stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรฟีคอกซิบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Merck's press release announcing the withdrawal - September 30, 2004
FDA Public Health Advisory on Vioxx เก็บถาวร 2009-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
David Michaels. Doubt is Their Product Scientific American, June 2004, p.96-101
Vioxx Toxicity - January 17, 2005
| ด ค กยาระงับปวด |
| --- | --- |
กลุ่มระงับปวด: พาราเซตามอล · เอ็นเซด · โอปิแอต · เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล · เคตามีน
กลุ่มเอ็นเซด: กรดนิฟลูมิก · คีโตโปรเฟน · คีโตโรแลค · ซีลีคอกซิบ · ไดโคลฟีแนค · นาพรอกเซน · มีลอกซิแคม · ไพรอกซิแคม · เมตทิล ซาลิไซเลต · โรฟีคอกซิบ · อินโดเมตทาซิน · แอสไพริน · ไอบูโปรเฟน · อีโทโดแลค · ไดฟลูนิซอล · โลโซโปรเฟน · ทีนอกซิแคม · ไนมีซูไลด์ · มีฟีนามิก แอซิด
กลุ่มโอปิออยด์: คาร์เฟนทานิล · โคดีอีน · โคดีอิโนน · ซูเฟนทานิล  · เดกซ์โตรโพรพอไซฟีน · ไดไฮโดรโคดีอีน · ทรามาดอล · บิวพรีนอร์ฟีน · เฟนทานิล · เมทาโดน · มอร์ฟีน · มอร์ฟิโนน · เพทิดีน · รีมิเฟนทานิล · ออกซิโคโดน · ออกซิมอร์ฟีน · อัลเฟนทานิล · เฮโรอีน · ไฮโดรโคโดน · ไฮโดรมอร์โฟน
แดงเหนือ เกียรติอรดี

แดงเหนือ เกียรติอรดี สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 5) แพ้ 10
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตัมเวท
ชิง 28 พฤษภาคม 2530 ชนะคะแนน โนรี จ๊อกกี้ยิม
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 กันยายน 2530 ชนะคะแนน สุรสิทธิ์ มีประเสริฐ
เสียแชมป์ 24 ตุลาคม 2531 แพ้น็อค ชูเชิด เอื้อสัมพันธ์ ยก 3
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 1 มีนาคม 2532 แพ้น็อค มิน ยองชุน (เกาหลีใต้) ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
โถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง

ตัวอย่างโถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง (ของ INAX)
ตัวอย่างการทำงานของโถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง
โถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง หรือ โถส้วมชำระน้ำอุ่น (ญี่ปุ่น: 温水洗浄便座; โรมาจิ: onsui senjō benza) คือโถส้วมนั่งแบบชักโครกที่ติดตั้งอุปกรณ์ฉีดน้ำชำระล้างทวารหนักด้วยน้ำอุ่น โดยทั่วไปมักถูกเรียกว่า วอชเลต (Washlet) อย่างไรก็ตาม จริง ๆ แล้ววอชเลตเป็นแค่เครื่องหมายการค้าหนึ่งของโถส้วมพร้อมที่ชำระล้างของบริษัท โตโต้ จำกัด แต่ได้กลายมาเป็นชื่อเรียกทั่วไปเนื่องจากความแพร่หลาย
โถส้วมชนิดนี้เป็นที่แพร่หลายใช้ทั่วไปในญี่ปุ่น จำนวนห้องน้ำที่มีโถส้วมพร้อมที่ชำระล้างมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยจากการสำรวจในสิ้นเดือนมีนาคม 2015 อัตราการเข้าใช้งานในครัวเรือนทั่วไปในญี่ปุ่นสูงถึง 77.5%
ในบางประเทศถือว่าโถส้วมแบบนี้เป็นโถชำระประเภทหนึ่ง โดยมีชื่อเรียกว่า "ส้วมแบบรวม" (combined toilets) หรือ "ส่วนพ่วงโถชำระ" (bidet attachments) โดยมักจะติดตั้งโถชำระอยู่ที่ด้านข้างโถส้วม ไม่ได้รวมเข้ากับโถส้วม ต่างจากในญี่ปุ่นที่จะไม่มีการติดตั้งโถชำระแยกไว้ แต่จะรวมโถส้วมกับโถชำระเข้าด้วยกันเป็นโถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง
ตัวอย่างปุ่มควบคุมที่ฉีดชำระ สามารถปรับความแรงของน้ำได้
ไทฮ่างตง

ชาวไทฮ่างตง เป็นชาวไทกลุ่มหนึ่งที่ตั้งถิ่นฐานทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม มีประชากรประมาณ 11,000 คนประชากรกลุ่มนี้พูดภาษาไทฮ่างตง และยังนับถือลัทธิปู่เย่อพระยาแถน ความเชื่อผีสางนางไม้ และเคล็ดต่าง ๆ
ไชนาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 642

| --- | --- |

สรุปอุบัติเหตุ
วันที่: 22 สิงหาคม 1999
สรุป: เนื่องมาจากความผิดพลาดของนักบินในการลงจอด
จุดเกิดเหตุ: ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง  22°18′18″N 113°55′19″E﻿ / ﻿22.305°N 113.922°E﻿ / 22.305; 113.922
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11
ดําเนินการโดย: ไชนาแอร์ไลน์
หมายเลขเที่ยวบิน IATA: CI642
หมายเลขเที่ยวบิน ICAO: CAL642
รหัสเรียก: DYNASTY 642
ทะเบียน: B-150
ต้นทาง: ท่าอากาศยานดอนเมือง
จุดพัก: ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน
จำนวนคน: 315
ผู้โดยสาร: 300
ลูกเรือ: 15
เสียชีวิต: 3
บาดเจ็บ: 208
รอดชีวิต: 312
ไชนาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 642 เป็นเที่ยวบินที่ประสบอุบัติเหตุตกที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1999 เที่ยวบินนี้มีเส้นทางบินจากกรุงเทพฯ (ท่าอากาศยานกรุงเทพ หรือท่าอากาศยานดอนเมือง) มุ่งหน้าไปยังกรุงไทเป โดยมีการแวะพักที่ฮ่องกง
เครื่องบินลำนี้คือเครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11 เลขทะเบียน B–150 ขณะลงจอดในสภาพอากาศเลวร้ายจากพายุไต้ฝุ่น เครื่องบินลงจอดกระแทกพื้นอย่างแรง จนทำให้เครื่องพลิกคว่ำและเกิดเพลิงไหม้ จากผู้โดยสารและลูกเรือบนเครื่องทั้งหมด 315 คน มีผู้รอดชีวิตถึง 312 คนและมีผู้เสียชีวิต 3 คน เป็นอุบัติเหตุเครื่องบินตกครั้งแรกที่เกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่ หลังจากเปิดให้บริการเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1998
เที่ยวบินที่ 642 เป็นหนึ่งในสองลำของ เอ็มดี-11 ที่ประสบอุบัติเหตุตก ส่วนอีกลำคือสวิสแอร์ เที่ยวบินที่ 111 ซึ่งเกิดอุบัติเหตุในปี 1998 โดยมีผู้เสียชีวิต 229 ราย
โดล กุลดัวร์

โดล กุลดัวร์ (แปลจากภาษาซินดาริน:  "เนินเขาแห่งอาถรรพ์") คือที่มั่นสำคัญของเซารอนในป่าเมิร์ควู้ด ในจินตนิยายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนเกี่ยวกับมิดเดิลเอิร์ธ โดยได้ถูกกล่าวถึงครั้งแรก (ในนาม "กรงขังมืดแห่งจอมขมังเวทย์") ในนิยายเดอะฮอบบิท ตัวเนินเขานั้นเต็มไปด้วยหินแข็ง และแห้งแล้ง มันตั้งอยู่บนจุดสูงสุดในทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของป่า ก่อนที่เซารอนจะมาตั้งถิ่นฐาน มันถูกเรียกว่า "เนินเขาโล่งโกร๋น" วางแนวยาวไปทางเขตตะวันตกของป่า ตัดผ่านแม่น้ำอันดูอินจากลอธลอริเอน ในข้อความกล่าวไว้ว่ามันปรากฏในนาม "โดล กุลดัวร์" ซึ่งมันน่าจะเป็นป้อมปราการสำคัญมากกว่าที่จะเป็นแค่เพียงเนินเขาธรรมดาตามที่กล่าวไว้ข้างต้น คณะพันธมิตรแห่งแหวนสัมผัสถึงมันได้ ตอนที่พวกเขาอยู่ที่ลอธลอริเอน
ในช่วงยุคที่สอง ก่อนที่เซารอนจะมาตั้งมั่นอยู่ที่เนินเขานี้ เอลฟ์เผ่าซิลวันแห่งป่าวู้ดแลนด์ภายใต้กษัตริย์โอโรเฟอร์ บิดาของธรันดูอิล ได้มาตั้งถิ่นฐานในเขตบริเวณรอบเนินเขานี้ แต่พวกเขาก็ถอนตัวขึ้นไปทางเหนือ เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับพวกลอริเอนและมอเรีย เหล่าเอลฟ์ชั้นสูงและพ่อมด ล่วงรู้ถึงความชั่วร้ายที่กำลังจะมาถึงในยุคที่สาม เริ่มขึ้นประมานปี 1100 ของยุคที่สาม ในช่วงหลังๆของยุคที่สาม เซารอนใช้ปราการนี้เป็นที่มั่น เพื่อโจมตีลอธลอริเอนและพื้นที่ใกล้เคียง โทลคีนต้องการให้เซารอนตั้งมั่นอยู่ที่โดล กุลดัวร์ เพื่อให้เขาดูมีอำนาจก่อนที่จะถึงช่วงสงครามแหวน ซึ่งเขายังสามารถมีเวลาค้นหาแหวนเอก ที่หล่นหายในทุ่งแกลดเดนได้อีกด้วย
เอริกะ อารากิ

เอริกะ อารากิ (ญี่ปุ่น: 荒木絵里香; โรมาจิ: Araki Erika; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1984 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งทำหน้าที่ให้แก่ทีมโทเรย์แอร์โรส์ นอกจากนี้ เธอยังทำหน้าที่กัปตันให้แก่ทีมชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ถึง 2012 และสำหรับทีมโทเรย์แอร์โรส์ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 ถึง 2013
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 เธอได้ย้ายไปอยู่ร่วมทีมฟอปปาเปเดรตตีแบร์กาโมเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่งฤดูกาล
วันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ทางสโมสรโทเรย์แอร์โรส์ได้ประกาศถึงการวิวาห์ของเธอ
วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2013 ทางสโมสรโทเรย์แอร์โรส์ได้ประกาศถึงการตั้งครรภ์และการอำลาทีมของเธอ
ใน ค.ศ. 2016 เธอได้กลับมาเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่นอีกครั้ง
ประวัติ

บิดาของเธอเป็นนักกีฬารักบี้ที่มหาวิทยาลัยวาเซดะ ส่วนมารดาของเธอเป็นครูพลศึกษา
เธอมีความสามารถด้านกีฬาว่ายน้ำรวมถึงกรีฑาในเกณฑ์ที่ดีเมื่อครั้งยังเด็ก
เธอได้มาเป็นนักวอลเลย์บอลเมื่ออายุได้ 10 ปี โดยในช่วงดังกล่าวเธอมีส่วนสูงที่ 6 ฟุต นับเป็นผู้หญิงที่สูงที่สุดของโรงเรียน
ในขณะเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายเซโตกุงากูเอ็งร่วมกับคานะ โอยามะ เธอก็ได้พาทีมวอลเลย์บอลขึ้นสู่การเป็นแชมป์วอลเลย์บอลมัธยมปลายแห่งชาติ
สังกัดสโมสร

โรงเรียนมัธยมปลายเซโทะคุงะคุเอ็ง
โทเรย์แอร์โรส์ (ค.ศ. 2003–2008)
ฟอปปาเปเดรตตีแบร์กาโม (ค.ศ. 2008–2009)
โทเรย์แอร์โรส์ (ค.ศ. 2009–2013)
อาเงโอะเมดิกส์ (ค.ศ. 2014–)
รางวัลที่ได้รับ > บุคคล

ค.ศ. 2004: วีเมนส์วี.ลีก ครั้งที่ 10 - หนึ่งใน 6 นักกีฬายอดเยี่ยม
ค.ศ. 2006: วีเมนส์วี.ลีก ครั้งที่ 12 - หนึ่งใน 6 นักกีฬายอดเยี่ยม
วีเมนส์วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2007–08 - ผู้เล่นทรงคุณค่า, ตบยอดเยี่ยม, บล็อกยอดเยี่ยม, หนึ่งใน 6 นักกีฬายอดเยี่ยม
ค.ศ. 2008: "บล็อกยอดเยี่ยม" โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2009–2010 - ตบยอดเยี่ยม
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2010–2011 - หนึ่งใน 6 นักกีฬายอดเยี่ยม
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-2012 - ผู้เล่นทรงคุณค่า, บล็อกยอดเยี่ยม, หนึ่งใน 6 นักกีฬายอดเยี่ยม
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2012-2013 - ผู้เล่นยอดเยี่ยม, บล็อกยอดเยี่ยม, ตบยอดเยี่ยม, เสิร์ฟยอดเยี่ยม และหนึ่งใน 6 นักกีฬายอดเยี่ยม
รางวัลที่ได้รับ > ทีม

ค.ศ. 2004: คุโระวะชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ -  แชมป์, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
ค.ศ. 2007: มหกรรมกีฬาแห่งชาติญี่ปุ่น (วอลเลย์บอล) -  แชมป์, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
ฤดูกาล 2007–2008 ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดินี -  แชมป์, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2007–2008 -  แชมป์, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2009–10 -  แชมป์, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
ค.ศ. 2010: คุโระวะชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ -  แชมป์, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2010–11 -  รองชนะเลิศ, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
ค.ศ. 2011: ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดินี -  แชมป์, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011–12 -  รองชนะเลิศ, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
วี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2012-13 -  รองชนะเลิศ, ร่วมกับโทเรย์แอร์โรส์
รางวัลที่ได้รับ > ทีมชาติ > ทีมชุดใหญ่

ค.ศ. 2006: อันดับ 6 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2006 ที่ประเทศญี่ปุ่น
ค.ศ. 2007: อันดับ 7 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 2007 ที่ประเทศญี่ปุ่น
ค.ศ. 2008: อันดับ 5 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง, อันดับ 3 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2008 ที่จังหวัดนครราชสีมา
ค.ศ. 2009: อันดับ 3 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2009 ที่ประเทศเวียดนาม
ค.ศ. 2010: อันดับ 3 ในการแข่งขันชิงแชมป์โลก ที่ประเทศญี่ปุ่น
ค.ศ. 2011: มอนเทร็กซ์วอลเลย์มาสเตอร์ -  แชมป์
ค.ศ. 2011: อันดับ 4 ในการแข่งขันเวิลด์คัพ ที่ประเทศญี่ปุ่น
ค.ศ. 2012: อันดับ 3 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน
แหล่งข้อมูลอื่น

Toray Official Araki rental transfer the register to Bergamo เก็บถาวร 2008-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Japanese news:the move from Toray Arrows to Bergamo
Toray Arrows Women's Volleyvall Team
Italian news:the move to Bergamo เก็บถาวร 2008-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอริกะ อารากิ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
FIVB biography
| ด ค กอาเงโอะเมดิกส์ ฤดูกาล 2014–2015 |
| --- | --- |
สตาฟฟ์โค้ช:  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: โทชิอากิ โยชิดะ  ผู้ฝึกสอน: เค็งโงะ มิโนวะ  ผู้ฝึกสอนพิเศษ: เคโกะ ฮาระ  ผู้ฝึกสอน: ไดกิ อิโมโตะ 
ตัวเซ็ต:  1 โนโซมิ สึชิดะ  13 ชิโอริ โออูชิ  24 โคโยมิ โทมินากะ 
ตัวตบหัวเสา:  2 ซาชิโกะ ฮิงาชิทานิ  3 ชิโฮะ โยชิมูระ  4 ชิโฮะ คนโด  5 ทาเคดะ เอริ  6 ซาโอริ อาริตะ  11 เคียวโกะ อาโอยากิ  15 เคลลี เมอร์ฟี  16 อาซูกะ มินาโมโตะ  17 นาสึโกะ โคซาซะ  18 มิกุ เบโนกิ  19 ยูกิ อารากิ 
ตัวบล็อกกลาง:  9 มามิ มิอูระ  10 โยชิกะ โอกาโมโตะ  12 เอริกะ อารากิ  20 ยูโกะ มารูยามะ  21 หวัง ย่าเฉิน 
ตัวรับอิสระ:  7 อากาเนะ ยามางิชิ  8 ไม เซกิ  23 ริซะ โอมูโระ 
| ด ค กนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น – โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 คูโรโงะ  2 โคกะ  3 ทาชิโระ  4 อิชิกาวะ  5 ชิมามูระ  6 โคบาตะ  8 อิชิอิ  9 โอกูมูระ  11 อารากิ (C)  12 โมมิอิ  15 ฮายาชิ  19 ยามาดะ  ผู้ฝึกสอน: นากาดะ  |  1 คูโรโงะ  2 โคกะ  3 ทาชิโระ  4 อิชิกาวะ  5 ชิมามูระ  6 โคบาตะ  8 อิชิอิ  9 โอกูมูระ  11 อารากิ (C)  12 โมมิอิ  15 ฮายาชิ  19 ยามาดะ  ผู้ฝึกสอน: นากาดะ  |  |
แอช (ชื่อ)
ชื่อต้น

แอช คาร์เตอร์
ชื่อต้น > ตัวละครในบันเทิงคดี

แอช - ตัวละครจากเรื่องแอดแวนเจอร์ ไทม์
แอช เคทชัม (หรือ ซาโตชิ) - ตัวละครจากเรื่องโปเกมอน
แอช คริมสัน - ตัวละครจากเรื่องเดอะคิงออฟไฟเทอส์
แอช วิลเลียมส์ - ตัวละครจากเรื่องอีวิลเดด
แอช ฟีนิกซ์ - ตัวละครจากเรื่องโค้ด กีอัส ภาคการเอาคืนของโรเซ่
นามสกุล

แดเนียล แอช
ดูเพิ่ม

แอช
โคเรียนแอร์คาร์โก เที่ยวบินที่ 8509

| --- | --- |
เครื่องบินลำที่เกิดเหตุ ถ่ายที่ท่าอากาศยานชาร์ลส์เดอโกลล์ พ.ศ. 2535
สรุปเหตุการณ์
วันที่: 22 ธันวาคม พ.ศ. 2542
สรุป: ความบกพร่องของอุปกรณ์ นำไปสู่ความผิดพลาดของนักบิน
จุดเกิดเหตุ: หมู่บ้านเกรตฮอลลิงบรี เทศมณฑลเอสเซ็กซ์ ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร  51°51.385′N 0°12.988′E﻿ / ﻿51.856417°N 0.216467°E﻿ / 51.856417; 0.216467
อากาศยานลำที่เกิดเหตุ
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 747-2บี5เอฟ
ดําเนินการโดย: โคเรียนแอร์คาร์โก
ทะเบียน: HL7451
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ โซล ประเทศเกาหลีใต้
จุดพักที่ 1: ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์ ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน
จุดพักที่ 2: ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด เอสเซ็กซ์ สหราชอาณาจักร
จุดพักที่ 3: ท่าอากาศยานมิลาโนมัลเปนซา มิลาน ประเทศอิตาลี
จุดพักสุดท้าย: ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์ ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ โซล ประเทศเกาหลีใต้
ผู้โดยสาร: 0
ลูกเรือ: 4
เสียชีวิต: 4
บาดเจ็บ: 0
รอดชีวิต: 0
โคเรียนแอร์คาร์โก เที่ยวบินที่ 8509 เป็นเที่ยวบินขนส่งสินค้าของสายการบินโคเรียนแอร์ที่ประสบอุบัติเหตุตกในคืนวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ที่หมู่บ้านเกรตฮอลลิงบรี เทศมณฑลเอสเซ็กซ์ สหราชอาณาจักร ระหว่างเดินทางจากลอนดอน (สแตนสเต็ด) ไปยังมิลาน โดยสาเหตุเกิดจากอุปกรณ์วัดระดับและทิศทางของเครื่องบินขัดข้องและนำไปสู่ความผิดพลาดของนักบิน ลูกเรือทั้ง 4 คนเสียชีวิต
เที่ยวบิน

เที่ยวบินที่ 8509 มีต้นทางจากท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ จอดพักระหว่างทางที่ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์ กรุงทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถานเพื่อเติมน้ำมันและเปลี่ยนลูกเรือก่อนจะลงจอดที่ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด ในเทศมณฑลเอสเซ็กซ์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยเที่ยวบินนี้จะขนถ่ายสินค้าและเปลี่ยนลูกเรืออีกชุดหนึ่งที่ท่าอากาศยานสแตนสเต็ด และมีกำหนดเดินทางต่อไปยังท่าอากาศยานมิลาโนมัลเปนซา นครมิลาน ประเทศอิตาลี ก่อนจะเดินทางกลับโซลโดยแวะพักเปลี่ยนลูกเรือและเติมน้ำมันที่ทาชเคนต์เช่นกัน
ในวันที่เกิดเหตุ เที่ยวบินที่ 8509 เดินทางจากทาชเคนต์มาถึงท่าอากาศยานสแตนสเต็ดเวลา 15:05 น. ตามเวลามาตรฐานกรีนิช (UTC±00:00) ซึ่งช้ากว่าประเทศไทย 7 ชั่วโมง นักบินชุดที่ขับเครื่องบินจากทาชเคนต์มายังลอนดอนได้ลงบันทึกในบันทึกข้อมูลทางเทคนิคของเครื่องและแจ้งกับวิศวกรภาคพื้นดินว่าอุปกรณ์วัดสภาพการวางตัวของเครื่องบินหรือ ADI (Attitude Director Indicator) มีปัญหา โดยค่ามุมม้วน (roll) ที่วัดได้นั้นเชื่อถือไม่ได้ อย่างไรก็ตาม นักบินชุดที่เดินทางจากโซลมาลอนดอนไม่ได้พบกับนักบินชุดที่จะนำเครื่องไปมิลาน วิศวกรภาคพื้นดินของโคเรียนแอร์และวิศวกรของท่าอากาศยานพยายามแก้ไขอุปกรณ์วัดสภาพดังกล่าว
เที่ยวบินที่ 8509 ขนถ่ายสินค้าและเตรียมการสำหรับขึ้นบินเรียบร้อยเมื่อเวลา 17:27 น. อย่างไรก็ตาม เกิดเหตุขัดข้องหลายประการระหว่างรอสัญญาณอนุญาตให้ขึ้นบิน ทำให้เที่ยวบินนี้ล่าช้า โดยได้รับสัญญาณอนุญาตให้ขึ้นบินจากท่าอากาศยานสแตนสเต็ดเมื่อเวลา 18:36 น.
เที่ยวบิน > เครื่องบิน

เครื่องบินลำที่เกิดเหตุเป็นเครื่องบินโบอิง 747-2บี5เอฟ (เป็นเครื่องบินรุ่น 747-200เอฟ ส่วนบี5 คือรหัสลูกค้าโบอิงของโคเรียนแอร์) หมายเลขทะเบียน HL7451 หมายเลขการผลิต 22480 หมายเลขสายการผลิต 448 เครื่องบินลำนี้บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 ก่อนจะส่งมอบให้โคเรียนแอร์เมื่อวันที่ 26 มิถุนายนปีเดียวกัน เครื่องบินลำนี้เคยให้สายการบินซาอุเดียของซาอุดีอาระเบียเช่าระหว่าง พ.ศ. 2529 ถึง พ.ศ. 2532 ขณะเกิดเหตุเครื่องบินลำนี้มีอายุ 19 ปี 8 เดือน
เที่ยวบิน > ลูกเรือ

นักบินประกอบด้วยกัปตันพัก ดึก-กยู (เกาหลี: 박득규; ฮันจา: 朴得圭; อาร์อาร์: Bak Deuk-gyu; เอ็มอาร์: Pak Tŭkkyu) อายุ 57 ปี นักบินผู้ช่วยยุน กี-ชิก (เกาหลี: 윤기식; ฮันจา: 尹基植; อาร์อาร์: Yun Gi-sik; เอ็มอาร์: Yun Kishik) อายุ 33 ปี วิศวกรประจำเที่ยวบิน พัก ฮุน-กยู (เกาหลี: 박훈규; ฮันจา: 朴薰圭; อาร์อาร์: Bak Hun-gyu; เอ็มอาร์: Pak Hun'gyu) อายุ 38 ปี และวิศวกรภาคพื้นดิน คิม อิล-ซ็อก (เกาหลี: 김일석; ฮันจา: 金日奭; อาร์อาร์: Gim Il-seok; เอ็มอาร์: Kim Ilsŏk) กัปตันพัก ดึก-คยูเคยเป็นนักบินประจำกองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลีมาก่อน โดยมีประสบการณ์การบินรวม 13,490 ชั่วโมง โดย 8,495 ชั่วโมงเป็นการบินด้วยเครื่องบินโบอิง 747 ในขณะที่ยุน กี-ชิกมีประสบการณ์การบิน 1,406 ชั่วโมง และประสบการณ์การบินเครื่องบินโบอิง 747 จำนวน 195 ชั่วโมง พัก ฮุน-กยู วิศวกรประจำเที่ยวบินมีประสบการณ์การบิน 8,301 ชั่วโมง โดย 4,511 ชั่วโมงเป็นการบินด้วยเครื่องบินโบอิง 747
เที่ยวบิน > สินค้าและวัตถุอันตราย

สินค้าที่บรรทุกจากโซลมายังลอนดอนมีน้ำหนัก 73,970 ปอนด์ (33,550 กิโลกรัม) โดย 33,441 ปอนด์ (15,169 กิโลกรัม) ถูกลำเลียงลงจากเครื่องที่ลอนดอน ก่อนที่สินค้าใหม่ 99,293 ปอนด์ (45,039 กิโลกรัม) ที่จะเดินทางไปยังมิลานจะถูกลำเลียงขึ้นไปบนเครื่อง น้ำหนักรวมของสินค้าบนเที่ยวบินที่ 8509 ขณะเกิดเหตุเท่ากับ 140,452 ปอนด์ (63,708 กิโลกรัม) ในจำนวนนี้มีวัตถุอันตรายได้แก่ของเหลวไวไฟและมีพิษรวม 35.4 ลิตร ของแข็งไวไฟและมีพิษรวม 2 กิโลกรัม และวัตถุระเบิดรวม 2.39 กิโลกรัม วัตถุระเบิดดังกล่าวเป็นส่วนประกอบของระบบดีดตัวในเครื่องบินขับไล่ วัตถุอันตรายที่เป็นของแข็งดังกล่าวส่วนหนึ่งได้แก่ไอโอดีน-125 ซึ่งเป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของไอโอดีนที่ใช้ในการแพทย์ ไอโอดีน-125 ดังกล่าวบรรจุในขวดไวอัลจำนวน 220 ขวดและมีปลายทางที่ประเทศจีน นอกจากนี้ เครื่องบินโบอิง 747 ลำที่เกิดเหตุมีโลหะยูเรเนียมหมดสภาพ (Depleted Uranium) ซึ่งมีปริมาณกัมมันตรังสีต่ำเป็นตุ้มน้ำหนักถ่วงบริเวณหาง ซึ่งพบในเครื่องบินโบอิง 747 รุ่นที่ผลิตก่อน พ.ศ. 2524 โดยตุ้มน้ำหนักยูเรเนียมดังกล่าวเคลือบด้วยนิกเกิลและแคดเมียมและทาสีทับ มีจำนวน 20 อัน น้ำหนักรวม 425 กิโลกรัม อย่างไรก็ตาม งานวิจัยของโบอิงและของกองทัพอากาศสหรัฐระบุว่าเป็นไปได้ยากที่ยูเรเนียมจะรั่วไหลออกมาจากตุ้มน้ำหนักแม้ว่าเครื่องบินจะเกิดอุบัติเหตุและมีไฟไหม้ก็ตาม
ผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม

อุบัติเหตุครั้งนี้ก่อให้เกิดความวิตกกังวลเกี่ยวกับผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม เนื่องจากเครื่องบินลำที่เกิดเหตุมีโลหะยูเรเนียมเป็นตุ้มน้ำหนักส่วนหาง เจ้าหน้าที่ได้เข้าเก็บกวาดบริเวณที่เครื่องบินตกและปรับปรุงพื้นที่ให้เหมาะสมกับการเกษตรตามเดิมโดยมีสภาเทศมณฑลเอสเซ็กซ์ควบคุมการดำเนินงาน หนึ่งเดือนหลังจากเกิดเหตุ เจ้าหน้าที่เก็บกู้ตุ้มน้ำหนักยูเรเนียมได้ 16 อันจาก 20 อัน ตุ้มน้ำหนักอันที่ 17 ถูกพบในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 และคาดว่าอีก 3 อันที่เหลือน่าจะจมอยู่ในโคลนก้นทะเลสาบที่อยู่ใกล้เคียง ความกังวลเกี่ยวกับยูเรเนียมในส่วนหางของเครื่องบินโบอิง 747 มีที่มาจากเหตุการณ์เครื่องบินบรรทุกสินค้าสัญชาติอิสราเอลของสายการบินแอล อัลชนอาคารพักอาศัยในประเทศเนเธอร์แลนด์เมื่อ พ.ศ. 2535 อย่างไรก็ตาม การตรวจสอบวัดค่ากัมมันตภาพรังสีไม่พบการปนเปื้อน
ความกังวลอีกประเด็นหนึ่งมาจากพื้นที่เกิดเหตุ จุดที่เครื่องบินตกอยู่ใกล้กับเขตป่าแฮตฟีลด์ซึ่งเป็นพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติ พื้นที่อนุรักษ์ดังกล่าวถูกปิดไม่ให้สาธารณชนเข้าจนถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2543 เนชันนัลทรัสต์ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลที่ดูแลพื้นที่อนุรักษ์ที่มีความสำคัญทางสิ่งแวดล้อมและประวัติศาสตร์ของสหราชอาณาจักรได้ฟ้องร้องโคเรียนแอร์ต่อศาลเพื่อให้ชดใช้ความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อพื้นที่ป่า จากแผนการอนุรักษ์ป่าแฮตฟีลด์ของเนชันนัลทรัสต์ ระหว่าง พ.ศ. 2558 และ พ.ศ. 2563 พื้นที่ส่วนหนึ่งของป่าแฮตฟีลด์จำนวน 4 เฮกตาร์ หรือ 25 ไร่จะยังคงปิดโดยไม่มีกำหนดเนื่องจากความกังวลด้านสุขอนามัย
ในสื่อ

เหตุการณ์นี้ถูกนำไปสร้างเป็นสารคดีชุด Mayday หรือ Air Crash Investigation โดยบริษัทซีเนฟลิกซ์โปรดักชันส์จากประเทศแคนาดา ใช้ชื่อตอนว่า "Bad Attitude" เนื้อหาของสารคดีดังกล่าวเล่าลำดับเหตุการณ์ การสืบสวน และความเป็นไปได้เกี่ยวกับอิทธิพลจากวัฒนธรรมเกาหลีต่อความสัมพันธ์และการสื่อสารระหว่างนักบินในห้องนักบิน
ดูเพิ่ม

อุบัติเหตุอื่น ๆ ที่เกิดในลักษณะเดียวกัน
แอร์อินเดีย เที่ยวบินที่ 855 – ตกหลังจากขึ้นบินได้ไม่นานเนื่องจากอุปกรณ์บกพร่อง
แอล อัล เที่ยวบินที่ 1862 – ชนอาคารพักอาศัย ก่อให้เกิดความกังวลจากตุ้มน้ำหนักยูเรเนียม
โคเรียนแอร์ เที่ยวบินที่ 801 – ตกขณะลงจอดเนื่องจากการสื่อสารระหว่างนักบิน
แหล่งข้อมูลอื่น

รายงานสรุปจากกรมสืบสวนอุบัติเหตุทางอากาศของสหราชอาณาจักร
รายงานฉบับเดียวกันจากองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ พร้อมภาคผนวก
โดลลีย์ เมดิสัน

| โดลลีย์ เมดิสัน |
| --- | --- |


สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา
ดำรงตำแหน่ง 4 มีนาคม ค.ศ. 1809 – 4 มีนาคม ค.ศ. 1817
ประธานาธิบดี: เจมส์ แมดิสัน
ก่อนหน้า: มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ
ถัดไป: อลิซาเบธ คอร์ไทร์ต มอนโร
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 พฤษภาคม ค.ศ.1768 นอร์ทแคโรไลนา
เสียชีวิต: 12 กรกฎาคม ค.ศ.1849 (อายุ 81) วอชิงตัน ดี.ซี.
ศาสนา: คริสต์
คู่สมรส: จอห์น ทอดด์ (1790-1793) เจมส์ แมดิสัน (1794-1836)
วิชาชีพ: สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา
ลายมือชื่อ: 

โดลลีย์ เมดิสัน (20 พฤษภาคม 1768 -- 12 กรกฎาคม 1849) เป็นคู่สมรสประธานาธิบดีคนที่สี่ของสหรัฐอเมริกา , เจมส์ แมดิสัน และเป็น สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปีค.ศ. 1809-1817
| ด ค กสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
|  มาร์ธา วอชิงตัน  เอบิเกล อดัมส์  มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ  โดลลีย์ แมดิสัน  อลิซาเบธ มอนโร  หลุยซา แอดัมส์  เอมิลี โดเนลสัน*  ซาราห์ ยอร์ค แจ็กสัน*  อังเกลิกา แวน บิวเรน*  แอนนา แฮร์ริสัน  เจน เออร์วิน แฮร์ริสัน*  เลติเทีย คริสเตียน ไทเลอร์  พริสซิลลา คูเปอร์ ไทเลอร์*  จูเลีย การ์ดิเนอร์ ไทเลอร์  ซาราห์ ไชล์เดรส โพล์ก  มาร์กาเร็ต เทย์เลอร์  เอบิเกล ฟิลล์มอร์  เจน เพียร์ซ  แฮร์ริเอต เลน*  แมรี ทอต ลิงคอร์น  เอลิซา แม็กคาร์เดิล จอห์นสัน  จูเลีย แกรนต์  ลูซี เวบบ์ เฮส์  ลูเครเทีย การ์ฟีลด์  แมรี แมกเอลรอย*  โรส คลีฟแลนด์*  ฟรานเซส ฟอลซัม คลีฟแลนด์  แคโรลีน แฮร์ริสัน  แมรี แฮร์ริสัน แม็กคี*  ฟรานเซส ฟอลซัม คลีฟแลนด์  ไอดา แซ็กตัน แมกคินลีย์  เอดิธ รูสเวลต์  เฮเลน เฮอร์รอน ทัฟต์  เอลเลน แอ็กซัน วิลสัน  เอดิธ โบลลิง กอล์ต วิลสัน  ฟลอเรนซ์ ฮาร์ดิง  เกรซ คูลิดจ์  ลู เฮนรี ฮูเวอร์  เอเลนอร์ โรสเวลต์  เบสส์ ทรูแมน  มามี ไอเซนฮาวร์  แจ็กเกอลีน เคนเนดี  เลดี เบิร์ด จอห์นสัน  แพต นิกสัน  เบ็ตตี ฟอร์ด  โรซาลีนน์ คาร์เตอร์  แนนซี เรแกน  บาร์บารา บุช  ฮิลลารี คลินตัน  ลอรา บุช  มิเชลล์ โอบามา  เมลาเนีย ทรัมป์  จิล ไบเดิน  |  มาร์ธา วอชิงตัน  เอบิเกล อดัมส์  มาร์ธา เจฟเฟอร์สัน แรนโดล์ฟ  โดลลีย์ แมดิสัน  อลิซาเบธ มอนโร  หลุยซา แอดัมส์  เอมิลี โดเนลสัน*  ซาราห์ ยอร์ค แจ็กสัน*  อังเกลิกา แวน บิวเรน*  แอนนา แฮร์ริสัน  เจน เออร์วิน แฮร์ริสัน*  เลติเทีย คริสเตียน ไทเลอร์  พริสซิลลา คูเปอร์ ไทเลอร์*  จูเลีย การ์ดิเนอร์ ไทเลอร์  ซาราห์ ไชล์เดรส โพล์ก  มาร์กาเร็ต เทย์เลอร์  เอบิเกล ฟิลล์มอร์  เจน เพียร์ซ  แฮร์ริเอต เลน*  แมรี ทอต ลิงคอร์น  เอลิซา แม็กคาร์เดิล จอห์นสัน  จูเลีย แกรนต์  ลูซี เวบบ์ เฮส์  ลูเครเทีย การ์ฟีลด์  แมรี แมกเอลรอย*  โรส คลีฟแลนด์*  ฟรานเซส ฟอลซัม คลีฟแลนด์  แคโรลีน แฮร์ริสัน  แมรี แฮร์ริสัน แม็กคี*  ฟรานเซส ฟอลซัม คลีฟแลนด์  ไอดา แซ็กตัน แมกคินลีย์  เอดิธ รูสเวลต์  เฮเลน เฮอร์รอน ทัฟต์  เอลเลน แอ็กซัน วิลสัน  เอดิธ โบลลิง กอล์ต วิลสัน  ฟลอเรนซ์ ฮาร์ดิง  เกรซ คูลิดจ์  ลู เฮนรี ฮูเวอร์  เอเลนอร์ โรสเวลต์  เบสส์ ทรูแมน  มามี ไอเซนฮาวร์  แจ็กเกอลีน เคนเนดี  เลดี เบิร์ด จอห์นสัน  แพต นิกสัน  เบ็ตตี ฟอร์ด  โรซาลีนน์ คาร์เตอร์  แนนซี เรแกน  บาร์บารา บุช  ฮิลลารี คลินตัน  ลอรา บุช  มิเชลล์ โอบามา  เมลาเนีย ทรัมป์  จิล ไบเดิน  |  |
โรคกลัวรัก

โรคกลัวรัก (Philophobia) เป็นโรคทางจิตเวชชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในกลุ่มโรคกลัว (phobia) และโรควิตกกังวลล่วงหน้า (anticipatory anxiety) ผู้ป่วยจะกลัวการตกหลุมรัก และกลัวการพัฒนาความสัมพันธ์ทางอารมณ์กับคนอื่น การแพทย์เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า ความวิตกกังวลถึงสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นในอนาคต
โรคกลัวรักไม่ใช่โรควิตกกังวลสังคม อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยโรคกลัวรักมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรควิตกกังวลสังคมร่วมด้วย นอกจากนี้ผู้ป่วยยังมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคซึมเศร้า และมีความเสี่ยงที่จะใช้สารเสพติด
สาเหตุ

การแพทย์ในปัจจุบันยังไม่ระบุสาเหตุของโรคกลัวความรักอย่างแน่ชัด แต่คาดว่าเกิดจากเหตุการณ์แง่ลบในอดีตของผู้ป่วย ซึ่งเคยผ่านความสัมพันธ์ที่กระทบกระเทือนต่อจิตใจ หรืออาจเกิดจากสภาพแวดล้อมของผู้ป่วย เช่นการที่ผู้ป่วยเติบโตมาในครอบครัวที่มีปัญหาหย่าร้าง หรือครอบครัวที่มีการใช้ความรุนแรง หรือการที่ผู้ป่วยอยู่ในสังคมที่มีกรอบทางศาสนาหรือวัฒนธรรม
อาการ

ผู้ป่วยโรคกลัวรักจะมีอาการแตกต่างกันไปตามแต่ละบุคคล และอาจเกิดขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล อาการที่ว่านี้อาจแสดงออกทางอารมณ์และหรือทางร่างกาย เช่นเดียวกับกับโรคอื่นในกลุ่มโรคกลัว
รู้สึกระแวงจัดหรือวิตกกังวล
หลีกเลี่ยงผู้คน
เหงื่อออก
หัวใจเต้นเร็ว
หายใจลำบาก
ทำกิจวัตรลำบาก
คลื่นใส้
โฮโฮลุน

| Ho Ho Lun |
| --- | --- |
เกิด:  (1987-07-19) 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) British Hong Kong
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: HoHo Lun Ho Ho Lun
ส่วนสูง: 5 ft 7 in (1.70 m)
น้ำหนัก: 155 lb (70 kg)
มาจาก: Tai Po,  Hong Kong
ฝึกหัดโดย: David Sharp
เปิดตัว: June 6, 2009
หวองยักลุน (Wong Yuk Lun) เกิด 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ โฮโฮลุน (Ho Ho Lun, Hoholun, 何顥麟) นักมวยปล้ำอาชีพชาวฮ่องกง เขาเป็นผู้ก่อตั้งสหพันธ์มวยปล้ำฮ่องกง เนื่องจากประสบการณ์ทำงานของเขาในฮ่องกง, ญี่ปุ่น, จีน, ไต้หวัน, สิงคโปร์ และยุโรป, ปี 2016 เขาได้เซ็นสัญญากับ WWE เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ Cruiserweight Classic และเข้าร่วมรายการ WWE 205 Live เป็นโชว์ของนักมวยปล้ำรุ่นครุยเซอร์เวท
ผลงาน

Zero1 Hong Kong
AWGC Junior Heavyweight Championship  (1 time)
แหล่งข้อมูลอื่น

โฮโฮลุน ที่ WWE.com
โอโซน (วงดนตรี)

บทความนี้เกี่ยวกับวงดนตรีสัญชาติไทย สำหรับวงดนตรีสัญชาติมอลโดวา ดูที่ โอ-โซน
| โอโซน |
| --- | --- |
วงโอโซน   จากซ้ายไปขวา  สตีฟ ไฮน์ โบ เอเอ
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: O-zone (โอโซน)
ที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป
อาชีพ: นักร้อง,นักแสดง
ช่วงปี: 2547-2548
ค่ายเพลง: แกรมมี่

สมาชิก: ธนากร ชินกูล (โบ)   ลีลาวุฒิ หัตถกิจโกศล (เอเอ)  สตีเฟ่น ปีเตอร์ อาร์โนลด์ (สตีฟ)   รัชพล เลิศจรัลกุล (ไฮน์)
โอโซน เป็นศิลปินกลุ่มในเครือแกรมมี่ สมาชิกประกอบไปด้วย 4 หนุ่ม โบ ธนากร ชินกูล , เอเอ ลีลาวุฒิ หัตถกิจโกศล , ไฮน์ รัชพล เลิศจรัลกุล และ สตีฟ สตีเฟ่น ปีเตอร์ อาร์โนลด์ ออกอัลบั้มเพียงอัลบั้มเดียว จากนั้นสมาชิกในวงต่างแยกย้ายไปทำงานด้านอื่นๆ
ผลงาน > อัลบั้ม > อัลบั้มโอโซน

จากไม่เคยรัก
รับผิดชอบหน่อย
อย่ารับผิดชอบเลย
ถึงเธอคนนั้น
มันก็ไม่เจ็บเท่าไร
อย่ามาให้เห็นหน้า
หลับตา
ดิ้นได้
ขอโทษแอน
Destiny
ผลงาน > นิตยสาร

I-SPY vol. 8 no. 129 February 2004
ผลงาน > รายการโทรทัศน์

กา-เม่ โชว์ เอพิโสด ทู (ออกอากาศ 22 พฤศจิกายน 2546)
แอช (ร็อคแมน ZX)

| แอช |
| --- | --- |

ปรากฏในภาค: ร็อคแมน ZX Advent
อายุปัจจุบัน: 15
Ashe (アッシュ, Asshu) เป็นคนในฮันเตอร์(อีเร็กกูล่าฮันเตอร์ ศต.24XX) และเป็น 1 ใน 2 ที่สามารถใช่ Model A ได้เช่นเดียวกับเกรย์แต่เธอมีอาวุธประจำกายอยู่นั้นก็คือ Blaster pistol ทำให้บัสเตอร์ของ Model A เป็น A-Laser ภาคของเธอเจอกับ วาน เธอมักจะสนใจในตัว วาน มากที่เขารู้เรื่องเกี่ยวกับ Model V และพวก เฮเลอัส ซึ่งวานกำลังตามหา Model ที่ถูกขโมยไปอยู่ก็เลยรวมมือกับตั้งแต่นั้นมา...
จนสุดท้ายหลังจากเอาชนะอัลเบอร์ได้ก็ได้แยกทางกับ วาน เธอได้ผจญภัยไปในที่ต่างๆ กับ Model A คู่หูคู่ใจ...