stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สึคาบิชิ เท็ตไซ
บทบาท > ภาคอดีต

ประมาณ 110 ปีก่อน เท็ตไซและรองหัวหน้าหน่วยวิถีมาร อุโชดะ ฮาจิเง็น ถูกเรียกมาที่ประชุมฉุกเฉินโดยหัวหน้าใหญ่ ยามาโมโตะ เก็นริวไซ เพื่อมอบหมายให้ไปเป็นหนึ่งในทีมภารกิจค้นหาการหายตัวไปของหัวหน้าหน่วยที่ 9 มุกุรุม่า เค็นเซย์ และลูกทีม การไปถึงที่ประชุมของเขาสร้างความตกตะลึงแก่หัวหน้าหน่วย อุคิทาเกะ จูชิโร่ และ หัวหน้าหน่วย เคียวราคุ ชุนซุย กล่าวว่าได้เป็นเกียรติอย่างมากที่อยู่ต่อหน้าเขา ในที่ประชุม เท็ตไซ สังเกตเห็นความผิดปกติของ อุราฮาร่า คิสึเกะ ก่อนที่เท็ตไซจะได้รับมอบหมายให้เข้าร่วมภารกิจโดยหัวหน้าใหญ่ ชุนซุย ได้ออกความคิดเห็นว่า ไม่เป็นความคิดที่ดีที่จะส่งหัวหน้าใหญ่วิถีมาร พร้อมรองหัวหน้าวิถีมาร ออกไปทำภารกิจท้งคู่ในสถานะการณ์นี้ ตนจึงเสนอให้รองหัวหน้าหน่วย ยาโดมารุ ริสะ ไปทำภารกิจแทนหัวหน้าหน่วยวิถีมาร เพื่อให้เพิ่มประสบการณ์ ยามาโมโตะ เก็นริวไซ เห็นด้วยกับการส่งรองหัวหน้าหน่วยไปแทน และ ชุนซุย ได้ถามความเห็น เท็ตไซ ว่าเห็นด้วยหรือไม่กับการส่งรองหัวหน้าหน่วยเขาไปแทน เท็ตไซ ตอบว่าเขาไม่มีความเห็น และไดัขอตัวไปพัก
ก่อนที่ต่อมาเขาจะร่วมมือช่วยเหลือ อุราฮาร่า คิสึเกะ ในการตามหา ซารุงากิ ฮิโยริ รองหัวหน้าหน่วยของเขา หลังจากพบผู้สูญหาญที่ถูกกลายสภาพเป็นกึ่งฮอลโลว์ เขาได้พบกับผู้อยู่เบื่องหลังคือ ไอเซ็น โซสึเกะ โทเซ็น คานาเมะ และ อิชิมารุ งิน เขาได้เข้าต่อสู้ด้วยวิถีทำลายที่ 88-ฮิริวเงคิ โชคุชิน เท็นไรโฮ แต่ถูกป้องกันไว้ได้โดยสมบูรณ์ด้วยวิถีพันธนการที่ 81-ดันคู สร้างความตกตะลึงแก่เขาเป็นอย่างมากก่อนที่ ไอเซ็น จะหลบหนีไป หลังจากนั้นเขาได้ใช้วิชาวิถีมารต้องห้าม 2 ชนิดได้แก่ วิชาหยุดเวลา และ วิชาเคลื่อยย้ายข้ามมิติ เพื่อพาผู้สูญหายทั้งหมดไปยังที่ทำการหน่วยที่ 12 เมื่อไปถึงเขาและ คิสึเกะ ก็ได้รับข้อกล่าวหาและถูกรวบตัวทันที และถูกพาตัวไปยัง 46 ห้องวังกลางเพื่อดำเนินคดีในข้อหาการใช้วิถีมารต้องห้ามและถูกตัดสินจำคุกใต้ดินชั้นที่ 3 ชูโก ก่อนที่จะถูกช่วยไว้ได้โดย ชิโฮอิน โยรุอิจิ ในขณะที่กำลังติดสินโทษ และได้พากลุ่ม ไวเซิร์ด หลบหนีมาโลกมนุษย์พร้อมกับ อุราฮาร่า คิสึเกะ จนถึงปัจจุบัน
ดาบฟันวิญญาณ

ชื่อ :
ลักษณะ :
ดาบฟันวิญญาณ > ขั้นต้น (ชิไค)

ชื่อ :—
คำปลดปล่อย :——
ลักษณะ :——
ความสามารถ :——
ดาบฟันวิญญาณ > ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)

ชื่อ :
ลักษณะ :
ความสามารถ :
ทักษะ/ความสามารถอื่นๆ

วิถีมารระดับสูงและวิถีมารที่คิดค้นขึ้นส่วนตัว
วิถีพันธนาการระดับที่ 1-99
วิถีทำลายที่ 1-88 หรือสูงกว่า
วิชารักษา เคย์คะสึ ที่ถูกใช้โดยหน่วยที่ 4
สามารถใช้วิชาต้องห้าม วิชาหยุดเวลา-จิคังเทย์ชิ 時間停止 และ วิชาเคลื่อนย้ายข้ามมิติ-คูคังเท็งงิ 空間転位
เปิดประตูผ่านโลก
ความฉลาดสูงมาก และ การสังเกต
การต่อสู้ด้วยมือเปล่า (Hakuda)
เพิ่มพลังกล้ามเนื้อ
การทนทานต่อความบาดเจ็บ
พลังวิญญาณสูงสุด
อิกโก-อิกกิ

อิกโก-อิกกิ (ญี่ปุ่น: 一向一揆; โรมาจิ: Ikkō-Ikki) เป็นกลุ่มคนที่ก่อกบฏหรือปกครองตนเองขึ้นในหลายภูมิภาคของญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่ 15-16; ได้รับการสนับสนุนจากศาสนาพุทธนิกายโจโดะ-ชินชู พวกเขาต่อต้านการปกครองของเจ้าเมืองหรือไดเมียว ส่วนใหญ่ประกอบด้วยนักบวช ชาวนา พ่อค้า และขุนนางท้องถิ่นที่นับถือนิกาย บางครั้งพวกเขาก็เกี่ยวข้องกับผู้ที่ไม่ใช่สาวกของนิกาย
อัญชลี วิวัธนชัย

บทความนี้เกี่ยวกับนามปากกา สำหรับพรรณไม้ ดูที่ อัญชัน
| อัญชลี วิวัธนชัย |
| --- | --- |
เกิด: 26 กันยายน พ.ศ. 2495 (72 ปี) สี่แยกบ้านแขก ฝั่งธนบุรี
นามปากกา: อัญชัน อัญมนี สีม่วง แม่อั้งเซียะหลี
อาชีพ: นักเขียน
คู่สมรส: อนุสรณ์ วิวัธนชัย
อัญชลี วิวัธนชัย หรือที่รู้จักกันในนามปากกา อัญชัน (26 กันยายน พ.ศ. 2495 - ) เกิดที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร  เดิมชื่อ อัญชลี สุธรรมพิทักษ์ สมรสกับ อนุสรณ์ วิวัธนชัย เมื่อ พ.ศ. 2519  ปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา
ประวัติการศึกษา

พ.ศ. 2510 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนราชินีบน กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2512 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2516 สำเร็จการศึกษาอักษรศาสตรบัณฑิต จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2532 ปริญญาโท ซิตี้ยูนิเวอร์ซิตี้ออฟนิวยอร์ก
ผลงาน

พ.ศ. 2528 เรื่องสั้นเรื่องแรก "แม่ครับ" ตีพิมพ์ลงในนิตยสารลลนาและได้รับคัดเลือกเป็นเรื่องสั้นดีเด่นประจำปีพ.ศ. 2528 (ร่วมกับเรื่องสั้นชื่อ "รถไฟสังกะสี" ของ วัฒน์ วรรลยางกูร ในปีเดียวกัน)
พ.ศ. 2530 รวมเล่มหนังสือสารคดี "นิวยอร์ก-นิวยอร์ก" ในนามปากกา "อัญชัน สีม่วง" โดยสำนักพิมพ์ลลนา
พ.ศ. 2532 เรื่องสั้นเรื่อง "หม้อที่ขูดไม่ออก" ได้รับคัดเลือกเป็นเรื่องสั้นดีเด่นประจำปีพ.ศ. 2531 ของนิตยสารลลนา (ร่วมกับเรื่องสั้นเรื่อง "ทางชนะ" ของชัชรินทร์ ไชยวัฒน์
พ.ศ. 2533 รวมเรื่องสั้นชุด อัญมณีแห่งชีวิต ได้รับรางวัลซีไรต์
| ด ค กรายนามผู้ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนชาวไทยเรียงตามลำดับตัวอักษร |
| --- | --- |
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ • กฤษณา อโศกสิน • คมทวน คันธนู • คำพูน บุญทวี • งามพรรณ เวชชาชีวะ • จเด็จ กำจรเดช • จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท • จิระนันท์ พิตรปรีชา • ชาติ กอบจิตติ • โชคชัย บัณฑิต' • ซะการีย์ยา อมตยา •  เดือนวาด พิมวนา • แดนอรัญ แสงทอง • นริศพงศ์ รักวัฒนานนท์ • นิคม รายยวา • เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ • บินหลา สันกาลาคีรี • ปราบดา หยุ่น • ปาลิตา ผลประดับเพ็ชร • พลัง เพียงพิรุฬห์ • ไพฑูรย์ ธัญญา • ไพวรินทร์ ขาวงาม • มนตรี ศรียงค์ • มาลา คำจันทร์ • เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ • แรคำ ประโดยคำ • วัชระ สัจจะสารสิน • วาณิช จรุงกิจอนันต์ • วินทร์ เลียววาริณ • วิภาส ศรีทอง • วิมล ไทรนิ่มนวล • วีรพร นิติประภา • ศักดิ์สิริ มีสมสืบ • ศิริวร แก้วกาญจน์ • ศิลา โคมฉาย • อังคาร กัลยาณพงศ์ • อังคาร จันทาทิพย์ • อัญชลี วิวัธนชัย • อัศศิริ ธรรมโชติ • อุทิศ เหมะมูล
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศหมู่เกาะเคย์แมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะเคย์แมนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 2 | 0 | 2 |
|  เรือใบ | 0 | 1 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 3 | 2 | 5 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ก่อนรองฯ> ผล | ก่อนรองฯ> อันดับ | รองฯ> ผล | รองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ronald Forbes | Men's 110 m hurdles | 14.67 | 6 | — | — | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Kemar Hyman | Men's 100 m | Bye | Bye | 10.34 | 7 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศหมู่เกาะเคย์แมนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

หมู่เกาะเคย์แมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555ล
ผลการแข่งขัน > กรีฑา > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> ระยะทาง | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ronald Forbes | กระโดดข้ามรั้ว 110 เมตร | 14.21 | 8 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
| Kemar Hyman | 100 เมตร | BYE | BYE | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ผลการแข่งขัน > กรีฑา > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับที่ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cydonie Mothersill | 200 เมตร | DNS | DNS | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ผลการแข่งขัน > ว่ายน้ำ

| นักกีฬา | รายการ | รอบอุ่นเครื่อง> เวลา | รอบอุ่นเครื่อง> อันดับ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับ | รอบชิงชนะเลิศ> เวลา | รอบชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Brett Fraser | 50 เมตร ฟรีสไตล์ | 22.91 | 32 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
| Brett Fraser | 100 เมตร ฟรีสไตล์ | 48.54 | 6 Q | 48.92 | 15 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
| Brett Fraser | 200 เมตร ฟรีสไตล์ | 1:47.74 | 14 Q | 1:47.01 | 12 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
| Shaune Fraser | 100 เมตร ฟรีสไตล์ | 48.99 | 16 Q | 49.07 | 16 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
| Shaune Fraser | 200 เมตร ฟรีสไตล์ | 1:48.53 | 20 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
อักษรอินุกติตุต

อักษรอินุกติตุต พัฒนามาจากอักษรครี ซึ่งมาจากอักษรโอจิบเวอีกต่อหนึ่ง อักษรทั้ง 2 ชนิดประดิษฐ์โดย เจมส์ อีวาน มิชชันนารีชาวตะวันตก เมื่อราวพ.ศ. 2383 – 2403 และนำมาปรับปรุงเป็นอักษรอินุกติตุตโดยสถาบันวัฒนธรรมอีนูอิต แต่อักษรอินุกติตุตใช้ในแคนาดาเท่านั้น ในกรีนแลนด์ และอะแลสกา เขียนด้วยอักษรละติน ในไซบีเรียเขียนด้วยอักษรซีริลลิก
อักษรอินุกติตุต เครื่องหมายที่มีจุดใช้แทนสระเสียงยาว
ใช้เขียน

ภาษาอินุกติตุต ซึ่งเป็นภาษาตระกูลเอสกิโม-อเลิต มีผู้พูดในกรีนแลนด์ แคนาดา ไซบีเรีย และอะแลสกา ราว 65,000 คน
อัลบาโร ซิลบา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซิลบากับฟิลิปปินส์ในเอเชียนคัพ 2019
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อัลบาโร เปรัลตา ซิลบา ไลนาเรส
วันเกิด:   (1984-03-30) 30 มีนาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  Andújar สเปน
ส่วนสูง:  1.87 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
สโมสรเยาวชน
:  Marbella
:  Vázquez Cultural
:  Málaga
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2003–2006 |  Málaga B |  58 |  (0) |
| 2003–2004 |  → Marbella (ยืมตัว) |  34 |  (0) |
| 2006–2009 |  มาลากา |  46 |  (1) |
| 2008–2009 |  → Xerez (ยืมตัว) |  21 |  (0) |
| 2009–2011 |  กาดิซ |  60 |  (1) |
| 2011–2013 |  Xerez |  13 |  (1) |
| 2012 |  → Petrolul Ploiești (ยืมตัว) |  8 |  (0) |
| 2013–2014 |  Khazar |  41 |  (1) |
| 2014–2015 |  Al-Qadsia |  0 |  (0) |
| 2015–2016 |  Daejeon Citizen |  22 |  (0) |
| 2017 |  ฮานอย |  14 |  (4) |
| 2018 |  Kedah |  13 |  (0) |
| 2019 |  เซเรส–เนกรอส |  0 |  (0) |
| 2019 |  สุพรรณบุรี (ยืมตัว) |  13 |  (1) |
| 2020–2021 |  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2014– |  ฟิลิปปินส์ |  17 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 13:45, 7 มิถุนายน ค.ศ. 2019 (UTC)
อัลบาโร เปรัลตา ซิลบา ไลนาเรส (30 มีนาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวฟิลิปปินส์ ในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง โดยก่อนหน้านี้เขาเคยเล่นให้กับมาลากาในลาลิกาและเซกุนดาดิบิซิออนในช่วง ค.ศ. 2004–2008
ซิลบามีบิดามารดาเป็นชาวสเปน แต่มีย่าเป็นชาวฟิลิปปินส์ ดังนั้นซิลบาจึงสามารถใช้หนังสือเดินทางฟิลิปปินส์ และสามารถลงเล่นให้กับทีมชาติฟิลิปปินส์ได้
เกียรติประวัติ

เซกุนดาดิบิซิออน: 2008–09
Azerbaijan Supercup: 2013
Azerbaijan Cup: รองชนะเลิศ 2012–13
Kuwait Super Cup: 2014
เอเอฟซีคัพ: 2014
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ อัลบาโร ซิลบา ที่ BDFutbol
Stats and bio at Cadistas1910 เก็บถาวร 2012-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
อัลบาโร ซิลบา ที่ kleague.com
อัลบาโร ซิลบา ที่ National-Football-Teams.com
อักษรอิสเกอิมแล

คำว่า Qazan – قازان เขียนด้วยอักษรยาญงาอิมแลซึ่งคล้ายคลึงกับ Zilant
ปกของหนังสือภาษาตาตาร์เบื้องต้นสำหรับชาวรัสเซียเขียนด้วยอักษรอาหรับเมื่อ พ.ศ. 2321
Dini kitaplar (หนังสือทางศาสนา) เขียนด้วยอักษรซีริลลิกและอิสเกอิมแล อิสเกอิมแลนิยมใช้ในหมู่มุสลิมอย่างชัดเจน
อีกตัวอย่างของการใช้อักษรอาหรับในภาษาตาตาร์ เหรียญโทรศัพท์ ใช้เมื่อราว พ.ศ. 2533 ในเครือข่ายโทรศัพท์กาซาน คำว่ากาซานเขียนด้วยภาษารัสเซีย  (Казань) และภาษาตาตาร์ด้วยอิสเกอิมแล (قزان)
อักษรอิสเกอิมแล (İske imlâ; ตาตาร์: иске имля "การเขียนแบบเก่า", ออกเสียง isˈke imˈlʲæ|) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาตาตาร์โบราณและภาษาตาตาร์ก่อน พ.ศ. 2463 อักษรนี้ถือว่าเก่าเมื่อเทียบกับอักษรยางาอิมแล ตัวอักษรที่เพิ่มมาซึ่งไม่พบในการเขียนภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียนั้นยืมมาจากภาษาชะกะไต อักษรตัวสุดท้ายเปลี่ยนรูปโดยกายัม นาซีรีเมื่อราว พ.ศ. 2413 ต่อมาใน พ.ศ. 2463 อักษรนี้ถูกแทนที่ด้วยอักษรยางาอิมแล อักษรนี้ยังคงใช้โดยชาวตาตาร์ในจีนที่พูดภาษาตาตาร์โบราณ
อักษร

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ชื่อ | ต้นคำ | กลางคำ | ท้ายคำ | เดี่ยว | อักษรละตินสำหรับภาษาตาตาร์ | อักษรซีริลลิกสำหรับภาษาตาตาร์ | หมายเหตุ |
| 1 | älif | آ | ﺎ | ﺎ | آ | a | а |  |
| 2 | älif | ﺍ | ﺍ | ﺎ | ﺍ | ä | ә |  |
| 3 | bi | ﺑ | ﺒ | ﺐ | ﺏ | b | б |  |
| 4 | pi | ﭘ | ﭙ | ﭗ | ﭖ | p | п |  |
| 5 | ti | ﺗ | ﺘ | ﺖ | ﺕ | t | т |  |
| 6 | si | ﺛ | ﺜ | ﺚ | ﺙ | s | с | ในภาษาบัศกีร์ ҫ |
| 7 | cim | ﺟ | ﺠ | ﺞ | ﺝ | c | җ |  |
| 8 | çi | ﭼ | ﭽ | ﭻ | ﭺ | ç | ч |  |
| 9 | xi | ﺣ | ﺤ | ﺢ | ﺡ | x | х |  |
| 10 | xı | ﺧ | ﺨ | ﺦ | ﺥ | x | х |  |
| 11 | däl | ﺩ | ﺪ | ﺪ | ﺩ | d | д |  |
| 12 | zäl | ﺫ | ﺬ | ﺬ | ﺫ | z | з | ในภาษาบัศกีร์และบางสำเนียง ҙ |
| 13 | ra | ﺭ | ﺮ | ﺮ | ﺭ | r | р |  |
| 14 | zi | ﺯ | ﺰ | ﺰ | ﺯ | z | з |  |
| 15 | jé | ﮊ | ﮋ | ﮋ | ﮊ | j | ж |  |
| 16 | sin, sen | ﺳ | ﺴ | ﺲ | ﺱ | s | с |  |
| 17 | şın | ﺷ | ﺸ | ﺶ | ﺵ | ş | ш |  |
| 18 | sad | ﺻ | ﺼ | ﺺ | ﺹ | s | с |  |
| 19 | dad, z’ad | ﺿ | ﻀ | ﺾ | ﺽ | d, z | д, з |  |
| 20 | tí | ﻃ | ﻄ | ﻂ | ﻁ | t | т |  |
| 21 | zí | ﻇ | ﻈ | ﻆ | ﻅ | z | з |  |
| 22 | ğäyn | ﻋ | ﻌ | ﻊ | ﻉ | ğ | г(ъ) | ซีริลลิกอื่น: ғ |
| 23 | ğayn | ﻏ | ﻐ | ﻎ | ﻍ | ğ | г(ъ) | ซีริลลิกอื่น: ғ |
| 24 | fi | ﻓ | ﻔ | ﻒ | ﻑ | f | ф |  |
| 25 | qaf | ﻗ | ﻘ | ﻖ | ﻕ | q | к(ъ) | ซีริลลิกอื่น: қ |
| 26 | kaf | ﻛ | ﻜ | ﻚ | ﮎ | k | к |  |
| 27 | gaf | ﮔ | ﮕ | ﮓ | ﮒ | g | г |  |
| 28 | eñ | ﯕ | ﯖ | ﯔ | ﯓ | ñ | ң | รูปต้นคำไม่มีที่ใช้เพราะเหตุผลทางสัทศาสตร์ |
| 29 | läm | ﻟ | ﻠ | ﻞ | ﻝ | l | л |  |
| 30 | mim | ﻣ | ﻤ | ﻢ | ﻡ | m | м |  |
| 31 | nün | ﻧ | ﻨ | ﻦ | ﻥ | n | н |  |
| 32 | ha | ﻫ | ﻬ | ﻪ | ﻩ | h | һ |  |
| 33 | waw | ﻭ | ﻮ | ﻮ | ﻭ | w, u, o | в, у, о | ซีริลลิกอื่นๆ: ў, у, о |
| 34 | vaw | ﯞ | ﯟ | ﯟ | ﯞ | v | в | ตรงกับ  в ในภาษาบัศกีร์ |
| 35 | ya | ﻳ | ﻴ | ﻰ | ﻯ | y, í, i | й, и, ый |  |
อำเภอเกาะสมุย

สำหรับเทศบาลนคร ดูที่ เทศบาลนครเกาะสมุย
| อำเภอเกาะสมุย |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Ko Samui
หมู่เกาะอ่างทอง ถ่ายจากจุดชมวิวผาจันทร์จรัส เกาะวัวตาหลับ
คำขวัญ: ปะการังงาม น้ำทะเลใส หาดทรายขาว มะพร้าวเยอะ
แผนที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี เน้นอำเภอเกาะสมุย
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุราษฎร์ธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 252 ตร.กม. (97 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 67,940 คน
 • ความหนาแน่น: 269.60 คน/ตร.กม. (698.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ :   84140 (เฉพาะตำบลตลิ่งงาม ตำบลลิปะน้อย ตำบลหน้าเมือง และตำบลอ่างทอง ยกเว้นหมู่ที่ 6),  84220 (เฉพาะหมู่ที่ 6 ตำบลอ่างทอง),  84310 (เฉพาะตำบลมะเร็ต),  84320 (เฉพาะตำบลบ่อผุด),  84330 (เฉพาะตำบลแม่น้ำ) 
รหัสภูมิศาสตร์: 8404
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเกาะสมุย  ถนนทวีราษฎร์ภักดี ตำบลอ่างทอง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 84140
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เกาะสมุย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับการจัดตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองท้องที่

อำเภอเกาะสมุยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล 39 หมู่บ้าน ได้แก่
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

บทความหลัก: เทศบาลนครเกาะสมุย
ท้องที่อำเภอเกาะสมุย มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลนครเกาะสมุย ครอบคลุมพื้นที่อำเภอเกาะสมุยเกือบทั้งหมด ยกเว้นเพียงหมู่เกาะบางส่วนของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง
ดูเพิ่ม

หินตา หินยาย
สมาน ส.จาตุรงค์

| สมาน ส> จาตุรงค์ |
| --- | --- |
เกิด: สมาน ศรีประเทศ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2511
สมาน ส.จาตุรงค์ มีชื่อจริงว่า สมาน ศรีประเทศ เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่บ้านคลองสุขใจ ตำบลทุ่งทราย อำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชร เป็นบุตรชายคนที่ 2 ในจำนวน 4 คนของ นายจำนงค์ และนางละไม ศรีประเทศ สมานนับได้ว่าเป็นแชมป์โลกคนที่ 3 ของไทย ที่ไม่เคยชกมวยไทยมาก่อนเลย (2 คนก่อนหน้านี้คือ โผน กิ่งเพชร และ ชาติชาย เชี่ยวน้อย)
ฝันจะเป็นนักมวย

สมานเริ่มชกมวยเมื่อตอนอายุได้ 21 ปี นับว่าสูงอายุแล้วสำหรับผู้ที่จะเริ่มเป็นนักมวย โดยมีความชอบส่วนตัวและใฝ่ฝันว่าจะเป็นแชมป์โลกเหมือนนักมวยคนอื่นบ้าง จึงติดต่อไปทาง "อาว์สังข์" ม.ร.ว.นริศ กฤดากร บรรณาธิการนิตยสารมวยโลกรายสัปดาห์  ม.ร.ว.นริศ จึงได้แนะนำไปที่ สุชาติ ธีรวุฒิชูวงศ์ เจ้าของค่าย "ส.จาตุรงค์" เพื่อให้สมานขึ้นชกแบบมวยสากลเพียงอย่างเดียว สมานขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ จนได้ชิงแชมป์โลกในฐานะรองแชมป์โลก WBC อันดับ 4 กับนักชกอันตรายชาวเม็กซิกัน ริการ์โด โลเปซ โดยแพ้น็อกทีเคโอเพียงแค่ยก 2 ชวดตำแหน่งแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) สตอร์วเวทไป ในปี พ.ศ. 2536 หลังจากนั้นสมานยังคงขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ นับได้ว่าเป็นนักมวยฝีมือดีอีกคนหนึ่ง แต่ไม่มีใครคาดคิดหรือคาดหวังเลยว่า สมานจะมีฝีมือดีพอที่จะเป็นแชมป์โลก
แชมป์โลกประวัติศาสตร์

จนกระทั่งเมื่อสมานได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในฐานะรองแชมป์โลก WBC อันดับ 5 รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 กับนักชกอันตรายอีกคนหนึ่งชาวเม็กซิกัน อุมเบร์โต "ชิกิตา" กอนซาเลซ ที่เวทีมวยอิงเกิลวูด แคลิฟอร์เนีย ซึ่งก่อนไป ทุกคนต่างคาดไว้ว่า สมานต้องแพ้แน่ ๆ จะแพ้น็อกหรือแพ้คะแนนเท่านั้น เพราะกอนซาเลซถือเป็นนักมวยระดับโลก  ที่หวังว่าสมานจะชนะ มีแค่เพียงกลุ่มผู้สนับสนุน คือ สหสมภพ ศรีสมวงศ์ กับ สุชาติ ธีรวุฒิชูวงศ์ เท่านั้น  แต่ผลการชกกลับพลิกล็อกถล่มทลาย เมื่อสมานเป็นฝ่ายชนะกอนซาเลซไปได้ และเป็นการชนะน็อกทีเคโออย่างเด็ดขาดในยกที่ 7 ชนิดที่ตัวเองก็เจียนไปเจียนอยู่เหมือนกัน
สมาน ส.จาตุรงค์ จึงกลายเป็นแชมป์โลกคนที่ 21 ของไทย โดยได้แชมป์ในรุ่นไลท์ฟลายเวท 2 สถาบันทันที คือ  ทั้งสภามวยโลก (WBC) และสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) เป็นคนแรกของไทยและของทวีปเอเชีย ที่ครองแชมป์พร้อมกัน 2 สถาบันในคราวเดียวกัน  ซึ่งไฟท์นี้นับว่าเป็นไฟท์สุดท้ายของชีวิตการชกของกอนซาเลซด้วย เพราะหลังการชกกอนซาเลซก็ได้ประกาศแขวนนวมถาวร  เมื่อสมานกลับมาถึงเมืองไทยจึงกลายเป็นขวัญใจคนใหม่ของแฟนมวยชาวไทยไปโดยทันที สมานป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับ ยูอิจิ โฮโซโนะ นักชกชาวญี่ปุ่น โดยเป็นการป้องกันตำแหน่งทั้ง 2 สถาบัน โดยสมานก็เป็นฝ่ายชนะน็อกไปอย่างง่ายดายในยกที่ 4
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2539 สมานก็สละตำแหน่งแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) โดยเลือกที่จะครองแต่ของสภามวยโลก (WBC) เท่านั้น  สมานได้ป้องกันตำแหน่งหลายครั้ง อย่างต่อเนื่อง เช่น ชนะทีเคโอ​ อันโตนิโอ เปเรซ นักชาวชาวเม็กซิกัน ยก 4 ชนะทีเคโอ​ โจมา แกมบัว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ยก 7 ชนะ ชิโร ยาฮิโระ นักมวยชาวญี่ปุ่น ถึง 2 ครั้ง โดยครั้งที่ 2 เป็นการชกที่ประเทศญี่ปุ่น ชนะคะแนน ลาดิสลาโอ บัซเกซ นักมวยชาวเม็กซิกัน เป็นต้น  สมานมาเสียตำแหน่งในการป้องกันครั้งที่ 11 กับ ชเว โย-ซัม นักมวยรองแชมป์โลก WBC อันดับ 1 ชาวเกาหลีใต้ ถึงโซล ถิ่นของผู้ท้าชิงเอง โดยที่สมานโดนเอารัดเอาเปรียบด้วยวิธีการสารพัดต่าง ๆ ตลอดเวลา ทั้งโดนเอาหัวโขก,ตัดคะแนน เป็นต้น โดยที่กรรมการกลางจากสภามวยโลกชาวเม็กซิกัน ที่เป็นสักขีพยานในสถานที่ชกไม่ได้ช่วยอะไรเลย
หลังจากเสียแชมป์

เมื่อเสียแชมป์โลกไปแล้ว สมานยังคงมุ่งมั่นที่จะชิงแชมป์คืนมาได้  สมานยังคงชกอุ่นเครื่องต่อไปอีก 4 - 5 ครั้ง แต่จนแล้วจนรอด สมานก็ยังไม่มีโอกาสเสียที ประกอบกับผู้สนับสนุนคนสำคัญ สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ก็เสียชีวิตไป และมีนักมวยรายใหม่ก้าวขึ้นมาด้วย โอกาสของสมานก็เท่ากับว่าปิดไปโดยปริยาย สมานได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับชเว โย-ซัม คู่ปรับเก่าในปี พ.ศ. 2544  ที่โซล ปรากฏว่าคราวนี้ สมานเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 หลังจากนี้ สมานยังคงชกมวยต่อไป โดยพบกับ เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น นักมวยชาวไทยรุ่นน้อง แพ้ทีเคโอในที่ 4 เท่านั้นเอง จากนั้นสมานเดินทางไปชกที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง แพ้น็อก โคกิ คาเมดะ นักมวยดาวรุ่งชาวญี่ปุ่นในยกที่ 3 สมานจึงแขวนนวมไปในที่สุด
ชีวิตส่วนตัว

ชีวิตส่วนตัว สมาน จบการศึกษาทางโลกจากโรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่ วัดโพธิ์ ในทางธรรมบวชเรียน จบเปรียญธรรม 3 ประโยค สามารถเรียกคำนำหน้านามได้ว่า "มหา" มีกิจการส่วนตัวคือ ขายข้าวมันไก่ ซึ่งเป็นกิจการดั้งเดิมของสมานที่มีผู้แนะนำให้ขายเป็นอาชีพเสริมตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นแชมป์โลก ที่หมู่บ้านบ้านฟ้าลากูน รังสิต-คลอง 2 จังหวัดปทุมธานี สมานเป็นคนชอบเล่นเครื่องเสียง สถานภาพปัจจุบันสมรสแล้ว โดยภรรยาชื่อ "ปาริชาติ" ชื่อเล่น ติ๊ก มีทั้งคู่มีลูกสาวกันเพียงคนเดียว
เกียรติประวัติ

แชมป์โลก WBC/IBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง 15 กรกฎาคม 2538 ชนะทีเคโอ​ ยก 7 อุมเบร์โต กอนซาเลซ ( เม็กซิโก) ที่ เดอะฟอรัม อิงเกิลวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 พฤศจิกายน 2538 ชนะน็อก ยก 4 ยูอิจิ โฮโซโนะ ( ญี่ปุ่น) ที่ มหาวิทยาลัยราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง​ จ.ราชบุรี
สละแชมป์โลก IBF
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 กุมภาพันธ์ 2539 ชนะทีเคโอ​ ยก 4 อันโตนิโอ  เปเรซ ( เม็กซิโก) ที่ สนามกีฬาจังหวัดฉะเชิงเทรา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 เมษายน 2539 ชนะทีเคโอ​ ยก 7 โจมา แกมบัว ( ฟิลิปปินส์) ที่ สนามกีฬา จ.มหาสารคาม
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 10 สิงหาคม 2539 ชนะทีเคโอ​ ยก 9 ชิโร ยาฮิโระ ( ญี่ปุ่น) ที่ สนามกีฬาจังหวัดพิษณุโลก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 19 ตุลาคม 2539 ชนะทีเคโอ​ ยก 2 อายี กัลเบซ ( ชิลี) ที่ สนามกีฬาอำเภอบางพลี จ.สมุทรปราการ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 15 ธันวาคม 2539 ชนะคะแนน มานูเอล เฮซุส เอร์เรรา ( สาธารณรัฐโดมินิกัน) ที่ สนามกีฬาจังหวัดเชียงราย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 13 เมษายน 2540 ชนะทีเคโอ​ ยก 7 ฮูลิโอ โกโรเนล ( โคลอมเบีย)  ที่ สนามกีฬาจังหวัดชัยภูมิ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 31 พฤษภาคม 2540 ชนะทีเคโอ​ ยก 4 มาซูกิซี มาราลี ( แอฟริกาใต้) ที่ สนามกีฬาจังหวัดเพชรบูรณ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 8 มีนาคม 2541 ชนะทีเคโอ​ ยก 4 ชิโร ยาฮิโระ ( ญี่ปุ่น) ที่ โยโกฮามะอารีนา จังหวัดคานางาวะ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 26 พฤศจิกายน 2541 ชนะคะแนน ลาดิสลาโอ บัซเกซ ( เม็กซิโก) ที่ ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี
เสียแชมป์ 17 ตุลาคม 2542 แพ้คะแนน ชเว โย-ซัม ( เกาหลีใต้) ที่ สนามกีฬายิมนาสติกในร่มโอลิมปิก โซล
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นสตรอเวท เมื่อ 3 กรกฎาคม 2536 แพ้ทีเคโอ​ ยก 2 ริการ์โด โลเปซ ( เม็กซิโก) ที่ สนามเบสบอล ปาเก ลา ฮุนตา เมืองนวยโว ลาเรโด รัฐตาเมาลีปัส
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท 30 มกราคม 2544 แพ้น็อก​ ยก 7 ชเว โย-ซัม ( เกาหลีใต้) ที่ ศูนย์การประชุมเซ็นทรัลซิตีมิลเลเนียม โซล
แหล่งข้อมูลอื่น

เทปเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกกับ ริการ์โด โลเปซ
เทปการชกชิงแชมป์โลกกับกอนซาเลซ
เทปการชกกับ ชเว โย ซัม ครั้งที่ 1
วันนี้ของสมาน ส.จาตุรงค์ ติดดิน เรียบง่ายและพอเพียง จากข่าวสด
| ด ค กแชมเปียนโลกชาวไทย (เฉพาะ 4 สถาบันหลัก) |
| --- | --- |
เดอะริง:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  สด จิตรลดา  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย 
สภามวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เวนิส บ.ข.ส.  แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์  เนตรน้อย ศ.วรสิงห์  พเยาว์ พูลธรัตน์  สด จิตรลดา  สามารถ พยัคฆ์อรุณ  นภา เกียรติวันชัย  เมืองชัย กิตติเกษม  สมาน ส.จาตุรงค์  ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์  ฉัตรชัย สาสะกุล  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  วันดี สิงห์วังชา  เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม  พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์  อีเกิล เด่น จุลพันธ์  โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย  สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย  คมพยัคฆ์ ป.ประมุข  ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย  วันเฮง มีนะโยธิน  เพชรมณี ก่อเกียรติยิม 
สมาคมมวยโลก:  โผน กิ่งเพชร  ชาติชาย เชี่ยวน้อย  เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย  เขาทราย แกแล็คซี่  เขาค้อ แกแล็คซี่  ชนะ ป.เปาอินทร์  แสน ส.เพลินจิต  ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ  วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น  หยกไท ศิษย์ อ.  พิชิต ช.ศิริวัฒน์  ศรพิชัย พิษณุราชันย์  ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่  พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์  เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต  ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง  พรสวรรค์ ป.ประมุข  เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา  น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 
องค์กรมวยโลก:  รัตนชัย ส.วรพิน  ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ 
สหพันธ์มวยนานาชาติ:  สมุทร ศิษย์นฤพนธ์  เมืองชัย กิตติเกษม  ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ  พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์  รัตนพล ส.วรพิน  สมาน ส.จาตุรงค์  อำนาจ รื่นเริง
สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ

| สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ |
| --- | --- |
เกิด: 31 มีนาคม พ.ศ. 2489 (78 ปี)
อาชีพ: นักธุรกิจ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
องค์การ: บริษัท สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
คู่สมรส: เตือนใจ เตชะรัตนประเสริฐ
บุตร: อวิกา เตชะรัตนประเสริฐ  จาตุศม เตชะรัตนประเสริฐ  ชมศจี เตชะรัตนประเสริฐ  อัครพล เตชะรัตนประเสริฐ นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ
สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ หรือ เสี่ยเจียง ผู้ก่อตั้งบริษัท สหมงคลฟิล์ม จำกัด ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2513 (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ในปี พ.ศ. 2545) ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของ สุริโยไท และ องค์บาก
ประวัติ

สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ เกิดและโตในย่าน เวิ้งนาครเขษม ในครอบครัวค้าขายของลายคราม พออายุได้ 10 ขวบได้หัดค้าขายโดยซื้อ การ์ตูน มาให้เช่าหน้าโรงหนัง ขายตั๋วผี จนอายุได้ 19 ปี ได้เป็นผู้จัดการโรงหนัง ใช้ยุทธวิธีฉายหนังใหม่ 2 เรื่องควบให้เร็วขึ้นกว่าเดิม โดยพอหนังออกจากโรงหนังชั้นหนึ่งก็รีบนำมาฉายตัดหน้าโรงหนังคู่แข่ง ทำรายได้จากเดือนละ 80,000 บาทพุ่งไปเป็น 200,000 บาท
ต่อมาเช่าโรงหนังศรีนครธนย่าน ตลาดพลู เปิดกิจการโรงหนังของตัวเองต่อมาย้ายมาเปิดโรงหนังมงคลรามาย่าน สะพานควาย โดยฉายเฉพาะหนังฝรั่งพากย์ไทย จนมาก่อตั้งบริษัทสหมงคลฟิล์ม ขึ้นในปี 2513 ภาพยนตร์เรื่อง คิงคอง ได้ช่วยทำให้เขามีรายได้ถล่มทลายจนมีเงินทุนสะสม จากนั้นเป็นตัวแทนนำเข้า ภาพยนตร์จีน จาก ประเทศฮ่องกง อย่างเช่นเรื่อง โหด เลว ดี และตามมาด้วยหนังภาคต่ออย่าง แรมโบ้ และ คนเหล็กฯ
บริษัทสหมงคลฟิล์ม แตกเครือข่ายออกมาเป็น ‘มงคลภาพยนตร์’ และ ‘มงคลเมเจอร์’ เพื่อเป็นตัวแทนนำเข้าหนังจากฮ่องกง และฮอลลีวู้ด โดยบริษัทแม่ ‘สหมงคลฟิล์ม’ หันมาเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ไทยจนกระทั่งประสบความสำเร็จ มีผลงานสร้างชื่ออย่าง สุริโยไท, องค์บาก, ต้มยำกุ้ง, ช็อคโกแลต ฯลฯ
ปัจจุบันเสี่ยเจี่ยงเป็นผู้นำองค์กรในฐานะ “ประธาน” ของ “สหมงคลกรุ๊ป” เครือข่ายที่เกี่ยวพันกับธุรกิจภาพยนตร์ และโรงภาพยนตร์ถึง 8 บริษัทหลัก และยังเป็น“นายกสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ” ที่ดำรงตำแหน่งสองสมัยติดต่อกัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 -  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
สโมสรฟุตบอลอยุธยาในฤดูกาล 2561

สโมสรฟุตบอลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา