stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1 ซามูเอล 3
วิเคราะห์

บทที่ 3 มีความเชื่อมโยงกับบทที่ 2 ในหลายส่วน คำและสาระสำคัญบางส่วนในบทที่ 2 ได้มีการกล่าวซ้ำหรือสรุปความในบทที่ 3:
| หัวข้อ | 1 ซามูเอล 2 | 1 ซามูเอล 3 |
| --- | --- | --- |
| ซามูเอลปฏิบัติศาสนกิจเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ | 2:11, 18 | 3:1 |
| ไม่รู้จักพระยาห์เวห์ | 2:12 (บุตรชายของเอลี) | 3:7 (ซามูเอล) |
| การวินิจฉัยพงศ์พันธุ์ของเอลี | 2:10, 31 | 3:11 |
| เอลีไม่ได้ห้ามปรามบุตรชาย | 2:29 (เปรียบเทียบกับ 2:23–24) | 3:13 |
| ลบล้างหรือทูลขอไม่ได้ | 2:25 ("ทูลขอ") | 3:14 ("ลบล้างเสีย...ไม่ได้ตลอดไป") |
| เครื่องสัตวบูชา/ของถวาย | 2:13, 15, 19, 29 | 3:14 |
| พระเจ้าทรงส่งผู้สื่อสาร | 2:27–36 (คนของพระเจ้า) | 3:10–14 (ซามูเอล) |
ดูเพิ่ม

เครื่องสัตวบูชา
เอลี
โฮฟนีและฟีเนหัส
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: 1 ซามูเอล 1, 1 ซามูเอล 2
บรรณานุกรม > คำอธิบายของหนังสือซามูเอล

Auld, Graeme (2003). "1 & 2 Samuel".  ใน James D. G. Dunn and John William Rogerson (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Bergen, David T. (1996). 1, 2 Samuel. B&H Publishing Group. ISBN 9780805401073.
Gordon, Robert P. (1999). I & II Samuel, A Commentary. Zondervan. ISBN 978-0310230229.
Hertzberg, Hans Wilhelm (1964). I & II Samuel, A Commentary (trans. from German 2nd edition 1960 ed.). Westminster John Knox Press. p. 19. ISBN 978-0664223182.
Tsumura, David Toshio (2007). The First Book of Samuel. Eerdmans. ISBN 9780802823595.
บรรณานุกรม > ทั่วไป

Breytenbach, Andries (2000). "Who Is Behind The Samuel Narrative?".  ใน Johannes Cornelis de Moor and H.F. Van Rooy (บ.ก.). Past, Present, Future: the Deuteronomistic History and the Prophets. Brill. ISBN 9789004118713.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0195288810.
Fitzmyer, Joseph A. (2008). A Guide to the Dead Sea Scrolls and Related Literature. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 9780802862419.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Jones, Gwilym H. (2007). "12. 1 and 2 Samuel".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 196–232. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Klein, R.W. (2003). "Samuel, books of".  ใน Bromiley, Geoffrey W (บ.ก.). The International Standard Bible Encyclopedia. Eerdmans. ISBN 9780802837844.
Knight, Douglas A (1995). "Chapter 4 Deuteronomy and the Deuteronomists".  ใน James Luther Mays, David L. Petersen and Kent Harold Richards (บ.ก.). Old Testament Interpretation. T&T Clark. p. 62. ISBN 9780567292896.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Shmuel I - I Samuel - Chapter 3 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
1 Samuel chapter 3. Bible Gateway
1 ซามูเอล 3. YouVersion
"ซามูเอลกล่าวกับเอลีถึงพระวินิจฉัยของพระเจ้าต่อพงศ์พันธุ์ของเอลี" ภาพจิตรกรรมโดยจอห์น ซิงเกิลทัน โคพลีย์ (ค.ศ. 1780)
1 พงศ์กษัตริย์ 8

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 บทที่ 8
| 1 พงศ์กษัตริย์ 8 |
| --- | --- |
← 1 พงศ์กษัตริย์ 71 พงศ์กษัตริย์ 9 →
หน้าของหนังสือพงศ์กษัตริย์ (1 และ 2 พงศ์กษัตริย์) ใน Leningrad Codex (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 4
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคต้น
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 11
1 พงศ์กษัตริย์ 8 (อังกฤษ: 1 Kings 8) เป็นบทที่ 8 ของหนังสือพงศ์กษัตริย์ในคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือพงศ์กษัตริย์เป็นการรวบรวมจดหมายเหตุต่าง ๆ ที่บันทึกถึงพระราชกิจของกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์โดยผู้เรียบเรียงประวัติศาสตร์สายเฉลยธรรมบัญญัติในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล โดยมีส่วนผนวกเพิ่มเข้ามาในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล บทที่ 8 ของ 1 พงศ์กษัตริย์เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่การปกครองของซาโลมอนเหนืออาณาจักรยูดาห์และอิสราเอลที่รวมเป็นหนึ่งเดียว (1 พงศ์กษัตริย์ 1 ถึง 11) จุดเน้นของบทนี้คือการถวายพระวิหารของซาโลมอนในเยรูซาเล็ม
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 66 วรรคตั้งแต่ศตวรรษที่ 16
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q54 (4QKings; 50–25  ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 1–9, 16–18
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

1 พงศ์กษัตริย์ 8:1–20: 2 พงศาวดาร 5:1–14
1 พงศ์กษัตริย์ 8:12–21: 2 พงศาวดาร 6:1–11
1 พงศ์กษัตริย์ 8:22–53: 2 พงศาวดาร 6:12–42
1 พงศ์กษัตริย์ 8:62–66: 2 พงศาวดาร 7:4–10
ดูเพิ่ม

เครื่องบูชา
เครูบ
ดาวิด
ปุโรหิต
แผ่นศิลาพระโอวาท
พระวิหารของซาโลมอน
พลับพลา
โมเสส
เยรูซาเล็ม
เสาเมฆและเสาเพลิง
หนังสือนอกสารบบที่อ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล
หีบแห่งพันธสัญญา
อภิสุทธิสถาน
อิสราเอล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เลวีนิติ 23, เลวีนิติ 26, เฉลยธรรมบัญญัติ 28, 2 ซามูเอล 7, 2 พงศ์กษัตริย์ 5, 2 พงศ์กษัตริย์ 6, 2 พงศาวดาร 2, 2 พงศาวดาร 3, 2 พงศาวดาร 4, อิสยาห์ 43, อิสยาห์ 45
บรรณานุกรม

Collins, John J. (2014). "Chapter 14: 1 Kings 12 – 2 Kings 25". Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. pp. 277–296. ISBN 978-1451469233.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0195288810.
Dietrich, Walter (2007). "13. 1 and 2  Kings".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 232–266. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Leithart, Peter J. (2006). 1 & 2 Kings. Brazos Theological Commentary on the Bible. Brazos Press. ISBN 978-1587431258.
McKane, William (1993). "Kings, Book of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 409–413. ISBN 978-0195046458.
Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D, บ.ก. (1993). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. ISBN 978-0195046458.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Melachim I - I Kings - Chapter 8 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
1 Kings chapter 8. Bible Gateway
1 พงศ์กษัตริย์ 8. YouVersion
กษัตริย์ซาโลมอนถวายพระวิหารที่เยรูซาเล็ม  ภาพจิตรกรรมโดย James Tissot หรือลูกศิษย์ (ราว ค.ศ. 1896–1902)
ชตวร์มเกอชึทซ์

รถถังตัวอย่างของรุ่นแรกของชตวร์มเกอชึทซ์ (StuG III Ausf.B) ที่ พิพิธภัณฑ์ของมหาสงครามของผู้รักชาติในมอสโก
ชตวร์มเกอชึทซ์ (เยอรมัน: Sturmgeschütz) หรือเรียกอย่างย่อว่า ชตูก (StuG) เป็นยานหุ้มเกราะรุ่นหนึ่งที่ถูกใช้งานโดยกองทัพเวร์มัคท์และวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส เป็นต้นแบบของยานหุ้มเกราะ อยู่ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งส่วนใหญ่ประกอบไปด้วย ชตูก 3 และ ชตูก 4 ชื่อทั่วไปส่วนมากของทั้งสองรถถัง ชตูก 3 นั้นถูกสร้างขึ้นบนฐานตัวรถถังของพันเซอร์ 3 ชตูก 3 ได้ถูกตั้งชื่อในตอนแรกว่า "ชตูก" แต่ด้วยการสร้างรถถังชตูก 4 นั้นได้ตั้งชื่อใหม่ให้เป็น ชตูก 3 เพื่อแยกความแตกต่างออกไป ในช่วงแรก, พวกเขาได้มุ่งหมายให้เป็นยานเกราะแท่นปืน ที่เคลื่อนที่เร็ว และให้การยิงสนับสนุนอย่างใกล้ชิดกับทหารราบเพื่อทำลายบังเกอร์ ป้อมปืนกล และตำแหน่งที่ยึดมั่นอื่นๆ ในช่วงสงครามกำลังก้าวหน้า จำนวนของลักษณะของตระกูลชตูกได้ทำให้เพิ่มคุณค่าให้กับกองกำลังพันเซอร์
ภายหลังการรุกรานสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1941 ปัญหาที่สำคัญได้ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อได้พบว่าอาวุธหลักบนตัวรถถังพันเซอร์ เอ็มเค 2 และ 3 ไม่เพียงพอที่จะรับมือกับรถถังรุ่นใหม่ของโซเวียตอย่างรถถังที-34 และเควี-1 ปืนต่อต้านรถถังหลักของเยอรมัน, 3.7 ซม. แพค 36 ยังไม่สามารถที่จะยิงทะลุเจาะเกราะที่โซเวียตออกแบบ แม้ว่าปืนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้ถูกพัฒนาขึ้น, 75 ซม. แพค 40  ป้อมปืนของรถถังพันเซอร์ เอ็มเค 3 รถถังหลักของเยอรมัน ยังไม่สามารถที่จะใส่กระบอกปืนขนาดใหญ่ได้ มันได้ถูกพบ อย่างไรก็ตาม ด้วยไร้ป้อมปืนของชตูกนั้นมีห้องที่เพียงพอในห้องพลขับรถถังเพื่อจัดการกับ 75 ซม. แพค 40 และปรับปรุงแก้ไขได้ถูกจัดการ ยานพาหนะใหม่ได้ถูกทำให้กลายเป็นรถถังพิฆาตที่มีประสิทธิภาพ ไม่เพียงแต่ปืนหลักที่มีประสิทธิภาพที่เพียงพอที่จะทำลายรถถังใหม่โซเวียต แต่ฐานของรถถังพันเซอร์ เอ็มเค 6 ซึ่งมีพื้นฐานที่เคลื่อนที่เร็วและความน่าเชื่อถือสูง และการเพิ่มแผ่นเกราะมากขึ้นผสมกับภาพเงาต่ำทำให้เป็นยานพาหนะที่ยากต่อการทำลาย ชตูก 3 ได้กลายเป็นยานพาหนะติดเกราะที่ถูกผลิตมากที่สุดของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยจำนวนบางส่วน 10,000 คันเป็นตัวอย่างที่ถูกผลิตขึ้น
จังหวัดพอเมอเรเนีย (ค.ศ. 1653–1815)

ระวังสับสนกับ จังหวัดปอมอร์สกีแย (ค.ศ. 1815–1945)
จังหวัดปอมอร์สกีแย (เยอรมัน: Provinz Pommern; อังกฤษ: Province of Pomerania) เป็นจังหวัดหนึ่งของบรานเดนบวร์ก-ปรัสเซียและต่อมาราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากสงครามสามสิบปี พอเมอเรเนียประกอบด้วยฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย (Farther Pomerania)  ต่อมาดินแดนของจังหวัดก็ขยายออกไปรวมดินแดนเลาเอนบูร์กและบือโทว์, ดราไฮม์ และสวีดิชพอเมอเรเนียทางตอนใต้ของแม่น้ำเพเนอ จังหวัดปอมอร์สกีแยของ ค.ศ. 1653-1815 ตามมาด้วยจังหวัดปอมอร์สกีแยที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1815
ดูเพิ่ม

ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย
บรานเดนบวร์ก-ปรัสเซีย
ราชอาณาจักรปรัสเซีย
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

| จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- |
 จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5

จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ครองราชย์: โรมันอันศักดิ์สิทธิ์: ค.ศ. 1111 - ค.ศ. 1125 เยอรมนี: ค.ศ. 1099 - ค.ศ. 1125 อิตาลี: ค.ศ. 1098 - ค.ศ. 1125 อาร์ลส์: ค.ศ. 1105 - ค.ศ. 1125
รัชกาลก่อนหน้า: จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4
รัชกาลถัดไป: จักรพรรดิโลทาร์ที่ 3
ประสูติ: 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1086
สวรรคต: 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1125
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5
ราชวงศ์: ซาเลียน
พระราชบิดา: จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระราชมารดา: เบอร์ธาแห่งซาวอย
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (เยอรมัน: Kaiser Heinrich V von Heiliges Römisches Reich) (8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1086 - 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1125) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์สมัยราชวงศ์ซาเลียน ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1111 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1125 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4และพระนางเบอร์ธาแห่งซาวอย ไฮน์ริชเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 และองค์สุดท้ายของราชวงศ์ซาเลียน ที่เป็นรัชสมัยที่ตรงกับสมัยสุดท้ายของข้อขัดแย้งเรื่องการสถาปนาสมณศักดิ์ (Investiture Controversy ) ซึ่งเป็นความขัดแย้งทางอำนาจระหว่างพระสันตะปาปาและพระมหากษัตริย์ในความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์ (Concordat of Worms) พระองค์ก็ทรงยินยอมต่อข้อเรียกร้องในการปฏิรูปเกรกอเรียน
พระอิสริยยศ

จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1111 - ค.ศ. 1125)
พระมหากษัตริย์เยอรมนี (ค.ศ. 1099 - ค.ศ. 1125)
พระมหากษัตริย์อิตาลี (ค.ศ. 1098 - ค.ศ. 1125)
พระมหากษัตริย์อาลส์ (ค.ศ. 1105 - ค.ศ. 1125)
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์ซาเลียน
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
| ด ค กพระเจ้าแผ่นดินเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ในจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (843–911) |  ลูทวิชที่ 2  คาร์โลมัน  ลูทวิชที่ 3  คาร์ลที่ 3  อาร์นุลฟ  ลูทวิชที่ 4  |  |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (911–962) |  คอนราดที่ 1  ไฮน์ริชที่ 1  ออทโทที่ 1  |  |
| ราชอาณาจักรเยอรมนี ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (843–1806) |  ออทโทที่ 1  ออทโทที่ 2  ออทโทที่ 3  ไฮน์ริชที่ 2  คอนราดที่ 2  ไฮน์ริชที่ 3  ไฮน์ริชที่ 4  ไฮน์ริชที่ 5  โลทาร์ที่ 3  คอนราดที่ 3  ฟรีดริชที่ 1  ไฮน์ริชที่ 6  ฟิลิป  ออทโทที่ 4  ฟรีดริชที่ 2  คอนราดที่ 4  รูดอล์ฟที่ 1  อดอล์ฟ  อัลเบร็คท์ที่ 1  ไฮน์ริชที่ 7  ลูทวิชที่ 4  คาร์ลที่ 4  เวนสเลาส  รูเปิร์ต  ซีกิสมุนด์  อัลเบร็คท์ที่ 2  ฟรีดริชที่ 3  มักซีมีเลียนที่ 1  คาร์ลที่ 5  แฟร์ดีนันด์ที่ 1  มักซีมีเลียนที่ 2  รูดอล์ฟที่ 2  มัททีอัส  แฟร์ดีนันด์ที่ 2  แฟร์ดีนันด์ที่ 3  เลโอโปลด์ที่ 1  โยเซฟที่ 1  คาร์ลที่ 6  คาร์ลที่ 7  ฟรันซ์ที่ 1  โยเซฟที่ 2  เลโอโปลด์ที่ 2  ฟรันทซ์ที่ 2  |  |
| สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (1806–1813) |  นโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1815–1848) |  ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  แฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1848/1849) |  อาร์ชดยุกโยฮันน์แห่งออสเตรีย (สำเร็จราชการ)  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1850–1866) |  ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (1867–1871) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1871–1918) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1  ฟรีดริชที่ 3  วิลเฮ็ล์มที่ 2  |  |
| อ้างสิทธิ |  วิลเฮ็ล์มที่ 2  วิลเฮ็ล์มที่ 3  ลุยส์ แฟร์ดีนันด์  เกออร์ค ฟรีดริช  |  |
| ด ค กจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิการอแล็งเฌียง | คาร์ลที่ 1 มหาราช · ลูทวิชที่ 1 · โลทาร์ที่ 1 · ลูทวิชที่ 2 · คาร์ลที่ 2 · คาร์ลที่ 3 · กวีโด · แลมเบิร์ต · อาร์นัฟ · ลูทวิชที่ 3 · เบอร์เรนการ์ | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | ออทโทมหาราช · ออทโทที่ 2 · ออทโทที่ 3 · ไฮน์ริชที่ 2 · คอนราดที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 3  · ไฮน์ริชที่ 4 · ไฮน์ริชที่ 5 · โลทาร์ที่ 3 · ฟรีดริชที่ 1 · ไฮน์ริชที่ 6 · ออทโทที่ 4 · ฟรีดริชที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 7 · ลูทวิชที่ 4 · คาร์ลที่ 4 · ซิกิสมุนด์ · ฟรีดริชที่ 3 · มักซีมีเลียนที่ 1 · คาร์ลที่ 5 · แฟร์ดีนันด์ที่ 1 · มักซีมีเลียนที่ 2 · รูดอล์ฟที่ 2 · มัททีอัส · แฟร์ดีนันด์ที่ 2 · แฟร์ดีนันด์ที่ 3 · เลโอโปลด์ที่ 1 · โยเซฟที่ 1 · คาร์ลที่ 6 · คาร์ลที่ 7 · ฟรันซ์ที่ 1 · โยเซฟที่ 2 · เลโอโปลด์ที่ 2 · ฟรันทซ์ที่ 2 | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
ชตันเซอร์ฮอร์น

| ชตันเซอร์ฮอร์น |
| --- | --- |

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,898 เมตร (6,227 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 500 เมตร (1,640 ฟุต) 
ระยะถึงภูเขา ถัดไปที่สูงกว่า: 4.3 กม. (3 ไมล์) 
ยอดเขาแม่: ชลุคแบร์ค
พิกัด: 46°55′47″N 8°20′25″E﻿ / ﻿46.92972°N 8.34028°E﻿ / 46.92972; 8.34028 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ชตันเซอร์ฮอร์นที่ตั้งในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 
ที่ตั้ง: รัฐนิดวัลเดิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เทือกเขา: เทือกเขาแอลป์
การพิชิต
เส้นทางง่ายสุด: รถกระเช้า
ชตันเซอร์ฮอร์น (เยอรมัน: Stanserhorn) เป็นภูเขาในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนระหว่างรัฐนิดวัลเดินกับรัฐออบวัลเดิน ภูเขานี้มียอดสูง 1,898 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีรถกระเช้าจากเมืองชตันส์เพื่อขึ้นสู่ยอดเขาแห่งนี้ ที่ยอดเขาสามารถมองเห็นทะเลสาบลูเซิร์นได้อย่างชัดเจนแทบจะทุกส่วน ถือเป็นหนึ่งในปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยว
18 เจ้าอาวุธมหาประลัย

| 18 เจ้าอาวุธมหาประลัย |
| --- | --- |
โแสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: หลิว เจียเหลียง
อำนวยการสร้าง: โมนา ฟง
นักแสดงนำ: หลิว เจียเหลียง หลิว เจียฮุย อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง คารา ฮุย
ผู้จัดจำหน่าย: Shaw Brothers Studio
วันฉาย:   ค.ศ. 1982 (1982) (ฮ่องกง) 
ประเทศ: ฮ่องกง
ภาษา: จีน
18 เจ้าอาวุธมหาประลัย (อังกฤษ: Legendary Weapons Of China, Legendary Weapons of Kung Fu) เป็นภาพยนตร์กังฟู ในปี ค.ศ. 1982 กำกับและนำแสดงโดย หลิว เจียเหลียง เนื้อเรื่องในภาพยนตร์เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง ในรัชสมัยของ พระนางซูสีไทเฮา โดยมี ฟู่ เซิง และ หลิว เจียฮุย ร่วมแสดงด้วย
เนื้อเรื่องย่อ

ไหล่คัง ศิษย์เอกของสำนักผู้เชี่ยวชาญอาวุธทุกรูปแบบ เคยถูกหัวหน้าสำนักสั่งให้ไปขยายสาขาแต่เขาปฏิเสธ และหนีไปเป็นคนตัดฟืน หัวหน้าสำนักจึงส่ง 3 จอมยุทธออกตามหาเขา โดยใช้กลอุบายจนสืบทราบว่า คนตัดฟืนนั้นแท้จริงแล้วคือ ไหล่คัง ที่กำลังตามหา
นักแสดงนำ

หลิว เจียเหลียง รับบท ลุงอู๋ / ไหล่คัง
หลิว เจียหรง รับบท ไหล่หยิง
เสี่ยว เหอ รับบท ตี้ เฮา
อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง รับบท คอน
หลิว เจียฮุย รับบท ตี้ ถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

18 เจ้าอาวุธมหาประลัย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Review at Kung Fu Cinema เก็บถาวร 2006-03-17 ที่ archive.today
1 พงศาวดาร 1

หนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 1 บทที่ 1
| 1 พงศาวดาร 1 |
| --- | --- |
← 2 พงศ์กษัตริย์ 251 พงศาวดาร 2 →
หน้าของหนังสือพงศาวดาร (1 และ 2 พงศาวดาร) ในฉบับเลนินกราด (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศาวดาร
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 13
1 พงศาวดาร 1 (อังกฤษ: 1 Chronicles 1) เป็นบทแรกของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล เนื้อหาของบทที่ 1 ของ 1 พงศาวดาร เป็นรายการลำดับพงศ์พันธุ์ตั้งแต่อาดัมถึงอิสราเอล (=ยาโคบ) โดยมีโครงสร้างดังนี้: อาดัมถึงโนอาห์ (วรรค 1–4); เชื้อสายของโนอาห์ตั้งแต่บุตร 3 คนของโนอาห์คือ เชม, ฮาม และยาเฟท: ชาวยาเฟท (วรรค 5–7), ชาวฮาม (วรรค 8–23), ชาวเชม (วรรค 24–27); บุตรของอับราฮัม (วรรค 28–34a); บุตรของอิสอัค (34b–54; ต่อด้วย 2:2 สำหนับบุตรของอิสราเอล) บทนี้เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รายการลำดับพงศ์พันธุ์ตั้งแต่อาดัมจนถึงรายนามของผู้คนที่กลับจากการไปเป็นเชลยในบาบิโลน (1 พงศาวดาร 1:1 ถึง 1 พงศาวดาร 9:34)
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 54 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

1 พงศาวดาร 1:1–4: ปฐมกาล 5:3 -28
1 พงศาวดาร 1:4–23: ปฐมกาล 10:1 -29
1 พงศาวดาร 1:24–27: ปฐมกาล 11:10 -26
1 พงศาวดาร 1:29–31: ปฐมกาล 25:13 -16
1 พงศาวดาร 1:32–33: ปฐมกาล 25:1 -4
1 พงศาวดาร 1:35: ปฐมกาล 36:4 -5
1 พงศาวดาร 1:36–37: ปฐมกาล 36:11 -13
1 พงศาวดาร 1:38–54: ปฐมกาล 36:20 -43
จากอาดัมถึงอับราฮัม (1:1–27)

รายนามนำมาจากหนังสือปฐมกาลโดยเฉพาะและย่อให้เหลือเพียง 'โครงร่างหลัก' โดยละเว้นบางชื่อ 'ที่เชื้อสายสิ้นสุดด้วยความตาย' อย่างผู้สืบเชื้อสายของคาอินและพี่น้องของอับราฮัม เชื่อมโยงจุดกำเนิดของอิสราเอลเข้ากับจุดกำเนิดของผู้คนทั้งหมด – ความเป็นบรรพบุรุษของอับราฮัมในอาดัมและโนอาห์ – จึงอยู่ภายในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ทั้งหมด วรรค 1–4 (จากอาดัมถึงโนอาห์) ตรงกันอย่างมากกับลำดับพงศ์พันธุ์ในปฐมกาล 5:1 -–32 วรรค 5–12 (ลำดับพงศ์พันธุ์ของบุตรโนอาห์) ตรงกันกับในปฐมกาล 10:1 -32 วรรค 13–27 (ผู้สืบเชื้อสายของเชมจนถึงอับราฮัม) คู่ขนานกับลำดับพงศ์พันธุ์ในปฐมกาล 11:10 -26 วรรค 27 มีึความหมาย "อับรามคืออับราฮัม" (ชื่อแรกที่พระเจ้าประทานให้ใน ปฐมกาล 17:1 ) แสดงถึงการกระโดดจากปฐมกาล 11 ไปยังปฐมกาล 17
จากอาดัมถึงอับราฮัม (1:1–27) > ววรค 1

โนอาห์เป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงของเสท จึงไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงคาอินและอาเบลหรือบุตรคนอื่น ๆ ของอาดัม
จากอาดัมถึงอับราฮัม (1:1–27) > วรรค 4

"เชม ฮาม ยาเฟท": เหล่านี้เป็นบุตรชายของโนอาห์ ไม่ได้เป็นรุ่นถัด ๆ ไปตามลำดับ ดังที่อ่านได้ในหนังสือปฐมกาล (ปฐมกาล 5–10) ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นแหล่งข้อมูลของหนังสือพงศาวดาร ชื่อเหล่านี้ถูกระบุในลักษณะเดียวกันใน Masoretic Text และวัลเกตภาษาละติน ในขณะที่เซปทัวจินต์ (LXX) ภาษากรีกเสริมเพิ่มเติมว่า "บุตรโนอาห์" ก่อน "เชม ..."
จากอาดัมถึงอับราฮัม (1:1–27) > วรรค 6

"รีฟาท": เหมือนกับในปฐมกาล 10:3   (רִיפַ֖ת) ตามสำเนาต้นฉบับภาษาฮีบรูในยุคกลางหลายเล่ม เซปทัวจินต์ และวัลเกต และใช้ในฉบับแปลภาษาอังกฤษบางฉบับ (NAB, NIV, NLT ฯลฯ ฉบับแปลภาษาไทยใช้ใน TNCV, thaKJV, NTV) ในขณะที่ฉบับอื่น ๆ (ASV, NASB, NRSV ฯลฯ ฉบับแปลภาษาไทยใช้ใน THSV11, TH1971, THA-ERV) ใช้ว่า "ดีฟัท" (דִיפַ֖ת) ตาม Masoretic Text
ดูเพิ่ม

กษัตริย์แห่งยูดาห์
กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์
เชื้อสายของดาวิด
ต้นไม้ของเจสซี
ลำดับพงศ์พันธุ์ของโนอาห์
ลำดับพงศ์พันธุ์ของอาดัม
ลำดับเวลาของคัมภีร์ไบเบิล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ปฐมกล 5, ปฐมกาล 10, ปฐมกาล 11, ปฐมกาล 22, ปฐมกาล 25, ปฐมกาล 36, มัทธิว 1, ลูกา 3
บรรณานุกรม

Ackroyd, Peter R (1993). "Chronicles, Books of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 113–116. ISBN 978-0195046458.
Bennett, William (2018). The Expositor's Bible: The Books of Chronicles. Litres. ISBN 978-5040825196.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Endres, John C. (2012). First and Second Chronicles. Liturgical Press. ISBN 9780814628447.
Gilbert, Henry L (1897). "The Forms of the Names in 1 Chronicles 1-7 Compared with Those in Parallel Passages of the Old Testament". The American Journal of Semitic Languages and Literatures. Liturgical Press. 13 (4): 279–298. JSTOR 527992.
Hill, Andrew E. (2003). First and Second Chronicles. Zondervan. ISBN 9780310206101.
Mabie, Frederick (2017). "I. The Chronicler's Genealogical Survey of All Israel".  ใน Longman III, Tremper; Garland, David E (บ.ก.). 1 and 2 Chronicles. The Expositor's Bible Commentary. Zondervan. pp. 267–308. ISBN 978-0310531814. สืบค้นเมื่อ December 6, 2019.
Mathys, H. P. (2007). "14. 1 and 2 Chronicles".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 267–308. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Divrei Hayamim I - I Chronicles - Chapter 1 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
First Book of Chronicles Chapter 1. Bible Gateway
1 พงศาวดาร 1. YouVersion
ชตาร์นแบร์ค

| ชตาร์นแบร์ค  Starnberg |
| --- | --- |
เมือง
เมืองชตาร์นแบร์คที่มีปราสาทเป็นฉากหลัง
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของชตาร์นแบร์ค 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ไบเอิร์น
จังหวัด: โอเบอร์ไบเอิร์น
อำเภอ: ชตาร์นแบร์ค  
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 61.77 ตร.กม. (23.85 ตร.ไมล์)
ความสูง: 588 เมตร (1,929 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 23,511 คน
 • ความหนาแน่น: 380 คน/ตร.กม. (990 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 82319
รหัสโทรศัพท์: 08151
ทะเบียนพาหนะ: STA
เว็บไซต์: www.starnberg.de
ชตาร์นแบร์ค (เยอรมัน: Starnberg) เป็นเมืองในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของนครมิวนิกราว 30 กิโลเมตร เมืองตั้งอยู่บริเวณทางเหนือสุดของทะเลสาบชตาร์นแบร์ค ใจกลางบริเวณที่มีฉายาว่า ฟึนฟ์เซเอินลันท์ (แผ่นดินห้าทะเลสาบ)