stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หอมแดง

| หอมแดง |
| --- | --- |

หอมแดง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Liliopsida
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Amaryllidaceae
วงศ์ย่อย:: Allioideae
สกุล:: Allium
สปีชีส์:: A.  oschaninii
ชื่อทวินาม
Allium oschaninii O. Fedtsch

หอมแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Allium oschaninii) เป็นพืชในวงศ์พลับพลึง (Amaryllidaceae) โดยยึดเอา French grey challot หรือ griselle เป็นหอมที่แท้จริง จัดอยู่ในสปีชีย์นี้ มีการเพาะปลูกในเอเชียกลางและเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ ส่วนความหลากหลายอื่นที่มีคือ Allium cepa var. aggregatum (หอมแบ่ง:multiplier onions) หรือ French red shallot หรือที่รู้จักกันในชื่อ A. ascalonicum
เป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญของประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศไทยส่งออกหอมแดง ไปยังประเทศมาเลเซียเป็นจำนวนมาก การซื้อขายส่วนใหญ่เป็นหัวๆ ชั่งขายเป็นกิโลกรัม และมัดขายเป็นกำๆ แต่ก็ขายตามน้ำหนัก เช่นเดียวกัน ในประเทศไทยปลูกกันมากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือ
ลักษณะสำคัญ

พืชที่มีลำต้นสั้นและฝังอยู่ใต้ดิน ขนาดสูงประมาณ 30 เซนติเมตร กาบใบพองออกเพื่อสะสมอาหาร ดอกลักษณะเป็นช่อคล้ายร่ม ประกอบด้วยดอกย่อยจำนวนมาก  กลีบดอกสีขาวอมม่วงมีกลีบดอก 6 กลีบ ออกดอกในช่วงฤดูร้อน
สรรพคุณ

หัวหอม มีรสฉุน ช่วยขับลม แก้ท้องอืด ช่วยย่อยและเจริญอาหาร แก้บวมน้ำ แก้อาการอักเสบต่าง ๆ แก้บวมน้ำ ขับพยาธิ ช่วยให้ร่างกายอบอุ่น เมล็ด แก้อาเจียนเป็นเลือด แก้กินเนื้อสัตว์เป็นพิษ ร่างกายซุบผอม (ใช้เมล็ดแห้ง 5-10 กรัมต้มน้ำดื่ม) ตำรายาไทยใช้หัวหอมแดง ผสมรวมกับเหง้าเปราะหอมสุมหัวเด็ก แก้หวัดคัดจมูก และกินเป็นยาขับลม หอมแดงมีสารเคอร์ซิติน และสารฟลาโวนอยด์ (quercetin และ flavonoid glycosides) อาจป้องกันโรคมะเร็งได้
นอกจากนี้ หอมแดงยังมีคุณสมบัติ เป็นยารักษาโรค ใช้ลดไข้และรักษาแผลได้ โดยเอาหัวหอมแดงมาซอยเป็นแว่นๆ ผสมกับน้ำมันมะพร้าวและเกลือ ต้มให้เดือด แล้วนำมาพอกแผล นอกจากนั้นหอมแดง ยังช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือด และยับยั้งเส้นเลือดอุดตัน ด้วยการบริโภคสด หรือประกอบอาหาร หรือบริโภคชนิดผง
สรรพคุณทางยา ฟลาโวนอยด์ในหอมแดง มีฤทธิ์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ การบริโภคหอมแดงเป็นประจำจึงสามารถลดระดับคอเลสเตอรอล และช่วยให้การไหลเวียนของเลือดดีขึ้น ลดไขมันในเส้นเลือดที่เป็นสาเหตุของโรคความดันโลหิตสูงและโรคหัวใจ สามารถป้องกันการติดเชื้อ และช่วยบรรเทาอาการไข้หวัดได้ ทำให้เจริญอาหาร และช่วยย่อยอาหาร ทั้งนี้ ฟลาโวนอยด์ปริมาณสูงมากๆ นอกจากจะช่วยลดความเสี่ยงของโรคหัวใจแล้ว ยังลดความเสี่ยงต่อโรคมะเร็งได้ด้วย
สารต่างๆ ดังกล่าวในหอมแดงยังมีคุณสมบัติต้านหรือยับยั้งการเติบโตของจุลินทรีย์และแบคทีเรีย ศึกษาโดยใช้น้ำหอมหัวแดงถนอมเนื้อหมูสด โดยใช้เนื้อหมูขนาด 3x3x1 นิ้ว คั้นเอาน้ำหัวหอมประมาณ 5 ลูกบาศก์เซนติเมตร วางเนื้อหมูลงในภาชนะ เติมน้ำหัวหอมแดงให้ท่วมเนื้อหมู แล้วเก็บใส่กล่องพลาสติกปิดฝา หรือใช้ใบตอง หรือถุงพลาสติกห่อไว้ ผลที่ออกมาหอมแดงจะถนอมเนื้อหมูไม่ให้บูดเน่าได้ก่อนนำไปประกอบอาหารอย่างน้อย 5 วัน โดยไม่ต้องแช่เย็น แต่เนื้อหมูอาจมีสีซีดลงไปบ้าง
ในหอมแดงยังมีธาตุฟอสฟอรัสปริมาณสูง ช่วยให้มีความจำดี นอกจากนี้หอมยังใช้บำรุงรักษาหน้าได้ด้วยวิธีง่ายๆ คือ ทุบหรือฝานหอมแดงให้เป็นแว่นบางๆ ทาบริเวณที่เป็นสิว ฝ้า หรือจุดด่างดำ เพียงไม่กี่สัปดาห์ก็เห็นผล
การรับประทานหอมไม่มีอันตรายหรือผลข้างเคียง แต่เป็นผลดีกับร่างกายมากกว่าเพราะมีคุณค่าทางโภชนาการสูงมาก อุดมด้วยวิตามินเอ วิตามินบี วิตามินซี วิตามินอี ในหอมแดง 100 กรัม มีโปรตีน 2.1 กรัม คาร์โบไฮเดรต 11 กรัม ไขมัน 0.2 กรัม น้ำตาลหลายๆ ชนิดรวม 10.6 กรัม และมีพลังงานเพียง 50-60 แคลอรี
การใช้ประโยชน์

คนไทยนิยมนำหอมแดง มาเป็นส่วนประกอบเครื่องแกงเผ็ด เป็นส่วนประกอบของไข่เจียวหมูสับ ซุปหางวัว รับประทานสดโดยฝานเป็นแว่นบางๆ รับประทานร่วมกับแหนมสด เมี่ยงคำ ปลาเค็มทรงเครื่อง หอมแดงซอย กับพริกขี้หนูสวนหั่นฝอย เป็นส่วนประกอบของน้ำพริกกะปิ หอมแดงเผาตำผสมกับน้ำพริกปลาร้า และเป็นส่วนประกอบของหลนทุกอย่าง เป็นส่วนประกอบของขนมหวาน เช่น หอมแดงซอยเจียว ใส่ในข้าวเหนียวหน้าปลาแห้ง ขนมหม้อแกงถั่ว และไข่ลูกเขย ( อาหารคาวหวาน ) ฯลฯ
การใช้ประโยชน์ > คุณค่าทางอาหาร

คุณค่าทางอาหารของหอมแดง ในส่วนที่รับประทานได้ 100 กรัม คือ มีน้ำเป็นส่วนประกอบ 88 กรัม โปรตีน 1.5 กรัม ไขมัน 0.3 กรัม คาร์โบไฮเดรต 9 กรัม ใยอาหาร 0.7 กรัม เถ้า ( ash ) 0.6 กรัม แคลเซี่ยม 36 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 40 มิลลิกรัม เหล็ก 0.8 มิลลิกรัม วิตามินเอ 5 หน่วยสากล ( I.U. ) วิตามินบี1 0.03 มิลลิกรัม วิตามินซี 2 มิลลิกรัม พลังงาน 160 Kj คุณภาพของหอมแดงขึ้นอยู่กับของแข็ง ( Solids ) ที่ละลายน้ำได้ และให้กลิ่นหอม เมื่อนำไปทอด หอมแดงจะมี soluble solid อยู่ระหว่าง 15-20 Brix เป็นส่วนประกอบของกรดแอมิโน S-allkyl cysteine sulphoxides ที่ให้ทั้งรสชาติ และกลิ่นฉุนของหอม
สนามแม่เหล็กวิกฤต

สนามแม่เหล็กวิกฤต (Critical magnetic field, Hc ) เป็นสนามแม่เหล็กที่สามารถทำลายสภาพนำยวดยิ่งได้เช่นเดียวกับความหนาแน่นกระแสไฟฟ้าวิกฤต นั้นคือถ้าสนามแม่เหล็กมีความเข้มมากกว่าสนามแม่เหล็กวิกฤตแล้วตัวนำยวดยิ่งจะกลายสภาพเป็นตัวนำปกติ
สนามเป้า

สถานีสนามเป้า
สนามเป้า เป็นย่านหนึ่งในกรุงเทพมหานครบริเวณถนนพหลโยธิน
ในอดีตบริเวณสนามเป้ามีสภาพเป็นที่ลุ่ม พื้นที่ตรงปลายสุดของถนนพญาไท ยังเป็นที่เปลี่ยว จึงใช้เป็นสนามยิงปืน เรียกกันว่า สนามเป้า เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ซื้อเครื่องบินจากประเทศฝรั่งเศส เพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพของกองทัพไทย จึงเลือกพื้นที่ทางทิศเหนือชานพระนคร ที่มีสภาพเป็นที่ดอน เป็นที่ตั้งสนามบินแห่งแรกของไทย คือท่าอากาศยานดอนเมือง ด้วยเหตุนี้จึงมีการตัดถนนไปยังดอนเมือง เริ่มจากปลายถนนพญาไท ตรงจุดตัดถนนราชวิถี บริเวณสนามเป้า ไปจนถึงสนามบินดอนเมือง มีความยาว 22 กิโลเมตร เมื่อ พ.ศ. 2479 เรียกชื่อถนนว่า ถนนประชาธิปัตย์ แต่ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น ถนนพหลโยธิน
ขอบเขตสนามยิงปืนนั้นกว้างขวาง เริ่มตั้งแต่ตรงปลายสุดของถนนพญาไท จากแผนที่กรุงเทพฯ ร.ศ. 129 (พ.ศ. 2453) ซึ่งขณะนั้นยังไม่ได้ตัดถนนพหลโยธิน พบว่ามีสนามยิงปืน หรือเรียกสนามเป้าอยู่อย่างน้อย 2 จุดในที่ทหาร อีกจุดหนึ่งหากเทียบกับสถานที่ในปัจจุบันคือตึกเพริล์แบงค็อก บริเวณย่านอารีย์ ต่อมาพัฒนาเป็นย่านพักของข้าราชการทหาร นักการเมือง และกลุ่มตระกูลเก่าแก่
ปัจจุบันพื้นที่บริเวณสนามเป้ามีจุดเด่นคือ สถานที่ราชการอย่าง กองพลทหารม้าที่ 2 รักษาพระองค์ และสถานีโทรทัศน์กองทัพบก (ช่อง 5) (วางศิลาฤกษ์เมื่อ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2500) บนพื้นที่ 900 ไร่ สำนักงานกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม กองทัพบก ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2536  มีโรงพยาบาลพญาไท 2 ก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2542 เปิดดำเนินการรถไฟฟ้าบีทีเอส โดยมีสถานีสนามเป้าตั้งอยู่บริเวณย่านนี้ ต่อมามีการเปิดเดอะซีซันส์ มีลักษณะเป็นคอมมูนิตี้มอลล์เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการมาตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2558
ออสซิริอันด์

ออสซิริอันด์ (Ossiriand) เป็นชื่อดินแดนในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ถูกกล่าวอ้างถึงอยู่ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales มีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด หรือ ลินดอน ตั้งอยู่ทางฟากตะวันตกของเทือกเขาเอเร็ดลูอิน เป็นดินแดนส่วนหนึ่งในแผ่นดินเบเลริอันด์ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเอลฟ์ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา
ลักษณะทางภูมิศาสตร์

ออสซิริอันด์เป็นชื่อเรียกดินแดนที่เป็นส่วนหนึ่งอยู่ในแผ่นดินเบเลริอันด์ มีเทือกเขาเอเร็ดลูอินอยู่ทางตะวันออก และมีแม่น้ำเกลิออนเป็นแนวพรมแดนธรรมชาติทางด้านตะวันตก แคว้นออสซิริอันด์มีแม่น้ำอื่นไหลผ่านอีกหกสาย ตั้งต้นจากเทือกเขาเอเร็ดลูอินผ่านดินแดนออสซิริอันด์ไปลงแม่น้ำเกลิออน ได้แก่
แม่น้ำอัสคาร์ (รัธโลริเอล)
แม่น้ำธาลอส
แม่น้ำเลโกลิน
แม่น้ำบริลธอร์
แม่น้ำดุยล์เวน
แม่น้ำอดูรันท์
เมื่อรวมกับแม่น้ำเกลิออน เป็นเจ็ดสาย จึงมักเรียกแคว้นออสซิริอันด์อีกชื่อหนึ่งว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด หรือ ดินแดนสัตตนที
แคว้นออสซิริอันด์เป็นผืนป่าอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อาศัยของเอลฟ์ชาวเทเลริกลุ่มหนึ่งชื่อว่า ชาวนันดอร์ เอลฟ์กลุ่มนี้หลังจากสงครามครั้งแรกแห่งเบเลริอันด์ ได้รับความเสียหายล้มตายไปมาก จึงพากันหลบซ่อนพรางตัวอยู่ในป่าไม่สู้รบซึ่งหน้า ภายหลังเรียกชื่อว่า ไลเควนดิ หรือกรีนเอลฟ์ (เอลฟ์เขียว) นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกเอลฟ์เหล่านี้อีกชื่อว่า ลินดาร์ (เนื่องจากพวกเขาชอบขับร้องลำนำเพลง) ดินแดนออสซิริอันด์จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งตามชื่อชาวลินดาร์ว่า แคว้นลินดอน
ทรีเบียร์ด เอนท์แห่งป่าฟังกอร์น ก็เคยร้องเพลงให้เมอร์รี่และปิ๊ปปิ้นฟัง ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยเดินเล่นอยู่ในป่า นันทาซาริออน ซึ่งหมายถึงแคว้นออสซิริอันด์นี้เอง
ดินแดนด้านใต้ของออสซิริอันด์แถบแควอดูรันท์ เป็นดินแดนซึ่ง เบเรน และ ลูธิเอน ได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่หลังจากฟื้นคืนจากความตาย จึงมีชื่อเรียกว่า 'แผ่นดินของผู้ฟื้นคืนชนม์' ทั้งสองปลูกบ้านอยู่บนเกาะกลางแควอดูรันท์ ชื่อว่าเกาะโทลกาเลน
แคว้นออสซิริอันด์ด้านใต้บางส่วน รอดพ้นจากเหตุวินาศปลายยุคที่หนึ่งเมื่อแผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้สมุทร กิลกาลัด เคียร์ดัน และเอลฟ์จำนวนหนึ่งมาตั้งอาณาจักรอยู่ที่นี่ในยุคที่สอง เรียกว่าอาณาจักรลินดอน  ภายหลังเมื่อกิลกาลัดสิ้นพระชนม์และอาณาจักรลินดอนล่มสลาย ยังคงเหลือเมืองท่าสำคัญ มิธลอนด์ ซึ่งเอลฟ์ทั้งปวงจะต้องมาเยือนเพื่อออกเดินทางกลับสู่แผ่นดินอมตะ
สะพานตากสินมหาราช

บทความนี้เกี่ยวกับสะพานในจังหวัดจันทบุรี สำหรับสะพานในกรุงเทพมหานคร ดูที่ สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
| สะพานตากสินมหาราช |
| --- | --- |
สะพานตากสินมหาราชมองจากท่าเทียบเรือประมง
พิกัด: 12°29′02″N 102°03′35″E﻿ / ﻿12.4838°N 102.0598°E﻿ / 12.4838; 102.0598
เส้นทาง:  ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต กม. 75+011
ข้าม: แม่น้ำจันทบุรี
ที่ตั้ง: ตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ และ ตำบลบางกะไชย อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี
ชื่อทางการ: สะพานตากสินมหาราช
ชื่ออื่น: สะพานแหลมสิงห์
ตั้งชื่อตาม: สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
ผู้ดูแล: กรมทางหลวงชนบท
เหนือน้ำ: สะพานข้ามแม่น้ำจันทบุรี
ท้ายน้ำ: อ่าวไทย
ข้อมูลจำเพาะ
วัสดุ: คอนกรีตเสริมแรง
ความยาว: 1,060 เมตร (3,480 ฟุต)
ความกว้าง: 11 เมตร (36 ฟุต)
ประวัติ
ผู้สร้าง: สำนักก่อสร้างสะพาน กรมทางหลวงชนบท
วันเริ่มสร้าง: 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
วันสร้างเสร็จ: พ.ศ. 2550
งบก่อสร้าง: 179.57 ล้านบาท
วันเปิด: 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
สถิติ
การจราจรโดยเฉลี่ย: 6,577 คัน/วัน (พ.ศ. 2565)
ที่ตั้ง
th
สะพานตากสินมหาราช หรือ สะพานแหลมสิงห์ เป็นสะพานข้ามแม่น้ำจันทบุรี ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ และตำบลบางกะไชย อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี เป็นส่วนหนึ่งของถนนเฉลิมบูรพาชลทิต ขนาด 2 ช่องจราจร ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมทางหลวงชนบท
สะพานตากสินมหาราช เป็นสะพานที่มีความยาวที่สุดในภาคตะวันออก คือมีความยาว 1,060 เมตร
ประวัติ

สะพานตากสินมหาราช หรือที่ถูกเรียกชื่อเดิมโดยคนในพื้นที่ว่า สะพานแหลมสิงห์ เป็นสะพานที่ก่อสร้างขึ้นโดย สำนักก่อสร้างสะพาน กรมทางหลวงชนบท เพื่อแก้ไขปัญหาที่แต่เดิมหากประชาชนจะไปมาหาสู่กันทั้งสองฝั่งจะต้องใช้เรือในการสัญจรข้ามฟาก หากจะขนส่งสินค้าทางการเกษตรและประมงจะต้องเดินทางอ้อมไปยังตัวเมืองในการข้ามไปอีกฝั่ง ทำให้เสียเวลาในการเดินทาง โดยสะพานตากสินมหาราชนั้นช่วยลดระยะเวลาในการสัญจรไปมาหาสู่กัน ลดระยะเวลาในการขนส่งสินค้าทางการเกษตรและประมงซึ่งแต่เดิมต้องใช้ระยะทางกว่า 50 กิโลเมตร ให้สามารถเชื่อมต่อและใช้เส้นทางในการคมนาคมขนส่งในเส้นทางพื้นที่ชายฝั่งได้สะดวกยิ่งขึ้น รวมถึงส่งเสริมและเพิ่มศักยภาพในการท่องเที่ยวในพื้นที่ชายทะเลภายในพื้นที่จังหวัดจันทบุรีและใกล้เคียง โครงการก่อสร้างดังกล่าวนั้นเป็นส่วนหนึ่งของถนนเฉลิมบูรพาชลทิต
สะพานตากสินมหาราช เริ่มต้นก่อสร้างเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 และสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2550 ใช้งบประมาณในการก่อสร้างทั้งสิ้น 179,570,000 บาท เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เวลา 16.09 น. โดยมีรัฐมนตรีว่าการทระทรวงคมนาคมเดินทางมาเป็นพิธีเปิด ซึ่งอำเภอแหลมสิงห์ได้จัดกิจกรรมในการเฉลิมฉลองสะพานตั้งแต่วันที่ 1-5 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทั้งการแสดงคอนเสิร์ตจากศิลปิน การแข่งขันกีฬาต่าง ๆ อาทิ เรือเร็ว เรือคยัค เดินวิ่งมินิมาราธอน การปั่นจักรยานเสือภูเขา รวมถึงการออกร้านขายสินค้าขึ้นชื่อในท้องถิ่นให้แก่นักท่องเที่ยวเฉลิมฉลองร่วมกัน และได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ใช้ชื่อสะพานว่า "สะพานตากสินมหาราช" เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2552
ข้อมูลสะพาน

สะพานตากสินมหาราช เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก มีความกว้างสะพาน 8 เมตร ความกว้างทางเท้า 3 เมตร มีความยาวสะพาน 1,060 เมตร โดยในปี พ.ศ. 2565 มีค่า PCU อยู่ที่ 6,577 คัน/วัน เหนือน้ำขึ้นไปคือสะพานข้ามแม่น้ำจันทบุรี ในพื้นที่ตำบลเกาะขวาง และตำบลวัดใหม่ อำเภอเมืองจันทบุรี ท้ายน้ำคือปากน้ำจันทบุรีและอ่าวไทย
การจราจร

สะพานตากสินมหาราช เป็นส่วนหนึ่งของถนนเฉลิมบูรพาชลทิต ในสายทางหลวงชนบท รย.4036 มีขนาด 2 ช่องจราจร สวนทางกัน พื้นผิวจราจรคอนกรีต ฝั่งตะวันออกอยู่ในตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี เชื่อมต่อฝั่งตะวันออกในตำบลบางกะไชย อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี
เนื่องจากความสูงของสะพานที่มีช่องสำหรับให้เรือประมงสามารถลอดผ่านได้ ทำให้บริเวณจุดสูงสุดกลางสะพานมีพื้นที่สำหรับเบี่ยงเพื่อจอดแวะชมวิวทิวทัศน์เพื่อชมความงามของปากแม่น้ำจันทบุรี
แหล่งท่องเที่ยว

สะพานตากสินมหาราชนั้น มีจุดชมวิวอยู่บริเวณจุดสูงสุดของสะพาน หากมองไปยังฝั่งอ่าวไทยสามารถรับชมความสวยงามของปากแม่น้ำจันทบุรี ท่าเรือประมงของชาวแหลมสิงห์ และหากมองเข้ามายังฝั่งแม่น้ำจันทบุรีจะสามารถมองเห็นกระชังปลาและวิถีชีวิตการทำประมงพื้นบ้านของชาวแหลมสิงห์เช่นกัน ซึ่งในอดีตมีการใช้เครื่องมือทำประมงพื้นบ้านที่เรียกว่าโพงพาง และหลักรอ แต่เนื่องจากเครื่องมือดังกล่าวขวางทางเดินของน้ำในฤดูน้ำหลากและขัดขวางการสัญจรทางเรือจึงมีคำสั่งให้กรมประมง กรมเจ้าท่า และตำรวจน้ำรื้อถอนเครื่องมือดังกล่าวบริเวณแม่น้ำจันทบุรีบริเวณใกล้เคียงกับสะพาน
นอกจากนี้สะพานตากสินนั้นยังช่วยเชื่อมต่อเส้นทางการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกมีความสะดวกมากยิ่งขึ้น โดยนักท่องเที่ยวนั้นสามารถเดินทางมาเที่ยวที่หาดแหลมสิงห์ และเดินทางไปเที่ยวยังหาดเจ้าหลาวได้โดยใช้สะพานตากสินมหาราชและไปตามเส้นทางเฉลิมบูรพาชลทิต รวมถึงสามารถใช้เป็นเส้นทางในการเดินทางตามชายฝั่งทะเลเชื่อมต่อระหว่างจังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด ซึ่งแต่เดิมจะต้องใช้เรือข้ามฝากในการเดินทางข้ามฝั่ง หรือหากใช้รถยนต์จะต้องวิ่งอ้อมไปอีกเส้นทางซึ่งใช้ระยะทางมากกว่า 50 กิโลเมตร
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > แหล่งท่องเที่ยว

โบราณสถานตึกแดง
คุกขี้ไก่
หาดแหลมสิงห์
โอเอซิส ซีเวิลด์
วัดเขาแหลมสิงห์
ศาลเจ้าพ่อแหลมสิงห์
ป้อมไพรีพินาศ
อ่าวกระทิง
วนอุทยานเขาแหลมสิงห์
ตำหนักกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
ระเบียงภาพ

เชิงสะพานตากสินมหาราชฝั่งตะวันตกในพื้นที่ตำบลบางกะไชย
ป้ายสะพานตากสินมหาราชบริเวณจุดชมวิวกลางสะพาน
สะพานตากสินมหาราชและเรือประมงที่จอดเทียบท่าอยู่บริเวณท่าเรือใกล้สะพาน
สะพานตากสินมหาราชมองจากศาลเจ้าพ่อแหลมสิงห์
กระชังเลี้ยงปลาในพื้นที่ปากแม่น้ำจันทบุรี มองจากสะพานตากสิน
ป้ายข้อมูลสะพานตากสินมหาราช บริเวณเชิงสะพานฝั่งตะวันตก
สะพานตากสินมหาราชมองจากป้อมไพรีพินาศ
สะพานตากสินมหาราชประกอบด้วย 2 ช่องจราจร
หลิน ซินหรู

| หลิน ซินหรู |
| --- | --- |
หลินในงานประกาศรางวัล Golden Bell Awards ครั้งที่ 57 ในเดือนตุลาคม 2022
เกิด:  (1976-01-27) 27 มกราคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) ไทเป ประเทศไต้หวัน
ชื่ออื่น: Ruby Lin
อาชีพ:  นักแสดง  นักร้อง  โปรดิวเซอร์ 
ปีปฏิบัติงาน: 1995–ปัจจุบัน
คู่สมรส: ฮั่ว เจี้ยนหัว (สมรส 2016)
บุตร: 1 คน


ชื่อภาษาจีน
ภาษาจีน: 林心如

ฮั่นยฺหวี่พินอิน: Lín Xīnrú
ยฺหวิดเพ็ง: Lam4 Sam1-jyu4
 
 
 
หลิน ซินหรู (จีน: 林心如; พินอิน: Lín Xīnrú; เกิด 27 มกราคม ค.ศ. 1976) หรือที่รู้จักกันในชื่อ รูบี หลิน (Ruby Lin) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไต้หวัน นักวิจารณ์บันเทิงชาวอเมริกัน เดเร็ค เอลลีย์ ยกย่องเธอเป็น "ราชินีละครโทรทัศน์ของไต้หวัน" 3 ปีหลังจากที่เธอเริ่มแสดงโฆษณาทางทีวี เธอก็มีชื่อเสียงทั้งในระดับประเทศและระดับภูมิภาคในชั่วข้ามคืนจากบทบาท เซี่ยจื่อเวย ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง องค์หญิงกำมะลอ (1998–1999) ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ ทำให้เธอเป็นที่รู้จักทั่วเอเชีย
ประวัติ

หลิน ซินหรูเกิดในเมืองไทเป ประเทศไต้หวัน เริ่มต้นถ่ายภาพยนตร์เมื่ออายุ 17 ปี โดยเริ่มจากการเป็นนางแบบสมัครเล่น จนกระทั่งจบการศึกษาจากมัธยมศึกษา จึงได้เป็นนางแบบเต็มตัว และได้เซ็นสัญญากับ Jessie and Jones Entertainment Ltd. ในวันเกิดเมื่ออายุได้ 20 ปี
ในปี 1997 หลิน ซินหรูมีชื่อเสียงอย่างมากในบทบาทของละครโทรทัศน์ องค์หญิงกำมะลอ ในบทขององค์หญิงจื่อเหวยเป็นที่รู้จักไปทั่วถึง จีน, ฮ่องกง และหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และในปี 2000 และ 2001 ได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 10 นักแสดงเอเชียยอดเยี่ยมสองปีติดกันก่อนเรียนระดับปริญญาโท
ในปี 2016 ได้สมรสกับ ฮั่ว เจี้ยนหัว มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คนซึ่งทั้ง 2 ได้สนิทสนมกันมีข่าวกุ๊กกิ๊กด้วยกันมาตั้งสมัยเล่นซีรีส์เรื่อง เมโลดี้สะดุดรัก จนสุดท้ายทั้งสองก็ออกมาปฏิเสธก็ต่างคนห่างกันไปพักใหญ่จนในที่สุดทั้ง 2 ก็กลับมาได้เรียนรู้กันมากขึ้นในการเล่นซีรีส์เรื่อง หม่าฟู่หยา หัวใจเพื่อบัลลังก์ หลิน ซินหรู ได้เชิญให้ ฮั่ว เจี้ยนหัว มาเล่นละครด้วยกันก็ไม่ได้เล่นคู่กันทั้งนี้ในการเล่นซีรีส์เรื่องนี้ก็ทำให้ทั้งคู่ได้สนิทสนมกันจนได้สมรสกันในที่สุด
ผลงานด้านการแสดง

บทความหลัก: ผลงานด้านการแสดงของ หลิน ซินหรู
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของหลิน ซินหรู เก็บถาวร 2006-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาจีน)
Ruby Station(ภาษาจีน/อังกฤษ)
Ruby Lin International Family เก็บถาวร 2005-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(ภาษาอังกฤษ)
↑  Elley, Derek (มีนาคม 28, 2014). "Sweet Alibis review". Film Business Asia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 11, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2016.
หลิงซานต้าฝอ

รูปปั้นในอู๋ซี มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
| --- | --- |
灵山大佛
พระใหญ่ อู๋ซี
th
พิกัด: 31°25′55″N 120°5′29″E﻿ / ﻿31.43194°N 120.09139°E﻿ / 31.43194; 120.09139﻿ (Grand Buddha at Ling Shan (Wuxi, Jiangsu))
ที่ตั้ง: แขวงหม่าซาน เขตปืนหู อู๋ซี มณฑลเจียงซู
ความสูง: 88 ม. (289 ฟุต)
สร้างเสร็จ: ค.ศ. 1996
อุทิศแด่: พระอมิตาภพุทธะ
หลิงซานต้าฝอ หรือ พระใหญ่หลิงซาน (จีนตัวย่อ: 灵山大佛; จีนตัวเต็ม: 靈山大佛; พินอิน: Língshān Dà Fó) ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางเหนือของทะเลสาบไท่ ใกล้อู๋ซี มณฑลเจียงซู โดยเป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดองค์หนึ่งในประเทศจีนและในโลก
หลิงซานต้าฝอเป็นพระพุทธรูปปางยืนของพระอมิตาภพุทธะแบบสัมฤทธิ์กลางแจ้ง หนักกว่า 700 เมตริกตัน (690 ลองตัน; 770 ชอร์ตตัน) สร้างเสร็จเมื่อปลาย ค.ศ. 1996 พระพุทธรูปดังกล่าวสูง 88 เมตร (289 ฟุต) รวมฐานบัว 9 เมตร
ใน ค.ศ. 2008 อู่อิ้นถานเฉิงและศาลาฝานกงที่ได้รับแรงบันดาลใจจากศาสนาฮินดู ได้รับการสร้างขึ้นทางตะวันออกเฉียงใต้ของพระใหญ่
ระเบียงภาพ

ศาลาฝานกง
ภายในศาลาฝานกง ณ วัดหลิงซาน
"อู่อิ้นถานเฉิง" ณ วัดหลิงซาน
รูปปั้นจำลองการประสูติของพระพุทธเจ้า ณ วัดหลิงซาน
พระใหญ่หลิงซาน
พระพุทธหัตถ์ (จำลอง) ณ วัดหลิงซาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Travel guide in Jiangsu and other provinces
สลิปเปอร์

สลิปเปอร์ คือ รองเท้าแตะสวมใส่ลำลองภายในบ้าน ที่พักอาศัย หรือที่ทำงานบางแห่ง สลิปเปอร์มีส่วนประกอบที่ทำจากผ้าและพื้นรองเท้าอาจเป็นพื้นยางหรือพื้นยางพาราก็ได้ โดยตัวรองเท้ามีความนุ่มและเบา สวมใส่สบาย สลิปเปอร์มีหลายรูปแบบ เช่น แบบหัวปิด หัวเปิด แบบหุ้มส้น เป็นต้น
หลิน

| หลิน (林) |
| --- | --- |

การออกเสียง: Lín (Mandarin) Lim, Liem (Min Nan, Korean, Taiwanese Minnan) Lam, Lum (Cantonese) Ling (Eastern Min, Northern Min, Wu Chinese) Hayashi (Japanese) Lim (Thai) Lâm (Vietnamese)
ภาษา: จีน
ที่มา
ภาษา: จีนสมัยกลาง
ความหมาย: ป่า
หลิน ([lǐn]; จีน: 林; พินอิน: Lín) หรือ ลิ้ม (ภาษาแต้จิ๋ว) เป็นนามสกุลหนึ่งของชาวจีน
ประวัติ

เกียงกง  หรืออีกนามหนึ่งคือ  เชี่ยงซื่อ  เป็นบุตรโทนของปีกังกงที่เสียชีวิตก่อนที่เกียงกง จะถือกำเนิดมา  ปีกังกงเป็นข้าราชการที่ซื่อสัตย์  ถูกจักรพรรดิติ๋วอ๋อง  ผู้ไร้ทศพิธราชธรรมตัดสินประหารชีวิต  โดยอ้างว่าปีกังกงเป็นผู้ก่อให้เกิดความกระด้างกระเดื่อง  ไม่จงรักภักดีในหมู่ประชาราษฎร์  ปีกังกงถูกประหารชีวิตโดยการควักหัวใจ และถูกเผาใบหน้าทั้งหมดหลังจากประหารชีวิตปีกังกงแล้ว  จักรพรรดิติ๋วอ๋องยังรับสั่งให้ผ่าท้องภริยาคนหนึ่งของปีกังกงเพื่อทำลายทายาทของปีกังกง  ขณะนั้น  ตั้งสี  ภริยาเอกตั้งครรภ์สามเดือนแล้วจึงได้หลบหนีไปอยู่ในป่ามกเอี้ยเชี่ยงลิ้ม  และให้กำเนิดบุตรชาย  ซึ่งนางได้ตั้งชื่อว่า “จั้ว” (แปลว่า  ลำธาร)  ต่อมา จักรพรรดิบู๊อ๋อง  ได้เข้ายึดครองราชวงศ์เซียงทัง  ในปีที่ 13  หลังการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิบู๊อ๋อง  พระองค์ได้เสด็จไปยังฮวงซุ้ยของปีกังกง  และได้ให้ตั้งฮูหยิน  (ตั้งสี)  นำทายาทของปีกังกงเข้าเฝ้า  ซึ่งจักรพรรดิบู๊อ๋อง  ได้ทรงพระราชทานชื่อของทายาทว่า  “เกียง”  ชื่อสกุล  “ลิ้ม”  ตามถ้ำที่ชื่อเชี่ยงลิ้มอันเป็นถิ่นกำเนิด และได้พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพักเล้งกง  ครองเมืองพักเล้ง  (มณฑลฮ้อน้ำในปัจจุบัน) อำเภอลี้มีศักดินาสองพันครัวเรือน  มีอำนาจปกครองสองร้อยสี่สิบเมือง  และได้เป็นเสนาบดีสืบทอดกันตลอดมา
ท่านเกียงกงถือกำเนิดที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำกี้ฮ้อ  ต่อมาบุตรหลานของท่านก็ได้รับพระราชทานศักดินาเป็น  “ไซฮ้อ”  (ฝั่งแม่น้ำตะวันตก)  ฉะนั้น  ศาลาสถิตบรรพบุรุษแห่งตระกูลลิ้ม  จึงถูกขนานนามว่า  “ไซฮ้อตึ๊ง”
เกียงกงมีทายาทที่เกิดจากท่านผู้หญิงเกียงสี 2 คน  คือ ไจ่  กับ  ชา  ไจ่ได้รับราชการเป็นเจ้าเมืองกี้จิว  ซึ่งเป็นหนึ่งในมณฑลใหญ่ 9 มณฑลในสมัยโบราณ ชา หรือนามหนึ่งคือ เม่งกือ มีตำแหน่งเป็นซีแบ้( ผู้บัญชาการทหาร) ในรัชสมัยเซ่งอ๋อง ซีแบ้
พงศาวดารฉบับอื่นเขียนไว้ว่า  เกียงกงมีทายาท 2 คนคือ เม้ง กับ เจง โดยเม้งสืบทอดตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง  เจง มีตำแหน่งซีแบ้  แม้ว่าพงศาวดารฉบับอื่นจะบันทึกนามของทายาทเกียงกงไว้ไม่ตรงกัน  แต่ยศบรรดาศักดิ์ที่ได้รับตรงกัน  จึงสันนิษฐานว่า  คงจะเลี่ยงกล่าวนามจริงซึ่งเป็นปฏิบัติกันในสังคมสมัยนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.limfamily.in.th/news-detail/16 เก็บถาวร 2020-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.bunditlim.com/index.php เก็บถาวร 2020-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.lim.or.th/
| ด ค กนามสกุลที่พบบ่อยที่สุด 100 นามสกุลในจีนแผ่นดินใหญ่ (พ> ศ. 2563) |
| --- | --- |
1–25: หวัง 王 หลี่ 李 จาง 张 หลิว 刘 เฉิน 陈 หยาง 杨 หฺวาง 黄 เจ้า 赵 อู๋ 吴 โจว 周 สฺวี 徐 ซุน 孙 หม่า 马 จู 朱 หู 胡 กัว 郭 เหอ 何 หลิน 林 หลัว 罗 เกา 高 เจิ้ง 郑 เหลียง 梁 เซี่ย 谢 ซ่ง 宋 ถาง 唐
26–50: สฺวี่ 许 หาน 韩 เติ้ง 邓 เฟิง 冯 เฉา 曹 เผิง 彭 เจิง 曾 เซียว 萧 เถียน 田 ต่ง 董 พาน 潘 ยฺเหวียน 袁 ไช่ 蔡 เจี่ยง 蒋 ยฺหวีั 余 ยฺหวี 于 ตู้ 杜 เย่ 叶 เฉิง 程 เว่ย์ 魏 ซู 苏 ลฺหวี่ 吕 ติง 丁 เหรอน 任 หลู 卢
51–75: เหยา 姚 เฉิ่น 沈 จง 钟 เจียง 姜 ชุย 崔 ถาน 谭 ลู่ 陆 ฟ่าน 范 วาง 汪 เลี่ยว 廖 ฉือ 石 จิน 金 เหวย์ 韦 เจี่ย 贾 เซี่ย 夏 ฟู่ 傅 ฟาง 方 โจว 邹 สฺยง 熊 ไป๋ 白 เมิ่ง 孟 ฉิน 秦 ชิว 邱 โหว 侯 เจียง 江
76–100: อิ่น 尹 เซฺว 薛 เหยียน 阎 ตฺว้าน 段 เหลย์ 雷 หลง 龙 หลี 黎 ฉื่อ 史 เถา 陶 เฮ่อ 贺 เหมา 毛 เห่า 郝 กู้ 顾 กงง 龚 เช่า 邵 ว่าน 万 ฉิน 覃 อู่ 武 เฉียน 钱 ไต้ 戴 เหยียน 严 มั่ว 莫 ข่ง 孔 เซี่ยว 向 ฉาง 常
ที่เกี่ยวข้อง: นามสกุล 100 ตระกูล รายชื่อนามสกุลจีนที่พบบ่อย
หลิน ฉว่าง

"ซาร่า หลิน" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับซาร่า หลิน อีกคนหนึ่ง ดูที่ หลิน อี้ซิน
| หลิน ฉว่าง Lin Shuang |
| --- | --- |
ชื่อจีน: 林爽 (จีนตัวเต็ม)
ชื่อจีน: 林爽 (จีนตัวย่อ)
ชื่อเกิด: Lin Shuang
เชื้อชาติ: ฮั่น
เกิด:  (1985-03-20) มีนาคม 20, 1985 (39 ปี) ต้าเหลียน, ประเทศจีน
ชื่ออื่น ๆ: Sara Lin
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง
ปีทำงาน: 2004 – ปัจจุบัน
หลิน ฉว่าง (จีน: 林爽 อักษรโรมัน: Lin Shuang) เป็นนักแสดงชาวจีน ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ ซาร่า หลิน (อักษรโรมัน: Sara Lin)
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่องที่ | เรื่อง | รับบท | กำกับโดย | แสดงร่วมกับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | 1 | The Boxer  《搏击手》 | Ice ice | Feng Haitao | Xu Li, Liang Danni |
| 2007 | 2 | 《功夫好男儿》 | Ilia | Rocky stone | Law Kar-ying, Cheng Pei-pei, Li Bingchen |
| 2007 | 3 | 《盛世花开》 | Shen Xue | Feng Haitao | Yu Zhen, Shi Lijia |
| 2008 | 4 | Promise of the Police  《警察的承诺》 | Jiang Yan | Feng Haitao | Duan Liyang, Hou Kai |
| 2010 | 5 | Speed Pioneer, Parkour Beat your Fear 《极速先锋》 | Lin Xier | Lan Zhiwei | Prince Chiu, Takahiro Miura |
| 2011 | 6 | Two People With Only One Pair of Hands, Two Hands  《两个人一双手》 | Chen Qian | Qiu Yinghong | Jin Yuning, Cong Zhongxiao |
| 2012 | 7 | Dead Have To Love 《死了都要爱》 | Li Yunmei | Chen Mingxin | Peng Bo |
| 2012 | 8 | Badges of Fury  《不二神探》 | Sun Ling | Wang Ziming | Wen Zhang, Jet Li, Michelle Chen |
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่องที่ | เรื่อง | รับบท | กำกับโดย | แสดงร่วมกับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | 1 | 《国防生》 | Xie Wei | Duan Lianmin | Yin Yezi, Gao Ziqi, Zou Ting-wei |
| 2011 | 2 | Happiness Full of House  《幸福满屋》 | Wang Wenwen | Jia Yiping | Jia Yiping, Liu Tao, Zhao Ziqi |
| 2011 | 3 | War of Desire  《凰图腾》 |  | Liu Shiyu | Bai Bing, Zheng Shuang, Hans Zhang |
| 2011 | 4 | 《大爱执着》 | Luo Shanshan | Kim Min | Sally Chen, Sun Hongtao |
| 2011 | 5 | 《英雄使命》 | Ava | Lin Jianzhong | Wang Wei, Pu Bingmo, Chan Jinggang |
| 2011 | 6 | 《再爱我一次》 | A Ling | He Liping | Leanne Liu, Lily Tien, Gao Xin |
| 2012 | 7 | 《幸福保卫战》 | Hot Pot | Jia Yiping | Zhao Ziqi, Li Qian, Jia Yiping |
| 2012 | 8 | 《非嫁不可》 | Li Ruili | Qiu Yinghong | Nie Yuan, Siqin Gaowa, Li Yixiao |
| 2014 | 9 | 《深夜的士之海阔天空》 | Wen Jing |  | Jin Yuning , Zhao Bin , Yue Liang |
แหล่งข้อมูลอื่น

林爽 官方微博
林爽 官方音乐试听
林爽 腾讯官方资料 เก็บถาวร 2013-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2005年超级女声
สุริยุปราคา 23 ตุลาคม พ.ศ. 2557

| สุริยุปราคา 23 ตุลาคม พ> ศ. 2557 |
| --- | --- |
แผนที่
ประเภท
ประเภท: บางส่วน
แกมมา: 1.0908
ความส่องสว่าง: 0.8114
บดบังมากที่สุด
พิกัด: 71°12′N 97°12′W﻿ / ﻿71.2°N 97.2°W﻿ / 71.2; -97.2
เวลา (UTC)
(P1) เริ่มอุปราคาบางส่วน: 19:37:33
บดบังมากที่สุด: 21:44:31
(P4) สิ้นสุดอุปราคาบางส่วน: 23:51:40
แหล่งอ้างอิง
แซรอส: 153 (9 จาก 70)
บัญชี # (SE5000): 9540
สุริยุปราคาบางส่วนเกิดขึ้นในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2557 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาบางส่วนเกิดขึ้นในภูมิภาคขั้วโลก เมื่อศูนย์กลางเงาของดวงจันทร์นั้นพลาดหรือไม่ได้ทอดลงมาบนโลก
การมองเห็น

ศูนย์กลางเงาของดวงจันทร์พลาดหรือไม่ได้ทอดลงบนโลก โดยศูนย์กลางเงาผ่านอยู่เหนือขั้วโลกเหนือ แต่สุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้ขณะดวงอาทิตย์ขึ้น (วันที่ 24 ตุลาคม ตามเวลาท้องถิ่น) ในตะวันออกไกลของรัสเซียและญี่ปุ่น และขณะดวงอาทิตย์ตก (วันที่ 23 ตุลาคม) ผ่านส่วนใหญ่ของทวีปอเมริกาเหนือ
ระเบียงภาพ

การจำลองการบังลึกที่สุดของคราสบางส่วนจากนูนาวุต, แคนาดา ขณะดวงอาทิตย์ตก
สุริยุปราคาบางส่วนวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ณ เวลา 21:25:57 UTC จากแซนโฮเซ, รัฐแคลิฟอร์เนีย
มินนีแอโพลิส, รัฐมินนิโซตา เวลา 21:34 UTC อุปราคาเกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกับจุดมืดดวงอาทิตย์ขนาดยักษ์ภูมิภาค 2192 ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดใน 24 ปี
มินนีแอโพลิส, รัฐมินนิโซตา เวลา 22:35:23 UTC มุมกว้าง 30 นาทีก่อนดวงอาทิตย์ตก
มินนีแอโพลิส, รัฐมินนิโซตา เวลา 22:36 UTC ขณะคราสบดบังลึกที่สุด
มินนีแอโพลิส, รัฐมินนิโซตา เวลา 22:54:12 UTC 11 นาทีก่อนดวงอาทิตย์ตก
สุริยุปราคาบางส่วน ในคอรอลวิลล์, รัฐไอโอวา เวลา 22:55:58 UTC
ภาพประกอบสุริยุปราคาจากมินนีแอโพลิส, รัฐมินนิโซตา