stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิธีการโอลิมปิก

พิธีการโอลิมปิก ในปัจจุบันได้นำพิธีเปิด พิธีปิด และพิธีมอบเหรียญรางวัล มาเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขัน โดยบางครั้งได้นำวัฒนธรรมในช่วงสมัยกีฬาโอลิมปิกโบราณมาเป็นส่วนหนึ่งของพิธีการ อาทิ โอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ณ กรุงเอเธนส์, ประเทศกรีซ ได้นำวัฒนธรรมกรีกโบราณมาแสดงในพิธีเปิดและพิธีปิด หรือการมอบช่อมะกอกแก่นักกีฬาที่ได้เหรียญรางวัล
โดยหลาย ๆ อย่างของพิธีการโอลิมปิกจะถูกกำหนดโดยกฎบัตรโอลิมปิก ซึ่งเจ้าภาพไม่สามรถปรับเปลี่ยนได้ และนอกจากนี้การแสดงในพิธีเปิดและพิธีปิดจะต้องได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลอีกด้วย
พิธีเปิด

พิธีเปิดโอลิมปิก เป็นพิธีการเริ่มการแข่งขันอย่างเป็นทางการของกีฬาโอลิมปิก โดยในปัจจุบันบางกีฬาได้เริ่มการแข่งขันก่อนพิธีเปิด อย่าง โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ได้เริ่มแข่งกีฬาฟุตบอลก่อน 2 วัน ในองค์ประกอบของพิธีเปิดจะถูกกำหนดไว้ในกฎบัตรโอลิมปิก ซึ่งส่วนใหญ่ได้ริเริ่มในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 ณ แอนต์เวิร์ป, ประเทศเบลเยียม
พิธีเปิด > การแสดง

การแสดง ถือว่าเป็นการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละการแข่งขัน
ซึ่งมีจุดประสงค์ในการบอกสาสน์แก่ประชาชนทั่วโลก นอกจากนี้ยังเพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมของประเทศเจ้าภาพ  
หรือในปัจจุบันได้แสดงเพื่อเผยแพร่แนวทางของประเทศนั้นในอดีต หรือ อนาคต  โดยปกติพิธีเปิดได้เริ่มพิธีการโดยการเคารพธงชาติของประเทสเจ้าภาพ ตอจากนั้นประเทศเจ้าภาพจะจัดการแสดงต่าง ๆ
พิธีเปิด > การเดินขบวนนักกีฬา

การเดินขบวนนักกีฬา ถือเป็นส่วนหนึ่งของพิธีการที่สืบต่อกันมา โดยนักกีฬาทุกคนไม่จำเป็นจะต้องเข้าร่วมพิธีนี้ทุกคนก็ได้ ซึ่งแต่ละประเทศจะใช้ธงชาติ และชื่อประเทศตามกี่ระบุไว้กับคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ตามธรรมเนียมประเทศกรีซจะต้องเดินขบวนนักกีฬาเข้าสู่สนามเป็นทีมแรก และประเทศเจ้าภาพจะเดินขบวนนักกีฬาเข้าสู่สนามเป็นทีมสุดท้าย โดยโฆษกในสนามจะประกาศเป็นภาษาทางการของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลก่อน คือ ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส ต่อด้วยภาษาทางการของประเทศเจ้าภาพ ยกเว้นในกรณีประเทศเจ้าภาพใช้ภาษาทางการเป็นภาษาอังกฤษหรือภาษาฝรั่งเศส ก็ประกาศแค่ 2 ภาษาที่เป็นภาษาทางการของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเท่านั้น
พิธีเปิด > ธรรมเนียม

ข้อมูลเพิ่มเติม: รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก
เมื่อทุกชาติได้เข้าสู่สนามทั้งหมดแล้ว ประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันโอลิมปิก และประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลจะกล่าวต้อนรับนักกีฬา ก่อนที่ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลจะเชิญประธานในพิธีกล่าวเปิดอย่างเป็นทางการ ตามกฎบัตรโอลิมปิก ผู้เป็นประธานในพิธีจะต้องเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศเจ้าภาพ อย่างไรก็ตาม มีหลายครั้งที่ประมุขแห่งรัฐไม่ได้เปิดการแข่งขันในพิธี อาทิ โอลิมปิกฤดูร้อน 1900 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานนิทรรศการโลก ไม่มีการจัดพิธีเปิด หรือประธานาธิบดีสหรัฐก็มิได้เป็นผู้เปิดการแข่งขันโอลิมปิกถึง 5 ครั้ง
ตามกฎบัตรโอลิมปิกหมวดที่ 5 ข้อที่ 29 จะกำหนดรูปแบบทั่วไปของสุนทรพจน์ไว้ดังนี้
โอลิมปิกฤดูร้อน
โอลิมปิกฤดูหนาว
แต่ในบางกรณี ประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาวอาจใช้รูปแบบสุนทรพจน์ของโอลิมปิกฤดูร้อนก็ได้
หลังจากนั้นจะมีพิธีเชิญธงโอลิมปิกขึ้นสู่ยอดเสา ซึ่งบรรเลงด้วยเพลงสดุดีโอลิมปิก โดยตามกฎบัตรโอลิมปิก ธงโอลิมปิกนั้นจะต้องอยู่บนยอดเสาตลอดเวลาของการแข่งขัน และจะต้องอยู่โดดเด่นในสนามกีฬาหลัก ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ถือธงโอลิมปิกจะเป็นนักกีฬาในประเทศเจ้าภาพ ต่อจากนั้น จะมีการพิธีกล่าวปฏิญาณของนักกีฬา, ผู้ตัดสิน และผู้ฝึกสอน
การแสดงในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
คณะนักกีฬาจากประเทศกรีซในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
การจุดคบเพลิงในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
มนุษย์จักรกล หมายเลข 17

| หมายเลข 17 |
| --- | --- |
ตัวละครใน ดราก้อนบอล
ปรากฏครั้งแรก: Dragon Ball chapter #349 No. 17 and No. 18 Are Awakened: 12 November 1991 (1991)
สร้างโดย: Akira Toriyama
ให้เสียงโดย: Japanese Shigeru Nakahara English Chuck Huber
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: Cyborg
อาชีพ: Park ranger
ครอบครัว: Android 18 (twin sister)
บุตร: 3 (one biological and two adopted)
ญาติ: Dr. Gero (creator) Krillin (brother-in-law) Marron (niece)
Abilities: Super strength Super speed, agility, reflexes Stamina Flight Energy projection Durability Force Fields
หมายเลข 17 (人造人間17号, Android 17) เป็นตัวละครการ์ตูนจากซีรีส์ ดราก้อนบอล และและมีบทบาทปรากฏอนิเมะดราก้อนบอล Z และดราก้อนบอล ซูเปอร์
ภาษาทวาย

| ภาษาทวาย |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: พม่า
จำนวนผู้พูด: 40,000 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  กลุ่มภาษาทิเบต-พม่ากลุ่มภาษาพม่า-โลโลกลุ่มภาษาพม่าภาษาทวาย
รหัสภาษา
ISO 639-3: tco
ภาษาทวาย (Dawai) หรือ ภาษาตองโย (Taungyo) มีผู้พูดในพม่า 40,000 คน (พ.ศ. 2543) พบในภาคตะวันออกตอนกลาง ตั้งแต่ตอนไต้ของรัฐฉานไปจนถึงทวายและเขตตะนาวศรี จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยพม่า เป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาพม่า เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
พิง

พิง อาจหมายถึง
พิง - โปรแกรมอรรถประโยชน์ด้านเครือข่าย ping
พิง - รูปแบบไฟล์ PNG
ไอทูนส์ พิง
พิง ลำพระเพลิง - นักเขียน นักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์
ดูเพิ่ม

ปิง
ผิง
มานามิ นูมากูระ

| มานามิ นูมากูระ |
| --- | --- |
沼倉 愛美
เกิด:  (1988-04-15) 15 เมษายน ค.ศ. 1988 (36 ปี) จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: นูซัง (ぬーさん)
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: อาตส์วิชัน
ส่วนสูง: 162 ซม.
มานามิ นูมากูระ (沼倉 愛美, 15 เมษายน 1988 - ) เป็นนักพากย์ และ นักร้อง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่ เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ สังกัดอาตส์วิชัน มีชื่อเล่นว่า นูซัง (ぬーさん)
ผลงานพากย์

ไอดอลมาสเตอร์ (กานาฮะ ฮิบิกิ)
ไอกัตสึ! (โทโด ยุริกะ)
ผู้กล้าแห่งอัสลัน (อัลฟรีด)
ห้องเรียนลอบสังหาร (นากามุระ ริโอะ)
ผ่าเหวนรก (ชิกกี)
มนุษย์จักรกล หมายเลข 18

| หมายเลข 18 |
| --- | --- |
ตัวละครใน ดราก้อนบอล
ปรากฏครั้งแรก: Dragon Ball chapter #349: "The Androids Awake!", November 12, 1991 (Weekly Shōnen Jump 1991)
สร้างโดย: Akira Toriyama
ให้เสียงโดย: Japanese Miki Itō English Meredith McCoy (Funimation)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: Cyborg
ครอบครัว: Android 17 (twin brother)
คู่สมรส: Krillin
บุตร: Marron
ญาติ: Dr. Gero (creator)
Abilities: Super strength Super speed, agility, reflexes Stamina Flight Energy projection Durability Force Fields
หมายเลข 18 (人造人間18号, Android 18) เป็นตัวละครการ์ตูนจากซีรีส์ ดราก้อนบอล และและมีบทบาทปรากฏอนิเมะดราก้อนบอล Z และดราก้อนบอล ซูเปอร์
มินิ (แก้ความกำกวม)

มินิ (mini) เป็นคำอุปสรรคภาษาละติน มีความหมายว่า "เล็กๆ"  สามารถหมายถึง
มินิ รถยนต์ที่ผลิตโดยบริษัท บริติชมอเตอร์คอร์ปอเรชัน (บีเอ็มซี)
มินิ (บีเอ็มดับเบิลยู) ยี่ห้อรถยนต์ของอังกฤษ ที่เป็นเจ้าของโดยบีเอ็มดับเบิลยูตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994
มินิสเกิร์ต กระโปรงสั้นเหนือเข่า เป็นที่นิยมสวมใส่ตั้งแต่ทศวรรษ 1960
ไอพอด มินิ ไอพอดรุ่นที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2004
มินิคอมพิวเตอร์ คอมพิวเตอร์ขนาดกลางในช่วงทศวรรษ 1960-1970 ก่อนถึงยุคของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
มินิ-มี (Mini-Me) ตัวละครในภาพยนตร์เรื่อง ออสติน พาวเวอร์
ภาษาทักขินี

| ภาษาทักขินี |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: เขตเดคคัน รัฐอันธรประเทศ ทางใต้ของอินเดีย
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  ภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียนภาษากลุ่มอินโด-อารยันภาษาอูรดูภาษาทักขินี
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
ภาษาทักขินี (ภาษาฮินดี : दक्खिनी) หรือภาษาเทจจนี (ภาษาอูรดู : دکنی) เป็นภาษาถิ่นของภาษาอูรดู ใช้พูดในเขตเดคคัน ทางใต้ของอินเดีย มีศูนย์กลางที่เมืองไฮเดอราบัด รัฐอันธรประเทศ พัฒนาขึ้นจากภาษาในอินเดีย และภาษาเปอร์เซีย มีลักษณะที่ผสมผสานกัน ระหว่างภาษาสันสกฤต ภาษาฮินดี ภาษาอูรดู ภาษามราฐี ภาษาคุชราต ภาษากันนาดา ภาษาเตลุกุ ภาษาอาหรับ ภาษาเปอร์เซีย และภาษาตุรกี เป็นภาษากลางของมุสลิมทางใต้ของอินเดีย
มินิคอมพิวเตอร์

มินิคอมพิวเตอร์ คือ เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก ๆ ซึ่งสามารถบริการผู้ใช้งานได้หลายคนพร้อม ๆ กัน แต่จะไม่มีสมรรถภาพเพียงพอที่จะบริการผู้ใช้ในจำนวนที่เทียบเท่าเมนเฟรมคอมพิวเตอร์ได้ จึงทำให้มินิคอมพิวเตอร์เหมาะสำหรับองค์กรขนาดกลาง หรือสำหรับแผนกหนึ่งหรือสาขาหนึ่งขององค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น
มินิคอมพิวเตอร์เป็นคอมพิวเตอร์ที่มีประสิทธิภาพในการทำงานน้อยกว่าเมนเฟรมคอมพิวเตอร์ แต่สูงกว่าไมโครคอมพิวเตอร์ และสามารถรองรับการทำงานจากผู้ใช้ได้หลายคนในการทำงานที่แตกต่างกัน จากจุดเริ่มต้นในการพัฒนาที่ต้องการให้คอมพิวเตอร์ประเภท
นี้ทำงานเฉพาะอย่าง เช่น การคำนวณทางด้านวิศวกรรม ทำให้การพัฒนามินิคอมพิวเตอร์เจริญอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันธุรกิจและองค์การหลายประเภทนิยมมินิคอมพิวเตอร์มาใช้ในการให้บริการข้อมูลแก่ลูกค้า เช่น การจองห้องพักของโรงแรม การทำงานด้านบัญชีขององค์การธุรกิจ เป็นต้น
พระครูนิวิฐบุญขันธ์ (ฉลอง ผลปุญโญ)

| พระครูนิวิฐบุญขันธ์ (ฉลอง ผลปุญโญ) |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: ฉลอง พวงสมบัติ
ส่วนบุคคล
เกิด: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 (7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 (77 ปี) ปี)
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: พ.ม.  นักธรรมชั้นเอก  ป.บส.
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดอินทาราม (วัดใน) จังหวัดนครสวรรค์
อุปสมบท: 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2510
พรรษา: 57
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดอินทาราม (วัดใน) เจ้าคณะตำบลพยุหะ-เนินมะกอก
พระครูนิวิฐบุญขันธ์ (ฉลอง ผลปุญโญ) (7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489) เป็นพระเถระชั้นผู้ใหญ่อีกท่านหนึ่งในอำเภอพยุหะคีรี เป็นเจ้าอาวาสวัดอินทาราม, เจ้าคณะตำบลพยุหะ-เนินมะกอก
ประวัติ

พระครูนิวิฐบุญขันธ์ (ฉลอง ผลปุญโญ) เดิมชื่อ ฉลอง นามสกุล พวงสมบัติ เกิดเมื่อวัน พฤหัสบดี ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 ตรงกับขึ้น 14 ค่ำ เดือน 12 ปีจอ บิดาชื่อ นายรัง พวงสมบัติ มารดาชื่อ นางแฉล้ม  เกิด ณ บ้านเลขที่ 133 หมู่ที่ 2 ตำบลพยุหะ อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์
อุปสมบท

เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 มีพระครูนิสิตคุณากร (กัน คงฺครตโน) วัดเขาแก้ว เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูนิภาธรโสภณ (ชี อินทงฺกโร) วัดอินทาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูนิยุตต์ธรรมกิจ (เสียน สุธัมโม) วัดอินทาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ณ พัทธสีมาวัดอินทาราม
วิทยฐานะ

พ.ศ. 2513    นักธรรมเอก
พ.ศ. 2526    ประโยคประกาศนียบัตรครูพิเศษมัธยม (พ.ม.)
ตำแหน่ง

พ.ศ. 2518    ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองเจ้าอาวาสวัดอินทาราม
พ.ศ. 2558    ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลพยุหะ-เนินมะกอก
พ.ศ. 2563    ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดอินทาราม
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2559 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ. 2562 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะตำบล ชั้นโท ที่ พระครูนิวิฐบุญขันธ์
ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012

| ประเทศบูร์กินาฟาโซ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BUR
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบูร์กินาฟาโซ
ณ ลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร 29 สิงหาคม ค.ศ. 2012 (2012-08-29) – 9 กันยายน ค.ศ. 2012 (2012-09-09)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: คาดิเดีย นิเคียมา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบูร์กินาฟาโซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบูร์กินาฟาโซเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  จักรยาน | 1 | 1 | 2 |

| รวม | 1 | 1 | 2 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| ลาซาเน่ กัสเบโอโก | Time Trial H4 | 34:28.49 | 10 |
| ลาซาเน่ กัสเบโอโก | Road Race H4 | LAP | LAP |
ดูเพิ่ม

ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิก
ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาบูร์กินาฟาโซที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
| ด ค ก ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย
พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทฺธสโร)

| พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทธสโร) |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: หลวงพ่อเดิม พุทธสโร
ส่วนบุคคล
เกิด: 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 (90 ปี)
มรณภาพ: 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2494
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดหนองโพ นครสวรรค์
อุปสมบท: 31 ตุลาคม พ.ศ. 2423
พรรษา: 70
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดหนองโพ
หลวงพ่อเดิม พุทธสโร (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 — 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) เทพเจ้าแห่งนครสวรรค์ ผู้สร้างมีดหมอที่โด่งดังมากที่สุดในประเทศไทย ท่านมีลูกศิษย์มาขอศึกษาวิชาพุทธาคมมากมายเช่น หลวงพ่อกัน วัดเขาแก้ว หลวงพ่อกวย วัดโฆสิตาราม หลวงพ่อเชื้อ วัดใหม่บำเพ็ญบุญ หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม วัดอัมพวัน เป็นต้น ท่านมีรูปร่างสูงใหญ่ และมีอิริยาบถงามสง่า จึงเป็นที่เคารพยำเกรงของคนทั่วไป
ประวัติ

หลวงพ่อเดิม พุทธสโร หรือ พระครูนิวาสธรรมขันธ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองโพ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ > อุปสมบท

ณ พัทธสีมาวัดเขาแก้ว อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2423 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีหลวงพ่อแก้ว วัดอินทาราม (วัดใน) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อเงิน (พระครูพยุหานุศาสก์) วัดพระปรางค์เหลือง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลวงพ่อเทศ วัดสระทะเล เป็นพระอนุสาวนาจารย์ มีนามฉายาว่า พุทธสโร
ประวัติ > ภายหลังจากอุปสมบท

ท่านได้ศึกษาเล่าเรียนกับหลวงตาชม วัดหนองโพ ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมและวิชาอาคมกับนายพันธ์ ชูพันธ์ ผู้ทรงวิทยาคุณของบ้านหนองโพ และท่านได้ศึกษาพระธรรมวินัย และ วิชาอาคม กับพระเกจิอาจารย์ท่านอื่นๆมากมาย หลวงพ่อเดิม ท่านได้สร้างพระเครื่องรางของขลังมากมายเป็นที่เลื่องชื่อ มีประสบการณ์ความศักดิ์สิทธิ์ปรากฏอยู่มากมายเครื่องรางเหล่านี้ก็มี นางกวัก ราชสีห์ ตระกรุด ผ้ายันต์รอยเท้า มีดหมอแหวน เป็นต้น
ประวัติ > สมณศักดิ์

หลวงพ่อเดิมได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูนิวาสธรรมขันธ์ดำรงตำแหน่งครั้งหลังสุดเป็นเจ้าคณะแขวงอำเภอพยุหะคีรี และเป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อเดิม ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รวมสิริอายุได้ 90 ปี 70 พรรษา
แหล่งข้อมูลอื่น

บทความของขลัง เก็บถาวร 2010-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระเครื่องที่โด่งดัง
| ก่อนหน้า |  | พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทฺธสโร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระครูพยุหานุศาสก์ (สิทธิ์) |  | เจ้าคณะอำเภอพยุหะคีรี  (พ.ศ. 2458 - พ.ศ. 2477) |  | พระครูพยุหานุศาสก์ (ชิต ชิตจิตฺโต) |
| หลวงตาชม |  | เจ้าอาวาสวัดหนองโพ   (พ.ศ. 2435 - พ.ศ. 2494) |  | หลวงพ่อสมุห์ชุ่ม ขนฺธสโร |
ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศบูร์กินาฟาโซ ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: BUR
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบูร์กินาฟาโซ
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: ฌาค อูเอดราโก
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศบูร์กินาฟาโซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบูร์กินาฟาโซเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 0 | 1 |

| รวม | 1 | 0 | 1 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฌาค อูเอดราโก | 100 m T54 | 19.32 | 7 | — | — | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิก
ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาบูร์กินาฟาโซที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
มินิตทูวินอิต

| มินิตทูวินอิต |
| --- | --- |
ประเภท: เกมโชว์
พัฒนาโดย: บีอีซี เทโร เอนเตอร์เทนเมนต์(ไทย)   ฟรายเดย์ทีวี(สหรัฐอเมริกา)
เสนอโดย: ปิยะวัฒน์ เข็มเพชร
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เก็ทอัพ โดย E.V.E. Feat.SW
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
ออกอากาศ
เครือข่าย: ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
มินิททูวินอิท (อังกฤษ : Minute To Win It) เป็นเกมโชวฺ์ที่มีต้นฉบับจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์เอ็นบีซี โดยมีการแข่งขันเกมให้สำเร็จภายในเวลา 60 วินาที โดยมีโอกาสให้ทั้งหมด 3 ครั้ง หากทำสำเร็จ จะได้รับเงินรางวัล หากสามารถทำสำเร็จ 10 เกม จะได้รับเงินรางวัล 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ หากทำไม่ได้ จะได้รับเงินรางวัลที่สะสมมา ต่อมา ประเทศฟิลิปปินส์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการไปทำที่ประเทศตนเอง และทำฟอร์แมทใหม่ นั่นคือ Junior Minute To Win It ซึ่งจะให้เด็ก มาแข่งขันเกมที่มีลักษณะคล้าย ถึงเหมือนกับเวอร์ชันปกติ โดยมีเงินรางวัลสูงสุด คือ 1,000,000 เปโซ ทั้งเวอร์ชันปกติและเวอร์ชันของเด็ก ภายหลังประเทศไทยได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการดังกล่าว ในฟอร์แมท Junior Minute To Win It มาทำในประเทศไทย โดยที่ได้มีการออดิชั่น (คัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน) ไปแล้วเมื่อวันที่ 15-16 มิถุนายน 2556 ก่อนจะออกอากาศตอนแรกในวันที่ 6 กรกฎาคม 2556
ระดับของเงินรางวัล
เกมที่ 1 : 10,000 (การันตี)
เกมที่ 2 : 20,000
เกมที่ 3 : 30,000
เกมที่ 4 : 40,000
เกมที่ 5 : 50,000 (การันตี)
เกมที่ 6 : 75,000
เกมที่ 7 : 100,000
เกมที่ 8 : 150,000 (การันตี)
เกมที่ 9 : 500,000
เกมที่ 10 : 1,000,000
มนุษย์ขนมปังขิง

| --- | --- |

ประเภท: บิสกิต
แหล่งกำเนิด: อังกฤษ
ส่วนผสมหลัก: ขนมปังขิง
 ตำราอาหาร:    สื่อ: มนุษย์ขนมปังขิง
มนุษย์ขนมปังขิง
มนุษย์ขนมปังขิง (gingerbread man) คือ ขนมปังขิงทำเป็นรูปเหมือนคน  สืบย้อนกลับไปตั้งแต่ช่วง คริสต์ศตวรรษที่  19 ในเทพนิยายหลายเรื่องนั้น มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับมนุษย์ขนมปังขิง ที่ถูกคน หรือ สัตว์ ไล่กิน นอกจากรูปร่างในรูปแล้ว ขนมปังขิงทำเป็นรูป ผู้หญิง หรือ สัตว์ ก็เริ่มได้รับความนิยม
ใหญ่ที่สุดตามหนังสือกินเนส

จากสถิติของหนังสือกินเนสส์ มนุษย์ขนมปังขิงที่มีขนาดใหญ่ที่สุด หนัก 168.8 กิโลกรัม (372.13 ปอนด์) และ อบโดยพ่อครัวของ โรงแรมไฮแอต ที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 โดยมีส่วนสูง 4.23 เมตร (13 ฟุต 11 นิ้ว) กว้าง 1.72 เมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว) และ หนา 5.08 เซนติเมตร (2 นิ้ว)
โดยใช้ส่วนผสมทั้งหมดดังนี้
100 kg (220.46 lb) silver star flour
1.6 kg (3.52 lb) baking soda
1.6 kg (3.52 lb) sea salt
20 kg (44 lb) shortening
20 kg (44 lb) white sugar
20 kg (44 lb) molasses (refined sugar syrup)
4 kg (8.8 lb) ground ginger
1.6 kg (3.52 lb) ground nutmeg
ภาษาฟรีเชียซาเทอร์ลันท์

| ฟรีเชียซาเทอร์ลันท์ |
| --- | --- |
Seeltersk
ประเทศที่มีการพูด: เยอรมนี
ภูมิภาค: ซาเทอร์ลันท์
จำนวนผู้พูด: 1,000 คน  (2007)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  เจอร์แมนิกเจอร์แมนิกตะวันตกเจอร์แมนิกทะเลเหนือแองโกล-ฟรีเชียนฟรีเชียฟรีเชียตะวันออกฟรีเชียซาเทอร์ลันท์
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน: เยอรมนี
รหัสภาษา
ISO 639-3: stq
Linguasphere: 52-ACA-ca
การกระจายของภาษากลุ่มฟรีเชียในยุโรปปัจจุบัน:   ฟรีเชียตะวันตก   ฟรีเชียเหนือ   ฟรีเชียซาเทอร์ลันท์
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาฟรีเชียซาเทอร์ลันท์ (ฟรีเชียซาเทอร์ลันท์: Seeltersk) เป็นภาษาสุดท้ายที่ยังมีผู้พูดอยู่ของกลุ่มภาษาฟรีเชียตะวันออก มีความใกล้ชิดกับภาษาฟรีเชียอื่น ๆ ได้แก่ ภาษาฟรีเชียเหนือที่พูดในเยอรมนีเช่นเดียวกัน และภาษาฟรีเชียตะวันตกที่พูดในเนเธอร์แลนด์
ภาษาทามูดิก

| ภาษาทามูดิก |
| --- | --- |
ภูมิภาค: คาบสมุทรอาระเบีย
สูญแล้ว: ถูกแทนที่ด้วยภาษาอาหรับคลาสสิก
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  กลุ่มภาษาเซมิติกกลุ่มภาษาเซมิติกกลางภาษาอาหรับภาษาอาระเบียเหนือโบราณภาษาทามูดิก
ระบบการเขียน: อักษรอาระเบียใต้
รหัสภาษา
ISO 639-3: xna
ภาษาทามูดิก (Thamudic; الثمودية) เป็นภาษาอาระเบียเหนือโบราณที่พบในจารึกยุคก่อนศาสนาอิสลามตลอดทะเลทรายอาระเบียและคาบสมุทรไซนาย ในช่วง พ.ศ. 143 – 943 ชื่อภาษานี้ตั้งตามชื่อของชาวษะมูด ซึ่งที่จริงแล้ว ไม่ได้เกี่ยวข้องกับภาษานี้
แหล่งข้อมูลอื่น

Smithsonian National Museum of Natural History - Pre-Islamic Period Inscriptions - Thamudic เก็บถาวร 2015-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.awu-dam.org/trath/71-72/turath71-72-005.htm เก็บถาวร 2011-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน