stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพลงประกอบภาพยนตร์โมะโนะโนะเกะฮิเมะ
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม (ภาษาอังกฤษ)

"The Legend of Ashitaka" – 1:39
"The Demon God" – 3:51
"Departure - To the West" – 2:33
"Demon Power" – 0:36
"The Land of the Impure" – 2:59
"The Encounter" – 0:53
"Kodamas" – 2:27
"The Forest of the God" – 0:41
"Evening at the Ironworks" – 0:39
"The Demon God II - The Lost Mountains" – 0:57
"Lady Eboshi" – 2:48
"The Tatara Women Work Song" – 1:30
"The Furies" – 1:28
"The Young Man from the East" – 1:25
"Requiem" – 2:22
"Will to Live" – 0:32
"San and Ashitaka in the Forest of the Deer God" – 1:39
"Princess Mononoke Theme Song (Instrumental Version)" – 2:08
"Requiem II" – 2:14
"Princess Mononoke Theme Song" – 3:32 (not in the English release)
"Battle Drums" – 2:47
"The Battle in Front of the Ironworks" – 1:26
"Demon Power II" – 2:30
"Requiem III" – 0:55
"Retreat" – 1:31
"The Demon God III" – 1:14
"Adagio of Life and Death" – 2:09
"The World of the Dead" – 1:27
"The World of the Dead II" – 1:33
"Adagio of Life and Death II" – 1:07
"Ashitaka and San" – 3:12
"Princess Mononoke Theme Song" – 1:23
"The Legend of Ashitaka Theme (End Credit)" – 5:03
ยอดจำหน่ายในญี่ปุ่น

| รูปแบบ | จำนวน |
| --- | --- |
Soundtrack: 50 ล้านแผ่น（1997年発売のCD）
Image Album: 7 ล้านแผ่น（1996年発売のCD） 0.5 ล้านแผ่น（2004年発売の再発CD）
Symphony: 8 ล้านแผ่น（1998年発売のCD）
เพลงประจำภาพยนตร์โมะโนะโนะเกะฮิเมะ: 60 ล้านแผ่น（1997年発売のシングルCD） 0.5 ล้านแผ่น（2004年発売の再発シングルCD）
เพลย์ออฟ

เพลย์ออฟ (อังกฤษ: playoff) เป็นการแข่งขันที่ถูกจัดขึ้นภายหลังจากสิ้นสุดฤดูกาลแข่งขันปัจจุบัน จัดขึ้นเพื่อหาผู้ชนะในการแข่งขันของลีกกีฬา หรือจับคู่แข่งขันของผู้ชนะของแต่ละลีกมาแข่งขันกันหาผู้ชนะสูงสุด ในการแข่งขันที่มีการเลื่อนชั้นหรือตกชั้น การแข่งขันเพลย์ออฟมักจะถูกจัดขึ้นระหว่างทีมที่มีสิทธิตกชั้นกับทีมที่มีสิทธิเลื่อนชั้นเพื่อตัดสินว่าทีมไหนจะอยู่ในระบบลีกไหน
เพย์ตัน รีด

| เพย์ตัน รีด |
| --- | --- |
รีด ในปี 2015
เกิด: เพย์ตัน ทักเกอร์ รีด  (1964-07-03) 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 (60 ปี) ราลี, รัฐนอร์ทแคโรไลนา, สหรัฐ
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์และโทรทัศน์
ปีปฏิบัติงาน: 1987–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เบ็ธ ลามัอร์  (สมรส 1998; หย่า 2006) 
เพย์ตัน ทักเกอร์ รีด (อังกฤษ: Peyton Tucker Reed) เกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 เป็นผู้กำกับโทรทัศน์และภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการกำกับภาพยนตร์เรื่อง สาวเชียร์เท้าไฟ หัวใจวี้ดบึ้ม (2000), ดาวน์ วิธ เลิฟ: ผู้หญิงจมรัก (2003), เตียงหัก แต่รักไม่เลิก (2006) และ คนมันรุ่ง เพราะมุ่งเซย์ เยส (2008) เขายังได้กำกับภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง มนุษย์มดมหากาฬ (2015) และภาคต่อ แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์ (2018)
ผลงาน > ภาพยนตร์

สาวเชียร์เท้าไฟ หัวใจวี้ดบึ้ม (2000)
ดาวน์ วิธ เลิฟ: ผู้หญิงจมรัก (2003)
เตียงหัก แต่รักไม่เลิก (2006)
คนมันรุ่ง เพราะมุ่งเซย์ เยส (2008)
มนุษย์มดมหากาฬ (2015)
แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์ (2018)
แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์: ตะลุยมิติควอนตัม (2023)
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | ผู้กำกับ | เขียนบท | ผู้อำนวยการสร้าง ฝ่ายบริหาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1991 | แบ็ค ทู เดอะ ฟิวเจอร์ | ใช่ | ใช่ | ไม่ | กำกับ 13 ตอน และ เขียนบท 1 ตอน |
| 1995 | เดอะ คอมพิวเตอร์ วอร์ เทนนิส ชูส์ | ใช่ | ไม่ | ไม่ | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1997 | เดอะ เลิฟ บั๊ก | ใช่ | ไม่ | ไม่ | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1997 | เดอะ เวียร์ด แอล โชว์ | ใช่ | ไม่ | ไม่ | กำกับ 13 ตอนจบ |
| 1998 | มิสเตอร์โชว์ วิท บ๊อบ แอนด์ เดวิด | ใช่ | ไม่ | ไม่ | กำกับ 3 ตอน |
| 1999 | อัพไรท์ ซิติเซนส์ บริเกด | ใช่ | ไม่ | ไม่ | กำกับ 4 ตอน |
| 2008 | แคชเมียร์ มาเฟีย | ไม่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2011–2012 | นิว เกิร์ล | ใช่ | ไม่ | ไม่ | กำกับ 3 ตอน |
| 2013 | เดอะ กู๊ดวิน เกม | ใช่ | ไม่ | ใช่ | กำกับ 3 ตอน |
| 2019–ปัจจุบัน | เดอะ ยูนิคอร์น | ไม่ | ไม่ | ใช่ |  |
| 2020 | เดอะ แมนดาลอเรียน: มนุษย์ดาวมฤตยู | ไม่ | ไม่ | ใช่ | กำกับ 2 ตอน |
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 7 เรื่องของ เพย์ตัน รีด
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ไอเอ็มดีบี | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000 | สาวเชียร์เท้าไฟ หัวใจวี้ดบึ้ม |  64% (6.00/10) (123 รีวิว) |  | 52 (31 รีวิว) | 6.1 (101,279) | $11,000,000 | $90,449,929 |
| 2003 | ดาวน์ วิธ เลิฟ: ผู้หญิงจมรัก |  60% (6.10/10) (178 รีวิว) |  | 52 (39 รีวิว) | 6.3 (43,325) | $35,000,000 | $39,468,111 |
| 2006 | เตียงหัก แต่รักไม่เลิก |  34% (5.00/10) (194 รีวิว) |  | 45 (37 รีวิว) | 5.8 (136,192) | $52,000,000 | $205,668,210 |
| 2008 | คนมันรุ่ง เพราะมุ่งเซย์ เยส |  46% (5.30/10) (156 รีวิว) |  | 46 (30 รีวิว) | 6.8 (373,397‎) | $70,000,000 | $223,241,637 |
| 2015 | มนุษย์มดมหากาฬ |  83% (6.90/10) (341 รีวิว) |  | 64 (44 รีวิว) | 7.3 (‎698,611) | $130,000,000 | $519,311,965 |
| 2018 | แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์ |  87% (7.00/10) (446 รีวิว) |  | 70 (56 รีวิว) | 7.0 (430,106) | $162,000,000 | $622,674,139 |
| 2023 | แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์: ตะลุยมิติควอนตัม |  46% (5.50/10) (404 รีวิว) |  | 48 (61 รีวิว) | 6.1 (‎192,518) | $200,000,000 | $476,071,180 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  60% (5.97/10) | 54 | 54 | 6.5 | $660 ล้าน | $2,176,885,171 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
$ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

เพย์ตัน รีด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เพรสคอตต์ บุช

| เพรสคอตต์ บุช |
| --- | --- |


สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ จาก คอนเนกทิคัต
ดำรงตำแหน่ง 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 – 2 มกราคม ค.ศ. 1963
ก่อนหน้า: วิลเลียม เอ. พัวเทลล์
ถัดไป: อับราฮัม เอ. ริบิคอฟฟ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เพรสคอตต์ เชลดอน บุช 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1895(1895-05-15) โคลัมบัส, โอไฮโอ
เสียชีวิต: 8 ตุลาคม ค.ศ. 1972(1972-10-08) (77 ปี) นครนิวยอร์ก, นิวยอร์ก
เชื้อชาติ: อเมริกัน
ศาสนา: Episcopal
พรรคการเมือง: รีพับลิกัน
คู่สมรส: โดโรธี วอล์กเกอร์ บุช
บุตร: เพรสคอตต์ เอส. บุช จูเนียร์ จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส โจนาธาน บุช วิลเลียม เอช.ที. บุช
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเยล
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด: กองกำลังสหรัฐอเมริกา
หน่วย: กองกำลังเดินทางอเมริกัน
ผ่านศึก: สงครามโลกครั้งที่ 1

เพรสคอตต์ เชลดอน บุช (อังกฤษ: Prescott Sheldon Bush, 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1972) เป็นนายธนาคารและเป็นนักการเมือง เพรสคอตต์ บุช เป็นบิดาของจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41) เป็นปู่ของจอร์จ ดับเบิลยู. บุช (ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43) และเจบ บุช (ผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคนที่ 43)
ชีวิตส่วนตัว

เพรสคอตต์ บุชแต่งงานกับ โดโรธี วอล์กเกอร์ ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ที่เคนน์บังค์พอร์ต รัฐเมน พวกเขามีลูก 5 คน ได้แก่ เพรสคอตต์ บุช จูเนียร์ (10 สิงหาคม ค.ศ. 1922 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 2010) จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (เกิด 1924 เขาได้รับการตั้งชื่อตามพ่อของโดโรธี จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์) แนนซี เอลลิส (เกิด 1926) โจนาธาน บุช (เกิด 1931) และ วิลเลียม "บัคกี้" บุช (เกิด 1938)
งานเขียน

บทความที่เขียนโดยเพรสคอตต์ บุช ประกอบด้วย
"Timely Monetary Policy," วารสาร Banking, มิถุนายน 1955 และ กรกฎาคม 1955
"To Preserve Peace Let's Show the Russians How Strong We Are!" นิตยสาร Reader's Digest, กรกฎาคม 1959
"Politics Is Your Business," Chamber of Commerce, State of New York, นิตยสาร Bulletin, พฤษภาคม 1960
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เพรสคอตต์ บุช
University of Connecticut's profile of Prescott Bush เก็บถาวร 2005-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Prescott Sheldon Bush ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Bush Family Tree
"เพรสคอตต์ บุช". Find a Grave. สืบค้นเมื่อ 2009-02-24.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ 
ประชาชน:  รัฐสภาสหรัฐ 
อื่น ๆ:  NARA 2  SNAC
เพลย์สเตชัน วีอาร์

| --- | --- |

ประเภท: จอแสดงผลแบบสวมศีรษะ
ผู้ผลิต: โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์
อุปกรณ์ที่รองรับ: เพลย์สเตชัน 4
เทคโนโลยีจอภาพ: 5.7" OLED
FOV: 100°
ความละเอียด: 1920×1080 px (960×1080 ต่อข้าง)
เฟรมเรต: 120 Hz
วางจำหน่าย: 13 ตุลาคม ค.ศ. 2016
ด ค ก
PlayStation VR (ไทย: เพลย์สเตชัน วีอาร์) หรือชื่อโครงการเดิมคือ โครงการมอร์ฟีอุส (อังกฤษ: Project Morpheus) เป็นจอแสดงผลแบบสวมศีรษะระบบเวอร์ชวลริแอลลิที ผลิตขึ้นโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ถูกออกแบบมาเพื่อใช้งานร่วมกับระบบเครื่องเล่นเกมเพลย์สเตชัน 4 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2016 โดยมีราคาจำหน่ายในประเทศไทย 17,490 บาท
โซนี่มีความสนใจเทคโนโลยีจอแสดงผลแบบสวมศีรษะมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 ซึ่งผลิตภัณฑ์ประเภทนี้ถูกวางจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1997 ในสหรัฐอเมริกา โดยใช้ชื่อว่า แกลสตรอน ซึ่งใช้งานร่วมกับเกม  MechWarrior 2 ทำให้ผู้เล่นเกมนี้สามารถมีมุมมองการเล่นเกมเสมือนอยู่ในค็อกพิทของหุ่นยนต์
ในปี 2014 อันโตน มีคายลอฟ วิศวกรแผนกวิจัยและพัฒนาของโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ กล่าวว่าทีมของเขากำลังทำงานในโครงการมอร์ฟีอุสมาเป็นเวลากว่าสามปีแล้ว ในที่สุดโครงการมอร์ฟีอุสได้ถูกประกาศอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรกในงาน Game Developers Conference ปี 2014 โดยมีนายชูเฮ โยะชิดะ ประธานฝ่ายสตูดิโอของโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ขึ้นกล่าวแนะนำโครงการนี้ในวันที่ 18 มีนาคม 2014 และกล่าวว่า โครงการมอร์ฟีอุสนั้นเป็น "นวัตกรรมถัดไปของเพลย์สเตชันอันจะเป็นโฉมหน้าอนาคตของวงการเกม" และในวันที่ 15 กันยายน 2015 โซนี่ก็ได้ประกาศตั้งชื่ออุปกรณ์ในโครงการมอร์ฟีอุสว่า PlayStation VR และในปีเดียวกันก็ได้ออกมายืนยันว่า อุปกรณ์นี้จะวางจำหน่ายภายในครึ่งปีแรกของปี 2016 และมีราคาไม่ห่างจากเครื่องเล่นวีดีโอเกมเครื่องใหม่
เพย์แบ็ก (2015)

เพย์แบ็ก (2015) (อังกฤษ: Payback (2015)) เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิว (PPV) ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) จัดเป็นครั้งที่ 3 โดยมีกำหนดจัดวันที่ 17 พฤษภาคม 2015 ที่สนามรอยัลฟามส์อะรีนา ที่เมืองบัลติมอร์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา
เบื้องหลัง

ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2015) จอห์น ซีนา ได้เอาชนะรูเซฟ ในแมตช์ Russian Chain และป้องกันแชมป์ WWE United States Championship เอาไว้ได้สำเร็จ ต่อมาลานาได้ประกาศว่าซีนาจะต้องเจอกับรูเซฟ ในแมตช์การปล้ำ "I Quit" match ในเพย์แบ็ก
ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ เซท โรลลินส์ได้เอาชนะแรนดี ออร์ตัน ในแมตช์การปล้ำในกรงเหล็ก และป้องกันแชมป์ WWE World Heavyweight Championship เอาไว้ได้ ในรอว์คืนต่อมา วันที่ 27 เมษายน จากการโหวตลงคะแนนใน WWE App ก็ได้ประกาศว่าโรลลินส์ จะป้องกันตำแหน่งกับออร์ตัน และโรแมน เรนส์ ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า ในเพย์แบ็ก ในรอว์ วันที่ 4 พฤษภาคม ดีน แอมโบรส ได้เอาชนะ เซท โรลลินส์ และได้ถูกเพิ่มเข้าไปในแมตช์ชิงแชมป์โลก ทำให้กลายเป็นแมตช์ 4 เส้า ในรอว์ วันที่ 11 พฤษภาคม ทริปเปิลเอชได้ประกาศว่า หากโรลลินส์ ไม่เดินออกจากแมตช์ 4 เส้า ในฐานะแชมป์ เคนจะต้องพ้นจากตำแหน่ง Director of Operation
ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ได้เอาชนะ เชมัส ในแมตช์ผู้แพ้ต้องจูบก้นผู้ชนะ ในรอว์ วันที่ 11 พฤษภาคม ได้มีการประกาศแมตช์ระหว่าง ซิกก์เลอร์ กับ เชมัส ในเพย์แบ็ก
ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ ช่วงก่อนเริ่มรายการ เนวิลล์เอาชนะคิง บาร์เร็ตต์ ไปได้ ในรอว์ วันที่ 11 พฤษภาคม ได้มีการประกาศแมตช์ระหว่างเนวิลล์และบาร์เร็ตต์ในเพย์แบ็ก
ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ เดอะนิวเดย์ ได้เอาชนะ ไทสัน คิด และซีซาโร และคว้าแชมป์ WWE Tag Team Championship ไปได้เป็นสมัยแรก ในวันที่ 11 พฤษภาคม ได้มีการประกาศแมตช์ชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship ระหว่าง เดอะนิวเดย์ กับ ไทสัน คิด และซีซาโร ในแมตช์การปล้ำแทกทีมชนะ 2 ใน 3 ยก
ในรอว์ วันที่ 27 เมษายน เบรย์ ไวแอ็ตต์ได้ลอบทำร้ายไรแบ็ก หลังจากไรแบ็กเอาชนะโบ ดัลลัส ในสแมคดาวน์ วันที่ 30 เมษายน ไวแอ็ตต์ลอบทำร้ายไรแบ็ก หลังจากชนะลู้ก ฮาร์เปอร์ ในรอว์ วันที่ 11 พฤษภาคม ไรแบ็กได้มาเล่นงานไวแอ็ตต์ ในวันที่ 13 พฤษภาคม WWE.com ได้ประกาศว่าไรแบ็กจะเจอกับไวแอ็ตต์ในเพย์แบ็ก
ในรอว์ วันที่ 11 พฤษภาคม ได้มีการประกาศแมตช์แทกทีมระหว่าง เคอร์ติส แอ็กเซล & มาโชว์ แมนดาว กับ ดิ อเซนชัน (คอนเนอร์ และ วิกเตอร์) ในเพย์แบ็ก เป็นแมตช์ก่อนเริ่มรายการ
ผลการปล้ำ

| ลำดับ | ผลการปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| ก่อนเริ่มรายการ | อาร์-ทรูธ ชนะ สตาร์ดัสต์ | แมตช์การปล้ำเดี่ยว | 6:50 |
| ก่อนเริ่มรายการ | ดิ อเซนชัน (คอนเนอร์ และ วิกเตอร์) ชนะ เดอะเมกะพาวเวอร์ (แอ็กเซลเมเนีย & มาโช แมนดาว) | แมตช์การปล้ำแทกทีม | 2:50 |
| 1 | เชมัส ชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ | แมตช์การปล้ำเดี่ยว | 12:20 |
| 2 | เดอะนิวเดย์ (บิ๊กอี และ โคฟี คิงส์ตัน) (พร้อมด้วย เซเวียร์ วูดส์) (c) ชนะ ไทสัน คิด และซีซาโร (พร้อมด้วย นาตาเลีย) 2-1 | แมตช์การปล้ำแทกทีมชนะ 2 ใน 3 ยก ชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship | 12:40 |
| 3 | เบรย์ ไวแอ็ตต์ ชนะ ไรแบ็ก | แมตช์การปล้ำเดี่ยว | 15:36 |
| 4 | จอห์น ซีนา (c) ชนะ รูเซฟ (พร้อมด้วย ลานา) | แมตช์การปล้ำ "I Quit" match ชิงแชมป์ WWE United States Championship | 27:58 |
| 5 | เนโอมี และ ทามีนา ชนะ เดอะเบลลาทวินส์ (บรี และนิกกี) | แมตช์การปล้ำแทกทีม | 6:13 |
| 6 | เนวิลล์ ชนะ คิง บาร์เร็ตต์ โดยเคาต์เอาต์ | แมตช์การปล้ำเดี่ยว | 7:22 |
| 7 | เซท โรลลินส์ (c) ชนะ แรนดี ออร์ตัน, โรแมน เรนส์ และ ดีน แอมโบรส | แมตช์การปล้ำ 4 เส้า ชิงแชมป์ WWE World Heavyweight Championship; หากโรลลินส์ ไม่สามารถป้องกันแชมป์ได้ เคนจะต้องพ้นจากตำแหน่ง ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ | 23:52 |
 (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน
ดูเพิ่ม

เพย์แบ็ก
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Payback website
เพลย์เกิร์ล

เพลย์เกิร์ล (อังกฤษ: PLAYGIRL) เป็นนิตยสารโป๊และไลฟ์สไตล์สำหรับผู้หญิง ออกเป็นรายเดือน ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา มีรูปภาพกึ่งเปลือยหรือเปลือยกายของผู้ชาย นิตยสารก่อตั้งในปี 1973 ในช่วงที่มีการเคลื่อนไหวเกี่ยวกับสิทธิสตรีและตอบโต้การออกมาของนิตยสารโป๊อย่างเช่น เพลย์บอย และ เพนท์เฮาส์ ที่มีรูปภาพผู้หญิงเปลือย
ถึงแม้ว่าในการตลาดจะมีกลุ่มเป้าหมายเป็น ผู้หญิงแท้ มิเชล ซิปป์ บ.ก. ก็ยังได้พูดไว้ในปี 2003 ว่า "กลุ่มผู้อ่านที่เป็นเกย์ มีประมาณ30%" และเสริมต่อว่า "นี่เป็นนิตยสารบันเทิงสำหรับผู้หญิง เพราะยังไม่มีนิตยสารใดที่จัดเนื้อหาของผู้หญิงอย่างนี้ แต่เราก็รักกลุ่มผู้อ่านที่เป็นเกย์เช่นกัน" ในปี 2003 มาร์ก กราฟฟ์ ประธานของ Trans Digital Media ผู้จัดการแบรนด์ของ เพลย์เกิร์ลทีวี กล่าวว่า 50% ของผู้อ่านเพลย์เกิร์ลเป็นผู้อ่านเกย์ผู้ชาย
ประวัติของนิตยสาร เพลย์เกิร์ล นี่คือนิตยสารที่ถ่ายภาพเปลือยผู้ชาย ยกเว้นในฉบับแรก ๆ ในปี 1973 ที่ไม่มีภาพเปลือย โดยทั่วไปแล้วนิตยสาร เพลย์เกิร์ล ในช่วงหลัง ๆ จะมีถ่ายภาพอวัยวะเพศชายแข็งตัว และเริ่มมีนายแบบที่ไม่ใช่เชื้อชาติคอเคเชียนมากขึ้น โดยทั่วไปแล้วจะมักมีนายที่ขริบหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศแล้ว แต่หลัง ๆ ก็มีผู้ชายที่มีหนังหุ้มปลายองคชาตเพิ่มด้วย
เพลย์เกิร์ล ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ และยังจำหน่ายในประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษ อย่าง เยอรมนี (1978-1980 และ 1989-2003), ฝรั่งเศส (1978), ออสเตรเลีย (1985-88, และใน Interlude ในปี 1991), เนเธอร์แลนด์ (1987-88), ประเทศอังกฤษ (1992-93), แอฟริกาใต้ (1995), บราซิลและรัสเซีย (2004-?), และในฉบับภาษาสเปน (1992-93)
| เพลย์เกิร์ล |
| --- | --- |
  ปกเดือนเมษายน  2007
Editor in Chief: นิโคล คาล์ดเวลล์
ประเภท: นิตยสารสำหรับผู้หญิง
นิตยสารราย: รายเดือน
ผู้พิมพ์: Playgirl, Inc.
ปีที่ก่อตั้ง: ค.ศ. 1973
วันจำหน่ายฉบับแรก: มกราคม ค.ศ. 1973
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ, และอีกหลายภาษา
เว็บไซต์: Playgirl
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร (ISSN): 0273-6918
เพลย์บอย บันนี

เพย์บอย บันนี ใน Playboy Mansion วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
เพลย์บอย บันนี (อังกฤษ: Playboy Bunny) เป็นพนักงานเสิร์ฟหญิงในเพลย์บอยคลับ เพลย์บอยคลับถูกเปิดจากเดิมในปี ค.ศ. 1960 จนถึง ค.ศ. 1988 คลับเปิดใหม่ในสถานที่หนึ่งในโรงแรมเดอะ พาล์มสในลาส เวกัส ในปี ค.ศ. 2006 เหล่าบันนีมักจะสวมชุดเครื่องแต่งกายที่เรียกว่า "ชุดบันนี" แรงบันดาลใจจากเสื้อคลุมสวมตัวนำโชคกระต่ายเพลย์บอย ประกอบด้วยชุดรัดทรง ,หูบันนี ,ปกคอเสื้อ ,ข้อมือ และหางปุยฟู
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Playboy Bunnies Website เก็บถาวร 2010-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Playboy
Ex-Playboy Bunnies Website
Playboy Bunnies: The Early Years เก็บถาวร 2010-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - slideshow by Life magazine
เพลย์บอย

สำหรับวิถีชีวิตของชายอย่างหนึ่ง ดูที่ เพลย์บอย (วิถีชีวิต)
| เพลย์บอย |
| --- | --- |
  มาริลีน มอนโร บนปกนิตยสารเพลย์บอยฉบับแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1953
CEO: Ben Kohn
ประเภท: Men's magazines
นิตยสารราย: Monthly
ผู้พิมพ์: Playboy Enterprises
ยอดพิมพ์จำหน่ายรวม  (2017): 474,220
ปีที่ก่อตั้ง: 1 ตุลาคม 1953; 71 ปีก่อน (1953-10-01)
วันจำหน่ายฉบับแรก: December 1953
ประเทศ: United States
เมือง: Chicago, Illinois
ภาษา: English, many others
เว็บไซต์: www.playboy.com 
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร (ISSN): 0032-1478
เพลย์บอย (อังกฤษ: Playboy) เป็นนิตยสารโป๊และไลฟ์สไตล์สำหรับผู้ชาย ออกเป็นรายเดือน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1953 โดยฮิวจ์ เฮฟเนอร์ มีรูปภาพกึ่งเปลือยหรือเปลือยกายของผู้หญิง และเป็นที่รู้จักกันดีหลังจากได้ขยายเป็นบริษัทเพลย์บอยเอนเทอร์ไพรซ์ด้วยการตีพิมพ์ทั่วโลกและห้ามขายเฉพาะบางประเทศเท่านั้น เนื้อหาภายในหนังสือฉบับของสหรัฐอเมริกาจะประกอบด้วยภาพเปลือยของนางแบบ และเรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน ได้แก่การเมืองสหรัฐอเมริกา กีฬา แฟชั่น เทคโนโลยีใหม่ และสถานที่ท่องเที่ยว รวมถึงบทสัมภาษณ์ดารา
ภาพเปลือยในหนังสือเพลย์บอยจะมีลักษณะที่เรียกว่า ซอฟต์คอร์ (softcore) โดยภาพเปลือยของนางแบบจะมีการถ่ายแบบในลักษณะโชว์สัดส่วนอย่างเดียว ซึ่งแตกต่างกับลักษณะฮาร์ดคอร์ (hardcore)  ที่มีการถ่ายรูปขณะร่วมเพศสัมพันธ์เข้ามาเกี่ยวข้อง
สัญลักษณ์ของเพลย์บอยคือรูป กระต่ายผูกโบ ซึ่งต่อมาเมื่อเพลย์บอลขยายกิจการทำธุรกิจอื่นๆ ด้านแฟชั่น ก็นำสัญลักษณ์นี้มาใช้ด้วย  รวมถึงมีการก่อตั้งเพลย์บอยคลับแห่งแรก ที่ชิคาโก ในปี ค.ศ. 1963 ผู้ให้บริการในคลับ แต่งกายเป็น บันนี่ เกิร์ล มีท่าเต้น บันนี่ ดิพ อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ทางการ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2017-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เพลย์บอยเอนเทอร์ไพรซ์  (เว็บไซต์บริษัท)
เพลย์บอย สหราชอาณาจักร เก็บถาวร 2012-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อื่น ๆ
ปก เพลย์บอย ทั่วโลก—ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
Crossett, Andrew, "Index: The Women of  Playboy – 1967 – 2007", 2007.
Playmate database at the University of Chicago - archived version June, 2008 เก็บถาวร 2008-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A full listing of the Playboy Interview subjects and their interviewers
Josh Lambert, "My Son, the Pornographer: Jewish Editors at Playboy"
ประวัติของเพลย์บอยในชิคาโก
เพนกวิน

| เพนกวิน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: พาลีโอซีน-ปัจจุบัน 62–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

เพนกวินฮัมโบลด์ (Spheniscus humboldti) เป็นเพนกวินชนิดหนึ่งที่อยู่ในสกุล Spheniscus

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ไม่ได้จัดลำดับ:: Archosauria
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Sphenisciformes Sharpe, 1891
วงศ์:: Spheniscidae Bonaparte, 1831

สกุล
 Aptenodytes  Eudyptes  Eudyptula  Megadyptes  Pygoscelis  Spheniscus

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของเพนกวิน (สีฟ้า)
เพนกวิน (อังกฤษ: penguin) เป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Spheniscidae อันดับ Sphenisciformes เพนกวินเกือบทุกชนิดพบได้เฉพาะที่ซีกโลกใต้ มีเพียงสายพันธุ์เดียวเท่านั้นคือ เพนกวินกาลาปาโกส ซึ่งพบได้ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตร
เพนกวินสามารถปรับให้เข้ากับชีวิตในน้ำได้เป็นอย่างดี มีลักษะเด่นคือขนสีขาวดำและปีกที่มีลักษณะคล้ายครีบเพื่อใช้ว่ายน้ำ เพนกวินส่วนใหญ่กินกุ้ง ปลา ปลาหมึก และสัตว์ทะเลขนาดเล็กอื่น ๆ เป็นอาหารโดยพวกมันมักหาอาหารได้ขณะว่ายน้ำอยู่ใต้น้ำ เพนกวินใช้เวลาประมาณครึ่งชีวิตอยู่บนบกและอีกครึ่งหนึ่งอยู่ในทะเล แม้ว่าเพนกวินเกือบทุกชนิดจะมีถิ่นกำเนิดในซีกโลกใต้ แต่ในปัจจุบันไม่ได้พบเฉพาะในพื้นที่ที่มีอากาศหนาวเย็น เช่น แอนตาร์กติกา เท่านั้นโดยยังมีอีกหลายชนิดที่อาศัยในเขตอบอุ่น
เพนกวินสายพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือเพนกวินจักรพรรดิซึ่งเมื่อตัวเต็มวัยจะสูงประมาณ 1.1 เมตร (3 ฟุต 7 นิ้ว) และหนัก 35 กิโลกรัม (77 ปอนด์) ในขณะที่สายพันธุ์ที่เล็กที่สุดคือเพนกวินน้อยหรือที่รู้จักในชื่อเพนกวินนางฟ้าซึ่งสูงประมาณ 33 เซนติเมตร (13 นิ้ว) และหนักเพียง 1 กิโลกรัม (2.2 ปอนด์) โดยทั่วไปแล้ว เพนกวินขนาดใหญ่มักอาศัยอยู่บริเวณที่เย็นกว่า และเพนกวินที่มีขนาดเล็กกว่าจะอาศัยอยู่บริเวณที่มีภูมิอากาศอบอุ่นหรือเขตร้อน เชื่อกันว่าเพนกวินยุคก่อนประวัติศาสตร์บางสายพันธุ์มีขนาดมหึมาโดยมีความสูงหรือน้ำหนักเท่ากับมนุษย์ที่โตเต็มวัยเลยทีเดียว
ศัพทมูลวิทยา

โดยชื่อ "เพนกวิน" แท้ที่จริงแล้วเดิมทีจะถูกใช้เป็นชื่อเรียกนกขนาดใหญ่ที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ นกออคใหญ่ ซึ่งมีสภาพเหมือนกับเพนกวิน คือ บินไม่ได้และมีขนสีขาวดำ
วิวัฒนาการ

บรรพบุรุษของเพนกวิน เป็นนกที่ปีกไม่สามารถบินได้ แต่กลับว่ายน้ำได้คล่องแคล่วที่มีชื่อว่า "ไวมานู" ที่มีชีวิตอยู่ในยุคพาลีโอซีน ประมาณ 62 ล้านปีก่อน ซึ่งฟอสซิลของไวมานู ปัจจุบันพบได้ที่นิวซีแลนด์ ไวมานูมีรูปร่างที่เพรียวยาวแตกต่างจากเพนกวินในปัจจุบันมาก
โดยเพนกวินที่มีขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เช่น Kumimanu biceae มีความสูงประมาณ 1.77 เมตร น้ำหนัก 101 กิโลกรัม มีชีวิตอยู่ราว 50–60 ล้านปีก่อน และเชื่อว่ามีขนสีน้ำตาลซึ่งต่างจากเพนกวินทั่วไปในปัจจุบัน และมีจะงอยปากยื่นยาวกว่า พบโครงกระดูกที่นิวซีแลนด์เมื่อปี ค.ศ.2017 แต่เพนกวินที่ใหญ่ที่สุดที่เคยพบมาคือ Palaeeudyptes klekowskii มีความสูงถึง 2 เมตร น้ำหนักไม่น้อยกว่า 115 กิโลกรัม ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2014
สำหรับเพนกวินในยุคปัจจุบัน เป็นนกที่ถือกำเนิดมานานกว่า 40 ล้านปีก่อน จากการศึกษาไมโตคอนเดรียและดีเอ็นเอพบว่า เพนกวินสกุล Aptenodytes ซึ่งเป็นเพนกวินชนิดที่ใหญ่ที่สุด เป็นต้นสายพันธุ์ของเพนกวินทั้งหมดในปัจจุบัน ก่อนที่แต่ละสกุลหรือชนิดจะแยกสายวิวัฒนาการของตัวเองขึ้นมา
การจำแนก

แบ่งออกได้เป็น 6 สกุล ได้แก่
Aptenodytes Miller, 1778
Eudyptes Vieillot, 1816
Eudyptula Bonaparte, 1856
Megadyptes Milne-Edwards, 1880
Pygoscelis Wagler, 1832
Spheniscus Brisson, 1760
และแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ประมาณ 19 ชนิด หรือ 20 ชนิด
และมีที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์อีกหลายสกุลและหลายชนิด (ประมาณ 40 ชนิด)
ความสัมพันธ์กับมนุษย์

เพนกวินเป็นนกที่มีความสัมพันธ์กับมนุษย์ในด้านต่าง ๆ มากมาย ในอดีตเป็นนกที่มนุษย์ล่าเพื่อเอาเนื้อมาบริโภค แต่ในปัจจุบันเป็นสัตว์ที่เลี้ยงไว้แสดงตามสวนสัตว์หรือสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก (โดยมากจะเป็นเพนกวินฮัมโบลด์) โดยสถานที่เลี้ยงเพนกวินที่มีจำนวนมากที่สุด คือ โตเกียวซีไลฟ์ปาร์ค ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
และถึงถูกอ้างอิงถึงในสัญลักษณ์หรือวัฒนธรรมร่วมสมัยต่าง ๆ เช่น เป็นสัญลักษณ์ของลีนุกซ์, เป็นตัวละครฝ่ายร้ายในการ์ตูนชุด Batman ของดีซี คอมิคส์ ที่ชื่อ Penguin ที่มีต้นแบบมาจากเพนกวินจักรพรรดิ เป็นต้น
รูปภาพ

นิคมของเพนกวินอะเดลี่ (Pygoscelis adeliae)
การไถลตัวไปกับพื้นน้ำแข็งของเพนกวิน
คู่เพนกวินจักรพรรดิกับลูกที่ยังโตไม่เต็มที่
การฟักไข่ของเพนกวินอะเดลี่ตัวผู้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เพนกวิน (อังกฤษ)
ฝูงเพนกวินเมื่อว่ายน้ำ
ภาพวาดของไวมานู (Waimanu spp.) บรรพบุรุษของเพนกวิน
สัญลักษณ์ของลีนุกซ์เป็นเพนกวินที่ชื่อ "ทุก" (Tux)
เพลาขับ

Drive shaft with universal joints at each end and a spline in the centre
เพลา(อังกฤษ: drive shaft, driveshaft, driving shaft, propeller shaft, Cardan shaft) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการช่วยตัวเองส่งถ่ายแรงบิดจากชุดเกียร์สู่เฟืองท้ายหรือจากเฟืองท้ายสู่ล้อซึ่งไม่สามารถเชื่อมต่อได้โดยตรงกับแหล่งกำเนิดแรงบิดอันเนื่องมาจากระยะห่างระหว่างแหล่งกำเนิดแรงบิดและอุปกรณ์ปลายทาง เพลาขับจึงมีรูปร่างและความยาวแตกต่างกันตามวัตถุประสงค์ของการใช้งาน
เพลย์ (อัลบั้ม)

เพลย์ (อังกฤษ: Play) เป็นอัลบั้ม ของ โมบี้ วางแผงเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยอัลบั้มชุดนี้เขาจะรวมเพลงแนวอื่นอย่าง เบรกบีท, ร็อก, ฮิปฮอป, ป็อป ดาวน์เท็มโป, และ กอสเปล
ซิงเกิลที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายของอัลบั้มนี้ได้แก่  "Porcelain" "Why Does My Heart Feel So Bad?" "Bodyrock" และ "South Side" โดยได้ศิลปินรับเชิญอย่าง เกว็น สเตฟานี
รายชื่อเพลง

"Honey" – 3:28
"Find My Baby" – 3:59
"Porcelain" – 4:01
"Why Does My Heart Feel So Bad?" – 4:24
"South Side"* – 3:49
"Rushing" – 3:00
"Bodyrock" – 3:36
"Natural Blues" – 4:13
"Machete" – 3:37
"7" – 1:02
"Run On" – 3:45
"Down Slow" – 1:34
"If Things Were Perfect" – 4:18
"Everloving" – 3:25
"Inside" – 4:48
"Guitar Flute & String" – 2:09
"The Sky Is Broken" – 4:18
"My Weakness" – 3:37
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเกี่ยวกับอัลบั้ม (อังกฤษ)
เพลงชาติซิมบับเว

| คำแปล: ขอพระเจ้าคุ้มครองแผ่นดินซิมบับเว |
| --- | --- |

ชื่ออื่น: Simudzai Mureza wedu WeZimbabwe English: Oh lift high the banner, the flag of Zimbabwe Kalibusiswe Ilizwe leZimbabwe อังกฤษ: And may the Almighty protect and bless our land
เนื้อร้อง: Solomon Mutswairo, ค.ศ. 1994
ทำนอง: Fred Changundega, ค.ศ. 1994
รับไปใช้: มีนาคม ค.ศ. 1994
ขอพระเจ้าคุ้มครองแผ่นดินซิมบับเว (อังกฤษ: Blessed be the Land of Zimbabwe Simudzai Mureza wedu WeZimbabwe; Kalibusiswe Ilizwe leZimbabwe) เพลงชาติของซิมบับเว.  ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในเดือนมีนาคม ค.ศ.  1994 ภายหลังจากการประกวดเนื้อร้องใหม่ แทนที่เพลงชาติฉบับเดิมที่ชื่อว่า อิเช คอมโบเรรา อาฟรีกา (Ishe Komborera Africa). ผู้ชนะเลิศในการประกวดเนื้อร้อง ประพันธ์โดย ศาสตราจารย์ Solomon Mutswairo และ เรียบเรียงทำนองโดย Fred Changundega ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษและ ภาษาเอนเดเบล ซึ่งเป็นภาษาหลักอีกสองภาษาของซิมบับเว โดยมีการแปลเนื้อร้องทั้ง 3 ภาษาหลักที่ใช้ในซิมบับเว
ดูเพิ่ม

อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา
มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา
สแตนด์แอนด์ซิงออฟแซมเบีย พราวด์แอนฟรี
แหล่งข้อมูลอื่น

Zimbabwe: Blessed be the Land of Zimbabwe - Audio of the national anthem of Zimbabwe, with information and lyrics
Kalibusiswe Ilizwe leZimbabwe/Simudzai Mureza wedu WeZimbabwe/Blessed be the Land of Zimbabwe MIDI file เก็บถาวร 2011-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:เพลงชาติซิมบับเว