stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อย่าบอก
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2560) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อินเท็นซีฟวอท์ชท็อป 20 ชาร์ต เพลงไทยสากล: 1
JOOX Top 100 Chart: 7
JOOX Top Top 50 Thai Songs Chart: 7

| ชาร์ต (พ> ศ. 2561) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 8
98 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นสตาร์ ชาร์ตท็อป 10: 4
อย่ามาหลอกหลอนฉันอีก

| "อย่ามาหลอกหลอนฉันอีก"> เพลงโดยGHOST |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 27 มกราคม พ.ศ. 2560
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2559
แนวเพลง: ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ความยาว: 4:19
ค่ายเพลง: มีเรคคอร์ดส (มิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์)
ผู้ประพันธ์เพลง: ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม)
โปรดิวเซอร์: นที แสนทวี วิสารท กุลศิริ

มิวสิกวิดีโอ
"อย่ามาหลอกหลอนฉันอีก" ที่ยูทูบ
 
อย่ามาหลอกหลอนฉันอีก เป็นซิงเกิลเปิดตัววงของ GHOST ที่ประกอบด้วยอดีตสมาชิก 3 คนของเอบีนอร์มัล (โอ่ง เก่ง และหนืด) มาก่อตั้งวงใหม่พร้อมด้วยเอก Sleeping Sheep ในปี พ.ศ. 2560 สังกัดค่ายเพลงมีเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้องและแต่งทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย GHOST เพลงนี้ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2560 ในร้านค้าไอทูนส์
หลังจากปล่อยเพลง อย่ามาหลอกหลอนฉันอีก ในร้านค้าไอทูนส์ ก็ได้ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต (iTunes Store Thailand) ที่มีคนดาวน์โหลดมากที่สุด หลังจากปล่อยเพลงมาได้ไม่ถึง 24 ชั่วโมง
ส่วน Music Video นี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ทาง LINE TV และ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ทางยูทูปแซลแนลของมีเรคคอร์ดส
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

สุทธิเทพ สัตนาโค (เอก) - ร้องนำ
นที แสนทวี (เก่ง) – เบส โปรดิวเซอร์
วิสารท กุลศิริ (โอ่ง) – กีต้าร์ โปรดิวเซอร์
สิทธิพันธุ์ บุญจันทร์ (หนีด) – กลอง
ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) – เนื้อร้อง ทำนอง
จักริน จูประเสริฐ (ต้น Silly Fools) – มิกซ์เพลง
ชาร์ต

เพลง "อย่ามาหลอกหลอนฉันอีก" ได้คว้าอันดับ 1 ของไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ (iTunes Store Thailand) ที่มีคนดาวน์โหลดมากที่สุดหลังเปิดขาย 1 วันในไอทูนส์
| ชาร์ต (พ> ศ. 2560) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต: 1
มิวสิกวีคลี เอเชียท็อป 30 ซิงเกิลชาร์ต ไทยแลนด์: 29
สุตตวิภังค์

คัมภีร์สุตตวิภังค์ หรือ วิภังค์ เป็นคัมภีร์หนึ่งในพระวินัยปิฎกเถรวาท มีเนื้อหาครอบคลุมพระไตรปิฎกเล่มที่ 1 ถึง 3 ว่าด้วยสิกขาบทในพระปาติโมกข์ของพระภิกษุสงฆ์และพระภิกษุณีสงฆ์ ซึ่งเป็นอาทิพรหมจาริยกาสิกขา การจัดแบ่งดังกล่าวเป็นการแบ่งของสมาคมบาลีปกรณ์ของอังกฤษ ซึ่งแบ่งพระวินัยปิฎกออกเป็นสามหมวดคือ สุตตวิภังค์, ขันธกะ และปริวาร
คัมภีร์สุตตวิภังค์ มีคัมภีร์อรรถกถาขยายความชื่อ สมันตปาสาทิกา (อรรถกถาพระวินัย ภาค 1 - 2) และมีคัมภีร์ฎีกาขยายความอรรถกถาชื่อ ฎีกาสารัตถทีปนี (ฎีกาพระวินัย ภาค 1 - 3)
การแบ่งเนื้อหาภายในคัมภีร์สุตตวิภังค์

การแบ่งเนื้อหาภายในคัมภีร์สุตตวิภังค์อาจแบ่งตามสิกขาบทของภิกษุสงฆ์และภิกษุณีสงฆ์ได้เป็นสองคือ
มหาวิภังค์ ว่าด้วยสิกขาบทมาในพระปาติโมกข์ของพระภิกษุสงฆ์
ภิกขุณีวิภังค์ ว่าด้วยสิกขาบทมาในพระปาติโมกข์ของพระภิกษุณีสงฆ์
นอกจากนี้อาจแบ่งเนื้อหาในคัมภีร์สุตตวิภังค์ ตามคัมภีร์วิชรสารัตถะสังคหะ (แต่งเมื่อปี พ.ศ. 2078 โดยพระรัตนปัญญาเถระ ชาวเชียงใหม่) ได้อีกแบบหนึ่งคือ
อาทิกัมมิกะ หรือ ปาราชิก ว่าด้วยสิกขาบทที่เกี่ยวกับพระภิกษุสงฆ์ที่เป็นอาบัติหนักทั้งหมด ตั้งแต่ปาราชิกถึงอนิยต
ปาจิตตีย์ ว่าด้วยสิกขาบทที่เกี่ยวกับพระภิกษุสงฆ์ที่เป็นอาบัติเบา ตั้งแต่นิสสัคคิยปาจิตตีย์ถึงเสขิยวัตร รวมถึงเนื้อหาอาบัติของพระภิกษุณีสงฆ์ในภิกขุณีวิภังค์ทั้งหมด
ดูเพิ่ม

พระไตรปิฎก
พระวินัยปิฎก ปิฎกในคัมภีร์พระไตรปิฎก
แหล่งข้อมูลอื่น

พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม". เก็บถาวร 2015-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัยฝันปั้นแก้วมัค

| --- | --- |
วัยฝันปั้นแก้วมัค
やくならマグカップも (Yakunara Magu Kappu mo)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Let's Make a Mug Too
มังงะ
สำนักพิมพ์: Planet
วางจำหน่ายตั้งแต่: 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 34
มังงะ
เขียนโดย: โอซามุ คาชิวาระ
สำนักพิมพ์: อากิตะ โชเต็ง
นิตยสาร: มังงะครอส
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 28 มกราคม พ.ศ. 2564 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2565
จำนวนเล่ม: 2
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: จุน คามิยะ
เขียนบทโดย: นารูฮิสะ อารากาวะ
สตูดิโอ: นิปปงแอนิเมชัน
ถือสิทธิ์โดย: เมเดียลิงก์
เครือข่าย: CBC, Tokyo MX, BS11, MBS
เครือข่ายภาษาไทย: ปีลีปีลี
ฉาย:  3 เมษายน พ.ศ. 2564  –  18 ธันวาคม พ.ศ. 2564
ตอน: 24 (รายชื่อตอน)
โอเอ็นเอ
Rokurō no Dai Bōken
กำกับโดย: สึโตมุ ยาบุกิ
อำนวยการโดย: โคอิจิโร่ อิโต้ ซาบุโระ โอมิยะ
สตูดิโอ: Planet Studio
ฉาย:  ไตรมาสที่ 2 พ.ศ. 2567  –  กำหนดการ
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
วัยฝันปั้นแก้วมัค (ญี่ปุ่น: やくならマグカップも; โรมาจิ: Yakunara Mug Cup mo; ทับศัพท์: ยากูนาระ มัก คัป โมะ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นเกี่ยวกับเครื่องปั้นดินเผา มีฉากในเมืองทาจิมิ จังหวัดกิฟุ เผยแพร่ออนไลน์โดย Planet  ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 รวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนดิจิตัล 33 เล่ม ซีรีส์มังงะลำดับที่สองวาดโดยโอซามุ คาชิวาระได้เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์มังงะครอสของสำนักพิมพ์อากิตะ โชเต็งตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอนิปปงแอนิเมชัน ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศดัดแปลงเรื่องวัยฝันปั้นแก้วมัคเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ทางทวิตเตอร์เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโอนิปปงแอนิเมชัน กำกับโดยจุน คามิยะ เขียนบทโดยนารูฮิซะ อารากาวะ ออกแบบตัวละครโดยอายาโนะ โยชิโอกะ เมืองทาจิมิและสมาคมท่องเที่ยวของเมืองทาจิมิให้ความร่วมมือในการสร้างอนิเมะ ซีรีส์อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางช่อง CBC และช่องอื่น ๆ มินามิ ทานากะ, ยู เซริซาวะ, ยูกิ วาไก และรินะ ฮนนิซูมิ ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "โทบิระ โอะ อาเกตาระ" ส่วนอายะ อูจิดะร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Pale Blue"  ฤดูกาลที่ 2 มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ได้มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่ 2 นักพากย์และทีมงานหลักกลับมารับหน้าที่เดิม เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2564   กลุ่ม The Mug-Mo (มินามิ ทานากะ, ยู เซริซาวะ, ยูกิ วาไก และรินะ ฮนนิซูมิ) ร้องเพลงเปิดของฤดูกาลที่ 2 ชื่อเพลงว่า "Muchū no Saki e" ส่วนอายะ อูจิดะร้องเพลงปิดของฤดูกาลที่ 2 ชื่อเพลงว่า "Yellow Canary"
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน > วัยฝันปั้นแก้วมัค

| ตอนที่ (ของเรื่อง)  | ตอนที่ (ของฤดูกาล)  | ชื่อตอน  | ผู้กำกับ  | ผู้เขียนบท  | วันที่ออกอากาศครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | 0 | "Special Just Before the Broadcast! Yakumo Souvenir Contest (ญี่ปุ่น: 放送直前SP！やくものお土産コンテスト ; โรมาจิ: Hōsō Chokuzen Supesharu! Yakumo no Omiyage Kontesuto)" | N/A | N/A | 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 |
| 1 | 1 | "ยินดีที่ได้รู้จัก ชมรมศิลปะเซรามิก (ญี่ปุ่น: はじめまして！陶芸部; โรมาจิ: Hajimemashite! Tōgei-bu)" | จุน คามิยะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 3 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 2 | 2 | "ชมรมเซรามิกคือแดนสวรรค์ของเซรามิก (ญี่ปุ่น: 陶芸部はとーげんきょう; โรมาจิ: Tōgei-bu wa Tōgenkyō)" | คุมเป มาเอดะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 12 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 3 | 3 | "ก็เราเป็นเพื่อนสมัยเด็กนี่นา (ญี่ปุ่น: おさななじみだもん…ね; โรมาจิ: Osananajimi da mon ... ne)" | ฮิโรคาซุ ยามาดะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 19 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 4 | 4 | "รสชาติของผงโรยข้าว (ญี่ปุ่น: お茶漬けの味; โรมาจิ: Ochazuke no Aji)" | คาซูโอมิ โคงะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 28 เมษายน พ.ศ. 2564 |
| 5 | 5 | "ความลับของคุณครู (ญี่ปุ่น: 先生のひみつ☆; โรมาจิ: Sensei no Himitsu☆)" | ฮิโรคาซุ ยามาดะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 6 | 6 | "สวนท้องฟ้ากับสายลม (ญี่ปุ่น: 空と風の庭; โรมาจิ: Sora to Kaze no Niwa)" | มาซาโยชิ โอซากิ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 7 | 7 | "ของที่ฮิเมโนะทำ (ญี่ปุ่น: 姫乃のつくるもの; โรมาจิ: Himeno no Tsukurumono)" | ฮิโรคาซุ ยามาดะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 8 | 8 | "คุคุริกับแม่น้ำสายมหัศจรรย์ (ญี่ปุ่น: ふしぎの川のククリ; โรมาจิ: Fushigi no Kawa no Kukuri)" | คุมเป มาเอดะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 9 | 9 | "ตีแล้วก็แผ่แล้วก็ยืด (ญี่ปุ่น: たたいてのばしてひいてたす; โรมาจิ: Tataite Nobashite Hiitetasu)" | ยูกโกะ คิโยชิมะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 |
| 10 | 10 | "ฮิเมะจังพยายามอยู่นะ (ญี่ปุ่น: 姫ちゃんがんばってます♡; โรมาจิ: Hime-chan Ganbattemasu♡)" | คุมเป มาเอดะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 7 มิถุนายน พ.ศ. 2564 |
| 11 | 11 | "อยากได้รางวัลขึ้นมาแล้วสิ (ญี่ปุ่น: 賞がほしくなっちゃった; โรมาจิ: Shō ga Hoshiku Natchatta)" | นัตสึมิ อูจินูมะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 14 มิถุนายน พ.ศ. 2564 |
| 12 | 12 | "ยิ้มสู่วันพรุ่งนี้ (ญี่ปุ่น: 明日への笑顔; โรมาจิ: Ashita e no Egao)" | คุมเป มาเอดะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 21 มิถุนายน พ.ศ. 2564 |
สื่อ > อนิเมะ > รายชื่อตอน > วัยฝันปั้นแก้วมัค ภาค 2

| ตอนที่ (ของเรื่อง)  | ตอนที่ (ของฤดูกาล)  | ชื่อตอน  | ผู้กำกับ  | ผู้เขียนบท  | วันที่ออกอากาศครั้งแรก  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 | 1 | "ออกเดินทางไปยังหมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผากันเถอะ (ญี่ปุ่น: 歩き出そう！焼き物の町へ; โรมาจิ: Aruki Dasō! Yakimono no machi e)" | คุมเป มาเอดะ | นารูฮิซะ อารากาวะ | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2564 |
| 14 | 2 | "สรวงสวรรค์ของฉัน (ญี่ปุ่น: 私のパラダイス; โรมาจิ: Watashi no Paradaisu)" | TBD | TBD | 9 ตุลาคม พ.ศ. 2564 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของมังงะ (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
วัยฝันปั้นแก้วมัค (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
วัยฝันปั้นแก้วมัค ใน ปีลีปีลี
วัยฝันปั้นแก้วมัค ภาค 2 ใน ปีลีปีลี
อลิซซา ไวท์ กลัซซ์

อลิซซา ไวท์ กลัซซ์ (เกิดเมื่อ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ที่มอนทรีออล ควีเบก ประเทศแคนาดา) เป็นนักร้องของวง ดิอะโกนิสต์ เป็นหนึ่งในศิลปินหญิงไม่กี่คนที่ใช้การคำรามเป็นหลักในการร้องเพลง[ต้องการอ้างอิง] อลิซซาเป็นผู้ก่อตั้งของวง "เดอะเทมเพสต์" ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ดิอะโกนิสต์" ปัจจุบัน อลิซซาได้เป็นนักร้องนำในวงดนตรีชาวสวีเดนแนวเมโลดิกเดทเมทัล "อาร์ค เอเนมี่"
หุ้นส่วนระดับโลกของเนโท

รัฐสมาชิกเนโทและหุ้นส่วนระดับโลก (น้ำเงินอ่อน)
หุ้นส่วนระดับโลกของเนโท หรือ พันธมิตรระดับโลก (อังกฤษ: NATO global partners หรือ partners across the globe) คือประเทศที่ร่วมมือกับเนโทเป็นประจำ แต่ไม่สามารถเข้าร่วมเป็นพันธมิตรได้ เนื่องจากมาตรา 10 ที่จำกัดประเทศที่มีสิทธิ์เข้าร่วมเป็นพันธมิตรที่อยู่ในยุโรป
หุ้นส่วนระดับโลกนั้นอยู่ในระดับเดียวกับประเทศที่เข้าร่วมแผนปฏิบัติการความร่วมมือรายสมาชิก (IPAP) โดยคำนึงถึงถึงการทำงานร่วมกันกับรัฐสมาชิกของเนโทใน "ความท้ายทายด้านความปลอดภัยในระนาบเดียวกัน เช่น การป้องกันทางไซเบอร์ การต่อต้านการก่อการร้าย การไม่แพร่ขยายและมีความยืดหยุ่น" หุ้นส่วนระดับโลกหลายรายของเนโทนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรหลักนอกเนโทของสหรัฐเช่นกัน ประเทศเหล่านี้มีความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับกองทัพสหรัฐและข้อได้เปรียบทางการทหารและการเงิน
สมาชิก

เกาหลีใต้
โคลอมเบีย
ญี่ปุ่น
นิวซีแลนด์
ปากีสถาน
มองโกเลีย
ออสเตรเลีย
อิรัก
ดูเพิ่ม

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของเนโท
รายพระนามพระมหากษัตริย์โมร็อกโก

| พระมหากษัตริย์โมร็อกโก |
| --- | --- |
ملك المغرب
Royal Standard of Morocco
อยู่ในราชสมบัติ

สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 ตั้งแต่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1999
 
รายละเอียด
พระราชอิสริยยศ: His Majesty
รัชทายาท: เจ้าชายมูลัย ฮะซัน
กษัตริย์องค์แรก: อิดรีส อิบน์ อับดิลลอฮ์  (ราชวงศ์อิดรีสิด) อัรเราะชีด อิบน์ ชะรีฟ  (ราชวงศ์อะละวี)
สถาปนาเมื่อ: ค.ศ. 789 (ราชวงศ์อิดรีสิด) ค.ศ. 1666 (ราชวงศ์อะละวี)
ที่ประทับ: ดาร อัลมัคเซน, ราบัต
นี่คือ รายพระนามพระมหากษัตริย์โมร็อกโก ตั้งแต่การก่อตั้งครั้งแรกใน ค.ศ. 789 คำเรียกตำแหน่งทั่วไปและทางการมีหลายแบบ ขึ้นอยู่กับช่วงสมัย ตั้งต่ ค.ศ. 1957 เป็นต้นมา มีการแต่งตั้งตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์ เงินเดือนรายปีของพระมหากษัตริย์อยู่ที่ 488,604 ดอลลาร์สหรัฐ
ราชวงศ์อิดรีสิด

อิดรีสที่ 1 (ค.ศ. 789–791)
อิดรีสที่ 2 (ค.ศ. 791–828)
มุฮัมมัด อิบน์ อิดรีส (ค.ศ. 828–836)
อะลี อิบน์ อิดรีส (ค.ศ. 836–848)
ยะฮ์ยา อิบน์ มุฮัมมัด (ค.ศ. 848–864)
ยะฮ์ยา อิบน์ ยะฮ์ยา (ค.ศ. 864–874)
อะลี อิบน์ อุมัร (ค.ศ. 874–883)
ยะฮ์ยา อิบน์ อัลกอซิม (ค.ศ. 883–904)
ยะฮ์ยา อิบน์ อิดรีส อิบน์ อุมัร (ค.ศ. 904–917)
ช่วงแรกของรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ครอบครองตั้งแต่ ค.ศ. 922 ถึง 925
ฮะซันที่ 1 (ค.ศ. 925–927)
ช่วงที่สองของรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ครอบครองตั้งแต่ ค.ศ. 927 ถึง 937
อัลกอซิม กะนูน (ค.ศ. 937–948)
อบูลอัยช์ อะฮ์มัด (ค.ศ. 948–954)
อัลฮะซัน อิบน์ กะนูน (ค.ศ. 954–974)
ในค.ศ. 974 สุลต่านอัลฮะซัน อิบน์ กะนูนพ่ายแพ้แก่รัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบา จึงทำให้สมัยของอุมัยยะฮ์เริ่มต้นขึ้น
ราชวงศ์อัลโมราวิด

อับดัลลอฮ์ อิบน์ ยาซีน (ค.ศ. 1040–1060)
อบูบักร์ อิบน์ อุมัร (ค.ศ. 1060–1072)
ยูซุฟ อิบน์ ตาชฟีน (ค.ศ. 1072–1106)
อะลี อิบน์ ยูซุฟ (ค.ศ. 1106–1142)
ตาชฟีน อิบน์ อะลี (ค.ศ. 1142–1146)
การกบฏของอัลโมฮาดเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1145
อิบรอฮีม อิบน์ ตาชฟีน (ค.ศ. 1146)
อิสฮาก อิบน์ อะลี (ค.ศ. 1146–1147)
ราชวงศ์อัลโมฮาด

อิบน์ ตูมัรต์ (ค.ศ. 1124-1130)
อับดุลมุอ์มิน (ค.ศ. 1145–1163)
อบูยะอ์กูบ ยูซุฟที่ I (ค.ศ. 1163–1184)
อบูยูซุฟ ยะอ์กูบ อัลมันศูร (ค.ศ. 1184–1199)
มุฮัมมัด อันนาศิร (ค.ศ. 1199–1213)
อบูยะอ์กูบ ยูซุฟที่ 2 (ค.ศ. 1213–1224)
อับดุลวาฮิดที่ 1 (ค.ศ. 1224)
อับดัลลอฮ์ อัลอาดิล (ค.ศ. 1224–1227)
ยะฮ์ยา อัลมุอ์ตะศิม (ค.ศ. 1227–1235)
อิดรีสที่ 1 (ค.ศ. 1227–1232)
อับดุลวาฮิดที่ 2 (ค.ศ. 1232–1242)
อะลี (ค.ศ. 1242–1248)
การครอบครองของมารินิด ตั้งแต่ ค.ศ. 1248 จนกระทั่งอัลโมฮาดล่มสลายใน ค.ศ. 1269
อุมัร (ค.ศ. 1248–1266) - มีฐานที่มาร์ราคิช มีอำนาจแค่ท้องถิ่นเท่านั้น
อิดรีสที่ 2 (ค.ศ. 1266–1269) - ในมาร์ราคิช มีอำนาจแค่ท้องถิ่นเท่านั้น
ราชวงศ์มะรีนิด

อบูยะฮ์ยา อิบน์ อับดุลฮักก์ (ค.ศ. 1244–1258)
อุมัร (ค.ศ. 1258–1259)
อบูยูซุฟ ยะอ์กูบ อิบน์ อับดุลฮักก์ (ค.ศ. 1259–1286)
อบูยะอ์กูบ ยูซุฟ อันนาศิร (ค.ศ. 1286–1306)
อบูษาบิต อามิร (ค.ศ. 1307–1308)
อบูเราะบีอ์ ซุลัยมาน (ค.ศ. 1308–1310)
อบูซะอีด อุษมานที่ 2 (ค.ศ. 1310–1331)
อบูฮะซัน อะลี อิบน์ อุษมาน (ค.ศ. 1331–1348)
อบูอินาน ฟาริส (ค.ศ. 1348–1358)
มุฮัมมัดที่ 2 อัซซะอีด (ค.ศ. 1359)
อบูซาลิม อะลีที่ 2 (ค.ศ. 1359–1361)
อบูอุมัร ตัสชูฟิน (ค.ศ. 1361)
อบูซัยยาน มุฮัมมัดที่ 3 (ค.ศ. 1362–1366)
อบูฟาริส อับดุลอะซีซที่ 1 (ค.ศ. 1366–1372)
อบูลอับบาส อะฮ์มัด (ค.ศ. 1372–1384)
มูซา อิบน์ ฟาริส (ค.ศ. 1384–1386)
อัลวาษิก (ค.ศ. 1386–1387)
อบูลอับบาส อะฮ์มัด (ค.ศ. 1387–1393)
อบูฟาริส อับดุลอะซีซที่ 2 (ค.ศ. 1393–1396)
อับดุลลอฮ์ (ค.ศ. 1396–1399)
อบูซะอีด อุษมานที่ 3 (ค.ศ. 1399–1420)
อับดุลฮักก์ที่ 2 (ค.ศ. 1420–1465)
การเปลี่ยนแปลงของอิดรีส

มุฮัมมัด อิบน์ อะลี อัลอิดรีซี (ค.ศ. 1465–1471)
ราชวงศ์วัฏฏอซิด

อบูซะกะริยา มุฮัมมัด อัซซัยฮ์ อัลมะฮ์ดี (ค.ศ. 1472–1505)
อบู อับดัลลอฮ์ มุฮัมมัดที่ (ค.ศ. 1505–1524)
อบูลอับบาส อะฮ์มัด (ค.ศ. 1524–1545)
นาศิรุดดีน อัลก็อสรี มุฮัมมัด อิบน์ อะฮ์มัด (ค.ศ. 1545–1547)
อบูลอับบาส อะฮ์มัด (รอบที่สอง, ค.ศ. 1547–1549)
อะลี อบูฮัสซูน (มกราคม–กันยายน ค.ศ. 1554)
ราชวงศ์ซะอะดี

มุฮัมมัด อัชชัยค์ (ค.ศ. 1549–1554, 1554–1557)
อับดัลลอฮ์ อัลฆอลิบ (ค.ศ. 1557–1574)
อบูอับดัลลอฮ์ มุฮัมมัดที่ 2 (ค.ศ. 1574–1576)
อบูมัรวาน อับดุลมาลิกที่ 1 (ค.ศ. 1576–1578)
อะฮ์มัด อัลมันศูร (ค.ศ. 1578–1603)
ค.ศ. 1603–1627: สงครามผู้สืบครอง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ผู้นำฝ่ายซะอะดี มีฐานในมาร์ราคิช: อบูฟาริส อับดัลลอฮ์ (ค.ศ. 1603–1608)  ซีดาน อบูมะอาลี (ผู้อ้างสิทธิตั้งแต่ ค.ศ. 1603, 1608–1628) |  เสี้ยนหนามที่มีฐานในแฟ็ส มีอำนาจแค่ท้องที่: มุฮัมมัด อัชชัยค์ อัลมะอ์มูน (ค.ศ. 1603–1613)  อับดัลลอฮ์ที่ 2 (ค.ศ. 1613–1623)  อับดุลมาลิก อิบน์ อับดัลลอฮ์ (ค.ศ. 1623–1627) |    |
ค.ศ. 1627–1659: รวมประเทศ
อบูมัรวาน อับดุลมาลิกที่ 2 (ค.ศ. 1627–1631)
อัลวะลีด อิบน์ ซีดาน (ค.ศ. 1631–1636)
มุฮัมมัด อัชชัยค์ อัศเศาะฆีร (1636–1655)
อะฮ์มัด อัลอับบาส (ค.ศ. 1655–1659)
การเปลี่ยนแปลงของดิลาอี

มุฮัมมัด อัลฮัจญ์ อัดดิลาอี (ค.ศ. 1659–1663)
ธงพระอิสริยยศ

ธงพระอิสริยยศแห่งโมร็อกโก.
ดูเพิ่ม

fr:Liste des souverains de la dynastie alaouite
ผู้สืบทอดราชบัลลังก์โมร็อกโก
ประวัติศาสตร์โมร็อกโก
การเมืองโมร็อกโก
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแฮ้ว

| องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแฮ้ว |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.บ่อแฮ้วที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแฮ้ว
พิกัด: 18°19′09.2″N 99°26′46.4″E﻿ / ﻿18.319222°N 99.446222°E﻿ / 18.319222; 99.446222
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ลำปาง
อำเภอ: เมืองลำปาง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 16.07 ตร.กม. (6.20 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 9,354 คน
 • ความหนาแน่น: 582.07 คน/ตร.กม. (1,507.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06520101
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 334 หมู่ที่ 4 ตำบลบ่อแฮ้ว อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง รหัสไปรษณีย์ 52100
เว็บไซต์: bohae.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแฮ้ว เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่พื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 7, 10, 15–17 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4–5, 9, 12 ของตำบลบ่อแฮ้ว (เฉพาะนอกเขตเทศบาลนครลำปางและเฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ่อแฮ้ว) ในอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบ่อแฮ้วใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแฮ้วเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแฮ้ว
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดลำปาง |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลนคร |  ลำปาง  |  |
| เทศบาลเมือง |  เขลางค์นคร  พิชัย  ล้อมแรด  |  |
| เทศบาลตำบล |  เกาะคา  เกาะคาแม่ยาว  แจ้ห่ม  ต้นธงชัย  เถินบุรี  ท่าผา  ทุ่งงาม  ทุ่งผึ้ง  นาแก้ว  นาครัว  น้ำโจ้  บ่อแฮ้ว  บ้านสา  บ้านใหม่  ปงยางคก  ป่าตันนาครัว  พระบาทวังตวง  เมืองปาน  เมืองยาว  แม่ทะ  แม่ปุ  แม่พริก  แม่มอก  แม่เมาะ  ลำปางหลวง  วังพร้าว  วังเหนือ  เวียงตาล  เวียงมอก  ศาลา  สบปราบ  สิริราช  เสริมงาม  เสริมซ้าย  หลวงใต้  หลวงเหนือ  ห้างฉัตร  ห้างฉัตรแม่ตาล  ไหล่หิน  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  จางเหนือ  แจ้ซ้อน  แจ้ห่ม  ดอนไฟ  ทุ่งกว๋าว  ทุ่งฝาย  ทุ่งฮั้ว  นาแก  นาโป่ง  นายาง  นาสัก  นาแส่ง  นิคมพัฒนา  บ่อแฮ้ว  บ้านกิ่ว  บ้านขอ  บ้านค่า  บ้านดง  บ้านบอม  บ้านเป้า  บ้านโป่ง  บ้านร้อง  บ้านแลง  บ้านเสด็จ  บ้านหวด  บ้านแหง  บ้านอ้อน  บ้านเอื้อม  บุญนาคพัฒนา  ปงดอน  ปงเตา  พิชัย  เมืองมาย  แม่กัวะ  แม่ตีบ  แม่ถอด  แม่ปะ  แม่พริก  แม่วะ  แม่สัน  แม่สุก  ร่องเคาะ  วอแก้ว  วังแก้ว  วังเงิน  วังซ้าย  วังใต้  วังทรายคำ  วังทอง  วิเชตนคร  สบปราบ  สบป้าด  สมัย  เสริมกลาง  เสริมขวา  หนองหล่ม  หัวเมือง  หัวเสือ  ใหม่พัฒนา  |  |
หลวงพ่อเงิน

หลวงพ่อเงิน สามารถหมายถึง
หลวงพ่อเงิน พุทธโชติ อดีตเจ้าอาวาสวัดบางคลาน อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร
พระอินทรสมาจาร (เงิน อินทสโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดอินทรวิหาร กรุงเทพมหานคร
พระราชธรรมาภรณ์ (เงิน จนฺทสุวณฺโณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดดอนยายหอม อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ทิม อุฑาฒิโม)

| สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ทิม อุฑาฒิโม)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2447
มรณภาพ: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2543   โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: นักธรรมชั้นโท  เปรียญธรรม 5 ประโยค
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
ตำแหน่ง: กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าอาวาสวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ นามเดิม ทิม ฉายา อุฑาฒิโม เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร และอดีตกรรมการมหาเถรสมาคม
ประวัติ > กำเนิด

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ มีนามเดิมว่า ทิม พันทา (ภายหลังเปลี่ยนเป็นพันธุเลปนะ) เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2447 เป็นบุตรคนที่ 7 ของนายอ่อนตากับนางเทศ พันทา (ซึ่งมีบุตรรวมทั้งสิ้น 9 คน) ภูมิลำเนาอยู่บ้านดอนสะแก ตำบลโคกโคเฒ่า อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
ประวัติ > อุปสมบท

พ.ศ. 2462 ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร แล้วศึกษาอยู่ที่วัดนี้ต่อจนถึงปี พ.ศ. 2467 จึงอุปสมบทเป็นพระภิกษุโดยมีพระพรหมมุนี (แย้ม อุปวิกาโส) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอมรโมลี (อาบ อุปคุตฺโต) วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เป็นพระกรรมวาจาจารย์
ประวัติ > การศึกษา

เมื่อยังเป็นสามเณร ท่านสอบนักธรรมชั้นตรีได้ในปี พ.ศ. 2465 และสอบได้นักธรรมชั้นโทในปีต่อมา หลังจากอุปสมบทแล้วได้ศึกษาภาษาบาลีจนสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยคในปี พ.ศ. 2468 ต่อมาสอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยคในปี พ.ศ. 2472 และสุดท้ายสอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยคในปี พ.ศ. 2480
นอกจากนี้ท่านยังศึกษาภาษาอังกฤษ ภาษาสันสกฤตที่มหามกุฏราชวิทยาลัย และศึกษาโหราศาสตร์จนแตกฉาน
ลำดับสมณศักดิ์

พ.ศ. 2489 ตั้งเป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระเมธาธรรมรส
พ.ศ. 249? เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นราชในราชทินนามเดิม
5 ธันวาคม พ.ศ. 2501 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพเมธากร สุนทรธรรมวรยุต พุทธบริษัทปสาทการี ตรีปิฎกธรรมวิภูษิต ศาสนกิจธุราทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2509 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมปาโมกข์ ยุตโยคญาณดิลก ไตรปิฎกธารี ธรรมวาที ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2520 สถาปนาเป็นรองสมเด็จพระราชาคณะที่ พระธรรมปัญญาจารย์ ปริยัติญาณโสภณ วิมลศีลาจารวัตร พุทธปริษัทปสาทกร สุนทรธรรมวินยวาที ตรีปิฎกวิภูสิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2536 สถาปนาเป็นสมเด็จพระราชาคณะที่ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ จาตุรงคประธานวิสุต พุทธกิจโจปการวัฒนานุการี คัมภีรญาโณภาสราชโหราธิบดี ศรีธรรมวิสุทธอุปกาสวรางกูร ไพบูลปาพจนวราลงกรณ์ ธรรมยุตติกคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี อรัณยวาสี
มรณภาพ

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันอังคารที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เวลา 14.30 น. ณ โรงพยาบาลศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดพระราชทานโกศไม้สิบสองเป็นเกียรติยศประกอบศพ มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมมีกำหนด 7 คืน
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันอังคารที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2544
สถานีรถไฟซัปโปโระ

ระวังสับสนกับ สถานีรถไฟชินซัปโปโระ
สถานีรถไฟซัปโปโระ (ญี่ปุ่น: 札幌駅; โรมาจิ: Sapporo-eki) เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่ในแขวงคิตะ นครซัปโปโระ ในจังหวัดฮกไกโด ให้บริการด้านการรถไฟในเส้นทางสายหลักฮาโกดาเตะเป็นหลัก และเส้นทางอีกสองเส้นทาง ซึ่งดำเนินงานโดย JR ฮกไกโด
รถไฟระหว่างเมือง > เส้นทางและขบวนรถ

■■ สายหลักฮาโกดาเตะ
โอค็อตสค์ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - อาบาชิริ)
ซาโรเบ็ตสึ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - วักกาไน)
คามูอิ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - อาซาฮิกาวะ)
ไลแลค รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ – อาซาฮิกาวะ)
เส้นอิชิการิ รถด่วน (โอตารุ - ซัปโปโระ - ทาจิกาวะ)
เส้นนิเซโกะ รถด่วน (รังโกชิ, คุตจัง - ซัปโปโระ)
สายชิโตเซะ
โฮกูโตะ รถด่วนพิเศษ (ฮาโกดาเตะ - ซัปโปโระ)
โอโซระ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - คูชิโระ)
โทกาจิ รถด่วนพิเศษ (ซัปโปโระ - โอบิฮิโระ)
ซูซูรัง รถด่วนพิเศษ (มูโรรัง - ซัปโปโระ)
ท่าอากาศยาน รถด่วน (ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ - ซัปโปโระ - โอตารุ)
ท่าอากาศยาน รถด่วนพิเศษ (ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ – ซัปโปโระ)
สายซัชโช (สายกากูเอ็นโตชิ)
รถไฟระหว่างเมือง > ชานชาลา (ระหว่างเมือง)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 2-4 | ■ สายหลักฮาโกดาเตะ | มุ่งหน้า เทเนะ และโอตารุ  |
| 5-8 | ■ สายชิโตเซะ | มุ่งหน้า เทเนะ, ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ และโทมาโกไม  |
| 9-10 | ■ สายหลักฮาโกดาเตะ | มุ่งหน้า เอเบ็ตสึ, อิวามิซาวะ และอาซาฮิกาวะ  |
| 11 | ■ สายซัชโช (สายกากูเอ็นโตชิ) | มุ่งหน้า ฮกไกโดอิเรียวไดงากุ |
รถไฟระหว่างเมือง > สถานีก่อนหน้า/ถัดไป

| สถานีก่อนหน้า> ท้องถิ่น |  เจอาร์ฮกไกโด> ท้องถิ่น |  เจอาร์ฮกไกโด> ท้องถิ่น |  เจอาร์ฮกไกโด> ท้องถิ่น | สถานีต่อไป> ท้องถิ่น |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| นาเอโบะมุ่งหน้า นูมาโนฮาตะ หรือ ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ |  | สายชิโตเซะท้องถิ่น |  | สถานีปลายทาง |
| โซเอ็งมุ่งหน้า ฮาโกดาเตะ |  | สายหลักฮาโกดาเตะท้องถิ่น |  | นาเอโบะมุ่งหน้า อาซาฮิกาวะ |
| สถานีปลายทาง |  | สายซัชโชLocal |  | โซเอ็งมุ่งหน้า ฮกไกโดอิเรียวไดงากุ |
ด่วน
| ชิโรอิชิมุ่งหน้า ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ |  | ด่วนท่าอากาศยาน |  | โซเอ็งมุ่งหน้า โอตารุ |
| ชินซัปโปโระมุ่งหน้า ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ |  | ด่วนพิเศษท่าอากาศยาน |  | สถานีปลายทาง |
| โคโตนิมุ่งหน้า Kutchan |  | สายนิเซโกะ |  | สถานีปลายทาง |
ด่วนพิเศษ
| ชินซัปโปโระมุ่งหน้า ฮาโกดาเตะ |  | โฮกูโตะ |  | สถานีปลายทาง |
| สถานีปลายทาง |  | โอโซระ |  | ชินซัปโปโระมุ่งหน้า กูชิโระ |
| ชินซัปโปโระมุ่งหน้า Higashi-Muroran |  | ซุซุรัง |  | สถานีปลายทาง |
| สถานีปลายทาง |  | โทกาจิ |  | ชินซัปโปโระมุ่งหน้า โอบิฮิโระ |
| สถานีปลายทาง |  | ไลแลค |  | อิวามิซาวะมุ่งหน้า อาซาฮิกาวะ |
| สถานีปลายทาง |  | โซยะ |  | อิวามิซาวะมุ่งหน้า วักกาไน |
| สถานีปลายทาง |  | โอค็อตสค์ |  | อิวามิซาวะมุ่งหน้า อาบาชิริ |
| สถานีปลายทาง |  | คามูอิ |  | อิวามิซาวะมุ่งหน้า อาซาฮิกาวะ |
รถไฟใต้ดิน

สถานีรถไฟซัปโปโระ (ญี่ปุ่น: さっぽろ駅; โรมาจิ: Sapporo-eki) สถานีรถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ ตั้งอยู่ที่เขตชูโอ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น มีหมายเลขสถานีคือ "N06" ของสายนัมโบกุ และ "H07" ของสายโทโฮ สถานีเชื่อมต่อกับระบบเจอาร์ฮกไกโดด้วยทางเดินใต้ดิน
รถไฟใต้ดิน > ชานชาลา (ใต้ดิน)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 1 | ■ สายนัมโบกุ | มุ่งหน้า มาโกมาไน  |
| 2 | ■ สายนัมโบกุ | มุ่งหน้า อาซาบุ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 3 | ■ สายโทโฮ | มุ่งหน้า ฟูกูซูมิ  |
| 4 | ■ สายโทโฮ | มุ่งหน้า ซากาเอมาจิ |
จอแสดงผลข้อมูลรถไฟ
ทางเดินระหว่างชานชาลาสายนัมโบกุและสายโทโฮ
ชานชาลาสายโทโฮ