stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเดินทางของพาย พาเทล
เนื้อเรื่อง

นวนิยายเริ่มต้นด้วยหมายเหตุของผู้เขียนซึ่งอธิบายถึงการเดินทางไปอินเดีย ซึ่งที่อินเดียนี้เองที่เขาได้พบกับชายคนหนึ่งชื่อ ฟรานซิส อะดิรุบาสามี ในร้านกาแฟแห่งหนึ่งในเมืองพอนดิเชอร์รี ผู้เขียนกล่าวกับชายคนนั้นว่า เขาต้องการแรงบันดาลใจ ชายคนนั้นตอบกลับมาว่า "ฉันมีเรื่องเล่าจะเล่า ฟังแล้วคุณจะมีศรัทธาในพระเจ้านะ" แล้วเขาก็อ้างถึง พิสซีน โมลิตอร์ พาเทล ซึ่งเป็นผู้ดำเนินเรื่องตั้งแต่ภาคแรกเป็นต้นไป
ในบทแรก พายเล่าเกี่ยวกับครอบครัวของเขา ซึ่งประกอบด้วย พ่อ แม่ และพี่ชายชื่อระวี พ่อเป็นเจ้าของสวนสัตว์พอนดิเชอร์รี แม่เป็นนักอ่านตัวยง และมักแนะนำเขาให้อ่านวรรณกรรมต่าง ๆ ซึ่งทำให้พายได้เรียนรู้แนวความคิดจากสำนักต่าง ๆ โรงเรียนที่พายเข้าเรียนเต็มไปด้วยบรรดาครูที่น่าทึ่ง โดยเฉพาะครูกุมาร ครูสอนวิชาชีววิทยาซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้กับพาย
ชื่อของพาย (พิสซีน โมลิตอร์, Piscine Molitor) ได้มากจากชื่อของสระว่ายน้ำที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในฝรั่งเศส พ่อแม่ของพายเป็นเพื่อนกับฟรานซิส อะดิรุบาสามี (คนที่ผู้เขียนอ้างถึงในหมายเหตุของผู้เขียน) ซึ่งเป็นนักว่ายน้ำระดับโลกและชอบพูดถึงสระพิสซีน โมลิตอร์ ต่อมาพายเป็นคนเปลี่ยนชื่อตัวเอง เนื่องจากเขามักจะโดยเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนเรียกว่า Pissing (เป็นศัพท์สแลงในภาษาอังกฤษ แปลว่า 'ปัสสาวะ') ที่ออกเสียงคล้ายกัน เมื่อพายย้ายโรงเรียน ก็ได้แนะนำตัวเองด้วยชื่อใหม่ว่า พาย
พายเติบโตมาในครอบครัวฮินดู ต่อมาได้เรียนรู้เกี่ยวกับคาทอลิกเมื่ออายุสิบสี่จากบาทหลวงชื่อคุณพ่อมาร์ติน ต่อมาเขาได้รู้จักกับกุมาร (คนละคนกับครูสอนชีววิทยา) ซึ่งเป็นมุสลิมคนหนึ่ง และได้เรียนรู้เกี่ยวกับอิสลาม ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาได้ปฏิตามหลักของทั้งสามศาสนาอย่างเปิดเผย เมื่อครูสอนศาสนาทั้งสามมาพบกับพ่อ แม่ และพายโดยบังเอิญพร้อมกัน พายจึงถูกบังคับให้เลือกศาสนาใดศาสนาหนึ่งเพียงศาสนาเดียว แต่พายเองก็ไม่สามารถตัดสินใจได้
เมื่อพายอายุได้ 16 ปี พ่อได้ตัดสินใจที่จะปิดสวนสัตว์แล้วย้ายไปอยู่ที่โทรอนโต เนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองในอินเดียสมัยอินทิรา คานธีไม่ค่อยแน่นอนนัก พ่อได้ขายสัตว์ส่วนใหญ่ในสวนสัตว์ให้กับสวนสัตว์หลายแห่งในสหรัฐ และได้เดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกไปพร้อมกับบรรดาสัตว์ด้วยเรือสินค้าชื่อ ซิมซัม แต่เรือก็จมลงขณะกำลังแล่นอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก
แหล่งข้อมูลอื่น

การเดินทางของพาย พาเทลในเว็บไซต์ของสำนักพิมพ์ (มีให้ทดลองอ่านด้วย)[ลิงก์เสีย]
การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับ

การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับ (อังกฤษ: reactive search optimization) หมายถึงการศึกษาสำนึกด้วยการค้นเฉพาะที่ (local-search heuristics) บนพื้นฐานของการเรียนรู้ของเครื่อง เป็นหนึ่งในขึ้นตอนวิธีการหาค่าเหมาะที่สุดที่เป็นการค้นเฉพาะที่ หรือเป็นรูปแบบหนึ่งของการศึกษาสำนึกซึ่งปรับเปลี่ยนค่าในการทำงานในระหว่างขั้นตอนการหาค่าเหมาะที่สุด
ลักษณะโดยทั่วไป: การเรียนรู้ในขณะค้นหาค่าเหมาะที่สุด

การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับก็เหมือนวิธีการค้นเฉพาะที่ทั่ว ๆ ไปที่ถูกนำมาใช้แก้ปัญหาจำพวกการหาโครงแบบที่เหมาะสมของระบบ โดยที่โครงแบบดังกล่าวมักจะประกอบด้วยตัวแปรที่เปลี่ยนแปลงไปมาทั้งในลักษณะที่ต่อเนื่องและไม่ต่อเนื่อง แต่ในขณะเดียวกันเกณฑ์ในการหาค่าเหมาะที่สุดนั้นเป็นเพียงตัวเลขตัวเดียว ส่วนใหญ่แล้วปัญหาการหาค่าเหมาะที่สุดนั้นมักจะถูกลดรูปไปสู่ปัญหาการหาค่าน้อยที่สุดของฟังก์ชันที่มีอากิวเมนต์ของฟังก์ชันคือตัวแปรโครงแบบที่ถูกมองว่าเป็นตัวแปรอิสระในโดเมนของฟังก์ชันนี้
การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับนั้นสนับสนุนการผสมผสานกันระหว่างวิธีการการเรียนรู้ของเครื่องภายใต้วิธีทางสัญลักษญ์ (sub-symbolic machine learning) และการศึกษาสำนึกด้วยวิธีการค้นหา (search heuristics) เพื่อร่วมกันแก้ปัญหาการค้นหาค่าเหมาะที่สุดที่ซับซ้อน คำว่า "เชิงรับ" นั้น หมายถึงพร้อมเสมอที่จะตอบสนองต่อเหตุการณ์ระหว่างการค้นหา ทั้งประวัติในการค้นหาและความรู้ต่างๆที่เก็บสะสมมาในขณะที่เคลื่อนตัวผ่านพื้นที่โครงแบบนั้นถูกใช้ในการปรับตัวเองอย่างอัตโนมัติ ซึ่งขั้นตอนวิธีการนี้ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้มีความยืนหยุ่นต่อการจัดการกับปัญหาที่แตกต่างในระหว่างการค้นหา หรือกล่าวโดยสรุปว่ามันมีความมสามารถในการปรับตัวอย่างอัตโนมัติโดยการตัดสินใจจากประสบการณ์ในอดีตนั่นเอง
ในโลกแห่งความเป็นจริงนั้น คนต้องพบเจอกับปัญหาในชีวิตประจำวันมากมาย เรามักเลือกตัดสินปัญหาหลายๆอย่างโดยยึดจากการสังเกตและเรียนรู้ประสบการณ์ที่ผ่านมาในอดีตเป็นแนวทางในการแก้ไขและพัฒนา นอกจากนี้สมองของคนมีการเรียนรู้ที่รวดเร็วทำให้ในบางครั้งที่ตัดสินใจทำอะไรไปแล้ว ก็สามารถต้องเปลี่ยนแผนกลางครันเมื่อเห็นว่าเราเดินมาผิดทางและมีทางที่น่าจะได้ผลดีกว่าทางปัจจุบัน ด้วยพฤติกรรมของคนนี้เองเป็นแบบอย่างให้เกิดขึ้นตอนวิธีนี้ขึ้น เพราะในโลกของการแก้ปัญหาทางคอมพิวเตอร์นั้นก็มีวิธีการค้นหาคำตอบมากมายผ่านปริภูมิการค้นหา(search space)เช่นเดียวกัน ทำให้เกิดการเพิ่มวิธีการเรียนรู้ของเครื่องไปสู่การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับ
ลักษณะโดยทั่วไป: การเรียนรู้ในขณะค้นหาค่าเหมาะที่สุด > ปัญหาการปรับค่าตัวแปรในกระบวนการศึกษาสำนึก

การศึกษาสำนึกในปัญหาการค้นหาส่วนใหญ่เช่น กาค้นหาด้วยวิธีการทาบู (tabu search) และการจำลองการอบเหนียว ได้ถูกนำมาใช้ในโปรแกรมคอมพิวเตอร์อย่างมีประสิทธภาพและมีประโยชน์ โดยการศึกษาสำนึกเหล่านี้มีลักษณะที่อ่อนไหวต่อตัวแปรภายในเป็นอย่างมาก ตัวอย่างเช่นปัญหาการจำลองการอบเหนียวซึ่งขึ้นอยู่การตารางเวลาการหลอมบ่อยครั้งถูกอธิบายโดยตัวแปรอัตราการทำให้เย็นตัวลง (cooling rate) โดยค่าที่เหมาะที่สุดมีควาแตกต่างไปตามแต่ละกรณีซึ่งกำลังถูกแก้ไป ดังนั้นขึ้นตอนวิธีเดียวกันจึงต้องการค่าการเปลี่ยนที่ดีและแน่นอนเพื่อที่สามารถนำมาใช้กับปัญหาใหม่ได้ ในขั้นตอนการหาค่าเหมาะที่สุดโดยทั่วไปผู้ออกแบบมักจะใส่การปรับเปลี่ยนเพียงเล็กน้อยในขึ้นตอนวิธีนั้นเพื่อเพิ่มความเร็วของระบบ
เป็นที่สังเกตว่าผลการวิจัยจำนวนมากที่เกี่ยวกับการศึกษาสำนึกการค้นหาค่าเหมาะที่สุดมีความลำเอียงมาจากปัญหานี้ เพราะในบางครั้งประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธีถูกคำนวณหลังจากที่ได้เปลี่ยนตัวแปรแล้ว ทั้งที่จริงแล้วกำลังทั้งหมดของการหาค่าเหมาะที่สุดรวมถึงเวลาในการปรับค่าตัวแปรควรที่จะถูกรวมเข้ามาคิดด้วย
ลักษณะโดยทั่วไป: การเรียนรู้ในขณะค้นหาค่าเหมาะที่สุด > การปรับค่าตัวแปรในฐานะองค์ประกอบหลักของการศึกษาสำนึก

การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับให้วิธีการแก้ปัญหาโดยการบวกกลไกการปรับค่าตัวแปรลงไปในขึ้นตอนวิธีการค้นหาด้วยตัวมันเอง ซึ่งตัวแปรเหล่านี้จะถูกปรับด้วยวงวนการป้อนข้อมูลอัตโนมัติตัวหนึ่งซึ่งจะปรับตัวไปตามคุณภาพของวิธีแก้ปัญหาที่พบ โดยยึดจากประวัติการค้นหา และจากเกณฑ์อื่นๆ
ลักษณะโดยทั่วไป: การเรียนรู้ในขณะค้นหาค่าเหมาะที่สุด > ประโยชน์

ความอัตโนมัติของวิธีการหาค่าเหมาะที่สุดรวมถึงความอัตโนมัติของขึ้นตอนการปรับค่าตัวแปรที่เหมาะสม
การปรับตัวพลวัตของตัวแปรการค้นหา ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นในทุกๆก้าวของการค้นหา นำไปสู่เวลาในการหาค่าเหมาะที่สุดรวมที่เร็วขึ้น
รูปแบบที่เพิ่มขึ้นของผลลัพธ์เพราะขั้นตอนวิธีที่สมบูรณ์แบบของการปรับค่าตัวแปร
การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับกับการค้นหาค่าเหมาะที่สุดอย่างชาญฉลาด

การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับจัดอยู่ในพื้นที่การวิจัยที่ซ้อนทับกันหลายองค์ประกอบ ทั้งการวิจัยทางการจัดการ (การหาค่าเหมาะที่สุด) วิทยาการคอมพิวเตอร์ การเรียนรู้ของเครื่อง รวมถึงโครงข่ายประสาทเทียมจุดประสงค์หลักคือเพื่อที่จะศึกษารูปแบบการเรียนรุ้ที่สามารถประยุกต์ใช้ไปในการแก้ไขปัญหาและการหาค่าเหมาะที่สุด
สัญญาณการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อการปรับค่าตัวแปรภายในของวิธีการการแก้ปัญหาได้มาจากสามแหล่ง คือ
ลักษณะของปัญหาการค้นหาค่าเหมาะที่สุด ตัวอย่างเช่น ตัวแปรและตัวเลือกสำหรับการค้นหาที่ถูกประยุกต์ไปใช้กับปัญหา Travelling salesman problem(TSP) จะแตกต่างอย่างมากตัวแปรที่ใช้กับปัญหา Satisfiability
กรณีที่เฉพาะเจาะจง ตัวอย่างเช่น การแก้ปัญหา TSP สำหรับเมืองในเทือกเขาแอลป์อาจจะต้องการตัวแปรการแก้ปัญหานี้สำหรับเมืองในพื้นราบ
ลักษณะพิเศษในปริภูมิโครงแบบโดยรอบคำตอบที่ถูกเลือก ตัวอย่างเช่นถ้าคำตอบปัจจุบันถูกจำกัดอยู่ในอ่างน้ำรอบจุดเหมาะที่สุด(local optimum) ลักษณะของอ่างน้ำ เช่น เส้นผ่านศูนย์กลาง ความสูงของผนังอ่าง เป็นต้น สามารถถูกใช้เพื่อที่จะปรับแต่งวิธีการหลบหนีที่หลากหลาย
โปรแกรมที่เกี่ยวข้อง

มีโปรแกรมมากมายที่เกี่ยวข้องกับการค้นหาเชิงรับเพราะเป็นหนึ่งในการค้นเฉพาะที่สนับสนุนโปรแกรมจำนวนมาก ต่อไปนี้คือโปรแกรมที่ได้ถูกตีพิมพ์มาไม่กี่ปีมานี้และมีความน่าสนใจที่เกี่ยวกับการค้นหาเชิงรับ
quadratic assignment
training neural nets and control problems
vehicle-routing
structural acoustic control
special-purpose VLSI realizations
graph partitioning
electric power distribution
maximum satisfiability
constraint satisfaction
optimization of continuous functions
traffic grooming in optical networks
maximum clique
real-time dispatch of trams in storage yards
roof truss design
increasing internet capacity
improving vehicle safety
aerial reconnaissance simulations
สรุป

การหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับนั้นเป็นศาสตร์ที่มีความเกี่ยวข้องกับศาสตร์หลายแขนงมาก และมีความน่าสนใจมาก เพราะอย่างที่ทราบกันว่าปัญหาหลายๆปัญหานั้นมีความยากและต้องใช้เวลานานในการหาคำตอบ หรือการประมวลผลอุปกรณ์บางอย่างต้องทำอย่างต่อเนื่อง ยกตัวอย่างเช่นเทคโนโลยีทางด้านการเรียนรู้ของเครื่อง ที่ต้องการให้เครื่องมีการเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา มีการปรับเปลี่ยนวีธีการประมวลสิ่งต่างๆ และแก้ปัญหาต่างๆอยู่ตลอดเวลา ลองจินตนาการดูว่าอีกไม่นานเราก็จะมีสุนัขที่เป็นหุ่นยนต์ แรกเริ่มที่เราซื้อมามันก็ยังทำอะไรไม่เป็นแต่เมื่อเราสอน มันก็เรียนรู้ได้เฉกเช่นเดียวกับสุนัขจริงๆ คงจะดีไม่น้อยนะครับอีกต่อไปเราคงไม่คงไม่ต้องพามันไปหาสัตวแพทย์อยู่บ่อยๆเพราะป่วยเป็นโรคโน่นโรคนี่ หรืออย่างหนังทางวิทยาศาสตร์ที่หุ่นยนต์มายึดครองโลกก็ตาม ลากมาซะยาวก็เพื่อต้องการจะให้เห็นถึงความวิเศษของขั้นตอนวิธีการหาค่าเหมาะที่สุดในการค้นหาเชิงรับนี้ สิ่งเล็กๆแค่นี้อาจจะดูยิ่งใหญ่ไปซักหน่อย แต่เป็นก้าวย่างที่ดีที่จะนำเราไปสู่อีกหลายๆเทคโนโลยีที่กำลังมาในโลกปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

การจำลองการอบเหนียว
ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรม
แหล่งข้อมูลอื่น

The Reactive Search Community เก็บถาวร 2010-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
LION Conference on Learning and Intelligent Optimization techniques เก็บถาวร 2010-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Reactive Search srl เก็บถาวร 2011-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Da Vinci's man, RSO inspiration
RSO is multi-disciplinary
การเดินอากาศ

บทความนี้เกี่ยวกับการขนส่งทางอากาศ สำหรับอากาศพลศาสตร์ ดูที่ การบิน
เที่ยวบินแรกของพี่น้องไรต์ เมื่อ 17 ธันวาคม 1903 ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
การเดินอากาศ หรือ การบิน (อังกฤษ: Aviation) หมายถึงลักษณะหรือศิลปะของการบิน ไมได้หมายถึงเฉพาะเครื่องบินที่บินได้เท่านั้น แต่เริ่มตั้งแต่การออกแบบ, พัฒนา, ผลิต, ดำเนินงานและใช้งานอากาศยาน คำว่า "Aviation" ในภาษาอังกฤษนั้น เป็นคำที่เขียนโดยอดีตทหารเรือชาวฝรั่งเศส กาบริแอล ลา ลันเดอล์ ในปี 1873 ซึ่งเขารวมเอาคำว่า "avier" (บิน) เข้ากับคำละติน "avis" (นก) ตามด้วยรูปนาม "-ation"
การดำเนินงานเดินอากาศ > การบินพลเรือน

การบินพลเรือน หมายถึงการเดินอากาศทุกประเภทและทุกเที่ยวบินนอกเหนือการใช้งานทางทหาร
การดำเนินงานเดินอากาศ > การบินพลเรือน > การขนส่งทางอากาศ

บทความหลัก: สายการบิน
ในอุตสาหกรรมการบินพลเรือน มีผู้ผลิตอากาศยานอยู่ 5 บริษัทหลักด้วยกัน คือ:
แอร์บัส มีฐานการผลิตในยุโรป
โบอิง มีฐานการผลิตในสหรัฐอเมริกา
บอมบาร์ดิเอร์ มีฐานการผลิตในแคนาดา
เอ็มบราเออร์ มีฐานการผลิตในบราซิล
ยูไนเต็ด แอร์คราฟ คอร์ปอเรชัน มีฐานการผลิตในรัสเซีย
การเบียดเบียน

คริสต์ศาสนิกชนสตรีถูกสังหารขณะที่จักรพรรดิเนโรชายพระเนตรมาดู
การเบียดเบียน หรือ การบีฑา หรือ การประหัตประหาร (อังกฤษ: Persecution) เป็นการจงใจไล่ทำร้ายหรือไล่สังหารบุคคลคนเดียวหรือกลุ่มชนอย่างเป็นระบบ ชนิดของ “การเบียดเบียน” ก็ได้แก่การเบียดเบียนศาสนา การเบียดเบียนชาติพันธุ์ และการเบียดเบียนทางการเมือง บางลักษณะที่กล่าวก็ซ้ำซ้อนกัน
การเบียดเบียนศาสนาที่เป็นที่รู้จักกันดีก็ได้แก่การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน ที่เกิดขึ้นตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 1 ในสมัยของจักรพรรดิเนโรมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยเฉพาะในรัชสมัยของจักรพรรดิไดโอคลีเชียน การเบียดเบียนในจักรวรรดิโรมันมาลดน้อยลงเมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ทรงประกาศให้ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำชาติจักรวรรดิโรมัน แต่การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนก็มิได้หยุดยั้งลงและยังคงดำเนินต่อมาด้วยเหตุผลที่ต่าง ๆ ไปจากในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรก เช่นการเบียดเบียนที่เกิดขึ้นในฝรั่งเศสระหว่างโรมันคาทอลิกและอูเกอโนต์ซึ่งเป็นโปรแตสแตนต์ชาวฝรั่งเศส
การเบียดเบียนบางครั้งก็อาจจะมาจากความเชื่องมงาย (superstition) เช่น การเบียดเบียนผู้มีภาวะผิวเผือก (Persecution of albinism) ทางตะวันออกของแอฟริกาเพราะความเชื่อที่ว่าคนเผือกเป็นผู้มีอำนาจเวทมนตร์พิเศษ
ดูเพิ่ม

การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว
อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
โพกรม
วิกิพจนานุกรม
การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ

ขวดเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อบรรจุอาหารเลี้ยงเชื้อ
การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ (อังกฤษ: tissue culture)เป็นการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อหรือเซลล์ที่แบ่งมาได้จากสิ่งมีชีวิต ซึ่งมักเพาะเลี้ยงบนอาหารเลี้ยงเชื้อซึ่งเป็นอาหารเหลวหรือวุ้น ในภาษาอังกฤษ tissue culture (เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ) มักหมายถึงการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อสัตว์ หากหมายถึงพืชมักเรียกจำเพาะเจาะจงว่า Plant Tissue Culture (การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช) เป็นต้น
การเข้าเมือง

อัตราการย้ายถิ่นสุทธิในปี 2559: บวก (สีน้ำเงิน), ลบ (สีส้ม), เสถียร (สีเขียว) และไม่มีข้อมูล (สีเทา)
ผู้อพยพชาวยุโรปที่เดินทางมาถึงอาร์เจนตินา
การเข้าเมืองหรือการย้ายถิ่นเข้าประเทศ (อังกฤษ: immigration) เป็นการเคลื่อนย้ายระหว่างประเทศของบุคคลสู่ประเทศจุดหมายโดยที่มิใช่คนพื้นเมืองหรือมิได้ถือครองความเป็นพลเมืองเพื่อตั้งถิ่นฐานหรืออยู่อาศัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นผู้อยู่อาศัยถาวรหรือพลเมืองโดยการแปลงสัญชาติ หรือการเข้าทำงานเป็นคนงานต่างถิ่นหรือชั่วคราวเป็นคนงานต่างด้าว
ผู้เข้าเมืองมีแรงจูงใจออกจากประเทศเดิมที่ตนเป็นพลเมืองหรือเป็นที่อยู่อาศัยตามปรกติด้วยหลายสาเหตุ รวมถึงการขาดการเข้าถึงทรัพยากรท้องถิ่น ความปรารถนาความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ เพื่อแสวงหรือเข้าทำงานที่มีค่าตอบแทน เพื่อยกระดับมาตรฐานการครองชีพ การกลับมารวมกันของครอบครัว การเกษียณ การย้ายถิ่นที่ชักนำโดยภูมิอากาศหรือสิ่งแวดล้อม การลี้ภัย การหลบหนีความเดียดฉันท์ ความขัดแย้งหรือภัยธรรมชาติ หรือเพียงต้องการเปลี่ยนคุณภาพชีวิตของตน ผู้ไปกลับเป็นประจำ นักท่องเที่ยวหรือการพำนักระยะสั้นในประเทศจุดหมายไม่ตกอยู่ในนิยามการเข้าเมืองหรือการย้ายถิ่น แต่บางทีก็นับรวมการเข้าเมืองของคนงานตามฤดูกาลด้วย
ในปี 2556 สหประชาชาติประเมินว่ามีผู้เข้าเมือง 231,522,215 คนในโลก (ประมาณ 3.25% ของประชากรโลก) สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีสัดส่วนคนเข้าเมืองมากที่สุดในโลก ตามด้วยกาตาร์
ดูเพิ่ม

การเข้าเมืองกับอาชญากรรม
การเจรจา (เทอร์บอร์ค)

| การเจรจา |
| --- | --- |

ศิลปิน: เจอราร์ด เทอร์บอร์ค
ปี: ราว ค.ศ. 1654
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งอัมสเตอร์ดัม, เนเธอร์แลนด์
| การเจรจา |
| --- | --- |

ศิลปิน: เจอราร์ด เทอร์บอร์ค
ปี: ราว ค.ศ. 1654
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอจิตรกรรมแห่งเบอร์ลิน, เยอรมนี
การเจรจา (อังกฤษ: The Gallant Conversation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเจอราร์ด เทอร์บอร์คจิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งอัมสเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์
เจอราร์ด เทอร์บอร์คเขียนภาพ “การเจรจา” ราว ค.ศ. 1654 ชื่อภาพตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในงานพิมพ์ในฝรั่งเศส เพราะเชื่อว่าเป็นภาพของพ่อที่กำลังดุลูกสาว แต่นักประวัติศาสตร์ศิลป์สมัยใหม่มีความเห็นว่าเป็นภาพการต่อรองระหว่างคู่รักสองคน ที่อาจจะเกี่ยวกับการหมั้นหมาย หรือ ที่น่าจะมีเหตุผลที่สุดคือเป็นภาพของลูกค้าต่อรองกับโสเภณีในสถานที่สำหรับทำการค้าประเวณี
จิตรกรรม

เนื้อหาของภาพเป็นชายที่กำลังเจรจากับหญิงสาว ผู้ที่แต่งตัวอย่างงดงามด้วยผ้าซาตินสีเงินที่จุดที่ดึงดูดสายตาของผู้ชมภาพทันทีที่ได้เห็น ขณะที่ชายผู้ต่อรองแต่งตัวด้วยเครื่องแบบทหารถือหมวกอย่างดีไว้บนตัก ข้างชายเป็นหญิงสูงอายุผู้กำลังดื่มไวน์ และดูเหมือนจะไม่มีความสนใจในการเจรจาที่เกิดขึ้น ทางซ้ายของสตรีที่ยืนอยู่เป็นโต๊ะที่มีเทียนไขที่จุดอยู่, กระจก, ตลับแป้ง, หวี และ ริบบิน ด้านหลังเก้าอี้ของฝ่ายชายมีหมามอมแมม และในฉากหลังมีเตียงใหญ่
การตีความหมาย

ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้ชมภาพเข้าใจว่าเป็นภาพของพ่อที่กำลังสั่งสอนลูกสาวที่ไปทำผิดมา ขณะที่แม่นั่งอดทนจิบไวน์อยู่ข้างๆ แต่การตีความหมายเช่นที่ว่ามีปัญหาหลายอย่าง ต่อมาผู้ศึกษาภาพนี้ให้ความสนใจกับความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิงในภาพ ที่น่าจะเป็นคนรักมากกว่าที่จะเป็นพ่อกับลูกสาว ผู้ที่เดิมกล่าวกันว่าเป็นพ่อที่เห็นได้ชัดว่ามีอาชีพเป็นทหาร ดูจะมีอายุน้อยเกินกว่าที่จะเป็นพ่อของหญิงสาวในภาพและหนุ่มเกินกว่าที่จะเป็นสามีของสตรีสูงอายุที่นั่งอยู่ข้างๆ ดูจะเหมาะที่จะเป็นผู้หมายปองสตรีที่ยืนอยู่มากกว่า มีผู้เสนอว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในภาพเป็นการเจรจาเกี่ยวกับการหมั้นหมายกับสตรีที่ยืนฟังอยู่อย่างตั้งอกตั้งใจ หรือ เป็นการเจรจาตกลงธุรกิจในสถานที่สำหรับทำการค้าประเวณี รายละเอียดของภาพเขียนมีความกำกวมพอที่เทอร์บอร์คจะทิ้งให้ผู้ชมตีความหมายของภาพตามแต่จะชอบใจ
เทอร์บอร์คเขียนภาพนี้หลายเวอร์ชัน หลังจากภาพที่หอจิตรกรรมแห่งเบอร์ลินได้รับการทำความสะอาด ก็พบว่าชายในภาพถือเงินระหว่างนิ้วในมือขวาที่ยกขึ้น ซึ่งทำให้เชื่อว่าการตีความหมายว่าเป็นภาพในสถานที่ที่ทำการค้าประเวณีเป็นการตีความหมายที่เหมาะสมกว่า เพราะการถือเงินในมือยากที่จะทำให้ตีความหมายเป็นอื่นได้ แต่ในขณะเดียวกันรายละเอียดหลายอย่างในภาพก็ดูจะเหมาะสมกับการตีความหมายเป็นอื่นได้พอพอกัน สตรีสูงอายุในภาพอาจจะเป็นได้ทั้งแม่เล้า (procuress) หรือแม่ของหญิงสาว เสื้อผ้าที่มีดูมีรสนิยมดีและการเอาใจใส่ต่อการแต่งตัวที่เห็นได้จากอุปกรณ์ต่างๆ บนโต๊ะ อาจจะตีความหมายได้ทั้งเป็นการทำเพื่อการดึงความสนใจจากลูกค้า หรือเพื่อหาสามี สุนัขหลังเก้าอี้ในภาพเป็นสิ่งที่ปรากฏในภาพเขียนของฉากภายในที่อยู่อาศัยในยุคนั้น แต่เป็นสุนัขผสมแทนที่จะเป็นพันธุ์แท้เช่นสแปนเนียล แต่กระนั้นการยืนตัวตรงทำให้สันนิษฐานได้ว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างเป็นทางการ แทนที่จะเป็นบรรยากาศสบายๆ ในซ่องโสเภณี ภาพเขียนให้ความหมายเป็นนัยถึงความดึงดูดทางเพศ (sensuality) จากการที่มีเตียงใหญ่ตั้งเด่นอยู่ในภาพ สิ่งของเครื่องใช้ในการสร้างเสริมความงามแก่สตรี และขนนกฟูฟ่องบนหมวกของทหาร แต่ก็มิได้หมายความว่าความคิดที่ว่าเป็นฉากทางการจะหมดความหมายไป เพราะสังคมร่วมสมัยของเทอร์บอร์คจะทราบได้ว่าสถานการณ์ทั้งสองชนิดมีความคล้ายคลึงกัน และการมีเตียงในภาพก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นนัยถึงการเป็นสถานที่สำหรับทำการค้าประเวณี ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เตียงเป็นเฟอร์นิเจอร์ชิ้นที่มีค่าที่มักจะตั้งแสดงในห้องที่ดีที่สุดในบ้าน นอกไปจากเตียงแล้วก็แทบจะไม่มีการตกแต่งอื่นใดในห้อง ซึ่งทำให้ไม่สามารถบ่งถึงชนิดของห้องได้จากเครื่องเรือน
ก็อปปี

ภาพเขียนเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายตั้งแต่เขียนขึ้นมา เทอร์บอร์คเองก็เขียนก็อปปี อย่างน้อยที่สุดก็มีอีก 24 ภาพที่เขียนโดยจิตรกรอื่น และเป็นภาพที่ปรากฏบางส่วนบนผนังในฉากหลังในภาพ “รองเท้าแตะ” โดยซามูเอล ฟาน ฮูกสทราเทน (Samuel van Hoogstraten, ค.ศ. 1627–1678)
ดูเพิ่ม

เจอราร์ด เทอร์บอร์ค
ภาพชีวิตประจำวัน
จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
การเปลี่ยนแมคเป็นแอปเปิลซิลิคอน

การเปลี่ยนแมคเป็นแอปเปิลซิลิคอน (อังกฤษ: Mac transition to Apple Silicon) เป็นกระบวนการสองปีตามแผนในการเปลี่ยนซีพียูในคอมพิวเตอร์ Macintosh ของ Apple จาก x86-64 ของ Intel ไปเป็นชิปที่ออกแบบโดย Apple ซึ่งใช้สถาปัตยกรรม ARM64 ทิม คุก ซีอีโอได้ประกาศแผนดังกล่าวในปาฐกถาพิเศษ WWDC เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2563  นี่เป็นครั้งที่สามที่ Apple เปลี่ยน Mac เป็นสถาปัตยกรรมชุดคำสั่งใหม่ตั้งแต่เปิดตัวด้วยชิป Motorola 68000 ซีรีส์ ในปี 1984 Mac เปลี่ยนมาใช้ชิป PowerPC ในปี ค.ศ. 1994  และเป็นชิป Intel x86 ในปี ค.ศ. 2005
การเปลี่ยนแปลงภาษา

การเปลี่ยนแปลงภาษา (อังกฤษ: language change) ถือเป็นธรรมชาติอย่างหนึ่งของภาษา ภาษาที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ จะมีแนวโน้มการใช้ที่ยืนยาวมากกว่าภาษาที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อย หรือไม่เปลี่ยนแปลงเลย
การเปลี่ยนแปลงในภาษาไทย

ภาษาเปลี่ยนแปลงในลักษณะของการออกเสียง คำศัพท์ รูปแบบ และลักษณะอื่นอื่นตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไป ภาษาที่เปลี่ยนไปเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มคนที่ใช้ภาษาไทย
สื่อและการกระจายตัวของประชากรเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงของภาษา จะเห็นได้ว่ามีคำศัพท์จากทางภาคต่างๆ ในประเทศไทยเริ่มใช้กันข้ามภาคในประเทศไทย เช่นคำศัพท์จากทางภาคกลางมีการเริ่มใช้กันมากทางภาคเหนือ และภาคใต้เนื่องจากทุกคนได้ดูรายการโทรทัศน์ ที่เสนอภาษาจากทางภาคกลาง ในขณะเดียวกันกลุ่มคนภาคกลางได้เริ่มใช้ภาษาจากทางภาคอีสานมากขึ้น เมื่อมีรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับคนที่อาศัยในภาคอีสาน ภาษาต่างประเทศเช่นภาษาอังกฤษได้เข้ามามีบทบาทในทางศัพท์วิชาการและศัพท์ทางคอมพิวเตอร์ มากขึ้นเช่นกัน
กลุ่มเฉพาะเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดการพัฒนาของภาษา คำศัพท์ใหม่ใหม่เกิดขึ้นมากโดยเฉพาะกลุ่มวัยรุ่น มีภาษาเฉพาะของกลุ่ม เมื่อภาษาเกิดมีการใช้กันใหม่ ทำให้มีคำศัพท์ใหม่นิยามขึ้นมา แต่อย่างไรก็ตามเมื่อหมดการใช้ของคำศัพท์นั้นนั้น ภาษานั้นก็จะตกรุ่นและหมดความนิยมไป ยกตัวอย่างเช่นคำว่า จ๊าบ ที่เคยมีการใช้กันในหมู่วัยรุ่น และเริ่มนิยมกันมากเมื่อสื่อนำไปใช้ในรายการโทรทัศน์ มีการถกเถียงเรื่องของภาษาวัยรุ่นที่ไม่นับว่าเป็นภาษาไทยกันมาก แต่อย่างไรก็ตามเมื่อทุกคนใช้ภาษาเดียวกันและมีการสื่อสารไปในทิศทางเดียวกัน ย่อมถือได้ว่า ภาษาที่เกิดขึ้นมาใหม่ไม่ว่าจากวัยรุ่นหรือนักวิชาการ ยังคงเป็นภาษาไทย
การเชื่อมต่อเอชทีทีพีแบบคงอยู่

ภาพเปรียบเทียบระหว่างการเชื่อมต่อหลายครั้ง กับการเชื่อมต่อแบบคงอยู่
การเชื่อมต่อเอชทีทีพีแบบคงอยู่ (อังกฤษ: HTTP persistent connection) คือแนวคิดของการใช้การเชื่อมต่อบนเกณฑ์วิธีควบคุมการขนส่งข้อมูล (TCP) อันเดียวกันในการส่งข้อความร้องขอและข้อความตอบรับของเกณฑ์วิธีขนส่งข้อความหลายมิติ (HTTP) ซึ่งปกติจะเป็นการเปิดการเชื่อมต่อใหม่ทุกครั้งเมื่อการรับส่งข้อความกันหนึ่งคู่
ข้อดี

ใช้หน่วยประมวลผลกลางและหน่วยความจำน้อยกว่า เพราะว่าการเปิดการเชื่อมต่อพร้อมกันน้อยลง
สามารถทำการทำงานแบบสายท่อของเอชทีทีพี (HTTP pipelining) ของทั้งการร้องขอและการตอบรับ
ช่วยลดการคับคั่งบนเครือข่าย เพราะว่าการเชื่อมต่อทีซีพีน้อยลง
ช่วยลดความล่าช้าในระหว่างการร้องขอที่ตามมา เพราะไม่ต้องเจรจาเพื่อต่อการเชื่อมต่อใหม่ (ดูภาพทางขวา)
สามารถรายงานข้อผิดพลาดได้โดยไม่ต้องปิดการเชื่อมต่อทีซีพี
ผู้ใช้หนึ่งคนไม่ควรคงไว้มากกว่าสองการเชื่อมต่อบนเครื่องแม่ข่ายหรือพร็อกซีใด ๆ และพร็อกซีหนึ่งแห่งควรใช้การเชื่อมต่อมากที่สุด 2×N การเชื่อมต่อไปยังเครื่องแม่ข่ายหรือพร็อกซีอื่น เมื่อ N คือจำนวนของผู้ใช้ที่ใช้งานโดยพร้อมกัน  แนวทางเหล่านี้ตั้งใจให้มีขึ้นก็เพื่อเพิ่มเวลาตอบรับเอชทีทีพีและหลีกเลี่ยงความคับคั่งของข้อมูล
การใช้ในเว็บเบราว์เซอร์

เน็ตสเคป แนวิเกเตอร์ตั้งแต่รุ่น 4.05 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ตั้งแต่รุ่น 4.01 รองรับการเชื่อมต่อแบบคงอยู่ไปยังเว็บเซิร์ฟเวอร์และพร็อกซี
แนวิเกเตอร์จะไม่ปิดการเชื่อมต่อแบบคงอยู่โดยรอให้หมดเวลา การเชื่อมต่อที่ปล่อยทิ้งไว้จะนำเข้าไปเก็บในคิว และเมื่อจำเป็นต้องเปิดการเชื่อมต่อแบบคงอยู่ใหม่บนเครื่องให้บริการอื่น การเชื่อมต่อที่ปล่อยทิ้งจะถูกตัดจบ (kill) โดยเบราว์เซอร์ โดยใช้รูปแบบบางอย่างของขั้นตอนวิธี LRU
อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์จะเปิดการเชื่อมต่อแบบคงอยู่บนเครื่องแม่ข่ายแต่ละแห่งเพียงสองการเชื่อมต่อ และจะหมดเวลาหลังจาก 60 วินาทีเมื่อไม่มีการใช้งาน
มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ก็รองรับการเชื่อมต่อแบบคงอยู่ และจำนวนการเชื่อมต่อพร้อมกันสามารถปรับแต่งได้ โดยแยกเป็นจำนวนต่อเซิร์ฟเวอร์ ต่อพร็อกซี และต่อทั้งหมด
โอเปร่าก็รองรับการเชื่อมต่อเอชทีทีพีแบบคงอยู่เช่นกัน และจำนวนการเชื่อมต่อพร้อมกันสามารถปรับแต่งได้ โดยแยกเป็นจำนวนต่อเซิร์ฟเวอร์ และต่อทั้งหมด
แหล่งข้อมูลอื่น

RFC 2616 (HTTP/1.1), 8.1 Persistent Connections
Persistent Connection Behavior of Popular Browsers (dated)
Apache Keep-Alive Support เก็บถาวร 2010-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การเจาะเลือดเสียออกจากร่างกาย

| การเจาะเลือดเสียออกจากร่างกาย |
| --- | --- |
การแทรกแซง
การเจาะเอาเลือดออกของคนยุโรปในช่วงปี 1860
การรักษาด้วยการเอาเลือดเสียออกจากร่างกาย (อังกฤษ: Bloodletting) หรือการรักษาด้วยการเจาะเลือดหรือการเอาเลือดเสียออกจากร่างกายเป็นรูปแบบการรักษาความเจ็บป่วยแบบหนึ่งในช่วงยุคกลาง ซึ่งตามโลกทัศน์ความเชื่อของคนยุโรปยุคโบราณมาจนถึงยุคกลางพวกเขามีความเชื่อว่าความเจ็บป่วยเกิดจากเลือดไม่ดีที่ไหลเวียนออกจากร่างกาย ดังนั้นหากเอาเลือดไม่ดีออกจากตัวของผู้ป่วย ผู้ป่วยก็จะอาการทุเลาลง ซึ่งกระบวนการเอาเลือดออกนี้มีตั้งแต่แบบเบาด้วยการใช้ปลิงดูดเลือด ไปจนถึงการเจาะเลือดเอาเลือดออกมา
ทั้งนี้กระบวนการรักษาด้วยการเอาเลือดออกเป็นวิธีที่นิยมของคนยุคกลางเรื่อยมาจนถึงช่วงยุคศตวรรษที่ 19 เมื่อกระบวนการแพทย์มีความทันสมัยมากขึ้น