stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โมนอโพลี (เกม)

สำหรับเกมเศรษฐี ที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ ดูที่ เกมเศรษฐี (รายการโทรทัศน์)
| --- | --- |
สัญลักษณ์โมนอโพลีในรูปแบบภาษาอังกฤษ
ผู้ออกแบบ: Elizabeth Magie Charles Darrow
ผู้วาดภาพประกอบ: Matt Pocock
ผู้จัดทำ: Hasbro Parker Brothers Waddingtons
จำนวนผู้เล่น: ในบางเกมสามารถเล่นได้ 2 – 6 คน ในเกมฉบับอื่นสามารถเล่นได้ 2 – 8คน
ระยะเวลาติดตั้ง: 5 - 10 นาที
ระยะเวลาเล่น: 60 – 240 นาที (1 – 4 ชั่วโมง)
โอกาสสุ่ม: สูง (การทอยลูกเต๋า, การจับการ์ด)
ทักษะที่จำเป็น: การเจรจาต่อรอง (Negotiation)   การบริหารทรัพยากร (Resource management)   กลยุทธ์
โมนอโพลี (อังกฤษ: Monopoly) หรือ เกมเศรษฐี เป็นเกมกระดาน คิดค้นขึ้นเป็นครั้งแรกโดย Elizabeth J. Magie และจดสิทธิบัตรไว้เมื่อ ค.ศ. 1904 ต่อมามีการปรับปรุงให้รูปแบบการเล่นง่ายขึ้น เหมือนในปัจจุบันโดยพี่น้องพาร์คเกอร์ (Parker Brothers) เมื่อ ค.ศ. 1935 และถือสิทธิบัตรโดยแฮสโบร บริษัทผลิตเกมจากสหรัฐอเมริกา
แผนที่ในเกมต้นฉบับ มีอยู่ 40 ช่องโดยเป็นชื่อสถานที่จริงในเมืองแอตแลนติกซิตี ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ ตัวละครที่เป็นสัญลักษณ์ของเกม มีชื่อเฉพาะว่า Rich Uncle Pennybags หรือ Mr. Monopoly
แหล่งข้อมูลอื่น

The official US Monopoly web site
Hasbro's เก็บถาวร 2016-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Fun Facts page
Monopoly History, properties around the world and various editions.
Monopoly Tournaments.com
เมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนทอมเพน

| เมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนท่อมเพน |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: โคะจิมะโปรดักชันส์
ผู้จัดจำหน่าย: โคนามิ
กำกับ: ฮิเดโอะ โคจิมะ
อำนวยการผลิต: ฮิเดโอะ โคะจิมะ Kenichiro Imaizumi Kazuki Muraoka
ออกแบบ: ฮิเดโอะ โคจิมะ
โปรแกรมเมอร์: Daizaburo Nakamura Makoto Sonoyama Shutaro Iida Takehiro Nomura
ศิลปิน: Yoji Shinkawa
เขียนบท: ฮิเดโอะ โคจิมะ Shuyo Murata Hidenari Inamura Etsu Tamari
แต่งเพลง: Ludvig Forssell Justin Burnett Daniel James
ชุด: เมทัลเกียร์
เอนจิน: Fox Engine
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 3 เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์ 360 เอกซ์บอกซ์ วัน
วางจำหน่าย: 1 กันยายน 2015
แนว: ผจญภัย, ลอบฆ่า, แอ็กชันผจญภัย
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, ผู้เล่นหลายคน
เมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนท่อมเพน (อังกฤษ: Metal Gear Solid V: The Phantom Pain) เป็นวิดีโอเกมลอบเร้นแนวแอ็กชันผจญภัยใน ค.ศ. 2015 พัฒนาโดยโคะจิมะโปรดักชันส์ และจัดจำหน่ายโดยโคนามิ กำกับ เขียนบท และออกแบบโดยฮิเดโอะ โคจิมะ (ซึ่งเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของเขาที่โคนามิ) ตัวเกมเป็นเกมภาคที่เก้าในแฟรนไชส์ เมทัลเกียร์ ต่อจากเกม เมทัลเกียร์โซลิด 5: กราวด์ซีโรส์ บทนำแบบสแตนด์อโลนที่วางจำหน่ายเมื่อปีที่แล้ว
ตัวเกมเล่นจากมุมมองบุคคลที่สามในโลกเปิดซึ่งสามารถสำรวจได้ด้วยการเดินเท้าหรือโดยวิธีการขนส่ง สเนคสามารถใช้อาวุธและไอเท็มได้หลากหลายและสหายปัญญาประดิษฐ์หลายตัวที่ช่วยให้ผู้เล่นต่อสู้กับศัตรูได้ทั้งแบบลอบเร้นหรือโดยตรง ทหารของศัตรูและทรัพยากรที่พบในโลกสามารถขนส่งไปยังกองบัญชาการของสเนคได้ ทำให้สามารถขยายและพัฒนาเทคโนโลยีเพิ่มเติมได้ ตัวเกมมีโหมดผู้เล่นหลายคนแยกกัน 2 โหมด ได้แก่ เมทัลเกียร์ออนไลน์ และ Forward Operating Bases (FOBs) โหมดหลังอนุญาตให้ผู้เล่นพัฒนา FOB ซึ่งสามารถถูกรุกรานโดยผู้เล่นอื่นได้
เมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนท่อมเพน วางจำหน่ายสำหรับสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์ 360 และเอกซ์บอกซ์วัน ในวันที่ 1 กันยายน 2015 โดยได้รับกระแสะวิจารณ์ชื่นชมอย่างล้นหลามจากรูปแบบการเล่น อิสระของผู้เล่น มุมมองแบบโลกเปิด กราฟิก ธีมและการแสดง การเล่าเรื่องและการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในชุดเกมทำให้เสียงของนักวิจารณ์แตกออก ในขณะที่การปรากฏตัวของตัวละครไควเอตได้ดึงดูดการวิจารณ์ ภารกิจซ้ำ ๆ ของเกมและการจบเกมทำให้ฉากจบของเนื้อเรื่องไม่ได้รับการแก้ไข ซึ่งเป็นผลมาจากหลักฐานสรุปของเนื้อหาที่ถูกลบ ทำให้บางคนระบุว่าตัวเกมยังพัฒนาไม่เสร็จ เมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนท่อมเพน ทำยอดขายไปได้ 6 ล้านชุดภายในเดือนธันวาคม 2015 ตัวเกมได้รับรางวัลมากมายและได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมลอบเร้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
เมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะดีฟินิทีฟเอ็กซ์พีเรียนซ์ ชุดรวมที่มีทั้ง เดอะแฟนท่อมเพน และ กราวด์ซีโรส์ พร้อมด้วยเนื้อหาเพิ่มเติมทั้งหมดสำหรับทั้งสองเกม วางจำหน่ายในเดือนตุลาคม 2016
รางวัลที่ได้รับ

| Award | Category | Result |
| --- | --- | --- |
Golden Joystick Awards: 
| Golden Joystick Awards | Ultimate Game of the Year | เสนอชื่อเข้าชิง |
| Golden Joystick Awards | Critic's Choice | ชนะ |
Metacritic: 
| Metacritic | Best PS4 Game of 2015 | ชนะ |
| Metacritic | Best Xbox One Game of 2015 | ชนะ |
| Metacritic | Best PC Game of 2015 | เสนอชื่อเข้าชิง |
| Hobby Consolas | Game of the Year | ชนะ |
| Panorama | Game of the Year | ชนะ |
| PC Gamer | Game of the Year | ชนะ |
| Game Revolution | Game of the Year | ชนะ |
| GamesRadar | Game of the Year | ชนะ |
| Game-Debate Global Game Awards | Game of the Year | เสนอชื่อเข้าชิง |
| Game-Debate Global Game Awards | Best Action | ชนะ |
The Game Awards 2015: 
| The Game Awards 2015 | Best Action/Adventure | ชนะ |
| The Game Awards 2015 | Best Score/Soundtrack | ชนะ |
| The Game Awards 2015 | Game of the Year | เสนอชื่อเข้าชิง |
| The Game Awards 2015 | Best Art Direction | เสนอชื่อเข้าชิง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ไมโครโพรเซสเซอร์

อินเทล 4004 ไมโครโพรเซสเซอร์ทั่วไปตัวแรกที่มีการจำหน่าย
ไมโครโพรเซสเซอร์ (อังกฤษ: microprocessor) หมายถึงชิปที่ใช้เป็นหน่วยประมวลผลกลางของเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์
ชนิด

เราสามารถแบ่งไมโครโพรเซสเซอร์ตามสถาปัตยกรรมได้เป็น 2 ชนิด คือ
ชนิด > Reduced Instruction Set Computer

RISC (Reduced Instruction Set Computer) คือ ไมโครโพรเซสเซอร์ที่มีคำสั่งน้อย แต่คำสั่งทำงานได้เร็ว เริ่มต้นพัฒนาด้วยความร่วมมือของ ไอบีเอ็ม มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 ไมโครโพรเซสเซอร์ที่ได้ คือ IBM 801, Stanford MIPS และ Berkeley RISC 1 และ 2 ไมโครโพรเซสเซอร์ชนิดนี้ในยุคต่อมาได้แก่ SPARC ของ ซัน ไมโครซิสเต็มส์ และ PowerPC ของ โมโตโรล่า
ชนิด > Complex Instruction Set Computer

CISC (Complex Instruction Set Computer) เป็นสถาป้ตยกรรมของไมโครโพรเซสเซอร์ที่มีคำสั่งมากกว่าและซับซ้อนกว่า ได้แก่ ไมโครโพรเซสเซอร์ x86 เพนเทียมและเซเลรอนของอินเทลและ ไมโครโพรเซสเซอร์จากบริษัทเอเอ็มดี (AMD)
ชนิด > ตัวอย่าง ไมโครโพรเซสเซอร์

ไมโครโพรเซสเซอร์ที่รู้จักกันดีก็ได้แก่
ยี่ห้อ Motorola 68030, 68040
เครื่องแมคอินทอชรุ่นเก่าของบริษัทแอปเปิล
เครื่องพีซี ได้แก่ Intel i486, Intel Pentium, Intel Celeron, AMD Athlon, AMD Sempron
รูปแบบโครงสร้าง

โครงสร้าง แบบ RISC มีการทำงานที่เร็วกว่า CISC ใช้ เพียง 1-2 machine cycle เท่านั้น
อนาคตมีแนวโน้มที่จะเป็นไปใช้แบบ RISC แต่ ที่ยังใช้โครงสร้างแบบ CISC อยู่นั้นเพราะ ว่าถ้าเปลี่ยนเป็นแบบ RISC แล้ว โปรแกรมที่มีอยู่เดิมจะใช้งานไม่ได้ทันที  ถ้าต้องการใช้ก็ต้องเป็นการจำลองการทำงานบนโครงสร้างที่ต่างออกไป ทำให้ประสิทธิภาพลดต่ำลง
รูปแบบโครงสร้าง > อุปกรณ์ประเภทอื่น

นอกจาก Microprocessor แล้วยังมีอุปกรณ์อีกชนิดหนึ่ง คือ Microcontroller ซึ่ง Microcontroller ก็คือ Microprocessor ที่รวมอุปกรณ์อื่นๆเข้าไปด้วย เช่น หน่วยความจำ (RAM), DMA, UART, Watch Dog, RTC, USB, I/O, etc. กล่าวคือเราสามารถนำ Microcontroller ไปใช้งานโดยต่ออุปกรณ์ภายนอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งต่างจาก Microprocessor ที่ต้องต่ออุปกรณ์อื่นเป็นจำนวนมาก Microcontroller มีมากมายหลายตระกูล เช่น แบบCISC มี MCS-51, 68HCxx, Z80, เป็นต้น แบบ RISC มี PIC, AVR, ARM เป็นต้น โดยเฉพาะในตระกูล ARM มาแรงมากในปัจจุบัน เนื่องจากมี โครงสร้างแบบ RISC 16/32 bit,64 bit มีผู้ผลิตมากมายหลายเจ้า ARM ยังนิยมนำไปใช้ ใน อุปกรณ์มือถือระดับสูง เครื่องคอมพิวเตอร์พกพา (PDA) มี OS รองรับหลายรุ่น เช่น Windows CE เป็นต้น
ดูเพิ่ม

หน่วยประมวลผลกลาง
สถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Dirk Oppelt. "The CPU Collection". สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
Gennadiy Shvets. "CPU-World". สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
Jérôme Cremet. "The Cecko's CPU Library". สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
"How Microprocessors Work". สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
William Blair. "IC Die Photography". สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
John Bayko (December 2003). "Great Microprocessors of the Past and Present". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-15. สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
Wade Warner (22 Dec 2004). "Great moments in microprocessor history". IBM. สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
Ray M. Holt. "theDocuments". World’s First Microprocessor. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-12-31. สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
มุนินฺ

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มุนินฺ (แก้ความกำกวม)
มุนินทร์ สายประสาท ศิลปิน
มุนินฺ (อังกฤษ: Munin) เป็นหนังสือการ์ตูนไทยแนวจิตวิทยา ซึ่งเป็นผลงานของ มุนินทร์ สายประสาท จัดพิมพ์โดยจ้ำอ้าวสำนักพิมพ์ และจัดจำหน่ายโดย บริษัท บิสซี่เดย์ จำกัด ซึ่งการ์ตูนมุนินฺได้รับความนิยมสำหรับคนรุ่นใหม่เป็นจำนวนมาก และเป็นการ์ตูนไทยที่ได้รับการตอบรับในเกณฑ์ที่ดี ปัจจุบันมีอยู่ทั้งหมด 5 ชุด โดยการ์ตูนมุนินฺในเล่มหนึ่งจะเป็นการ์ตูนชุดตอนต่างๆ ประมาณ 10 ตอนเป็นต้นไป ทั้งนี้ ชื่อ มุนินฺ เป็นชื่อที่นำมาจากชื่อของ มุนินทร์ สายประสาท ซึ่งเป็นผู้แต่งเรื่องดังกล่าว โดยใส่พินทุ ใต้อักษร น เป็นภาษาบาลี
เนื้อเรื่องย่อ

มุนินฺ เป็นการ์ตูนที่ได้นำเสนอเรื่องราวของคู่รักในหลายแง่มุม ดังเช่น:
ได้เสนอให้คนได้รู้ว่า หากรักเขาข้างเดียวจะเป็นเช่นไร ในกรณีที่อาจเผลอคิดว่าตนเป็นคนสำคัญอย่างยิ่ง จนลืมไปว่าทำไมเขาไม่หันมามองเรา
เป็นเรื่องราวของคู่รักคู่หนึ่ง ที่ซื้อสุนัขมาเลี้ยง โดยให้ชื่อว่า โบราณ จนกระทั่งมีบางอย่างที่แปรเปลี่ยนไปเมื่อพบว่าเจ้านายของตนไม่มีความสุขเช่นดังก่อน
เป็นเรื่องราวของพี่น้องสามคนที่ชอบของเล่นต่างชนิดกัน แต่ภายหลังได้นำของเล่นเหล่านี้มาเล่นด้วยกัน
เป็นเรื่องของเด็กชายคนหนึ่งที่เข้าเรียนชั้นอนุบาลจนถึงระดับมหาวิทยาลัย โดยมีพ่อแม่คาดหวัง และกดดันให้ลูกได้ดี โดยที่ฝ่ายลูกยืนยันทัศนะของตนในอีกแง่มุมหนึ่ง
การสร้าง

จุดประกายหนังสือเล่มนี้เริ่มจากการที่ มุนินทร์ สายประสาท ได้เริ่มวาดรูปส่งเข้าประกวดงานต่างๆ จนเธอก็ได้รางวัลมาตลอดได้ใบประกาศนียบัตรการันตีมาแล้วหลายงาน โดยตอนชั้นอนุบาลเธอจะชอบวาดรูปตามหนังสือการ์ตูนชื่อดัง และตอนมัธยมเธอนั้นชอบการ์ตูนญี่ปุ่น เลยวาดตามและนำเรื่องเพื่อนๆมาแต่งเป็นการ์ตูน จนหลายคนชื่นชมจึงนำการวาดภาพมาเป็นงานอดิเรก จนมาเรียนในมหาวิทยาลัยเธอก็ได้วาดการตูนเผยแพร่ในสังคมออนไลน์ เช่น ยูทูบ จนจ้ำอ้าวสำนักพิมพ์ ได้มาชักชวนเธอให้มาออกหนังสือ จนเธอสนใจจนได้ออกเล่นมาเป็นการ์ตูน มุนินฺ ในปัจจุบัน และการ์ตูนชุดนี้เป็นหนังสือการ์ตูนที่ได้รับการออกแบบให้มีช่องรูสำหรับสอดนิ้วเพื่อความสะดวกในการพกพา
การตอบรับ

มุนินฺ ยังได้รับการกล่าวว่าเป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมของคนรุ่นใหม่เป็นจำนวนมาก ตลอดจนได้รับการวิจารณ์จากนายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ ซึ่งเป็นนักวิจารณ์การ์ตูนว่า มีลายเส้นประณีตสวยงาม สะอาด ซึ่งลายเส้นที่ใช้เป็นสีเทา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แมลงรักในสวนหลังบ้าน

| แมลงรักในสวนหลังบ้าน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์
เขียนบท: ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์
อำนวยการสร้าง: วริทธิ์พล  จิวะสุรัตน์ ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ สุทธิเขตต์  คงถาวร ทรงพล  อินทเศียร โสฬส สุขุม อาทิตย์ อัสสรัตน์
นักแสดงนำ: ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ สุชาดา โรจน์มโนธรรม นนท์ปวิธ ด่านศรีบูรณ์ อนุพงษ์ สกุลมงคลลาภ สตีเว่น ฟูเรอร์
กำกับภาพ: ภูมินทร์  ชินารดี
ตัดต่อ: ชาคร ไชยปรีชา ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ มานุสส วรสิงห์
ดนตรีประกอบ: เอก โอตรวรรณะ
บริษัทผู้สร้าง: ดาร์คไซด์ ออฟ เดอะ มูน โปรดักชัน (Darkside of the Moon Production)  
ผู้จัดจำหน่าย: ป๊อป พิคเจอร์ส (Pop Pictures)
วันฉาย: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 (ประเทศไทย)
ความยาว: 93 นาที
ประเทศ: ไทย
ภาษา: ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
แมลงรักในสวนหลังบ้าน (อังกฤษ: Insects in the Backyard) เป็นภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคม กำกับโดยธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ เป็นภาพยนตร์อิสระในโครงการ Indy Spirit Project ของนิตยสารไบโอสโคป ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแวนคูเวอร์ 2010 และได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Dragons and Tigers Competition  ต่อมาได้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์โลกกรุงเทพ เมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553  เนื้อเรื่องเป็นการเล่าชีวิตของตัวละครที่พบเจอประสบการณ์อันแปลกประหลาด ตัวละครในเรื่องประกอบด้วย พี่สาวคนโต ธัญญ่า (ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์) ซึ่งเป็นสาวประเภทสอง วัย 35 ปี และน้องชายกับน้องสาวของเธอ จอห์นนี (นนท์ปวิธ ด่านศรีบูรณ์) วัย 15 ปี และเจนนิเฟอร์ (สุชาดา โรจน์มโนธรรม) วัย 17 ปี
หลังการฉายรอบปฐมทัศน์ ภาพยนตร์ไม่ผ่านการอนุญาตจากคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์และวีดิทัศน์ กระทรวงวัฒนธรรม ด้วยเหตุผลว่า มีเนื้อหาขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน  เนื่องจากบางส่วนมีการนำเสนอภาพของขององคชาต การร่วมเพศ และการค้าประเวณี   และประกาศห้ามฉาย  ต่อมาได้มีการพยายามฉายภาพยนตร์เรื่องนี้รอบจำกัดผู้ชม ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งตรงกับวันรัฐธรรมนูญระหว่างเสวนาเชิงวิชาการเรื่อง พ.ร.บ.ภาพยนตร์และวีดิทัศน์กับรัฐธรรมนูญไทย จัดโดยมูลนิธิหนังไทย, หอภาพยนตร์, สมาคมผู้กำกับภาพยนตร์แห่งประเทศไทย, เครือข่ายคนดูหนังแห่งประเทศไทย และนิตยสารไบโอสโคป  แต่ก็ได้มีการระงับการฉายภาพยนตร์รอบพิเศษนั้น
แม้ธัญญ์วารินได้ยื่นอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการตรวจพิจารณาภาพยนตร์คณะใหญ่ ที่มีนายไตรรงค์ สุวรรณคีรี รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธานกรรมการแล้วก็ตาม แต่คณะกรรมการได้มีมติ 13 ต่อ 4 มิให้ฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ในประเทศไทยทุกกรณี นับเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของไทยที่ถูกห้ามฉายหลังจากพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พุทธศักราช 2551 มีผลบังคับใช้ ขณะนี้ผู้กำกับได้ยื่นเรื่องไปยังศาลปกครองเพื่อขอให้มีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวต่อไป[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ คำสั่งศาลปกครองกลาง ในคดีหมายเลขดำที่ 671/2554
เมืองหลวงแฟชั่น

เอสคาดาสปอร์ตที่งานสัปดาห์แฟชั่นเบอร์ลิน ฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อน 2013
เมืองหลวงแฟชั่น (อังกฤษ: Fashion capital) เป็นเมืองที่มีอิทธิพลสำคัญเกี่ยวกับแนวโน้มแฟชั่นต่างประเทศ ในการออกแบบการผลิต และการค้าปลีกของผลิตภัณฑ์แฟชั่น บวกกับงานแสดงต่าง ๆ เช่น สัปดาห์แฟชั่น งานประกาศรางวัล งานแสดงสินค้า  ที่มีผลต่อการสร้างผลผลิตทางเศรษฐกิจอย่างมีนัยสำคัญ
ในเมืองหลวงแฟชั่นที่ถือว่าเป็นระดับโลกหรือเรียกว่า "บิ๊กโฟร์" ของศตวรรษที่ 20 คือ ปารีส มิลาน ลอนดอน และนิวยอร์ก และในขณะที่เมืองแฟชั่นอื่น ๆ ก็เริ่มเติมเติบโตขึ้นอย่างมากในศตวรรษที่ 21 เช่น โรม ตูริน ฟลอเรนซ์ เบอร์ลิน บาร์เซโลนา เวนิส โบโลญญา โตเกียว เซาเปาลู ลอสแอนเจลิส และโซล
การจัดอันดับเมืองหลวงแฟชั่นประจำปี

การจัดอันดับของเมืองแฟชั่นชั้นนำจัดทำเป็นประจำทุกปีโดย Global Language Monitor เป็นบริษัทในสหรัฐ ซึ่งติดตามแนวโน้มโดยใช้ภาษาทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2561 ห้าสิบหกอันดับเมืองแฟชั่น มีการจัดอันดับ ดังนี้
| ปัจจุบัน (2017) | เมือง | ก่อนหน้านี้ (2016) | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  นครนิวยอร์ก | 2 |  1 |
| 2 |  ปารีส | 1 |  1 |
| 3 |  บาร์เซโลนา | 3 |  4 |
| 4 |  มิลาน | 6 |  2 |
| 5 |  โรม | 5 |  |
| 6 |  ลอนดอน | 6 |  3 |
| 7 |  อัมสเตอร์ดัม | 23 |  16 |
| 8 |  เบอร์ลิน | 8 |  |
| 9 |  ลาสเวกัส | 26 |  15 |
| 10 |  ดูไบ | 17 |  7 |
| 11 |  สิงคโปร์ | 14 |  3 |
| 12 |  ฮ่องกง | 12 |  |
| 13 |  ฟลอเรนซ์ | 11 |  2 |
| 14 |  ลอสแอนเจลิส | 4 |  10 |
| 15 |  มาดริด | 9 |  6 |
| 16 |  บาหลี | 39 |  23 |
| 17 |  โซล | 55 |  38 |
| 18 |  ปราก | 32 |  14 |
| 19 |  ริโอเดจาเนโร | 18 |  1 |
| 20 |  บัวโนสไอเรส | 29 |  9 |
| 21 |  วอชังตัน ดี.ซี. | 53 |  32 |
| 22 |  มอสโก | 22 |  |
| 23 |  โตเกียว | 10 |  13 |
| 24 |  ซานเตียโก | 42 |  18 |
| 25 |  เวียนนา | 33 |  8 |
| 26 |  เซี่ยงไฮ้ | 15 |  11 |
| 27 |  มุมไบ | 37 |  10 |
| 28 |  เมลเบิร์น | 48 |  20 |
| 29 |  สต็อกโฮล์ม | 45 |  16 |
| 30 |  กรุงเทพมหานคร | 49 |  19 |
| 31 |  วอร์ซอ | 41 |  10 |
| 32 |  โคเปนเฮเกน | 35 |  3 |
| 33 |  ซานฟรานซิสโก | 36 |  3 |
| 34 |  ซิดนีย์ | 13 |  21 |
| 35 |  เซาเปาลู | 16 |  19 |
| 36 |  แอนต์เวิร์ป | 25 |  11 |
| 37 |  โจฮันเนสเบิร์ก | 47 |  10 |
| 38 |  แดลลัส | 20 |  18 |
| 39 |  ออสติน | 44 |  5 |
| 40 |  อาบูดาบี | 54 |  14 |
| 41 |  เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก | 34 |  7 |
| 42 |  เคปทาวน์ | 40 |  2 |
| 43 |  เม็กซิโกซิตี | 52 |  9 |
| 44 |  พอร์ตแลนด์ | รายการใหม่ |  |
| 45 |  แฟรงก์เฟิร์ต | 50 |  5 |
| 46 |  บอสตัน | 24 |  22 |
| 47 |  กัวลาลัมเปอร์ | รายการใหม่ |  |
| 48 |  ไมแอมี | 19 |  29 |
| 49 |  โมนาโก | 21 |  28 |
| 50 |  แอตแลนตา | 31 |  19 |
| 51 |  นิวเดลี | 38 |  13 |
| 52 |  แวนคูเวอร์ | 51 |  1 |
| 53 |  ชิคาโก | 27 |  26 |
| 54 |  ฮิวสตัน | 30 |  24 |
| 55 |  มอนทรีออล | 46 |  9 |
| 56 |  ดาการ์ | รายการใหม่ |  |
| 57 |  เบรุต | รายการใหม่ |  |
| 58 |  กรากุฟ | 43 |  15 |
| 59 |  โทรอนโต | 28 |  31 |
| 60 |  เลกอส | รายการใหม่ |  |
| 61 |  โคลัมบัส | รายการใหม่ |  |
| 62 |  อักกรา | รายการใหม่ |  |
| 63 |  การากัส | รายการใหม่ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

สัปดาห์แฟชั่น
ไมเคิล ไฮเซอร์

| ไมเคิล ไฮเซอร์ |
| --- | --- |
เกิด: ไมเคิล แมดเดิร์น ไฮเซอร์ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944(1944-11-04) Berkeley, California
สัญชาติ: อเมริกัน
การศึกษา: San Francisco Art Institute
มีชื่อเสียงจาก: ประติมากรรม, จิตรกรรม, ภาพพิมพ์
ผลงานเด่น: Double Nagative
ขบวนการ: ภูมิศิลป์, มินิมอลลิส, ศิลปะร่วมสมัย
ไมเคิล ไฮเซอร์ (อังกฤษ: Michael Heizer) เป็นศิลปินแนวภูมิศิลป์ (Land Art) ที่มีชื่อเสียงในการสร้างผลงานศิลปะขนาดใหญ่ตามสถานที่ต่างๆ โดยเฉพาะตามแหล่งธรรมชาติ จึงมีการพัฒนาแนวคิด เทคนิคต่างๆ วัสดุ อุปกรณ์ และพื้นที่ เพื่อนำมาสร้างงานศิลปะ โดยศิลปินจะสร้างงานศิลปะลงบนพื้นที่โดยตรง ไม่สามารถเคลื่อนที่ย้ายไปไหนได้และไม่คงทนถาวรเนื่องจากถูกกัดเซาะและค่อยๆถูกทำลายโดยวัฏจักรธรรมชาติ เพื่อแสดงออกถึงแก่นสารสำคัญด้วยมุมมองที่แตกต่างออกไป รวมถึงต้องการต่อต้านการค้าขายงานศิลปะเชิงพาณิชย์จึงทำตัวท้าทายขนบทางศิลปะแขนงต่างๆ  อีกทั้งศิลปินกลุ่มนี้มีแนวคิดว่าพิพิธภัณฑ์หรือหอศิลป์นั้นมีข้อจำกัดมากและยังสนใจในผลประโยชน์ส่วนตนมากเกินไป อย่างไรก็ตามแม้ศิลปินเฉลิมฉลองการปลดเปลื้องพันธนาการของศิลปะให้เป็นอิสระจากพื้นที่ของสถาบันศิลปะ แต่งานศิลปะของไฮเซอร์ยังคงรักษาศิลปะประเพณีนิยมไว้อยู่ ซึ่งสังเกตได้จากกงานจิตรกรรม และภาพพิมพ์
ประวัติและชีวิตส่วนตัว > ต้นกำเนิด

ไมเคิล  ไฮเซอร์เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน  ค.ศ.1944 ในเมืองเบิร์กลีย์รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นลูกชายของ ดร.โรเบิร์ต  ไฮเซอร์  นักมานุษยวิทยาที่มีชื่อเสียงในช่วงเวลานั้น
เขาเรียนในโรงเรียนมัธยมในประเทศฝรั่งเศสเป็นเวลา 1 ปี
ประวัติและชีวิตส่วนตัว > เริ่มเป็นศิลปิน

ไฮเซอร์เริ่มต้นชีวิตศิลปิน โดยในช่วงแรกเคยสนใจเกี่ยวกับแนวคิดและสุนทรียศาสตร์ของสิ่งที่ปัจจุบันเรียกว่า มินิมอลิซึ่ม ก่อนจะฝึกฝนสั่งสมประสบการณ์ ในช่วงนี้เองที่เขาได้พบบกับศิลปินมากมายไม่ว่าจะ คาร์ล อังเดร, แดน ฟลาวิน, แฟรงค์ สเตลล่า, วอลแตร์ เดอ มาเรีย และโทนี่ สมิธ ช่วงหลังปี 1960 ไฮเซอร์ได้หลบหนีจากความรู้สึกที่ถูกจำกัดของเมืองนิวยอร์กไปยังแถบทะเลทรายบริเวณรัฐแคลิฟอเนียและรัฐเนวาด้า ซึ่งสถานที่นี้เองที่ศิลปินสามารถสร้างผลงานศิลปะขนาดใหญ่ที่ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับสถาบันทางศิลปะ หรือเส้นแบ่งเขตแดนงานศิลปะที่มีจุดประสงค์เพื่อหวังกำไรของพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ ในทะเลทรายที่ว่างเปล่านี้เองที่ศิลปินได้สร้างสรรค์ผลงาน Doble Negative (1969-70) โดยได้รับอิทธิพลมาจากสถาปัตยกรรมของพวกอียิปต์ อินคา มายา ซึ่งเป็นสถานที่ที่พ่อของศิลปิน ซึ่งเป็นทั้งนักโบราณคดีและนักมานุษยวิทยาได้พาศิลปินไปเปิดโลกกว้างในช่วงวัยเยาว์
ประวัติและชีวิตส่วนตัว > จุดพลิกผันให้กลายเป็นศิลปินผู้โด่งดัง

พวกเขาเดินทางไปทางทิศตะวันตกในปีค.ศ.  1967 กับเพื่อนร่วมงานของเขาชื่อวอลเตอร์  เด  มาเรีย    และสร้างรูปแบบใหม่ของ "ศิลปะภูมิทัศน์" (land art) ซึ่งใช้ดินเป็นวัสดุ โดยระยะห่างของจากสตูดิโอแคบของนิวยอร์กนี้เองที่ทำให้ศิลปินสามารถนำเสนองานศิลปะของเขาให้ออกนอกขอบเขตของผนังสีขาวในพิพิธภัณฑ์     ผลงานของเขาที่เป็นประวัติการณ์และมีชื่อเสียงที่สุดคือ” Double Negative” ซึ่งเป็นการร่วมมือสร้างผลงานศิลปะระหว่างไฮเซอร์และศิลปินภูมิทัศน์ในยุคแรกๆ  อีกทั้งผลงานของเขายังไปปรากฏในภาพยนตร์ของโรเบิร์ต สมิทสัน (Roberth Smithson) ในผลงานที่ชื่อ Spiral Jetty ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงในระดับโลก
ในปีค.ศ. 1972  ไฮเซอร์  เริ่มก่อสร้างผลงานศิลปะโดยการติดตั้งงานขนาดใหญ่ในสถานที่ที่รู้จักในฐานะเมืองในทะเลทรายที่ชนบทลินคอล์นเคาน์ตี้ รัฐเนวาดา  หลังจากเริ่มมีชื่อเสียง ไฮเซอร์เริ่มรู้สึกประหม่ายามที่สื่อมวลชนให้ความสนใจ จนต่อมาเขากลายเป็นที่รู้จักในฐานะที่ศิลปินที่รักสันโดษ อย่างไรก็ตามเขายังคงผลิตงานจิตรกรรม และประติมากรรมขนาดเล็ก โดยผลงานเหล่านี้ถูกให้ความสนใจอย่างล้นหลามในการแสดงนิทรรศการเดี่ยวของเขา (ผลงานที่เด่นที่สุดจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัย, ลอส แองเจิลลิส และวิทนีย์ พิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันนิวยอร์ก) ตอนนี้ผลงานของเขาปรากฏอยู่ในพิพิธภัณฑ์และพื้นที่สาธารณะทั่วโลก
ประวัติและชีวิตส่วนตัว > ชีวิตปัจจุบัน

ในปีค.ศ. 1995 ไฮเซอร์  ได้รับการวินิจฉัยที่มีความผิดปกติทางระบบประสาทที่เรียกว่า polyneuropathy ทำให้ความสามารถในการใช้มือของเขาลดลง   ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่กับภรรยาคนที่สองชื่อแมรี่ฮาน และยังคงทำงานศิลปะของเขาจนถึงทุกวันนี้
แนวความคิดในการสร้างสรรค์ผลงาน

ไมเคิล ไฮเซอร์ เป็นศิลปินชาวอเมริกาที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก ผลงานของเขาคือ ต้องการปฏิเสธศิลปะในเชิงธุรกิจการค้า เขาสนับสนุนกระแสทางด้านอนุรักษ์สภาพแวดล้อม มีแนวโน้มต่อต้านอารยธรรมเมือง และบ้างก็เป็นพวกที่มีความคิดในเชิงจิตวิญญาณ ศิลปะในกระแสแบบนี้ว่า ศิลปะสิ่งแวดล้อม หรือ เอ็นไวรอนเม็นทัล อาร์ต (Environmental art) แต่ชื่อที่เรียกติดปากติดกระแสมากกว่าคือ เอิร์ธ อาร์ต (Earth art )
ผลงานของ ไฮเซอร์มักจะมีลักษณะเด่นตรงที่เป็นประติมากรรมขนาดใหญ่ ดูคล้ายงานโบราณยุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ทำลงบนพื้นดิน หิน หญ้า หรือสิ่งที่ต้องใช้พื้นที่มากซึ้งบางครั้งงานก็มีความกลมกลืนกับธรรมชาติหรือเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติจนบางครั้งแยกไม่ออก ว่าเป็นมนุษย์สร้างขึ้นหรือธรรมชาติสร้างเอง เช่น งาน double  negative โดยแนวคิดของ ไฮเซอร์คือ การกลับไปเป็นธรรมชาติ เพราะสิ่งที่ศิลปินสร้างขึ้นนั้นไม่มีประโยชน์ใดๆเลย  ถึงทำไปก็กลับคืนสู่ธรรมชาติอยู่ดี  ก็เหมือนมนุษย์ที่ลอกเลียนแบบธรรมชาตินั้นเอง
ไฮเซอร์มองว่าตัวเองเป็นศิลปินที่เป็นอิสระจากกลไกทางการตลาด ในนิตยสาร อาร์ตฟอรั่ม ศิลปินนำตัวอย่างจากผลงานชื่อ Displaced/Replaced Mass มาเป็นตัวอย่างในการสะท้อนให้เห็นถึงทัศนคติของศิลปินที่มีต่อโลกศิลปะดังนี้ “สถานะของศิลปะได้ดำเนินมาถึงจุดอิ่มตัว พิพิธภัณฑ์ต่างๆแออัดไปด้วยผลงานคอลเลคชั่นต่างๆมากมายจนพื้นแทบจะทรุดอยู่แล้ว ทั้งๆที่พื้นที่ด้านนอกยังมีเหลืออยู่แท้ๆ” ผืนดินซึ่งเป็นที่ตั้งของผลงาน Displaced/Replaced Mass เปิดให้คนทั่วไปได้เข้ามาซื้อได้ ทว่าไม่สามารถซื้องานศิลปะชิ้นนี้ไปได้ ดังที่ศิลปินกล่าวว่า “มีขายเฉพาะที่ดินเท่านั้น งานศิลปะไม่เกี่ยว” ทั้งนี้ไฮเซอร์ได้วิพากษ์วิจารณ์สภาพสังคมที่ก้มหัวให้กับงานศิลปะที่มีคุณประโยชน์ในแง่ของประโยชน์ใช้สอย หรูหรา หรือตอบสนองในด้านการประดับตกแต่งอย่างดุดัน และสถาบันศิลปะต้องมีส่วนรับผิดชอบกับปัญหาดังกล่าวไม่มากก็น้อย
ทั้งการออกแบบและการฟื้นฟูสภาพทางนิเวศน์ล้วนเป็นภารกิจที่สะท้อนให้เห็นถึงความสนใจของศิลปินในเรื่องพื้นที่ มวลและปริมาตรอีกทั้งยังแสดงให้เห็นถึงความสนใจในการทำงานกับพื้นดินโดยตรงอีกด้วย ทั้งนี้หลังจากผลงานประติมากรรมนิเวศศิลป์ทั้งหมดสร้างเสร็จในเดือนตุลาคม 1985 และเปิดให้สาธารณชนเข้าชมในฤดูใบไม้ร่วงของปี 1986 หน้าดินก็เริ่มถูกกัดเซาะอยู่เรื่อยๆ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การอนุรักษ์ดูแลผลงานตกเป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่รัฐอิลลินอยส์ ถึงกระนั้นปัจจุบันประติมากรรมเนินดินเหล่านี้กลับพังทลายจนทบจะจำเค้าโครงเดิมไม่ได้ จนทำให้เกิดคำถามขึ้นว่าจะพอมีหวังบ้างหรือไม่ที่ศิลปิน ภาครัฐและภาคเอกชนจะให้ความร่วมมือกันดำรงรักษาผลงานศิลปะร่วมกัน
ผลงานที่สำคัญ > Double Negative

[[ไฟล์:|150px|thumbnail|Double Negative, 1969]]
งานของไฮเซอร์  ที่ชื่อเสียงมากที่สุด คือ “ Double Nagative”ในปี 1970 ผลงานชิ้นนี้สร้างที่เนวาดา สหรัฐอเมริกา ได้รับการจัดในแกลลอรี่ ของ  museum of Comtemporary  Art ที่ ลอส แองเจอลิส ลักษณะชิ้นงาน คือการขุดเป็นร่อง ขนาดใหญ่กลางพื้นดินทะเลทราย โดยดินที่ขุดไปประมาณ 240000 ตัน และมีความลึกไป 50 ฟุต ความกว้าง 30 ฟุต และความยาว 1500  ฟุต สามารถเดินไปชมได้ ดับเบิ้ล เนกาทีฟ  คล้ายกับ เป็นสิ่งที่ธรรมชาติสร้างขึ้นเอง เป็นเป็นความคิดของไฮเซอร์ว่า สิ่งที่มนุษย์ทำลงไปไม่มีประโยชน์ ยังปล่อยให้งานถูกกัดกร่อนโดยธรรมชาติ สุดท้ายก็กลับคืนสู่ธรรมชาติ  โดยงานแนว ภูมิศิลป์หรือที่เรียกว่า แลนด์อาร์ท เป็นที่นิยมในอเมริกา สมัยช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1970  ซึ่งมีศิลปินที่ร่วมสมัยขณะนั้น คือ โรเบิตร์ สมิทสัน  ผู้สร้างทะเลกำแพงขมวดหอย
"double negative" ในชื่อนี้จึงหมายถึงทั้งธรรมชาติสร้างขึ้นและและมนุษย์สร้างช่องว่างเป็นรูปเครื่องหมายลบเป็นผลงาน    งานชิ้นนี้ไม่มีอะไรเป็นส่วนประกอบหลักปัจจุบันผลงานชิ้นนี้เป็นเจ้าของโดยพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยที่ลอสแองเจิลลิส (MOCA) และสามารถเข้าชมได้โดยรถสี่ล้อหรือรถมอเตอร์ไซค์
ผลงานที่สำคัญ > Levitated Mass

[[ไฟล์:|150px|thumbnail|Levitated Mass]]
คือศิลปะการติดตั้ง (installation)ที่ถูกนำมาจัดแสดงที่ LACMA ถูกกล่าวว่าเป็นชิ้นส่วนลึกลับที่ถูกตัดแยกของทะเลทรายที่ตั้งอยู่บริเวณระแวกบ้านของคนเมืองที่มีประชากรอยู่อาศัยเกือบ 10 ล้านคน สนามหญ้าวอเตอร์ฮังกรี้ทางตอนเหนือถูกฉีกและถูกแทนที่ด้วยความแห้งแล้วเกิดการเสียหายของดวงอาทิตย์แล้วเกิดการขยายของหินแกรนิตที่เปื่อย ช่องสีเทาหยักของชิ้นคอนกรีตขัด 456 ฟุตวางพาดสนามว่าง ตั้งที่มุมเล็กๆระหว่างศาลาและถนนที่ 6  เช่นเดียวกับงานแบบเวิร์คอิน ของการวาดภาพภูมิทัศน์แปลกๆโดย เซอเรียลลิส ยีฟ แท็งกาย ซึ่งแสดงถึงพลวัตเงียบสงบของความโค้งงอราวกับฉากที่เกี่ยวกับการฝังศพ
ผลงานอื่น ๆ

"Isolated Mass/Circumflex (#2)" (1968–72), Nine Nevada Depressions, Menil Collection (Houston, Texas)
"Rift # 1" (1968–72; deteriorated), Nine Nevada Depressions, Massacre Dry Lake, Nevada
"Windows and Matchdrops" (1969), seven small rills in the floor in front of the Kunsthalle Düsseldorf entrance, Germany
"City (artwork)|City" (1972, unfinished), Lincoln County, Nevada
"Adjacent, Against, Upon" (1976), Myrtle Edwards Park (Seattle, Washington)
"This Equals That" (1980), State Capitol Complex, Lansing, Michigan
"45 Degrees, 90 Degrees, 180 Degrees" (1984), Rice University (Houston, Texas)
"North, East, South, West" (1967/2002), Dia:Beacon, Beacon, New York
"Tangential Circular Negative Line" (2012), Mauvoisin, Switzerland, an Air&Art Foundation commission directed by Jean Maurice Varone
Gallery > Environmental Art > ตัวอย่างผลงาน Levitating mass

Levitating mass rock formation installed at Los Angeles County Museum of Art
Levitating mass rock formation installed at Los Angeles County Museum of Art