stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลเกาะหมาก (อำเภอเกาะกูด)
รายชื่อเกาะในเขตตำบล

ดูเพิ่ม: รายชื่อเกาะในจังหวัดตราด
ตำบลเกาะหมากมีเกาะหลักคือเกาะหมาก ซึ่งเป็นเกาะขนาดใหญ่อันดับสามของจังหวัดตราด รองลงมาจากเกาะช้างและเกาะกูด มีเนื้อที่ประมาณ 12.398 ตารางกิโลเมตร และเกาะเล็ก ๆ อีก 17 เกาะ ซึ่งอยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง ทุกเกาะมีพื้นที่รวม 17.833 ตารางกิโลเมตร
| ที่ | ชื่อเกาะ | ตำบล | พื้นที่ (ตร> กม.) | หน่วยงานรับผิดชอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เกาะรัง | เกาะหมาก | 0.004 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 2 | เกาะกระ | เกาะหมาก | 0.005 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 3 | เกาะเทียน | เกาะหมาก | 0.005 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 4 | เกาะลอม | เกาะหมาก | 0.005 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 5 | เกาะนกนอก | เกาะหมาก | 0.009 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 6 | เกาะนกใน | เกาะหมาก | 0.011 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 7 | เกาะทองหลาง | เกาะหมาก | 0.013 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 8 | เกาะมะปริง | เกาะหมาก | 0.016 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 9 | เกาะเทียน | เกาะหมาก | 0.026 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 10 | เกาะกลาง | เกาะหมาก | 0.026 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 11 | เกาะมะปริง | เกาะหมาก | 0.046 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 12 | เกาะขาม | เกาะหมาก | 0.112 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 13 | เกาะระยั้งใน | เกาะหมาก | 0.133 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 14 | เกาะระยั้งนอก | เกาะหมาก | 0.142 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 15 | เกาะตุ้น | เกาะหมาก | 0.346 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 16 | เกาะกระดาด | เกาะหมาก | 1.937 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 17 | เกาะรัง | เกาะหมาก | 2.599 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
| 18 | เกาะหมาก | เกาะหมาก | 12.398 | อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง |
ชายหาดในตำบลเกาะหมาก
ช้างบนเกาะหมาก
ชายหาดในตำบลเกาะหมาก
ท่าเรือเกาะหมาก
ธงชาติอังกฤษ

ธงกางเขนแห่งนักบุญจอร์จ
วิวัฒนาการของธงสหภาพ ซึ่งมีธงชาติอังกฤษเป็นส่วนประกอบ
ธงชาติอังกฤษ มีชื่อเรียกว่า ธงกางเขนแห่งนักบุญจอร์จ มีลักษณะเป็นกากบาทสีแดง ใช้เป็นสัญลักษณ์ของประเทศอังกฤษตั้งแต่ยุคกลาง โดยได้รับสถานะเป็นธงชาติของอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 16
เมื่อครั้งพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ธงกางเขนแห่งนักบุญจอร์จก็ได้รวมกับธงกางเขนแห่งนักบุญแอนดรูว์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสกอตแลนด์ และเกิดเป็นธงสหภาพหรือยูเนียนแจ็กรุ่นดั้งเดิม ซึ่งธงนี้ต่อมาก็เป็นธงชาติของสหราชอาณาจักร และรวมกับธงกางเขนแห่งนักบุญแพทริกของไอร์แลนด์ ซึ่งเป็นยูเนียนแจ็กรุ่นปัจจุบัน
ธงชาติอังกฤษในสัดส่วน 3:5
ซึ่งเป็นสัดส่วนที่แนะนำ
สัดส่วนของธงที่เเนะนำคือ 3:5 ตามคำแนะนำของสถาบันธง ซึ่งเป็นสัดส่วนธงบนบกของสหราชอาณาจักรทั่วไป แต่ปกติแล้วจะทำในสัดส่วน 1:2 ตามสัดส่วนธงชาติสหราชอาณาจักรทางพฤตินัยที่ใช้โดยกองทัพเรือเนื่องจากใช้งานในทะเลได้ดีธงจึงยาวขึ้น
สัดส่วนความกว้างของไม้กางเขนคือ 1 ใน 5 ของความกว้างธง ทั้งแนวขวางและแนวตั้ง ไม้กางเขนตามแนวกว้างคาดตรงกลางธงพอดี ตามแนวยาวอยู่ตรงกลางของความกว้างธง ในกรณีนี้จะได้ธงความกว้างไม้กางเขนถูกต้องเป็นผลลัพธ์เสมอ ไม่ว่าจะแสดงในสัดส่วนใด 3:5 1:2  2:3 หรืออื่นๆที่จะจินตภาพ อาจเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส
ดูเพิ่ม

ธงชาติสหราชอาณาจักร
ธงในประเทศอังกฤษ
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ธงชาติไนเจอร์

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 6:7
ประกาศใช้: 23 พฤศจิกายน 1959
ลักษณะ: ธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบนั้นกว้างเท่ากัน โดยแถบบนมีสีส้ม แถบกลางเป็นสีขาว และแถบล่างคือสีเขียว กลางแถบสีขาวเป็นดวงกลมสีส้ม
 
ธงชาติไนเจอร์ เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบนั้นกว้างเท่ากัน โดยแถบบนมีสีส้ม แถบกลางเป็นสีขาว และแถบล่างคือสีเขียว กลางแถบสีขาวเป็นดวงกลมสีส้ม ลักษณะของธงนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม เช่นเดียวกับธงของหลายประเทศที่เคยเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส
ก่อนหน้าที่ประเทศไนเจอร์จะประกาศเอกราชจากดินแดนแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส ได้มีการออกแบบธงชาติไนเจอร์ขึ้นในปี พ.ศ. 2501 และได้รับการรับรองจากรัฐสภาดินแดนอาณานิคมไนเจอร์เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 อันเป็นเวลาก่อนการจัดตั้งสาธารณรัฐในเครือประชาคมฝรั่งเศสเพียงไม่นาน (ตรงกับวันที่ 18 ธันวาคม ปีเดียวกัน) ธงนี้ยังคงใช้เป็นธงชาติไนเจอร์เมื่อได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2503 และยังคงกำหนดเป็นธงชาติตามรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐไนเจอร์ ค.ศ. 1999 ในปี พ.ศ. 2542  โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะใดๆ  ในรัฐบัญญัติของรัฐบาลสาธารณรัฐไนเจอร์ เลขที่ 59-1 ("Actes du Gouvernement de la République du Niger No, 59-1") ลงวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 ซึ่งตีพิมพ์ในวารสารราชการสาธารณรัฐไนเจอร์ ฉบับที่ 1 (Journal Officiel de la République du Niger No. 1) วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 ได้กำหนดลักษณะของธงชาติอย่างเป็นทางการไว้เช่นเดียวกับที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับ ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 1999 อย่างไรก็ตาม ไม่มีเอกสารราชการใดที่ระบุสัดส่วนธงและดวงกลมกลางธงชาติที่แน่นอนไว้เลย
ความหมาย

แม้ในเอกสารราชการจะไม่มีการกำหนดความหมายของธงชาติที่แน่นอนไว้ แต่ก็ปรากฏว่ามีแหล่งข้อมูลหลายแหล่งที่มีการนิยามความหมายของธงนี้  บทนิยามของธงชาติที่กล่าวไว้โดยทั่วไประบุว่า แถบสีส้มหมายถึงภูมิภาคตอนเหนือของทะเลทรายซาฮารา บางครั้งแถบสีนี้หมายถึงแนวซาเฮล (เป็นแนวทุ่งหญ้าสะวันนาที่พาดผ่านกลางทะเลทรายซาฮารา จากชายฝั่งด้านตะวันออกถึงด้านตะวันตกของทวีปแอฟริกา) แถบสีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์ หรือในอีกความหมายหนึ่งคือแม่น้ำไนเจอร์ แถบสีเขียวหมายถึงความหวังและแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์ทางภาคใต้ของประเทศ  ดวงกลมสีส้มหมายถึงดวงอาทิตย์หรือเอกราชของชาติ
สัดส่วน

ในเอกสารของรัฐบาลไนเจอร์แหล่งต่างๆ ได้แสดงภาพธงชาติในสัดส่วนต่างๆ กันโดยไม่ทราบความหมาย และมีการใช้ปะปนกันอยู่เสมอ  ตารางเบื้องล่างนี้แสดงธงชาติไนเจอร์สัดส่วนต่างๆ ที่พบ
สัดส่วนธง 6:7
สัดส่วนธง 2:3
สัดส่วนธง 3:5
สัดส่วนธง 1:2
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติไนเจอร์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
บริษัทเครือข่ายคมนาคม

Lyft, a private hire TNC.
บริษัทเครือข่ายคมนาคม (transportation network company ย่อว่า TNC) เชื่อมต่อผู้โดยสารกับคนขับรถให้บริการผ่านทางเว็บไซต์หรือแอป โดยมีการให้บริการทั้งระบบแท็กซี่ที่สามารถรับผู้โดยสารได้ตามกฎหมายของแต่ละประเทศ หรือผู้ขับรถยนต์ส่วนบุคคลที่มีความประสงค์บริการรับส่งผู้โดยสาร รายชื่อบริษัทที่เป็นที่รู้จักในการให้บริการด้านนี้ อาทิ Uber, Grab, Didi Kuaidi, Lyft, Via, Ola Cabs, Dryver และบริษัทสตาร์ตอัปอื่นๆ อย่าง Gett, Cabify, goCatch,GoCar, GO-JEK, Careem, Wingz, Taxify,  Easy Taxi, Fasten เป็นต้น โดยบริษัทเครือข่ายคมนาคมเป็นตัวอย่างของเศรษฐกิจการแบ่งปัน
คำว่า transportation network company เริ่มถูกนิยามขึ้นในปี 2556 ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย
ตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง

| ตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง |
| --- | --- |

รายละเอียด
เริ่มใช้: ค.ศ. 1824-1839
ตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง, หรือที่รู้จักกันในชื่อ สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง ได้รับการรับรองโดยรัฐสภาสหพันธ์สาธารณรัฐ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1823 ภายหลังจากที่ได้แยกตัวประกาศอิสรภาพจากสเปน.
ได้มีการประกาศใช้ในยุคสมัยต่างๆ ดังนี้:
สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง (ค.ศ. 1823-1824).
สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง (ค.ศ. 1824-1839).
สหพันธรัฐอเมริกากลาง (ค.ศ. 1851).
สาธารณรัฐอเมริกากลาง República Mayor de Centro América (1895-1898).
สหรัฐอเมริกากลาง (ค.ศ. 1898).
แบบตราแผ่นดินดังกล่าวปัจจุบันปรากฏการใช้ในรัฐสมาชิกดังนี้ คอสตาริกา, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส และ นิการากัว.
การออกแบบ

โดยสัญลักษณ์ที่ปรากฏในตรานั้น ประกอบด้วยรูปภูเขาไฟ 5 ลูกเหนือท้องทะเล หมายถึง 5 รัฐสมาชิกเดิมของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง หมวกเฟรเจียงสีแดง (gorro frigio) หมายถึง เสรีภาพ รัศมีดวงอาทิตย์และรุ้งกินน้ำ หมายถึง อนาคตอันสดใส รูปเหล่านี้บรรจุในกรอบสามเหลี่ยม.
พัฒนาการ > สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง

| --- | --- |

ค.ศ. 1823 — 1824: 
คำสั่งรัฐบัญญัติว่าด้วยตราแผ่นดินแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง:
DECRETO No. 29


La Asamblea Nacional Constituyente de las Provincias Unidas del Centro de América, ha tenido a bien decretar y decreta: 


Artículo 1º. El Escudo de Armas de las Provincias Unidas del Centro de América será un triángulo equilátero; en su base aparecerá una cordillera de cinco volcanes, sobre un terreno que se figure bañado por ambos mares; en la parte superior, un arco iris que los cubra y bajo el arco, el gorro de la libertad esparciendo luces. En torno del triángulo y en figura circular se escribirá con  letras de oro: “PROVINCIAS UNIDAS DEL CENTRO DE AMÉRICA”.


Artículo 2º. Este escudo se colocará en todos los puestos y oficinas públicas sustituyéndose a las que se han usado por disposiciones de los anteriores gobiernos.


Artículo 3º. El gran sello de la nación, el de la Secretaría de esta Asamblea, el de los agentes del gobierno, y tribunales de justicia, llevarán todos el mismo escudo.
พัฒนาการ > สหพันธ์สาธารณรัฐ

| --- | --- |

ค.ศ. 1824 — 1839: ค.ศ. 1824 — 1841
ที่คล้ายคลึงกัน

ตราแผ่นดินของคอสตาริกา
ตราแผ่นดินของเอลซัลวาดอร์
ตราแผ่นดินของกัวเตมาลา
ตราแผ่นดินของฮอนดูรัส
ตราแผ่นดินของนิการากัว
ถาวร จีระพันธ์

| ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
วันเกิด: 1 เมษายน พ.ศ. 2482
วันที่เสียชีวิต: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 (75 ปี)
ข้อมูลล่าสุด: 2558
ถาวร จีระพันธ์ (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2482 — 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2557) เป็นอดีตนักแข่งจักรยานชาวไทย เขาแข่งจักรยานในประเภทจักรยานทางไกลและไทม์ไทรอัลบุคคล ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 6 เหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ท.ภ.)
ทากาซูงิ ชินซากุ

ทากาซูงิ ชินซากุ
ทากาซูงิ ชินซากุ (ญี่ปุ่น: 高杉 晋作; โรมาจิ: Takasugi Shinsaku) (27 กันยายน ค.ศ. 1839 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1867) เป็นซามูไรชาวแคว้นโชชูในยุคบากูมัตสึ และผู้นำกองทหารคิเฮไต (ญี่ปุ่น: 奇兵隊; โรมาจิ: Kiheitai; "กองทหารนอกแบบ") ของแคว้นโชชู  ซึ่งเป็นกองกำลังที่มีบทบาทสำคัญในการต่อต้านและล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และนำไปสู่การปฏิรูปสมัยเมจิในเวลาต่อมา  อย่างไรก็ตาม เขาได้เสียชีวิตลงก่อนที่กองกำลังคิเฮไตของตนจะบรรลุเป้าหมายเพียง 1 ปี
ในการเคลื่อนไหวดังกล่าว ทากาซูงิใช้ชื่อปลอมว่า ทานิ อูเมโนซูเกะ (ญี่ปุ่น: 谷梅之助; โรมาจิ: Tani Umenosuke) เพื่ออำพรางความเคลื่อนไหวของตนให้พ้นจากสายตาของรัฐบาลโชกุน
ธงชาติไนจีเรีย

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2503 (63 ปี)
ลักษณะ: ธงสามแถบแนวตั้ง พื้นสีเขียว-ขาว-เขียว
ออกแบบโดย: ไมเคิล ไทโว อาคินคุนมี (Michael Taiwo Akinkunmi)
 


การใช้: ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นสีแดง ที่มุมธงด้านคันธงเป็นรูปธงชาติไนจีเรีย
 


การใช้: ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นสีน้ำเงิน ที่มุมธงด้านคันธงเป็นรูปธงชาติไนจีเรีย
 


การใช้: ธงนาวี
สัดส่วนธง: 1:2
ลักษณะ: ธงพื้นสีขาว มีตราราชการกองทัพเรือ ที่มุมธงด้านคันธงเป็นรูปธงชาติไนจีเรีย
 
ธงชาติไนจีเรีย เป็นธงสามแถบแนวตั้งสองสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบแนวตั้ง 3 แถบ ความกว้างเท่ากัน แถบกลางสีขาว แถบอื่นรอบนอกเป็นสีเขียว ธงนี้เป็นแบบธงที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติ ซึ่งออกแบบโดย ไมเคิล ไทโว อาคินคุนมี (Michael Taiwo Akinkunmi) นักเรียนชาวเมืองอิบาดาน เละเริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2503 อันเป็นวันประกาศเอกราชของชาติจากสหราชอาณาจักร  ความหมายสำคัญของธงชาติคือ ความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดิน (แทนด้วยสีเขียว) และเอกภาพกับสันติภาพ (แทนด้วยสีขาว)
พัฒนาการ

บริษัทรอยัลไนเจอร์คอมปานี
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| ธงประจำ (ค.ศ. 1887-1888) | ธงเรือ (ค.ศ. 1888-1899) | อาณานิคมช่องแคบแอฟริกาตะวันตก (ค.ศ. 1870-1888) | อาณานิคมลากอส (ค.ศ. 1886-1906) |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| แม่น้ำออยล์ในอารักขา (ค.ศ. 1884–1893) | ชายฝั่งไนเจอร์ในอารักขา (ค.ศ. 1893-1899) | ไนจีเรียเหนือในอารักขา (ค.ศ. 1900-1914) | ไนจีเรียใต้ในอารักขา (ค.ศ. 1900-1914) |
อาณานิคมไนจีเรีย (ค.ศ. 1914-1960)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ธงชาติ ธงเรือราชการ ค.ศ. 1914-1952 | ธงเรือพลเรือน ค.ศ. 1914-1952 | ธงชาติ ธงเรือราชการ ค.ศ. 1952-1960 | ธงเรือพลเรือน ค.ศ. 1952-1960 | การท่าเรือไนจีเรีย (ค.ศ. 1955-1960) |
ดูเพิ่ม

ธงในประเทศไนจีเรีย
ตราแผ่นดินของไนจีเรีย
อารีส โอคอมพาทริออตส์
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติไนจีเรีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

ธงชาติบริติชเวอร์จิน สัดส่วนธง 1:2
ธงเรือพลเรือน สัดส่วนธง 1:2
ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เป็นธงพื้นสีน้ำเงินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ในพื้นสีน้ำเงินนั้นมีภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เป็นนักบุญอูร์ซุลลา (Saint Ursula) ถือตะเกียงล้อมด้วยตะเกียงอื่นอีก 11 ดวง ในพื้นโล่สีเขียว มีข้อความภาษาละติน "VIGILATE" ในแพรแถบสีเหลืองอยู่เบื้องล่าง ธงดังกล่าวนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมาตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 และใช้สำหรับเรือของรัฐบาล หากเป็นเรือพลเรือนจะใช้ธงพื้นสีแดงลักษณะอย่างเดียวกันแทน
ส่วนธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการหมู่เกาะแห่งนี้ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักร ประดับด้วยภาพตราแผ่นดินที่กลางธงเป็นสัญลักษณ์เช่นเดียวกับอาณานิคมอื่น ๆ ของสหราชอาณาจักร
ดูเพิ่ม

ธงในสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
แหล่งข้อมูลอื่น

หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงประจำอาณานิคมโพ้นทะเลและเขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |
| --- | --- | --- |
| อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร |  หมู่เกาะเคย์แมน  เซนต์เฮเลนา (ตริสตันดากูนยา)  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  เบอร์มิวดา  หมู่เกาะพิตแคร์น  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  มอนต์เซอร์รัต  ยิบรอลตาร์  แองกวิลลา  |  |
| เขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |  เกิร์นซีย์ (อัลเดิร์นนีย์  เฮิร์ม  ซาร์ก) เจอร์ซีย์  เกาะแมน  |  |
ธงชาติอันดอร์รา

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ
สัดส่วนธง: 7:10
ลักษณะ: ธงสามสีประกอบด้วยสีน้ำเงิน สีเหลืองและสีแดง เรียงตามแนวตั้ง มีตราแผ่นดินประดับตรงกลางแถบสีเหลือง
 
ธงชาติอันดอร์รา เริ่มใช้เมื่อปี ค.ศ. 1866 เป็นธงสามสีประกอบด้วยสีน้ำเงิน สีเหลืองและสีแดง เรียงตามแนวตั้ง มีตราแผ่นดินของอันดอร์ราประดับตรงกลางแถบสีเหลือง โดยแถบสีเหลืองมีความกว้างกว่าแถบสีน้ำเงินและสีแดงเล็กน้อย
การออกแบบธงชาติอันดอร์รามีความเกี่ยวข้องกับธงชาติฝรั่งเศส, ธงแคว้นกาตาลุญญาและธงเทศบาลฟัว ซึ่งทั้งสามดินแดนติดต่อกับอันดอร์รา โดยลักษณะธงสามสีเรียงตามแนวตั้งคล้ายกับธงชาติฝรั่งเศส แถบตรงกลางที่กว้างกว่าอีกสองแถบคล้ายกับธงราชบัลลังก์อารากองในอดีตและแถบสีแดงสามแถบแนวตั้งบนตราแผ่นดินคล้ายกับธงเคาน์ตีฟัว รวมถึงสีน้ำเงินและสีแดงยังใช้ในธงชาติฝรั่งเศส (เทศบาลฟัว) ส่วนสีเหลืองและสีแดงใช้ในธงชาติสเปน (แคว้นกาตาลุญญา)
ธงชาติอันดอร์ราคล้ายกับธงชาติโรมาเนีย, ธงชาติมอลโดวาและธงชาติชาด แต่ต่างกันที่แถบบนธงของทั้งสามประเทศนั้นมีขนาดเท่ากัน
แบบธง
ธงในอดีต

ค.ศ. 1806–1866
ประมาณ ค.ศ. 1866–1934
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ธงชาติอันดอร์รา
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
ชนชั้นปรสิต

| ชนชั้นปรสิต |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: พง จุน-โฮ
บทภาพยนตร์:   พง จุน-โฮ  ฮัน จิน-วอน 
เนื้อเรื่อง: พง จุน-โฮ
อำนวยการสร้าง:   ควัก ชิน-แอ  มุน ยาง-ควาน  พง จุน-โฮ  จัง ยอง-ฮวาน 
นักแสดงนำ:   ซง คัง-โฮ  อี ซอน-กยุน  โจ ยอ-จอง  ชเว อู-ชิก  พัก โซ-ดัม  อี จอง-อึน  จัง ฮเย-จิน 
กำกับภาพ: ฮง คยองพโย
ตัดต่อ: ยัง จิน-โม
ดนตรีประกอบ: จอง แจอิล
บริษัทผู้สร้าง: พารึนซนอีแอนด์เอคอร์ป 
ผู้จัดจำหน่าย: ซีเจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์
วันฉาย:   21 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 (2019-05-21) (กาน)  30 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 (2019-05-30) (เกาหลีใต้)  22 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 (2019-07-22) ((ไทย)) 
ความยาว: 132 นาที
ประเทศ: เกาหลีใต้
ภาษา: เกาหลี
ทุนสร้าง: 20.5 พันล้านวอน (ประมาณ 11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ทำเงิน: 264.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชนชั้นปรสิต (เกาหลี: 기생충; ฮันจา: 寄生蟲; อาร์อาร์: Gisaengchung คีแซ็งชุง) เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญและดรามาเกาหลีใต้ที่ออกฉายใน ค.ศ. 2019 กำกับโดย พง จุน-โฮ นำแสดงโดยซง คังโฮ, อี ซอนกยุน, โจ ยอจอง, ชเว อูชิก และพัก โซดัม ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก จนได้รับรางวัลปาล์มทองคำในงานเทศกาลภาพยนตร์กาน 2019 เป็นภาพยนตร์เกาหลีเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลนี้
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 92 จำนวน 6 สาขา และได้รับรางวัลรวม 4 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ภาพยนตร์นานาชาติยอดเยี่ยม และบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม ถือเป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้เรื่องแรกที่ได้รับรางวัลเหล่านี้ และเป็นภาพยนตร์ที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลักเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 4 รางวัลแบฟตา
ตัวละครและนักแสดง > ครอบครัวของคิม กีแท็ก

ซง คังโฮ แสดงเป็น คิม กีแท็ก – หัวหน้าครอบครัว
จัง ฮเยจิน แสดงเป็น ชุงซุก – ภรรยาของกีแท็ก
ชเว อูชิก แสดงเป็น คิม กีอู – ลูกชายของกีแท็ก
พัก โซดัม แสดงเป็น คิม กีจอง – ลูกสาวของกีแท็ก
ตัวละครและนักแสดง > ครอบครัวของหัวหน้าพัก

อี ซอนกยุน แสดงเป็น พัก ดงอิก – หัวหน้าครอบครัว
โจ ยอจอง แสดงเป็น ยอน-กโย – ภรรยาของดงอิก
จอง จีโซ แสดงเป็น พัก ดาฮเย – ลูกสาวของดงอิกและยอน-กโย
จอง ฮยอนจุน แสดงเป็น พัก ดาซง – ลูกชายของดงอิกและยอน-กโย
ตัวละครและนักแสดง > อื่น ๆ

อี จองอึน แสดงเป็น กุก มุนกวัง – อดีตแม่บ้านของครอบครัวพัก
พัก มยองฮุน แสดงเป็น กึนเซ – สามีของมุนกวัง
พัก กึนรก แสดงเป็น คนขับรถยุน – อดีตคนขับรถของครอบครัวพัก
จอง อีซอ แสดงเป็น ผู้จัดการร้านพิซซ่า
พัก ซอจุน แสดงเป็น มินฮยอก – เพื่อนของกีอู (ปรากฏตัวพิเศษ)
รางวัล

ชนชั้นปรสิต ชนะรางวัลปาล์มทองคำในงานเทศกาลภาพยนตร์กาน 2019
| รางวัล | วันที่ได้รับ | ประเภท | ผู้รับรางวัล / มีชื่อเสนอรับรางวัล | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เทศกาลภาพยนตร์กาน | 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 | รางวัลปาล์มทองคำ | พง จุน-โฮ | ชนะ |  |
| ชุนซาฟิล์มอาร์ตอะวอร์ด | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | ผู้กำกับยอดเยี่ยม | พง จุน-โฮ | ชนะ |  |
| ชุนซาฟิล์มอาร์ตอะวอร์ด | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | นักแสดงชายยอดเยี่ยม | ชเว อูชิก | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| ชุนซาฟิล์มอาร์ตอะวอร์ด | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | นักแสดงชายยอดเยี่ยม | ซง คังโฮ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| ชุนซาฟิล์มอาร์ตอะวอร์ด | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม | โจ ยอจอง | ชนะ |  |
| ชุนซาฟิล์มอาร์ตอะวอร์ด | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม | พัก มยองฮุน | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| ชุนซาฟิล์มอาร์ตอะวอร์ด | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | อี จองอึน | ชนะ |  |
| ชุนซาฟิล์มอาร์ตอะวอร์ด | 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | ลำดับภาพยอดเยี่ยม | พง จุน-โฮ, ฮัน จินวอน | ชนะ |  |
| อินเตอร์เนชันนัลซีเนไฟล์ โซไซตี กาน อะวอร์ด | 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 | ผู้กำกับยอดเยี่ยม | พง จุน-โฮ | ชนะ |  |
| มิวนิกอินเตอร์เนชันนัลฟิล์มเฟสติวัล | 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | ภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม | ชนชั้นปรสิต | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| ซิดนีย์ฟิล์มเฟสติวัล | 16 มิถุนายน ค.ศ. 2019 | ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | ชนชั้นปรสิต | ชนะ |  |
| อะแคเดมีอะวอร์ด |  9 กุมภาพันธ์ 2020 | ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | Kwak Sin-ae and Bong Joon-ho | ชนะ |  |
| อะแคเดมีอะวอร์ด |  9 กุมภาพันธ์ 2020 | ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม | พง จุน-โฮ | ชนะ |  |
| อะแคเดมีอะวอร์ด |  9 กุมภาพันธ์ 2020 | บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม | พง จุน-โฮ, Han Jin-won | ชนะ |  |
| อะแคเดมีอะวอร์ด |  9 กุมภาพันธ์ 2020 | ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม | เกาหลีใต้ | ชนะ |  |
| อะแคเดมีอะวอร์ด |  9 กุมภาพันธ์ 2020 |  Best Production Design | Lee Ha-jun and Cho Won-woo | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| อะแคเดมีอะวอร์ด |  9 กุมภาพันธ์ 2020 | ลำดับภาพยอดเยี่ยม | Yang Jin-mo | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ชนชั้นปรสิต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชนชั้นปรสิต ที่ฮันซีเนมา
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1927–1940:  วิงส์ (1928)  เดอะบรอดเวย์เมโลดี (1929)  แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง (ภาพยนตร์) (1930)  ซิมาร์รอน (1931)  แกรนด์โฮเทล (1932)  แควัลเคด (1933)  อิตแฮปเพนวันไนต์ (1934)  มูทีนีออนเดอะเบาน์ตี (1935)  เดอะเกรตซิกเฟลด์ (1936)  เดอะไลฟ์ออฟอีไมลีโซลา (1937)  ยูแคนต์เทกอิตวิทยู (1938)  วิมานลอย (1939)  รีเบกกา (1940) 
1941–1960:  ชีวิตต้องสู้ (1941)  มิสซิสมินิเวอร์ (1942)  คาซาบลังกา (1943)  โกอิงมายเวย์ (1944)  วันหยุดที่หายไป (1945)  วันชื่นคืนฝัน (1946)  เกียรติศักดิ์สุภาพบุรุษ (1947)  แฮมเลต (1948)  ออลเดอะคิงส์แมน (1949)  วิมานลวง (1950)  แอนอเมริกันอินปารีส (1951)  เดอะเกรตเทสต์โชว์ออนเอิร์ธ (1952)  ชั่วนิรันดร์ (1953)  แก๊งท่าเรือ (1954)  มาร์ตี คนขายเนื้อกับรักแท้ (1955)  80 วันรอบโลก  (1956)  สะพานเดือดเลือดเชลยศึก (1957)  จีจี้ สาวโลกีย์ (1958)  เบนเฮอร์ (1959)  ดิอพาร์ตเมนต์ (1960) 
1961–1980:  เวสต์ไซด์สตอรี่ (1961)  ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย (1962)  ทอม โจนส์ เทพบุตรนักรัก (1963)  บุษบาริมทาง (1964)  มนต์รักเพลงสวรรค์ (1965)  อะแมนฟอร์ออลซีซันส์ (1966)  คืนเดือดคดีโฉด (1967)  หนูน้อยโอลิเวอร์ (1968)  คาวบอยตกอับย่ำกรุง (1969)  แพ็ตตัน นายพลกระดูกเหล็ก (1970)  มือปราบเพชรตัดเพชร (1971)  เดอะก็อดฟาเธอร์ (1972)  2 ผู้ยิ่งใหญ่ (1973)  เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2 (1974)  บ้าก็บ้าวะ! (1975)  ร็อคกี้ ราชากำปั้น ทุบสังเวียน (1976)  แอนนี ฮอล (1977)  เดอะเดียร์ฮันเตอร์ (1978)  พ่อ แม่ ลูก (1979)  เส้นทางมนุษย์ (1980) 
1981–2000:  เกียรติยศแห่งชัยชนะ (1981)  คานธี (1982)  ค่าแห่งความรัก (1983)  อมาเดอุส (1984)  รักที่ริมขอบฟ้า (1985)  พลาทูน (1986)  จักรพรรดิโลกไม่ลืม (1987)  อัจฉริยะแห่งออทิสติก (1988)  สู่มิตรภาพ ณ ปลายฟ้า (1989)  จอมคนแห่งโลกที่ 5 (1990)  อำมหิตไม่เงียบ (1991)  ไถ่บาปด้วยบุญปืน (1992)  ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม (1993)  อัจฉริยะปัญญานิ่ม (1994)  วีรบุรุษหัวใจมหากาฬ (1995)  ในความทรงจำ...ความรักอยู่ได้ชั่วนิรันดร์ (1996)  ไททานิค (1997)  กำเนิดรักก้องโลก (1998)  อเมริกัน บิวตี้ (1999)  นักรบผู้กล้าผ่าแผ่นดินทรราช (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  ผู้ชายหลายมิติ (2001)  ชิคาโก (2002)  ลอร์ดออฟเดอะริงส์: มหาสงครามชิงพิภพ (2003)  เวทีแห่งฝัน วันแห่งศักดิ์ศรี (2004)  คน...ผวา (2005)  ภารกิจโหด แฝงตัวโค่นเจ้าพ่อ (2006)  ล่าคนดุในเมืองเดือด‎ (2007)  สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ‎ (2008)  หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก (2009)  ประกาศก้องจอมราชา (2010)  บรรเลงฝัน บันดาลรัก (2011)  แผนฉกฟ้าแลบ ลวงสะท้านโลก (2012)  ปลดแอก คนย่ำคน (2013)  เบิร์ดแมน มายาดาว (2014)  คนข่าวคลั่ง (2015)  มูนไลท์ ใต้แสงจันทร์ ทุกคนฝันถึงความรัก (2016)  เดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์ (2017)  กรีนบุ๊ค (2018)  ชนชั้นปรสิต (2019)  โนแมดแลนด์ (2020)  โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง (2021)  ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส (2022)  ออปเพนไฮเมอร์ (2023)
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน