stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พัก จ็อง-ฮี
ชีวิตทางการเมือง > การจัดตั้งองค์กรด้านข่าวกรอง

พัก ช็อง-ฮีเป็นผู้ริเริ่มจัดตั้งองค์กรณ์เพื่อควบคุมในด้านต่าง ๆ ของประเทศ หนึ่งในองค์กรที่มีบทบาทในทางการเมืองเป็นอย่างมาก คือ สำนักข่าวกรองกลางเกาหลี (KCIA : Korea Central Intelligence Agency) จัดตั้งขึ้นเมื่อ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1961 ในสมัยของพัก ช็อง-ฮี โดยมีต้นแบบมาจากองค์กร CIA ของสหรัฐอเมริกา มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการทำรัฐประหารต่อ รัฐบาลของพัก ช็อง-ฮี และปราบปรามศัตรูที่มีศักยภาพทั้งในประเทศและต่างประเทศ องค์กรนี้มีอำนาจสืบสวนและสามารถจับกุมกักขังทุกคนที่ต้องสงสัยว่ากระทำผิดกฎหมายหรือเก็บงำความรู้สึกต่อต้านรัฐบาลทหาร ไม่เพียงเท่านั้นสำนักข่าวกรองกลางเกาหลียังขยายอำนาจของตนเพื่อกิจการทางเศรษฐกิจและต่างประเทศ ภายใต้การสนับสนุนจากพัก และดำเนินการองค์กรโดยผู้นำหน่วยคนแรก คิม จองพิล (หลานเขยของพัก) ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้วางแผนการทำรัฐประหารของพัก
ในช่วงแรก องค์กรนี้มีหน้าที่เจรจาในเกาหลีเหนือ ต่อมาเมื่ออำนาจของพัก ช็อง-ฮีมีมากขึ้น KCIA ได้กลายมาเป็นองค์กรส่วนตัวของประธานาธิบดี มีหน้าที่คอยสอดส่องดูแลและแทรกซึมเข้าไปในทุกวงการทั้งในและต่างประเทศ พักใช้อำนาจที่มีอยู่ในมือของสำนักข่าวกรองกลางอย่างเผด็จการ มีการใช้อำนาจของตนเพื่อกิจการทางเศรษฐกิจ โดยทำการจับกุมนักธุรกิจ นักการเมืองที่มีพฤติกรรมในการทุจริตคอร์รัปชั่น รวมถึงผู้ครอบครองทรัพย์สินและร่ำรวยอย่างผิดปกติมาบังคับให้จ่ายค่าปรับ ซึ่งนอกจากจะเป็นทรัพย์สินเงินทอง ยังเป็นหุ้นจากธนาคารพาณิชย์ ทำให้รัฐบาลมีทุนและสามารถควบคุมธนาคารพาณิชย์ ให้มาร่วมมือสนับสนุนการลงทุนตามนโยบายของรัฐบาล นอกจากเหนือจากนั้น พักยังเข้าทำการยึดอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นในสมัยที่มาปกครองเกาหลี มาเป็นของรัฐและมอบให้เอกชนที่พักคัดเลือกมารับช่วงดำเนินการต่อไปโดยมีรัฐบาลค้ำประกัน ภายหลังองค์กรนี้ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Agency for National Security Planning
อย่างไรก็ตาม สหรัฐอเมริกาเกิดความกังวลเกี่ยวกับพักที่จะดำเนินการลับกับพรรคคอมมิวนิสต์ นายทหารชาวอเมริกัน James Hausman ได้บินไปกรุงวอชิงตันด้วยการสนับสนุนจากสถานทูตสหรัฐในกรุงโซล  นายทหารระดับสูงกล่าวว่ามีเหตุสำหรับความกังวลใจเกี่ยวกับพัก ทั้งนี้ พักไม่ได้เป็นคนที่สหรัฐอเมริกาจะให้การรับรองที่จะเป็นผู้นำคนต่อไปของเกาหลี
ชีวิตทางการเมือง > ความเป็นชาตินิยม

ในการปกครอง ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเป็นอะไรบางอย่างที่น่าพิศวง กับบทบาทผู้คุมการสร้างสิ่งที่กำลังจะมาเป็นกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่ของอุตสาหกรรม ที่จะพัฒนาประเทศในเวลาต่อมา
สหรัฐอเมริกามีคำสั่ง ให้จัดการเลือกตั้งขึ้น แต่พัก ก็ชนะมาได้อย่างเฉียดฉิว นอกจากนี้เขายังชนะเลือกตั้งในปี 1967 และชนะการเลือกตั้งอีกครั้งอย่างเฉียดฉิวในปี 1971 ในการเลือกตั้ง 1971 เขาต้องเผชิญกับความขัดแย้งรุนแรงจากการปลุกระดม โดย คิม แดจุง
นอกจากนี้ พัก ยังได้ทำการฟื้นฟูความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศญี่ปุ่น ซึ่งประชาชนเกาหลีไม่ชื่นชอบอย่างมาก และส่งผลให้เกิดความไม่สงบอย่างกว้างขวาง สาเหตุมาจากการเข้ายึดครองเกาหลี โดยจักรวรรดิญี่ปุ่น ถายใต้การปกครองที่โหดร้ายยาวนานถึง 35 ปี (ญี่ปุ่นบุกเข้ายึดครองเกาหลีอยู่หลายครั้ง ในประวัติศาสตร์) ซึ่งญี่ปุ่นในตอนนั้นคือประเทศ ที่แพ้สงครามโลก ประเทศญี่ปุ่นจึงอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่ด้วยการฟื้นฟูความสัมพันธ์ของทั้งสองประเทศ พัก ได้เปิดประตูสู่ญี่ปุ่น ด้วยเงินทุนช่วยเหลือ แม้ว่าจะได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากชาวเกาหลีเป็นจำนวนมาก
ในขณะที่ พักไม่ได้มีตัวเลือกมากนัก ซึ่ง พัก อาจเล็งเห็นแล้วว่า การช่วยเหลือญี่ปุ่น จะทำให้ได้รับผลตอบแทนในด้านต่างๆตามความเหมาะสม เพื่อเข้าถึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านเทคโนโลยีทางอุตสาหกรรม แม้ต้องใช้เงินเพื่อเข้าถึงความรู้ด้านเทคโนโลยีก็ตาม อย่างเช่น เทคโนโลยีการผลิตรถยนต์ และอื่นๆ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการตั้งกลุ่ม Chaebol กลุ่มอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในการพัฒนาประเทศ
เราจะเห็นได้ว่า ในช่วงรัฐบาลที่บริหารประเทศภายใต้การนำของ พัก ช็อง-ฮี ต้องเผชิญหน้ากับเกาหลีเหนือ ที่ด้านนอก และต้องเผชิญหน้าจากแรงกดดันของ สหรัฐฯ จากด้านใน ทั้งยังต้องนำพาประเทศให้พ้นไปจากความยากจน ซึ่งไม่ใช่งานที่ง่ายเลย สำหรับ สำหรับประเทศที่ยากจนและด้อยพัฒนา รวมถึงปัญหาที่มาจากสงครามกับเกาหลีเหนือ
แม้ว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจของเกาหลีใต้ มีการดำเนินงานควบคุมเพื่อให้เกิดความมั่นคงในระดับสูง เพื่อต้องการคะแนนสนับสนุนในการชิงตำแหน่ง ประธานาธิบดี ในสมัยต่อไป แต่ทว่าแรงสนับสนุนจากประชาชนเริ่มที่จะจางหายไป หลังจากการเติบโตทางเศรษฐกิจชะลอตัวในช่วงต้นปี 1970
ด้วยมาตรการของ พัก ที่ใช้กฎหมาย และบทบัญญัติ ในกฎหมายภาวะฉุกเฉิน ทั้งนี้ยังมีหน่วยข่าวกรองกลาง ที่มีอำนาจจับกุมและควบคุมฝ่ายตรงข้ามถูกสอบสวนและถูกการพิจารณาคดี เป็นสาเหตุหนึ่งที่ฝ่ายตรงข้ามกับ พัก ไม่พอใจ และสิ่งหนึ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้นั่นคือ ทางรัฐบาลวอชิงตัน (อเมริกา) ไม่รับรองหรือสนับสนุน พัก ด้วยหลายเหตุปัจจัยที่ระบอบของ พัก อาจไม่เอื้ออำนวยให้กับสหรัฐฯ กับการรวมชาติของสองเกาหลี ซึ่งนโยบายของสหรัฐฯ อื่นๆ เช่นการกีดกันบริษัทเกาหลีผู้ที่อาจจะกลายเป็นผู้ส่งออก ที่ประสบความสำเร็จจากการส่งสินค้าออกนอกประเทศ อาจทำให้ระบอบของ พัก เป็นสิ่งที่สหรัฐฯ มักเรียกว่า "ภัยคุกคาม"
ชีวิตทางการเมือง > การแก้ไข รัฐธรรมนูญ Yushin

การแก้ไขรัฐธรรมนูญให้ผู้ดำรงประธานาธิบดีไม่มีหมดวาระ สามารถครองอำนาจในการบริหารประเทศได้ตลอดการ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 1979
ทำให้เกิดการประท้วงปะทุขึ้นทั่วประเทศ ความไม่สงบรุนแรงเกิดขึ้น เมื่อกลุ่มนักศึกษาเรียกร้องให้มีการสิ้นสุดของการปกครองด้วยระบบ Yushin เริ่มต้นที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซาน. การกระทำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ การต่อต้าน "Pu-Ma" (ชื่อพื้นที่ เขต ปูซานและ Masan ) บนท้องถนนของเมือง ที่นักศึกษาและตำรวจปราบจลาจลเผชิญหน้ากัน โดยมีนักศึกษา 50,000 คนมารวมตัวกันในเมืองปูซาน
ต่อมาอีกสองวันหลายคนถูกทำร้ายและผู้ประท้วงประมาณ 400 คนถูกจับ. เมื่อวันที่ 18 ตุลาคมรัฐบาล พัก ประกาศกฎอัยการศึกในปูซาน การประท้วงในวันเดียวกันกับที่แพร่กระจายไปยังมหาวิทยาลัย Kyungnam ใน Masan มีผู้ชุมนุม 10,000 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาและคนงาน เข้าร่วมการประท้วงต่อต้านระบบ Yushin ของ พัก ความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยการโจมตีที่สถานีตำรวจและ สำนักงานของพรรคการเมือง โดยมีการประกาศเคอร์ฟิวทั่วทั้งเมือง Masan.
การบริหารประเทศของ พัก ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ อย่างหนัก หนึ่งในกรณีที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือ การจัดเก็บภาษีด้วยกฎอัยการศึก นอกจากนี้
ชีวิตครอบครัว

พัก ช็อง-ฮีแต่งงานกับ คิม โฮ-นัม ภรรยาคนแรก มีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ต่อมา ทั้งสองได้หย่าร้างกัน จากนั้น พักแต่งงานกับ ยุก ย็อง-ซู ทั้งคู่มีลูกสาวสองคนและลูกชายหนึ่งคน ได้แก่
ลูกคนที่ 1 พัก กึน-ฮเย เป็นหญิง เกิดปี ค.ศ. 1952 ซึ่งต่อมาเป็นนักการเมือง และได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของเกาหลีใต้ ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012
ลูกคนที่ 2 พัก กึน-ย็อง เป็นหญิง เกิดปี ค.ศ. 1954
ลูกคนที่ 3 พัก จี-คุน เป็นชาย เกิดปี ค.ศ. 1958
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2509 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องอิสริยาภรณ์เกาหลีใต้

เครื่องอิสริยาภรณ์มูกูฮวา
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณสำหรับการสร้างชาติ ชั้นที่ 1
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งการทูต ชั้นที่ 1
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณด้านการบริการ ชั้นที่ 1
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณสำหรับการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ ชั้นที่ 1
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายทหาร ชั้นที่ 1
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นที่ 1
เพรสซิเดนเชิล ยูนิท ไซเทเชิน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

อาร์เจนตินา :
เครื่องอิสริยาภรณ์นายพลซาน มาร์ติน ผู้ปลดปล่อย ชั้นสายสร้อย
ออสเตรีย :
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย ชั้นมหาดารา
เอลซัลวาดอร์ :
เครื่องอิสริยาภรณ์โฆเซมาเทียสเดลกาโดแห่งชาติ ชั้นทวีติยาภรณ์
เอธิโอเปีย :
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ราชินีชีบา ชั้นทวีติยาภรณ์
เยอรมนีตะวันตก :
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นพิเศษ
อิตาลี :
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นสูงสุด
มาเลเซีย :
เครื่องราชอิสริยาภรณ์เสรี มะห์โกตา เนการา
เม็กซิโก :
เครื่องอิสริยาภรณ์นกอินทรีแอซเท็ก ชั้นประถมาภรณ์
เนเธอร์แลนด์ :
เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์ ชั้นประถมาภรณ์
ไนเจอร์ :
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติไนส์เจอร์ ชั้นที่ 1
ฟิลิปปินส์ :
เครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา ชั้นสายสร้อย
เซเนกัล :
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติดูลีออนดูเซเนกัล ชั้นที่ 1
เวียดนามใต้ :
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติเวียดนาม ชั้นที่ 1
สเปน :
เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายพลเรือน ชั้นสายสร้อย
ไต้หวัน :
เครื่องอิสริยาภรณ์เมฆมงคล ชั้นที่ 1
สหรัฐ :
ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นหัวหน้าผู้บัญชาการ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องอิสริยาภรณ์สากล

สหประชาชาติ :
เหรียญสหประชาชาติเกาหลี
รีวเม อาซูมะ

รีวเม อาซูมะ (ญี่ปุ่น: 東隆明; โรมาจิ: Ryumei Asuma) (28 กันยายน ค.ศ. 1944 - ปัจจุบัน)  เป็นศิลปิน, นักเขียน, โปรดิวเซอร์, นักแต่งเพลง, นักแสดง และเป็นประธานบริษัทแนชัวร่อลคอมมูนนิตี้เน็ตเวิร์ค แห่งญี่ปุ่น
ครอบครัว

อาซูมะ เป็นโอรสในเจ้าชายฟูมิตากะ โคโนเอะ กับเจ้าหญิงซาดาโกะ โคโนเอะ โดยในวัยเด็กมีชื่อว่า อาดุมะ ริว เกิดในเมืองวากายามะ หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนในวากายาม่า ก็ได้เริ่มเป็นนักเขียน นักแต่งเพลง และนักร้องตั้งแต่อายุ 19 ปี
อาชีพหลัก

เขาได้เขียนหนังสือชื่อ "Practical super powers! YOU ..." "vocation" และ "Guru", "108 really see through the lies" และได้แต่งเพลง "Hiroshi Ken Flower" และ "yearning heart Shimabara" "home", "because in love," "Life is illusory". และเป็นโปรดิวเซอร์ และศิลปินดีไซน์การตกแต่งอีกหลายงาน
ละครทีวี

Henshin Ninja Storm (# 14) 1972 Maple father MBS
Chojin BAROMU 1 (32 ตอน)
Ultra Seven (TBS) Defense Force members (18 ตอน)
Ultraman Leo Sato Saburou MAC members (12 ตอน)
JANBOGU A (43 ตอน)
Mirror Man (33 ตอน)
Kim Toyama
Matsumoto emergency directive 10-4 10-10 (13 ตอน)
We baseball reporter Tanteidan Yamada (11 ตอน)
Chrysanthemum INAZUMAN Village (15 ตอน)
Dr. Rider D, prisoners (97 ตอน)
RAIDASUTORONGA mask
Rider (Sky Rider) thick now Tobita
Gekitou'80 MADDOPORISU major criminal jurisdiction
Today also晴天NARI
Or by overnight
Mohei Hutoshi斬RE the dark (14 ตอน)
รีวเฮ ทามูระ

| รีวเฮ ทามูระ |
| --- | --- |
田村 隆平
เกิด:  (1980-04-18) 18 เมษายน ค.ศ. 1980 (44 ปี) จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
อาชีพ: ศิลปินมังงะ
ลายมือชื่อ

รีวเฮ ทามูระ (ญี่ปุ่น: 田村 隆平; โรมาจิ: Tamura Ryūhei; เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1980) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้แต่งและผู้วาดภาพมังงะเรื่อง เด็กพันธุ์นรกสั่งลุย ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบเรื่องสั้นในนิตยสาร โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ค.ศ. 2008 จากนั้นได้ตีพิมพ์เป็นตอนต่อเนื่องใน ค.ศ. 2009 ทามูระเคยเป็นผู้ช่วยและลูกศิษย์ของโทชิอากิ อิวาชิโระ ผู้แต่งเรื่อง Psyren ซึ่งก็ตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ด้วย
ผลงาน > วันช็อต

Ura Beat (2003, โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์)
Tiger Dragon Brother (2015, โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์)
Rappa Rendan (2019, โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์)
ผลงาน > มังงะชุด

เด็กพันธุ์นรกสั่งลุย (2009-2014, โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์)
Beelzebub Bangai Hen (2015, โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์)
Hungry Marie (2017, โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์, ฉบับสหรัฐ, ผ่านทางจัมป์สตาร์ต)
Hard-Boiled Cop and Dolphin (2020–2021, Weekly Shōnen Jump, Viz Media Shonen Jump)
Pyramid no Himitsu (2023–ปัจจุบัน, Bentame Jump)
Cosmos (2023–ปัจจุบัน, Monthly Sunday Gene-X)
แหล่งข้อมูลอื่น

รีวเฮ ทามูระ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
มหาวิทยาลัยปทุมธานี

| --- | --- |
ชื่อย่อ: ม.ป.ท. / PTU
คติพจน์: รู้วิชาการ รู้คุณธรรม นำปฏิบัติได้
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
สถาปนา: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 (24 ปี)
นายกสภาฯ: ดร.ไพฑูรย์ บุญวัฒน์
อธิการบดี: ดร.ชนากานต์ ยืนยง
ผู้ศึกษา: 5,414 คน (2566)
ที่ตั้ง: 140 หมู่ 4 ถนนติวานนท์ ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
ต้นไม้: ปาริชาต
สี:    สีน้ำเงิน-ชมพู
เว็บไซต์: www.ptu.ac.th
มหาวิทยาลัยปทุมธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนเปิดการสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรี โท และเอก ตั้งอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี  มหาวิทยาลัยปทุมธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เดิมคือ “วิทยาลัยปทุมธานี” เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดย ดร.ชนากานต์ ยืนยง เป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายโอกาสให้แก่เยาวชนในจังหวัดปทุมธานี และพื้นที่ใกล้เคียง ให้มีโอกาสศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ต่อมาได้รับอนุญาตเปลี่ยนประเภทเป็น "มหาวิทยาลัยปทุมธานี" เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
มหาวิทยาลัยปทุมธานี ได้ดำเนินพันธกิจหลักของสถาบันอุดมศึกษา คือ การผลิตบัณฑิต การวิจัย การบริการวิชาการแก่สังคม และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ได้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วน บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากจากสถาบันแห่งนี้ ได้ประกอบสัมมาวิชาชีพรับใช้สังคมและประเทศชาติอย่างมีคุณภาพ และกอปรด้วยคุณธรรม นำมาซึ่งความภาคภูมิใจของคณาจารย์และผู้บริหารสถาบันเป็นอย่างยิ่ง
ประวัติมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยปทุมธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในนาม “วิทยาลัยปทุมธานี” เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดย ดร. ชนากานต์ ยืนยง เป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้ง วัตถุประสงค์ในการจัดตั้งสถาบันแห่งนี้ เพื่อเป็นการขยายโอกาสให้แก่เยาวชนในจังหวัดปทุมธานีและพื้นที่ใกล้เคียง ให้มีโอกาสศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ทั้งนี้เพื่อเป็นการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของประเทศ ให้เพียบพร้อมด้วยความเป็นเลิศทางวิชาการ มีทักษะขั้นสูงในการประกอบอาชีพและกอปรด้วยจริยธรรมในการดำเนินชีวิต อันจะเป็นการพัฒนาประเทศชาติต่อไปนับแต่การก่อตั้งวิทยาลัยปทุมธานีเป็นต้นมา วิทยาลัยปทุมธานีได้ปฏิบัติพันธกิจหลักของสถาบันอุดมศึกษา คือ การผลิตบัณฑิต การวิจัย การบริการวิชาการแก่สังคม และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ได้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วน บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากจากสถาบันแห่งนี้ ได้ประกอบสัมมาวิชาชีพรับใช้สังคมและประเทศชาติอย่างมีคุณภาพ และกอปรด้วยคุณธรรม นำมาซึ่งความภาคภูมิใจของคณาจารย์และผู้บริหารสถาบันเป็นอย่างยิ่ง
คณะวิชา

| --- | --- |
 คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล  สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า  สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ คณะศิลปศาสตร์และศึกษาศาสตร์ สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม หลักสูตรเรือสำราญและการโรงแรม P-CRUISE (หลักสูตรระยะสั้น5เดือน)  สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย ( หลักสูตร 5 ปี )  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป ( หลักสูตร 5 ปี )  สาขาวิชาการสอนอิสลาม  หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (M.Ed.) สาขาวิชาการบริหารการศึกษา  สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน  หลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต (Ed.D.) สาขาวิชาการบริหารการศึกษา  หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (M.A.) สาขาวิชาการพัฒนาการบริหาร  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (Ph.D.) สาขาวิชาการพัฒนาการบริหาร คณะบริหารธุรกิจและการบัญชี สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  สาขาวิชาการจัดการ  สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมและโลจิสติกส์  สาขาวิชาการบัญชี  สาขาวิชาการเงินและการลงทุน  สาขาวิชาการบริหารทรัพยากรมนุษย์  สาขาวิชาโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน  หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (MBA)  หลักสูตรบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต (DBA):  คณะพยาบาลศาสตร์ สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์  หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล คณะนิติศาสตร์ สาขาวิชานิติศาสตร์  หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต (LL.M.)  หลักสูตรนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต (LL.D.) คณะสหเวชศาสตร์ สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์  สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์  สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย  สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม  สาขาวิชาการแพทย์แผนไทย  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย  หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต (M.P.H.) สาขาวิชาการจัดการระบบสุขภาพ  หลักสูตรการแพทย์แผนไทยมหาบัณฑิต (M.TM.) คณะรัฐศาสตร์ สาขาวิชารัฐศาสตร์  หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (M.P.A.)  หลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต (M.P.S.)  หลักสูตรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต (D.P.A.)  หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (Ph.D.) สาขาวิชาการบริหารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
การเดินทาง > รถโดยสาร

สาย 90 ปทุมธานี - หมอชิต 2 (ให้บริการช่วงเช้า - เย็น)
สาย 383 รังสิต - ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร (ให้บริการแค่ช่วงเช้า - เย็น งดวิ่งวันอาทิตย์และวันหยุด)
สาย 646 รังสิต - เสนา
สาย 1138 ปทุมธานี - รังสิต
การเดินทาง > รถสองแถว

สาย 1111 ปทุมธานี - วัดเสด็จ - เชียงรากน้อย
สาย 1138 ปทุมธานี - วัดเวฬุวัน (ปัจจุบันงดให้บริการชั่วคราว)
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยปทุมธานี เก็บถาวร 2007-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมหาวิทยาลัยปทุมธานี |
| --- | --- | --- |
| คณะ | วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี • นิติศาสตร์ • รัฐศาสตร์ • บริหารธุรกิจและการบัญชี • ศิลปศาสตร์และศึกษาศาสตร์ • สาธารณสุขศาสตร์และสิ่งแวดล้อม • พยาบาลศาสตร์ |  |
| อื่น ๆ | สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยปทุมธานี |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ล่าเถียว

ล่าเถียว (จีนตัวย่อ: 辣条; จีนตัวเต็ม: 辣條; แปลตรงตัว: "เส้นเผ็ด") เป็นขนมยอดนิยมของจีน ทำจากแป้งสาลีและพริก โดยผสมแป้งเข้ากับพริก เกลือ น้ำตาล น้ำ สีผสมอาหาร และอื่น ๆ แล้วอัดรีดด้วยอุณหภูมิสูง ก่อนผสมพริกและเครื่องปรุงอย่างอื่น ซึ่งรวมถึงสารกันเสีย กระบวนการผลิตขนมนี้ก่อให้เกิดความเสี่ยงบางประการ โดยเฉพาะในเรื่องคุณภาพของน้ำมันที่ใช้ สารเติมแต่งอาหารที่ใช้ เช่น ชาดลิ้นจี่ และอนามัยในการปรุง
ล่าเถียวเดิมเรียก "เมี่ยนจิน" (麵筋) กำเนิดขึ้นในอำเภอผิงเจียง มณฑลหูหนาน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีประวัติการผลิตซอสแห้ง ซอสเผ็ด และเต้าเจี้ยวเผ็ด อันเป็นอุตสาหกรรมสำคัญของผิงเจียง จุดกำเนิดของล่าเถียวอยู่ใน ค.ศ. 1998 ซึ่งเป็นช่วงที่มีอุทกภัยในหูหนาน ทำให้ขาดแคลนผลิตผลทางเกษตรกรรม และทำให้เต้าเจี้ยว วัตถุดิบหลักในอุตสาหกรรมผลิตซอส มีการผลิตลดลงอย่างยิ่ง ส่งผลโดยตรงถึงการผลิตซอสแห้ง ชาวนาบางตระกูลจึงนำแป้งสาลีมาใช้แทนแป้งเต้าหู้ โดยนำแป้งนั้นมาบดอัด แล้วผสมพริก พริกไทย ขมิ้น น้ำตาล เกลือ น้ำมันพืช และอื่น ๆ จึงเกิดเป็นล่าเถียว ต่อมาใน ค.ศ. 1990 ล่าเถียวได้รับการเปิดตัวสู่สาธารณชนและกลายเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็วทั่วทั้งจีน แรกเริ่มวางขายในร้านเล็ก ๆ ก่อนขยายไปยังห้างสรรพสินค้า
ล่าเถียวเป็นที่นิยมถึงกับก่อให้เกิดคำติดปากหลายคำในหมู่ชาวจีน เช่น "กินล่าเถียวอันเดียวก็ทำให้อารมณ์เย็นลงได้" อย่างไรก็ดี กระบวนการผลิตล่าเถียวนั้นเป็นปัญหามาตลอด ใน ค.ศ. 2019 ซีซีทีวีของจีนเปิดเผยผลการตรวจสอบว่า ล่าเถียวที่ผลิตในไคเฟิง หูหนาน ปนเปื้อนฝุ่นและจาระบีจากเครื่องจักร สารเติมแต่งที่ใช้ในล่าเถียวก็เห็นวางกองอยู่ตามพื้น และบางแห่งบรรจุล่าเถียวโดยใช้มือเปล่า และไม่สวมหน้ากาก เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Latiao
ราชครูจักรทอง
ดูเพิ่ม

วิชาของกิมลุ้น
มิกุรุ

มิกุรุ (ญี่ปุ่น: 未来; โรมาจิ: Mikuru) เป็นชื่อตัวในภาษาญี่ปุ่น และอาจหมายถึง
มิกุรุ อะซะฮินะ (Mikuru Asahina), นางเอกจากมังงะและอะนิเมะเรื่อง สึซึมิยะ ฮารุฮิ (Suzumiya Haruhi)
มิกุรุ อุชิโนะ (Mikuru Uchino), นางแบบสมุดภาพปลุกใจเสือป่า (gravure idol) ชาวญี่ปุ่น
ระบบพิกัดกริด

แผนที่แสดงกริดโลเคเตอร์ที่เขียนด้วยมือบนแผนที่ประเทศไทย ใช้เพื่อระบุตำแหน่งสถานีคู่สนทนา ระหว่างการแข่งขัน CQ World Wide VHF Contest 2016 ของชมรมวิทยุสมัครเล่นพระจอมเกล้าลาดกระบัง
กิจการวิทยุสมัครเล่นได้นำ ระบบพิกัดกริด หรือ Grid Locator System มาใช้เพื่อบอกตำแหน่งที่ตั้งของสถานีบนพื้นโลกด้วยรหัสที่กำหนดไว้แล้ว นักวิทยุสมัครเล่นชาวอังกฤษ ชื่อ Dr. John Morris สัญญาณเรียกขาน G4ANB เป็นผู้นำเสนอระบบนี้มาใช้ และต่อมาได้มีกลุ่มนักวิทยุสมัครเล่นที่สนใจการติดต่อสื่อสารย่าน VHF ได้มีการปรับเพื่อนำมาใช้ จากการประชุมที่เมือง Maidenhead ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1980 ซึ่งต่อมาก็ได้มีการเรียกระบบพิกัดกริดนี้ว่า Maidenhead Locator System
ระบบพิกัดกริด Maidenhead ได้ถูกนำมาใช้แทนระบบ QRA เดิมในเวลาต่อมาด้วย
ระบบพิกัดกริด Maidenhead มักเรียกกันว่า Grid Locator หรือ Grid Square อีกด้วย
อธิบายระบบพิกัดกริด

ระบบพิกัดกริด ในการกำหนดรหัสนั้นจำเป็นต้องกำหนดให้สั้นเพื่อความสะดวกในการรับ-ส่ง
การแบ่งพื้นที่โลกจะแบ่งออกเป็นตาราง ซึ่งมีความละเอียด 3 ระดับ กำหนดรหัสกำกับทุกระดับขนาดตารางพื้นที่ เป็นรหัส 2 ตัว 4 ตัว และ 6 ตัว เริ่มจาก 2 ตัวอักษร ตัวพิมพ์ใหญ่ (upper case) และ 2 ตัวเลข และอีก 2 ตัวอักษร ตัวพิมพ์เล็ก (lower case) เรียงลำดับจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออกและจากทิศใต้ไปทิศเหนือ
ระดับแรกแบ่งพื้นที่โลกออกเป็น เขตพื้นที่  เรียกว่า ฟีลด์ (field) มีขนาดกว้าง 20 องศาเส้นแวง (20˚ of longitude) สูง 10 องศาเส้นรุ้ง (10˚ of latitude) ได้ 324 ฟีลด์ แต่ละฟิลด์กำกับด้วยรหัสอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ 2 ตัว
กำหนดให้ฟิลด์แรกตามแนวราบเริ่มที่ เส้นแวง 180 - 160 องศาตะวันตก (longitude 180˚- 160˚ W) มีรหัสอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ A ฟิลด์ที่ 2 ถัดไปทางตะวันออก อักษร B และต่อไปตามลำดับจนถึงฟิลด์สุดท้ายที่ เส้นแวง 160 - 180 องศาตะวันออก (longitude 160˚- 180˚ E) อักษร R
และกำหนดให้ ฟิลด์แรกตามแนวตั้งเริ่มที่ เส้นรุ้ง 90 - 80 องศาใต้ (latitude 90˚- 80˚ S) มีรหัสอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ A ฟิลด์ที่ 2 ถัดขึ้นมาทางเหนือ อักษร B และขึ้นไปตามลำดับถึงฟีลด์สุดท้ายที่ เส้นรุ้งที่ 80 – 90 องศาเหนือ (latitude 80˚ – 90˚ N) อักษร R
ระดับที่ 2 แบ่งในแต่ละพื้นที่ฟิลด์ออกเป็น ตาราง  เรียกว่า สแควร์ (square) มีขนาดกว้าง 2 องศาเส้นแวง (2˚ of longitude) สูง 1 องศาเส้นรุ้ง (1˚ of latitude) ได้ 100 สแควร์ แต่ละสแควร์กำกับด้วยรหัสตัวเลข 2 ตัว ต่อจากรหัสฟิลด์
กำหนดให้สแควร์แรกที่อยู่ในแต่ละฟิลด์ตามแนวราบที่ 2 องศาแรกทางตะวันตก รหัสเลข 0 อีก 2 องศาถัดไปทางตะวันออก รหัสเลข 1 เรียงต่อไปเป็นลำดับจนถึงสุดท้าย องศาที่ 19 - 20 รหัสเลข 9
และกำหนดให้สแควร์แรกที่อยู่ในแต่ละฟิลด์ตามแนวตั้ง ล่างสุดที่ 1 องศาแรก รหัสเลข 0 ถัดขึ้นมา 1 องศาทางเหนือ รหัสเลข 1 เรียงขึ้นไปตามลำดับจนถึงสุดท้าย องศาที่ 9 - 10 รหัสเลข 9
ระดับที่ 3 สุดท้าย แบ่งในแต่ละพื้นที่สแควร์ออกเป็น ตารางย่อย  เรียกว่า ซับสแควร์ (subsqaure) มีขนาดกว้าง 5 ลิปดาเส้นแวง (5 minutes of longitude) และสูง 2.5 ลิปดาเส้นรุ้ง (2.5 minutes of latitude) ได้ 576 ซับสแควร์ แต่ละซับสแควร์กำกับด้วยรหัสอักษรตัวพิมพ์เล็ก 2 ตัว ต่อจากรหัสสแควร์
กำหนดให้ซับสแควร์แรกที่อยู่ในแต่ละสแควร์ตามแนวราบที่ 5 ลิปดาแรกทางตะวันตก รหัสอักษร a อีก 5 ลิปดาถัดไปทางตะวันออก รหัสอักษร b และเรียงต่อไปตามลำดับจนถึงสุดท้าย รหัสอักษร x
แผนที่แสดงการแบ่งระบบ Grid Locator ทั่วทั้งโลก โดยประเทศไทยอยู่ในฟิลด์ NK ฟิลด์ OK และฟิลด์ NJกำหนดให้ซับสแควร์แรกที่อยู่ในแต่ละสแควร์ตามแนวตั้ง ล่างสุดที่ 2.5 ลิปดาแรก รหัสอักษร a ถัดขึ้นมาอีก 2.5 ลิปดาทางเหนือ รหัสอักษร b เรียงขึ้นไปตามลำดับจนถึงสุดท้าย รหัสอักษร x
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลพิกัดกริดจากสมาคมวิทยุสมัครเล่นสหรัฐอเมริกา
คำนวณพิกัดกริด
ที่พักริมทาง

สถานีบริการน้ำมันในจุดพักรถบรรทุก ใกล้ทางด่วนเอาโทบาน ใน รัฐนีเดอร์ซัคเซิน เยอรมนี
ที่พักริมทาง คือสถานที่สาธารณะที่อยู่ติดกับเส้นทางสัญจรขนาดใหญ่ อาทิ ทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง (มอเตอร์เวย์) ทางด่วน หรือทางหลวง ซึ่งผู้ใช้ทางสามารถใช้บริการในการหยุดรถเพื่อพักผ่อน รับประทานอาหาร หรือเติมน้ำมันเชื้อเพลิงได้ โดยไม่ต้องออกจากระบบหรือสายทาง
ที่พักริมทางมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกหลายชื่อ ตามแต่ประเทศจะใช้เรียก เช่น พื้นที่บริการมอเตอร์เวย์ motorway service area (สหราชอาณาจักร), จุดบริการ services (สหราชอาณาจักร), ทราเวลพลาซา travel plaza, จุดพักรถ rest stop, โอเอซิส oasis (สหรัฐ), พื้นที่บริการ service area, พื้นที่พักรถและบริการ rest and service area: RSA, เรสโต resto, เซอวิสพลาซา service plaza, เลย์บาย lay-by และ ศูนย์บริการ service centre (แคนนาดา) ซึ่งสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ในที่พักริมทางนั้น อาจจะรวมไปถึงพื้นที่ที่มีลักษณะใกล้เคียงกับสวนสาธารณะ สถานีบริการน้ำมัน ห้องน้ำสาธารณะ น้ำพุ ร้านอาหาร สถานีจ่ายน้ำและที่ทิ้งของเสียของรถบ้านหรือรถบ้านแบบพ่วง
ที่พักริมทางที่ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะให้บริการ ได้แก่ เลย์บาย พื้นที่จอดรถ พื้นที่ชมวิว หรือจุดชมวิว ในทางหลวงแผ่นดินหรือถนนบางแห่งอาจมีจุดบริการที่เรียกว่าสวนสาธารณะริมทาง (wayside parks) สวนสาธารณะริมถนน (roadside parks) หรือพื้นที่ปิกนิก (picnic areas)
ภาพรวม

สำหรับมาตรฐานของที่พักริมทางและการดูแลรักษานั้นแตกต่างกันไปตามเขตพื้นที่ความรับผิดชอบ ที่พักริมทางมักจะประกอบไปด้วยลานจอดรถยนต์, รถบรรทุก, รถดัมพ์, รถโดยสารประจำทาง และรถบ้านแบบพ่วง
ที่พักริมทางที่ดำเนินการโดยรัฐส่วนใหญ่มักจะตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกลและในพื้นที่ชนบท ซึ่งแทบจะไม่มีร้านอาหารจานด่วนหรือร้านอาหาร สถานีบริการน้ำมัน โรงแรม หรือจุดบริการนักท่องเที่ยวให้บริการอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง โดยที่พักริมทางในพื้นที่ห่างไกลมักจะมีป้ายแจ้งไว้บนสายทาง ข้อความบนป้ายอาจจะระบุว่า "ที่พักริมทางถัดไป 15 กิโลเมตร" หรือ "จุดพักรถถัดไป 10 กิโลเมตร"
ข้อมูลสำหรับการขับขี่และใช้เส้นทางมักจะมีให้บริการอยู่ในที่พักริมทาง เช่น แผนที่แบบพับและข้อมูลอื่น ๆ เกี่ยวกับท้องถิ่นหรือภูมิภาคนั้น ๆ ที่พักริมทางบางแห่งมีซุ้มให้บริการข้อมูลนักท่องเที่ยว หรือเจ้าหน้าที่ให้บริการข้อมูลอยู่ประจำ อาจจะมีตู้บริการน้ำดื่ม เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ โทรศัพท์สาธารณะ สถานีบริการน้ำมัน ภัตตาคาร/ศูนย์อาหาร หรือร้านสะดวกซื้อให้บริการอยู่ภายในพื้นที่พักริมทาง บางแห่งอาจให้บริการกาแฟฟรีสำหรับผู้ขับขี่และผู้ใช้บริการซึ่งใช้เงินทุนจากการบริจาคของผู้ขับขี่ ผู้ใช้บริการคนอื่น ๆ ธุรกิจในท้องถิ่น หรือประชาชนในพื้นที่ หลายแห่งมีการให้บริการไวไฟฟรีรวมถึงร้านหนังสือ นอกจากนี้ยังอาจมีพื้นที่สำหรับปิกนิค และอาจมีการให้บริการข้อมูลแก่นักท่องเที่ยวในรูปแบบของ exit guides ซึ่งจะประกอบไปด้วยแผนที่พื้นฐานและโฆษณาสำหรับกิจการห้องพักริมทางในท้องถิ่นและสถานที่ท่องเที่ยวในบริเวณใกล้เคียง
การให้บริการเชิงพาณิชย์อาจจะอยู่ในรูปแบบของจุดพักรถบรรทุกที่มีสถานีบริการน้ำมัน เกมตู้ ศูนย์สำหรับนันทนาการ ห้องอาบน้ำและห้องซักรีด ร้านอาหารจานด่วน โรงอาหารหรือศูนย์อาหาร ซึ่งทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้โครงสร้างอาคารเดียวกันซึ่งอยู่ติดกับสายทาง บางแห่งมีการให้บริการทางธุรกิจเพิ่มเติมด้วย อาทิ ตู้กดเงินอัตโนมัติ บริการส่งโทรสาร ห้องทำงาน และบริการอินเทอร์เน็ต
ยุโรป

ทั้งความถี่และคุณภาพของที่พักริมทางในยุโรปนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ในบางประเทศ เช่น ที่พักริมทางในสเปนนั้นจะแตกต่างจากมาตรฐานทั่วไป ผู้ใช้บริการจะถูกนำทางไปยังสถานประกอบการที่ให้บริการทั้งผู้ใช้งานมอเตอร์เวย์ และประชาชนทั่วไปในพื้นที่ ไม่ใช่ระบบปิดเฉพาะผู้ใช้มอเตอร์เวย์แต่อย่างใด ส่วนในประเทศอื่น ๆ นั้นผู้ที่จะใช้บริการที่พักริมทางนั้นจะต้องใช้บริการผ่านมอเตอร์เวย์เท่านั้น
ยุโรป > ฝรั่งเศส

ในประเทศฝรั่งเศส ทั้งที่พักริมทางแบบเต็มรูปแบบและพื้นที่พักริมทางขนาดเล็กจะมีให้บริการบนเครือข่ายเส้นทางออโตรูท (autoroute) โดยมีข้อกำหนดให้มีที่พักริมทางในทุก ๆ 20 กิโลเมตร (12.4 ไมล์) บนทางด่วนออโตรูท ซึ่งที่พักริมทางทั้ง 2 รูปแบบอาจจะพบได้บนทางหลวงแผ่นดิน (N-class) เช่นกัน แต่น้อยกว่าบนเครือข่ายทางด่วนออโตรูทมาก โดยรู้จักกันในชื่อ aires, โดยเฉพาะ aire de service และ aire de pique-nique ตามลำดับ ในขณะที่ aire de repos (ที่พักริมทาง "rest area") มักหมายถึงจุดแวะพักสำหรับปิกนิค โดยจะมีการระบุประเภทของที่พักริมทางเอาไว้บนป้ายด้วยสัญลักษณ์ที่แตกต่างกัน ประกอบกับชื่อเมืองหรือชื่อหมู่บ้านที่อยู่ใกล้เคียงที่พักริมทาง เช่น aire de Garonne