stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2567–68
ผู้ชม > จำนวนผู้ชมจากเกมเหย้า

| ทีม / สัปดาห์ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เกษตรศาสตร์ | 1,573 | 942 | 606 | 968 | 1,152 | 1,802 | 1,739 | 1,723 | 1,326 | 1,652 | 1,434 | 1,165 | 1,115 |  |  |  |  | 17,197 |
| จันทบุรี | 1,469 | Can.1 | 997 | 733 | 604 | 585 | 2,767 | 172 | 871 | 886 | 659 | 2,242 |  |  |  |  |  | 11,985 |
| ชลบุรี | 4,359 | 4,459 | 4,934 | 4,936 | 3,990 | 4,359 | 3,452 | 3,583 | 3,907 | 4,824 | 5,291 | 4,826 | 5,631 | 4,966 |  |  |  | 63,517 |
| ชัยนาท ฮอร์นบิล | 1,229 | 1,379 | 1,272 | 1,083 | 1,029 | 1,038 | 983 | 1,192 | 1,083 | Can.3 | 1,159 | 1,159 | 972 |  |  |  |  | 13,578 |
| เชียงใหม่ ยูไนเต็ด | 1,033 | 1,594 | 822 | 615 | 985 | 557 | 512 | 1,050 | 810 | 955 | 754 | 852 | 754 |  |  |  |  | 11,293 |
| ตราด | 1,492 | 1,095 | 1,176 | 1,039 | 595 | 598 | 678 | 553 | Can.2 | 568 | 605 | 695 | 619 |  |  |  |  | 9,713 |
| นครศรีฯ ยูไนเต็ด | 856 | 726 | 635 | 617 | 814 | 690 | 528 | 468 | 784 | 688 | 480 | 495 | 1,099 |  |  |  |  | 8,880 |
| บางกอก | 846 | 779 | 514 | 1,261 | 387 | 733 | 386 | 2,283 | 1,794 | 1,746 | 2,127 | 1,592 | 2,780 | 1,865 |  |  |  | 19,093 |
| โปลิศ เทโร | 897 | 965 | 487 | 724 | 584 | 444 | 1,221 | 862 | 852 | 782 | Can.3 | 802 | 1,077 |  |  |  |  | 9,697 |
| พลังกาญจน์ | 2,491 | 1,173 | 1,263 | 1,385 | 1,579 | 1,345 | 1,512 | 1,685 | 4,820 | 1,514 | 2,481 | 1,545 | 1,590 | Can.3 |  |  |  | 24,383 |
| พัทยา ยูไนเต็ด | 1,529 | 2,267 | 1,761 | 1,326 | 2,242 | 1,756 | 1,712 | 2,780 | 1,989 | 2,088 | 2,113 | 1,670 | Can.3 |  |  |  |  | 23,233 |
| แพร่ ยูไนเต็ด | 845 | 988 | 783 | 1,080 | 1,366 | 1,653 | 1,325 | 1,816 | 1,689 | 1,364 | 806 | 2,336 | 1,097 | 1,287 |  |  |  | 18,435 |
| มหาสารคาม เอสบีที | 1,644 | 1,987 | 2,114 | 2,259 | 2,723 | 1,711 | 1,835 | 2,135 | 1,522 | 1,889 | 1,735 | 2,134 | 2,777 | 1,944 |  |  |  | 28,409 |
| ลำปาง | 954 | 815 | 920 | 525 | 685 | 650 | 635 | 650 | 879 | 815 | 1,568 | 953 | 726 | 836 |  |  |  | 11,611 |
| ศรีสะเกษ ยูไนเต็ด | 2,512 | 2,653 | 2,831 | 2,399 | 2,424 | 2,258 | 2,923 | 1,301 | 1,726 | 1,311 | 1,302 | 1,384 | 1,324 | 1,733 | 1,626 |  |  | 29,707 |
| สมุทรปราการ ซิตี้ | 349 | 489 | 462 | 371 | 497 | 423 | 381 | 256 | 396 | Can.3 | Can.3 | Can.3 | Can.3 | Can.3 | Can.3 | Can.3 | Can.3 | 3,624 |
| สุพรรณบุรี | 649 | 818 | 785 | 569 | 743 | 676 | 879 | 781 | 785 | 1,148 | 875 | 976 | Can.3 | 1,835 |  |  |  | 11,519 |
| อยุธยา ยูไนเต็ด | 553 | 608 | 973 | 687 | 815 | 535 | 581 | 455 | 1,021 | 949 | 729 | 864 | 1,182 | 2,276 |  |  |  | 12,228 |
แหล่งที่มา: ไทยลีก
หมายเหตุ:
Can.1 ยกเลิกการแข่งขันเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2567 (จันทบุรี 0–3 นครศรีฯ ยูไนเต็ด)
Can.2 ยกเลิกการแข่งขันเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2568 (ตราด 3–0 สมุทรปราการ ซิตี้)
Can.3 สมุทรปราการ ซิตี้ ถูกระงับการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม 2568
ปาเลสไตน์ในอาณัติ

ปาเลสไตน์ในอาณัติ (อังกฤษ: Mandatory Palestine; อาหรับ: فلسطين; ฮีบรู: פָּלֶשְׂתִּינָה (א"י) Pālēśtīnā (E.Y.), ซึ่ง "E.Y." ย่อจาก Ērētz Yīśrā'ēl, ชาวอิสราเอล) เป็นหน่วยภูมิรัฐศาสตร์ ภายใต้การดูแลของสหราชอาณาจักร ในส่วนที่เป็นเขตจักรวรรดิออตโตมันและซีเรียตอนใต้ ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ระหว่าง พ.ศ. 2463 จนถึง 2491
ชื่อ

ตราไปรษณียากร ค.ศ. 1927
เหรียญเงินปาเลสไตน์ ค.ศ. 1927
ตราไปรษณียากร ค.ศ. 1928
เหรียญเงินปาเลสไตน์ ค.ศ. 1941
"ปาเลสไตน์" ในภาษาอังกฤษ (อังกฤษ: ) ภาษาอาหรับ (อาหรับ: ) และภาษาฮีบรู (ฮีบรู: 
‎) ภาษาสุดท้ายมีอักษรย่อ  สำหรับ  (ชาวอิสราเอล)
ชื่อดินแดนในอาณัตินี้คือ "ปาเลสไตน์" เพื่อสอดคล้องกับการใช้งานของชาวอาหรับปาเลสไตน์และออตโตมัน กฎบัตรอาณัติระบุว่าปาเลสไตน์ในอาณัติมีภาษาราชการสามภาษาคืออังกฤษ, อาหรับ และฮีบรู
ส่วนคำว่า "อาณัติ" สื่อถึงสถานะทางกฎหมายจากดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับคำที่ใช้กันทั่วไปที่มีความหมายพ้องกันอย่าง "ภาคบังคับ" หรือ "จำเป็น"
อ่านเพิ่ม

Bar-Yosef, Eitan. "Bonding with the British: Colonial Nostalgia and the Idealization of Mandatory Palestine in Israeli Literature and Culture after 1967." Jewish Social Studies 22.3 (2017): 1–37. online
Cohen, Michael J.  Britain's Moment in Palestine: Retrospect and Perspectives, 1917–1948 (2014)
El-Eini, Roza. Mandated landscape: British imperial rule in Palestine 1929–1948 (Routledge, 2004).
Galnoor, Itzhak. Partition of Palestine, The: Decision Crossroads in the Zionist Movement (SUNY Press, 2012).
Hanna, Paul Lamont, "British Policy in Palestine", Washington, D.C., American Council on Public Affairs, (1942)
Harris, Kenneth.   Attlee (1982) pp 388–400.
Kamel, Lorenzo. "Whose Land? Land Tenure in Late Nineteenth- and Early Twentieth-Century Palestine", "British Journal of Middle Eastern studies" (April 2014), 41, 2, pp. 230–242.
Miller, Rory, ed. Britain, Palestine and Empire: The Mandate Years (2010)
Morgan, Kenneth O.The People's Peace: British history 1945 – 1990 (1992) 49–52.
Ravndal, Ellen Jenny. "Exit Britain: British Withdrawal From the Palestine Mandate in the Early Cold War, 1947–1948," Diplomacy and Statecraft, (Sept 2010) 21#3 pp. 416–433.
Roberts, Nicholas E.  "Re‐Remembering the Mandate: Historiographical Debates and Revisionist History in the Study of British Palestine." History Compass 9.3 (2011): 215–230. online[ลิงก์เสีย].
Sargent, Andrew. " The British Labour Party and Palestine 1917–1949" (PhD thesis, University of Nottingham, 1980)     online
Shelef, Nadav G. "From 'Both Banks of the Jordan' to the 'Whole Land of Israel:' Ideological Change in Revisionist Zionism." Israel Studies 9.1 (2004): 125–148. Online
Sinanoglou, Penny. "British Plans for the Partition of Palestine, 1929–1938." Historical Journal 52.1 (2009): 131–152.  online
Wright, Quincy, The Palestine Problem, Political Science Quarterly, 41#3 (1926), pp. 384–412,  online.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ British Mandate of Palestine
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  เช็กเกีย 
Arab resistance against the British.
อาร์สยาม

| --- | --- |
อุตสาหกรรม: บันเทิง
ก่อตั้ง: 6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 (23 ปี)
สำนักงานใหญ่: 419/1 ซอยลาดพร้าว 15 ถนนลาดพร้าว แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
บุคลากรหลัก: สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ - ประธานกรรมการบริหาร
ผลิตภัณฑ์: เพลงลูกทุ่ง, เพื่อชีวิต, สตริงคอมโบ
เว็บไซต์: http://www.rsiamonline.com http://www.rsonlinemusic.com
อาร์ สยาม (อังกฤษ: R-Siam) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยค่าย อาร์ สยาม ได้แยกตัวจาก อาร์เอส โปรโมชั่น มาเป็นค่ายเพลงประเภทแนวเพลงลูกทุ่ง, หมอลำ,เพลงพื้นบ้าน,เพลงเพื่อชีวิต โดยได้เปิดตัวในวันที่  6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แต่ปัจจุบัน อาร์ สยาม ได้อยู่ภายใต้อาร์เอส มิวสิค
ประวัติ

พ.ศ. 2544 คุณ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ (เฮียฮ้อ) ผู้บริหารของค่ายเพลง อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะแยกส่วนเพลงลูกทุ่งของค่าย ออกมาเป็นบริษัทย่อยต่างหาก เพื่อความสะดวกในการดำเนินธุรกิจ และสอดรับกับการแข่งขันของธุรกิจเพลงลูกทุ่งที่รุนแรงขึ้น จึงได้มีการจัดตั้ง บริษัท อาร์ สยาม จำกัด อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 โดยมีคุณ ศุภชัย นิลวรรณ (คุณเณร) เข้ามาบริหารงานในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ
พ.ศ. 2547 หลังจากที่บริษัทอาร์เอส ได้เข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ และเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด (มหาชน) จึงได้มีการแบ่งทีมเพลงในบริษัทออกเป็น 5 ยูนิต คือ
รักษ์ไทย ดูแลโดย คุณ จิระวัฒน์ ปานพุ่ม
เพลงไชโย ดูแลโดย คุณ เรืองยศ พิมพ์ทอง
มีดี เร็คคอร์ด ดูแลโดย คุณ สนอง โสตถิลักษณ์ และ คุณ สร่างศัลย์ เรืองศรี (หนู มิเตอร์)
แคน เร็คคอร์ด ดูแลโดย คุณสุรสิทธิ์ แสงคำพระ
กระต่ายคู่ ดูแลโดย อ.มนต์ เมืองเหนือ
พ.ศ. 2548 บริษัท อาร์ สยาม จำกัด ได้ยุบรวมกับบริษัทแม่ เป็นค่ายเพลง อาร์ สยาม 
โดยคุณศุภชัย นิลวรรณ บริหารงานในตำแหน่ง รองกรรมการผู้อำนายการดูแลงานเพลงลูกทุ่ง 
บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด (มหาชน)
และ กรรมการผู้จัดการ ค่ายเพลง อาร์ สยาม ในเครืออาร์เอส
พ.ศ. 2549 อ.มนต์ เมืองเหนือ ได้ลาออกจากบริษัท จึงได้มีการยุบยูนิตกระต่ายคู่ลง
พ.ศ. 2551 มีการปรับโครงสร้างภายในอีกครั้ง ตามแนวทาง Music Segmentation ของบริษัทแม่ จึงมีการยุบยูนิตแคน เร็คคอร์ด ยูนิตเพลงไชโย และยูนิตรักษ์ไทย แต่คงยูนิต มีดี เร็คคอร์ด ที่มีจุดแข็งอยู่ในส่วนเพลงลูกทุ่ง,เพื่อชีวิต สำเนียงใต้ ซึ่งได้กลายเป็นจุดเด่นของเพลงจากค่ายอาร์สยามไปด้วย
พ.ศ. 2552 ได้มีการตั้งยูนิต ภูมิไท ดูแลโดยคุณสร่างศัลย์ เรืองศรี (หนู มิเตอร์) ในเดือนพฤษภาคม
1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ได้มีการจัดทำสถานีทีวีดาวเทียม เป็นของตัวเอง โดยใช้ชื่อช่องว่า สบายดี ทีวี
พ.ศ. 2554 ได้มีการตั้งยูนิต โฮมฮัก เรคคอร์ด ดูแลโดย คุณ พิสิษฐ์ ฐิติธนพันธ์ (โต จรัล) จนกระทั่งปี พ.ศ. 2560 คุณพิสิษฐ์ได้ลาออกจากอาร์สยาม เพื่อไปทำงานเพลงให้กับค่ายท็อปไลน์มิวสิก
1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ได้มีการจัดทำสถานีวิทยุเป็นของตัวเอง ใช้ชื่อว่า สบายดี เรดิโอ ออกอากาศผ่านสถานีวิทยุเสียงจากทหารเรือ วังนันทอุทยาน กรุงเทพมหานคร คลื่นความถี่ FM 88.5 MHz (ปัจจุบันคลื่นนี้เป็นของ Goodtime Radio ในเครือช่อง 7 เอชดี)
1 กันยายน พ.ศ. 2560 คุณศุภชัย นิลวรรณ ได้ลาออกจากบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) และได้ไปเปิดบริษัทใหม่ในชื่อ NEN360 Entertainment
กลางปี พ.ศ. 2563 สบายดีทีวี ได้ยุติการออกอากาศลง และได้เปลี่ยนรูปแบบของช่องมาเป็น อาร์เอส มอลล์ แชนแนล
ศิลปิน > ปัจจุบัน

ซอยบอย อาร์สยาม
ต้นข้าว อาร์สยาม
ธัญญ่า อาร์สยาม
แบงค์ ธัชนนท์ อาร์สยาม
ใบเตย อาร์สยาม
เพลง อาร์สยาม
ลาดา อาร์สยาม
วงซี้ด อาร์สยาม
อ๊อฟ ดอกฟ้า อาร์สยาม
แองเจลิกา อาร์สยาม
ศิลปิน > อดีต

กร ธนกร ‡
กระต่าย ‡
กระแต ‡
กลด ณรงกร ‡ (เดิมชื่อ บัมพ์ ณรงค์กลด อาร์สยาม)
กล้วย ‡
กานดา ‡
การะเกด ‡
ปู ชิมิ ‡
กุ้ง สุธิราช ‡
เกต จิณภัค ‡
ไข่แดง ‡
ครีม ‡
คู่แฝด เล็ก-ใหญ่ ‡
คู่แฝด โอเอ ‡
คัฑลียา มารศรี
แคท รัตกาล ‡
จ๊ะ ‡
จั๊กจั่น ‡ (เดิมชื่อ กอหญ้า อาร์สยาม)
จ๋า ร็อกแปดแสน ‡
จินตหรา พูนลาภ ‡
เจี๊ยบ กนกพร ‡
เจี๊ยบ เบญจพร ‡
แจ๊ค ธนพล ‡
ชัย ศิริชัย ‡
ช้าง ประชาชื่น ‡
ชาล ‡
ซาร่าเปา ‡
ญี่ปุ่น ‡
ณัฏฐ์ กิตติสาร ‡
ดวงจันทร์ สุวรรณี ‡
ดาว บ้านดอน
ดาว มยุรี ‡
ดำรง วงศ์ทอง ‡
เดช อิสระ ‡
เด่น ‡
เด่นชัย สายสุพรรณ ‡
เดอะ สะล้อ ‡
เดียร์ The Mazz ‡
เดือนเพ็ญ อำนวยพร ‡
แดน ศิริชัย
ต่อภู ‡
ต้อย หมวกแดง ‡
ตั้ม ต้องรัก ‡
ต้อม บุหงา
ตาล ชยาพร ‡
ตาลใจ ‡
ติ๊ก ชนัญ ‡
ติ๊ก ดอกรัก ดวงมาลา ‡
เต้ย ‡
ถลา เสนานิคม
ทรงกรด ฌา-มา ‡
ทราย ‡
ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง ‡
เท็ดดี้ ‡
เทียรี่ เมฆวัฒนา
ไทด์ ธนาพล
ธันวา ราศีธนู ‡
นนท์ พลเยี่ยม ‡
นพรัตน์ ไม้หอม
น้องบริ้งค์ กะ ป๋าต้อม ‡
น้องผึ้ง ‡
น้องมายต์กับน้องมอส ‡
น้องอายส์ ศศิตา ‡
นัน นาโพธิ์ ‡
น่านฟ้า ‡
น้ำอ้อย ธรรมลังกา
นิว มาวิน ‡ (เดิมชื่อ นิว นาวิน อาร์สยาม)
นุช วิลาวัลย์ ‡
นุ่น รมิดา
นุ้ย สุวีณา ‡
ไนท์ บ้านนา ‡
บลูเบอร์รี่(โบว์,หนูเล็ก,ออม อาร์สยาม) ‡
บ่าววี ‡
บิทเติ้ล
บิลลี่-แฟนต้า ‡
บิว กัลยาณี ‡
บิว พงค์พิพัฒน์ ‡
เบนซ์ มารุต ‡
เบิ้ล ปทุมราช ‡
เบียร์ วรวุธ ‡
โบว์ชมพู ‡ (โบว์ บลูเบอร์รี่)
โบว์ดำ ลำซิ่ง ‡
ปอ ปริชาต ‡
ป๋อมบอยไทย ‡
ปาล ประกาศิต ‡
ปี๊ค&เปรียว ฟุตปาธ แฟมิลี่
ปีเตอร์ โฟดิฟาย
ปุ้ย ‡
เปา กิ่งกาญจน์ ‡
เปรม ‡ (เดิมชื่อ เปรม ปรียากรณ์ อาร์สยาม)
แป้งร่ำ ‡
โปงลางสะออน ‡
ผา ชนะไดช์ ‡
ฝ้ายทิพยา ‡
พจน์ สุวรรณพันธ์ ‡
พรชัย วรรณศรี ‡
พราว ‡
พฤษภา ‡ (เดิมชื่อยอดชาย ดาวแดง อาร์สยาม และ ชาต อาร์สยาม ตามลำดับ)
พล พันลาว
พิณ ประภาพร
พิทักษ์ ‡
พิมดา ‡
พิมพา พรศิริ ‡
เพียว เพียว ‡
แพรว รัตนาพร ‡
ฟ้า ‡ (เดิมชื่อฟ้า ยศรัลย์ อาร์สยาม)
ฟิล์ม ณรินทร์ทิพย์ ‡
มอร์แกน ‡
มายด์มิ้นท์ ‡
มินตรา ‡
เมฆา ‡
เมอร์ซี่ ‡ (จูเนียร์)
มีนา ‡
แมงปอ ชลธิชา ‡
แมน มณีวรรณ ‡
แมน มอเตอร์ไซด์
ยายเพี้ยน ปากปลาแดก
ยิ้ม ‡
ยิว คนเขียนเพลง
ร็อกอังกอร์ ‡
ร็อกแปดแสน ‡
ร็อกโอ้นโต้น  (ผา ชนะไดช์ ‡, เบนซ์ มารุต ‡, เอก ‡)
ระกะแหลม ‡
รักแท้ ‡ (เดิมชื่อ รักแท้ ไทยนิยม อาร์สยาม)
ลูกตาล ‡
ลูกทุ่งโฟร์ทีน
ลูกน้ำ ‡
ลูลู่-ลาล่า ‡
วงต๊กโต ‡
วงเฟลม
วงมิสเตอร์เบียร์ ‡
วิด ไฮเปอร์ ‡
วิทย์ มหาชน
วิรดา วงศ์เทวัญ ‡
วิว ชัชวาล ‡
เวสป้า ‡
ศร ‡
สนุ๊ก สิงห์มาตร ‡
ส้ม นริศรา ‡
สมมาส ราชสีมา ‡
สโมสรมินิ (ลาดา ‡, น้องเพลง ‡, ต้นข้าว ‡)
สโมสรชิมิ อาร์สยาม (โบว์ หนูเล็ก, ออม,ใบเตย กระแต,กระต่าย, ลูกตาล,อลิซ ชญาดา)
สังคม ยอดนิยม
สันติ ดวงสว่าง ‡
สายัณห์ อีสาน (ทิว ไผ่งาม)
สาวส่า ‡ (ฝ้าย ‡, เบญจา ‡, ปอ ปริชาต ‡, นุช วิลาวัลย์ ‡)
สิงหา ‡
สุชาดา
เส้นเล็ก
หญิง ธิติกานต์ ‡
หนวด สะตอ ‡
หน่อย แก่นจันทร์
หนู มิเตอร์ ‡
หมูยอ ‡
หยก ‡
หลวงไก่ ‡
แหม่ม พิมานรัมย์ ‡
แหลม ‡
ใหม่ ‡ (เดิมชื่อ ใหม่ เสาวภา อาร์สยาม)
โฬม อาร์สยาม ‡
อนันต์ ใจดี
อลิซ ชญาดา ‡
ออม บลูเบอร์รี่ ‡
อ้อย กะท้อน ‡
อะรีด ‡
อันดา ‡
อานนท์ หมื่นนา ‡
อาเล็ก ‡
อาว แท็กซี่
อุ้ม กศิญา ‡
อู๋ พันทาง ‡
อู้ลัลลา
อู๊ด หัวลำโพง ‡
เอ ทัธกร ‡
เอ๋ พจนา ‡
เอก ‡
เอกชัย ศรีวิชัย
เอกซ์ ‡
เอเซียร์ ‡ (เดิมหมายถึงศิลปินดูโอ เอ สถาพร - เซียร์ ณภัทร ก่อนที่ เอ แยกตัวออกไปเป็น เอริโอ้ ‡)
เอเซียร์ ‡ (เดิมชื่อเซียร์ ณภัทร)
เอ็ม - ซาช่า ‡
เอ-ม็อบ ‡
เอริโอ้ ‡
เอิง สุกัญญา ‡
เอื้องฟ้า ‡
แอม อินทิรา ‡
แอร์ กษิต ‡
โอ๋ พจนา ‡
โอม คนองศักดิ์ ศรีอุดร
โอ๊ต ‡
โอโม่ ‡
ไอซ์ ‡
ไอติม ‡
ไฮคิว ‡
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.rsiamonline.com/
http://www.rsonlinemusic.com/%5Bลิงก์เสีย%5D
อาร์สยาม : fanpage
อาร์สยาม ที่อินสตาแกรม
อาร์สยาม : youtube
อาร์สยาม : twitter
| ด ค กอาร์เอส |
| --- | --- | --- |
| บุคลากรสำคัญ |  สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ (ประธานกรรมการ/ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)  พุทธ อภิวรรณ (ผู้อำนวยการฝ่ายข่าวช่อง 8)  |  |
| อาร์เอส มิวสิค |  โรสซาวด์  กามิกาเซ่  อาร์ สยาม  บริคเอ็นเตอร์เทนเมนต์  คูล มิวสิค  แฟช  |  |
| อาร์เอส มัลติมีเดีย |  ช่อง 8  คูลฟาเรนไฮต์  |  |
| อาร์เอส ฟิล์มเวิร์คส์ |  คูล พิคเจอร์ส  อาวอง แอนิเมชั่น  |  |
| ธุรกิจในอดีต |  ซันบ็อกซ์  อาร์เอสฟิล์ม  ดาราเดลี่  |  |
| ดูเพิ่ม |  รายชื่อศิลปิน  รายชื่อคอนเสิร์ต ช็อต ชาร์จ ช็อก ร็อก คอนเสิร์ต  แกรมมี่ อาร์เอส คอนเสิร์ตส  |  |
ไคเซอร์ (แก้ความกำกวม)

ไคเซอร์ หรือ ไกเซอร์ อาจหมายถึง
ไคเซอร์ (Kaiser) - ตำแหน่งของเยอรมนีที่มีความหมายว่าจักรพรรดิ
กีย์เซอร์ (Geyser) - ลักษณะของน้ำพุร้อนปล่อยกระแสน้ำร่วมกับไอน้ำออกมาเป็นระยะ
สโมสรฟุตบอลไกเซอร์ชีฟส์ (Kaizer Chiefs F.C.) - สโมสรฟุตบอลจากเมืองโจฮันเนสเบิร์กในประเทศแอฟริกาใต้
บุคคล

ไคเซอร์ฟรันทซ์
ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม
ไคเซอร์คาร์ล
ไคเซอร์ (นามสกุล) - นามสกุลของบุคคล
ไคเซอร์ (นักร้องชาวพม่า) - นักร้องป็อปชาวพม่า
"ไคเซอร์" หรือ "ไคเซอร์ฟรันทซ์" ชื่อเล่นของ ฟรันทซ์ เบ็คเคินเบาเออร์
"เดอะไคเซอร์" ชื่อเล่นของ ราล์ฟ ซูเกต์
คาร์ลอส ไกเซอร์ (นักฟุตบอล) - นักฟุตบอลปลอมชาวบราซิล
สถานที่

ทิวเขาไคเซอร์
เรือ

เอสเอ็มเอส ไคเซอร์
เอสเอ็มเอส ไคเซอร์ (1858)
เอสเอ็มเอส ไคเซอร์ (1874)
เอสเอ็มเอส ไคเซอร์ (1905)
เอสเอ็มเอส ไคเซอร์ (1911)
เอสเอ็มเอส ไคเซอร์ ฟรีดริชที่ 3
เอสเอ็มเอส ไคเซอร์ วิลเฮ็ล์มที่ 2
เรือประจัญบานชั้นไคเซอร์
ตัวละครในบันเทิงคดี

ไกเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องฤทธิ์หมัดดาวเหนือ
ไกเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องขบวนการตูบน้อยนักสู้
ไกเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องโปเกมอน
ไกเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องเจเวลเพ็ต กีระ ดีโค
ไคสะ หรือ ไคซ่า - ชื่อภาษาญี่ปุ่นของคำว่าไกเซอร์
ซาคุเอ็นจิ ไคสะ - ตัวละครจากเรื่องเบย์เบลดเบิสต์
คุซากะ มาซาโตะ หรือ มาสค์ไรเดอร์ไคสะ - ตัวละครจากเรื่องมาสค์ไรเดอร์ไฟซ์
ไคซ่า (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ) - ตัวละครจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
มารุฟุจิ เรียว หรือ ไคเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX
คุรามะ โนริฮิโตะ หรือ ไคเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องนักเตะแข้งสายฟ้า GO
อิจิโจจิ เคน หรือ ดิจิมอนไคเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02
ไคเซอร์ เดอ เอมเพอราน่า เบลเซบับ ที่ 4 (เบล) - ตัวละครจากเรื่องเด็กพันธุ์นรกสั่งลุย
คาร์ลอส ไคเซอร์ (กันดั้ม) หรือ คิงออฟไคเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องกันดั้มบิลด์ไฟท์เตอร์
ไคเซอร์ เกรย์ หรือ เฟรม - ตัวละครจากเรื่องเบย์วอร์ริเออร์ส เบย์ไรเดอร์ส
เลโอ ไคเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย์ย่า Next Dimension ศึกถล่มอเวจี
มิคาเอล ไคเซอร์ - ตัวละครจากเรื่องขังดวลแข้ง
เอสเอส ยูไนเต็ดสเตตส์
การพัฒนา > การออกแบบ

เอสเอส ยูไนเต็ดสเตตส์ได้รับการออกแบบโดยวิลเลียม กิบส์ เมื่อกิบส์อายุ 8 ปีใน ค.ศ. 1894 เขาดูการปล่อยเรือเอสเอส เซนต์หลุยส์ (SS St. Louis) ลงน้ำและหลงใหลในเรืออย่างมาก เขาใฝ่ฝันถึงเรืออเมริกันขนาดมหึมาและสง่างามที่จะเหนือกว่าเรือทุกลำ
เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ โครงการแรกของกิบส์คือการเป็นผู้นำการออกแบบและสร้างเรือเดินสมุทรเลวีอาธาน (Leviathan) เรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกและรางวัลสงครามของอเมริกาหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งขึ้นมาใหม่ เมื่อผลงานของเขาเสร็จสมบูรณ์ ทักษะของเขาก็ได้รับการชื่นชมจากรัฐบาล สื่อ และสถาปนิกคนอื่น ๆ กลุ่มต่าง ๆ เช่น Pacific Marine Review กล่าวถึงเขาว่าเป็น "นาวาสถาปนิกแถวหน้าของอเมริกา"
เรือลำแรกที่ออกแบบโดยกิบบ์อย่างแท้จริงคือเอสเอส มาโลโล (SS Malolo) เรือเดินทะเลสุดหรูสำหรับมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างการทดสอบเดินทะเล เรือถูกชนบริเวณกลางลำโดยเรือบรรทุกสินค้า ทำให้เกิดรูขนาดใหญ่ในห้องเครื่องยนต์ของมาโลโล ความเสียหายรุนแรงมากจนเดวิด เทย์เลอร์ อดีตหัวหน้าฝ่ายก่อสร้างกองทัพเรือสหรัฐและที่ปรึกษาของกิบส์ คิดว่าเรือลำนี้จะจมลงทันที คล้ายกับที่อาร์เอ็มเอส เอ็มเพรสออฟไอร์แลนด์ (RMS Empress of Ireland) จมลงในสถานการณ์คล้ายกัน เรือยังคงลอยลำโดยมีความเสียหายเพียงเล็กน้อยและมีผู้เสียชีวิตน้อย ความสำเร็จนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลมาจากการออกแบบที่พิถีพิถันของกิบส์ ยิ่งทำให้ชื่อเสียงของเขาโด่งดังมากขึ้น
งานของกิบส์ทำให้เขาได้ติดต่อกับเจ้าหน้าที่อเมริกัน ซึ่งเขาได้นำเสนอแนวคิดของเขาเกี่ยวกับเรือเดินทะเลขนาดใหญ่ที่ชักธงอเมริกัน ใน ค.ศ. 1936 รัฐบาลสหรัฐกำลังวางแผนแทนที่เลวีอาธานที่เก่าแก่ เพื่อให้เรือลำใหม่สามารถให้บริการเป็นเรือโดยสารในยามสงบและเป็นเรือลำเลียงทหารในยามสงคราม แม้มันจะไม่ใช่เรือเดินสมุทรขนาดใหญ่ตามที่กิบส์จินตนาการไว้ แต่เขาก็ได้รับเลือกให้ออกแบบเรือลำใหม่ ซึ่งต่อมาคือเอสเอส อเมริกา (SS America)
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง กิบส์และบริษัทของเขาได้ออกแบบเรืออเมริกันมากกว่าร้อยละ 70 ที่ใช้ในระหว่างสงคราม และกิบส์อยู่ในจุดสูงสุดของอาชีพของเขา เขาเชื่อว่าถึงเวลาแล้วที่จะทำให้วิสัยทัศน์ของเขาเกี่ยวกับซูเปอร์ไลเนอร์สัญชาติอเมริกันเป็นจริง
การพัฒนา > การประยุกต์ใช้ทางการทหาร

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรือเดินสมุทรจำนวนมาก รวมถึงนอร์ม็องดีและควีนแมรี ถูกรัฐบาลยึดหรือเกณฑ์ไปใช้ในการขนส่งทหารระหว่างแนวรบต่าง ๆ ใน ค.ศ. 1945 คณะกรรมการเดินเรือสหรัฐร้องขอแบบเรือที่สามารถปฏิบัติหน้าที่นั้นได้ในความขัดแย้งในอนาคต กิบส์ส่งแบบร่างซึ่งเป็นวิสัยทัศน์ที่เขาคิดมานานหลายทศวรรษ และในที่สุดแบบร่างนั้นก็ได้รับสัญญา
การใช้งานเรือลำนี้ที่ดูมีแนวโน้มมากที่สุดในสงครามคือการใช้เป็นเรือลำเลียงทหาร หากมีการระดมพล เฟอร์นิเจอร์บนเรือก็สามารถถอดออกอย่างง่ายดายเพื่อสร้างพื้นที่สำหรับกองพลทหารบกสหรัฐจำนวน 14,400 นาย ขนาดและความเร็วของเรือทำให้เธอสามารถส่งกองพลทหารไปประจำการที่ใดก็ได้ในโลกอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องแวะเติมเชื้อเพลิง
การพัฒนา > การสร้าง

หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง กระทรวงกลาโหมสหรัฐที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่มีความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับนโยบายในสมัยนิวเคลียร์ มีข้อถกเถียงหรือความขัดแย้งเกี่ยวกับเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดใหญ่พิเศษ ยูเอสเอส ยูไนเต็ดสเตตส์ (CVA-58) ซึ่งถูกยกเลิกหลังจากวางกระดูกงูแล้ว อู่ต่อเรือซึ่งกำลังมองหาโครงการเพื่อเติมเต็มช่องว่างที่กองทัพเรือทิ้งไว้ ตกลงจะรื้อถอนเรือบรรทุกเครื่องบินและสร้างเรือเดินสมุทรที่มีชื่อเดียวกันอย่างบังเอิญ ในอู่แห้งเดียวกัน ทำให้สามารถวางกระดูกงูของเธอได้ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ยูไนเต็ดสเตตส์กลายเป็นเรือเดินสมุทรลำแรกที่สร้างในอู่แห้ง ซึ่งช่วยให้สร้างเรือได้เร็วขึ้นเนื่องจากชิ้นส่วนต่าง ๆ สามารถผลิตไว้ก่อนแล้วนำมาประกอบได้
ปัญหาสำคัญอีกประการหนึ่งที่กองทัพเรือเผชิญคือการลดลงของขีดความสามารถในการขนส่งหลังสงคราม หลังการยกพลขึ้นบกที่อินช็อนในสงครามเกาหลี กระทรวงกลาโหมตระหนักว่าตนเองขาดแคลนศักยภาพการลำเลียงทหาร จึงเกณฑ์ยูไนเต็ดสเตตส์ที่สร้างเสร็จไปเพียงหนึ่งในสามเพื่อเติมเต็มส่วนที่ขาดแคลนนั้นอย่างรวดเร็วและประหยัด ภายใต้การควบคุมของกองทัพเรือ ห้องน้ำในห้องพักถูกถอดออกและพื้นที่ขนาดใหญ่ถูกแบ่งเพื่อสร้างพื้นที่สำหรับฐานปืน ห้องนายทหาร เรือชูชีพเพิ่มเติม และอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการสนับสนุนจำนวนผู้โดยสารที่เพิ่มขึ้น
ยูไนเต็ดสเตตส์ถูกเกณฑ์โดยลูอิส จอห์นสัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ผู้ซึ่งเชื่อว่าการดัดแปลงเรือที่มีอยู่แล้วนั้นถูกกว่าและง่ายกว่าการสร้างเรือใหม่ หลังประกาศไปได้ไม่กี่วัน เขาถูกปลดจากตำแหน่งและถูกแทนที่โดยจอร์จ มาร์แชล หลังพบกับประธานสำนักบริหารการเดินเรือ มาร์แชลเชื่อว่าการดัดแปลงยูไนเต็ดสเตทส์จะใช้เวลานานเกินไปจนไม่มีประโยชน์ใด ๆ ในสงครามเกาหลี หนึ่งเดือนหลังการประกาศว่าเรือจะถูกเกณฑ์ไปใช้งาน คณะเสนาธิการร่วมก็กลับคำตัดสินและส่งเรือกลับไปทำหน้าที่พลเรือนตามกำหนดเดิม
ยูไนเต็ดสเตตส์ได้รับการประกอบพิธีตั้งชื่อและปล่อยลงน้ำในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1951 โดยมีลูซีล คอนเนลลี ภรรยาวุฒิสมาชิกสหรัฐ ทอม คอนเนลลี เป็นผู้สนับสนุน (หรือผู้ทำพิธี) การสร้างของเธอเป็นความร่วมมือระหว่างกองทัพเรือสหรัฐกับสายการเดินเรือยูไนเต็ดสเตตส์ (USL) และถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างถูกแบ่งกัน โดย USL จ่าย 25 ล้านดอลลาร์ และรัฐบาลสหรัฐจ่าย 20 ล้านดอลลาร์ รัฐบาลยังจ่ายเงินอีก 25 ล้านดอลลาร์สำหรับการรวม "คุณสมบัติด้านกลาโหม" เข้าไปในการออกแบบของเธอ ซึ่งทำให้ต้นทุนของเธอเพิ่มขึ้นเป็น 71.08 ล้านดอลลาร์ ถึงแม้ตัวเรือเองจะมีค่าใช้จ่ายเพียง 44.4 ล้านดอลลาร์เท่านั้น
คุณสมบัติ > ระบบขับเคลื่อน

โรงผลิตพลังงานของเรือได้รับการพัฒนาโดยความร่วมมือที่ไม่ธรรมดากับกองทัพเรือ นำไปสู่การออกแบบที่เน้นการใช้งานทางทหาร เรือลำนี้ไม่เคยใช้อุปกรณ์ของกองทัพเรือสหรัฐ ผู้ออกแบบเลือกใช้อุปกรณ์ของพลเรือนที่ดัดแปลงมาจากรุ่นทางทหารแทน การจัดวางห้องเครื่องยนต์นั้นคล้ายคลึงกับเรือรบขนาดใหญ่ เช่น เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล โดยมีพื้นที่วิศวกรรมแยกส่วน และระบบสำรองและป้องกันความเสียหายในระบบต่าง ๆ บนเรือ
ในการให้บริการตามปกติ เรือสามารถผลิตไอน้ำตามทฤษฎีได้ 310,000 ปอนด์ (140,000 กิโลกรัม) ต่อชั่วโมง ที่แรงดัน 925 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (6.38 เมกะปาสกาล) และอุณหภูมิ 975 องศาฟาเรนไฮต์ (524 องศาเซลเซียส) โดยใช้หม้อไอน้ำแบบ M-type ของกองทัพเรือสหรัฐจำนวน 8 ลูก อย่างไรก็ตาม พวกมันถูกใช้งานเพียงร้อยละ 54 ของความสามารถสูงสุด หม้อไอน้ำถูกแบ่งออกเป็นสองห้องเครื่อง โดยมีสี่ลูกในแต่ละห้อง บริษัทแบ็บค็อกแอนด์วิลค็อกซ์ (Babcock & Wilcox) ออกแบบหม้อไอน้ำของเรือและผลิตหม้อไอน้ำเหล่านั้นในห้องเครื่องยนต์ส่วนหน้า ที่เหลือผลิตโดยบริษัทฟอสเตอร์วีลเลอร์ (Foster Wheeler) และตั้งอยู่ในส่วนท้ายเรือ
ไอน้ำจากหม้อไอน้ำหมุนกังหันไอน้ำแบบเฟืองทดรอบคู่ของเวสติงเฮาส์ 4 ตัว แต่ละตัวเชื่อมกับเพลาขับ กังหันแต่ละตัวสามารถผลิตกำลังเพลาได้ประมาณ 60,000 แรงม้า (shp) หรือรวมทั้งหมด 240,000 แรงม้า หากใช้ความเร็วสูงสุด (flank speed) การออกแบบเบื้องต้นคาดการณ์ว่าสามารถผลิตกำลังเพลาได้ 266,800 แรงม้าจากไอน้ำอุณหภูมิ 1,100 องศาฟาเรนไฮต์ (593 องศาเซลเซียส) ที่แรงดัน 1,145 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (7.89 เมกะปาสกาล)
กังหันไอน้ำหมุนเพลาขับสี่เพลา แต่ละเพลาหมุนใบจักรที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 18 ฟุต (5.5 เมตร) เนื่องจากประสบการณ์ทางทหารก่อนหน้านี้ของผู้ออกแบบ ใบจักรแต่ละใบถูกสร้างขึ้นเพื่อให้หมุนได้อย่างมีประสิทธิภาพในทั้งสองทิศทาง ทำให้เรือสามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าหรือถอยหลังได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเพื่อลดการเกิดโพรงอากาศและการสั่นสะเทือน ใบจักรด้านในสองใบมีห้าพวง เป็นเคล็ดลับสำคัญของการออกแบบ และใบจักรด้านนอกสองใบมีสี่พวง ปัจจัยนี้เป็นหนึ่งในแนวคิดที่ช่วยให้เรือสามารถทำความเร็วสูงได้
คุณสมบัติ > ปล่องไฟและโครงสร้างบน

จุดประสงค์หลักของปล่องไฟเรือคือการระบายอากาศห้องเครื่องยนต์ของเรือ เพื่อให้ไอเสียระบายออกไปได้ กิบส์เชื่อว่าปล่องไฟยังสร้างเอกลักษณ์เฉพาะตัวและเป็นที่จดจำให้กับเรือและเจ้าของเรือด้วย เพื่อสร้างรูปร่างที่น่าจดจำอย่างไม่รู้ลืม กิบส์ได้ออกแบบให้เรือมีปล่องไฟขนาดใหญ่ทรงหยดน้ำสองต้น สีแดง-ขาว-น้ำเงิน ตั้งอยู่ตรงกลางลำเรือ ด้วยความสูง 55 ฟุต (17 เมตร) และความกว้าง 60 ฟุต (18 เมตร) ปล่องไฟเหล่านั้นจึงถือเป็นปล่องไฟที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยถูกนำลงทะเล
การออกแบบปล่องไฟเป็นจุดสุดยอดประสบการณ์ของกิบส์จากการออกแบบเรือเดินสมุทรเลวีอาธาน อเมริกา และเรือตระกูลแซนตา เพื่อให้ดาดฟ้าและผู้โดยสารไม่เปื้อนเขม่า จึงติดตั้งครีบแนวนอนที่ปล่องไฟทั้งสองต้นเพื่อเบี่ยงไอเสียออกไปจากตัวเรือ เพื่อเลี่ยงปัญหาดังกล่าวในยูไนเต็ดสเตตส์ กิบส์ตัดสินใจว่าปล่องไฟและโครงสร้างบนจะทำจากอะลูมิเนียมน้ำหนักเบาเพื่อป้องกันไม่ให้เรือมีน้ำหนักส่วนบนมากเกินไปและเสี่ยงต่อการพลิกคว่ำ ในเวลานั้น ยูไนเต็ดสเตตส์เป็นโครงการก่อสร้างอะลูมิเนียมที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นการนำอะลูมิเนียมมาใช้กับเรือเป็นครั้งแรกในระดับมาก
ข้อเสียหลักในการทำปล่องไฟและโครงสร้างบนจากอะลูมิเนียมคือความลำบากในการหล่อและจัดการกับโลหะชนิดนี้เมื่อเทียบกับโลหะทั่วไป ทำให้การผลิตปล่องไฟเป็นส่วนที่ซับซ้อนที่สุดของการสร้างเรือ ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษเพื่อป้องกันการกัดกร่อนแบบกัลวานิกของอะลูมิเนียมเมื่อเชื่อมกับพื้นดาดฟ้าเหล็ก กระบวนการที่ยุ่งยากและเหนื่อยล้าทำให้คนงานในอู่ต่อเรือไม่พอใจ แต่ไม่มีปัญหาใด ๆ เกิดขึ้นระหว่างการสร้างและดำเนินต่อไปตามแผนที่วางไว้
คุณสมบัติ > ความเร็ว

ความเร็วสูงสุดที่ยูไนเต็ดสเตตส์ทำได้นั้นเป็นที่ถกเถียงกันและครั้งหนึ่งเคยถูกเก็บเป็นความลับทางทหาร และซับซ้อนยิ่งขึ้นไปอีกด้วยการกล่าวอ้างว่ามีการรั่วไหลของข้อมูลความเร็วสูงสุด 43 นอต (80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 49 ไมล์ต่อชั่วโมง) ที่เรือทำได้หลังการทดสอบความเร็วครั้งแรก ใน ค.ศ. 1968 เดอะนิวยอร์กไทมส์รายงานว่าเรือลำนี้สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ 42 นอต (78 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 48 ไมล์ต่อชั่วโมง) ด้วยกำลังขับเคลื่อนสูงสุด 240,000 แรงม้า (180,000 กิโลวัตต์) แหล่งข้อมูลอื่น ๆ รวมถึงรายงานโดยบริษัทจอห์น เจ. แมกมัลเลน แอนด์แอสโซซิเอตส์ (John J. McMullen & Associates) ระบุว่าความเร็วสูงสุดที่เรือสามารถรักษาไว้ได้คือ 35 นอต (65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 40 ไมล์ต่อชั่วโมง) ภายหลังความเร็วสูงสุดที่เรือลำนี้ทำได้ถูกเปิดเผยว่าเป็น 38.32 นอต (70.97 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 44.10 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งเธอทำได้ในระหว่างการทดสอบความเร็วเต็มกำลังในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1952