stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กล้ามเนื้อเทียมแบบลม

กล้ามเนื้อเทียมแบบลมหดตัวและยืดออก
กล้ามเนื้อเทียมแบบลม (Pneumatic artificial muscles; PAMs) เป็นแอคชูเอเตอร์ที่ยืดหดได้ ทำงานด้วยแรงดันอากาศในท่อยางเพื่อยืดหรือหด กล้ามเนื้อลมนิยมใช้งานเป็นคู่เพื่อเลียนแบบการทำงานของกล้ามเนื้อมนุษย์ที่มีมัดหนึ่งเป็นกล้ามเนื้อทำงาน และอีกมัดหนึ่งเป็นกล้ามเนื้อต้าน
กล้ามเนื้อเทียมแบบลมถูกพัฒนาขึ้นครั้งแรกในช่วงทศวรรษที่ 1950 โดยโจเซฟ ลอว์ แมคคิบเบนส์ เพื่อใช้กับแขนขาเทียม ต่อมาบริษัท บริดจสโตน (ประเทศญี่ปุ่น) ได้นำกล้ามเนื้อเทียมแบบชนิดแมคคิบเบนมาใช้ในเชิงพาณิชย์ในช่วงทศวรรษปี 1980 ภายใต้ชื่อ Rubbertuators รวมถึงได้พัฒนากล้ามเนื้อเทียมชนิดไฮโดรลิกอีกด้วย
กล้ามเนื้อเทียมแบบแมคคิบเบนมีส่วนประกอบหลักสองส่วน คือ ท่อยางที่อยู่ภายใน และเส้นใยถักที่หุ้มอยู่ด้านนอก แรงในการหดตัวสูงสุดของกล้ามเนื้อเทียมชนิดนี้จำกัดด้วยความแข็งแรงรวมของเส้นใยแต่ละเส้นในเปลือกนอก ส่วนระยะการออกแรงจะถูกจำกัดด้วยองศาและความหนาแน่นในการทอของเส้นใยด้านนอก การทอที่หลวมและมีมุมในการทอที่แคบจะทำให้กล้ามเนื้อสามารถโป่งพองได้มากขึ้น ซึ่งจะทำให้เส้นใยแต่ละเส้นสามารถบิดตัวและสร้างระยะในการหดตัวได้มากขึ้นตามไปด้วย
ตัวอย่างหนึ่งของโครงสร้างกล้ามเนื้อลมที่ซับซ้อนคือ Shadow Dexterous Hand  ที่พัฒนาโดยบริษัท Shadow Robot ซึ่งยังจำหน่ายกล้ามเนื้อเทียมหลากหลายประเภทเพื่อให้สามารถนำไปใช้กับระบบอื่น ๆ ได้อีกด้วย
กล้ามเนื้ออินฟีเรียร์ เรกตัส

| กล้ามเนื้ออินฟีเรียร์ เรกตัส  (Inferior rectus muscle) |
| --- | --- |
กล้ามเนื้อตา กลุ่มเรกตัส: 2 = ซุพีเรียร์, 3 = อินฟีเรียร์, 4 = มีเดียล, 5 = แลทเทอรัล กลุ่มออบลีก: 6 = ซุพีเรียร์, 8 = อินฟีเรียร์ กล้ามเนื้ออื่นๆ: 9 = กล้ามเนื้อลืมตา โครงสร้างอื่นๆ: 1 = แอนนูลัส ออฟ ซินน์, 7 = โทรเคลียร์ของซุพีเรยร์ ออบลีก, 10 = หนังตาบน, 11 = เปลือกลูกตา, 12 = เส้นประสาทตา
ภาพตัดแนวตั้งของเบ้าตาข้างขวา
รายละเอียด
จุดยึด: แอนนูลัส ออฟ ซินน์ (annulus of Zinn) ที่ด้านหลังของเบ้าตา
จุดเกาะ: 6.5 มม. ด้านบนของคอร์เนียล ลิมบัส (corneal limbus)
ประสาท: แขนงล่าง (inferior branch) ของเส้นประสาทกล้ามเนื้อตา
การกระทำ: กลอกตาลง, กลอกตาเข้าใน
ตัวระบุ
ภาษาละติน: musculus rectus inferior bulbi
TA98: A15.2.07.011
TA2: 2043
FMA: 49036
ศัพท์ทางกายวิภาคของกล้ามเนื้อ[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กล้ามเนื้ออินฟีเรียร์ เรกตัส เป็นกล้ามเนื้อในเบ้าตา
Superornatiremidae

| Superornatiremidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Hexanauplia Hexanauplia
ชั้นย่อย:: Copepoda Copepoda
อันดับ:: Harpacticoida Harpacticoida
วงศ์:: Superornatiremidae Superornatiremidae
สปีชีส์:: Superornatiremidae
ชื่อทวินาม
Superornatiremidae 

Superornatiremidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Harpacticoida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Gideonia George & Martínez Arbizu, 2005
Intercrusia Huys, 1996
Neoechinophora Huys, 1996
Superornatiremis Huys, 1996
กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม

นักกีฬาเรือใบชาวไทย
กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม (3 มกราคม พ.ศ. 2539 – ) ชื่อเล่น แบม เป็นนักกีฬาเรือใบชาวไทย ชาวจังหวัดชลบุรี เธอจบการศึกษาจากวิทยาลัยนานาชาติ สาขาบริหารธุรกิจ กลุ่มวิชาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา รุ่นที่ 57 ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1[ต้องการอ้างอิง]
เธอเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่รีโอเดจาเนโรในประเภทเลเซอร์เรเดียลหญิง และเธอยังเป็นสาวไทยคนแรกที่ผ่านเข้ารอบการแข่งโอลิมปิกในกีฬาเรือใบ โดยแต้มเสียสุทธิ 298 คะแนน จบอันดับที่ 38 จากทั้งหมด 44 คน
ประวัติ

กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม เกิดที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี เธอเริ่มเล่นกีฬาเรือใบโดยมี พันจ่าเอกจุลพงษ์ จันทร์ยิ้ม ซึ่งเป็นพ่อและนักกีฬาเรือใบเก่าเป็นแรงบันดาลใจ โดยเธอมีลูกพี่ลูกน้องชื่อภูวิช จันทร์ยิ้ม ซึ่งเป็นนักกีฬาเรือใบเช่นเดียวกับลุงของเธอ เธอเริ่มเล่นครั้งแรกที่สัตหีบเมื่อตอนอายุ 8 ขวบ เริ่มเล่นให้กับทีมชาติไทยเมื่อ พ.ศ. 2554 และเล่นซีเกมส์ครั้งแรกในการแข่งขันซีเกมส์ครั้งที่ เมื่อ พ.ศ. 2558 โดยก่อนหน้านี้เธอเล่นให้กับทีมชาติไทยในระดับเยาวชนตอนเธออายุ 11 ปี เธอมีความใฝ่ฝันที่จะเข้าไปเล่นในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ทั้งๆที่ตอนแรกเธอไม่ชอบการเล่นเรือใบเลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อเธอเล่นได้ดีขึ้นเธอจึงมีทัศนคติที่ดีตามไปด้วย เธอจึงมีความตั้งใจและเชื่อว่าไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ถ้าเราพยายามมากพอ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:ISAF
กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม ในคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
แม่แบบ:SR/Olympics profile
| ด ค ก ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |
 2 เหรียญทอง  2 เหรียญเงิน  2 เหรียญทองแดง อันดับที่: 35 
ยิงธนู:  วิทยา ทำว่อง 
กรีฑา:  บุญถึง ศรีสังข์  เจน วงษ์วรโชติ  ณัฐธยาน์ ธนรณวัฒน์  สุเบญรัตน์ อินแสง 
แบดมินตัน:  บดินทร์ อิสสระ  บุญศักดิ์ พลสนะ  พรทิพย์ บูรณะประเสริฐสุข  พุธิตา สุภจิรกุล  รัชนก อินทนนท์  ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย  สาวิตรี อมิตรพ่าย 
มวยสากล:  อำนาจ รื่นเริง  ฉัตร์ชัย บุตรดี  เปี่ยมวิไล เล่าเปี่ยม  สายลม อาดี  วุฒิชัย มาสุข 
จักรยาน:  อะแมนดา คาร์  จุฑาธิป มณีพันธุ์ 
กอล์ฟ:  เอรียา จุฑานุกาล  กิรเดช อภิบาลรัตน์  พรอนงค์ เพชรล้ำ  ธงชัย ใจดี 
ยูโด:  คุณาธิป เยี่ยอ้น 
เรือพาย:  จารุวัฒน์ แสนสุข  พุทธรักษา นีกรี โรเดนเบิร์ก 
เรือใบ:  กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม  กีรติ บัวลง  นัฐพงษ์ โพธิ์นพรัตน์  ศิริพร แก้วดวงงาม 
ยิงปืน:  อัฐพล เอื้ออารี  นภิศ ต่อตั้งพานิช  พิมพ์อร คล้ายสุบรรณ  สุธิยา จิวเฉลิมมิตร  ธันยพร พฤกษากร 
ว่ายน้ำ:  ณัฐฐานันท์ จันกระจ่าง  รดมยศ มาตเจือ 
เทเบิลเทนนิส:  นันทนา คำวงศ์  ภาดาศักดิ์ ตันวิริยะเวชกุล  สุธาสินี เสวตรบุตร 
เทควันโด:   พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  พรรณนภา หาญสุจินต์   เทวินทร์ หาญปราบ 
เทนนิส:  สรรค์ชัย รติวัฒน์  สนฉัตร รติวัฒน์ 
ยกน้ำหนัก:  จตุภูมิ ชินวงศ์   พิมศิริ ศิริแก้ว  ศรัท สุ่มประดิษฐ   สินธุ์เพชร กรวยทอง  ศิริภุช กุลน้อย   โสภิตา ธนสาร   สุกัญญา ศรีสุราช  ไตรรัตน์ บุญสุข  วิทูรย์ มิ่งมูล 
ผู้เข้าแข่งขัน : 54 คนใน 15 ชนิดกีฬา ผู้ถือธง : รัชนก อินทนนท์
Sundamomum

| Sundamomum |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: ขิง Zingiberales
วงศ์:: วงศ์ขิง Zingiberaceae
สกุล:: Sundamomum Sundamomum A.D.Poulsen & M.F.Newman
สปีชีส์:: Sundamomum
ชื่อทวินาม
Sundamomum A.D.Poulsen & M.F.Newman

Sundamomum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศไทยถึงมาเลเซียตะวันตก .
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Sundamomum borealiborneense (I.M.Turner) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum calyptratum (S.Sakai & Nagam.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum dictyocoleum (K.Schum.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum durum (S.Sakai & Nagam.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum flavoalbum (R.M.Sm.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum hastilabium (Ridl.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum laxesquamosum (K.Schum.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum longipedunculatum (R.M.Sm.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum luteum (R.M.Sm.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum macroglossa (K.Schum.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum oligophyllum (A.J.Droop) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum paucifolium (R.M.Sm.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum pseudofoetens (Valeton) A.D.Poulsen & M.F.Newman
Sundamomum somniculosum (S.Sakai & Nagam.) A.D.Poulsen & M.F.Newman
UTC−02:00

UTC-02:00: 

  ซีกโลกเหนือเวลาออมแสง/ซีกโลกใต้เวลาปกติ  ซีกโลกใต้เวลาออมแสง/ซีกโลกเหนือเวลาปกติ  เวลามาตรฐานตลอดปี  พื้นที่ทะเล
UTC−02:00 เป็นเขตเวลาหนึ่ง ถูกกำหนดโดยใช้ละติจูดที่ 30 องศาตะวันตกเป็นเส้นเมริเดียนอ้างอิง เวลาของนาฬิกาที่อ้างอิงเขตเวลานี้จะช้ากว่าเวลาสากลเชิงพิกัด 2 ชั่วโมง และช้ากว่าเวลาในประเทศไทย 9 ชั่วโมง
เวลามาตรฐาน (ตลอดปี) > มหาสมุทรแอตแลนติก

ประเทศบราซิล (Brazil Eastern Standard Time, BEST)
หมู่เกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก – เฟร์นันดูจีนอโรนยา, ตริงดาจีอิมาจิงวาส เป็นต้น
เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (South Georgia Time, GST)
เวลาออมแสง (ซีกโลกเหนือช่วงฤดูร้อน) > ทวีปอเมริกาเหนือ

กรีนแลนด์ (Western Greenland Summer Time, WGST)
แซ็งปีแยร์และมีเกอลง ดินแดนของฝรั่งเศส (Pierre & Miquelon Daylight Time, PMDT)
เวลาออมแสง (ซีกโลกใต้ช่วงฤดูร้อน) > ทวีปอเมริกาใต้

ประเทศบราซิล (Brasília Summer Time, BRST)
เฟเดอรัลดิสตริกต์, รัฐเอชปีรีตูซังตู, รัฐโกยาช, รัฐมีนัชเจไรช์, รัฐปารานา, รัฐรีโอเดจาเนโร, รัฐฮิวกรังจีดูซูว, รัฐซังตากาตารีนา, รัฐเซาเปาลู
ประเทศอุรุกวัย (Uruguay Summer Time, UYST)
แหล่งข้อมูลอื่น

O – Oscar Time Zone (Military Time), timeanddate.com
GST – South Georgia Time (Standard Time), timeanddate.com
WGST – Western Greenland Summer Time (Daylight Saving Time), timeanddate.com
PMDT – Pierre & Miquelon Daylight Time (Daylight Saving Time), timeanddate.com
BRST – Brasília Summer Time (Daylight Saving Time), timeanddate.com
UYST – Uruguay Summer Time (Daylight Saving Time), timeanddate.com
กะราง

| --- | --- |
มื้อ: เครื่องเคียง
แหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เมล็ดกระบก, น้ำตาล, เกลือ
 ตำราอาหาร: กะราง
กะราง, กระราง, รางกระบก บ้างเรียก ข้าวราง เป็นอาหารพื้นบ้านทางภาคตะวันออกของประเทศไทย ได้แก่ จังหวัดจันทบุรี ระยอง และตราด ทำจากเมล็ดกระบกตำละเอียดปรุงรสด้วยน้ำตาลทรายและเกลือเล็กน้อย ก่อนหยอดใส่กรวยใบขนุน สามารถเก็บไว้ได้นานราวหนึ่งเดือน มีรสชาติหวานมันเค็มคล้ายเนยถั่ว ใช้คลุกรับประทานกับข้าวเจ้า บ้างใช้ทาหน้าขนมปัง หรือกินต่างน้ำจิ้มถั่วก็มี ในปัจจุบันแม้จะมีการออกจำหน่ายกะรางในราคาถูก แต่หาซื้อได้ค่อนข้างยาก โดยมากมักทำกินกันภายในครัวเรือน
คำว่า "ราง" แปลว่า "การคั่วให้สุก" ซึ่งบ่งถึงวิธีการทำของอาหารชนิดนี้อย่างชัดเจน เพราะเมล็ดกระบกไม่อาจกินดิบได้ ด้วยมียางหากรับประทานจะทำให้เมา แต่เมล็ดกระบกที่สุกแล้ว มีสรรพคุณทางยาคือช่วยบำรุงสมองหัวใจ รักษาริดสีดวงจมูก และบรรเทาอาการหอบหืด
การทำกะราง คือต้องนำมีดมากระเทาะผลและเมล็ดของกระบกเพื่อเอากระพี้ จากนั้นนำกระพี้ของไปต้มให้สุก ใช้เวลาราว 10 นาที จนเยื่อสีน้ำตาลที่หุ้มกระพี้หลุดร่อนออกได้ เผยให้เห็นเนื้อกระบกสีขาว หลังจากนั้นให้นำเนื้อกระบกไปคั่วให้สุกจนมีสีเหลืองกรอบ ก่อนลงตำในครกทันทีจนละเอียด และปรุงรสด้วยน้ำตาลและเกลือเล็กน้อยตามชอบ ตำจนเนื้อกระบกเหนียวหนืดจากยางกระบกให้เนียน จากนั้นก็นำกะรางหยอดใส่กรวยที่ทำจากใบขนุน ซึ่งมีเนื้อเหนียวไม่แตกง่าย กะรางจะเย็นตัวลงเป็นเนื้อแข็ง สามารถเก็บไว้รับประทานได้นานราวหนึ่งเดือน หากนำออกมากินก็จะอุ่นร้อนด้วยการนำกะรางใส่ในหม้อหุงข้าวร้อน ๆ ให้คลายความแข็งสามารถนำไปรับประทานกับข้าวได้ต่อไป
Sunetta

| Sunetta |
| --- | --- |

Sunetta meroe

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: มอลลัสกา Mollusca
ชั้น:: ชั้นไบวาลเวีย Bivalvia
อันดับ:: Venerida Venerida
วงศ์:: วงศ์หอยลาย Veneridae
สกุล:: Sunetta Sunetta Link, 1807
สปีชีส์:: Sunetta
ชื่อทวินาม
Sunetta Link, 1807

Sunetta เป็นสกุลของชั้นไบวาลเวียที่อยู่ในวงศ์ Veneridae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในโลกเก่าและออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Sunetta adelinae Angas, 1868
Sunetta beni H.Fukuda, Ishida, T.Watanabe, Yoshimatsu & Haga, 2021
Sunetta bruggeni Fischer-Piette, 1974
Sunetta concinna Dunker, 1865
Sunetta crassatelliformis Haga & H.Fukuda, 2021
Sunetta cumingii E.A.Smith, 1891
Sunetta donacina (Gmelin, 1791)
Sunetta effossa (Hanley, 1843)
Sunetta kirai M.Huber, 2010
Sunetta langfordi (Habe, 1953)
Sunetta menstrualis (Menke, 1843)
Sunetta meroe (Linnaeus, 1758)
Sunetta nomurai Haga & H.Fukuda, 2021
Sunetta ovalis K.Martin, 1879
Sunetta scripta (Linnaeus, 1758)
Sunetta solanderii (Gray, 1825)
Sunetta subquadrata (G.B.Sowerby II, 1851)
Sunetta sunettina (Jousseaume, 1891)
Sunetta vaginalis (Menke, 1843)
การบริจาคอวัยวะ

ขั้นตอนการให้อวัยวะไปโดยสมัครใจ
อนุสาวรีย์ผู้บริจาคแห่งชาติ ที่นาร์เดน์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
การบริจาคอวัยวะ เป็นกระบวนการที่บุคคลยอมให้อวัยวะของตนเองถูกถอดออก และปลูกถ่ายให้แก่บุคคลอื่นโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่ว่าจะโดยความยินยอมในขณะที่ผู้บริจาคยังมีชีวิตอยู่ หรือเสียชีวิตโดยได้รับความยินยอมจากญาติสนิท
การบริจาคอาจเป็นไปเพื่อการวิจัย หรือโดยทั่วไปแล้ว อวัยวะและเนื้อเยื่อที่ปลูกถ่ายได้ที่สมบูรณ์อาจได้รับการบริจาคเพื่อปลูกถ่ายให้แก่บุคคลอื่น
การปลูกถ่ายที่พบบ่อย ได้แก่ ไต, หัวใจ, ตับ, ตับอ่อน, ลำไส้, ปอด, กระดูก, ไขกระดูก, ผิวหนัง และกระจกตา อวัยวะและเนื้อเยื่อบางส่วนสามารถบริจาคได้โดยผู้บริจาคที่มีชีวิต เช่น ไตหรือส่วนหนึ่งของตับ, ส่วนหนึ่งของตับอ่อน, ส่วนหนึ่งของปอด หรือบางส่วนของลำไส้ แต่การบริจาคส่วนใหญ่เกิดขึ้นหลังจากที่ผู้บริจาคเสียชีวิต
ใน ค.ศ. 2019 ประเทศสเปนมีอัตราการบริจาคสูงที่สุดในโลกที่ 46.91 ต่อล้านคน ตามมาด้วยสหรัฐ (36.88 ต่อล้านคน), โครเอเชีย (34.63 ต่อล้านคน), โปรตุเกส (33.8 ต่อล้านคน) และฝรั่งเศส (33.25 ต่อล้านคน)
ณ วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 มีผู้รอการปลูกถ่ายอวัยวะช่วยชีวิต 120,000 คนในสหรัฐ ในจำนวนนี้มี 74,897 คนเป็นผู้สมัครที่กระตือรือร้นรอผู้บริจาค และแม้ว่าความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริจาคอวัยวะจะเป็นไปในเชิงบวก แต่ก็มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างจำนวนผู้บริจาคที่ลงทะเบียนไว้เมื่อเทียบกับผู้ที่รอการบริจาคอวัยวะในระดับโลก
เพื่อเพิ่มจำนวนผู้บริจาคอวัยวะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ประชากรที่ถูกหลงลืม แนวทางปัจจุบันได้รวมถึงการใช้การแทรกแซงเครือข่ายโซเชียลที่ปรับให้เหมาะสม, การเปิดเผยเนื้อหาการศึกษาที่ปรับให้เหมาะสมเกี่ยวกับการบริจาคอวัยวะเพื่อกำหนดเป้าหมายผู้ใช้โซเชียลมีเดีย
แหล่งข้อมูลอื่น

National Institute of Health's MedLine on Organ Donation
Organ Donation India
UK Transplant เก็บถาวร 2024-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, part of NHS Blood and Transplant
OrganDonor.gov (US)
Portal for Organ Donation After Execution
Portal for The National Network of Organ Donors
Human Tissue Donation – NPR News Investigation
G.A.V.E Life Prisoner Organ Donation
Organ and Tissue Donation What Every Nurse Needs to Know course on www.RN.org
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น
โทรทัศน์

บทความนี้เกี่ยวกับอุปกรณ์สำหรับรับภาพและเสียงจากการแพร่ข้อมูลระยะไกล สำหรับอุปกรณ์ที่ใช้ส่องขยายวัตถุบนท้องฟ้า ดูที่ กล้องโทรทรรศน์
เครื่องรับโทรทัศน์ Braun HF 1 จากเยอรมนี สมัย พ.ศ. 2501
โทรทัศน์ หรือ ทีวี เป็นระบบโทรคมนาคมสำหรับการกระจายและรับภาพเคลื่อนไหวและเสียงระยะไกล คำนี้ยังหมายถึงรายการโทรทัศน์และการแพร่ภาพอีกด้วย คำว่าโทรทัศน์ในภาษาไทย มีที่มาจากคำในภาษาอังกฤษ คือ television ซึ่งเป็นคำผสมจากคำกรีก tele- ("ระยะไกล" — โทร-) และ -vision ที่มาจากภาษาละติน visio ("การมองเห็น" — ทัศน์) มักเรียกย่อเป็น TV (ทีวี)
เครื่องรับโทรทัศน์ขาวดำเครื่องแรกของโลก สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1925 โดยเป็นผลงานการประดิษฐ์ของจอห์น โลจี เบร์ด ชาวสกอตแลนด์
ตัวเลขที่ถูกบังคับให้ส่งคลื่น

VHF มีจำนวน 12 ช่อง คือ ช่อง 1-12 บางกรณีอาจถึง 13 ช่อง คือจนถึงช่อง 13 นั้นเอง (บางครั้งก็ใช้ตัวอักษรโรมัน เรียกการส่งคลื่นในบางประเทศ)
UHF มีจำนวน 72 ช่อง คือ ช่อง 13-84 บางกรณีอาจเริ่มตั้งแต่ช่อง 14 เพราะฉะนั้นมาตรฐานอาจจะเหลือเป็น 71 ช่อง
ทั้งนี้ บางประเทศอาจส่งโทรทัศน์มากกว่ามาตรฐานก็ว่าได้ ยกตัวอย่างเช่น มีบางประเทศอาจจะส่งโทรทัศน์ในระบบวีเอชเอฟตั้งแต่ช่อง 1 ถึงช่อง 18 และระบบยูเอชเอฟตั้งแต่ช่อง 19 ถึงช่อง 72 เป็นต้น และระบบทั้ง 2 เป็นช่องส่งสัญญาณโทรทัศน์ที่กำหนดได้แน่นอนที่สุด แม้จะออกอากาศโดยใช้เสาอากาศภาคพื้นดิน
คลื่นความถี่ส่ง

แบ่งเป็น 3 ประเภทดังนี้
คลื่นความถี่ส่ง > ประเภทเครื่องส่งกับเสาอากาศภาคพื้นดิน

ระบบVHF
ระบบUHF
คลื่นความถี่ส่ง > ประเภทเครื่องส่งกับดาวเทียม

ระบบEHFระบบ สำหรับผ่านดาวเทียม
คลื่นความถี่ส่ง > ประเภทอื่น

เคเบิลทีวี ใช้กับสายไฟเบอร์ออฟติกและดาวเทียม
ประเภทของโทรทัศน์

ขนาดภาพของโทรทัศน์ส่วนใหญ่ที่ส่งมาตามบ้านมักจะมีขนาดเล็กมากกว่าจอเครื่องรับโทรทัศน์ทั่วไป ขนาดของโทรทัศน์ที่แสดงในตารางเป็นขนาดอย่างน้อยที่สุดที่ภาพจะไม่ถูกบีบอัดให้เล็กลง โดยทั่วไปมักใช้ SDTV ที่ภาพมีขนาดพอดีกับ 8 นิ้วแต่ภาพก็จะมาถูกขยายให้ใหญ่เท่ากับขนาดของเครื่องรับโทรทัศน์ที่อยู่ตามบ้านซึ่งอาจอยู่ที่ 14-28 นิ้ว ส่วนเครื่องรับโทรทัศน์ตั้งแต่แบบ HDTV ขึ้นไปจะเป็นการส่งสัญญาณภาพที่มีขนาดใหญ่มากกว่าเพื่อความชัดของภาพ และโดยทั่วไปมักใช้เครื่องรับโทรทัศน์ขนาด 35 นิ้วขึ้นไปในการรับชมแบบความละเอียดสูง ถ้าเครื่องรับโทรทัศน์ตามบ้านมีขนาดเล็กกว่าขนาดของภาพที่ส่งมา ภาพก็จะถูกบีบอัดให้เล็กลงตามขนาดของเครื่องรับโทรทัศน์
| ชื่อ | ขนาด | อัตราส่วน | อักษรย่อ |
| --- | --- | --- | --- |
| โทรทัศน์ความละเอียดต่ำ | 320 × 240 | 4 : 3 | LDTV (240p) |
| โทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐาน | 640 × 480 | 4 : 3 | SDTV (480p) |
| โทรทัศน์ความละเอียดกึ่งสูง (ภาพกว้าง) | 1024 × 576 | 16 : 9 | EDTV (576i) |
| โทรทัศน์ความละเอียดสูง (ภาพกว้าง) | 1920 × 1080 | 16 : 9 | HDTV (1080i) |
| โทรทัศน์ความละเอียดสูงมาก (ภาพกว้าง) | 2560 × 1440 | 16 : 9 | EHDTV (1440i) |
| โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่ง (4k) (ภาพกว้าง) | 3840 × 2160 | 16 : 9 | QHDTV (2160p) |
| โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด (8k) (ภาพกว้าง) | 7680 × 4320 | 16 : 9 | UHDTV (4320p) |
โทรทัศน์ความละเอียดต่ำ จะใช้ส่งเฉพาะในโทรศัพท์เคลื่อนที่เท่านั้น
โทรทัศน์ความละเอียดสูงมาก จะไม่มีการใช้ โดยในอนาคตจะข้ามไปใช้โทรทัศน์ 4k แทนและมักเป็นความละเอียดสำหรับสื่อบนอินเทอร์เน็ตเท่านั้น
โทรทัศน์ 4k เริ่มทดลองออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นในปี 2012 และเริ่มแพร่ภาพครั้งแรกที่ มหกรรมฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล
โทรทัศน์ 8k เริ่มทดลองออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นในปี 2016 และเริ่มแพร่ภาพครั้งแรกที่ มหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2020 ที่ประเทศญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน
การจัดเวลาออกอากาศ

ประเทศต่างๆ ที่มีเขตเวลาของประเทศเพียงเขตเดียวจะแจ้งเวลาออกอากาศเพียง 1 เวลาตามปกติเท่านั้น เช่น ในประเทศไทย ส่วนประเทศที่มีขนาดใหญ่มากและมีเขตเวลาหลายเขตจะแจ้งเวลาในการออกอากาศของรายการโทรทัศน์ต่างกันออกไป ยกตัวอย่างเช่น สหรัฐอเมริกา มีช่วงแบ่งเขตเวลาหลักๆ ในประเทศทั้งหมด 4 เขตหลัก กับอีก 4 เขตย่อยและจะนับทางซ้ายสุดของประเทศเป็นเขตที่ 1 ตามมาด้วยจนถึงด้านขวาสุดเป็นเขตที่ 4 โดยในโทรทัศน์จะทำการแจ้งเวลาที่ 2 เขตตรงกลาง คือ เขตที่ 2 และ 3 ของประเทศเท่านั้น ส่วนที่เหลือผู้ชมจะต้องบวกลบเวลากันเอาเอง ซึ่งรายการได้ฉายพร้อมกันทั้งประเทศจะแจ้งเวลาดังนี้
8/7 Central หมายถึง 18:00 (6 pm) นาฬิกาตรงเขตหลักที่ 1 ของประเทศ (Pacific Time)
8/7 Central หมายถึง 19:00 (7 pm) นาฬิกาตรงเขตหลักที่ 2 ของประเทศ (Mountain Time)
8/7 Central หมายถึง 20:00 (8 pm) นาฬิกาตรงเขตหลักที่ 3 ของประเทศ (Central Time)
8/7 Central หมายถึง 21:00 (9 pm) นาฬิกาตรงเขตหลักที่ 4 ของประเทศ (Eastern Time)
เพราะฉะนั้นถ้าแจ้งเวลามาเป็น 8/7 Central ทางด้านซ้ายสุดของประเทศจะได้รับชมในเวลา 18:00 (6 pm) นาฬิกา (เขตเวลาการออกอากาศของสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่นับแค่ 48 รัฐในแผ่นดินใหญ่ซึ่งผนวกเวลาในส่วนของ Atlantic Time กับ Newfoundland Time เข้าไปไว้กับ Eastern Time และไม่นับรวม Hawaii Time กับ Alaska Time ที่จะห่างออกไปอีก 1-2 ชั่วโมง) แต่โดยส่วนมากแล้วถ้าฉายพร้อมกันทั้งประเทศจะทำให้บางเขตไม่เหมาะสมและตรงกับในช่วงเวลาตอนเย็นหรือเวลาทำงาน ฉะนั้นอีกครึ่งประเทศทางด้านซ้าย 2 ส่วนโดยส่วนมากจะได้รับชมช้ากว่าครึ่งประเทศทางด้านขวา 1-2 ชั่วโมงเพื่อให้ตรงกับเวลาที่ผู้คนเลิกงานแล้ว โดยจะถูกจัดการตารางโดย Affiliate หรือสถานีย่อยเพื่อความเหมาะสม
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยโทรทัศน์
จอภาพ
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลในประเทศไทย
หนังสืออ่านเพิ่ม

Albert Abramson, The History of Television, 1942 to 2000, Jefferson, NC, and London, McFarland, 2003, ISBN 0-7864-1220-8.
Pierre Bourdieu, On Television, The New Press, 2001.
Tim Brooks and Earle March, The Complete Guide to Prime Time Network and Cable TV Shows, 8th ed., Ballantine, 2002.
Jacques Derrida and Bernard Stiegler, Echographies of Television, Polity Press, 2002.
David E. Fisher and Marshall J. Fisher, Tube: the Invention of Television, Counterpoint, Washington, DC, 1996, ISBN 1-887178-17-1.
Steven Johnson, Everything Bad is Good for You: How Today's Popular Culture Is Actually Making Us Smarter, New York, Riverhead (Penguin), 2005, 2006, ISBN 1-59448-194-6.
Jerry Mander, Four Arguments for the Elimination of Television, Perennial, 1978.
Jerry Mander, In the Absence of the Sacred, Sierra Club Books, 1992, ISBN 0-87156-509-9.
Neil Postman, Amusing Ourselves to Death: Public Discourse in the Age of Show Business, New York, Penguin US, 1985, ISBN 0-670-80454-1.
Evan I. Schwartz, The Last Lone Inventor: A Tale of Genius, Deceit, and the Birth of Television, New York, Harper Paperbacks, 2003, ISBN 0-06-093559-6.
Beretta E. Smith-Shomade, Shaded Lives: African-American Women and Television, Rutgers University Press, 2002.
Alan Taylor, We, the Media: Pedagogic Intrusions into US Mainstream Film and Television News Broadcasting Rhetoric, Peter Lang, 2005, ISBN 3-631-51852-8.
แหล่งข้อมูลอื่น

A History of Television เก็บถาวร 2012-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Canada Science and Technology Museum
The Encyclopedia of Television เก็บถาวร 2013-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Museum of Broadcast Communications
The Evolution of TV, A Brief History of TV Technology in Japan เก็บถาวร 2013-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน NHK
Television's History – The First 75 Years เก็บถาวร 2013-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Worldwide Television Standards เก็บถาวร 2011-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Global TV Market Data
Television in Color, April 1944 one of the earliest magazine articles detailing the new technology of color television
Littleton, Cynthia. "Happy 70th Birthday, TV Commercial broadcasts bow on July 1, 1941; Variety calls it 'corney'", Variety, July 1, 2011. เก็บถาวร 2011-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
กล้องกะทัดรัด

กล้อง CONTAX T2
กล้อง ไลก้า minilux
กล้องกะทัดรัด หรือ กล้องคอมแพกต์ (compact camera) หรือนิยมสะกดเป็น กล้องคอมแพค คือคำทั่วไปสำหรับเรียกกล้องถ่ายภาพ ขนาดเล็ก
ในกล้องฟิล์มบางครั้งใช้เป็นชื่อสามัญสำหรับเรียกกล้องที่ไม่ใช่กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว และ กล้องสะท้อนภาพเลนส์คู่ ส่วนในกล้องดิจิทัล มักใช้เป็นคำทั่วไปสำหรับเรียกกล้องที่ไม่สามารถเปลี่ยนเลนส์ได้ไม่ว่าจะมีขนาดเท่าใดก็ตาม เช่น กล้องดีเอสแอลอาร์ กล้องไร้กระจก กล้องขนาดกลาง กล้องขนาดใหญ่ มีตั้งแต่รุ่นราคาถูกไปจนถึงรุ่นราคาสูงสำหรับการใช้งานระดับมืออาชีพ
คำว่า "คอมแพกต์" (compact) นั้นแปลว่า "กระชับ" หรือ "กะทัดรัด" จึงเป็นที่มีของชื่อเรียกนี้ อย่างไรก็ตาม บางรุ่นที่ถูกเรียกว่ากล้องกะทัดรัดนั้นก็อาจมีรูปร่างและโครงสร้างที่ซับซ้อนจนเกินกว่าที่จะใช้คำว่า "คอมแพกต์"
เลนส์ที่ใช้

โดยทั่วไปเลนส์ถ่ายภาพที่ใช้ในกล้องกะทัดรัดมีเลนส์มุมกว้างไปจนถึงเลนส์มาตรฐานในตัวซึ่งง่ายต่อการจับและมีช่วงความชัดที่ค่อนข้างลึก (ประมาณ 30-50 มม.) และรุ่นส่วนใหญ่ไม่สามารถเปลี่ยนได้ หลายรุ่นต่อมามาพร้อมกับเลนส์ซูม ซึ่งขยายขอบเขตของมุมมองภาพ
ประเภทของการปรับโฟกัส

การโฟกัสที่ใช้อาจแบ่งออกเป็น โฟกัสคงที่ โฟกัสด้วยตา โฟกัสเฉพาะช่วง เรนจ์ไฟน์เดอร์ และ โฟกัสอัตโนมัติ จากมุมมองของต้นทุนการผลิต กล้องราคาถูกมักจะใช้ โฟกัสคงที่ (มักใช้โฟกัสชัดลึก) และกล้องที่ราคาสูงขึ้นมาในระดับนึงมักจะใช้เรนจ์ไฟน์เดอร์และโฟกัสอัตโนมัติ
กะยัน

| ကယန်း |
| --- | --- |
ผู้หญิงชาวกะยัน
ประชากรทั้งหมด
130,000
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
พม่า, ไทย
 พม่า: รัฐฉาน: 40,000
 พม่า: รัฐกะยา: 20,000
 ไทย: 600
ภาษา
Padaung language
ศาสนา
Roman Catholicism
กะยัน (Kayan) เป็นชนเผ่าที่อาศัยอยู่ในประเทศพม่าในรัฐกะยา หรือที่คนไทยเรียกพวกเขาว่ากะเหรี่ยงคอยาว เนื่องจากผู้หญิงของเผ่านี้จะสวมห่วงทองเหลืองไว้ที่คอจนดูเหมือนว่าคอยาว ปัจจุบันอพยพหนีภัยสงครามมาอยู่ที่บ้านห้วยปูแกง บ้านในสอย บ้านห้วยเสือเฒ่า อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ความเข้าใจผิด

สื่อประชาสัมพันธ์หลายชิ้นเรียกชาวกะยันอย่างผิด ๆ ว่า ปะด่อง หรือ ปาด่อง ซึ่งชาวกะยันส่วนใหญ่จะปฏิเสธว่าไม่ใช่พวกเดียวกัน พวกเขาต้องการให้เรียกว่า กะยัน หรือ กะย้าน บางคนก็เรียกตัวเองว่ากะเหรี่ยงคอยาวอย่างคนไทย อีกทั้งคนไทยจำนวนไม่น้อยมักเข้าใจผิดว่ากะเหรี่ยงทุกคนมีลักษณะการแต่งกายเหมือนกับ กะยัน
กล้ามเนื้อเทมพอโรพาไรทาลิส

| กล้ามเนื้อเทมพอโรพาไรทาลิส (Temporoparietalis muscle) |
| --- | --- |
กล้ามเนื้อของศีรษะ, ใบหน้า, และคอ
รายละเอียด
จุดยึด: กล้ามเนื้อออริคิวลาริส
จุดเกาะ: กาเลีย อโพนิวโรติกา (galea aponeurotica)
ประสาท: แขนงขมับ (temporal branches) ของเส้นประสาทเฟเชียล
ตัวระบุ
ภาษาละติน: musculus temporoparietalis
TA98: A04.1.03.006
TA2: 2058
FMA: 46753
ศัพท์ทางกายวิภาคของกล้ามเนื้อ[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กล้ามเนื้อเทมพอโรพาไรทาลิส (Temporoparietalis muscle) เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่เหนือต่อกล้ามเนื้อซุพีเรียร์ออริคิวลาร์ (Auricularis superior)
แหล่งข้อมูลอื่น

Loyola University Chicago tepa
-1630535620 ที่ GPnotebook
Temporoparietalis+muscle จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 โซนภาคใต้ตอนล่าง

| --- | --- |

รายละเอียดการแข่งขัน
เมือง: นราธิวาสและสงขลา
วันที่: 22 กันยายน พ.ศ. 2561 เป็นต้นไป
ทีม: 7
อันดับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
ชนะเลิศ: ยาลอ ซิตี้
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 8
จำนวนประตู: 39 (4.88 ประตูต่อนัด)
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 โซนภาคใต้ตอนล่าง เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 ซึ่งเป็นลีกระดับสมัครเล่น และอยู่ลำดับที่ 5 ในระบบฟุตบอลลีกของประเทศไทย มีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 สโมสร แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม โดยจะนำผู้ชนะของแต่ละกลุ่มมาแข่งขันเพื่อหาแชมป์ของโซน จากนั้นสโมสรที่ได้แชมป์โซนจะต้องไปแข่งในรอบชิงชนะเลิศกับแชมป์ของโซนภาคใต้ตอนบน โดยผู้ชนะจะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันระดับลีกอาชีพในไทยลีก 4
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| สโมสร | อำเภอ | จังหวัด | ผลงานฤดูกาล 2560 |
| --- | --- | --- | --- |
| โก-ลก ยูไนเต็ด | สุไหงโก-ลก | นราธิวาส | รอบมินิลีก โซนภาคใต้ตอนล่าง |
| ปอเนาะสลาตันสตูล เอฟซี |  | สตูล |  |
| ยาลอ ซิตี้ |  | ยะลา |  |
| โรงเรียนศิริธรรมวิทยา | บาเจาะ | นราธิวาส |  |
| สงขลา อัสลาน ทีเอสยู |  | สงขลา |  |
| สงขลา เอฟซี |  | สงขลา |  |
| สุไหงปาดี เอฟซี | สุไหงปาดี | นราธิวาส | อันดับสุดท้าย ไทยลีก 4 โซนภาคใต้ (ตกชั้น) |