stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปีต โมนดรียาน
ความหันเหทางด้านงานศิลปะ

ในช่วงหนึ่งโมนดรียานได้เริ่มเปลี่ยนแปลงความสนใจทางงานศิลปะของเขา ด้วยการเข้าชมนิทรรศการของกลุ่มบาศกนิยม "Moderne Kunstkring Exhibition" ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม เขาได้ค้นคว้าจากการแสดงให้เห็นรูปแบบที่ธรรมดาของด้วยกัน 2 รูปแบบ จากภาพนิ่งของ Ginger Pot (Stilleven met gemberpot) รูปแบบแรกในปี ค.ศ. 1911 ซึ่งเป็นภาพที่ได้รับอิทธิพลมาจากกลุ่มบาศกนิยม และรูปแบบที่ 2 ในปี ค.ศ. 1912 ซึ่งเขาลดทอนรูปแบบจากวงกลม การมีเส้นคดโค้ง มาเป็นสามเหลี่ยมและสี่เหลี่ยมผืนผ้าแทน
อีกทั้งในปี ค.ศ. 1911 โมนดรียานได้ย้ายเข้าสู่กรุงปารีส ที่นั่นมีความเจริญ และเป็นใจกลางทางด้านงานศิลปกรรมแห่งยุคนั้น เขาได้เปลี่ยนนามสกุลของเขาในเวลาเดียวกันนี้ด้วยโดยตัดอักษรอา (a) หนึ่งตัวออกจากนามสกุลเดิม จาก "โมนดรียาน" (Mondriaan) เป็น "โมนดรียัน" (Mondrian) แต่การเปลี่ยนลายเซ็นบนผลงานของเขาได้ปรากฏให้เห็นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1907 ในระหว่างที่เขาอาศัยอยู่ในปารีส และในช่วงนั้นเองรูปแบบศิลปะแบบบาศกนิยมกำลังเป็นที่แพร่หลายอยู่ เขาจึงได้รับอิทธิพลการทำงานศิลปะจากกลุ่มบาศกนิยมของปาโบล ปีกัสโซ และฌอร์ฌ บรัก ซึ่งปรากฏให้เห็นในงานภาพชุดของโมนดรียาน ซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับเขาเป็นอย่างมาก ภาพชุดนี้ประกอบไปด้วยทิวทัศน์ หุ่นนิ่ง และต้นไม้ที่แสดงวิวัฒนาการตั้งแต่ดูเหมือนจริงเรื่อยมาจนกลายเป็นภาพแบบนามธรรม ด้วยการลดทอนรูปทรงต่าง ๆ จากการที่ปรากฏเส้นคดโค้ง กลายเป็นเพียงเส้นตรงที่เข้ามาแทนที่ ความลึกตามหลักทัศนียภาพหายไป เหลือเพียงระนาบแบบ 2 มิติ มีเพียงเส้นตรงในแนวตั้งและแนวนอนที่สร้างจังหวะจะโคน ผลลัพธ์ที่ได้จึงเป็นรูปทรงแบบเรขาคณิต ที่ปรับความแข็งกระด้างของเส้นตรงเหล่านั้นด้วยการนำเอาแม่สีซึ่งเป็นสีสันที่สดใสเข้ามาช่วยขัดกันให้ดูนุ่มนวลขึ้น
เมื่อปีเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1914 โมนดรียานได้ย้ายกลับไปที่เนเธอร์แลนด์ และเริ่มค้นหาแนวทางไปสู่คตินิยมการสร้างงานแบบนามธรรม มีการพัฒนาทฤษฎีเกี่ยวกับเส้นตรงและเส้นระดับสายตา และในปี ค.ศ. 1915 เขาได้พบกับเตโอ ฟัน ดุสบืร์ค ทั้งสองได้ร่วมกันก่อตั้งกลุ่มเดอสไตล์ขึ้นในปี ค.ศ. 1917
ความหันเหทางด้านงานศิลปะ > กำเนิดเดอสไตล์

เดอสไตล์ (De Stijl) ร่วมก่อตั้งขึ้นโดยปีต โมนดรียาน และเตโอ ฟัน ดุสบืร์ค ในปี ค.ศ. 1917 ซึ่งเป็นนิตยสารที่นำเสนอแนวทางใหม่ ๆ ที่ทั้งสองเห็นพ้องต้องกันให้กับรูปแบบทางศิลปะ ด้วยศิลปะแบบนามธรรม จนกระทั่งปี ค.ศ. 1924 แนวการทำงานของนิตยสารก็ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
เดอสไตล์เป็นภาษาดัตช์ มีความหมายเดียวกับคำว่า The Style แปลว่า "แบบอย่าง" หรือ "กระบวนแบบ" ชื่อกลุ่มมาจากนิตยสารศิลปะฉบับหนึ่ง ศิลปินในกลุ่มนี้เป็นสถาปนิกและนักออกแบบในเนเธอร์แลนด์ พวกเขาเชื่อว่างานศิลปะและงานออกแบบควรทำเพื่อมุ่งไปสู่คนทั่วไปมากกว่ามุ่งเป้าหมายไปที่กลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง และพยายามหารูปแบบที่เป็นสากลนิยม ในด้านงานศิลปะพวกเขาได้อิทธิพลมาจากแนวคิดของบาศกนิยมในการใช้รูปทรง เรขาคณิต ศิลปินในกลุ่มเดอสไตล์นิยมใช้รูปทรงง่าย ๆ ได้แก่ สี่เหลี่ยมมุมฉาก สี่เหลี่ยมผืนผ้า นิยมใช้เส้นที่หนาและสีขั้นที่ 1 คือ สีน้ำเงิน เหลือง แดง หรือสีขาวและสีดำ การทำงานในลักษณะนี้บางครั้งเรียกกันว่า "ลัทธิรูปทรงแนวใหม่"
ในปี ค.ศ. 1920 โมนดรียานค้นคว้าการแก้ปัญหาในผลงานเพิ่มขึ้น จนถึงขั้นสุดท้าย เขาได้พบกับความกลมกลืนที่สมดุลกันอย่างดี ด้วยการสร้างพื้นฐานรายละเอียดต่าง ๆ ของภาพ คือ เส้นตรงตั้งฉากกับแม่สีกับสิ่งตรงกันข้าม คือ เส้นนอนระดับสายตาและสีที่ไม่เป็นสี เช่น สีขาว ดำ และสีเทา เขาเริ่มต้นด้วยวิธีการลดทอนส่วนของภาพให้ต่อเนื่อง และให้มันแยกตัวออกจากกัน แต่ละส่วนจะบรรลุถึงความสมบูรณ์ด้วยตัวเอง ซึ่งแยกอยู่ส่วนพื้นที่ของตนโดยไม่ถูกรบกวน และส่วนต่าง ๆ นี้จะเกิดความขัดแย้งกัน ก่อให้เกิดการสัมพันธ์และความสมดุลด้วย จากสิ่งนี้จะก่อให้เกิดความงามที่มีอิสระจากลักษณะที่มีอยู่ตามธรรมชาติ และลักษณะที่เป็นส่วนตนของคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะ
โมนดรียานสร้างงานของ "ความว่างเปล่า" ขึ้นเพื่อค้นหาคุณค่าอันสมบูรณ์ที่สุดโดยไม่ได้ให้ความสำคัญกับความหมายจากธรรมชาติหรืออารมณ์ โดยทั่วไป คำว่า "นามธรรม" ย่อมตรงข้ามกับ "รูปธรรม" แต่ในทัศนะของโมนดรียานแล้ว ศิลปะนามธรรมของเขาออกมาในรูปทรงที่บริสุทธิ์ในฐานะรูปธรรมและมีตัวตน สามารถดำรงอยู่ได้ในตัวของมันเอง ด้วยเหตุนี้จึงเรียกผลงานของเขาว่าเป็นลัทธิรูปทรงแนวใหม่
ความหันเหทางด้านงานศิลปะ > ลัทธิรูปทรงแนวใหม่

คำว่า "ลัทธิรูปทรงแนวใหม่" (neo-plasticism) เกิดขึ้นโดยโมนดรียานใช้เรียกแบบอย่างในผลงานของเขา ซึ่งเป็นแบบนามธรรมที่ใช้เส้นเรขาคณิตเป็นหลัก (geometric abstraction) หลักสุนทรียศาสตร์ของลัทธิส่วนใหญ่ตีพิมพ์ในนิตยสารเดอสไตล์มาแล้ว ซึ่งได้นำเอาจุดเด่นบางประการจากลัทธิบาศกนิยมมา แต่ได้มีการละทิ้งรูปทรงที่ดูรู้เรื่องของกลุ่มบาศกนิยมไป นอกจากนี้พวกนิยมรูปทรงแนวใหม่ไม่นิยมเอาจุดเริ่มต้นมาจากรูปร่างแล้วค่อยลดทอนออกจนเหลือเพียงนามธรรมดังเช่นศิลปินบางกลุ่มทำ ส่วนใหญ่จะสร้างงานขึ้นจากความคิดฝันของตนเอง ตัวอย่างเช่น โมนดรียานยึดถือการออกแบบองค์ประกอบอย่างเคร่งครัดในเรื่องการนำเส้นที่ตัดกันได้มุมฉากระหว่างเส้นระดับสายตากับเส้นตั้งให้มีความสัมพันธ์กันภายในกรอบสี่เหลี่ยมของภาพที่วาด โดยคำนึงถึงด้านช่องไฟให้มีความงดงาม การใช้สีจะใช้แม่สีสดใสรวมทั้งสีขาว ดำ และเทา
ลัทธิรูปทรงแนวใหม่เป็นผลสืบเนื่องจากปรัชญา "plastic mathematics" ของสคุนมาเกิร์ส (Schoenmaekers) นักปรัชญาชาวดัตช์ โมนดรียานได้เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นแบบ "Plastic constructions" และได้อธิบายความหมายของลัทธิรูปทรงแนวใหม่ว่า ความแปรเปลี่ยนของธรรมชาติสามารถลดหรือตัดทอนมาสู่การแสดงออกทางรูปทรงแห่งความสัมพันธ์อันแน่นอนได้ ศิลปะกลายเป็นสิ่งที่มีความหมายทางจิตวิญญาณภายใน มีความแน่นอนเช่นเดียวกับคณิตศาสตร์ และเป็นการแสดงให้เห็นลักษณะรากฐานของจัดวาง ผลงานของลัทธินี้ได้รับอิทธิพลมาจากบาศกนิยม เป็นการจัดองค์ประกอบนามธรรมของเส้นตรงที่ตัดกันได้มุมกันระหว่างแกนเส้นตั้งกับเส้นนอน เพื่อให้เกิดพื้นที่หรือช่องไฟอันงดงามและมีความสมดุลกันหลายด้าน พร้อมด้วยการใช้สีสดใสบริสุทธิ์ของแม่สีขั้นต้น และสอดสลับด้วยพื้นที่สีขาว สีดำ และสีเทาลงในที่บางแห่ง
โมนดรียานกล่าวว่า ศิลปะจะต้องเป็น "การทำให้ไม่เป็นธรรมชาติ" (denaturalized) ซึ่งเขาหมายถึงว่าจะต้องเป็นอิสระจากการเสนอเรื่องราวใด ๆ ทั้งหมดไม่เกี่ยวกับส่วนส่วนตัวหรือของสิ่งใด ๆ ตามธรรมชาติทั้งสิ้น ต้องสร้างขึ้นจากสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นนามธรรม ในหลักเช่นนี้เขาคิดว่า ยังมีสิ่งหนึ่งซึ่งอาจหนีลัทธิปัจเจกนิยมของพิเศษส่วนตัวลงได้ ซึ่งจะประสบความสำเร็จในการเข้าถึงการแสดงออกของวิญญาณสากลก็ด้วยการยึดหลักการดังกล่าว และการสร้างสรรค์ผลงานของกลุ่มนี้ยังได้ส่งอิทธิพลก่อให้เกิดกลุ่มศิลปินอิสระขึ้นอีกมากมาย แต่ที่เห็นได้ชัดเจนก็คือกลุ่มอัปสทรักซียง-เครอาซียง (Abstraction-Création)
จากลอนดอนสู่นิวยอร์ก

ในปี ค.ศ. 1938 สงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ปะทุขึ้น โมนดรียานจึงได้ย้ายจากปารีสไปสู่ลอนดอนเพื่อหลีกเลี่ยงการรุกรานจากเหล่าทหารนาซี ที่นั่นเขาได้พบกับเบน นิโคลสัน (Ben Nicholson), นาอุม กาโบ (Naum Gabo) และบาร์บารา เฮปเวิร์ท (Barbara Hepworth) ซึ่งได้ให้ความช่วยเหลือแก่เขาในด้านการหาที่พักอาศัย เครื่องอุปโภคบริโภค
จนเมื่อสงครามเริ่มสงบลงในอีกสองปีต่อมา (ค.ศ. 1940) โมนดรียานได้รับการเชิญชวนจากแฮร์รี โฮลซ์มัน (Harry Holtzman) เพื่อย้ายไปยังนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา โมนดรียานจึงตัดสินใจเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา ที่นั่นเขาได้เข้าร่วมกลุ่มกับศิลปินนามธรรมอเมริกัน (American Abstract) และยังคงมีการพิมพ์เรื่องราวเกี่ยวกับกลุ่มลัทธิรูปทรงแนวใหม่อย่างต่อเนื่อง
อีกทั้ง เขายังได้พบกับสภาพบรรยากาศใหม่ ๆ ในนิวยอร์ก แสงสีจากไฟนีออน ความเจริญรุ่งเรือง ความรวดเร็วของชีวิตและเครื่องจักร เสียงดนตรีแจ๊สซึ่งกำลังเป็นที่นิยมกันอย่างมากในสมัยนั้น และชีวิตอันวุ่นวายของชาวเมืองนิวยอร์ก สิ่งเหล่านั้นเองได้เข้ามาปรากฏและมีอิทธิพลในงานของโมนดรียาน
โมนดรียานยังคงดำเนินการสร้างงานในรูปแบบของตนเองเรื่อยมา หากเกิดแรงบันดาลใจใหม่จากเมืองที่เขาอาศัยอยู่นั่นก็คือนิวยอร์ก เขาจึงเริ่มสร้างผลงานชุดชื่อว่า NewYork และ NewYork City ขึ้นมา หากแต่รูปแบบที่โมนดรียานประทับใจต่อนิวยอร์กกลับเริ่มปรากฏที่ผลงาน Broadway Boogie-Woogie และผลงานที่ยังวาดไม่เสร็จ Victory Boogie-Woogie ซึ่งเป็นการแสดงถึงความประทับใจจากโมนดรียานต่อแสงสีและความรื่นเริงของนิวยอร์ก เขายังคงพื้นฐานเดิมของงานศิลปะในแบบเขาด้วยเส้นตรงแนวตั้งและแนวนอน หากแต่เขาได้เพิ่มจังหวะของผลงานเข้าไปด้วย โดยการทำเส้นสีระยะสั้น ๆ ต่อกันอย่างหลากหลาย เสมือนกับจังหวะเพลงและชีวิตอันวุ่นวายของชาวเมืองนิวยอร์ก ซึ่งโมนดรียานเองยังคงมีความเห็นว่าผลงานของเขาไม่ได้สิ้นสุดลง แต่เป็น "ขั้นสุดท้ายของการค้นหารูปทรงอันบริสุทธิ์" และในปี ค.ศ. 1942 ที่ Valentine Dudensin Gallery ในนิวยอร์ก โมนดรียานได้มีโอกาสการจัดแสดงผลงานของเขาครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกาของเขาขึ้นมา
เสียชีวิต

โมนดรียานเสียชีวิตลง เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 ขณะมีอายุได้ 71 ปี ด้วยอาการปอดบวม ร่างของเขาถูกฝังไว้ที่สุสานไซเพรสส์ ฮิลส์ (Cypress Hills Cemetery) ในนิวยอร์ก
ตัวอย่างผลงาน

Passion-flower, 1908
Grey Tree, 1912
Composition II in Red, Yellow, and Blue, 1937
เชิงอรรถ

↑  คอตติงตัน, 2554 หน้า 55
↑  Busignani 1986, 3
↑  พงศ์กรณ์ พรธนพงศ์เกษม 2551, 49
↑  พงศ์กรณ์ พรธนพงศ์เกษม 2551, 46-47
↑  Busignani 1986, 7
บรรณานุกรม

คอตติงตัน, เดวิต แปลโดย จณัญญ เตรียมอนุรักษ์. ศิลปะสมัยใหม่ : ความรู้ฉบับพกพา = Modern art : a very short introduction. กรุงเทพฯ : โอเพ่นเวิลด์ส, 2554.
จารุพรรณ ทรัพย์ปรุง. ประวัติศาสตร์ศิลป์ตะวันตก. กรุงเทพฯ : คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2548.
พงศ์กรณ์ พรธนพงศ์เกษม. ศิลปะสร้างสรรค์ : กรณีศึกษาผลงานสร้างสรรค์มองเดรียนที่มีรูปแบบเรขาคณิต. ปริญญานิพนธ์ศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาทัศนศิลป์) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2551.
Busignani, Alberto (1968). Mondrian: The Life and Work of the Artist, Illustrated by 80 Colour Plates, translated from the Italian by Caroline Beamish. A Dolphin Art Book. London : Thames and Hudson.
Deicher, Susanne. Piet Mondrian 1872-1944 : Structures in Space. Koln : Benedikt Taschen, 1995.
Milner, John. Mondrian. New York : Abbeville Press, 1992.
แหล่งข้อมูลอื่น

Mondrian Trust, the official holder of reproduction rights to Mondrian's works.
Guggenheim NY Mondrian collection เก็บถาวร 2006-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Moma The Collection
De Stijl
ยาโกบ ฟัน ตีเนิน

ยาโกบ ฟัน ตีเนิน (ดัตช์: Jacob van Thienen) เป็นสถาปนิกชาวเฟลมมิช (จากภูมิภาคฟลานเดอส์ ทางเหนือของเบลเยียม) มีชีวิตอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตามประวัติศาสตร์ของเบลเยียม เชื่อว่า ฟัน ตีเนิน คือสถาปนิกผู้ออกแบบและก่อสร้างศาลาว่าการกรุงบรัสเซลส์ (Hôtel de Ville de Bruxelles) ในปี ค.ศ. 1402 ซึ่งตั้งอยู่ในเขตของพระราชวัง เป็นงานสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยกย่องให้เป็นผลงานชั้นเอก (masterpiece) ของยุโรปยุคกลาง (Medieval European) หอแขวนระฆัง (belfry) ของอาคารหลังนี้ สร้างโดยสถาปนิกอีกคนชื่อ ยัน ฟัน เรยส์บรุก (Jan van Ruysbroeck)
มีเชล ฟอร์ม

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มีเชล อาร์มันด์ ฟอร์ม
เกิด:   (1983-10-20) 20 ตุลาคม ค.ศ. 1983 (41 ปี)
เกิดที่:  ไอส์เซิลสไตน์ เนเธอร์แลนด์
สูง:  1.88 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ทอตนัมฮอตสเปอร์
หมายเลข:  13
ชุดเยาวชน
:  JSV Nieuwegein
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 2005–2011 |  อือแตร็คต์ |  136 |  (1) |
| 2005–2006 |  →  แด็นโบส (ยืม) |  35 |  (0) |
| 2011–2014 |  สวอนซีซิตี |  89 |  (0) |
| 2014–2020 |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |  13 |  (0) |
ทีมชาติ
| 2008–2014 |  เนเธอร์แลนด์ |  15 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 6 พฤศจิกายน 2019.  † ลงเล่น (ประตู) 
มีเชล อาร์มันด์ ฟอร์ม (ดัตช์: Michel Armand Vorm) เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1983 ในเมืองไอส์เซิลสไตน์ เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ โดยเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูกับทอตนัมฮอตสเปอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Soccerway Profile
ESPN Profile เก็บถาวร 2012-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Michel Vorm at Socqer.com เก็บถาวร 2012-12-10 ที่ archive.today
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์  |
| --- | --- |
 1 โยริส  4 โรเมโร  5 ฮอยปีแยร์  7 ซน (c)  8 บิสซูมา  9 รีชาร์ลีซง  10 แมดดิสัน  11 บรายัน  12 เอเมอร์สัน  13 วิคาริโอ  14 เปริชิช  15 ไดเออร์  17 โรเมโร  18 โล เซลโซ  19 เซสเซยง  20 ฟอร์สเตอร์  21 กูลูเชฟสกี  22 จอห์นสัน  23 ปอร์โร  27 โซโลมอน  29 ซาร์  30 เบนตังกูร์  33 เดวิส  35 ฟิลลิปส์  36 เบลิซ  37 ฟัน เดอ แฟ็น  38 อูดอกี  40 ออสติน  41 ไวต์แมน  43 จอห์น  51 คาร์ก  77 แอบบอตต์   ผู้จัดการ: พอสเตคอกลู 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – รองชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2010 |
| --- | --- | --- |
|  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 ฟัน เดอร์วีล  3 ไฮติงคา  4 มาไตเซิน  5 ฟัน โบรงก์ฮอสต์ (c)  6 ฟัน โบมเมิล  7 เกอวต์  8 เดอ โยง  9 ฟัน แปร์ซี  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 Boulahrouz  13 Ooijer  14 De Zeeuw  15 Braafheid  16 ฟอร์ม  17 Elia  18 Schaars  19 บาเบิล  20 อาเฟิลไล  21 ฮึนเตอลาร์  22 Boschker  23 ฟัน เดอร์ฟาร์ต  ผู้ฝึกสอน: ฟัน มาร์ไวก์  |  1 สเตเกอเลินบืร์ค  2 ฟัน เดอร์วีล  3 ไฮติงคา  4 มาไตเซิน  5 ฟัน โบรงก์ฮอสต์ (c)  6 ฟัน โบมเมิล  7 เกอวต์  8 เดอ โยง  9 ฟัน แปร์ซี  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 Boulahrouz  13 Ooijer  14 De Zeeuw  15 Braafheid  16 ฟอร์ม  17 Elia  18 Schaars  19 บาเบิล  20 อาเฟิลไล  21 ฮึนเตอลาร์  22 Boschker  23 ฟัน เดอร์ฟาร์ต  ผู้ฝึกสอน: ฟัน มาร์ไวก์  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – อันดับที่สาม ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซิลเลิสเซิน  2 ฟลาร์  3 เดอ ไฟร  4 มาร์ตินส์ อินดี  5 บลินด์  6 เดอ โยง  7 ยันมาต  8 เดอ กึสมัน  9 ฟัน แปร์ซี (c)  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 เฟอร์ฮาค  13 แฟ็ลต์มัน  14 ก็องโกโล  15 เกอวต์  16 กลาซี  17 เลนส์  18 เฟอร์  19 ฮึนเตอลาร์  20 ไวนัลดึม  21 เดอไป  22 ฟอร์ม  23 กรึล  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  1 ซิลเลิสเซิน  2 ฟลาร์  3 เดอ ไฟร  4 มาร์ตินส์ อินดี  5 บลินด์  6 เดอ โยง  7 ยันมาต  8 เดอ กึสมัน  9 ฟัน แปร์ซี (c)  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 เฟอร์ฮาค  13 แฟ็ลต์มัน  14 ก็องโกโล  15 เกอวต์  16 กลาซี  17 เลนส์  18 เฟอร์  19 ฮึนเตอลาร์  20 ไวนัลดึม  21 เดอไป  22 ฟอร์ม  23 กรึล  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  |
ยัน เปเตอร์ บัลเกอเนนเดอ

| ยัน เปเตอร์ บัลเกอเนนเดอ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์
ดำรงตำแหน่ง 22 กรกฎาคม 2002 – 14 ตุลาคม 2010
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์
ก่อนหน้า: วิม โกก
ถัดไป: มาร์ก รึตเตอ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ยัน เปเตอร์ บัลเกอเนนเดอ ผู้ลูก  (1956-05-07) 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 (68 ปี) บีเซอลิงเงอ เนเธอร์แลนด์
พรรคการเมือง: พรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน
คู่สมรส: บียังกา โฮเคินไดก์ (สมรส 1996)
บุตร: 1
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม
ลายมือชื่อ: 

ยัน เปเตอร์ บัลเกอเนนเดอ ผู้ลูก (ดัตช์: Jan Peter Balkenende Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 เป็นนายกรัฐมนตรีของเนเธอร์แลนด์ระหว่างวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 ถึง 14 ตุลาคม ค.ศ. 2010 และเป็นหัวหน้าพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน (CDA)
| ด ค กนายกรัฐมนตรีของเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
|  Schimmelpenninck  De Kempenaer  Thorbecke  Van Hall  Van der Brugghen  Rochussen  Van Hall  Ja. Van Zuylen van Nijevelt  Van Heemstra  Thorbecke  Fransen van de Putte  Ju. Van Zuylen van Nijevelt  Van Bosse  Thorbecke  De Vries  J. Heemskerk  Kappeyne van de Coppello  Van Lynden van Sandenburg  J. Heemskerk  Mackay  Van Tienhoven  Roëll  Pierson  Kuyper  De Meester  T. Heemskerk  Cort van der Linden  Ruijs de Beerenbrouck  Colijn  De Geer  Ruijs de Beerenbrouck  Colijn  De Geer  Gerbrandy  สแคร์เมอร์ฮอร์น  เบล  เดรส  เบล  เดอ ไคว  มาไรเนิน  กัลส์  ไซล์สตรา  เดอ โยง  บีสเฮอเฟิล  เดน เอาล์  ฟัน อัคต์  ลึบเบิร์ส  โกก  บัลเกอเนนเดอ  รึตเตอ  ชูฟ  |  Schimmelpenninck  De Kempenaer  Thorbecke  Van Hall  Van der Brugghen  Rochussen  Van Hall  Ja. Van Zuylen van Nijevelt  Van Heemstra  Thorbecke  Fransen van de Putte  Ju. Van Zuylen van Nijevelt  Van Bosse  Thorbecke  De Vries  J. Heemskerk  Kappeyne van de Coppello  Van Lynden van Sandenburg  J. Heemskerk  Mackay  Van Tienhoven  Roëll  Pierson  Kuyper  De Meester  T. Heemskerk  Cort van der Linden  Ruijs de Beerenbrouck  Colijn  De Geer  Ruijs de Beerenbrouck  Colijn  De Geer  Gerbrandy  สแคร์เมอร์ฮอร์น  เบล  เดรส  เบล  เดอ ไคว  มาไรเนิน  กัลส์  ไซล์สตรา  เดอ โยง  บีสเฮอเฟิล  เดน เอาล์  ฟัน อัคต์  ลึบเบิร์ส  โกก  บัลเกอเนนเดอ  รึตเตอ  ชูฟ  |  |
มิดเดิลบืร์ค

| มิดเดิลบืร์ค |
| --- | --- |
เมือง
ศาลากลางเก่าของเมือง
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของมิดเดิลบืร์คในจังหวัดเซลันด์
พิกัด: 51°30′N 3°37′E﻿ / ﻿51.500°N 3.617°E﻿ / 51.500; 3.617
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: เซลันด์
การปกครอง
 • องค์กร: สภาเทศบาลเมือง
 • นายกเทศมนตรี: ฮารัลด์ แบร์คมันน์ (VVD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 53.04 ตร.กม. (20.48 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 48.54 ตร.กม. (18.74 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 4.50 ตร.กม. (1.74 ตร.ไมล์)
ความสูง: 3 เมตร (10 ฟุต)
ประชากร (พฤษภาคม 2014)
 • ทั้งหมด: 47,658 คน
 • ความหนาแน่น: 982 คน/ตร.กม. (2,540 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 4330–4341
รหัสพื้นที่: 0118
เว็บไซต์: www.middelburg.nl
มิดเดิลบืร์ค (ดัตช์: Middelburg) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นเมืองหลักของจังหวัดเซลันด์ มิดเดิลบืร์คตั้งอยู่ในคาบสมุทรตอนกลางของจังหวัดซึ่งมีชื่อว่า "มิดเดิน-เซลันด์" (ประกอบด้วยอดีตเกาะวัลเคอเริน, โนร์ด-เบเฟอลันด์ และเซยด์-เบเฟอลันด์) มีจำนวนประชากรประมาณ 48,000 คน
เมืองฝาแฝด

ฟิลโฟร์เดอ, เบลเยียม
นะงะซะกิ, ญี่ปุ่น
กวอกูฟ, โปแลนด์
ซีเมรีอา, โรมาเนีย
เตยุช, โรมาเนีย
โฟล์กสโตน, สหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มิดเดิลบืร์ค
Official city website (in Dutch with a limited English section)
Tourism Middelburg
มาสเมเคอเลิน

| มาสเมเคอเลิน |
| --- | --- |
เทศบาล
ศาลาว่าการประจำมาสเมเคอเลิน
   ธง ตรา
ที่ตั้งของมาสเมเคอเลินในเขตโตงเงอเริน (สีเทาเข้ม)
มาสเมเคอเลินที่ตั้งของมาสเมเคอเลินในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°59′48″N 05°42′09″E﻿ / ﻿50.99667°N 5.70250°E﻿ / 50.99667; 5.70250
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตโตงเงอเริน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Raf Terwingen
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 76.28 ตร.กม. (29.45 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 37,429 คน
 • ความหนาแน่น: 490.69 คน/ตร.กม. (1,270.9 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3620 - 3621
รหัสพื้นที่: 089
เว็บไซต์: www.maasmechelen.be
มาสเมเคอเลิน (ดัตช์: Maasmechelen) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 37,000 คน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเมิซ ในอดีต บริเวณชายขอบของมาสเมเคอเลินมีการทำเหมืองถ่านหินเป็นจำนวนมาก ซึ่งดึงดูดประชากรจากประเทศเพื่อนบ้านให้มาอยู่ที่นี่ เช่น ชาวเนเธอร์แลนด์ เยอรมนี โปแลนด์ อิตาลี และตุรกี
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

มาสเมเคอเลินเป็นเมืองคู่แฝดและเมืองพี่น้องกับอีก 6 เมือง ดังนี้
สโลวีเนีย : ชโกเฟียโลกา
เนเธอร์แลนด์ : สไตน์
อิตาลี : ออสตูนี
กรีซ : ตรีอันเดรีย
ไต้หวัน : รุ่ยฟาง
แอฟริกาใต้ : สวาเน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มาสเมเคอเลิน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมาสเมเคอเลิน (ดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
ยอร์ดี กลาซี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 กลาซีกับไฟเยอโนร์ดในปี ค.ศ. 2012
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ยอร์ดี กลาซี
วันเกิด:   (1991-06-27) 27 มิถุนายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  ฮาร์เลม, เนเธอร์แลนด์
ส่วนสูง:  1.69 m (5 ft 6 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อาเซ็ด
หมายเลข:  20
สโมสรเยาวชน
2000–2010:  ไฟเยอโนร์ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010–2015 |  ไฟเยอโนร์ด |  129 |  (8) |
| 2010–2011 |  → Excelsior (ยืม) |  34 |  (2) |
| 2015–2019 |  เซาแทมป์ตัน |  38 |  (1) |
| 2017–2018 |  → กลึบบรึคเคอ (ยืม) |  20 |  (0) |
| 2018–2019 |  → ไฟเยอโนร์ด (ยืม) |  33 |  (1) |
| 2019– |  อาเซ็ด |  18 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2008–2009 |  เนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 18 ปี |  3 |  (0) |
| 2009–2010 |  เนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 19 ปี |  12 |  (0) |
| 2010–2013 |  เนเธอร์แลนด์ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี |  12 |  (1) |
| 2012– |  เนเธอร์แลนด์ |  17 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 13 มีนาคม 2020 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23 ธันวาคม 2019
ยอร์ดี กลาซี (ดัตช์: Jordy Clasie) เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับอาเซ็ดในเอเรอดีวีซี และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

ยอร์ดี กลาซี – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
Feyenoord profile เก็บถาวร 2014-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถิติของ Jordy Clasie ที่ Soccerbase
Jordy Clasie profile ESPN Soccernet
Voetbal International profile เก็บถาวร 2016-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ดัตช์)
Wereld van oranje.nl Profile เก็บถาวร 2015-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ดัตช์)
Jordy Clasie at OnsOranje (ดัตช์)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเนเธอร์แลนด์ – อันดับที่สาม ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซิลเลิสเซิน  2 ฟลาร์  3 เดอ ไฟร  4 มาร์ตินส์ อินดี  5 บลินด์  6 เดอ โยง  7 ยันมาต  8 เดอ กึสมัน  9 ฟัน แปร์ซี (c)  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 เฟอร์ฮาค  13 แฟ็ลต์มัน  14 ก็องโกโล  15 เกอวต์  16 กลาซี  17 เลนส์  18 เฟอร์  19 ฮึนเตอลาร์  20 ไวนัลดึม  21 เดอไป  22 ฟอร์ม  23 กรึล  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  1 ซิลเลิสเซิน  2 ฟลาร์  3 เดอ ไฟร  4 มาร์ตินส์ อินดี  5 บลินด์  6 เดอ โยง  7 ยันมาต  8 เดอ กึสมัน  9 ฟัน แปร์ซี (c)  10 สไนเดอร์  11 โรบเบิน  12 เฟอร์ฮาค  13 แฟ็ลต์มัน  14 ก็องโกโล  15 เกอวต์  16 กลาซี  17 เลนส์  18 เฟอร์  19 ฮึนเตอลาร์  20 ไวนัลดึม  21 เดอไป  22 ฟอร์ม  23 กรึล  ผู้ฝึกสอน: ฟัน คาล  |  |
ยุทธการที่เกรบบีแบร์ก

ยุทธการที่เกรบบีแบร์ก (ดัตช์: Slag om de Grebbeberg) เป็นการสู้รบครั้งสำคัญในช่วงยุทธการที่เนเธอร์แลนด์,ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ สงครามโลกครั้งที่สอง ในปฏิบัติการกรณีสีเหลืองในปี ค.ศ. 1940.
ยกกางเขน (รือเบินส์)

| ยกกางเขน |
| --- | --- |

ศิลปิน: เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ 
ปี: ค.ศ. 1610 - ค.ศ. 1611
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนไม้
สถานที่: มหาวิหารแอนต์เวิร์ป, แอนต์เวิร์ป
ภาพ "ยกกางเขน" กลางบานพับภาพ
ยกกางเขน (ดัตช์: Kruisoprichting; อังกฤษ: The Elevation of the Cross) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เป็นส่วนหนึ่งของบานพับภาพที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรสมัยบาโรกชาวดัตช์ ปัจจุบันตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ป ในเมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม
รือเบินส์เขียนภาพ "ยกกางเขน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1610 ถึงปี ค.ศ. 1611 หลังจากกลับมายังฟลานเดอส์จากอิตาลี เป็นงานที่แสดงอิทธิพลของจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและบาโรกของอิตาลี เช่น การาวัจโจ, ตินโตเรตโต และมีเกลันเจโลอย่างเห็นได้ชัด แผงกลางแสดงแรงดึงระหว่างกล้ามเนื้อส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของทุกคนที่พยายามยกกางเขนที่หนักด้วยน้ำหนักของพระเยซูที่ทรงถูกตรึงอยู่บนกางเขน
อิทธิพลของลักษณะการเขียนแบบทัศนมิติของมีเกลันเจโลเห็นได้อย่างชัดเจนจากความบิดเบี้ยวของร่างแต่ละร่างที่ต่างก็ใช้ความพยายามอย่างหนักในการยกกางเขนให้ตั้งขึ้น ร่างของพระเยซูแผ่ทแยงอย่างเต็มที่อยู่กลางภาพคล้ายกับการวางภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" โดยการาวัจโจ ที่ทั้งการยกลงและยกขึ้นปรากฏในชั่วขณะเดียวกัน รือเบินส์ใช้สีที่เต็มไปด้วยพลังและค่าต่างแสงอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนที่ค่อยอ่อนลงต่อมา
ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ปในเมืองแอนต์เวิร์ปพร้อมกับงานเขียนอื่นของรือเบินส์ ระหว่างการยึดครองของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระองค์ก็ทรงนำภาพเขียนภาพนี้และภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" ของรือเบินส์ไปยังปารีส จนกระทั่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 ทางมหาวิหารจึงได้ภาพเขียนคืน
ดูเพิ่ม

เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
ศิลปะบาโรก
ชีวิตของพระเยซู
| ด ค กรายชื่อภาพเขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ |
| --- | --- |
 อินฟันตาอิซาเบล กลารา เอวเฆเนีย (ค.ศ. 1566-1633)  ชะลอร่างจากกางเขน (ค.ศ. 1602)  ดุ๊กเลร์มาทรงม้า (ค.ศ. 1603)  พระแม่มารีและพระบุตร (ราว ค.ศ. 1604) มาร์เกซา บรีจีดา สปีโนลา-โดเรีย (ค.ศ. 1606)  แซมซันและเดอไลลาห์ (ค.ศ. 1609-1610) นั่งในสวนฮันนีย์ซักเกิล (ค.ศ. 1609-1610)  ยกกางเขน (ค.ศ. 1610-1611)  การสังหารเด็กบริสุทธิ์ (ราว ค.ศ. 1611)  พันธนาการโพรมีเทียส (ค.ศ. 1611-1612) ชะลอร่างจากกางเขน (ค.ศ. 1611–1614)  นักบุญเซบาสเตียน (ราว ค.ศ. 1614)  การล่าฮิปโปโปเตมัส (ค.ศ. 1615-1616) นักบุญจอร์จและมังกร (ราว ค.ศ. 1620)  เพอร์ซิอัสปล่อยแอนดรอมิดา (ราว ค.ศ. 1620)  ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส (ค.ศ. 1621–1630)  อัสสัมชัญของพระแม่มารี (ค.ศ. 1625-1626) ขับจากสวรรค์ (ค.ศ. 1628–1629)  การฉลองของวีนัส (ราว ค.ศ. 1635)  เทพีสามองค์ (ค.ศ. 1636-1638) การตัดสินของปารีส (ราว ค.ศ. 1638-1639) 
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม