stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ออสเตรีย (AUT) |  บราซิล (BRA) |  บัลแกเรีย (BUL) |
|  คิวบา (CUB) |  ไซปรัส (CYP) |  เดนมาร์ก (DEN) |
|  สเปน (ESP) |  ฟินแลนด์ (FIN) |  เยอรมนีตะวันออก (GDR) |
|  กรีซ (GRE) |  กัวเตมาลา (GUA) |  ฮังการี (HUN) |
|  ไอร์แลนด์ (IRL) |  อิตาลี (ITA) |  เนเธอร์แลนด์ (NED) |
|  โปแลนด์ (POL) |  โรมาเนีย (ROM) |  สวิตเซอร์แลนด์ (SUI) |
|  สวีเดน (SWE) |  เชโกสโลวาเกีย (TCH) |  สหภาพโซเวียต (URS) |
|  ยูโกสลาเวีย (YUG) |  ซิมบับเว (ZIM) |  |
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  บราซิล | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 3 |  เดนมาร์ก | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 4 |  ฟินแลนด์ | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 5 |  สเปน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 |  ออสเตรีย | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 7 |  เยอรมนีตะวันออก | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 7 |  ไอร์แลนด์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  กรีซ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  อิตาลี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  ฮังการี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  สวีเดน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (12 ประเทศ) | รวม (12 ประเทศ) | 6 | 6 | 6 | 18 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
|   1980: Finn  details  |  Finland (FIN) Esko Rechardt  |  Austria (AUT) Wolfgang Mayrhofer  |  Soviet Union (URS) Andrei Balashov  |
|   1980: 470  details  |  Brazil (BRA) Marcos Soares Eduardo Penido  |  East Germany (GDR) Jörn Borowski Egbert Swensson  |  Finland (FIN) Jouko Lindgrén Georg Tallberg  |
|   1980: Flying Dutchman  details  |  Spain (ESP) Alejandro Abascal Miguel Noguer  |  Ireland (IRL) David Wilkins James Wilkinson  |  Hungary (HUN) Szabolcs Detre Zsolt Detre  |
|   1980: Tornado  details  |  Brazil (BRA) Lars Sigurd Bjorkström Alexandre Welter  |  Denmark (DEN) Peter Due Per Kjergard  |  Sweden (SWE) Göran Marström Jörgen Ragnarsson  |
|   1980: Star  details  |  Soviet Union (URS) Valentin Mankin Aleksandr Muzychenko  |  Austria (AUT) Hubert Raudaschl Karl Ferstl  |  Italy (ITA) Giorgio Gorla Alfio Peraboni  |
|   1980: Soling  details  |  Denmark (DEN) Poul Richard Høj Jensen Valdemar Bandolowski Erik Hansen  |  Soviet Union (URS) Boris Budnikov Alexandr Budnikov Nikolay Poliakov  |  Greece (GRE) Anastasios Bountouris Anastasios Gavrilis Aristidis Rapanakis |
ก้อนหินก้อนนั้น

| "ก้อนหินก้อนนั้น"> เพลงโดยศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์.จากอัลบั้มTime Machine |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 28 กันยายน พ.ศ. 2547
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2547
แนวเพลง: ป็อป, อาร์แอนด์บี
ความยาว: 3:49
ค่ายเพลง: จีราฟเรคอร์ดส (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: นิติพงษ์ ห่อนาค (เนื้อร้อง) วีรภัทร์ อึ้งอัมพร (ทำนอง)

มิวสิกวิดีโอ
"ก้อนหินก้อนนั้น"
 
"ก้อนหินก้อนนั้น" เป็นซิงเกิลของ ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์ ในปี พ.ศ. 2547 จากอัลบั้ม Time Machine ประพันธ์เนื้อร้องโดย นิติพงษ์ ห่อนาค, แต่งทำนองโดย วีรภัทร์ อึ้งอัมพร, เรียบเรียงโดย โกมล บุญเพียรผล ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2547
การตอบรับ

เพลง ก้อนหินก้อนนั้น ได้อันดับสูงสุด 9 จากการจัดอันดับของ SWEET CHART 89.5 FM ในชาร์ตของ SWEET CHART 89.5 FM Top Chart 20 ประจำวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2548) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
SWEET CHART 89.5 FM Top Chart 20: 9
การแข่งขันคณิตศาสตร์เอเชีย-แปซิฟิก

เว็บย่อ
APMO
การแข่งขันคณิตศาสตร์เอเชีย-แปซิฟิก (Asian Pacific Math Olympiad: APMO) เป็นการแข่งขันคณิตศาสตร์ของประเทศในทวีปเอเชียและทวีปอเมริกา จัดขึ้นทุกปีในช่วงเดือนมีนาคม โดยจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2532 ผู้เข้าแข่งขันจะต้องมีอายุไม่เกิน 20 ปี และยังไม่เข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ข้อสอบประกอบด้วยคำถาม 5 ข้อ มีคะแนนเต็มข้อละ 7 คะแนน มีเวลาทำข้อสอบทั้งหมด 4 ชั่วโมง
รางวัล

เกณฑ์ในการให้รางวัลมีดังนี้
เหรียญทอง ต้องได้คะแนนอย่างน้อย m + σ คะแนน
เหรียญเงิน ต้องได้คะแนนอย่างน้อย m + σ/3 คะแนน
เหรียญทองแดง ต้องได้คะแนนอย่างน้อย m - σ/3 คะแนนเมื่อ m คือคะแนนเฉลี่ยของผู้เข้าแข่งขัน และ σ คือส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนนนอกจากนี้ สำหรับแต่ละประเทศ
จำนวนเหรียญทองจะต้องไม่เกิน 1 เหรียญ
จำนวนเหรียญทองและเหรียญเงินรวมกันจะต้องไม่เกิน 3 เหรียญ
จำนวนเหรียญทองและเหรียญเงินและเหรียญทองแดงรวมกันจะต้องไม่เกิน 7 เหรียญ
ประกาศเกียรติคุณ สำหรับผู้ที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล แต่ผ่านเกณฑ์ที่กำหนด โดยในแต่ละปี เกณฑ์ที่กำหนดจะแตกต่างกันออกไป
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของ APMO เก็บถาวร 2006-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กโอลิมปิกวิชาการ |
| --- | --- |
 คณิตศาสตร์ (IMO)  ฟิสิกส์ (IPhO)  เคมี (IChO)  คอมพิวเตอร์ (IOI)  ชีววิทยา (IBO)  ปรัชญา (IPO)  ดาราศาสตร์ (IAO)  ภูมิศาสตร์ (IGeO)  ภาษาศาสตร์ (IOL)  วิทยาศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (IJSO)  โลกและอวกาศ (IESO)  ดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ (IOAA) 
| ด ค กการแข่งขันคณิตศาสตร์ |
| --- | --- |
ระดับนานาชาติ:  คณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (IMO)  คณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับมหาวิทยาลัย (IMC)  การแข่งขันคณิตศาสตร์โลก ระดับประถมศึกษา (PMWC) 
ระดับภูมิภาค:  คณิตศาสตร์โอลิมปิกเอเชีย-แปซิฟิก (APMO)  คณิตศาสตร์โอลิมปิกยุโรปหญิง (EGMO)  การแข่งขันคณิตศาสตร์วิลเลียม โลเวลล์ พุทนัม
การแข่งขันจักรยาน

การแข่งขันจักรยาน เป็นการแข่งขันกีฬาโดยใช้จักรยาน มีการแข่งขันหลายประเภท และหลายรายการ การแข่งขันจักรยานเป็นหนึ่งในการแข่งขันประเภทสำคัญ ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก
การขี่จักรยานภูเขาเพื่อการแข่งขัน
ประวัติ

ครั้งแรกเป็นการแข่งขันจากนครปารีสไปเมืองรูออง ประเทศผรั่งเศส เมื่อปี พ.ศ. 2412 โดยมีนักจักรยาน ชื่อ James Moore ชาวอังกฤษเป็นผู้ชนะเลิศ สหพันธ์จักรยานนานาชาติ (International Cycling Union หรือ Union Cycling International, U.C.I) ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2443 ณ นครปารีส ประเทศฝรั่งเศสเป็นประธานสหพันธ์คนแรก
ในปี พ.ศ. 2507 ระหว่างที่มีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่ 18 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ขอร้องให้สหพันธ์จักรยานนานาชาติ (U.C.I.) ได้แยกนักกีฬาจักรยานอาชีพกับนักกีฬาจักรยานสมัครเล่นออกจากกัน โดยมีการบริหารแยกออกจากกันอย่างเด็ดขาด ดังนั้น การแข่งขันจักรยานสมัครเล่นครั้งแรกได้เกิดขึ้นในกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 19 ปี พ.ศ. 2511 ณ กรุงเม็กซิโก ประเทศเม็กซิโก เป็นต้นมา
วันที่ 1-3 กันยายน พ.ศ. 2508 ณ เมืองซานซีบาสเตีย ประเทศสเปนได้มีการประชุมสหพันธจักรยานนานาชาติ และได้แยกผู้รับผิดชอบจักรยานออกเป็น 2 ส่วนคือ
สหพันธ์จักรยานสมัครเล่นนานาชาติ (Federation International Amateur de Cyclisme หรือ มีชื่อย่อว่า (F.I.A.C.)
สหพันธ์จักรยานอาชีพ (Federation International de Cyclisme Professional หรือ F.I.C.P.)
ประธานสหพันธ์จักรยานสมัครเล่นนานาชาติ (F.I.A.C.) ได้แก่ Adriano Rodoni ชาวเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ปัจจุบันมีประเทศต่างๆ ที่เมืองสมาชิกของ F.I.A.C. จำนวน 130 ประเทศ
ประวัติ > รายการการแข่งขัน

จิโร เดอ อิตาเลีย
การแข่งขันจักรยานชิงแชมป์โลก
ทัวร์ ออฟ สยาม
ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์
ทูร์ เดอ ฟรองซ์
วูเอลตา อา เอสปันญา
MTB
| ด ค ก กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
กีฬาบังคับ:  กีฬาทางน้ำ ระบำใต้น้ำ  กระโดดน้ำ  ว่ายน้ำมาราธอน  ว่ายน้ำ  โปโลน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บาสเกตบอล 3x3  มวยสากล  เรือแคนู สลาลม  สปรินท์  จักรยาน บีเอ็มเอ็กซ์  บีเอ็มเอ็กซ์ฟรีสไตล์  เสือภูเขา  ถนน  ลู่  ขี่ม้า ศิลปะบังคับม้า  อีเวนติง  กระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก สากล  ลีลา  แทรมโพลีน  แฮนด์บอล  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  ยิงปืน  สเกตบอร์ด  ปีนหน้าผา  โต้คลื่น  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล วอลเลย์บอลชายหาด  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ ฟรีสไตล์  เกรโก-โรมัน 
กีฬาเลือก:  เบรกกิ้ง  เบสบอล / ซอฟต์บอล  คริกเกต  แฟลกฟุตบอล  คาราเต้  ลาครอส  สควอช 
 ดูเพิ่ม: กีฬาในพาราลิมปิก และกีฬาในโอลิมปิกฤดูหนาว
ข้าวอบหม้อดิน

| --- | --- |
ข้าวอบหม้อดินแบบสิงคโปร์ ใส่เนื้อไก่, ปลาเค็ม, กุนเชียง และผัก
แหล่งกำเนิด: จีน 
ภูมิภาค: มณฑลกวางตุ้ง
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ข้าว; เนื้อสัตว์ เช่น เนื้อไก่, กุนเชียง
 ตำราอาหาร: ข้าวอบหม้อดิน   สื่อ: ข้าวอบหม้อดิน
ข้าวอบหม้อดิน (จีน: 煲仔飯; ยฺหวิดเพ็ง: bou1 zai2 faan6) เป็นอาหารแบบดั้งเดิมของชาวจีนที่กินกันอย่างแพร่หลายในทางตอนใต้ โดยเฉพาะในมณฑลกวางตุ้ง และชุมชนชาวจีนกวางตุ้งในมาเลเซีย, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์ และไทย
ส่วนผสม

ส่วนผสมหลัก ได้แก่ ข้าว, เนื้อสัตว์อย่างเนื้อไก่หรือเนื้อสุกสำเร็จ (เช่น เนื้อเป็ดย่าง, กุนเชียงหั่นเป็นแว่น ๆ) และผัก อาจเติมส่วนผสมอื่น เช่น เห็ดหอม, แปะก๊วย, เผือก และเครื่องปรุงรส เช่น ซอสถั่วเหลือง, ซอสหอยนางรม, เกลือ และพริกไทย
การปรุงและอุปกรณ์

เริ่มจากการนำข้าวแช่น้ำไว้ล่วงหน้า หรือในบางกรณีอาจใช้ข้าวสวย จากนั้นนำหม้อดินขึ้นเตาและราดด้วยน้ำมันเล็กน้อยให้พอทั่วหรือผัดกับเห็ดหอมให้สุก ใส่ส่วนผสมที่เหลือคือ ข้าว, เนื้อ และกุนเชียงลงในหม้อ ใส่น้ำ ปิดฝา และรอจนข้าวสุก ปรุงรสข้าวด้วยซอสถั่วเหลืองและซอสหอยนางรม
ข้าวอบหม้อดินของจีนคล้ายกับในข้าวอบในประเทศต่าง ๆ เช่น ทลซดบีบิมบับ ในเกาหลี, แทฮ์ดีก ในอิหร่าน หรือ ปาเอยา ในสเปน
โดยทั่วไปจะเสิร์ฟพร้อมเนื้อไก่ กุนเชียง และผักกาดตามภูมิภาค แต่ร้านอาหารส่วนใหญ่มักเสนอส่วนผสมอาหารที่มีตัวเลือกของเนื้อมากกว่านี้ เช่น เนื้อเป็ดย่าง, ปูอัด, เนื้อกุ้งสด การปรุงข้าวอบหม้อดินในแบบดั้งเดิมจะทําบนเตาถ่านเพื่อให้ข้าวอบมีความหอมมากขึ้น โดยมักอบจนส่วนล่างของข้าวแห้งกรอบติดก้นหม้อ ร้านอาหารบางแห่งเสิร์ฟพร้อมการราดซีอิ๊วดำ และบางครั้งใส่ปลาเค็มแห้งเพื่อเพิ่มความหอม
เนื่องจากระยะเวลาการเตรียมที่นานและการปรุงอย่างช้า ๆ ในหม้อดิน การสั่งข้าวอบหม้อดินในร้านอาหาร ลูกค้าอาจต้องรอเป็นระยะเวลาหนึ่งก่อนที่ข้าวอบจะพร้อมเสิร์ฟ โดยทั่วไปคือ 15–30 นาที
ระเบียงภาพ

ข้าวอบไก่หม้อดินที่พบได้ทั่วไปในมณฑลกวางตุ้งและฮ่องกงของจีน
ข้าวอบหม้อดินกับเนื้อหมูรมควัน ที่คลุกซอสถั่วเหลืองแล้ว
ก้นหม้อมักแห้งและไหม้ เพื่อให้ได้ความหอมและความกรอบของข้าว
ข้าวอบหม้อดินกับปลาหลด
ข้าวอบหม้อดินอย่างง่าย
ข้าวอบไก่หม้อดินราดด้วยซีอิ๊วดำ (ซีอิ๊วหวาน)
ข้าวอบหม้อดินที่ไทเป
ดูเพิ่ม

การอบหม้อดิน
ซาโปตาฮู
รายชื่ออาหารจากข้าว
ข้าวอบหม้อดินในภาษากวางตุ้ง
กบฏหวันหมาดหลี

กบฏหวันหมาดหลี หรือ กบฏไทรบุรี พ.ศ. 2381-82 เป็นการกบฏของกลุ่มผู้สนับสนุนอดีตสุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน ฮาลิม ชะฮ์ที่ 2 (Ahmad Tajuddin Halim Shah) แห่งไทรบุรี หรือตวนกูปะแงหรัน (Tunku Pengeran) เป็นความพยายามในการกอบกู้รัฐไทรบุรีจากการปกครองของสยามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้นำการกบฏในครั้งนี้ได้แก่ตนกูมูฮาหมัดซาอัด (Tunku Muhammad Sa'ad) และตนกูมูฮาหมัดทาอิบ (Tunku Muhammad Taib) สองพี่น้องผู้เป็นหลานชายของอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรัน ร่วมมือกับหวันมาลี (Wan Mali) ซึ่งเป็นโจรสลัดในทะเลอันดามัน เข้ายึดเมืองไทรบุรีได้ใน พ.ศ.  2381 จากนั้นยึดได้เมืองตรังและเข้ารุกรานเมืองสงขลาและปัตตานี
การสู้รบ > กบฏยึดเมืองไทรบุรี

ในเดือนมีนาคม พ.ศ.  2381 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดอาศัยจังหวะซึ่งทัพเรือของอังกฤษที่รักษาเกาะปีนังนั้นย้ายไปทำการปราบโจรสลัดที่ตรังกานู ยกทัพเรือจากเกาะสุมาตรามายังเซอเบอรังเปอไร (Seberang Perai) หรือโปร์วินซ์เวลส์เลย์ซึ่งเป็นเขตแดนของประเทศอังกฤษ สมทบกับกองกำลังโจรสลัดของหวันมาลี ตนกูมูฮาหมัดซาอัดป่าวประกาศร้องเรียกให้ชาวมลายูผู้สนับสนุนอดีตสุลต่านฯออกมารวบรวมเป็นกองกำลังที่แม่น้ำมุดา (Muda River) และแม่น้ำเมอร์บก (Merbok River) ซึ่งเป็นเขตแตนรอยต่อระหว่างไทรบุรีและโปร์วินซ์เวลส์เลย์ ในเดือนพฤษภาคมตนกูมูฮาหมัดทาอิบ (Tunku Muhammad Taib) ผู้เป็นน้องชายของตนกูซาอัด นำกองกำลังชาวมลายูตั้งขึ้นที่แม่น้ำเมอร์บกรวมกับทัพของตนกูซาอัดได้กำลัง 1,000 คน ตนกูซาอัดยกทัพมลายูเข้าโจมตีป้อมกัวลาเกอดะฮ์ (Kuala Kedah) หรือป้อมปากน้ำไทรบุรีในเดือนมิถุนายน พ.ศ.  2381 โดยที่ฝ่ายสยามไม่ทันตั้งตัว นำไปสู่การรบที่กัวลาเกอดะฮ์ ส่วน
พระยาอภัยธิเบศร์ (แสง) เจ้าเมืองไทรบุรีในขณะนั้นรวบรวมกำลังพลจัดตั้งทัพขึ้นประกอบด้วยชาวไทยได้ 200 คน ได้ชาวมลายู 800-900 คน มาตั้งรับ ในชั้นแรกฝ่ายสยามสามารถป้องกันป้อมปากน้ำไทรบุรีไว้ได้ ตนกูซาอัดจึงเข้ายึดป้อมปากน้ำไม่สำเร็จ ต่อมาในเดือนสิงหาคม ตนกูทาอิบได้นำตัวครอบครัวของทหารชาวมลายูซึ่งป้องกันป้อมอยู่ฝ่ายสยาม ประกอบด้วยเด็กสตรีและคนชรามาเดินนำหน้าทัพ เมื่อเด็กสตรีและคนชราเหล่านั้นถูกสังหารในที่รบ ทำให้ทหารฝ่ายมลายูซึ่งอยู่ฝ่ายสยามแปรพักตร์ไปเข้ากับฝ่ายกบฏ ตนกูทาอิบจึงเข้ายึดป้อมปากน้ำไทรบุรีได้ พระยาอภัยธิเบศร์และทัพสยามจึงล่าถอยกลับเข้าเมืองอาโลร์เซอตาร์ ทัพฝ่ายมลายูของตนกูซาอัดและตนกูทาอิบเข้ายึดเมืองอาโลร์เซอตาร์ได้ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.  2381 พระยาอภัยธิเบศร์ (แสง) รวมทั้งพระเสนานุชิต (นุช) ปลัดเมืองไทรบุรีผู้เป็นน้องชายและครอบครัวหลบหนีไปยังกูปังบาซู และหลบหนีต่อไปจนถึงเมืองพัทลุงในที่สุด
การสู้รบ > การรบฝั่งอันดามัน

เมื่อยึดเมืองอาโลร์เซอตาร์ไว้ได้แล้ว ในเดือนกันยายน พ.ศ.  2381 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดจึงส่งหวันมาลี หรือเจ๊ะหมัดอาลี ยกทัพเรือไปยึดเมืองปะลิส ยึดเกาะลังกาวี และยกทัพเรือจำนวน 95 ลำ 1,000 คน เข้าโจมตีเมืองตรัง ซึ่งเป็นสถานที่ต่อเรือของเจ้าพระยานครฯ (น้อย) นำไปสู่การยึดเมืองตรัง พระสงครามวิชิตเจ้าเมืองตรังนำทัพออกสู้รบกับทัพของหวัดมาลีที่ปากน้ำพระม่วงและเขาราชสีห์แต่ชาวมลายูซึ่งอยู่ด้านหลังเขาโจมตีกระหนาบหลังทำให้ทัพของพระสงครามวิชิตแตกพ่ายไป หวันมาลีจึงสามารถเข้ายึดเมืองตรังได้ กวาดต้อนผู้คนเมืองตรังไปอยู่ที่เกาะลังกาวี
เมื่อเข้ายึดไทรบุรีได้แล้ว ฝ่าายกบฏนำโดยตนกูซาอัดได้เชิญตนกูอับดุลเลาะฮ์ (Tunku Abdullah) ผู้เป็นบุตรชายคนโตของอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันมาเข้าร่วมขบวนการในเดือนตุลาคมพ.ศ. 2381 โดยตนกูอับดุลเลาะฮ์ตั้งอยู่ที่บ้านตะพานช้างหรืออาลูร์กานู (Alur Ganu) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2382 หวันมาลียกทัพเรือเข้าโจมตีเมืองสตูลปล้นสะดมนำอาหารเสบียงไป
ฝ่ายอังกฤษเมื่อทราบว่าผู้สนับสนุนอดีตสุลต่านเข้ายึดเมืองไทรบุรีได้สำเร็จ นายจอร์จ บอแนม (George Bonham) เจ้าเมืองสิงคโปร์และผู้ปกครองอาณานิคมช่องแคบได้เดินทางมายังเกาะปีนังและส่งเรือรบอังกฤษจำนวนสี่ลำได้แก่ เรือไฮยาซินท์ (HMS Hyacinth) เรือเพิร์ล (HMS Pearl) เรือเอเมอราลด์ (HMS Emerald) และเรือไดมอนด์ (HMS Diamond) นำโดยกัปตันเชอราร์ด ออสบอร์น (Sherard Osborn) เข้าปิดกั้นกัวลาเกอดะฮ์หรือปากน้ำเมืองไทรบุรีในระยะวิถีกระสุนปืนใหญ่ในเดือนธันวาคม พ.ศ.  2381 เพื่อปิดกั้นไม่ให้ฝ่ายกบฏไทรบุรียกทัพเรือออกทางทะเลและตัดการติดต่อระหว่างไทรบุรีและเกาะปีนัง แต่เรือรบอังกฤษไม่ได้โจมตีหรือสู้รบกับฝ่ายมลายูไทรบุรีแต่อย่างใด เมื่ออังกฤษเข้ามาปิดปากน้ำ ตนกูซาอัดจึงมาประจำการณ์ที่ป้อมปากน้ำเพื่อคอยระวังท่าทีของอังกฤษ
เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) เจ้าเมืองตรัง กลับมาถึงก็ระดมกำลังทหารตั้งค่ายอยู่ที่ ต.ทุ่งค่าย อ.ย่านตาขาว จ.ตรัง (ในปัจจุบัน) เพื่อเตรียมยกโอบไปตีหวันหมาดหลีซึ่งยึดชัยภูมิอยู่ที่ควนธานี โดยส่งกองกำลังลำเลียงไปทางคลองลำเลียง เมื่อหวันหมาดหลีทราบข่าวว่าเจ้าพระยานคร (น้อย) ยกทัพมา ประกอบกับรับรู้ถึงกิตติศัพท์การออกทัพจับศึกของเจ้าพระยานคร (น้อย) ว่าเก่งกาจ จึงถอยร่นหนีไป
การสู้รบ > การรบที่สงขลาและปัตตานี

ในเดือนกันยายน พ.ศ.  2381 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดส่งตนกูมูฮาหมัดทาอิบ และตนกูมูฮาหมัดยิหวา (Tunku Muhammad Jiwa) นำทัพจำนวน 3,000 คน จากไทรบุรีไปทางเหนือเข้ารุกรานเมืองสงขลา ฝ่ายเมืองสงขลาพระสุนทรนุรักษ์ (บุญสัง) ผู้รักษาเมืองสงขลาส่งพระยาไชยานอกราชการยกทัพจากเมืองสงขลาจำนวน 800 คน เข้าสู้รบกับทัพของตนกูทาอิบ ตนกูทาอิบถอยไปอยู่ที่สะเดา ในขณะที่พระยาไชยานอกราชการคอยตั้งรับอยู่ที่บ้านปริก ตนกูทาอิบส่งทัพแยกย้ายกระจายไปตั้งตามที่ต่าง ๆ ได้แก่ ปังลิมาโปปและปังลิมามระ ตั้งอยู่ที่บ้านสะเดา จำนวน 1,000 คน โต๊ปดังตั้งที่ยางงาม 300 คน โต๊ะนุเระอยู่ที่ตะพานสูง 400 คน ปังลิมาที่สบาเพน 300 คน ตนกูยิหวาตั้งที่ทุ่งบ้านโพธิ์ 1,000 คน
ข่าวการกบฏของไทรบุรีไปถึงกรุงเทพฯในเดือนกันยายนพ.ศ. 2381 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชโองการให้เจ้าพระยานครฯ (น้อย) และพระยาสงขลา (เถี้ยนเส้ง) รีบเดินทางลงมาเพื่อป้องกันเมืองของตน รวมทั้งมีพระราชโองการให้เกณฑ์ไพร่พลจากเมืองชุมพร เมืองไชยา และเมืองปะทิว เพื่อนำไปสู้รบกับฝ่าบกบฏอีกด้วย พระยาสงขลา (เถี้ยนเส้ง) เดินทางถึงเมืองสงขลาในเดือนธันวาคมพ.ศ.  2381 ยกทัพจากเมืองสงขลาประกอบไปด้วยคนไทยและคนจีนออกไปพร้อมกับพระยายะหริ่ง (พ่าย) เจ้าเมืองยะหริ่ง และพระยาสาย (ต่วนหนิดะ) เจ้าเมืองสาย ไปตั้งอยู่ที่หาดใหญ่ พระยาสงขลาส่งพระยายะหริ่ง (พ่าย) และพระยาสาย (ต่วนหนิดะ) ยกทัพสยามเข้าโจมตีทัพของตนกูทาอิบที่สะเดาแตกพ่ายและถอยร่นไปอยู่ที่ทุ่งโพธิ์ฝั่งไทรบุรี พระยายะหริ่งและพระยาสายยกทัพติดตามตนกูทาอิบไปที่ทุ่งโพธิ์แต่ฝ่ายมลายูวกโจมตีด้านหลังตัดเส้นทางเสบียง พระยายะหริ่งและพระยาสายจึงถอยกลับมาอยู่ที่คลองหินเหล็กไฟ ตนกูทาอิบยกทัพติดตามกลับมาโจมตีทัพของฝ่ายสยามที่คลองหินเหล็กไฟ พระยายะหริ่งและพระยาสายแบ่งทัพกระจายออกไปตั้งรับที่เขาลูกช้าง (ปัจจุบันคือเขารูปช้าง) เขาเก้าเส้ง และที่คลองสำโรง คุมเชิงกันอยู่
ในเดือนธันวาคม พ.ศ.  2381 ตนกูทาอิบได้แบ่งทัพ 300 คน นำโดยตนกูมูฮาหมัดยิหวาไปทางตะวันออกเข้าโจมตีเมืองจะนะ ในเวลานั้นเจ้าเมืองจะนะคือพระยาจะนะ (บัวแก้ว) ไม่อยู่ไปราชการที่สงขลา ปลัดเมืองจะนะเป็นผู้รักษาป้องกันเมือง ฝ่ายไทรบุรีสามารถเข้ายึดเมืองจะนะได้และเผาทำลายเมือง จากนั้นจึงยกไปตั้งอยู่ที่บ้านนาเกลี้ยกล่อมเมืองเทพาและหนองจิกให้เข้าร่วมการกบฏ เมืองหนองจิกจึงเข้าร่วมกับฝ่ายกบฏ ตนกูยิหวายกทัพต่อเข้าโจมตีเมืองปัตตานี พระยาระแงะ (ตุวันบอซู) และพระพิทักษ์ธานีเมืองสายสามารถป้องกันเมืองปัตตานีไว้ได้ ตนกูยิหวาถอยร่นออกไป ในเดือนมีนาคมพ.ศ. 2382 พระยาสงขลาส่งหลวงไชยสุรินทร์ยกทัพ 500 คน ไปโจมตีทัพฝ่ายมลายูของตนกูยิหวาที่บ้านนา ตนกูยิหวาเอาชนะหลวงไชยสุรินทร์ได้ หลวงไชยสุรินทร์จึงถอยกลับมาตั้งอยู่ที่ปลักแรด (ตำบลนาทับ อำเภอจะนะ) ตนกูยิหวายกทัพติดตามมาสู้รบที่ปลักแรด พระยาสงขลาให้กำลังเสริมแก่หลวงไชยสุรินทร์ที่ปลักแรด 500 คน หลวงไชยสุรินทร์จึงต้านทานตนกูยิหวาได้ คุมเชิงกันอยู่อีกเช่นกัน
ในเดือนกุมภาพันธ์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริว่าสถานการณ์ทางเมืองสงขลาและปัตตานีไม่สู้ดี จึงมีพระราชโองการให้พระวิชิตณรงค์และพระราชวรินทร์นำทัพเรือจำนวน 700 คน ยกลงไปช่วยเมืองสงขลา พระวิชิตณรงค์โดยสารเรือกำปั่นแกล้วกลางสมุทรและพระราชวรินทร์ลงเรือกำปั่นอีกลำหนึ่งยกทัพไปจากกรุงเทพฯในเดือนกุมภาพันธ์ และในเดือนมีนาคม พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯให้พระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษา (ทัต บุนนาค) และเจ้าพระยายมราช (บุนนาค) ยกทัพเรือออกไปช่วยปราบกบฏทางใต้อีกทัพหนึ่ง
การสู้รบ > สยามยึดไทรบุรีคืน

เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) เดินทางถึงเมืองนครศรีธรรมราชในเดือนกุมภาพันธ์พ.ศ. 2382 ประสบกับปัญหาขาดแคลนกำลังพล ไพร่พลที่จะเกณฑ์มาจาก ชุมพร ไชยา และปะทิว ยังไม่เสร็จสิ้นเรียบร้อย ใช้เวลารวบรวมไพร่พลจากนครศรีธรรมราชและพัทลุงและส่งคนไปซื้อเรือรบจากสิงคโปร์ รวมทั้งส่งพระยาวิชิตภักดีเจ้าเมืองไชยานำทัพไปตั้งที่เมืองพังงาเพื่อคอยสังเกตการณ์ทางภูเก็ต จนกระทั่งในเดือนมีนาคม เจ้าพระยานครฯ (น้อย) ซึ่งล้มป่วยมาตั้งแต่กรุงเทพฯต้องนอนรักษาตัวอยู่ที่นครศรีธรรมราชไม่สามารถนำทัพเองได้ จึงมอบหมายให้บุตรชายทั้งสามคือพระยาอภัยธิเบศร์ (แสง) เจ้าเมืองไทรบุรี พระเสนานุชิต (นุช) ปลัดเมืองไทรบุรี และพระวิชิตสรไกร (กล่อม) นำทัพเมืองนครศรีธรรมราชและพัทลุงจำนวน 3,995 คน ยกลงไปทางใต้พบกับทัพของตนกูมูฮาหมัดซาอัดที่สะเดา ฝ่ายตนกูซาอัดมีกองกำลังเพียง 500 คนจึงแตกพ่ายหนีไป โดยที่ตนกูซาอัดเหลือกองกำลังติดตามตัวเพียง 50 คนเท่านั้นและถอยไปตั้งรับที่กูปังบาซู พระยาอภัยธิเบศร์ พระเสนานุชิต และพระวิชิตสรไกร ยกทัพฝ่ายสยามเข้าโจมตีเมืองกูปังบาซู และสามารถเข้ายึดเมืองกูปังบาซูได้สำเร็จ ฝ่ายตนกูซาอัดเมื่อเสียเมืองกูปังบาซูแล้วจึงถอยไปอยู่ที่ตะพานช้างและมีคำสั่งให้ตนกูมูฮาหมัดทาอิบและตนกูมูฮาหมัดยิหวาถอนกำลังถอยออกจากสงขลามาช่วยต้านทัพของนครศรีธรรมราช
ในเดือนมีนาคม พระยาสงขลาให้นำปืนใหญ่จ่ารงค์ขึ้นไปไว้บนเขาลูกช้าง ระดมยิงใส่ค่ายทหารต่าง ๆ ของตนกูมูฮาหมัดทาอิบ ถูกหอรบพังทลายลงห้าหอและถูกชาวมลายูเสียชีวิตจำนวนมาก พระยายะหริ่ง (พ่าย) พระยาสาย (ต่วนหนิดะ) และหลวงไชยสุรินทร์ ยกทัพเข้าโจมตีค่ายต่าง ๆ ของฝ่ายไทรบุรีจนแตกพ่ายไป เมื่อทัพเรือของพระวิชิตณรงค์และพระราชวรินทร์มาถึงเมืองสงขลาในเดือนมีนาคมพบว่าทางทัพของฝ่ายไทรบุรีได้ถอยไปจากสงขลาแล้ว
ทัพนครศรีธรรมราชเข้าโจมตีค่ายตะพานช้างทางเหนือของเมืองอาโลร์เซอตาร์ ตนกูอับดุลเลาะฮ์และตนกูมูฮาหมัดทาอิบไม่สามารถป้องกันค่ายได้แตกพ่ายไป ทัพนครศรีธรรมราชเข้ายึดเมืองอาโลร์เซอตาร์ เมืองหลวงของไทรบุรีได้ในเดือนมีนาคมนั้น การกบฏจึงสิ้นสุดลง
ผลลัพธ์

หลังจากที่ฝ่ายสยามเข้ายึดเมืองอาโลร์เซอตาร์และรัฐไทรบุรีคืนได้แล้ว บรรดาผู้นำการกบฏในครั้งนี้ต่างหลบหนีไปยังสถานที่ต่าง ๆ ตนกูมูฮาหมัดซาอัดหลบหนีไปยังเซอเบอรังเปอไรหรือโปร์วินซ์เวลส์เลย์ซึ่งเป็นเขตแดนของอังกฤษ หวันมาลีหลบหนีไปยังเกาะลังกาวี และหลบหนีต่อไปยังหมู่เกาะมะริด จากนั้นไม่ปรากฏตัวอีกเลย ตนกูอับดุลเลาะฮ์หลบหนีไปยังเกาะปีนังและมอบตัวให้แก่ทางการอังกฤษ ตนกูมูฮาหมัดทาอิบหลบหนีไปยังเมืองมะละกา ใน พ.ศ. 2383 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดถูกทางการอังกฤษจับกุมในข้อหาโจรสลัด แม้ว่าทางการอังกฤษตัดสินให้ตนกูมูฮาหมัดซาอัดพ้นข้อกล่าวหาแต่ก็ถูกบังคับให้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่ยังเมืองกัลกัตตาของบริติชอินเดีย (ในเวลาต่อมาตนกูซาอัดได้รับอนุญาตให้กลับมาอาศัยอยู่ที่เกาะปีนัง)
ทัพเรือของพระวิชิตณรงค์และทัพเรือของพระยาศรีพิพัฒน์ฯ (ทัต) มาถึงเมืองสงขลาหลังจากที่การกบฏจบสิ้นลงแล้ว แต่จะมีบทบาทในเหตุการณ์สงครามกลางเมืองกลันตันซึ่งเกิดขึ้นต่อมาในปีพ.ศ. 2382
เจ้าพระยานครฯ (น้อย) ถึงแก่อสัญกรรมที่นครศรีธรรมราชในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2382 เมื่อเจ้าพระยานครฯ (น้อย) ถึงแก่อสัญกรรมแล้ว พระยาศรีพิพัฒน์ฯ (ทัต บุนนาค) เข้ามาเป็นผู้จัดการปกครองของหัวเมืองมลายูเสียใหม่ โดยแต่งตั้งให้ผู้ที่ได้รับความนับถือในหมู่ชาวมลายูขึ้นเป็นเจ้าเมืองต่าง ๆ แทนที่จะให้ฝ่ายสยามเข้าปกครองโดยตรงดังเช่นที่เป็นในยุคสมัยของเจ้าพระยานครฯ (น้อย) ตนกูอาหนุ่ม (Tunku Anom) ซึ่งเป็นเชื้อวงศ์ของอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันขึ้นเป็นเจ้าเมืองไทรบุรี รัฐไทรบุรีถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วนได้แก่สตูล ปะลิส กูปังบาซู และไทรบุรีเดิม ถวายต้นไม้เงินต้นไม้ทองแก่กรุงเทพฯ ต่อมาใน พ.ศ.  2384 อดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันส่งตนกูอับดุลเลาะฮ์หรือตนกูดาอี (Tunku Daik) ผู้เป็นบุตรชายคนโตมายังกรุงเทพฯ เพื่อเจรจาขอให้อดีตสุลต่านฯ กลับมาครองรัฐไทรบุรีดังเดิม หลังจากที่หลบหนีออกจากเมืองไทรบุรีเป็นเวลาประมาณยี่สิบปี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชานุญาตให้อดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันหวนคืนสู่ตำแหน่งเจ้าเมืองไทรบุรีอีกครั้งในที่สุดใน พ.ศ.  2385 เป็นเจ้าประเทศราชถวายบรรณาการแก่กรุงเทพฯดังเดิม
กัปตันเชอราร์ด ออสบอร์น (Sherard Osborn) ผู้นำเรือรบอังกฤษจำนวนสี่ลำเข้าปิดปากน้ำเมืองไทรบุรีใน พ.ศ.  2381 ต่อมาได้เป็นผู้สำรวจขั้วโลกเหนือ
คำปุน ศรีใส

| คำปุน ศรีใส จ> ภ. |
| --- | --- |

เกิด: 5 มกราคม พ.ศ. 2476 ตำบลยโสธร อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือจังหวัดยโสธร)
เสียชีวิต: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 (91 ปี)
อาชีพ: ช่างทอผ้า
คู่สมรส: นายเตียซ้ง แซ่แต้
รางวัล: พ.ศ. 2561 - ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (การทอผ้า)
คำปุน ศรีใส เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2476 เป็นช่างทอผ้าอีสาน ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2561 สาขาทัศนศิลป์ ประเภทประยุกต์ศิลป์ (ประณีตศิลป์-ทอผ้า)
คำปุน ศรีใส เกิดที่คุ้มวัดกลาง ตำบลยโสธร อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือจังหวัดยโสธร) สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนสามัคคีวัฒนา เมื่อ พ.ศ. 2485 คำปุนได้รับการปลูกฝังวัฒนธรรมการทอผ้าที่สืบทอดจากบรรพบุรุษ โดยเฉพาะจากคุณยายและคุณแม่น้อย ศรีใส นางคำปุนสมรสกับนายเตียซ้ง แซ่แต้ ซึ่งมีอาชีพค้าขาย ทำให้หยุดการทอผ้าไประยะหนึ่ง แต่ภายหลังกลับมายึดอาชีพทอผ้า โดยมีการพัฒนาการทอผ้าไหมและขยายเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนอย่างจริงจังที่ถนนผาแดง พร้อมกับเปิดร้านคำปุน ขายผ้าที่หน้าตลาดใหญ่ เป็นการทอผ้าอีสาน ทั้งหมี่ ขิด ยก และ จก และ พัฒนาผ้าไหมให้มีลวดลายหลากหลายยิ่งขึ้น
ต่อมาได้ขยายโรงทอผ้าไหมด้วยกี่ 24 หลัง โดยใช้ชื่อว่า โรงทอผ้าไหมคำปุน ผ้าที่มีชื่อเสียงของบ้านคำปุน คือ ผ้าไหมมัดหมี่ผสมการจก (การปัก) ด้วยไหมสีต่าง ๆ มีทั้งไหมเงินไหมคำลงบนผืนลายผ้า ผ้าคำปุนได้รับความสนใจจากบุคคลที่มีชื่อเสียงและนำไปใช้ในงานพิธีการต่าง ๆ อยู่เสมอ เช่น การหมั้น การเข้าเฝ้า เป็นต้น และยังได้ใช้เป็นเครื่องแต่งกายของตัวเอกในภาพยนตร์ เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
นางคำปุน ศรีใส ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นบุคคลผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม สาขาทัศนศิลป์-ถักทอ พ.ศ. 2537 ศิลปินมรดกอีสาน สาขาทัศนศิลป์ (หัตถกรรมผ้าทอ) พ.ศ. 2558 จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น และได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2561 สาขาทัศนศิลป์ ประเภทประยุกต์ศิลป์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
การอาบน้ำ

ภาพสีเทียนการอาบน้ำ
อาบน้ำ เป็นกิจวัตรอย่างหนึ่งของมนุษย์ เพื่อจะชำระสิ่งสกปรกออกจากร่างกาย โดยใช้น้ำเป็นตัวช่วย ผลอีกอย่างคือร่างกายได้รับความชุ่มชื่น และรู้สึกสดชื่น