stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภาพลวงตาเอ็บบิงก์เฮาส์
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  Roberts B; Harris MG; Yates TA. (2005). "The roles of inducer size and distance in the Ebbinghaus illusion (Titchener circles) ". Perception. 34 (7): 847–56. doi:10.1068/p5273. PMID 16124270.
↑  M.A. Goodale; A.D. Milner (January 1992). "Separate pathways for perception and action". Trends in Neuroscience. 15 (1): 20–25. doi:10.1016/0166-2236(92)90344-8. PMID 1374953.
↑  MA Goodale (2011). "Transforming vision into action". Vision Res. 51 (14): 1567–87. doi:10.1016/j.visres.2010.07.027. PMID 20691202.
↑  V.H. Franz; F. Scharnowski; K.R. Gegenfurtner (2005). "Illusion effects on grasping are temporally constant not dynamic" (PDF). J Exp Psychol Hum Percept Perform. 31 (6): 1359–1378. doi:10.1037/0096-1523.31.6.1359. PMID 16366795.
↑  D Samuel Schwarzkopf; Chen Song; Geraint Rees (January 2011). "The surface area of human V1 predicts the subjective experience of object size". Nature Neuroscience. 14 (1): 28–30. doi:10.1038/nn.2706. PMC 3012031. PMID 21131954.
↑  Martin J. Doherty; Nicola M. Campbell; Hiromi Tsuji; William A. Phillips (2010). "The Ebbinghaus illusion deceives adults but not young children". Developmental Science. 13: 714–721. doi:10.1111/j.1467-7687.2009.00931.x.
ภาพยนตร์สยองขวัญ

ฉากหนึ่งที่มีชื่อเสียงของภาพยนตร์ชุด นอสเฟอราตู
ภาพยนตร์สยองขวัญ (อังกฤษ: Horror film) เป็นภาพยนตร์ที่มุ่งเน้นทำให้ผู้ชมรู้สึกหวาดกลัว, เสียวไส้ และรู้สึกสยองขวัญ ภาพยนตร์เหล่านี้มักใช้วิธีการสร้างฉากที่ทำให้ตกใจ ด้วยการใช้สิ่งที่เกี่ยวข้องกับความตายหรือสิ่งที่เหนือธรรมชาติ จึงมักมีความคาบเกี่ยวกันกับความเป็นแฟนตาซีกับนิยายวิทยาศาสตร์ ความน่ากลัวเหล่านี้ยังใช้สิ่งกระตุ้นเช่นดนตรีสร้างความตื่นเต้นกระตุกอารมณ์
ภาพยนตร์สยองขวัญมักเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับฝันร้ายของผู้ชม, ความหวาดกลัวที่ซ่อนอยู่, ความเกลียดและความกลัวของสิ่งที่ไม่รู้จัก แม้ว่าการจัดการกับสิ่งเหล่านี้จะทำด้วยสิ่งที่เหนือธรรมชาติในท้องเรื่อง หากเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการเจ็บป่วย ฆาตกรต่อเนื่อง โรคระบาด อุบัติเหตุ การฆ่าตัวตาย และลัทธิเหนือจริง ก็อาจนิยามกับสิ่งเหล่านี้ว่าความสยองขวัญได้เช่นกัน
หนังสืออ่านเพิ่ม

Dixon, Wheeler Winston. A History of Horror. (Rutgers University Press; 2010), ISBN 978-0813547961.
Steffen Hantke, ed. American Horror Film: The Genre at the Turn of the Millennium (University Press of Mississippi; 2010) 253 pages. Topics include the subgenres of the teenage-horror, serial-killer, zombie, and spiritual-horror film.
Dracula's Daughter, by Philip J. Riley. Albany, 2009. BearManor Media. ISBN 1-59393-475-0.
Dario Argento by James Gracey, Kamera Books, 2010, ISBN 978-1-84243-318-8
John Carpenter, by Colin Odell & Michelle Le Blanc, Kamera Books, 2010, ISBN 978-1-84243-338-6
George A. Romero, by Tom Fallows & Curtis Owen, Pocket Essential, 2008, ISBN 978-1-84243-282-2
แหล่งข้อมูลอื่น

IMDb Entry on Best/Worst "Horror" Titles เก็บถาวร 2012-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Horror Film Bibliography (via UC Berkeley)
Chinese Horror Movies เก็บถาวร 2010-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
British Horror Films
Horror Movies Central เก็บถาวร 2021-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
HorrorElite.com Find everything about Horror เก็บถาวร 2010-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพยนตร์แผ่น

ภาพยนตร์แผ่น (อังกฤษ: direct-to-video) หรือ ภาพยนตร์โฮมวิดีโอ เป็นภาพยนตร์ที่ไม่เคยได้ออกอากาศทางโทรทัศน์หรือออกฉายในโรงภาพยนตร์ แต่ถูกเผยแพร่ครั้งแรกในรูปแบบวีดีโอเทป, วีซีดี, ดีวีดี หรือสื่ออื่น ๆ ไม่มีการกำหนดมาตรฐานความยาว โดยผลิตทั้งรูปแบบวางขายทั่วไปและรูปแบบเช่า ซึ่งแตกต่างกับภาพยนตร์หรือละครโทรทัศน์ ที่มีการฉายรอบปฐมทัศน์ทางโทรทัศน์
ภาพยนตร์โฮมวิดีโอในประเทศต่าง ๆ > ประเทศไทย

ภาพยนตร์โฮมวิดีโอในประเทศไทย เริ่มต้นตั้งเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2532 และเป็นที่นิยมเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2543 ซึ่งบริษัทที่ผลิตภาพยนตร์โฮมวิดีโอมีหลายบริษัทตั้งแต่ ไรท์บียอนด์, อาร์เอส, จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่, เอสทีวิดีโอ, แมงป่องและบริษัทอื่นๆ โดยชื่อของหนังแผ่นในไทยเรียกว่า เทเลมูวี่ (Telemovies) เนื่องจากเป็นภาพยนตร์ที่ลงทุนน้อยกว่าภาพยนตร์ที่เข้าฉายตามโรงภาพยนตร์ทั่วไป โดยภาพยนตร์หนังแผ่นเรื่อง พระอภัยมณี ที่นำแสดงโดย หญิง จุฬาลักษณ์ ถือเป็นผู้บุกเบิกภาพยนตร์โฮมวิดีโอรายแรก ๆ ทำยอดขายในประเทศไทยถึง 8 แสนแผ่น จนทำให้เกิดมีภาพยนตร์โฮมวิดีโอเจ้าอื่น ๆ ตามออกมาอีกมากมาย
อุตสาหกรรมเทเลมูวี่ของประเทศไทยที่นิยมเฟื่องฟูนั้น ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากวัฒนธรรมมัลติเพล็กซ์ ซึ่งมักจะฉายภาพยนตร์เรื่องเดียวในโรงมากกว่าครึ่งโรง โดยรูปแบบภาพยตร์ที่นิยมทำกันส่วนใหญ่จะทำออกมาในแนว สยองขวัญ, ระทึกขวัญ, คอเมดี้, การสืบสวน, ลึกลับ, ความรัก เป็นต้น
ปัจจุบันภาพยนตร์โฮมวิดีโอในไทยไม่มีการทำออกมาแล้วเนื่องจากผลกระทบต่อสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์และปัญหาของผูัผลิตหนังที่มักจะทำรูปแบบเนื้อหาที่ซ้ำมากเกินไป จนในปัจจุบันรูปแบบเนื้อหาของเทเลมูวี่ปรับเปลี่ยนมาเป็นผลงานต้นฉบับของสื่อส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่องแทน
ภาพยนตร์โฮมวิดีโอในประเทศต่าง ๆ > ประเทศญี่ปุ่น

ภาพยนตร์โฮมวิดีโอในประเทศญี่ปุ่น เรียกว่า ออริจินัลวิดีโอ (オリジナルビデオ) มีชื่อย่อว่า โอวี (OV) และมีชื่ออีกแบบคือ วิดีโอเอกะ (ビデオ映画), วีซินีมา (Vシネマ), วีซิเน (Vシネ) นอกจากนี้ ออริจินอลวิดีโอครอบคลุมธีมที่หลากหลาย แต่ประเภทเนื้อหาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดสามประเภท ได้แก่ ยากูซ่า, การพนัน และ อิโรติก ทั้งนี้ในรูปแบบอนิเมชันถูกเรียกแยกอีกว่า ออริจินัลวิดีโอแอนิเมชัน หรือ โอวีเอ (OVA)
ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ

| ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ |
| --- | --- |

ศิลปิน: แอดการ์ เดอกา
ปี: ค.ศ. 1858 - ค.ศ. 1867
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ออร์แซ, ปารีส
ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ (อังกฤษ: Portrait of the Bellelli Family) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแอดการ์ เดอกาจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์ชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในปารีสในประเทศฝรั่งเศส
เดอกาเขียนภาพ “ภาพเหมือนของครอบครัวเบลเลลลิ” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1858  ถึงปี ค.ศ. 1867 เป็นงานเขียนสมัยต้นที่ยังแสดงอิทธิพลของงานคลาสสิกโดยเฉพาะงานเขียนแบบเฟล็มมิช ขณะที่ร่ำเรียนทางศิลปะอยู่ในอิตาลีเดอกาวาดภาพลอราป้าและสามีบารอนเจ็นนาโร เบลเลลลิและลูกสาวสองคนจุยลาและจิโอวานนา เดอกาใช้วิธีเขียนที่เรียนจากอิตาลีในการเขียนภาพนี้เมื่อเขียนเมื่อเดินทางกลับมาปารีส ลอราผู้เป็นพี่สาวของพ่อแต่งตัวไว้ทุกข์พ่อที่เพิ่งเสียชีวิต ที่ปรากฏอยู่ในภาพในกรอบบนผนังในฉากหลังของภาพ บารอนเป็นชาวอิตาลีที่ลี้ภัยมาจากเนเปิลส์มาพำนักที่ฟลอเรนซ์
ภาพศึกษามือของลอรา
ลอรายืนสง่าไม่มีรอยยิ้มประคองลูกสาวคนหนึ่งทางซ้ายและยื่นมือมาทางลูกสาวอีกคนหนึ่งอยูทางซ้ายของภาพ ส่วนสามีดูเหมือนจะแยกจากบุคคลทั้งสามมาทางด้านขวาของภาพ การที่บารอนมีความเกี่ยวข้องทางธุรกิจกับโลกภายนอกจะเห็นได้จากการนั่งที่โต๊ะทำงาน จิโอวานนาลูกสาวคนเล็กวางท่าสบายกว่าพี่สาวที่ดูแข็งซึ่งเพิ่มความตึงเครียดในบรรยากาศของความสัมพันธ์ของบุคคลต่างๆ ในภาพ
ดูเพิ่ม

ภาพเหมือน
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ภารตวิทยา

ภารตวิทยา (อังกฤษ: Indology), อินเดียศึกษา หรือ เอเชียใต้ศึกษา (South Asian studies) เป็นการศึกษาแขนงหนึ่งเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อินเดีย วัฒนธรรมอินเดีย ภาษาอินเดีย และ วรรณกรรมอินเดีย ภารตวิทยาถือว่าเป็นสาขาย่อยหนึ่งของเอเชียวิทยา
โดยทั่วไปคำว่าภารตวิทยาในภาษาอังกฤษ (Indology) หรือ Indologie ในภาษาเยอรมัน มักใช้ในงานเชิงวิชาการของนักวิชาการชาวเยอรมันและในภาคพื้นทวีปยุโรป มากกว่าประเทศที่พูดหรือใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก (Anglophone) ในขณะที่ในอดีต สวิตเซอร์แลนด์ คำว่า Indologie ครั้งหนึ่งเคยมีไว้เรียกการศึกษาเกี่ยวกับประเทศอินโดนีเซีย (อินโดนีเซียวิทยา) อาณานิคมดัตช์ในขณะนั้น
โดยทั่วไป ภารตวิทยา รวมถึงการศึกษาเกี่ยวกับวรรณกรรมสันสกฤต ศาสนาฮินดู ศาสนาอินเดียต่าง ๆ ศาสนาเชน ศาสนาพุทธ ศาสนาซิกข์ และวรรณกรรมบาลี
ทราวิฑวิทยา เป็นสาขาย่อยที่มุ่งเน้นไปที่การศึกษาภาษาทราวิฑ ในอินเดียใต้
นักวิชาการบางส่วนแยกภารตวิทยาเป็นสองสาขาย่อยคือ ภารตวิทยาสมัยใหม่ ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับการเมืองในอนุทวีปอินเดีย และ ภารตวิทยาดั้งเดิม ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับเอกสารและหลักฐานในภาษาสันสกฤตและภาษาโบราณอื่น ๆ
พายุไต้ฝุ่นนิดา (พ.ศ. 2552)

สำหรับพายุลูกอื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ พายุนิดา
| --- | --- |
พายุไต้ฝุ่นนิดาขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่  25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา
ก่อตัว: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
สลายตัว: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552
พายุไต้ฝุ่นรุนแรง
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (JMA)
ความเร็วลมสูงสุด: 230 กม./ชม. (145 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 895 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.43 นิ้วปรอท
พายุไต้ฝุ่น
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (TMD)
ความเร็วลมสูงสุด: 230 กม./ชม. (145 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 895 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.43 นิ้วปรอท
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5
1-นาที ของเฉลี่ยลม  (SSHWS/JTWC)
ความเร็วลมสูงสุด: 315 กม./ชม. (195 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 890 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 26.28 นิ้วปรอท
ผลกระทบ
ผู้เสียชีวิต: ไม่มีการรายงาน
ความเสียหาย: ไม่มีการรายงาน
พื้นที่ได้รับผลกระทบ: ไมโครนีเชีย, กวม
IBTrACS
ส่วนหนึ่งของ ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2552
พายุไต้ฝุ่นนิดา (อักษรโรมัน: Nida) หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นบินตา (ตากาล็อก: Vinta) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกในช่วงปี พ.ศ. 2552 ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ทางตอนใต้ของประเทศไมโครนีเชีย และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อนในวันรุ่งขึ้น และภายใต้สภาพอากาศที่กำลังแปรปรวน จึงทำให้พายุโซนร้อนนิดาได้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และต่อมาเป็นพายุไต้ฝุ่นเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พายุไต้ฝุ่นนิดาได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วโดยถึงระดับความรุนแรงสูงสุดในวันนั้นด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 315 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (195 ไมล์ต่อชั่วโมง) และด้วยความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 230 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (145 ไมล์ต่อชั่วโมง) หลังจากนั้นพายุก็ไม่มีการเคลื่อนตัวเป็นเวลาหลายวัน และความรุนแรงผันผวน พายุไต้ฝุ่นนิดาเริ่มอ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และต่อมาก็ได้กลายเป็นพายุโซนร้อนในวันรุ่งขึ้น หลังจากนั้นพายุก็อ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และพายุก็ได้สลายไป เนื่องจากเศษซากของพายุบางส่วนถูกดูดกลืนเข้าไปในกระแสน้ำ นอกจากนี้ ยังเป็นพายุที่แรงที่สุดในเดือนพฤศจิกายน และเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2552 อีกด้วย
ภารกิจวัดปริมาณน้ำฝนในเขตร้อนระบุว่าปริมาณน้ำฝนส่วนใหญ่ของพายุไต้ฝุ่นนิดาอยู่ที่ประมาณ 40 มิลลิเมตร (1.57 นิ้ว) และพื้นที่ใกล้กับศูนย์กลางของพายุจะมีปริมาณน้ำฝนอยู่ที่ประมาณ 50.8 มิลลิเมตร (2 นิ้ว) ซึ่งถือเป็นปริมาณน้ำฝนที่ตกหนัก และพื้นที่บางแห่งมีฝนตกชุก อุณหภูมิความร้อนของเมฆคิวมูโลนิมบัสที่ขยายออกไปนอกชั้นโทรโพสเฟียร์ และเข้าสู่โทรโพพอส ภารกิจวัดปริมาณน้ำฝนในเขตร้อนได้สังเกตเห็นอุณหภูมิความร้อนของเมฆ 3 กลุ่ม ในพายุไต้ฝุ่นนิดา และมียอดเมฆสูงประมาณ 14 กิโลเมตร (9 ไมล์) เนื่องจากความร้อนแฝงจำนวนมากที่ปล่อยออกมาเมื่อไอน้ำควบแน่นเป็นของเหลว
แม้ว่าลมจากพายุไต้ฝุ่นนิดาจะมีความรุนแรงเป็นอย่างมาก แต่พายุไม่ได้เคลื่อนตัวพัดเข้าฝั่งบริเวณชายฝั่งโดยตรง แม้ว่าจะต้องมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากพายุอยู่ใกล้กับประเทศไมโครนีเชีย และไม่มีผลกระทบโดยตรง จึงไม่มีความเสียหาย ผู้บาดเจ็บ และผู้เสียชีวิต
การเตรียมการ > ประเทศไมโครนีเชีย

เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติในกวม (NWS Guam) ได้ออกคำเตือนในเกาะฟาเราเลปให้อยู่ในภายใต้การเตือนภัยระดับพายุโซนร้อน และก่อนที่จะเช้าของวันนั้นจะมีการเฝ้าระวังสำหรับเกาะไฟส์ และเกาะอุลิธิ ขณะที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนนิดาให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติในกวม (NWS Guam) ได้ยกระดับการเตือนภัยระดับพายุโซนร้อนสำหรับเกาะฟาเราเลปให้กลายเป็นการเตือนภัยระดับพายุไต้ฝุ่น หลังจากนั้นก็มีการรายงานว่าการเตือนภัยระดับพายุไต้ฝุ่นสำหรับเกาะฟาเราเลปก็ได้ถูกยกเลิก เนื่องจากพายุไต้ฝุ่นนิดากำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือโดยห่างไกลจากเกาะฟาเราเลปมาก และก่อนเช้าในวันรุ่งขึ้นการเตือนภัยระดับพายุโซนร้อนสำหรับเกาะไฟส์ และเกาะอุลิธิก็ได้ถูกยกเลิกเช่นกัน
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2552
รายชื่อของพายุนิดา
พายุไต้ฝุ่นหะลอง พ.ศ. 2562 เป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีกำลังแรงสูงสุด และไม่ส่งผลกระทบกับประเทศเช่นเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

พายุหมุนเขตร้อนระบบดิจิทัล (Digital Typhoon) ข้อมูลของพายุไต้ฝุ่นนิดา (0922)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นนิดา (0922)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาไทย (TMD) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นนิดา (0922)
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ข้อมูลเส้นทางของพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นนิดา (26W)
แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
ความรุนแรงของพายุ
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)

  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)

  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม


ประเภทของพายุ
 พายุหมุนเขตร้อน
 พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
 พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน
ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุไต้ฝุ่นนิดา
ภาพลวงตา

ภาพลวงตา (อังกฤษ: Optical illusion) หมายถึง ภาพที่หลอกตาให้มองเห็นและรับรู้ผิดพลาดไปจากความเป็นจริง ส่วนใหญ่สายตาจะรับรู้ผิดพลาดเกี่ยวกับรูปทรง ขนาด และสี
ในบางครั้งตาของคนเราก็ไม่ได้เห็นสิ่งที่เป็นอยู่จริงเสมอไปและสามารถถูกหลอกได้ง่าย ตาและสมองของคนเราจะทำงานประสานกันอย่างใกล้ชิดมาก โดยตาทำหน้าที่รับภาพเข้ามา ส่วนสมองทำหน้าที่ประมวลผลและวิเคราะห์ว่าภาพที่รับเข้ามาเป็นภาพอะไร มีสีอะไร เป็นภาพเคลื่อนไหวหรือภาพนิ่ง เมื่อแสงจากวัตถุกระทบกับเลนส์ตาจะเกิดการหักเหและเกิดเป็นภาพจริงบริเวณจอตา (retina) และจอตาก็จะดูดซับและแปลงภาพให้เป็นสัญญาณไฟฟ้าส่งต่อไปยังสมอง
สาเหตุของการเกิดภาพลวงตา

สาเหตุที่คนเราเห็นภาพลวงตานั้นมาจากวิวัฒนาการของสมองด้านการประมวลผลภาพ หากสมองใช้เวลานานมากเกินไปในการประมวลผลภาพอาจจะทำให้เกิดผลเสียขึ้นได้ เช่น ถ้าเราขับรถอยู่และสมองต้องประมวลผลทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็นทุก ๆ ครั้ง กว่าจะรับรู้ว่ามันคืออะไรและควรทำอย่างไร ก็คงจะขับรถชนมันไปก่อนแล้ว สมองจึงต้องใช้วิธีลัดทุกวิธีที่จะได้ผลลัพธ์ออกมาให้เร็วที่สุด มันจึงเชื่อมโยงสิ่งที่เห็นเข้ากับสมมติฐานจากประสบการณ์ประกอบเป็นสิ่งที่เรารับรู้
สาเหตุของการเกิดภาพลวงตาสามารถแบ่งออกได้ดังนี้
เกิดจากความสามารถในการกวาดสายตาในแนวดิ่งและแนวราบไม่เท่ากัน
เกิดจากตา 2 ข้าง ส่งข้อมูลที่แตกต่างกันไปยังสมอง
เกิดจากการเติมสิ่งหนึ่งสิ่งใด (Embeddedness)
เกิดจากการเกิดมุมหรือ การตัดกันของเส้น (Angle of Intersection Lines)
เกิดจากการเปรียบเทียบ หรือขนาดสัมพัทธ์ (Relative Size)
เกิดจากสิ่งแวดล้อม
เกิดจากการมองภาพด้วยนัยน์ตาทั้งสองข้าง
เกิดจากเซลล์ประสาทตามีขีดจำกัดในการรับรู้
เกิดจากสมบัติของแสง เช่น ภาพลวงตาที่เกิดจากการสะท้อนของแสง ทำให้ภาพมีขนาดใหญ่กว่าวัตถุของจริง
ภาพแบบลวงตา

ภาพลวงตาตาราง
ห้องเอมส์
หน้าต่างสี่เหลี่ยมคางหมูเอมส์
ลูกบาศก์เนกเกอร์
ภาพลวงตาสีเดียวกัน
ภาพลวงตาปอนโซ
แจกันรูบิน
ภาพลวงตาแซนเดอร์
ภาพลวงตาผนังร้านกาแฟ
ภาพลวงตาแจสตรอล
ภาพลวงตาวุนต์
ภาพลวงตาเกี่ยวกับสี ช่อง A มีสีเดียวกันกับช่อง B
ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)

| ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา) |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1507 - ค.ศ. 1508
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: หอศิลป์แห่งชาติแห่งมาร์เค, อิตาลี
ภาพเหมือนของของสตรีสาว หรือ ลา มูตา (อังกฤษ: Portrait of a Young Woman  หรือ La Muta) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งมาร์เคในประเทศอิตาลี
ภาพ “ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)” ที่ราฟาเอลเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1507 ถึงปี ค.ศ. 1508 เป็นภาพของสตรีสูงศักดิ์ที่ไม่ทราบนาม ที่มีลักษณะการเขียนที่มีอิทธิพลของเลโอนาร์โด ดา วินชี บนฉากหลังที่เกือบเป็นสีดำ แม้ว่าจะเป็นภาพที่เพิ่งได้รับการระบุว่าเป็นภาพที่เขียนโดยราฟาเอลเมื่อไม่นานมานี้ แต่ก็ถือว่าเป็นภาพเหมือนชิ้นที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่งของราฟาเอล
การเขียนอย่างบรรจงของส่วนที่เป็นสีที่เป็นสีอ่อนที่ปรากฏขึ้นจากฉากหลัง และการรายละเอียดของเครื่องแต่งกายมีลักษณะที่บ่งว่าเป็นฝีมือของราฟาเอล ความสว่างที่ผู้ชมรู้สึกจากการใช้สีอย่างบรรจงจากโทนสีที่ไม่กว้างนักสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันให้กับภาพ
จากการตรวจสอบด้วยเอ็กซเรย์พบงานร่างจากช่วงแรกของการเขียนของราฟาเอลภาพใต้ผิวภาพที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน เป็นภาพสตรีสาวที่ใบหน้าที่อ่อนหวานที่มาเพิ่มเติมเปลี่ยนแปลงภายหลัง
ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ (คาราวัจโจ)

| ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ |
| --- | --- |

ศิลปิน: คาราวัจโจ
ปี: ค.ศ. 1598
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: งานสะสมส่วนบุคคล, ฟลอเรนซ์
ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ (อังกฤษ: Portrait of Maffeo Barberini)
(อังกฤษ: Portrait of Maffeo Barberini) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคลที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
“ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ” เป็นภาพที่เขียนราวปี ค.ศ. 1598 บาร์เบอรินิผู้มาจากครอบครัวสำคัญของฟลอเรนซ์ขณะนั้นมีอายุได้ 30 ปี และได้รับความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในตำแหน่งในสังฆาจักร บาร์เบอรินิเป็นเพื่อนของคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเต  ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรกของคาราวัจโจ การอุปถัมภ์ของบาร์เบอรินิแก่คาราวัจโจดำเนินต่อมาอีกหลายปี ในปี ค.ศ. 1603 ก็จ้างให้คาราวัจโจเขียนภาพ “เอบราฮัมสังเวยไอแซ็ค” ต่อมาในปี ค.ศ. 1623 บาร์เบอรินิก็ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นพระสันตะปาปาในพระนามว่าสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8
พายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ (พ.ศ. 2555)
ผลกระทบ > ประเทศญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นได้รับผลกระทบจากพายุโซนร้อนพระพิรุณ เรือเฟอร์รี่ไปกลับจากเกาะต่าง ๆ ในจังหวัดโอกินาวะได้ถูกระงับ การแข่งขันไตรกีฬาในอิเซนะครั้งที่ 25 เดิมกำหนดจะจัดขึ้นในวันที่ 21 ตุลาคม จึงเป็นเรื่องยากสำหรับผู้เข้าแข่งขัน และเจ้าหน้าที่ ในการไปเกาะอิเซนะได้ถูกยกเลิก เนื่องจากได้รับผลกระทบจากพายุที่เคลื่อนตัวพัดอยู่ในทะเลจีนตะวันออกเป็นเวลานาน และเมืองโยรงต้องเผชิญกับคลื่นสูงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคม เรือบรรทุกน้ำมันมีกำหนดเดิมจะมาถึงในวันที่ 11 ตุลาคม แต่ไม่สามารถเข้าเทียบท่าได้ เนื่องจากคลื่นขนาดใหญ่ที่เกิดในเมืองโยรง เกาะในจังหวัดคาโงชิมะ เรือบรรทุกน้ำมันอาจไม่สามารถออกได้เพราะน้ำมันหมดตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม จนถึงวันที่ 20 ตุลาคม และยานพาหนะบนเกาะไม่สามารถเติมเชื้อเพลิงได้ ก่อนหน้านี้พายุไต้ฝุ่นซันปา และพายุไต้ฝุ่นเจอลาวัตได้ทำให้บ้านเรือนจำนวนมากได้รับความเสียหายอย่างหนัก การกวาดล้างเศษหินยังสะสมอยู่เนื่องจากเรือกู้ชีพไม่สามารถเข้าเทียบท่าได้ และเกิดการขาดแคลนอาหารบนเกาะ หมู่บ้านหลายแห่งบนเกาะมิยาโกะจิมะไม่สามารถเข้าไปในหมู่บ้านได้ เนื่องจากมีคลื่นสูงเป็นเวลา 1 สัปดาห์ จึงส่งผลกระทบให้เกิดการขาดแคลนอาหาร เช่น ผัก ปลา และผลิตภัณฑ์จากนม
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2555
รายชื่อของพระพิรุณ
แหล่งข้อมูลอื่น

พายุหมุนเขตร้อนระบบดิจิทัล (Digital Typhoon) ข้อมูลของพายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ (1221)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ข้อมูลเส้นทางของพายุพระพิรุณ (1221)
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาไทย (TMD) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ (1221)
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ (22W)
แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
ความรุนแรงของพายุ
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)

  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)

  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)

  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม


ประเภทของพายุ
 พายุหมุนเขตร้อน
 พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
 พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน
ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุไต้ฝุ่นพระพิรุณ
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (พ.ศ. 2555)

สำหรับพายุลูกอื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ พายุขนุน
| --- | --- |
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่  18 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา
ก่อตัว: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
นอกเขตร้อน: 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
สลายตัว: 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
พายุโซนร้อนกำลังแรง
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (JMA)
ความเร็วลมสูงสุด: 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 985 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 29.09 นิ้วปรอท
พายุโซนร้อน
10-นาที ของเฉลี่ยลม  (TMD)
ความเร็วลมสูงสุด: 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 985 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 29.09 นิ้วปรอท
พายุโซนร้อน
1-นาที ของเฉลี่ยลม  (SSHWS/JTWC)
ความเร็วลมสูงสุด: 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด: 980 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์) ; 28.94 นิ้วปรอท
ผลกระทบ
ผู้เสียชีวิต: 89 ราย
ความเสียหาย: $11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  (ค่าเงินปี พ.ศ. 2555 USD)
พื้นที่ได้รับผลกระทบ: เกาหลีใต้, เกาหลีเหนือ, ญี่ปุ่น,  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
IBTrACS
ส่วนหนึ่งของ ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2555
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (อักษรโรมัน: Khanun) หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุโซนร้อนเอนเตง (ตากาล็อก: Enteng) เป็นพายุหมุนเขตร้อนลูกแรกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศเกาหลีในรอบ 2 ปี ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกวม กลุ่มพายุฝนฟ้าคะนองขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับระดับต่ำสุดในทางตอนบนที่ทำให้เกิดหย่อมความกดอากาศต่ำที่มีกำลังแรงเล็กน้อย แกนลมเย็นแยกออกจากข้างล่างแกนอบอุ่นต่ำ และการพาความร้อนของแกนอบอุ่นต่ำเริ่มก่อตัวขึ้น จึงทำให้พายุทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และพายุโซนร้อนกำลังแรงในวันรุ่งขึ้น เนื่องจากศูนย์กลางของพายุกำลังเคลื่อนตัวผ่านโอกิโนเอราบูจิมะทำให้พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนอ่อนกำลังลงกลายเป็นพายุโซนร้อน ก่อนที่จะเคลื่อนตัวผ่านจังหวัดเชจู พายุอ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนใกล้เขตปลอดทหารเกาหลีในช่วงเช้าของวันที่ 19 กรกฎาคม และกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนในวันเดียวกัน
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนได้คร่าชีวิตผู้คนอย่างน้อย 1 ราย ในประเทศเกาหลีใต้ ขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ สื่อของรัฐได้รายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 7 ราย ในจังหวัดคังว็อน และมีรายงานผู้เสียชีวิตรายที่ 8 ซึ่งอยู่ที่อื่น ๆ พายุลูกนี้ก่อให้เกิดความเสียหายเป็นอย่างมาก เช่น บ้านเรือนประมาณ 650 หลัง อาคารสาธารณะ 30 แห่ง ทางรถไฟ ถนน สะพาน และระบบต่าง ๆ ได้รับความเสียหาย น้ำท่วมบ้านเรือนประมาณ 3,870 หลัง ส่งผลให้ผู้คนประมาณ 16,250 คน ไร้ที่อยู่อาศัย
รัฐบาลประเทศเกาหลีเหนือได้รายงานเพิ่มจำนวนผู้เสียชีวิตประมาณ 88 ราย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกประมาณ 134 ราย เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม การสูญเสียชีวิตครั้งใหญ่ที่สุด คือ จังหวัดพย็องอันใต้ น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้ประชาชนอย่างน้อย 63,000 คน ไร้ที่อยู่อาศัย พื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 30,000 เฮกตาร์ จมอยู่ใต้น้ำ อาคารสาธารณะประมาณ 300 แห่ง และโรงงาน 60 แห่ง ได้รับความเสียหายระหว่างเกิดพายุ ความเสียหายโดยรวมประมาณ 11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ