stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มินามิ ฮามาเบะ

| มินามิ ฮามาเบะ |
| --- | --- |
浜辺 美波
ฮามาเบะที่งานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ครั้งที่ 36ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023
เกิด:  (2000-08-29) 29 สิงหาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี) จังหวัดอิชิกาวะ, ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดงหญิง
ปีปฏิบัติงาน: 2011–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Toho Entertainment
ส่วนสูง: 155 cm (5 ft 1 in)
เว็บไซต์: http://www.toho-ent.co.jp/actress/profile.php?id=7310
มินามิ ฮามาเบะ (ญี่ปุ่น: 浜辺 美波; โรมาจิ: Hamabe Minami) เกิดวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2000 เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่น เธอแสดงภาพยนตร์ชื่อดัง และรายการโทรทัศน์ยอดนิยมหลายเรื่องตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น ทำให้เธอเป็นหนึ่งในบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในวงการบันเทิงญี่ปุ่นสมัยใหม่
ฮามาเบะ ได้รับรางวัล New Generation Award ในการประกวด Toho Cinderella Audition ในปี ค.ศ. 2011 และเริ่มต้นอาชีพภาพยนตร์ของเธอในปีถัดไป เธอโด่งดังจากการรับบทเป็น เมโกะ ฮมมะ ในเวอร์ชันไลฟ์แอ็คชั่นของซีรีส์ทีวี Anohana (2015) และต่อมาได้รับการยอมรับจากการแสดงในบทนำในภาพยนตร์โรแมนติก Let Me Eat Your Pancreas (2017) ; จากบทนี้เธอได้รับรางวัล Newcomer of the Year ในงานประกาศรางวัล 41st Japan Academy Prize ต่อมา ฮามาเบะ ได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Great War of Archimedes (2019), Cursed in Love, The Promised Neverland (ทั้งสองเรื่องในปี ค.ศ. 2020), Kakegurui – Compulsive Gambler Part 2 (2021) และ One Day, You Will Reach the Sea (2022) ในปี ค.ศ. 2023 เธอแสดงร่วมกับ ริวโนะ สุเกะ คามิกิ ในละครโทรทัศน์ Ranman และภาพยนตร์ไคจูมหากาพย์ Godzilla Minus One ของ ทาคาชิ ยามาซากิ การแสดงของเธอใน Godzilla Minus One และ ชิน มาสค์ไรเดอร์ ทำให้เธอได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ และเธอได้รับรางวัล นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากงาน 66th Blue Ribbon Awardsอีกด้วย
ชีวิตในวัยเด็กและอาชีพการงาน

ฮามาเบะ เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ที่จังหวัดอิชิกาวะ เธอเริ่มต้นอาชีพด้วยการชนะรางวัล New Generation Award ในการประกวด 7th Toho Cinderella Audition จากนั้นเธอได้แสดงในภาพยนตร์และละครหลายเรื่อง หลายเรื่องเป็นการดัดแปลงจากมังงะและวิดีโอเกมที่เป็นที่นิยม
ฮามาเบะ ได้รับความโด่งดังอย่างกว้างขวางในญี่ปุ่นจากบทบาทของเธอในภาพยนตร์ไลฟ์แอ็คชั่น ตับอ่อนเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของความสัมพันธ์ระหว่างหญิงสาวที่ป่วยระยะสุดท้ายกับเพื่อนร่วมชั้นชายที่เก็บตัวซึ่งบังเอิญพบเกี่ยวกับโรคของเธอโดยบังเอิญ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดเป็นอันดับ 5 ในญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2017 ฮามาเบะ ได้รับรางวัล Newcomer Of The Year Award ในงานประกาศรางวัล 41st Japan Academy Film Prize โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในงานเดียวกัน
ในปี ค.ศ. 2019 ฮามาเบะ แสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Great War of Archimedes ภาพยนตร์ทำรายได้กว่า 1.9 พันล้านเยนในญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในปี ค.ศ. 2019
ในปี ค.ศ. 2020 ฮามาเบะ ร่วมแสดงกับ ริวเซย์ โยโกฮาม่า และ ยูกิโนะ คิชิอิ ในภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันที่ดัดแปลงจากมังงะ Cursed in Love ฮามาเบะ ยังปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง Murders At The House of Death ในปี ค.ศ. 2020 ภาพยนตร์ทำรายได้กว่า 1 พันล้านเยน และเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดอันดับที่ 20 ในญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2020
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 ฮามาเบะ แสดงในภาพยนตร์ไลฟ์แอ็คชั่นเรื่อง The Promised Neverland ภาพยนตร์ทำรายได้กว่า 2.1 พันล้านเยนในญี่ปุ่น ทำให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในปี ค.ศ. 2021 ฮามาเบะ แสดงในละคร Dr. White ในปี ค.ศ. 2022 ซึ่งละครนี้ดัดแปลงจากนิยาย Dr. White: Senrigan no Karute (ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2015 โดย Kadokawa) และ Dr. White: Kami no Shindan (ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2019 โดย Kadokawa) โดย ชิน คิบายาชิ Hamabe ยังแสดงร่วมกับ โช ฮิราโนะ ในละครพิเศษ Seito ga Jinsei wo Yarinaoseru Gakko Hamabe ยังร่วมแสดงกับ ยูกิโนะ คิชิอิ ในภาพยนตร์ One Day, You Will Reach the Sea (Yagate Umi e to Todoku)  ซึ่งออกฉายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022
ฮามาเบะ ได้รับเลือกโดยตรงจาก เอ็นเอชเค โดยไม่ต้องทดสอบการแสดงเป็นนางเอก อาซาโดระ ลำดับที่ 108 ของ เอ็นเอชเค ซึ่งเธอแสดงร่วมกับ Ryunosuke Kamiki ในบทภรรยาของตัวละครของ Kamiki การถ่ายทำละครเรื่อง อาซาโดระ ชื่อ Ranman (らんまん) เริ่มขึ้นในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2023 เธอปรากฏตัวในภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์สองเรื่องในปี ค.ศ. 2023 ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ไลฟ์แอ็คชั่นของ ฮิเดอากิ อันโนะ เรื่อง ชิน มาสค์ไรเดอร์ และเล่นบทที่คล้ายกับในเรื่อง Ranman ในภาพยนตร์เรื่อง Godzilla Minus One ของ ทาคาชิ ยามาซากิ
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Ace Attorney | จิฮิโระ อายาซาโตะ (มีอา เฟย์) วัยเด็ก |  |  |  |
| 2015 | April Fools | ริกะ เอโต้ |  |  |  |
| 2017 | Saki | ซากิ มิยานากะ | นักแสดงนำ |  |  |
| 2017 | Let Me Eat Your Pancreas | ซากุระ ยามาอุจิ | นักแสดงนำ |  |  |
| 2017 | Ajin: Demi-Human | เอริโกะ นากาอิ |  |  |  |
| 2018 | My Little Monster | จิซึรุ โอชิมะ |  |  |  |
| 2018 | My Teacher, My Love | อายูฮะ ซามารุ | นักแสดงนำ |  |  |
| 2019 | The Great War of Archimedes | เคียวโกะ โอซากิ |  |  |  |
| 2019 | Kakegurui – Compulsive Gambler | ยูเมโกะ จาบามิ | นักแสดงนำ |  |  |
| 2019 | Murders at the House of Death | ฮิรุโกะ เคนซากิ |  |  |  |
| 2019 | Hello World | รูริ อิจิเกียว (พากย์เสียง) |  |  |  |
| 2020 | Love Me, Love Me Not | อาคาริ ยามาโมโตะ | นักแสดงนำ |  |  |
| 2020 | Love Me, Love Me Not: The Animation | ชิโยะ (เสียง) | คามิโอ |  |  |
| 2020 | The Promised Neverland | เอ็มม่า | นักแสดงนำ |  |  |
| 2020 | Keep Your Hands Off Eizouken! | ฮารุโกะ |  |  |  |
| 2021 | Detective Conan: The Scarlet Bullet | เอลลี่ อิชิโอกะ (พากย์เสียง) |  |  |  |
| 2021 | Kakegurui – Compulsive Gambler Part 2 | ยูเมโกะ จาบามิ | นักแสดงนำ |  |  |
| 2022 | One Day, You Will Reach the Sea | ซูมิเระ |  |  |  |
| 2023 | Gold Kingdom and Water Kingdom | ซาราห์ (เสียง) | นักแสดงนำ |  |  |
| 2023 | ชิน มาสค์ไรเดอร์ | อิโอริ ชิมะ |  |  |  |
| 2023 | Godzilla Minus One | ริสะ นิชิมูระ |  |  |  |
| 2024 | Silent Love | มิก้า |  |  |  |
| 2024 | What If Tokugawa Ieyasu Became Prime Minister? | ริสะ นิชิมูระ | นักแสดงนำ |  |  |
| 2024 | 6 Lying University Students | อิโอริ ชิมะ | นักแสดงนำ |  |  |
| 2025 | อันเดอร์นินจา | อายากะ โนกุจิ |  |  |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Mare | อาซามิ โอเคซาคุ | อาซาโดระ |  |
| 2015 | Anohana: The Flower We Saw That Day | เมโกะ ฮมมะ | บทบาทนำ, ภาพยนตร์โทรทัศน์ |  |
| 2016 | Saki | ซากิ มิยานากะ | นักแสดงนำ |  |
| 2018 | Kakegurui | ยูเมโกะ จาบามิ | นักแสดงนำ |  |
| 2018 | Hotel on the Brink | ฮารุ โฮไร |  |  |
| 2019 | Ōoku the Final | ทาเคฮิเมะ | ภาพยนตร์เดอะมูฟวี่ |  |
| 2019 | Pure! Idol Becomes One Day Chief of Police | จุนโกะ คุโรบาระ | นักแสดงนำ |  |
| 2020 | Alibi Breaker | โทคิโนะ มิทานิ | นักแสดงนำ |  |
| 2020 | Cursed in Love | นาโอะ ฮานาโอกะ | นักแสดงนำ |  |
| 2020 | Talio: Avenger Buddies | มามี่ | นักแสดงนำ |  |
| 2021 | Date My Daughter! | โซระ มินาเสะ |  |  |
| 2021 | A School Where Students Can Start Over | โอคาเบะ คาโอรุโกะ | บทบาทนำ, ภาพยนตร์โทรทัศน์ |  |
| 2022 | Dr. White | ซูเอโกะ มากิโนะ | นักแสดงนำ |  |
| 2023 | เครยอนชินจัง | เบียคุยะ ยูกิมูระ | ตอนที่ 1173 |  |
| 2023 | Ranman | ซูเอโกะ มากิโนะ | อาซาโดระ |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์อื่น ๆ

| ปี | เรื่อง | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2023 | 74th NHK Kōhaku Uta Gassen | เจ้าภาพ |  |
ผลงาน > วิดีโอเพลง

| ปี | ชื่อ | ศิลปิน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | "Sora ga Aozora de Aru Tame ni" | Glay |  |  |
| 2017 | "Hana no Uta" | Aimer |  |  |
| 2018 | "I Want You Back" | Twice |  |  |
| 2019 | "I beg you" | Aimer |  |  |
| 2020 | "Haru wa Yuku" | Aimer |  |  |
รางวัลการเสนอเข้าชิง

| ปี | รางรัล | หมวดหมู่ | เรื่อง | ผลลัพธ์ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | 30th Nikkan Sports Film Awards | Best Newcomer | Let Me Eat Your Pancreas and Ajin: Demi-Human | ชนะ |  |
| 2017 | 30th Nikkan Sports Film Awards | Best Actress | Let Me Eat Your Pancreas | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2017 | 42nd Hochi Film Awards | Best New Artist | Let Me Eat Your Pancreas | ชนะ |  |
| 2018 | 72nd Mainichi Film Awards | Best New Actress | Let Me Eat Your Pancreas | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2018 | 60th Blue Ribbon Awards | Best Newcomer | Let Me Eat Your Pancreas | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2018 | 27th Tokyo Sports Film Awards | Best Newcomer | Let Me Eat Your Pancreas | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2018 | 41st Japan Academy Prize | Newcomer of the Year | Let Me Eat Your Pancreas | ชนะ |  |
| 2021 | 45th Elan d'or Awards | Newcomer of the Year | Herself | ชนะ |  |
| 2023 | 36th Nikkan Sports Film Awards | Best Supporting Actress | Godzilla Minus One and Shin Kamen Rider | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2023 | 48th Hochi Film Awards | Best Supporting Actress | Godzilla Minus One and Shin Kamen Rider | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2024 | 66th Blue Ribbon Awards | Best Supporting Actress | Godzilla Minus One and Shin Kamen Rider | ชนะ |  |
| 2024 | 47th Japan Academy Film Prize | Best Actress | Godzilla Minus One | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2024 | 47th Japan Academy Film Prize | Best Supporting Actress | Shin Kamen Rider | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2024 | 17th Asian Film Awards | Best Supporting Actress | Godzilla Minus One | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official profile เก็บถาวร 2017-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
มินามิ ฮามาเบะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฮามาเบะ ในวัยเยาว์ (แถวที่สอง) ที่มุมขวาสุดถัดจากคนสุดท้าย
ฮามาเบะ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2019
อีเจฟสค์

| อีเจฟสค์ Ижевск |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงอื่น
 • Udmurt: Иж, Ижкар
ทิวทัศน์ของอีเจฟสค์
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของอีเจฟสค์ 
อีเจฟสค์ที่ตั้งของอีเจฟสค์แสดงแผนที่รัสเซียฝั่งยุโรปอีเจฟสค์อีเจฟสค์ (ยุโรป)แสดงแผนที่ยุโรป
พิกัด:  56°50′N 53°11′E﻿ / ﻿56.833°N 53.183°E﻿ / 56.833; 53.183
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: สาธารณรัฐอุดมูร์ต
สถาปนา: 10 เมษายน ค.ศ. 1760
การปกครอง
 • องค์กร: นครดูมา
 • นายกเทศมนตรี: อเล็กซานเดอร์ อูชาคอฟ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 315.15 ตร.กม. (121.68 ตร.ไมล์)
ความสูง: 140 เมตร (460 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 627,733 คน
 • ประมาณ (2018): 648,213 (+3.3%) คน
 • อันดับ: 19 ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 2,000 คน/ตร.กม. (5,200 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: นครของอีเจฟสค์
 • เมืองศูนย์กลางของ: สาธารณรัฐอุดมูร์ต
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: city of republic significance of Izhevsk
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Izhevsk Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Izhevsk Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: list 426000, 426003, 426004, 426006–426011, 426015, 426016, 426019, 426021, 426023, 426025, 426027, 426028, 426030, 426032–426036, 426038, 426039, 426041, 426049–426054, 426056–426058, 426060–426063, 426065, 426067–426070, 426072–426077, 426700, 426880, 426890, 426899, 426910, 426960–426965, 426970, 426999, 901009, 901143, 901145, 901147, 993100
รหัสโทรศัพท์: +7 3412
รหัส OKTMO: 94701000001
วันนคร: 12 มิถุนายน
เว็บไซต์: www.izh.ru/en/welcome
อีเจฟสค์ (อังกฤษ: Izhevsk; รัสเซีย: Иже́вск; อุดมูร์ต: Иж, Iž, หรือ Ижкар, Ižkar) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐอุดมูร์ต ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมแม่น้อิช ทางตะวันตกของเทือกเขายูรัลในยุโรปตะวันออก อีเจฟสค์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 19 ในประเทศรัสเซีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในอุดมูร์ต มีประชากรกว่า 600,000 คน
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 ถึงปี 1987 ได้มีการตั้งชื่อเมืองนี้ว่า Ustinov (รัสเซีย: Усти́нов) ซึ่งตั้งชื่อตาม มิทรี อุสตินอฟ รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของสหภาพโซเวียต เมืองนี้เป็นศูนย์กลางสำคัญของอุตสาหกรรม การพาณิชย์ การเมือง วัฒนธรรม และการศึกษาในภูมิภาควอลก้า มีชื่อเสียงในด้านอุตสาหกรรมการป้องกันประเทศ วิศวกรรม และโลหการ อีเจฟสค์มีฉายาว่าเมืองหลวงคลังแสงของรัสเซียและเมืองแห่งความรุ่งโรจน์ของแรงงาน
อาณาจักรพัลแฮ

อาณาจักรพัลแฮ (เกาหลี: 발해, เสียงอ่านภาษาเกาหลี: /pa̠ɽɦɛ̝/) หรือ ปั๋วไห่ (จีน: 渤海; พินอิน: Bóhǎi, รัสเซีย: Бохай, อักษรโรมัน: Bokhay, แมนจู: ᡦᡠᡥᠠ‍ᡳ) เป็นอาณาจักรหลายเชื้อชาติใน แมนจูเรีย คาบสมุทรเกาหลี และ รัสเซียตะวันออกไกล
การล่มสลายของจักรวรรดิพัลแฮ

การล่มสลายของจักรวรรดิพัลแฮเริ่มต้นขึ้นเมื่อเกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างราชวงศ์เหลียว หรือพวกชนเผ่าคิตัน เข้าตีดินแดนของจีนสมัยปลายราชวงศ์ถัง ในพุทธศตวรรษที่ 15 อาณาจักรพัลแฮจึงต้องถูกตีไปด้วยเนื่องจากเป็นเขตอิทธิพลที่อยู่ใกล้ชิดติดกันระหว่างเขตดินแดนระหว่างจีนและคิตันในแมนจูเรีย ในพ.ศ. 1545 ราชวงศ์ถัง ถูกราชวงศ์เหลียวตีจนแตกออกเป็นแคว้นเล็กแคว้นน้อย และพวกคิตันก็ทำสงครามต่อเนื่องจนกระทั่งได้ครอบครองดินแดนทางตอนเหนือของจีนส่วนใหญ่ การทำสงครามยึดครองครั้งนี้ จักรวรรดิพัลแฮก็ถูกยึดครองไปด้วยเช่นกัน ราชวงศ์เหลียวเข้าตีพัลแฮจนแตกใน พ.ศ. 1469 นับเป็นการสิ้นสุดจักรวรรดิพัลแฮ แม้ในภายหลังราชวงศ์เหลียวได้ตั้งอาณาจักรใหม่ขึ้นแทน คือ อาณาจักรตงตาน เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งได้เพียง 10 ปี ในพ.ศ. 1479 ราชวงศ์เหลียวก็ควบคุมอาณาจักรตงตานมาเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์เหลียว และประชาชนชาวพัลแฮรู้ว่าตนเองสืบเชื้อสายจากชาวโคกูรยอ ไม่ใช่ชาวแมนจู จึงได้อพยพลงใต้ไปยังบริเวณอาณาจักรโคกูรยอเก่าแล้วสถาปนาอาณาจักรใหม่ขึ้นมาคืออาณาจักรฮูโกกูรยอหรืออาณาจักรโคกูรยอใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

Britannica Concise Encyclopedia
Columbia Encyclopedia
U.S. Library of Congress: Country Studies
Metropolitan Museum of Art
Bohai Kingdom in academia
แม่แบบ:Worldhistory
(ในภาษาญี่ปุ่น) Bohai country Research Center 渤海国交流研究センター
(ในภาษาเกาหลี) Han's Palhae of Korea 한규철의 발해사 연구실 เก็บถาวร 2007-03-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ในภาษารัสเซีย) History of Bohai country Государство Бохай (698-926 гг.)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เกาหลี 
| ด ค กลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรพัลแฮ |
| --- | --- |
ผู้นำพัลแฮ:  จุงซาง  โก 
กษัตริย์พัลแฮ:  โก  มู  มุน  วอนอึย  ซอง  คัง  จอง  ฮุย  คัน  ซอน  อิจิน  คอนฮวาง  ฮย็อนซ็อก  วีแฮ  อินซอน 
 ดูเพิ่ม  โชซ็อนโบราณ  พูยอ  โคกูรยอ  แพ็กเจ  ชิลลา  พัลแฮ  โครยอ  โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี
อันดรี บูห์ลิตสกี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อันดรี นิโคไลวิช บูห์ลิตสกี
วันเกิด:   (1982-02-07) 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 (42 ปี)
สถานที่เกิด:  รัสเซีย
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)*
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โลโคโมทีฟมอสโก (ฟุตบอลชายหาด)
หมายเลข:  1
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| ค.ศ. 2000–2002 |  สโมสรฟุตบอลไททันโรตอฟ |  66 |  (0) |
| ค.ศ. 2002 |  สโมสรฟุตบอลคุซบาสส์-ไดนาโมเคเมโรโว |  3 |  (0) |
| ค.ศ. 2004 |  สโมสรฟุตบอลอิซเฮฟสค์ |  3 |  (0) |
| ค.ศ. 2004 |  สโมสรฟุตบอลวอลกาตเวียร์ |  10 |  (0) |
| ค.ศ. 2010-2011 |  โลโคโมทีฟมอสโก (ฟุตบอลชายหาด) |   |   |
| ค.ศ. 2010-2012 |  สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา (ฟุตบอลชายหาด) |   |   |
ทีมชาติ
| ค.ศ. 2007–ปัจจุบัน |  ทีมชาติรัสเซีย (ฟุตบอลชายหาด) |   |   |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
อันดรี นิโคไลวิช บูห์ลิตสกี (รัสเซีย: Андрей Николаевич Бухлицкий; อังกฤษ: Andrey Nikolayevich Bukhlitsky; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 — ) เป็นนักกีฬาฟุตบอลชายหาดชาวรัสเซีย ผู้ซึ่งเป็นตัวแทนของทีมชาติรัสเซียในการแข่งขันระดับนานาชาติ โดยทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้รักษาประตู
บูห์ลิตสกีเป็นผู้รักษาประตูที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ซึ่งได้รับเลือกให้เป็นผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของการแข่งขันอีบีเอสแอล ฤดูกาล 2007 โดยเป็นผู้คว้ารางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมในฤดูกาลเรกูลาร์เฟสอีเวนท์ได้ถึง 3 สมัยติดต่อกัน
ความสำเร็จ > ทีมชาติ

ฤดูกาล 2007
อันดับ 3: อีบีเอสแอลซูเปอร์ไฟนอล ที่มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส
ชนะเลิศ: อีบีเอสแอลเรกูลาร์เฟสอีเวนท์ ที่ทีน ประเทศฝรั่งเศส
ชนะเลิศ: อีบีเอสแอลเรกูลาร์เฟสอีเวนท์ ที่เบเนเดตโตเดลตรอนโต ประเทศอิตาลี
ฤดูกาล 2008
ชนะเลิศ: อีบีเอสแอลเรกูลาร์เฟสอีเวนท์ ที่ทีน ประเทศฝรั่งเศส (ชนะทีมชาติฝรั่งเศส 8–3 ในรอบชิงชนะเลิศ)
เข้ารอบก่อนรอง: ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2008: ที่มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส (แพ้ต่อทีมชาติบราซิล)
ฤดูกาล 2011
ชนะเลิศ: ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2011: ที่ราเวนนา ประเทศอิตาลี
ความสำเร็จ > บุคคล

ฤดูกาล 2007
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม: อีบีเอสแอลโทเทิลซีซัน
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม: อีบีเอสแอลเรกูลาร์เฟสอีเวนท์ ที่ทีน ประเทศฝรั่งเศส
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม: อีบีเอสแอลเรกูลาร์เฟสอีเวนท์ ที่ปอร์ตีเมา ประเทศโปรตุเกส
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม: อีบีเอสแอลเรกูลาร์เฟสอีเวนท์ ที่ซันเบเนเดตโตเดลตรอนโต ประเทศอิตาลี
ฤดูกาล 2008
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม: อีบีเอสแอลเรกูลาร์เฟสอีเวนท์ ที่ทีน ประเทศฝรั่งเศส
ฤดูกาล 2011
อาดิดาสโกลเดนโกลฟ: ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2011
ความสำเร็จ > สโมสร

ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์รัสเซีย (1 สมัย): ค.ศ. 2011
ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์รัสเซีย — ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม (1 สมัย): ค.ศ. 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile on BSWW[ลิงก์เสีย]
LJ Blog
| ด ค กผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก |
| --- | --- |
1995 : เปาลู แซร์ฌีอู • 1996 : เปาลู แซร์ฌีอู • 1997 : เปาลู แซร์ฌีอู • 1998 : เปาลู แซร์ฌีอู • 1999 : กรีสโพ • 2000 : คะโต • 2001 : ออลเมตา • 2002 : วิลาศ • 2003 : โฮเบร์ทีโง • 2004 : บาเลย์โร •  2005 ถึง 2007 : ไม่ปรากฏ • 2008 : บาเลย์โร • 2009 : เมา • 2011 : บูห์ลิตสกี • 2013 : โดนา
อีวานบรอฟกินนาเซลีเน

| อีวานบรอฟกินนาเซลีเน |
| --- | --- |

กำกับ: Ivan Lukinsky
เขียนบท: Georgi Mdivany
นักแสดงนำ: Leonid Kharitonov Sergei Blinnikov Tatyana Pelttser Anna Kolomiytseva Vera Orlova
กำกับภาพ: Valery Ginsburg Lev Ragozin
ตัดต่อ: Olga Katusheva
ดนตรีประกอบ: Anatoli Lepin
บริษัทผู้สร้าง: กอร์กีฟิล์มสตูดิโอ 
วันฉาย:   ค.ศ. 1959 (1959) 
ความยาว: 97 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
อีวานบรอฟกินนาเซลีเน (รัสเซีย: Иван Бровкин на целине Ivan Brovkin na tseline) เป็นภาพยนตร์แนวตลกของสหภาพโซเวียต ในปี 1959 กำกับโดย Ivan Lukinsky เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง ซอลดาตอีวานบรอฟกินอีวานบรอฟกินนาเซลีเน ยังเป็นหนึ่งในภาพยนตร์โซเวียตที่มีผู้ชมมากที่สุด โดยมีจำนวนผู้ชมกว่า 44.6 ล้านคนในสหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น

อีวานบรอฟกินนาเซลีเน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อีวเซตาคียาเวรู

| อีวเซตาคียาเวรู |
| --- | --- |

กำกับ: มีฮาอิล โรมม์ Elem Klimov Marlen Khutsiyev
เขียนบท: Alexander Novogrudsky Solomon Zenin Mikhail Romm
ผู้บรรยาย: มีฮาอิล โรมม์
กำกับภาพ: German Lavrov Oleg Zguridi
ดนตรีประกอบ: Alfred Schnittke
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม Artistical Association "Tovarishch"  
วันฉาย: 1974
ความยาว: 120 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
อีวเซตาคียาเวรู (รัสเซีย: И всё-таки я верю…, I vsyo-taki ya veryu...) เป็นภาพยนตร์สารคดีของสหภาพโซเวียต กำกับโดย มีฮาอิล โรมม์ เข้าฉายครั้งแรกในสหภาพโซเวียตในปี 1974
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของ มีฮาอิล โรมม์ เดิมภาพยนตร์จะใช้ชื่อว่า "The World Today" แต่มีฮาอิล โรมม์ ได้เสียชีวิตก่อนที่งานจะเสร็จในปี 1971 Elem Klimov, Marlen Khutsiev และ German Lavrov จึงรับหน้าที่ทำภาพยนตร์ต่อจนภาพยนตร์ทำสำเร็จและใช้ชื่อว่า "อีวเซตาคียาเวรู..." (แปลว่า:เพราะว่าฉันเชื่อ)
เนื้อหาในภาพยนตร์จะเริ่มจากยุคก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, การขึ้นสู่อำนาจและจุดจบของนาซีเยอรมนีและการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโระชิมะและนะงะซะกิ, สถานการณ์ของโลกในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960-1970, การปฏิวัติทางวัฒนธรรมในจีน, การประท้วงของผู้คนที่ต้องการสันติภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น

อีวเซตาคียาเวรู ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อีวเซตาคียาเวรู ที่ยูทูบทางช่องมอสฟิล์ม
Три истории об учителе и режиссёре. / Независимая газета. 24.01.2001.
ฮอล์มพ็อกเกต

| ด ค กแนวรบด้านตะวันออก |
| --- | --- |
 ค.ศ. 1941 บาร์บารอสซา แบรสต์  เบียวิสตอค–มินสค์  ระไซนี  โบรดี  เบสซาเรเบีย  ภัยพิบัติทาลลินน์  เลนินกราด  สโมเลนสค์ครั้งที่ 1  ฮาร์คอฟครั้งที่ 1  อูมัญ  โอเดสซา  เคียฟครั้งที่ 1  เซวัสโตปอล  รอสตอฟ  มอสโก  เคียร์ช  ฟินแลนด์ ค.ศ. 1942 ลูย์บัน  รเจฟ  โทโรเปตส์และฮอล์ม  เดเมียนสค์  ฮอล์มพ็อกเกต  เวลีคีเยลูคี  รเจฟ ฤดูร้อน 1942  ฮาร์คอฟครั้งที่ 2  สีน้ำเงิน  คอเคซัส  สตาลินกราด ยูเรนัส  มาร์ส  พายุฤดูหนาว  ลิตเติลแซเทิร์น ค.ศ. 1943 ไทดัลเวฟ  ฮาร์คอฟครั้งที่ 3  คูสค์  ฮาร์คอฟครั้งที่ 4  สโมเลนสค์ครั้งที่ 2  นีเปอร์ตอนล่าง  เคียฟครั้งที่ 2 ค.ศ. 1944 นีเปอร์และคาร์เพเทียน  เลนินกราดและนอฟโกรอด  คอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี  นาร์วา  หย่อมฮูเบอ  ไครเมีย  ยาช–คีชีเนฟ  คาเรเลีย  บากราติออน  ลวอฟและซานโดเมียร์ซ  ดอพเพลคอพฟ์  ยาช–คีชีเนฟครั้งที่ 2  บอลติก  ริกา  ทาลลินน์  มูนซุนด์  เมเมล  แดแบร็ตแซ็น  ช่องดูกลา  เบลเกรด  เพ็ตซาโมและคิร์เคเนส  เคอร์ลันด์  ฮังการี บูดาเปสต์ ค.ศ. 1945 วิสตูลาและโอเดอร์  พอซนาน  ปรัสเซียตะวันออก  เคอนิชส์แบร์ค  ไฮลีเกนไบล์  ซัมลันด์  พอเมอเรเนียตะวันออก  คอลเบิร์ก  โซลสติส  ไซลีเชีย  เบรสเลา  ทะเลสาบบอลอโตน  เวียนนา  ที่ราบสูงซีโลว์  ฮัลเบอ  เบอร์ลิน  เชโกสโลวาเกีย การสงครามทางเรือ: ทะเลบอลติก  ทะเลดำ  มหาสมุทรอาร์กติก 
ฮอล์มพ็อกเกต (เยอรมัน: Kessel von Cholm; รัสเซีย: Холмский котёл)  เป็นรหัสนามที่มอบให้กับการโอบล้อมทหารเยอรมันที่ถูกล้อมโดยกองทัพแดงบริเวณรอบฮอล์มทางตอนใต้ของเลนินกราด ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองบนแนวรบด้านตะวันออก ตั้งแต่วันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1942 จนกระทั่งวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1942 วงล้อมขนาดใหญ่ส่วนมากได้โอบล้อมพร้อมกันในเดเมียนสค์ ระยะทางประมาณ 100 กิโลเมตร(62 ไมล์) ไปยังทางตะวันออกเฉียงเหนือ นี่คือผลลัพธ์ของการล่าถอยของเยอรมันภายหลังจากความปราชัยในยุทธการที่มอสโก
การสนับสนุนทางอากาศที่ฮอล์มและเดเมียนสค์ ในขณะที่ประสบความสำเร็จ นำไปสู่ความมั่นใจในกองบัญชาการใหญ่กองทัพบกในการพิจารณาถึงความสามารถของลุฟท์วัฟเฟอเพื่อการสนับสนุนทางอากาศต่อกองกำลังที่ถูกโอบล้อมซึ่งจะนำไปสู่ความหายนะที่ยุทธการที่สตาลินกราดในปลายปี ค.ศ. 1942 และต้นปี ค.ศ. 1943
รายชื่อตัวละครในเจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า

นี่คือรายชื่อตัวละครจากซีรีส์อนิเมะและมังงะเรื่อง เจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า
แหล่งข้อมูลอื่น

Character list เก็บถาวร ตุลาคม 20, 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at anime official website for TBS (ในภาษาญี่ปุ่น)
อีวาโนโวดเตสตโว

| อีวาโนโวดเตสตโว |
| --- | --- |

กำกับ: อันเดรย์ ตาร์คอฟสกี
เขียนบท:   Vladimir Bogomolov  Mikhail Papava 
นักแสดงนำ:   Nikolai Burlyayev  Valentin Zubkov  Evgeny Zharikov  Stepan Krylov  Nikolai Grinko 
กำกับภาพ: Vadim Yusov
ตัดต่อ: Lyudmila Feiginova
ดนตรีประกอบ: วยาเชสลาฟ ออฟชินนิคอฟ
ผู้จัดจำหน่าย: มอสฟิล์ม
วันฉาย: 6 เมษายน 2505
ความยาว: 94 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
อีวาโนโวดเตสตโว (รัสเซีย: Ива́ново де́тство Ivanovo detstvo) เป็นภาพยนตร์เรื่องยาวแนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต กำกับโดย อันเดรย์ ตาร์คอฟสกี และร่วมเขียนบทโดย Mikhail Papava ซึ่งไม่มีชื่อของตาร์คอฟสกีในกิตติประกาศ ภาพยนตร์ได้โครงเรื่องจากนิยายสั้นเรื่องเดียวกันในปี 1957 ของ Vladimir Bogomolov เรื่อง อีวาน ภาพยนตร์นำแสดงโดยนักแสดงเด็ก Nikolai Burlyayev, Valentin Zubkov, Evgeny Zharikov, Stepan Krylov, Nikolai Grinko และ Irma Raush ภรรยาของตาร์คอฟสกี
อีวาโนโวดเตสตโว เล่าเนื้อเรื่องของเด็กกำพร้าที่ชื่ออีวานและประสบการณ์ของเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อีวาโนโวดเตสตโว เป็นหนึ่งในภาพยนตร์โซเวียตในยุคนั้น เหมือนกับ Letyat zhuravli และ บัลลาดาโอซอลดาเต ที่มองไปที่ค่าใช้จ่ายสงครามของมนุษย์และไม่ได้เชิดชูเกียรติยศในสงครามเช่นเดียวกับภาพยนตร์ที่ผลิตก่อนการผ่อนปรนครุชชอฟ ในการสัมภาษณ์ตาร์คอฟสกีในปี 1962 ตาร์คอฟสกีกล่าวว่าในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เขาต้องการ "สื่อถึงความเกลียดชังของสงครามทั้งหมด" และเขาเลือกวัยเด็ก "เพราะเป็นช่วงวัยที่เผชิญกับสงครามมากที่สุด"
อีวาโนโวดเตสตโว ยังเป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์ยาวเรื่องแรกของตาร์คอฟสกี และทำให้ตาร์คอฟสกีเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ ภาพยนตร์ได้รับรางวัลสิงโตทองคำในงานเทศกาลภาพยนตร์เวนิสในปี 1962 และรางวัลโกลเดนเกตอวอร์ดในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติซานฟรานซิสโกในปีเดียวกัน นอกจากนี้ อีวาโนโวดเตสตโว ยังได้รับการคัดเลือกในฐานะภาพยนตร์ของสหภาพโซเวียตให้เข้าชิงรางวัลสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 38  แต่ไม่ผ่านการคัดเลือกจากสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ ผู้สร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงเช่น อิงมาร์ เบิร์กแมน, Sergei Parajanov และ กชึชตอฟ กีแยชลอฟสกี ได้ยกย่องภาพยนตร์เรื่องนี้และมีส่วนในอิทธิพลต่อการทำงานของพวกเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

อีวาโนโวดเตสตโว ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อีวาโนโวดเตสตโว ที่รอตเทนโทเมโทส์
The short story Ivan by Vladimir Bogomolov (รัสเซีย)
Jean Paul Sartre's Article on Ivan's Childhood
อีวาโนโวดเตสตโว ที่ยูทูบ ทางช่องมอสฟิล์ม