stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Football Association of Thailand เก็บถาวร 2008-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติไทย |
| --- | --- |
ทั่วไป:  สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  ประวัติ  ผู้ฝึกสอน 
สนาม:  สนามกีฬาแห่งชาติ ราชมังคลากีฬาสถาน  สนามศุภชลาศัย  สนามฝึก National Football Camp 
สถิติ:  ผลการแข่งขันรวมทั้งหมด  All-time record  Records  All-time goalscorers 
ผู้เล่น:  รายชื่อผู้เล่นเรียงตามจำนวนนัดที่ลงเล่น  กัปตัน  นักฟุตบอลทีมชาติ 
ประตู:  เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง  ธีรศิลป์ แดงดา 
เอเชียนคัพ:  1972  1992  1996  2000  2004  2007  2019  2023 
อาเซียนคัพ:  1996  1998  2000  2002  2004  2007  2008  2010  2012  2014  2016  2018  2020  2022  2024 
การแข่งขันอื่น:  โอลิมปิก  เอเชียนเกมส์  ซีเกมส์ 
นัดที่สำคัญ:  อาเซียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ 2012  2014  2016  2020  2022  2024 
คู่แข่ง:  อินโดนีเซีย  มาเลเซีย  พม่า  สิงคโปร์  เวียดนาม 
ชุดใหญ่:  ผลการแข่งขันทีมชาย 1940s  1950s  1960s  1970s  1980s  1990s  2000s  2010s  2020s  นัดที่ไม่เป็นทางการ 
ทีมอื่น:  ชาย ยู-23  ยู-21  ยู-20  ยู-17  ยู-14  หญิง ยู-20  ยู-17  ยู-14  ฟุตซอล ชาย  ชาย ยู-20  หญิง  ฟุตบอลชายหาด 
| ด ค กทีมกีฬาทีมชาติไทย |
| --- | --- |
 แบดมินตัน  เบสบอล  บาสเกตบอล  ช  ญ  แฮนด์บอลชายหาด  ช  ญ  ฟุตบอลชายหาด  มวยสากล  คริกเกต ช  ญ  ฟุตบอล  ช  ญ  ช ยู-23  ช ยู-21  ช ยู-20  ญ ยู-20  ช ยู-17  ญ ยู-17  ช ยู-14  ฟลอร์บอล  ช  ญ  ฟุตซอล ช  ญ  แฮนด์บอล ช  ญ  ฮอกกี้สนาม ช  ญ  ฮอกกี้น้ำแข็ง ช  ญ  ช ยู-18  กาบัดดี้ ช  ญ  เนตบอล  รักบี้ลีก  รักบี้ยูเนียน ช  ญ  ช7  ญ7  ซอฟต์บอล ช  ญ  เทเบิลเทนนิส ช  ญ  เทนนิส ช  ญ  วอลเลย์บอล ช  ญ  ช ยู-19  โปโลน้ำ ช  ญ  วีลแชร์บาสเกตบอล ช  ญ  กรีฑา 
 โอลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน  พาราลิมปิก  เอเชียนเกมส์  ซีเกมส์  กีฬามหาวิทยาลัยโลก  เวิลด์เกมส์
วิบูลย์ แช่มชื่น

| วิบูลย์ แช่มชื่น |
| --- | --- |

สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดกาฬสินธุ์
ดำรงตำแหน่ง 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 – 19 เมษายน พ.ศ. 2549
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: อำเภอท่าคันโท จังหวัดกาฬสินธุ์ ประเทศไทย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2554–ปัจจุบัน)

วิบูลย์ แช่มชื่น เป็นอดีตอาจารย์ประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดกาฬสินธุ์
ประวัติ

ศาสตราจารย์ ดร.วิบูลย์ แช่มชื่น เกิดที่อำเภอท่าคันโท จังหวัดกาฬสินธุ์ บิดาเป็นครูประชาบาล มารดาเป็นแม่บ้าน มีพี่น้อง 7 คน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนท่าคันโทวิทยายน ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรพ์ และโรงเรียนทรัพย์อุดมวิทยา ได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้แทนเยาวชนไทย เข้าร่วมโครงการ เอ เอฟ เอส ไปศึกษา ณ Chariton High School, Chariton, Iowa, USA (1966-67), สำเร็จการศึกษาระดับอนุปริญญา จากวิทยาลัยครูมหาสารคาม (มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม) ด้วยทุนคุรุสภา และปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ทุนกระทรวงศึกษาธิการ) ปริญญาโท ด้านการศึกษา จากมหาวิทยาลัยปันจาบ (ทุน Indian Government Cultural Scholarship) และปริญญาเอก สาขาารบริหารและการวิจัย จากมหาวิทยาลัยฮิโรชิมา (ทุนรัฐบาลญี่ปุ่น) การศึกษาระดับหลังปนิญญา (post-graduate) ได้รับประกาศนียบัตร สำเร็จหลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย และ หลักสูตรกฎหมายมหาชน จากสถาบันพระปกเกล้า (ปรม.๑ และ ปปร.๗)
ในปี พ.ศ. 2531 วิบูลย์ แช่มชื่น ได้รับคัดเลือกจากรัฐบาลไทยให้เป็น Congressional Fellow/Legislative Researcher ปฏิบัติหน้าที่ด้านการเมือง ประจำ ณ รัฐสภาอเมริกัน The US Congess, Washington D.C., สหรัฐอเมริกา โดยการสนับสนุนของ Asia Foundation
วิบูลย์ เคยรับราชการที่วิทยาลัยครูอุดรธานี (มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี) วิทยาลัยครูพระนคร (มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร) และ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา
การเมือง

ดร.วิบูลย์ แช่มชื่น ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดกาฬสินธุ์ (2543-2549) ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นการเลือกตั้ง ส.ว. ครั้งแรกในประเทศไทย เคยทำหน้าทีเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ เป็นประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา วุฒิสภา เป็นผู้ริเริ่มและร่วมก่อตั้งสมาคมสมาชิกรัฐสภาระหว่างประเทศด้านสารสนเทศ (Inter-Parliamentary Association for Information Technology - IPAIT) เป็นผู้แทนรัฐสภาไทยในองค์การรัฐสภาระหว่างประเทศ (AIPO และ IPU) ในปี 2552 ได้เป็นต้นเรื่องร้องเรียนต่อสหภาพรัฐสภาที่กรุงเจนีวา (IPU) เกี่ยวกับการละเมิดสิทธินักการเมืองของไทย โดยมิชอบ กรณีรัฐไทยใช้กฎ คปค.ตัดสิทธิทางการเมือง 5 ปี กรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย 111 คน โดยมิชอบเมื่อปี 2550 และ ตัดสิทธิกรรมการบริหาร 3 พรรคการเมืองอีก 109 คน เมื่อปี 2551 สุดท้าย IPU ได้ลงมติประณามประเทศไทย เมื่อ 19 ตุลาคม 2554
เมื่อหมดวาระหน้าที่สมาชิกวุฒิสภาได้ทำงานด้านสื่อมวลชนทางโทรทัศน์ และเป็นผู้อำนวยการ และผู้เขียนบทบรรณาธิการ นสพ.ไทยเรดนิวส์ รายสัปดาห์ ทำงานสื่อหนังสือพิมพ์ระหว่างการชุมนุมทางการเมืองของกลุ่ม นปช. และสือทีวีทาง MV iNews รายการ Thai Today, www.youtube.com/thaitodaytv และ MV-Stars-Bangkok
วิบูลย์เขียนหนังสือทางการเมืองเพื่อให้ความรู้ประชาธิปไตยชื่อ "ทางออกประเทศไทยต้องปฏิวัติประชาธิปไตย" พิมพ์โดยสำนักพิมพ์ปัญญาชน
หลังจากรัฐบาลอภิสิทธิ์ยุบสภา มีการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ 3 กรกฎาคม 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2554 ในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 99 สังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เมือพรรคเพื่อไทยได้จัดตั้งรัฐบาล เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2554 และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในปี พ.ศ. 2555
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 71 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
ทวีศักดิ์ โสมาภา

| พลเรือเอกทวีศักดิ์ โสมาภา ม> ป.ช., ม.ว.ม., ต.จ.ว. |
| --- | --- |

ผู้บัญชาการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2545 – 30 กันยายน พ.ศ. 2546
นายกรัฐมนตรี: ทักษิณ ชินวัตร
ก่อนหน้า: พลเรือเอก ประเสริฐ บุญทรง
ถัดไป: พลเรือเอก ชุมพล ปัจจุสานนท์
เสนาธิการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2543 – พ.ศ. 2545
เจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2540 – พ.ศ. 2543
เจ้ากรมยุทธการทหารเรือ
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2537 – พ.ศ. 2540
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2485 (82 ปี)  ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยเสนาธิการทหาร วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร โรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ โรงเรียนนายเรือ โรงเรียนเตรียมทหาร โรงเรียนอำนวยศิลป์
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: กองทัพเรือไทย
ยศ:  พลเรือเอก
บังคับบัญชา: กองทัพเรือไทย
ผ่านศึก: สงครามเวียดนาม ปฏิบัติการโปเชนตง

พลเรือเอก ทวีศักดิ์ โสมาภา (18 ตุลาคม พ.ศ. 2485) หรือ บิ๊กช้าง เป็นอดีตผู้บัญชาการทหารเรือ แห่งกองทัพเรือไทย ซึ่งเคยออกปฏิบัติการในสงครามเวียดนาม ด้วยเรือหลวงพงัน ตลอดจนเป็นผู้ร่วมวางแผนอพยพคนไทยในปฏิบัติการโปเชนตง ด้วยเรือหลวงจักรีนฤเบศร พร้อมด้วยเรือหลวงพุทธเลิศหล้านภาลัย, เรือหลวงสุโขทัย, เรือหลวงสู้ไพรินทร์, เรือหลวงศรีราชา และเรือ ต.82
ประวัติ

ทวีศักดิ์ โสมาภา สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และเป็นนักเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 1 ก่อนเข้าศึกษาที่โรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ 58, โรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ รุ่นที่ 38 และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 39 กระทั่งเข้ารับตำแหน่งสำคัญ อาทิ เจ้ากรมยุทธการทหารเรือเมื่อ พ.ศ. 2537, เจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือเมื่อ พ.ศ. 2540, เสนาธิการทหารเรือเมื่อ พ.ศ. 2543 และผู้บัญชาการทหารเรือเมื่อ พ.ศ. 2545
นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นนายกสมาคมกีฬาแข่งเรือใบแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งมีนักกีฬาทีมชาติไทยรับรางวัลเหรียญทองเอเชียนเกมส์ในยุคที่เขาดำรงตำแหน่ง ตลอดจนดำรงตำแหน่งเป็นประธานมูลนิธิพระบรมราชานุเสาวรีย์ รัชกาลที่ 5 ณ ป้อมพระจุลจอมเกล้า
กิจกรรมด้านศาสนา

พลเรือเอก ทวีศักดิ์ โสมาภา ได้สร้างพระคัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรค (บาลี–ไทย) ภาค ๔ ฉบับภูมิพโลภิกขุ ในโอกาสฉลองครบ 200 ปี แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2525 เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา และเขาเป็นผู้ปลูกต้นพระศรีมหาโพธิ์ ที่อัญเชิญมาจากอนุราธปุระ สาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกา เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ณ กรมสื่อสารทหารเรือ
กิจกรรมเพื่อสังคม

พลเรือเอก ทวีศักดิ์ โสมาภา เป็นผู้สนับสนุนการท่องเที่ยว ซึ่งเขาได้สั่งการให้โรงเรียนชุมพลทหารเรือสำรวจและพัฒนาหาดทรายแก้ว ที่มีความยาวประมาณ 1,700 เมตร โดยเน้นในเชิงการอนุรักษ์ธรรมชาติ
รางวัลที่ได้รับ

พ.ศ. 2545 – รางวัลเกียรติยศจักรดาว สาขาบริหารการปกครองและเสริมสร้างความมั่นคงของชาติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2516 –  เหรียญชัยสมรภูมิ การรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนาม (ช.ส.)
พ.ศ. 2515 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2518 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2518 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2536 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > ต่างประเทศ

สวีเดน :
พ.ศ. 2546 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นทวีตริตาภรณ์
มาเลเซีย :
พ.ศ. 2547 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เกปาละวานัน อังกะตัน เตนเตรา ชั้นที่ 1
สิงคโปร์ :
พ.ศ. 2547 -  เหรียญปิงกัต จาซา เกมิลัง (เท็นเทรา)
เยอรมนีตะวันตก :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นมหากางเขนเกียรติคุณ
เวียดนามใต้ :
พ.ศ. ไม่ปรากฏ -  เหรียญรณรงค์เวียดนาม
ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น

ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: サッカー日本代表; โรมาจิ:  Sakkā Nippon Daihyō; ฉายา ซามูไรสีน้ำเงิน (サムライ・ブルー)) เป็นทีมฟุตบอลแห่งชาติของประเทศญี่ปุ่น อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ดูแลฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น
เดิมญี่ปุ่นเป็นเพียงทีมฟุตบอลสมัครเล่นขนาดเล็ก โดยฟุตบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในประเทศน้อยกว่ากีฬาหลักอย่างเบสบอล และ ซูโม่ แต่ในทศวรรษ 1990 ฟุตบอลญี่ปุ่นได้เข้าสู่ระบบอาชีพอย่างเต็มตัว ทำให้ทีมชาติญี่ปุ่นกลายเป็นหนึ่งในทีมชาติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในเอเชีย พวกเขาผ่านเข้าไปเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายในเจ็ดครั้งหลังสุด โดยผ่านเข้าถึงรอบ 16 ทีมสุดท้ายในปี 2002, 2010, 2018 และ 2022 ญี่ปุ่นเป็นชาติที่ชนะเลิศเอเชียนคัพมากที่สุดที่สี่สมัยในปี 1992, 2000, 2004 และ 2011 นอกจากนี้ ยังเคยจบอันดับที่สองในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2001 และเอเชียนคัพ 2019 ทีมชาติญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในสามทีมจากสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (ร่วมกับออสเตรเลียและซาอุดีอาระเบีย) ที่เคยเข้าชิงชนะเลิศในรายการแข่งขันฟุตบอลชายของฟีฟ่า
การก้าวกระโดดของฟุตบอลญี่ปุ่นในระยะเวลาอันสั้นเป็นต้นแบบที่ดีในการพัฒนาฟุตบอล ญี่ปุ่นมีคู่ปรับร่วมทวีปหลายทีม ไม่ว่าจะเป็น เกาหลีใต้, เกาหลีเหนือ, จีน, ออสเตรเลีย, อิหร่าน และซาอุดีอาระเบีย ญี่ปุ่นเป็นชาติแรกจากนอกอเมริกาที่ได้เข้าร่วมแข่งขันโกปาอาเมริกา โดยได้รับเชิญเข้าร่วมแข่งขันในปี 1999, 2011, 2015 และ 2019 อย่างไรก็ตาม ญี่ปุ่นได้เข้าร่วมแข่งขันรายการนี้เพียงสองครั้งในปี 1999 และ 2019
ปัจจุบันญี่ปุ่นเป็นทีมอันดับ 1 ในสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ตามการจัดอันดับโลกครั้งล่าสุดเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 โดยอยู่ในอันดับ 15 ของโลก และเป็นอันดับ 1 ในทวีปเอเชียมาตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022
ประวัติ > ยุคก่อนสงคราม (ทศวรรษ 1910–1930)

นัดการแข่งขันระหว่างประเทศครั้งแรกสุดของญี่ปุ่นเกิดขึ้นในกีฬาตะวันออกไกล 1917 ที่โตเกียว ซึ่งแข่งขันโดยทีมจากโรงเรียนมัธยมปลายโตเกียว แม้ว่าญี่ปุ่นจะมีความโดดเด่นในด้านกีฬาว่ายน้ำ เบสบอล และกรีฑา แต่ทีมฟุตบอลกลับพ่ายแพ้ทั้งทีมสาธารณรัฐจีนและฟิลิปปินส์ อย่างไรก็ตาม เกมฟุตบอลได้มีบทบาทมากขึ้นในโรงเรียนญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 1920 สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่นก่อตั้งใน ค.ศ. 1921, และเข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1929
ทีมชาติญี่ปุ่นทีมแรก "อย่างแท้จริง" (ซึ่งเกิดขึ้นจากกระแสต่อต้านการส่งทีมมหาวิทยาลัยเป็นตัวแทนของประเทศ) ลงสนามแข่งขันในกีฬาตะวันออกไกล 1930 พวกเขาเสมอกับจีนและคว้าแชมป์ร่วมกัน ชิเงโยชิ ซูซูกิ ได้คุมทีมชาติลงเล่นในโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ที่กรุงเบอร์ลิน ญี่ปุ่นยังได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 1938 รอบคัดเลือก แต่ทีมได้ถอนตัวออกไปก่อนนัดที่จะพบกับทีมชาติหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
หลังจากที่สงครามโลกครั้งที่สองได้เริ่มขึ้น ญี่ปุ่นไม่ได้ลงเล่นเกมการแข่งขันระหว่างประเทศอีกเลย นอกเหนือไปจากนัดที่แข่งกับทีมแมนจูเรียและทีมอาณานิคมอื่น ๆ นัดการแข่งขันสุดท้ายที่มีผลต่ออันดับอีโลในตอนนั้นคือนัดกระชับมิตรที่พบกับฟิลิปปินส์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940
ในช่วงเดียวกันที่เกาหลีอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น มีนักฟุตบอลชาวเกาหลีหลายคนลงเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่น อาทิ คิม ย็อง-ซิก (1936–40), คิม ซึง-กัน (1940) และ อี โย-ฮย็อง (1940)
ประวัติ > ยุคหลังสงคราม (ทศวรรษ 1950–1980)

หลังจบสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นกลับมาลงแข่งขันอีกครั้งในเอเชียนเกมส์ 1951 ที่ประเทศอินเดีย พวกเขากลับมาเป็นสมาชิกของฟีฟ่าอีกครั้งใน ค.ศ. 1950 และเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 1954 รอบคัดเลือก ซึ่งญี่ปุ่นแพ้เกาหลีใต้จนต้องตกรอบคัดเลือก ทำให้สองชาตินี้เริ่มเป็นคู่อริกัน ต่อมาใน ค.ศ. 1954 ญี่ปุ่นได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
เดตต์มาร์ คราเมอร์เข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนทีมชาติญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1960 เขาคุมทีมเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว ความสำเร็จแรกในระดับนานาชาติของญี่ปุ่นเกิดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เม็กซิโกซิตี ซึ่งญี่ปุ่นสามารถคว้าเหรียญทองแดงได้ แม้ว่าความสำเร็จครั้งนี้จะทำให้ฟุตบอลได้รับความนิยมในประเทศมากขึ้น แต่การขาดลีกฟุตบอลอาชีพเป็นปัญหาเรื้อรังที่ทำให้ทีมชาติญี่ปุ่นไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกยาวนานถึง 30 ปี ญี่ปุ่นเกือบผ่านรอบคัดเลือกเข้าไปเล่นฟุตบอลโลก 1986 แต่แพ้เกาหลีใต้ในนัดตัดสินจนต้องตกรอบไป
ญี่ปุ่นลงเล่นในเอเชียนคัพครั้งแรกใน ค.ศ. 1988 ซึ่งพวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มจากการเสมอกับอิหร่านและแพ้ให้กับเกาหลีใต้, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และกาตาร์
ปลายทศวรรษ 1980 เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงฟุตบอลในประเทศให้เข้าสู่ระบบอาชีพมากขึ้น ใน ค.ศ. 1986 สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่นเปิดตัวระบบผู้เล่นไลเซนส์พิเศษซึ่งจำกัดผู้เล่นชาวต่างชาติที่ลงแข่งขันในลีกกึ่งอาชีพในประเทศ ต่อมาใน ค.ศ. 1988 และ 1989 มีการประชุมเพื่ออภิปรายถึงการจัดตั้งลีกฟุตบอลอาชีพเต็มรูปแบบในญี่ปุ่น
ประวัติ > ทศวรรษ 1990: เติบโต

ใน ค.ศ. 1991 ได้มีการยุบลีกกึ่งอาชีพ เจแปนซอกเกอร์ลีก และเตรียมจัดตั้งลีกอาชีพอย่างเจลีกขึ้นมาแทน เพื่อยกระดับภาพลักษณ์ฟุตบอลในประเทศและศักยภาพของทีมชาติ ในปีถัดมา ญี่ปุ่นได้เจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนคัพ 1992 และชนะเลิศการแข่งขันรายการนี้เป็นครั้งแรกหลังจากที่เอาชนะซาอุดีอาระเบีย 1–0 ในนัดชิงชนะเลิศ เจลีกซึ่งเริ่มแข่งขันใน ค.ศ. 1993 ช่วยเพิ่มความน่าสนใจของฟุตบอลและช่วยให้ทีมชาติเติบโตขึ้นไปเรื่อย ๆ
อย่างไรก็ตาม ญี่ปุ่นพลาดโอกาสไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 1994 จากการเสมอกับอิรักในนัดสุดท้ายของรอบคัดเลือก โดยนัดนั้นถูกกล่าวขานว่าเป็น "โศกนาฏกรรมแห่งโดฮา" ต่อมาญี่ปุ่นต้องลงแข่งขันเพื่อป้องกันแชมป์ในเอเชียนคัพ 1996 แม้ว่าพวกเขาชนะทุกนัดในรอบแบ่งกลุ่ม แต่สุดท้ายก็ไปแพ้คูเวตในรอบก่อนรองชนะเลิศ 2–0
ญี่ปุ่นเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรกในปี 1998 โดยในสองนัดแรก พวกเขาแพ้อาร์เจนตินาและโครเอเชียด้วยผล 1–0 เหมือนกัน ก่อนที่จะแพ้จาเมกา 2–1 ในนัดสุดท้าย แม้ว่าจะแพ้รวดทุกนัด แต่ทีมก็ทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจด้วยการแพ้ด้วยผลต่างเพียงนัดละลูกเท่านั้น
ประวัติ > ทศวรรษ 2000

ในเอเชียนคัพ 2000 ญี่ปุ่นคว้าแชมป์รายการนี้เป็นสมัยสองหลังจากที่เอาชนะซาอุดีอาระเบียในนัดชิงชนะเลิศ
สองปีถัดมา ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2002 ร่วมกับเกาหลีใต้ ญี่ปุ่นประเดิมสนามด้วยการเสมอกับเบลเยียม 2–2 ก่อนที่จะเอาชนะรัสเซีย 1–0 และตูนิเซีย 2–0 ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม ญี่ปุ่นตกรอบ 16 ทีมสุดท้ายหลังจากที่แพ้ตุรกีซึ่งจบอันดับที่สามในทัวร์นาเมนต์นั้น
ในเอเชียนคัพ 2004 ที่ประเทศจีน ญี่ปุ่นป้องกันแชมป์ได้สำเร็จแม้ว่าจะต้องพบกับอุปสรรคที่ยากลำบาก แม้ว่าจะถูกกดดันจากแฟนบอลจีนที่เป็นอริ แต่พวกเขาก็สามารถเอาชนะไทยและโอมานในรอบแบ่งกลุ่ม ก่อนที่จะเอาชนะจอร์แดนและบาห์เรน และเอาชนะเจ้าภาพอย่างจีนในนัดชิงชนะเลิศ 3–1
วันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2005 ญี่ปุ่นผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนี ซึ่งเป็นการเข้าร่วมฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่สามติดต่อกัน หลังจากที่พวกเขาเอาชนะเกาหลีเหนือในรอบคัดเลือกที่สนามกลาง 2–0 อย่างไรก็ตาม ในฟุตบอลโลกครั้งนั้น ญี่ปุ่นไม่สามารถผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกได้ พวกเขาแพ้ออสเตรเลีย 1–3, เสมอโครเอเชีย 0–0 และบราซิล 1–4
ในเอเชียนคัพ 2007 พวกเขาอยู่อันดับที่หนึ่งของกลุ่มเหนือเวียดนาม, กาตาร์ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ต่อมาพวกเขาเอาชนะการยิงลูกโทษเหนือออสเตรเลีย ก่อนที่จะแพ้ต่อซาอุดีอาระเบียในรอบรองชนะเลิศ และแพ้เกาหลีใต้ในนัดชิงอันดับที่สาม ทำให้ญี่ปุ่นไม่สามารถป้องกันแชมป์ได้
ประวัติ > ทศวรรษ 2020

ญี่ปุ่นผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลโลก 2022 ในวันที่ 24 มีนาคม 2022 หลังเอาชนะออสเตรเลีย 2–0 ด้วยสองประตูของคาโอรุ มิโตมะ ก่อนที่นัดสุดท้ายจะเสมอเวียดนาม 1–1 และจบรอบคัดเลือกรอบที่ 3 ด้วยการเป็นอันดับสองของกลุ่ม ต่อมา ญี่ปุ่นได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันออก 2022 ในเดือนกรกฎาคมแทนประเทศจีน และพวกเขาชนะเลิศการแข่งขันด้วยผลงานชนะสองนัดและเสมออีกหนึ่งนัด คว้าแชมป์เป็นสมัยที่สอง
ญี่ปุ่นลงเล่นฟุตบอลโลกนัดแรกในวันที่ 24 พฤศจิกายนปีเดียวกัน และทำผลงานยอดเยี่ยมด้วยการชนะเยอรมนี 2–1 พวกเขาผ่านเข้ารอบในฐานะแชมป์กลุ่มด้วยคะแนนที่เหนือกว่าสเปนและเยอรมนี ก่อนจะหยุดเส้นทางที่รอบ 16 ทีมสุดท้ายโดยแพ้การดวลจุดโทษโครเอเชีย ภายหลังเสมอกันด้วยผลประตู 1–1 แต่ทีมชุดนี้ก็ได้รับเสียงชื่นชมจากผู้สนับสนุนและสื่อ พวกเขาเอาชนะสเปนด้วยผลประตู 2–1 แม้จะครองบอลได้เพียง 18 เปอร์เซนต์ ซึ่งถือเป็นสถิติการครองบอลที่น้อยที่สุดของทีมที่ชนะนับตั้งแต่ฟุตบอลโลก 1966 และสร้างประวัติศาสตร์เป็นชาติแรกของเอเชีย ที่ผ่านเข้ารอบในฐานะทีมแชมป์กลุ่มโดยที่ตนเองไม่ได้เป็นเจ้าภาพ รวมทั้งเป็นทีมแรกของเอเชียที่ผ่านรอบแบ่งกลุ่มในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายสองสมัยติดต่อกัน
จากผลงานยอดเยี่ยมในฟุตบอลโลก 2022 และการชนะ 10 รวดใน ค.ศ. 2023 รวมทั้งการมีผู้เล่นฝีเท้าดีหลายรายในทีมชุดปัจจุบัน ทำให้ญี่ปุ่นได้รับการคาดหมายให้เป็นทีมเต็งในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2023 แต่พวกเขากลับทำผลงานได้น่าผิดหวังที่สุดครั้งหนึ่ง แม้จะประเดิมรอบแบ่งกลุ่มด้วยการชนะเวียดนาม 4–2 แต่ต้องตกเป็นฝ่ายตามหลัง 1–2 ในช่วงครึ่งชั่วโมงแรกแม้เวียดนามจะขาดผู้เล่นตัวหลักหลายราย ในนัดต่อมา พวกเขาแพ้อิรักอย่างเหนือความคาดหมายด้วยผลประตู 1–2 ความพ่ายแพ้นัดนี้ถือเป็นความพ่ายแพ้ในรอบแบ่งกลุ่มครั้งแรกในรายการนี้นับตั้งแต่เอเชียนคัพ 1988 แม้ญี่ปุ่นจะเอาชนะอินโดนีเซียในนัดสุดท้ายด้วยผลประตู 3–1 แต่ก็ทำได้เพียงเข้ารอบเป็นอันดับสองตามหลังอิรัก ต่อมา พวกเขาเอาชนะบาห์เรนในรอบ 16 ทีมด้วยผลประตู 3–1 ผ่านเข้าไปพบอิหร่านในรอบก่อนรองชนะเลิศ ซึ่งทั้งสองทีมเคยพบกันในรอบรองชนะเลิศครั้งที่แล้ว ญี่ปุ่นเริ่มต้นได้อย่างยอดเยี่ยมและได้ประตูขึ้นนำในนาทีที่ 28 จากฮิเดมาซะ โมริตะ ทว่าในช่วงครึ่งเวลาหลังพวกเขาต้องตกเป็นรอง และไม่สามารถต้านทานการเล่นเกมรุกอันดุดันของอิหร่านได้ เกมจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น 1–2 โดยพวกเขาเสียจุดโทษในนาทีสุดท้ายในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ
การตกรอบครั้งนี้ทำให้ญี่ปุ่นถูกวิจารณ์ถึงความล้มเหลว โดยพวกเขาแพ้ถึง 2 นัดในการแข่งขัน รวมถึงแพ้ในรอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาตั้งแต่ ค.ศ. 1988 และถือเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ฟุตบอลญี่ปุ่นได้เข้าสู่ระบบอาชีพ ทีมชุดนี้ยังถูกวิจารณ์ในด้านเกมรับที่เป็นจุดอ่อน ซึ่งพวกเขาเสียประตูทุกนัดในการแข่งขัน โดยเป็นผลมาจากการใช้งานผู้รักษาประตูหน้าใหม่อย่างไซออน ซูซูกิ รวมถึงการเล่มเกมรับที่ขาดความกระตือรือร้นและมีท่าทีตอบสนองที่ช้าเกินไปเมื่อทีมสูญเสียการครองบอล นอกจากนี้ การถอนตัวของผู้เล่นตัวหลักอย่างจุงยะ อิโต จากกรณีตกเป็นข่าวล่วงละเมิดทางเพศยังส่งผลต่อขวัญกำลังใจและผลงานของทีม การตกรอบดังกล่าวถือเป็นผลการแข่งขันที่ผิดคาดที่สุดของรายการ แม้อิหร่านจะได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในทีมชั้นนำของทวีป
ญี่ปุ่นผ่านฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2 อย่างง่ายดายด้วยการชนะรวดทั้ง 6 นัด ยิง 24 ประตู และไม่เสียแม้แต่ประตูเดียว ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือก – รอบที่ 3 และอยู่ร่วมกลุ่มกับออสเตรเลีย, ซาอุดีอาระเบีย, จีน, บาห์เรน และอินโดนีเซีย
ภาพลักษณ์ทีม > ชื่อเรียก

ทีมชาติญี่ปุ่นมีชื่อเรียกจากสื่อมวลชนและผู้สนับสนุนว่า Samurai Blue (サムライ・ブルー, Samurai Burū) หรือทัพซามูไรสีน้ำเงิน ซึ่งเป็นฉายาที่ได้มาจากสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น นอกจากนี้ ทีมชาติญี่ปุ่นยังมีชื่อเรียกตามนามสกุลของผู้ฝึกสอนแต่ละคนในช่วงเวลานั้น ๆ เช่น เมื่อทาเกชิ โอกาดะ ทำหน้าที่ผู้ฝึกสอน ญี่ปุ่นจะถูกเรียกว่า Okada Japan (岡田ジャパン, Okada Japan) หรือในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 จนถึงปัจจุบันทีมชาติญี่ปุ่นมีชื่อเรียกว่า "Moriyasu Japan" (森保ジャパン, Moriyasu Japan) ตามนามสกุลของฮาจิเมะ โมริยาซุ ผู้ฝึกสอนคนปัจจุบัน
ภาพลักษณ์ทีม > ชุดแข่ง

การออกแบบชุดแข่งขันทีมชาติญี่ปุ่นมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้งในอดีต ในทศวรรษ 1980 ชุดแข่งหลักเป็นเสื่้อสีขาวพร้อมขลิบสีน้ำเงิน และชุดที่ใช้สวมใส่สำหรับเอเชียนคัพ 1992 ประกอบด้วยแถบสีขาว (ตกแต่งเป็นรูปปีกนก) ประดับด้วยเพชรสีแดง และในระหว่างเอเชียนคัพ 1996 และฟุตบอลโลก 1998 ชุดทีมชาติเป็นเสื้อสีน้ำเงินที่มีลวดลายเปลวไฟสีแดง และสีขาวบนแขนเสื้อ และได้รับการออกแบบโดยสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (โดยมีผู้สนับสนุนสลับกันในแต่ละปีระหว่าง เอสิกส์, พูมา และ อาดิดาส) และชุดที่ได้รับการออกแบบในปี 1996 ได้รับการออกแบบเพื่อใช้ซ้ำในฐานะชุดพิเศษในการแข่งขันกับซีเรียเมื่อ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2017
ตามปกติแล้ว ทีมชาติญี่ปุ่นมักสวมชุดแข่งสีน้ำเงินและสีขาว มากกว่าจะใช้สีแดงและสีขาวเนื่องจากการถือโชคลาง ชุดแข่งขันสีน้ำเงินถูกใช้ตั้งแต่กีฬาตะวันออกไกล 1930 โดยทีมตัวแทนของมหาวิทยาลัยโตเกียว ซึ่งลงแข่งขันในเสื้อโทนสีฟ้าอ่อน และใช้ต่อเนื่องในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 นัดที่พบกับสวีเดน ญี่ปุ่นเปลี่ยนไปใช้ชุดแข่งขันสีแดงและสีขาวซึ่งเป็นสีตัวแทนของธงชาติญี่ปุ่น แต่พวกเขามีผลงานไม่ดีนัก โดยไม่ผ่านรอบคัดเลือกการแข่งขันสองรายการใหญ่ ได้แก่ ฟุตบอลโลก 1990 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เสื้อสีแดงจึงถูกยกเลิก
ในรายการคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 และเอเชียนคัพ 2015 ญี่ปุ่นเปลี่ยนสีตัวเลขด้านหลังเสื้อชั่วคราวจากสีขาวเป็นสีทอง
ผู้สนับสนุนชุดแข่งขันของทีมชาติญี่ปุ่นนับตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 ก็คืออาดิดาสจากเยอรมนี ก่อนหน้านั้นอยู่ภายใต้การสนับสนุนของเอสิกส์ และพูมาตามลำดับ
ในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ญี่ปุ่นเปิดตัวชุดแข่งขันแบบพิเศษเนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น ชุดนี้ถูกใช้ในการแข่งขันกระชับมิตรกับทีมชาติจาไมกา แต่การแข่งขันถูกยกเลิกและแทนที่ด้วยการแข่งขันของทีมรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี พบกับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีของกานาเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน
ภาพลักษณ์ทีม > ตราสัญลักษณ์

ตราหรือสัญลักษณ์ทีมชาติถูกนำมาใช้ในช่วงปลายปี 2017 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการรีแบรนด์ครั้งใหญ่โดยสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น สัญลักษณ์ทีมชาติญี่ปุ่นซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีคือรูปอีกาสามขา (Yatagarasu - (八咫烏)) มีที่มาจากเทพนิยายญี่ปุ่นซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของดวงอาทิตย์ โดยอีกาอยู่ในท่าใช้ขาข้างหนึ่งถือลูกฟุตบอลสีแดงทึบซึ่งมีลักษณะคล้ายดวงอาทิตย์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญของธงชาติญี่ปุ่น โดยมีข้อความ "JFA" (สำหรับสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น) ถูกจารึกไว้ที่ด้านล่างของอีกาและมีแถบสีแดงปรากฏอยู่ตรงกลางโล่ด้านหลังอีกา โล่มีขอบสีทองและมีเส้นขอบสีดำหนา ชื่อประเทศที่เป็นตัวแทนโดยทีมชาติ "ญี่ปุ่น" นั้นถูกจารึกไว้ภายในกรอบสีดำด้วย
ตราสัญลักษณ์ก่อนหน้านี้ที่ใช้มาตั้งแต่ปี 1996 เป็นรูปโล่ที่มีรูปร่างซับซ้อนมากขึ้น โดยลูกฟุตบอลที่อีกาถืออยู่มีสีขาว และไม่มีข้อความ Japan ("ญี่ปุ่น") และข้อความ "JFA") เขียนด้วยฟอนต์ตัวอักษรแบบอื่น
ในอดีตจนถึงปี 1988 ญี่ปุ่นใช้ธงชาติที่มีกรอบสีแดง (และมีอักษร JFA เขียนด้วยสีดำที่มุมซ้ายล่างของธงชาติ) บนเสื้อ ต่อมา สัญลักษณ์อีกาสามขาปรากฏบนเสื้อทีมชาติญี่ปุ่นครั้งแรกในปี 1988 โดยอยู่บนวงกลมสีเหลืองโดยมีเส้นขอบสีน้ำเงินเขียนว่า "สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น" อยู่รอบ ๆ ต่อมาในปี 1991 ตราสัญลักษณ์ได้เปลี่ยนเป็นโล่สีขาวโดยมีแถบแนวตั้งสีแดงตรงกลาง และมีอีกาอยู่บนนั้น และ อักษร "JFA" ถูกเขียนด้วยแบบอักษรนิลสีเขียว ตรานี้ถูกใช้จนถึงปี 1996
ภาพลักษณ์ทีม > สัตว์นำโชค

สัตว์นำโชคของญี่ปุ่นมีชื่อว่า "Karappe" (カラッペ) and "Karara" (カララ) ซึ่งเป็นอีกาสามขาสวมชุดแข่งขันทีมชาติญี่ปุ่น ออกแบบโดยซูซูมุ มัตสึชิตะ นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักจากผลงานการออกแบบที่ได้รับอิทธิพลจากการ์ตูนอเมริกัน ในแต่ละปีเมื่อมีการเปิดตัวชุดแข่งแบบใหม่ เครื่องแบบของมาสคอตทั้งสองตัวจะได้รับการอัพเดทเพื่อให้ตรงกับชุดที่ทีมใช้
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ทีมชาติญี่ปุ่นใช้พิคาชูตัวละครหลักในโปเกมอนเป็นมาสคอต
ภาพลักษณ์ทีม > สนามแข่ง

ทีมชาติญี่ปุ่นมีสนามหลายแห่งเป็นสนามเหย้า ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับรายการที่แข่ง สภาพอากาศ และปัจจัยอื่น ๆ โดยมีสนามหลักคือสนามกีฬาไซตามะ 2002 สร้างขึ้นสำหรับฟุตบอลโลก 2002 โดยเฉพาะ เป็นสนามที่ใช้แข่งขันฟุตบอลโดยเฉพาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเอเชีย และมักได้รับเลือกให้ใช้เป็นสนามแข่งฟุตบอลนัดเหย้าของทีมชาติญี่ปุ่นนัดสำคัญหลายครั้ง ใช้เป็นที่จัดการแข่งขันนัดเหย้าของสโมสรฟุตบอลเจลีก (J. League football clubs) ของทีมฟุตบอลอูราวะ เรดไดมอนส์
ภาพลักษณ์ทีม > ผู้สนับสนุน

ญี่ปุนถือเป็นหนึ่งในชาติที่ประชากรมีความคลั่งไคล้ในกีฬาฟุตบอลมากที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปเอเชีย มักปรากฏภาพแฟน ๆ ทั้งในและนอกสนามในการแข่งขันรายการใหญ่ อาทิ ฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก และเอเชียนคัพ กองเชียร์ในสนามมีวัฒนธรรมในการร้องเพลงเชียร์  "Nippon Ole"  (Nippon เป็นคำในภาษาญี่ปุ่นซึ่งแปลว่า ญี่ปุ่น)
คู่แข่ง > เกาหลีใต้

ญี่ปุ่นมีประวัติการแข่งขันกับเกาหลีใต้มายาวนาน การแข่งขันถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันทางประวัติศาสตร์ระหว่างสองประเทศ ญี่ปุ่นพบเกาหลีใต้รวม 80 ครั้ง และเอาชนะได้เพียง 15 ครั้ง, เสมอ 23 ครั้ง และแพ้ 42 ครั้งยิงได้ 42 ประตูและเสีย 73 ประตู ทั้งสองทีมได้รับการยอมรับในฐานะหนึ่งในทีมแนวหน้าของทวีปเอเชียมาหลายทศวรรษ มักทำผลงานได้ดีในเอเชียนคัพ และฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย ถือเป็นสองทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย และทั้งสองประเทศเป็นเจ้าภาพร่วมในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002
คู่แข่ง > เกาหลีเหนือ

เกาหลีเหนือเป็นอีกหนึ่งชาติคู่แข่งในภูมิภาค สืบเนื่องจากอิทธิพลทางประวัติศาสตร์ และการเมือง และเช่นเดียวกับการแข่งกับเกาหลีใต้ การพบกันถูกมองเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันทางประวัติศาสตร์ ทั้งสองทีมเคยพบกัน 20 ครั้งผลัดกันชนะทีมละ 8 ครั้ง และเสมอ 4 ครั้ง