stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเซอร์ไบจานคัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

List of Azerbaijan Cup winners (RSSF)
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศอาเซอร์ไบจาน |
| --- | --- |
ลีก:  พรีเมียร์ลีก  เฟิสต์ดิวิชัน  ลีกภูมิภาค  ลีกสมัครเล่น  ลีกหญิง (ยุบ)  ระบบลีกฟุตบอลอาเซอร์ไบจาน 
ถ้วย:  อาเซอร์ไบจานคัพ  อาเซอร์ไบจานซูเปอร์คัพ 
ทีมชาติ:  ชาย U-23  U-21  U-20  U-19  U-18  U-17  หญิง U-17  ฟุตซอล  ชายหาด 
รายชื่อ:  สโมสร  สนาม  ผู้เล่นชาวต่างชาติในพรีเมียร์ลีก 
รางวัล:  นักฟุตบอลแห่งปี 
สมาคมสหพันธ์ฟุตบอลอาเซอร์ไบจาน
| ด ค กฟุตบอลคัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยอรมนีตะวันออก  ยูโกสลาเวีย  สหภาพโซเวียต 
ไม่รับรอง:  นครรัฐวาติกัน
เจษฎ์ โทณะวณิก

เจษฎ์ โทณะวณิก เป็นนักวิชาการทางกฎหมาย ประธานหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย กรรมการในคณะกรรมการการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค กรรมการบริหารความเสี่ยง บริษัท สหมิตรถังแก๊ส จำกัด (มหาชน)
และพิธีกรรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับประเด็นทางบ้านเมือง สังคม
เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นลูกครึ่งไทย-เอลซัลวาดอร์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  จบการศึกษาระดับปริญญาโทและเอกจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา
เป็นที่รู้จักจากการมักให้ความเห็นเกี่ยวกับประเด็นกฎหมายที่เกี่ยวกับบ้านเมืองตามสื่อต่าง ๆ
กฎหมายมโนทัย-เจษฎ์ แอนด์ แอสโซสิเอทส์  สถานภาพสมรสแล้ว มีบุตรสองคน ชื่อกษิดิศและกษิณา กิจกรรมยามว่างชอบเดินป่าและขี่จักรยานเสือภูเขา ชื่นชอบการอ่านนิยายกำลังภายในของกิมย้ง และเคยได้รับรางวัล "เปรียว อวอร์ด 2005" ในฐานะที่เป็นบุคคลที่ประสบความสำเร็จในชีวิตการงาน และเป็นที่รู้จักของสังคม
หลังเหตุการณ์รัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 เจษฎ์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เจษฎ์ โทณะวณิก ได้รับการแต่งตั้งจาก คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) ให้เป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ กรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ
เนกิมะ

เนกิมะ, เนกิมะ!, Negima, Negima!, ネギま ฯลฯ อาจหมายถึง
คุณครูจอมเวท เนกิมะ! (Negima! Magister Negi Magi), มังงะโดย เค็ง อะกะมะสึ (Ken Akamatsu)
เนกิมะ!? (Negima!?), อนิเมะ สร้างจากมังงะข้างต้น ฉายเมื่อ พ.ศ. 2549
คุณครูจอมเวท เนกิมะ! (Mahō Sensei Negima!), ภาพยนตร์ญี่ปุ่น สร้างจากมังงะและอนิเมะข้างต้น ฉายเมื่อ พ.ศ. 2550
เนกิ สปริงฟิลด์ (Negi Springfield), ตัวละครเอกในมังงะ อนิเมะ และภาพยนตร์ข้างต้น
เนะงิปะ! (Negipa!), สมุดภาพจากมังงะข้างต้น
ดูเพิ่ม

หมวดหมู่:คุณครูจอมเวท เนกิมะ!
เปราะทอง

| เปราะทอง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Zingiberaceae
สกุล:: Cornukaempferia
สปีชีส์:: C.  aurentifolia
ชื่อทวินาม
 Cornukaempferia aurentifolia 

เปราะทอง หรือว่านเปราะทอง ชื่อวิทยาศาสตร์:  Cornukaempferia aurentifolia อยู่ในวงศ์ขิง เป็นไม้ล้มลุก เหง้าเล็ก แกนกลางสีเหลือง มีแขนงย่อย ใบเดี่ยว มี 2-3 ใบ มีรอยประเป็นสีเงินระหว่างเส้นแขนงใบ ด้านล่างสีม่วงเข้ม ช่อดอกสั้น แทรกขึ้นมาระหว่างใบ ใบ 2-3 ใบออกสลับกันในแนวทแยง อยู่เหนือดินเล็กน้อย มีเกสรตัวผู้เป็นหมัน ลักษณะคล้ายกลีบดอก กลีบกลางขนาดใหญ่สุดเรียกกลีบปาก เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย
เปราะป่า

| เปราะป่า |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Zingiberaceae
วงศ์ย่อย:: Zingiberoideae
เผ่า:: Kaempferia
สกุล:: Kaempferia
สปีชีส์:: K.  marginata
ชื่อทวินาม
Kaempferia marginata 

เปราะป่า ชื่อวิทยาศาสตร์: Kaempferia marginata Carey เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Zingiberaceae ชื่ออื่นๆ ตูบหมูบ (อุบลราชธานี) เปราะเถื่อน (ปราจีนบุรี) เปราะเขา เป็นพืชล้มลุก เหง้าสั้น  ขนาดเล็ก เหง้าหลักทรงกลม สีน้ำตาล ที่ผิวมีรอยข้อปล้องชัดเจน ออกรากจากเหง้าหลักเป็นเส้นกลมยาว เหง้าใต้ดิน มีกลิ่นหอม รสเผ็ดจัด
เปราะป่าเป็นพืชสมุนไพร ตำรายาไทยใช้ เหง้าใต้ดิน แก้ไข้ แก้หวัด แก้กำเดา ขับลมในลำไส้ ตำผสมกับหัวหอม สุมกระหม่อมเด็ก แก้หวัด แก้กำเดา ทางภาคอีสาน ใช้ เหง้าใต้ดิน ตำพอก แก้อาการอักเสบ เนื่องจากแมลงสัตว์ กัดต่อย หรือผสมใบหนาดใหญ่ ต้มน้ำดื่ม แก้อัมพาต ทางจังหวัดมุกดาหารใช้เข้าตำรับยาอายุวัฒนะ ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ หัว มีกลิ่นหอม รสร้อน ขมจัด ทำลูกประคบ แก้ฟกช้ำ ใช้แก้ไข้ แก้หวัด แก้กำเดา ขับลมในลำไส้
อำเภอแหลมสิงห์

| อำเภอแหลมสิงห์ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Laem Sing
คำขวัญ: เล่นน้ำตกพลิ้ว ชมวิวชายทะเล เที่ยวเตร่ตึกแดง โชว์แสดงโลมา กุ้งปูปลาผลไม้มากมี เสื่อดีบางสระเก้า เกาะนมสาวอ่างกระทิง แหลมสิงห์จันทบูร
แผนที่จังหวัดจันทบุรี เน้นอำเภอแหลมสิงห์
พิกัด: 12°28′54″N 102°4′25″E﻿ / ﻿12.48167°N 102.07361°E﻿ / 12.48167; 102.07361
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: จันทบุรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 190.8 ตร.กม. (73.7 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 29,428 คน
 • ความหนาแน่น: 154.24 คน/ตร.กม. (399.5 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 22130
รหัสภูมิศาสตร์: 2206
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอแหลมสิงห์ เลขที่ 12 หมู่ที่ 2 ตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี 22130
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แหลมสิงห์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอแหลมสิงห์ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าใหม่และอำเภอเมืองจันทบุรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอขลุง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอขลุงและอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอ่าวไทย
ที่มาของชื่อ

ที่มาของชื่อ "แหลมสิงห์" มาจากหินธรรมชาติที่มีรูปลักษณะคล้ายกับสิงโตหมอบ 2 ตัวที่ปากอ่าวแหลมสิงห์ แต่ปัจจุบันเหลือเพียงตัวเพราะถูกทำลายไปในเหตุวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112
ตำนานสิงโตที่แหลมสิงห์

คำโบราณปรัมปราเล่าว่าเมื่อก่อนนี้ไม่มีสิงโตคู่นี้  แต่กล่าวกันว่าบนเขาแหลมสิงห์มีสิงโตจริง ๆ อยู่คู่หนึ่ง (ซึ่งอาจจะนำเข้ามาจากอินเดีย หรือ แอฟริกา) สิงโตตัวผู้ตัวเมียคู่นี้ไปไหนด้วยกันเสมอและลงมาอาบน้ำทะเลด้วยกันทุกวัน 
ต่อมาฝรั่งเศสพวกหนึ่งคอยดักทำร้ายสิงโตคู่นี้ โดยใช้วัตถุระเบิดชนิดหนึ่ง สิงโตตัวหนึ่งถึงแก่ความตาย อีกตัวหนึ่งวิ่งหนีลงทะเลทัน ตัวที่หนีลงทะเลไปนั้น เมื่อตายในน้ำแล้วก็มากลายรูปเป็นสิงโตศิลายืนหยัดอยู่ริมทะเล ส่วนตัวที่ถูกยิงตายอยู่ที่ริมฝั่งทะเล ส่วนตัวที่ถูกยิงตายอยู่ที่ริมฝั่งทะเล เหลือเพียงแต่ซากหินปรักหักพังยืนข้างศิลาตัวใหญ่ พอจะจับสังเกตเป็นเค้าโครงได้ มีแววเป็นรูปสิงโตได้บ้าง (คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุฯ 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542. ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น: ความเป็นมาของอำเภอสำคัญในประวัติศาสตร์ภาคตะวันออก และ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. หน้า 58-59)
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอแหลมสิงห์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ปากน้ำแหลมสิงห์ | Pak Nam Laem Sing | 16 | 8,644 |
| 2. | เกาะเปริด [เกาะ-เปฺริด] | Ko Proet | 7 | 3,030 |
| 3. | หนองชิ่ม | Nong Chim | 10 | 5,092 |
| 4. | พลิ้ว | Phlio | 12 | 5,461 |
| 5. | คลองน้ำเค็ม | Khlong Nam Khem | 6 | 1,533 |
| 6. | บางสระเก้า | Bang Sa Kao | 5 | 2,134 |
| 7. | บางกะไชย | Bang Kachai | 9 | 3,784 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแหลมสิงห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลพลิ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลิ้วและตำบลคลองน้ำเค็มทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะเปริด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะเปริดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองชิ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองชิ่มทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางสระเก้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางสระเก้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางกะไชย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกะไชยทั้งตำบล
สถานที่ท่องเที่ยว > คุกขี้ไก่

สร้างเมื่อ พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) อยู่บริเวณแหลมสิงห์ ก่อนถึงท่าเทียบเรือ 1 กิโลเมตร เมื่อฝรั่งเศสได้เข้ายึดจันทบุรีในกรณีพิพาทกันด้วยเรื่องดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ระหว่างนั้นฝรั่งเศสได้ยกกองทหารเข้าสู่เมืองจันทบุรีประมาณ 600 คน แยกกันอยู่สองแห่ง แห่งแรกตั้งอยู่ที่เมืองจันทบุรีบริเวณที่เป็นค่ายทหารในปัจจุบัน อีกแห่งตั้งอยู่ที่ปากน้ำแหลมสิงห์ ฝรั่งเศสได้สร้างคุกขี้ไก่เพื่อใช้กักขังคนไทยที่ต่อต้านฝรั่งเศส มีลักษณะเป็นหอสี่เหลี่ยม หลังคาโปร่ง เล่ากันว่าเป็นคุกที่ทรมานมาก  เพราะชั้นบนใช้เป็นที่เลี้ยงไก่  ซึ่งจะถ่ายมูลราดศีรษะนักโทษที่ถูกคุมขัง
สถานที่ท่องเที่ยว > อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว

ตั้งอยู่ในเขตเขาสระบาป อำเภอแหลมสิงห์ ระยะทาง 17 กิโลเมตรจากตัวเมือง มีเนื้อที่ทั้งหมด 84,063 ไร่  สภาพโดยทั่วไปเป็นป่าดิบชื้น มี 3 ชั้น จากทางขึ้นไป 200 เมตร มีอลงกรณ์เจดีย์ทางขวามือ เป็นเจดีย์ศิลาแลง รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้พระยาจันทบุรีเป็นแม่กองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2419 นอกจากนี้แล้วบริเวณใกล้ ๆ กัน ยังมีพีระมิดอีกแห่งหนึ่ง ชื่อ "ปิรามิดพระนางเรือล่ม" หรือ "สถูปพระนางเรือล่ม" เป็นที่บรรจุพระอังคารของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ (พระนางเรือล่ม) ซึ่งเคยเสด็จประพาสน้ำตกพลิ้วเมื่อ พ.ศ. 2417 และที่อุทยานแห่งชาตินี้ยังมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อีกมากมาย
สถานที่ท่องเที่ยว > โอเอซีส ซีเวิลด์

ฟาร์มเลี้ยงโลมาและสถานที่จัดแสดงโลมาที่มีชื่อเสียงของอำเภอแหลมสิงห์และเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากคนทั่วประเทศ
ชายหาดแหลมสิงห์
บรรยากาศที่ร่มรื่นของตัวอำเภอแหลมสิงห์
เจษฎา พั่วนะคุณมี

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เจษฎา พั่วนะคุณมี
วันเกิด:   (1982-02-15) 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 (42 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดมหาสารคาม, ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.71 m (5 ft 7 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี
หมายเลข:  10
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2007– |  โอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี |  76 |  (11) |
ทีมชาติ‡
| 2004 |  ไทย |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ เมษายน 13, 2010 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ เมษายน 18, 2010
เจษฎา พั่วนะคุณมี เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เจษฎา พั่วนะคุณมี ข้อมูลจาก National-Football-Teams.com
สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์

| พลเอกสนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว. |
| --- | --- |

แม่ทัพภาคที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 13 ตุลาคม พ.ศ. 2498 – 31 ธันวาคม พ.ศ. 2499
ก่อนหน้า: พลโท ครวญ สุทธานินทร์
ถัดไป: พลโท หลวงสวัสดิ์ฤทธิรณ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: สนิท ไทยานนท์ 24 มีนาคม พ.ศ. 2448 ตำบลบ้านแหลม อำเภอบ้านปรก เมืองสมุทรสงคราม ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 (64 ปี) โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า อำเภอพญาไท จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
คู่สมรส: กลิ่นผกา จารุโยธิน
บุพการี: พระภักดีสมบัติ (สิงห์โต ไทยานนท์) (บิดา) ยิ้ม ภักดีสมบัติ (มารดา)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนนายร้อยทหารบก โรงเรียนเสนาธิการทหารบก วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
อาชีพ: ทหารบก
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด:  กองทัพบกไทย  กองทัพไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2468 – พ.ศ. 2508
ยศ:  พลเอก  นายกองเอก
บังคับบัญชา: กองทัพภาคที่ 2
ผ่านศึก: กรณีพิพาทอินโดจีน สงครามมหาเอเชียบูรพา

พลเอก สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ หรือ ขุนสนิทยุทธการ (24 มีนาคม พ.ศ. 2448 – 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) เป็นนายทหารชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น รองผู้บัญชาการทหารบก เสนาธิการทหารบก เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบก และแม่ทัพภาคที่ 2
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

พลเอก สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2447 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2448)  ที่ตำบลบ้านแหลม อำเภอบ้านปรก เมืองสมุทรสงคราม เป็นบุตรของอำมาตย์ตรี พระภักดีสมบัติ (สิงห์โต ไทยานนท์) กับยิ้ม ภักดีสมบัติ (สกุลเดิม ลัดดากลม) มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน
พลเอก สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ สมรสกับกลิ่นผกา ไทยานนท์ (สกุลเดิม จารุโยธิน) ธิดาของเลื่อน จารุโยธิน กับหม่อมหลวงใหญ่ จารุโยธิน แต่ไม่มีบุตรธิดาด้วยกัน
ประวัติ > การศึกษา

พลเอก สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก สอบไล่ได้ชั้นมัธยมปีที่ 2 ในปี พ.ศ. 2467 และได้สำเร็จการศึกษาหลังรับราชการ ดังนี้
พ.ศ. 2477 – โรงเรียนเสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2502 – วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 3
การทำงาน

พลเอก สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ เริ่มรับราชการที่กองทัพบก ในเหล่าทหารราบ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น
การทำงาน > การรับราชการที่สำคัญ

พ.ศ. 2493 : จเรทหารราบ และรองผู้บังคับการจังหวัดทหารบกลพบุรี
พ.ศ. 2495 : เสนาธิการกองทัพที่ 3
พ.ศ. 2497 : รองแม่ทัพกองทัพที่ 3 และรองผู้บัญชาการภาคทหารบกที่ 3
พ.ศ. 2498 : แม่ทัพกองทัพที่ 2 และผู้บัญชาการภาคทหารบกที่ 2
พ.ศ. 2500 : เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบก
พ.ศ. 2503 : รองเสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2504 : รองเสนาธิการทหาร
พ.ศ. 2506 : เสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2507 : รองผู้บัญชาการทหารบก
การทำงาน > ตำแหน่งทางการเมือง

พ.ศ. 2500 : สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 2
พ.ศ. 2502 : สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ
การทำงาน > ราชการพิเศษ

พ.ศ. 2500 : ประดับเครื่องหมายแสดงความสามารถพิเศษของทหารพลร่มของกองทัพบก
พ.ศ. 2500 : รองประธานกรรมการพิจารณาจัดตั้งกองอำนวยการป้องกันการแทรกซึมของคอมมิวนิสต์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
พ.ศ. 2504 : กรรมการสภาการศึกษาแห่งชาติ
พ.ศ. 2505 : รองผู้อำนวยการดับเพลิง เขตหลังสำหรับศาลาว่าการกระทรวงกลาโหม
พ.ศ. 2506 : ร่วมเดินทางไปปฏิบัติราชการกับเสนาธิการทหารบก เนื่องจากไปตรวจราชการกับนายกรัฐมนตรี
พ.ศ. 2507 : กรรมการสภาการศึกษาแห่งชาติ อีกวาระหนึ่ง
พ.ศ. 2507 : หัวหน้าคณะทูตไปเยี่ยมสาธารณรัฐจีน สาธารณรัฐเกาหลี และประเทศญี่ปุ่น
พ.ศ. 2507 : ประดับเครื่องหมายพลร่มกิตติมศักดิ์ของสาธารณรัฐจีน
พ.ศ. 2507 : กรรมการต่อต้านการแทรกซึมของคอมมิวนิสต์ในราชอาณาจักรลาว
พ.ศ. 2507 : กรรมการสภาความมั่นคงแห่งชาติ
พ.ศ. 2507 : นายทหารพิเศษประจำกรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์
การทำงาน > ราชการสงครามและชีวิตหลังเกษียณ

พลเอก สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ เคยไปราชการสงครามในสนาม กรณีพิพาทอินโดจีน ในคราวพิพาทกับอินโดจีนฝรั่งเศส ในกรณีเรียกร้องดินแดนคืนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2483 – พ.ศ. 2484 และเคยไปราชการในสนาม ในกรณีฉุกเฉินกรณีคราวสงครามมหาเอเชียบูรพา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2485 – พ.ศ. 2489
พลเอก สนิท เกษียณอายุราชการเป็นนายทหารพ้นราชการ สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2508
โดยหลังเกษียณได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ ธนาคารเอเชีย เพื่ออุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม จำกัด จนถึงแก่อนิจกรรม
ถึงแก่อนิจกรรม

พลเอก สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เวลา 20.50 น. ด้วยโรคหัวใจวาย ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า สิริอายุได้ 64 ปี 99 วัน มีการสวดพระอภิธรรมศพที่ศาลาวัดโสมนัสวิหาร และงานพระราชทานเพลิงศพมีขึ้นที่เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เกียรติยศ > ยศทหาร

10 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 – นักเรียนทำการนายร้อย
12 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – นายร้อยตรี
5 เมษายน พ.ศ. 2472 – นายร้อยโท
1 เมษายน พ.ศ. 2477 – นายร้อยเอก
1 เมษายน พ.ศ. 2481 – เป็นนายพันตรี
1 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 – นายพันโท
1 เมษายน พ.ศ. 2488 – พันเอก
1 มกราคม พ.ศ. 2494 – พลตรี
1 มกราคม พ.ศ. 2499 – พลโท
1 ตุลาคม พ.ศ. 2504 – พลเอก
เกียรติยศ > ยศกองอาสารักษาดินแดน

28 มกราคม พ.ศ. 2507 – นายกองเอก
เกียรติยศ > บรรดาศักดิ์

18 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 – เป็นขุนสนิทยุทธการ ถือศักดินา 600
21 มกราคม พ.ศ. 2485 – ลาออกจากบรรดาศักดิ์
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พลเอก สนิท สนิทยุทธการ ไทยานนท์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2505 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2507 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2486 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2477 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2486 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2507 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2489 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 3 (อ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2497 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2509 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
พ.ศ. 2500 –  เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
เกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เบลเยียม :
พ.ศ. 2507 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอลที่ 2 ชั้นที่ 1
ไต้หวัน :
พ.ศ. 2507 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เมฆและธวัช ชั้นที่ 2
เวียดนามใต้ :
พ.ศ. 2507 –  เครื่องอิสริยาภรณ์กิม กานห์ ชั้นที่ 1
สวีเดน :
พ.ศ. 2508 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาบ ชั้นที่ 1
เจ้าหญิงราเซนดรานูรู

| ราเซนดรานูรู |
| --- | --- |

ประสูติ: ค.ศ. 1860 อาณาจักรมาดากัสการ์
สิ้นพระชนม์: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 แอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศส
พระสวามี: อาดรีอานาลี
พระบุตร: เจ้าชายรากาตูเมนา เจ้าหญิงราซูเฮรีนา เจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา
ราชวงศ์: ฮูฟา
พระบิดา: อันดรีอันซีมีอานาตรา
พระมารดา: เจ้าหญิงราเกตากา
เจ้าหญิงราเซนดรานูรู (อักษรโรมัน: Rasendranoro; ค.ศ. 1860 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901) เป็นเจ้าหญิงแห่งมาดากัสการ์ เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของมาดากัสการ์ หลังจากมาดากัสการ์ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส พระองค์เสด็จลี้ภัยในดินแดนของฝรั่งเศส และดำรงพระชนม์ในบั้นปลาย ณ อาณานิคมแอลจีเรียของฝรั่งเศส
พระประวัติ

เจ้าหญิงราเซนดรานูรู เป็นพระธิดาพระองค์หนึ่งจากทั้งหมดเก้าพระองค์ของเจ้าหญิงราเกตากา (Raketaka) กับพระภัสดานามอันดรีอันซีมีอานาตรา (Andriantsimianatra) ซึ่งเป็นพระประยูรญาติ พระชนนีเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวที่ยังทรงพระชนม์ของพระเจ้าราดามาที่ 1 เจ้าหญิงราเซนดรานูรูเป็นพระเชษฐภคินีของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 หลังพระขนิษฐภคินีเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติ เจ้าหญิงราเซนดรานูรูจึงย้ายไปประทับ ณ พระตำหนักภายในพระราชวังอันตานานาริโว
เจ้าหญิงราเซนดรานูรูเสกสมรสกับอันดรีอานาลี (Andrianaly) ซึ่งเป็นชายผู้ดี ใน ค.ศ. 1881 ประสูติการพระบุตรสามพระองค์คือ เจ้าชายรากาตูเมนา (Rakatomena), เจ้าหญิงราซูเฮรีนา (Rasoherina) และเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา (Razafinandriamanitra)
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 หลังระบอบกษัตริย์ของมาดากัสการ์ถูกยกเลิก และแทนที่ด้วยการปกครองของเจ้าอาณานิคมประเทศฝรั่งเศส เจ้าหญิงราเซนดรานูรู พร้อมด้วยเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา พระธิดา และเจ้าหญิงรามาซินดราซานา พระมาตุจฉา ทรงลี้ภัยออกจากพระราชวังไปประทับร่วมกับสมเด็จพระราชินีนาถ ณ โตมาซีนา (Toamasina) ต่อมาเจ้านายทั้งหมดเสด็จลงเรือ "ลาปีรุส" (La Peyrouse) ลี้ภัยไปเกาะเรอูว์นียง เมื่อประทับอยู่โรงแรมยุโรป (Hotel de l'Europe) ในแซ็ง-เดอนีได้ไม่นานนัก เจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา พระธิดา ก็มีพระประสูติการ และสิ้นพระชนม์ลงจากพระอาการแทรกซ้อนหลังจากนั้นไม่กี่วัน หนึ่งเดือนต่อมาได้ตามเสด็จสมเด็จพระราชินีนาถและพระราชวงศ์ ไปประทับ ณ เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัว (Madame de Villentroy) ใกล้สถานที่ราชการของฝรั่งเศส พระองค์ดำรงพระชนม์ชีพที่นั่นได้สองปี ก็ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสส่งไปประทับที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส และหลังจากนั้นไม่กี่เดือน สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าพระราชวงศ์ก็ถูกส่งไปประทับในวิลลาในเมืองแอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศส
เทศบาลตำบลท่ายาง

เทศบาลตำบลท่ายาง สามารถหมายถึง
เทศบาลตำบลท่ายาง จังหวัดชุมพร
เทศบาลตำบลท่ายาง จังหวัดนครศรีธรรมราช
เทศบาลตำบลท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี
เตียวโป้ (เฉียว เม่า)

บทความนี้เกี่ยวกับขุนศึกและเจ้าเมืองตองกุ๋น สำหรับน้องชายของเตียวก๊กผู้นำกบฏโพกผ้าเหลือง ดูที่ เตียวโป้ (จาง เป่า)
เตียวโป้ (จีน: 橋瑁,? — ค.ศ. 190) ตัวละครที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นเจ้าเมืองตองกุ๋น เป็นหลานของเกียวก๊กโล จึงมีศักดิ์เป็นญาติกับสองสาวงามแห่งกังตั๋ง คือ ไต้เกี้ยว และเสียวเกี้ยว
เตียวโป้ได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับอ้วนเสี้ยว และเจ้าเมืองอื่น ๆ อีก 16 เมืองในศึกปราบตั๋งโต๊ะ เมื่อ ค.ศ. 190 แต่เพราะขาดความสามัคคีทำให้กองทัพพันธมิตรต้องสลายตัวไป
เตียวโป้เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 191 ระหว่างทำสงครามกับเล่าต้าย
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
อินเบก

ขุนนางและบัณฑิตของรัฐจ๊กก๊ก
| อินเบก (อิ่น มั่ว) |
| --- | --- |
尹默

ที่ปรึกษาราชวัง (太中大夫 ไท่จงต้าฟู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 234 (234) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
ขุนนางผู้ประกอบพิธีบวงสรวงประจำกองทัพ (軍祭酒 จฺวินจี้จิ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 227 (227) – ค.ศ. 234 (234)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้ารัฐบาล: จูกัดเหลียง
ขุนนางผู้เสนอและทัดทาน (諫議大夫 เจี้ยนอี้ต้าฟู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 223 (223) – ค.ศ. 227 (227)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้ารัฐบาล: จูกัดเหลียง
สารถีประจำองค์รัชทายาท (太子僕 ไท่จื่อผู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 221 (221) – ค.ศ. 223 (223)
กษัตริย์: เล่าเสี้ยน
หัวหน้ารัฐบาล: จูกัดเหลียง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บุตร: อิ่น จง
อาชีพ: ขุนนาง, บัณฑิต
ชื่อรอง: ซือเฉียน (思潛)

อินเบก หรือ อินเบด (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 200– ค.ศ. 234) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า อิ่น มั่ว (จีน: 尹默; พินอิน: Yǐn Mò) ชื่อรอง ซือเฉียน (จีน: 思潛; พินอิน: Sīqián) เป็นบัณฑิตในลัทธิขงจื๊อและขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน