stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเฮลอินเอเซล
แหล่งข้อมูลอื่น

Hell in a Cell website
Pro Wrestling Events website เก็บถาวร 2012-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
เฮลอินเอเซล:  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)
ซินเป

ขุนนางรัฐวุยก๊ก
| ซินเป  (ซิน ฉ่าง) |
| --- | --- |
辛敞

เสนาบดีกรมรักษาราชวัง (衛尉 เว่ย์เว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
เจ้าเมืองโห้ลาย (河內太守 เหอเน่ย์ไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 264 หรือ 265 (264 หรือ 265) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮวน
เสนาธิการทัพ (參軍 ชานจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ก่อน ค.ศ. 191 นครยฺหวี่โจว มณฑลเหอหนาน
เสียชีวิต: ไม่ทราบ
บุพการี: ซินผี (บิดา)
ญาติ: ซินเหียนเอ๋ง (พี่สาว)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: ไท่ยง (泰雍)
บรรดาศักดิ์: อิ่งเซียงโหว (潁鄉侯)

ซินเป มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซิน ฉ่าง (จีน: 辛敞; พินอิน: Xīn Chǎng) ชื่อรอง ไท่ยง (จีน: 泰雍; พินอิน: Tàiyōng) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายของซินผีและเป็นน้องชายของซินเหียนเอ๋ง
ภูมิหลังครอบครัวและประวัติช่วงต้น

บ้านเกิดของซินเปคือในอำเภอหยางจ๋าย (陽翟縣 หยางจ๋ายเซี่ยน) เมืองเองฉวน (潁川郡 อิ่งชฺวานจฺวิ้น) ซึ่งอยู่บริเวณนครยฺหวี่โจว มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน บรรพบุรุษของซินเปแท้จริงแล้วมาจากเมืองหลงเส (隴西郡 หล่งซีจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครติ้งซี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) แต่ย้านถิ่นฐานมายังเมืองเองฉวนในช่วงศักราชเจี้ยนอู่ (建武; ค.ศ. 25–56) ในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นกองบู๊ช่วงต้นยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
บิดาของซินเปคือซินผี ผู้รับราชการเป็นขุนนางของขุนศึกโจโฉผู้กุมอำนาจราชสำนักส่วนกลางและคุมองค์พระเจ้าเหี้ยนเต้จักรพรรดิหุ่นเชิดในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หลังราชวงศ์ฮั่นตะวันออกล่มสลาย ซินผีได้รับราชการต่อมากับรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กและมีตำแหน่งสูงสุดเป็นเสนาบดีกรมรักษาราชวัง (衛尉 เว่ย์เว่ย์) ซินเปมีพี่สาวชื่อซินเหียนเอ๋ง ผู้แต่งงานกับหยาง ตาน (羊耽) เสนาบดีกรมพิธีการ (太常 ไท่ฉาง)
ซินเปสืบทอดบรรดาศักดิ์อิ่งเซียงโหว (潁鄉侯) ของซินผีผู้บิดาหลังซินผีเสียชีวิตเมื่อราวปี ค.ศ. 235
ต้นรัชสมัยจักรพรรดิโจฮอง (ครองราชย์ ค.ศ. 239-254) ช่วงที่โจซองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ซินเปรับราชการเป็นเสนาธิการทัพ (參軍 ชานจฺวิน) ของโจซอง และพำนักในนครหลวงลกเอี๋ยง
การก่อรัฐประหารของสุมาอี้

บทความหลัก: อุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 สุมาอี้ก่อการรัฐประหารยึดอำนาจโจซองในนครลกเอี๋ยง เวลานั้นโจซองตามเสด็จจักรพรรดิโจฮองออกจากลกเอี๋ยงไปสุสานโกเบงเหลง (高平陵 เกาผิงหลิง) ส่วนซินเปอยู่ในลกเอี๋ยง สุมาเล่าจี๋ผู้เป็นนายกองพันหรือสุมา (司馬 ซือหม่า) ได้นำกำลังทหารของโจซองที่อยู่ในลกเอี๋ยงเข้าสังหารทหารเฝ้าประตูเพื่อหนีจากลกเอี๋ยง สุมาเล่าจี๋ยังเรียกซินไปให้ไปพบโจซองด้วยกันกับตน ซินเปหวาดกลัวสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่รู้จะทำอย่างไร จึงไปปรึกษากับซินเหียนเอ๋งผู้เป็นพี่สาว ซินเหียนเอ๋งเชื่อว่าสุมาอี้ไม่ได้ตั้งใจจะก่อกบฏ เพียงแต่ต้องการโค่นล่มโจซองผู้เป็นเผด็จการเท่านั้น แต่ซินเหียนเอ๋งก็ยังแนะนำซินเปให้ยังปฏิบัติตามหน้าที่ของตนให้ดีเพราะซินเปมีฐานะเป็นเสนาธิการทัพของโจซอง ซินเปฟังคำแนะนำของพี่สาวแล้วจึงติดตามสุมาเล่าจี๋ออกทางประตูนครลกเอี๋ยงไป ต่อมาเมื่อสุมาอี้สั่งประหารชีวิตโจซองและละเว้นโทษให้ซินเป ซินเปจึงพูดว่า "ถ้าเราไม่ปรึกษาพี่สาวเสียก่อน ก็คงทำสิ่งที่ไม่ชอบธรรมไปแล้ว"
การรับราชการในภายหลัง

ในช่วงศักราชเสียนซี (ค.ศ. 264-265) ซินเปมีตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองโห้ลาย (河內 เหอเน่ย์) ท้ายที่สุดได้ขึ้นมามีตำแหน่งสูงสุดที่ตำแหน่งเสนาบดีกรมรักษาราชวัง (衛尉 เว่ย์เว่ย์)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). พงศาวดารราชวงศ์จิ้น (จิ้นชู).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
ตำรับรัก

| ตำรับรัก |
| --- | --- |
แนว: พีเรียด-ดราม่า
สร้างโดย: บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด
บทประพันธ์: ชูวงศ์ ฉายะจินดา
กำกับโดย: พ.ศ. 2532 : มานพ สัมมาบัติ  พ.ศ. 2542 : 
นักแสดง: ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2532 บดินทร์ ดุ๊ก สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์  ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา  ปิยะดา เพ็ญจินดา ศตวรรษ ดุลยวิจิตร จามจุรี เชิดโฉม ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2542 วรรธนะ กัมทรทิพย์ พรชิตา ณ สงขลา ธีรศักดิ์ พันธุจริยา พรวิภา ปฐมากินันท์ ตระการ พันธุมเลิศรุจี ดุสิตา อนุชิตชาญชัย
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ตำรับรัก - ปิยะนุช วรานนท์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: -
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: พ.ศ. 2532 : 54 ตอน พ.ศ. 2542 : 40 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: วันศุกร์ – วันเสาร์ 75 นาที / ตอน วันอาทิตย์ 70 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (พ.ศ. 2532)
ออกอากาศ: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 – 8 ตุลาคม พ.ศ. 2532
สถานีโทรทัศน์: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (พ.ศ. 2542)
ออกอากาศ: พ.ศ. 2542 – พ.ศ. 2542
ตำรับรัก เป็นละครโทรทัศน์แนวพีเรียด-ดราม่า บทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา นำมาสร้างเป็นโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง
การสร้าง

ครั้งแรก สร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2532 บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล กำกับการแสดงโดย มานพ สัมมาบัติ ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์ - วันเสาร์ เวลา 21.00 - 22.15 น. และวันอาทิตย์ เวลา 21.15 - 22.30 น. ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นำแสดงโดย บดินทร์ ดุ๊ก, สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์, ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา, ปิยะดา เพ็ญจินดา, ศตวรรษ ดุลยวิจิตร, จามจุรี เชิดโฉม และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2532–8 ตุลาคม พ.ศ. 2532
ครั้งที่สอง สร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2542 บทโทรทัศน์โดย เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์ กำกับการแสดงโดย สรวงสุดา ชลลัมพี ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์วัน วีดิโอ โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 17.40 - 18.25 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย  และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2542–พ.ศ. 2542
รายชื่อนักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2532 | พ> ศ. 2542 |
| --- | --- | --- |
| รูปแบบ | ละครช่อง 7 | ละครช่อง 3 |
| ผลิต/ผู้กำกับ | ดาราวิดีโอ | บริษัท มาสเตอร์วัน วีดิโอ โปรดักชั่น จำกัด |
| บทการแสดง | ปราณประมูล | เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์ |
| กำกับการแสดง | มานพ สัมมาบัติ | สรวงสุดา ชลลัมพี |
| ประณต | บดินทร์ ดุ๊ก | วรรธนะ กัมทรทิพย์ |
| บังอรสุวรรณี (เล็ก) | สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์ | พรชิตา ณ สงขลา |
| ประภาส | ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา | ธีรศักดิ์ พันธุจริยา |
| ฉมชบา (แต้ว) | ปิยะดา เพ็ญจินดา | พรวิภา ปฐมาภินันท์ |
| ศุกลวัณณ์ (ต้น) | ศตวรรษ ดุลยวิจิตร | ตระการ พันธุมเลิศรุจี |
| สุนทรี | พรสุดา ต่ายเนาว์คง | รอระบุ |
| กระเช้ารัตน์ | จามจุรี เชิดโฉม | ดุสิตา อนุชิตชาญชัย |
| บรรเลง (โป๋) | ชลวิทย์ สุขอุดม | กีรติ เทพธัญญ์ |
| รุจีประภา (อ่อน) | นริศรา ธรรมกามี | ณัฎฐา ชาญเลขา |
| พันธุ์เมธางค์ (ใหญ่) | ชาญ วรานุรังษี | โชคชัย เจริญสุข |
| ลูซี่ | กฤติยาภรณ์ ตรีรัตนพันธุ์ | นิออน อิศรา |
| สอางค์อัปสร (กลาง) | ชาลีนี ดารา | ปรางวลัย เทพสาธร |
| พระยาพิษณุเสนา | สมชาย สามิภักดิ์ | สุเชาว์ พงษ์วิไล |
| เจ้าพระยาบริรักษ์สกลเขต | ประวิตร สุจริตจันทร์ | อดุลย์ (ไม่ทราบนามสกุล) |
| แหวน | ทัศนีย์ สีดาสมุทร | อัจฉรา ทองเทพ |
| คุณเนตร | ชัย ราชพงษ์ | อภิชาติ หาลำเจียก |
| พ่อของคุณแต้ว | ราชิด ชูเมือง | ไพโรจน์ ใจสิงห์ |
| ตลับ (แม่คุณแต้ว) | จิตตรา จำเริญศักดิ์ | พิราวรรณ ประสพศาสตร์ |
| แย้ม (พ่อของประภาส) | เมฆ เมืองกรุง | คมกฤช ยุติยงค์ |
พ่อของกระเช้า: สมยศ เปรมอนันต์
| แม่ของกระเช้า | กนกวรรณ พลอยชัด | ปทุมวดี โสภาพรรณ |
| พิณ | นัยนา คชแสง | รอระบุ |
| ปารวดี | วิไลลักษณ์ ไวงาน | ดวงใจ หทัยกาญจน์ |
| สันทิศ | ชัยณรงค์ ช่างเกิด | รอระบุ |
| ไภษัตย์ | วทัญญู มุ่งหมาย | กิตติพันธ์ พุ่มสุโข |
| แม่ของไภษัตย์ | ศิริวรรณ ทองแสง | ธัญญรัตน์ โลหะนันท์ |
| แม่วรรณ | ศิรินภา สว่างล้ำ | รสริน จันทรา |
| สุณิสา | ดวงหทัย ศรัทธาทิพย์ |  |
| น้าพรรณ |  | อรสา พรหมประทาน |
| คุณแต้ว (ตอนเด็ก) | ด.ญ. อรชุมา ธรรมกามี |  |
| คุณหนูเล็ก (ตอนเด็ก) | ด.ญ. ธิติยา นพพงษากิจ |  |
เพลงประกอบละคร

พ.ศ. 2532
เพลง ตำรับรัก (เพลงเปิดและปิด) - ขับร้องโดย ปิยะนุช วรานนท์ (เพลงปิดเรื่อง)
พ.ศ. 2542
ดิงโก สิงห์

| ดิงโก สิงห์ |
| --- | --- |
เกิด: งางม ดิงโก สิงห์ 1 มกราคม พ.ศ. 2522
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ   อินเดีย .เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  กรุงเทพฯ 2541  | แบนตัมเวท |
ดิงโก สิงห์ (Dingko Singh, 1 มกราคม พ.ศ. 2522 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2564) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวอินเดียที่ได้เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ.  2541 เป็นชาวมณีปุระ เขาได้รับรางวัลปัดมาศรีจากรัฐบาลอินเดียใน พ.ศ. 2556
สิงห์เกิดที่หมู่บ้านในพื้นที่ห่างไกลในรัฐมณีปุระ ต่อมาได้ชกมวยสากลสมัครเล่นจนติดทีมชาติอินเดีย ได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพใน พ.ศ. 2540 และได้รางวัลนักมวยยอดเยี่ยมด้วย ส่วนในกีฬาเอเชียนเกมส์ ในรอบรองชนะเลิศ สิงห์เป็นฝ่ายชนะสนธยา วงษ์ประเทศจากไทยอย่างพลิกความคาดหมาย และเกิดการประท้วงจากฝ่ายไทย แต่สิงห์ก็ได้ขึ่นชกในรอบชิงชนะเลิศ และเป็นฝ่ายชนะ ตีมูร์ ตุลยากอฟ จากอุซเบกิสถาน ได้เหรียญทองในที่สุด สิงห์ไม่ได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพ แต่หันไปรับราชการในกองทัพเรืออินเดียแทน และเป็นผู้ฝึกสอนมวยสากลให้กองทัพด้วย
ถนนศุขประยูร

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 315 |
| --- | --- |
ถนนศุขประยูร
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 44.551 กิโลเมตร (27.683 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2509–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้:   ทล.304 / ถ.เลี่ยงเมืองฉะเชิงเทรา ใน อ.เมือง จ.ฉะเชิงเทรา
 :    ทล.349 ใน อ.พนัสนิคม จ.ชลบุรี   ทล.พ.7 ใน อ.เมือง จ.ชลบุรี   ถ.เลี่ยงเมืองชลบุรี ใน อ.เมือง จ.ชลบุรี 
ปลายทางทิศเหนือ:  ถ.สุขุมวิท ใน อ.เมือง จ.ชลบุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนศุขประยูร หรือ  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 315 สายฉะเชิงเทรา - ชลบุรี เป็นถนนแอสฟัลต์คอนกรีต เริ่มจากทางแยกคอมเพล็กซ์ (ทางแยกกองพลทหารราบที่ 11) อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เข้าเขตอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เลี้ยวขวาที่ทางแยกพนัสนิคม ไปทางทิศตะวันตก เข้าสู่พื้นที่อำเภอพานทองและอำเภอเมืองชลบุรี และไปบรรจบถนนสุขุมวิทที่ทางแยกเฉลิมไทย ช่วงจากทางแยกคอมเพล็กซ์ถึงอำเภอพนัสนิคมมีขนาด 4 ช่องจราจร (ยกเว้นช่วงลอดใต้สะพานข้ามทางรถไฟสายตะวันออก มีขนาด 2 ช่องจราจร) ระยะทาง 25 กิโลเมตร และช่วงจากอำเภอพนัสนิคมถึงปลายทางมีขนาด 4 ช่องจราจร ระยะทาง 22 กิโลเมตร รวมทั้งหมด 47 กิโลเมตร ช่วงที่เป็นทางหลวงแผ่นดินอยู่ในความดูแลของแขวงการทางฉะเชิงเทราและแขวงการทางชลบุรี สำนักทางหลวงที่ 12 (ชลบุรี)
ถนนศุขประยูรเดิมมีชื่อเรียกว่า "ทางหลวงแผ่นดินสายฉะเชิงเทรา พนัสนิคม-ชลบุรี" ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่หลวงสัมฤทธิวิศวกรรม (โกศล ศุขประยูร) นายช่างผู้ควบคุมการก่อสร้าง แต่เดิมถนนศุขประยูรมีจุดเริ่มต้นเส้นทางตั้งแต่สะพานฉะเชิงเทราไปจนถึงจุดเริ่มต้นปัจจุบันคือทางแยกกองพลทหารราบที่ 11 แต่ถูกแบ่งแนวเส้นทางใหม่ตามระบบหมายเลขทางหลวง เส้นทางบางส่วนจึงถูกแบ่งไปใช้งานเป็นหมายเลขทางหลวง 304
ทัศนีย์ ขุนทอง

ทัศนีย์ ขุนทอง ได้รับเกียรติยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย-คีตศิลป์) พุทธศักราช ๒๕๕๕ ในด้านการเขียนตำราวิชาการ เช่น เรื่องเสภา หุ่นกระบอก เพลงกล่อมเด็ก เป็นต้น
มีผลงานการบันทึกเสียงเด่น ๆ เช่น
แผ่นเสียงกรมศิลปากร
แผ่นเสียงห้าง ต.เง็กชวน
แถบบันทึกเสียงประสิทธิ์ ถาวร
บันทึกเพลงระบำทุกเพลงของครูมนตรี ตราโมท
งานบันทึกวีดิทัศน์ของกรมศิลปากร เกณฑ์มาตรฐานดนตรีไทยของทบวงมหาวิทยาลัย เป็นต้น
ยังได้คิดสร้างสรรค์ผลงานไว้หลายชิ้น เช่น
ประพันธ์บทร้องและทำนองทางร้องเพลงโยสลัมเถา ทางร้องเพลงตุ๊กตา เถา
ทางร้องเพลงระบำชุดไทยพระราชนิยม เพลงชุดวันสงกรานต์
เป็นผู้บรรจุเพลงและอำนวยการฝึกซ้อมการขับร้องประกอบการแสดงโขนมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
เป็นผู้คิดให้มีการร้องต้นบทลูกคู่ชายเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์คีตศิลป์ไทย
ได้ฟื้นฟูเพลงขับร้องโบราณต่าง ๆ ที่กำลังจะสูญหายให้มีบทบาทในการขับร้องขึ้นอีกครั้ง เช่น เพลงโคมเวียนทางหม่อมมาลัยตำรับวังสวนกุหลาบ เพลงเขาวง ลมหวน ทุกขตะ ฝรั่งแดง สร้อยเพลงระเลิง เป็นต้น
ท่าอากาศยานทวาย

ท่าอากาศยานทวาย (IATA: TVY, ICAO: VYDW) เป็นท่าอากาศยานที่เมืองทวาย ภาคตะนาวศรี ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศพม่า อยู่ในระดับความสูง 84 ฟุต (26 เมตร) จากระดับน้ำทะเล ประกอบด้วย 1 รันเวย์คอนกรีต ขนาด 3661.5 x 30 เมตร
สายการบิน และจุดหมายปลายทาง

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| เอเปกซ์แอร์ไลน์ | ย่างกุ้ง | ในประเทศ |
| เมียนมาร์เนชันแนลแอร์ไลน์ | ย่างกุ้ง | ในประเทศ |
| แอร์เคบีแซด | ย่างกุ้ง, เกาะสอง | ในประเทศ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Accident history for TVY at Aviation Safety Network
ท่าอากาศยานทากามัตสึ

ท่าอากาศยานทากามัตสึ ญี่ปุ่น: 高松空港; โรมาจิ: Takamatsu-kūkō (IATA: TAK, ICAO: RJOT) เป็นท่าอากาศยานระดับสองในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองทากามัตสึ จังหวัดคางาวะ ประเทศญี่ปุ่น แต่รองรับเที่ยวบินระดับนานาชาติบ้างเล็กน้อย
สายการบินและจุดหมายปลายทาง

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
ออลนิปปอนแอร์เวย์: นาฮะ, โตเกียว-ฮาเนดะ
เอเชียน่าแอร์ไลน์: โซล-อินช็อน
ไชน่าแอร์ไลน์: ไทเป-เถา-ยฺเหวียน
อีวีเอแอร์: ฤดูกาล: ไทเป-เถา-ยฺเหวียน
แจแปนแอร์ไลน์: โตเกียว-ฮาเนดะ
เจ็ตสตาร์แจแปน: โตเกียว-นาริตะ
สกายวิงส์เอเชียแอร์ไลน์: เหมาลำ: เสียมราฐ
สปริงแอร์ไลน์: เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง
สปริงแอร์ไลน์แจแปน: โตเกียว-นาริตะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ท่าอากาศยานนานาชาติในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
ศูนย์กลาง:  โตเกียว (นาริตะ)  โตเกียว (ฮาเนดะ)  นาโงยะ (ชูบุเซ็นแทรร์)  โอซากะ (คันไซ)  โอซากะ (อิตามิ) 
นานาชาติ:  คาโงชิมะ  คิตะกีวชู  คูชิโระ  คูมาโมโตะ  โคจิ  โคมัตสึ1  ชิซูโอกะ  ซัปโปโระ (ชินชิโตเซะ)  ซางะ1  เซ็นได  ทตโตริ  ทากามัตสึ  โทยามะ  นางาซากิ  นาฮะ  นีงาตะ  ฟูกูชิมะ  ฟูกูโอกะ  มัตสึยามะ  มิยาซากิ  มิโฮะ โยนาโงะ1  ยามางาตะ  สึชิมะ  อากิตะ  อาซาฮิกาวะ  อาโอโมริ  อิชิงากิ  อิบารากิ  โอกายามะ  โออิตะ  ฮาโกดาเตะ  ฮิโรชิมะ 
 1 เป็นฐานทัพอากาศร่วม
ชลธิชา อิ่มจรรยา

| ชลธิชา อิ่มจรรยา |
| --- | --- |
เกิด: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2531 (35 ปี) ชลธิชา อิ่มจรรยา จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย
อาชีพ: พริตตี้, นางแบบ, นางงาม
ชลธิชา อิ่มจรรยา (ชื่อเล่น: ชลรี) มิสทัวริซึมไทยแลนด์ 2015
ประวัติ

ชลธิชา อิ่มจรรยา (ชื่อเล่น: ชลรี) เป็นคน จังหวัดชลบุรี จบการศึกษา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ได้รับตำแหน่ง มิสทัวริซึมไทยแลนด์ ปี 2015
จากเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์
การประกวด > มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014

ชลรี ชลธิชาได้เข้าการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ปี 2014 และผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
การประกวด > มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015

หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในการประกวดเมื่อปี 2014 ชลรีได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015 อีกครั้ง และครั้งนี้เธอก็สามารถคว้าตำแหน่งมิสทัวริซึมไทยแลนด์ 2015 มาครองได้สำเร็จ พร้อมกับรางวัลชุดราตรียอดเยี่ยม โดยชลรีจะเป็นตัวแทนของประเทศไทยในการประกวดมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล 2015 ณ ประเทศเวียดนาม
การประกวด > มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล 2015

เนื่องจากมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ปี 2015 ณ ประเทศเวียดนามได้ยกเลิกการจัดประกวด ทำให้ชลรีต้องเดินทางไปประกวดมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล 2015 ที่ประเทศมาเลเซียแทน ผลการประกวดชลรีไม่ผ่านเข้ารอบ แต่ก็สามารถคว้ารางวัลมิสโซเชียลมีเดียมาได้.
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี พ> ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2559 | บัวแล้งน้ำ | ช่องพีพีทีวี | นักแสดงรับเชิญ |  |
| 2561 | ชาติ ลำชี  | ช่อง 7 | ตุ๊กตา |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ชลธิชา อิ่มจรรยา (ชลรี) - มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015
ชลธิชา อิ่มจรรยา (ชลรี) - มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014
| ก่อนหน้า |  | ชลธิชา อิ่มจรรยา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| วรางคนาง วุฑฒยากร |  | มิสทัวริซึ่มไทยแลนด์  (2015) |  | พิณิชา กิจเกษมพงศา |
ท่าอากาศยานท่าขี้เหล็ก

ท่าอากาศยานท่าขี้เหล็ก (IATA: THL, ICAO: VYTL) เป็นท่าอากาศยานที่เมืองท่าขี้เหล็ก ประเทศพม่า อยู่บริเวณชายแดนไทย จังหวัดเชียงราย
สายการบิน และจุดหมายปลายทาง

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| แอร์เคบีแซด | เฮโห, ย่างกุ้ง | ในประเทศ |
| เอเชียนวิงส์แอร์เวย์ | เฮโห, เชียงตุง, ล่าเสี้ยว | ในประเทศ |
| โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์ | เฮโห, มัณฑะเลย์ | ในประเทศ |
| Mann Yadanarpon Airlines | เฮโห เชียงตุง, มัณฑะเลย์, ล่าเสี้ยว, มิตจีนา | ในประเทศ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Accident history for THL at Aviation Safety Network
ปฏิบัติการดรากูน

ปฏิบัติการดรากูน (ขั้นแรกเรียกว่า ปฏิบัติการแอนวิล) เป็นรหัสนามสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตรเข้ารุกฝรั่งเศสทางตอนใต้ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1944 ปฏิบัติการครั้งนี้ในช่วงแรกที่จะเปิดฉากพร้อมกับปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด การยกพลขึ้นบกของฝ่ายสัมพันธมิตรที่นอร์ม็องดี แต่กลับขาดแคลนทรัพยากรจนนำไปสู่การยกเลิกการยกพลขึ้นบกที่สอง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944 การยกพลขึ้นบกได้ถูกนำมาพิจารณาใหม่ ว่าท่าเรือนอร์ม็องดีจะไม่มีสมรรถภาพที่เพียงพอที่จะให้การสนับสนุนแก่กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตร ในขณะเดียวกัน, กองบัญชาการระดับสูงฝรั่งเศสได้ผลักดันให้เกิดการรื้อฟื้นปฏิบัติการครั้งนี้ ซึ่งรวมไปถึงจำนวนขนาดใหญ่ของทหารฝรั่งเศส ผลลัพธ์คือ, ปฏิบัติการครั้งนี้ได้รับการอนุมัติในที่สุดในเดือนกรกฎาคมเพื่อที่จะดำเนินการในเดือนสิงหาคม
เป้าหมายของปฏิบัติการครั้งนี้คือการรักษาความปลอดภัยให้กับท่าเรือที่สำคัญของฝรั่งเศลบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและเพิ่มการกดดันต่อกองกำลังเยอรมันโดยเปิดฉากแนวรบที่สอง ภายหลังเบื้องต้นบางส่วนของปฏิบัติการคอมมานโด รวมถึงทหารโดดร่มที่สองของบริติซจะทำการลงสู่บนแนวหลังข้าศึกเพื่อรักษาความปลอดภัยต่อการขนส่งที่สำคัญ กองทัพน้อยที่ 4 แห่งสหรัฐจะทำการยกพลขึ้นบกที่ชายหาดของโกตดาซูร์ภายใต้การคุ้มกันของกองเรือขนาดใหญ่ ตามด้วยหลายกองพลของกองทัพฝรั่สเศสบี พวกเขาต้องพบการต่อต้านของกองกำลังที่กระจัดจายของกองทัพเยอรมันกลุ่มจี ความอ่อนแอลงโดยการโยกย้ายกองพลไปยังแนวรบอื่นๆและการสับเปลี่ยนทหารด้วยออสลีเจียน (Ostlegionen) เป็นสามเท่าที่ติดตั้งด้วยเครื่องมือที่ล้าสมัย
มันได้ถูกขัดขวางโดยอำนาจทางอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตรและการก่อการกำเริบในวงกว้างของขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส กองกำลังเยอรมันที่อ่อนแอลงต้องพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว เยอรมันได้ถอนกำลังไปยังทางเหนือผ่านหุบเขาแม่น้ำโรน เพื่อสร้างแนวป้องกันที่มั่นคงที่ดีฌง หน่วยทหารฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถไล่ติดตามเยอรมันทันและบล็อกเส้นทางของพวกเขาบางส่วนที่ montélimar  การสู้รบที่ตามมาได้นำไปสู่การจนมุม พร้อมกับทั้งสองฝ่ายไม่สามารถบรรลุการบุกทะลวงได้อย่างเด็ดขาด จนกระทั่งในที่สุดเยอรมันสามารถบรรลุในการถอนกำลังและล่าถอยออกจากเมือง ในขณะที่เยอรมันกำลังล่าถอย ฝรั่งเศสได้เข้ายึดท่าเรือที่สำคัญคือ มาร์แซย์ และตูลง ที่ได้ถูกกำหนดไว้ในปฏิบัติการไม่นานหลักจากนั้น
เยอรมันไม่สามารถครองดีฌงได้และได้รับคำสั่งให้ถอนกำลังออกจากฝรั่งเศสทางตอนใต้ กองทัพกลุ่มจีได้ล่าถอยไปยังทางเหนือ ซึ่งถูกไล่ติดตามโดยกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตร การสู้รบอย่างไปๆมาๆจนไปถึงภูเขาโวฌที่กองทัพกลุ่มจีสามารถสร้างแนวป้องกันที่มั่นคงได้ในที่สุด กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรมีความจำเป็นที่ต้องปรับปรุงโครงสร้างและเผชิญหน้ากับการต้านทานที่แข็งแกร่งของเยอรมัน การรุกได้หยุดลง เมื่อวันที่ 14 กันยายน ปฏิบัติการดรากูนนับว่าเป็นความประสบความสำเร็จโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ได้ช่วยให้พวกเขาทำการปลดปล่อยส่วนใหญ่ของฝรั่งเศสทางตอนใต้ในเวลาเพียงสี่สัปดาห์ ในขณะที่ก่อให้เกิดความสูญเสียอย่างหนักต่อกองกำลังเยอรมัน แม้ว่าหลายนายของหน่วยทหารเยอรมันที่ดีที่สุดสามารถหลบหนีไปได้ การเข้ายึดครองท่าเรือฝรั่งเศสได้ถูกใส่ไปในปฏิบัติการ ได้ช่วยให้แก่ฝ่ายสัมพันธมิตรเพื่อแก้ไขปัญหาการสนับสนุนบางส่วน
ตำรายา

ตำรายาเอดินบะระ ค.ศ. 1699
ตำรายา หรือ ฟาร์มาโคเปีย  (pharmacopoeia, pharmacopeia หรือ pharmacopoea) เป็นหนังสือที่ประกอบด้วยขั้นตอนวิธีการในการพิสูจน์เอกลักษณ์ (identification) ของตำรับยา จัดพิมพ์โดยหน่วยงานของรัฐ หรือสมาคมการแพทย์หรือเภสัชกรรม
รายละเอียดของข้อกำหนดสำหรับแต่ละตำรับยาเรียกว่าโมโนกราฟ (monograph) กล่าวคือเป็นงานอ้างอิงสำหรับข้อกำหนดของยาทางเภสัชกรรม
ดูเพิ่ม

ตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกา
ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น
บรรณานุกรม

Lu, Yongxiang (2015), A History of Chinese Science and Technology 2
แหล่งข้อมูลอื่น

Pharmacopoeial Discussion Group เก็บถาวร 2019-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Medicines Compendium (archived 3 July 2012)
Pharma Knowledge Park เก็บถาวร 2016-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Michael Servetus Research Website with graphical study of the pharmacopoeia Dispensarium by Michael Servetus (archived 13 November 2012)
ISHP Working Group History of Pharmacopieas