stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถไฟใต้ดินลิสบอน
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินลิสบอน
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

The official Lisbon Metro site
Lisbon Metro at GoogleMaps
OTLIS - The Consortium of Transport Operators in Lisbon Region เก็บถาวร 2007-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Flickr's Metro Lisboa Group
Lisbon subway news archive
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ
ราชสถาบันจิตรกรรมและประติมากรรม

ราชสถาบันจิตรกรรมและประติมากรรม (ฝรั่งเศส: Académie de peinture et de sculpture) เป็นสถาบันการศึกษาที่ตั้งอยู่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1648 ตามแบบสถาบันศิลปะของประเทศอิตาลี เช่นวิทยาสถานนักบุญลูกาในกรุงโรม
รัฐฮิวกรังจีดูนอร์ชี

| ฮิวกรังจีดูนอร์ชี |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งของรัฐในประเทศบราซิล
ประเทศ: 
เมืองหลวง และเมืองที่ใหญ่ที่สุด: นาเตา
การปกครอง
 • ผู้ว่าการรัฐ: Iberê Ferreira, (Brazilian Socialist Party)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 52,796.791 ตร.กม. (20,384.955 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 22nd
ประชากร (2005)
 • ทั้งหมด: 3,006,273 คน
 • ประมาณ (2006): 3,043,760 คน
 • อันดับ: 17
 • ความหนาแน่น: 57 คน/ตร.กม. (150 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 10th
เดมะนิม: Potiguar or Norte-rio-grandense
GDP
 • Year: 2006 estimate
 • Total: R$ 20,557,000,000 (18)
 • Per capita: R$ 6,754 (20)
HDI
 • Year: 2005
 • Category: 0.738 - medium (21st)
เขตเวลา: UTC-3 (BRT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-2 (BRST)
Postal Code: 59000-000 to 59990-000
รหัส ISO 3166: BR-RN
เว็บไซต์: rn.gov.br
ฮิวกรังจีดูนอร์ชี (โปรตุเกส: Rio Grande do Norte) เป็นรัฐในประเทศบราซิล อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ เป็นดินแดนทางปลายตะวันออกเฉียงเหนือสุดของทวีปอเมริกาใต้ และด้วยเพราะตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ รัฐฮิวกรังจีดูนอร์ชีจึงเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญ เมืองหลวงของรัฐคือเมืองนาเตา และจากข้อมูลขององค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ ถือว่าเป็นที่ที่มีอากาศบริสุทธิ์ที่สุดในอเมริกา รัฐมีชายหาดยาว 410 กิโลเมตร ปาล์มมะพร้าว ลากูน ที่สร้างชื่อเสียงให้กับหาดเหล่านี้
เศรษฐกิจหลักของรัฐ คือ การท่องเที่ยว รองลงมาคือการเจาะน้ำมันปิโตรเลียม (เป็นรัฐที่ผลิตเป็นอันดับ 2 ของประเทศ) เกษตรกรรม ผลไม้ การทำเหมืองแร่ รวมถึงผลิตภัณฑ์จากเกลือทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กหน่วยสหพันธ์ของประเทศบราซิล |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  โตกังจิงช์  ปารา  อาครี  อามาโซนัช  อามาปา  ฮงโดเนีย  โฮไรมา 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  เซอารา  แซร์จีปี  บาเยีย  ปาราอีบา  ปีเอาอี  เปร์นังบูกู  มารันเญา  อาลาโกวัช  ฮิวกรังจีดูนอร์ชี 
ภาคกลางและตะวันตก:  โกยาช  บราซิเลียนเฟเดอรัลดิสตริกต์  มาตูโกรซู  มาตูโกรซูดูซูว 
ภาคตะวันออกเฉียงใต้:  เซาเปาลู  มีนัชเจไรช์  รีโอเดจาเนโร  เอชปีรีตูซังตู 
ภาคใต้:  ซังตากาตารีนา  ปารานา  ฮิวกรังจีดูซูว 
 เฟร์นันดูจีนอโรนยา  รอกัสอะทอลล์  กลุ่มเกาะเซนต์ปีเตอร์และเซนต์พอล  ตริงดาจีและมาร์ชิงวัส
รัฐฮงโดเนีย

| รัฐฮงโดเนีย Estado de Rondônia |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: Hino de Rondônia
ที่ตั้งรัฐฮงโดเนียในประเทศบราซิล
พิกัด: 10°54′S 62°46′W﻿ / ﻿10.90°S 62.76°W﻿ / -10.90; -62.76
ประเทศ:  บราซิล
ก่อตั้ง: 13 กันยายน ค.ศ. 1943
เมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุด: โปร์ตูแวญู
การปกครอง
 • ผู้ว่า: Coronel Marcos Rocha (PSL)
 • รองผู้ว่า: Zé Jodan  (PSL)
 • วุฒิสมาชิก: Acir Gurgacz (PDT) Confúcio Moura (MDB) Marcos Rogério (DEM)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 237,576.16 ตร.กม. (91,728.67 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 13
ประชากร (2007)
 • ทั้งหมด: 1,562,409 คน
 • ประมาณ (2019): 1,777,225 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 23
 • ความหนาแน่น: 6.6 คน/ตร.กม. (17 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 19
จีดีพี
 • ปี: ประมาณ ค.ศ. 2006
 • รวม: 13,110,000,000 เรอัล (อันดับที่ 22)
 • ต่อหัว: 8,391 เรอัล (อันดับที่ 15)
เอชดีไอ
 • ปี: 2017
 • หมวดหมู่: 0.725 – สูง (อันดับที่ 19)
เขตเวลา: UTC−4 (BRT–1)
รหัสไปรษณีย์: 76800-000 ถึง 76999-000
รหัส ISO 3166: BR-RO
ลำดับป้ายทะเบียน: NBB ถึง NEH, OHL ถึง OHW, OXL, QRA, QTA ถึง QTJ, RSU ถึง RSZ, NAH ถึง NBA, , NUH ถึง NUL, RZA ถึง RZD
เว็บไซต์: rondonia.ro.gov.br
ฮงโดเนีย (โปรตุเกส: Rondônia, สำเนียงบราซิล: [ʁõˈdonjɐ] ( ฟังเสียง)) เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีชายแดนทางตะวันตกเล็กน้อยติดกับรัฐอาครี ติดกับรัฐอามาโซนัชทางทิศเหนือ ติดกับรัฐมาตูโกรซูทางทิศตะวันออก และติดกับประเทศโบลิเวียทางทิศใต้ มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองโปร์ตูแวญู ชื่อของรัฐตั้งตามกังจีดู ฮงดง (Cândido Rondon) พื้นที่ 2 ใน 3 ของรัฐเป็นป่าฝนแอมะซอน
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาโปรตุเกส) Official Website เก็บถาวร 2021-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กหน่วยสหพันธ์ของประเทศบราซิล |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  โตกังจิงช์  ปารา  อาครี  อามาโซนัช  อามาปา  ฮงโดเนีย  โฮไรมา 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  เซอารา  แซร์จีปี  บาเยีย  ปาราอีบา  ปีเอาอี  เปร์นังบูกู  มารันเญา  อาลาโกวัช  ฮิวกรังจีดูนอร์ชี 
ภาคกลางและตะวันตก:  โกยาช  บราซิเลียนเฟเดอรัลดิสตริกต์  มาตูโกรซู  มาตูโกรซูดูซูว 
ภาคตะวันออกเฉียงใต้:  เซาเปาลู  มีนัชเจไรช์  รีโอเดจาเนโร  เอชปีรีตูซังตู 
ภาคใต้:  ซังตากาตารีนา  ปารานา  ฮิวกรังจีดูซูว 
 เฟร์นันดูจีนอโรนยา  รอกัสอะทอลล์  กลุ่มเกาะเซนต์ปีเตอร์และเซนต์พอล  ตริงดาจีและมาร์ชิงวัส 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
รัฐอาครี

รัฐในประเทศบราซิล
| รัฐอาครี |
| --- | --- |
รัฐ
Estado do Acre
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Nec Luceo Pluribus Impar (ละติน) "ข้าไม่ได้ส่องสว่างต่างจากผู้อื่น"
เพลง: Hino do Acre

พิกัด: 9°S 70°W﻿ / ﻿9°S 70°W﻿ / -9; -70
ประเทส:  บราซิล
เมืองหลวง: ฮิวบรังกู
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Gladson Cameli (PP)
 • รองผู้ว่าการ: Major Rocha (PSL)
 • วุฒิสมาชิก: Mailza Gomes (PP) Márcio Bittar (PSL) Sérgio Petecão (PSD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 152,581 ตร.กม. (58,912 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 16
ประชากร (2007)
 • ทั้งหมด: 733,559 คน
 • ประมาณ (2019): 881,935 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 25
 • ความหนาแน่น: 5.1 คน/ตร.กม. (13 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 23
จีดีพี
 • ปี: ประมาณ ค.ศ. 2006
 • รวม: R$ 4,835,000,000 (อันดับที่ 26)
 • ต่อหัว: R$ 7,041 (อันดับที่ 18)
เอชดีไอ
 • ปี: 2017
 • หมวดหมู่: 0.719 – สูง (อันดับที่ 21)
เขตเวลา: UTC−5 (เวลาในประเทศบราซิล)
รหัสไปรษณีย์: 69900-000 ถึง 69999-000
รหัส ISO 3166: BR-AC
ป้ายยานพาหนะ: MZM ถึง NAG, NXR ถึง NXT, OVG, OXP, QLU ถึง QLZ, QWM ถึง QWQ
เว็บไซต์: www.ac.gov.br
อาครี (โปรตุเกส: Acre, [ˈakɾi] ( ฟังเสียง)) เป็น 1 ใน 27 รัฐของบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของภาคเหนือ ติดกับรัฐอามาโซนัชทางทิศเหนือ ติดกับรัฐฮงโดเนียทางทิศตะวันออก ติดกับประเทศโบลิเวียทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับแคว้นอูกายาลิของเปรูทางทิศใต้และตะวันตก มีเนื้อที่ 152,581.4 ตารางกิโลเมตร เล็กกว่าประเทศตูนิเซียเล็กน้อย
เมืองหลวงของรัฐคือเมืองฮิวบรังกู มีการปลูกยางพาราซึ่งมีความสำคัญมากในช่วง ค.ศ. 1895-1910 เดิมทีเป็นดินแดนของประเทศโบลิเวีย ต่อมา ได้ประกาศเอกราชใน ค.ศ. 1899 และผนวกเข้ากับประเทศบราซิลใน ค.ศ. 1903
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Acre (state) (หมวดหมู่)
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กหน่วยสหพันธ์ของประเทศบราซิล |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  โตกังจิงช์  ปารา  อาครี  อามาโซนัช  อามาปา  ฮงโดเนีย  โฮไรมา 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  เซอารา  แซร์จีปี  บาเยีย  ปาราอีบา  ปีเอาอี  เปร์นังบูกู  มารันเญา  อาลาโกวัช  ฮิวกรังจีดูนอร์ชี 
ภาคกลางและตะวันตก:  โกยาช  บราซิเลียนเฟเดอรัลดิสตริกต์  มาตูโกรซู  มาตูโกรซูดูซูว 
ภาคตะวันออกเฉียงใต้:  เซาเปาลู  มีนัชเจไรช์  รีโอเดจาเนโร  เอชปีรีตูซังตู 
ภาคใต้:  ซังตากาตารีนา  ปารานา  ฮิวกรังจีดูซูว 
 เฟร์นันดูจีนอโรนยา  รอกัสอะทอลล์  กลุ่มเกาะเซนต์ปีเตอร์และเซนต์พอล  ตริงดาจีและมาร์ชิงวัส 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
ราชรัฐออเรนจ์

ราชรัฐออเรนจ์ หรือ ราชรัฐออร็องฌ์ (ฝรั่งเศส: Principauté d'Orange, อังกฤษ: Principality of Orange) เป็นราชรัฐในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศสในบริเวณยุโรปตะวันตกในยุโรป ราชรัฐออเรนจ์ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1163 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1713
ราชรัฐออเรนจ์ก่อตั้งขึ้นเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระราชทานอิสรภาพเต็มตัวให้แก่อดีต "อาณาจักรเคานท์แห่งออเรนจ์" ภายในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราชรัฐออเรนจ์เป็นดินแดนที่เป็นสมบัติของราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วไป มาตั้งแต่สมัยวิลเลียมเดอะไซเลนท์ (ค.ศ. 1533-ค.ศ. 1584) ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในปีค.ศ. 1544 จนกระทั่งมาตกไปเป็นของประเทศฝรั่งเศสหลังจากการลงนามในสนธิสัญญาอูเทร็คท์ในปี ค.ศ. 1713
ดูเพิ่ม

เจ้าชายแห่งออเรนจ์
ราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอ
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ยืม (กฎหมาย)

"สัญญายืม", "ผู้ยืม", และ "ผู้ให้ยืม" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยืม
| --- | --- |
อักษรย่อ: คำเต็ม
ฎ.: คำพิพากษาศาลฎีกา (คลิก เก็บถาวร 2010-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ป.พ.พ.: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (คลิก เก็บถาวร 2010-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
ม.: มาตรา
ว.: วรรค
การใช้อักษรย่อในนี้เพื่อมิให้บทความเยิ่นเย้อเท่านั้น แต่โดยปรกติแล้วควรเขียนด้วยคำเต็มไม่ควรย่อ เช่น "ป.พ.พ. ม.123 ว.2" ควรเขียนว่า "ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 123 วรรคสอง" มากกว่า
ยืม (อังกฤษ: loan; ฝรั่งเศส: prêt, /เปร/) หมายความว่า "ขอสิ่งของมาใช้ชั่วระยะเวลาหนึ่งแล้วคืนให้หรือใช้คืน" ในทางกฎหมายเป็นสัญญาประเภทสัญญามีชื่อ ซึ่งบุคคลฝ่ายหนึ่ง เรียกว่า "ผู้ให้ยืม" (อังกฤษ: lender) ส่งมอบทรัพย์สินของตนให้แก่บุคคลอีกฝ่ายหนึ่ง เรียกว่า "ผู้ยืม" (อังกฤษ: borrower) เพื่อให้ผู้ยืมใช้สอย และผู้ยืมจะได้คืนทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้ให้ยืมเมื่อเขาใช้สอยเสร็จแล้ว แบ่งเป็นสองประเภท ได้แก่
ยืมใช้คงรูป (อังกฤษ: loan for use; ฝรั่งเศส: prêt à usage) คือ สัญญายืมที่ผู้ให้ยืมให้ผู้ยืมใช้สอยทรัพย์สินสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้เปล่า และผู้ยืมตกลงว่าจะคืนทรัพย์สินนั้นเมื่อได้ใช้สอยเสร็จแล้ว กับ
ยืมใช้สิ้นเปลือง (อังกฤษ: loan for consumption; ฝรั่งเศส: prêt de consommation) คือ สัญญายืมซึ่งผู้ให้ยืมโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินชนิดใช้ไปสิ้นไปนั้นเป็นปริมาณมีกำหนดให้ไปแก่ผู้ยืม และผู้ยืมตกลงว่าจะคืนทรัพย์สินเป็นประเภท ชนิด และปริมาณเช่นเดียวกันให้แทนทรัพย์สินซึ่งให้ยืมนั้น โดยการยืมอันมีวัตถุแห่งสัญญาเป็นเงินนั้น เรียก "กู้ยืม" (อังกฤษ: loan of money; ฝรั่งเศส: emprunt)  และจัดเป็นลักษณะหนึ่งของยืมใช้สิ้นเปลือง
การยืมทั้งหลายเหล่านี้ นับเป็นพฤติกรรมในชีวิตประจำวันของมนุษย์ที่เรียกได้ว่าไม่มีใครไม่เคยยืมหรือถูกยืม ไม่ว่าจะเป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ดินสอ ปากกา ยางลบ ไปจนถึงของสำคัญต่าง ๆ เช่น ทรัพย์สินเงินทอง ทั้งนี้ เหตุผลหนึ่งก็เนื่องจากสมาชิกในสังคมมิได้มีฐานะทางเศรษฐกิจที่เท่าเทียมกัน กับทั้งความจำเป็นหลาย ๆ ด้าน อาทิ ในการประกอบธุรกิจที่ต้องการทุนสูงหรือทุนหมุนเวียน และอาจรวมถึงกิเลสตัณหาอยากได้อยากมีจนเกิดสำนวนไทยว่า "กู้หนี้ยืมสิน" การยืมจึงก่อให้เกิดสิทธิและหน้าที่ระหว่างผู้ให้ยืมกับผู้ยืม ซึ่งบางทีนำไปสู่ความวิวาทบาดทะเลาะในสังคม ดังนั้น เพื่อความสงบเรียบร้อยของส่วนรวม กฎหมายจึงเข้ามาควบคุมพฤติกรรมในการยืม
นิยามของการยืม

กฎหมายของหลาย ๆ ประเทศมิได้นิยามของ "การยืม" ไว้โดยตรง แต่ให้นิยามประเภทต่าง ๆ ของการยืมไว้ ซึ่งนักกฎหมายอธิบายว่า เป็นเพราะ "...ความหมายของสัญญายืม มีปัญหาว่าไม่สามารถที่จะให้ความหมายที่เป็นที่ยอมรับกันได้..." และ "...ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องให้ความหมายของสัญญายืมเฉย ๆ เนื่องจากไม่มีประโยชน์ เพราะเมื่อสัญญายืมมีเพียง 2 ประเภท คือ สัญญายืมใช้คงรูป กับสัญญายืมใช้สิ้นเปลือง จึงควรให้ความหมายของสัญญายืมใช้คงรูปและสัญญายืมใช้สิ้นเปลืองไว้โดยตรง จะมีความชัดเจนเป็นการเฉพาะเจาะจงและเป็นประโยชน์มากกว่า" อย่างไรก็ดี ในวงวิชาการของประเทศไทย มีผู้พยายามให้นิยามของสัญญายืมไว้หลายคน เช่น
จิ๊ด เศรษฐบุตร ศาสตราจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่า "...[ยืม] เป็นสัญญาซึ่งคู่สัญญาฝ่ายหนึ่ง เรียกว่า 'ผู้ให้ยืม' ได้ส่งมอบทรัพย์สินให้แก่คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่ง เรียกว่า 'ผู้ยืม' เมื่อใช้ทรัพย์สินแล้วผู้ยืมต้องคืนใช้ให้"
กมล สนธิเกษตริน ศาสตราจารย์คณะเดียวกัน ว่า "...[ยืม คือ] สัญญาซึ่งคู่สัญญาฝ่ายหนึ่ง เรียกว่า 'ผู้ให้ยืม' ได้ส่งมอบทรัพย์สินให้แก่คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่ง เรียกว่า 'ผู้ยืม' เพื่อได้ใช้ทรัพย์สินนั้น และผู้ยืมต้องคืนทรัพย์สินที่ยืมแก่ผู้ให้ยืม"
ผไทชิต เอกจริยกร  ศาสตราจารย์คณะเดียวกัน ว่า "... สัญญายืม เป็นสัญญาซึ่งบุคคลฝ่ายหนึ่ง เรียกว่า 'ผู้ให้ยืม' ให้บุคคลอีกฝ่ายหนึ่ง เรียกว่า 'ผู้ยืม' ได้ใช้สอยทรัพย์สิน และผู้ยืมตกลงว่าจะคืนทรัพย์สินให้"
ดังนั้น โดยปรกติ สัญญายืมจึงต้องมีลักษณะเป็นการที่ผู้ให้ยืมส่งมอบทรัพย์สินให้ผู้ยืมใช้สอย และผู้ยืมเมื่อใช้สอยเสร็จก็คืนทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้ให้ยืม ทว่า สัญญาใดจะเป็นสัญญายืมหรือไม่ต้องพิจารณาเป็นรายกรณีไป
ฎ.122/2501 โจทก์มอบเงินให้จำเลยไปหาซื้อกระบือให้โจทก์ มิใช่เป็นเรื่องกู้ยืมเงิน ไม่จำเป็นต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ เมื่อจำเลยไม่ซื้อกระบือให้โจทก์ โจทก์ก็ฟ้องเรียกเงินคืนจากจำเลยได้
ฎ.1631/2508 การเล่นแชร์เปียหวยเกิดขึ้นจากความตกลงกันในระหว่างผู้เล่น จึงเป็นสัญญาชนิดหนึ่ง แต่การเล่นแชร์เปียหวยไม่เป็นการกู้ยืม แม้ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือก็ฟ้องร้องกันได้ การประมูลให้ดอกเบี้ยกันก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการให้ดอกเบี้ยในการกู้ยืม หากเป็นลักษณะการประมูลว่าใครจะให้ประโยชน์สูงกว่ากันเท่านั้น มิได้กำหนดอัตราให้เรียกร้องกันได้อย่างไร เมื่อไม่มีกฎหมายห้ามก็ใช้บังคับได้ จำเลยก็ไม่มีเหตุที่จะอ้างได้ว่าจำเลยได้ทรัพย์ไปโดยไม่มีมูลที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย กรณีนี้ไม่เป็นลาภมิควรได้
ฎ.4805/2540 จำเลยเป็นเจ้าของเรือประมงสี่ลำนำปลามาขายแก่โจทก์ โดยโจทก์ให้จำเลยยืมเงินและทดรองจ่ายจ่ายค่าใช้จ่ายต่าง ๆ เกี่ยวกับประมงของจำเลยไปก่อน เมื่อจำเลยนำสัตว์น้ำมาขายแก่โจทก์ภายหลัง โจทก์จึงคิดหักหนี้เงินที่จำเลยรับล่วงหน้าและทดรองจ่ายไป ดังนี้ นิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยดังกล่าวมิใช่เป็นการกู้ยืม แต่เป็นการรับเงินไปเป็นทุนหมุนเวียนในการทำการประมงของจำเลย กล่าวคือ โจทก์รับดำเนินการในภาระต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเฉพาะกับเรือประมงที่จะออกทะเลโดยมุ่งที่จะซื้อสัตว์น้ำจากเรือของจำเลย สำหรับค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่โจทก์ออกไปจะนำมาหักกับค่าซื้อขายสัตว์น้ำที่เรือแต่ละลำได้มา ต่างกับการกู้ยืมเงินทั่ว ๆ ไปที่ไม่มีข้อผูกมัดว่าจะต้องใช้จ่ายเงินได้เฉพาะเรื่อง และถือเอาผลประโยชน์จากดอกเบี้ยเป็นสำคัญ นิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงเป็นสัญญาต่างตอบแทนประเภทหนึ่ง ไม่มีแบบ และย่อมสมบูรณ์ด้วยการแสดงเจตนา ในเมื่อมิใช่การกู้ยืม จึงฟ้องร้องบังคับกันได้โดยไม่จำต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือมาแสดง
ลักษณะ > ลักษณะด้านความสมบูรณ์ของสัญญา

ตามกฎหมายไทย โดย ป.พ.พ. ม.641 และ ม.650 ว.2 แล้ว สัญญายืม ทั้งประเภทยืมใช้คงรูป และยืมใช้สิ้นเปลือง จะ "บริบูรณ์ต่อเมื่อส่งมอบทรัพย์สินซึ่งให้ยืม" (อังกฤษ: "complete only on delivery of the property lent")
ซึ่งความ "บริบูรณ์" นี้ ในวงการนิติศาสตร์ไทยมีความเห็นเป็นหลายฝ่าย ฝ่ายแรกว่า การส่งมอบทรัพย์สินที่ยืมเป็น "แบบ" (อังกฤษ: form) ซึ่งถ้าไม่ทำตามแบบ สัญญาจะไม่บริบูรณ์ตกเป็นโมฆะตาม ป.พ.พ. ม.152 ฝ่ายที่สองว่า การส่งมอบทรัพย์สินที่ยืมมิใช่แบบ แต่เป็นองค์สมบูรณ์ของสัญญา หากไม่มีแล้วถือว่าสัญญายังไม่เกิดขึ้นและยังใช้บังคับมิได้ และฝ่ายที่สามว่า คำว่า "บริบูรณ์" ไม่ได้แปลว่า "สมบูรณ์" ดังนั้น การส่งมอบทรัพย์สินที่ยืมจึงมิใช่แบบของสัญญายืม สัญญายืมแม้ยังไม่ส่งมอบทรัพย์สินกันก็ไม่เป็นโมฆะ บังคับกันได้
ในประเด็นนี้ จิ๊ด เศรษฐบุตร ศาสตราจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เห็นว่า แบบของสัญญามีหลายประเภทซึ่งรวมถึงการส่งมอบด้วย ดังนั้น "...การส่งมอบเป็นแบบของสัญญายืมใช้คงรูปและสัญญายืมใช้สิ้นเปลือง กล่าวคือ ตราบใดที่ยังไม่มีการส่งมอบทรัพย์ คือ ยื่นทรัพย์อันเป็นวัตถุแห่งสัญญาให้แก่กัน ตราบนั้นสัญญายืมก็ไม่เกิดขึ้น ไม่บริบูรณ์ ไม่สมบูรณ์ หรือเป็นโมฆะนั่นเอง" ขณะที่ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย และพิพากษาเสมอมาว่าการส่งมอบทรัพย์สินเป็นแบบของสัญญายืม หากไม่มีแล้วสัญญาย่อมเป็นโมฆะ
ศักดิ์ สนองชาติ ศาสตราจารย์คณะเดียวกัน เห็นตรงกันข้ามว่า
"...การส่งมอบทรัพย์มิใช่พิธีการเพื่อความสมบูรณ์ของนิติกรรม แต่เป็นเพียงส่วนประกอบของการแสดงเจตนาในการทำนิติกรรมบางประเภท...ถ้าไม่มีการส่งมอบทรัพย์ ถือว่าการแสดงเจตนายังไม่สมบูรณ์ นิติกรรมจึงยังไม่เกิด แต่ไม่ตกเป็นโมฆะ ถ้ามีการส่งมอบทรัพย์เมื่อไร นิติกรรมก็สมบูรณ์ ถ้าถือว่าการส่งมอบทรัพย์เป็นแบบของนิติกรรม เมื่อไม่ส่งมอบทรัพย์ นิติกรรมย่อมตกเป็นโมฆะ แม้จะมีการส่งมอบทรัพย์ในภายหลังก็ไม่ทำให้นิติกรรมนั้นกลับสมบูรณ์ขึ้นได้..."
ไผทชิต เอกจริยกร ศาสตราจารย์คณะเดียวกัน เห็นด้วยกับศักดิ์ สนองชาติ ว่า
"...คำว่า 'บริบูรณ์' นี้ น่าจะหมายความว่า หากตราบใดที่ผู้ให้ยืมยังไม่ได้ส่งมอบทรัพย์สินที่ยืมให้แก่ผู้ยืม สัญญายืมจะยังไม่เกิด ยังบังคับอะไรกันไม่ได้ แต่เมื่อต่อมามีการส่งมอบเมื่อใด สัญญายืมก็เกิดขึ้นโดยบริบูรณ์และผูกพันกัน...ไม่ได้หมายความว่า สัญญายืมเป็นโมฆะ คำว่า 'ไม่บริบูรณ์' (is not complete) น่าจะมีความหมายต่างจากคำว่า 'โมฆะ' (void) เพราะว่า นิติกรรมที่เป็นโมฆะนั้น นิติกรรมได้เกิดขึ้นแล้วแต่ตกเป็นโมฆะภายหลัง แต่คำว่า 'ไม่บริบูรณ์' น่าจะหมายความว่า นิติกรรม (สัญญายืม) ยังไม่เกิดขึ้น"
ลักษณะ > ลักษณะด้านสภาพของสัญญา

สัญญายืมมิใช่สัญญาต่างตอบแทน (อังกฤษ: synallagmatic contract) เพราะผูกพันผู้ยืมแต่ฝ่ายเดียวที่จะต้องคืนทรัพย์สินที่ยืมให้แก่ผู้ให้ยืม โดยสัญญายืมประเภทยืมใช้คงรูปนั้นจะมีการตอบแทนกันมิได้เลย สาระสำคัญคือการให้ยืมเปล่า หาไม่แล้วจะกลายเป็นสัญญาอย่างอื่นไป เช่น สัญญาเช่าทรัพย์ เป็นต้น และสัญญายืมประเภทยืมใช้สิ้นเปลือง รวมถึงยืมเงินอันเรียกว่า "กู้ยืม" นั้น แม้เกิดดอกเบี้ยเป็นค่าตอบแทนในการยืมเงิน แต่ก็เป็นหนี้ของผู้ยืมเพียงฝ่ายเดียวที่ต้องชำระดอกเบี้ยให้แก่ผู้ให้ยืม หาก่อหน้าที่อย่างใด ๆ ให้แก่ผู้ให้ยืมไม่
ประเภท > ยืมใช้คงรูป

บทความหลัก: ยืมใช้คงรูป
ยืมใช้คงรูป' (อังกฤษ: loan for use) คือ สัญญายืมที่ผู้ให้ยืมให้ผู้ยืมใช้สอยทรัพย์สินสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้เปล่า และผู้ยืมตกลงว่าจะคืนทรัพย์สินนั้นเมื่อได้ใช้สอยเสร็จแล้ว
ประเภท > ยืมใช้สิ้นเปลือง

ยืมใช้สิ้นเปลือง (อังกฤษ: loan for consumption) คือ สัญญายืมซึ่งผู้ให้ยืมโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินชนิดใช้ไปสิ้นไปนั้นเป็นปริมาณมีกำหนดให้ไปแก่ผู้ยืม และผู้ยืมตกลงว่าจะคืนทรัพย์สินเป็นประเภท ชนิด และปริมาณเช่นเดียวกันให้แทนทรัพย์สินซึ่งให้ยืมนั้น
การยืมอันมีวัตถุแห่งสัญญาเป็นเงินนั้น เรียก "กู้ยืม" (อังกฤษ: loan of money)  และจัดเป็นลักษณะหนึ่งของยืมใช้สิ้นเปลือง
ดูเพิ่ม

คำพิพากษาศาลฎีกา เก็บถาวร 2010-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ความเป็นสัญญายืม ดู ฎ.1327/2500, 698/2506, 1631/2508, 49/2481, 122/2501, 1080/2501, 882/2510, 559/2510, 6992/2537, 4805/2540, 1211/2529
ความบริบูรณ์ของสัญญายืม ดู ฎ.461/2472, 802/2480, 1175/2508, 1374/2505
รถไฟฟ้าปารีส สาย 2

| สาย 2 |
| --- | --- |
 

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ปารีส
ปลายทาง: ปอร์ตโดฟีน นาซียง
เชื่อมต่อกับ:                     
จำนวนสถานี: 25
การดำเนินงาน
ระบบ: รถไฟฟ้าปารีส
ผู้ดำเนินงาน: RATP
ขบวนรถ: เอ็มเอฟ 01
ผู้โดยสาร: 753 ล้าน (2023) (เฉลี่ยต่อปี)
ประวัติ
เปิดเมื่อ: 13 ธันวาคม 1900; 123 ปีก่อน (1900-12-13)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 12.4 กิโลเมตร (7.7 ไมล์)
รางกว้าง: 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in)
ระบบจ่ายไฟ: 750 V DC รางที่สาม
ระบบการนำไฟฟ้า: Conductor (PA)
ความห่างสถานีเฉลี่ย: 513 เมตร (1,683 ฟุต)
รถไฟฟ้าปารีส สาย 2 (ฝรั่งเศส: ligne 2 du métro de Paris) เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส ตั้งอยู่บริเวณกำแพงเมืองเก่าปารีส (boulevards extérieurs) แนวเส้นทางเกือบจะเป็นครึ่งวงกลม
เป็นเส้นทางที่สองที่เปิดให้บริการ โดยเปิดให้บริการส่วนแรกในปี พ.ศ. 2443 เปิดใช้งานส่วนต่อขยาย พ.ศ. 2446 วิ่งระหว่างสถานีปอร์ตโดฟีนกับสถานีนาซียง
มีระยะทาง 12.4 km (7.7 mi) มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 7 ของระบบ ผู้โดยสารต่อปี 92.1 คน 2004 (2547) โดยมี 2 km (1.2 mi) เป็นทางยกระดับ
ลำดับเหตุการณ์

13 ธันวาคม พ.ศ. 2443: เปิดให้บริการส่วนแรก (ปอร์ตโดฟีน - เอตวล)
7 ตุลาคม พ.ศ. 2445: เปิดให้บริการส่วนที่ 2 (เอตวล - อ็องแวร์ส)
31 มกราคม พ.ศ. 2446: เปิดให้บริการส่วนที่ 3 (อ็องแวร์ส - บาญอแล)
2 เมษายน พ.ศ. 2446: เปิดให้บริการส่วนที่ 4 (บาญอแล - นาซียง)
10 สิงหาคม พ.ศ. 2446: เปิดอุบัติเหตุเพลิงไหม้
14 ตุลาคม พ.ศ. 2450: ตั้งชื่อใหม่เป็น "สาย 2"
แผนที่และสถานี

ทั้งหมด 25 สถานี
แผนที่และสถานี > สถานีที่เปลี่ยนชื่อ

| วันที่ | ชื่อเดิม | ชื่อใหม่ |
| --- | --- | --- |
| 15 ตุลาคม 2450 | บูลวาร์บาร์แบ็ส (Boulevard Barbès) | บาร์แบ็ส - รอเชอชัวร์ (Barbès – Rochechouart) |
| 1 สิงหาคม 2457 | รูว์ดาลมาญ (Rue d'Allemagne) | ฌอแร็ส (Jaurès) |
| 6 ตุลาคม 2485 | โอแบร์วีลีเย (Aubervilliers) | โอแบร์วีลีเย - บูลวาร์เดอลาวีแล็ต (Aubervilliers – Boulevard de la Villette) |
| 19 สิงหาคม 2488 | กงบา (Combat) | กอลอแนลฟาเบียง (Colonel Fabien) |
| 10 กุมภาพันธ์ 2489 | โอแบร์วีลีเย - บูลวาร์เดอลาวีแล็ต | สตาลีนกราด (Stalingrad) |
| 2513 | เอตวล (Étoile) | ชาร์ล เดอ โกล - เอตวล (Charles de Gaulle – Étoile) |
| 13 กันยายน 2513 | บาญอแล (Bagnolet) | อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา (Alexandre Dumas) |
สมุดภาพ

สถานีบาร์แบ็ส - รอเชอชัวร์
สถานีชาร์ล เดอ โกล - เอตวล
สถานีมงโซ (Monceau)
ล้อขับเคลื่อน เอ็มเอฟ 2000
ภายในเอ็มเอฟ 2000
ระบบไดนามิก
เอ็มเอฟ 67 ออกจากสถานีชาร์ล เดอ โกล - เอตวล
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าปารีส
แหล่งข้อมูลอื่น > อังกฤษ

RATP English website
Interactive Map of the RER (from RATP's website)
Interactive Map of the Paris métro (from RATP's website)
แหล่งข้อมูลอื่น > ฝรั่งเศส

RATP official website เก็บถาวร 2008-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mobidf website, dedicated to the RER (unofficial)[ลิงก์เสีย]
Metro-Pole website, dedicated to Paris public transports (unofficial) เก็บถาวร 2005-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กระบบขนส่งมวลชนในปารีส |
| --- | --- |
 เมโทร:                  ระหว่างการก่อสร้าง     โครงการ  
 แอร์เออแอร์:           
 ทร็องซีเลียง:                   
 รถราง:                
 รถโดยสารประจำทาง:   RATP   น็อกตีเลียง 
อื่น ๆ:   CDGVAL   Orlyval   Montmartre Funicular 
โครงการ:  Grand Paris Express  CDG Express  Lines 3bis and 7bis merger 
องค์กร:  IDFM  RATP  แอ็สแอนเซแอ็ฟ  Optile  Keolis  Transdev 
การเงิน:  ตั๋วและค่าโดยสาร Ticket t+  Paris visite  Navigo card  ภาษีขนส่ง 
แผนที่เส้นทางสาย 2
ราฟาแอลา ปีเม็งตา

ราฟาแอลา ปีเม็งตา (โปรตุเกส: Rafaela Pimenta) คือนายหน้านักฟุตบอลชาวบราซิล เธอถือเป็นหนึ่งใน "ซูเปอร์เอเจินต์" โดยเธอต้องดูแลนักฟุตบอลซูเปอร์สตาร์หลายคน เช่น อาลิง โฮลัน, ปอล ป็อกบา ต่อจากมีโน ราโยลา ซูเปอร์เอเจินต์ผู้ล่วงลับ
รัฐบาลวอลลูน

| --- | --- |
Gouvernement wallon (ฝรั่งเศส) Wallonische Regierung (เยอรมัน)
ธงวอลโลเนีย
 เอลีแซ็ต ที่ทำการรัฐบาลและสภาวอลลูน
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 22 ธันวาคม 1981; 42 ปีก่อน (1981-12-22)
เขตอำนาจ: แคว้นวอลลูน
สำนักงานใหญ่:  เอลีแซ็ต นามูร์
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: เอลีโย ดี รูโป (พรรคสังคมนิยม), มุขมนตรี
ต้นสังกัดหน่วยงาน: สภาวอลลูน
เว็บไซต์: gouvernement.wallonie.be
รัฐบาลวอลลูน (ฝรั่งเศส: Gouvernement wallon; เยอรมัน: Wallonische Regierung) หรือ รัฐบาลวอลโลเนีย (ฝรั่งเศส: Gouvernement de Wallonie; เยอรมัน: Regierung der Wallonie) คือฝ่ายบริหารแห่งแคว้นวอลลูน (วอลโลเนีย) โดยเป็นหนึ่งในหกรัฐบาลในการปกครองของประเทศเบลเยียม และมีที่ทำการอยู่ที่เอลีแซ็ตในเมืองนามูร์
บทบาทหน้าที่

รัฐบาลวอลลูนมีบทบาทหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญในแคว้นวอลลูนดังนี้
การผังเมือง
การจัดการในเขตเมืองและชนบท
การจัดการสถานที่สำคัญและอนุสรณ์สถานต่าง ๆ
การจัดสรรที่ดิน
การสิ่งแวดล้อม
การป้องกันและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
การจัดการขยะมูลฝอย
การจัดการและควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสภาพแวดล้อม
การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ
ที่อยู่อาศัย
การจัดการทรัพยากรน้ำ
การประปา
การบำบัดน้ำเสีย
การจัดการน้ำทิ้ง
ด้านเศรษฐกิจ
การจัดการทรัพยากรทางเศรษฐกิจ
การพาณิชย์และส่งออก
การสนับสนุนการลงทุน
ด้านพลังงาน
การจัดสรรพลังงาน
พลังงานทางเลือก
การปกครองท้องถิ่น
กำกับดูแลและจัดสรรงบประมาณให้กับหน่วยการปกครองท้องถิ่นในสังกัด
การจัดหาและการจ้างงาน
การคมนาคม
ถนน
คู คลอง และทางเดินน้ำ
ท่าเรือ
สนามบินภูมิภาค
การขนส่งมวลชนภายในภูมิภาค
การส่งออกอาวุธยุทโธปกรณ์
อาวุธยุทโธปกรณ์
การจัดการเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับอาวุธยุทโธปกรณ์
การจัดการทรัพยากรที่เกี่ยวข้องกับการผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์
ดูเพิ่ม

แคว้นวอลลูน
มุขมนตรีวอลโลเนีย
สภาวอลลูน
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
รัฐบาลเฟลมิช
บรรณานุกรม

Pierre De Spiegeler et Michel Weyssow : Région wallonne : historique de la composition des Exécutifs, Namur, Ministère de la Région wallonne, Service des Archives, novembre 1997, 75 pages