stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปารีส
ประวัติ > ยุคเริ่มต้น

หลักฐานทางโบราณคดีในการตั้งถิ่นฐานบริเวณปารีสตั้งแต่ 4,200 ปีก่อนคริสต์ศักราชคือพวกปาริซี่ ซึ่งเป็นเผ่าย่อยของพวกเซลติกซีนอนส์ โดยเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ชำนาญทางเรือและการค้าขาย ได้อาศัยอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำแซนตั้งแต่ 250 ปีก่อนคริสต์ศักราชเป็นต้นมา ต่อมาพวกโรมันได้ชัยชนะยึดครองที่ราบลุ่มปารีสใน 52 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยมีการตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรในตอนปลายของศตวรรษเดียวกันบนฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซน, เนินเขาแซนต์-เชอเนอวีแอฟ และเกาะอีลเดอลาซีเต เมืองดังกล่าวนี้เดิมเรียกว่า "ลูเตตีอา" (Lutetia; ชื่อเต็ม Lutetia Parislorum, "ลูเทเชียแห่งปารีซี") แต่ต่อมาได้ทำให้เป็นชื่อในภาษาโกลเป็น "ลูแตส" (Lutèce) ตัวเมืองได้ขยายอย่างรวดเร็วในศตวรรษต่อ ๆ มาและกลายเป็นเมืองที่ร่ำรวย เต็มไปด้วยตลาด ราชวัง อ่างอาบน้ำ วัดวาอาราม โรงละครและโรงมหรสพใหญ่ เมื่อจักรวรรดิโรมันล่มสลายและการบุกของเยอรมันในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 3 ทำให้ "ลูแตส" อยู่ในช่วงตกต่ำและทรุดโทรม ในปี พ.ศ. 943 พลเมืองจำนวนมากได้อพยพออกจากเมืองลูแตส และหลังการยึดครองอีกครั้งหนึ่งของพวกโรมัน เมือง "ลูแตส" ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ปารีส"
ประวัติ > ยุคกลาง

ประมาณปี พ.ศ. 1043 ปารีสได้กลายเป็นเมืองหลวงของกษัตริย์โกลวิสที่ 1 แห่งแฟรงค์ เมื่อโกลวิสที่ 1 ได้สวรรคตลง อาณาจักรแฟรงค์ได้ถูกแบ่งออก และปารีสได้กลายเป็นเมืองหลวงของรัฐอิสระขนาดเล็ก ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 สมัยราชวงศ์กาโรแล็งเชียง เมืองปารีสได้กลายเป็นเขตฐานกำลังของพวกศักดินา เค้านต์แห่งปารีสมีอำนาจมากขึ้น จนกระทั่งมีอำนาจมากกว่ากษัตริย์แห่งแฟรงค์ตะวันตก (Francie occidentale) เสียด้วยซ้ำไป เค้านต์แห่งปารีสนามว่า "โอโด" (Odo) ได้ถูกเลือกให้เป็นกษัตริย์แทนชาร์ลส์ที่ 3 (ชาร์ลส์ อ้วน - Charles III le Gros) เนื่องจากชื่อเสียงอันโด่งดังของเขาที่ได้ป้องกันเมืองปารีสจากการโจมตีของพวกไวกิง (ศึกปารีส (พ.ศ. 1428 - พ.ศ. 1429)) แม้ว่าอีล เดอ ลา ซิเต้จะรอดจากการโจมตีของพวกไวกิง แต่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซนที่ไม่มีการป้องกันก็ถูกทำลายอย่างย่อยยับ และแทนที่จะสร้างเมืองขึ้นมาใหม่บริเวณฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซน ชาวปารีสได้เริ่มที่จะขยายตัวเมืองไปทางด้านฝั่งขวาของแม่น้ำแซนแทน ในปี พ.ศ. 1530 อูช กาเปต์ (Hugh Capet) เค้านท์แห่งปารีสได้ถูกเลือกให้กลายเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์กาเปเตียงและทำให้เมืองปารีสเป็นเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศส
ตั้งแต่ พ.ศ. 1733 พระเจ้าฟิลิปที่ 2 (Philippe Auguste) ได้สร้างกำแพงเมืองล้อมรอบปารีสโดยมีลูฟร์เป็นป้อมปราการฝั่งตะวันตกและต่อมาในปี พ.ศ. 1743 ได้ตั้งมหาวิทยาลัยปารีสขึ้นมาซึ่งทำให้มีผู้คนหลั่งไหลเข้ามายังปารีสเป็นจำนวนมาก ในช่วงนี้เองที่เมืองปารีสได้พัฒนาในหลาย ๆ ด้านซึ่งในปัจจุบันยังมีให้เห็นเช่น เกาะ (อีล เดอ ลา ซิเต้) เป็นที่ตั้งรัฐบาลและสถาบันสอนศาสนา ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซนเป็นที่ตั้งสถาบันทางการศึกษา เช่น มหาวิทยาลัย วิทยาลัย โรงเรียน ฯลฯ ส่วนทางฝั่งขวาของแม่น้ำแซนเป็นที่ตั้งของการค้าขายและศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของปารีส เช่น ตลาดเลส์ อาลส์ (Les Halles)
ปารีสไม่ได้เป็นเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศสหลังจากถูกโจมตีโดยพันธมิตรของประเทศอังกฤษคือพวกบูร์กงด์ (Burgondes) ในสงครามร้อยปี แต่ก็กลับมาเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 1980 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 (Charles VII, le Victorieux) สามารถยึดกรุงปารีสกลับคืนมา แม้ว่ากรุงปารีสเป็นเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศสอีกครั้งหนึ่ง แต่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7ก็ตัดสินใจที่จะประทับ ณ ปราสาทหุบเขาลัวร์ ต่อมาในช่วงสงครามศาสนาของฝรั่งเศส (Guerres de religion) กรุงปารีสเป็นฐานกำลังหลักของพวกคริสต์นิกายคาทอลิก โดยรุนแรงสุดในเหตุการณ์โศกนาฏกรรมวันแซงต์-บาร์เตเลมี (Massacre de la Saint-Barthélemy) ในปี พ.ศ. 2115 ต่อในปี พ.ศ. 2137 พระเจ้าอองรีที่ 4 ได้ก่อตั้งราชสำนักในกรุงปารีสอีกครั้งหนึ่งหลังจากยึดเมืองมาจากพวกคาทอลิก ระหว่างสงครามกลางเมืองฟรงด์ (Fronde) ชาวปารีสได้ลุกฮือขึ้นประท้วงและก่อการจลาจล ซึ่งเป็นสาเหตุให้พระบรมวงศานุวงศ์ทั้งหลาย หลบหนีออกจากกรุงปารีสในปี พ.ศ. 2191 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ย้ายราชสำนักอย่างถาวรไปยังแวร์ซายส์ในปี พ.ศ. 2225 ศตวรรษต่อมากรุงปารีสเป็นศูนย์กลางของการปฏิวัติฝรั่งเศส มีการทลายคุกบัสตีย์ในปี พ.ศ. 2332 และล้มระบอบกษัตริย์ในปี พ.ศ. 2335
ประวัติ > คริสต์ศตวรรษที่ 19

การปฏิวัติอุตสาหกรรม จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 และยุคสวยงาม (Belle Époque) ช่วยนำพากรุงปารีสไปสู่การพัฒนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1840 เป็นต้นมา การเดินทางโดยรถไฟทำให้มีประชากรจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามายังกรุงปารีสเพื่อมาทำงานในอุตสาหกรรมต่าง ๆ กรุงปารีสได้ผ่านการบูรณะครั้งยิ่งใหญ่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3และบารงโอสส์มันน์ ซึ่งได้เปลี่ยนถนนเล็ก ๆ ในยุคกลางจนกลายเป็นถนนขนาดกว้างและมีตึกรามบ้านช่องร่วมสมัยจำนวนมากมาย การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มีจุดประสงค์ให้กรุงปารีสมีความสวยงามและความสะอาดมากขึ้นกว่าเดิม ถึงกระนั้นก็มีประโยชน์ถ้าเกิดมีเหตุการณ์ปฏิวัติหรือเหตุการณ์รุนแรง เพราะกองทหารม้าและปืนไรเฟิลสามารถต่อกลอนกับกลุ่มพวกจลาจล ในขณะที่กลยุทธ์ในการซุ่มโจมตีหรือสกัดกั้นที่ใช้มากในสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศสจะเป็นการล้าสมัย
ในปี พ.ศ. 2375 และ พ.ศ. 2392 อหิวาตกโรคระบาดพลเมืองชาวปารีส แค่การระบาดในปี พ.ศ. 2375 เท่านั้นก็มีผู้ป่วยกว่า 20,000 คนจากประชากร 650,000 ในขณะนั้น กรุงปารีสยังได้เสียหายครั้งยิ่งใหญ่หลังจากสงครามฟรังโก-ปรัสเซีย (พ.ศ. 2413 - พ.ศ. 2414), การโค่นล้มจักรพรรดินโปเลียนที่ 3, เทศบาลปารีส (La Commune de Paris - พ.ศ. 2414) ได้ทำให้กรุงปารีสลุกเป็นไฟหลังจากการต่อสู้กันระหว่างเทศบาลกับรัฐบาล ซึ่งเหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักกันในนาม "สัปดาห์แห่งเลือด" (Semaine sanglante)
กรุงปารีสได้กลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะจัดงานนิทรรศการนานาชาติ 1889 (พ.ศ. 2432) ทั้งนี้ได้มีการสร้างหอไอเฟลเพื่อเฉลิมฉลองการปฏิวัติฝรั่งเศสครบรอบ 100 ปี เพื่อแสดงถึงศักยภาพของประเทศฝรั่งเศสในด้านวิศวกรรมศาสตร์แค่ "ชั่วคราว" เท่านั้น ซึ่งสิ่งก่อสร้างชิ้นนี้ได้กลายเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลกจนถึงปี พ.ศ. 2473 และกลายเป็นสัญลักษณ์ของกรุงปารีสไปโดยปริยาย ส่วนงานนิทรรศการนานาชาติ 1900 (พ.ศ. 2443) ได้มีการเปิดตัวรถไฟฟ้าปารีสเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นก็ได้มีการจัดนิทรรศการและงานแสดงสินค้าต่าง ๆ มากมายซึ่งทำให้กรุงปารีสเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและดึงดูดชาวต่างชาติเป็นจำนวนมากทั้งในด้านเศรษฐกิจและเทคโนโลยี
ประวัติ > คริสต์ศตวรรษที่ 20

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 กรุงปารีสได้อยู่ในแนวหน้าของการรบ โดยรอดจากการโจมตีของเยอรมนีไปได้ที่สงครามแห่งมาร์นในปี พ.ศ. 2457 ในช่วงปี พ.ศ. 2461 - พ.ศ. 2462 กรุงปารีสได้กลายเป็นที่สวนสนามแห่งชัยชนะของฝ่ายสัมพันธมิตรและเป็นที่เจรจาสันติภาพอีกด้วย ในช่วงระหว่างสงคราม กรุงปารีสได้มีชื่อเสียงจากศิลปวัฒนธรรมต่าง ๆ และชีวิตยามค่ำคืน เมืองนี้ได้กลายเป็นศูนย์รวมของจิตรกรชื่อดังทั่วโลก ตั้งแต่นักประพันธ์ชาวรัสเซีย สตราวินสกี จิตรกรชาวสเปน ปีกัสโซและดาลีจนถึงนักประพันธ์ชื่อดังชาวอเมริกันอย่างเฮมิงเวย์ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2483 5 สัปดาห์หลังจากการเริ่มต้นของสงครามแห่งฝรั่งเศส กรุงปารีสได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของกองทัพนาซีเยอรมันจนกระทั่งการปลดปล่อยปารีสในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2487 2 เดือนหลังจากการบุกนอร์มองดีของฝ่ายสัมพันธมิตร
กรุงปารีสได้ยืดหยัดท่ามกลางสงครามโลกครั้งที่ 2โดยไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ เนื่องจากภายในกรุงปารีสไม่มีเป้าทางยุทธศาสตร์สำหรับฝ่ายสัมพันธมิตรในการวางระเบิด (สถานีรถไฟในกรุงปารีสเป็นเพียงแค่สถานีปลายทาง โรงงานที่สำคัญ ๆ ตั้งอยู่บริเวณชนบททั้งสิ้น) และด้วยความสวยงามทางวัฒนธรรม ทำให้พลเอกดีทริช ฟอน โชลทิทซ์ (General der Infanterie Dietrich von Choltitz) นายทหารเยอรมันขัดคำสั่งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในการทำลายกรุงปารีสและอนุสาวรีย์ที่สำคัญก่อนการถอนทหารเยอรมันออกจากปารีส ทำให้ชาวฝรั่งเศสบางคนมองว่าพลเอกดีทริช ฟอน โชลทิทซ์เป็นผู้ช่วยเหลือกรุงปารีส
ภูมิศาสตร์

ปารีสตั้งอยู่บนแม่น้ำแซน ซึ่งรวมถึงเกาะอีกสองเกาะคือ อีล แซงต์-หลุยส์ (Île Saint-Louis) และ อีล เดอ ลา ซิเต้ (Île de la Cité) ซึ่งเป็นส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ภูมิประเทศของปารีสโดยรวมคือ เป็นที่ราบลุ่ม โดยมีจุดต่ำสุดอยู่ที่ 35 เมตร (114 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ทั้งยังมีเนินเขาอีกหลายแห่ง เนินเขาที่สูงที่สุดคือ มงต์มาร์ตร์ (Montmartre) (130 เมตร (426 ฟุต)) 
พื้นที่ของปารีส ซึ่งไม่รวมสวนสาธารณะบัวส์ เดอ บูโลญ (Bois de Boulogne) และบัวส์ เดอ แวงแซนน์ (Bois de Vincennes) คือประมาณ 86.928 ตารางกิโลเมตร (33.56 ตารางไมล์) การแบ่งและรวมเขตครั้งสุดท้ายที่ใหญ่ที่สุดคือในปี พ.ศ. 2403 ซึ่งทำให้มีขนาดอย่างที่เห็นในปัจจุบัน ทั้งยังทำให้เกิดเขต (Arrondissement) ที่หมุนรอบ ๆ ตามเข็มนาฬิกาอีกด้วย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2403 เป็นต้นมา เมืองปารีสมีขนาด 78 กม.² (30.1 ม.²) และได้ขยายออกไปเป็น 86.9 กม.² (34 ม.²) ในปี  พ.ศ. 2463 และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2472 เป็นต้นมา สวนสาธารณะบัวส์ เดอ บูโลญและบัวส์ เดอ แวงแซนน์ได้ผนวกกับตัวเมืองปารีสอย่างเป็นทางการ ทำให้กรุงปารีสมีขนาด 105.397 กม.² (40.69 ม.²) จนถึงปัจจุบัน 
ขนาดของกรุงปารีสหรือเขตเมืองปารีสนั้นมีการขยายตัวออกไปเกินเขตเมือง ทำให้เกิดรูปร่างเป็นวงรี ขยายตัวไปตามแม่น้ำแซนและแม่น้ำมาร์น ทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมือง และตามแม่น้ำแซนและแม่น้ำอวส ทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือ และถ้าเลยไปยังชนบท ความหนาแน่นของประชากรจะลดลงอย่างเห็นได้ชัดเนื่องจากมีป่าและที่ดินไว้สำหรับการเพาะปลูก อย่างไรก็ตามเขตมหานครปารีส (Agglomération parisienne) มีเนื้อที่ถึง 14,518 กม² (5,605.5 ไมล์²) ซึ่งใหญ่กว่าเนื้อที่กรุงปารีสถึง 138 เท่า
เขตการปกครอง

ปารีสแบ่งการปกครองออกเป็น 20 เขตย่อย (Arrondissements) เขตทั้ง 20 เขตมีแขวงย่อยเขตละ 4 แขวง (Quartiers) เขตทั้งหมดเหล่านี้มีการเลือกผู้บริหารเขตหรือผู้ว่าโดยใช้การเลือกตั้งโดยตรงและมีศาลากลางเป็นของตัวเอง  การแบ่งเขตย่อยของปารีสแบ่งที่ใช้อยู่ในปัจจุบันเริ่มเมื่อปี 1982 โดยมีการให้สถานะพิเศษแก่เมืองใหญ่ 3 เมือง ปารีส ลียง และมาร์เซล แต่เมื่อปี 2020 เขตที่ 1 ถึง 4 ได้รวมกันเป็นเขตบริหารอีกรูปแบบโดยมีผู้ว่าคนเดียวและมีศาลากลางของเขตที่รวมกันที่เขตที่ 3 ชื่อว่าปารี ซองทร์ (Paris Centre) เขตย่อยในปารีสจะมีชื่อเป็นเลขตามลำดับโดยเรียงตามเข็มนาฬิกาโดยหมุนวนจากเขตชั้นในสุดทางฝั่งขวาแม่น้ำแซน เขตทั้ง 20 เขตมีชื่อเรียกในท้องถิ่นเป็นเลขลำดับที่ (Ordinal Number) ในภาษาฝรั่งเศส แต่ทั้งนี้มีการตั้งชื่อพิเศษให้แก่เขตทั้ง 20 เขต โดยชื่อที่ใช้นำมาจากสถานที่สำคัญหรือชื่อชุมชนเดิมที่อยู่ในเขตนั้นๆ
ปารี ซองทร์ (รวมเขตที่ 1 2 3และ 4)
การขนส่ง

ปารีสมีสถานีรถไฟทางไกลแบบเทอร์มินัส (Terminus) ทั้งหมด 7 สถานีหลักประกอบด้วย
| สถานี | จำนวนการให้บริการประเภทโดยสาร ตลอดปี 2023 (เที่ยว) |
| --- | --- |
การ์ดูว์นอร์: 226,768,485
การ์เดอลียง: 110,498,896
การ์แซง-ลาซาร์: 103,453,620
การ์มงปานาส: 64,471,254
การ์เดอเลสท์: 39,877,017
การ์โดแตร์ลิทซ์: 21,657,509
การ์เดอปารี-แบร์ซี: 5,073,990
นอกจากนี้ในปารีสยังมีระบบรถไฟขนส่งมวลชนอยู่หลายระบบเช่น รถไฟชานเมืองทร็องซีเลียงเปิดให้บริการทั้งหมด 9 สาย รถไฟฟ้าปารีสเมโทรเปิดให้บริการแล้ว 14 สาย และอยู่ในระหว่างก่อสร้างอีก 4 สาย รถด่วนชานเมืองแอร์เออแอร์ 5 สาย นอกจากนี้ยังมีรถรางอีล-เดอ-ฟร็องส์ ที่เปิดให้บริการในเส้นทางระยะสั้น (ประมาณ 20 กิโลเมตร) รอบแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์รวม 14 สาย สำหรับรถบัสมีให้บริการแบ่งเป็นรอบกลางวัน 315 เส้นทางและรอบกลางคืน 52 เส้นทาง
อ่านเพิ่ม

Vincent Cronin (1989). Paris on the Eve, 1900–1914. New York: Harper Collins. ISBN 978-0-312-04876-1.
Vincent Cronin (1994). Paris: City of Light, 1919–1939. New York: Harper Collins. ISBN 978-0-00-215191-7.
Jean Favier (1997). Paris (ภาษาฝรั่งเศส). Fayard. ISBN 978-2-213-59874-1.
Jacques Hillairet (2005). Connaissance du Vieux Paris (ภาษาฝรั่งเศส). Rivages. ISBN 978-2-86930-648-6.
Colin Jones (2004). Paris: The Biography of a City. New York: Penguin Viking. ISBN 978-0-670-03393-5.
Bernard Marchand (1993). Paris, histoire d'une ville : XIXe-XXe siècle (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Le Seuil. ISBN 978-2-02-012864-3.
Rosemary Wakeman (2009). The Heroic City: Paris, 1945–1958. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-87023-6.
ลัดฟ้ามาหารัก

| ลัดฟ้ามาหารัก |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ
กำกับโดย: กฤษณ์ ศุกระมงคล
แสดงนำ: จินตหรา สุขพัฒน์ สันติสุข พรหมศิริ เกริกพล มัสยวาณิช สินิทธา บุญยศักดิ์ รอน บรรจงสร้าง วราพรรณ หงุ่ยตระกูล มณฑานี ตันติสุข วสันต์ อุตตมะโยธิน ศิรินุช เพ็ชรอุไร สุเชาว์ พงษ์วิไล พิมพ์พรรณ บูรณพิมพ์ จตุรบ วิชอาภัย
จำนวนตอน: 19 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ถกลเกียรติ วีรวรรณ
ความยาวตอน: 60 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
ออกอากาศ: 28 ตุลาคม พ.ศ. 2538 – 30 ธันวาคม พ.ศ. 2538
ลัดฟ้ามาหารัก เป็นละครโทรทัศน์ของเอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ ออกอากาศทาง ททบ.5 ทุกคืนวันศุกร์ และเสาร์  ในช่วงปี พ.ศ. 2538
บทโทรทัศน์โดย จิรวิทย์ สมบัติศิริ กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล นำแสดงโดย จินตหรา สุขพัฒน์, สันติสุข พรหมศิริ, เกริกพล มัสยวาณิช, รอน บรรจงสร้าง และสินิทธา บุญยศักดิ์
ละครเรื่องนี้โด่งดังเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่เริ่มออกอากาศ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมีเพลงประกอบที่เป็นเสียงร้องของ สุนิตา ลีติกุล ในชื่อเพลง ยังรักกันอยู่ใช่ไหม ซึ่งนับเป็นผลงานเพลงซิงเกิ้ลแรก ๆ ของเธอ ก่อนจะออกอัลบั้มเดี่ยวเป็นของตัวเอง รวมทั้งบริษัทเอ็กแซ็กท์ ยังทำเป็นเวอร์ชันอคูสติก ที่ให้ ฟลุ๊ค เกริกพล มัสยวานิช ร้องนำ ออกมาอีกเวอร์ชันหนึ่งอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีการนำเพลงเก่าอย่าง เพลง สายชล มาประกอบละครเรื่องนี้ด้วย โดยเสียงร้องของ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
ลัดฟ้ามาหารัก เป็นเรื่องราวของเขาเกิดมาพร้อมกับความทรงจำที่ว่าเธอ เคยเป็นคนรักในชาติก่อน เขาจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอกลับมารักเขาให้ได้ แต่คนที่มารักเขาในชาตินี้กลับเป็นหญิงสาวที่เค้ารู้ดีว่าเป็นลูกสาว
ต่อมาในปี พ.ศ. 2563 ลัดฟ้ามาหารักถูกนำกลับมาสร้างใหม่ ออกอากาศทางช่องวัน 31 ในชื่อ ขอเกิดใหม่ใกล้ ๆ เธอ
เรื่องย่อ

พาสันต์ ชลธิชา และปารุส เป็นเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือ พาสันต์เป็นเจ้าของไร่อยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรี ปารุตทำงานเป็นหนังข่าวหนังสิพิมพ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง ส่วนชลธิชาเป็นดีไซเนอร์เปิดห้องเสื้อของตัวเอง พาสันต์และปารุตแอบหลงรักชลธิชาด้วยกันทั้งคู่ ในที่สุดพาสันต์คือคนที่ชลธิชาเลือก ทั้งสองแต่งงานกันและสร้างความเจ็บช้ำให้แก่ปารุสเป็นอย่างมาก แต่ด้วยความเป็นเพื่อนที่ตัดกันไม่ขาด ปารุสจำต้องยอมรับความจริง โดยต้องเก็บความรู้สึกไว้ในใจตลอดมา
1 ปีผ่านไป พาสันต์ได้รับของขวัญชิ้นใหญ่ในชีวิตคือการเป็นพ่อคน แต่ระหว่างนั้นเกิดปัญหาที่ไร่กาญจนบุรี ทำให้พาสันต์ถูกสั่งเก็บจากเสี่ยวิชัยผู้ทรงอิทธิพล จากการเสียชีวิตของพาสันต์ วิญญาณได้ขึ้นไปรอเกิดใหม่บนสวรรค์ แต่ด้วยความรักและความห่วงใยที่เขามีต่อชลธิชา จึงอ้อนวอนเทวดาให้ตนมาเกิดโดยเร็ว แต่ทว่าความจำยังมีคงเดิม และไม่ได้ถูกลบไป และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด
รายชื่อนักแสดง

จินตหรา สุขพัฒน์ รับบทเป็น ชลธิชา (น้ำ)
สันติสุข พรหมศิริ รับบทเป็น พาสันต์
รอน บรรจงสร้าง รับบทเป็น ปารุส
เกริกพล มัสยวาณิช รับบทเป็น พัดโบก
สินิทธา บุญยศักดิ์ รับบทเป็น ดาว
วราพรรณ หงุ่ยตระกูล รับบทเป็น
มณฑานี ตันติสุข รับบทเป็น
วสันต์ อุตตมะโยธิน รับบทเป็น เทวดาโทนี่
ศิรินุช เพ็ชรอุไร รับบทเป็น นางฟ้าสวย
ธิติมา สังขพิทักษ์ รับบทเป็น แม่ของพัดโบก
รายชื่อนักแสดง > ร่วมด้วย

สุเชาว์ พงษ์วิไล
พิมพ์พรรณ บูรณะพิมพ์
ญาณี ตราโมท
รอง เค้ามูลคดี
ปทุมวดี โสภาพรรณ
วิสิษฐ์ ยุติยงต์
ผจญ ดวงขจร
จตุรบ วิชอาภัย
พรชัย ไชยศรีหา
กุลธิดา บูรณะบุตร
จักรินทร์ ศิริยกุล
ไกวซัน เฉิน
ศุภมาศ พะหุโล
ศลิษา พิมลมาส
ขอเกิดใหม่ใกล้ ๆ เธอ

| ลัดฟ้ามาหารัก |
| --- | --- |
ประเภท: ละครโทรทัศน์
สร้างโดย: เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
เขียนโดย: เค้าโครงเรื่องโดย : นิพนธ์ ผิวเณร   คฑาหัสต์ บุษปะเกศ  ดัดแปลงจากลัดฟ้ามาหารักโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล จิรวิทย์ สมบัติศิริ
กำกับโดย: สันต์ ศรีแก้วหล่อ
แสดงนำ: ธนภพ ลีรัตนขจร ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ ภพธร สุนทรญาณกิจ
จำนวนตอน: 13 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ถกลเกียรติ วีรวรรณ
ความยาวตอน: 120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่องวัน 31 ไลน์ทีวี
ออกอากาศ: 30 กันยายน พ.ศ. 2563 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ขอเกิดใหม่ใกล้ ๆ เธอ เป็นละครโทรทัศน์ ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ ดัดแปลงจาก ลัดฟ้ามาหารัก ของ กฤษณ์ ศุกระมงคล , จิรวิทย์ สมบัติศิริ เค้าโครงเรื่องโดย นิพนธ์ ผิวเณร , คฑาหัสต์ บุษปะเกศ นำแสดงโดย ธนภพ ลีรัตนขจร
ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ, ภพธร สุนทรญาณกิจ , ศรัณย์ นราประเสิรฐกุล , อรเณศ ดีคาบาเลส ออกอากาศทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20:15 - 22:00 น. ทางช่องวัน 31 และชมย้อนหลังทางไลน์ทีวี
ขอเกิดใหม่ใกล้ ๆ เธอ > เรื่องย่อ

เรื่องราวของ อรรพี (ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ)  ที่ต้องสูญเสียสามี  ภาคย์ (ภพธร  สุนทรญาณกิจ) จากเหตุการณ์อุบัติเหตุเครื่องบินตก ในขณะที่เธอกำลังตั้งครรภ์ โดยไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงแล้ว การตายของภาคย์เกิดจากความผิดพลาดของสวรรค์ ทำให้ภาคย์กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งในร่างของ ทิชงค์ (ธนภพ ลีรัตนขจร)  โดยมีเงื่อนไขว่าภาคย์จะมีเวลาบนโลกมนุษย์เพียง 24  ปีเท่านั้น และหากวันใดที่ภาคย์ไม่ตระหนักในการทำความดี วันนั้นภาคย์จะไม่มีโอกาสได้พบกับอรรพีไปตลอดการ
ขอเกิดใหม่ใกล้ ๆ เธอ > นักแสดง

| บทบาท | นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
ทิชงค์ สิงหวัต (ชงค์): ธนภพ ลีรัตนขจร
อรรพี ภาณุวัฒน์ (อร): ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ
ภาคย์ พสุธา: ภพธร สุนทรญาณกิจ
ภาม ภาณุวัฒน์: ศรัณย์ นราประเสริฐกุล
อัยย์รดา: อรเณศ ดีคาบาเลส
บทบาท: นักแสดงสมทบ
อิสร์ ฤทธิ์ธานุภาพ: อัมรินทร์ นิติพน
หน่วยเหนือ: พลวัฒน์ มนูประเสริฐ
เทวา: ภูริ หิรัญพฤกษ์
นีรนาถ มากมณี: ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์
น้ำหวาน: อนิพรรณ เฉลิมบูรณะวงศ์
ทัพกล้า: ศตวรรษ เศรษฐกร
ชนา สิงหวัต: ดารัณ ฐิตะกวิน
ดร.นัทรี: กฤตธีรา อินพรวิจิตร
แม่บ้าน(ในบ้านอรรพี)​: สิริยา นฤนาท
บทบาท: นักแสดงรับเชิญ
พนักงานกองพิสูจน์หลักฐาน: พศุฑย์ พงศ์พศุตม์
ลุง (บนเกาะ):
โยชิกิ ฮายาชิ

| โยชิกิ ฮายาชิ |
| --- | --- |
Yoshiki
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: โยชิกิ ฮายาชิ
เกิด: 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 (59 ปี)
ที่เกิด: ทาเตยามะ จังหวัดชิบะ ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักดนตรี, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์,  นักธุรกิจ,  แฟชั่น ดีไซน์เนอร์, ผู้กำกับภาพยนตร์
เครื่องดนตรี: กลอง และ เปียโน
สมาชิกของ: เอกซ์ เจแปน
โยชิกิ (ญี่ปุ่น: ヨシキ; โรมาจิ: Yoshiki) ชื่อแต่เกิดว่า โยชิกิ ฮายาชิ (ญี่ปุ่น: 林 佳樹; โรมาจิ: Hayashi Yoshiki) (เกิด 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965)  เป็นมือกลอง, มือคีย์บอร์ด และ หัวหน้าวง X Japan ภายหลังจากยุบวง X Japan โยชิกิได้เป็นโปรดิวซ์เซอร์ให้กับวง Dir en Grey ที่ ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย และกลับมามาทำงานใหม่ในอัลบั้มของตัวเองชื่อ Violet UK
เอกซ์ เจแปน

ชีวิตในวัยเรียนของเขาจะเล่นดนตรีเป็นส่วนใหญ่แต่เขาก็ยังเกเรเหมือนเดิม ต่อมาเมื่อเขาพบกับปัญหาการเข้าเรียนมหาวิทยาลัย นอกจากโยชิกิและโทชิ แล้ว สมาชิกคนอื่น ๆ ขอถอนตัวหมด เขาหาจึงสมาชิกใหม่และเปลี่ยนชื่อวงใหม่ว่า X ก็เริ่มทำเพลงของตัวเองด้วย เพลง I'LL KILL YOU ที่พวกเรารู้จักกันก็เป็นเพลงที่แต่ในตอนนี้ด้วย แม้สมาชิกจะลาออกไปแต่โยชิกิและโทชิก็เห็นว่าควรทำวงต่อ ความหวังของเขาคือเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยดนตรี เพราะเขาอยากเป็นนักเปียโน ก็คิดว่าถ้าไม่จริงจังคงไม่เรียนต่อในมหาวิทยาลัยแน่นอน การที่เขาล้มเลิกการเข้าเรียนต่อ เขาก็นัดแนะกับโทชิว่าจะไปโตเกียวหลังจากที่เรียนจบ ม.6 เพื่อที่จะทำให้วง X เจริญเติบโตขึ้น เขากับโทชิเริ่มทำงานพิเศษพร้อมกับหาสมาชิกไปด้วย ทั้ง 2 เช่าอพาร์ตเมนท์อยู่ด้วยกัน ทำงานพิเศษทุกอย่าง ระหว่างทำงาน ก็ทำเพลงไปเสนอค่ายเทปด้วย
เนื่องจากวง X ที่ต้องเปลี่ยนสมาชิกบ่อย ๆ ทำให้ โยชิกิท้อแท้และพูดว่า "เลิกซะดีมั้ย" สมาชิกของ X ตอนนั้นมีแค่โยชิกิและโทชิเท่านั้น การซ้อมที่มีมือกลองและนักร้องนำนั้นทำไม่ได้ โทชิบอกว่าตอนนั้นรู้สึกว่าควรทำอะไรให้มันติดต่อกัน หลังจากนั้นเมื่อโยชิกิสามารถทำให้ทาอิจิยอมเข้าวงได้ ก็เริ่มการแสดงสดอย่างจริงจัง แถมยังมีการอาละวาดบนเวที ล่างเวทีก็ทะเลาะกับเจ้าหน้าที่ในงานดื่มฉลองหลังเสร็จงาน ทั้งผู้เกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้อง นักดนตรีและแฟนเพลงแน่นไปหมด จึงทะเลาะกันใหญ่เป็นประจำทุกวัน โยชิกิชอบทำแก้วในร้านแตกหมดและชอบเหวี่ยงขวดเบียร์หลาย 10 ขวด จนเป็นข่าวลืออยู่เป็นประจำ เลยทำให้ร้านเหล้าห้ามไม่ให้เขาเข้ามากขึ้น
หลังจากโยชิกิสามารถรวบรวมสมาชิกของ X ได้ลงตัวที่สุดก็เริ่มทำวงดนตรีอย่างจริงจังมากขึ้นจนได้เดบิวท์ และประสบความสำเร็จมากมาย และได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น X Japan และในปี พ.ศ. 2540 โทชิได้ตัดสินใจออกจากวง โยชิกิและสมาชิกที่เหลือจังได้ตัดสินใจประกาศยุบวง ในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2540
ภายหลัง เอกซ์ เจแปน

วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ฮิเดะ หนึ่งในอดีตสมาชิกวง X Japan ได้เสียชีวิตกะทันหัน เมื่อโยชิกิได้รู้ข่าวนี้เขาตกใจมาก เขาไปร่วมพิธีศพ ที่จัดขึ้นในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 และหลังจากนั้นโยชิกิก็ได้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่ลอสแอนเจลิส ก็เก็บตัวเงียบหายไปอีก 2 ปี ช่วงเวลานี้โยชิกิ ได้เป็นโปรดิวซ์เซอร์ให้กับวง Dir en Grey
ในปี พ.ศ. 2543 โยชิกิได้เปิดค่ายเพลง Extasy Records International และ Extasy Records North (สตูดิโอบันทึกเสียง) ขึ้นใน ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย แล้วหลังจากนั้นโยชิกิได้กลับมาทำงานโซโลโปรเจ็กต์ที่มีชื่อว่า "Violet UK" เป็นโครงการที่เขาได้คิดริเริ่มมาราว 10 ปี ได้แล้ว
และในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2548 Violet UK ได้ออกซิงเกิล Sex and Religion ให้ดาวน์โหลดผ่าน iTunes Music Store ซึ่งเป็นวันครบรอบ 8 ปีของการยุบวง X Japan
S.K.I.N.

ปลายปี พ.ศ. 2549 โยชิกิได้ประกาศว่าเค้าได้เริ่มทำวงดนตรีวงใหม่โดยมี แก๊กต์ นักร้องชื่อดังของญี่ปุ่นและอดีตนักร้องนำวง Malice Mizer ทำหน้าที่ร้องนำและ สึกิโซะ อดีตมือกีตาร์วง Luna Sea เป็นมือกีตาร์ โดยโยชิกิรับหน้าที่มือกลองและเปียโนเหมือนตอนอยู่วง X Japan และสมาชิกคนที่4คือ มิยาบิ อดีตมือกีตาร์วง Dué le quartz ได้ประกาศเข้าร่วมวงอย่างเป็นทางการในงาน J rock festival และได้ตั้งชื่อวงว่า "S.K.I.N." โดยทั้ง4จะเริ่มการแสดงครั้งแรกที่งาน Anime Expo convention ใน ลอง บีช,แคลิฟอร์เนีย ใน 29 มิถุนายน 2007
ผลงาน > อัลบั้ม

1990. 5. 25 ... Shake Hand / L.O.X.
1993. 4. 21 ... YOSHIKI Presents Eternal Melody / YOSHIKI
2005. 3. 23 ... ETERNAL MELODY II / YOSHIKI
ผลงาน > ซิงเกิล

1992. 1. 18 ... 背徳の瞳～Eyes of Venus～ (haitoku no hitomi) / V2
1993. 11. 3 ... AMETHYST/今を抱きしめて (Ima o dakishimete) / YOSHIKI
1993. 11. 3 ... 今を抱きしめて (Ima o dakishimete) / NOA
1994. 6. 1 ... FOREIGN SAND / YOSHIKI & ROGER TAYLOR
1997. 8. 6 ... moment / 西城秀樹 (Seijo Hideki)
1998. 6. 3 ... Begin / 北野井子 (Kitano Shoko)
1998. 10. 28 ... 薔薇と緑 bara to midori / 北野井子 (Kitano Shoko)
2000. 11. 8 ... 深紅の花 shinkou no hana / 工藤静香 (Kudo Shizuka)
2002. 11. 27 ... seize the light / globe
2003. 10. 29 ... I'LL BE YOUR LOVE / DAHLIA
2004. 12. 15... Scorpio / TRAX
2005. 4. 20... Rhapsody/ TRAX
ผลงาน > วิดีโอ

1992. 3. 25 ... V2 SPECIAL LIVE / 1991.12.5 VIRGINITY / V2
2000.5 ... Anniversary(天皇陛下御即位十年をお祝いする国民祭典) / YOSHIKI
2004. 10. 20.... La Esperanza / TAKARAZUKA舞夢！/ 宝塚歌劇花組
2004. 11. 5.... La Esperanza / TAKARAZUKA舞夢！/ 宝塚歌劇花組
2005. 3. 30.... Yoshiki Symphonic Concert / YOSHIKI
ผลงาน > ผลงานที่เกี่ยวข้อง

1991. 12. 12 ... Yoshiki Selection / YOSHIKI
1994. 5. 25 ... RAIN / GLAY
1994.5 ... ハッピネス？ (Happiness?) / Roger Taylor
1994. 6. 13 ... KISS MY ASS / VARIOUS ARTISTS
1996. 11. 4 ... Yoshiki Selection 2 / YOSHIKI
1998. 10. 3 ... SANE(IN GOD'S HANDS) / Violet U.K.
2002. 9. 20 ... Tribute to MASAMI 汚れなき豚友達へ!! / VARIOUS ARTISTS
2002. 11. 27 ... 8 YEARS Many Classic Moments / globe
2003. 3. 26 ... LEVEL 4 / globe
2003. 9. 26 ... 「愛・地球博」presents GLOBAL HARMONY / VARIOUS ARTISTS
2004. 8. 13... タカラヅカ・ピアノサウンド・コレクション　＜ピアノ演奏＞ La Esperanza / TAKARAZUKA舞夢！ / 宝塚歌劇花組
2004. 10. 20... TAKARAZUKA舞夢！（ライブCD） / 宝塚歌劇花組
2005. 3. 9... 「愛・地球博」コンピレーションアルバム Love the Earth / VARIOUS ARTISTS
2005. 3. 30... 「愛・地球博」コンピレーションアルバム Love the Earth Classics/ VARIOUS ARTISTS
ผลงาน > หนังสือ

1992. 5. 21 ... ART OF LIFE / 市川哲史 (Ichikawa Tetsushi)
1992. 6. 25 ... NUDE / 羽積秀明
1993. 9. 17 ... 蒼い血の微笑 / 小林信也
1996. 3. 6 ... 小室哲哉 With 音楽対論 / 小室哲哉
1997. 4. 25 ... With t 小室哲哉音楽対論 Vol.3(文庫版) / 小室哲哉
2003. 1. 30 ... YOSHIKI わたしはあきらめない / NHK「わたしはあきらめない」制作班＋KTC中央出版編
2005. 8. 6... 私が「ヴィジュアル系」だった頃。 / 市川哲史
ผลงาน > Band pieces / Piano scores

1992. 3. 20 ... 背徳の瞳 / Virginity / エクスタシー音楽出版
1993. 9. 1 ... YOSHIKIピアノ名曲集 Eternal Melody / 河合楽器製作所出版事業部
1993. 11. 30 ... 今を抱きしめて / ドレミ楽譜出版社
2005. 6. 30... YOSHIKI / ETERNAL MELODY II / ドレミ楽譜出版社
เวปที่เกี่ยวข้องในเมืองไทย

Extasymania-เว็บไซต์แฟนคลับX-Japanในประเทศไทย (ไทย)
Yoshiki Melodies Of Life(Extasymania)-เว็บไซต์แฟนคลับ Yoshiki ในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

yoshiki.net (ญี่ปุ่น)
Yoshiki's Myspace (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของ X Japan เก็บถาวร 2008-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
baike.baidu.com (ญี่ปุ่น)
Yoshiki ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เว็บไซต์ของโยชิกิมูลนิธิอเมริกา
Y เว็บไซต์ของไวน์
เว็บไซต์ของโยชิกิจิวเวล เก็บถาวร 2011-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
VioletUK เว็บไซต์
| ด ค กเอกซ์เจแปน |
| --- | --- |
 โทชิ  โยชิกิ  พาตะ  สึกิโซะ ไทจิ  ฮิเดะ  ฮีท 
สตูดิโออัลบั้ม:  แวนิชชิงวิชัน  บลูบลัด  เจลลัสซี  อาร์ตออฟไลฟ์  ดาห์เลีย 
ซิงเกิล:  "ไอลล์คิลล์ยู"  "ออร์แกซึม"  "คุเระไน"  "เอนด์เลสเรน"  "วีกเอนด์"  "ไซเลนต์เจลลัสซี"  "สเตนดิงเซ็กส์"  "เซย์เอนีทิง"  "เทียส์"  "รัสตีเนล"  "ลองกิง ~โทะกิเระตะ เมโลดี~"  "ลองกิง ~เซะสึโบ โนะ โยะรุ~"  "ดาห์เลีย"  "ฟอร์เอเวอร์เลิฟ"  "ครูซิไฟมายเลิฟ"  "สกาส์"  "ฟอร์เอเวอร์เลิฟ (ลาสต์มิกซ์)"  "เดอะลาสต์ซอง"  "ไอ.วี."  "สการ์เลตเลิฟซอง"  "เจด"  "บอร์นทูบีฟรี" 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  ผลงาน  วีอาร์เอกซ์  เอกซ์ทาซีเรเคิดส์  S.K.I.N.
ลักกีสตาร์ (มังงะ)
เนื้อเรื่อง

เนื้อหาของลักกีสตาร์จะหยิบเอาเรื่องราวที่เกี่ยวกับสิ่งรอบตัวปัจจุบันและโอตาคุ ที่เป็นประจำวันของกลุ่มนักเรียนหญิงในโรงเรียนระดับชั้นมัธยมปลายของญี่ปุ่น ในเมืองคะซุกะเบะ จังหวัดไซตามะ ที่เสียดสีกลุ่มคนการ์ตูนเล็กน้อย ตัวเอกของเรื่องคือ อิซึมิ โคนาตะ นักเรียนหญิงผู้เป็นเลิศทั้งในด้านกีฬาและการเรียน แต่กลับไม่เข้าชมรมสังกัดไหนเลย นั่นก็เป็นเพราะว่าการเข้าชมรมหรือกลุ่มกิจกรรมเหล่านั้น จะทำให้เธออดดูการ์ตูน และเสียเวลาเล่นเกมของเธอไป แม้ว่าเธอจะเป็นคนที่เกียจคร้านซักแค่ไหน แต่สำหรับเรื่องอนิเมะ หรือวิดีโอเกมที่เธอชอบแล้ว เธอจะทุ่มเวลาและให้ความสนใจกับมันเป็นพิเศษมากว่าสิ่งใด ๆ เสียอีก เนื้อหาที่ตีพิมพ์นั้นจะเริ่มต้นจากการพบกันของตัวละครทั้ง 3 ในปีแรกของการเข้าศีกษาในระดับชั้นมัธยมปลาย คือ อิซึมิ โคนาตะ, ฮิอิรากิ คางามิ, ฮิอิรากิ สึคาสะ และ ทาคาระ มิยูกิ และเมื่อเนื้อเรื่องดำเนินต่อไป พวกเธอก็จะเปลี่ยนระดับชั้นไปด้วย
(เรื่องราวดูแล้วบางครั้งไม่ต่อเนื่องกัน)
ตัวละครหลัก

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในลักกีสตาร์