stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดไซตามะ

| จังหวัดไซตามะ 埼玉県 |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงภาษาญี่ปุ่น
 • ญี่ปุ่น: 埼玉県
 • โรมาจิ: Saitama-ken
ตามเข็มนาฬิกาจากด้านบน: ศูนย์กลางเมืองใหม่ไซตามะ, หุบเขานางาโตโระ, ปราสาทโอชิ, วัดคังงิ, หอระฆังโทกิโนะคาเนะ
   ธง สัญลักษณ์


พิกัด:  35°57′N 139°33′E﻿ / ﻿35.950°N 139.550°E﻿ / 35.950; 139.550
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
เกาะ: ฮนชู
เมืองหลวง: ไซตามะ
หน่วยการปกครอง: อำเภอ: 8, เทศบาล: 63
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : โมโตฮิโระ โอโนะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,797.75 ตร.กม. (1,466.32 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 39
ประชากร (1 มกราคม 2020)
 • ทั้งหมด: 7,338,536 คน
 • อันดับ: ที่ 5
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (5,000 คน/ตร.ไมล์)
รหัส ISO 3166: JP-11
สัญลักษณ์:  
• ต้นไม้: เคยากิ หรือเซลโควาญี่ปุ่น (Zelkova serrata)
• ดอกไม้: พริมโรส (Primula sieboldii)
• นก: นกเขาแขก (Streptopelia decaocto)
เว็บไซต์: www.pref.saitama.lg.jp
จังหวัดไซตามะ (ญี่ปุ่น: 埼玉県; โรมาจิ: Saitama-ken) เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคันโต มีเมืองหลักชื่อเดียวกันคือ ไซตามะ
จังหวัดไซตามะเป็นที่ตั้งของสนามกีฬาไซตามะ 2002 เป็นสนามกีฬาฟุตบอลที่ใช้แข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายปี 2002  ศูนย์กีฬาในร่มไฮเทคไซตามะซูเปอร์อารีนา จังหวัดไซตามะเป็นจังหวัดที่มีความเจริญมากเพราะอยู่ติดกับกรุงโตเกียว ซึ่งเขตชิจิบุในจังหวัดนี้มีเทือกเขา ทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงาม จึงเป็นจุดที่มีนักท่องเที่ยวนิยมเดินทางมา ส่วนสถานที่น่าสนใจอีกที่หนึ่งก็คือ หมู่บ้านบอนไซ โอมิยะ
ประวัติศาสตร์

ในสมัยโบราณ เริ่มมีผู้คนเข้ามาอาศัยอยู่ในเมืองไซตามะตั้งแต่ประมาณเมื่อ 30,000 ปีก่อน โดยจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เมืองโทโกโรซาวะ(所沢) หรือเมืองคาวาโมโตะ ทำให้ทราบว่าผู้คนในสมัยโบราณนั้นหาอาหารจากการล่าสัตว์และจับปลา หลังจากนั้นก็พบเครื่องใช้ในการหุงหาและเก็บรักษาอาหารในสมัยโจมงที่มีอายุเก่าแก่ 10,000 ปีก่อนหน้านี้ในภายหลัง ทำให้ทราบถึงพฤติกรรมการบริโภคอาหารของคนในสมัยโบราณอย่างแน่ชัด
เมื่อประมาณ 2,000 ปีก่อน ก็ได้มีการนำการปลูกข้าวขึ้นมาเผยแพร่จากฝั่งตะวันตกของประเทศ พร้อมทั้งยังมีการนำวัฒนธรรมการใช้วัสดุทองเหลืองต่าง ๆ ขึ้นมาเผยแพร่พร้อมกันอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีการสร้างเครื่องใช้ไม้สอยในสมัยยาโยอิขึ้นในช่วงนี้ด้วย
และเมื่อประมาณ 1,600 ปีก่อน ก็ได้เริ่มมีการสร้างหลุมศพแบบสมัยโบราณขึ้นมา ซึ่งมีหลุมศพขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นมา 9 แห่ง และ 1 ในนั้นก็มีความสำคัญต่อการศึกษาวัฒนธรรมในสมัยนั้นอย่างมาก หลุมศพสมัยโบราณที่ถูกสร้างขึ้นในเมืองไซตามะ
เมื่อถึงสมัยนาระ ได้มีการร่างกฎหมายและมีการทำสำมะโนประชากรขึ้น มีการมอบพื้นที่ในการทำกสิกรรมให้กับพลเรือนและมีการเก็บภาษีจากพลเมืองอีกด้วย ในสมัยเฮอันที่พวกราชวงศ์และขุนนางอาศัยกันอยู่อย่างหรูหราในเมืองหลวง พื้นที่ห่างไกลอย่างไซตามะก็มีพวกนักรบขึ้นมาครองอำนาจครอบครองและมีบทบาทอย่างมาก สมัยคามากูระนั้น ก็มีนักรบหลายคนขึ้นครองอำนาจในเขตต่าง ๆ ของเมืองไซตามะด้วย
เมื่อถึงสมัยเอโดะ มีการพัฒนาเมืองเอโดะขนานใหญ่ ทำให้จังหวัดไซตามะได้รับการพัฒนาขึ้น มีถนนใหญ่หลายสายตัดผ่านมาและมีการวางท่อชลประทานขนาดใหญ่มากมายด้วย โดยในสมัยนั้นได้พัฒนาพื้นที่เขตคันโตโดยยึดไซตามะเป็นแกนกลางสำคัญในการพัฒนา
จนเมื่อรัฐบาลโทกูงาวะล่มสลายลง การปกครองภายในจังหวัดก็เกิดการเปลี่ยนแปลง จนมีการจัดตั้ง "จังหวัดไซตามะ" ขึ้นเมื่อปีเมจิที่ 4 แต่ก็มีเมืองที่ขึ้นอยู่กับจังหวัดไม่มาก จนในช่วงหลังสงครามโลกก็ได้รวบรวมเมืองต่าง ๆ ขึ้นมาจนเป็นจังหวัดในปัจจุบันได้
ภูมิศาสตร์

จังหวัดไซตามะมีอาณาเขตติดกับมหานครโตเกียว จังหวัดชิบะ จังหวัดอิบารากิ จังหวัดโทจิงิ จังหวัดกุมมะ จังหวัดนางาโนะ และจังหวัดยามานาชิ ตั้งอยู่ในบริเวณตอนกลาง-ตะวันตกของภูมิภาคคันโต โดยมีความยาวจากตะวันตกไปตะวันออก 103 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 52 กิโลเมตร จังหวัดไซตามะมีพื้นที่ 3,797.75 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นจังหวัดที่มีขนาดพื้นที่เล็กเป็นอันดับ 9 ของประเทศญี่ปุ่น อาณาเขตทางทิศตะวันออกที่ติดกับจังหวัดชิบะถูกกำหนดโดยแม่น้ำเอโดะ อาณาเขตทางทิศเหนือและทิศตะวันตกเฉียงเหนือที่ติดกับจังหวัดกุมมะถูกกำหนดโดยแม่น้ำโทเนะและแม่น้ำคานางาวะ และแนวสันปันน้ำระหว่างแม่น้ำอารากาวะกับแม่น้ำคานางาวะ อาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ถูกกำหนดโดยแนวสันปันน้ำของแม่น้ำอารากาวะ แม่น้ำทามะ และแม่น้ำฟูเอฟูกิ
ภูมิประเทศของจังหวัดไซตามะแบ่งออกเป็นพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกและพื้นที่ราบทางตะวันออก โดยมีเส้นแบ่งเป็นแนวเขตรอยต่อธรณีแปรสัณฐานฮาจิโอจิ (八王子構造線) ซึ่งทอดผ่านพื้นที่โคดามะ (ส่วนหนึ่งของนครฮนโจ), เมืองโองาวะ, และนครฮันโน ระดับความสูงทางฝั่งตะวันตกจะสูงที่สุดและจะลดระดับลงเมื่อไปทางตะวันออก จากเทือกเขา ไปสู่เนินเขา ที่ราบสูง และที่ราบลุ่ม พื้นที่ราบสูงและที่ราบลุ่มทางตะวันออกครอบคลุมพื้นที่คิดเป็นร้อยละ 67.3 ของพื้นที่ทั้งหมดของจังหวัด
ฝั่งตะวันออกของจังหวัด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบคันโต สามารถแบ่งย่อยพื้นที่ได้อีกเป็น 9 เนินเขา และ 10 ที่ราบสูง โดยพื้นที่เนินเขาจะครอบคลุมพื้นที่เล็ก ๆ ติดกับเทือกเขาคันโต เช่น เนินเขาฮิกิ และเนินเขาซายามะ ส่วนที่ราบสูงส่วนใหญ่จะถูกล้อมรอบด้วยที่ราบลุ่มน้ำจากตะกอนน้ำพา ในส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด จะมีที่ราบสูงโอมิยะ ซึ่งขนาบข้างโดยแม่น้ำฟูรูโตเนะทางทิศตะวันออกและแม่น้ำอารากาวะทางทิศตะวันตก
ฝั่งตะวันตกของจังหวัดเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เทือกเขาคันโต โดยมีแอ่งชิจิบุตั้งอยู่ตรงกลาง พื้นที่ทางตะวันตกของแอ่งชิจิบุมียอดเขาสูง เช่น เขาซัมโป (三宝山, ตาม GSI อ่านว่า ซันโปยามะ แต่โดยทั่วไปจะอ่านว่า ซัมโปซัง) อยู่ที่ระดับความสูง 2,483 เมตร ตั้งอยู่ตรงพรมแดนทางทิศตะวันตกของจังหวัดไซตามะซึ่งติดกับจังหวัดนางาโนะ และเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดไซตามะ และเขาโคบูชิ อยู่ที่ระดับความสูง 2,475 เมตร ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำอารากาวะ พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติชิจิบุ-ทามะ-ไค ส่วนพื้นที่ทางตะวันออกของแอ่งชิจิบุจะประกอบไปด้วยภูเขาที่สูงน้อยกว่า
แม่น้ำโทเนะ ซึ่งเป็นหนึ่งในแม่น้ำสายสำคัญของประเทศญี่ปุ่น เป็นส่วนหนึ่งของพรมแดนทางทิศเหนือของจังหวัด แต่ปัจจุบัน เส้นทางน้ำในจังหวัดไซตามะส่วนใหญ่ต่างไหลลงสู่แม่น้ำอารากาวะและแม่น้ำเอโดะ เนื่องจากทางน้ำหลักของแม่น้ำโทเนะถูกเปลี่ยนเส้นทางไปทางทิศตะวันออกโดยโทกูงาวะในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพื่อป้องกันไม่ให้เมืองหลวงเอโดะที่กำลังเติบโตถูกน้ำท่วม
การเมืองการปกครอง > การเมืองระดับชาติ

ในรัฐสภาญี่ปุ่น คณะผู้แทนที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากจังหวัดไซตามะประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 15 คน และสมาชิกวุฒิสภา 8 คน (4 คนต่อหนึ่งรอบการเลือกตั้ง) การเลือกตั้งครั้งล่าสุดคือการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2021 (สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร) และการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา ค.ศ. 2022
การเมืองการปกครอง > การเมืองท้องถิ่น > ผู้ว่าราชการจังหวัด

เช่นเดียวกับการบริหารจังหวัดทั้งหมดของประเทศญี่ปุ่น จังหวัดไซตามะมีหัวหน้าฝ่ายบริหารคือผู้ว่าราชการจังหวัด (県知事; kenchiji) ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงและมีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 4 ปี โดยเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1947 ผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบันคือ โมโตฮิโระ โอโนะ อดีตสมาชิกรัฐสภาจากพรรค DPFP ซึ่งได้รับการเลือกตั้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 โดยได้รับการสนับสนุนจากพรรคกลางซ้าย (พรรค CDP, DPFP, SDP) ชนะด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 47.9 คู่แข่งคือ เค็นตะ อาโอชิมะ อดีตนักเบสบอล (คะแนนเสียงร้อยละ 44.9) ที่ได้รับการสนับสนุนจากพรรคกลางขวา (พรรค LDP, พรรคโคเม) และผู้สมัครอีกสามคน
โนมูระ โมริฮิเดะ (野村盛秀) ซามูไรจากแคว้นซัตสึมะ ผู้ชนะสงครามโบชิงและยึดครองรัฐบาลร่วมกับพันธมิตรในช่วงการปฏิรูปเมจิ ได้กลายมาเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดไซตามะคนแรก (ในช่วงทศวรรษแรกเรียกว่า เค็นเร (県令; kenrei)) เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ใน ค.ศ. 1871 ส่วนชาวจังหวัดไซตามะคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้คือ ยูอิจิ โอซาวะ ผู้ว่าราชการจังหวัดไซตามะคนที่ 43 ใน ค.ศ. 1949
| ชื่อ | เริ่ม | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- |
| จิตสึโซะ นิชิมูระ (西村実造) | 12 เมษายน ค.ศ. 1947 | 28 มีนาคม ค.ศ. 1949 |
| ยูอิจิ โอซาวะ (大沢雄一) | 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 | 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 |
| ฮิโรชิ คูริฮาระ (栗原浩) | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 |
| ยาวาระ ฮาตะ (畑和) | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 |
| โยชิฮิโกะ สึจิยะ (土屋義彦) | 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 |
| คิโยชิ อูเอดะ (上田清司) | 31 สิงหาคม ค.ศ. 2003 | 30 สิงหาคม ค.ศ. 2019 |
| โมโตฮิโระ โอโนะ (大野元裕) | 31 สิงหาคม ค.ศ. 2019 | อยู่ในตำแหน่ง |
การเมืองการปกครอง > การเมืองท้องถิ่น > สภาจังหวัด

เช่นเดียวกับจังหวัดอื่น ๆ ข้อบัญญัติของจังหวัด งบประมาณ และการอนุมัติการแต่งตั้งผู้บริหารระดับจังหวัดที่สำคัญ เช่น รองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือสมาชิกคณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะ เป็นอำนาจของสภาจังหวัด ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงและมีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 4 ปีในหนึ่งรอบการเลือกตั้ง ซึ่งอาจสอดคล้องกับวาระของผู้ว่าราชการจังหวัดหรือไม่ก็ได้ แต่ในปัจจุบันไม่สอดคล้องกัน เนื่องจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาจังหวัดยังคงเป็นส่วนหนึ่งของรอบการเลือกตั้งท้องถิ่นพร้อมกันทั่วประเทศ (แต่การเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดไซตามะได้หลุดออกจากรอบการเลือกตั้งพร้อมกันแล้วเมื่อ ค.ศ. 1949) ในรอบล่าสุดเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2023 พรรค LDP ยังคงรักษาเสียงข้างมากอย่างเด็ดขาดด้วยจำนวน 53 ที่นั่งจากทั้งหมด 93 ที่นั่งในสภา เช่นเดียวกับจังหวัดส่วนใหญ่ สภาจังหวัดไซตามะก่อตั้งขึ้นตามกฎหมายใน ค.ศ. 1878 และเปิดประชุมครั้งแรกใน ค.ศ. 1879
กีฬา

ทีมกีฬาต่อไปนี้มีฐานที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ
ฟุตบอล (ซอกเกอร์)
อูราวะ เรดไดมอนส์ ในนครไซตามะ
โอมิยะ อาร์ดิจา ในนครไซตามะ
เบสบอล
ไซตามะเซบุไลออนส์ (Saitama Seibu Lions) ในโทโกโรซาวะ
บาสเกตบอล
โคชิงายะแอลฟาส์ (Koshigaya Alphas) ในโคชิงายะ
ไซตามะบรองโกส์ (Saitama Broncos) ในโทโกโรซาวะ
วอลเลย์บอล
อาเงโอะเมดิกส์ ในอาเงโอะ
รักบี้ยูเนียน
เซคอมรักกัตส์ (Secom Rugguts) ในซายามะ
การท่องเที่ยว

สถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมส่วนใหญ่ในจังหวัดไซตามะตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ซึ่งเรียกว่าภูมิภาคชิจิบุ ภูมิภาคนี้ประกอบด้วยพื้นที่เนินเขาและภูเขาที่มีความสูงปานกลางเป็นส่วนใหญ่ และตั้งอยู่ในสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ ภูมิภาคนี้เป็นที่นิยมมากในการเดินทางท่องเที่ยวระยะสั้นของหมู่ผู้อยู่อาศัยในจังหวัดไซตามะและจังหวัดใกล้เคียง เนื่องจากสามารถเดินทางไปได้สะดวกผ่านโครงข่ายรถไฟ
มาสคอส

โคบาตง (ญี่ปุ่น: コバトン; โรมาจิ: Kobaton) เป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัด เป็นนกเขาหูสีม่วง ซึ่งเป็นนกประจำจังหวัดด้วยเช่นกัน โคบาตงถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติประจำปีครั้งที่ 59 ที่จัดขึ้นในจังหวัดเมื่อ ค.ศ. 2004 และได้รับการเปิดตัวเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดเมื่อ ค.ศ. 2005 โดยมีพิธีเปิดตัวและจดหมายแต่งตั้งจากผู้ว่าราชการจังหวัด นอกจากนี้ ยังมีโคบาตงเวอร์ชันนั่งเก้าอี้รถเข็นอีกด้วย
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

จังหวัดไซตามะมีความสัมพันธ์แบบเมืองพี่น้องกับรัฐและเขตการปกครองหลายแห่ง ดังแสดงด้านล่าง (เรียงตามลำดับเวลา)
รัฐเมฮิโก ประเทศเม็กซิโก ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1979
มณฑลชานซี ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1982
รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1984
รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1990
รัฐบรันเดินบวร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1998
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของจังหวัดไซตามะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef 
อาคารศาลากลางจังหวัดไซตามะในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
9 อำเภอของจังหวัดไซตามะในคริสต์ศตวรรษที่ 19/20 แสดงทับซ้อนกับเขตเทศบาลในคริสต์ศตวรรษที่ 21 สีม่วงเข้ม: คัตสึชิกะเหนือ; สีฟ้าอ่อน: ไซตามะเหนือ; สีน้ำเงินเข้ม: ไซตามะใต้; สีชมพู: อาดาจิเหนือ; สีส้ม: อิรูมะ; สีเหลืองอ่อน: ฮิกิ; สีเขียวเข้ม: โอซาโตะ; สีเขียวอ่อน: โคดามะ; สีม่วง: ชิจิบุ
แผนที่ภูมิประเทศจังหวัดไซตามะ
อาคารหลักของศาลากลางจังหวัดไซตามะในปัจจุบัน ซึ่งตั้งอยู่ในนครไซตามะ
โนมูระ โมริฮิเดะ ผู้ว่าราชการจังหวัดไซตามะคนแรก
ไซตามะสเตเดียม 2002
ประเทศมอลโดวาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| ประเทศมอลโดวา ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: MDA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐมอลโดวา
เว็บไซต์: www.olympic.md
ณ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-12) – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-21)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศมอลโดวา เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่เมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทีมมอลโดวาประกอบด้วยนักกีฬา 2 คนใน 2 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> Run 1 | ชิงชนะเลิศ> Run 2 | ชิงชนะเลิศ> รวม | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลีโอนาร์ด เซปอย | บุคคลชาย | 48.656 | 48.580 | 1:37.236 | 9 |
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: NED
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกดัตช์*สหพันธ์กีฬาดัตช์
เว็บไซต์: www.nocnsf.nl
ณ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-12) – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-21)
นักกีฬา: 13 คน  ใน 6 ชนิดกีฬา
เหรียญ อันดับ 27:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 1 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่เมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทีมเนเธอร์แลนด์ประกอบด้วยนักกีฬา 13 คนใน 6 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ยอร์ดี ชาฟ | สลาลอม | 52.93 | 25 | 51.70 | 18 | 1:44.63 | 22 |
| ยอร์ดี ชาฟ | ไจแอนท์สลาลอม | 1:21.70 | 23 | 1:20.65 | 17 | 2:42.35 | 19 |
| ยอร์ดี ชาฟ | Super-G | — | — | — | — | 1:15.49 | 37 |
| ยอร์ดี ชาฟ | ผสม | 1:15.36 | 34 | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน |
ประเทศมอนเตเนโกรในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| ประเทศมอนเตเนโกร ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: MNE
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกมอนเตเนโกร
เว็บไซต์: www.cokcg.org
ณ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-12) – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-21)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศมอนเตเนโกร เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่เมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทีมมอนเตเนโกรประกอบด้วยนักกีฬา 1 คนใน 2 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอลดาร์ ซาลิโฮวิช | สลาลอม | DNF | DNF | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| เอลดาร์ ซาลิโฮวิช | ไจแอนท์สลาลอม | 1:27.36 | 39 | 1:29.33 | 34 | 2:56.69 | 33 |
| เอลดาร์ ซาลิโฮวิช | ผสม | DNF | DNF | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016

| ประเทศโมนาโก ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: MON
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกโมนาโก
เว็บไซต์: www.comite-olympique.mc
ณ ลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-12) – 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-21)
นักกีฬา: 2 คน  ใน 2 ชนิดกีฬา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว
2012 2016 2020 2024
ประเทศโมนาโก เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่เมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทีมโมนาโกประกอบด้วยนักกีฬา 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พอล โครซี | สลาลอม | 54.30 | 30 | 52.91 | 24 | 1:47.21 | 25 |
| พอล โครซี | ไจแอนท์สลาลอม | DNF | DNF | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| พอล โครซี | Super-G | — | — | — | — | 1:16.22 | 41 |
| พอล โครซี | ผสม | 1:16.67 | 37 | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน | ไม่จบการแข่งขัน |
สโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด (อังกฤษ: West Ham United Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของอังกฤษ มีฉายาในภาษาไทยว่า "ทีมขุนค้อน" (The Hammer) ตั้งอยู่ในสแตรตเฟิร์ด, ลอนดอนตะวันออก, ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันเล่นอยู่ในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของอังกฤษ เดิมใช้สนามเหย้าคือ บุลินกราวนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1904 จนจบฤดูกาล 2015–16 ก่อนที่พวกเขาจะย้ายไปใช้สนามเหย้าแห่งใหม่ที่ สนามกีฬาโอลิมปิกในอุทยานโอลิมปิกราชินีเอลิซาเบธ
เวสต์แฮมชนะเลิศฟุตบอลถ้วยรายการเอฟเอคัพสามสมัย ในปี 1964, 1975 และ 1980 และ รองชนะเลิศอีกสองสมัย ในปี 1923 และ 2006 สโมสรได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศในรายการยุโรป 2 รายการ โดยชนะการแข่งขันยูโรเปี้ยนคัพวินเนอร์สคัพในปี 1965 และได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศในปี 1976 เวสต์แฮมยังชนะเลิศรายการอินเตอร์โตโตคัพในปี 1999 พวกเขาเป็นหนึ่งในแปดสโมสรในอังกฤษที่ไม่เคยตกลงไปเล่นในระดับต่ำกว่าระดับสอง (Second tier) ในการแข่งขันด้วยระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ โดยสามารถเล่นในลีกสูงสุดจำนวน 63 จาก 95 ฤดูกาล รวมถึงฤดูกาล 2020-21 ในปัจจุบัน และ สถิติอันดับในลีกสูงสุดของสโมสรได้แก่ฤดูกาล 1985-1986 ซึ่งทีมจบฤดูกาลด้วยอันดับ 3
ผู้เล่นเวสต์แฮมจำนวนสามคน ได้แก่ กัปตัน บ็อบบี้ มัวร์, จอฟฟ์ เฮิร์สต์ และ มาร์ติน ปีเตอร์ส เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษชุดที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายปี 1966  สโมสรมีการแข่งขันและความเป็นอริที่ยาวนานกับสโมสรมิลล์วอลล์และการแข่งขันระหว่างทั้งสองทีมได้รับชื่อเสียงและความอื้อฉาวจากเหตุการณ์ความรุนแรงจากการปะทะกันของแฟนบอลฮูลิแกนบ่อยครั้ง สโมสีเวสต์แฮมได้เริ่มนำโทนสีฟ้าและสีน้ำเงินมาใช้ในทีมในช่วงต้นทศวรรษ 1900 โดยมีการออกแบบแขนเสื้อสีฟ้าใช้เป็นชุดเหย้าครั้งแรกในปี 1904
ประวัติ

เวสต์แฮมยูไนเต็ด จัดเป็นสโมสรฟุตบอลขนาดกลาง ตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1895 โดยคนงานในโรงงานถลุงเหล็ก จึงเป็นที่มาของฉายา The Irons หรือ The Hammers (ขุนค้อน-ในภาษาไทย) มีสีประจำคือ สีฟ้า-แดงเลือดหมู ได้รับการยกย่องว่าเป็น สถาบันฟุตบอล (The Academy of Football) เพราะเป็นทีมขนาดเล็กที่ปั้นนักฟุตบอลที่ต่อมามีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จกับสโมสรใหญ่ ๆ หลายคน ตั้งแต่อดีตจนปัจจุบัน เช่น บ๊อบบี้ มัวร์, จอฟฟ์ เฮิร์สต์, ริโอ เฟอร์ดินานด์, ไมเคิล คาร์ริก, โจ โคล, แฟรงค์ แลมพาร์ด, เจอร์เมน เดโฟ เป็นต้นและยังมีนักเตะชื่อดังเข้ามาเล่นให้ทีมเช่น จิแลร์โม่ ฟรังโก้ ,ดิเอโก้ ตริสตัน,เปาโล ดิ คานิโอ,การ์โลส เตเบซ, คาเบียร์ มาเชราโน,อเลาโญ่ อิลาน,ดาวอร์ ซูเคอร์ เป็นต้น ในประวัติศาสตร์ผู้จัดการทีมจะเป็นชาวสหราชอาณาจักรยกเว้นมีเพียงคนเดียวที่เป็นต่างชาติคือ จันฟรังโก โซลา ที่เป็นอิตาลี เวสต์แฮมเคยเข้าชิงชนะเลิศเอฟเอ คัพ กับ ลิเวอร์พูล ในฤดูกาล 2005-2006 แต่ก็ได้เพียงรองแชมป์
ประวัติ > ฤดูกาล 2006-2007

เวสแฮมต์ฟอร์มตกอย่างหนักทำให้ อลัน พาร์ดิว ถูกไล่ออกและเป็น อลัน เคอร์บิชลี่ย์ เข้ามาคุมแทนทำให้เวสแฮมต์ชนะ7จาก9นัดหลังสุด ซึ่งเป็นการชนะอาร์เซนอล 1-0 และชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในนัดสุดท้าย1-0จากประตูชัยของ คาร์ลอส เตเบซ ทำให้จบฤดูกาลด้วยอันดับ 15
ประวัติ > ฤดูกาล 2007-2008

ในฤดูกาล 2007-2008 เวสต์แฮมมีสถานการณ์ที่เริ่มปลอดภัยมากขึ้นเพราะสามารถไต่อันดับอยู่ครึ่งบนในตารางคะแนนของลีกได้ แม้นักเตะที่เซ็นสัญญาเข้ามาใหม่อย่าง เคร็ก เบลลามี และ คีรอน ดายเออร์ ได้รับบาดเจ็บบ่อยครั้ง และเกมส์สุดท้ายของฤดูกาลนี้ที่ บุลินกราวนด์ คือในนัดที่เวสต์แฮมเสมอไป 2-2 กับ แอสตันวิลลา พร้อมกับจนอับดับที่ 10 ซึ่งสามารถแซงหน้า ทอตนัมฮอตสเปอร์ สโมสรร่วมเมืองไปหนึ่งอันดับโดยมีแต้มมากกว่าสเปอร์อยู่สามแต้ม
ประวัติ > ฤดูกาล 2008-2009

หลังจากมีเหตุการณ์ว่านักเตะของเวสต์แฮมยูไนเต็ดมีเรื่องทะเลาะกับคณะกรรมการของฝ่ายการตลาด แอนทอน เฟอร์ดินานด์ และ จอร์จ แม็กคาร์ทเนย์ ได้ย้ายไปอยู่กับ ซันเดอร์แลนด์ และ ผู้จัดการทีม อลัน เคอร์บิชลีย์ ได้ลาออกเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2008 ทายาทของเขาที่เคยเป็นอดีตกองหน้าของเชลซี จานฟรังโก โซลา ได้มารับงานคุมทีมเวสต์แฮมยูไนเต็ดซึ่งมาคุมทีมเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2008 และในการทำเช่นนั้นก็กลายเป็นผู้จัดการทีมที่ไม่ใช่ชาวอังกฤษครั้งแรกของสโมสร และเขาสามารถนนำเวสต์แฮมยูไนเต็ดจบอันดับที่ 9 ใน พรีเมียร์ลีก
ประวัติ > ฤดูกาล 2009-2010

ในฤดูกาล 2009–10 เวสต์แฮมเริ่มต้นในการเปิดฤดูกาลได้อย่างสวยด้วยการชนะทืมน้องใหม่ที่พึ่งเลื่อนชั้นมาอย่าง วูลฟ์แฮมป์ตันวันเดอเรอส์ ไป 2-0 จากประตูของ มาร์ก โนเบิล ต่อมาเขาก็ได้รับตำแหน่งเป็นกัปตันทีมต่อจาก แมตทิว อัปสัน และในการแข่งขันลีกคัพที่พบกับอดีตคู่ปรับเก่าอย่าง มิลวอล ได้เกิดเหตุจลาจลรุนแรงเกี่ยวกับพื้นดินนอกเช่นเดียวกับการรุกรานสนามและปัญหาภายในฝูงชนอัพตันปาร์ค ในเดือน สิงหาคม ค.ศ. 2009 ความกังวลทางการเงินของในบริษัทของไอซ์แลนด์เจ้าของ บริษัท คนปัจจุบันไม่สามารถที่จะให้ทุนใด ๆ จนกว่าทางสโมสรจะได้เจ้าของใหม่สปอนเซอร์ใหม่และพอผ่านได้ไม่ถึงเดือนก็ได้มีสปอนเซอร์อย่าง สโบเบ็ต ที่ได้เข้ามาสนับสนุนและได้เงินที่ได้เสริมงบนักเตะแล้วทางสโมสรได้ซื้อนักเตะตำแหน่งกองหน้าอย่าง อเล็สซานโดร เดียมานติ มาจาก ลิวอร์โน
เวสต์แฮมมีฤดูกาลที่ตกอับของพวกเขาเช่นกันด้วยการดิ้นรนหนีจากโซนตกชั้น แต่ในที่สุดพวกเขาก็รอดตกชั้นทั้งที่ที่เหลือการแข่งขันอีกสองเกม โดยการเอาชนะวีแกนแอธเลติก 3-2 สโมสรได้คะแนนทั้งหมด 35 คะแนนจากทั้งหมด 38 เกม
ประวัติ > ฤดูกาล 2010-2011

วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 สองวันหลังจากจบฤดูกาล 2009–10 เวสต์แฮมประกาศปลดโซลาออกจากการเป็นผู้จัดการทีม ต่อมาเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2010 อัฟราม แกรนท์ ผู้จัดการทีมชาว อิสราเอล ได้ลงนามเซ็นสัญญาในการเป็นผู้จัดการทีมของเวสต์แฮมยูไนเต็ดด้วยสัญญา 4 ปี ถึงแม้จะได้แกรนท์มาคุมทีมแต่ก็ทำผลงานไม่ค่อยเข้าทีเข้าทางอย่างมั่นคงสักที ซึ่งเวสต์แฮมก็คงอยู่ใกล้โซนตกชั้นตลอด, ในการแข่งขัน ลีกคัพ เวสต์แฮมได้สร้างความประทับใจด้วยการโชว์ฟอร์มอันยอดเยี่ยมถล่ม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ไป 4-0 ในรอบแปดทีมสุดท้าย แต่รูปแบบเวสต์แฮมในพรีเมียร์ลีกไม่ได้ส่งผลกระทบต่อรูปแบบของพวกเขาในสองถ้วยในประเทศ ในลีกคัพรอบก่อนรองชนะเลิศเวสต์แฮมแพ้ให้กับเบอร์มิงแฮมซิตีไป 1-3 และส่วนในถ้วยเอฟเอคัพ เวสต์แฮมแพ้ให้กับสโต๊คซิตีไป 2-1 ในรอบแปดทีมสุดท้าย
วันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 เวสต์แฮมแพ้ให้กับ วีแกนแอธเลติก ในนัดรองสุดท้ายที่สนาม ดีดับเบิลยูสเตเดียม ซึ่งในครึ่งแรกเวสต์แฮมนำไปก่อน 2-0 จากการยิงคนเดียวสองลูกของ เดมบา บา แต่ในครึ่งหลังวีแกนกลับมาเข้าเกมส์อย่างมั่นคงและยิง 3 ประตู ทำให้วีแกนชนะไป 3-2 ด้วยการยิงประตูชัยของ ชาร์ลส์ เอ็น'ซ็อกเบีย ทำให้ต้องตกชั้นไปเล่นในฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป และนั่นเป็นเหตุสำคัญที่ทำให้เวสต์แฮมปลด อัฟราม แกรนท์ ออกจากการเป็นผู้จัดการทีม
ประวัติ > ฤดูกาล 2011-2012

เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2011 แซม อัลลาร์ไดซ์ ได้เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมของเวสต์แฮมยูไนเต็ดถัดจาก อัฟราม แกรนท์
สโมสรเวสต์แฮมจบในอันดับที่สามของ ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2011–12 ด้วยการมีทั้งหมด 86 แต้ม และได้สิทธิไปเล่นในรอบเพลย์ออฟในการหาทีมอีกหนึ่งทีมที่จะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นใน พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2012–13 ซึ่งนัดในแรกพวกเขาชนะ คาร์ดิฟฟ์ซิตี ทั้งสองนัดรวมสกอร์ทั้งหมด 5-0 และในนัดชิงได้เจอกับ แบล็กพูล โดยได้เล่นที่สนามเวมบลีย์ เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 คาร์ลตัน โคล ยิงให้เวสต์แฮมนำไปก่อน 1-0 ก่อนที่แบล็กพูลจะมาตีเสมอได้ ในช่วงปลายครึ่งแรก และในช่วงครึ่งหลังเกมส์ทำท่าว่าจะจบด้วยการเสมอ แต่ในนาทีที่ 87 ริคาร์โด วาซ เต มายิงประตูชัยให้เวสต์แฮมชนะไป 2-1 คว้าตั๋วเลื่อนชั้นใบสุดท้ายได้สำเร็จ
ประวัติ > การย้ายสู่สนามเหย้าแห่งใหม่ (2016-ปัจจุบัน)

ภายหลังจากที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะเลิศเอฟเอคัพในปี 2016 เวสต์แฮม คว้าโควตานพื้นที่ยูโรป้าลีกและผ่านเข้ารอบที่สามของการแข่งขันดังกล่าวในปี 2016–17 ในฤดูกาลแรกในการย้ายสนามแห่งใหม่สู่ ลอนดอน สเตเดียม ทีมประสบกับช่วงเวลายากลำบากและมีฟอร์มการเล่นที่ย่ำแย่ โดยทำได้เพียงจบอันดับที่ 11 ใน พรีเมียร์ ลีก พร้อมกับต้องรับมือกับการจากไปของผู้เล่นคนสำคัญของทีม ดิมิทรีปาเยต์ และ ในฤดูกาลต่อมาทีมยังประสบกับปัญหาฟอร์มการเล่นที่ย่ำแย่อย่างต่อเนื่อง โดยคว้าชัยชนะได้เพียง 2 นัด จากการเปิดสนาม 11 เกมแรก หลังจากพ่ายแพ้ลิเวอร์พูลในบ้าน 1-4 และ ทีมสุ่มเสี่ยงอย่างยิ่งต่อการต้องหนีตกชั้น ผู้จัดการทีมชาวโครเอเชีย สลาเวน บิลิซ ถูกไล่ออกในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2017 โดยอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมซันเดอร์แลนด์ เดวิด มอยส์ ได้ทำหน้าที่แทนด้วยสัญญาจนถึงสิ้นสุดฤดูกาล ทีมมีผลงานที่ไม่สม่ำเสมอตลอดทั้งฤดูกาล แต่สามารถหนีกาตกชั้นได้สำเร็จและจบอันดับที่ 13 ในลีก มอยส์ไม่ได้รับการเสนอสัญญาฉบับใหม่อย่างเป็นทางการและยุติบทบาทผู้จัดการทีมเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2018
เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม สโมสรแต่งตั้งผู้จัดการทีมชาวชิลี "มานูเอล เปเยกรินี" อดีตผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ ซิตี เข้ามาดำรงตำแหน่งด้วยสัญญา 3 ปี อย่างไรก็ตามในฤดูกาลแรกของเปเยกรินีทีมยังไม่สามารถพัฒนาฟอร์มการเล่นได้ และ ทำได้เพียงจบอันดับที่ 10 ในลีก และ ในฤดูกาลถัดมาภายหลังจากผลงานอันย่ำแย่อย่างต่อเนื่อง ทีมได้ทำการปลดเปเยกรินี่ออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมในเดือนธันวาคม 2019 ซึ่งในขณะนั้นเวสต์แฮมมีคะแนนนำหน้าพื้นที่ตกชั้นเพียง 1 คะแนนเท่านั้น นัดสุดท้ายในการคุมทีมของเปเยกรินีคือการเปิดบ้านพ่ายให้กับ เลสเตอร์ ซิตี 1-2 ประตู ผู้ที่เข้ามาทำหน้าที่ผู้จัดการทีมคนใหม่ก็คือ เดวิด มอยส์ ซึ่งเป้นการกลับมารับตำแหน่งเป็นครั้งที่สองในรอบ 2 ปี
นับตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 2010 การประท้วงของแฟนบอลทีมีต่อ เดวิด ซัลลิแวน และ เดวิด โกลด์ เจ้าของทีมร่วมได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในเดือนมีนาคม ปี 2018 ในนัดที่เวสต์แฮมพ่ายให้แก่เบิร์นลีย์คาบ้าน 0-3 หลังจากนั้นในเดือนมีนาคม กลุ่มผู้ประท้วงกว่า 2,500 คน ได้ร่วมเดินขบวนประท้วงขับไล่เจ้าของทีมตามเส้นทางบนถนนกรีนเวย์ในนิวแฮม
ผู้เล่น > ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผู้เล่น > ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ > ระดับประเทศ

Second Division / Championship (level 2)
เอฟเอคัพ: 3
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์