stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไฟลามทุ่ง

| ไฟลามทุ่ง |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Ignis sacer, holy fire, St. Anthony's fire

ใบหน้าของผู้ป่วยโรคไฟลามทุ่ง
การออกเสียง: erysipelas (/ɛrɪˈsɪpələs/) 
สาขาวิชา: ตัจวิทยา, โรคติดเชื้อ
ไฟลามทุ่ง (อังกฤษ: erysipelas) เป็นการติดเชื้อทางผิวหนังชั้นหนังแท้ชั้นบนและหลอดน้ำเหลือง ทำให้เกิดเป็นผื่นแดงบวมบริเวณใบหน้า แขนและขา ร่วมกับมีไข้สูง หนาวสั่น อ่อนเพลีย ปวดศีรษะและอาเจียน โดยทั่วไปโรคไฟลามทุ่งเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Streptococcus ชนิด group A มีลักษณะคล้ายโรคผิวหนังอักเสบ แต่ต่างกันที่ผิวหนังอักเสบจะติดเชื้อในชั้นหนังแท้และเนื้อเยื่อใต้หนัง
การวินิจฉัยโรคไฟลามทุ่งมักใช้การซักประวัติและตรวจร่างกาย การรักษามักให้ทานยาเพนิซิลลิน คลินดามัยซินหรืออิริโทรมัยซิน เป็นเวลา 7-14 วัน หากอาการไม่ดีขึ้น แพทย์อาจให้ยาทางผิวหนัง ร่วมกับการดูแลด้านอื่น เช่น รักษาความสะอาด รับประทานยาแก้ปวด ประคบเย็น เป็นต้น
ไฟนอลแฟนตาซี II

| ไฟนอลแฟนตาซี II |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: สแควร์
ผู้จัดจำหน่าย: สแควร์
กำกับ: ฮิโรโนบุ ซากางูจิ
อำนวยการผลิต: มาซาฟูมิ มิยาโมโตะ
ออกแบบ:   ฮิโรมิจิ ทานากะ  อากิโตชิ คาวาซุ  โคอิจิ อิชิอิ 
โปรแกรมเมอร์: นอซีร์ เจเบลลี
ศิลปิน: โยชิตากะ อามาโนะ
เขียนบท:   ฮิโรโนบุ ซากางูจิ  เค็นจิ เทราดะ 
แต่งเพลง: โนบูโอะ อูเอมัตสึ
ชุด: ไฟนอลแฟนตาซี
เครื่องเล่น:  แฟมิคอม    วอนเดอร์สวอนคัลเลอร์  เพลย์สเตชัน  เกมบอยอัดวานซ์  i-mode  EZweb  เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล  ไอโอเอส  แอนดรอยด์  ไมโครซอฟท์ วินโดวส์  
วางจำหน่าย:  17 ธันวาคม ค.ศ. 1988    แฟมิคอม  JP: 17 ธันวาคม ค.ศ. 1988  วอนเดอร์สวอนคัลเลอร์  JP: 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2001  เพลย์สเตชัน  JP: 31 ตุลาคม ค.ศ. 2002 EU: 14 มีนาคม ค.ศ. 2003 NA: 8 เมษายน ค.ศ. 2003  เกมบอยอัดวานซ์  JP: 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 AU: 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 NA: 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 EU: 3 ธันวาคม ค.ศ. 2004  i-mode  JP: 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005  EZweb  JP: 15 ธันวาคม ค.ศ. 2005  Yahoo!  JP: 1 ธันวาคม ค.ศ. 2006  PlayStation Portable  JP: 7 มิถุนายน ค.ศ. 2007 NA: 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 EU: 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008  ไอโอเอส  ทั่วโลก: 25 กุมาพันธ์ ค.ศ. 2010  แอนดรอยด์  ทั่วโลก: 21 ธันวาคม ค.ศ. 2012  Pixel Remaster  ไอโอเอส, แอนดรอยด์, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์  ทั่วโลก: 28 กรกฎาคม ค.ศ.. 2021  
แนว: ตามบทบาท
รูปแบบ: เดี่ยว
ไฟนอลแฟนตาซี II (ญี่ปุ่น: ファイナルファンタジーII; โรมาจิ: Fainaru Fantajī Tsū; อังกฤษ: Final Fantasy II) เป็น วิดีโอเกมอาร์พีจี ผลิตโดยบริษัทสแควร์ (ปัจจุบันคือ สแควร์เอนิกซ์) ลงให้แก่เครื่องเล่นเกมแฟมิคอม ของบริษัทนินเทนโด เป็นครั้งแรกที่ตัวละครของเกมซีรี่นี้ ถูกกำหนดให้มีชื่อและเรื่องราวความเป็นมาเป็นของตนเอง และยังมีเนื้อเรื่องมากมายที่ต้องสลับตัวเพื่อนในกลุ่มอยู่ตลอดเวลา ทำให้ประสบความสำเร็จในยุคนั้น นอกจากนี้ยังเป็นการปรากฏตัวของตัวละครประจำซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซีอย่าง ซิด และ โจโคโบะ อีกด้วยต่อมาจึงได้มีการรีเมคใหม่มาลงเครื่องเกมบอยแอดวานซ์ (GBA) คู่กับภาคแรกในชื่อเกม ไฟนอลแฟนตาซี I-II แอดวานซ์ ในปี ค.ศ. 2004 กับค.ศ. 2006 และสำหรับเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล ในค.ศ. 2007 รวมทั้งรุ่นล่าสุดสำหรับระบบวีเวอร์ฌวลคอนโซลในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ระบบเกมส์

ระบบเกมส์ในภาคนี้ยังคงไว้เหมือนใน ไฟนอลแฟนตาซี I ทั้งระบบการซื้อขายอาวุธ เครื่องป้องกัน เวทมนตร์ยังคงได้จากการใช้เงินซื้อเช่นเคย ระบบการต่อสู้ก็ยังผลัดกันโจมตีคนละหนึ่งตากับทางศัตรูเหมือนเดิม สิ่งที่เปลี่ยนไปคือการเพิ่มระดับของตัวละคร ในภาคนี้ได้ตัดเลเวลออกไป แต่ตัวละครจะสามารถพัฒนาได้ด้วยระบบความถนัดแทน โดยถ้าตัวละครกระทำอะไรบ่อยๆ ความถนัดนั้นก็จะเพิ่มขึ้น เช่นถ้าใช้ดาบบ่อยๆ ความสามารถในการใช้ดาบก็จะเพิ่ม ถ้าใช้เวทมนตร์บ่อยๆ ค่าจิตใจก็จะเพิ่ม (ซึ่งต่อมาระบบนี้ได้ถูกนำไปใช้ในเกมส์ตระกูลซาก้าฟรอนเทียร์ในเวลาต่อมา)
คำตอบรับ

รายงานจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสแควร์ เกมฉบับแฟมิคอมขายได้ 800,000 ฉบับ ณ วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 ทั้งเกมนี้กับรุ่นที่เผยแพร่ใหม่ขายไป 1.28 ล้านฉบับทั่วโลก ในจำนวนนี้มี 1.08 ล้านอันขายในญี่ปุ่นและ 200,000 อันที่ต่างประเทศ ส่วนรุ่น PlayStation Portable ขายได้ 90,000 อันในญี่ปุ่น และ 70,000 อันในอเมริกาเหนือ ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2007 แม้ว่าจะเผยแพร่ในเดือนมิถุนายนของปีนั้นก็ตาม ถึงแม้ว่าจะมียอดขายสูง เกมนี้กลับเป็นเกมที่ขายได้น้อยที่สุดในบรรดาสิบเกมหลักแรกของเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี
อ่านเพิ่ม

Final Fantasy Ultimania Archive. Vol. 1. Milwaukie: Dark Horse Comics. 2018. ISBN 978-15-0670-644-3.
ไฟลท์ 93

| ไฟลท์ 93 |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: Paul Greengrass
เขียนบท: Paul Greengrass
อำนวยการสร้าง: Paul Greengrass Tim Bevan Eric Fellner Lloyd Levin
กำกับภาพ: Barry Ackroyd
ตัดต่อ: Clare Douglas Richard Pearson Christopher Rouse
ดนตรีประกอบ: John Powell
บริษัทผู้สร้าง: StudioCanal Working Title SKE Entertainment 
ผู้จัดจำหน่าย: ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์
วันฉาย:  28 เมษายน พ.ศ. 2549
ความยาว: 111 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 15 ล้านดอลลาห์สหรัฐ
ทำเงิน: $76,286,096
ข้อมูลจาก IMDb
ไฟลท์ 93 (อังกฤษ: United 93) เป็นภาพยนตร์ที่กำกับและเขียนบทภาพยนตร์ โดย พอล กรีนกราสส์ โดยสร้างมาจากเรื่องจริงจากการจี้เครื่องบิน ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93  จากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ออกฉายครั้งแรกทั่วทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2549
ดูเพิ่ม

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93
วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
ไพรีน

| --- | --- |



ชื่อ
Preferred IUPAC name Pyrene
ชื่ออื่น Benzo[def]phenanthrene
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 129-00-0 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
Beilstein Reference: 1307225
ChEBI: CHEBI:39106 Y
ChEMBL: ChEMBL279564 Y
เคมสไปเดอร์: 29153 Y
ECHA InfoCard: 100.004.481 
Gmelin Reference: 84203
KEGG: C14335 Y
ผับเคม CID: 31423
RTECS number: UR2450000
UNII: 9E0T7WFW93 Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID3024289 
 InChI InChI=1S/C16H10/c1-3-11-7-9-13-5-2-6-14-10-8-12(4-1)15(11)16(13)14/h1-10H YKey: BBEAQIROQSPTKN-UHFFFAOYSA-N Y InChI=1/C16H10/c1-3-11-7-9-13-5-2-6-14-10-8-12(4-1)15(11)16(13)14/h1-10HKey: BBEAQIROQSPTKN-UHFFFAOYAB 
 SMILES c1cc2cccc3c2c4c1cccc4cc3 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C16H10
มวลโมเลกุล: 202.256 g·mol−1  
ลักษณะทางกายภาพ: ของแข็งไม่มีสี (yellow impurities are often found at trace levels in many samples).
ความหนาแน่น: 1.271 g/cm3
จุดหลอมเหลว: 150.62 องศาเซลเซียส (303.12 องศาฟาเรนไฮต์; 423.77 เคลวิน)
จุดเดือด: 394 องศาเซลเซียส (741 องศาฟาเรนไฮต์; 667 เคลวิน)
ละลายในน้ำ: 0.049 mg/L (0 °C) 0.139 mg/L (25 °C) 2.31 mg/L (75 °C)
log P: 5.08
Band gap: 2.02 eV
Magnetic susceptibility (χ): -147·10−6 cm3/mol
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก: โมโนคลินิก
Space group: P21/a
Lattice constant: a = 13.64 Å, b = 9.25 Å, c = 8.47 Åα = 90°, β = 100.28°, γ = 90°
หน่วยสูตร (Z): 4
อุณหเคมี
ความจุความร้อน (C) : 229.7 J/(K·mol)
Std molarentropy (S⦵298) : 224.9 J·mol−1·K−1
Std enthalpy offormation (ΔfH⦵298) : 125.5 kJ·mol−1
ความร้อนแฝงของการหลอมเหลว (ΔfH⦵fus) : 17.36 kJ·mol−1
ความอันตราย
อาชีวอนามัยและความปลอดภัย (OHS/OSH):
อันตรายหลัก: ระคายเคือง
GHS labelling:
Pictograms: 
Signal word: เตือน
Hazard statements: H315, H319, H335, H410
Precautionary statements: P261, P264, P271, P273, P280, P302+P352, P304+P340, P305+P351+P338, P312, P321, P332+P313, P337+P313, P362, P391, P403+P233, P405, P501
NFPA 704 (fire diamond):   2 1 0
จุดวาบไฟ: ไม่ติดไฟ
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
PAHsที่เกี่ยวข้อง: เบนโซไพรีน
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
ไพรีน (อังกฤษ: pyrene) เป็นสารประกอบโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAH) ที่มีวงเบนซีนเชื่อมติดกัน 4 วง เป็นวงแบน ลักษณะเป็นของแข็งไม่มีสี เกิดจากเผาไหม้ไม่สมบูรณ์ของสารประกอบอินทรีย์
การปรากฏและปฏิกิริยา

ไพรีนพบครั้งแรกในน้ำมันดินถ่านหินโดยพบได้ถึง 2% มีโครงสร้างแบบเรโซแนนซ์ที่เสถียรกว่าสาร PAHs ตัวอื่นที่เป็นไอโซเมอร์ของฟลูโอแรนทีนเหมือนกัน เกิดขึ้นได้มากจากสภาพการเผาไหม้ ตัวอย่างเช่นเกิดจากการใช้รถยนต์ประมาณ 1 ไมโครกรัม/ กิโลเมตร
การเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันกับโครเมตได้ perinaphthenone และ 1 ,4,5,8 - tetracarboxylic acid  โดยผ่านลำดับของปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันและมีความไวต่อปฏิกิริยา halogenation, ปฏิกิริยาการเติมของ Diels-Alder และปฏิกิริยาไนเตรชันที่มีความจำเพาะที่แตกต่างกัน
การใช้ประโยชน์

ไพรีนและอนุพันธ์มีการใช้ในการผลิตสีย้อมเชิงพาณิชย์เช่น pyranine และ naphthalene - 1 ,4,5,8 - tetracarboxylic acid อนุพันธ์ของไพรีนยังเป็นโมเลกุลที่มีคุณค่าสำหรับใช้เป็นโพรบเรืองแสงในกล้อง fluorescence spectroscopy ซึ่งให้ควอนตัมมากและอายุการใช้งานนาน (0.65 และ 410 nanosecond ตามลำดับในเอทานอลที่ 293K) การปล่อยสเปกตรัมมีความไวสูงต่อตัวทำละลายมีขั้วได้  ดังนั้นไพรีนถูกนำมาใช้เป็นโพรบเพื่อตรวจสอบสภาพแวดล้อมที่มีตัวทำละลาย การปล่อยสเปกตรัมจะมีความเข้มต่างไปขึ้นกับการทำปฏิกิริยากับตัวทำละลาย
ความปลอดภัย

แม้ว่าจะไม่เป็นปัญหามากเท่าเบนโซไพรีน แต่จากการศึกษาในสัตว์พบว่าไพรีนเป็นพิษต่อตับและไต
แหล่งอ้างอิง

Haynes, William M., บ.ก. (2016). CRC Handbook of Chemistry and Physics (97th ed.). CRC Press. ISBN 9781498754293.
อ่านเพิ่ม

Birks, J. B. (1969). Photophysics of Aromatic Molecules. London: Wiley.
Valeur, B. (2002). Molecular Fluorescence: Principles and Applications. New York: Wiley-VCH.
Birks, J. B. (1975). "Excimers". Reports on Progress in Physics (ภาษาอังกฤษ). 38 (8): 903–974. Bibcode:1975RPPh...38..903B. doi:10.1088/0034-4885/38/8/001. ISSN 0034-4885. S2CID 240065177.
Fetzer, J. C. (2000). The Chemistry and Analysis of the Large Polycyclic Aromatic Hydrocarbons. New York: Wiley.
| ด ค กโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) |
| --- | --- |
2 วง:  อะซูลีน  แนฟทาลีน  1-เมทิลแนปทาลีน 
3 วง:  อะซีแนปทีน  อะซีแนปทิลลีน  แอนทราซีน  ฟลูออรีน  ฟีนาลีน  ฟีแนนทรีน 
4 วง:  เบนโซเอแอนทราซีน  Benzo[c]phenanthrene  ไครซีน  ฟลูออแรนทีน  ไพรีน  Tetracene  Triphenylene 
5 วงขึ้นไป:  Anthanthrene  เบนโซไพรีน  เบนโซเอไพรีน  Benzo[b]fluoranthene  Benzo[ghi]perylene  Benzo[j]fluoranthene  Benzo[k]fluoranthene  Corannulene  Coronene  Dicoronylene  Helicene  Pentacene  Hexacene  เฮปตาซีน  โอวาลีน  พิซีน  เพอรีลีน  เตตระฟีนิลลีน  Diindenoperylene 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
แผนภาพแสดงตำหน่งของคาร์บอนและวงเบนซีนของไพรีนตามระบบไอยูแพค
โฟร์กอตเทน

| โฟร์กอตเทน 4 Gotten |
| --- | --- |
โฟร์กอตเทนบนพรมแดงงานเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส (จากซ้ายไปขวา กอล์ฟ, เตอร์, เทรุ และ จั๊ก)
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2547 - 2549
ค่ายเพลง: craftsmanrecords

สมาชิก: ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล (เตอร์) ร้องนำ  ชวิน จิตรสมบูรณ์ (จั๊ก) กีตาร์  รุ่งโรจน์ ผลหว้า (กอล์ฟ) เบส  เทรุ มุรายาม่า (เทรุ) กลอง
โฟร์กอตเทน (อังกฤษ: 4 Gotten) เป็นวงดนตรีแนวร็อก ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือคือ ปีเตอร์, จั๊ก, กอล์ฟ และ เทรุ มีเพลงดังอย่างเพลง "อยากรู้"
สมาชิก

ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล (เตอร์) ร้องนำ
ชวิน จิตรสมบูรณ์ (จั๊ก) กีตาร์
รุ่งโรจน์ ผลหว้า (กอล์ฟ) เบส
เทรุ มุรายาม่า (เทรุ) กลอง
การรวมตัวกัน

การมารวมตัวกันแบบเฉพาะกิจของ 4 Gotten (โฟร์กอตเทน) ในครั้งนี้เกิดขึ้นเกิดหลังจากอัลบั้ม "Version 4.0" ของ ปีเตอร์ เมื่อ 3 ปีที่แล้ว โดยมีสมาชิกเริ่มแรก 3 คน คือ เตอร์, กอล์ฟ และ เทรุ จากนั้นก็มี จั๊ก เข้ามาร่วมวงด้วยเพื่อเล่นดนตรีและทำในสิ่งที่อยากจะทำ จนเมื่อปี 2547 จึงเริ่มเป็น 4Gotten (โฟร์กอตเทน) ที่เต็มรูปแบบ
การที่พวกเขามารวมตัวกันทำให้พวกเขาสามารถแสดงตัวตนที่เป็นจริงออกมาได้อย่างเต็มที่ กล่าวคือ ได้ทำงานที่แต่ละคนอยากจะทำกันจริง ๆ ได้นำความสามารถที่มีอยู่ของแต่ละคนออกมาใช้ในการทำงาน เช่น เตอร์ นั้นก็มีความสามารถในการเล่นกีตาร์ และแต่งเพลง ซึ่งหลายคนอาจไม่เคยรับรู้ในความสามารถในด้านนี้ของเขาเลย การที่มาทำงานตรงนี้ทำให้เขาได้ใช้ความสามารถที่มีอยู่อย่างเต็มที่ ส่วน จั๊ก นั้นหลายคนอาจมองว่าเขาเหมาะกับกีตาร์อคูสติก กับน้ำเสียงอันไพเราะ แต่ที่จริงแล้ว เขามีความสามารถในการเล่นกีตาร์เป็นอย่างมาก เขาสามารถเล่นกีตาร์ได้หลากหลายแนว แต่ยังไม่ได้นำมาใช้ เมื่อได้มารวมกันในครั้งนี้ เป็นการเปิดโอกาสให้เขาได้ดึงความสามารถที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาออกมาแสดงให้คนได้รับรู้กัน ต่อมา กอล์ฟ เป็นนักดนตรีที่มากด้วยความสามารถ และ ประสบการณ์ทางดนตรี เป็นนักแต่งเพลงที่เขียนเพลงฮิตให้ศิลปินมาหลายราย เขาอยากเล่นดนตรีในแนวทางของตนเอง อยากแสดงผลงานทางด้านดนตรีออกมาโดยไม่ยึดติดกับอะไรทั้งสิ้น และ เทรุ มือกลองที่มาไกล จาก แดนอาทิตย์อุทัย เขามีความสามารถในการเล่นกลองได้หลากหลายแนว ตอนที่อยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นเขาบันทึกเสียงในห้องอัดให้กับศิลปินชื่อดังมากมาย และยังเป็นอาจารย์สอนเล่นกลองอีกด้วย การเดินทางมาเมืองไทย เพราะต้องการจะเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ อยากหาแนวทางใหม่ ๆ ในการเล่นดนตรี และการที่เขาได้มาเป็นสมาชิกในวง "4 Gotten" ทำให้เขาได้แสดงความคิดเห็นออกมาได้อย่างเต็มที่ และ ได้ทำงานที่เขาใฝ่ฝันอยากทำ
ในอัลบั้ม "ดอกไม้ไปไหน : The Butterfly Revolution" (เดอะ บัตเตอร์ฟลาย เรโวลูชั่น) "4Gotten" ได้ฝากผลงานเอาไว้ถึง 2 เพลง คือ เพลง "Plastique" (พลาสติก) เพลงนี้ เตอร์ รับหน้าที่ในการร้อง และได้แต่งเนื้อเพลงเป็นภาษาอังกฤษเพิ่มในเพลงอีกด้วย และอีกเพลง "วีณาแกว่งไกว" เพลงนี้ จั๊ก รับหน้าที่ในการร้อง โดยมี เตอร์ ร้องประสานเสียง เสียงของทั้งคู่เข้ากันได้อย่างลงตัว
และนี่ก็คือการรวมตัวกันของกลุ่มคนที่มีความสามารถ ประสบการณ์ และมีใจรักในการเล่นดนตรี ที่ต้องการนำเสนอดนตรีในรูปแบบของพวกเขาเอง ต้องการเสนอตัวตนที่แท้จริง เป็นงานที่ออกมาจากความตั้งใจ ความทุ่มเท ในการนำเสนอที่เป็นรูปแบบเฉพาะตัว
"4 Gotten" มีผลงานอัลบั้มแรก และ จะเป็นเพียงอัลบั้มเดียวออกกลางเดือนสิงหาคม 2548 โดยอัลบั้มชุดนี้ใช้ชื่อชุดว่า "Rolling" งานจะเป็นร็อกที่ทันสมัยและแต่ละคนได้แสดงความสามารถ และ ความคิดกันออกมาอย่างเต็มที่ อัลบั้มนี้พวกเขาทั้งสี่คน รับบทบาทในการเป็นโปรดิวเซอร์ เองอีกด้วย
ปี 2006 วง โฟร์กอตเทน ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส
ข้อมูลสมาชิก > ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล (เตอร์)

เตอร์ เป็นนักร้องที่มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองด้วยน้ำเสียงที่แหบห้าว รอยยิ้มกว้างจริงใจของเขาอยู่เสมอ เป็นที่จดจำของทุกคน
ปี 2541 เตอร์ มีอัลบั้มแรก "หิน ผา กา ดาบ" เป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง มีซิงเกิ้ลฮิตหลายเพลง อาทิ "เจ้าทุยอยู่ไหน" ซิงเกิลแรกที่เป็นเพลงร็อกสนุก ๆ จนทุกคนร้องกันติดปาก ส่วนเพลงช้าที่เป็นที่ชื่นชอบก็มีอย่าง "ตั้งแต่มีเธอ", "ให้ฟ้าผ่าเธอ" และ "อยากไปไหนก็ไป"เป็นต้น นอกจากนี้ในอัลบั้มนี้ เตอร์ ยังแต่งเพลงภาษาอังกฤษ "An Angel In My Life" (แอน เอนเจิล อิน มาย ไลฟ์) เอาไว้อีกด้วย
ปี 2542 เตอร์ กลับมาอีกครั้งกับอัลบั้มที่สอง "Magic Peter" (แมจิก ปีเตอร์) อัลบั้มนี้ เตอร์ ยังคงประสบความสำเร็จเช่นเดียวกับอัลบั้มแรกโดยมีซิงเกิ้ลฮิต เช่น "อยากเกิดเป็นเธอ" และ "ตัวประหลาด" เป็นต้น
ปี 2543 อัลบั้มที่สาม "X-Ray" (เอกซ์-เรย์) ซิงเกิ้ลแรกของอัลบั้มคือ "จะรักกันนานเท่าไหร่ (I love you)" เป็นเพลงที่แฟนเพลงให้การต้อนรับมากที่สุดจากอัลบั้มนี้
ปี 2545 เตอร์ มีอัลบั้มที่สี่ออกมาชื่อ "Version 4.0" (เวอร์ชัน โฟร์) อัลบั้มนี้ออกมาในสไตล์ป็อป-ร็อก โดยได้ โสฬส ปุณกะบุตร โปรดิวเซอร์ที่มากด้วยประสบการณ์มาเป็นโปรดิวเซอร์ให้ และมีกอล์ฟ รุ่งโรจน์ ผลหว้า (มือเบส Y Not 7 - วายน็อตเซเว่น) มารับหน้าที่โค-โปรดิวเซอร์ ช่วยทำให้อัลบั้มมีความเข้มข้นของดนตรีมากขึ้น แต่ยังคงความนุ่มนวลลงตัวเหมือนเช่นทั้งสามอัลบั้มที่ผ่านมา
ปี 2546 อัลบั้ม "Romantic Peter" (โรแมนติก ปีเตอร์) ออกวางจำหน่าย อัลบั้มนี้เป็นการรวมเพลงจากทั้งสี่อัลบั้ม และเพลงประกอบละครที่ เตอร์ เคยร้อง อย่างเช่น เพลง "กุมภาพันธ์" เพลงประกอบภาพยนตร์ เรื่องกุมภาพันธ์, เพลง "ฉันไม่มีสิทธิ์" เพลงประกอบละคร เรื่อง ชายครับผมเป็นชาย, เพลง "ตัวเปล่า" เพลงประกอบละคร เรื่อง สายลมกับแสงดาว, เพลง "แค่ฝันก็ดีใจ", เพลง "ไม่เหนื่อยบ้างหรือ" ที่ละครเรื่องนี้ เตอร์ ได้แสดงคู่กับ มาช่า ส่งผลให้ละครและเพลงดังไปทั่วบ้านทั่วเมือง และ เตอร์ยังได้ร้องเพลงประกอบโฆษณาของ คอฟฟี่ เมต คู่กับ ตอง ภัครมัย อีกด้วย
ข้อมูลสมาชิก > ชวิน จิตรสมบูรณ์ (จั๊ก)

จั๊ก เป็นคนที่ยิ้มง่าย และมีน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง นอกจากนี้ฝีมือการเล่นกีต้าร์ของเขายังเป็นที่ยอมรับของคนในวงการดนตรีอีกด้วย 
เขาเริ่มต้นในวงการดนตรีด้วยการเป็นศิลปินดูโอวง "Double U" (ดับเบิ้ล ยู)
ปี 2541 พวกเขามีอัลบั้มแรกชื่อ "Double U" (ดับเบิ้ล ยู) ออกมา โดยมีเพลงฮิตอย่าง "เธอสวย" และ "เหนื่อย" เพลง "เธอสวย" จั๊ก รับหน้าที่แต่งทำนองเพลงนี้ด้วย
ปี 2543 ทางวงมีอัลบั้มที่สองออกมาชื่อ "Glow In The Dark" (โกลว์ อิน เดอะ ดาร์ค) อัลบั้มนี้ซิงเกิลฮิตกันสุด ๆ คือ เพลง "ฉันจะตาม" และ "ตัวจริงของเธอ"โดย จั๊ก ร้องนำทั้งสองเพลงและเพลงหลัง จั๊ก ยังแต่งทำนองเพลงนี้อีกด้วย
จากนั้นปี 2544 จั๊ก รับหน้าที่เรียบเรียงในอัลบั้ม "Non Electric Project" (นอน อิเลคทริค โปรเจกต์) ของ โบ-สุนิตา พร้อมกับเป็นนักร้องรับเชิญในเพลง "ความรักจากฉัน" ให้กับ โบ อีกด้วย ปี 2546 จั๊ก มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกคือ "Guitar Stories" (กีต้าร์ สตอรีส์) เป็นอัลบั้มในสไตล์ "Blues Rock" (บลูส์ ร็อก) ที่เขามีส่วนร่วมในฐานะ โค-โปรดิวเซอร์ รวมถึงแต่งทำนอง เรียบเรียงและบันทึกเสียงกีต้าร์เองอีกด้วย
ปลายปี 2546 จั๊ก มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "แฟนฉัน" เป็นเรื่องแรก ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ ประสบความสำเร็จสูงสุดเรื่องหนึ่งของวงการภาพยนตร์ในบ้านเรา ในงานเพลงประกอบภาพยนตร์ เขามีเพลง "รักครั้งแรก" ของวง "ชาตรี" ที่นำมาทำใหม่เป็นซิงเกิ้ลฮิตที่มาจากอัลบั้มนี้
ปลายปี 2546 จั๊ก มีอัลบั้ม " Thai Classic Series" (ไทย คลาสสิก ซีรีส์) ที่นำเอาเพลงเก่าของวง "ชาตรี" มาร้องและเรียบเรียงใหม่ทั้งหมด อัลบั้มนี้มี บิ๊ก ธานัท ธัญญหาญ นักร้องนำวง "The Big Brothers Band" (เดอะ บิ๊ก บราเธอร์ แบนด์) เป็นโปรดิวเซอร์ ส่วน จั๊ก รับหน้าที่เป็นโค-โปรดิวเซอร์ของอัลบั้มนี้ ผลงานของเขายังมีอีกมากมาย อย่างเช่น แต่งเพลงให้กับ แอนคูณ 3, เล่นกีตาร์เพลง "กลัว" ให้กับ ปาล์มมี่ และ บันทึกเสียงกีตาร์ให้กับศิลปินอีกมากมาย เช่น ตุ้ย ธีรภัทร และ วงแคลช เป็นต้น
ข้อมูลสมาชิก > รุ่งโรจน์ ผลหว้า

กอล์ฟ เป็นมือเบส และ โปรดิวเซอร์ที่มากด้วยความสามารถและประสบการณ์ชนิดหาตัวจับได้ยากคนหนี่งของเมืองไทย เขาเริ่มต้นจากการรวมตัวกับเพื่อน ๆ ตั้งวงดนตรีร็อกในนาม "Y Not 7" (วายน็อตเซเว่น) ซึ่งเริ่มต้นจากการตระเวนเล่นตามผับและสถานบันเทิงเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ได้แต่งเพลงเก็บเอาไว้ โดยหวังว่าจะมีอัลบั้มเป็นของตัวเอง และโอกาสก็มาถึงเมื่อความสามารถของพวกเขาไปเข้าตาโปรดิวเซอร์มือหนึ่งอย่าง โอม ชาตรี คงสุวรรณ
ปี 2537 "Y Not 7" มีอัลบั้มแรกชื่อ "Y Not 7" ออกวางจำหน่าย และประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงด้วยยอดขายร่วมหนึ่งล้านก๊อปปี้ "ทิ้งรักลงแม่น้ำ" และ "เกลียดความสงสาร" เป็นเพลงร็อกบัลลาด เพราะกินใจจากอัลบั้มนี้ที่ฮิตกันมาก ๆ การแสดงสดที่สุดมันของพวกเขาเป็นที่ยอมรับในวงการ และทำให้พวกเขาได้มีโอกาสเป็นตัวแทนประเทศไทยไปร่วมแสดงในงาน Concert Asia Live (คอนเสิร์ต เอเชีย ไลฟ์) ที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจัดขึ้นโดยสถานี่โทรทัศน์ NHK ในงานนี้มีศิลปินระดับแนวหน้าของชาติต่าง ๆ 10 ชาติ ในเอเชียที่ได้รับเชิญเข้าร่วมแสดงในมหกรรมคอนเสิร์ตครั้งนี้
ปี 2540 อัลบั้มที่สอง "Six" (ซิกช์) ออกวางจำหน่าย อัลบั้มชุดนี้กอล์ฟรับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ ร่วมกับ ปุ้ม พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อัลบั้มชุดนี้สมาชิกทุกคนในวงมีส่วนร่วมในการผลิตงานเพลงอย่างเต็มที่ นอกจากนี้อัลบั้มนี้ยังเป็นการแสดงให้เห็นพัฒนาการทางดนตรีของทางวงที่ก้าวขึ้นมาเป็นที่ยอมรับในฐานะมืออาชีพอย่างเต็มตัว
ทางวงมีอัลบั้มออกมาอีกสามอัลบั้ม คือ ในเดือนมกราคม ปี 2542 "Yeah" (เยห์), ในเดือนกันยายน ปี 2542 "Never Die" (เนเวอร์ ดาย) และ ปี 2543 "Rock Up" (ร็อก อัพ) มีเพลงฮิตอีกมากมายหลายเพลง หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้ยุบวงไป
กอล์ฟ มีบทบาทในฐานะคนทำงานเบื้องหลังมามากมาย ในปี 2535 เขาแต่งเพลงให้กับ "Heavy Mod" (เฮฟวี่ มด), ปี 2536 แต่งเพลงให้กับ "วิศณุ เทศขยัน", ปี 2538 รับหน้าที่โค-โปรดิวเซอร์ อัลบั้ม "Shambala" (แชมบาลา) ของ "ปุ้ม พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา" นอกจากนี้ยังทำงานให้กับศิลปินอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล, คริสติน่า อากีล่าร์, มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, นัท มีเรีย เบเนเดตตี้, ฟลาย, ตอง ภัครมัย โปตระนันท์, ดับเบิ้ล ยู และ มิสเตอร์ทีม เป็นต้น นอกจากนี้ ปี 2544 ยังรับหน้าที่โปรดิวเซอร์ให้กับ "ปาล์มมี่" ในอัลบั้ม "Stay" (สเตย์) อีกด้วย
ข้อมูลสมาชิก > เทรุ มุรายาม่า (เทรุ)

มือกลอง ชาวญี่ปุ่นคนนี้ เข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองไทย และได้ร่วมงานกับศิลปินไทยชื่อดังหลายราย การที่เขามาเล่นที่เมืองไทย เพราะต้องการหาประสบการณ์ อยากเล่นแนวดนตรีที่ใหม่ ๆ เขามีความฝันที่อยากจะเล่นดนตรีไปทั่วโลก เขาเคยบันทึกเสียงในห้องอัดให้กับศิลปินต่าง ๆ มาแล้วมากมายที่ประเทศญี่ปุ่น และก็เป็นอาจารย์สอนกลองที่มีความสามารถในการเล่นกลองได้หลายรูปแบบ ผลงานที่ทำให้คนไทยรู้จักเขา คือ เล่นกลองให้กับ ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล ในอัลบั้มชุดที่ 4 "Version 4.0" เมื่อ ปี 2545
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับโฟร์กอตเทน เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไฟรักแดนเถื่อน

| ไฟรักแดนเถื่อน Begusarai बेगूसराय |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์ ดราม่า
พัฒนาโดย: ซาชิน โมหิเต
เขียนโดย: อันชูมัน สิงหะ มเหศ ปันเดย์ โสภิศ ไจสวาล ทิลิป และ อชิตา จาห์ กามาล ปันเดย์ ปรากิตติ มุกเฮอร์จี
ผู้กำกับศิลป์: ปริตา นาค
แสดงนำ: เศวตา ทิวารี   ซาร์ตัจ กิล   ศิวังจี โจชิ   วิชาล อาทิตยา ซิงห์   ทาร์ซาน เทพ  รตี ปันเดย์   ริยา ทิปสี   วีภา อนันต์  ริชา มุกเฮอร์จี   มุกุล ราช ซืงห์   นิคิล เมห์ตา   อังคิต คุปตะ   อลิสา ปานวาร์   วินิต เรนะ   อังคิต โมหาน   ปาริชัย ชาร์มา
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Begusarai Tune
ประเทศแหล่งกำเนิด: อินเดีย
ภาษาต้นฉบับ: ฮินดี
จำนวนฤดูกาล: 02
จำนวนตอน: 346
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ: อินเดีย
กล้อง: Single-camera
ความยาวตอน: ประมาณ 22 นาที
บริษัทผู้ผลิต: Saregama Productions (2015) Swastik Pictures (2015-2016)
ออกอากาศ
เครือข่าย: &TV
ออกอากาศ: 2 มีนาคม ค.ศ. 2015 (2015-03-02) – 24 มิถุนายน ค.ศ. 2016 (2016-06-24)
ไฟรักแดนเถื่อน (อังกฤษ: Begusarai) เป็นละครโทรทัศน์อินเดีย ออกอากาศทุกวัน ทางช่อง &TV ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 2 มีนาคม 2015 และสิ้นสุดลงในวันที่ 24 มิถุนายน 2016 นำแสดงโดย เศวตา ทิวารี, ศิวังจี โจชิ, ซาร์ตัจ กิล และ วิชาล อาทิตยา ซิงห์
ละครเรื่องนี้ถ่ายทำใน เบกูซาไร, รัฐพิหาร ผลิตโดย Swastik Pictures (Swastik Productions Pvt. Ltd.) ปัจจุบันในไทยออกอากาศละครเป็นซีซั่นที่ 2 ทางช่อง ซีหนัง ต่อจากละครเรื่อง สี่สาวยอดนักสืบ และเมื่อละครเรื่องนี้จบลง ละครเรื่องต่อไปที่ออกอากาศคือ สตาร์ทอัพหัวใหม่หัวใจมีฝัน
นักแสดง

เศวตา ทิวารี รับบท พินทิยา ทากูร์
ซาร์ตัจ กิล รับบท ปรียม ทากูร์
วิชาล อาทิตยา ซิงห์ รับบท ลาคาน ทากูร์ (ภาค 1)/ ศักติ ทากูร์ (ภาค 2)
ศิวังจี โจชิ รับบท ปูนาม กุมารี ทากูร์
อังคิต คุปตะ รับบท การ์พ ทากูร์
วีภา อนันต์ รับบท อนัญญา มิสรา
อลิสา ปานวาร์ รับบท นัจมา
ศัลภา อารยา รับบท บดี อัมมา ทากูร์
นเรนทรา จาห์ รับบท พูลาน ทากูร์
เวสนาวี ธันราจ (ภาค 1) / กนิษกะ โซนิ (ภาค 2) รับบท มายา ทากูร์
ทาร์ซาน เทพ รับบท มิธิเลส ทากูร์
ฮาร์ซ เศษฐี รับบท พูศาน ทากูร์
มาลินี แสงคุปตะ รับบท เรขา ทากูร์
ริยา ทิปสี รับบท โซนิ ทากูร์
ริชา มุกเฮอร์จี รับบท กุดดี พูลาน ทากูร์
อภิมันยุ ราช ซิงห์ รับบท รามขันท์ มิสฮรา
ปาริชัย ชาร์มา รับบท อามาร์ มิธิเลส ทากูร์
มานิช นาคเทพ รับบท อาทัศ มิธิเลส ทากูร์
มุกุล ราช ซิงห์ รับบท ซามาร์ มิธิเลส ทากูร์
อารุ กฤศาน เวอร์มา รับบท ราชกุมาร พูลาน ทากูร์
สุเทศ เบอร์รี รับบท มโนหา ทากูร์
อังคิต โมหาน รับบท SP อวินาศ ศรีวัสเทพ
วืนิต เรนะ รับบท ภาณุ
นันทินี ซิงห์ รับบท ศราวานี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ไฟโบรไมอัลเจีย

| Fibromyalgia |
| --- | --- |
The location of the nine paired tender points that comprise the 1990 American College of Rheumatology criteria for fibromyalgia.
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: M79.7
ICD-9: 729.1
MedlinePlus: 000427
eMedicine: med/790 med/2934 ped/777 pmr/47
MeSH: D005356
ไฟโบรไมอัลเจีย (อังกฤษ: fibromyalgia) คือกลุ่มอาการปวดเรื้อรังที่มีอาการนานกว่า 3 เดือน โดยมีการกระจายของอาการปวดหลายแห่งหรือทั่วร่างกาย และมีอาการอื่นๆ ที่ไม่ใช่อาการปวดร่วมด้วยสี่กลุ่มเพื่อใช้เป็นตัวช่วยบอกความรุนแรงของโรค คือ อาการอ่อนเพลีย การนอนหลับที่ผิดปกติ สมาธิ/ความจำบกพร่อง และรวมถึงอาการอื่นๆ ซึ่งจะเป็นอาการที่ไม่จำเพาะ นับรวมกันเป็นอีกหนึ่งกลุ่ม
ไฟเย็น

บทความนี้เกี่ยวกับดอกไม้ไฟ สำหรับวงดนตรี ดูที่ ไฟเย็น (วงดนตรี)
ไฟเย็น ขณะที่ติดไฟแล้ว
ไฟเย็น (อังกฤษ: sparkler) เป็นดอกไม้ไฟขนาดเล็ก
ลักษณะเป็นก้านลวดซึ่งมีเชื้อเพลิงแข็งพอกหนาอยู่ด้านหนึ่ง
โดยเหลือปลายอีกด้านเป็นลวดเปลือยไว้สำหรับถือ,
เมื่อทำการจุดไฟที่ปลายด้านเชื้อเพลิงแล้ว
จะให้ประกายแสงพุ่งเป็นเส้นสั้นๆ ออกมาเป็นรัศมีจากจุดที่เผาไหม้,
ซึ่งดอกไม้ไฟชนิดนี้จะไม่มีเสียงดัง
และสามารถถือไว้กับมือได้
จึงนิยมนำมาให้เด็กๆ เล่น
ไฟเย็น ปกติจะทำจากลวดโลหะแข็ง
ยาวประมาณ 2/3 ฟุต
นำมาจุ่มลงในส่วนผสมเชื้อเพลิงข้น
ซึ่งพื้นฐานจะประกอบด้วยผงโลหะสร้างประกาย
(เช่นอะลูมิเนียม, แมกนีเซียม, เหล็ก, หรือไทเทเนียม)
ผสมกับสารออกซิไดซ์ช่วยเผาไหม้
(เช่นโปแตสเซียมไนเตรต, แบเรียมไนเตรต, หรือสตรอนเชียมไนเตรต)
กวนรวมกับตัวประสาน
(จำพวกไนโตรเซลลูโลส หรือเด็กซ์ตริน),
โดยเมื่อจุ่มจนพอกหนาได้ที่ ก็จะนำออกมาตากไว้ให้แห้ง
ในตอนท้ายของการผลิต
มักจะมีการแต้มสีเป็นจุดเล็กๆ ไว้ที่ปลายด้านเชื้อเพลิงของไฟเย็นแต่ละก้าน
เพื่อระบุสีของประกายที่จะออกมาเมื่อจุดไฟ,
โดยสีของไฟเย็นจะขึ้นกับชนิดของผงโลหะที่ใช้ในการผลิต
(เช่น แมกนีเซียมจะให้สีขาว, เหล็กจะให้สีเหลือง)
และสารประกอบเจือปนที่ใส่เพิ่มเติมลงไปด้วย
(เช่นถ้าใส่จุนสี ก็จะมีสีฟ้าผสมอยู่)
ไพไรต์

| ไพไรต์ |
| --- | --- |
ผลึกลูกบาศก์ของไพไรต์
การจำแนก
ประเภท: แร่ซัลไฟด์
สูตรเคมี: FeS2
คุณสมบัติ
มวลโมเลกุล: 119.98 g/mol
สี: สีเหลืองอ่อนสะท้อนแสง; เมื่อหมองมีสีเข้มขึ้นและมีสีเหลือบ
รูปแบบผลึก: ลูกบาศก์, ผิวหน้าอาจมีรอยริ้วขนาน มักพบเป็นแปดด้านและ pyritohedral, ทรงกลมละเอียด เป็นประกาย
โครงสร้างผลึก: ไอโซเมตริก
การเกิดผลึกแฝด: Penetration and contact twinning
แนวแตกเรียบ: Indistinct on {001}; partings on {011} and {111}
รอยแตก: ไม่สม่ำเสมอ บางครั้งแตกแบบฝาหอย
ความยืดหยุ่น: เปราะ
ค่าความแข็ง: 6–6.5
ความวาว: วาวแบบโลหะ
สีผงละเอียด: สีดำเขียว ถึงสีดำน้ำตาล
ความถ่วงจำเพาะ: 4.95–5.10
ความหนาแน่น: 4.8–5 g/cm3
การหลอมตัว: 2.5–3 to a magnetic globule
สภาพละลายได้: ไม่ละลายน้ำ
ความโปร่ง: ทึบแสง
คุณสมบัติอื่น: พาราแมกเนติก
อ้างอิง: 
ไพไรต์ (อังกฤษ: pyrite) คือผลึกแร่โลหะชนิดที่มีสีเหลืองอร่าม คำว่าไพไรต์มาจากภาษากรีก ที่มีความหมายว่าไฟ (pyr-) เหตุที่เรียกว่าไฟก็เนื่องมาจากไพไรต์เมื่อนำไปกระทบกับเหล็กแรง ๆ จะทำให้เกิดประกายไฟออกมา ประโยชน์ของไพไรต์ส่วนใหญ่จะนิยมนำไปทำเป็นเครื่องประดับ หรือนำไปเป็นส่วนผสมในการทำกรดกำมะถัน เนื่องจากไพไรต์มีสีเหลืองอร่ามจนดูคล้ายกับทองคำ จึงมักจะทำให้ผู้ที่พบเห็นเข้าใจผิดอยู่เสมอว่ามันคือทองคำ จนได้ฉายาว่า "ทองคนโง่" (Fool's Gold)