stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2547)
แหล่งข้อมูลอื่น

พายุหมุนเขตร้อนระบบดิจิทัล (Digital Typhoon) ข้อมูลของพายุไต้ฝุ่นชบา (0416)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นชบา (0416)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาไทย (TMD) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นชบา (0416)
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ข้อมูลเส้นทางของพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นชบา (19W)
แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
ความรุนแรงของพายุ
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)

  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)

  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม


ประเภทของพายุ
 พายุหมุนเขตร้อน
 พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
 พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน
ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุไต้ฝุ่นชบา
พายุไต้ฝุ่นชบากำลังเคลื่อนตัวผ่านหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2547
พายุไต้ฝุ่นชบาตั้งอยู่ประมาณ 445 กิโลเมตร (275 ไมล์) ทางใต้ของอิโวะจิมะเมื่อเวลา 08:30 น. (01:30 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และมีความเร็วลมสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 280 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (175 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2547
พายุไต้ฝุ่นชบากำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547
น้ำท่วมสถานีโอกิมัตสึชิมะในทากามัตสึ จังหวัดคางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
เส้นแสดงระดับน้ำขึ้นน้ำลงบ่งบอกถึงระดับความเสียหายในทากามัตสึ จังหวัดคางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
คาโงชิมะ (เมือง)

| คาโงชิมะ 鹿児島 |
| --- | --- |
นครศูนย์กลาง
鹿児島市 · นครคาโงชิมะ
เมืองคาโงชิมะโดยมีภูเขาไฟซากูราจิมะอยู่เบื้องหลัง
   ธง ตรา
ตำแหน่งของเมืองคาโงชิมะในจังหวัดคาโงชิมะ
คาโงชิมะที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 31°36′N 130°33′E﻿ / ﻿31.600°N 130.550°E﻿ / 31.600; 130.550
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คีวชู
จังหวัด: คาโงชิมะ
บันทึกทางการแรก: ค.ศ. 1053
ก่อตั้งเมือง: 1 เมษายน พ.ศ. 2432
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ชิโมสึรุ ทากาโอะ (下鶴 隆央)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 547.58 ตร.กม. (211.42 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564)
 • ทั้งหมด: 593,808 คน
 • ความหนาแน่น: 1,084 คน/ตร.กม. (2,810 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
รหัสพื้นที่: 99
- ต้นไม้: การบูร (クスノキ, Kusunoki)
- ดอกไม้: ยี่โถ (夾竹桃, Kyōchikutō)
โทรศัพท์: 099-224-1111
ที่ตั้ง (ศาลาว่าการ): 11-1 เมืองยามาชิตะ, นครคาโงชิมะ, จังหวัดคาโงชิมะ 〒892-8677
เว็บไซต์: ศาลาว่าการเมืองคาโงชิมะ
คาโงชิมะ (ญี่ปุ่น: 鹿児島市; โรมาจิ: Kagoshima-shi ออกเสียง: [kaŋoɕima], ภาษาถิ่น ซัตสึงู: かごっま, Kagomma ) เป็นนครศูนย์กลางและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชู คาโงชิมะได้รับการขนานนามว่าเป็น "เนเปิลส์แห่งตะวันออก" ด้วยลักษณะภูมิศาสตร์ของอ่าวที่มีส่วนคล้ายกัน อากาศที่ร้อน และมีภูเขาไฟซากูราจิมะตั้งอยู่ใกล้เมือง เมืองนี้ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2553 คาโงชิมะมีประชากรประมาณ 605,855 คน มีความหนาแน่น 1,107.49 คน ต่อตารางกิโลเมตร จากจำนวนพื้นที่ 546.71 ตารางกิโลเมตร
เมืองคาโงชิมะใช้เวลาเดินทางจากท่าอากาศยานคาโงชิมะ ประมาณ 40 นาที จุดเด่นของเมืองคือย่านการค้าขนาดใหญ่ การเดินทางโดยรถราง และภัตตาคารจำนวนมาก อาหารพื้นเมืองที่สำคัญเช่น คิบิ (ปลาขนาดเล็กชนิดหนึ่ง) ทงกัตสึ และปลาไหลรมควัน นอกจากนี้ยังมีสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำที่ทันสมัย
ประวัติ

จังหวัดคาโงชิมะ (หรือเคยรู้จักกันว่าแคว้นศักดินาซัตสึมะ) เป็นศูนย์กลางของดินแดนของตระกูลชิมาซุ มาหลายศตวรรษ เป็นเมืองท่าศูนย์กลางทางการเมืองและการค้าที่พลุกพล่านตลอดช่วงยุคกลางและในสมัยเอโดะ (1603–1868) เมื่อเมืองนี้กลายเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของระบบศักดินาของตระกูลชิมาซุซึ่งก็คือซัตสึมะ ตราสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการคือการดัดแปลงตราประจำตระกูล (คามง, 家紋) ของชิมาซุที่ออกแบบให้มีลักษณะคล้ายกับตัวอักษร (ชิ, 市) ซึ่งแปลว่าเมือง ซัตสึมะยังคงเป็นหนึ่งในแคว้นศักดินาที่ทรงพลังและมั่งคั่งที่สุดในประเทศตลอดช่วงยุค และแม้ว่าการค้าระหว่างประเทศจะถูกห้ามในช่วงเวลาดังกล่าว แต่เมืองก็ยังคงคึกคักและเจริญรุ่งเรือง ไม่เพียงแต่ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางทางการเมืองของซัตสึมะเท่านั้นแต่ยังรวมถึงรัฐบรรณาการกึ่งอิสระรีวกีวด้วย พ่อค้าและทูตชาวรีวกีวเดินทางเข้ามาในเมืองเป็นประจำและมีการจัดตั้งอาคารสถานทูตพิเศษของรีวกีว เพื่อจัดการความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลทั้งสองและดูแลผู้มาเยือนและทูต คาโงชิมะยังเป็นศูนย์กลางสำคัญของกิจกรรมของชาวคริสต์ในญี่ปุ่นก่อนที่จะมีการห้ามและประกาศโทษในการนับถือศาสนาคริสต์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 และต้นศตวรรษที่ 17
คาโงชิมะถูกกองทัพราชนาวีอังกฤษโจมตี ในปี พ.ศ. 2406 เพื่อลงโทษไดเมียวแห่งซัตสึมะจากเหตุการณ์ฆาตกรรมชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน (Charles Lennox Richardson) บนเส้นทางถนนโตไกโด (東海道, Tōkaidō ) เมื่อปีก่อนหน้านั้นและปฏิเสธที่จะจ่ายค่าชดเชย
คาโงชิมะยังเป็นสถานที่เกิดและที่มั่นแหล่งสุดท้ายของไซโง ทากาโมริ (西郷 隆盛, Saigō Takamori ) หนึ่งในแกนนำสำคัญที่ทำการโค่นล้มระบอบการปกครองของรัฐบาลโชกุนตระกูลโทกูงาวะ ซึ่งถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2420 ในช่วงท้ายของเหตุการณ์กบฏซัตสึมะ
มีการกล่าวกันว่าการปฏิวัติอุตสาหกรรมในญี่ปุ่นเริ่มต้นที่เมืองนี้ โดยได้รับการกระตุ้นจากเหตุการณ์ที่เรียกว่า สถานีรถไฟของนักเรียนวัยรุ่น ชายหนุ่มสิบเจ็ดคนจากซัตสึมะทำลายคำสั่งห้ามของโชกุนโทกูงาวะในการเดินทางไปต่างประเทศ โดยเริ่มเดินทางไปยังอังกฤษและไปยังสหรัฐ ก่อนที่จะกลับมาแบ่งปันความรู้ในวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ดีกว่าของตะวันตก รูปปั้นได้ถูกสร้างขึ้นนอกสถานีรถไฟเพื่อเป็นการระลึกถึงพวกเขา
คาโงชิมะยังเป็นสถานที่เกิดของ โทโง เฮฮาจิโร (東郷 平八郎, Tōgō Heihachirō ) หลังจากเข้าศึกษาในราชนาวีอังกฤษระหว่างปี พ.ศ. 2414 ถึง พ.ศ. 2421 บทบาทของโทโงในฐานะพลเรือเอกผู้บัญชาการของกองเรือใหญ่แห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ทำให้เขากลายเป็นตำนานในประวัติศาสตร์การทหารของญี่ปุ่นและเขาได้รับสมญานามในสหราชอาณาจักรว่า 'เนลสันแห่งตะวันออก' เขานำกองเรือใหญ่ไปสู่ชัยชนะที่น่าประหลาดใจสองครั้งในปี พ.ศ. 2447 และ 2448 ทำลายกองเรือรัสเซียซึ่งมีสถานะเป็นมหาอำนาจทางเรือทางตะวันออกลงอย่างสิ้นเชิง และด้วยเหตุนี้จึงมีส่วนทำให้การปฏิวัติในรัสเซียในปี พ.ศ. 2448 ล้มเหลว
นักการทูต ซาโดมิตซุ ซาโงกุจิ (迫口 貞光, Sadomitsu Sakoguchi ) ได้ปฏิวัติแผนทางเศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อมของคาโงชิมะ ด้วยงานค้นคว้าของเขาเกี่ยวกับมลพิษทางน้ำและการเก็บผลผลิตส้ม
การปะทุของภูเขาไฟซากูราจิมะในปี พ.ศ. 2457 ทำให้เถ้าถ่านกระจายข้ามอ่าวตกลงไปทั่วเขตเมือง
ชื่อ "คาโงชิมะ" (鹿児島) แปลว่า "เกาะกวางเด็ก" ชื่อในภาษาถิ่นคาโงชิมะของเมือง ได้แก่ “ かごっま (Kagomma),“ かごんま (Kagonma)”,“ かごいま (Kagoima)” และ“ かごひま (Kagohima)”
ประวัติ > สงครามโลกครั้งที่สอง

ในคืนวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2488 กองบินโจมตีที่ 314 ของกองทัพอากาศสหรัฐ (เครื่องรุ่น บี-29 120 ลำ) ได้ทิ้งระเบิดเพลิง และระเบิดลูกปราย 809.6 ตัน ทำลายพื้นที่ 2.11 ตารางไมล์ (5.46 ตร.กม.) (44.1% ของพื้นที่เมือง) คาโงชิมะตกเป็นเป้าหมายเนื่องจากการขยายท่าเรือขนาดใหญ่ของกองทัพและตำแหน่งของเมืองที่เป็นสถานีปลายทางของทางรถไฟ มีเครื่องบิน B-29 เพียงลำเดียวที่สูญหายโดยไม่ทราบสาเหตุ การทิ้งระเบิดปูพรมถูกเลือกมากกว่าการทิ้งระเบิดที่กำหนดเป้าหมายแม่นยำเนื่องจากสภาพอากาศที่มีเมฆมากในญี่ปุ่นในช่วงกลางเดือนมิถุนายน เครื่องบินถูกบังคับให้ทำการบินและทิ้งระเบิดโดยเรดาร์
หน่วยข่าวกรองของญี่ปุ่นคาดการณ์ว่ากองกำลังพันธมิตรจะโจมตีคาโงชิมะและบริเวณอ่าวอาริอาเกะทางตอนใต้ของเกาะคีวชูเพื่อทำลายฐานทัพเรือและสนามบินเพื่อเป้าหมายในการเข้าโจมตีมหานครโตเกียว
ภูมิอากาศ

คาโงชิมะมีสภาพอากาศชื้นกึ่งเขตร้อน (ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น, Cfa ตามระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน) มีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีและอุณหภูมิเฉลี่ยในฤดูหนาวสูงที่สุดในเกาะหลักของญี่ปุ่น ได้รับการบันทึกถึงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวที่ไม่รุนแรงและค่อนข้างแห้ง ฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่นชื้น ฤดูร้อนที่ร้อนชื้น มีฝนตกชุกในช่วงเดือน มกราคม–กรกฎาคม
| ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคาโงชิมะ (ค> ศ. 1981–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 23.9 (75) | 24.1 (75.4) | 27.6 (81.7) | 30.2 (86.4) | 31.6 (88.9) | 34.5 (94.1) | 36.6 (97.9) | 37.0 (98.6) | 35.7 (96.3) | 32.4 (90.3) | 29.5 (85.1) | 24.7 (76.5) | 37.0 (98.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 12.8 (55) | 14.3 (57.7) | 17.0 (62.6) | 21.6 (70.9) | 25.2 (77.4) | 27.6 (81.7) | 31.9 (89.4) | 32.5 (90.5) | 30.1 (86.2) | 25.4 (77.7) | 20.3 (68.5) | 15.3 (59.5) | 22.8 (73) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 8.5 (47.3) | 9.8 (49.6) | 12.5 (54.5) | 16.9 (62.4) | 20.8 (69.4) | 24.0 (75.2) | 28.1 (82.6) | 28.5 (83.3) | 26.1 (79) | 21.2 (70.2) | 15.9 (60.6) | 10.6 (51.1) | 18.6 (65.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 4.6 (40.3) | 5.7 (42.3) | 8.4 (47.1) | 12.7 (54.9) | 17.1 (62.8) | 21.0 (69.8) | 25.3 (77.5) | 25.6 (78.1) | 22.8 (73) | 17.5 (63.5) | 11.9 (53.4) | 6.7 (44.1) | 14.9 (58.8) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -5.7 (21.7) | -6.7 (19.9) | -3.9 (25) | -1.0 (30.2) | 3.9 (39) | 9.0 (48.2) | 15.9 (60.6) | 16.5 (61.7) | 9.3 (48.7) | 2.6 (36.7) | -1.5 (29.3) | -5.5 (22.1) | −6.7 (19.9) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 77.5 (3.051) | 112.1 (4.413) | 179.7 (7.075) | 204.6 (8.055) | 221.2 (8.709) | 452.3 (17.807) | 318.9 (12.555) | 223.0 (8.78) | 210.8 (8.299) | 101.9 (4.012) | 92.4 (3.638) | 71.3 (2.807) | 2,265.7 (89.201) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 3 (1.2) | 1 (0.4) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 1 (0.4) | 4 (1.6) |
| ความชื้นร้อยละ | 65 | 66 | 69 | 71 | 71 | 78 | 76 | 76 | 73 | 70 | 69 | 69 | 71 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 8.9 | 8.8 | 12.9 | 10.4 | 10.0 | 14.6 | 11.2 | 10.5 | 10.2 | 7.2 | 7.3 | 7.7 | 119.8 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 2.3 | 1.8 | 0.5 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.8 | 5.4 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 136.9 | 129.1 | 145.7 | 160.5 | 171.0 | 122.4 | 191.1 | 206.7 | 168.8 | 183.4 | 152.0 | 151.3 | 1,918.9 |
แหล่งที่มา:
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
สถานีย่อยภูมิศาสตร์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เมืองคาโงชิมะ
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ เมืองคาโงชิมะ ที่โอเพินสตรีตแมป
คู่มือการท่องเที่ยว Kagoshima จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์ของสำนักงานผู้มาเยือนจังหวัดคาโงชิมะ
เว็บไซต์ของ Amu Plaza เมืองคาโงชิมะ
Kagoshima Visitor's Guide โดย the Kagoshima Internationalization Council เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
ปืนกลเอ็ม1917 บราวนิง

|  บราวนิง โมเดล 1917  |
| --- | --- |
ชนิด: ปืนกลหนัก
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ: 1917 – late 1960s (U.S.)
ผู้ใช้งาน: See Users
สงคราม: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การปฏิวัติแม็กซิโก สงครามบานานา Chaco War สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเกาหลี สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง วิกฤตการณ์คองโก สงครามเวียดนาม[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: จอห์น เอ็ม. บราวนิง
ช่วงการออกแบบ: 1917
จำนวนที่ผลิต: 128,369 
แบบอื่น: M1917, M1917A1, Colt models
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 103 lb (47 kg) (gun, tripod, water, and ammunition)
ความยาว: 980 mm
ความยาวลำกล้อง: 24 in (609 mm)

กระสุน: .30-06 Springfield  Other cartridges 6.5×54mm Greek 6.5×55mm Swedish 7.5×54mm French 7×57mm Mauser 7.62×51mm NATO 7.65×53mm Mauser 7.92×57mm Mauser 7,92 × 61 mm [no] 8x52mmR Siam 8×63mm 
การทำงาน: Recoil-operated automatic
อัตราการยิง: 450 round/min, 600 round/min for M1917A1
ความเร็วปากกระบอก: 2,800 ft/s (853.6 m/s)
ระบบป้อนกระสุน: 250 round fabric belt
เอ็ม1917 ปืนกลบราวนิง เป็นปืนกลหนักที่ถูกใช้งานโดยกองทัพสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเกาหลี มันยังได้ถูกใช้โดยประเทศอื่นๆ มันเป็นปืนกลที่ต้องใช้พลประจำปืนสามคนคือคนยิง คนถือขาตั้งปืน และถือสายกระสุน(ซึ่งตัวปืนนั้นมีน้ำหนักมากจึงต้องใช้กำลังในการยกปืนไปไหนมาไหนได้) นอกจากนั้นจะต้องใช้น้ำราดบนตัวปืนเพื่อระบายความร้อน มีการทำงานที่ใกล้เคียงกับบราวนิง เอ็ม1919 ที่มีน้ำหนักเบาและระบายความร้อนได้ดีกว่า มันได้ถูกใช้ในระดับกองพันและมักจะติดตั้งบนยานพาหนะ(เช่น รถจิป) มีการกล่าวถึงปืนสองรุ่นหลัก: เอ็ม1917 ซึ่งถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเอ็ม1917เอ1 ซึ่งถูกใช้ในช่วงเวลาหลังจากนั้น เอ็ม1917 ซึ่งได้ถูกใช้ในเครื่องบินบางลำเช่นเดียวกันบทบาททางภาคพื้นดิน มีอัตราเร็วในการยิงตามวงรอบ(CYCLIC  RATE)อยู่ที่ 450 นัดต่อนาที ส่วนเอ็ม1917เอ1 จะมีอัตราเร็วในการยิงตามวงรอบอยู่ที่ 450 ถึง 600 นัดต่อนาที
ผู้ใช้

อาร์เจนตินา: Colt Model 1928 and FN Model 30 in 7.65×53mm Mauser
ออสเตรเลีย[ต้องการอ้างอิง]
เบลเยียม: locally produced
โบลิเวีย: bought 256 MG38s between 1920 and 1938 and 207 MG40s in 1933-1934, all in 7.65×53mm Mauser.
บราซิล: utilised by the Brazilian Expedicionary Force (Força Expedicionária Brasileira) in Italy campaing during the World War II
แคนาดา[ต้องการอ้างอิง]
สาธารณรัฐจีน: Colt Model 38B in 7.92mm Mauser
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ex-Swedish m/36 guns)[ต้องการอ้างอิง]
คิวบา
สาธารณรัฐโดมินิกัน[ต้องการอ้างอิง]
เอธิโอเปีย
ฝรั่งเศส: used airborne variant in 7.5×54mm as the Modèle 1938. The M1917 HMG was also used by the BF-ONU and during the First Indochina War.
กรีซ: FN30 variant in 6.5×54mm Mannlicher–Schönauer
กัวเตมาลา: Model 1924 in 7×57mm Mauser
อินโดนีเซีย[ต้องการอ้างอิง]
ญี่ปุ่น
เกาหลีใต้[ต้องการอ้างอิง]
มาเลเซีย[ต้องการอ้างอิง]
เม็กซิโก: Model 1919 in 7×57mm Mauser
นิการากัว: used by the Nicaraguan National Guard (Guardia Nacional de Nicaragua) infantry companies from 1927 to 1945.
นอร์เวย์: m/29
ปารากวัย: bought 144 MG38s between 1928 and 1934
ฟิลิปปินส์
โปแลนด์
สวีเดน (designated as Kulspruta (Ksp) m/36)
ไทย: FN Model 30 in 8x52mmR, designated as the Type 66
สหราชอาณาจักร[ต้องการอ้างอิง]
สหรัฐ: was the standard medium machine gun until it was replaced a few after WWII. It was used in the Reserves and National Guard until the 1960s.[ต้องการอ้างอิง]
เวียดนาม[ต้องการอ้างอิง]
เวียดนามใต้[ต้องการอ้างอิง]
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของดอมินีกา

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของดอมินีกา (อังกฤษ: Foreign relations of Dominica) เช่นเดียวกับประเทศเพื่อนบ้านในแถบแคริบเบียนตะวันออก ดอมินีกาให้ความสำคัญด้านการพัฒนาเศรษฐกิจเป็นหลัก โดยมีคณะผู้แทนในวอชิงตัน ดี.ซี. นครนิวยอร์ก ลอนดอน และบรัสเซลส์ และมีคณะผู้แทนร่วมกับสมาชิกอื่น ๆ ขององค์การรัฐแคริบเบียนตะวันออก (โออีซีเอส) ในแคนาดา ดอมินีกายังเป็นสมาชิกของธนาคารเพื่อการพัฒนาแคริบเบียน (ซีดีบี) องค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และเครือจักรภพแห่งประชาชาติ โดยเข้าเป็นสมาชิกของสหประชาชาติและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ) ในปี 1978 และของธนาคารโลกและองค์การนานารัฐอเมริกา (โอเอเอส) ในปี 1979
ในฐานะสมาชิกของแคริคอมในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1994 ดอมินีกาสนับสนุนความพยายามของสหรัฐในการดำเนินการตามมติคณะมนตรีความมั่นคงสหประชาชาติที่ 940 ซึ่งออกแบบมาเพื่ออำนวยความสะดวกในการออกจากอำนาจโดยพฤตินัยของเฮติ ประเทศตกลงที่จะสนับสนุนบุคลากรให้กับกองกำลังข้ามชาติ ซึ่งฟื้นฟูรัฐบาลเฮติที่ได้รับการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1994
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1997 นายกรัฐมนตรีเจมส์เข้าร่วมการประชุมสุดยอดระดับภูมิภาคระหว่างสหรัฐฯ ครั้งที่ 1 ที่เมืองบริดจ์ทาวน์ ประเทศบาร์เบโดส กับผู้นำแคริบเบียนอีก 14 คน และประธานาธิบดีคลินตัน การประชุมสุดยอดมุ่งเน้นการเสริมสร้างพื้นฐานสำหรับความร่วมมือระดับภูมิภาคในด้านความยุติธรรม การต่อต้านยาเสพติด การเงิน การพัฒนา และการค้า ก่อนหน้านี้ดอมินีดารักษาความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการกับสาธารณรัฐจีน (หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "ไต้หวัน") แทนที่จะเป็นสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) แต่ในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2004 มีการลงนามในแถลงการณ์ร่วมที่กรุงปักกิ่ง ซึ่งปูทางไปสู่การยอมรับทางการทูตของสาธารณรัฐประชาชนจีน ปักกิ่งขอบคุณความสัมพันธ์ที่ตัดขาดระหว่างดอมินีกากับสาธารณรัฐจีนด้วยการมอบเงินช่วยเหลือมูลค่า 12 ล้านดอลลาร์ ซึ่งรวมถึงงบประมาณสนับสนุน 6 ล้านดอลลาร์สำหรับปี 2004 และ 1 ล้านดอลลาร์ต่อปีเป็นเวลา 6 ปี
ในเดือนมิถุนายน 2020 ดอมินีกาเป็นหนึ่งใน 53 ประเทศที่สนับสนุนกฎหมายความมั่นคงแห่งชาติของฮ่องกงที่สหประชาชาติ
ดอมินีกายังเป็นสมาชิกของศาลอาญาระหว่างประเทศที่มีข้อตกลงความคุ้มกันทวิภาคีในการคุ้มครองโดยกองทัพสหรัฐ (ตามที่ระบุไว้ในมาตรา 98)
ข้อพิพาทระหว่างประเทศ

ดอมินีกาอ้างว่า เวเนซุเอลาควบคุมพื้นที่ Isla Aves (หรือในดอมินีการู้จักกันในชื่อ Bird Rock) ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 90 กิโลเมตร ทางตะวันตกของดอมินีกา
เครือจักรภพแห่งประชาชาติ

ดอมินีกาเป็นสมาชิกของเครือจักรภพแห่งประชาชาติตั้งแต่ปี 1978 เมื่อแยกตัวเป็นเอกราชจากสหราชอาณาจักร ยังคงอยู่ในฐานะสาธารณรัฐในเครือจักรภพ
ศาลอุทธรณ์สูงสุดของดอมินีกาคือศาลยุติธรรมแคริบเบียน ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2015 ก่อนหน้านี้ ศาลอุทธรณ์สูงสุดของประเทศคือคณะกรรมการตุลาการของสภาองคมนตรีในลอนดอน
ดูเพิ่ม

The United States Department of State - เครือรัฐดอมินีกา
ภาพถ่าย Isla Aves จากอวกาศ ในปี 2001
ธงของสมาชิกเครือจักรภพแห่งประชาชาติ ณ จัตุรัสรัฐสภาลอนดอน โดยธงชาติดอมินีกาอยู่บริเวณด้านซ้าย
เมทัลเกียร์โซลิด 4: กันส์ออฟเดอะเพเทรียตส์

| เมทัลเกียร์โซลิด 4: กันส์ออฟเดอะเพเทรียตส์ |
| --- | --- |
ไฟล์:Mgs4us cover small.jpgปกเกมสำหรับโซนอเมริกาเหนือ
ผู้พัฒนา: โคจิมะโปรดักชันส์
ผู้จัดจำหน่าย: โคนามิ
กำกับ: ฮิเดโอะ โคจิมะ
อำนวยการผลิต: ฮิเดโอะ โคจิมะ เคนชิโร อิมาอิซูมิ คาซึกิ มุราโอกะ โยชิคาสุ มัตสึฮานะ
ออกแบบ: ฮิเดโอะ โคจิมะ
โปรแกรมเมอร์: ยูจิ โคเรคาโดะ
ศิลปิน: โยจิ ชินคาวะ
เขียนบท: ฮิเดโอะ โคจิมะ ชูโย มูราตะ
แต่งเพลง: แฮร์รี เกร็กสัน-วิลเลียมส์ โนบุโกะ โทดะ ชูอิจิ โคโบริ คาซึมะ จินโนอุจิ
ชุด: เมทัลเกียร์
เครื่องเล่น: เพลย์สเตชัน 3
วางจำหน่าย: 12 มิถุนายน 2008
แนว: แอ็กชันผจญภัย, ลอบเร้น
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว
เมทัลเกียร์โซลิด 4: กันส์ออฟเดอะเพเทรียตส์ (อังกฤษ: Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots) เป็นวิดีโอเกมแนวลอบเร้นแอคชันผจญภัยที่พัฒนาโดยโคจิมะโปรดักชันส์ และจัดจำหน่ายโดยโคนามิ สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 เป็นเกม เมทัลเกียร์ ลำดับที่ 6 ที่กำกับโดยฮิเดโอะ โคจิมะ เนื้อเรื่องเกิดขึ้น 5 ปีหลังจากเหตุการณ์ในเกม เมทัลเกียร์โซลิด 2: ซันส์ออฟลิเบอร์ตี โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่โซลิดสเนคที่แก่ก่อนวัยซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อโอลด์สเนค ในขณะที่เขาทำภารกิจสุดท้ายในการลอบสังหารลิควิดสเนค ผู้เป็นศัตรูของเขา ซึ่งตอนนี้อาศัยอยู่ในร่างของรีวอลเวอร์ โอเซลอต อดีตลูกน้องภายใต้หน้ากากของลิควิดโอเซลอต ก่อนที่เขาจะเข้าควบคุมกันส์ออฟเดอะเพเทรียตส์ ซึ่งเป็นระบบปัญญาประดิษฐ์ที่ควบคุมกิจกรรมของบริษัททหารเอกชนทั่วโลก ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 12 มิถุนายน 2008
กันส์ออฟเดอะเพเทรียตส์ ได้รับเสียงชื่นชมจากทั่วโลก โดยได้รับการยกย่องในเรื่องรูปแบบการเล่น กราฟิก ตัวละคร และอารมณ์ความรู้สึก ในขณะที่คำวิจารณ์เน้นไปที่เนื้อเรื่องที่ซับซ้อนและเน้นไปที่ฉากคัตซีน ตัวเกมได้รับรางวัลเกมแห่งปีจากสื่อเกมรายใหญ่หลายสำนัก ถือเป็นหนึ่งในเกมที่สำคัญที่สุดสำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมยุคที่เจ็ด เนื่องจากการเปิดตัวทำให้ยอดขายของเครื่องเพลย์สเตชัน 3 เพิ่มขึ้น และมียอดขายทั่วโลกถึง 6 ล้านชุดในปี 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
คังนัมสไตล์

| --- | --- |
"Gangnam Style"
ฮันกึล: 강남스타일
ฮันจา: 江南스타일
อาร์อาร์: Gangnam seutail 
เอ็มอาร์: Kangnam sŭt'ail 
คังนัมสไตล์ (อังกฤษ: Gangnam Style; เกาหลี: 강남스타일 คังนัมซือทาอิล) เป็นเพลงซิงเกิลของแรปเปอร์ชาวเกาหลี PSY ในอัลบัม PSY 6甲 (Six Rules), Part 1 เริ่มออกอากาศครั้งแรกในเกาหลีใต้ในวันที่ 15 กรกฎาคม 2012 โดยไต่ชาร์ทเพลง Gaon Chart ได้ถึงอันดับ 1 ในการเปิดตัวครั้งแรก
หลังจากออกอากาศมาเป็นเวลากว่าสองเดือน ซิงเกิลขึ้นถึงอันดับ 1 ในหลายประเทศ รวมทั้งชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เป็นซิงเกิลแรกของนักร้องเคป็อปที่ขึ้นถึงอันดับนี้ และขึ้นถึงอันดับ 2 บิลบอร์ดฮอต 100  ซึ่งหากซิงเกิลนี้สามารถแซงหน้าซิงเกิล "One More Night" ของมารูนไฟฟ์ขึ้นถึงอันดับหนึ่งได้ จะเป็นนักร้องเอเชียคนแรกในประวัติศาสตร์ ไซให้สัมภาษณ์ไว้ว่า หากซิลเกิลนี้ขึ้นถึงอันดับ 1 บิลบอร์ดฮอต 100 เขาจะออกมิวสิกวิดีโอใหม่ โดยถอดเสื้อเต้นในที่สาธารณะ
มิวสิกวิดีโอ

ในมิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ ใช้ท่าม้าย่องหรือท่าม้าเต้นเป็นหลัก และใช้อารมณ์ขันของผู้เต้นประกอบการแสดงท่าทางตามเนื้อหาเพลง นอกจากนี้ มิวสิกวิดีโอยังมีความน่าดึงดูด เพราะผู้ร้องนอกจากรูปร่างอวบอ้วนแล้ว ยังสามารถเต้นได้สนุกและขบขันด้วย
ในขณะนี้ PSY - GANGNAM STYLE (강남스타일) M/V ได้เล่นในยูทิวบ์ไปแล้วมากกว่า  4,406,383,726 ครั้ง และกำลังขึ้นไปที่ ลำดับเพลงฮิตแห่งปี และยังได้เป็นเพลงฮิต 1 ใน 10 อันดับแรกของเว็บ Youtube ส่วนแบบเพลงคู่ PSY (ft. HYUNA) 오빤 딱 내 스타일 เล่นทั่วโลกไปแล้วมากกว่า 589 ล้านครั้ง
ในวันที่ 3 สิงหาคม 2555 ได้รับการบันทึกจาก บันทึกลงกินเนส เวิลด์ เรเคอร์สเป็น มิวสิกวีดีโอ ที่มีคนชอบมากที่สุดในโลกด้วยจำนวนที่มากกว่า 7,000,000 คนl
ผู้ร่วมสร้าง เพลงนี้ :
คิม ฮย็อน-อา สมาชิกวง โฟร์มินิต ได้ร่วมร้องและแสดงเป็นคู่รักของ PSY
นักแสดงตลกทางโทรทัศน์ ยู แจ-ซ็อก เข้ามาร่วมเต้นในช่วง ชุดเหลือง
นักแสดงตลกทางโทรทัศน์ โน ฮง-ช็อล เข้ามาร่วมเต้นในช่วงฉากในลิฟต์ด้วยท่าทางที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา[ต้องการอ้างอิง]
แดซอง และ ซึงรี สมาชิกวงบิ๊กแบง ได้เข้ามาแสดงเป็นคนแก่เล่นเกมกระดานในมิวสิกวิดีโอนี้
กระแสในสังคมออนไลน์

คำว่า คังนัม (강남) มาจากชื่อ เขตคังนัม (강남구; 江南區) ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำหรับนักท่องราตรีในโซล และยังหมายถึงแหล่งแฟชั่นอีกด้วย เมือนำมาใช้เป็นคำว่า คังนัมสไตล์ จึงเป็นศัพท์สแลงที่หมายถึง คนที่ชอบความสนุกและเซ็กซี่[ต้องการอ้างอิง]
โดยในเนื้อหาของเพลงนั้น เป็นการขอร้องผู้หญิงว่า เวลาใดควร ทำกิริยาเช่นใดในเวลาไหน น่ารักในตอนที่กินข้าว หรือ งอแงบ้างแต่ไม่ใช่ทุกเวลา
จากเนื้อหาหลักของเพลง ก็ถูกนำไปเลียนแบบ ทำเป็นมิวสิกวิดีโอในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย โดยมีผู้ให้ความสนใจในวงกว้าง ในประเทศเกาหลี ได้มีผู้เต้นเลียนแบบ โดยใช้เพลง หรือการ ขับร้องใหม่ในเพลง คังนัมสไตล์ ไปเป็นในรูปแบบที่ตนสามารถเลียนแบบโดยยังคงดนตรีและจังหวะที่สนุกสนานนี้ได้ เป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง ทั้งในประเทศเกาหลี อเมริกา อังกฤษ ไทย และอีกหลายประเทศ
อันดับความนิยม

| ชาร์ต | อันดับสูงสุด ที่ทำได้ในชาร์ต |
| --- | --- |
เดนมาร์ก (Tracklisten Top 40) : 1
เนเธอร์แลนด์ (MegaCharts Single Top 100) : 1
เกาหลีใต้ (Gaon Digital Singles) : 1
ฟินแลนด์ (Finland's Official List Singles Download) : 1
สวีเดน (DigiListan) : 4
สหรัฐอเมริกา (Billboard Korea K-Pop Hot 100) : 1
สหรัฐอเมริกา (Billboard Hot Dance/Electronic Digital Songs) : 1
สหรัฐอเมริกา (Billboard Hot 100) : 2
ยอดขายและการรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 10× Platinum | 700,000^ |
| Austria (IFPI Austria) | 2× Platinum | 60,000* |
| Belgium (BEA) | 2× Platinum | 60,000* |
| Canada (Music Canada) | 4× Platinum | 502,000 |
| Denmark (IFPI Danmark) | Platinum | 30,000^ |
| Finland (Musiikkituottajat) | Gold | 9,025 |
| France | — | 348,000 |
| Germany (BVMI) | 5× Gold | 750,000 |
| Italy (FIMI) | 3× Platinum | 90,000* |
| New Zealand (RMNZ) | 4× Platinum | 60,000* |
| South Korea (Gaon) | — | 4,041,000 |
| Spain (PROMUSICAE) | Platinum | 40,000* |
| Sweden (GLF) | 4× Platinum | 160,000 |
| Switzerland (IFPI Switzerland) | 3× Platinum | 90,000^ |
| United Kingdom (BPI) | 2× Platinum | 1,300,000 |
| United States (RIAA) | 5× Platinum | 5,000,000 |
| United States (RIAA)  Video Single  | 5× Platinum | 250,000^ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว