stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนนี้ถูกใช้เป็นเส้นแบ่งเขตของแอ่งพายุหมุนเขตร้อนสองแอ่ง คือ ภูมิภาคออสเตรเลีย และพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้[ต้องการอ้างอิง]
แนวสันเขามหาสมุทรไนน์ตีอีสท์ถูกตั้งชื่อตามเส้นเมริเดียนนี้
เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 90°0′E﻿ / ﻿90.000°N 90.000°E﻿ / 90.000; 90.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 81°9′N 90°0′E﻿ / ﻿81.150°N 90.000°E﻿ / 81.150; 90.000﻿ (Kara Sea) | ทะเลคารา | ผ่านทางตะวันตกของเกาะชมิดท์, ครัสโนยาสกีไคร,  รัสเซีย |
| 77°7′N 90°0′E﻿ / ﻿77.117°N 90.000°E﻿ / 77.117; 90.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย | ครัสโนยาสกีไคร — หมู่เกาะคีโรฟ |
| 77°6′N 90°0′E﻿ / ﻿77.100°N 90.000°E﻿ / 77.100; 90.000﻿ (Kara Sea) | ทะเลคารา |  |
| 75°33′N 90°0′E﻿ / ﻿75.550°N 90.000°E﻿ / 75.550; 90.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย | ครัสโนยาสกีไคร  สาธารณรัฐคาคาสเซีย — จากพิกัด 55°8′N 90°0′E﻿ / ﻿55.133°N 90.000°E﻿ / 55.133; 90.000﻿ (Khakassia)  สาธารณรัฐตูวา — จากพิกัด 51°40′N 90°0′E﻿ / ﻿51.667°N 90.000°E﻿ / 51.667; 90.000﻿ (Tuva Republic) |
| 50°1′N 90°0′E﻿ / ﻿50.017°N 90.000°E﻿ / 50.017; 90.000﻿ (Mongolia) |  มองโกเลีย | จังหวัดบายัน-เอิลกี |
| 47°53′N 90°0′E﻿ / ﻿47.883°N 90.000°E﻿ / 47.883; 90.000﻿ (China) |  สาธารณรัฐประชาชนจีน | ซินเจียง   มณฑลชิงไห่ — จากพิกัด 36°10′N 90°0′E﻿ / ﻿36.167°N 90.000°E﻿ / 36.167; 90.000﻿ (Qinghai)  ทิเบต — จากพิกัด 33°42′N 90°0′E﻿ / ﻿33.700°N 90.000°E﻿ / 33.700; 90.000﻿ (Tibet) |
| 28°19′N 90°0′E﻿ / ﻿28.317°N 90.000°E﻿ / 28.317; 90.000﻿ (Bhutan) |  ภูฏาน |  |
| 26°44′N 90°0′E﻿ / ﻿26.733°N 90.000°E﻿ / 26.733; 90.000﻿ (India) |  อินเดีย | รัฐอัสสัม   รัฐเมฆาลัย — จากพิกัด 25°50′N 90°0′E﻿ / ﻿25.833°N 90.000°E﻿ / 25.833; 90.000﻿ (West Bengal) |
| 25°16′N 90°0′E﻿ / ﻿25.267°N 90.000°E﻿ / 25.267; 90.000﻿ (Bangladesh) |  บังกลาเทศ |  |
| 21°59′N 90°0′E﻿ / ﻿21.983°N 90.000°E﻿ / 21.983; 90.000﻿ (Indian Ocean) | มหาสมุทรอินเดีย |  |
| 60°0′S 90°0′E﻿ / ﻿60.000°S 90.000°E﻿ / -60.000; 90.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 66°46′S 90°0′E﻿ / ﻿66.767°S 90.000°E﻿ / -66.767; 90.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | ไกเซอร์วิลเฮล์มทูแลนด์, ดินแดนออสเตรเลียแอนตาร์กติกา, อ้างสิทธิ์โดย  ออสเตรเลีย |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันออก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
แขวงรัชดาภิเษก

| แขวงรัชดาภิเษก |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Ratchadaphisek
มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
แผนที่เขตดินแดง เน้นแขวงรัชดาภิเษก
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ดินแดง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3.736 ตร.กม. (1.442 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 41,551 คน
 • ความหนาแน่น: 11,121.79 คน/ตร.กม. (28,805.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10400
รหัสภูมิศาสตร์: 102602
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
รัชดาภิเษก เป็นแขวงหนึ่งในเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร เป็น 1 ใน 13 แขวงที่ตั้งขึ้นใหม่ล่าสุดตามประกาศการเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงของกรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ตั้งชื่อตามถนนในพื้นที่
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงรัชดาภิเษกตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตดินแดง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงจอมพล (เขตจตุจักร) มีคลองบางซื่อ คลองพระยาเวิก และคลองน้ำแก้วเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสามเสนนอกและแขวงห้วยขวาง (เขตห้วยขวาง) มีถนนรัชดาภิเษกเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงดินแดง (เขตดินแดง) มีถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญ ถนนประชาสงเคราะห์ และถนนมิตรไมตรีเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงสามเสนใน (เขตพญาไท) มีถนนวิภาวดีรังสิตฟากตะวันออกเป็นเส้นแบ่งเขต
แขวงยานนาวา

สำหรับยานนาวาที่เป็นเขต ดูที่ เขตยานนาวา
| แขวงยานนาวา |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Yan Nawa
อาคารเอ็มไพร์ ทาวเวอร์และสกายวอล์กช่องนนทรี ด้านขวาของอาคารคืออาคารรัจนากรด้านหลังคือคอนโดมิเนียม ดิ เอ็มไพร์
แผนที่เขตสาทร เน้นแขวงยานนาวา
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: สาทร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2.090 ตร.กม. (0.807 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 18,132 คน
 • ความหนาแน่น: 8,675.60 คน/ตร.กม. (22,469.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10120
รหัสภูมิศาสตร์: 102802
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ยานนาวา เป็นแขวงหนึ่งในเขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นแขวงที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจแขวงหนึ่งของกรุงเทพมหานคร สำหรับชื่อแขวงยานนาวามาจากชื่อของวัดยานนาวา แขวงยานนาวาเป็นที่ตั้งของบริเวณย่านเซนต์หลุยส์ซึ่งตั้งอยู่บริเวณโดยรอบวัดเซนต์หลุยส์และโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ นอกจากโบสถ์เซนต์หลุยส์แล้วยังเป็นที่ตั้งของมัสยิดยะวา วัดสุทธิวราราม วัดดอน นอกจากนี้ยังมีสถานศึกษา เช่น โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม โรงเรียนวัดสุทธิวราราม วิทยาลัยเซนต์หลุยส์ และตึกระฟ้าหลายแห่งที่ล้อมรอบสกายวอล์กช่องนนทรีอยู่ เช่น อาคารเอ็มไพร์ ทาวเวอร์, อาคารรัจนากร, คอนโดมิเนียม ดิ เอ็มไพร์ ฯลฯ
ในพื้นที่แขวงยานนาวามีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น อาคารหอการค้าไทย-จีน ซึ่งเป็นอาคารอนุรักษ์, สุสานวัดดอน ซึ่งเป็นสวนสาธารณะที่สร้างขึ้นรอบสุสานจีน, ตึกหุ่นยนต์ที่มีชื่อเสียง เป็นต้น
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงยานนาวาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตสาทร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบางรักและแขวงสีลม (เขตบางรัก) มีคลองสาทรเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงทุ่งมหาเมฆ (เขตสาทร) มีคลองช่องนนทรีเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงทุ่งวัดดอน (เขตยานนาวา) และแขวงวัดพระยาไกร (เขตบางคอแหลม) มีซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 8 (อาคารสงเคราะห์ 6) แนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงทุ่งวัดดอนกับแขวงยานนาวา ถนนภายในสุสานแต้จิ๋ว ซอยเจริญราษฎร์ 3 (วัดปรก) ซอยเจริญราษฎร์ 2 (ดอนกุศล) ซอยเจริญราษฎร์ 2 แยก 1 (ดอนกุศล 1) แนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงทุ่งวัดดอนกับแขวงยานนาวา และคลองกรวยเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงบางลำภูล่างและแขวงคลองต้นไทร (เขตคลองสาน) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
เบ้งตัด

ขุนพลรัฐวุยก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 228)
| เบ้งตัด (เมิ่ง ต๋า) |
| --- | --- |
孟達
ภาพวาดสมัยราชวงศ์ชิงแสดงเหตุการณ์การเสียชีวิตของเบ้งตัด

เจ้าเมืองซินเสีย (新城太守 ซินเฉิงไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 228 (228)
กษัตริย์: โจผี
ขุนพลสถาปนายุทธ (建武將軍 เจี้ยนอู่เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี
ขุนนางทหารม้าผู้ถวายการรับใช้ (散騎常侍 ซั่นฉีฉางชื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจผี
เจ้าเมืองงิเต๋า (宜都太守 อี๋ตูไท่โฉ่ว) (ภายใต้เล่าปี่)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 214 (214) – ค.ศ. 219 (219)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครซิงผิง มณฑลฉ่านซี
เสียชีวิต: ค.ศ. 228 อำเภอฝาง มณฑลหูเป่ย์
อาชีพ: ขุนพล
ชื่อรอง: จื่อจิ้ง (子敬) / จื่อตู้ (子度)
บรรดาศักดิ์: ผิงหยางถิงโหฺว (平陽亭侯)

เบ้งตัด (เสียชีวิต ค.ศ. 228)  มีชื่อภาษาจีนกลางว่า เมิ่ง ต๋า (จีน: 孟達; pronunciationไฟล์:Meng Da.ogg)  ชื่อรอง จื่อตู้ (จีน: 子度) เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมรับใช้ขุนศึกเล่าเจี้ยงและเล่าปี่ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกก่อนจะแปรพักตร์ไปเข้าด้วยวุยก๊ํก ในวุยก๊กเบ้งตัดรับราชการในรัชสมัยของโจผีและโจยอย ราวปลายปี ค.ศ. 227 เบ้งจัดเริ่มก่อกบฏในวุยก๊ก มีเป้าหมายที่จะกลับไปเข้าร่วมกับจ๊กก๊ก แต่กบฏถูกสุมาอี้ขุนพลวุยก๊กปราบปรามลงอย่างรวดเร็ว เบ้งตัดถูกจับและถูกประหารชีวตในข้อหากบฏ
รูปเบ้งตัดจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI ของค่ายเกม KOEI
รับใช้เล่าเจี้ยงและเล่าปี่

เดิมเบ้งตัดรับใช้เล่าเจี้ยง เจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพิ้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ต่อมาแปรพัตรไปเข้าด้วยเล่าปี่ที่เป็นขุนศึกอีกคน เมื่อเล่าปี่บุกเอ๊กจิ๋วในช่วงต้นทศวรรษ 210 และยึดอำนาจปกครองมณฑลจากเล่าเจี้ยง เล่าปี่ส่งเบ้งตัดไปรักษาอำเภอกังเหลง (江陵 เจียงหลิง) และเลื่อนขึ้นเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉฺ่ว) ของเมืองงิเต๋า (宜都 อี๋ตู) เดิมเบ้งตัดมีชื่อรองว่า "จื่อจิ้ง" แต่เปลี่ยนชือเป็น "จื่อตู้" เพื่อไม่ให้พ้องกับชื่อรองของอาของเล่าปี่ซึ่งก็มีชื่อรองว่า "จื่อจิ้ง"
ในปี ค.ศ. 219 เบ้งตัดได้รับคำสั่งให้นำกองกำลังจากอำเภอจีกุ๋ย (秭歸 จื่อกุย) เพื่อโจมตีอำเภอห้องเหลง (房陵 ฝางหลิง) หลังจากยึดห้องเหลงได้  เบ้งตัดบุกขึ้นเหนือและยึดได้อีกเมืองหนึ่งคือเซียงหยง (上庸 ช่างยง)  โดยสมทบกับเล่าฮองบุตรบุญธรรมของเล่าปี่ ต่อมาในปีเดียวกัน เมื่อกวนอูขุนพลของเล่าปี่ถูกล้อมโดยกองกำลังของข้าศึกในมณฑลเกงจิ๋ว กวนอูขอกำลัังเสริมจากเล่าฮองและเบ้งตัด แต่ทั้งคู่ปฏิเสธที่จะส่งกำลังเสริม ในที่สุดกวนอูจึงถูกจับโดยกองกำลังของซุนกวนขุนศึกภาคตะวันออกและถูกประหารชีวิต
แปรพักตร์ไปเข้าด้วยวุยก๊ก

เบ้งตัดเกรงว่าตนจะถูกลงโทษเหตุเพราะไม่ส่งกำลังเสริมไปช่วยกวนอู เวลานั้นความสัมพันธ์ระหว่างเบ้งตัดและเล่าฮองก็ตึงเครียดเช่นกัน เบ้งตัดจึงนำทหาร 4,000 นายแปรพักตร์ไปเข้าด้วยโจผีที่เป็นอริกับเล่าปี่ โจผีต้อนรับเบ้งตัดเป็นอย่างดี จากนั้นเบ้งตัดจึงเขียนหนังสือส่งไปถึงเล่าฮอง แจ้งว่าตนกำลังตกอยู่ในอันตรายร้ายแรงเพราะมีบางคนที่ใกล้ชิดกับเล่าปี่พูดใส่ร้ายตน และเกลี้ยกล่อมให้เล่าฮองไปสวามิภักดิ์ต่อวุยก๊กด้วยเช่นกัน แต่เล่าฮองเพิกเฉยต่อข้อเสนอของเบ้งตัดและกลับไปที่เซงโต๋ จึงถูกเล่าปี่ที่เป็นบิดาบุญธรรมสั่งประหารชีวิตในข้อหาที่ไม่ส่งกำลังเสริมไปช่วยกวนอูและหยุดการแปรพักตร์ของเบ้งตัดไม่สำเร็จ
ภายหลังโจผีล้มล้างราชวงศ์ฮั่นตะวันออกโดยบังคับพระเจ้าเหี้ยนเต้ให้สละราชบัลลังก์ให้ตน จากนั้นโจผีจึงขึ้นเป็นจักรพรรดิและสถาปนารัฐวุยก๊กขึ้น เป็นจุดเริ่มต้นของยุคสามก๊ก ในวุยก๊ก เบ้งตัดได้รับตำแหน่งราชการที่สำคัญจำนวนมากและได้บรรดาศักดิ์ระดับโหว โจผีรวมเมือง 3 เมือง ได้แก่ ห้องเหลง เซียงหยง และเสเสีย (西城 ซีเฉิง) เข้าด้วยกันและก่อตั้งเป็นเมืองที่ใหญ่ขึ้นชื่อซินเสีย (新城 ซินเฉิง) และแต่งตั้งเบ้งตัดให้เป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองซินเสีย รวมถึงมอบหมายให้เบ้งตัดป้องกันชายแดนด้านตะวันตกเฉียงใต้ของวุยก๊ก เล่าหัวทูลแนะนำโจผีว่า "เบ้งตัดมีใจแสวงสิ่งที่ตนไม่ควรได้รับโดยอาศัยวิธีอันแยบยล คงไม่สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของฝ่าบาท ชายแดนของซินเสียติดกับอาณาเขตของซุนกวนและเล่าปี่ หากสถานการณ์ในแถบนั้นเปลี่ยนแปลงย่อมสร้างปัญหาให้รัฐ" โจผีเพิกเฉยต่อคำของเล่าหัว เบ้งตัดกลายเป็นสหายสนิทกับขุนนางวุยก๊กอย่างฮวนกายและแฮหัวซง
ในปี ค.ศ. 225 หลี่ หง (李鴻) อดีตข้าราชการของวุยก๊กผู้สวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก (รัฐที่ก่อตั้งโดยเล่าปี่) เข้าพบจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊ก กับขุนนางจ๊กก๊กเจียวอ้วนและบิสี หลี่ หงเล่าให้พวกเขาเกี่ยวกับการพบปะระหว่างเบ้งตัดกับคนที่ชื่อหวาง ชง (王沖) หวาง ชงบอกกับเบ้งตัดว่าจูกัดเหลียงยุยงเล่าปี่ให้ประหารชีวิตครอบครัวของเบ้งตัดหลังจากเบ้งตัดแปรพักตร์ แต่เล่าปี่ปฏิเสธ เบ้งตัดนั้นก็ไม่เชื่อคำของหวาง ชง
ก่อกบฏและเสียชีวิต

บทความหลัก: กบฏซินเสีย
จูกัดเหลียงพยายามติดต่อเบ้งตัดและเกลี้ยกล่อมให้เบ้งตัดแปรพักตร์กลับมาเข้าด้วยจ๊กก๊ก แม้ว่าบิสีจะทัดทานเพราะเห็นว่าเบ้งตัดเป็นคนทรยศที่ไว้ใจไม่ได้ เวลานั้นโจผีจักรพรรดิวุยก๊กสวรรคตไปแล้วและโจยอยขึ้นสืบราชบัลลังก์ โจยอยปฏิบัติต่อเบ้งตัดในทางไม่ดีนัก เพื่อนสนิทของเบ้งตัดอย่างฮวนกายและแฮหัวซงก็เสียชีวิตไปแล้ว เบ้งตัดจึงรู้สึกโดดเดี่ยวและไม่พอใจราชสำนักวุยก๊กมากขึ้น หลังจากติดต่อทางจดหมายกับจูกัดเหลียง เบ้งตัดจึงยิ่งเกลียดชังวุยก๊กมากขึ้นและเก็บงำเจตจาที่จะก่อกบฏ
ในปี ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงเปิดฉากการบุกขึ้นเหนือครั้งแรกต่อวุยก๊ก และประสบความสำเร็จในการเกลี้ยกล่อมเบ้งตัดในช่วยเหลือทัพจ๊กก๊กในการก่อกบฏต่อวุยก๊ก แต่แผนการก่อกบฏของเบ้งตัดรั่วไหลโดยซินหงี (申儀 เชินอี๋) เจ้าเมืองเว่ย์ซิง (魏興) ซึ่งกำลังขัดแย้งกับเบ้งตัด สุมาอี้ขุนพลวุยก๊กเขียนจดหมายถึงเบ้งตัดเพื่อทำให้เบ้งตัดรู้สึกลังเลว่าจะก่อกบฏหรือไม่ แล้วสุมาอี้ก็ลอบนำกองกำลังจากอ้วนเซีย (宛 หว่าน; ปัจจุบันคือเขตหว่านเฉิง นครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน) เข้าโจมตีฐานที่มั่นของเบ้งตัดที่ซินเสีย กองกำลังของสุมาอี้ไปถึงซินเสียภายใน 8 วันโดยเบ้งตัดไม่ทันตั้งตัว เบ้งตัดถูกทรยศโดยเตงเหียน (鄧賢 เติ้ง เสียน) และลิจู (李輔 หลี ฝู่) ผู้ใต้บังคับบัญชา กบฏของเบ้งตัดถูกปราบลงอย่างรวดเร็ว เบ้งตัดถูกจับตัวและถูกประหารชีวิตโดยสุมาอี้
ในนิยายสามก๊ก

บทความหลัก: กบฏซินเสีย § ในนิยายสามก๊ก
เบ้งตัดปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 ซึ่งเล่าเรื่องเหตุการณ์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก ในนวนิยาย เบ้งตัดมีชื่อชื่อรองว่า "จื่อชิ่ง" (子庆; 子慶; Zǐqìng) มีบทบาทสำคัญในเหตุการณ์กบฏซินเสีย
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
แผนสี่ปี

แผนสี่ปี (Four Year Plan) เป็นหนึ่งในมาตรการทางเศรษฐกิจที่ได้ริเริ่มโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งได้มอบหมายให้จอมพลไรช์ แฮร์มันน์ เกอริงในการดูแลรับผิดชอบ เกอริงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้มีอำนาจเต็มแห่งไรช์ (Reich Plenipotentiary) ซึ่งมีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดอำนาจหน้าที่ของสมาชิกคณะรัฐมนตรี รวมถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเศรษฐกิจ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร แผนงานนี้เป็นหนึ่งในหลายแผนงานของรัฐบาลที่คิดขึ้นโดยฮิตเลอร์และพรรคนาซี ซึ่งรวมถึงหน่วยงานต่างๆ เช่น องค์การท็อดท์ และการรวมตัวกันของหน่วยเอ็สเอ็สและกองกำลังตำรวจเยอรมัน รวมถึงตำรวจลับเกสตาโพภายใต้บัญชาการของไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์
วัตถุประสงค์หลักของแผนสี่ปีคือ การจัดหาอาวุธของเยอรมนีและเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการพึ่งพาตัวเองในระยะเวลาสี่ปี,นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1936-1940.นอกเหนือจากการเน้นย้ำในการสร้างการป้องกันทางทหารของประเทศขึ้นมาใหม่,โดยไม่คำนึงถึงข้อจำกัดที่ได้กำหนดต่อเยอรมนีโดยสนธิสัญญาแวร์ซาย ภายหลังจากที่เยอรมนีได้พ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แผนสี่ปีได้พยายามในการลดการว่างงาน, เพิ่มการผลิตเส้นใยสังเคราะห์, การรับรองโครงการงานทางสาธารณะภายใต้การดูแลของฟริทซ์ ท็อดท์, เพิ่มการผลิตรถยนต์, ริเริ่มโครงการอาคารและสถาปัตยกรรมจำนวนมาก และการพัฒนาขยายต่อระบบทางหลวงเอาโทบาน
ด้วยความวิตกกังวลต่อปฏิกิริยาจากนักอุตสาหกรรมและนักการเงินทั่วไปจากการเพิ่มโอนมาเป็นของรัฐของเศรษฐกิจของเยอรมนี,"บันทึกการประชุมแผนสี่ปี"ของฮิตเลอร์ในปี ค.ศ. 1936, ได้เรียกร้องจากไรชส์ทาคต่อการประกาศใช้"กฎหมายว่าด้วยการประหารชีวิตเพื่อก่อวินาศกรรมทางเศรษฐกิจ."
แหล่งข้อมูลอื่น

Bullock, Alan. (1991) Hitler and Stalin: Parallel Lives New York: Knopf. p.426 ISBN 0-394-58601-8
Lucy Dawidowicz, A Holocaust Reader, New York: Behrman House, 1976, p. 32
Bullock, Alan. (1991) Hitler and Stalin: Parallel Lives New York: Knopf. pp.440-444 ISBN 0-394-58601-8
R.J. Overy, War and Economy in the Third Reich, Oxford University Press, 1994, p.16.
เรือพยาบาลที่เกี่ยวข้องกับการระบาดทั่วของโควิด-19

เรือยูเอสเอ็นเอส เมอร์ซีย์ เดินทางถึงลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2563
ในระหว่างสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหรัฐ ในต้นปี พ.ศ. 2563 เรือพยาบาลของกองทัพเรือสหรัฐสองลำได้รับมอบหมายภารกิจ โดยเรือ ยูเอสเอ็นเอส เมอร์ซีย์ (USNS Mercy [en]) ประจำการที่ท่าเรือนครลอสแองเจลิส และเรือ ยูเอสเอ็นเอส คอมฟอร์ต (USNS Comfort [en]) ปฏิบัติหน้าที่ที่ท่าเรือมหานครนิวยอร์ก เรือพยาบาลของอินโดนีเซีย กาแอรอี ดอกแตร์ ซูฮารโซ (KPI Dr Soeharso [en]) ได้รับมอบหมายภารกิจในการขนย้ายผู้โดยสารชาวอินโดนีเซียจากเรือสำราญ เวิลด์ดรีม และ ไดมอนด์พรินเซส ซึ่งมีผู้ติดเชื้อไวรัสบนเรือดังกล่าว กลับสู่ประเทศในเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม พ.ศ. 2563
เรือกาแอรอี ดอกแตร์ ซูฮารโซ

เรือ ดอกแตร์ ซูฮารโซ ของกองทัพเรืออินโดนีเซีย (Kapal Republik Indonesia Dokter Soeharso) ปฏิบัติภารกิจอพยพลูกเรือชาวอินโดนีเซีย 188 คนจาก เรือสำราญ เวิลด์ดรีม ในช่องแคบดูเรียน (Selat Durian [sv]) เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เรือได้นำพวกเขาไปที่เกาะเซบารู เกะจิล (Sebaru Kecil [en]) นอกชายฝั่งเกาะชวา และทำการกักกันโรค
ดอกแตร์ ซูฮารโซ อพยพลูกเรือจำนวน 89 คนของเรือสำราญ ไดมอนต์พรินเซส จากท่าเรือโรงไฟฟ้าพลังความร้อนอินดรามายู ในเมืองอินดรามายู (Indramayu [en]) จังหวัดชวาตะวันตก หลังจากลูกเรือได้รับใบรับรองสุขภาพจากญี่ปุ่นและบินมาที่ ท่าอากาศยานนานาชาติกรตายาตี จากนั้นพวกเขาเดินทางโดยรถโดยสารเพื่อไปยังท่าเรือ ทางการอินโดนีเซียให้พวกเขาทำการทดสอบเชื้อครั้งที่สองระหว่างเดินทาง ซึ่งลูกเรือคนใดมีผลตรวจเป็นบวกต่อโรค COVID-19 จะถูกนำเข้ารับการรักษาในกรุงจาการ์ตา และลูกเรือ 68 คนของ ไดมอนต์พรินเซส ได้ถูกนำส่งที่เกาะเซบารู เกะจิล  โดยผู้ที่มาจากเรือ เวิลด์ดรีม และผู้ที่มาจากเรือ ไดมอนด์พรินเซส ถูกแยกพื้นที่/อาคารที่พักออกจากกัน
เรือ ยูเอสเอ็นเอส เมอร์ซีย์

ยูเอสเอ็นเอส เมอร์ซีย์ ของกองทัพเรือสหรัฐ (United States Naval Ship Mercy) เดินทางมาปฏิบัติหน้าที่ที่นครลอสแองเจลิสเพื่อเป็นโรงพยาบาลสนับสนุน ในระหว่างสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 เรือเดินทางมาถึงและเทียบท่าที่ท่าเรือลอสแองเจลิสเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2563 ภารกิจที่ได้รับมอบหมายคือรักษาผู้ป่วยที่ไม่ได้ป่วยจากโรค COVID-19 เพื่อให้โรงพยาบาลในเมืองสามารถรองรับสถานการณ์โรคระบาดจากไวรัสโคโรนา เช่นเดียวกับที่เรือ ยูเอสเอ็นเอส คอมฟอร์ต ปฏิบัติในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 2 เมษายน โรงพยาบาลเรือ เมอร์ซีย์ ได้รับการรักษาผู้ป่วยใน 15 ราย ซึ่งต่อมาห้ารายสามารถให้ออกจากโรงพยาบาลได้
ในขณะที่เรือจอดเทียบท่า รถไฟบรรทุกสินค้าสายแปซิฟิกฮาร์เบอร์ ถูกทำให้ตกรางโดยวิศวกรรถไฟโดยมุ่งเป้าโจมตีเรือใน "ความพยายามที่ผิดปกติในการเปิดเผยทฤษฎีสมคบคิด" โดยเขาได้บอกตำรวจว่า เขามีความสงสัยเรือและเชื่อว่าเรือไม่ได้ "ทำหน้าที่อย่างที่ได้ประกาศไว้" ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บและเรือก็ไม่ได้รับอันตราย โดยวิศวกรผู้นั้นถูกตั้งข้อหาทำลายรถไฟ
เรือ ยูเอสเอ็นเอส คอมฟอร์ต

เรือ คอมฟอร์ต (USNS Comfort) เริ่มเดินทางจากสถานีทหารเรือนอร์ฟอล์ก ในรัฐเวอร์จิเนียไปยังท่าเรือนิวยอร์กในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2563 เพื่อช่วยจัดการกับผลกระทบของการระบาดของโรคติดเชื้อ COVID-19 เรือ คอมฟอร์ต มาถึงนิวยอร์กในวันที่ 30 มีนาคม และเทียบท่าที่ท่าเรือ 90 แม้ว่าเรือจะมีเจ้าหน้าที่ 1,100 คนและมีความจุ 1,000 เตียง แต่ ณ วันที่ 3 เมษายนมีผู้ป่วยเพียง 22 คนเท่านั้น ตัวเลขที่ต่ำนั้นเป็นผลมาจาก "ระบบราชการและอุปสรรคทางทหาร"
ภารกิจของเรือคือการรักษาผู้ป่วยที่ไม่ได้มาจากโรคโควิด-19 เพื่อทำให้โรงพยาบาลที่อยู่บนบก สามารถให้ความสำคัญกับผู้ป่วยที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส และในขั้นต้นผู้ป่วยต้องมีผลทดสอบเป็นลบต่อเชื้อไวรัสโคโรนา ก่อนที่จะขึ้นเรือ แต่ในวันที่ 3 เมษายนมีการเปลี่ยนกระบวนการ เป็นไม่จำเป็นต้องมีผลการทดสอบเป็นลบและยอมรับ "ผู้ป่วยที่ไม่มีอาการที่ถูกคัดกรอง ที่จะถูกแยกและถูกทดสอบเชื้อทันทีเมื่อเดินทางมาถึง" ในวันที่ 3 เมษายนผู้ป่วยหลายรายที่ติดเชื้อไวรัสใช้เวลาตลอดทั้งคืนบนเรือ โดยเป็นการถ่ายโอนที่ผิดพลาดไปยังเรือจากศูนย์การประชุม เจคอบ เค จวิตส์ (Jacob K. Javits Convention Center [en]) ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลสนาม ผู้ป่วยได้ถูกส่งกลับไปที่ศูนย์การประชุมจวิตส์ หลังจากการทดสอบเชื้อให้ผลบวกสำหรับไวรัส
ในวันที่ 17 เมษายน มีการประกาศว่า "ยูเอสเอ็นเอส คอมฟอร์ต เตรียมพร้อมที่จะรับผู้ป่วยภายในรัศมีหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางจากเรือ" และมีการเตรียมการเพื่อรับผู้ป่วยไวรัสโคโรนาจากฟิลาเดลเฟีย ได้มีการขนย้ายเตียงซึ่งในเรือมีหนึ่งพันเตียงออกครึ่งหนึ่ง เพื่อให้สามารถแยกและรักษาผู้ป่วยไวรัสโคโรนาได้ เมื่อวันที่ 21 เมษายน ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก นายแอนดริว คูโอโม บอกกับประธานาธิบดีทรัมป์ ว่าไม่ต้องการเรือในนิวยอร์กอีกต่อไป โดยในขณะที่เรือจอดอยู่ในเมืองมีผู้ป่วยที่ได้รับการรักษา 179 คน
เรือกาแอรอี ดอกแตร์ ซูฮารโซ
เรือยูเอสเอ็นเอส คอมฟอร์ต มุ่งหน้าไปยังแม่น้ำฮัดสัน
โรเบิร์ต ก๊วก

| โรเบิร์ต ก๊วก |
| --- | --- |
郭鹤年
เกิด: ก๊วก ฮก เหนียน  (1923-10-06) 6 ตุลาคม ค.ศ. 1923 (101 ปี) โจโฮร์บะฮ์รู, รัฐยะโฮร์, มาเลเซีย
ชื่ออื่น: เจ้าพ่อน้ำตาล เจ้าพ่อน้ำมันปรุงอาหาร
พลเมือง: มาเลเซีย
อาชีพ: ประธานเครือโรงแรมและรีสอร์ตแชงกรีลา
คู่สมรส: จอยซ์ เชอะห์ (เสียชีวิต)   โฮ โปห์ หลิน, 謝碧蓉
บุตร: 8
ญาติ: Kuok Khoon Hong
โรเบิร์ต ก๊วก ฮก เหนียน (อักษรโรมัน: Robert Kuok Hock Nien) หรือ กัว เฮ่อเหนียน (จีนตัวย่อ: 郭鹤年; จีนตัวเต็ม: 郭鶴年; พินอิน: Guō Hènián) เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1923 เป็นนักธุรกิจและนักลงทุนชาวมาเลเซีย นิตยสารฟอบส์จัดให้โรเบิร์ตเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในมาเลเซียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 12.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
โรเบิร์ตประสบความสำเร็จจากธุรกิจไร่อ้อย โรงงานน้ำตาล โรงโม่แป้ง อาหารสัตว์ น้ำมัน การกลั่นน้ำมัน การเงิน โรงแรม (เครือแชงกรีลา) ที่ดิน การค้า สินค้าบรรทุก และสิ่งพิมพ์ โดยรายได้หลักของเขามาจากบริษัทวิลมาร์อินเตอร์แนชันนอล ผู้ผลิตน้ำมันปาล์มรายใหญ่ที่สุดของโลก
เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ อ่าวเม็กซิโก อเมริกากลาง มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
ในแอนตาร์กติกา เส้นเมริเดียนนี้มีความหมายเป็นเส้นเขตแดนทางตะวันตกของอ้างสิทธิ์ของชิลี ซึ่งดินแดนทางตะวันตกจากนี้ไปไม่ได้ถูกอ้างสิทธิ์โดยชาติใด
เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันตก
จุด 45×90
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เส้นเมริเดียนที่ 92 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 92 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 92 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 88 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 92 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 92°0′E﻿ / ﻿90.000°N 92.000°E﻿ / 90.000; 92.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 80°24′N 92°0′E﻿ / ﻿80.400°N 92.000°E﻿ / 80.400; 92.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย |  |
| 79°25′N 92°0′E﻿ / ﻿79.417°N 92.000°E﻿ / 79.417; 92.000﻿ (Kara Sea) | ทะเลคารา |  |
| 77°38′N 92°0′E﻿ / ﻿77.633°N 92.000°E﻿ / 77.633; 92.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย |  |
| 77°35′N 92°0′E﻿ / ﻿77.583°N 92.000°E﻿ / 77.583; 92.000﻿ (Kara Sea) | ทะเลคารา |  |
| 75°43′N 92°0′E﻿ / ﻿75.717°N 92.000°E﻿ / 75.717; 92.000﻿ (Russia) |  รัสเซีย |  |
| 50°41′N 92°0′E﻿ / ﻿50.683°N 92.000°E﻿ / 50.683; 92.000﻿ (Mongolia) |  มองโกเลีย |  |
| 45°4′N 92°0′E﻿ / ﻿45.067°N 92.000°E﻿ / 45.067; 92.000﻿ (China) |  สาธารณรัฐประชาชนจีน |  |
| 27°44′N 92°0′E﻿ / ﻿27.733°N 92.000°E﻿ / 27.733; 92.000﻿ (India) |  อินเดีย |  |
| 27°28′N 92°0′E﻿ / ﻿27.467°N 92.000°E﻿ / 27.467; 92.000﻿ (Bhutan) |  ภูฏาน |  |
| 26°51′N 92°0′E﻿ / ﻿26.850°N 92.000°E﻿ / 26.850; 92.000﻿ (India) |  อินเดีย |  |
| 25°11′N 92°0′E﻿ / ﻿25.183°N 92.000°E﻿ / 25.183; 92.000﻿ (Bangladesh) |  บังกลาเทศ |  |
| 24°23′N 92°0′E﻿ / ﻿24.383°N 92.000°E﻿ / 24.383; 92.000﻿ (India) |  อินเดีย |  |
| 23°41′N 92°0′E﻿ / ﻿23.683°N 92.000°E﻿ / 23.683; 92.000﻿ (Bangladesh) |  บังกลาเทศ |  |
| 21°23′N 92°0′E﻿ / ﻿21.383°N 92.000°E﻿ / 21.383; 92.000﻿ (Indian Ocean) | มหาสมุทรอินเดีย |  |
| 60°0′S 92°0′E﻿ / ﻿60.000°S 92.000°E﻿ / -60.000; 92.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 66°29′S 92°0′E﻿ / ﻿66.483°S 92.000°E﻿ / -66.483; 92.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | ออสเตรเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี, อ้างสิทธิ์ โดย  ออสเตรเลีย |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 93 องศาตะวันออก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 91 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันตก