stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีทองหล่อ
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
U3 ชานชาลา : 
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 1 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า เคหะฯ (เอกมัย) |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 2 | สายสุขุมวิท มุ่งหน้า คูคต (พร้อมพงษ์) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า |
| G ระดับถนน  | - | ป้ายรถประจำทาง, ซอยสุขุมวิท 55, ที่ทำการไปรษณีย์สันติสุข, โรงเรียนนานาชาติบางกอกเพรพาราทอรี แอนด์ เซคันดารี |
รูปแบบของสถานี

เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูงซึ่งเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2563
สัญลักษณ์ของสถานี

ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก
ทางเข้า-ออก

1 โรงแรมนิกโกะ กรุงเทพ ทองหล่อ
2 ที่ทำการไปรษณีย์สันติสุข, อาคารดิเอส สุขุมวิท 36 (ลิฟต์)
3 ซอยสุขุมวิท 55 (ทองหล่อ), สถาบันปรีดี พนมยงค์ (บันไดเลื่อน)
4 ซอยสุขุมวิท 38, ป้ายรถประจำทางไปพร้อมพงษ์ (บันไดเลื่อน)
5 โนเบิล รีมิกซ์ ทองหล่อ (ทางเชื่อมอาคาร), ซอยสุขุมวิท 36, ซอยสุขุมวิท 53, อาคารคีนน์ ทองหล่อ, อาคารเดอะเครสท์ ทองหล่อ, อัลท์.ทองหล่อ
6 อาคารทีวัน ทองหล่อ (บริษัท อิชิตัน กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่/ทิชูกา กรุงเทพ/จูปา) (ทางเชื่อมอาคาร), ซอยสุขุมวิท 40, ซอยสุขุมวิท 57, ยูเนสโก สำนักงานกรุงเทพ, โรงเรียนปทุมคงคา, สถานีสูบน้ำประปาคลองเตย การประปานครหลวง, โรงแรมแมริออท กรุงเทพ สุขุมวิท, โรงแรมแอสคอทท์ กรุงเทพ ทองหล่อ, โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ สุขุมวิท, ธนาคารกสิกรไทย สาขาสุขุมวิท 57
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 หน้าปากซอยสุขุมวิท 53
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ปลายทาง> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนแรก> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 | ขบวนสุดท้าย> สายสุขุมวิท.ชานชาลาที่ 1 |
| --- | --- | --- | --- |
| E23 | เคหะฯ | 05.40 | 00.13 |

| E15 | สำโรง | – | 00.25 |
ชานชาลาที่ 2
| N24 | คูคต | 05.32 | 23.49 |

| N9 | ห้าแยกลาดพร้าว | – | 00.04 |
จุดเชื่อมต่อการเดินทางในอนาคต

รถไฟฟ้าสายสีเทา เชื่อมต่อที่ สถานีทองหล่อ (โครงการ)
รถโดยสารประจำทาง

องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
สีเขียว : เขตการเดินรถที่ 2

สีแดง : เขตการเดินรถที่ 3

สีส้ม : เขตการเดินรถที่ 4
รถเอกชน
สีกรมท่า : เส้นทางของ บจก.ไทยสมายล์บัส (และบริษัทในเครือ)
รถโดยสารประจำทาง > ถนนสุขุมวิท > องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
รถโดยสารประจำทาง > ถนนสุขุมวิท > รถเอกชน

| สายที่ | จุดเริ่มต้น | จุดสิ้นสุด | ประเภทของรถที่ให้บริการ | ผู้ให้บริการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 (3-1)  | ปากน้ำ |  สะพานพุทธ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 38 (3-8)  | ม.รามคำแหง 2 |  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 40 (4-39)  |  BTS เอกมัย |  สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ตลิ่งชัน) | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 48 (3-11)  | ม.รามคำแหง 2 | วัดโพธิ์ | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.สมาร์ทบัส (เครือไทยสมายล์บัส) |  |
| 71 (1-39)  | สวนสยาม | คลองเตย | รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีน้ำเงิน (ใช้พลังงานไฟฟ้า) | บจก.ไทยสมายล์บัส |  |
| 38 | ม.รามคำแหง 2 | แยกอโศกมนตรี | รถโดยสารประจำทางสีขาว-น้ำเงิน | บจก.ไพศิริเดินรถ |  |
| 38 | ม.รามคำแหง 2 | แยกอโศกมนตรี | รถโดยสารประจำทางสีชมพู | บจก.ไพศิริเดินรถ |  |
| 98 | อโศก |  BTS อุดมสุข | รถโดยสารประจำทางสีขาว-น้ำเงิน | บจก.สหศรีสุพรรณยานยนต์ |  |
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

ที่ทำการไปรษณีย์สันติสุข
เภสัชกรรมสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และสมาคมเภสัชกรรมชุมชน (ประเทศไทย)
สถานเอกอัครราชทูตฟิลิปปินส์ประจำประเทศไทย
สถานเอกอัครราชทูตบังคลาเทศประจำประเทศไทย
สถาบันปรีดี พนมยงค์
สถานีตำรวจนครบาลทองหล่อ
โรงพยาบาลคามิลเลียน
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน

ฟิฟตี้ ฟิฟธ์ ทาวเวอร์
มาร์เช่ ทองหล่อ
เจ อเวนิว
เรน ฮิลล์ สุขุมวิท 47
เอท ทองหล่อ
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > โรงแรม

โรงแรมแกรนด์ ทาวเวอร์ อินน์
โรงแรมแมริออท กรุงเทพ สุขุมวิท
โรงแรมแอสคอท ทองหล่อ กรุงเทพ
โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ สุขุมวิท
โรงแรมมาดี ไปดี กรุงเทพ, ออโตกราฟ คอลเลกชัน
โรงแรมอินดิโก กรุงเทพ ทองหล่อ
โรงแรมดิ โอกุระ เพรสทีจ สุขุมวิท กรุงเทพ โฮเทล แอนด์ สปา
สถานีทองหล่อ
กอนซาโล อิกัวอิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อิกัวอินกับยูเวนตุสใน ค.ศ. 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  กอนซาโล เฆราร์โด อิกัวอิน
วันเกิด:   (1987-12-10) 10 ธันวาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  แบร็สต์ ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.86 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้าตัวเป้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อินเตอร์ไมแอมี
หมายเลข:  10
สโมสรเยาวชน
1997–2005:  ริเบร์เปลต
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2005–2007 |  ริเบร์เปลต |  35 |  (13) |
| 2007–2013 |  เรอัลมาดริด |  190 |  (107) |
| 2013–2016 |  นาโปลี |  104 |  (71) |
| 2016–2020 |  ยูเวนตุส |  105 |  (48) |
| 2018–2019 |  → มิลาน (ยืม) |  15 |  (6) |
| 2019 |  → เชลซี (ยืม) |  14 |  (5) |
| 2020–2022 |  อินเตอร์ไมแอมี |  70 |  (29) |
ทีมชาติ‡
| 2008 |  อาร์เจนตินา อายุไม่เกิน 23 ปี |  1 |  (2) |
| 2009–2018 |  อาร์เจนตินา |  75 |  (31) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 29 ธันวาคม 2018 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 26 มิถุนายน 2018
กอนซาโล เฆราร์โด อิกัวอิน (สเปน: Gonzalo Gerardo Higuaín; เกิด 10 ธันวาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าให้กับอินเตอร์ไมแอมี เขาเป็นบุตรชายของอดีตนักฟุตบอลฆอร์เฆ อิกัวอิน และเป็นน้องชายของเฟเดริโก อิกัวอิน
ในฤดูกาล 2015–2016 ที่นาโปลีได้รองแชมป์ อิกัวอินซึ่งยังเป็นผู้เล่นของนาโปลีอยู่นั้นได้ทำสถิติใหม่ ด้วยการเป็นดาวซัลโวหรือผู้ทำประตูได้มากที่สุดในฤดูกาล ด้วยจำนวน 36 ประตู และเป็นการทำลายสถิติเก่าที่ยั่งยืนมานานกว่า 66 ปีด้วย
หลังจบฤดูกาล ก่อนเริ่มต้นฤดูกาลใหม่ได้ไม่นาน อิกัวอินได้ย้ายไปยังยูเวนตุสด้วยค่าตัวถึง 75.3 ล้านปอนด์ (ประมาณ 3,462 ล้านบาท) นับว่าเป็นผู้เล่นที่มีราคาแพงเป็นอันดับ 4 ของโลกรองจากปอล ปอกบาจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และแกเร็ธ เบล กับคริสเตียโน โรนัลโด จากเรอัลมาดริด
แหล่งข้อมูลอื่น

Real Madrid official profile
Higuaín at La Liga
BDFutbol profiles
Statistics เก็บถาวร 2011-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Guardian Stats Centre
ESPN Profile เก็บถาวร 2010-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Futbol360 profile
Profile at FutbolPunto with maps and graphs เก็บถาวร 2011-07-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
กอนซาโล อิกัวอิน ที่ National-Football-Teams.com
Transfermarkt profile
2010 FIFA World Cup profile เก็บถาวร 2013-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กอนซาโล อิกัวอิน – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (หม่อมราชวงศ์สิทธิ์ สุทัศน์)

| พลโท พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (หม่อมราชวงศ์สิทธิ์ สุทัศน์) |
| --- | --- |
เกิด: 31 มกราคม พ.ศ. 2419
ถึงแก่กรรม: 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 (78 ปี)
ตำแหน่ง: แม่ทัพภาคที่ 1
ตำแหน่ง: แม่ทัพภาคที่ 3
บิดามารดา: หม่อมเจ้าอลงกรณ์ สุทัศน์ (บิดา) หม่อมเจ้ามรกต สุทัศน์ (มารดา)
พลโท พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร นามเดิม หม่อมราชวงศ์สิทธิ์ (31 มกราคม พ.ศ. 2419 - 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2497) อดีต แม่ทัพภาคที่ 1 อดีตแม่ทัพภาคที่ 3 อดีตผู้รั้งตำแหน่งจเรทหารปืนใหญ่ และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ

พลโท พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์สิทธิ์ สุทัศน์ เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2419 เป็นโอรสของหม่อมเจ้าอลงกรณ์ สุทัศน์ และหม่อมเจ้ามรกต สุทัศน์ (ราชสกุลเดิม นิลรัตน์)
พลโท พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 ขณะอายุได้ 78 ปี ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
การศึกษา

โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ
โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์
รับราชการ

พ.ศ. 2441 เป็นนายเวรรายงาน กรมเสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2445 เป็นหัวหน้าแผนกที่ ๑ กรมเสนาธิการทหารบก
พ.ศ. 2446 เป็นผู้ช่วยเสนาธิการทหารบก
8 มีนาคม พ.ศ. 2449 ราชองครักษ์พิเศษ
1 เมษายน พ.ศ. 2451 เป็นผู้บัญชาการทหารบกมณฑลนครราชสีมา
2 พฤษภาคม พ.ศ. 2451 กราบถวายบังคมลาไปรับราชการตามตำแหน่ง
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 ผู้บัญชาการกองพลที่ ๑ และรั้งตำแหน่งแม่ทัพกองที่ ๓
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 รั้งตำแหน่งจเรทหารปืนใหญ่
2 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 แม่ทัพกองที่ ๓
12 เมษายน พ.ศ. 2456 สมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลภูเก็ต
27 มิถุนายน 2458 – ราชองครักษ์เวรเสือป่า
9 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 องคมนตรี
25 พฤศจิกายน 2458 – กราบถวายบังคมลาไปรับตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ต
15 มิถุนายน พ.ศ. 2463 แม่ทัพกองทัพน้อยทหารบกที่ 1 (กองทัพภาคที่ 1 ในปัจจุบัน)
17 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 อัครราชทูตสยามประจำสหรัฐอเมริกา
28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 อัครราชทูตสยามประจำฝรั่งเศส เบลเยี่ยม และเนเธอร์แลนด์
1 เมษายน พ.ศ. 2475 สมุหราชองครักษ์
31 มกราคม พ.ศ. 2479 ออกจากประจำการ
ยศ

25 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 - ร้อยตรี
18 มิถุนายน พ.ศ. 2445 - ร้อยโท
16 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 - ร้อยเอก
18 มิถุนายน พ.ศ. 2447 - พันตรี
20 มิถุนายน พ.ศ. 2448 - พันโท
20 กันยายน พ.ศ. 2449 - พันเอก
26 เมษายน พ.ศ. 2452 - พลตรี
- นายหมู่เอก
12 มกราคม พ.ศ. 2454 - นายหมู่ใหญ่
14 เมษายน พ.ศ. 2456 - พลโท
19 มิถุนายน พ.ศ. 2456 - มหาอำมาตย์โท
- นายหมวดเอก
4 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 - นายกองโท
7 ตุลาคม พ.ศ. 2459 - นายกองเอก
30 ธันวาคม พ.ศ. 2461 - นายพลเสือป่า
20 กันยายน 2463 – เสือป่าพิเศษ สังกัดกองเสนารักษาดินแดนกรุงเทพฯ
บรรดาศักดิ์

24 ตุลาคม พ.ศ. 2447 หม่อมนเรนทรราชา ราชนิกุล ถือศักดินา 800
2 มกราคม พ.ศ. 2453 พระยาพิไชยสงคราม ถือศักดินา 1500
8 กันยายน พ.ศ. 2456 พระยาสุรินทราชา สยามาธิราชภักดี พิริยพาหะ ถือศักดินา 10000
16 มิถุนายน พ.ศ. 2463 พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร วิชัยสงคราม รามภักดี พิริยพาหะ ถือศักดินา 10000
7 สิงหาคม 2463 – เข้าเฝ้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์
งานการเมือง

พลโท พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร หลังจากออกจากประจำการก็ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภา เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2490 ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2494
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พลโท พระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (หม่อมราชวงศ์สิทธิ์ สุทัศน์) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2454 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนวราภรณ์ (ร.ว.) (ฝ่ายหน้า)‎
พ.ศ. 2458 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2457 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2461 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้นที่ 2 มหาโยธิน (ม.ร.)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์ (ว.ภ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2448 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2457 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 1 (อ.ป.ร.1)
พ.ศ. 2497 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 2 (ภ.ป.ร.2)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 6 (ร.จ.ท.6)
พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
พ.ศ. 2442 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2441 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2493 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9)
พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
8 มีนาคม 2452 – เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้นที่ 3 เงิน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2449 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 3
อิตาลี :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญมอริซและลาซารัส ชั้นที่ 3
พ.ศ. 2477 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 1
นอร์เวย์ :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 2
เบราน์ชไวค์ :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตไฮน์ริช ชั้นที่ 2
บาเดิน :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตแซริงเงิน ชั้นที่ 2
ปรัสเซีย :
พ.ศ. 2450 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์นกอินทรีแดง ชั้นที่ 2
บริเตนใหญ่ :
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน ชั้นอัศวิน (KCVO)
สวีเดน :
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาบ ชั้นที่ 2
เบลเยียม :
พ.ศ. 2473 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2477 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล ชั้นที่ 1
ฝรั่งเศส :
พ.ศ. 2474 –  เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 2
เชโกสโลวาเกีย :
พ.ศ. 2477 –  เครื่องอิสริยาภรณ์สิงโตขาว ชั้นที่ 1
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2477 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
ฮังการี :
พ.ศ. 2477 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งราชอาณาจักรฮังการี ชั้นที่ 1
ฮิวเบิร์ต ฮัมเฟรย์

| ฮิวเบิร์ต ฮัมเฟรย์ |
| --- | --- |
Hubert Humphrey


รองประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 38
ดำรงตำแหน่ง 20 มกราคม พ.ศ. 2508 – 20 มกราคม พ.ศ. 2512
ประธานาธิบดี: ลินดอน บี. จอห์นสัน
ก่อนหน้า: ลินดอน บี. จอห์นสัน
ถัดไป: สปิโร แอกนิว
รองประธานชั่วคราววุฒิสภาสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 5 มกราคม พ.ศ. 2520 – 13 มกราคม พ.ศ. 2521
ประธานาธิบดี: James Eastland
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: George J. Mitchell (2530)
สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ จากรัฐมินนิโซตา
ดำรงตำแหน่ง 3 มกราคม พ.ศ. 2514 – 13 มกราคม พ.ศ. 2521
ก่อนหน้า: Eugene McCarthy
ถัดไป: Muriel Humphrey
ดำรงตำแหน่ง 3 มกราคม พ.ศ. 2492 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2507
ก่อนหน้า: Joseph H. Ball
ถัดไป: วอลเตอร์ มอนเดล
ผู้คุมเสียงข้างมากของวุฒิสภาสหรัฐ
ดำรงตำแหน่ง 3 มกราคม พ.ศ. 2504 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2507
ผู้นำ: Mike Mansfield
ก่อนหน้า: Mike Mansfield
ถัดไป: Russell B. Long
นายกเทศมนตรีมินนีแอโพลิส คนที่ 35
ดำรงตำแหน่ง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 – 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491
ก่อนหน้า: Marvin Kline
ถัดไป: Eric G. Hoyer
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ฮิวเบิร์ต โฮราทิโอ ฮัมเฟรย์ จูเนียร์ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 วอลเลซ, รัฐเซาท์ดาโคตา, สหรัฐ 
เสียชีวิต: 13 มกราคม พ.ศ. 2521 (66 ปี) วาเวอร์ลี่, รัฐมินนิโซตา, สหรัฐ 
เชื้อชาติ: อเมริกัน
พรรคการเมือง: พรรคเดโมแครต
คู่สมรส: Muriel Buck (สมรส 2479)
บุตร: 4 คน, รวมไปถึง สกิป
การศึกษา: University of Minnesota, Twin Cities (BA) Capitol College of Pharmacy Louisiana State University, Baton Rouge (MA)
ลายมือชื่อ: 

ฮิวเบิร์ต โฮราทิโอ ฮัมเฟรย์ จูเนียร์ (อังกฤษ: Hubert Horatio Humphrey Jr.; 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 - 13 มกราคม พ.ศ. 2521) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 38 ระหว่าง พ.ศ. 2508 ถึง 2512 ในสมัยประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน
| ก่อนหน้า |  | ฮิวเบิร์ต ฮัมเฟรย์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลินดอน บี. จอห์นสัน |  |   รองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 38   (20 มกราคม พ.ศ. 2508 - 20 มกราคม พ.ศ. 2512) |  | สปิโร แอกนิว |
| ด ค กรองประธานาธิบดีสหรัฐ |
| --- | --- | --- |
| แอดัมส์ ·  เจฟเฟอร์สัน ·  เบอร์ ·  คลินตัน ·  เจอร์รี ·  ทอมป์คินส์ ·  แคลฮูน ·  บิวเรน ·  จอห์นสัน ·  ไทเลอร์ ·  แดลลัส ·  ฟิลล์มอร์ ·  คิง ·  เบรกคินริดจ์ ·  แฮมลิน ·  จอห์นสัน ·  โคลแฟกซ์ ·  วิลสัน ·  วีลเลอร์ ·  อาเทอร์  เฮนดริกส์ ·  มอร์ตัน ·  สตีเวนสัน ·  โฮบาร์ต ·  โรเซอเวลต์ ·  แฟร์แบงส์ ·  เชอร์แมน ·  มาร์แชลล์ ·  คูลิดจ์ ·  ดอว์ส ·  ชาลส์ เคอร์ทิส ·  จอห์น แนนซ์ การ์เนอร์ ·  วอลลิซ ·  ทรูแมน ·  บาร์กเลย์ ·  ริชาร์ด นิกสัน ·  จอห์นสัน ·  ฮัมเฟรย์  แอกนิว ·  ฟอร์ด ·  รอกกีเฟลเลอร์ ·  มอนเดล ·  บุช ·  เควล ·  กอร์ ·  ชีนีย์ ·  ไบเดิน ·  เพนซ์ ·  แฮร์ริส | แอดัมส์ ·  เจฟเฟอร์สัน ·  เบอร์ ·  คลินตัน ·  เจอร์รี ·  ทอมป์คินส์ ·  แคลฮูน ·  บิวเรน ·  จอห์นสัน ·  ไทเลอร์ ·  แดลลัส ·  ฟิลล์มอร์ ·  คิง ·  เบรกคินริดจ์ ·  แฮมลิน ·  จอห์นสัน ·  โคลแฟกซ์ ·  วิลสัน ·  วีลเลอร์ ·  อาเทอร์  เฮนดริกส์ ·  มอร์ตัน ·  สตีเวนสัน ·  โฮบาร์ต ·  โรเซอเวลต์ ·  แฟร์แบงส์ ·  เชอร์แมน ·  มาร์แชลล์ ·  คูลิดจ์ ·  ดอว์ส ·  ชาลส์ เคอร์ทิส ·  จอห์น แนนซ์ การ์เนอร์ ·  วอลลิซ ·  ทรูแมน ·  บาร์กเลย์ ·  ริชาร์ด นิกสัน ·  จอห์นสัน ·  ฮัมเฟรย์  แอกนิว ·  ฟอร์ด ·  รอกกีเฟลเลอร์ ·  มอนเดล ·  บุช ·  เควล ·  กอร์ ·  ชีนีย์ ·  ไบเดิน ·  เพนซ์ ·  แฮร์ริส |  |
เจมส์ มอนโร

| เจมส์ มอนโร |
| --- | --- |
James Monroe


ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 4 มีนาคม พ.ศ. 2360 – 4 มีนาคม พ.ศ. 2368
รองประธานาธิบดี: แดนเนียล ดี ทอมคินส์
ก่อนหน้า: เจมส์ แมดิสัน
ถัดไป: จอห์น ควินซี อาดัมส์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ คนที่ 7 แห่งสหรัฐอเมริกา
ดำรงตำแหน่ง 2 เมษายน พ.ศ. 2354 – 30 กันยายน พ.ศ. 2357
ดำรงตำแหน่ง 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2358 – 4 มีนาคม พ.ศ. 2360
ประธานาธิบดี: เจมส์ แมดิสัน
ก่อนหน้า: โรเบิร์ต สมิธ
ถัดไป: จอห์น ควินซี อาดัมส์
ผู้ว่าการรัฐเวอร์จิเนียคนที่ 12
ดำรงตำแหน่ง 19 ธันวาคม พ.ศ. 2342 – 1 ธันวาคม พ.ศ. 2345
ก่อนหน้า: เจมส์ วู้ดส์
ถัดไป: จอห์น เพจ
ผู้ว่าการรัฐเวอร์จิเนียคนที่ 16
ดำรงตำแหน่ง 16 มกราคม พ.ศ. 2354 – 5 เมษายน พ.ศ. 2354
ก่อนหน้า: จอร์จ สมิธ
ถัดไป: จอร์จ สมิธ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 เมษายน พ.ศ. 2301 เมืองเวสต์มอร์แลนด์ เค้าตี้ รัฐเวอร์จิเนีย    สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2374 (73 ปี) เมืองนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก    สหรัฐอเมริกา
ศาสนา: คริสต์
พรรคการเมือง: พรรคเดโมเครติก - ริพับลิกัน
คู่สมรส: อลิซาเบธ คอร์ไทรต์ มอนโร
ลายมือชื่อ: 

เจมส์ มอนโร (อังกฤษ: James Monroe; 28 เมษายน 1758 – 4 กรกฎาคม 1831) เป็นรัฐบุรุษ ทนายความ นักการทูต และบิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 5 ระหว่างปี 1817 ถึง 1825 โดยเป็นสมาชิกพรรคเดโมแครต–ริพับลิกัน เขาเป็นบิดาผู้ก่อตั้งคนสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายของราชวงศ์เวอร์จิเนีย
ประวัติ

เจมส์ มอนโรเกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน 1758 ในบ้านพ่อแม่ของเขาในพื้นที่ป่าของเวสต์มอร์แลนด์เคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย เป็นลูกชายคนโตของแอนดรูว์ สเปนซ์ มอนโรและเอลิซาเบธ โจนส์ สถานที่แห่งนี้อยู่ห่างจากชุมชนที่รู้จักกันในปัจจุบันในชื่อมอนโรฮอลล์ รัฐเวอร์จิเนีย 1 ไมล์ (1.6 กม.) สถานที่ตั้งบ้านของครอบครัวเจมส์ มอนโรได้ขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในปี 1979 เขามีน้องสาว 1 คนชื่อเอลิซาเบธ และน้องชาย 3 คนชื่อสเปนซ์ แอนดรูว์ และโจเซฟ โจนส์ แอนดรูว์ พ่อของมอนโรทำงานเป็นช่างฝีมือและเป็นผู้รักชาติซึ่งมีส่วนร่วมกับการประท้วงต่อต้านพระราชบัญญัติแสตมป์ ค.ศ. 1765 แม่ของเขาเป็นลูกสาวของผู้อพยพชาวเวลส์ซึ่งครอบครัวของเขาเป็น 1 ในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในคิงจอร์จเคาน์ตี
แพทริค แอนดรูว์ มอนโร ปู่ทวดของเขาอพยพไปอเมริกาในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 ในฐานะผู้นิยมกษัตริย์หลังจากความพ่ายแพ้ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลสก็อตโบราณที่รู้จักกันในชื่อตระกูลมันโร
กบฏแบ่งแยกดินแดน

กบฏแบ่งแยกดินแดน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491 ได้มีการจับกุมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรภาคอีสานหลายคน เช่น นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายถวิล อุดล นายเตียง ศิริขันธ์ นายฟอง สิทธิธรรม โดยกล่าวหาว่ารวมกันดำเนินการฝึกอาวุธ เพื่อแบ่งแยกดินแดนภาคอีสานออกจากประเทศไทย แต่รัฐบาลไม่สามารถดำเนินการจับกุมได้ เนื่องจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีสิทธิคุ้มครองทางการเมือง
ที่สุดกรมตำรวจ จึงใช้วิธีใช้อำนาจและเล่ห์เหลี่ยมในการจับกุม 4 อดีตรัฐมนตรีจากภาคอีสาน ประกอบด้วย จำลอง ดาวเรือง ถวิล อุดล ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ และ ดร.ทองเปลว ชลภูมิ ซึ่งทั้งหมดเป็นอดีตรัฐมนตรีและนักการเมืองในสังกัดของนายปรีดี พนมยงค์ และเตียง ศิริขันธ์
จากนั้นจึงนำไปสู่คดีสังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี เมื่อเวลา 03:00 คืนวันที่ 4 มีนาคม 2492 ที่ถนนพหลโยธิน ก.ม.ที่ 11 บริเวณบางเขน (ใกล้แยกรัชโยธิน) โดยทั้งหมดถูกยิงเสียชีวิตอย่างน่าสงสัยบนรถขนนักโทษของตำรวจ แต่ทางตำรวจแถลงว่าเกิดจากการปะทะกับโจรมลายูที่จะมาชิงตัวนักโทษ ซึ่งไม่มีใครเชื่อถือ
จอห์น ไทเลอร์

| จอห์น ไทเลอร์ |
| --- | --- |
John Tyler


ประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 10
ดำรงตำแหน่ง 4 เมษายน ค.ศ. 1841 – 4 มีนาคม ค.ศ. 1845
รองประธานาธิบดี: ว่าง
ก่อนหน้า: วิลเลียม เอช. แฮร์ริสัน
ถัดไป: เจมส์ เค. โพล์ก
รองประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 10
ดำรงตำแหน่ง 4 มีนาคม ค.ศ. 1841 – 4 เมษายน ค.ศ. 1841
ประธานาธิบดี: วิลเลียม เอช. แฮร์ริสัน
ก่อนหน้า: ริชาร์ด เมนเตอร์ จอห์นสัน
ถัดไป: จอร์จ ดัลลัส
ผู้ว่าการรัฐเวอร์จิเนีย คนที่ 23
ดำรงตำแหน่ง 10 ธันวาคม ค.ศ. 1825 – 4 มีนาคม ค.ศ. 1827
ก่อนหน้า: เจมส์ พลีแซนทส์
ถัดไป: วิลเลียม แบรนช์ ไจลส์
สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ จากรัฐเวอร์จิเนีย
ดำรงตำแหน่ง 4 มีนาคม ค.ศ. 1827 – 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1836
ก่อนหน้า: จอห์น แรนดอล์ฟ
ถัดไป: วิลเลียม ซี. รีฟส์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 29 มีนาคม ค.ศ. 1790 ชาร์ลส์ ซิตี้ เคาน์ตี้ รัฐเวอร์จิเนีย    สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 18 มกราคม ค.ศ. 1862 (71 ปี) ริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย    สหรัฐอเมริกา
ศาสนา: อิพิสโคพอล
พรรคการเมือง: วิก, อินดิเพนเดนท์, เดโมแครต
คู่สมรส: เลทิเทีย คริสเตียน ไทเลอร์ (คนที่ 1)   จูเลีย กาดิเนอร์ ไทเลอร์ (คนที่ 2)  
ลายมือชื่อ: 

จอห์น ไทเลอร์ จูเนียร์ (อังกฤษ: John Tyler, Jr.) (29 มีนาคม ค.ศ. 1790 – 18 มกราคม ค.ศ. 1862) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 10
ประวัติ

จอห์น ไทเลอร์ จูเนียร์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1790 ในเมืองชาร์ลส์ รัฐเวอร์จิเนีย (เขตเดียวกับที่วิลเลียมเฮนรีแฮร์ริสันเกิด) พ่อของไทเลอร์ คือ จอห์น ไทเลอร์ ซีเนียร์ และแม่ของเขาคือ มาร์รี อาร์มมิสทิด ไทเลอร์
ไทเลอร์ ได้รับการเลี้ยงดูพร้อมกับเจ็ดพี่น้องเป็นส่วนหนึ่งของพวกผู้ดีชั้นยอดของภูมิภาค, ได้รับการศึกษาเป็นพิเศษ เขาถูกนำมาขึ้นเชื่อว่ารัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกาคือการถูกตีความอย่างเคร่งครัดและรายงานไม่เคยหายไปนี้ การลงโทษ
ในขณะที่ไทเลอร์มีการเติบโตขึ้น, พ่อ, เพื่อนของโทมัสเจฟเฟอร์สันของเขาเป็นเจ้าของสวนยาสูบกว่า 1,000 ไร่ (4 ตารางกิโลเมตร) ให้บริการโดยนับสิบทาสและทำงานเป็นผู้พิพากษาที่ศาลสหรัฐวงจรที่ริชมอนด์รัฐเวอร์จิเนีย ผู้สูงอายุ ไทเลอร์สนับสนุนของรัฐสิทธิ'รักษาอำนาจของเขา
เมื่อไทเลอร์ อายุได้ 7 ปีแม่ของเขาได้เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง เมื่ออายุ 12 ปีเขาได้เข้าสาขาเตรียมการของวิทยาลัยวิลเลียมและแมรี และได้สมัครเรียนเข้าสู่โปรแกรมเกี่ยวกับวิทยาลัยเมื่อสามปีต่อมา ไทเลอร์จบการศึกษาจากวิทยาลัยใน ค.ศ. 1807 ในอายุสิบเจ็ด
บรรณานุกรม > หนังสือ

Brands, H. W. (2012). The Man Who Saved the Union: Ulysses S. Grant in War and Peace. New York: Doubleday. ISBN 978-0-385-53241-9.
Bunting III, Josiah (2004). Ulysses S. Grant. New York City: Times Books. ISBN 978-0-8050-6949-5.
Chaffin, John (2014). Pathfinder John Charles Frémont and the Course of American Empire (ebook). Norman, Oklahoma: University of Oklahoma Press. ISBN 978-0-8061-4607-2.
Chernow, Ron (2017). Grant. New York: Penguin Press. ISBN 978-1-59420-487-6.
Chitwood, Oliver Perry (1964) [Orig. 1939, Appleton-Century]. John Tyler, Champion of the Old South. Russell & Russell. OCLC 424864.
Crapol, Edward P. (2006). John Tyler, the Accidental President. University of North Carolina Press. ISBN 978-0-8078-3041-3.
Freehling, William W. (1991). The Road to Disunion: Volume I: Secessionists at Bay. 1776–1854. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-507259-4.
Gunderson, Robert Gray (1957). The Log Cabin Campaign. Lexington, Kentucky: University of Kentucky Press. OCLC 964644.
Hatch, Louis C. (1970) [Orig. 1934, The New York Historical Society]. A History of the Vice-Presidency of the United States. Greenwood Press Publishers. ISBN 978-0-8371-4234-0.
Holt, Michael F. (1974).  Woodward C. Vann (บ.ก.). Responses of the Presidents to Charges of Misconduct. New York: Delacorte Press. pp. 61–71. ISBN 978-0-440-05923-3.
Leahy, Christopher J. "President without a Party: The Life of John Tyler" (LSU, 2020), a major scholarly biography; excerpt also online review
May, Gary (2008). John Tyler: The American Presidents Series: The 10th President, 1841-1845. Times Books (Henry Holt and Company). ISBN 978-0-8050-8238-8.
McCormick, Richard P. (2002).  Henry F. Graff (บ.ก.). The Presidents A Reference History William Henry Harrison and John Tyler (3 ed.). New York: Charles Scribner's Sons. pp. 139–151. ISBN 0-684-31226-3.
Monroe, Dan (2003). The Republican Vision of John Tyler. Texas A&M University Press. ISBN 978-1-58544-216-4.
Morgan, Robert J. A Whig embattled; the Presidency under John Tyler (U of Nebraska Press, 1954) online
Nevins, Allan (1931).  Allen Johnson; Dumas Malone (บ.ก.). Dictionary of American Biography Frémont, John Charles. Vol. 7. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 19–23.
Peterson, Norma Lois (1989). The Presidencies of William Henry Harrison and John Tyler. University Press of Kansas. ISBN 978-0-7006-0400-5. online
Pulliam, David Loyd (1901). The Constitutional Conventions of Virginia from the foundation of the Commonwealth to the present time. John T. West, Richmond. ISBN 978-1-2879-2059-5.
Richards, Leonard L. (2007). The California Gold Rush and the Coming of the Civil War. New York: Vintage Books Random House Inc. ISBN 978-0-307-27757-2.
Roseboom, Eugene H. (1970). A History of Presidential Elections. Macmillan Publishers. ISBN 978-0-02-604890-3.
Seager, Robert, II (1963). And Tyler Too: A Biography of John and Julia Gardiner Tyler. New York: McGraw-Hill. OCLC 424866.
Smith, Jean Edward (2001). Grant. New York: Simon & Schuster. ISBN 978-0-684-84927-0.
White, Ronald C. (2016). American Ulysses: A Life of Ulysses S. Grant. Random House Publishing Group. ISBN 978-1-58836-992-5.