stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จื๋อโกว๊กหงือ
แหล่งข้อมูลอื่น

Vietnamese Unicode FAQs
Chữ viết
Bồ Đào Nha và chữ Quốc Ngữ เก็บถาวร 2007-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย BBC
Scanned version of Alexandre de Rhodes' dictionary
Vietnamese Writing System
Essay comparing the orthography variants
Vietnamese Unicode FAQs
Doctoral dissertation comparing learning efficiency between quoc ngu and Chinese characters
รูปตัวอย่างอักษรจื๋อฮ้าน จื๋อญอ ฮ้านตึ และฮ้านโนม
พจนานุกรมที่ได้รับการตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1651 เขียนด้วยภาษาเวียดนาม ภาษาโปรตุเกส และภาษาละติน รวมทั้งสิ้น 3 ภาษา โดย อาแล็กซ็องดร์ เดอ รอด (Alexandre de Rhodes) มิชชันนารีชาวโปรตุเกส
ใบสูติบัตรจากปี ค.ศ. 1938 ในอาณานิคมตังเกี๋ย (Protectorat du Tonkin) มีอักษรทั้งสิ้นสี่แบบอยู่ในเอกสารใบเดียวกัน ได้แก่ จื๋อโกว๊กหงือและจื๋อโนม พร้อมด้วยตราประทับเป็นภาษาฝรั่งเศส รวมถึงอักษรจีนอีกสองสามตัว
หนังสือพิมพ์ ซา ดิ่ญ บ่าว (Gia Định báo) เป็นหนังสือพิมพ์ภาษาเวียดนามฉบับแรกที่ใช้จื๋อโกว๊กหงือในการเขียน เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1865
ค้าย ฮึง (Khái Hưng) เป็นสมาชิกคนสำคัญของสมาคมวรรณกรรมตึ หลึก วัน ดว่าน (Tự Lực Văn đoàn) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาวรรณกรรมเวียดนามในช่วงต้นคริสตศตวรรษที่ 20
ตัวอย่างแผนที่จังหวัดท้ายบิ่ญ (Thái Bình) ในปี ค.ศ. 1924 ในสมัยที่ยังเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส จะเห็นได้ว่ายังมีการใช้เครื่องหมายยัติภังค์อยู่ ซึ่งแตกต่างไปจากรูปแบบอักขรวิธีในยุคปัจจุบัน
ตารางอักษรในภาษาเวียดนาม เขียนด้วยการคัดลายมือ
ตัวอย่างการแสดงผลเครื่องหมายเสริมสัทอักษรรูปแบบต่างๆ ที่มีวรรณยุกต์ ดังเช่น (`) บนตัวอักษร ê ขณะที่ต้องการพิมพ์ข้อความในคอมพิวเตอร์เป็นภาษาเวียดนาม
โทนี แอดัมส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Adams in 2010
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Tony Alexander Adams
วันเกิด:   (1966-10-10) 10 ตุลาคม ค.ศ. 1966 (58 ปี)
สถานที่เกิด:  Romford, England
ส่วนสูง:  6 ft 3 in (1.91 m)
ตำแหน่ง:  Centre back
สโมสรเยาวชน
1980–1983:  Arsenal
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1983–2002 |  Arsenal |  504 |  (32) |
ทีมชาติ
| 1985–1986 |  England U21 |  5 |  (1) |
| 1989–1990 |  England B |  4 |  (1) |
| 1987–2000 |  England |  66 |  (5) |
จัดการทีม
2003–2004:  Wycombe Wanderers
2008–2009:  Portsmouth
2010–2011:  Gabala
2017:  Granada
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โทนี อเล็กซานเดอร์ แอดัมส์ (อังกฤษ: Tony Alexander Adams; เกิด 10 ตุลาคม 1966) ผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ. ในฐานะผู้เล่น, เขาลงเล่นให้ทั้ง อาร์เซนอล และ ทีมชาติอังกฤษ. ใน ค.ศ. 2019 เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานของ รักบี้ฟุตบอลลีก.
เขาลงเล่นเป็นเวลาทั้งสิ้น 22 ปีในตำแหน่งเซนเตอร์ฮาล์ฟให้กับ อาร์เซนอล. เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของอาร์เซนอลจากการโหวตของแฟนคลับของสโมสร. และได้ถูกเลือกให้เข้าไปอยู่ใน Football League 100 Legends. กับอาร์เซนอล, เขาประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยการพาทีมไอ้ปืนใหญ่คว้าแชมป์มากมายอาทิ 4 แชมป์ลีกแบ่งเป็น 2 ดิวิชั่น 1 (เดิม) และ 2 พรีเมียร์ลีก 3 เอฟเอคัพ 2 ลีกคัพ ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และ 2 คอมมูนิตี้ชิลด์
การนวดเร้ากำหนัด

ภาพวาดสีน้ำของ โยฮัน ไกเกอร์ แสดงถึงการนวดทางกามารมณ์ (ค.ศ. 1840)
การนวดเร้ากำหนัด (อังกฤษ: erotic massage) หรือ การนวดเร้าความรู้สึก (อังกฤษ: sensuous massage) เป็นการใช้แบบแผนทางนวดเพื่อสำเร็จหรือเร้าความใคร่ทางกามารมณ์ โดยมักกระทำ ณ บริเวณแห่งร่างกายที่ไวต่อความกำหนัด เช่น อกของหญิง หรือลึงค์ของชาย การนวดโดยทั่วไปกระทำเพื่อความมุ่งประสงค์ทางแพทย์มาเป็นเวลายาวนานแล้ว แต่ในทางเร้ากำหนัดนั้น ก็ปรากฏว่ามีประวัติยาวนานดุจกัน ปัจจุบัน การนวดเร้ากำหนัดมักกระทำโดยคู่รักบางคู่โดยเป็นส่วนหนึ่งแห่งการสมสู่ ไม่ว่าในช่วงโหมโรงหรือช่วงท้ายแห่งการสมสู่นั้น
ในประเทศไทย บางทีก็เรียกการนวดเร้ากำหนัดว่า "นวดเซ็กซี่" หรือ "นวดกระปู๋" โดยให้บริการในลักษณะคล้ายอาบอบนวด แต่เรียกชื่อนวดแผนไทยหรือสปาแทน ส่วนในประเทศอื่น ๆ บางทีก็เรียก "นวดแบบแฮปพีเอนดิง" (happy ending massage)
การนวดในทางการแพทย์

ในทางการแพทย์ ได้มีการนวดแถบอวัยวะเพศ หรือการกระตุ้นอวัยวะเพศ เพื่อใช้รักษาโรคฮีสทีเรีย โดยในปี ค.ศ. 1653 ปีเตอร์ ฟาน ฟอเรสต์ (Pieter van Foreest) ได้แนะนำเทคนิคในการนวดอวัยวะเพศสำหรับรักษาโรคครรภ์ (womb disease)ของผู้ป่วยในช่วงอาการที่เรียกว่า "อาการโรคกลับฉับพลันทางฮีสทีเรีย" (hysterical paroxysm)
ในการรักษาผู้ป่วยฮีสทีเรียนั้น หมอ หรือหมอตำแย จำต้องนวดอวัยวะเพศเป็นเวลานาน บางครั้งจะให้สามีของหญิงผู้ป่วยช่วยเหลือ จนกระทั่งได้มีการพัฒนาเครื่องสั่นไว้ช่วยนวดกึ่งอัตโนมัติ ซึ่งทำให้ลดเวลาการนวดโดยหมอลงได้
การนวดเร้ากำหนัด

การนวดนั้น บางทีก็เพื่อเร้ากำหนัด โดยมากมักปรากฏตัวในรูปการขายบริการทางเพศ ซึ่งมีจุดมุ่งหมายให้ผู้รับบริการได้บรรลุจุดสุดยอดทางเพศผ่านทางการใช้มือช่วย การใช้ปากช่วย หรือ การสมสู่
การนวดเร้ากำหนัด > การนวดกระปู๋

ในประเทศไทย "นวดกระปู๋" เป็นชื่อเรียกการสถานบริการประเภทหนึ่ง ที่ผู้ให้บริการจะอยู่ในร่างเปลือย แล้วนวดอวัยวะเพศให้ลูกค้าที่เป็นชาย และผู้นวดใช้ร่างกายและหน้าอกของตนถูไถร่างกายของลูกค้า การบริการประเภทนี้มักแอบแฝงอยู่ในกิจการสปา นวดแผนไทย นวดกษัย หรือ นวดแผนโบราณ ซึ่งกระทรวงสาธารณสุขกล่าวว่า ไม่ใช่เป็นการนวดเพื่อสุขภาพแต่อย่างใด การนวดกระปู๋ดังกล่าวแตกต่างกับการขายบริการทางเพศโดยทั่วไป ตรงที่ นวดกระปู๋ไม่เน้นการสอดใส่หรือทิ่มต่ำซึ่งอวัยวะเพศ
คำว่า "กระปู๋" แผลงมาจาก "กระจู๋" เพื่อเลี่ยงการกล่าวถึงโดยตรง แต่มีความหมายอย่างเดียวกัน คือ อวัยวะเพศชาย
วัฒนธรรมร่วมสมัย

ในภาพยนตร์ "เอมมานูแอล" (Emmanuell) ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2517 นั้น ตัวเอกของเรื่องได้มาเที่ยวเมืองไทย และได้เข้าโรงนวดที่ผู้นวดอยู่ในร่างเปลือย แล้วนำร่างกายและหน้าอกของตนถูเข้ากับตัวลูกค้า ทั้งต่างเพศกัน
ในบางประเทศ เรียกการนวดเร้ากำหนัดว่า "การนวดแบบแฮปพีเอนดิง" ในพ.ศ. 2553 มีสารคดีเรื่อง "แฮปพีเอนดิง ?" (Happy Endings?) พรรณนาถึงผู้หญิงเอเชียที่ทำงานในโรงนวด ณ รัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา แล้วใช้มือของตนช่วยให้ลูกค้าประลุจุดสุดยอดทางเพศแทนการสมสู่ แล้วเรียกอามิสเพื่อการนั้น
ไวเบรเตอร์ เครื่องช่วยนวดเร้ากำหนัดสำหรับเพศหญิง
อราวด์เดอะเวิลด์อินอะเดย์

| คะแนนคำวิจารณ์> ที่มา | คะแนนคำวิจารณ์> ค่าประเมิน |
| --- | --- |
AllMusic: 
Blender: 
Robert Christgau: B–
Entertainment Weekly: C
MusicHound: 4/5
Pitchfork Media: 8.8/10
Q: 
The Rolling Stone Album Guide: 
Spin Alternative Record Guide: 4/10
Stylus Magazine: (favorable)
อราวด์เดอะเวิลด์อินอะเดย์ เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 7 ของพรินซ์ ในปี ค.ศ. 1985 วางจำหน่ายในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1985 สังกัดค่ายPaisley Park และวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ อัลบั้มนี้ถูกประพันธ์คำร้อง ,เรียบเรียง ,ทำนอง ,ผลิต และดำเนินการทั้งหมด โดยพรินซ์
รายชื่อเพลง

เพลงทั้งหมดประพันธ์โดยPrince
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Around the World in a Day" | Prince, John L. Nelson, David Coleman | 3:28 |
| 2. | "Paisley Park" |   | 4:42 |
| 3. | "Condition of the Heart" |   | 6:48 |
| 4. | "Raspberry Beret" |   | 3:33 |
| 5. | "Tamborine" |   | 2:47 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 6. | "America" | Prince and The Revolution | 3:42 |
| 7. | "Pop Life" |   | 3:43 |
| 8. | "The Ladder" | Prince, John L. Nelson | 5:29 |
| 9. | "Temptation" |   | 8:18 |
ชาร์ต

| ชาร์ต (1985) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
Australian Albums Chart: 12
Austrian Albums Chart: 7
Canadian Albums Chart: 16
Dutch Albums Chart: 1
German Albums Chart: 10
New Zealand Albums Chart: 16
Norwegian Albums Chart: 10
Swedish Albums Chart: 1
Swiss Albums Chart: 8
UK Albums Chart: 5
US Billboard 200: 1
US Top R&B/Hip-Hop Albums (Billboard): 4
ชาร์ต > ชาร์ตหลังมรณกรรม

| ชาร์ต (2016) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
US Billboard 200: 51
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| United Kingdom (BPI) | Silver | 60,000^ |
| United States (RIAA) | 2× Platinum | 2,000,000^ |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

Around The World In A Day at Discogs
Around The World In A Day at Prince Vault
เมลคีเซเดค

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
| เมลคีเซเดค |
| --- | --- |
เมลคีเซเดค (ค.ศ. 1681) โดย Michael Willmann
ปุโรหิตและกษัตริย์แห่งซาเลม
นับถือ ใน:   แองกลิคันคอมมิวเนียน  โรมันคาทอลิก  ศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย  อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์  อิสมาอีลียะฮ์  ศาสนายูดาห์  โปรเตสแตนต์  เทวญาณ 
การประกาศเป็นนักบุญ: Pre-Congregation
วันฉลอง:   22 พฤษภาคม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)  26 สิงหาคม (โรมันคาทอลิก) 
ในคัมภีร์ไบเบิล เมลคีเซเดค (อังกฤษ: Melchizedek หรือ Melchisedech หรือ Malki Tzedek, /mɛlˈkɪzədɛk/, ฮีบรู: מַלְכִּי־צֶדֶק, อักษรโรมัน: malkī-ṣeḏeq, 'กษัตริย์ผู้ชอบธรรม' หรือ 'กษัตริย์ของเราเป็นผู้ชอบธรรม') เป็นกษัตริย์ของเซเลมและปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด (El Elyon) ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในปฐมกาล 14:18–20 เมื่อพระองค์นำขนมปังกับเหล้าองุ่นมาให้อับราม (อับราฮัม) และทรงอวยพรให้อับรามและพระเจ้าผู้สูงสุด
คัมภีร์ฮีบรู > ปฐมกาล 14

เรื่องเล่าของปฐมกาล 14 เป็นส่วนหนึ่งของของเรื่องราวขนาดยาวที่เล่าเรื่องการที่อับรามกลับมาจากการเอาชนะกษัตริย์เคโดร์ลาโอเมอร์และพบกับเบ-รากษัตริย์ของเมืองโสโดม มีความกล่าวถึงเมลคีเซเดคว่า:
เมลคีเซเดคผู้เป็นทั้งกษัตริย์ซาเลมและปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด ก็นำขนมปังกับเหล้าองุ่นมาให้ แล้วอวยพรท่าน กล่าวว่า "ขอให้อับรามรับพรจากพระเจ้าผู้สูงสุด ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ขอพระเกียรติเป็นของพระเจ้าผู้สูงสุด ผู้ทรงมอบศัตรูทั้งหลายไว้ในมือของท่าน”
แหล่งข้อมูลอื่น

Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Melchizedek" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
สีน้ำเงินอียิปต์

| สีน้ำเงินอียิปต์ |
| --- | --- |
 
     Color coordinates
Hex triplet: #1034A6
ระบบสี RGBB (r, g, b): (16, 52, 166)
HSV (h, s, v): (226°, 90%, 65%)
CIELChuv (h, s, v): (28, 82, 263°)
Source: Internet
B: อยู่ในช่วง [0–255] (ไบต์) 
สีน้ำเงินอียิปต์
สีน้ำเงินอียิปต์ หรือ สีฟ้าอียิปต์ หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ แคลเซียมคอปเปอร์ซิลิเกต (CaCuSi4O10 or CaOCuO(SiO2)4 (calcium copper tetrasilicate)) หรือคูโปรรีไวต์ เป็นรงควัตถุที่ใช้ในอียิปต์โบราณเป็นเวลาหลายพันปี ซึ่งถือว่าเป็นเม็ดสีสังเคราะห์ชนิดแรก สีนี้เป็นที่รู้จักของชาวโรมันด้วยชื่อซีรูเลียม – ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ในเซรูเลียน ซึ่งเป็นคำศัพท์ภาษาอังกฤษ หลังจากยุคโรมัน การใช้สีน้ำเงินอียิปต์ได้ลดลงและลักษณะของการสร้างสีดังกล่าวได้ถูกลืม
สำหรับ wꜣḏ ซึ่งเป็นศัพท์ภาษาอียิปต์โบราณหมายถึงสีน้ำเงิน, ฟ้าเขียว และสีเขียว
ส่วนการบันทึกครั้งแรกของ "Egyptian Blue" ในฐานะชื่อสีเป็นภาษาอังกฤษมีใน ค.ศ. 1809
การนิยาม

สีน้ำเงินอียิปต์ เป็นรงควัตถุสีน้ำเงินที่ประกอบด้วยซิลิกา, ปูนขาว, ทองแดง และแอลคาไลน์ สีของมันเป็นเพราะเตตระซิลิเกต แคลเซียม-ทองแดง CaCuSi4O10 ขององค์ประกอบเช่นเดียวกับแร่คูโปริไวต์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ มันถูกสร้างขึ้นในอียิปต์ในช่วงสามพันปีก่อนคริสต์ศักราช และเป็นเม็ดสีสังเคราะห์ชนิดแรกที่ผลิตได้ที่นั่น ต่อเนื่องจนถึงสิ้นยุคกรีก-โรมัน (332 ปีก่อนคริสต์ศักราช–คริสต์ศักราช 395)[ต้องการอ้างอิง]
คำในภาษาอียิปต์คือ ḫsbḏ-ỉrjt ซึ่งหมายความว่าแลพิสแลซูลีเทียม (ḫsbḏ) มันถูกใช้ในสมัยโบราณในฐานะรงควัตถุสีน้ำเงินเพื่อความหลากหลายของตัวกลางที่แตกต่างกัน เช่น หิน, ไม้, ปูนฉาบผนัง, ต้นปาปิรัส และผ้าใบ รวมทั้งในการผลิตของวัตถุจำนวนมาก ได้แก่ กระบอกตราประทับ, ลูกปัด, สัญลักษณ์แมลงสคารับ, งานฝังประดับ, กระถาง และรูปปั้น บางครั้งก็ได้รับการอ้างถึงในวรรณคดีอียิปต์ในฐานะฟริตสีน้ำเงิน บางคนแย้งว่านี่เป็นคำที่ผิดพลาดที่ควรสงวนไว้สำหรับใช้ในการอธิบายขั้นตอนเริ่มต้นของการผลิตหรือเคลือบแก้ว ในขณะที่คนอื่น ๆ อ้างว่าสีน้ำเงินอียิปต์เป็นฟริตทั้งแบบละเอียดและหยาบเนื่องจากเป็นผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากปฏิกิริยาของสภาวะของแข็ง มันมีลักษณะสีน้ำเงิน อันเป็นผลมาจากส่วนประกอบหลัก—ทองแดง—มีตั้งแต่สีอ่อนจนถึงสีเข้ม ขึ้นอยู่กับการแปรสภาพและองค์ประกอบที่ต่างกัน
นอกเหนือจากอียิปต์ มันก็ยังได้รับการพบในตะวันออกใกล้, ทิศตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และวงจำกัดของจักรวรรดิโรมัน ซึ่งไม่ชัดเจนว่าการดำรงอยู่ของรงควัตถุที่อื่นเป็นผลมาจากการประดิษฐ์แบบคู่ขนาน หรือเค้าเงื่อนการแพร่กระจายของเทคโนโลยีจากอียิปต์ไปยังพื้นที่ดังกล่าว
ประวัติและภูมิหลัง

ชาวอียิปต์โบราณจัดสีน้ำเงินขึ้นในความเคารพอย่างสูง และมีความกระตือรือร้นที่จะนำเสนอในหลายสื่อรวมทั้งในรูปแบบต่าง ๆ พวกเขายังต้องการที่จะเลียนแบบหินสังเคราะห์เทอร์คอยส์และแลพิสแลซูลี ซึ่งมีคุณค่าสำหรับความหายากและสีน้ำเงินเข้มของพวกเขา การใช้แร่ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เช่น อะซูไรต์ เพื่อให้ได้สีน้ำเงินนี้เป็นเรื่องที่ทำไม่ได้ เนื่องจากแร่เหล่านี้หายากและยากที่จะก่อผล[ต้องการอ้างอิง] ดังนั้น เพื่อให้สามารถเข้าถึงสีน้ำเงินจำนวนมากที่ต้องการได้ ชาวอียิปต์จำเป็นต้องผลิตรงควัตถุเอง
ชาวอียิปต์พัฒนารงควัตถุได้หลากหลาย รวมถึงสิ่งที่บัดนี้เป็นที่รู้จักในฐานะสีน้ำเงินอียิปต์ ซึ่งเป็นสีแรกในช่วงเวลาแห่งการพัฒนา ความสำเร็จนี้เกิดจากความก้าวหน้าของอียิปต์ในฐานะที่เป็นสังคมเกษตรกรรม อารยธรรมที่มั่นคงและเป็นที่ยอมรับนี้สนับสนุนการเติบโตของแรงงานนอกระบบ รวมทั้งนักบวชและเทวาธิปไตยอียิปต์ ฟาโรห์อียิปต์เป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะ และเป็นสิ่งกระตุ้นสำหรับความก้าวหน้าของเทคโนโลยีรงควัตถุ[ต้องการอ้างอิง]
หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดสำหรับการใช้สีน้ำเงินอียิปต์ ที่ได้รับการระบุโดยนักอียิปต์วิทยา ลอร์เล เอช. คอร์โคราน แห่งมหาวิทยาลัยเมมฟิส ว่าอยู่บนชามเศวตศิลาลงวันที่ปลายสมัยก่อนราชวงศ์หรือนาคาดาที่สาม (ประมาณ 3,250 ปีก่อนคริสต์ศักราช) โดยได้รับการขุดพบที่เฮียราคอนโปลิส และตอนนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ บอสตัน ในราชอาณาจักรกลาง (2,050–1,652 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มันยังคงใช้เป็นสีในการตกแต่งของสุสาน, ภาพวาดฝาผนัง, เครื่องเรือน และรูปปั้น รวมทั้งโดยราชอาณาจักรใหม่ (1,570–1,070 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ที่เริ่มมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในการผลิตของวัตถุจำนวนมาก มีการใช้อย่างต่อเนื่องตลอดช่วงปลายยุค รวมทั้งยุคกรีก-โรมัน สีดังกล่าวกำลังจะถึงจุดอวสานในคริสต์ศตวรรษที่สี่ เมื่อความลับในการผลิตได้หายไป
ไม่มีข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษรในข้อความอียิปต์โบราณเกี่ยวกับการผลิตสีน้ำเงินอียิปต์ในสมัยโบราณ และเป็นครั้งแรกที่กล่าวถึงในวรรณคดีโรมันโดยวิตรูวิอุสในช่วงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช เขาอ้างถึงมันในฐานะ ซีรูเลียม และอธิบายในหนังสือ เด อาร์กีเตกตูรา ของเขา ว่ามันได้รับการผลิตโดยการบดทราย, ทองแดง และเนทรอน รวมทั้งความร้อนผสม โดยทำให้มีรูปทรงเป็นลูกกลมเล็ก ๆ ในเตา มะนาวเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการผลิต แต่อาจใช้ทรายที่อุดมไปด้วยมะนาวเช่นกัน ส่วนธีโอฟราสตัสให้คำศัพท์ต่อสีดังกล่าวเป็นภาษากรีกว่า κύανος (กีอานอส, สีน้ำเงิน) ซึ่งเดิมอาจอ้างถึงแลพิสแลซูลี ในที่สุด เฉพาะที่จุดเริ่มต้นของศตวรรษที่ 19 ได้เกิดความสนใจในการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการผลิตเมื่อสีดังกล่าวได้รับการตรวจสอบโดยเซอร์ ฮัมฟรี เดวี ใน ค.ศ. 1815 และคนอื่น ๆ เช่น ดับเบิลยู. ที. รัสเซลล์ และเอฟ. โฟค
หนังสืออ่านเพิ่ม

Dayton, J. 1978, Minerals, metals, glazing & man, or, Who was Sesostris I? London: Harrap. ISBN 0-245-52807-5.
Lucas, A. & Harris. J.R. [1948] 1999, Ancient Egyptian materials and industries. Dover books on Egypt. Mineola, N.Y. : Dover. ISBN 0-486-40446-3.
Noll, W. 1981, Mineralogy and technology of the painted ceramics of ancient Egypt. In: M.J. Huges (ed.) Scientific studies in ancient ceramics. Occasional paper 19. London : British Museum, ISBN 0-86159-018-X.
Rehren, Th. & Pusch, E.B. & Herold, A. 1998, Glass coloring works within a copper-centered industrial complex in Late Bronze Age Egypt. In: McCray, P (ed), The prehistory and history of glassmaking technology. Ceramics and Civilization 8. Westerville, OH: American Ceramic Society. ISBN 1-57498-041-6
Riederer, J. 1997, Egyptian Blue. In: E.W. Fitzhugh, (ed.), Artists’ pigments 3: 23–45. Oxford university Press. ISBN 0-89468-256-3
Tite, M.S. 1985, Egyptian blue, faience and related materials: technological investigations. In: R.E. Jones & H.W. Catling (eds.) Science in Archaeology : proceedings of a meeting held at the British School at Athens, January 1985. London : Leopard's Head. ISBN 0-904887-02-2.
Warner, T.E. 2011, Artificial Cuprorivaite CaCuSi4O10 (Egyptian Blue) by a Salt-Flux Method. In: Terence E. Warner, Synthesis, Properties and Mineralogy of Important Inorganic Materials, 26–49. Chichester: Wiley. ISBN 978-0-470-74611-0.
Wiedemann, H.G., Bayer, G. & Reller, A. 1998, Egyptian blue and Chinese blue. Production technologies and applications of two historically important blue pigments. In: S. Colinart & M. Menu (eds.), La couleur dans la peinture et lémaillage de l’Egypte Ancienne. Scienze e materiali del patrimonio culturale 4. Bari: Edipuglia. ISBN 88-7228-201-2.
แหล่งข้อมูลอื่น

Egyptian blue, ColourLex
Egyptian Blue, Pigments through the ages
พิกซิสที่ทำจาก"สีน้ำเงินอียิปต์": ที่นำเข้าสู่อิตาลีจากตอนเหนือของซีเรีย โดยผลิตขึ้นเมื่อ 750–700 ปีก่อนคริสต์ศักราช (ซึ่งได้รับการจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์อัลเทส ในกรุงเบอร์ลิน)
สาธารณรัฐอาร์มีเนียที่ 1

แผนที่ที่รัฐบาลสาธารณรัฐอาร์มีเนียนำเสนอ ณ การประชุมสันติภาพปารีส
แผนที่ที่สภาแห่งชาติอาร์มีเนียนำเสนอ ณ การประชุมสันติภาพปารีส
การแบ่งเขตการปกครองของอาร์มีเนีย โดยรวมดินแดนที่ได้รับมาจากสนธิสัญญาแซฟวร์
พรมแดนตุรกี-อาร์มีเนียตามสนธิสัญญาแซฟวร์
สาธารณรัฐอาร์มีเนียที่ 1 มีชื่ออย่างเป็นทางการ สาธารณรัฐอาร์มีเนีย (อาร์มีเนีย: Հայաստանի Հանրապետություն, อักษรโรมัน: Hayastani Hanrapetut'yun) เป็นรัฐเอกราชที่ดำรงอยู่ตั้งแต่วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1918 ถึงวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1920 ในดินแดนที่มีประชากรอาร์นีเนียอาศัยอยู่ในอดีตจักรวรรดิรัสเซีย (ที่รู้จักกันในชื่อ "อาร์มีเนียตะวันออก" หรือ "อาร์มีเนียของรัสเซีย") สาธารณรัฐก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1918 หลังจากการล่มสลายของสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยทรานส์คอเคเซีย โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เยเรวาน ซึ่งถือเป็นการฟื้นฟูรัฐอาร์มีเนียขึ้นครั้งแรกนับตั้งแต่สมัยกลาง
ในปีแรกของการได้รับเอกราช อาร์มีเนียกินพื้นที่เพียงบริเวณรอบด้านทะเลสาบเซวาน หลังจากการบุกครองของจักรวรรดิออตโตมันในระหว่างการทัพคอเคซัส แต่หลังจากการสงบศึกมูโดรส เขตแดนของอาร์มีเนียขยายขึ้นอันเนื่องจากการถอนกำลังของออตโตมัน นำไปสู่สงครามชายแดนในช่วงสั้น ๆ กับประเทศเพื่อนบ้านอย่างจอร์เจีย ในช่วงฤดูหนาวแรก ผู้ลี้ภัยหลายแสนคนในประเทศที่หนีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เสียชีวิตจากความอดอยากหรือการถูกทอดทิ้ง ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1919 อาร์มีเนียเข้าผนวกภูมิภาคคาร์สและนาคีชีวันที่ออตโตมันยึดครองก่อนหน้านี้ โดยได้รับการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักร ด้วยเหตุนี้ อาณาเขตของประเทศจึงเพิ่มขนาดมากกว่าเดิมสามเท่า อย่างไรก็ตาม อาร์มีเนียสามารถควบคุมพื้นที่เหล่านี้ได้ในระยะเวลาอันสั้น จนกระทั่งการก่อการกำเริบมุสลิมที่ปะทุขึ้นในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1919
ในช่วงปลาย ค.ศ. 1919 ภูมิภาคซางแกซูร์เผชิญกับการโจมตีจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างอาเซอร์ไบจาน อย่างไรก็ตาม การต่อสู้เริ่มสงบลงจนกระทั่งชาวอาร์มีเนียก่อจราจลเมื่อเดือนมีนาคมของปีต่อมา ในภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคที่อยู่ในการควบคุมของอาเซอร์ไบจาน ซึ่งสิ้นสุดลงจากการบุกครองอาเซอร์ไบจานของกองทัพแดงในเดือนเมษายน จากนั้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1920 ผู้แทนอาร์มีเนียร่วมลงนามในสนธิสัญญาแซฟวร์ ซึ่งทำให้ประเทศได้รับดินแดนเพิ่มเติม 40,000 ตารางไมล์ (100,000 ตารางกิโลเมตร) ของพื้นที่ในอาร์มีเนียตะวันตก แม้ว่าสนธิสัญญานี้จะไม่เคยนำมาใช้เลย ในช่วงปลาย ค.ศ. 1920 กองกำลังตุรกีเข้ารุกรานสาธารณรัฐ ซึ่งจบลงจากการแบ่งประเทศ จากนั้นจึงถูกรัสเซียโซเวียตเข้ายึดครองและเปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย ไม่นานหลังจากนั้น เกิดการกบฏต่อต้านบอลเชวิคต่อต้านอำนาจโซเวียตที่กินเวลาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1921
ในระยะเวลาสองปีครึ่งของการดำรงอยู่ อาร์มีเนียได้สร้างความสัมพันธ์ทางการทูตกับ 40 ประเทศ รวมถึงได้รับการรับรองโดยนิตินัย มีการจัดการเลือกตั้งรัฐสภา และมีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งแรก รัฐสภาและรัฐบาลของประเทศอยู่ภายใต้การครอบงำของพรรคดาชนาค (ARF) อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีช่วงแรกได้มอบให้กับพรรคที่สนับสนุนชนชั้นนายทุนอย่างพรรคประชานิยมอาร์มีเนีย และภายหลังเป็นพรรคปฏิวัติสังคมนิยม
การกล่อมเกลาทางการเมือง

การกล่อมเกลาทางการเมือง หรือ การเรียนรู้ทางการเมือง หรือสังคมประกิตทางการเมือง นั้น เป็นสิ่งที่ได้รับความสนใจศึกษากันมานานแล้ว ในยุคที่รัฐศาสตร์ได้รับความสนใจศึกษาในเชิงปรัชญา นักปรัชญาการเมืองบอกว่า การกล่อมเกลาทางการเมือง เป็นการเตรียมความพร้อมของบุคคลสำหรับความเป็นพลเมือง (Citizenship) ในแบบที่พึงปรารถนาของรัฐ
ในบทสนทนา (Dialoque) เรื่อง “อุตมรัฐ” หรือ “The Republic” ของ เพลโต้ (Plato) นักปรัชญาการเมืองสมัยกรีกโบราณ ซึ่งเป็นบทสนทนาหนึ่งห้าเรื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดของเพลโต้ (Plato’ s Great Five Dialoques) มีข้อความที่กล่าวถึงการให้การศึกษาและการให้ประสบการณ์แก่เด็กในนครรัฐว่าเป็นช่องทางหรือวิธีการสร้างค่านิยมความเป็นพลเมืองที่เหมาะสม เพลโต้จึงได้วางโครงการฝึกอบรมคน เพื่อให้เป็นพลเมืองที่มีค่านิยมและมีความโน้มเอียงพื้นฐานที่สอดคล้องกับบทบาทที่เขาจะมีส่วนร่วมในนครรัฐ ซึ่งจะเป็นบทบาทที่แตกต่างกันไป
เพลโต้ อธิบายว่า ค่านิยมของพลเมืองนั้น มีความเกี่ยวข้องกับเสถียรภาพและความเป็นระเบียบของสถาบันทางการเมืองด้วย ในทำนองเดียวกัน อริสโตเติล (Aristotle) ศิษย์เอกจากสำนักวิชาการอะแคเดมี่ (Academy) ของเพลโต้ กล่าวเน้นว่า กระบวนการให้การศึกษาทางการเมือง (Political Education) เป็นกระบวนการสร้างค่านิยมและความโน้มเอียงทางการเมือง (Dawson and Prewitt 1969, 6-7)
นักวิชาการทางรัฐศาสตร์ ได้กล่าวถึงความหมายของการกล่อมเกลาทางการเมืองไว้หลายท่าน ขอยกตัวอย่างมากล่าวถึงโดยสังเขปได้แก่
อัลมอนด์และเพาเวลล์ ได้ให้ความหมายไว้ว่า การกล่อมเกลาทางการเมือง เป็นการนำมาซึ่งวัฒนธรรมทางการเมืองแก่ประชาชนในระบบการเมือง (Almond and Powell 1966, 64) โดยเป็นกระบวนการสร้างและการถ่ายทอดวัฒนธรรมทางการเมือง การกล่อมเกลาทางการเมืองจากคนรุ่นไปสู่อีกรุ่นหนึ่ง หรือทำให้เกิดการถ่ายทอดวัฒนธรรมทางการเมืองอย่างใดอย่างหนึ่งของระบบการเมือง ที่ได้รับจากประสบการณ์ทางการเมืองที่แตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลา (Almond and Powell 1980, 36) ซึ่งจะช่วยรักษาวัฒนธรรมทางการเมืองเดิมเอาไว้ หรือนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงไปจากวัฒนธรรมทางการเมืองเดิม หรือก่อให้เกิดการก่อตัวของวัฒนธรรมทางการเมืองใหม่ขึ้นมาก็ได้ ในเชิงการวิเคราะห์ระบบการเมืองกระบวนการเรียนรู้หรือการกล่อมเกลาทางการเมืองนี้ ในทัศนะของแอลมอนด์ จัดเป็นหน้าที่หนึ่งในระบบการเมืองตามตัวแบบการวิเคราะห์เชิงโครงสร้าง-หน้าที่ (Structural-Functional Approach ) โดยเป็นหน้าที่นำเข้าสู่ระบบการเมือง หรือ Input Functions ซึ่งทำหน้าที่บำรุงรักษาระบบให้คงอยู่ ตามตัวแบบนี้ แอลมอนด์ตั้งสมมติฐานว่า ในแต่ละระบบการเมือง จะมีการสืบทอดวัฒนธรรมและโครงสร้างของระบบการเมืองยู่ตลอดเวลา และการสืบทอดดังกล่าวนี้ เป็นไปได้ด้วยกระบวนการกล่อมเกลาทางการเมือง
อีสตันและเดนนิส (Easton and Dennis 1969, 7 ) อธิบายว่า การกล่อมเกลาทางการเมือง เป็นวิธีการที่สังคมส่งผ่านความโน้มเอียงทางการเมือง อันได้แก่ ความรู้ ทัศนคติ บรรทัดฐานและค่านิยม จากคนรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่ง ซึ่งถ้าไม่มีกระบวนการถ่ายทอดสิ่งเหล่านี้ สมาชิกใหม่ของระบบการเมืองซึ่งได้แก่ เด็ก ๆ ก็จะต้องแสวงหารูปแบบความโน้มเอียงเรื่องที่เกี่ยวกับการเมืองใหม่ ๆ อยู่ตลอดเวลา อันจะย่อมมีผลกระทบต่อความมั่นคงของระบบการเมือง
รูปแบบของการกล่อมเกลาทางการเมือง

กระบวนการกล่อมเกลาทางการเมือง เป็นกระบวนการที่มีอิทธิพลต่อการเกิดแบบแผนเชิงพฤติกรรมที่มีหรือแสดงออกต่อการเมืองของบุคคล อันมีส่วนสร้างบุคลิกภาพและวัฒนธรรมทางการเมือง อันเป็นกระบวนการที่ดำเนินไปตลอดชีวิต ดังที่ได้กล่าวถึงไปบ้างแล้ว ในแง่รูปแบบของการกล่อมเกลาทางการเมืองนั้น ดอว์สัน และพรีวิทท์ (Dawson, and Prewitt 1969, 41-80) กล่าวไว้ว่า การกล่อมเกลาทางการเมืองของบุคคลสามารถจำแนกได้เป็น 2 รูปแบบคือ การกล่อมเกลาทางตรง (Direct Form) เป็นการอบรมกล่อมเกลาหรือถ่ายทอดให้บุคคลเกิดการเรียนรู้ที่มีเนื้อหา (Content) เกี่ยวกับการเมืองโดยเฉพาะ เช่น การเรียนรู้เกี่ยวกับโครงสร้างของรัฐบาล รูปแบบของการปกครองประเทศ ลัทธิทางการเมือง เป็นต้น
อีกรูปแบบหนึ่งคือ การกล่อมเกลาทางอ้อม (Indirect Form) ซึ่งเป็นวิธีการที่จะทำให้บุคคลเกิดความโน้มเอียงที่จะเป็นไปในทางการเมือง ด้วยวิธีการเรียนรู้หรืออบรมกล่อมเกลาที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องการเมืองโดยตรง แต่มีอิทธิพลทำให้เกิดการพัฒนาตัวตนทางการเมือง (Political Self) ของบุคคลได้ การกล่อมเกลาทางการเมืองแบบนี้ จะสร้างทัศนคติที่มีอำนาจทางการเมือง โดยหลักการสำคัญก็คือ ความสัมพันธ์ในวัยเด็กที่มีต่อพ่อแม่ ต่อครู เป็นต้น จะพัฒนาเป็นความคาดหวังต่อผู้มีอำนาจทางการเมืองต่อไปได้
ในทัศนะของ อัลมอนด์และเพาเวลล์ (1980) รูปแบบของการกล่อมเกลาทางการเมืองนั้น จะดำเนินไปใน 2 รูปแบบกล่าวคือ
รูปแบบที่เห็นได้ชัด (Manifest Transmission) การกล่อมเกลาทางการเมืองในรูปแบบนี้ เกิดขึ้นเมื่อกระบวนการกล่อมเกลาหรือการถ่ายทอดนั้น เป็นการสื่อสารที่แสดงออกอย่างชัดเจนในการให้ข้อมูลข่าวสาร ค่านิยม และความรู้สึกต่อวัตถุทางการเมือง อันได้แก่ การสอนเรื่องหน้าที่ทางการเมืองของประชาชนให้แก่นักเรียนในโรงเรียน เป็นต้น
รูปแบบที่แฝงอยู่ (Latent Transmission) ในรูปแบบนี้ เป็นการกล่อมเกลาที่ไม่ใช่ทัศนคติทางการเมือง (Non-political Attitude) แต่มีผลกระทบต่อทัศนคติทางการเมืองของผู้ได้รับการกล่อมเกลาทางการเมืองโดยทางอ้อม ซึ่งอาจเกิดขึ้นจากประสบการณ์ในวัยเด็ก เช่น เด็กรับเอาทัศนคติในทางก้าวร้าวจากครอบครัว ซึ่งอาจมีแนวโน้มให้เด็กกลายเป็นบุคคลที่มีทัศนคติแบบอำนาจนิยมเมื่อเติบโตขึ้น เป็นต้น