stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซลล์ทีเฮลเปอร์

Antigen กระตุ้นให้ T cell เปลี่ยนเป็น "cytotoxic" CD8+ cell หรือ "helper" CD4+ cell
เซลล์ทีเฮลเปอร์ (อังกฤษ: T helper cell, effector T cells, Th cells) เป็นชนิดย่อยชนิดหนึ่งของเซลล์เม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์ชนิดเซลล์ทีที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างและพัฒนาความสามารถของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย เซลล์เหล่านี้มักไม่มีบทบาทในการทำลายเซลล์อื่นหรือจับกินสิ่งแปลกปลอม ไม่สามารถฆ่าเซลล์เจ้าบ้านที่ติดเชื้อหรือฆ่าจุลชีพก่อโรคได้ และถ้าไม่มีเซลล์ระบบภูมิคุ้มกันอื่น ๆ เซลล์ชนิดนี้อาจถูกมองว่าไม่มีประโยชน์ได้ เซลล์ทีเฮลเปอร์มีบทบาทในการกระตุ้นและชี้นำการทำงานของเซลล์ระบบภูมิคุ้มกันอื่น ๆ และถือว่ามีบทบาทสำคัญในระบบภูมิคุ้มกัน มีส่วนจำเป็นในการระบุการเปลี่ยนคลาสแอนติบอดีของเซลล์บี มีบทบาทในการกระตุ้นและการเจริญของเซลล์ทีไซโตท็อกซิก และมีบทบาทในการเพิ่มขีดความสามารถในการทำลายแบคทีเรียของฟาโกไซต์อย่างแมโครฟาจได้ บทบาทต่อเซลล์อื่น ๆ เหล่านี้เองที่ทำให้เซลล์ชนิดนี้ถูกเรียกว่าเซลล์ทีเฮลเปอร์
เชื่อกันว่าเซลล์ทีเฮลเปอร์ที่เจริญเต็มที่จะมีโปรตีนผิวหน้า CD4 แสดงออกอยู่เสมอ เซลล์ทีที่แสดงออกถึง CD4 จะถูกเรียกว่า เซลล์ที CD4+ มักถือกันว่าเซลล์ที CD4+ เป็นเซลล์ก่อนหน้าที่จะถูกกำหนดบทบาทเป็นเซลล์ทีเฮลเปอร์ ถึงแม้จะมีข้อยกเว้นที่พบไม่บ่อยบางอย่างก็ตาม ตัวอย่างเช่น ยังมีชนิดย่อยอื่น ๆ ของเซลล์ทีเรกูลาทอรี เซลล์ทีเอ็นเค และเซลล์ทีไซโตท็อกซิก ที่ปรากฏการแสดงออกของ CD4 ด้วยเช่นกัน เซลล์ที่กล่าวภายหลังเหล่านี้ไม่ถือว่าเป็นเซลล์ทีเฮลเปอร์ และจะไม่ถูกกล่าวถึงอีกในบทความนี้
ความสำคัญของเซลล์ทีเฮลเปอร์เห็นได้จากการติดเชื้อเอชไอวี ไวรัสนี้จะติดเชื้อเซลล์ที่แสดงออกถึง CD4 รวมถึงเซลล์ทีเฮลเปอร์ด้วย ในช่วงท้ายของการติดเชื้อเอชไอวี จำนวนของเซลล์ที CD4+ จะลดต่ำลง นำไปสู่ระยะแสดงอาการของการติดเชื้อเอชไอวีที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อเอดส์ นอกจากนี้ยังมีโรคที่พบไม่บ่อยอีกบางชนิดที่ทำให้เซลล์ที CD4+ หายไปหรือทำงานไม่เป็นปกติ โรคเหล่านี้ทำให้มีอาการคล้ายคลึงกัน และหลายโรคมีอันตรายถึงชีวิต
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก

นครสหพันธ์ในประเทศรัสเซีย
| เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก |
| --- | --- |
นครสหพันธ์
Санкт-Петербург
จากบนลงล่าง, จากซ้ายไปขวา: พระราชวังฤดูหนาว; สะพานพระราชวัง; อาสนวิหารปีเตอร์และปอล; อาสนวิหารนักบุญไอแซค; อาคารทหารเสนาธิการ;  แม่น้ำมอยกาจากสะพานเพฟเชสกีถึงสะพานแดง
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: เพลงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก 

พิกัด: 59°56′15″N 30°18′31″E﻿ / ﻿59.93750°N 30.30861°E﻿ / 59.93750; 30.30861
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ตะวันตกเฉียงเหนือ
เขตเศรษฐกิจ: ตะวันตกเฉียงเหนือ
สถาปนา: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1703 (1703-05-27)
การปกครอง
 • องค์กร: สภานิติบัญญัติ
 • ผู้ว่าราชการ: อะเลคซันดร์ เบกลอฟ (UR)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,439 ตร.กม. (556 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 82
ประชากร
 • ประมาณ (2018): 5,351,935 คน
เขตเวลา: UTC+3 (เวลามอสโก )
รหัส ISO 3166: RU-SPE
ทะเบียนรถ: 78, 98, 178, 198
รหัส OKTMO: 40000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: www.gov.spb.ru
เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (อังกฤษ: Saint Petersburg) หรือ ซันคต์-เปเตียร์บูร์ก (รัสเซีย: Санкт-Петербург, อักษรโรมัน: Sankt-Peterburg, สัทอักษรสากล: [ˈsankt pʲɪtʲɪrˈburk] ( ฟังเสียง)) หรือชื่อเดิมคือ เปโตรกราด (Петроград; ค.ศ. 1914–1924) ในเวลาต่อมาจึงเป็น เลนินกราด (Ленинград; ค.ศ. 1924–1991) เป็นนครที่ตั้งอยู่บนปากแม่น้ำเนวาริมอ่าวฟินแลนด์ในทะเลบอลติก และเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สองของประเทศรัสเซียรองจากมอสโก โดยมีประชากรมากกว่า 5.3 ล้านคน เซนต์ปีเตอส์เบิร์กเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สี่ของทวีปยุโรป เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในแถบทะเลบอลติก และเป็นมหานครที่อยู่ทางทิศเหนือสุดของทวีปยุโรปและโลก ในฐานะที่เป็นเมืองท่าสำคัญริมทะเลบอลติก เซนต์ปีเตอส์เบิร์กจึงมีฐานะเป็นนครสหพันธ์
นครก่อตั้งขึ้นโดยซาร์ปีเตอร์มหาราชเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 16 พฤษภาคม] ค.ศ. 1703 บนที่ตั้งของประภาคารของสวีเดนเดิม นครทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซาร์รัสเซียและจักรวรรดิรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1713–1918 (ย้ายไปมอสโกในช่วง ค.ศ. 1728–1730) หลังจากการปฏิวัติเดือนตุลาคม บอลเชวิคได้ย้ายรัฐบาลของพวกเขาไปที่มอสโก
ในยุคร่วมสมัย เซนต์ปีเตอส์เบิร์กถือเป็นเมืองหลวงของภาคเหนือ และเป็นที่ตั้งของหน่วยงานสหพันธ์บางแห่ง เช่น ศาลรัฐธรรมนูญรัสเซียและสภาโฆษกประจำประธานาธิบดีรัสเซีย นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของหอสมุดแห่งชาติรัสเซีย และมีแผนจัดตั้งศาลฎีกาแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เซนต์ปีเตอส์เบิร์กและกลุ่มโบราณสถานที่เกี่ยวเนื่องได้รับเลือกให้เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ในฐานะที่สื่อถึงการเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของประเทศ เซนต์ปีเตอส์เบิร์กยังเป็นที่ตั้งของแอร์มิทาช หนึ่งในพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในโลก และศูนย์ลัคตา ตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป สถานกงศุลระหว่างประเทศ บริษัทนานาชาติ ธนาคาร และสถานประกอบธุรกิจหลายแห่ง ก็มีที่ตั้งในเซนต์ปีเตอส์เบิร์กด้วยเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

(
info/dl
)
ไฟล์เสียงนี้ถูกสร้างขึ้นจากรุ่นของบทความ "" เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2011  และอาจไม่ใช่การแก้ไขล่าสุด (วิธีใช้เสียง)
City Tourist Portal เก็บถาวร 2014-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ST. PETERSBURG – 2018 FIFA World Cup™ Host City ที่ยูทูบ by FIFA
St Petersburg on In Our Time at the BBC. (listen now)
St-Petersburg, Virtual Tour • 360° Aerial Panorama
Bob Atchinson (2010). "Saint Petersburg, 1900: a photographic travelogue of the capital of Imperial Russia". สืบค้นเมื่อ 9 February 2011 [50 photographs of St. Petersburg from "Travelogues" of Burton Holmes (Vol. 8, 1914) and other sources{{cite web}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
Официальный портал администрации Санкт-Петербурга [The Official Portal of the Saint Petersburg City Authority] (ภาษารัสเซีย). The Saint Petersburg City Authority: 191060, St. Petersburg, Smolny [Администрация Санкт-Петербурга 191060, СПб., Смольный]. 2001–2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 December 2006. สืบค้นเมื่อ 9 February 2011.{{cite web}}:  CS1 maint: extra punctuation (ลิงก์)
"Encyclopaedia of Saint Petersburg". St. Petersburg: The Likhachov Foundation. 2004. สืบค้นเมื่อ 9 February 2011 [3500 entries, 9200 personalities, 3500 addresses, 2000 pictures and 40 geographical maps, 3800 bibliographical references from the original "Encyclopaedia of Saint Petersburg" (SPb., Rosspen, 2004) ]{{cite web}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
Байков В.Д. Ленинградские хроники: от послевоенных 50-х до "лихих 90-х". М. Карамзин, 2017. –  486 с., илл. – in English: Leningrad Chronicles: from the postwar fifties to the "wild nineties" ISBN 978-5-00071-516-1
| ด ค กวีรนครแห่งสหภาพโซเวียต |
| --- | --- | --- |
|  เลนินกราด  ออแดซา  เซวัสโตปอล  สตาลินกราด  เคียฟ  ป้อมแบรสต์  มอสโก  เคียร์ช  โนโวรอสซีสค์  มินสค์  ตูลา  มูร์มันสค์  สโมเลนสค์  |  เลนินกราด  ออแดซา  เซวัสโตปอล  สตาลินกราด  เคียฟ  ป้อมแบรสต์  มอสโก  เคียร์ช  โนโวรอสซีสค์  มินสค์  ตูลา  มูร์มันสค์  สโมเลนสค์  |  |
noicon
บทความเสียงวิกิพีเดีย
เซฟไตรอะโซน

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง: /ˌsɛftraɪˈæksoʊn/ 
ชื่อทางการค้า: Rocephin, Epicephin, Wintriaxone, others
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
MedlinePlus: a685032
ข้อมูลทะเบียนยา:  US DailyMed: Ceftriaxone 
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  AU: B1   US: B (ไม่มีความเสี่ยงในสัตว์)   
ช่องทางการรับยา: Intravenous, intramuscular
ประเภทยา: Third-generation cephalosporin
รหัส ATC: J01DD04 (WHO) 
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  AU: S4 (ต้องใช้ใบสั่งยา)   US: ℞-only  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: n/a
การเปลี่ยนแปลงยา: Negligible
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ: 5.8–8.7 hours
การขับออก: 33–67% kidney, 35–45% biliary
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (6R,7R)-7-{[(2Z)-2-(2-amino-1,3-thiazol-4-yl)->2-(methoxyimino)acetyl]amino}-3-{[(2-methyl-5,6-dioxo-1,2,5,6-tetrahydro-1,2,4-triazin-3-yl)thio]methyl}-8-oxo-5-thia-1-azabicyclo[4.2.0]oct-2-ene-2-carboxylic acid 
เลขทะเบียน CAS: 73384-59-5 Y
PubChem CID: 5479530
IUPHAR/BPS: 5326
DrugBank: DB01212 Y
ChemSpider: 4586394 Y
UNII: 75J73V1629
KEGG: D07659 Y
ChEBI: CHEBI:29007 Y
ChEMBL: CHEMBL161 Y
ECHA InfoCard: 100.070.347 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C18H18N8O7S3
มวลต่อโมล: 554.57 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES O=C2N1/C(=C(\CS[C@@H]1[C@@H]2NC(=O)C(=N\OC)/c3nc(sc3)N)CS\C4=N\C(=O)C(=O)NN4C)C(=O)O 
 InChI InChI=1S/C18H18N8O7S3/c1-25-18(22-12(28)13(29)23-25)36-4-6-3-34-15-9(14(30)26(15)10(6)16(31)32)21-11(27)8(24-33-2)7-5-35-17(19)20-7/h5,9,15H,3-4H2,1-2H3,(H2,19,20)(H,21,27)(H,23,29)(H,31,32)/b24-8-/t9-,15-/m1/s1 Y Key:VAAUVRVFOQPIGI-SPQHTLEESA-N Y 
  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เซฟไตรอะโซน (อังกฤษ: Ceftriaxone) เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่ง ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียได้หลายโรค เช่น หูชั้นกลางอักเสบ เยื่อบุหัวใจอักเสบ เยื่อหุ้มสมองอักเสบ ปอดอักเสบ การติดเชื้อในกระดูกและข้อ การติดเชื้อในช่องท้อง การติดเชื้อที่ผิวหนัง ทางเดินปัสสาวะอักเสบ หนองใน และการอักเสบในอุ้งเชิงกราน เป็นต้น บางครั้งอาจใช้ก่อนการผ่าตัดหรือหลังบาดแผลจากการถูกกัดเพื่อป้องกันการติดเชื้อ สามารถให้ได้ผ่านการให้ทางหลอดเลือดดำหรือฉีดเข้าชั้นกล้ามเนื้อ
ผลข้างเคียงที่พบบ่อยคืออาการเจ็บปวดที่ตำแหน่งฉีดยา และการแพ้ยา ผลข้างเคียงอื่น เช่น ท้องเสียจากเชื้อ C. difficile โลหิตจางแบบมีเม็ดเลือดแดงแตก โรคของถุงน้ำดี และอาการชัก โดยทั่วไปจะไม่แนะนำให้ใช้ในผู้ป่วยที่แพ้ยาเพนิซิลลินอย่างรุนแรง แต่ถ้าแพ้แบบมีอาการไม่รุนแรงบางครั้งอาจพิจารณาให้ใช้ได้ ห้ามให้ยานี้เข้าทางหลอดเลือดดำพร้อมกับแคลเซียม หลักฐานใหม่ๆ บ่งชี้ว่าการใช้ยานี้ในสตรีตั้งครรภ์หรือให้นมบุตรน่าจะทำได้โดยปลอดภัย ยานี้เป็นยาในกลุ่มเซฟาโลสปอรินรุ่นที่สาม ซึ่งทำงานโดยป้องกันไม่ให้แบคทีเรียสร้างผนังเซลล์ได้
ยานี้ถูกค้นพบเมื่อช่วงต้นคริสตทศวรรษ 1980s โดยบริษัทฮอฟฟ์แมน-ลา โรช ได้รับการจัดเป็นหนึ่งในรายการยาสำคัญต้นแบบขององค์การอนามัยโลก และถือเป็นยาที่ปลอดภัยและใช้ได้ผลดีที่สุดชนิดหนึ่งในระบบบริการสุขภาพ ปัจจัยมีผลิตจำหน่ายได้ทั่วไป ถือเป็นยาที่มีราคาไม่แพง ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วราคาขายส่งของยานี้อยู่ที่ประมาณ 0.20-2.32 ดอลลาร์สหรัฐต่อโดส (ข้อมูลปี พ.ศ. 2557) ค่ารักษาด้วยยานี้ในประเทศสหรัฐอเมริกามักจะอยู่ที่ไม่เกิน 25 ดอลลาร์สหรัฐ ตลอดการรักษา In the United States a course of treatment is typically less than 25 USD.
เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา

| เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน |
| --- | --- |
คำขวัญ:  "Loyal and Unshakeable" (St Helena) "Our faith is our strength" (Tristan da Cunha)
เพลงชาติ: God Save the King

เมืองหลวง: เจมส์ทาวน์
ภาษาราชการ: ภาษาอังกฤษ
เดมะนิม: St. Helenian Tristanian
การปกครอง: British Overseas Territory

• พระมหากษัตริย์ : สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
• ผู้สำเร็จราชการ : ไนเจิล ฟิลลิปส์
• ผู้ดูแลเกาะอัสเซนชัน : ฌอน เบิร์นส์
• ผู้ดูแลเกาะตริสตันดากูนยา : เจสัน ไอเวอรี
• Responsible Ministera (UK) : Mark Simmonds MP
 
Dependent territory of the United Kingdom

• ได้รับอนุญาตกฎบัตรเซนต์เฮเลนา : 1657
• การปกครองของบริษัทอินเดียตะวันออก สิ้นสุดลง : 22 เมษายน 1834
• เพิ่มเกาะอัสเซนชัน : 12 กันยายน 1922
• เพิ่มหมู่เกาะตริสตันดากูนยา : 12 มกราคม 1938
• รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน : 1 กันยายน 2009
 
พื้นที่
• รวม: 420 ตารางกิโลเมตร (160 ตารางไมล์)
ประชากร
• สำมะโนประชากร 2012: 7,728 (219th)
• ความหนาแน่น: 13.4 ต่อตารางกิโลเมตร (34.7 ต่อตารางไมล์)
สกุลเงิน: Saint Helena pound Pound sterlingb (SHP)
เขตเวลา: UTC+0 (GMT)
ขับรถด้าน: left
รหัสโทรศัพท์: +290 +247 (Ascension)
รหัส ISO 3166: SH
โดเมนบนสุด: .sh and .ac
 For the Overseas Territories. Tristan da Cunha. 
เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา (อังกฤษ: Saint Helena, Ascension and Tristan da Cunha) เป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ ประกอบด้วยเกาะเซนต์เฮเลนา, เกาะอัสเซนชัน และกลุ่มเกาะที่เรียกว่าตริสตันดากูนยา
การแบ่งเขตการปกครอง

| การแบ่ง เขตการปกครอง | พื้นที่ ตารางกิโลเมตร | พื้นที่ ตารางไมล์ | ประชากร | ศูนย์กลางการ บริหาร | รหัส ISO alpha-2 | รหัส ISO alpha-3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เซนต์เฮเลนา | 122 | 47 | 5,809 | เจมส์ทาวน์ | SH | SHN |
|  อัสเซนชัน | 91 | 35 | 1,532 | จอร์จทาวน์ | AC | ASC |
|  ตริสตันดากูนยา  | 207 | 80 | 264 | เอดินเบิร์กออฟเดอะเซเวนซีส์ | TA | TAA |
| Total | 420 | 162 | 7,729 | เจมส์ทาวน์ | SH | SHN |
แผนที่

แผนที่แสดงทั้ตั้งเกาะทั้งหมดของดินแดน
ที่ตั้งของเกาะเซนต์เฮเลนาและเกาะอัสเซนชัน
แผนที่ของเกาะเซนต์เฮเลนา
แผนที่อีกแบบของเกาะเซนต์เฮเลนา
แผนที่ของเกาะอัสเซนชัน
แผนที่ของเกาะอัสเซนชันอีกแบบ
แผนที่ของกลุ่มเกาะตริสตันดากูนยา
แหล่งข้อมูลอื่น

The Official Government Website of Saint Helena
The Official Government Website of Ascension Island
The Official Tristan da Cunha Website
Radio Saint FM (live broadcasting from Saint Helena)
Saint Helena, Ascension and Tristan da Cunha entry at The World Factbook
| ด ค กดินแดนห่างไกลของประเทศในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ดินแดนภายใต้อำนาจอธิปไตยของชาติในยุโรป แต่ตั้งอยู่ใกล้กับหรือตั้งอยู่บนทวีปอื่นที่ไม่ใช่ยุโรป
เดนมาร์ก: กรีนแลนด์
เนเธอร์แลนด์: กือราเซา  ·  แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ (ซาบา · ซินต์เอิสตาซียึส · โบแนเรอ)  ·  ซินต์มาร์เติน  ·  อารูบา
นอร์เวย์: ควีนมอดแลนด์  ·  เกาะบูเว  ·  เกาะปีเตอร์ที่ 1
โปรตุเกส: มาเดรา  ·  อะโซร์ส
ฝรั่งเศส:  กัวเดอลุป  ·  เกาะกลีแปร์ตอน  ·  แซ็งปีแยร์และมีเกอลง  ·  แซ็ง-บาร์เตเลมี  ·  แซ็ง-มาร์แต็ง  ·  นิวแคลิโดเนีย  ·  เฟรนช์เกียนา  ·  เฟรนช์เซาเทิร์นและแอนตาร์กติกแลนดส์ (เกาะแซ็ง-ปอล · เกาะอัมสเตอร์ดัม · หมู่เกาะกระจายในมหาสมุทรอินเดีย · หมู่เกาะแกร์เกแลน · หมู่เกาะครอแซ · อาเดลีแลนด์)  ·  เฟรนช์พอลินีเชีย  ·  มายอต  ·  มาร์ตีนิก  ·  เรอูว์นียง  ·   วอลิสและฟูตูนา 
สเปน: กานาเรียส  · เซวตา  ·  ปลาซัสเดโซเบรานิอา (เปญญอนเดเบเลซเดลาโกเมรา · เปญญอนเดอาลูเซมัส · หมู่เกาะชาฟารินัส)  ·  เมลียา
สหราชอาณาจักร:  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  ·  เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา  ·  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  ·  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  ·  เบอร์มิวดา  ·  มอนต์เซอร์รัต  ·  หมู่เกาะเคย์แมน  ·  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  ·  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  ·  หมู่เกาะพิตแคร์น  ·  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  ·  แองกวิลลา 
อิตาลี: เกาะปันเตลเลรีอา  ·   หมู่เกาะเปลาเจ (เกาะลัมปีโอเน • เกาะลัมเปดูซา • เกาะลีโนซา)
เซลล์ชวานน์

เซลล์ชวานน์ (อังกฤษ: Schwann cell) ตั้งชื่อตามนักชีววิทยาชาวเยอรมัน เทโอดอร์ ชวานน์ เป็นเซลล์ค้ำจุน (เซลล์เกลีย) ในระบบประสาทรอบนอก (peripheral nervous system,PNS) มีหน้าที่เหมือนกับเซลล์โอลิโกเดนโดรไซต์ซึ่งพบในระบบประสาทส่วนกลางคือ สร้างเยื่อไมอีลินเพื่อห่อหุ้มแอกซอนของใยประสาท
เซลล์ประสาท
โอลิโกเดนโดรไซต์

เซลล์ชวานน์แตกต่างจากโอลิโกเดนโดรไซต์ตรงที่ เซลล์ชวานน์ 1 เซลล์ สามารถหุ้มปลายประสาทได้เพียง 1 เซลล์เท่านั้น ขณะที่โอลิโกเดนโดรไซต์ 1 เซลล์ สามารถส่งระยางค์ไปหุ้มใยประสาทได้หลายแขนง
เซลฟี

การเซลฟีของนักจัดรายการวิทยุ
เซลฟี (อังกฤษ: selfie) เป็นการถ่ายภาพตัวเองแบบหนึ่ง เป็นคำนิยมซึ่งหมายถึงการถ่ายรูปตัวเองด้วยกล้องดิจิทัล หรือกล้องโทรศัพท์มือถือ อาจถ่ายด้วยมือหรือใช้ไม้เซลฟี แล้วเผยแพร่ลงบนบริการเครือข่ายสังคม เช่น เฟซบุ๊ก อินสตาแกรม และทวิตเตอร์ ภาพถ่ายเซลฟีมักดูดีเกินจริงและดูไม่เป็นทางการ ภาพถ่ายเซลฟีมักถ่ายจากการถือกล้องและยื่นแขนไปจนสุด หรือยื่นไปทางกระจก มากกว่าการใช้อุปกรณ์เซลฟ์ไทม์เมอร์ บางทีอาจมีการใช้ไม้เซลฟีเพื่อมุมมองที่กว้างขึ้น
ประวัติ

การถ่ายรูปตัวเองของรอเบิร์ต คอร์เนเลียส เมื่อปี ค.ศ. 1839
หญิงสาวกำลังถ่ายรูปตนเองในกระจก
การถ่ายรูปตัวเองก่อนจะมีการถ่ายรูปแบบดิจิทัล (Digital photography)
รอเบิร์ต คอร์เนเลียส ผู้ริเริ่มการถ่ายภาพชาวอเมริกันถ่ายภาพของตนเองโดยใช้กระบวนการดาแกโรไทป์ ในค.ศ. 1839 นับเป็นรูปถ่ายบุคคลรูปแรกๆ ด้วยความช้าของกระบวนการทำให้เขาสามารถเปิดเลนส์ วิ่งไปอยู่ในเฟรมภาพเป็นเวลาหนึ่งนาทีหรือมากกว่านั้น จากนั้นกลับมาปิดฝาเลนส์ เขาเขียนด้านหลังรูปว่า "รูปถ่ายแสงรูปแรกที่เคยมีมา ค.ศ. 1839."
การเปิดตัวของโกดักบราวนี (Kodak Brownie) ซึ่งเป็นกล้องขนาดพกพา ในค.ศ. 1900 ทำให้การถ่ายภาพเหมือนตนเองเป็นที่นิยมมากขึ้น โดยปกติจะมีการใช้กระจกและตั้งกล้องไว้บนวัตถุใกล้ ๆ หรือบนขาตั้งกล้อง ขณะอายุ 13 ปี แกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย เป็นหนึ่งในวัยรุ่นคนแรก ๆ ที่ถ่ายรูปตนเองโดยใช้กระจกเพื่อส่งไปให้เพื่อนในค.ศ. 1914 เธอเขียนบนจดหมายที่แนบไปกับรูปถ่ายว่า "ฉันถ่ายรูปนี้ด้วยตัวเองขณะกำลังมองกระจก มันยากมากเพราะมือฉันสั่น"
การถ่ายรูปเหมือนตนเองรุ่นเริงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อ Instant Camera ซึ่งเป็นเป็นกล้องที่สามารถอัดและล้างรูปได้ทันทีหลังจากถ่ายเสร็จถูกคิดค้นขึ้น และทำให้มือใหม่สามารถเรียนรู้การถ่ายภาพได้ โดยสามารถเห็นรูปที่ตนถ่ายได้ทันที เป็นธรรมดาที่สิ่งปฏิบัติเหล่านี้จะถูกถ่ายทอดเมื่อกล้องดิจิทัลมาแทนที่กล้องฟิล์ม
คำว่า เซลฟี นั้น พบว่าใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2002 บนพื้นที่อภิปรายออนไลน์ของออสเตรเลีย นาธาน โฮป โพสบน 'Dr Karl Self-Serve Science Forum' ว่า
อืม กำลังเมาในงานวันเกิดปีที่ 21 ของเพื่อน ขณะกำลังเดินฉันสะดุด เอาริมฝีปากลงก่อน (โดยมีฟันหน้าตามมาติด ๆ) ฉันมีรูขนาดประมาณ 1 เซนติเมตรทะลุลิมฝีปากล่างของฉัน และขอโทษที่รูปไม่ชัด มันคือการถ่ายเซลฟี่
พจนานุกรมของออกซ์ฟอร์ด (Oxford Dictionaries) ได้จัดไว้เป็นคำศัพท์แห่งปี 2013 (Word of the Year 2013) โดยระบุว่าเป็นคำที่เริ่มมาจากชาวออสเตรเลีย
เซลล์ประสาทหลายขั้ว

เซลล์ประสาทหลายขั้ว (อังกฤษ: multipolar neuron) เป็นเซลล์ที่มีเด็นไดรต์ (dendrite) ยื่นออกจากตัวเซลล์หลายเส้น แต่มีแอกซอน (axon) เพียงเส้นเดียว แบ่งเป็น 2 ชนิดตามรูปร่าง ได้แก่
pyramidal cell รูปร่างเหมือนปิรามิด พบได้ที่สมองใหญ่หรือซีรีบรัม
purkinje cell รูปร่างเหมือนหยดน้ำหรือกัลปังหาพบที่สมองน้อย หรือซีรีเบลลัม
ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่ เซลล์ประสาท
เซฟเวย์

เซฟเวย์ สาขาหนึ่งในรัฐมอนทานา
เซฟเวย์ (อังกฤษ: Safeway) เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตที่มีสาขาที่มากที่สุดเป็นอันดับสามของสหรัฐอเมริกา โดยมีทั้งหมด 1,743 สาขา สำนักงานใหญ่เซฟเวย์ตั้งอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย
สินค้า

แบรนด์ของสินค้าภายใต้เซฟเวย์ ได้แก่
Basic Red/Value Red
Bright Green
Butcher's Cut, The
Captains Choice
Country Hearth
Conti Gourmet Coffee
Dairy Glen
Deli Counter, The
Diablo Creek
Eating Right
Firefly Ridge
Gourmet Meat Shoppe
Jerseymaid
Lucerne
Manor House
Mom to Mom
O Organics
Oven Joy
Primo Taglio
Priority
Produce Stand, The
Ranchers Reserve
Refreshe
Remarkable
Safeway
Safeway Select
Signature Cafe
waterfront BISTRO
ดูเพิ่ม

เทสโก โลตัส
คาร์ฟูร์
บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เซบูแปซิฟิก

เซบูแปซิฟิก (อังกฤษ: Cebu Pacific) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติฟิลิปปินส์ ที่มีฐานการบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน ในเมโทรมะนิลา และที่ท่าอากาศยานนานาชาติมัคตัน–เซบู ในนครเซบู โดยถือเป็นสายการบินต้นทุนต่ำที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในทวีปเอเชีย ก่อตั้งใน พ.ศ. 2531 โดยในปัจจุบันมีให้บริการทั้งเที่ยวบินภายในและระหว่างประเทศ โดยมีจุดหมายปลายทางในประเทศ 37 แห่ง และต่างประเทศ 27 แห่งใน 15 ประเทศในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
เซบูแปซิฟิกเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของฟิลิปปินส์ โดยอ้างอิงจากจำนวนผู้โดยสารที่บินในเส้นทางภายในประเทศและต่างประเทศในปี ค.ศ. 2010 แซงหน้าสายการบินคู่แข่งฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
เซบูเปซิฟิกเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของแวลูอัลไลแอนซ์
กิจการองค์กร > สายการบินลูก

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 ไทเกอร์แอร์ฟิลิปปินส์เปลี่ยนชื่อแบรนด์เป็น เซบโก เป็นครั้งที่สี่เพื่อสะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างไทเกอร์แอร์ฟิลิปปินส์ในฐานะสายการบินในเครือของเซบูแปซิฟิก ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 เซบโก ส่งคืนแอร์บัส เอ320 จำนวน 5 เครื่องไปยังเซบูแปซิฟิก และหลังจากนั้นได้แระจำการ เอทีอาร์ 72-500 และ -600 แทน
จุดหมายปลายทาง

ปัจจุบันเซบูแปซิฟิคมีเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางภายในประเทศ 36 แห่งและจุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ 26 แห่งใน 16 ประเทศทั่วภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก สายการบินมีเครือข่ายเส้นทางภายในประเทศที่กว้างขวางที่สุดในฟิลิปปินส์
จุดหมายปลายทาง > พันธมิตรทางการบิน

เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เซบูแปซิฟิคได้กลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของแวลูอัลไลแอนซ์ ซึ่งเป็นพันธมิตรด้านสายการบินต้นทุนต่ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยเข้าร่วมกับสมาชิกผู้บุกเบิกอื่นๆคือ สกู๊ตของสิงค์โปร์, เจจูแอร์ของเกาหลีใต้, นกแอร์ของประเทศไทย,และเซบโก ปัจจุบันเซบูแปซิฟิกยังเป็นสายการบินฟิลิปปินส์เพียงแห่งเดียวที่เป็นสมาชิกของพันธมิตรสายการบิน
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 เซบูแปซิฟิกมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 20 | — | 180 |  |
| แอร์บัส เอ320นีโอ | 21 | 6 | 188 |  |
| แอร์บัส เอ321-200 | 7 | — | 230 |  |
| แอร์บัส เอ321นีโอ | 15 | 110 | 236 | ใช้การจัดเรียงห้องโดยสารแบบแอร์บัสเคบินเฟลกซ์ สั่งซื้อเพิ่มเติม 102 ลำพร้อม 50 สิทธิการสั่งซื้อในเครื่องบินตระกูลเอ320นีโอ เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 |
| แอร์บัส เอ321เอ็กซ์แอลอาร์ | — | 10 | รอประกาศ | เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2024 |
| แอร์บัส เอ330-900 | 9 | 7 | 459 | รวมแอร์บัส เอ330-900 ลำต้นแบบ (RP-C3906) |
| รวม | 72 | 133 |  |  |
เซบูแปซิฟิกมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 4.6 ปี
แอร์บัส เอ320-200
แอร์บัส เอ320นีโอ
แอร์บัส เอ321-200
แอร์บัส เอ321นีโอ
แอร์บัส เอ330-900
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

เซบูแปซิฟิกเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | เครื่องบินทดแทน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ319-100 | 10 | 2005 | 2018 | แอร์บัส เอ320นีโอ | ขายให้แก่อัลลีเจียนต์แอร์ |  |
| แอร์บัส เอ330-300 | 8 | 2013 | 2024 | แอร์บัส เอ330-900 | ขายให้แก่หลายสายการบิน |  |
| เอทีอาร์ 72-500 | 6 | 2008 | 2015 | ไม่มี | โอนย้ายไปยังเซบโก |  |
| โบอิง 757-200 | 3 | 2000 | 2006 | แอร์บัส เอ320-200 |  |  |
| แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-30 | 19 | 1996 | 2006 | แอร์บัส เอ320-200 | หนึ่งลำตกในเที่ยวบินที่ 387 |  |
แอร์บัส เอ319-100
แอร์บัส เอ330-300
เอทีอาร์ 72-500
โบอิง 757-200
แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-9-30
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Official holidays website เก็บถาวร 23 พฤศจิกายน 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสายการบินสมาชิกของ  แวลูอัลไลแอนซ์  (Value Alliance) |
| --- | --- | --- |
| สมาชิกผู้ก่อตั้ง | เซบูแปซิฟิก • เซบโก • เชจูแอร์ • นกแอร์ • สกู๊ต |  |
| สมาชิกเพิ่มเติมหลังการก่อตั้ง | ยังไม่มี |  |
| สมาชิกในอดีต | ไทเกอร์แอร์ • ไทเกอร์แอร์ออสเตรเลีย •  นกสกู๊ต •  วานิลลาแอร์ |  |
เซย์น แมลิก

| เซย์น แมลิก |
| --- | --- |
แมลิกในปี ค.ศ. 2015
เกิด: เซน จาวัดด์ แมลิก  (1993-01-12) 12 มกราคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) แบรดฟอร์ด, สหราชอาณาจักร
อาชีพ:  นักร้อง  นักแต่งเพลง 
ปีปฏิบัติงาน: 2010–ปัจจุบัน
คู่รัก: จีจี ฮาดีด (2015–2021)
อาชีพทางดนตรี
เครื่องดนตรี: ร้องนำ
ค่ายเพลง:  ไซโก  โคลัมเบีย  RCA 
 นักดนตรี
เว็บไซต์: inzayn.com
ลายมือชื่อ

เซน จาวัดด์ "เซย์น" แมลิก (อังกฤษ: Zain Javadd "Zayn" Malik เกิด 12 มกราคม ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในชื่อ เซย์น เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ ใน ค.ศ. 2010 แมลิกเข้าประกวดในฐานะศิลปินเดี่ยวในรายการดิเอ็กซ์แฟกเตอร์ หลังจากตกรอบในฐานะนักร้องเดี่ยว แมลิกกลับมาแข่งขันพร้อมกับผู้ประกวดอีกสี่คน ก่อตั้งเป็นบอยแบนด์ในชื่อ วันไดเรกชัน เมื่อครั้งที่เขาเป็นสมาชิกวง แมลิกและเพื่อน ๆ ออกอัลบั้มเพลงที่ประสบความสำเร็จ 4 อัลบั้ม แสดงในทัวร์คอนเสิร์ต และได้รับรางวัลมากมาย
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 ตัวแทนของแมลิกประกาศเรื่องการแยกทางของแมลิก แมลิกเซ็นสัญญานักร้องเดี่ยวกับสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์ใน ค.ศ. 2015 พร้อมสตูดิโออัลบั้มแรก ไมนด์ออฟไมน์ มีกำหนดออกจำหน่ายในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2016 อัลบั้มนำด้วยซิงเกิล "พิลโลว์ทอล์ก" เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา และชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
อัลบั้มเพลง

Mind of Mine (2016)
Icarus Falls (2018)
Nobody Is Listening (2021)
ผลงาน

| ปี | เรื่อง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2013 | One Direction: This Is Us |  |
| 2014 | Where We Are – The Concert Film |  |
| 2018 | Ocean's 8 | Cameo |
| ปี | รายการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2010 | The X Factor | Contestant; series 7 |
| 2012 | iCarly | Guest role; S6E2 |
| 2012–2014 | แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ | Musical guest; S37E18, S39E8, S40E10 |
| 2014 | One Direction: The TV Special |  |
| 2016 | The Tonight Show Starring Jimmy Fallon | Musical guest; Episode 419 |
| 2016 | The Tonight Show Starring Jimmy Fallon | Musical guest (Episode 440) |
| 2016 | เดอะวอยซ์ | Musical guest; Series 10, Finals |
เซลล์ที

| เซลล์ที |
| --- | --- |
กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนชนิดส่องกราดของเซลล์ทีในมนุษย์
ภาพใส่สีของกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนชนิดส่องกราด มีเซลล์เม็ดเลือดแดง (ซ้าย) เกล็ดเลือด (กลาง) และเซลล์ทีลิมโฟไซต์ (ขวา)
รายละเอียด
ระบบ: ระบบภูมิคุ้มกัน
ตัวระบุ
ภาษาละติน: lymphocytus T
MeSH: D013601
TH: H2.00.04.1.02007
FMA: 62870
ศัพท์ทางกายวิภาคของจุลกายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เซลล์ที (อังกฤษ: T cell) เป็นเม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟไซต์ประเภทหนึ่ง เป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกัน โดยเฉพาะระบบภูมิคุ้มกันแบบปรับตัว สามารถแยกจากลิมโฟซัยต์ชนิดอื่นๆ ได้จากการที่สามารถตรวจพบตัวรับทีเซลล์ (T-cell receptor) ได้บนเยื่อผิวของเซลล์นี้
เช่นเดียวกับเม็ดเลือดขาวอื่นๆ หลายชนิด เซลล์ทีมีต้นกำเนิดมาจากเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดเลือดในไขกระดูก ตัวอ่อนเซลล์ทีที่อยู่ระหว่างการพัฒนาจะย้ายที่ไปอยู่ในต่อมไทมัส ซึ่งชื่อเซลล์ทีก็มาจากต่อมไทมัสนี้เอง หลังจากนั้นเซลล์ทีก็จะพัฒนาต่อจนกลายเป็นเซลล์ทีชนิดย่อยๆ ต่อไป แม้เซลล์ทีเหล่านั้นจะเคลื่อนที่ออกจากต่อมไทมัสแล้วก็ตาม เซลล์ทีชนิดย่อยต่างๆ มีหน้าที่ที่สำคัญและแตกต่างกันไปในการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของร่างกาย
แหล่งข้อมูลอื่น

Immunobiology, 5th Edition
The Immune System at the National Institute of Allergy and Infectious Diseases
T-cell Group – Cardiff University เก็บถาวร 2018-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย