stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อินทรีทะเล
ชนิด

ปัจจุบันมีอยู่ 10 ชนิด:
| ภาพ | ชื่อวิทยาศาสตร์ | ชื่อทั่วไป | การกระจายตัว |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Haliaeetus leucocephalus | อินทรีหัวขาว | ทั่วสหรัฐภาคพื้นทวีป, แคนาดา และเม็กซิโกตอนเหนือ |
|  | Haliaeetus leucogaster | นกออก | อินเดียและศรีลังกา ทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงออสเตรเลีย |
|  | Haliaeetus sanfordi | อินทรีทะเลแซนฟอร์ด | หมู่เกาะโซโลมอน |
|  | Haliaeetus vocifer | อินทรีกินปลาแอฟริกา | แอฟริกาใต้สะฮารา |
|  | Haliaeetus vociferoides | อินทรีกินปลามาดากัสการ์ | มาดากัสการ์ |
|  | Haliaeetus leucoryphus | อินทรีทะเลหัวนวล | เอเชียกลาง ระหว่างทะเลแคสเปียนถึงทะเลเหลือง จากคาซัคสถานและมองโกเลียถึงเทือกเขาหิมาลัย บังกลาเทศและอินเดียเหนือ |
|  | Haliaeetus albicilla | อินทรีหางขาว | กรีนแลนด์ตะวันตก พื้นที่ยูเรเชียส่วนใหญ่ขยายไปทางใต้ถึงจีนตะวันออกเฉียงใต้และญี่ปุ่น |
|  | Haliaeetus pelagicus | อินทรีทะเลชเต็ลเลอร์ | ชายฝั่งเอเชียตะวันออกเฉียงหนือ |
|  | Haliaeetus humilis | เหยี่ยวปลาเล็กหัวเทา | กัศมีร์ ทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เนปาล และพม่าถึงอินโดจีน |
|  | Haliaeetus ichthyaetus | เหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา | เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ |
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Haliaeetus
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q147403  Wikispecies: Haliaeetus  ADW: Haliaeetus  BOLD: 4401  EoL: 45511399  Fauna Europaea: 96690  Fossilworks: 133776  GBIF: 2480444  iNaturalist: 5303  IRMNG: 1378565  ITIS: 175418  NBN: NBNSYS0000188680  NCBI: 8968  NZOR: 659317d8-ad3e-4f4a-a283-6350596507aa  WoRMS: 159373 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
อิตาลีสมัยโรมัน

อิตาเลีย (สีแดง) ในจักรวรรดิโรมัน
ส่วนหนึ่งของ “แผนที่พิวทินเจอริอานา” (Tabula Peutingeriana) ซึ่งเป็นแผนที่โรมันจากคริสต์ศตวรรษที่ 4 ที่แสดงดินแดนอิตาลีตอนใต้
อิตาเลีย หรือ โรมันอิตาเลีย หรือ อิตาลีอา (อังกฤษ: Italia) ภายใต้สาธารณรัฐโรมันและต่อมาจักรวรรดิโรมันคือชื่อของคาบสมุทรอิตาลี
ภายใต้สาธาณรัฐและการจัดระบบของออกัสตัส

ระหว่างสมัยสาธารณรัฐและในคริสต์ศตวรรษที่หนึ่งของจักรวรรดิ อิตาเลีย (ที่เมื่อเริ่มแรกมีเนื้อที่ครอบคลุมคาลาเบรียไปจนถึงรูบิคอน และต่อมาจากคาลาเบรียไปจนถึงเทือกเขาแอลป์) มิได้เป็นจังหวัดโรมันแต่เป็นดินแดนส่วนหนึ่งของโรม ฉะนั้นจึงอยู่ในฐานะพิเศษ เช่นในการที่แม่ทัพไม่สามารถนำกองทหารเข้ามาในอิตาเลียได้ ฉะนั้นเมื่อจูเลียส ซีซาร์นำกองทัพผ่านรูบิคอนเข้ามายังอิตาเลียก็เท่ากับเป็นการประกาศสงครามกลางเมือง
คำว่า “อิตาเลีย” รวมบริเวณอิตาลีที่เปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ จากหลักฐานการบรรยายของสตราโบ (“หนังสือภูมิศาสตร์” , v 1) เมื่อเริ่มแรกอิตาเลียหมายถึงดินแดนระหว่างช่องแคบเมสสินา (strait of Messina) และเส้นที่เชื่อมระหว่างอ่าวซาเลอร์โนกับอ่าวทารันโท ต่อมาอิตาเลียก็ขยายออกไปรวมคาบสมุทรอิตาลีทั้งหมด และรวมทั้งเมืองโคโลเนียปิเอทัสยูเรีย (โพลา)ในอิสเทรีย และในที่สุดจูเลียส ซีซาร์ก็มอบสัญชาติโรมันให้แก่ประชาชนใน “กาลเลียทรานสพาดานา”— ส่วนหนึ่งของซิสอัลไพน์กอลที่เลยไปจากแม่น้ำโป—ซึ่งเท่ากับเป็นการขยายอิตาเลียไปจนถึงเทือกเขาแอลป์
เมื่อมาถึงปลายสงครามสังคมในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราชโรมก็อนุญาตให้พันธมิตรของอิตาลีเข้ามามีสิทธิเต็มที่ในสังคมของโรมันและมอบสัญชาติโรมันให้แก่กลุ่มชนชาวอิตาลีต่างๆ ทั้งหมด
ในสมัยแรกของจักรวรรดิอิตาเลียเป็นกลุ่มดินแดนที่มีระดับฐานะต่างๆ กัน บางเมืองก็เรียกตนเองว่า “municipium” ที่มีอิสระบางอย่างบ้างจากโรม บางเมืองก็เป็นเมืองบริวารที่โรมันก่อตั้งขึ้นเอง เมื่อมาถึงราวปี 7 ก่อนคริสต์ศักราชออกัสตัสก็จัดระบบการบริหารใหม่โดยแบ่งอิตาลีออกเป็น “เขต” (regiones) ตามคำบรรยายของพลินิผู้อาวุโส ใน “Pliny's Natural History”(iii 46) อิตาเลียแบ่งออกเป็น:
เขต 1 ละติอุมและคัมปาเนีย
เขต 2 อพูเลียและคาลาเบรีย
เขต 3 ลูคาเนียและบรูทิอิ
เขต 4 ซัมนิอุม
เขต 5 พิเชนุม
เขต 6 อุมเบรียและอเจอร์กาลลิคัส
เขต 7 เอทรูเรีย
เขต 8 เอมิเลีย
เขต 9 ลีกูเรีย
เขต 10 เวเนเชียและฮิสเทรีย
เขต 11 ทรานสพาดานา
อิตาเลียได้รับผลประโยชน์เป็นอันมากจากออกัสตัสและผู้ครองจักรวรรดิต่อมา ทั้งในด้านสิ่งก่อสร้างสารธารณะ และการก่อสร้างระบบถนนอันซับซ้อนที่ใช้ในการคมนาคมติดต่อไปยังดินแดนต่างๆ ทั่วจักรวรรดิ
การจัดระบบการบริหารและการคมนาคมขึ้นเป็นผลให้เศรษฐกิจของอิตาเลียรุ่งเรืองตามขึ้นไปด้วย ที่รวมไปถึงการเกษตรกรรม งานฝีมือ และการอุตสาหกรรม อิตาเลียสามารถส่งสินค้าออกไปขายยังจังหวัดอื่นๆ ในจักรวรรดิได้ ในขณะเดียวกันจำนวนประชากรก็ถีบตัวสูงตามขึ้นไปด้วย ออกัสตัสสั่งให้มีการสำรวจสัมโนประชากรสามครั้ง เพื่อที่จะสำรวจจำนวนประชากรชายของจักรวรรดิ ในปี 28 ก่อนคริสต์ศักราชจักรวรรดิมีประชากรชายทั้งสิ้นราว 4,063,000 คน ในปี 8 ก่อนคริสต์ศักราชมีจำนวน 4,233,000 คน และในปี ค.ศ. 14 มีจำนวน 4,937,000 คน เมื่อรวมประชากรสตรีและเด็กเข้าด้วยแล้วประชากรทั้งหมดของอิตาเลียเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 ก็มีด้วยกันทั้งสิ้นราว 10 ล้านคน
อิตาเลียใน คริสต์ศตวรรษที่ 3

ต่อมาในปี 212 เมื่อสิทธิในการถือสัญชาติโรมันได้รับการมอบให้แก่ประชาชนทั้งจักรวรรดิ อิตาเลียก็เริ่มเสื่อมโทรมลงขณะที่จังหวัดต่างๆ นอกอิตาเลียรุ่งเรืองขึ้นมาแทนที่ นอกจากนั้นดินแดนของอิตาลีก็ยังได้รับความเสียหายจากการรุกรานของอนารยชนเผ่าต่างๆ ที่เริ่มเกิดขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 3 (ดูรายละเอียดที่วิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 และจักรพรรดิค่าย (Barracks emperor))
ไดโอคลีเชียนทรงแบ่งจักรวรรดิออกเป็นสี่ส่วนที่เรียกว่า “มณฑล” (dioceses) โดย “มณฑลอิตาเลีย” ปกครองโดย “ออกัสตัส” แห่งตะวันตก ซึ่งแบ่งออกเป็นสองโซน แต่ละโซนก็แบ่งย่อยออกเป็นดินแดน (territories) ที่ปกครองโดย “corrector” โซนสองโซนและดินแดนภายใต้เขตปกครองก็ได้แก่:
โซน “อิตาเลียซับเบอร์บิคาเรีย” (ภายใต้การปกครองของข้าหลวงแห่งโรม)
“ทัสเคียและอุมเบรีย”
“วาเลเรีย”
“คัมปาเนียและซัมนิอุม”
“อพูเลียและคาลาเบรีย”
“ซิซิเลีย”
โซน “ซาร์ดิเนียและคอร์ซิกา”
“อิตาเลียอันโนนาเรีย” มีเมืองหลวงอยู่ที่มิลานปัจจุบัน
“เวเนเชียและฮิสเทรีย”
“เอมิเลียและลีกูเรีย”
“ฟลามิเนียและพิเชนุม”
“เรเชีย”
“แอลป์โคตติเอ”
อดีตดินแดนแอลป์โพนนิเน และ แอลป์มาริทิเมกลายเป็นส่วนหนึ่งของ“มณฑลกาลลิเอรัม”
อิตาเลียในคริสต์ศตวรรษที่ 4 และ 5

เมื่ออนารยชนกลายเป็นปัญหาสำคัญจักรพรรดิโรมันก็ตัดสินใจย้ายออกจากกรุงโรมและบางครั้งก็ต้องถึงกับต้องออกจากจังหวัด ซึ่งเป็นผลทำให้อิตาเลียยิ่งเสื่อมโทรมลงหนักยิ่งขึ้นไปอีก ในปี ค.ศ. 330 จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ก็ทรงย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิจากโรมไปยังคอนสแตนติโนเปิลพร้อมด้วยราชสำนัก และหน่วยบริหารทางเศรษฐกิจและทางการทหาร
เมื่อจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ.395 อิตาเลียก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันตะวันตก หลังจากนั้นจักรวรรดิก็ถูกรุกรานโดยอนารชนจนต้องย้ายเมืองหลวงไปยังราเวนนาในปี ค.ศ. 402 ในปี ค.ศ. 410 อาลาริคที่ 1กษัตริย์แห่งวิสิกอธเข้าตีกรุงโรมแตก ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นมากว่าเจ็ดร้อยปี
จากหลักฐานที่บันทึกใน “รายชื่อหน่วยบริหารและข้าราชการคนสำคัญของโรมัน”  (Notitia Dignitatum) ที่ถือว่าถูกต้องสำหรับจักรวรรดิโรมันตะวันตกในคริสต์ทศวรรษ 420 อิตาเลียปกครองโดยข้าราชการตำแหน่ง “Praetorian prefect” (Prefectus praetorio Italiae) ผู้มีหน้าที่ปกครองอิตาเลีย อิลลิริคัม และ จังหวัดแอฟริกา และในเขตแปดเขตก็ปกครองโดยกงสุล (consulares)
เมื่อจักรพรรดิอยู่ในมือของอนารยชน รัฐบาลที่ปกครองอิตาเลียก็อ่อนแอลงชายฝั่งทะเลก็ถูกโจมตีเป็นระยะๆ ในปี ค.ศ. 476 เมื่อโรมิวลัสออกัสตัสเสียชีวิต และการปกครองต่างๆ ย้ายไปคอนสแตนติโนเปิล จักรวรรดิโรมันตะวันตกก็สิ้นสุดลง ระหว่างหลายสิบปีแรกอิตาเลียก็ปกครองโดยโอโดเซอร์ (Odoacer) ต่อมาโดยออสโตรกอธและไบแซนไทน์ แต่หลังจากการรุกรานของลอมบาร์ด อิตาเลียก็ถูกแบ่งออกเป็นอาณาจักรย่อยๆ และไม่ได้มารวมตัวกันอีกจนกระทั่งอีก 1300 ปีต่อมา
ดูเพิ่ม

จักรวรรดิโรมัน
ประวัติศาสตร์อิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

De Reditu, poem by Rutilius Claudius Namatianus, at The Latin Library, describing the decadence of Italia and Rome around 410.
| ด ค กมณฑลโรมันใน ค> ศ. 120 |
| --- | --- | --- |
|  อะเคีย  ไอกึปตุส  อาฟริกาโปรโกงซูลาริส  อัลเปสก็อตติไอ  อัลเปสมาริติไม  อัลเปสป็อยนีไน  อาราบิอาแปไตรอา  อาร์แมนิอา  อาซิอา  อัสซือริอา  บิทิเนียและพอนทัส  บริตันนิอา  แคปพะโดเชีย  ซิลิเชีย  คอร์ซิกาและซาร์ดิเนีย  เครตาและไซริเนกา  ไซปรัส  เดเชีย  ดัลเมเชีย  อิไพรัส  กาเลเชีย  กัลลิอาอากวีตานิอา  กัลลิอาแบ็ลกิกา  กัลลิอาลุกดูเนงซิส  กัลลิอานาร์โบเนงซิส  แกร์มานิอาอีงแฟริออร์  แกร์มานิอาซูแปริออร์  ฮิสปานิอาไบติกา  ฮิสปานิอาตาร์ราโกเนงซิส  อิตาลี  ยูเดีย  ลูซีตานิอา  ลิเชียและแพมฟิเลีย  มาซิโดเนีย  เมารีตานิอาไกซาริเองซิส  เมารีตานิอาติงกีตานา  เมโสโปเตเมีย  ม็อยซิอาอีงแฟริออร์  ม็อยซิอาซูแปริออร์  โนริกูง  ปันนอนิอาอีงแฟริออร์  ปันนอนิอาซูแปริออร์  ไรติอา  ซิกิลิอา  ซือริอา  เทรเชีย  |  อะเคีย  ไอกึปตุส  อาฟริกาโปรโกงซูลาริส  อัลเปสก็อตติไอ  อัลเปสมาริติไม  อัลเปสป็อยนีไน  อาราบิอาแปไตรอา  อาร์แมนิอา  อาซิอา  อัสซือริอา  บิทิเนียและพอนทัส  บริตันนิอา  แคปพะโดเชีย  ซิลิเชีย  คอร์ซิกาและซาร์ดิเนีย  เครตาและไซริเนกา  ไซปรัส  เดเชีย  ดัลเมเชีย  อิไพรัส  กาเลเชีย  กัลลิอาอากวีตานิอา  กัลลิอาแบ็ลกิกา  กัลลิอาลุกดูเนงซิส  กัลลิอานาร์โบเนงซิส  แกร์มานิอาอีงแฟริออร์  แกร์มานิอาซูแปริออร์  ฮิสปานิอาไบติกา  ฮิสปานิอาตาร์ราโกเนงซิส  อิตาลี  ยูเดีย  ลูซีตานิอา  ลิเชียและแพมฟิเลีย  มาซิโดเนีย  เมารีตานิอาไกซาริเองซิส  เมารีตานิอาติงกีตานา  เมโสโปเตเมีย  ม็อยซิอาอีงแฟริออร์  ม็อยซิอาซูแปริออร์  โนริกูง  ปันนอนิอาอีงแฟริออร์  ปันนอนิอาซูแปริออร์  ไรติอา  ซิกิลิอา  ซือริอา  เทรเชีย  |  |
โรมันอิตาลี (สีเขียว) ที่จัดระบบโดยออกัสตัส
บนเหรียญของจักรพรรดิอันโตนินัส ไพอัส บุคลาธิษฐานของอิตาเลียปรากฏอยู่ด้านหลังของเหรียญ
อินทรอน

อินทรอน (อังกฤษ: intron ซึ่งย่อมาจากคำว่า intragenic region) เป็นลำดับนิวคลีโอไทด์ภายในยีนที่กระบวนการ RNA splicing เอาออกในการสร้างผลิตภัณฑ์อาร์เอ็นเอที่สมบูรณ์ (mature RNA)
กล่าวอีกนัยก็คือ อินทรอนไม่ใช่ส่วนของดีเอ็นเอและไม่ใช่ส่วนของรหัสอาร์เอ็นเอ (RNA transcript) ที่รอดผ่านกระบวนการทำให้เป็นอาร์เอ็นเออันสมบูรณ์ แล้วใช้แปลรหัสเป็นผลิตภัณฑ์ยีน
คำว่า intron มาจากคำว่า intragenic region ซึ่งแปลว่าบริเวณภายในยีน
เป็นคำที่หมายเอาทั้งลำดับนิวคลีโอไทด์ของดีเอ็นเอที่เป็นเหตุ และลำดับรหัสอาร์เอ็นเอที่เป็นผล
อาร์เอ็นเอที่สมบูรณ์แล้วประกอบด้วยส่วนเอ็กซอนที่เชื่อมเข้าด้วยกันหลังจากผ่านกระบวนการ RNA splicing ซึ่งกำจัดส่วนอินทรอนแล้ว
อินทรอนพบได้ในยีนของสิ่งมีชีวิตโดยมากและของไวรัสหลายอย่าง พบได้ในยีนต่าง ๆ เป็นจำนวนมากรวมทั้งที่ใช้สร้างโปรตีน, ไรโบโซมอล อาร์เอ็นเอ (rRNA) และทีอาร์เอ็นเอ (transfer RNA)
เมื่อโปรตีนสร้างขึ้นจากยีนที่มีอินทรอน ก็จะต้องผ่านกระบวนการ RNA splicing หลังจากการถอดรหัสแต่ก่อนการแปลรหัส
ดูเพิ่ม

เอ็กซอน
เอ็มอาร์เอ็นเอ
ไมโครอาร์เอ็นเอ
Non-coding RNA
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  
Alberts, Bruce (2008). Molecular biology of the cell. New York: Garland Science. ISBN 978-0-8153-4105-5.
↑  
Stryer, Lubert; Berg, Jeremy Mark; Tymoczko, John L. (2007). Biochemistry. San Francisco: W.H. Freeman. ISBN 978-0-7167-6766-4.
↑  
Ghosh, Shampa; Sinha, Jitendra Kumar (2017), "Intron",  ใน Vonk, Jennifer; Shackelford, Todd (บ.ก.), Encyclopedia of Animal Cognition and Behavior (ภาษาอังกฤษ), Springer International Publishing, pp. 1–5, doi:10.1007/978-3-319-47829-6_70-1, ISBN 978-3-319-47829-6
↑  
Editors, B. D. (2017-08-06). "Intron". Biology Dictionary (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2019-12-01. {{cite web}}: |last= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
↑  Gilbert, Walter (1978). "Why genes in pieces". Nature. 271 (5645): 501. Bibcode:1978Natur.271..501G. doi:10.1038/271501a0. PMID 622185. S2CID 4216649.
↑  Kinniburgh, Alan; mertz, j; Ross, J. (July 1978). "The precursor of mouse β-globin messenger RNA contains two intervening RNA sequences". Cell. 14 (3): 681–693. doi:10.1016/0092-8674(78)90251-9. PMID 688388. S2CID 21897383.
1 2  Lewin, Benjamin (1987). Genes (3rd ed.). New York: Wiley. pp. 159-179, 386. ISBN 0-471-83278-2. OCLC 14069165.
แหล่งข้อมูลอื่น

A search engine for exon/intron sequences defined by NCBI
Bruce Alberts, Alexander Johnson, Julian Lewis, Martin Raff, Keith Roberts, and Peter Walter Molecular Biology of the Cell, 2007. Fourth edition is available online through the NCBI Bookshelf: link
Jeremy M Berg, John L Tymoczko, and Lubert Stryer, Biochemistry 5th edition, 2002, W H Freeman. Available online through the NCBI Bookshelf: link
Intron finding tool for plant genomic sequences
Exon-intron graphic maker
อินดีแอนา (อัลบั้ม)

อินดีแอนา (อังกฤษ: Indiana) เป็นอัลบั้มแรกของจอน แม็กลาฟลิน นักร้องและนักประพันธ์เพลงหนุ่มชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ได้นำเพลงจากอัลบั้มอีพี อินดรัสทรี (อังกฤษ: Industry) มาขับร้องใหม่ โดยมีเพลง "บิวตีฟูลดีสแอสเตอร์" เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้ ออกเผยแพร่ทางวิทยุเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 ในสหรัฐอเมริกา  ขึ้นอันดับสูงสุดในอันดับที่ 28 ในชาร์ตบิลบอร์ดเพลงยอดนิยมของผู้ใหญ่ 40 เพลง  อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับสูงสุดในอันดับที่ 81 ในชาร์ตอัลบั้มบิลบอร์ด 200 มียอดขายกว่า 9,000 ชุดในสัปดาห์แรก
ฉบับที่จำหน่ายในเว็บไซต์อะเมซอนออกจำหน่ายรูปแบบพิเศษพร้อมซีดีเสริมอันบรรจุเพลงเพิ่มเติม 2 เพลง คือเพลง "คอนเวอร์เซชันส์" (อังกฤษ: Conversations) และ "โธรววิงอะไลน์" (อังกฤษ: Throwing A Line) และฉบับร้องสดของเพลง "อินดรัสทรี"
รายชื่อเพลง

"อินดรัสทรี"  (แม็กลาฟลิน)  – 4:01
"บิวตีฟูลดิสแอสเตอร์"  (ฮูสตัน, แม็กลาฟลิน)  – 4:13
"จัสกิฟอิทไทม์"  (เจอร์จาด, แม็กลาฟลิน, นีวิล)  – 3:45
"ออลเรดีอิน"  (แม็กลาฟลิน)  – 3:56
"ฟอร์ยูฟรอมมี"  (คริสตี, เอ็ดวาร์ดส, แม็กลาฟลิน, สปอก)  – 3:35
"ฮูแมน"  (กริฟฟิธส์, แม็กลาฟลิน)  – 4:14
"อินดีแอนา"  (แม็กลาฟลิน)  – 3:49
"แอนเท็ใฟอร์อเมริกันทีเนเจอรส์"  (แม็กลาฟลิน)  – 5:53
"พีเพิล"  (แม็กลาฟลิน)  – 3:46
"เอมีเลียส์มิสซิง"  (ฮูมมอน, แม็กลาฟลิน)  – 2:48 1
"เพรยิงทูเดอะรองก็อด"  (ฮูสตัน, แม็กลาฟลิน)  – 4:08
"เพอร์เฟก"   (แม็กลาฟลิน)  – 4:22
"อันทิลยูก็อตเลิฟ"  (ฮิกส์, ฮูสตัน, แม็กลาฟลิน)  – 3:56
1 ฉบับคริสเตียนของอัลบั้มนี้ได้นำเพลง "พราวด์ฟาเธอร์" บรรจุแทน
แผ่นเสริมพิเศษจากเว็บไซต์อะเมซอน
"คอนเวอร์เซชันส์"   (แม็กลาฟลิน)  – 4:06
"โธรววิงอะไลน์"   (แม็กลาฟลิน)  – 3:58
"อินดรัสทรี" (วิดีโอฉบับร้องสด)
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2550) | อันดับ สูงสุด | ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| สหรัฐอเมริกาชาร์ตบิลบอร์ด 200 | 81 | 15,000+ |
| สหรัฐอเมริกาชาร์ตบิลบอร์ดทอปคริสเตียนอัลบั้ม | 5 | 15,000+ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2016-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ของไอส์แลนด์เรคอร์ดส
มายสเปซของจอน แม็กลาฟลิน
| ด ค กจอน แม็กลาฟลิน |
| --- | --- |
อีพี: อัปอันทิลนาว • จอนแม็กลาฟลิน • ซองไอโรตแอนด์เลเทอร์เรเคิด
อินดรัสทรี: "อินดรัสทรี"
อินดีแอนา: "บิวตีฟูลดิสแอสเตอร์" • "ฮูแมน" • "พราวด์ฟาเธอร์"
โอเคนาว: "บีตติงมายฮาร์ต" • "ติงส์แดตยูเซย์"
อินดิเอ็นด์

| "อินดิเอ็นด์" |
| --- | --- |

ซิงเกิลโดยลิงคินพาร์ก
จากอัลบั้มไฮบริดทีโอรี
ด้านบี: "Step Up" "In the End"(Live BBC Radio One) "Points of Authority"(Live at Docklands Arena, London) "A Place for My Head"(Live at Docklands Arena, London)
วางจำหน่าย: 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544
บันทึกเสียง: นิวออร์ลีนส์, รัฐลุยเซียนา ในปี พ.ศ. 2543
แนวเพลง: นูเมทัล, แร็ปร็อก, อัลเทอร์เนทีฟร็อก, ฮาร์ดร็อก
ความยาว: 3:36
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์บราเธอร์ส
ผู้ประพันธ์เพลง: ลิงคินพาร์ก
โปรดิวเซอร์: ดอน กิลมัวร์

มิวสิกวิดีโอ
"In The End" ที่ยูทูบ
 
"อินดิเอ็นด์" (อังกฤษ: In the End) เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก รวมอยู่ในสตูดิโออัลบั้มชุดแรกของวง ไฮบริดทีโอรี (พ.ศ. 2543) เพลงถูกปล่อยออกมาในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 เป็นซิงเกิลที่สี่ ซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้มไฮบริดทีโอรี แต่งโดยลิงคินพาร์ค และมี ดอน กิลมัวร์ เป็นโปรดิวเซอร์ เนื้อหาในเพลงโดยส่วนมากเกี่ยวกับความล้มเหลวในชีวิตของคนคนหนึ่ง อย่างไรก็ตามเพลงนี้ยังบ่งบอกถึงมิตรภาพและความสัมพันธ์ที่เคยได้ไว้วางใจกัน แต่กลับแตกสลายไป เพลง อินดิเอ็นด์ ถือเป็นเพลงหนึ่งของลิงคินพาร์กที่รู้จักและนิยมมากที่สุด โดยเป็นเพลงที่ลิงคินพาร์กได้เล่นในการแสดงสดมากที่สุด
นักร้องนำของวง เชสเตอร์ เบนนิงตัน ในแรกเริ่มนั้นเขาไม่ชอบเพลงนี้และไม่อยากให้รวมอยู่ในอัลบั้มไฮบริดทีโอรี'
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "In the End" | Linkin Park | 3:38 |
| 2. | "In the End" (Live BBC Radio One) | Linkin Park | 3:28 |
| 3. | "Points of Authority" (Live at Docklands Arena, London) | Linkin Park | 3:31 |
| 4. | "In the End" (Video) |   | 3:36 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "In the End" | Linkin Park | 3:38 |
| 2. | "A Place for My Head" (Live at Docklands Arena, London) | Linkin Park, Mark Wakefield, Dave Farrell | 3:12 |
| 3. | "Step Up" | Mike Shinoda, Joe Hahn, Brad Delson | 3:54 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "In the End" (Audio) | 3:37 |
| 2. | "Crawling" (Music Video) | 3:38 |
| 3. | "4 X 30 Seconds" | 2:14 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "In the End" (Album Version) | Linkin Park | 3:36 |
| 2. | "Papercut" (Live at Docklands Arena, London) | Linkin Park | 3:11 |
| 3. | "Points of Authority" (Live at Docklands Arena, London) | Linkin Park | 3:26 |
| 4. | "Place for My Head" (Live at Docklands Arena, London) | Linkin Park | 3:10 |
| 5. | "Step Up" | Shinoda, Hahn, Delson | 3:55 |
| 6. | "My December" | Shinoda | 4:21 |
| 7. | "High Voltage" | Linkin Park | 3:45 |
ศิลปิน

เชสเตอร์ เบนนิงตัน – ร้องนำ
รอบ บัวร์ดอน – กลอง
แบรด เดลสัน – กีตาร์, กีตาร์เบส
โจ ฮาห์น (มิสเตอร์ฮาห์น) – แซมพลิง
ไมค์ ชิโนดะ – ร้องแร็ป
โปรดิวเซอร์: ดอน กิลมัวร์
ผู้อำนวยการผลิต: เจฟฟ์ บลู
แหล่งข้อมูลอื่น

เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ ที่เมโทรลิริกส์
| ด ค กเพลงของลิงคินพาร์ก |
| --- | --- |
 ผลงานเพลง  รางวัลและการเสนอชื่อ 
ไฮบริดทีโอรี:  "เปเปอร์คัต"  "วันสเต็ปโคลสเซอร์"  "พอยส์ออฟออทอริตี"  "ครอว์ลิง"  "รันอะเวย์"  "อินดิเอ็นด์"  "อะเพลซฟอร์มายเฮด" 
เมทีโอรา:  "ซัมแวร์ไอบีลอง"  "ไลอิงฟรอมยู"  "เฟนต์"  "เบรกกิงเดอะแฮบิต"  "ฟรอมดิอินไซด์"  "นัมบ์" 
มินิตส์ทูมิดไนต์:  "กิฟเวนอัป"  "ลีฟเอาต์ออลเดอะเรสต์"  "บลีดอิตเอาต์"  "แชโดว์ออฟเดอะเดย์"  "วอตไอฟ์ดัน" 
อะเทาซันด์ซันส์:  "เบิร์นนิงอินเดอะสกายส์"  "เวตติงฟอร์ดิเอ็นด์"  "แบล็กเอาต์"  "เรตชิสแอนด์คิงส์"  "อิริเดสเซนต์"  "เดอะแคทาลิสต์" 
ลิฟวิงทิงส์:  "ลอสต์อินดิเอ็กโค"  "อินมายรีเมนส์"  "เบิร์นอิตดาวน์"  "ไลส์กรีดมิสเซอรี"  "ไอลล์บีกอน"  "คาสเซิลออฟกลาส"  "พาวเวอร์เลส" 
เดอะฮันติงปาร์ตี:  "คีส์ทูเดอะคิงดอม"  "ออลฟอร์นัททิง"  "กิลตีออลเดอะเซม"  "เวสต์แลนส์"  "อันทิลอิตส์กอน"  "รีเบลเลียน"  "ไฟนอลแมสเคอเรด" 
วันมอร์ไลต์:  "เฮวี" 
เพลงที่ร่วมกับศิลปินอื่น:  "นัมบ์/อานคอร์"  "วีเมดอิต"  "อะไลต์แดตเนเวอร์คัมส์"  "ดาร์กเกอร์แดนบลัด" 
เพลงอื่น:  "พอยส์ออฟออทอริตี (รีมิกซ์)"  "นิวดิไวด์"  "นอตอะโลน"  "โรลลิงอินเดอะดีป 
  หมวดหมู่
อินวินซิเบิล (อัลบั้มไมเคิล แจ็กสัน)

อินวินซิเบิล (อังกฤษ: Invincible) คือสตูดิโออัลบั้มที่ 10 และสตูดิโออัลบั้มชุดสุดท้ายของไมเคิล แจ็กสัน ออกขายเมื่อ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2001 หกปีหลังจากอัลบั้ม ฮิสทอรี: พาส เพรสเซนต์ แอนด์ ฟิวเจอร์ บุ๊ค I และเป็นอัลบั้มเพลงใหม่ทั้งหมดหลังอัลบั้มชุด เดอเจอรัส ในปี 1991 อัลบั้มที่ออกวางขายมีหน้าปกหลายสีคือ แดง เขียว ส้ม น้ำเงิน และเงิน อัลบั้มนี้ขายได้ราว 8 ถึง 10 ล้านชุดทั่วโลก
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Unbreakable" (featuring The Notorious B.I.G.; background vocals by Brandy Norwood) | Jackson, Jerkins, Jerkins III, Daniels, Payne, Smith | 6:26 |
| 2. | "Heartbreaker" | Jackson, Jerkins, Jerkins III, Daniels, Mischke, Gregg | 5:09 |
| 3. | "Invincible" | Jackson, Jerkins, Jerkins III, Daniels, Gregg | 4:46 |
| 4. | "Break of Dawn" | Dr. Freeze, Jackson | 5:30 |
| 5. | "Heaven Can Wait" | Jackson, Riley, Heard, Smith, Teron Beal, Laues, Quiller | 4:49 |
| 6. | "You Rock My World" | Jackson, Jerkins, Jerkins III, Daniels, Payne | 5:39 |
| 7. | "Butterflies" | Harris, Ambrosius | 4:40 |
| 8. | "Speechless" | Jackson | 3:18 |
| 9. | "2000 Watts" (backing vocals by Teddy Riley) | Jackson, Riley, Gibson, Henson | 4:24 |
| 10. | "You Are My Life" | Jackson, Babyface, Sager, McClain | 4:33 |
| 11. | "Privacy" (guitar solo by Slash) | Jackson, Jerkins, Jerkins III, Daniels, Belle | 5:05 |
| 12. | "Don't Walk Away" | Jackson, Riley, Stites, Vertelney | 4:24 |
| 13. | "Cry" (also titled "Cry (We Can Change the World)") | R. Kelly | 5:00 |
| 14. | "The Lost Children" | Jackson | 4:00 |
| 15. | "Whatever Happens" (guitar by Carlos Santana) | Jackson, Riley, Quay, Williams | 4:56 |
| 16. | "Threatened" (contains snippets of Rod Serling) | Jackson, Jerkins, Jerkins III, Daniels | 4:18 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 77:08 |
อินดี 800

วิดีโอเกม ค.ศ. 1975
| อินดี 800 |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: อาตาริ อิงค์.
ผู้จัดจำหน่าย: อเมริกาเหนือ: อาตาริ อิงค์. ญี่ปุ่น: นากามูระ เซซากูโช
เครื่องเล่น: อาร์เคด
วางจำหน่าย: อเมริกาเหนือ: เมษายน ค.ศ. 1975 ญี่ปุ่น: กันยายน ค.ศ. 1975
แนว: แข่งความเร็ว
รูปแบบ: ผู้เล่นสูงสุด 8 คน
อินดี 800 (อังกฤษ: Indy 800) เป็นวิดีโอเกมแข่งความเร็วอาร์เคดที่ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1975 โดยบริษัทอาตาริ อิงค์. และจัดจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยนากามูระ เซซากูโช (นัมโค)
เทคโนโลยี

เกมดังกล่าวตั้งอยู่ในตู้สี่เหลี่ยมแบบกำหนดเองขนาดใหญ่ที่ใช้พื้นที่ 16 ตารางฟุต (1.5 ตร.ม.) แต่ละด้านของตู้มีพวงมาลัยสองพวงและคันเหยียบสี่คัน ส่วนจอภาพขนาด 25 นิ้วติดตั้งไว้ที่ด้านบนสุดของตู้และมองลงมาด้านล่าง เกมดังกล่าวใช้จอแสดงผลอาร์จีบีแบบสีเต็มรูปแบบและไม่ใช้การซ้อนทับสี
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับการประมวลผลประกอบด้วยกล่องใส่การ์ดที่มี "แบ็กเพลน" หรือ "มาเธอร์บอร์ด", แปดแผงฟังก์ชันรถที่เหมือนกัน และสามแผงประมวลผลทั่วไปที่ไม่ซ้ำกัน ซึ่งแผงแบ็กเพลนรองรับและเชื่อมต่อถึงกัน แผงทั้ง 11 แผงมีไอซี เรกูเลเตอร์ 5 โวลต์คงที่ในตัว วงจรลอจิกทั้งหมดเป็นแบบทีทีแอล และไม่มีการใช้ไมโครโปรเซสเซอร์
แต่ละเกมขายพร้อมแผงรถสำรองสองแผง และหนึ่งในสามแผงประมวลผล เพื่อให้เจ้าของเกมสามารถซ่อมมันได้โดยการเปลี่ยนแผงวงจรอย่างง่าย ส่วนแผง "ตัวขยายการ์ด" สองแผงได้รับการตกแต่งด้วยแต่ละเกมที่จำหน่าย ซึ่งช่วยให้ช่างเทคนิคสามารถตรวจสอบส่วนประกอบแต่ละส่วนบนแผงต้องสงสัยในขณะที่ยังคงใช้งานอยู่ในเกม นอกจากนี้ ยังมีการติดตั้งชุดลอจิกไดอะแกรมของแผงวงจรครบชุด เช่นเดียวกับชุดแผนผังสำหรับจอภาพสีจีอี ที่ได้รับการดัดแปลง
และตู้นี้ยังมีกระจกเหนือศีรษะเพื่อให้ผู้ชมได้ชมเกมในขณะที่กำลังเล่นอยู่
รูปแบบการเล่น

รูปแบบการเล่นเป็นการจำลองการแข่งความเร็วรูปแบบอินเดียแนโพลิส 500 ซึ่งผู้เล่นแข่งกันด้วยรถแข่งอินดีคาร์จำลอง โดยผู้เล่นแข่งความเร็วรถแบบก้อนเหลี่ยมรอบ ๆ ลู่วิ่งที่เรียบง่ายพร้อมมุมมองจากด้านบนลงล่าง ส่วนสีรถของผู้เล่นคือม่วง, พีช, เหลือง, เขียว, ฟ้าอ่อน, ขาว, แดง และน้ำเงินเข้ม
การตอบรับ

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976 ชาร์ตอาร์เคดของรีเพลย์ประจำปีแรกได้ระบุว่าอินดี 800 เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่สร้างรายได้สูงสุดเป็นอันดับสี่ของปีที่แล้วในสหรัฐ ต่อจากแทงก์, วีลส์ และกันไฟต์ ส่วนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1976 ทางรีเพลย์ได้ระบุว่าอินดี 800 เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่มีรายได้สูงสุดเป็นอันดับสี่ของ ค.ศ. 1976 ในสหรัฐ ต่อจากซีวูล์ฟ, กันไฟต์ และวีลส์ นอกจากนี้ ในประเทศญี่ปุ่น เกมนี้เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับสิบเมื่อ ค.ศ. 1976
สิ่งสืบทอด

โคลนของเกมที่มีชื่อเดียวกันได้รับการเผยแพร่โดยคีเกมส์ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของอาตาริ
อินดี 800 ได้มีเกมที่ติดตามมาในปีต่อไปด้วยเวอร์ชันผู้เล่น 4 คนที่มีขนาดเล็กกว่าชื่ออินดี 4
อินดี 800 เวอร์ชันลดขนาดลงได้เป็นเกมเปิดตัวสำหรับอาตาริ 2600 ใน ค.ศ. 1977 โดยเปลี่ยนชื่อเป็นอินดี 500
อินูลิน

ระวังสับสนกับ อินซูลิน
| --- | --- |

คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C6nH10n+2O5n+1 
มวลโมเลกุล: Polymer; depends on n   
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
อินูลิน (อังกฤษ: Inulin)หรือฟรักโทแซน (Fructosan) เป็นแป้งที่พบในหัวหรือรากพืชบางชนิด ละลายในน้ำอุ่นได้ดี จัดเป็นเส้นใยที่เรียกว่าฟรุกแทน (fructan) เป็นพอลิเมอร์ของน้ำตาลฟรุคโตสที่เชื่อมต่อกันเป็นเส้นตรงที่ตำแหน่งบีตา 2, 1 (β - 2, 1 linked polyfructan) มีปลายด้านหนึ่งคือกลูโคสที่เชื่อมต่อกับฟรุกโตสในลักษณะการเชื่อมของซูโครส โดยพบเป็นคาร์โบไฮเดรต โครงสร้างหลักไม่มีพันธะที่เป็นองค์ประกอบของวงแหวน มีน้ำตาลประกอบเข้าด้วยกันมากกว่า 10 โมเลกุล
ค้นพบอินูลินครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2361 โดยสกัดออกมาจากต้น Inula helenium อินูลินพบได้ในพืชหลายชนิด ส่วนมากพบในส่วนของหัวหรือรากสะสมอาหาร เช่น กระเทียมต้น หอม กระเทียม กะหล่ำปลี ทิวลิป หน่อไม้ฝรั่ง รักเร่ (Dahlia) และชีคโอะริ (Chicory)และพบมากในหัวแก่นตะวัน และชีคโอะริ โดยประเทศในเขตหนาวจะใช้ชิกอรีกับแก่นตะวันในการผลิตอินูลินเชิงอุตสาหกรรม โดยพืชที่สะสมอินูลินจะไม่สะสมอาหารในรูปของแป้ง
สารอินูลินช่วยให้แบคทีเรียที่มีประโยชน์ในลำไส้เพิ่มจำนวนมากขึ้น และยับยั้งการเพิ่มจำนวนของแบคทีเรียสาเหตุโรคท้องร่วง ใช้เป็นสารทดแทนไขมันในครีม เนยแข็ง และไอศกรีม เพิ่มใยอาหารในผลิตภัณฑ์นม เป็นสารที่ให้ความหวานแต่ไม่ให้พลังงาน
แหล่งข้อมูลอื่น

"Dietary Fibber: Don't be fooled by polydextrose and other fiber additives", Slate.
อิตส์มายไลฟ์ (เพลงทอล์กทอล์ก)

"อิตส์มายไลฟ์" (อังกฤษ: It's My Life) เป็นเพลงจากวงแนวนิวเวฟจากอังกฤษ ทอล์กทอล์ก แต่งโดยมาร์ก ฮอลลิส และทิมฟรีส-กรีน เป็นเพลงไตเติลแทร็กของวงจากอัลบั้มชุด 2 ออกเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้ม เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1984 ขึ้นอันดับ 46 ใน สหราชอาณาจักร แต่ทำอันดับได้ดีกว่าในประเทศอื่น ขึ้นอันดับ 33 ใน เยอรมนี, อันดับ 32 ในนิวซีแลนด์, อันดับ 25 ในฝรั่งเศส และอันดับ 7 ในอิตาลี เพลงยังประสบความสำเร็จในอเมริกาเหนือ เข้าในท็อป 40 ทั้งในสหรัฐ (อันดับ 31) และแคนาดา (อันดับ 30)
ซิงเกิลออกขายอีกครั้งในสหราชอาณาจักรในปี 1985 คราวนี้ไปได้เพียงอันดับ 93 อย่างไรก็ดี เพลง "อิตส์มายไลฟ์" ออกขายอีกครั้งเพื่อประชาสัมพันธ์ในอัลบั้มรวมเพลง Natural History: The Very Best of Talk Talk ครั้งนี้ไปได้อันดับ 13 ในสหราชอาณาจักร ถือเป็นเพลงที่ทำสถิติดีที่สุดของวงในประเทศบ้านเกิด