stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาธารณรัฐโรดีเชียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1964

| โรดีเชีย ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1964 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: RHO
ณ โตเกียว
นักกีฬา: 6 คน  ใน 5 ชนิดกีฬา
เหรียญ อันดับ 5:  ทอง 10 เงิน 5 ทองแดง 2 รวม 17 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
เซาเทิร์นโรดีเชียเป็นหนึ่งในสิบเก้าประเทศที่แข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1964 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 3–12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1964 โดยได้อันดับที่ 5 ในตารางเหรียญ ประกอบด้วย 10 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวม 17 เหรียญ ทีมเซาเทิร์นโรดีเชียประกอบด้วยนักกีฬา 6 คน เป็นชาย 4 คน และหญิง 2 คน เป็นหนึ่งในสองประเทศจากแอฟริกาที่เข้าแข่งขัน ซึ่งอีกประเทศหนึ่งคือแอฟริกาใต้ โดยนักกีฬาเซาเทิร์นโรดีเซียที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันมากที่สุดคือ ลินเนตต์ กิลคริสต์ (Lynnette Gilchrist) ซึ่งได้รับ 5 เหรียญทอง และ 3 เหรียญเงิน
ยิงธนู

เซาเทิร์นโรดีเซียส่งนักกีฬาหญิงเข้าร่วมการแข่งขันยิงธนูหนึ่งคน โดยผลการแข่งขันได้รับสองเหรียญทอง
กรีฑา

เซาเทิร์นโรดีเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกรีฑา 3 คน โดยเป็นนักกีฬาชาย 2 คน และนักกีฬาหญิง 1 คน ซึ่งผลการแข่งขันได้รับ 2 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง
ว่ายน้ำ

เซาเทิร์นโรดีเซียส่งนักกีฬาชาย 2 คน และนักกีฬาหญิง 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำ โดยได้รับ 5 เหรียญทองและ 2 เหรียญเงิน
Dartchery

เซาเทิร์นโรดีเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน Dartchery 2 คน โดยเป็นนักกีฬาชาย 1 คน และนักกีฬาหญิง 1 คน โดยได้รับหนึ่งเหรียญทอง
ยกน้ำหนัก

เซาเทิร์นโรดีเซียส่งนักกีฬาชายเข้าร่วมการแข่งขันยกน้ำหนัก 1 คน โดยไม่ได้รับเหรียญรางวัล
หญ้าแพรก

| หญ้าแพรก |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Poales
วงศ์:: Poaceae
สกุล:: Cynodon
สปีชีส์:: C.  dactylon
ชื่อทวินาม
Cynodon dactylon (L.) Pers.

หญ้าแพรก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cynodon dactylon) เป็นพืชพื้นเมืองในทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย ทวีปออสเตรเลีย และยุโรปใต้ ส่วนชื่อ หญ้าเบอร์มิวดา มาจากการที่หญ้าแพรกเป็นพืชต่างถิ่นรุกรานในเบอร์มิวดา แต่ไม่ได้เกิดขึ้นที่นั่น
ในประเทศไทย ชาวเหนือ เรียกว่า "หญ้าเป็ด" ส่วนชาวกะเหรี่ยง เรียกว่า "หน่อเก่เด" ซึ่งหญ้าแพรกนั้นเป็นสัญลักษณ์ของการไหว้ครู ของประเทศไทย มีความหมายว่า หญ้าแพรกสื่อถึงขอให้เรียนได้เร็วเหมือนหญ้าแพรก ที่โตได้เร็วและทนต่อสภาพดินฟ้า อากาศ ทนต่อการเหยียบย่ำ ซึ่งเปรียบเสมือน คำสั่งสอนของครูบาอาจารย์
ลักษณะ

เป็นพืชที่ขึ้นบนผิวดินและมีลำต้นอยู่ใต้ดิน ใบเรียวปลายแหลม บริเวณใบมีขนปกคลุมเล็กน้อย มีช่อดอกที่ปลายยอด ดอกออกตลอดทั้งปี พบได้ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 40-400 เมตร บนพื้นที่แห้งแล้ง ทนดินเค็มและทนที่น้ำท่วมขัง แพร่พันธุ์เร็วมาก
ประโยชน์

ในสภาพแวดล้อมและการดูแลที่เหมาะสม เป็นหญ้าที่มีความสม่ำเสมอ คุณภาพดีพอใช้จึงจะได้หญ้าที่สีเขียวสด ใช้ปลูกเป็นสนามหญ้า ทั่ว ๆ ไป เช่น สนามฟุตบอล รักบี้ ในสวนสาธารณะ ปลูกตามขอบถนน สนามเด็กเล่น ปลูกเป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ หรือปลูกในพื้นที่ ที่กว้าง ๆ เพียงเพื่อต้องการปลูกปกคลุมดินป้องกันไม่ให้เกิดการพังทลายของดินได้
หญ้านี้มีความต้องการดูแลในระดับที่ปานกลางถึงระดับสูง จึงจะได้คุณภาพดี ถึงแม้จะทนต่อความแห้งแล้งและความร้อนได้สูงก็ตาม แต่หญ้านี้จะคุณภาพไม่ดี ถ้าไม่ได้ให้น้ำอย่างเพียงพอ การใช้หญ้าแพรกทำสนามหญ้าต้องระมัดระวังอย่างหนึ่งคือ หญ้านี้จะกลายเป็นวัชพืชที่สำคัญได้ เนื่องจากการเจริญเติบโตเร็ว ทั้งยังมีเมล็ดแพร่พันธุ์ได้อีก และจะเป็นวัชพืชที่เข้าไปในแปลงดอกไม้ ไม้พุ่มเล็ก ๆ แม้กระทั่งตามถนนที่มีรอยแตก หญ้านี้จะแทรกตัวไปขึ้นได้ แต่ไม่พบว่ามีคุณสมบัติในการชะลอน้ำแต่อย่างใด
สรรพคุณทางสมุนไพรทั้งต้น รสขมเย็น ตำกับสุราพอกหรือทาแก้พิษอักเสบ ปวด บวม 
ในการไหว้ครูก็ใช้หญ้าแพรก เปรียบเสมือนกับให้นักเรียนทุกคนมีความอดทน นอกจากนี้ สารสกัดจากหญ้าแพรกยังมีคุณสมบัติในการเพิ่มภูมิต้านทานไวรัสในกุ้งก้ามกราม (กุ้งแม่น้ำ) ซึ่งทำให้ลูกกุ้งมีความทนต่อการเกิดโรคหางขาว ซึ่งมีไวรัสเป็นสาเหตุ และทำให้ลูกกุ้งตายเป็นจำนวนมาก
ในพุทธประวัติ

ในพุทธประวัติกล่าวว่าพระสิทธัตถะได้ทรงพระสุบินก่อนที่จะสำเร็จพระสัมมาสัมโพธิญาณคำรบสองว่า ต้นหญ้าแพรกต้นหนึ่งได้ขึ้นแต่พื้นพระนาภี และเจริญสูงขึ้นไปจนจดคัดนาดลนภากาศ ซึ่งทำนายว่าการที่หญ้าแพรกงอกจากพระนาภี สูงไปจดอากาศนั้น เป็นบรรพนิมิตที่ได้ตรัสเทศนาพระอริยมรรคมีองค์ 8 แก่เทพยดาและมนุษย์ทั้งปวง
หลิว เทียนหัว

หลิว เทียนหัว (จีนตัวย่อ: 刘天华; จีนตัวเต็ม: 劉天華; พินอิน: Liú Tiānhuá; เวด-ไจลส์: Liu T'ien-hua; ค.ศ. 1895 – ค.ศ. 1932) เป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวฮ่องกง
ตำแหน่งเครื่องดนตรี > เอ้อร์หู

Bìng Zhōng Yín (病中吟) 1918 (recitation of ill-being; Soliloquy of a Convalescent)
Yuè Yè (月夜) 1924 (moon night)
Kǔmèn zhī Ōu (苦闷之讴) 1926 (song of melancholy)
Bēi Gē (悲歌) 1927 (song of lament)
Liáng Xiāo (良宵) 1928 (beautiful evening)
Xián Jū Yín (闲居吟) 1928 (recitation of leisure)
Kōng Shān Niǎo Yǔ (空山鸟语) 1928 (bird song in a desolate mountain)
Guāngmíng Xíng (光明行) 1931 (towards brightness)
Dú Xián Cāo (独弦操) 1932 (Étude on a single string)
Zhú Yĭng Yáo Hóng (烛影摇红) 1932 (shadows of candles, flickering red)
Studies for Erhu No 1 - 47
ตำแหน่งเครื่องดนตรี > ผีผา

Gē Wǔ Yǐn (歌舞引) (Dance Prelude)
Gǎi Jìn Cāo (改進操) (Improved Étude)
Xū Lài (虛籟) 1929 (Sound of Emptiness)
แหล่งข้อมูลอื่น

Kōng Shān Niǎo Yǔ (空山鸟语) ที่ยูทูบ
Gē Wǔ Yǐn (歌舞引) ที่ยูทูบ
iTunes: Chinese Traditional Erhu music Vol. 1 by Lei Qiang
Treasures Of Chinese Instrumental Music, Erhu[ลิงก์เสีย]
iTunes: Treasures Of Chinese Instrumental Music, Erhu
หญ้าใต้ใบ

| หญ้าใต้ใบ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับโนรา Malpighiales
วงศ์:: วงศ์มะขามป้อม Phyllanthaceae
สกุล:: สกุลมะขามป้อม Phyllanthus L.
สปีชีส์:: Phyllanthus urinaria
ชื่อทวินาม
Phyllanthus urinaria L.

ชื่อพ้อง
 Phyllanthus cantoniensis Hornem.  Phyllanthus cantoniensis Schweigg.  Phyllanthus urinaria Wall. non L.
หญ้าใต้ใบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Phyllanthus urinaria) เป็นพืชล้มลุกในสกุลมะขามป้อม สูงได้ถึง 60 เซนติเมตร ลำต้นและกิ่งเกลี้ยง มีลักษณะแบนและมีปีกเล็กน้อย หูใบรูปไข่แกมรูปใบหอกหรือสามเหลี่ยม ใบเป็นใบเดี่ยว รูปขอบขนานหรือรูปไข่แกมขอบขนาน ก้านใบยาว 0.3-0.9 มิลลิเมตร โคนใบเบี้ยว ขอบใบมีขนเล็กน้อย ปลายใบมนหรือเป็นติ่งหนามสั้น ใบจะหุบในเวลากลางคืนและกางออกในเวลากลางวัน ดอกแยกเพศ โดยดอกเพศผู้เป็นช่อกระจุกกลม 5-7 ดอกย่อย กลีบเลี้ยง 6 กลีบ รูปรีหรือรูปขอบขนานแกมรูปไข่ เกสรเพศผู้ 3 อัน ดอกเพศเมียออกเป็นดอกเดี่ยว มีขนาดใหญ่กว่าดอกตัวผู้เล็กน้อย ผลเป็นแบบแห้งแตก สีเขียว-แดง รูปร่างค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 2-4 มิลลิเมตร ผิวมีปุ่ม ออกใต้ก้านใบ เมล็ดมีลักษณะสามมุม
หญ้าใต้ใบกระจายพันธุ์ในจีน อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก บางแห่งจัดเป็นวัชพืชและพืชรุกราน หญ้าใต้ใบทั้งต้นต้มกับสมุนไพรอื่นมีสรรพคุณแก้มะเร็งมดลูก แก้ไข้ ขับปัสสาวะ
ชนิดย่อย

ปัจจุบันมีชนิดย่อยเท่าที่รู้จัก 3 ชนิด:
Phyllanthus urinaria urinaria
Phyllanthus urinaria nudicarpus (L.) Rossignol & Haicour
Phyllanthus urinaria hookeri (Müll.Arg.) Hook.f.
ถึงแม้ว่าอนุกรมวิธานนี้จะยังไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับก็ตาม
ดูเพิ่ม

ลูกใต้ใบ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หญ้าใต้ใบ
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Phyllanthus urinaria ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1131974  Wikispecies: Phyllanthus urinaria  APDB: 174110  BioLib: 215855  BOLD: 557616  EoL: 1152493  EPPO: PYLUR  FloraBase: 13927  FNA: 200012603  FoC: 200012603  GBIF: 5382780  GRIN: 417543  iNaturalist: 166758  IPNI: 354815-1  IRMNG: 11216316  ITIS: 28381  NCBI: 296035  Plant List: kew-155097  PLANTS: PHUR  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:354815-1  Tropicos: 12800361  WCSP: 155097
อักเนส เจ๊า

อักเนส เจ๊า ถิ่ง ตามสำเนียงกวางตุ้ง หรือ อักเนส โจว ถิง ตามสำเนียงจีนกลาง (จีน: 周庭; Agnes Chow Ting, เกิด 3 ธันวาคม 1996) เป็นนักการเมืองชาวฮ่องกง และนักกิจกรรมสังคม เธอเป็นอดีตสมาชิกของพรรคเดมะซิสโท และอดีตโฆษกประจำสกอลาริสม์ เธอเคยลงสมัครเลือกตั้งในปี 2018 ภายใต้การสนับสนุนของกลุ่มนิยมประชาธิปไตยแต่สุดท้ายเธอถูกตัดสิทธิ์ด้วยอุดมการณ์แบ่งแยกดินแดนฮ่องกงของพรรคเธอ เจ๊ามีรายชื่ออยู่ใน 100 สตรี ของบีบีซี ที่ประกาศเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2020
ชีวิตส่วนตัว

เจ๊าเคยเล่าถึงครอบครัวเธอว่าเป็นบ้านที่ไม่มีความสนใจทางการเมือง เธอเริ่มทำกิจกรรมสังคม ในวัยราว 15 ปี หลังได้รับแรงบันดาลใจจากโพสต์หนึ่งบนเฟซบุ๊ก เจ๊าระบุว่าการที่เธอเติบโตภายใต้วัฒนธรรมคาทอลิกมีอิทธิพลต่อการทำกิจกรรมของเธอ
ในปี 2014 เจ๊าเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยแบปทิสต์ฮ่องกง, ในสาขาวิชารัฐบาล และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ในปี 2018 โจวได้ขยายเวลาจบการศึกษาในปีสุดท้ายของเธอออกไปเพื่อลงสมัครเลือกตั้งในการเลือกตั้งเกาะฮ่องกง รวมถึงคืนสัญชาติสหราชอาณาจักรของเธอเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายพื้นฐานฮ่องกง
หนึ่งนัดดา วรรณสุข

| --- | --- |
สถิติอาชีพ: 219–149
สถิติอาชีพ: 169–114
หนึ่งนัดดา วรรณสุข ชื่อเล่น จิ๊บ นักเทนนิสหญิงของไทย  มีอันดับโลกสูงสุด ประเภทเดี่ยว อันดับ 528 เมื่อปี 2549
ประวัติ

หนึ่งนัดดาเป็นบุตรของไทยทนุ - ภคนาภรณ์ วรรณสุข เริ่มเล่นเทนนิสเมื่ออายุ 5 ปี ปัจจุบัน อยู่ในการฝึกสอนของศุภกิจ ศิริบุตรวงษ์  โดยมีวิสุทธิ์ วัฒนสิน และเรวดี ศรีท้าว (วัฒนสิน) อดีตนักวิ่งทีมชาติไทย เป็นเทรนเนอร์ร่างกาย
หนึ่งนัดดาเพิ่งจะชนะเลิศไอทีเอฟรายการที่ 2 ที่เมืองพูน (Pune) อินเดีย เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2549 ซึ่งเป็นวันเกิดครบรอบ 17 ปี ของเธอ
สถิติ > การแข่งขันประเภทเดี่ยว

รายการแข่งขันของ ไอ.ที.เอฟ ( ITF )
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | วันที่ | รายการ | สนาม | เงินรางวัลรวม  | คู่แข่งขัน | ผลการแข่งขัน | คะแนน |
| 1. | 26 ก.พ.49 | เบนิน ไนจีเรีย | ฮาร์ดคอร์ท | $10K |   บราซิล Nathalia Rossi  | ชนะเลิศ | 6-2 6-1 |
| 2. | 11 พ.ย.49 | พูเน อินเดีย | ฮาร์ดคอร์ท | $10K |   คาซัคสถาน Amina Rakhim  | ชนะเลิศ | 3-6 6-3 6-2 |
| 3. | 6 พ.ค.50 | จาการ์ตา อินโดนีเซีย | ฮาร์ดคอร์ท | $10K |  ไทย นพวรรณ เลิศชีวกานต์  | ชนะเลิศ | 3-6 6-4 6-3 |
| 4. | 30 ก.ค.49 | กรุงเทพ | ฮาร์ดคอร์ท | $10K |  อุซเบกิสถาน Vlada Ekshibarova  | รองชนะเลิศ | 6-4 7-6(7) |
สถิติ > การแข่งขันประเภทคู่

รายการแข่งขันของ ไอ.ที.เอฟ ( ITF )
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | วันที่ | รายการ | สนาม | รางวัล | จับคู่กับ | คู่แข่งขัน | ผลการแข่งขัน | คะแนน |
| 1. | 23 ก.ค.49 | กรุงเทพ | ฮาร์ดคอร์ท | $10K |  ไทย วรัชญา วงค์เทียนชัย |   เวียดนาม Thuy-Dung Nguyen    จีนไทเป Kai-Chen Chang  | ชนะเลิศ | 6-4 6-4 |
อัน ชัง-ริม

อัน ชัง-ริม (เกาหลี: 안창림; ฮันจา: 安昌林; ญี่ปุ่น: 安昌林; โรมาจิ: An Shōrin; อักษรโรมัน: An Chang-rim; เกิด 2 มีนาคม พ.ศ. 2537 ที่โตเกียว) เป็นยูโดชาวเกาหลีใต้
ปัจจุบันอันเป็นแชมป์โลกในรุ่นไลต์เวท เขาเริ่มต้นการเป็นนักกีฬายูโดรุ่นไลต์เวตด้วยการเป็นแชมป์โลกรุ่นเยาวชน ตามมาด้วยการรักษาตำแหน่ง 2 ปี รวมถึงการคว้าชัยชนะที่แกรนด์สแลมอันทรงเกียรติที่ อาบูดาบีและโตเกียว เขามีชื่อเสียงจากรูปแบบการต่อสู้ที่ดุดัน และแข็งแกร่ง และเป็นคนออกแบบที่เก่งกาจของท่า soi nage
เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2015 ในรุ่นไลต์เวทของเกาหลีใต้ เขาเป็นตัวแทนของเกาหลีในโอลิมปิก 2016 เขายังมือวางอันดับหนึ่งในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ปัจจุบันเขาอยู่ในอันดับที่สี่ของโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

อัน ชัง-ริม ที่ International Judo Federation (ในภาษาอังกฤษ)
อัน ชัง-ริม ที่ JudoInside.com (ในภาษาอังกฤษ)
อัน ชัง-ริม ที่ AllJudo.net (ในภาษาฝรั่งเศส)
อัน ชัง-ริม ที่ Olympics.com (ในภาษาอังกฤษ)
อัน ชัง-ริม ที่ Olympedia (ในภาษาอังกฤษ)
http://www.oasport.it/2015/12/judo-73-kg-orujov-in-testa-sfida-perenne-tra-ono-e-nakaya-bagarre-azzurra/
สาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2

ระวังสับสนกับ เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย
สาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐโปแลนด์ เป็นประเทศในภูมิภาคยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก ดำรงอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1918 จนถึง ค.ศ. 1939 สาธารณรัฐได้ประกาศจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918 ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้ยุติลง สาธารณรัฐที่สองล่มสลายในปี ค.ศ. 1939 เมื่อโปแลนด์ถูกรุกรานโดยนาซีเยอรมนี,  สหภาพโซเวียต และสาธารณรัฐสโลวักที่หนึ่ง ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเขตสงครามยุโรปในสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปี ค.ศ. 1938 สาธารณรัฐที่สองเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับหกในทวีปยุโรป ซึ่งจากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 1921 พบว่าสาธารณรัฐมีประชากรทั้งสิ้น 27.2 ล้านคน โดยในปี ค.ศ. 1939 หรือก่อนการเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ประชากรได้เพิ่มขึ้นเป็น 35.1 ล้านคน ซึ่งประชากรเกือบหนึ่งในสามเป็นชนกลุ่มน้อย: 13.9% เป็นชาวรูเทเนีย; 10% เป็นชาวยิวอัชเกนัซ; 3.1% เป็นชาวเบลารุส; 2.3% เป็นชาวเยอรมัน และอีก 3.4% เป็นชาวเช็กและชาวลิทัวเนีย ในเวลาเดียวกัน ชาวโปแลนด์จำนวนมากยังคงอาศัยอยู่นอกพรมแดนของประเทศ
ภายหลังจากเกิดความขัดแย้งภายในภูมิภาคหลายครั้ง ท้ายที่สุดสาธารณรัฐจึงมีพรมแดนสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1922 โดยมีอาณาเขตติดต่อกับเชโกสโลวาเกีย, เยอรมนี, เสรีนครดันท์ซิช, ลิทัวเนีย, ลัตเวีย, โรมาเนีย และสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐมีพรมแดนสั้น ๆ ที่ติดกับชายฝั่งทะเลบอลติกบริเวณเมืองกดือญา หรือที่รู้จักกันในนาม “ฉนวนโปแลนด์” ในช่วงระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 โปแลนด์ยังมีพรมแดนร่วมกับเขตปกครองซับคาร์ปาเทียในฮังการีในขณะนั้น สภาวะทางการเมืองของสาธารณรัฐที่สองได้รับอิทธิพลอย่างมากภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งยุติลง และความขัดแย้งกับรัฐเพื่อนบ้านตลอดจนการถือกำเนิดขึ้นของลัทธินาซีในเยอรมนี
สาธารณรัฐที่สองมีพัฒนาการทางเศรษฐกิจในระดับปานกลาง ศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของโปแลนด์ในช่วงระหว่างสงคราม – วอร์ซอ, กรากุฟ, ปอซนัญ, วิลนีอัส และลวิว –  ต่างกลายเป็นเมืองขนาดใหญ่ในทวีปยุโรปและเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ที่ได้รับการยกย่องในระดับสากลและสถาบันอุดมศึกษาอื่น ๆ
ประวัติศาสตร์

Second Polish Republic between 1921 and 1939 (light beige)
Physical map of the Second Polish Republic (1939)
ภูมิศาสตร์

ภูมิประเทศของโปแลนด์เป็นที่ราบเกือบทั้งประเทศ ยกเว้นทางใต้ ซึ่งเป็นเขตภูเขาและเทือกเขาบริเวณพรมแดนกับเชโกสโลวาเกีย มีทรัพยากรแร่ธาตุที่สำคัญ ได้แก่ ถ่านหิน น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ เหล็ก ตะกั่ว ทองแดง
พรมแดน

140 กิโลเมตรของชายฝั่ง (ออกจากที่ 71 กิโลเมตรถูกสร้างขึ้นมาโดย คาบสมุทรเฮล)
1,412 กิโลเมตรติดกับสหภาพโซเวียต
948 กิโลเมตรติดกับสโลวาเกีย (จนกระทั่ง 1938)
1,912 กิโลเมตรกับติดเยอรมนี (ร่วมกับ ปรัสเซียตะวันออก)
1,081 กิโลเมตรกับประเทศอื่น ๆ (ลิทัวเนีย,โรมาเนีย, ลัตเวีย, เสรีนครดันท์ซิช)
ในบรรดาเมืองใหญ่ ๆ ของสองสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ร้อนที่สุดอุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ในคราคูฟ (9.1 ° C ในปี 1938) และหนาวเย็นในวิลนีอุส (7.6 ° C ในปี 1938)
กองทัพ

ก่อนที่จะมีการบุกรุก 1939, โปแลนด์มีกองทัพขนาดใหญ่มากถึง 283,000 ทหารประจำการใน 37 หน่วยทหารราบที่ 11 กองพันทหารม้าและสองกลุ่มติดอาวุธรวมทั้งหน่วยทหารปืนใหญ่ อีก 700,000 คนที่ทำหน้าที่ในการสำรอง ที่ระบาดในสงครามกองทัพโปแลนด์ก็สามารถที่จะใส่ในสนามเกือบหนึ่งล้านทหารปืนใหญ่ 2800 กระบอก, 500 รถถัง และเครื่องบิน400ลำ.
การฝึกอบรมของกองทัพโปแลนด์เป็นอย่างละเอียด พลเรือนมีร่างกายที่มีอำนาจของคนที่มีความรู้จากผู้เชี่ยวชาญและอุดมคติสูง เจ้าหน้าที่ทั้งอาวุโสและจูเนียร์การฟื้นฟูอย่างต่อเนื่องในการฝึกอบรมของพวกเขาในสนามและในการบรรยายฮอลล์ที่ความสำเร็จทางเทคนิคที่ทันสมัย​​และบทเรียนของสงครามร่วมสมัยที่ได้รับแสดงให้เห็นและพูดคุยกัน อุปกรณ์ของกองทัพโปแลนด์ได้รับการพัฒนาในทางเทคนิคน้อยกว่าของศัตรูและติดอาวุธที่ได้รับการชะลอตัวลงโดย recrudescence มองในแง่ดีในภาคตะวันตกของยุโรปและปัญหางบประมาณ.
น่าเศร้าที่แผนสงคราม (แผนตะวันตกและแผนตะวันออก) ล้มเหลวทันทีที่เยอรมนีบุกในปี 1939, การสูญเสียโปแลนด์ในการต่อสู้กับเยอรมัน (ฆ่าตายและหายไปในการดำเนินการ) มีจำนวนแคลิฟอร์เนีย 70,000 420,000 ถูกนำตัวนักโทษ ความเสียหายที่เกิดจากกองทัพแดง (ซึ่งบุกโปแลนด์เมื่อวันที่ 17 ก.ย. ) เพิ่มขึ้นถึง 6,000 ถึง 7,000 ของการบาดเจ็บล้มตายและสูญหาย 250,000 ถูกนำตัวนักโทษ แม้ว่ากองทัพโปแลนด์ - พิจารณาการใช้งานของพันธมิตร - อยู่ในตำแหน่งที่ไม่เอื้ออำนวย - มันมีการจัดการที่จะสร้างความสูญเสียอย่างร้ายแรงต่อศัตรู: 14,000 ทหารเยอรมันถูกฆ่าตายหรือสูญหาย, รถถัง 674 คัน และ รถหุ้มเกราะ319คันถูกทำลายหรือได้รับความเสียหาย เครื่องบิน230ลำถูกยิงตก; กองทัพแดงหายไป (ถูกฆ่าตายและสูญหาย) ประมาณ 2,500นาย ยานรบ150คันและเครื่องบิน20ลำ การรุกรานของสหภาพโซเวียตโปแลนด์และการขาดความช่วยเหลือจากสัญญาพันธมิตรตะวันตกมีส่วนทำให้กองทัพโปแลนด์พ่ายแพ้ 6 ตุลาคม 1939
ประชากร

อดีตโปแลนด์เป็นประเทศของหลายเชื้อชาติ นี่คือความจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ได้รับการคืนความเป็นอิสระในการปลุกของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและต่อมา สงครามโปแลนด์-โซเวียต​​ สิ้นสุดที่ สนธิสัญญาสันติภาพริกา . โดย  สำมะโนประชากร 1921 แสดงให้เห็นว่า 30.8% ของประชากรที่ประกอบไปด้วยชนกลุ่มน้อยเชื้อชาติ ตามที่  สำรวจสำมะโนประชากรโปแลนด์ 1931: 68.9% ของประชากรที่เป็น โปแลนด์ 13.9% เป็น ชาวยูเครน ประมาณ 10% ของชาวยิว 3.1% เบลารุส2.3% เยอรมันและ 2.8% - อื่น ๆ รวมทั้ง ลิทัวเนีย เช็ก อาร์เมเนีย รัสเซีย และ  ยิปซี สถานการณ์ของชนกลุ่มน้อยเป็นเรื่องที่ซับซ้อนและมีการเปลี่ยนแปลงในช่วงระยะเวลา.
โปแลนด์เป็นยังประเทศของหลายศาสนา ในปี 1921,ชาวโปล 16,057,229 คน  (. ประมาณ 62.5%) เป็น  โรมันคาทอลิก 3,031,057 คนเป็นคริสตจักรคาทอลิกตะวันออก (ประมาณ 11.8%.) ( ส่วนใหญ่ ยูเครนกรีกคาทอลิก และ อาร์เมเนียคาทอลิก.) 2,815,817 คน (ประมาณ 10.95%) เป็น รัสเซียออร์โธดอกซ์และกรีกออร์โธด็อกซ์ และ2,771,949 คน (โดยประมาณ 10.8%) เป็นชาวยิวและ 940,232 (ประมาณ. 3.7%) เป็นโปรเตสแตนต์ (ส่วนใหญ่ ลูเทอแรน)
การเปลี่ยนแปลงดินแดน

หลังทำสงครามกับสหภาพโซเวียตจนได้ดินแดนเพิ่มแล้ว โปแลนด์ก็มีแนวคิดชาตินิยม ที่จะทำให้โปแลนด์เป็นรัฐที่มีอำนาจที่สุดในยุโรปตะวันออก โปแลนด์เกิดกรณีพิพาทกับลิทัวเนีย เพราะเมื่อก่อนนี้โปแลนด์กับลิทัวเนียเคยเป็นอาณาจักรเดียวกันมาก่อน ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย โปแลนด์เห็นว่าลิทัวเนียล้าหลังควรให้โปแลนด์ปกครอง เพราะต้องการครองลิทัวเนียเหมือนในอดีต ในที่สุด เดือนสิงหาคม 1919 โปแลนด์ทำสงครามกับลิทัวเนีย ผลของสงครามนี้ทำให้โปแลนด์ได้เมืองวิลนีอุส (เมืองหลวงของลิทัวเนียในปัจจุบัน) เมืองหลวงเก่าแก่ของลิทัวเนียไป ผลจากการเสียดินแดนครั้งนี้ ทำให้ลิทัวเนียตัดสัมพันธ์ทุกอย่างกับโปแลนด์
นอกจากลิทัวเนียแล้ว โปแลนด์ยังขัดแย้งกับเชโกสโลวาเกียในพื้นที่ซาโอเลอีกด้วย
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ความพ่ายแพ้และล่มสลายของนาซีเยอรมนี ดินแดนปรัสเซียตะวันออกของเยอรมนีที่ถูกยึดครองโดยสหภาพโซเวียต สภาพโซเวียตได้ยกดินแดนปรัสเซียตะวันออกให้แก่โปแลนด์
ออกญาโกษาธิบดี (จีน)

ระวังสับสนกับ ออกญาพระคลัง (จีน) (พ.ศ. 2273–76) ซึ่งเข้ากับเจ้าฟ้าอภัย เจ้าฟ้าปรเมศร์ และมีเรื่องขัดแย้งกับกรมพระราชวังบวรฯ (เจ้าฟ้าพร) ในสงครามแย่งชิงราชบัลลังก์
| ออกญาโกษาธิบดี (จีน) |
| --- | --- |

เสนาบดีกรมพระคลัง
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2246 – พ.ศ. 2273
กษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ
ก่อนหน้า: เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน)
ถัดไป: ออกญาพระคลัง (จีน) (พ.ศ. 2273 – 2276)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เสียชีวิต: กรุงศรีอยุธยา อาณาจักรอยุธยา
เชื้อชาติ: ไทยเชื้อสายจีน

ออกญาโกษาธิบดี (จีน) เป็นเสนาบดีกรมพระคลังในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเสือถึงสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ และเคยเป็นแม่ทัพไปตีเมืองกัมพูชา
ประวัติ

ประชุมพงศาวดาร ฉบับหอสมุดแห่งชาติ กล่าวถึง ออกญาโกษาธิบดี (จีน) ว่า :-
เจ้าพระยาพระคลังคนนี้เป็นคนที่พระเจ้าแผ่นดินที่สวรรคต [สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี] โปรดปรานมาก และพระเจ้ากรุงสยามองค์ปัจจุบัน [สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ] ก็เดินตามรอยพระราชบิดา ก็โปรดมากเหมือนกัน แต่การที่พระยาพระคลังทําตามใจจีนผู้เป็นบริษัทฮอลันดาทุกประการนั้น จึงเป็นการกระทําให้ความคิดของท่านเป็นที่ติดขัดไปหมด
เมื่อสมเด็จพระเจ้าท้ายสระขึ้นครองราชย์ใหม่ ๆ พระองค์มอบงานราชการบ้านเมืองส่วนใหญ่ให้ออกญาโกษาธิบดีเป็นคนจัดการ ออกญาโกษาธิบดีจึงใช้เส้นสายของตนแต่งตั้งคนจีนให้รับราชการในตำแหน่งที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการค้า
บันทึกของมองเซนเยอร์ เดอซีเซ เขียนเมื่อ พ.ศ. 2257 กล่าวถึงออกญาโกษาธิบดี (จีน) รัชกาลสมเด็จพระเจ้าท้ายสระว่า :-
เจ้าพระยาพระคลังได้คิดอุบายหาผู้หญิงจีนเข้าไปไว้ในพระราชวังเพื่อให้คอยรับใช้พระมเหษี และเจ้านายผู้หญิง ส่วนราชการฝ่ายหน้านั้นตําแหน่งใดที่เป็นตําแหน่งสําคัญ ๆ เจ้าพระยาพระคลังก็ตั้งให้พวกจีนเข้ารับตําแหน่งนั้น ๆ และตําแหน่งหน้าที่ที่เกี่ยวด้วยการค้าขาย เจ้าพระยาพระคลังก็ตั้งให้พวกจีนเป็นหัวหน้า เพราะฉนั้นในเวลานี้การค้าขายในเมืองไทยจึงตกอยู่ในมือพวกจีนทั้งสิ้น ถึงแม้ว่าพวกไทย มอญ แขก มลายู แขก มัว ไม่พอใจอย่างยิ่งในการที่ไทยลําเอียงเข้าข้างจีนเช่นนี้ก็ไม่กล้าพูดจาคัดค้านอย่างใด เพราะทราบอยู่ว่าพระเจ้าแผ่นดินทรงฟังเสียงพวกจีนโดยเจ้าพระยาพระคลังเป็นสาย
ในปี ค.ศ. 1717 (พ.ศ. 2260) ได้รับพระราชโองการเป็นแม่ทัพเรือเดินทางไปตีเมืองพุทไธมาศของกัมพูชา ที่กำลังเกิดความวุ่นวายขึ้น พร้อมกับออกญาจักรีบ้านโรงฆ้องที่เป็นแม่ทัพบก แต่ด้วยไม่ชำนาญการศึกสงคราม ออกญาโกษาธิบดีจึงถูกกองทัพญวนและเขมรตีแตกพ่ายกลับมา พระเจ้าท้ายสระลงโทษให้ชดใช้อาวุธปืน กระสุนปืน และดินประสิว
ออกญาโกษาธิบดีจีนน่าจะได้เลื่อนเป็นเจ้าพระยาหลังจากนั้น ดังที่ปรากฏหลักฐานคือสนธิสัญญาที่สยามกับสเปนใน ค.ศ. 1718 (พ.ศ. 2261) กล่าวถึง  "เจ้าพระยาพระคลัง" (chupahya barcalam)" เช่นเดียวกับจดหมายที่โกษาธิบดีส่งไปถึงผู้สำเร็จราชการเมืองปัตตาเวียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1719 (พ.ศ. 2262) ระบุบรรดาศักดิ์ของตนเองว่า "เจ้าพระยาศรีธรรมราชเดชะชาติอำมาตยานุชิตพิพิทรัตนราชโกษาธิบดีอภัยพิริยบรากรมภาหุ เจ้าพระยาพระคลัง (Sjopia Seri Dermaraat Ditsjat Tsjaat Amaat Tiaansjat Pipit Ratna Raat Kosa Tabdie Apia Piri Brakarma Pahok Tsjopia Berkelang)"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2264 พระเจ้าท้ายสระมีรับสั่งให้ออกญาโกษาธิบดีต่อเรือกำปั่นทอดสมออยู่ ณ วัดมเหยงคณ์ โดยใช้เวลา 5 เดือนจึงแล้วเสร็จเพื่อบรรทุกช้างส่งไปขายที่อินเดียตามความในพระราชพงศาวดารว่า
ทรงพระกรุณาตรัสสั่งโกษาธิบดีให้ต่อกำปั่น 3 หน้า ปากกว้าง 6 วา แล้วทรงพระกรุณาตรัสสั่งให้ติดสมอ ณ วัดมเหยงคณ์ต่อกำปั่น 5 เดือนเศษจึ่งสำเร็จแล้ว ๆ ให้ใช้ใบออกไปณเมืองมฤท แล้วให้ประทุกช้างออกไปจำหน่าย ณ เมืองเทศ 40 ช้าง
ออกญาโกษาธิบดี (จีน) ถูกปลดออกจากตำแหน่งเสนาบดีกรมพระคลัง เมื่อ พ.ศ. 2273 รัชกาลสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระปรากฏใน จดหมายเหตุของสังฆราชเตเซียเดอเคราเลว่าด้วยไทยกดขี่บีบคั้นคณะบาทหลวง
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ในละครพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่องพรหมลิขิต มีการกล่าวถึงออกญาโกษาธิบดี (จีน) ซึ่งผู้ที่รับบทนี้คือ ชาย-ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
สภาร่างรัฐธรรมนูญไทย พ.ศ. 2539

สภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 (ส.ส.ร.) เป็นสภาที่มีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เกิดขึ้นในสมัยรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ที่มา

สภาร่างรัฐธรรมนูญชุดนี้ ที่ประชุมรัฐสภาสรุปให้ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 99 คน โดยมีที่มาจากตัวแทนที่มาจากการเลือกตั้งประชาชนทางอ้อมทั้งหมด 76 จังหวัด และตัวแทนนักวิชาการ เสนอรายชื่อโดยสถาบันการศึกษา จำนวน 23 คน
ส่วนสมาชิกที่เป็นของตัวแทนประชาชนมีที่มา 3 ขั้นตอนดังนี้
จากการเลือกตั้งของประชาชนในจังหวัดนั้น ๆ
ให้ผู้สมัครคัดเลือกกันเองให้เหลือจังหวัดละ 10 คน  รวมเป็น 760 คน
จากนั้นจึงส่งรายชื่อทั้ง 760 คน ให้สมาชิกรัฐสภาซึ่งประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา คัดเลือกขั้นสุดท้ายให้เหลือจังหวัดละ 1 คน รวม 76 คน
โดยสมาชิกที่กล่าวถึงทั้งที่มาจากการเลือกตั้งและตัวแทนนักวิชาการก็คือสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ หรือ สสร.
รายนามสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ

รายนามสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 จำนวน 99 คน
รายนามสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ > สสร.ประเภทผู้เชี่ยวชาญ

| รายนาม | หมายเหตุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
สาขากฎหมายมหาชน
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ: 
ธงทอง จันทรางศุ: 
โกเมศ ขวัญเมือง: 
แก้วสรร อติโพธิ์: 
คณิต ณ นคร: 
สมคิด เลิศไพฑูรย์: 
| ทองใบ ทองเปาด์ |  | ลาออก 26 มีนาคม พ.ศ. 2540 |
เกษม ศิริสัมพันธ์: 
| มนตรี รูปสุวรรณ |  | เริ่มปฏิบัติหน้าที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2540 |
ผู้มีประสบการณ์ด้านการเมือง การบริหารราชการแผ่นดิน หรือการร่างรัฐธรรมนูญ
| อุกฤษ มงคลนาวิน |  | ลาออก 6 มกราคม พ.ศ. 2540   (ก่อนเปิดประชุมสภาเพียง 1 วัน) |
อุทัย พิมพ์ใจชน: 
พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร: 
เกริกเกียรติ พิพัฒนเสรีธรรม: 
อานันท์ ปันยารชุน: 
ธรรมนูญ ลัดพลี: 
สวัสดิ์ คำประกอบ: 
| นาวาอากาศตรี ประสงค์ สุ่นศิริ |  | เริ่มปฏิบัติหน้าที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 |
สาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์
กระมล ทองธรรมชาติ: 
ลิขิต ธีรเวคิน: 
สุจิต บุญบงการ: 
เฉลิม พรหมเลิศ: 
อมร รักษาสัตย์: 
วิสุทธิ์ โพธิแท่น: 
เขียน ธีระวิทย์: 
เอนก สิทธิประศาสน์:
คณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ

| ลำดับ | รายชื่อ สสร>  | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | อานันท์ ปันยารชุน | ประธานคณะกรรมาธิการ |
| 2 | เกษม ศิริสัมพันธ์ | รองประธานคณะกรรมาธิการคนที่หนึ่ง |
| 3 | คณิต ณ นคร | รองประธานคณะกรรมาธิการคนที่สอง |
| 4 | บวรศักดิ์ อุวรรณโณ | เลขานุการคณะกรรมาธิการ |
| 5 | พงศ์เทพ เทพกาญจนา | ผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมาธิการคนที่หนึ่ง |
| 6 | สมคิด เลิศไพฑูรย์ | ผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมาธิการคนที่สอง |
| 7 | คณิน บุญสุวรรณ | โฆษกคณะกรรมาธิการ |
| 8 | โกเมศ ขวัญเมือง | ผู้ช่วยโฆษกคณะกรรมาธิการ |
| 9 | เขียน ธีรวิทย์ | คณะกรรมาธิการ |
| 10 | ทองใบ ทองเปาด์ | คณะกรรมาธิการ |
| 11 | พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร | คณะกรรมาธิการ |
| 12 | วิสุทธิ์ โพธิแท่น | คณะกรรมาธิการ |
| 13 | พันเอก สมคิด ศรีสังคม | คณะกรรมาธิการ |
| 14 | สวัสดิ์ คำประกอบ | คณะกรรมาธิการ |
| 15 | สุจิต บุญบงการ | คณะกรรมาธิการ |
| 16 | เสรี สุวรรณภานนท์ | คณะกรรมาธิการ |
| 17 | เอนก สิทธิประศาสน์ | คณะกรรมาธิการ |
| 18 | กระมล ทองธรรมชาติ | ประธานคณะกรรมาธิการวิชาการข้อมูล และศึกษาแนวทางการร่างกฎหมาย ประกอบรัฐธรรมนูญ |
| 19 | เดโช สวนานนท์ | ประธานคณะกรรมาธิการจดหมายเหตุ   ตรวจรายงานการประชุมและกิจการสภา |
| 20 | สมเกียรติ อ่อนวิมล | ประธานคณะกรรมาธิการประชาสัมพันธ์ |
| 21 | อมร รักษาสัตย์ | ประธานคณะกรรมาธิการรับฟัง   ความคิดเห็นและประชาพิจารณ์ |