stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เชอร์ล็อก โฮมส์
รายชื่อผลงานในชุด > ชุดเรื่องสั้น

แต่เดิมลงพิมพ์เป็นตอน ต่อมามีการรวมเล่มเป็นห้าชุด ได้แก่
| --- | --- |
   เหตุอื้อฉาวในโบฮีเมีย (A Scandal in Bohemia)   สันนิบาตผมแดง (The Red-Headed League)   คู่หมั้นจำแลง (A Case of Identity)   ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์ (A Boscombe Valley Mystery)   เมล็ดส้มห้าเมล็ด (Five Orange Pips)   ชายปากบิด (The Man with the Twisted Lip) :    ทับทิมสีฟ้า (The Blue Carbuncle)   ห่วงแต้ม (The Speckled Band)   นิ้วหัวแม่มือของวิศวกร (The Engineer's Thumb)   พ่อหม้ายบรรดาศักดิ์ (The Noble Bachelor)   มงกุฎเพชรมรกต (The Beryl coronet)   คฤหาสน์อุบาทว์ (The Copper Beeches)   
| --- | --- |
   ม้าตัวเก็งหาย (Silver Blaze)   หน้าเหลือง (The Yellow Face)   อุบายสับตัว (The Stockbrocker's Clerk)   เรือบรรทุกนักโทษ (The Gloria Scott)   ปริศนาลายแทง (The Musgrave Ritual)   จดหมายนัดพบ (The Reigate Squires) :    ชายหลังค่อม (The Crooked Man)   จองเวร (The Resident Patient)   ล่ามภาษากรีก (The Greek Interpreter)   สัญญานาวี (The Naval Treaty)   ปัจฉิมปัญหา (The Final Problem)   
| --- | --- |
   บ้านร้าง (The Empty House)   ช่างก่อสร้างเจ้าเล่ห์ (The Norwood Builder)   รหัสตุ๊กตาเต้นรำ (The Dancing Man)   นักจักรยานผู้เดียวดาย (The Solitary Cyclist)   โรงเรียนสำนักอธิการ (The Priory School)   ปีเตอร์ดำ (Black Peter)   นายหน้าขู่กิน (Charles Augustus Milverton) :    อาฆาตนโปเลียน (The Six Napoleons)   สามนิสิต (The Three Students)   แว่นตากรอบทอง (The Golden Pince-Nez)   นักรักบี้หาย (The Missing Three-Quarter)   ชู้รักของเลดี (The Abbey Grange)   รอยเปื้อนที่สอง (The Second Stain)   
| --- | --- |
   จอมบงการใจทมิฬ (Wisteria Lodge)   ตามพิฆาต (The Cardboard Box)   วงแดง (The Red Circle)   แผนผังเรือดำน้ำ (The Bruce-Partington Plan) :    ซ้อนกล (The Dying Detective)   หีบศพต่อพิเศษ (The Disappearance of Lady Frances Carfax)   ตีนผี (The Devil's Foot)   เชอร์ล็อก โฮมส์ ลาโรง (His Last Bow)   
| --- | --- |
   พรานพิศวาส (The Illustrious Client)   ทหารขี้ทูด (The Blanched Soldier)   เพชรมงกุฎ (The Mazarin Stone)   ความจริงในนิยาย (The Three Gables)   ผีดิบอาละวาด (The Sussex Vampire)   พินัยกรรมประหลาด (The Three Garridebs) :    สะพานมรณะ (Thor Bridge)   คนลิง (The Creeping Man)   ขนคอสิงห์ (The Lion's Mane)   สุสานร้าง (The Shoscombe Old Place)   หญิงคลุมหน้า (The Veiled Lodger)   หึงสาอาฆาต (The Retired Colourman)
ความนิยม และอิทธิพลต่องานอื่น > ความนิยมในประเทศอังกฤษ

เรื่องสั้น เชอร์ล็อก โฮมส์ ที่ลงพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ ประสบความสำเร็จอย่างมาก จนผู้อ่านจำนวนมากเชื่อว่า เชอร์ล็อก โฮมส์ มีตัวตนจริง และพากันเขียนจดหมายไปหาเพื่อขอความช่วยเหลือ จดหมายจำนวนมากที่ส่งไปยังบ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ ถูกตีกลับมายังที่ทำการไปรษณีย์ เนื่องจากบ้านเลขที่นั้นไม่มีอยู่จริง กล่าวกันว่า โคนัน ดอยล์ มีรายได้จากนวนิยายเรื่องนี้มากกว่างานประจำของเขาเสียอีก[ต้องการอ้างอิง]
ปี ค.ศ. 1893 เมื่อโคนัน ดอยล์ เริ่มคิดโครงเรื่องนิยายได้ยากขึ้น และต้องการหันไปทุ่มเทกับงานเขียนด้านอื่นที่เขาเห็นว่ามีคุณค่ามากกว่า เขาได้เขียนเรื่องสั้นตอน ปัจฉิมปัญหา (The Final Problem)  ให้เชอร์ล็อก โฮมส์ พ่ายแพ้ในการต่อสู้กับศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตีและพลัดตกเหวไป เพื่อจบบทบาทของเชอร์ล็อก โฮมส์เสีย ผลปรากฏว่า ผู้อ่านพากันต่อว่าต่อขานโคนัน ดอยล์ อย่างเคียดแค้น สมาชิกนิตยสารสแตรนด์ บอกยกเลิกสมาชิกภาพถึงกว่าสองหมื่นคน บางคนถึงกับไว้ทุกข์ให้แก่เชอร์ล็อก โฮมส์ มีจดหมายจำนวนมากส่งไปถึงโคนัน ดอยล์ เพื่อเค้นถามข้อเท็จจริงว่า โฮมส์ตกเหวไปแล้วตายจริงหรือเปล่า[ต้องการอ้างอิง] หลังจากต้านทานแรงกดดันจากสาธารณะแปดปี ในที่สุดโคนัน ดอยล์ ทนไม่ไหว จึงปล่อยเรื่องยาว หมาผลาญตระกูล ออกมาในปี ค.ศ. 1901 ทำให้ผู้อ่านตื่นเต้นยินดีมาก แต่ก็ยังไม่หายสงสัย เพราะเหตุการณ์ในเรื่อง หมาผลาญตระกูล เป็นเหตุการณ์ก่อนที่เขาจะต่อสู้กับศาสตราจารย์มอริอาตี้ ข้อกังขาว่าโฮมส์ตกเหวแล้วตายหรือไม่ จึงยังมิได้ไขกระจ่าง
ในที่สุด โคนัน ดอยล์ แต่งเรื่องสั้นชุด "คืนชีพ" (The Return of Sherlock Holmes) ในปี ค.ศ. 1903 เป็นการตอบคำถามว่า เชอร์ล็อก โฮมส์ ยังไม่ตาย หลังจากนั้น เขาก็แต่งเรื่องยาวและเรื่องสั้นอีกหลายเรื่อง
ในปี ค.ศ. 2002 ราชสมาคมเคมีแห่งประเทศอังกฤษมอบตำแหน่งสมาชิกกิตติมศักดิ์ให้แก่เชอร์ล็อก โฮมส์ ในฐานะนักสืบคนแรกที่นำศาสตร์ทางเคมีไปประยุกต์ใช้กับงานสืบสวน ในโอกาสครบรอบหนึ่งร้อยปีการคลี่คลายคดี หมาผลาญตระกูล และครบรอบหนึ่งร้อยปีการรับบรรดาศักดิ์อัศวินของเซอร์ อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ปี ค.ศ. 2007 หนังสือพิมพ์ Beeton's Christmas Annual 1887 ซึ่งตีพิมพ์เรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ ตอนแรกสุด ได้รับประมูลไปในราคา 156,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ความนิยม และอิทธิพลต่องานอื่น > สมาคม

ปี ค.ศ. 1934 มีการก่อตั้งสมาคมเชอร์ล็อก โฮมส์ขึ้นในกรุงลอนดอน และหน่วยลาดตระเวนถนนเบเกอร์ก็ตั้งขึ้นในนครนิวยอร์ก สมาคมทั้งสองนี้ยังคงมีกิจกรรมต่อเนื่องอยู่จนถึงปัจจุบัน (แม้ว่าสมาคมเชอร์ล็อก โฮมส์ จะสลายตัวไปในปี 1937 แต่ก็มีการรื้อฟื้นขึ้นใหม่ในปี 1951) และยังมีสมาคมเชอร์ล็อก โฮมส์ ตั้งขึ้นในประเทศอื่น ๆ อีก เช่น ในเดนมาร์ก อินเดีย และญี่ปุ่น
ความนิยม และอิทธิพลต่องานอื่น > พิพิธภัณฑ์

ระหว่างงานเทศกาลใหญ่ในอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1951 มีการก่อสร้างห้องนั่งเล่นของเชอร์ล็อก โฮมส์ เพื่อแสดงใน นิทรรศการเชอร์ล็อก โฮมส์ โดยจำลองของสะสมของโฮมส์และองค์ประกอบต่าง ๆ ตามที่มีระบุในนิยาย หลังปิดงานนิทรรศการ ข้าวของเหล่านั้นนำไปเก็บไว้ที่ผับเชอร์ล็อก โฮมส์ ในกรุงลอนดอน และบางส่วนนำไปเก็บไว้กับพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวของโคนัน ดอยล์ ในลูว์ซ็อง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมา ในปี ค.ศ. 1990 มีการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์ที่บ้านเลขที่ 239 ถนนเบเกอร์ ในกรุงลอนดอน และที่ไมริงเงิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปีต่อมา แต่พิพิธภัณฑ์สองแห่งนี้แสดงข้อมูลของโคนัน ดอยล์ มากกว่าข้อมูลของโฮมส์
พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์ ที่ "221 บี ถนนเบเกอร์" นับเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกในโลกที่ตั้งขึ้นสำหรับตัวละครในนิยาย
ความนิยม และอิทธิพลต่องานอื่น > อนุสาวรีย์

อนุสาวรีย์เชอร์ล็อก โฮมส์ ตั้งอยู่ที่ด้านหน้าสถานีรถไฟใต้ดินถนนเบเกอร์ นอกจากนี้ ยังมีอนุสาวรีย์เชอร์ล็อก โฮมส์ และวอตสัน ที่สถานทูตอังกฤษในกรุงมอสโก เป็นผลจากความโด่งดังของโฮมส์ที่นำไปจัดทำเป็นรายการโทรทัศน์ในประเทศรัสเซีย
ที่ไมริงเงิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ นอกจากเป็นที่ตั้งพิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์แล้ว ยังเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์เชอร์ล็อก โฮมส์ด้วย เมืองนี้ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของสวิตเซอร์แลนด์ โดยแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่ง คือ น้ำตกไรเชินบัค ซึ่งเป็นสถานที่ที่โฮมส์ต่อสู้กับมอริอาร์ตีจนพลัดตกเหวไป
ความนิยม และอิทธิพลต่องานอื่น > อิทธิพลต่องานอื่น

ภาพลักษณ์ของเชอร์ล็อก โฮมส์ คือ การสวมเสื้อคลุม หมวก และคาบไปป์ กลายเป็นสัญลักษณ์ของนักสืบ ภาพยนตร์และละครหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับนักสืบมักแต่งตัวตามอย่างโฮมส์เช่นนี้ และยังมีนวนิยายแนวสืบสวนอีกหลายเรื่องที่ได้รับอิทธิพลจากเชอร์ล็อก โฮมส์โดยตรง เช่น
หนังสือและภาพยนตร์การ์ตูนจากประเทศญี่ปุ่น เรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ได้รับอิทธิพลจากเชอร์ล็อก โฮมส์ค่อนข้างมาก ทั้งบุคลิกของตัวละครหลัก และชื่อของตัวละครที่นำมาจากชื่อกลางของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ตัวละครหลักในละครทีวีเรื่อง เฮาส์ เอ็ม.ดี. คือ เกรกอรี เฮาส์ ก็ได้รับอิทธิพลจากเชอร์ล็อก โฮมส์ ทั้งในการชอบใช้ยา (เฮาส์ติดยาแก้ปวด ส่วนโฮมส์สูบไปป์และเคยใช้โคเคน) ความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าเพื่อแก้ปัญหาที่คนอื่นแก้ไม่ได้ เฮ้าส์ใช้เทคนิคเดียวกันกับโฮมส์ในการตรวจวิเคราะห์ปัญหาของผู้ป่วยของเขา เพื่อนสนิทของเฮาส์ คือ นายแพทย์เจมส์ วิลสัน ซึ่งสามารถสังเกตได้จากชื่อที่คล้ายกัน คือ เฮาส์-โฮมส์ กับ เจมส์ วิลสัน-จอห์น วอตสัน นอกจากนี้ ยังมีตัวละครที่ชื่อ มอริอาตี (ชื่อเดียวกับอริของโฮมส์) ปรากฏตัวในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่สอง และเกือบจะสังหารเฮาส์ได้สำเร็จ นอกจากนั้นที่อยู่ของเฮาส์คือเลขที่ 221 บี เช่นเดียวกับโฮมส์
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงศึกษาในประเทศอังกฤษ ทรงได้รับแรงบันดาลพระราชหฤทัยจากเรื่องชุดเชอร์ล็อก โฮมส์ในการพระราชนิพนธ์นิยายนักสืบชุด นิทานทองอิน บรรยายพฤติการณ์ของ "นายทองอิน รัตนะเนตร์" ซึ่งมีอาชีพเป็นนักสืบ มีสหายคู่ใจผู้ร่วมผจญภัยและเป็นผู้เล่าเรื่องแต่ละตอน (ทำนองเดียวกับหมอวอตสันในเรื่องเดิม) ชื่อ นายวัด มีอาชีพเป็นหมอความหรือทนาย พฤติการณ์หลายเรื่องของนายทองอินได้รับอิทธิพลมาจากเรื่องของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ แต่บางเรื่องก็ได้รับอิทธิพลมาจากเรื่องนักสืบของผู้อื่น เช่น เอดการ์ อัลลัน โป และมีบางเรื่องที่พระราชนิพนธ์ขึ้นเอง
การดัดแปลงเป็นสื่ออื่น

เชอร์ล็อก โฮมส์ เป็นตัวละครที่มีชื่อเสียงมาก และมีการนำไปจัดแสดงเป็นละครเวทีหรือภาพยนตร์มากมาย เช่นเดียวกับแฮมเล็ตหรือแดรคิวลาที่มีผู้นำไปสร้างและแต่งเติมเรื่องราวไปอีกเป็นจำนวนมาก หนังสือกินเนสส์บุ๊กบันทึกว่า เชอร์ล็อก โฮมส์ เป็น "ตัวละครที่มีผู้แสดงมากที่สุด" คือ มีนักแสดงกว่า 75 คนที่รับบทเป็นโฮมส์ ปรากฏในภาพยนตร์กว่า 211 เรื่อง
การดัดแปลงเป็นสื่ออื่น > ภาพยนตร์

ในระหว่างช่วงปี ค.ศ. 1939 - 1946 เบซิล รัธโบน แสดงเป็น เชอร์ล็อก โฮมส์ โดยมีไนเจล บรูซ เป็นหมอวอตสัน แสดงร่วมกันในภาพยนตร์ 15 เรื่อง นับเป็นภาพยนตร์ชุดเชอร์ล็อก โฮมส์ ที่มีชื่อเสียงมากที่สุด นอกจากนี้ นักแสดงคนอื่น ๆ ที่เคยแสดงเป็นโฮมส์ ได้แก่ มอริส คอสเตลโล, บัสเตอร์ คีตัน, คริสโตเฟอร์ ลี, ปีเตอร์ กุชชิ่ง, จอร์จ ซี สก๊อต, ไมเคิล เคน, คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์, แมท ฟรีเวอร์, จอห์น เนวิล, โรเจอร์ มัวร์, ปีเตอร์ คุก, และ เลโอนาร์ด นิโมย
ในปี ค.ศ. 2009 ฮอลลีวุดได้นำเรื่องเชอร์ล็อก โฮมส์ กลับมาสร้างใหม่ ใช้ชื่อตรง ๆ ว่า Sherlock Holmes หรือชื่อภาษาไทยว่า เชอร์ล็อก โฮมส์ ดับแผนพิฆาตโลก โดยมีโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ รับบทเป็นเชอร์ล็อก โฮมส์, จู๊ด ลอว์ รับบทเป็นหมอวอตสัน และราเชล แม็กอดัมส์ รับบทเป็นไอรีน แอดเลอร์ สามารถทำรายได้ในสหรัฐอเมริกากว่าสองร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ และรายได้ทั่วโลกกว่าห้าร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในปี ค.ศ. 2011 เชอร์ล็อก โฮมส์ มีภาคต่อคือ เชอร์ล็อก โฮมส์ เกมพญายมเงามรณะ โดยมีโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์, จู๊ด ลอว์ และราเชล แม็กอดัมส์ กลับมารับบทเดิมอีกครั้ง
การดัดแปลงเป็นสื่ออื่น > ละครวิทยุ

สถานีวิทยุบีบีซี ออกอากาศละครชุดเชอร์ล็อก โฮมส์ ในปี ค.ศ. 1974 โดยมีแบร์รี ฟอสเทิร์ล รับบทเป็นโฮมส์ และเดวิด บัค เป็นหมอวอตสัน ต่อมา ในปี ค.ศ. 1989 มีการออกอากาศอีกครั้งแบบเต็มชุด เริ่มตั้งแต่ตอน แรงพยาบาท และปิดชุดด้วยตอน หมาผลาญตระกูล คลิฟ เมอริสัน รับบทเป็นโฮมส์ และไมเคิล วิลเลียมส์ เป็นหมอวอตสัน
การดัดแปลงเป็นสื่ออื่น > รายการโทรทัศน์

เชอร์ล็อก โฮมส์ เป็นตัวละครจากนิยายคนแรกที่มีการนำมาดัดแปลงเป็นรายการโทรทัศน์ โดยตอน พินัยกรรมประหลาด (The Three Garridebs)  ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1937 จากเวที Radio City Music Hall ในนครนิวยอร์กโดยสมาพันธ์เครือข่ายวิทยุอเมริกัน (American Radio Relay League) ภาพการแสดงสดจะนำมาประกอบกับบทบรรยายข้างใต้ก่อนออกอากาศ หลุยส์ เฮคเตอร์ แสดงเป็นนักสืบโฮมส์ และวิลเลียม พอดมอร์ แสดงเป็นหมอวอตสันเพื่อนคู่หู
ปี ค.ศ. 1968 สถานีโทรทัศน์บีบีซี ดัดแปลงเรื่องราวของนักสืบผู้ยิ่งใหญ่นี้ออกอากาศทางช่องบีบีซี 1 โดยมี ปีเตอร์ กุชชิ่ง รับบทเป็นโฮมส์ และไนเจล สตอค เป็นหมอวอตสัน แต่ละครโทรทัศน์ชุดที่โด่งดังที่สุด คือ ชุดที่ทอม เบเกอร์ รับบทเป็นโฮมส์ ในตอน หมาผลาญตระกูล ในปี ค.ศ. 1982
เรื่องยาวของโคนัน ดอยล์ ตอน หมาผลาญตระกูล เป็นตอนที่มีการนำไปดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์มากที่สุดถึง 18 ครั้ง ครั้งล่าสุดออกอากาศทางช่อง บีบีซี 1 เมื่อช่วงคริสต์มาส ปี 2003 นำแสดงโดยริชาร์ด ร็อกซเบิร์ก เป็นโฮมส์ และเอียน ฮาร์ท เป็นหมอวอตสัน
ในปี 2010 สถานีโทรทัศน์บีบีซีได้ผลิตเชอร์ล็อก โฮมส์ ในรูปแบบซีรีส์โดยใช้ชื่อว่า เชอร์ล็อก ปัจจุบันมีทั้งหมด 4 ฤดูกาล นำแสดงโดยเบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ และมาร์ติน ฟรีแมน
สำหรับนักแสดงผู้รับบทเป็นเชอร์ล็อก โฮมส์ ที่โด่งดังที่สุด (และอาจเป็นผู้แสดงได้ดีที่สุด) คือ เจเรมี เบรต (Jeremy Brett) ซึ่งรับบทเป็นโฮมส์ ทั้งสิ้น 42 ครั้ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 จนถึงวาระสุดท้ายในปี ค.ศ. 1995
ในช่วงปี ค.ศ. 1979-1986 รายการโทรทัศน์ในรัสเซีย จัดทำละครชุด "เชอร์ล็อก โฮมส์" นำแสดงโดย วาสิลี ลิวานอฟ (Vasily Livanov) ผลจากการแสดงอันยอดเยี่ยมของเขาทำให้เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งอังกฤษ
การดัดแปลงเป็นสื่ออื่น > เชอร์ล็อก โฮมส์ยุคหลัง

หลังจากที่ โคนัน ดอยล์ เสียชีวิตไปแล้ว มีนักประพันธ์ที่สร้างนวนิยายเกี่ยวกับ เชอร์ล็อก โฮมส์ สืบเนื่องต่อมาอีก ส่วนหนึ่งมีการเขียนร่วมกับทายาทของโคนัน ดอยล์ และบางส่วนเขียนขึ้นเองเป็นเอกเทศ แม้ในยุคเดียวกันกับโคนัน ดอยล์ เอง ก็มีนักประพันธ์เลื่องชื่อท่านอื่น ๆ ที่นำ เชอร์ล็อก โฮมส์ ไปปรากฏในผลงานเขียนของตน เช่น มาร์ค ทเวน ได้ประพันธ์เรื่อง A Double Barrelled Detective Story เมื่อปี ค.ศ. 1902 เป็นนิยายเชิงขบขันล้อเลียน เขานำบุคลิกของโฮมส์ไปตีความในแง่มุมที่ขบขัน (ทำให้แฟน ๆ ของโฮมส์ไม่ชอบใจนักและบางคนบอกว่าเขาเลวไปเลย)  นักเขียนนิยายสืบสวนและสยองขวัญชื่อดังอย่าง สตีเฟน คิง ก็เคยเขียนเรื่อง The Doctor's Case ในปี ค.ศ. 1987 โดยในเรื่องนี้ หมอวอตสัน สามารถคลี่คลายคดีได้ก่อนโฮมส์ แต่ก็ทำให้ผู้คนไม่รู้สึกดีเท่าไรนัก
ลูกชายของโคนัน ดอยล์ ชื่อ เอเดรียน โคนัน ดอยล์ ร่วมกับ จอห์น ดิกสัน คารร์ ในการแต่งเรื่องสั้นเกี่ยวกับการสืบสวนคดีของเชอร์ล็อก โฮมส์ เป็นจำนวนทั้งสิ้น 12 เรื่อง พิมพ์รวมเล่มในปี ค.ศ. 1954 ใช้ชื่อว่า The Exploits of Sherlock Holmes
งานเขียนชุดหนึ่งที่จัดว่ามีชื่อเสียงไม่แพ้ชุดของโคนัน ดอยล์ เนื่องจากสามารถรักษาบุคลิกภาพและแนวทางดำเนินเรื่องได้คล้ายคลึงกับต้นฉบับ คืองานเขียนชุดเชอร์ล็อก โฮมส์ ของนิโคลัส มีเยอร์ ได้แก่เรื่อง The Seven-Per-Cent Solution, The Canary Trainer และ The West End Horror มีเยอร์เปิดตัว The Seven-Per-Cent Solution ในปี 1974 โดยแต่งเนื้อเรื่องว่าทายาทของหมอวอตสันได้รับมอบเอกสารส่วนหนึ่งมาเป็นมรดก ในเอกสารเหล่านั้นมี "บันทึกที่หายไป" ว่าด้วยคดีของเชอร์ล็อก โฮมส์ที่ยังไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน
ปี ค.ศ. 1985 มีหนังสือรวมเรื่องสั้นชุด The Further Adventures of Sherlock Holmes ภายในประกอบด้วยเรื่องสั้นเกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ ที่เขียนขึ้นโดยนักเขียนหลาย ๆ ท่าน เช่น จูเลียน ไซมอนส์, วินเซนต์ สตาร์เรตต์, สจ๊วต ปาล์มเมอร์ และโรนัลด์ น็อกซ์ เป็นต้น แนวทางการประพันธ์ของหนังสือชุดนี้ค่อนข้างเอาจริงเอาจังมากกว่างานเขียนเกี่ยวกับโฮมส์ในชุดอื่น ๆ  ชื่อหนังสือนี้ต่อมาได้เป็นชื่อซีรีส์ละครวิทยุที่ออกอากาศทางสถานีวิทยุบีบีซี ในปี ค.ศ. 2002 ผู้เขียนบทละครวิทยุชุดนี้คือ เบิร์ต คูลส์ โดยมีคลิฟ เมอร์ริสัน ให้เสียงเป็นโฮมส์
นอกจากนี้ยังมีนักเขียนคนอื่น ๆ ที่เขียนเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยของโฮมส์โดยตรง หรือที่นำเรื่องราวของโฮมส์ไปเป็นส่วนประกอบ อีกเป็นจำนวนมาก บางเรื่องยังประพันธ์ให้โฮมส์กับวอตสัน ได้มาพบกับโคนัน ดอยล์ เองด้วย
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Dakin, David (1972). A Sherlock Holmes Commentary. Newton Abbot: David & Charles. ISBN 0715354930.
Hall, Trevor (1969). Sherlock Holmes: Ten Literary Studies. London: Duckworth. ISBN 0715604694.
Keating, H. R. F. (2006). Sherlock Holmes: The Man and His World. Edison, NJ: Castle. ISBN 0785821120.
Klinger, Leslie (2005). The New Annotated Sherlock Holmes. New York: W.W. Norton. ISBN 0393059162.
Klinger, Leslie (1998). The Sherlock Holmes Reference Library. Indianapolis: Gasogene Books. ISBN 0938501267.
Riley, Dick (2005). The Bedside Companion to Sherlock Holmes. New York: Barnes & Noble Books. ISBN 0760771561.
Roy, Pinaki (2008). The Manichean Investigators: A Postcolonial and Cultural Rereading of the Sherlock Holmes and Byomkesh Bakshi Stories. New Delhi: Sarup and Sons. ISBN 9788176258494.
แหล่งข้อมูลอื่น

Sir Arthur Conan Doyle Literary Estate - Official Website (อังกฤษ)
การผจญภัยของเชอร์ล็อก โฮมส์ (The Adventures of Sherlock Holmes)  เก็บถาวร 2010-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน นิยายออนไลน์ฉบับเต็ม และฉบับ PDF (อังกฤษ)
พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์ ถนนเบเกอร์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ (อังกฤษ)
สมาคมเชอร์ล็อก โฮมส์ แห่งประเทศอังกฤษ (อังกฤษ)
เชอร์ล็อก โฮมส์ ฉบับสมบูรณ์ เก็บถาวร 2008-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รวมเรื่องสั้น 56 เรื่อง เรื่องยาว 4 เรื่อง และภาพวาดต้นฉบับในนิตยสารฉบับพิมพ์ครั้งแรก (อังกฤษ)
Discovering Sherlock Holmes งานวิจารณ์วรรณกรรมของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (อังกฤษ)
The Sherlock Holmes Collections รวมแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ ที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา (อังกฤษ)
Sherlock Holmes Special Collections
Sounds of the Baskervilles BBC Radio 4 programme on Holmes and music
Sherlock Holmes radio dramas. Public domain audio radio dramas adapted from the canonical texts
Sherlock Holmes Granada TV series 41 episodes เก็บถาวร 2009-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน and filming locations
The Harpooners of the Sea Unicorn A Scion Society of the Baker St. Irregulars based in St. Charles Missouri
Publication order of Sherlock Holmes stories by A. Conan Doyle
| ด ค กหนังสือ เชอร์ล็อก โฮมส์ โดย เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- | --- |
| นวนิยาย | แรงพยาบาท  ·  จัตวาลักษณ์  ·  หมาผลาญตระกูล  ·  หุบเขาแห่งภัย |  |
| ชุดเรื่องสั้น | ชุดผจญภัย  ·  ชุดจดหมายเหตุ  ·  ชุดคืนชีพ  ·  ชุดลาโรง  ·  ชุดบันทึกคดี |  |
| ตัวละคร | เชอร์ล็อก โฮมส์  ·  หมอวอตสัน  ·  ไมครอฟต์ โฮมส์  ·  ศจ. มอริอาร์ตี  ·  พันเอกมอรัน  ·  ไอรีน แอดเลอร์ |  |
เชอร์ล็อก โฮมส์ กับหมอวอตสัน ภาพวาดโดยซิดนีย์ แพจิต ในนิตยสารสแตรนด์
บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์
ภาพแรกของโฮมส์ที่ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1887
ภาพวาดเชอร์ล็อก โฮมส์ โดย Sidney Paget จาก นิตยสารสแตรนด์, ค.ศ. 1891 ในเรื่อง "ชายปากบิด"
กล้องจุลทรรศน์ในปี 1852
ออกุสต์ ดูแปง ใน "The Purloined Letter"
เชอร์ล็อก โฮมส์ ฉบับแปลไทยครั้งแรก
พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์ บนถนนเบเกอร์
Wikiquote
รางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบหญิงดีเด่น

| รางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบหญิงดีเด่น |
| --- | --- |
ผู้ชนะล่าสุด ศิรพันธ์ วัฒนจินดา   บ่วง (2555)
รางวัลสำหรับ: นักแสดงสมทบหญิงดีเด่นแห่งปี
ประเทศ:  ไทย
จัดโดย: สมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย
รางวัลแรก: 16 มกราคม พ.ศ. 2525 (43 ปี)
รางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบหญิงดีเด่น เป็นหนึ่งในรางวัลสำคัญของงานประกาศผลรางวัลเมขลา เพื่อมอบรางวัลแก่นักแสดงหญิงที่แสดงได้อย่างโดดเด่นและดีเยี่ยมในบทสมทบจากละครโทรทัศน์ รางวัลนี้ตัดสินโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง > รางวัลเมขลา ครั้งที่ 24 - 25

| --- | --- |
‡: ผู้ได้รับรางวัลประเภทมหานิยม
: ผู้ได้รับรางวัลประเภทยอดนิยม

ในปีนี้ได้มีการแยกรางวัลเป็น 2 ประภทคือ รางวัลนักแสดงสมทบหญิงดีเด่น ประเภทยอดนิยม และ รางวัลนักแสดงสมทบหญิงดีเด่น ประเภทมหานิยม โดยผู้เข้าชิงจะได้รับรางวัลประเภทยอดนิยมทุกคน และนอกจากนี้ยังให้ประชาชนโหวตผลงานที่ดีที่สุดในบรรดาผู้ได้รับรางวัลประเภทยอดนิยมมา 1 รายชื่อ เพื่อรับรางวัลประเภทมหานิยม
| ปี | นักแสดง | ละคร | ตัวละคร | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ศิริลักษณ์ ผ่องโชค‡ | ตลาดอารมณ์ | ชโลธร ลีลาทิพย์ | ช่อง 5 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ชวัลกร วรรธนพิสิฐกุล | ดอกแก้ว | ชไมพร | ช่อง 7 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ชุดาภา จันทเขตต์ | รอยไหม | อีเม้ย | ช่อง 3 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ | มงกุฎดอกส้ม | เหม่เกว่ / โรส (คุณนายที่ 3) | ช่อง 3 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ปภัสรา เตชะไพบูลย์ | ค่าของคน | คุณแข | ช่อง 7 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | ปุณยาพร พูลพิพัฒน์ | เพลิงพรหม | อินตรา / มณชญา | ช่อง 7 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | พรชิตา ณ สงขลา | เมียแต่ง | ปรุงฉัตร (ปรุง) | ช่อง 3 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  |  มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล | ดอกส้มสีทอง | ณฤดี (ดี๋) | ช่อง 3 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ | พระอาทิตย์คืนแรม | เพ็ญประภา | ไทยพีบีเอส |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | อภิษฎา เครือคงคา | ดอกส้มสีทอง | เด่นจันทร์ ชลธี (เด่น) | ช่อง 3 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | เอมี่ กลิ่นประทุม | เส้นตายสลายโสด | บีบี | ช่อง 7 |
| 2554 (ครั้งที่ 24)  | แอริน ยุกตะทัต | ตลาดอารมณ์ | ชลาธาร ลีลาทิพย์ | ช่อง 5 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | ศิรพันธ์ วัฒนจินดา‡ | บ่วง | แพง | ช่อง 3 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | ชฎาพร รัตนากร | ตะวันทอแสง | รัชนี | ช่อง 7 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | ชุดาภา จันทเขตต์ | อำแดงเหมือนกับนายริด | นางแฟง | ไทยพีบีเอส |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | ธัญญาเรศ เองตระกูล | แรงเงา | นพนภา อภิบาลบดินทร์ (นภา) | ช่อง 3 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | สาวิกา ไชยเดช | มารยาริษยา | ดีนี่ | ช่อง 5 |
| 2555 (ครั้งที่ 25)  | อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล | หยกเลือดมังกร | ดุจแพร | ช่อง 7 |
ซานซัลวาดอร์

| ซานซัลวาดอร์ San Salvador |
| --- | --- |
เมืองหลวง

   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Nuestra Capital – 2011 Ibero-American Capital of Culture
พิกัด: 13°41′56″N 89°11′29″W﻿ / ﻿13.69889°N 89.19139°W﻿ / 13.69889; -89.19139
ประเทศ:  เอลซัลวาดอร์
จังหวัด: ซานซัลวาดอร์
ก่อตั้ง: 1525
โดย: เปโดร เด อัลบาราโด
ตั้งชื่อจาก: พระเยซูทรงจำแลงพระกาย
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Ernesto Muyshondt
พื้นที่
 • เมืองหลวง: 72.25 ตร.กม. (27.90 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 651.31 ตร.กม. (251.47 ตร.ไมล์)
ความสูง: 658 เมตร (2,159 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • เมืองหลวง: 2,406,709 คน
 • ประมาณ (2019): 570,459 คน
 • อันดับ: 1
 • ความหนาแน่น: 72.25 คน/ตร.กม. (187.1 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,177,432 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 651.31 คน/ตร.กม. (1,686.9 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Sansalvadoran Sansalvadoreño/a Capitalino/a
เขตเวลา: UTC−6 (CT)
SV-SS: CP 1101
รหัสพื้นที่: + 503
HDI (2009): 0.829 – สูงมาก
เว็บไซต์: sansalvador.gob.sv
ซานซัลวาดอร์ (สเปน: San Salvador) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศเอลซัลวาดอร์ เป็นเมืองทันสมัยและใหญ่เป็นอันดับที่สองในอเมริกากลาง มีจำนวนประชากรราว 5 แสนคน ครอบคลุมพื้นที่ 514 ตารางกิโลเมตร การขยายตัวของจำนวนผู้คนระหว่างสงครามและภายหลังสงครามทำให้เกิดเขตนครหลวงซานซัลวาดอร์ (AMSS: Area Metropolitana de San Salvador) ที่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 610 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 2.1 ล้านคน ซานซัลวาดอร์เป็นศูนย์กลางการขนส่งและเศรษฐกิจของชาติ ทางหลวงแพน-อเมริกาได้ตัดผ่านและเชื่อมเมืองนี้เข้ากับเขตเมืองอื่น ๆ ของอเมริกากลางและสหรัฐอเมริกา
ย่านกลางกรุงซานซัลวาดอร์สมัยใหม่มีตึกระฟ้าสูงมากมาย แต่เหลือพื้นที่ทางประวัติศาสตร์อยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวที่ทำลายเมือง ตั้งแต่ที่เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2068 โดยเปโดร เด อัลบาราโด ผู้พิชิตชาวสเปน ปัจจุบันเมืองนี้ผลิตเบียร์ ยาสูบ สิ่งทอ และสบู่
แหล่งข้อมูลอื่น

เทศบาลกรุงซานซัลวาดอร์ เก็บถาวร 2007-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เที่ยวกรุงซานซัลวาดอร์ เก็บถาวร 2006-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลสุขภาพและการแพทย์ในกรุงซานซัลวาดอร์
ชุดาภา จันทเขตต์

| ชุดาภา จันทเขตต์ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: ชุดาภา จันทเขตต์
เกิด: 25 สิงหาคม พ.ศ. 2511 (56 ปี) จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง ผู้จัดละคร นักเขียนบทละคร นางแบบ ครูสอนการแสดง ผู้กำกับการแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2530–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ทองประกาย - ทองประกายแสด  วันแรม - สุดแต่ใจจะไขว่คว้า  ผีอีเม้ย - รอยไหม
นาฏราช: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2554 - รอยไหม
คมชัดลึก: นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ประเภทละครโทรทัศน์  พ.ศ. 2554 - รอยไหม
ชุดาภา จันทเขตต์ (เกิด 25 สิงหาคม พ.ศ. 2511) ชื่อเล่น ชุ เป็นนักแสดง ผู้จัดละคร นักเขียนบทละคร และผู้กำกับละครชาวไทย
ประวัติ

ชุดาภา จันทเขตต์ หรือ ชุติมา จันทเขตต์ ชื่อเล่น ชุ เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2511 เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และ ละครเวที เป็นชาวอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรสาวของ วิจิตร และสุรางค์ จันทเขตต์ มีพี่น้องทั้งหมด 5 คน เป็นชาย 1 คน หญิง 4 คน โดยเธอเป็นบุตรคนที่ 4
ชีวิตส่วนตัว มีบุตรชายหนึ่งคนชื่อจินโจว สมรสกับ เจอา บุตรสาวของดีใจ ดีดีดี เพื่อนสนิท
ชุดาภา จันทเขตต์ สำเร็จการศึกษาในระดับ ปวช. จากพณิชยการธนบุรี โดยเธอผ่านการทดสอบจากผู้สมัครกว่า 5,000 คนเข้าเป็นนักเรียนการแสดงของสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 รุ่นที่ 8 ในปี พ.ศ. 2530 ทำให้ได้เรียนรู้วิชาการแสดงและทักษะในด้านต่างๆของวงการบันเทิงจากคณาจารย์ชั้นนำในประเทศไทย เช่น สดใส พันธุมโกมล หรือ ฮันส์ เฮอดินัลด์ ฯลฯ
ชุดาภา จันทเขตต์ เริ่มงานแสดงครั้งแรกในละครโทรทัศน์เรื่อง ทายาท ทางช่อง 3 และจากละครโทรทัศน์เรื่องนี้ทำให้เธอได้รับการติดต่อจาก ชนะ คราประยูร ที่กำลังหานางเอกใหม่มาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ทองประกายแสด ที่สร้างจากนิยายของสุวรรณี สุคนธา ของทางบริษัทไฟว์สตาร์ ในปี พ.ศ. 2531 ทำให้เธอเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมจากผู้ชมทั่วประเทศ
ชุดาภา จันทเขตต์ มีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์อย่างต่อเนื่อง เช่น ทายาท, ช่างร้ายเหลือ, สุดแต่ใจจะไขว่คว้า, กฤตยา, เปลือก, วิมานไฟ, สมเด็จพระสุริโยทัย, พริกหวานน้ำตาลเผ็ด, หมาดำ, บังเกิดเกล้า, จำเลยกามเทพ ฯลฯ โดยมีผลงานละครโทรทัศน์ที่มีความโดดเด่นในช่วงยุคหลังอย่าง สี่แผ่นดิน, ทาสรัก และ รอยไหม ในบทบาท อีเม้ย  ซึ่งบทบาทนี้ได้รับรางวัล MThai Top Talk-About 2012 สาขา Top Talk About Best Scene ,รางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 9 สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และ รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
นอกจากการเป็นนักแสดงแล้ว ยังเป็นครูผู้ฝึกสอนการแสดงของบริษัทชลลัมพีและสถาบันฝึกสอนการแสดง Suwanan Akademy ได้รับการยอมรับและได้รับความนับถือ