stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาสนวิหาร
สมุดภาพ

La Seu อาสนวิหารที่พาลมาร์ เดอ มายอร์คา Cathedral in (Palma de Mallorca)
อาสนวิหารเซ็นต์หลุยส์ (St. Louis Cathedral) นิวออร์ลินส์ (New Orleans) รัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา
อาสนวิหารแห่งชาติกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา
หน้าต่างประดับกระจกสี อาสนวิหารโคโลญ
อาสนวิหารลูเธอรัน (Evangelical Lutheran Church of Finland) ประเทศฟินแลนด์
ภายในอาสนวิหารฮิลเดสไฮม์ (Hildesheim) ประเทศเยอรมนี ที่ยังเป็นโครงสร้างแบบโรมาเนสก์
อาสนวิหารวาเวล เมืองคราคอฟ ประเทศโปแลนด์
ระฆัง Zygmunt ที่อาสนวิหารเมืองคราเคา (Kraków) ประเทศโปแลนด์
อาสนวิหารชาทร์ (Chartres Cathedral) ประเทศฝรั่งเศส
อาสนวิหาร Landakotskirkja ประเทศไอซ์แลนด์
อาสนวิหารเซ็นต์วิตุส (St. Vitus Cathedral) ปราก in (Prague) สาธารณรัฐเช็ก
ภายในอาสนวิหาร Holy Name มุมไบ ประเทศ ประเทศอินเดีย
อาสนวิหารอเล็กซานเดอร์ เนฟสกี (Alexander Nevsky Cathedral) โซเฟีย (sofia) ประเทศบัลแกเรีย
อาสนวิหาร Llandaff เวลส์
อาสนวิหารเซียนนา (Siena) เซียนนา ประเทศอิตาลี
อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสจากทางทิศใต้ ปารีส
อาสนวิหารเซนต์สตีเฟน (St. Stephan's Cathedral) เวียนนา (Vienna) ประเทศออสเตรีย
อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน กรุงโรม ประเทศอิตาลี
การทำพิธีหน้าโบสถ์โดยพระคาร์ดินัลที่เวนิส
อาสนวิหารอาเคิน ประเทศเยอรมนี สร้างโดยพระเจ้าชาร์เลอมาญ เมื่อค.ศ.  800
อาสนวิหารปาร์มา ประเทศอิตาลีที่  Baptisty เป็นสิ่งก่อสร้างที่แยกจากตัวโบสถ์
ระเบียงฉันนบถของอาสนวิหารลิพารี ที่ (Lipari)  เกาะซิซิลี
อาสนวิหารเดอรัมอาสนวิหารคณะเบเนดิกติน
ซากปรักหักพังของวังของบาทหลวงที่อาสนวิหารลิงคอล์นซึ่งปกครองโดยเคอลจีแบบเซคิวลาร์
อาสนวิหารเวลส์ปกครองระยะหนึ่งโดย Provost
หอประชุมนักบวชที่อาสนวิหารลิงคอล์น
อาสนวิหารเซ็นต์โซเฟีย (Sophia Cathedral) ที่เมืองคิเอฟ (Kiev) ประเทศยูเครน
ชเตฟันสโดม  (St. Stephen Cathedral) ที่เมืองเวียนนา ประเทศออสเตรีย
ที่ฝังศพใต้อาสนวิหารแบบโรมาเนสก์ที่ อาสนวิหารแคนเตอร์บรี ประเทศอังกฤษ
พีธีสวดมนต์เย็น (Evensong) ที่ อาสนวิหารยอร์ก ประเทศอังกฤษ
อาสนวิหารโคโลญ
อาสนวิหารเซนต์ปีเตอร์และเซนต์พอลที่ประเทศศรีลังกา
มหาวิทยาลัยดับลิน

| --- | --- |
Ollscoil Átha Cliath
ตราสัญลักษณ์     ธง
ละติน: Universitas Dublinensis
ประเภท: มหาวิทยาลัยวิจัย มหาวิทยาลัยโบราณ
สถาปนา: 1592; 432 ปีที่แล้ว (1592)
สังกัดการศึกษา: Coimbra Group EUA IUA UI LERU AMBA  CLUSTER
ทุนทรัพย์: €216 ล้าน (2019)
งบประมาณ: €382.9 ล้าน (2019)
อธิการบดี: Mary McAleese
อาจารย์: 777 (2014)
เจ้าหน้าที่: 2,097 ในจำนวนนี้เป็นเจ้าหน้าที่วิจัย 606 คน (2014)
ผู้ศึกษา: 16,425 (2016-17)
ปริญญาตรี: 11,718 (2016–17)
บัณฑิตศึกษา: 4,707 (2016–17)
ที่ตั้ง: ดับลิน, ไอร์แลนด์ 53°20′40″N 06°15′28″W﻿ / ﻿53.34444°N 6.25778°W﻿ / 53.34444; -6.25778
วิทยาเขต: ในเมือง 468,000 ตารางเมตร (46.8 เฮกตาร์) (มีวิทยาเขตนอกที่ตั้ง)
สี:   สีชมพูทรินิตี
เว็บไซต์: www.tcd.ie
มหาวิทยาลัยดับลิน (ไอริช: Ollscoil Átha Cliath; อังกฤษ: University of Dublin; อักษรย่อ: DU) ก่อตั้งในชื่อ Chancellor, Doctors and Masters of the University of Dublin เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยที่ตั้งอยู่ในนครดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยดับลินเป็นหน่วยงานมอบปริญญาสำหรับวิทยาลัยทรินิตี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1592 เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ทรงออกกฎบัตรให้วิทยาลัยทรินิตีเป็น "มหาวิทยาลัยแม่" จึงทำให้มหาวิทยาลัยดับลินเป็นมหาวิทยาลัยที่ยังเปิดดำเนินการที่เก่าแก่ที่สุดในไอร์แลนด์ โครงสร้างของมหาวิทยาลัยถูกจำลองจากมหาวิทยาลัยที่แบ่งเป็นวิทยาลัยย่อยอย่างอ็อกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์ แต่จนถึงปัจจุบัน มีเพียงวิทยาลัยเดียวเท่านั้นที่ถุกจัดตั้งขึ้น ดังนั้นในทางปฏิบัติโดยทั่วไปแล้ว ชื่อ "วิทยาลัยทรินิตีดับลิน" และ "มหาวิทยาดับลิน" จึงเป็นเป็นคำพ้องความหมายกัน
มหาวิทยาลัยดับลินเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยโบราณเจ็ดแห่งของบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ เป็นสมาชิกของสมาคมมหาวิทยาลัยไอริช มหาวิทยาลัยไอร์แลนด์ และกลุ่มกูอิงบรา
รัฐสภาไอร์แลนด์

| รัฐสภาแห่งไอร์แลนด์  Parliament of Ireland Parlaimint na hÉireann |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ประเภท
ประเภท: ระบบสองสภา 
องค์ประกอบ: สภาขุนนาง สภาสามัญชน
ประวัติ
สถาปนา: ค.ศ. 1297
ยุบ: 31 ธันวาคม ค.ศ. 1800
ถัดมา: รัฐสภาสหราชอาณาจักร
ผู้บริหาร
ประธานสภาขุนนาง: เอิร์ลแห่งแคลร์ (แรก)  
ประธานสภาสามัญชน: จอห์น ฟอสเตอร์ (สุดท้าย)  
การเลือกตั้ง
ระบบการเลือกตั้งสภาขุนนาง: ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์จากพระมหากษัตริย์ หรือบรรดาศักดิ์สืบตระกูล
ระบบการเลือกตั้งสภาสามัญชน: ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด โดยจำกัดจำนวนผู้มีสิทธิออกเสียง
ที่ประชุม

ที่ทำการรัฐสภา ดับลิน
หมายเหตุ
ดูเพิ่ม: รัฐสภาแห่งบริเตนใหญ่
รัฐสภาแห่งไอร์แลนด์ (ไอริช: Parlaimint na hÉireann) เป็นสภานิติบัญญัติอาณาจักรลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ ซึ่งต่อมาคือราชอาณาจักรไอร์แลนด์ ตั้งแต่ปีค.ศ. 1297 จนถึงค.ศ. 1800 โดยมีรูปแบบมาจากรัฐสภาแห่งอังกฤษโดยตั้งแต่ค.ศ. 1537 เป็นต้นมาประกอบด้วยสองสภา ได้แก่ สภาขุนนาง และสภาสามัญชน เหล่าขุนนางนั้นเป็นสมาชิกในระบบบรรดาศักดิ์ (ขุนนางแห่งอาณาจักร) และบิชอป (ขุนนางแห่งจิตวิญญาณ ซึ่งภายหลังการปฏิรูปศาสนาเรียกเป็น บิชอปแห่งศริสตจักรไอร์แลนด์) ส่วนสมาชิกสภาสามัญชนมาจากการเลือกตั้งทางตรงแต่มีข้อจำกัดมากมายในการให้สิทธิออกเสียง รัฐสภาไอร์แลนด์มีที่ทำการหลายแห่งด้วยกัน ได้แก่ ไลนส์เตอร์ มันสเตอร์ และในช่วงหลังย้ายมาที่ดับลิน ในอาสนวิหารไครสต์เชิร์ช (ศตวรรษที่ 15) ปราสาทดับลิน (จนถึงค.ศ. 1649) ชิเชสเตอร์เฮาส์ (ค.ศ. 1661-1727) โรงเรียนบลูโคท (ค.ศ. 1729-1731) และสุดท้ายได้ก่อสร้างที่ทำการรัฐสภาที่คอลเลจ กรีน
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 ได้รวมเอาราชอาณาจักรไอร์แลนด์กับราชอาณาจักรบริเตนใหญ่เข้าด้วยกันเป็นสหราชอาณาจักรแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ รัฐสภาของทั้งสองประเทศจึงได้รวมกันเป็นรัฐสภาสหราชอาณาจักร โดยมีที่ทำการ ณ พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ โดยมีการเพิ่มจำนวนขุนนางและสมาชิกสภาสามัญชนของไอร์แลนด์เข้าไป
ตราแผ่นดินของไอร์แลนด์

ระวังสับสนกับ ตราแผ่นดินของไอร์แลนด์เหนือ
| ตราอาร์มของไอร์แลนด์ |
| --- | --- |

รายละเอียด
โล่: พื้นตราเอเซอร์ ฮาร์ปเกลลิกสีทอง, สายฮาร์ปสีขาว ไอริช: Ar ghorm cláirseach órga na sreanga airgidí
ตราแผ่นดินของไอร์แลนด์ (อังกฤษ: Coat of arms of Ireland) เป็นตราอาร์มของประเทศไอร์แลนด์ที่เป็นภาพฮาร์ปเกลลิก (Cláirseach) สีทองบนพื้นสีน้ำเงินนักบุญแพทริก ฮาร์ปเกลลิกเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ในตราต่างๆ ของไอร์แลนด์มาแต่โบราณ ตราอาร์มปัจจุบันลงทะเบียนเป็นตราแผ่นดินของสาธารณรัฐไอร์แลนด์เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945
นิยามของตราอย่างเป็นทางการ:
ดูเพิ่ม

ตราอาร์ม
นิยามของตรา
| ด ค กตราแผ่นดินของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
กรีซ · คอซอวอ · โครเอเชีย · จอร์เจีย1 ·  เช็กเกีย · ซานมารีโน · เซอร์เบีย · ไซปรัส1 · เดนมาร์ก · ตุรกี2 · นครรัฐวาติกัน · นอร์เวย์ · เนเธอร์แลนด์ · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · บัลแกเรีย · เบลเยียม · เบลารุส · โปรตุเกส · โปแลนด์ · ฝรั่งเศส · ฟินแลนด์ · มอนเตเนโกร · มอลโดวา · มอลตา · มาซิโดเนีย · โมนาโก · ยูเครน · เยอรมนี · รัสเซีย2 · โรมาเนีย · ลักเซมเบิร์ก · ลัตเวีย · ลิกเตนสไตน์ · ลิทัวเนีย · สเปน · สโลวาเกีย · สโลวีเนีย · สวิตเซอร์แลนด์ · สวีเดน · สหราชอาณาจักร (นอร์เทิร์นไอร์แลนด์, เวลส์, สกอตแลนด์, อังกฤษ) · ออสเตรีย · อันดอร์รา · อาเซอร์ไบจาน1 · อาร์มีเนีย1 · อิตาลี · เอสโตเนีย · แอลเบเนีย · ไอซ์แลนด์ · ไอร์แลนด์ · ฮังการี
1. ทางภูมิศาสตร์อยู่ในทวีปเอเชีย แต่มักถูกจัดอยู่ในทวีปยุโรป เนื่องจากมีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกัน; 2. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ชาวไอริช

| --- | --- |
ธงชาติไอร์แลนด์
ประชากรทั้งหมด
ป. 70–80 ล้านคน 
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 ไอร์แลนด์       4,045,473 ไอร์แลนด์เหนือ       1,900,200
 สหรัฐ: มากกว่า 40 ล้านคน
 สหราชอาณาจักร (ไม่รวมไอร์แลนด์เหนือ): 14,000,000 (รุ่นแรก: 650,000)
 ออสเตรเลีย: 7,000,000
 แคนาดา: 4,627,000
 นิวซีแลนด์: 600,000
 อาร์เจนตินา: 500,000
 ชิลี: 120,000
 ฝรั่งเศส: 15,000
 เม็กซิโก: 10,000
ภาษา
ไอริช อังกฤษ สกอต
ศาสนา
ส่วนมาก: คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ส่วนน้อย:  คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์, คริสต์นิกายเพรสไบทีเรียน และคริสต์นิกายแองกลิคัน)
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชนร่อนเร่ชาวไอร์แลนด์, แองโกล-ไอริช, เบรตอน, คอร์นนิช, อังกฤษ, ไอซ์แลนด์, แม็งซ์, ไวกิง, สกอต, อัลสเตอร์-สกอต, เวลส์ 
ชาวไอริช (ไอริช: Muintir na hÉireann หรือ na hÉireannaigh หรือ na Gaeil, อังกฤษ: Irish people) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชาวยุโรปตะวันตกที่มีถิ่นฐานดั้งเดิมอยู่ในประเทศไอร์แลนด์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปยุโรป จากหลักฐานทางโบราณคดี ไอร์แลนด์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษยชนมาราว 9,000 ปีโดยมีบรรพบุรุษของชาวไอริช ที่เป็นชนเนเมเดียน (Nemedians), ชนโฟโมเรียน (Fomorians) และชนมิเลเซียน (Milesians) (ตามตำนาน - ไม่มีหลักฐานบันทึกเป็นอักษรก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 6) โดยกลุ่มสุดท้ายถูกกล่าวกันว่าเป็นกลุ่มที่เป็นบรรพบุรุษเกลลิคที่แท้จริงและยังคงใช้เป็นคำที่เรียกชนไอริชจนกระทั่งปัจจุบันนี้ กลุ่มชาติพันธุ์หลักที่มีการติดต่อกับชาวไอริชในยุคกลาง ได้แก่ ชาวสกอต ชาวไวกิง และชาวไอซ์แลนด์โดยเฉพาะที่มีเชื้อสายไอริช การรุกรานของแองโกล-นอร์มันในตอนกลางของยุคกลาง, การก่อตั้งดินแดนของอังกฤษ และต่อมาการปกครองโดยอังกฤษเป็นการนำกลุ่มชนนอร์มัน, เวลส์, เฟลมมิช, แองโกล-แซกซัน และเบรตอน เข้ามาในไอร์แลนด์
ชาวไอริชหลายคนมีชื่อเสียงมาตลอดในประวัติศาสตร์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 จนถึงปัจจุบัน เช่น โจนาธาน สวิฟท์, จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์, เลียม นีสัน, ออสการ์ ไวลด์, คิลเลียน เมอร์ฟี, เจมส์ จอยซ์ และริชาร์ด แฮร์ริส
ดูเพิ่ม

การพลัดถิ่นของชาวไอร์แลนด์
ความอดอยากครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์
ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
โฌแซ็ฟ ฟอร์ล็องซ์

| โฌแซ็ฟ ฟอร์ล็องซ์ |
| --- | --- |

เกิด: 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1757(1757-02-03) ปีแชร์โน แคว้นบาซีลีคาตา
เสียชีวิต: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1833(1833-07-22) (76 ปี) ปารีส อีล-เดอ-ฟร็องส์
สัญชาติ: อิตาลี
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: จักษุวิทยา
สถาบันที่ทำงาน: ออแตลเดแซ็งวาลีด ออแตล-ดีเยอ
 
โฌแซ็ฟ-นีกอลา-แบลซ ฟอร์ล็องซ์ (ฝรั่งเศส: Joseph-Nicolas-Blaise Forlenze) มีชื่อแรกเกิดคือ จูเซปเป นีโกเลาะ เลโอนาร์โด บีอาโจ ฟอร์เลนซา (อิตาลี: Giuseppe Nicolò Leonardo Biagio Forlenza, 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1757 – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1833) เป็นทั้งจักษุแพทย์และศัลยแพทย์ชาวอิตาลี ที่ได้รับการถือว่าเป็นหนึ่งในจักษุแพทย์ที่สำคัญที่สุดระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขาเป็นที่รู้จักกันดีในประเทศฝรั่งเศสในยุคจักรวรรดินโปเลียนสำหรับการผ่าตัดต้อกระจก
ประวัติ

ฟอร์ล็องซ์เป็นบุตรของเฟลีเชและวีตา ปากาโน เขาเกิดที่ปีแชร์โน (แคว้นบาซีลีคาตา) ในช่วงรัชสมัยแห่งราชอาณาจักรเนเปิลส์ จากครอบครัวแพทย์ เฟลีเชซึ่งเป็นบิดาของเขา, เซบัสตีอาโน และจูเซปเปซึ่งเป็นลุงของเขาต่างเป็นศัลยแพทย์ช่างตัดผมของตระกูลขุนนางกาเปเช มีนูโตโล จากรูโอตี หลังจากเข้าศึกษาหลักสูตรการสอนศาสนาโดยวิธีถาม-ตอบ ที่รูโอตี เขาได้ย้ายไปยังเนเปิลส์เพื่อศึกษาศัลยศาสตร์ และไปตั้งตัวต่อในประเทศฝรั่งเศสภายใต้การสอนของปีแยร์-โฌแซ็ฟ เดอโซ ซึ่งเขาได้กลายเป็นเพื่อนสนิทและเป็นผู้ทำงานร่วมกันในการศึกษาทางกายวิภาค
ต่อมา ฟอร์ล็องซ์เดินทางไปประเทศอังกฤษ ที่เขาพักอยู่เป็นเวลาสองปี โดยเก็บประสบการณ์ที่โรงพยาบาลเซนต์จอร์จในกรุงลอนดอน แล้วได้รับการกำกับโดยจอห์น ฮันเตอร์ เขายังได้เดินทางไปยังประเทศเนเธอร์แลนด์และเยอรมนี ครั้นกลับสู่ประเทศฝรั่งเศส เขาก็ได้เริ่มอาชีพจักษุแพทย์ เขามีความแน่วแน่ในการรักษาโรคตาต่าง ๆ และใช้หน้ากากขี้ผึ้งเป็นตัวอย่างให้เห็น
ใน ค.ศ. 1797 เขาฝึกการผ่าตัดตาที่บ้านพักคนชราในปารีส ต่อหน้าคณะกรรมการที่ได้รับการแต่งตั้งจากสถาบัน เช่นเดียวกับสมาชิกหลายคนของรัฐบาล รวมถึงนักวิชาการฝรั่งเศสและต่างประเทศ ในปี ค.ศ. 1798 เขาได้เป็นศัลยแพทย์ที่ออแตลเดแซ็งวาลีด และออแตล-ดีเยอ ของปารีส ซึ่งเขาได้ทำการรักษาแบบอินเตอร์เวนชันที่น่าทึ่งจำนวนมาก
ฟอร์ล็องซ์ได้รักษาทหารของกองทัพของนโปเลียนที่กลับมาจากอียิปต์ ซึ่งได้รับผลกระทบจากโรคทางตาที่รุนแรง เขารักษาบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น ฌ็อง-เอเตียน-มารี ปอร์ตาลีส์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงนมัสการ และกวี ปองซ์ เดอนี เลอเบริง ได้รับการนำต้อกระจกที่มีอยู่เป็นเวลาสิบสองปีจากดวงตาข้างหนึ่งออก เลอเบริงจึงอุทิศต่อเขาในบทกวีชื่อเลคงเกสเดอโลมซูร์ลานาจูร์ (Les conquêtes de l’homme sur la nature) จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 มีพระราชกฤษฎีกา แต่งตั้งให้เขาเป็น "ศัลยแพทย์ดวงตาแห่งลีเซ, บ้านพักรับร้องพลเรือน และสถาบันการกุศลทั้งหมดแห่งหน่วยงานต่าง ๆ ของจักรวรรดิ" ดังนั้น ฟอร์ล็องซ์จึงได้รับการส่งไปยังจังหวัดฝรั่งเศสเพื่อรักษาโรคตา
การงานของเขาขยายไปถึงอังกฤษและอิตาลี ซึ่งเขาทำการผ่าตัดฟรีในเมืองต่าง ๆ เช่น ตูริน และโรม ในกรุงโรม เขารักษาพระคาร์ดินัล โดรีอา และได้รับเกียรติต่อสาธารณชนโดยคาโรลีน แห่งบูร์บง ดยุกแห่งแบร์รี ส่วนต้นฉบับของเขาอย่างข้อควรพิจารณาสำหรับการผ่าตัดของม่านตาเทียม (ค.ศ. 1805) ถือเป็นหนึ่งในงานทางการแพทย์ที่สำคัญที่สุดของยุคสมัย ฟอร์ล็องซ์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1833 โดยเป็นโรคการตกเลือดในสมอง ที่ "กาเฟเดอฟอย" ในกรุงปารีส ซึ่งเขาใช้เวลาช่วงเย็นที่นั่นบ่อยครั้ง
ผลงาน

กงซิเดราซิยงซูร์ลูเปราซิยงเดลาปูปิเยร์อาร์ติฟิซิแย็ล (Considérations sur l'opération de la pupille artificielle), ค.ศ. 1805
โนติซซูร์เลอเดเวโลเปมองเดอลาลูมีแยร์เอเดซองแซซิยงดองเลซาเวเกลอ-นี, อาลาซุยเดอลูเปราซิยงเดอลากาตาลาต์ (Notice sur le développement de la lumière et des sensations dans les aveugles-nés, à la suite de l'opération de la cataracte), ค.ศ. 1817
เกียรติประวัติ

เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์, อัศวิน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์ไมเคิลและเซนต์จอร์จ, อัศวินกิตติมศักดิ์
บรรณานุกรม

Jan E. Goldstein, Console and Classify. The French Psychiatric Profession in the Nineteenth Century, Chicago Press, 2002
Rabbe, Sainte-Preuve, Biographie universelle et portative des contemporains, Chez l'éditeur, 1834
Marie-Nicolas Bouillet, Alexis Chassang, Dictionnaire universel d’histoire et de géographie, Hachette, 1878
แหล่งข้อมูลอื่น

Biography of Joseph Forlenze เก็บถาวร 2013-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อิตาลี)
โมอีเซ เกน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เกนในปี 2021
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มอยเซ่ คีน
วันเกิด:   (2000-02-28) 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 (24 ปี)
สถานที่เกิด:  แวร์เชลลี อิตาลี
ส่วนสูง:  1.82 m (5 ft 11 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ยูเวนตุส (ยืมจากเอฟเวอร์ตัน)
สโมสรเยาวชน
2007:  อัสตี
2007–2010:  โตรีโน
2010–2016:  ยูเวนตุส
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2016–2019 |  ยูเวนตุส |  16 |  (7) |
| 2017–2018 |  → เวโรนา (ยืม) |  19 |  (4) |
| 2019– |  เอฟเวอร์ตัน |  31 |  (2) |
| 2020–2021 |  → ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (ยืม) |  26 |  (13) |
| 2021– |  → ยูเวนตุส (ยืม) |  45 |  (36) |
ทีมชาติ‡
| 2015 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 15 ปี |  6 |  (2) |
| 2015 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 16 ปี |  4 |  (3) |
| 2015–2017 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 17 ปี |  17 |  (8) |
| 2017–2018 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 19 ปี |  6 |  (4) |
| 2018 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 20 ปี |  1 |  (2) |
| 2018– |  อิตาลี อายุไม่เกิน 21 ปี |  9 |  (5) |
| 2018– |  อิตาลี |  9 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 16:22, 21 สิงหาคม 2021 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 23:04, 28 พฤษภาคม 2021 (UTC)
โมอีเซ บีโอตี เกน (อิตาลี: Moise Bioty Kean, เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [ˈmɔis ˈkɛn, ˈkin]; เกิด 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่ยูเวนตุส (ยืมจากเอฟเวอร์ตัน) และทีมชาติอิตาลี
เกียรติประวัติ > สโมสร

เซเรียอา: 2016–17, 2018–19
โกปปาอีตาเลีย: 2016–17
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2018
เกียรติประวัติ > ส่วนบุคคล

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี รองชนะเลิศ: 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

Moise Kean – Lega Serie A Profile เก็บถาวร 2020-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Moise Kean – FIGC Profile – Italy U21
Moise Kean – FIGC Profile – Italy
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส  |
| --- | --- |
 1 ชแชนส์นือ  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี (c).  4 เดอ ลิคต์  5 เพียนิช  6 เคดีรา  8 แรมซีย์  9 วลาคอวิช  10 ปอกบา  11 กัวดราโด  12 อาแลกส์ ซังดรู  14 มาตุยดี  17 มันจูกิช  18 เกน  19 โบนุชชี  20 กังเซลู  21 ปินโซโญ  22 ดิ มาริอา  23 จัน  24 รูกานี  25 ราบีโย  30 เบนตังกูร์  33 แบร์นาร์เดสกี  มันกูโซ  เปลเลกรีนี  ปิยัตซา  ผู้จัดการ: อัลเลกรี
ขบวนการยังไอร์แลนด์

ทอมัส เดวิสหนึ่งในกลุ่มผู้ก่อตั้ง
ขบวนการยังไอร์แลนด์ (ไอริช: Éire Óg, อังกฤษ: Young Ireland) คือขบวนการทางการเมือง วัฒนธรรม และ สังคมที่มีบทบาทในการปฏิรูปขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism) ที่เห็นกันว่าเป็นขบวนการที่พลังทางการเมืองในสังคมไอร์แลนด์ ตั้งแต่การก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1830 ขบวนการนี้ก็มีอิทธิพลต่อมาอีกหลายชั่วอายุของนักชาตินิยมไอร์แลนด์ และมามีบทบาทต่ออนาคตของความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษและไอร์แลนด์ต่อมา
ประวัติ

คำว่า “ยังไอร์แลนด์” เดิมเป็นคำที่ใช้เรียกกลุ่มที่เป็นการหมิ่น ในการบรรยายกลุ่มสมาชิกเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพที่เกี่ยวข้องกับหนังสือพิมพ์ เดอะ เนชั่น สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพขณะนั้นกำลังรณรงค์เพื่อการยกเลิกพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 ระหว่างราชอาณาจักรเกรตบริเตนและไอร์แลนด์ The term was first coined by the "English" press, และต่อมาเป็นคำที่ใช้โดยแดเนียล โอคอนเนลล์ในการโจมตีในที่ประชุมของสมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ ซึ่งต่อมาก็ได้ทำการขอโทษ
กลุ่ม “ยังไอร์แลนด์” มีที่มาจากสมาคมประวัติศาสตร์คอลเลจ (College Historical Society) ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1839 ในการประชุมที่ห้องของฟรานซิส เคียร์นีย์ ในบรรดาสมาชิกของสมาคมใหม่ก็มีจอห์น เบลค ดิลลัน (John Blake Dillon), ทอมัส แม็คเนเวน, วิลเลียม อีเลียต ฮัดสัน และ ทอมัส เดวิส, ผู้ได้รับเลือกให้เป็นประธานในปี ค.ศ. 1840 แม้ว่าเดวิสจะยังอยู่ที่ทรินิตีและปาฐกถาที่สมาคมประวัติศาสตร์ดับลิน (Dublin Historical Society) เดวิสเป็นประธานและให้การปาฐกถาสองครั้งซึ่งยังคงมีหลักฐานอยู่จนทุกวันนี้ที่แสดงให้เห็นว่าในช่วงนี้เดวิสมีความเชื่อในอุดมการณ์ของชาตินิยมไอร์แลนด์แล้ว
ดูเพิ่ม

สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ
การปฏิวัติของขบวนการยังไอร์แลนด์ ค.ศ. 1848
ลิเมอริก

| ลิเมอริก Luimneach |
| --- | --- |
นคร
จากบน, ซ้าย ไปขวา: People's Park, St. Mary's Cathedral, Riverpoint, อนุสรณ์สถานของ แดเนียล โอคอนเนลล์, สถาปัตยกรรมแบบจอร์เจียที่ Pery Square, King John's Castle
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: Urbs Antiqua Fuit  Studiisque Asperrima Belli  (Latin) "There was an ancient city  very fierce in the skills of war"
ลิเมอริกสถานที่ตั้งของลิเมอริกในไอร์แลนด์แสดงแผนที่ไอร์แลนด์ลิเมอริกลิเมอริก (ยุโรป)แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด: 52°39′55″N 8°37′26″W﻿ / ﻿52.6653°N 8.6238°W﻿ / 52.6653; -8.6238
ประเทศ: ไอร์แลนด์
จังหวัด: มันสเตอร์
เทศมณฑล: ลิเมอริก
ก่อตั้ง: 812 AD
การปกครอง
 • ประเภท: City and County Council
 • นายกเทศมนตรี: Michael Sheahan, FG
 • Dáil Éireann: Limerick City
 • European Parliament: South
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 59.2 ตร.กม. (22.9 ตร.ไมล์)
ความสูง: 10 เมตร (30 ฟุต)
ประชากร (2016)
 • อันดับ: 3rd
 • ความหนาแน่น: 1,591 คน/ตร.กม. (4,120 คน/ตร.ไมล์)
 • เมือง: 94,192
 • ปริมณฑล: 162,413
เดมะนิม: Limerickman, Shannonsider
เขตเวลา: UTC0 (WET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+1 (IST)
Eircode routing key: V94
รหัสพื้นที่: (+353) 61
Vehicle indexmark code: L
เว็บไซต์: www.limerick.ie
ลิเมอริก (อังกฤษ: Limerick, /ˈlɪmərɪk/; ไอริช: Luimneach, [ˈl̪ˠɪmʲ(ə)nʲəx]) เป็นเมืองในเทศมณฑลลิเมอริก ประเทศไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในภูมิภาคตะวันตกกลางและเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมันสเตอร์ ในการสำรวจสำมะโนประชากร 2016 มีประชากร 94,192 คน ลิเมอริกเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามในประเทศและเป็นอันดับสี่ของเกาะไอร์แลนด์ เมืองนี้ตั้งอยู่บนแม่น้ำแชนนอน มีศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเมืองตั้งอยู่บนเกาะคิงส์ซึ่งล้อมรอบด้วยแม่น้ำแชนนอนและแม่น้ำแอบบี
เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา

| เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา |
| --- | --- |
เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา

ศิลปิน: ไม่ทราบ
ปี: คริสต์ศตวรรษที่ 1
ประเภท: หินอ่อนขาว
สถานที่: พิพิธภัณฑ์วาติกัน นครรัฐวาติกัน
พิกัด: 41°54′23″N 12°27′16″E﻿ / ﻿41.90646°N 12.45435°E﻿ / 41.90646; 12.45435
เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา (อังกฤษ: Augustus of Prima Porta; อิตาลี: Augusto di Prima Porta) เป็นประติมากรรมสูง 2.04 เมตรของจักรพรรดิเอากุสตุสที่พบเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1863 ที่คฤหาสน์ลีวิอาที่ปรีมาปอร์ตาใกล้กรุงโรม ซึ่งเป็นที่ที่ภรรยาของเอากุสตุสลีวิอา ดรูซิลลาออกไปพำนักหลังจากที่สามีเสียชีวิต ในปัจจุบันประติมากรรมชิ้นนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกันในกรุงโรม
ที่มา

การระบุเวลาที่สร้างประติมากรรมเป็นวิธีที่เป็นที่คัดค้านกันอย่างกว้างขวาง เชื่อกันว่างานชิ้นนี้เป็นงานก๊อบปี้ของงานชิ้นต้นฉบับที่อาจจะเป็นงานหล่อสัมริด งานชิ้นต้นฉบับและเกียรติยศชั้นสูงอื่น ๆ อุทิศให้แก่เอากุสตุสโดยวุฒิสภาโรมันในปี 20 ก่อนคริสต์ศักราชและนำไปตั้งแสดงในสถานที่สาธารณะ ก่อนหน้านั้นเอากุสตุสใช้ชีวิตอย่างสมถะ แต่การที่มาพบประติมากรรมที่คฤหาสน์ของภรรยาทำให้เชื่อกันว่าเอากุสตุสคงจะพอใจกับผลงาน
นอกจากนั้นก็มีผู้ค้านว่าเป็นงานที่สร้างด้วยหินอ่อนจากงานชิ้นต้นฉบับที่อาจจะเป็นงานหล่อสัมริด ที่อาจจะเป็นของขวัญจากไทบีเรียส ซีซาร์แก่ลีวิอาผู้เป็นมารดา (เพราะเป็นงานที่พบในคฤหาสน์ของลีวิอา) หลังจากที่เอากุสตุสเสียชีวิตไปแล้วเพื่อเป็นการตอบแทนแก่สตรีผู้ทำการรณรงค์อยู่เป็นเวลานานให้ไทบีเรียสได้เป็นซีซาร์คนต่อมา ข้อหลังนี้เป็นการสนับสนุนลักษณะอันเป็นเทพของเอากุสตุสในงานชิ้นนี้ โดยเฉพาะในเมื่อไม่ได้สวมรองเท้า ซึ่งเป็นมาตรฐานในการสร้างงานที่เป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าหรือวีรบุรุษของรูปสัญลักษณ์แบบคลาสสิก นอกจากนั้นบนเกราะหน้าอก (cuirass) ก็ยังมีภาพของธงที่ยึดได้โดยพาร์เธียซึ่งเป็นเหตุการณ์ไทบีเรียสมี่ส่วนร่วมเมื่อยังมีอายุน้อย ที่มีหน้าที่เป็นคนกลางกับฝ่ายพาร์เธีย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่แสดงบนตอนกลางของเกราะ และเป็นกิจการที่สำคัญที่สุดที่ไทบีเรียสได้ทำให้แก่เอากุสตุสบิดาเลี้ยง การที่ไทบีเรียสเสนอตนเองเป็นผู้ไปรับธงก็เท่ากับเป็นการสร้างความต่อเนื่องระหว่างไทบีเรียสเองกับเอากุสตุส ผู้เป็นจักรพรรดิและเทพองค์ใหม่ เช่นเดียวกับที่เอากุสตุสปฏิบัติก่อนหน้านั้นกับจูเลียส ซีซาร์ ฉะนั้นถ้ากล่าวตามสมมุติฐานข้อนี้แล้วประติมากรรมชิ้นนี้ก็คงจะสร้างระหว่างปีแรก ๆ ของรัชสมัยของไทบีเรียสระหว่างปี 42 ก่อนคริสต์ศักราช จนถึง ค.ศ. 37
ลักษณะ

เอากุสตุสเป็นรูปของ “Imperator” หรือแม่ทัพ, “thoracatus” หรือแม่ทัพเอกของกองทัพโรมัน ซึ่งหมายความว่าประติมากรรมน่าจะเป็นส่วนหนึ่งของอนุสาวรีย์เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะครั้งล่าสุด เอากุสตุสแต่งตัวอย่างทหาร, ถือคทากงสุล และ ยกมือขวาสูงขึ้นในท่า “adlocutio” หรือท่ากล่าวสุนทรพจน์ต่อกองทหาร ภาพนูนบนเกราะเป็นอุปมานิทัศน์ที่ค่อนข้างจะซับซ้อนและเป็นเนื้อหาทางการเมืองที่เป็นนัยยะถึงเทพโรมันต่าง ๆ รวมทั้งเทพมาร์สเทพเจ้าแห่งสงคราม และบุคลาธิษฐานของดินแดนต่างที่เอากุสตุสพิชิตที่รวมทั้งฮิสปาเนีย, กอล, เจอร์มาเนีย, พาร์เธีย (ที่ทำให้คราสซัสเสียหน้า ที่ปรากฏเป็นภาพที่ต้องคืนธงที่ไปยึดมาได้) ตอนบนเป็นรถม้าแห่งสุรยเทพที่ส่องการภารกิจที่เอากุสตุสปฏิบัติ
ประติมากรรมเป็นงานที่มีลักษณะเป็นงานแบบอุดมคติที่มีพื้นฐานมาจากประติมากรรมคนถือหอก หรือ “โดริฟอรอส” โดยประติมากรโพลิไคลทอสจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช
เปรียบเทียบกับ “Orator” ที่พิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งชาติแห่งฟลอเรนซ์ ท่าตริภังค์ของ “โดริฟอรอส” สร้างแนวทแยงระหว่างความตึงเครียดและความหย่อนของแขนขา ซึ่งเป็นลักษณะที่ใช้กันโดยทั่วไปของประติมากรรมแบบคลาสสิกก็นำมาใช้ในการสร้างประติมากรรมชิ้นนี้ การระบุ “โดริฟอรอส” ผิดไปในสมัยโรมันว่าเป็นภาพของอคิลลีสก็ยิ่งทำให้เห็นคุณค่าของประติมากรรมชิ้นนี้เพิ่มมากขึ้น แม้ว่าส่วนหัวจะเป็นอิทธิพลของรีพับลิกันแต่ลักษณะโดยทั่วไปแล้วใกล้เคียงกับงานแบบอุดมคติแบบเฮเลนนิสติคมากกว่าที่จะเป็นงานสัจนิยมของการสร้างภาพเหมือนแบบโรมัน
แม้ว่าความเที่ยงตรงต่อรูปร่างลักษณะของเอากุสตุสจะออกมาดูห่างเหินและแสดงสีหน้าสงบในลักษณะที่เป็นแบบอุดมคติ เช่นเดียวกันกับท่าตริภังค์ แต่ลักษณะเครื่องแต่งกายเป็นแบบเครื่องแต่งกายของแม่ทัพที่ถูกต้อง แต่ในขณะเดียวกันการที่เอากุสตุสมิได้สวมรองเท้าและการมีคิวปิดขี่โลมาเป็นฐานรับก็เป็นนัยยะถึงบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับเทพีวีนัสผู้เป็นแม่ของคิวปิดจากทางสายพ่อเลี้ยงจูเลียส ซีซาร์ อิทธิพลของลักษณะประติมากรรมแบบกรีกที่เห็นได้ชัดและสัญลักษณ์สำหรับประติมากรรมเหมือนอย่างเป็นทางการที่เมื่อใช้กับจักรพรรดิโรมันแล้วก็เป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อโดยรัฐบาลซึ่งเป็นหัวใจของการรณรงค์ทางอุดมคติของเอากุสตุส ซึ่งหันเหมาจากรูปลักษณ์ในสมัยระบบสาธารณรัฐที่ความมีอาวุโสและความมีสติปัญญาถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความมีบุคลิกอันเป็นที่น่าเคารพ ฉะนั้นประติมากรรมปรีมาปอร์ตาจึงเป็นงานประติมากรรมที่เป็นจุดเปลี่ยนแปลงแนวคิดของการสร้างรูปสัญลักษณ์ไปในทางตรงกันข้ามกับสมัยกรีก และสมัยเฮเลนนิสติค ซึ่งกลายมาเป็นสมัยที่ชื่นชมกับความเยาว์วัยและความแข็งแกร่งว่าเป็นคุณสมบัติของความเป็นผู้นำ การเลียนแบบวีรบุรุษ และ การชื่นชมวีรบุรุษเช่นอเล็กซานเดอร์มหาราช วัตถุประสงค์ทางการเมืองของประติมากรรมดังว่าเป็นที่เห็นได้ชัด เพื่อที่จะแสดงให้เห็นว่าจักรพรรดิเอากุสตุสเป็นผู้ที่มีความสามารถเหนือผู้ใด ที่เทียบได้กับวีรบุรุษที่ควรค่าแก่การยกฐานะให้อยู่บนภูเขาโอลิมปัสได้ และเป็นบุคคลที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นผู้นำของโรม
ลักษณะ > พหุรงค์

แทบจะเป็นที่แน่นอนว่าประติมากรรมออกัสตัดเดิมทาสีเป็นพหุรงค์ (polychrome) แต่รอยสีถ้ามีก็แทบจะไม่มีเหลือหรออยู่ให้เห็น วินเซนซ์ บริงค์มันน์แห่งมิวนิกพยายามค้นคว้าการใช้สีบนงานประติมากรรมโบราณในคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยใช้รังสีอัลตราไวโอเลตเพื่อที่จะพยายามหาร่องรอยสีบนประติมากรรม
รูปสัญลักษณ์ > ภาพเหมือน

ทรงผมเป็นผมเส้นหนาและมีลักษณะเป็นผมม้าบนหน้าผาก จากทางซ้ายมีปอยผมสองปอยออกไปทางด้านหน้า และทางขวาสามปอย ซึ่งเป็นลักษณะทรงผมที่พบเป็นครั้งแรกบนประติมากรรมชิ้นนี้ ทรงผมนี้ใช้ในการเปรียบเทียบกับภาพเหมือนของเอากุสตุสบนเหรียญที่ทำให้สามารถบ่งเวลาที่สร้างหรือทำได้  ลักษณะทรงผมนี้ใช้ในการบ่งว่าเป็นประติมากรรมแบบปรีมาปอร์ตา แบบที่สองที่เป็นที่นิยมใช้ที่สุดในบรรดาสามแบบที่ใช้ ทรงผมแบบอื่น ๆ ของเอากุสตุสอาจจะพบบนแท่นเอากุสตุส (Ara Pacis Augustae) ประติมากรรมเต็มตัวของเอากุสตุสแบบปรีมาปอร์ตาอีกชิ้นหนึ่งก็ได้แก่เอากุสตุสเวียลาบิคานา ซึ่งเป็นภาพเอากุสตุสในบทของพอนติเฟ็กซ์แม็กซิมัสที่ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งกรุงโรม
ใบหน้าของประติมากรรมเป็นใบหน้าแบบอุดมคติเช่นเดียวกับประติมากรรมของโพลิคลิตัส ศิลปะได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในสมัยการปกครองของเอากุสตุส การสร้างงานที่มีลักษณะเป็นสัจนิยมอย่างแท้จริงในสมัยสาธารณรัฐมาเปลี่ยนเป็นประติมากรรมที่มีอิทธิพลจากงานประติมากรรมของกรีก ที่จะเห็นได้จากงานประติมากรรมของจักรพรรดิหลายพระองค์ การสร้างงานแบบอุดมคติเป็นการรวบยอดคุณสมบัติต่าง ๆ ที่ผู้ที่มีความสามารถเหนือผู้ใดผู้ควรค่าต่อการปกครองจักรวรรดิควรจะมี ประติมากรรมเหมือนในสมัยแรกของเอากุสตุสจะออกมาในรูปแบบของการเป็นพระราชา แต่ในสมัยต่อมารูปลักษณ์นี้ก็ค่อยกลายมาเป็นลักษณะที่อ่อนลงในรูปแบบที่เรียกว่า “ความเป็นเอกในบรรดาผู้เสมอภาค” (Primus inter pares) ศีรษะและคอสร้างจากหินอ่อนที่แยกจากกันและนำมาต่อกับลำตัวภายหลัง