stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูโฟร์
ผลงานเพลง

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
อัลบั้มชุดที่ 1 ชื่อ: You-4  ประเภท: แผ่นเสียง/เทป/ซีดี  ปี: พ.ศ. 2535  สังกัด: คีตา:  ปลื้มอกปลื้มใจ  สักวันหนึ่ง  ท้าเลย  รู้ก็รู้  หัวใจมือถือ  ถูกใจได้เลย  คำคำเดียว  ค่อยยังชั่วหน่อย  อย่าลำบาก  พรุ่งนี้...จะทำอะไร
อัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อ: 8 ขา 4 คน  ประเภท: แผ่นเสียง/เทป/ซีดี  ปี: พ.ศ. 2537  สังกัด: คีตา:  ไม่ได้คิด  ที่รักของคนอื่น  กอดเธอไว้  ซ้ำ ซ้ำ  ไม่ต้องเสียเวลา  ไม่บอกไม่รู้  คนสำคัญ  ปล่อยตัวปล่อยใจ  คิดถึงเธอ  เอาน่า
อัลบั้มชุดที่ 3 อัลบั้มพิเศษ ชื่อ: วัน U-4 มีดีที่ไม่เต้น  ประเภท: แผ่นเสียง/เทป/ซีดี  ปี: พ.ศ. 2538  สังกัด: คีตา:  ทนได้ทนไป  ละลาย  ตัวสำรอง  หนึ่งในหลาย  ฟั่นเฟือน  Interlude เข็ด  หมดแรง  รักเธอแต่เธอไม่รู้  คนขี้เหงา  ไม่กล้า  ตัวสำรอง (บรรเลง)
อัลบั้มชุดพิเศษ ชื่อ: U-4 TACK TEAM  ประเภท: แผ่นเสียง/เทป/ซีดี  ปี: พ.ศ. 2538  สังกัด: คีตา   :  ไม่สน  คิดน้อยใจ  สักวันหนึ่ง  รู้ก็รู้  ตัวสำรอง  ค่อยยังชั่วหน่อย  ไม่ได้คิด  ปลื้มอกปลื้มใจ  คำคำเดียว  ที่รักของคนอื่น  กอดเธอไว้  ไม่ต้องเสียเวลา
ผลงานละคร

2537 สามมะรุมกับกลุ่มมะไฟ (เคน-นิค ยูโฟร์)
2547 สงครามข้างเตา (ซันนี่ ยูโฟร์)
2558 Club Friday To be continued ตอน มิ้นต์กับมิว (ซันนี่ ยูโฟร์)
2560 ชายไม่จริง หญิงแท้ (ซันนี่ ยูโฟร์)
ผลงานภาพยนตร์

2533 ตัณหาพระจันทร์ (นิค ยูโฟร์)
2535 ป้อ.. สำหรับบางวัน (ซันนี่ ยูโฟร์)
2536 วัยร้อนช็อปเปอร์ร็อก (นิค ยูโฟร์, ซันนี่ ยูโฟร์)
2537 กระโปรงบานขาสั้น เทอม 2 ตอนแอบดูบาบีคิว (ซันนี่ ยูโฟร์)
2538 ฉากสุดท้ายของทัดทรวง (จิมมี่ ยูโฟร์)
2548 7 ประจัญบาน 2 (ซันนี่ ยูโฟร์)
2555 ปล้นนะยะ 2 (ซันนี่ ยูโฟร์)
คอนเสิร์ต

2535 : โลกดนตรี : ยู-โฟร์ (U4) คอนเสิร์ตเปิดอัลบั้ม YOU-4
2535 : 7สี คอนเสิร์ต : ยู-โฟร์ (U4) คอนเสิร์ตเปิดอัลบั้ม YOU-4
2535 : โลกดนตรี : ยู-โฟร์ (U4) ในงานวันพ่อ
2537 : โลกดนตรี : ยู-โฟร์ (U4) คอนเสิร์ตเปิดอัลบั้มชุดที่ 2 : 8 ขา 4 คน
2537 : 7สี คอนเสิร์ต : ยู-โฟร์ (U4) คอนเสิร์ตเปิดอัลบั้มชุดที่ 2 : 8 ขา 4 คน
2537 : KITA PARTY CONCERT
2550 : Marie France Presents : Kita Back To The Future Concert
2563 : Kita Missing You
จังหวัดโอต-ปีเรเน

| จังหวัดโอต-ปีเรเน Département des Hautes-Pyrénées (ฝรั่งเศส) |
| --- | --- |
จังหวัด
อาคารศาลากลางที่ตาร์บ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของจังหวัดโอต-ปีเรเนในประเทศฝรั่งเศส
พิกัด: 43°12′N 0°8′E﻿ / ﻿43.200°N 0.133°E﻿ / 43.200; 0.133
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
แคว้น: อ็อกซีตานี
เมืองหลัก: ตาร์บ
เมืองรอง: บาแญร์-เดอ-บีกอร์ อาร์เฌอแล็ส-กาซ็อสต์
การปกครอง
 • ประธานสภาจังหวัด: มีแชล เปลีเยอ (เปแอร์เฌ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,464 ตร.กม. (1,724 ตร.ไมล์)
ประชากร (มกราคม ค.ศ. 2018)
 • ทั้งหมด: 229,191 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 86
 • ความหนาแน่น: 51 คน/ตร.กม. (130 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
หมายเลขจังหวัด: 65
เขต: 3
อำเภอ: 17
เทศบาล: 469
เว็บไซต์: www.hautespyrenees.fr
โอต-ปีเรเน (ฝรั่งเศส: Hautes-Pyrénées; กัสกอญ/อุตซิตา: Nauts Pirenèus, Hauts Pirenèus; สเปน: Altos Pirineos; กาตาลา: Alts Pirineus) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ โดยมีตาร์บเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 229,567 คน
ประชากร

พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
ดูเพิ่ม

แคว้นอ็อกซีตานี
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดโอต-ปีเรเน
(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์สภาจังหวัด
(ในภาษาฝรั่งเศส) เว็บไซต์จังหวัด
อุทยานแห่งชาติปีเรเน
(ในภาษาฝรั่งเศส) Photography Panoramics 360° website เก็บถาวร 2022-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กจังหวัดของประเทศฝรั่งเศส |
| --- | --- |
แผ่นดินแม่:  01 แอ็ง  02 แอน  03 อาลีเย  04 อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์  05 โอตซาลป์  06 อาลป์-มารีตีม  07 อาร์แด็ช  08 อาร์แดน  09 อาเรียฌ  10 โอบ  11 โอด  12 อาแวรง  13 บุช-ดูว์-โรน  14 กาลวาโดส  15 ก็องตาล  16 ชาร็องต์  17 ชาร็องต์-มารีตีม  18 แชร์  19 กอแรซ  2A กอร์ส-ดูว์-ซูด  2B โอต-กอร์ส  21 โกต-ดอร์  22 โกต-ดาร์มอร์  23 เคริซ  24 ดอร์ดอญ  25 ดู  26 โดรม  27 เออร์  28 เออเรลัวร์  29 ฟีนิสแตร์  30 การ์  31 โอต-การอน  32 แฌร์  33 ฌีรงด์  34 เอโร  35 อีเลวีแลน  36 แอ็งดร์  37 แอ็งเดรลัวร์  38 อีแซร์  39 ฌูว์รา  40 ล็องด์  41 ลัวเรแชร์  42 ลัวร์  43 โอต-ลัวร์  44 ลัวรัตล็องติก  45 ลัวแร  46 ล็อต  47 ลอเตการอน  48 ลอแซร์  49 แมเนลัวร์  50 ม็องช์  51 มาร์น  52 โอต-มาร์น  53 มาแยน  54 เมอร์เตมอแซล  55 เมิซ  56 มอร์บีอ็อง  57 มอแซล  58 เนียฟวร์  59 นอร์  60 อวซ  61 ออร์น  62 ปาดกาแล  63 ปุย-เดอ-โดม  64 ปีเรเน-อัตล็องติก  65 โอต-ปีเรเน  66 ปีเรเน-ออรีย็องตาล  67 บา-แร็ง  68 โอ-แร็ง  69 โรน  70 โอต-โซน  71 โซเนลัวร์  72 ซาร์ต  73 ซาวัว  74 โอต-ซาวัว  75 ปารีส  76 แซน-มารีตีม  77 แซเนมาร์น  78 อีฟว์ลีน  79 เดอ-แซฟวร์  80 ซอม  81 ตาร์น  82 ตาร์เนการอน  83 วาร์  84 โวกลูซ  85 ว็องเด  86 เวียน  87 โอต-เวียน  88 โวฌ  89 อียอน  90 แตรีตัวร์เดอแบลฟอร์  91 เอซอน  92 โอดแซน  93 แซน-แซ็ง-เดอนี  94 วาล-เดอ-มาร์น  95 วาล-ดวซ 
โพ้นทะเล:  971 กัวเดอลุป  972 มาร์ตีนิก  973 เฟรนช์เกียนา  974 เรอูว์นียง  976 มายอต 
 หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส แคว้น จังหวัด เมือง เมืองแบ่งตามจังหวัด 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
ศักยะงานของหัวใจ

กระบวนการทางชีววิทยาภายในหัวใจ
กราฟศักย์ไฟฟ้าที่พุ่งชันขึ้น (หมายเลข 0) สื่อถึงการไหลเข้าของโซเดียมไอออน ขณะที่ศักย์ลดลงในสองช่วงถัดมา (หมายเลข 1 และ 3 ตามลำดับ สื่อถึงการหยุดทำงานของช่องโซเดียมไอออน และการคืนขั้ว จากไหลออกของโพแทสเซียมไอออน ลักษณะเฉพาะของกราฟที่สูงค้าง (plateau) (หมายเลข 2) เป็นผลลัพธ์จากการเปิดออกของช่องแคลเซียมไอออนชนิดที่ไวต่อศักย์ไฟฟ้า และรายชื่อยาที่มีส่งผลต่อศักย์ไฟฟ้าหัวใจ (ในกล่องสี่เหลี่ยม)
ศักยะงานของหัวใจ (อังกฤษ: cardiac action potential) เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างสั้น ๆ ของศักย์ไฟฟ้าทั่วเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจขณะที่เซลล์เกิดการทำงาน ซึ่งเป็นผลจากการเคลื่อนที่ของไอออนผ่านเข้า-ออกระหว่างภายในและภายนอกเซลล์ โดยผ่านช่องโปรตีนที่เรียกว่าช่องไอออน (ion channel) ศักยะงานของหัวใจนั้นมีความแตกต่างจากศักยะงานของเซลล์ที่สามารถถูกกระตุ้นด้วยกระแสไฟฟ้าชนิดอื่น ๆ (เช่น เซลล์ประสาท) ขณะเดียวกันศักย์ไฟฟ้าขณะทำงานภายในหัวใจเองก็มีความแตกต่างกันไปตามแต่ละชนิดของเซลล์หัวใจ โดยมีเหตุผลหลักจากความแตกต่างกันของช่องไอออนที่ปรากฏอยู่บนผิวของเซลล์
ต่างกับศักยะงานของกล้ามเนื้อลาย ศักยะงานของหัวใจไม่สามารถถูกกระตุ้นได้ด้วยสัญญาณประสาท (nervous activity) แต่เกิดขึ้นจากกลุ่มเซลล์พิเศษที่มีความสามารถในการสร้างศักย์ไฟฟ้าด้วยตนเองโดยอัตโนมัติ ในหัวใจของคนปกติ กลุ่มเซลล์พิเศษเหล่านี้พบอยู่ในหัวใจห้องบนขวา เรียกว่า ซิโนเอเตรียล โนด (Sinoatrial node ย่อด้วย SA node หรือ SAN) ซิโนเอเตรียล โนด สร้างศักยะงานประมาณ 60-100 ครั้งต่อนาที ศักย์ไฟฟ้าจะเดินทางไปทั่วเยื่อหุ้มเซลล์ ทำให้เซลล์เกิดการหดตัว ดังนั้นการทำงานของซิโนเอเตรียล โนด จึงใหผลลัพธ์ในลักษณะของอัตราการเต้นของหัวใจขณะพักที่ประมาณ 60-100 ครั้งต่อนาที เซลล์กล้ามเนื้อหัวใจทุกเซลล์มีการเชื่อมต่อกันและกัน ผ่านทางโครงสร้างที่เรียกว่า แกปจังก์ชัน (gap junction) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่อนุญาตให้ศักย์ไฟฟ้าเดินทางจากเซลล์หนึ่งไปยังเซลล์ถัดไป จึงหมายความได้ว่าเซลล์ทุกทุกเซลล์ของหัวใจห้องบนจะสามารถหดตัวได้ในเวลาที่พร้อม ๆ กัน และจากนั้นจึงเกิดการหดตัวของเซลล์หัวใจห้องล่าง
ศักยะงานต้องขึ้นอยู่กับอัตรา (Rate dependence of cardiac action potential) เป็นคุณสมบัติพื้นฐานของเซลล์หัวใจ หากมีการผิดเพี้ยนหรือเปลี่ยนแปลงไปสามารถนำไปสู่โรคหัวใจที่มีความรุนแรง ซึ่งประกอบด้วย ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ และบางครั้งนำไปสู่การเสียชีวิตอย่างฉับพลัน การบันทึกการทำงานของศักย์ไฟฟ้าหัวใจสามารถทำได้ผ่านการบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (electrocardiography หรือ ECG) โดยจะรายงานออกมาผ่านกราฟ (ประกอบด้วยคลื่น P, Q, R, S และ T) ซึ่งสื่อถึงการลดขั้ว (depolarization) และการคืนขั้ว (repolarization) ของศักยะงานในหัวใจห้องบนและห้องล่าง
รีวัลดู

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 รีวัลดูในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  รีวัลดู วีโตร์ บอร์บา เฟเรย์รา
วันเกิด:   (1972-04-19) 19 เมษายน ค.ศ. 1972 (52 ปี)
สถานที่เกิด:  เรซีฟี บราซิล
ส่วนสูง:  1.87 m (6 ft 2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก / กองหน้า
สโมสรเยาวชน
1989–1990:  เปาลิสตานู
1991–1992:  ซังตากรุส
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1991–1992 |  ซังตากรุส |  9 |  (1) |
| 1992–1994 |  โมฌีมีริง |  0 |  (0) |
| 1993–1994 |  → คอรินเทียนส์ (ยืม) |  8 |  (2) |
| 1994–1996 |  ปัลเมย์รัส |  30 |  (14) |
| 1996–1997 |  ลาโกรุญญา |  41 |  (21) |
| 1997–2002 |  บาร์เซโลนา |  157 |  (86) |
| 2002–2004 |  มิลาน |  22 |  (5) |
| 2004 |  → กรูเซย์รู (ยืม) |  0 |  (0) |
| 2004–2007 |  โอลิมเบียโกส |  70 |  (36) |
| 2007–2008 |  อาเอกเอเธนส์ |  35 |  (12) |
| 2008–2010 |  บูนิออดกอร์ |  53 |  (33) |
| 2010–2011 |  เซาเปาลู |  30 |  (5) |
| 2011–2012 |  กาบุชกอร์ |  21 |  (11) |
| 2013 |  เซาไกตานู |  7 |  (0) |
| 2014–2015 |  โมฌีมีริง |  8 |  (1) |
| รวม |   |  481 |  (227) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
รีวัลดู หรือชื่อเต็ม รีวัลดู วีโตร์ บอร์บา เฟเรย์รา (โปรตุเกส: Rivaldo Vítor Borba Ferreira) เกิดวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1972 ที่ประเทศบราซิล เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล รีวัลดูเป็นส่วนสำคัญของบราซิลชุดแชมป์ฟุตบอลโลก 2002 เขายังได้รับตำแหน่งนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปในปี 1999 และได้ชื่อว่าเป็นผู้เล่นตำแหน่งกองกลางตัวรุกที่ยอดเยี่ยมตลอดกาลคนหนึ่ง รีวัลดูยังมีชื่อเสียงจากลูกเตะจักรยานอากาศ (bicycle shoot) มีฉายาที่เรียกโดยแฟนฟุตบอลชาวไทยว่า "นิเชา"
ประวัติ

รีวัลดูเริ่มเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 16 ปีกับสโมสรฟุตบอลซังตากรุสในบราซิล เมื่อ ค.ศ. 1989 หลังจากนั้นสองปีเขาได้ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรโมชีมีริงในลีกสองของบราซิล รีวัลดูเริ่มมีชื่อเสียงเมื่อย้ายไปร่วมทีมสโมสรฟุตบอลคอรินเทียนส์ เมื่อ ค.ศ. 1993 และติดทีมชาติบราซิลเป็นครั้งแรกในปีเดียวกัน ปีถัดมาเขาย้ายไปร่วมทีมสโมสรฟุตบอลปัลเมย์รัส
ค.ศ. 1996 รีวัลดูย้ายมาค้าแข้งในทวีปยุโรป โดยเซ็นสัญญาหนึ่งปีกับลาโกรุญญาในประเทศสเปน ก่อนที่จะย้ายมาร่วมสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาด้วยค่าตัว 16.5 ล้านยูโร ช่วงนี้รีวัลดูประสบความสำเร็จกับทีมชาติบราซิลในการคว้าแชมป์โกปาอาเมริกา 1997 และเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1998 ที่ประเทศฝรั่งเศส รีวัลดูนำบาร์เซโลนาคว้าแชมป์ลาลิกาในปี 1998 และ 1999 ซึ่งในปีนี้ เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีฟ่าและนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป
ค.ศ. 2002 รีวัลดูย้ายมายังสโมสรฟุตบอลเอซีมิลานในกัลโชเซเรียอาของประเทศอิตาลี ในฤดูกาล 2002-03 เขาได้แชมป์อิตาเลียนคัพและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกร่วมกับเอซีมิลาน แต่หลังจากนั้นเขาประสบปัญหาฟอร์มตก และย้ายจากมิลานไปเล่นให้สโมสรฟุตบอลกรูเซย์รูในบราซิลเป็นระยะเวลาสั้น ๆ จากนั้นย้ายไปทีมต่าง ๆ ในประเทศกรีซ จนกระทั่งมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลบูนิออดกอร์ในประเทศอุซเบกิสถาน และย้ายไปอยู่กับโมฌีมีริง สโมสรของตนเองที่บราซิล บ้านเกิด ก่อนที่จะประกาศการยุติการเล่นฟุตบอลไปเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2014
ฟุตบอลโลก 2002

รีวัลดูประสบความสำเร็จสูงสุดกับการเล่นฟุตบอลในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 โดยร่วมกับโรนัลโดและรอนัลดีนโยช่วยพาทีมชาติบราซิลได้แชมป์ทัวร์นาเมนต์ครั้งนั้น โดยในรอบสองที่พบกับอังกฤษ ซึ่งเป็นครั้งแรกด้วยที่ทีมชาติทั้งสองได้พบกันในศึกฟุตบอลโลก รีวัลดูเป็นผู้ตีเสมอให้ทีม 1:1 ก่อนจะหมดครึ่งแรก ก่อนที่โรนัลดินโญ่จะเป็นผู้ยิงลูกฟรีคิกข้ามศีรษะเดวิด ซีแมน ผู้รักษาประตูของอังกฤษ ทำให้บราซิลขึ้นนำ 1:2 ในครึ่งหลัง ก่อนจะชนะอังกฤษเข้ารอบไปได้ในที่สุดด้วยสกอร์นี้
ศตวรรษ

ศตวรรษ (อังกฤษ: century) คำนี้มาจากภาษาสันสกฤต ศต (หนึ่งร้อย) และ วรรษ (ปี) หมายถึงช่วงเวลาติดต่อกัน 100 ปี ในทุกระบบวันที่ ศตวรรษจะถูกกำหนดให้เป็นตัวเลขแบบมีลำดับ ดังนั้น เราจะกล่าวถึง "ศตวรรษที่สอง" แต่ไม่กล่าวว่า "ศตวรรษสอง"
ยังมีความเห็นไม่ตรงกันอยู่มากว่าจะนับปีหลักพัน (เช่น ปี 2000) ว่าเป็นปีแรกหรือปีสุดท้ายของศตวรรษ ความสับสนนี้มีหลักฐานปรากฏทุก ๆ ปี หลังจากปีคริสต์ศักราช 1500 และยิ่งเป็นสิ่งที่สับสนยิ่งขึ้นเมื่อมียุโรปได้มีการนำเลขอารบิกและแนวคิดของศูนย์เข้ามาใช้ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20
ศตวรรษมีทั้งคริสต์ศตวรรษและพุทธศตวรรษ
การนับ

จะนับจากปีแรกของ ศตวรรษ ถึง ปีที่ที่ 1 (จาก 1-10) ถึงปีที่ 100
เช่น
ศตวรรษที่ 21 จะนับตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2100
ศตวรรษที่ 15 จะนับตั้งแต่ปี 1401 ถึง 1500 ฯลฯ
วิธีจำก็คือ เริ่มปีที่ (ศตวรรษ x 100) -99 ถึง (ศตวรรษ x 100)
ดูเพิ่ม

คริสต์ศตวรรษ
ปี
ทศวรรษ (10 ปี)
สหัสวรรษ (1000 ปี)
ศรีวีรมากาฬิยัมมันโกวิล

| ศรีวีรมากาฬิยัมมันโกวิล |
| --- | --- |
ศรีวีรมากาฬิยัมมันโกวิล
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เทพ: พระกาลี, พระปารวตี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: 141 ถนนเซอรางกูน ประเทศสิงคโปร์ 218042
ประเทศ: สิงคโปร์
ที่ตั้งในสิงคโปร์
พิกัดภูมิศาสตร์: 1°18′28.32″N 103°51′8.96″E﻿ / ﻿1.3078667°N 103.8524889°E﻿ / 1.3078667; 103.8524889
สถาปัตยกรรม
ประเภท: ทราวิฑ
ศรีวีรมากาฬิยัมมันโกวิล  (ทมิฬ: ஸ்ரீ வீரமாகாளியம்மன் கோவில்; Sri Veeramakaliamman Temple) หรือชื่อเดิม จูนัมปุกัมปัมโกวิล (ทมิฬ: சூனம்பு கம்பம் கோவில்; Soonambu Kambam Kovil) เป็นโบสถ์พราหมณ์ (โกวิล) ในใจกลางย่านลิตเติลอินเดีย ในตอนใต้ของประเทศสิงคโปร์ เป็นโบสถ์พระกาลีและพระปารวตี สร้างขึ้นแรกเริ่มเป็นศาลในปี 1855 ก่อนจะสร้างเป็นโบสถ์พราหมณ์ในปี 1881 โดยใช้แรงงานชาวเบงกอล ลักษณะทางสถาปัตยกรรมเป็นแบบทราวิฑหรือแบบทมิฬ
ในปี 2018 คณะกรรมการการกุศล (Charities Commissioner) ได้สั่งห้ามประธานของโบสถ์ ศิวกฑาจัม (Sivakadacham), อดีตประธานโบสถ์ อาร์ เสลวราจุ (R Selvaraju) และเลขานุการ รถ กฤษณัน เสลวกุมาร (Ratha Krishnan Selvakumar) ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากทั้งสามคนซึ่งเป็นผู้ลงนามเช็คและอนุมัติการชำระเงิน ได้ออกเช็คที่ไม่ได้ขีดฆ่าจำนวนมากกว่า 1.5 ล้านดอลลาร์ ในจำนวนนี้ มีเช็ค 45 ฉบับ รวมมูลค่ากว่า 227,000 ดอลลาร์ที่ไม่ได้ออกให้กับผู้รับเงินตามชื่อที่ตั้งใจไว้ การสอบสวนยังเปิดเผยอีกว่า รถ ได้รับเงินกู้จำนวน 350,000 ดอลลาร์โดยไม่ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการบริหาร และไม่มีข้อตกลงเงินกู้เป็นลายลักษณ์อักษรกับผู้ให้กู้ นอกจากนี้ เงินกู้สดและการจ่ายเงินจากเงินกู้ยังไม่ได้รับการบันทึกอย่างถูกต้องในบันทึกของวัด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ
Uniquely Singapore website
จินเฉิง

| เมืองจินเฉิง 金城鎮 |
| --- | --- |
เมือง
สถานที่ต่าง ๆ ในเมืองจินเฉิง
เมืองจินเฉิง (สีน้ำเงิน) ในเทศมณฑลจินเหมิน (สีเทา)
เมืองจินเฉิงที่ตั้งในสาธารณรัฐจีน (ประเทศไต้หวัน)
พิกัด: 24°25′N 118°19′E﻿ / ﻿24.417°N 118.317°E﻿ / 24.417; 118.317
ประเทศ:  สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
มณฑล: ฝูเจี้ยน
เทศมณฑล: จินเหมิน
จำนวนหมู่บ้าน: 8 หมู่บ้านในเมือง
การปกครอง
 • ประเภท: นายกเทศมนตรี–สภา
 • นายกเทศมนตรี: หลี่ เฉิงจื้อ (李誠智)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 21.7180 ตร.กม. (8.3854 ตร.ไมล์)
ประชากร (ธันวาคม 2014)
 • ทั้งหมด: 40,933 คน
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (4,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (CST)
รหัสไปรษณีย์: 893
เว็บไซต์: jincheng.kinmen.gov.tw
เมืองจินเฉิง (จีน: 金城鎮) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะจินเหมิน เป็นเมืองหลวงของเทศมณฑลจินเหมิน มณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐจีน (ประเทศไต้หวัน) ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 เมืองจินเฉิงได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งใน 10 เมืองท่องเที่ยวขนาดเล็กยอดนิยมโดยสำนักงานการท่องเที่ยวไต้หวัน
การแบ่งเขตการปกครอง

จินเฉิงแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้านในเมือง ได้แก่
หมู่บ้านเป่ย์เหมิน (北門里)
หมู่บ้านกู่เฉิง (古城里)
หมู่บ้านจินฉุ่ย (金水里)
หมู่บ้านหนานเหมิน (南門里)
หมู่บ้านตงเหมิน (東門里)
หมู่บ้านเสียนอาน (賢庵里)
หมู่บ้านซีเหมิน (西門里)
หมู่บ้านจูชา (珠沙里)
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเกาะจินเหมิน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 15.6 (60) | 15 (59) | 17.2 (63) | 21.1 (70) | 25.6 (78) | 28.3 (83) | 30.6 (87) | 31.1 (88) | 30 (86) | 26.1 (79) | 22.8 (73) | 18.3 (65) | 23.47 (74.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 10 (50) | 10 (50) | 12.2 (54) | 15.6 (60) | 20 (68) | 23.9 (75) | 25.6 (78) | 25.6 (78) | 24.4 (76) | 20.6 (69) | 16.7 (62) | 12.8 (55) | 18.1 (64.6) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 18 (.7) | 66 (2.6) | 43 (1.7) | 61 (2.4) | 102 (4.0) | 107 (4.2) | 109 (4.3) | 79 (3.1) | 94 (3.7) | 5 (.2) | 15 (.6) | 8 (.3) | 706 (27.8) |
แหล่งที่มา: Weatherbase
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จินเฉิง
| ด ค กนครในประเทศไต้หวัน |
| --- | --- |
นครปกครองโดยตรง:  เกาสฺยง  ซินเป่ย์  เถา-ยฺเหวียน  ไถจง  ไถหนาน  ไทเป 
นครภายใต้มณฑล:  จีหลง  เจียอี้  ซินจู๋ 
นครภายใต้เทศมณฑล:  จางฮว่า  จู๋เป่ย์  โต่วลิ่ว  ไถตง  โถวเฟิ่น※  ไท่เป่า  ผิงตง  ผูจื่อ※  ยฺเหวียนหลิน※  หนานโถว  หม่ากง  เหมียวลี่  อี๋หลาน  ฮวาเหลียน 
ศูนย์กลางเทศมณฑลที่ไม่ใช่นคร:  จินเฉิง  หนานกาน 
หมายเหตุ: ※ นครที่ไม่ได้เป็นศูนย์กลางเทศมณฑล
ยูโรเปียนเบสบอลแชมเปียนชิป

| --- | --- |
กีฬา: เบสบอล
ก่อตั้ง: 1954
จำนวนทีม: 16
ทวีป: ยุโรป
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  สเปน  (2023) (สมัยที่ 2)
ทีมชนะเลิศสูงสุด:  เนเธอร์แลนด์  (24 ครั้ง)
ยูโรเปียนเบสบอลแชมเปียนชิป (อังกฤษ: European Baseball Championship) เป็นการแข่งขันเบสบอลระดับทีมชาติชุดใหญ่ของทวีปยุโรป อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์เบสบอลยุโรป (ซีอีบี) การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1954
ทีมที่เข้าร่วม

| กลุ่ม A | กลุ่ม B |
| --- | --- |
  ออสเตรีย   เบลเยียม   โครเอเชีย   เช็กเกีย   ฝรั่งเศส   เยอรมนี   บริเตนใหญ่   กรีซ   ฮังการี   อิตาลี   อิสราเอล   เนเธอร์แลนด์   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ยูเครน :   บัลแกเรีย   ฟินแลนด์   ไอร์แลนด์   ลิทัวเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โรมาเนีย   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย
สรุปตารางเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เนเธอร์แลนด์ | 24 | 9 | 1 | 34 |
| 2 |  อิตาลี | 10 | 17 | 5 | 32 |
| 3 |  สเปน | 2 | 2 | 15 | 19 |
| 4 |  เบลเยียม | 1 | 2 | 6 | 9 |
| 5 |  บริเตนใหญ่ | 0 | 3 | 0 | 3 |
| 6 |  เยอรมนี | 0 | 1 | 7 | 8 |
| 7 |  กรีซ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 |  รัสเซีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 |  อิสราเอล | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 10 |  สวีเดน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 11 |  ฝรั่งเศส | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (11 ประเทศ) | รวม (11 ประเทศ) | 37 | 37 | 37 | 111 |
แหล่งข้อมูลอื่น

European cup 2014 Germany official site (เยอรมัน)
European cup 2014 Czech official site เก็บถาวร 2014-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เช็ก)
| ด ค กเบสบอลระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
 WBSC (former governing body: IBAF)  อันดับโลก  Teams 
| Major World Events |  เวิลด์เบสบอลคลาสสิก  เบสบอลหญิงชิงแชมป์โลก  WBSC Premier 12  โอลิมปิก  |  |
| Minor World Events |  Haarlem Baseball Week  World Port Tournament  Universiade  University  เบสบอลเวิลด์คัพ รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี  18U Baseball World Cup  15U Baseball World Cup  12U Baseball World Cup  |  |
| Defunct World Events |  เบสบอลชิงแชมป์โลก  Intercontinental Cup  Women's Baseball World Series  |  |
| แอฟริกา |  African Baseball & Softball Association – ออลแอฟริกาเกมส์  |  |
| อเมริกา |  Pan American Baseball Confederation – แพนอเมริกันเกมส์  America Cup  Caribbean Series  Central American and Caribbean Games  South American Games  |  |
| เอเชีย |  สหพันธ์เบสบอลแห่งเอเชีย – ชิงแชมป์เอเชีย  เอเชียนเกมส์  Junior (under 18)  ซีเกมส์  SAARC Baseball Championship  Asia Series  |  |
| ยุโรป |  Confederation of European Baseball – ชิงแชมป์ยุโรป  European Cup  "Final Four"  Under-21  Junior (under 18)  Youth (under 16)  Juveniles (under 12)  |  |
| โอเชียเนีย |  Baseball Confederation of Oceania – ชิงแชมป์โอเชียเนีย  แปซิฟิกเกมส์  |  |
ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์

| "United Breaks Guitars"> ซิงเกิลโดยเดฟ แคร์รอลล์ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2009
แนวเพลง: คันทรี
ความยาว: 4:36
ค่ายเพลง: เดฟ แคร์รอลล์ มิวสิก
ผู้ประพันธ์เพลง: เดฟ แคร์รอลล์

มิวสิกวิดีโอ
"United Breaks Guitars (Official Video)" ที่ยูทูบ
 
"ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์" (อังกฤษ: United Breaks Guitars) เป็นชื่อชุดเพลงสามเพลงซึ่งแต่งโดยเดฟ แคร์รอลล์ (อังกฤษ: Dave Carroll) นักร้องและนักแต่งเพลงชาวแคนาดา ร่วมกับวงดนตรีของเดฟได้แก่ซันส์ออฟแม็กซ์เวลล์ (อังกฤษ: Sons of Maxwell) เนื้อหาของเพลงบอกเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่กีตาร์ของเขาเสียหายระหว่างเดินทางกับสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ใน ค.ศ. 2008 และการตอบรับจากสายการบิน เพลงนี้เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 และได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายทั้งในยูทูบและไอทูนส์
เหตุการณ์

แคร์รอลล์เล่าว่ากีตาร์ของเขาเสียหายขณะที่ฝากให้ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ดูแลระหว่างเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติแฮลิแฟกซ์สแตนฟีลด์ ประเทศแคนาดาไปยังสนามบินเอปป์ลีย์ เมืองโอมาฮา รัฐเนแบรสกา โดยเปลี่ยนเครื่องที่ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ โดยระบุว่าเขาได้ยินผู้โดยสารที่เดินทางในเครื่องบินลำเดียวกันอุทานว่าพนักงานลำเลียงสัมภาระของท่าอากาศยานโอแฮร์โยนกีตาร์ขณะลำเลียงขึ้นเครื่องบิน เมื่อแคร์รอลล์เดินทางถึงโอมาฮา เขาพบว่ากีตาร์ยี่ห้อเทย์เลอร์มูลค่า 3,500 ดอลลาร์สหรัฐของเขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก ในเนื้อเพลงแคร์รอลล์ระบุว่าเขาได้แจ้งกับพนักงานของสายการบินจำนวน 3 คน แต่ทั้งหมดไม่สนใจ แคร์รอลล์ร้องเรียนไปยังยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และได้รับคำตอบว่าเขาไม่มีสิทธิ์รับค่าชดเชยเนื่องจากเขาร้องเรียนล่าช้าเกิน 24 ชั่วโมง
เพลง

ในบทสัมภาษณ์กับบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงแคนาดา (ซีบีซี) แคร์รอลล์เล่าว่าเขาเจรจากับสายการบินเป็นเวลากว่าเก้าเดือนแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ เขาจึงถามตัวเองว่า "ถ้าไมเคิล มอร์เป็นนักดนตรี เขาจะทำอย่างไร" แล้วจึงเขียนเนื้อเพลงและถ่ายทำมิวสิกวิดีโอบอกเล่าเรื่องราว เนื้อร้องท่อนหนึ่งกล่าวว่าเขาน่าจะเลือกบินกับสายการบินอื่น หรือไม่ก็ขับรถไปเองน่าจะดีกว่า เพราะยูไนเต็ดทำกีตาร์เสียหาย แคร์รอลล์ร่วมกับวงซันส์ออฟแม็กเวลล์เขียนเพลงภาคต่ออีก 2 เพลงเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ โดยวิดีโอภาค 2 "United Breaks Guitars: Song 2" เผยแพร่ออกทางยูทูบในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2009 โดยเนื้อหาของเพลงในภาค 2 เล่าเรื่องเกี่ยวกับการเจรจาระหว่างแคร์รอลล์กับ "คุณเอิร์ลวิก" พนักงานแผนกบริการลูกค้าของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และโจมตีไปที่นโยบายของสายการบินที่บังคับให้ "คุณเอิร์ลวิก" ต้องปฏิบัติตามโดยไม่ใส่ใจกับความรู้สึกของผู้โดยสาร ภาค 3 ของเพลงนี้เผยแพร่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 โดยใช้ชื่อ "United Breaks Guitars: Song 3" มีใจความว่าพนักงานของยูไนเต็ดไม่ได้เลวร้ายทุกคน วรรคสุดท้ายเขียนสื่อไปยังยูไนเต็ดแอร์ไลน์ระบุว่าเขาหวังว่ายูไนเต็ดจะปรับปรุงตามที่ได้ประกาศไว้ เพราะถ้าไม่ปรับปรุงแล้วใครจะเลือกใช้บริการ
การตอบสนอง

วิดีโอแรกถูกเผยแพร่ลงทางยูทูบเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 และเพียงวันแรกวันเดียวมีผู้เข้าชมกว่า 150,000 ครั้ง เพิ่มขึ้นเป็นห้าแสนครั้งในวันที่ 9 กรกฎาคม 5 ล้านครั้งเมื่อกลางเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน และ 10 ล้านครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 โดยในปัจจุบัน (ตุลาคม ค.ศ. 2020) วิดีโอนี้มีผู้เข้าชมกว่า 20 ล้านครั้ง
สื่อมวลชนรายงานข่าวเกี่ยวกับความนิยมของเพลงและผลกระทบต่อภาพลักษณ์องค์กรของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ร็อบ แบรดฟอร์ด ผู้จัดการแผนกบริการปัญหาลูกค้าโทรศัพท์ไปยังแคร์รอลล์เพื่อขออภัยและแสดงความรับผิดชอบกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และขออนุญาตนำวิดีโอของแคร์รอลล์ไปใช้ประกอบการฝึกพนักงาน ในขณะเดียวกับ บ็อบ เทย์เลอร์ เจ้าของบริษัทกีตาร์เทย์เลอร์ได้มอบกีตาร์สองตัวให้แคร์รอลล์ และสนับสนุนอุปกรณ์ประกอบฉากสำหรับวิดีโอภาคสองด้วย ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์ภาคแรกได้รับความนิยมสูงสุดในไอทูนส์มิวสิกสโตร์ในสัปดาห์ถัดจากที่เผยแพร่ครั้งแรก หลังจากที่วิดีโอของแคร์รอลล์ประสบความสำเร็จ เขาโพสต์วิดีโอขอบคุณสาธารณชนที่สนับสนุน และขอร้องให้ผู้ชมเข้าใจ "คุณเอิร์ลวิก" ที่ต้องเคร่งครัดตามนโยบายของสายการบินที่บังคับลงมา หลังจากเหตุการณ์ แคร์รอลล์ได้รับเชิญให้ไปแสดงปาฐกถาเกี่ยวกับการให้บริการลูกค้าหลายครั้ง ครั้งหนึ่งที่เขาเดินทางไปแสดงปาฐกถา ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ก็ทำสัมภาระของแคร์รอลล์สูญหาย
นิตยสารไทม์ได้จัดอันดับให้ "ยูไนเต็ดเบรกส์กีตาส์" อยู่ในอันดับที่ 7 ใน 10 อันดับไวรอลวิดีโอแห่งปี 2009
ดูเพิ่ม

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411
แหล่งข้อมูลอื่น

"United Breaks Guitars" ที่ยูทูบ
United Breaks Guitars เว็บบล็อกของเดฟ แคร์รอลล์เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
"United Breaks Guitars" song 3 - United We Stand ที่ยูทูบ
ยูโอบีไลฟ์

| ยูโอบีไลฟ์ |
| --- | --- |
UOB LIVE
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: เปิดใช้งาน
ประเภท: ศูนย์ประชุม
ที่ตั้ง: ชั้น 4-6 ศูนย์การค้าเอ็มสเฟียร์
ที่อยู่: 628 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองตัน เขตคลองเตย
เมือง: กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ไทย
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2562
เปิดใช้งาน: 10 มกราคม พ.ศ. 2567
พิธีเปิด: 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
เจ้าของ: บริษัท ดิ เอ็มไลฟ์ จำกัด โดย เอเอสเอ็ม โกลบอล  บริษัท ซิตี้มอลล์ กรุ๊ป จำกัด  ธนาคารยูโอบี ประเทศไทย 
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่แต่ละชั้น: 5,962.5 ตารางเมตร
เว็บไซต์
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ยูโอบีไลฟ์ (อังกฤษ: UOB LIVE) เป็นศูนย์ประชุมและโรงมหรสพอเนกประสงค์ในโครงการเอ็มสเฟียร์ ตั้งอยู่ที่ชั้น 4-6 ของอาคาร บริหารงานโดยบริษัท ดิเอ็มไลฟ์ จำกัด ซึ่งเป็นการร่วมทุนระหว่าง กลุ่มเดอะมอลล์ โดยบริษัท ซิตี้มอลล์ กรุ๊ป จำกัด กับกลุ่มบริษัทเอเอสเอ็ม โกลบอล ในเครือเออีจี กรุ๊ป และธนาคารยูโอบี ประเทศไทย ประกอบด้วยโถงประชุมขนาดใหญ่ ซึ่งได้รับการออกแบบสำหรับจัดกิจกรรมประเภทมหรสพการแสดงโดยเฉพาะ