stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โชตากง

โชตากง (อักษรโรมัน: shotacon; ญี่ปุ่น: ショタコン; โรมาจิ: shotakon) หรือมักย่อว่า โชตะ (ショタ) เป็นคำตลาดในภาษาญี่ปุ่น ย่อจากคำประสมว่า "โชตาโรคอมเพลกซ์" (shōtarō complex; 正太郎コンプレックス) แปลว่า ปมโชตาโร มีที่มาจากตัวละครชื่อ โชตาโร (正太郎) ในอนิเมะเรื่อง เทตสึจิน หุ่นเหล็กหมายเลข 28 (Tetsujin 28-go)
ภาพประกอบของตัวละครหญิงที่มีอายุมากกว่าที่ดึงดูดโชตะ ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของโชะตะคอน
โชตากง หมายความว่า ความหลงใหลใน "หนุ่มน้อย" หรือบุคคลที่มีความหลงใหลเช่นนั้น ตรงกันข้ามกับโลลิคอน (lolicon) ซึ่งว่าด้วย "สาวน้อย" อนึ่ง คำโชตากงนี้ ภายนอกประเทศญี่ปุ่นยังใช้เรียกมังงะหรืออนิเมะซึ่งแสดงภาพตัวละครผู้ชายในวัยหนุ่มหรือก่อนเป็นหนุ่มไปในอิริยาบถเร้ากำหนัดหรือเชิงสังวาส ทั้งยังใช้หมายถึงตัวละครชายที่พ้นวัยหนุ่มแล้วแต่ยังมีรูปโฉมเยาว์วัยเหมือนหนุ่มอยู่ด้วย ในหมู่ผู้นิยมวัฒนธรรมญี่ปุ่น ทั้งที่เป็นชาวญี่ปุ่นเองและชาวประเทศอื่นนั้น งานประเภทโชตากงมีทั้งที่เร้ากำหนัดเพียงเล็กน้อย ที่ชวนรักใคร่ ที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับกิจกรรมทางเพศโดยสิ้นเชิง ไปจนถึงที่แสดงความลามกอนาจารอย่างแจ้งชัด
เช่นเดียวกับโลลิคอน โชตากงนั้นสัมพันธ์กับทัศนคติเรื่องคาวาอี (kawaii, ความน่ารัก) และโมเอะ (moe, บุคลิกลักษณะน่ารัก อ่อนหวาน อ่อนวัย และชวนปกป้องดูแล) องค์ประกอบโชตากง เช่น ยาโออิ (yaoi, ชายรักร่วมเพศ) นั้น ค่อนข้างดาษดื่นในมังงะประเภทโชโจะ (shōjo, มังงะที่มีกลุ่มลูกค้าเป็นหญิงสาววัยรุ่น) เช่น เรื่อง เลิฟเลส (Loveless) ที่ว่าด้วยความสัมพันธ์เชิงสังวาสระหว่างเด็กชายอายุสิบสองปีกับผู้ชายอายุยี่สิบปี ส่วนมังงะประเภทเซเน็ง (seinen, มังงะที่มีกลุ่มลูกค้าเป็นชายหนุ่ม) โดยเฉพาะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นโอตากุ (otaku, ผู้นิยมมังงะ อนิเมะ หรือวิดีโอเกมเป็นพิเศษ) นั้น บางคราวก็แสดงตัวละครชายวัยรุ่นไปในเชิงเร้ากามารมณ์แต่ไม่ลามกอนาจาร เช่น เรื่อง ยูบิซากิมิลก์ที (Yubisaki Milk Tea) ที่มีตัวเอกเป็นเด็กชายลักเพศอายุสิบหกปี
นักวิพากษ์วิจารณ์บางคนเห็นว่า งานประเภทโชตากงนั้นส่งผลให้เกิดการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็กขึ้นจริง ๆ ขณะที่นักวิจารณ์กลุ่มอื่น ๆ แย้งว่า ข้ออ้างดังกล่าวไม่มีพยานหลักฐานรองรับ และถึงมี ก็เป็นพยานหลักฐานที่บ่งชี้ไปในทางอื่นเสียมากกว่า
ไมเคิล ลูคัส

ไมเคิล ลูคัส อาจหมายถึง
ไมเคิล ลูคัส (ผู้กำกับ)
ไมเคิล ลูคัส (ศิลปิน)
แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 1

| แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 1 |
| --- | --- |
ประเภท: เรียลลิตี้
สร้างโดย: ไทรา แบงส์
ประเทศแหล่งกำเนิด: แคนาดา
จำนวนตอน: 8
การผลิต
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: Citytv/A Channel
ออกอากาศ: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 – 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2546
แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล (หรือที่รู้จักกันในชื่อ Canada's Next Top Model, Cycle 1) ออกอากาศครั้งแรกที่ประเทศแคนาดา ทางช่อง Citytv เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2546  โดยมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คน ซึ่งพวกเธอจะต้องขับเขี่ยวกัน ผ่านการทดสอบเพื่อที่จะเป็นสุดยอดนางแบบคนต่อไปของแคนาดา
และผู้ชนะคนรกของรายการก็คือ แอนเดรีย มิวเซล่าร์ สาวสวยวัย 19 ปีจาก วิทบีย์ ออนแทริโอ และรางวัลของเธอก็คือได้เข้าสังกัดบริษัท เอลเมอร์ ออลเซน โมเดลลิ่ง เอเจนซี่ เซนต์สัญญามูลค่า 100,000 ดอลล่าห์กับเครื่องสำอาง โพรเทค แอนด์ แกมเบิล และถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสารแฟชั่น แม็กกาซีน
ข้อมูลการออกอากาศ > Hit the Dance Floor Running

ออกอากาศ : 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2546
เหล่าสาวงามทั้ง 10 คนที่ผ่านการคัดเลือกได้เดินทางเข้าสู่ วิกตอเรีย บริติชโคลัมเบีย พวกเธอได้พบกับ เจย์ แมนูเอล ฝ่ายกำกับศิลป์จาก อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล จากนั้นพวกเธอจะต้องถ่ายภาพโพลารอยด์โดยปราศจากเครื่องสำอาง สาวๆ หลายคนยังไม่รู้จักวิธีวางท่าต่อหน้ากล้อง จากนั้นพวกเธอมีเวลาเพียง 5 นาทีในการแต่งตัวเพื่อมาเดินแบบบนสะพานไม้  สาวๆ หลายคนยังทำได้ไม่ดี แต่เจย์รู้สึกว่าเฮทเธอร์เดินได้เลวร้ายที่สุด หลังจากนั้นสาวๆ ก็ได้ย้ายเข้าสู่บ้านหลังใหม่ของพวกเธอ
ในการถ่ายรูปครั้งแรก สาวๆ ต้องรับบทเป็นสาวแกร่งแต่ยังคงเป็นนางแบบ ซึ่งแบรนดี้ทำออกมาได้ดีมากถึงแม้ว่าจะเป็นการถ่ายภาพครั้งแรกของเธอก็ตาม
ในการคัดออกครั้งแรก ถึงซิลเวียจะได้ภาพที่น่าตกตะลึงแต่ทัศนคติของเธอทำให้เสียคะแนนไป แบรนดี้ ซีซี เยลเนีย ต่างก็ทำออกมาได้ดี กรรรมการติเรื่องบุคลิคของเฮทเธอร์ แอนเดรีย อลานน่า และดอวน์ แต่พวกเธอก็ยังได้ผลงานที่น่าพึงพอใจ เทนิดาถูกตำหนิเรื่องการทำงาน และนาตาลีที่เป็นสาวร่างใหญ่เพียงคนเดียวต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับซิลเวีย และทัศนคติในแง่ลบของซิลเวียทำให้เธอเป็นคนแรกที่ต้องกลับบ้าน
'ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก  : แบรนดี้ อเล็กซานเดอร์
สองคนสุดท้าย : นาตาลี ทอลสัน และ ซิลเวีย เมจเชอร์
ผู้ถูกคัดออก : ซิลเวีย เมจเชอร์
ช่างถ่ายภาพ : แอนดรูว์ แม็คนอช์ทาน
แขกรับเชิญพิเศษ : เจย์ แมนูเอล, เคลลี่ สเตรท์, แบรนดอน ฮอลล์
ข้อมูลการออกอากาศ > Float Like a Butterfly, Fight Like a Babe

ออกอากาศ : 7 มิถุนายน พ.ศ. 2546
ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม สาวๆ ต่างตื่นเต้นที่จะได้เปลี่ยนลุคใหม่ แอนเดรียและเฮทเธอร์ต้องเสียน้ำตาเมื่อผมของพวกเธอโดนตัดจนสั้น ซีซีและแบรนด้าไม่ค่อยเปลี่ยนจากเดิมเท่าไหร่นัก สาวๆ ต่างมากเรื่องจนช่างตัดผมถึงกับเอ่ยปากว่าไม่เคยทำงานยากถึงขนาดนี้มาก่อน
สำหรับการถ่ายภาพครั้งนี้ สาวๆ จะต้องใส่ชุดบิกินี่ขึ้นสังเวียนมวย แอนเดรีย แบรนดี้ และซีซีทำงานได้อย่างมืออาชีพและมีความเป็นนางแบบมาก นาตาลียังคงกังวลเกี่ยวกับรูปร่างของเธอตลอดเวลา
ในห้องตัดสิน กรรมการถามสาวๆ ว่าคิดว่าผู้เข้าแข่งขันคนไหนควรจะตกรอบ พวกเธอส่วนใหญ่คิดว่าซีซีและแบรนดี้ควรกลับบ้าน และด้านภาพถ่าย ภาพของเฮทเธอร์ เทนิกา แอนเดรีย ซีซี และเยลน่าต่างได้รับคำชมจากกรรมการ อลานน่าได้รับคำชมเรื่องพัฒนาขึ้นจากครั้งก่อน ดอว์นกับแบรนดี้กลายเป็นสองคนสุดท้าย ถึงแม้ว่าดอว์นจะพัฒนาบุคลิกตัวเองให้ดีขึ้น แต่ผลงานของเธอกลับออกมาแย่ที่สุด และนั่นทำให้เธอต้องถูกคัดออก
'ผู้ที่ถูกเรียกชื่อคนแรก  : อลันน่า ชีลาสต์
สองคนสุดท้าย : ดอว์น บักกินส์ และ แบรนดี้ อเล็กซานเดอร์
ผู้ถูกคัดออก : ดอว์น บักกินส์
ช่างถ่ายภาพ : คริสโตเฟอร์ วาดส์วอลทช์
แขกรับเชิญพิเศษ : เกรก เวนเซล
ผู้เข้าแข่งขัน > (เรียงตามลำดับการคัดออก)

ซิลเวีย เมจเชอร์
ดอว์น บักกินส์
นาตาลี ทอลสัน
เฮทเธอร์ ดอร์สเซอร์
เทนิก้า เดวิส
เยลเนีย ออรุสซี่
แบรนดี้ อเล็กซานเดอร์
ซีซี่ หว่อง
อลันน่า ชีลาสต์
แอนเดรีย มิวเซล่าร์
สรุปผลการแข่งขัน

| ลำดับ | สัปดาห์ที่> 1 | สัปดาห์ที่> 2 | สัปดาห์ที่> 3 | สัปดาห์ที่> 4 | สัปดาห์ที่> 5 | สัปดาห์ที่> 6 | สัปดาห์ที่> 7 | สัปดาห์ที่> 8 | สัปดาห์ที่> 8 | สัปดาห์ที่>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Lanie | Beth A. | Aimee | Anamaria | Beth A. | Lanie | Beth A. | Anamaria | Beth A. |  |
| 2 | Aimee | Anamaria | Lanie | Lanie | Lanie | Anamaria | Anamaria | Beth A. | Anamaria |  |
| 3 | Anamaria | Lindsi | Lindsi | Aimee | Anastacia | Beth A. | Lanie | Lanie |  |  |
| 4 | Danielle | Beth G. | Sasha | Lindsi | Anamaria | Aimee | Aimee |  |  |  |
| 5 | Beth G. | Aimee | Anastacia | Anastacia | Aimee | Anastacia |  |  |  |  |
| 6 | Sasha | Georgie | Beth A. | Beth A. | Lindsi |  |  |  |  |  |
| 7 | Lindsi | Anastacia | Anamaria | Sasha |  |  |  |  |  |  |
| 8 | Beth A. | Sasha | Beth G. |  |  |  |  |  |  |  |
| 9 | Georgie | Lanie | Georgie |  |  |  |  |  |  |  |
| 10 | Violeta | Danielle |  |  |  |  |  |  |  |  |
ผู้ชนะการแข่งประจำสัปดาห์
ผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ผู้ที่ชนะเลิศการแข่งขัน
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2012

เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2012 เป็นการแข่งขันฟุตบอล เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ ครั้งที่ 90 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างทีมผู้ชนะ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011–12 เชลซี และทีมผู้ชนะ เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2011–12 แมนเชสเตอร์ซิตี ครั้งนี้ถูกจัดขึ้นที่ วิลลาพาร์ก ในเมืองเบอร์มิงแฮม ในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ในปี 2012 นี้ถูกจัดขึ้นในวิลลาพาร์ก สนามเหย้าของ แอสตันวิลลา ถือว่าเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1973 ที่ถูกจัดขึ้นนอกสนามเวมบลีย์และมิลเลนเนียม ซึ่งในปีดังกล่าวถูกจัดขึ้นที่ เมนโรด โดยการแข่งขันในปีนี้ไม่สามารถจัดขึ้นในเวมบลีย์ได้เนื่องจากในสัปดาห์หน้าจะถูกใช้เป็นสนามใน รอบชิงชนะเลิศ ของกีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิก 2012 ที่กรุงลอนดอน เป็นเจ้าภาพ โดยแมนฯ ซิตี ชนะการแข่งขันในปีนี้จากการเอาชนะ เชลซี 3–2 ทำให้คว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 4 ได้สำเร็จรวมถึงยังเป็นครั้งแรกในรอบ 39 ปี อีกด้วย
การแข่งขัน > รายละเอียด

12 สิงหาคม 2012
13:30 BST
19:30 เวลาไทย
| เชลซี | 2–3 | แมนเชสเตอร์ซิตี |
| --- | --- | --- |
| เฟร์นันโด ตอร์เรส  40' ไรอัน เบอร์ทรันด์  80' | รายงาน | ยาย่า ตูเร  53' การ์โลส เตเบซ  59' ซามีร์ นัสรี  65' |
ผู้ชม: 36,394 คน
ผู้ตัดสิน: เควิน เฟรนด์ (เลสเตอร์เชียร์)
| --- | --- |
             เชลซี :              แมนเชสเตอร์ซิตี
ไห่ฮุนโหว

หลิว เฮ่อ (จีน: 劉賀; พินอิน: Liú Hè;? - 59 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ฮั่น ของจีน กับศักราช ยฺเหวียนผิง (จีน: 元平; พินอิน: Yuánpíng) เดิมเป็น ฉางยี่อ๋อง (จีน: 昌邑王; พินอิน: chāngyì Wáng) พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดิโดย ฮั่ว กวาง อัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอำนาจเมื่อ 74 ปีก่อนคริสตกาล แต่ถูกปลดหลังจากครองราชบัลลังก์ได้เพียง 27 วันเท่านั้น และละเว้นพระนามของพระองค์ออกจากรายพระนามจักรพรรดิอย่างเป็นทางการ พระองค์สูญเสียดินแดนฉางยี่ และถูกลดระดับเป็นโหวพระองค์ได้รับศักดินาใหม่ที่ฮุ่ยหนาน ในมณฑลเจียงซีในปัจจุบันและกลายเป็นที่รู้จักในพระนาม ไห่ฮุนโหว
เมื่อนำหลิว เฮ่อ ออกจากตำแหน่งแล้ว โฮ่ว กวัง ก็ยกหลิว ปิ้งอี่ (劉病已) ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2015

การแข่งขันฟุตบอล เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2015 จัดแข่งขันมาเป็นครั้งที่ 93 ของ เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีในการต่อกรของทีมแชมป์พรีเมียร์ลีก และทีมแชมป์เอฟเอคัพ ครั้งนี้ถูกจัดขึ้นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ ในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2015  โดยเป็นการพบกันระหว่างอาร์เซนอล แชมป์เอฟเอคัพที่ได้แชมป์มาจากการเอาชนะแอสตันวิลลา ในเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2015 และเชลซี แชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2014–15
ผลการแข่งขันปรากฏว่า อาร์เซนอลสามารถเอาชนะไปได้ 1–0 ประตู จากการทำประตูของอเล็กซ์ ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน ในนาทีที่ 24 ทำให้อาร์เซนอลป้องกันแชมป์เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ได้ นับเป็นแชมป์สมัยที่ 14 อีกทั้ง อาร์แซน แวงแกร์ ยังสามารถล้างอาถรรพ์เอาชนะโชเซ มูรีนโย ได้เป็นครั้งแรกอีกด้วย หลังจากก่อนหน้านั้นมา 13 นัด ในทุกรายการ อาร์เซนอลภายใต้การคุมทีมของแวงแกร์ ไม่สามารถเอาชนะเชลซีภายใต้การคุมของมูรีนโยได้เลย
ภูมิหลัง

ดูเพิ่ม: การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี
นับเป็นการแข่งขันครั้งที่ 21 ของอาร์เซนอลในรายการคอมมิวนิตีชีลด์ โดยก่อนหน้านี้อาร์เซนอลเป็นแชมป์ไปแล้ว 13 ครั้ง รวมไปถึงการครองแชมป์ร่วมกันในปี ค.ศ. 1991 อาร์เซนอลถือเป็นแชมป์เก่าในรายการนี้ ซึ่งได้รับชัยชนะที่มีต่อแมนเชสเตอร์ซิตี 3–0 ประตู เมื่อ ฤดูกาลที่ผ่านมา อาร์เซนอลแพ้ครั้งสุดท้ายในรายการนี้ต่อเชลซี ในปี ค.ศ. 2005 โดยแพ้ไปด้วย 2–1 ประตู
ส่วนเชลซีที่ผ่านมาได้ลงเล่นคอมมิวนิตีชีลด์มาแล้วทั้งสิ้น 10 ครั้ง เป็นแชมป์ได้ถึงสี่ครั้ง และเมื่อไม่นานมานี้เป็นการพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 2009 โดยที่เชลซีได้ลงแข่งคอมมูนิตีชีลด์ครั้งล่าสุด คือ ในปี ค.ศ. 2012 โดยเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ 3–2 ประตู ต่อแมนเชสเตอร์ซิตี
การแข่งขัน > รายละเอียด

2 สิงหาคม พ.ศ. 2558
15:00 
  21:00
| อาร์เซนอล | 1–0 | เชลซี |
| --- | --- | --- |
| ออกซ์เลด-เชมเบอร์ลิน  24' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 85,437 คน
ผู้ตัดสิน: แอนโธนี เทย์เลอร์ (เชสเชียร์)
| --- | --- |
             อาร์เซนอล :              เชลซี 
| --- | --- |
 กรรมการตัดสินประจำนัด ผู้ช่วยผู้ตัดสิน: แกรี บีสวิค  จอห์น บรูคส์  ผู้ตัดสินที่สี่: โรเจอร์ อีสต์ (วิลต์เชียร์):  กติกา 90 นาที  ตัดสินด้วย การยิงลูกโทษ หากเสมอกันหลังจบ 90 นาที  มีตัวสำรอง 7 คน  เปลี่ยนตัวสำรองได้ 6 คน
การแข่งขัน > สถิติ

| สถิติ | อาร์เซนอล | เชลซี |
| --- | --- | --- |
| ประตูที่ทำได้ | 1 | 0 |
| ร้อยละการครองบอล | 43.4% | 56.6% |
| ยิงเข้ากรอบ | 5 | 2 |
| ยิงไม่เข้ากรอบ | 6 | 12 |
เตะมุม: 4
| ฟาวล์ | 12 | 11 |
| การสกัดกั้นแย่งบอล | 21 | 13 |
| ล้ำหน้า | 0 | 6 |
ใบเหลือง: 1
ใบแดง: 0
แหล่งที่มา:
ดูเพิ่ม

พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2015–16
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเอฟเอ แชริตี/คอมมิวนิตี ชีลด์ |
| --- | --- |
เอฟเอ แชริตี ชีลด์ (1908–2001):  1908  1909  1910  1911  1912  1913  1920  1921  1922  1923  1924  1925  1926  1927  1928  1929  1930  1931  1932  1933  1934  1935  1936  1937  1938  1948  1949  1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001 
เอฟเอ คอมมิวนิตี ชีลด์ (2002–):  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024 
 รายชื่อแต่ละนัด 
| ด ค กนัดการแข่งขันของสโมสรฟุตบอลเชลซี |
| --- | --- |
เอฟเอคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1915  1967  1970  1994  1997  2000  2002  2007  2009  2010  2012  2017  2018  2020  2021  2022 
ฟุตบอลลีกวอร์คัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1945 
ลีกคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1965  1972  1998  2005  2007  2008  2015  2019  2022  2024 
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์:  1955  1970  1997  2000  2005  2006  2007  2009  2010  2012  2015  2017  2018 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ:  2008  2012  2021 
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1971  1998 
ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ:  2013  2019 
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ:  1998  2012  2013  2019  2021 
ชิงแชมป์สโมสรโลก นัดชิงชนะเลิศ:  2012  2021 
ฟูลล์เมมเบอร์สคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1986  1990 
ฟุตบอลลีกอังกฤษ รอบเพลย์ออฟ นัดชิงชนะเลิศ:  ดิวิชันสอง 1988 
แมตช์อื่น ๆ:  เอ็มแอลเอส ออล-สตาร์ เกม 2006  เอ็มแอลเอส ออล-สตาร์ เกม 2012  เชลซี 2–4 แบรดฟอร์ดซิตี (2015) 
| ด ค กนัดการแข่งขันของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล |
| --- | --- |
เอฟเอคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1927  1930  1932  1936  1950  1952  1971  1972  1978  1979  1980  1993  1998  2001  2002  2003  2005  2014  2015  2017  2020 
ฟุตบอลลีกวอร์คัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1941  1943 
ลีกคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1968  1969  1987  1988  1993  2007  2011  2018 
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์:  1930  1931  1933  1934  1935  1936  1938  1948  1953  1979  1989  1991  1993  1998  1999  2002  2003  2004  2005  2014  2015  2017  2020  2023 
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ:  2006 
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1980  1994  1995 
ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ:  2000  2019 
อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ นัดชิงชนะเลิศ:  1970 
ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ:  1994 
นัดอื่นๆในลีกที่น่าจดจำ:  เลสเตอร์ซิตี 6–6 อาร์เซนอล (1930)  แอสตันวิลลา 1–7 อาร์เซนอล (1935)  ลิเวอร์พูล 0–2 อาร์เซนอล (1989)  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด–อาร์เซนอล ทะเลาะกัน (1990)  ศึกแห่งโอลด์แทรฟฟอร์ด (2003)  ศึกแห่งบุฟเฟต์ (2004)  ปัญหาในอุโมงค์ (2005) 
แมตช์อื่น ๆ:  เร็กซ์แฮม 2–1 อาร์เซนอล (1992)  เอ็มแอลเอส ออล-สตาร์ เกม  (2016)  ถ้วยรางวัลโฆอันกัมเปร์ (2019)
แคนวีโกแบ็ก

"แคนวีโกแบ็ก" (ญี่ปุ่น: キャン・ウィ・ゴー・バック; โรมาจิ: Kyan Wi Go Bakku; ทับศัพท์: Can We Go Back) เป็นผลงานซิงเกิลที่ 46 ของคุมิ โคดะ  มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2553 ในรูปแบบซีดีและซีดีคู่กับดีวีดี
เพลง "Can We Go Back" เป็นเพลงคัฟเวอร์จากอัลบัม "All I Ever Wanted" ของเคลลี คลาร์กสัน
ซิงเกิล "Can We Go Back" เป็นซิงเกิลที่วางจำหน่ายแบบจำกัดจำนวนเพียง 50,000 แผ่นเท่านั้นเหมือนกับซิงเกิล เอนีไทม์ โดยซิงเกิลนี้วางจำหน่ายก่อนการวางจำหน่ายอัลบั้ม BEST ~third universe~ & 8th AL "UNIVERSE เพียงสองสัปดาห์
เพลง "Can We Go Back" เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ music.jp ส่วนเพลง "Good day" เป็นเพลงประกอบโฆษณาห้างสรรพสินค้าโซโก้
รายชื่อเพลง > ซีดี

Can We Go Back
Good day
Can We Go Back（Instrumental）
Good day（Instrumental）
รายชื่อเพลง > ดีวีดี

Can We Go Back（Music Video）
Can We Go Back（Making Video）
การแสดงสด

16 มกราคม พ.ศ. 2553 - CDTV - "Can We Go Back"
18 มกราคม พ.ศ. 2553 - HEY! HEY! HEY! - "Can We Go Back"
19 มกราคม พ.ศ. 2553 - レコ★Hits! - "Can We Go Back"
22 มกราคม พ.ศ. 2553 - MUSIC STATION - "Can We Go Back"
22 มกราคม พ.ศ. 2553 - MUSIC FIGHTER - "Can We Go Back"
24 มกราคม พ.ศ. 2553 - MUSIC LOVERS  - "Can We Go Back"
30 มกราคม พ.ศ. 2553 - Melodix! - "Can We Go Back"
31 มกราคม พ.ศ. 2553 - MUSIC JAPAN - "Can We Go Back"
ชาร์ต

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 มกราคม พ.ศ. 2553 | Oricon Daily Charts | #2 | 17,060 |  |  |
| 20 มกราคม พ.ศ. 2553 | Oricon Weekly Charts | #2 | 31,078 | 36,144 | 2 สัปดาห์ |
| 20 มกราคม พ.ศ. 2553 | Oricon Monthly Charts |  |  |  |  |
| 20 มกราคม พ.ศ. 2553 | Oricon Yearly Charts |  |  |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลซิงเกิล Can We Go Back เก็บถาวร 2009-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผลงานโดย คุมิ โคดะ |
| --- | --- |
Affection: TAKE BACK • Trust Your Love • COLOR OF SOUL • So Into You
grow into one: Love across the ocean • M·a·z·e • Real Emotion / 1000 โนะ โคโตบะ
feel my mind: COME WITH ME    •   Gentle Words    •   Crazy 4 U
secret: LOVE & HONEY    •   Chase    •   คิเซคิ    •   Hands    •   Hot Stuff feat.KM-MARKIT
BEST ~first things~: Butterfly    •   Flower    •   Promise / Star
BEST ~second session~: You    •    Birthday Eve    •   D.D.D. feat. SOULHEAD    •   Shake It Up    •   Lies    •   Feel    •   Candy feat. Mr.Blistah    •   No Regret    •   อิมาสุกุโฮชิอิ    •   Kamen    •   WIND    •   Someday / Boys♡Girls
Black Cherry: โคอิโนะทสึโบมิ    •   4 hot wave    •   ยูเมโนะอุตะ / ฟูตาริเดะ...    •   Cherry Girl / อุนเมย์
Kingdom: BUT / ไอโช    •   FREAKY    •   ไอโนะอุตะ    •   LAST ANGEL feat. โทโฮชินกิ    •   Anytime
TRICK: MOON     •   TABOO •   stay with me
BEST ~third universe~ & 8th AL "UNIVERSE: It's All Love! •   3 SPLASH  • Alive / Physical thing • Can We Go Back
Dejavu: Gossip Candy   •   สึคิเดะ สึคิเดะ สึคิเดะ / อะนะตะดะเคะกะ   •   POP DIVA
JAPONESQUE: 4 TIMES   •   ไอโวะโทะเมะนะอิเดะ   •   Love Me Back
ซิงเกิล: Go to the top
ดิจิตอลซิงเกิล: Get It On
คอแลบอเรชันซิงเกิล: the meaning of peace   • Switch/I Only Want to Be with You    •   Won't Be Long
ดูเพิ่มเติม: ผลงานเพลงทั้งหมด
โธมัส ฮิลล์

| เดอะเรเวอร์เรนด์โธมัส ฮิลล์ |
| --- | --- |


 อธิการบดีมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด คนที่ 20
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1862 – ค.ศ. 1868
ก่อนหน้า: คอร์เนเลียส คอนเวย์ เฟลตัน
ถัดไป: ชาร์ลส์ วิลเลียม อีเลียต
 ผู้อำนวยการวิทยาลัยแอนทิออช คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1860 – ค.ศ. 1862
ก่อนหน้า: โฮเรซ มันน์
ถัดไป: ออสติน เคร็ก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มกราคม ค.ศ. 1818(1818-01-07) นิวบรันสวิก รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
เสียชีวิต: 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1891(1891-11-21) (73 ปี) วอลแทม รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ
วิชาชีพ: นักบวช และ นักการศึกษา
ลายมือชื่อ: 


โทมัส ฮิลล์ (7 มกราคม 1818 – 21 พฤศจิกายน 1891) เป็นนักบวชยูนิทาเรียน นักคณิตศาสตร์ นักวิทยาศาสตร์ นักปรัชญา และนักการศึกษาชาวอเมริกัน
ประวัติ

ฮิลล์ถูกสอนให้อ่านหนังสือตั้งแต่อายุยังน้อย เขาอ่านหนังสืออย่างตะกละตะกลามและได้รับการยกย่องอย่างดีในเรื่องความจำที่กว้างขวางและแม่นยำ พ่อของเขาสอนพฤกษศาสตร์ให้ และเขาชื่นชอบธรรมชาติและประดิษฐ์เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ขึ้น ซึ่งเป็นเครื่องมือคำนวณสุริยุปราคา และต่อมาได้รับรางวัล Scott Medal จากสถาบันแฟรงคลิน
แม้ว่าจะไม่ได้รับการศึกษาอย่างเป็นทางการตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น แต่ฮิลล์ก็เข้าเรียนที่สถาบันโลเวอร์ดับลิน ในโฮล์มส์เบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย และที่สถาบันเลสเตอร์ ในรัฐแมสซาชูเซตส์ ซึ่งปัจจุบันเป็นวิทยาเขตเลสเตอร์ ของวิทยาลัยแบเกร์ โดยออกเดินทางในปี 1837
เขาได้รับ A.B. และ D.Div จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในปี 1843 และ 1845 ตามลำดับ ต่อมาเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสมาคมการแสดงแฮสตีพุดดิง ฮิลล์เป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยแอนทิออช ตั้งแต่ปี 1860 - 1862 จนกระทั่งเกิดสงครามกลางเมือง ทำให้วิทยาลัยปิดตัวลง จากนั้นเขาก็ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตั้งแต่ปี 1862 ถึง 1868 แต่ด้วยปัญหาสุขภาพ ทำให้เขาต้องเกษียณจากมหาวิทยาลัย แต่เขาสามารถทำงานเป็นนักพฤกษศาสตร์อย่างเป็นทางการได้ในระหว่าง การเดินทางด้วย ฮัสเลอร์ ซึ่งเดินทางจากอเมริกาใต้ผ่านช่องแคบมาเจลลัน จากบอสตันในเดือนธันวาคม 1871 ถึงซานฟรานซิสโกในเดือนสิงหาคม 1872 ตั้งแต่ปี 1873 เขาเป็นหัวหน้าแพริชยูนิทาเรียนใน พอร์ตแลนด์ รัฐเมน
ในปี 1863 ขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสมาคมปรัชญาอเมริกัน ฮิลล์อ้างว่าได้รับบาดเจ็บที่ลูกอัณฑะขณะทำสวน ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เขาระมัดระวังการสอนในห้องปฏิบัติการที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเตือนนักศึกษาอย่าใช้ความพยายามมากเกินไปในการศึกษา
บ้านของฮิลล์ในเมืองวอลแทม รัฐแมสซาชูเซตส์ ซึ่งเขาเริ่มต้นอาชีพ มีชื่ออยู่ใน ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

ชีวประวัติ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุดของประธานาธิบดียูนิทาเรียนแห่งฮาร์วาร์ด
หนังสือ: ลำดับที่แท้จริงของการศึกษา
เหรียญจอห์น สก็อตต์, สถาบันแฟรงคลิน
เครื่องคิดเลขเครื่องกลแห่งศตวรรษที่ 19 เก็บถาวร 2020-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อาริทโมมิเตอร์ของฮิล
สิทธิบัตรสหรัฐ 18692 อาริทโมมิเตอร์ของที. ฮิลล์[ลิงก์เสีย]
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
วิชาการ:  zbMATH 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ไกยเกษี

พระนางไกยเกษี  เป็นพระธิดาของท้าวไกยเกษ กับพระมหาเทวีเจ้าประไภวดีหรือเกศินี เป็นพระอัครมเหสีองค์หนึ่งของท้าวทศรถ มีพระโอรสชื่อพระพรต มีพระเชษฐาคือเจ้าฟ้ายุทธชิตอุปราชย์เมืองไกยเกษ
เมื่อครั้งพระอินทร์เชิญท้าวทศรถขึ้นไปปราบอสูรปทูตทันต์ที่ขึ้นไปรุกรานสวรรค์ ปทูตทันต์แผลงศรถูกเพลารถพระที่นั่งหักลง พระนางไกยเกษีเอาแขนสอดแทนเพลาที่หัก และสังหารอสูรตนนั้น ท้าวทศรถจึงพระราชทานพร เมื่อท้าวทศรถจะมอบราชบัลลังก์ให้พระราม นางจึงใช้โอกาสขอพรนั้น ให้พระพรตครองราชย์ก่อน และขอให้พระรามออกผนวชเป็นเวลา 14 ปี นางจึงเป็นต้นเหตุให้พระรามเดินป่า และท้าวทศรถสิ้นพระชนม์ด้วยความตรอมพระทัยที่พรากจากโอรส นางถูกห้ามไม่ให้จุดไฟพระเพลิง หลังจากพิธีบรมศพ นางไปทูลขอลุแก่โทษและกราบทูลให้พระรามกลับมาครองราชย์
ลักษณะของนางไกยเกษี

กายสีนวลจันทร์ สวมมงกุฎนาง
เอบีทีวี

เอบีทีวี หรือ บริษัท เอเซีย บรอดคาสติ้ง เทเลวิชั่น จำกัด เป็นธุรกิจเคเบิลทีวี รูปแบบผู้จัดหารายการประเภทต่างๆป้อนส่งเคเบิลทีวีท้องถิ่น (MutiChannels Provider For CATV) บริษัทเป็นผู้ให้บริการ จัดหารายการ (Content Integrator) และส่งรายการโทรทัศน์ ผ่านระบบดาวเทียมในลักษณะเฉพาะกลุ่ม แบบหลายช่อง ในระบบ ซี แบนด์ ( Multi-Channel Provider and Satellite Delivery Platform) รายแรกในประเทศ
เดิมจัดตั้งและประกอบธุรกิจ รับ-ส่ง รายการโทรทัศน์เฉพาะกลุ่มภายชื่อบริษัท บรอดแบนด์ มัลติมีเดีย เทคโนโลยี จำกัด เริ่มดำเนิน ธุรกิจมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 ต่อมาได้จดทะเบียนจัดตั้งเป็นบริษัทใหม่ภายใต้ชื่อ บริษัท เอเซีย บรอดคาส ติ้ง เทเลวิชั่น จำกัด และได้ประกอบธุรกิจบริการต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
จากปี 2546  เอบีทีวี เป็นบริษัทแรกที่ริเริ่มประกอบธุรกิจให้ บริการ รับ-ส่ง รายการวีดิทัศน์ (Video Distribution or Channel provider services) ผ่านระบบ ดาวเทียมแบบเฉพาะกลุ่ม หรือเป็นบริษัทแรกที่ทำหน้าที่เป็นสื่อกลางระหว่างผู้ผลิตรายการ (Content Provider) กับผู้ประกอบการเคเบิลทีวี ( Cable Operator) ทั่วประเทศ
ปี 2546 ได้เริ่มต้นให้บริการรายการ ข่าวเพียงช่องเดียว ต่อมาในปี 2547 ได้ขยายจำนวนช่องที่ให้บริการเป็น 3 ช่องรายการ ปัจจุบันได้ขยายต่อเนื่องมาเป็น 6 ช่อง ประกอบด้วย ช่องข่าว เนชั่นฯ ช่องวาไรตี้ที่มีภาพยนตร์ไทยในอดีตและความบันเทิงหลายรูปแบบ ช่องภาพยนตร์ต่างประเทศพากย์ไทย ช่องรายการสารคดีศิลปวัฒนธรรม ช่องข่าวท้องถิ่น ช่องพระพุทธศาสนา เนื้อหารายการในแต่ละช่องจะมุ่งประเภทรายการที่มีความหลากหลาย ตรงกับความต้องการของผู้ชมส่วนใหญ่ของประเทศ มีระบบการส่งที่ใช้เทคโนโลยีที่เหมาะ ด้วยราคาที่เป็นธรรมกับผู้รับบริการ
เอบีทีวีได้ให้บริการ รับ-ส่งรายการ วีดิทัศน์ หรือรายการที่ผลิตขึ้นเผยแพร่ทางสื่อวิทยุโทรทัศน์และเคเบิลทีวี โดยเฉพาะกับผู้ผลิตรายการในประเทศและนำรายการ นั้นส่งให้กับผู้ประกอบการเคเบิลทีวีทั่วประเทศ รวมถึงผู้ประกอบการเคเบิลในต่างประเทศด้วย
ช่องสถานี

MB Channel นำเสนอข่าวเชิงสร้างสรรค์ รับชมได้ที่ช่อง 79 นำเสนอข่าวเชิงสร้างสรรค์ ไม่พาดพิงหรือเอนเอียง รวบรวมสาระความรู้ที่เป็นประโยชน์ และส่งเสริมวัฒนธรรมภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตให้กับผู้ชมรายการทั่วประเทศ
K-Station รับชมได้ที่ช่อง 80K-Station รับชมได้ที่ช่อง 80 สถานีเกษตร รู้เพื่อรวย เป็นสถานี ที่จะมาเป็นผู้ช่วยเหลือเกษตรกรไทยทางด้านถ่ายทองความรู้ ทางด้านเกษตรผ่านรายการทางสถานีซึ่งมีเป้าหมายให้กลุ่มเกษตรกรผู้มีรายได้น้อย ให้มีรายได้เพิ่มมากขึ้น ไม่น้อยกว่า ปีละ 300,000 บาท ซึ่งจะมาปฏิวัติรูปแบบการทำเกษตรแบบเก่า
Thai Visions Channel รับชมได้ที่ช่อง 81 เป็นช่องที่รวมความสำคัญของเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นในจังหวัดต่างๆ แบบนาทีต่อนาที รวมถึงรายการส่งเสริมวัฒนธรรมการท่องเที่ยวและรายการอื่นๆที่น่าสนใจ
Njoy TV สถานีบันเทิงแห่งประเทศไทย รับชมได้ที่ช่อง 82Njoy TV สถานีบันเทิงแห่งประเทศไทย รับชมได้ที่ช่อง 82
พบกับความสุขของการรับชมทีวีดาวเทียมที่สดใหม่ทุกวัน กับการ Update ข่าวบันเทิง ทุกชั่วโมงก่อนใคร พร้อมด้วยสาระและความบันเทิงครบครัน ตลอด 24 ชม. เต็ม