stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การศึกระหว่างโจโฉและเตียวสิ้ว
ภูมิหลัง

ข้อมูลเพิ่มเติม: ยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น
ในปี ค.ศ. 196 ขุนศึกโจโฉยกทัพไปยังเมืองหลวงเก่าลกเอี๋ยงเพื่อเข้าเฝ้าพระเจ้าเหี้ยนเต้ จักรพรรดิหุ่นเชิดแห่งราชวงศ์ฮั่นซึ่งถูกควบคุมภายใต้อำนาจของขุนศึกตั๋งโต๊ะ ต่อด้วยลิฉุยและกุยกี มาตั้งแต่เริ่มขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ. 189 พระองค์เพิ่งเสด็จหนีจากเมืองเตียงฮันเมื่อปลายปี ค.ศ. 195 หลังที่ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของลิฉุยและกุยกีมาตั้งแต่หลังตั๋งโต๊ะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 192 โจโฉปฏิบัติต่อพระเจ้าเหี้ยนเต้ด้วยความเคารพและให้ความคุ้มครองพระองค์จากเมืองลกเอี๋ยงมายังฐานกำลังของโจโฉที่เมืองฮูโต๋ (許 สฺวี่; ปัจจุบันคือเมืองสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน)
ในขณะเดียวกัน อำนาจของกลุ่มลิฉุยและกุยกีในเตียงฮันและภูมิภาคกฺวันจงก็เริ่มที่จะอ่อนแอและเสื่อมสลายไป โดยเฉพาะหลังจากที่พระเจ้าเหี้ยนเต้เสด็จหนีไปแล้ว เตียวเจอดีตพันธมิตรของลิฉุยและกุยกีได้นำผู้ติดตามออกจากภูมิภาคกฺวันจงไปจับแคว้นเกงจิ๋วที่ปกครองโดยขุนศึกเล่าเปียว  เตียวเจหวังจะสร้างฐานอำนาจในแคว้นเกงจิ๋วจึงนำทหารเข้าโจมตีอำเภอหรางเซี่ยน (穰縣; หรือ หรางเฉิง 穰城; ปัจจุบันคือเมืองเติ้งโจว มณฑลเหอหนาน) แต่ถูกสังหารด้วยเกาทัณฑ์ระหว่างการรบ ฝ่ายเล่าเปียวแทนที่จะแก้แค้นผู้ติดตามของเตียวสิ้วที่ยกมาโจมตี กลับรู้สึกสงสารและทำการสงบศึกกับเตียวสิ้วผู้เป็นหลานอาและผู้สืบทอดของเตียวเจ เล่าเปียวยังได้มอบเมืองอ้วนเซีย (宛城 หว่านเฉิง; หรือเรียกสั้น ๆ ว่า หว่าน 宛; ปัจจุบันคือเมืองหนานหยาง มณฑลเหอหนาน) ทางเหนือของแคว้นเกงจิ๋วให้เตียวสิ้วและผู้ติดตามปกครอง
ยุทธการที่อ้วนเซีย

ช่วงเวลาหนึ่งระหว่างวันที่ 5 กุมภาพันธ์และวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 197  โจโฉนำทัพยกเข้าโจมตีเตียวสิ้ว เมื่อโจโฉยกทัพมาถึงแม่น้ำหยกซุย (淯水 ยฺวี่ชุ่ย; ปัจจุบนรู้จักในชื่อแม่น้ำไป๋ชุ่ย 白河; ไหลผ่านบริเวณที่เป็นมณฑลเหอหนานและมณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) เตียวสิ้วยอมจำนนโดยไม่มีการรบ โจโฉมีความยินดีจึงให้จัดงานเลี้ยงสำหรับเตียวสิ้วและผู้ติดตาม ระหว่างงานเลี้ยง เตียนอุยนายทหารของโจโฉยืนให้ความคุ้มครองอยู่ด้านหลังผู้เป็นนายโดยถือขวานรบยักษ์ที่มีคมยาวหนึ่งฉื่อ  เตียวสิ้วและผู้ติตตามไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเตียนอุยเมื่อมาดื่มอวยพรให้โจโฉ
โจโฉพำนักในเมืองอ้วนเซียเป็นเวลาสิบกว่าวันหลังรับการยอมจำนนของเตียวสิ้ว เวลานั้นโจโฉสนใจภรรยาม่ายของเตียวเจ และรับนางเป็นภรรยาน้อย เตียวสิ้วรู้สึกโกรธและอับอายเป็นอย่างมากจึงวางแผนจะแก้แค้นโจโฉ ฝ่ายโจโฉได้ข่าวว่าเตียวสิ้วมีความไม่พอใจ จึงวางแผนจะลอบสังหารเตียวสิ้ว
ก่อนหน้านี้ กาเซี่ยงที่ปรึกษาของเตียวสิ้วได้แนะนำเตียวสิ้วให้ถามโจโฉขอตั้งกองกำลังไว้ใกล้ค่ายของโจโฉ เตียวสิ้วยังได้ถามโจโฉตามคำแนะนำของกาเซี่ยงว่า "กองทหารของข้ามีรถรบน้อยเกินไปและหนักเกินไป โปรดอนุญาตให้กองทหารของข้าสวมเสื้อเกราะหนักด้วยเถิด" โจโฉไม่รู้สึกสงสัยจึงอนุญาตตามคำขอของเตียวสิ้ว
เวลานั้น เตียวสิ้วมีผู้ช่วยคนสนิทชื่อเฮาเฉีย (胡車兒 หู เชอเอ้อร์ หรือ หู จฺวีเอ้อร์) ผู้มีชื่อเสียงในเรื่องความกล้าหาญ โจโฉประทับใจเฮาเฉียเช่นกันจึงได้มอบทองคำเป็นของขวัญให้เฮาเฉีย เมื่อเตียวสิ้วได้รู้แล้วว่าโจโฉต้องการจะกำจัดตน ก็คิดว่าโจโฉกำลังพยายามจะติดสินบนเฮาเฉียให้มาเป็นผู้ลอบสังหารตน เตียวสิ้วจึงรีบเข้าจู่โจมค่ายของโจโฉอย่างฉับพลัน
ด้วยเหตุที่โจโฉไม่ได้ระมัดระวังจากการโจมตีของเตียวสิ้ว ประกอบกับการที่เตียวสิ้วได้วางแผนโจมตีและวางกองกำลังใกล้ค่ายของโจโฉไว้แล้ว กองกำลังของโจโฉจึงแตกพ่ายยับเยิน โจโฉไม่มีทางเลือกนอกจากถอยหนีโดยมีเพียงทหารม้าไม่กี่คนที่ติดตามไป เตียนอุยยังคงอยู่ด้านหลังพร้อมทหารประมาณสิบกว่าคนเพื่อคุ้มกันทางถอยของโจโฉ ในที่สุดเตียนอุยและทหารทั้งหมดก็ถูกกองกำลังของเตียวสิ้วสังหารในที่รบ ฝ่ายโจโฉได้รับบาดเจ็บที่หน้าและเท้าระหว่างถอยหนีเพราะม้าของโจโฉชื่อเจฺว๋อิ่ง (絕影) สะบัดโจโฉตกจากหลังและถูกยิงด้วยเกาทัณฑ์ โจโฉยังมีลูกเกาทัณฑ์ปักอยู่ที่แขนขวา  โจงั่งบุตรชายคนโตของโจโฉมอบม้าให้บิดาได้หนี ตัวโจงั่งและโจอั๋นบิ๋น (曹安民 เฉา อันหมิน) หลานอาของโจโฉถูกสังหารโดยกองกำลังของเตียวสิ้วในภายหลัง
ยุทธการที่อู่อิน

เมื่อโจโฉและกองกำลังที่เหลืออยู่ถอยหนีไปยังอำเภออู่อิน (舞陰縣 อู่อินเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเช่อฉี มณฑลเหอหนาน) กองกำลังของเตียวสิ้วยังคงตามโจมตีกองกำลังของโจโฉตลอดทาง มีเพียงอิกิ๋มนายพันใต้บังคับบัญชาของโจโฉที่สามารถนำหน่วยของตนถอยหนีได้อย่างเป็นระเบียบไปยังอำเภออู่อิน และรวมทหารของตนไว้ด้วยกันได้แม้จะมีการบาดเจ็บและสูญเสียอย่างมาก เมื่อกองกำลังของเตียวสิ้วผ่อนการโจมตีลง อิกิ๋มรวบรวมทหารขึ้นใหม่และยกพลไปอำเภออู่อินอย่างสง่าแม้จะพ่ายแพ้ในการรบก็ตาม
ก่อนที่อิกิ๋มจะมาถึงอำเภออู่อิน อิกิ๋มทราบข่าวว่ากองทหารเฉงจิ๋ว (青州兵 ชิงโจวปิง) หน่วยทหารฝีมือดีของโจโฉที่ทหารในหน่วยล้วนเป็นอดีตคนในกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลือง ได้ฉวยโอกาสที่เกิดความวุ่นวายเข้าปล้นหมู่บ้านตลอดทาง อิกิ๋มจึงนำทหารของตนเข้าโจมตีและลงทัณฑ์ทหารเฉงจิ๋ว ทหารเฉงจิ๋วบางคนหนีไปถึงอำเภออู่อิน เข้าพบโจโฉแล้วกล่าวหาอิกิ๋มกระทำการโหดร้ายทารุณต่อพวกตน เมื่ออิกิ๋มมาถึงอำเภออู่อิน แทนที่อิกิ๋มจะไปเข้าพบโจโฉเพื่อชี้แจงแก้ต่างให้ตนเอง อิกิ๋มกลับไปตั้งแนวป้องกันรอบค่ายโจโฉ เพราะอิกิ๋มรู้ว่าโจโฉจะไม่เชื่อคำโป้ปดของทหารเฉงจิ๋ว จึงไม่จำเป็นต้องรีบไปชี้แจงแก้ต่าง อีกทั้งอิกิ๋มยังคำนึงถึงเรื่องที่การเสริมการป้องกันเผื่อกรณีเตียวสิ้วยกมาโจมตีซ้ำเป็นเรื่องสำตัญกว่า การกระทำของอิกิ๋มเหมาะสมกับสถานการณ์ โจโฉจึงให้การยกย่องทั้งยังปูนบำเหน็จให้สำหรับความชอบ
การเวก (พืช)

สำหรับความหมายอื่น ดู การเวก
| การเวก |
| --- | --- |

Artabotrys siamensis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Magnoliales
วงศ์:: Annonaceae
สกุล:: Artabotrys
สปีชีส์:: A.  siamensis
ชื่อทวินาม
Artabotrys siamensis Miq.

การเวก เป็นชื่อไม้เถาเนื้อแข็งชนิด Artabotrys siamensis Miq. ในวงศ์ Annonaceae ดอกหอมอ่อน กลีบดอกคล้ายกระดังงาจีน แต่ขนาดเล็กกว่า, กระดังงัว กระดังงาเถา หรือ หนามควายนอน ก็เรียก
ลักษณะทั่วไป

ต้น การเวกเป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็งที่มีขนาดใหญ่จะมีมือเกาะรูปตะขอยื่นออกมาจากเถาเถาบริเวณยอดอ่อนจะเป็นสีเขียว เมื่อเถาแก่ก็จะเป็นสีน้ำตาล
ใบ การเวกจะมีพุ่มใบที่หนาแน่นมากเป็นไม้ใบเดี่ยวออกใบสลับกันตามข้อต้นใบเป็นรูปขอบขนานหรือมนรี ทั้งโคนใบและปลายใบจะแหลมมีก้านใบสัน พื้นใบสีเขียวเข้ม เป็นคลื่นเล็กน้อย ขอบใบเรียบไม่มีจัก
ดอก ดอกการเวกจะออกตรงโคนต้นใบ ลักษณะดอกจะเป็นดอกเดี่ยวตรงโคนก้านดอกจะมีมือเกาะดอกเมื่อแรกออกจะเป็นสีเขียว แล้วจะค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็นสีเหลือง ในหนึ่งดอกจะมี กลีบ ซึ่งแบ่งเป็นชันชันละ ๓ กลีบ และมีกลีบเลี้ยง ๓ กลีบ ดอกมีขนาดเล็ก หนาและแข็ง กลีบดอกมีลักษณะเป็นรูปรี มีเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่ภายในดอกเป็นจำนวนมาก ดอกจะมีกลิ่นหอมจัดในเวลาเย็นถึงค่ำ
ฤดูกาลออกดอก

การเวกจะออกดอกตลอดปี
การปลูก

การเวกมีวิธีการปลูกโดยการนำต้นกล้าที่ได้จากการเพาะเมล็ด หรือกิ่งที่ได้จากการตอนมาปลูกลงดิน แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะนิยมใช้กิ่งตอนมากกว่าการเพาะเมล็ด เพราะจะทำให้ไม่เสียเวลา การตอนกิ่งควรที่จะทำในช่วงฤดูฝน เมื่อกิ่งตอนงอกรากพอสมควร แล้วจึงตัดมาปลูก
การดูแลรักษา

แสง การเวกเป็นไม้กลางแจ้งมีความต้องการแสงมากพอสมควร เหมาะที่จะปลูกริมรั้วบ้าน สวนภายในบ้าน หรือสวนสาธารณะ เป็นต้น
น้ำ ควรให้น้ำปานกลาง หากเป็นในระยะแรกปลูกให้รดน้ำวันละ 2 ครั้ง เช้าและเย็น แต่เมื่อต้นโตแล้ว ให้รดน้ำวันละ 1 ครั้ง ก็ได้โดยรดในช่วงเช้า และควรรดให้ดินชุ่ม
ดิน การเวกจะขึ้นได้ดีในดินแทบทุกชนิด แต่หากเป็นดินร่วนปนทราย ที่มีการระบายน้ำได้ดีก็จะเจริญงอกงามได้ดียิ่งขึ้น
ปุ๋ย การเวกเป็นพันธุ์ไม้ที่ไม่ต้องการปุ๋ยมากนัก เพียงผสมปุ๋ยหมักกับดินปลูกก็เพียงพอแล้ว
อื่นๆ ไม่มี
โรคและแมลง

ไม่พบโรคและแมลงที่ทำความเสียหายมาก
การขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยการตอนกิ่ง เนื่องจากออกรากง่าย มีรากจำนวนมากและแข็งแรง เมื่อตัดนำไปปลูกชำแล้วไม่ค่อยเหี่ยวเฉาเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วและให้ร่มเงาได้ดี
คอนกรีตอัดแรง

คอนกรีตอัดแรง เป็นกระบวนการผลิตและเสริมแรงให้ชิ้นส่วน หรือองค์อาคารคอนกรีตให้สามารถรับน้ำหนักได้สูงมากขึ้น
ประวัติ

พ.ศ. 2429 P.H. Jackson วิศวกรชาวอเมริกัน ได้จดทะเบียนการก่อสร้างแผ่นพื้นคอนกรีตโดยการขันท่อนเหล็กเพื่อยึดพื้นคอนกรีตเข้าด้วยกัน ซึ่งวิธีการนี้ยังไม่ได้รับความนิยม เนื่องจากส่งผลให้ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างสูงขึ้น
พ.ศ. 2431 C.E.W. Doehring วิศวกรชาวเยอรมัน ได้จะทะเบียนการก่อสร้างแผ่นพื้นคอนกรีตโดยการอัดแรงก่อนการรองรับน้ำหนักบรรทุกในประเทศเยอรมัน
พ.ศ. 2451 CHARLES R. STEINER วิศวกรชาวอเมริกัน ได้ขอจดทะเบียนการก่อสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก โดยวิธีการขันน็อตเพื่อดึงเหล็กในขณะที่คอนกรีตกำลังเริ่มแห้งโดยวิธีการนี้ ก็ไม่ได้รับความนิยมอีกเช่นกัน
พ.ศ. 2468 R.E. Dill ได้เสนอวิธีการใหม่คือ การใช้การเคลือบเหล็กด้วยสารที่ไม่ทำให้คอนกรีตเกาะกับเหล็ก ซึ่งเมื่อคอนกรีตหดตัวลงก็จะไม่ทำให้เหล็กนั้นหดตามลงไปด้วย ซึ่งวิธีการนี้ทำให้มีค่าใช้จ่ายในการใช้สารเคลือบเหล็กมากขึ้นไปอีก
พ.ศ. 2471 E. Ereyssinet วิศวกรชาวฝรั่งเศส เริ่มใช้ลวดเหล็กซึ่งกำลังประลัยสูง 17,500 กก.ต่อตารางเซนติเมตร ในการผลิตคอนกรีตอัดแรง
ประเภทของคอนกรีตอัดแรง

ประเภทอัดแรงก่อน (Pre-tensioning) การอัดแรงประเภทนี้ จะทำการดึงลวดอัดแรงก่อน แล้วจึงหล่อคอนกรีต ตัวอย่างการอัดแรงประเภทนี้ได้แก่ เสาเข็ม คานสำเร็จรูป พื้นสำเร็จรูป เป็นต้น
ประเภทอัดแรงภายหลัง (Post-tensioning) การอัดแรงประเภทนี้ จะหล่อคอนกรีตก่อนแล้วจึงทำการดึงลวดอัดแรงภายหลัง ตัวอย่างการอัดแรงประเภทนี้ได้แก่ พื้นแผ่นเรียบไร้คาน (Flat Plate) คานสะพาน (Girder)เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Prestressed Concrete Institute เก็บถาวร 2007-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Post-Tensioning Institute เก็บถาวร 2007-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Post-tensioned concrete comes of age[ลิงก์เสีย] - Comprehensive article on post-tensioned concrete, thought to be from Concrete Construction magazine.
Prestressed Concrete Association of Pennsylvania
Suncoast Post-Tension, LP เก็บถาวร 2007-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - One of the largest post-tensioning companies in the United States, their website contains several photos and brochures on post-tensioning.
VSL Ltd - Worldwide post-tensioning company, their website contains multiple explanations on this technology.
Schwager Davis เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - American post-tensioning company, used in many bridges.
Dywidag-Systems International - Worldwide post-tensioning company, their website has newsletters showing past projects.
คิตสึเนะ คางูระ

| คิตสึเนะ คางูระ |
| --- | --- |
花倉 桔道
เกิด:  (1989-10-24) 24 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (34 ปี) จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
คิตสึเนะ คางูระ (花倉 桔道, 24 ธันวาคม 1989 - ) เป็น นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เคยสังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์ แล้วออกมาในปี 2019 ปัจจุบันไม่ได้สังกัดสำนักงานนักพากย์ไหน เกิดที่จังหวัดเฮียวโงะ เคยใช้ชื่อในวงการว่า ฮิโรยุกิ คางุระ (花倉 洸幸) แต่เปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันตั้งแต่ปี 2022
ผลงานพากย์

คณะประพันธกรจรจัด (มิยาซาวะ เค็นจิ)
ไอจู (โมโมอิ เคียวสึเกะ)
กวัน เสี่ยวถง

| กวัน เสี่ยวถง Guan Xiaotong |
| --- | --- |

ชื่อจีน: 关晓彤 (จีนตัวย่อ)
พินอิน: Guān Xiǎotóng (จีนกลาง)
เกิด:  (1997-09-17) 17 กันยายน ค.ศ. 1997 (27 ปี) ปักกิ่ง, ประเทศจีน
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง
ค่ายเพลง: Guan Xiaotong Studio
ปีทำงาน: 2001 - ปัจจุบัน
กวัน เสี่ยวถง (จีน: 关晓彤 อักษรโรมัน: Guan Xiaotong; เกิดวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดง และนักร้องสาวชาวจีน เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง Nuan, The Promise and The Left Ear และละครเรื่อง To Be a Better Man
ประวัติ

กวัน เสี่ยวถง เป็นนักแสดงจีนที่คลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงจีนมาตั้งแต่เด็ก เริ่มแสดงละครโทรทัศน์จีนเรื่องแรกตั้งแต่อายุประมาณ 4 ขวบเศษ เนื่องจากพ่อของเธอก็เป็นนักแสดงเช่นกัน จึงพาลูกสาวไปร่วมแสดงในซีรีส์ด้วย ซึ่งผู้ชมชาวจีนส่วนหนึ่งต่างก็พูดว่า เธอมีพรสวรรค์ด้านการแสดงมาจากพ่อของเธอนั่นเอง มาถึงตอนนี้เธอมีผลงานการแสดงทั้งหมดกว่า 80 เรื่อง แต่เธอเพิ่งจะได้รับบทนางเอกในซีรีส์จีนเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2016 นี่เอง จากซีรีส์จีนเรื่อง ตำนานอาณาจักรเหนือเวหา เรื่องราวเกี่ยวกับเหล่าเทพ และเผ่าพันธ์ต่าง ๆ โดยเธอเป็น อี้ฝูหลิง ธิดาเทพดาวหาง
แต่ผลงานที่ทำให้เธอโด่งดังมากที่สุดคือ Love of Aurora (2016) ซึ่งเธอรับบทเป็น หานเสียงจื่อ มีเรื่องราวเกี่ยวกับความรักใส ๆ ของผู้หญิงวัยเรียนที่ต่างตามหาความฝันของตนเอง กับเรื่อง Untouchable Lovers (2018) หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ หงส์ขังรัก ที่ดัดแปลงบทมาจากนิยาย โดยเธอรับบทเป็น ฉู่อวี้ ผู้หญิงที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองย้อนกลับไปในอดีตกว่าพันปี ซึ่งละครรื่องนี้ได้รับเรตติ้งในการรับชมในประเทศจีนสูง
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ | ชื่อภาพยนตร์ภาษาจีน | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | Profoundly Affecting | 惊心动魄 | Shuang Shuang |  |
| 2003 | Nuan | 暖 | Ya |  |
| 2005 | Red Mountain Rain | 红山雨 | little granddaughter | รับเชิญ |
| 2005 | Electric Shadows | 电影往事 | Jiang Lingling |  |
| 2005 | The Promise | 无极 | young Qingcheng |  |
| 2006 | Only Promises Keeps My Heart | 唯有承诺留我心 | young Han Xueting |  |
| 2008 |  Uptown girl and donetown girl | 小田进城 | Xiao Tian |  |
| 2008 | Save Me | 救我 | Xiao Xue |  |
| 2009 | The Treasure Hunter | 刺陵 | young Lan Ting |  |
| 2010 | Spring Buds Blossoms | 春蕾绽放 | Nong Xiaomei |  |
| 2010 | If You Are the One 2 | 非诚勿扰2 | Chuan Chuan |  |
| 2011 | Summer's Latte Art | 夏天的拉花 | young girl | รับเชิญ |
| 2012 | Painted Skin: The Resurrection | 画皮2 | young Princess Jing |  |
| 2013 | Switch | 天机·富春山居图 | Xiao Yueyue |  |
| 2013 | Flash Play | 致命闪玩 | Middle school girl | รับเชิญ |
| 2013 | Personal Tailor | 私人订制 | Adult ceremony gift presenter | รับเชิญ |
| 2015 | The Left Ear | 左耳 | Jiang Jiao |  |
| 2015 | Roco Kingdom 4 | 洛克王国4：出发！巨人谷 | Princess Keli | พากย์เสียง |
| 2015 | Romance Out of the Blue | 浪漫天降 | Sha Sha |  |
| 2015 | Bad Guys Always Die | 坏蛋必须死 | Chinese girl | รับเชิญ |
| 2017 | The Founding of an Army | 建军大业 | Deng Yingchao |  |
| 2018 | A Paper Marriage | 一纸婚约 | Wang Xiaoxiang |  |
| 2018 | Shadow | 影 |  |  |
| TBA | Lost in Love | 如影随心 |  |  |
| TBA | The Curse of Turandot | 图兰朵 |  |  |
| TBA | Surrender to Innocent Girls | 向天真的女生投降 | Yao Lan |  |
ผลงานด้านการร้องเพลง > อัลบั้ม

| ปี | ชื่อเพลงภาษาอังกฤษ | ชื่อเพลงภาษาจีน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Eighteen | — |  |
| ปี | ชื่อเพลงภาษาอังกฤษ | ชื่อเพลงภาษาจีน | อัลบั้ม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | "Princess An Jie Xi" | 安洁西公主 | — |  |
| 2015 | "The Story Between You and Me" | 关于你和我的故事 | — |  |
| 2016 | "Music Dream" | 音梦 | Novoland: The Castle in the Sky OST |  |
| 2016 | "Slow Movement" | 漫动作 | — | ร้องคู่กับ Will Pan |
| 2016 | "Sunshine in the Eyes" | 瞳孔里的太阳 | — | เพลงธีมหลักของ World AIDS Day ในจีนครั้งที่ 29 |
| 2017 | "Bright Moon" | 明月 | Xuan-Yuan Sword: Han Cloud OST |  |
| 2017 | "For My 17-year-old Self" | 给17岁的自己 | Secret Fruit OST | ร้องร่วมกับนักร้องท่านอื่นอีกหลายคน |
| 2017 | "Once Again" | 二次初恋 | Once Again OST | ร้องร่วมกับ Wang Yibo |
| 2017 | "You Have Never Left Before" | 你从来没离开 | Love of Aurora OST |  |
| 2017 | "Don't Fall For Me" | 别对我动情 | Love of Aurora OST | ร้องคู่กับ Zhu Xiaopeng |
| 2017 | "Where you want to go" | 想要去的地方 | Dahufa OST |  |
| 2017 | "Embracing You" | 拥抱你 | — | เพลงธีมหลักของ World AIDS Day ในจีนครั้งที่ 30 |
| 2018 | "Flower Day" | 花日 | Music Diary |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

กวัน เสี่ยวถง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กองส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยนเรศวร

| --- | --- |
Institute of Mekong-Salween Civilization Studies   Naresuan Univeristy

สถาปนา: 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
ผู้อำนวยการ: นางนิพัทธ์ เกษาพร
ที่อยู่: อาคารอาคารวิสุทธิกษัตริย์ ชั้น 3 มหาวิทยาลัยนเรศวร   99 หมู่ 9 ถนนพิษณุโลก-นครสวรรค์ ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000
วารสาร: วารสารอารยธรรมศึกษา โขง-สาละวิน
มาสคอต: พลังแห่งความรุ่งเรือง
สถานปฏิบัติ: พิพิธภัณฑ์ผ้า มหาวิทยาลัยนเรศวร,  หอศิลป์ มหาวิทยาลัยนเรศวร,  พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช,  พิพิธภัณฑ์ลุ่มน้ำโขง-สาละวิน
เว็บไซต์: www.nuac.nu.ac.th/
กองส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยนเรศวร หรือเดิมเป็น สถานอารยธรรมศึกษาโขง-สาละวิน มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดตั้งขึ้นเพื่อสืบค้น รวบรวม วิจัย พัฒนาและเผยแพร่องค์ความรู้ รวมทั้งการประสานงานเครือข่ายวิชาการ การประชุมวิชาการ และการจัดนิทรรศการ ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตคนในภูมิภาคลุ่มน้ำโขง-สาละวิน โดยรวมศูนย์ศิลปวัฒนธรรมและพิพิธภัณฑ์ผ้าของมหาวิทยาลัยเข้าเป็นหน่วยงานเดียวกันเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
สำนักงานตั้งอยู่ที่อาคารสถานบริการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ชั้น 2 ปัจจุบันได้ย้ายอยู่ในอาคารวิสุทธิกษัตริย์ หอศิลป์ ภายในมหาวิทยาลัยนเรศวร ตำบลท่าโพธิ์ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก มีพื้นที่ดำเนินงาน 2 ส่วน คือมหาวิทยาลัยนเรศวร ส่วนหนองอ้อ และมหาวิทยาลัยนเรศวร ส่วนสนามบิน (หรือในปัจจุบันคือโรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวร)
หอศิลป์และพิพิธภัณฑ์

สถานอารยธรรมศึกษาโขง-สาละวิน มหาวิทยาลัยนเรศวรประกอบด้วยหอศิลป์ และพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ดังนี้
หอประวัติมหาวิทยาลัยนเรศวร หอประวัติมหาวิทยาลัยนเรศวรเกิดขึ้นจากการดำเนินการศึกษาสืบค้นและรวบรวมข้อมูลความเป็นมาของประวัติและพัฒนาการของมหาวิทยาลัยนเรศวรเริ่มตั้งแต่การเป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลกมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก และมหาวิทยาลัยนเรศวรในปัจจุบัน  ซึ่งมีรายละเอียดข้อมูลประกอบด้วยประวัติความเป็นมา ตราสัญลักษณ์ และเรื่องราว เหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยในแต่ละยุค เช่น ประวัติบุคคลสำคัญที่มีความเกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัย ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงสิ้นสุด ประกอบด้วย ประวัติส่วนตัว ประวัติการศึกษา และการพัฒนางานที่สำคัญ การผลิตบัณฑิต สภาพแวดล้อมทางกายภาพ การบริการวิชาการ การวิจัย และการทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม รวมทั้งความโดดเด่นของมหาวิทยาลัยในแต่ละยุคให้มีความครบถ้วนรอบด้านมากที่สุด เพื่อเป็นองค์ความรู้ จดหมายเหตุสำคัญไว้เป็นสมบัติที่มีคุณค่าของมหาวิทยาลัย อันจะหล่อหลอมอดีต และสืบสานสู่การพัฒนาในอนาคตต่อไป
หอศิลป์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ที่ตั้งเดิมอยู่ภายในมหาวิทยาลัยนเรศวร ส่วนสนามบิน (หรือในปัจจุบันคือโรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวร) ภายในจัดแสดงผลงานศิลปะของศิลปินต่าง ๆ กว่า 100 ชิ้น อาทิเช่น ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศน์ศิลป์ รวมทั้งศิลปินที่มีชื่อเสียงต่าง ๆ ของประเทศไทย นอกจากนี้ยังมีการจัดแสดงนิทรรศการและผลงานศิลปะหมุนเวียนตลอดทั้งปีด้วย
ที่ตั้งปัจจุบันนี้หอศิลป์ได้ย้ายมาอยู่ในพื้นที่มหาวิทยาลัยนเรศวร ส่วนหนองอ้อ อาคารวิสุทธิกษัตริย์ ต.ท่าโพธิ์ อ.เมือง จ.พิษณุโลก
พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตั้งอยู่บนชั้น 3 ของหอศิลป์ ภายในมหาวิทยาลัยนเรศวร ส่วนสนามบิน(ปัจจุบันอยู่ส่วนหนองอ้อ อาคารวิสุทธิกษัตริย์ ชั้น 4) มีการจัดแสดงพระราชประวัติสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเท่าพระองค์จริง เหรียญที่ระลึก และศาสตราวุธต่าง ๆ
พิพิธภัณฑ์ผ้า มหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยนเรศวร ส่วนหนองอ้อ อยู่บริเวณชั้นล่างอาคารอเนกประสงค์ มหาวิทยาลัยนเรศวร แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ดังนี้
พิพิธภัณฑ์ผ้า ตั้งอยู่ชั้นล่างของอาคารอเนกประสงค์ จัดแสดงเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของผ้าจากชนชาติต่าง ๆ รวมทั้งภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับเครื่องนุ่งห่มและการแต่งกาย นอกจากนี้ยังมีการจัดอบรมและนิทรรศการเกี่ยวกับเครื่องแต่งกายและของประดับเป็นระยะ ๆ ตลอดทั้งปี และมีการจำหน่ายผลิตภัณฑ์จากผ้าชนิดต่าง ๆ และของที่ระลึกของมหาวิทยาลัยอีกด้วย
พิพิธภัณฑ์ชีวิต(Live Museum) ประกอบด้วยกลุ่มอาคารทรงไทยที่อยู่ข้างสถานีวิทยุกระจายเสียงมหาวิทยาลัยนเรศวร ซึ่งภายในจะให้ความรู้ในด้านความเป็นมาของผ้าและการทอผ้า ตั้งแต่การปลูกฝ้าย เลี้ยงหม่อน จนถึงการทอผ้าพื้นฐานและการทอผ้าชั้นสูง นำเสนอในรูปแบบ Animation ผสมผสานภูมิปัญญากับเทคโนโลยี บอกเล่าเรื่องราวความเป็นมาก่อนที่จะเป็นผืนผ้า บนพื้นที่ 200 ตารางเมตร  ปรับโฉมตกแต่งให้มีความร่มรื่นของต้นไม้ สายน้ำเป็นสวนหย่อม บริเวณด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ชีวิตให้เป็น “สวนประติมาธรรม” จัดแสดงผลงานประติมากรรมและดำเนินกิจกรรมทางพุทธศาสนา สำหรับผลงานประติมากรรม ได้รับความอนุเคราะห์จากคณะวิจิตรศิลป์ ม.เชียงใหม่ มอบผลงานของศิลปินที่มีชื่อเสียงทั่วประเทศจำนวน 13 ชิ้น ประกอบด้วย ประติมากรรมเหล็ก ประติมากรรมหิน และประติมากรรมดินเผา และยังมีเครือข่ายศิลปินทั่วประเทศที่ยินดีมอบผลงานเพื่อเป็นประโยชน์แก่สาธารณชน
พิพิธภัณฑ์ลุ่มน้ำโขง-สาละวิน
การบริหารส่วนงานราชการ

กองส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยนเรศวร มีการแบ่งหน่วยงานต่างๆ ดังต่อไปนี้
งานศิลปวัฒนธรรม
- หน่วยอำนวยการ
    - หน่วยวิจัยและสารสนเทศ
    - หน่วยเผยแพร่วัฒนธรรม
งานพัฒนานวัตศิลป์
- หน่วยพัฒนาศิลปวัฒนธรรม
    - หน่วยส่งเสริมผลิตภัณฑ์
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยนเรศวร
พิพิธภัณฑ์ผ้า มหาวิทยาลัยนเรศวร
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยนเรศวร
กองส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยนเรศวร เก็บถาวร 2020-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หอศิลป์  มหาวิทยาลัยนเรศวร
กุกบุยโป้ว

| กู่ซุยปู่/กุกบุยโป้ว |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Polypodiopsida/Pteridopsida (โต้แย้ง)
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eupolypods I
อันดับ:: Polypodiales
วงศ์:: Polypodiaceae
สกุล:: Drynaria
สปีชีส์:: D.  roosii
ชื่อทวินาม
Drynaria roosii Nakaike

ชื่อพ้อง
 Drynaria fortunei  (Kunze) J. Smith  Polypodium fortunei Kunze ex Mett.
กุกบุยโป้ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Drynaria roosii; จีน: 骨碎補, "กู่ซุ่ยปู่" หรือ "กุกบุยโป้ว" ในภาษาจีนแต้จิ๋ว) เป็นเฟินชนิดหนึ่งในวงศ์ Polypodiaceae เป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียตะวันออก รวมทั้งจีนตะวันออก ภายนอกเป็นสีแดงอมน้ำตาล มีเกล็ดเล็กคล้ายขนอ่อนปกคลุมทั่วไป ด้านในเป็นสีแดงอมน้ำตาล ใช้เป็นยาในแพทย์แผนจีน  ในเอเชียนิยมอ้างถึงพืชชนิดนี้ด้วยชื่อพ้อง Drynaria fortunei รากใช้ทำยาบำรุงกระดูก บำรุงไตแก้ปวด แก้อักเสบ สารออกฤทธิ์ที่สำคัญในเหง้าคือ Flavan-3-ol และpropelargonidin
การหมุนควง

การหมุนควงของไจโรสโคป
การหมุนควง หมายถึง การหมุนของวัตถุรอบแกน โดยแกนในการหมุนก็หมุนเป็นวงกลมอยู่ด้วย เช่น การหมุนของโลกและดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ มันสามารถกำหนดเป็นความเปลี่ยนแปลงในทิศทางของแกนหมุนที่มุมออยเลอร์ที่สอง (Euler angle)  (การแกว่ง) เป็นค่าคงที่ แรงบิดฟรีและแรงบิดเหนี่ยวนำ: ในวิชาฟิสิกส์, การหมุนควงมีสองประเภท คือ: แรงบิดอิสระ (torque-free) และแรงบิดเหนี่ยวนำ (torque-induced)
ในทางดาราศาสตร์, "การหมุนควง" หมายถึงการเปลี่ยนแปลงใด ๆ อย่างช้า ๆ ในหลาย ๆ พารามิเตอร์ของการหมุนหรือการโคจรของวัตถุทางดาราศาสตร์, และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเคลื่อนถอยของวิษุวัต (precession of the equinoxes) ของโลก
แรงบิดอิสระ

แรงบิดอิสระจากการหมุนควง เกิดขึ้นเมื่อแกนของการหมุนมีความแตกต่างกันเล็กน้อยจากแกนที่เกี่ยวข้องกับการที่วัตถุสามารถหมุนได้อย่างเสถียร: ที่เป็นแกนมุขสำคัญ (principal axis) ที่มีค่าสูงสุดหรือต่ำสุด
การก่ออิฐ

กำแพงก่อด้วยอิฐสามัญ (อิฐมอญ)
การก่ออิฐ คือ การนำอิฐมาประสานเข้าด้วยกัน ด้วยปูนก่อ เรียงกันเป็นผนังก่ออิฐ
ประเภทของผนังก่ออิฐ

ผนังก่ออิฐครึ่งแผ่น เป็นการก่อผนังอิฐแบบก้อนเดียวเรียงต่อกันไปตามความยาวของผนัง (1 ตร.ม. ใช้ อิฐสามัญ138 ก้อน)
ผนังก่ออิฐเต็มแผ่น เป็นการก่อผนังอิฐแบบหนาสองก้อนเรียงสลับกัน (1 ตร.ม. ใช้ อิฐสามัญ 276 ก้อน)
ส่วนผสมของปูนก่อ

ปูนซีเมนต์ 1 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 16 กก.)
ทรายหยาบ 4 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 0.05 ลบ.ม.)
ปูนขาว 1 ½ ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 10.29 กก.) แต่ปัจจุบันมักนิยมใช้น้ำยาเคมีแทนปูนขาว
น้ำสะอาด 10 ลิตร
หมายเหตุ: ปริมาณสำหรับการก่ออิฐ ครึ่งแผ่น
ส่วนผสมของปูนฉาบ

ปูนซีเมนต์ 1 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 12 กก.)
ทรายละเอียด 5 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 0.04 ลบ.ม.
ปูนขาว 2 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 7.7 กก.) แต่ปัจจุบันนิยมใช้น้ำยาเคมีแทนปูนขาว
น้ำสะอาด 3 ลิตร
หมายเหตุ: ปริมาณสำหรับการฉาบปูนด้านเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพการก่ออิฐครึ่งแผ่นและเต็มแผ่น เก็บถาวร 2007-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ขบวนการซูฝาน

ขบวนการซูฝาน (จีนตัวย่อ: 肃反运动; จีนตัวเต็ม: 肅反運動; "การรณรงค์เพื่อกำจัดผู้ต่อต้านการปฏิวัติที่หลบซ่อนเร้น") เป็นการกวาดล้างฝ่ายปรปักษ์ซึ่งเป็นที่รับรู้ในสาธารณรัฐประชาชนจีนภายใต้การนำของเหมา เจ๋อตง ระหว่างปี ค.ศ. 1955 และ ค.ศ. 1957 คำว่า "ซูฝาน" คำย่อมาจาก "肅清暗藏的反革命分子" ซึ่งหมายถึงการกวาดล้างผู้ต่อต้านการปฏิวัติที่หลบซ่อนเร้น การรณรงค์ที่คล้ายกันเกิดขึ้นภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีนในช่วงต้นปี ค.ศ. 1932  เหมาได้ออกคำสั่งให้กำจัดฝ่ายต่อต้านการปฏิวัติเพียง 5% ในช่วงการกวาดล้าง มีผู้ถูกจับกุมราวประมาณ 214,000 คน และผู้เสียชีวิตประมาณ 53,000 คน
การปะทะตามแนวชายแดนพม่า พ.ศ. 2553–2554

การปะทะตามชายแดนพม่า พ.ศ. 2553-2554 เป็นการปะทะกันต่อเนื่องระหว่างกองทัพพม่า (ทัดมาดอ) และกองทัพกะเหรี่ยงพุทธประชาธิปไตยการปะทะกันเกิดขึ้นตามแนวชายแดนพม่าที่ติดต่อกับไทย ไม่นานหลังการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 มีผู้ลี้ภัยประเมินไว้ 10,000 คนหลบหนีเข้ามาในประเทศไทยจากความขัดแย้งรุนแรง มีความกังวลว่าเนื่องจากความไม่พอใจกับการเลือกตั้ง และการโกงการเลือกตั้ง ว่าความขัดแย้งอาจลุกลามไปเป็นสงครามกลางเมือง
เส้นเวลา > เหตุการณ์ใน พ.ศ. 2553

ในวันที่ 1 ตุลาคม เกิดการสู้รบระหว่างกองทัพพม่าและทหารไทใหญ่เป็นเวลา 1 ชั่วโมง ซึ่งทหารพม่าแพ้  และต่อมาถูกซุ่มโจมตีโดยทหารกะเหรี่ยง ต่อมา ในวันที่ 8 พฤศจิกายน เกิดการสู้รบในเมืองเมียะวดีในรัฐกะเหรี่ยง โดยทหารพม่าได้ยิงเข้าใส่ฝูงชนที่ปฏิเสธการเลือกตั้ง และมีการปะทะกันที่บริเวณด่านพระเจดีย์สามองค์ด้วย เชื่อว่ามีผู้เสียชีวิต 3 คน บาดเจ็บ 20 คน ทหารพม่าเข้ายึดตลาดกลางเมืองเมียะวดี  มีพลเรือนชาวไทยอย่างน้อย 5 คนบาดเจ็บจากอาวุธจรวดที่ยิงเข้ามาที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. มีผู้อพยพราว 10,000 คนข้ามแดนมายังประเทศไทย กองทัพประชาธิปไตยกะเหรี่ยงพุทธเข้าโจมตีเมืองเมียะวดีในวันที่ 9 พฤศจิกายน แต่กองทัพพม่ายึดเมืองไว้ได้หมดแล้ว และผลักดันกลุ่มทหารกะเหรี่ยงเข้าไปในป่า  ผู้อพยพได้เดินทางกลับพม่า
ในวันที่ 10 พฤศจิกายน การปะทะที่ด่านพระเจดีย์สามองค์ยังคงดำเนินต่อไป ฝ่ายกองทัพประชาธิปไตยกะเหรี่ยงพุทธพยายามเข้ายึดเมืองปยาทอนซู แต่กองทัพพม่าผลักดันฝ่ายกบฏออกไปได้ ในวันที่ 12 พฤศจิกายน สถานีอัลญาซีราภาคภาษาอังกฤษได้รายงานว่า กองทัพประชาธิปไตยกะเหรี่ยงพุทธได้ไปร่วมมือกับกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยงเพื่อต่อต้านการโจมตีของกองทัพพม่า ทั้งสองฝ่ายต่อสู้โดยใช้จรวดและปืนครกยิงใส่กันตั้งแต่วันที่ 14 พฤศจิกายน ทำให้มีผู้อพยพเข้ามาในไทย