stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสแกรนด์บราซิล
การแข่งขันระดับนานาชาติ

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตัวแทนชาวบราซิลของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล.
สัญลักษณ์สี
: ชนะเลิศ
: รองชนะเลิศหรืออันดับ 5/9
: เข้ารอบสุดท้าย
: เข้ารอบรองชนะเลิศ
: รางวัลพิเศษหรือเข้ารอบสุดท้ายรางวัลพิเศษ
| ปี | ตัวแทน | บ้านเกิด | ตำแหน่งระดับประเทศ | ผลงานการแข่งขัน> ตำแหน่ง | ผลงานการแข่งขัน> รางวัลพิเศษ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  2024 | ทาลิตา ฮาร์ทมันน์ |  รัฐรีโอเดจาเนโร | มิสแกรนด์บราซิล 2024 |  |  |  |
|  2023 | อาดรียานา ยังกา |  รัฐมีนัชเจไรช์ | มิสแกรนด์บราซิล 2023 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  3 รางวัลพิเศษ  5 คนสุดท้าย - ก่อนมาถึง  10 คนสุดท้าย - ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม (แฟน โหวต)  20 คนสุดท้าย - Country’s power of the year (พลังแห่งปีแฟนโหวต)  |  |
|  2022 | อีซาแบลา เมนิง |  รัฐเซาเปาลู | มิสแกรนด์บราซิล 2022 | มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2022 |  3 รางวัลพิเศษ  10 คนสุดท้าย - ก่อนมาถึง  10 คนสุดท้าย - กีฬาและชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  20 คนสุดท้าย - ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  |  |
|  2021 | โลเรนา โรดรีกิส |  รัฐมีนัชเจไรช์ | รองอันดับ 2: มิสแกรนด์บราซิล 2019 | รองอันดับ 2 |  2 รางวัลพิเศษ  สลากกินแบ่งรัฐบาล  20 คนสุดท้าย - ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม (แฟน โหวต)  |  |
|  2020 | ลาลา แกจิส |  รัฐปาราอีบา | มิสแกรนด์บราซิล 2020 | รองอันดับ 4 |  5 รางวัลพิเศษ  ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  ราชินีกับมงกุฏทองคำ  แต่งกายชุดประจำชาติไทย  5 คนสุดท้าย - ทางเลือกของประเทศแห่งปี  10 คนสุดท้าย - ก่อนมาถึง  |  |
|  2019 | มาร์โจรี มาร์เซลลี |  รัฐเซาเปาลู | มิสแกรนด์บราซิล 2019 | รองอันดับ 4 |  4 รางวัลพิเศษ  งานกาล่าแฟชั่นโชว์มงกุฎประวัติศาสตร์โดยจอร์จ วิทเทลส์  10 คนสุดท้าย - ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  10 คนสุดท้าย - ก่อนมาถึง  20 คนสุดท้าย - ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  |  |
|  2018 | กาเบรียล วิเลรา |  รัฐรีโอเดจาเนโร | มิสแกรนด์บราซิล 2017 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |  |
|  2017 | แคไรไลน์ เวนตูรินี |  รัฐฮิวกรังจีดูซูว | 7 คนสุดท้าย: มิสบราซิลเวิลด์ 2016 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  25 คนสุดท้าย - ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  |  |
|  2016 | รีนาตา เซนา |  รัฐมาตูโกรซูดูซูว | รองอันดับ 1: มิสบราซิลเวิลด์ 2016 | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |  |
|  2015 | พอลลา โกเมส |  รัฐมาตูโกรซูดูซูว | รองอันดับ 1: มิสบราซิลเวิลด์ 2015 | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  2 รางวัลพิเศษ  20 คนสุดท้าย - ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  36 คนสุดท้าย - มิสป๊อปปูลาร์โหวต  |  |
|  2014 | ยาเมเม อิบราฮิม |  รัฐปารานา | มิสแกรนด์บราซิล 2014 | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  20 คนสุดท้าย - ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
|  2013 | ทามารา บิซกา |  รัฐฮิวกรังจีดูซูว | 16 คนสุดท้าย: มิสบราซิลเวิลด์ 2013 | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  1 รางวัลพิเศษ  20 คนสุดท้าย - ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม  |  |
ทำเนียบ

มิสแกรนด์บราซิล 2023
อาดรียานา ยังกา
( รัฐมีนัชเจไรช์)
มิสแกรนด์บราซิล 2022
อีซาแบลา เมนิง
( รัฐเซาเปาลู)
มิสแกรนด์บราซิล 2021
โลเรนา โรดรีกิส
( รัฐมีนัชเจไรช์)
มิสแกรนด์บราซิล 2019
มาร์โจรี มาร์เซลลี
( รัฐเซาเปาลู)
มิสแกรนด์บราซิล 2018
กาเบรียล วิเลรา
( รัฐรีโอเดจาเนโร)
มิสแกรนด์บราซิล 2015
พอลลา โกเมส
( รัฐมาตูโกรซูดูซูว)
มิสแกรนด์บราซิล 2014
ยาเมเม อิบราฮิม
( รัฐปารานา)
ดูเพิ่ม

มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
มิสเวิลด์
รอเฌ แบลโซ

รอเฌ ชาร์ล อ็องเดร อ็องรี แบลโซ (ฝรั่งเศส: Roger Charles André Henri Blaizot; ค.ศ. 1895 — 1981) เป็นผู้นำการทหารชาวฝรั่งเศส เป็นผู้บัญชาการทหารฝรั่งเศสระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง แบลโซได้ปฏิบัติหน้าที่ในอินโดจีนในช่วงสองปีสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง โดยรับหน้าที่บังคับบัญชากองกำลังรบนอกประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นตะวันออกไกล ตามคำสั่งของชาร์ล เดอ โกล หลังสงครามยุติ แบลโซได้นำคณะเสนาธิการทหารจำนวนห้าสิบนายไปยังอินโดจีนในส่วนหนึ่งของความร่วมมือระหว่างเจ้าหน้าที่กองกำลัง 136 Special Operations Executive ของอังกฤษ และรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อรักษาอำนาจของฝรั่งเศสในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยได้รับการอนุมัติจากลอร์ดฟิลิป เมานต์แบตเทนในปี ค.ศ. 1943 แบลโซได้เดินทางไปบัญชาการกองกำลังฝรั่งเศสในอินโดจีนระหว่าง ค.ศ. 1948 จนถึง ค.ศ. 1949 ต่อจากฌ็อง-เอเตียน วาลุย ก่อนที่ตำแหน่งดังกล่าวจะสืบทอดต่อโดยมาร์แซล-มอริส การ์ป็องตีเย
บรรณานุกรม

Bodinier, Gilbert, La Guerre d'Indochine, 1945-1954: textes et documents, France Armée de terre, service historique, 1987.
Chapuis, Oscar. The Last Emperors of Vietnam: From Tu Duc to Bao Dai, Greenwood Publishing Group, 2000. ISBN 0313311706
Currey, Cecil B. Victory at Any Cost: The Genius of Viet Nam's Gen. Vo Nguyen Giap Potomac Books Inc. 2005. ISBN 1574887424
Duiker, William J. U.S. Containment Policy and the Conflict in Indochina, Stanford University Press, 1994. ISBN 0804722838
Lawrence, Mark Atwood and Fredrik Logevall, The First Vietnam War: Colonial Conflict and Cold War Crisis, Harvard University Press, 2007. ISBN 0674023714
Thomas, Martin, Silent Partners: SOE's French Indo-China Section, 1943-1945, Modern Asian Studies, p. 943-976, Cambridge University Press, 2000.
Tucker, Spencer C. Vietnam, Routledge, 1999. ISBN 1857289226
Biography of: Blaizot, Roger-Charles-André-Henri, Lieutenant-General. (1895 – 1981)
รอเฌ วาดีม

| Roger Vadim |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 26 มกราคม ค.ศ. 1928 รอเฌ วาดีม เปลมียานีกอฟ
เสียชีวิต: 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 (72 ปี) ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
คู่สมรส: บรีฌิต บาร์โด (1952-1957) แอนเนตต์ สตรอยเบิร์ก (1958-1960) เจน ฟอนดา (1965-1673) แคเทอรีน ชไนเดอร์ (1975-1977) มารี-คริสทีน แบร์โรลต์ (1990-2000)
คู่ครอง: แคเทอรีน เดอเนิฟ (1962-1964)
อาชีพ: ผู้กำกับ นักเขียนบท นักแสดง
ปีที่แสดง: 1950-1997
รอเฌ วาดีม (ฝรั่งเศส: Roger Vadim) เป็นผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้าง นักเขียนบทภาพยนตร์ และนักแสดงชาวฝรั่งเศส เชื้อสายเบลารุส  เป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง Et Dieu… créa la femme (And God Created Woman) ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับบรีฌิต บาร์โด ในปี 1956  Le vice et la vertu (Vice and Virtue) ภาพยนตร์เรื่องแรกของกาทรีน เดอเนิฟว์ ในปี ค.ศ. 1963 และ Barbarella ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับเจน ฟอนดา ในปี ค.ศ. 1966  นักแสดงหญิงทั้งสามล้วนมีความสัมพันธ์หรือแต่งงานกับวาดีม
รอเฌ วาดีม มีชื่อจริงว่า รอเฌ วาดีม เปลมียานีกอฟ (Roger Vadim Plemiannikov) เกิดที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส บิดาเป็นชาวเบลารุส อพยพมาจากยูเครน เขาเริ่มเป็นนักแสดงละครเวทีตั้งแต่อายุ 16 ปี และเป็นผู้ช่วยเขียนบทให้กับมาร์ก อาเลแกร (Marc Allégret) ผู้กำกับชาวฝรั่งเศส-สวิส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950
วาดีมมีผลงานเขียนบทและกำกับเรื่องแรก เรื่อง And God Created Woman นำแสดงโดยบรีฌิต บาร์โด เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหมีทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน จากเรื่อง Sait-on jamais? (No Sun in Venice ปี ค.ศ. 1957) และรางวัลสิงโตทองคำ เทศกาลภาพยนตร์เวนิส จากเรื่อง La curée (The Game is Over ปี ค.ศ. 1966)
นอกเหนือจากผลงานเขียนบทและกำกับภาพยนตร์ วาดีมยังเป็นนักเขียน เคยมีผลงานหนังสือชื่อ Bardot, Deneuve, Fonda: My Life With The Three Most Beautiful Women In The World บอกเล่าชีวิตส่วนตัวกับอดีตภรรยาสามคน ที่ได้ชื่อว่าเป็นหญิงที่สวยที่สุดในโลก
รอเฌ วาดีมเสียชีวิตในวัย 72 ปี เมื่อปี ค.ศ. 2000 ด้วยโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Roger Vadim ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Roger Vadim's biographic sketch ที่ Find A Grave
รัฐซังตากาตารีนา

| รัฐซังตากาตารีนา |
| --- | --- |
รัฐ
   ธง ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งของรัฐซังตากาตารีนาในบราซิล
พิกัด: 27°50′S 48°25′W﻿ / ﻿27.833°S 48.417°W﻿ / -27.833; -48.417
ประเทศ: 
เมืองหลวง: โฟลรียานอโปลิช
ศูนย์กลางเดิม: Joinville
การปกครอง
 • Governor: Raimundo Colombo
 • Vice Governor: Eduardo Pinho Moreira
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 95,346.181 ตร.กม. (36,813.366 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 20th
ประชากร (2010 census)
 • ทั้งหมด: 6,249,682 คน
 • อันดับ: 11th
 • ความหนาแน่น: 66 คน/ตร.กม. (170 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 9th
เดมะนิม: Catarinense or Barriga-Verde (Green Belly)
GDP
 • Year: 2006 estimate
 • Total: R$ 93,173,000,000 (7th)
 • Per capita: R$ 20,369 (4th)
HDI
 • Year: 2005
 • Category: 0.840 – high (2nd)
เขตเวลา: UTC-3 (BRT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-2 (BRST)
Postal Code: 87000-000 to 89990-000
รหัส ISO 3166: BR-SC
เว็บไซต์: sc.gov.br
ซังตากาตารีนา (โปรตุเกส: Santa Catarina) เป็นรัฐทางภาคใต้ของประเทศบราซิล เป็นหนึ่งในที่ที่มีมาตรฐานการครองชีพสูงสุดในลาตินอเมริกา มีเมืองหลวงของรัฐชื่อเมืองโฟลรียานอโปลิช ซึ่งเกือบทั้งหมดของเมืองตั้งอยู่บนเกาะซังตากาตารีนา รัฐติดกับรัฐฮิวกรังจีดูซูวทางทิศใต้ และติดกับรัฐปารานาทางทิศเหนือ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก และติดกับรัฐมิซิโอเนสของอาร์เจนตินาทางทิศตะวันตก ประชากรส่วนมากของรัฐมีเป็นผู้อพยพเชื้อสายโปรตุเกส เยอรมัน และอิตาลี
รัฐมีชายหาดยาว 561 กิโลเมตร (348 ไมล์) เป็นสถานที่ท่องเที่ยว เมืองหลวงของรัฐ โฟลรียานอโปลิช ตั้งอยู่บนเกาะ เป็นหนึ่งในเมืองของบราซิลที่มีนักท่องเที่ยวต่างชาติมาท่องเที่ยว
รัฐบราซิล

รัฐบราซิล (โปรตุเกส: Estado do Brasil; อังกฤษ: State of Brazil) เป็นหนึ่งในรัฐนอกดินแดนหลักของจักรวรรดิโปรตุเกสบนทวีปอเมริกา ในช่วงที่ยังเป็นอาณานิคมบราซิล
รัฐฌูรา

| รัฐฌูรา République et Canton du Jura |
| --- | --- |
รัฐของสวิตเซอร์แลนด์
   ตราอาร์ม

พิกัด: 47°22′N 7°9′E﻿ / ﻿47.367°N 7.150°E﻿ / 47.367; 7.150
เมืองหลวง: เดอเลมง
การแบ่งย่อย: 64 เทศบาล, 3 districts
การปกครอง
 • บริหาร: Conseil d'Etat (5)
 • นิติบัญญัติ: Parliament (60)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 838 ตร.กม. (324 ตร.ไมล์)
ประชากร (12/2015)
 • ทั้งหมด: 72,782 คน
จุดต่ำสุด: 364 m (1,194 ft) - Allaine at Boncourt
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1979
ตัวย่อ: JU
ภาษา: ฝรั่งเศส
เว็บไซต์: JU.ch
ดูแผนที่ของรัฐฌูรา
สาธารณรัฐและรัฐฌูรา (อังกฤษ: Republic and Canton of the Jura; ฝรั่งเศส: République et Canton du Jura) เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นรัฐที่ใหม่ที่สุดใน 26 รัฐของสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1979 ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีเมืองหลวงคือเมืองเดอเลมง มีชายแดนติดกับรัฐบาเซิล-ลันท์ชัฟท์ รัฐแบร์น และจังหวัดดูของฝรั่งเศส
รอแบร์ ปีแร็ส

รอแบร์ ปีแร็ส (ฝรั่งเศส: Robert Pirès) มีชื่อเต็มว่า รอแบร์ แอมานุแอล ปีแร็ส (Robert Emmanuel Pirès; เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1973) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศสซึ่งมีเชื้อสายโปรตุเกสและอัสตูเรียส โดยปกติเขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้าย แต่สามารถเล่นตำแหน่งกองกลางได้ทุกตำแหน่ง หรือเล่นเป็นตัวสนับสนุนกองหน้า
ปีแร็สเคยเป็นผู้เล่นหลักของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
แหล่งข้อมูลอื่น

รอแบร์ ปีแร็ส – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
รอแบร์ ปีแร็ส ที่ National-Football-Teams.com
สถิติของ รอแบร์ ปีแร็ส ที่ Soccerbase
Profile at Arsenal.com
Profiles at sporting-heroes.net
รถไฟฟ้าปารีส สาย 3 (2)

รถไฟฟ้าปารีส สาย 3 (2) (ฝรั่งเศส: ligne 3 bis du métro de Paris) เชื่อมต่อระหว่างสถานีก็องแบตาและสถานีปอร์ตเดลีลา ระยะทางรวม 1.3 กิโลเมตร (0.81 ไมล์) 4 สถานี และเป็นสายที่สั้นและมีผู้โดยสารมาใช้บริการน้อยที่สุด เพียง 1.5 ล้านคนต่อปี ปัจจุบันใช้ล้อขับเคลื่อน เอ็มเอฟ 67
สถิติผู้โดยสาร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปี ค.ศ. | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 |
| จำนวนผู้โดยสาร(ล้านคน) | 88.1 | 87.1 | 87.2 | 76.3 | 83.3 | 84.5 | 85.3 | 87.6 | 93.2 | 95.9 | 94.2 | 90.6 | 87.6 |
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าปารีส
บรรณานุกรม

Robert, Jean (1983). Notre Métro (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Jean Robert.
Le patrimoine de la RATP (ภาษาฝรั่งเศส). Flohic. 1996. ISBN 2-84234-007-8.
Tricoire, Jean. Un siècle de métro en 14 lignes.  De Bienvenüe à Météor (ภาษาฝรั่งเศส). la Vie du Rail. ISBN 2-902808-87-9.
Lamming, Clive. Métro insolite (ภาษาฝรั่งเศส).
Jacobs, Gaston (2001). Le métro de Paris : un sièce de matériel roulant (ภาษาฝรั่งเศส). la Vie du Rail. ISBN 2-902808-97-6.
Guerrand, Roger-Henri (1999). L'aventure du métropolitain (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: La découverte.
Gasnault, François; Zuber, Henri (1997). Métro-Cité : le chemin de fer métropolitain à la conquête de Paris, 1871–1945 (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: les musées de la ville de Paris. ISBN 2-87900-374-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

(ฝรั่งเศส) RATP official website เก็บถาวร 2008-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) RATP english speaking website
(อังกฤษ) Interactive Map of the RER (from RATP's website)
(อังกฤษ) Interactive Map of the Paris métro (from RATP's website)
(ฝรั่งเศส) Mobidf website, dedicated to the RER (unofficial)[ลิงก์เสีย]
(ฝรั่งเศส) Metro-Pole website, dedicated to Paris public transports (unofficial) เก็บถาวร 2005-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รถไฟใต้ดินบราซิเลีย

รถไฟใต้ดินบราซิเลีย (โปรตุเกส: Metrô do Distrito Federal) นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า เมโตร (Metrô) เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงที่ให้บริการในเขตกรุงบราซีเลีย ประเทศบราซิล ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟใต้ดินแห่งเฟเดอรัลดิสตริกต์ (Companhia do Metropolitano do Distrito Federal, Metro-DF) เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 ปัจจุบันประกอบด้วย 24 สถานี 2 เส้นทาง รวมระยะทาง 42.38 กิโลเมตร (26.33 ไมล์) เปิดให้บริการระหว่างเวลา 06:00-23:30 น. ในวันจันทร์-เสาร์ และระหว่างเวลา 07:00-9:00 น. ในวันอาทิตย์
เส้นทาง

| เส้นทาง | สถานีปลายทาง | เปิดให้บริการ | ระยะทาง (กิโลเมตร) | จำนวนสถานี | เวลาต่อเที่ยว | เวลาทำการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เขียว | เซงตรัล ↔ เซย์ลังเจีย | 31 มีนาคม ค.ศ. 2001 | 33 | 20 | 40 | 06:00-23:30 น. ในวันจันทร์-ศุกร์; 07:00-19:00 น. ในวันหยุดสุดสัปดาห์ |
| ส้ม | เซงตรัล ↔ ซามังไบยา | 31 มีนาคม ค.ศ. 2001 | 42 | 16 | 30 | 06:00-23:30 น. ในวันจันทร์-ศุกร์; 07:00-19:00 น. ในวันหยุดสุดสัปดาห์ |
ดูเพิ่ม

รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2014-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Distrito Federal Metro Model Train
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในประเทศบราซิล |
| --- | --- |
รถไฟชานเมือง ในเขตมหานครและปริมณฑล:  รีโอเดจาเนโร  เซาเปาลู 
ระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง:  เบลูโอรีซองชี  บราซิเลีย  โฟร์ตาเลซา  โปร์ตูอาแลกรี  เรซีฟี  รีโอเดจาเนโร  ซัลวาดอร์  เซาเปาลู  เตเรซีนา 
รถไฟฟ้ารางเบา:  มาเซโอ (กำลังก่อสร้าง) 
รถประจำทางไฟฟ้า:  ซังตูส  เซาเปาลู
รอแม็ง กัสมี

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  รอแม็ง กัสมี
วันเกิด:   (1987-02-15) 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  ลียง, ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.73 m (5 ft 8 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก
สโมสรเยาวชน
:  อาแอสโออา วาล็องส์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003-2004 |  อาแอสโออา วาล็องส์ |  20 |  (4) |
| 2004–2010 |  สทราซบูร์ เบ |  84 |  (17) |
| 2004–2008 |  อาแอ็ส สทราซบูร์ |  15 |  (1) |
| 2008–2009 |  → เซาแทมป์ตัน (ยืม) |  4 |  (0) |
| 2010–2011 |  มงดอร์อาแซร์กฟุต |  5 |  (3) |
| 2011–2016 |  แบงค็อก ยูไนเต็ด |  117 |  (44) |
| 2016 |  เชียงใหม่ |  13 |  (4) |
| 2016 |  บางกอกกล๊าส |  13 |  (4) |
| 2017 |  บีบีซียู |  9 |  (0) |
| 2017 |  ขอนแก่น |  24 |  (6) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 00:34, 25 มีนาคม 2018 (UTC)
รอแม็ง กัสมี (ฝรั่งเศส: Romain Gasmi) เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 ที่เมืองลียง แคว้นโรนาลป์ เป็นนักฟุตบอลชาวลูกครึ่งฝรั่งเศสกับแอลจีเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติของ รอแม็ง กัสมี ที่ Soccerbase
Romain Gasmi Joins Thai Division 1 League Side Bangkok United For 2 Years with 1 optional year after that.
รอลโลแห่งนอร์ม็องดี

| กาอาง รอล์ฟ, รอลโล |
| --- | --- |
 รอลโลที่รูปปั้นหกดยุค, จัตุรัสเมืองฟาเลส
ดยุคแห่งนอร์ม็องดี, เคานต์แห่งรูอ็อง
เกิด: ค.ศ. 846
เสียชีวิต: ค.ศ. 930,  นอร์ม็องดี
ภรรยา: โปปป้าแห่งบายูซ์ จีเซลาแห่งฝรั่งเศส
บุตร/ธิดา: วิลเลี่ยมผู้ดาบยาว
ขุนนางฝรั่งเศส - กษัตริย์ฝรั่งเศส - ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
รอลโล หรือ กาอาง รอล์ฟ (อังกฤษ: Rollo หรือ Gaange Rolf, ภาษานอร์มัน: Rou, นอร์สเก่า: Hrólfr, ฝรั่งเศส: Rollon; ค.ศ. 846 – 930) เป็นชาวไวกิ้งที่กลายเป็นผู้ปกครองคนแรกของนอร์ม็องดี บางครั้งก็ถูกเรียกว่าดยุคที่ 1 แห่งนอร์ม็องดี ชื่อสแกนดิเนเวียของเขาคือ รอล์ฟ ที่ถูกขยายเพิ่มว่า กาอาง รอล์ฟ เนื่องจากเขามีน้ำหนักตัวมากเกินกว่าที่ม้าโตเต็มวัยจะแบกไหว เขาจึงต้องเดิน (หรือ "gaa" ในภาษาดาโนนอร์วีเจียน) รอลโลปรากฏตัวขึ้นมาในฐานะบุคคลที่โดดเด่นท่ามกลางชาวนอร์ส ที่มีฐานที่มั่นถาวรที่มั่นคงบนผืนแผ่นดินของชาวแฟรงก์ในหุบเขาแม่น้ำเซนล่าง พระเจ้าชาร์ลผู้เรียบง่าย กษัตริย์แห่งเวสต์ฟรังเกีย ยกดินแดนระหว่างปากแม่น้ำเซนกับเมืองรูอ็องในปัจจุบันให้เขา แลกกับการให้รอลโลยินยอมยุติการปล้นทรัพย์และให้การคุ้มกันชาวแฟรงก์จากการรุกรานของชาวไวกิ้งในอนาคต
รอลโลได้รับการบันทึกครั้งแรกในฐานะผู้นำของผู้ตั้งรกรากชาวไวกิ้งกลุ่มดังกล่าวในกฎบัตรของ ค.ศ. 918 และเขาครองตำแหน่งในแคว้นนอร์ม็องดีจนถึง ค.ศ. 928 เป็นอย่างน้อย เขาได้รับการสืบทอดต่อโดยบุตรชาย วิลเลี่ยมผู้ดาบยาว ในดัชชีนอร์ม็องดีที่เขาก่อตั้ง ลูกหลานของรอลโลกับผู้ติดตามกลายเป็นที่รู้จักในชื่อชาวนอร์มัน หลังการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันกับการพิชิตอิตาลีใต้และซิซิลีในสองศตวรรษที่ตามมา ลูกหลานของเขาขึ้นปกครองอังกฤษยุคนอร์มัน (ตระกูลนอร์ม็องดี), ราชอาณาจักรซิซิลี (กษัตริย์แห่งซิซิลี) เช่นเดียวกับราชรัฐอันติอ็อค ตั้งแต่คริสตศตวรรษที่ 10 จนถึงคริสตศตวรรษที่ 12 ทิ้งมรดกตกทอดที่คงอยู่ยืนยาวในด้านพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ไว้ให้ยุโรปและตะวันออกใกล้
การเริ่มต้นของนอร์ม็องดี

ใน ค.ศ. 918 พระเจ้าชาร์ลกับรอลโลเจอกันที่ชายแดนของวิกซ็องกับรูมัวซ์ รูมัวซ์เป็นชื่อในตอนนั้นของมณฑลที่มีรูอ็องเป็นเมืองหลวง ในกฎบัตรกษัตริย์ยืนยันสิทธิ์ของรอลโลในเมืองรูอ็อง พระองค์ยังมอบอาณาเขตทางตะวันตกของชายแดนของบริตทานีทั้งหมดให้แก่เขา ใน ค.ศ. 924 นอร์ม็องดีเติบโตขึ้นเป็นราชรัฐ ในช่วงเวลานี้เองที่เขาได้บายูซ์กับเมนมา รอลโลปรากฏในจดหมายเหตุหลายแห่ง เขาต่อสู้แย่งชิงปราสาทอูกับพระเจ้าราอูล เขายังให้ความช่วยเหลือพระเจ้าชาร์ลผู้เรียบง่ายในการต่อสู้กับแอร์แบต์ที่ 2 แห่งแวร์ม็องดัวซ์ รอลโลตายราว ค.ศ. 928 เขาถูกสืบทอดต่อโดยบุตรชาย วิลเลี่ยมผู้ดาบยาว
ครอบครัว

รอลโลแต่งงานครั้งแรกกับโปปป้า ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน คือ
วิลเลี่ยมที่ 1 ผู้ดาบยาว เขาสืบทอดต่อจากบิดาเป็นแพร็งเซป (princeps) แห่งนอร์ม็องดี
แฌร์ล็อค ภรรยาของวิลเลี่ยมที่ 3 ดยุคแห่งอากีแตน
เขาแต่งงานครั้งต่อมากับจิเซลา พระธิดาของพระเจ้าชาร์ลที่ 3 ผู้เรียบง่าย กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ทั้งคู่ไม่มีบุตรด้วยกัน
รถไฟใต้ดินเซาเปาลู

รถไฟใต้ดินเซาเปาลู (โปรตุเกส: Metropolitano de São Paulo) หรือที่นิยมเรียกว่า เมโตร (Metrô) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนาดใหญ่ในเมืองเซาเปาลู เมืองใหญ่สุดในประเทศบราซิล เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ใหญ่เป็นอันดับสองในทวีปอเมริกาใต้ ปัจจุบันมีระยะทาง 74.2 กิโลเมตร (46.1 ไมล์) จำนวน 5 เส้นทาง 64 สถานี จำนวนผู้โดยสาร 2.999 ล้านคนต่อวัน
โครงข่ายเส้นทาง

| เส้นทาง | สี | สถานีปลายทาง | เปิดให้บริการ | ระยะทาง | จำนวนสถานี | เวลาในการเดินทาง (นาที) | เวลาให้บริการ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| สาย 1 | น้ำเงิน | ตูกูรูวี ↔ ฌาบากวารา | 14 กันยายน ค.ศ. 1974 | 20.2 กิโลเมตร (12.6 ไมล์) | 23 | 45 | ทุกวัน, 04:40-00:32 น. |
| สาย 2 | เขียว | วีลามาดาเลนา ↔ วีลาปรูเดงชี | 25 มกราคม ค.ศ. 1991 | 14.6 กิโลเมตร (9.1 ไมล์) | 14 | 18 | ทุกวัน, 04:40-00:20 น. |
| สาย 3 | แดง | ปัลเมย์รัส-บาร์ราฟุงดา ↔ โกริงชังส์-อีตาเกรา | 10 มีนาคม ค.ศ. 1979 | 22 กิโลเมตร (14 ไมล์) | 18 | 36 | ทุกวัน, 04:40-00:35 น. |
| สาย 4 | เหลือง | วีลาโซเนีย ↔ ลุส | 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 | 12.8 กิโลเมตร (8.0 ไมล์) | 11 | 15 | ทุกวัน, 04:40-00:00 น. |
| สาย 5 | ม่วง | กาเปาเรดงดู ↔ ลาร์กูเตรซี | 20 ตุลาคม ค.ศ. 2002 | 8.4 กิโลเมตร (5.2 ไมล์) | 6 | 11 | ทุกวัน, 04:40-00:00 น. |

สาย 1
สาย 2
สาย 3
สาย 4
สาย 5
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินเซาเปาลู
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) São Paulo Metro website เก็บถาวร 2019-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(โปรตุเกส) State Transport Secretariat website
(โปรตุเกส) Find places near the subway stations[ลิงก์เสีย]
(โปรตุเกส) Essential Network of São Paulo Metro (project of extension of the network to be ready by 2025) เก็บถาวร 2020-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) CityMayors article
| ด ค ก ระบบขนส่งมวลชนในประเทศบราซิล |
| --- | --- |
รถไฟชานเมือง ในเขตมหานครและปริมณฑล:  รีโอเดจาเนโร  เซาเปาลู 
ระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง:  เบลูโอรีซองชี  บราซิเลีย  โฟร์ตาเลซา  โปร์ตูอาแลกรี  เรซีฟี  รีโอเดจาเนโร  ซัลวาดอร์  เซาเปาลู  เตเรซีนา 
รถไฟฟ้ารางเบา:  มาเซโอ (กำลังก่อสร้าง) 
รถประจำทางไฟฟ้า:  ซังตูส  เซาเปาลู
รอเฌ ดูว์มา

รอเฌ ดูว์มา (ฝรั่งเศส: Roger Dumas) (9 พฤษภาคม ค.ศ. 1932 – 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2016) เป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศส แสดงภาพยนตร์มากถึง 100 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 จนถึง ค.ศ. 2016
ผลงาน

Pouic-Pouic (1963)
That Man from Rio (1964)
La Ligne de démarcation (1966)
La Rage au poing (1975)
Fort Saganne (1984)
Masks (1987)
Le Cri (2006)
โมลเนส ผู้ยิ่งใหญ่ (2006)
Comedy of Power (2006)
I Always Wanted to Be a Gangster (2008)
Ca$h (2008)
Derrière les murs (2011)
แหล่งข้อมูลอื่น

Roger Dumas ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Roger Dumas ที่ออลมูวี
รถไฟใต้ดินลียง

รถไฟใต้ดินลียง (ฝรั่งเศส: Métro de Lyon) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978 ประกอบด้วย 4 เส้นทาง 43 สถานี ระยะทาง 30.3 กิโลเมตร (18.8 ไมล์)
เส้นทาง

| เส้นทาง | สี | เปิดให้บริการ | ระยะทาง | จำนวนสถานี | สถานีปลายทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอ | แดง | ค.ศ. 1978 | 9.2 km (5.7 mi) | 14 | แปรัช - โวอ็องเวอแล็งลาซัว |
| บี | น้ำเงิน | ค.ศ. 1978 | 6.2 km (3.9 mi) | 9 | ชาร์แปน - อูแล็งการ์ |
| ซี | ส้ม | ค.ศ. 1974 | 2.4 km (1.5 mi) | 5 | ออแตลเดอวีล - กุอีร์ |
| ดี | เขียว | ค.ศ. 1991 | 12.5 km (7.8 mi) | 15 | การ์เดอแวซ - การ์เดอเวนีซีเยอ |
เส้นทางของรถไฟใต้ดินลียง
สายเอ
สายซี
สายดี
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินลียง
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รถไฟใต้ดินลียง
(ฝรั่งเศส) Métro de Lyon French Wikipedia has a much more detailed description of the Lyon Metro
(ฝรั่งเศส) TCL official website เก็บถาวร 2011-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) Lyon Metro on UrbanRail.net เก็บถาวร 2009-04-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ฝรั่งเศส) Comprehensive map of the Lyon metro network
| ด ค กรถไฟใต้ดินในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
   อัมสเตอร์ดัม    เอเธนส์    บาร์เซโลนา    เบอร์ลิน    บิลบาโอ    เบรชชา    บรัสเซลส์    บูคาเรสต์    บูดาเปสต์    กาตาเนีย    โคเปนเฮเกน    แฟรงก์เฟิร์ต    เจนัว    กลาสโกว์    ฮัมบวร์ค    เฮลซิงกิ    ลอนดอน    ลีล    ลิสบอน    ลียง    มาดริด    มาร์แซย์    มิลาน    มิวนิก    เนเปิลส์    เนือร์นแบร์ค    ปัลมา    ปารีส    ปราก    แรน    โรม    รอตเทอร์ดาม    เซบิยา    โซเฟีย    สต็อกโฮล์ม    ไทน์แอนด์แวร์    ตูลูซ    ตูริน    บาเลนเซีย    เวียนนา    วอร์ซอ
รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส

รัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Gouvernement provisoire de la République française) เป็นรัฐบาลชั่วคราวที่บริหารประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1944 ถึง ค.ศ. 1946
รถไฟฟ้าปารีส สาย 4

รถไฟฟ้าปารีส สาย 4 (ฝรั่งเศส: ligne 4 du métro de Paris) เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีปอร์ตเดอกลีญ็องกูร์ ไปยังสถานีแมรีเดอมงรูฌ เป็นสายแรกที่เชื่อมต่อระหว่างฝั่งตะวันออกกับตะวันตกของแม่น้ำแซน มีระยะทางรวม 12.1 km (7.5 mi) โดยมีการเชื่อมต่อกับทุกเส้นทาง ยกเว้นสาย 3 (2) และสาย 7 (2) ทำให้เป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 2 รองจากสาย 1 จำนวนผู้โดยสาร 154 ล้านคนต่อปี
ล้อขับเคลื่อน

M1: ค.ศ. 1908-1930
Sprague-Thomson: ค.ศ. 1930 - 1967
เอ็มพี 59: ค.ศ. 1967 - ธันวาคม ค.ศ. 2012
เอ็มพี 89 ซีซี: พฤษภาคม ค.ศ. 2011 – ปัจจุบัน
สมุดภาพ

สถานีซีเต (Cité)
สถานีซีเต
สถานีซีเต
สถานีแมรีเดอมงรูฌ (Mairie de Montrouge)
สถานีแมรีเดอมงรูฌ
สถานีมูตง-ดูว์แวร์แน (Mouton-Duvernet)
สถานีมงปาร์นัส - เบียงเวอนูว์ (Montparnasse - Bienvenüe)
สถานีออเดอง (Odéon)
สถานีปอร์ตดอร์เลอ็อง (Porte d'Orléans)
สถานีแซ็ง-แฌร์แม็ง-เด-เพร (Saint-Germain-des-Prés)
สถานีวาแว็ง (Vavin)
สถานีวาแว็ง
ดูเพิ่ม

รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าปารีส
แหล่งข้อมูลอื่น

(ฝรั่งเศส) RATP official website เก็บถาวร 2008-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(อังกฤษ) RATP english speaking website
(อังกฤษ) Interactive Map of the RER (from RATP's website)
(อังกฤษ) Interactive Map of the Paris métro (from RATP's website)
(ฝรั่งเศส) Mobidf website, dedicated to the RER (unofficial)[ลิงก์เสีย]
(ฝรั่งเศส) Metro-Pole website, dedicated to Paris public transports (unofficial) เก็บถาวร 2005-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แผนที่รถไฟฟ้าปารีส สาย 4
ระบำมรณะ (แซ็ง-ซ็องส์)

ระบำมรณะ (ฝรั่งเศส: Danse macabre, Op. 40) ผลงานประพันธ์ของชาร์ล กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ คีตกวีชาวฝรั่งเศส สำหรับขับร้องประกอบเปียโน โดยใช้คำร้องจากโคลงของอองรี กาซาลี เกี่ยวกับระบำมรณะ กล่าวถึงการฟื้นคืนจากความตายของโครงกระดูกในคืนวันฮัลโลวีน และเต้นรำตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงเช้าวันใหม่
ผลงานชิ้นนี้จัดแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1872  สองปีต่อมา แซ็ง-ซ็องส์ได้นำกลับมาเรียบเรียงใหม่สำหรับบรรเลงด้วยออร์เคสตรา โดยเปลี่ยนเสียงร้องเป็นการโซโลด้วยไวโอลิน  ในช่วงแรกผลงานชิ้นนี้ไม่ได้รับความนิยมนัก  ต่อมาฟรานซ์ ลิซท์ ซึ่งเป็นเพื่อนกับแซ็ง-ซ็องส์ ได้นำมาเรียบเรียงใหม่สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน (เป็นผลงานหมายเลข S.555 ของลิซท์ ในปี  ค.ศ. 1876)
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Danse macabre ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Recording of Danse macabre on YouTube
รอแบร์ กอแอน

| รอแบร์ กอแอน |
| --- | --- |
เกิด: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 (93 ปี)
รอแบร์ กอแอน (ฝรั่งเศส: Robert Cohen) นักมวยสากลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแอลจีเรีย เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 36 (น็อก 14) เสมอ 3 แพ้ 4