stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรคเกาเชอร์

| โรคเกาเชอร์  (Gaucher's disease) > บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: E75.2 (ILDS E75.220)
ICD-9: 272.7
OMIM: 230800 230900 231000
DiseasesDB: 5124
MedlinePlus: 000564
eMedicine: ped/837 derm/709
MeSH: D005776
โรคเกาเชอร์ หรือ โรคโกเชร์ (อังกฤษ: Gaucher's disease /ɡoʊˈʃeɪ/) เป็นโรคความผิดปกติของการสะสมไขมัน (lysosomal storage disease) ที่พบบ่อยที่สุดชนิดหนึ่ง เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ถ่ายทอดทางออโตโซมลักษณะด้อย มีลักษณะเฉพาะคือมีการสะสมของ Sphingolipid ในเซลล์Macrophageและโมโนซัยต์ โรคนี้เป็นผลจากภาวะพร่องเอนไซม์ lysosomal hydrolase, glucocerebrosidase (หรือชื่อ acid beta-glucosidase, glucosylceramidase) ความรุนแรงของโรคอาจแตกต่างกันได้มากในผู้ป่วยแต่ละคน ผู้ป่วยบางคนมีอาการตั้งแต่อายุน้อยโดยเมื่อแรกวินิจฉัยก็มีภาวะแทรกซ้อนเกือบทั้งหมดของโรค ในขณะที่บางคนอาจไม่มีอาการจนถึงอายุแปดสิบปี
โดยปกติแล้วจะมีการแบ่งประเภทของโรคเกาเชอร์ออกเป็น 3 ชนิดย่อยทางคลินิก โดยดูจากการมีหรือไม่มีความผิดปกติของระบบประสาทและการดำเนินไปของโรค
ชนิดที่ 1 - ไม่มีพยาธิสภาพของระบบประสาท (nonneuropathic form)
ชนิดที่ 2 - มีพยาธิสภาพของระบบประสาทแบบเฉียบพลัน (acute neuropathic form)
ชนิดที่ 3 - มีพยาธิสภาพของระบบประสาทแบบเรื้อรัง (chronic neuropathic form)
อย่างไรก็ดี ผู้ป่วยบางรายอาจไม่สามารถจัดลงตามชนิดดังกำหนดนี้ได้ลงตัว
โรคเกาเชอร์ชนิดที่ 1 พบบ่อยในคนเชื้อชาติยิว อย่างไรก็ดีสามารถพบโรคเกาเชอร์ได้ทั้ง 3 ชนิด ในคนทุกเชื้อชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

↑  James, William D.; Berger, Timothy G.;  และคณะ (2006). Andrews' Diseases of the Skin: clinical Dermatology. Saunders Elsevier. ISBN 0-7216-2921-0.{{cite book}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
gauchers at NINDS
Gauchers News เก็บถาวร 2008-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
European Gaucher Alliance
GeneReview/UW/NIH entry on Gaucher disease
National Gaucher Foundation
Children's Gaucher Research Fund
Hide & Seek Foundation For Lysosomal Disease Research
โรคเหน็บชา

| โรคเหน็บชา Beriberi> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: E51.1
ICD-9: 265.0
DiseasesDB: 14107
MedlinePlus: 000339
eMedicine: ped/229 med/221
MeSH: D001602
โรคเหน็บชา (อังกฤษ: beriberi) หมายถึงกลุ่มอาการที่เกิดจากการขาดวิตามินบี1 (ไทอามีน) จากอาหารเป็นหลัก โรคเหน็บชาปกติแบ่งเป็นสามอย่างสัมพันธ์กับระบบร่างกายที่เกี่ยวข้องเป็นหลัก (ระบบประสาทนอกส่วนกลางหรือระบบหัวใจหลอดเลือด) หรืออายุของบุคคล (ทารก) โรคเหน็บชาเป็นภาวะที่เกี่ยวข้องกับการขาดไทอามีนชนิดหนึ่งจากหลายชนิดที่อาจเกิดร่วมกัน ได้แก่ โรคสมองเวร์นิคา (กระทบระบบประสาทส่วนกลางเป็นหลัก) กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟฟ์ (ภาวะเสียความจำโดยมีอาการแสดงทางจิตเวชอื่น) และกลุ่มอาการเวร์นิคา-คอร์ซาคอฟฟ์ (มีทั้งอาการทางประสาทและจิตเวช)
ในอดีต พบโรคเหน็บชาทั่วไปในภูมิภาคที่รับประทานข้าวขาวขัดสีเป็นหลัก ข้าวชนิดนี้มีการนำเปลือก (husk) ออกเพื่อยืดอายุการเก็บรักษา แต่ยังมีผลข้างเคียงที่ไม่ได้ตั้งใจคือ เอาแหล่งไทอามีนหลักไปด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

www.wrongdiagnosis.com : beriberi
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ 2  ญี่ปุ่น
โรคนอนไม่หลับมรณะ

| โรคนอนไม่หลับมรณะ Fatal insomnia |
| --- | --- |

การถ่ายภาพกะโหลกของผู้ป่วย FFI จาก MRI มีสัญญาณผิดปกติในบริเวณใต้เปลือกสมองส่วนกลีบหน้าผากและข้างขมับทั้งสองข้าง MRA แสดงให้เห็นหลอดเลือดแดงเลี้ยงเสมองแขนงส่วนปลายที่มีขนาดเล็กลง
สาขาวิชา: จิตเวชศาสตร์, เวชศาสตร์การหลับ, ประสาทพยาธิวิทยา
อาการ: นอนไม่หลับมากขึ้นเรื่อย ๆ จนนำไปสู่ภาวะสมองเสื่อมและเสียชีวิต
ภาวะแทรกซ้อน: เข้าสู่สภาพเคลิ้มหลับอย่างถาวรในช่วงท้ายโรค
การตั้งต้น: วัยกลางคน
ประเภท: Fatal familial insomnia, sporadic fatal insomnia
สาเหตุ: การกลายพันธุ์ของยีน, ผู้ป่วยแบบเกิดห่าง ๆ พบน้อยมาก
ปัจจัยเสี่ยง: ประวัติครอบครัว
วิธีวินิจฉัย: สงสัยจากอาการ ใช้การทดสอบการหลับ เพ็ตสแกนและการทดสอบพันธุกรรม (ถ้าสงสัยแบบในวงศ์ตระกูล)
โรคอื่นที่คล้ายกัน: โรคอัลไซเมอร์, ภาวะสมองเสื่อมส่วนหน้าผากและขมับ, โรคสมองรูปฟองน้ำที่ติดต่อได้อย่างอื่น
การป้องกัน: ไม่มี
การรักษา: การดูแลประคับประคอง
ยา: ไม่มี
พยากรณ์โรค: อายุคาดหมายคงชีพ 7 เดือนถึง 6 ปี
ความชุก: มีน้อยกว่า 40 ตระกูลทั่วโลกที่มียีนสัมพันธ์กับโรคนี้, มีการวินิจฉัยผู้ป่วยแบบเกิดห่าง ๆ 24 ราย (ในปี 2016)
โรคนอนไม่หลับมรณะ (อังกฤษ: fatal insomnia) เป็นโรคที่หายากยิ่งซึ่งทำให้ผู้ป่วยมีปัญหาเรื่องการหลับอันเป็นอาการเด่นของโรค ปัญหานอนไม่หลับตรงแบบค่อย ๆ เริ่มเป็นและเป็นหนักขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนอาการอื่น เช่น ปัญหาการพูด ปัญหาการประสานงานกล้ามเนื้อ และภาวะสมองเสื่อม ผู้ป่วยโรคนี้มักเสียชีวิตภายในไม่กี่เดือนถึงปี
จัดเป็นโรคพรีออนของสมอง ปกติเกิดจากการกลายพันธุ์ของยีนที่เข้ารหัสโปรตีน PrPC โรคนี้มีอยู่สองแบบ คือ โรคนอนไม่หลับมรณะในวงศ์ตระกูล (fatal familial insomnia, FFI) ซึ่งมีการถ่ายทอดแบบทายกรรมลักษณะเด่น และโรคนอนไม่หลับมรณะแบบเกิดห่าง ๆ (sporadic fatal insomnia, sFI) ซึ่งเกิดจากการกลายพันธุ์ที่ไม่ได้มีการถ่ายทอดทางพันธุกรรม การวินิจฉัยมาจากอาการ และสนับสนุนด้วยการศึกษาการหลับ เพ็ตสแกน และการตรวจพันธุกรรมถ้าคนในครอบครัวผู้ป่วยมีประวัติโรคนี้ โรคนี้ยืนยันการวินิจฉัยได้แต่วิธีการชันสูตรพลิกศพสมองหลังเสียชีวิตแล้วเท่านั้น เช่นเดียวกับโรคพรีออนแบบอื่น
โรคนอนไม่หลับมรณะนี้ไม่มีทางรักษาที่ทราบ และผู้ป่วยจะมีอาการมากขึ้นเรื่อย ๆ จนนำไปสู่ประสาทหลอน อาการเพ้อ และสภาพสับสนคล้ายภาวะสมองเสื่อม จนเสียชีวิตในที่สุด อายุอยู่รอดเฉลี่ยหลังเริ่มมีอาการคือ 18 เดือน มีบันทึกผู้ป่วยคนแรกในประเทศอิตาลีใน ค.ศ. 1765
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: A81.9 ICD-9-CM: 046.72 OMIM: 600072 MeSH: D034062 DiseasesDB: 32177
"AFIFF Fatal Familial Insomnia Families Association". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-21. สืบค้นเมื่อ 2021-05-07.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data
การดีบั๊ก

การดีบั๊ก (อังกฤษ: debugging) หรือ การแก้จุดบกพร่อง คือการแก้ปัญหาข้อผิดพลาดในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ส่วนโปรแกรมที่ช่วยในการดีบั๊ก เรียกว่า ดีบั๊กเกอร์ (โปรแกรมตรวจแก้จุดบกพร่อง)
ดูเพิ่ม

บั๊ก
โปรแกรมคอมพิวเตอร์
ไวรัสคอมพิวเตอร์
โปรแกรมตรวจแก้จุดบกพร่องกนู
โรคปอดอักเสบจากการใช้บุหรี่ไฟฟ้า

| โรคปอดอักเสบจากการใช้บุหรี่ไฟฟ้า |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Vaping-associated lung injury, e-cigarette, or vaping, product use associated lung injury (EVALI)

ภาพ CT scan ทรวงอกแสดงรอยฝ้าของปอดแบบกระจายที่พบในผู้ป่วยสามรายของการบาดเจ็บที่เกิดจากโรคปอดอักเสบจากการใช้บุหรี่ไฟฟ้า
สาขาวิชา: วิทยาปอด, เวชบำบัดวิกฤต
อาการ: หายใจถี่, ขาดออกซิเจน, มีไข้, ไอ, ท้องร่วง
สาเหตุ: จากไอที่สูบซึ่งยังไม่สามารถระบุชนิด
วิธีวินิจฉัย: การถ่ายภาพรังสีทรวงอก, การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์
การรักษา: คอร์ติโคสเตียรอยด์, การรักษาด้วยออกซิเจน
การเสียชีวิต: 60 ราย (สหรัฐ) (ผู้ป่วย 2,711 ราย สหรัฐ)
โรคปอดอักเสบจากการใช้บุหรี่ไฟฟ้า (อังกฤษ: vaping-assiciated pulmonary injury (VAPI), vaping-associated lung injury (VALI), e-cigarette or vaping product use associated lung injury (EVALI)) เป็นโรคปอดชนิดหนึ่งที่พบว่าสัมพันธ์กับการสูบบุหรี่ไฟฟ้า ผู้ป่วยอาจมีอาการรุนแรงจนเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ อาการแรกเริ่มอาจคล้ายกับอาการของโรคปอดอื่น ๆ ที่พบได้บ่อย เช่น โรคปอดบวม แต่ผู้ป่วยโรคนี้จะไม่ตอบสนองต่อการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะ ผู้ป่วยมักมาพบแพทย์เมื่อเริ่มมีอาการไปแล้วหลายวันหรือหลายสัปดาห์
แหล่งข้อมูลอื่น

"Outbreak of Lung Injury Associated with the Use of E-Cigarette, or Vaping, Products". Centers for Disease Control and Prevention. 2020.
โรคปอดอักเสบจาก pneumocystis jirovecii

| โรคปอดอักเสบ จากเชื้อนิวโมซิสติส จิโรเวซิไอ (Pneumocystis jirovecii pneumonia) |
| --- | --- |
ซิสต์ของเชื้อ Pneumocystis jirovecii ในน้ำล้างหลอดลมและถุงลม ย้อมด้วยสีย้อม Toluidin blue O stain
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: B20.6
ICD-9: 136.3
DiseasesDB: 10160
MedlinePlus: 000671
eMedicine: med/1850
MeSH: D011020
โรคปอดอักเสบจากเชื้อนิวโมซิสติส จิโรเวซิไอ หรือ พีซีพี (อังกฤษ: pneumocystis jirovecii pneumonia, pneumocystis pneumonia, pneumocystosis, PCP) เป็นโรคปอดบวมอย่างหนึ่งที่เกิดจากเชื้อราลักษณะคล้ายยีสต์ชื่อ นิวโมซิสติส จิโรเวซิไอ (Pneumocystis jirovecii) เชื้อนี้เป็นเชื้อพบเฉพาะมนุษย์ ไม่ติดในสัตว์ ในขณะที่สปีชีส์อื่นของ Pneumocystis สามารถพบเป็นปรสิตในสัตว์ได้ (สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเท่านั้น) แต่ไม่พบติดเชื้อในมนุษย์
เชื้อนี้พบได้ทั่วไปในปอดของคนปกติ แต่จะเป็นแหล่งทำให้เกิดการติดเชื้อฉวยโอกาสในผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันต่ำกว่าปกติ โรคพีซีพีนี้พบบ่อยในผู้ป่วยโรคมะเร็ง โรคเอดส์ และผู้ป่วยที่ใช้ยาที่ส่งผลต่อระบบภูมิคุ้มกัน
เชื้อก่อโรคของโรคนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ P. jiroveci หรือ P. jirovecii ชื่อเดิมของเชื้อคือ Pneumocystis carinii ซึ่งเป็นชื่อที่ไม่ถูกต้องสำหรับสายพันธุ์ที่พบในมนุษย์ แต่ยังเป็นชื่อที่นิยมใช้เรียกอยู่ ทำให้โรคนี้เป็นที่รู้จักในชื่อต่างๆ ได้แก่ Pneumocystis pneumonia (PCP) , Pneumocystis jiroveci[i] pneumonia และ Pneumocystis carinii pneumonia.
Pneumocystis เป็นจีนัสหนึ่งของเชื้อราชนิดเซลล์เดียวที่พบในทางเดินหายใจของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายชนิดรวมทั้งมนุษย์ มีความแตกต่างทางพันธุกรรมอย่างมากในสมาชิกของจีนัสต่างๆ ที่ทำให้มีความจำเพาะต่อโฮสต์แตกต่างกัน เชื้อนี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1909 โดย Chagas และหลักจากนั้นโดย Delanöes ซึ่งได้ตั้งชื่อเชื้อนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่ Dr. Carini ที่ได้แยกเชื้อนี้จากหนูที่ติดเชื้อ หลายปีต่อมา Dr. Otto Jirovec และคณะได้แยกเชื้อนี้ได้จากมนุษย์ เชื้อที่ก่อโรคพีซีพีจึงได้รับการตั้งชื่อตามเขา
เชื้อ Pneumocystis ได้รับความสนใจครั้งแรกหลังจากถูกพบเป็นสาเหตุทำให้เกิดโรคปอดอักเสบของเนื้อปอด (interstitial pneumonia) ในยุโรปตอนกลางและทางตะวันออกในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ของทารกที่ขาดสารอาหารอย่างมากและทารกคลอดก่อนกำหนด ก่อนทศวรรษ 1980 มีรายงานผู้ป่วยพีซีพีในสหรัฐอเมริกาน้อยกว่า 100 รายต่อปี โดยพบในผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่องเช่นผู้ป่วยโรคมะเร็งที่รับการรักษาด้วยเคมีบำบัดหรือผู้ป่วยรับการผ่าตัดปลูกถ่ายอวัยวะที่ต้องกินยากดภูมิคุ้มกัน ในปี ค.ศ. 1981 Centers for Disease Control and Prevention (CDC) ได้รายงานโรคพีซีพีในชายรักร่วมเพศ 5 คนที่มีสุขภาพดีมาตลอด ในอเมริกา บริเวณลอสแอนเจลิส
ปัจจุบัน P. jirovecii เป็นหนึ่งในเชื้อก่อโรคที่ทำให้เกิดการติดเชื้อฉวยโอกาสที่มีความรุนแรงถึงเสียชีวิตได้ในผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีทั่วโลก ช่วงสิบปีแรกหลังจากมีการระบาดทั่วของเชื้อเอชไอวีมีรายงานโรคพีซีพีกว่า 100,000 รายในสหรัฐอเมริกา เฉพาะในผู้ป่วยที่ไม่มีคำอธิบายอื่นสำหรับภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง
อุบัติการณ์

โรคพีซีพีพบได้น้อยมากในคนที่มีภูมิคุ้มกันปกติ แต่พบได้บ่อยในคนที่ภูมิคุ้มกันอ่อนแอ อย่างเช่นทารกคลอดก่อนกำหนด เด็กขาดสารอาหาร คนชรา และผู้ป่วยเอดส์ ซึ่งเป็นกลุ่มที่พบบ่อยในปัจจุบัน พีซีพียังพบได้ในผู้ที่ใช้ยากดภูมิคุ้มกัน เช่นผู้ที่รับการปลูกถ่ายอวัยวะหรือไขกระดูก และผู้ป่วยหลังผ่าตัดก็พบได้
ระบาดวิทยา > พีซีพีกับเอดส์

มีการศึกษาพบความสัมพันธ์ระหว่าง PCP กับเอดส์มาตั้งแต่ช่วงแรกของการระบาดของเอดส์ ด้วยความที่ PCP มักพบในผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่องเท่านั้น จึงเป็นข้อสงสัยสำคัญที่จะนำไปสู่การให้การวินิจฉัยโรคเอดส์ในผู้ป่วย ซึ่งไม่มีเหตุอื่นที่จะทำให้มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง (เช่น ใช้ยากดภูมิคุ้มกัน เนื่องจากรับการปลูกถ่ายอวัยวะ) ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 มีการเก็บข้อมูลพบว่ามีจำนวนผู้ป่วย PCP ในเขตอเมริกาเหนือเพิ่มสูงขึ้นอย่างผิดปกติ ซึ่งทราบได้จากการที่มีการสั่งยาเพนตาไมดีนซึ่งเป็นยาปฏิชีวนะที่ไม่ค่อยมีที่ใช้อื่นมากขึ้น ข้อมูลนี้เป็นสัญญาณแรกของการระบาดของเอดส์ในช่วงเวลาดังกล่าว
ในช่วงเวลาก่อนที่จะมีการค้นพบวิธีรักษาที่ได้ผลดีนั้น PCP เป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่พบบ่อยและรุนแรงอย่างหนึ่งของผู้ป่วยเอดส์ อุบัติการณ์ของการเกิด PCP ลดลงเป็นอย่างมากหลังจากมีการนำยาโคไทรมอกซาโซลแบบกินมาใช้เป็นวิธีมาตรฐานในการป้องกัน PCP ในผู้ติดเชื้อ HIV ที่มีระดับ CD4 ต่ำกว่า 200/mm³ ส่วนในผู้ป่วยเอดส์ที่ยังไม่สามารถเข้าถึงการป้องกันการติดเชื้อด้วยยาได้เช่นนี้ PCP ยังคงเป็นสาเหตุการเสียชีวิตหลักๆ อยู่
การกำหนดชื่อ

| Pneumocystis |
| --- | --- |

ซิสต์ของ P. jirovecii ในชิ้นเนื้อ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Fungi R.T. Moore, 1980
อาณาจักรย่อย:: Dikarya Dikarya Hibbett, T. Y. James & Vilgalys, 2007
ไฟลัม:: Ascomycota Caval.-Sm., 1998
ไฟลัมย่อย:: Taphrinomycotina O. E. Eriksson & Winka, 1997
ชั้น:: Pneumocystidomycetes O. E. Eriksson & Winka, 1997
อันดับ:: Pneumocystidales O. E. Eriksson, 1994
วงศ์:: Pneumocystidaceae O. E. Eriksson
สกุล:: Pneumocystis P. Delanoë & Delanoë, 1912

Species
 P. carinii P. Delanoë & Delanoë  P. jirovecii J.K. Frenkel  P. murina Keely, J.M. Fisch., Cushion & Stringer  P. oryctolagi Dei-Cas et al.  P. wakefieldiae Cushion, Keely & Stringer
ประวัติศาสตร์

ภาพถ่ายรังสีทรวงอกของผู้ป่วยโรคพีซีพี พบมีลักษณะขาวขุ่น (increase opacity) ในปอดช่วงล่างทั้งสองข้าง เป็นลักษณะเฉพาะของโรคนี้
โรงฝึก (กรีซโบราณ)

โรงฝึกปอมเปอี จากด้านบนกำแพงสนาม
โรงฝึก (อังกฤษ: Gymnasium) ในสมัยกรีซโบราณ ทำหน้าที่เป็นสถานฝึกซ้อมสำหรับบรรดาผู้เข้าแข่งขันในเกมสาธารณะ ทั้งยังเป็นสถานที่สำหรับการสังสรรค์และแลกเปลี่ยนทางความคิด คำนี้มีที่มาจากคำในภาษากรีก gymnos หมายถึง เปลือย เพราะการแข่งขันกรีฑาจะทำโดยไม่สวมเสื้อผ้า ทั้งนี้เป็นการชื่นชมต่อสรีระของร่างกายบุรุษและเป็นการบูชาต่อเทพเจ้า ทั้งโรงฝึก (gymnasium) และโรงมวยปล้ำ (palaestra) ถือว่าอยู่ในความคุ้มครองและอารักขาของเทพเฮราคลีส เฮอร์มีส และในเอเธนส์รวมถึงธีซูส
โรคตับจากแอลกอฮอล์

| โรคตับจากแอลกอฮอล์  (Alcoholic liver disease)  |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Alcohol-related liver disease

ภาพจากกล้องจุลทรรศน์แสดงให้เห็นตับที่มีการคั่งไขมัน มีการตายเฉพาะส่วนของเซลล์ และมี Mallory body
สาขาวิชา: Gastroenterology
โรคตับจากแอลกอฮอล์ (อังกฤษ: alcoholic liver disease) เป็นสาเหตุส่วนใหญ่ของโรคตับในประเทศตะวันตก (ในเอเชียสาเหตุส่วนใหญ่จะเป็นตับอักเสบจากไวรัส) มีสาเหตุมาจากการดื่มแอลกอฮอล์จำนวนมาก ทั่วโลกมีผู้ที่ดื่มแอลกอฮอล์เป็นประจำหลายล้านคนแต่มีเพียงผู้ที่ดื่มหนักจำนวนหนึ่งเท่านั้นที่เกิดมีความเสียหายของตับ การเสียหายของตับที่เกิดจากแอลกอฮอล์ไม่ได้เกิดขึ้นทันทีแต่ค่อยๆ เกิดขึ้นในเวลาประมาณ 10-15 ปี  กลไกการทำลายตับของแอลกอฮอล์นั้นยังไม่เป็นที่เข้าใจแน่ชัด เป็นที่ทราบกันว่าแอลกอฮอล์ทำให้มีสารพิษเช่น acetaldehyde ซึ่งสามารถทำให้เกิดความเสียหายต่อเซลล์ตับได้ แต่ยังเป็นที่ถกเถียงอยู่ว่าทำไมจึงมีโรคตับจากแอลกอฮอล์เกิดขึ้นในคนบางคนเท่านั้น เมื่อแอลกอฮอล์ทำให้เกิดความเสียหายต่อตับแล้วจะทำให้การทำงานของตับค่อยๆ แย่ลงอย่างช้าๆ เนื่องจากตับมีความสามารถในการเจริญขึ้นใหม่ได้อย่างมาก แม้จะถูกทำลายไปถึง 75 % ก็ยังสามารถทำงานได้เป็นปกติ ดังนั้นเมื่อผู้ป่วยโรคตับจากแอลกอฮอล์มีอาการปรากฏให้เห็นแล้วจึงมักเป็นระยะที่มีความเสียหายของตับเกิดขึ้นมากจนส่วนใหญ่ไม่สามารถรักษาให้กลับเป็นปกติได้ และมักมีการอักเสบเรื้อรังเกิดเป็นแผลเป็นเรียกว่าตับแข็งหรือโรคตับระยะสุดท้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

"Alcoholic liver disease (per capita) (most recent) by country". NationMaster. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-21. สืบค้นเมื่อ 29 July 2009.
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: K70 ICD-9-CM: 571.1 MeSH: D008108
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000281
โรคเท้าช้าง

| โรคเท้าช้าง  (Elephantiasis) |
| --- | --- |
ขาของผู้ป่วยโรคเท้าช้างจากฟิลาริเอสิส (filariasis)
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: B74.0  (ILDS B74.01)  I89
ICD-9: 125.9, 457.1
DiseasesDB: 4824
eMedicine: derm/888
MeSH: D004605
โรคเท้าช้าง (อังกฤษ: Elephantiasis) เป็นโรคที่มีลักษณะผิวหนังและเนื้อเยื่อข้างใต้หนาตัวขึ้น โดยเฉพาะบริเวณขาและอวัยวะเพศ ในบางครั้งอาจมีการบวมของอัณฑะ โดยมียุงเป็นพาหะนำโรค
สาเหตุ

สาเหตุของโรคเท้าช้างมักมาจากหนอนพยาธิ เช่น Wuchereria bancrofti, Brugia malayi, และ B. timori ซึ่งมียุงเป็นพาหะ มักเกิดมากในเขตร้อนเช่นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และแอฟริกา โดยจะเกิดการอุดกั้นหลอดน้ำเหลือง น้ำเหลืองเกิดการคั่งและทำให้ลำตัวส่วนล่าง รวมทั้งขาและอวัยวะเพศบวม ในปัจจุบันสาเหตุของการอุดกั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเกิดจากตัวพยาธิเองหรือเกิดจากการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันต่อพยาธิ โรคเท้าช้างจากสาเหตุนี้มักเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ฟิลาริเอสิสของระบบน้ำเหลือง (lymphatic filariasis) เพราะมีสาเหตุมาจากหนอนพยาธิขนาดเล็ก โดยจะมีเฉพาะหนอนพยาธิตัวเต็มวัยเท่านั้นที่อาศัยในระบบน้ำเหลืองของมนุษย์
นอกจากนี้ โรคเท้าช้างอาจไม่ได้มีสาเหตุมาจากพยาธิ เรียกว่าโรค Nonfilarial elephantiasis หรือ Podoconiosis ซึ่งมีรายงานการพบที่ประเทศยูกันดา แทนซาเนีย เคนยา รวันดา บุรุนดี ซูดาน และเอธิโอเปีย โดยประเทศที่พบโรคนี้มากที่สุดคือประเทศเอธิโอเปีย ซึ่งมีประชากรถึงร้อยละ 6 เป็นโรคนี้ในบริเวณที่มีการระบาด โรคนี้เชื่อว่าเกิดจากการสัมผัสดินที่ก่อให้เกิดความระคายเคืองเป็นเวลานาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งดินเหนียวสีแดง (red clay) ซึ่งอุดมไปด้วยโลหะอัลคาไลน์เช่นโซเดียมและโพแทสเซียม และมาจากหินภูเขาไฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Antibiotics help combat Elephantiasis เก็บถาวร 2009-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Elephantiasis photographic documention เก็บถาวร 2012-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Carter Center Lymphatic Filariasis Elimination Program
โรคเส้นประสาทตากับไขสันหลังอักเสบ

| Neuromyelitis optica spectrum disorders |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Neuromyelitis optica (NMO), Devic's disease, Devic's syndrome
สาขาวิชา: Neurology, ophthalmology
อาการ: Vision loss, sensory loss, weakness, bladder dysfunction
การตั้งต้น: Median: age 40 for AQP4-IgG, age 31 for MOG-IgG
ประเภท: AQP4-IgG-positive, MOG-IgG-positive (recurrent, monophasic)
ปัจจัยเสี่ยง: Female sex, genetic factors
วิธีวินิจฉัย: Symptoms, blood antibody titers, MRI
โรคอื่นที่คล้ายกัน: Multiple sclerosis, various autoimmune disorders
ยา: Eculizumab, inebilizumab, satralizumab, rituximab, methylprednisolone, azathioprine, cellCept, mitoxantrone, methotrexate, intravenous immunoglobulin, cyclophosphamide
ความชุก: Up to 1/10,000
กลุ่มสเปกตรัมโรคเส้นประสาทตากับไขสันหลังอักเสบ (อังกฤษ: neuromyelitis optica spectrum disorder, NMOSD, NMO) เป็นกลุ่มของโรคหลายๆ โรคที่มีสาเหตุต่างๆ กันแต่ทำให้ผู้ป่วยมีอาการเหมือนๆ กัน คือมีการอักเสบของเส้นประสาทตา (โรคเส้นประสาทตาอักเสบ) และไขสันหลัง (โรคไขสันหลังอักเสบ) ผู้ป่วยอาจมีเส้นประสาทตาอักเสบและไขสันหลังอักเสบพร้อมๆ กัน หรือเป็นต่อเนื่องกันเป็นลำดับก็ได้ โรคนี้กลับเป็นซ้ำได้บ่อย โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการรักษา สาเหตุส่วนใหญ่ (กว่า 80%) เกิดจากการมีสารภูมิต้านตนเองชนิดไอจีจีต่อโปรตีนอะควอพอรินโฟร์ (anti-AQP4) ซึ่งเป็นโปรตีนผิวเซลล์ที่ควบคุมการผ่าเข้าออกของน้ำในระบบประสาทที่พบบ่อยที่สุด ในผู้ป่วยรายอื่นที่ anti-AQP4 เป็นผลลบมักพบร่วมกับการตรวจพบแอนติบอดีต่อไมอีลินโอลิโกเดนโดรซัยต์กลัยโคโปรตีน (anti-MOG) อีกกลุ่มที่พบได้น้อยมากคือพบ NMO ร่วมกับโรคภูมิต้านตนเองโรคอื่นๆ หรือโรคติดเชื้อ นอกจากนี้แล้วยังมีอีกกลุ่มที่ไม่พบสาเหตุ เรียกว่า NMO ชนิดไม่พบสาเหตุ
โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง หรือ มัลติเพิล สเคลอโรซิส (MS) กับ NMO เป็นโรคที่ทำให้ผู้ป่วยมีอาการและผลตรวจทางภาพถ่ายรังสีคล้ายคลึงกันได้ และผู้ป่วย MS จำนวนหนึ่งถึงจะไม่มากก็มีอาการแรกเริ่มที่คล้ายคลึงกับ NMO ได้ ทำให้ในอดีตเคยเชื่อกันว่า NMO เป็นโรค MS ประเภทหนึ่ง อย่างไรก็ดี NMO ส่วนใหญ่ไม่ได้มี MS เป็นสาเหตุ และมีพยาธิกำเนิด อาการ ผลตรวจเอ็มอาร์ไอ ผลตรวจน้ำไขสันหลัง การดำเนินไปของโรค และพยากรณ์โรค ที่แตกต่างกันได้มาก
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: G36.0 ICD-9-CM: 341.0 MeSH: D009471 DiseasesDB: 29470
ทรัพยากรภายนอก: Orphanet: 71211
โรคโครห์น

| โรคโครห์น |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: Crohn syndrome, regional enteritis

ลำไส้เล็กส่วนปลาย, หลอดเลือดแดงอิลีโอโคลิกและลำไส้ใหญ่เป็นสามจุดที่มักจะเกี่ยวข้องกับโรคโครห์น
สาขาวิชา: วิทยาทางเดินอาหาร
อาการ: ปวดท้อง, ท้องร่วง (อาจมีเลือดปน), ไข้, น้ำหนักลด
ภาวะแทรกซ้อน: โลหิตจาง, ผื่น, ข้ออักเสบ, มะเร็งลำไส้ใหญ่
การตั้งต้น: อายุ 20-30 ปี
ระยะดำเนินโรค: ระยะยาว
ปัจจัยเสี่ยง: การสูบบุหรี่
วิธีวินิจฉัย: การตัดเนื้อออกตรวจ, การตรวจจากภาพทางการแพทย์
โรคอื่นที่คล้ายกัน: กลุ่มอาการลำไส้ไวเกินต่อการกระตุ้น, celiac disease, โรคเบห์เช็ต, วัณโรคลำไส้
ยา: คอร์ติโคสเตอรอยด์, เมโทเทรเซต
พยากรณ์โรค: การคาดหมายคงชีพลดลงเล็กน้อย
ความชุก: 3.2 ต่อ 1,000 (ในประเทศพัฒนาแล้ว)
โรคโครห์น (อังกฤษ: Crohn's disease) เป็นโรคในกลุ่มโรคลำไส้อักเสบที่ส่งผลต่อทางเดินอาหาร ผู้ป่วยมักมีอาการปวดท้อง, ท้องร่วง (ในรายที่รุนแรงอาจมีเลือดปน), มีไข้และน้ำหนักลด และมีอาการแทรกซ้อนได้แก่ โลหิตจาง, ผื่น, ผนังลูกตาชั้นกลางอักเสบและอ่อนล้า ในรายที่เรื้อรังอาจมีอาการลำไส้อุดตันและมีความเสี่ยงเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่
สาเหตุของโรคโครห์นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม, ระบบภูมิคุ้มกันและแบคทีเรีย ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายโจมตีทางเดินอาหารเพื่อกำจัดแอนติเจน นำไปสู่การอักเสบของลำไส้ ถึงแม้ว่าโรคโครห์นจะเกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกัน แต่โรคนี้ไม่ใช่โรคภูมิต้านตนเองเนื่องจากไม่ได้ถูกกระตุ้นจากร่างกายเอง แต่คาดว่าเกี่ยวข้องกับภูมิคุ้มกันบกพร่องและทางพันธุกรรม มีรายงานว่าโรคโครห์นมักเกิดขึ้นหลังมีอาการกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ และผู้ที่สูบบุหรี่มีความเสี่ยงเป็นโรคนี้มากกว่าสองเท่า การวินิจฉัยมักใช้วิธีตรวจชิ้นเนื้อและตรวจสอบจากภาพทางการแพทย์
ยังไม่พบว่ายาและการผ่าตัดใดสามารถรักษาโรคโครห์นได้ การรักษาส่วนใหญ่จึงเป็นการรักษาอาการข้างเคียงและแบบประคับประคอง มีรายงานว่ายาคอร์ติโคสเตอรอยด์และเมโทเทรเซตช่วยรักษาอาการข้างเคียงได้ดี ในขณะที่การผ่าตัดจะใช้เมื่อตรวจพบฝี, ลำไส้อุดตันหรือมะเร็ง
โรคโครห์นพบในประชากรในอัตรา 3.2 ต่อ 1,000 คนในยุโรปและอเมริกาเหนือ และพบได้น้อยกว่าในเอเชียและแอฟริกา ผู้ป่วยโรคโครห์นจะมีการคาดหมายคงชีพลดลงเล็กน้อย การตั้งต้นของโรคนี้พบในทุกช่วงอายุ แต่มักพบในช่วงอายุ 20 ปี เพศชายและหญิงมีโอกาสเป็นโรคนี้ได้เท่า ๆ กัน โรคโครห์นตั้งชื่อตามเบอร์ริล เบอร์นาร์ด โครห์น นักวิทยาทางเดินอาหารชาวอเมริกันผู้ค้นพบโรคนี้ในปี ค.ศ. 1932
โรคเสื่อม

โรคเสื่อม (อังกฤษ: Degenerative disease) หมายถึงโรคที่มีความเสื่อมถอยของการทำงานหรือโครงสร้างของเนื้อเยื่อหรืออวัยวะลงเมื่อเวลาผ่านไป ซึ่งอาจเกิดจากความชราของร่างกายตามปกติหรือจากชีวิตประจำวัน เช่น การไม่ออกกำลังกายหรือการรับประทานอาหารที่ไม่เหมาะสม โรคเสื่อมไม่สามารถติดต่อไปยังอีกคนหนึ่งได้ จึงมักกล่าวว่าโรคเสื่อมตรงข้ามกับโรคติดเชื้อ
ตัวอย่างของโรคเสื่อม

โรคอัลไซเมอร์ (Alzheimer's disease)
อะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส หรือ เอแอลเอส (Amyotrophic Lateral Sclerosis; ALS)
โรคพาร์กินสัน (Parkinson's Disease)
Multiple system atrophy
โรคนีมานน์ พิค (Niemann Pick disease)
โรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง (Atherosclerosis)
Progressive supranuclear palsy
มะเร็ง
โรคเทย์-แซคส์ (Tay-Sachs Disease)
เบาหวาน
โรคหัวใจ
โรคลำไส้อักเสบ (Inflammatory Bowel Disease; IBD)
โรคนอร์รี (Norrie disease)
ต่อมลูกหมากอักเสบ
โรคข้อเสื่อม
ภาวะกระดูกพรุน
โรคข้ออักเสบรูมาทอยด์ (Rheumatoid Arthritis)
ดูเพิ่ม

วัยสูงอายุ
โรค
อายุขัย
โรคทางเดินอาหารโดยหน้าที่

| โรคลำไส้  (intestinal disorder)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
MeSH: D003109
โรคทางเดินอาหารโดยหน้าที่ (อังกฤษ: functional gastrointestinal disorders ตัวย่อ FGID) 
หรือ โรคทางเดินอาหารที่ไม่รู้สาเหตุ
รวมโรคที่ไม่รู้สาเหตุต่าง ๆ หลายอย่างซึ่งมีผลต่อทางเดินอาหารส่วนต่าง ๆ และมีอาการเป็นความไวเจ็บ/ปวดอวัยวะภายในและการบีบตัวผิดปกติของทางเดินอาหาร
การระบาด

โรคกระเพาะลำไส้สามัญมาก
ทั่วโลก แค่โรค IBS และอาหารไม่ย่อยตามหน้าที่เพียงสองอย่างก็มีผลต่อประชากร 16-26% แล้ว
งานวิจัย

มีงานวิจัยพอสมควรในเรื่องเหตุ การวินิจฉัย และการรักษาโรคกลุ่มนี้ (FGID)
อาหาร จุลินทรีย์ในร่างกาย พันธุกรรม การทำงานของระบบประสาท-กล้ามเนื้อ และการตอบสนองของระบบภูมิต้านทาน ล้วนมีบทบาทในการเกิดโรค
แม้การปลุกฤทธิ์แมสต์เซลล์ก็เสนอว่าเป็นปัจจัยอย่างหนึ่งด้วย
ดูเพิ่ม

ภูมิแพ้
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2 3 4  Drossman, DA (2016). "Functional Gastrointestinal Disorders: History, Pathophysiology, Clinical Features and Rome IV". Gastroenterology. 150 (6): 1262–1279. doi:10.1053/j.gastro.2016.02.032. PMID 27144617.
↑  "Rome Foundation // Scoring Rome III Questionnaire using SAS". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-12. สืบค้นเมื่อ 2018-10-29.
↑  Sperber AD, Drossman DA, Quigley EM (2012). "The global perspective on irritable bowel syndrome: a Rome Foundation-World Gastroenterology Organisation symposium". Am. J. Gastroenterol. 107 (11): 1602–9. doi:10.1038/ajg.2012.106. PMID 23160283.
↑  
Wouters MM, Vicario M, Santos J (2015). "The role of mast cells in functional GI disorders". Gut. 65: 155–168. doi:10.1136/gutjnl-2015-309151. PMID 26194403. It is well established that mast cell activation can generate epithelial and neuro-muscular dysfunction and promote visceral hypersensitivity and altered motility patterns in FGIDs, postoperative ileus, food allergy and inflammatory bowel disease.
↑  
Bashashati, M; Moossavi, S; Cremon, C; Barbaro, MR; Moraveji, S; Talmon, G; Rezaei, N; Hughes, PA; Bian, ZX; Choi, CH; Lee, OY; Coëffier, M; Chang, L; Ohman, L; Schmulson, MJ; McCallum, RW; Simren, M; Sharkey, KA; Barbara, G (มกราคม 2018). "Colonic immune cells in irritable bowel syndrome: A systematic review and meta-analysis". Neurogastroenterology & Motility. 30 (1). doi:10.1111/nmo.13192. PMID 28851005. Mast cells and CD3+ T cells are increased in colonic biopsies of patients with IBS vs non-inflamed controls