stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วันอาชูรออ์
ความหมายในทัศนะของซุนนี

เป็นวันที่มีเกียรติในศาสนาอื่นด้วย เช่น ศาสนายิว เพราะเป็นวันที่ท่านนบีมูซา อะลัยฮิสสลาม ได้รับความปลอดภัยจากฟิรเอานฺ จึงเป็นวันแห่งการขอบคุณของบนีอิสรออีล และเป็นที่รู้กันดีว่าท่านนบีมูซาได้ถือศีลอดในวันนี้ เมื่อท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม อพยพไปยังเมืองมะดีนะฮฺ และท่านได้ทราบว่าชาวยิวที่อาศัยอยู่ในเมืองมะดีนะฮฺกำลังถือศีลในวันนั้น ท่านนบีจึงประกาศให้เป็นวันถือศีลอดของชาวมุสลิมด้วย โดยกล่าวว่า “ฉันมีข้อเกี่ยวพันกับมูซามากกว่าพวกท่าน (โอ้ชาวยิว)” ท่านนบีจึงถือศีลอดวันนั้นและใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดด้วย” (บันทึกโดยบุคอรียฺและมุสลิม)
บรรดานักปราชญ์อิสลามชี้แจงว่า ในช่วงแรกการถือศีลอดวันอาชูรออฺ (สิบมุฮัรรอม) เป็นวาญิบ (จำเป็นต้องปฏิบัติ) เพราะก่อนหน้านี้ยังไม่มีการใช้ให้ถือศีลอดเดือนรอมฎอน จึงถือเป็นการถือศีลอดฟัรฎูของมุสลิม แต่หลังจากที่มีบทบัญญัติใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดเดือนรอมฎอนเป็นฟัรฎูแล้ว ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็ไม่ได้บังคับให้ถือศีลอดในวันนี้ แต่ยืนยันในความประเสริฐด้วยถ้อยคำอันชัดเจน ท่านนบีถูกถามถึงการถือศีลอดในวันอาชูรออฺ ท่านตอบว่า “ลบล้างความผิดตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา”
ความหมายเชิงสากล

อาชูรออ์
เป็นวันไว้อาลัยโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นต่ออิมามฮุเซน บิน อะลีย์ บินอะบีฏอลิบ เนื่องจากถูกสังหารในแผ่นดินกัรบาลา เมื่อวันที่ 10 มุฮัรรอม ฮ.ศ. 61 ซึ่งตรงกับวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 1223 ฮุเซนและครอบครัวพร้อมกับบรรดาสาวกจำนวน 72 คนของท่านได้ร่วมได้เดินทางไปยังเมืองกูฟะ ประเทศอิรัก เนื่องจากประชาชนที่กูฟะได้ทำการร้องเรียกให้ฮุเซน อิบนิ อาลี มาปกครองและโค่นล้มบัลลังค์ของราชวงค์บนีอุมัยยะ ผู้ปกครองในยุคนั้น ซึ่งระหว่างการเดินทาง กองคาราวานของฮุเซนได้ไปหยุดอยู่ที่หนึ่งซึ่งที่นั่นเรียกว่า กัรบาลา คาราวานของเขายังคงเดินทางไปต่อไม่ได้เนื่องจาก ถูกทหารฝ่ายบนีอุมัยยะฮ์ จำนวนหลายแสนคนได้ทำการปิดกันทาง แม้กระทั่งธารน้ำฟูรอต เพื่อไม่ให้คนในกองคาราวานดื่มน้ำ แม้จะเป็นเด็กและสตรีก็ตาม  ท่านอาจจะสงสัยว่า ทำไมถึงปิดกั้นน้ำ ? ทำไมถึงต้องมาในจำนวนมากขนาดนั้น ? คำตอบก็คือ ทางฝ่ายของบนีอุมัยยะนั้นไม่ต้องการให้ใครมีชีวิตรอดแม้แต่คนเดียว เหลือเพียงเด็กและสตรีในการเป็นเชลยก็เพียงพอ และหากท่านยังสงสัยว่า ทำไมต้องฆ่าฮุเซน ? คำตอบก็คือ เพียงเพราะเขา (ฮุเซน) ไม่ยอมรับการปกครองที่อธรรมของบนีอุมัยยะ อีกทั้งคำพูดของเขา (ฮุเซน) ที่ยังโด่งดังอยู่ในปัจจุบันนี้ ก็คือ ยอมตายอย่างมีศักดิ์ศรีเสียดีกว่าการมีชีวิตอยู่อย่างอัปยศ นั่นซึ่งทำให้ ในโลกอิสลามหรือศาสนาอื่น ๆ ไม่ว่าจะนิกายไหนก็ตามต่างพากันพูดถึงเรื่องราวของฮุเซน ไม่เพียงแค่ชีอะห์เท่านั้น แต่รวมถึงนิกายอื่น ๆ ที่มีความรัก ไปยังลูกหลานของศาสดามูฮัมหมัด ต่างพากันรำลึกในการเสียสละของ ฮุเซน
ชาวมุสลิมชีอะหฺจะไว้อาลัยฮุเซนในวันอาชูรออ์ โดยการจัดพิธีกรรม เช่นการเล่าเรื่องอิมามฮุเซนจากประวัติศาสตร์ การขอดุอาอ์ การร้องไห้ การเลี้ยงอาหารและน้ำให้แก่คนยากจน สถานที่จัดคือที่มัสยิด หรือฮุซัยนียะหฺ
อาชูรอคือการกำชับความดีและระงับความชั่ว  คือเสียงป่าวร้องต่อต้านการทำเป็นทองไม่รู้ร้อนและการวางเฉยในสงครามระหว่างธรรมะกับอธรรม และอาชูรอคือสุรเสียงแห่งการคัดค้านของฮุเซน อิบนี อาลี (อ) หัวหน้าของบรรดาชะฮีดต่อการนั่งเก้าอี้ปกครองประชาชาติอิสลามของเหล่าผู้อธรรม อาชูรอประณามการวางเฉยของรัฐเกี่ยวกับประเด็นสำคัญสามประการ: ความจริง, ความยุติธรรม และศีลธรรมอันดีงาม อาชูรอถือว่าการปกป้องและเข้าข้างความเท็จ ความอธรรม และความเสื่อมเสียนั้นคือความชั่วทางสังคมที่ร้ายแรงที่สุด ซึ่งอิมามฮุซัยน์ (อ) อิมามแห่งบรรดาชะฮีดได้ลุกขึ้นต่อต้านความชั่วร้ายนั้นพร้อมกับแบกรับความเจ็บปวดรวดร้าวทั้งหมดไว้ในการบำราบความชั่วที่ร้ายแรงดังกล่าว
ขบวนการของอิมามฮุซัยน์ (อ) มิใช่การการเดินทางท่องเที่ยว ค้าขาย หรือแม้กระทั่งการเดินทางด้วยเจตนาไปทำหัจญ์และอุมเราะฮ์ หรือการเดินทางไปเยี่ยมเยียนศาสนสถาน แต่การเดินทางไปกัรบะลาของอิมามฮุซัยน์ (อ) นั้นเป็นการอพยพในมิติของการปกป้อง มิติของการเคารพภักดีพระเจ้า และมิติของการเผยแผ่สาส์นด้วยเจตนาในการทำหน้าที่อันสำคัญและหนักอึ้ง หน้าที่ของการต่อสู้อันเป็นสากล
อาชูรอมีบทเรียน อนุสติ และภาพลักษณ์ที่ฉายออกมาให้เห็นมากมายซึ่งทุกปีจะถูกกล่าวซ้ำและนำเสนอโดยปวงปราชญ์ นักวิชาการศาสนา นักเผยแผ่ที่เคร่งครัด และนักกวีแห่งกัรบะลา
ดูเพิ่ม

ปฏิทินฮิจญ์เราะหฺ
สถานีรถไฟชินางาวะ

| สถานีรถไฟชินางาวะ |
| --- | --- |
Shinagawa Station 品川駅
ด้านนอกสถานีรถไฟชินางาวะ

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: สถานีรถไฟ
เมือง: เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว
ประเทศ: ญี่ปุ่น
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1872
สถานีรถไฟชินางาวะ (ญี่ปุ่น: 品川駅; โรมาจิ: Shinagawa-eki) เป็นสถานีรถไฟชุมทางสำคัญทางใต้ของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในเส้นทางรถไฟของเจอาร์ตะวันออก เจอาร์เซ็นทรัล และรถไฟเคเกียว สถานีชินางาวะเป็นสถานีหลักของขบวนรถไฟโทไกโดชิงกันเซ็ง และขบวนรถอื่น ๆ ที่มีเส้นทางแถบคาบสมุทรมิอูระ คาบสมุทรอิซุและบริเวณภูมิภาคโทไก
สถานีชินางาวะไม่ได้ตั้งอยู่ในเขตชินางาวะตามชื่อสถานี หากแต่ตั้งอยู่ในเขตมินาโตะ
เส้นทางรถไฟ

สถานีรถไฟชินางาวะมีเส้นทางรถไฟให้บริการดังต่อไปนี้
เคเกียว
สายหลักเคเกียว
เจอาร์ เซ็นทรัล
โทไกโด ชิงกันเซ็ง
เจอาร์ ตะวันออก
สายเคฮิน-โทโฮกุ
สายหลักโทไกโด
สายยามาโนเตะ
สายโยโกซูกะ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่สถานีรถไฟของเจอาร์ ตะวันออก (ญี่ปุ่น)
แผนที่สถานีรถไฟเคเกียว เก็บถาวร 2009-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
ชินางาวะอินเตอร์ซิตี (ญี่ปุ่น)
| ด ค กสถานีของสายยามาโนเตะ |
| --- | --- |
 ชินางาวะ  โอซากิ  โกตันดะ  เมงูโระ  เอบิซุ  ชิบูยะ  ฮาราจูกุ  โยโยงิ  ชินจูกุ  ชินโอกูโบะ  ทากาดาโนบาบะ  เมจิโระ  อิเกบูกูโระ  โอตสึกะ  ซูงาโมะ  โคมาโงเมะ  ทาบาตะ  นิชินิปโปริ  นิปโปริ  อูงูอิซูดานิ  อูเอโนะ  โอกาจิมาจิ  อากิฮาบาระ  คันดะ  โตเกียว  ยูรากุโจ  ชิมบาชิ  ฮามามัตสึโจ  ทามาจิ  ชินางาวะ 
| ด ค กสถานีของโทไกโดชิงกันเซ็ง |
| --- | --- |
 โตเกียว  ชินางาวะ  ชินโยโกฮามะ  โอดาวาระ  อาตามิ  มิชิมะ  ชินฟุจิ  ชิซูโอกะ  คาเกงาวะ  ฮามามัตสึ  โทโยฮาชิ  มิกาวะ-อันโจ  นาโงยะ  กิฟุฮาชิมะ  ไมบาระ  เกียวโต  ชินโอซากะ (ถัดไป>> ฮากาตะ) 
| ด ค กสถานีของ สายหลักโทไกโด โดย JR ตะวันออก |
| --- | --- |
 โตเกียว  ชิมบาชิ  ชินางาวะ  คาวาซากิ  โยโกฮามะ  (ชินจูกุ >>) โทสึกะ  โอฟูนะ  ฟูจิซาวะ  สึจิโด  ชิงาซากิ  ฮิราสึกะ  โออิโซะ  นิโนะมิยะ  โคซุ  คาโมะโนะมิยะ  โอดาวาระ  ฮายากาวะ  เนบูกาวะ  มานาซูรุ  ยูงาวาระ  อาตามิ (>> อิโต, นูมาซุ, ชิซูโอกะ)
วีรบุรุษทุ่งดินดำ

| วีรบุรุษทุ่งดินดำ |
| --- | --- |
ประเภท: ดราม่า
สร้างโดย: บริษัท ทีวี ธันเดอร์ จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์: เสือคาบดาบ บทโทรทัศน์: เสือคาบดาบ
กำกับโดย: สิทธิวัชร์ ทับแป้น
แสดงนำ: อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร ภัครมัย โปตระนันท์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: ถ้าถึงวันนั้น - อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: ยิ่งรัก ยิ่งกลัว - ภัครมัย โปตระนันท์
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 24 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: ภูษิต ไล้ทอง ปิยพร ไล้ทอง
ความยาวตอน: 40 นาที / ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 9
ออกอากาศ: 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 – 4 ตุลาคม พ.ศ. 2552
วีรบุรุษ ทุ่งดินดำ เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า บทประพันธ์ของ โสภี พรรณราย  บทโทรทัศน์โดย อุเบกขา กำกับการแสดงโดย ปกาศิต  กิ่งศักดิ์ ผลิตโดย บริษัท ทีวี ธันเดอร์ จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 15:00 - 16:00 น. ทาง ช่อง 9 นำแสดงโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร, ภัครมัย โปตระนันท์ และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2552–4 ตุลาคม พ.ศ. 2552
รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

| ปี | พ> ศ. 2552 |
| --- | --- |
สถานีออกอากาศ: ช่อง 9
ผู้สร้าง: บริษัท ทีวี ธันเดอร์ จำกัด
ผู้กำกับการแสดง: สิทธิวัชร์ ทับแป้น
บทโทรทัศน์: เสือคาบดาบ
ผู้ขับร้องเพลงนำ: อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร ภัครมัย โปตระนันท์
วันเวลาออกอากาศ: วันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 15.00 - 16.00 น.
แผ่นดิน: อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร
กระต่าย: ภัครมัย โปตระนันท์
ไม้ (ผู้ช่วยเกษตรตำบล): พิศาล ศรีมั่นคง
นกเล็ก: สาวิตรี สุทธิชานนท์
ผู้ใหญ่ธรรม (พ่อของกระต่าย): วรุฒ วรธรรม
หิน (สิบแปดมงกุฏ): สุพจน์ จันทร์เจริญ
สินี (พี่สาวของแผ่นดินและภรรยาของหิน): เจมี่ บูเฮอร์
เสี่ยโทนี่ / เสี่ยโทน (เจ้าหนี้นอกระบบ): เกริก ชิลเลอร์
ผู้กองมาดดี ศรีอุบล (เจ้าหน้าที่ตำรวจ): ศิระ แพทย์รัตน์
หมี (ลูกน้องนายหิน): นภัทร สงวนวงศ์
จ่าสิทธิชัย พันสุวรรณ (เจ้าหน้าที่ตำรวจ): ใส เชิญยิ้ม
แจ้ (ลูกน้องผู้ใหญ่ธรรม): เจี๊ยวจ๊าว เชิญยิ้ม
ทอมมี่ (ลูกน้องเสี่ยโทนี่ / เสี่ยโทน): เล็ก เชิญยิ้ม
กาย (ลูกน้องนายหิน): 
นักแสดงรับเชิญ
ตะวัน สุวรรณเมธัส/นายหลง (เกษตรตำบล): ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์
พิธีกรรายการ ข่าวเกษตร: 
ครูสอนแต่งหน้าประจำโรงละครแห่งหนึ่ง: กุณกนิช คุ้มครอง
เพลงประกอบละคร

เพลง ถ้าถึงวันนั้น (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร
เพลง ยิ่งรัก ยิ่งกลัว (เพลงปิด) - ขับร้องโดย ภัครมัย โปตระนันท์
ลำดับรายการโทรทัศน์

| ช่อง 9: ละครวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 15> 00 - 16.00 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | วีรบุรุษทุ่งดินดำ | ถัดไป |
|  | วีรบุรุษทุ่งดินดำ | ภารกิจ นักพัฒนา |
สายสะดือ

สายสะดือของเด็กที่มีอายุ 3 นาที ซึ่งถูกหนีบไว้โดยเครื่องมือทางการแพทย์
สายสะดือ เป็นอวัยวะอย่างหนึ่งพบได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดที่มีรก ทำหน้าที่เป็นทางเชื่อมระหว่างตัวอ่อนในครรภ์กับรก ทางสรีรวิทยาและพันธุกรรมแล้วสายสะดือถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของตัวอ่อน/ทารก ในสายสะดือของมนุษย์จะมีหลอดเลือดแดงสองเส้นและหลอดเลือดดำหนึ่งเส้น ฝังอยู่ในวุ้นวาร์ตัน หลอดเลือดดำสายสะดือทำหน้าที่นำเลือดที่มีออกซิเจนและสารอาหารจากรกไปเลี้ยงตัวอ่อน
วัต

| WaT |
| --- | --- |
ที่เกิด: ญี่ปุ่น
แนวเพลง: J-pop
ช่วงปี: ค.ศ. 2005 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Universal Music

สมาชิก: เอจิ เวนซ์, เทปเป โคอิเคะ
WaT วัตโตะ (ญี่ปุ่น: ワット; โรมาจิ: watto) คือกลุ่มนักร้องและนักแต่งเพลงดูโอจากประเทศญี่ปุ่น คือ เออิจิ เวนท์ซ และ เท็ปเป โคอิเคะ โดยชื่อวงนำชื่อของสมาชิกทั้ง 2 คนมาผสมกัน(Wentz and Teppei) ทั้ง 2 เริ่มเล่นดนตรีด้วยกันในปี 2002 โดยการแสดงสดตามถนนโดยมีกีตาร์เป็นเครื่องดนตรีที่ติดตัวเท่านั้น และในบางครั้ง เท็ปเปจะเล่นหีบเพลงเป่าฮาร์โมนิกาด้วย ในปี 2005 พวกเขาปล่อยเพลงแรกออกมาในชื่อ "Boku No Kimochi" หรือ My Feeling ซึ่งช่วยสร้างกระแสนิยมในหมู่ผู้ที่รักในดนตรีที่มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่นอย่างมาก วัตอยู่ในสังกัด ยูนิเวอร์แซลมิวสิก เอ แอนด์ เอ็ม
สมาชิก

เอจิ เวนซ์ (ウエンツ瑛士): เกิดวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1985 จากจังหวัดโตเกียว เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น อเมริกา เยอรมัน เป็นที่รู้จักจากการเป็น ผู้ให้ความบันเทิงและนักแสดงที่มีอารมณ์ขัน เขาเข้าวงการตั้งแต่อายุ 4 ขวบ และได้รับงานเป็น นักแสดง นายแบบ พิธีกร เรื่อยมา ถึงแม้เอจิจะเป็นลูกครึ่งชาวตะวันตก แต่เขาไม่สามารถสื่อสารโดยภาษาอังกฤษได้ดีนัก เขาเคยสอบตกในวิชาภาษาอังกฤษด้วย แต่อย่างไรก็ตามเขากลับมีความสามารถพิเศษทางด้านภาษาญี่ปุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเขียนตัวอักษรจีนคันจิ
เอจิ เป็นนักร้องนำของวง เขาสามารถเล่นกีตาร์, เบส, คีย์บอร์ด(เปียโน), แทมโบรีน ได้ด้วย
เทปเป โคอิเคะ (小池徹平) : เกิดวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1986 จากจังหวัดโอซาก้า เป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่นผ่านผลงานละครและภาพยนตร์มาแล้วมากมาย เริ่มจากการชนะการประกวด super boy junior contest เมื่อ ปี 2001 ครั้งที่ 14 แล้วเขาจึงเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างจริงจัง
เทปเป เป็นนักร้องนำของวง เขาสามารถเล่นกีตาร์และ หีบเพลงฮาร์โมนิกา
ผลงาน > Single

僕のキモチ Boku no Kimochi หรือ My Feelings [02-11-2005]
5センチ。  5cm  [25-01-2006]
Hava Rava [02-08-2006]
Ready Go! [01-11-2006]
Bokura no Love Story (ボクラノLove Story, Our love story?) [06-12-2006]
ラッキーでハッピー/君に贈る歌 [14-02-2007]
Awaking　Emotion 8/5/my brand new way [25-04-2007]
夢の途中 (Yume no Tochuu) [16-01-2008]
時を越えて～Fantastic World～  (Toki o Koete～Fantastic World～) [23-04-2008]
「36℃」 (Sanjuurokudo C) [29-10-2008]
君が僕にKissをした [28-07-2010]
24/7 ～もう一度～ [09-08-2010]
ผลงาน > Album

卒業TIME ~僕らのはじまり [01-03-2006[
小池徹平「pieces」[27.06.2007]
WaT Collection [28-11-2007]
ผลงาน > DVD

WaT Entertainment Show 2006 ACT“do”LIVE Vol.4 [26-04-2006]
My Favorite Girl　-The Movie- [20.12.2006]
WaT　Music Video Collection [28.05.2008]
WaT LIVE TOUR 2008“凶×小吉＝大吉TOUR” ＠日比谷野外大音楽堂 [30.07.2008]
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
เว็บไซต์ของวง
เว็บไซต์ของเอจิ
เว็ปไซต์ของเทปเป
สถานีรถไฟชินยัตสึชิโระ

สถานีรถไฟชินยัตสึชิโระ (ญี่ปุ่น: 新八代駅; โรมาจิ: Shin-Yatsushiro-eki) เป็นสถานีรถไฟในนครยัตสึชิโระ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู)
สถานีรถไฟชินยัตสึชิโระเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2547 พร้อมกับการเปิดส่วนของเส้นทางรถไฟความเร็วสูงสายคิวชูชิงกันเซ็ง ขณะนั้นรถไฟขบวน สึบาเมะ เปิดให้บริการจากสถานีชินยัตสึชิโระไปยังสถานีคาโงชิมะชูโอ จนถึงปี พ.ศ. 2554 คิวชูชิงกันเซ็งได้ขยายไปทางเหนือจนถึงสถานีฮากาตะ ในฟูกูโอกะ และเชื่อมต่อกับสายซันโยชิงกันเซ็ง
ชานชาลา

| ชานชาลา | เส้นทาง | ปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | ■ สายหลักคาโงชิมะ | สู่ ยัตสึชิโระ, ฮิโตโยชิ | รถไฟบางขบวนออกจากชานชาลาที่ 2 |
| 2 | ■ สายหลักคาโงชิมะ | สู่ คูมาโมโตะ |  |
| 11 |  คิวชูชิงกันเซ็ง | สู่ คูมาโมโตะ, ฮากาตะ, ฮิโรชิมะ, ชินโอซากะ |  |
| 12 |  คิวชูชิงกันเซ็ง | สู่ คาโงชิมะชูโอ |  |
สถานีถัดไป

| «> คีวชูชิงกันเซ็ง | «> คีวชูชิงกันเซ็ง | ขบวนรถ> คีวชูชิงกันเซ็ง | »> คีวชูชิงกันเซ็ง | »> คีวชูชิงกันเซ็ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| คูมาโมโตะ | คูมาโมโตะ | สึบาเมะ ซากูระ | ชินมินามาตะ | ชินมินามาตะ |
สายหลักคาโงชิมะ
| ยัตสึชิโระ | ยัตสึชิโระ | คูมาโมโตะ ไลเนอร์ รถธรรมดา | เซนโช | เซนโช |
| ด ค กสถานีของ คีวชูชิงกันเซ็ง |
| --- | --- |
 (ไปชินโอซากะ<<) ฮากาตะ  ชินโทซุ  คูรูเมะ  ชิกูโงะ-ฟูนาโงยะ  ชินโอมูตะ  ชินทามานะ  คูมาโมโตะ  ชินยัตสึชิโระ  ชินมินามาตะ  อิซูมิ  เซ็นได  คาโงชิมะชูโอ
สถานีรถไฟชินจูกุซันโจเมะ

สถานีรถไฟชินจูกุซันโจเมะ (ญี่ปุ่น: 新宿三丁目駅; โรมาจิ: Shinjuku-sanchōme-eki) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในเขตชินจูกุ กรุงโตเกียว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของสถานีรถไฟชินจูกุราว 650 เมตร ให้บริการรถไฟโตเกียวเมโทรและรถไฟใต้ดินโทเอ
เส้นทาง

สถานีรถไฟชินจูกุซันโจเมะให้บริการรถไฟในเส้นทางต่อไปนี้
โตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ (หมายเลขสถานี: M-09)
โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง (หมายเลขสถานี: F-13)
รถไฟใต้ดินโทเอสายชินจูกุ (หมายเลขสถานี: S-02)
แหล่งข้อมูลอื่น

Tokyo Metro Shinjuku-sanchōme Station information (ญี่ปุ่น)
Toei Shinjuku-sanchōme Station information เก็บถาวร 2008-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
| ด ค กสถานีของโตเกียวเมโทรสายมารูโนอูจิ |
| --- | --- |
 โองิกูโบะ  มินามิอาซางายะ  ชิงโกเอ็นจิ  ฮิงาชิโกเอ็นจิ  ชินนากาโนะ  (โฮนันโจ>>)  นากาโนะซากาอูเอะ  นิชิชินจูกุ  ชินจูกุ  ชินจูกุซันโจเมะ  ชินจูกุเงียวเอ็มมาเอะ  ยตสึยะซันโจเมะ  ยตสึยะ  อากาซากะมิตสึเกะ  คกไกงิจิโดมาเอะ  คาซูมิงาเซกิ  กินซะ  โตเกียว  โอเตมาจิ  อาวาจิโจ  โอจาโนมิซุ  ฮงโงซันโจเมะ  โครากุเอ็ง  เมียวงาดานิ  ชินอตสึกะ  อิเกบูกูโระ 
| ด ค กสถานีของ โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง |
| --- | --- |
 วะโกชิ  ชิกะเตะสึ-นะริมะซุ  ชิกะเตะสึ-อะกะสึกะ  เฮวะได  ฮิกะวะได  โคะตะเกะ-มุไกฮะระ  เซงกะวะ  คะนะเมะโช  อิเกะบุกุโระ  โซชิกะยะ  นิชิ-วาเซดะ  ฮิงะชิ-ชินจุกุ  ชินจุกุ-ซังโจเมะ  คิตะ-ซังโด  เมจิ-จิงกูมาเอะ (ฮาราจุกุ)  ชิบุยะ
วันเลิฟ (เพลงทาทา ยัง)

สำหรับอัลบั้มในชื่อเรียกเดียวกัน ดูที่ วันเลิฟ
ทาทา ยังในมิวสิกวิดีโอเพลง "วันเลิฟ" (พ.ศ. 2551)
"วันเลิฟ" คือซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม วันเลิฟ ของทาทา ยัง เผยแพร่เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ  ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลภาษาไทยซิงเกิลแรกหลังจากที่ทาทาออกผลงานเพลงสากลกว่า 4 ปี และไม่มีการออกจำหน่ายซิงเกิลนี้ในรูปธรรมแต่อย่างใด ซิงเกิลนี้ถือเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก สามารถเข้าชาร์ตในสัปดาห์แรก ใน SEED 97.5 FM ขึ้นอันดับ 7 , Hot Wave อันดับ 10
มิวสิกวิดีโอเพลง "วันเลิฟ" อำนวยการผลิตโดยราจิต แสงชูโต (เคยร่วมงานกับทาทามาแล้ว ในเพลง เพลง "ซูม" และ "คัมเรนคัมไชน์" จากอัลบั้ม เทมเพอเรเจอไรซิง) ถ่ายทำที่อ่างเก็บน้ำบางพระ จังหวัดชลบุรี   มีแนวความคิดหลักคือเน้นความสดใส และเป็นธรรมชาติ
รูปแบบและรายชื่อเพลง

ซิงเกิลวิทยุหนึ่งเพลง (ไทย)
วันเลิฟ - 4:20
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2551) | อันดับ   สูงสุด |
| --- | --- |
Thailand Seed 97.5 fm : 1
Thailand Hot Wave 91.5 fm : 9
สายสะดือพันคอทารก

| Nuchal cord> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: O69.1, P02.5
ICD-9: 762.5
MeSH: D053589
สายสะดือพันคอทารกเกิดเมื่อสายสะดือพันคอทารกในครรภ์ครบรอบสามร้อยหกสิบองศา เกิดขึ้นบ่อยมาก โดยมีอัตราความชุกอยู่ที่ร้อยละ 6-37 เกือบครึ่งคลายออกเองก่อนคลอด
สถานีรถไฟซันตาเมซา

| ซันตาเมซา |
| --- | --- |
การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์
ชานชาลาสถานีรถไฟซันตาเมซา
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ถนนราโมนมักไซไซและถนนเตเรซา ซันตาเมซา, มะนิลา
พิกัด:  14°36′2.74″N 121°0′37.25″E﻿ / ﻿14.6007611°N 121.0103472°E﻿ / 14.6007611; 121.0103472
เจ้าของ: การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์
สาย: █ ทางรถไฟสายใต้, สายอันตีโปโล, สายคาบีเต (ยกเลิก)
ชานชาลา: ด้านข้าง
ทางวิ่ง: 2
การเชื่อมต่อ: ไลต์เรล สาย 2: สถานีปูเรซา
โครงสร้าง
ประเภทโครงสร้าง: ระดับดิน
ทางเข้าออกสำหรับผู้พิการ: Yes
ข้อมูลอื่น
รหัสสถานี: SA
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: 22 ธันวาคม ค.ศ. 1905
สร้างใหม่: ค.ศ. 1920 ค.ศ. 2009
สถานีรถไฟซันตาเมซา เป็นสถานีรถไฟระดับดินบนเส้นทางรถไฟสายใต้ของการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บนถนนไม่มีชื่อใกล้กับถนนราโมนมักไซไซ เขตซันตาเมซาในมะนิลา เป็นหนึ่งในสองสถานีที่มีถนนเข้าถึงโดยตรง (อีกแห่งหนึ่งคือสถานีรถไฟถนนปาไซ) โดยสถานีตั้งชื่อตามเขตที่ตั้ง
ซันตาเมซาเป็นสถานีลำดับที่ 4 เมื่อนับจากสถานีรถไฟตูตูบัน และเป็นสถานีรถไฟเพียงแห่งเดียวในเขตซันตาเมซา
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดด้านขวา
| ชานชาลา | ชานชาลา A | รถไฟชานเมือง มุ่งหน้า สถานีรถไฟตูตูบัน (←) |
| ชานชาลา | ชานชาลา B | รถไฟชานเมือง มุ่งหน้า สถานีรถไฟอลาบัง (→) |
ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดด้านขวา
| L1 | ระดับถนน | ห้องจำหน่ายตั๋วโดยสาร, ร้านค้า, สถานีปูเรซา |
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

ตลาดซันตาเมซา
เอสเอ็มซีตี
มหาวิทยาลัยสารพัดช่างแห่งฟิลิปปินส์
สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยียูโลจีโอ อามัง โรดริเกซ
Sacred Heart of Jesus Catholic School
สถานีรถไฟชินซัปโปโระ

ระวังสับสนกับ สถานีรถไฟซัปโปโระ
สถานีรถไฟชินซัปโปโระ (ญี่ปุ่น: 新札幌駅; โรมาจิ: Shin-Sapporo-eki; สถานีซัปโปโระใหม่) เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่ในแขวงอัตสึเบ็ตสึ นครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด โดยให้บริการทั้งรถไฟระหว่างเมืองซึ่งดำเนินงานโดย JR ฮกไกโด และรถไฟใต้ดินซึ่งดำเงินงานโดยบริษัทรถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ การเขียนชื่อภาษาญี่ปุ่นของสถานีจะแตกต่างกันไปตามบริการ โดยรถไฟระหว่างเมืองจะใช้ชื่อสถานีว่า 新札幌駅 ส่วนรถไฟใต้ดินใช้ชื่อว่า 新さっぽろ ทั้งสองอย่างอ่านออกเสียงเหมือนกัน
ชานชาลา > เจอาร์ฮกไกโด

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 1 | ■ สายชิโตเซะ | มุ่งหน้า ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ, โทมาโกไม,, ฮิงาชิมูโรรัง, ฮาโกดาเตะ และโอบิฮิโระ  |
| 2 | ■ สายชิโตเซะ | มุ่งหน้า ซัปโปโระ, เทเนะ และโอตารุ |
ชานชาลา > รถไฟใต้ดิน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 1 | ■ สายโทไซ | มุ่งหน้า มิยาโนซาวะ  |
| 2 | ■ สายโทไซ | มุ่งหน้า มิยาโนซาวะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Shin-Sapporo JR Hokkaido map
Sapporo Subway Stations
43°02′20″N 141°28′21″E﻿ / ﻿43.0387833°N 141.4724708°E﻿ / 43.0387833; 141.4724708
วิภาวี ดีคาบาเลส

จ่าอากาศโทหญิง วิภาวี ดีคาบาเลส (ชื่อเล่น: เพ็ชร์ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 – ) เป็นนักกีฬาจักรยานทีมชาติไทย ผู้ได้รับรางวัลเหรียญทอง จากการแข่งจักรยานในซีเกมส์ 2013 ประเภทดาวน์ฮิลล์หญิง ที่จัดขึ้น ณ กรุงเนปยีดอ ประเทศพม่า
ประวัติ

วันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ในการแข่งขันจักรยานเสือภูเขาชิงแชมป์เอเชีย ครั้งที่ 17 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน วิภาวีได้รับเหรียญทองจากการแข่งประเภทดาวน์ฮิลล์ ทั่วไปหญิง
วันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ในการแข่งจักรยานเสือภูขาชิงแชมป์เอเชีย ประจำปี 2556 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน วิภาวีได้รับเหรียญเงินจากการแข่งประเภทดาวน์ฮิลล์หญิง และในวันที่ 14 ธันวาคม ของปีเดียวกันนี้ ในการแข่งขันจักรยานในซีเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศพม่า วิภาวีได้รับเหรียญทองจากการแข่งประเภทดาวน์ฮิลล์หญิง โดยทำเวลาได้ 2 นาที 37.707 วินาที นับเป็นความสำเร็จ หลังจากการฝึกซ้อมอย่างหนักร่วม 5 เดือน
วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2557 ในการแข่งขันจักรยานเสือภูเขาชิงแชมป์ประเทศไทย ประจำปี 2557 ที่จัดขึ้น ณ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย วิภาวีได้รับเหรียญทองจากการแข่งประเภทดาวน์ฮิลล์
วิภาวี สามารถคว้ารางวัลชนะเลิศการแข่งขันจักรยานชิงแชมป์ประเทศไทย ประเภทเสือภูเขาดาวน์ฮิลล์ ได้ถึง 10 สมัยติดต่อกัน
ชีวิตส่วนตัว

วิภาวี ดีคาบาเลส มีบิดาชื่อ แซวัน ดีคาบาเลส ส่วนมารดาชื่อ เมตตา (คมยส) ดีคาบาเลส นอกจากนี้ วิภาวียังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับอรเณศ ดีคาบาเลส ชื่อเล่น ริชชี่ ซึ่งเป็นนักแสดงหญิงนางเอกภาพยนตร์คู่กรรม
เกียรติประวัติ

เหรียญเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย ครั้งที่ 2
เหรียญทองแดง - ซีเกมส์ 2009 ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว
เหรียญเงิน - ชิงแชมป์เอเชีย ครั้งที่ 16
แชมป์ - เยาวชนประเทศไทย 6 สมัย
เหรียญทอง - กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 39 ที่จังหวัดชลบุรี
เหรียญทอง - ชิงแชมป์เอเชีย 2011 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน
เหรียญทองแดง - ซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
เหรียญเงิน - ชิงแชมป์เอเชีย ประจำปี 2556 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน
เหรียญทอง - ซีเกมส์ 2013 ที่กรุงเนปยีดอ ประเทศพม่า
เหรียญทอง - จักรยานเสือภูเขาชิงแชมป์ประเทศไทย ประจำปี 2557 ที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
สถานีรถไฟติรานา

| สถานีรถไฟติรานา Tirana Rail Station |
| --- | --- |
รถไฟชานเมือง
สถานีรถไฟติรานา
ข้อมูลทั่วไป
พิกัด:  41°20′12″N 19°48′58″E﻿ / ﻿41.3366°N 19.816°E﻿ / 41.3366; 19.816
สาย: Durrës–Tiranë railway
ชานชาลา: 2
ทางวิ่ง: 2
การเชื่อมต่อ: รถโดยสารปรพจำทาง
โครงสร้าง
ประเภทโครงสร้าง: คอนกรีต
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: ค.ศ. 1949
สถานีรถไฟติรานา เป็นสถานีรถไฟหลักในย่านใจกลางกรุงติรานา ประเทศแอลเบเนีย มีทางรถไฟเชื่อมต่อกับเมืองวโลเรอและดูร์เรส ไม่มีที่รับฝากสัมภาระ
ดูเพิ่ม

Durrës–Tiranë railway
แหล่งข้อมูลอื่น

รถไฟที่สถานีรถไฟติรานา
วัปปาเมชิ

อาหารญี่ปุ่นที่ปรุงในภาชนะไม้รูปกลม
วัปปาเมชิ
วัปปาเมชิ (ญี่ปุ่น: わっぱ飯; โรมาจิ: wappameshi) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ปรุงในภาชนะรูปกลมแบบพิเศษ (เรียกว่า วัปปะ ซึ่งสามารถใช้เป็นกล่องเบ็นโตได้) ทำจากแผ่นไม้บาง ๆ เป็นข้าวที่ราดด้วยส่วนผสมอื่น ๆ และเป็นอาหารพิเศษของจังหวัดนีงาตะ หรือฟูกูชิมะ
ดูเพิ่ม

เบ็นโต
เอกิเบ็ง
เคียราเบ็ง
มากูโนอูจิ
สถานีรถไฟซูคัต

| สถานีรถไฟซูคัต |
| --- | --- |
การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์
รถดีเซลรางขบวนหนึ่งที่สถานีรถไฟซูคัต
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: ถนนเมรัลโค ซูคัต, มุนตินปูลา
พิกัด:  14°27′7.70″N 121°3′3.36″E﻿ / ﻿14.4521389°N 121.0509333°E﻿ / 14.4521389; 121.0509333
เจ้าของ: การรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์
สาย: █  ทางรถไฟสายใต้
ชานชาลา: ด้านข้าง (1) และเกาะกลาง (1)
ทางวิ่ง: 3
โครงสร้าง
ประเภทโครงสร้าง: ระดับดิน
ทางเข้าออกสำหรับผู้พิการ: Yes
ข้อมูลอื่น
รหัสสถานี: SU
ประวัติ
เริ่มเปิดให้บริการ: 21 มิถุนายน ค.ศ. 1908
สร้างใหม่: ค.ศ. 2010
สถานีรถไฟซูคัต เป็นสถานีรถไฟระดับดินบนเส้นทางรถไฟสายใต้ของการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บนถนนเมรัลโคในเมืองมุนตินปูลา ใกล้กับทางด่วนลูซอนใต้
ซูคัตเป็นสถานีรถไฟลำดับที่ 15 เมื่อนับจากสถานีรถไฟตูตูบัน และเป็นหนึ่งในสามสถานีที่ตั้งอยู่ที่เมืองมุนตินปูลา อีกสองสถานีได้แก่สถานีรถไฟอลาบังและสถานีรถไฟมุนตินปูลา
ที่นี่เป็นจุดสิ้นสุดรถไฟทางคู่ ก่อนที่ทางรถไฟทั้งสองจะรวมกันเป็นทางเดี่ยวหลังออกจากสถานีนี้ โดยปัจจุบันยังคงมีโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่ไปจนถึงอลาบัง
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
ชานชาลา: 
| ชานชาลา | ชานชาลา A | รถไฟชานเมือง มุ่งหน้า สถานีรถไฟตูตูบัน (←) หรือ สถานีรถไฟอลาบัง (→) |
ชานชาลา: ชานชาลาเกาะกลาง ประตูรถจะเปิดทั้งสองด้าน
| ชานชาลา | Platform A | รถไฟชานเมือง มุ่งหน้า สถานีรถไฟตูตูบัน (←) |
| ชานชาลา | Platform B | รถไฟชานเมือง มุ่งหน้า สถานีรถไฟอลาบัง (→) |
ชานชาลา: ชานชาลาด้านข้าง ประตูรถจะเปิดด้านขวา
| L1 | ระดับถนน | ห้องจำหน่ายตั๋วโดยสาร, ร้านค้า |
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

โรงไฟฟ้าซูคัต
Our Lady of Miraculous Medal National Shrine
วิทยาลัยเซนต์เจมส์แห่งปารานาเค
โรงเรียนประถมซูคัต
โรงเรียนประถมคูปัง
โรงเรียนมัธยมธุรกิตมุนตินปูลา
ซีลอก
หมู่บ้านโปซาดัส
หมู่บ้านเอกชนทริเบซา
สวนอนุสรณ์โลโยลา
สวนอนุสรณ์มะนิลา
สถานีรถไฟซัลทซ์บวร์ค

สถานีรถไฟซัลทซ์บวร์ค เป็นสถานีรถไฟแห่งหลักในเมืองซัลทซ์บวร์ค รัฐซัลทซ์บวร์ค ประเทศออสเตรีย เป็นสถานที่สำคัญเนื่องจากเป็นทางผ่านของรถไฟออสเตรียที่จะเข้าไปยังประเทศเยอรมนี ที่เมืองมิวนิก
สถานีรถไฟซัลทซ์บวร์ค ค.ศ. 1992
โถงอาคารสถานี
การเชื่อมต่อกับรถโดยสารประจำทางหน้าสถานี
ผังสถานี ค.ศ. 2009
ดุเพิ่ม

การขนส่งระบบรางในประเทศออสเตรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานีรถไฟซัลทซ์บวร์ค
Salzburg Tourist Office[ลิงก์เสีย] –  Salzburg city tourist board website.
Salzburg Hauptbahnhof เก็บถาวร 2020-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน information from Railteam.