stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเรนาฟงชีนอวา

| --- | --- |
ฟงชีนอวา

th
ชื่อเต็ม: ศูนย์กีฬาและวัฒนธรรม ศาสตราจารย์โอกตาวียู มังกาเบย์รา
ที่ตั้ง: 217-547 นาซาแร ซัลวาดอร์ ประเทศบราซิล
พิกัด: 12°58′43″S 38°30′15″W﻿ / ﻿12.97861°S 38.50417°W﻿ / -12.97861; -38.50417
เจ้าของ: รัฐบาเยีย
ผู้ดำเนินการ: Fonte Nova Negócios e Participações S/A
ความจุ: 56,500 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 110 x 75 เมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: พ.ศ. 2553
เปิดใช้สนาม: 7 เมษายน พ.ศ. 2556
งบประมาณในการก่อสร้าง: 591,070,000 เรอัลบราซิล
สถาปนิก: มาร์ก ดูเว, คลาส ชูลิทซ์
การใช้งาน
อิสปอร์ชีกลูบีบาเยีย อิสปอร์ชีกลูบีวีตอเรีย
อีไตปาวาอาเรนาฟงชีนอวา (โปรตุเกส: Itaipava Arena Fonte Nova) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศูนย์กีฬาและวัฒนธรรม ศาสตราจารย์โอกตาวียู มังกาเบย์รา (Complexo Esportivo Cultural Professor Octávio Mangabeira) เป็นสนามฟุตบอลที่สร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 รวมไปถึงฟุตบอลโลก 2014 โดยตั้งอยู่ในเมืองซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย ประเทศบราซิล สามารถจุผู้คนได้ 56,500 คน
อาแล็กซ็องดร์ ก็อสต์

| อาแล็กซ็องดร์ ก็อสต์ Alexandre Coste |
| --- | --- |
เกิด: อาแล็กซ็องดร์  เอริก สเตฟาน ตอสซุกเป 24 สิงหาคม พ.ศ. 2546 (21 ปี) กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
มีชื่อเสียงจาก: พระโอรสนอกสมรสขององค์อธิปัตย์แห่งโมนาโกองค์ปัจจุบัน
บิดามารดา: เจ้าชายอัลแบร์แห่งโมนาโก  นางนีกอล วาเลรี ก็อสต์
อาแล็กซ็องดร์ เอริก สเตฟาน ก็อสต์ (ฝรั่งเศส: Alexandre Éric Stéphane Coste, เกิด 24 สิงหาคม พ.ศ. 2546 -) พระโอรสนอกสมรสในเจ้าชายอัลแบร์แห่งโมนาโก ที่เกิดกับนางนีกอล ก็อสต์ สตรีผิวสีอดีตแอร์โฮสเตสชาวโตโก สัญชาติฝรั่งเศส
ประวัติ > พื้นฐานครอบครัว

อาแล็กซ็องดร์ เอริก สเตฟาน ก็อสต์ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสนอกสมรสในเจ้าชายอัลแบร์แห่งโมนาโก ที่เกิดกับนางนีกอล ก็อสต์ สตรีผิวสีอดีตแอร์โฮสเตสชาวโตโก สัญชาติฝรั่งเศส ซึ่งนางนีกอลและเจ้าชายอัลแบร์ได้คบหาดูใจกันมานานกว่า 5 ปี แต่นางนีกอลได้เกิดตั้งครรภ์ เนื่องจากลืมรับประทานยาคุมกำเนิดหลังจากการมีเพศสัมพันธ์ และข่าวได้แพร่งพรายออกมาในช่วงปี พ.ศ. 2548 แต่เจ้าชายอัลแบร์ได้ปิดเรื่องนี้ไว้ แต่เมื่อมีการประทานสัมภาษณ์ เจ้าชายอัลแบร์ได้ปฏิเสธ โดยตรัสว่า "พระองค์ถูกหลอก" แต่ต่อมาก่อนการครองราชย์สมบัติเพียงหนึ่งสัปดาห์ เจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 ทรงออกมายอมรับว่า อาแล็กซ็องดร์ ก็อสต์ เป็นโอรสของพระองค์โดยแท้จริง เนื่องจากการตรวจดีเอ็นเอนั้นทั้งสองมีผลเลือดตรงกัน และยังตรัสต่อไปอีกว่า พระองค์ทรงมีโอกาสพบโอรสองค์น้อยเพียงครั้งเดียวหลังจากเรื่องราวนี้แพร่ออกไป และทรงเป็นห่วงอนาคตของโอรสองค์นี้ว่ามารดาจะดูแลได้เหมาะสมหรือไม่
อาแล็กซ็องดร์ เดิมมีชื่อเกิดว่า อาแล็กซ็องดร์  เอริก สเตฟาน ตอสซุกเป (ฝรั่งเศส: Alexandre Éric Stéphane Tossoukpé) ต่อมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 นางนีกอล ผู้เป็นมารดาได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุล ก็อสต์ ส่วนมารดา นางนีกอล ก็อสต์ เคยผ่านการสมรสและหย่ามาแล้วกับชายชาวอเมริกาใต้ และมีบุตรด้วยกันสองคน ซึ่งบุตรทั้งสองอยู่ภายใต้การดูแลของสามีเก่า
ประวัติ > สิทธิในการครองราชย์

ด้วยเหตุที่อาแล็กซ็องดร์ เป็นบุตรที่เกิดจากบิดามารดาไม่ได้สมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และไม่มีสิทธิในราชสกุลกรีมัลดี ตามกฎมนเทียรบาลว่าด้วยขึ้นครองราชย์สมบัติของโมนาโก เนื่องจากรัชทายาทผู้สืบทอดราชบัลลังก์นั้นจะต้องเป็นบุตรที่มีบิดามารดาสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แม้ว่าจะเกิดการหย่าหลังจากการสมรสแล้วก็ตาม (ในกรณีของพระโอรส-ธิดาของเจ้าหญิงสเตฟานี) เพราะฉะนั้นอาแล็กซ็องดร์จึงไม่มีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ของโมนาโก เช่นเดียวกับ แจซมิน เกรซ กรีมัลดี พระธิดานอกสมรสอีกคนหนึ่งของเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 แต่อาแล็กซ็องดร์ยังมีสิทธิในการรับมรดกจากพระบิดาตามคำกล่าวของทนายส่วนพระองค์ แต่อย่างไรก็ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์อันดับแรกของโมนาโกจึงตกอยู่กับเจ้าหญิงกาโรลีน และอันดับต่อไปคือ อันเดรีย กาสิรากี บุตรของเจ้าหญิงกาโรลีนที่สมรสถูกต้องตามกฎหมาย
อำมหิตสุดขอบ(คลั่ง)

| อำมหิตสุดขอบ(คลั่ง) |
| --- | --- |
กำกับ: กซาวีเย ฌอง
เขียนบท: กซาวีเย ฌอง
นักแสดงนำ: Karina Testa Aurélien Wiik Patrick Ligardes David Saracino Chems Dahmani Maud Forget Samuel Le Bihan Estelle Lefébure Jean-Pierre Jorris
ผู้จัดจำหน่าย: After Dark Films (theatrical)  ไลอ้อนเกตส์ (ดีวีดี)
วันฉาย: 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 (เทศกาลภาพยนตร์ Agde)  23 มกราคม พ.ศ. 2551  9 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
ประเทศ:  ฝรั่งเศส  สวิตเซอร์แลนด์
ภาษา: ฝรั่งเศส
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
นักแสดง
อำมหิตสุดขอบ(คลั่ง) (ฝรั่งเศส: Frontière(s), อังกฤษ: Frontier(s)) เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญสัญชาติฝรั่งเศส เปิดตัวในปี พ.ศ. 2550 ประพันธ์บทและกำกับโดยกซาวีเย ฌอง (Xavier Gens) นำแสดงโดย Estelle Lefébure, Samuel Le Bihan และ Aurélien Wiik
นักแสดง

Aurélien Wiik แสดงเป็น Alex
Samuel Le Bihan แสดงเป็น Goetz
Estelle Lefébure แสดงเป็น Gilberte
Karina Testa แสดงเป็น Yasmine
David Saracino แสดงเป็น Tom
Chems Dahmani แสดงเป็น Farid
Adel Bencherif แสดงเป็น Sami
Maud Forget แสดงเป็น Eva
Amélie Daure แสดงเป็น Klaudia
Rosine Favey แสดงเป็น La mere
Joël Lefrançois แสดงเป็น Hans
Patrick Ligardes แสดงเป็น Karl
Jean-Pierre Jorris แสดงเป็น Von Geisler
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2018-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง อำมหิตสุดขอบคลั่งในเว็บไซต์หนังดี
Frontier (s) ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
EyeForFilm.co.uk - Interview with director Xavier Gens
อิซนิค

| อิซนิค İznik |
| --- | --- |
อิซนิค İznikLocation of İznik
พิกัด:  40°25.74′N 29°43.17′E﻿ / ﻿40.42900°N 29.71950°E﻿ / 40.42900; 29.71950
ประเทศ:  ตุรกี
แคว้น: มาร์มารา
จังหวัด: เบอร์ซา
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 753 ตร.กม. (291 ตร.ไมล์)
ประชากร (2000)
 • ความหนาแน่น: 59 คน/ตร.กม. (150 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 20,169 คน
เขตเวลา: UTC+2 (EET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+3 (EEST)
Postal code: 16x xx
รหัสพื้นที่: 0224
ทะเบียนยานยนตร์: 16
อิซนิค เดิมชื่อ ไนเซีย (อังกฤษ: İznik, ชื่อเดิม: กรีก: Νίκαια หรือ Nicaea) เป็นเมืองในประเทศตุรกี ที่เป็นที่รู้จักกันดีจากการเป็นสถานที่จัดการสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ซึ่งเป็นสภาสังคายนาสากลครั้งแรกและครั้งที่เจ็ดในประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์ และเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิไนเซีย นอกจากนั้นก็ยังเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ระหว่างปี ค.ศ.1204 และ ค.ศ. 1261 หลังจากสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ในปี ค.ศ.1204 จนกระทั่งยึดคอนสแตนติโนเปิลคืนได้จากไบแซนไทน์ในปี ค.ศ. 1261
ดูเพิ่ม

ประเทศตุรกี
จักรวรรดิไนเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อิซนิค
William Smith (editor); Dictionary of Greek and Roman Geography, "Nicaea", London, (1854)
Hazlitt, Classical Gazetteer, "Nicæa"
Pictures of the city and many examples of the pottery it is famous for
Pictures from an Istanbul museum where masterpieces of İznik "pottery" are on display
(ตุรกี) İznik Business Guide เก็บถาวร 2009-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ตุรกี) Golyaka Village, Bursa เก็บถาวร 2021-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (first comprehensive Village site in Bursa.
İznik photos with descriptions เก็บถาวร 2011-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Examples of İznik influence in restaurants in London
(ตุรกี) (อังกฤษ) (ญี่ปุ่น) (เยอรมัน) İznik Web Portal
The Enchanted Forest of Iznik เก็บถาวร 2010-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อิลเลียส อิลลาดีส

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ผู้ได้รับเหรียญรางวัล
 อิลเลียส อิลลาดีส นักกีฬาคนแรกที่เดินนำขบวนเข้าสู่สนามกีฬารังนกในระหว่างพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 
รายการเหรียญรางวัล
ยูโด ชาย
ตัวแทนของ   กรีซ 
กีฬาโอลิมปิก
|  |  เอเธนส์ 2004  | -81 กก. |
เวิลด์แชมเปี้ยนชิป
|  | ไคโร 2005  | -90 กก. |
|  | รีโอเดจาเนโร 2007  | -90 กก. |
|  | โตเกียว 2010  | -90 กก. |
ยูโรเปี้ยนแชมเปี้ยนชิป
|  | บูคาเรสต์ 2004  | -81 กก. |
อิลเลียส อิลลาดีส (กรีก: Ηλίας Ηλιάδης; จอร์เจีย: ჯარჯი ზვიადაური) เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เป็นนักยูโดชาวกรีก ที่เกิดในประเทศจอร์เจีย
เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในรุ่นฮาล์ฟมิดเดิลเวท (81 กก.) ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ในขณะที่เขามีอายุได้ 17 ปี อิลลาดีสยังได้รับรางวัลเหรียญทองใน 6 ปีต่อมา ในการแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิป 2010 ที่กรุงโตเกียวในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 90 กก. ด้วยเช่นกัน
ในฐานะของผู้ถือธงชาติของประเทศกรีซ เขาได้รับเกียรติเป็นนักกีฬาคนแรกที่เดินนำขบวนเข้าสู่สนามกีฬารังนกในระหว่างพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในกรุงปักกิ่ง
อิลลาดีสยังเป็นลูกพี่ลูกน้องของแชมป์กีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นนักยูโดชาวจอร์เจียที่มีชื่อว่าซูรับ ซเวียเดารี
ความสำเร็จ

| ปี | การแข่งขัน | ตำแหน่ง | รุ่นน้ำหนัก |
| --- | --- | --- | --- |
| ค.ศ. 2010 | เวิลด์ยูโดแชมเปี้ยนชิป | ที่ 1 | มิดเดิลเวท (90 กก.) |
| ค.ศ. 2007 | เวิลด์ยูโดแชมเปี้ยนชิป | ที่ 2 | มิดเดิลเวท (90 กก.) |
| ค.ศ. 2005 | เวิลด์ยูโดแชมเปี้ยนชิป | ที่ 2 | มิดเดิลเวท (90 กก.) |
| ค.ศ. 2005 | เมดิเตอร์เรเนี่ยนเกมส์ | ที่ 1 | มิดเดิลเวท (90 กก.) |
| ค.ศ. 2004 | กีฬาโอลิมปิก | ที่ 1 | ฮาล์ฟมิดเดิลเวท (81 กก.) |
| ค.ศ. 2004 | ยูโรเปี้ยนยูโดแชมเปี้ยนชิป | ที่ 1 | ฮาล์ฟมิดเดิลเวท (81 กก.) |
อีซาแบล อาจานี

| อีซาแบล อาจานี |
| --- | --- |
อาจานีในปี ค.ศ. 2012
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1955-06-27) 27 มิถุนายน ค.ศ. 1955 (69 ปี) อีซาแบล ยัสมีน อาจานี
อาชีพ: นักแสดง นักร้อง
ปีที่แสดง: 1970 - ปัจจุบัน
อีซาแบล ยัสมีน อาจานี (ฝรั่งเศส: Isabelle Yasmine Adjani) นักร้องและนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในคริสต์ทศวรรษ 1980 เคยได้รับรางวัลซีซาร์ 4 ครั้ง จากเรื่อง Possession (ค.ศ. 1981), L'Été meutrier (ค.ศ. 1983), Camille Claudel (ค.ศ. 1989) และ La Reine Margot (ค.ศ. 1995) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้งจากเรื่อง The Story of Adèle H. (ค.ศ. 1975) และ Camille Claudel (ค.ศ. 1988) นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน
อีซาแบล อาจานี เกิดในย่านเฌินวีลีเย (Gennevilliers) ใกล้กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส บิดามีเชื้อสายตุรกีและแอลจีเรีย ส่วนมารดาเป็นชาวเยอรมัน เธอสามารถพูดได้ทั้งภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส และอังกฤษ เธอเริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 14 ปี จากภาพยนตร์เรื่อง Le Petit bougnat  ในปี ค.ศ. 1970 และเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำในภาพยนตร์ The Story of Adèle H. ของฟร็องซัว ทรูว์โฟ ในปี ค.ศ. 1975 ที่ทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลออสการ์
ในปี ค.ศ. 1989 เธอได้รับการคัดเลือกจากนิตยสารพีเพิล ให้เป็นหนึ่งใน 50 ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Isabelle Adjani ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เว็บไซต์ทางการ
บล็อกส่วนตัว[ลิงก์เสีย]
อีตามาร์ ฟรังกู

อีตามาร์ ฟรังกู (โปรตุเกส: Itamar Franco) เป็นนักการเมืองชาวบราซิลผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 33 ของบราซิลตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ก่อนหน้านี้เขาดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีบราซิลตั้งแต่ พ.ศ. 2533 จนกระทั่งการลาออกของประธานาธิบดีเฟร์นังดู กอโลร์ จี แมลู และเขาได้เสียชีวิตในวันที่2 กรกฎาคม พ.ศ.2554 ในวัย81ปี
| ด ค กประธานาธิบดีบราซิล |
| --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐเก่า (1889–1930) |  เดโอโดโร ดา ฟอนเซกา  ฟลอเรียโน เปอีโซโต  ปรูเดนเต เด มาราอีส  กัมโปส ซาเลส  รอดริเกซ อัลเวซ  อาฟอนซู เปนา  นิโล เปซันยา  เฮอร์เมส ดา ฟอนเซกา  เวเซเลา บราส  รอดริเกซ อัลเวซ  เดลฟีม โมเรรา  เอปิตาเชียว เปซซัว  วอชิงตัน ลูอิส  จูลิโอ เปรสเตส  |  |
| มหายุควาร์กัส (1930–1945) |  กลุ่มทหาร (ทัสซู ฟรากูซู • อิซาเอียส ดู โนโรนยา • เมนา บาเรตโต)  เฌตูลียู วาร์กัส  โคเซ ลินยาเรส  |  |
| สาธารณรัฐที่ 2 (1946–1964) |  กัสปาร์ ดูทรา  เฌตูลียู วาร์กัส  กาเฟ ฟิโล  คาร์ลอส ลูซ  เนเรอ รามอส  ฌูเซลีนู กูบีแชก  จานิโอ กวาโดรส  เรนิเอรี มาซซิลลี  โจอาว กูลาร์ต  |  |
| รัฐบาลเผด็จการทหาร (1964–1985) |  เรนิเอรี มาซซิลลี  อุงแบร์ตู จี อาเล็งการ์ กัสแตลู บรังกู  อาร์เทอร์ ดา คอสตา เอ ซิลวา  กลุ่มทหาร (ออกุสโต ราเดมาเกอร์ • ออเรเลียว เด ลิรา ทาวาเรส • มาร์เชียว เมโล)  เอมิเลียว เมดิซี  เออร์เนสโต เกเซล  ฌูเวา ฟีเกย์เรดู  |  |
| สาธารณรัฐใหม่ (1985–) |  ตังเกรดู แนวิส  โฌแซ ซาร์เนย์  เฟร์นังดู กอโลร์ จี แมลู  อีตามาร์ ฟรังกู  เฟร์นังดู เอ็งรีกี การ์โดซู  ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา  จิลมา รูเซฟ  มีแชล เตเมร์  ฌาอีร์ โบลโซนารู  ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา  |  |
| ด ค กรองประธานาธิบดีบราซิล |
| --- | --- | --- |
| สาธารณรัฐเก่า  (1889–1930) |  Floriano Peixoto  Manuel Vitorino  Francisco Rosa e Silva  Silviano Brandão  Afonso Pena  Nilo Peçanha  Venceslau Brás  Urbano Santos  Delfim Moreira  Bueno de Paiva  Estácio Coimbra  Fernando de Melo Viana  Vital Soares  |  |
| สาธารณรัฐที่ 2  (1946–1964) |  Nereu Ramos  Café Filho  João Goulart  |  |
| รัฐบาลเผด็จการทหาร  (1964–1985) |  José Maria Alkmin  Pedro Aleixo  Augusto Rademaker  Adalberto Pereira dos Santos  Aureliano Chaves  |  |
| สาธารณรัฐใหม่  (1985–) |  โฌแซ ซาร์เนย์  อีตามาร์ ฟรังกู  Marco Maciel  José Alencar  มีแชล เตเมร์  Hamilton Mourão  Geraldo Alckmin  |  |
อาแล็ง ปอแอร์

| อาแล็ง ปอแอร์ Alain Poher |
| --- | --- |
ปอแอร์ใน ค.ศ. 1969

สมาชิกวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1995 (43 ปี 136 วัน)
เขตเลือกตั้ง: แซน-เอ-อวซ (ค.ศ. 1952-1968) วาล-เดอ-มาร์น (ค.ศ. 1968-1995)
ดำรงตำแหน่ง 8 ธันวาคม ค.ศ. 1946 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948 (1 ปี 335 วัน)
เขตเลือกตั้ง: แซน-เอ-อวซ
ประธานวุฒิสภาฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 3 ตุลาคม ค.ศ. 1968 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1992 (23 ปี 364 วัน)
ก่อนหน้า: กัสตง มอแนร์วีล
ถัดไป: เรอเน มอนอรี
รักษาการประธานาธิบดีฝรั่งเศส
ดำรงตำแหน่ง 2 เมษายน – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 (0 ปี 55 วัน)
นายกรัฐมนตรี: ปีแยร์ แม็สแมร์
ก่อนหน้า: ฌอร์ฌ ปงปีดู (ประธานาธิบดี)
ถัดไป: วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง (ประธานาธิบดี)
ดำรงตำแหน่ง 28 เมษายน – 20 มิถุนายน ค.ศ. 1969 (0 ปี 53 วัน)
นายกรัฐมนตรี: มอริส กูฟว์ เดอ มูร์วีล
ก่อนหน้า: ชาร์ล เดอ โกล (ประธานาธิบดี)
ถัดไป: ฌอร์ฌ ปงปีดู (ประธานาธิบดี)
ประธานรัฐสภายุโรป
ดำรงตำแหน่ง 7 มีนาคม ค.ศ. 1966 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1969 (3 ปี 4 วัน)
ก่อนหน้า: วิกเตอร์ ลีมันส์
ถัดไป: มาริโอ สเกลบา
เลขาธิการรัฐฝ่ายงบประมาณ
ดำรงตำแหน่ง 11 กันยายน – 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948 (0 ปี 70 วัน)
นายกรัฐมนตรี: อ็องรี เกย
เลขาธิการรัฐฝ่ายการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 5 กันยายน – 11 กันยายน ค.ศ. 1948 (0 ปี 6 วัน)
นายกรัฐมนตรี: รอแบร์ ชูมาน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อาแล็ง เอมีล หลุยส์ มารี ปอแอร์ 17 เมษายน ค.ศ. 1909(1909-04-17) อาบลง-ซูร์-แซน ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 9 ธันวาคม ค.ศ. 1996(1996-12-09) (87 ปี) ปารีส ฝรั่งเศส
ที่ไว้ศพ: อาบลง-ซูร์-แซน ฝรั่งเศส
เชื้อชาติ: ฝรั่งเศส
พรรคการเมือง: UDF (ค.ศ. 1978-1996)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: CDS (ค.ศ. 1976-1995) CD (ค.ศ. 1966-1976) MRP (ค.ศ. 1946-1966)
วิชาชีพ: วิศวกร ข้าราชการ
ลายมือชื่อ: 

อาแล็ง ปอแอร์ (ฝรั่งเศส: Alain Poher) (17 เมษายน พ.ศ. 2452 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2539) อดีตรักษาการประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ประธานรัฐสภายุโรปและประธานสมาชิกวุฒิสภาฝรั่งเศส (พ.ศ. 2511 - พ.ศ. 2535)
ประวัติ

ตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 เมื่อประธานาธิบดีถึงแก่อสัญกรรมหรือลาออกจากตำแหน่ง ประธานสมาชิกวุฒิสภาจะทำหน้าที่เป็นรักษาการประธานาธิบดีจนกระทั่งมีการเลือกตั้งครั้งต่อไป ปอแอร์ได้เป็นประธานาธิบดีครั้งแรกในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2512 เมื่อชาร์ล เดอ โกล ลาออกจากตำแหน่ง ปอแอร์เองก็ต้องการที่จะเป็นประธานาธิบดีต่อไป แต่เนื่องจากการที่เขาไม่มีพรรคการเมืองต่างๆ หนุนหลัง ซึ่งก็ทำให้เขาพ่ายแพ้การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2512 ในรอบที่ 2 ต่อฌอร์ฌ ปงปีดู จึงทำให้เขากลับไปเป็นประธานวุฒิสภาหลังจากที่ฌอร์ฌ ปงปีดู สาบานตนในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ต่อมาปงปีดูได้ถึงแก่อสัญกรรมลงในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2517 ซึ่งทำให้ปอแอร์กลับมาเป็นรักษาการประธานาธิบดีอีกครั้งหนึ่ง จนกระทั่งวาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนใหม่สาบานตนในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
ตำแหน่งสำคัญ

เลขาธิการแห่งรัฐด้านงบประมาณ (Secrétaire d'État au Budget) ในคณะรัฐมนตรีที่ 2 ของชูมอง (5 - 11 กันยายน พ.ศ. 2491)
เลขาธิการแห่งรัฐด้านงบประมาณ (Secrétaire d'État au Budget) ในคณะรัฐมนตรีที่ 1 ของเกออีลล์ (11 กันยายน - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491)
เลขาธิการแห่งรัฐด้านการทหารเรือ (Secrétaire d'État aux Forces armées) ในคณะรัฐมนตรีของเฟลิกซ์ เกยาร์ด (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2501)
รักษาการประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 28 เมษายน - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2512 และ 2 เมษายน - 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
| ก่อนหน้า |  | อาแล็ง ปอแอร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาร์ล เดอ โกล |  |   รักษาการประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส  (28 เมษายน พ.ศ. 2512 - 19 มิถุนายน พ.ศ. 2512) |  | ฌอร์ฌ ปงปีดู |
| ฌอร์ฌ ปงปีดู |  |   รักษาการประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส  (2 เมษายน พ.ศ. 2517 - 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2517) |  | วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง |
| ชาร์ล เดอ โกล |  |   ผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา ร่วมกับ รามอน อีเกลเซียส อี นาบาร์รี  (28 เมษายน พ.ศ. 2512 - 19 มิถุนายน พ.ศ. 2512) |  | ฌอร์ฌ ปงปีดู |
| ฌอร์ฌ ปงปีดู |  |   ผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา ร่วมกับ ชูอัน มาร์ตี อี อาลานิส  (2 เมษายน พ.ศ. 2517 - 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2517) |  | วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง |
| กัสตง มอแนร์วีล |  | ประธานวุฒิสภาฝรั่งเศส  (พ.ศ. 2511 - พ.ศ. 2535) |  | เรอเน มอนอรี |
| วิกเตอร์ ลีมันส์ |  | ประธานรัฐสภายุโรป  (พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2512) |  | มารีโอ สเกลบา |
| ด ค กประมุขแห่งรัฐของฝรั่งเศส |
| --- | --- |
ตำแหน่ง "ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ" ตั้งแต่ 1871 เป็นต้นมา; ยกเว้นตั้งแต่ 1940 - 1944 (ประมุขแห่งรัฐ) และ 1944 - 1947 (ประธานคณะรัฐบาลเฉพาะกาล)
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 1792 – 1804: ที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ · คณะดีแร็กตัวร์ · คณะกงสุล
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 1848 - 1852: ฌัก-ชาร์ล ดูว์ปง เดอ เออร์ · คณะมนตรีบริหาร · หลุยส์-เออแฌน กาแวญัก · หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต
คณะรัฐบาลป้องกันแห่งชาติ 1870 - 1871: หลุยส์ ฌูล ทรอชูว์
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 1871 - 1940: อาดอลฟ์ ตีแยร์ · ปาทริส เดอ มัก มาอง · ฌูล เกรวี · มารี ฟร็องซัว ซาดี การ์โน · ฌ็อง กาซีมีร์-แปรีเย · เฟลิกซ์ โฟร์ · เอมีล ลูแบ · อาร์ม็อง ฟาเลียร์ · แรมง ปวงกาเร · ปอล เดชาแนล · อาเล็กซ็องดร์ มีลร็อง · กัสตง ดูแมร์ก · ปอล ดูเม · อาลแบร์ เลอเบริง
ฝรั่งเศสเขตวีชี 1940 – 1944: ฟีลิป เปแต็ง
คณะรัฐบาลเฉพาะกาล 1944 – 1946: ชาร์ล เดอ โกล · เฟลิกซ์ กวง · ฌอร์ฌ บีโด · เลอง บลูม
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 1946 – 1958: แว็งซ็อง โอรียอล · เรอเน กอตี
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 1958 – ปัจจุบัน: ชาร์ล เดอ โกล · อาแล็ง ปอแอร์× · ฌอร์ฌ ปงปีดู · อาแล็ง ปอแอร์× · วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง · ฟร็องซัว มีแตร็อง · ฌัก ชีรัก · นีกอลา ซาร์กอซี · ฟร็องซัว ออล็องด์ · แอมานุแอล มาครง
×รักษาการ
อิงดึเป็งเด็งซียาตูตัล

| --- | --- |
เพลงชาติของ เซาตูแมอีปริงซีป
เนื้อร้อง: Alda Neves da Graça do Espírito Santo
ทำนอง: Manuel dos Santos Barreto de Sousa e Almeida
รับไปใช้: 1975

ตัวอย่างเสียง
"Independência total" (instrumental)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
อิงดึเป็งเด็งซียาตูตัล (โปรตุเกส: Independência total) เป็นเพลงชาติของเซาตูแมอีปริงซีป เพลงชาติที่นำมาใช้ในปี ค.ศ. 1975 เนื้อร้องประพันธ์โดย อัลดา เนเวส ดา กาลาซา ดู เอสปริโต ซานโด (Alda Neves da Graça do Espírito Santo) (1926–2010) and composed by Manuel dos Santos Barreto de Sousa e Almeida (1933–).<ref> และทำนองประพันธ์โดย มานูเอล โดส ซานโตส บาเรนโต เดอ โซซา เอ อัลเมดา (Manuel dos Santos Barreto de Sousa e Almeida) (1933–)
เนื้อร้อง

| เนื้อร้องภาษาโปรตุเกส | English translation |
| --- | --- |
 Chorus: Independência total, Glorioso canto do povo, Independência total, Hino sagrado de combate. Dinamismo Na luta nacional, Juramento eterno No país soberano de São Tomé e Príncipe. Guerrilheiro da guerra sem armas na mão, Chama viva na alma do povo, Congregando os filhos das ilhas Em redor da Pátria Imortal. Independência total, total e completa, Construindo, no progresso e na paz, A nação mais ditosa da Terra, Com os braços heroicos do povo. Chorus Trabalhando, lutando, presente em vencendo, Caminhamos a passos gigantes Na cruzada dos povos africanos, Hasteando a bandeira nacional. Voz do povo, presente, presente em conjunto, Vibra rijo no coro da esperança Ser herói no hora do perigo, Ser herói no ressurgir do País. Chorus Dinamismo Na luta nacional, Juramento eterno No pais soberano de São Tomé e Príncipe:  ประสานเสียง: ความเป็นอิสรภาพทั้งมวล เพลงแห่งความรุ่งโรจน์ของผู้คน ความเป็นอิสรภาพทั้งมวล บทเพลงสรรเสริญแห่งการต่อสู้ พลเมือง ในการต่อสู้ระดับชาติ คำสาบานตราบชั่วนิรันด์ ไปยังประเทศอธิปไตยของเซาตูแมอีปริงซีป เหล่านักรบในสงครามไร้อาวุธ เปลวไฟในจิตวิญญาณของผู้คน เหล่าลูกหลานชุมนุมบนหมู่เกาะ ปิตุภูมิรายล้อมเป็นอมตะ ความอิสรภาพทั้งมวลและสมบูรณ์ ได้รังสรรค์ ในความก้าวหน้าและความสุข ประเทศที่มีความปิติที่สุดในโลก ด้วยอาวุธที่กล้าหาญของประชาชน ประสานเสียง การทำงาน ฝ่าฝัน ด้นรน และชัยชนะ ก้าวไปข้างหน้าอย่างยิ่งหใญ่ ในสงครามครูเสดของชาวแอฟริกัน ชูธงชาติ เสียงของประชาชน ขณะนี้ ปัจจุบัน และสามัคคี หัวใจแห่งความหวังเต้นแรง เพื่อเป็นวีรบุรุษในชั่วโมงแห่งภยันตราย วีรบุรุษแห่งการฟื้นคืนชีพของชาติ ประสานเสียง พลเมือง ในการต่อสู้ระดับชาติ คำสาบานตราบชั่วนิรันด์ ไปยังประเทศอธิปไตยของเซาตูแมอีปริงซีป
แหล่งข้อมูลอื่น

Information page about Independência total on the website of the government of São Tomé and Príncipe เก็บถาวร 2019-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Streaming audio of Independência total, with information and lyrics
อิสโปร์ชีกลูบีอิงเตร์นาซีโยนัล

อิสโปร์ชีกลูบีอิงเตร์นาซีโยนัล (โปรตุเกส: Sport Club Internacional) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อิงเตร์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศบราซิล ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1909 มีที่ตั้งอยู่ในโปร์ตูอาแลกรี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กแชมเปียนฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 5 สมัย |   เรอัลมาดริด (2014, 2016, 2017, 2018, 2022)  |  |
| แชมป์ 3 สมัย |   บาร์เซโลนา (2009, 2011, 2015)  |  |
| แชมป์ 2 สมัย |   คอรินเทียนส์ (2000, 2012)   ไบเอิร์นมิวนิก (2013, 2020)  |  |
| แชมป์สมัยเดียว |   เซาเปาลู (2005)   อิงเตร์นาซีโยนัล (2006)   เอซี มิลาน (2007)   แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (2008)   อินเตอร์มิลาน (2010)   ลิเวอร์พูล (2019)   เชลซี (2021)   แมนเชสเตอร์ซิตี (2023)  |  |
| ด ค กแชมเปียนโกปาลิเบร์ตาโดเรส |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 7 สมัย |  อินเดเปนดิเอนเต (1964, 1965, 1972, 1973, 1974, 1975, 1984) |  |
| แชมป์ 6 สมัย |  โบกายูนิออร์ส (1977, 1978, 2000, 2001, 2003, 2007) |  |
| แชมป์ 5 สมัย |  เปญญาโรล (1960, 1961, 1966, 1982, 1987) |  |
| แชมป์ 4 สมัย |  ริเบร์เปลต (1986, 1996, 2015, 2018) •  เอสตูเดียนเตส (1968, 1969, 1970, 2009) |  |
| แชมป์ 3 สมัย |  เซาเปาลู (1992, 1993, 2005) •  นาซิโอนัล (1971, 1980, 1988) •  ซังตุส (1962, 1963, 2011) •  Grêmio (1983, 1995, 2017) •  Olimpia (1979, 1990, 2002) |  |
| แชมป์ 2 สมัย |  อิงเตร์นาซีโยนัล (2006, 2010) •  ฟลาเม็งกู (1981, 2019) •  Cruzeiro (1976, 1997) •  Atlético Nacional (1989, 2016) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  คอรินเทียนส์ (2012) •  ปัลเมย์รัส (1999) •  ราซิน (1967) •  ซานโลเรนโซ (2014) •  Vasco da Gama (1998) •  Colo-Colo (1991) •  Argentinos Juniors (1985) •  Vélez Sársfield (1994) •  Once Caldas (2004) •  LDU Quito (2008) •  Atlético Mineiro (2013) |  |
อีซาแบลแห่งกูอิงบรา สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส

| อิซาเบลแห่งกูอิงบรา |
| --- | --- |
รายละเอียดในจิตรกรรมแผงเซาวีเซ็งตือ ผลงานชิ้นเอกของนูนู กงซัลวึช
พระราชินีคู่สมรสแห่งโปรตุเกส
ครองราชย์: 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1447 – 2 ธันวาคม ค.ศ. 1455
ประสูติ: 1 มีนาคม ค.ศ. 1432
สิ้นพระชนม์: 2 ธันวาคม ค.ศ. 1455 (23 พรรษา)
ฝังพระศพ: อารามบาตัลยา
พระสวามี: พระเจ้าอาฟงซูที่ 5 แห่งโปรตุเกส
พระบุตร: อิงฟังตึฌูเอาแห่งโปรตุเกส อิงฟังตาจัวนาแห่งโปรตุเกส พระเจ้าฌูเอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส
ราชวงศ์: อาวิช
พระบิดา: เปดรู ดยุคแห่งกูอิงบรา
พระมารดา: อะลิซาแบ็ตแห่งอูร์เฌ็ลย์ ดัชเชสแห่งกูอิงบรา
อีซาแบลแห่งกูอิงบรา (โปรตุเกส: Isabel de Coimbra) เป็นพระราชินีแห่งโปรตุเกส ทรงเป็นธิดาของอิงฟังตึเปดรูแห่งโปรตุเกส ดยุคแห่งกูอิงบรา ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งโปรตุเกสกับอะลิซาแบ็ตแห่งอูร์เฌ็ลย์ ธิดาของเฌามาที่ 2 เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์
วันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1447 อีซาแบลได้สมรสกับพระเจ้าอาฟงซูที่ 5 แห่งโปรตุเกสซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์
พระราชประวัติ

อิซาเบลแห่งกูอิงบราประสูติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1432 ทรงเป็นธิดาของอิงฟังตึเปดรู ดยุคแห่งกูอิงบรากับอะลิซาแบ็ต เคาน์เตสแห่งอูร์เฌ็ลย์ พระอัยกาฝั่งบิดาของพระองค์คือพระเจ้าฌูเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส ส่วนพระอัยกาฝั่งมารดาคือเฌามาที่ 2 เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์
บิดาของพระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระเจ้าอาฟงซูที่ 5 แห่งโปรตุเกส หลานชาย (ลูกของพี่น้อง) ที่อยู๋ในช่วงวัยเยาว์ มีบันทึกว่าพระองค์กับอาฟงซูได้มีความรักต่อกัน ทั้งคู่หมั้นหมายกันในปี ค.ศ. 1445 สร้างความโกรธเกรี้ยวแก่อาฟงซูที่ 1 ดยุคแห่งบรากังซาที่ต้องการให้กษัตริย์สมรสกับหลานสาวคนใดคนหนึ่งของตน (คือ อิซาเบลแห่งโปรตุเกสที่ต่อมาเป็นมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา กับเบียตริซแห่งโปรตุเกสที่ต่อมาสมรสกับอิงฟังตึฟือร์นังดู ดยุคแห่งวีเซวและเป็นมารดาของพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส) ในการสมรสอิซาเบลได้รับรายได้จากซังตาไร, อัลวายาซือรือ, ซิงตรา และโตรึชแวดรัช
อิซาเบลกับอาฟงซูสมรสกันเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1447 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน คือ
อิงฟังตึฌูเอาแห่งโปรตุเกส (ประสูติ 29 มกราคม ค.ศ. 1451) ที่สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์
อิงฟังตาจัวนาแห่งโปรตุเกส (หรือเจ้าหญิงนักบุญ) (ประสูติ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1452) ได้รับการประกาศให้เป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 12
พระเจ้าฌูเอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส  (ประสูติ 3 มีนาคม ค.ศ. 1455) สืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 13 ของโปรตุเกส
อาฟงซูรับดยุคแห่งบรากังซามาเป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ในปี ค.ศ. 1448 บิดาของอิซาเบลถึงแก่กรรมอย่างน่าสงสัยในช่วงที่พี่ชายของพระองค์ถูกขับไล่ออกจากกูอิงบรา อย่างไรก็ดีอิซาเบลยังคงเป็นที่โปรดปรานของพระสวามี พระองค์ได้ทำหน้าที่ดูแลดัชชีกูอิงบราจนกระทั่งพี่ชายของพระองค์กลับมาในปี ค.ศ. 1454 ปี ค.ศ. 1455 อิซาเบลได้จัดพิธีอันยิ่งใหญ่ที่ราชสำนักเพื่อฉลองการพ้นผิดของพระบิดาและได้ฝังร่างของเขาใหม่อย่างยิ่งใหญ่ ไม่นานนักพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ด้วยวัย 23 พรรษาอย่างเป็นปริศนา เป็นไปได้ว่าพระองค์อาจถูกวางยาพิษ ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อารามบาตัลยา