stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พอร์ตมอร์สบี

| พอร์ตมอร์สบี Pot Mosbi |
| --- | --- |
เมืองหลวง
ตามเข็มนาฬิกาจากด้านบน: ตัวเมืองพอร์ตมอร์สบี, สนามกีฬา เซอร์ จอห์น กีส, รัฐสภาแห่งชาติ, ท่าอากาศยานนานาชาติแจ็คสันส์
   ธง
OpenStreetMap
พอร์ตมอร์สบีที่ตั้งของพอร์ตมอร์สบีในประเทศปาปัวนิวกินี
พิกัด: 9°28′44″S 147°08′58″E﻿ / ﻿9.47889°S 147.14944°E﻿ / -9.47889; 147.14944
ประเทศ:  ปาปัวนิวกินี
จังหวัด: National Capital District
จัดตั้ง: 1873
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ: Powes Parkop (ค.ศ. 2007–ปัจจุบัน)
พื้นที่
 • เมืองหลวง: 240 ตร.กม. (90 ตร.ไมล์)
ความสูง: 35 เมตร (115 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 2011)
 • เมืองหลวง: 364,145 คน
 • ความหนาแน่น: 1,500 คน/ตร.กม. (3,900 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 700,000~ คน
ภาษา
 • ภาษาหลัก: โมตู, ตอกปีซิน, อังกฤษ
เขตเวลา: UTC+10 (เวลาในออสเตรเลีย)
รหัสไปรษณีย์: 111
เอชดีไอ (2019): 0.725 สูง · ที่ 1 จาก 22
พอร์ตมอร์สบี (อังกฤษ: Port Moresby; ตอกปีซิน: Pot Mosbi) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของปาปัวนิวกินี ตั้งอยู่ริมชายฝั่งอ่าวปาปัว ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะนิวกินี
จากสำมะโน ค.ศ. 2011 พอร์สมอร์สบีมีประชากร 364,145 คน ส่วนจำนวนประมาณการอย่างไม่เป็นทางการใน ค.ศ. 2020 จัดให้มี 383,000 คน พื้นที่ของเมืองนั้นแต่เดิมนั้นมีชาวโมตู-กอยบาบูอาศัยอยู่หลายศตวรรษ ได้รับการสำรวจครั้งแรกจากชาวยุโรปในปี ค.ศ. 1873 โดยกัปตันมอร์สบี ชื่อของเมืองตั้งชื่อเป็นเกียรติให้กับพ่อของเขา พลเรือเอก เซอร์แฟร์แฟกซ์ มอร์สบี
จากการสำรวจเมืองในโลกโดย Economist Intelligence Unit (EIU) เมืองพอร์ตมอร์สบีถือเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความน่าอยู่น้อยที่สุด (อันดับ 137 จาก 140 เมือง) เมืองนี้ยังเป็นเจ้าภาพการประชุมเอเปคในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 แต่ก็มีความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของงาน เนื่องจากเมืองหลวงมีชื่อเสียด้านอาชญากรรมอย่างรุนแรง
อาชญากรรม

อัลญะซีเราะฮ์กล่าวถึงพอร์ตมอร์สบีเป็น "หนึ่งในเมืองที่อันตรายที่สุดในโลก" ส่วนทาง ABC Australia รายงานว่า "บ้านหลายหลังมีรั้วขนาดใหญ่ที่ปูด้วยแผ่นโลหะ ประตูล็อก และประตูเหล็กนิรภัยภายใน"
การเดินทางเท้าไม่เป็นที่แนะนำทั้งในและชานเมืองเนื่องจากความแตกแยกในการรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อย โครงการเมืองข้อตกลงโลกแห่งสหประชาชาติใช้วิธีการที่เรียกว่าวงจรความยั่งยืน ซึ่งจัดให้ความปลอดภัยในเมืองพอร์ตมอร์สบีอยู่ในระดับ 'วิกฤต'
เมืองพี่น้อง

พอร์สมอร์สบีมีเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
จี่หนาน ประเทศจีน
ซูวา ประเทศฟีจี
ทาวน์สวิลล์ ประเทศออสเตรเลีย
อ่านเพิ่ม

James, Paul. et al., Sustainable Communities, Sustainable Development: Other Paths for Papua New Guinea (2012)
Hugh Norwood Port Moresby Research Materials MSS 139. Special Collections & Archives, UC San Diego Library.
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Port Moresby−National Capital District website เก็บถาวร 2023-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คู่มือการท่องเที่ยว Port Moresby จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
พอล โรบินสัน (นักฟุตบอลเกิดเดือนธันวาคม พ.ศ. 2521)

บทความนี้เกี่ยวกับนักฟุตบอลตำแหน่งกองหลังพอล ปีเตอร์ โรบินสัน สำหรับบุคคลอื่น ดูที่ พอล โรบินสัน
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  พอล ปีเตอร์ โรบินสัน
วันเกิด:   (1978-12-14) 14 ธันวาคม ค.ศ. 1978 (45 ปี)
สถานที่เกิด:  วอตฟอร์ด อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลัง, แบ็กซ้าย
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1996–2003 |  วัตฟอร์ด |  219 |  (8) |
| 2003–2010 |  เวสต์บรอมวิชอัลเบียน |  214 |  (4) |
| 2009–2010 |  → โบลตัน วันเดอเรอส์ (ยืม) |  10 |  (0) |
| 2010–2012 |  โบลตัน วันเดอเรอส์ |  67 |  (0) |
| 2012 |  → ลีดล์ ยูไนเต็ด (ยืม) |  10 |  (0) |
| 2012–2018 |  เบอร์มิงแฮมซิตี |  158 |  (3) |
ทีมชาติ
| 1999–2000 |  อังกฤษ 21 ปี |  3 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
พอล ปีเตอร์ โรบินสัน (อังกฤษ: Paul Peter Robinson) เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักฟุตบอลชาว อังกฤษ โรบินสันเล่นใน ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ ในชุด 21 ปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 โดยเล่นในตำแหน่ง กองหลัง และเขาถนัดเท้าซ้าย ในปี 2012 โรบินสันเล่นให้กับ ลีดล์ ยูไนเต็ด โดยยืมตัวมาจาก สโมสรฟุตบอลโบลตัน วันเดอเรอส์ โดยเขาถนัดในตำแหน่ง กองหลัง และยังเล่น แบ็กซ้าย ได้เป็นบางครั้ง และต่อมาในปีเดียวกันโรบินสันก็ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเบอร์มิงแฮมซิตี
แหล่งข้อมูลอื่น

Paul Robinson player profile เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at wba.co.uk
สถิติของ Paul Robinson ที่ Soccerbase
พอนทีซิตี

| พอนทีซิตีอะพาร์ตเมนต์ |
| --- | --- |

th
ข้อมูลทั่วไป
สถานะ: สร้างเสร็จ
ประเภท: ที่อยู่อาศัย
ที่ตั้ง: เบเรีย โจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้
พิกัด: 26°11′26″S 28°3′25.5″E﻿ / ﻿26.19056°S 28.057083°E﻿ / -26.19056; 28.057083
แล้วเสร็จ: 1975
ความสูง
หลังคา: 173 เมตร (567.6 ฟุต)
ข้อมูลทางเทคนิค
จำนวนชั้น: 55
ลิฟต์: 8
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: แมนเฟร็ด เฮอร์เมอร์ (Manfred Hermer)
ข้อมูลอื่น
ที่จอดรถ: มี
พอนทีซิตี (อังกฤษ: Ponte City) เป็นตึกระฟ้าในย่านชานเมืองเบเรีย ในนครโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ ติดกับฮิลโบรว อาคารสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1975 มีความสูง 173 เมตร (567.6 ฟุต) จำนวน 55 ชั้น ถือเป็นอาคารที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในทวีปแอฟริกา อาคารมีรูปลักษณะเป็นทรงกระบอก ตรงกลางเปิดโล่งเพื่อให้มีแสงเข้ามาภายใน ตรงกลางเป็นที่รู้จักในชื่อ "เดอะคอร์" (the core) เป็นช่องว่างสูงขึ้นมาเหนือพื้นหินที่ไม่ได้ระดับ ในสมัยที่อาคารพึ่งสร้างแล้วเสร็จ พอนทีซิตีเป็นที่ต้องการเนื่องมาจากสถานที่ตั้งและทิวทัศน์นครโจฮันเนสเบิร์กที่ชมได้จากบนอาคาร ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1980 ตอนปลาย จนถึงทศวรรษ 1990 อาคารกลับกลายมามีชื่อทางลบจากเหตุอาชญากรรมและการขาดการบำรุงรักษา นับจากนั้นมา อาคารได้รับการดูแลปรับปรุงและกลับมาสู่สภาวะที่ปลอดภัยแล้ว
ป้ายไฟนีออนยอดอาคารเป็นป้ายที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกใต้ ปัจจุบันเป็นป้ายโฆษณาของบริษัทโทรคมนาคม โวดาคอม และก่อนหน้านั้นจนกระทั่งปี 2000 ป้ายนี้เป็นป้ายโฆษณาของโคคาโคล่ามาก่อน
ประวัติศาสตร์

นักออกแบบหลักของอาคารพอนทีซิตีคือ แมนนี เฟิลด์แมน (Mannie Feldman) ร่วมกับคณะคือ แมนเฟร็ด เฮอร์เมอร์ (Manfred Hermer) และ ร็อดนี กรอสส์คัปฟ์ (Rodney Grosskopff) ร็อดนีเป็นคนที่ตัดสินใจสร้างอาคารให้เป็นรูปทรงกระบอก เป็นตีกระฟ้าทรงกระบอกตึกแรกในแอฟริกา ในเวลานั้น กฎหมายนครโจฮันเนสเบิร์กบังคับให้ครัวและห้องน้ำต้องมีหน้าต่างเปิดสู่ภายนอก ร็อดนีจึงออกแบบอาคารให้ภายในโล่ง ทำให้แสงสามารถเข้ามาสู่ภายในอาคารได้จากทั้งสองทาง ที่ชั้นล่างของอาคารเป็นพื้นที่ค้าขาย และในแปลนแรกเริ่มมีแผนจะสร้างสโลปสกีในร่มบนพื้นที่ 3,000-ตารางเมตร (32,000-ตารางฟุต) ส่วนในของใจกลางอาคาร ที่ตั้งของอาคารอยู่ห่างไป 35 นาทีจากท่าอากาศยานนานาชาติโออาร์ แทมโบ และอยู่ในระยะทางเดินเท้าได้จากย่านใจกลางเมืองเช่น ย่านมาร์เก็ต (Market) และ ซิวิก (Civic) ด้วยระยะห่างเพียง 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์)
ประวัติศาสตร์ > การเสื่อมถอย

ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 กิจกรรมจากกลุ่มอาชญากรรมทำให้อัตราการเกิดอาชญากรรมในอาคารและย่านโดยรอบพุ่งสูง ในทศวรรษ 1990 มีหลายกลุ่มอาชญากรรมที่ย้ายเข้ามาอาศัยในอาคาร และทำให้อาคารไม่ปลอดภัยอย่างหนัก จากนั้นมา พอนทีซิตีจึงกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของอาชญากรรมและซากความเสื่อมถอยของนคร (urban decay) ในย่านเบเรีย (Berea) ที่ครั้งหนึ่งเป็นย่านนานาชาติ ใจกลางของอาคารเต็มไปด้วยซากปรักหักพังที่ก่อตัวสูงถึง 5 ชั้น ในขณะที่เจ้าของอาคารปล่อยให้อาคารทรุดโทรมลงเรื่อย ๆ
ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้มีข้อเสนอให้เปลี่ยนอาคารนี้เป็นเรือนจำระฟ้าแทน
ประวัติศาสตร์ > นิวพอนที

ในเดือนพฤษภาคม 2007 พอนทีได้เปลี่ยนเจ้าของและมีการเสนอโครงการพัฒนาอาคารขึ้นใหม่ในชื่อโครงการ "นิวพอนที" ("New Ponte") โดย เดวิด เซลแวน (David Selvan) และ นัวร  แอดดีน อัยยูบ (Nour Addine Ayyoub) ภายใต้บริษัทของอัยยูบ ชื่อ อินเวสตาเก็น (Investagain) วางแผนจะฟื้นคืนอาคารขึ้นใหม่ทั้งหมด แผนการพัฒนาประกอบด้วยที่อยู่อาศัยรวม 467 ยูนิต, พื้นที่การค้า และพื้นที่เพื่อนันทนาการ ในสองสามปีถัดมา กรมพัฒนาโจฮันเนสเบิร์ก (Johannesburg Development Agency) วางแผนที่จะลงทุนราว 900 ล้านแรนด์ในพื้นที่รอบพอนทีซิตี เช่น เอลลิสพาร์ก เช่นเดียวกับย่านฮิลโบรวและเบเรีย บางส่วนเพื่อเตรียมการสำหรับฟุตบอลโลกฟีฟ่า ปี 2010
กระนั้นวิกฤติสินเชื่อซับไพรม์เป็นผลให้ธนาคารไม่ให้เงินทุนแก่โครงการ ทำให้การคืนชีพอาคารไม่สำเร็จ โครงการถูกยกเลิกและอาคารถูกส่งคืนความเป็นเจ้าของแก่เคมปสตันกรุ๊ป (Kempston Group)
ประวัติศาสตร์ > ในปัจจุบัน

ในปี 2017 อาคารได้รับการปรับปรุงใหม่ทั้งหมด และได้รับการยอมรับว่าเป็นที่อยู่อาศัยที่ "เป็นที่ต้องการ" และ "ราคาเหมาะสม" ประชากรในอาคารมีรายงานว่าเป็นคนแอฟริกันผิวสี 80% และยังมีผู้อพยพจากประเทศอื่นด้วย
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

หนึ่งในฉากตอนท้ายของภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง District 9 เป็นการถ่ายทำที่อาคารพอนทีซิตี ผู้กำกับ ฟิลิป บูม ได้สร้างภาพยนตร์สารคดีเรื่อง Ponte Tower บันทึกเรื่องราวของอาคารนี้ อินกริด มาร์เทินส์ (Ingrid Martens) สร้างสารคดี Africa Shafted: Under one Roof ขึ้น โดยถ่ายทำทั้งหมดแค่ในลิฟต์โดยสารของพอนทีซิตี รวมระยะเวลาสองปีครึ่ง ฉากต่อสู้ในภาพยนตร์ปี 2016 เรื่อง Resident Evil: The Final Chapter ถ่ายทำที่นี่เช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

More photos of the Ponte Tower
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

สถิติ
| สมัยก่อนหน้า ไฮพอยต์ฮิลโบรว | อาคารที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในแอฟริกา 173 ม. (567.5′) 1975 – ปัจจุบัน | ในตำแหน่ง |  |  |

| สมัยก่อนหน้า คาร์ลทันเซนเทอร์ | อาคารที่มีจำนวนชั้นมากที่สุดในแอฟริกา 54 ชั้น 1975 – 2019 | สมัยต่อมา เดอะเลโอนาร์โด |  |  |
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF
พอล ลูคัส

| พอล ลูคัส |
| --- | --- |
ลูคัสจากภาพยนตร์เรื่อง  The Casino Murder Case ในปี ค.ศ. 1935
เกิด: ปาล ลูคอทช์ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1891(1891-05-26) บูดาเปสต์ จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 15 สิงหาคม ค.ศ. 1971(1971-08-15) (80 ปี) แทนเจียร์ โมร็อกโก
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1916–1970
คู่สมรส: กีเซลา "เดซี" เบนเนช (1927-1962; เธอเสียชีวิต) แอนเนตต์ เอ็ม. ดรีสเซม(1963-1971)
พอล ลูคัส (อังกฤษ: Paul Lukas; 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1891 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดในครอบครัวชาวยิวที่เมืองบูดาเปสต์ จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ในปี ค.ศ. 1927 เขาย้ายไปที่ฮอลลีวูดหลังจากประสบความสำเร็จในอาชีพทั้งภาพยนตร์และละครในฮังการี, เยอรมนี และออสเตรีย ลูคัสมีชื่อเสียงในภาพยนตร์เรื่อง Watch on the Rhine (1943) ในบทบาทเคิร์ต มุลเลอร์ แสดงร่วมกับ เบตตี เดวิส ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม การแสดงจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ลูคัสยังได้รับรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, รางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทดราม่า และรางวัลนิวยอร์กฟิล์มคริติกส์เซอร์เคิลอวอร์ดส์ นอกจากนั้นเขายังเป็นที่รู้จักในบทบาทศาสตราจารย์ปิแอร์ แอรอนแนกซ์ ในภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์ที่เขียนโดยฌูล แวร์น เรื่อง ใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์ (1954)
ผลงาน > ภาพยนตร์

Samson and Delilah (1922)
The Unknown Tomorrow (1923)
Three Sinners (1928)
Night Watch (1928)
Slightly Scarlet (1930)
Behind the Make-Up (1930)
The Benson Murder Case (1930)
The Devil's Holiday (1930)
Grumpy (1930)
The Right to Love (1930)
Anybody's Woman (1930)
City Streets (1931)
Strictly Dishonorable (1931)
The Vice Squad (1931)
No One Man (1932)
Downstairs (1932)
Rockabye (1932)
The Kiss Before the Mirror (1933)
Secret of the Blue Room (1933)
Captured! (1933)
Little Women (1933)
The Casino Murder Case (1935)
The Three Musketeers (1935)
I Found Stella Parish (1935)
Dodsworth (1936)
Ladies in Love (1936)
Brief Ecstasy (1937)
Dinner at the Ritz (1937)
The Lady Vanishes (1938)
Confessions of a Nazi Spy (1939)
Captain Fury (1939)
Strange Cargo (1940)
The Ghost Breakers (1940)
The Monster and the Girl (1941)
Watch on the Rhine (1943)
Uncertain Glory (1944)
Address Unknown (1944)
Noite na alma (1944)
Deadline at Dawn (1946)
Temptation (1946)
Whispering City (1947)
Berlin Express (1948)
Kim (1950)
ใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์ (1954)
The Roots of Heaven (1958)
Four Horsemen of the Apocalypse (1962)
Tender Is the Night (1962)
55 Days at Peking (1963)
Fun in Acapulco (1963)
Lord Jim (1965)
Sol Madrid (1968)
The Challenge (1970)
แหล่งข้อมูลอื่น

พอล ลูคัส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เอมีล ยันนิงส์ (1928)  วอร์เนอร์ แบ็กซ์เตอร์ (1929)  จอร์จ อาร์ลิสส์ (1930)  ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ (1931)  เฟรดริก มาร์ช/วอลเลซ บีรี (1932)  ชาลส์ ลาฟตัน (1933)  คลาร์ก เกเบิล (1934)  วิกเตอร์ แม็กลาเกล็น (1935)  พอล มุนี (1936)  สเปนเซอร์ เทรซี (1937)  สเปนเซอร์ เทรซี (1938)  รอเบิร์ต ดอแนต (1939)  เจมส์ สจวร์ต (1940) 
1941–1960:  แกรี คูเปอร์ (1941)  เจมส์ แคกนีย์ (1942)  พอล ลูคัส (1943)  บิง ครอสบี (1944)  เรย์ มิลแลนด์ (1945)  เฟรดริก มาร์ช (1946)  โรนัลด์ คอลแมน (1947)  ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (1948)  บรอเดริก ครอว์ฟอร์ด (1949)  โฮเซ เฟร์เรร์ (1950)  ฮัมฟรีย์ โบการ์ต (1951)  แกรี คูเปอร์ (1952)  วิลเลียม โฮลเดน (1953)  มาร์ลอน แบรนโด (1954)  เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (1955)  ยูล บรีนเนอร์ (1956)  อเล็ก กินเนสส์ (1957)  เดวิด นิเวน (1958)  ชาร์ลตัน เฮสตัน (1959)  เบิร์ต แลนแคสเตอร์ (1960) 
1961–1980:  มักซีมีเลียน เชลล์ (1961)  เกรกอรี เพก (1962)  ซิดนีย์ พอยเทียร์ (1963)  เรกซ์ แฮร์ริสัน (1964)  ลี มาร์วิน (1965)  พอล สโกฟีลด์ (1966)  ร็อด ชไตเกอร์ (1967)  คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน (1968)  จอห์น เวย์น (1969)  จอร์จ ซี. สกอตต์ (1970)  จีน แฮกแมน (1971)  มาร์ลอน แบรนโด (1972)  แจ็ก เลมมอน (1973)  อาร์ต คาร์นีย์ (1974)  แจ็ก นิโคลสัน (1975)  ปีเตอร์ ฟินช์ (1976)  ริชาร์ด เดรย์ฟัส (1977)  จอน วอยต์ (1978)  ดัสติน ฮอฟแมน (1979)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1980) 
1981–2000:  เฮนรี ฟอนดา (1981)  เบน คิงสลีย์ (1982)  โรเบิร์ต ดูวัล (1983)  เอฟ. เมอร์รีย์ เอบราฮัม (1984)  วิลเลียม เฮิร์ต (1985)  พอล นิวแมน (1986)  ไมเคิล ดักลาส (1987)  ดัสติน ฮอฟแมน (1988)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (1989)  เจเรมี ไอเอินส์ (1990)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (1991)  อัล ปาชิโน (1992)  ทอม แฮงส์ (1993)  ทอม แฮงส์ (1994)  นิโคลัส เคจ (1995)  เจฟฟรีย์ รัช (1996)  แจ็ก นิโคลสัน (1997)  โรแบร์โต เบนิญญี (1998)  เควิน สเปซีย์ (1999)  รัสเซล โครว์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  เดนเซล วอชิงตัน (2001)  เอเดรียน โบรดี (2002)  ฌอน เพนน์ (2003)  เจมี ฟ็อกซ์ (2004)  ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (2005)  ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ (2006)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2007)  ฌอน เพนน์ (2008)  เจฟฟ์ บริดเจส (2009)  โคลิน เฟิร์ธ (2010)  ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง (2011)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2012)  แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ (2013)  เอดดี เรดเมน (2014)  ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ (2015)  เคซีย์ แอฟเฟล็ก (2016)  แกรี โอลด์แมน (2017)  รามี แมลิก (2018)  วาคีน ฟีนิกซ์ (2019)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (2020)  วิลล์ สมิธ (2021)  เบรนแดน เฟรเซอร์ (2022)  คิลเลียน เมอร์ฟี (2023)
พอล ดิแรก

พอล ดิแรก
พอล เอเดรียน มัวริซ ดิแรก (อังกฤษ: Paul Adrien Maurice Dirac; 8 สิงหาคม 1902 - 20 ตุลาคม 1984) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวอังกฤษ หนึ่งในผู้ก่อตั้งฟิสิกส์สาขากลศาสตร์ควอนตัม เขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ลูคาเซียนที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก่อนจะไปใช้ชีวิตในช่วงสิบปีสุดท้ายของชีวิตที่มหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต เขาเป็นผู้สร้าง "สมการดิแรก" เพื่อใช้อธิบายพฤติกรรมของแฟร์มิออน นำไปสู่การคาดการณ์ถึงการดำรงอยู่ของปฏิสสาร เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1933 ร่วมกับ แอร์วีน ชเรอดิงเงอร์ สำหรับการ "ค้นพบรูปแบบใหม่ของทฤษฎีอะตอม"
ชีวประวัติ > ช่วงวัยเยาว์

พอล เอเดรียน มัวริซ ดิแรก (Paul Adrien Maurice Dirac) เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1902 ที่บ้านของพ่อแม่ของเขาที่เมืองบริสตอล ทางตอนใต้ของประเทศอังกฤษ พ่อของเขาชื่อ Charles Adrien Ladislas Dirac ผู้ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาจาก เซนต์-มัวริซ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยทำงานเป็นคุณครูสอนภาษาฝรั่งเศส แม่ของเขาชื่อ Florence Hannah Dirac เธอเป็นลูกสาวของกัปตันเรือชาวอังกฤษและได้ทำงานเป็นบรรณารักษ์ที่ห้องสมุดกลางเมืองบริสตอล และพอลยังมีพี่ชาย 1 คนและน้องสาวอีก 1 คน
พ่อของดิแรกเป็นคนเข้มงวดและเผด็จการ แม้ว่าเขาจะไม่เห็นด้วยกับการลงโทษทางร่างกาย ดิแรกมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดกับพ่อของเขามากจนเมื่อท่านเสียชีวิต ดิแรกเขียนว่า "ตอนนี้ฉันรู้สึกอิสระมากขึ้นและฉันก็มีชีวิตเป็นของตัวเอง" โดยชาร์ลส์บังคับให้ลูกพูดเฉพาะภาษาฝรั่งเศสกับเขา เพื่อให้พวกเขาเรียนรู้ภาษา เมื่อดิแรกพบว่า เขาไม่สามารถพูดภาษาฝรั่งเศสได้อยากที่พ่อต้องการ เขาจึงเลือกที่จะเงียบไป
ชีวประวัติ > การศึกษา

พอล ดิแรกเข้าเรียนระดับประถมศึกษาที่ Bishop Road Primary School จากนั้นเรียนต่อที่ the all-boys Merchant Venturers' Technical College ซึ่งเป็นโรงเรียนที่พ่อของเขาเป็นคุณครูอยู่ โรงเรียนแห่งนี้เป็นสถาบันอยู่ติดกับมหาวิทยาลัยบริสตอลซึ่งใช้พื้นที่และพนักงานร่วมกัน โดยเน้นวิชาเทคนิค เช่น การก่ออิฐ งานโลหะและภาษาสมัยใหม่ ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องไม่ปกตินักในช่วงเวลาที่ชั้นมัธยมศึกษาในอังกฤษยังคงให้ความสำคัญกับเรื่องดั้งเดิมเป็นส่วนใหญ่
เขาศึกษาต่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาไฟฟ้า ที่มหาวิทยาลัยบริสตอล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1921 แต่ด้วยภาวะเศรษฐกิจช่วงหลังสงครามทำให้ไม่สามารถหางานทำได้ จึงได้ศึกษาต่อทางด้านคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ทฤษฎีที่มหาวิทยาลัยเดิม สำเร็จการศึกษาใน ปี ค.ศ. 1923 ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งอีกครั้ง และดิแรกได้เข้าศึกษาระดับปริญญาเอกด้านฟิสิกส์ทฤษฎีที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ โดยมีนักฟิสิกส์ ราฟ ฟาวเลอร์ (Ralph Fowler) เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และสำเร็จการศึกษา ในปี ค.ศ. 1926 และได้รับตำแหน่ง Fellowship ที่ St John's College มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
ในช่วงระยะที่ พอล ดิแรก กำลังเป็นนักศึกษาอยู่ ความเคลื่อนไหวที่สำคัญของวงการฟิสิกส์ คือพัฒนาการของทฤษฎีควอนตัม และทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์ ทั้งภาคพิเศษและภาคทั่วไป พอล ดิแรก สนใจทฤษฎีควอนตัม สนใจคุณสมบัติความเป็นคลื่นและอนุภาคของอนุภาค เช่น อิเล็กตรอน และสนใจทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์ทั้งสองภาค
ชีวประวัติ > ผลงาน

ความท้าทายนักฟิสิกส์ในปัจจุบัน คือ การรวมแรงพื้นฐาน 4 แรงเข้าด้วยกัน ซึ่งก็คือ  การรวมทฤษฎีควอนตัมเข้ากับทฤษฎีสัมพัทธภาพ ซึ่งแยกพิจารณาเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนเป็นภาคพิเศษกับภาคทั่วไป โดยเมื่อปี ค.ศ. 1928 พอล ดิแรก ได้สร้างสมการซึ่งรวมทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ เข้ากับสมการกลศาสตร์ควอนตัมได้สำเร็จ รู้จักกันในชื่อ สมการดิแรก หรือ Dirac Equation
ซึ่งสมการดังกล่าวเป็นที่มาและอธิบายพฤติกรรมของปฏิอนุภาค โดยพบว่าจากการแก้สมการจะได้คำตอบที่เป็นไปได้อย่างทัดเทียมกัน 2 คำตอบ และได้ประกาศ ในปี ค.ศ.1931 ว่า อิเล็กตรอน มี 2 ชนิด คือ ชนิดมีประจุไฟฟ้าลบ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี และชนิดใหม่มีประจุไฟฟ้าบวก จากนั้นอิเล็กตรอนมีประจุไฟฟ้าบวกก็ถูกค้นพบจริงจากการทดลอง ผู้ค้นพบปฏิอนุภาคของอิเล็กตรอน หรือ โพซิตรอน คือ คาร์ล เดวิด แอน เดอร์สัน (Carl David Anderson) ในปี ค.ศ.1932 จากการศึกษารังสีคอสมิก โดยเขาเคยได้เสนอชื่อเรียกอนุภาคอิเล็กตรอนที่คุ้นเคยกันดี ซึ่งมีประจุไฟฟ้าเป็นลบว่า เนกาตรอน (Negatron) แต่ไม่เป็นที่นิยมเรียกกันชื่อนี้จึงเลือนหายไป
หลังการค้นพบปฏิอนุภาคของอิเล็กตรอน คือ โพซิตรอน นักฟิสิกส์หลายคนพยายามค้นหาปฏิอนุภาคของอนุภาคชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โปรตอน และต้องใช้เวลานานหลังการค้นพบโพซิตรอนถึง 23 ปี จึงมีการค้นพบปฏิอนุภาคของโปรตอน ในปี ค.ศ.1955 โดย เอมิลิโอ เซเกรย์ (Emilio Segre) และ โอเวน แชมเบอร์เลน (Owen Chamberlain) ผลงานซึ่งทำให้นักฟิสิกส์ผู้ค้นพบแอนติโปรตอน ทั้งสองคนได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปีค.ศ. 1959 ร่วมกัน ต่อ ๆ มา ก็มีการค้นพบปฏิอนุภาคของอนุภาคอื่น ๆ นอกเหนือไปจากอิเล็กตรอนและโปรตอน นำไปสู่การยอมรับในวงการวิทยาศาสตร์ปัจจุบันว่า อนุภาคทุกชนิดจะมีปฏิอนุภาคเป็นคู่ ๆ กันอยู่
ผลงานเชิงทฤษฎีของพอล ดิแรก ในเรื่อง ปฏิอนุภาค ทำให้นักฟิสิกส์คนอื่น ๆ สร้างผลงานระดับรางวัลโนเบลจากการค้นพบปฏิอนุภาคจริง ๆ ซึ่ง พอล ดิแรก ก็ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปี ค.ศ.1933 (ขณะนั้นเขามีอายุเพียง 31 ปี) จากผลงานเชิงทฤษฎีเกี่ยวกับปฏิอนุภาคของอิเล็กตรอนและผลงานเกี่ยวกับการพัฒนาทฤษฎีควอนตัม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในส่วนเกี่ยวกับกลศาสตร์คลื่น (Wave Mechanics) ร่วมกับแอร์วิน ชเรอดิงเงอร์
ดิแรกได้รับการยกย่องในฐานะหนึ่งในบิดาของควอนตัมฟิสิกส์ เขาเขียนตำราเกี่ยวกับวิชาควอนตัมชื่อว่า The Principle of Quantum Mechanics ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ.1930 และยังคงถือเป็น "คัมภีร์ไบเบิล" ของวิชากลศาสตร์ควอนตัมจนถึงปัจจุบัน
ในปีเดียวกัน ดิแรกได้รับเลือกให้เป็น Fellow of the Royal Society และในปี ค.ศ. 1932 เขาได้ดำรงตำแหน่ง Lucasian Professor of Mathematics แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ซึ่งตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งที่มีเกียรติอย่างสูงในวงการวิทยาศาสตร์ โดยเป็นตำแหน่งที่ ไอแซก นิวตัน เคยได้รับมาก่อนเป็นคนที่สอง พอล ดิแรก เป็นคนที่สิบห้า และคนที่สิบเจ็ด คือ นักฟิสิกส์ที่ได้รับการยกย่องในวงการวิทยาศาสตร์ปัจจุบัน เป็นผู้เหมาะสมที่สุดสำหรับตำแหน่งทายาทของไอน์สไตน์ คือ สตีเฟน ฮอว์กิง (Stephen Hawking)
หลังจากเกษียณอายุจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปีค.ศ. 1969 ดิแรกได้ไปดำรงตำแหน่งที่มหาวิทยาลัยฟอริดา (Florida State University) เมืองแทลลาแฮสซี รัฐฟอริดา สหรัฐอเมริกาและเสียชีวิต เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1984
พอล ดิแรก ถ่ายเมื่อปี 1933
สุสานของ Dirac ในสุสาน Roselawn, Tallahassee, Florida
พอล โรบินสัน (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2522)

บทความนี้เกี่ยวกับนักฟุตบอลตำแหน่งผู้รักษาประตูพอล วิลเลียม โรบินสัน สำหรับบุคคลอื่น ดูที่ พอล โรบินสัน
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  พอล วิลเลียม โรบินสัน
เกิด:   (1979-10-15) 15 ตุลาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี)
เกิดที่:  บีเวอร์ลี อังกฤษ
สูง:  1.88 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แบล็กเบิร์น โรเวอร์ส
หมายเลข:  1
ชุดเยาวชน
:  ยอร์ค ซิตี้
1996–1998:  ลีดล์ ยูไนเต็ด
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1998–2004 |  ลีดล์ ยูไนเต็ด |  95 |  (0) |
| 2004–2008 |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |  137 |  (1) |
| 2008–2015 |  แบล็กเบิร์น โรเวอร์ส |  189 |  (0) |
| 2016–2017 |  เบิร์นลีย์ |  3 |  (0) |
| รวม |   |  424 |  (1) |
ทีมชาติ
| 1999–2002 |  อังกฤษ 21 ปี |  14 |  (0) |
| 2003–2007 |  อังกฤษ |  41 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น.  † ลงเล่น (ประตู) 
พอล วิลเลียม โรบินสัน (อังกฤษ: Paul William Robinson) เป็นอดีตผู้รักษาประตูชาวอังกฤษ เกิดวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2522 เป็นเด็กฝึกหัดของลีดส์ ยูไนเต็ด ก่อนก้าวขึ้นมายึดตำแหน่งตัวจริงโรบินสันเล่นให้ลีดส์ 7 ปีก่อนที่ลีดส์ประสบปัญหาด้านการเงินทำให้ถูกขายไปให้สเปอร์ด้วยค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์ ก่อนที่จะยิงประตูได้ในเกมส์ที่พบวัตฟอร์ดซึ่งเป็นการยิงในระยะ 80 เมตรทำให้เขาเป็นผู้รักษาประตูคนที่3ต่อจากปีเตอร์ ชไมเคิล และ แบร็ด ฟรีเดล ที่สามารถทำประตูได้ในลีกอาชีพของอังกฤษก่อนที่จะได้ลงเล่นนัดชิงฟุตบอลคาร์ลิ่ง คัพฤดูกาล 2007-2008 พบเชลซีก่อนที่จะเป็นสเปอร์ที่สามารถคว้าแชมป์ได้สำเร็จโดยโรบินสันมีส่วนในการป้องกันลูกสำคัญ และในฤดูกาล 2008-2009 โรบินสันถูกขายไปให้สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์น โรเวอร์สด้วยค่าตัว 3.5 ล้านปอนด์ และตั้งแต่ปี 2016 ลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเบิร์นลีย์จนถึงปี 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Tottenham Hotspur Profile
TheFA.com profile
สถิติของ Paul Robinson ที่ Soccerbase
Paul Robinson – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
พอล แลมเบิร์ต

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  พอล คริสโตเฟอร์ แลมเบิร์ต   (Paul Christopher Lambert)
สูง:  180 เมตร
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อิปสวิชทาวน์
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1986–1993 |  เซนต์มีร์เริน |  227 |  (14) |
| 1993–1996 |  มาเทอร์เวล |  103 |  (6) |
| 1996–1997 |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |  44 |  (1) |
| 1997–2005 |  เซลติก |  193 |  (14) |
| 2005–2006 |  ลิฟวิงส์ตัน |  7 |  (0) |
| รวม |   |  574 |  (35) |
ทีมชาติ
| 1990 |  สกอตแลนด์ 21 ปี |  1 |  (0) |
| 1995–2003 |  สกอตแลนด์ |  40 |  (1) |
ผู้จัดการทีม
2005–2006:  ลิฟวิงส์ตัน
2006–2008:  วิคัมบ์วันเดอเรอส์
2008–2009:  โคลเชสเตอร์ยูไนเต็ด
2009–2012:  นอริชซิตี
2012–2015:  แอสตันวิลลา
2015–2016:  แบล็กเบิร์นโรเวอส์
2016–2017:  วุลเวอร์แฮมป์ตัน
2018:  สโตกซิตี
2018–:  อิปสวิชทาวน์
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น.  † ลงเล่น (ประตู) 
พอล แลมเบิร์ต (อังกฤษ: Paul Lambert) มีชื่อเต็มว่า พอล คริสโตเฟอร์ แลมเบิร์ต (Paul Christopher Lambert) เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ที่ประเทศสกอตแลนด์ แลมเบิร์ตเล่นฟุตบอลตั้งปี
1986 จนถึง ปี 2006 โดยมีชื่อเสียงที่สุดในตอนอยู่กับ เซลติก ในปี 1997 เล่นในตำแหน่ง กองกลาง  โดยผลงานที่น่าภาคภูมิใจของแลมเบิร์ต คือ การนำพานอริชซิตี จากดิวิชัน 1 กลับไปเล่นยังพรีเมียร์ลีก
ลีกสูงสุดของประเทศอังกฤษ ในปี 2011
ในปี 2012 แลมเบิร์ตได้เป็นผู้จัดการ แอสตันวิลลา แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ 2015 ได้ถูกปลดออก เนื่องจากทำผลงานได้แย่มาก โดยการเล่น 10 นัดหลังไม่ชนะเลยสักนัด
ในวันที่ 15 มกราคม 2018 พอล แลมเบิร์ต ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีม สโตกซิตี ที่อยู่ระหว่างหนีตกชั้นในฟุตบอล พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18 แต่สุดท้ายสโตกซิตีก็ไม่สามารถรอดพ้นสถานการณ์ดังกล่าวไปได้  และในวันที่ 
27 ตุลาคม 2018 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมอิปสวิช ทาวน์
ผลงานการคุมทีม

ฟุตบอลลีกดิวิชั่น 1 อังกฤษ
ชนะเลิศ 1 สมัย: ฤดูกาล 2009-2010
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป
รองชนะเลิศ 1 สมัย: ฤดูกาล 2010-2011
แหล่งข้อมูลอื่น

Paul Lambert at Scottish FA
| ด ค กสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 Worrall (1877–85)  Addenbrooke (1885–1922)  Jobey (1922–24)  Hoskins (1924–26)  Scotchbrook (1926–27)  Buckley (1927–44)  Vizard (1944–48)  Cullis (1948–64)  Beattie (1964–65)  Allen (1965–68)  McGarry (1968–76)  Chung (1976–78)  Owenc (1978)  Barnwell (1978–82)  Rossc (1982)  Greaves (1982)  Hawkins (1982–84)  Barronc (1984)  Docherty (1984–85)  Chapmanc (1986)  McGarry (1985)  Chapman (1985–86)  Littlec (1986)  Turner (1986–94)  Taylor (1994–95)  Downesc (1995)  McGhee (1995–98)  Lee (1998–2000)  Wardc (2000–01)  Jones (2001–04)  Grayc (2004)  Hoddle (2004–06)  มักคาร์ที (2006–12)  คอนเนอร์ (2012)  Solbakken (2012–13)  Saunders (2013)  Jackett (2013–16)  Zenga (2016)  แลมเบิร์ต (2016–17)  อึชปีรีตู ซังตู (2017–21)  ลาฌึ (2021–22)  โลเปเตกี (2022–23)  โอนีล (2023–)