stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาตอุดม ติตถะสิริ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2531 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2532 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
จิตต์ สังขดุลย์

| พลเรือเอกจิตต์ สังขดุลย์ |
| --- | --- |


ปลัดกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2517 – 30 กันยายน พ.ศ. 2520
ก่อนหน้า: พลเอก บุลศักดิ์ วรรณมาศ
ถัดไป: พลเอก ประลอง วีรปรีย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459
เสียชีวิต: 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 (78 ปี)

พลเรือเอก จิตต์ สังขดุลย์ (นามเดิม จงจิตต์ สังขดุลย์) นายทหารชาวไทย เป็นทหารผ่านศึกในยุทธนาวีเกาะช้าง อดีตผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหาร เจ้ากรมส่งกำลังบำรุง เสนาธิการทหารเรือ และปลัดกระทรวงกลาโหม
ประวัติ

พล.ร.อ. จิตต์ สังขดุลย์ เกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 เป็นบุตรคนที่ 4 ของพระพิจิตรจำนง (แจง สังขดุลย์) และนางยิ่ง สังขดุลย์ จากจำนวนพี่น้องชายหญิงทั้งหมด 11 คน ท่านเป็นพี่ชายของคุณหญิงบรรจบพันธุ์ นวรัตน ณ อยุธยา ภริยาของม.ร.ว.นิมิตรมงคล นวรัตน อดีตทหารอากาศและนักประพันธ์ชื่อดังของเมืองไทย
พล.ร.อ. จิตต์ จบการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือ และได้เข้าประจำการเป็นนายทหารเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2480
การทำงาน

ขณะที่พลร.อ. จิตต์ มียศเป็น เรือโท นั้น ท่านได้รับคำสั่งให้ประจำอยู่ที่แผนกการปืน เรือหลวงธนบุรี ซึ่งเป็นเรือปืนยามฝั่งที่ทันสมัยที่สุดของกองทัพเรือในขณะนั้น ต่อมาเมื่อเกิดกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศส เรือหลวงธนบุรีจึงได้รับคำสั่งให้ไปรักษาน่านไทยบริเวณพรมแดนด้านตะวันออกที่หมู่เกาะช้าง จังหวัดตราด เมื่อเกิดเหตุการณ์ยุทธนาวีเกาะช้างในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 ร.ท. จงจิตต์ สังขดุลย์ ร.น. (ยศและชื่อในขณะนั้น) ก็ได้เข้าร่วมรบในฐานะนายป้อมปืนท้ายด้วย   ภายหลังสิ้นสงครามแล้ว เรือโทจงจิตต์จึงได้รวบรวมบันทึกความทรงจำของตนเอง และของเพื่อนทหารที่ร่วมรบ ตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "เมื่อธนบุรีรบ" เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2484
หลังจากสิ้นสุดกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศสแล้ว พล.ร.อ. จิตต์ได้รับราชการในกองทัพเรือ และเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานตามลำดับ จากตำแหน่งในหน่วยรบของกองต่อสู้อากาศยาน เป็นต้นเรือเรือหลวงศรีอยุธยา ย้ายมาประจำอยู่ที่กรมเสนาธิการทหารเรือ และโรงเรียนนายเรือ จนได้เป็นผู้บัญชาการโรงเรียนใน พ.ศ. 2500 จากนั้นก็ได้ย้ายไปเป็นทูตฝ่ายทหารเรือประจำประเทศฝรั่งเศสและประเทศสเปน ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด (1 ตุลาคม พ.ศ. 2507 - 30 กันยายน พ.ศ. 2510) เจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหาร (1 ตุลาคม พ.ศ. 2510 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511) เสนาธิการทหารเรือ และเกษียณอายุราชการในตำแหน่งปลัดกระทรวงกลาโหม ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และในปี พ.ศ. 2519 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
พล.ร.อ. จิตต์ สังขดุลย์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 รวมอายุได้ 78 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2515 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2515 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2506 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

โปรตุเกส :
พ.ศ. 2503 -  เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์เอวิซ ชั้นทุติยาภรณ์
พ.ศ. 2504 -  เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ ชั้นทุติยาภรณ์
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2504 -  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นกอม็องเดอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

จิตต์ สังขดุลย์, พล.ร.อ.. เมื่อธนบุรีรบ. ม.ป.ท.: ม.ป.พ., ม.ป.ป. หน้า 1-2. (หนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพของพลเรือเอกจิตต์ สังขดุลย์)
| ด ค กปลัดกระทรวงกลาโหมของไทย |
| --- | --- | --- |
|  (ตั้งแต่ พ.ศ. 2500) หลวงสถิตยุทธการ  หลวงสวัสดิ์กลยุทธิ์  ผ่อง บุญสม  ประพันธ์ กุลพิจิตร  อวบ อาสาณรงค์  บุลศักดิ์ วรรณมาศ  จิตต์ สังขดุลย์  ประลอง วีรปรีย  สิทธิ จิรโรจน์  ทวนทอง สุวรรณทัต  ชำนาญ นิลวิเศษ  ประยูร บุนนาค  วิชิต วิชิตสงคราม  วันชัย เรืองตระกูล  สุวิช จันทประดิษฐ์  ประเสริฐ สารฤทธิ์  ไพบูลย์ เอมพันธุ์  ยุทธศักดิ์ ศศิประภา  ธีรเดช มีเพียร  ธวัช เกษร์อังกูร  สัมพันธ์ บุญญานันต์  อู้ด เบื้องบน  สิริชัย ธัญญสิริ  วินัย ภัททิยกุล  อภิชาต เพ็ญกิตติ  กิตติพงษ์ เกษโกวิท  เสถียร เพิ่มทองอินทร์  ทนงศักดิ์ อภิรักษ์โยธิน  นิพัทธ์ ทองเล็ก  สุรศักดิ์ กาญจนรัตน์  ศิริชัย ดิษฐกุล  ปรีชา จันทร์โอชา  ชัยชาญ ช้างมงคล  เทพพงศ์ ทิพยจันทร์  ณัฐ อินทรเจริญ  วรเกียรติ รัตนานนท์  สถิธชนก สังขจันทร์  |  (ตั้งแต่ พ.ศ. 2500) หลวงสถิตยุทธการ  หลวงสวัสดิ์กลยุทธิ์  ผ่อง บุญสม  ประพันธ์ กุลพิจิตร  อวบ อาสาณรงค์  บุลศักดิ์ วรรณมาศ  จิตต์ สังขดุลย์  ประลอง วีรปรีย  สิทธิ จิรโรจน์  ทวนทอง สุวรรณทัต  ชำนาญ นิลวิเศษ  ประยูร บุนนาค  วิชิต วิชิตสงคราม  วันชัย เรืองตระกูล  สุวิช จันทประดิษฐ์  ประเสริฐ สารฤทธิ์  ไพบูลย์ เอมพันธุ์  ยุทธศักดิ์ ศศิประภา  ธีรเดช มีเพียร  ธวัช เกษร์อังกูร  สัมพันธ์ บุญญานันต์  อู้ด เบื้องบน  สิริชัย ธัญญสิริ  วินัย ภัททิยกุล  อภิชาต เพ็ญกิตติ  กิตติพงษ์ เกษโกวิท  เสถียร เพิ่มทองอินทร์  ทนงศักดิ์ อภิรักษ์โยธิน  นิพัทธ์ ทองเล็ก  สุรศักดิ์ กาญจนรัตน์  ศิริชัย ดิษฐกุล  ปรีชา จันทร์โอชา  ชัยชาญ ช้างมงคล  เทพพงศ์ ทิพยจันทร์  ณัฐ อินทรเจริญ  วรเกียรติ รัตนานนท์  สถิธชนก สังขจันทร์  |  |
สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม
วิทวัส รชตะนันทน์

| พลเอกวิทวัส รชตะนันทน์ ม> ป.ช., ม.ว.ม., ร.ง.ภ. |
| --- | --- |


ประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤศจิกายน 2561 – 24 พฤษภาคม 2564
ก่อนหน้า: ศรีราชา วงศารยางกูร
ถัดไป: สมศักดิ์ สุวรรณสุจริต
รักษาการ ประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน
ดำรงตำแหน่ง 18 กันยายน พ.ศ. 2559 – 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
ผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
ก่อนหน้า: ศรีราชา เจริญพานิช
รักษาการปลัดกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 – 30 กันยายน พ.ศ. 2555
ก่อนหน้า: พลเอก เสถียร เพิ่มทองอินทร์
ถัดไป: พลเอก ทนงศักดิ์ อภิรักษ์โยธิน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 เมษายน พ.ศ. 2495 (72 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: กนกทิพย์ รชตะนันทน์
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม
ประจำการ: 2518 - 2555
ยศ:  พลเอก
บังคับบัญชา: รองปลัดกระทรวงกลาโหม

พลเอก วิทวัส รชตะนันทน์ (27 เมษายน พ.ศ. 2495 -) อดีตประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน   ผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย อดีตรักษาการปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตรองปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตราชองครักษ์พิเศษ อดีตตุลาการศาลทหารสูงสุด และอดีตเลขาธิการสภากลาโหม
ประวัติ

พลเอก วิทวัส รชตะนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2495 เป็นชาวอำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี สมรสกับ นางกนกทิพย์ รชตะนันทน์ มีบุตร 1 คน
การศึกษา

โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 11 รุ่นเดียวกับ พล.อ.เสถียร เพิ่มทองอินทร์ พล.อ.ทนงศักดิ์ อภิรักษ์โยธิน โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่น 22 โรงเรียนเสนาธิการทหารบก หลักสูตรหลักประจำ ชุดที่ 61
ปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และและสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 2548 (วปอ. 2548) หลักสูตรผู้บริหารกระบวนการยุติธรรมระดับสูง รุ่นที่ 1
รับราชการ

เริ่มรับราชการในยศร้อยตรี ในตำแหน่ง ผบ.หมวดปืนเล็ก กองร้อยอาวุธเบา กองพันทหารราบที่ 1 เมื่อปี 2518 ปี 2520 ย้ายมาเป็นผบ.หมวดเครื่องยิงลูกระเบิดขนาด 60 ม.ม. กองร้อยอาวุธเบา และนายทหารฝ่ายเสนาธิการ ประจำเสนาธิการทหารบก ในปี 2532 เป็นนายทหารคนสนิท ปลัดกระทรวงกลาโหม ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งผอ.ศูนย์พัฒนากิจการอวกาศกลาโหม เจ้ากรมเทคโนโลยีสารสนเทศและอวกาศกลาโหม ผอ.สำนักนโยบายและแผนกลาโหม และรองปลัดกลาโหม เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ได้ดำรงตำแหน่งรักษาการปลัดกระทรวงกลาโหมแทน พล.อ.เสถียร เพิ่มทองอินทร์ที่ถูกย้ายไปช่วยราชการสำนักงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ผู้ตรวจการแผ่นดิน

พลเอก วิทวัส รชตะนันทน์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจการแผ่นดินของประเทศไทย แทนนายพรเพชร วิชิตชลชัย ที่ขอลาออกจากตำแหน่ง
วันที่ 26 กันยายน คณะกรรมการสรรหาผู้ตรวจการแผ่นดินที่มีนายดิเรก อิงคนินันท์ ประธานศาลฎีกา เป็นประธานการประชุมเป็นครั้งที่ 2 เพื่อลงมติเลือกผู้สมควรเป็นผู้ตรวจการแผ่นดิน จากผู้ที่เสนอชื่อเข้ารับการสรรหาทั้งหมด 21 คน
ทั้งนี้ ที่ประชุมลงมติเลือก พล.อ.วิทวัส รชตะนันทน์ อดีตรองปลัดกระทรวงกลาโหม เป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้ตรวจการแผ่นดิน ด้วยคะแนนเสียง 4 คะแนน ซึ่งเป็นคะแนนไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนกรรมการเท่าที่มีอยู่ จากกรรมการเท่าที่มีอยู่จำนวน 6 คน และได้รับโปรดเกล้าเป็นประธานผู้ตรวจการแผ่นดิน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2522 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2523 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)
พ.ศ. 2535 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พระพุทธไตรรัตนนายก (วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร)

| พระพุทธไตรรัตนนายก |
| --- | --- |
พระพุทธไตรรัตนนายก
ชื่อเต็ม: พระพุทธไตรรัตนนายก
ชื่อสามัญ: หลวงพ่อโต ซำปอกง
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ศิลปะรัตนโกสินทร์
ความกว้าง: 11.75 เมตร
ความสูง: 15.44 เมตร
วัสดุ: ปูนปั้น
สถานที่ประดิษฐาน: พระวิหารหลวง วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
หมายเหตุ: ถอดรูปแบบมาจาก พระพุทธไตรรัตนนายก (วัดพนัญเชิง)
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
หลวงพ่อโต หรือ พระพุทธไตรรัตนนายก ตั้งอยู่ที่วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร)ได้สร้างขึ้นในสมัย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ โดยทรงเสด็จพระราชดำเนินก่อพระฤกษ์หลวงพ่อโต เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2380 พระราชทานเป็นพระประธานในพระวิหารหลวง เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 11.75 เมตร สูง 15.44 เมตร ด้วยมีพระราชประสงค์จะให้เหมือนกรุงเก่า คือ มีพระโต อยู่นอกกำแพงเมือง อย่างเช่นวัดพนัญเชิงวรวิหาร และเรียกชื่อแบบจีนว่า "ซำปอฮุดกง" หรือ "ซำปอกง"
นอกจากนั้นยังมีหอมณเฑียรธรรมเถลิงพระเกียรติ เป็นที่เก็บพระไตรปิฎกสมัยรัชกาลที่ ๔ หน้าพระวิหารหลวงยังมีหอระฆังฝีมือคนรุ่นใหม่ สำหรับไว้ระฆังยักษ์ มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ทางเข้าวัดมีเจดีย์หิน ทำมาจากเมืองจีน เรียกว่า ถะ เป็นศิลปะจีนที่งดงามมาก
ดูเพิ่ม

พระพุทธไตรรัตนนายก วัดพนัญเชิง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
คณะรัฐมนตรีชุดที่สองของแอซาโดลลอฮ์ แอแลม

| คณะรัฐมนตรีชุดที่สองของแอซาโดลลอฮ์ แอแลม |
| --- | --- |
 คณะรัฐมนตรีคณะที่ 49 แห่งอิหร่าน
นายกรัฐมนตรี

วันแต่งตั้ง: 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506
วันสิ้นสุด: มีนาคม พ.ศ. 2507
บุคคลและองค์กร
ประมุขแห่งรัฐ: พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
หัวหน้ารัฐบาล: แอซาโดลลอฮ์ แอแลม
จำนวนรัฐมนตรี: 18 คน
จำนวนรัฐมนตรีทั้งหมด: 16 คน
พรรคร่วมรัฐบาล: พรรคประชาชนอิหร่าน
ประวัติ
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีชุดที่หนึ่งของแอซาโดลลอฮ์ แอแลม
ถัดไป: คณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์
คณะรัฐมนตรีชุดที่สองก่อตั้งโดยนายกรัฐมนตรีแอซาโดลลอฮ์ แอแลมในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 แทนคณะรัฐมนตรีชุดแรกที่สิ้นสุดในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ซึ่งคณะรัฐมนตรีอยู่ได้เพียง 13 เดือนจนกระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2507 แอซาโดลลอฮ์ แอแลมลาออกและถูกแทนที่โดยคณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์
สมาชิกคณะรัฐมนตรี

สมาชิกคณะรัฐมนตรีของเขาจะมีอยู่ในรายชื่อดังต่อไปนี้
| ตำแหน่ง | รัฐมนตรี |  เริ่มการดำรงตำแหน่ง |  สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง | พรรคการเมือง | พรรคการเมือง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี | แอซาโดลลอฮ์ แอแลม | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | People's Party |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม | แอลี แอสกอร์ แนฆดี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | Military |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม | แอซาโดลลอฮ์ แซนีอี* | 9 ตุลาคม พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | Military |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ | แอบบอส แอรอม | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร | แฮแซน แอร์แซนจอนี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | 9 มีนาคม พ.ศ. 2506 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร | เอสมออีล รียอฮี | 12 มีนาคม พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | Military |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย | เมฮ์ดี ปีแรสเทห์ | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน | แอโทลลอฮ์ โฆสรอแวนี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโทรเลขและโทรคมนาคม | ฮูแชง แซมีอี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง | แอโบลโฮเซยน์ เบฮ์นิยอน | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | Independent |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงถนนและการขนส่ง | แนสโรลลอฮ์ มอยนิยอน | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม | โมแฮมแมด แบฮอรี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข | เอบรออิฮิม รียอฮี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ | แพร์วีซ แคนลอลี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐศาสตร์ | แอลีแนคี แอลีนอฆี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | Independent |
| รัฐมนตรีลอย | ซอเดฆ แอมีรอซีซี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | Military |
| รัฐมนตรีลอย | โกลอม โฮเซยน์ โฆสบิน | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   |  |
| รัฐมนตรีลอย | แจแฮงกีร์ แตแฟซซอลี | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | People's Party |
| องค์การข่าวกรองและความม้่นคงแห่งรัฐ | แฮสแซน แปแครวอน | 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 | มีนาคม พ.ศ. 2507 |   | Military |
การปรับเปลื่ยนคณะรัฐมนตรี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร แฮแซน แอร์แซนจอนีลาออกเมื่อวันที่ 9 มีนาคมและถูกแทนที่โดยพลโทเอสมออีล รียอฮีเมื่อวันที่12 มีนาคม แต่ในความเป็นจริงแล้วแอร์แซนจอนีถูกบีบให้ลาออกและแต่งตั้งเอกอัครราชทูตประจำอิตาลีทันที
สิ้นสุดคณะรัฐมนตรี

รัฐมนตรีหกคนได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งคณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์
แหล่งอ้างอิง

1 2 3 4  "Chronology September 16, 1962-March 15, 1963". Middle East Journal. 17 (1–2): 113. Winter–Spring 1963. JSTOR 4323557.
↑   "Hoveyda, Amir-Abbas". Encyclopedia Iranica.
↑  "Alam steps out as Iran primer". The New York Times. Tehran. 8 March 1964.
↑  Hooshmand Mirfakhraei (1984). The Imperial Iranian armed forces and the revolution of 1978-1979 (วิทยานิพนธ์ PhD). State University of New York at Buffalo. p. 146. OCLC 12037858. ProQuest 303350420.
↑  Michael J. Willcocks (2015). Agent or Client: Who Instigated the White Revolution of the Shah and the People in Iran, 1963 (วิทยานิพนธ์ PhD). University of Manchester. p. 194.
อำเภอศีขรภูมิ

| อำเภอศีขรภูมิ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Sikhoraphum
ปราสาทศีขรภูมิ
คำขวัญ: เมืองหลายภาษา หลากหลายวัฒนธรรม ศิลปกรรมที่ล้ำลึก
แผนที่จังหวัดสุรินทร์ เน้นอำเภอศีขรภูมิ
พิกัด: 14°56′48″N 103°47′30″E﻿ / ﻿14.94667°N 103.79167°E﻿ / 14.94667; 103.79167
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุรินทร์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 634.538 ตร.กม. (244.996 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 134,796 คน
 • ความหนาแน่น: 212.43 คน/ตร.กม. (550.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 32110
รหัสภูมิศาสตร์: 3209
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอศีขรภูมิ ถนนเสรีธิปัตย์ ตำบลระแงง อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ 32110
เว็บไซต์: http://www.sikhoraphumcity.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ศีขรภูมิ [สี-ขอ-ระ-พูม] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์ โดยเป็น 1 ใน 3 อำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน และมีสถานีรถไฟศีขรภูมิเป็นสถานีประจำอำเภอ ซึ่งรถไฟทุกขบวนหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารที่สถานีนี้ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของโบราณสถานสำคัญอย่างปราสาทศีขรภูมิ
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอศีขรภูมิมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอจอมพระและอำเภอสนม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสำโรงทาบ และอำเภอปรางค์กู่ (จังหวัดศรีสะเกษ)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีณรงค์และอำเภอลำดวน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองสุรินทร์และอำเภอเขวาสินรินทร์
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอศีขรภูมิแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 228 หมู่บ้าน
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. |  | ระแงง |  | (Ra-ngaeng) |  | 15 หมู่บ้าน |  |  |  | 9. |  | หนองขวาว |  | (Nong Khwao) |  | 17 หมู่บ้าน |  |
| 2. |  | ตรึม |  | (Truem) |  | 18 หมู่บ้าน |  |  |  | 10. |  | ช่างปี่ |  | (Chang Pi) |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 3. |  | จารพัต |  | (Charaphat) |  | 20 หมู่บ้าน |  |  |  | 11. |  | กุดหวาย |  | (Kut Wai) |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 4. |  | ยาง |  | (Yang) |  | 18 หมู่บ้าน |  |  |  | 12. |  | ขวาวใหญ่ |  | (Khwao Yai) |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 5. |  | แตล |  | (Taen) |  | 22 หมู่บ้าน |  |  |  | 13. |  | นารุ่ง |  | (Na Rung) |  | 9 หมู่บ้าน |  |
| 6. |  | หนองบัว |  | (Nong Bua) |  | 18 หมู่บ้าน |  |  |  | 14. |  | ตรมไพร |  | (Trom Phrai) |  | 10 หมู่บ้าน |  |
| 7. |  | คาละแมะ |  | (Khalamae) |  | 15 หมู่บ้าน |  |  |  | 15. |  | ผักไหม |  | (Phak Mai) |  | 11 หมู่บ้าน |  |
| 8. |  | หนองเหล็ก |  | (Nong Lek) |  | 18 หมู่บ้าน |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอศีขรภูมิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลศีขรภูมิ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลระแงง
เทศบาลตำบลผักไหม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผักไหมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลระแงง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลระแงง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลศีขรภูมิ)
องค์การบริหารส่วนตำบลตรึม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตรึมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจารพัต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจารพัตทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแตล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแตลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคาละแมะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคาละแมะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเหล็กทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองขวาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองขวาวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลช่างปี่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่างปี่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกุดหวาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดหวายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลขวาวใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขวาวใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนารุ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนารุ่งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตรมไพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตรมไพรทั้งตำบล
บุคคลที่มีชื่อเสียง > พระภิกษุสงฆ์

พระราชวิมลโมลี (มานพ ปิยสีโล) นามสกุล เจื่อจันทร์ ป.ธ.9 เจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์
พระมหาเจริญสุข คุณวีโร นามสกุล วงเวียน ป.ธ.9 รองเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์
พระครูสิทธิญาณโสภณ (เดช สจฺจญาโณ) นามสกุล ดวงใจ รองเจ้าคณะอำเภอประโคนชัย,เจ้าอาวาสวัดแสลงโทน จังหวัดบุรีรัมย์
บุคคลที่มีชื่อเสียง > ข้าราชการ,นักการเมือง

ฟาริดา สุไลมาน พรรคไทยสร้างไทย
พันเอกสุธี สุขสากล ข้าราชการทหารบก กระทรวงกลาโหม
วัลลภ ตังคณานุรักษ์ เลขาธิการมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และยังเป็นคณะกรรมการเกี่ยวกับเด็กอีกมากมาย
บุคคลที่มีชื่อเสียง > นักกีฬา

ปวีณา ทองสุก นักกีฬายกน้ำหนัก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิทยาลัยการอาชีพศีขรภูมิ
เทศบาลตำบลศีขรภูมิ เก็บถาวร 2013-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเหล็ก เก็บถาวร 2011-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปราสาทศีขรภูมิ
ปราสาทศีขรภูมิ
ปราสาทช่างปี่ เป็นอโรคยศาล หรืออโรคยศาลา หรือโรงพยาบาล หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้น
วัดพระนอน (จังหวัดแพร่)

สำหรับสถานที่อื่นที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ วัดพระนอน
| วัดพระนอน |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพระนอน, วัดม่วงคำ, วัดต้นม่วง
ที่ตั้ง: ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระนอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
ประวัติ

ตามตำนานเล่าว่าวัดพระนอนสร้างโดยเจ้าพระยาชัยชนะสงครามและพระนางเจ้าอู่ทองศรีพิมพาเมื่อ จ.ศ. 236 อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1320
แต่เดิมนั้นวัดนี้มีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ คือพระนอนซึ่งองค์จริงนั้นเป็นหินยาวขนาดหกศอก ต่อมาเจ้าปู่ท้าวคำ ซึ่งเป็นพระอัยกาของเจ้าพระยาชัยชนะสงคราม เห็นว่าไม่ปลอดภัย จึงสั่งให้สร้างพระนอนองค์ใหญ่ครอบองค์เดิมไว้ และช่วยกันตกแต่งพระพุทธรูปนอนองค์ใหม่ให้สวยงาม พอดีมีกองทัพพม่ามารุกรานเมืองโกศัย ชาวเมืองตื่นกลัวพากันอพยพหลบลี้ตามป่าเขา โดยยังมิทันได้ฉลองพระพุทธรูปนอน เจ้าพระยาชัยชนะสงครามได้ออกศึกและสวรรคตในสนามรบ นางพิมพาจึงได้ลงมือสร้างวัดพระนอนและเจดีย์ขึ้น แล้วจารึกในแผ่นทองคำ
เมื่อนครโกศัยไม่มีเจ้าเมืองปกครอง วัดพระนอนจึงถูกละทิ้งเป็นวัดร้างเป็นเวลานานเท่าใดไม่ปรากฏ ชาวบ้านได้พบต้นไม้ใหญ่เป็นต้นมะม่วงขึ้นปกคลุมพระนอนคล้ายกับร่ม ชาวบ้านได้บูรณะวัดและตั้งชื่อใหม่ว่า วัดม่วงคำ และในการบูรณะครั้งนั้นได้พบแผ่นทองคำจารึกของพระนางพิมพาจึงทำให้รู้ว่าแต่เดิมคือวัดพระนอนที่สร้างสำเร็จในเดือนเก้าเหนือขึ้นสิบห้าค่ำ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2336
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถซึ่งสร้างแบบสมัยเชียงแสนไม่ได้เจาะหน้าต่างแต่ทำผนังเป็นช่องแสงแทน มีลวดลายแบบอยุทธยาตอนปลายผูกเป็นลายก้านขดและมีภาพรามเกียรติ์ประกอบ วิหารมีชายคาไม้ฉลุโดยรอบและหลังคาประดับด้วย ไม้แกะสลักเป็นรูปพญานาคบริเวณหน้าจั่ว พระพุทธรูปนอนปางสีหไสยาสน์ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น มีความยาว 5 เมตร ลงรักปิดทองตลอดองค์ เจดีย์ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำรูป 8 เหลี่ยม มีพระพุทธรูปอยู่ 4 ด้าน
วัดลาดศรัทธาราม

| วัดลาดศรัทธาราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดลาดศรัทธาราม, วัดลาดศรัทธาธรรม, วัดท่าหมูสี, วัดศาลาหมูสี
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านลาด อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดลาดศรัทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านลาด อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ 7 ไร่
ประวัติ

วัดลาดศรัทธาราม หรือ วัดท่าหมูสี หรือ วัดศาลาหมูสี ตามทะเบียนวัดภาคระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2245 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2332 (ตามบัญชีแผนกศึกษาธิการ อำเภอบ้านลาด) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 หากพิจารณาตามหลักฐานที่เหลืออยู่ พบว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่ได้รับการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จประทับ เสวยพระกระยาหารที่วัดนี้ เมื่อเสด็จประพาสมณฑลราชบุรี เมื่อ พ.ศ. 2452 และได้พระราชทานพัด ย่าม และจีวรแพร ให้เจ้าอธิการกลิ่น
อาคารเสนาสนะ

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐฉาบปูน ขนาด 5 ห้อง ฐานอ่อนโค้งเล็กน้อย ตัวอาคารสอบมีเสาอิงประดับ หัวเสามีลวดลายปูนปั้น รูปใบไม้ ดอกไม้ ลงสีสด (น้ำเงิน แดง เหลือง) ด้านหน้าเป็นพาไลยื่นออกมา มีเสาก่ออิฐฉาบปูนรับพาไล จำนวน 4 ต้น มีประตูทั้งด้านหน้าและด้านหลังด้านละ 2 ประตู หน้าต่างด้านละ 1 บาน ซุ้มประตูหน้าต่างประดับด้วยลวดลายปูนปั้น เป็นรูปดอกไม้ ใบไม้ หลังคาเครื่องไม้ ลดหลั่นซ้อนกัน 2 ชั้น มุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ แต่ที่พาไลเป็นกระเบื้องดินเผา หน้าบันอุโบสถทั้ง 2 ด้าน เป็นลวดลายปูนปั้นลงสีสด รูปนารายณ์ทรงครุฑยุดนาคประกอบลวดลายเถาไม้ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปูนปั้น ปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชีปูนปั้น เดิมลงรักปิดทอง กำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ก่ออิฐฉาบปูน เปิดช่องทางเข้า ด้านหน้าและด้านหลัง ด้านละ 1 ช่อง โดยทำเสาหัวเม็ดประดับ 2 ด้าน นอกจากนี้ที่มุมทั้ง 4 และบางช่วงของกำแพง จะทำเสาหัวเม็ดประดับ เช่นกัน รอบอุโบสถมีใบเสมาประจำทิศ สลักด้วยหินทรายสีแดง
เจดีย์ราย อยู่ด้านหน้าและด้านข้างอุโบสถ จำนวน 9 องค์ (ด้านหน้า 3 องค์ ด้านข้าง 6 องค์) เจดีย์ด้านหน้า 3 องค์ ตั้งอยู่ในกำแพงแก้วเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง เจดีย์ด้านข้าง ตั้งอยู่ทางทิศใต้นอกกำแพงแก้ว จำนวน 3 องค์ มีรูปแบบคล้ายคลึงกันจำนวน 5 องค์ โดยเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองอีกองค์เป็นเจดีย์ขนาดใหญ่กว่าเจดีย์องค์อื่น ตั้งประชิดกำแพงแก้วเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองเช่นเดียวกัน องค์ระฆังรูปเหลี่ยมประดับปูนปั้นลายรักร้อย
หอระฆังก่ออิฐฉาบปูน ทรงปราสาท หลังคาทรงจตุรมุข ยอดมงกุฎ ตั้งอยู่บนฐานบัวย่อมุมไม้สิบสอง ตัวหอระฆังโปร่งคั่นด้วยลูกกรงเตี้ย ๆ ส่วนหลังคามุงกระเบื้อง หน้าบันประดับลวดลายปูนปั้นรูปพระพุทธรูป
ยี่โถปีนัง

| ยี่โถปีนัง |
| --- | --- |

ยี่โถปีนัง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Orchidaceae
วงศ์ย่อย:: Epidendroideae
สกุล:: Arundina
สปีชีส์:: A.  graminifolia
ชื่อทวินาม
Arundina graminifolia (D. Don) Hochr. (1910)

ยี่โถปีนัง (ถิ่นเหนือ: แขมดอกขาว, แขมเหลือง, ง้วนตากหงาย; อังกฤษ: Bamboo orchid; ชื่อวิทยาศาสตร์: Arundina graminifolia (D. Don) Hochr.) เป็นกล้วยไม้ดิน มีลักษณะลำต้นเป็นข้อเป็นปล้องคล้ายพืชตระกูลหญ้าหรือไผ่ ใบเรียวแหลม จะออกดอกระหว่างเดือนกันยายน-พฤศจิกายน ดอกออกเป็นช่อ ๆ ที่ปลายยอดช่อละ 1-2 ดอก กลีบดอกมีสีขาวปนม่วงอ่อน ปลายดอกมีรูปกรวยโคนเล็กปากดอกบานออก มีสีชมพูอ่อนอมม่วง ลึกเข้าไปในกรวยมีสีเหลืองแซมขาว
ชื่อพื้นเมืองอื่นได้แก่ ยี่โถปีนัง และ เอื้องดินใบหมาก
ดูเพิ่ม

รายชื่อกล้วยไม้ในประเทศไทย