stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศรวันดาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศรวันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติรวันดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 11 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศรวันดาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| James Sugira | 1500 m | 3:47.28 PB | 3 Q | 3:48.93 | 8 |
| Jean Myasiro | 3000 m | 8:33.94 PB | 11 qB | 8:32.44 PB | 10 |
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Venantie Mukandayisenga | 1500 m | 4:28.67 PB | 7 Q | 4:29.23 | 7 |
วอลเลย์บอลชายหาด

บทความหลัก: กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> Opposition Score | อันดับ | รอบ 24 ทีม> Opposition Score | รอบ 16 ทีม> Opposition Score | รอบก่อนรองฯ> Opposition Score | รอบรองฯ> Opposition Score | ชิงชนะเลิศ / BM> Opposition Score | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Elias Ndagano Sylvestre Ndayisabye | Boys' |  Kratz – Pristauz (AUT)  | 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Elias Ndagano Sylvestre Ndayisabye | Boys' |  Gomez – Hernandez (VEN)  | 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Elias Ndagano Sylvestre Ndayisabye | Boys' |  Ashfiya – Licardo (INA) L 0-2 (14-21, 13-21) | 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Elias Ndagano Sylvestre Ndayisabye | Boys' |  Kmiecik – Macura (POL)  | 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Elias Ndagano Sylvestre Ndayisabye | Boys' |  DeFalco – Richard (USA) L 0-2 | 6 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Seraphine Mukantambara Lea Uwimbabazi | Girls' |  Bell – Kendall (AUS) L 0-2 (14-21, 4-21) | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Seraphine Mukantambara Lea Uwimbabazi | Girls' |  Daniel – Joe (VAN) W 2-0 (21-14, 21-19) | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Seraphine Mukantambara Lea Uwimbabazi | Girls' |  Bernier – Cajigas (PUR)  | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Seraphine Mukantambara Lea Uwimbabazi | Girls' |  Makroguzova – Rugykh (RUS)  | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Seraphine Mukantambara Lea Uwimbabazi | Girls' |  Hiruela – Verasio (ARG) L 0-2 (7-21, 10-21) | 5 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศรวันดาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติรวันดาในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬารวันดาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
พระแสน

พระแสน อาจหมายถึง
พระแสน (เชียงแตง) - พระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะล้านช้าง ประดิษฐาน ณ วัดหงส์รัตนารามราชวรวิหาร
พระแสน (มหาไชย) - ประดิษฐาน ณ วัดปทุมวนาราม
พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติเกาหลี

| --- | --- |
조선혁명박물관
บันไดสู่ทางเข้าหลักของพิพิธภัณฑ์บนเขามันซู ด้านหลังอนุสรณ์สถานใหญ่เขามันซู
th
ก่อตั้ง: 1 สิงหาคม ค.ศ. 1948 (1948-08-01)
ที่ตั้ง: เปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°1′56.42″N 125°45′7.38″E﻿ / ﻿39.0323389°N 125.7520500°E﻿ / 39.0323389; 125.7520500
ประเภท: ประวัติศาสตร์
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 27 ล้านคน (นับตั้งแต่ปี 1948)
พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติเกาหลี (เกาหลี: 조선혁명박물관; Korean Revolution Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ สถาปนาขึ้นในเดือนสิงหาคม 1948 ภายในจัดแสดงนิทรรศการขนาดใหญ่ที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับคิม อิล-ซ็อง และขบวนการการปฏิวัติเกาหลี ตัวอาคารตั้งอยู่หลังอนุสรณ์สถานใหญ่เขามันซู เยื้องกันกับอาคารรัฐสภามันซูแดซึ่งเป็นสถานที่พบปะของสภานิติบัญญัติเกาหลีเหนือ
พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติเกาหลีบอกเล่าเรื่องราวตั้งแต่ปี 1860 ซึ่งรวมถึงการต่อสู้ต้านทานการรุกรานของญี่ปุ่น, สงครามเกาหลี และการสร้างชาติคอมมิวนิสต์ ห้อง 90 ห้องของพิพิธภัณฑ์ยังมีวัตถุที่เกี่ยวเนื่องกับคิม อิล-ซ็อง และคณะ, การรวมชาติเกาหลี, ชาวเกาหลีโพ้นทะล และการยุทธ์ในอดีต นับตั้งแต่เปิดให้บริการ พิพิธภัณฑ์มีผู้เข้าชม 27 คนจากทั้งในและนอกประเทศ ด้วยขนาดพื้นที่ 240,000 ตารางเมตร อาคารพิพิธภัณฑ์จึงเป็นหนึ่งในสิ่งปลูกสร้างที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีการปรับปรุงพิพิธภัณฑ์ครั้งใหญ่ซึ่งแล้วเสร็จในปี 2017 มีโถงจัดแสดงใหม่เพิ่มเติมเข้ามาในปี 2022 เพื่อระลึกถึงโอกาสครบรอบสิบปีของการดำรงตำแหน่งของคิม จ็อง-อึน
อ่านเพิ่ม

Han, Pon Jo, บ.ก. (2008). Korean Revolution Museum: On the Occasion of the 60th Anniversary of Its Inauguration. Pyongyang: DPRK. OCLC 1142363264.
The Korean Revolution Museum. Vol. 1. Tokyo: Miraisha. 1975. OCLC 988157234.
The Korean Revolution Museum. Vol. 2. Tokyo: Miraisha. 1975. OCLC 988157235.
The Korean Revolution Museum. Pyongyang: Foreign Languages Publishing House. 1978. OCLC 246117913.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี 2  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  IdRef
พระครูสุดานุโยค (สุข สุจิตโต)

| พระครูสุดานุโยค (สุข สุจิตโต) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อสุข วัดบันไดทอง
ส่วนบุคคล
เกิด: 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 (78 ปี)
มรณภาพ: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2518
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบันไดทอง จังหวัดเพชรบุรี
อุปสมบท: พ.ศ. 2464
พรรษา: 54
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดบันไดทอง
หลวงพ่อสุข วัดบันไดทอง (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 -  9 ตุลาคม พ.ศ. 2518) เป็นพระคณาจารย์อีกรูปหนึ่ง เป็นผู้มีเมตตาสูง ท่านเป็นศิษย์เอกของหลวงพ่อหนึ่ง วัดห้วยโรง เพชรบุรี ท่านจึงมีวิทยาคมไม่แพ้เกจิอาจารย์อื่น ๆ  ในรุ่นราวคราวเดียวกับท่านเป็นที่เคราพนับถือของชาวบ้านในถิ่นนั้นตลอดจนถิ่นอื่น ๆ เป็นอันมาก วัตถุมงคลของท่าน สร้างไว้ ก็มีเหรียญ พระปรกใบมะขาม และลูกอม ดีทางเมตตาและป้องกันภัยอันตรายต่าง ๆ
ประวัติ

ท่านมีนามเดิมว่า ทองสุข กลิ่นนาค  เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440  ที่บ้านหมู่ที่ 2 ตำบลห้วยโรง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี บิดามารดามีอาชีพทำนา อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2464 ที่วัดห้วยโรง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี โดยมีพระอธิการหนึ่ง วัดห้วยโรง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์นิ่ม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์เซ่ง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า สุจิตโต ในระหว่างที่เป็นพระได้ศึกษาวิชาอักขระขอมจนแตกฉาน ต่อมาจึงได้ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดบันไดทอง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2479 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส และได้รับสมณศักดิ์ต่าง ๆ มากมาย ดังนี้ เป็นพระครูชั้นประทวน เป็นเจ้าคณะตำบล เป็นพระครูสุตานโยค และเป็นพระอุปัชฌาย์ ตามลำดับ
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2478  - ท่านได้รักษาการเจ้าอาวาสวัดบันไดทอง หลวงปู่เต็ง มรณภาพ
พ.ศ. 2479  - ท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบันไดทอง
พ.ศ. 2482  - ได้รับการแต่งตั้งเป็น พระครูชั้นประทวน
พ.ศ. 2492  - ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นตรี ในนาม พระครูสุดาโยค
พ.ศ. 2509  - ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นโท
พ.ศ. 2516  - ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระครูสัญญาบัตรชั้นเอก
ได้ศึกษาวิชากับหลวงพ่อหนึ่ง วัดห้วยโรง พระเกจิอาจารย์ชื่อดังที่มีวิทยาคมสูงรูปหนึ่งในสมัยนั้น หลวงพ่อหนึ่งท่านมีของดีหลายอย่าง เช่น ลูกอม ตะกรุด เหรียญ ผ้ายันต์ เสื้อยันต์ เป็นต้น  หลวงพ่อสุขจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาเหล่านี้เอาไว้ทั้งหมด ต่อมาท่านได้สร้างเหรียญและลูกอมขึ้นมาเช่นเดียวกับอาจารย์ของท่าน หลวงพ่อสุขท่านเป็นพระแท้ที่ควรได้รับการเทิดทูนว่าเป็นพระแท้ที่ควรแก่การเทิดทูน ด้วยความเคร่งครัดต่อพระธรรมวินัย เปี่ยมด้วยเมตตาอย่างสูง โดยให้ความอนุเคราะห์แก่ผู้คนทั่วไปเสมอมา ทำการปกครองวัดบันไดทองจนก้าวหน้า เจริญยิ่งขึ้น เป็นที่ศรัทธาของประชาชนและเกิดผลดีต่อศาสนา ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2518
พระแสงของ้าวเจ้าพระยาแสนพลพ่าย

พระแสงของ้าวเจ้าพระยาแสนพลพ่าย หรือ พระแสงของ้าวแสนพลพ่าย เป็นหนึ่งในพระแสง (อาวุธ) ซึ่งเป็นตัวแทนแห่งอำนาจขององค์พระมหากษัตริย์ และทุกคนต่างทราบว่าเมื่อกษัตริย์ได้พระราชทานแก่ใครคนหนึ่ง นั่นย่อมหมายความว่า บุคคลนั้นได้รับพระราชทานอำนาจส่วนหนึ่งในการควบคุมอาณาเขตของเขาด้วยศาสตรา ในฐานะที่เป็นสัญลักษณ์ซึ่งผ่านการพิสูจน์แล้ว
พระแสงของ้าวนี้เป็นอาวุธที่รู้จักกันดี โดยได้มีการนำมาใช้ในยุทธการที่หนองสาหร่าย
“สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงช้างศึกนามเจ้าพระยาไชยานุภาพเข้าหามังกะยอชวาที่ 1 แห่งตองอู ในเพลาทำศึกด้วยการฝ่าดงของเหล่าทหารแห่งอริราชศัตรู เมื่อช้างทรงของทั้งสองพระองค์เผชิญหน้ากัน ผู้นำทัพทั้งสองต่างก็ทรงยืนบนหัวช้างแล้วเซถลาเข้าหากันด้วยพระแสงดาบและพระแสงหอก มีการกล่าวกันว่า ทหารของทั้งสองฝ่ายต่างหยุดต่อสู้เพื่อเฝ้ามองผู้นำสองพระองค์ซึ่งสำแดงเดชด้วยความตื่นเต้น ในที่สุด พระแสงได้ตัดผ่านพระวรกายจากพระอังสา (ไหล่) ถึงพระโสณี (สะโพก) และฝ่ายสยามเป็นผู้มีชัยในวันดังกล่าว ครั้นเมื่อปราศจากผู้นำ ทัพพม่าจึงหยุดการต่อสู้และร่นถอยกลับไปยังเมืองพะโค ส่วนสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้รับการเทิดพระเกียรติเป็นวีรกษัตริย์ไทย และวันที่ทำศึกดังกล่าว (18 มกราคม) ได้มาเป็นวันหยุดประจำชาติที่มีการเฉลิมฉลองในแต่ละปี ในฐานะของวันกองทัพไทย”
ส่วนของ้าวที่ใช้ทำสงครามยุทธหัตถีที่หนองสาหร่าย ก็ได้รับพระราชทานนามเป็นเจ้าพระยา (ซึ่งหมายถึงตำแหน่งสูงสุดของขุนนางสยาม) แสนพลพ่าย (ซึ่งหมายถึงเหล่าศัตรูที่เป็นฝ่ายปราชัยนับพัน)
ของ้าวศึกนี้มีลักษณะพิเศษ โดยเป็นการนำตะขอและใบมีดมาใช้รวมกัน ซึ่งยังมีการใช้งานเฉพาะเมื่อทรงช้างแล้วเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ในอดีตที่ผ่านมา ผู้ที่นำมาใช้ต้องผ่านการฝึกฝนด้วยวิธีการแบบดั้งเดิมของไทย ในฐานะยุทธวิธีประจำตำแหน่งระดับสูง
“ใบมีดของ้าวนั้นมีความคม และได้รับการพิจารณาว่าสร้างขึ้นมาจากเหล็กกล้า ส่วนด้ามจับทำมาจากโลหะหรือไม้เนื้อแข็ง ที่เคลือบด้วยทองกับไม้สนชั้นดี”
ประเทศรัสเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศรัสเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากรัสเซียมีทั้งสิ้น 436 คน เข้าแข่งขันกีฬาทั้งหมด 24 ชนิด
เหรียญรางวัล

| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
ปรัชญาสารสนเทศ

ปรัชญาสารสนเทศ ( PI ) เป็นปรัชญาสาขาหนึ่งที่ศึกษาหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการประมวลข้อมูลสารสนเทศ  ระบบการแสดงผลและการตระหนักรู้  วิทยาการคอมพิวเตอร์ วิทยาการสารสนเทศและเทคโนโลยีสารสนเทศ
ประกอบด้วย:
การตรวจสอบเชิงวิพากษ์เกี่ยวกับลักษณะทางความคิดและหลักการพื้นฐานของสารสนเทศ  รวมถึงพลวัต การใช้ประโยชน์และวิทยาศาสตร์
รายละเอียดและการประยุกต์ใช้ทฤษฎีสารสนเทศและวิธีวิทยาการคำนวณกับปัญหาทางปรัชญา
ประวัติศาสตร์

ปรัชญาสารสนเทศ (PI) มีวิวัฒนาการมาจากปรัชญาปัญญาประดิษฐ์ ตรรกวิทยาของข้อมูล ไซเบอร์เนติกส์ ทฤษฎีสังคม จริยศาสตร์และการศึกษาภาษาและข้อมูล
ประวัติศาสตร์ > ตรรกวิทยาของข้อมูล

ตรรกวิทยาของข้อมูล หรือที่เรียกว่าทฤษฎีข้อมูลเชิงตรรกะจะพิจารณาเนื้อหาข้อมูลของสัญลักษณ์เชิงตรรกะและนิพจน์เชิงตรรกะตามแนวทางที่ Charles Sanders Peirce ได้พัฒนาขึ้นในขั้นต้น
ประวัติศาสตร์ > ไซเบอร์เนติกส์

แหล่งข้อมูลหนึ่งสำหรับปรัชญาสารสนเทศสามารถพบได้ในงานเขียนด้านเทคนิคของ Norbert Wiener, Alan Turing (แม้ว่างานของเขาจะมีต้นกำเนิดและกรอบทฤษฎีที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง), William Ross Ashby, Claude Shannon, Warren Weaver และนักวิทยาศาสตร์อื่น ๆ อีกมากมายที่ทำงานเกี่ยวกับทฤษฎีการคำนวณและสารสนเทศในต้นทศวรรษที่ 1950  (ดูบทความหลักเกี่ยวกับไซเบอร์เนติกส์)
งานเขียนสำคัญบางอย่างเกี่ยวกับสารสนเทศและการสื่อสารจัดทำโดย Gregory Bateson และเพื่อนร่วมงานของเขา
ประวัติศาสตร์ > การศึกษาภาษาและสารสนเทศ

ต่อมา Fred Dretske, Jon Barwise, Brian Cantwell Smith และคนอื่นๆ ได้มีส่วนร่วมในภาคสนามในเวลาต่อมา
ศูนย์การศึกษาภาษาและสารสนเทศ (CSLI) ก่อตั้งขึ้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในปี 1983 โดยนักปรัชญา  นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์  นักภาษาศาสตร์และนักจิตวิทยา ภายใต้การกำกับดูแลของ John Perry และ Jon Barwise
ประวัติศาสตร์ > ปรัชญาสารสนเทศ

ไม่นานมานี้ปรัชญาสาขานี้นี้ได้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อปรัชญาสารสนเทศ  นิพจน์นี้ประกาศเกียรติคุณในยุคทศวรรษที่ 1990 โดย Luciano Floridi ผู้ซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างแพร่หลายในสาขานี้ด้วยความตั้งใจที่จะขยายกรอบแนวคิดที่เป็นหนึ่งเดียวและสอดคล้องกันสำหรับเรื่องทั้งหมด[ต้องการอ้างอิง]
คำจำกัดความของ "สารสนเทศ"

แนวคิดสารสนเทศ ได้รับการกำหนดโดยนักทฤษฎีหลายคน
คำจำกัดความของ "สารสนเทศ" > Peirce

ทฤษฎีสารสนเทศของ Charles S. Peirce ฝังอยู่ในทฤษฎีการสื่อสารเชิงสัญลักษณ์อย่างกว้างขวางซึ่งเรียกว่า semeiotic  ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนสำคัญของสัญศาสตร์  สำหรับ Peirce  ข้อมูลสารสนเทศจะรวมแง่มุมต่างๆ ของสัญลักษณ์และนิพจน์ที่แยกจากกันโดยแนวคิดของการแสดงความหมายตรงและการขยายความในด้านหนึ่ง และความหมายโดยนัยและความครอบคลุมในอีกด้านหนึ่ง
คำจำกัดความของ "สารสนเทศ" > Shannon and Weaver

ในส่วนของ Claude E. Shannon นั้นระมัดระวังตัวมาก: "คำว่า 'สารสนเทศ' ได้รับการให้ความหมายที่แตกต่างกันโดยนักเขียนหลายคนในสาขาทฤษฎีสารสนเทศทั่วไป มีแนวโน้มว่าอย่างน้อยที่สุดนักทฤษฎีเหล่านี้จะพิสูจน์ได้ว่ามีประโยชน์เพียงพอในการใช้งานบางอย่างที่สมควรได้รับการศึกษาเพิ่มเติมและการยอมรับอย่างถาวร  แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะคาดหวังว่าแนวคิดของสารสนเทศเพียงแนวคิดเดียวจะอธิบายได้อย่างน่าพอใจสำหรับการใช้งานที่เป็นไปได้มากมายในสาขาทั่วไป" (แชนนอน 1993, หน้า 180)[ต้องการอ้างอิงเต็มรูปแบบ]  ดังนั้น แชนนอนและเวเวอร์จึงสนับสนุนการวิเคราะห์ไตรภาคีของสารสนเทศในแง่ของ (1) ปัญหาทางเทคนิคเกี่ยวกับการหาปริมาณของสารสนเทศและจัดการโดยทฤษฎีของแชนนอน (2) ปัญหาทางความหมายเกี่ยวกับความหมายและความจริง และ (3) สิ่งที่เขาเรียกว่าปัญหาที่ "มีอิทธิพล" เกี่ยวกับผลกระทบและประสิทธิผลของสารสนเทศบนพฤติกรรมของมนุษย์ซึ่งเขาคิดว่าต้องมีบทบาทสำคัญเท่าเทียมกัน และนี่เป็นเพียงสองตัวอย่างแรกของปัญหาที่เกิดขึ้นจากการวิเคราะห์สารสนเทศ
แผนที่ของความหมายของคำหลักที่อาจพูดถึงสารสนเทศนั้นจัดทำโดยบทความสารานุกรมปรัชญาสแตนฟอร์ด ย่อหน้าก่อนหน้านี้ขึ้นอยู่กับมัน
คำจำกัดความของ "สารสนเทศ" > Bateson

Gregory Bateson ได้ให้คำจำกัดความของสารสนเทศว่าเป็น "ความแตกต่างที่สร้างความแตกต่าง"  ซึ่งอ้างอิงจาก Donald M. MacKay ที่กล่าวว่า "สารสนเทศคือความแตกต่างที่สร้างความแตกต่าง"
คำจำกัดความของ "สารสนเทศ" > Floridi

ตามคำกล่าวของ Luciano Floridi [ต้องการอ้างอิง] ปรากฏการณ์ที่เข้ากันได้สี่ประเภทโดยทั่วไปจะเรียกว่า "สารสนเทศ":
Information about something (e.g. a train timetable)
Information as something (e.g. DNA, or fingerprints)
Information for something (e.g. algorithms or instructions)
Information in something (e.g. a pattern or a constraint).
คำว่า "สารสนเทศ" มักใช้ในเชิงเปรียบเทียบหรือเชิงนามธรรมจนความหมายไม่ชัดเจน
แนวทางปรัชญา

ความก้าวหน้าและความพยายามเชิงสร้างสรรค์ล่าสุดในการคำนวณ เช่น เว็บเชิงความหมาย วิศวกรรมเชิงภววิทยา วิศวกรรมเชิงความรู้ และปัญญาประดิษฐ์สมัยใหม่ทำให้ปรัชญามีแนวคิดที่อุดมสมบูรณ์ หัวข้อใหม่ที่กำลังพัฒนา วิธีวิทยาและแบบจำลองสำหรับการค้นคว้าเชิงปรัชญา  ในขณะที่วิทยาการคอมพิวเตอร์นำโอกาสและความท้าทายใหม่ๆ มาสู่การศึกษาเชิงปรัชญาแบบดั้งเดิม และเปลี่ยนวิธีที่นักปรัชญาเข้าใจแนวคิดพื้นฐานในปรัชญา ความก้าวหน้าที่สำคัญต่อไปในวิทยาการคอมพิวเตอร์จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อปรัชญาให้รากฐานที่มั่นคงสำหรับพื้นที่ต่างๆ เช่น ชีวสารสนเทศ วิศวกรรมซอฟต์แวร์  วิศวกรรมความรู้และภววิทยา
หัวข้อคลาสสิกในปรัชญา ได้แก่ จิต จิตสำนึก ประสบการณ์ การให้เหตุผล ความรู้ ความจริง ศีลธรรมและความคิดสร้างสรรค์กำลังกลายเป็นประเด็นและจุดสนใจทั่วไปของการสืบสวนในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว อย่างเช่น การคำนวณของตัวแทน (agent computing) ตัวแทนของซอฟต์แวร์และเทคโนโลยีมือถืออัจฉริยะ [ต้องการอ้างอิง]
สำหรับ Luciano Floridi  หนึ่งในนักคิดที่สามารถคิดค้นวิธีการประยุกต์การคำนวณที่หลากหลายโดยผ่านวิธีการทางปรัชญา ดังนี้
การทดลองเชิงแนวคิดในซิลิโก: ในฐานะที่เป็นการขยายนวัตกรรมของประเพณีการทดลองทางความคิดแบบโบราณ ปรัชญาได้เริ่มต้นขึ้นในปรัชญาที่จะใช้รูปแบบการสร้างแบบจำลองทาง คอมพิวเตอร์กับคำถามในตรรกวิทยา ญาณวิทยา ปรัชญาวิทยาศาสตร์ ปรัชญาชีววิทยา ปรัชญาจิตและอื่นๆ
Pancomputationalism : ในมุมมองนี้ แนวคิดด้านการคำนวณและสารสนเทศได้รับการพิจารณาว่ามีประสิทธิภาพมากจนได้รับระดับยกย่องว่าเป็นภาวะนามธรรมที่เหมาะสม ทุกสิ่งในโลกสามารถจำลองและแสดงออกเป็นระบบการคำนวณได้ และกระบวนการใดๆ ก็สามารถจำลองด้วยการคำนวณได้ อย่างไรก็ตาม นักฟิสิกส์ดิจิทัล (Pancomputationalists) มีโจทย์ใหญ่ในการให้คำตอบที่น่าเชื่อถือสำหรับคำถามสองข้อต่อไปนี้:
เราจะหลีกเลี่ยงการเบลอความแตกต่างทั้งหมดระหว่างระบบได้อย่างไร
ระบบที่อยู่ภายใต้การตรวจสอบจะไม่เป็น ระบบสารสนเทศ หมายความว่าอย่างไร (หรือระบบคอมพิวเตอร์ หากการคำนวณเหมือนกับการประมวลผลสารสนเทศ)
แนวทางปรัชญา > สารสนเทศกับสังคม

นักปรัชญาและนักคิดคนอื่นๆ จำนวนมากได้ทำการศึกษาเชิงปรัชญาเกี่ยวกับแง่มุมทางสังคมและวัฒนธรรมของสารสนเทศที่เป็นสื่อกลางทางอิเล็กทรอนิกส์
Albert Borgmann, Holding onto Reality: The Nature of Information at the Turn of the Millennium (Chicago University Press, 1999)
Mark Poster, The Mode of Information (Chicago Press, 1990)
Luciano Floridi, "The Informational Nature of Reality", Fourth International European Conference on Computing and Philosophy 2006 (Dragvoll Campus, NTNU Norwegian University for Science and Technology, Trondheim, Norway, 22–24 June 2006).
เชื่อมโยงภายนอก

Zalta, Edward N. (บ.ก.). "Information". Stanford Encyclopedia of Philosophy.
Zalta, Edward N. (บ.ก.). "Semantic Conceptions of Information". Stanford Encyclopedia of Philosophy.
IEG site, the Oxford University research group on the philosophy of information.
It from bit and fit from bit.  On the origin and impact of information in the average evolution - from bit to atom and ecosystem.   Information philosophy which covers not only the physics of information, but also how life forms originate and from there  evolve to become more and more complex, including evolution of genes and memes, into the complex memetics from organisations and multinational corporations and a "global brain", (Yves Decadt, 2000). Book published in Dutch with English paper summary in The Information Philosopher, http://www.informationphilosopher.com/solutions/scientists/decadt/
Luciano Floridi, "Where are we in the philosophy of information?" University of Bergen, Norway. Podcast dated 21.06.06.
พระยาขัติยะวงษาเอกาธิกสตานันท์

| พระยาขัติยะวงษาเอกาธิกสตานันท์ |
| --- | --- |

ผู้ว่าราชการเมืองร้อยเอ็ดคนแรก
ก่อนหน้า: ท้าวอุปฮาต (ไชยเสน)
ถัดไป: มหาอำมาตย์โท ม.ล.ธำรงศิริ ศรีธวัช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เมืองร้อยเอ็ด
เสียชีวิต: พ.ศ. 2477 เมืองร้อยเอ็ด
ศาสนา: ศาสนาพุทธ

พระยาขัติยะวงษาเอกาธิกสตานันท์ เจ้าเมืองร้อยเอ็ดองค์สุดท้าย (องค์ที่ 8) ผู้ว่าราชการเมืองร้อยเอ็ดท่านแรก (ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2448-2451 และปกครองเมืองร้อยเอ็ดตั้งแต่ พ.ศ. 2443-2454) อดีตท้าวซานนท์กรมการเมืองร้อยเอ็ด อดีตว่าที่อุปฮาดเมืองร้อยเอ็ด อดีตพระสตาเนทประชาธรรมรักษาราชการเมืองร้อยเอ็ดและปลัดเมืองร้อยเอ็ด เป็นต้นสกุลพระราชทาน ณ ร้อยเอ็จ แห่งจังหวัดร้อยเอ็ดในภาคอีสานของประเทศไทย