stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Platymitra

| Platymitra |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: แมกโนลิด Magnoliids
อันดับ:: อันดับจำปา Magnoliales
วงศ์:: วงศ์กระดังงา Annonaceae
เผ่า:: Miliuseae Miliuseae
สกุล:: Platymitra Platymitra Boerl.
สปีชีส์:: Platymitra
ชื่อทวินาม
Platymitra Boerl.

Platymitra เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Annonaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศไทยถึงตะวันตกและภาคกลาง มาเลเซีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Platymitra arborea (Blanco) P.J.A.Kessler
Platymitra macrocarpa Boerl.
Platycodon grandiflorus

| Platycodon grandiflorus |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Asterales
วงศ์:: Campanulaceae
วงศ์ย่อย:: Campanuloideae
สกุล:: Platycodon A.DC.
สปีชีส์:: P.  grandiflorus
ชื่อทวินาม
Platycodon grandiflorus (Jacq.) A.DC.

ชื่อพ้อง
 Campanula gentianoides Lam.  Campanula glauca Thunb.  Campanula grandiflora Jacq.  Platycodon autumnalis Decne.  Platycodon chinensis Lindl. & Paxton  Platycodon glaucus (Thunb.) Nakai  Platycodon mariesii (Lynch) Wittm.  Platycodon sinensis Lem.
Platycodon grandiflorus เป็นไม้ดอกล้มลุกหลายปีชนิดหนึ่งในวงศ์พระจันทร์ครึ่งซีก (Campanulaceae) และเป็นสมาชิกเพียงชนิดเดียวของสกุล Platycodon มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออก (จีน เกาหลี ญี่ปุ่น และภาคตะวันออกไกลของรัสเซีย)
Platycodon grandiflorus เป็นพืชหลายปีที่พบทั่วไปในภูเขาและท้องทุ่ง มีความสูงได้ถึง 60 เซนติเมตร ใบเป็นแบบใบเดี่ยวเรียงสลับ สีเขียวเข้ม ขอบใบเป็นจักฟันเลื่อย ดอกมีสีม่วงอมน้ำเงินหรือสีขาว ออกเป็นดอกเดี่ยวหรือเป็นช่อในช่วงปลายฤดูร้อน ลักษณะเด่นของไม้ดอกชนิดนี้คือตาดอกจะพองตัวเหมือนบัลลูนก่อนที่จะบานออกเต็มที่ โคนกลีบดอกทั้งห้าเชื่อมกันตรงฐานทรงระฆัง
ในเกาหลี ต้นและรากของ Platycodon grandiflorus เรียกว่า โทราจี (도라지) รากไม่ว่าสดหรือแห้งเป็นผักเครื่องเคียงอาหารเกาหลีที่พบบ่อยที่สุดอย่างหนึ่ง นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในส่วนผสมที่พบบ่อยที่สุดในพีบิมบับ (บางครั้งมีการหุงข้าวกับรากของ Platycodon grandiflorus เพื่อทำ โทราจีบับ) การเตรียมรากเป็นอาหารมักทำด้วยการแช่น้ำ ถูกับเกลือสมุทรเม็ดหยาบ และล้างน้ำอีกหลายครั้งซึ่งจะช่วยลดความขมฝาดลงได้ นอกจากนี้ รากของ Platycodon grandiflorus ยังใช้ทำของหวาน น้ำเชื่อมสำหรับเติมในน้ำชา และดองเหล้าเป็นต้น
โตโยต้า เทอร์เซล

| โตโยต้า เทอร์เซล |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: โตโยต้า
เรียกอีกชื่อ: โตโยต้า คอร์ซา (ญี่ปุ่น) โตโยต้า โคโรลล่า II (ญี่ปุ่น, พ.ศ. 2525–2542) โตโยต้า โคโรลล่า เทอร์เซล โตโยต้า โซลูน่า (ประเทศไทย และ อินโดนีเซีย, พ.ศ. 2539–2546)
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2521 – 2543
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car)
รูปแบบตัวถัง: คูเป้ 2 ประตู  แฮทช์แบ็ค 3/5 ประตู ซีดาน 4 ประตู
โครงสร้าง: เครื่องวางหน้า, ขับเคลื่อนล้อหน้า วางเครื่องหน้าตามยาว (Longitudinal; L10 และ L20) วางเครื่องหน้าตามขวาง (Transverse; L30–L50)
รุ่นที่คล้ายกัน: ฮอนด้า ซิตี้ เชฟโรเลต อาวิโอ
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: ไม่มี
รุ่นต่อไป: โตโยต้า วีออส (เอเชีย; สำหรับ โซลูน่า) โตโยต้า ยาริส (แฮทช์แบ็ค)
โตโยต้า เทอร์เซล เป็นรถรุ่นหนึ่งของโตโยต้า เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก ถูกออกแบบมาจากการผสมผสานสไตล์แบบของรถรุ่น โตโยต้า โคโรลล่า กับรถรุ่น โตโยต้า สตาร์เลต ซึ่งรถรุ่นนี้แบ่งออกเป็น 5 โฉม ตามช่วงระยะเวลา ซึ่งในโฉมที่ 1-4 ไม่เป็นที่รู้จักของคนไทย แต่เมื่อถึงโฉมที่ 5 คนไทยรู้จักรถรุ่นนี้มากขึ้น เพราะโตโยต้า นำรถรุ่นนี้มาดัดแปลงลักษณะรถเล็กน้อย และขายในชื่อ โตโยต้า โซลูน่า
Generation ที่ 1 (L10; รุ่นปี พ.ศ. 2521-2526)

โฉมแรกนี้ เริ่มผลิตครั้งแรกใน พ.ศ. 2521 ในญี่ปุ่น
ในช่วงแรกๆ โฉมนี้ มีตัวถัง 2 แบบ คือ coupe 2 ประตู และ hatchback 3 ประตู เครื่องยนต์ SOHC 1.5 ลิตร 60 แรงม้า วางเครื่องหน้าตามยาว (Longitudinal)
จนถึงรุ่นปี พ.ศ. 2523 ได้มีการผลิตตัวถัง sedan 4 ประตู ทำให้เทอร์เซลขณะนี้ มีตัวถัง 3 แบบ และเปลี่ยนเครื่องยนต์ เป็นเครื่องชนิด 62 แรงม้า
รถรุ่นนี้ขับเคลื่อนล้อหน้าตั้งแต่โฉมแรก มีระบบเกียร์ขาย 3 ระบบ คือ เกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด , เกียร์ธรรมดา 4 สปีด และเกียร์ธรรมดา 5 สปีด
Generation ที่ 2 (L20; รุ่นปี พ.ศ. 2526-2528)

โฉมที่ 2 นี้ มีเครื่องยนต์อยู่ด้านหน้าเหมือนเดิม แต่ได้เพิ่มการผลิตระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ ควบคู่กับการผลิตระบบขับเคลื่อนล้อหน้า
โฉมนี้ มีตัวถัง 4 แบบ คือ hatchback 3 ประตู , sedan 4 ประตู , hatchback 5 ประตู และ station wagon 5 ประตู
โฉมนี้ มีระบบเกียร์ 4 แบบ คือ อัตโนมัติ 3 สปีด , ธรรมดา 4 สปีด , ธรรมดา 5 สปีด , ธรรมดา 6 สปีด แล้วแต่รุ่นของรถจะเข้าได้กับระบบเกียร์แบบใด
Generation ที่ 2 (L20; รุ่นปี พ.ศ. 2526-2528) > แกลอรี่

1985–1986 Tercel 5-door (North America)
1983–1984 Tercel 3-door (US)
3-door Tercel 1.3 L (Europe)
Toyota Sprinter Carib (Japan)
1986 Tercel wagon (US; rear)
Dash and interior of 1983 Tercel
Generation ที่ 3 (L30; รุ่นปี พ.ศ. 2529-2534)

โฉมที่ 3 นี้ ถูกออกแบบให้รถมีขนาดใหญ่ขึ้น และความหรูหรามากขึ้น แต่ใช้งานได้ง่ายและประหยัด มีเครื่องยนต์ 1.5 ลิตร 12 วาล์ว 78 แรงม้า วางเครื่องหน้าตามขวาง (Transverse) ขับเคลื่อนล้อหน้า หรือระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ แต่ขับเคลื่อนสี่ล้อในโฉมนี้นั้นหายาก เนื่องจากมีผู้ซื้อใช้ไม่มากนัก
มีตัวถัง 4 แบบ คือ sedan 2 ประตู , hatchback 3 ประตู , hatchback 5 ประตู และ station wagon 5 ประตู
โฉมนี้ มีรถรุ่นหนึ่งซึ่งหายากมาก แม้แต่บางประเทศที่มีรถเทอร์เซลมากยังหาได้ยาก คือรุ่น Tercel Deluxe เป็นรถ liftback 4 ประตู ผลิตระหว่างรุ่นปี 2530-2532
รถรุ่นนี้มี 3 ระบบเกียร์ คือ อัตโนมัติ 3 สปีด , ธรรมดา 4 สปีด และธรรมดา 5 สปีด แล้วแต่รุ่นรถ
Generation ที่ 4 (L40; รุ่นปี พ.ศ. 2535-2537)

โฉมนี้ ถูกออกแบบมาโดยผสมผสานเทคโนโลยีรถสปอร์ตเข้าไป และใช้รูปทรงรถแบบแอโรไดนามิค มีเครื่องยนต์ 3E-E 1.5 ลิตร 82 แรงม้า ขับเคลื่อนล้อหน้า (ขับเคลื่อนสี่ล้อก็ยังมี แต่หายาก มีเฉพาะในบางประเทศ)
มีตัวถัง 3 แบบ คือ sedan 2 ประตู , hatchback 3 ประตู และ sedan 4 ประตู มี 3 ระบบเกียร์คือ อัตโนมัติ 3 สปีด , ธรรมดา 4 สปีด และธรรมดา 5 สปีด แล้วแต่รุ่นรถ
ถึงรุ่นปี 2536 ได้มีการปรับปรุงครั้งใหญ่ โดยใส่ถุงลมนิรภัยลงในที่นั่งคนขับ และใส่ระบบเบรก anti-lock และปรับเปลี่ยนระบบปรับอากาศในรถเป็นระบบแบบไร้สาร CFC ทำให้รถเทอร์เซลรุ่นปี 2536 เป็นต้นไป มีความปลอดภัย และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น
Generation ที่ 5 (L50; รุ่นปี พ.ศ. 2538-2543)

โฉมนี้ เป็นโฉมแรก และโฉมเดียวของเทอร์เซล ที่โด่งดังในประเทศไทย โดยโฉมนี้ โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย ได้ดัดแปลงรายละเอียดปลีกย่อยทางด้านหน้าและท้ายรถ แล้วนำมาขายในไทยในชื่อว่า โตโยต้า โซลูน่า (Toyota Soluna) ชื่อ Soluna เป็นคำผสมในภาษาสเปน Sol แปลว่าพระอาทิตย์ และคำว่า Luna ที่แปลว่าพระจันทร์ เป็นคู่แข่งกับ ฮอนด้า ซิตี้ ในสมัยนั้น
โฉมนี้ ได้ใส่ถุงลมนิรภัยในที่นั่งคนขับและผู้โดยสาร(โฉมก่อนมีถุงลมเฉพาะด้านคนขับ) ขับเคลื่อนล้อหน้า มีตัวถัง 3 แบบ คือ coupe 2 ประตู , hatchback 3 ประตู และ sedan 4 ประตู ระบบเกียร์อัตโนมัติ 3-4 สปีด และเกียร์ธรรมดา 4-5 สปีด
โฉมนี้ ขับเคลื่อนล้อหน้า ใช้เครื่องยนต์ DOHC 1.5 ลิตร 93 แรงม้า   รุ่นแรกๆ กับรุ่นท้ายๆ จะมีรายละเอียดปลีกย่อยในด้านหน้าและท้ายรถที่ต่างกัน ซึ่งโซลูน่าในไทยก็เช่นกัน เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2540 และได้สร้างกระแสจนโด่งดัง ด้วยการทุบสถิติยอดจองในวันเปิดตัว 3 วัน 10,000 คัน แซงหน้ายอดจองของ Honda Civic 3 ประตู ในปี พ.ศ. 2536 ที่ 3 วันทำได้ 9,000 คัน และมี มรกต โกมลบุตร เป็นพรีเซ็นเตอร์ในช่วงแรก โฉมในไทยนี้มีตัวถังเพียงแบบเดียวคือ sedan 4 ประตู มีทั้งระบบเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีดและเกียร์ธรรมดา 5 สปีด จะมีความแตกต่างในด้านรายละเอียดปลีกย่อยบ้างในระหว่างรุ่นแรกๆ กับรุ่นท้ายๆ โดยโซลูน่ารุ่นแรกของโฉม ตลาดรถไทยเรียกว่า "โฉมแก้มส้ม" เนื่องจากไฟเลี้ยวที่อยู่ติดกับไฟหน้าเป็นสีส้ม ส่วนรุ่นท้ายๆ ของโฉม โซลูน่าในไทยมักถูกเรียกว่า "โฉมหยดน้ำ" เนื่องจากไฟถอยหลังทั้ง 2 ดวงแยกออกจากส่วนที่เป็นไฟท้ายมาอยู่ที่ฝากระโปรงหลัง และมีรูปร่างคล้ายกับหยดน้ำ โดยไมเนอร์เชนจ์ในปี พ.ศ. 2542 และเลิกจำหน่ายในช่วงปลายปี พ.ศ. 2545 หลังจากไมเนอร์เชนจ์แล้วไม่สามารถทำยอดขายชนะ Honda City Type Z ที่ออกมาในช่วงเวลาเดียวกันได้ ก่อนจะมีการผลิต โตโยต้า วีออส ออกมาขายแทนที่ในปี พ.ศ. 2546 โดยที่โฉมแรกของวีออสยังคงมีชื่อนำหน้าว่าโซลูน่าเช่นเดิม
ปัจจุบัน

หลังจากเทอร์เซลโฉมที่ 5 (โซลูน่า) โด่งดังได้ไม่กี่ปี โตโยต้าก็เลิกผลิตรถรุ่นเทอร์เซล โดยจะใช้การผลิตรถรุ่น โตโยต้า วีออส เข้ามาแทนที่รถรุ่นเทอร์เซล ซึ่งจนถึงปัจจุบัน รถวีออส ก็ก้าวมาเป็นอันดับต้นๆ ของรถยนต์ที่โด่งดังของโตโยต้า
| ด ค กโตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน |
| --- | --- |
ชื่อการค้า:  โตโยต้า  เล็กซัส  ไซออน  ไดฮัตสุ  ฮีโน่  ซูบารุ  (FHI ถือหุ้น)   อีซูซุ  (ถือหุ้น)  
รถที่ผลิตในปัจจุบัน:  86  4Runner  Allion  Alphard  Avalon  Avanza  Avensis  Aygo  bZ4X  Belta  Blade  Brevis  คัมรี่  Camry Hybrid  C-HR  Camry Solara  เซ็นทูรี  Coaster  โคโรลล่า  คราวน์  Dyna  FJ Cruiser  ฟอร์จูนเนอร์  Harrier  Harrier Hybrid  Hiace  Highlander  Highlander Hybrid  ไฮลักซ์  Hilux Surf  Hilux SW4  Innova  Ipsum  Isis  ist  JPN Taxi  Kijang  Kluger  Land Cruiser  LandCruiser 70 Series  Land Cruiser Prado  Liteace  Matrix  Noah  Passo  Porte  Premio  Previa  พริอุส  Probox  Qualis  QuickDelivery (クイックデリバリー)  Ractis  Raum  RAV4  RegiusAce (レジアスエース)  Revo  Rush  Sequoia  Sienna  Sienta / เซียนต้า  Succeed  Supra  Tacoma  Tarago  TownAce  ToyoAce (トヨエース)  Tundra  Venza  วีออส  Voxy (ヴォクシー)  ยาริส 
รถที่เลิกผลิต:  2000GT   AA  Allex  Aurion  Auris  Altezza  Aristo  bB  Caldina  Cami  Carina  Cavalier  เซลิก้า  Celica Supra  Celica XX  Comfort  Celsior  Chaser  Classic  Corolla Levin (AE86)  โคโรน่า  Cressida  Cresta (クレスタ)  คราวน์ คอมฟอร์ท  Cynos  FA/DA  DA115  Duet (デュエット)  Echo  Estima  FJ40  Fun Cargo  Granvia  Lexcen  Mark II  Mark II Blit (マークIIブリット)  Mark X  Mark X Zio (マークXジオ)  Mega Cruiser  MR2  MR-S  Opa (オーパ)  Origin  Paseo  Picnic  Platz  Progrés  Pronard  Publica  Regius (レジアス)  Reiz  Scepter  Sports 800  SA  Sera  Soarer  Space Cruiser  Sprinter Trueno (AE86)  Starlet  Stout  T100  Tamaraw  เทอร์เซล (โซลูน่า)  Van  Vanguard  Verossa  Vista  Voltz  WiLL  WISH  Windom 
รถต้นแบบ:  A-BAT  Alessandro Volta  bZ4X Concept  CS&S  Camry TS-01  C-HR concept  Crown Convertible  eCom  GTV  F3R  FINE-N  FINE-S  FT-1  FT-86  FT-CH  FT-EV  FT-HS  FT-SX  FTX  i-swing  iQ  i-unit  JPN Taxi Concept  Motor Triathlon Race Car  NLSV  PM  Pod  RSC  Sportivo Coupe  Sports 800 Gas Turbine Hybrid  Street Affair  X-Runner 
 Engines  Transmissions  en:Hybrid Synergy Drive  en:Toyota Racing Development (หมายเหตุ: ลิงก์สีฟ้าเชื่อมโยงไปยังวิกิพีเดียภาษาอื่น ๆ) 
โตโยต้า เทอร์เซล โฉมที่ 1
โตโยต้า เทอร์เซล คูเป้ (หลังปรับโฉม)
โตโยต้า เทอร์เซล โฉมที่ 2
โตโยต้า เทอร์เซล โฉมที่ 3
โตโยต้า เทอร์เซล โฉมที่ 4
โตโยต้า เทอร์เซล โฉมที่ 5
โตโยต้า คอร์ซา (ญี่ปุ่น)
โตโยต้า โซลูน่า (AL50; ก่อนปรับโฉม)
โตโยต้า โซลูน่า (AL50; หลังปรับโฉม)
Platyctenidae

| Platyctenidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: ทีโนฟอรา Ctenophora
ชั้น:: Tentaculata Tentaculata
อันดับ:: Platyctenida Platyctenida
วงศ์:: Platyctenidae Platyctenidae
สปีชีส์:: Platyctenidae
ชื่อทวินาม
Platyctenidae 

Platyctenidae เป็นวงศ์ของทีโนฟอราที่อยู่ในอันดับ Platyctenida.
Platylomalus

| Platylomalus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: อันดับด้วง Coleoptera
วงศ์:: Histeridae Histeridae
สกุล:: Platylomalus Platylomalus
สปีชีส์:: Platylomalus
ชื่อทวินาม
Platylomalus 

Platylomalus เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Histeridae มีมากกว่า 60 สปีชีส์ในสกุลนี้
Platychorda

| Platychorda |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: อันดับหญ้า Poales
วงศ์:: Restionaceae Restionaceae
สกุล:: Platychorda Platychorda B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
สปีชีส์:: Platychorda
ชื่อทวินาม
Platychorda B.G.Briggs & L.A.S.Johnson

Platychorda เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์  Restionaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Platychorda applanata (Spreng.) B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
Platychorda rivalis B.G.Briggs & L.A.S.Johnson
.mm

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
.mm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศพม่า เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540
ดูเพิ่ม

Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
Laminopora

| Laminopora |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Bryozoa Bryozoa
ชั้น:: Gymnolaemata Gymnolaemata
อันดับ:: Cheilostomatida Cheilostomatida
วงศ์:: Adeonidae Adeonidae
สกุล:: Laminopora Laminopora Michelin, 1842
สปีชีส์:: Laminopora
ชื่อทวินาม
Laminopora Michelin, 1842

Laminopora เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Adeonidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในอเมริกาใต้และออสเตรเลียใต้
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Laminopora bimunita (Hincks, 1891)
Laminopora contorta Michelin, 1842
Laminopora dispar (MacGillivray, 1869)
Laminopora jellyae (Levinsen, 1909)
Laminopora miocenica Canu & Bassler, 1923
.me

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
.me เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศมอนเตเนโกร เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2550
ดูเพิ่ม

Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
ไมตรี ลิมปิชาติ

ไมตรี ลิมปิชาติ เริ่มเขียนหนังสือตั้งแต่ปีพ.ศ. ๒๕๑๓ ด้วยการเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้น
ผลงานการเขียนของไมตรี ลิมปิชาติ ได้รับการกล่าวถึงทั้งจากผู้อ่านและนักวิจารณ์วรรณกรรมอย่างกว้างขวางมาตั้งแต่ปีพ.ศ.๒๕๑๖ เมื่อ ไมตรี ลิมปิชาติ ได้มีผลงานรวมเล่มเรื่องสั้น เล่มแรก
“ทางออกที่ถูกปิด”
นักวิจารณ์วรรณกรรมได้พูดถึง เรื่องสั้น ของ ไมตรี ลิมปิชาติ ว่าเป็นงานเขียนที่มีการจบแบบ “หักมุม”   ที่ผู้อ่านนึกไม่ถึง ทำให้ได้อารมณ์ในการอ่านอีกรูปแบบหนึ่ง และมีคุณค่าแทรกอยู่ทุกเรื่อง
ไมตรี ลิมปิชาติ มีผลงานการเขียนเรื่องสั้นกว่า ๓๐๐ เรื่อง
โดยบุคลิกที่แท้จริง ไมตรี ลิมปิชาติ เป็นคนอารมณ์ดี การเขียนหนังสือของเขาจึงมีสำนวนที่อ่านง่าย  ตรงไปตรงมาไม่ซับซ้อน ผู้อ่านที่นิยมงานเขียนของเขา มักจะพูดว่าอ่านงานเขียนของ ไมตรี ลิมปิชาติ แล้วไม่เครียด ได้สาระ และมักจะได้ยิ้มในตอนจบเสมอ โดยเฉพาะการเขียนบทความในคอลัมน์ต่างๆ จนนักวิจารณ์ วรรณกรรมบางท่านกล่าวว่า ไมตรี ลิมปิชาติ เป็นนักเขียนอารมณ์ดี
ไมตรี ลิมปิชาติ ใช้ภาษาในการเขียนบทความที่อ่านแล้วเข้าใจง่าย การเดินเรื่องคล้ายเรื่องสั้น ซึ่งอาจเรียกผลงานเขียนบทความเชิงหรรษาลักษณะนี้ว่าเป็นหัสคดีก็ได้
สำหรับการเขียนเรื่องท่องเที่ยว ไมตรี ลิมปิชาติ ใช้วิธีเขียนแบบบันทึก เล่าประสบการณ์ในการเที่ยวไปเรื่อยๆ ใช้ภาษาง่ายๆ เห็นอะไร คิดอย่างไร ก็เขียนอย่างนั้น ทำให้ผู้อ่านได้จินตนาการตามไปด้วย เหมือนได้ไปร่วมเที่ยวกับ ไมตรี ลิมปิชาติ ด้วยความสนุก ซึ่งมีผลให้ไมตรี ลิมปิชาติ กลายเป็นคอลัมนิสต์ด้านการท่องเที่ยว
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยและหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเชิญให้
ไมตรี ลิมปิชาติร่วมท่องเที่ยวในเส้นทางใหม่ๆ โดยคาดหวังว่า ไมตรี ลิมปิชาติ จะได้นำข้อมูลมาเขียนเชิญชวนให้ผู้อ่านได้ไปท่องเที่ยว  ทั้งในประเทศและต่างประเทศ  ซึ่งก็จะประสบความสำเร็จตามที่ต้องการ
ไมตรี ลิมปิชาติ มีผลงานการเขียนนวนิยายกว่ายี่สิบเรื่อง ที่เป็นที่รู้จักและเคยได้รับรางวัล เช่น 
ความรักของคุณฉุย   ดอกเตอร์ครก   กว่าจะเป็นแชมป์  ยอดหญิงนักตบ ฯลฯ
การดำเนินเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นตัวละคร หรือสถานที่ เป็นสิ่งที่สัมผัสได้จึงทำให้ผู้อ่านรู้สึกสนุกและยอมรับได้กับเรื่องราวของตัวละครและสาระของนวนิยายเรื่องนั้นๆ ที่ให้ข้อคิดในการดำเนินชีวิต โดยเฉพาะแก่เยาวชน
นอกจากนี้ ไมตรี ลิมปิชาติ ยังได้เขียนหนังสือประกอบภาพสำหรับเด็ก ไว้อีกหลายเรื่อง ทุกเรื่องได้ให้แนวคิดด้านจริยธรรม ที่เด็กไทยควรได้รับการปลูกฝัง   เช่น  ความเชื่อถือ จากเรื่อง ฉันคือต้นไม้  การสอนให้เด็กรักความสะอาด มีวินัย ในเรื่องรับไม่อั้น    การไม่รังแกสัตว์ในเรื่องคุณปู่กับแมงมุม   
ความซื่อสัตย์ จากเรื่องหินศักดิ์สิทธิ์    การอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จากเรื่องพลายงามเข้ากรุง
.mf

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม
.mf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะเซนต์มาร์ตินตอนบน ส่วนที่เป็นดินแดนของประเทศฝรั่งเศส (แซ็ง-มาร์แต็ง) แต่ยังไม่ได้เปิดใช้งาน ปัจจุบันใช้ .fr ของฝรั่งเศสหรือ .gp ของกัวเดอลุป (ดินแดนของฝรั่งเศสเช่นเดียวกัน) แทน ส่วนเกาะเซนต์มาร์ตินตอนล่างที่เป็นดินแดนของประเทศเนเธอร์แลนด์ (ซินต์มาร์เติน) ใช้ .sx
ดูเพิ่ม

ดีเอ็นเอส
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
โคแว็กซิน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้า: Covaxin
ช่องทางการรับยา: ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
รหัส ATC: J07BX03 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  รายการทั้งหมด 
ตัวบ่งชี้
DrugBank: DB15847
UNII: 76JZE5DSN6
 สารานุกรมเภสัชกรรม
BBV152 (หรือ Covaxin; โคแว็กซิน) เป็นวัคซีนป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ชนิดเชื้อตายซึ่งพัฒนาโดยบริษัท ภารตะไบโอเทค (भारत बायोटेक; Bharat Biotech) ร่วมกับสภาวิจัยทางการแพทย์แห่งอินเดีย (the Indian Council of Medical Research)
เทคโนโลยี

โคแว็กซิน เป็นวัคซีนชนิดเชื้อตายเช่นเดียวกับวัคซีน BBIBP-CorV ของบริษัท Sinopharm และ CoronaVac ของบริษัท Sinovac โดยใช้เทคโนโลยีแบบดั้งเดิมที่คล้ายคลึงกับวัคซีนโปลิโอชนิดเชื้อตาย ในขั้นต้นตัวอย่างของไวรัส SARS-CoV-2 จะถูกแยกโดยสถาบันไวรัสวิทยาแห่งชาติของอินเดีย และนำไปขยายพันธุ์ในปริมาณมากโดยใช้วีโรเซลล์ จากนั้นไวรัสจะถูกแช่ในบีตา-โพรพิโอแลกโทน (β-Propiolactone) ซึ่งจะจับกับยีนของไวรัสและทำให้หมดฤทธิ์ โดยที่ซากของอนุภาคไวรัสยังคงอยู่ จากนั้นซากไวรัสจะถูกผสมกับสารเสริมที่เป็นสารละลายอะลูมิเนียม
การวิจัยทางคลินิก > การทดลองระยะที่ 1 และ 2

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 สถาบันไวรัสวิทยาแห่งชาติในสังกัดของสภาวิจัยทางการแพทย์แห่งอินเดีย (ICMR) ได้อนุมัติและจัดหาสายพันธุ์ไวรัสสำหรับพัฒนาวัคซีนป้องกันโควิด-19 สำหรับท้องถิ่นอย่างสมบูรณ์ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 บริษัท ได้รับอนุญาตจากองค์กรควบคุมมาตรฐานยากลางของอินเดีย (Drugs Controller General of India, DCGI) ให้ทำการทดลองในมนุษย์ระยะที่ 1 และระยะที่ 2 โดยใช้วัคซีนโคแว็กซิน สถานที่ทั้งหมด 12 แห่งได้รับการคัดเลือกโดยสภาการวิจัยทางการแพทย์ของอินเดียสำหรับการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมทางคลินิกระยะที่ 1 และ 2 ของวัคซีนทดลอง โดยใช้การทดลองแบบอำพรางสองฝ่ายและการศึกษาควบคุมด้วยยาหลอก
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 บริษัท ได้ประกาศรายงานสำหรับการทดลองระยะที่ 1 และนำเสนอผลก่อนผ่านกระบวนการประเมินทางเครื่องแม่ข่าย medRxiv รายงานนี้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร The Lancet ในเวลาต่อมา
เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2564 ผลการวิจัยระยะที่สอง ได้รับการตีพิมพ์ใน The Lancet การศึกษาแสดงให้เห็นว่าการทดลองในระยะที่ 2 มีการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันที่สูงขึ้น และทำให้เกิดการตอบสนองของทีเซลล์ ซึ่งเกิดจากความแตกต่างของระบบการให้วัคซีนจากระยะที่ 1 โดยในระยะที่ 2 จะได้รับวัคซีนในช่วงระหว่างเวลา 4 สัปดาห์เมื่อเทียบกับ 2 สัปดาห์ในระยะที่ 1 พบว่าปฏิกิริยาลบล้างฤทธิ์ของวัคซีนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในการทดลองระยะที่ 2
การวิจัยทางคลินิก > การทดลองระยะที่ 3

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 วัคซีน Covaxin ได้รับการอนุมัติให้ทำการทดลองในมนุษย์ระยะที่ 3 หลังจากเสร็จสิ้นระยะที่ 1 และ 2 โดยเป็นการทดลองแบบอำพรางสองฝ่ายและการศึกษาควบคุมด้วยยาหลอกในกลุ่มอาสาสมัครที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โดยเริ่มในวันที่ 25 พฤศจิกายน การทดลองระยะที่ 3 ดำเนินการกับอาสาสมัครราว 26,000 คนจากทั่วอินเดีย ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 22 แห่งซึ่งประกอบด้วยหลายรัฐในประเทศอินเดีย รวมทั้งกรุงเดลี, รัฐกรณาฏกะและรัฐเบงกอลตะวันตก อัตราการปฏิเสธสำหรับการทดลองระยะที่ 3 สูงกว่าระยะที่ 1 และระยะที่ 2 มาก เป็นผลให้มีอาสาสมัครที่ได้รับการคัดเลือกเพียง 13,000 คนในวันที่ 22 ธันวาคม โดยมีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็น 23,000 คนในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2564
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 มีการรายงานในสื่อมวลชนถึงอัตราประสิทธิศักย์ของวัคซีนระหว่างการทดลองระยะที่ 3 เท่ากับ 81%
การวิจัยทางคลินิก > การทดลองระยะที่ 3 > สายพันธุ์ B.1.1.7 (สหราชอาณาจักร)

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 มีการระบุสายพันธุ์ของไวรัส SARS‑CoV‑2 ใหม่คือ สายพันธุ์ B.1.1.7 ในสหราชอาณาจักร มีการศึกษาเกี่ยวกับสายพันธุ์นี้และผลการวิจัยเบื้องต้นที่นำเสนอในวารสาร Journal of Travel Medicine ได้แสดงให้เห็นว่าวัคซีน Covaxin มีประสิทธิภาพในการทำให้เกิดแอนติบอดีลบล้างฤทธิ์ของสายพันธุ์นี้
การวิจัยทางคลินิก > การทดลองระยะที่ 3 > สายพันธุ์ B.1.617 (อินเดีย)

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 สภาการวิจัยทางการแพทย์แห่งอินเดียได้รายงานว่า วัคซีนได้แสดงผลลัพธ์ที่มีแนวโน้มในการต่อต้านสายพันธุ์ B.1.617
การผลิต

วัคซีนทดลองได้รับการผลิตด้วยฐานการผลิตวีโรเซลล์ ของบริษัทภารตะไบโอเทค ซึ่งมีความสามารถในการส่งมอบได้ประมาณ 300 ล้านโดส บริษัทอยู่ระหว่างการจัดตั้งโรงงานแห่งที่สองที่โรงงาน Genome Valley (जीनोम वैली) ในเมืองไฮเดอราบาดเพื่อผลิตโคแว็กซิน บริษัท อยู่ระหว่างการเจรจากับรัฐบาลของรัฐอื่น ๆ เช่น รัฐโอริสสา สำหรับผลิตวัคซีนในพื้นที่อื่นของประเทศ นอกจากนี้บริษัทยังแสวงหาข้อตกลงการผลิตโคแว็กซินในประเทศอื่นทั่วโลก
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 บริษัท Ocugen, Inc. ได้ร่วมมือกับภารตะไบโอเทคเพื่อร่วมพัฒนาโคแว็กซิน สำหรับตลาดในสหรัฐ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 บริษัท Precisa Medicamentos ได้ทำข้อตกลงกับ ภารตะไบโอเทคเพื่อจัดหาวัคซีน Covaxin ในบราซิล
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 สถาบันฮัฟกิน (Haffkine Institute) ได้จัดหาสิทธิการผลิตผ่านการถ่ายทอดเทคโนโลยีจาก ICMR เพื่อผลิตวัคซีนในอินเดียนอกเหนือจากบริษัทภารตะไบโอเทค บริษัท Indian Immunologicals Limited (IIL) ยังยืนยันว่าจะผลิตและเริ่มส่งมอบวัคซีนตั้งแต่เดือนกรกฎาคม–สิงหาคม 2564 เป็นต้นไป
การอนุมัติให้ใช้ในกรณีฉุกเฉิน

ดูเพิ่ม: รายชื่อวัคซีนป้องกันโควิด-19 ที่ได้รับอนุมัติ § โคแว็กซิน, และ วัคซีนโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา_2019 § การอนุญาตให้ใช้เป็นการฉุกเฉิน (EUA)
ภารตะไบโอเทคได้ยื่นขออนุญาตต่อองค์กรควบคุมมาตรฐานยากลางของอินเดีย (DCGI) เพื่ออนุมัติให้ใช้วัคซีนในกรณีฉุกเฉิน (EUA) เป็นบริษัทแห่งที่สามภายหลัง สถาบันเซรุ่มแห่งอินเดีย (Serum Institute of India) และบริษัทไฟเซอร์ (Pfizer) ในการยื่นขออนุมัติการใช้งานวัคซีนในกรณีฉุกเฉิน
เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2564 องค์การควบคุมมาตรฐานยากลาง (CDSCO) แนะนำให้อนุมัติ EUA ซึ่งวัคซีนได้รับอนุญาตเมื่อวันที่ 3 มกราคม มีการวิพากษ์วิจารณ์ในสื่อมวลชนบางส่วนเนื่องจากการได้รับอนุมัติฉุกเฉินเกิดขึ้นก่อนที่จะมีการเผยแพร่ข้อมูลการทดลองระยะที่ 3
โคแว็กซินยังได้รับการอนุมัติให้ใช้ในกรณีฉุกเฉินในประเทศอิหร่านและซิมบับเว เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2564 มอริเชียสได้รับโคแว็กซินในเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรก เนปาลให้สิทธิ์ EUA สำหรับ Covaxin เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2564 เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2564 ปารากวัยได้รับโคแว็กซิน 100,000 โดส เมื่อวันที่ 7 เมษายน เม็กซิโกอนุมัติให้ใช้ในกรณีฉุกเฉินสำหรับโคแว็กซิน เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2564 ฟิลิปปินส์ได้ให้สิทธิ์ EUA แก่โคแว็กซิน นอกจากนี้โคแว็กซินยังได้รับสิทธิ์ EUA ในกัวเตมาลา, นิการากัว, กายอานา, เวเนซุเอลา, บอตสวานา
หน่วยงานกำกับดูแลด้านสุขภาพของบราซิลปฏิเสธเอกสารคำขอของภารตะไบโอเทค ในการจัดหาโคแว็กซินในประเทศ เนื่องจากไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานการผลิตยา บริษัทภารตะไบโอเทค ระบุว่าพวกเขาจะยื่นคำขอใหม่หลังจากที่มีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนด
แหล่งข้อมูลอื่น

"How Bharat Biotech's Covaxin Vaccine Works". The New York Times.
โคแว็กซิน
Lagenicella

| Lagenicella |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
เคลด:: Lophophorata Lophophorata
ไฟลัม:: Bryozoa Bryozoa
ชั้น:: Gymnolaemata Gymnolaemata
อันดับ:: Cheilostomatida Cheilostomatida
วงศ์:: Teuchoporidae Teuchoporidae
สกุล:: Lagenicella Lagenicella Cheetham & Sandberg, 1964
สปีชีส์:: Lagenicella
ชื่อทวินาม
Lagenicella Cheetham & Sandberg, 1964

Lagenicella เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Teuchoporidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Lagenicella admiranda (Osburn, 1952)
Lagenicella cylindrica (Harmer, 1957)
Lagenicella echinata Winston & Jackson, 2021
Lagenicella helmbergensis Zágoršek, 2001
Lagenicella hippocrepis (Busk, 1856)
Lagenicella lacunosa (Bassler, 1934)
Lagenicella marginata (Canu & Bassler, 1930)
Lagenicella mexicana (Osburn, 1952)
Lagenicella neosocialis Dick & Ross, 1988
Lagenicella nipponica (Sakakura, 1935)
Lagenicella punctulata (Gabb & Horn, 1862)
Lagenicella spinulosa (Hincks, 1884)
Lagenicella variabilis Moyano, 1991
Platycerium madagascariense

| Platycerium madagascariense |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Pteridophyta
ชั้น:: Pteridopsida
อันดับ:: Polypodiales
วงศ์:: Polypodiaceae
สกุล:: Platycerium
สปีชีส์:: P.  madagascariense
ชื่อทวินาม
Platycerium madagascariense 

Platycerium madagascariense เป็นเฟินอิงอาศัยในสกุลชายผ้าสีดา เป็นพืชถิ่นเดียวที่พบในประเทศมาดากัสการ์ บนต้นไม้สูง
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

Platycerium madagascariense เป็นเฟินอิงอาศัย ใบกาบแผ่หุ้มกลม ขอบใบด้านบนไม่ชูตั้งขึ้นเป็นตะกร้า มีลักษณะคล้ายกระเช้าเขากวาง ใบชายผ้าเป็นแผ่นหนาและกว้าง รูปสามเหลี่ยม ปลายแยกเป็นแฉกคู่ช่วงกลางใบ ปลายแฉกมนกลม ผิวใบด้านหน้าเป็นเงามัน ไม่มีขนรูปดาวเหมือนชายผ้าสีดาชนิดอื่น ก้านใบสั้น อับสปอร์เกิดติดกันเป็นแผ่น ใต้ใบชายผ้า
ไอลีน คอลลินส์

ไอลีน คอลลินส์
นาวาอากาศเอก ไอลีน แมรี คอลลินส์ (Eileen Marie Collins) เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 ในเมืองเอลมิรา นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา อดีตนักบินทดสอบในกองทัพอากาศสหรัฐ ภายหลังรับตำแหน่งเป็นนักบินอวกาศแห่งองค์การนาซา ทั้งยังเป็นนักบินและผู้บังคับการกระสวยอวกาศหญิงคนแรกด้วย
ประวัติ

ในวัยเด็ก ไอลีนมีความสนใจทั้งด้านการบินอวกาศและการเป็นนักบิน เมื่อ ค.ศ. 1988 ได้สมรสกับแพต ยังส์ ซึ่งเป็นนักบิน ทั้งสองมีลูกด้วยกันสองคน