stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย

ซาร์แห่งรัสเซีย ตั้งแต่ 1682 ถึง 1696
ซาร์อีวานที่ 5 อะเลคเซเยวิช (รัสเซีย: Иван V Алексеевич; 6 กันยายน [ตามปฎิทินเก่า: 27 สิงหาคม] ค.ศ. 1666 - 8 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 29 มกราคม] ค.ศ. 1696) เป็นซาร์แห่งรัสเซียร่วมกับพระอนุชาของพระองค์ซาร์ปิออตร์ที่ 1ซึ่งครองราชย์ร่วมกันระหว่างปี 1682 ถึง 1696 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1กับมาเรีย มิโลสลาฟสกายา ในขณะที่ซาร์ปีเตอร์ เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวในซาร์อะเลคเซย์กับนาตาลียา นาริชคินา รัชกาลของอีวานเป็นเพียงตำแหน่งเพราะพระองค์มีปัญหาทางพระวรกายและทางพระทัยที่ร้ายแรง
พระราชประวัติ

ซาร์อีวานที่ 5 เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 11 ในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย พระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1666 ทรงขึ้นครองราชย์แทนพระเชษฐาคือ ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682 ขณะพระชนม์เพียง 15 พรรษา ตลอด 14 ปีในรัชกาลทรงบริหารราชการแผ่นดินร่วมกับ จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาสวรรคตเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1696 ขณะพระชนม์เพียง 29 พรรษา
ดาวิด ไอราเปเตียน

| ดาวิด ไอราเปเตียน |
| --- | --- |
เกิด: ดาวิด วาเลเรียวิช ไอราเปเตียน 26 ตุลาคม พ.ศ. 2526
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก |
| --- | --- | --- |
|  |  มิลาน 2552  | ไลท์ฟลายเวท |
|  |  บากู 2554  | ไลท์ฟลายเวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ยุโรป
|  |  Plovdiv 2549  | ไลท์ฟลายเวท |
โอลิมปิกฤดูร้อน
|  |  ลอนดอน 2012  | ไลท์ฟลายเวท |
ดาวิด วาเลเรียวิช ไอราเปเตียน (David Valeryevich Ayrapetyan; รัสเซีย: Давид Валерьевич Айрапетян; เกิดเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2526) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวรัสเซีย เริ่มมีชื่อเสียงเมื่อได้ครองแชมป์ยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2549 และได้เหรียญเงินในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก
ในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก พ.ศ. 2550 ไอราเปเตียนชนะ Pal Bedak (27-18) ก่อนจะแพ้ โจว ซื่อหมิง23-6. (Results) ส่วนการแข่งขันครั้งถัดมาใน พ.ศ. 2552 เขาเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศแต่แพ้ Serdamba Purevdorj จากมองโกเลียได้เพียงเหรียญเงิน ใน พ.ศ. 2554 เขาได้เหรียญทองแดงเมื่อแพ้ให้กับโจว ซื่อหมิงในรอบรองชนะเลิศ
ไอราเปเตียนเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสองครั้ง โดยใน พ.ศ. 2551 เขาแพ้ Georgiy Chygayev ไม่ได้เหรียญรางวัลใดๆ ส่วนใน พ.ศ. 2555 เขาได้เหรียญทองแดงเมื่อแพ้แก้ว พงษ์ประยูรในรอบรองชนะเลิศ
ซาร์บอมบา

|  AN602 (Tsar Bomba) รัสเซีย: изделие 602, АН602, Иван  |
| --- | --- |
แบบจำลองของซาร์ บอมบา จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์อาวุธนิวเคลียร์ของรัสเซีย
ชนิด: อาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์
แหล่งกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Yulii Borisovich Khariton, Andrei Sakharov, Victor Adamsky, Yuri Babayev, Yuri Smirnov, และ Yuri Trutnev
จำนวนที่ผลิต: 1 (และอีก 1 ลูกจำลอง)
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 27,000 กิโลกรัม (60,000 ปอนด์)
ความยาว: 8 เมตร (26 ฟุต)
เส้นผ่าศูนย์กลาง: 2.1 เมตร (6.9 ฟุต)

ผลระเบิด: 50 ถึง 58 เมกะตัน
แผนที่แสดงจุดทดสอบ (แสดงด้วยสีแดง)
แผนภาพเปรียบเทียบขนาดของลูกไฟของซาร์ บอมบา (สีแดง), ลิตเติลบอย (สีชมพู) และมินิตแมน (สีเขียว)
ซาร์ บอมบา (รัสเซีย: Царь-бомба; อังกฤษ: Tsar Bomba) เป็นชื่อเล่นที่ใช้เรียกระเบิดไฮโดรเจน AN602 ของสหภาพโซเวียต เป็นอาวุธนิวเคลียร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และมีพลังทำลายล้างรุนแรงที่สุด เท่าที่เคยมีการใช้งานมา จัดว่าเป็น "อาวุธที่มีพลังทำลายล้างที่สุดของประวัติศาสตร์มนุษยชาติ" ชื่อนี้เป็นชื่อที่สื่อในโลกตะวันตกตั้งให้ แต่ต่อมาในรัสเซียก็ยอมรับชื่อนี้มาใช้
ระเบิดนี้พัฒนาขึ้นโดยสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น ตามแบบแผนที่ออกแบบไว้เดิมจะมีขนาดเทียบเท่ากับการระเบิดของทีเอ็นที (TNT) 100 เมกะตัน เทียบเท่ากับ 420 PJ (เพตะจูล) แต่ได้ลดลงเหลือ 50 เมกะตัน เพื่อลดขนาดของระเบิดลงให้สามารถบรรทุกด้วยเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-95 ที่ได้รับการดัดแปลงเป็นพิเศษ  พลังทำลายล้างของซาร์ บอมบา คิดเป็น 1,400 เท่าของระเบิดลิตเติลบอย (13–18 กิโลตัน) รวมกับแฟตแมน (21 กิโลตัน)
ซาร์ บอมบามีความยาว 8 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 2.1 เมตร น้ำหนัก 27,000 กิโลกรัม (60,000 ปอนด์) ถูกสร้างขึ้นจำนวน 1 ลูก และลูกตัวอย่างอีก 1 ลูกที่สร้างขึ้นเฉพาะโครงสร้างภายนอก  ลูกระเบิดถูกนำไปทดสอบเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1961 บริเวณเกาะ โนวายาเซมลยา  ทางตอนเหนือของขั้วโลกเหนือ  ระเบิดถูกทิ้งลงจากเครื่องตูโปเลฟ ตู-95 ที่ระดับความสูง 10.5 กิโลเมตร เมื่อเวลา 11.32 นาฬิกา ตามเวลาท้องถิ่น ระเบิดได้รับการออกแบบให้จุดระเบิดด้วยเซ็นเซอร์บารอมิเตอร์ ที่ความสูง 4 กิโลเมตรเหนือพื้นดิน (4.2 กิโลเมตรเหนือระดับน้ำทะเล)  ระเบิดต้องหน่วงเวลาเพื่อให้เครื่องบินทิ้งระเบิดและเครื่องบินสังเกตการณ์บินห่างออกไปเป็นระยะทาง 47 กิโลเมตร เพื่อไม่ได้รับผลกระทบจากแรงระเบิด  การทดสอบนี้ออกแบบให้เกิดลูกไฟกลางอากาศและให้สลายตัวไปก่อนลูกไฟจะตกลงกระทบพื้นผิวโลก
ซาร์ บอมบาเป็นอาวุธนิวเคลียร์แบบความร้อน มีการทำงานเป็น 3 ขั้นตอนแบบ Teller–Ulam คือ ขั้นแรกเป็นปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิซชันทำให้เกิดแรงอัด จากนั้นจึงเกิดปฏิกิริยาเทอร์โมนิวเคลียร์ให้ความร้อน และใช้พลังงานจากการระเบิดนำพาความร้อนให้มีประสิทธิภาพในการทำลายล้างมากขึ้น  จากการทดสอบ ซาร์ บอมบาทำให้เกิดลูกไฟขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 8 กิโลเมตรในอากาศ สามารถมองเห็นและรู้สึกถึงคลื่นความร้อนได้ที่ระยะ 1,000 กิโลเมตรจากจุดศูนย์กลางการระเบิด มีรัศมีการทำลายในระยะ 1,000 กิโลเมตรจากศูนย์กลาง โดยทุกอย่างในรัศมี 40 กิโลเมตรได้ระเหยกลายเป็นไอทั้งหมด เมื่อก๊าซที่เกิดขึ้นปะทะกับเมฆ ทำให้เกิดเมฆรูปเห็ดมีความสูงประมาณ 64 กิโลเมตร ความกว้างของฐานเมฆประมาณ 40 กิโลเมตร
พลังงานที่ปลดปล่อยออกมาระหว่างการระเบิดเท่ากับ 2.1×1017 จูล หรือ 1% ของพลังงานเฉลี่ยที่ดวงอาทิตย์ส่งมายังโลก การระเบิดยังได้ส่งแรงอัดมหาศาลสู่ห้วงอวกาศ ทำให้ระบบการสื่อสารเป็นอัมพาตไป 1 ชั่วโมง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซาร์บอมบา
วีดิทัศน์ (Flash) ของ "Tsar Bomba". Sonicbomb.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 ธันวาคม 2012.
Tsar Bomb – The biggest bomb ever ที่ยูทูบ
Google Maps
73°32′40″N 54°42′21″E﻿ / ﻿73.54444°N 54.70583°E﻿ / 73.54444; 54.70583
ซารีนาวาซิลีซา เมเลนเตเยวา

| วาซิลีซา เมเลนเตเยวา |
| --- | --- |
 วาซิลีซา เมเลนเตเยวา

ซารีนาแห่งมวลรัสเซีย
จักรพรรดินี: ซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย
วาซิลีซา เมเลนเตเยวา
ราชวงศ์: รูลิก
ซารีนาวาซิลีซา เมเลนเตเยวา (รัสเซีย: Васили́са Меле́нтьева อังกฤษ: Vasilisa Melentyeva) (สิ้นพระชนม์ 1579) เป็นมเหสีองค์ที่ 6 ในซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย เรื่องราวของพระนางส่วนมากมักเป็นตำนานมุขปาฏะที่เล่าสืบต่อกันมา พระนางอภิเษกสมรสกับซาร์อีวาน (โดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางศาสนจักร) ในปี ค.ศ. 1575 บ้างก็ระบุว่านางเป็นเพียงพระสนม นักวิชาการสมัยปัจจุบันถือว่า นางไม่มีตัวตนอยู่จริง เป็นเพียงตำนานพื้นบ้านช่วงศตวรรษที่ 19 เท่านั้น
พระชนม์ชีพ

ตำนานพื้นบ้านของรัส่เซียกล่าวถึงชีวพระวัตินางไว้ว่า แต่เดิมนางเป็นภรรยาม่ายของขุนนางชั้น ดเยก (dyak) นามว่า มาเลนเทียฟ อิวานอฟ (Melentiy Ivanov) ผู้ซึ่งเคยออกรบในสงครามลิโวเนียน (Livonian War) มาก่อน พระเจ้าซาร์อีวานที่ 4 ได้ยินถึงกิตติศัพท์ความงามและอุปนิสัยที่อ่อนหวาน จึงมีพระราชประสงค์ให้นางเข้าถวายตัวและอภิเษกสมรสกันในที่สุด แต่หลังจากทรงอภิเษกไม่กี่เดือน พระเจ้าซาร์อีวาน ก็ทรงพบว่าพระนางลักลอบมีความสัมพันธ์กับเจ้าชายนามว่า เดฟเลเตฟ (Devletev) ซาร์อีวานจึงจับเจ้าชายเดฟเลเตฟไปประหารด้วยวิธีเสียบประจาน และยังบังคับให้พระนางนั้งชมการประหารด้วยกัน และลงเอยด้วยการส่งตัวนางเองไปกักไว้ในเขตพรตตลอดชีวิต ในบรรดามเหสีทั้ง 8 พระองค์ของพระเจ้าซาร์อีวานที่ 4 มีเพียง ซารีนามารีเยีย โดลโกลรูโคลย่า และ ซารีน่าวาซิลีซา เมเลนเตเยวา เท่านั้นที่ไม่มีการกล่าวถึงในเอกสารร่วมสมัย
แหล่งข้อมูล

Troyat, Henri Ivan le Terrible. Flammarion, Paris, 1982
de Madariaga, Isabel Ivan the Terrible. Giulio Einaudi editore, 2005
| ก่อนหน้า |  | ซารีนาวาซิลีซา เมเลนเตเยวา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ว่าง ก่อนหน้าคือ อันนา วาซิลชิโควา |  | ซารีนาแห่งมวลรัสเซีย ใน ซาร์อีวานที่ 4  (ค.ศ. 1579) |  | ว่าง ถัดมาคือ มารีเยีย โดลโกลรูโคลย่า |
ซุคฮอย ซู-57

| พักฟา  ซู-57 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินขับไล่ล่องหนหลากบทบาท
ชาติกำเนิด:  รัสเซีย
บริษัทผู้ผลิต: ซุคฮอย
สถานะ: อยู่ระหว่างการพัฒนาและทดสอบการบิน
ผู้ใช้งานหลัก: กองทัพอากาศรัสเซีย กองทัพเรือรัสเซีย
จำนวนที่ผลิต: 9 (ต้นแบบ)
ประวัติ
สร้างเมื่อ: พ.ศ. 2552 – ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน: พ.ศ. 2562
เที่ยวบินแรก: 29 มกราคม พ.ศ. 2553
ซุคฮอย ซู-57 (รัสเซีย: Сухой Су-57, อังกฤษ: Sukhoi Su-57) หรือชื่อเครื่องต้นแบบ ซุคฮอย ที-50 พักฟา (อังกฤษ: Sukhoi T-50 PAK FA) ( รัสเซีย: ПАК ФА, short for: Перспективный авиационный комплекс фронтовой авиации, translit. Perspektivny Aviatsionny Kompleks Frontovoy Aviatsii, lit. '"Prospective Aviation Complex of Frontline Aviation"') เป็นเครื่องบินขับไล่ล่องหนที่ออกแบบโดยซุคฮอย สำหรับกองทัพอากาศรัสเซีย เพื่อใช้เข้าประจำการทดแทนมิโคยัน มิก-29 และซุคฮอย ซู-27 ในอนาคต
ซุคฮอย ซู-57 เครื่องต้นแบบใช้รหัส ที-50 พักฟา มีความสามารถเทียบเท่ากับเครื่องบินขับไล่รุ่นที่ห้าของสหรัฐอเมริกา คือ เอฟ-22 แร็พเตอร์ และเอฟ-35 ไลท์นิ่ง 2 โดยได้รับการออกแบบให้เป็นอากาศยานล่องหน
เครื่องบินต้นแบบ ที-50 พักฟา ของซุคฮอย ออกบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2553 มีแผนการเปิดตัวในปี พ.ศ. 2556 และจะเข้าประจำการในปี พ.ศ. 2561
ในวันที่ 2 สิงหาคม 2560 บริษัทผู้ผลิตได้ทำการตั้งชื่อเครื่องอย่างเป็นทางการคือ ซุคฮอย ซู-57
อากาศยานที่เทียบเท่า

F-22 Raptor
J-20 Stealth Fighters
ดินแดนของประเทศรัสเซีย

ดินแดน (รัสเซีย: край; แปลว่า ขอบ) เป็นหน่วยองค์ประกอบประเภทหนึ่งของสหพันธรัฐรัสเซีย รัสเซียแบ่งออกเป็น 85 หน่วยองค์ประกอบ ในจำนวนนี้เป็นดินแดน 9 แห่ง แคว้นเป็นหน่วยองค์ประกอบอีกประเภทหนึ่งซึ่งมีลักษณะเทียบเท่ากับดินแดนตามกฎหมาย และความแตกต่างระหว่างหน่วยการเมืองที่เรียกว่า "ดินแดน" กับหน่วยการเมืองที่เรียกว่า "แคว้น" ในรัสเซียเป็นเรื่องของธรรมเนียมดั้งเดิมล้วน ๆ คล้ายกับเครือจักรภพในสหรัฐ ทั้งสองเป็นหน่วยการปกครองที่มีสถานะทางกฎหมายเทียบเท่ากันในรัสเซียโดยมีตัวแทนในสภาสหพันธ์ ในยุคโซเวียต แคว้นปกครองตนเองอาจขึ้นกับสาธารณรัฐหรือดินแดน แต่ไม่ขึ้นกับแคว้น นอกเหนือจากความหมายเฉพาะทางการเมืองการปกครองแล้ว คำทั้งสองมีความหมายทั่วไปที่คล้ายกันมาก (คือหมายถึง "ภูมิภาค" หรือ "พื้นที่") และมักใช้แทนกันได้
ดุบนา

สำนักงานใหญ่ของ JINR ในดุบนา
ดุบนา (รัสเซีย: Дубна; อังกฤษ: Dubna) เป็นเมืองในแคว้นมอสโก ประเทศรัสเซีย บนฝั่งแม่น้ำวอลกา ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ตั้งเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1956 เพื่อเป็นเมืองการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ มีประชากร 60,951 คน (ค.ศ. 2002); 65,805 คน (ค.ศ. 1989)
ดมีตรี วอสโคบอยนีคอฟ

| เหรียญรางวัล> ตัวแทนของ   สหภาพโซเวียต .วอลเลย์บอลชาย.กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
|  |  1964 โตเกียว  | ทีม |
ดมีตรี วยาเชสลาโววิช วอสโคบอยนีคอฟ (รัสเซีย: Дмитрий Вячеславович Воскобойников; 6 มีนาคม ค.ศ. 1941 – 2 ธันวาคม ค.ศ. 2001) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลชาวรัสเซีย เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
ในปี ค.ศ. 1964 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมชาติโซเวียตเข้ารับรางวัลเหรียญทอง
แหล่งข้อมูลอื่น

profile เก็บถาวร 2009-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซุดจา

สำหรับหมู่บ้านในตะวันออกไกลของรัสเซีย ดูที่ ซุดจา (สาธารณรัฐบูเรียเตีย)
| ซุดจา Суджа |
| --- | --- |
เมือง
สวนสาธารณะที่ซุดจา
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของซุดจา 
ซุดจาที่ตั้งของซุดจาแสดงแผนที่แคว้นคูสค์ซุดจาซุดจา (รัสเซียฝั่งยุโรป)แสดงแผนที่รัสเซียฝั่งยุโรปซุดจาซุดจา (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  51°11′29″N 35°16′14″E﻿ / ﻿51.19139°N 35.27056°E﻿ / 51.19139; 35.27056
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นคูสค์
เขตบริหาร: อำเภอซุดจันสกี
สถาปนา: 1664
ความสูง: 135 เมตร (443 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 6,036 คน
สถานะการบริหาร
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: อำเภอซุดจันสกี
สถานะเทศบาล
 • เขตเทศบาล: Sudzhansky Municipal District
 • ในเมือง: Sudzha Urban Settlement
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Sudzhansky Municipal District, Sudzha Urban Settlement
รหัสไปรษณีย์: 307800, 307801, 307839
รหัส OKTMO: 38640101001
ซุดจา (รัสเซีย: Су́джа) เป็นเมืองและศูนย์กลางบริหารของอำเภอซุดจันสกี แคว้นคูสค์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำซุดจาและโอลโยชนียาทางตะวันตกเฉียงใต้ของคูสค์ ศุนย์กลางแคว้น 105 กิโลเมตร (65 ไมล์) มีประชากร 5,127 คน  นับตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2024 เมืองนี้ถูกยึดครองโดยกองทัพยูเครนจากการบุกรุกเข้ามาในภูมิภาค
ประชากร

ประชากรในเมืองลดลงมาตลาดหลายทศวรรษ จาก 7,487 คนใน ค.ศ. 1989 ลงเหลือ 5,127 คนใน ค.ศ. 2021
| ประวัติประชากร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปี |  1897  |  1989  |  2002  |  2010  |  2021  |
| ประชากร | 7,433 | 7,487 | 7,045 | 6,036 | 5,127 |
| ±% p.a. | —     | +0.01% | −0.47% | −1.91% | −1.47% |
ดิมา บิลาน

| ดิมา บิลาน |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: วิคตอร์ นิโคลาเยวิช เบลัน
เกิด:  (1981-12-24) ธันวาคม 24, 1981 (42 ปี)
ที่เกิด: Ust-Dzheguta, คาราไช-เชียร์เคสส์, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบันคือรัสเซีย)
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี, ป็อป, แดนซ์
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ค่ายเพลง: Universal (2008-ปัจจุบัน), Gala Records (2003-2007), EMI (2006, 2008), Мистерия Звука (2008)

เว็บไซต์: official website
ดิมา บิลาน (รัสเซีย: Дима Билан) เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1981 ที่เมือง Ust-Dzheguta ในคาราไช-เชียร์เคสส์ เป็นศิลปินเพลงป็อปชาวรัสเซีย บิลานเป็นตัวแทนในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2006 กับเพลง "Never Let You Go" ซึ่งเขาได้ตำแหน่งที่ 2 ต่อมาเขาชนะการแข่งขันเดียวกันในปี 2008 กับเพลง "Believe"
ดีนียาร์ บิลยาเลตดีนอฟ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ลงเล่นให้กับรูบินคาซันในปี ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Diniyar Rinatovich Bilyaletdinov
วันเกิด:   (1985-02-27) 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 (39 ปี)
สถานที่เกิด:  มอสโก สหภาพโซเวียต
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
2000–2004:  โลโคโมติฟมอสโก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2004–2009 |  โลโคโมติฟมอสโก |  150 |  (31) |
| 2009–2012 |  เอฟเวอร์ตัน |  59 |  (8) |
| 2012–2015 |  สปาร์ตัคมอสโก |  24 |  (4) |
| 2014 |  → อันจีมาคัชคาลา (ยืม) |  11 |  (2) |
| 2014–2015 |  → ตอร์ปิโดมอสโก (ยืม) |  17 |  (2) |
| 2015–2017 |  รูบินคาซัน |  14 |  (2) |
| 2017–2018 |  ทราไก |  34 |  (12) |
ทีมชาติ‡
| 2005–2012 |  รัสเซีย |  46 |  (6) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 9 มกราคม 2020 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 1 มีนาคม 2012
ดีนียาร์ รีนาโตวิช บิลยาเลตดีนอฟ  (ตาตาร์: Dibiər Rinat ulı Bilaletdinev, รัสเซีย: Динияр Ринатович Билялетдинов) เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซีย เชื้อสายตาตาร์ เล่นกับสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน และฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย โดยมากมักเล่นตำแหน่งปีก แต่ก็เล่นตำแหน่งกองหลังให้ทีมชาติ พ่อของเขา รีนัต บิลยาเลตดีนอฟ  เป็นนักฟุตบอลอาชีพเช่นกัน ปัจจุบันเป็นโค้ช
ซอลดาตืยสโวโบดืย

| ซอลดาตืยสโวโบดืย |
| --- | --- |

กำกับ: ยูรี โอเซรอฟ
เขียนบท: Oscar Kurganov
นักแสดงนำ: มีฮาอิล อุลยานอฟ Yevgeny Matveyev  วาซีลี ลาโนวอย
กำกับภาพ: Igor Slabnevich
ดนตรีประกอบ: Yuri Levitin
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม 
วันฉาย: 1977
ความยาว: 599 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต ประเทศในกลุ่มตะวันออก
ภาษา: รัสเซีย
ซอลดาตืยสโวโบดืย (รัสเซีย: Солдаты свободы) เป็นภาพยนตร์แนวสงครามและอิงประวัติศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง 4 ภาคของสหภาพโซเวียตกำกับโดย ยูรี โอเซรอฟ เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากภาพยนตร์ ออสโวบอจเดนี
ประเทศที่ร่วมสร้าง

ซอลดาตืยสโวโบดืย เป็นภาพยนตร์ร่วมมือกันของประเทศในกลุ่มตะวันออก และ สหภาพโซเวียต โดยมีค่ายภาพยนตร์ร่วมสร้างดังนี้
มอสฟิล์ม
За игрални филми
Mafilm
DEFA-Babelsberg
Zespoły Filmowe
Bucharest Film Studio
Barrandov Studios
นักแสดง

มีฮาอิล อุลยานอฟ รับบท เกออร์กี จูคอฟ
Yevgeny Matveyev รับบท เลโอนิด เบรจเนฟ
วาซีลี ลาโนวอย รับบท อันเดรย์ เกรชโค
Stefan Getsov รับบท แกออร์กี ดีมีตรอฟ
Viktor Avdyushko รับบท อีวาน โคเนฟ
Bohus Pastorek รับบท คลีเมนต์ ก็อตต์วอลด์
Horst Preusker รับบท วิลเฮ็ล์ม พีค
Yakov Tripolsky รับบท โจเซฟ สตาลิน
Lubomir Kabakchiyev รับบท Palmiro Togliatti
Boris Belov รับบท มอริส ตอแรซ
Peter Stefanou รับบท ตอดอร์ ซีฟกอฟ
Vladlen Davydov รับบท คอนสตันติน โรคอสซอฟสกี
Károly Ujlaky รับบท ยาโนช กาดาร์
Miklós Benedek รับบท นายพล ลุดวิก สโวโบดา
Anton Gorchev รับบท Dobri Dzhurov
Violeta Bahchevanova รับบท Roza Dimitrova
Valentin Kazancki รับบท วินสตัน เชอร์ชิล
Stanisław Jaśkiewicz รับบท แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
Naum Shopov รับบท พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย
Fritz Diez รับบท อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
Gerd Michael Henneberg รับบท วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล
Horst Gill รับบท อ็อทโท กึนเชอ
Pavel Popandov รับบท Tzano Velchev
Valentin Gadzhokov รับบท Atanas Hadzhiyanchev
Zlatko Pavlov รับบท Zdravko
Nikolai Ouzounov รับบท Tzvyatko
Zbigniew Józefowicz รับบท Piotr Jaroszewicz
Edward Linde-Lubaszenko รับบท Edward Gierek
Jerzy Turek
แหล่งข้อมูลอื่น

ซอลดาตืยสโวโบดืย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Soldiers of Freedom.Kino-teatr.ru (รัสเซีย)
| ด ค กภาพยนตร์ที่กำกับโดยยูรี โอเซรอฟ |
| --- | --- |
 Arena of the Bold (1953)  Son (1955)  Kochubey (1957)  High Road (1959)  ออสโวบอจเดนี (1970-1971)  Visions of Eight (1973)  ซอลดาตืยสโวโบดืย  โอสปอร์ตตืยมีร์ (1981)  บีตวาซามอสค์วู (1985)  สตาลินกราด (1990)  Angels of Death (1993)
ความสัมพันธ์ไทย–รัสเซีย

| --- | --- |


 รัสเซีย:  ไทย
ความสัมพันธ์ไทย–รัสเซีย (รัสเซีย: Российско-таиландские отношения) เป็นความสัมพันธ์ระดับทวิภาคีระหว่างไทยกับรัสเซีย (จักรวรรดิรัสเซีย, สหภาพโซเวียต และสหพันธรัฐรัสเซีย) ความสัมพันธ์เรื่มในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และซาร์นิโคลัสที่ 2 ต่อมาเมื่อเกิดการปฏิวัติรัสเซียในปี 1917 ได้ทำให้ความสัมพันธ์ทั้งสองประเทศยุติลงต่อมาได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์ในวันที่ 12 มีนาคม 1941 ในฐานะสหภาพโซเวียต แต่ความสัมพันธ์ค่อนข้างที่จะเหินห่างและขาดสะบั้นเมื่อประเทศไทยประกาศเป็นสัมพันธมิตรกับสหรัฐอเมริกาในยุคสงครามเย็นเพื่อมีจุดประสงค์หลักคือต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ภายในประเทศและได้มีการฟื้นฟูความสัมพันธ์อีกครั้งในปี 1979 เมื่อพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นได้ทำการเยือนสหภาพโซเวียต ต่อมาหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1991 ไทยได้รับรองรัสเซียเป็นประเทศเอกราชในวันที่ 28 ธันวาคม 1991 ปัจจุบันรัสเซียมีสถานทูตที่กรุงเทพมหานคร และมีสถานกงสุลสองที่คือที่พัทยา และภูเก็ต ส่วนไทยมีสถานทูตที่มอสโก และมีสถานกงสุลสองที่คือที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และวลาดีวอสตอค ทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกเอเปคและองค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป (รัสเซียเป็นรัฐสมาชิกและไทยเป็นคู่ค้า)
บันทึกการติดต่อครั้งแรกระหว่างรัสเซียกับสยามเกิดขึ้นในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1863 เมื่อเรือ Gaydamak และ  Novik เดินทางมาถึงกรุงเทพ จากนั้นจึงเกิดความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างครอบครัวชนชั้นสูงของไทยและจักรวรรดิรัสเซีย พร้อมการบันทึกมิตรภาพระหว่างพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับจักรพรรดินิโคไลที่ 2 แห่งรัสเซียไว้อย่างดี สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ โอรสองค์ที่ 43 ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้สมรสกับคัทริน เดสนิตสกี ซึ่งท่านพบกับเธอขณะศึกษาอยู่ในจักรวรรดิรัสเซีย
การเปรียบเทียบ

|  |  สหพันธรัฐรัสเซีย |  ราชอาณาจักรไทย |
| --- | --- | --- |
ตราแผ่นดิน: 
ธงชาติ: 
| ประชากร | 147,003,104 คน | 68,863,514 คน |
| พื้นที่ | 17,098,246 ตร.กม. (6,601,670 ตร.ไมล์) | 513,120 ตร.กม. (198,120 ตร.ไมล์) |
| ความหนาแน่น | 8.4 คน/ตร.กม. (21.8 คน/ตร.ไมล์) | 132.1 คน/ตร.กม. (342.1 คน/ตร.ไมล์) |
| เมืองหลวง | มอสโก | กรุงเทพมหานคร |
| เมืองที่ใหญ่ที่สุด | มอสโก – 12,506,468 คน (เขตปริมณฑล 15,512,000 คน) | กรุงเทพมหานคร – 8,305,218 คน (เขตปริมณฑล 10,624,700 คน) |
| การปกครอง | ประชาธิปไตยกึ่งประธานาธิบดี | ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข |
| ประมุขแห่งรัฐ | ประธานาธิบดี: วลาดีมีร์ ปูติน | พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​ |
| หัวหน้ารัฐบาล | นายกรัฐมนตรี: มีฮาอิล มีชุสติน​ | นายกรัฐมนตรี: แพทองธาร ชินวัตร |
| ภาษาราชการ | ภาษารัสเซีย​ | ภาษาไทย |
| ศาสนาหลัก |  คริสต์ 47.1%,  ไม่เกี่ยวพันกับศาสนา​ 25%,  อเทวนิยม ​13%,  อื่น ๆ 13.9% |  พุทธ 94.6%,  อิสลาม​ 4.2%,  คริสต์ ​1.1%,  อื่น ๆ 0.1% |
| กลุ่มชาติพันธุ์ |  รัสเซีย 77.7%,  ตาตาร์ 3.7%,  อื่น ๆ 18.6% |  ไทย 76.4%,  จีน 14%,  อื่น ๆ 12% |
| จีดีพี (ราคาตลาด) | 1.610 ล้านล้านดอลลาร์ (ต่อหัว 11,191 ดอลลาร์) | 516 พันล้านดอลลาร์ (ต่อหัว 7,607 ดอลลาร์) |
| ค่าใช้จ่ายทางทหาร | 70 พันล้านดอลลาร์ | 5.69 พันล้านดอลลาร์ |
เศรษฐกิจ > การค้าทวิภาคี

ตัวเลขทางการของปริมาณการค้าที่เผยแพร่โดยสองประเทศขัดแย้งกัน
ข้อมูลฝั่งไทยะระบุว่า การค้ากับรัสเซียใน ค.ศ. 2008 มีรายได้ถึง 2.11 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ประเทศไทยมีดุลการค้าอยู่ที่ 1.76 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ รัสเซียส่งออกทรัพยากรแร่ ส่วนไทยส่งออกชิ้นส่วนรถยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ และอาหาร
ข้อมูลบริการศุลกากรของรัสเซียระบุว่า รัสเซียส่งออกให้ไทยใน ค.ศ. 2008 มีจำนวน 1.23 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ นำเข้าถึง 1.49 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้รัสเซียมีดุลการค้าที่ 254 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยรวม การค้ากับประเทศไทยเป็นการค้าต่างประเทศของรัสเซียเพียง 0.4% สถานทูตรัสเซียในประเทศไทยรายงานว่า ประเทศไทยเป็นคู่ค้ารายใหญ่ที่สุดของรัสเซียในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และผู้ซื้อเหล็กเฟอร์รัสจากรัสเซียรายใหญ่อันดับ 3 จากทั่วโลก
ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย ประกาศว่ารัสเซียให้คำมั่นว่าจะสนับสนุนเป้าหมายในการเพิ่มการค้าทวิภาคีประจำปีจาก 2.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐไปเป็น 10 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2021 รัสเซียต้องการซื้อผลิตภัณฑ์อาหาร ข้าว ผลไม้ รถยนต์ และชิ้นส่วนรถยนต์จากไทยเป็นหลัก รัสเซียต้องการเพิ่มการลงทุนด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย เนื่องจากนักลงทุนชาวรัสเซียจำนวนมากเข้ามาตั้งฐานในนิคมอุตสาหกรรมอมตะ ระยอง
เศรษฐกิจ > การท่องเที่ยว

ประเทศไทยเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางเขตร้อนที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวจากรัสเซีย อย่างไรก็ตาม ฝั่งรัสเซียโต้แย้งตัวเลขที่ทางการไทยให้ไว้ว่าสูงเกินจริง และทางการไทยโต้แย้งว่าตัวเลขที่รัสเซียให้มีจำนวนน้อยเกินไป:
เจ้าหน้าที่รักษาชายแดนรัสเซียรายงานการเดินทางไปไทยใน ค.ศ. 2008 ที่ 259,000 คน (235,000 คนใน ค.ศ. 2007) โดยประเทศตุรกี จุดหมายปลายทางหลักที่มีผู้เดินทางมากที่สุด รายงานการเดินทางไป 2.2 ล้านคน ข้อมูลรัฐบาลไทยระบุว่าจำนวนที่รัสเซียให้มีเฉพาะเที่ยวบินตรง ไม่นับนักท่องเที่ยวที่บินแวะพักที่อื่น and reported 279,000 Russian tourists for 2007.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยรายงานชาวรัสเซียที่ "เดินทางแบบท่องเที่ยว" ไปยังพัทยาในมกราคม–มีนาคม ค.ศ. 2007 ที่ 456,972 คน (รวม 1.57 ล้านคน) นักวิจารณ์ชาวรัสเซียระบุว่าไทยนับรวม ค้างคืนในคืนโรงแรม และจำนวนนั้นควรหารด้วยตัวประกอบ 10 ถึง 11
ใน ค.ศ. 2018 มีชาวรัสเซียเดินทางมาไทยประมาณ 1.5 ล้านคน ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก ค.ศ. 2017 ที่ 15% และมีชาวไทยเดินทางไปรัสเซียโดยเฉลี่ยต่อปีที่ประมาณ 20,000 คน
ระเบียงภาพ

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และซาร์นิโคลัสที่ 2
ตราไปรษณียากร 22 รูเบิล ของรัสเซีย เนื่องในวาระครบรอบ 120 ปี ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและรัสเซีย
ตราไปรษณียากร 1,500 รูเบิล ของรัสเซีย เนื่องในวาระครบรอบ 100 ปี ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและรัสเซีย โดยเป็นรูปของวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร (ด้านขวามือ)
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษารัสเซีย) Documents on the Russia–Thailand relationship at the Russian Ministry of Foreign Affairs
St. Petersburg's Man in Siam: A.E. Olarovskii and Russia's Asian Mission, 1898-1905
Natanaree Posrithong. (2011, May-Aug). The Russo-Siamese Relations in the Reign of King Chulalongkorn. ABAC Journal 31(2): 35-47.
ฉลอง สุนทราวาณิชย์. (2516). ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศรุสเซียและประเทศไทยตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20. วิทยานิพนธ์ อ.ม. (ประวัติศาสตร์). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฉลอง สุนทราวาณิชย์. (2542). ไทยกับการประชุมสันติภาพนานาชาติกรุงเฮกครั้งแรก ค.ศ. 1899. รัฐศาสตร์สาร. 21(2): 1-36.
แหล่งข้อมูลอื่น > คณะผู้แทนทางทูต

สถานทูตรัสเซียในกรุงเทพ เก็บถาวร 2015-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ในภาษารัสเซียและไทย) สถานทูตไทยในมอสโก
คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ

| คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ |
| --- | --- |
Климeнт Ворошилов
โวโรชีลอฟใน พ.ศ. 2480

ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด
ดำรงตำแหน่ง 15 มีนาคม พ.ศ. 2496 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2503
เลขาธิการ: นีกีตา ครุชชอฟ
ก่อนหน้า: นีโคไล ชเวียร์นิค
ถัดไป: เลโอนิด เบรจเนฟ
กรรมการราษฎรฝ่ายการป้องกันแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2483
นายกรัฐมนตรี: นิโคไล ปอดวอิสกี วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ
ก่อนหน้า: มีฮาอิล ฟรุนเซ
ถัดไป: เซมิออน ตีโมเชนโค
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424 ลิซิคานสค์ จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2512 (88 ปี) มอสโก สาธารณรัฐรัสเซีย สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: โซเวียต
พรรคการเมือง: คอมมิวนิสต์
คู่สมรส: เยคาเตรีนา โวโรชีโลวา
รางวัล: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  รัสเซีย  สหภาพโซเวียต
ประจำการ: พ.ศ. 2460–2496
ยศ: จอมพล
บังคับบัญชา: กองกำลังเทือกคอเคซัสทางเหนือ กองกำลังมอสโก แนวป้องกันเลนินกราด
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่ 1  สงครามกลางเมืองรัสเซีย สงครามโปแลนด์–โซเวียต สงครามฤดูหนาว แนวรบด้านตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่สอง)

คลีเมนต์ เยฟรีโมวิช โวโรชีลอฟ (รัสเซีย: Климе́нт Ефре́мович Вороши́лов​; อังกฤษ: Kliment Yefremovich Voroshilov) หรือเรียกขานกันในรัสเชียว่าคลิม เยฟรีโมวิช โวโรชีลอฟ (รัสเซีย: Клим Вороши́лов; อังกฤษ: Klim Voroshilov) (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2512) เป็นจอมพลและนักการเมืองในยุคสตาลิน เขาเป็นหนึ่งในห้าจอมพลดั่งเดิมของสหภาพโซเวียต (ทหารยศสูงสุดของสหภาพโซเวียต) พร้อมกับเสนาธิการกองทัพแดงอเล็กซานเดอร์ เยโกรอฟกับผู้บัญชาการอาวุโสสามคน วาซีลี บลูย์เคียร์ เซมิออน บูดิออนนืยและ มีคาอิล ตูคาเชฟสกี