stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาซูกะ (นักมวยปล้ำ)
แชมป์และรางวัล

แชมป์หญิงสแมคดาวน์ WWE
แชมป์หญิง NXT
แชมป์แท็กทีมหญิง WWE
CBS Sports
WWE Match of the Year (2018) vs. Becky Lynch and Charlotte Flair at TLC: Tables, Ladders & Chairs
DDT Pro-Wrestling
Ironman Heavymetalweight Championship (5 times)
JWP Joshi Puroresu
JWP Openweight Championship (1 time)
Best Bout Award (2013) vs. Arisa Nakajima on December 15
Enemy Award (2013)
Kuzu Pro
Kuzu Pro Diva Championship (1 time)
NEO Japan Ladies Pro Wrestling
NEO Tag Team Championship (1 time) – with Nanae Takahashi
Osaka Joshi Pro Wrestling
One Day Tag Tournament (2011) – with Mio Shirai
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 1 of the top 50 female singles wrestlers in the PWI Female 50 in 2017
Ranked No. 9 of the top 50 tag teams in the PWI Tag Team 50 in 2020 with Kairi Sane
Woman of the Year (2017)[ต้องการอ้างอิง]
Pro Wrestling Wave
Wave Tag Team Championship (2 times) – with Ayumi Kurihara (1) and Mio Shirai (1)
Catch the Wave (2011)
Dual Shock Wave (2011) – with Ayumi Kurihara
Reina Joshi Puroresu
Reina World Tag Team Championship (1 time) – with Arisa Nakajima
Reina World Women's Championship (1 time)
Reina World Tag Team Championship Tournament (2014) – with Arisa Nakajima
Rolling Stone
Eeriest Entrance of the Year (2017)
Smash
Smash Diva Championship (2 times)
Smash Diva Championship Tournament (2011)
Sports Illustrated
Ranked No. 5 in the Top 10 Women's Wrestlers of the year in 2018
WWE
WWE Raw Women's Championship (3 times)
WWE SmackDown Women's Championship (1 time)
NXT Women's Championship (1 time)
WWE Women's Tag Team Championship (4 times) – with Kairi Sane (2), Charlotte Flair (1)  and Alexa Bliss (1)
Money in the Bank (2020)
Royal Rumble (2018)
Third Women's Triple Crown Champion
Second Women's Grand Slam Champion
Mixed Match Challenge (Season 1) – with The Miz
NXT Year-End Award (3 times)
Female Competitor of the Year (2016, 2017)
Overall Competitor of the Year (2017)
WWE Year-End Award (1 time)
Women's Tag Team of the Year (2019) – with Kairi Sane
แหล่งข้อมูลอื่น

อาซูกะ ที่ WWE.com
Asuka ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Fukumen Mania profile เก็บถาวร 2018-03-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
มิลเลนเนียล

มิลเลนเนียล (อังกฤษ: Millennials) คนรุ่นวาย หรือ รุ่นวัยสร้างสรรค์ (Generation Y ย่อว่า Gen Y) เป็นประชากรรุ่นถัดจากเจเนอเรชันเอกซ์ และถัดจากรุ่นนี้คือ เจเนอเรชันแซด นักวิจัยและสื่อสมัยนิยมระบุว่าคือคนที่เกิดตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ไปจนถึงคริสต์ทศวรรษ 2000 โดยที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางคือเกิดตั้งแต่ปี ค.ศ.1981 ถึง 1996
ในบางครั้งคนยุคมิลเลนเนียม อาจหมายถึง  "echo boomers" เนื่องจากมีอัตราการเกิดสูงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ถึง 1990 อีกเหตุผลคือเพราะว่า มิลเลนเนียลมักเป็นลูกของคนรุ่นเบบีบูเมอร์ คนรุ่นนี้โดยทั่วไป จะมีช่วงก้าวผ่านวัยในยุคสารสนเทศ พวกเขามีความสุขในการใช้เทคโนโลยีด้านดิจิตัลและสื่อสังคม รุ่นมิลเลนเนียลมักเป็นพ่อแม่ของคนรุ่นเจเนเรชันแอลฟา และรวมไปถึงช่วงปลายของเจเนเรชั่นแซด หรือ ซัลฟ่า(zalpha)
ประชาธิป มุสิกพงศ์

| ประชาธิป มุสิกพงศ์ |
| --- | --- |
ถ่ายที่เวรี่ทีวี 8 เมษายน พ.ศ. 2558
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ประชาธิป มุสิกพงศ์
เกิด: 6 เมษายน พ.ศ. 2527
ที่เกิด: กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
เสียชีวิต: 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 (31 ปี)
แนวเพลง: ฟังค์, ร็อก, ป็อป, ดิสโก้, อาร์แอนด์บี, โซล
อาชีพ: นักดนตรี
เครื่องดนตรี: กีตาร์
ช่วงปี: พ.ศ. 2547 - 2558
ค่ายเพลง: สไปซีดิสก์
ประชาธิป มุสิกพงศ์ ชื่อเล่น สิงห์ (6 เมษายน พ.ศ. 2527 – 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และอดีตมือกีตาร์ ของวงดนตรีสควีซ แอนิมอล และเป็นบุตรชายคนที่สอง ของวีระกานต์ มุสิกพงศ์ นักการเมืองชาวไทย
ประวัติ

ประชาธิป เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2527 เป็นบุตรคนที่สอง ในจำนวนบุตรชายทั้งสามคน ของวีระกานต์ มุสิกพงศ์ นักการเมืองชาวไทย และประธานคนแรกของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ และศรีวิไล (สกุลเดิม: ประสุตานนท์) อดีตนักแสดงภาพยนตร์ไทย ประชาธิปเคยกล่าวถึงที่มาของชื่อตนว่า มีที่มาจาก ประชาธิปไตย ซึ่งผู้เป็นบิดาตั้งให้ โดยถือเป็นการปลูกฝังอุดมการณ์ที่วีระกานต์เชื่อมั่น ให้กับบุตรไว้ตั้งแต่ยังเด็ก
ประชาธิป จบการศึกษาระดับชั้นประถม ที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ก่อนที่บิดามารดาจะส่งไปศึกษาต่อในประเทศอังกฤษ กระทั่งจบการศึกษาระดับมัธยม จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษา เกี่ยวกับเทคโนโลยีดนตรี ต่อมาหันไปศึกษาการออกแบบกราฟิก (Graphic design) ที่มหาวิทยาลัยมิดเดิลเส็กซ์ (Middlesex University) กรุงลอนดอน กระทั่งจบการศึกษาในสาขานี้ ก่อนกลับมาพักอาศัยในประเทศไทย หลังจากใช้ชีวิตอยู่ที่อังกฤษประมาณ 10 ปี
สู่วงการเพลง

ประชาธิป เริ่มสนใจดนตรีตั้งแต่อายุ 8 ขวบ โดยมีวงดนตรีโมเดิร์นด็อกเป็นแรงบันดาลใจ จากนั้นเขาก็เริ่มแกะเพลงของศิลปินอื่น ๆ อาทิ โยคีเพลย์บอย, สี่เต่าเธอ, ซิลลี่ ฟูลส์ เป็นต้น นอกจากนี้ เขายังมีความสามารถ เล่นเบสและกลอง หลังจากนั้น สมัยที่เป็นนักเรียนอังกฤษกับเพื่อน ๆ เขาเล่นดนตรีอย่างจริงจัง และร่วมเล่นกีตาร์ ให้กับวงบีเควัน (BK1) ในอัลบั้มที-ฮ็อป (T-HOP) ในสังกัดเบเกอรี่มิวสิค และร่วมออกทัวร์คอนเสิร์ตกับวง ในช่วงปี พ.ศ. 2547
เมื่อ พ.ศ. 2550 วีรพัฒน์ มุสิกพงศ์ (แชมป์) พี่ชายของประชาธิป ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับวิน ศิริวงศ์ แนะนำให้ทั้งสองรู้จักกัน เนื่องจากทั้งประชาธิปและวิน มีความสนใจแนวดนตรีลักษณะเดียวกัน พวกเขาจึงร่วมกันออกซิงเกิลเพลง อาจยังไม่สาย กับ ฉันไม่เหงา โดยเมื่อบันทึกเสร็จ ก็นำออกวางจำหน่าย ในงานแฟตเฟสติวัลครั้งที่ 4 พร้อมทั้งส่งตัวอย่างเพลง (demo) ให้กับแฟตเรดิโอ และนำซีดีเพลงไปเสนอกับค่ายเพลงต่าง ๆ จนกระทั่งค่ายสไปซีดิสก์ให้ความสนใจร่วมงาน
ชีวิตส่วนตัว

เขาเคยให้สัมภาษณ์ หนังสือพิมพ์ประชาชาติธุรกิจ เมื่อปี พ.ศ. 2552 ว่าไม่ได้คุยเรื่องการเมืองกับทางบ้านมากนัก ส่วนตัวเขาเอง มีบุคลิกเงียบขรึม พูดน้อย
การเสียชีวิต

เมื่อเวลาประมาณ 22:00 น. ของวันพุธที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ตำรวจนครบาลทองหล่อรับแจ้ง มีคนพลัดตกจากอาคารเสียชีวิต บริเวณคอนโดมิเนียม ภายในถนนทองหล่อ ซอย 5 จึงนำเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบ พบศพของประชาธิป ในสภาพนอนคว่ำหน้าจมกองเลือด ตรวจสอบร่างกายพบกะโหลกศีรษะแตก เสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ
พลตำรวจโท ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล ผู้บัญชาการตำรวจนครบาล กล่าวถึงการตรวจสอบห้องพักของผู้ตาย พบว่าประตูล็อกจากภายในห้อง และไม่พบร่องรอยการต่อสู้ หรือรื้อค้นทรัพย์สิน ที่บริเวณริมระเบียง มีเบียร์กระป๋องที่เปิดแล้ว และมีจดหมายที่เขียนด้วยลายมือผู้ตายถึงแฟนสาว ซึ่งเจ้าหน้าที่ตำรวจรวบรวมเก็บไว้เป็นหลักฐาน มีข้อความว่า
To Faye only อย่าคิดมากนะที่รัก เราอยากไปมานานแล้ว ชีวิตสิงห์ได้รักคนที่ดีที่สุดในชีวิตมาแล้ว มันพอแล้วครับ
อนึ่ง เมื่อวันเสาร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2558 ค่ายเพลงสไปซีดิสก์ ต้นสังกัดของวงสควีซ แอนิมอล ดำเนินการจัดคอนเสิร์ต เลิฟยู'ทิลไอดาย (Love You 'till I die) เพื่อรำลึกถึงประชาธิป ที่วอยซ์สเปซ ถนนวิภาวดีรังสิต โดยมีศิลปินมาร่วมงานอย่างคับคั่ง
รางวัล

Cleo’s Most Eligible Bachelors 2007 สาขา Scream
ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต

| เซสโต เอเลเมนโต |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: ลัมโบร์กีนี
เริ่มผลิตเมื่อ: ค.ศ. 2011–2012 (จำนวน 20 คัน)
แหล่งผลิต: Sant'Agata Bolognese, ประเทศอิตาลี
ผู้ออกแบบ: ฟิลิปโป เปอรินี (Filippo Perini)
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง (Sports car / Track day car)
รูปแบบตัวถัง: 2 ประตู คูเป
โครงสร้าง: เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4)
จำนวนประตู: 2 แบบบานเปิดธรรมดา
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์: 5.2 L Odd-firing FSI Lamborghini V10
ระบบเกียร์: เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ แบบแพทเดิลชิฟต์ e-gear automated manual
มิติ
ระยะฐานล้อ: 2,560 mm (101 in)
ความยาว: 4,580 mm (180 in)
ความกว้าง: 2,045 mm (80.5 in)
ความสูง: 1,135 mm (44.7 in)
น้ำหนัก: 999 kg (2,202 lb)
ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต (อังกฤษ: Lamborghini Sesto Elemento ("sixth element")) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี ลัมโบร์กีนี เปิดตัวครั้งแรกที่งาน ปารีส มอเตอร์ โชว์ ปี ค.ศ. 2010 และเริ่มผลิตในปี ค.ศ. 2011 ในจำนวนจำกัดเพียง 20 คันเท่านั้น โดยแต่ละคันมีราคาจำหน่ายระหว่าง 2.2 - 2.9 ล้านดอลลาร์ ซึ่งปัจจุบันรถทั้ง 20 คันก็ได้ถูกจำหน่ายออกไปหมดแล้ว
เซสโต เอเลเมนโต ได้รับการออกแบบโดย ทราวิส มาร์ช (Travis Marsh) ชูจุดเด่นด้วยการเป็นซูเปอร์คาร์ที่มีน้ำหนักเพียง 999 กิโลกรัมเท่านั้น (2,202 lb) ซึ่งทำให้มันมีน้ำหนักเบากว่ารถ B Segment อย่าง ฮอนด้า แจ๊ซ ที่มีน้ำหนักถึง 1051 กิโลกรัม จึงทำให้เป็นรถลัมโบร์กีนีที่มีน้ำหนักเบาที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งเป็นผลมาจากการใช้วัสดุจำพวกคาร์บอนไฟเบอร์ในแชสซีส์และตัวถัง เซสโต เอเลเมนโต ใช้เครื่องยนต์ขนาด 5.2 ลิตร V10 ซึ่งนำมาจาก ลัมโบร์กินี กัลลาร์โด ซึ่งให้กำลังที่  578 PS (425 kW; 570 hp) และแรงบิดสูงสุดถึง 540 N·m (400 lbf·ft) ระบบล้อเป็นแบบขับเคลื่อนทุกล้อ ( All wheel drive ) ใช้ระบบเกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ ( Semi-automatic transmission )
เซสโต เอเลเมนโต สามารถทำความเร็ว 0-100 กม./ชม. ในเวลาเพียง 2.5 วินาที สำหรับคำว่า "เซสโต เอเลเมนโต " ในภาษาอิตาลี หมายถึง ธาตุทั้ง 6 และยังอ้างอิงถึง จำนวนเลขอะตอมของคาร์บอน อีกด้วย
ดูเพิ่ม

ลัมโบร์กีนี
ลัมโบร์กินี กัลลาร์โด
ลัมโบร์กีนี เรเบนตัน
อาณาจักรหริภุญชัย

"หริภุญชัย" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ราชวงศ์หริภุญชัย
อาณาจักรหริภุญชัย หรือ หริภุญไชย เป็นอาณาจักรมอญที่ตั้งอยู่บริเวณภาคเหนือของประเทศไทยปัจจุบัน
ประวัติ

ตามตำนานเรื่องจามเทวีวงศ์ ชินกาลมาลีปกรณ์ และสิงหนวัติ บันทึกไว้ว่าพระฤๅษีทั้งสี่ตนเป็นผู้สร้างเมืองหริภุญชัย (ลัมภูญนคร) ขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 1200–6 ปรากฏนามว่า ฤๅษีวาสุเทพ ฤๅษีสุกกทันตะ ฤๅษีตะปนานะ และจันทสิกตุงคฤาษี แล้วทูลเชิญพระนางจามเทวี ซึ่งเป็นเจ้าหญิงจากอาณาจักรละโว้ ขึ้นมาครองเมืองหริภุญชัย ในครั้งนั้นพระนางจามเทวีได้นำพระภิกษุ นักปราชญ์ และช่างศิลปะต่าง ๆ จากละโว้ขึ้นไปด้วยเป็นจำนวนมากราวหมื่นคน พระนางได้ทำนุบำรุงและก่อสร้างบ้านเมือง ทำให้เมืองหริภุญชัย (ลำพูน) นั้นเป็นแหล่งศิลปวัฒนธรรมที่เจริญรุ่งเรืองยิ่ง ต่อมาพระนางได้สร้างเขลางค์นคร (ลำปาง) ขึ้นอีกเมืองหนึ่งให้เป็นเมืองสำคัญ สมัยนั้นปรากฏมีการใช้ภาษามอญโบราณในศิลาจารึกของหริภุญชัย มีหนังสือหมานซูของจีนสมัยราชวงศ์ถัง กล่าวถึงนครหริภุญชัยไว้ว่าเป็น “อาณาจักรของสมเด็จพระราชินีนาถ” (女王國 หนี่ว์ หวัง กว๋อ)
ต่อมา พ.ศ. 1824 พญามังรายมหาราชผู้สถาปนาอาณาจักรล้านนา ได้ยกกองทัพเข้ายึดเอาเมืองหริภุญชัยจากพญาญี่บาได้ อาณาจักรหริภุญชัยจึงสิ้นสุดลงหลังจากรุ่งเรืองมา 618 ปี มีพระมหากษัตริย์ครองเมือง 47 พระองค์
ปัจจุบัน โบราณสถานสำคัญของอาณาจักรหริภุญชัยคือพระธาตุหริภุญไชยที่จังหวัดลำพูน ซึ่งเป็นบริเวณที่สันนิษฐานว่าเป็นราชธานีในสมัยนั้น และยังมีโบราณสถานอีกหลายแห่งที่จังหวัดเชียงใหม่เช่น เวียงมโน ตำบลหนองตอง อำเภอหางดง, เวียงเถาะ ตำบลบ้านสองแคว อำเภอดอยหล่อ และเวียงท่ากาน ตำบลบ้านกลาง อำเภอสันป่าตอง
ได้มีการพบจารึกอักษรมอญโบราณสมัยหริภุญไชย ราวพุทธศตวรรษที่ 17 จำนวน 7 หลัก ที่ลำพูน ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติหริภุญไชย จังหวัดลำพูน บางหมู่บ้านของจังหวัดลำพูนนั้นพบว่ายังมีคนพูดภาษามอญและอนุรักษ์วัฒนธรรมมอญอยู่
รายพระนามผู้ปกครอง

บทความหลัก: รายพระนามผู้ปกครองแคว้นหริภุญชัย
แม่น้ำโพโทแมก

| --- | --- |
โพโทแม็ค (วัปปาโตมากา)

 เกรทฟอลล์ของแม่น้ำโพโทแม็ค ในฤดูหนาว 
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
รัฐ: เวสต์เวอร์จิเนีย, แมรีแลนด์, เวอร์จิเนีย, วอชิงตัน ดี.ซี.


แม่น้ำสาขา
 - ซ้าย: แม่น้ำโมโนเคซี, แม่น้ำอนาคอสเทีย
 - ขวา: แม่น้ำเชนันโดอาห์, แม่น้ำออคคอกวน




ต้นกำเนิด: แฟร์แฟกซ์ สโตน
 - ระดับ: 
ปากแม่น้ำ: อ่าวเชสะพีค
 - ตำแหน่ง: เซนต์แมรีเคาน์ตี, แมรีแลนด์ / นอร์ธัมเบอร์แลนด์เคาน์ตี เวอร์จิเนีย, สหรัฐอเมริกา
 - ระดับ: 


ความยาว: 405 mi (652 km)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 14,700 ตร.ไมล์ (38,073 ตร.กม.)
การไหล: 
 - เฉลี่ย: 11,600 cu ft/s (328 m3/s)
 - สูงสุด: 484,000 cu ft/s (13,705 m3/s)
 - ต่ำสุด: 66 cu ft/s (2 m3/s)
Discharge elsewhere (average)
 - : 7,320 cu ft/s (207 m3/s)


    สันปันน้ำแม่น้ำโพโทแม็ค คลอบคลุมพื้นที่ของเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย และบางส่วนรัฐอื่นๆอีก 4 รัฐ    สันปันน้ำแม่น้ำโพโทแม็ค คลอบคลุมพื้นที่ของเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย และบางส่วนรัฐอื่นๆอีก 4 รัฐ   
แม่น้ำโพโทแม็ค หรือ แม่น้ำพะโทแม็ค (อังกฤษ: Potomac) เป็นแม่น้ำที่อยู่ช่วงกลางชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกาและไหลเข้าไปในอ่าวเชสะพีค มีความยาวราว 405 ไมล์ มีพื้นที่ระบายน้ำ (drainage basin) ประมาณ 14,700 ตารางไมล์ (38,000 km2). แม่น้ำโพโทแม็คเป็นส่วนหนึ่งของพรมแดนระหว่างรัฐรัฐแมริแลนด์ และวอชิงตัน ดี.ซี. ทางฝั่งซ้ายที่ลดตัวลง และระหว่างรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย กับรัฐเวอร์จิเนีย ทางฝั่งขวา
สควีซ แอนิมอล

| สควีซ แอนิมอล (Sqweez Animal) |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ประเทศไทย
แนวเพลง: ฟังค์ ร็อก ป็อป ดิสโก้ อาร์แอนด์บี โซล
ช่วงปี: พ.ศ. 2547 - พ.ศ. 2558
ค่ายเพลง: สไปซีดิสก์

อดีตสมาชิก: วิน ศิริวงศ์ ประชาธิป มุสิกพงศ์ (เสียชีวิต)

เว็บไซต์: Myspace
สควีซ แอนนิมอล (อังกฤษ: Sqweez Animal) เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย ภายใต้แนวเพลงป๊อบ ร่วมกับร็อก โซล อาร์แอนด์บี ฟังค์ และดิสโก้ มีเพลงที่เป็นที่รู้จัก เช่น อาจยังไม่สาย และ ฉันไม่เหงา ในอัลบั้มแรก และมีอัลบั้มที่สองที่ชื่อว่า ไม่มีที่มา ในปี 2554
ประวัติ

ในช่วงที่วินไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ เขารวมกลุ่มกับเพื่อน ๆ (ในตอนนั้นเป็นจีน มหาสมุทร วง Saliva Bastards ในปัจจุบัน) ตั้งวงดนตรีขึ้นมา แต่ด้วยความคิดเห็นทางดนตรีที่ไม่ตรงกัน สมาชิกของวงจึงแยกย้ายกันไป ต่อมาพี่ชายของประชาธิป (สิงห์) ซึ่งเป็นเพื่อนกับวิน แนะนำให้ทั้งสองรู้จักกัน พวกเขาจึงร่วมกันทำผลงานเพลง “อาจยังไม่สาย” กับ “ฉันไม่เหงา” วางขายครั้งแรกในงานแฟตเฟสติวัล ครั้งที่ 4 และส่งเดโมเพลงให้คลื่นแฟตเรดิโอ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้วงเป็นที่รู้จัก ต่อมาจึงออกเป็นอัลบั้มเต็มชุดแรกของพวกเขา ในสังกัดค่ายสไปซีดิสก์
ชื่อของวงมาจากแนวความคิดว่า สมาชิกทั้งสองคนของวงเปรียบเหมือนลิง ที่จะมีชีวิตชีวาในเวลากลางคืน ส่วนคำว่า Sqweez แผลงมาจากคำว่า Squeeze ในภาษาอังกฤษ ซึ่งแปลว่า บีบ อันเป็นแนวการร้องของนักร้องนำ และแนวเพลงที่ต้องการบีบความรู้สึกของผู้ฟังให้คล้อยตามไปกับเพลง
อดีตสมาชิก

วิน ศิริวงศ์ (วิน) ร้องนำ
ประชาธิป มุสิกพงศ์ (สิงห์) มือกีตาร์ – เสียชีวิตเมื่อ 29 กรกฎาคม 2558
ผลงาน > อัลบั้มเพลง

Suffocated Intro
ครึ่งสายตา (Half An Eyesight)
จะรักดีไหม (Undeniable)
ฉันไม่เหงา (I'm Not Lonely)
รักไม่หลอก (Love Never Lie)
ไม่มองกลับหลัง (Not Looking Back)
ทำไงดี (Tum Ngai Dee)
นางในฝัน (Nang Nai Fun)
อีกสักครั้ง (Another Day)
อาจยังไม่สาย (It Ain't Too Late)
Materialistic
Let's Cry
เริ่มใหม่ (Restart)
อาย (Shy)
Suffocated Outtro
พรุ่งนี้ที่ดีกว่า (Better Day)
คำบางคำ (Enchante)
ฟังสิ (Funksy)
จนวันสุดท้าย (Till I Die) Feat. แป๋ง Yellow Fang
ไม่มีที่มา (From Nowhere)
รักลอยลม (Windy Song)
แบบนี้ (Truly Me)
2012
รักเรา (Our Love)
ยาเวลา (Time Pill)
Secretive (บอกไม่ได้)
Motorcycle (มอเตอร์ไซค์)
Answer Ost.เดือนประดับดาว
ผลงาน > เพลงพิเศษ

หนังสือเพลงสยาม (SIAM SONGBOOK) เป็นการรวม 12 เพลงลูกกรุงที่มีชื่อเสียงในอดีต นำมาขับร้องใหม่โดยศิลปินรุ่นใหม่
หยาดน้ำฝน หยดน้ำตา
เป็นเพลงที่สควีซ แอนนิมอล นำเพลงของวง สครับบ์ มาขับร้องในงาน GreenSpace One World Party ในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ณ เซ็นทารา แกรนด์ แอท เซ็นทรัลเวิดล์
เข้ากันดี
เป็นอัลบั้มที่รวมศิลปินจากค่ายสไปซีดิสก์ ที่มาพร้อมกับหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊กที่ชื่อว่า Tales
ก่อนหน้านี้
รอรัก
คอนเสิร์ต

| ชื่อคอนเสิร์ต | วันที่ | สถานที่ |
| --- | --- | --- |
| Home Sqweez Home | 24 กรกฎาคม 2551 | ห้างสรรพสินค้า ZEN ชั้น 8 |
| Sqweez Animal Let's Glow Party | 13 ตุลาคม 2555 | มูนสตาร์ สตูดิโอ 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

สควีซ แอนิมอล - You2Play.com เก็บถาวร 2011-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สควีซ แอนิมอล ใน MySpace
เว็บบอร์ดของวง Sqweez animal
บทสัมภาษณ์ Sqweez Animal เก็บถาวร 2008-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อะบู อุบัยด์ อัษษะเกาะฟี

| อะบู อุบัยด์ อัษษะเกาะฟี |
| --- | --- |
ชื่อพื้นเมือง: أبو عبيد الثقفي
ชื่ออื่น: อะบู อุบัยด์ อิบน์ มัสอูด อิบน์ อัมร์ อิบน์ อุมัยร์ อิบน์ เอาฟ์ อิบน์ อุกดะฮ์ อิบน์ ฆ็อยเราะฮ์ อิบน์ เอาฟ์ อิบน์ ษะกีฟ อัษษะเกาะฟี (ชื่อเต็ม)
เกิด: อัฏฏออิฟ
เสียชีวิต: ตุลาคม ค.ศ. 634 ริมฝั่งแม่น้ำยูเฟรติส ใกล้บาบิโลน จักรวรรดิซาเซเนียน
รับใช้: รัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดูน
แผนก/สังกัด: กองทัพรอชิดูน
ชั้นยศ: ผู้บัญชาการภาคสนาม
การยุทธ์: การพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียโดยมุสลิม ยุทธการที่กัสกัร  ยุทธการที่นะมาร็อก  ยุทธการที่สะพาน † 
บุตร:  รายการ ญับร์ มุคตาร เศาะฟียะฮ์ (ลูกสาว) Jariah (ลูกสาว) 
ความสัมพันธ์: อัลฮะกัม (พี่/น้องชาย) (พี่/น้องสาว) มัสอูด อิบน์ อัมร์ (พ่อ)
อะบู อุบัยด์ อิบน์ มัสอูด อิบน์ อัมร์ อิบน์ อุมัยร์ อิบน์ เอาฟ์ อิบน์ อุกดะฮ์ อิบน์ ฆ็อยเราะฮ์ อิบน์ เอาฟ์ อิบน์ ษะกีฟ อัษษะเกาะฟี (อาหรับ: أبو عبيد بن مسعود بن عمرو بن عمير بن عوف بن عقدة بن غيرة بن عوف بن ثقيف الثقفي) หรือสั้น ๆ ว่า อะบู อุบัยด์ (أبو عبيد) เป็นผู้บัญชาการในกองทัพรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดูน เขามาจากอัฏฏออิฟในคาบสมุทรอาหรับตะวันตก และอยู่ในเผ่าบะนูษะกีฟ
อัลมุษันนา ผู้บัญชาการอาหรับมุสลิมที่อัลฮีเราะฮ์ ถามอะบูบักร์และภายหลังอุมัรให้รวมกำลังเสริมต่อจักรวรรดิซาเซเนียนที่เมโสโปเตเมียที่เริ่มสู้กลับ อุมัรเลือกอะบู อุบัยด์ที่อาสาก่อน แม้ว่าเขาจะไม่ใช่มุฮาญิรีนหรืออันศอรก็ตาม และส่งตัวไป อะบู อุบัยด์จัดกำลังจากเผ่าษะกีฟของตนจำนวน 1,000 นาย และเพิ่มจำนวนขึ้นระหว่างทางไปทางเหนือ เขารับช่วงการบังคับบัญชาจากอัลมุษันนาเป็นครั้งที่สอง กลายเป็นผู้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองกำลังภูมิภาคอัลฮีเราะฮ์ กองกำลังอาหรับผสมได้โจมตีพื้นที่ราบระหว่างอัลฮีเราะฮ์กับเทซีฟอน (ซะวาด) โรสแทม แฟร์รูฆซอด ผู้บัญชาการกองทัพซาเซเนียน ได้ส่งกองทัพภายใต้การนำของแบฮ์แมน จอดูแยฮ์ ไปโจมตีพวกเขา ในสงครามริมฝั่งแม่น้ำยูเฟรติสใกล้บาบิโลนที่รู้จักกันในชื่อยุทธการที่สะพาน ช้างศึกเผือกดึงตัวอะบู อุบัยด์ออกจากหลังม้าด้วยงวง และเหยียบย่ำเขาขณะพยายามโจมตีงวงช้างอย่างเข้าใจผิด กองทัพอาหรับตกใจและพ่ายแพ้ อัลฮะกัม พี่/น้องชาย และญับร์ ลูกชาย ก็ถูกฆ่า
อะบู อุบัยด์เป็นบิดาของผู้นำปฏิวัติ อัลมุคตาร อัษษะเกาะฟี ผู้ก่อกบฏต่ออุมัยยะฮ์เพื่อแก้แค้นต่อเหตุการณ์กัรบะลาอ์ในช่วงฟิตนะฮ์ครั้งที่สอง เศาะฟียะฮ์ ลูกสาวผู้เป็นภรรยาของอับดุลลอฮ์ อิบน์ อุมัร Jariah ลูกสาวอีกคนหนึ่ง สมรสกับอุมัร อิบน์ ซะอัด
การแปรพักตร์

เครื่องบินขับไล่ลาวอชกิน ลา-7 ของโซเวียตลงจอดในสวีเดนหลังจากนักบินตัดสินใจแปรพักตร์ พฤษภาคม พ.ศ. 2492
ในทางการเมือง ผู้แปรพักตร์ หมายถึงบุคคลที่สละความจงรักภักดีต่อรัฐหนึ่งเพื่อแลกกับความจงรักภักดีต่ออีกรัฐหนึ่ง โดยเปลี่ยนฝ่ายในลักษณะที่ถือเป็นสิ่งที่รัฐแรกถือว่าผิดกฎหมาย หรือกล่าวโดยกว้างกว่านั้น การแปรพักตร์ เกี่ยวข้องกับการละทิ้งบุคคล มูลเหตุ หรือหลักคำสอนที่ผูกพันไว้ด้วยสายสัมพันธ์บางประการ ตามความจงรักภักดีหรือหน้าที่
คำนี้ยังใช้ซึ่งมักจะดูถูกกับบุคคลใดก็ตามที่เปลี่ยนความภักดีต่อศาสนาอื่น ทีมกีฬา พรรคการเมือง หรือฝ่ายคู่แข่งอื่น ๆ ในแง่นี้ ผู้แปรพักตร์มักถูกมองว่าเป็นคนทรยศจากฝ่ายเดิม
การเมืองระหว่างประเทศ

การกระทำทางกายภาพของการแปรพักตร์มักจะอยู่ในลักษณะที่ฝ่าฝืนกฎหมายของประเทศหรือหน่วยงานทางการเมืองที่บุคคลนั้นต้องการจะจากไป ในทางตรงกันข้าม การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในระดับพลเมือง หรือการทำงานร่วมกับกองกำลังพันธมิตร มักจะไม่ถือเป็นการละเมิดกฎหมายใด ๆ
ตัวอย่างเช่น ในคริสต์ทศวรรษ 1950 ชาวเยอรมันตะวันออกถูกห้ามไม่ให้เดินทางไปยังเยอรมนีตะวันตกมากขึ้น ซึ่งพวกเขาจะได้รับการพิจารณาให้เป็นพลเมืองโดยอัตโนมัติตามอาณัติพิเศษ (Exclusive mandate) กำแพงเบอร์ลิน (พ.ศ. 2504) และป้อมปราการตามแนวชายแดนเยอรมันภายใน (พ.ศ. 2495 เป็นต้นไป) ถูกสร้างขึ้นโดยรัฐคอมมิวนิสต์แห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีเพื่อบังคับใช้นโยบาย เมื่อผู้คนพยายาม "แปรพักตร์" จากเยอรมนีตะวันออก พวกเขาถูกยิงทันทีที่พบเห็น มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคนตามแนวชายแดนระหว่างความพยายามละทิ้งจากสาธารณรัฐ (Republikflucht) แม้จะมีจุดผ่านแดนอย่างเป็นทางการ การอนุญาตให้ออกไปชั่วคราวหรือถาวรนั้นแทบจะไม่ได้รับอนุญาต ในทางกลับกัน สัญชาติเยอรมันตะวันออกของผู้ที่ "ไม่สะดวก" บางคนถูกเพิกถอน และพวกเขาต้องออกจากบ้านจากการแจ้งล่วงหน้าสั้น ๆ อย่างไม่เต็มใจ นักร้องคนอื่น ๆ เช่น วูล์ฟ เบียร์มันน์ ถูกห้ามไม่ให้เดินทางกลับเยอรมนีตะวันออก
ในช่วงสงครามเย็น ผู้คนจำนวนมากที่อพยพจากสหภาพโซเวียตหรือกลุ่มตะวันออกไปทางตะวันตกอย่างผิดกฎหมายถูกเรียกว่าผู้แปรพักตร์ ชาวตะวันตกแปรพักตร์ไปยังกลุ่มตะวันออกเช่นกัน บ่อยครั้งเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกดำเนินคดีในฐานะสายลับ คดีที่มีชื่อเสียงบางคดี ได้แก่ คิม ฟิลบี สายลับอังกฤษ ซึ่งแปรพักตร์ไปยังสหภาพโซเวียตเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดเผยตัวในฐานะสายลับเคจีบี และเชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร 22 นาย (ชาวอังกฤษ 1 คนและชาวอเมริกัน 21 คน) ที่ปฏิเสธการส่งตัวกลับประเทศหลังสงครามเกาหลี โดยเลือกที่จะอยู่ในประเทศจีนต่อไป
เมื่อบุคคลเดินทางออกจากประเทศของตนและให้ข้อมูลแก่หน่วยข่าวกรองต่างประเทศ บุคคลนั้นจะถือว่าเป็นผู้แปรพักตร์ของแหล่งข่าวกรองทางบุคคล (HUMINT) ในบางกรณี ผู้แปรพักตร์ยังคงอยู่ในประเทศหรืออยู่กับหน่วยงานทางการเมืองที่พวกเขาต่อต้าน โดยทำหน้าที่เป็นผู้แปรพักตร์แทน หน่วยข่าวกรองมักจะกังวลเสมอเมื่อซักถามผู้แปรพักตร์ที่อาจแปรพักตร์ปลอม
กองทัพทั้งหมดสามารถแปรพักตร์และเลือกที่จะไม่ปฏิบัติตามคำสั่งจากผู้นำของรัฐได้ ในช่วงอาหรับสปริง กองทัพในอียิปต์และตูนิเซียปฏิเสธคำสั่งให้ยิงผู้ประท้วงหรือใช้วิธีการอื่นเพื่อสลายการชุมนุม การตัดสินใจแปรพักตร์อาจเกิดจากความปรารถนาที่จะป้องกันการไม่เชื่อฟังคำสั่ง หากผู้นำทางทหารตัดสินว่าเจ้าหน้าที่ระดับล่างจะไม่เชื่อฟังคำสั่งให้ยิงผู้ประท้วง พวกเขาอาจมีแนวโน้มที่จะแปรพักตร์มากขึ้น
หนังสือเพื่มเติม

Brook-Shepherd, Gordon. The storm petrels: the first Soviet defectors, 1928-1938. HarperCollins, 1977).
Hänni, Adrian, and Miguel Grossmann. "Death to traitors? The pursuit of intelligence defectors from the Soviet Union to the Putin era." Intelligence and National Security (2020) : 1-21.
Krasnov, Vladislav. Soviet defectors: The KGB wanted list (Hoover Press, 2018).
Riehle, Kevin P. "The Defector Balance Sheet: Westbound Versus Eastbound Intelligence Defectors from 1945 to 1965." International Journal of Intelligence and CounterIntelligence 33.1 (2020) : 68-96.
Riehle, Kevin P. "Early Cold War evolution of British and US defector policy and practice"[ลิงก์เสีย]. Cold War History 19.3 (2019) : 343-361. online free
Schecter, Jerrold L; Deriabin, Peter S; Penkovskij, Oleg Vladimirovic (1992). The Spy Who Saved the World: How a Soviet Colonel Changed the Course of the Cold War (ภาษาEnglish). New York City: Charles Scribner's Sons. ISBN 978-0-684-19068-6. OCLC 909016158. {{cite book}} : CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์) About Oleg Penkovsky.
"Nonfiction Book Review: The Spy Who Saved the World: How a Soviet Colonel Changed the Course of the Cold War by Jerrold L. Schecter, Author, Peter S. Deriabin, With Scribner Book Company ISBN 978-0-684-19068-6". Publishers Weekly (ภาษาอังกฤษ). March 1992. สืบค้นเมื่อ 22 May 2021.
Scott, Erik R. (2023). Defectors: How the Illicit Flight of Soviet Citizens Built the Borders of the Cold War World. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-754687-1.
Tromly, Benjamin. "Ambivalent heroes: Russian defectors and American power in the early Cold War"[ลิงก์เสีย]. Intelligence and National Security 33.5 (2018) : 642-658.
แหล่งข้อมูลอื่น

Famous Defectors เก็บถาวร 2010-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - slideshow by Life magazine
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
อื่น ๆ:  NARA 
อนุสรณ์สถานเพื่อรำลึกผู้เสียชีวิตจากความพยายามข้ามกำแพงเบอร์ลินตั้งตระหง่านเป็นเวลา 10 เดือนในปี พ.ศ. 2547 และ พ.ศ. 2548 ใกล้กับจุดตรวจชาร์ลี
ค็อนราท ชูมัน เจ้าหน้าที่พิทักษ์ชายแดนเยอรมนีตะวันออก กำลังข้ามชายแดนใน พ.ศ. 2504
ตำบลแสลงโทน

| ตำบล |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Salaeng Thon
แสลงโทน
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
อำเภอ: ประโคนชัย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 36.45 ตร.กม. (14.07 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 6,184 คน
 • ความหนาแน่น: 169.65 คน/ตร.กม. (439.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 31140
รหัสภูมิศาสตร์: 310702
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลแสลงโทน |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.แสลงโทนที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลแสลงโทน
พิกัด: 14°46′46″N 103°03′22″E﻿ / ﻿14.779552°N 103.056092°E﻿ / 14.779552; 103.056092
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: บุรีรัมย์
อำเภอ: ประโคนชัย
จัดตั้ง: 18 กรกฎาคม 2551 (ทต.แสลงโทน)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: เทียนอิ๋ว เหลืองเดชานุรักษ์
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 36.45 ตร.กม. (14.07 ตร.ไมล์)
ประชากร (2567)
 • ทั้งหมด: 6,184 คน
 • ความหนาแน่น: 169.2 คน/ตร.กม. (438 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05310702
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 199 หมู่ที่ 3 ตำบลแสลงโทน อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ 31140
เว็บไซต์: www.salaengthon.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
แสลงโทน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์
ข้อมูลทั่วไป

ตำบลแสลงโทนตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของอำเภอประโคนชัย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่คือเทศบาลตำบลแสลงโทนซึ่งเดิมเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสภาตำบลเรียกว่า "สภาตำบลแสลงโทน" จัดตั้งครั้งแรกเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2513 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล และได้รับการยกฐานะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา