stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อง หง
ประวัติ

"องหง" เกิดในครอบครัวที่มีฐานะ ซึ่งพ่อและแม่ทั้งสองเป็นชาวปักกิ่งและทั้งคู่ทำงานที่ในมหาวิทยาลัยชิงหัว ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่อยู่ในปักกิ่ง ประเทศจีน พี่ชายคนหนึ่งของเธอเกิดที่ชิงหัว ต่อมาพวกเขาได้ย้ายถิ่นฐานไปยังประเทศฮ่องกง
องหงจึงเกิดที่ฮ่องกง เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2511 ต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม "ปุยกิ่ว" (PKMS) ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในฮ่องกง พอเรียนจบเธอหันไปศึกษาด้านวิชาชีพโดยเลือกเรียนในสิ่งที่เธอใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก คือ การร้องและเต้น ที่ สถาบันการแสดงศิลปะ ฮ่องกง (The Hong Kong Academy for Performing Arts) ในหลักสูตร สาขาการเต้น หลังจากจบการศึกษาแล้ว เธอก็เริ่มอาชีพเป็นแดนซ์เซอร์ และยังมีอาชีพสำรองเป็นนางแบบ อีกด้วย ด้วยความที่เธอเป็นคนสวยและหุ่นดีจึงมีคนแนะนำเธอให้ลองเข้าประกวดมีสเอเชีย
ในปีพ.ศ. 2532 เธอได้เข้าประกวดนางงามบนเวทีมิสเอเชียและสามารถคว้ามงกุฎรางวัลชนะเลิศมาครองได้สำเร็จ ทันทีที่ได้ตำแหน่ง เธอก็ได้เป็นนักแสดงของสถานีโทรทัศน์เอทีวี ทันที
องหง ได้รับการสนับสนุนจากทางสถานีโทรทัศน์เอทีวี เป็นอย่างมาก และมีผลงานละครเด่น ๆ หลายเรื่อง เช่น เลือดร้กเลือดแค้น, สายเลือดทระนง, เซี่ยงไฮ้ 1949, เดชคัมภีร์กระบี่เลือด(หงส์ฟ้าประกาศิต), เลือดนอกอก, ครอบครัวอลเวง ฯลฯ ซึ่งละครเหล่านี้ก็เป็นที่นิยม และสร้างชื่อเสียงให้กับ องหง ได้เป็นที่รู้จัก
ต่อมาถนนสายบันเทิงของ องหง เริ่มแคบลงและชื่อเสียงของเธอก็คงที่ เธอจึงลองรับเล่นภาพยนต์เรทอาร์เรื่อง "คลั่งรัก...หยุดไม่ได้" Can't Stop My Crazy Love for You (1993) ประกบกับ เยิ่นต๊ะหัว และก็เป็นเหมือนสูตรความสำเร็จของยุคนั้น ที่ดาราขาลงมักจะเล่นหนังเรทอาร์ เพื่อดึงชื่อเสียงให้กลับมาได้รับความสนใจ และเธอก็เป็นหนึ่งในนั้นเมื่อได้เกิดกระแสที่โด่งดังทั่วเอเชียขึ้นมาทันที ในตอนที่ภาพยนต์เรื่องนี้ได้ออกฉาย ทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งใน เซ็กซี่สตาร์ ที่ได้รับความนิยมชั้นแนวหน้าของฮ่องกง ในยุค 90s ต่อมาเธอก็มีผลงานแนวนี้ตามออกมาอีกหลายเรื่อง เช่น "ผู้หญิงคนนี้ผู้ชาย...อยากให้เจ็บ" My Pale Lover (1993), "บริสุทธิ์...สาวเวอร์จิ้น" My Virgin (1993),  "ผีกัดทะลุ...สวาท" The Romance of the Vampires (1994), "10 เครื่องสังเวยรัก" A Chinese Torture Chamber Story (1994), "วิญญาณ...กระหายรัก" Fatal Obsession  (1994), "ขุนพลเจ้าแม่ยั่วเมือง" Lover of the Last Empress  (1994), "จักรพรรดิรักจนลืมโลก" Sex and the Emperor (1994), "บ้านคาวกาวใจ" Ancient Chinese Whorehouse (1994), "ผู้หญิงบานจนฉ่ำ" Fake Pretty Woman (1995), "ร้อนรักอสุรา" Sexy Story  (1997) เป็นต้น
แต่ในขณะที่เธอรุ่งโรจน์สุด ๆ บนเส้นทางสายบันเทิงกับภาพยนต์แนวนี้ ในปีพ.ศ. 2542 เธอก็ประกาศแขวนเต้า หยุดรับเล่นภาพยนตร์เรทอาร์
และภาพยนตร์เรทอาร์เรื่องสุดท้ายที่เธอเล่นทิ้งทวน คือเรื่อง "ผู้หญิงคนนี้...เจอเป็นต้องเจ็บ" Undercover Girls (1999) แต่ยังไรก็ตามเธอยังคงมีผลงานภาพยนต์แนวอื่น และผลงานทางด้านละครโทรทัศน์กับทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี โดยมีผลงานละครเด่น ๆ เช่น มังกรคู่สู้สิบทิศ, สี่อัจฉริยะ บัณฑิตทอง, จอมจักรพรรดิเฉียนหลง เป็นต้น
หลังหมดสัญญาการเป็นนักแสดงกับทีวีบี (TVB) พร้อม ๆ กับหมดยุคทองของละครฮ่องกง เธอก็ไปปักหลักและมีผลงานกับสถานีโทรทัศน์ในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่มาจนถึงปัจจุบัน และมีผลงาน เด่น ๆ ในประเทศจีนมากมาย เช่น จี้กง ภาค 2 เวอร์ชั่น เฉิน ฮ่าวหมิ่น
ชีวิตส่วนตัว

องหง แต่งงานครั้งแรกในปีพ.ศ. 2546 กับนาย อู่เหว่ยเจี๋ย (伍偉傑) โดยเขามีตำแหน่งเป็นรองประธานกรรมการบริหารของ แอตแลนติกคาสิโนแห่งหนึ่งในอเมริกา ทั้งคู่คบกันแค่ 8 เดือนจึงตัดสินใจแต่งงานกัน
แต่ 2 ปีต่อมาก็ได้สิ้นสุดความสัมพันธ์ลงและหย่าร้างในปีพ.ศ. 2548
ในเดือนมกราคมปีพ.ศ. 2550 องหง ได้แต่งงานอีกครั้งกับนาย เล่าหลุนเฮ่า (劉倫浩) เขาเป็นผู้จัดการโรงยิมมืออาชีพ ต่อมาในเดือนตุลาคมปีเดียวกันเธอได้ให้กำเนิดลูกสาว และตั้งชื่อลูกสาวว่าน้อง คริสตัล(Crystal)
ในปีพ.ศ. 2552 เธอกับสามีได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโฆษกในการรณรงค์ของรัฐบาลจีนเพื่อโน้มน้าวให้ผู้คนตื่นตัวเกี่ยวกับเรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
ผลงานบางส่วน > ภาพยนตร์

|  | ชื่อไทย | ชื่ออังกฤษ | ชื่อจีน |
| --- | --- | --- | --- |
| 1991 | มังกรขันจอหว่อ รวยรักนะจะบอกให้ | Dances with the Dragon | 與龍共舞 |
| 1993 | คลั่งรัก...หยุดไม่ได้ | Can't Stop My Crazy Love for You | 擋不住的瘋情 |
| 1993 | ผู้หญิงคนนี้ ผู้ชาย...อยากให้เจ็บ | My Pale Lover | 情難自制 |
| 1993 | บริสุทธิ์...สาวเวอร์จิ้น | My Virgin | 處女夜記 |
| 1994 | ไอ้หนุ่มหมัดเมา ภาค 2 | Drunken Master II | 醉拳II |
| 1994 | ผีกัดทะลุ...สวาท | The Romance of the Vampires | 吸我一個吻 |
| 1994 | นักเลงข้างถนน | The Tragic Fantasy - Tiger of Wanchai | 醉生夢死之灣仔之虎 |
| 1994 | 10 เครื่องสังเวยรัก | A Chinese Torture Chamber Story | 滿清十大酷刑 |
| 1994 | วิญญาณ...กระหายรัก | Fatal Obsession | 入魔 |
| 1994 | จักรพรรดิรักจนลืมโลก | Sex and the Emperor | 滿清禁宮奇案 |
| 1994 | บ้านคาวกาวใจ | Ancient Chinese Whorehouse | 青樓十二房 |
| 1994 | เซี่ยงไฮ้ ศตวรรษนี้ข้าใหญ่ | Bloody Brothers | 新大小不良 |
| 1995 | ขุนพลเจ้าแม่ยั่วเมือง | Lover of the Last Empress | 慈禧秘密生活 |
| 1995 | ผู้หญิงบานจนฉ่ำ | A Fake Pretty Woman | 整容 |
| 1995 | ขาตั้งสู้ 2 | Don't Give a Damn | 冇面俾 |
| 1996 | ทะลุเมฆพยัคฆ์ร้ายคนบิน | The Hero of Swallow | 神偷燕子李三 |
| 1997 | 3 สาว 3 อารมณ์ | Sexy Story | 捉姦,強姦,通姦 |
| 1999 | ผู้หญิงคนนี้...เจอเป็นต้องเจ็บ | Undercover Girls | 金枝玉葉之睡在下流社會的日子 |
ผลงานบางส่วน > ละครโทรทัศน์ค่าย ATV

เลือดร้กเลือดแค้น (1990)
สายเลือดทระนง (1991)
เซี่ยงไฮ้ 1949 Shanghai 1949 (1991)
เลือดนอกอก (1991) 《廟街豪情; The Good Fella From Temple Street》
แหล่งข้อมูล

องหง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อง หง ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
Love HK Film Entry
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีสถานีที่เปิดให้บริการแล้วทั้งหมด 190 สถานี (ณ วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2567) ได้แก่
รถไฟฟ้าบีทีเอส 60 สถานี (สายสุขุมวิท 47 สถานี และสายสีลม 14 สถานี โดยมีสถานีสยามเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างทั้งสองสาย)
รถไฟฟ้ามหานคร 107 สถานี (สายเฉลิมรัชมงคล 38 สถานี, สายฉลองรัชธรรม 16 สถานี โดยมีสถานีเตาปูนเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างทั้งสองสาย, สายนัคราพิพัฒน์ 23 สถานี และสายสีชมพู 30 สถานี)
รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ 8 สถานี
รถไฟฟ้าสายสีทอง 3 สถานี
รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง 13 สถานี (สายธานีรัถยา 10 สถานี และสายนครวิถี 4 สถานี โดยมีสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างทั้งสองสาย)
รถไฟฟ้าบีทีเอส > สายสีลม

| ชื่อและสีของสถานี | ชื่อและสีของสถานี | รหัสสถานี | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | วันที่เปิดให้บริการ |
| --- | --- | --- | --- | --- |

|  | สนามกีฬาแห่งชาติ | W1 |  | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 |
|  | สยาม | CEN | สายสุขุมวิท (สถานีร่วม)   สายสีส้ม ประตูน้ำ (โครงการ) | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 |
|  | ราชดำริ | S1 |  | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 |
|  | ศาลาแดง | S2 | สายสีน้ำเงิน สีลม | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 |
|  | ช่องนนทรี | S3 |  บีอาร์ที  สถานีสาทร   สายสีเทา สถานีช่องนนทรี (โครงการ) | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 |
|  | เซนต์หลุยส์ | S4 |  | 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 |
|  | สุรศักดิ์ | S5 |  | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 |
|  | สะพานตากสิน | S6 |  เรือด่วนเจ้าพระยา  ท่าสาทร | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 |
สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
|  | กรุงธนบุรี | S7 | สายสีทอง สถานีกรุงธนบุรี  | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 |
|  | วงเวียนใหญ่ | S8 | สายสีม่วง วงเวียนใหญ่ (กำลังก่อสร้าง)   สายสีแดงเข้ม วงเวียนใหญ่ (โครงการ) | 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 |
|  | โพธิ์นิมิตร | S9 |  | 12 มกราคม พ.ศ. 2556 |
|  | ตลาดพลู | S10 |  บีอาร์ที  สถานีราชพฤกษ์   สายสีเทา สถานีตลาดพลู (โครงการ) | 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 |
|  | วุฒากาศ | S11 | สายสีแดงเข้ม ตากสิน (โครงการ) | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2556 |
|  | บางหว้า | S12 | สายสีน้ำเงิน บางหว้า    เรือโดยสารคลองภาษีเจริญ  ท่าบางหว้า | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2556 |

กล่องนี้:  ดู คุย แก้
รถไฟฟ้าบีทีเอส > สายสีทอง

| ชื่อและสีของสถานี | ชื่อและสีของสถานี | รหัสสถานี | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | วันที่เปิดให้บริการ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  | กรุงธนบุรี | G1 | สายสีลม สถานีกรุงธนบุรี | 16 มกราคม พ.ศ. 2564 |  |
|  | เจริญนคร (ไอคอนสยาม) | G2 |  เรือด่วนเจ้าพระยา  ท่าไอคอนสยาม (ผ่านไอคอนสยาม) | 16 มกราคม พ.ศ. 2564 |  |
|  | คลองสาน | G3 | สายสีแดงเข้ม สถานีคลองสาน (โครงการ) | 16 มกราคม พ.ศ. 2564 |  |

กล่องนี้:  ดู คุย แก้
รถไฟฟ้ามหานคร > สายฉลองรัชธรรม

| สถานี | สถานี | รหัสสถานี | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | วันที่เปิดให้บริการ | ที่ตั้ง |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  | คลองบางไผ่ | PP01 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | ตลาดบางใหญ่ | PP02 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | สามแยกบางใหญ่ | PP03 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | บางพลู | PP04 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | บางรักใหญ่ | PP05 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | บางรักน้อยท่าอิฐ | PP06 | สายสีลม สถานีบางรักน้อยท่าอิฐ (โครงการ) | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | ไทรม้า | PP07 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
| สะพานคู่ขนานพระนั่งเกล้า 3 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา | สะพานคู่ขนานพระนั่งเกล้า 3 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา | สะพานคู่ขนานพระนั่งเกล้า 3 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา | สะพานคู่ขนานพระนั่งเกล้า 3 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา | สะพานคู่ขนานพระนั่งเกล้า 3 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา | สะพานคู่ขนานพระนั่งเกล้า 3 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา |  |  |
|  | สะพานพระนั่งเกล้า | PP08 |  เรือด่วนเจ้าพระยา  ธงเขียว, เรือโดยสารสาธารณะ ไทย สมายล์ โบ้ท  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | แยกนนทบุรี 1 | PP09 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | บางกระสอ | PP10 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | ศูนย์ราชการนนทบุรี | PP11 | สายสีชมพู สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี   สายสีน้ำตาล สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี (โครงการ) | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | กระทรวงสาธารณสุข | PP12 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | แยกติวานนท์  | PP13 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | นนทบุรี |  |  |
|  | วงศ์สว่าง | PP14 |  | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | กรุงเทพมหานคร |  |  |
|  | บางซ่อน | PP15 | สายสีแดงอ่อน สถานีบางซ่อน | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | กรุงเทพมหานคร |  |  |
|  | เตาปูน | PP16 | สายสีน้ำเงิน (สถานีร่วม) | 6 สิงหาคม พ.ศ. 2559 | กรุงเทพมหานคร |  |  |

กล่องนี้:  ดู คุย แก้
รถไฟฟ้ามหานคร > สายนัคราพิพัฒน์

| ชื่อและสีของสถานี | ชื่อและสีของสถานี | รหัสสถานี | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | วันที่เปิดให้บริการ |
| --- | --- | --- | --- | --- |

|  | ลาดพร้าว | YL01 | สายสีน้ำเงิน สถานีลาดพร้าว | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ภาวนา | YL02 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | โชคชัย 4 | YL03 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ลาดพร้าว 71 | YL04 | สายสีเทา สถานีลาดพร้าว 71 (โครงการ) | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ลาดพร้าว 83 | YL05 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | มหาดไทย | YL06 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ลาดพร้าว 101 | YL07 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | บางกะปิ | YL08 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | แยกลำสาลี | YL09 | สายสีส้ม สถานีแยกลำสาลี (กำลังก่อสร้าง) สายสีน้ำตาล สถานีแยกลำสาลี (โครงการ)  เรือโดยสารคลองแสนแสบ  ท่าเดอะมอลล์ บางกะปิ | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีกรีฑา | YL10 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | หัวหมาก | YL11 | สายซิตี้ สถานีหัวหมาก สายสีแดงอ่อน สถานีหัวหมาก (โครงการ) | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | กลันตัน | YL12 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีนุช | YL13 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีนครินทร์ 38 | YL14 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | สวนหลวง ร.9 | YL15 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีอุดม | YL16 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีเอี่ยม | YL17 | สายสีเงิน สถานีวัดศรีเอี่ยม (โครงการ) | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีลาซาล | YL18 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีแบริ่ง | YL19 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีด่าน | YL20 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ศรีเทพา | YL21 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | ทิพวัล | YL22 |  | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |
|  | สำโรง | YL23 | สายสุขุมวิท สถานีสำโรง | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 |

กล่องนี้:  ดู คุย แก้
รถไฟฟ้ามหานคร > สายสีชมพู

| ชื่อและสีของสถานี | ชื่อและสีของสถานี | รหัสสถานี | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | วันที่เปิดให้บริการ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

เส้นทางหลัก ศูนย์ราชการนนทบุรี-มีนบุรี

|  | ศูนย์ราชการนนทบุรี | PK01 | สายสีม่วง สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี สายสีน้ำตาล สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี (โครงการ) | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | แคราย | PK02 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | สนามบินน้ำ | PK03 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | สามัคคี | PK04 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | กรมชลประทาน | PK05 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | แยกปากเกร็ด | PK06 |  เรือด่วนเจ้าพระยา  ท่าเรือปากเกร็ด | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | เลี่ยงเมืองปากเกร็ด | PK07 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | แจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 28 | PK08 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | ศรีรัช | PK09 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | เมืองทองธานี | PK10 | สายแยกเมืองทองธานี-อิมแพ็ค | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | นนทบุรี |
|  | แจ้งวัฒนะ 14 | PK11 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ | PK12 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | โทรคมนาคมแห่งชาติ | PK13 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | หลักสี่ | PK14 | สายสีแดงเข้ม สถานีหลักสี่ | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | ราชภัฏพระนคร | PK15 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | วัดพระศรีมหาธาตุ | PK16 | สายสุขุมวิท (สถานีร่วม) | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | รามอินทรา 3 | PK17 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | ลาดปลาเค้า | PK18 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | รามอินทรา กม. 4 | PK19 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | มัยลาภ | PK20 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | วัชรพล | PK21 | สายสีเทา สถานีวัชรพล (โครงการ) | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | รามอินทรา กม. 6 | PK22 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | คู้บอน | PK23 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | รามอินทรา กม. 9 | PK24 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | วงแหวนรามอินทรา | PK25 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | นพรัตน์ | PK26 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | บางชัน | PK27 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | เศรษฐบุตรบำเพ็ญ | PK28 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | ตลาดมีนบุรี | PK29 |  | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |
|  | มีนบุรี | PK30 | สายสีส้ม สถานีมีนบุรี (กำลังก่อสร้าง) | 7 มกราคม พ.ศ. 2567 | กรุงเทพมหานคร |

เส้นทางแยก เมืองทองธานี-อิมแพ็ค

|  | เมืองทองธานี | PK10 | สายหลักศูนย์ราชการนนทบุรี-มีนบุรี |  3 มิถุนายน พ.ศ. 2568 | นนทบุรี |
|  | อิมแพ็ค เมืองทองธานี | MT01 |  |  3 มิถุนายน พ.ศ. 2568 | นนทบุรี |
|  | ทะเลสาบเมืองทองธานี | MT02 |  |  3 มิถุนายน พ.ศ. 2568 | นนทบุรี |

กล่องนี้:  ดู คุย แก้
รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ > สายซิตี้

| ชื่อและรหัสของสถานี | ชื่อและรหัสของสถานี | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | วันที่เปิดให้บริการ | ที่ตั้ง |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| A1 | สุวรรณภูมิ | สายสีเงิน สถานีสุวรรณภูมิ (โครงการ) | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 | สมุทรปราการ |  |  |  |  |  |  |  |  |
| A2 | ลาดกระบัง | สายสีแดงอ่อน สถานีลาดกระบัง (โครงการ) | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 | กรุงเทพมหานคร |  |  |  |  |  |  |  |  |
| A3 | บ้านทับช้าง | สายสีแดงอ่อน สถานีบ้านทับช้าง (โครงการ) | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 | กรุงเทพมหานคร |  |  |  |  |  |  |  |  |
| A4 | หัวหมาก | สายสีเหลือง สถานีหัวหมาก   สายสีแดงอ่อน สถานีหัวหมาก (โครงการ) | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 | กรุงเทพมหานคร |  |  |  |  |  |  |  |  |
| A5 | รามคำแหง | สายสีแดงอ่อน สถานีรามคำแหง (โครงการ)   เรือโดยสารคลองแสนแสบ  ท่ารามคำแหง 1 | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 | กรุงเทพมหานคร |  |  |  |  |  |  |  |  |
| A6 | มักกะสัน | สายสีน้ำเงิน สถานีเพชรบุรี สายสีแดงอ่อน สถานีมักกะสัน (โครงการ)    เรือโดยสารคลองแสนแสบ  ท่าอโศก | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 | กรุงเทพมหานคร |  |  |  |  |  |  |  |  |
| A7 | ราชปรารภ | สายสีส้ม สถานีราชปรารภ (โครงการ) | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 | กรุงเทพมหานคร |  |  |  |  |  |  |  |  |
| A8 | พญาไท | สายสุขุมวิท สถานีพญาไท สายสีแดงอ่อน สถานีพญาไท (โครงการ) | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 | กรุงเทพมหานคร |  |  |  |  |  |  |  |  |

| กล่องนี้:  ดู คุย แก้ | กล่องนี้:  ดู คุย แก้ | กล่องนี้:  ดู คุย แก้ | กล่องนี้:  ดู คุย แก้ | กล่องนี้:  ดู คุย แก้ |  |  |  |  |  |  |  |  |
รถไฟฟ้าชานเมือง > สายธานีรัถยา

| ชื่อสถานี | ชื่อสถานี | รหัสสถานี | ขบวนที่จอด> รถไฟฟ้า | ขบวนที่จอด> รถทางไกล | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | วันที่เปิดให้บริการ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  | รังสิต | RN10 | ● | ● |  | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | ปทุมธานี |
|  | หลักหก (มหาวิทยาลัยรังสิต) | RN09 | ● | - |  | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | ปทุมธานี |
|  | ดอนเมือง | RN08 | ● | ● | สายซิตี้ หลักสี่ (กำลังก่อสร้าง) | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | การเคหะ | RN07 | ● | - |  | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | หลักสี่ | RN06 | ● | - | สายสีชมพู หลักสี่ | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | ทุ่งสองห้อง | RN05 | ● | - |  | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | บางเขน | RN04 | ● | - | สายสีน้ำตาล บางเขน (โครงการ) | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | วัดเสมียนนารี | RN03 | ● | - |  | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | จตุจักร | RN02 | ● | - |  | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | กรุงเทพอภิวัฒน์ (สถานีกลาง) | RN01 RS01 | ● | ● | สายสีแดงอ่อน (สถานีร่วม) สายสีน้ำเงิน บางซื่อ สายซิตี้ (กำลังก่อสร้าง) | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |

กล่องนี้:  ดู คุย แก้
รถไฟฟ้าชานเมือง > สายนครวิถี

| ชื่อและสีของสถานี | ชื่อและสีของสถานี | รหัสสถานี | ขบวนที่จอด> รถไฟฟ้า | ขบวนที่จอด> รถทางไกล | จุดเปลี่ยนเส้นทาง | วันที่เปิดให้บริการ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

เส้นทางหลัก บางซื่อ-ตลิ่งชัน

|  | ตลิ่งชัน | RW06 | ● | - | สายแยกตลิ่งชัน-ศิริราช สายสีลม สถานีตลิ่งชัน (โครงการ) | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | บางบำหรุ | RW05 | ● | ● |  | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร นนทบุรี |
สะพานคู่ขนานพระราม 6 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
|  | บางซ่อน | RW02 | ● | - | สายสีม่วง สถานีบางซ่อน | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |
|  | กรุงเทพอภิวัฒน์ (สถานีกลาง) | RW01 RE01 | ● | ● | สายสีแดงเข้ม (สถานีร่วม) สายสีน้ำเงิน สถานีบางซื่อ สายซิตี้ สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ (กำลังก่อสร้าง) | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | กรุงเทพมหานคร |

กล่องนี้:  ดู คุย แก้
อี.บี. ไวท์

ระวังสับสนกับ ที. เอช. ไวท์
| เอลวิน บรูกส์ ไวท์ |
| --- | --- |
อี.บี. ไวท์
เกิด: 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2528 (อายุ 86 ปี) รัฐเมน สหรัฐอเมริกา
นามปากกา: อี.บี. ไวท์
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ:  สหรัฐ
เอลวิน บรูกส์ "อี.บี." ไวท์ (Elwyn Brooks "E.B." White) (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักประพันธ์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงที่สุดจากงานเขียน "The Elements of Style" และหนังสือสำหรับเด็กสามเรื่อง ที่ถือกันว่าเป็นผลงานอมตะ คือ Stuart Little (สจ๊วต ลิตเติ้ล) (พ.ศ. 2488) Charlotte's Web (แมงมุมเพื่อนรัก) (พ.ศ. 2495) และ The Trumpet of the Swan (เสียงรักจากทรัมเป็ตหงส์) (พ.ศ. 2513)
เอลวิน ไวท์เกิดที่เมาท์เวอร์นอน นิวยอร์ก เป็นลูกชายของซามูเอล ไวท์ซึ่งทำอาชีพทำเปียโน อายุ 45 ปี และเจซซี่ ไวท์ อายุ 41 ปี เอลวินเป็นลูกคนสุดท้องของครอบครัวใหญ่ที่อบอุ่นครอบครัวนี้ ในวัยเด็ก เขาเป็นคนขี้กลัว กลัวการไปโรงเรียน กลัวทุก ๆ อย่าง เขาจึงมีเพื่อนรักเป็นหนังสือและสัตว์เลี้ยง เขาชอบอ่านและเขียนหนังสือตั้งแต่เด็ก อ่านหนังสือออกก่อนเข้าโรงเรียน เขาเริ่มเขียนไดอารี่ตอนอายุ 8 ปี ตอนอายุ 9 ปี เขาส่งบทกลอนเข้าประกวดและได้รางวัลชนะเลิศ	หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคอร์เนล ในปี ค.ศ. 1912 เขาก็เริ่มทำงานหลาย ๆ อย่าง เช่น นักข่าวหนังสือพิมพ์ และเขียนบทความข่าวให้สำนักพิมพ์ต่าง ๆ ซึ่งภายหลังถูกไล่ออก	ในปี ค.ศ. 1923 เขากลับมาที่รัฐนิวยอร์กอีกครั้ง เพื่อทำงานเป็นผู้ช่วยฝ่ายผลิตและผู้เขียนโฆษณา ก่อนจะเข้าร่วมทำงานกับสำนักพิมพ์นิตยสารที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ที่ชื่อว่า New Yorker ซึ่งทำให้เขาได้พบกับภรรยา แคธเทอรีน แองเจิล ซึ่งทำงานในตำแหน่งบรรณาธิการนิตยสาร พวกเขาแต่งงานในปี ค.ศ. 1929 เขาทำงานเกี่ยวกับงานเขียนมาเรื่อย ๆ นับจากนั้น เขาเขียนหนังสือหลายเล่ม ซึ่งส่วนมากเป็นที่นิยมและขายดี
ในปี ค.ศ. 1939 เขาย้ายไปอยู่ในฟาร์ม ที่นอร์ธบรูคลิน แต่ก็ยังคงทำงานด้านงานเขียนและเริ่มทำงานอย่างอื่นน้อยลง ในปี ค.ศ. 1985 เอลวิน ไวท์เสียชีวิตด้วยโรคอัลไซเมอร์ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองสำหรับบทความและบทวิจารณ์จากสถาบันศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติ, รางวัลพิเศษของพูลิตเซอร์ ในปี ค.ศ. 1978, เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากเจ็ดวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยของอเมริกันและเป็นสมาชิกของสมาคมวัฒนธรรมอเมริกัน, วรรณกรรมรางวัลนิวเบอรี นิตยสารไทม์ ยกย่องให้เป็นหนังสือเด็กที่ดีที่สุดในรอบศตวรรษ
อาบี-เอชูฮ์

| อาบี-เอชูฮ์ |
| --- | --- |
ตำแหน่ง: กษัตริย์แห่งบาบิโลน
วาระ: 28 ปี; ประมาณ 1648–1620 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: ซัมซู-อิลูนา
ผู้สืบตำแหน่ง: อัมมี-ดิตานา
อาบี-เอชูฮ์ (Abī-Ešuḫ; รูปแบบอื่น: ma-bi-ši, "Abiši", mE-bi-šum, "Ebišum") เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 ในราชวงศ์ที่ 1 แห่งบาบิโลนและครองราชย์เป็นเวลา 28 ปี ตั้งแต่ 1648–1620 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือ 1711–1684 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยสืบทอดราชบัลลังก์ถัดจากซัมซู-อิลูนา พระราชบิดา
จารึก

↑  Chronicle of Early Kings, (ABC 20), Tablet B, reverse, lines 8 to 10.
↑  Babylonian King List B, obverse line 8.
แหล่งข้อมูลอื่น

Abī-Ešuḫ year-names at CDLI.
A hymn to Marduk for Abī-Ešuḫ at ETCSL.
A praise poem of Abī-Ešuḫ at ETCSL.
วีระเดช โค๊ธนี

จ่าอากาศตรี วีระเดช "วิลลี่" โค๊ธนี (Wiradech "Willi" Kothny; 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – ) เป็นนักกีฬาฟันดาบสากลชาวไทย-เยอรมัน เจ้าของเหรียญทองแดง 2 เหรียญจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ในนามทีมชาติเยอรมนี
วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 วีระเดช โค๊ธนี เข้าแข่งขันรายการฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555 ในประเภทเซเบอร์บุคคลชาย ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะเรืองฤทธิ์ แหเกิด ด้วยคะแนน 15-7 และได้รับรางวัลเหรียญทอง
ประวัติ

วีระเดชเกิดที่จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 เมื่ออายุ 3 ขวบ นักข่าวชาวเยอรมันชื่อ อีริค โค๊ธนี ได้รับเป็นบุตรบุญธรรม และย้ายมาอยู่ที่ประเทศเยอรมนี มารดาของอีริคเรียกเขาว่า "วิลลี่" (Willi)  และชื่อนี้ก็กลายเป็นชื่อที่ทุกคนใช้เรียกเขา
วีระเดชเริ่มเล่นกีฬาฟันดาบเมื่ออายุ 11 ปี โดยมี เอเบอร์ฮาร์ด เมล (Eberhard Mehl) อดีตนักกีฬาทีมชาติเยอรมนี เหรียญทองแดงจากโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่โรม เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก มีผลงานดีที่สุดคือเหรียญทองแดง 2 เหรียญ ประเภทดาบเซเบอร์บุคคลชาย และประเภททีม ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ เมื่อเอเบอร์ฮาร์ด เมล ลาออกไปเมื่อปี พ.ศ. 2544 ด้วยปัญหาสุขภาพ วีระเดชได้ให้สมคิด พงษ์อยู่ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง เป็นผู้ฝึกสอนแทน  และเป็นผู้ชนะเลิศระดับเวิลด์คัพ ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ และอาบานา ประเทศคิวบา ได้รับการจัดอันดับเป็นมือวางอันดับ 3 ของโลก
ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 วีระเดช โค๊ธนี และสมคิด พงษ์อยู่ ย้ายมาอาศัยอยู่ในประเทศไทย วีระเดชศึกษาที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และเล่นให้กับทีมชาติไทย
หลังจากประสบความสำเร็จในการแข่งขันโอลิมปิกที่ซิดนี่ย์กับทีมชาติเยอรมัน ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง วีระเดชไม่ประสบความสำเร็จในการแข่งขัน หลังการแข่งขันวีระเดชได้เปิดเผยเกี่ยวกับความรับผิดชอบการทำงานของสมาคมฟันดาบสมัครเล่นแห่งประเทศไทยที่ตนได้ร่วมงานด้วย ว่าขาดระบบและระเบียบที่สามารถรองรับการพัฒนานักกีฬาเพื่อมุ่งความเป็นเลิศในทัวนาเมนท์ใหญ่ๆ ไม่ว่ากรณีนักกีฬาต้องสำรองเงินส่วนตัวหลักแสนบาทเพื่อร่วมการแข่งขันนัดสะสมคะแนนไว้ผ่านเข้าแข่งขันทัวนาเมนท์ใหญ่ ซึ่งสมาคมยังค้างเงินทดรองจ่ายจำนวนหนึ่งของตน กรณีความไม่รับผิดชอบเข้าประชุมการแข่งขันของผู้จัดการทีมและสมาคมไม่จัดผู้ฝึกสอนเพื่อให้คำแนะนำนักกีฬาในระหว่างการแข่งขัน วีระเดชได้ประกาศเลิกฟันดาบในฐานะนักกีฬาฟันดาบสากลสมัครเล่น
วีระเดช โค๊ธนี ผ่านการแต่งงานกับ นางสาวปัทมาพร (ธัญญลักษณ์) วรพิมพ์ลักษณ์ (พิม) อดีตนางงาม/นางแบบ เจ้าของตำแหน่งรองอันดับ 2 มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์ 1999 มีบุตรชายชื่อเด็กชายมอร์แกน โค๊ธนี เกิดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2547  ปัจจุบันได้จดทะเบียนสมรสกับนางสาววิจิตตา ทาคำวงค์ นักกีฬาฟันดาบทีมชาติไทย ประเภทเอเป้หญิง
วีระเดชรับราชการสังกัดกองทัพอากาศ ได้รับยศจ่าอากาศโท
ก่อนเลิกเล่นฟันดาบในนามทีมชาติไทยอย่างถาวร วิลลี่มีเป้าหมายที่ โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และรายการสำคัญอย่าง กาตาเนียเวิลด์เฟนซิงแชมเปี้ยนชิป 2011 อิตาลี และมีรายการสำคัญเช่น ซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย เป็นเป้าหมายหลักที่วิลลี่มีความตั้งใจจะนำเหรียญทองเพื่อให้คนไทยได้ภาคภูมิใจอีกครั้งหนึ่ง
สิ่งสืบเนื่อง

เมื่อครั้งที่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 วีระเดช โค๊ธนี ได้พักจากการฟันดาบและทำหน้าที่เป็นอาสาสมัครช่วยสร้างบ้าน และสร้างเรือให้แก่ชาวมอร์แกน ซึ่งกินเวลาถึง 2 ปี โดยสร้างบ้านได้ 96 หลัง และต่อเรือได้ 20 ลำ
พ.ศ. 2555 วิลลี่ได้ริเริ่มโครงการก่อตั้งศูนย์ฝึกสอนกีฬาฟันดาบขึ้น ณ จังหวัดชลบุรี จากการทำงานร่วมกันของกลุ่มพี่น้อง PhoSeKo โดยมีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมกีฬาฟันดาบในประเทศไทยตามหลักวิทยาศาสตร์การกีฬา และเขายังได้รับการมอบหมายจากนายกสมาคมฟันดาบสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ให้รับหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมเยาวชนไทยในการแข่งขันฟันดาบเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย "เอเชียนจูเนียร์แอนคาร์เดทเฟนซิ่งแชมเปี้ยนชิพ 2012" ที่เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ที่ซึ่งทีมเยาวชนชุดดังกล่าวประสบความสำเร็จด้วยการรับรางวัล 1 เหรียญเงินจากเซเบอร์ทีมหญิงในรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี และ 1 เหรียญทองแดงจากเซเบอร์บุคคลหญิงในรุ่นเดียวกันนี้
ระเบียงภาพ

ในการแข่งฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555
ขณะสนทนากับสุทธิพงษ์ สันติเทวกุล
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 6 เหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ท.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วีระเดช โค๊ธนี
เว็บไซต์ส่วนตัว
New Mission เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน