stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลำเส้นใยประสาทไขสันหลัง-ทาลามัส
โครงสร้าง

STT มีส่วนหลัก ๆ 2 ส่วนคือ
ส่วนข้าง (lateral spinothalamic tract) ส่งข้อมูลเกี่ยวกับความเจ็บปวดและอุณหภูมิ
ส่วนหน้า (anterior/ventral spinothalamic tract) ส่งข้อมูลเกี่ยวกับสัมผัสหยาบและแรงดันแบบหนัก
STT เหมือนกับ dorsal column-medial lemniscus tract ที่ใช้นิวรอน 3 ตัวในการส่งข้อมูลความรู้สึกจากระบบประสาทส่วนนอกไปยังเปลือกสมอง เพื่อการรับรู้เหนือจิตสำนึก
นิวรอนแบบ Pseudounipolar ซึ่งเป็น first order neuron ในปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion) มีแอกซอนที่มาจากผิวหนังส่งเข้าไปที่ส่วนหลัง (dorsal) ของไขสันหลังแล้วขึ้น/ลงผ่านวิถีประสาท Lissauer's tract 1-2 ข้อไขสันหลังแล้วจึงไปสุดที่ไซแนปส์กับ second order neuron ไม่ที่ substantia gelatinosa of Rolando ก็ที่ nucleus proprius
แอกซอนของ second order neuron จะข้ามไขว้ทแยง (decussate) ไปสู่ไขสันหลังอีกซีกหนึ่งของร่างกายผ่าน anterior white commissure ไปยังมุมส่วนหน้าด้านข้าง (anterolateral) ของไขสันหลัง ซึ่งเป็นเหตุให้ STT เรียกว่า เป็นส่วนของ anterolateral system
ใยประสาทปกติจะข้ามไขว้ทแยงภายใน 1-2 ข้อกระดูกสันหลังจากจุดที่เข้า
จากนั้นจึงส่งขึ้นไปตลอดไขสันหลังเข้าไปในก้านสมอง โดยเฉพาะที่ rostral ventromedial medulla
เมื่อกำลังผ่านก้านสมอง วิถีประสาทจะวิ่งขึ้นไปทางด้านหน้า (dorsal)
แล้วไปสุดที่ไซแนปส์กับ third order neuron ในนิวเคลียสต่าง ๆ ของทาลามัส รวมทั้ง medial dorsal, ventral posterior lateral (VPL), และ ventral posterior medial (VPM)
จากนี้ สัญญาณจะส่งต่อไปยัง cingulate cortex, คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ, และ insular cortex ตามลำดับ
หน้าที่

ข้อมูลที่ส่งผ่าน STT จัดว่าเป็นแบบ affective sensation (ความรู้สึกประกอบด้วยอารมณ์)
ซึ่งหมายความว่า ความรู้สึกจะประกอบด้วยแรงกดดัน/แรงจูงใจให้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง
ยกตัวอย่างเช่น ความคันจะประกอบด้วยความรู้สึกต้องการเกา และสิ่งเร้าที่ทำให้เจ็บจะทำให้ผงะถอยจากสิ่งเร้านั้น[ต้องการอ้างอิง]
มีการระบุระบบย่อย ๆ 2 ระบบ
ระบบตรง (direct เพื่อการรับรู้ความเจ็บปวดเหนือจิตสำนึก)
ระบบอ้อม (indirect เพื่อสร้างอารมณ์และความตื่นตัวที่ประกอบกับความรู้สึกเจ็บปวด) วิถีประสาทในระบบอ้อมรวมทั้ง
Spino-Reticulo-Thalamo-Cortical โดยเป็นส่วนของ ascending reticular arousal system (ARAS) เพื่อสร้างความตื่นตัว
Spino-Mesencephalic-Limbic เพื่อสร้างอารมณ์
หน้าที่ > Anterolateral system

ในระบบประสาท anterolateral system เป็นวิถีประสาทที่วิ่งขึ้นไปยังสมองและส่งข้อมูลเกี่ยวกับความเจ็บปวด
อุณหภูมิ สัมผัสหยาบ จากประสาทส่วนนอกไปยังสมอง
ซึ่งมีวิถีประสาทหลัก ๆ 3 วิถี
| ชื่อ  | เป้าหมาย  | หน้าที่ |
| --- | --- | --- |
| spinothalamic tract (แบ่งเป็นส่วนข้าง [lateral] และส่วนหน้า [anterior]) 	 | ทาลามัส  | สำคัญต่อการกำหนดตำแหน่งในร่างกายซึ่งร้อนหรือเจ็บ |
| spinoreticular tract  	 | reticular formation  	 | ทำให้ตื่นตัวและคอยระมัดระวัง (alertness) โดยตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่ทำให้เจ็บ |
| spinotectal tract  	 | เทคตัม  | เพื่อหันตาและศีรษะไปทางสิ่งเร้า |
ความสำคัญทางคลินิก

เทียบกับแอกซอนของ second-order neuron ในวิถีประสาท posterior column-medial lemniscus pathway
แอกซอนของ second-order neuron ใน STT จะข้ามไขว้ทแยงที่ทุก ๆ ระดับข้อไขสันหลัง
ความแตกต่างเช่นนี้ ทำให้สามารถกำหนดรอยโรคว่าอยู่ในสมองหรือไขสันหลัง
ถ้ารอยโรคอยู่ในก้านสมองหรือสูงกว่านั้น ความบกพร่องในการรู้ความเจ็บปวด สัมผัส และอากัปกิริยา จะอยู่ในซีกร่างกายเดียวกันที่เกิดรอยโรค
แต่ถ้าอยู่ในไขสันหลัง ความบกพร่องในการรับรู้ความเจ็บปวดจะอยู่ในซีกร่างกายตรงกันข้ามกับรอยโรค ส่วนความบกพร่องอื่น ๆ จะอยู่ในซีกร่างกายเดียวกัน
รอยโรคที่มีอยู่ในซีกไขสันหลังเดียวจะทำให้ไม่รู้สึกเจ็บหรืออุณหภูมิในซีกร่างกายตรงกันข้าม 
ความไม่รู้สึกจะเริ่มที่ข้อไขสันหลัง 1-2 ปล้องกระดูกต่ำลงมาจากรอยโรคโดยปกติ เนื่องจากหลังจากเข้ามาในไขสันหลัง ใยประสาทรับความรู้สึกจะวิ่งขึ้นตาม tract of Lissauer 2-3 ปล้องกระดูก โดยความไม่รู้สึกจะมีผลต่อร่างกายที่ต่ำกว่านั้นทั้งหมด
และเป็นอาการที่ทดสอบได้โดยจิ้มด้วยเข็ม
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Chapter 25: Neural Mechanisms of Cardiac Pain: The Anterolateral System". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-08-11. สืบค้นเมื่อ 2009-11-26.
| ด ค กระบบรับความรู้สึก |
| --- | --- |
ประสาทสัมผัสพิเศษ:  การเห็น ระบบการเห็น  การได้ยิน ระบบการได้ยิน  การได้กลิ่น ระบบการได้กลิ่น  การรับรู้รส 
สัมผัสและตำแหน่ง:  ความเจ็บปวด โนซิเซ็ปชัน  อุณหภูมิ การรับรู้ร้อนเย็น  การกำหนดรู้การทรงตัว ระบบการทรงตัว  การรับรู้แรงกล แรงดัน  การสั่น  การรับรู้อากัปกิริยา การรู้ตำแหน่งและการเคลื่อนไหวของส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย 
อื่น ๆ:  ตัวรับความรู้สึก  Multisensory integration  Sensory processing  การรับรู้สารเคมี
ลำดับเรขาคณิต

ในทางคณิตศาสตร์ ลำดับเรขาคณิต (อังกฤษ: geometric sequence) คือลำดับของจำนวนซึ่งอัตราส่วนของสมาชิกสองตัวที่อยู่ติดกันในลำดับเป็นค่าคงตัวที่ไม่เป็นศูนย์ ซึ่งอัตราส่วนนั้นเรียกว่า อัตราส่วนร่วม (common ratio) ตัวอย่างเช่น ลำดับ 2, 6, 18, 54, ... เป็นลำดับเรขาคณิตซึ่งมีอัตราส่วนร่วมเท่ากับ 3 และลำดับ 10, 5, 2.5, 1.25, ... มีอัตราส่วนเท่ากับ 0.5 เป็นต้น
ถ้าหากพจน์เริ่มต้นของลำดับเรขาคณิตลำดับหนึ่งคือ a1 และมีอัตราส่วนร่วม r ≠ 0 ดังนั้นพจน์ที่ n ของลำดับนี้คือ
หรือในกรณีทั่วไป จะได้
หรือเขียนได้ด้วยรูปแบบความสัมพันธ์เวียนเกิด
สมบัติเบื้องต้น

การที่จะทำให้ทราบได้ว่าลำดับที่กำหนดให้เป็นลำดับเรขาคณิตหรือไม่ สามารถตรวจสอบได้จากอัตราส่วนของพจน์ที่อยู่ติดกัน ซึ่งจะมีค่าเท่ากันทั้งลำดับ อัตราส่วนร่วมอาจเป็นค่าติดลบก็ได้ ซึ่งจะทำให้เกิดลำดับสลับเครื่องหมาย หมายความว่าจำนวนจะสลับเครื่องหมายบวกลบตลอดทั้งลำดับ เช่น 1, −3, 9, −27, 81, −243, ... เป็นลำดับเรขาคณิตซึ่งมีอัตราส่วนร่วมเท่ากับ −3
พฤติกรรมของจำนวนในการลำดับเรขาคณิตขึ้นอยู่กับค่าของอัตราส่วนร่วม ดังนี้
ถ้าเป็นจำนวนบวก ทุกพจน์จะมีเครื่องหมายเหมือนกับพจน์แรก
ถ้าเป็นจำนวนลบ ทุกพจน์จะมีเครื่องหมายบวกลบสลับกัน
ถ้ามากกว่า 1 ลำดับนั้นจะเพิ่มแบบชี้กำลัง (exponential growth) ไปยังอนันต์
ถ้าเท่ากับ 1 ลำดับนั้นจะคงที่ทุกพจน์
ถ้ามีค่าอยู่ระหว่าง −1 ถึง 1 แต่ไม่เป็น 0 ลำดับนั้นจะลดแบบชี้กำลัง (exponential decay) ไปยัง 0
ถ้าเท่ากับ −1 ลำดับนั้นจะมีเครื่องหมายบวกลบสลับกัน แต่ค่าตัวเลขไม่เปลี่ยนแปลง
ถ้าน้อยกว่า −1 ค่าสัมบูรณ์ของพจน์ต่างๆ จะเพิ่มแบบชี้กำลังไปยังอนันต์
จะเห็นว่าลำดับเรขาคณิต (ที่มีอัตราส่วนไม่ใช่ −1, 1 หรือ 0) แสดงให้เห็นถึงการเพิ่มหรือการลดแบบชี้กำลัง ต่างกับการเพิ่ม (หรือลด) แบบเชิงเส้นของลำดับเลขคณิต แต่ลำดับทั้งสองชนิดก็มีความเกี่ยวข้องกัน นั่นคือ ถ้าหากใส่ฟังก์ชันเลขชี้กำลังลงในทุกพจน์ของลำดับเลขคณิตก็จะได้ลำดับเรขาคณิต และหากใส่ฟังก์ชันลอการิทึมลงในทุกพจน์ของลำดับเรขาคณิตก็จะได้ลำดับเลขคณิต
ผลรวม

บทความหลัก: อนุกรมเรขาคณิต
ผลรวมของสมาชิกในลำดับเรขาคณิต เรียกว่า อนุกรมเรขาคณิต (อังกฤษ: geometric series)
เราสามารถทำสูตรให้ง่ายขึ้นโดยการคูณทั้งสองข้างของสมการด้วย  (1-r) แล้วเราจะได้
ซึ่งพจน์อื่นๆ จะตัดกันหายไปหมด จัดรูปแบบใหม่ จะได้สูตรสำหรับคำนวณผลรวม โดยที่ r ≠ 1
ดังนั้นกรณีทั่วไปของสูตรนี้คือ
สำหรับอนุกรมเรขาคณิตที่มีแต่เลขชี้กำลังของ r เป็นจำนวนคู่ คูณทั้งสองข้างด้วย  (1-r^{2})
จะได้สูตร
ส่วนเลขชี้กำลังของ r ที่มีแต่จำนวนคี่
จะได้สูตร
ผลรวม > อนุกรมเรขาคณิตไม่จำกัด

อนุกรมเรขาคณิตไม่จำกัด คืออนุกรมเรขาคณิตที่มีจำนวนพจน์ไม่จำกัดหรือเป็นจำนวนอนันต์ อนุกรมนี้จะลู่เข้าค่าใดค่าหนึ่งก็ต่อเมื่อ ค่าสัมบูรณ์ของอัตราส่วนร่วมมีค่าน้อยกว่าหนึ่ง ( |r|<1) ค่าของอนุกรมเรขาคณิตไม่จำกัดสามารถคำนวณได้จากสูตรของผลรวมจำกัด
ซึ่ง  r^{k} จะมีค่าเข้าใกล้ 0 เมื่อ k มีค่าเข้าใกล้อนันต์และ  |r|<1 ดังนั้น
สำหรับอนุกรมเรขาคณิตที่มีแต่เลขชี้กำลังของ r เป็นจำนวนคู่ จะได้สูตร
ส่วนเลขชี้กำลังของ r ที่มีแต่จำนวนคี่ จะได้สูตร
โดยที่สูตรทั้งหมดด้านบนจะใช้ได้เมื่อ  |r|<1 เท่านั้น นอกเหนือจากนี้จะเป็นอนุกรมลู่ออก
ผลคูณ

ผลคูณของลำดับเรขาคณิตก็คือผลคูณของทุกพจน์ในลำดับ และถ้าหากพจน์ทั้งหมดเป็นจำนวนบวก เราจะสามารถคำนวณผลคูณได้ด้วยการหาค่ามัชฌิมเรขาคณิตของพจน์แรกกับพจน์สุดท้าย แล้วยกกำลังด้วยจำนวนพจน์ทั้งหมด ดังนี้
กำหนดให้ผลคูณของลำดับเลขคณิตแทนด้วย P
รวมผลจากการคูณเข้าด้วยกัน จะได้
นำสูตรผลรวมของอนุกรมเลขคณิตมาใช้กับเลขชี้กำลังของ r
ยกกำลังสองทั้งสองข้าง
และในที่สุดก็จะได้
ดูเพิ่ม

อนุกรมเรขาคณิต
อนุกรมฮาร์มอนิก
ลำดับเลขคณิต
แหล่งข้อมูลอื่น

เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Geometric Sequence" จากแมทเวิลด์.
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Geometric Series" จากแมทเวิลด์.
ลิขิตชีวิตเหนือกาลเวลา

| ลิขิตชีวิตเหนือกาลเวลา |
| --- | --- |

กำกับ: Stephen Daldry
เขียนบท: David Hare
สร้างจาก: หนังสือเรื่อง The Hours โดย Michael Cunningham
อำนวยการสร้าง: Robert Fox Scott Rudin
นักแสดงนำ: Meryl Streep Nicole Kidman Julianne Moore
กำกับภาพ: Seamus McGarvey
ตัดต่อ: Peter Boyle
ดนตรีประกอบ: Philip Glass
ผู้จัดจำหน่าย: Paramount Pictures (ประเทศสหรัฐอเมริกา) Miramax Films (ทั่วโลก)
วันฉาย:   5 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (2002-12-05) (ประเทศสหรัฐอเมริกา)    14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 (2003-02-14) (สหราชอาณาจักร) 
ความยาว: 114 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร ประเทศสหรัฐอเมริกา
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: $25 million
ทำเงิน: $108,846,072
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ลิขิตชีวิตเหนือกาลเวลา (อังกฤษ: The Hours) เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า กำกับโดยสตีเฟ่น ดัลดรี นำแสดงโดย เมอรีล สตรีป, นิโคล คิดแมน, จูลีแอนน์ มัวร์ และ เอ็ด แฮร์ริส ดัดแปลงบทโดย เดวิด แฮร์ ดัดแปลงมาจากหนังสือ เรื่อง The Hours ในปี 1999 และได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ เขียนโดย ไมเคิล คันนิงแฮม
โดยพล็อตต้องการเน้นที่ผู้หญิงสามคนที่แตกต่างกันต่างรุ่น และมีการเชื่อมต่อกับนวนิยายเรื่อง Mrs Dalloway โดยเวอร์จิเนีย วูล์ฟ คลาริสซ่า วอแกน (เมอรีล สตรีป) กำลังจัดงานปาร์ตี้ที่ได้รับรางวัลเพื่อสำหรับเพื่อนคนเธอและอดีตคนรัก ลอร่า บราวน์ (จูเลียน มัวร์) ในช่วงปี ค.ศ. 1950 เธอกำลังตั้งครรลูกคนที่สอง อยู่กับลูกชายที่รัฐแคลิฟอร์เนีย เธอมีชีวิตคู่ที่ไม่มีความสุข และเวอร์จิเนีย วูล์ฟ (นิโคล คิดแมน) ในช่วง ปี ค.ศ. 1920 ที่ประเทศอังกฤษ เธอดิ้นรนกับภาวะซึมเศร้าและการป่วยทางจิตของเธอในขณะที่เธอกำลังจะเขียนนิยาย
นักแสดง > ปี ค.ศ. 1923

นิโคล คิดแมน รับบท เวอร์จิเนีย วูล์ฟ
สตีเฟ่น ไดเลน รับบท ลีโอนาร์ด วูล์ฟ
มิแรนด้า ริชาร์ดสัน รับบท วาเนสซ่า เบล
ลินด์ซี่ย์ มาร์แชล รับบท ล็อตตี้ โฮป
ลินดา แบสเซตต์ รับบท เบลลี่ บ็อกแซล
นักแสดง > ปี ค.ศ. 1951

จูเลียน มัวร์ รับบท ลอร่า บราวน์
จอห์น ซี. ไรล์ลี่ รับบท แดน บราวน์
แจ็ก โรเวลโล่ รับบท ริชชี่ บราวน์
โทนี่ คอลเลตต์ รับบท คิตตี้
มาร์โก้ มาร์ตินเดล รับบท คุณนายแลตช์
นักแสดง > ปี ค.ศ. 2001

เมอรีล สตรีป รับบท คลาริสซ่า วอแกน
เอ็ด แฮร์ริส รับบท ริชาร์ด "ริชชี่" บราวน์
อลิสัน แจนนี่ย์ รับบท แซลลี่ เลสเตอร์
แคลร์ เดนส์ รับบท จูเลีย วอแกน
เจฟฟ์ แดเนี่ยลส์ รับบท หลุยส์ วาเตอร์ส
จูเลียน มัวร์ รับบท ลอร่า บราวน์ (ตอนแก่)
ได้รางวัล > รางวัลออสการ์

รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
ได้รางวัล > รางวัลลูกโลกทองคำ

ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทดรามา
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (หลัง ค.ศ. 1991)

Dean Kamen (1951-)กำลังสาธิตสิ่งประดิษฐ์ IBOT ของเขาให้ประธานาธิบดีบิล คลินตัน ดูในสำนักงานรูปไข่
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐอเมริกา (หลัง ค.ศ. 1991) ครอบคลุมความเป็นช่างประดิษฐ์และความก้าวหน้าทางนวัตกรรมของประเทศสหรัฐอเมริกาภายในบริบททางประวัติศาสตร์, ย้อนไปตั้งแต่ยุคร่วมสมัยถึงยุคปัจจุบัน, ซึ่งได้บรรลุความสำเร็จโดยนักประดิษฐ์ทั้งหลาย ผู้เป็นทั้งประชากรโดยกำเนิดหรือได้รับเป็นพลเมืองของประเทศสหรัฐอเมริกา. การคุ้มครองลิขสิทธิ์ยึดถือสิทธิของบุคคลในการเรียกร้องความคิด ของเขาหรือของเธอเป็นคนแรกที่ได้คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นต้นฉบับในคำถาม, ตามที่ได้ไฮไลต์ ใน หัวข้อที่หนึ่ง มาตรา 8, ข้อ 8 ของรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกาที่ให้อำนาจการแจกแจงต่อไปนี้ให้กับรัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกา:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | เพื่อส่งเสริมความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และศิลปะที่มีประโยชน์, โดยการยึดถือเวลาที่จำกัดให้กับนักเขียนและนักประดิษฐ์ในสิทธิของการเขียนและการค้นพบของพวกเขาตามลำดับแต่เพียงผู้เดียว | ” |
ใน ค.ศ. 1641, สิทธิบัตรแรกในอเมริกาเหนือออกให้กับ ซามูเอล วินสโลว โดยศาลทั่วไปของแมสซาชูเซตสำหรับวิธีการใหม่ของการทำเกลือ. วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1790 ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามใน กฎหมายสิทธิบัตร 1790 (1 Stat. 109) เพื่อใช้เป็นกฎหมายที่ประกาศว่า สิทธิบัตรจะออกให้กับ "ศิลปะที่มีประโยชน์ใดๆ, การผลิต, เครื่องยนต์, เครื่องจักร, หรืออุปกรณ์, หรือ การปรับปรุงใดๆ ที่ไม่เป็นที่รู้จักหรือถูกใช้มาก่อน."" วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1790, ซามูเอล ฮอปกินส์ แห่งพิตต์สฟอร์ด, รัฐเวอร์มอนต์ กลายเป็นคนแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในการยื่นแบบและได้รับสิทธิบัตรสำหรับวิธีการที่ดีขึ้นของ " การทำหม้อ และขี้เถ้าไข่มุก." กฎหมายสิทธิบัตร 1836 (Ch. 357, 5 Stat. 117) ชี้แจงเพิ่มเติมกฎหมายสิทธิบัตรประเทศสหรัฐอเมริกา ที่มีขอบเขตของการจัดตั้งสำนักงานสิทธิบัตรเพื่อใช้เป็นที่ยื่นขอจดสิทธิบัตร, ทำการประมวลผล, และอนุญาต, ขึ้นอยู่กับภาษาและขอบเขตของการประดิษฐ์ของผู้ร้อง, สำหรับ ระยะคุ้มครองสิทธิบัตรจาก 14 ปีที่มีส่วนขยายเพิ่มขึ้นไปอีกถึง 7 ปี. อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงรอบอุรุกวัยของกฎหมายปี 1994 (อังกฤษ: Uruguay Round Agreements Act of 1994 (URAA)) เปลี่ยนระยะคุ้มครองสิทธิบัตรในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นรวม 20 ปี, มีผลสำหรับการยื่นแบบขอสิทธิบัตรในหรือหลังวันที่ 8 มิถุนายน 1995, จึงเป็นการนำกฎหมายสิทธิบัตรของประเทศสหรัฐอเมริกาให้สอดคล้องกับกฎหมายสิทธิบัตรระหว่างประเทศ. บทบัญญัติสมัยใหม่ของกฎหมายที่ใช้กับสิ่งประดิษฐ์ถูกนำออกมาใช้ ใน หัวเรื่องที่ 35 ของรหัสสหรัฐอเมริกา (Ch. 950, ตอน 1, 66 Stat 792)
จากปี 1836-2011, สำนักงานสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้าสหรัฐอเมริกา(USPTO) ได้อนุญาตจำนวน 7,861,317 สิทธิบัตร  เกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์ที่รู้จักกันดีหลายอย่างตามที่ปรากฏตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้านล่าง
ดูเพิ่ม

สปินเนอร์แบบซี่ลวดสองแถวบนล้อซี่ลวด
ต้นแบบตอนต้นของเซ็นเซอร์รับภาพ CMOS
ผู้ชายกำลังขับขี่ Segway ในเดือนตุลาคม 2006
รูปแบบหนึ่งของ R-clip
สุนัขทหารสวมใส่ Doggles ขณะที่ถูกยกโดยเฮลิคอปเตอร์ในอัฟกานิสถาน
Trongs ขณะใช้งาน
ลิตเทิล ริชาร์ด

| ลิตเทิล ริชาร์ด |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: 5 ธันวาคม ค.ศ. 1932(1932-12-05) 
เสียชีวิต: 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2020(2020-05-09) (87 ปี)
นักดนตรี
บาทหลวง ริชาร์ด เวย์น เพนนิแมน (อังกฤษ: Richard Wayne Penniman; 5 ธันวาคม 1932 – 9 พฤษภาคม 2020) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ลิตเทิล ริชาร์ด (อังกฤษ: Little Richard) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเปียโนชาวอเมริกัน เขาถือเป็นกุญแจสำคัญในการนำเพลงริธึมแอนด์บลูส์เข้ากับร็อกแอนด์โรล ในทศวรรษ 1950 เขามีผลงานเพลงดัง ตั้งแต่ปี 1955 ถึง 1957 เรื่อยมา อย่างซิงเกิล "Tutti Frutti", "Lucille" และ "Long Tall Sally" ที่ช่วยวางรากฐานให้กับดนตรีร็อกแอนด์โรล และยังมีอิทธิพลให้กับศิลปินรุ่นต่อมาในแนว อาร์แอนด์บี ร็อก และดนตรีโซล เขายังได้นำฟังก์ ให้แพร่หลายในช่วงนี้ ร่วมกับวงที่ใช้แซกโซโฟน อย่างดิอัปเซตเตอร์ส และยังเป็นอิทธิพลให้กับดนตรีแนวนี้ เขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ร่วมกับ 7 ศิลปิน กลุ่มแรกในปี 1986 และยังเป็น 1 ใน 4 ที่ได้รับเกียรติ (ร่วมกับเรย์ ชาร์ลส, เจมส์ บราวน์ และแฟตส์ โดมิโน) ที่ยังได้รับรางวัลผู้บุกเบิกเพลงริทึมแอนด์บลูส์ ที่ประสบความสำเร็จในช่วงชีวิต
ผลงานช่วงแรกของลิตเทิล ริชารืด เป็นส่วนผสมของบูกี้-วูกี้, ริธึมแอนด์บลูส์ และกอสเปล แต่จังหวะที่หนักแน่น เสียงแซกโซโฟนแบบฟังกี้ และการตะโกนร้องแบบแหบ การบ่น เสียงกรีดร้อง และการใช้อารมณ์กับเสียงสูงต่ำ ซึ่งถือเป็นดนตรีประเภทใหม่ในยุคนั้น ในปี 1957 ขณะที่กำลังรุ่งโรจน์ เขากลายมาเป็นคริสเตียน ได้เข้าศึกษาที่ Bible college และเลิกการบันทึกเสียงและแสดงดนตรี
ลิงไลออนทามาริน

| ลิงไลออนทามาริน |
| --- | --- |

ลิงไลออนทามารินสีทอง (Leontopithecus rosalia) ซึ่งเป็นชนิดต้นแบบ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Callitrichidae
สกุล:: Leontopithecus Lesson, 1840

ชนิดต้นแบบ
Leontopithecus makikina Lesson, 1840   = Simia rosalia Linnaeus, 1766
ชนิด
 Leontopithecus rosalia   Leontopithecus chrysomelas   Leontopithecus chrysopygus   Leontopithecus caissara
ชื่อพ้อง
 Leontideus Cabrera, 1956  Leontocebus Elliot, 1913
ลิงไลออนทามาริน หรือ มาร์โมเซ็ตที่มีแผงคอ (อังกฤษ: Lion tamarin) เป็นลิงโลกใหม่สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Leontopithecus ในวงศ์ Callitrichidae
เป็นลิงขนาดเล็ก มีน้ำหนักประมาณ 900 กรัม (2 กรัม) และความยาวลำตัวประมาณ 30 เซนติเมตร (12 นิ้ว) ยาวหางประมาณ 45 เซนติเมตร (17 นิ้ว) มีจุดเด่นคือ มีขนยาวฟูตลอดทั้งตัวและหาง โดยเฉพาะส่วนหัวทำให้แลดูคล้ายสิงโต
ทั้งหมดเป็นลิงที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัว โดยที่ลิงตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลลูกลิงขนาดเล็ก ทั้งที่ไม่ใช่ลูกของตัวเอง ลิงตัวเมียจะคอยดูแลลูกลิงวัยอ่อนวันละประมาณ 2-3 ชั่วโมง จากนั้นลิงตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลโดยให้เกาะไปมาบนหลัง ลิงที่อายุยังน้อยมีแนวโน้มสูงที่จะได้ลูกแฝด
มีพฤติกรรมอาศัยในป่าดิบชื้น พบเฉพาะทางฝั่งตะวันออกของบราซิลติดมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นลิงที่หากินในเวลากลางวัน กลางคืนจะนอนหลับในโพรงไม้ กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ มีการใช้นิ้วและเล็บแกะเปลือกไม้เพื่อหาแมลงกิน ในช่วงเวลากลางวันที่มีอุณหภูมิสูงจะหลบซ่อนในที่ร่มเพื่อหลบร้อน
การจำแนก

พบทั้งหมด 4 ชนิด แตกต่างกันที่สีขน ได้แก่
Leontopithecus rosalia (Linnaeus, 1766)
Leontopithecus chrysomelas (Kuhl, 1820)
Leontopithecus chrysopygus  (Mikan, 1823)
Leontopithecus caissara Lorini & Persson, 1990
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Leontopithecus  ที่วิกิสปีชีส์
ลิงโคโลบัส

| ลิงโคโลบัส |
| --- | --- |

ลิงโคโลบัสดำขาว (Colobus guereza) ที่คีรีมันจาโร

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์:: Cercopithecidae
วงศ์ย่อย:: Colobinae
สกุล:: Colobus Illiger, 1811

ชนิดต้นแบบ
Simia polycomos Schreber, 1800 (= Cebus polykomos Zimmermann, 1780)
ชนิด
 Colobus satanas  Colobus angolensis  Colobus polykomos  Colobus vellerosus  Colobus guereza
ชื่อพ้อง
 Colobolus Gray, 1821  Guereza Gray, 1870  Pterycolobus Rochebrune, 1887  Stachycolobus Rochebrune, 1887
ลิงโคโลบัส (อังกฤษ: Colobus, Black-and-white colobus, Colobi) เป็นไพรเมตจำพวกลิงโลกเก่าที่อยู่ในสกุล Colobus จัดเป็นลิงที่อยู่ในกลุ่มค่าง
คำว่า "โคโลบัส" (Colobus) มาจากภาษากรีก  คำว่า  κολοβό (kolobos) ซึ่งแปลว่า "เชื่อมต่อ" เนื่องจากลิงสกุลนี้มีหัวแม่มือที่สั้นมากเหมือนนิ้วด้วนหรือไม่มีหัวแม่มือ มีความใกล้เคียงกับลิงโคโลบัสสีน้ำตาล ที่อยู่ในสกุล Piliocolobus
ลิงโคโลบัส เป็นลิงที่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา มีลักษณะเด่นคือ มีขนเพียง 2 สี คือ สีดำและขาวตลอดทั้งลำตัวและส่วนหาง บางชนิดมีขนและหางที่ยาวแลดูสวยงาม และเหมือนกับค่างสกุลอื่น ๆ คือ กินพืชเป็นอาหาร ซึ่งสามารถกินได้หลากหลายทั้ง ใบไม้, ดอกไม้, ผลไม้, กิ่งไม้, เมล็ดพืช ลิงโคโลบัสจะอาศัยอยู่กันเป็นฝูงประมาณ 9 ตัว ในป่าหลากหลายประเภททั้งป่าที่สมบูรณ์และป่าเสื่อมโทรม รวมถึงป่าทุ่งหญ้าและป่าริมแม่น้ำ และจะพบได้มากขึ้นในที่ ๆ ราบสูง มีระบบย่อยอาหารที่สามารถย่อยชิ้นส่วนต่าง ๆ ของพืชได้เป็นอย่างดีที่ลิงสกุลอื่นไม่สามารถทำได้
ภายในฝูงจะประกอบไปด้วยสมาชิกที่มีความหลากหลายทั้งลิงตัวเมีย และลูกลิง ลิงโคโลบัสเมื่อแรกเกิดจะมีขนสีขาว นอกจากนี้แล้วยังมีพฤติกรรมที่จะเลี้ยงลูกลิงตัวอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ลูกของตัวหรือสมาชิกในฝูงอีกด้วย
ลิงโคโลบัส มีพฤติกรรมการกินอาหารที่ตะกละมูมมาม มักกินอาหารอย่างกระจัดกระจาย เป็นลิงที่ถูกล่าจากมนุษย์เพื่อเอาเนื้อบริโภคเป็นอาหาร กอรปกับป่าไม้ซึ่งเป็นสถานที่อยู่อาศัยอยู่ทำลาย อีกทั้งในธรรมชาติยังตกเป็นอาหารของชิมแปนซี ซึ่งเป็นไพรเมตเช่นเดียวกันล่ากินเป็นอาหารเพื่อความต้องการสารอาหารประเภทโปรตีนอีกด้วย
การจำแนก

สกุล Colobus
ลิงโคโลบัสดำ, C. satanas
ลิงโคโลบัสดำกาบอง, C. s. anthracinus
ลิงโคโลบัสดำไบโอโก, C. s. satanas
ลิงโคโลบัสแองโกลา, C. angolensis
ลิงโคโลบัสแองโกลาสคาเตอร์, C. a. angolensis
ลิงโคโลบัสโพเวลล์ค็อตตอน, C. a. cottoni
ลิงโคโลบัสรูเวนโซรี, C. a. ruwenzorii
ลิงโคโลบัสแองโกลาคอร์เดียร์, C. a. cordieri
ลิงโคโลบัสแองโกลาพริกโกนี, C. a. prigoginei
ลิงโคโลบัสแองโกลาปีเตอร์, C. a. palliatus
ลิงโคโลบัสราชา, C. polykomos
ลิงโคโลบัสเออร์ซิน, C. vellerosus
ลิงโคโลบัสดำขาว , C. guereza
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Colobus ที่วิกิสปีชีส์
ลิซา โอโนะ

| ลิซา โอโนะ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ลิซา โอโนะ
เกิด: 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 (62 ปี)
ที่เกิด: เซาเปาลู บราซิล
แนวเพลง: บอสซาโนวา
อาชีพ: นักแต่งเพลง, นักร้อง
เครื่องดนตรี: กีตาร์คลาสสิก
ช่วงปี: 1989 - ปัจจุบัน

เว็บไซต์: OnoLisa.com (ญี่ปุ่น)
ลิซา โอโนะ (ญี่ปุ่น: 小野リサ; โรมาจิ: Ono Risa; อังกฤษ: Lisa Ono) เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น ที่ร้องเพลงแนวบอสซาโนวา มีผลงานทั้งภาษาสเปนและภาษาอังกฤษ
ลิซา โอโนะ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ในเมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล เมื่อเธออายุ 10 ขวบได้ติดตามครอบครัวไปอยู่โตเกียว แต่เธอใช้ชีวิตอยู่ทั้งที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และรีโอเดจาเนโร ในบราซิล
ลิซา โอโนะ เคยเข้ามาแสดงในประเทศไทย ในมหกรรมดนตรีแจ๊สเทิดพระเกียรติ 2549 Jazz Royale Festival จัดแสดงที่กรุงเทพ พัทยา เชียงใหม่ และภูเก็ต ระหว่างวันที่ 9 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Discover Lisa Ono
Ex. เพลง ลิซา โอโนะ จาก ทูน่า's blog
ลิงก์

ลิงก์ อาจหมายถึง
ไฮเปอร์ลิงก์ จุดอ้างอิงในการเชื่อมโยงในข้อมูลแบบไฮเปอร์เท็กซ์ ไปยังข้อมูลหรือสื่ออื่น ในเวิลด์ไวด์เว็บ
ช่องทางสื่อสาร ในระบบโทรคมนาคม
ลิงก์ (เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา) ตัวละครในวิดีโอเกม เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ใช้ดาบเป็นอาวุธหลัก
ลิงก์ (อังกฤษ: link หรือ links) อาจหมายถึง
ส่วนของโซ่
ไส้กรอก อาหารที่มีลักษณะเป็นท่อน ๆ
สนามกอล์ฟ (golf links)
วิกิลิงก์ คือ ไฮเปอร์ลิงก์ ที่เชื่อมโยงระหว่างข้อมูลในวิกิพีเดีย
ลิงก์ข้ามภาษา คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงวิกิพีเดียที่มีเนื้อหาเดียวกัน แต่คนภาษาต่างกัน
ลิงก์ข้ามโครงการ คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงวิกิพีเดียกับโครงการอื่น ในภาษาเดียวกัน
อินเตอร์วิกิลิงก์ คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงข้อมูลในวิกิพีเดียกับข้อมูลในเครือวิกิพีเดียอื่น ที่อยู่ต่างฐานข้อมูล
ลิงส์ (Lynx) ชื่อเว็บเบราว์เซอร์ ตัวหนึ่ง ทำงานในระบบข้อความล้วน
ดูเพิ่ม

ลิงค์
ลำไส้อักเสบชนิดเนื้อตาย

| ลำไส้อักเสบชนิดเนื้อตาย (Necrotizing enterocolitis) |
| --- | --- |

ภาพถ่ายรังสีของทารกแรกเกิดที่มีลำไส้อักเสบชนิดเนื้อตาย
สาขาวิชา: Pediatrics, gastroenterology, neonatology
อาการ: Poor feeding, bloating, decreased activity, vomiting of bile
ภาวะแทรกซ้อน: Short-gut syndrome, intestinal strictures, developmental delay
สาเหตุ: Unclear
ปัจจัยเสี่ยง: Preterm birth, congenital heart disease, birth asphyxia, exchange transfusion, prolonged rupture of membranes
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Sepsis, anal fissure, infectious enterocolitis, Hirschsprung disease
การป้องกัน: Breast milk, probiotics.
การรักษา: Bowel rest, nasogastric tube, antibiotics, surgery
พยากรณ์โรค: Risk of death 25%
ลำไส้อักเสบชนิดเนื้อตาย (อังกฤษ: necrotizing enterocolitis, NEC) เป็นโรคที่มักพบในทารกคลอดก่อนกำหนด ซึ่งบางส่วนของลำไส้เกิดการตายเฉพาะส่วน โรคนี้เกิดหลังจากทารกนั้นคลอดออกมาแล้ว และเป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่พบบ่อยเป็นอันดับสองของทารกคลอดก่อนกำหนด
อาการและอาการแสดง

ภาวะนี้มักพบในทารกคลอดก่อนกำหนด โดยยิ่งทารกมีอายุครรภ์น้อยก็จะยิ่งพบภาวะนี้ได้บ่อยขึ้น อาการแรกเริ่มมักเป็นอาการรับอาหารได้ไม่ดี มีอาหารเหลือในกระเพาะมากกว่าปกติ ท้องอืด ถ่ายเป็นเลือด ทารกอาจมีอาการทรุดลงได้อย่างรวดเร็ว เช่น อาจมีหน้าท้องเขียว ลำไส้ทะลุ เยื่อบุช่องท้องอักเสบ ความดันเลือดต่ำ จนจำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างใกล้ชิด
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: P77 ICD-9-CM: 777.5 MeSH: D020345 DiseasesDB: 31774
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001148 eMedicine: ped/2981 radio/469
ลิซา เฮด

| ร้อยเอกหญิง ลิซา เจด เฮด |
| --- | --- |
ร้อยเอกหญิง ลิซา เจด เฮด
เกิด: 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981(1981-11-30) ฮัดเดอร์สฟิลด์ ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 19 เมษายน ค.ศ. 2011(2011-04-19) (29 ปี) โรงพยาบาลควีนเอลิซาเบธ เบอร์มิงแฮม
รับใช้:  สหราชอาณาจักร
แผนก/สังกัด:  กองทัพบกสหราชอาณาจักร
ประจำการ: ค.ศ. 2006–2011
ชั้นยศ: ร้อยเอกหญิง
หน่วย: กรมทหารทำลายล้างวัตถุระเบิดที่ 11
ร้อยเอกหญิง ลิซา เจด เฮด (อังกฤษ: Captain Lisa Jade Head; 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 — 19 เมษายน ค.ศ. 2011) เป็นนายทหารกองทัพอังกฤษ เธอเป็นเจ้าหน้าที่ทำลายล้างวัตถุระเบิดหญิงคนแรกที่ถูกสังหารในขณะปฏิบัติหน้าที่ เธอเสียชีวิต ณ วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2011 ขณะอายุได้ 29 ปี ภายหลังจากการได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัสเมื่อครั้งเข้าประจำการในประเทศอัฟกานิสถาน ในช่วงที่เธอเสียชีวิต ร้อยเอกหญิงเฮดเป็นนายทหารหญิงคนแรกและเป็นเจ้าหน้าที่หญิงชาวอังกฤษคนที่สองที่เสียชีวิตในประเทศอัฟกานิสถาน นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ต่อจากซาราห์ ไบรอันท์ และเป็นสมาชิกของกองกำลังติดอาวุธที่เสียชีวิตในลำดับที่ 364
เธอเกิดที่ฮัดเดอร์สฟิลด์ เวสต์ยอร์คเชียร์ และได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยกรีนเฮด รวมถึงเข้าศึกษาสาขาชีววิทยามนุษย์ที่มหาวิทยาลัยฮัดเดอร์สฟิลด์ ก่อนที่จะเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิร์ทซ์ เธอได้เข้าประจำการในประเทศอิรัก และอัฟกานิสถานในฐานะเจ้าหน้าที่ประสานงานการขนส่งทางอากาศกับเหล่าพลาธิการ ก่อนที่จะได้รับการโอนไปยังกองทหารหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (อีโอดี) 321 กรมสรรพาวุธวัตถุระเบิดที่ 11 เหล่าพลาธิการ ร่วมกับผู้ที่เธอเคยร่วมประจำการในไอร์แลนด์เหนือ โดยเธอได้รับการเคลื่อนพลไปยังอัฟกานิสถานในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2011 ที่ซึ่งเธอเป็นผู้ชำนาญด้านการทำลายล้างวัตถุระเบิดและประสบความสำเร็จในฐานะ "ผู้ปฏิบัติการกู้ภัยคุกคามจากระเบิดแสวงเครื่องระดับสูง"
เธอได้รับบาดเจ็บสาหัสในนาห์ร-อี-ซาราจ์ ที่จังหวัดเฮลมานด์เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2011 ซึ่งเป็น 22 วันหลังจากที่เข้ามาในอัฟกานิสถานเป็นครั้งที่สอง ในขณะที่พยายามที่จะยับยั้งการทำงานของระเบิดแสวงเครื่องที่อยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ซึ่งแหล่งที่มาของฝ่ายจำเลยกล่าวว่า ได้มีการวางไว้เพื่อล่อให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการทำลายล้างวัตถุระเบิดเข้ามาทำการเก็บกู้ โดยเธอได้ทำการปลดชนวนไปหนึ่งลูก แต่แล้วลูกที่สองก็ได้ระเบิดออกไปแบบเป็นลูกโซ่ แขนและขาของเธอได้หายไปเกือบทั้งหมดจากการระเบิด เธอได้รับการเคลื่อนย้ายโดยเฮลิคอปเตอร์ไปยังแคมพ์เบสชัน ที่ลัชการ์กาห์ เพื่อเตรียมบินกลับไปยังโรงพยาบาลควีนเอลิซาเบธ ที่เบอร์มิงแฮม กระทั่งเธอได้เสียชีวิต ณ ที่แห่งนั้นในวันรุ่งขึ้น
งานศพของเธอได้จัดขึ้นในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ที่โบสถ์ฮัดเดอร์สฟิลด์ปาริช ซึ่งทหารกองเกียรติยศจากกองทหารของเธอ ได้จัดแถวย่างก้าวเป็นขบวนแห่ศพและนำโลงศพของเธอเข้าไปในโบสถ์ ผู้คนกว่า 1,000 ชีวิตได้เข้าร่วมพิธีศพ ซึ่งรวมถึงครอบครัว, มิตรสหาย, บุคลากรทางทหาร และประชาชนพลเมืองในฮัดเดอร์สฟิลด์