stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกออร์กี กูร์ยานอฟ

| เกออร์กี กูร์ยานอฟГеоргий Константинович Гурьянов |
| --- | --- |
รู้จักในชื่อ: กุสตาฟ
เกิด: 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961(1961-02-27) เลนินกราด รัสเซียโซเวียต สหภาพโซเวียต
เสียชีวิต: 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2013(2013-07-20) (52 ปี) เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก รัสเซีย
แนวเพลง:  ร็อครัสเซีย  โพสต์พังก์  นิวเวฟ 
เครื่องดนตรี:  กลองชุด  ดรัมแมชชีน  กีตาร์เบส  กีตาร์  เปียโน 
เกออร์กี (กุสตาฟ) คอนสแตนติโนวิช กูร์ยานอฟ (รัสเซีย: Георгий (Гу́став) Константи́нович Гурья́нов; 27 กุมภาพันธ์ 1961 – 20 กรกฎาคม 2013) เป็นนักดนตรีและศิลปินชาวโซเวียตและรัสเซีย
ตั้งแต่ปี 1984 ถึง 1990 กูร์ยานอฟดำรงตำแหน่งมือกลอง นักเรียบเรียง และนักร้องประสานเสียงในวงคิโนและมีส่วนร่วมใน Pop Mechanics ของเซอร์เกย์ กูร์โยฆิน หลังจากวิกเตอร์ ซอยได้เสียชีวิตไป (1990) กูร์ยานอฟก็ได้หันมาทำงานทางด้านศิลปะแทน ตั้งแต่ปี 1993 เขาได้เป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ที่ New Academy of Fine Arts (รัสเซีย: Музей Новой академии изящных искусств) ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990 และ 2000 กูร์ยานอฟถือเป็นคนดังในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและผู้ชายสำรวยชาวรัสเซียที่มีชื่อเสียงอีกด้วย
จากซ้ายไปขวา: เยฟเกนี คอซลอฟ, วลาดิสลาฟ มามีเชฟ-มอนโร และเกออร์กี กูร์ยานอฟ ในปี 1990
การเจ็บป่วยและการเสียชีวิต

ในช่วงบั้นปลายชีวิต กูร์ยานอฟเริ่มป่วยหนัก เขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคตับอักเสบซีและมีภาวะแทรกซ้อนจากมะเร็งตับและตับอ่อน เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2013 กูร์ยานอฟได้รับการปล่อยตัวจากโรงพยาบาล Botkin ในเดือนสุดท้ายของเขา เขาเข้ารับการทำเคมีบำบัดในประเทศเยอรมนี และยังคงอยู่บ้านในอาการวิกฤต จนสุดท้าย กูร์ยานอฟได้เสียชีวิตไปในวัย 52 ปีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2013 ณ กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
พิธีศพจัดขึ้นในวันที่ 25 กรกฎาคมที่อาสนวิหารทหารเรือเซนต์นิโคลัสในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กูร์ยานอฟถูกฝังอยู่ที่สุสานซโมเลนสกี
เขตปกครองใต้

| เขตปกครองใต้ Южный административный округ |
| --- | --- |
เขตการปกครองของมอสโก
อาคารสำนักงานของเขตปกครองใต้
   ธง ตราอาร์ม
thเขตปกครองใต้ในมอสโก
พิกัด:  55°38′N 37°40′E﻿ / ﻿55.633°N 37.667°E﻿ / 55.633; 37.667
ประเทศ: รัสเซีย
นครสหพันธ์: มอสโก
เขต: 16
การปกครอง
 • นายอำเภอ[ต้องการอ้างอิง]: อเล็กซี่ เชลิเชฟ[ต้องการอ้างอิง]
พื้นที่[ต้องการอ้างอิง]
 • ทั้งหมด: 132 ตร.กม. (51 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนประชากร พ.ศ. 2553)
 • ทั้งหมด: 1,716,808 คน
เว็บไซต์: http://uao.mos.ru
เขตปกครองใต้ (อังกฤษ: Southern Administrative Okrug หรือ Yuzhny Administrative Okrug; รัสเซีย: Южный административный округ, Yuzhny administrativny okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,716,808 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,593,065 คน ที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
อะเลคซันดร์ โกโลวิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โกโลวิน ขณะเล่นให้แก่รัสเซียในฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อะเลคซันดร์ เซียร์เกเยวิช โกโลวิน
วันเกิด:   (1996-05-30) 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  Kaltan รัสเซีย
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มอนาโก
หมายเลข:  17
สโมสรเยาวชน
2001–2009:  DYuSSh Kaltan
2009–2011:  Metallurg Novokuznetsk
2012–2014:  ซีเอสเคเอ มอสโก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2014–2018 |  ซีเอสเคเอ มอสโก |  81 |  (9) |
| 2018– |  มอนาโก |  52 |  (6) |
ทีมชาติ‡
| 2013 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 17 ปี |  15 |  (1) |
| 2014 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 18 ปี |  4 |  (2) |
| 2014–2015 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 19 ปี |  11 |  (2) |
| 2015 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 21 ปี |  3 |  (0) |
| 2015– |  รัสเซีย |  33 |  (5) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 5 ธันวาคม 2019 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 19 พฤศจิกายน 2019
อะเลคซันดร์ เซียร์เกเยวิช โกโลวิน (รัสเซีย: Александр Сергеевич Головин; เกิด 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้แก่มอนาโก และทีมชาติรัสเซีย
ทีมชาติ

วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 โกโลวิน มีชื่อติดทีมชาติรัสเซียชุดเบื้องต้นในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เขายังมีชื่อในทีมชาติชุดสุดท้าย 23 คน ต่อมาในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เขาทำ 2 แอสซิสต์ และยิงฟรีคิกเป็นประตู ในนัดเปิดสนาม ซึ่งรัสเซียเอาชนะ ซาอุดีอาระเบีย 5–0
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| รัสเซีย> ปี | รัสเซีย> ลงเล่น | รัสเซีย> ประตู |
| --- | --- | --- |
2015: 1
| 2016 | 7 | 1 |
| 2017 | 7 | 0 |
| 2018 | 10 | 1 |
| 2019 | 1 | 0 |
| ทั้งหมด | 26 | 3 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 7 มิถุนายน 2015 | Arena Khimki, Khimki, Russia |  เบลารุส | 2–2 | 4–2 | เกมกระชับมิตร |
| 2. | 26 มีนาคม 2016 | Otkritie Arena, Moscow, Russia |  ลิทัวเนีย | 2–0 | 3–0 | เกมกระชับมิตร |
| 3. | 14 มิถุนายน 2018 | Luzhniki Stadium, Moscow, Russia |  ซาอุดีอาระเบีย | 5–0 | 5–0 | ฟุตบอลโลก 2018 |
เกียรติประวัติ > สโมสร

รัสเซียนพรีเมียร์ลีก: 2015-16
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี: 2013
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี รองชนะเลิศ: 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

Player profile เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at CSKA Moscow official website
Career summary by the Russian Premier League เก็บถาวร 2015-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของอาแอ็ส มอนาโก  |
| --- | --- |
 2 Ballo-Touré  4 ฟาบรากัส  5 Jemerson  7 Onyekuru  9 แบน แยแดร์  10 ยอเวทิช  11 แฌลซัน  12 Aguilar  13 Geubbels  14 Keita  15 Aït Bennasser  17 โกโลวิน  21 Traoré  23 Pellegri  25 Glik (c)  26 Boschilia  27 Naldo  30 Sy  31 ฟ็อลลันท์  32 B. Badiashile  33 Foster  34 Sylla  36 Diop  37 Panzo  39 เฮ็นริชส์  40 Lecomte  ผู้จัดการ: กอวัช 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติรัสเซีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 อะคินเฟเยฟ  2 ชิชคิน  3 สมอลนีคอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 นอยชเตดเตอร์  6 อ. เบเรซุตสกี  7 Yusupov  8 กลูชาคอฟ  9 โคโคริน  10 สโมลอฟ  11 มามาเยฟ  12 โลดืยกิน  13 โกโลวิน  14 ว. เบเรซุตสกี  15 ชีโรคอฟ (c)  16 กีเลียร์เม  17 ชาตอฟ  18 อีวานอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 ตอร์บินสกี  21 เชนนีคอฟ  22 จูย์บา  23 คอมบารอฟ  ผู้ฝึกสอน: สลุตกี  |  1 อะคินเฟเยฟ  2 ชิชคิน  3 สมอลนีคอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 นอยชเตดเตอร์  6 อ. เบเรซุตสกี  7 Yusupov  8 กลูชาคอฟ  9 โคโคริน  10 สโมลอฟ  11 มามาเยฟ  12 โลดืยกิน  13 โกโลวิน  14 ว. เบเรซุตสกี  15 ชีโรคอฟ (c)  16 กีเลียร์เม  17 ชาตอฟ  18 อีวานอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 ตอร์บินสกี  21 เชนนีคอฟ  22 จูย์บา  23 คอมบารอฟ  ผู้ฝึกสอน: สลุตกี  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติรัสเซีย – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 อะคินเฟเยฟ (c)  2 เฟียร์นันเดส  3 คูเตปอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 คูซยาเยฟ  8 กาซินสกี  9 ดซาโกเอฟ  10 สโมลอฟ  11 ซอบนิน  12 ลูนิออฟ  13 คูเดรียชอฟ  14 กรานัต  15 อล. มีรันชุค  16 อน. มีรันชุค  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 กาบูลอฟ  21 เยโรฮิน  22 ดซูย์บา  23 สมอลนีคอฟ  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  1 อะคินเฟเยฟ (c)  2 เฟียร์นันเดส  3 คูเตปอฟ  4 อิกนาเชวิช  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 คูซยาเยฟ  8 กาซินสกี  9 ดซาโกเอฟ  10 สโมลอฟ  11 ซอบนิน  12 ลูนิออฟ  13 คูเดรียชอฟ  14 กรานัต  15 อล. มีรันชุค  16 อน. มีรันชุค  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 ซาเมดอฟ  20 กาบูลอฟ  21 เยโรฮิน  22 ดซูย์บา  23 สมอลนีคอฟ  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติรัสเซีย – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 ชูนิน  2 เฟียร์นันเดส  3 ดีเวเยฟ  4 คาราวาเยฟ  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 ออซโดเยฟ  8 บารีนอฟ  9 โซโบเลฟ  10 ซาโบลอตนืย  11 ซอบนิน  12 ดูย์ปิน  13 คูเดรียชอฟ  14 จีคียา  15 มีรันชุค  16 ซาโฟนอฟ  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 เจมาเลตดีนอฟ  20 อีโอนอฟ  21 โฟมิน  22 ดซูย์บา (c)  23 คูซยาเยฟ  24 มอสโตวอย  25 มาคารอฟ  26 มูริน  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  1 ชูนิน  2 เฟียร์นันเดส  3 ดีเวเยฟ  4 คาราวาเยฟ  5 เซมิโอนอฟ  6 เชรืยเชฟ  7 ออซโดเยฟ  8 บารีนอฟ  9 โซโบเลฟ  10 ซาโบลอตนืย  11 ซอบนิน  12 ดูย์ปิน  13 คูเดรียชอฟ  14 จีคียา  15 มีรันชุค  16 ซาโฟนอฟ  17 โกโลวิน  18 จีร์คอฟ  19 เจมาเลตดีนอฟ  20 อีโอนอฟ  21 โฟมิน  22 ดซูย์บา (c)  23 คูซยาเยฟ  24 มอสโตวอย  25 มาคารอฟ  26 มูริน  ผู้ฝึกสอน: เชียร์เชซอฟ  |  |
อีกอร์ สตราวินสกี

สตราวินสกี
อีกอร์ เฟโดโรวิช สตราวินสกี (รัสเซีย: И́горь Фёдорович Страви́нский; อังกฤษ: Igor Stravinsky; 17 มิถุนายน ค.ศ. 1882 — 6 เมษายน ค.ศ. 1971) เป็นคีตกวีดนตรีคลาสสิกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชาวรัสเซีย
สตราวินสกีเป็นบุตรชายของนักร้องชื่อดังแห่งโรงละครหลวง เขาเกิดที่เมืองออรานีนบาม (Oranienbaum) ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็นชื่อ โลโมโนซอฟ (Lomonosov) ใกล้กับนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ในประเทศรัสเซีย เขาเรียนด้านกฎหมายกับเปียโน ก่อนที่จะมาเป็นศิษย์ของนีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ บทเพลงชื่อดังชิ้นแรกของเขาได้แก่ วิหคเพลิง (ค.ศ. 1910 ด้วยการจ้างของแซร์จ เดียกิเลฟ เพื่อใช้แสดงในคณะบัลเลต์รัสเซีย ตามมาด้วยเพลง เปทรูชก้า (ค.ศ. 1911) พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ (ค.ศ. 1913) และอุปรากร เรื่อง นกไนติงเกล (ค.ศ. 1914) มีเรื่องที่วิพากษ์วิจารณ์กันมากเกี่ยวกับบัลเลต์เรื่อง พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ ทั้งจากท่าเต้น และความไม่เหมือนใครของดนตรีประกอบ ทำให้สตราวินสกีกลายเป็นคีตกวี ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สตราวินสกีเสียชีวิตที่นิวยอร์ก ศพของเขาถูกฝังไว้ที่สุสานซาน มิเชลในนครเวนิซ ประเทศอิตาลี
ลักษณะของดนตรี

สตราวินสกีเป็นคีตกวีหนึ่งในสองคนที่ปฏิวัติแนวคิดทางดนตรีของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อย่างสำคัญ อีกคนหนึ่งคือ อาร์โนลด์ เชินแบร์ก (Arnold Schoenberg) สตราวินสกีมีอิทธิพลอย่างสูงในด้านของแนวคิดเรื่องจังหวะที่ไม่ปกติที่เรียกว่า "อิเร็กกูลาร์ ริทึม" (Irregular Rhythm) แนวคิดทางด้านการใช้บันไดเสียงหลาย ๆ บันไดพร้อมกันที่เรียกว่า "โพลีโทนัลลิตี" (Polytonality) และเป็นผู้นำหนึ่งในสองคนของกระแสดนตรีที่เรียกว่า "นีโอคลาสสิค" (Neo-classicism) (อีกคนคือ พอล ฮินเดมิธ (Paul Hindemith) หลังจากที่เชินแบร์ก เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1951 แล้ว สตราวินสกีได้นำเอาเทคนิคในการประพันธ์ดนตรีที่เรียกว่า "ระบบอนุกรม" หรือ "ซีเรียลิซม์" (Serialism) มาใช้แต่ยึดตามแนวทางที่มีลักษณะเป็นคณิตศาสตร์ในแบบของ เวเบิร์น (Anton Webern) มากกว่า
ดนตรีในลักษณะนีโอคลาสสิค ที่เขาเป็นผู้ปลุกกระแสขึ้นมานั้นส่งอิทธิพลต่อคีตกวีมากมาย เช่น กลุ่มคีตกวีทั้งหก หรือ "เลส์ ซิกซ์" (Les Six) ในฝรั่งเศส  นาเดีย บูลองเช (Nadia Boulanger) ครูดนตรีและคีตกวีหญิงชาวฝรั่งเศส ได้สอนวิธีการประพันธ์และลักษณะดนตรีแบบสตราวินสกีให้แก่คีตกวีอเมริกันคนสำคัญ ๆ เช่น แอรอน คอปแลนด์, เวอร์จิล ทอมป์สัน และเอลเลียต คาร์เตอร์ เป็นต้น
รายชื่อผลงาน

บัลเล่ต์
วิหคเพลิง (Firebird) (ค.ศ. 1910)
เปทรูชก้า (Petrushka) (ค.ศ. 1911)
พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ (La Sacred du printemps) (ค.ศ. 1913)
สุนัขจิ้งจอก (Renard) (ค.ศ. 1916)
พูลชิเนลลา (Pulcinella) (ค.ศ. 1919-ค.ศ. 1920)
งานแต่งงาน (Les Noces) (ค.ศ. 1923)
อพอลโล (Apollo) (ค.ศ. 1928)
จุมพิตของนางฟ้า (The Fairy's Kiss) (ค.ศ. 1928)
ชาวเปอร์เซีย (ค.ศ. 1933)
เกมไพ่ (Jeu de cartes) (ค.ศ. 1936)
ออร์เฟอุซ (Orpheus) (ค.ศ. 1947)
เอกอน (Agon) (ค.ศ. 1957)
เชมเบอร์มิวสิค
บทเพลงสามชิ้นสำหรับคลาริเน็ท (ค.ศ. 1919)
ออคเต็ต (ค.ศ. 1923)
เซ็กซ์เต็ต (ค.ศ. 1953)
บทเพลงขับร้องประสานเสียง
คันตาต้า สำหรับวงขับร้องผสมและเปียโน (ค.ศ. 1904)
ราชาแห่งดวงดาว (Zvezdoliki, Le Roi des étoiles) สำหรับวงขับร้องชายและวงดุริยางค์ (ค.ศ. 1912)
ปาเตอร์ นอสเตอร์ (ค.ศ. 1926)
มิสซา สำหรับวงขับร้องประสานเสียงและวงดับเบิ้ลควินเต็ตเครื่องลม (ค.ศ. 1944-ค.ศ. 1948)
แคนติครัม ซากรัม (ค.ศ. 1955)
เธรนิ (Threni) (ค.ศ. 1958)
คำเทศนา คำบรรยาย และคำสวดอ้อนวอน (ค.ศ. 1961)
อับราฮิม กับ อิซาค (ค.ศ. 1963)
อินทรอยทัส (ค.ศ. 1965)
เรเควียม แคนติเคิ่ล (ค.ศ. 1966)
อุปรากรและการแสดงบนเวที
นกกางเขน (The Nightingale, Solovey, Le Rossignol) (ค.ศ. 1914)
นิทานทหาร (L'histoire du soldat) (ค.ศ. 1918)
มาวรา (Mavra) (ค.ศ. 1922)
ราชาโอดิปุส (Oedipus Rex) (ค.ศ. 1927)
บาเบล (ค.ศ. 1944)
เดอะ เรคสฺ โพรเกรส (The Rake's progress) (ค.ศ. 1951)
น้ำท่วมโลก (The Flood) (ค.ศ. 1962)
ผลงานสำหรับวงออเคสตร้า
ซิมโฟนี ในบันไดเสียง บีแฟลตเมเจอร์ (ค.ศ. 1907)
ดอกไม้ไฟ (Fireworks) (ค.ศ. 1908)
สวีท หมายเลขหนึ่ง 1 สำหรับวงดนตรีขนาดเล็ก
สวีท หมายเลขหนึ่ง 2 สำหรับวงดนตรีขนาดเล็ก
บทเพลงของนกกางเขน (Songs of Nightingale) (ค.ศ. 1917)
คอนแชร์โต้สำหรับเปียโนและเครื่องลม (ค.ศ. 1923-ค.ศ. 1924)
คาปริชิโอ้สำหรับเปียโนและวงดุริยางค์ (ค.ศ. 1929)
ซิมโฟนี ออฟ ซาล์ม (Symphony of Psalms) (ค.ศ. 1930)
คอนแชร์โต้สำหรับเปียโน ในบันไดเสียงดี (ค.ศ. 1931)
คอนแชร์โต ในบันไดเสียงบีชาร์ป (Dumbarton Oaks) สำหรับวงออเคสตร้าแชมเบอร์ (ค.ศ. 1938)
ซิมโฟนีในบันไดเสียงเอ (ค.ศ. 1938-ค.ศ. 1940)
บทเพลงแบบนอร์เวย์สี่บท (ค.ศ. 1942)
ซิมโฟนีสามท่อน (ค.ศ. 1942-ค.ศ. 1945)
วาริเอชั่น (ค.ศ. 1963-ค.ศ. 1964)
งานสำหรับเดี่ยวเปียโน
ทาแรนเทลลา (ค.ศ. 1898)
สแกร์โซ (ค.ศ. 1902)
บทเพลงในบันไดเสียง เอฟชาร์ปไมเนอร์ (ค.ศ. 1904)
เปียโนแรกไทม์ (ค.ศ. 1919)
โซนาต้า (ค.ศ. 1924)
บทเพลงขับร้อง
โรแมนซ์ สำหรับเสียงร้องและเปียโน (ค.ศ. 1902)
บทกวีสองบทของ(ปอล์ แวร์เลน) (ค.ศ. 1910)
บทเพลงสี่บท (ค.ศ. 1954)
บทกวีของ เค. บัลมอนท์ (ค.ศ. 1954)
รำลึกถึง ดีแลน ธอมัส (ค.ศ. 1954)
บทเพลงไว้อาลัย เจ.เอฟ.เค. (ค.ศ. 1964)
นกฮูกกับแมวเหมียว (ค.ศ. 1966)
บรรณานุกรม

Oliver, Michael: Igor Stravinsky, Phaidon presss limited (1995)
อิลยา วาฮานียา

นักฟุตบอลชาวรัสเซีย (เกิดปี พ.ศ. 2544)
| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  อิลยา โซโซเยวิช วาฮานียา
วันเกิด:   (2001-01-14) 14 มกราคม ค.ศ. 2001 (23 ปี)
สถานที่เกิด:  เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, รัสเซีย
ส่วนสูง:  1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย/แบ็กขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  รอสตอฟ
หมายเลข:  40
สโมสรเยาวชน
0000–2021:  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2018–2023 |  เซนิต-2 เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |  60 |  (2) |
| 2022 |  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |  0 |  (0) |
| 2023– |  รอสตอฟ |  24 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2017 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 17 ปี |  1 |  (0) |
| 2019 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 18 ปี |  12 |  (0) |
| 2019–2020 |  รัสเซีย อายุไม่เกิน 19 ปี |  8 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 11 พฤษภาคม 2024 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2020
อิลยา โซโซเยวิช วาฮานียา (รัสเซีย: Илья Сосоевич Вахания; เกิด 14 มกราคม 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซีย ซึ่งเล่นในตำแหน่งแบ็กขวา ให้กับสโมสรรอสตอฟ บางครั้งเขาลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้าย
สโมสรอาขีพ

วาฮานิยาเติบโตมาในอคาเดมีของเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เขาถูกเรียกไปติดทีมเซนิตชุดใหญ่หนึ่งครั้ง ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2022 ในเกมที่แข่งกับนิฌนีนอฟโกรอด แต่ไม่ได้โอกาสลงเล่น
ในวันที่ 17 กรกฎาคม 2023 วาฮานียาเซ็นสัญญากับรอสตอฟ
วาฮานียาลงเดบิวต์ในรัสเซียนพรีเมียร์ลีกให้รอสตอฟในวันที่ 5 สิงหาคม 2023 ในเกมที่พบกับสโมสรฟุตบอลอาชีพครึลยาโซเวตอฟซามาราครึลยาโซเวตอฟซามารา
ทีมชาติ

วาฮานียาถูกเรียกติดทีมชาติรัสเซียเป็นครั้งแรก โดยเป็นการเรียกมาเข้าแคมป์ฝึกซ้อมในเดือนกันยายน 2023
สถิติ

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชั่น | ลีก> นัด | ลีก> ประตู | ฟุตบอลถ้วย> นัด | ฟุตบอลถ้วย> ประตู | ทวีป> นัด | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> นัด | อื่น ๆ> ประตู | รวม> นัด | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เซนิต-2 เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก | 2018–19 | รัสเซียนฟุตบอลเนชันนัลลีก | 0 | 0 | – | – | – | – | – | – | 0 | 0 |
| เซนิต-2 เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก | 2020–21 | รัสเซียนฟุตบอลเนชันนัลลีก 2 | 18 | 0 | – | – | – | – | – | – | 18 | 0 |
| เซนิต-2 เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก | 2021–22 | รัสเซียนฟุตบอลเนชันนัลลีก 2 | 16 | 1 | – | – | – | – | – | – | 16 | 1 |
| เซนิต-2 เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก | 2023–24 | รัสเซียนฟุตบอลเนชันนัลลีก 2 | 26 | 1 | – | – | – | – | – | – | 26 | 1 |
| เซนิต-2 เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก | Total | Total | 60 | 2 | – | – | – | – | – | – | 60 | 2 |
| รอสตอฟ | 2023–24 | รัสเซียนพรีเมียร์ลีก | 26 | 1 | 4 | 1 | – | – | – | – | 30 | 2 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 86 | 3 | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 90 | 4 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ อิลยา วาฮานียา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
อันเดรย์ มาร์คอฟ

| อันเดรย์ อันเดรเยวิช มาร์คอฟ |
| --- | --- |

เกิด: 14 มิถุนายน ค.ศ. 1856(1856-06-14) เรียซัน, จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1922(1922-07-20) (66 ปี) เปโตรกราด, โซเวียตรัสเซีย
สัญชาติ: จักรวรรดิรัสเซีย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
มีชื่อเสียงจาก: ลูกโซ่มาร์คอฟ,  กระบวนการมาร์คอฟ
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: พัฟนูที เชบืยชอฟ
 
อันเดรย์ อันเดรเยวิช มาร์คอฟ (รัสเซีย: Андре́й Андре́евич Ма́рков, 14 มิถุนายน 1856 – 20 กรกฎาคม 1922) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซีย เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากผลงานเกี่ยวกับทฤษฎีกระบวนการเฟ้นสุ่ม ผลงานวิจัยของเขากลายเป็นที่รู้จักในเวลาต่อมาในชื่อลูกโซ่มาร์คอฟ
ลูกชายของเขาที่ชื่อเหมือนกันคือ อันเดรย์ อันเดรเยวิช มาร์คอฟ (ปี 1903 – 1979) เป็นนักคณิตศาสตร์ที่มีชื่อเสียงเช่นกัน มีส่วนช่วยในการพัฒนาคณิตศาสตร์เชิงโครงสร้างและทฤษฎีฟังก์ชันเวียนเกิด
ชีวประวัติ

อันเดรย์ อันเดรเยวิช มาร์คอฟ เกิดที่เรียซัน เป็นลูกชายของอันเดรย์ กริโกโรวิช มาร์คอฟ (Андре́й Григоро́вич Ма́рков) หัวหน้าฝ่ายบริหารป่าไม้ และ นาเดจดา เพทรอฟนา มาร์โควา (Надежда Петро́вна Маркова) ภรรยาคนแรกของเขา
ในช่วงต้นทศวรรษ 1860 พ่อของเขาอันเดรย์ กริโกโรวิช ย้ายไปเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก และเขาได้เข้าโรงเรียนเป็นครั้งแรกที่นั่นในปี 1866
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขามีความสนใจในวิชาคณิตศาสตร์ชั้นสูงเป็นอย่างมาก เมื่ออายุ 17 ปี ขณะเรียนโรงเรียนมัธยม เขาได้เสนอวิธีแก้ปัญหาใหม่สำหรับ สมการเชิงอนุพันธ์สามัญเชิงเส้น และหลังจากสำเร็จการศึกษาใน ปี 1874 เขาเริ่มทำการวิชาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ในปี 1877 เขาได้ตีพิมพ์ "การประยุกต์ใช้สมการเชิงอนุพันธ์และสมการโดยใช้วิธีเศษส่วนต่อเนื่อง  (1+x^{2}){\frac {dy}{dx}}=n(1+y^{2})" เขาได้รับรางวัลเหรียญทอง จากการแก้ปัญหาอันน่าทึ่งของเขาในการแก้ปัญหา "การประยุกต์ใช้งาน" ปีต่อมาเขาสอบผ่านการคัดเลือกและยังคงอยู่ที่มหาวิทยาลัยเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับตำแหน่งอาจารย์
ในฤดูใบไม้ผลิของปี 1880 เขาได้ส่งวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทของเขาในชื่อ "เกี่ยวกับรูปแบบกำลังสองที่มีดีเทอร์มิแนนต์เป็นบวก"
5 ปีต่อมา ในเดือนมกราคม 1885 เขาได้ส่งวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก เรื่อง "เกี่ยวกับการประยุกต์ใช้งานเศษส่วนต่อเนื่องพีชคณิตบางส่วน"
เขาเริ่มต้นอาชีพเป็นอาจารย์ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1880 หลังจากได้รับปริญญาโท โดยเป็นวิทยากรส่วนตัว บรรยายเรื่องแคลคูลัส ต่อมาเขาได้สอนหลักสูตรเบื้องต้นในด้านคณิตวิเคราะห์ ทฤษฎีความน่าจะเป็น (ต่อจากพัฟนูที เชบืยชอฟ ซึ่งเกษียณในปี1882)
ใน 1886 หนึ่งปีหลังจากได้รับปริญญาเอก เขาได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์และได้รับการเสนอชื่อให้เข้าร่วมสถาบันวิทยาศาสตร์รัสเซียด้วย หลังจากการเสียชีวิตของวิกทอร์ บูเนียคอฟสกี มาร์คอฟก็กลายเป็นสมาชิกพิเศษของสถาบันในปี 1890 ใน 1894 เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ (ประจำ) ที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ใน 1896 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นสมาชิกทั่วไปของสถาบันเพื่อสืบทอดต่อจากเชบืยชอฟ ในปี 1905 เขาได้เป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ โดยให้สิทธิเกษียณอายุ ซึ่งเขาได้ใช้สิทธิอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม เขายังคงบรรยายเรื่องวิธีผลต่างอันจำกัดจนกระทั่งปี 1910
ในปี 1908 อาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กได้รับคำสั่งให้จับตาระวังนักศึกษาของตนเนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับขบวนการนักศึกษา ในตอนแรกมาร์คอฟปฏิเสธคำสั่งนี้และเขียนข้อความอธิบายว่าทำไมเขาถึงปฏิเสธที่จะเป็น "ตัวแทนของผู้ปกครอง" มาร์คอฟถูกปฏิเสธการศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยและลงเอยด้วยการลาออกจากมหาวิทยาลัยโดยสิ้นเชิง
ในปี 1913 สภามหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กได้เสนอชื่อนักวิทยาศาสตร์จำนวน 9 คนให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ มาร์คอฟเป็นหนึ่งในนั้น แต่กระทรวงศึกษาธิการไม่อนุมัติการเสนอชื่อของเขา แต่เพียง 4 ปีต่อมา หลังจาก การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ 1917 การเสนอชื่อก็ได้รับการยอมรับ มาร์คอฟกลับมาสอนและบรรยายเกี่ยวกับทฤษฎีความน่าจะเป็นและวิธีการวัดความแตกต่างจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี 1922
ผลงาน > ทฤษฎีความน่าจะเป็น

มาร์คอฟร่วมกับพัฟนูที เชบืยชอฟ และ อเล็กซานเดอร์ เลียปูนอฟ ได้สร้างชื่อให้รัสเซียในด้านผลงานวิจัยทฤษฎีความน่าจะเป็น
งานที่สำคัญที่สุดของมาร์คอฟในทฤษฎีความน่าจะเป็นคือการศึกษากระบวนการเฟ้นสุ่ม ที่ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อ กระบวนการมาร์คอฟ
มาร์คอฟใช้นวนิยาย "เยฟเกนี โอเนกิน" ของ อะเลคซันดร์ พุชกิน นักเขียนชาวรัสเซียเป็นเนื้อหาเพื่อดำเนินการวิเคราะห์ทางสถิติของความเชื่อมโยงระหว่างตัวอักษรที่ปรากฏในข้อความ เขาค้นพบว่าเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นต่อเนื่องกัน เช่น ตามลำดับตัวอักษร จำเป็นต้องพิจารณากรณีที่ความน่าจะเป็นของแต่ละเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นได้รับอิทธิพลจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น และเขาได้นำไปสู่แนวคิดของกระบวนการมาร์คอฟ
งานวิจัยของเขามีส่วนสำคัญในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีกระบวนการเฟ้นสุ่มสมัยใหม่ ทฤษฎีกระบวนการมาร์คอฟถูกนำไปใช้อย่างกว้างขวางกับ ฟิสิกส์ วิศวกรรมศาสตร์ การวิจัยดำเนินการ ชีววิทยา สังคมศาสตร์ ฯลฯ ซึ่งเกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์สุ่มที่แปรผันตามเวลา
ผลงาน > การวิเคราะห์

มาร์คอฟยังได้ทิ้งความสำเร็จมากมายในด้านการวิเคราะห์ไว้ด้วย เช่นเดียวกับนักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซียผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ๆ  ผลงานตีพิมพ์ของมาร์คอฟมากกว่าหนึ่งในสามเกี่ยวข้องกับ คณิตวิเคราะห์ โดยเขาได้แก้ไขปัญหามากมายเช่น เศษส่วนต่อเนื่อง ปัญหาสุดขีดในปริภูมิฟังก์ชัน พหุนามเชิงตั้งฉาก และ สมการเชิงอนุพันธ์
ผลงาน > ทฤษฎีจำนวน

บทความของมาร์คอฟในสาขาทฤษฎีจำนวน มีจำนวนน้อยเพียง 15 ชิ้น แต่มีงานสำคัญที่ขาดไม่ได้สำหรับสาขานี้ หลายสิ่งเหล่านี้ได้มาจากวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทของมาร์คอฟ
หน้าที่เกี่ยวข้อง

ลูกโซ่มาร์คอฟ
มอนเตการ์โลลูกโซ่มาร์คอฟ
ทฤษฎีบทเกาส์–มาร์กอฟ
กระบวนการเกาส์–มาร์กอฟ
แบบจำลองมาร์คอฟซ่อนเร้น
จำนวนมาร์คอฟ
สมบัติมาร์คอฟ
อสมการของมาร์คอฟ
กระบวนการมาร์คอฟ
อีวานวาซีเลียวิชเมนยาเอตโปรเฟสซียู

| อีวานวาซีเลียวิชเมนยาเอตโปรเฟสซียู |
| --- | --- |

กำกับ: Leonid Gaidai
เขียนบท: Original play: Mikhail Bulgakov Screenplay: Vladlen Bakhnov  Leonid Gaidai
นักแสดงนำ: Yuri Yakovlev Leonid Kuravlev อะเลคซันดร์ เดมยาเนนโค Natalia Selezneva Natalia Krachkovskaya
ดนตรีประกอบ: Aleksandr Zatsepin / Leonid Derbenev
วันฉาย:   ค.ศ. 1973 (1973) 
ความยาว: 93 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย / เยอรมัน
อีวานวาซีเลียวิชเมนยาเอตโปรเฟสซียู (รัสเซีย: Иван Васильевич меняет профессию, Ivan Vasilyevich menyayet professiyu) เป็นภาพยนตร์ตลก ไซไฟ ของสหภาพโซเวียตออกฉายในปีค.ศ. 1973 ด้วยภาพยนตร์นี้เล่าเรื่องเกียวกับอีวาน วาซีเลียวิช บูนซา ผู้ดูแลอาพาต์เมนต์ที่ได้เข้าไปในเครื่องย้อนเวลาของอะเลคซันดร์ ชูริก ทีโมเยฟ และปลอมตัวเป็นซาร์อีวานที่ 4 ผู้โหดร้าย
นักแสดง

Yuri Yakovlev (ซาร์อีวานที่ 4 ผู้โหดร้าย/อีวาน วาซีเลียวิช บูนซา ผู้ดูแลอาพาต์เมนต์)
Leonid Kuravlev (มิลโลสลาฟสกี้ หัวขโมย)
อะเลคซันดร์ เดมยาเนนโค (อะเลคซันดร์ ชูริก ทีโมเยฟ, นักประดิษฐ์)
Natalia Selezneva (ซิน่า, ภรรยาของทีโมเยฟ)
Natalya Krachkovskaya (Uliana Andreevna Bunsha, superintendent's wife)
Vladimir Etush (Anton Semenovich Shpak, ทันตแพทย์)
Mikhail Pugovkin (ผู้กำกับ Yakin)
Natalya Kustinskaya (Yakin's mistress)
Sergey Filippov (Swedish ambassador)
Saveliy Kramarov (Feofan the clerk)
Edward Bredun (black market seller)
Natalia Gurzo (Shpak's dental nurse)
Nina Maslova (ซารีนา มาร์ฟา)
Viktor Uralsky (ตำรวจ)
Leonid Gaidai (Yakin's light assistant)
Ivan Zhevago (Psychiatrist)
เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องเริ่มต้นในปีค.ศ. 1973 ณ กรุงมอสโก ขณะที่นักประดิษฐ์ อะเลคซันดร์ ชูริก ทีโมเยฟ (อะเลคซันดร์ เดมยาเนนโค) กำลังสร้างเครื่องย้อนเวลา ในห้องเช่าของเขา เขาได้ส่ง อีวาน วาซีเลียวิช บูนซา (Yuri Yakovlev) ซึ่งเป็นผู้ดูแลอาพาต์เมนต์ที่เขาอาศัยอยู่ และ หัวขโมย จอร์จ มิลโลสลาฟสกี้ (Leonid Kuravlev) กลับไปในช่วงเวลาของซาร์อีวานที่ 4 ผู้โหดร้ายโดยบังเอิญ ทั้งคู่ถูกบังคับให้ปลอมตัว โดยอีวานแต่งตัวเป็น อีวานที่ 4 ขณะที่มิลโลสลาฟสกี้แต่งตัวเป็นเจ้าชาย ในเวลาเดียวกันอีวานที่ 4 ตัวจริง (แสดงโดย Yuri Yakovlev เช่นกัน) กลับถูกเครื่องย้อนเวลาเครื่องเดียวกันส่งตัวไปที่ห้องเช่าของซูริก เขาต้องพยายามใช้ชีวิตในยุคสมัยใหม่ขณะซูริกพยายามซ่อมเครื่องย้อนเวลา เพื่อที่ทุกคนจะได้กลับไปที่และเวลาที่ควรจะอยู่ แม้บูนซาผู้ดูแลอาพาต์เมนต์และอีวานที่ 4 จะมีหน้าตาเหมือนกัน ทว่าพวกเขามีบุคลิกซึ่งต่างกันโดยสิ้นเชิง จึงทำให้เกิดเรื่องราวที่ตลกขบขันมากมาย ขณะที่ตำรวจ (ซึ่งได้ฟังเรื่องราวมาจากเพื่อนบ้านที่โดนมิลโลสลาฟสกี้ขโมย) ใกล้ถึงตัวซูริก ผู้กำลังบ้าคลั่งกับการพยายามซ่อมเคร่องย้อนเวลา บูนซาและมิลโลสลาฟสกี้ ก็ถูกจับได้ว่าเป็นตัวปลอมขณะกำลังสู้กับกองทหารสเตรลท์ซี่ ภาพยนตร์จบลงที่บูนซา มิลโลสลาฟสกี้ และอีวานที่ 4 ถูกย้ายกลับไปที่ที่ของตนเอง จากนั้นเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดถูกเผยว่าเป็นเพียงความฝันของซุริกเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

อีวานวาซีเลียวิชเมนยาเอตโปรเฟสซียู ที่ออลมูวี
อีวานวาซีเลียวิชเมนยาเอตโปรเฟสซียู ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Ivan Vasilievich: Back to the Future on official Mosfilm channel ที่ยูทูบ
Trailer and Screenshots
Screenshots and the script of the film compared with the original play by Bulgakov (in Russian)