stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ. บรูซ อิสเมย์
ชีวิตส่วนตัว

อิสเมย์เกิดที่เมืองครอสบี้ เทศมณฑลแลงคาเชอร์ เป็นบุตรชายของโธมัส เฮนรี อิสเมย์ (7 มกราคม ค ศ. 1837 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1899) และนางมาร์กาเร็ต บรูซ (13 เมษายน ค.ศ. 1837 – 9 เมษายน ค.ศ. 1907) เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเอลสทรี และโรงเรียนแฮร์โรว์  จากนั้นไปเรียนพิเศษที่ฝรั่งเศสเป็นเวลา 1 ปี เขาฝึกงานที่สำนักงานของบิดาเป็นเวลา 4 ปี หลังจากนั้นเขาได้ไปเที่ยวรอบโลก
ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1888 อิสเมย์แต่งงานกับจูเลีย ฟลอเรนซ์ ชิฟเฟลิน (5 มีนาคม ค.ศ. 1867 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1963) มีบุตรด้วยกัน 5 คน:
มาร์กาเร็ต บรูซ อิสเมย์ (Margaret Bruce Ismay; 29 ธันวาคม ค.ศ. 1889 – 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1967)
เฮนรี บรูซ อิสเมย์ (Henry Bruce Ismay; 3 เมษายน ค.ศ. 1891 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1891)
โทมัส บรูซ อิสเมย์ (Thomas Bruce Ismay; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 – 27 เมษายน ค.ศ. 1954)
เอเวลิน คอนสแตนซ์ อิสเมย์ (Evelyn Constance Ismay; 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1897 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1940)
จอร์จ บรูซ อิสเมย์ (George Bruce Ismay; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1902 – 30 เมษายน ค.ศ. 1943)
ในปี ค.ศ. 1891 อิสเมย์กลับมาพร้อมครอบครัวที่สหราชอาณาจักรและกลายเป็นหุ้นส่วนในบริษัทของบิดาชื่อ อิสเมย์ อิมรี แอนด์ คอมพานี (Ismay and Imrie and Company) ในปี 1899 โธมัส อิสเมย์เสียชีวิต และบรูซ อิสเมย์ก็เป็นหัวหน้าธุรกิจของครอบครัว อิสเมย์เป็นผู้นำด้านธุรกิจ และไวต์สตาร์ไลน์ก็รุ่งเรืองภายใต้การนำของเขา นอกเหนือจากการทำธุรกิจเรือแล้ว อิสเมย์ยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการของบริษัทอื่นๆ อีกหลายแห่ง ในปี 1901 เขาได้รับการทาบทามจากนักธุรกิจชาวอเมริกันที่ต้องการสร้างกลุ่มบริษัทเดินเรือระหว่างประเทศคือ บริษัทอินเตอร์เนชั่นแนล เมอร์แคนไทล์ มารีน (International Mercantile Marine Company) ซึ่งอิสเมย์ตกลงที่จะขายบริษัทของเขา
เชิงอรรถ

อ้างอิง
↑  "Mr Joseph Bruce Ismay". Encyclopedia Titanica. Retrieved 10 February 2021.
↑  "J. BRUCE ISMAY, 74, TITANIC SURVIVOR; Ex-Head of White Star Line Who Retired After Sea Tragedy Dies in London". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 1937-10-19. ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2023-07-19.
↑  "Mr Joseph Bruce Ismay". Encyclopedia Titanica. สืบค้นเมื่อ 10 February 2021.
↑  Wilson 2012b.
↑  "Married in early December". 31 October 2003. สืบค้นเมื่อ 14 August 2009 – โดยทาง Encyclopedia Titanica.
↑  "Histoire de la White Star Line". Le Site du Titanic (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 14 August 2009.
แหล่งข้อมูล
Chirnside, Mark (2004). The Olympic-Class Ships. Stroud, England: Tempus. ISBN 978-0-7524-2868-0.
Piouffre, Gérard (2009). Le Titanic ne répond plus (ภาษาฝรั่งเศส). Larousse. ISBN 978-2-263-02799-4.
Wilson, Andrew (2012a). Shadow of the Titanic: the extraordinary stories of those who survived. Atria Books. ISBN 978-1451671568.
Wilson, Frances (2012b). How to Survive the Titanic, or the Sinking of J. Bruce Ismay. Harper Perennial. ISBN 978-0062094551.
อ่านเพิ่ม

Gardiner, Robin (2002). History of the White Star Line. Ian Allan Publishing. ISBN 978-0-7110-2809-8.
Oldham, Wilton J. (1961). "The Ismay Line: The White Star Line, and the Ismay family story". The Journal of Commerce. Liverpool.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  SNAC
นีโคไล ปอดกอร์นืย

| นีโคไล ปอดกอร์นืย |
| --- | --- |
Николaй Подгoрный
ปอดกอร์นืย ในปี 1973

ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 9 ธันวาคม 1965 – 16 มิถุนายน 1977
ก่อนหน้า: อะนัสตัส มีโคยัน
ถัดไป: เลโอนิด เบรจเนฟ
เลขาธิการกลาง พรรคคอมมิวนิสต์ยูเครน
ดำรงตำแหน่ง 26 ธันวาคม 1957 – 2 กรกฎาคม 1963
ก่อนหน้า: Alexei Kirichenko
ถัดไป: Petro Shelest
สมาชิกเต็มของโปลิตบูโรที่ 20-21, 22, 23, 24 และ 25 แห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤษภาคม 1960 – 24 พฤษภาคม 1977
Candidate member of the 20th–21st Politburo
ดำรงตำแหน่ง 18 มิถุนายน 1958 – 4 พฤษภาคม 1960
Member of the 22nd Secretariat
ดำรงตำแหน่ง 22 มิถุนายน 1963 – 6 ธันวาคม 1965
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1903 Karlovka, Russian Empire
เสียชีวิต: มกราคม 12, 1983(1983-01-12) (79 ปี) เคียฟ, สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน, สหภาพโซเวียต
เชื้อชาติ: โซเวียต
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต
คู่สมรส: Natalya Nikolayevna Podgornaya (1908-1995)
บุตร: Natalia and Lesia
วิชาชีพ: Mechanical engineer, civil servant
ลายมือชื่อ: 

นีโคไล วิคโทโรวิช ปอดกอร์นืย (รัสเซีย: Никола́й Ви́кторович Подго́рный, สัทอักษรสากล: [nʲɪkɐˈlaj ˈvʲiktərəvʲɪtɕ pɐdˈgornɨj], ยูเครน: Микола Вікторович Підгорний) เป็นรัฐบุรุษโซเวียตในช่วงสงครามเย็น เขาเคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ยูเครนซึ่งเป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐที่ปกครองยูเครนโดยพฤตินัยในปี ค.ศ. 1957 ถึงปี ค.ศ. 1963 และเป็นประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1965 ถึงปี ค.ศ. 1977 ต่อมาปอดกอร์นืยก็ถูกแทนที่ตำแหน่งประธานคณะผู้บริหารสูงสุดโดย เลขาธิการกลาง เลโอนิด เบรจเนฟ ซึ่งในปีนั่นปอดกอร์นืยได้เลียที่นั่งใน โปลิตบูโร จึงทำให้ปอดกอร์นืยต้องลาออกจากตำแหน่งทางการเมืองทั้งหมด
บรรณานุกรม

Daniels, Robert Vincent (1998). Russia's Transformation: Snapshots of a Crumbling System. Rowman & Littlefield. ISBN 0-8476-8709-0.
Law, David A. (1975). Russian Civilization. Ardent Media. ISBN 0-8422-0529-2.
Zemtsov, Ilya (1989). Chernenko: The Last Bolshevik: The Soviet Union on the Eve of Perestroika. Transaction Publishers. ISBN 0-88738-260-6.
| ด ค กประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียต |
| --- | --- |
ประมุขแห่งรัฐ:  มีฮาอิล คาลีนิน (1922–1946)  นีโคไล ชเวียร์นิค (1946–1953)  คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ (1953–1960)  เลโอนิด เบรจเนฟ (1960–1964)  อะนัสตัส มีโคยัน (1964–1965)  นีโคไล ปอดกอร์นืย (1965–1977)  เลโอนิด เบรจเนฟ (1977–1982)  ยูรี อันโดรปอฟ (1982–1984)  คอนสตันติน เชียร์เนนโค (1984–1985)  อันเดรย์ โกรมืยโค (1985–1988)  มีฮาอิล กอร์บาชอฟ (1988–1991) 
รองประมุขแห่งรัฐ:  วาซีลี คุซเนตซอฟ (1977–1986)  ปิออตร์ เดมีเชฟ (1986–1988)  อะนาโตลี ลูคยานอฟ (1988–1990)  เกนนาดี ยานาเยฟ (1990–1991) 
  ประมุขแห่งรัฐโซเวียตรัสเซีย  ประธานาธิบดีรัสเซีย
ระบอบเผด็จการ

เบนนิโต มุสโสลินี (ซ้าย) และ อะดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (ขวา) นโยบายและคำสั่งของฮิตเลอร์มีผลทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อการเสียชีวิตราว 50 ล้านคนในยุโรป ส่วนมุสโสลินีเป็นผู้ริเริ่มแนวคิด "ฟาสซิสต์" ในยุโรป
ระบอบเผด็จการ (อังกฤษ: dictatorship) เป็นรูปแบบรัฐบาลที่มีลักษณะคือมีผู้นำคนเดียวหรือกลุ่มเดียว และมีการทนเพียงเล็กน้อยต่อหรือไม่ทนเลยต่อความเป็นพหุนิยมทางการเมืองและต่อสื่อเสรี ในคำนิยามแบบอื่น ๆ นั้น เผด็จการก็คือระบอบที่ไม่ใช่ประชาธิปไตย
โลกในยุคศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีระบอบเผด็จการ กับระบอบประชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญเกิดขึ้นเป็นรูปแบบของรัฐหลักสองรูปแบบ ซึ่งค่อยลดทอนระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ลงในยุคต้นปฏิวัติอุตสาหกรรม สังคมเผด็จการ และเผด็จการเบ็ดเสร็จมักใช้โฆษณาชวนเชื่อเพื่อลดทอนอิทธิพลของคู่ตรงข้ามทางการเมืองหรือระบอบการปกครองอื่นลง
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Friedrich, Carl J.; Zbigniew K. Brzezinski (1965). Totalitarian Dictatorship and Autocracy (2nd ed.). Praeger.
Bueno de Mesquita, Bruce; Alastair Smith; Randolph M. Siverson; James D. Morrow (2003). The Logic of Political Survival. The MIT Press. ISBN 0-262-63315-9.
ชาลส์ โบลเดน

ชาลส์ แฟรงก์ โบลเดน จูเนียร์
ชาลส์ แฟรงก์ โบลเดน จูเนียร์ (อังกฤษ: Charles Frank Bolden, Jr.; 19 สิงหาคม ค.ศ. 1946  — ) เป็นอดีตผู้บริหารของนาซา ซึ่งเป็นพลตรีเกษียณจากนาวิกโยธินสหรัฐ และเป็นอดีตนักบินอวกาศของนาซา
ในปี ค.ศ. 1968 เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือสหรัฐ โดยได้เป็นนักบินทหารเรือและนักบินทดสอบ หลังจากที่เขารับราชการเป็นนักบินอวกาศแล้ว ก็ได้เป็นผู้บังคับบัญชานักเรียนทำการนายเรือที่โรงเรียนนายเรือ
เดือนกรกฏาคม ค.ศ. 2015 โบลเดนได้เปิดโอกาสให้ผู้คนทั่วโลกได้พูดคุยกับเขาทางช่องนาซา ทีวี ที่ถ่ายทอดสดผ่านเว็บไซต์ยูทูบ สำหรับภารกิจยานอวกาศนิวฮอไรซันส์เมื่อครั้งที่เดินทางผ่านดาวพลูโต ส่วนในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน เขาได้ให้เกียรติเยือนประเทศไทยด้วยตนเอง เพื่อเผยแพร่ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแก่เยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Biography as Administrator
Official NASA biography
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
Official USMC Biography เก็บถาวร 2006-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Spacefacts biography of Charles F. Bolden, Jr.
Military Child Education Coalition Board of Directors เก็บถาวร 2009-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เดอะบูเรดรีส์

นักดนตรี
เดอะบูเรดรีส์ (The Boo Radleys) เป็นวงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟในยุค 1990s จากอังกฤษ พวกเขาก่อตั้งวงในเรื่อง วอลลาเซย์, เมอร์ซีย์ไซด์ ในปี 1988 ประกอบด้วย Sice Rowbottom (ร้องนำ/กีตาร์), Martin Carr (กีตาร์), Timothy Brown (เบส) และ Steve Hewitt (มือกลอง). ชื่อวงของพวกเขามาจากตัวละครที่ชื่อ บูเรดรีย์ จากนวนิยายเรื่อง To Kill A Mockingbird.
ผลงาน > อัลบั้ม

Ichabod and I (1990)
Everything's Alright Forever (1992)
Giant Steps (1993)
Wake Up! (1995)
C'mon Kids (1996)
Kingsize (1998)
ผลงาน > ซิงเกิล

| ปี | เพลง | อัลบั้ม | Chart positions> UK Singles Chart | Chart positions> IRL | Chart positions> N.Z. | Chart positions> US Alt |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | "Lazarus" | Giant Steps | - | – | – | 30 |
| 1993 | "I Hang Suspended" | Giant Steps | - | – | – | – |
| 1993 | "Wish I Was Skinny" | Giant Steps | 75 | – | – | – |
| 1994 | "Barney (...and Me)" | Giant Steps | 48 | – | – | 30 |
| 1994 | "Lazarus" (re-release) | Giant Steps | 50 | – | – | – |
| 1995 | "Wake Up Boo!" | Wake Up! | 9 | 25 | 35 | – |
| 1995 | "Find the Answer Within" | Wake Up! | 37 | – | – | – |
| 1995 | "It's Lulu" | Wake Up! | 25 | – | – | – |
| 1995 | "From the Bench at Belvidere" | — | 24 | – | – | – |
| 1996 | "What's in the Box (See Whatcha Got)" | C'mon Kids | 25 | – | – | – |
| 1996 | "C'mon Kids" | C'mon Kids | 18 | – | – | – |
| 1997 | "Ride the Tiger" | C'mon Kids | 38 | – | – | – |
| 1998 | "Free Huey" | Kingsize | 54 | – | – | – |
| 1998 | "Kingsize" (Cancelled) | Kingsize | – | – | – | – |
บรานิสลัฟ อิวานอวิช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อีวานอวิชกับเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  บรานิสลาฟ อีวานอวิช
วันเกิด:   (1984-02-22) 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  เซร็มสกามีตรอวีตซา ยูโกสลาเวีย
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เวสต์บรอมมิชอัลเบียน
หมายเลข:  20
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2002–2003 |  เซร็ม |  19 |  (2) |
| 2003–2006 |  โอเอฟเคเบโอกราด |  55 |  (5) |
| 2006–2008 |  โลโคโมติฟมอสโก |  54 |  (5) |
| 2008–2017 |  เชลซี |  261 |  (22) |
| 2017–2020 |  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |  90 |  (8) |
| 2020– |  เวสต์บรอมมิชอัลเบียน |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2003–2007 |  เซอร์เบีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  38 |  (4) |
| 2005– |  เซอร์เบีย |  105 |  (13) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2018
บรานิสลาฟ อีวานอวิช (เซอร์เบีย: Бранислав Ивановић, Branislav Ivanović) เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเซอร์เบีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับเวสต์บรอมมิชอัลเบียนและทีมชาติเซอร์เบีย
เกียรติประวัติ

แชมป์พรีเมียร์ลีก: 2010 ,2015
แชมป์เอฟเอคัพ: 2009, 2010 ,2012
แชมป์คอมมิวนิตี้ ชิลด์: 2009
แชมป์ลีกคัพ: 2015
แชมป์ยูฟ่าคัพ: 2013
แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2012
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ Branislav Ivanović ที่ Soccerbase
Branislav Ivanović national team profile at Reprezentacija.rs เก็บถาวร 2009-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Goal.com profile
National team profile of Branislav Ivanović at Beli Orlovi เก็บถาวร 2007-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน  |
| --- | --- |
 1 จอห์นสตัน  2 Furlong  3 กิบส์  4 ร็อบสัน-คานู  5 Bartley  6 Ajayi  7 Krovinović  8 ลิเวอร์มอร์(c)  9 Zohore  10 Phillips  12 Pereira  13 Grosicki  14 Townsend  15 ออสติน  16 Harper  18 แบร์รี  19 Sawyers  20 Leko  21 Edwards  22 Peltier  23 Bond  25 อัลฮับซี  26 Hegazi  27 O'Shea  29 Diangana  31 Tulloch  32 Fitzwater  36 Ferguson  47 Robinson  ผู้จัดการ: อัลลาร์ไดซ์ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเซอร์เบีย – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 สตอยกอวิช  2 รูกาวินา  3 ตอชิช  4 มิลิวอเยวิช  5 สปายิช  6 อิวานอวิช  7 ฌีฟกอวิช  8 ปรียอวิช  9 มิตรอวิช  10 ตาดีช  11 กอลาร็อฟ (c)  12 รายกอวิช  13 เวลย์คอวิช  14 รอดิช  15 มิเลงคอวิช  16 กรูยิช  17 ค็อสทิช  18 ราด็อนยิช  19 ยอวิช  20 มิลีงกอวิช-ซาวิช  21 มาติช  22 ยายิช  23 ดมิทรอวิช  ผู้ฝึกสอน: เกอร์สตายิช  |  1 สตอยกอวิช  2 รูกาวินา  3 ตอชิช  4 มิลิวอเยวิช  5 สปายิช  6 อิวานอวิช  7 ฌีฟกอวิช  8 ปรียอวิช  9 มิตรอวิช  10 ตาดีช  11 กอลาร็อฟ (c)  12 รายกอวิช  13 เวลย์คอวิช  14 รอดิช  15 มิเลงคอวิช  16 กรูยิช  17 ค็อสทิช  18 ราด็อนยิช  19 ยอวิช  20 มิลีงกอวิช-ซาวิช  21 มาติช  22 ยายิช  23 ดมิทรอวิช  ผู้ฝึกสอน: เกอร์สตายิช  |  |
อัลเฆาะซาลี

| อัลเฆาะซาลี |
| --- | --- |
الغزالي
ชื่ออะบู ฮามิด อัลเฆาะซาลีในอักษรวิจิตรอาหรับ
คำนำหน้าชื่อ: ฮุจญะตุลอิสลาม (ให้เกียรติ)
ส่วนบุคคล
เกิด: มุฮัมมัด อิบน์ มุฮัมมัด อัฏฏูซี อัลเฆาะซาลี ป. 1058 ทูส อิหร่าน จักรวรรดิเซลจุค
มรณภาพ: 19 ธันวาคม ค.ศ. 1111(1111-12-19) (52–53 ปี) ทูส อิหร่าน จักรวรรดิเซลจุค
ศาสนา: อิสลาม
ยุค: ยุคทองของอิสลาม
ภูมิภาค: จักรวรรดิเซลจุค (นีชอบูร์) รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ (แบกแดด) / (เยรูซาเลม) / (ดามัสกัส)
นิกาย: ซุนนี
สำนัก: ชาฟิอี
ลัทธิ: อัชอะรี
ความสนใจหลัก: ลัทธิศูฟี, เทววิทยา (กะลาม), ปรัชญา, ตรรกวิทยา, นิติศาสตร์อิสลาม
ผลงานโดดเด่น: The Revival of Religious Sciences, The Aims of the Philosophers, The Incoherence of the Philosophers, The Alchemy of Happiness, The Moderation in Belief, On Legal theory of Muslim Jurisprudence
ชื่ออื่น: Algazel
ตำแหน่งชั้นสูง
 ได้รับอิทธิจาก  ฮาริษ อัลมุฮาซิบี  อิบน์ ซีนา  อัลญุวัยนี  
 มีอิทธิพลต่อ  อิบน์ รุชด์  •  อะบูบักร์ อิบน์ อัลอะเราะบี  แอย์น แอลกูซอต แฮแมดอนี  อันนะวะวี  อิบน์ ตูมัรต์  เรอเน เดการ์ต  ฟัครุดดีน อัรรอซี  อัสซุยูฏี  ไมมอนิดีซ  ตัน มาลากา  ทอมัส อไควนัส  ชาฮ์ วะลียุลลอฮ์ อัดเดฮ์ลาวี  เดวิด ฮูม  ซัยฟุดดีน อัลอามิดี  อะซัด อัลมัยฮานี  อะลี อัลกอรี  มุฮัมมัด อิบน์ ยะห์ยา อัลญันซี  
เว็บไซต์: ghazali.org
อัลเฆาะซาลี (ป. ค.ศ. 1058 – 19 ธันวาคม ค.ศ. 1111; อาหรับ: ٱلْغَزَّالِيُّ) มีชื่อเต็มว่า อะบู ฮามิด มุฮัมมัด อิบน์ มุฮัมมัด อัฏฏูซี อัลเฆาะซาลี (أَبُو حَامِدٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ ٱلطُّوسِيُّ ٱلْغَزَالِيُّ) รู้จักกันในประเทศที่พูดภาษาเปอร์เซียว่า อิหม่ามมูแฮมแมดี แฆซอลี (เปอร์เซีย: امام محمد غزالی) หรือในยุโรปสมัยกลางผ่านชื่อที่แผลงเป็นละตินว่า Algazelus หรือ Algazel เป็นผู้รู้รอบด้านชาวเปอร์เซีย เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักปรัชญา, นักเทววิทยา, นักกฎหมาย, นักตรรกะ และนักรหัสยิกที่โดดเด่นและมีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในยุคทองของอิสลาม
เขาถือเป็นมุญัดดิด (ผู้ฟื้นฟูศาสนา) แห่งคริสต์ศตวรรษที่ 5 ซึ่งตามฮะดีษของท่านศาสดาระบุว่าจะปรากฏขึ้นทุก ๆ 100 ปี เพื่อฟื้นฟูความเชื่อในสังคมอิสลาม ผลงานของเขาได้รับการยกย่องจากผู้ร่วมสมัยของเขาอย่างมากจนอัลเฆาะซาลีได้รับชื่อที่เป็นเกียรติว่า "ข้อพิสูจน์ของอิสลาม" (ฮุจญะตุลอิสลาม)
อ่านเพิ่ม

Macdonald, Duncan B. (1899). "The life of al-Ghazzali", in Journal of the American Oriental Society. 20, p. 122 sqq.
Laoust, H: La politique de Gazali, Paris 1970
Campanini, M.: Al-Ghazzali, in Seyyed Hossein Nasr and Oliver Leaman, History of Islamic Philosophy 1996
Campanini, Massimo, Ghazali, in Muhammad in History, Thought, and Culture: An Encyclopedia of the Prophet of God (2 vols.), Edited by C. Fitzpatrick and A. Walker, Santa Barbara, ABC-CLIO, 2014. ISBN 1610691776
Watt, W. M.: Muslim Intellectual: A Study of al-Ghazali, Edinburgh 1963
Zwemer, S. M. A Moslem Seeker after God, New York 1920
Nakamura, K. "Al-Ghazali", Encyclopedia of Philosophy
Dougan, A. The Glimpse: The Inner teaching of Abu Hamid Muhammad al-Ghazzali's Mishkat al-Anwar (The Niche for Lights) by Abdullah Dougan ISBN 0-9597566-6-3
A comparison between the philosophy of Ghazali and the Copenhagen Interpretation: Harding, Karen (1993). "Causality Then and Now: al-Ghazali and Quantum Theory" (PDF). American Journal of Islamic Social Sciences. 1 (2): 165–177. doi:10.35632/ajis.v10i2.2505. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-07-04.
Watt, W. Montgomery (1953). The Faith and Practice of Al-Ghazali. London: George Allen and Unwin Ltd.
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานโดย อัลเฆาะซาลี บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
ผลงานเกี่ยวกับ/โดย อัลเฆาะซาลี ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน 2  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 2  กรีซ  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii  zbMATH 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 2 
อื่น ๆ:  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
อายุรเวท

ระวังสับสนกับ อายุรศาสตร์
พระธันวันตริ เทพเจ้าแห่งอายุรเวท ในภาพเป็นเทวรูปศิลปะทมิฬ
อายุรเวท เป็นระบบการแพทย์ทางเลือกที่มีที่มาทางประวัติศาสตร์ในอนุทวีปอินเดีย ทฤษฎีและวิถีปฏิบัติของอายุรเวททางการแพทย์นั้นถือว่าเป็นวิทยาศาสตร์ปลอม สมาคมแพทยศาสตร์อินเดีย (IMA) ได้กำหนดว่าการรักษาด้วยวิถีการแพทย์สมัยใหม่โดยผู้ปฏิบัติการทางการแพทย์แบบอายุรเวทถือเป็นลักษณะหมอเถื่อน
เอกสารและบันทึกเกี่ยวกับอายุรเวทจากยุคคลาสสิกที่สำคัญมักเริ่มต้นด้วยการบันทึกและการถ่ายทอดวิทยาการทางการแพทย์จากเทพเจ้า ไปยังฤษีหรือนักบวช และจากนั้นจึงมาถึงมนุษย์ที่เป็นแพทย์ ใน สุศรุตสังหีต นั้น สุศรุตะบันทึกว่าพระธันวันตริ เทพเจ้าแห่งอายุรเวทของศาสนาฮินดูได้อวตารลงมาเป็นกษัตริย์แห่งพาราณสีและได้ถ่ายทอดความรู้แพทยศาสตร์แก่กลุ่มแพทย์กลุ่มหนึ่ง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือสุศรุตะ การรักษาแบบอายุรเวทมักมีพื้นฐานมาจากสารประกอบสมุนไพรที่ซับซ้อน, แร่ธาตุ และธาตุโลหะ (ซึ่งเป็นไปได้ว่าได้รับอิทธิพลมาจาก รสศาสตร์) ตำราอายุรเวทโบราณยังมีการสอนถึงวิธีปฏิบัติการศัลยกรรม เช่น การผ่าตัดเสริมจมูก, การกำจัดนิ่วในไต, การเย็บแผล และการกำจัดวัตถุแปลกปลอม อายุรเวทได้รับการพัฒนาและปรับให้เข้ากับความต้องการของตลาดตะวันตก โดยเฉพาะที่บาบาหริทาสได้ปรับอายุรเวทเข้ากับโลกตะวันตกในคริสต์ทศวรรษ 1970 และโดยกลุ่มมหาฤษีอายุรเวท ในคริสต์ทศวรรษ 1980
แปดองค์

งานเขียนภาษาสันสกฤตบุคคบาสสิกที่เก่าแก่ที่สุดที่เกี่ยวกับอายุรเวทได้แบ่งการแพทย์ออกเป็นแปดองค์ประกอบ (องค์) (“อัษฏางค์”) การจัดรูปแบบให้วิชาแพทย์ประกอบด้วยแปดองค์ "การแพทย์ที่ซึ่งมีแปดองค์" (จิกิตสายาม อัษฏางคายาง चिकित्सायामष्टाङ्गायाम्) พบครั้งแรกในมหาภารตะ อัษฏางค์ (แปดองค์) นั้นประกอบด้วย:
กายจิกิตสา (Kāyachikitsā): แพทยศาสตร์ทั่วไป
กุมาร-ภฤตยะ (Kaumāra-bhṛtya): กุมารเวชศาสตร์
ศัลยตันตระ (Śalyatantra): ศัลยศาสตร์ และการผ่าวัตถุแปลกปลอมออก
ศาลากยตันตระ (Śhālākyatantra): เวชศาสตร์โสต สอ นาสิก และฟาริงซ์
ภูตวิทยา (Bhūtavidyā): การกำจัดวิญญาณร้ายที่สิงสู่ในร่าง
อคันทตันตระ หรือ วิษาคาร-ไวโรธตันตระ (พิษวิทยา): สารพิษและการระบาด
รสายันตันตระ (Rasāyantantra): การยืดอายุขัย
วาชีกรณตันตระ (Vājīkaraṇatantra): การศึกษาเกี่ยวกับการกระตุ้นทางเพศ
ดูเพิ่ม

การฝังเข็ม
พระอัศวิน
การนวดกดแบบอายุรเวท
อายุรเวท, แพทยศาสตร์ และศัลยศาสตร์บัณฑิต
พระไภษัชยคุรุ
ธาตุ (อายุรเวท)
โฮเมโอพาธี
รายชื่อการรักษามะเร็งที่ไม่แสดงผล
รามูอัน
การโจมตีแมเนอร์เบรกูร์

การจู่โจมที่แมเนอร์เบรกูร์ (6 มิถุนายน ค.ศ. 1944) ในช่วงการจู่โจมของพลทหารโดดร่มสหรัฐของการบุกครองนอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง มักถูกอ้างอิงถึงตัวอย่างที่คลาสสิคของกลยุทธ์หน่วยเล็ก ๆ และความเป็นผู้นำในการเอาชนะฝ่ายข้าศึกที่มีกำลังมากกว่า
บารอก

“การแต่งงานของนักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย”  (The Mystic Marriage of St. Catherine) โดย อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ
บารอก (ฝรั่งเศส: Baroque) หรือ บาโรก เป็นสมัยหนึ่งของศิลปะตะวันตกซึ่งเริ่มประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี บารอกจะเน้นความเป็นนาฏกรรม ศิลปะจะแสดงความขัดแย้ง (tension) และความหรูหรา โอ่อ่า บารอกเป็นลักษณะของ ประติมากรรม จิตรกรรม วรรณกรรม นาฏศิลป์ และดนตรี ถ้ากล่าวถึงดนตรีแบบบารอกก็จะหมายถึงสมัยสุดท้ายของเคาน์เตอร์พ็อยต์ (Counterpoint) ที่กล่างวถึงความสัมพันธ์ของการเล่นระหว่างเสียงหรือเครื่องดนตรีมากกว่าสองชนิดที่อาจจะสะท้อนกันและกัน แต่คนละระดับเสียง หรือบางครั้งก็อาจจะสลับเสียงสะท้อน หรือไม่อีกทีก็อาจจะย้อนแก่นสาร (reversing theme) ของดนตรีชิ้นนั้นไปเลย
ยุคบารอกรุ่งเรืองขึ้นมาด้วยการสนับสนุนจากคริสตจักรโรมันคาทอลิก ระหว่างการประชุมสภาสังคายนาแห่งเทรนต์ เมื่อปี ค.ศ. 1545-1563 ประเด็นหนึ่งที่มีการถกเถียงกันที่นั่นก็คือเรื่องความหมายและความสัมพันธ์ระหว่างศิลปะและศาสนา ทางที่ประชุมตกลงกันว่าศิลปะควรจะสิ่งที่สื่อสารเรื่องศาสนาโดยใช้วิธีจูงใจและสะเทือนอารมณ์ผู้ดูโดยตรง ในขณะเดียวกันอภิชน (Aristocracy) สมัยนั้นก็เห็นว่าแบบบารอกเป็นศิลปะที่สร้างความประทับใจให้กับผู้ดู เป็นศิลปะที่แสดงความถึงความมีอำนาจของเจ้าของ วังแบบบารอกจะสร้างต่อเนี่องกัน (sequence) จากห้องพักรอ (anterooms) ถึงบันไดใหญ่ (grand staircases) ไปจนถึงห้องรับรองใหญ่ (reception rooms) แต่ละตอนก็เพิ่มความโอ่อ่าขึ้นตามลำดับ รายละเอียดตกแต่งหรูหราและอลังการเช่นนี้เป็นลักษณะของศิลปะสมัยนี้ ลักษณะเช่นนี้ครอบคลุมศิลปะทุกแขนง ศิลปินบารอกจะนิยมใช้รายละเอียดใกล้เคียงกัน (repeated and varied patterns) ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ ๆ ละครั้งจะค่อย ๆ แปรเปลี่ยนลวดลายไปทีละเล็กละน้อย  ลักษณะของศิลปะแบบบารอกที่เด่นและแตกต่างจากสมัยอื่นคือ จะออกไปทางที่เรียกกันว่าอลังการ จะเต็มไปด้วยลวดลายประดิดประดอย สีจัด หน้าตารูปปั้นจะไม่จงใจให้เหมือนจริงแต่จะเป็นหน้าอิ่มเอิบเหมือนเทพ
คำว่า Baroque เป็นภาษาฝรั่งเศสซึ่งสันนิษฐานกันว่ามาจากคำว่า barroco ในภาษาโปรตุเกสโบราณซึ่งหมายถึงหอยมุกที่มีรูปร่างอ่อนไหวม้วนไปมา แต่ที่มาในภาษาอังกฤษไม่ทราบแน่ว่ามาจากภาษาใดหรือจะมาจากแหล่งอื่น  คำว่าบารอกเองนอกจากจะหมายถึงศิลปะที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 18 แล้วก็ยังหมายถึงความโอ่อ่าที่เต็มไปด้วยรายละเอียด บางครั้งคำนี้อาจจะพูดถึงศิลปะที่มีการตกแต่งจนค่อนข้างจะไปทางอลังการ
ดนตรียุคบารอก

การใช้คำว่า "บารอก" ในดนตรียุคบารอก เป็นคำที่เกิดพัฒนาขึ้นไม่นาน มีการใช้คำว่า "บารอก" ในดนตรีในปี 1919 โดยเคิร์ต ซาชส์ จนกระทั่งในปี 1940 จึงมีใช้ในภาษาอังกฤษ (ตีพิมพ์ในบทความของแมนเฟรด บูคอฟเซอร์) มีหลายรูปแบบดนตรีที่เกิดขึ้นในยุคนั้น ไม่ว่าจะเป็น คอนเซอร์โตและซินโฟเนีย และโอราโทริโอ
การพัฒนาดนตรียุคบารอกเริ่มเกิดขึ้น ราวปี ค.ศ. 1600
ดนตรียุคบารอก > คีตกวีดนตรียุคบารอก

บุกสเตฮูเด (Dietrigh Buxtehude, ประมาณ 1637-1707)
โยฮันน์ พาเคลเบล (Johann Pachelbel 1653-1706)
อเลสซานโด สการ์แลตตี (Alessando Scarlatti 1660-1725)
อันโตนีโอ วีวัลดี (Antonio Vivaldi 1678-1741)
โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค (Johann Sebastian Bach 1685-1750)
จอร์จ เฟรดริก ฮันเดล (Georg Friedrich Händel 1685-1759)
ฌอง-แบ๊ปติสต์ ลุลลี่ (Jean Baptist Lully)
ฌอง ฟิลลิป ราโม (Jean Phillippe Rameau)
เกออร์ก ฟิลลิป เทเลมันน์ (Georg Phillip Telemann)
เฮ็นรี่ เพอร์เซ็ล (Henry Purcell)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศิลปะบารอก
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ประติมากรรมบารอกที่โบสถ์ออทโทบอยเริน
The baroque and rococo culture - วัฒนธรรมบารอกและโรโกโก
Dictionary of the History of Ideas: Baroque in literature – พจนานุกรมประวัติศาสตร์ความคิด
The greatest works of Baroque literature เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - งานชิ้นเอกของวรรณคดีบารอก
Baroque (Webmuseum Paris) บารอก (เว็ปมิเซียม ปารีส)
barocke in Val di Noto - Sizilien เก็บถาวร 2018-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Baroque in the "History of Art" เก็บถาวร 2010-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - บารอกในประวัติศาสตร์ศิลปะ
Essays on Baroque art เก็บถาวร 2012-02-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by John Haber – บทความเรื่องบารอกโดยจอห์น เฮเบอร์
On Baroque Symbolism[ลิงก์เสีย] - สัญลักษณ์ในศิลปะแบบบารอก
Introduction to Austrian and Central European Baroque with references to supplementary articles - ข้อแนะนำศิลปะแบบบารอกของศิลปะประเทศออสเตรียและทวีปยุโรปตอนกลาง
The Baroque style and Luis XIV influence - ศิลปะแบบบารอกและอิทธิพลพระเจ้าหลุยส์ที่ XIV
Learn About Style: Baroque (Victoria and Albert Museum) - เรียนรู้เรื่องศิลปะแบบบารอกโดยVictoria and Albert Museum
อันเดรอา ดานโดโล

| อันเดรอา ดานโดโล |
| --- | --- |


ดอเจแห่งเวนิส
ดำรงตำแหน่ง 1343 – 7 กันยายน 1354
ก่อนหน้า: บราโตโลเมโอ กราเดนิโก
ถัดไป: มารีโน เฟเลียโร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1360
เสียชีวิต: 7 กันยายน 1354 สาธารณรัฐเวนิส
ที่ไว้ศพ: มหาวิหารซันมาร์โก
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยปาโดวา

อันเดรอา ดานโดโล (1306 – 7 กันยายน 1354) ได้รับเลือกเป็นดอเจแห่งเวนิสลำดับที่ 54 ในปี ค.ศ. 1343 แทนที่ของบราโตโลเมโอ กราเดนิโก ซึ่งถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1342
แหล่งข้อมูล

Madden, Thomas F (2012). Venice : A New History. New York: Viking. ISBN 978-0-670-02542-8.