stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สีน้ำเงิน (มุทราศาสตร์)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ น้ำเงิน (แก้ความกำกวม)
“Azure” สีน้ำเงินทางซ้าย หรือ ขีดตามแนวนอนทางขวา
สีน้ำเงิน หรือ เอเชอร์ (อังกฤษ: Azure) เป็นภาษามุทราศาสตร์ (Heraldry) ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีน้ำเงิน ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี”  ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ (engraving) “เอเชอร์” ก็จะเป็นขีดตามแนวนอน หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “az.” หรือ “b.” ของคำว่า “Azure”
คำว่า “Azure” มาจากภาษาเปอร์เซีย “لاژورد” (lazhward) ซึ่งเป็นชื่อสถานที่ที่เป็นที่รู้จักกันว่ามีแหล่งหินที่มีสีน้ำเงินเข้มที่ปัจจุบันเรียกว่าหินลาพิส ลาซูไล (lapis lazuli หรือ หินจาก lazhward) คำนี้เข้ามาในภาษาภาษาฝรั่งเศสเก่าในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และแผลงไปใช้ในการบรรยายสีของผิวตราของตราอาร์ม  “Azure” ที่แปลว่า “น้ำเงิน”
ในภาษามุทราศาสตร์ “Azure” แปลง่ายๆ ว่า “สีน้ำเงิน” คำแรกใช้โดยขุนนางนอร์มันผู้พูดภาษาฝรั่งเศส คำหลังที่เพียงแต่เรียกชื่อสีใช้โดยชนสามัญชาวแองโกล-แซ็กซอน “สีน้ำเงิน” เป็นสีที่ใช้กันมากบนอาวุธและธง
นอกไปจากสีน้ำเงินมาตรฐานแล้วก็ยังมีสีน้ำเงินอ่อนที่เรียกว่า “สีท้องฟ้า” (bleu celeste) ทั้งสองสีต่างก็มิได้มีการระบุระดับความอ่อนแก่ของสีอย่างแน่นอน แต่ “สีน้ำเงิน” จะใช้เป็นสีที่เข้มกว่า “สีท้องฟ้า” มาก
ผิวตราสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของ:
เพชรพลอย - แซฟไฟร์
เทพ - เทพจูปิเตอร์
ดูเพิ่ม

นิยามของตรา
ผิวตรา
| ด ค กมุทราศาสตร์ |
| --- | --- |
 ตราอาร์ม  นิยามของตรา  เจ้าหน้าที่ตราอาร์ม 
 องค์ประกอบ โล่ เครื่องยอด แพรประดับ หมวกเกราะ พู่ประดับ จุลมงกุฎ โล่ภายในตรา เรขลักษณ์ เครื่องหมาย ประคองข้าง  อิสริยาภรณ์ ฐานรอง คำขวัญ พื้นตรา ผิวตรา ช่องตรา 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง ตรานักบวชคริสเตียน ตราประจำเหล่า ตราอาร์มย้อนหลัง เอกตรา คำพ้องชื่อตรา ธัชศักดิ์ ธัชวิทยา มง (ตราสัญลักษณ์แบบญี่ปุ่น) 
 หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง ตราอาร์ม ตราแผ่นดิน 
| ด ค กองค์ประกอบในการให้คำนิยามของตรา |
| --- | --- |
โล่ • เครื่องหมาย • ผิวตรา • การแบ่งโล่ • พื้นตรา • เส้นแบ่ง  • เรขลักษณ์  • ประคองข้าง  • ฐานรอง
แถบทแยงซ้าย • ขอบ • Canton • เครื่องหมายวี • แถบบน  • กางเขน • แถบขวางกลาง • โค้งข้าง • เครื่องหมายวาย • แถบตั้งกลาง • แถบไขว้
| ด ค กผิวตรา |
| --- | --- |
ลักษณะผิวตรา  ·  กฎของผิวตรา
โลหะ: เงิน (Argent) ·  ทอง (Or)    สี: น้ำเงิน (Azure)  ·  ดำ (Sable)  ·  สีเขียว (Vert) ·  แดง (Gules)  ·  ม่วง (Purpure)
ขนสัตว์: เออร์มิน (Ermine)  ·  กระรอก (Vair)    สีเพี้ยน (Stain) : ม่วงแดง (Murrey)  ·  แดงเลือด (Sanguine)  ·  น้ำตาลอมส้ม (Tenné)
อื่นๆ: ท้องฟ้า (Bleu celeste)  ·  ชมพูผิวหนัง (Carnation)  ·  เหล็ก (Cendrée)  ·  ส้ม (Orange)
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง: ตราอาร์ม • ตราแผ่นดิน
| ด ค กสัตว์ที่ใช้ในมุทราศาสตร์ หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:ลักษณะการวางท่า |
| --- | --- |
สัตว์: หมี (Bear) • หมูป่า (Boar) • วัว (Bull หรือ Ox) • สุนัข (Dog) • ยีราฟ (Camelopard) • กวาง (Hind) • จิงโจ้  (Kangaroo) • สิงห์โต (Lion หรือ Leo) • กวาง (Stag) • เสือ (Tiger) • หมาป่า (Wolves)
นก: ไก่ (Cock) • นกพิราบ (Dove) • อินทรี (Eagle) • นกกระทุง (Pelican) • นกกา (Rook)
สัตว์ในตำนาน: อัลช์ (Alce) • บาซิลิสค์ (Basilisk) • งูบิสชิโอเน (Biscione) • มังกรไก่ (Cockatrice) • มังกร (Dragon) • จิ้งจอกสิงห์ (Enfield beast) • กริฟฟิน (Griffin) • คีย์ธอง (Keythong) • งูมังกร (Lindworm) • มันติคอร์ (Manticore) • นกปีกขาสั้น (Martlet) • โอพินิคัส (Opinicus) • ฟีนิกซ์ (Phoenix) • ซาลามานเดอร์ (Salamander) • ทูรุล (Turul) • ยูนิคอร์น (Unicorn) • ไวเวิร์น (Wyvern)
ปลา: ปลาโดลฟิน (Dolphinfish) • เก็ด (Bear) • ปลาไพค์ (Lucy) • สคาลล็อพ (Scallop)
อื่นๆ: ค้างคาว (Bat) • ผึ้ง (Bee) • กบ (Crapaudy) • มด (Emmet) • งู (Serpent)
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง: ตราอาร์ม • ตราแผ่นดิน
สีเขียว (มุทราศาสตร์)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สีเขียว
“Vert” สีเขียวทางซ้าย หรือ ขีดทแยงทางขวา
สีเขียว (อังกฤษ: Vert) เป็นภาษามุทราศาสตร์ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีเขียว ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี”  ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ “Vert” ก็จะเป็นขีดทแยงจากมุมซ้ายบนลงมายังมุมขวาล่าง หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “vt.” ของคำว่า “Vert”
คำว่า “Vert” มาจากภาษาฝรั่งเศส ที่แปลว่า “เขียว” ในมุทราศาสตร์ฝรั่งเศสผิวสีนี้เรียกว่า “Sinople” ตั้งแต่อย่างน้อยก็ราวปี ค.ศ. 1415 ในภาษาฝรั่งเศสเก่าและตำราก่อนหน้านั้น “Vert” แปลว่า “เขียว” ขณะที่ “Sinople” เป็นสีแดงตามชื่อสีโลหะ แต่ไม่ทราบว่าการเปลี่ยนชื่อสีมาจากสาเหตุใด
สีเขียวเป็นสีที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ของศรัทธามุสลิมและเป็นสีหนึ่งของสีกลุ่มอาหรับ (Pan-Arab colors) ฉะนั้นประเทศอิสลามหลายประเทศจึงใช้สีเขียวเป็นสีหนึ่งในธงชาติ นอกจากนั้นสีเขียวก็ยังเป็นสีที่นิยมใช้กันในธงของประเทศในแอฟริกาที่เป็นสัญลักษณ์ของความเขียวชอุ่มของแผ่นดินของประเทศที่เป็นเจ้าของธง
นิยามที่สั้นที่สุดของตราอาร์มในภาษาอังกฤษคือ “สีเขียว” ซึ่งเป็นนิยามของตราแห่ง Pupellin และของธงชาติลิเบีย
ผิวตราสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของ:
เพชรพลอย - มรกต
เทพ - เทพีวีนัส
ดูเพิ่ม

นิยามของตรา
ผิวตรา
| ด ค กมุทราศาสตร์ |
| --- | --- |
 ตราอาร์ม  นิยามของตรา  เจ้าหน้าที่ตราอาร์ม 
 องค์ประกอบ โล่ เครื่องยอด แพรประดับ หมวกเกราะ พู่ประดับ จุลมงกุฎ โล่ภายในตรา เรขลักษณ์ เครื่องหมาย ประคองข้าง  อิสริยาภรณ์ ฐานรอง คำขวัญ พื้นตรา ผิวตรา ช่องตรา 
 หัวข้อที่เกี่ยวข้อง ตรานักบวชคริสเตียน ตราประจำเหล่า ตราอาร์มย้อนหลัง เอกตรา คำพ้องชื่อตรา ธัชศักดิ์ ธัชวิทยา มง (ตราสัญลักษณ์แบบญี่ปุ่น) 
 หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง ตราอาร์ม ตราแผ่นดิน 
| ด ค กองค์ประกอบในการให้คำนิยามของตรา |
| --- | --- |
โล่ • เครื่องหมาย • ผิวตรา • การแบ่งโล่ • พื้นตรา • เส้นแบ่ง  • เรขลักษณ์  • ประคองข้าง  • ฐานรอง
แถบทแยงซ้าย • ขอบ • Canton • เครื่องหมายวี • แถบบน  • กางเขน • แถบขวางกลาง • โค้งข้าง • เครื่องหมายวาย • แถบตั้งกลาง • แถบไขว้
| ด ค กผิวตรา |
| --- | --- |
ลักษณะผิวตรา  ·  กฎของผิวตรา
โลหะ: เงิน (Argent) ·  ทอง (Or)    สี: น้ำเงิน (Azure)  ·  ดำ (Sable)  ·  สีเขียว (Vert) ·  แดง (Gules)  ·  ม่วง (Purpure)
ขนสัตว์: เออร์มิน (Ermine)  ·  กระรอก (Vair)    สีเพี้ยน (Stain) : ม่วงแดง (Murrey)  ·  แดงเลือด (Sanguine)  ·  น้ำตาลอมส้ม (Tenné)
อื่นๆ: ท้องฟ้า (Bleu celeste)  ·  ชมพูผิวหนัง (Carnation)  ·  เหล็ก (Cendrée)  ·  ส้ม (Orange)
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง: ตราอาร์ม • ตราแผ่นดิน
| ด ค กสัตว์ที่ใช้ในมุทราศาสตร์ หัวข้อที่เกี่ยวข้อง:ลักษณะการวางท่า |
| --- | --- |
สัตว์: หมี (Bear) • หมูป่า (Boar) • วัว (Bull หรือ Ox) • สุนัข (Dog) • ยีราฟ (Camelopard) • กวาง (Hind) • จิงโจ้  (Kangaroo) • สิงห์โต (Lion หรือ Leo) • กวาง (Stag) • เสือ (Tiger) • หมาป่า (Wolves)
นก: ไก่ (Cock) • นกพิราบ (Dove) • อินทรี (Eagle) • นกกระทุง (Pelican) • นกกา (Rook)
สัตว์ในตำนาน: อัลช์ (Alce) • บาซิลิสค์ (Basilisk) • งูบิสชิโอเน (Biscione) • มังกรไก่ (Cockatrice) • มังกร (Dragon) • จิ้งจอกสิงห์ (Enfield beast) • กริฟฟิน (Griffin) • คีย์ธอง (Keythong) • งูมังกร (Lindworm) • มันติคอร์ (Manticore) • นกปีกขาสั้น (Martlet) • โอพินิคัส (Opinicus) • ฟีนิกซ์ (Phoenix) • ซาลามานเดอร์ (Salamander) • ทูรุล (Turul) • ยูนิคอร์น (Unicorn) • ไวเวิร์น (Wyvern)
ปลา: ปลาโดลฟิน (Dolphinfish) • เก็ด (Bear) • ปลาไพค์ (Lucy) • สคาลล็อพ (Scallop)
อื่นๆ: ค้างคาว (Bat) • ผึ้ง (Bee) • กบ (Crapaudy) • มด (Emmet) • งู (Serpent)
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง: ตราอาร์ม • ตราแผ่นดิน
สีแดง (มุทราศาสตร์)

กูลสสีแดงทางซ้าย หรือ แถวเส้นดิ่งทางขวา
สีแดง หรือ กูลส (อังกฤษ: Gules) เป็นภาษามุทราศาสตร์ (Heraldry) ที่หมายถึงลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีแดง ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี”  ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ (engraving) “กูลส” ก็จะเป็นแถวเส้นดิ่งหรือ บริเวณที่จารึกด้วยอักษรย่อ “gu.” ของคำว่า “Gules”
คำว่า “Gules” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า ว่า “goules” หรือ “gueules” ที่แปลว่า “คอหอย” ที่หมายถึงปากของสัตว์ ปากและคอหอยมีสีแดงฉะนั้นจึงเป็นคำที่ใช้เรียกสี
นักประพันธ์ทางมุทราศาสตร์เชื่อกันมาเป็นเวลาหลายสิบปีแล้วว่าคำว่า “Gules” มาจากภาษาเปอร์เซีย “gol” หรือ “กุหลาบ” ที่เข้ามาในยุโรปทางสเปนมุสลิมหรืออาจจะนำกลับมาโดยนักรบครูเสดที่เดินทางกลับมาจากตะวันออกกลาง แต่เบร้าท์กล่าวว่าไม่มีหลักฐานใดที่สนับสนุนข้อเสนอนี้
ในเครื่องอิสริยาภรณ์โปแลนด์ “กูลส” เป็นสีที่นิยมใช้เป็นพื้นตรามากที่สุด ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ราวครึ่งหนึ่งของตราอาร์มของขุนนางในโปแลนด์ใช้พื้นตราสีแดงโดยมี เครื่องหมาย (Charge) ที่เป็นสีขาว หนึ่งหรือสองเครื่องหมายบนพื้น
รงคตราสีแดงเป็นสัญลักษณ์ของ:
เพชรพลอย - ทับทิม
เทพ - เทพมาร์ส
ดูเพิ่ม

นิยามของตรา
ผิวตรา
| ด ค กผิวตรา |
| --- | --- |
ลักษณะผิวตรา  ·  กฎของผิวตรา
โลหะ: เงิน (Argent) ·  ทอง (Or)    สี: น้ำเงิน (Azure)  ·  ดำ (Sable)  ·  สีเขียว (Vert) ·  แดง (Gules)  ·  ม่วง (Purpure)
ขนสัตว์: เออร์มิน (Ermine)  ·  กระรอก (Vair)    สีเพี้ยน (Stain) : ม่วงแดง (Murrey)  ·  แดงเลือด (Sanguine)  ·  น้ำตาลอมส้ม (Tenné)
อื่นๆ: ท้องฟ้า (Bleu celeste)  ·  ชมพูผิวหนัง (Carnation)  ·  เหล็ก (Cendrée)  ·  ส้ม (Orange)
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง: ตราอาร์ม • ตราแผ่นดิน
| ด ค กองค์ประกอบในการให้คำนิยามของตรา |
| --- | --- |
โล่ • เครื่องหมาย • ผิวตรา • การแบ่งโล่ • พื้นตรา • เส้นแบ่ง  • เรขลักษณ์  • ประคองข้าง  • ฐานรอง
แถบทแยงซ้าย • ขอบ • Canton • เครื่องหมายวี • แถบบน  • กางเขน • แถบขวางกลาง • โค้งข้าง • เครื่องหมายวาย • แถบตั้งกลาง • แถบไขว้
สีน้ำตาล

| สีน้ำตาล |
| --- | --- |
 
Common connotations
ดิน, ฤดูใบไม้ร่วง, ผิวหนัง, ใบเมเปิล, ชอคโคแล็ต, กาแฟ, คาราเมล, หิน, แอฟริกา, วัฒนธรรมแอฟริกา, ชนพื้นเมือง
     Color coordinates
Hex triplet: #964B00
ระบบสี RGBB (r, g, b): (150, 75, 0)
HSV (h, s, v): (30°, 100%, 59%)
CIELChuv (h, s, v): (40, 72, 31°)
Source: [Unsourced]
B: อยู่ในช่วง [0–255] (ไบต์) 
Some shades of สีน้ำตาล
Brown (X11):  
น้ำตาลใหม้:  
Pale Brown:  
สีน้ำตาล (อังกฤษ: Brown) เป็นสีชนิดหนึ่งที่คล้ายกับสีของลำต้นของต้นไม้ ออกสีส้มแก่ ๆ ผสมกับสีเขียวไปด้วย พบเห็นได้ทั่วไป เช่น กิ่งและลำต้นของต้นไม้ เป็นต้น  เป็นสีที่ไม่ค่อยจะสะท้อนแสงเท่าไรนัก จัดอยู่ในกลุ่มจำพวกสีเย็น
สีประจำสถาบันการศึกษา

เป็นสีประจำคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เป็นสีประจำคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร
แหล่งข้อมูลอื่น

All About Brown เก็บถาวร 2008-09-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
สื่อส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่อง

สื่อส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่อง (อังกฤษ: streaming media) เป็นสื่อประสมที่ผู้ใช้ขั้นปลายได้รับตามลำดับอย่างต่อเนื่องในขณะที่ผู้ให้บริการกำลังส่งมอบเนื้อหาทั้งหมดไปให้ ตัวเล่นสื่อลูกข่ายอาจเริ่มเล่นข้อมูล (เช่น ภาพยนตร์) ก่อนที่ไฟล์เนื้อหาจะถูกส่งมาทั้งหมดก็ได้ การรับ-ส่งสื่อแบบต่อเนื่องเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการรับชมนอกเหนือจากการดาวน์โหลดสู่อุปกรณ์ส่วนบุคคล
คำกริยา stream ในภาษาอังกฤษหมายถึงกระบวนการส่งมอบเนื้อหาในลักษณะดังกล่าว ศัพท์นี้จึงสื่อถึงวิธีการส่งสื่อมากกว่าจะสื่อถึงลักษณะของตัวสื่อเอง การจำแนกวิธีส่งสื่อออกจากตัวสื่อที่ถูกส่งนั้นใช้โดยเฉพาะกับเครือข่ายโทรคมนาคม เนื่องจากระบบการส่งมอบข้อมูลโดยทั่วไปมีทั้งระบบที่ส่งต่อเนื่องในตัว (เช่น วิทยุ, โทรทัศน์) และระบบที่ไม่สามารถส่งต่อเนื่องได้ในตัว (เช่น หนังสือ, ตลับวีดิทัศน์, แผ่นซีดีเสียง) ตัวอย่างเช่น ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ดนตรีลิฟต์ (elevator music) เป็นหนึ่งในบรรดาสื่อแบบส่งต่อเนื่องยุคแรกสุดที่เป็นที่นิยมกัน แต่ทุกวันนี้ โทรทัศน์อินเทอร์เน็ตได้กลายเป็นรูปแบบสามัญรูปแบบหนึ่งของสื่อแบบส่งต่อเนื่องไปแล้ว
ศัพท์ "สื่อแบบส่งต่อเนื่อง" สามารถใช้กับสื่ออื่น ๆ นอกเหนือจากวีดิทัศน์และข้อมูลเสียง เช่น คำบรรยายแบบซ่อนได้สด, ทิกเกอร์เทป และข้อความสด (real-time text) ซึ่งเราถือว่าทั้งหมดเป็น "ข้อความแบบส่งต่อเนื่อง" อนึ่ง วลี "แบบส่งต่อเนื่อง" ได้รับการนำมาใช้เป็นครั้งแรกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เนื่องจากเป็นคำอธิบายที่ดีกว่าสำหรับวีดิทัศน์ตามคำขอบนเครือข่ายไอพี โดยในขณะนั้นวีดิทัศน์รูปแบบดังกล่าวมักถูกเรียกว่า "วีดิทัศน์แบบเก็บข้อมูลแล้วส่งต่อ" (store and forward video) ซึ่งเป็นการตั้งชื่อที่อาจทำให้เข้าใจผิดได้
การถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่อง (live streaming) ซึ่งสื่อถึงการส่งมอบเนื้อหาผ่านอินเทอร์เน็ตตามเวลาจริงนั้นจำเป็นต้องใช้สื่อต้นทางรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง (เช่น กล้องวีดิทัศน์, ตัวต่อประสานเสียง, ซอฟต์แวร์จับภาพหน้าจอ), ตัวเข้ารหัสเพื่อแปลงเนื้อหาเป็นดิจิทัล, ตัวจัดพิมพ์สื่อ และเครือข่ายการส่งมอบเนื้อหา (content delivery network) เพื่อแจกจ่ายและส่งเนื้อหา ตัวอย่างโปรแกรมประยุกต์ที่ใช้ในการส่งต่อเนื่องสด เช่น เฟซบุ๊กไลฟ์, บีโกไลฟ์ เป็นต้น
สีทิฟฟานีบลู

| สีทิฟฟานีบลู |
| --- | --- |
 
     Color coordinates
Hex triplet: #81D8D0
ระบบสี RGBB (r, g, b): (129, 216, 208)
HSV (h, s, v): (174°, 40%, 85%)
CIELChuv (h, s, v): (81, 40, 183°)
Source: Tiffany.comแม่แบบ:Nonspecific
คำอธิบาย ISCC–NBS: Very light bluish green
B: อยู่ในช่วง [0–255] (ไบต์) 
ทิฟฟานีบลู (อังกฤษ: Tiffany Blue) เป็นชื่อเรียกของสีของไข่โรบินสีฟ้าอ่อนขนาดกลางที่เกี่ยวข้องกับทิฟฟานีแอนด์โค บริษัทเครื่องประดับแห่งนครนิวยอร์กที่สร้างโดยชาร์ลส์ ทิฟฟานีและจอห์น ยังในปี พ.ศ. 2380 สีนี้ถูกใช้บนหน้าปกของหนังสือทิฟฟานีบลู ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2388  ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาทิฟฟานีแอนด์โคได้ใช้สีอย่างแพร่หลายในสื่อส่งเสริมการขาย เช่น กล่องและกระเป๋า
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 สีทิฟฟานีบลูได้รับการจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าสีโดยทิฟฟานีแอนด์โค  ซึ่งผลิตเป็นสีที่กำหนดเองโดยแพนโทนโดยมีหมายเลข PMS 1837 ซึ่งเป็นตัวเลขที่ได้มาจากปีของมูลนิธิทิฟฟานี
ดูเพิ่ม

รายชื่อสี
แหล่งข้อมูลอื่น

Tiffany & Co. website
แม่แบบ:Color-stub
สีโป๊ไม้

คนใช้สีโป๊ไม้สร้างรถแข่งไพน์วูดดาร์บี ค.ศ. 2011
สีโป๊ไม้ (อังกฤษ: Wood putty) หรือที่เรียกว่า ไม้พลาสติก (อังกฤษ: plastic wood) เป็นสารที่ใช้อุดรอยตำหนิ เช่น รูตะปู บนไม้ก่อนที่จะทำการเคลือบเงา มักประกอบด้วยฝุ่นไม้ที่ผสมกับสารยึดเกาะที่แห้งตัวและสารเจือจาง (ทินเนอร์) และบางครั้งอาจมีเม็ดสีรวมอยู่ด้วย ผงอุดรูพรุนที่ใช้สำหรับพื้นผิวเรียบขนาดใหญ่ เช่น พื้นไม้ หรือท็อปโต๊ะ โดยทั่วไปจะมีซิลิกอนแทนหรือร่วมกับผงไม้ รูพรุนสามารถอุดได้โดยใช้การเคลือบหลายชั้นแทนที่จะใช้ผงอุดรูพรุน
ปัญหาหลักในการใช้ผงอุดรูคือต้องเลือกสีของผงอุดรูให้ตรงกับสีของไม้ โดยปกติแล้วจะต้องขัดผงอุดรู หลังจากที่ผงอุดรูแห้งก่อนจึงจะลงสีเคลือบได้
มีแบรนด์ ประเภท และสีต่าง ๆ มากมายให้เลือกซื้อในท้องตลาด สารยึดเกาะ ได้แก่ แล็กเกอร์น้ำ และน้ำมันลินสีด ช่างไม้บางคนทำผงสำหรับอุดรอยรั่วเองโดยใช้กระดาษทรายขัดละเอียด (ไม่ใช่ผงขี้เลื่อยซึ่งหยาบเกินไป) ร่วมกับกาวติดไม้ หรือสารเคลือบไม้ เช่นเชลแล็ก
DAP Products เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนชื่อ Plastic Wood
ดูเพิ่ม

พัตตี
สิลาส

นักบุญและมุขนายกในศาสนาคริสต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1
| สิลาส |
| --- | --- |

อัครทูต, สาวก, มิชชันนารี, มุขนายก และมรณสักขี
เสียชีวิต: ค.ศ. 65–100 มาซิโดเนีย
นับถือ ใน:   โรมันคาทอลิก  คาทอลิกตะวันออก  อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์  แองกลิคัน  ลูเทอแรน 
วันฉลอง:   26 มกราคม (Evangelical Lutheran Church in America, Episcopal Church)  10 กุมภาพันธ์ (Lutheran Church–Missouri Synod)  13 กรกฎาคม (Roman Martyrology)  30 กรกฎาคม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)  13 กรกฎาคม (Syriac, Malankara Calendars) 
สัญลักษณ์: ความเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์
สิลาส หรือ สิลวานัส (อังกฤษ: Silas หรือ Silvanus, /ˈsaɪləs/; กรีก: Σίλας/Σιλουανός; ราวคริสต์ศตวรรษที่ 1) เป็นสมาชิกผู้นำของชุมชนคริสต์ศาสนิกชนในยุคแรก พันธสัญญาใหม่ระบุว่าสิลาสได้ติดตามเปาโลอัครทูตในการเดินทางเพื่อเผยแผ่ศาสนาคริสต์ครั้งที่ 2
ชื่อและศัพทมูล

โดยทั่วไปแล้วถือว่าสิลาสเป็นบุคคลเดียวกันกับสิลวานัสที่ถูกกล่าวถึงในบทจดหมาย 4 ฉบับ ในบางฉบับแปลเช่นพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย เรียกด้วยชื่อ "สิลาส" ในบทจดหมาย เปาโล สิลาส และทิโมธีได้รับการระบุว่าเป็นผู้เขียนร่วมของจดหมาย 2 ฉบับในพันธสัญญาใหม่ถึงชาวเธสะโลนิกา แม้ว่ามีการโต้แย้งในเรื่องตัวตนผู้เขียนของบทจดหมาย จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 2 กล่าวถึงสิลาสว่าเคยเทศนาร่วมกับเปาโลและทิโมธีนคริสตจักรที่โครินธ์ (2 โครินธ์ 1:19) และจดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 ระบุว่าสิลาสเป็น "พี่น้องที่ซื่อสัตย์" (1 เปโตร 5:12)
มีความเห็นที่ไม่ลงรอยกันเกี่ยวกับรูปแบบดั้งเดิมหรือรูปแบบที่ "ถูกต้อง" ของชื่อของสิลาส ชื่อ "สิลาส", "สิลวานัส", "เสอีลา" และ "ซาอูล" ดูจะถือว่าเป็นรูปแบบที่สมมูลกันของชื่อเดียวกันในภาษาต่าง ๆ กัน และไม่แน่ชัดว่าชื่อใดเป็นชื่อดั้งเดิมของ "สิลาส" และชื่อใดเป็นคำแปลคือชื่อเล่นที่สมมูลกับชื่อดั้งเดิม หรือบางการอ้างอิงเป็นการกล่าวถึงบุคคลอื่นที่มีชื่อที่เทียบเท่ากันหรือไม่ สิลาสมักถูกเรียกด้วยชื่อ "สิลาส" ในกิจการของอัครทูต แต่ชื่อโรมันว่า สิลวานัส (ซึ่งมีความหมายว่า "แห่งป่า") มักถูกใช้โดยเปาโลและถูกใช้ในจดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 (1 เปโตร 5:12) อาจเป็นไปได้ว่าชื่อ "สิลวานัส" เป็นชื่อรูปแบบโรมันของชื่อดั้งเดิมวา "สิลาส" หรือชื่อ "สิลาส" อาจเป็นชื่อเล่นในภาษากรีกของ "สิลวานัส" สิลาสจึงมักถูกระบุว่าเป็นคนเดียวกันกับสิลวานัสแห่งสาวกเจ็ดสิบคน Joseph Fitzmyer นักเทววิทยาคาทอลิกบ่งชี้เพิ่มเติมว่าชื่อ สิลาส เป็นคำแปลภาษากรีกของคำภาษาแอราเมอิกว่า เสอีลา (שְׁאִילָא) ซึ่งมาจากคำภาษาฮีบรูว่า ซาอูล (שָׁאוּל‎) ซึ่งได้รับการรับรองในจารึกของนครแพลไมรา
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

สิลาสถูกกล่าวถึงครั้งแรกในกิจการ 15:22  ซึ่งเล่าว่าสิลาสและยูดาสบารซับบาส (มักรู้จักในชื่อ 'ยูดาส') ได้รับการเลือกโดยผู้อาวุโสในคริสตจักรให้กลับไปเมืองอันทิโอกพร้อมกับเปาโลและบารนาบัสหลังการประชุมในกรุงเยรูซาเล็ม สิลาสและยูดาสถูกกล่าวถึงในฐานะผู้นำในบรรดาพี่น้อง บรรดาผู้เผยพระวจนะ และบรรดาผู้พูดหนุนใจ สิลาสได้รับการเลือกโดยเปาโลให้ติดตามไปในการเดินทางเพื่อเผยแผ่ศาสนาคริสต์ครั้งที่ 2 หลังจากเปาโลและบารนาบัสแยกทางไปทำพันธกิจเพราะขัดแย้งกันในเรื่องการเข้าร่วมของมาระโก ระหว่างการเดินทางเผยแผ่ครั้งที่ 2 สิลาสและเปาโลถูกจับขังคุกเป็นเวลาสั้น ๆ ในเมืองฟีลิปปี ในช่วงเวลานั้นได้เกิดแผ่นดินไหวทำให้เครื่องจำจองหลุดออกจากตัวทั้งคู่และประตูคุกก็เปิดหมดทุกบาน ดังนั้นบางครั้งสิลาสได้รับการวาดภาพในงานศิลปะในลักษณะที่ถือโซ่ตรวนที่ขาด (กิจการ 16:25-37)
กิจการ 17-18 ระบุว่าสิลาสและทิโมธีเดินทางร่วมกับเปาโลจากฟีลิปปีไปยังเธสะโลนิกา ที่นั้นทั้งสามถูกปฏิบัติอย่างเป็นปฏิปักษ์ในธรรมศาลา ผู้คุกคามไล่ตามทั้งสามไปถึงเมืองเบโรอา ทำให้เปาโลต้องแยกจากสิลาสและทิโมธี เปาโลเดินทางไปยังกรุงเอเธนส์ สิลาสและทิโมธีไปสมทบกับเปาโลที่เมืองโครินธ์ในภายหลัง
เหตุการณ์เหล่านี้สามารถระบุช่วงเวลาได้ว่าเป็นราว ค.ศ. 50 การอ้างถึงผู้สำเร็จราชการกัลลิโอในกิจการ 18:12  ช่วยให้สามารถระบุช่วงเวลาได้ (เทียบกับจารึกกัลลิโอ) กิจการ 18:6 -7 ระบุว่าเปาโลยุติการเข้าธรรมศาลในเมืองโครินธ์เนื่องจากเกิดการต่อต้าน สิลาสไม่ถูกกล่าวถึงในเรื่องเล่าของกิจการของอัครทูตอีกหลังจากนั้น
สิลาสปรากฏในคำทักทายของ 1 และ 2 เธสะโลนิกา และยังถูกกล่าวถึงใน 2 โครินธ์ 1:19 ซึ่งอาจจะบ่งบอกถึงการมีส่วนร่วมของสิลาสในพันธกิจของเปาโลในการเยือนเมืองเหล่านี้ สิลาสยังปรากฏในบทสรุปของ 1 เปโตรที่ 5:12 ซึ่งอาจมีฐานะเป็นเลขานุการ เปโตรถือว่าสิลาสเป็น "พี่น้องที่ซื่อสัตย์คนหนึ่ง"
ดูเพิ่ม

เปาโลอัครทูต
บารนาบัส
สี่ยอดพธู

สี่ยอดพธู (จีน: 四大美人; พินอิน: sì dà měi rén; อังกฤษ: Four Beauties) 
เป็นคำเรียกสตรีสี่คนที่ได้ชื่อว่างดงามที่สุดในประวัติศาสตร์จีนโบราณ โดยทั้งสี่คนนี้มีบทบาทสำคัญที่ทำให้สถานการณ์บ้านเมืองพลิกผันถึงขั้นล่มสลายของอาณาจักรหรือเป็นจุดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์ คำโคลงจีนที่ใช้เรียกสตรีทั้งสี่นี้ได้แก่ "沉鱼落雁，闭月羞花" แปลเป็นไทยว่า
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ตัวเต็ม |   | ตัวย่อ |   | พินอิน |   | ความหมาย |
|  西施沉魚  昭君落雁  貂嬋閉月  貴妃羞花  |   |  西施沉鱼  昭君落雁  貂婵闭月  贵妃羞花  |   |  XīShī chén yú  ZhāoJūn luòyàn  DiāoChán bì yuè  GuìFēi xiū huā  |   |  มัจฉาจมวารี  ปักษีตกนภา  จันทร์หลบโฉมสุดา  มวลผกาละอายนาง  |
รายชื่อนามสตรีทั้งสี่ เรียงตามช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ดังนี้
ไซซี (Xi Shi, 沉鱼, 西施) มีชีวิตอยู่ช่วง ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล ในสมัยชุนชิว ได้ฉายาว่า "มัจฉาจมวารี" (沉鱼) เนื่องจากในนิทานพื้นบ้านได้เล่าว่า วันหนึ่งไซซีไปฟอกด้ายยังริมลำธาร เหล่าปลาในลำธาร เมื่อได้เห็นรูปโฉมของนางก็ถึงกับตะลึง ความงามของนางนั้น ทำให้ฝูงปลาถึงกับจมลงไปในน้ำโดยไม่รู้ตัว บางตัวก็ถึงกับหมดเรี่ยวแรง ปล่อยให้สายน้ำพัดจนไปชนกับโขดหิน
หวัง เจาจฺวิน (Wang Zhaojun) มีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ได้ฉายาว่า "ปักษีตกนภา" (落雁) เพราะวันหนึ่งหวัง เจาจฺวิน นั่งอยู่บนหลังม้า เหล่านกที่บินบนอากาศ เมื่อได้เห็นรูปโฉมของนางก็ถึงกับตะลึง ความงามของนางนั้น ทำให้ฝูงนกถึงกับร่วงลงพื้นดินโดยไม่รู้ตัว
เตียวเสียน (Diao Chan) มีชีวิตอยู่ในยุคสามก๊ก ได้ฉายาว่า "จันทร์หลบโฉมสุดา" (闭月) เพราะคืนหนึ่งนางได้ไหว้พระจันทร์ ดวงจันทร์ได้เห็นรูปโฉมของนางก็ถึงกับตะลึง ความงามของนางนั้น ทำให้ดวงจันทร์ถึงกับซ่อนในม่านเมฆโดยไม่รู้ตัว
หยางกุ้ยเฟย์ (Yang Guifei) มีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ถัง ได้ฉายาว่า "มวลผกาละอายนาง" (羞花) เพราะครั้งหนึ่งนางไปชมทุ่งดอกไม้ ปรากฏว่าร่างกายของนางมีกลิ่นหอมฟุ้ง เหล่ามวลดอกไม้ที่ปลูกรอบตัวนาง เมื่อได้เห็นรูปโฉมของนางก็ถึงกับตะลึง ความงามของนางนั้น ทำให้กลีบดอกไม้หุบลงโดยไม่รู้ตัว
อิทธิพล

ชื่อของย่านซีเม แปลว่าสี่ยอดพธู
สุกียากี้ (เพลง)

1961 ซิงเกิลโดยคีว ซากาโมโตะ
สุกียากี้ (อังกฤษ: Sukiyaki) หรือ อูเอะ โอะ มูอิเตะ อารูโก (ญี่ปุ่น: 上を向いて歩こう; โรมาจิ: Ue o Muite Arukō; "แหงนมองขึ้นฟ้าเดินหน้าไป") เป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นที่ร้องโดยคีว ซากาโมโตะ และเขียนโดยโรกูซูเกะ เอ กับฮาจิได นากามูระ ชื่อเพลง "สุกียากี้" เป็นชื่อที่ใช้ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ เพลงขึ้นอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1963 และถือเป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นเพลงเดียวที่สามารถขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ได้ มียอดขายกว่า 13 ล้านชุดทั่วโลก  เพลงนี้ในฉบับคีว ซากาโมโตะยังติดชาร์ตอาร์แอนด์บีที่อันดับ 18 อีกด้วย
เพลงฉบับดั้งเดิมออกขายในประเทศญี่ปุ่นโดยโตชิบาในปี ค.ศ. 1961 ติดอันดับ 1 ในชาร์ตยอดขายเพลงป็อปยอดนิยมของนิตยสารญี่ปุ่นที่ชื่อ Music Life เป็นเวลาร่วม 3 เดือน ในปี 1963 บริษัทค่ายเพลงอังกฤษที่ชื่อพายเรเคิดส์ ออกขายในรูปแบบเพลงทำใหม่ โดยเคนนี บอลแอนด์ฮิสแจ๊ซเมน ทั้งนี้เนื่องจากกลุ่มผู้ฟังผู้ใช้ภาษาอังกฤษ อาจมีความยากลำบากในการออกเสียงชื่อเพลง/จำชื่อเพลง จึงทำให้เปลี่ยนชื่อเพลงเป็น "สุกียากี้" และชื่อเพลงนี้ก็ยังคงใช้เมื่อออกในสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์ในสหรัฐอเมริกา และกับสังกัดฮิสมาสเตอร์สวอยซ์ในสหราชอาณาจักร ในรูปแบบเวอร์ชันดั้งเดิมของคีว ซากาโมโตะ ในอีกหลายเดือนต่อมา
ชื่อเพลง "สุกียากี้" อันหมายถึงอาหารประเภทหม้อต้ม ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเพลงหรือความหมายเพลงเลย การใช้คำนี้มีวัตถุประสงค์ให้ชื่อ สั้น ติดหู เป็นที่จดจำในความเป็นญี่ปุ่น และมีความคุ้นเคยกับผู้ใช้ภาษาอังกฤษ
นอกจากนี้ยังมีหลายศิลปินนำเพลงนี้ไปทำใหม่ โดยยึดจากเมโลดี้ฉบับดั้งเดิม การนำมาทำใหม่ในปี 1981 ของวงอะเทสต์ออฟฮันนี ได้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ที่อันดับ 3 (อันดับ 1 บนชาร์ตอเดาต์คอนเทมโพแรรีและชาร์ตอาร์แอนด์บี) ขณะที่ในเวอร์ชันปี 1995 ของวงโฟร์พีเอ็ม ขึ้นสูงสุดอันดับ 8
เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1999 ไปรษณีย์ญี่ปุ่นออกแสตมป์เพื่อเป็นการรำลึกถึงเพลงนี้
สุขนาฏกรรม

สุขนาฏกรรม (อังกฤษ: comedy) หมายถึง  วรรณกรรมโดยเฉพาะประเภทละคร ที่ลงท้ายด้วยความสุขหรือสมหวัง เช่นเรื่องอิเหนา ศกุนตลา ชิงนาง ปริศนา, โดยปริยายหมายถึงเรื่องราวหรือเหตุการณ์ ทั่ว ๆ ไปที่ลงท้ายด้วยความสุขหรือสมหวัง เช่น ชีวิตเธอเป็น เหมือนนวนิยายสุขนาฏกรรม แม้จะตกระกำลำบากในวัยเด็ก แต่แล้วก็ได้พบกับความสุขสมหวังในบั้นปลายชีวิต
โดยหมายความดั้งเดิมของคำว่า สุขนาฏกรรม ในภาษาอังกฤษ คือ Comedy (/คอ-เม-ดี/) มีความหมายถึง วรรณกรรมของชนชั้นระดับล่าง หรือระดับชาวบ้าน เป็นวรรณกรรมที่ใช้ภาษาอย่างง่าย ๆ หรือ ภาษาพูดทั่วไป ซึ่งจะเป็นสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับโศกนาฏกรรม หรือ Tragedy ซึ่งหมายถึง วรรณกรรมหรือวรรณคดีของชนชั้นสูง
ในปัจจุบัน ตลกนั้นคือเรื่องราวเพื่อสร้างเสียงหัวเราะเป็นหลัก และอาจไม่ได้จบด้วยความสุขเสมอไป ในบางแง่มุม เรื่องราวตลกอาจไปกระทบถึงคนหรือกลุ่มคนได้
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น

รองเท้านารีปีกแมลงปอ หรือ รองเท้านารีสุขะกูล (Paphiopedilum sukhakulii) เป็นกล้วยไม้เฉพาะถิ่นที่พบได้เฉพาะภูเขาหินทรายในป่าดิบเขา ที่ระดับความสูง 1,000–1,500 เมตร ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยเท่านั้น
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น หรือ สิ่งมีชีวิตถิ่นเดียว (อังกฤษ: Endemic species, Endemism) หมายถึง สิ่งมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นพืชหรือสัตว์ ชนิดที่แพร่กระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในบริเวณเขตภูมิศาสตร์เขตใดเขตหนึ่งของโลก และเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเขตกระจายพันธุ์ทางภูมิศาสตร์ค่อนข้างจำกัด ไม่กว้างขวางนัก เช่น อาจจะพบตามระบบนิเวศต่าง ๆ  เช่น บนเกาะ, ยอดเขา, หน้าผาของภูเขาหินปูน, แอ่งพรุ เป็นต้น   ถิ่นที่อยู่ดังกล่าวมีสภาพจำกัดของสิ่งแวดล้อมหรือมีสภาพดินฟ้าอากาศเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตัว ที่เหมาะสมสำหรับการดำรงชีวิตอยู่ของสิ่งมีชีวิตนั้น ๆ
ชาร์ล ดาร์วิน นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้คิดค้นทฤษฎีวิวัฒนาการ ได้กล่าวถึงลักษณะของสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น เอาไว้ในหนังสือ  The Origin of Species ของตนเอง ไว้ว่า
ในพื้นที่ที่เท่ากัน สิ่งมีชีวิตบนเกาะมีความหลากหลายน้อยกว่าบนแผ่นดินใหญ่ แต่บนเกาะมีสิ่งมีชีวิตชนิดที่พบเฉพาะถิ่นมากกว่าบนแผ่นดินใหญ่
ปัจจุบัน บริเวณพื้นผิวโลกทีพบว่ามีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นสูงมาก มีทั้งสิ้น 18 แห่ง มีพื้นที่ประมาณ 746,400 ตารางกิโลเมตร หรือเพียงร้อยละ 0.5 ของพื้นผิวโลกที่เป็นพื้นดินเท่านั้น และมีพืชเฉพาะถิ่นอาศัยอยู่ถึงประมาณ 49,955 ชนิด หรือร้อยละ 20 ของพืชทั้งหมดที่พบในโลก และยังมีสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกอาศัยอีกอย่างน้อย 1,659 ชนิด หรือร้อยละ 15 ของสัตว์ทั้ง 2 กลุ่มในโลก ทั้งซีกโลกเก่า และซีกโลกใหม่ สถานที่ที่มีสัตว์เฉพาะถิ่นสูงในทวีปอเมริกาเหนือ 1 แห่ง, ทวีปอเมริกาใต้ 5 แห่ง, ทวีปแอฟริกา 4 แห่ง, ทวีปเอเชีย 6 แห่ง, ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย 2 แห่ง เฉพาะในทวีปเอเชีย ได้แก่ ป่าดิบชื้นในฟิลิปปินส์, เกาะบอร์เนียวทางตอนเหนือ, เทือกเขาหิมาลัยด้านตะวันออก, คาบสมุทรมลายู, เทือกเขาฆาฏตะวันตกในอินเดีย และศรีลังกาบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้
โดยที่ ๆ ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น คือ หมู่เกาะกาลาปาโกส กลางมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเอกวาดอร์ ที่มีสิ่งมีชีวิตที่มีวิวัฒนาการของตนเองสูงมาก จนได้รับเลือกให้เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ
ด้วยพื้นที่อันจำกัด ทำให้สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นหลายชนิด ใกล้สูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต ในประเทศไทยมีรายงานพบพืชที่เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นประมาณ 11,000  ชนิด ร้อยละ 30 เป็นพืชที่มีท่อลำเลียงน้ำและอาหาร ส่วนที่เป็นสัตว์ เช่น ปลาน้ำจืด 68 ชนิด, เป็นหอย 3 ชนิด, เป็นสัตว์จำพวกปูและกุ้งหรือกั้ง 5 ชนิด และเป็นนก 3 ชนิด
ตัวอย่างของสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น

ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย
สมัน †
นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร
นกแต้วแร้วท้องดำ
ปลาหางไหม้
ปลาทรงเครื่อง
ปลาหวีเกศ †
ปลาชะโอนถ้ำ
พลับพลึงธาร
อรพิม
มะลิเฉลิมนรินทร์
ชนิดที่พบได้ในต่างประเทศ
ค่างกระหม่อมขาว พบเฉพาะบนเกาะกั๊ตบ่า ทางตอนเหนือของอ่าวตังเกี๋ย
หนูผีช้างหน้าเทา พบเฉพาะเชิงเทือกเขา ในประเทศแทนซาเนีย
แมวอิริโอโมเตะ พบเฉพาะเกาะอิริโอโมเตะ ในประเทศญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม

ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น