stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อินเตอร์สเตต 85
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่เส้นทาง:
w:en:Template:Attached KML/Interstate 85
KML is from Wikidata
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ I-85
| ด ค ก ทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลัก |
| --- | --- | --- |
| สหรัฐ |  2  4  5  8  10  11  12  14  15  16  17  19  20  22  24  25  26  27  29  30  35  37  39  40  41  43  44  45  49  55  57  59  64  65  66  68  69  70  71  72  73  74  75  76 (W)  76 (E)  77  78  79  80  81  82  83  84 (W)  84 (E)  85  86 (W)  86 (E)  87  88 (W)  88 (E)  89  90  91  93  94  95  96  97  99  |  |
| รัฐฮาวาย |  H-1  H-2  H-3  |  |
| รัฐอะแลสกา |  A-1  A-2  A-3  A-4  |  |
| เครือรัฐเปอร์โตริโก |  PRI-1  PRI-2  PRI-3  |  |
 รายชื่อทางหลวงอินเตอร์สเตต  อินเตอร์สเตตสายหลักถูกเน้นด้วยสีเหลือง
อินเตอร์สเตต 95

| อินเตอร์สเตต 95 |
| --- | --- |
อินเตอร์สเตต 95 เน้นด้วยสีแดง
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 1,924.43 ไมล์ (3,097.07 กิโลเมตร)
มีขึ้นเมื่อ: ค.ศ. 1957–ปัจจุบัน
NHS: Entire route
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:  US 1 ใน ไมแอมี ฟลอริดา
 :    I-4 ใน เดย์โทนาบีช ฟลอริดา   I-10 ใน แจ็กสันวิลล์ ฟลอริดา   I-16 ใน พูเลอร์ จอร์เจีย   I-20 ใน ฟลอเรนซ์ เซาท์แคโรไลนา   I-40 ใน เบนสัน นอร์ทแคโรไลนา   I-85 ใน ปีเตอร์สเบิร์ก เวอร์จิเนีย   I-64 ใน ริชมอนด์ เวอร์จิเนีย   I-78 ใน นวร์ก นิวเจอร์ซีย์   I-80 ใน ทีเนก นิวเจอร์ซีย์   I-87 ใน นิวยอร์ก นิวยอร์ก   I-91 ใน นิวเฮเวน คอนเนทิคัต   I-90 ใน เวสตัน แมสซาชูเซตส์ 
ปลายทางทิศเหนือ:  ทางหลวงนิวบรันสวิกหมายเลข 95 ที่ จุดผ่านแดนโฮลตัน–วูดสต็อก
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐฟลอริดา รัฐจอร์เจีย รัฐเซาท์แคโรไลนา รัฐนอร์ทแคโรไลนา รัฐเวอร์จิเนีย รัฐแมริแลนด์ รัฐเดลาแวร์ รัฐเพนซิลเวเนีย รัฐนิวเจอร์ซีย์ รัฐนิวยอร์ก รัฐคอนเนทิคัต รัฐโรดไอแลนด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ รัฐนิวแฮมป์เชอร์ รัฐเมน
 
ระบบทางหลวง
 ระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต  รายการ 
อินเตอร์สเตต 95 (อังกฤษ: Interstate 95 หรือ I-95) เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในพื้นที่ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ มีเส้นทางขนานไปกับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 จากรัฐฟลอริดาไปจนถึงรัฐเมน โดยทั่วไปแล้ว อินเตอร์สเตต 95 จะผ่านเมืองใหญ่ที่อยู่ริมทะเลและพื้นที่ปริมณฑล ได้แก่ ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ เช่น ไมแอมี แจ็กสันวิลล์ ซาวันนาห์ เฟย์เอตต์วิลล์ และริชมอนด์; ส่วนในทางแอตแลนติกกลางไปจนถึงตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น วอชิงตัน ดี.ซี. บัลติมอร์ วิลมิงตัน ฟิลาเดลเฟีย นครนิวยอร์ก นิวเฮเวน โพรวิเดนซ์ บอสตัน และพอร์ตแลนด์ แต่เส้นทางจะห่างออกจากชายฝั่งระหว่างซาวันนาห์ จนถึงวอชิงตัน ดี. ซี. และตัวเส้นทางจะไม่ผ่านเมืองชายฝั่งต่อไปนี้ ได้แก่ ชาร์ลสตัน และ นอร์ฟอล์ก-เวอร์จิเนียบีช โดยเมืองเหล่านี้จะเชื่อมต่อด้วยทางหลวงอินเตอร์สเตตสายอื่น
อินเตอร์สเตต 95 เป็นหนึ่งในเส้นทางที่เก่าแก่ที่สุดในระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต แต่ก็ยังมีโครงการที่กำลังก่อสร้างอยู่ในรัฐเพนซิลเวเนียและรัฐนิวเจอร์ซีย์ที่กำหนดว่าจะแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2018 ปัจจุบัน มีเส้นทางที่เป็นโครงข่ายของอินเตอร์สเตต 95 ได้แก่ อินเตอร์สเตต 295, อินเตอร์สเตต 195 และส่วนที่ไม่ได้กำหนดหมายเลขของเทิร์นไพก์ในตอนใต้ของรัฐนิวเจอร์ซีย์  อินเตอร์สเตต 95 มีระยะทางรวม 1,919.74 mi (3,090 km) มีปลายทางทิศใต้ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 ในไมแอมี รัฐฟลอริดา ขณะที่ปลายทางทิศเหนืออยู่ที่จุดผ่านแดนโฮลตัน–วูดสต็อก เชื่อมต่อกับรัฐนิวบรันสวิก ประเทศแคนาดา
อินเตอร์สเตต 95 เป็นอินเตอร์สเตตแนวเหนือ–ใต้ที่ยาวที่สุด รองลงมาคือ อินเตอร์สเตต 75 และเป็นอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดอันดับ 6 ในบรรดาอินเตอร์สเตตทั้งหมด ตามหลังอินเตอร์สเตต 70 ระยะทาง 2,153 ไมล์ (3,465 กิโลเมตร), อินเตอร์สเตต 10 ระยะทาง 2,460 ไมล์ (3,959 กิโลเมตร), อินเตอร์สเตต 40 ระยะทาง 2,555 ไมล์ (4,112 กิโลเมตร), อินเตอร์สเตต 80 ระยะทาง 2,899 ไมล์ (4,665 กิโลเมตร), และอินเตอร์สเตต 90 ระยะทาง 3,020 ไมล์ (4,860 กิโลเมตร) อินเตอร์สเตต 95 มีเส้นทางผ่านรัฐต่าง ๆ จำนวน 15 รัฐ ซึ่งมากกว่าอินเตอร์สเตตสายอื่น ๆ รองลงมาคือ อินเตอร์สเตต 90 ซึ่งผ่าน 13 รัฐ จากข้อมูลตามสำนักสำมะโนสหรัฐ (U.S. Census Bureau) จำนวนเคาน์ตี (และเขตปกครองเทียบเท่า) ที่มีเส้นทางสายนี้ผ่าน มีเพียง 5 แห่งจาก 96 แห่งเท่านั้นที่เป็นพื้นที่ชนบท เพราะพื้นที่นี้มีความหนาแน่นมากกว่าสามเท่าของความหนาแน่นเฉลี่ยของทั้งสหรัฐ และมากพอ ๆ กับความหนาแน่นของยุโรปตะวันตก
หนังสืออ่านเพิ่ม

Evans, Mark T. (2015). Main Street, America: Histories of I-95 (Ph.D. dissertation). University of South Carolina.
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่เส้นทาง:
w:en:Template:Attached KML/Interstate 95
KML is from Wikidata
I-95: The Road Most Traveled (special series). National Public Radio. 2010.
| ด ค ก ทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลัก |
| --- | --- | --- |
| สหรัฐ |  2  4  5  8  10  11  12  14  15  16  17  19  20  22  24  25  26  27  29  30  35  37  39  40  41  43  44  45  49  55  57  59  64  65  66  68  69  70  71  72  73  74  75  76 (W)  76 (E)  77  78  79  80  81  82  83  84 (W)  84 (E)  85  86 (W)  86 (E)  87  88 (W)  88 (E)  89  90  91  93  94  95  96  97  99  |  |
| รัฐฮาวาย |  H-1  H-2  H-3  |  |
| รัฐอะแลสกา |  A-1  A-2  A-3  A-4  |  |
| เครือรัฐเปอร์โตริโก |  PRI-1  PRI-2  PRI-3  |  |
 รายชื่อทางหลวงอินเตอร์สเตต  อินเตอร์สเตตสายหลักถูกเน้นด้วยสีเหลือง
อินเตอร์เลซ

อินเตอร์เลซ (อังกฤษ: interlaced) คือความละเอียดของโทรทัศน์ชนิดหนึ่ง อักษรคือ i ซึ่งจะสแกนเส้นแบบฟันปลา ซึ่งหมายถึงจะสแกนเส้นเลขคี่คือ 1,3,5,7, จนถึงเส้นสุดท้ายของเลขคี่ก่อน ตามด้วยสแกนเลขคู่ คือ 2,4,6,8, จนถึงเส้นสุดท้ายของเลขคู่ เช่น 1,3,5,7, - 1079 และ 2,4,6,8, - 1080 เรียกว่า 1080i ,1,3,5,7, - 719 และ 2,4,6,8, - 720 เรียกว่า 720i เป็นต้น  เพราะภาพที่ได้จะมีรอยตามขอบของโทรทัศน์บ้างจึงไม่มีในยูทูบ ซึ่งตรงกันข้ามกับ โปรเกรสซีฟ ที่มีในยูทูบด้วย
ดูเพิ่ม

โปรเกรสซีฟ
อินเตอร์สเตตเอช 2

อินเตอร์สเตตเอช 2 (อังกฤษ: Interstate H-2 หรือเขียนย่อเป็น H-2) เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่มีเส้นทางอยู่ภายในเกาะโอวาฮู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา รู้จักในชื่อ Veterans Memorial Freeway (แปลว่า ฟรีเวย์อนุสรณ์ทหารผ่านศึก) แม้ว่าจะถูกกำหนดเป็นหมายเลข 2 แต่ก็เป็นอินเตอร์สเตตแนวเหนือ–ใต้ ตามระบบหมายเลขสำหรับรัฐฮาวายที่นำหน้าด้วย H แล้วตามด้วยหมายเลขที่แสดงถึงลำดับการก่อสร้าง มีปลายทางทิศใต้อยู่บนอินเตอร์สเตตเอช 1 ในเพิร์ลซิตี และมีปลายทิศเหนืออยู่บนถนน Wilikina Drive (Wahiawa Bypass) (ทางหลวงฮาวายหมายเลข 99) ในวาเฮียวา (Wahiawa) ซึ่งอยู่ใกล้กับ Schofield Barracks และ Wheeler Army Airfield
ภาพ

อินเตอร์สเตตเอช 2 บริเวณใกล้กับมีลีลานี (Mililani)
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่เส้นทาง:
w:en:Template:Attached KML/Interstate H-2
KML is from Wikidata
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อินเตอร์สเตตเอช 2
| ด ค ก ทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลัก |
| --- | --- | --- |
| สหรัฐ |  2  4  5  8  10  11  12  14  15  16  17  19  20  22  24  25  26  27  29  30  35  37  39  40  41  43  44  45  49  55  57  59  64  65  66  68  69  70  71  72  73  74  75  76 (W)  76 (E)  77  78  79  80  81  82  83  84 (W)  84 (E)  85  86 (W)  86 (E)  87  88 (W)  88 (E)  89  90  91  93  94  95  96  97  99  |  |
| รัฐฮาวาย |  H-1  H-2  H-3  |  |
| รัฐอะแลสกา |  A-1  A-2  A-3  A-4  |  |
| เครือรัฐเปอร์โตริโก |  PRI-1  PRI-2  PRI-3  |  |
 รายชื่อทางหลวงอินเตอร์สเตต  อินเตอร์สเตตสายหลักถูกเน้นด้วยสีเหลือง
อินเทอร์เน็ตมีม

อินเทอร์เน็ตมีมเกี่ยวกับวิกิพีเดียและสหภาพโซเวียต
อินเทอร์เน็ตมีม (อังกฤษ: Internet meme) คือแนวความคิดหรือกระแสที่เผยแพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ต เป็นคำที่หมายถึงการแพร่กระจายของเนื้อหาจากคนหนึ่งสู่คนหนึ่ง หรือเป็นปรากฏการณ์การแพร่ อินเทอร์เน็ตมีมถือเป็นรูปแบบศิลปะชนิดหนึ่ง
โดยพื้นฐานที่สุดแล้ว อินเทอร์เน็ตมีมคือการแพร่กระจายผ่านทางไฟล์ดิจิทัลหรือไฮเปอร์ลิงก์จากคนหนึ่งไปอีกคนหนึ่ง โดยวิธีต่าง ๆ ผ่านทางอินเทอร์เน็ต ไม่ว่าจะเป็นอีเมล บล็อก บริการเครือข่ายสังคม เมสเซนเจอร์ เนื้อหามักจะเป็นการพูดหรือเรื่องตลก ข่าวลือ ภาพตัดต่อ หรือภาพต้นฉบับ เว็บไซต์ คลิปวิดีโอ หรือแอนิเมชัน หรือข่าวไม่ปกติ รวมถึงอื่น ๆ อีกมากมาย
อินเทอร์เน็ตมีม อาจจะมีการแปรเปลี่ยน ไม่ว่าจะผ่านคำวิจารณ์ มีการลอกเลียนแบบ หรือการทำล้อเลียน หรือแม้กระทั่งการสะสมข่าวเกี่ยวกับตัวมันเองไปเรื่อย ๆ อินเทอร์เน็ตมีมมีแนวโน้มว่าจะเกิดและแพร่กระจายอย่างหนัก ในบางครั้งอาจได้รับความนิยมได้ภายในไม่กี่วัน
อินเทอร์เฟอโรเมทรี

นิยามคลื่นที่มีอินเทอร์เฟอโรเมทรีในอุดมคติ ทำโดยการสังเกตขอบการแทรกแซงระหว่างลำพลังงานที่รวมตัวกัน 2 ชุด ที่เดินทางมาจากระยะทางที่แตกต่างกัน (กล่องสีแดงในภาพคือเลเซอร์)
อินเทอร์เฟอโรเมทรี (อังกฤษ: Interferometry) คือศาสตร์ที่กล่าวถึงเทคนิคหลายประการในการใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เพื่อถอดความข้อมูลที่อยู่ในรูปคลื่น เครื่องมือที่ใช้ในการตรวจจับคลื่นเรียกว่า อินเทอร์เฟอโรมิเตอร์ (อังกฤษ: interferometer) อินเทอร์เฟอโรเมทรี เป็นเทคนิคการตรวจสอบที่สำคัญในการศึกษาดาราศาสตร์ในภาคสนาม การศึกษาไฟเบอร์ออพติก มาตรวิทยาทางวิศวกรรม สมุทรศาสตร์ วิทยาแผ่นดินไหว กลศาสตร์ควอนตัม ฟิสิกส์นิวเคลียร์ ฟิสิกส์อนุภาค ฟิสิกส์พลาสมา การตรวจจับในระยะไกล รวมถึงปฏิกิริยาระหว่างโมเลกุลทางชีววิทยา
อินเทอร์เฟอโรเมทรี อาศัยหลักการพื้นฐานของคลื่นที่แตกต่างกัน เมื่อนำเข้ามารวมกันในวิธีที่ทำให้เกิดผลรวม ซึ่งมีคุณสมบัติที่มีความหมายบางอย่าง ที่สามารถวิเคราะห์สถานะต้นกำเนิดของคลื่นเหล่านั้นได้ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะเมื่อคลื่นสองชนิดที่มีความถี่เดียวกันมารวมกัน รูปแบบผลลัพธ์จะสามารถอธิบายได้โดย เฟสของคลื่น ที่แตกต่างกันของคลื่นทั้งสองนั่นเอง คลื่นที่มีเฟสเดียวกัน (in phase) จะเสริมแรงกัน ขณะที่คลื่นที่มีเฟสตรงข้ามกัน (out of phase) จะหักล้างกัน อินเทอร์เฟอโรมิเตอร์ส่วนมากใช้แสง หรือ คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ในรูปแบบอื่น ๆ ในการศึกษา
อินเรนโบว์ส

อินเรนโบว์ส (อังกฤษ: In Rainbows) คือสตูดิโออัลบั้มชุดที่เจ็คของเรดิโอเฮดออกจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบดาวน์โหลดผ่านทางเว็บไซต์
อินเวอร์คาร์กิลล์

| อินเวอร์คาร์กิลล์ Waihōpai (Māori) |
| --- | --- |
เมืองอินเวอร์คาร์กิลล์
Invercargill City's location within the South Island
ประเทศ:  นิวซีแลนด์
เกาะ: เกาะใต้
Region: Southland
Territorial authority: Invercargill City
การปกครอง
 • Mayor: Tim Shadbolt
 • Deputy Mayor: Jackie Kruger
พื้นที่
 • Territorial: 491 ตร.กม. (190 ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Invercargillite
เขตเวลา: UTC+12 (NZST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+13 (NZDT)
Postcode(s): 9810, 9812
รหัสพื้นที่: 03
เว็บไซต์: http://www.icc.govt.nz/
อินเวอร์คาร์กิลล์ (อังกฤษ: Invercargill; มาวรี:Waihōpai) เป็นเมืองใต้สุดและตะวันตกสุดของประเทศนิวซีแลนด์ และเป็นหนึ่งในเมืองที่อยู่ใต้ที่สุดของโลก เมืองมีประชากรราว 53,000 คน (ค.ศ. 2011)
อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1955; 70 ปีที่แล้ว (1955)
ยกเลิก: ค.ศ. 1971
ภูมิภาค: ยุโรป
จำนวนทีม: 12 (ครั้งแรก)  64 (ครั้งสุดท้าย)
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: ยูฟ่าคัพ (สืบทอด)
ทีมชนะเลิศล่าสุด:  ลีดส์ยูไนเต็ด (2 สมัย)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  บาร์เซโลนา (3 สมัย)
อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ (อังกฤษ: Inter-Cities Fairs Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลยุโรป ที่จัดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1955 ถึง 1971  ที่จัดขึ้นเพื่อประชาสัมพันธ์งานแสดงสินค้าระหว่างประเทศ โดยมากมักจัดขึ้นเป็นนัดกระชับมิตรระหว่าง ประเทศที่เป็นเจ้าภาพงานแสดงสินค้า เริ่มแรกทีมที่เข้าแข่งขันมาจากเมืองที่เข้าร่วมในงานแสดงสินค้า ซึ่งได้จบการแข่งขันในลีกในประเทศแล้ว หลังปี ค.ศ. 1968 การแข่งขันนี้ในบางครั้งเรียกว่า รันเนอส์-อัปคัพ ที่คัดเลือกจากตำแหน่งในลีก ในปี ค.ศ. 1971 ยูฟ่าได้เข้าร่วมสนับสนุน และเปลี่ยนมาเป็นถ้วยยูฟ่าคัพ
อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพเป็นต้นแบบของยูฟ่าคัพ แต่ไม่ได้จัดขึ้นโดยยูฟ่า และทางยูฟ่าเองก็ไม่ได้ถือสถิติสโมสรของแฟส์คัพเป็นส่วนหนึ่งของสถิติของสโมสร
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ > ชนะเลิศ (จำแนกตามสโมสร)

| ทีม | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีชนะเลิศ | ปีรองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  บาร์เซโลนา | 3 | 1 | 1958, 1960, 1966 | 1962 |
|  บาเลนเซีย | 2 | 1 | 1962, 1963 | 1964 |
|  ลีดส์ยูไนเต็ด | 2 | 1 | 1968, 1971 | 1967 |
|  เรอัลซาราโกซา | 1 | 1 | 1964 | 1966 |
|  เฟเรนซ์วารอส | 1 | 1 | 1965 | 1968 |
|  ดีนาโมซาเกร็บ | 1 | 1 | 1967 | 1963 |
|  โรมา | 1 | 0 | 1961 |  |
|  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | 1 | 0 | 1969 |  |
|  อาร์เซนอล | 1 | 0 | 1970 |  |
|  เบอร์มิงแฮมซิตี | 0 | 2 |  | 1960, 1961 |
|  ยูเวนตุส | 0 | 2 |  | 1965, 1971 |
|  ลอนดอน XI | 0 | 1 |  | 1958 |
|  อูจเปสต์ | 0 | 1 |  | 1969 |
|  อันเดอร์เลคต์ | 0 | 1 |  | 1970 |
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ > ชนะเลิศ (จำแนกตามชาติ)

| ประเทศ | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
|  สเปน | 6 | 3 |
 อังกฤษ: 4
|  ฮังการี | 1 | 2 |
|  อิตาลี | 1 | 2 |
 ยูโกสลาเวีย: 1
|  เบลเยียม | – | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Stats at RSSSF
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23

| --- | --- |
สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์คในอิสตันบูลเป็นสนามแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ
รายละเอียดการแข่งขัน
วันที่: รอบคัดเลือก: 21 มิถุนายน – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2565 การแข่งขันหลัก: 6 กันยายน พ.ศ. 2565 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2566
ทีม: รอบแบ่งกลุ่ม: 32 ทั้งหมด: 78 (จาก 53 สมาคม)
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ:  แมนเชสเตอร์ซิตี (สมัยที่ 1)
รองชนะเลิศ:  อินเตอร์ มิลาน
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 125
จำนวนประตู: 372 (2.98 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 6,194,200 (49,554 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: อาลิง โฮลัน (แมนเชสเตอร์ซิตี) 12 ประตู
← 2021–22 2023–24 → 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 เป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปถ้วยใหญ่ที่สุด จัดขึ้นโดยยูฟ่า โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่ 68 และเป็นฤดูกาลที่ 31 ตั้งแต่มีการเปลี่ยนชื่อจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพ เป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
นัดชิงชนะเลิศประจำฤดูกาลนี้ มีกำหนดแข่งขันที่ สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค ใน อิสตันบูล ประเทศตุรกี เดิมทีสนามกีฬาได้รับเลือกให้จัดแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2020 แต่ทั้งนัดชิงชนะเลิศนี้และนัดชิงชนะเลิศปี 2021 ซึ่งสนามอาทาทืร์คได้รับเลือกให้จัดแข่งขันแทนด้วยนั้นถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ผู้ชนะของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 จะได้รับสิทธิ์การแข่งขัน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบแบ่งกลุ่ม โดยอัตโนมัติ และนอกจากนี้ยังได้รับสิทธิ์ในการลงเล่นพบกับทีมชนะเลิศของยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 ในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2023
การคัดเลือกสโมสร

78 สโมสรจาก 53 ประเทศ ของสมาชิกยูฟ่าจำนวน 55 ประเทศ จะได้เข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 (ยกเว้นรัสเซียที่ถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมเนื่องจากการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย และลีชเทินชไตน์ ซึ่งไม่ได้จัดการแข่งขันลีก) โดยจะจัดอันดับแต่ละประเทศสำหรับจำนวนของสโมสรที่จะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ดังนี้:
สมาคมอันดับที่ 1–4 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 4 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 5–6 จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 3 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 7–15 (ยกเว้นรัสเซีย) จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 2 สโมสร
สมาคมอันดับที่ 16–55 (ยกเว้นลีชเทินชไตน์) จะได้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน 1 สโมสร
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22 และ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันหากไม่ได้สิทธิ์สำหรับยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ผ่านลีกในประเทศของพวกเขา
การคัดเลือกสโมสร > การจัดอันดับตามสมาคมฟุตบอล

สำหรับการแข่งขัน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 แต่ละสมาคมจะจัดอันดับอ้างอิงตามค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่าในปี พ.ศ. 2564 (ค.ศ. 2021) ซึ่งคิดตามผลการแข่งขันฟุตบอลระดับทวีปตั้งแต่ฤดูกาล 2016–17 ถึง 2020–21
การคัดเลือกสโมสร > การจัดการแข่งขัน

ตารางด้านล่างนี้เป็นการจัดการแข่งขันสำหรับฤดูกาลนี้.
|  |  | สโมสรที่เข้ารอบนี้ | สโมสรจากรอบก่อนหน้า |
| --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือกก่อนรอบแรก (4 สโมสร) | รอบคัดเลือกก่อนรอบแรก (4 สโมสร) |  4 สโมสรชนะเลิศจากสมาคมอันดับที่ 52–55 |  |
| รอบคัดเลือกรอบแรก (30 สโมสร) | รอบคัดเลือกรอบแรก (30 สโมสร) |  29 สโมสรชนะเลิศจากสมาคมอันดับที่ 22–51 (ยกเว้นลีชเทินชไตน์) |  1 สโมสรที่ชนะในรอบคัดเลือกก่อนรอบแรก |
| รอบคัดเลือกรอบสอง (24 สโมสร) | ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก (20 สโมสร) |  5 สโมสรชนะเลิศจากสมาคมอันดับที่ 17–21 |  15 สโมสรที่ชนะในรอบคัดเลือกรอบแรก |
| รอบคัดเลือกรอบสอง (24 สโมสร) | ตัวแทนจากลีก (4 สโมสร) |  4 สโมสรอันดับที่ 2 จากสมาคมอันดับที่ 12–15 |  |
| รอบคัดเลือกรอบสาม (20 สโมสร) | ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก (12 สโมสร) |  2 สโมสรชนะเลิศจากสมาคมอันดับที่ 15–16 |  10 สโมสรที่ชนะในรอบคัดเลือกรอบสอง (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก) |
| รอบคัดเลือกรอบสาม (20 สโมสร) | ตัวแทนจากลีก (8 สโมสร) |  4 สโมสรอันดับที่ 2 จากสมาคมอันดับที่ 7–11 (ยกเว้นรัสเซีย)  2 สโมสรอันดับที่ 3 จากสมาคมอันดับที่ 5–6 |  2 สโมสรที่ชนะในรอบคัดเลือกรอบสอง (ตัวแทนจากลีก) |
| รอบเพลย์ออฟ (12 สโมสร) | ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก (8 สโมสร) |  2 สโมสรชนะเลิศจากสมาคมอันดับที่ 13–14 |  6 สโมสรที่ชนะในรอบคัดเลือกรอบสาม (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก) |
| รอบเพลย์ออฟ (12 สโมสร) | ตัวแทนจากลีก (4 สโมสร) |  |  4 สโมสรที่ชนะในรอบคัดเลือกรอบสาม (ตัวแทนจากลีก) |
| รอบแบ่งกลุ่ม (32 สโมสร) | รอบแบ่งกลุ่ม (32 สโมสร) |  แชมป์เก่ายูฟ่ายูโรปาลีก  11 สโมสรชนะเลิศจากสมาคมอันดับที่ 1–12 (ยกเว้นรัสเซีย)  6 สโมสรอันดับที่ 2 จากสมาคมอันดับที่ 1–6  4 สโมสรอันดับที่ 3 จากสมาคมอันดับที่ 1–4  4 สโมสรอันดับที่ 4 จากสมาคมอันดับที่ 1–4 |  4 สโมสรที่ชนะในรอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)  2 สโมสรที่ชนะในรอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนจากลีก) |
| รอบแพ้คัดออก (16 สโมสร) | รอบแพ้คัดออก (16 สโมสร) |  |  8 สโมสรชนะเลิศในรอบแบ่งกลุ่ม  8 สโมสรอันดับที่ 2 ในรอบแบ่งกลุ่ม |
เนื่องจากรัสเซียถูกห้ามเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรป ฤดูกาล 2022–23 และเนื่องจากเรอัลมาดริดซึ่งเป็นแชมป์เก่าแชมเปียนส์ลีกจากฤดูกาลก่อนหน้านั้นผ่านเข้ารอบผ่านทางลีกภายในประเทศ จึงมีการเปลี่ยนแปลงตารางการจัดการแข่งขันดังนี้
สโมสรชนะเลิศของสมาคมลำดับที่ 11 (สกอตแลนด์) และ 12 (ยูเครน) ผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มแทนที่รอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)
สโมสรชนะเลิศของสมาคมลำดับที่ 13 (ตุรกี) และ 14 (เดนมาร์ก) ผ่านเข้าสู่รอบเพลย์ออฟแทนที่รอบคัดเลือกรอบสาม (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)
สโมสรชนะเลิศของสมาคมลำดับที่ 15 (ไซปรัส) และ 16 (เซอร์เบีย) ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบสามแทนที่รอบคัดเลือกรอบสอง (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)
สโมสรชนะเลิศของสมาคมลำดับที่ 18 (โครเอเชีย), 19 (สวิตเซอร์แลนด์), 20 (กรีซ) และ 21 (อิสราเอล) ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบสองแทนที่รอบคัดเลือกรอบแรก (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)
สโมสรรองชนะเลิศของสมาคมลำดับที่ 10 (ออสเตรีย) และ 11 (สกอตแลนด์) ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบสามแทนที่รอบคัดเลือกรอบสอง (ตัวแทนจากลีก)
วันแข่งขันและวันจับสลาก

ตารางการแข่งขันเป็นไปดังนี้. แมตช์ทั้งหมดจะลงเล่นทุกวันอังคารและทุกวันพุธ นอกจากรอบเบื้องต้นรอบชิงชนะเลิศ. เวลาคิกออฟการแข่งขันจะเริ่มต้นตั้งแต่รอบเพลย์ออฟคือ 18:45 และ 21:00 CEST/CET.
| การแข่งขัน | รอบ | วันจับสลาก | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รอบคัดเลือก | รอบเบื้องต้น | 7 มิถุนายน 2565 | 21 มิถุนายน 2565 (รอบรองชนะเลิศ) | 24 มิถุนายน 2565 (รอบชิงชนะเลิศ) |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบแรก | 14 มิถุนายน 2565 | 5–6 กรกฎาคม 2565 | 12–13 กรกฎาคม 2565 |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบสอง | 15 มิถุนายน 2565 | 19–20 กรกฎาคม 2565 | 26–27 กรกฎาคม 2565 |
| รอบคัดเลือก | รอบคัดเลือกรอบสาม | 18 กรกฎาคม 2565 | 2–3 สิงหาคม 2565 | 9–10 สิงหาคม 2565 |
| เพลย์ออฟ | รอบเพลย์ออฟ | 1 สิงหาคม 2565 | 16–17 สิงหาคม 2565 | 23–24 สิงหาคม 2565 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 1 | 25 สิงหาคม 2565 | 6–7 กันยายน 2565 | 6–7 กันยายน 2565 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 2 | 25 สิงหาคม 2565 | 13–14 กันยายน 2565 | 13–14 กันยายน 2565 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 3 | 25 สิงหาคม 2565 | 4–5 ตุลาคม 2565 | 4–5 ตุลาคม 2565 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 4 | 25 สิงหาคม 2565 | 11–12 ตุลาคม 2565 | 11–12 ตุลาคม 2565 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 5 | 25 สิงหาคม 2565 | 25–26 ตุลาคม 2565 | 25–26 ตุลาคม 2565 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | นัดที่ 6 | 25 สิงหาคม 2565 | 1–2 พฤศจิกายน 2565 | 1–2 พฤศจิกายน 2565 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | 7 พฤศจิกายน 2565 | 14–15 และ 21–22 กุมภาพันธ์ 2566 | 7–8 และ 14–15 มีนาคม 2566 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบ 8 ทีมสุดท้าย | 17 มีนาคม 2566 | 11–12 เมษายน 2566 | 18–19 เมษายน 2566 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบรองชนะเลิศ | 17 มีนาคม 2566 | 9–10 พฤษภาคม 2566 | 16–17 พฤษภาคม 2566 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบชิงชนะเลิศ | 17 มีนาคม 2566 | 10 มิถุนายน 2566 ที่ สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค, อิสตันบูล | 10 มิถุนายน 2566 ที่ สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค, อิสตันบูล |
รอบคัดเลือก

บทความหลัก: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบคัดเลือก
รอบคัดเลือก > รอบเบื้องต้น

ทั้งหมดสี่ทีมมีส่วนร่วมในรอบเบื้องต้น. การจัดทีมวางของแต่ละทีมขึ้นอยู่กับพวกเขาในปี ค.ศ. 2022 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า, สองทีมเป็นทีมวางและสองทีมเป็นทีมที่ไม่ได้เป็นทีมวางในรอบรองชนะเลิศ. แต่ละนัดจัดขึ้นที่ Víkingsvöllur ใน เรคยาวิก, ประเทศไอซ์แลนด์ ดังนั้นทีมแรกที่ถูกจับชื่อขึ้นมาในแต่ละคู่ในรอบรองชนะเลิศ, และรอบชิงชนะเลิศ (ระหว่างสองทีมชนะเลิศของรอบรองชนะเลิศ, ผู้ที่ไม่ทราบตัวตนในขณะการจับสลาก), จะเป็นทีม "เจ้าบ้าน" เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร. ผู้ชนะของรอบเบื้องต้น รอบชิงชนะเลิศ ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบแรก. ผู้แพ้ของรอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศจะถูกย้ายไปสู่ ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก รอบคัดเลือกรอบสอง.
| ทีมหนึ่ง |  ผล  | ทีมสอง |
| --- | --- | --- |
| เอฟซีไอ เลวาเดีย  | 1–6 |  วิคินกูร์ เรคยาวิก |
| ลา ฟิโอริตา  | 1–2 |  อินเตอร์ คลับ ดี'เอสคัลเดส |
| ทีมหนึ่ง |  ผล  | ทีมสอง |
| --- | --- | --- |
| อินเตอร์ คลับ ดี'เอสคัลเดส  | 0–1 |  วิคินกูร์ เรคยาวิก |
รอบคัดเลือก > รอบคัดเลือกรอบแรก

การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบแรกได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2565. เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 5 และ 6 กรกฎาคม และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 12 และ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2022.
ผู้ชนะของแต่ละคู่จะได้ผ่านเข้าสู่ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก รอบคัดเลือกรอบสอง. ผู้แพ้จะถูกย้ายไปสู่ ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก รอบคัดเลือกรอบสอง.
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปยูนิก  | 2–2  (ดวลลูกโทษ 4–3) |  ซีเอฟอาร์ คลูช | 0–0 | 2–2  (ต่อเวลา) |
| มารีบอร์  | 2–0 |  ชัคห์ตียอร์ ซอลีกอร์สค์ | 0–0 | 2–0 |
| ลูโดโกเรตส์รัซกราด  | 3–0 |  ซุตเยสกา นิกชิช | 2–0 | 1–0 |
| เอฟ91 ดูเดอแลงก์  | 3–1 |  ติรานา | 1–0 | 2–1 |
| ตอบอล  | 1–5 |  แฟแร็นตส์วาโรช | 0–0 | 1–5 |
| มัลเมอ เอฟเอฟ  | 6–5 |  วิคินกูร์ เรคยาวิก | 3–2 | 3–3 |
| บอลล์กานี  | 1–2 |  ชัลกิริส | 1–1 | 0–1  (ต่อเวลา) |
| เอชเจเค  | 2–2  (ดวลลูกโทษ 5–4) |  อาร์เอฟเอส | 1–0 | 1–2  (ต่อเวลา) |
| โบโด/กลิมต์  | 4–3 |  เคไอ คลาค์สวิก | 3–0 | 1–3 |
| เดอะ นิว เซนต์ส  | 1–2 |  ลินฟีลด์ | 1–0 | 0–2  (ต่อเวลา) |
| แชมร็อกโรเวอส์  | 3–0 |  ฮิเบอร์เนียนส์ | 3–0 | 0–0 |
| เลช พอซนัน  | 2–5 |  คาราบัก | 1–0 | 1–5 |
| ชคูปี  | 3–2 |  ลินคอล์น เรด อิมป์ส | 3–0 | 0–2 |
| ซรินจ์สกี  | 0–1 |  เชริฟฟ์ ตีรัสปอล | 0–0 | 0–1 |
| สโลวาน บราติสลาวา  | 2–1 |  ดินาโม บาตูมี | 0–0 | 2–1  (ต่อเวลา) |
หมายเหตุ
1 2  ผู้แพ้ถูกปรับแพ้เพื่อรับสิทธิ์บายสู่ ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก รอบคัดเลือกรอบสาม.
รอบคัดเลือก > รอบคัดเลือกรอบสอง

การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสองได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2565. 
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 19 และ 20 กรกฎาคม และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 26 และ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2022.
ผู้ชนะของแต่ละคู่จะผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบสามของเส้นทางของตนเอง. ผู้แพ้ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีกจะถูกย้ายไปสู่ ยูโรปาลีก ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก รอบคัดเลือกรอบสาม, ในขณะที่ผู้แพ้ตัวแทนจากลีกจะถูกย้ายไปสู่ ยูโรปาลีก ตัวแทนจากลีก รอบคัดเลือกรอบสาม.
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แฟแร็นตส์วาโรช  | 5–3 |  สโลวาน บราติสลาวา | 1–2 | 4–1 |
| ดินามอซาเกร็บ  | 3–2 |  ชคูปี | 2–2 | 1–0 |
| คาราบัก  | 5–4 |  ซือริช | 3–2 | 2–2  (ต่อเวลา) |
| เอชเจเค  | 1–7 |  วิกตอเรียเปิลเซน | 1–2 | 0–5 |
| ลินฟีลด์  | 1–8 |  โบโด/กลิมต์ | 1–0 | 0–8 |
| ชัลกิริส  | 3–0 |  มัลเมอ เอฟเอฟ | 1–0 | 2–0 |
| ลูโดโกเรตส์รัซกราด  | 4–2 |  แชมร็อกโรเวอส์ | 3–0 | 1–2 |
| มารีบอร์  | 0–1 |  เชริฟฟ์ ตีรัสปอล | 0–0 | 0–1 |
| มัคคาบีไฮฟา  | 5–1 |  โอลิมเบียโกส | 1–1 | 4–0 |
| ปยูนิก  | 4–2 |  เอฟ91 ดูเดอแลงก์ | 0–1 | 4–1 |
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มีจือแลน  | 2–2  (ดวลลูกโทษ 4–3) |  เออีเค ลาร์นากา | 1–1 | 1–1  (ต่อเวลา) |
| ดือนามอกือยิว  | 2–1 |  เฟแนร์บาห์แช | 0–0 | 2–1  (ต่อเวลา) |
รอบคัดเลือก > รอบคัดเลือกรอบสาม

การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสามได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2565. 
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 2 และ 3 สิงหาคม และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2022.
ผู้ชนะของแต่ละคู่จะผ่านเข้าสู่รอบเพลย์ออฟของเส้นทางของตนเอง. ผู้แพ้ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีกจะถูกย้ายไปสู่ ยูโรปาลีก รอบเพลย์ออฟ, ในขณะที่ผู้แพ้ตัวแทนจากลีกจะถูกย้ายไปสู่ ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม.
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มัคคาบีไฮฟา  | 4–2 |  อาพอลลอน ลิมาสซอล | 4–0 | 0–2 |
| คาราบัก  | 4–2 |  แฟแร็นตส์วาโรช | 1–1 | 3–1 |
| ลูโดโกเรตส์รัซกราด  | 3–6 |  ดินามอซาเกร็บ | 1–2 | 2–4 |
| เชริฟฟ์ ตีรัสปอล  | 2–4 |  วิกตอเรียเปิลเซน | 1–2 | 1–2 |
| โบโด/กลิมต์  | 6–1 |  ชัลกิริส | 5–0 | 1–1 |
| เรดสตาร์ เบลเกรด  | 7–0 |  ปยูนิก | 5–0 | 2–0 |
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| มอนาโก  | 3–4 |  เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | 1–1 | 2–3  (ต่อเวลา) |
| ดือนามอกือยิว  | 3–1 |  สตวร์ม กราทซ์ | 1–0 | 2–1  (ต่อเวลา) |
| อูนิโอน ซินต์-ฌิลโลยส์  | 2–3 |  เรนเจอส์ | 2–0 | 0–3 |
| ไบฟีกา  | 7–2 |  มีจือแลน | 4–1 | 3–1 |
รอบเพลย์ออฟ

บทความหลัก: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบเพลย์ออฟ
การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟจะจัดขึ้นในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2022. 
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 16 และ 17 สิงหาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 23 และ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2022.
ผู้ชนะของแต่ละคู่จะได้ผ่านเข้าสู่ รอบแบ่งกลุ่ม. ผู้แพ้จะถูกย้ายไป ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม.
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คาราบัก  | 1–2 |  วิกตอเรียเปิลเซน | 0–0 | 1–2 |
| โบโด/กลิมต์  | 2–4 |  ดินามอซาเกร็บ | 1–0 | 1–4  (ต่อเวลา) |
| มัคคาบีไฮฟา  | 5–4 |  เรดสตาร์ เบลเกรด | 3–2 | 2–2 |
| โคเปนเฮเกน  | 2–1 |  ทรับซอนสปอร์ | 2–1 | 0–0 |
| ทีมแรก |   ผล   | ทีมที่สอง | นัดแรก | นัดที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ดือนามอกือยิว  | 0–5 |  ไบฟีกา | 0–2 | 0–3 |
| เรนเจอส์  | 3–2 |  เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน | 2–2 | 1–0 |