stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิทยาการหุ่นยนต์
ดูเพิ่ม

หุ่นยนต์
อาซิโม
คิวริโอ
หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์
กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์
โรโบคัพ
การแข่งขันออกแบบหุ่นยนต์ระหว่างประเทศ
เอบียูโรบอตคอนเทสต์
ทฤษฎีระบบควบคุม
เมคคาทรอนิกส์
เครื่องกลของหุ่นยนต์ ช่วยให้หุ่นยนต์แก้ปัญหาที่เผชิญในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน
หุ่นยนต์สำรวจดาวอังคาร InSight ของ NASA ใช้พลังงานจากแสงอาทิตย์ด้วยเซลล์สุริยะในการทำงานที่ห่างไกลบนพื้นผิวของดาวอังคาร
หุ่นยนต์เรือใบอัตโนมัติ Vaimos
อิ้นถี

ซฺหวินจวิ้นหวัง พระนามเดิมอิ้นที (胤禵) (16 มกราคม ค.ศ. 1688 – 13 มกราคม ค.ศ. 1756) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 14 ของจักรพรรดิคังซีที่ประสูติจากจักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน อีกทั้งเป็นพระอนุชาร่วมพระราชมารดากับจักรพรรดิยงเจิ้ง เมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งขึ้นครองราชย์ได้ทรงให้พระเชษฐาและพระอนุชาเปลี่ยนพระนาม เจ้าชายอิ้นถีจึงเปลี่ยนพระนามเป็นยฺหวิ่นที (允禵)
พระราชประวัติ

อิ้นถีเมื่อแรกประสูติมีพระนามว่าอิ้นเจิ้ง (胤祯) เนื่องจากออกเสียงใกล้เคียงกับพระเชษฐาอิ้นเจิน จึงได้เปลี่ยนพระนามเป็นอิ้นที (胤禵) และเมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งได้ครองราชย์ก็ทรงต้องเปลี่ยนพระนามเป็นยฺหวิ่นที (允禵) ถึงแม้พระองค์จะมีพระราชมารดาเดียวกับจักรพรรดิยงเจิ้ง แต่ทั้งสองพระองค์ก็ไม่ค่อยถูกกันนัก อีกทั้งอิ้นถียังอยู่ฝ่ายเดียวกับเจ้าชาย อิ้นซื่อ ซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามกับจักรพรรดิยงเจิ้ง ทำให้พี่น้องคู่นี้มีเรื่องให้บาดหมางกันอยู่เสมอ
ในปี ค.ศ. 1718 หลังความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิชิงในสงครามที่ทิเบต อิ้นทีได้รับแต่งตั้งจากจักรพรรดิคังซีเป็นแม่ทัพนำกำลังทหาร 300,000 คน เข้าสู่ทิเบต ทรงประสบความสำเร็จในการทำสงครามเป็นอย่างมาก จึงเกิดกระแสที่ว่าจักรพรรดิคังซีจะทรงแต่งตั้งอิ้นถีเป็นรัชทายาท แต่ในปี ค.ศ. 1722 จักรพรรดิคังซีสวรรคต ได้ทรงเขียนพระราชพินัยกรรมแต่งตั้งเจ้าชายสี่อิ้นเจินเป็นรัชทายาท เมื่ออิ้นทีได้ทราบข่าวการสวรรคตของพระราชบิดา ก็ได้รีบเดินทางกลับปักกิ่ง อิ้นทีเมื่อถึงปักกิ่งได้แสดงอาการขัดขืนต่อจักรพรรดิยงเจิ้งและองค์จักรพรรดิเองก็ทรงไม่วางใจต่ออิ้นที จึงมีรับสั่งให้กักตัวอิ้นถีไว้แต่ในวัง พร้อมทั้งปลดจากตำแหน่งแม่ทัพและตำแหน่งอ๋องด้วย จนจักรพรรดิยงเจิ้งสวรรคตในปี ค.ศ. 1735 จักรพรรดิเฉียนหลงได้มีรับสั่งปล่อยตัวอิ้นทีพร้อมคืนตำแหน่งอ๋อง อิ้นทีก็ทรงอยู่ในตำแหน่งซฺหวินจวิ้นหวังจนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1756
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา : จักรพรรดิคังซี
พระราชมารดา : จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน
พระชายา
พระชายาเอก จากสกุลหวันเอี๋ยน
พระชายา จากสกุลซวูซวูเจี๋ยหลัว
พระชายา จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจี๋ยหลัว
พระชายา จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจี๋ยหลัว
พระชายา จากสกุลอู๋
พระโอรส
เจ้าชายหงชุน (弘春,1703–1739) อี่เก๋อไท่จวิ้นหวัง (已革泰郡王,1723-1724และ1726-1735)
เจ้าชายหงหมิง (弘明,1705-1767) กงเล่ยเป้ยเล่อ (恭勤貝勒,1735-1767)
เจ้าชายหงอิ้ง (弘映,1707-?)
เจ้าชายหงข่าย (弘暟,1707-?)
พระธิดา
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม
เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ
เจ้าหญิงกู้ซานเก๋อเก๋อ
เจ้าหญิงกู้ซานเก๋อเก๋อ
เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ
เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม
เจ้าหญิงตัวหลัวเก๋อเก๋อ
เจ้าหญิงเรชิ

ระวังสับสนกับ เจ้าหญิงเรชิ (1813–1850)
| เจ้าหญิงเรชิ> จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น |
| --- | --- |
จักรพรรดินี (โคโง): 1 เดือน 12 พ.ศ. 1650 (ตามปฏิทินจันทรคติ)
พระอัยยิกาเจ้า: 19 เดือน 3 พ.ศ. 1677

ประสูติ: 30 มิถุนายน พ.ศ. 1621
สิ้นพระชนม์: 25 พฤษภาคม พ.ศ. 1687 
พระบิดา: จักรพรรดิชิระกะวะ
พระมารดา: ฟุจิวะระ โนะ เคนชิ
พระบุตร: จักรพรรดิโทะบะ (พระโอรสบุญธรรม)
ด ค ก
พระสุสานของเจ้าหญิงเรชิที่วัดไดโงะ
เจ้าหญิงเรชิ (ญี่ปุ่น: 令子内親王) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นในช่วง พ.ศ. 1651–1677 และเป็นพระราชมารดาบุญธรรมของจักรพรรดิโทบะ จักรพรรดิองค์ที่ 74
เจ้าหญิงเรชิเป็นพระธิดาในจักรพรรดิชิระกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 72 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 1687 ขณะพระชนมายุได้ 65 พรรษา
อ็องรี ฌีโร

| อ็องรี ฌีโร |
| --- | --- |
ฌีโรในกาซาบล็องกา 19 มกราคม ค.ศ. 1943

ประธานร่วมของคณะกรรมการแห่งการปลดปล่อยชาติฝรั่งเศส (พร้อมกับชาร์ล เดอ โกล)
ดำรงตำแหน่ง 3 มิถุนายน ค.ศ. 1943 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943
ก่อนหน้า: ตำแหน่งนี้ได้รับการจัดตั้ง
ถัดไป: ตำแหน่งนี้ถูกยกเลิก
ผู้บัญชาการสูงสุดทางทหารและพลเรือนจากแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศสและแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 26 ธันวาคม ค.ศ. 1942 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1943
ก่อนหน้า: ฟร็องซัว ดาร์ล็อง (ฐานะข้าหลวงใหญ่)
ถัดไป: ตำแหน่งนี้ถูกยกเลิก
สมาชิกของสมัชชาร่างรัฐธรรมนูญ จากมอแซล
ดำรงตำแหน่ง 11 มิถุนายน ค.ศ. 1946 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อ็องรี ออนอเร ฌีโร 18 มกราคม ค.ศ. 1879 ปารีส ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 11 มีนาคม ค.ศ. 1949(1949-03-11) (70 ปี) ดีฌง ฝรั่งเศส
พรรคการเมือง: พรรคสาธารณรัฐนิยมแห่งเสรีภาพ
รางวัล: เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ฝรั่งเศส  ฝรั่งเศสเสรี
สังกัด: กองทัพบกฝรั่งเศส
ประจำการ: ค.ศ. 1900–1944
ยศ: พลเอกทหารบก
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามริฟ สงครามโลกครั้งที่สอง

อ็องรี ออนอเร ฌีโร (18 มกราคม ค.ศ. 1879 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1949) เป็นนายพลชาวฝรั่งเศสและผู้นำของกองกำลังฝรั่งเศสเสรีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จนกระทั่งเขาถูกบังคับให้เกษียณใน ค.ศ. 1944
เกิดในครอบครัวชาวอาลซัสในกรุงปารีส จบการศึกษาจากสถาบันวิชาทหารแซ็ง-ซีร์ (Saint-Cyr military academy) และเข้ามาเป็นทหารในแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศส เขาได้รับบาดเจ็บและถูกทหารเยอรมันจับกุมในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่สามารถหลบหนีออกจากค่ายเชลยศึกมาได้ ในช่วงระหว่างสงคราม ฌีโรได้เดินทางกลับไปยังแอฟริกาเหนือและเข้าต่อสู้รบในสงครามริฟ ซึ่งทำให้เขาได้รับปูนบำเหน็จด้วยเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
ในช่วงแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง ฌีโรได้สู้รบในเนเธอร์แลนด์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 เขาถูกทหารเยอรมันจับกุมอีกครั้ง แต่สามารถหลบหนีจากการถูกคุมขังได้สำเร็จอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 ภายหลังจากการวางแผนอย่างรอบคอบเป็นเวลาสองปี จากภายในฝรั่งเศสเขตวีชี เขาทำงานให้กับฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างลับ ๆ และได้รับมอบหมายหน้าที่ในบังคับบัญชาการต่อกองกำลังทหารฝรั่งเศสในแอฟริกาเหนือภายหลังปฏิบัติการคบเพลิง (พฤศจิกายน ค.ศ. 1942) ตามมาด้วยการลอบสังหารฟร็องซัว ดาร์ล็อง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1943 เขาเข้าร่วมในการประชุมกาซาบล็องกาพร้อมกับชาร์ล เดอ โกล, วินสตัน เชอร์ชิล และแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ต่อมาในปีเดียวกัน ฌีโรและเดอ โกล ได้เป็นประธานร่วมของคณะกรรมการแห่งการปลดปล่อยชาติฝรั่งเศส แต่กลับสูญเสียแรงสนับสนุนและลาออกจากตำแหน่งด้วยคับข้องใจในเดือนเมษายน ค.ศ. 1944
หลังสงคราม ฌีโรได้รับเลือกให้เข้าสู่สมัชชาร่างรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สี่ เขาเสียชีวิตในดีฌงใน ค.ศ. 1949
อิไอโด

| --- | --- |
มุ่งเน้น: อาวุธ
Hardness: การแข่งขันตามรูปโฉมเท่านั้น
ประเทศต้นกำเนิด:  ประเทศญี่ปุ่น
ต้นตำรับ: อิไอจุตสึ
กีฬาโอลิมปิก: ไม่
อิไอโด (ญี่ปุ่น: 居合道; โรมาจิ: Iaidō, ย่อเป็น อิไอ (ญี่ปุ่น: 居合; โรมาจิ: iai)) เป็นศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่นที่เน้นไปในด้านการตื่นตัวและสามารถชักดาบและตอบสนองต่อการโจมตีอย่างกะทันหันได้อย่างรวดเร็ว
ส่วนประกอบหลักของอิไอโดมี 4 อย่าง: ช่วงราบรื่น ควบคุมการเคลื่อนไหวในการชักดาบออกจากฝักดาบ (หรือซายะ) โจมตีหรือตัดฝ่ายตรงข้าม แล้วเช็ดเลือดออกจากใบมีด และเปลี่ยนดาบในฝัก ส่วนผู้ฝึกฝนอิไอโดมือใหม่ จะเริ่มด้วยดาบไม้ (บกเก็น) ซึ่งขึ้นอยู่กับผู้ฝึกสอน ผู้ฝึกส่วนใหญ่ใช้ดาบปลายทื่อ เรียกว่า อิไอโต ในขณะที่ส่วนน้อยที่มีประสบการณ์มากกว่าจะใช้ดาบปลายแหลม (ชินเค็น)
ผู้ฝึกอิไอโดมักเรียกเป็น อิไอโดกะ
ดูเพิ่ม

บัตโตจุตสึ
อิไอจุตสึ
เค็นโด
เค็นจุตสึ
ซามูไร
เซ็นนิปปงเค็นโดเร็นเมอิไอโด
แหล่งข้อมูลอื่น

องค์กรต่อไปนี้คือสมาพันธ์อิไอโดแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น:
All Japan Kendo Federation (ZNKR/AJKF), a national organization for Kendo, Iaido and Jodo practitioners, member of FIK. (ในภาษาญี่ปุ่น)
Dai Nippon Butoku Kai (DNBK) in Kyoto, a national - and international organisation for iaido in Japan.
International Martial Arts Federation (IMAF) in Kyoto, a national - and international organisation for iaido in Japan.
(Wayback Machine copy)
All Japan Iaido Federation (Specialized information site ZNIR). (ในภาษาญี่ปุ่น)
Japan Iaido Federation (Nippon Iaido Renmei/NIR)
(Wayback Machine copy)
Iaido in the United States is under the auspices of the All-US Kendo Federation เก็บถาวร 2020-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (AUSKF) and the various regional Kendo federations that are members of the AUSKF.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
ฮิวโก้ มาริอุตตี

ฮิวโก้ มาริอุตตี เกิดที่เมืองเซาเปาลู เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1975 เป็นนักกีตาร์และนักร้องชาวบราซิลวงซาอาแมน
อิ้นหลี่

กั๋วจวิ้นหวัง (จีน: 果毅親王, 24 มีนาคม 1697 – 21 มีนาคม 1738) พระนามเดิมเมื่อแรกประสูติคือ อิ้นหลี่ พระราชโอรสองค์ที่ 17 ของ จักรพรรดิคังซี ที่ประสูติจาก พระอัครชายาฉุนอี้ฉิน สกุลเฉินอีกทั้งยังเป็นพระราชอนุชาต่างพระมารดาของ จักรพรรดิยงเจิ้ง เมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิคังซีพระราชบิดาพระองค์ได้ให้พระเชษฐาและพระอนุชาเปลี่ยนพระนามองค์ชายอิ้นหลี่จึงเปลี่ยนพระนามเป็น ยฺหวิ่นหลี่
พระประวัติ

องค์ชายอิ้นหลี่ประสูติเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1697 ในราชสกุล อ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 17 ของ จักรพรรดิคังซี ส่วนพระมารดาของพระองค์คือ พระอัครชายาฉุนอี้ฉิน จากสกุลเฉิน
ใน ค.ศ. 1722 พระเชษฐาองค์ที่ 4 ของพระองค์, อิ้นเจิ้น ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ภายหลังการสวรรคตของพระราชบิดาตามประวัติศาสตร์รู้จักกันในพระนาม จักรพรรดิยงเจิ้ง องค์ชายอิ้นหลี่จึงต้องเปลี่ยนพระนามเป็น องค์ชายยฺหวินหลี่ เพราะคำว่า "อิ้น" ใน อิ้นหลี่ ไปพ้องกับคำว่า อิ้น ในพระนามเดิมของจักรพรรดิยงเจิ้งคือ "อิ้นเจิ้น" ในเดือนเมษายนปีเดียวกันองค์ชายยฺหวินหลี่ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น กั๋วจวิ้นหวังขั้น 2
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1728 องค์ชายยฺหวินหลี่ได้รับการเลื่อนพระอิสริยยศเป็น กั๋วจวิ้นหวังขั้น 1 หลังจากนั้นจึงได้เข้ารับราชการใน กรมความลับทหาร พร้อมกับได้รับภารกิจสำคัญคือการคุ้มครอง ดาไล ลามะ องค์ที่ 7 กลับไปยังทิเบตทำให้พระองค์ได้อุปถัมภ์และศึกษา ศาสนาพุทธแบบทิเบต
เมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งประชวรหนักใกล้สวรรคตองค์ชายยฺหวินหลี่ได้ตอบรับและสนับสนุนองค์รัชทายาทให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์, องค์ชายหงลี่ จักรพรรดิยงเจิ้งเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1735 และสืบราชบัลลังก์โดยองค์ชายหงลี่ซึ่งในประวัติศาสตร์รู้จักในพระนาม จักรพรรดิเฉียนหลง
ละครโทรทัศน์

ที่ช่องทีวีบี ในเรื่องจอมจักรพรรดิเฉียนหลง มีอิ้นหลี่ในเรื่อง คนนำแสดงนั่นก็คือ เซี่ย เสียน ในเนื้อเรื่องเทียบเป็นอา ขององค์ชายหงลี่ ตรงตามประวัติศาสตร์ แต่ในเนื้อเรื่องพระองค์ทรงต่อต้านเฉียนหลงแบบลับๆ สุดท้ายก่อกบฏกับองค์ชายหงจาน (ในเรื่องรับบทเป็นบุตรของกั๋วจวิ้นหวัง) แต่องค์ชายหงจานและหน่วยปืนไฟของพระองค์เป็นสายสืบจากในวัง สุดท้ายกั๋วจวิ้นหวังฆ่าตัวตายเพราะชิงบัลลังก์ไม่สำเร็จ
เจ้าหญิงเรชิ (1813–1850)

| เจ้าหญิงเรชิ 姈子内親王> สมเด็จพระจักรพรรดินีญี่ปุ่น |
| --- | --- |
Tenure: 19 กันยายน พ.ศ. 1828 – 5 กันยายน พ.ศ. 1834

ประสูติ: 5 ตุลาคม พ.ศ. 1813 เฮอังเกียว (เกียวโต)
สวรรคต: 22 สิงหาคม พ.ศ. 1850 เฮอังเกียว (เกียวโต)
คู่อภิเษก: จักรพรรดิโกอูดะ
ราชสกุล: ยามาโตะ
พระราชบิดา: จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ
พระราชมารดา: ฟูจิวาระ โนะ คิมิโกะ
เจ้าหญิงเรชิ (ญี่ปุ่น: 姈子内親王; โรมาจิ: Reishi-naishinnō ภายหลังมีพระนาม ยูงิมงอิง (遊義門院); 5 ตุลาคม 1813 – 22 สิงหาคม 1850) เป็นจักรพรรดินีญี่ปุ่นที่เสกสมรสกับจักรพรรดิโกอูดะ ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์โดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิโกะ-อุดะจากราชสกุลจิเมียวอิง
เจ้าหญิงเรชิเป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะจากราชสกุลไดกากุจิ
บันทึก

↑  The Clear Mirror: A Chronicle of the Japanese Court
เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ

เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย เองรีเกตา โดโลริส แห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา (ประสูติ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ที่เปตรอโปลิส ประเทศบราซิล) เป็นอดีตพระวรชายาในอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิชและปัจจุบันทรงเป็นดัชเชสแห่งเซกอร์เบ
เจ้าหญิงมารีอาเป็นพระธิดาในเจ้าชายเปโดร กัสเตาแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา และเจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง พระองค์เป็นพระญาติชั้นหนึ่งในสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ที่ซึ่งพระมารดาเป็นพระเชษฐภคินีของพระมารดาในดัชเชส
เจ้าหญิงมารีอากับอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิชมีพระโอรส 3 พระองค์ได้แก่
เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย
เจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย เป็นพระโอรสฝาแฝดกับเจ้าชายอเล็กซานเดอร์
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบีย เป็นพระโอรสฝาแฝดกับเจ้าชายฟิลิป
ปัจจุบันทรงเสกสมรสใหม่กับอิกนาซีโอ เด เมดีนา อี เฟร์นันเดซ เด กอร์โดบา ดยุกแห่งเซกอร์เบ และมีพระธิดา 2 พระองค์ ได้แก่
ดัชเชสซอล เด เมดีนา อี เฟร์นันเดซ เด กอร์โดบา
ดัชเชสลูนา เด เมดีนา อี เฟร์นันเดซ เด กอร์โดบา
เชื้อสายทางพระมารดา

มารี เลชชินสกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส→เจ้าหญิงหลุยส์ เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส→มาเรีย ลุยซาแห่งปาร์มา สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน→มารีอา อีซาเบลแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลีทั้งสอง→ดัสเชสหลุยส์ซา เฟอร์นันดาแห่งมองต์เปนซิเออร์→มารีอา กริสตีนาแห่งซิซิลีทั้งสอง สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน→เจ้าหญิงมาเรีย อิสซาเบล ดัสเชสแห่งปารีส→เจ้าหญิงหลุยส์ เดอ ออร์เลอ็อง→เจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง→เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ
สมาน กุนัน

| นาวาตรีสมาน กุนัน ป> ช. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2523 อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
เสียชีวิต: 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 (37 ปี) วนอุทยานถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: วลีพร กุนัน
ศิษย์เก่า: โรงเรียนชุมพลทหารเรือ รุ่น 40 (นรจ.40)   นักเรียนทำลายใต้น้ำจู่โจม รุ่น 30 (นทต.30)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
ยศ:  นาวาตรี
หน่วย:  ซีล

นาวาตรี สมาน กุนัน (23 ธันวาคม พ.ศ. 2523 – 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2561) ชื่อเล่น แซม, อั๋น หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ จ่าแซม เป็นอดีตทหารประจำหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ ภายหลังลาออกจากราชการมาปฏิบัติงานเป็นเจ้าหน้าที่ตระเวนระงับเหตุฝ่ายรักษาความปลอดภัย (รปภ.) ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) กระทั่งเสียชีวิตจากเหตุการณ์ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง ซึ่งส่งผลให้เขาได้รับสมญานามว่า "วีรบุรุษถ้ำหลวง"
ประวัติ

สมาน กุนัน เกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2523 ที่อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของนายวิชัย กับนางสำราญ กุนัน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนชุมพลทหารเรือ และสำเร็จหลักสูตรนักเรียนทำลายใต้น้ำจู่โจม รุ่น 30 เข้ารับราชการที่หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการจนถึงยศ “จ่าเอก” ก่อนจะลาออกจากราชการมาปฏิบัติงานเป็นเจ้าหน้าที่ตระเวนระงับเหตุฝ่ายรักษาความปลอดภัย (รปภ.) ท่าอากาศสุวรรณภูมิ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) เมื่อปี พ.ศ. 2549
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นางวลีพร กุนัน แต่ไม่มีบุตรและธิดาด้วยกัน นอกจากนี้ เขายังเปิดฟาร์มไก่งวง ที่อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด เพื่อจำหน่ายลูกไก่งวง และพันธุ์ไก่งวง
ผลงานด้านกีฬา

สมาน กุนัน ยังเป็นทั้งนักไตรกีฬา, นักวิ่งเทรลที่รู้จักกันดี และนักจักรยานสังกัดทีม Nich-100Plus ทีมจักรยานสมัครเล่นที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย ผู้เข้าแข่งขันในหลายรายการ โดยได้รับเหรียญรางวัลต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก เขาเคยคว้าแชมป์โอเวอร์วอล หรือ การแข่งขันกีฬาผจญภัย รายการ "ดิไอบิสเกาะสมุย โทรฟี่ 2010 "ครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นการแข่งขันวิ่ง ว่ายน้ำ พายเรือคายัค ระยะทาง 43.45 กิโลเมตร และปั่นจักรยาน จากผู้เข้าร่วมแข่งขัน 103 ทีม
นอกจากนี้ สมาน กุนัน ยังเป็นผู้ฝึกสอนการปั่นจักรยาน กิจกรรมค่ายเสือปั่น 01 ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย รวมถึงเคยสอนเทคนิคการใช้อุปกรณ์เทรลรันนิงผ่านรายการเสน่ห์กีฬา ที่ดำเนินรายการโดยเซลีน่า วีสมันน์
การเสียชีวิต

ในปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง สมาน กุนัน รับภารกิจเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ให้ลำเลียงขวดอากาศจากโถงสามไปวางตามจุดต่าง ๆ ณ บริเวณสามแยกในถ้ำ โดยเริ่มดำน้ำในถ้ำตั้งแต่เวลา 20:37 น. ของวันที่ 5 กรกฎาคม หลังเสร็จภารกิจได้ดำน้ำกลับแต่หมดสติในน้ำ ระหว่างนั้นคู่ดำน้ำที่ไปด้วยกันได้ปฐมพยาบาล (CPR) แต่เขาไม่ได้สติ จึงนำกลับมายังโถงสาม เพื่อปฐมพยาบาลอีกครั้ง ทว่าไม่ได้ผล สมาน กุนัน เสียชีวิต ณ เวลาประมาณ 01:00 น. ของวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งมีผู้คนยกย่องสมาน กุนัน เป็นจำนวนมาก และให้สมญานามเขาว่า "จ่าแซม วีรบุรุษถ้ำหลวง"
วันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ดร.นิตินัย ศิริสมรรถการ กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ บริษัท การท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ได้เดินทางไปที่โรงพยาบาลค่ายเม็งรายมหาราช จังหวัดเชียงรายเพื่อรับศพ ต่อมา มีพิธีเคลื่อนย้ายศพจากท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา (ระยอง–พัทยา) เพื่อรับพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ
ส่วนวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 มีพิธีรับศพมาที่ท่าอากาศยานร้อยเอ็ด โดยมีครอบครัวและญาติมารอรับศพพร้อมทหารทำความเคารพและประชาชนส่วนหนึ่งมารอรับศพ ก่อนเคลื่อนย้ายไปที่ วัดหนองคู อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
วันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ได้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ นาวาตรี สมาน กุนัน ณ วัดหนองคู อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ องคมนตรี เป็นประธานในพิธี
การสดุดี

พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานยศ นาวาตรี และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก ให้แก่สมาน กุนัน เป็นกรณีพิเศษ หลังจากที่เขาเสียชีวิตในเหตุการณ์ถ้ำหลวง
สมาน กุนัน ยังได้รับการไว้อาลัยในระดับนานาประเทศ ทั้งสื่อเดลีเมล์ของสหราชอาณาจักร ที่แสดงความขอบคุณและระบุว่าเขาจะได้รับการจดจำตลอดไป ส่วนที่ประเทศอินเดีย ได้มีการก่อทรายเป็นรูปนาวาตรีสมาน เพื่อเป็นการไว้อาลัย รวมถึงอิเกร์ กาซิยัส อดีตผู้รักษาประตูทีมชาติสเปน ได้ลงรูปจ่าเอกสมาน พร้อมแสดงการเชิดชูผ่านอินสตาแกรม
สิ่งสืบเนื่อง

ในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ได้มีการวิ่งแข่งการกุศล ที่จังหวัดพะเยา เพื่อหาทุนช่วยเหลือครอบครัวนาวาตรีสมาน ซึ่งรายการนี้มีผู้เข้าแข่งขันประมาณ 500–700 คน และทำยอดบริจาคกว่า 2 แสนบาท
ส่วนในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ได้มีพิธีอุปสมบทนักฟุตบอลเยาวชน พร้อมด้วยผู้ช่วยผู้ฝึกสอนทีมหมูป่าอะคาเดมี เพื่ออุทิศแก่นาวาตรีสมาน ที่วัดพระธาตุดอยตุง จังหวัดเชียงราย เป็นเวลา 9 วัน ยกเว้นเด็กชายอดุลย์ ที่นับถือศาสนาคริสต์ แต่ได้ขอพรพระเจ้าให้แก่นาวาตรีสมาน ตามความเชื่อทางศาสนาของตน รวมถึงได้เดินทางมาร่วมงานอุปสมบทในภายหลัง
และในวันที่ 26 กรกรฎาคม ของปีเดียวกัน มีการแข่งฟุตบอลนัดพิเศษเพื่อหารายได้ช่วยเหลือครอบครัวนาวาตรีสมาน ณ สนามราชมังคลากีฬาสถาน ซึ่งรายการนี้มีทีมที่เข้าร่วมถึง 6 ทีม ได้แก่ คาราวาน, การกีฬาแห่งประเทศไทย, นักเรียนนายเรือ, หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ, แมงปอล้อคลื่น และสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
อนุสรณ์สถาน

เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ผู้สร้างศิลปะวัดร่องขุ่น ชักชวนศิลปินชาวเชียงรายประมาณ 300 คน จัดกิจกรรมศิลปะเพื่อเทิดทูนเกียรติประวัติของสมาน กุนัน และได้ขออนุญาตจากกรมอุทยานแห่งชาติ เพื่อสร้างอนุสรณ์สถานเหตุการณ์นี้ในพื้นที่วนอุทยานถ้ำหลวง–ขุนน้ำนางนอน ประกอบไปด้วยสร้างรูปปั้นขนาด 1.5 เท่าตัวจริงของสมาน และศาลาเอนกประสงค์เพื่อจัดแสดงนิทรรศการ ภาพถ่าย ข้อมูล และงานศิลปะที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ถ้ำหลวง รวมถึงเป็นที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว โดยใช้งบประมาณส่วนตัวทั้งหมด
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ได้ทำพิธีเปิดอาคาร นาวาตรี สมาน กุนัน เพื่อส่งเสริมให้พนักงานได้ออกกำลังกาย
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลที่ระบุทางเพจเฟซบุ๊ก จ่าแซม วีรบุรุษถ้ำหลวงฯ Sam The Hero มีดังนี้:
พ.ศ. 2545 : แชมป์จักรยานเสือภูเขาชิงแชมป์ภาคตะวันออก ประเภททีมโอเพน ที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
ไม่ทราบปี : รองแชมป์จักรยานเสือภูเขา ประเภททั่วไปชาย ชิงแชมป์อำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง
พ.ศ. 2547–2548 : ชนะเลิศ (2 สมัย) คะแนนรวมสูงสุดประเภททีม เสือภูเขาชิงแชมป์กองทัพไทย
พ.ศ. 2547 : แชมป์ไตรกีฬารุ่นบุคคลทั่วไปชาย รายการแม่ฮ่องสอนไตรกีฬา
ไม่ทราบปี : แชมป์ประเทศไทย (6 สมัย) กีฬาผจญภัย รายการริเวอร์แควแอดเวนเจอร์โทรฟี จังหวัดกาญจนบุรี
ไม่ทราบปี : แชมป์ประเทศไทย (2 สมัย) กีฬาผจญภัย รายการเกาะสมุยแอดเวนเจอร์โทรฟี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ไม่ทราบปี : แชมป์ประเทศไทย (4 สมัย) กีฬาผจญภัย รายการบางกอกแอดเวนเจอร์โทรฟี เรซโทรฟี
พ.ศ. 2550 : แชมป์ประเทศไทยแอดเวนเจอร์ ระยะสปรินต์
พ.ศ. 2552 : ชนะเลิศอันดับ 5 ประเภททีม การแข่งขันผจญภัยรายการไป่เซ่อเอาต์ดอร์ไควต์ไชนา ที่กวางสี สาธารณรัฐประชาชนจีน
พ.ศ. 2553 : ชนะเลิศอันดับ 9 การแข่งขันผจญภัยรายการเวินโจวเอาต์ดอร์ไควต์ไชนา ที่เวินโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน
พ.ศ. 2558 : ชนะเลิศเวลารวม ประเภททีมชาย อันดับที่ 1 การแข่งขันผจญภัยรายการเริมเบาชาลเลนจ์ ที่เริมเบา ประเทศมาเลเซีย
พ.ศ. 2559 : รองชนะเลิศอันดับ 1 การแข่งขันผจญภัยรายการเริมเบาชาลเลนจ์ ที่เริมเบา ประเทศมาเลเซีย
พ.ศ. 2555 : รองชนะเลิศอันดับ 1 ประเภททีมวิ่ง เทรลมาราธอน ระยะ 100 กิโลเมตร รายการฮ่องกงอัลตราเทรลวอล์กเกอร์
พ.ศ. 2558 : รองชนะเลิศอันดับ 1 ประเภททีมวิ่ง เทรลมาราธอน ระยะ 100 กิโลเมตร รายการฮ่องกงอัลตราเทรลวอล์กเกอร์
พ.ศ. 2557–2558 : รองชนะเลิศอันดับ 3 ประเภทบุคคลทั่วไปชาย รายการวิ่งเทรล เดอะนอร์ธเฟซ 50 กิโลเมตร ไทยแลนด์ ที่อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2561 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.) (ได้รับพระราชทานเป็นกรณีพิเศษเนื่องด้วยคุณงามความดีอันเป็นที่ประจักษ์)
แหล่งข้อมูลอื่น

(
info/dl
)
ไฟล์เสียงนี้ถูกสร้างขึ้นจากรุ่นของบทความ "" เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2562  และอาจไม่ใช่การแก้ไขล่าสุด (วิธีใช้เสียง)
สมาน กุนัน ที่เฟซบุ๊ก
Never Forget Saman Gunan, The Diver Who Died Saving The Boys Trapped In Cave[ลิงก์เสีย] (อังกฤษ)
'Rest well': Final farewell to former Thai navy SEAL Saman Gunan (อังกฤษ)
ทีมหมูป่า ถ้ำหลวง สู่หนังฟอร์มยักษ์ ฮอลลีวูด ดาราดังร่วมแสดง
Athlete Profile: Saman Gunan - Triathlon.org (อังกฤษ)
อนุสาวรีย์นาวาตรีสมาน กุนัน และกลุ่ม 13 หมู่ป่า ในพื้นที่วนอุทยานถ้ำหลวง–ขุนน้ำนางนอน
noicon
บทความเสียงวิกิพีเดีย
เกาะร้าง

เกาะร้างในประเทศปาเลา
เกาะร้าง หมายถึงเกาะที่ไม่มีใครอยู่อาศัยหรืออาจมีแต่เพียงเล็กน้อย หรือโดยทั่วไปอาจใช้ในการเปรียบเทียบ ใช้ในงานวรรณกรรมและเรื่องแต่ง เป็นสถานที่ที่มีคนเล็กน้อยที่อาจถูกทอดทิ้ง ติดเกาะ หรือถูกตัดขาดจากสังคม
อำเภอท่าตูม

| อำเภอท่าตูม |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Tha Tum
คำขวัญ: อำเภอท่าตูมน่าอยู่ ปลอดภัย ใช้วิถีเกษตรอินทรีย์ มีชุมชนเข้มแข็ง แหล่งการศึกษา พัฒนาอย่างยั่งยืน
แผนที่จังหวัดสุรินทร์ เน้นอำเภอท่าตูม
พิกัด: 15°19′6″N 103°40′30″E﻿ / ﻿15.31833°N 103.67500°E﻿ / 15.31833; 103.67500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุรินทร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 714.0 ตร.กม. (275.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 95,621 คน
 • ความหนาแน่น: 133.92 คน/ตร.กม. (346.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 32120
รหัสภูมิศาสตร์: 3203
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอท่าตูม ถนนปัทมานนท์ ตำบลท่าตูม อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ 32120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ท่าตูม เป็นอำเภอที่มียุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจที่สำคัญของจังหวัด เป็นแหล่งปลูกข้าวหอมมะลิที่สำคัญของจังหวัดสุรินทร์ มีแม่น้ำมูลไหลผ่านบริเวณตัวอำเภอ ที่ตั้งอยู่ทางตอนบนของจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอท่าตูมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเกษตรวิสัย (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอสุวรรณภูมิ (จังหวัดร้อยเอ็ด)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอรัตนบุรีและอำเภอสนม
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอจอมพระ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสตึก (จังหวัดบุรีรัมย์) และอำเภอชุมพลบุรี
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอท่าตูมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 165 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | ท่าตูม |  | (Tha Tum) |  | 22 หมู่บ้าน |  |  |  | 6. |  | บะ |  | (Ba) |  | 15 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | กระโพ |  | (Krapho) |  | 20 หมู่บ้าน |  |  |  | 7. |  | หนองบัว |  | (Nong Bua) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | พรมเทพ |  | (Phrom Thep) |  | 22 หมู่บ้าน |  |  |  | 8. |  | บัวโคก |  | (Bua Khok) |  | 19 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | โพนครก |  | (Phon Khrok) |  | 16 หมู่บ้าน |  |  |  | 9. |  | หนองเมธี |  | (Nong Methi) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 5. |  | เมืองแก |  | (Mueang Kae) |  | 19 หมู่บ้าน |  |  |  | 10. |  | ทุ่งกุลา |  | (Thung Kula) |  | 10 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอท่าตูมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลท่าตูม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าตูม
เทศบาลตำบลเมืองแก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองแกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าตูม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตูม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่าตูม)
องค์การบริหารส่วนตำบลกระโพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระโพทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพรมเทพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรมเทพทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนครก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนครกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวโคก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัวโคกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเมธี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเมธีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งกุลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งกุลาทั้งตำบล
ชาวอำเภอท่าตูมที่มีชื่อเสียง

เฉลิมพล มาลาคำ นักร้องลูกทุ่งหมอลำชื่อดัง
พระมงคลรังษี (สุวัฒน์ จนฺทสุวณฺโณ) หรือ(หลวงปู่ธรรมรังษี) เกจิอาจารย์ชื่อดัง,เจ้าอาวาสวัดพระพุทธบาทเขาพนมดิน อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์
พระครูสิริธรรมคุต เกจิอาจารย์ชื่อดัง
พระราชสุตาลังการ (ฉัตต์ สจฺจวโร) เจ้าอาวาสวัดพรหมสุรินทร์,ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์
พระครูศรีสุนทรสรกิจ (เริงศักดิ์ เขมวีโร) เจ้าคณะอำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์
เจอาร์ กิตติกุลวงศ์

| เจอาร์ กิตติกุลวงศ์ |
| --- | --- |
เกิด: 21 เมษายน พ.ศ. 2528 (39 ปี) เจอาร์ กิตติกุลวงศ์
คู่สมรส: ซึทาเอะ กิตติกุลวงศ์ (พ.ศ. 2553 - ปัจจุบัน)
บุตร: 1 คน
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2539 - 2545
สังกัด: อาร์เอส
เจอาร์ กิตติกุลวงศ์ ชื่อเล่น เจย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2528 เป็นนักร้องชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ เป็นที่รู้จักในฐานะคู่ดูโอ เจอาร์-วอย ในสังกัดอาร์เอส
ประวัติ

ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย หลังจากโด่งดังจากการเป็นนักร้องคู่ดูโอ ก็หายไปจากวงการบันเทิง 4-5 ปี เพราะไปเรียนต่อที่อเมริกา ด้าน ซาวนด์เอ็นจีเนีย และกลับมาประเทศไทย ทำงานกับค่ายแกรมมี่
ด้านชีวิตส่วนตัวสมรสกับ คนนอกวงการชาวญี่ปุ่น ซึทาเอะ กิตติกุลวงศ์ ซึ่งเป็นล่ามของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ปัจจุบันมีลูก1คนชื่อจูโน่
ผลงาน > โฆษณา

โฆษณา ยาสีฟันคอลเกต
พรีเซ็นเตอร์ของลูกอม โอเล่
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละคร อินทรีแดง (ช่อง 7) (รับเชิญ) ปี 2540
ละคร มัจจุราชจำแลง (ช่อง 7) รับบท อรชุน ปี 2544