำเร็จทางด้านการตลาดอย่างยิ่งอย่างเรื่อง นานะ
ในปี 2008 เธอได้รับรางวัล Galaxy Individual Aword สำหรับการแสดงละครเรื่อง เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์) ทางสถานีโทรทัศน์NHK
สัญญา

มิยาซากิได้เล่นโฆษณาทางโทรทัศน์ให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่มากมายทั้ง Aflec, Tokyo Metro, Ntt DoCoMoและOlompus ในต้นปี 2008 เธอยังได้รับเลือกเป็นนางแบบโฆษณาคนใหม่ของEmporio Armani และเธอยังเป็นพรีเซนเตอร์ของแบรนด์เครื่องแต่งกายชื่อดังของญี่ปุ่นอย่าง Earth Music&Ecology ตั้งแต่ปี 2010 อีกด้วย
อีสซึ่น

| อีสซึ่น (Isn't) |
| --- | --- |
ที่เกิด: กรุงเทพ , ประเทศไทย
แนวเพลง: โฟล์ก โฟล์กร็อก ป็อปร็อก   ลูกกรุง   ลูกทุ่ง   หมอลำ   เพื่อชีวิต ดนตรีอคุสติก โซล
ช่วงปี: พ.ศ. 2517 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เมโทร เรคคอร์ด อีเอ็มไอ แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเมนต์ (2531) เอวี สตูดิโอ สองสมิต

สมาชิก: จุมพฏ ปัญญามงคล (กลอง,ร้องนำ,หัวหน้าวงคนปัจจุบัน) จิรภัทร เอมซ์บุตร (กีตาร์ , ร้องนำ) โสภณ อ้นโต (คีย์บอร์ด,ร้องนำ) วิฑูรย์ สาคเรศ (กีตาร์, ร้องนำ)

อดีตสมาชิก: วสันต์ โชติกุล (กีตาร์ , เบส, ร้องนำ,อดีตหัวหน้าวง) อัสนี โชติกุล (กีตาร์ ,เบส, ร้องนำ) ประพันธ์ เอนกอายุวัฒน์ (เบส,ร้องนำ) พรเทพ ชีรานนท์ (เปียโน) คงฤทธิ์ เพ็ญกุล (เบส),   ​(เสียชีวิต)  จาตุรนต์ เอมซ์บุตร (กีตาร์, ร้องนำ) สมโชค เล้าเปี่ยมทอง (กีตาร์, ร้องนำ) มนตรี นาเดล (เบส) ปิติ ปิติวงศ์ (คีย์บอร์ด) สุริยา พึ่งธงไทย (คีย์บอร์ด) สมชาย กฤษณะเศรณี (เบส) ธวัชชัย ขำประสาท (เบส,ร้องนำ) ประจักษ์ศิลป์ กีรติบุตร (เบส), ​(เสียชีวิต)​ วาสนา  จงวิไล (ร้องนำ)
อีสซึ่น (Isn't) คือชื่อวงดนตรีแนวโฟล์ก, ป็อปร็อก ของประเทศไทย เกิดจากการรวมตัวกันของ อัสนี โชติกุล, วสันต์ โชติกุล และ จุมพฏ ปัญญามงคล หลังจากที่อัสนี และ วสันต์ ได้เข้าประกวดดนตรีโฟล์กและได้รับรางวัลชนะเลิศ ทำให้ได้ออกผลงานเพลงในนามวง อีสซึ่น โดยมีผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2519 ชื่อ ทัศนาจร ชีวิต และความรัก โดยมีการนำเพลง ทัศนาจร ของวงดิ อิมพอสซิเบิ้ล กลับมาบรรเลงใหม่ ร้องโดยอัสนี โชติกุล และมีเพลงที่ได้รับความนิยมคือเพลง วิญญาณในภาพถ่าย ที่เป็นการนำเพลงลูกกรุงที่ต้นฉบับบรรเลงโดยวงมิตรสังคม ขับร้องโดย ทิวา เด่นประภา มาบรรเลงใหม่ในแบบโฟล์ก
เดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2520 อีสซึ่น ได้ออกอัลบั้มชุดที่สอง กีต้าร์ที่รัก และประสบความสำเร็จอย่างมากจากเพลง หนึ่งมิตรชิดใกล้ ที่ขับร้องโดย วสันต์ โชติกุล ซึ่งเพลงนี้ทำให้วงอีสซึ่นเป็นที่รู้จักในวงการเพลงไทย โดยมีศิลปินรายอื่นนำกลับมาร้องซ้ำอย่างมากมายจนถึงปัจจุบัน
หลังจากที่วสันต์ โชติกุล แยกตัวออกไปทำงานเพลงร่วมกับ อัสนี โชติกุล ในนาม อัสนี-วสันต์ วงอีสซึ่นก็ได้เปลี่ยนนักร้องนำใหม่เป็น จิรภัทร เอมซ์บุตร และ มีเพลงที่โด่งดังจากการขับร้องของ จิรภัทร เอมซ์บุตร คือเพลง อยากให้เธอรู้จากอัลบั้มลอยตัว เมื่อปี พ.ศ. 2538
ประวัติ > พ.ศ. 2519 - 2527

ปี พ.ศ. 2518 อัสนี โชติกุล และ วสันต์ โชติกุล ได้เข้าร่วมประกวดวงดนตรีโฟล์ก ที่จัดขึ้นโดยชมรมโฟล์กซองแห่งประเทศไทย และสามารถสร้างความโดดเด่นบนเวทีประกวดด้วยการใช้เพลงที่มีทำนองอีสานมาผสมผสานกับเพลงโฟล์กได้อย่างลงตัว เช่นการใช้เพลง สาวตางาม ที่เคยขับร้องโดย หม่อมราชวงศ์ ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ มาบรรเลงด้วยกีตาร์ในการเข้าประกวด ซึ่งสร้างความแปลกใหม่ในสมัยนั้นอย่างมาก ทำให้ได้รับรางวัลชนะเลิศไปในที่สุด หลังจากที่คว้ารางวัลชนะเลิศจากการประกวดวงดนตรีโฟล์กซอง วิมล จงวิไล นักแต่งเพลงชื่อดังซึ่งเป็นหนึ่งในคณะกรรมการตัดสิน ได้ชักชวนให้มาบันทึกเสียงเพื่อทำอัลบั้มเพลงไทย วสันต์ โชติกุล จึงได้ชักชวน จุมพฏ ปัญญามงคล ที่เรียนอยู่ด้วยกันที่วิทยาลัยเพาะช่างให้เข้าร่วมวงในตำแหน่งมือกลอง
ชื่อวง อีสซึ่น (Isn't) มาจากคำว่า อีสาน โดยวงอีสซึ่น ได้ออกผลงานเพลงชุดแรก ภายใต้สังกัดเมโทร เรคคอร์ด ในปี พ.ศ. 2519 ในชุด ทัศนาจร ชีวิต และความรัก จากการประพันธ์เพลงส่วนใหญ่โดยวิมล จงวิไล และมีนักร้องรับเชิญคือ วาสนา จงวิไล จากวงดนตรีมิตรสังคม มาช่วยขับร้องในบางเพลง ซึ่งมีเพลงที่ทำให้ได้รับความสนใจและทำให้วงเริ่มเป็นที่รู้จักเช่นเพลง วิญญาณในภาพถ่าย และเพลง สาวตางาม ที่ทางวงเคยใช้ในการประกวดบนเวที
ในปี พ.ศ. 2520 วงอีสซึ่น ออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ในชื่อ กีร์ต้าที่รัก อัลบั้มชุดนี้มีการเพิ่มสมาชิกในวงเป็น 4 คน โดยได้ ประพันธ์ อเนกอายุวัฒน์ มาเป็นสมาชิกใหม่ในตำแหน่งมือเบส และประสบความสำเร็จอย่างมากกับเพลง หนึ่งมิตรชิดใกล้ ที่ร้องโดย วสันต์ โชติกุล ถือเป็นหนึ่งในเพลงที่โด่งดังที่สุดเพลงหนึ่งของวงอีสซึ่น และในปี พ.ศ. 2521 วงอีสซึ่นก็ได้ออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 The  Isn't 78 โดยมีเพลงดังอย่าง พบกันหน้าสยามสแควร์ และเพลง สาละวัน ที่ได้นำเพลงอีสานมาประยุกต์กับดนตรีสมัยใหม่ในยุคนั้น โดยมีดนตรีแนวเดียวกับเพลง แม่สาวตางาม ที่เป็นเอกลักษณ์ของทางวง โดยหลังจากที่ทำอัลบั้ม นักสู้ที่ราบสูง และ กระดิ่งจักรยาน อัสนี โชติกุล ก็ได้ขอแยกตัวไป ก่อนที่จะไปอยู่วง โอเรียนเต็ล ฟังก์ ของ เรวัต พุทธินันท์ และ บัตเตอร์ฟลาย และได้ร่วมทำงานเบื้องหลังให้กับศิลปินอีกมากมาย
ส่วน วสันต์ โชติกุล ยังคงออกผลงานเพลงกับวงอีสซึ่นต่อไป โดยวสันต์ โชติกุล มีผลงานเพลงที่ทำร่วมกับวงอีสซึ่น 2 ชุด นั้นก็คือ สาวหนุ่มกลุ่มรัก และอัลบั้ม บทเพลง ที่ทาง อัสนี โชติกุล ได้กลับมาร่วมงานกับวงอีสซึ่นอีกครั้งในนามของโปรดิวเซอร์ในอัลบั้มชุดนี้
ประวัติ > แยกย้าย

ในปี พ.ศ. 2529 วสันต์ โชติกุล ได้ขอแยกตัวไปทำอัลบั้มเพลงร่วมกับ อัสนี โชติกุล ในผลงานเพลงชุด บ้าหอบฟาง ในนามของ อัสนี-วสันต์ กับสังกัดไนท์สปอร์ตโปรดักชั่น ก่อนที่จะออกผลงานเพลงในแนวร็อคมาจนถึงปัจจุบัน และในปี พ.ศ. 2531 วสันต์ โชติกุล ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวที่ทำร่วมกับวงอีสซึ่น ในชื่ออัลบั้ม กีตาร์โต๊ะ ในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมีเพลงที่ประสบความสำเร็จอย่าง ให้เธอ และ เลยตามเลย  โดยได้นำดนตรีในสำเนียงอิสานและได้นำกีตาร์มาใช้แทนเสียงซึง ซึ่งเป็นแนวดนตรีที่ทางวงอีสซึ่นเคยทำในอดีต ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปอีกครั้ง
สำหรับข้อมูลอื่น ๆ ดูที่ อัสนี-วสันต์
สตูดิโออัลบั้ม

ทัศนาจร ชีวิต และความรัก (พ.ศ. 2519)
กีต้าร์ที่รัก (พ.ศ. 2520)
The Isn't 78 (พ.ศ. 2521)
นักสู้จากที่ราบสูง (พ.ศ. 2521)
กระดิ่งจักรยาน (พ.ศ. 2522)
สาวหนุ่มกลุ่มรัก (พ.ศ. 2524)
บทเพลง (พ.ศ. 2527)
ลอยตัว (พ.ศ. 2538)
ทศนิยม
อสงไขย (พ.ศ. 2551)
ตามน้ำ (พ.ศ. 2555)
กีตาร์โต๊ะ - ผลงานร่วมกับ วสันต์ โชติกุล (พ.ศ. 2531)
แหวน Off Road 1 + 2 อคูสติกสไตล์ อีสซึ่น - ผลงานร่วมกับ แหวน ฐิติมา สุตสุนทร (พ.ศ. 2542)
เพลง เธอกับฉัน - เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง เพียงคำเดียว (พ.ศ. 2521)
สายกาจัง

| สายกาจัง |
| --- | --- |

ซีเมนส์ อินสไปโร อีเอ็มยู ออกแบบโดยบีเอ็มดับเบิลยู กรุป ดีไซน์เวิร์คส์ ออกจาก KG14 สถานีเซอมันตัน
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง: MRT Laluan Kajang
สถานะ: เปิดให้บริการ
เจ้าของ: MRT Corp
หมายเลขสาย: 9 (สีเขียว)
ที่ตั้ง: หุบเขากลัง
ปลายทาง:  KG04  กวาซาดามันซารา  KG35  กาจัง
จำนวนสถานี: 29 & 3 สำรอง
เว็บไซต์: myrapid.com.my
การดำเนินงาน
รูปแบบ: ระบบขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ:  Rapid KL
เส้นทาง: กวาซาดามันซารา–กาจัง
ผู้ดำเนินงาน: รถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์
ศูนย์ซ่อมบำรุง: สุไหง บูโละฮ์ และ กาจัง
ขบวนรถ: ซีเมนส์ อินสไปโร 58 ขบวนต่อ 4 ตู้ กว้าง: 3.1 m (10 ft) - หน้ากว้าง ยาว: 90.18 m (295.9 ft)
ผู้โดยสารต่อวัน: 203,709 (2023)
ผู้โดยสาร: 66.5 ล้าน (2023)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: ระยะ 1: 16 ธันวาคม 2016; 7 ปีก่อน (2016-12-16) สุไหง บูโละฮ์  KG01  – เซอมันตัน  KG14   ระยะ 2: 17 กรกฎาคม 2017; 7 ปีก่อน (2017-07-17) มูซีมัมเนอการา  KG15  – กาจัง  KG31 
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 47 km (29 mi)  ยกระดับ: 37.5 km (23.3 mi) ใต้ดิน: 9.5 km (5.9 mi)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ: 750 V DC รางที่สาม
ระบบการนำไฟฟ้า: อัตโนมัติและไร้คนขับ
ความเร็ว: 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (62 ไมล์ต่อชั่วโมง)
รถไฟฟ้าขนส่งมวลชน สายกาจัง (อังกฤษ: MRT Kajang line ;KGL)
 หรือชื่อเดิม สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินที่เปิดให้บริการในเขตกัวลาลัมเปอร์และปริมณฑล สายนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง
ประวัติ

สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง เป็นหนึ่งในโครงการเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินสามสายในเขตหุบเขากลัง ใช้งบประมาณในการก่อสร้าว 36 พันล้านริงกิต
เส้นทางเริ่มต้นจากตำบลซูไงบูโละฮ์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัวลาลัมเปอร์ ผ่านใจกลางกรุง ไปสิ้นสุดที่เมืองกาจัง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกัวลาลัมเปอร์ คาดว่าจะมีผู้โดยสารมาใช้งานประมาณ 1.2 ล้านคนต่อปี การก่อสร้างระยะที่ 1 เริ่มจากซูไงบูโละฮ์ ไปสิ้นสุดที่เซอมันตัน ซึ่งจะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2016 ส่วนระยะที่ 2 สร้างจากเซอมันตัน ไปสิ้นสุดที่กาจัง ซึ่งจะเปิดให้บริการในกรกฎาคม ค.ศ. 2017
เดิมที สายนี้เป็นสายรถไฟฟ้ารางเบา ระยะทาง 43 กิโลเมตร วิ่งจากตำบลดามันซารา ไปยังตำบลเชรัส ต่อมาได้ขยายเส้นทางไปยังซูไงบูโละฮ์ และกาจัง ซึ่งเพิ่มระยะทางอีก 8.8 กิโลเมตร และได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นรถไฟใต้ดิน ซึ่งจุผู้โดยสารได้มากกว่า
สายนี้เมื่อสร้างเสร็จแล้ว จะดำเนินการโดยบริษัทแรพิดเรล