stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าหญิงรามาซินดราซานา
พระประวัติ

ซ้าย: สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พร้อมด้วยเจ้าหญิงรามาซินดราซานา และเจ้าหญิงมารี-หลุยส์ ขณะเสด็จเยือนฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการครั้งแรกใน ค.ศ. 1901 
ขวา: เจ้านายทั้งสามพระองค์ขณะประทับในแอลเจียร์ ค.ศ. 1899
เจ้าหญิงรามาซินดราซานา เป็นพระธิดาของเจ้านายพระองค์ใดไม่มีข้อมูลปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าพระองค์มีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉาของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 และเจ้าหญิงราเซนดรานูรู
28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 หลังระบอบกษัตริย์ของมาดากัสการ์ถูกยกเลิก และแทนที่ด้วยการปกครองของเจ้าอาณานิคมประเทศฝรั่งเศส เจ้าหญิงรามาซินดราซานาทรงลี้ภัยออกจากพระราชวังไปประทับร่วมกับสมเด็จพระราชินีนาถ ณ โตมาซีนา (Toamasina)
ต่อมาเจ้านายทั้งหมดเสด็จลงเรือ "ลาปีรุส" (La Peyrouse) ลี้ภัยไปเกาะเรอูว์นียง เมื่อประทับอยู่โรงแรมยุโรป (Hotel de l'Europe) ในแซ็ง-เดอนี ระหว่างนั้นพระองค์ตามเสด็จสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 ปรากฏตัวต่อสาธารณชนเพื่อทอดพระเนตรการก่อสร้างโบสถ์คริสต์หลังใหม่ และทรงมีพระปฏิสันถารกับผู้ว่าราชการเรอูว์นียงด้วย หนึ่งเดือนต่อมาสมเด็จพระราชินีนาถพร้อมด้วยพระราชวงศ์ย้ายไปประทับ ณ เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัว (Madame de Villentroy) ใกล้สถานที่ราชการ พระองค์ดำรงพระชนม์ชีพที่นั่นได้สองปี ก็ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสส่งไปประทับที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส และหลังจากนั้นไม่กี่เดือน สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าพระราชวงศ์ก็ถูกส่งไปประทับในวิลลาในเมืองแอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศส
หลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 เมื่อ ค.ศ. 1917 เจ้าหญิงรามาซินดราซานาทรงออกจากแอลเจียร์ ย้ายไปประทับในจังหวัดอาลป์-มารีตีม ประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ที่นั่น
เจนทูลินุกซ์

| --- | --- |
โลโก้ของเจนทูลินุกซ์
เจนทูลินุกซ์ ทำงานแบบ Live USB โดยใช้เคดีอีพลาสมา
ผู้พัฒนา: มูลนิธิเจนทู
ตระกูล: Linux (Unix-like)
วันที่เปิดตัว: 31 มีนาคม พ.ศ. 2545 (2002-03-31); 8200 วันก่อน 
ยูเซอร์แลนด์: GNU, With support for non-GNU userlands
ส่วนติดต่อผู้ใช้ปริยาย: CLI, with support for various window managers and desktop environments
สัญญาอนุญาต: Free software
เว็บไซต์: www.gentoo.org
เจนทูลินุกซ์ (ออกเสียง /ˈdʒɛntuː/ jen-too  ) เป็นการแจกจ่ายลินุกซ์ที่สร้างขึ้นโดยใช้ตัวจัดการแพ็กเกจ ที่ชื่อ Portage ซึ่งทำงานแตกต่างไปจา การแจกจ่ายซอฟต์แวร์แบบไบนารี กล่าวคือ รหัสต้นทางจะถูกคอมไพล์ในเครื่องตามความต้องการของผู้ใช้ และมักจะได้รับการปรับประสิทธิภาพให้เหมาะกับคอมพิวเตอร์นั้นๆ โดยเฉพาะ ไบนารีที่คอมไพล์สำเร็จรูปแล้วมีให้สำหรับบางแพ็คเกจ
เจนทูลินุกซ์นั้นได้รับการตั้งชื่อตามเพนกวินเจนทู ซึ่งเป็นเพนกวินที่มักเข้าใจกันว่าว่ายน้ำได้เร็วที่สุด ชื่อนี้ได้รับเลือกเพื่อสะท้อนถึงการปรับปรุงความเร็วที่เป็นไปได้ของการปรับประสิทธิภาพต่อคอมพิวเตอร์แต่ละเครื่อง ซึ่งเป็นคุณสมบัติหลักของเจนทูลินุกซ์ โดยตัวจัดการแพ็คเกจของเจนทูลินุกซ์นั้นได้รับการออกแบบให้มีลักษณะ โมดูลาร์ พอร์ตได้ บำรุงรักษาง่าย และยืดหยุ่น เจนทูลินุกซ์อธิบายตัวเองว่าเป็น "การแจกจ่ายลินุกซ์แบบเมทา" เนื่องจากมีความสามารถในการปรับตัว ในความหมายที่ว่าผู้ใช้ส่วนใหญ่มีการกำหนดค่าและชุดของโปรแกรมที่ติดตั้งซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละเครื่อง และแต่ละแอปพลิเคชันที่พวกเขาใช้
อำเภอแวงใหญ่

| อำเภอแวงใหญ่ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Waeng Yai
คำขวัญ: แวงใหญ่หม่อนไหมดี สตรีสวย ร่ำรวยน้ำใจ วิสัยทัศน์กว้าง ห่างไกลยาเสพติด ธุรกิจผ้าไหม ช่วยไทยรุ่งเรือง
แผนที่จังหวัดขอนแก่น เน้นอำเภอแวงใหญ่
พิกัด: 15°57′34″N 102°32′52″E﻿ / ﻿15.95944°N 102.54778°E﻿ / 15.95944; 102.54778
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ขอนแก่น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 189.069 ตร.กม. (73.000 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 29,193 คน
 • ความหนาแน่น: 154.40 คน/ตร.กม. (399.9 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 40330
รหัสภูมิศาสตร์: 4013
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอแวงใหญ่ เลขที่ 100/1 หมู่ที่ 7 ถนนสุขาภิบาล ตำบลแวงใหญ่ อำเภอแวงใหญ่ จังหวัดขอนแก่น 40330
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แวงใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอแวงใหญ่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโคกโพธิ์ไชยและอำเภอชนบท
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพล
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแวงน้อย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอคอนสวรรค์ (จังหวัดชัยภูมิ)
ประวัติ

"แวงใหญ่" เป็นการบอกเล่าต่อกันมาว่า บริเวณที่ตั้งหมู่บ้านแวงใหญ่ในปัจจุบันมีหนองน้ำขนาดใหญ่ ชื่อหนองแวงมีประชากรกลุ่มแรกอพยพมาจากจังหวัดนครปฐม จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดชลบุรี และจังหวัดนครราชสีมา เป็นต้น ซึ่งครอบครัวไทยที่อพยพเข้ามาอยู่ในบ้านแวงใหญ่ เข้าใจว่าเป็นประชาชนที่อพยพหนีสงครามเมื่อปี พ.ศ. 2321 สมัยสงครามพระเจ้ากรุงธนบุรี ให้แม่ทัพไปตีกรุงเวียงจันทน์ ได้ยกทัพผ่านมาเห็นพื้นที่บริเวณหนองแวงเป็นทำเลที่เหมาะสม มีแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์ มีป่าไม้สัตว์ป่าชุกชุม เมื่อเสร็จศึกแล้ว บางส่วนมีความพอใจจึงตั้งเป็นที่อยู่อาศัยทำมาหากิน และเรียกชื่อว่า "บ้านแวงใหญ่" ในเขตของตำบลคอนฉิม มีผู้สันนิษฐานว่า เดิมเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชนชาวมอญ สมัยโบราณ เนื่องจากมีการขุดพบพัทธสีมาเก่าแก่มากอยู่บริเวณหนองโบสถ์ และพบโครงกระดูกมนุษย์โบราณ พบเศษอิฐ เศษกระเบื้องดินเผา สมัยโบราณเป็นจำนวนมากที่บ้านดอนบาลไทในปัจจุบัน
ตำบลคอนฉิมเป็นตำบลที่มีขนาดใหญ่ ในปี พ.ศ. 2492 จึงแยก 7 หมู่บ้านของตำบลคอนฉิมรวมกับ 4 หมู่บ้านของตำบลแวงน้อย ตั้งเป็น ตำบลโนนทอง และในปี พ.ศ. 2511 ได้แยก 8 หมู่บ้านของตำบลคอนฉิม จัดตั้งเป็นตำบลอีกครั้งโดยตั้งเป็น ตำบลใหม่นาเพียง  ในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ทางราชการเห็นว่าพื้นที่ทั้ง 3 ตำบลเป็นพื้นที่ห่างไกลจากอำเภอพล จึงได้แยกตำบลคอนฉิม ตำบลโนนทอง ตำบลใหม่นาเพียง ตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอแวงใหญ่ โดยตั้งที่ว่าการกิ่งที่ตำบลคอนฉิม และได้แยกหมู่บ้านแวงใหญ่ รวมกับอีก 4 หมู่บ้านในตำบลคอนฉิม ตั้งเป็น ตำบลแวงใหญ่ ในปี พ.ศ. 2522
กิ่งอำเภอแวงใหญ่เป็นกิ่งอำเภอมากกว่า 12 ปี ทางราชการเห็นว่าพื้นที่มีบ้านเรือนราษฎรตั้งอยู่เป็นปึกแผ่น มีการคมนาคมและการค้าขายเจริญขึ้นมาก จึงยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแวงใหญ่ ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 พร้อมทั้งจัดตั้งสุขาภิบาลแวงใหญ่เพื่อการทะนุบำรุงท้องถิ่น และในปี พ.ศ. 2534 ได้แยกหมู่ 5 บ้านโนนสะอาด และอีก 6 หมู่บ้านของตำบลโนนทอง ตั้งเป็น ตำบลโนนสะอาดเป็นตำบลลำดับที่ 5 จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอแวงใหญ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คอนฉิม |  |  |  | (Khon Chim) |  |  |  | 9 หมู่บ้าน |
| 2. | ใหม่นาเพียง |  |  |  | (Mai Na Phiang) |  |  |  | 14 หมู่บ้าน |
| 3. | โนนทอง |  |  |  | (Non Thong) |  |  |  | 11 หมู่บ้าน |
| 4. | แวงใหญ่ |  |  |  | (Waeng Yai) |  |  |  | 7 หมู่บ้าน |
| 5. | โนนสะอาด |  |  |  | (Non Sa-at) |  |  |  | 11 หมู่บ้าน |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแวงใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแวงใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแวงใหญ่ทั้งตำบล (เขตสุขาภิบาลแวงใหญ่เดิม)
องค์การบริหารส่วนตำบลคอนฉิม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอนฉิมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลใหม่นาเพียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลใหม่นาเพียงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสะอาดทั้งตำบล
อำเภอแหลมงอบ

| อำเภอแหลมงอบ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Laem Ngop
ประภาคารแหลมงอบ จุดชมวิวสุดแผ่นดินตะวันออก
คำขวัญ: แหลมงอบทะเลงาม เลื่องลือนามอ่าวตาลคู่ งอบใบจากงามสวยหรู แดนประดู่ยุทธนาวี
แผนที่จังหวัดตราด เน้นอำเภอแหลมงอบ
พิกัด: 12°10′18″N 102°23′36″E﻿ / ﻿12.17167°N 102.39333°E﻿ / 12.17167; 102.39333
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ตราด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 154.0 ตร.กม. (59.5 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 19,190 คน
 • ความหนาแน่น: 124.61 คน/ตร.กม. (322.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 23120
รหัสภูมิศาสตร์: 2305
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอแหลมงอบ หมู่ที่ 1 ถนนตราด-แหลมงอบ ตำบลแหลมงอบ อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราด 23120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แหลมงอบ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตราด
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอแหลมงอบมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอขลุง (จังหวัดจันทบุรี) อำเภอเขาสมิง และอำเภอเมืองตราด
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองตราด
ทิศใต้ ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอ่าวไทย
ประวัติ

สมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2446 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประเทศไทยได้เสียดินแดนให้แก่ประเทศฝรั่งเศส เนื่องมาจากการตกลงทำสนธิสัญญากับฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 (ร.ศ. 122) ซึ่งทำให้ไทยจำต้องยกดินแดนจังหวัดตราดและเกาะต่าง ๆ ตั้งแต่อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรีไปจนถึงเกาะกูด และจังหวัดปัจจันตคิรีเขตร หรือ เกาะกง ให้แก่ฝรั่งเศสเพื่อแลกเปลี่ยน ให้ฝรั่งเศสถอนกองทหารไปจากจันทบุรี โดยสัญญาฉบับนี้ ได้ให้สัตยาบันต่อกันและมีผลทำให้กองทหารฝรั่งเศสต้องถอนออกไปจากเมืองจันทบุรีตามสัญญา ในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2447 ต่อมาได้มีการใช้พระราชบัญญัติการปกครองท้องที่ พ.ศ. 2440 (ร.ศ. 116) คือจัดตั้งอำเภอ ตำบล กับหมู่บ้านขึ้น ที่ทำงานของรัฐบาลในอำเภอเรียกว่า "ที่ว่าการอำเภอ" ซึ่งมีผลทำให้เกาะช้าง เกาะกูด หมู่เกาะบริเวณข้างเคียง และหมู่บ้านแหลมงอบ (ฝั่งแผ่นดินใหญ่) จัดตั้งขึ้นเป็น อำเภอเกาะช้าง ในปี พ.ศ. 2447 (ร.ศ. 123) และเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอแหลมงอบ เมื่อวันที่ 17 เมษายน 2482
วันที่ 17 เมษายน 2482 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด เป็น อำเภอแหลมงอบ
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2490 โอนพื้นที่หมู่ 7 เกาะกูด เกาะไม้ซี้ (ในขณะนั้น) ของตำบลเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบ ไปตั้งเป็นหมู่ 8 ของตำบลคลองใหญ่ กิ่งอำเภอคลองใหญ่ อำเภอเมืองตราด
วันที่ 30 พฤศจิกายน 2491 โอนพื้นที่หมู่ 8 เกาะกูด (ในขณะนั้น) ของตำบลคลองใหญ่ กิ่งอำเภอคลองใหญ่ อำเภอเมืองตราด มาตั้งเป็นหมู่ 9 ของตำบลเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบ
วันที่ 8 กรกฎาคม 2495 ตั้งตำบลเกาะหมาก แยกออกจากตำบลเกาะช้าง
วันที่ 3 สิงหาคม 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลแหลมงอบ ในท้องที่บางส่วนของตำบลแหลมงอบ
วันที่ 24 ตุลาคม 2504 จัดตั้งสุขาภิบาลน้ำเชี่ยว ในท้องที่บางส่วนของตำบลน้ำเชี่ยว
วันที่ 30 กันยายน 2523 ตั้งตำบลเกาะกูด แยกออกจากตำบลเกาะหมาก
วันที่ 26 กันยายน 2529 ตั้งตำบลคลองใหญ่ แยกออกจากตำบลแหลมงอบ
วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 แยกพื้นที่ตำบลเกาะหมาก และตำบลเกาะกูด จากอำเภอแหลมงอบ ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอเกาะกูด และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอแหลมงอบ
วันที่ 12 กันยายน 2533 ตั้งตำบลเกาะช้างใต้ แยกออกจากตำบลเกาะช้าง
วันที่ 26 พฤษภาคม 2537 แยกพื้นที่ตำบลเกาะช้าง และตำบลเกาะช้างใต้ จากอำเภอแหลมงอบ ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอเกาะช้าง และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอแหลมงอบ
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลแหลมงอบ และสุขาภิบาลน้ำเชี่ยว เป็นเทศบาลตำบลแหลมงอบ และเทศบาลตำบลน้ำเชี่ยว ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 7 กันยายน 2546 ให้พื้นที่หมู่ที่ 2 บ้านหนองใหญ่ ตำบลน้ำเชี่ยว ซึ่งมีพื้นที่ทั้งในเขตและนอกเขตเทศบาลตำบลน้ำเชี่ยว โดยส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลมีสภาพไม่เข้าองค์ประกอบความเป็นหมู่บ้าน ไปรวมกับพื้นที่หมู่ที่ 4 บ้านท่าประดู่ ตำบลน้ำเชี่ยว
วันที่ 9 กรกฎาคม 2547 ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำเชี่ยว รวมกับเทศบาลตำบลน้ำเชี่ยว
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอเกาะกูด และกิ่งอำเภอเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบ เป็น อำเภอเกาะกูด และ อำเภอเกาะช้าง ตามโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอแหลมงอบแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 27 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | แหลมงอบ | Laem Ngop | 7 | 5,454 |
| 2. | น้ำเชี่ยว | Nam Chiao | 4 | 3,210 |
| 3. | บางปิด | Bang Pit | 8 | 4,484 |
| 4. | คลองใหญ่ | Khlong Yai | 8 | 6,033 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอแหลมงอบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแหลมงอบ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแหลมงอบ
เทศบาลตำบลน้ำเชี่ยว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำเชี่ยวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมงอบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมงอบ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแหลมงอบ)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปิด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางปิดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองใหญ่ทั้งตำบล
หาดทรายดำ ที่หมู่บ้านกลาง ตำบลแหลมงอบ อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราด อยู่ในพื้นที่ของป่ามะขาม ที่เป็นป่าสงวนแห่งชาติ
เขตเกษตรเศรษฐกิจ

เขตเกษตรเศรษฐกิจ ความหมายตามราชกิจจานุเบกษา มีความว่า เขตการผลิตทางการเกษตร ซึ่งรวมทั้งการเลี้ยงสัตว์และการปลูกป่า ที่กำหนดขึ้นให้เหมาะสมกับภาวะตลาดและเศรษฐกิจการเกษตรของประเทศ
การกำหนดเขตเกษตรเศรษฐกิจสำหรับสินค้าเกษตร จะก่อให้เกิดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติในการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน มีการผลิตที่เหมาะสมกับศักยภาพของพื้นที่ ลดปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากรจากการใช้ที่ผิดประเภท และทำให้มีระบบการผลิตมีเสถียรภาพยิ่งขึ้น
วิธีการกำหนดเขตเกษตรเศรษฐกิจ (สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร)

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรได้กำหนดให้มีขั้นตอนในการดำเนินงาน ดังนี้
ศึกษาระบบการผลิตพืชในปัจจุบัน เช่น แหล่งผลิต ปริมาณการผลิต ปริมาณความต้องการของตลาดทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ แนวโน้มของตลาดในอนาคตข้างหน้า รวมทั้งเป้าหมายการผลิตที่เหมาะสมสำหรับสินค้าเกษตรแต่ละชนิด
วิเคราะห์ความเหมาะสมของพื้นที่ทางด้านกายภาพ โดยใช้ระบบข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์ มาวิเคราะห์ความเหมาะสมของพื้นที่ทางด้านกายภาพสำหรับการปลูกพืชแต่ละชนิด
วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยทางกายภาพและปัจจัยทางเศรษฐกิจ โดยการนำแผนที่ความเหมาะสมของพื้นที่สำหรับสินค้าเกษตรแต่ละชนิดที่ได้ มาวิเคราะห์ร่วมกับปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจที่สำคัญและมีผลต่อระบบการผลิต ได้แก่ อุปสงค์และอุปทานของสินค้า เป้าหมายการผลิต แหล่งผลิต ต้นทุนการผลิต ราคาที่เกษตรกรได้รับ กำลังการผลิต และที่ตั้งโรงงานในกรณีที่สินค้าต้องส่งโรงงานเพื่อแปรรูป ในระดับอำเภอ ซึ่งจะมีหลักเกณฑ์ การให้คะแนน การถ่วงน้ำหนัก และเงื่อนไขที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละพืช
ลักษณะของการแบ่งเขตเกษตรเศรษฐกิจ

การกำหนดเขตเกษตรเศรษฐกิจเป็นรายสินค้า (Commodities Approach) ดำเนินการกำหนดเขตเกษตรเศรษฐกิจสำหรับสินค้าแต่ละชนิด ตามเป้าหมายของการผลิต โดยพิจารณาจากพื้นที่ที่มีศักยภาพในการผลิตระดับที่ 1 (พื้นที่เหมาะสมที่สุด) เป็นรายอำเภอเป็นอันดับแรก ถ้ามีพื้นที่เพียงพอที่จะทำการผลิตให้ได้ตามเป้าหมายแล้วก็จะพิจารณากำหนดเขตเฉพาะในพื้นที่ระดับที่ 1 เท่านั้น แต่ถ้าไม่เพียงพอก็จะพิจารณาในศักยภาพระดับที่ 2 (พื้นที่ที่เหมาะสมปานกลาง) เพิ่มเติมตามลำดับของคะแนนที่ได้จากการวิเคราะห์ หลังจากนั้นจึงพิจารณากำหนดเขตเป็นรายตำบลต่อไป ตามพื้นที่ปลูกจริง จากข้อมูลดาวเทียม และการสำรวจภาคสนาม
การกำหนดเขตเกษตรเศรษฐกิจตามศักยภาพการผลิตของพื้นที่ (Area Approach) ในขั้นตอนนี้เป็นการนำเขตเกษตรเศรษฐกิจเป็นรายสินค้ามาซ้อนทับกัน จะทำให้ทราบถึงศักยภาพของพื้นที่ว่ามีความเหมาะสมในการผลิตสินค้าชนิดใดได้บ้าง ในลักษณะเชิงพื้นที่ เพื่อเป็นข้อมูลให้กับเกษตรกรเลือกว่าควรจะผลิตพืชชนิดใด ที่มีความเหมาะสมกับศักยภาพพื้นที่ตัวเอง
เจ้าจอมมารดาโหมด

เจ้าจอมมารดาโหมด อาจหมายถึง
เจ้าจอมมารดาโหมด อินทรวิมล ในรัชกาลที่ 4 พระมารดาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิวิธวรรณปรีชา
เจ้าจอมมารดาโหมด บุนนาค ในรัชกาลที่ 5 พระมารดาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส
เจ้าจอมโหมด บุนนาค ในรัชกาลที่ 5
เขตเจียงฮั่น

| เขตเจียงฮั่น 江汉区 |
| --- | --- |
เขต
สวนจงชาน

เขตเจียงฮั่นที่ตั้งในมณฑลหูเป่ย์
พิกัด: 30°36′10″N 114°15′51″E﻿ / ﻿30.6029°N 114.2642°E﻿ / 30.6029; 114.2642
ประเทศ: สาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑล: หูเป่ย์
นครระดับจังหวัด: อู่ฮั่น
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 33.43 ตร.กม. (12.91 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 683,492 คน
 • ความหนาแน่น: 20,445 คน/ตร.กม. (52,950 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
เว็บไซต์: 武汉市江汉区人民政府 (แปล: รัฐบาลประชาชนเขตเจียงฮั่น นครอู่ฮั่น) (จีนตัวย่อ)
เขตเจียงฮั่น (จีนตัวย่อ: 江汉区; จีนตัวเต็ม: 江漢區; พินอิน: Jiānghàn Qū) เป็นส่วนหนึ่งของใจกลางเมือง และเป็นหนึ่งในเขตทั้ง 13 เขตของนครระดับจังหวัดอู่ฮั่น เมืองหลวงของมณฑลหูเป่ย์ สาธารณรัฐประชาชนจีน เขตนี้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองฮั่นโข่วในอดีต
ภูมิศาสตร์

เขตเจียงฮั่นตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ (ฝั่งซ้าย) ของแม่น้ำแยงซี เป็นเขตที่มีพื้นที่น้อยที่สุดและมีประชากรหนาแน่นที่สุดในบรรดาเขตของอู่ฮั่น มีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับเขตตงซีหู ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับเขตเจียงอั้น ทิศใต้ติดกับเขตฮั่นหยาง และทิศตะวันตกติดกับเขตเฉียวโข่ว ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำติดกับเขตอู่ชาง ตึกอู่ฮั่นเซนเตอร์ตั้งอยู่ในเขตเจียงฮั่น
เขตการปกครอง

เขตเจียงฮั่นแบ่งการปกครองออกเป็น
| # | ชื่อ | จีน (ตัวย่อ) | คำแปลชื่อ |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

แขวง
| 1 | แขวงหมินจู๋ | 民族街道 | ประชาชาติ |  |  |  |
| 2 | แขวงหมินเฉวียน | 民权街道 | ประชาธิปไตย |  |  |  |
| 3 | แขวงฮวาโหลว | 花楼街道 | หอคอยดอกไม้ |  |  |  |
| 4 | แขวงฉุยถ่า | 水塔街道 | เจดีย์น้ำ |  |  |  |
| 5 | แขวงหม่านชุน | 满春街道 |  |  |  |  |
| 6 | แขวงเฉียนจิ้น | 前进街道 | ก้าวหน้า |  |  |  |
| 7 | แขวงหมินอี้ | 民意街道 |  |  |  |  |
| 8 | แขวงซินหฺวา | 新华街道 | จีนใหม่ |  |  |  |
| 9 | แขวงว่านซง | 万松街道 | ต้นสนนับไม่ถ้วน |  |  |  |
| 10 | แขวงเป่ย์หู | 北湖街道 | ทะเลสาบเหนือ |  |  |  |
| 11 | แขวงถังเจียตุน | 唐家墩街道 | เนินดินตระกูลถัง |  |  |  |
| 12 | แขวงฉางชิง | 常青街道 |  |  |  |  |
| 13 | แขวงฮั่นซิง | 汉兴街道 |  |  |  |  |
ฮวางจินยี จอมนางหัวใจทระนง

| ฮวางจินยี จอมนางหัวใจทระนง |
| --- | --- |
ประเภท: ละครเกาหลี
เขียนโดย: Yoon Sun-joo Kim Chul-kyu
แสดงนำ: ฮา จี วอน
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาเกาหลี
ออกอากาศ
เครือข่าย: KBS
ออกอากาศ: 11 ตุลาคม ค.ศ. 2006 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 2006
ฮวางจินยี จอมนางหัวใจทระนง เป็น ซีรีส์ เกาหลี จากสถานีโทรทัศน์ KBS ที่ดัดแปลงสร้างจากชีวิตจริงของ ฮวาง จินยี นางรำผู้มีชื่อเสียงที่สุดในสมัย ราชวงศ์โชซอน นำแสดงโดยฮา จี วอน
เจ้าจอมวันทา ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท

| เจ้าจอมวันทา |
| --- | --- |
เกิด: เมืองเวียงจันทน์
เสียชีวิต: กรุงรัตนโกสินทร์ 17 มกราคม พ.ศ. 2346
มีชื่อเสียงจาก: เจ้าจอม
คู่สมรส: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
เจ้าจอมวันทา เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
ประวัติ

เจ้าจอมวันทา เป็นสาวชาวเวียงจันทน์ ติดตามสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทกลับมา ในคราวที่พระองค์ไปรบที่เมืองเวียงจันทน์กับพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เจ้าจอมวันทาได้ลักลอบเป็นชู้กับพระยากลาโหมราชเสนา (ทองอิน) เมื่อพระยากลาโหมราชเสนา (ทองอิน) ถูกจับได้ว่าคิดการกบฎกับพระองค์เจ้าลำดวนและพระองค์เจ้าอินทปัตจึงถูกนำตัวไปประหาร เจ้าจอมวันทาก็ถูกประหารพร้อมกันไปด้วย เมื่อวันอังคาร เดือน 3 ขึ้น 5 ค่ำ ตรงกับวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2346
เกตตีสเบิร์ก

| เกตตีสเบิร์ก |
| --- | --- |
บาเรา (Borough)
อาคารแบบสถาปัตยกรรมวิจิตรศิลป์ที่ถูกสร้างในปีค.ศ.1906 (ซ้าย) บนจตุรัสลินคอล์น เคยเป็นอาคารธนาคารแห่งชาติที่ใช้ในสงครามโลกครั้งที่สอง แล้วกลายเป็นธนาคารแห่งเคาน์ตีอะดัมส์ในปีค.ศ.1962
   ธง Keystone Marker
ที่ตั้งในอะดัมส์เคาน์ตี และในรัฐเพนซิลวาเนีย.
เกตตีสเบิร์กที่ตั้งในรัฐเพนซิลวาเนียและสหรัฐแสดงแผนที่รัฐเพนซิลเวเนียเกตตีสเบิร์กเกตตีสเบิร์ก (สหรัฐ)แสดงแผนที่สหรัฐ
พิกัด: 39°49′42″N 77°13′56″W﻿ / ﻿39.82833°N 77.23222°W﻿ / 39.82833; -77.23222
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: รัฐเพนซิลวาเนีย
เคาน์ตี: อะดัมส์
ก่อตั้ง: 1780
รวมตัวกัน: 1806
การปกครอง
 • ประเภท: สภาบาเรา
 • นายกรัฐมนตรี: Theodore Streeter
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.66 ตร.ไมล์ (4.31 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 1.66 ตร.ไมล์ (4.30 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 0.01 ตร.ไมล์ (0.01 ตร.กม.)
ความสูง: 558 ฟุต (170 เมตร)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 7,620 คน
 • ประมาณ (2018): 7,717 คน
 • ความหนาแน่น: 4,598.19 คน/ตร.ไมล์ (1,775.72 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC-5 (Eastern (EST))
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-4 (EDT)
ZIP code: 17325
รหัสพื้นที่: 717 Exchanges: 334,337,338,339.
FIPS code: 42-28960
เว็บไซต์: www.gettysburg-pa.gov
เกตตีสเบิร์ก (Gettysburg) เป็นบุรี (borough) ในเคาน์ตีอะแดม รัฐเพนซิลเวเนีย อยู่ห่างไป 68 กิโลเมตรทางตอนใต้ของเมืองแฮริสเบิร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นที่ตั้งของสภาเทศมลฑล จำนวนประชากรเมื่อ พ.ศ. 2543 มีจำนวน 7,490 คน
ถึงแม้ว่าเกตตีสเบิร์ก เป็นที่รู้จักในแง่ของแหล่งท่องเที่ยวเนื่องจากอยู่ใกล้สมรภูมิเกตตีสเบิร์ก แต่เกตตีสเบิร์กยังเป็นที่ตั้งของสถาบันการเรียนรู้ชั้นสูงทางศาสนาคือ "สถาบันเทววิทยาลูเธอแรน" ซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2369 และวิทยาลัยเกตตีสเบิร์กซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2375
ประวัติ > ยุคแรกๆ

ที่ดินซึ่งเป็นบริเวณใจกลางของเทศมลฑลอะแดมปัจจุบันเป็นของ สมาพันธ์ อีโรควอยส์ (Iroquois) (การรวมกันของชนชาติพื้นเมืองอเมริกัน 5 ชาติ หรือ) และถูกซื้อมาโดยครอบครัววิลเลียม เพนน์ เมื่อ พ.ศ. 2279 ผู้คนที่มาอยู่อาศัยในพื้นที่นี้อยู่แล้วเป็นพวกเชื้อสายสก็อต-ไอริช และมีผู้หนึ่งชื่อ "ซามูเอล เกตตี"
ประวัติ > สงครามกลางเมืองอเมริกาและยุทธการเกตตีสเบิร์ก

ในระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา (พ.ศ. 2404 - พ.ศ. 2409) ที่เกตตีสเบิร์กนี้เคยเป็นสมรภูมิรบในยุทธการเกตตีสเบิร์ก โดยเป็นการรบระหว่ากองทัพแห่งเวอร์จิเนียเหนือ (ฝ่ายใต้) ใต้การนำของนายพลโรเบิร์ต อี. ลี กับกองทัพแห่งโปรโตแมค (ฝ่ายเหนือ) ใต้การนำของนายพลจอร์จ จี. มีด โดยในการรบครั้งนี้ ฝ่ายเหนือเป็นฝ่ายชนะ
บรรณานุกรม

The History and Topography of Dauphin, Cumberland, Franklin, Bedford, Adams, and Perry Counties Lancaster City, PA: Gilbert Hills, 1846.
แหล่งข้อมูลอื่น

Gettysburg.com
Gettysburg Times
Gettysburg Convention & Visitors Bureau เก็บถาวร 2014-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Gettysburg Photographs.com (NPS Auto Tour Map linked to photogalleries) " เก็บถาวร 2009-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  "Gettysburg Borough". LivingPlaces.com. สืบค้นเมื่อ 2011-05-08. the Reuning House built as the Academy Building at 66 West High Street. It was built in 1813–15 for the Gettysburg Academy, but its architecture displays characteristics of the vernacular residential style … Adams County National Bank which was constructed in 1906. The structure is an excellent example of Beaux Arts Classicism
Gettysburg Times - Google News Archive Search
↑  Gettysburg Times - Google News Archive Search
↑  "US Gazetteer files: 2010, 2000, and 1990". United States Census Bureau. 2011-02-12. สืบค้นเมื่อ 2011-04-23.
↑  http://www.eveningsun.com/story/news/2016/06/13/gettysburg-appoints-new-mayor/85840142/
↑  "2017 U.S. Gazetteer Files". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ Mar 24, 2019.
↑
เจ้าจอมสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 5

| เจ้าจอมสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 5 |
| --- | --- |

เกิด: พ.ศ. 2409
เสียชีวิต: พ.ศ. 2476
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บิดามารดา: พระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล)​
เจ้าจอมสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 5 เป็นธิดาพระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) ​เกิดเมื่อปี 2409 ต่อมาได้ถวายตัวเป็นเจ้าจอมใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมสังวาลย์ ได้เรียนหนังสือที่บ้านจนอ่านออกเขียนได้ ประกอบกับที่บ้านเป็นที่อยู่ของตระกูลใหญ่ จึงมีพี่น้องชายหญิงรุ่นราวคราวเดียวกันหลายคน และมีญาติที่เชี่ยวชาญการเล่นดนตรีไทยหลายคน เช่น พระยาธรรมสารนิติพิพิธภักดี (ตาด อมาตยกุล)มีศักดิ์เป็นอา เชี่ยวชาญซอสามสาย บุตรของพระยาธรรมสารนิติพิพิธภักดี ชื่อประคอง อมาตยกุล มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้อง ก็เชี่ยวชาญซอสามสาย และบุตรสาวพระยาธรรมสารนิติ (พลับ อมาตยกุล) ชื่อเหม อมาตยกุล มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้อง ก็เชี่ยวชาญเรื่องการขับร้องและตีเครื่องประกอบจังหวะ ท่านจึงคุ้นเคยกับดนตรีไทย การขับร้อง และร่วมวงเครื่องสายมาตั้งแต่เด็ก
ได้ถวายตัวเป็นข้าราชการฝ่ายใน และได้เป็นเจ้าจอม ได้ร่วมทำงานมโหรีฝ่ายใน บรรเลงมโหรีเครื่องสี่ ถวายแด่พระเจ้าอยู่หัวในยามทรงว่างพระราชธุระ ในเวลากลางคืน  ท่านได้ถวายตัวอยู่งานพร้อมกับ เจ้าจอมประคอง และ เจ้าจอมมารดาเหม และได้เพื่อนเจ้าจอมรุ่นเดียวกันอีกคนหนึ่ง คือเจ้าจอมมารดาวาด ร่วมบรรเลงมโหรีเครื่องสี่ ประกอบด้วย
เจ้าจอมประคอง - ซอสามสาย
เจ้าจอมสังวาลย์ - กระจับปี่
เจ้าจอมมารดาเหม - ขับร้องและตีเครื่องประกอบจังหวะ
เจ้าจอมมารดาวาด - ขับร้องและตีเครื่องประกอบจังหวะ
วงมโหรีเครื่องสี่ฝ่ายในนี้ ได้ยกเลิกไปเมื่อเจ้าจอมมารดาวาดมีครรภ์ และให้ประสูติพระองค์เจ้า คือ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน และเจ้าจอมมารดาเหมมีพระองค์เจ้าหญิงเหมวดี
เจ้าจอมสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 5 ภายหลังกราบถวายบังคมลาออกจากฝ่ายในประมาณปี 2436 และได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี 2476
อำเภอหนองจิก

| อำเภอหนองจิก |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Nong Chik
คำขวัญ: เมืองเก่าวังพระยา ทหารกล้าขุนอิงคยุทธ อารามหลวงมุจลินทร์ สนามบินบ่อทอง ถิ่นของกุ้งกุลา
แผนที่จังหวัดปัตตานี เน้นอำเภอหนองจิก
พิกัด: 6°50′40″N 101°10′43″E﻿ / ﻿6.84444°N 101.17861°E﻿ / 6.84444; 101.17861
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปัตตานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 231.5 ตร.กม. (89.4 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 82,105 คน
 • ความหนาแน่น: 354.67 คน/ตร.กม. (918.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 94170
รหัสภูมิศาสตร์: 9403
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอหนองจิก หมู่ที่ 1 ตำบลตุยง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี 94170
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หนองจิก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปัตตานี เดิมเป็นหนึ่งในเจ็ดหัวเมืองประเทศราชของสยาม
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอหนองจิกตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองปัตตานีและอำเภอยะรัง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอยะรัง อำเภอแม่ลาน และอำเภอโคกโพธิ์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเทพา (จังหวัดสงขลา)
ประวัติ

อำเภอหนองจิกในอดีตคือหนึ่งใน 7 หัวเมือง ตั้งอยู่ในตำบลหนองใหม่ อำเภอยะรัง ต่อมาปี พ.ศ. 2444 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งที่หมู่ 1 ตำบลตุยง
รายนามเจ้าเมืองหนองจิก

พระยาหนองจิก (ต่วนหนิ)
พระยาหนองจิก (ต่วนกะจิ) น้องชายต่วนสุหลง เจ้าเมืองปัตตานี
นายเม่นเมืองจะนะ รักษาราชการแทน
พระยาหนองจิก (เกลียง)
พระยาเพ็ชราภิบาลนฤเบศร์ วาปีเขตมุจลินท์ นฤบดินทรสวามิภักดิ์ พระยาหนองจิก (เวียง)
พระยาเพ็ชราภิบาลนฤเบศร์ วาปีเขตมุจลินท์ นฤบดินทรสวามิภักดิ์ พระยาหนองจิก (มิ่ง)
หลวงจ่ามหาดไทย รักษาราชการแทน
พระยาเพ็ชราภิบาลนฤเบศร์ วาปีเขตมุจลินท์ นฤบดินทรสวามิภักดิ์ พระยาหนองจิก (ทัด)
พระยาเพ็ชราภิบาลนฤเบศร์ วาปีเขตมุจลินท์ นฤบดินทรสวามิภักดิ์ พระยาหนองจิก (พ่วง)