stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
ประวัติ

มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ก่อตั้งขึ้นโดย คุณชวน และคุณมานี ชวนิชย์ ซึ่งได้บริจาคทุนและที่ดินเพื่อจัดตั้งมหาวิทยาลัย และได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย ให้เปิดดำเนินการเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2539 ในช่วงแรกของการดำเนินการ มหาวิทยาลัยกำหนดวิสัยทัศน์ในการดำเนินงานเพื่อการผลิตบัณฑิตรองรับภาคอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรมจึงได้มุ่งเน้นในสาขาวิชาด้านวิศวกรรมศาสตร์ บริหารธุรกิจ และนิเทศศาสตร์ ต่อมาก็ได้ขยายไปสู่สาขาวิชาทางสังคมศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ ซึ่งวิสัยทัศน์ดังกล่าวได้บรรลุผลเป็นทีน่าพึงพอใจ คือบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยได้งานทำภายในหนึ่งปีนับจากสำเร็จการศึกษา ในอัตราไม่น้อยกว่าร้อยละ 90 ตลอดระยะเวลา 21 ปีที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยได้ขยายการดำเนินการในด้านต่างๆ อย่างต่อเนื่อง โดยปัจจุบันเปิดสอนทางวิทยาศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพ สังคมศาสตร์ และเทคโนโลยี ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก รวมทั้งสิ้น 22 สาขาวิชา มีนักศึกษาไทยและนักศึกษาต่างชาติประมาณ 4,500 คน มีผู้สำเร็จการศึกษาแล้วกว่า 10,000 คน
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย

ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย คือ ต้นฝ้ายคำ หรือ ต้นสุพรรณิการ์ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดจากประเทศทางตะวันตก แต่สามารถขยายพันธุ์และเติบโตแข็งแรงได้ในต่างถิ่น มีดอกสีเหลืองทอง กลีบอ่อนนุ่มซ้อนกัน 5 กลีบ และกลุ่มใบเป็น 5 แฉก หมายถึง ความเป็นสากลร่วมกันของสังคมโลก และสัมผัสทั้งห้าที่จะทำให้การศึกษาเจริญรุ่งเรือง
คณะวิชา

โดยปัจจุบันเปิดสอนทางวิทยาศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพ สังคมศาสตร์ และเทคโนโลยี ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก รวมทั้งสิ้น 22 สาขาวิชา
คณะวิชา > หลักสูตรปริญญาตรี > คณะกลุ่มสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์

คณะบริหารธุรกิจ หลักสูตรนานาชาติ
คณะบริหารธุรกิจ
คณะนิเทศศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์
คณะนิติศาสตร์
คณะรัฐประศาสนศาสตร์
คณะวิทยาการจัดการ
คณะวิชา > หลักสูตรปริญญาตรี > คณะกลุ่มวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

คณะวิศวกรรมศาสตร์
คณะการบิน
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ
คณะวิชา > หลักสูตรปริญญาตรี > คณะกลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ

คณะเภสัชศาสตร์ (รับรองแบบมีเงื่อนไข)
คณะพยาบาลศาสตร์
คณะสาธารณสุขศาสตร์
หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล
คณะวิชา > บัณฑิตวิทยาลัย > หลักสูตรปริญญาโท

หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
หลักสุตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา
คณะวิชา > บัณฑิตวิทยาลัย > หลักสูตรปริญญาเอก

หลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาการวิชาบริหารการศึกษาและผู้นำการเปลี่ยนแปลง
หลักสูตรบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด
คณะวิชา > สถาปัตยกรรมและสถานที่สำคัญ

หอนาฬิกา
อาคารสำนักหอสมุด
อาคารเฉลิมพระเกียรติ (ตึกA) 6ชั้น
อาคารชวน ชวนิชย์ (ตึกC) 6ชั้น
อาคารมาณี (ตึกM) 4ชั้น
อาคารสิงห์ (อาคารปฏิบัติการแล็บรวม)
อาคารโรงอาหารกลาง
อาคารกิจกรรมรวม
อาคารหอประชุมใหญ่ (อยู่ระหว่างการดำเนินการก่อสร้าง)
สนามเทนนิส
สนามแบตมินตัน
สนามฟุตบอล
ศาลพระพรหม
ชีวิตนักศึกษา

การเรียนในมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย โดยทั่วไปจะใช้เวลา 4 ปีการศึกษา แต่สำหรับคณะเภสัชศาสตร์ ใช้เวลา 6 ปีการศึกษา และสำหรับหลักสูตรผู้ช่วยพยาบาลจะใช้เวลา 1 ปีการศึกษา
ชีวิตนักศึกษา > กิจกรรมพัฒนานักศึกษา > กิจกรรมมหาวิทยาลัย

เป็นกิจกรรมเชิงบูรณาการที่ส่งเสริมให้นักศึกษาและบุคลากรได้ทำกิจกรรมในรูปแบบต่างๆร่วมกัน อาทิ การจัดนิทรรศการแสดงผลงานของนักศึกษา การบรรยายพิเศษจากวิทยากรระดับชาติ การแข่งขันกีฬา การบำเพ็ญประโยชน์ ซึ่งจะจัดขึ้นในโครงการสัปดาห์วิชาการ โครงการ EAU ลูกฝ้ายคำ โครงการ EAU จิตอาสา
ชีวิตนักศึกษา > กิจกรรมพัฒนานักศึกษา > กิจกรรมคณะ

แต่ละคณะจะเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบและจักกิจกรรมอย่างต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมให้นักศึกษาได้เข้าใจถึงศาสตร์วิชา และบูรณาการกิจกรรมกับรายวิชาต่างๆ ตัวอย่างกิจกรรม เช่น
คณะนิติศาสตร์
พิธีไหว้ครูกฎหมาย
คณะการบิน
พิธีประดับปีกเครื่องหมายการบิน และพิธีประดับบ่าอินทนูชั้นปี
คณะเภสัชศาสตร์
พิธีดื่มน้ำปรุงศักดิ์สิทธิ์และประดับเข็ม Rx
คณะพยาบาลศาสตร์
พิธีน้อมรำลึกพระคุณครูและติดเข็มชั้นปี
ชีวิตนักศึกษา > กิจกรรมพัฒนานักศึกษา > กิจกรรมชมรม

ชมรมศาสนสัมพันธ์ สาขามุสลิม
ชมรมดนตรีไทย
ชมรมขับร้องเพลงประสานเสียง East Wind
ชมรมล้านนา
ชมรมพัฒนาสังคมและรักษาสิ่งแวดล้อม
สโมสรโรตาแรคท์
ชมรมที่จัดตั้งตามศาสตร์วิชา
ชมรมนิติอาสา คณะนิติศาสตร์
ชมรม English Club คณะศิลปศาสตร์
ชมรมพัฒนาบุคลิกภาพสู่อาชีพการบิน คณะการบิน
ชมรมคนรักสุขภาพ คณะพยาบาลศาสตร์
ชมรม Health Science คณะเภสัชศาสตร์
ชีวิตนักศึกษา > กิจกรรมพัฒนานักศึกษา > กิจกรรมอื่นๆ

พิธีไหว้ครู
โครงการถวายเทียนพรรษา
โครงการด้านจิตสาธารณะต่างๆ
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

จูลี่ วิลาวรรณ แอนเดอร์สัน ผู้แข่งขันรายการ The Face Thailand Season 3
สมบัติ เมทะนี นักแสดงและศิลปินแห่งชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°00′55″N 100°43′23″E﻿ / ﻿14.015246°N 100.723020°E﻿ / 14.015246; 100.723020
มังกรทะเลใบไม้

| มังกรทะเลใบไม้ |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Syngnathiformes
วงศ์:: Syngnathidae
วงศ์ย่อย:: Syngnathinae
สกุล:: Phycodurus Gill, 1896
สปีชีส์:: P.  eques
ชื่อทวินาม
Phycodurus eques (Günther, 1865)

ชื่อพ้อง
 Phycodurus glauerti Whitley, 1939
มังกรทะเลใบไม้ (อังกฤษ: Leafy seadragon) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Phycodurus eques อยู่ในวงศ์ Syngnathidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกันกับม้าน้ำ โดยถือเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Phycodurus
พบทางตอนใต้และตะวันตกของทวีปออสเตรเลีย ถือเป็นปลาเฉพาะถิ่น มักอาศัยอยู่ในกระแสน้ำอุ่นในความลึกตั้งแต่ 3-50 เมตร
มีจุดเด่นตรงที่มีครีบต่าง ๆ ลักษณะคล้ายใบไม้หรือสาหร่ายทะเล ทำให้ได้ชื่อว่าเป็นปลาที่มีความสวยงามที่สุดในโลก ซึ่งครีบเหล่านี้ไม่ได้มีไว้ว่ายน้ำแต่ใช้สำหรับอำพรางตัวจากศัตรูและยังใช้หาอาหารอีกด้วย มังกรทะเลใบไม้ใช้ครีบอกในการว่ายน้ำ ซึ่งครีบอกนั้นมีลักษณะใสโปร่งแสง และมองเห็นได้ยากมากเมื่อเวลาปลาเคลื่อนไหว ทำให้มังกรทะเลใบไม้ดูแลยากเมื่อแฝงตัวไปในหมู่สาหร่ายทะเล มีปากที่เหมือนท่อยื่นยาวออกมา ตอนปลายมีที่เปิด กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอน, กุ้งและครัสเทเชียนขนาดเล็ก ๆ
มีความยาวเต็มที่ได้ประมาณ 35 เซนติเมตร
การผสมพันธุ์และวางไข่ เนื่องจากมังกรทะเลใบไม้ไม่มีถุงหน้าท้องเหมือนม้าน้ำ  แต่ตัวเมียมีไข่ติดอยู่กับใกล้ส่วนหางซึ่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่มีอยู่มากมายซึ่งพัฒนาขึ้นมาเฉพาะตัวผู้ในช่วงผสมพันธุ์เท่านั้น  เมื่อผสมพันธุ์กันตัวเมียจะวางไข่บริเวณหางของตัวผู้ซึ่งจะม้วนงอเข้า ปริมาณไข่ราว 100-200 ฟอง หรือเต็มที่ 250 ฟอง ซึ่งช่วงการผสมพันธุ์วางไข่นั้นจะอยู่ระหว่างเดือนสิงหาคม-มีนาคม ของปีถัดไป ไข่ที่ยึดติดกับส่วนหางของตัวผู้จะได้รับออกซิเจนจากเส้นเลือดของหาง โดยใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 4-6 สัปดาห์ เมื่อฟักออกเป็นตัวแล้วปลาตัวผู้จะไม่ดูแลไข่  โดยตัวอ่อนจะใช้เวลาประมาณหนึ่งปีที่จะโตเต็มจนถึงขนาด 20 เซนติเมตร และใช้เวลา 2 ปี ที่จะโตเต็มที่ เมื่อยังเป็นวัยอ่อนลำตัวจะใส ไม่มีสี มีอายุขัยประมาณ 6 ปี แต่ก็มีบางตัวที่นักวิทยาศาสตร์ศึกษาพบว่ามีอายุมากถึง 9 ปี นอกจากนี้แล้วผู้ที่ศึกษามังกรทะเลใบไม้พบว่าตำหนิหรือสีแต้มต่าง ๆ ของแต่ละตัวจะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และสิ่งเหล่านี้ส่งผ่านกันได้ตามพันธุกรรม
มังกรทะเลใบไม้ จัดเป็นปลาที่มีความอ่อนไหวมาก จึงยากมากที่จะทำการเลี้ยง แม้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ก็ตาม มีเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นในโลกที่มีปลาชนิดนี้ไว้เลี้ยง และทางการออสเตรเลียก็ได้ออกกฎหมายปลาชนิดนี้ไว้เป็นสัตว์คุ้มครอง โดยห้ามจับหรือมีไว้ในครอบครองเด็ดขาด แต่ได้อนุญาตเป็นการพิเศษให้แก่นายแปง กวอง ซึ่งเป็นเจ้าของฟาร์มเพาะพันธุ์ปลาทะเลชาวเวียดนามที่อาศัยอยู่ในออสเตรเลีย จับและครอบครองได้แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น โดยอยุญาตให้จับได้เพียงปีละตัวเดียวเท่านั้น ซึ่งมังกรทะเลใบไม้ตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลกนั้นก็มาจากการจับของคนผู้นี้เอง
ดูเพิ่ม

มังกรทะเลใบหญ้า
แหล่งข้อมูลอื่น

South Australian Government Marine Emblem เก็บถาวร 2011-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (official website)
Dive Gallery: Links and multimedia
MarineBio: More information
Australian Museum Online - Leafy and Weedy Seadragons
Conservation Page เก็บถาวร 2003-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Seadragons and their relatives เก็บถาวร 2019-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Leafy Seadragon documentary - Vanishing Dragon
มอร์ฟีน
การใช้ทางการแพทย์ > ความเจ็บปวด

ในการแพทย์นิยมใช้มอร์ฟีนเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดรุนแรงทั้งชนิดเฉียบพลันและเรื้อรัง รวมถึงความเจ็บปวดจากโรคหัวใจขาดเลือดและความเจ็บปวดระหว่างการคลอดด้วย ระยะเวลาที่มอร์ฟีนจะมีผลควบคุมความเจ็บปวดได้โดยทั่วไปจะอยู่ที่ 3-7 ชั่วโมง
บททบทวนงานวิจัยโดยสถาบันคอเครนเมื่อ ค.ศ. 2016 ให้ข้อสรุปว่ามอร์ฟีนเป็นยาแก้ปวดที่ใช้ได้ผลดีในการบรรเทาความเจ็บปวดจากมะเร็ง ผลข้างเคียงต่างๆ เช่น ความคลื่นไส้ อาการท้องผูก มักเป็นไม่รุนแรงมากถึงขั้นที่จะบดบังประโยชน์จากการรักษานี้
ผลข้างเคียง

ทำให้สภาพจิตใจอ่อนแอ
รู้สึกเคลิบเคลิ้มและเป็นสุข (euphoria)
เซื่องซึม (drowsiness)
เฉื่อยชา (lethargy)
สายตาพร่ามัว (blurred vision)
ทำให้ท้องผูก (constipation)
เบื่ออาหาร (decreases hunger)
ยับยั้งอาการไอ (inhibits the cough reflex)
คลื่นไส้ อาเจียน
หายใจติดขัด
ใช้ทางการแพทย์ > วิธีการให้ยา

ยาฉีด (Parenteral)
ยาฉีด เข้าผิวหนัง (subcutaneous)
ยาฉีด เข้าเส้น (intravenous)
แผ่นติดผิวหนัง (slow-release transdermal patch)
ทางปาก (Orally)
ยาน้ำ (elixir หรือ  solution)
ยาเม็ด
ยาเม็ดตอก (tablet form)
ยาแคปซูล ( capsule ) ที่พบในทางการค้าจะอยู่ในรูป มอร์ฟีน ซัลเฟต , ในกรณีที่เป็นยารูปแบบที่ออกฤทธิ์ต่อเนื่องกันเป็นระยะเวลานาน อาจใช้การบรรจุ pellet ขนาดเล็กภายในแคปซูล ซึ่งในกรณีนี้อัตราการปลดปล่อยยาจะขึ้นอยู่กับความหนาของฟิมล์ที่เคลือบเพลเลทไว้  โดยมอร์ฟีนแคปซูลนี้อาจใช้กินเป็นแคปซูล หรือแกะเปลือกแคปซูลออกแล้วเทเอาเพลเลทใส่ gastotomy tube นอกจากนี้อาจแกะแคปซูลแล้วเทเพลเล็ทใส่เครื่องดื่มหรือาหารเหลวให้คนไข้ก็ได้
ยาเหน็บ (suppository form)
ใช้ทางการแพทย์ > ข้อบ่งใช้

ตามกฎหมายอนุญาตให้มอร์ฟีนได้ดังนี้;
บรรเทาอาการปวดที่รุนแรงและเฉียบพลัน
ปวดหลังผ่าตัด
ปวดจากบาดแผล
อาการปวดเรื้อรังขนาดกลางและรุนแรง
อาการปวดจากมะเร็ง
ปวดจากถอนฟัน
ใช้ร่วมกับยาชาทั่วไป
ใช้เป็นยาแก้ไอ (antitussive) ในกรณีไออย่างรุนแรง
แก้ท้องร่วงเรื้อรัง
ใช้ทางการแพทย์ > ข้อห้ามใช้

ตับอ่อนอักเสบเฉียบพลัน (Acute pancreatitis)
ไตวาย (Renal failure)
ประวัติ

ค.ศ. 1803 ฟรีดริช แซร์ทัวร์เนอร์ (Friedrich Serturner) เภสัชกรชาวเยอรมัน สามารถแยกมอร์ฟีนจากฝิ่นได้ โดยตั้งชื่อตามชื่อเทพเจ้าแห่งการนอนหลับของกรีก มอร์ฟีอัส  (Morpheus) ว่า 'มอร์เฟียม' (morphium)
ค.ศ. 1874 สังเคราะห์เฮโรอีน (Heroin) จากมอร์ฟีนได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Morphine Apparently in Your Head เก็บถาวร 2005-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - นิตยสาร Wired article about endogenous production of morphine
Morphine เก็บถาวร 2005-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Molecule of the Month.
| ด ค กยาระงับปวด |
| --- | --- |
กลุ่มระงับปวด: พาราเซตามอล · เอ็นเซด · โอปิแอต · เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล · เคตามีน
กลุ่มเอ็นเซด: กรดนิฟลูมิก · คีโตโปรเฟน · คีโตโรแลค · ซีลีคอกซิบ · ไดโคลฟีแนค · นาพรอกเซน · มีลอกซิแคม · ไพรอกซิแคม · เมตทิล ซาลิไซเลต · โรฟีคอกซิบ · อินโดเมตทาซิน · แอสไพริน · ไอบูโปรเฟน · อีโทโดแลค · ไดฟลูนิซอล · โลโซโปรเฟน · ทีนอกซิแคม · ไนมีซูไลด์ · มีฟีนามิก แอซิด
กลุ่มโอปิออยด์: คาร์เฟนทานิล · โคดีอีน · โคดีอิโนน · ซูเฟนทานิล  · เดกซ์โตรโพรพอไซฟีน · ไดไฮโดรโคดีอีน · ทรามาดอล · บิวพรีนอร์ฟีน · เฟนทานิล · เมทาโดน · มอร์ฟีน · มอร์ฟิโนน · เพทิดีน · รีมิเฟนทานิล · ออกซิโคโดน · ออกซิมอร์ฟีน · อัลเฟนทานิล · เฮโรอีน · ไฮโดรโคโดน · ไฮโดรมอร์โฟน
มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอด์จกิน

| โรคฮอดจ์กิน Hodgkin's disease |
| --- | --- |
ภาพจากการตรวจชิ้นเนื้อต่อมน้ำเหลืองแสดงให้เห็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: C81
ICD-9: 201
ICD-O:: 9650/3-9667/3
DiseasesDB: 5973
MedlinePlus: 000580
eMedicine: med/1022
MeSH: D006689
มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน (อังกฤษ: Hodgkin's lymphoma) หรือ โรคฮอดจ์กิน (อังกฤษ: Hodgkin's disease) เป็น มะเร็งต่อมน้ำเหลือง ชนิดหนึ่งที่ได้รับการอธิบายโดย Thomas Hodgkin ในปี พ.ศ. 2375 มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีลักษณะทางคลินิคคือจะแพร่กระจายจากต่อมน้ำเหลืองหนึ่งไปยังต่อมน้ำเหลืองหนึ่งไปเรื่อยๆ และแพร่กระจายไปทั่วร่างกายในที่สุด ทางพยาธิวิทยาจะพบว่าโรคนี้มี Reed-Sternberg cell อยู่ โรค Hodking'sมะเร็งต่อมน้ำเหลืองนี้เป็นโรคมะเร็งชนิดแรกที่สามารถรักษาได้ด้วยการฉายรังสี ต่อมาก็เป็นมะเร็งชนิดแรกที่ได้รับการรักษาด้วย combination chemotherapy อีกด้วย อัตราการรักษาอยู่ที่ประมาณ 93% ทำให้โรคนี้เป็นโรคมะเร็งที่มีโอกาสรักษาหายได้มากที่สุดชนิดหนึ่ง
ระบาดวิทยา

มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ต่างจากโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดอื่นๆ ซึ่งมีอุบัติการณ์เพิ่มขึ้นตามอายุตรงที่ มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีอุบัติการณ์เป็นโค้งแบบ bimodal คือจะพบมากที่สุดในคนอายุ 15-35 ปี และพบรองลงมาในคนอายุตั้งแต่ 55 ปีขึ้นไป โดยมี peak แตกต่างกันไปบ้างตามแต่ละเชื้อชาติ โดยภาพรวมแล้วพบมากในเพศชาย ยกเว้นชนิดที่มี nodular sclerosis ซึ่งจะพบมากในเพศหญิง ในหนึ่งปีจะมีคนเป็น มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ประมาณ 1/25,000 คน นับเป็นจำนวนน้อยกว่า 1% ของมะเร็งทุกชนิด อุบัติการณ์ของการเกิด มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน จะเพิ่มสูงขึ้นในผู้ป่วยติดเชื้อ HIV แต่จะแตกต่างจากโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่มีความเกี่ยวข้องกับการติดเชื้อ HIV ชนิดอื่นๆ ตรงที่จะพบมากในผู้ป่วยที่มีปริมาณ CD4 T cell ที่สูง
อาการ

อาการที่พบมากที่สุดของ มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน คือต่อมน้ำเหลืองของผู้ป่วยจะบวมขึ้นแต่ไม่มีอาการเจ็บปวด ต่อมน้ำเหลืองที่จะได้รับผลกระทบบ่อยที่สุดคือต่อมน้ำเหลืองในช่องอกซึ่งจะเห็นได้จากการทำเอกซเรย์ทรวงอก 30% ของผู้ป่วย มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีม้ามโตแต่มักไม่โตมากนัก ตับอาจจะโตได้ซึ่งพบใน 5% ของผู้ป่วย
ประมาณหนึ่งในสามของผู้ป่วย มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน จะมีอาการทาง systemic เช่น มีไข้ต่ำๆ เหงื่อออกในเวลากลางคืน น้ำหลักลด คัน (pruritus) อ่อนเพลีย ผู้ป่วยบางคนอาจจะเจ็บต่อมน้ำเหลืองที่โตได้หลังจากดื่มแอลกอฮอล์ แต่ไม่ค่อยพบมากนัก บางรายอาจมีไข้ขึ้นสูงและลงสลับกันเรียกว่า Pel-Ebstein fever แต่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าอาการไข้ชนิดนี้มีอยู่จริงหรือไม่ อาการทาง systemic อย่างการมีไข้ น้ำหนักลดนั้นเรียกรวมกันว่า B symptoms
การวินิจฉัย

จำเป็นที่จะต้องแยก มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ออกจากโรคที่ทำให้ต่อมน้ำเหลืองโตขึ้นโรคอื่นๆ ที่ไม่ใช่มะเร็ง อย่างเช่นโรคติดเชื้อต่างๆ และต้องแยกออกจากมะเร็งชนิดอื่น การให้การวินิจฉัยที่แม่นยำที่สุดทำโดยการส่งชิ้นเนื้อจากต่อมน้ำเหลืองไปตรวจ อาจตรวจเลือดเพื่อดูการทำงานของอวัยวะหลักอื่นๆ และเพื่อศึกษาความเสี่ยงในการรักษาด้วยเคมีบำบัด อาจทำ PET scan เพื่อหารอยโรคที่มองไม่เห็นด้วย CT scan และอาจใช้ Gallium scan แทน PET scan
พยาธิวิทยา > Macroscopy

ต่อมน้ำเหลืองที่ได้รับผลกระทบจะโตขึ้น แต่รูปร่างยังไม่เปลี่ยนแปลงเพราะ capsule ไม่ถูก invade ผิวหน้าตัดมักมีสีขาวอมเทาเสมอกัน บางครั้งอาจพบมี nodule
พยาธิวิทยา > Microscopy

การศึกษาทาง microscopic โดยการทำ biopsy ต่อมน้ำเหลืองจะพบ Reed-Sternberg cells
มัมฟอร์ดแอนด์ซันส์

| มัมฟอร์ดแอนด์ซันส์ |
| --- | --- |
มัมฟอร์ดแอนด์ซันส์ในปี 2015
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: ลอนดอน อังกฤษ
แนวเพลง: โฟล์กร็อก ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ช่วงปี: 2007–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Gentlemen of the Road Island Glassnote Universal

สมาชิก:  Marcus Mumford  Ben Lovett  Ted Dwane 
อดีตสมาชิก: Winston Marshall

เว็บไซต์: mumfordandsons.com
มัมฟอร์ดแอนด์ซันส์ (อังกฤษ: Mumford & Sons) เป็นวงดนตรีสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 2007 วงประกอบด้วยสมาชิก มาร์คัส มัมฟอร์ด (ร้องนำ, กีตาร์ไฟฟ้า, กีตาร์โปร่ง, กลอง), เบน โลเวตต์ (ร้อง, คีย์บอร์ด, เปียโน, เครื่องสังเคราะห์เสียง) และเท็ด ดเวน (ร้อง, กีตาร์เบส, ดับเบิลเบส)
มัมฟอร์ดแอนด์ซันส์ ออกสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุดคือ Sigh No More (2009), Babel (2012), Wilder Mind (2015) และ Delta (2018) โดยอัลบั้ม Sigh No More ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับ 2 ยูเคอัลบั้มส์ชาร์ตในสหราชอาณาจักรและบิลบอร์ด 200 ส่วนอัลบั้ม Wilder Mind สามารถเข้าชาร์ตอันดับ 1 ในสัปดาห์แรกในสหราชอาณาจักรและอเมริกา ถือครองสถิติยอดขายอัลบั้มร็อกเร็วที่สุดในทศวรรษ ในขณะนั้น พวกเขายังเป็นวงเด่นในเทศกาลแกลสตันบูรีในปี 2013 วงยังออกอัลบั้มแสดงสด 2 ชุดคือ  Live at Shepherd's Bush Empire (2011) และ The Road to Red Rocks (2012)
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์

| --- | --- |
Rajabhat Rajanagarindra
ตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัย
ชื่อเดิม: สถาบันราชภัฏราชนครินทร์
ชื่อย่อ: มรร. / RRU
คติพจน์: สิกฺเขยฺย สิกฺขิตพฺพานิ   พึงศึกษา ในสิ่งที่ควรศึกษา
ประเภท: สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
สถาปนา: 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547; 20 ปีก่อน (2547-06-15)
สังกัดการศึกษา: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
สังกัดวิชาการ: คณะวิชา  5 ดูในบทความ  สถาบัน  3 ดูในบทความ  หน่วยงานสนับสนุน  4 ดูในบทความ  ศูนย์  4 ดูในบทความ  โรงเรียน  1 ดูในบทความ  บัณฑิตวิทยาลัย  1 ดูในบทความ 
งบประมาณ: 423,876,400 บาท (พ.ศ. 2568)
นายกสภาฯ: รองศาสตราจารย์ พินิติ รตะนานุกูล
อธิการบดี: รองศาสตราจารย์ ดวงพร ภู่ผะกา
อาจารย์: 294 คน (พ.ศ. 2565)
บุคลากรทั้งหมด: 644 คน (พ.ศ. 2565)
ผู้ศึกษา: 4,500 คน (พ.ศ. 2565)
ที่ตั้ง: เลขที่ 422 ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา เลขที่ 40 ถนนศรีโสธรตัดใหม่ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา เลขที่ 6  ตำบลหัวไทร  อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
วิทยาเขต: วิทยาเขต  2 ดูในบทความ 
สี:    เขียว-เหลือง   
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ (อังกฤษ: Rajabhat Rajanagarindra University) ตั้งอยู่ที่ถนน 442 ถนนมรุพงษ์ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา บนเนื้อที่ 43 ไร่เศษ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์เปิดสอนในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท มีทั้งหมด 5 คณะ ประกอบด้วย คณะครุศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
ประวัติ > โรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมชาย

มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ สถานที่แห่งนี้เดิมเป็นที่ตั้งของโรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมชาย ต่อมาเมื่อโรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมชายย้ายไปตั้งใหม่ที่จังหวัดปราจีนบุรี ทางราชการได้ปรับปรุงโดยการขยายสถานที่เดิมให้กว้างขวางขึ้น โดยขอใช้ที่ดินจากทางการทหารและจัดซื้อเพิ่มเติม จัดสร้างหอนอนและเรือนพักครูแล้วย้ายนักเรียนสตรีแผนกฝึกหัดครูซึ่งเรียนรวมอยู่กับนักเรียนสตรีประจำจังหวัดฉะเชิงเทราดัดดรุณี มาเรียนแทนในปี พ.ศ. 2483 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตรจังหวัด เปิดสอนหลักสูตรครูประกาศนียบัตรจังหวัด (ครู ว.) จึงถือได้ว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ได้ถือกำเนิดในปี พ.ศ. 2483 จากนั้นก็ได้พัฒนาเปลี่ยนแปลงมาโดยลำดับ กล่าวคือ

พ.ศ. 2485 ได้เปิดสอนหลักสูตรครูประชาบาล (ป.ป.) และเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสตรีฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา ต่อมาได้ตัดหลักสูตรครูประชาบาล และหลักสูตรครูประกาศนียบัตรจังหวัดออกปีละชั้นจนหมดในปี พ.ศ. 2491 และ พ.ศ. 2495 ตามลำดับ
พ.ศ. 2493 เปิดสอนหลักสูตรครูมูล และในปี พ.ศ. 2494 เปิดสอนหลักสูตรฝึกหัดครูประถม (ป.ป.) ซึ่งเป็นการเปิดสอนนักเรียนฝึกหัดครู ป.ป. หญิงเป็นครั้งแรกในส่วนภูมิภาคของไทย ในระยะนี้เองที่กระทรวงศึกษาธิการได้กำหนดให้จังหวัดฉะเชิงเทราเป็นสถานที่ทดลองปรับปรุงส่งเสริมการศึกษา โดยความร่วมมือขององค์การระหว่างประเทศหลายองค์การ ได้แก่ องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) องค์การบริหารความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งอนามัยโลก (WHO) องค์การบริหารความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา (USOM) มีชาวต่างประเทศเข้ามาดำเนินงานในโครงการนี้จากหลายชาติ คือ อังกฤษ สหรัฐอเมริกา เดนมาร์ก นอร์เวย์ สวีเดน ออสเตรเลีย นิวซีแลนต์ แคนาดา อินเดีย ศรีลังกา และญี่ปุ่น ในการนี้ทางโรงเรียนฝึกหัดครูฉะเชิงเทราได้ให้ความร่วมมือกับโครงการ โดยจัดสถานที่ไว้ส่วนหนึ่งสำหรับให้โรงเรียนต่าง ๆ ใช้เป็นสถานที่ประชุม การสาธิตการสอนโดยผู้เชี่ยวชาญจากประเทศไทยและประเทศต่างๆ
พ.ศ. 2498 มีการเปลี่ยนแปลงหลักสูตร โดยใช้หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา (ป.กศ.) แทนหลักสูตร ป.ป. โดยรับนักเรียนชายเข้าเรียนด้วย จึงเปลี่ยนชื่อโรงเรียนสตรีฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา เป็น โรงเรียนฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา สังกัดกรมการฝึกหัดครู ซึ่งตั้งขึ้นในปีนี้เอง ในช่วงถัดมาโรงเรียนฝึกหัดครูฉะเชิงเทราได้พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งด้านอาคารสถานที่และด้านการเรียนการสอน โดยได้รับการช่วยเหลือจากองค์การปรับปรุงส่งเสริมการศึกษาและองค์การ ยูนิเซฟ (UNICEF) และได้มีโครงการฝึกหัดครูชนบทขึ้นในระยะนี้ด้วย
ประวัติ > วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา

1 ตุลาคม พ.ศ. 2513 โรงเรียนฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา ได้รับการสถาปนาเป็น วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา เปิดสอนถึงระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) ทั้ง ภาคปกติและภาคค่ำ (Twilight) ในด้านอาคารสถานที่ได้มีการก่อสร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กแทนอาคารเรียนไม้ที่มีอยู่แต่เดิม และมีอาคารอื่น ๆ เพิ่มขึ้นตามลำดับ
พ.ศ. 2518 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู พ.ศ. 2518 วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา จึงได้รับการยกฐานะตามพระราชบัญญัติให้สามารถผลิตครูได้ถึงระดับปริญญาตรี และให้มีภารกิจอื่น ๆ คือ วิจัย ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ส่งเสริมวิทยฐานะครูและอบรมครูประจำการ จึงได้มีโครงการอบรมครูประจำการ (อ.คป.) ขึ้น โดยได้เปิดสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนถึง พ.ศ. 2530
ในปี พ.ศ. 2527 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) ให้อำนาจวิทยาลัยครูเปิดสอนสาขาวิชาต่าง ๆ ถึงระดับปริญญาตรี วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา จึงเปิดสอนระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาการศึกษา (ค.บ.) สาขาวิทยาศาสตร์ (วท.บ.) สาขาวิชาศิลปศาสตร์ (ศศ.บ.) ทั้งนักศึกษาภาคปกติและนักศึกษาตามโครงการจัดการศึกษาสำหรับบุคลากรประจำการ (กศ.บป.) ในวันเสาร์ – อาทิตย์
ประวัติ > สถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 วิทยาลัยครูทั่วประเทศได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามวิทยาลัยครูว่า สถาบันราชภัฏ ซึ่งเมื่อพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ ได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2538 วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา จึงเปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา โดยสมบูรณ์
ในปี พ.ศ. 2536 คณะผู้บริหารสถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา ภายใต้การบริหารงานของอธิการบดี รศ.ดร.สุพล วุฒิเสน ได้ดำเนินการขอใช้ที่ดินสาธารณะประโยชน์บริเวณหนองกระเดือย หมู่ 4 ตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ประมาณ 500 ไร่ เพื่อใช้เป็นพื้นที่ส่วนขยายของสถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา โดยดำเนินการประสานงานกับบุคคลสำคัญของท้องถิ่น ผู้เกี่ยวข้อง และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ อาทิ สภาตำบลหัวไทร ทางการอำเภอบางคล้า ทางการจังหวัดฉะเชิงเทรา กรมที่ดิน กระทรวงมหาดไทย เป็นต้น จนได้รับการอนุมัติให้ใช้ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ตั้งสถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา ศูนย์บางคล้า ตามหนังสือที่ มท 0618 / 11964 ลงวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2539
ประวัติ > มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์

ในปี พ.ศ. 2541 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยานิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้ประทานนามสถาบันราชภัฏฉะเชิงเทราว่า สถาบันราชภัฏราชนครินทร์ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีได้นำร่างพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงลงพระปรมาภิไธย ประกาศใช้เป็นกฎหมายตามความในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 115 ตอนที่ 72 ก เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2541 สถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันราชภัฏราชนครินทร์
วันที่ 14 มิถุนายน 2547 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พุทธศักราช 2547 ลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 121 ตอนพิเศษ 23 ก. สถาบันราชภัฏราชนครินทร์ จึงได้เปลี่ยนสถานะเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน 2547 เป็นต้นมา
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > ตราประจำมหาวิทยาลัย

สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย เป็นรูปพระราชลัญจกรประจำพระองค์รัชกาลที่ 9 เป็นรูปพระที่นั่งอัฐทิศ ประกอบด้วยวงจักรกลางวงจักรมีอักขระเป็น อุ หรือเลข 9 รอบวงจักรมีรัศมีเปล่งออก ในรอบเหนือจักรเป็นรูปเศวตฉัตรเจ็ดชั้นตั้งอยู่บนพระที่นั่งอัฐทิศ และรอบนอกด้านบนมีตัวอักษรภาษาไทยว่า "มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ " ด้านล้างมีอักษรภาษาอังกฤษว่า RAJABHAT RAJANAGARINDRA UNIVERSITY
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > ธงและสี

ธงและสีประจำมหาวิทยาลัย คือ สีขียว และสีเหลือง
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > ดอกไม้

ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย คือ ดอกสารภี
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > ตัวอักษรย่อ

ชื่อย่อมหาวิทยาลัย ภาษาไทย มรร. : ภาษาอังกฤษ RRU
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย > คติธรรม

คติธรรมประจำมหาวิทยาลัย คือ สิกฺเขยฺย สิกฺขิตพฺพานิ หมายถึง พึงศึกษาในสิ่งที่ควรศึกษา
การศึกษา

มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์เปิดการเรียนการสอนคลอบคลุมทั้งหมด 5 คณะ 3 สถาบัน บัณฑิตวิทยาลัย และโรงเรียนสาธิต ประกอบไปด้วย