stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปยู

| กลุ่มเมืองโบราณอาณาจักรปยู * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เจดีย์บอบอจี้
พิกัด: 22°28′12″N 95°49′7″E﻿ / ﻿22.47000°N 95.81861°E﻿ / 22.47000; 95.81861
ประเทศ:  พม่า
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii), (iii), (iv)
อ้างอิง: 1444
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2557 (คณะกรรมการสมัยที่ 38)
พื้นที่: 5,809 ha (14,350 เอเคอร์)
พื้นที่กันชน: 6,790 ha (16,800 เอเคอร์)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
นครรัฐปยู (พม่า: ပျူ မြို့ပြ နိုင်ငံများ) เป็นกลุ่มนครรัฐที่มีอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11 ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศพม่าตอนบน นครรัฐถูกก่อตั้งขึ้นจากการอพยพย้ายถิ่นลงใต้ของชาวปยู ผู้พูดภาษาตระกูลทิเบต-พม่า ซึ่งเป็นผู้อาศัยอยู่ในเขตประเทศพม่าเป็นพวกแรก ๆ ระยะเวลากว่าหนึ่งพันปีนี้มักเรียกกันว่า สหัสวรรษของปยู ซึ่งเชื่อมโยงกับยุคสัมฤทธิ์ และคาบเกี่ยวกับต้นยุคโบราณของอาณาจักรพุกาม ที่เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9
นครรัฐปยูที่สำคัญทั้งหมดตั้งอยู่ในพื้นที่ชลประทานหลักสามแห่งของพม่าตอนบน ได้แก่หุบเขาแม่น้ำมู่ ที่ราบเจาะแซ และภูมิภาคมี่นบู้ ซึ่งอยู่บริเวณจุดบรรจบกันของแม่น้ำอิรวดีและแม่น้ำชี่น-ดวี่น เมืองใหญ่ที่มีกำแพงล้อมรอบ 5 เมือง ได้แก่ เบะตะโน่ มองกะโม้ เบนนะกะ ฮะลี่น ศรีเกษตร และเมืองเล็ก ๆ อีกหลายแห่งที่ถูกขุดขึ้นทั่วลุ่มแม่น้ำอิรวดี ฮะลี่นก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 1 เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุดจนกระทั่งราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 หรือ 8 เมื่อถูกแทนที่โดยศรีเกษตร (ใกล้กับเมืองแปรในปัจจุบัน) ที่ชายขอบด้านใต้ของอาณาจักรปยู ศรีเกษตรมีขนาดใหญ่กว่าฮะลี่นถึงสองเท่า และกลายเป็นศูนย์กลางปยูที่ใหญ่และมีอิทธิพลมากที่สุด เฉพาะนครรัฐฮะลี่น เบะตะโน่ และศรีเกษตร เท่านั้นที่ได้ถูกเสนอให้เป็นแหล่งมรดกโลกจากยูเนสโก ซึ่งสถานที่อื่น ๆ อาจเสนอชื่อเพิ่มในอนาคต
นครรัฐปยูเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางการค้าทางบกระหว่างจีนและอินเดีย วัฒนธรรมปยูได้รับอิทธิพลอย่างมากจากการค้าขายกับอินเดีย การนำเข้าศาสนาพุทธตลอดจนแนวคิดทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรม และการเมืองอื่น ๆ ซึ่งมีอิทธิพลสืบเนื่องต่อการเมืองและวัฒนธรรมของพม่า ปฏิทินปยูซึ่งยึดตามพุทธศักราชต่อมาได้กลายมาเป็นปฏิทินพม่า อักษรปยูซึ่งมีพื้นฐานมาจากอักษรพราหมีอาจเป็นหนึ่งที่มาของอักษรพม่าที่ใช้เขียนภาษาพม่า
อารยธรรมอายุนับพันปีล่มสลายลงในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อนครรัฐถูกทำลายโดยการรุกรานซ้ำหลายครั้งจากอาณาจักรน่านเจ้า ชาวพม่าได้ตั้งเมืองรักษาการณ์ขึ้นที่พุกาม บริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำอิรวดีและแม่น้ำชี่น-ดวี่น การตั้งถิ่นฐานของชาวปยูยังคงอยู่ในพม่าตอนบนต่อไปอีกสามศตวรรษ แต่ชาวปยูค่อย ๆ ถูกกลืนเข้าสู่อาณาจักรพุกามที่กำลังขยายตัว ภาษาปยูยังคงมีอยู่จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ชาวปยูได้ถูกกลืนเข้ากับกลุ่มชนพม่า ประวัติศาสตร์และตำนานของปยูก็รวมเข้ากับประวัติศาสตร์และตำนานของพม่าด้วยเช่นกัน
มรดกโลก

นครรัฐปยู กำแพงและคูน้ำรอบเมืองที่ฮะลี่น, มองกะโม้ และศรีเกษตร ตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำอิรวดี เมืองเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงนครรัฐปยูที่เคยรุ่งเรืองนานกว่า 1,000 ปีระหว่างยุค 200 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง ค.ศ. 900 เมืองทั้งสามเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ขุดค้นทางโบราณคดี โดยมีการค้นพบส่วนของป้อมปราการราชวัง, ลานที่ถูกฝัง รวมถึงสถูปอิฐของพุทธศาสนา, กำแพงอิฐและระบบจัดการน้ำ ซึ่งบางส่วนยังใช้งานอยู่
กลุ่มเมืองโบราณได้รับลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 37เมื่อปี 2557 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
ดูเพิ่ม

ภาษาปยู
อาณาจักรศรีเกษตร
เสือโคร่งอินโดจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

"Tiger. Northern Indochinese tiger (P. t. corbetti)". IUCN/SSC Cat Specialist Group. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-05-30. สืบค้นเมื่อ 2023-02-06.
"Information on Tigers in the Greater Mekong region". WWF.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q192742  Wikispecies: Panthera tigris corbetti  EoL: 1271372  GBIF: 5219424  iNaturalist: 130794  ITIS: 726475  IUCN: 136853  MSW: 14000264  NCBI: 74534 
| ด ค กเสือโคร่ง |
| --- | --- | --- |
| สายพันธุ์ที่ยังอยู่ | เสือโคร่งไซบีเรีย • เสือโคร่งเบงกอล • เสือโคร่งจีนใต้ • เสือโคร่งอินโดจีน • เสือโคร่งสุมาตรา • เสือโคร่งมลายู |  |
| สายพันธุ์ที่สูญพันธุ์แล้ว | เสือโคร่งแคสเปียน • เสือโคร่งบาหลี • เสือโคร่งชวา |  |
เทศบาลเสียมราฐ

สำหรับตัวเมืองหลัก ดูที่ เสียมราฐ (เมือง) สำหรับตัวจังหวัด ดูที่ จังหวัดเสียมราฐ
| เทศบาลเสียมราฐ ក្រុងសៀមរាប กรุงเสียมราฐ |
| --- | --- |
เทศบาล

ที่ตั้งเทศบาลในจังหวัดเสียมราฐ
พิกัด: 13°21′42″N 103°51′32″E﻿ / ﻿13.36167°N 103.85889°E﻿ / 13.36167; 103.85889
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: เสียมราฐ
แขวง: 13
เมืองหลัก: เสียมราฐ
การปกครอง
 • ประเภท: เทศบาลนคร
 • นายกเทศมนตรี: So Platong
ประชากร (2551)
 • ทั้งหมด: 230,714 คน
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสอำเภอ: 1710
เทศบาลเสียมราฐ (เขมร: ស្រុកសៀមរាប) เป็นเทศบาลระดับอำเภอ (สฺรุก) ในจังหวัดเสียมราฐ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา ตามการสำรวจสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2551 กัมพูชามีประชากร 230,714 คน โดยมีเมืองเสียมราฐตั้งอยู่ภายในเขตเทศบาล
การปกครอง

| ลำดับ | รหัสอำเภอ | แขวง (สังกัด) | หมู่บ้าน (ภูมิ) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1710-01 | Sla Kram  សង្កាត់ស្លក្រាម | ស្លក្រាម (Sla Kram), បឹងដូនប៉ា (Boeng Donpa), ចុងកៅស៊ូ (Chongkaosou), ដកពោធិ៍ (Dak Pou), បន្ទាយចាស់ (Banteay Chas), ទ្រាំង (Treang), មណ្ឌល៣ (Mondol Bei), ធ្លកអណ្តូង (Thlok Angdoung) |
| 2 | 1710-02 | Svay Dankum  សង្កាត់ស្វាយដង្គំ | ភ្ញាជ័យ (Phnhea Chey), កន្ដ្រក (Kantrork), គោកក្រសាំង (Kouk Krorsang), ស្វាយព្រៃ (Svay Preae), ពោធិ៍បុស្ស (Po Bos), ថ្មី (Thmei), ស្វាយដង្គំ (Svay Dangkum), សាលាកន្សែង (Sala Kanseng), គ្រួស (Kruos), វិហារចិន (Vihear Chen), ស្ទឹងថ្មី (Stueng Thmei), មណ្ឌល១ (Mondol 1), មណ្ឌល២ (Mondol 2), តាភុល (Ta Phul) |
| 3 | 1710-03 | Kouk Chak  សង្កាត់គោកចក | ត្រពាំងសេះ (Trapeang Ses), វាល (Veal), ទក្សិណខាងត្បូង (Teaksen Khang Tbong), គោកតាចាន់ (Kuok Ta Chan), ខ្វៀន (Khvien), គោកបេង (Kouk Beng), គោកត្នោត (Kouk Tnot), 	នគរក្រៅ (Nokor Krau) |
| 4 | 1710-04 | Sala Kamreuk សង្កាត់សាលាកំរើក | វត្ដបូព៌ (Wat Bo), វត្ដស្វាយ (Wat Svay), វត្ដដំណាក់ (Wat Damnak), សាលាកំរើក (Sala Kamreuk), ជន្លង់ (Chunlong), តាវៀន (Ta Vien), ត្រពាំងត្រែង (Trapeang Treng) |
| 5 | 1710-05 | Nokor Thum សង្កាត់នគរធំ | រហាល (Rohal), ស្រះស្រង់ខាងជើង (Sras Srang Khang Cheung), ស្រះស្រង់ខាងត្បូង (Sras Srang Khang Tbaung), ក្រវ៉ាន់ (Kravan), អារក្សស្វាយ (Areaks Svay), អញ្ចាញ (Anhchanh) |
| 6 | 1710-06 | Chreav សង្កាត់ជ្រាវ | ជ្រាវ (Chreav), ខ្នារ (Khnar), បុស្សក្រឡាញ់ (Bos Kralanh), តាចេក (Ta Chek), វាល (Veal), ក្រសាំង (Krasang), បឹង (Boeng) |
| 7 | 1710-07 | Chong Knies សង្កាត់ចុងឃ្នៀស | ភូមិទី១ (Phum I), ភូមិទី២ (Phum II), ភូមិទី៣ (Phum III), ភូមិទី៤ (Phum IV), ភូមិទី៥ (Phum V), ភូមិទី៦ (Phum VI), ភូមិទី៧ (Phum VII) |
| 8 | 1710-08 | Sambuor សង្កាត់សំបួរ | ព្នៅ (Phnov), សំបួរ (Sambuor), វាល (Veal), ជ្រៃ (Chrey), តាគង់ (Ta Kong) |
| 9 | 1710-09 | Siem Reab សង្កាត់សៀមរាប | ពោធិបន្ទាយជ័យ (Pou Banteay Chey), ភ្នំក្រោម (Phnom Krom), ប្រឡាយ (Pralay), កក្រាញ់ (Kakranh), ក្រសាំងរលើង (Krasang Roleung), ស្ពានជ្រាវ (Spean Chreav), អារញ្ញ (Aranh), ត្រៀក (Triek) |
| 10 | 1710-10 | Srangae  សង្កាត់ស្រង៉ែ | កសិកម្ម (Kaksekam), ថ្នល់់ (Thnal), រការធំ (Roka Thom), ព្រៃធំ (Prey Thom), ស្រង៉ែ (Srongae), ចន្លោង (Chanlaong), តាចក (Ta Chork) |
| 11 | 1710-11 | Krabei Riel សង្កាត់ក្របីរៀល | តារស់ (Ta Ros), រកា (Roka), ព្រៃពោធិ៍ (Prey Pou), ទទា (Totea), ក្រសាំង (Krasang), ពពិស (Popis), ត្រពាំងវែង (Trapeang Veng), គោកដូង (Kouk Doung), បឹង (Boeng), ប្រម៉ា (Prama), ខ្នារ (Khnar), ព្រៃក្រូច (Prey Krouch) |
| 12 | 1710-12 | Tuek Vil សង្កាត់ទឹកវិល | គោកដូង (Kouk Dong), សណ្ដាន់ (Sandan), ជ្រៃ (Chrey), ប្រយុទ្ធ (Prayut), បន្ទាយឈើ (Banteay Chheu), ទឹកវិល (Tuek Vil), ប្រីយ៍ចាស់ (Prei Chas), ទឹកថ្លា (Tuek Thla), ប្រីយ៍ថ្មី (Prei Thmei), ជ័យ (Chey) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Siem Reap – The Gate to Angkor (Official Website of the Siem Reap District on www.siemreap-town.gov.kh)
| ด ค ก จังหวัดเสียมราฐ |
| --- | --- | --- |
เมืองหลัก: เสียมราฐ
| อำเภอ |  อังกอร์ชุม  อังกอร์ธม  บันทายสรี  จีแกรง  กระลัญ  ปวก  ปราสาทบากอง  เทศบาลเสียมราฐ นคร  สูทรนิคม  เสร็ยสนำ  สวายเลอ  วาริน  |  |
| ภูมิศาสตร์ |  แม่น้ำเสียมราฐ  โตนเลสาบ  |  |
| สถานที่สมัยพระนคร |  นครธม  นครวัด  ปราสาทบันทายศรี  ปราสาทบาปวน  ปราสาทบายน  ปราสาทตาพรหม  |  |
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ

สำหรับสมเด็จพระราเมศวรพระองค์อื่น ดูที่ พระราเมศวร
| สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ> พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 1991 - 2031 (40 ปี)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
ถัดไป: สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3
พระมหาอุปราชกรุงศรีอยุธยา
ครองราชย์: พ.ศ. 1989 - 1991 (2 ปี)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้ารามราชา
ถัดไป: สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3
พระร่วงเจ้าสุโขทัย (ครั้งที่ 1)
ครองราชย์: พ.ศ. 1989 - 1991 (2 ปี)
ก่อนหน้า: พระมหาธรรมราชาที่ 4
ถัดไป: พระยายุทธิษเฐียร
พระร่วงเจ้าสุโขทัย (ครั้งที่ 2)
ครองราชย์: พ.ศ. 2017 - 2028 (11 ปี)
ก่อนหน้า: พระยายุทธิษเฐียร
ถัดไป: สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2

พระราชสมภพ: พ.ศ. 1962
สวรรคต: พ.ศ. 2032 (70 พรรษา) เมืองพิษณุโลก อาณาจักรอยุธยา
พระราชบุตร: พระอินทราชา พระบรมราชา (สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3)  พระเชษฐา (สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2)
ราชวงศ์: สุพรรณภูมิ
พระราชบิดา: สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
พระราชมารดา: พระราชเทวี (พระราชธิดาในพระมหาธรรมราชาที่ 2)
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ หรือ สมเด็จพระรามาธิบดีบรมไตรโลกนาถ มหามงกุฎเทพยมนุษย์ บริสุทธิสุริยวงศ์ องค์พุทธางกูรบรมบพิตร (พระนามตามกฎมณเฑียรบาล) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรอยุธยา และพระองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์สุพรรณภูมิ ระหว่าง พ.ศ. 1991 ถึง พ.ศ. 2031 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ 1 ในหลาย ๆ พระองค์ที่ได้รับพระราชสมัญญาเป็นพระเจ้าช้างเผือก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ไทยพระองค์แรกที่มี "ช้างเผือก" ไว้ประดับพระบารมี ซึ่งตามความเชื่อของชาวฮินดูว่าเป็น "เครื่องหมายแห่งความรุ่งโรจน์และความสุข" รัชสมัยของพระองค์ยังเป็นที่รู้จักในด้านการปฏิรูประบบราชการไทยครั้งใหญ่และการต่อสู้กับอาณาจักรล้านนา ในรัชสมัยพระเจ้าติโลกราชที่ประสบความสำเร็จ พระองค์ยังได้รับการเทิดทูนในฐานะพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดพระองค์หนึ่งของประเทศไทย
พระนาม

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสืบคันในกฎหมายสมัยกรุงศรีอยุธยา พบว่าออกพระนามสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ดังนี้
ในกฎหมายลักษณะขบถศึก ออกพระนามว่า สมเด็จบรมนาถบพิตรสิทธิสุนทรธรรมเดชา มหาสุริยวงศ์ องค์บุรุโษดมบรมมหาจักรพรรดิศร บวรธรรมิกมหาราชาธิราช (เข้าใจกันว่า พระนามนี้ผูกขึ้นเพราะหมายความว่า พระเจ้าอยู่หัว เท่านั้น)
กฎมณเฑียรบาล ออกพระนามว่า สมเด็จพระรามาธิบดีบรมไตรโลกนาถ มหามงกุฎเทพยมนุษย์ บริสุทธิสุริยวงศ์ องค์พุทธางกูรบรมบพิตร
กฎหมายศักดินาในกรุง ออกพระนามว่า สมเด็จพระบรมไตรโลกนายกดิลกผู้เป็นเจ้า
กฎหมายศักดินาหัวเมือง ออกพระนามว่า สมเด็จพระรามาธิบดีศรีบรมไตรโลกนาถ
กฎหมายลักษณะขบถศึก ออกพระนามว่า สมเด็จบรมมหาจักรพรรดิรามาธิบดี
กฎหมายลักษณะขบถศึก ออกพระนามว่า สมเด็จบรมมหาจักรพรรดิศรรามาธิบดี
ในพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ พบว่าออกพระนามสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ดังนี้
ในพระราชพงศาวดาร ออกพระนามว่า สมเด็จพระบรมไตรโลกเจ้า
พระราชพงศาวดาร ออกพระนามว่า สมเด็จพระบรมไตรโลก
จารึกวัดจุฬามณี ออกพระนามว่า สมเด็จพระรามาธิบดีศรีบรมไตรโลกนารถบพิตร
จารึกวัดจุฬามณี ออกพระนามว่า สมเด็จบรมบพิตรพระราชสมภารธรรมิกราชาธิราชเจ้าผู้ประเสริฐในภพ
จารึกวัดจุฬามณี ออกพระนามว่าพระศรีสรรเพ็ชสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรบรมมหาจักรพรรดิศวรราชาธิราชเมศวรธรรมิกราชเดโชชัยบรมเทพาดิเทพตรีภูวนาธิเบศรโลกเชษฐวิสุทธิมกุฏพุทธางกูรบรมจักรพรรดิศวรธรรมิกราชาธิราชอันประเสริฐ
พระราชประวัติ

สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ มีพระนามเดิมว่า พระราเมศวร (โปรดอย่าสับสนกับสมเด็จพระราเมศวร ครองราชย์ พ.ศ. 1912-1913) ประสูติเมื่อ พ.ศ. 1974 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) นักประวัติศาสตร์บางคนอ้างว่าพระราชมารดาของพระองค์เป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรสุโขทัย พระราชธิดาของพระมหาธรรมราชาที่ 3 ตามที่นักประวัติศาสตร์ Michael Vickery กล่าว สิ่งนี้ไม่สามารถตรวจสอบได้ในแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ อาจเป็นเพราะการอ่านพงศาวดารผิดหรือตีความผิด
อาจเป็นไปได้ว่าพระราเมศวรประสูติในสมัยที่อาณาจักรสุโขทัยขึ้นต่อกรุงศรีอยุธยา โดยอยู่ภายใต้อำนาจการปกครองตั้งแต่ปี พ.ศ. 1955 เมื่อพระมหาธรรมราชาที่ 4 (บรมปาล) เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1981 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ได้ผนวกอาณาจักรสุโขทัยเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา และสถาปนาพระราเมศวรพระราชโอรสของพระองค์เองซึ่งมีพระชนมายุ 7 พรรษาเป็นอุปราชแห่งสุโขทัย เมื่อพระราเมศวรมีพระชนมายุได้ 15 พรรษา พระราชบิดาได้ส่งพระองค์ไปยังเมืองพิษณุโลก (ซึ่งเป็นเมืองหลวงแทนที่สุโขทัยในราว พ.ศ. 1973) เพื่อปกครองดินแดนเดิมของสุโขทัยซึ่งปัจจุบันเรียกว่า "หัวเมืองเหนือ"
สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1991 พระราเมศวรมีพระชนมายุได้ 17 พรรษา ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ทำให้พระองค์รวมสุโขทัยและอยุธยาเข้าด้วยกัน
พระราชกรณียกิจ > ด้านการปกครอง

ดูเพิ่ม: จตุสดมภ์
พระราชกรณียกิจด้านการปกครองประกอบด้วยการจัดระเบียบการปกครองส่วนกลางและส่วนภูมิภาค อันเป็นแบบแผนซึ่งยึดสืบต่อกันมาจนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และการตราพระราชกำหนดศักดินา ซึ่งทำให้มีการแบ่งแยกสิทธิ
และหน้าที่ของแต่ละบุคคลแตกต่างกันไป โดยทรงเห็นว่ารูปแบบการปกครองนับตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 มีความหละหลวม หัวเมืองต่าง ๆ เบียดบังภาษีอากร และปัญหาการแข็งเมืองในบางช่วงที่พระมหากษัตริย์อ่อนแอ
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ทรงปฏิรูปการปกครองโดยมีการแบ่งงานฝ่ายทหารและฝ่ายพลเรือนออกจากกันอย่างชัดเจน ให้สมุหพระกลาโหมดูแลฝ่ายทหาร และให้สมุหนายกดูแลฝ่ายพลเรือน รวมทั้งจตุสดมภ์ในราชธานี
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงแบ่งงานทางการปกครองออกเป็น "ฝ่ายพลเรือน" และ "ฝ่ายทหาร" อย่างชัดเจน โดยมี "เจ้าพระยามหาเสนาบดี" ดำรงตำแหน่ง สมุหพระกลาโหม มีหน้าที่ดูแลกิจการทหารทั่วอาณาจักร และ "เจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์" ดำรงตำแหน่ง สมุหนายก รับผิดชอบงานพลเรือนทั่วอาณาจักร พร้อมกับดูแลหน่วยงานจตุสดมภ์ จากเดิมที่พื้นฐานการปกครองนับตั้งแต่สมัยอาณาจักรสุโขทัยยังไม่ได้แยกฝ่ายพลเรือนกับทหารออกจากกันชัดเจน ทั้งนี้ ในยามสงคราม ไพร่ทุกคนจะต้องรับราชการทหารอันเป็นหน้าที่หลัก อันเป็นลักษณะรูปแบบการปกครองของอาณาจักรขนาดเล็กที่ขาดการประสานงานระหว่างเมือง
ในปี พ.ศ. 2006 การปกครองในส่วนภูมิภาค ได้ยกเลิกระบบการปกครองหัวเมืองต่าง ๆ แต่เดิมที่แบ่งออกเป็นเมืองลูกหลวง หลานหลวง แล้วระบบการปกครองหัวเมืองเสียใหม่ ดังนี้
หัวเมืองชั้นใน  เช่น เมืองราชบุรี นครสวรรค์ นครนายก เมืองฉะเชิงเทรา และปราจีนบุรี เป็นต้น จัดเป็นเมืองจัตวา พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งผู้ที่เหมาะสมไปปกครอง แต่สิทธิอำนาจทั้งหมดยังขึ้นอยู่กับองค์พระมหากษัตริย์
หัวเมืองชั้นนอก หรือ เมืองพระยามหานคร มีการกำหนดเป็นเมืองเอก โท หรือตรี ตามลำดับความสำคัญ เมืองใหญ่อาจมีเมืองเล็กขึ้นอยู่ด้วย พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งเจ้านายหรือขุนนางชั้นผู้ใหญ่ไปปกครอง มีการจัดการปกครองเหมือนกับราชธานี คือ มีกรมการตำแหน่งพลและกรมการตำแหน่งมหาดไทย และพนักงานเมือง วัง คลัง นา เช่น เมืองพิษณุโลก สุโขทัย นครราชสีมา และทวาย จัดเป็น เมือง เอก โท ตรี พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งพระราชวงศ์หรือข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ไปเป็นเจ้าเมืองมีอำนาจบังคับบัญชาเป็นสิทธิขาด เป็๋นผู้แทนองค์พระมหากษัตริย์ มีกรมการปกครองในตำแหน่ง เมือง วัง คลัง นา เช่นเดียวกับของทางราชธานี
เมืองประเทศราช คงให้เจ้าเมืองปกครองกันเอง เพียงแต่ส่งเครื่องราชบรรณาการมาถวายตามกำหนด และเกณฑ์ผู้คนและทรัพย์สินเพื่อช่วยราชการสงคราม
สำหรับการปกครองส่วนท้องถิ่น ให้จัดเป็นหมู่บ้าน มีผู้ใหญ่บ้านปกครองดูแล ตำบล มีกำนันเป็นหัวหน้า  แขวง มีหมื่นแขวงเป็นหัวหน้า
พระองค์ยังทรงแบ่งการปกครองในภูมิภาค ออกเป็นหมู่บ้าน ตำบล แขวง และเมือง
พระราชกรณียกิจ > ตราพระราชกำหนดศักดินา

ดูเพิ่ม: ศักดินา และ ขุนนางกรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงตราพระราชกำหนดศักดินาขึ้นเป็นกฎเกณฑ์ของสังคม ทำให้มีการแบ่งประชากรออกเป็นหลายชนชั้น เช่นเดียวกับหน้าที่และสิทธิของแต่ละบุคคล ศักดินาเป็นความพยายามจัดระเบียบการปกครองให้มีความรัดกุมยิ่งขึ้น อันเป็นหลักที่เรียกว่า การรวมเข้าสู่ศูนย์กลาง ทั้งนี้ ถึงแม้ว่าศักดินาจะเป็นการกำหนดสิทธิในการถือครองที่ดิน แต่ในทางปฏิบัติแล้วหมายถึงจำนวนไพร่พลที่สามารถครอบครอง เกณฑ์การปรับไหม และลำดับการเข้าเฝ้าแทน
มีการแต่งตั้งตำแหน่งข้าราชการให้มีบรรดาศักดิ์ตามลำดับจากต่ำสุดไปสูงสุดคือ ทนาย พัน หมื่น ขุน หลวง พระ พระยา และเจ้าพระยา มีการกำหนดศักดินาเพื่อเป็นค่าตอบแทนการรับราชการ และได้อาศัยใช้เป็นเกณฑ์กำหนดการมีที่นาและการปรับไหมตามกฎหมาย
พระราชกรณียกิจ > กฎมณเฑียรบาล

ในปี พ.ศ. 2001 สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงตั้งกฎมณเฑียรบาล ขึ้นเป็นกฎหมายสำหรับการปกครอง แบ่งออกเป็นสามแผน คือ
พระตำราว่าด้วยแบบแผนพระราชพิธีต่าง ๆ
พระธรรมนูญว่าด้วยตำแหน่งหน้าที่ราชการต่าง ๆ
พระราชกำหนดเป็นข้อบังคับสำหรับพระราชสำนัก
พระราชกรณียกิจ > ด้านวรรณกรรม

ในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระองค์ได้โปรดเกล้า ฯ ให้ประชุมนักปราชญ์ราชบัณฑิตแต่งหนังสือมหาชาติคำหลวง นับว่าเป็นวรรณกรรมทางพระพุทธศาสนา เรื่องแรกของกรุงศรีอยุธยา และเป็นวรรณคดีชั้นเยี่ยมที่ใช้เป็นแนวทางในการศึกษาภาษา และวรรณคดีของไทย นอกจากนี้ยังมีลิลิตพระลอ ซึ่งเป็นยอดวรรณคดีประเภทลิลิตของไทย
พระบรมราชอิศริยยศและพระเกียรติยศ > พระบรมราชอิสริยยศ

พระยาบรมราชาติโลก (บรมไตรโลก)
พระราเมศวรบรมไตรโลกนารถบพิตร (พระราเมศวร)
สมเด็จพระเจ้ารามาธิบดีบรมไตรโลกนารถ มหามงกุฏเทพมนุษ วิสุทธิสุริยวงษ องคพุทธางกูรบรมบพิตรพระพุทธเจ้าอยู่หัว ทรงทศพีธราชธรรมถวัลราชประเวนีศรีบรมกระษัตราธิราช พระบาทธดำรงภูมิมณฑล สกลสีมาประชาราฎร บรมนารถบรมบพิต
พระศรีสรรเพชญสมเด็จพระรามาธิบดี ศรีสินทรบรมมหาจักรพรรดิศรวรราชาธิราช ราเมศวรธรรมิกราชเดโชชัยพรหมเทพาดิเทพ ตรีภูวนาธิเบศร์โลกเชษฐวิสุทธิมกุฏพุทธางกูร บรม (จุล) จักรพรรดิศวร (ธร) ธรรมิกราชาธิราชอันประเสริฐ (พ.ศ. 2223)
ดูเพิ่ม

รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระรามราชา ราชวงศ์อู่ทอง (พ.ศ. 1931 - 1938) |  |   พระมหาอุปราชแห่งอาณาจักรอยุธยา  (ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 1989 - 1991)) |  | สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 2011 - 2031) |
| พระมหาธรรมราชาที่ 4 (บรมปาล) ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 1967 - 1989) |  |   พระมหาธรรมราชา (พระร่วงเจ้าสุโขทัย)   (ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 1989 - 1991)) |  | พระยายุทธิษฐิระ ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 2011 - 2017) |
| ว่าง |  | ผู้รั้งเมืองสองแคว   (ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 1989 - 1991)) |  | พระยายุทธิษฐิระ ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 1991 - 2017) |
| สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 1967 - 1991) |  |   พระมหากษัตริย์ แห่งอาณาจักรอยุธยา  (ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 1991 - 2031)) |  | สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 2031 - 2034) |
| พระยายุทธิษเฐียร ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 2011 - 2017) |  |   พระมหาธรรมราชา (พระร่วงเจ้าสุโขทัย) (ครั้งที่ 2)   (ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 2017 - 2028)) |  | สมเด็จพระเชษฐาธิราช ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 2028 - 2034) |
| พระยายุทธิษเฐียร ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 1991 - 2017) |  | ผู้ครองเมืองพิษณุโลก   (ราชวงศ์สุพรรณภูมิ (พ.ศ. 2017 - 2028)) |  | ว่าง |
ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์

| ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์
รู้จักในชื่อ: โป่ง, ลูกโป่ง
เกิด: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2504 (63 ปี) จังหวัดชุมพร ประเทศไทย
แนวเพลง: เฮฟวีเมทัล ร็อก
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง, นักธุรกิจ
ช่วงปี: 2521 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ห้องอัดเสียงทอง จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ไมล์สโตน เรคคอร์ดส อาร์.เอส.โปรโมชั่น เบเกอรี่มิวสิค เรียลแอนด์ชัวร์

เว็บไซต์: pong.stonemetalfire.com
ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ (9 ตุลาคม พ.ศ. 2504 –) หรือเป็นที่รู้จักในนาม โป่ง หินเหล็กไฟ เป็นนักร้องนำและนักแต่งเพลงของวง ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์, หิน เหล็ก ไฟ และเดอะซัน เจ้าของฉายา กระเดือกทองคำ และ ออซซี ออสบอร์นเมืองไทย เขาอยู่ในวงการมายาวนานกว่า 40 ปี และเป็นที่ยอมรับจากเสียงร้องที่ทรงพลังและคำประพันธ์ที่สละสลวย ทำให้ผลงานเพลงของเขาได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
ประวัติ

ปฐมพงศ์เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2504 ที่อำเภอสวี จังหวัดชุมพร ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ได้ชื่อว่า "ลูกโป่ง" หรือ "โป่ง" มาจากการที่มีปู่เป็นชาวจีนจึงเรียกชื่อปฐมพงศ์ไม่ชัด เพี้ยนเป็น "โป่ง"  จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ปฐมพงศ์สนใจด้านดนตรีมาตั้งแต่เยาว์วัย โดยเขามีโอกาสฟังเพลงหลากหลายประเภท รวมถึงเพลงของดิอิมพอสซิเบิ้ล, พยงค์ มุกดา, สุรพล สมบัติเจริญ, ชาตรี ศรีชล, ศรคีรี ศรีประจวบ และ สายัณห์ สัญญา นอกจากนี้เขายังเคยนำเพลง คนหัวล้าน ของสุรพลไปประกวดร้องเพลงในบางโอกาส
ประวัติ > เส้นทางดนตรี

เขาเริ่มสนใจดนตรีร็อกขณะกำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เนื่องจากเขาพบกับพิทักษ์ ศรีสังข์ซึ่งเป็นเพื่อนจากจังหวัดเดียวกันได้ตั้งวงนาอ้อนขึ้นมา แต่เมื่อหลังจากสมาชิกแต่ละวงจบการศึกษาจึงถูกยุบไป หลังจากนั้นเขาได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้พบกับวีระ โชติวิเชียร ซึ่งต่อมาได้ร่วมกันก่อตั้งวงอินเฟอร์โน ซึ่งอินเฟอร์โนมีโอกาสได้ไปแสดงในรายการของวิฑูร วทัญญูนักจัดรายการวิทยุชื่อดัง ต่อมาเข้าเข้าสู่สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ในฐานะนักร้องนำวงโซดา และออกอัลบั้มชุดแรกคือ คำก้อน ในปี พ.ศ. 2528 แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร จากนั้นเขาร่วมกับโอฬาร พรหมใจก่อตั้งวง ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ขึ้นมาหลังจากหมดสัญญากับต้นสังกัดเดิม และออกสตูดิโออัลบั้มสองชุด ได้แก่ กุมภาพันธ์ 2528 วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2530 ซึ่งมีเพลงดังอย่าง อย่าหยุดยั้ง, ไฟปรารถนา และ หูเหล็ก ที่มีเพลงดังคือเพลงที่มีชื่อเดียวกับอัลบั้ม วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2532
ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 เขาร่วมกับนำพล รักษาพงษ์และณรงค์ สิทธิสารสุนทร ก่อตั้งวง หิน เหล็ก ไฟ ซึ่งใช้เวลาถึง 2 ปีจึงตั้งวงดนตรีได้สำเร็จเนื่องจากจักรรินทร์ ดวงมณีรัตนชัยซึ่งเป็นมือกีต้าร์ได้เข้าร่วมวง แต่เดิมเขาได้นำตัวเดโมของวงไปเสนอกับแกรมมี่ซึ่งเป็นต้นสังกัดเดิมแต่ถูกปฏิเสธ จากนั้นเขาจึงนำไปเสนอกับอาร์เอสซึ่งทางอาร์เอสได้ตอบรับ หลังจากนั้นวงจึงออกสตูดิโออัลบั้มชุดแรกที่มีชื่อเดียวกันกับวงในปี พ.ศ. 2536 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงและมีเพลงที่ได้รับความนิยมเกือบทั้งชุด อาทิ นางแมว, ยอม, พลังรัก, เพื่อเธอ, สองคน, สู้, ก่อนจะสาย, ค้างคาวไฟ, ร็อกเกอร์ ฯลฯ ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 พวกเขาได้ออกสตูดิโออัลบั้มชุดถัดมาคือ คนยุคเหล็ก ซึ่งมีเพลงที่ได้รับความนิยมเป็นจำนวนมากเช่นกัน อาทิ หลงกล, มั่วนิ่ม, คิดไปเอง, หวาดระแวง ฯลฯ
หลังจากหิน เหล็ก ไฟออกผลงานทั้งสองชุดได้เกิดความขัดแย้งระหว่างสมาชิกวง ทำให้เขาและจักรรินทร์ได้แยกตัวออกไปและก่อตั้งวง เดอะซัน ภายหลังเซลเวสเตอร์ ซี เลสเตอร์ เอสเตบัน มือกลองของวงได้เข้าร่วมกับเดอะซัน ทั้งยังได้พิทักษ์ มือเบสซึ่งเป็นเพื่อนของเขาเข้าร่วมกับเดอะซันเช่นกัน และในเวลาไล่เลี่ยกันณรงค์และนำพลได้ก่อตั้งวงลาวา ซึ่งเพลงดังที่เป็นที่นิยมในนามเดอะซันได้แก่ พอแล้ว, Are You Ready To Rock, Vampire, ง่ายเกินไป และ ทำดีที่สุดแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 เขาและสมาชิกวงหิน เหล็ก ไฟได้กลับมารวมตัวอีกครั้งและออกสตูดิโออัลบั้มอีกสองชุด ได้แก่ Never Say Die มีผลงานเพลงดังคือ ศรัทธา ซึ่งวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548 และชุด Acoustique ซึ่งได้นำเพลงดังของวงมาบันทึกเสียงใหม่ในรูปแบบอะคูสติก
นอกจากนี้แล้วยังมีผลงานการแสดง ในบทสมบทในภาพยนตร์เรื่อง พันธุ์ร็อกหน้าย่น ในบทของ วู้ดดี้ ดิคาริปโอ มือคีย์บอร์ดประจำวง ในปี พ.ศ. 2546  และ Super แหบ-แสบ-สะบัด ในปี พ.ศ. 2551 อีกทั้งปฐมพงศ์ยังเคยเปิดสังกัดเพลง เรียลแอนด์ชัวร์ (ค่ายเพลงในเครือ อาร์เอส) ขึ้นมาในปี พ.ศ. 2546 และในปี พ.ศ. 2549 สังกัดเพลงดังกล่าวก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จมากนัก จึงตัดสินใจยุบ และในปี พ.ศ. 2558 ได้ค้นหาร็อกเลือดใหม่ Super Rock Project เพื่อร่วมงานกับค่ายเพลง เรียลแอนด์ชัวร์ โดยในวันที่ 1 มิถุนายน ปีเดียวกัน จะเป็นการเปิดรับผลงานเพลงจากศิลปินหน้าใหม่
ชีวิตส่วนตัว

เขาสมรสกับจริยา สมบัติพิบูลย์ โดยมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ได้แก่ ฐิติชา สมบัติพิบูลย์ นักร้องในสังกัดกามิกาเซ่ และลูกชายชื่อ "จูเนียร์"
ผลงาน > อัลบั้มวง

คำก้อน พ.ศ. 2528 วง โซดา
กุมภาพันธ์ 2528 พ.ศ. 2530 วง The OLarn Project
หูเหล็ก พ.ศ. 2532 วง The OLarn Project
หิน เหล็ก ไฟ พ.ศ. 2536 วง หิน เหล็ก ไฟ
ร็อกเพื่อนกัน พ.ศ. 2536 วง หิน เหล็ก ไฟ, ไฮ-ร็อก, หรั่ง ร็อกเคสตร้า
คนยุคเหล็ก พ.ศ. 2538 วง หิน เหล็ก ไฟ
เดอะ ซัน พ.ศ. 2539 วง เดอะซัน
เสือ สิงห์ กระทิง แรด พ.ศ. 2541 วง เดอะซัน
ถนนพระอาทิตย์ พ.ศ. 2543 วง เดอะซัน
The Olarn Project พ.ศ. 2545 วง ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์
Never Say Die พ.ศ. 2548 วง หิน เหล็ก ไฟ
Acoustique พ.ศ. 2549 วง หิน เหล็ก ไฟ
ถนนพระอาทิตย์ Extended Edition พ.ศ. 2560 วง เดอะซัน
ผลงาน > ผลงานเดี่ยว

อัลบั้มเดี่ยว The Game 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
อัลบั้มเดี่ยว Sexperience  1 พฤษภาคม พ.ศ. 2546
ซิงเกิล ก้าวหนึ่งในทะเล 13 กรกฏาคม พ.ศ. 2561
ซิงเกิล สมุททานุภาพ (Feat. สันติ ลุนเผ่) พ.ศ. 2561
ซิงเกิล คุณคือฮีโร่ (Feat. พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร) 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ซิงเกิล สู้ไปด้วยกัน พ.ศ. 2563
ผลงาน > อัลบั้มรวมเพลง

บัลลังก์ร็อก (10 ธันวาคม 2558)
ผลงาน > อัลบั้มพิเศษ

อัลบั้มพิเศษ คนปลูกต้นไม้ (กันยายน 2545)
อัลบั้มพิเศษ A Tribute To อิทธิ พลางกูร (กันยายน 2547)
อัลบั้มพิเศษ ลูกของพ่อ (26 ตุลาคม 2549)
อัลบั้มพิเศษ คิดถึงแม่ เรารักแม่ (1 กรกฏาคม 2549)
อัลบั้มรวมเพลง ลูกของแม่ (กรกฏาคม 2550)
อัลบั้มรวมเพลง รักพ่อ คิดถึงแม่ (กรกฏาคม 2554)
อัลบั้มรวมเพลง รักพ่อ รักแม่ (กรกฎาคม 2555)
อัลบั้มรวมเพลง รักแม่ คิดถึงพ่อ (กรกฎาคม 2556)
ผลงาน > เพลงประกอบภาพยนตร์

เชอร์รี่ แอน (2544)
Battle Royale (เพลง มิตรภาพชั่วนิรันดร์ ในนามวง ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์) (2543)
พันธุ์ร็อกหน้าย่น (23 มกราคม 2546)
ผลงาน > เพลงประกอบละครและซีรีส์

เพลงใจไปถึง เพลงประกอบละครชุดอินเดียเรื่อง หนุมาน สงครามมหาเทพ