stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547
รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

มีรายนามดังนี้
| จังหวัด | นาม | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |

| กาฬสินธุ์ | ยงยุทธ หล่อตระกูล |  |  |
| ขอนแก่น | พงษ์ศักดิ์ ตั้งวานิชกพงษ์ |  |  |
| ชัยภูมิ | อนันต์ ลิมปคุปตถาวร |  |  |
| นครพนม | มนพร เจริญศรี |  |  |
| นครราชสีมา | วิทูร ชาติปฏิมาพงษ์ |  |  |
| บุรีรัมย์ | พันตำรวจเอก ชวลิต ชิดชอบ |  | เลือกตั้ง 14 ธันวาคม พ.ศ. 2546 |
| มหาสารคาม | ยิ่งยศ อุดรพิมพ์ |  |  |
| มุกดาหาร | อดุลย์ ไชยสุนันท์ |  |  |
| ยโสธร | สถิรพร นาคสุข |  |  |
| ร้อยเอ็ด | รัชนี พลซื่อ |  |  |
| เลย | ธนาวุฒิ ทิมสุวรรณ |  |  |
| ศรีสะเกษ | วิชิต ไตรสรณกุล |  |  |
| สกลนคร | วีระศักดิ์ พรหมภักดี |  |  |
| สุรินทร์ | ธงชัย มุ่งเจริญพร |  |  |
| หนองคาย | ยุทธนา ศรีตะบุตร |  |  |
| หนองบัวลำภู | ว่าที่พันตรี สรชาติ สุวรรณพรหม |  |  |
| อุดรธานี | เฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย |  |  |
| อุบลราชธานี | พรชัย โควสุรัตน์ |  |  |
| อำนาจเจริญ | ชัยพร ทองประเสริฐ |  |  |
รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > ภาคใต้

มีรายนามดังนี้
| จังหวัด | นาม | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| กระบี่ | สมศักดิ์ กิตติธรกุล |  |  |
| ชุมพร | อำนวย บัวเขียว |  |  |
| ตรัง | กิจ หลีกภัย |  |  |
| นครศรีธรรมราช | วิฑูรย์ เดชเดโช |  |  |
| นราธิวาส | กูเซ็ง ยาวอหะซัน |  |  |
| ปัตตานี | เศรษฐ์ อัลยุฟรี |  |  |
| พังงา | อนันต์ บุญรักษ์ |  | เสียชีวิต 23 ธันวาคม พ.ศ. 2547 |
| พังงา | บำรุง ปิยนามวานิช |  | เลือกตั้งแทน |
| พัทลุง | สานันท์ สุพรรณชนะบุรี |  |  |
| ภูเก็ต | อัญชลี วานิช เทพบุตร |  |  |
| ยะลา | อาซิส เบ็ญหาวัน |  |  |
| ระนอง | บดินทร์ ฉัตรมาลีรัตน์ |  |  |
| สงขลา | นวพล บุญญามณี |  |  |
| สตูล | วิทูร หลังจิ |  |  |
| สุราษฎร์ธานี | ธานี เทือกสุบรรณ |  |  |
รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > ภาคตะวันออก

มีรายนามดังนี้
| จังหวัด | นาม | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| จันทบุรี | ธนภณ กิจกาญจน์ |  |  |
| ฉะเชิงเทรา | กิตติ เป้าเปี่ยมทรัพย์ |  |  |
| ชลบุรี | ภิญโญ ตั๊นวิเศษ |  |  |
| ตราด | วิเชียร ทรัพย์เจริญ |  |  |
| ปราจีนบุรี | บังอร วิลาวัลย์ |  |  |
| ระยอง | พันตำรวจเอก พณาเจือเพ็ชร กฤษณะราช |  | ลาออก พ.ศ. 2549 |
| ระยอง | สิน กุมภะ |  | เลือกตั้งใหม่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 / ใบเหลือง |
| ระยอง | ปิยะ ปิตุเตชะ |  | เลือกตั้งใหม่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 |
| สระแก้ว | ทรงยศ เทียนทอง |  |  |
รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด > ภาคตะวันตก

มีรายนามดังนี้
| จังหวัด | นาม | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| กาญจนบุรี | รังสรรค์ รัศมีฤกษ์เศรษฐ์ |  |  |
| ตาก | ชิงชัย ก่อประภากิจ |  | อดีตนายก อบจ.2543 |
| ประจวบคีรีขันธ์ | ทรงเกียรติ ลิ้มอรุณรักษ์ |  |  |
| เพชรบุรี | ชัยยะ อังกินันทน์ |  |  |
| ราชบุรี | สมศักดิ์ รัตนมุง |  |  |
วันชัย ปริญญาศิริ

| วันชัย ปริญญาศิริป> ม., ท.ช. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – ตุลาคม พ.ศ. 2565
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2500 (67 ปี) อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พรรคการเมือง: พลังประชารัฐ (2561–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: สยมพร ปริญญาศิริ

วันชัย ปริญญาศิริ (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2500) นายกเทศมนตรีนครสงขลา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัย
ประวัติ

วันชัย เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรนายบุญสุข นางเตือนใจ ปริญญาศิริ ด้านครอบครัวสมรสกับนางสยมพร ปริญญาศิริ มีบุตรสาว 1 คน
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
งานการเมือง

วันชัย เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่น ได้แก่ สมาชิกสภาจังหวัด และประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 เขาได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีนครสงขลาในเดือนต่อมา
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วันชัย ปริญญาศิริ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
วิฑูรย์ วงษ์ไกร

| วิฑูรย์ วงษ์ไกรป> ช., ป.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2494 อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
เสียชีวิต: มกราคม พ.ศ. 2566 (72 ปี)
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2555–2566)

วิฑูรย์ วงษ์ไกร (1 ตุลาคม พ.ศ. 2494 – มกราคม พ.ศ. 2566) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร 5 สมัย
ประวัติ

วิฑูรย์ เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรนายฮอง นางสนิท วงษ์ไกร
สำเร็จการศึกษา ศิลปศาสตรบัณฑิต และได้รับศิลปศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน

วิฑูรย์ เคยดำรงตำแหน่งนักจัดรายการวิทยุ และ หัวหน้าสถานีวิทยุ จ.ส. 4 จังหวัดยโสธร โดยรายการที่วิฑูรย์จัด คือ รายการเพลงลูกทุ่ง
งานการเมือง

วิฑูรย์ ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคปวงชนชาวไทย และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2548 รวม 5 สมัย
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหาร พรรคไทยรักไทย ซึ่งต่อมา ใน พ.ศ. 2550 เขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เป็นระยะเวลา 5 ปี
ในปี พ.ศ. 2555 เขาพร้อมกับสมาชิกบ้านเลขที่ 111 อีกจำนวนมาก ได้สมัครเข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วิฑูรย์ วงษ์ไกร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดยโสธร สังกัดพรรคปวงชนชาวไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดยโสธร สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดยโสธร สังกัดพรรคกิจสังคม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดยโสธร สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดยโสธร สังกัดพรรคไทยรักไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
มิทเทินวัลท์

| มิทเทินวัลท์  |
| --- | --- |
เทศบาล
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของมิทเทินวัลท์ ในอำเภอการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน  
มิทเทินวัลท์ แสดงแผนที่เยอรมนีมิทเทินวัลท์ แสดงแผนที่รัฐบาวาเรีย
พิกัด:  47°25′N 11°15′E﻿ / ﻿47.417°N 11.250°E﻿ / 47.417; 11.250
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
จังหวัด: โอเบอร์ไบเอิร์น  
อำเภอ: การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน  
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 132.85 ตร.กม. (51.29 ตร.ไมล์)
ความสูง: 923 เมตร (3,028 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 7,264 คน
 • ความหนาแน่น: 55 คน/ตร.กม. (140 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 82481
รหัสโทรศัพท์: 08823
ทะเบียนพาหนะ: GAP
เว็บไซต์: www.mittenwald.de
มิทเทินวัลท์ (เยอรมัน: Mittenwald) เป็นเมืองชนบทและเทศบาลในอำเภอการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน รัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ติดกับพรมแดนประเทศออสเตรีย
มิทเทินวัลท์ตั้งอยู่ปากทางช่องเขาเบร็นเนอร์ ซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมต่อกับนครอินส์บรุค และมีแม่น้ำอีซาร์ไหลผ่านมาจากเทือกเขาทางทิศใต้ มิทเทินวัลท์มีชื่อเสียงในฐานะเมืองแห่งไวโอลิน เนื่องจากเป็นศูนย์กลางการผลิตเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 และเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ไกเกินเบาว์ (Geigenbaumuseum) ซึ่งจัดแสดงประวัติและกระบวนการสร้างไวโอลินอย่างละเอียด
มิทเทินวัลท์ตั้งอยู่ท่ามกลางเทือกเขาแอลป์ทำให้มีทัศนียภาพที่สวยงามราวกับภาพวาด นักท่องเที่ยวสามารถเพลิดเพลินกับการเดินป่า ขี่จักรยาน และเล่นสกีในช่วงฤดูหนาว นอกจากนี้ยังมีสถาปัตยกรรมไบเอิร์นที่โดดเด่น โดยเฉพาะอาคารที่มีภาพวาดเฟรสโก้ประดับบนผนังซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของภูมิภาคนี้ อีกหนึ่งจุดเด่นคือโบสถ์ซังค์เพเทอร์อุนท์เพาล์ (St. Peter und Paul) ซึ่งมีการตกแต่งภายในที่วิจิตร นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมย่านเมืองเก่าที่เต็มไปด้วยร้านค้าท้องถิ่น ร้านกาแฟ และโรงเบียร์ที่ให้บริการอาหารไบเอิร์น
อรุณ สวัสดี

| ร้อยตำรวจเอกอรุณ สวัสดีท> ช., ท.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566
ก่อนหน้า: ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว
ถัดไป: ชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
เสียชีวิต: 29 มิถุนายน พ.ศ. 2566 (61 ปี)
พรรคการเมือง: พลังประชารัฐ (2561–2566)   รวมไทยสร้างชาติ (2566)
คู่สมรส: ลดารัตน์ สวัสดี

ร้อยตำรวจเอก อรุณ สวัสดี (18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 –​ 29​ มิถุนายน​ พ.ศ.​ 2566) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ประวัติ

อรุณ เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 เป็นบุตรของนายดวน นางเจียม สวัสดี ด้านครอบครัวสมรสกับนางลดารัตน์ สวัสดี มีบุตร 4 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการบัญชี จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
อรุณ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2566 สิริอายุ 61 ปี
การทำงาน

อรุณ เคยเป็นตำรวจตระเวนชายแดน 6 ปี ก่อนที่จะลาออกจากราชการ หันไปทำธุรกิจตลาดค้าขายอยู่ที่กรุงเทพฯ ก่อนที่จะตัดสินใจกลับอยู่บ้านเกิดด้วยการดำรงอาชีพเกษตรกรรมในท้ายที่สุด
งานการเมือง

อรุณ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ เอาชนะชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว จากพรรคประชาธิปัตย์ ไปได้ และได้รับเลือกตั้งเพียงสมัยเดียว
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ร้อยตำรวจเอก อรุณ สวัสดี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 1 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์

| ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ |
| --- | --- |
เกิด: ฟลอยด์ จอย เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ 24 กุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2520 (47 ปี)
​
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 |
| --- | --- | --- |
|  |  | เฟเธอร์เวท |
ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ (อังกฤษ: Floyd Mayweather, Jr.) ยอดนักมวยสากลชาวอเมริกันผู้เป็นเจ้าตำแหน่งแชมเปียนโลก 5 รุ่น และมีสถิติที่ยังไม่เคยแพ้หรือเสมอแก่ใคร เป็นอดีตแชมป์โลก สภามวยโลก (WBC), สมาคมมวยโลก (WBA) รวมถึงของนิตยสารเดอะริง และซูเปอร์แชมป์สมาคมมวยโลก (WBA)
ประวัติ

ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ มีชื่อเต็มว่า ฟลอยด์ จอย เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ (Floyd Joy Mayweather, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ที่เมืองแกรนด์แรพิดส์ รัฐมิชิแกน โดยมีชื่อเดิมแต่แรกเกิดว่า ฟลอยด์ จอย ซินแคลร์ (Floyd Joy Sinclair) ซึ่งนับได้ว่าถือกำเนิดในครอบครัวนักมวย เพราะทั้งบิดา คือ ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ ซีเนียร์ และ โรเจอร์ เมย์เวทเธอร์ ผู้ซึ่งเป็นลุง เป็นนักมวยเก่ามาก่อน โดยเฉพาะโรเจอร์นั้น เคยเป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทและรุ่นซูเปอร์ไลท์เวทในยุคทศวรรษที่ 80 และเคยชกกับ ฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ ยอดตำนานมวยแห่งเม็กซิโกมาแล้วด้วย
เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ เริ่มต้นจากการชกมวยจากมวยสากลสมัครเล่น โดยมี โรเจอร์ ผู้เป็นลุงเป็นเทรนเนอร์ ซึ่งชกได้ดี ประสบความสำเร็จอย่างมาก  จนกระทั่งได้ติดทีมชาติสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ปี 1996 ที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย โดยชกรุ่นเฟเธอร์เวท โดยสามารถผ่านคู่ชกชาติต่าง ๆ จนกระทั่งถึงรอบรองชนะเลิศที่พบกับ เซราฟิม โทโดรอฟ นักมวยชาวบัลแกเรีย ปรากฏว่าเมย์เวทเธอร์นั้นเป็นฝ่ายแพ้แก่โทโดรอฟไป 8-10 หมัด ทำให้ได้แค่เหรียญทองแดง(ต่อมาในรอบชิงชนะเลิศ โทโดรอฟ คือคู่ชิงของ สมรักษ์ คำสิงห์ นักมวยชาวไทย และเป็นฝ่ายแพ้แก่สมรักษ์) ซึ่งเมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ไม่ยอมรับผลการตัดสิน และประท้วงด้วยการแสดงออกด้วยก้มหน้าตลอดเวลาในพิธีมอบเหรียญรางวัล
ยอดนักมวยสากล

จากนั้น เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ก็หันมาชกมวยสากลอาชีพ โดยมีโรเจอร์เป็นเทรนเนอร์ ซึ่งเมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ มีสถิติชนะรวดถึง 17 ครั้ง เป็นการชนะน็อกและทีเคโอถึง 13 ครั้ง ก่อนที่จะชึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกของ WBC ในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท กับ เจนาโร เฮอร์นันเดซ นักมวยชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิกัน ผลการชกปรากฏว่าเป็นเมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ที่เป็นฝ่ายเอาชนะอาร์ทีดีเฮอร์นันเดซ ซึ่งเป็นนักมวยอดีตแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันนี้  และเป็นนักมวยประสบการณ์สูงกว่าไปได้ในยกที่ 8 จากนั้นเมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ก็ป้องกันตำแหน่งไว้ได้อีกหลายครั้ง
เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ยังคงขยับรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท, เวลเตอร์เวท และซูเปอร์เวลเตอร์เวท ซึ่งก็สามารถคว้าแชมป์โลกมาได้ทุกรุ่น จนกลายเป็นแชมป์โลกถึง 5 รุ่นด้วยกัน ทั้งสถาบันใหญ่และสถาบันย่อย  โดยพบกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกหลายคน อาทิ  ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, ริคกี ฮัตตัน, แซบ จูดาห์, ฆวน มานูเอล มาร์เกซ, อาร์ตูโร กัตติ, ดีเอโก คอร์ราเรซ, มีเกล กอตโต, ซาอุล อัลบาเรซ, มาร์โกส ไมดานา,แมนนี ปาเกียว,  ซึ่งสามารถเอาชนะได้ทุกคน ไม่ว่าจะเป็นการชนะคะแนนหรือชนะน็อก  ซึ่งเมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ นั้นมีรูปแบบการชกที่ว่องไว การออกหมัดทำได้อย่างคมกริบและเฉียบขาด อีกทั้งเป็นนักมวยที่มีการชกแบบป้องกันตัวได้ดีอย่างมากด้วย จนได้รับฉายาว่า "พริตตีบอย" (Pretty Boy) ปัจจุบัน ได้รับการยกย่องจากนิตยสารเดอะริง ว่า เป็นนักมวยที่ดีสุดอันดับหนึ่งของโลกเมื่อเทียบกันปอนด์ต่อปอนด์ในยุคปัจจุบัน และได้รับการยกย่องให้เป็นนักมวยยอดเยี่ยมแห่งปีหลายต่อหลายครั้งจากสื่อหลายสำนัก
นอกจากนี้แล้วในปี พ.ศ. 2551 ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันมวยปล้ำกับ บิ๊กโชว์ ยอดนักมวยปล้ำร่างยักษ์ในสังกัดดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ด้วย ถึงแม้ว่าจะเป็นการแสดงก็ตาม
เสียงวิพากษ์วิจารณ์

อย่างไรก็ตาม ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ เป็นนักมวยที่ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักว่า เป็นนักมวยที่มีรูปแบบการชกที่น่าเบื่อ เนื่องจากเป็นมวยตั้งรับมากเกินไป จนหาไฟต์ที่ชกครบ 12 ยกแล้วเป็นที่ประทับใจของผู้ชมเมื่อเทียบกับยอดนักมวยของโลกหลายคนในอดีต อีกทั้งยังมีนิสัยชอบอวดความร่ำรวยของตัวเองจนน่าหมั่นไส้อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการชก
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ ในการชกกับ ฆวน มานูเอล มาร์เกซ ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 ที่เอ็มจีเอ็มแกรนด์ ลาสเวกัส
ฟาอีซะห์ อีไล

| ฟาอีซะห์ อีไล |
| --- | --- |
เกิด: 16 สิงหาคม พ.ศ. 2525 (42 ปี) นูร์ ฟาอีซะห์ มุฮัมมัด อีไล กลูโกร์, รัฐปีนัง, ประเทศมาเลเซีย
คู่สมรส: เฮย์กัล ฮานาฟียะห์ (2554-ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง, นางแบบ
นูร์ ฟาอีซะห์ มุฮัมมัด อีไล (มลายู: Noor Faezah Md Elai; เกิด: 16 สิงหาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวมาเลเซีย
ประวัติ

ฟาอีซะห์ มีเชื้อสายปัญจาบและไทย มาจากเมืองกลูโกร์ รัฐปีนัง
เธอเริ่มการเป็นนักแสดงด้วยละครเรื่องแรกคือ จินตาดันเกออาดีลัน (Cinta dan Keadilan; 'ความรักและความยุติธรรม') ออกอากาศทางช่องอัสโตรเรีย (Astro Ria) และแสดงละครเรื่อง ซุตรามายา (Sutera Maya) รับบท มายา โซเฟีย ออกอากาศจากช่องทีวี 3 นอกจากงานละครแล้วเธอยังแสดงภาพยนตร์ด้วย เธอแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2550 เรื่อง โอไต (Otai)
ฟาอีซะห์ สมรสกับเฮย์กัล ฮานาฟียะห์ (Heykal Hanafiah) เมื่อปี พ.ศ. 2554 มีบุตรหนึ่งคนชื่อ เดออาโลวา เฮย์รินนา เฮย์กัล (Dealova Heyrinna Heykal)
ไปรมา รัชตะ

| ไปรมา รัชตะ |
| --- | --- |
เกิด: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2509 (58 ปี) มัตติกา มหากณานนท์
อาชีพ: นักแสดง
ผลงานเด่น: โฉมพิไล จาก ในม่านเมฆ (2530)   แม่พิณ จาก แรงเงา (2555)  เพ็ญศรี จาก เหมือนคนละฟากฟ้า (2560)  อาเจีย จาก คุณชาย (2565)  ปวีณา จาก สงครามสมรส (2567)
ThaiFilmDb
มัตติกา มหากณานนท์ (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2509) ชื่อเล่น เดือน หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ไปรมา รัชตะ  เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 17 ปี โดยเริ่มจากงานถ่ายแบบ และเดินแฟชั่น ต่อมาจึงได้เทสต์หน้ากล้องเพื่อแสดงภาพยนตร์ของสารวัตรอดุลย์ บุญเศรษฐ์ จนได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2526 ที่มีชื่อว่า ม.6 คู่กับ อรรถพล เรืองจินดา และมีภาพยนตร์ที่แสดงคู่กันอีก 3 เรื่องในปี พ.ศ. 2527 คือเรื่อง ดาวประดับป่า, เด็กปั๊ม และ ลูกเขยคนเฮง ต่อมาจึงหันมารับบทนางร้ายในเรื่อง แก้วกลางดง ซึ่งนำแสดงโดย ยุรนันท์ ภมรมนตรี และ จินตหรา สุขพัฒน์
ต่อมาไปรมาจึงเริ่มเข้าสู่วงการโทรทัศน์ โดยเริ่มจากงานละครของอาจารย์ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง หรือ ครูช่าง เรื่อง เพียงตะวัน คู่กับ พีท ทองเจือ เป็นนางเอกอยู่ไม่กี่เรื่อง ก่อนผันตัวมาเป็นนางร้ายในเรื่อง ในม่านเมฆ ซึ่งทำให้เธอประสบความสำเร็จโด่งดังในที่สุด และมีผลงานในบทนางร้ายอีกหลายเรื่อง
จากนั้นไปรมาจึงหายไปจากวงการไปทำธุรกิจส่วนตัว ก่อนจะหวนกลับมารับงานแสดงอีกครั้งโดยเริ่มจากซิตคอมเรื่อง ท่าประชา ของบริษัทโต๊ะกลม ออกอากาศทางช่องไทพีบีเอส และสร้างชื่อเสียงในละครเรื่อง แรงเงา โดยรับบทเป็นพิณ แม่ของมุนินทร์-มุตตา ซึ่งแสดงโดย เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ และยังมีละครอื่น ๆ จนถึงปัจจุบัน
ผลงาน > ภาพยนตร์

2526 ม.6
2527 ดาวประดับบ่า
2527 เด็กปั๊ม
2527 ลูกเขยคนเฮง
2528 แก้วกลางดง
2528 เพชรลำพระเพลิง
2530 บาปสวาท
2530 เสือภูพาน
2531 กองร้อยสอยรัก
2551 ตามล่าขบวนการค้าเด็ก
ผลงาน > ละครสั้น ซิตคอม

2535 สมร (ละครสั้นปากกาทองมินิซีรีส์) ช่อง 7
2535  ฝันหลงฤดู (ละครสั้นปากกาทองมินิซีรีส์) ช่อง 7
2552 ศึกวันชูใจ ช่อง 7
2553 เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ : หอพักสยองขวัญ รับบท อาจารย์จิต ช่อง 5
2554 ท่าประชา ช่อง ไทยพีบีเอส
2555 ฟ้ามีตา ช่อง 7 (ตอน แก้ว)
2556 ฟ้ามีตา ช่อง 7 (ตอน ตัวเสนียด)
2556 น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ตอน คือรัก ช่อง 3
2557 รักเต็มบ้าน ช่อง 7
2557 หลวงตามหาชน ช่อง 3 ( 8 กุมภาพันธ์ 2557 )
2559 หอเฮ้วขนหัวลุก ช่อง 7
2561 สภากาแฟ 4.0 ช่องอมรินทร์ทีวี
2562 ฟ้ามีตา ช่อง 7 (ตอน ได้ไม่คุ้มเสีย)
2564 มันนี่ที่รัก ช่อง ไทยพีบีเอส รับบทเป็น เจ๊น้ำ
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

เพลง ไม่มีหัวใจให้ใครอีกแล้ว ดอน สอนระเบียบ (2536)
เยกาเจรีนามหาราชินี
ครองราชย์ > การต่างประเทศ

ระหว่างที่ทรงครองราชย์ พระองค์ได้ทรงขยายพระราชอาณาเขตรัสเซียออกไปทางทิศใต้และตะวันตก ซึ่งประกอบไปด้วยการยึดรวมเอาโนโวรอสซิยา (รัสเซียใหม่), ไครเมีย, คอเคซัสตอนเหนือ, ยูเครนฝั่งตะวันออก, เบลารุส, ลิทัวเนีย และคูร์แลนด์ โดยที่ดินแดนเหล่านี้ส่วนมากเคยเป็นดินแดนของสองชาติหลักๆ คือ จักรวรรดิออตโตมัน และเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ที่ต่างก็กล่าวว่าพระนางได้ผนวกดินแดนเข้าสู่จักรวรรดิของพระนางกว่า 520,000 ตารางกิโลเมตร
รัฐมนตรีประจำกระทรวงการต่างประเทศของพระนางนามว่า นิกิตา อีวาโนวิช ปายิน (ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1779 – 1781) เป็นผู้มีอิทธิพลต่อการตัดสินพระราชหฤทัยในราชการของพระนางเจ้าแคทเธอรีนตั้งแต่ต้นรัชกาลแล้ว รัฐบุรุษผู้ฉลาดหลักแหลมผู้นี้ทุ่มเทแรงกายและทรัพย์สินหลายล้านรูเบิลไปกับการก่อตั้ง ข้อตกลงเหนือ (Northern Accord) ระหว่างรัสเซีย, ปรัสเซีย, โปแลนด์ และสวีเดน เพื่อเป็นการตอบโต้อิทธิพลจากสัมพันธภาพระหว่างราชวงศ์บูร์บงฝรั่งเศสกับราชวงศ์ฮาพส์บวร์คออสเตรีย ต่อมาเมื่อความพยายามครั้งนี้ของเขาประสบความล้มเหลว พระนางเจ้าเยกาเจรีนาก็ลดบทบาทและความสนพระราชหฤทัยในตัวของปายินลง ซึ่งพระนางแทนที่เขาด้วยอีวาน ออสเตียร์มัน (ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1781 – 1797)
พระนางเจ้าทรงเห็นชอบสนธิสัญญาการค้ากับราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ในปี ค.ศ. 1766 แต่ทรงล้มเลิกการเป็นพันธมิตรทางการทหารต่อกัน แม้ว่าจะทรงเล็งเห็นถึงประโยชน์จากการเป็นพันธมิตรของอังกฤษ แต่ก็ทรงระมัดระวังอำนาจทางการเมืองที่กำลังเพิ่มขึ้นของอังกฤษจากชัยชนะในสงครามเจ็ดปี ซึ่งสั่นคลอนดุลยภาพแห่งอำนาจของชาติในทวีปยุโรป
ครองราชย์ > การต่างประเทศ > สงครามรัสเซีย-ตุรกี

ใขณะที่จักรพรรดิปีเตอร์มหาราชทรงทำสงครามได้รับดินแดนเพียงบางส่วนทางตอนใต้ที่ติดกับทะเลดำในการบุกอาซอฟ พระนางเยกาเจรีนาทรงประสบผลสำเร็จในการยึดครองดินแดนทางตอนใต้ ทำให้รัสเซียยกสถานะของตนเป็นชาติมหาอำนาจหลักในภูมิภาคยุโรปตะวันออกเฉียงใต้จากการทำสงครามรัสเซีย-ตุรกีครั้งที่หนึ่งกับจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งเป็นการพ่ายแพ้มากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของตุรกี เช่นใน สมรภูมิเชสมา (5 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1770) และ สมรภูมิคากูล (21 กรกฎาคม ค.ศ. 1770)
ชัยชนะของรัสเซียในครั้งนี้ทำให้รัฐบาลสามารถเปิดชายแดนเข้าไปยังทะเลดำและสามารถไปยึดเอาบริเวณที่ปัจจุบันเป็นตอนใต้ของยูเครนได้ ซึ่ง ณ ที่นั้นเองที่รัสเซียตั้งเมืองใหม่ที่มีชื่อว่า โอเดสซา, นีโคลาเยฟ, เยกาเจรีโนสลาฟ (แปลตรงว่า "เกียรติยศแห่งเยกาเจรีนา" ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ดนีโปรเปตรอฟสค์) และเคอร์สัน ต่อมาสนธิสัญญาคูชุคไคนาร์จีถูกลงนามในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1774 ทำให้รัสเซียได้ดินแดนจากออตโตมันเพิ่มเติม สนธิสัญญายังอนุญาตให้รัสเซียสามารถเดินเรือทั้งพลเรือและทหารในทะเลอะซอฟได้ และยังตั้งให้รัสเซียเป็นผู้ปกป้องชาวคริสต์อีสเติร์นออร์ทอด็อกซ์ในจักรวรรดิออตโตมัน การทำสนธิสัญญาในครั้งนี้ยังรวมเอาไครเมียมาเป็นรัฐในอารักขาของรัสเซียอีกด้วย
พระนางเยกาเจรีนาผนวกรวมไครเมียเข้ากับรัสเซียในปี ค.ศ. 1783 เป็นเวลาเก้าปีหลังจากที่อาณาจักรข่านไครเมียได้รับเอกราชบางส่วนจากออตโตมัน ซึ่งเป็นผลมากจากการที่รัสเซียสามารถทำสงครามเอาชนะพวกเติร์กในสงครามรัสเซีย-ตุรกีได้ พระราชวังหลวงของข่านตกเป็นของชาวรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1786 พระนางเยกาเจรีนาได้ทรงจัดพระราชพิธีเฉลิมชัยชนะขึ้นในไครเมียซึ่งกระตุ้นให้เกิดสงครามรัสเซีย-ตุรกีครั้งที่สองตามมา
จักรวรรดิออตโตมันเริ่มสงครามกับรัสเซียอีกครั้งในสงครามรัสเซีย-ตุรกีครั้งที่สอง (ค.ศ. 1787 - 1792) และจบลงด้วยสนธิสัญญาจาสซี (ค.ศ. 1792) ซึ่งให้สิทธิ์โดยธรรมแก่รัสเซียในการปกครองไครเมียและภูมิภาคเยดิซาน ทำให้แม่น้ำนีสเตอร์กลายเป็นพรมแดนระหว่างสองจักรวรรดิ
ครองราชย์ > การต่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับยุโรปตะวันตก

พระนางเยกาเจรีนาได้รับการกล่าวขานว่าเป็นประมุขผู้ทรงภูมิธรรมมาอย่างยาวนาน พระองค์ทรงนำรัสเซียเข้าสู่บทบาทผู้ไกล่เกลี่ยความขัดแย้งระหว่างประเทศที่อาจจะหรือได้นำไปสู่การทำสงครามแล้ว และบทบาทนี้เองที่อังกฤษได้ใช้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ไปจนถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 พระองค์ทรงวางจนเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยในสงครามสืบราชบัลลังก์บาวาเรีย (ค.ศ. 1778 - 1779) ระหว่างรัฐเยอรมันปรัสเซียกับออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1780 พระองค์ทรงสถาปนาสันนิบาตกองกำลังไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (League of Armed Neutrality) เพื่อใช้เป็นกองกำลังให้ความคุ้มครองเรือสินค้าที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดจากราชนาวีอังกฤษในช่วงระหว่างสงครามปฏิวัติอเมริกัน
ช่วงปี ค.ศ. 1788 - 1790 รัสเซียทำสงครามรัสเซีย-สวีเดน สงครามครั้งนี้เริ่มต้นมาจากการที่พระญาติของพระนางเยกาเจรีนา พระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน ผู้ที่ทรงคาดการณ์ว่าจะสามารถเอาชนะกองทัพรัสเซียได้โดยง่าย ยังทรงเกี่ยวข้องอยู่กับการทำสงครามต่อต้านจักรวรรดิออตโตมันและหวังว่าจะทรงสามารถบุกโจมตีกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์กได้โดยตรง แต่กองทัพเรือรัสเซียในน่านน้ำทะเลบอลติกก็สามารถเอาชนะกองทัพเรือสวีเดนได้ในสมรภูมิฮอกแลนด์ ค.ศ. 1788 กองทัพสวีเดนจึงประสบความล้มเหลวในการบุก เดนมาร์กประกาศสงครามต่อสวีเดนในปีเดียวกัน (สงครามเธียเตอร์) ภายหลังได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดของกองทัพเรอรัสเซีย ณ สมรภูมิสเวนสกุนด์ในปี ค.ศ. 1790 คู่สงครามได้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาเวเรเล (14 สิงหาคม ค.ศ. 1790) ซึ่งคืนดินแดนที่สามารถยึดมาได้ทั้งหมดแก่เจ้าของเดิมและเป็นเครื่องยืนยันสนธิสัญญาเตอร์คู สันติภาพเกิดขึ้นเป็นเวลา 20 ปี ซึ่งเป็นผลมาจากการที่พระเจ้ากุสตาฟที่ 3 ซึ่งถูกลอบปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1792
ครองราชย์ > การต่างประเทศ > การปักปันโปแลนด์

ในปี ค.ศ. 1764 พระนางทรงเลือกสตาญิสวัฟ เอากุสตุส ปอญาตอฟสกี อดีตคนรักของพระองค์ ขึ้นครองราชบัลลังก์โปแลนด์ แม้ว่าแนวคิดการปักปันโปแลนด์นี้จะถูกริเริ่มโดยพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย แต่พระนางเยกาเจรีนาก็ทรงรับบทบาทหลักในการแบ่งส่วนดินแดนนี้ตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1790 ในปี ค.ศ. 1768 พระองค์ทรงเฉลิมพระอิสริยยศเป็นองค์อธิปัตย์แห่งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียอย่างเป็นทางการ อันเป็นการกระตุ้นให้เกิดกบฏสหพันธ์บาร์ (Bar Confederation; ค.ศ. 1768 - 1772) ซึ่งเป็นความเกลียดชังและการลุกฮือต่อต้านรัสเซียในโปแลนด์ ต่อมาทรงปราบปรามและบดขยี้กลุ่มกบฏแล้วทรงบีบบังคับให้โปแลนด์-ลิทัวเนียกลับมาใช้ระบอบเครือจักรภพ (Rzeczpospolita) ซึ่งทำให้รัฐบาลโปแลนด์ถูกควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จโดยจักรวรรดิรัสเซียผ่านทางคณะมนตรีถาวรภายใต้การกำกับดูแลของเอกอัครราชทูตและราชทูตส่วนพระองค์
ภายหลังการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1789 พระองค์ทรงปฏิเสธแนวคิดและหลักการมากมายจากยุคเรืองปัญญาซึ่งครั้งหนึ่งทรงโปรดปราน ทรงเกรงว่ารัฐธรรมนูญแห่งโปแลนด์ (ค.ศ. 1792) อาจจะนำไปสู่การฟื้นคืนอำนาจของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย นอกจากนี้ยังทรงเกรงอีกว่าขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยที่กำลังเพิ่มมากขึ้นนี้จะกลายมาเป็นตัวบั่นทอนความมั่นคงของระบอบกษัตริย์ในทวีปยุโรป พระองค์จึงทรงเข้าแทรกแซงโปแลนด์โดยให้การสนับสนุนกลุ่มชาวโปแลนด์ที่ต่อต้านการปฏิรูปที่เรียกว่า สมาพันธ์ทาร์กอวิซา (Targowica Confederation) ต่อมารัสเซียได้ปราบปรามกลุ่มผู้ภักดีต่อโปแลนด์-ลิทัวเนียในเหตุการณ์การลุกฮือโคสซิอุสซ์โค ค.ศ. 1794 ทำให้รัสเซียสามารถเข้าปักปันโปแลนด์ได้อย่างสมบูรณ์ และแบ่งแยกดินแดนของเครือจักรภพร่วมกับปรัสเซียและออสเตรียในปี ค.ศ. 1795
ครองราชย์ > การต่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับญี่ปุ่น

ในภาคตะวันออกไกล รัสเซียกระตือรือร้นอย่างมากในอุตสาหกรรมเครื่องขนสัตว์บนคาบสมุทรคัมชัตคาและบนเกาะคูริล กระตุ้นให้รัสเซียมีความสนใจในการค้าในทางใต้กับญี่ปุ่นเพื่อสรรหาวัตถุดิบและอาหาร ในปี ค.ศ. 1783 พายุได้พัดเรือของกัปตันไดโคคุยะ โคดะยู ล่มในทะเลจนเขาลอยมาขึ้นฝั่งบนเกาะอะลูเชียนซึ่งในช่วงเวลานั้นเป็นดินแดนของรัสเซีย ทางการท้องถิ่นของรัสเซียช่วยไดโคคุยะและคณะของเขาไว้ รัฐบาลรัสเซียจึงตัดสินใจใช้เขาเป็นราชทูตติดต่อทำการค้ากับญี่ปุ่น ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1791 พระนางเยกาเจรีนาพระราชทานโอกาสให้ไดโคคุยะเข้าเฝ้า ณ พระราชวังทีซาร์สกี ซีโล (Tsarskoye Selo)  ต่อมาในปี ค.ศ. 1792 รัฐบาลรัสเซียส่งคณะทูตไปเจรจาการค้ากับญี่ปุ่นภายใต้การนำของอดัม แลกซ์แมน รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะให้การตอนรับคณะทูตแต่การเจรจาประสบความล้มเหลว