stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคออสไอแลนด์: เดอะ ลอสต์ เวิล์ด
การตอบรับ

ซินดี แยนส์ จากคอมพิวเตอร์เกมส์แมกกาซีนให้คะแนนเกมนี้ที่สามดาวจากห้าดาว และเขียนว่าเกมดังกล่าว "มีรูปลักษณ์และความรู้สึกของคอมมานด์ & คองเคอร์ ดั้งเดิม" แม้ว่าเธอจะสังเกตเห็นว่าปัญญาประดิษฐ์นั้นไม่สมบูรณ์แบบ แยนส์เขียนว่าผู้เล่นที่มีประสบการณ์ด้านวางแผนเวลาจริงแบบจำกัดจะเพลิดเพลินไปกับภารกิจมินิของเกม แยนส์ตั้งข้อสังเกตว่านักแสดงของภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เสียงของพวกเขา "ในจำนวนไบต์เสียงที่ซ้ำซากจำเจระหว่างการเล่นภารกิจในจำนวนจำกัด... ซึ่งมีอารมณ์ขันอยู่บ้าง [...] อย่างไรก็ตาม ในการบรรยายสรุประหว่างภารกิจ การปรากฏตัวของนักแสดงนั้นยอมรับง่ายกว่ามาก และเป็นเรื่องที่ดีที่ได้ยินเจฟฟ์ โกลด์บลุม สอนเราเกี่ยวกับภารกิจที่จะเกิดขึ้น"
เดวิด ลาพราด จากเว็บไซต์อะดรีนาลีนวอลต์ให้เกมนี้ได้สองดาวจากห้าดาว และรู้สึกประหลาดใจที่นักแสดงในภาพยนตร์บางคน "เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์คุณภาพต่ำเช่นนี้" โดยเขียนว่านักแสดงโดยทั่วไปมี "สายงานน้อยมาก ซึ่งใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพน้อยลงไปอีก ดังนั้น นักพากย์จึงไม่เพิ่มอะไรให้แก่ผลิตภัณฑ์ ยกเว้นการกล่าวแจ้งภายนอกกล่องที่มีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มยอดขาย" ลาพราดกล่าวว่าเกมดังกล่าวมีรูปลักษณ์ที่ล้าสมัยเมื่อเทียบกับเกมอื่น ๆ ที่วางจำหน่ายในขณะนั้น และติเตียนตัวละครบางตัวที่มีภาพเคลื่อนไหวขนาดเล็กมากว่า "เป็นไปไม่ได้ที่จะระบุได้ชัดเจนว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ ณ จุดใดจุดหนึ่งระหว่างการเล่นเกม" ลาพราดติเตียนเลเวลเริ่มต้นของเกมว่า "ไม่มีอะไรมากไปกว่าการฝึกภารกิจที่แนะนำผู้เล่นให้รู้จักองค์ประกอบพื้นฐานของการเล่นเกม" และเขียนว่า "ด้านนั้นไม่เพียงพอที่จะทำให้เกมน่าเล่น" ลาพราดยังติเตียนภารกิจที่ดูเหมือน "ไร้จุดหมาย" และการขาดโหมดผู้เล่นหลายคน และเขียนว่า "ความข้องใจหลักของผมคือเกมนี้น่าเบื่อ"
ลาพราดเขียนว่าเกมนี้ "ทำผิดพลาดร้ายแรง [...] โดยไม่ให้คีย์ลัดสำหรับการกำหนดหน่วยหรือกลุ่มของหน่วยและเรียกพวกเขาขึ้นมาทันที ไม่มีเกมวางแผนเวลาจริงที่น่านับถือที่ทำผิดพลาดแบบนี้" ลาพราดยังติเตียนเกมดังกล่าวสำหรับ "บั๊กที่น่าผิดหวังอย่างหนึ่งที่สามารถทำลายความคืบหน้าของผู้เล่นในภารกิจได้" ซึ่งสมาชิกในทีมที่ไม่อยู่ในจุดเซฟมักจะถูกแยกออกจากเลเวลเมื่อโหลดใหม่ รวมถึงติเตียนเอฟเฟกต์เสียงที่ "เชย" ของเกมว่า "ไม่ซิงค์กันอย่างผิดคาดหมาย" และกล่าว่า "ไม่ค่อยสื่อถึงเหตุการณ์ที่พวกเขาตั้งใจจะแสดงให้เห็น" ตลอดจนติเตียนดนตรีออร์เคสตราของเกมนี้ แม้ว่าลาพราดจะชื่นชมการควบคุมของเกมและตัวละครที่ตอบสนองได้ดี แต่เขาสรุปว่า "เคออสไอแลนด์เป็นวิดีโอเกมวางแผนเวลาจริงซ่อมเสริม ซึ่งมีความลุ่มลึกเพียงเล็กน้อยในรูปแบบการเล่นที่ไม่ต้องการมากและเรียบง่าย"
อย่างไรก็ตาม นิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลีให้คะแนน "A−" และระบุว่าไม่สับสนเหมือนเกมวางแผนอื่น ๆ ส่วนทาห์ซิน แชมมา จากนิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ชื่นชมกราฟิกและรูปแบบการเล่นแบบเรียลไทม์ และระบุว่าแม้ว่าเกมนี้จะ "ไม่ซับซ้อน" เหมือนเกมเรียลไทม์ตามภารกิจอื่น ๆ แต่ "เกมนี้สนุกมากสำหรับผู้ที่ชื่นชอบภาพยนตร์เรื่องนี้" และริชาร์ด มัวร์ เขียนให้แก่ดิเอจ ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ของออสเครเลีย โดยระบุถึงเคออสไอแลนด์ว่า "เป็นเกมที่ดี" สำหรับเด็ก และระบุว่า "กราฟิกไม่ดีมาก แต่ก็สนุก และต้องใช้สมอง" ซึ่งในระดับห้าดาว มัวร์ได้ให้คะแนนกราฟิกและเสียงของเกมนี้ที่สองดาว ขณะที่ให้ความสามารถในการเล่นที่สามดาว
แหล่งข้อมูลอื่น

Chaos Island: The Lost World - Jurassic Park at MobyGames
โคอาลา

| โคอาลา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 0> 7–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓  สมัยไพลสโตซีนตอนกลาง – ปัจจุบัน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
ชั้นฐาน:: Marsupialia
อันดับ:: Diprotodontia
อันดับย่อย:: Vombatiformes
วงศ์:: Phascolarctidae
สกุล:: Phascolarctos
สปีชีส์:: P.  cinereus
ชื่อทวินาม
Phascolarctos cinereus (Goldfuss, 1817)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของโคอาลา
โคอาลา (อังกฤษ: koala) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีกระเป๋าหน้าท้อง จำพวกพอสซัม (ไม่ใช่หมี) ตัวเมียจะมีกระเป๋าหน้าท้อง สำหรับให้ลูกอ่อนอาศัยอยู่ จากการที่มีลักษณะรูปร่างหน้าตาคล้ายสัตว์ในตระกูลหมี ทำให้ส่วนใหญ่นิยมว่า "หมีโคอาลา" หรือ "หมีต้นไม้"
โคอาลา นับเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตอีกชนิดหนึ่ง เนื่องจากพบหลักฐานเป็นฟอสซิลอายุนานกว่า 20 ล้านปีมาแล้ว ในออสเตรเลียตอนใต้ เป็นโคอาลาขนาดยักษ์
ศัพท์มูลวิทยา

ใน ค.ศ. 1798 มีบันทึกครั้งแรกสุดที่พบโคอาลา  ข้อมูลรายละเอียดของโคอาลาเริ่มถูกตีพิมพ์ในซิดนีย์กาเซ็ตต์ ค.ศ. 1816 นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส อองรี-มารีย์ ดูโครเตย์ เดอ แบลงวิลล์ ตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์ให้ ชื่อว่า Phascolarctos ซึ่งมาจากภาษากรีก โดยเกิดจากคำ 2 คำ รวมกัน คือคำว่า "กระเป๋าหน้าท้องของจิงโจ้" และคำว่า "หมี"  ต่อมานักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน ยอร์จ ออกัส โกลด์ฟัสส์ ได้ตั้งชื่อที่เฉพาะเจาะจงลงไปเป็น cinereus ซึ่งหมายถึง "สีขี้เถ้า"
ส่วนชื่อสามัญคำว่า "โคอาลา" มาจากภาษาอะบอริจินี มีความหมายว่า "ไม่กินน้ำ" เนื่องจากพฤติกรรมที่เป็นสัตว์ที่ไม่ดื่มน้ำเลย เพราะได้รับน้ำในปริมาณที่เพียงพอจากใบยูคาลิปตัสอยู่แล้ว
ขนาดและน้ำหนัก

โคอาลาที่อยู่ทางตอนใต้จะมีขนาดใหญ่กว่าที่อื่น โดยตัวผู้สูงประมาณ 30.8 นิ้ว หรือ 78 เซนติเมตร ในขณะที่ตัวเมียสูงประมาณ 28 นิ้ว หรือ 72 เซนติเมตร โคอาลาที่อยู่ทางตอนใต้ ตัวผู้มีน้ำหนักเฉลี่ย 26 ปอนด์ หรือ 11.8 กิโลกรัม ในขณะน้ำหนักเฉลี่ยของตัวเมียอยู่ที่ 17.4 ปอนด์ หรือ 7.9 กิโลกรัม โคอาลาที่อยู่ทางตอนเหนือ ตัวผู้มีน้ำหนักเฉลี่ย 14.3 ปอนด์ หรือ 6.5 กิโลกรัม ในขณะน้ำหนักเฉลี่ยของตัวเมียอยู่ที่ 11.2 ปอนด์ หรือ 5.1 กิโลกรัม โคอาลาแรกเกิดมีน้ำหนักเพียง 0.5 กิโลกรัม เท่านั้น โคอาลาที่อยู่ทางตอนใต้มีขนที่หนาเหมือนขนแกะ บริเวณหลังจะมีขนที่หนาและยาวกว่าบริเวณท้อง โคอาลาที่อยู่ทางตอนเหนือมีขนที่สั้นกว่า โคอาลามีขนหนาที่สุดเมื่อเทียบกับสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องอื่น ๆ  ขนมีสีเทา ถึง น้ำตาลปนเหลือง และมีสีขาวบริเวณคาง หน้าอก และด้านหน้าของแขน–ขา ขนบริเวณหูมีลักษณะเป็นปุย และมีขนสีขาวที่ยาวกว่าบริเวณอื่น
ถิ่นที่อยู่อาศัย

โคอาลาอาศัยอยู่ในป่าที่มีต้นยูคาลิปตัส ปัจจุบันจะพบโคอาลาได้ที่ รัฐควีนส์แลนด์, รัฐนิวเซาท์เวลส์, รัฐวิกตอเรีย และรัฐเซาท์ออสเตรเลีย
ศัตรู

ศัตรูที่สำคัญที่สุดของโคอาลา คือ มนุษย์ที่ล่าเพื่อเอาขน เนื่องจากไม่ค่อยมีศัตรูตามธรรมชาติ จนกระทั่งเกือบถึงขั้นสูญพันธุ์ ในปี ค.ศ. 1963 จึงมีการออกกฎหมายห้ามล่าโคอาลาขึ้นมา
อาหาร

โคอาลากินใบยูคาลิปตัสเป็นอาหาร ฟันและระบบย่อยอาหารถูกพัฒนามาให้สามารถกินและย่อยใบยูคาลิปตัสได้ ใบยูคาลิปตัสมีสารอาหารน้อยมาก และยังมีสารที่มีพิษต่อสัตว์ แต่ระบบย่อยอาหารของโคอาลามีการปรับตัว ทำให้สามารถทำลายพิษนั้นได้ โคอาลามีอวัยวะที่ทำหน้าที่ในการย่อยไฟเบอร์ (ส่วนประกอบหลักของใบยูคาลิปตัส) ยาวมากถึง 200 เซนติเมตร ที่บริเวณอวัยวะนี้ จะมีแบคทีเรียที่ช่วยในการย่อยไฟเบอร์ให้กลายเป็นสารอาหารที่ดูดซึมได้ อย่างไรก็ตาม โคอาลามีการดูดซึมสารที่ได้จากการย่อยไฟเบอร์ไปใช้เพียงแค่ร้อยละ 25  ของที่มันกินไปเท่านั้น ส่วนน้ำในใบยูคาลิปตัสส่วนใหญ่ถูกดูดซึม ทำให้โคอาลาไม่ค่อยหาน้ำกินจากแหล่งน้ำ ส่วน
ใหญ่โคอาลากินใบยูคาลิปตัสประมาณวันละ 2,000 ถึง 5,000 กรัม โดยปกติมันจะนอนถึง 16–24 ชั่วโมงต่อวัน เพื่อรักษาพลังงานไว้ ทำให้โคอาลาวิวัฒนาการตัวเองให้มีสมองขนาดเท่ากับมะเขือเทศหนึ่งผลเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ใบของยูคาลิปตัสมีความเหนียวมาก ทำให้โคอาลาต้องใช้การเคี้ยวในแต่ละครั้งอยู่เป็นเวลานานกว่าจะกลืนลงไป โดยอาจจะเคี้ยวมากถึง 16,000 ครั้งต่อวัน ทำให้โคอาลาตัวที่มีอายุมาก ฟันจะสึกหมดปาก
การสืบพันธุ์

ฤดูการสืบพันธุ์ของโคอาลาอยู่ในช่วงฤดูฝน (ราวเดือนกันยายน–มีนาคม) โดยปกติโคอาลาโดยเฉพาะตัวผู้เป็นสัตว์ที่ก้าวร้าว ดุร้าย จึงมักอยู่อย่างสันโดษ ตัวผู้และตัวเมียจะอยู่ด้วยกันก็ต่อเมื่อในฤดูผสมพันธุ์เท่านั้น ตัวเมียเริ่มเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 3 ถึง 4 ปี และมักมีลูกปีละตัว แต่ทั้งนี้อาจมีลูกปีเว้นปี หรือ ปีเว้น 2 ปี ก็ได้ ขึ้นกับอายุของตัวเมียและสภาพแวดล้อม อายุขัยเฉลี่ยของโคอาลาตัวเมียประมาณ 12 ปี ทำให้มีลูกได้อย่างมาก 5–6 ตัว ตลอดอายุขัยของมัน มันใช้เวลาตั้งท้องประมาณ 34–36 วัน ลูกโคอาลาที่เกิดใหม่ มีความยาวเพียง 2 เซนติเมตร และมีน้ำหนักไม่ถึง 1 กรัม ผิวหนังสีชมพู ไม่มีขน ยังไม่ลืมตา และยังไม่มีหู ลูกโคอาลาจะอาศัยอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องของแม่ และกินนมแม่อยู่นาน 7–8 เดือน หลังจากอายุได้ 6–7 สัปดาห์ ลูกโคอาลามีความยาวของหัวประมาณ 26 มิลลิเมตร และเมื่อเริ่มสัปดาห์ที่ 13 จะมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 50 กรัม และมีความยาวของหัวเพิ่มขึ้นเป็น 50 มิลลิเมตร เมื่ออายุได้ 22 สัปดาห์ ตาของลูกโคอาลาจะเริ่มเปิด และมันจะเริ่มโผล่หัวออกมาจากกระเป๋าหน้าท้องของแม่ พออายุได้ 24 สัปดาห์ จะมีขนเต็มตัว และฟันซี่แรกเริ่มงอก สัปดาห์ที่ 30 ลูกโคอาลาจะมีน้ำหนักประมาณ 0.5 กิโลกรัม และมีขนาดของหัวยาว 70 มิลลิเมตร ตอนนี้มันเริ่มใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ข้างนอกกระเป๋าหน้าท้องของแม่ สัปดาห์ที่ 36 ลูกโคอาลามีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 1 กิโลกรัม และไม่เข้าไปอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องแม่อีกแล้ว ส่วนมากมันมักจะเกาะอยู่ที่หลังของแม่ แต่ในช่วงอากาศหนาว หรืออากาศชื้น มันก็จะกลับเข้าไปอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องของแม่อีก สัปดาห์ที่ 37 ลูกโคอาลาเริ่มออกห่างจากแม่เพื่อเดินเที่ยวเล่น แต่ยังอยู่ในระยะใกล้ ๆ สัปดาห์ที่ 44 ลูกโคอาลากล้าเดินออกมาไกลมากขึ้น แต่ยังไปเกินระยะทาง 1 เมตร ที่ห่างจากแม่ สัปดาห์ที่ 48 ลูกโคอาลายิ่งมีความอยากผจญภัย หรืออยากรู้อยากเห็นยิ่งขึ้น และไม่ส่งเสียงร้องอีกแล้วเมื่อแม่ของมันเดินห่างออกไป มันจะอยู่กับแม่ของมันถึงอายุประมาณ 1 ปี ซึ่งช่วงนี้มันจะมีน้ำหนัก 2 กิโลกรัมกว่าเล็กน้อย
ในระยะแรก ๆ ลูกโคอาลาจะกินมูลของแม่ด้วย เพื่อให้ร่างกายได้สะสมแบคทีเรียจำพวกเพปไทด์ซึ่งมีฤทธิ์ในการย่อยใบยูคาลิปตัส ซึ่งจะเป็นประโยชน์เมื่อโตขึ้น
อายุขัย

ขึ้นกับปัจจัยรอบข้าง โดยเฉลี่ยมีอายุประมาณ 13–20 ปี เนื่องจากยีนส์
การติดต่อสื่อสาร

โคอาลาใช้เสียงในการติดต่อสื่อสาร ซึ่งเสียงที่ใช้มีหลายลักษณะ โดยทั่วไปตัวผู้มักส่งเสียงร้องดังเพื่อประกาศหรือบอกบริเวณที่ตนอาศัยอยู่ ในขณะที่ตัวเมียจะไม่ค่อยส่งเสียงร้อง ตัวเมียจะส่งเสียงร้องดังเมื่อมีอาการก้าวร้าว สำหรับโคอาลาตัวเมียที่มีลูกอ่อน จะใช้เสียงที่มีความอ่อนโยนกับลูกของตนเอง เมื่อเกิดความกลัวขึ้น โคอาลาทั้งตัวผู้และตัวเมียจะใช้ส่งเสียงคล้ายเสียงเด็กร้องไห้ นอกจากนี้ โคอาลายังใช้กลิ่นของตนเองทำเครื่องหมายตามต้นไม้ที่ต่าง ๆ ในการติดต่อถึงกัน
ในสถานที่เลี้ยง

ปัจจุบัน โคอาลาได้กลายเป็นสัตว์ที่มีจัดแสดงตามสวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ในสถานที่เลี้ยงได้ สำหรับในประเทศไทย จนถึงปัจจุบัน (ค.ศ. 2016) สามารถเพาะขยายพันธุ์โคอาลาได้แล้วถึง 20 ตัว และจำหน่ายไปยังสวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยโลกของสัตว์
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Phascolarctos cinereus ที่วิกิสปีชีส์
ฮิโรชิ อาเบะ (อาชญากรสงคราม)

| ฮิโรชิ อาเบะ |
| --- | --- |
เกิด: ป. 1922
รับใช้:  ญี่ปุ่น  ญี่ปุ่น
แผนก/สังกัด:  กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น  กองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น
ประจำการ: 1941-1952
ชั้นยศ: ร้อยโท
หน่วย: กรมทหารการรถไฟที่ห้า
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
ฮิโรชิ อาเบะ เป็นอดีตทหารญี่ปุ่นและเป็นอาชญากรสงครามที่สำนึกผิดในสิ่งที่กระทำลงไปในสงคราม ในฐานะยศตำแหน่งเป็นร้อยโทในกรมทหารการรถไฟที่ห้าแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ควบคุมดูแลการก่อสร้างทางรถไฟสายพม่าที่จังหวัดสงขลา เชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตรจำนวนกว่าหนึ่งหมื่นสองพันคนล้วนเสียชีวิตภายใต้การดูแลของเขา
อาเบะได้ถูกศาลตัดสินว่ามีความผิดและถูกตัดสินลงโทษด้วยการประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ ในฐานะอาชญากรสงครามระดับ B/C และถูกคุมขังในเรือนจำชางงี ในปี ค.ศ. 1947 คำตัดสินโทษได้ถูกลดหย่อนเป็นการจำคุก 15 ปี เขาได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1957
"การก่อสร้างทางรถไฟถือว่าเป็นอาชญากรรมสงคราม. ในฐานะส่วนหนึ่งของข้าพเจ้า, ข้าพเจ้าคืออาชญากรสงคราม."
ในปี ค.ศ. 1995 อาเบะได้ให้การเป็นพยานยืนยันแก่รัฐบาลญี่ปุ่นในคดีการฟ้องร้องเพื่อเรียกร้องขอเงินชดเชยสำหรับชาวเกาหลีในญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง "นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่อดีตเจ้าหน้าที่นายทหารญี่ปุ่นได้ให้การเป็นพยานในชั้นศาลในการพิจารณาคดีค่าชดเชยสงคราม"
อำเภอฮูลูเตอเริงกานู

| อำเภอฮูลูเตอเริงกานู |
| --- | --- |
 อำเภอของประเทศมาเลเซีย
Daerah Hulu Terengganu
การถอดเสียงภาษาอื่น ๆ
 • ยาวี: هولو ترڠڬانو‎
 • จีน: 乌鲁登嘉楼县
 • ทมิฬ: உலு திரங்கானு
   ธง
ที่ตั้งของ อำเภอฮูลูเตอเริงกานู ในรัฐตรังกานู
อำเภอฮูลูเตอเริงกานูที่ตั้งของ อำเภอฮูลูเตอเริงกานู ในประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 5°05′N 102°45′E﻿ / ﻿5.083°N 102.750°E﻿ / 5.083; 102.750
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐตรังกานู
ศูนย์กลาง: กัวลาเบอรัง
รัฐบาลท้องถิ่น: สภาอำเภอฮูลูเตอเริงกานู
การปกครอง
 • นายอำเภอ: อะฮ์มัด อาซีซ บิน ซุลกิฟลี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,874.63 ตร.กม. (1,496.00 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 72,052 คน
 • ประมาณ (2014): 80,300 คน
 • ความหนาแน่น: 19 คน/ตร.กม. (48 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (MST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์: 21xxx
รหัสโทรศัพท์: +6-09-6
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: T
อำเภอฮูลูเตอเริงกานู (มลายู: Daerah Hulu Terengganu) เป็นอำเภอที่ไม่ติดทะเลของรัฐตรังกานู, ประเทศมาเลเซีย โดยมีกัวลาเตอเริงกานูเป็นเมืองหลวง
เขตการปกครอง

อำเภอฮูลูเตอเริงกานูแบ่งออกเป็น 10 มูกิม ได้แก่:
ฮูลูเบอรัง
ฮูลูเตอเลอมุง
ฮูลูเตอเริงกานู
เจอนากูร์
กัวลาเบอรัง
กัวลาเตอเลอมุง
เปิงฮูลูดีมัน
ตังกุล
เตอร์ซัต
เมืองกัวลาเบอรัง
ดูเพิ่ม

อำเภอของประเทศมาเลเซีย
อิกัวนา

| อิกัวนา |
| --- | --- |

อิกัวนาเขียว (I. iguana) ที่ฟลอริดาคีย์

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับ:: Squamata
อันดับย่อย:: Iguania
วงศ์:: Iguanidae
วงศ์ย่อย:: Iguaninae
สกุล:: Iguana Laurenti, 1768

ชนิด
 อิกัวนาเลสเซอร์แอนทิลลีส, I. delicatissima  อิกัวนาเขียว, I. iguana
อิกัวนา (อังกฤษและสเปน: iguana) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าในสกุล Iguana ในวงศ์อิกัวนา (Iguanidae) และในวงศ์ย่อย Iguaninae
พบกระจายพันธุ์ในเม็กซิโก, อเมริกากลาง รวมทั้งเกาะต่าง ๆ ในภูมิภาคแคริบเบียนและพอลินีเซีย
กิ้งก่าสกุลนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเชิงวิทยาศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1768 โดยโยเซฟุส นิโคเลาส์ เลาเรนที นักธรรมชาติวิทยาชาวออสเตรียในหนังสือของตนเองที่ชื่อว่า Specimen medicum, Exhibens synopsin  Reptilium Emendatam cum Experimentis circia venena
มีความยาวมากกว่า 20 เซนติเมตร โดยมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับตะกอง (Physignathus cocincinus) ซึ่งอยู่ในวงศ์ Agamidae ที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสเตรเลีย แต่มีพฤติกรรมที่แตกต่างกัน คือ เป็นกิ้งก่าที่กินพืชเป็นอาหาร และส่วนใหญ่จะอาศัยและหากินบนต้นไม้ ไม่ค่อยลงมาบนพื้นดิน
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
อิกัวนาเลสเซอร์แอนทิลลีส, I. delicatissima
อิกัวนาเขียว, I. iguana
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด I. iguana พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางและเป็นที่รู้จักกันมากกว่า นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในบางประเทศ และนิยมรับประทานเนื้อกันเป็นอาหารพื้นเมืองของภูมิภาคอเมริกาใต้
คำว่า "อิกัวนา" เป็นศัพท์ที่แปลงมาจากภาษาของชาวไตโนซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของแถบแคริบเบียนมาจากคำว่า Iwana
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Iguana ที่วิกิสปีชีส์
ไข่ฝูหรง

| --- | --- |
ไข่ฝูหรง
แหล่งกำเนิด:  จีน
ส่วนผสมหลัก: ไข่ไก่, แฮม หรือเนื้อสัตว์ (มักใช้เนื้อหมู, เนื้อวัว, เนื้อไก่)
 ตำราอาหาร: ไข่ฝูหรง   สื่อ: ไข่ฝูหรง
ไข่ฝูหรงแบบจีน
ไข่ฝูหรงแบบฝรั่ง
ไข่ฝูหรง (จีน: 芙蓉蛋; พินอิน: Fúróng dàn; ยฺหวิดเพ็ง: fu4 jung4 daan6*2) เป็นอาหารกวางตุ้งของจีน ใช้หมูแดง (หรือแฮม) กุ้ง ถั่วงอก กุยช่าย หอมใหญ่ และส่วนผสมอื่น ๆ ผสมกับไข่ หลังจากที่อาหารจานนี้ได้รับการเผยแพร่เข้าสู่ยุโรปและสหรัฐแล้วก็ได้รับการปรับปรุงสูตรให้เข้ากับรสนิยมของท้องถิ่นและกลายเป็นอาหารที่คล้ายกับไข่เจียวแบบตะวันตก หรืออาจเรียกได้ว่าไข่ฝูหรงคือไข่เจียวแบบจีน
ในภาษาทางตะวันตกมักเรียกชื่อไข่ฝูหรงว่า fu yung ตามเสียงอ่านในภาษาจีนกวางตุ้งว่า ฝู่หย่ง แต่เชื่อกันว่าวิธีการปรุงนั้นมาจากอาหารเซี่ยงไฮ้
ภาพรวม

ไข่ฝูหรงทำโดยการนำเนื้อบด กุ้ง กุ้งฝอย หมูแดง แฮมจินหฺวา ฯลฯ ผสมกับไข่ที่ตีแล้วนำมาย่าง นอกจากนี้ยังอาจมีการใช้ถั่วงอก หน่อไม้ กะหล่ำปลี หน่อไม้ หัวหอม เห็ด และมัลเบอร์รีเป็นส่วนผสม
ที่ญี่ปุ่นนิยมใช้ไข่ฝูหรงในการทำเท็นชินดง ส่วนในอาหารอินโดนีเซียก็ใช้ปูฝูหรง โดยเรียกว่า ฟูยุงไฮ (อินโดนีเซีย: fu yung hai / pu yung hai) มักใช้แคร์รอต ถั่วงอก กะหล่ำปลี เนื้อปู มีการราดด้วยน้ำส้มสายชูหวานและโรยด้วยถั่วเขียว ในเนเธอร์แลนด์เรียกไข่ฝูหรงว่า ฟุโยงไฮ (ดัตช์: foe yong hai / foe jong hai) และเสิร์ฟพร้อมซอสมะเขือเทศหวาน
อาหารที่คล้ายกัน

อาหารจีนแบบเกาหลีมี ชาจังโพกึมบับ (เกาหลี: 자장 볶음밥) เป็นอาหารที่มีลักษณะคล้ายกับไข่ฝูหรง ใช้ชาจังกับข้าวขาวมาผัดและวางไข่เจียวไว้ข้างบน
ในอาหารมาเลเซีย มีอาหารที่คล้ายกับไข่ฝูหรง เรียกว่า เตอลูร์บุงกุซ (มลายู: telur bungkus) ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ห่อไข่" เป็นอาหารที่มีเนื้อไก่หรือเนื้อวัว ปรุงรสด้วยหัวหอม เห็ด และผักห่อด้วยไข่บาง ๆ
ในประเทศไทย มีอาหารที่เรียกว่า ไข่ยัดไส้ เป็นอาหารไทยแบบจีน สูตรทั่วไปใช้หมูสับและหัวหอมสับ
ส่วนอาหารเวียดนาม มีอาหารทำจากไข่ที่เรียกว่า จึ๊งเฮิ้ป (เวียดนาม: trứng hấp, 𠨡吸)
อำเภอเกอมามัน

| อำเภอเกอมามัน |
| --- | --- |
 อำเภอของมาเลเซีย
Daerah Kemaman
การถอดเสียงภาษาอื่น ๆ
 • ยาวี: كمامن‎
 • จีน: 甘马挽县
 • ทมิฬ: கெமாமான்
   ธง
ที่ตั้งของ อำเภอเกอมามัน ในรัฐตรังกานู
อำเภอเกอมามันที่ตั้งของ อำเภอเกอมามัน ในประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 4°15′N 103°10′E﻿ / ﻿4.250°N 103.167°E﻿ / 4.250; 103.167
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐตรังกานู
ได้สถานะเทศบาล: 23 ตุลาคม ค.ศ. 2006
ศูนย์กลาง: จูไก
รัฐบาลท้องถิ่น: สภาเทศบาลเกอมามัน
การปกครอง
 • นายอำเภอ: โอสมัน บิน อา บาการ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,535.60 ตร.กม. (979.00 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 166,434 คน
 • ประมาณ (2014): 201,100 คน
 • ความหนาแน่น: 66 คน/ตร.กม. (170 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (MST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์: 24xxx
รหัสโทรศัพท์: +6-09-6
หมายเลขทะเบียนยานพาหนะ: T
อำเภอเกอมามัน (มลายู: Daerah Kemaman) เป็นอำเภอในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย มีชายแดนทางตอนเหนือติดกับอำเภอดูงุนและทางตอนใต้กับตะวันตกติดกับรัฐปะหัง เป็นประตูสู่รัฐตรังกานูทางตอนใต้
เขตการปกครอง

อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 12 มูกิม ได้แก่:
บันดี
บังกุล
บินไจ
จูไก
ฮูลูจูไก
ฮูลูจาบูร์
เกอมาซิก
เกอร์เตะฮ์
กีจัล
ปาซีร์เซอมุต
เตอบัก
เตอลุกกาลง
ดูเพิ่ม

อำเภอของมาเลเซีย
ช็อกโกแลตชิป

| --- | --- |
ช็อกโกแลตชิปแบบกึ่งหวาน
ประเภท: ช็อกโกแลต
แหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ส่วนผสมหลัก: ช็อกโกแลต
 ตำราอาหาร: ช็อกโกแลตชิป   สื่อ: ช็อกโกแลตชิป
ช็อกโกแลตชิป (อังกฤษ: chocolate chip) เป็นช็อกโกแลตที่ถูกแบ่งเป็นชิ้นเล็ก ๆ ซึ่งมักเป็นทรงกลมหรือทรงหยดน้ำก้นแบน วางขายในหลากหลายขนาด ตั้งแต่ใหญ่จนถึงเล็ก โดยทั่วไปนั้นจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 1 เซนติเมตร ส่วนในรูปแบบอื่น ๆ นั้นจะมีทั้งทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าและทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้วย
ต้นกำเนิด

ช็อกโกแลตชิปเป็นส่วนผสมสำคัญของคุกกี้ช็อกโกแลตชิปซึ่งได้รับการคิดค้นเมื่อปี พ.ศ. 2480 โดยรูธ เกรฟส์ เวกฟีลด์ ซึ่งทำงานอยู่ที่โทลล์เฮาส์อินน์ในเมืองวิตแมน รัฐแมสซาชูเซตส์ เธอตัดแท่งช็อกโกแลตกึ่งหวานของเนสท์เล่เป็นชิ้น ๆ แล้วใส่ลงในคุกกี้ หลังจากนั้นคุกกี้ของเธอก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เวกฟีลด์ได้ตกลงทำสัญญากับเนสท์เล่ในปี พ.ศ. 2482 โดยอนุญาตให้เนสท์เล่ใส่สูตรของเธอในบรรจุภัณฑ์ช็อกโกแลตแบบแท่งเพื่อแลกกับการส่งช็อกโกแลตให้เธอตลอดชีวิต ในช่วงแรกเนสท์เล่ได้แถมเครื่องมือตัดไปกับช็อกโกแลตแบบแท่งด้วย ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2484 เนสท์เล่และคู่แข่งอย่างน้อยหนึ่งบริษัทได้เริ่มวางขายช็อกโกแลตชิปแยกต่างหากในท้องตลาด เนสต์เล่ได้ตั้งชื่อคุกกี้ช็อกโกแลตว่า "โทลล์เฮาส์คุกกีส์" ซึ่งเป็นชื่อของโรงแรมต้นกำเนิดช็อกโกแลตชิป
ประเภทของชิป

ต้นตำรับของช็อกโกแลตชิปนั้นผลิตมาจากช็อกโกแลตแบบกึ่งหวาน แต่ในปัจจุบันก็ได้มีรสชาติที่เพิ่มขึ้นอย่างมากมาย ซึ่งรวมทั้ง บิตเตอร์สวีตช็อกโกแลตชิป, ชิปเนยถั่วลิสง, บัตเตอร์สกอตช์ชิป, ชิปมินต์ช็อกโกแลต, ไวต์ช็อกโกแลตชิป, ดาร์กช็อกโกแลตชิป, ช็อกโกแลตชิปนม, ไวต์สเวิลด์ช็อกโกแลตชิป และ ดาร์กสเวิลด์ช็อกโกแลตชิป
อำเภอเซอตียู

| อำเภอเซอตียู |
| --- | --- |
 อำเภอของมาเลเซีย
Daerah Setiu
การถอดเสียงภาษาอื่น ๆ
 • ยาวี: ستيو‎
 • จีน: 士兆县
 • ทมิฬ: செத்தியூ
   ธง
ที่ตั้งของ อำเภอเซอตียู ในรัฐตรังกานู
อำเภอเซอตียูที่ตั้งของ อำเภอเซอตียู ในประเทศมาเลเซีย
พิกัด: 5°35′N 102°45′E﻿ / ﻿5.583°N 102.750°E﻿ / 5.583; 102.750
ประเทศ:  มาเลเซีย
รัฐ:  รัฐตรังกานู
ศูนย์กลาง: บันดาร์เปอร์ไมซูรี
รัฐบาลท้องถิ่น: สภาอำเภอเซอตียู
การปกครอง
 • นายอำเภอ: ฮาจี โมฮามัด โซเปียน บิน อาบู บาการ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,304.36 ตร.กม. (503.62 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 54,405 คน
 • ประมาณ (2014): 61,700 คน
 • ความหนาแน่น: 42 คน/ตร.กม. (110 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลามาตรฐานมาเลเซีย)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+8 (ไม่มี)
รหัสไปรษณีย์: 22xxx
หมายเลขโทรศัพท์: +6-09-6
ป้ายทะเบียนยานพาหนะ: T
อำเภอเซอตียู (มลายู: Daerah Setiu) เป็นหนึ่งในอำเภอของรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย ซึ่งมีชายแดนทางตอนเหนือติดกับอำเภอเบอซุต ทางตะวันตกติดกับอำเภอฮูลูเตอเริงกานู และทางใต้ติดกับอำเภอกัวลาเนอรุซ โดยมีบันดาร์เปอร์ไมซูรีเป็นเมืองหลวง
เขตการปกครอง

อำเภอเซอตียูมีอยู่เป็น 7 มูกิม ได้แก่:
จาลุก
กุนตุง
ฮูลูเนอรุซ
ฮูลูเซอตียู
เมอรัง
ปันไต
ตาซิก
ดูเพิ่ม

อำเภอของประเทศมาเลเซีย
Sirindhornia bifida

ชนิดของผีเสื้อกลางคืน
| Sirindhornia bifida |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: ผีเสื้อ Lepidoptera
วงศ์:: Tortricidae Tortricidae
สกุล:: Sirindhornia Sirindhornia Pinkaew & Muadsub, 2014
สปีชีส์:: Sirindhornia bifida
ชื่อทวินาม
Sirindhornia bifida Pinkaew & Muadsub, 2014

Sirindhornia bifida เป็นผีเสื้อกลางคืนชนิดหนึ่งในวงศ์ Tortricidae พบได้ในประเทศไทย โดยมีความยาวของปีกหน้าที่ประมาณ 3.8 มิลลิเมตร
บอร์คุม

| Borkum |
| --- | --- |
เทศบาล

   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของBorkumในอำเภอLeer  
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: นีเดอร์ซัคเซิน
อำเภอ: Leer
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Kristin Mahlitz (อิสระ)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 30.74 ตร.กม. (11.87 ตร.ไมล์)
ความสูง: 6 เมตร (20 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 5,002 คน
 • ความหนาแน่น: 160 คน/ตร.กม. (420 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 26757
รหัสโทรศัพท์: 0 49 22
ทะเบียนพาหนะ: LER
เว็บไซต์: www.stadt-borkum.de
บอร์คุม (เยอรมัน: Borkum) เป็นเกาะและเทศบาลในรัฐโลว์เออร์แซกโซนี ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเยอรมนี ตั้งอยู่ในทะเลเหนือ ตรงปากแม่น้ำเอมส์ อยู่ทางตะวันตกสุดในหมู่เกาะอีสต์ฟรีเชียน เป็นสถานที่ตากอากาศ
↑   Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2020.
อินโฟชอป

อินโฟชอป คือหน้าร้านหรือศูนย์สังคมที่ให้บริการเป็นจุดกระจายข่าวสารของอนาธิปัตย์ โดยมากในรูปแบบของหนังสือ นิตยสาร รูปลอก และใบปิดประกาศ. อินโฟชอปมักจะเป็นพื้นที่นัดพบและศูนย์กลางทรัพยากรของกลุ่มนักกิจกรรมท้องถิ่นอีกด้วย.
อินโฟชอปนั้นเป็นที่แพร่หลายโดยเฉพาะในทวีปยุโรปตะวันตกและอเมริกาเหนือ แต่ก็สามารถพบได้ทั่วโลก.
แหล่งข้อมูลอื่น

Street Libraries: Infoshops and Alternative Reading Rooms ห้องสมุดข้างถนน: อินโฟชอปและห้องอ่านหนังสือทางเลือก
The Infoshop Network เก็บถาวร 2017-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เครือข่ายอินโฟชอป (สหรัฐอเมริกา และ แคนาดา)
รายชื่ออินโฟชอปทั่วโลก เก็บถาวร 2008-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย Anarchist Yellow Pages
อินโฟชอปภาษาฝรั่งเศส
The Living Room documentary ภาพยนตร์เกี่ยวกับวัฒนธรรมอินโฟชอป
Infoshop.org แหล่งข้อมูลลัทธิอนาธิปไตยออนไลน์
ไทม์ฮอป

| --- | --- |
ก่อตั้ง: สหรัฐอเมริกา (ค.ศ. 2011 (2011))
ผู้ก่อตั้ง: โจนาธาน วีเก็นเนอร์ เบนนี่ วอง
สำนักงานใหญ่: นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
ผลิตภัณฑ์: แอพลิเคชั่น
เว็บไซต์: timehop.com
ไทม์ฮอป เป็นแอพลิเคชั่นสมาร์ทโฟน ที่รวบรวมภาพถ่ายเก่าและโพสต์จาก Facebook, Instagram, Twitter, Foursquare และภาพถ่าย Dropbox บริษัทได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2011 โดย โจธานและเบนนี เป็นผู้ก่อตั้ง
อุปกรณ์

ไทม์ฮอป ​​เป็นโปรแกรมฟรีสำหรับ IOS และ Android สามารถดาวน์โหลดได้จากApp Store หรือ Google Play
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Sirindhornia (พืช)

สกุลพืชดอก
| Sirindhornia |
| --- | --- |

ภาพประกอบพฤกษศาสตร์ของ Sirindhornia monophylla (ในฐานะ Orchis monophylla)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
อันดับ:: หน่อไม้ฝรั่ง Asparagales
วงศ์:: กล้วยไม้ Orchidaceae
วงศ์ย่อย:: Orchidoideae Orchidoideae
เผ่า:: กล้วยไม้ Orchideae
เผ่าย่อย:: Orchidinae Orchidinae
สกุล:: Sirindhornia Sirindhornia (plant) H.A.Pedersen & Suksathan

Sirindhornia เป็นสกุลของพืชดอกในวงศ์ Orchidaceae ที่พบได้ในประเทศจีนและอินโดจีน ประกอบด้วยพืช 3 ชนิด
Sirindhornia mirabilis H.A.Pedersen & Suksathan - ประเทศไทย
Sirindhornia monophylla (Collett & Hemsl.) H.A.Pedersen & Suksathan - มณฑลยูนนาน (ประเทศจีน), ประเทศไทย, ประเทศพม่า
Sirindhornia pulchella H.A.Pedersen & Indham. - ประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sirindhornia
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sirindhornia ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q15442785  Wikispecies: Sirindhornia (Orchidaceae)  EoL: 32635  GBIF: 2790518  IPNI: 328013-2  IRMNG: 1077798  NCBI: 1462516  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:328013-2  Tropicos: 100259388