stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาจารย์เจได

ในจักรวาลสมมติ สตาร์ วอร์ส ของจอร์จ ลูคัส อาจารย์เจไดเป็นอันดับขั้นสูงสุดที่เจไดส่วนใหญ่สามารถได้รับการแต่งตั้ง และเป็นคุณสมบัติจำเป็นในการเข้าเป็นสมาชิกสภาเจได (มีกรณียกเว้นเพียงสองกรณีเท่านั้น) ซึ่งเป็นช่องทางติดต่อหลักระหว่างเหล่าเจไดกับรัฐบาลของสาธารณรัฐ ตำแหน่งนี้มีไว้สำหรับเจไดที่ได้แสดงให้เห็นซึ่งความสามารถและการอุทิศตัวให้กับพลัง ตำแหน่งที่อยู่ในระดับเดียวกับอาจารย์เจไดคือซิธลอร์ด
โดยปกติแล้ว ตำแหน่งอาจารย์เจไดจะถูกมอบให้กับอัศวินเจไดที่สามารถฝึกฝนพาดาวันจนเป็นอัศวินได้เป็นผลสำเร็จ เมื่อใดที่ผู้สอนรู้สึกว่าพาดาวันของตนพร้อมแล้วนั้นสภาเจไดก็จะเลื่อนขั้นให้กับทั้งคู่ตราบใดที่ศิษย์คนนั้นสามารถผ่านการทดสอบได้ หลังจากนั้นอาจารย์เจไดสามารถนำผู้ฝึกคนใหม่เข้ามาฝึกฝนได้อีก อัศวินที่ไม่ได้รับฝึกสอนพาดาวันอาจเข้ารับการทดสอบอีกครั้งเพื่อขอรับตำแหน่งอาจารย์เจไดได้ แต่การทดสอบมักจะยากขึ้นกว่าเดิมและมักมีข้อทดสอบมากข้อขึ้น ตำแหน่งอาจารย์เจไดอาจถูกมอบให้กับอัศวินเจไดที่ปฏิบัติหน้าที่ได้ดีเยี่ยมเป็นพิเศษ อย่างไรก็ดีกรณีนี้ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก และที่ยิ่งไม่บ่อยไปกว่านั้นอีกอย่างในกรณีที่อัศวินเจไดอาจจะถือเอาเองว่าตนเองเป็นอาจารย์เจได เช่นกรณีของโจรุส คับบาออธ อย่างไรก็ดีในกรณีของโจรุสนั้นการถือเอาเองของเขาไม่เป็นข้อกังขาแม้แต่กับสภาเอง (ตัวโคลนของโจรุสก็ถือเอาเองว่าตนเป็นอาจารย์เจไดเช่นกัน) เชื่อกันว่าเจไดพลัดถิ่นอาจจะถือเอาเองว่าตนเป็นอาจารย์เจไดได้ในลักษณะเดียวกัน ตัวลุค สกายวอล์คเกอร์เอง หลังจากต้องฝ่าฟันอุปสรรคจำนวนมากเพื่อก่อตั้งนิกายใหม่ก็ถือเอาตำแหน่งอาจารย์เจไดขึ้นเองหลังจากเขามีพลังมากขึ้นจากการเข้าเป็นผู้ฝึกกับพัลพาทีนคืนชีพ
เป็นที่น่าสังเกตว่าอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ผู้มีความสามารถเหนือกว่าอาจารย์เจไดจำนวนมาก ไม่เคยได้รับตำแหน่งอาจารย์เจไดเลย แม้หลังจากที่พัลพาทีนได้มอบตำแหน่งในสภาให้กับเขาก่อนที่จะชักนำอนาคินเข้าสู่ด้านมืดของพลัง กรณีนี้น่าจะมีเหตุผลมาทางความหยิ่งยโส ความขาดประสบการณ์ และความไม่มั่นคงทางอารมณ์ของเขา
อาจารย์เจไดบางท่าน เช่นที่เป็นสมาชิกสภาเจได หรือสูงอายุเกินกว่าจะรับปฏิบัติภารกิจ อาจจะฝึกสอนผู้ฝึกใหม่หรือดูแลความเป็นไปต่างๆ ในวิหารเจได อาจารย์เจไดเช่นนี้ เช่น โจคาสตา นู, โยดา, ช้าก ติ, และเดปา บิลลาบา ในบางครั้ง
แหล่งข้อมูลอื่น

Jedi Master ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
รายชื่อภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย

รายชื่อภาพยนตร์ ที่ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย
รางวัลภาพยนร์ยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย มีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี พ.ศ. 2500 ในงานประกาศรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 1 ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลได้แก่ เศรษฐีอนาถา หลังจากนั้น ได้มีการมอบรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในเวทีนี้เรื่อยมา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2521 มีการจัดงานประกาศรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 1 เพิ่มขึ้นอีก 1 เวที ซึ่งในงานดังกล่าวมีรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเช่นกัน มีภาพยนตร์ 2 เรื่องที่ได้รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่มจากทั้ง 2 เวที คือ ลูกอีสาน ในปี พ.ศ. 2525 และเพื่อน-แพง ในปี พ.ศ. 2526 รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำมีการประกาศรางวัลทั้งสิ้น 7 ครั้ง จัดครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 2530
ต่อมา มีการประกาศรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเพิ่มขึ้นอีก 2 เวที คือ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ในปี พ.ศ. 2533 และรางวัลสุพรรณหงส์ ในปี พ.ศ. 2534 งานประกาศรางวัลทั้ง 3 เวที มีการมอบรางวัลมาจนถึงปัจจุบัน โดยมีการเว้นการจัดงานประกาศรางวัลในบางปี นับตั้งแต่มีการประกาศรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมทั้ง 3 เวทีดังกล่าว จนถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2562) มีภาพยนตร์ 3 เรื่องที่ได้รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากทั้ง 3 เวที คือ นางนาก ในปี พ.ศ. 2542 โหมโรง ในปี พ.ศ. 2547 และฉลาดเกมส์โกง ในปี พ.ศ. 2560
รายชื่อภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย แสดงรายชื่อภาพยนตร์ไทย ส่วนเนื้อหาบรรทัดถัดมาที่อยู่ในวงเล็บเป็นชื่อผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนั้น
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และรางวัลสุพรรณหงส์ > พ.ศ. 2500 - 2509

| ปี | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี |
| --- | --- |
พ.ศ. 2500:  (ครั้งที่ 1)    เศรษฐีอนาถา   (สุริยน ไรวา) 
พ.ศ. 2501:  (ครั้งที่ 2)    รักริษยา   (มารุต) 
พ.ศ. 2502:  (ครั้งที่ 3)    ไอ้แก่น   (น้อย กมลวาทิน) 
พ.ศ. 2503:  (ครั้งที่ 4)    มือโจร   (วิจิตร คุณาวุฒิ]) 
พ.ศ. 2505:  (ครั้งที่ 5)    เรือนแพ   (พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล) 
พ.ศ. 2506:  (ครั้งที่ 6)    นางทาษ   (พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ) 
พ.ศ. 2507:  (ครั้งที่ 7)    นางสาวโพระดก   (วิจิตร คุณาวุฒิ) 
พ.ศ. 2508:  (ครั้งที่ 8)    สาวเครือฟ้า   (มารุต)
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และรางวัลสุพรรณหงส์ > พ.ศ. 2510 - 2519

| ปี | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี |
| --- | --- |
พ.ศ. 2516:  (ครั้งที่ 9)    ชู้   (เปี๊ยก โปสเตอร์) 
พ.ศ. 2517:  (ครั้งที่ 9)    ชู้   (เปี๊ยก โปสเตอร์) 
พ.ศ. 2518:  (ครั้งที่ 10)    ขุนศึก   (สักกะ จารุจินดา) 
พ.ศ. 2519:  (ครั้งที่ 10)    ขุนศึก   (สักกะ จารุจินดา)
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และรางวัลสุพรรณหงส์ > พ.ศ. 2520 - 2529

| ปี | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2520 |  (ครั้งที่ 11)    แหกค่ายนรกเดียนเบียนฟู   (ชุมพร เทพพิทักษ์)  |  |
| พ.ศ. 2521 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 1)    วัยตกกระ   (ชนะ คราประยูร)  |
| พ.ศ. 2522 |  (ครั้งที่ 12)    คนภูเขา   (วิจิตร คุณาวุฒิ)  |  (ครั้งที่ 1)    วัยตกกระ   (ชนะ คราประยูร)  |
| พ.ศ. 2523 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 2)    เงาะป่า   (พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล   และ เปี๊ยก โปสเตอร์)  |
| พ.ศ. 2524 |  (ครั้งที่ 13)    หลวงตา   (เพิ่มพล เชยอรุณ)  |  (ครั้งที่ 3)    เงินปากผี   (ชนะ คราประยูร)  |
| พ.ศ. 2525 |  (ครั้งที่ 14)    ลูกอีสาน   (วิจิตร คุณาวุฒิ)  |  (ครั้งที่ 4)    ลูกอีสาน   (วิจิตร คุณาวุฒิ)  |
| พ.ศ. 2526 |  (ครั้งที่ 15)    เพื่อน-แพง   (เชิด ทรงศรี)  |  (ครั้งที่ 5)    เพื่อน-แพง   (เชิด ทรงศรี)  |
| พ.ศ. 2527 |  (ครั้งที่ 16)    อิสรภาพของทองพูน โคกโพ   (หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล)  | ไม่มีการจัดงาน |
| พ.ศ. 2528 |  (ครั้งที่ 17)    ผีเสื้อและดอกไม้   (ยุทธนา มุกดาสนิท)  | ไม่มีการจัดงาน |
| พ.ศ. 2529 |  (ครั้งที่ 18)    ช่างมันฉันไม่แคร์   (หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล)  |  (ครั้งที่ 6)    ราชินีดอกหญ้า   (สุรสีห์ ผาธรรม)  |
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และรางวัลสุพรรณหงส์ > พ.ศ. 2530 - 2539

| ปี | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ | รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | รางวัลสุพรรณหงส์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2530 |  (ครั้งที่ 19)    ครั้งเดียวก็เกินพอ   (มานพ อุดมเดช)  |  (ครั้งที่ 7)    ด้วยเกล้า   (บัณฑิต ฤทธิ์ถกล)  |  |  |
| พ.ศ. 2531 |  (ครั้งที่ 20)    คู่กรรม   (รุจน์ รณภพ)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย |  |  |
| พ.ศ. 2532 |  (ครั้งที่ 21)    บุญชู 2 น้องใหม่   (บัณฑิต ฤทธิ์ถกล)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย |  |  |
| พ.ศ. 2533 |  (ครั้งที่ 22)    นายซีอุย แซ่อึ้ง   (บรรจง โกศัลวัฒน์)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย |  (ครั้งที่ 1)    ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44   (บัณฑิต ฤทธิ์ถกล)  |  |
| พ.ศ. 2534 |  (ครั้งที่ 23)    วิถีคนกล้า   (ยุทธนา มุกดาสนิท)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย |  (ครั้งที่ 2)    วิถีคนกล้า   (ยุทธนา มุกดาสนิท)  |  (ครั้งที่ 1)    เวลาในขวดแก้ว   (ประยูร วงษ์ชื่น, อมรศรี เย็นสำราญ และ อนุกูล จาโรทก)  |
| พ.ศ. 2535 |  (ครั้งที่ 24)    เร็วกว่าใจไกลเกินฝัน   (บรรจง โกศัลวัฒน์)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย |  (ครั้งที่ 3)    อนึ่งคิดถึงพอสังเขป   (บัณฑิต ฤทธิ์ถกล)  |  (ครั้งที่ 2)    อนึ่งคิดถึงพอสังเขป   (บัณฑิต ฤทธิ์ถกล)  |
| พ.ศ. 2536 |  (ครั้งที่ 25)    มือปืน 2 สาละวิน   (หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย |  (ครั้งที่ 4)    ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด   (อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์)  |  (ครั้งที่ 3)    คนแซ่ลี้   (ชูชัย องอาจชัย)  |
| พ.ศ. 2537 |  (ครั้งที่ 26)    เสียดาย   (หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย |  (ครั้งที่ 5)    คู่แท้ 2 โลก   (อุดม อุดมโรจน์)  |  (ครั้งที่ 4)    กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้   (บัณฑิต ฤทธิ์ถกล)  |
| พ.ศ. 2538 |  (ครั้งที่ 27)    คู่กรรม   (ยุทธนา มุกดาสนิท)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 5)    โลกทั้งใบให้นายคนเดียว   (ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล)  |
| พ.ศ. 2539 |  (ครั้งที่ 28)    เสียดาย 2   (หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล)  | รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 7   เป็นการจัดงานรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ   ครั้งสุดท้าย | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 6)    เสียดาย 2   (หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล)  |
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และรางวัลสุพรรณหงส์ > พ.ศ. 2540 - 2549

| ปี | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี | รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | รางวัลสุพรรณหงส์ |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2540 |  (ครั้งที่ 29)    ท้าฟ้าลิขิต   (ออกไซด์ แปง)  |  (ครั้งที่ 6)    2499 อันธพาลครองเมือง   (นนทรีย์ นิมิบุตร)  |  (ครั้งที่ 7)    2499 อันธพาลครองเมือง   (นนทรีย์ นิมิบุตร)  |
| พ.ศ. 2541 |  (ครั้งที่ 30)    กล่อง   (หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล)  |  (ครั้งที่ 7)    รัก-ออกแบบไม่ได้   (ภิญโญ รู้ธรรม)  |  (ครั้งที่ 8)    รัก-ออกแบบไม่ได้   (ภิญโญ รู้ธรรม)  |
| พ.ศ. 2542 |  (ครั้งที่ 31)    นางนาก   (นนทรีย์ นิมิบุตร)  |  (ครั้งที่ 8)    นางนาก   (นนทรีย์ นิมิบุตร)  |  (ครั้งที่ 9)    นางนาก   (นนทรีย์ นิมิบุตร)  |
| พ.ศ. 2543 |  (ครั้งที่ 32)    บางระจัน   (ธนิตย์ จิตต์นุกูล)  |  (ครั้งที่ 9)    บางกอกแดนเจอรัส   (ออกไซด์ แปง และ แดนนี่ แปง)  |  (ครั้งที่ 10)    ไม่มีการจัดงาน |
| พ.ศ. 2544 |  (ครั้งที่ 33)    14 ตุลา สงครามประชาชน   (บัณฑิต ฤทธิ์ถกล)  |  (ครั้งที่ 10)    14 ตุลา สงครามประชาชน   (บัณฑิต ฤทธิ์ถกล)  |  (ครั้งที่ 11)    มนต์รักทรานซิสเตอร์   (เป็นเอก รัตนเรือง)  |
| พ.ศ. 2545 |  (ครั้งที่ 34)    มนต์รักทรานซิสเตอร์   (เป็นเอก รัตนเรือง)  |  (ครั้งที่ 11)    15 ค่ำ เดือน 11   (จิระ มะลิกุล)  |  (ครั้งที่ 12)    15 ค่ำ เดือน 11   (จิระ มะลิกุล)  |
| พ.ศ. 2546 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 12)    เรื่องรักน้อยนิดมหาศาล   (เป็นเอก รัตนเรือง)  |  (ครั้งที่ 13)    คืนบาป พรหมพิราม   (มานพ อุดมเดช)  |
| พ.ศ. 2547 |  (ครั้งที่ 35)    โหมโรง   (อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์)  |  (ครั้งที่ 13)    โหมโรง   (อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์)  |  (ครั้งที่ 14)    โหมโรง   (อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์)  |
| พ.ศ. 2548 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 14)    มหา'ลัยเหมืองแร่   (จิระ มะลิกุล)  |  (ครั้งที่ 15)    มหา'ลัยเหมืองแร่   (จิระ มะลิกุล)  |
| พ.ศ. 2549 |  (ครั้งที่ 36)    Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย   (นิธิวัฒน์ ธราธร)  |  (ครั้งที่ 15)    เด็กหอ   (ทรงยศ สุขมากอนันต์)  |  (ครั้งที่ 16)    ก้านกล้วย   (คมภิญญ์ เข็มกำเนิด)  |
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และรางวัลสุพรรณหงส์ > พ.ศ. 2550 - 2559

| ปี | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี | รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | รางวัลสุพรรณหงส์ |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2550 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 16)    รักแห่งสยาม   (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล)  |  (ครั้งที่ 17)    รักแห่งสยาม   (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล)  |
| พ.ศ. 2551 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 17)    วันเดอร์ฟูลทาวน์   (อาทิตย์ อัสสรัตน์)  |  (ครั้งที่ 18))    วันเดอร์ฟูลทาวน์   (อาทิตย์ อัสสรัตน์)  |
| พ.ศ. 2552 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 18)    October Sonata รักที่รอคอย   (สมเกียรติ์ วิทุรานิช)  |  (ครั้งที่ 19)    October Sonata รักที่รอคอย   (สมเกียรติ์ วิทุรานิช)  |
| พ.ศ. 2553 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 19)    สวรรค์บ้านนา   (อุรุพงศ์ รักษาสัตย์)  |  (ครั้งที่ 20)    ชั่วฟ้าดินสลาย   (หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล)  |
| พ.ศ. 2554 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 20)    ฝนตกขึ้นฟ้า   (เป็นเอก รัตนเรือง)  |  (ครั้งที่ 21)    ลัดดาแลนด์   (โสภณ ศักดาพิศิษฏ์)  |
| พ.ศ. 2555 |  (ครั้งที่ 37)    ชัมบาลา   (ปัญจพงศ์ คงคาน้อย)  |  (ครั้งที่ 21)    Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ   (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล)  |  (ครั้งที่ 22)    Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ   (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล)  |
| พ.ศ. 2556 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 22)    ตั้งวง   (คงเดช จาตุรันต์รัศมี)  |  (ครั้งที่ 23)    ตั้งวง   (คงเดช จาตุรันต์รัศมี)  |
| พ.ศ. 2557 |  (ครั้งที่ 38)    เพชฌฆาต   (ทอม วอลเลอร์)  |  (ครั้งที่ 23)    ตุ๊กแกรักแป้งมาก   (ยุทธเลิศ สิปปภาค)  |  (ครั้งที่ 24)    ภวังค์รัก   (ลี ชาตะเมธีกุล)  |
| พ.ศ. 2558 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 24)    ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ   (นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์)  |  (ครั้งที่ 25)    ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ   (นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์)  |
| พ.ศ. 2559 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 25)    ดาวคะนอง   (อโนชา สุวิชากรพงศ์)  |  (ครั้งที่ 26)    ดาวคะนอง   (อโนชา สุวิชากรพงศ์)  |
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และรางวัลสุพรรณหงส์ > พ.ศ. 2560 - 2569

| ปี | รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี | รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง | รางวัลสุพรรณหงส์ |
| --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2560 |  (ครั้งที่ 39)    ฉลาดเกมส์โกง   (นัฐวุฒิ พูนพิริยะ)  |  (ครั้งที่ 26)    ฉลาดเกมส์โกง   (นัฐวุฒิ พูนพิริยะ)  |  (ครั้งที่ 27)    ฉลาดเกมส์โกง   (นัฐวุฒิ พูนพิริยะ)  |
| พ.ศ. 2561 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 27)    มะลิลา   (อนุชา บุญยวรรธนะ)  |  (ครั้งที่ 28)    มะลิลา   (อนุชา บุญยวรรธนะ)  |
| พ.ศ. 2562 | ไม่มีการจัดงาน |  (ครั้งที่ 28) Where We Belong ที่ตรงนั้น มีฉันหรือเปล่า (คงเดช จาตุรันต์รัศมี) |  (ครั้งที่ 29) Where We Belong ที่ตรงนั้น มีฉันหรือเปล่า (คงเดช จาตุรันต์รัศมี) |
รางวัลจากเวทีอิ่นๆ > เฉลิมไทยอวอร์ด

ครั้งที่ 1 ประจำปี 2546 (28/2/2547)
กุมภาพันธ์
แฟนฉัน
เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
องคุลีมาล
องค์บาก
ครั้งที่ 2 ประจำปี 2547 (2548)
จดหมายรัก
ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ
ทวิภพ
สัตว์ประหลาด
โหมโรง
ครั้งที่ 3 ประจำปี 2548 (2549)
เฉิ่ม
เพื่อนสนิท
มหา'ลัย เหมืองแร่
วัยอลวน 4 : ตั้ม-โอ๋ รีเทิร์น
อหิงสา จิ๊กโก๋มีกรรม
ครั้งที่ 4 ประจำปี 2549 (25/2/2550)
13 เกมสยอง
แก๊งชะนีกับอีแอบ
เด็กหอ
เปนชู้กับผี
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
ครั้งที่ 5 ประจำปี 2550 (23/2/2551)
ไชยา
บอดี้ ศพ#19
พลอย
รักแห่งสยาม
Me...Myself ขอให้รักจงเจริญ
ครั้งที่ 6 ประจำปี 2551 (21/2/2552)
กอด
ดรีมทีม ฮีโร่ฟันน้ำนม
รักlสามlเศร้า
สะบายดี หลวงพะบาง
แฮปปี้เบิร์ธเดย์
ครั้งที่ 7 ประจำปี 2552 (6/3/2553)
ความจำสั้น แต่รักฉันยาว
เฉือน
ณ ขณะรัก
รถไฟฟ้า..มาหานะเธอ
ห้าแพร่ง
รางวัลจากเวทีอิ่นๆ > คมชัดลึก อวอร์ด

ครั้งที่ 2 ประจำปี 2547 (24/2/2548)
โหมโรง - สหมงคลฟิล์ม
ครั้งที่ 3 ประจำปี 2548 (24/1/2549)
มหาลัยเหมืองแร่ - จีทีเอช
ครั้งที่ 4 ประจำปี 2549 (2550)
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย - จีทีเอช
ครั้งที่ 5 ประจำปี 2550 (13/2/2551)
รักแห่งสยาม - สหมงคลฟิล์ม
ครั้งที่ 6 ประจำปี 2551 (23/3/2552)
แสงศตวรรษ
ครั้งที่ 7 ประจำปี 2552 (20/1/2553)
พลเมืองจูหลิง
ภาพยนตร์ เรื่อง คู่กรรม พ.ศ. 2531
ภาพยนตร์ เรื่อง ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44
ภาพยนตร์ เรื่อง เสียดาย 2
ภาพยนตร์ เรื่อง นางนาก
ภาพยนตร์ เรื่อง รักแห่งสยาม
ภาพยนตร์ เรื่อง ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ
ภาพยนตร์ เรื่อง ดาวคะนอง
ภาพยนตร์ เรื่อง ฉลาดเกมส์โกง
อาร์บ็อก

| อาร์บ็อก |
| --- | --- |
ตัวละครใน ซีรีส์โปเกมอน 
อาร์บ็อก (ญี่ปุ่น: アーボック; โรมาจิ: Arbok) ลวดลายที่ท้องดูเหมือนใบหน้าที่น่ากลัว ศัตรูที่อ่อนแอแค่เห็นลวดลายนั้นก็เผ่นหนีแล้ว มีนิสัยชอบยึดติดอย่างรุนแรง จะไล่ล่าเหยื่อ ที่เลือกเป็นเป้าหมายแล้วครั้งหนึ่งไปทุกหน ทุกแห่ง
แอ็งกอญีโต

สำหรับเพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ แอ็งกอญีโต (เพลง)
แอ็งกอญีโต (ฝรั่งเศส: Incognito) คืออัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน นักร้องชาวแคนาดา ซึ่งออกจำหน่ายในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2530 นับเป็นอัลบั้มที่ 13 ของเธอ และเป็นอัลบั้มแรกที่แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงของเธอสู่นักร้องระดับสากล โดยไม่กี่ปีในภายหลังเธอก็กลายเป็นนักร้องระดับซูเปอร์สตาร์
ข้อมูลอัลบั้ม

อัลบั้มนี้เริ่มต้นด้วยการเปลี่ยนภาพลักษณ์ใหม่ ดนตรีใหม่ ทีมงานนักแต่งเพลงใหม่ และโปรดิวเซอร์ใหม่ รวมถึงการสังกัดค่ายโซนี มิวสิก ของเซลีน (เป็นอัลบั้มแรกที่ออกจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้าของ โซนี มิวสิก)  เพลงในอัลบั้มนี้ส่วนมากเป็นผลงานการประพันธ์ของ Eddy Marnay พร้อมกับนักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศส-แคนาดา อีก 2 คนคือ ลุก ปลามงดง ซึ่งเซลีนได้ร่วมงานในภายหลังในอัลบั้ม ดียงชองเตอปลามงดง
อัลบั้มนี้ได้รับดับเบิลพลาตตินัมสำหรับยอดขายมากกว่า 200,000 แผ่นในแคนาดา เซลีนได้รับรางวัลเฟลิกซ์ 4 รางวัล ในเกแบ็ก มีซิงเกิลที่ติดอันดับ 1 ใน 10 ถึง 6 เพลง อันได้แก่ "องทราแวร์เซิงมีรัวร์" (อันดับที่ 2), "แอ็งกอญีโต" (อันดับที่ 1), "โลลีตา (โทรเฌินปูแรเม)" (อันดับที่ 1), "กอเมิงเกอร์ฟรัว" (อันดับที่ 1), "เดลีฟวร์-มัว" (อันดับที่ 4) และ "ดาบอร์ แซกัวลามูร์?"(อันดับที่ 1) "เดลีฟวร์-มัว" ได้นำมาร้องใหม่อีกครั้งโดยนักร้องชาวฝรั่งเศส อาลิซาเบธ เดลี ในอัลบั้ม เลิฟอินเดอะแชโดวส์
เพลง "Partout je te vois" ได้นำมาปรับปรุงเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษในชื่อว่า "แฮฟอะฮาร์ต" อันเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม ยูนิซัน ที่ออกจำหน่ายใน พ.ศ. 2533
แอ็งกอญีโต มีรายชื่อเพลงแตกต่างกัน โดยที่จำหน่ายในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ [[3 ตุลาคมล] พ.ศ. 2531 มีเพลง with different tracklist, came out in France on October 3 1988. It included "เนอปาร์เตปาซองมัว" ซึ่งชนะการประกวดยูโรวิชชั่นซอง ในปีพ.ศ. 2531 และ "Ma chambre" ทั้งสองเพลงได้นำมาออกจำหน่ายในหน้า-B ของซิงเกิลที่จำหน่ายในแคนาดา แอ็งกอญีโต ได้นำมาออกจำหน่ายใหม่อีกครั้งในประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2535 โดยใช้รายชื่อเพลงตามฉบับที่จำหน่ายในแคนาดา
"ฌูร์เดอเฟียฟวร์" ออกจำหน่ายแบบซิงเกิลในเดนมาร์ก ในปีพ.ศ. 2531
เซลีน ดิออนได้ออกคอนเสิร์ตทัวร์ในเกแบ็ก ในปีพ.ศ. 2531
แอ็งกอญีโต ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 65 ในชาร์ตเบลเยี่ยม วอลโลนี เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 (8 ปีภายหลังการออกจำหน่ายอัลบั้ม)
Jean-Alain Roussel หนึ่งในโปรดิวเซอร์ที่ทำงานกับศิลปินดังๆมาแล้ว อาทิ Joan Armatrading, Olivia Newton-John, Cat Stevens และ Elkie Brooks เพลงอื่นๆอำนวยการสร้างโดย  Pierre Bazinet และ Aldo Nova ซึ่งทำงานร่วมกับเซลีน ในอัลบั้มภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส ในภายหลัง
รายชื่อเพลง

ฉบับในแคนาดา (พ.ศ. 2530)/ ฉบับในฝรั่งเศส (พ.ศ. 2535)
"แอ็งกอญีโต   (Incognito)  " (ลุก ปลามงดง, Jean-Alain Roussel) – 4:39
"โลลีตา (โทรเฌินปูแรเม) Lolita (trop jeune pour aimer) " (Plamondon, Daniel Lavoie) – 4:19
"องทราแวร์เซิงมีรัวร์ On traverse un miroir" (Isa Minoke, Robert Lafond) – 4:40
"Partout je te vois" (Eddy Marnay, Aldo Nova) – 4:09
"ฌูร์เดอเฟียฟวร์ Jours de fièvre" (Marnay, Roussel) – 5:13
"ดาบอร์ แซกัวลามูร์?  D'abord, c'est quoi l'amour?" (Marnay, Steven Tracey) – 4:24
"เดลีฟวร์-มัว Délivre-moi" (Marnay, Elizabeth Daily, Harold Faltermeyer) – 4:19
"กอเมิงเกอร์ฟรัว Comme un cœur froid" (Marnay, Roussel) – 5:13
ฉบับในฝรั่งเศส (พ.ศ. 2531)
"แอ็งกอญีโต   (Incognito) " (Plamondon, Roussel) – 4:39
"โลลีตา (โทรเฌินปูแรเม) Lolita (trop jeune pour aimer) </smal>) (Plamondon, Lavoie) – 4:19
"องทราแวร์เซิงมีรัวร์ On traverse un miroir" (Minoke, Lafond) – 4:40
"Ma chambre" (Jean-Pierre Ferland, Daniel Mercure) – 4:14
"ฌูร์เดอเฟียฟวร์ Jours de fièvre" (Marnay, Roussel) – 5:13
"ดาบอร์ แซกัวลามูร์?  D'abord, c'est quoi l'amour?" (Marnay, Tracey) – 4:24
"เนอปาร์เตปาซองมัว Ne partez pas sans moi" (Nella Martinetti, Atilla Şereftuğ) – 3:07
"กอเมิงเกอร์ฟรัว Comme un cœur froid" (Marnay, Roussel) – 5:13
ชาร์ต

| ชาร์ต | อันดับ สูงสุด | สถานะ | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| Belgian Wallonia Albums Chart | 65 |  |  |
| Canadian Albums Chart |  | 2x platinum | 200,000 |
| U.S. Billboard 200 |  |  | 5,000 |
รางวัล

| ปี | รายการประกาศรางวัล | รางวัล |
| --- | --- | --- |
| 2531 | รางวัลเฟลิกซ์ | เพลงป๊อปแห่งปี – "[[แอ็งกอญีโต (เพลง)|แอ็งกอญีโต]" |
| 2531 | รางวัลเฟลิกซ์ | นักร้องหญิงแห่งปี |
| 2531 | รางวัลเฟลิกซ์ | การแสดงสดยอดเยี่ยม |
| 2531 | รางวัลเฟลิกซ์ | นักร้องชาวเกแบ็กที่ประสพความสำเร็จสูงสุดนอกรัฐเกแบ็ก |
| 2531 | การประกวดยูโรวิชชันซอง | แกรนด์พริกซ์ – "การประกวดยูโรวิชชันซอง]" |
| 2531 | รางวัลเมโทรสตาร์ | นักร้องรุ่นเยาว์แห่งปี (อายุต่ำกว่า 25 ปี) |
ประวัติการจำหน่าย

| เขต/ภูมิภาค | วันที่ออกจำหน่าย | ค่ายเพลง | รูปแบบ | เลขที่ในรายการสินค้า |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แคนาดา | 8 มีนาคม พ.ศ. 2530 | ซีบีเอส | ซีดี | WCK 80119 |
| แคนาดา | 8 มีนาคม พ.ศ. 2530 | ซีบีเอส | แผ่นเสียง | PFC 80119 |
| แคนาดา | 8 มีนาคม พ.ศ. 2530 | ซีบีเอส | เทป | WCT 80119 |
| ฝรั่งเศส | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2531 | Carrere | ซีดี | 96600 |
| ฝรั่งเศส | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2531 | Carrere | แผ่นเสียง | 66600 |
| ฝรั่งเศส | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2531 | Carrere | เทป | 76600 |
| ฝรั่งเศส | พ.ศ. 2535 | โคลัมเบีย | ซีดี | 472682 4 |
| ฝรั่งเศส | พ.ศ. 2535 | โคลัมเบีย | เทป | 472682 2 |
แอตแลนตา ฮอกส์

| --- | --- |
แอตแลนตา ฮอกส์ Atlanta Hawks

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946)
สนามประจำทีม: สเตทฟาร์ม อารีนา
ประวัติ: ไทร-ซิตี้ แบลคฮอกส์   (1946-1951)   มิลวอกี ฮอกส์   (1951-1955)   เซนต์หลุยส์ ฮอกส์   (1955-1968)   แอตแลนตา ฮอกส์   (1968-ปัจจุบัน)
สีประจำทีม: แดง ดำ ทอง      
ชนะเลิศเอ็นบีเอ: 1 (1958)
ชนะเลิศคอนเฟอเรนซ์: 4 (1957, 1958, 1960, 1961)
ชนะเลิศดิวิชัน: 14 (1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964, 1966, 1967, 1970, 1980, 1987, 1994)
เจ้าของทีม: Atlanta Spirit LLC
หัวหน้าโค้ช: ลอยด์ เพียร์ซ
ตัวนำโชคประจำทีม: สกายฮอว์ก, แฮร์รีเดอะฮอว์ก
แอตแลนต้า ฮอกส์ เป็นทีมบาสเกตบอลในลีก เอ็นบีเอ ตั้งอยู่ที่ แอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย
ประวัติ

เดิมทีทีมแอตแลนตา ฮอกส์  ไม่ได้ตั้งอยู่ที่ แอตแลนต้า ทีมนี้ถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1946 ภายในเขตเมือง 3 เมืองติดกัน(ไทร-ซิตี้)ของเมือง ดาเวนพอร์ท (รัฐไอโอวา) และเมืองโมลีนกับเมืองร็อคไอส์แลนด์ (รัฐอิลลินอย)  โดยใช้ชื่อว่า ไทร-ซิตี้ แบลคฮอกส์ ก่อนที่จะย้ายไปเมืองมิลวอกี ใน ค.ศ. 1951 โดยเปลี่ยนชื่อจาก แบล็คฮอกส์ ไปเป็น ฮอกส์ และก็ย้ายไปอยู่ที่ เซนต์หลุยส์ ในปี ค.ศ. 1955 ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่เมือง แอตแลนต้า ในปัจจุบันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968-ปัจจุบัน
โค้ช

ริชชี่ กัวริน 1968-1971
ค็อตตอน ฟิตส์ซิมมอน 1972-1975
จีน ทอมอเลน 1975
ฮิวบี้ บราวน์ 1976-1980
ไมค์ เฟรตเทลโล 1980
เควิน ลาฟเฮอรี่ 1981-1982
ไมค์ เฟรตเทลโล (ครั้งที่ 2) 1983-1989
บ็อบ เวียส 1990-1992
เลนนี วิลเก็นส์ 1993-1999
รอน ครูเกอส์ 2000-2002
เทอรี่ สต็อตส์ 2002-2003
ไมค์ วู้ดสัน 2004-ปัจจุบัน
สนาม

อเล็คซานเดอ คอลิเซียม 1968-1971
เดอะ ออมนี 1972-1996
จอเจีย โดม 1997-1998
แม็คโดนัล เซ็นเตอร์ 1997-1998
ฟิลลิป อารีน่า 1999-ปัจจุบัน
เสื้อนักกีฬาที่รีไทร์

เบอร์ 9 บ็อบ เพททิท ปี 1954-1964
เบอร์ 21 โดมินิค วิลกิ้นส์ 1982-1993
เบอร์ 23 ลู ฮัดสัน 1966-1976
นักกีฬาที่ติด ฮอลออฟเฟม

รายชื่อนักกีฬาที่ติด ฮอลออฟเฟม
วอลท์ เบลลามี่ 1970-1973
คอนนี่ ฮอวกิ้นส์ 1975
โมเซส มาโลน 1988-1990
พีต มาราวิช 1970-1973
เลนนี่ วิลกิ้นส์ (โค้ช) 1993-1999
สถิติฤดูกาลที่ดี/แย่ที่สุด

ดี - 1986 , 1993 (ชนะ 57 แพ้ 25)
แย่ - 2000 (ชนะ 25 แพ้ 57)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
NBA Standings (2018-19 season)
| E A S T E R N | Atlantic | Raptors | Celtics | 76ers | Nets | Knicks |  |
| E A S T E R N | Central | Bucks | Pistons | Pacers | Bulls | Cavaliers |  |
| E A S T E R N | Southeast | Hornets | Heat | Hawks | Magic | Wizards |  |
| W E S T E R N | Northwest | Nuggets | Blazers | Jazz | Wolves | Thunder |  |
| W E S T E R N | Pacific | Warriors | Clippers | Kings | Lakers | Suns |  |
| W E S T E R N | Southwest | Pelicans | Grizzlies | Spurs | Mavericks | Rockets |  |
อาเครอน ชารอน

อาเครอน ชารอน เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ ที่มีบทบาทไม่น้อยเลยทีเดียว
บทบาท

อาเครอน ชารอน เป็นสเป็คเตอร์ที่ทำหน้าที่พายเรือข้ามฟากแม่น้ำอาเครอน อันเป็นแม่น้ำในยมโลกไปยังฝั่งทาร์ทารัส เพื่อไปยังวิหารแห่งการตัดสินโทษของกริฟฟิน มีนอส ซึ่งผู้ที่จะข้ามไปได้นั้นต้องมีเงินปากผีที่ญาติ ๆ คนตายยัดใส่ปากเมื่อตายลงเป็นค่าตอบแทน
เมื่อเซย่าและชุน กระโดดลงบ่อสู่ยมโลกจากปราสาทฮาเดสแล้ว ทั้งคู่ก็สลบไป และมาฟื้นอีกทีก็ที่ฝั่งเอริบัส ริมแม่น้ำอาเครอน ชารอนก็ปรากฏตัวขึ้น เมื่อรู้ว่าทั้งคู่ไม่มีเงินปากผีให้ ชารอนก็ไม่ยอมพายเรือให้ เซย่าโมโหจะจัดการกับชารอน แต่ชุนห้ามไว้และถอดสร้อยรูปดาวที่ทำจากทองคำ ซึ่งเป็นของดูต่างหน้าแม่ที่สวมมาตั้งแต่เด็ก ๆ ชารอนจึงยอมให้ทั้งคู่โดยสารไป
เมื่อมาถึงกลางแม่น้ำซึ่งเป็นจุดที่ลึกที่สุดและเยือกเย็นที่สุด ชารอนใช้ไม้พายตีเซย่าที่กำลังเผลอตกลงไป เซย่าจึงถูกเหล่าคนตายที่ถูกชารอนตีตกลงน้ำดึงตัวไป เพราะชารอนอ้างว่าจ่ายค่าโดยสารคนเดียว แต่มากัน 2 คน ก็มากันได้แค่ครึ่งทาง ชุนพยายามช่วยเซย่าและสู้กับชารอน เมื่อได้เห็นแววตาของชุนแล้ว ชารอนได้เปลี่ยนใจ เพราะแววตาของชุนไม่มีแววตาของความพยาบาท เป็นแววตาที่ชารอนไม่เคยเห็นมาก่อน จึงได้ช่วยเซย่าขึ้นมาและพายเรือไปให้ถึงฝั่ง และตัดสินแพ้-ชนะกับเซย่าที่นั่น
เมื่อมาถึงฝั่ง ชารอนและเซย่าต่างดวลกันด้วยหมัดเพียงหมัดเดียว ปรากฏว่าชารอนถูกหมัดดาวตกของเซย่าจนชุดเซอร์พลีสแตกสลาย สติก็เลอะเลือนไปทันที พร้อมล้มลงไปกับเรือและลอยห่างออกไป
เซอร์พลีส

ชารอน สวมชุดเซอร์พลีสอาเครอน ซึ่งเป็นเทพองค์หนึ่งในตำนานกรีก ที่ทำหน้าที่พายเรือข้ามฟากแม่น้ำอาเครอนให้แก่เหล่าคนตาย ซึ่งผุ้ที่จะข้ามไปได้นั้นต้องจ่ายค่าตอบแทนด้วยการให้เงินปากผีแก่อาเครอน