stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อจังหวัดของประเทศอาร์มีเนียเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์

แผนที่จังหวัดของประเทศอาร์มีเนียตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ ในปี พ.ศ. 2560
ระดับ:
  > 0.760
  0.750 – 0.760
  0.740 – 0.750
  0.730 – 0.740
  < 0.730
นี่คือ รายชื่อจังหวัดของประเทศอาร์มีเนียเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ ณ ปี พ.ศ. 2562 ซึ่งรวมถึงเยเรวาน เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุด
| อันดับ> การพัฒนาสูงมาก | จังหวัด> การพัฒนาสูงมาก | ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (พ> ศ. 2562).การพัฒนาสูงมาก | ประเทศที่เทียบกันได้ (พ> ศ. 2562).การพัฒนาสูงมาก |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เยเรวาน | 0.811 |  จอร์เจีย,  คอสตาริกา,  มาเลเซีย |
การพัฒนาสูง
| 2 | กอตัยค์ | 0.782 |  ศรีลังกา |
| – |  อาร์มีเนีย | 0.776 |  เปรู,  ไทย |
| 3 | ชีรัก | 0.773 |  มาซิโดเนียเหนือ |
| 4 | วายอทส์ซอร์ | 0.772 |  มาซิโดเนียเหนือ |
| 5 | ซียูนิค | 0.770 |  โคลอมเบีย |
| 6 | ตาวุช | 0.764 |  บราซิล |
| 7 | อารากัตซอเติน | 0.760 |  จีน,  เอกวาดอร์,  เซนต์ลูเชีย |
| 8 | ลอรี | 0.755 |  อาเซอร์ไบจาน,  สาธารณรัฐโดมินิกัน |
| 9 | อารารัต | 0.754 |  อาเซอร์ไบจาน,  สาธารณรัฐโดมินิกัน |
| 10 | อาร์มาวีร์ | 0.745 |  เลบานอน |
| 11 | แกฆาร์คูนิค | 0.739 |  มัลดีฟส์,  ตูนิเซีย,  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์,  ซูรินาม |
มาร์เกริต อลลัน

มาร์เกริต อลลัน (เกิด 30 สิงหาคม ค.ศ. 1909 ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เสียชีวิต 29 มกราคม ค.ศ. 1994 ที่บาร์กเชอร์ สหราชอาณาจักร) เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งรัสเซียอังกฤษ
ผลงาน

Widecombe Fair (1928)
Under the Greenwood Tree (1929)
The Romance of Seville (1929)
The Plaything (1929)
Stepping Stones (1931)
Follow the Lady (1933)
Matinee Idol (1933)
Daughters of Today (1933)
Blossom Time (1934)
Forbidden Territory (1934)
Those Were the Days (1934)
The Big Splash (1935)
Gay Old Dog (1935)
Prison Breaker (1936)
Luck of the Navy (1938)
Breach of Promise (1942)
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์เกริต อลลัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาเหนือ – รอบที่ 3

การแข่งขัน รอบที่ 3 ของ ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาเหนือ จะเล่นระหว่างวันที่ 4-8 กันยายน พ.ศ. 2558
รูปแบบการแข่งขัน

ทีมทั้งหมด 12 ทีม (ทีมอันดับ 7–8 ของทวีป และทีมชนะ 10 ทีมจากรอบที่ 2) จะแข่งขันกันแบบสองนัด เหย้า-เยือน ทีมชนะ 6 ทีมจะผ่านเข้าสู่รอบที่ 4
จับสลากในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 เวลา 18:00 น. (UTC+3) ที่พระราชวังคอนสแตนตินอฟกี เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย
การจัดอันดับอยู่บนฐานของอันดับโลกฟีฟ่า เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 (แสดงในวงเล็บ) ทีมทั้งหมด 12 ทีม จะแบ่งออกเป็นสองโถ ดังนี้
โถ 3 ประกอบด้วยทีมอันดับ 1–6 (ทีมอันดับ 7–8 ของทวีป รวมกับทีมชนะ 4 ทีมจากรอบที่ 2)
โถ 4 ประกอบด้วยทีมอันดับ 7–12 (ทีมชนะ 6 ทีมจากรอบที่ 2)
หมายเหตุ: ตัวหนา หมายถึง ทีมชนะที่ผ่านเข้าสู่รอบที่ 4
| โถ 3 | โถ 4 |
| --- | --- |
  จาเมกา (85)   เฮติ (117)   แคนาดา (122)   อารูบา (124)   เอลซัลวาดอร์ (127)   กัวเตมาลา (134):    เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ (134)   กรีเนดา (142)   แอนทีกาและบาร์บิวดา (149)   เบลีซ (162)   นิการากัว (175)   กูราเซา (182)
อันดับผู้ทำประตู

มี 29 ประตูเกิดขี้นใน 12 นัด ตกเฉลี่ยนัดละ 2.42 ประตู
Erixon Danso
Tosaint Ricketts
Duckens Nazon
Darren Mattocks
Tevin Slater
Myles Weston
Deon McCaulay
Atiba Hutchinson
Will Johnson
Jonathan Barrios
Alexander Larín
Carlos Ruiz
Dennis López
Anthony Straker
Kervens Belfort
Wilde-Donald Guerrier
Mechack Jérôme
Jean-Eudes Maurice
Simon Dawkins
Adrian Mariappa
Carlos Chavarría
Luis Galeano
Manuel Rosas
Oalex Anderson
แหล่งข้อมูลอื่น

Official FIFA World Cup website
Qualifiers – North, Central America and Caribbean: Round 3 เก็บถาวร 2019-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, FIFA.com
World Cup Qualifying – Men เก็บถาวร 2017-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, CONCACAF.com
| ด ค กฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| --- | --- | --- |
| เอเอฟซี |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4  |  |
| ซีเอเอฟ |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  |  |
| คอนคาแคฟ |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  รอบที่ 4  รอบที่ 5  |  |
| คอนเมบอล |  พบกันหมด  |  |
| โอเอฟซี |  รอบแรก  รอบที่ 2  รอบที่ 3  |  |
| ยูฟ่า |  รอบแรก กลุ่ม เอ  กลุ่ม บี  กลุ่ม ซี  กลุ่ม ดี  กลุ่ม อี  กลุ่ม เอฟ  กลุ่ม จี  กลุ่ม เอช  กลุ่ม ไอ  รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ)  |  |
| เพลย์ออฟ |  คอนคาแคฟ พบ เอเอฟซี  โอเอฟซี พบ คอนเมบอล  |  |
มาโกะ มิโดริ

มาโกะ มิโดริ เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1944 ที่ประเทศไต้หวัน เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
ภาพยนตร์

Blind Beast
Three Resurrected Drunkards (1968)
ละครโทรทัศน์

Daitsuiseki
Tantei Monogatari (episode 1)
Playgirl
Monkey as the Locust Queen in episode "Land for the Locusts"
แหล่งข้อมูลอื่น

มาโกะ มิโดริ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Goo Eiga เก็บถาวร 2011-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร

เซวัดจ์คาเร เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบเอ็ดของราชวงศ์ โดยทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาอันสั้นในช่วง 1781 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนนักวิชาการคนอื่นอย่างธอมัส ชไนเดอร์, เดตเลฟ ฟรานเคอ และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้มองว่าพระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบแห่งราชวงศ์ที่สิบสาม และชไนเดอร์ได้ระบุช่วงรัชสมัยของพระองค์ไว้ที่ 1737 ปีก่อนคริสตกาล
หลักฐาน

ไม่ปรากฏหลักฐานรับรองชั้นร่วมสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่หลงเหลือมาได้จนถึงปัจจุบันนี้และฟาโรห์องค์นี้เป็นที่ทราบจากเพียงบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินเท่านั้น ซึ่งเป็นบันทึกที่เขียนขึ้นในช่วงต้นสมัยรามเสสโดยคัดลอกจากเอกสารที่เก่ากว่า และยังถือว่าเป็นแหล่งหลักฐานหลักของฟาโรห์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยพระนามของฟาโรห์เซสัดจ์คาเรปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 13 บันทึกพระนาม
รัชสมัย

บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินมักจะบันทึกระยะเวลาในการครองราชย์ของแต่ฟาโรห์ที่ปรากฏพระนามมาด้วย อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาในรัชสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเรได้สูญหายไปในส่วนที่เสียหาย โดยมีเพียงจำนวนวันเท่านั้นที่หลงเหลือไว้เพียงบางส่วนและถูกอ่านโดยรีฮอล์ต โดยระบุจำนวนวันอยู่ที่สิบเอ็ดถึงสิบสี่วัน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพื้นที่ที่ใช้ในการบันทึกระยะเวลารวมของรัชกาลในบันทึกพระนามนั้น ทำให้รีฮอล์ตเสนอความเห็นที่ว่า พระองค์ทรงครองราชย์อย่างน้อยที่สุดเพียงครึ่งเดือน เนื่องจากไม่ปรากฏหลักฐานการรับรองร่วมสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเร จึงส่งผลให้ดูเหมือนว่าพระองค์จะเป็นผู้ปกครองเพียงระยะเวลาอันสั้น
การระบุตัวตน

ไม่ควรสับสนระหว่างฟาโรห์เซสัดจ์คาเรกับฟาโรห์อีกสองพระองค์ที่ทรงพระองค์เดียวกันและฟาโรห์พระองค์ก็ตามก็ตามที่ทรงครองราชย์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ที่กล่าวไว้ข้างต้นคือ ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร ฮอริที่ 2 หรือที่เรียกว่า ฮอริที่ 2 ซึ่งทรงครองราชย์ในช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบสามตั้งแต่ 1669 ถึง 1664 ปีก่อนคริสตกาล และผู้ปกครองอีกพระองค์หนึ่งที่ทรงมีพระนามครองราชย์เดียวกันคือฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3 จากราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์ ซึ่งเป็นที่ทราบดีจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน โดยฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3 ทรงครองราชย์ในช่วงระยะเวลาอันสั้นในช่วงระหว่าง 1699 ปีก่อนคริสตกาล และ 1694 ปีก่อนคริสตกาล
ฟิเดล รามอส

| ฟิเดล รามอส |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ คนที่ 12
ดำรงตำแหน่ง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2541
ก่อนหน้า: คอราซอน อากีโน
ถัดไป: โจเซฟ เอสตราดา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 มีนาคม พ.ศ. 2471
เสียชีวิต: 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 (94 ปี)
ศาสนา: โปรเตสแตนท์
พรรคการเมือง: พรรคลาคาซ-ซีเอ็มดี
คู่สมรส: อเมลิตา รามอส
ลายมือชื่อ: 

ฟิเดล รามอส (18 มีนาคม พ.ศ. 2471 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2565) เป็นอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 จนถึงพ.ศ. 2541 ในช่วงหกปีที่เขาดำรงตำแหน่ง รามอสได้รับการยกย่องและชื่นชม จากผลงานการฟื้นฟู และการต่ออายุความเชื่อมั่นในเศรษฐกิจฟิลิปปินส์
ก่อนที่จะมีการเลือกตั้งเขาในฐานะประธานาธิบดี รามอสทำหน้าที่ในคณะรัฐมนตรีของประธานาธิบดี คอราซอน อากีโน ครั้งแรกในฐานะเสนาธิการกองทัพฟิลิปปินส์ ผู้บัญชาการตำรวจฟิลิปปินส์ และต่อมาเป็นปลัดกระทรวงกลาโหมแห่งชาติ
ในช่วงประวัติศาสตร์ การปฏิวัติพลังประชาชน รามอสได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษโดยชาวฟิลิปปินส์จำนวนมากสำหรับการตัดสินใจของเขาที่จะเลิกภักดีจากการบริหารของประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส และจงรักภักดีให้กับรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นใหม่ของประธานาธิบดีอากีโน
ภายใต้การปกครองของรามอส ฟิลิปปินส์มีความมั่นคงทางการเมืองและมีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วและการขยายตัวเป็นผลมาจากนโยบายและโครงการของเขาได้รับการออกแบบเพื่อส่งเสริมให้เกิดการปรองดองแห่งชาติและความสามัคคี รามอสเองก็สามารถที่จะรักษาความปลอดภัยของข้อตกลงสันติภาพที่สำคัญกับกลุ่มแบ่งแยกดินแดนมุสลิม กลุ่มก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ และกบฏทหารซึ่งการต่ออายุความเชื่อมั่นของนักลงทุนในเศรษฐกิจฟิลิปปินส์ รามอสยังอุกอาจผลักดันกฎระเบียบของอุตสาหกรรมหลักของประเทศและการแปรรูปของสินทรัพย์ของรัฐบาลที่ไม่ดี อันเป็นผลมาจากมือของเขาบนวิธีการที่มีต่อเศรษฐกิจฟิลิปปินส์ถูกขนานนามจากนานาชาติในฐานะต่าง ๆ ว่าเสือเศรษฐกิจของเอเชียตัวต่อไป
เครื่องอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
เครื่องอิสริยาภรณ์ > เครื่องอิสริยาภรณ์ฟิลิปปินส์

พ.ศ. 2531 –  ลีเจียนออฟออเนอร์ เหรียญบรอนซ์ ชั้นที่ 2
พ.ศ. 2534 –  ลีเจียนออฟออเนอร์ เหรียญบรอนซ์ ชั้นที่ 3
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา ชั้นสายสร้อย
พ.ศ. 2536 –  เครื่องอิสริยาภรณ์อัศวินแห่งริซาล ชั้นสูงสุด
พ.ศ. 2495 –  เหรียญเสมาทหาร ประดับหัวหอก
พ.ศ. 2509 –  เหรียญดาวบริการที่โดดเด่น
พ.ศ. 2510 –  เหรียญดาวบริการที่โดดเด่น ชั้นใบบรอนซ์อนาฮอว์
พ.ศ. 2511 –  เหรียญประกาศเกียรติคุณทางทหาร
พ.ศ. 2524 –  เหรียญดาวบริการที่โดดเด่น ชั้นใบเงินอนาฮอว์
พ.ศ. 2526 –  เหรียญผลสัมฤทธิ์ดีเด่น
พ.ศ. 2534 –  เหรียญความประพฤติดีเด่น
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญราชการนานกองทัพฟิลิปปินส์
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญรณรงค์เกาหลี
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญราชการเวียดนาม
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  แพรแถบย่อปฏิบัติการบรรเทาสาธารณภัยและฟื้นฟู
เครื่องอิสริยาภรณ์ > เครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

บรูไน :
พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลไลลา อันเป็นที่นับถือสูงสุด
ชิลี :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งชิลี
ฝรั่งเศส
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นประถมาภรณ์
อินโดนีเซีย :
พ.ศ. 2532 –  เครื่องอิสริยาภรณ์ดารายุทธธรรม ชั้นนาราร์ยา
สหรัฐ :
พ.ศ. 2533 –  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญราชการเกาหลี
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญราชการเวียดนาม
มาเลเซีย
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เสรี มะห์โกตา เนการา
ปากีสถาน :
พ.ศ. 2540 –  เครื่องอิสริยาภรณ์ปากีสถาน
เปรู :
พ.ศ. 2537 –  เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งดวงอาทิตย์แห่งเปรู ชั้นสูงสุด
สเปน :
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นสายสร้อย
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อีซาเบลเดอะคาทอลิก ชั้นสายสร้อย
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์โลสที่ 3 ชั้นสายสร้อย
เกาหลีใต้ :
พ.ศ. 2536 –  เครื่องอิสริยาภรณ์มูกูฮวา
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –   เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณสำหรับการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ ชั้นที่ 3
บริเตนใหญ่ :
พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ ชั้นประถมาภรณ์ (ฝ่ายหน้า)
สหประชาชาติ :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญสหประชาชาติเกาหลี
มิสเตอร์ไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2012

| มิสเตอร์ไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2012 |
| --- | --- |
วันที่: 13 ตุลาคม พ.ศ. 2555
สถานที่จัด: โรงแรมมิราม่า กรุงเทพ, กรุงเทพมหานคร
เข้าร่วมประกวด: 12 คน
ผู้ชนะเลิศ: ปิยะนัส สุจริต (สมุทรปราการ)
2017 →
มิสเตอร์ไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2012 ถือได้ว่าเป็นการประกวดมิสเตอร์ไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนลที่ถูกจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 1 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2555 ณ โรงแรมมิราม่า กรุงเทพ, กรุงเทพมหานคร โดยผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ ปิยะนัส สุจริต ซึ่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2012 และมุขพล โปษกะบุตร จะได้เป็นตัวแทนเข้าร่วมประกวดแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2012
ผลการประกวด > ลำดับ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเตอร์ไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2012 (สุภาพบุรุษไทยแลนด์):  MR. 11 – ปิยะนัส สุจริต
แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2012 (เอกบุรุษไทยแลนด์):  MR. 06 – มุขพล โปษกะบุตร
รองชนะเลิศ (เอกบุรุษไทยแลนด์):  MR. 12 – กรินทร์ยุทธ์ จินดาวัฒน์
รางวัลพิเศษ

| รางวัล | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิตรภาพยอดเยี่ยม:  MR. 10 – อุดมศักดิ์ ไทยอภิบาลกุล
พัฒนาการยอดเยี่ยม:  MR. 07 – ราชกฤษณ์ กฤษณะราช
ขวัญใจสื่อมวลชน:  MR. 09 – ธณภัทร เล็กยิ้ม
ขวัญใจปวงชน:  MR. 08 – กิตติพงศ์ กมลรัตน์
รอยยิ้มแห่งสยาม:  MR. 05 – ติณภพ โพธิ์พรหม
Fashion Model (แต่งกายชุดลำลองยอดเยี่ยม):  MR. 10 – อุดมศักดิ์ ไทยอภิบาลกุล
Smart Model (แต่งกายสูทยอดเยี่ยม):  MR. 03 – ธชาพรรธน์ เจตนานุศาสตร์
Mister Holy Man (สวมใส่ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม):  MR. 08 – กิตติพงศ์ กมลรัตน์
Mister LA GRACE (สุขภาพผิวดี):  MR. 13 – เรืองวิทย์ ภู่รุ่งเรือง

ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:  เศรษฐพันธ์ ปันปี

หมายเหตุ: รางวัลพิเศษชุดประจำชาติยอดเยี่ยม ชุด Thai Ayala Boxing (ผลงานของนายเศรษฐพันธ์ ปันปี นักศึกษาคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร)
ผู้เข้าประกวด

ผู้ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบ 12 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
| หมายเลข | ผู้เข้าประกวด | ชื่อเล่น | อายุ | น้ำหนัก | ส่วนสูง (ฟุต) | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| MR. 01 | จักรี ผันกลาง | โนโน่ | 21 | 73 | 1.80 m (5 ft 11 in) |  |  |
| MR. 02 | มัครานนท์ ทานะ | บูม | 22 | 76 | 1.86 m (6 ft 1 in) |  |  |
| MR. 03 | ธชาพรรธน์ เจตนานุศาสตร์ | เคน | 21 | 77 | 1.87 m (6 ft 2 in) |  |  |
| MR. 05 | ติณภพ โพธิ์พรหม | ภพ | 52 | 69 | 1.80 m (5 ft 11 in) |  |  |
| MR. 06 | มุขพล โปษกะบุตร | พอล | 27 | 77 | 1.80 m (5 ft 11 in) | กรุงเทพมหานคร | แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2012 (เอกบุรุษไทยแลนด์) |
| MR. 07 | ราชกฤษณ์ กฤษณะราช | เบน | 23 | 70 | 1.75 m (5 ft 9 in) |  |  |
| MR. 08 | กิตติพงศ์ กมลรัตน์ | โอ๊ต | 25 | 76 | 1.82 m (6 ft 0 in) |  |  |
| MR. 09 | ธณภัทร เล็กยิ้ม | บอส | 25 | 80 | 1.90 m (6 ft 3 in) |  |  |
| MR. 10 | อุดมศักดิ์ ไทยอภิบาลกุล | อาเฟย | 21 | 85 | 1.90 m (6 ft 3 in) |  |  |
| MR. 11 | ปิยะนัส สุจริต | บิ๊ก | 24 | 84 | 1.90 m (6 ft 3 in) | สมุทรปราการ | มิสเตอร์ไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2012 (สุภาพบุรุษไทยแลนด์) |
| MR. 12 | กรินทร์ยุทธ์ จินดาวัฒน์ | ช้าง | 24 | 72 | 1.82 m (6 ft 0 in) |  | รองชนะเลิศ (เอกบุรุษไทยแลนด์) |
| MR. 13 | เรืองวิทย์ ภู่รุ่งเรือง | ตุลย์ | 22 | 71 | 1.78 m (5 ft 10 in) |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

มิสเตอร์ไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล 2012 ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ |
| --- | --- |
มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์:  2012  2013–2016  2017  2018  2019  2022  2023  2024 
รายนาม:  ปิยะนัส สุจริต  ภารัณ ปิติจิรากุล  ไกรวิชญ์ คุมมงคล  สุรศักดิ์ เมืองแก้ว  ธิติสรรค์ กู้ดเบิร์น  ชุติพงศ์ พุทธรักษ์
รายชื่อค้างคาว
ดูเพิ่ม

รายชื่อสัตว์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 811

| --- | --- |

สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2532
สรุป: ประตูห้องโดยสารหลุดออกจากตัวเครื่องขณะบินเนื่องจากประตูห้องขนส่งสินค้าของ โบอิง 747 เปิดออก
จุดเกิดเหตุ: มหาสมุทรแปซิฟิก ใกล้โฮโนลูลู รัฐฮาวาย
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 747-122
ดําเนินการโดย: ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ทะเบียน: N4713U (ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น N4724U หลังจากการซ่อมแซม)
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ปลายทาง: ท่าอากาศยานซิดนีย์ ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
ผู้โดยสาร: 337
ลูกเรือ: 18
เสียชีวิต: 9
บาดเจ็บ: 38
รอดชีวิต: 346
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 811 (UA811) เป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศในเส้นทาง ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ไปยัง ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยออกเดินทางจาก โฮโนลูลู รัฐฮาวาย เมื่อคืนวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2532 แต่บินขึ้นได้เพียงไม่กี่นาที ประตูห้องโดยสารได้หลุดออกจากตัวเครื่องขณะที่บินอยู่ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 9 คน
เหตุการณ์

คืนวันที่ 24 กุมภาพันธ์ เวลา 01.52 น. ตามเวลาท้องถิ่นของสหรัฐ เครื่องบิน โบอิง 747-100 ซึ่งบินมาจาก ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส มุ่งสู่ ท่าอากาศยานซิดนีย์ พร้อมผู้โดยสาร 337 คน และลูกเรือ 18 คน โดยมีแวะพักที่โฮโนลูลูและโอ๊คแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ได้ออกเดินทางจาก ท่าอากาศยานนานาชาติโฮโนลูลู เพื่อไปยังจุดหมาย โดยนักบินเปิดสัญญาณรัดเข็มขัดนิรภัยซาย-ออนเนื่องจากมีพายุฝนฟ้าคะนอง แต่หลังจากบินได้เพียงไม่กี่นาที ขณะเครื่องบินไต่ระดับอยู่ที่ 23,000 ฟุด ผู้โดยสารเริ่มได้ยินเสียงคล้ายของตก และทันใดนั้นเอง ประตูห้องโดยสารที่ส่วนใหญ่อยู่บริเวณด้านหน้าเกิดหลุดออกจากตัวเครื่องขณะที่บินอยูเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้ที่นั่ง 5 แถวซึ่งมีผู้โดยสารจำนวนหนึ่งถูกดูดออกไปจากเครื่อง เกิดแรงดันอากาศจำนวนมากภายในเครื่องบินและเกิดไฟไหม้ที่เครื่องยนต์ตัวที่ 4 นักบินจำเป็นต้องลดเพดานบินพร้อมกับทิ้งเซื้อเพลิงลงสู่ทะเลและตัดสินใจเลี้ยวกลับไปที่ท่าอากาศยานนานาชาติโฮโนลูลู เมื่อลงจอดได้แล้ว ก็สั่งอพยพผู้โดยสารทุกคนลงจากเครื่องโดยที่ 346 คนปลอยภัย
จากเหตุการณ์ครั้งนั้ มีผู้เสียชีวิต 9 คน และบาดเจ็บ 38 คน
การสืบสวนหาสาเหตุของครอบครัวแคมป์เบล

หนึ่งในผู้โดยสาร 9 คนที่เสียชีวิตจากเที่ยวบินที่ 811 คิอ ลี แคมป์เบล ชาวนิวซีแลนด์ที่กำลังจะกลับบ้าน ทำให้เควินและซูซาน แคมป์เบล ซึ่งเป็นบิดาและมารดาของลีตัดสินใจสืบสวนหาสาเหตุการตายของลูกชายด้วยตัวเอง 2 เดือนหลังเกิดอุบัติเหตุ ทางคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติสหรัฐ (National Transportation Safety Board-NTSB) จัดแถลงเรื่องเหตุการณ์ดังกล่าวโดยครอบครัวแคมป์เบลเดินทางมาร่วมฟังด้วย ระหว่างช่วงพัก ครอบครัวแคมป์เบลลงมือจัดการเรื่องนี้เอง พวกเขาเปิดกล่องหลายใบที่เต็มไปด้วยแฟ้มเอกสารสำคัญ พวกเขาพบว่า ประตูห้องสินค้าของโบอิง 747เปิดออกได้เองขณะที่บินอยู่ ซึ่งนำไปสู่การหลุดของประตูห้องโดยสารนั่นเอง
สาเหตุ

จากการสืบสวนหาสาเหตุของครอบครัวแคมป์เบลทำให้พวกเขาทราบสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุอยู่ 2 อย่างคือ 1. สาเหตุที่ประตูห้องสินค้าของโบอิง 747เปิดออกขณะที่บินจนทำให้เกิดอุบัติเหตุนั้นมาจากการออกสลักล็อกรูปซีของบริษัทโบอิงตั้งแต่แรกเริ่ม
นับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุกับเครื่องบิน แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 ถึง 2 ครั้ง โดยครั้งแรกเกิดขึ้นกับอเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 96 เมื่อวันที้ 12 มิถุนายน 2515 ประตูห้องสินค้าหลุดจากเครื่องบินในระหว่างบิน ทำให้ระบบไฮดรอลิกเสียหายบางส่วน โชคยังดีที่นักบินสามารถนำเครื่องกลับไปลงที่สนามบินได้ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 67 คนปลอดภัย และครั้งที่ 2 เกิดขึ้นกับ เตอร์กิชแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 981 เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2517 โดยเกิดเหตุการณ์เดียวกับครั้งแรก แต่คราวนี้ทำให้ระบบไฮดรอลิกเสียหายทั้งหมด เครื่องบินตกที่ฝรั่งเศส ผู้โดยสารและลูกเรือ 346 คนบนเครื่องเสียชีวิตทั้งหมด อันมีสาเหตุมาจากตัวประตูห้องสินค้าของดีซี-10มีปีญหาตั้งแต่สายการผลิต ด้วยเหตุนี้ บริษัทโบอิงจึงออกแบบระบบล็อกประตูห้องสินค้าของโบอืง 747 นั่นคือ สลักล็อกรูปตัวซี ซึ่งเชื่อว่าช่วยให้ระบบล็อกประตูแน่นหนาขึ้น การทำงานของสลักล็อกรูปตัวซีนี้คือทำหน้าที่ล็อกประตูห้องสินค้าโดยการกดสลักล็อกให้เข้าที่ จากนั้นมิอจับจะไปล็อกอีกชั้น เพื่อไม่ให้สลักล็อกคลายตัวออก แต่จากการสืบค้นของเควิน แคมป์เบลพบว่าสลักล็อกดังกล่าวไม่สามารถล็อกประตูห้องสินค้าให้อยู่ได้ นอกจากนี้ พวกเขายังพบว่า 2 ปีก่อน เที่ยวบิน 747 ของสายการบินแพนแอมที่บินมาจาก กรุงลอนดอน ไป นครนิวยอร์ก ก็เกิดเหตุการณ์ทำนองเดียวกัน โดยที่ผู้โดยสารทุกคนปลอดภัย เมื่อกลับไปที่กรุงลอนดอนและตรวจสอบพบว่า ประตูห้องสินค้าเปิดออกมา 1 นิ้วครึ่งและตัวล็อกทั้งหมดงอจนถึงกับหักไปเลย 2. หลังจากล็อกประตูห้องสินค้าแล้ว สวิทซ์ไฟฟ้าควรจะตัดกระแสไฟทั้งหมดเพื่อไม่ให้ประตูห้องสินค้าเปิดออก แต่ยังมีไฟฟ้าไปหล่อเลี้ยงในระบบล็อก ด้วยสาเหตุทั้ง 2 อย่างนี้ทำให้ประตูห้องสินค้าเปิดออกระหว่างบิน ก่อให้เกิดอากาศขยายตัวจนระเบิด เป็นเหตุให้ประตูห้องโดยสารหลุดออกในที่สุด หลังจากถูกผลักดันจากครอบครัวแคมป์เบลมาหลายปี NTSB จึงออกรายงานยอมรับเรื่องดังกล่าว นับเป็นความสามารถของครอบครัวแคมป์เบลที่สืบค้นหาสาเหตุของอุบัติเหตุครั้งนี้ได้สำเร็จ โบอิงเปลี่ยนการออกระบบล็อกประตูห้องสินค้าของ 747 ใหม่เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์นี้อีก
มิสเวิลด์ 1953

Beauty pageant edition
| มิสเวิลด์ 1953 |
| --- | --- |
Miss World 1953, เดนีส เพอคีเยร์
วันที่: 19 ตุลาคม 1953
พิธีกร: เอริก มอร์ลีย์
สถานที่จัด: โรงละครไลเซียม, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
เข้าร่วมประกวด: 15
ผ่านเข้ารอบ: 6
เข้าร่วมครั้งแรก: ซีลอน อียิปต์ กรีซ อิสราเอล มอนติคาร์โล นอร์เวย์
ถอนตัว: ไอร์แลนด์
ผู้ชนะเลิศ: เดนีส เพอคีเยร์  ฝรั่งเศส
← 19521954 →
มิสเวิล์ด 1953 การจัดประกวดครั้งที่ 3 ของ มิสเวิลด์ มีผู้เข้าประกวดทั้งหมด 15 คน เมย์-หลุยส์ โฟลดิน จาก สวีเดน ส่งมอบมงกุฎ เดนีส เพอคีเยร์ จาก ฝรั่งเศส  เธอได้รับสายสะพาย ถ้วยรางวัล และ ช่อดอกไม้ ทำให้เธอเป็นมิสเวิล์ดคนแรกที่ได้สายสะพาย รองอันดับสองอย่าง ไมชีมารีนา "มารีนา" ปาปาเอเลีย จาก อียิปต์ ถึงกับกรีดร้องออกมาเมื่อชื่อเธอถูกประกาศ
ผลการประกวด

| ตำแหน่ง | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเวิล์ด 1953:   ฝรั่งเศส – เดนีส เพอคีเยร์
1st Runner-up:   กรีซ – อเล็กซานดรา ลาดีกู
2nd Runner-up:   อียิปต์ – ไมชีมารีนา "มารีนา" ปาปาเอเลีย
3rd Runner-up:   ซีลอน – มาเนล อีลังกากูน
4th Runner-up:   สหรัฐ – แมรี เคมป์ กริฟฟิน
5th Runner-up:   มอนติคาร์โล – เอลิซาเบธ โชวิสกี้
ผู้เข้าประกวด

| ประเทศ | ผู้เข้าประกวด | อายุ (ขณะประกวด) | บ้านเกิด |
| --- | --- | --- | --- |
|  ซีลอน | มาเนล อีลังกากูน | 20 | โคลัมโบ |
|  เดนมาร์ก | อินกริด แอนเดอร์เซน | 21 | โคเปนเฮเกน |
|  อียิปต์ | ไมชีมารีนา "มารีนา" ปาปาเอเลีย | 20 | อเล็กซานเดรีย |
|  ฟินแลนด์ | มายา-รีต้า ตัวมาลา | 19 | ลาห์ตี |
|  ฝรั่งเศส | เดนีส เพอคีเยร์ | 18 | ออมบูริวอองบูเจย์ |
|  เยอรมนี | วิลมา แคนเดอร์ส | 19 | ดึสเซิลดอร์ฟ |
|  เกรตบริเตน | เบรนดา มี | 20 | เดอร์บี |
|  กรีซ | อเล็กซานดรา ลาดีกู | 20 | กาวาลา |
|  เนเธอร์แลนด์ | อีวอนน์ เมเยอร์ | 20 | ฮาร์เลม |
|  อิสราเอล | ชาวัตเซเล็ต ดรอร์ | 19 | เทลอาวีฟ |
|  มอนติคาร์โล | เอลิซาเบธ โชวิสกี้ | 18 | มอนติคาร์โล |
|  นอร์เวย์ | ซินโนว์ กุลแบรนด์เซน | 23 | ออสโล |
|  สวีเดน | อินกริด โยแฮนส์สัน | 18 | สต็อกโฮล์ม |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | โอเด็ตต์ มิเชล | 19 | ซูริก |
|  สหรัฐ | แมรี เคมป์ กริฟฟิน | 23 | ลอสแอนเจลีส |
เพิ่มเติม > เข้าประกวดไม่สำเร็จ

ออสเตรีย - ลอค์ เฟลเกอร์ (ขาดผู้สนับสนุน)
เบลเยียม - เซเปีย เดเจเฮต์ (เข้าประกวดมิสยุโรป)
ไอร์แลนด์ - แมรี เมอร์ฟี (ป่วย)
อิตาลี - มาร์เซลลา มารีอานี† (ถูกเชิญชวนไปแสดงภาพยนตร์)
เลบานอน - ฮาเนีย เบย์ดุน (ขาดผู้สนับสนุน)
เปลี่ยนตัว

อียิปต์ - แอนทีกอนี คอสตันดา (ไม่สามารถเข้าประกวดด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ ไมชีมารีนา "มารีนา" ปาปาเอเลีย เข้าประกวดแทน)
ฝรั่งเศส - ซิลลีเวียน คาร์เพนเตอร์ (ตัดสินใจแต่งงาน)
แหล่งข้อมูลอื่น

Miss World official website
Countries and territories which sent delegates and results for Miss World 1953
ประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2566

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2566 (ค.ศ. 2023) ในประเทศญี่ปุ่น
ผู้นำ

จักรพรรดิ: สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ
นายกรัฐมนตรี: ฟูมิโอะ คิชิดะ (พรรคจิมินโต)
เลขาธิการคณะรัฐมนตรี: ฮิโรกาซุ มัตสึโนะ
ประธานศาลฎีกา: ซาบูโอะ ทาคุระ
ประธานสภาผู้แทนราษฎร: ทาดาโมริ โอชิมา
ประธานราชมนตรีสภา: อากิโกะ ซันโต
ผู้นำ > ผู้ว่าราชการจังหวัด

จังหวัดไอจิ: ฮิเดอากิ โอมูระ
จังหวัดอากิตะ: โนริฮิซะ ซาตาเกะ
จังหวัดอาโอโมริ: ชิงโงะ มิมูระ
จังหวัดชิบะ: โทชิฮิโตะ คูมาไง
จังหวัดเอฮิเมะ: โทกิฮิโระ นากามูระ
จังหวัดฟูกูอิ: ทัตสึจิ ซึงิโมโตะ
จังหวัดฟูกูโอกะ: เซทาโร ฮัตโตริ
จังหวัดฟูกูชิมะ: มาซาโอะ อุจิโบริ
จังหวัดกิฟุ: ฮาจิเมะ ฟูรูตะ
จังหวัดกุมมะ: อิจิตะ ยามาโมโตะ
จังหวัดฮิโรชิมะ: ฮิเดฮิโกะ ยูซากิ
จังหวัดฮกไกโด: นาโอมิจิ ซูซูกิ
จังหวัดเฮียวโงะ: โมโทฮิโกะ ไซโตะ
จังหวัดอิบารากิ: คาซูฮิโกะ โออิงาวะ
จังหวัดอิชิกาวะ: มาซาโนริ ทานิโมโตะ
จังหวัดอิวาเตะ: ทากูยะ ทัซโซะ
จังหวัดคางาวะ: เคย์โซ ฮามาดะ
จังหวัดคาโงชิมะ: โคอิจิ ชิโอตะ
จังหวัดคานางาวะ: ยูจิ คูโรอิวะ
จังหวัดคูมาโมโตะ: อิคูโอะ คาบาชิมะ
จังหวัดโคจิ: เซจิ ฮามาดะ
จังหวัดเกียวโต: ทาคาโตชิ นิชิวากิ
จังหวัดมิเอะ: เอเกะ ซึซึกิ
จังหวัดมิยางิ: โยชิฮิโระ มูราอิ
จังหวัดมิยาซากิ: ชุนจิ โคโนะ
จังหวัดนางาโนะ: ชูอิจิ อาเบะ
จังหวัดนางาซากิ: โฮโดะ นากามูระ
จังหวัดนาระ: โชโงะ อาราอิ
จังหวัดนีงาตะ: ฮิเดโยะ ฮานาซึมิ
จังหวัดโออิตะ: คัตสึซาดะ ฮิโรเซะ
จังหวัดโอกายามะ: รีวตะ อิบารางิ
จังหวัดโอกินาวะ: เดนนี ทามากิ
จังหวัดโอซากะ: อิชิโร มัตสึอิ
จังหวัดซางะ: โยชิโนริ ยามางูจิ
จังหวัดไซตามะ: โมโตฮิโระ โอโนะ
จังหวัดชิงะ: ไทโซ มิกาซูกิ
จังหวัดชิมาเนะ: ทัตสึยะ มารุยามะ
จังหวัดชิซูโอกะ: เฮตะ คาวาคัตสึ
จังหวัดโทจิงิ: โทมิกาซุ ฟูกูดะ
จังหวัดโทกูชิมะ: คามง อีซูมิ
มหานครโตเกียว: ยูริโกะ โคอิเกะ
จังหวัดทตโตริ: ชินจิ ฮิราอิ
จังหวัดโทยามะ: ฮาติโระ นิตตะ
จังหวัดวากายามะ: โยชิโนบุ นิซากะ
จังหวัดยามางาตะ: มิเอโกะ โยชิมูระ
จังหวัดยามางูจิ: สึงูมาสะ มูราโอกะ
จังหวัดยามานาชิ: โคทาโระ นางาซากิ
เหตุการณ์ > มกราคม

1 มกราคม - 28 มีนาคม - จากรายงานยืนยันอย่างเป็นทางการของ กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง มีฟาร์มปศุสัตว์อย่างน้อย 56 แห่งเป็นไข้หวัดนก เป็นผลจากการตรวจหาเชื้อ H5N1 จากซากสัตว์ทั่วประเทศ และไก่ 9.9 ล้านตัวถูกกำจัดโดยทางการ (กองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น)
13 มกราคม - ตามที่กระทรวงยุติธรรมและกระทรวงสาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการอัยการญี่ปุ่นฟ้องเท็ตสึยะ ยามากามิเป็นผู้ต้องสงสัย ในการลอบสังหารชินโซ อาเบะ อดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ชินโซ อาเบะ ซึ่งถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 ที่เมืองนาระ
19 มกราคม - ตามรายงานที่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียวและมหาวิทยาลัยการแพทย์และทันตกรรมโตเกียวจะถูกรวมเข้าด้วยกัน ภายใต้ชื่อใหม่คือ มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สถาบันโตเกียวซึ่งจะเริ่มดำเนินการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024
20 มกราคม - ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นรายงานว่าภาวะเงินเฟ้อในญี่ปุ่น เพิ่มขึ้น 4.0% ในเดือนธันวาคม ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นสูงสุดเป็นประวัติการณ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981
22 มกราคม; มีผู้เสียชีวิต 4 คน และอีก 3 คนเสียชีวิตในเหตุเพลิงไหม้อพาร์ตเมนต์ในโกเบ