stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิอาร์ตาเซิร์กซีสที่ 3

| อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 3 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂 |
| --- | --- |
  จักรพรรดิ  มหาราช  กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย  ฟาโรห์แห่งอียิปต์  กษัตริย์แห่งหลายดินแดน 
ภาพสลักหินของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสในเพอร์เซโพลิส
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด
ครองราชย์: 359/8–338 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2
ถัดไป: อาร์เซส
ฟาโรห์แห่งอียิปต์
ครองราชย์: 340/39–338 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: เนคทาเนโบที่ 2
ถัดไป: อาร์เซส

ประสูติ: โอคัส
สวรรคต: เดือนสิงหาคม/กันยายน 338 ปีก่อนคริสตกาล
ฝังพระศพ: เพอร์เซโพลิส
พระราชบุตร: อาร์เซส พาริซาทิสที่ 2
ราชวงศ์: อะคีเมนิด
พระราชบิดา: อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2
พระราชมารดา: สตาเตรา
ศาสนา: โซโรอัสเตอร์
โอคัส (กรีก: Ὦχος Ochos) เป็นที่รู้จักกันในพระนามเมื่อทรงครองราชย์แล้วว่า อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 3 (เปอร์เซียโบราณ: Artaxšaçāʰ; กรีก: Ἀρταξέρξης) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ระหว่างตั้งแต่ราว 359/58 ถึง 338 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสและผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 และพระราชมารดาของพระองค์คือ สตาเตรา
ก่อนที่พระองค์ทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์ พระองค์เป็นข้าหลวงและผู้บัญชาการกองทัพของพระราชบิดาของพระองค์ กษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสทรงขึ้นสู่อำนาจหลังจากพระเชษฐาพระองค์หนึ่งของพระองค์ทรงถูกสำเร็จโทษ อีกพระองค์ทรงทำอัตวินิบาตกรรม และพระองค์สุดท้ายก็ทรงถูกสังหาร และพระราชบิดาของพระองค์ กษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 เสด็จสวรรคต หลังจากทรงขึ้นเป็นกษัตริย์ได้ไม่นาน กษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 3 ทรงได้สังหารเชื้อพระวงศ์ทั้งหมดเพื่อรักษาตำแหน่งของพระองค์ในฐานะกษัตริย์ พระองค์ทรงเริ่มดำเนินการทางทหารครั้งใหญ่สองครั้งกับอียิปต์ ซึ่งดำเนินการทางทหารครั้งแรกนั้นล้มเหลว และตามมาด้วยการก่อกบฏทั่วส่วนตะวันตกของจักรวรรดิของพระองค์ และการำเนินการทางทหารทครั้งที่สอง กษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 3 ก็ทรงเอาชนะเนคทาเนโบที่ 2 ฟาโรห์แห่งอียิปต์ได้ และผนวกดินแดนอียิปต์กลับสู่จักรวรรดิเปอร์เซีย หลังจากเป็นอิสระเป็นระยะเวลาหกทศวรรษ
ในปีต่อๆ มาของกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีส พระราชอำนาจของกษัตริต์ฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิดอนได้เพิ่มมากขึ้นในดินแดนกรีซ ซึ่งพระองค์พยายามโน้มน้าวชาวกรีกให้ก่อการกบฏต่อจักรวรรดิอะคีเมนิด แต่ถูกต่อต้านโดยกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีส และด้วยการสนับสนุนของพระองค์ เมืองเพริธอสก็สามารถต่อต้านการปิดล้อมของกองทัพมาซิโดเนียได้
ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับพระราชนโยบายในการก่อสร้างสิ่งปลูกสร้างใหม่ที่เมืองเพอร์เซโพลิส ในพระชนม์ชีพบั้นปลายของพระองค์ ซึ่งกษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 3 ได้ทรงโปรดให้สร้างพระราชวังใหม่และสร้างสุสานของพระองค์เอง และเริ่มโครงการก่อสร้างระยะยาว เช่น ประตูที่ยังสร้างไม่แล้วเสร็จ
พระนาม

อาร์ตาเซิร์กซีส เป็นรูปแบบภาษาละตินของภาษากรีก Artaxerxes (Αρταξέρξης) ซึ่งมาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ Artaxšaçā ("พระองค์ ผู้ทรงปกครองด้วยสัจจะ") เป็นที่รู้จักกันในภาษาอื่นว่า; อีลาไมต์ Ir-tak-ik-ša-iš-ša, Ir-da-ik-ša-iš-ša; อัคคาเดียน Ar-ta-ʾ-ḫa-šá-is-su; เปอร์เซียกลางและเปอร์เซียใหม่ Ardašīr ส่วนพระนามส่วนพระองค์ของพระองค์คือ โอคัส (กรีก: Ὦχος Ôchos; บาบิโลน: 𒌑𒈠𒋢 Ú-ma-kuš)
บรรณานุกรม

Schmitt, R. (1986b). "Artaxerxes". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 6. pp. 654–655.
Frye, R. N. (1983). "The political history of Iran under the Sasanians".  ใน Yarshater, Ehsan (บ.ก.). The Cambridge History of Iran, Volume 3(1): The Seleucid, Parthian and Sasanian Periods. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20092-X.
Wiesehöfer, Joseph (1986). "Ardašīr I i. History". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 4. pp. 371–376.
Schmitt, R. (1986a). "Artaxerxes III". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 6. pp. 658–659.
ซายากะ คาเนโกะ

| ซายากะ คาเนโกะ |
| --- | --- |
金子 彩花
เกิด: 13 เมษายน จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: สำนักงานโอซาวะ
ซายากะ คาเนโกะ (金子 彩花, 13 เมษายน  -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดไซตามะ สังกัดสำนักงานโอซาวะ
ผลงานพากย์

เกมพลิกโฉมนายกระจอก (คนโนะ เอริกะ)
ตำนานวิญญาณแฟนซี (โรอันนา ฟงแตน)
พี่น้องปริศนาโรงเรียนมหาเวท (ชิมิซึ อายากะ)
รักเรานั้นไว้หลังครองโลก (คาตาพัลต์สเน็ก)
อาร์พีจี ฟูโดซัง (อุตสึกิ)
คุณพนักงานคะ รับน้องผีไปช่วยเยียวยาไหมคะ (คง)
ซายากะ คิกูจิ

| ซายากะ คิกูจิ |
| --- | --- |
菊池 紗矢香
เกิด: 8 พฤษภาคม จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2018 – ปัจจุบัน
องค์การ: แคลร์วอยซ์
ส่วนสูง: 151 ซม.
ซายากะ คิกูจิ (ญี่ปุ่น: 菊池 紗矢香; โรมาจิ: Kikuchi Sayaka; 8 พฤษภาคม - ) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิบะ สังกัดแคลร์วอยซ์ สูง 151 ซม.
ผลงานพากย์

อควาโทปแห่งทรายขาว (ชิโรอิ รุกะ)
นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน! (สโนว์)
เหล่าผู้กล้าระแวงสังคมรวมตัวกู้โลก (เคอรัน)
ไลฟ์นั้นที่ฉันลืมปิด พลิกลิขิตสู่ตำนาน VTuber (ยานางาเสะ จามิ)
ซายากะ ฮาราดะ

| ซายากะ ฮาราดะ |
| --- | --- |
原田 彩楓
เกิด:  (1997-12-23) 23 ธันวาคม ค.ศ. 1997 (26 ปี) จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
องค์การ: วีฟอร์ก
ส่วนสูง: 157 ซม.
ซายากะ ฮาราดะ (原田 彩楓,  23 ธันวาคม 1997 - ) เป็น นักพากย์หญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิบะ สังกัดวีฟอร์ก
ผลงานพากย์

อุราระเมโระโจ (จิยะ)
อะโหยัยโง่ (สึมิโนะ ซายากะ)
ยูคิวโฮลเดอร์! (ยูกิ ชิโนบุ)
คุณแม่ที่มีสกิลพื้นฐานเป็นการโจมตีหมู่ แถมยังเบิ้ลได้แบบนี้ชอบไหมจ๊ะ (พอร์ตา)
ตำนานวิญญาณแฟนซี (อายาเสะ มิฮารุ)
จิตรกรรมภูมิทัศน์

“เดินเล่นในฤดูใบไม้ผลิ” (Strolling About in Spring) ราว ค.ศ. 600
“คนเกี่ยวข้าว” (The Harvesters) โดย ปิเอเตอร์ บรูเกล ค.ศ. 1565
“ร้อนผิดฤดูที่เวอร์มอนท์” (Indian Summer) โดยวิลลาร์ด ลีรอย เมทคาลฟ ซึ่งเป็นภาพเขียนนอกสถานที่
จิตรกรรมภูมิทัศน์ (ภาษาอังกฤษ: Landscape art) เป็นจิตรกรรม ที่แสดงทิวทัศน์เช่นภูเขา, หุบเขา, ต้นไม้, แม่น้ำ, และป่า และมักจะรวมท้องฟ้า นอกจากนั้นสภาวะอากาศก็อาจจะมีส่วนสำคัญในการวางองค์ประกอบของภาพด้วย
ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ชาวโรมันตกแต่งห้องด้วยจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นภาพภูมิทัศน์ซึ่งพบที่ปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียม
คำว่า “landscape” มาจากภาษาดัทช์ landscape “landschap” ซึ่งหมายถึงบริเวณที่เก็บเกี่ยวแล้ว และนำเข้ามาใช้ในภาษาอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อต้น คริสต์ศตวรรษที่ 15 การเขียนภาพภูมิทัศน์เป็นศิลปะการเขียนแบบหนึ่งในยุโรป ซึ่งใช้เป็นฉากหลังของกิจการต่าง ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นศิลปะคริสต์ศาสนา เช่น ภาพในหัวเรื่อง “พระเยซูหนีไปอียิปต์”, หรือฉากการเดินทางของแมไจเพื่อนำของขวัญมาให้พระเยซู หรือ ภาพเขียนเกี่ยวกับนักบุญเจอโรมเมื่อไปจำศีลอยู่ในทะเลทราย
การเขียนภาพภูมิทัศน์ของจีนจะเป็นภูมิทัศน์ล้วน ๆ ถ้ามีคนอยู่ในรูปก็จะเป็นส่วนประกอบที่ไม่สำคัญหรือเพียงเป็นสิ่งเทียบถึงขนาดของธรรมชาติ และเป็นการเชิญชวนให้ผู้ชมภาพมีความรู้สึกว่ามีส่วนร่วมในภาพเขียน การเขียนภาพลักษณะนี้มีลักษณะสมบูรณ์แบบมาตั้งแต่การเขียนภาพด้วยหมึก
ในยุโรปจอห์น รัสคิน และ เซอร์เค็นเน็ธ คลาคกล่าวว่าการเขียนภาพภูมิทัศน์เป็นศิลปะที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนเกิดความซาบซึ้งในความสวยงามของธรรมชาติ คลาคกล่าวว่าในการเขียนภาพภูมิทัศน์ตั้งอยู่บนพื้นฐานสี่อย่าง: การยอมรับในสัญลักษณ์ที่เห็น, ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับธรรมชาติ, การสร้างจินตนิยมที่มึพี้นฐานมาจากความกลัวธรรมชาติ และ ความเชื่อที่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะลงเอยด้วยดีที่เป็นสิ่งที่สามารถทำให้เกิดขึ้นได้
ในสหรัฐอเมริกาช่างเขียนภาพสกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสันที่รุ่งเรื่องราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีชื่อเสียงในการวิวัฒนาการเขียนภาพภูมิทัศน์ นักเขียนภาพกลุ่มนี้สร้างภาพเขียนขนาดยักษ์เพื่อจะสามารถพยายามแสดงความยิ่งใหญ่ของภูมิทัศน์ตามที่เห็น ปรัชญาของงานของทอมัส โคลซึ่งถือกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลการเขียนนี้ก็เช่นเดียวกับปรัชญาการเขียนภาพภูมิทัศน์ในยุโรป — เป็นความศรัทธาของมนุษย์ที่ทำให้มีความรู้สึกดีขึ้นจากการซาบซึ้งในคุณค่าของความสวยงามและความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ งานของศิลปินตระกูลแม่น้ำฮัดสันรุ่นหลังเช่นงานของ แอลเบิร์ต เบียร์สตัดท์จะสร้างงานที่สร้างความน่ากลัวขึ้นโดยการเน้นอำนาจของธรรมชาติ
นักสำรวจ, นักธรรมชาติวิทยา, ชาวทะเล, พ่อค้า, หรือผู้ตั้งถิ่นฐานที่มาถึงแผ่นดินแคนาดาเมื่อสมัยแรก ๆ ในการสำรวจต้องเผชิญกับธรรมชาติที่ค่อนข้างจะอันตรายจากทะเล นักสำรวจเหล่านี้พยายามปรับปรุงสถานการณ์โดยการทำแผนที่, บันทึก, และตั้งหลักแหล่ง ความเข้าใจธรรมชาติจากการสังเกตของแต่ละคนก็ต่างกันไป บันทึกจากความรู้สึกเหล่านี้มีตั้งแต่ถูกต้องตามความเป็นจริงไปจนการจินตนาการที่เกินความจริงเอามาก ๆ และการสังเกตเหล่านี้ก็ถูกบันทึกในรูปของภาพภูมิทัศน์ ภาพเขียนที่เป็นตัวอย่างที่ดีของการเขียนภาพภูมิทัศน์คานาดาคือภาพจากจิตรกรใน “กลุ่มเจ็ดคน” (Group of Seven) ที่มีชื่อเสียงในคริสต์ทศศตวรรษ
ภาพภูมิทัศน์แบบต่าง ๆ

“Vedute” เป็นภาษาอิตาลีที่แปลว่า “ทิวทัศน์” ใช้ในการเขียนภาพภูมิทัศน์ซึ่งนิยมกันในคริสต์ศตวรรษที่ 18
“ภูมิทัศน์ฟ้า” หรือ “ภูมิทัศน์เมฆ” (Skyscape หรือ Cloudscape) คือการเขียนภาพเมฆ, สภาวะอากาศ หรือบรรยากาศ
“ภูมิทัศน์ผิวพระจันทร์” (Moonscape) คือการเขียนภาพภูมิทัศน์ของพระจันทร์
“ภูมิทัศน์ทะเล” (Seascape) คือการเขียนภาพภูมิทัศน์ทะเล มหาสมุทร และหาด
“ภูมิทัศน์แม่น้ำ” (Riverscape) คือการเขียนภาพภูมิทัศน์ของแม่น้ำหรือลำธาร
“ภูมิทัศน์เมือง” (Cityscape หรือ townscape) คือการเขียนภาพภูมิทัศน์ของเมือง
“ภูมิทัศน์สิ่งสร้าง” หรือ “ภูมิทัศน์สถาปัตยกรรม” (Hardscape) คือการเขียนภาพภูมิทัศน์ของบริเวณที่ลาดด้วยยางหรือคอนกรีต เช่นถนน หรือทางเดินเท้า หมู่บ้านที่เป็นคอนกรีต หรือบริเวณอุตสาหกรรม
“ภูมิทัศน์เหินฟ้า” (Aerial landscape) คือการเขียนภาพภูมิทัศน์ผิวโลกเหมือนกับมองจากอากาศ โดยเฉพาะที่เห็นจากเรือบินหรือยานอวกาศ การเขียนเช่นนี้จะไม่มีขอบฟ้า และอาจจะรวมกับ “ภูมิทัศน์ฟ้า” เช่นงานของจอร์เจีย โอคีฟ หรือ งาน  “ภูมิทัศน์ผิวพระจันทร์” ของ แนนซี เกรฟส์ (Nancy Graves) หรืองาน “ภูมิทัศน์สิ่งสร้าง” โดย อีวอน จาเค็ท (Yvonne Jacquette)
“ภูมิทัศน์เหนือจริง” (Inscape) คือการเขียนภาพภูมิทัศน์ที่มักจะเป็นแบบลัทธิเหนือจริง หรือ แบบนามธรรม
ระเบียงภาพ

“หนีไปอียิปต์” ราว ค.ศ. 1515-1524, โดยโยอาคิม พาติเนียร์ (Joachim Patinir)
“ตลาดขายปลาใหญ่” (Great fish market) ค.ศ. 1603 โดย ยาน บรูเกิลผู้ลูก (Jan Bruegel)
“จัตุรัสซานมาร์โค เวนิส” ราว ค.ศ.  โดย คานาเล็ตโต (Canaletto) คริสต์ศตวรรษที่ 18
“เดรสเด็น” ราว ค.ศ. 1765  โดย เบอร์นาร์โด เบลลอตโต (Bernardo Bellotto)
ภาพเขียนภูมิทัศน์ทะเล ราว ค.ศ. 1845 โดย ทอมัส โคล (Thomas Cole)
ภาพเขียน ราว ค.ศ. 1846-1847 โดย ทอมัส โคล (Thomas Cole)
“Dämmerung in der Wildnis” ราว ค.ศ. 1860 โดย เฟรดเดอริค เอ็ดวิน เชิร์ช (Frederick Edwin Church)
“ฤดูหนาว” ราว ค.ศ. 1870 โดย Alexej Kondratjewitsch Sawrassow
“ทางน้ำที่ Abcoude” (A Watercourse at Abcoude)  โดย พอล เกเบรียล (Paul Gabriël)
“ภูเขาเซนต์วิคทัวร์” (La Montagne Sainte-Victoire ) ค.ศ. 1885-1895 โดย พอล เซซาน
ดูเพิ่ม

จิตรกรรม
ภูมิทัศน์
ศิลปะตะวันตก
ตระกูลการเขียนภาพแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสัน
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ดีเซมเบอร์

ดีเซมเบอร์ สามารถหมายถึง
ดีเซมเบอร์ (วงดนตรี) - วงดนตรีสัญชาติไทยในช่วง 2537-2548
ดีเซมเบอร์ (ห้างสรรพสินค้า) - ห้างสรรพสินค้าตั้งอยู่บนแยกถนนบางนา-ตราด และถนนศรีนครินทร์
ดีเซมเบอร์มีความหมายว่า เดือนธันวาคม
ซายามะ

| ซายามะ 狭山市 |
| --- | --- |
นคร
   ธง ตรา
ที่ตั้งของซายามะในจังหวัดไซตามะ
ซายามะ 
พิกัด: 35°51′10.7″N 139°24′43.9″E﻿ / ﻿35.852972°N 139.412194°E﻿ / 35.852972; 139.412194
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: ไซตามะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 48.99 ตร.กม. (18.92 ตร.ไมล์)
ประชากร (ก.พ. 2016)
 • ทั้งหมด: 152,235 คน
 • ความหนาแน่น: 3,110 คน/ตร.กม. (8,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
- ต้นไม้: ต้นชา
- นก: Azure-winged magpie
โทรศัพท์: 04-2953-1111
ที่อยู่: 1-23-5 Irumagawa, Sayama-shi, Saitama-ken 350-1380
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ซายามะ (ญี่ปุ่น: 狭山市; โรมาจิ: Sayama-shi) หรือชื่อเดิมคืออิรูมางาวะ เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางใต้ของจังหวัดไซตามะของญี่ปุ่น มีแม่น้ำอิรุมะไหลผ่านกลางเมือง เป็นเมืองบริวารของโตเกียวซึ่งประชากรราวร้อยละ 15 ของเมืองนี้ไปทำงานเช้า-เย็นกลับในโตเกียว เมืองแห่งนี้และเมืองใกล้เคียงคืออิรูมะถือว่าเป็นแหล่งปลูกชาที่มีชื่อเสียงในภูมิภาค คือชาซายามะ เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหลายสาย จึงมีโรงงานผลิตรถยนต์ของฮอนด้าและแอคิวราตั้งอยู่ด้วย แต่จากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 ทำให้โรงงานในเมืองนี้ถูกปิดเป็นการชั่วคราวและเปิดใหม่โดยลดกำลังการผลิตลง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซายามะ
เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
ซินจู๋

ซินจู๋ (新竹) อาจหมายถึง
นครซินจู๋
เทศมณฑลซินจู๋
คะโงะชิมะ

คะโงะชิมะ อาจหมายถึง
จังหวัดคะโงะชิมะ จังหวัดในประเทศญี่ปุ่น
เมืองคะโงะชิมะ เมืองเอกของจังหวัดคะโงะชิมะ
ข้าราชการพลเรือนกลาโหม

ข้าราชการพลเรือนกลาโหม คือข้าราชการที่ปฏิบัติหน้าที่ราชการในกระทรวงกลาโหม
ประวัติ

ข้าราชการพลเรือนกลาโหมเริ่มมีการกำหนดรูปแบบขึ้นเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เมื่อคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้เห็นชอบ ร่างพระราชกฤษฎีการะเบียบข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. .... ซึ่งกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการกำหนดตำแหน่ง การบรรจุ การแต่งตั้ง การปรับตำแหน่ง การเลื่อนขั้นเงินเดือน การบังคับบัญชา วินัย การออกจากราชการ ซึ่งรวมทุกด้านเกี่ยวกับข้าราชการพลเรือนกลาโหม สอดคล้องกับการปฏิรูปกองทัพในการลดยศและตำแหน่งของทหาร จากนั้นในวันที่ 22 มิถุนายน 2563 ทางสภากลาโหมก็ได้ให้ความเห็นชอบร่างพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้เช่นเดียวกันเพื่อรองรับพระราชบัญญัติระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2551 รวมถึงเปิดโอกาสให้พลเรือนสามารถเข้ารับราชการในกระทรวงกลาโหมได้
โดยร่างพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ได้ประกาศลงราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2566 และให้มีผลตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาคือในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 ขณะเดียวกันได้มีการเสนอร่างพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนกลาโหมเข้าสู่ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี แต่ในที่สุดร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ซึ่งเข้าสู่ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรเรียบร้อยแล้วก็เป็นอันตกไป เนื่องจากมีการยุบสภาเสียก่อน
ต่อมาในการประชุมสภากลาโหมเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2567 ที่ประชุมมีมติเห็นชอบให้ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนกลาโหมเริ่มต้นบรรจุที่สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม พร้อมกันนี้ยังมีมติเห็นชอบให้เพิ่มข้าราชการพลเรือนกลาโหมในสายแพทย์และพยาบาล กระทั่งวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2567 สุทิน คลังแสง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้นได้เป็นประธานในพิธีรับรายงานตัวข้าราชการพลเรือนกลาโหมกลุ่มแรกที่ได้รับการบรรจุเข้ารับราชการจำนวน 8 คนซึ่งสุทินได้กล่าวว่าในอนาคตจะมีการบรรจุข้าราชการพลเรือนเพิ่มเติม หรือโอนข้าราชการทหารมาเป็นข้าราชการพลเรือนกลาโหม โดยข้าราชการพลเรือนกลาโหมมีโอกาสก้าวหน้าในชีวิตราชการไปถึงระดับปลัดกระทรวงกลาโหม และหวังว่าในอนาคตสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหมจะมีแต่ข้าราชการพลเรือนทั้งหมด
คุณสมบัติ

ผู้ที่จะเข้ารับราชการเป็นข้าราชการพลเรือนกลาโหม ต้องมีคุณสมบัติทั่วไป ดังนี้
มีสัญชาติไทยโดยการเกิดตามกฎหมายว่าด้วยสัญชาติ
มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบแปดปีนับถึงวันบรรจุเข้ารับราชการ
เป็นผู้ที่เลื่อมใสในการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขด้วยความบริสุทธิ์ใจ
และไม่มีลักษณะต้องห้ามลักษณะต้องห้ามตามพระราชกฤษฎีการะเบียบข้าราชการพลเรือนกลาโหม
ประเภท

ข้าราชการพลเรือนกลาโหม แบ่งออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่
(๑) ตำแหน่งประเภทบริหาร แบ่งเป็น 2 ระดับได้แก่
(ก) ระดับต้น
(ข) ระดับสูง
(๒) ตำแหน่งประเภทอำนวยการ แบ่งเป็น 2 ระดับได้แก่
(ก) ระดับต้น
(ข) ระดับสูง
(๓) ตำแหน่งประเภทวิชาการ แบ่งเป็น 5 ระดับได้แก่
(ก) ระดับปฏิบัติการ
(ข) ระดับชำนาญการ
(ค) ระดับชำนาญการพิเศษ
(ง) ระดับเชี่ยวชาญ
(จ) ระดับทรงคุณวุฒิ
(๔) ตำแหน่งประเภทการสอนหรือวิจัย แบ่งเป็น 2 ประเภท ได้แก่
(ก) ประเภทคณาจารย์ ได้แก่ ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ด้านการสอนหรือวิจัยในสถาบันการศึกษาสังกัดกระทรวงกลาโหมที่ให้การศึกษาหรือจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาระดับปริญญา แบ่งเป็น 4 ระดับได้แก่
๑) อาจารย์
๒) ผู้ช่วยศาสตราจารย์
๓) รองศาสตราจารย์
๔) ศาสตราจารย์
(ข) ประเภทครู ได้แก่ ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ด้านการสอนในสถาบันการศึกษาสังกัดกระทรวงกลาโหม แบ่งเป็น 5 ระดับได้แก่
๑) ครู
๒) ครูชำนาญการ
๓) ครูชำนาญการพิเศษ
๔) ครูเชี่ยวชาญ
๕) ครูเชี่ยวชาญพิเศษ
(๕) ตำแหน่งประเภททั่วไป มี 4 ระดับได้แก่
(ก) ระดับปฏิบัติงาน
(ข) ระดับชำนาญงาน
(ค) ระดับอาวุโส
(ง) ระดับทักษะพิเศษ
ซาซางาวะ เรียวเฮ

| ซาซางาวะ เรียวเฮ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
Ryohei Sasagawa by Akira Amano
ปรากฏครั้งแรก: หนังสือการ์ตูน: ตอนที่ 14 ภาพยนตร์การ์ตูน: ตอนที่ 1
สร้างโดย: อากิระ อามาโนะ
ประวัติ
ชื่อเล่น: เจ้าหัวสนามหญ้า(โดยโกคุเดระ) ไอ้หนุ่มผู้พิฆาตสิงโต ปลากัดแห่งนามิโมริ
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
เพศ: ชาย
ญาติ: โคโรเนโร่(ครูฝึก)  ซาซางาวะ เคียวโกะ (น้องสาว)
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
โรงเรียน: โรงเรียนมัธยมต้นนามิโมริ
ชั้นเรียน: ปีสาม
แหวนวองโกเล่: แหวนแห่งอรุณ
ซาซางาวะ เรียวเฮ (ญี่ปุ่น: 笹川 了平; โรมาจิ: Sasagawa Ryohei) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย ฮิเดโนบุ อิคุจิ
ประวัติ

ซาซางาวะ เรียวเฮ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนนามิโมริ เรียนไม่เก่งจนถึงโง่ แต่มีทักษะด้านกีฬาสูงโดยเฉพาะเรื่องชกมวย ฉายาตามในหนังสือการ์ตูนคือ"สุดหูรูด" ในเนื้อเรื่องคติประจำใจเรียวเฮคือ"สุดขั้ว" เป็นคนจริงจังรักมวยเป็นชีวิตจิตใจ รักและเป็นห่วงน้องสาวยิ่งชีวิต มักตามตื้อสึนะให้เข้าชมรมมวยเป็นประจำแต่มักถูกสึนะบอกปัดอยู่เรื่อย ภายหลังได้กลายมาเป็นลูกศิษย์ของโคโรเนโร่ หนึ่งในอัลโกบาเลโน่ และเป็นผู้พิทักษ์แหวนแห่งอรุณของวองโกเล่ เนื่องจากมีความเจิดจ้าในตัวเอง สามารถพลิกวิกฤตกลับเป็นโอกาสได้
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2023–24 รอบแบ่งกลุ่ม

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2023–24 รอบแบ่งกลุ่ม จะลงเล่นสำหรับโซนตะวันออกและโซนตะวันตกตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2566 ถึง ธันวาคม พ.ศ. 2566.
ทั้งสิ้น 40 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มเพื่อที่จะค้นหา 16 ทีมในการแข่งขัน รอบแพ้คัดออก ของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2023–24
การจับสลาก

การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ที่ เอเอฟซี เฮาส์ ใน กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย. 40 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสิบกลุ่มจากสี่ทีม: แต่ละห้ากลุ่มในโซนตะวันตก (กลุ่ม เอ–อี) และโซนตะวันออก (กลุ่ม เอฟ–เจ). สำหรับแต่ละโซน, ทีมที่เป็นทีมวางที่อยู่ในสี่โถและถูกจับสลากอยู่ในตำแหน่งที่สัมพันธ์กันภายในแต่ละกลุ่ม, ขึ้นอยู่กับพวกเขา การจัดอันดับสมาคม และทีมวางของพวกเขานอกเหนือจากสมาคมของพวกเขา, โดยคำนึงถึงความสมดุลทางเทคนิคระหว่างกลุ่มต่างๆ. ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้.
| โซน | กลุ่ม | โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 | โถ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โซนตะวันตก | เอ–อี |  อัลฮิลาล |  นัสซาจี |  อัลไฟซอลี |  อัลอิน |
| โซนตะวันตก | เอ–อี |  เพร์สโพลิส |  อัดดุฮัยล์ |  อิสติกลอล |  นัฟบาฮอร์ |
| โซนตะวันตก | เอ–อี |  อัลซัดด์ |  นาซาฟ ควาร์ชี |  อัลควูวา อัลจาวียา |  ชาร์จาห์ |
| โซนตะวันตก | เอ–อี |  ปัคทาคอร์ |  อัลฟายฮา |  อาฮัล เอนิว |  อัน-นัศร์ |
| โซนตะวันตก | เอ–อี |  อัลอิตติฮาด |  เซปาฮาน |  มุมไบซิตี |  เอจีเอ็มเค |
| โซนตะวันออก | เอฟ–เจ |  อุลซันฮุนได |  เวนท์ฟอเรท โคฟุ |  ฮานอย |  คิตฉี |
| โซนตะวันออก | เอฟ–เจ |  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส |  ชานตงไท่ชาน |  คายา–อีโลอีโล |  อินช็อนยูไนเต็ด |
| โซนตะวันออก | เอฟ–เจ |  หวูฮัน ทรี ทาวน์ส |  แบงค็อก ยูไนเต็ด |  โจโฮร์ดารุลตักซิม |  อูราวะ เรดไดมอนส์ |
| โซนตะวันออก | เอฟ–เจ |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  โพฮัง สตีลเลอส์ |  เมลเบิร์นซิตี |  เจ้อเจียง |
| โซนตะวันออก | เอฟ–เจ |  ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ |  คาวาซากิ ฟรอนตาเล |  ไลออนซิตีเซเลอส์ |  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด |
ตารางการแข่งขัน

ตารางการแข่งขันของแต่ละแมตช์เดย์เป็นไปดังนี้.
| ด่าน | รอบ | วันที่จับสลาก | เลกแรก | เลกที่สอง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เบื้องต้น | รอบเบื้องต้น | ไม่มีจับสลาก | 15–16 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 15–16 สิงหาคม พ.ศ. 2566 |
| เพลย์ออฟ | รอบเพลย์ออฟ | ไม่มีจับสลาก | 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 22 สิงหาคม พ.ศ. 2566 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | แมตช์เดย์ 1 | 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 18–20 กันยายน พ.ศ. 2566 | 18–20 กันยายน พ.ศ. 2566 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | แมตช์เดย์ 2 | 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 2–4 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 2–4 ตุลาคม พ.ศ. 2566 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | แมตช์เดย์ 3 | 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 23–25 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 23–25 ตุลาคม พ.ศ. 2566 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | แมตช์เดย์ 4 | 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 6–8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 6–8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | แมตช์เดย์ 5 | 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 27–29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 | 27–29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | แมตช์เดย์ 6 | 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 4–6 & 12–13 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 4–6 & 12–13 ธันวาคม พ.ศ. 2566 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | 21 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 12–14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 19–21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบก่อนรองชนะเลิศ | 21 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 4–6 มีนาคม พ.ศ. 2567 | 11–13 มีนาคม พ.ศ. 2567 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบรองชนะเลิศ | 21 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 16–17 เมษายน พ.ศ. 2567 | 23–24 เมษายน พ.ศ. 2567 |
| รอบแพ้คัดออก | รอบชิงชนะเลิศ | 21 ธันวาคม พ.ศ. 2566 | 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 | 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 |
กลุ่ม

รายละเอียดตารางการแข่งขันจะประกาศในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2566 หลังพิธีการจับสลาก. ได้รับการอัปเดตเมื่อวันที่ 6 กันยายน.
กลุ่ม > กลุ่ม เอ

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  AIN |  FEI |  PAK |  AHA |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  อัล-อิน | 6 | 5 | 0 | 1 | 17 | 9 | +8 | 15 | ผ่านเข้าสู่ รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  | — | 4–1 | 1–3 | 4–2 |
| 2 |  อัล-ฟายฮา | 6 | 3 | 0 | 3 | 12 | 10 | +2 | 9 | ผ่านเข้าสู่ รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  | 2–3 | — | 2–0 | 3–1 |
| 3 |  ปัคทาคอร์ | 6 | 2 | 1 | 3 | 8 | 11 | −3 | 7 |  |  | 0–3 | 1–4 | — | 3–0 |
| 4 |  อาฮัล | 6 | 1 | 1 | 4 | 6 | 13 | −7 | 4 |  |  | 1–2 | 1–0 | 1–1 | — |
แหล่งที่มา: เอเอฟซี
กฎการจัดอันดับ: เงื่อนไข
19:00UTC+5
| ปัคทาคอร์  | 0–3 |  อัลอิน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  Laba  11', 66'  Al-Balochi  25' |
ผู้ชม: 8,117 คน
ผู้ตัดสิน: Ko Hyung-jin (เกาหลีใต้)
21:00UTC+5
| อาฮัล  | 1–0 |  อัลฟายฮา |
| --- | --- | --- |
|  Tagayew  51' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 19,966 คน
ผู้ตัดสิน: Adham Makhadmeh (จอร์แดน)
20:00UTC+4
| อัลอิน  | 4–2 |  อาฮัล |
| --- | --- | --- |
|  Erik  4'  Rahimi  32'  Laba  41'  Autonne  70' | รายงาน |  Tagaýew  58'  Meredov  85' |
ผู้ชม: 8,126 คน
ผู้ตัดสิน: Abdullah Jamali (คูเวต)
19:00UTC+3
| อัลฟายฮา  | 2–0 |  ปัคทาคอร์ |
| --- | --- | --- |
| Sabiri  10', 71' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 1,088 คน
ผู้ตัดสิน: Mohanad Qasim Sarray (อิรัก)
20:00UTC+4
| อัลอิน  | v |  อัลฟายฮา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:00UTC+5
| ปัคทาคอร์  | v |  อาฮัล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:00UTC+3
| อัลฟายฮา  | v |  อัลอิน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:00UTC+5
| อาฮัล  | v |  ปัคทาคอร์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
20:00UTC+4
| อัลอิน  | v |  ปัคทาคอร์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:00UTC+3
| อัลฟายฮา  | v |  อาฮัล |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:00UTC+5
| ปัคทาคอร์  | v |  อัลฟายฮา |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |
19:00UTC+5
| อาฮัล  | v |  อัลอิน |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน |  |