stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดหนองปล้อง

| วัดหนองปล้อง |
| --- | --- |
ศาลาการเปรียญวัดหนองปล้อง สร้างปี พ.ศ. 2537

ชื่อสามัญ: วัดหนองปล้อง
ที่ตั้ง: 258 หมู่ที่ 7  ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ 53000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดหนองปล้อง ตั้งอยู่เลขที่ 258 บ้านหนองปล้อง หมู่ที่ 7 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ตัววัดตั้งอยู่บนเนินเขาขนาดย่อม มีชื่อเดิมว่า วัดพุทธสุวรรณหงษ์บรรพต ตัววัดมีความร่มรื่นและเงียบสงบ ห่างไกลจากหมู่บ้าน ตัววัดตั้งอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ สามารถมองเห็นอาณาบริเวณโดยรอบได้ชัดเจน มีบรรยากาศที่สงบเหมาะแก่การปฏิบัติธรรม
ประวัติ

วัดหนองปล้อง เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เนินเขาเตี้ย ๆ ห่างจากหนองน้ำประจำหมู่บ้านประมาณ 300 เมตร หนองน้ำนั้นชาวบ้านได้เรียกชื่อว่า “หนองปล้อง” เพราะว่ามีหญ้าปล้องขึ้นเต็มหนองน้ำนั้น ต่อมามีผู้คนมาอยู่อาศัย ทำมาหากิน และอยู่กันเป็นปึกแผ่น ได้รวมตัวกันตั้งเป็นหมู่บ้านขึ้นมา และเอาชื่อหนองน้ำนั้นเป็นชื่อหมู่บ้านว่า “บ้านหนองปล้อง” จนถึงทุกวันนี้ และชาวบ้านมี ความเห็นรวมกันว่าควรมีที่สะดวกในการบำเพ็ญกุศลใกล้ ๆ หมู่บ้าน จึงจัดการก่อสร้างที่พักสงฆ์ขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2523 บนเนินเขาเตี้ยใกล้หมู่บ้าน และได้นิมนต์พระสงฆ์มาจำพรรษาฉลองศรัทธาชาวบ้าน โดยเรียกชื่อที่พักสงฆ์นี้ว่าที่พักสงฆ์พุทธสุวรรณหงษ์บรรพต หลังจากนั้นมาก็มีพระสงฆ์จำพรรษา ตลอดมามิได้ขาดทุกปี ภายหลังชาวบ้านมีความเห็นพ้องต้องกันว่าสมควรตั้งชื่อที่พักสงฆ์เสียใหม่ว่า ที่พักสงฆ์หนองปล้อง ให้สอดคล้องกับหมู่บ้าน ต่อมานายสมคิด แย้มนุช (ผู้ใหญ่บ้าน) และ แม่ชีกิมลี้ อักษรนิติ (ผู้อุปถัมภ์วัด) พร้อมด้วยชาวบ้านได้พิจารณาว่า ที่พักสงฆ์หนองปล้องนั้นยังไม่เป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมาย จึงให้ นายสมคิด แย้มนุช ทำเรื่องขออนุญาตสร้างวัด และได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2533 แล้วได้ไปนิมนต์พระสมศักดิ์ สิรินฺธโร จากจากวัดป่าคา ตำบลประดู่ยืน อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี  มาจำพรรษาพร้อมทั้งปกครองวัดนี้ (นิมนต์มาเมื่อปี พ.ศ. 2530) และได้ก่อสร้างเสนาสนะเรื่อยมา หลังจากได้รับอนุญาตให้สร้างวัดแล้ว ต่อมาได้ดำเนินการขอตั้งวัดในพระพุทธศาสนา ซึ่งได้รับประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนา มีนามว่า “วัดหนองปล้อง” เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2541
อาณาเขตที่ตั้งวัด

ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 15 ไร่ กรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นของ ส.ป.ก.
ทิศเหนือ ยาว 8 เส้น 12 วา 2 ศอก จดที่นายเจริญ / นายคเชน
ทิศใต้ ยาว 7 เส้น จดสวนป่า ส.ป.ก.
ทิศตะวันออก ยาว 1 เส้น 18 วา 2 ศอก จดสวนป่า ส.ป.ก.
ทิศตะวันตก ยาว 2 เส้น 1 วา 2 ศอก จดทางสาธารณะ
พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ รอบเขาเป็นไร่ และสวนป่าของ ส.ป.ก. บริเวณศาลาและลานวัดตั้งอยู่บนเนินเขาหิน เหมาะสำหรับปลูกสร้างสิ่งก่อสร้างถาวรวัตถุ บริเวณเชิงเขาและโดยรอบเป็นดินอุดมสำหรับปลูกต้นไม้ยืนต้นและไม้ต่าง ๆ ทำความร่มรื่นให้แก่บริเวณวัดได้เป็นอย่างดี
ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุ

ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537
กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง
ศาลาเอนกประสงค์ กว้าง 8 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารไม้
นอกจากนี้อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ คือ ห้องสุขาคอนกรีต 1 หลัง และห้องสุขาไม้ / คอนกรีต 1 หลัง
ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ
พระประธาน ปางขัดสมาธิ หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สูง 49 นิ้ว
ข้อมูลจำเพาะ

ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 เมื่อปี พ.ศ. 2530
สังกัดการปกครองคณะสงฆ์

| ด ค กพุทธศาสนสถาน ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ |
| --- | --- | --- |
| มีวิสุงคามสีมา |  วัดคุ้งตะเภา  วัดใหม่เจริญธรรม  วัดป่ากล้วย  วัดป่าสักเรไร  วัดหาดเสือเต้น  |  |
| ไม่มีวิสุงคามสีมา |  วัดหนองปล้อง  วัดเด่นกระต่าย  (ตำบลผาจุก)  |  |
| สำนักสงฆ์ |  วัดบ่อพระ  ที่พักสงฆ์บ้านหนองบัว  (ตำบลผาจุก)  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดหนองปล้อง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
17°35′32″N 100°12′47″E﻿ / ﻿17.592241°N 100.212982°E﻿ / 17.592241; 100.212982
| ด ค กหน่วยการปกครองและสถานที่สำคัญในตำบลคุ้งตะเภา |
| --- | --- | --- |
| หมู่บ้าน |  หมู่บ้านป่ากล้วย (หมู่ 1-2)  หมู่บ้านป่าขนุน(หมู่ 3)  หมู่บ้านคุ้งตะเภา (หมู่ 4)  หมู่บ้านหัวหาด (หมู่ 5)  หมู่บ้านหาดเสือเต้น (หมู่ 6,8)  หมู่บ้านบ่อพระ (หมู่ 7)  |  |
| ศาสนสถาน |  วัดคุ้งตะเภา  วัดใหม่เจริญธรรม  วัดป่ากล้วย  วัดป่าสักเรไร  วัดหาดเสือเต้น  วัดหนองปล้อง  วัดบ่อพระ  |  |
| สถานศึกษา |  โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา  โรงเรียนบ้านหัวหาด  โรงเรียนบ้านบ่อพระ  โรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา (ประถมและมัธยมต้น)  โรงเรียนบ้านหาดเสือเต้น (ประถมและมัธยมต้น)  สำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา (สำนักเรียนของคณะสงฆ์)  |  |
| การท่องเที่ยว |  อนุสาวรีย์คู่บารมีกู้แผ่นดิน (หมู่บ้านคุ้งตะเภา)  สวนสาธารณะหาดริมน้ำน่านหมู่บ้านคุ้งตะเภา (หมู่บ้านคุ้งตะเภา)  พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  หลวงพ่อสุวรรณเภตรา (วัดคุ้งตะเภา)  หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ (วัดคุ้งตะเภา)  สวนพฤกษศาสตร์สมุนไพรวัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  ต้นบุนนาควัดคุ้งตะเภา (วัดคุ้งตะเภา)  บึงทุ่งกะโล่ (เขตหมู่บ้านคุ้งตะเภา)  |  |
ความร่มรื่นภายในวัด
อิสระชัย บำรุงพงศ์

| อิสระชัย  บำรุงพงศ์ |
| --- | --- |
เกิด: 10 สิงหาคม พ.ศ. 2483
เสียชีวิต: 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 (68 ปี)
คู่สมรส: มันทนา บำรุงพงศ์
บุตร: ดวงกมล นวลแข   อาริษา บำรุงพงศ์   สืบพงศ์ บำรุงพงศ์
บิดามารดา: พลเอก บุญชัย บำรุงพงศ์ คุณหญิงจรัสลักษณ์ บำรุงพงศ์
พลโท อิสระชัย  บำรุงพงศ์ (10 สิงหาคม 2483 – 30 กรกฎาคม 2552) เป็นนายทหารชาวไทย อดีตรองผู้ช่วยทูตทหารบก ประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และอดีตนายทหารพิเศษ
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

อิสระชัย บำรุงพงศ์ เกิดวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2483 อิสระชัย เกิดในค่ายทหาร ตำบลนาเชย อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรชายคนเดียวของพล.อ. บุญชัย บำรุงพงศ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และอดีตผู้บัญชาการทหารบก และคุณหญิงจรัสลักษณ์ บำรุงพงศ์
ประวัติ > ครอบครัว

พล.ท. อิสระชัย บำรุงพงศ์ สมรสกับนางมันทนา บำรุงพงศ์ (สกุลเดิม : ไหลมา)  มีบุตรและธิดารวม 3 คนได้แก่
นางดวงกมล นวลแข
นางสาวอาริษา บำรุงพงศ์
นายสืบพงศ์ บำรุงพงศ์
ประวัติ > การศึกษา > ก่อนรับราชการ

หลังจากสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา เมื่อปี พ.ศ. 2500 ได้เข้าศึกษาต่อในโรงเรียนนายร้อย เป็นนักเรียนเตรียมนายร้อย รุ่นที่ 18 ต่อจากนั้นจึงได้เข้ารับการศึกษาในโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า เป็นนักเรียนนายร้อยรุ่นที่ 11 และสำเร็จการศึกษาได้รับพระราชทานยศเป็นว่าที่ร้อยตรี เหล่าทหารราบ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2507
หลังจากเข้ารับราชการทหารแล้ว พล.ท. อิสระชัย บำรุงพงศ์ ได้เข้าศึกษาและอบรมในหลักสูตรต่าง ๆ ดังนี้
พ.ศ. 2508 - หลักสูตรศิษย์การบิน ชั้นมัธยม รุ่นที่ 5 โรงเรียนการบินทหารบก
พ.ศ. 2510 - หลักสูตรภาษาอังกฤษ และนักบินปีกหมุน โรงเรียนภาษาอังกฤษ แลคเลนด์ และโรงเรียนการบินทหารบก ค่ายลักเกอร์ สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2513 - หลักสูตรชั้นนายพันทหารราบ โรงเรียนทหารราบกองทัพบก ค่ายเบนนิ่ง รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2514 - หลักสูตรหลักประจำชุดที่ 50 โรงเรียนเสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2518 - หลักสูตรผู้บังคับบัญชา และฝ่ายอำนวยการฟอร์ทลีเวนเวอร์ท รัฐแคนซัส สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2518 - หลักสูตรระบบการบริหาร ศูนย์การศึกษาการบริหารทรัพยากร กระทรวงกลาโหม เมืองมอนเทอร์เรย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2536 - หลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ รุ่นที่ 35
ตำแหน่งหน้าที่การงาน

พล.ท. อิสระชัย บำรุงพงศ์ เป็นนายทหารที่รับราชการด้วยความซื่อสัตย์สุจริต และมีความจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์อย่างมั่นคง มีความขยัน มานะอดทน ปฏิบัติงานด้วยความจริงจัง ทุ่มเทเวลาให้กับงานที่รับผิดชอบโดยไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยในทุกตำแหน่งหน้าที่ มีประสิทธิภาพในการทำงานอย่างสูง พร้อมทั้งได้ทุ่มเทความรู้ ความสามารถ สร้างสรรค์ พัฒนาให้กับหน่วยงานที่สังกัดอย่างเต็มกำลังโดยไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ เป็นผู้นำที่ดี และเป็นครูที่มีคุณค่ากับผู้ใต้บังคับบัญชา ตลอดนจนเพื่อนร่วมงานอย่างเสมอ และจริงใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้เป็นหลักชัยของครอบครัว ดำเนินชีวิตอย่างสมถะ เรียบง่าย แต่มีระเบียบแบบแผน และไม่เคยใช้บารมีของการเป็นลูกผู้ใหญ่ในบ้านเมืองมาเป็นอำนาจในการปกครองและบริหารงานอย่างใดเลย จึงเป็นที่เคารพรักและชื่นชมต่อครอบครัวและญาติมิตร รวมทั้งผู้ที่ได้รู้จักและร่วมงานด้วยทุกคน โดยได้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ดังนี้
พ.ศ. 2508 : ผู้บังคับหมวดเครื่องยิงหนัก กรมผสมที่ 6
พ.ศ. 2509 : นักบินกรมการขนส่งทหารบก
พ.ศ. 2514 : ผู้ช่วยหัวหน้ากองยุทธการ กองทัพภาคที่ 1
พ.ศ. 2516 : ประจำแผนก กรมยุทธการทหารบก
พ.ศ. 2518 : รองผู้ช่วยทูตทหารบก ประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
พ.ศ. 2521 : ประจำกรมข่าวทหารบก
พ.ศ. 2524 : นายทหารฝ่ายเสนาธิการ สถาบันวิชาการทหารบกขั้นสูง
พ.ศ. 2528 : นายทหารฝ่ายวิจัยและพัฒนาการรบ กองวิชาการ สถาบันวิชาการทหารบกขั้นสูง
พ.ศ. 2533 : ผู้อำนวยการศูนย์กรรมวิธีข้อมูล
พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2535, พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2541 : หัวหน้าสำนักงานประสานการช่วยเหลือทางทหารระหว่างประเทศ กองบัญชาการทหารสูงสุด
พ.ศ. 2538 : ที่ปรึกษาสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ
พ.ศ. 2540 : นายทหารพิเศษ ประจำกรมนักเรียนนายร้อยรักษาพระองค์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
ยศทางทหาร

พ.ศ. 2507 - ร้อยตรี
พ.ศ. 2509 - ร้อยโท
พ.ศ. 2513 - ร้อยเอก
พ.ศ. 2517 - พันตรี
พ.ศ. 2520 - พันโท
พ.ศ. 2524 - พันเอก
พ.ศ. 2533 - พลตรี
พ.ศ. 2538 - พลโท
ความสนใจทางการกีฬา

พล.ท. อิสระชัย เป็นผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรง เป็นยอดนักกีฬาที่มีความสามารถเฉพาะตัวทางด้านกีฬาเกือบทุกประเภท จึงได้เป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียงตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษา จนถึงระดับนักเรียนนายร้อย อีกทั้งยังเป็นตัวแทนระดับกองทัพบกอยู่หลายสมัย กีฬาประเภทที่โดดเด่นและสร้างชื่อเสียงสมัยเป็นนักเรียนคือ รักบี้ฟุตบอล และกรีฑาประเภทวิ่งระยะทาง 100 เมตร เมื่อเข้ารับราชการได้หันมาเอาจริงจังกับกีฬากอล์ฟ ซึ่งปรากฏว่ามีฝีมือใกล้เคียงกับระดับมืออาชีพ ทั้งนี้เพราะเป็นผู้ที่ขยันศึกษาและฝึกฝนอย่างจริงจัง นอกจากนี้เมื่อเริ่มมีอายุมากขึ้นได้กลับมาวิ่งเป็นประจำทุกวัน จนเมื่ออายุ 58 ปี ได้ผันตัวเองเป็นนักกีฬาจักรยาน โดยมุ่งมั่นในการฝึกซ้อมระยะทาง 5-10 กิโลเมตรต่อวันเป็นประจำ และได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของกลุ่มนักปั่นจักรยานเสือภูเขาที่ได้มีโอกาสไปปั่นจักรยานอยู่เสมอในที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศไทยแม้กระทั่งถึงล้านนา
ถึงแก่อนิจกรรม

พล.ท. อิสระชัย บำรุงพงศ์ ประสบกับภาวะหัวใจล้มเหลวในขณะพักเหนื่อยจากการปั่นจักรยานที่สวนรถไฟในช่วงเช้าของวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2548 จนทำให้สมองได้รับความเสียหายอย่างมาก โดยพล.ท. อิสระชัย ต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน และเข้า - ออกโรงพยาบาลเป็นเวลานานถึง 4 ปี 4 เดือน และถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบในเช้าของวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 สิริอายุ 68 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2519 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
ทางหลวงเอเชียสาย 1

|  ทางหลวงเอเชียสาย 1 |
| --- | --- |

ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก: โตเกียว, ญี่ปุ่น
ปลายทางทิศตะวันตก: อิสตันบูล, ตุรกี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ เกาหลีเหนือ  จีน ฮ่องกง เวียดนาม กัมพูชา  ไทย พม่า บังกลาเทศ อินเดีย  ปากีสถาน อัฟกานิสถาน  อิหร่าน และตุรกี
 
ระบบทางหลวง
ระบบทางหลวงเอเชีย
ทางหลวงเอเชียสาย 1 (AH1) เป็นถนนที่ยาวที่สุดในเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทางทั้งสิ้น 12,845 ไมล์ (20,557 กิโลเมตร) จากโตเกียว ญี่ปุ่น ผ่านเกาหลี, จีน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (แผ่นดินใหญ่), อินเดีย, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน และอิหร่าน สิ้นสุดที่ตุรกี และบัลแกเรีย โดยมีเส้นทางต่อไปทางทิศตะวันตกต่อจากอิสตันบูล ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของทางหลวงยุโรป E80
เอเชียตะวันออก > ญี่ปุ่น

ระยะทาง 750 ไมล์ (1,200 กิโลเมตร) ส่วนที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นได้เพิ่มเข้าสู่โครงข่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 โดยมีสายทางพาดผ่านทางด่วนต่าง ๆ ในประเทศญี่ปุ่น ได้แก่
ทางด่วนชูโตะ ทางชั้นในซี 1: ทางแยกเอโดบาชิ ถึง ทางแยกทานิมาจิ ผ่านทางแยกทาเกบาชิ
ทางด่วนชูโตะ เส้นทางชิบูยะ: ทางแยกทานิมาจิ ถึง ทางแยกโยงะ
ทางด่วนโทเม: โตเกียว ถึง นาโงยะ
ทางด่วนเมชิง: นาโงยะ ถึง โอซากะ ผ่านเกียวโต
ทางด่วนซังโย: โอซากะ ถึง ชิโมโนเซกิ
สะพานคัมมง: ชิโมโนเซกิ ถึง คิตะคีวชู
ทางด่วนคีวชู: คิตะคีวชู ถึง ฟูกูโอกะ
ทางด่วนฟูกูโอกะ สาย 4
ทางด่วนฟูกูโอกะ สาย 1
จากฟูกูโอกะ ต้องขึ้นเรือคาเมลเลีย เฟอร์รี่ เพื่อข้ามทะเลไปยังปูซาน, เกาหลีใต้, และในอนาคตจะมีโครงการอุโมงค์ข้ามทะเล เพื่อความสะดวกในการขนส่ง
เอเชียตะวันออก > เกาหลีใต้

ส่วนที่อยู่ในประเทศเกาหลีใต้ผ่านถนนต่าง ๆ ดังนี้
จุงจังโน - ท่าเรือปูซาน ใช้เส้นทางที่ 71 เมืองปูซาน
เบอนยองโน
ทางด่วนคย็องบู
นัมซาน
เอเชียตะวันออก > เกาหลีเหนือ

พันมุนโจม - แกซอง
ทางด่วนเปียงยาง-แกซอง: แกซอง เปียงยาง - ชินอุยจู
ทางด่วนเปียงยาง-ชินอุยจู (กำลังอยู่ในการก่อสร้าง): เปียงยาง - ชินอุยจู
เอเชียตะวันออก > จีน

ทางด่วน G1113: ดานตง — เฉิ่นหยาง
ทางด่วน G1: เฉิ่นหยาง — ปักกิ่ง
ทางด่วน G4: ปักกิ่ง — ฉือเจียจวง — เจิ้งโจว — ซินหยาง — อู่ฮั่น — ฉางชา — กว่างโจว
ทางด่วน G4: กว่างโจว — เซินเจิ้น — จุดผ่านแดนเซินเจิ้น — ชายแดนฮ่องกง
ทางด่วน G1501: กว่างโจว
ทางด่วน G80: กว่างโจว — หนานหนิง
ทางด่วน G7211: หนานหนิง — โยวอีกวาน
เอเชียตะวันออก > ฮ่องกง

ทางหลวงฮ่องกงหมายเลข 10 (บางส่วน) : จุดผ่านแดนเซินเจิ้น — ชายแดนฮ่องกง — Lam Tei
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > เวียดนาม

ทางหลวงเวียดนามหมายเลข 1A : นครโฮจิมินห์ - เบียนฮหว่า - ญาจาง - ฮอยอัน - ดานัง - เว้ - ดงห่า - ด่งเฮ้ย - วิญ - ฮานอย
ทางหลวงเวียดนามหมายเลข 22 : โมกบ่าย - นครโฮจิมินห์
ทางหลวงเวียดนามหมายเลข 279 : ด่งดัง - หืวงี
ทางหลวงเวียดนามหมายเลข 51 : สายทางแยกออกจาก เบียนฮหว่า ไป หวุงเต่า
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > กัมพูชา

ทางหลวงกัมพูชาหมายเลข 1 : บาเวต - พนมเปญ
ทางหลวงกัมพูชาหมายเลข 5 : พนมเปญ - ปอยเปต
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > ไทย

ทางหลวงเอเชียสาย 1 ช่วงที่ผ่านประเทศไทย เริ่มจากพรมแดนพม่าที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ผ่านจังหวัดนครสวรรค์ นครนายก ปราจีนบุรี จนจรดพรมแดนกัมพูชาที่อำเภออรัญประเทศ ระยะทางประมาณ 703 กิโลเมตร
ถนนสุวรรณศร : อรัญประเทศ - กบินทร์บุรี - บ้านหินกอง
ถนนพหลโยธิน : บ้านหินกอง - บางปะอิน (สายทางแยกออกไปกรุงเทพมหานคร)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 : บางปะอิน - ชัยนาท
ถนนพหลโยธิน : ชัยนาท - ตาก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 : ตาก - แม่สอด
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > พม่า

ทางหลวงพม่าหมายเลข 8 : เมียวดี - ปายากี
ทางหลวงพม่าหมายเลข 1 : ปายากี - เมะทีลา - มัณฑะเลย์ - ทามุ
ทางหลวงพม่าหมายเลข 1 : แยกจาก Payagyi ไป ย่างกุ้ง
เอเชียใต้ > อินเดีย (ส่วนตะวันออก)

ทางหลวงอินเดียหมายเลข 39 : โมเรฮ์ - อิมพัลฮ์ - โคฮิมะ - ดิมพูร์
ทางหลวงอินเดียหมายเลข 36 : ดิมพูร์ - นากอน
ทางหลวงอินเดียหมายเลข 37 : นากอน - นูมาลีการ์ฮ - โจราบัต
ทางหลวงอินเดียหมายเลข 40 : โจราบัต - ชิลลอง - ดาวกี
เอเชียใต้ > บังกลาเทศ

N2 Highway: ทามาบิล - ซีลเฮท - คัทชพู - ธากา
N5 Highway: ธากา - Paturia Ferry Terminal
: เชื่อมกับท่าเรือเฟอร์รี
N7 Highway: Daulatdia Ferry Terminal - Faridpur - เจซโซรี
N706 N706 Road:  เจซโซรี - เบนาโปลี
เอเชียใต้ > อินเดีย (ส่วนตะวันตก)

ทางหลวงอินเดียหมายเลข 35 : เพตราโปเล - บาราสัท
ทางหลวงอินเดียหมายเลข 34 : บาราสัท - กอลกาตา
ทางหลวงอินเดียหมายเลข 2 : กอลกาตา - บราฮี - คันปูร์ - อัจรา - นิวเดลี
ทางหลวงอินเดียหมายเลข 1 : นิวเดลี - อัตตารี
เอเชียใต้ > ปากีสถาน

Wagah — ลาฮอร์
มอเตอร์เวย์ปากีสถาน M2 : ลาฮอร์ - อิสลามาบาด
มอเตอร์เวย์ปากีสถาน M1 : อิสลามาบาด - เปศวาร์
ทางหลวงปากีสถาน N5 : เปศวาร์ - ทอร์คาม
Khyber Pass
เอเชียใต้ > อัฟกานิสถาน

ถนน A01 จาลาลาบัด - คาบูล - คันดาฮาร์ - เดลารัม - ฮารัต - อิสลาม ควาลา
ทางคลีเบอร์
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ > อิหร่าน

ทางหลางอิหร่าน 36 : อิสลาม ควาลา - เทบัด
ทางหลวงอิหร่าน 97 : เทบัด - ซานบัสท์
ทางหลวงอิหร่าน 44 : ซานบัสท์ - ชาฮรอด - ดัมกฮาน - เซมนาน - เตหะราน
ทางฟรีเวย์อิหร่าน 2 : เตหะราน - ควาซิน - ทาบรีส
ทางหลวงอิหร่าน 32 : ทาบรีส - บาซาร์กาน
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ > ตุรกี

Road D100: Gürbulak - Doğubayazıt - Aşkale -
D-200 Road D200: Refahiye - Sivas - Ankara
Otoyol 4: Ankara - Gerede - İstanbul
Otoyol 2: İstanbul
Otoyol 3: İstanbul - Edirne - - Kapıkule ( บัลแกเรีย, Maritsa motorway)
เชื่อมต่อกับทางหลวงยุโรป

ทางหลวงเอเชียสาย 1 ในประเทศตุรกีมีหมายเลขในโครงข่ายทางหลวงยุโรป คือ E80 ทางหลวง E80 นี้จะไปต่อจากจุดตรวจชายแดนไปยังเมืองโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย ผ่านเมืองนีช, พริสตีนา, Dubrovnik, Pescara, โรม, เจนัว, นิส, ตูลูซ, บูร์โกส, บายาโดลิด, ซาลามังกา และสิ้นสุดที่เมืองลิสบอน ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กทางหลวงสายเอเชีย |
| --- | --- | --- |
| สายหลัก |  AH1  AH2  AH3  AH4  AH5  AH6  AH7  AH8  |  |
| เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |  AH11  AH12  AH13  AH14  AH15  AH16  AH17  AH18  AH19  AH25  AH26  AH111  AH112  AH121  AH123  AH131  AH132  AH140  AH141  AH142  AH143  AH150  |  |
| เอเชียตะวันออก |  AH30  AH33  AH34  |  |
| เอเชียใต้ |  AH42  AH43  AH45  AH46  AH47  AH48  |  |
| สายเอเชียเหนือ เอเชียกลาง  และเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ |  AH63  AH64  AH65  AH66  AH67  AH68  AH70  AH71  AH72  AH75  AH76  AH77  AH78  AH81  AH82  AH83  AH84  AH85  AH86  AH87  |  |
จุดเริ่มต้นของทางหลวงเอเชียสาย 1
ป้ายทางหลวงเอเชียในทางด่วนในประเทศเกาหลี
ทางหลวงเอเชียสาย 1 และ 2 ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ในพระนครศรีอยุธยา
สะพานมิตรภาพไทย-พม่า
รถยนต์อินเดียขับผ่านทางหลวงเอเชียสาย 1 ที่นูมาลีการ์ฮ
ทางด่วนในประเทศอินเดียที่เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1
ทางหลวงในประเทศปากีสถาน
สะพานเชื่อมต่อ AH1 กับ E80 ในประเทศตุรกี
E80 พาดผ่านตอนใต้ของยุโรปและประเทศตุรกี
คาเกโซบะ

ตัวอย่างคาเกโซบะ
คาเกโซบะ (ญี่ปุ่น: かけそば, 掛け蕎麦; โรมาจิ: kakesoba) เป็นอาหารจากเส้นแบบญี่ปุ่น ที่ทำโดยใส่ เส้นโซบะ ลงในชาม แล้วเทเม็นสึยุร้อน บางทีก็อาจเรียกสั้น ๆ ว่า คาเกะ (掛け, かけ) เดิมเรียกว่า บุกกาเกโซบะ (ぶっかけそば) วิธีการรับประทานโซบะแบบนี้ยังได้รับความนิยมในช่วงฤดูหนาว เช่นเดียวกับโทชิโกชิโซบะที่นิยมรับประทานในช่วงปลายปี
นอกจากนี้แล้ววิธีการกินแบบนี้ยังอาจใช้กับเส้นอูดงด้วย ซึ่งจะเรียกว่า คาเกอูดง (かけうどん) แต่ที่ภูมิภาคคันไซจะเรียกว่า ซูดง (すうどん)
ธงชาติบัลแกเรีย

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 3:5
ประกาศใช้: พ.ศ. 2422  (ธงต้นแบบ) พ.ศ. 2534  (ธงแบบปัจจุบัน)
ลักษณะ: ธงสามสี แบ่งพื้นเป็นแถบ 3 แถบ ความกว้างเท่ากันตามแนวนอน แต่ละแถบเป็นสีขาว สีเขียว และสีแดง
 


การใช้: ธงศึก (ไม่เป็นทางการ)
สัดส่วนธง: 3:5
ประกาศใช้: พ.ศ. 2534
ลักษณะ: ลักษณะคล้ายธงชาติ แต่สลับเอาสีแดงขึ้นมาไว้ข้างบน ส่วนสีเขียวและขาวอยู่ข้างล่าง เพื่อเป็นเครื่องหมายว่าประเทศอยู่ในภาวะสงคราม.
 


การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 3:5
ประกาศใช้: พ.ศ. 2534
ลักษณะ: ลักษณะคล้ายธงชาติ แต่แบ่งแถบสีขาวให้กว้างเป็น 4 ใน 6 ของส่วนกว้างธง แถบสีเขียวและสีแดงแต่ละแถบนั้นกว้าง 1 ใน 6 ส่วนของส่วนกว้าง ที่มุมธงด้านคันธงของพื้นสีขาว มีรูปสิงโตสีทองสวมมงกุฎยืนสองขา หันหน้าไปด้านคันธง
 
ธงชาติบัลแกเรีย (บัลแกเรีย: знаме на България zname na Balgariya) มีลักษณะเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งตามแนวนอนเป็น 3 แถบ แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากันและเป็นแถบสีขาว สีเขียว และสีแดง เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ธงดังกล่าวถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกเมื่อบัลแกเรียได้ประกาศเอกราชในปี พ.ศ. 2422 หลังสิ้นสุดสงครามรัสเซีย-ตุรกี ธงดังกล่าวนี้ได้มีการบรรจุภาพตราแผ่นดินไว้ด้วยในหลายสมัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสมัยที่ประเทศนี้ใช้ชื่อว่าสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย ธงแบบปัจจุบันนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 และได้รับการรับรองว่าเป็นธงชาติตามกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2542
ประวัติ

หลังสิ้นสุดสงครามรัสเซีย-ตุรกี พ.ศ. 2420-2421 แล้ว บัลแกเรียได้ประกาศจากเอกราชจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อ พ.ศ. 2422 และกำหนดธงชาติของตนเองขึ้น มีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญทาร์นาโว อันเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกสุดของบัลแกเรีย ดังนี้
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | มาตรา 23 ธงของประชาชนชาวบัลแกเรียคือธงสามสี ประกอบด้วยสีขาว สีเขียว และสีน้ำเงิน เรียงลำดับตามแนวตั้ง  | ” |
ในสมัยต่อมาเมื่อประเทศบัลแกเรียปกครองด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ ได้มีการเพิ่มเครื่องหมายตราแผ่นดินในเวลานั้นไว้ที่ส่วนมุมบนด้านคันธงในพื้นสีขาว ลักษณะเป็นสิงโตยืนสองขาหันหน้าเข้าเสาภายใต้ดาวแดงห้าแฉกอยู่ในช่อรวงข้าว ใต้รูปดังกล่าวมีแพรแถบบรรจุเลขปี ค.ศ. 681 อันเป็นปีสถาปนารัฐบัลแกเรียขึ้นครั้งแรก และปี ค.ศ. 1944 อันเป็นปีที่พรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรียได้ปกครองประเทศ รูปดังกล่าวนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อประเทศได้เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยใน พ.ศ. 2533
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรีย ค.ศ. 1991 ได้ระบุลักษณะของธงชาติบัลแกเรียซึ่งใช้อยู่ในปัจจุบันไว้ว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | มาตรา 166 ธงชาติสาธารณรัฐบัลแกเรียเป็นธงสามสี คือ สีขาว สีเขียว และสีแดง เรียงจากบนลงล่างตามแนวตั้ง | ” |
ส่วนในกฎหมายว่าด้วยตราแผ่นดินและธงชาติแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรีย ซึ่งประกาศบังคับใช้เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2541 ได้บรรยายความเกี่ยวกับธงชาติไว้ว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | มาตรา 15 (1) ธงชาติสาธารณรัฐบัลแกเรียเป็นสัญลักษณ์ของชาติซึ่งใช้ถึงเอกราชและอธิปไตยของรัฐบัลแกเรีย  (2) ธงชาติบัลแกเรียเป็นธงสามสี พื้นสีขาว สีเขียว และสีแดง เรียงตามแนวตั้งตามลำดับจากบนลงล่าง ในกรณีที่มีการแขวนธงชาติไว้ตามแนวดิ่ง สีของธงชาติจะต้องเรียงตามลำดับจากซ้ายไปขวา คือ สีขาว สีเขียว และสีแดง เมื่อมองจากฝั่งตรงข้ามของจุดที่แสดงธง (3) ธงชาติมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ความกว้างของแต่ละแถบสีธงนั้นต้องเท่ากัน และแบ่งตามทางยาวของรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า  | ” |
มาตรฐานของสีธง

ตามที่คณะกรรมการกำหนดมาตรฐานและมาตรวิทยา กำหนดให้มีสีต่อไปนี้สำหรับใช้ในธงชาติ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ระดับสีของธงชาติบัลแกเรีย (ค.ศ. 1879–ปัจจุบัน): ระดับสี และ สัดส่วนธง
| โทนสี | สีขาว | สีเขียว (ดิจิตอล) | สีแดง (ดิจิตอล) | สีเขียว (สิ่งทอ) | สีแดง (สิ่งทอ) |  |
| แพนโทน สิ่งทอ | ความขาวมากกว่า 80% |  |  | 17-5936 TCX | 18-1664 TCX |  |
| แพนโทน | ความขาวมากกว่า 80% | 347 U | 032 U |  |  |  |
| RGB | Red = 255 Green = 255 Blue = 255 Hex = #FFFFFF | Red = 0 Green = 128 Blue = 0 Hex = #009900 | Red = 200 Green = 0 Blue = 0 Hex = #CC0000 | Red = 0 Green = 150 Blue = 110 Hex = #00966E | Red = 214 Green = 38 Blue = 18 Hex = #D62612 |  |
| CMYK | Cyan = 0% Magenta = 0% Yellow = 0% Black = 0% | Cyan = 100% Magenta = 0% Yellow = 100% Black = 0% | Cyan = 0% Magenta = 100% Yellow = 100% Black = 0% | Cyan = 100% Magenta = 0% Yellow = 26.67% Black = 41.18% | Cyan = 0% Magenta = 82.24% Yellow = 91.59% Black = 16.18% |  |
| อาร์เอแอล | Safe |  |  | RAL 6024 | RAL 3028 |  |
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศบัลแกเรีย
ตราแผ่นดินของบัลแกเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติบัลแกเรีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
กฎหมายว่าด้วยตราแผ่นดินและธงชาติแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรีย เก็บถาวร 2010-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ของรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรีย เก็บถาวร 2009-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ประวัติธงชาติบัลแกเรีย
ประวัติธงชาติบัลแกเรีย เก็บถาวร 2017-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(รัสเซีย)
สารคดีประวัติความเป็นมาของธงชัยเฉลิมพลบัลแกเรีย ตอนที่1
สารคดีประวัติความเป็นมาของธงชัยเฉลิมพลบัลแกเรีย ตอนที่2
Bulgarian Heraldry and Vexillology Society  (บัลแกเรีย) , (อังกฤษ)
Voynikov, Ivan. "Part II. The Bulgarian flag through the centuries". History of the Bulgarian State Symbols (ภาษาบัลแกเรีย). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-06-26. สืบค้นเมื่อ 2008-05-28.
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
อำนาจชั่วคราวของแนวร่วมในอิรัก

อำนาจชั่วคราวของแนวร่วมในอิรัก (CPA; อาหรับ: سلطة الائتلاف المؤقتة, เคิร์ด: هاوپەيمانى دەسەڵاتى كاتى) เป็นรัฐบาลเฉพาะกาลของอิรักที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากการบุกครองประเทศเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2003 โดยกองกำลังข้ามชาติที่นำโดยสหรัฐ (หรือ 'แนวร่วม') และการล่มสลายของอิรักบะอษ์
การก่อตั้งนั้นอ้างถึงข้อมติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1483 (2003) และกฎแห่งสงครามของแนวร่วมก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤษภาคม 2003 และมอบอำนาจให้ฝ่ายบริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการเหนือรัฐบาลอิรักตั้งแต่ช่วงก่อตั้ง CPA เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2003 จนถึงยุติกิจการเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2004 (14 เดือน 1 สัปดาห์)
แนวร่วมถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงถึงการจัดการกองทุนที่จัดสรรไว้สำหรับการฟื้นฟูอิรักอย่างไม่ถูกต้อง โดยที่เงินจำนวนมากกว่า 8 พันล้านดอลลาร์เหล่านี้ไม่ได้รับการตรวจสอบ รวมถึงเงินสดกว่า 1.6 พันล้านดอลลาร์ที่เกิดขึ้นในห้องใต้ดินในเลบานอน