stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิหารเคอนิชส์แบร์ค

| มหาวิหารเคอนิชส์แบร์ค Кафедральный собор Кёнигсберга |
| --- | --- |
Königsberger Dom
มหาวิหารเคอนิชส์แบร์ค

54°42′23″N 20°30′42″E﻿ / ﻿54.70639°N 20.51167°E﻿ / 54.70639; 20.51167
ที่ตั้ง: คาลีนินกราด
ประเทศ:  รัสเซีย
นิกาย: รัสเซียออร์โธด็อกซ์
สถานะ: มหาวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: แผนผัง
รูปแบบสถาปัตย์: กอธิค
ปีสร้าง: ค.ศ. 1333 – ค.ศ. 1380
อาสนวิหารเคอนิชส์แบร์ค (รัสเซีย: Кафедральный собор Кёнигсберга, เยอรมัน: Königsberger Dom, อังกฤษ: Königsberg Cathedral) เป็นอาสนวิหารศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซียที่ตั้งอยู่ที่เมืองคาลีนินกราด (เดิมคือเคอนิชส์แบร์ค) บนเกาะเพรเกิล (เพรโกลยา) ในสหพันธรัฐรัสเซีย หรือเรียกว่าคไนพ์ฮอฟในภาษาเยอรมัน
ประวัติ > คริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง

มหาวิหารเคอนิชส์แบร์คสร้างขึ้นแทนที่มหาวิหารเดิมที่มีขนาดเล็กกว่าหลังจากที่โยฮันน์ คลาเรอ บิชอปแห่งซัมลันด์ในรัสเซียมีความประสงค์ที่จะสร้างโบสถ์ที่มีขนาดใหญ่ขึ้น ต่อมาอาสนวิหารเดิมที่มีขนาดเล็กกว่าที่ตั้งอยู่ที่บริเวณเมืองเก่าของเคอนิชส์แบร์คก็ถูกรื้อ และ นำเอาวัสดุมาสร้างอาสนวิหารใหม่
การก่อสร้างอาสานวิหารเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1333 บริเวณเนื้อที่ที่สร้างเป็นดินเลนฉะนั้นจึงต้องมีการตอกด้วยเสาเข็มที่ทำด้วยไม้โอ้คเป็นจำนวนร้อย ๆ ต้นก่อนที่จะเริ่มการก่อสร้างได้ หลังจากเวลาเพียงเกือบ 50 ปี ส่วนใหญ่ของมหาวิหารก็สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1380 แต่งานจิตรกรรมฝาผนังภายในทำต่อมาจนกระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14
บริเวณร้องเพลงสวดตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 งานสลักไม้เป็นแบบปลายสมัยกอทิกและงานอนุสรณ์แบบเรอเนสซองซ์แกะสลักโดยคอร์เนเลียส โฟลริส เดอ วเรียนดท์ในปี ค.ศ. 1570
เดิมอาสนวิหารเมีหอยอดแหลมสองหอทางเหนือและใต้ทางด้านหน้า แต่ในปี ค.ศ. 1544 หอทั้งสองถูกเพลิงไหม้เสียหาย หอใต้ได้รับการสร้างใหม่แต่หอเหนือสร้างแทนด้วยหลังคาจั่วอย่างง่ายๆ ในปี ค.ศ. 1640 ก็ได้สร้างนาฬิกาภายใต้จั่วที่สร้างใหม่ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1650 ก็ได้ตั้งหอสมุดขึ้นภายใต้จั่วที่มาจากห้องสมุดวอลเล็นโรดท์ที่อุทิศให้โบสถ์โดยมาร์ติน ฟอน วอลเล็นโรดท์ การติดตั้งออร์แกนทำในปี ค.ศ. 1695 และต่อมาใน19 ก็ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์
เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1523 โยฮันน์ ไบรสมันน์ทำการเทศนาแบบลูเทอรันขึ้นเป็นครั้งแรก และตั้งแต่บัดนั้นมาจนถึง ค.ศ. 1945 มหาวิหารก็กลายเป็นมหาวิหารโปรเตสแตนต์.
ประวัติ > ระเบียงภาพก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง

ภายใน
อนุสรณ์ดยุกอัลเบรชท์แห่งปรัสเซีย
ประวัติ > สงครามโลกครั้งที่สอง

ในปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 เรือบินทั้งระเบิดของบริติชก็ทำการทิ้งระเบิดที่เคอนิชส์แบร์คอยู่สองคืน คืนแรกในคืนวันที่ 26/27 สิงหาคมส่วนใหญ่ไม่ลงในตัวเมือง แต่คืนที่สองในวันที่ 29/30 สิงหาคมทำลายบริเวณตัวเมืองเก่าของเคอนิชส์แบร์ค (รวมทั้งคไนพ์ฮอฟ) รวมทั้งมหาวิหาร ผู้คนและส่วนใหญ่ที่เป็นเด็กราวร้อยคนที่หนีเข้ามาหลบภัยอยู่ในโบสถ์ภายใต้หอแหลมเสียชีวิตไปกับระเบิด
ประวัติ > หลังสงครามโลกครั้งที่สอง

หลังสงครามแล้วมหาวิหารก็ยังคงอยู่ในสภาพที่เป็นโครงสร้างที่ถูกเพลิงไหม้ และคไนพ์ฮอฟก็ทำเป็นอุทยานโดยไม่มีสิ่งก่อสร้างอื่นใด ก่อนสงครามคไนพ์ฮอฟมีตึกจำนวนหลายตึกๆ หลังหนึ่งเป็นตึกมหาวิทยาลัยอัลเบอร์ตินาหลังแรก ที่อิมมานูเอิล คานท์ทำการสอน ซึ่งเป็นตึกที่ตั้งอยู่ติดกับด้านตะวันออกของมหาวิหาร
ไม่นานหลังจากคาลีนินกราดเปิดให้ชาวต่างประเทศเข้าได้เมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 การก่อสร้างมหาวิหารใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นหอยอดแหลมได้รับการติดตั้งใหม่โดยใช้เฮลิคอปเตอร์ในปี ค.ศ. 1994 ในปี ค.ศ. 1995 ก็ได้มีการติดตั้งนาฬิการใหม่ที่มีระฆังสี่ใบ (1,180 กิโลกรัม, 700 กิโลกรัม, 500 กิโลกรัม และ 200 กิโลกรัม) ที่หล่อขึ้นในปี ค.ศ. 1995 นาฬิกาตีทุกสิบห้านาที เมื่อครบชั่วโมงก็จะเล่นโน้ตตัวแรกซิมโฟนีหมายเลขหมายเลข 5 โดยลุดวิจ ฟาน เบโทเฟิน ตามด้วยระฆังเสียงเดียวตีบอกจำนวนชั่วโมง ระหว่างปี ค.ศ. 1996 ถึงปี ค.ศ. 1998 ก็ได้มีการปูหลังคา และ สร้างหน้าต่างประดับกระจกสีใหม่
ปัญหาหนึ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์คือการทรุดตัวของพื้นดินภายใต้มหาวิหารที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันมา แม้ในขณะที่ยังอยู่ในความครอบครองของเยอรมนี ที่เริ่มเห็นได้ชัดขึ้น
ในปัจจุบันมหาวิหารมีโบสถ์น้อยสองแห่ง แห่งหนึ่งสำหรับลูเทอแรน อีกชาเปลหนึ่งสำหรับรัสเซียออร์โธด็อกซ์ และพิพิธภัณฑ์ ที่ตั้งของชาเปลของลูเทอรันเป็นที่ที่มีผู้เสียชีวิตระหว่างการทั้งระเบิดในปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 นอกจากนั้นแล้วมหาวิหารก็ยังใช้สำหรับการแสดงคอนเสิร์ตด้วย
Kant's Tomb

อนุสรณ์ของนักปรัชญาอิมมานูเอิล คานท์ “นายช่างแห่งเคอนิชส์แบร์ค” ในปัจจุบันเป็นมอโซเลียมตั้งติดกับทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของมหาวิหาร มอโซเลียมสร้างโดยสถาปนิกฟรีดริช ลาห์รส เสร็จในปี ค.ศ. 1924 ทันเวลาครบรอบสองร้อยปีของการเกิดของคานท์ เดิมร่างของคานท์ฝังอยู่ภายในมหาวิหาร แต่ในปี ค.ศ. 1880 ร่างของคานท์ก็ถูกย้ายออกไปภายนอกไปตั้งไว้ในชาเปลแบบฟื้นฟูกอธิคติดกับทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของมหาวิหาร แต่เมื่อเวลาผ่านไปชาเปลก็อยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมและในที่สุดก็ต้องถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างใหม่เป็นมอโซเลียม
ดูเพิ่ม

อาสานวิหาร
คริสต์ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
แผนผังมหาวิหาร (ผังแสดงส่วนประกอบต่างๆ ของวัด)
สถาปัตยกรรมกอทิก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เคอนิชส์แบร์ค
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
ระเบียงภาพ

ด้านหน้า
ระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์
อนุสรณ์ของอิมมานูเอิล คานท์
หน้าต่างประดับกระจกสี
อนุสรณ์ของอิมมานูเอิล คานท์
รีอะโนวัสติ

55°44′15.38″N 37°35′24.92″E﻿ / ﻿55.7376056°N 37.5902556°E﻿ / 55.7376056; 37.5902556
| --- | --- |
โลโก้ของรีอะโนวัสติ
ประเภท: องค์กรรวมรัฐของรัฐบาลกลาง
อุตสาหกรรม: สำนักข่าว
ก่อตั้ง: 24 มิถุนายน 1941; 83 ปีก่อน (1941-06-24) (ในฐานะโซฟอินฟอร์มบูโร)
ถัดไป: รอสซียาเซียกอดเนีย
สำนักงานใหญ่: ซูบอฟสกีบูเลอวาร์ด 4, มอสโก, รัสเซีย
บุคลากรหลัก: Dmitry Kiselyov, Margarita Simonyan, Anna Gavrilova
ผลิตภัณฑ์: สำนักข่าว
เจ้าของ: รอสซียาเซียกอดเนีย (เป็นเจ้าของและดำเนินการโดยรัฐบาลกลางในฐานะองค์กรรวม)
บริษัทแม่: รัฐบาลรัสเซีย
เว็บไซต์: ria.ru
รีอะโนวัสติ (รัสเซีย: РИА Новости) หรือเรียกอย่างสั้นว่า รีอะ (РИА) เป็นสำนักข่าวของรัสเซียที่มีรัฐเป็นเจ้าของ ในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2013 โดยกฤษฎีกาของวลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ได้มีการโอนหนี้ ทรัพย์สิน และพนักงานไปยังหน่วยงานรอสซียาเซียกอดเนียที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ และในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2014 รีอะโนวัสติได้รับการจดทะเบียนเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยงานใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษารัสเซีย)
RIA Novosti Charter เก็บถาวร 3 ธันวาคม 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Federal Agency on Press and Mass Communications of the Russian Federation website
ลัทธิเบรจเนฟ

ลัทธิเบรจเนฟ (รัสเซีย: Доктрина Брежневав; อังกฤษ: Brezhnev Doctrine) เป็นนโยบายต่างประเทศของสหภาพโซเวียตครั้งที่แรกที่ระบุไว้อย่างชัดเจนมากที่สุดโดยเอส. เอวาเลฟ ใน 26 กันยายน 1968 ในบทความของหนังสือพิมพ์ปราฟดา ชื่อ  อำนาจอธิปไตยและพันธกรณีระหว่างประเทศของประเทศสังคมนิยม 
เลโอนิด เบรจเนฟ ย้ำในการกล่าวสุนทรพจน์ในการประชุมสหพรรคแรงงานโปแลนด์ครั้งที 5 ในวันที่ 13 พฤศจิกายน 1968 ซึ่งกล่าวไว้ว่า:
ค่ายตะวันออก
ลิทธิเบรจเนฟนี้ได้รับการประกาศซึ่งสื่อตะวันตกให้ถึงว่าสหภาพโซเวียตจะทำลายความพยายามเปิดเสรีและการลุกฮือต่างและพร้อมเข้าแทรกแซงทางทหาร เหมือนอดีตที่ผ่านมาในการลุกฮือที่ฮังการีและการแทรกแซงในเชโกสโลวาเกีย ซึ่งโซเวียตทำไปเพราะต้องให้ค่ายตะวันออกยังคงเป็นพันธมิตรและเป็นแนวป้องและยุทธศาสตร์สำคัญในกรณีเกิดสงครามกับนาโต
ในทางปฏิบัตินโยบายหมายความว่า จำกัดการกระทำต่างๆของรัฐบริวารในค่ายตะวันออกในการติดต่อกับกลุ่มค่ายตะวันตก นั่นคือไม่มีประเทศใดสามารถออกจากสนธิสัญญาวอร์ซอหรือการเปิดเสรีได้ ในหลักการโซเวียตมีสิทธิที่จะกำหนดว่าประเทศไหนต้องเป็น"สังคมนิยม" ซึ่งหมายความว่าโซเวียตสามารถแทรกแซงทางทหารนอกสนธิสัญญาวอร์ซอได้ ดังเช่นอัฟกานิสถานในปี 1979
หลักการเบรจเนฟ มีผลใช้อยู่นานจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์วิกฤตการเมืองในโปแลนด์ มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ปฏิเสธที่จะใช้กำลังทหารเมื่อโปแลนด์จัดเลือกตั้งเสรีในปี 1989 และการพ่ายแพ้ของสหพรรคแรงงานโปแลนด์ ในปี 1989 หลักการเบรจเนฟมีชื่อติดตลกว่า หลักการซินาตร้า มาจากเพลง"ทางของฉัน" (My Way) ของ แฟรงก์ ซินาตรา
รุสลันกับลุดมิลา

รุสลันเผชิญหน้ากับยักษ์
รุสลันกับลุดมิลา (รัสเซีย: Руслан и Людмила, Ruslan i Lyudmila) เป็นอุปรากรภาษารัสเซีย ความยาว 5 องก์ แต่งโดยมิคาอิล กลิงคาระหว่างปี ค.ศ. 1837 ถึง 1842 จากบทกวี Ruslan i Lyudmila ปี 1820 ของอเล็กซานเดอร์ ปุชกิน (1799-1837) เพื่อนสนิทของกลิงคา เดิมปุชกินตั้งใจจะเป็นผู้แต่งคำร้องสำหรับอุปรากรเรื่องนี้ด้วยตนเอง แต่ได้เสียชีวิตเสียก่อน
อุปรากรเรื่องนี้ออกแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 ที่โรงละครบอลชอย เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  ดนตรีท่อนโอเวอร์เชอร์มีทำนองที่ติดหูและได้รับความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้
เนื้อเรื่องกล่าวถึง ลุดมิลา ธิดาของพระเจ้าวลาดีมีร์แห่งเคียฟ ที่ถูกลักพาตัวโดยพ่อมดผู้ชั่วร้าย และการผจญภัยของรุสลัน อัศวินผู้กล้าเพื่อช่วยเหลือเจ้าหญิง ทั้งคู่เกิดความรักต่อกันและแต่งงานกันในที่สุด อุปรากรเรื่องนี้ดัดแปลงจากเรื่องจริงในประวัติศาสตร์ และมีเนื้อเรื่องเน้นความรู้สึกชาตินิยมซึ่งมีอิทธิพลต่อเนื่องมาถึงผลงานของกลุ่มเดอะไฟฟ์ในเวลาต่อมา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Ruslan and Lyudmila
โน้ตเพลงเสรีของ Ruslan and Ludmila, complete orchestral score ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
ยูรี โซโลมิน

| ยูรี โซโลมิน |
| --- | --- |

เกิด: ยูรี มีโฟเยวิช โซโลมิน 18 มิถุนายน ค.ศ. 1935(1935-06-18) ชีตา, ดินแดนไซบีเรียตะวันออก, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 11 มกราคม ค.ศ. 2024(2024-01-11) (88 ปี) มอสโก, ประเทศรัสเซีย
ปีปฏิบัติงาน: 1957 - 	2024
คู่สมรส: Olga Nikolaevna  Solomina (เกิดในปี 1931)
บุตร: Darya (เกิดในปี 1965)
ยูรี เมโฟดีเยวิช โซโลมิน (รัสเซีย: Ю́рий Мефо́диевич Соло́мин) เป็นนักแสดงชาวรัสเซียและเป็นผู้กำกับโรงละคร Maly Theatre ในมอสโก ตั้งแต่ปี 1988 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ในปี 1990 ถึงปี 1991
ผลงานภาพยนตร์

A Mother's Heart (1965)
Strong with Spirit (1967)
อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา (1969)
The Red Tent (1969)
Dauria (1971)
เดียร์ซูอูซาลา (1975)
An Ordinary Miracle (1978)
TASS Is Authorized to Declare (1984)
Sofia Kovalevskaya (1985)
Anna Karamazoff (1991)
O-Roshiya-Koku-Suimu-Tan: Sny o Rossii (1992)
รางวัลและเกียรติยศ

เครื่องอิสริยาภรณ์มิตรภาพประชาชน (1985)
People's Artist of the USSR (1988)
Honoured Artist of the RSFSR (1971)
State Prize of the RSFSR Vasiliev brothers (1971) - จากผลงานในบทผู้หมวด Koltsov ใน "อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา" (1969)
รางวัลจาก เคจีบี (1984, จากผลงานใน "TASS is authorized to state ...")
รางวัลงานนักเรียนใน บราติสลาวา (สโลวาเกีย) และ โคเบะ (ญี่ปุ่น)
Order of Merit for the Fatherland;
ชั้นที่ 1 (29 มิถุนายน 2015)
ชั้นที่ 2 (18 มิถุนายน 2005)
ชั้นที่ 3 (25 ตุลาคม 1999)
ชั้นที่ 4 (29 กรกฎาคม 1995)
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูรี โซโลมิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Solomin's page at the Malyi Theatre's website (รัสเซีย)
มักซิม มีไคลอฟ

มักซิม มิไคโลวิช มีไคลอฟ (รัสเซีย: Максим Михайлович Михайлов) เกิดวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวรัสเซีย เกิดที่คุซโมลอฟสกี เลนินกราดโอบลาสต์, สหภาพโซเวียต เขาอาศัยอยู่ในเมืองยาโรสลาฟล์ ตลอดเวลาทั้งวัยเด็กและวัยรุ่น
ผลงานในระดับอาชีพ

มักซิม รับรางวัลเหรียญทอง ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2011 กับทีมชาติของเขา นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าและรางวัลบล็อกยอดเยี่ยม
มักซิม ได้แชมป์ในรายการวอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2011-12ร่วมกับเซนิต-คาซัน นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลทำคะแนนสูงสุดและเสิร์ฟยอดเยี่ยม มักซิม และทีมรัสเซียได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน เขาได้ออกจากการแข่งขันในฤดูกาล 2014 เนื่องจากได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า เขาได้รับการผ่าตัดเข่าของเขาในประเทศเยอรมนี
รางวัล > บุคคล

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2007 "เสิร์ฟยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2010 "ทำคะแนนสูงสุด"
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2010 "ตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2010 "ตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2010-11 "ทำคะแนนสูงสุด"
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2011 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2011 "บล็อกยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2011 "ทำคะแนนสูงสุด"
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2011 "ทำคะแนนสูงสุด"
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2011 "ตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2011 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2012 "ทำคะแนนสูงสุด"
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2012 "เสิร์ฟยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 "ทำคะแนนสูงสุด"
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 "ตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2014 "ตบยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2015 "ตัวบุกแดนหลังยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 "ตัวบุกแดนหลังยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2016 "ตัวบุกแดนหลังยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนยุโรป 2016 "ตัวบุกแดนหลังยอดเยี่ยม"
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2017 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ 2016/2017 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
แมมอเรียวคูแบร์ตาแยร์แซกอวักแนรา 2017 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2017 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
สมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป "นักวอลเลย์บอลชายแห่งปี"
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2018 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
วอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก 2018 "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
รางวัล > วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก

วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2011 -  รองชนะเลิศ, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2012 -  แชมป์, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2013 -  รองชนะเลิศอันดับสอง, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2015 -  แชมป์, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2016 -  แชมป์, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2017 -  แชมป์, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2018 -  แชมป์, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
รางวัล > วอลเลย์บอลสโมสรชิงแชมป์โลก

การ์ต้า 2011 – ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
เบชิม 2015 – ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
เบชิม 2016 – ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
โปแลนด์ 2017 – ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
รางวัล > วอลเลย์บอลรัสเซียลีค

2010  วอลเลย์บอลรัสเชียน ซุปเปอร์คัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2010  วอลเลย์บอลรัสเชียนคัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2010/2011  วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2011  วอลเลย์บอลรัสเชียน ซุปเปอร์คัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2011/2012  วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2012  วอลเลย์บอลรัสเชียน ซุปเปอร์คัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2012  วอลเลย์บอลรัสเชียนคัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2012/2013  วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2013  วอลเลย์บอลรัสเชียนคัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2013/2014   วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2014  วอลเลย์บอลรัสเชียนคัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2014/2015  วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2015  วอลเลย์บอลรัสเชียน ซุปเปอร์คัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2015  วอลเลย์บอลรัสเชียนคัพ, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2015/2016  วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2016  วอลเลย์บอลรัสเชียน ซุปเปอร์คัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2016  วอลเลย์บอลรัสเชียนคัพ, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2016/2017  วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2017  วอลเลย์บอลรัสเชียน ซุปเปอร์คัพ , ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2017  วอลเลย์บอลรัสเชียนคัพ, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
2017/2018  วอลเลย์บอลรัสเชียน แชมป์เปียนชิพ, ร่วมกับ เซนิต-คาซัน
รางวัล > ทีมชาติ

2005  วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 2005
2007  วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2007
2008  วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2008
2008  วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
2009  วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2009
2010  วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2010
2011  วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2011
2011  วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2011
2012  วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
2013  วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2013
2013  วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2013
2013  วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2013
2017  วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2017
2018  วอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

Athlete bio at 2008 Summer Olympics website
รูดอล์ฟ เอเบล

| รูดอล์ฟ เอเบล |
| --- | --- |

เกิด: William August Fisher 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1903(1903-07-11) เบ็นเวลล์, นิวคาสเซิลอะพอนไทน์, สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971(1971-11-15) (68 ปี) มอสโก, สหภาพโซเวียต
สัญชาติ:  สหราชอาณาจักร  สหภาพโซเวียต
คู่สมรส: Elena Stepanovna Lebedeva
บุตร: Evelyn Fisher
บิดามารดา: Heinrich Matthaus Fisher Lyubov Vasilievna Fisher
รูดอล์ฟ อีวาโนวิช เอเบล (อังกฤษ: Rudolf Ivanovich Abel; รัสเซีย: Рудольф Иванович Абель) หรือชื่อจริงวิลยาม "วิลลี" เกนรีโฮวิช ฟิชเชอร์ (อังกฤษ: Vilyam "Willie" Genrikhovich Fisher; รัสเซีย: Вильям "Вилли" Генрихович Фишер; 11 กรกฎาคม 1903 – 15 พฤศจิกายน 1971) เป็นเจ้าหน้าที่ข่าวกรองโซเวียต เขาใช้สมนามเมื่อถูกเจ้าหน้าที่เอฟบีไอจับฐานสมคบคิดเมื่อปี 1957
เขาเกิดในสหราชอาณาจักร มีบิดามารดาเป็นผู้อพยพชาวรัสเซีย ฟิชเชอร์ย้ายไปรัสเซียในคริสต์ทศวรรษ 1920 และรับราชการในกองทัพโซเวียตก่อนรับราชการต่างประเทศเป็นผู้ปฏิบัติการวิทยุในข่าวกรองโซเวียตในปลายคริสต์ศวรรษ 1920 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ต่อมาเขารับบทบาทสอนก่อนเข้าร่วมในปฏิบัติการข่าวกรองต่อเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง หลังสงคราม เขาเริ่มทำงานให้กับเคจีบี ซึ่งส่งเขาไปสหรัฐที่ซึ่งเขาทำงานเป็นส่วนหนึ่งของวงสายลับที่มีฐานในนครนิวยอร์ก
ในปี 1957 ศาลกลางสหรัฐในรัฐนิวยอร์กพิพากษาลงโทษฟิชเชอร์ในความผิดฐานสมคบคิดเป็นสายลับโซเวียตสามกระทงสำหรับการเข้ามีส่วนในคดีนิกเกิลกลวง (Hollow Nickel Case) และตัดสินลงโทษจำคุก 30 ปีในทัณฑสถานกลางแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เขารับโทษได้ประมาณสี่ปีก่อนถูกแลกเปลี่ยนกับแฟรนซิส แกรี พาวเวอส์ นักบินยู-2 ชาวอเมริกันที่ถูกจับตัว เมื่อกลับไปสหภาพโซเวียต เขาสอนประสบการณ์ของเขา เขาเสียชีวิตในปี 1971 ขณะอายุได้ 68 ปี
บรรณานุกรม

Whittell, Giles. (2010). A True Story of the Cold War: Bridge of Spies. Broadway Books. New York. ISBN 978-0-7679-3107-6.
รูเบิล

เงินรูเบิล (รัสเซีย: рубль, รูบิ) เป็นสกุลเงินของประเทศ รัสเซีย, เบลารุส, อับฮาเซีย, โอเซตเตียใต้, ทรานนิสเตรียใต้ สกุลเงินนี้เคยใช้ในหลายประเทศที่อยู่ใต้อิทธิพลของรัสเซียและสหภาพโซเวียตหนึ่งรูเบิลสามารถแลกเป็นเงินได้ 100 โคเปกส์ (ภาษารัสเซีย: копейка, คาเปียก้า) และหนึ่งร้อย ฮีฟย์เยียยูเครน
ประเทศที่ใช้ค่าเงินรูเบิล

รัสเซีย: รูเบิลรัสเซีย (RUB)
เบลารุส: รูเบิลเบลารุส (BYR)
รัสเซียนคัพ (ฟุตบอล)

| --- | --- |
ผู้จัด: สหภาพฟุตบอลรัสเซีย
ก่อตั้ง: 1992; 32 ปีที่แล้ว (1992)
ภูมิภาค:  รัสเซีย
จำนวนทีม: 98
ผ่านเข้าไปเล่นใน: ยูฟ่ายูโรปาลีก
ถ้วยในประเทศ: รัสเซียนซูเปอร์คัพ
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (สมัยที่ 4)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: โลโคโมติฟมอสโก  (8 สมัย)
เว็บไซต์: rfpl.org
รัสเซียนคัพ (รัสเซีย: Кубок России) เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยประจำปีของประเทศรัสเซีย อยู่ภายใต้การดูแลของสหภาพฟุตบอลรัสเซีย สโมสรที่มีสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันได้แก่ สโมสรจากรัสเซียนพรีเมียร์ลีก เฟิสต์ดิวิชัน และเซคันด์ดิวิชัน รวมไปถึงสโมสรสมัครเล่น ทีมชนะเลิศของรายการนี้จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม
ผลงานแบ่งตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีชนะเลิศ | ปีรองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โลโคโมติฟมอสโก | 8 | 1 | 1996, 1997, 2000, 2001, 2007, 2015, 2017, 2019 | 1998 |
| กองทัพบก มอสโก | 7 | 4 | 2002, 2005, 2006, 2008, 2009, 2011, 2013 | 1993, 1994, 2000, 2016 |
| เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก | 4 | 1 | 1999, 2010, 2016, 2020 | 2002 |
| สปาร์ตัคมอสโก | 3 | 2 | 1994, 1998, 2003 | 1996, 2006 |
| ดีนาโมมอสโก | 1 | 3 | 1995 | 1997, 1999, 2012 |
| รอสตอฟ | 1 | 1 | 2014 | 2003 |
| รูบินคาซาน | 1 | 1 | 2012 | 2009 |
| Torpedo Moscow | 1 | – | 1993 | – |
| Akhmat Grozny | 1 | – | 2004 | – |
| Tosno | 1 | – | 2018 | – |
| อันจีมาคัชคาลา | – | 2 | – | 2001, 2013 |
| Ural Yekaterinburg | – | 2 | – | 2017, 2019 |
| Khimki | – | 2 | – | 2005, 2020 |
| Rotor Volgograd | – | 1 | – | 1995 |
| Krylia Sovetov | – | 1 | – | 2004 |
| มอสโก | – | 1 | – | 2007 |
| Amkar Perm | – | 1 | – | 2008 |
| Sibir Novosibirsk | – | 1 | – | 2010 |
| Alania Vladikavkaz | – | 1 | – | 2011 |
| ครัสโนดาร์ | – | 1 | – | 2014 |
| Kuban Krasnodar | – | 1 | – | 2015 |
| Avangard Kursk | – | 1 | – | 2018 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Russian Cup on the website of the Russian Football Union เก็บถาวร 2012-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Russia – Cup Finals, RSSSF.com
| ด ค กฟุตบอลคัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยอรมนีตะวันออก  ยูโกสลาเวีย  สหภาพโซเวียต 
ไม่รับรอง:  นครรัฐวาติกัน
รถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก

| รถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก Петербургский метрополитен Peterburgskiy metropoliten |
| --- | --- |


ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ประเภท: รถไฟใต้ดิน
จำนวนสาย: 5
จำนวนสถานี: 67
ผู้โดยสารต่อวัน: 2.15 ล้านคน
ผู้อำนวยการ: V A Garyugin
เว็บไซต์: www.metro.spb.ru/
การให้บริการ
เริ่มดำเนินงาน: ค.ศ. 1955
ผู้ดำเนินงาน: Peterburgsky Metropoliten
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 113.2 km (70.3 mi)
รางกว้าง: 1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in)
การจ่ายไฟฟ้า: 850 V DC รางที่สาม
ความเร็วเฉลี่ย: 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (25 ไมล์ต่อชั่วโมง)
รถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (รัสเซีย: Петербу́ргский метрополитен) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนาดใหญ่ในเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 ปัจจุบันมีจำนวนห้าเส้นทาง
เส้นทาง

| สีเส้นทาง | ชื่อเส้นทาง | อักษรซีริลลิก | เปิดให้บริการ ครั้งแรก | เปิดให้บริการ ครั้งล่าสุด | ระยะทาง (กิโลเมตร) | จำนวนสถานี | เวลาในการเดินทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สาย 1(คีรอฟสโค-วืยบอร์กสกายา) | Линия 1 (Кировско-Выборгская) | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 | 29 ธันวาคม ค.ศ. 1978 | 29.6 | 19 | 47 นาที |
|  | สาย 2(มอสคอฟสโค-เปโตรกราดสกายา) | Линия 2 (Московско-Петроградская) | 29 เมษายน ค.ศ. 1961 | 22 ธันวาคม ค.ศ. 2006 | 30.1 | 18 | 47 นาที |
|  | สาย 3(เนฟสโค-วาซีเลออสตรอฟสกายา) | Линия 3 (Невско-Василеостровская) | 20 ธันวาคม ค.ศ. 1967 | 29 ธันวาคม ค.ศ. 1984 | 24.3 | 10 | 32 นาที |
|  | สาย 4(ปราโวเบเรจนายา) | Линия 4 (Правобережная) | 30 ธันวาคม ค.ศ. 1985 | 7 มีนาคม ค.ศ. 2009 | 11.1 | 8 | 19 นาที |
|  | สาย 5(ฟรุนเซนสโค-ปรีมอร์สกายา) | Линия 5 (Фрунзенско-Приморская) | 20 ธันวาคม ค.ศ. 2008 | 28 ธันวาคม ค.ศ. 2012 | 20.1 | 12 | 30 นาที |
| ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | ทั้งหมด: | 113 | 67 |  |
สาย 1
สาย 2
สาย 3
สาย 4
สาย 5
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
รถไฟใต้ดินมอสโก
แหล่งข้อมูลอื่น

(รัสเซีย) Peteburgsky Metropoliten เก็บถาวร 2021-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Official website
(รัสเซีย) Thoughts about Petersburg Metro เก็บถาวร 2006-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Extensive resource site supported by Metrofan djtonik
(รัสเซีย) Metrowalks เก็บถาวร 2021-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Excellent collection of photographs of every station and transfers.
(รัสเซีย) o-metro เก็บถาวร 2006-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Large technical and photo collection by Metrofan Alexey Nevolin
(รัสเซีย) Kommet เก็บถาวร 2006-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Official advertisement bureau with interactive map
(รัสเซีย) Podzemka - Extensive collection of maps and schemes, including rare historical ones.
(อังกฤษ) Urbanrail.net - Saint Petersburg Metro section
(รัสเซีย)/(เยอรมัน) Metrosoyuza - Site supported by Metrofan Peter Donn
(รัสเซีย) ex-ussr subways - Technical details.
(รัสเซีย) Metroworld - Information on the Metro.
(รัสเซีย) Piter.metro.ru - Informative site, but inactive for about four years
(อังกฤษ) St.Peterburg for tourist - Scheme of the Petersburg underground
(อังกฤษ) Photos of St.Peterburg metro (with google authomatic translate)
รัสเซียตอนใต้

แผนที่ทั่วไปของประเทศรัสเซีย แสดงรัสเซียตอนใต้เป็นสี (เขตสหพันธ์ใต้เป็นสีน้ำเงิน และเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือเป็นสีแดง)
รัสเซียตอนใต้ (อังกฤษ: Southern Russia) หรือ ภาคใต้ของรัสเซีย (อังกฤษ: the South of Russia; รัสเซีย: Юг России, Yug Rossii) เป็นคำศัพท์ภาษาพูด สำหรับส่วนภูมิศาสตร์ทางใต้สุดของรัสเซียยุโรป โดยทั่วไปครอบคลุมพื้นที่เขตสหพันธ์ใต้และเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ
คำนี้ไม่สอดคล้องกับพื้นที่ทางการใด ๆ ของสหพันธรัฐรัสเซียที่กำหนดโดย การจำแนกประเภทของรัสเซียเกี่ยวกับเขตการบริหาร (OKATO)
พื้นที่ทั่วไป

นับตั้งแต่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991 พื้นที่ทางตอนใต้ของรัสเซียครอบคลุมพื้นที่ 2 ใน 9 เขตสหพันธ์ของประเทศรัสเซีย ซึ่งมี 19 หน่วยองค์ประกอบ ซึ่ง 6 แห่งในจำนวนนี้มีข้อพิพาทกับยูเครน:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  เขตสหพันธ์ใต้:  สาธารณรัฐอะดีเกยา   แคว้นอัสตราฮัน   สาธารณรัฐไครเมีย   สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์   สาธารณรัฐคัลมืยเคีย   แคว้นแคร์ซอน   ดินแดนครัสโนดาร์   สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์   แคว้นรอสตอฟ   เซวัสโตปอล   แคว้นวอลโกกราด   แคว้นซาปอริฌเฌีย |  ดินแดนที่ถูกผนวกโดยรัสเซียในปี ค.ศ. 2022:  สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์   ภูมิภาคเคอร์ซอน   สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์   ภูมิภาคซาโปโรเชีย |  เขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ:  สาธารณรัฐดาเกสตาน   สาธารณรัฐอิงกูเชเตีย   สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย   สาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย   สาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชีย–อะลาเนีย   ดินแดนสตัฟโรปอล   สาธารณรัฐเชเชน   |
แหล่งข้อมูลอื่น

ЯСНО (Clearly), news portal
Southru.ino, news portal
45°24′00″N 43°00′00″E﻿ / ﻿45.4000°N 43.0000°E﻿ / 45.4000; 43.0000
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เช็กเกีย