stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูทูบเบอร์
อิทธิพล

จากการศึกษาค้นคว้าพบว่า ยูทูบเบอร์เป็นผู้ผลิตสื่อบันเทิงที่สำคัญที่สุดของคนรุ่นยุคมิลเลนเนียล ยูทูบเบอร์มีอิทธิพลต่อสังคนจนกลายเป็นกลุ่มคนผู้มีชื่อเสียง เนื่องจากเว็บไซต์ยูทูบเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะแพลตฟอร์มวีดิทัศน์ในโซเชียลมีเดีย ยูทูบเบอร์เริ่มต้นโดยการพัฒนาจนไปถึงระดับกลุ่มผู้มีชื่อเสียง ซึ่งส่วนมากตามวัฒนธรรมจะต้องมีสังกัด แต่ยูทูบเบอร์ปกครองตัวเอง และอิสระ ในทางเดียวกัน ยูทูบเบอร์สามารถเข้าถึงระหว่างผู้ผลิตและผู้ชมได้โดยตรงผ่านสื่ออย่างยูทูบ
ยูทูบเบอร์ถือว่าเป็นอาชีพที่สามารถประชาสัมพันธ์และสร้างความบันเทิงสนุกสนานกับคนกลุ่มอายุ 18-34 ปีทั่วไป ในปี พ.ศ. 2557 มหาวิทยาลัยเซาส์เทร็นแคลิฟอร์เนียได้ออกสำรวจพบว่ากลุ่มเด็กอายุ 13-18 ปีในสหรัฐ พบว่ามีเยาวชนในช่วงอายุนี้ติดอันดับยูทูบเบอร์ที่ยอดนิยม 10 อันดับ หรือยูทูบเบอร์ที่มีอิทธิพลมากที่สุด 10 อันดับ ยูทูบเบอร์ติดอันดับจากการจัดอันดับของสโมชลำดับที่ 5 กับอาชีพที่มีอิทธิพลมากที่สุด ในการจัดอันดับในปี พ.ศ. 2558 มียูทูบเบอร์ 6 คนติดอันดับที่ 1 จากการสำรวจของเคเอสไอว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุด ยูทูบเบอร์ถือว่าเป็นอาชีพที่ทำให้ผู้สร้างสื่อวิดีโอเข้าถึงผู้ดูสื่อได้อย่างง่ายดายโดยยูทูบ
จากการสำรวจในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2563 ยูทูบเบอร์พบเป็นอาชีพหนึ่งในห้ากับอาชีพในฝันเด็กไทย
ในเชิงพาณิชย์

วีดิทัศน์ที่บรรลุเป้าหมายตามที่ยูทูบเบอร์หวังไว้ ส่งผลให้ผู้สนับสนุนเข้ามาว่าจ้างให้นำสินค้ารวมเข้ากับวีดิทัศน์ด้วย ในปี พ.ศ. 2558 ฟอบส์ รายงานว่า เฟลิกซ์ เชลล์แบรย์ หรือที่รู้จักกันในยูทูบว่า พิวดีพาย มีรายได้มากถึง 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมากกว่ารายได้นักแสดงยอดนิยมในปี พ.ศ. 2557 อย่างคาเมรอน ดิแอซ หรือ กวินเน็ธ พัลโทรว์ ปีเดียวกัน เอ็นเอ็มอี ได้ระบุว่า การวล็อกกำลังกลายเป็นธุรกิจขนาดใหญ่ ในปี พ.ศ. 2561 วอลมาร์ต, นอร์ดสตรึม, และบริษัทอื่น ๆ มักใช้ยูทูบเบอร์ที่ยอดนิยมมาเป็นผู้นำเสนอ
ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์

Chemical compound
ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ (อังกฤษ: hydrogen peroxide) มีสูตรทางเคมีว่า H2O2 เป็นสารประกอบเพอร์ออกไซด์ (สารที่ประกอบด้วยออกซิเจนสองตัวและเชื่อมกันด้วยพันธะเดี่ยว) รูปแบบที่ง่ายที่สุด มีสภาพเป็นของเหลวใส หนืดกว่าน้ำเล็กน้อย มีรสขม ไม่อยู่ตัว ซึ่งสามารถสลายตัวเป็นออกซิเจนกับน้ำ เมื่อเจือจางจะเป็นสารละลายไม่มีสี เนื่องจากไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์สามารถสลายตัวเป็นน้ำได้เมื่อถูกแสงและความร้อน จึงควรเก็บรักษาสารชนิดนี้ไว้ในภาชนะทึบแสง
คุณสมบัติ

โดยปกติไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์จะสลายตัวไปเองอย่างช้า ๆ ซึ่งจะได้ผลิตภัณฑ์เป็นน้ำและแก๊สออกซิเจน แสงสว่างและความร้อนจะช่วยเร่งให้เกิดการสลายตัวเร็วขึ้น ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์มีปฏิกิริยาการสลายตัวดังนี้
นอกจากนี้ หากมีส่วนผสมของโลหะ โดยเฉพาะเหล็ก แมงกานีส ทองแดง จะทำให้เกิดการสลายตัวเร็วยิ่งขึ้น
วิธีการเก็บรักษาไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ให้เก็บไว้ในที่มืด หรือในภาชนะสีน้ำตาลเข้ม ภาชนะทึบแสง และในที่เย็น นอกจากนี้อาจเติมสารบางชนิดลงไปเล็กน้อย เช่น แอลกอฮอล์ เพื่อป้องกันไม่ให้สลายตัวเร็วเกินไป
ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ยังมีคุณสมบัติเป็นสารไวไฟ ซึ่งภาชนะบรรจุสารอาจระเบิดได้เมื่อสัมผัสกับอุณหภูมิสูง ในกรณีเกิดเพลิงไหม้ให้ใช้น้ำฉีดเป็นฝอย หรืออาจใช้ผงเคมีแห้ง โฟม หรือคาร์บอนไดออกไซด์
การเตรียม

ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์สามารถเตรียมได้ จากปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมเพอร์ออกไซด์กับกรดซัลฟิวริกเจือจางที่เย็นจัด ดังสมการ
หรือเตรียมได้จากปฏิกิริยาระหว่างแบเรียมเพอร์ออกไซด์กับกรดซัลฟิวริกเจือจางที่เย็นจัด ดังสมการ
ประโยชน์

โดยทั่วไปไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์จะอยู่ในรูปสารละลายความเข้มข้นตั้งแต่ 3–90% มักใช้เป็นสารฟอกสีในอาหาร สารทำความสะอาด น้ำยาฆ่าเชื้อ ใช้ฆ่าเชื้อโรคบนผิวหนัง ใช้ล้างภาพสีน้ำมันเก่า ๆ ให้สดใสขึ้น ทำน้ำยาบ้วนปาก และไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์เข้มข้น 90% สามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงขับเคลื่อนจรวด
การใช้ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ล้างแผล จะใช้ในฐานะยาที่มีฤทธิ์ฆ่าเชื้ออ่อน ๆ เฉพาะที่ เช่น บาดแผลเล็ก ๆ แต่อาจเกิดผลข้างเคียงจากความเป็นพิษ (Cytotoxic) ซึ่งรบกวนการสมานแผล ทำให้แผลแสบ และระคายเคือง ดังนั้นจึงควรใช้สารชนิดนี้ในกรณีจำเป็นเท่านั้น
ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์สามารถใช้ฟอกเส้นผม โดยการนำสารชนิดนี้ไปผสมกับสารชนิดอื่น จนให้สารละลายผสมมีฤทธิ์เป็นด่าง แล้วนำมาฟอกผม จะทำให้เส้นผมมีสีอ่อนลง ง่ายต่อการเปลี่ยนสีผม และยังทำให้สีที่ต้องการย้อมติดกับผมได้ ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ยังมีส่วนผสมอยู่ในน้ำยาโกรกผม ซึ่งในยาย้อมผมไม่ควรมีไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์เกิน 6% แต่ที่พบในท้องตลาดมีตั้งแต่ 3–40% ซึ่งหากใช้โดยไม่มีการเจือจางจะทำให้เกิดอาการระคายเคืองหนังศีรษะ และเส้นผมอาจถูกทำลายได้
นอกจากนี้ยังใช้เป็นสารฟอกขาวในภาคอุตสาหกรรมฟอกย้อม ซึ่งสามารถใช้ได้ดีกับเส้นใยเกือบทุกชนิด พร้อมทั้งเกิดอันตรายต่อเส้นใยน้อยที่สุด ทำให้ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ตัวฟอกขาวสากล" (Universal bleaching agent) การฟอกขาวด้วยไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ต้องใช้โซเดียมซิลิเกต (Na2SiO3) ควบคุมการสลายตัว นอกจากใช้ฟอกเส้นใยแล้ว ยังใช้ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ฟอกงาช้าง และขนนก และอาจใช้ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์เป็นสารแอนติคลอร์ (อังกฤษ: antichlor) ซึ่งใช้ทำลายคลอรีนที่ตกค้างบนเส้นใยหลังผ่านการใช้คลอรีนฟอกขาว มีสมการดังนี้
อันตรายต่อสุขภาพอนามัย

เนื่องจากไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์มีฤทธิ์กัดกร่อน การหายใจเอาสารชนิดนี้เข้าไป อาจทำให้เกิดอาการเจ็บคอ ไอ หายใจติดขัด เมื่อสัมผัสผิวหนัง อาจเกิดผื่นแดง รู้สึกปวดแสบปวดร้อน เมื่อรับประทานเข้าไป จะเกิดอาการเจ็บคอ ปวดท้อง และอาเจียนได้ และเมื่อสัมผัสถูกดวงตา จะก่อให้เกิดอาการระคายเคือง ตาแดง ปวดตา สายตาอาจพร่ามัวได้
หากได้รับสารโดยการหายใจเข้าไป ให้ผู้ป่วยออกไปอยู่บริเวณที่มีอากาศบริสุทธิ์ แต่ถ้าผู้ป่วยหยุดหายใจให้ช่วยผายปอด ถ้าหายใจติดขัดให้ออกซิเจนช่วย แล้วนำส่งไปพบแพทย์ หากสัมผัสถูกผิวหนังให้ฉีดล้างผิวหนังทันทีด้วยน้ำปริมาณมาก หากสัมผัสดวงตาให้ใช้นิ้วถ่างแยกเปลือกตาออก แล้วฉีดน้ำเย็นล้างตาทันทีเป็นเวลาอย่างน้อย 15 นาที แต่ถ้าหากเกิดรับประทานเข้าไปในปริมาณมาก ให้นำส่งไปพบแพทย์ทันที
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสารประกอบไฮโดรเจน (H) |
| --- | --- |
 H3AsO3  H3AsO4  HAt  HSO3F  HBF4  HBr  HBrO  HBrO2  HBrO3  HBrO4  HCl  HClO  HClO2  HClO3  HClO4  HCN  HCNO  H2CrO4/H2Cr2O7  H2CO3  H2CS3  HF  HFO  HI  HIO  HIO2  HIO3  HIO4  H2MoO4  HNC  HNCO  HNO  HNO3  H2N2O2  HNO5S  H3NSO3  H2O  H2O2  H2O3  H3PO2  H3PO3  H3PO4  H4P2O7  H5P3O10  H2PtCl6  H2S  H2Se  H2SeO3  H2SeO4  H4SiO4  H2SiF6  H2SO3  H2SO4  H2SO5  H2S2O3  H2S2O6  H2S2O7  H2S2O8  CF3SO3H  H2Te  H2TeO3  H6TeO6  H4TiO4  H2Po  H3VO4  HCo(CO)4 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ถังบรรจุไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์เพื่อใช้ในการขนส่ง
มาฟุมาฟุ

| มาฟุมาฟุ |
| --- | --- |
เกิด: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี)  ญี่ปุ่น
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง

เว็บไซต์: http://uni-mafumafu.jp/
นักดนตรี
มาฟุมาฟุ (ญี่ปุ่น: まふまふ; โรมาจิ: Mafumafu เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักร้องชายและนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น มาฟุมาฟุเป็นนักร้อง, นักแต่งเนื้อเพลง และนักแต่งเพลงในวง อาฟเตอร์เดอะเรน (After the Rain) รวมตัวกับเพื่อนนักร้องอย่าง โซรารุ
มาฟุมาฟุมีประสบการณ์ความสามารถเล่นกีตาร์และเปียโน มาฟุมาฟุมักจะเขียนเนื้อเพลง ร้องเพลง แสดงเอง และแก้ไขเสียงร้องของตัวเอง มาฟุมาฟุยังสร้างเพลงสำหรับเกม อนิเมะ และศิลปินอื่นๆอีกด้วย
ประวัติ

มาฟุมาฟุ เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2534 เริ่มเข้าวงการดนตรีและเผยแพร่วิดีโอบนนิโคนิโค เมื่อปี พ.ศ. 2553 ในการสัมภาษณ์ มาฟุมาฟุได้บอกว่าชอบฟังเพลงที่หลากหลายรวมถึงอิเล็กทรอนิกส์ และเขาหลงใหลในดนตรีเพราะวัยเด็กของเขามีเจ็บปวดและรู้สึกว่าเขาสามารถถ่ายทอดอารมณ์ที่เขาแสดงออกเป็นอย่างอื่นในเพลงได้ยาก นอกจากนี้มาฟุมาฟุยังเชื่อว่ามาฟุมาฟุเติบโตขึ้นเมื่อเขาสามารถเอาชนะสิ่งที่เขาไม่รู้หรือไม่สามารถทำได้มาก่อน ตั้งแต่ชีวิตในวงการเพลงของเขาเริ่มต้นขึ้น มาฟุมาฟุเก็บคำพูดและประสบการณ์ไว้ในตัว ซึ่งเขาดึงมาใช้เมื่อแต่งและเขียนเนื้อเพลง
ในขณะที่มาฟุมาฟุได้ทำงานในอัลบั้มโดจินเดี่ยวของเขาเป็นหลัก มาฟุมาฟุทำ 2 อัลบั้มกับนักร้องอีกคนชื่อ โซรารุ ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2559 พวกเขาได้วางจำหน่ายเพลง Crocrest Story ภายใต้ชื่อ อาฟเตอร์เดอะเรน (After the Rain) ในภายใต้สังกัดยูนิเวอร์แซลเอ็นเตอร์เทนเมนต์เจแปน มาฟุมาฟุได้จัดการองค์ประกอบส่วนใหญ่และจัดเรียงอัลบั้ม มาฟุมาฟุพยายามสร้างเพลงที่เข้ากับช่วงดนตรีของพวกเขาทั้งสองเพลงเป็นเรื่องสนุกสำหรับพวกเขา และนั่นดึงจุดเด่นของทั้งคู่ออกมา อัลบั้มของเขาติดอันดับ 2 ของโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์
ในปี พ.ศ. 2565 มาฟุมาฟุได้โพสต์ประกาศบนทวิตเตอร์ของเขาว่าหลังจากที่เขาแสดงสดต่อไปในวันที่ 11 และ 12 มิถุนายน เขาจะเว้นจากกิจกรรมดนตรีส่วนตัวทั้งหมดอย่างไม่มีกำหนดเช่นครั้งแรกในรอบ 11 ปีของมาฟุมาฟุ อ้างถึงเงื่อนไขทางการแพทย์ของเขา เขายังคงวางแผนที่จะเป็นนักแต่งเพลงให้กับศิลปินอื่น รวมทั้งยังคงมีส่วนร่วมในการทำงานร่วมกันเป็นกลุ่ม
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

พ.ศ. 2555 - 夢色シグナル (Yumeiro signal)
พ.ศ. 2556 - 刹那色シンドローム (Setsuna-iro syndrome)
พ.ศ. 2558 - 闇色ナイトパレード (Anshoku Night parade)
พ.ศ. 2560 - 明日色ワールドエンド(Ashita-iro World end)
พ.ศ. 2562 - 神楽色アーティファクト (Kagura-iro Artifact)
แหล่งข้อมูลอื่นๆ

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
แลมป์

The LAMP software bundle (here additionally with Squid). A high performance and high-availability solution for a hostile environment
แลมป์ (LAMP) เป็นอักษรย่อของชุดซอฟต์แวร์เสรีสำหรับการทำเว็บไซต์ โดยตัวย่อต้นฉบับนั้นย่อมาจาก
Linux - ระบบปฏิบัติการ
Apache - เว็บเซิร์ฟเวอร์
MySQL - ระบบจัดการฐานข้อมูล (DBMS)
PHP - ภาษาโปรแกรม (ในบางครั้งอาจหมายถึง Perl หรือ Python)
ถึงแม้เทคโนโลยีแต่ละอย่างในแลมป์ จะไม่ถูกออกแบบให้ทำงานร่วมกันได้ตั้งแต่แรก แต่ LAMP ก็เป็นที่นิยมในวงกว้างเนื่องจากค่าใช้จ่ายของตัวซอฟต์แวร์มีราคาต่ำมาก (เนื่องจากเป็นซอฟต์แวร์เสรี) และชุดแลมป์สามารถหาได้ง่าย (มากับลินุกซ์ดิสทริบิวชันแทบทุกยี่ห้อ)
คนที่คิดคำว่า แลมป์ เป็นครั้งแรกคือ Michael Kunze ซึ่งเขียนลงในนิตยสารคอมพิวเตอร์ภาษาเยอรมันตั้งแต่ ค.ศ. 1998  โดยบทความนั้นแสดงการใช้งานซอฟต์แวร์เสรีร่วมกัน เพื่อทดแทนซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ราคาแพง
ชุดดัดแปลง > แวมป์

แวมป์ (WAMP) คือ ชุดของ software ที่ประกอบด้วย Windows, Apache, MySQL และ PHP(หรือจะเป็น Perl, Python) อาจจะเรียกว่า WAMP stack หรือ WAMP Suite เป็น software ที่ช่วยในการลง Apache, MySQL และ PHP บนระบบปฏิบัติการ Windows
แหล่งข้อมูลอื่น

OnLamp เก็บถาวร 2008-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - เว็บไซต์รวมข่าวการพัฒนาบน LAMP ของสำนักพิมพ์ O'Reilly
เจล (นักร้องชาวญี่ปุ่น)

เจล (ญี่ปุ่น: ジェル; โรมาจิ: Jel เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 - ) เป็นนักร้องชายชาวญี่ปุ่น และเขาได้เป็นสมาชิกของวงสตรอว์เบอร์รี่พริ้นซ์
ประวัติ

เจล เป็นหนึ่งในสมาชิกของวงสตอรว์เบอร์รี่พริ้นซ์ สีของเขาคือสีส้ม กรุ๊ปเลือดของเขาคือกรุ๊ป A สัตว์เลี้ยงประจำของเขาคือแกะ เป็นคนในจังหวัดโอซาก้า เกิดเมื่อวันอาทิตย์ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 มีพี่ชายของเจล 1 คน และน้องสาวของเจล 1 คน คู่เป็นทางการของนานาโมริ และเจล ซาโตมิ และนานาโมริ ทั้ง 2 คน จะถูกเรียกว่ากลุ่มผู้ใหญ่ที่ 3 นอกเหนือจากกิจกรรมกลุ่ม ส่วนใหญ่เจลมักจะโพสต์วิดีโออนิเมะ รู้จักกันในชื่อ "โทอิซัง" (เจลเป็นผู้ให้เสียงพากย์ทุกตัวละคร) เจลจะพยามทำวิดีโอร้องเพลงต้นฉบับ, ถ่ายทอดสดบนเว็บไซต์, กระจายวิดีโอ เป็นต้น ช่องยูทูบของเจลมีผู้ติดตามมากกว่า 1 ล้านคน รวมถึงช่องทางย่อย เจลมักจะสามารถเลียนเสียงได้ทั้งเสียงคนแก่ เสียงผู้หญิง หรือแม้แต่สมาชิกในวงอย่างรูท เจลก็สามารถเลียนเสียงได้คล้ายจนแทบแยกไม่ออก แต่เจลยังเขียนเนื้อเพลงและเรียบเรียงได้
ผลงานเพลง

| ＃ | ชื่อเพลง | เนื้อร้อง | ทำนอง | เรียบเรียง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Sコート (S Coat) | เจล | เจล | จอห์นสัน วินเซนต์ | ฮัตสึเนะ มิกุ |
| 2 | 自癒ン愛 (Jiyun ai) | เจล | เจล | จอห์นสัน วินเซนต์ | ฮัตสึเนะ มิกุ |
| 3 | ユーモアチャンス！ (Humor chance) | เจล | เจล | โยดะ | กุมิ (Gumi) |
| 4 | ポーカーダンス (Poker dance) | เจล | เจล | โยดะ | เจล |
| 5 | Always | เจล | เจล | ยะสุฮิโระ คาวาซากิ | เจล |
| 6 | JUMP AND FLY | นาโอฮิซะ ทะนิงุจิ | คะซุอะกิ ยะมะชิตะ | คะซุอะกิ ยะมะชิตะ | เจล |
การแสดง > พากย์เสียง

พ.ศ. 2563 - Yōkai Gakuen Y - N to no sōgū (妖怪学園Y 〜Nとの遭遇〜) - รับบทพากย์เป็น ฮิโรโนะ ฮารุกิ (博野ハルキ)
แหล่งข้อมูลอื่น

เจล ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ジェルOfficial (ช่องยูทูบทางการของเจล) - บนยูทูบ
1 2  "About ジェルOfficial". YouTube.
นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่

นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่ (จีน: 少林足球) เป็นภาพยนตร์แนวตลก-กีฬาของฮ่องกงปี 2001 กำกับโดยโจว ซิงฉือ ซึ่งแสดงนำด้วย ภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับอดีตพระวัดเส้าหลินที่กลับมารวมตัวกับพี่น้องทั้งห้าของเขาอีกครั้ง หลายปีหลังจากอาจารย์ของพวกเขาเสียชีวิต เพื่อใช้ทักษะศิลปะการต่อสู้เหนือมนุษย์ในการเล่นฟุตบอลและนำกังฟูเส้าหลินไปสู่มวลชน
เนื้อเรื่อง

ซิงเป็นปรมาจารย์ของกังฟูเส้าหลินซึ่งมีเป้าหมายในชีวิตคือการส่งเสริมศิลปะการต่อสู้สู่สังคมยุคใหม่ เขาทดลองด้วยวิธีต่าง ๆ แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ จากนั้นเขาก็พบกับฟง "ขาทองคำ";  นักฟุตบอลระดับตำนานของฮ่องกงในยุคของเขา ซึ่งตอนนี้กำลังเดินกะโผลกกะเผลกหลังจากการทรยศของ หง อดีตเพื่อนร่วมทีมซึ่งปัจจุบันเป็นนักธุรกิจที่ร่ำรวย ซิงอธิบายความปรารถนาของเขาให้ฟงฟัง ซึ่งฟงอาสาเป็นโค้ชให้ซิง
นอวอเมสตอ

| นอวอเมสตอ Novo mesto |
| --- | --- |
Town
Novo Mesto with the Krka River from the air
   ตราอาร์ม
สมญา: City of Situlas
นอวอเมสตอ
พิกัด: 45°48′N 15°10′E﻿ / ﻿45.800°N 15.167°E﻿ / 45.800; 15.167
Country:  Slovenia
Traditional region: Lower Carniola
Statistical region: Southeast Slovenia
Municipality: Novo Mesto
Founded: 7 April 1365 as Růdolfswerde
ผู้ก่อตั้ง: Rudolf IV of Austria
การปกครอง
 • Mayor: Gregor Macedoni
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 33.3 ตร.กม. (12.9 ตร.ไมล์)
 : 
ความสูง: 181 เมตร (594 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 24,183 คน
 • ความหนาแน่น: 730 คน/ตร.กม. (1,900 คน/ตร.ไมล์)
 : 
เขตเวลา: UTC+01 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02 (CEST)
Postal code: 8000
ทะเบียนพาหนะ: NM
เว็บไซต์: www.novomesto.si
Source: Statistical Office of the Republic of Slovenia, census of 2002.
นอวอเมสตอ (สโลวีเนีย: Novo mesto; เยอรมัน: Neustadtl) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสโลวีเนียใกล้กับชายแดนประเทศโครเอเชีย เมืองนี้มีเนื้อที่ 33.3 ตร.กม. และมีประชากรทั้งหมด 23,212 คน
ประชากร

จำนวนประชากร
| 1948 | 1953 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2002 | 2011 | 2013 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 6,645 | 7,526 | 9,873 | 14,144 | 19,741 | 22,333 | 22,415 | 23,341 | 23,212 |
สภาพภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนอวอเมสตอ> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 17.1 (62.8) | 21.5 (70.7) | 25.8 (78.4) | 28.4 (83.1) | 32.6 (90.7) | 34.8 (94.6) | 36.6 (97.9) | 39.9 (103.8) | 30.2 (86.4) | 27.1 (80.8) | 23.5 (74.3) | 19.5 (67.1) | 39.9 (103.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 3.7 (38.7) | 6.6 (43.9) | 11.5 (52.7) | 16.2 (61.2) | 21.3 (70.3) | 24.4 (75.9) | 26.8 (80.2) | 26.2 (79.2) | 21.4 (70.5) | 15.8 (60.4) | 9.1 (48.4) | 4.2 (39.6) | 15.6 (60.1) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 0.0 (32) | 1.9 (35.4) | 6.0 (42.8) | 10.6 (51.1) | 15.5 (59.9) | 18.7 (65.7) | 20.7 (69.3) | 19.9 (67.8) | 15.4 (59.7) | 10.7 (51.3) | 5.2 (41.4) | 0.9 (33.6) | 10.4 (50.7) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -3.2 (26.2) | -2.5 (27.5) | 1.1 (34) | 5.0 (41) | 9.6 (49.3) | 13.0 (55.4) | 14.7 (58.5) | 14.5 (58.1) | 10.8 (51.4) | 6.8 (44.2) | 2.1 (35.8) | -1.8 (28.8) | 5.9 (42.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -23.5 (-10.3) | -25.6 (-14.1) | -17.2 (1) | -5.8 (21.6) | -1.2 (29.8) | 3.8 (38.8) | 6.1 (43) | 5.6 (42.1) | 1.0 (33.8) | -6.6 (20.1) | -15.1 (4.8) | -17.1 (1.2) | −25.6 (−14.1) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 54 (2.13) | 59 (2.32) | 76 (2.99) | 89 (3.5) | 97 (3.82) | 131 (5.16) | 99 (3.9) | 128 (5.04) | 130 (5.12) | 118 (4.65) | 106 (4.17) | 85 (3.35) | 1,171 (46.1) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 11 | 10 | 11 | 14 | 14 | 14 | 11 | 11 | 13 | 14 | 14 | 14 | 151 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 80 | 112 | 147 | 172 | 230 | 240 | 284 | 253 | 186 | 126 | 71 | 60 | 1,961 |
แหล่งที่มา 1: Slovenian Environment Agency (ARSO)  (data for 1981–2010)
แหล่งที่มา 2: Slovenian Environment Agency (ARSO)  (some extreme values for 1951–2014)
เมืองพี่น้องและเมืองแฝด

บีฮาช, บอสเนียและเฮอร์เซโก
ตอรุญ, โปแลนด์
เตอร์นาวา, สโลวาเกีย
แหล่งข้อมูลอื่น

City Municipality of Novo Mesto, official municipal web page. (สโลวีเนีย)
Novo Mesto on Geopedia เก็บถาวร 2020-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โครเอเชีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  IdRef
นกแก้วคิงมาลูกัน

| นกแก้วคิงมาลูกัน |
| --- | --- |

ชนิดย่อยพื้นฐานที่สวนสัตว์เบรวาร์ด, รัฐฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์ปีก Aves
อันดับ:: Psittaciformes Psittaciformes
วงศ์:: Psittaculidae Psittaculidae
สกุล:: Alisterus Alisterus (ลินเนีย, 1766)
สปีชีส์:: Alisterus amboinensis
ชื่อทวินาม
Alisterus amboinensis (ลินเนีย, 1766)

ชื่อพ้อง
 Psittacus amboinensis Linnaeus, 1766
นกแก้วคิงมาลูกัน (อังกฤษ: Moluccan king parrot; ชื่อวิทยาศาสตร์: Alisterus amboinensis) เป็นนกแก้วที่พบเฉพาะถิ่นในเกาะเปเลง หมู่เกาะมาลูกา และจังหวัดปาปัวตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย บางครั้งเรียกว่า นกแก้วคิงอัมบอน หรือ นกแก้วคิงอัมโบอินา แต่ชื่อเหล่านี้อาจทำให้เข้าใจผิดได้ เนื่องจากนกแก้วชนิดนี้พบในหลายเกาะนอกเหนือจากเกาะอัมบอน ทั้งตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน โดยมีหัวและส่วนท้องสีแดง ปีกสีเขียว (บางชนิดย่อยเป็นสีฟ้า) และหลังกับหางสีฟ้า มีการยอมรับชนิดย่อย 6 ชนิด แต่มีเพียงไม่กี่ชนิดที่พบเป็นประจำในวงการเพาะเลี้ยงนก ในป่า นกชนิดนี้อาศัยอยู่ในป่าฝนและกินผลไม้ ผลเบอร์รี่ เมล็ด และตาใบ
อนุกรมวิธาน

ในปี ค.ศ. 1760 นักสัตว์วิทยาชาวฝรั่งเศส มาตูแร็ง ฌัก บริสสัน ได้รวมการบรรยายเกี่ยวกับนกแก้วมูลลูกกันใน Ornithologie โดยอิงจากตัวอย่างที่เก็บรวบรวมได้จากเกาะ อัมบอน ในประเทศอินโดนีเซีย เขาใช้ชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า La perruche rouge d'Amboine และชื่อภาษาละตินว่า Psittaca amboinensis coccinea. แม้ว่าบริสซอนจะตั้งชื่อทางละติน แต่นามเหล่านี้ไม่เป็นไปตาม ระบบนามทวิภาค และไม่ได้รับการยอมรับโดย International Commission on Zoological Nomenclature ในปี ค.ศ. 1766 นักธรรมชาติวิทยาชาวสวีเดน คอล ฟ็อน ลินเนีย ได้อัปเดต Systema Naturae ของเขาสำหรับ ฉบับที่ 12 โดยเพิ่ม 240 ชนิดที่ได้มีการบรรยายไว้ก่อนหน้านี้โดยบริสซอน
 หนึ่งในนั้นคือ นกแก้วมูลลูกกัน ลินเนอุสได้รวมการบรรยายสั้น ๆ และตั้งชื่อ ชื่อวิทยาศาสตร์ ว่า Psittacus amboinensis และอ้างอิงงานของบริสซอน ปัจจุบันสายพันธุ์นี้ถูกจัดอยู่ใน สกุล Alisterus ซึ่งถูกนำเสนอโดยนักออร์นิโธโลจิสต์ชาวออสเตรเลีย Gregory Mathews ในปี ค.ศ. 1911
นกแก้วมูลลูกกันเป็นหนึ่งในสามสายพันธุ์ที่รวมกันเรียกว่า นกแก้วคิง ซึ่งพบในออสเตรเลีย ปาปัวนิวกินี และอินโดนีเซีย
มี 6 ชนิดย่อย:
A. a. amboinensis (ลินเนอุส, 1766) เป็นอนุสายพันธุ์หลัก ที่พบในอัมบอนและเซอรัม
A. a. buruensis (ซัลวาดอรี, 1876) พบในบูรู ในมาลูกูกลาง
A. a. dorsalis (ควอย & เกย์มาร์ด, 1830) พบในปาปัวตะวันตก ขนสีแดงจะเข้มกว่าสายพันธุ์นี้เล็กน้อย
A. a. hypophonius (เอ็ม. มุลเลอร์, 1843) มีปีกสีน้ำเงินทั้งหมดและเป็นพันธุ์เฉพาะใน ฮัลมาฮารา ในมาลูกูตอนเหนือ *A. a. sulaensis (ไรเคนาว, 1881) พบในหมู่เกาะซูลา
A. a. versicolor (นอยมันน์, 1939) เป็นพันธุ์เฉพาะในเกาะ เปเลง ของ หมู่เกาะบังกาอิ
ลักษณะ

นกแก้วคิงโมลุกกัน ที่โตเต็มวัยมีความยาวประมาณ 35–40 ซม. (14 นิ้ว) โดยมีหัวและหน้าอกสีแดง ปีกด้านนอกเป็นสีเขียวหม่น (ยกเว้นในชนิดย่อย A. a. hypophonius ที่เป็นสีน้ำเงิน) ส่วนหลัง ปีกและหางมีสีม่วงน้ำเงินเข้ม หางเป็นสีน้ำเงินเข้มคล้ำ ตาสีส้ม ขาเป็นสีเทาเข้ม กรามล่างเป็นสีดำ และกรามบนเป็นสีส้มแดงปลายสีดำ ยกเว้นในชนิดย่อย A. a. buruensis ที่มีกรามทั้งหมดเป็นสีดำ ต่างจากนกแก้วคิงสายพันธุ์อื่น ๆ นกแก้วคิงโมลุกกันไม่มีลักษณะความแตกต่างทางเพศ กล่าวคือนกตัวผู้และตัวเมียมีขนที่เหมือนกัน นกที่ยังไม่โตเต็มวัยจะมีกรามสีน้ำตาลเข้มปลายสีอ่อน หลังสีเขียว ตาสีน้ำตาลเข้ม และปลายขนหางด้านข้างเป็นสีแดง นกจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ในหนึ่งปี
พฤติกรรม

พบนกเหล่านี้อยู่เดี่ยว ๆ หรือเป็นคู่ บางครั้งก็พบเป็นกลุ่มเล็ก ๆ โดยมันมักอาศัยอยู่ในพุ่มไม้หนาทึบในระดับล่างและระดับกลางของป่า นกชนิดนี้มักไม่ส่งเสียงและไม่เป็นที่สังเกต ยกเว้นเมื่ออยู่ในระหว่างการบิน นกชนิดนี้กินผลไม้ เบอร์รี่ เมล็ด และตาใบ การทำรังจะเกิดขึ้นในโพรงต้นไม้ ฤดูผสมพันธุ์จะเริ่มขึ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม แม้ว่าจะยังไม่เคยพบการผสมพันธุ์ในป่าก็ตาม แต่ในการเลี้ยงดูนั้นแม่จะวางไข่ 2 ฟอง และใช้เวลาฟักไข่ประมาณ 19 วัน หลังจากฟักตัวแล้ว ลูกนกจะพร้อมออกจากรังเมื่ออายุประมาณ 9 สัปดาห์
ถิ่นอาศัยและสถานะ

นกแก้วราชามาลูกัสอาศัยอยู่ในป่าฝน แต่บางครั้งก็เข้าไปในสวนและพื้นที่เพาะปลูกใกล้เคียงด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พบได้ในระดับความสูงถึง 2,100 เมตร แต่โดยทั่วไปพบได้ที่ระดับความสูงไม่เกิน 1,200 เมตร (นิวกินี) หรือ 1,600 เมตร (หมู่เกาะมาลูกู).
นกชนิดนี้มักไม่พบทั่วไปเนื่องจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่และการถูกจับเพื่อการค้าสัตว์ปีก แต่ยังพบได้บ่อยในบางท้องที่ เช่น หมู่เกาะซูลา ฮัลมาเฮรา และบูรู โดยรวมแล้ว สปีชีส์นี้ไม่เชื่อว่ากำลังตกอยู่ในอันตรายทันที จึงถูกจัดให้อยู่ในประเภท กังวลน้อยที่สุด โดย BirdLife International และ IUCN เช่นเดียวกับนกแก้วส่วนใหญ่ นกแก้วราชามาลูกัสอยู่ในภาคผนวกที่สองของ CITES
การเพาะเลี้ยงนก

จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ มีเพียงชนิดย่อย A. a. amboinensis และ A. a. hypophonius เท่านั้นที่พบเห็นเป็นประจำในวงการการเพาะเลี้ยงนก แต่ปัจจุบันมีสายพันธุ์ A. a. buruensis และ A. a. dorsalis ปรากฏในสวนสัตว์เช่นกัน นกประเภทนี้ได้รับการเพาะพันธุ์ในเชิงพาณิชย์อย่างสม่ำเสมอ เช่นใน เดนมาร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

BirdLife Species Factsheet
Oriental Bird Images: Moluccan King Parrot เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  Selected photos
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q458164  Wikispecies: Alisterus amboinensis  ADW: Alisterus_amboinensis  Avibase: 893EB5E1C46C52AB  BirdLife: 22685051  eBird: mokpar1  EoL: 45518020  GBIF: 2479932  iNaturalist: 19198  IRMNG: 10926194  ITIS: 177549  IUCN: 22685051  NCBI: 309870  Species+: 3299  Xeno-canto: Alisterus-amboinensis 
ภาพพิมพ์หินสีของนกแก้วราชาโมลุกกะที่ผลิตโดยวิลเลียม จอห์น สเวนสันในเล่มแรกของภาพประกอบทางสัตววิทยา
ที่สวนสัตว์นกใน สวนมินิอินโดนีเซียอินดะห์
ที่สวนสัตว์เบรวาร์ด
ยิลเลตต์ สเตเดียม

| --- | --- |

ยิลเลตต์ สเตเดียม ในปี 2007
ชื่อเดิม: CMGI Field (May 11–August 4, 2002)
ที่อยู่: 1 Patriot Place
ที่ตั้ง: Foxborough, Massachusetts สหรัฐอเมริกา
พิกัด: 42°05′28″N 71°15′50″W﻿ / ﻿42.091°N 71.264°W﻿ / 42.091; -71.264
ขนส่งมวลชน:   Franklin Line    Providence/Stoughton Line  at Foxboro (regular service for Franklin/Foxboro Line, game days only for Providence Line)
เจ้าของ: Kraft Group
ผู้ดำเนินการ: Kraft Group
ที่นั่งพิเศษ: 82
ความจุ: อเมริกันฟุตบอล: 64,628 (2023–present) 65,878 (2015–2023)  68,756 (2002–2014)  Soccer: 20,000 (expandable)
สถิติผู้ชม: 71,723 (concert; Ed Sheeran, July 1, 2023)
ขนาดสนาม: American football: 120 yd × 53 1/3 yd Soccer: 116 yd × 75 yd
พื้นผิว: FieldTurf (2006–present) Grass (2002–2006)
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 24 มีนาคม ค.ศ. 2000 (2000-03-24)
เปิดใช้สนาม: 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 (2002-05-11)
ปรับปรุง: ค.ศ. 2023 (2023)
งบประมาณในการก่อสร้าง: $325 million ($490 ล้าน in 2021)
สถาปนิก: HOK Sport (now Populous)
ผู้จัดการโครงการ: Barton Malow
วิศวกรโครงสร้าง: Bliss and Nyitray, Inc.
วิศวกรบริการ: Vanderweil Engineers
ผู้รับเหมาทั่วไป: Skanska
การใช้งาน
นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ (NFL) (2002–ปัจจุบัน) นิวอิงแลนด์เรฟโวลูชั่น (MLS) (2002–present) Massachusetts Minutemen (NCAA) (2012–2016, 2018) Boston Cannons (MLL/PLL) (2015, 2024–future)  New England Revolution II (MLS Next Pro) (2020–present)
เว็บไซต์
gillettestadium.com
ยิลเลตต์ สเตเดียม (อังกฤษ: Gillette Stadium) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ที่ตั้งอยู่ในเมืองฟอกซ์เบรอ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา สนามกีฬาอยู่ห่างไป 22 ไมล์ (35 กิโลเมตร) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของใจกลางเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์และ 18 ไมล์ (29 กม.) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ ทำหน้าที่เป็นสนามเหย้าและสำนักงานสำหรับทั้งทีมนิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ในเนชันแนลฟุตบอลลีก (เอ็นเอฟแอล) และทีมนิวอิงแลนด์เรฟโวลูชั่นในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (เอ็มแอลเอส) เปิดใช้งานในปี 2002 แทนที่ฟ็อกซ์เบรอ สเตเดียมที่อยู่ติดกัน นอกจากนี้ ยังใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันฟุตบอล Minutemen ของมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ (UMass) ในปี 2012 และ 2013 ในขณะที่ สนามกีฬา Warren McGuirk Alumni Stadium ซึ่งอยู่ในมหาวิทยาลัยกำลังได้รับการปรับปรุงใหม่ โดยยังคงใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันนอกเวลาของ UMass สำหรับเกมที่มีผู้เข้าชมสูงในช่วงปี 2018 สนามยิลเลตต์สเตเดียมมีที่นั่งทั้งหมด 64,628 ที่นั่ง รวมถึงที่นั่งในคลับ 5,876 ที่นั่ง และห้องสวีทหรูหรา 82 ห้อง
เมืองฟอกซ์เบรออนุมัติแผนการก่อสร้างสนามกีฬาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 1999 และงานก่อสร้างสนามกีฬาก็เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม 2000 กิจกรรมอย่างเป็นทางการครั้งแรกที่สนามกีฬาแห่งนี้คือการแข่งขันฟุตบอลเอ็มแอลเอสเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2002 ซึ่งทีมนิวอิงแลนด์เรฟโวลูชั่น เอาชนะทีม Dallas Burn ไป 2–0