stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อสถานีรถไฟ ย่านชานเมือง
รายชื่อสถานีรถไฟย่านชานเมือง > เส้นทางรถไฟย่านชานเมืองในเส้นทางสายเหนือ ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี (ภช.-ลบ.)

| ลำดับ | ชื่อสถานี / ที่หยุดรถ | รหัสสถานี> เลข | รหัสสถานี> ตัวย่อ | ระยะทางจาก กท> .ระยะทางจาก กท. | ชั้นสถานี | ที่ตั้ง> ตำบล | ที่ตั้ง> อำเภอ | ที่ตั้ง> จังหวัด | หมายเหตุ |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี | ชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี |  |  |  |
| 23 | ดอนหญ้านาง | 1224 | ญา. | 93.58 กม. | ป้ายหยุดรถ | ดอนหญ้านาง | ภาชี | พระนครศรีอยุธยา |  เริ่มเขตทางคู่ |  |  |  |
| 24 | หนองวิวัฒน์ | 1037 | วิ. | 96.44 กม. | 4 | หนองขนาก | ท่าเรือ | พระนครศรีอยุธยา |  |  |  |  |
| 25 | บ้านปลักแรด | 1038 | แด. | 99.16 กม. | ที่หยุดรถ | ท่าเจ้าสนุก | ท่าเรือ | พระนครศรีอยุธยา |  |  |  |  |
| 26 | ท่าเรือ | 1039 | ทร. | 102.73 กม. | 2 | ท่าเรือ | ท่าเรือ | พระนครศรีอยุธยา |  |  |  |  |
| 27 | บ้านหมอ | 1041 | มอ. | 108.78 กม. | 2 | บ้านหมอ | บ้านหมอ | สระบุรี |  |  |  |  |
| 28 | หนองโดน | 1045 | โด. | 116.56 กม. | 3 | หนองโดน | หนองโดน | สระบุรี |  |  |  |  |
| 29 | บ้านกลับ | 1047 | บก. | 121.72 กม. | 4 | บ้านกลับ | หนองโดน | สระบุรี |  ในอนาคตจะเปลี่ยนเป็นสถานีชุมทาง โดยจะมีทางแยกไปสายเลี่ยงเมืองลพบุรี (บ้านกลับ - โคกกะเทียม) |  |  |  |
| 30 | บ้านป่าหวาย | 1048 | ปว. | 127.44 กม. | 4 | ป่าตาล | เมืองลพบุรี | ลพบุรี |  |  |  |  |
| 31 | ลพบุรี | 1050 | ลบ. | 132.81 กม. | 1 | ท่าหิน | เมืองลพบุรี | ลพบุรี |  สุดเขตทางรถไฟสายชานเมืองในทางสายเหนือทีสถานีนี้ สุดเขตทางคู่ช่วงบ้านกลับ-ลพบุรี |  |  |  |
สายหลักเชียงใหม่
รายชื่อสถานีรถไฟย่านชานเมือง > เส้นทางรถไฟย่านชานเมืองในเส้นทางสายตะวันออกเฉียงเหนือ ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแก่งคอย (ภช.-กค.)

| ลำดับ | ชื่อสถานี / ที่หยุดรถ | รหัสสถานี> เลข | รหัสสถานี> ตัวย่อ | ระยะทางจาก กท> .ระยะทางจาก กท. | ชั้นสถานี | ที่ตั้ง> ตำบล | ที่ตั้ง> อำเภอ | ที่ตั้ง> จังหวัด | หมายเหตุ |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย | ชุมทางบ้านภาชี - ชุมทางแกงคอย |  |  |  |
| 23 | หนองกวย | 2001 | นก. | 94.62 กม. | 4 | ดอนหญ้านาง | ภาชี | พระนครศรีอยุธยา |  เริ่มเขตทางคู่ |  |  |  |
| 24 | หนองแซง | 2002 | นซ. | 98.04 กม. | 3 | หนองควายโซ | หนองแซง | สระบุรี |  |  |  |  |
| 25 | หนองสีดา | 2003 | นด. | 103.34 กม. | 4 | หนองสีดา | หนองแซง | สระบุรี |  |  |  |  |
| 26 | บ้านป๊อกแป๊ก | 2005 | ปป. | 107.15 กม. | 3 | โคกสว่าง | เมืองสระบุรี | สระบุรี |  มีทางแยก หน่วยจ่ายน้ำมันทางรถไฟ บริษัท ท่อส่งปิโตรเลียมไทย จำกัด |  |  |  |
| 27 | สระบุรี | 2007 | ะร. | 113.26 กม. | 1 | ปากเพรียว | เมืองสระบุรี | สระบุรี |  |  |  |  |
| 28 | ชุมทางหนองบัว | 2009 | นบ. | 119.24 กม. | 3 | ตลิ่งชัน | เมืองสระบุรี | สระบุรี |  มีโรงงานทำหมอนรองรางรถไฟคอนกรีตของบริษัทไทยพีคอนและอุตสาหกรรม  มีทางแยกเชื่อมสายชุมทางคลองสิบเก้า - ชุมทางแกงคอย ที่สถานีชุมทางบ้านไผ่นาบุญ |  |  |  |
| 29 | ชุมทางแก่งคอย | 2011 | กค. | 125.10 กม. | 1 | แก่งคอย | แก่งคอย | สระบุรี |  สุดเขตทางรถไฟสายชานเมืองในทางสายตะวันออกเฉียงเหนือทีสถานีนี้  สุดเขตทางคู่ ในเส้นทางชุมทางแก่งคอย - ชุมทางบัวใหญ่ ณ สถานีนี้ |  |  |  |
สายหลักอุบลราชธานี /  สายหลักหนองคาย
ชิต บุรทัต

นายชิต บุรทัต (6 กันยายน พ.ศ. 2435 - 27 เมษายน 2485) บุตรนายชู นางปริก เดิมนามสกุล "ชวางกูร" เป็นผู้มีความสามารถในการแต่งคำประพันธ์ร้อยกรอง โดยเฉพาะฉันท์ เป็นกวีที่มีชื่อเสียงในสมัยรัชกาลที่ 6 สมรสกับนางจั่น แต่ไม่มีบุตรธิดา
ประวัติ

นายชิต บุรทัตได้เข้าศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนวัดราชบพิธ และเข้าศึกษาจนจบชั้นมัธยมบริบูรณ์ ที่โรงเรียนวัดสุทัศน์ เมื่ออายุได้ 15 ปี บิดาจึงให้บวชเป็นสามเณร ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม โดยมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ในเวลานั้นทรงเป็นอุปัชฌาจารย์ บวชได้ไม่นานก็ลาสิกขา
นายชิตมีความสนใจการอ่านเขียน และมีความเชี่ยวชาญในภาษาไทย มีความรู้ภาษาบาลี และยังฝึกฝนภาษาอังกฤษอยู่ในเกณฑ์ใช้ได้ และเริ่มการประพันธ์เมื่ออายุได้ 18 ปี
การประพันธ์

นายชิตกลับมาบวชสามเณรอีกครั้ง ณ วัดบวรนิเวศวิหาร ในฐานะเป็นศิษย์สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เขียนงานประพันธ์ครั้งแรก โดยใช้นามปากกา "เอกชน" จนเป็นที่รู้จักกันดีในเวลานั้น
ขณะบวชนั้น สามเณรชิตได้รับอาราธนาจากองค์สภานายกหอพระสมุดวชิรญาณ ให้เข้าร่วมแต่งฉันท์สมโภชพระมหาเศวตฉัตร ในงานพระราชพิธีฉัตรมงคลรัชกาลที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 2454 ด้วย
ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2458 นายชิต บุรทัต ซึ่งลาสิกขาแล้ว ได้ส่งบทประพันธ์เป็นกาพย์ปลุกใจ ลงตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์สมุทสาร เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทอดพระเนตร ก็พอพระราชหฤทัยเป็นอย่างมาก โปรดฯ ให้เจ้าหน้าที่ของภาพถ่ายเจ้าของบทประพันธ์นั้นด้วย
ผลงาน

นายชิต บุรทัตจึงได้สร้างผลงานร้อยกรองที่มีชื่อเสียงมากมาย โดยเฉพาะ สามัคคีเภทคำฉันท์ (พ.ศ. 2457) มีบทร้อยกรองตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์และนิตยสาร ข้อความโฆษณาเป็นร้อยกรอง และท่านยังมีชื่อเสียงในการแต่งร้อยแก้วซึ่งสามารถอ่านอย่างร้อยกรองไว้ในบทเดียวกัน ขณะที่คำฉันท์นั้น ก็ยังสามารถใช้คำง่ายๆ มาลงครุลหุได้อย่างเหมาะสม ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในนักแต่งฉันท์ฝีมือเยี่ยมคนหนึ่งของไทย แม้จนปัจจุบันนี้
นามปากกา

เจ้าเงาะ
เอกชน
แมวคราว
วาระสุดท้าย

นายชิต บุรทัตได้สร้างผลงานอันโดดเด่นเอาไว้มากมาย เป็นที่พอพระราชหฤทัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และเมื่อ พ.ศ. 2459 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุล "บุรทัต" เป็นนามสกุลพระราชทาน อันเป็นเกียรติแก่ตัวและตระกูล
นายชิต บุรทัตถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2485 ด้วยโรคลำไส้พิการ ณ บ้านถนนวิสุทธิ์กษัตริย์ รวมอายุ 50 ปี
ปิชิเลมู

| ปิชิเลมู Pichilemu |
| --- | --- |

   ธง ตราอาร์ม
พิกัด:  34°23′31″S 72°0′50″W﻿ / ﻿34.39194°S 72.01389°W﻿ / -34.39194; -72.01389
ประเทศ:  ชิลี
แคว้น: โอฮิกกินส์
จังหวัด: การ์เดนัลกาโร
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: โรเบร์โต กอร์โดบา (2009-2012)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 713.8 ตร.กม. (275.6 ตร.ไมล์)
ความสูง: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร (2002)
 • ทั้งหมด: 12,392 คน
 • ความหนาแน่น: 16.54 คน/ตร.กม. (42.8 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC-4 (เวลาชิลี (CLT) )
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-3 (เวลาฤดูร้อนชิลี (CLST) )
ZIP code: 3220478
เว็บไซต์: http://www.pichilemu.cl
ปิชิเลมู (มาปูดุงกุน: Pichilemu "ป่าขนาดเล็ก") เป็นเมืองท่องเที่ยวตั้งอยู่ใจกลางของประเทศชิลี และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดการ์เดนัลกาโร
ชายหาดของเมืองปิชิเลมูถือว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับการโต้คลื่น
ประเทศคีร์กีซสถาน

ประเทศในเอเชียกลาง
41°N 75°E﻿ / ﻿41°N 75°E﻿ / 41; 75
| สาธารณรัฐคีร์กีซ Кыргыз Республикасы (คีร์กีซ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ     ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: "เพลงชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ"
ที่ตั้งของ ประเทศคีร์กีซสถาน  (เขียว)
เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: บิชเคก 42°52′N 74°36′E﻿ / ﻿42.867°N 74.600°E﻿ / 42.867; 74.600
ภาษาราชการ: คีร์กีซ (ภาษาประจำรัฐ) รัสเซีย (ภาษาราชการ)
ภาษาอื่น ๆ: 
กลุ่มชาติพันธุ์  (ค.ศ. 2019): 73.3% คีร์กีซ 14.7% อุซเบก 5.6% รัสเซีย 1.1% ดุงกาน 0.9% อุยกูร์ 0.9% ทาจิก 0.7% ตุรกี 2.7% อื่น ๆ
ศาสนา : 90% อิสลาม 8% คริสต์ 3% อื่น ๆ (รวมพุทธ, บาไฮ)
การปกครอง: รัฐเดี่ยว สาธารณรัฐระบบประธานาธิบดี

• ประธานาธิบดี : ซาดือร์ จาปารัฟ
• หัวหน้าคณะรัฐมนตรี : อากึลเบก จาปารัฟ
• ประธานสภาสูงสุด : นูร์ลันเบก ชากียิฟ
 
สภานิติบัญญัติ: สภาสูงสุด
ก่อตั้ง

• รัฐข่านคีร์กีซ : ค.ศ. 840
• แยกจากรัสเซีย : 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917
• สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ : 5 ธันวาคม ค.ศ. 1936
• เป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียต : 31 สิงหาคม ค.ศ. 1991
• เข้าเป็นสมาชิกเครือรัฐเอกราช : 21 ธันวาคม ค.ศ. 1991
• ได้รับการยอมรับ : 26 ธันวาคม ค.ศ. 1991
• เป็นสมาชิกสหประชาชาติ : 2 มีนาคม ค.ศ. 1992
 
พื้นที่
• รวม: 199,951 ตารางกิโลเมตร (77,202 ตารางไมล์) (อันดับที่ 85)
• แหล่งน้ำ (%): 3.6
ประชากร
• ค.ศ. 2020 ประมาณ:  6,586,600 (อันดับที่ 110)
• สำมะโนประชากร ค.ศ. 2009: 5,362,800
• ความหนาแน่น: 27.4 ต่อตารางกิโลเมตร (71.0 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 176)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : ค.ศ. 2019 (ประมาณ)
• รวม:  35.324 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 127)
• ต่อหัว:  5,470 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 134)
จีดีพี (ราคาตลาด) : ค.ศ. 2019 (ประมาณ)
• รวม:  8.455 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 141)
• ต่อหัว:  1,309 ดอลลาร์สหรัฐ (อันดับที่ 158)
จีนี (ค.ศ. 2018):  27.7 ต่ำ
เอชดีไอ (ค.ศ. 2019):  0.697 ปานกลาง · อันดับที่ 120
สกุลเงิน: โซมคีร์กีซสถาน (c) (KGS)
เขตเวลา: UTC+6 (เวลาคีร์กีซสถาน)
ขับรถด้าน: ขวามือ
รหัสโทรศัพท์: +996
รหัส ISO 3166: KG
โดเมนบนสุด: .kg
คีร์กีซสถาน (อังกฤษ: Kyrgyzstan; คีร์กีซ: Кыргызстан, ออกเสียง: [qɯrʁɯsˈstɑn]; รัสเซีย: Киргизия) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐคีร์กีซ (อังกฤษ: Kyrgyz Republic; คีร์กีซ: Кыргыз Республикасы; รัสเซีย: Кыргызская Республика) เป็นประเทศในเอเชียกลาง มีพรมแดนติดกับประเทศจีน คาซัคสถาน ทาจิกิสถาน และอุซเบกิสถาน เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล เมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดมีชื่อว่าบิชเคก (Бишкек – เดิมเรียกว่า ฟรุนเซ Фрунзе) คีร์กีซสถานเดิมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต
ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง คีร์กีซสถานมีที่ตั้งตามพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ระหว่างละติจูด 37–43 องศาเหนือ และระหว่างลองจิจูด 71–80 องศาตะวันออก มีขนาดพื้นที่ 198,500 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์ > ลักษณะภูมิประเทศ

คีร์กีซสถานมีภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาเทียนชานที่แยกตัวออกมาจากปามีร์นอต ปรากฏทะเลสาบอิสซิค-คุลอยู่ระหว่างสันเขาสูงบริเวณตอนกลางของประเทศ เทือกเขาเทียนชานในเขตคีร์กีซสถานเป็นต้นน้ำของแม่น้ำซีร์ดาเรียที่ไหลลงทะเลอารัลในตอนกลางของภูมิภาค
ภูมิศาสตร์ > ลักษณะภูมิอากาศ

ลักษณะภูมิอากาศที่ปรากฏในพื้นที่ของคีร์กีซสถาน พิจารณาเป็นเขตของภูมิอากาศได้ดังนี้
เขตภาคพื้นทวีป ฝนตกมาก อบอุ่นในฤดูร้อน หนาวเย็นในฤดูหนาว ปรากฏอยู่ตามพื้นที่หน้าเขาของเทือกเขาเทียนชาน
เขตขั้วโลก อากาศหนาวจัด ปรากฏอยู่ตามสันเขาสูงซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศ ลักษณะอากาศหนาวคล้ายขั้วโลก
การแบ่งเขตการปกครอง

ประเทศคีร์กีซสถานแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 จังหวัด (oblast) และ 2 นคร* (shaar) ได้แก่
จังหวัดจาลาลาบัต (จาลาลาบัต)
จังหวัดชึย (บิชเคก)
จังหวัดตาลัส (ตาลัส)
จังหวัดนารึน (นารึน)
จังหวัดบัตเกน (บัตเกน)
จังหวัดออช (ออช)
จังหวัดอือซึก-เกิล (คาราคอล)
บิชเคก*
ออช*
หมายเหตุ: ชื่อศูนย์กลางการปกครองอยู่ในวงเล็บ
แต่ละจังหวัดแบ่งเป็นอำเภอ (raion) ปกครองโดยเจ้าหน้าที่ที่ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลกลาง ชุมชนในชนบทเรียกว่า อายึลโอกโมตู (aiyl okmotu) และประกอบด้วยหมู่บ้านเล็ก ๆ 20 หมู่บ้านเป็นอย่างมาก ปกครองตนเอง มีนายกเทศมนตรีและสภาที่ได้รับการเลือกตั้ง
เศรษฐกิจ

ด้านเกษตรกรรม เศรษฐกิจหลักของคีร์กีซสถานอยู่บนพื้นฐานของเกษตรกรรม พืชที่สำคัญได้แก่ ยาสูบ ฝ้าย องุ่น มันฝรั่ง และผลไม้ต่าง ๆ สัตว์เลี้ยงที่สำคัญได้แก่ แกะและแพะ ซึ่งมีทั้งเลี้ยงแบบเร่ร่อนและแบบฟาร์มปศุสัตว์
ด้านอุตสาหกรรม ส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมขั้นต้น ได้แก่ เครื่องจักรขนาดเล็ก สิ่งทอ อาหาร ปูนซีเมนต์ เครื่องเรือน และมอเตอร์ไฟฟ้า
ด้านสินค้าระหว่างประเทศ
สินค้าส่งออก ได้แก่ อะลูมิเนียม เครื่องใช้ไฟฟ้า ฝ้าย ผลไม้ น้ำมันพืช และสิ่งทอ ส่งออกไปเยอรมนี อุซเบกิสถาน รัสเซีย จีน และคาซัคสถาน
สินค้าที่นำเข้า ได้แก่ น้ำมัน แก๊สธรรมชาติ เครื่องจักร และอาหารสำเร็จรูป นำเข้าจากรัสเซีย อุซเบกิสถาน คาซัคสถาน สหรัฐอเมริกา และตุรกี
ประชากร > ศาสนา

| ศาสนาในประเทศคีร์กีซสถาน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสนา | ศาสนา |  | ร้อยละ | ร้อยละ |
| อิสลาม | อิสลาม |    | 80% | 80% |
| คริสต์ | คริสต์ |    | 17% | 17% |
| อื่น ๆ | อื่น ๆ |    | 3% | 3% |
ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนีย์ ร้อยละ 80 รองลงมาคือศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์รัสเซีย ร้อยละ 17 และศาสนาอื่น ๆ อีกร้อยละ 3 ขณะที่ศูนย์วิจัยพิว (Pew Research Center) ได้ประมาณการตัวเลขชาวคีร์กีซที่เป็นมุสลิมในปี พ.ศ. 2552 ว่ามีมากถึงร้อยละ 86.3 ของประชากร
แม้ว่าคีร์กีซสถานจะเคยตกอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียตที่มิเคยสนับสนุนให้นับถือศาสนา แต่ในปัจจุบันคีร์กีซสถานมีอิทธิพลของอิสลามต่อการเมืองสูงขึ้น เป็นต้นว่า มีสวัสดิการลดภาษีให้แก่ผู้ที่เดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ในนครมักกะห์ ประชากรส่วนใหญ่ในประเทศนับถือนิกายซุนนีย์และใช้การศึกษาในแนวทางมัซฮับฮานาฟี
ศาสนาอิสลามในคีร์กีซสถาน เป็นมากกว่าปูมหลังทางวัฒนธรรม และเกินกว่าหลักวัตรปฏิบัติ มีศาสนิกชนจำนวนไม่น้อยพยายามฟื้นฟูศาสนาให้คงอยู่ดังเดิม ตูร์ซันเบ บากีร์อูลู ผู้ตรวจการแผ่นดินและนักสิทธิมนุษยชนชาวคีร์กีซ ได้ให้ข้อสังเกตว่า "ในยุคแห่งความเป็นอิสระนี้ ไม่น่าแปลกใจอะไรที่จะหวนกลับไปหารากเหง้าและจิตวิญญาณ ไม่เพียงแต่ในคีร์กีซสถานเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงอดีตสาธารณรัฐต่าง ๆ ของโซเวียต มันจะเป็นสิ่งที่ผิดศีลธรรม เพื่อพัฒนาสังคมที่ใช้การตลาดโดยไม่คำนึงถึงมิติทางจริยธรรม"
เบร์เมต์ อะคาเยวา บุตรสาวของอดีตประธาธิบดีอัสการ์ อะกาเยฟ ได้ให้สัมภาษณ์ในปี พ.ศ. 2550 ว่าศาสนาอิสลามจะแผ่ขยายไปทั่วประเทศ เธอเน้นย้ำว่ามัสยิดถูกสร้างขึ้นจำนวนมากในประเทศเพื่ออุทิศให้แก่พระศาสนา เธอได้ให้ข้อสังเกตว่า "มันไม่ได้เป็นสิ่งที่ไม่ดีในตัวของมัน มันทำให้สังคมเรามีคุณธรรมมากยิ่งขึ้น สะอาดมากยิ่งขึ้น" ทั้งยังแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของอิสลามดั้งเดิมกับอิสลามในปัจจุบัน
ส่วนศาสนาอื่น ๆ อย่างศาสนาคริสต์ โดยเฉพาะนิกายรัสเซียออร์ทอดอกซ์ และยูเครนออร์ทอดอกซ์ ในกลุ่มที่มีเชื้อสายรัสเซียและยูเครน ส่วนนิกายลูเธอแรน กับนิกายอานาบัปติสต์ อยู่ในกลุ่มเชื้อสายเยอรมัน และนอกจากนี้ยังมีกลุ่มที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกประมาณ 600 คน
ส่วนการนับถือภูตผียังพอมีให้เห็นบ้าง เช่นประเพณีติดธงมนต์บนต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่มีกลิ่นอายของพุทธศาสนาซึ่งเคยมีอิทธิพลเหนือดินแดนแถบนี้มาช้านาน แม้ว่าประเพณีบางอย่างเป็นวัตรปฏิบัติของพวกซูฟีก็ตาม ทั้งนี้ในประเทศคีร์กีซสถานเคยมีกลุ่มชาวยิวเมืองบูฆอรออยู่ด้วย แต่ปัจจุบันชนกลุ่มดังกล่าวได้ย้ายออกไปยังสหรัฐอเมริกา และอิสราเอลแล้ว
เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 รัฐสภาได้มีมติเห็นชอบเป็นเอกฉันท์ในการออกกฎหมายเพิ่มเติม เกี่ยวกับชุมนุมเกี่ยวกับศาสนาตั้งแต่ 10-200 คน ว่าด้วย "การกระทำอันรุนแรงที่มุ่งเป้าไปยังศาสนิก" และห้ามทำกิจกรรมทางศาสนาในโรงเรียนหรือองค์กรที่มิได้รับการจดทะเบียน ซึ่งถูกลงนามโดยประธานาธิบดีกูร์มานเบก บากีฟ เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2552
ประชากร > ภาษา

คีร์กีซสถานเป็นหนึ่งในสองสาธารณรัฐโซเวียตในอดีตที่อยู่ในเอเชียกลาง (ร่วมกับประเทศคาซัคสถาน) ที่มีภาษารัสเซียเป็นภาษาราชการ ภาษาคีร์กีซถูกนำมาใช้เป็นภาษาราชการในปีพ.ศ. 2534 หลังจากกระแสเรียกร้องกดดันจากชนกลุ่มน้อยชาวรัสเซียในประเทศ คีร์กีซสถานได้ประกาศใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาราชการเช่นกันในปี พ.ศ. 2540 ทำให้มีภาษาราชการสองภาษา
ภาษาคีร์กีซอยู่ใน กลุ่มภาษาเตอร์กิกสาขากลุ่มภาษาเคียบชัก ที่มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับภาษาคาซัค, ภาษาการากัลปัก และภาษาตาตาร์ โนไก ใช้อักษรอาหรับในการเขียนจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 อักษรละตินได้ถูกเสนอและนำมาใช้แทนในปี พ.ศ. 2471 และต่อมาเปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกตามคำสั่งของ สตาลิน ในปี พ.ศ. 2484
จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2552 ประชากรกว่า 4.1 ล้านคน พูดภาษาคีร์กีซเป็นภาษาแม่หรือภาษาที่สองและ 2.5 ล้านคนพูดภาษารัสเซียเป็นภาษาแม่หรือภาษาที่สอง, ภาษาอุซเบกเป็นภาษาที่มีการกระจายตัวของผู้พูดเป็นภาษาแม่อย่างกว้างขวางที่สุด มากเป็นอันดับสองรองลงมาคือภาษารัสเซีย, ภาษารัสเซียเป็นภาษาที่มีการกระจายตัวของผู้พูดเป็นภาษาที่สองอย่างกว้างขวางที่สุด ตามด้วยภาษาคีร์กีซและภาษาอุซเบก
| ภาษา | ผู้พูดเป็นภาษาแม่ | ผู้พูดเป็นภาษาที่สอง | จำนวนรวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ภาษาคีร์กีซ | 3,830,556 | 271,187 | 4,121,743 |
| ภาษารัสเซีย | 482,243 | 2,109,393 | 2,591,636 |
| ภาษาอุซเบก | 772,561 | 97,753 | 870,314 |
| ภาษาอังกฤษ |  | 28,416 | 28,416 |
| ภาษาฝรั่งเศส |  | 641 | 641 |
| ภาษาเยอรมัน |  | 10 | 10 |
| อื่น ๆ | 277,433 | 31,411 |  |
ธุรกิจและกิจกรรมทางการเมืองหลายอย่างดำเนินการในภาษารัสเซีย จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ ภาษาคีร์กีซยังคงเป็นภาษาที่ใช้พูดที่บ้านและไม่ค่อยได้ใช้ในระหว่างการประชุมหรือกิจกรรมอื่น ๆ อย่างไรก็ตามการประชุมรัฐสภา ในระยะหลังนี้ส่วนใหญ่จะดำเนินการในภาษาคีร์กีซพร้อมทั้งมีล่ามทำการแปลสำหรับผู้ที่ไม่ได้พูดคีร์กีซ
อ่านเพิ่ม

Historical Dictionary of Kyrgyzstan by Rafis Abazov
Kyrgyzstan: Central Asia's Island of Democracy? by John Anderson
Kyrgyzstan: The Growth and Influence of Islam in the Nations of Asia and Central Asia by Daniel E. Harmon
Lonely Planet Guide: Central Asia by Paul Clammer, Michael Kohn and Bradley Mayhew
Odyssey Guide: Kyrgyz Republic by Ceri Fairclough, Rowan Stewart and Susie Weldon
Politics of Language in the Ex-Soviet Muslim States: Azerbaijan, Uzbekistan, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Turkmenistan and Tajikistan เก็บถาวร 2010-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Jacob M. Landau and Barbara Kellner-Heinkele. Ann Arbor, University of Michigan Press, 2001. ISBN 978-0-472-11226-5
Kyrgyzstan: Traditions of Nomads by V. Kadyrov, Rarity Ltd., Bishkek, 2005. ISBN 9967-424-42-7
Cities in Kyrgyzstan
Bishkek city of Kyrgyzstan
Osh city of Kyrgyzstan
Jalal-Abad city of Kyrgyzstan
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการประธานาธิบดีคีร์กีซสถาน เก็บถาวร 2009-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ทางการรัฐบาลคีร์กีซสถาน
เว็บไซต์ทางการรัฐสภาคีร์กีซสถาน
Laws of the Kyrgyz Republic
Country Profile from BBC News
Kyrgyzstan. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Kyrgyzstan at UCB Libraries GovPubs
Kyrgyz Publishing and Bibliography
Key Development Forecasts for Kyrgyzstan from International Futures
Wikimedia Atlas of Kyrgyzstan
| ด ค ก บทความเกี่ยวกับประเทศคีร์กีซสถาน |
| --- | --- | --- |
| ประวัติศาสตร์ |  การเคลื่อนไหวทางการเมืองของบาสมาชิ  สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ  การจลาจลโอช  การปฏิวัติทิวลิป  การปฏิวัติคีร์กีซในปี พ.ศ. 2553  |  |
| ภูมิศาสตร์ |  เอเชียกลาง  นคร  ปัญหาสิ่งแวดล้อม  ภูเขา  เขตสงวน  จังหวัด  Raions  แม่น้ำ  หุบเขา  ชีวภาพ  |  |
| รัฐบาล |  สหภาพเอเชียกลาง  รัฐธรรมนูญ  การเลือกตั้ง  ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ  สิทธิมนุษยชน LGBT  กองทัพ  รัฐสภา  การเมือง  พรรคการเมือง  ประธานาธิบดี  นายกรัฐมนตรี  |  |
| เศรษฐกิจ |  เกษตรกรรม  ธนาคาร ธนาคารกลาง  ไปรษณีย์  ซอมคีร์กีซสถาน  โทรคมนาคม  การท่องเที่ยว  คมนาคม ท่าอากาศยาน  |  |
| สังคม |  ประชากร  การศึกษา  ชาติพันธุ์  สาธารณสุข  ภาษา  ผู้คน  |  |
| วัฒนธรรม |  Ala kachuu  ภาพยนตร์  อาคาร  สื่อ โทรทัศน์  ดนตรี  วันหยุด  ศาสนา  กีฬา  สัญลักษณ์ เพลงชาติ  ตราแผ่นดิน  ธงชาติ  |  |
 หมวดหมู่  สถานีย่อย  โครงการวิกิ 
| ด ค กองค์การความร่วมมืออิสลาม (โอไอซี) |
| --- | --- |
รัฐสมาชิก:  อัฟกานิสถาน  แอลเบเนีย  แอลจีเรีย  อาเซอร์ไบจาน  บาห์เรน  บังกลาเทศ  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  บรูไน  แคเมอรูน  ชาด  คอโมโรส  จิบูตี  อียิปต์  กาบอง  แกมเบีย  กินี  กินี-บิสเซา  กายอานา  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก  โกตดิวัวร์  จอร์แดน  คูเวต  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  เลบานอน  ลิเบีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  มาลี  มอริเตเนีย  โมร็อกโก  โมซัมบิก  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  โอมาน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  ซูดาน  ซูรินาม  ทาจิกิสถาน  ตุรกี  ตูนิเซีย  โตโก  เติร์กเมนิสถาน  ยูกันดา  อุซเบกิสถาน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  เยเมน 
รัฐที่ถูกระงับ:  ซีเรีย 
รัฐสังเกตการณ์:  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  นอร์เทิร์นไซปรัส  รัสเซีย  ไทย 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  โครเอเชีย  โปแลนด์  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
เขตการปกครองของคีร์กีซสถาน
มัสยิดของชาวดันกันที่เมืองการาโกล
โบสถ์ออร์ทอดอกซ์รัสเซียในกรุงบิชเคก
ขนมปังแกงกะหรี่

| --- | --- |
ขนมปังแกงกะหรี่
ชื่ออื่น: คาเรปัง
ประเภท: ขนมปัง
แหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ส่วนผสมหลัก: โด, แกงกะหรี่ญี่ปุ่น, เกล็ดขนมปัง
 ตำราอาหาร: ขนมปังแกงกะหรี่   สื่อ: ขนมปังแกงกะหรี่
ยากิคาเรปัง (ขนมปังแกงกะหรี่อบ)
ขนมปังแกงกะหรี่ หรือ คาเรปัง (ญี่ปุ่น: カレーパン; โรมาจิ: karē pan) เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยม ประกอบด้วยแกงกะหรี่ญี่ปุ่นที่ถูกห่อด้วยโด จากนั้นคลุมด้วยเกล็ดขนมปังแล้วทอดแบบท่วมน้ำมัน ในบางครั้งก็ใช้วิธีการอบแทนที่การทอด แต่การทอดแบบท่วมน้ำมันเป็นวิธีการปรุงโดยทั่วไป ขนมปังแกงกะหรี่มักพบได้ในร้านขนมปังและร้านสะดวกซื้อ ขนมปังแกงกะหรี่คิดค้นขึ้นในช่วงต้นยุคโชวะ และเป็นหนึ่งในอาหารญี่ปุ่นที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตก (โยโชกุ)
ในวัฒนธรรมประชานิยม

คาเรปังแมน ( แปลว่า มนุษย์ขนมปังแกงกะหรี่) เป็นหนึ่งในตัวละครซุปเปอร์ฮีโร่ในเรื่องอันปังแมน มีหัวที่ทำจากขนมปังแกงกะหรี่
ดูเพิ่ม

กะหรี่ปั๊บ - ขนมที่ใส่ใส้แกงกะหรี่
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ขนมปังแกงกะหรี่
How to make curry bread
| ด ค กขนมปังญี่ปุ่น |
| --- | --- |
 ขนมปังแกงกะหรี่  ขนมปังถั่วแดง  ขนมปังเมลอน  ขนมปังยากิโซบะ 
  สูตรอาหารบนวิกิตำรา   หมวดหมู่:ขนมปังญี่ปุ่น    สถานีย่อย:อาหาร   สถานีย่อย:ประเทศญี่ปุ่น 
| ด ค กอาหารและเครื่องดื่มญี่ปุ่น |
| --- | --- |
อาหารจานหลัก:  กีวดง  เกี๊ยวซ่า  แกงกะหรี่ คัตสึกาเร  ข้าว ข้าวกล้องงอก  ข้าวเหนียว  โจ๊ก  เซกิฮัง  โซซูอิ  ทากิโกมิโงฮัง  ข้าวฮายาชิ  ไข่อนเซ็ง  คากูนิ  คาราอาเงะ  คูชิกัตสึ  ชาบูชาบู  ชาฮัง  ชิราตากิ  ซาชิมิ ฟูงุ  ซูชิ ประวัติศาสตร์  ซูชิยั่งยืน  โซกิ ฟูงุ  ดมบูริ คัตสึดง  ชูกาดง  เท็กกาดง  เท็นชินดง  อูนาดง  โอยาโกดง  ทงกัตสึ  ทาโกยากิ  ทามาโงยากิ  เท็มปูระ  โทโกโรเต็ง  นาเบโมโนะ  นิกูจางะ  บะหมี่ โซบะ  โซบะโอกินาวะ โซกิ  โซเม็ง สลัดโซเม็ง  ราเม็ง กระดูกหมู  แกงกะหรี่มูโรรัง  คาโงชิมะ  ชัมปง  ฮิยาชิจูกะ  สึเกเม็ง  ยากิโซบะ  วุ้นเส้น  อูดง ยากิอูดง  โฮโต  เบ็นโต เคียราเบ็ง  จูบาโกะ  มากูโนอูจิ  วัปปาเมชิ  เอกิเบ็ง  มนจายากิ  ยากินิกุ  ยากิโตริ  สึกูดานิ  สึกูเนะ  สุกี้ยากี้  ออมไรซ์  โอโกโนมิยากิ  โอโกวะ  โอเซจิ  โอเด็ง  โอนิงิริ เท็มมูซุ  ฮิยามูงิ  ฮิรายาจี 
อาหารจานรอง:  การิ  ขนมปัง ขนมปังแกงกะหรี่  ขนมปังเมลอน  ยูดาเนะ  อัมปัง  โครกเกะ  ชิโอการะ  ซัตสึมาอาเงะ  ซุปมิโซะ  นัตโต  นามาซุ  นูกาซูเกะ  ทากูอัง  สึเกโมโนะ  อาเงดาชิโดฟุ  โอกาซุ 
เครื่องดื่ม:  กาแฟกระป๋อง บอส  จอร์เจีย  เก็มไมจะ  คาลพิส  ชา ประวัติศาสตร์  เกียวกูโระ  คาบูเซจะ  คูกิจะ  ชาเขียว  เซ็นจะ  บันจะ  มัตจะ  โฮจิจะ  ชาข้าวบาร์เลย์  โชจู อาวาโมริ  ฮาบูชุ  โพคารี่สเวท  ยาคูลท์  รามูเนะ  ลิโพวิตัน  สาเก โทโซะ  นิโงริ  เหล้าหวาน  อควาเรียส  โอโรนามินซี 
ขนม / ของหวาน:  คมเปโต  คารูกัง  คูซูโมจิ  ชิรูโกะ  เซ็มเบ อาราเระ  ดังโงะ ชิจิดังโงะ  คิบิดังโงะ  โดรายากิ  ไดฟูกุ  ไทยากิ  มันจู  โมจิ โกเฮโมจิ  อาเงโมจิ  อูอิโร  โยกัง  ลูกอมข้าวโบตัง  วางาชิ  วาราบิโมจิ  อามานัตโต 
ส่วนผสม / เครื่องปรุง:  โกโบ  คนเนียกุ  คมบุ  คัตสึโอบูชิ  คันซูริ  คาราชิ  คูซูโกะ  คูโรมิตสึ  ชิจิมิโตงาราชิ  ซอส โชยุ  ซอสทงกัตสึ  ซอสวุร์สเตอร์เชอร์  ทาเระ  พนซุ  ชตสึรุ  ซันโช  ดาชิ  ไดกง ไดคงซากูราจิมะ  เต้าหู้  ถั่วแดงกวน  เท็งกาซุ  น้ำมันงา  โนริ  เบนิโชงะ  ปลา คามาโบโกะ  ซูริมิ  เม็นไตโกะ / ทาราโกะ  โทบิโกะ  ปังโกะ  ผงชูรส  มายองเนส  มิโซะ  มิริง  เม็มมะ  เมียวงะ  ยูซุ ยูซูโกโช  วาซาบิ  หน่อไม้  เห็ด ชีตาเกะ  มัตสึตาเกะ  เห็ดเข็มทอง  อาโอโนริ  อูเมโบชิ  ฮิจิกิ 
อุปกรณ์:  มีด กีวโต  ซันโตกุ  ซาชิมิโบโช  เดบะโบโช  นากิริโบโช  นานางิบะ  มางูโระโบโช  มีดทำครัวญี่ปุ่น  อูซูบะโบโช  หม้อหุงข้าว 
รายชื่อ:  ของว่าง  ของหวานและขนมหวาน  เครื่องปรุง  ส่วนประกอบของซูชิและซาชิมิ  อาหารจาน ซุปและสตูว์  ราเม็ง 
ผลไม้:  ไชน์มัสแคต  แตงโมสี่เหลี่ยม  ยูบาริเมลอน  รูบีโรมัน 
เกี่ยวข้อง:  ขนบธรรมเนียมและมารยาท  ไคเซกิ  ชิมมิ  เท็ปปังยากิ  เทริยากิ  โทกูซังฮิง  อาหารโอกินาวะ  อูมามิ  โอมากาเซะ 
  หมวดหมู่
อาหารนาโงยะ

อูดงตุ๋นมิโสะ
อาหารนาโงยะ หรือ นาโงยะเมชิ (ญี่ปุ่น: 名古屋めし; โรมาจิ: Nagoya meshi) เป็นคำที่ใช้เรียกอาหารอันมีเอกลักษณ์ของเมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งรวมของอร่อย อย่างไรก็ตามไม่ใช่ว่าทุกชนิดจะมีต้นกำเนิดจากเมืองนาโงยะ อาหารบางชนิดที่ไม่ได้มีต้นกำเนิดในเมืองนาโงยะหรือเขตมหานครชูเกียว แต่มีต้นกำเนิดจากภูมิภาคอื่น ๆ ก็ยังได้รับการจัดว่าเป็นอาหารนาโงยะด้วย
ลักษณะเด่น

อาหารนาโงยะโดดเด่นด้วยอาหารที่สร้างสรรค์เพิ่มเติมให้กับเมนูที่เป็นที่รู้จักในระดับประเทศ และลักษณะเฉพาะ อันได้แก่ เครื่องปรุงรสที่เข้มข้นและเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เข้มข้น รวมเมนูอาหารระดับ B มักใช้ มิโสะถั่ว และ โชยุทามาริ
เมื่อจำแนกอย่างเป็นระบบสามารถสรุปได้คร่าว ๆ เป็น 5 ประเภท ดังนี้
อาหารแบบดั้งเดิมที่ทำจากมิโสะ: อูดงตุ๋นมิโสะ, มิโซโอเด็ง ฯลฯ
อาหารที่ทำจากเนื้อไก่: ราเม็งราดไข่, ปีกไก่ทอด ฯลฯ
อาหารจำพวกพาสตา: เท็ปปังยากินาโปริตัง, สปาเกตตีอินเดีย ฯลฯ
อาหารจำพวกบะหมี่แบบเอเชีย: ราเม็งไต้หวัน ฮิยาชิชูกะใส่มายองเนส ฯลฯ
อาหารตามร้านกาแฟ: โองุระโทสต์, เซ็นจิ ฯลฯ
รวมภาพ

อังกาเกะสปาเกตตี
มาเซโซบะไต้หวันของร้านเม็นยะฮานาบิ
มิโซกัตสึร้านยาบาตง
ฮิตสึมาบุชิร้านอัตสึตะโฮไรเก็ง
ราเม็งเวียดกงร้านชิงเกียวนาโงยะฟุชิมิ
คิชิเม็ง
เท็มมุสึร้านเซ็นจุ
สปาเกตตีอิตาลีของร้านคิสสะยุกิ
ราเม็งไต้หวัน
โองุระโทสต์