stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2024
การแข่งขัน > ชนิดกีฬา

ยิงธนู (รายละเอียด) (9)
กรีฑา (รายละเอียด) (164)
แบดมินตัน (รายละเอียด) (16)
ฟุตบอล 5 คน (รายละเอียด) (1)
บอคเซีย (รายละเอียด) (11)
จักรยาน (รายละเอียด ) (51)
ประเภทถนน (รายละเอียด) (34)
ประเภทลู่ (รายละเอียด) (17)
ขี่ม้า (รายละเอียด) (11)
โกล์บอล (รายละเอียด) (2)
ยูโด (รายละเอียด) (16)
พาราแคนู (รายละเอียด) (10)
ไตรกีฬาคนพิการ (รายละเอียด) (11)
ยกน้ำหนัก (รายละเอียด) (20)
เรือพาย (รายละเอียด) (5)
ยิงปืน (รายละเอียด) (13)
วอลเลย์บอล (รายละเอียด) (2)
ว่ายน้ำ (รายละเอียด) (141)
เทเบิลเทนนิส (รายละเอียด) (31)
เทควันโด (รายละเอียด) (10)
วีลแชร์บาสเกตบอล (รายละเอียด) (2)
วีลแชร์ฟันดาบ (รายละเอียด) (16)
วีลแชร์รักบี้ (รายละเอียด) (1)
วีลแชร์เทนนิส (รายละเอียด) (6)
การแข่งขัน > ปฏิทิน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| OC | พิธีเปิด | ● | การแข่งขันรอบทั่วไป | 1 | เหรียญทอง | CC | พิธีปิด |
| สิงหาคม/กันยายน | สิงหาคม/กันยายน | สิงหาคม> 28 พ. | สิงหาคม> 29 พฤ. | สิงหาคม> 30 ศ. | สิงหาคม> 31 ส. | กันยายน> 1 อา. | กันยายน> 2 จ. | กันยายน> 3 อ. | กันยายน> 4 พ. | กันยายน> 5 พฤ. | กันยายน> 6 ศ. | กันยายน> 7 ส. | กันยายน> 8 อา. | จำนวนเหรียญทอง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  พิธีการ |  พิธีการ | OC |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | CC | — |
|  บอคเซีย |  บอคเซีย |  | ● | ● | ● | 2 | 6 | ● | ● | 3 |  |  |  | 11 |
|  ฟุตบอล 5 คน |  ฟุตบอล 5 คน |  |  |  |  | ● | ● | ● |  | ● |  | 1 |  | 1 |
|  โกล์บอล |  โกล์บอล |  | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 2 |  |  |  | 2 |
|  ยิงธนู |  ยิงธนู |  | ● | ● | 2 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 |  |  |  | 9 |
|  กรีฑา |  กรีฑา |  |  | 14 | 18 | 19 | 13 | 24 | 15 | 19 | 16 | 22 | 4 | 164 |
|  แบดมินตัน |  แบดมินตัน |  | ● | ● | ● | 2 | 14 |  |  |  |  |  |  | 16 |
|  พาราแคนู |  พาราแคนู |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ● | 5 | 5 | 10 |
| จักรยาน |  ประเภทถนน |  |  |  |  |  |  |  | 19 | 6 | 4 | 5 |  | 34 |
| จักรยาน |  ประเภทลู่ |  | 4 | 5 | 4 | 4 |  |  |  |  |  |  |  | 17 |
|  ขี่ม้า |  ขี่ม้า |  |  |  |  |  |  | 3 | 2 |  | 1 | 5 |  | 11 |
|  ยูโด |  ยูโด |  |  |  |  |  |  |  |  | 5 | 5 | 6 |  | 16 |
|  ยกน้ำหนัก |  ยกน้ำหนัก |  |  |  |  |  |  |  | 4 | 4 | 4 | 4 | 4 | 20 |
|  เรือพาย |  เรือพาย |  |  | ● | ● | 5 |  |  |  |  |  |  |  | 5 |
|  ว่ายน้ำ |  ว่ายน้ำ |  | 15 | 14 | 15 | 14 | 13 | 15 | 12 | 13 | 15 | 15 |  | 141 |
|  เทเบิลเทนนิส |  เทเบิลเทนนิส |  | ● | 2 | 5 | 3 | ● | 1 | 3 | 5 | 5 | 7 |  | 31 |
|  เทควันโด |  เทควันโด |  | 3 | 4 | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  | 10 |
|  ไตรกีฬาคนพิการ |  ไตรกีฬาคนพิการ |  |  |  |  |  | 11 |  |  |  |  |  |  | 11 |
|  ยิงปืน |  ยิงปืน |  |  | 3 | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 1 |  |  |  | 13 |
|  วอลเลย์บอล |  วอลเลย์บอล |  | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 1 | 1 |  | 2 |
|  วีลแชร์บาสเกตบอล |  วีลแชร์บาสเกตบอล |  | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 1 | 1 | 2 |
|  วีลแชร์ฟันดาบ |  วีลแชร์ฟันดาบ |  |  |  |  |  |  | 4 | 4 | 2 | 4 | 2 |  | 16 |
|  วีลแชร์รักบี้ |  วีลแชร์รักบี้ |  | ● | ● | ● | ● | 1 |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  วีลแชร์เทนนิส |  วีลแชร์เทนนิส |  |  | ● | ● | ● | ● | ● | 1 | 2 | 2 | 1 |  | 6 |
| รวมเหรียญทอง | รวมเหรียญทอง | 0 | 22 | 42 | 49 | 53 | 61 | 50 | 63 | 63 | 57 | 75 | 14 | 549 |
| รวมการสะสมจากวันก่อน | รวมการสะสมจากวันก่อน | 0 | 22 | 64 | 113 | 166 | 227 | 277 | 340 | 403 | 460 | 535 | 549 | 549 |
| สิงหาคม/กันยายน | สิงหาคม/กันยายน | สิงหาคม | สิงหาคม | สิงหาคม | สิงหาคม | กันยายน | กันยายน | กันยายน | กันยายน | กันยายน | กันยายน | กันยายน | กันยายน | จำนวนเหรียญทอง |
| สิงหาคม/กันยายน | สิงหาคม/กันยายน | 28 พ. | 29 พฤ. | 30 ศ. | 31 ส. | 1 อา. | 2 จ. | 3 อ. | 4 พ. | 5 พฤ. | 6 ศ. | 7 ส. | 8 อา. | จำนวนเหรียญทอง |
การแข่งขัน > ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ต่อไปนี้คือรายชื่อคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่มีนักกีฬาอย่างน้อยหนึ่งคนที่ผ่านการคัดเลือกสำหรับพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024
สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024
*  เจ้าภาพ ( ฝรั่งเศส)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 94 | 76 | 50 | 220 |
| 2 |  สหราชอาณาจักร | 49 | 44 | 31 | 124 |
| 3 |  สหรัฐ | 36 | 42 | 27 | 105 |
| 4 |  เนเธอร์แลนด์ | 27 | 17 | 12 | 56 |
| 999 !– |  นักกีฬาพาราลิมปิกที่เป็นกลาง | 26 | 22 | 23 | 71 |
| 5 |  บราซิล | 25 | 26 | 38 | 89 |
| 6 |  อิตาลี | 24 | 15 | 32 | 71 |
| 7 |  ยูเครน | 22 | 28 | 32 | 82 |
| 8 |  ฝรั่งเศส* | 19 | 28 | 28 | 75 |
| 9 |  ออสเตรเลีย | 18 | 17 | 28 | 63 |
| 10 |  ญี่ปุ่น | 14 | 10 | 17 | 41 |
| 11–85 | ประเทศที่เหลือ | 195 | 226 | 289 | 710 |
| รวม (85 ประเทศ) | รวม (85 ประเทศ) | 549 | 551 | 607 | 1707 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Paris 2024 Official Homepage
| ก่อนหน้า |  | พาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โตเกียว 2020 |  | พาราลิมปิกฤดูร้อน ปารีส  (พาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 17 (2024)) |  | ลอสแอนเจลิส 2028 |
| ด ค กกีฬาพาราลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 กฎบัตร  เจ้าภาพ  IPC NPCs  สรุปเหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญ  ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน ฤดูร้อน  ฤดูหนาว  กีฬา  สัญลักษณ์ 
| ฤดูร้อน |  โรม 1960  โตเกียว 1964  เทลอาวีฟ 1968  ไฮเดลแบร์ก 1972  โทรอนโต 1976  อาร์นเฮม 1980  นิวยอร์ก-สโตกแมนเดวิลล์ 1984  โซล 1988  บาร์เซโลนา 1992  แอตแลนตา 1996  ซิดนีย์ 2000  เอเธนส์ 2004  ปักกิ่ง 2008  ลอนดอน 2012  ริโอเดจาเนโร 2016  โตเกียว 2020  ปารีส 2024  ลอสแอนเจลิส 2028  บริสเบน 2028  |  |
| ฤดูหนาว |  เอิร์นเชิลส์วีก 1976  กีลโล 1980  อินส์บรุค 1984  อินส์บรุค 1988  แอลเบิร์ทวิลล์ 1992  ลิลแฮมเมอร์ 1994  นะงะโนะ 1998  ซอลต์เลกซิตี 2002  ตูริน 2006  แวนคูเวอร์ 2010  โซชิ 2014  พย็องชัง 2018  ปักกิ่ง 2022  มิลาน/กอร์ตีนาดัมเปซโซ 2026  TBD 2030  |  |
หม่อง ทองดี

| หม่อง ทองดี |
| --- | --- |
เกิด: หม่อง ทองดี 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 (27 ปี) จังหวัดเชียงใหม่
มีชื่อเสียงจาก: ตัวแทนเข้าร่วมการแข่งขันร่อนเครื่องบินกระดาษพับ ประเทศญี่ปุ่น
หม่อง ทองดี เกิดวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 เป็นบุตรของนายยุ้น และนางม้อย ทองดี ชาวไทใหญ่ จากรัฐฉาน ประเทศพม่า ในปี พ.ศ. 2552 เขาเป็นเด็กชายคนหนึ่งผู้มีความใฝ่ฝันที่จะได้ไปแข่งขันร่อนเครื่องบินกระดาษพับที่ประเทศญี่ปุ่น โดยประสบกับปัญหาด้านเงื่อนไขสัญชาติ แต่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลไทย จนได้ไปแข่งขันและได้รับชัยชนะกลับมา
ประวัติ

เมื่อหม่อง ทองดี เป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านห้วยทราย ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เขาได้เป็นตัวแทนในการเข้าร่วมการแข่งขันร่อนเครื่องบินกระดาษพับจนได้รับรางวัลอันดับสาม ประเภทบุคคลชายอายุไม่เกิน 12 ปี ที่จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ภายหลังจากการแข่งขันเสร็จสิ้น ก็ได้มีการต้อนรับจากคุณหญิงกัลยา โสภณพนิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, นางเตือนใจ ดีเทศน์ อดีตสว.จังหวัดเชียงราย พร้อมด้วยครูวินัสรินทร์ มีทรัพย์ ครูประจำโรงเรียนบ้านห้วยทราย รวมทั้งนายยุ้นและนางม้อย ทองดีที่ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ
ทั้งนี้ คุณหญิงกัลยา โสภณพนิช กล่าวว่าทางกระทรวงวิทยาศาสตร์จะแต่งตั้งให้เป็นยุวทูตประจำกระทรวงตลอดจนมีแผนมอบทุนการศึกษาต่อจนถึงระดับปริญญาเอกจากการสร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศไทย
หม่องจบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่สาขาภาพยนตร์ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2561 หม่อง ทองดี ได้เดินทางไปที่ว่าการอำเภอเมืองเชียงใหม่ เพื่อเดินทางเข้าถ่ายรูปทำบัตรประชาชน หลังจากที่ได้รับสัญชาติไทยอย่างเป็นทางการ
เรื่องราวของหม่องได้รับนำมาสร้างเป็นภาพยนตรืเรื่อง A Time To Fly...บินล่าฝัน ออกฉายเดือนกันยายน พ.ศ. 2566
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลที่ 3 การแข่งขันเครื่องบินกระดาษพับประเภทบุคคลเดี่ยว รุ่นอายุไม่เกิน 12 ปี
รางวัลชนะเลิศ ประเภททีมผสม
แหล่งข้อมูลอื่น

หม่อง ทองดี ประกาศคว้าแชมป์พับเครื่องบินกลับไทย เก็บถาวร 2009-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หม่อง ทองดี อันดับ 1 ประเภททีม อันดับ 3 ประเภทบุคคล
หม่อง ทองดี ได้รับทุนการศึกษาถึงระดับปริญญาเอก
โทกูงาวะ อิเอมาซะ

| โทกูงาวะ อิเอมาซะ |
| --- | --- |
อิเอมาซะในฐานะประธานสภาขุนนาง (1946-47)

ผู้นำตระกูลโทกูงาวะ
ก่อนหน้า: โทกูงาวะ อิเอซาโตะ
ถัดไป: โทกูงาวะ สึเนนาริ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 23 มีนาคม ค.ศ. 1884(1884-03-23)
เสียชีวิต: 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963(1963-02-18) (78 ปี)
คู่สมรส: นาโอโกะ ชิมาซุ
บุตร: โทกูงาวะ อิเอฮิเดะ   โทกูงาวะ โทโยโกะ

โทกูงาวะ อิเอมาซะ (ญี่ปุ่น: 徳川 家正; โรมาจิ: Tokugawa Iemasa; 23 มีนาคม ค.ศ. 1884 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963) รู้จักกันในชื่อ อิเยมาซะ หรือ เจ้าโทกูงาวะที่ 2 เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นใน ยุคไทโช และต้น ยุคโชวะ ผู้นำ ตระกูลโทกูงาวะ คนที่ 17 และประธานคนสุดท้ายของ สภาขุนนางญี่ปุ่น ใน รัฐสภาญี่ปุ่น
ประวัติ

อิเอมาซะเกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1884 ที่ เซ็นดางายะ, ฐานะบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ อิเอซาโตะ และโคโนเอะ ฮิโรโกะ ธิดาของ โคโนเอะ ทาดาฟูซะ เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนกฎหมายของ มหาวิทยาลัยโตเกียว ในปี ค.ศ. 1909 และได้เข้ารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศในปีเดียวกัน ในปี ค.ศ. 1924 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกงสุลใหญ่ประจำสถานกงสุลที่ ซิดนีย์,ออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1929 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นทูตไป แคนาดา และจาก ค.ศ. 1937 ถึง 1939 รับราชการในฐานะเอกอัครราชทูต ประจำตุรกี
อิเอมาซะเป็นพันธมิตรกับเจ้าชาย โทกูงาวะ อิเอซาโตะ บิดาของเขาในการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นและยุโรป, แคนาดา, และสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1940, จากการเสียชีวิตของบิดาของเขา เขาได้รับตำแหน่ง โคชากุ หรือ เจ้าชาย (公爵) ภายใต้ระบบคาโซกุ และที่นั่งฐานะสมาชิกของสภาขุนนางญี่ปุ่น ใน รัฐสภาญี่ปุ่น ในวันพุธที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1946 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสภาขุนนางญี่ปุ่น เขาดำรงตำแหน่งจนถึงวันเสาร์ที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 เมื่อรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันได้ยกเลิกสภาขุนนาง
เขาถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคระบบหัวใจหลอดเลือด ที่บ้านของเขาที่ชิบูยะ,โตเกียว, เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 โดยได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นสูงสุด มงกุฎดอกพอลโลเนีย ย้อนหลัง หลุมศพของเขาตั้งอยู่ที่สุสานยานากะ
นริศรา ชวาลตันพิพัทธ์

| นริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 8 สิงหาคม พ.ศ. 2554
นายกรัฐมนตรี: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 สิงหาคม พ.ศ. 2511 (56 ปี) อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทย
พรรคการเมือง: เพื่อแผ่นดิน (2550–2554) ชาติไทยพัฒนา (2554–ปัจจุบัน)
ลายมือชื่อ: 

นริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ (เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
การศึกษา

นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ และโรงเรียนสตรีวิทยา ในระดับปริญญาตรี จากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (บางแสน) ในปี พ.ศ. 2533 และระดับปริญญาโท (MA) สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2535
ในปี พ.ศ. 2553 เข้ารับการศึกษาหลักสูตรผู้บริหารระดับสูง ของสถาบันวิทยาการตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในรุ่นที่ 11 และเป็นรุ่นเดียวกันกับนักการเมืองชื่อดังอีกหลายคน อาทิ นายสรอรรถ กลิ่นประทุม นายประจวบ ไชยสาส์น ร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ นายแพทย์บุรณัชย์ สมุทรักษ์ ฯลฯ
ประวัติการทำงาน

นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ เคยทำงานเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นเวลากว่า 5 ปี นอกจากนั้นยังเคยทำงานในหน้าที่สำคัญ คือ
กรรมการบริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)
ผู้อำนวยการ บริษัทภูเก็ต อินเทอร์เน็ต จำกัด
กรรมการผู้จัดการบริษัท ซิสเต็มส์ แอนด์ เน็ตเวิร์ก โซลูชั่น จำกัด
ที่ปรึกษารองประธานสภาผู้แทนราษฎร
กรรมการธนาคารอิสลามแห่งประเทศไทย
ประวัติการทำงาน > งานการเมือง

นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของนายอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ  ในโควตาของกลุ่มบ้านริมน้ำ พรรคเพื่อแผ่นดิน โดยได้รับมอบหมายให้กำกับดูแลงานสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.) ซึ่งต่อมาถูกกรมสอบสวนคดีพิเศษ แจ้งข้อกล่าวหากรณีการทุจริตจัดซื้อครุภัณฑ์อาชีวศึกษากว่า 5 พันล้านบาท
นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ ได้รับฉายาจากพรรคเพื่อไทย เป็น 1 ใน 10 รัฐมนตรีไร้ผลงาน ว่า "รัฐมนตรีสวยเฉียบ เงียบสนิท" เช่นเดียวกับผลการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพล มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ที่ได้ทำการสำรวจความคิดเห็นประชาชนกลุ่มตัวอย่าง 17 จังหวัด ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2553 พบว่าประชาชนกว่าร้อยละ 42.2 ไม่รู้จักรัฐมนตรีนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เก็บถาวร 2009-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 59 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  สุเทพ เทือกสุบรรณ  กอร์ปศักดิ์ สภาวสุ  สนั่น ขจรประศาสน์  ไตรรงค์ สุวรรณคีรี  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  สาทิตย์ วงศ์หนองเตย  วีระชัย วีระเมธีกุล  องอาจ คล้ามไพบูลย์  |  |
| กลาโหม |  ประวิตร วงษ์สุวรรณ  |  |
| การคลัง |  กรณ์ จาติกวณิช  ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์  พฤฒิชัย ดำรงรัตน์  มั่น พัธโนทัย  |  |
| การต่างประเทศ |  กษิต ภิรมย์  |  |
| การท่องเที่ยวและกีฬา |  ชุมพล ศิลปอาชา  |  |
| การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ |  วิฑูรย์ นามบุตร  อิสสระ สมชัย  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  ธีระ วงศ์สมุทร  ชาติชาย พุคยาภรณ์  ศุภชัย โพธิ์สุ  |  |
| คมนาคม |  โสภณ ซารัมย์  ประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ  เกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร  สุชาติ โชคชัยวัฒนากร  |  |
| ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม |  สุวิทย์ คุณกิตติ  |  |
| เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร |  ระนองรักษ์ สุวรรณฉวี  จุติ ไกรฤกษ์  |  |
| พลังงาน |  วรรณรัตน์ ชาญนุกูล  |  |
| พาณิชย์ |  พรทิวา นาคาศัย  อลงกรณ์ พลบุตร  |  |
| มหาดไทย |  ชวรัตน์ ชาญวีรกูล  บุญจง วงศ์ไตรรัตน์  ถาวร เสนเนียม  |  |
| ยุติธรรม |  พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค  |  |
| แรงงาน |  ไพฑูรย์ แก้วทอง  เฉลิมชัย ศรีอ่อน  |  |
| วัฒนธรรม |  ธีระ สลักเพชร  นิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ  |  |
| วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี |  กัลยา โสภณพนิช  วีระชัย วีระเมธีกุล  |  |
| ศึกษาธิการ |  จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์  ชินวรณ์ บุณยเกียรติ  ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์  นริศรา ชวาลตันพิพัทธ์  ไชยยศ จิรเมธากร  |  |
| สาธารณสุข |  วิทยา แก้วภราดัย  จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์  มานิต นพอมรบดี  พรรณสิริ กุลนาถศิริ (ขณะรักษาการ)  |  |
| อุตสาหกรรม |  ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง  ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์  |  |
| โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี |  ปณิธาน วัฒนายากร (ขณะรักษาการ)  พุทธิพงษ์ ปุณณกันต์  ศุภชัย ใจสมุทร (ขณะรักษาการ)  ศุภรักษ์ ควรหา  วัชระ กรรณิการ์  ภูมินทร์ ลีธีระประเสริฐ  มารุต มัสยวาณิช  |  |
 รัฐมนตรีช่วยว่าการ  † : รักษาการแทน  พ้นจากตำแหน่ง
ศาสนาในประเทศคูเวต

| ศาสนาในประเทศคูเวตตามเชื้อชาติ (1 มกราคม ค> ศ. 2023) |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| มุสลิม | คูเวต |      | 99.97% |  |
| มุสลิม | ไม่ใช่คูเวต |      | 63.02% |  |
| คริสต์ | คูเวต |      | 0.01% |  |
| คริสต์ | ไม่ใช่คูเวต |      | 26.08% |  |
| ฮินดูและอื่น ๆ | คูเวต |      | 0% |  |
| ฮินดูและอื่น ๆ | ไม่ใช่คูเวต |      | 10.88% |  |
ศาสนาในประเทศคูเวต (รวมพลเมือง, 31 ธันวาคม ค.ศ. 2020)
อิสลาม (74.6%)
คริสต์ (18.2%)
อื่น ๆ (7.2%)
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติในประเทศคูเวต และพลเมืองส่วนใหญ่เป็นมุสลิม
นอกจากนี้ยังมีประชากรที่นับถือศาสนาคริสต์และบาไฮขนาดเล็กด้วย  ชาวต่างชาติในคูเวตส่วนใหญ่เป็นมุสลิม, ฮินดู, คริสต์ หรือพุทธ
อิสลาม

ศาสนาประจำชาติของคูเวตคือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี มัซฮับมาลิกี พลเมืองคูเวตที่นับศาสนาอิสลามส่วนใหญ่นับถือนิกายซุนนี ส่วนนิกายชีอะฮ์เป็นชนกลุ่มน้อยที่สำคัญ นอกจากนี้ยังมีนิกายอื่น ๆ แต่มีจำนวนน้อยมากในคูเวตด้วย ราชวงศ์อาล เศาะบาห์ (รวมเอมีร์) นับถือนิกายซุนนีมัซฮับมาลิกี
มุสลิมที่ไม่ใช่พลเมืองมากกว่าหนึ่งล้านคนอาศัยอยู่ในประเทศคูเวตเมื่อ ค.ศ. 2019
คริสต์

ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาชนกลุ่มนน้อยในประเทศคูเวต โดยใน ค.ศ. 2020 มีชาวคูเวตที่นับถือศาสนาคริสต์ประมาณ 289 คนอาศัยอยู่ในประเทศ
บาไฮ

สำมะโนทางการ ค.ศ. 2013 ระบุหมวดหมู่ศาสนาเพียง 3 ประเภท: "มุสลิม", "คริสต์" และ "อื่น ๆ" โดยมีเพียง 18 คนที่อยู่ในหมวดอื่น ๆ มีพลเมืองคูเวตจำนวนน้อยที่นับถือศาสนาบาไฮ โดยข้อมูลหนึ่งระบุว่ามีผู้นับถือศาสนาบาไฮในคูเวตที่ประมาณ 400 คนใน ค.ศ. 2022
ยูดาห์

ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1950 เคยมีครอบครัวชาวคูเวตเชื้อสายยิวอาศัยอยู่ อย่างไรก็ตาม ครอบครัวชาวยิวท้องถิ่นทั้งหมดออกจากคูเวตในคริสต์ทศวรรษ 1980
ซิกข์

มีชาวซิกข์ที่ไม่ใช่พลเมืองในคูเวตประมาณ 10,000 คน
ดูเพิ่ม

เสรีภาพทางศาสนาในประเทศคูเวต
ประชากรศาสตร์คูเวต
Our Lady of Arabia Parish ที่อัลอะห์มะดี
ชุบ กาญจนประกร

| ศาสตราจารย์ชุบ กาญจนประกร ม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี: พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ก่อนหน้า: พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์
ถัดไป: สุรินทร์ เศรษฐมานิต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2459
เสียชีวิต: 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 (66 ปี)

ศาสตราจารย์ ชุบ กาญจนประกร เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นอดีตอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และอดีตนายกสภามหาวิทยาลัยขอนแก่น
ประวัติ

ชุบ กาญจนประกร เคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2517 หลังจากนั้นได้เข้ารับหน้าที่เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ในปี พ.ศ. 2519 เขาได้รับแต่งตั้งจากคณะกรรมการบริหารสภาวิจัยแห่งชาติ ให้ทำหน้าที่ประธานอนุกรรมการวางนโยบายและแผนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ซึ่งผลการดำเนินงานในครั้งนั้นได้มีข้อเสนอแนะให้มีการจัดตั้งกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน แต่ยังไม่ทันได้ดำเนินการก็มีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาลเสียก่อน จนกระทั่งได้มีการจัดตั้งกระทรวงดังกล่าว ในปี พ.ศ. 2522 และมีพลเอก เกรียงศักดิ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงฯ ในระยะแรก ต่อมานายชุบ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและการพลังงาน
ชุบ กาญจนประกร ได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์
ชุบ กาญจนประกร ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 สิริอายุได้ 66 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2522 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2517 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2515 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
ประพันธ์ นัยโกวิท

| ประพันธ์ นัยโกวิทม> ป.ช., ม.ว.ม., ต.ภ. |
| --- | --- |


กรรมการการเลือกตั้ง
ดำรงตำแหน่ง 20 กันยายน 2549 – 19 กันยายน 2556
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490
เสียชีวิต: 3 สิงหาคม พ.ศ. 2567 (77 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: พิมพ์ใจ นัยโกวิท

ประพันธ์  นัยโกวิท (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2567) อดีตกรรมการในคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ยกร่าง พ.ศ. 2558) อดีตรองอัยการสูงสุด  อดีตกรรมการการเลือกตั้ง รับผิดชอบงานด้านการบริหารการเลือกตั้ง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 ภายหลังปี 2560 นายประพันธ์ นัยโกวิท ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกรรมการในคณะกรรมการพัฒนากฏหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา และครั้งหนึ่ง เคยได้รับเกียรติอย่างสูงสุดในชีวิตในการถวายงานสอนหนังสือสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา เมื่อครั้งพระองค์ทรงเตรียมสอบเนติบัณฑิตไทย
ชีวิตส่วนตัว นายประพันธ์ นัยโกวิท สมรสกับนางพิมพ์ใจ นัยโกวิท มีบุตรและธิดา 4 คน คือ 1) รองศาสตราจารย์ (พิเศษ) ดร.ธนวุฒิ นัยโกวิท 2) ดร. ปิยวัฒน์ นัยโกวิท 3) นางสาวพิมพ์นภา นัยโกวิท 4) นางสาวธิดาพันธ์ นัยโกวิท
ประวัติการศึกษา

โรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย
นิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เนติบัณฑิตไทย
Master of Laws, Tulane University, ประเทศสหรัฐอเมริกา
การอบรมพิเศษ
หลักสูตรอัยการจังหวัด รุ่นที่ 1
หลักสูตร The Prevention of Crime and the Treatment of Offenders จากสถาบัน UNAFEI ประเทศญี่ปุ่น
หลักสูตรนักบริหารงานยุติธรรมระดับสูง รุ่นที่ 1  สำนักงานอัยการสูงสุด
หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 388
หลักสูตรสถาบันพระปกเกล้า รุ่นที่ 5
ประวัติการทำงาน

2514  อัยการผู้ช่วย กองคดี กรมอัยการ
2515  อัยการจังหวัดผู้ช่วย จังหวัดอุบลราชธานี
2524  อัยการจังหวัดประจำศาลแขวงอุบลราชธานี
2525  อัยการจังหวัดกาฬสินธุ์
2526  อัยการจังหวัดนครราชสีมา
2528  อัยการพิเศษประจำกรม กองที่ปรึกษา
2538  อธิบดีอัยการฝ่ายคณะกรรมการอัยการ และเลขานุการ ก.อ.
2540  อธิบดีอัยการฝ่ายคดีเศรษฐกิจและทรัพยากร
2541  อธิบดีอัยการฝ่ายคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ
2542  อธิบดีอัยการฝ่ายต่างประเทศ
2543  อธิบดีอัยการฝ่ายคดีอัยการสูงสุด
2544  รองอัยการสูงสุด
2549  คณะกรรมการเลือกตั้ง ด้านการบริหารการเลือกตั้ง
2550  กรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 และสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ
2558  กรรมการในคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
พ.ศ. 2539 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2551 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
ราชการพิเศษ

กรรมการ และประธานกรรมการตรวจสอบการทางพิเศษแห่งประเทศไทย
กรรมการ และกรรมการตรวจสอบบริษัท ปตท. จำกัด(มหาชน)
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
กรรมการกฤษฎีกา สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
กรรมการ เนติบัณฑิตยสภา
แหล่งข้อมูลอื่น

ฐานข้อมูลเก็บถาวร 2006-08-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มิสแกรนด์เวเนซุเอลา

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2556
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: การากัส
ที่ตั้ง:  เวเนซุเอลา
สมาชิก  : มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ภาษาทางการ : สเปน
ผู้อำนวยการประกวด: เฆออร์เฆ บิตเตลส์
องค์กรแม่: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ลำดับเวลาของผู้ได้รับใบอนุญาตมิสแกรนด์เวเนซุเอลา
มิสแกรนด์เวเนซุเอลา (อังกฤษ: Miss Grand Venezuela) หรือในช่วงปี ค.ศ. 2013-2016 เป็นที่รู้จักกันในอีกชื่อคือ นางงามกีฬาเวเนซุเอเลา (Señorita Deporte Venezuela) เป็นตำแหน่งนางงามระดับประเทศของเวเนซุเอลา โดยผู้ได้รับตำแหน่งดังกล่าวจะได้เป็นตัวแทนของประเทศเพื่อเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลในแต่ละปี ปัจจุบันมิสแกรนด์เวเนซุเอลาอยู่ภายใต้การดูแลของเฆออร์เฆ บิตเตลส์ ช่างอัญมณีชาวเวเนซุเอลา
มิสแกรนด์เวเนซุเอลา 2022 คนปัจจุบัน คือ บาเลนตินา มาร์ติเนซ (Valentina Martinez) จากรัฐอันโซอาเตกี
ฉบับ

| ปี | ครั้งที่ | วันที่ | สถานที่ | เมืองเจ้าภาพ | ผู้เข้าแข่งขัน | ผลการแข่งขัน> มิสแกรนด์เวเนซุเอลา | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 1 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 2 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 3 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 4 | ผลการแข่งขัน> รองอันดับ 5 | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | 1 | 13 สิงหาคม | Teatro Municipal of Caracas |  ดิสตริโตกาปิตัล | 22 | Valentina Martínez ( รัฐอันโซอาเตกิ) | Delia Santander ( รัฐบารินัส) | Iraima Castillo ( รัฐตาชีรา) | Valeria Camacho ( รัฐลากวยรา) | Valeria Cárdenas ( รัฐเมริดา) | ไม่มีผู้ได้รับรางวัล |  |
| 2024 | 2 | 28 มิถุนายน | Salón Venezuela, Círculo Militar, Caracas |  ดิสตริโตกาปิตัล | 18 | Tina Batson ( รัฐมิรันดา) | Andrea Del Val ( รัฐนวยบาเอสปาร์ตา) | Camila Soto ( รัฐลากวยรา) | Shania Sleiman ( เดเปนเดนเซียสเฟเดราเลส) | Paola Marín ( รัฐยารากุย) | Helen Chacón ( รัฐตาชีรา) |  |