stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนเภสัชกรรมในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร • มหาสารคาม • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • มหิดล • วลัยลักษณ์ • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร • สงขลานครินทร์ |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | พายัพ • รังสิต • สยาม • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • อีสเทิร์นเอเชีย |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ |
| --- | --- | --- |
| วิทยาเขต |  ประสานมิตร (วิทยาเขตหลัก)  องครักษ์  |  |
| คณะ |  กายภาพบำบัด  ทันตแพทยศาสตร์  เทคโนโลยีและนวัตกรรมผลิตภัณฑ์การเกษตร  บริหารธุรกิจเพื่อสังคม  พยาบาลศาสตร์  พลศึกษา  แพทยศาสตร์  เภสัชศาสตร์  มนุษยศาสตร์  วัฒนธรรมสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ  วิทยาศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์  ศิลปกรรมศาสตร์  ศึกษาศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  สังคมศาสตร์  |  |
| วิทยาลัย |  บัณฑิตวิทยาลัย  นวัตกรรมสื่อสารสังคม  นานาชาติเพื่อศึกษาความยั่งยืน  โพธิวิชชาลัย  อุตสาหกรรมสร้างสรรค์  |  |
| อดีตวิทยาเขต |  ปทุมวัน  บางแสน (ม.บูรพา)  พิษณุโลก (ม.นเรศวร)  มหาสารคาม (ม.มหาสารคาม)  สงขลา (ม.ทักษิณ)  บางเขน (ม.ราชภัฏพระนคร)  พลศึกษา (คณะพลศึกษา มศว)  |  |
| โรงเรียน |  โรงเรียนสาธิตปทุมวัน  โรงเรียนสาธิตประสานมิตร  โรงเรียนสาธิตองครักษ์  โรงเรียนสาธิตแม่แจ่ม  โรงเรียนนวัตกรรม  |  |
| โรงพยาบาล |  ศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี  ศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  |  |
| กิจกรรม |  งานเทางามสัมพันธ์  |  |
 หมวดหมู่  โครงการ  สถานีย่อย
โทรคมนาคมแห่งชาติ

สำหรับสถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู ดูที่ สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติ
บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: National Telecom Public Company Limited) หรือที่รู้จักทั่วไปในชื่อย่อว่า เอ็นที (NT) เป็นรัฐวิสาหกิจที่ดูแลการสื่อสารโทรคมนาคมในประเทศไทยในรูปแบบบริษัทมหาชนจำกัด ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เกิดจากการควบรวมกิจการระหว่าง กสท โทรคมนาคม และทีโอที เพื่อลดการดำเนินงานที่ซ้ำซ้อนกัน และเพิ่มศักยภาพในการแข่งขัน ตามมติของคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลสมัยที่ 2 ของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยมีกระทรวงการคลังถือหุ้นในสัดส่วน 100%
ประวัติ > ก่อนการควบรวมกิจการ

ดูเพิ่ม: ทีโอที และ กสท โทรคมนาคม
แนวคิดในการควบรวมทีโอที และ กสท โทรคมนาคม เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อปี พ.ศ. 2545 ในสมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ซึ่งมีสุรพงษ์ สืบวงศ์ลี เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ปัจจุบันคือกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม) โดยเห็นควรให้ทั้ง 2 หน่วยงานควบรวมกิจการกัน เพื่อลดการทำงานที่ซ้ำซ้อนกัน เพิ่มศักยภาพขององค์กรในการแข่งขันกับเอกชน และเพื่อความอยู่รอดขององค์กร แต่แนวคิดนี้ถูกคัดค้านอย่างหนักจากสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจของทั้ง 2 หน่วยงานที่เล็งเห็นผลประโยชน์ของตนเองเป็นสำคัญ จึงยุติโครงการไปชั่วคราว ต่อมาในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2560 คณะรัฐมนตรีในรัฐบาลสมัยที่ 1 ของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา มีมติให้ทั้ง 2 หน่วยงานจัดตั้งบริษัทย่อย เพื่อแยกธุรกิจบางส่วนที่ทั้ง 2 หน่วยงานดำเนินงานซ้ำซ้อนกันออกมาต่างหาก ดังนี้
ทีโอที จัดตั้ง บริษัท โครงข่ายบรอดแบนด์แห่งชาติ จำกัด (อังกฤษ: National Broadband Network Co., Ltd.; NBN) เพื่อให้บริการค้าส่งบรอดแบนด์และโครงสร้างพื้นฐานด้านโทรคมนาคมภายในประเทศเป็นหลัก โดยมีสินทรัพย์ ได้แก่ โครงข่ายหลัก ระบบสื่อสัญญาณ จนถึงโครงข่ายสายตอนนอก และเคเบิลใยแก้วนำแสง
กสท โทรคมนาคม จัดตั้ง บริษัท โครงข่ายระหว่างประเทศและศูนย์ข้อมูลอินเทอร์เน็ต จำกัด (อังกฤษ: Neutral Gateway & Data Center Co., Ltd.; NGDC) เพื่อให้บริการบรอดแบนด์ระหว่างประเทศเป็นหลัก รวมทั้งศูนย์บริการข้อมูล โดยมีสินทรัพย์ที่อยู่นอกประเทศ ได้แก่ สถานีเคเบิลใยแก้วใต้น้ำทั้งในและระหว่างประเทศ เคเบิลภาคพื้นดินระหว่างประเทศ รวมทั้งโครงข่ายขนส่งข้อมูลทั้งในและระหว่างประเทศ
แต่มติดังกล่าวก็ยังคงถูกคัดค้านจากสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจของทั้ง 2 หน่วยงานเช่นเดิม เนื่องจากเห็นว่าจะมีผลกระทบหลายด้าน และไม่ได้แก้ปัญหาของรัฐวิสาหกิจทั้ง 2 หน่วยงานอย่างจริงจัง รวมถึงเป็นการเพิ่มบริษัทสำหรับดำเนินงานโทรคมนาคมของรัฐโดยไม่จำเป็น แต่หลังจากจัดตั้งบริษัทย่อยทั้ง 2 แห่งแล้ว ทั้งทีโอทีและ กสท โทรคมนาคม ก็ได้ทยอยโอนย้ายพนักงานไปทำงานที่บริษัทย่อยทั้ง 2 แห่ง
ประวัติ > หลังการควบรวมกิจการ

หลังจากควบรวมกิจการและจัดตั้ง บมจ.โทรคมนาคมแห่งชาติ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว บมจ.โทรคมนาคมแห่งชาติ ได้ตั้งเป้าหมายเพื่อแข่งขันกับเอกชนสู่การเป็น 1 ใน 3 อันดับผู้ให้บริการโทรคมนาคมรายใหญ่ที่สุดในประเทศไทย โดยได้มีการตั้งคณะกรรมการขึ้นมาทำหน้าที่อย่างเป็นทางการเป็นชุดแรก มีหม่อมหลวงชโยทิต กฤดากร เป็นประธานกรรมการ และนาวาอากาศเอก สมศักดิ์ ขาวสุวรรณ์ ประธานกรรมการของทีโอทีเดิม รักษาการกรรมการผู้จัดการใหญ่ ส่วนการสรรหากรรมการผู้จัดการใหญ่คนแรกนั้นต้องใช้เวลาถึง 2 ครั้ง ระหว่างนี้หม่อมหลวงชโยทิตได้ลาออกจากประธานกรรมการเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2564 โดยต่อมา พลเอก สุชาติ ผ่องพุฒิ อดีตประธานกรรมการของ กสท โทรคมนาคมเดิม มาดำรงตำแหน่งประธานกรรมการของ บมจ.โทรคมนาคมแห่งชาติ จนกระทั่งได้ พันเอก สรรพชัยย์ หุวะนันทน์ อดีตกรรมการผู้จัดการของ กสท โทรคมนาคมเดิม เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่อย่างเป็นทางการคนแรกของ บมจ.โทรคมนาคมแห่งชาติ และเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
ผู้บริหารองค์กร > ประธานกรรมการ

หม่อมหลวงชโยทิต กฤดากร (7 มกราคม - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2564)
พลเอก สุชาติ ผ่องพุฒิ (พ.ศ. 2565 - 2567)
นายณัฐพล ณัฏฐสมบูรณ์ (พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน)
ผู้บริหารองค์กร > กรรมการผู้จัดการใหญ่

นาวาอากาศเอก สมศักดิ์ ขาวสุวรรณ์ (รักษาการ; 7 มกราคม พ.ศ. 2564 - 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2565)
พันเอก สรรพชัยย์ หุวะนันทน์ (20 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน)
บริษัทคู่ค้า

บริษัท เรียลมูฟ จำกัด รับสิทธิ์การเป็นตัวแทนขายส่งต่อบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบดับบลิวซีดีเอ็มเอ บนคลื่นความถี่ 850 เมกะเฮิร์ตซ์ ในชื่อ ทรูมูฟ เอช ตั้งแต่ พ.ศ. 2554 จนถึงปัจจุบัน ภายใต้ความจุโครงข่ายส่วนหนึ่ง โทรคมนาคมแห่งชาตินำมาให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ภายใต้ชื่อ มาย บาย เอ็นที
บริษัท ทรู มูฟ เอช ยูนิเวอร์แซล คอมมิวนิเคชั่น จำกัด โทรคมนาคมแห่งชาติเป็นผู้เช่าความจุโครงข่ายส่วนหนึ่งของบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบดับบลิวซีดีเอ็มเอบนคลื่นความถี่ 2100 เมกะเฮิร์ตซ์ และระบบแอลทีอีบนคลื่นความถี่ 2100 เมกะเฮิร์ตซ์ และ 1800 เมกะเฮิร์ตซ์ เพื่อนำมาให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ภายใต้ชื่อ มาย บาย เอ็นที และรับสิทธิ์การเป็นตัวแทนขายส่งต่อบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบแอลทีอี และระบบ 5 จี บนคลื่นความถี่ 2300 เมกะเฮิร์ตซ์ ในชื่อ ดีแทค เทอร์โบ และ ทรูมูฟ เอช ตั้งแต่ พ.ศ. 2566 จากการแก้สัญญาเพื่อสิ้นสภาพความเป็นนิติบุคคลของ ดีแทค ไตรเน็ต จนถึงปัจจุบัน ภายใต้ความจุโครงข่ายส่วนหนึ่ง โทรคมนาคมแห่งชาตินำมาให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ภายใต้ชื่อ เอ็นที โมบายล์
บริษัท แอดวานซ์ ไวร์เลส เน็ทเวอร์ค จำกัด รับสิทธิ์การเป็นตัวแทนขายส่งต่อบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบดับบลิวซีดีเอ็มเอและระบบแอลทีอี บนคลื่นความถี่ 2100 เมกะเฮิร์ตซ์ ในชื่อ เอไอเอส ที ตั้งแต่ พ.ศ. 2560 จนถึงปัจจุบัน ภายใต้ความจุโครงข่ายส่วนหนึ่ง โทรคมนาคมแห่งชาตินำมาให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ภายใต้ชื่อ เอ็นที โมบายล์ รวมถึงรับสิทธิ์การเป็นตัวแทนขายส่งต่อบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบ 5 จี บนคลื่นความถี่ 700 เมกะเฮิร์ตซ์ และเป็นผู้เช่าความจุโครงข่ายส่วนหนึ่งของบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบ 5 จี บนคลื่นความถี่ 700 เมกะเฮิร์ตซ์ 2600 เมกะเฮิร์ตซ์ และ 26 กิกะเฮิร์ตซ์ เพื่อนำมาให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ภายใต้ชื่อ มาย บาย เอ็นที และ เอ็นที โมบายล์
ดูเพิ่ม

ทีโอที
กสท โทรคมนาคม
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
สโมสรฟุตบอลคาราบัก

สโมสรฟุตบอลคาราบัก หรือรู้จักกันในชื่อ คาราบัก [ɡɑɾɑbɑɟ] เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศอาเซอร์ไบจาน ปัจจุบันลงเล่นในอาเซอร์ไบจานพรีเมียร์ลีก สโมสรมีจุดเริ่มต้นจากเมืองอักดัม ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นเมืองร้างอันเนื่องจากสงครามนากอร์โน-คาราบัค ทำให้ปัจจุบัน สโมสรนี้ตั้งอยู่ที่บากู เมืองหลวงของประเทศ
สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1951 และเป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งอาเซอร์ไบจานพรีเมียร์ลีกในปี ค.ศ. 1992 หนึ่งฤดูกาลถัดมา พวกเขาคว้าแชมป์ลีกในประเทศสมัยแรก กลายเป็นสโมสรแรกที่มิได้ตั้งอยู่ในบากูที่สามารถคว้าแชมป์ลีกได้ คาราบักเป็น 1 ใน 2 สโมสรของอาเซอร์ไบจาน นอกเหนือจากเนฟต์ชีบากูที่ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกทุกฤดูกาล
คาราบัก ลงเล่นที่อาเซอร์ซุนอารีนา และสนามกีฬาโตฟิก บาห์รามอฟ ในบากู ซึ่งเป็นสนามแข่งขันของฟุตบอลทีมชาติอาเซอร์ไบจานอีกด้วย
ในปี ค.ศ. 2014 พวกเขาคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกในรอบ 21 ปี โดยคาราบักชนะเลิศพรีเมียร์ลีก 5 สมัย และฟุตบอลถ้วยอาเซอร์ไบจานคัพ 6 สมัย คาราบักกลายเป็นสโมสรที่สองของอาเซอร์ไบจาน ที่สามารถเข้ารอบแบ่งกลุ่มในการแข่งขันระดับทวีปยุโรปได้ โดยเข้าแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ฤดูกาล 2014–15 และกลายเป็นสโมสรแรกของประเทศ ที่ได้เข้าแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ในฤดูกาล 2017–18
สนามแข่งขัน

ก่อนหน้านี้เคยใช้สนามกีฬาโอลิมปิกกูซานลีที่กูซานลี จังหวัดอักนัมในนากอร์โน-คาราบัค ส่วนสนามกีฬาอิมารัต ซึ่งเป็นสนามเหย้าแห่งแรก ถูกทำลายในสงครามนากอร์โน-คาราบัค
ในปี ค.ศ. 2012 ได้เริ่มก่อสร้างอาเซอร์ซุนอารีนา สนามกีฬาเอนกประสงค์ในซูราคานิในบากู สนามมีจำนวน 5,800 ที่นั่ง สร้างเสร็จปี ค.ศ. 2015
สถิติผู้ชมสูงสุด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2017 การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม นัดพบกับสโมสรฟุตบอลโรมา จำนวน 67,200 คน
เกียรติประวัติ

คาราบักเป็นสโมสรแรกที่มิได้ตั้งอยู่ในบากูที่สามารถคว้าแชมป์ลีกได้ และเป็น 1 ใน 2 สโมสรของอาเซอร์ไบจานนอกเหนือจากเนฟต์ชีบากูที่ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกทุกฤดูกาล
เกียรติประวัติ > สหภาพโซเวียต

โซเวียตเซคกันด์ลีกบี
อาเซอร์ไบจาน เอสเอสอาร์ ลีก
อาเซอร์ไบจาน เอสเอสอาร์ คัพ
เกียรติประวัติ > อาเซอร์ไบจาน

อาเซอร์ไบจานลีก
อาเซอร์ไบจานคัพ
อาเซอร์ไบจานซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ข้อมูลสโมสรโดยยูฟ่า
| ด ค กอาเซอร์ไบจานพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
ทีมในฤดูกาล 2018–19:  Gabala  Keşla  เนฟต์ชีบากู  คาราบัก  Sabah  Səbail  Sumgayit  Zira 
อาเซอร์ซุนอารีนา
ผู้เล่นของคาราบัก นัดบุกไปเยือนเชลซีที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ในลอนดอน ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม
ฐานิสร์ เทียนทอง

| ฐานิสร์ เทียนทองม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  26 มีนาคม พ.ศ. 2566
ก่อนหน้า: ขวัญเรือน เทียนทอง
คะแนนเสียง: 131,999
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2554 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555
นายกรัฐมนตรี: ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ก่อนหน้า: ชัจจ์ กุลดิลก  ประชา ประสพดี
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556
นายกรัฐมนตรี: ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
เลขาธิการพรรคประชาราช
ดำรงตำแหน่ง 21 มีนาคม พ.ศ. 2551 – 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ก่อนหน้า: เชียรช่วง กัลยาณมิตร
ถัดไป: พรพิศ โกศลจิตร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสระแก้ว
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566
ถัดไป: ขวัญเรือน เทียนทอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 (55 ปี) อำเภอวัฒนานคร จังหวัดปราจีนบุรี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ความหวังใหม่ (2539–2543) ไทยรักไทย (2543–2549) ประชาราช (2549–2554) เพื่อไทย (2554–2561) พลังประชารัฐ (2561–ปัจจุบัน)
ชื่อเล่น: หนึ่ง

ฐานิสร์ เทียนทอง (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตเลขาธิการพรรคประชาราช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระแก้ว อดีตประธานหอการค้าจังหวัดสระแก้ว
ประวัติ

ฐานิสร์ เทียนทอง เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 ที่ อ.วัฒนานคร จ.สระแก้ว (ตอนยังเป็นส่วนหนึ่งของ จ.ปราจีนบุรี ในขณะนั้น) เป็นบุตรคนโตของพิเชษฐ์ เทียนทอง กับขวัญเรือน เทียนทอง อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสระแก้ว มีน้องชายน้องสาว คือ อนุรักษ์ เทียนทอง ตรีนุช เทียนทอง และบดี เทียนทอง
ฐานิสร์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสระแก้ว และปริญญาตรีจากสถาบันราชภัฏรำไพพรรณี และปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยบูรพา
การทำงาน

ฐานิสร์ เทียนทอง ประกอบธุรกิจในจังหวัดสระแก้ว และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานหอการค้าจังหวัดสระแก้ว ในระหว่างปี พ.ศ. 2538-พ.ศ. 2539 จากนั้นมาจึงได้เข้ามาทำงานการเมือง โดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระแก้ว ในสังกัดพรรคความหวังใหม่ พรรคไทยรักไทย และพรรคประชาราชตามลำดับ โดยฐานิสร์ เทียนทอง ได้รับตำแหน่งเลขาธิการพรรคประชาราช ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย พร้อมกับ ตรีนุช เทียนทอง สรวงศ์ เทียนทอง และสมาชิกพรรคประชาราชอีกจำนวนหนึ่ง
ฐานิสร์ เทียนทอง เคยได้รับตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (เสนาะ เทียนทอง) ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (สุขวิช รังสิตพล) ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (สรอรรถ กลิ่นประทุม) และที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (สุวิทย์ คุณกิตติ) และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต่อมาได้ปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม  (ครม.ยิ่งลักษณ์ 3) กระทั่งได้รับโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากความเป็นรัฐมนตรีในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556
ใน พ.ศ. 2561 ฐานิสร์ได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ ปี พ.ศ. 2566 ชนะเลือกตั้งได้รับตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว
รางวัลและเกียรติยศ

| ฐานิสร์ เทียนทอง |
| --- | --- |
รับใช้:  ไทย
แผนก/สังกัด: กองอาสารักษาดินแดน
ประจำการ: พ.ศ. 2554 - 2555
ชั้นยศ:  นายกองเอก
ฐานิสร์ เทียนทอง ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองเอก ฐานิสร์ เทียนทอง เมื่อ พ.ศ. 2552
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่แกรนด์แคนยอน พ.ศ. 2499

| --- | --- |
ภาพจำลองเหตุการณ์
สรุปอุบัติเหตุ
วันที่: 30 มิถุนายน ค.ศ. 1956 (1956-06-30)
สรุป: ชนกันกลางอากาศเนื่องจากระบบการควบคุมการจราจรทางอากาศที่บกพร่อง
จุดเกิดเหตุ: แกรนด์แคนยอน รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 128
รอดชีวิต: 0
อากาศยานลำแรก
  ดีซี-7 ของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ คล้ายกับลำที่เกิดเหตุ
ประเภท: ดักลาส ดีซี-7 เมนไลเนอร์
ชื่ออากาศยาน: เมนไลเนอร์แวนคูเวอร์
ดําเนินการโดย: ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ทะเบียน: N6324C
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติชิคาโกมิดเวย์
ผู้โดยสาร: 53
ลูกเรือ: 5
เสียชีวิต: 58
รอดชีวิต: 0
อากาศยานลำที่สอง
ประเภท: ล็อกฮีด-1049เอ ซูเปอร์คอนสเตลเลชัน
ชื่อ: สตาร์ออฟแซน
ดำเนินการโดย: ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์
ทะเบียน: N6902C
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส
ปลายทาง: ท่าอากาศยานแคนซัสซิตีดาว์นทาว์น
ผู้โดยสาร: 64
ลูกเรือ: 6
เสียชีวิต: 70
รอดชีวิต: 0
th
th
จุดเกิดเหตุ
เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1952 เครื่องบินดักลาส ดีซี-7 ของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ พุ่งชนกับเครื่องบินล็อกฮีด แอล-1049 ซูเปอร์คอนสเตลเลชันของทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ บริเวณเหนืออุทยานแห่งชาติแกรนด์แคนยอน รัฐแอริโซนา  เครื่องบินของทีดับเบิลยูเอตกลงไปในหุบผาชัน ส่วนเครื่องบินของยูไนเต็ดแอร์ไลน์บินพุ่งชนเข้ากับหน้าผาหิน เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่แกรนด์แคนยอน ในครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 128 คนบนเครื่องบินทั้งสองลำ และถือเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่เกิดขึ้นกับสายการบินพาณิชย์แรกที่มียอดผู้เสียชีวิตมากกว่า 100 คน
เครื่องบินทั้งสองลำบินออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ห่างจากกันเพียงไม่กี่นาทีและมุ่งหน้าไปยังชิคาโกและแคนซัสซิตีตามลำดับ การชนกันเกิดขึ้นในน่านฟ้าที่ไม่มีการควบคุมซึ่งเป็นความรับผิดชอบของนักบินในการรักษาระยะห่าง โดยใช้หลักการ "มองเห็นและถูกมองเห็น" สิ่งนี้เน้นให้เห็นถึงความล้าสมัยและความไร้ประสิทธิภาพของระบบการควบคุมการจราจรทางอากาศ ซึ่งต่อมาจะเป็นจุดสนใจของการปฏิรูปการบินของสหรัฐ และเป็นจุดเริ่มต้นของการจัดตั้งองค์การบริหารการบินแห่งชาติขึ้นมาหลังจากเหตุการณ์นี้
ภูมิหลัง

ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 2 ซึ่งใช้เครื่องบินซูเปอร์คอนสเตลเลชั่น L-1049 ของ Lockheed ที่มีชื่อว่า Star of the Seine โดยมีกัปตัน Jack Gandy (อายุ 41 ปี) นักบินผู้ช่วย James Ritner (31 ปี) และ วิศวกรการบิน Forrest Breyfogle (37 ปี) โดยออกเดินทางจากลอสแองเจลิสเมื่อวันเสาร์ 30 มิถุนายน 2499 เวลา 9:01 น. PST พร้อมผู้โดยสาร 64 คน (รวมถึงพนักงานนอกหน้าที่ของ TWA 11 คนที่ใช้ตั๋วฟรี) และลูกเรือ 6 คน (รวมถึง พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 2 คนและวิศวกรการบินนอกหน้าที่ 1 คน) และมุ่งหน้าไปยัง สนามบิน Kansas City Downtown ซึ่งช้ากว่ากำหนด 31 นาทีเที่ยวบินที่ 2 ซึ่งเริ่มบินครั้งแรกภายใต้ กฎการบินด้วยเครื่องมือ (IFR) ได้ไต่ขึ้นสู่ ระดับความสูงที่ได้รับอนุญาตที่ 19,000 ฟุต (5,800 เมตร) และอยู่ในน่านฟ้าควบคุมจนถึงเมือง Daggett รัฐแคลิฟอร์เนียที่ Daggett กัปตัน Gandy เลี้ยวขวาไปยังทิศทางแม่เหล็ก 059 องศา เพื่อไปยังช่วงวิทยุใกล้กับตรินิแดด โคโลราโด
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 718 ซึ่งใช้เครื่องบินแบบดักลาส DC-7 ที่ชื่อว่า เมนไลเนอร์แวนคูเวอร์ โดยมีกัปตันโรเบิร์ต บ็อบ เชอร์ลีย์ (อายุ 48 ปี) นักบินผู้ช่วยโรเบิร์ต ฮาร์มส์ (36 ปี) และวิศวกรการบินจิราร์โด เจอราร์ด ฟิโอเร (39 ปี) เป็นผู้ทำการบิน โดยออกเดินทางจากลอสแองเจลิส เวลา 9:04 น. PST พร้อมผู้โดยสาร 53 คนและลูกเรือ 5 คน (รวมทั้งพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 2 คน) มุ่งหน้าสู่สนามบินมิดเวย์ในชิคาโก พวกเขาบินขึ้นไปที่ระดับความสูงที่ได้รับอนุญาตคือ 21,000 ฟุต (6,400 เมตร) กัปตัน Shirley บินภายใต้ IFR ใน น่านฟ้าควบคุม ไปยังจุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของปาล์มสปริงส์ แคลิฟอร์เนียซึ่งเขาเลี้ยวซ้ายไปทางสัญญาณวิทยุใกล้กับนีดเดิลส์ แคลิฟอร์เนีย หลังจากนั้นแผนการบินของเขาตรงไปยังดูรังโกทางตะวันตกเฉียงใต้ของโคโลราโด.
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ในปี ค.ศ. 2006 อุบัติเหตุครั้งนี้ถูกนำเสนอในฤดูกาลที่สามของรายการยูเอฟโอฟลายส์โดยเดอะฮิสทรีแชนเนล ในตอน ซึ่งใช้ชื่อ "ความลับของยูเอฟโอกล่องดำ" ประกอบด้วยภาพข่าวจากยูนิเวอร์แซลนิวส์รีลเกี่ยวกับอุบัติเหตุ บรรยายโดยเอ็ด เฮอร์ลิฮี
ในปี ค.ศ. 2010 อุบัติเหตุครั้งนี้ พร้อมกับเหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศครั้งอื่นๆ ถูกนำเสนอในฤดูกาลที่แปดของรายการ เมย์เดย์ (หรือรู้จักกันในชื่อ แอร์อีเมอร์เจนซี หรือ แอร์แครชอินเวสติเกชัน) โดยแนชนัลจีโอกราฟิกแชนแนล ในตอน "System Breakdown".  และถูกนำเสนออีกครั้งในฤดูกาลที่ 12 ในตอน "Grand Canyon Disaster" เมื่อปี ค.ศ. 2013
อุบัติเหตุครั้งนี้ถูกนำเสนอในฤดูกาลแรกตอนที่ห้าของรายการ วายเพลนส์แครช ในตอนชื่อว่า "Collision Course"
ในปี 2015 อุบัติเหตุครั้งนี้ถูกนำเสนอในฤดูกาลแรกตอนที่เจ็ดของรายการ มิสเตอรีส์แอตเดอะแนชนัลพาร์คส์ โดยทราเวลแชนแนล ใช้ชื่อ "Portal To The Underworld" เหตุการณ์นี้ถูกกล่าวว่าเป็น "เหตุการณ์เหนือธรรมชาติ"
ในปี 2014 อุบัติเหตุครั้งนี้ถูกนำเสนอในฤดูกาลที่สี่ตอนที่หกของรายการ แอร์ดีแซสเตอร์โดยสมิธโซเนียนแชนแนล ในตอน "Grand Canyon"
ดูเพิ่ม

อาเอโรเมฆิโก เที่ยวบินที่ 498
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่จรรขีทาทรี พ.ศ. 2539
โกว์ตรังส์ปอร์ชิสอาแอเรอุส เที่ยวบินที่ 1907
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่แกรนด์แคนยอน พ.ศ. 2529
ฮิวซ์แอร์เวสต์ เที่ยวบิน 706
เหตุเครื่องบินของเจแปนแอร์ไลน์เฉียดกันที่อ่าวซูรูงะ พ.ศ. 2544
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่นครนิวยอร์ก พ.ศ. 2503
แปซิฟิกเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 182
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่ปิการ์ดี พ.ศ. 2465
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่อือเบอร์ลิงเงิน พ.ศ. 2545
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่ซาเกร็บ พ.ศ. 2519
เครื่องเบญจรงค์

เครื่องเบญจรงค์ยุคกรุงศรีอยุธยา
เครื่องเบญจรงค์ คือ เครื่องปั้นเคลือบที่เขียนลายโดยวิธีลงยา โดยส่วนที่เรียกว่า เบญจรงค์ เป็นการเขียนลวดลายลงบนงานที่ผลิตด้วยสี 5 สี โดยทั่วไปเป็นสีดำ สีขาว สีเหลือง สีแดง และสีเขียว (หรือสีคราม)
ประวัติ

เมื่อสยามได้เริ่มติดต่อเจริญสัมพันธไมตรีกับต่างประเทศในยุคกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ได้รับอิทธิพลในการนำเข้าเครื่องใช้ไม้สอยจากหลากหลายประเทศรวมถึงประเทศจีน ในขณะนั้นสมัยราชวงศ์บ้านพลูหลวงได้มีการสั่งทำเครื่องเบญจรงค์จากจีนมีลักษณะคล้ายกับเครื่องถ้วยเขียนสี วัสดุทำจากเนื้อดินสีขาว น้ำเคลื่อบชั้นดีมันวาวเรียบ ลวดลาย สีสันสดสวย รูปทรงและลวดลายผสมผสานศิลปวัฒนธรรมไทยจีน เป็นที่นิยมอย่างมากในกลุ่มเจ้านายชั้นสูงในสมัยนั้น
จนในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เครื่องเบญจรงค์ได้รับความนิยมมากขึ้น มีลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์ ได้แก่ ลายเทพพนมนรสิงห์ ลายประจ่ายาม ลายก้านขด ลายวิชาเยนทร์ ลายเบญจมาศ เป็นต้น ภายในภาชนะนิยมเคลือบด้วยสีเขียวขุ่น เริ่มมีการเขียนลายสอดเส้นทองเกิดขึ้น หรือที่เรียกว่า ลายน้ำทอง  จนในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ราชสำนักยังนิยมสั่งผลิตและนำเข้าเครื่องถ้วยต่าง ๆ จากประเทศจีน ช่างหลวงจากสยามเดินทางไปกับเรือสำเภาเพื่อกำกับการวาดลายของช่างจีน ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เครื่องเบญจรงค์มีเอกลักษณ์โดดเด่นในด้านของลวดลาย ได้แก่ ลายครุฑยุดนาค ซึ่งเป็นพระราชลัญจรในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ลายเทพพนม ลายราชสีห์ และเกิดการผูกลวดลายใหม่ ๆ เกิดขึ้นมาก อาทิ ลายนกไม้ ลายก้านต่อดอก ลายกุหลาบน้ำทอง เป็นต้น
นับแค่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เครื่องเบญจรงค์ยังคงรูปแบบและลวดลายดังเช่นในอดีต เกิดโรงงานผลิตเครื่องเบญจรงค์ขึ้นมากมายในหลายพื้นที่ของประเทศไทย อาทิ สมุทรสงคราม สมุทรสาคร เพชรบุรี พระนครศรีอยุธยา ชัยนาท พิจิตร ชลบุรี ลำปาง เชียงใหม่ นครปฐม และกรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน เครื่องเบญจรงค์ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย มีการผลิตเพื่อส่งออกไปยังประเทศต่าง ๆ ทั้งยุโรป และเอเชีย
ลักษณะ

เครื่องเบญจรงค์ในอดีต ใช้เพียงห้าสี ได้แก่ สีดำ สีขาว สีเหลือง สีแดง และสีเขียว (หรือสีคราม) แต่ในปัจจุบันได้มีการประยุกต์รูปแบบและสีสันให้มีมากกว่าห้าสีหลักนี้มากมาย สีที่ใช้ในอดีตเป็นสีที่เกิดจากการเผาแร่ผสมกับน้ำยาเคลือบ วาดลวดลายลงบนภาชนะก่อนนำไปเข้าเตาเผา จนได้เป็นเครื่องเบญจรงค์ที่สดสวยมันวาว
ลายที่นิยมเขียน ได้แก่ ลายเทพพนม ลายนรสิงห์ ลายก้านขด และลายกระหนก ลายเทพพนมนรสิงห์ ลายประจำยาม ลายบัวเจ็ดสี ลายเบญจมาศ ลายวิชาเยนทร์ ลายพุ่มข้าวบิณฑ์ เป็นต้น ลวดลายในช่วงที่ช่างจีนเขียนอาจดูแปลกตาไปเช่น ลายเทพพนมที่เทวดาแลดูอ้วนและพุงพลุ้ย ด้วยศิลปะปลายพู่กันของช่างจีน ส่วนเอกลักษณ์ของการใช้น้ำทองวาดลวดลายบนเครื่องกระเบื้องซึ่งที่เป็นที่นิยมในช่วงยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งแสดงถึงความมั่งคั่ง รุ่งเรือง และความสงบของบ้านเมืองในยุคนั้น ลวดลายเครื่องเบญจรงค์ออกแบบโดยช่างหลวง มีสีขาวเป็นพื้นบ้าง สีเบญจรงค์บ้าง และเขียนลวดลายทับสีพื้นอีกชั้นหนึ่ง โดดเด่นด้วยลายน้ำทองซึ่งมีการเผาสีทองในประเทศไทย
เครื่องเบญจรงค์เป็นเครื่องปั้นดินเผาประเภทเซรามิก (Ceramics) ใช้เนื้อดินประเภทพอร์ซเลน (Porcelain ware) มีเนื้อดินที่ใช้เรียกว่า เครื่องขาว ซึ่งเนื้อดินที่ใช้ทำในประเทศไทย มาจาก 3 แหล่ง ได้แก่ ดินระนอง ดินสุราษฎร์ ดินลำปาง ปัจจุบันสีที่ใช้เป็นสีเคมีสำเร็จรูป เรียกว่า สีบนเคลือบ (Over glaze)
เค-บุ๊คส์

| --- | --- |

ประเภท: เอกชน
อุตสาหกรรม: ขายปลีก
ก่อตั้ง: 1992 (ก่อตั้ง)  1994 (รวมเป็นนิติบุคคล)
สำนักงานใหญ่: โทชิมะ, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
ผลิตภัณฑ์: สินค้ามือสอง (โอตาคุ และไอเท็มที่เกี่ยวข้องกับ งานอดิเรก)
เว็บไซต์: www.k-books.co.jp 
เค-บุ๊คส์ (ญี่ปุ่น: ケイ・ブックス) เป็นเครือร้านค้าของมือสองขนาดใหญ่ในประเทศญี่ปุ่น เน้นจำหน่ายสินค้าสำหรับผู้ที่ชื่นชอบวัฒนธรรมญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่า "โอตาคุ" เช่น อนิเมะ, การ์ตูนมังงะ, หนังสือโดจินชิ (หนังสือที่เขียนและวาดโดยแฟน ๆ), และสินค้าของนักพากย์และไอดอล รวมถึงงานอดิเรก
ประวัติ

เค-บุ๊คส์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 ในชื่อ "Kenchan no manga juku 1gouten" (けんちゃんのマンガ塾1号店) เป็นร้านจำหน่ายมังงะมือสองที่ตั้งอยู่ในย่าน ซูงาโมะ, โทชิมะ, โตเกียว ในปี ค.ศ. 1994 ได้เปิดสาขาที่สองในย่านซูงาโมะ และได้รวมกิจการและเปลี่ยนชื่อเป็น เค-บุ๊คส์ (K-Books) ในปีเดียวกัน สาขาต่าง ๆ ได้เปิดขึ้นในย่านต่าง ๆ ของโตเกียว เช่น คิชิโจจิ, อิเคะบุคุโระ และ อากิฮาบาระ ในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ ค.ศ. 1990 สาขาแรกนอกโตเกียวเปิดขึ้นใน โอซากะ ในปี ค.ศ. 2002 และใน นาโงยะ ในปี ค.ศ. 2017
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เค-บุ๊คส์ ได้ยุติการขายสินค้าแบบคอนไซน์เมนต์ สำหรับ โดจินชิ ที่ร้าน โดจิน ใน อิเกบูกูโระ หลังจากดำเนินการมาเป็นเวลา 15 ปี
ผลิตภัณฑ์

เค-บุ๊คส์ จำหน่ายสินค้าหลากหลายที่เกี่ยวข้องกับ โอตาคุ และ วัฒนธรรมป๊อปของญี่ปุ่น ทั้งสินค้ามือสองและของใหม่ รวมถึง โดจินชิ (ผลงานที่ตีพิมพ์เอง), มังงะ, นิยาย, ตุ๊กตา, ไอเท็ม คอสเพลย์, สินค้า อนิเมะ และ วิดีโอเกม, รวมถึงสินค้าของ นักพากย์ และ ไอดอลญี่ปุ่น สาขาต่าง ๆ ของ เค-บุ๊คส์ ยังเน้นการจำหน่ายสินค้าตามประเภทหรือแนวต่าง ๆ โดยเฉพาะ เช่น ยาโออิ, โวคาลอยด์, และ ละครเพลง 2.5D
นอกเหนือจากการขายปลีก เค-บุ๊คส์ ยังดำเนินการร้าน คาเฟ่คอสเพลย์ และบาร์หลายแห่ง ได้แก่ Ikemofu คาเฟ่ ตัวละครสัตว์คอสตูม; Swallowtail, บัตเลอร์คาเฟ่; และ Bar Blue Moon, บาร์ที่ดำเนินการโดยบัตเลอร์ของ Swallowtail นอกจากนี้ยังดำเนินกิจการ Atis Collection ซึ่งเป็นค่ายเพลงที่ผลิตละครวิทยุแนวยาโออิ
สถานที่สำคัญ

ร้าน K-Books Akihabara Hon-kan ตั้งอยู่ที่ อากิฮาบาระ ในอาคาร Akihabara Radio Kaikan โดยเน้นขายสินค้าสำหรับผู้ชาย เช่น สินค้า โมเอะ และ เวอร์ชวลยูทูบเบอร์ ร้าน K-Books Chara-kan ตั้งอยู่ในย่านชิโยดะ และเน้นจำหน่ายสินค้าที่มาจากสื่อของ โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ เช่น มายฮีโร่ อคาเดเมีย และ ดาบพิฆาตอสูร ร้าน K-Books Ikebukuro Doujin-kan ตั้งอยู่ใน ย่านอิเกบูกูโระ บนถนน ถนนโอโตเมะ โดยเน้นจำหน่ายสินค้าที่เกี่ยวข้องกับ รักร่วมเพศชาย
ร้าน K-Books Ikebukuro Anime Hall ใน อิเกบูกูโระ, โตเกียว
ภายนอกร้าน K-Books ใน นิปปมบาชิ, โอซากะ
ร้าน Radio Kaikan ใน อากิฮาบาระ, โตเกียว โดยมีร้าน K-Books มองเห็นได้บนชั้นสี่
ดูเพิ่ม

Animate
Book Off
Comic Toranoana
Comic Takaoka
Mandarake
แหล่งข้อมูลอื่น

K-Books official website (ในภาษาญี่ปุ่น)