stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธรรมทาส พานิช

| ธรรมทาส พานิช |
| --- | --- |
เกิด: ยี่เกย พานิช 14 มีนาคม พ.ศ. 2451 บ้านพุมเรียง ตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
เสียชีวิต: 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 (91 ปี)
คู่สมรส: พร้อม ทั่งสุสังข์
บุตร: 5 คน
บิดามารดา: เซี้ยง พานิช (บิดา) เคลื่อน พานิช (มารดา)
ธรรมทาส พานิช หรือนามเดิม ยี่เกย พานิช (14 มีนาคม พ.ศ. 2451 - 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543) เป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวน 3 คน ของนายเซี้ยง พานิช กับ นางเคลื่อน พานิช มีพี่ชายคือท่านพุทธทาสภิกขุ และน้องสาวคือ นางกิมช้อย เหมะกุล ซึ่งนายธรรมทาสเป็นบุคคลสำคัญผู้ก่อตั้งคณะธรรมทานและสวนโมกขพลาราม
ประวัติ

ธรรมทาส พานิช เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2451 ที่บ้านพุมเรียง หมู่ที่ 2 ตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ครอบครัวมีอาชีพค้าขาย บิดาเป็นคนไทยเชื้อสายจีนฮกเกี้ยน มารดาเชื้อสายไทย เมื่ออายุได้เจ็ดขวบได้เข้ารับการศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนโพธิพิทยากร จนจบชั้นประถม ปีที่ 4 และเรียนต่อชั้นมัธยม 1-3 ที่นี่ต่อไปอีก หลังจากนั้นได้เข้าเรียนต่อมัธยมปีที่ 4 ที่โรงเรียนสารภีอุทิศ เรียนได้ครึ่งปีบิดาเสียชีวิต จึงบวชเป็นสามเณรจำพรรษาที่พุมเรียง 1 ปี ในปีที่ 2 ได้ไปจำพรรษาที่วัดไตรธรรมารามและเข้าเรียนที่โรงเรียนประจำมณฑลสุราษฎร์ จนจบมัธยมปีที่ 5 แล้วลาสึกและเรียนอยู่ที่โรงเรียนนี้จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปี พ.ศ. 2466 และได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จนจบชั้นมัธยมปีที่ 8 หลังจากนั้น ได้สอบเข้าศึกษาเตรียมแพทย์ปีที่ 1 ที่คณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรียนได้ 1 ภาคเรียนก็ตัดสินใจลาออกเนื่องจากพี่ชายคือพระเงื่อมไม่ลาสิกขาบท ตามกำหนด เพื่อช่วยมารดาดำเนินกิจการค้าขายและเพื่อพระเงื่อมพี่ชายจะได้บวชต่อไป
ผลงาน

นายธรรมทาส พานิช สนใจพุทธศาสนาและอยากส่งเสริมให้พุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่ตอนเข้าเรียนเตรียมแพทย์ เขาได้ค้นคว้าบทความที่เกี่ยวกับพุทธศาสนาทั้งของชาวไทยและชาวต่างชาติมากมาย ครั้นกลับบ้านในปี พ.ศ. 2470 เขาได้รวบรวมหนังสือต่าง ๆ จัดตั้งหีบหนังสือเพื่อให้ผู้สนใจได้ยืมอ่านขึ้นเมื่อปี 2472 มีกลุ่มผู้สนใจเข้าร่วมกิจกรรมนี้หลายคนและได้มีผู้บริจาคหนังสือในกิจการนี้หลายราย ต่อมาในปี พ.ศ. 2475 นายธรรมทาสได้จัดตั้งคณะธรรมทานขึ้นโดยนางเคลื่อน พานิช ผู้เป็นมารดาได้บริจาคเงินเป็นทุนดำเนินการระยะแรก เพื่อไว้ใช้ดอกผลในกิจการพุทธศาสนา โดยเฉพาะส่งเสริมการปฏิบัติธรรมของสวนโมกขพลาราม ซึ่งตั้งขึ้นที่วัดตระพังจิต ตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา คณะธรรมทานที่ตั้งขึ้นนี้ได้รับ การสนับสนุนจากบุคคลและหน่วยงานต่าง ๆ เป็นอย่างดี
จากการที่นายธรรมทาสได้ศึกษาเกี่ยวกับพุทธศาสนาอย่างกว้างขวาง ทำให้ท่านเห็นว่าควรเผย แพร่ต่อผู้อื่นด้วย จึงได้นำความรู้มาเขียนบทความและบางคราวก็แปลเรื่องจากหนังสือที่ได้อ่านออกเผยแพร่และต่อมาในปี พ.ศ. 2476 ได้ตั้งโรงพิมพ์ธรรมทานขึ้นเพื่อพิมพ์เอกสารและหนังสือเผยแพร่งานศาสนา สำหรับหนังสือที่พิมพ์เผยแพร่เป็นรายสามเดือนชื่อ พุทธสาสนา
ในปี พ.ศ. 2479 นายธรรมทาสเล็งเห็นว่าในตลาดไชยายังไม่มีโรงเรียน ทำให้นักเรียนต้องเดิน ทางไกลไปเรียนที่อื่น จึงตัดสินใจจัดตั้งโรงเรียนพุทธนิคมขึ้น โดยโรงเรียนนี้ได้รับหนังสือตอบรับความจำนงจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ หนังสือนั้น ลงวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2475 โรงเรียนจัดให้มีวันหยุดรอบสัปดาห์ในวันพระ (8 ค่ำ 14 ค่ำ หรือ 15 ค่ำ) และนอกจากจะมีการเรียนวิชาต่าง ๆ ตามหลักสูตร ของ
กระทรวงธรรมการแล้ว โรงเรียนนี้ได้จัดอบรมนักเรียนในทางพุทธศาสนาควบคู่ไปด้วย ทำนองเดียวกับโรงเรียนมิชชันนารี คือ นักเรียนจะต้องปฏิบัติตาม วินัยของโรงเรียนที่เรียกว่า "กฎชาวพุทธ 5 ข้อ" ได้แก่
ละเว้นสิ่งเสพติด
ละเว้นการพนันทุกชนิด
มีความมัธยัสต์ไม่ฟุ่มเฟือย ใช้จ่ายในสิ่งที่เป็นประโยชน์
มีความเพียรในการทำงาน ไม่เลือกงาน
และประพฤติตามหลักพุทธศาสนา
นายธรรมทาส เห็นว่า ควรจัดตั้งคณะธรรมทานเป็นมูลนิธิ เพื่อให้การอุปถัมภ์แก่ กิจการโรงเรียน จึงได้ยื่นเรื่องราวการจัดตั้ง "ธรรมทานมูลนิธิ" ต่อสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 และ ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการได้ ในเดือนมกราคม ปีต่อมา มูลนิธิให้ทุนนักเรียนเผยแพร่ธรรมะโดยการพิมพ์หนังสือออกเผยแพร่และส่งเสริมสนับสนุนสำนักปฏิบัติธรรมสวนโมกขพลาราม กิจการของมูลนิธิได้เจริญก้าวหน้าตามลำดับซึ่งเป็นหลักสำคัญในการสนับสนุนการเผยแพร่พุทธศาสนาของสวนโมกขพลารามมาจนถึงปัจจุบัน
นอกจากนายธรรมทาสสนใจต่อพุทธศาสนาอย่างจริงจังแล้ว ท่านยังสนใจศึกษาค้นคว้าประวัติศาสตร์ภาคใต้ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับหลักฐานทางโบราณคดีของไชยา ท่านสนใจศึกษา ค้นคว้าเรื่องนี้ เนื่องจากท่านได้พบเห็น เศษกระเบื้อง ถ้วยชามสมัยต่าง ๆ ลูกปัด หัวเงินเฟื้อง หรือ เงินตรามโน มาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ผลงานที่พิมพ์เผยแพร่ได้แก่ พนม ทราวดี ศรีวิชัย ประวัติศาสตร์พุทธศาสนาสมัยศรีวิชัย พระแก้วมรกตของไทยและนิพพานธรรมใน ประวัติศาสตร์สุวรรณภูมิ เป็นต้น และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา นายธรรมทาสได้รับความช่วยเหลือจากท่านจันทร์ (หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี) เกี่ยวกับข้อมูลต่าง ๆ โดยเฉพาะ ข้อมูลจากต่างประเทศ ที่พิมพ์เผยแพร่เป็นภาษาอังกฤษ ท่านจันทร์ จะจัดส่งให้นายธรรมทาส ได้ค้นคว้าและแปลเป็นภาษาไทย พร้อมกับบันทึกเรื่องราวที่ได้จากการอ่านส่งไปให้ท่านจันทร์ทราบ เพื่อท่านจันทร์จะได้นำไปเป็นข้อมูลค้นคว้าเขียนเป็นภาษาอังกฤษต่อไป
ชีวิตครอบครัว

ในปี พ.ศ. 2475 ขณะที่นายธรรมทาส มีอายุได้ 23 ปี มารดารได้สู่ขอ นางสาวพร้อม ทั่งสุสังข์ บุตรสาวของ นายชวน นางจั่ว ทั่งสุสังข์ ผู้มีฐานะอันจะกิน แห่งหมู่ที่ 2 ตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา และได้เข้าสู่พิธีสมรส อย่างถูกต้องตามประเพณีไทย อย่างสมเกียรติ แม้จะต้องมีความรับผิดชอบ ในฐานะผู้นำครอบครัว แต่นายธรรมทาส ก็ยังคงทำงานต่าง ๆ ที่ได้ริเริ่มไว้อย่างเต็มความสามารถ มีบุตรธิดารวมทั้งหมด 5 คน คือ นายสิริ พานิช นายประชา พานิช นางสุนทรี นายไมตรี พานิช และนายเมตตา พานิช
ปัจฉิมวัยและมรณกรรม

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา นายธรรมทาสไม่ได้เดินทางไปที่ใดไกล ๆ เพราะสายตาไม่ดีแต่ นายธรรมทาสยังคงศึกษาค้นคว้างานทางโบราณคดี เขียนบทความทางศาสนาดูแลกิจการของโรงเรียน ธรรมทานมูลนิธิ โรงพิมพ์ และช่วยเหลือกิจการของสวนโมกขพลารามอย่างเอาจริงเอาจังมาโดยตลอด ภารกิจประจำวันของท่านในปัจจุบันนี้คือ ตื่นนอนเช้า เดินเล่น ออกกำลังกาย อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ ต้อนรับแขก ฯลฯ และเข้านอนในเวลา 4 ทุ่มเป็นประจำ ชีวิตครอบครัว ของท่านมีแต่ความสุขสงบจนถือได้ว่าเป็นแบบอย่างที่ดีแก่คนทั่วไป
นายธรรมทาส พานิช ได้ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 สิริอายุได้ 91 ปี
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์

นายธรรมทาส เป็นผู้ที่ทำงานหนักมาโดยตลอด ผลงานของท่านล้วนแต่เป็นประโยชน์ต่อสังคมอย่างกว้างขวาง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้เล็งเห็นความสำคัญของท่านและผลงาน จึงได้มอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตให้แก่ท่านในเวลาต่อมา
ตำบลบางปลากด (อำเภอองครักษ์)

| ตำบลบางปลากด |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Pla Kot
วัดประสิทธิเวช
ตำบลบางปลากดที่ตั้งในจังหวัดนครนายก
พิกัด: 14°9′38″N 100°55′59″E﻿ / ﻿14.16056°N 100.93306°E﻿ / 14.16056; 100.93306
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: นครนายก
อำเภอ: องครักษ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 48 ตร.กม. (19 ตร.ไมล์)
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 7,903 คน
 • ความหนาแน่น: 160 คน/ตร.กม. (430 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 26120
รหัสภูมิศาสตร์: 260407
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลบางปลากด |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
พิกัด: 14°9′38″N 100°55′59″E﻿ / ﻿14.16056°N 100.93306°E﻿ / 14.16056; 100.93306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครนายก
อำเภอ: องครักษ์
การปกครอง
 • นายก: ถวิล หน่องพงษ์
รหัส อปท.: 06260406
ที่อยู่ที่ทำการ: ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบางปลากด หมู่ที่ 9 ตำบลบางปลากด อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก 26120
โทรศัพท์: 037 630105, 037 392835
เว็บไซต์: bangplakod.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางปลากด เป็นตำบลหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลบางปลากด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางปลากดทั้งตำบล
ประวัติ

เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลที่มีขนาดเล็ก ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พศ. 2540 มีอานาเขตพื้นที่ 48 ตร.กม.
ตำบลบางปลากดในอดีตได้มีราษฎรอพยพมาจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและสมุทรสงครามเป็นบางส่วน อาศัยอยู่ตามลำคลองเป็นกลุ่ม ๆ ต่อมา พ.ศ. 2475 จึงตั้งชื่อตำบลนี้ว่า "ตำบลบางปรากฏ" เพราะมีปลาน้ำจืดชุกชุม ต่อมาเรียกว่า "ปลากด" ภาษาที่ชาวบ้านพูดเรียกปลานี้ว่าปลากด จึงได้เปลี่ยนชื่อจากคำว่า "ปรากฏ" เป็น "ตำบลบางปลากด" ปัจจุบัน ตำบลบางปลากดเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอองครักษ์
ภูมิศาสตร์

พื้นที่ตำบลบางปลากดเป็นที่ราบลุ่มเหมาะแก่การเพาะปลูก มีคลองน้ำไหลผ่านกลางหมู่บ้าน ทั้งที่เป็นคลองธรรมชาติและคลองชลประทาน ตำบลบางปลากดมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดตำบลโพธิ์แทน อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก
ทิศตะวันออก ติดตำบลทองหลาง อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก
ทิศใต้ ติดตำบลคลองใหญ่ และตำบลทรายมูล อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก
ทิศตะวันตก ติดตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
หมู่บ้าน

ตำบลบางปลากดประกอบด้วย 11 หมู่บ้าน ได้แก่
บ้านคลอง 29
บ้านคลองหมาหลง
บ้านเหนือประตูน้ำ
บ้านคลอง 30
บ้านล่าง
บ้านกลาง
บ้านเกาะกลาง
บ้านเกาะ
บ้านนอก
บ้านบน
บ้านคูคต
รายชื่อนายกองค์การบริหารส่วนตำบล

| ลำดับ (สมัย) | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | ระยะเวลา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 (2) | สมบัติ รุ่งสว่าง | 6 กันยายน พ.ศ. 2552 | พ.ศ. 2556 | 4 ปี 85 วัน |
| 2 (1) | ถวิล หน่องพงษ์ | พ.ศ. 2556 | อยู่ในตำแหน่ง | 11 ปี 314 วัน |

บุคคลในตำบลที่เป็นนักการเมืองในท้องถิ่นอื่น ๆ เช่น หยวก ประยงค์ เป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสามวัง, รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสามวัง, อดีตผู้ใหญ่บ้านหมู่ 6  ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
สถานที่สำคัญ

วัดประสิทธิเวช
วัดอรุณฉายาราม
วันสันติธรรม
วัดคลองสามสิบ
วัดสันติธรรมราษฎร์บำรุง
วัดบางปลากด
หมู่บ้านไม้ดอกไม้ประดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลบางปลากด
ข้อมูลตำบลบางปลากด อำเภอองครักษ์ นครนายก ไทยตำบล เก็บถาวร 2019-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กตำบลในจังหวัดนครนายก |
| --- | --- | --- |
| อำเภอบ้านนา |  เขาเพิ่ม  ทองหลาง  บางอ้อ  บ้านนา  บ้านพร้าว  บ้านพริก  ป่าขะ  พิกุลออก  ศรีกะอาง  อาษา  |  |
| อำเภอปากพลี |  เกาะโพธิ์  เกาะหวาย  โคกกรวด  ท่าเรือ  นาหินลาด  ปากพลี  หนองแสง  |  |
| อำเภอเมืองนครนายก |  เขาพระ  ดงละคร  ดอนยอ  ท่าช้าง  ท่าทราย  นครนายก  บ้านใหญ่  พรหมณี  วังกระโจม  ศรีจุฬา  ศรีนาวา  สาริกา  หินตั้ง  |  |
| อำเภอองครักษ์ |  คลองใหญ่  ชุมพล  ทรายมูล  บางปลากด  บางลูกเสือ  บางสมบูรณ์  บึงศาล  พระอาจารย์  โพธิ์แทน  ศีรษะกระบือ  องครักษ์  |  |
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดนครนายก |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  นครนายก  |  |
| เทศบาลตำบล |  เกาะหวาย  ท่าช้าง  บ้านนา  พิกุลออก  องครักษ์  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกาะโพธิ์  เกาะหวาย  เขาพระ  เขาเพิ่ม  คลองใหญ่  โคกกรวด  ดงละคร  ดอนยอ  ชุมพล  ทรายมูล  ทองหลาง  ท่าช้าง  ท่าทราย  ท่าเรือ  นาหินลาด  บางปลากด  บางลูกเสือ  บางสมบูรณ์  บางอ้อ  บ้านนา  บ้านพร้าว  บ้านพริก  บ้านใหญ่  บึงศาล  ปากพลี  ป่าขะ  พรหมณี  พระอาจารย์  โพธิ์แทน  วังกระโจม  ศรีกะอาง  ศรีจุฬา  ศรีนาวา  ศีรษะกระบือ  สาริกา  หนองแสง  หินตั้ง  องครักษ์  อาษา  |  |
นักเดินแบบ

นางแบบ
นักเดินแบบ (คำว่า model ในภาษาอังกฤษมาจากศัพท์ภาษาฝรั่งเศสยุคกลาง modelle) เป็นอาชีพอย่างหนึ่ง โดยใช้หน้าตาและรูปร่างในการนำเสนอผลงานทางด้านแฟชั่นและศิลปะสู่สาธารณชน โดยส่วนใหญ่มักจะเดินแบบในงานแสดงแฟชั่นหรือถ่ายแบบแฟชั่น โฆษณาต่าง ๆ คำว่า model ในความหมายนี้ยังมีคำแปลว่า นายแบบ (male model) หรือนางแบบ (female model)
ยังมีคำที่เกี่ยวข้อง คือ "โมเดลลิง" (modelling โดยที่แบบอเมริกันสะกดว่า modeling) ซึ่งหมายถึง กิจกรรมของโมเดลหรือการทำงานเป็นนายแบบหรือนางแบบ และคำว่า "พริตตี้" (pretty) ซึ่งหมายถึง นางแบบสินค้า
ดูเพิ่ม

พริตตี้
ธงชาติลีชเทินชไตน์

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงราชการ
สัดส่วนธง: 3:5
ประกาศใช้: ตุลาคม ค.ศ. 1921 (แก้ไขเพิ่มเติม 24 มิถุนายน ค.ศ. 1937)
ลักษณะ: ธงสองสี พื้นสีน้ำเงินและสีแดง แบ่งครึ่งตามแนวนอน มุมบนด้านคันธงมีรูปมงกุฎ
 
ธงชาติลีชเทินชไตน์ เป็นธงสองสี คือสีน้ำเงินและสีแดง แบ่งครึ่งตามแนวนอน มุมบนด้านคันธงมีรูปมงกุฎ สีน้ำเงินแทนท้องฟ้า สีแดงแทน "ไฟในตอนเย็น" ที่มีการจุดทั่วไปในบ้านเรือน ส่วนมงกุฎแทน "ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของประชาชนและองค์พระประมุข" สีของมงกุฎยังไม่เป็นที่แน่ชัด โดย เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก และรอยเตอร์สระบุว่าเป็นสีทอง ในขณะที่แหล่งอื่น เช่น สารานุกรมบริตานิการะบุว่าเป็นสีเหลือง
ลีชเทินชไตน์ได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1719 ในฐานะราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1866 ในช่วงเวลาดังกล่าวมีการเลือกสีน้ำเงินและสีแดงมาประกอบธง ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1921 รัฐธรรมนูญของลีชเทินชไตน์ประกาศใช้ธงนี้อย่างเป็นทางการ ต่อมาในปี ค.ศ. 1936 ระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในปีนั้น รัฐบาลลีชเทินชไตน์พบว่าธงชาติของตนคล้ายกับธงชาติเฮติ จึงเสนอให้มีการเพิ่มรูปมงกุฎที่มุมบนด้านคันธง ธงรูปแบบดังกล่าวประกาศใช้เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1937
แบบธง
ธงในอดีต

ค.ศ. 1719–1852
ค.ศ. 1852–1921
ค.ศ. 1921–1937
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ธงชาติลีชเทินชไตน์
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
นารายณ์ พิซเซอเรีย

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทจำกัด
อุตสาหกรรม: อาหาร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 100 อาคาร เจ.เพรสทาวเวอร์ 1 ชั้น 11 ถนนนางลิ้นจี่ แขวงช่องนนทรี เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร 10120
บุคลากรหลัก: อภิเกียรติ เจนพณิช (ประธานกรรมการ)
ผลิตภัณฑ์: ร้านอาหาร
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
บริษัท นารายณ์ พิซเซอเรีย จำกัด เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจร้านอาหารในชื่อ นารายณ์ พิซเซอเรีย, อินเตอร์บุฟเฟต์, คันไซ และโทสต์ทูยู
ประวัติ

โรงแรมนารายณ์ ภายใต้การบริหารของบริษัท นารายณ์ โฮเต็ล จำกัด เป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่บนถนนสีลม เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 หนึ่งในสิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้กับโรงแรมคือ นารายณ์พิซซ่าเรียเป็นร้านพิซซ่าแห่งแรกในประเทศไทย
จนเมื่อ พ.ศ. 2546 บริษัท ไทย เจ.เพรส จำกัด บริหารงานโดยคุณสุชาติ เจนพณิช ได้เข้าดำเนินกิจการซื้อบริษัท นารายณ์พิซเซอเรีย จำกัด จากโรงแรมนารายณ์ เนื่องจากเห็นว่าธุรกิจอาหารของไทยยังเติบโตได้อีกมาก อีกทั้งบริษัทยังปูทางธุรกิจนี้โดยการเปิดร้านอาหารญี่ปุ่นที่ชื่อ คันไซ โดยได้ทำการปรับภาพลักษณ์ของร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย ทั้งรูปแบบของร้านและเมนูอาหารให้ดูวัยรุ่นมากขึ้น ก่อนที่บริษัทไทย เจ.เพรส จะเข้าซื้อบริษัท ร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย มีสาขาอยู่ 5 สาขา
เมื่อ พ.ศ. 2562 ได้ปรับกลยุทธทางการตลาด โดยเปิดร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย และร้านข้าน้อยขอชาบู ซึ่งเป็นร้านชาบูในสาขาเดียวกัน อันเนื่องจากการเติบโตของธุรกิจชาบูและลดต้นทุนค่าเช่าที่ จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2565 มีร้านนารายณ์พิซเซอเรียxร้านข้าน้อยขอชาบู จำนวน 23 สาขา ในกรุงเทพมหานครและ 1 สาขาในหัวหิน
ที-62

|  T-62  |
| --- | --- |
T-62 at the Russian Museum of Military History
ชนิด: Main battle tank
แหล่งกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: 1961–present
ผู้ใช้งาน: See operators
สงคราม: See combat history
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: OKB-520 design bureau
บริษัทผู้ผลิต: Uralvagonzavod
มูลค่า: US$300,000 (export price to Egypt, 1972)
ช่วงการผลิต: 1961–1975 (USSR)  ~1980s (North Korea)
จำนวนที่ผลิต: More than 22,700
ข้อมูลจำเพาะ (T-62)
มวล: 37 ตัน (41 short ton; 36 long ton)
ความยาว: 9.34 เมตร (30 ฟุต 8 นิ้ว) with barrel in forward position   6.63 เมตร (21 ฟุต 9 นิ้ว) hull only
ความกว้าง: 3.30 เมตร (10 ฟุต 10 นิ้ว)
ความสูง: 2.40 เมตร (7 ฟุต 10 นิ้ว)
ลูกเรือ: 4 (commander, driver, gunner, loader)

เกราะ: Cast turret   214 (242 after 1972) mm turret front   153 mm turret sides   97 mm turret rear   40 mm turret roof  Hull 102 mm at 60° hull front   79 mm hull upper sides   15 mm hull lower sides   46 mm at 0° hull rear   20 mm hull bottom   31 mm hull roof
อาวุธหลัก: 115 mm U-5TS (2A20) smoothbore gun
อาวุธรอง: 7.62 mm PKT coaxial general-purpose machine gun (2500 rounds)   12.7 mm DShK 1938/46 antiaircraft heavy machine gun (optional until T-62 Obr.1972)
เครื่องยนต์: V-55 12-cylinder 4-stroke one-chamber 38.88-liter water-cooled diesel 581 hp (433 kW) at 2,000 rpm
กำลัง/น้ำหนัก: 14.5 hp/tonne (10.8 kW/tonne)
กันสะเทือน: torsion bar
ความสูงจากพื้นรถ: 425 มิลลิเมตร (16.7 นิ้ว)
ความจุเชื้อเพลิง: 960 L   1360 L with two 200-liter extra fuel tanks
พิสัยปฏิบัติการ: 450 กิโลเมตร (280 ไมล์) on road (650 กิโลเมตร (400 ไมล์) with two 200 ลิตร (53 US gallon; 44 imperial gallon) extra fuel tanks)   320 กิโลเมตร (200 ไมล์) cross-country (450 กิโลเมตร (280 ไมล์) with two 200-liter extra fuel tanks)
ความเร็ว: 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (31 ไมล์ต่อชั่วโมง) (road)   40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (25 ไมล์ต่อชั่วโมง) (cross country)
ที-62
ที-62 รุ่นพัฒนา ถูกใช้งานในการรุกรานอัพกานิสถานของสหภาพโซเวียต
การพัฒนาของรถถังขนาดกลางของโซเวียตเริ่มขึ้นในปี 1951 ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 และในขณะเดียวกันรถถัง ที-54/55 ก็ยังเข้าประจำการเช่นกัน รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคัน
การจัดหารถถังใหม่

ในช่วงปี 1950 สหภาพโซเวียตได้ใช้งานรถถัง ที-54/55 ปืนขนาด 100 มิลลิเมตร แต่มันก็ไม่สามารต่อกรกับรถถังชาติตะวันตกเช่น เอ็ม 48 แพทตัน เซ็นจูเรี่ยน ซึ่งใช้ปืนลำกล้องเรียบไร้เกลียว สหภาพโซเวียตจึงจัดตั้งโครงการจัดหารถถังขนาดคันใหม่ในปี 1951 ของโซเวียตเริ่มขึ้น  ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55และในปี 1951 รถถัง ที-62เอ รุ่นแรกได้ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมปืนลำกล้องเกลียว 100 มิลลิเมตร แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 พร้อมด้วยปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 115 มิลลิเมตร ก็ได้ถูกใช้งานแทน และในขณะเดียวกัน ที-62เอ ที่เป็นรุ่นแปลงของรถถังรุ่นนี้ก็ได้รับเข้าประจำการเช่นกัน ในเดือนมีนาคมปี 1962 สายการผลิตจำนวนมากของ ที-62 ก็หยุดลง รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคันด้วยกัน และปัจจุบันรถถังรุ่นนี้ยังคงประจำการในกองทัพบางประเทศอยู่อยู่เช่นอัฟกานิสถาน อิรัค ยูเครน ซึ่งได้รับการอัพเกรดให้มีความทันสมัยมากยิ่งขึ้น
การพัฒนาในรุ่นต่างๆ

ที-62เอ
ที-62
ที-62เค
ที-62เคเอ็น
ที-62เอ็ม
ที-62ดี
ที-62เอ็มเค
ที-62เอ็มวี
ที-62/122
ที-62/160
ที-67
ที-72
รายละเอียด ที-62

ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต  (รัสเซีย)
ปีที่ใช้งาน 1961
เจ้าหน้าที่ 4 นาย
หน้ก 40,000 กิโลกรัม/ 39.4 ต้น
ยาว 5.63 เมตร
สูง 2.39 เมตร
กว้าง 3.3 เมตร
เกราะหนาที่สุด 242 มม./9.53 นิ้ว
เครื่องยนต์ ดีเซล วี55 12 สูบ  ให้กำลัง 580 แรงม้า
ความเร็ว 50 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 650 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 115 มม./ 4.53 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./0.5 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก
ที-54/55

|  T-54/55  |
| --- | --- |
ที-54 ในอิสราเอล
ชนิด: รถถังหลัก
แหล่งกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: 1950–ปัจจุบัน
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: Morozov (T-54),  OKB-520 (T-54A and later)
ช่วงการออกแบบ: 1945
บริษัทผู้ผลิต: KhPZ, UVZ (USSR),  Bumar-Łabędy (Pol.),  ZTS Martin (Czech.)
ช่วงการผลิต: 1946–81 (USSR)  1956–79 (Pol.)  1957–83 (Czech.)
จำนวนที่ผลิต: 86,000–100,000 est.
แบบอื่น: See text
ข้อมูลจำเพาะ (T-55)
มวล: 36 ตัน (39.7 ST)
ความยาว: 6.45 m
ความกว้าง: 3.37 m
ความสูง: 2.40 m
ลูกเรือ: 4

เกราะ: 203 mm turret, 99 mm hull, LOS = ~200 mm
อาวุธหลัก: ปืนใหญ่ D-10T ขนาด 100 มม.
อาวุธรอง: ปืนกลร่วมแกน ขนาด 7.62 มม. SGMT , (ปืนกลหนักขนาด 12.7 mm DShK)
เครื่องยนต์: Model V-55 12-cyl. 38.88-l diesel 581 hp (433 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 14.6 hp/tonne
กันสะเทือน: Torsion bar
ความสูงจากพื้นรถ: 0.425 เมตร
ความจุเชื้อเพลิง: 961 ลิตร (254 gal)
พิสัยปฏิบัติการ: 501 กม. (311 mi), 600 กม. (373 mi) พร้อมถังน้ำมันพิเศษ
ความเร็ว: 55 กม./ชม. (34 mph)
ที-55เอ ในประเทศโปแลนด์
ที-54/55 เป็นรถถังขนาดกลางต้นแบบตัวแรกได้ผลิตถูกในช่วงสิ้นปี 1944 หลังจากการทดสอบในช่วง 1945-1947 T-54/55 mod 1946 ก็เข้าประจำการ โดยมีการสร้างจำนวน 713 คัน และหยุดผลิตในปี 1949 เนื่องจากมีรุ่นใหม่มาแทนที่ นั่นก็คือ ที-54/55 mod 1949 โดยรุ่น ที-54/55 mod 1949 ได้รับความนิยมมากกว่าเนื่องจากการออกแบบที่ทันสมัยและป้อมที่มีความหนาของเกราะ มากกว่า 200 มิลลิเมตร กว่าโดย ที-54/55 เป็นรถถังขนาดกลางและรถถังหลักคันแรกของสหภาพโซเวียต เข้าประจำการในสหภาพโซเวียตในปี 1948 และเป็นรถถังที่มีการผลิตมากที่สุดในโลกเป็นรองเพียงรถถัง ที-34 ในสงครามโลกครั้งที่ 2 มันได้ติดปืนใหญ่ขนาด 100 มิลลิเมตร มี 2 รุ่นคือ รุ่น 100 มิลลิเมตร ดี-10ที2ซี  และ 100 มิลลิเมตร ดี-54 ซึ่งมีอำนาจการทำลายล้างสูงกว่าปืน 85 มิลลิเมตร แบบเก่าที่ใช้ในรถถัง ที-34-85 โดย ที-54/55 เป็นรถถังต้นแบบหลายๆคัน ในรุ่นถัดมา ได้แก่ ที-62 ที-64 ที-72 และอื่นๆอีกมากมาย และที-54/55 ยังมีรุ่นที่ถูกผลิตในจีนโดยใช้ชื่อว่า ไทป์ 59
ประวัติ

รถถังที-34เป็นรถถังที่มีความสมดุลในด้านการออกแบบ มันมีปืนใหญ่ขนาด 76 มิลลิเมตรที่ไว้ใจได้ และสามารถเคลื่อนที่ไปยังที่ใดก็ได้ เพราะมีสายพานที่กว้าง และน้ำหนักเบา มันมีความเร็วสูงมากๆ แต่มันยังมีข้อบกพร่องตรงที่ว่า ปืนใหญ่ขนาด 76 มิลลิเมตรของมันไม่สามารถเจาะเกราะรถถังไทเกอร์1จากด้านหน้าได้ จึงมีการสร้าง ที-34-85 ขึ้นมาโดยมีปืนใหญ่ขนาด 85 มิลลิเมตร ซึ่งมีอำนาจการยิงที่ดีกว่า แต่ต่อมาเยอรมันได้สร้างรถถังไทเกอร์2ซึ่งมีเกราะที่หนามากๆ ทำให้ปืนใหญ่ขนาด 85 มิลลิเมตรไม่สามารถเจาะเกราะของมันได้
ในปี 1943 สำนักงานออกแบบโมโรซอฟของโซเวียตได้สร้างรถถัง ที-34 เอ็ม หรือ ที-44 ซึ่งมันมีความคล่องตัวที่สูงมากๆแต่มันมีข้อบกพร่องก็คือ ป้อมปืนมันมีขนาดเล็ก จึงไม่สามารถบรรทุกปืนใหญ่ขนาด 100 มิลลิเมตรได้ จึงทำให้โซเวียต คิดโครงการสร้างรถถัง ที-54/55 ขึ้นมา
ต้นแบบ

การพัฒนาครั้งแรก ที-54 ต้นแบบเริ่มต้นในตุลาคม 1944 ที่สำนักงานออกแบบนาโอ-520 ที่อูราลรถถังจากโรงงานที่ 183 (Uralvagonzavod) ใน นิซซิฮ ทาฮิล การออกแบบเบื้องต้นเสร็จสมบูรณ์ในเดือนธันวาคมและต้นแบบได้แล้วเสร็จในกุมภาพันธ์ 1945
การทดลองต้นแบบนี้ได้ดำเนินการระหว่างเดือนมีนาคมและเมษายน ปี 1945 ส่งผลให้รถถังใหม่ที่มีการทดสอบโดยกองทัพแดงได้ถูกตั้งชื่อว่า ที-54 รถถังก็ได้ถูกส่งมากับเรือและรถไฟ สิ่งที่ ที-44 แตกต่างกับที-54 คือเกราะด้านหน้าที่หนาเพ่มเติม (120 มิลลิเมตรใน​​ส่วนบนและ 90 มมในส่วนล่าง) และวิสัยทัศน์ช่องคนขับรถได้รับการออกแบบใหม่ วงแหวนป้อมปืนที่เพิ่มขึ้นในขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 1800 มิลลิเมตรและป้อมปืนมีเกราะหนา (180 มิลลิเมตรที่ด้านหน้าระหว่าง 90 มิลลิเมตรและ 150 มิลลิเมตรที่ด้านข้างและ 30 มิลลิเมตรบนหลังคา)
อาวุธหลักคือปืนใหญ่ขนาด 100 มิลลิเมตร D-10TK ปืนรอง 7.62 มิลลิเมตร GWT  รถถังคันนี้มีเครื่องยนต์ V-54 12กระบอกสูบ 38.88 ลิตรพร้อมเครื่องยนต์ดีเซลระบายน้ำใหม่พัฒนาขนาด 520 แรงม้า ความจุเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้นเป็น 530 ลิตรโดย​​ถังน้ำมันเชื้อเพลิงภายในและ 165 ลิตรในถังเชื้อเพลิงภายนอก ซึ่งแตกต่างจาก ที-34 รถถังเชื้อเพลิงภายนอกถูกเชื่อมต่อกับระบบเชื้อเพลิงตีนตะขาบกว้างขึ้น โดยT-54 มีน้ำหนัก 35.5 ตันทำให้มันช้าลงกว่า ที-44
มันมีการตัดสินใจที่เปลี่ยนรูปแบบป้อมปืนรถถังก่อนที่จะเริ่มการผลิต โดยให้มีรูปทรงที่กลมคล้ายถ้วยคว่ำซึ่งตากจาก ที-44 อย่างสิ้นเชิง
รถถัง ที-54/55 รุ่นต้นแบบที่ได้รับการแต่งจาก object 137, ซึ่งถูกสร้างขึ้นในเดือนกรกฎาคมปี 1945 รถถังที่ได้รับการติดตั้งเครื่องยนต์ใหม่และปืนใหญ่ขนาด 100 มิลลิเมตร LB-1 ปืนกล 7.62 มิลลิเมตรคู่ เกราะป้อมปืนมีความหนา (ด้านหน้า 200 ด้านข้าง 125 มิลลิเมตรด้านหลัง 160 มิลลิเมตรที่ด้านข้าง) ที-54/55 มีอาวุธ 7.62 มิลลิเมตร SG-43 ปืนกลขนาดกลางติดตั้งกล่องบนกันชนคงที่ภายในแต่ละคนมีกระสุน 500 นัด ด้านบนป้อมปืนก็ได้ติดตั้งปืนกลหนัก 12.7 มิลลิเมตร DShK ต่อต้านอากาศยาน ความจุเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้นเป็น 545 ลิตรในถังน้ำมันเชื้อเพลิงภายในและ 180 ลิตรใน​​ถังเชื้อเพลิงภายนอก ด้วยเหตุนี้มันมีระยะปฏิบัติการ 360 กิโลเมตรแม้จะมีน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นเป็น 39.15 ตัน แต่ต้นแบบนี้ไปผ่านการทดสอบระหว่างเดือนกรกฎาคมและเดือนพฤศจิกายนปี 1945 แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องจำนวนมากซึ่งต้องแก้ไขและการปรับเปลี่ยน รถถังที-54/55 ก็ได้เข้าประจำการในวันที่ 29 เมษายน 1946 ก็จะเข้าสู่การผลิตใน นิซซิฮ ทาฮิล ในปี 1947 และคาร์คอฟ
รายละเอียดที-54/55

ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต
ปีที่ใช้งาน 1948
เจ้าหน้าที่ 4 นาย
หน้ก 36,000 กิโลกรัม/ 35.4 ต้น
ยาว 6.45 เมตร
สูง 2.4 เมตร
กว้าง 3.27 เมตร
เกราะหนาที่สุด 203 มม./7.99 นิ้ว
เครื่องยนต์ ดีเซล วี54 12 สูบ ให้กำลัง 520 แรงม้า
ความเร็ว 48 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 400 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 100 มม./ 3.94 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก และ 12.7 มม./0.5 นิ้ว 1 กระบอก
ทรูเรียลิตี

| --- | --- |
ประเทศ:  ไทย
พื้นที่แพร่ภาพ:  ประเทศไทย
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์
แบบรายการ
ระบบภาพ: 4:3 สำหรับช่อง 67  และ 16:9 สำหรับ ช่อง 120
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: บมจ.ทรูวิชั่นส์
ช่องรอง: แพนด้า แชนแนล
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2546 (21 ปี)
ออกอากาศ

เคเบิลทีวี
 ทรูวิชั่นส์: ช่อง 99 (SD)   ช่อง 119/333 (HD)
 ทรูดิจิตอลเอชดี: ช่อง 99 (SD)   ช่อง 119/333 (HD)
ทีวีดาวเทียม
 ทรูวิชั่นส์: ช่อง 99 (SD)   ช่อง 119/333 (HD)
 
ทรู เรียลลิตี้ เป็นช่องรายการที่นำเสนอตามติดชีวิตจริงทุกอิริยาบถต่าง ๆ ภายในห้องผ่านทางกล้องวงจรปิด โดยไม่มีบทใด ๆ ทั้งสิ้น ล้วนมีแต่ประสบการณ์จริงทุกประการ ซึ่งจะออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ทุกวัน ออกอากาศครั้งแรก 21 มิถุนายน พ.ศ. 2546 รายการเรียลลีตี้แรกที่ออกอากาศ คือรายการ ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 1 (เดิมชื่อ : ยูบีซี อะคาเดมี แฟนเทเชีย หรือ ยูบีซี-ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย) ออกอากาศเป็นประจำทุกปี นอกจากนั้นยังมีการเรียลลีตี้อื่น ๆ เสริม และ รายการพิเศษรวมอยู่ด้วย
รายการเรียลลีตี้ที่ออกอากาศในปัจจุบัน > รายการเรียลลีตี้ที่ออกอากาศในขณะนี้

สามเณรปลูกปัญญาธรรม ทุกซีซั่น