stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงละคร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โรงละคร
| ด ค กโครงสร้างพื้นฐาน |
| --- | --- |
 สะพาน  คลอง  ทางข้ามแหล่งน้ำ  เขื่อน  การระบายน้ำ  สะพานลอย  ทางแยกต่างระดับ  คันดิน  ทางยกระดับ  การขนส่งทางสายท่อ  ถนน  ทางเชื่อมลอยฟ้า  ท่อระบายน้ำ  อุโมงค์ 
 ดูเพิ่ม: สถาปัตยกรรม  อะรีนา  วิศวกรรมโยธา  การก่อสร้าง  สนามเด็กเล่น  สาธารณะ  สนามกีฬา  โรงละคร  สวนสาธารณะของเมือง
โดมิงกุส ซิวาเลตเต้

โดมิงกุส ซิวาเลตเต้ (Domingus Siwalette) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) แพ้ 10
ประวัติ

สถิติการชกของซิวาเลตเตมีบันทึกใน boxrec.com ครั้งแรกเมื่อเขาเดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ในประเทศไทยเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2536 แพ้แตก รัตนพล ส.วรพิน ยก 4 จากนั้น เขาเดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่สุพรรณบุรีเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ชนะน็อค เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาล ยก 12 ได้ครองแชมป์ จากนั้น เขาเดินทางมาชกนอกรอบในประเทศไทยอีก 3 ครั้ง แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ และวันวิน จ.เจริญ ก่อนที่จะเสียแชมป์เงาให้กับโรเจอร์ เอสปาโนรา โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 7 เมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 หลังจากเสียแชมป์เงาไปแล้ว ซิวาเลตเตชกแพ้รวด รวมทั้งมาแพ้คะแนนฟ้าใหม่ ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ ประจวบคีรีขันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2539 ด้วย หลังจากที่แพ้น็อค มูฮัมหมัด ราชมัน ยก 8 เมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2540 แล้ว ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
เกียรติประวัติ

แชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF
ชิง 10 ธันวาคม 2536 ชนะน็อค เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ ยก 12 ที่ สุพรรณบุรี
เสียแชมป์ 2 พฤษภาคม 2538 แพ้น็อค โรเจอร์ เอสปาโนลา ยก 7 ที่ อินโดนีเซีย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 26 กันยายน 2536 แพ้แตก รัตนพล ส.วรพิน ยก 4 ที่ กทม.
ไซออนจิ ยะซุโกะ

ไซออนจิ ยะซุโกะ (ญี่ปุ่น: 西園寺寧子, 1835-6 กันยายน 1900) หรือ ฟุจิวะระ โนะ เนชิ พระสนมใน จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 93 แห่งญี่ปุ่นและเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิโคงง และ จักรพรรดิโคเมียว จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 1 และองค์ที่ 2 ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจาก ราชสำนักเหนือ นอกจากนี้ยังเป็นพระมารดาของ เจ้าหญิงจุนชิ จักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 และพระมารดาบุญธรรมของ จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 95 ต่อมาได้ออกบวชเป็นภิกษุณีได้ฉายาทางธรรมว่า โคงิมงอิง (広義門院)
พระประวัติ

ไซออนจิ ยะซุโกะ ประสูติเมื่อปี โชโอที่ 5 ตรงกับ พ.ศ. 1835, เป็นบุตรสาวของ มหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ไซออนจิ คินฮิระ. ต่อมาในเดือน 4 ปี คาเง็งที่ 4 ตรงกับ พ.ศ. 1849 ยะซุโกะได้ถวายตัวเป็นพระสนมในอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิขณะพระชนมายุเพียง 14 พรรษา
ไดโนนีคัส

| Deinonychus ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Early Cretaceous, 115–108Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

ภาพวาดไดโนนีคัสที่ทำให้เหมือนมีชีวิต

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: Theropoda
วงศ์:: Dromaeosauridae
สกุล:: Deinonychus Ostrom, 1969

ชนิดต้นแบบ
†Deinonychus antirrhopus Ostrom, 1969
ชื่อพ้อง
 Velociraptor antirrhopus (Ostrom, 1969)
ไดโนนีคัส (Deinonychus) เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อที่ฉลาดและว่องไว มีความยาวประมาณ 2-5 เมตร หนัก 73 กิโลกรัม อยู่ในวงศ์โดรเมโอซอร์ มีการออกล่าเหยื่อเป็นกลุ่มเหมือนหมาป่า อาวุธคือเล็บเท้าแหลมคมเหมือนใบมีดที่พับเก็บได้และฟันที่คมกริบ เป็นไดโนเสาร์ที่มีชีวิตอยู่บนโลก ช่วงประมาณ 83-70 ล้านปีก่อนในยุคครีเทเชียส (Cretaceous) มีหลักฐานพบเป็นฟอสซิลในบริเวณอเมริกาเหนือชื่อก่อนคือ เวโลซีแร็พเตอร์ แอนเทอโรฟัส
ไดโซ โนซาวะ

| ไดโซ โนซาวะ |
| --- | --- |


ประธานกระทรวงยุติธรรม
ดำรงตำแหน่ง 22 กันยายน ค.ศ. 2003 – 27 กันยายน ค.ศ. 2004
นายกรัฐมนตรี: จุนอิจิโร โคอิซูมิ
ก่อนหน้า: มายูมิ โมริยามะ
ถัดไป: จิเอโกะ โนโนะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1933-05-06) 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 (91 ปี) ทัตสึโนะ, นางาโอะ, ญี่ปุ่น
พรรคการเมือง: พรรคเสรีประชาธิปไตย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโตเกียว

ไดโซ โนซาวะ (ญี่ปุ่น: 野沢 太三; โรมาจิ: Nozawa Daizō; เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1933) เป็นนักการเมืองจากประเทศญี่ปุ่น เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ตั้งแต่วันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2003 จนถึงวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2004
จบการศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยโตเกียว สาขาวิศวกรรมโยธาและได้ร่วมทำงานกับการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1956 ระหว่างที่ทำงานนั้น ได้จบการศึกษาปริญญาเอก โนะซะวะได้รับการเลือกตั้งครั้งแรกเป็นราชมนตรีสภาเมื่อปี ค.ศ. 1986 จนกระทั่งปี ค.ศ. 2004 ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ไดโนเซฟาโลซอรัส

| ไดโนเซฟาโลซอรัส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไทรแอสซิกตอนกลาง, 244–245Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

ภาพของไดโนเซฟาโลซอรัสและตัวอ่อนในช่องท้อง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Reptilia
อันดับ:: †Protorosauria
วงศ์:: †Tanystropheidae
สกุล:: †Dinocephalosaurus Li, 2003

ชนิดต้นแบบ
Dinocephalosaurus orientalis Li, 2003
ไดโนเซฟาโลซอรัส (ชื่อวิทยาศาสตร์: Dinocephalosaurus; ความหมาย: "สัตว์เลื้อยคลานที่มีหัวน่ากลัว") เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีชีวิตอยู่ในยุคไทรแอสซิก (ราว 245 ล้านปีก่อน) เป็นไดโนเสาร์ชนิดหนึ่งที่มีส่วนคอเรียวยาว มีเท้าที่มีครีบหรือพังผืดระหว่างนิ้วเท้า  มีส่วนหัวที่เล็ก โดยตัวอย่างต้นแบบถูกค้นพบที่มณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน เมื่อปี ค.ศ. 2002
ไดโนเซฟาโลซอรัส มีลำตัวยาว 4 เมตร มีคอเรียวยาว 1.7 เมตร มีส่วนหัวที่เล็ก มีครีบยาวที่นิ้วเท้า และฟันที่แหลมคมใช้สำหรับการจับปลาซึ่งเป็นอาหาร โดยซากดึกดำบรรพ์ล่าสุดที่ถูกขุดพบที่มณฑลยูนนาน ทางตอนใต้ของจีน บ่งว่า เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว ซึ่งต่างจากสัตว์เลื้อยคลานหรืออาร์โคซอร์จำพวกอื่น เช่น นก หรือจระเข้ ด้วยพบซากตัวอ่อนในลักษณะที่ขดตัวในท่าปกติแบบเดียวกับตัวอ่อนในท้องแม่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และเชื่อว่ามีการกำหนดเพศของตัวอ่อนเป็นไปโดยลักษณะทางพันธุกรรมไม่ใช่อุณหภูมิเป็นตัวกำหนดเหมือนจระเข้
Archaeoscinidae

| Archaeoscinidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับใหญ่:: Peracarida Peracarida
อันดับ:: Amphipoda Amphipoda
วงศ์:: Archaeoscinidae Archaeoscinidae
สปีชีส์:: Archaeoscinidae
ชื่อทวินาม
Archaeoscinidae 

Archaeoscinidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Archaeoscina Stebbing, 1904
Paralanceola Barnard, 1930</small
Arenopsaltria

| Arenopsaltria |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Hemiptera Hemiptera
วงศ์:: จักจั่น Cicadidae
สกุล:: Arenopsaltria Arenopsaltria Ashton, 1921
สปีชีส์:: Arenopsaltria
ชื่อทวินาม
Arenopsaltria Ashton, 1921

Arenopsaltria เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Cicadidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Arenopsaltria fullo (F.Walker, 1850)
Arenopsaltria nubivena (F.Walker, 1858)
Arenopsaltria pygmaea (Distant, 1904)
Arcturides

| Arcturides |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับใหญ่:: Peracarida Peracarida
อันดับ:: ไอโซพอด Isopoda
วงศ์:: Arcturididae Arcturididae
สกุล:: Arcturides Arcturides Studer, 1882
สปีชีส์:: Arcturides
ชื่อทวินาม
Arcturides Studer, 1882

Arcturides เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Arcturididae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Arcturides acuminatus Sheppard, 1957
Arcturides cornutus (Studer, 1882)
Arcturides miersi (Studer, 1884)
Arcturides richardsoni (Hurley, 1957)
Arcturides scutatas (Stephensen, 1947)
Archinotodelphyidae

| Archinotodelphyidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Hexanauplia Hexanauplia
ชั้นย่อย:: Copepoda Copepoda
อันดับ:: Cyclopoida Cyclopoida
วงศ์:: Archinotodelphyidae Archinotodelphyidae
สปีชีส์:: Archinotodelphyidae
ชื่อทวินาม
Archinotodelphyidae 

Archinotodelphyidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Cyclopoida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Archinotodelphys Lang, 1949
Pararchinotodelphys Lang, 1949
โอมูระ

บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในประเทศญี่ปุ่น สำหรับวาฬ ดูที่ วาฬโอมูระ
โอมูระ (ญี่ปุ่น: 大村市; โรมาจิ: Ōmura-shi) เป็นนครในจังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 126.64 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 96,287 คน
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดนางาซากิ
เมืองฮิงาชิโซโนงิ
นครอิซาฮายะ
จังหวัดซางะ
นครคาชิมะ
เมืองทาระ
นครอูเรชิโนะ
ประชากร

จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโอมูระใน ค.ศ. 2022 อยู่ที่ 98,237 คน โอมูระได้ทำการสำรวจสำมะโนประชากรมาตั้งแต่ ค.ศ. 1960 แม้ว่าจำนวนประชากรของโอมูระจะลดลงเล็กน้อยในช่วงทศวรรษ 1960 แต่ก็ได้เพิ่มมากขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1970
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 59,752 | —     |
|  1965  | 56,425 | −5.6% |
|  1970  | 56,538 | +0.2% |
|  1975  | 60,919 | +7.7% |
|  1980  | 65,538 | +7.6% |
|  1985  | 69,472 | +6.0% |
|  1990  | 73,435 | +5.7% |
|  1995  | 79,279 | +8.0% |
|  2000  | 84,414 | +6.5% |
|  2005  | 88,040 | +4.3% |
|  2010  | 90,528 | +2.8% |
|  2015  | 92,757 | +2.5% |
|  2020  | 95,397 | +2.8% |
สถิติประชากรโอมูระ
ความสัมพันธ์ภายนอก

ซิงตรา ประเทศโปรตุเกส
ซานคาร์โล รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
เซ็มโบกุ จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น
อิตามิ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
เขตหมิ่นหาง เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอมูระ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดนางาซากิ |
| --- | --- | --- |
นางาซากิ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  ซาเซโบะ  นางาซากิ  |  |
| นคร |  โกโต  ชิมาบาระ  ไซไก  มัตสึอูระ  มินามิชิมาบาระ  สึชิมะ  อิกิ  อิซาฮายะ  อุนเซ็ง  โอมูระ  ฮิราโดะ  |  |
| เมืองแบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตะมัตสึอูระ ซาซะ  โอจิกะ  อำเภอนิชิโซโนงิ โทงิตสึ  นางาโยะ  อำเภอมินามิมัตสึอูระ ชิงกามิโงโต  อำเภอฮิงาชิโซโนงิ คาวาตานะ  ฮาซามิ  ฮิงาชิโซโนงิ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศาลาว่าการนครโอมูระ
Argestidae

| Argestidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Hexanauplia Hexanauplia
ชั้นย่อย:: Copepoda Copepoda
อันดับ:: Harpacticoida Harpacticoida
วงศ์:: Argestidae Argestidae
สปีชีส์:: Argestidae
ชื่อทวินาม
Argestidae 

Argestidae เป็นสกุลของ Copepod ที่อยู่ในวงศ์ Harpacticoida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Actinocletodes Fiers, 1986
Argestes Sars, 1910
Argestigens Willey, 1935
Aretidris

| Aretidris |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: แตน Hymenoptera
วงศ์:: Formicidae Formicidae
สกุล:: Aretidris Aretidris General, 2015
สปีชีส์:: Aretidris
ชื่อทวินาม
Aretidris General, 2015

Aretidris เป็นสกุลของมดที่อยู่ในวงศ์ Formicidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Aretidris buenaventei General, 2015
Aretidris clousei General, 2015
Areobiotrematidae

| Areobiotrematidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: Platyhelminthes Platyhelminthes
อันดับ:: Azygiida Azygiida
วงศ์:: Areobiotrematidae Areobiotrematidae
สปีชีส์:: Areobiotrematidae
ชื่อทวินาม
Areobiotrematidae 

Areobiotrematidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับ Azygiida
สกุลวงศ์นี้ ได้แก่:
Areobiotrema
Arfaka

| Arfaka |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: Hemiptera Hemiptera
วงศ์:: จักจั่น Cicadidae
สกุล:: Arfaka Arfaka Distant, 1905
สปีชีส์:: Arfaka
ชื่อทวินาม
Arfaka Distant, 1905

Arfaka เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Cicadidae
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Arfaka fulva Walker, 1870
Arfaka hariola Stål, 1863
ไกรฤกษ์ นานา

| ไกรฤกษ์ นานา |
| --- | --- |

เกิด: 24 เมษายน พ.ศ. 2500 (67 ปี) กรุงเทพมหานคร
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาลัยเธอร์ร็อกแอนด์บาซิลดอน โรงเรียนอัสสัมชัญ
อาชีพ: อาจารย์, นักวิชาการ, คอลัมนิสต์
ไกรฤกษ์ นานา (เกิด 24 เมษายน พ.ศ. 2500 -) เป็นนักวิชาการอิสระ นักประวัติศาสตร์ นักโบราณคดี นักเขียน คอลัมนิสต์ประจำคอลัมน์ศิลปะวัฒนธรรมของมติชน ไกรฤกษ์มีความเชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ยุโรป ประวัติผู้นำยุโรป นโยบายการเมืองระหว่างประเทศ พงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ โดยเฉพาะในยุคสมัยจักรวรรดินิยมต่อราชอาณาจักรสยามและประเทศเพื่อนบ้าน ในรัชกาลที่ 4-8
ก่อนหน้าที่ไกรฤกษ์จะมาทำงานเป็นนักเขียนและนักวิชาการอิสระ เขาเคยทำงานเป็นผู้จัดการแผนกทัวร์ยุโรปบริษัท เอ็มดีทัวร์ แอนด์ ทราแวล เป็นเวลาหลายปี ทำให้มีความเชี่ยวชาญทางประวัติศาสตร์ยุโรปโดยเฉพาะประเทศฝรั่งเศสและประเทศอังกฤษ ไกรฤกษ์จึงได้เริ่มศึกษาและค้นคว้าหาหลักฐานเอกสารเก่าของสยามและบันทึกของฝรั่งเศสต่อสยามในยุคสมัยจักรวรรดินิยม รัชกาลที่ 4-8 และได้แต่งหนังสือหลายเล่มที่ได้ใช้ประสบการณ์และหลักฐานทั้งภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส รวมถึงภาพเก่าที่หาดูได้ยากจากการรวบรวมไว้ตลอดระยะเวลารวม 30 ปี มาตีพิมพ์สู่สาธารณะที่รู้กันดีเช่น พระมหากษัตริย์โลกไม่ลืม เป็นต้น
ประวัติ

ไกรฤกษ์ นานา เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2500 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นหลานของบุตรคนที่ 13 รุ่นที่ 4 ทายาทตระกูลนานา จบการศึกษาระดับชั้นมูลจนถึง ม.ศ.4 จากโรงเรียนอัสสัมชัญ เลขประจำตัว 22856 (AC 2516) แล้วศึกษาต่อยังคณะการจัดการการท่องเที่ยว (Travel & Tourism Management) จาก วิทยาลัยเธอร์ร็อกแอนด์บาซิลดอน ประเทศอังกฤษ (เกียรตินิยม) จนได้รับประกาศนียบัตรวิชาชีพการท่องเที่ยว และศึกษาปริญญาโทจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (เกียรตินิยมอันดับ 2) ภายหลังจบการศึกษาได้ไปทำงานกับบริษัท เอ็ม. ดี. ทัวร์ แอนด์ ทราแวล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 เป็นระยะเวลากว่า 20 ปี โดยเขาถือว่าเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกแผนกทัวร์ยุโรปคนแรกของบริษัท ซึ่งในสมัยนั้นมีเพียง 2 บริษัทเท่านั้น
ไกรฤกษ์มีความสนใจในวิชาประวัติศาสตร์มาตั้งแต่ครั้นเรียนอยู่ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ โดยได้รับแรงบันดาลใจมากจากหนังสือดรุณศึกษาของภราดา ฟ. ฮีแลร์ เมื่อได้มาทำงานด้านการท่องเที่ยวในยุโรป เขาจึงได้เริ่มค้นคว้า ศึกษาและเริ่มสะสมเอกสารโบราณเกี่ยวกับประเทศสยามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 ทำให้ในเวลาต่อมาได้ออกมาทำงานเป็นนักวิชาการอิสระ และคอมลัมนิสต์ของมติชน ไกรฤกษ์ได้แต่งหนังสือเล่มแรกคือ "พระพุทธเจ้าหลวงในโลกตะวันตก" เมื่อปี พ.ศ. 2546 และยังคงมีผลงานต่อเนื่องในนิตยสารศิลปวัฒนธรรมและศิลปวัฒนธรรมฉบับพิเศษ
ผลงานตีพิมพ์

หน้าหนึ่งในสยาม ประวัติศาสตร์เชิงวิเคราะห์
ค้นหารัตนโกสินทร์ สิ่งที่เรารู้อาจไม่ใช่ทั้งหมด
เบื้องหลังสัญญาเบาริ่งและประวัติภาคพิสดารของ Sir John Bowring
ไขปริศนาประเด็นอำพราง ในประวัติศาสตร์ไทย
ค้นหารัตนโกสินทร์ 2: เทิดพระเกียรติ 100 ปี วันสวรรคตรัชกาลที่ 5
ค้นหารัตนโกสินทร์ 4 สิ่งที่เรารู้ อาจไม่ใช่ทั้งหมด
500 ปีสายสัมพันธ์ไทย-โปรตุเกส
การเมืองนอกพงศาวดารรัชกาลที่ 5 (เสด็จประพาสยุโรป)
สยามที่ไม่ทันได้เห็น (พิมพ์กระดาษอาร์ตมัน 4 สี)
พระมหากษัตริย์โลกไม่ลืม เล่ม 1
พระมหากษัตริย์โลกไม่ลืม เล่ม 2
สยามกู้อิสรภาพตนเอง
กรณีประชวรจนถึงสวรรรคตและพระราชหัตถเลขาฉบับสุดท้ายในรัชกาลที่ 5
ปิยมหาราชานุสรณ์ (ปกแข็งปกอ่อน)
ร้อยภาพ ร้อยแผ่นดิน ร้อยปีแห่งวันสวรรคต สมเด็จพระปิยมหาราช : King Chulalongkorn's Centenary Memorial (ปกแข็ง)
พระพุทธเจ้าหลวงในโลกตะวันตก
โรงพยาบาลเทียนฟ้ามูลนิธิ

สัญลักษณ์มูลนิธิเทียนฟ้า
อาคารโรงพยาบาลเทียนฟ้า
โรงพยาบาลเทียนฟ้ามูลนิธิ เป็นโรงพยาบาลและมูลนิธิตั้งอยู่ที่ถนนเยาวราช แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร  มีสถานที่ใกล้เคียงคือ วัดไตรมิตรวิทยาราม วงเวียนโอเดียน เป็นต้น
ประวัติ

มูลนิธิโรงพยาบาลเทียนฟ้าสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2445  ชาวจีนย่านเยาวราช เรียกว่า เทียนฮั้วอุยอี่ เกิดจากพ่อค้าชาวจีน 6 คน คือ นายโง้วเหมียวง้วน (จีนล่ำซำ), นายเล่ากี่ปึ้ง (พระยาภักดีภัทรากร), นายกอฮุยเจี๊ยะ, นายเหล่าชอเมี้ยง (พระเจริญราชธน), นายเฮ้งเฮ่งจิว และนายเตียเกี้ยงซำ (หลวงโสภณเพชรรัตน์) ได้ร่วมใจกันอุทิศเงินจำนวนหนึ่งและได้ชวนพ่อค้าชาวจีน ประชาชนทั่วไปร่วมกันสบทบทุนเพื่อจัดซื้อที่ดินจำนวน 2 ไร่ 2 งาน 49 ตารางวาบริเวณเขตสัมพันธวงศ์ ถนนเยาวราช เป็นเงิน 52,000 บาท เพื่อให้เป็นที่ตั้งโรงพยาบาลและมูลนิธิโรงพยาบาลเทียนฟ้าในปัจจุบัน
ประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิม

มูลนิธิแห่งนี้มีศาลรูปเคารพของเจ้าแม่กวนอิม พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ปางประทานพร ประดิษฐานเป็นเทพเจ้าองค์ประธาน ผู้คนนิยมมาขอพรให้ปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บ มีสุขภาพแข็งแรง องค์ทำด้วยไม้จันทน์แกะสลัก รูปแบบศิลปะราชวงศ์ถัง แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยของราชวงศ์ซ่งหรือเมื่อประมาณ 800-900 ปีที่ผ่านมา ในปี พ.ศ. 2501 ได้ถูกอัญเชิญมาจากประเทศจีนและมาประดิษฐานอยู่จนกระทั่งปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

มูลนิธิเทียนฟ้า สัมพันธวงศ์ กรุงเทพฯ
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงพยาบาลเทียนฟ้ามูลนิธิ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′18″N 100°30′44″E﻿ / ﻿13.7382°N 100.5123°E﻿ / 13.7382; 100.5123
เว็บไซต์โรงพยาบาล
เฟซบุกโรงพยาบาล
ศาลเจ้าแม่กวนอิม
แสง มนวิทูร

ศาสตราจารย์พิเศษ ร้อยตำรวจโท แสง  มนวิทูร (28 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักวิชาการด้านภาษาบาลีและสันสกฤตของ กรมศิลปากร โดยรับหน้าที่ในการสอนภาษาสันสกฤต  บาลี และศาสนา ให้แก่นักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร รวมทั้งมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มีผลงานแปลจากภาษาบาลีและสันสกฤตที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นจำนวนมาก อาทิ ชินกาลมาลีปกรณ์ ศาสนวงศ์ สิหิงคนิทาน รัตนพิมพวงศ์ รสวาหินี นาฏยศาสตร์ คัมภีร์ลลิตวิสตระ และภควัทคีตา เป็นต้น
ประวัติ

แสงเกิดเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 9 ตรงกับวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ที่บ้านหมู่ที่ 12 ตำบลบางโปรง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ บิดาชื่อนายเจิม เป็นชาวบ้านบางระนก จังหวัดนนทบุรี มารดาชื่อนางเพิ่ม เป็นชาวบางโปรง จังหวัดสมุทรปราการ ในวัยเด็ก แสงได้อยู่ในความอุปการะของยาย เนื่องจากทั้งบิดาและมารดาได้ถึงแก่กรรม เมื่อเจริญวัยย่างเข้า 8 ขวบ นายสาคร  สุวรรณเวช ผู้เป็นน้าเขย ได้พาไปฝากกับพระครูวิสุทธิวงศ์ (ต่อมาได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นที่ พระอุดมญาณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางนา (ปัจจุบันคือวัดทรงธรรม) อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ และได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดกลางนา เรียนอยู่ประมาณ 2 ปีเศษ ก็เกิดเจ็บป่วยจึงต้องยุติการศึกษา และกลับมาอยู่กับยายที่บ้านบางโปรงระยะหนึ่ง จึงได้กลับไปศึกษาต่อที่โรงเรียนวัดบางฝ้าย อำเภอพระประแดง ครั้น พ.ศ. 2454 ได้ย้ายไปเข้าโรงเรียนวัดบางหัวเสือ  อำเภอพระประแดง จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 5  ขณะนั้นอายุได้ 15 ปี นายฮอก ลิมปิโกวิท (บิดาหลวงวจีสุนทราลักษณ์) ซึ่งมีฐานะเป็นตาเขยได้พาเข้ากรุงเทพ ฯ โดยฝากให้อยู่กับ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) วัดสุทัศนเทพวราราม ซึ่งขณะนั้นดำรงสมณศักดิ์ที่พระพรหมมุนี เพื่อให้เข้าเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย แต่ด้วยยังไม่มีผู้นำฝากเข้าเรียน จึงตัดสินใจบรรพชาเป็นสามเณร เมื่ออายุ 17 ปี และได้ศึกษาเล่าเรียนต่อมาในวัดสุทัศนเทพวราราม
ศึกษาภาษาบาลีและสันสกฤต

เมื่อบรรพชาเป็นสามเณรแล้ว แสงได้พากเพียรศึกษาเล่าเรียนทั้งบาลีและนักธรรม และได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อ พ.ศ. 2464 ณ วัดบางฝ้าย อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ โดยมีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ  ติสฺสเทโว) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่พระพรหมมุนี เป็นพระอุปัชฌายะ ได้รับฉายาว่า สุทฺธสีโล แล้วกลับมาจำพรรษา ณ วัดสุทัศนเทพวรารามตามเดิม และสอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยค ใน พ.ศ. 2470
มูลเหตุที่ท่านหันมาสนใจภาษาสันสกฤตก็คือ  ขณะที่บวชเป็นพระภิกษุ และสอบได้เปรียญ 3 ประโยคแล้วนั้น พระมหาแสงได้พบหนังสือสันสกฤตเล่มหนึ่ง  เขียนด้วยอักษรเทวนาครี บนตำหนักสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) จึงได้เกิดความสนใจ นำมาพิจารณาดูและพยายามอ่าน ก็เห็นมีที่เขียนเป็นอักษรไทยและคำแปลไว้โศลกหนึ่ง ว่า  สตฺสงฺค เกศเว ภกฺติรฺ คงฺคามฺกสิ นิมชฺชนํ  อสาเร ขลุ สำสาเร ตฺรีณิ สาราณิ ภาวเยตฺ (การคบสาธุชน 1 ภักดีต่อพระเจ้า 1 อาบน้ำในแม่น้ำคงคา 1 เมื่อโลกไม่มีสาระ สัตบุรุษพึงทำสาระ 3 อย่างนี้)
ค่ำวันหนึ่ง พระมหาแสงเดินไปตามถนนพาหุรัด ก็พบแขกขายผ้านั่งที่หน้าร้าน จึงได้หยุดสนทนากับแขกผู้นั้น โดยนำเอาโศลกข้างบนมากล่าวขึ้น  แขกผู้นั้นจึงกล่าวขึ้นว่า “กุตฺร ปฺรติ วสติ ภวานฺ ?” พระมหาแสงฟังไม่ออกว่าเขาพูดว่ากระไร แขกคนนั้นจึงเอาดินสอเขียนลงกระดาษที่เป็นแกนม้วนผ้า พอพระมหาแสงได้เห็นตัวอักษรก็แปลคำที่แขกผู้นั้นพูดได้ว่า “ท่านอยู่วัดไหน” และก็ทราบทันทีว่าเหมือนตัวอักษรที่อยู่ในหนังสือฉบับที่ได้จากตำหนักสมเด็จ  จึงเชิญแขกผู้นั้นมาที่กุฏิและหยิบหนังสือให้ดู  จึงได้ทราบว่าเป็นหนังสือ "หิโตปเทศ"[ต้องการอ้างอิง]
ต่อมาพระมหาแสงได้ขอร้องให้แขกผู้นั้นสอนภาษาสันสกฤตให้ จึงได้ทราบว่าท่านคือ บัณฑิต รฆุนาถ ศรฺมา  ซึ่งเป็นพ่อค้าและนักปราชญ์ชาวอินเดียคนสำคัญผู้หนึ่งซึ่งมีนิวาสสถานอยู่ในประเทศไทย และท่านก็เต็มใจสอนให้ จากนั้นจึงได้เรียนต่อกับพราหมณ์ ป.ส. ศาสตรี ซึ่งเป็นปราชญ์ผู้เชี่ยวชาญภาษาสันสกฤตของราชบัณฑิตยสภา ต่อมาหลังจากได้ลาสิกขาแล้วก็ยังได้ศึกษาต่อกับท่าน สวามี สัตยานันทปุรี และเรียนคัมภีร์ไตรเพทกับท่านสวามี สัตนารายณะ ทำให้เกิดความแตกฉานในภาษาสันสกฤตเป็นอย่างดียิ่ง
การรับราชการ

เมื่อลาสิกขาแล้ว พระภิรมย์ราชา (พร้อม  วาจรัต)  ได้พาไปฝากเข้ารับราชการกับพระยามุขมนตรี (อวบ  เปาโรหิต) โดยเริ่มทำงานเป็นเสมียนฝึกหัด ณ ศาลาว่าการนครบาล ต่อมาได้สอบเข้ารับราชการ  โดยใช้ภาษาสันสกฤตเป็นวิชาเลือก ได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดอำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย จากนั้นได้โอนย้ายไปรับราชการเป็นตำรวจ ได้เป็นหัวหน้าสถานีตำรวจภูธรกิ่งอำเภอเชียงแสน ได้นำกำลังตำรวจเข้ายึดพื้นที่ทุ่งดินดำในกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2484 ได้รับยศเป็นร้อยตำรวจโท และได้รู้จักคุ้นเคยและสนิทสนมกับ บ. บุญค้ำซึ่งดำรงตำหน่งธรรมการจังหวัดลานช้างในขณะนั้น ต่อมาได้โอนย้ายไปเป็นปลัดอำเภอในแถบภาคเหนืออีกหลายท้องที่ กระทั่ง พ.ศ. 2494 จึงได้โอนย้ายมารับราชการอยู่ที่กรมศิลปากร จนเกษียณอายุราชการ
เหตุที่ได้เข้ามารับราชการในกรมศิลปากรนั้น เนื่องมาจากสมัยรับราชการเป็นปลัดอำเภอ อาจารย์แสงได้พยายามค้นคว้าหลักฐานทางประวัติศาสตร์ต่าง ๆ ทั้งจากตำนาน พงศาวดาร และพยายามเสาะหาสถานที่สำคัญตามที่ปรากฏในพงศาวดารตลอดจนตำนานโบราณต่าง ๆ ว่าปัจจุบันอยู่ ณ ที่ใด มีจริงดังที่โบราณกล่าวไว้ในพงศาวดารหรือไม่  ความรู้เหล่านี้มีประโยชน์สำคัญมาก เมื่อเจ้าหน้าที่ผู้ใหญ่จากส่วนกลางขึ้นไปในจังหวัดภาคเหนือ  ผู้บังคับบัญชาจึงมักให้ท่านเป็นผู้มาให้ความรู้ด้านนี้อยู่เสมอ ๆ กระทั่ง พ.ศ. 2493 หลวงรณสิทธิพิชัย  อธิบดีกรมศิลปากรในขณะนั้นได้เดินทางไปสำรวจโบราณวัตถุในภาคเหนือ จึงได้รู้จักกับอาจารย์แสงจนได้ประจักษ์ในความรู้ความสามารถ  จึงได้ทาบทามให้มารับราชการในกรมศิลปากร  อาจารย์แสงได้เข้ารับราชการในตำแหน่งหัวหน้าแผนกสำรวจ กองโบราณคดี และต่อมาได้ย้ายไปเป็นหัวหน้าแผนกหอวชิรญาณ ในกองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร
ขณะรับราชการในกรมศิลปากร ท่านได้รับเชิญไปเป็นผู้บรรยายวิชาภาษาสันสกฤต และวิชาศาสนา  ที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้สอนภาษาสันสกฤตและปรัชญาตะวันออก ที่มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  ต่อมายังได้รับเชิญให้เป็นผู้บรรยายเรื่องศาสนาพราหมณ์ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นอกจากนั้นยังได้มีผู้มาขอให้สอนภาษาสันสกฤตเป็นการเฉพาะตัวอีกหลายท่าน หนึ่งในนั้นคือ ท่านผู้หญิงดุษฎีมาลา มาลากุล ณ อยุธยา ซึ่งท่านผู้หญิงได้เรียนรู้ภาษาสันสกฤตจนสามารถแปลบทละครสันสกฤตเป็นภาษาไทยได้ และได้ตีพิมพ์แล้วคือ สวัปนาวาสวทัตตา
ถึงแก่กรรม

แสงเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ ณ บ้านพัก ที่ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เวลาประมาณ 23.00 น. สิริอายุได้ 73 ปี
ผลงานสำคัญ

งานแปลจากภาษาบาลี
ชินกาลมาลีปกรณ์, ศาสนวงศ์, สิหิงคนิทาน, รัตนพิมพวงศ์, รสวาหินี, โลกนิติปกรณ์, โมคคัลลานมหาวยากรณ ฯลฯ
งานแปลจากภาษาสันสกฤต
กังสะวธะ, นาฏยศาสตร์, ลลิตวิสตระ, ภควัทคีตา, ตรรกสาร เป็นต้น
งานแปลศิลาจารึก
จารึกภาษาสันสกฤตและเขมร จากปราสาทหินพิมาย จังหวัดนครราชสีมา, จารึกภาษาบาลี  จากรอยพระพุทธบาทวัดชมพูเวก จังหวัดนนทบุรี, จารึกสันสกฤต ที่ช่องสระแจง  จังหวัดปราจีนบุรี, จารึกหลักที่ 23 วัดเสมาเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช, จารึกหลักที่ 24 วัดหัวเวียง อำเภอไชยา เป็นต้น.
เกียรติคุณ

อาจารย์แสงได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ทางโบราณคดีเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2511 และโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์พิเศษ ในคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2512
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2500 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
พ.ศ. 2496 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์ช้างเผือก (บ.ช.)
พ.ศ. 2485 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2513 –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. 2486 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ร.)
พ.ศ. 2499 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
Archidesmida

อันดับของกิ้งกือที่สูญพันธุ์แล้ว
| Archidesmida ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Devonian  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

Archidesmus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Myriapoda
ชั้น:: Diplopoda
ชั้นย่อย:: Chilognatha
อันดับใหญ่:: †Archipolypoda
อันดับ:: †Archidesmida Wilson & Anderson 2004

วงศ์
 Archidesmidae   Zanclodesmidae
Archidesmida เป็นอันดับของกิ้งกือที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ค้นพบจากฟอสซิลยุคดีโวเนียนในยุโรปและอเมริกาเหนือ กิ้งกือในอันดับนี้ (archidesmidan) มีสันด้านข้าง (paranota) ที่แผ่กว้างและแบน ออกมาจากปล้องลำตัว มีขาคู่หนึ่งที่ปล้องลำตัวที่ 8 ที่เปลี่ยนแปลงไปจนต่างจากขาคู่อื่น โดยอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการจับคู่ผสมพันธุ์ในลักษณะที่ใกล้เคียงกับโกโนพอด (gonopod) ที่ใช้ฉีดสเปิร์มเข้าไปในตัวเมีย ของกิ้งกือในปัจจุบัน  แต่ขาคู่ดังกล่าวเชื่อว่าใช้สำหรับยึดจับกับคู่ในขณะผสมพันธุ์