stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ก็อตซิลล่า (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2557)
เรื่องย่อ

ภายหลังจากการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิม่า และนางาซากิ เมื่อปี ค.ศ. 1945 การทดลองและใช้ระเบิดนิวเคลียร์ของชาติมหาอำนาจก็ยังคงมีอยู่ต่อไปเรื่อย ๆ ในปี ค.ศ. 1954 รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้รับรายงานถึงสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่อาศัยอยู่ใต้ท้องมหาสมุทร จึงตัดสินใจทำลายมันด้วยระเบิดนิวเคลียร์แต่ปกปิดข่าวของมัน ให้กลายเป็นเพียงแค่ว่าเป็นการทดลองระเบิด
ในปี ค.ศ. 1999 ที่ญี่ปุ่น ดร.โจ โบรดี้ ได้ใช้ชีวิตครอบครัวอยู่ที่นั่น โจ และแซนดร้า ภรรยา เป็นนักวิทยาศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญด้านฟิสิกส์นิวเคลียร์ วันหนึ่งเมื่อเกิดเหตุสารกัมมันตภาพรังสีในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์รั่วไหลจากเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ โจต้องสูญเสียภรรยาไปในเหตุคราวนั้น ซึ่งเขาเชื่อว่า มันไม่ใช่แผ่นดินไหวธรรมดา แต่มีอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ใต้ดินโดยใช้การส่งเสียงแบบเอคโค่โลเคชั่น และในปีเดียวกัน ดร.เซริซาว่า นักวิทยาศาสตร์หัวหน้าโครงการนิวเคลียร์ลับของญี่ปุ่น ได้รับรายงานเรื่องการขุดพบฟอสซิลของสิ่งมีชีวิตโบราณขนาดใหญ่ในฟิลิปปินส์ เมื่อเขาได้ไปสำรวจก็พบสารกัมมันตภาพรังสีจำนวนมากเช่นเดียวกับที่พบในญี่ปุ่น
15 ปีผ่านไป ฟอร์ด นาวิกโยธินสหรัฐ ลูกชายเพียงคนเดียวของ โจ ที่รอดชีวิตมาจากเหตุคราวนั้น ได้รับโทรศัพท์แจ้งว่า โจ ถูกจับที่ญี่ปุ่นเนื่องจากพยายามบุกเข้าไปในพื้นที่ ๆ เกิดเหตุ ซึ่งปัจจุบันทางรัฐบาลญี่ปุ่นได้ปิดเป็นเมืองร้างไว้ 15 ปีที่ผ่านมา โจยังคงหมกมุ่นและค้นคว้าเกี่ยวกับเหตุการณ์ครั้งนั้นราวกับเป็นคนสติเสีย ในที่สุดทั้งโจและฟอร์ดก็ได้พบกับความจริง เมื่อได้เข้าไปในโครงการลับของรัฐบาล ที่พยายามปลุกไข่ของ มูโต สัตว์ประหลาดยักษ์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่กินพลังงานนิวเคลียร์เป็นอาหาร เมื่อมูโตฟักเป็นตัว โจได้เสียชีวิตลง แต่มูโตไม่ได้มีเพียงตัวเดียว แต่ยังมีอีกตัวหนึ่งที่เป็นตัวเมีย และทั้งคู่ก็ส่งเสียงร้องหากัน โดยมี โกจิร่า หรือ ก็อตซิลลา สัตว์ประหลาดยักษ์ตัวเดียวกันกับที่รัฐบาลสหรัฐได้ยิงระเบิดนิวเคลียร์ใส่เมื่อปี ค.ศ. 1954 ดร.เซริซาว่า เชื่อว่ามันออกตามหาและล่ามูโตทั้งคู่ เพื่อควบคุมสมดุลของธรรมชาติ
นักแสดง

| บทบาท |  นักแสดงเดิม |  พากย์ไทย |
| --- | --- | --- |
| ฟอร์ด โบรดี้ | แอรอน เทย์เลอร์-จอห์นสัน | คมสรร รัตนากรบดี |
| ดร.เซริซาว่า | เคน วาตานาเบะ | ปิยะ ชำนาญกิจ |
| แอลล์ โบรดี้ | เอลิซาเบธ โอลเซ่น | นพวรรณ เหมะบุตร |
| แซนดร้า โบรดี้ | จูเลียต บิโนช | นิรมล กิจภิญโญชัย |
| ดร.วิเวียน เกรแฮม | แซลลี่ ฮอว์กินส์ | ชิดชนก แย้มมา |
| พล.ร.อ.วิลเลี่ยม สเตรนซ์ | เดวิด สเตรทธาร์น | รอง เค้ามูลคดี |
| ดร.โจ โบรดี้ | ไบรอัน แครนสตัน | จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร |
| Russell Hampton | ริชาร์ด ที โจนส์ | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล |
| Sergeant Tre Morales | วิคเตอร์ ราซุก | สรรเสริญ โภคสมบัติ |
| Stan Walsh | Garry Chalk | บัญชา เหมะบุตร |
| Takashi | Ken Yamamura | อภิชาติ สมุทคีรี |
| Hayato | Hiro Kanagawa | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล |
| Jainway | ไท โอลสัน | อิทธิพล มามีเกตุ |
การผลิต

ภาพยนตร์ร่วมผลิตโดย Legendary Pictures และ Warner Bros. Pictures มีงบประมาณ 160 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ได้รับการสนับสนุนทางการเงิน 75% โดย Legendary และ 25 % โดย Warner Bros. เป็นภาพยนตร์แรกที่คุณสมบัติก๊อดซิลล่าแบบใหม่นับตั้งแต่ภาค Godzilla Raids Again ในปี 1959
การผลิต > การพัฒนา > ก็อตซิลลา 3 มิติ

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2004 Yoshimitsu Banno ผู้ที่เคยกำกับภาพยนตร์ภาค ก็อตซิลล่าผจญฮีโดร่า (Godzilla vs. Hedorah) ในปี ค.ศ. 1971 ประกาศว่าเขาได้มีหลักประกันลิขสิทธิ์จากโตโฮ เพื่อให้ ก็อตซิลลา ภาพยนตร์สั้น IMAX 3D ที่ Advanced Audiovisual Productions (AAP) บริษัทผลิตของเขา ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องไม่แน่นอนในชื่อ Godzilla 3D to the Max และจะเป็นการสร้างใหม่ของเรื่องราว Godzilla vs. Hedorah ในปี ค.ศ. 2005 นักถ่ายทำภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน ได้ถูกบันทึกอยู่ในโครงการให้เป็นนักถ่ายทำภาพยนตร์ ,หัวหน้าผลภาพเอฟเฟ็ค และโปรดิวเซอร์ร่วม ในปี ค.ศ. 2007 โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกันไบรอัน โรเจอร์ส ที่จะลงนามในโครงการหลังจากที่แอนเดอร์สันแนะนำให้เขารู้จักกับ Okuhira และ Banno ในปี ค.ศ. 2007 แอนเดอร์สัน ยังผ่าน เคอร์เนอร์ ออฟติคัล แล้วก็มาอยู่ในคณะกรรมการในการพัฒนาเทคโนโลยี และการผลิตภาพยนตร์ 3 มิติ และด้วยการสนับสนุนของเคอร์เนอร์ ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2007 ทีมงานได้พบกับโตโฮในโตเกียวที่พวกเขาพบอีกครั้งในการเจรจาต่อรองใบอนุญาตของพวกเขากับช่วยให้การเปิดตัวสารคดีความยาว 3 มิติ การผลิตละคร
ในปี ค.ศ. 2008 เคอร์เนอร์ กำลังเผชิญปัญหาทางการเงินที่ขู่ว่าจะยกเลิกการผลิต โรเจอร์ส, แอนเดอร์สัน และจากนั้นผู้อำนวยการนำเสนอ คีธ แจ๊กเก็ต ได้พบกับ Legendary Pictures ที่จะได้รับการสนับสนุนของพวกเขาในการแสดงภาพยนตร์ 3 มิติ ในปี ค.ศ. 2009 เป็นแสงไฟสีเขียวจาก Legendary ที่จะไปสู่การผลิต จากทีมงานฝ่ายผลิต AAP Banno และ Okuhira จะยังคงอยู่ในโครงการเป็นผู้ผลิต ,ผู้บริหาร และโรเจอร์สเป็นผู้ผลิต ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 Banno กล่าวว่าเขายังคงวางแผนที่จะทำให้เป็นภาคต่อ Godzilla vs. Hedorah
การผลิต > การพัฒนา > การออกแบบสิ่งมีชีวิต

ในการสัมภาษณ์ในปี ค.ศ. 2013 การ์ตูนเอ็ดเวิร์ดกล่าวถึงการออกแบบสิ่งมีชีวิตก็อตซิลลา เขาและกลุ่มการออกแบบที่ดูแลการออกแบบก็อตซิลล่าก่อนหน้านี้ทั้งหมด เพื่อแรงบันดาลใจ เอ็ดเวิร์ด ได้ให้ความเห็นว่า "วิธีที่ผมพยายามที่จะดูว่ามันเป็นจินตนาการก็อตซิลล่าเป็นสิ่งมีชีวิตจริงและใครบางคนจากโตโฮ เห็นเขาในทศวรรษที่ 1950 และวิ่งกลับไปที่สตูดิโอสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตและได้รับการพยายามที่ดีที่สุดที่จะจำได้และวาดมัน และในภาพยนตร์ของเรื่องนี้คุณจะได้รับที่จะเห็นเขาจริง"
การฉาย

มีกำหนดออกฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วโลกในระบบ 2 มิติ ,3 มิติ และไอแมกซ์ 3 มิติ ที่กำลังเริ่มต้นในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 กับการเปิดตัวในทวีปอเมริกาเหนือในวันที่ 16 พฤษภาคม และมีกำหนดจะออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 ส่วนวันที่ออกฉายสำหรับประเทศจีนยังไม่ได้รับการประกาศแต่ใดๆ ในสหรัฐอเมริกาภาพยนตร์ได้รับจัดอันดับ PG-13 ด้วยความระมัดระวังสำหรับ ลำดับที่รุนแรงของการทำลาย ,ทำร้ายร่างกาย และสิ่งมีชีวิตที่ใช้ความรุนแรง
ที่สุด ก็อตซิลล่าทำรายได้ไปทั้งหมด $529,1ล้านเหรียญ จากการฉายทั่วโลก นับเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับ 10 ในปี ค.ศ. 2014
ดูเพิ่ม

ก็อตซิลล่า อสูรพันธุ์นิวเคลียร์ล้างโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Godzilla ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Talking Dog Studios Godzilla Augmented Reality demonstration เก็บถาวร 2010-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รักรากเลือด

| รักรากเลือด |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: ชิออน โซโนะ
เขียนบท: มิโนรุ ฟุรุยะ ชิออน โซโนะ
อำนวยการสร้าง: ฮารุโอะ อุเมะคาวะ, มาซาชิ ยามาซากิ
นักแสดงนำ: โชตะ โซเมะตานิ, ฟูมิ นิไคโด
กำกับภาพ: โซเฮอิ ทานิคาวะ
ผู้จัดจำหน่าย: Gaga Communications
วันฉาย:   5 กันยายน ค.ศ. 2011 (2011-09-05) (Venice)  14 มกราคม ค.ศ. 2012 (2012-01-14) (Japan) 
ความยาว: 129 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ภาษาญี่ปุ่น
รักรากเลือด (ญี่ปุ่น: ヒミズ; โรมาจิ: himizu) เป็นภาพยนตร์ดราม่าปี 2011 ดัดแปลงจากมังงะเรื่องหนึ่งของมิโนรุ ฟุรุยะ คำว่า"himizu"ในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า ตัวตุ่นชนิดหนึ่ง ชื่อเรื่องมาจากยูอิจิ สึมิดะพระเอกของเรื่อง พูดว่า"ฉันอยากเป็นตัวตุ่น เป็นฮิมิทสึ"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ชนะในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสครั้งที่ 68 และโชตะ โซเมะตานิ, ฟูมิ นิไคโดได้รับรางวัล the Marcello Mastroianni Award สำหรับนักแสดงหน้าใหม่
นักแสดง

โชตะ โซเมะตานิ เป็น ยูอิจิ สึมิดะ
ฟูมิ นิไคโด เป็น เคโกะ ชาซาวะ
เมกุมิ คากุราซาคะ เป็น เคโกะ ทามุระ
อาสึกะ คุโรซาวะ
เด็นเด็น เป็น คาเนโกะ
มิสึรุ ฟุคิโคชิ เป็น เคตะ ทามุระ
เท็ตสึ วาตานาเบะ เป็น โชโซ
มากิโกะ วาตานาเบะ เป็น แม่ของสึมิดะ
เคน มิสึอิชิ เป็น พ่อของสึมิดะ
จุน มุราคามิ เป็น ทานิมุระ
โยสุเกะ คุโบซุกะ เป็น เทรุฮิโกะ
ทาคาฮิโระ นิชิจิมะ เป็น ยู
อันเนะ สึซึกิ เป็น บริกรหญิง
ยูริโกะ โยชิทากะ เป็น มิกิ
อาสึกะ คุโรซาวะ เป็น แม่ของเคโกะ
เคสุเกะ โฮริเบะ เป็น พ่อของเคโกะ
เนื้อเรื่องย่อ

พระเอกในเรื่องนี้ชื่อว่า สึมิดะ ยูอิจิ (สึมิดะซัง) รับบทโดยโซตะ โซเมะตานิ เป็นตัวละครที่ ต้องเก็บกดหลายๆ อย่าง โดยเฉพาะเรื่องที่พ่อแม่ไม่รัก แต่เขาก็อยากมีชีวิตที่ดีและเป็นคนดีที่น่ายกย่องนับถือ
ในขณะที่นางเอกคือ ชาซาวะ เคย์โกะ (ชาซาวะซัง) ซึ่งรับบทโดยฟุมิ นิไคโด ก็มีปัญหาไม่ได้ต่างกันมากนัก เธอหลงรักสึมิดะคุง คอยให้กำลังใจสึมิดะคุงมาตลอด
ทั้งคู่ถูกกดดันจากครอบครัวอย่างหนัก แต่สึมิดะคุงต้องรับภาระยุ่งเหยิงที่พ่อแม่สร้างปัญหาเอาไว้ด้วย สติเขาจะหลุดกระเจิงบ้างก็ไม่น่าแปลกใจ เขาเป็นแค่เด็ก ม.ต้น ต้องรับผิดชอบอะไรหลายๆ อย่าง ขาดคนคอยชี้นำ แถมยังถูกครอบครัวผลักไส ขยะสังคม..อาจจะสิ่งที่สึมิดะคุงเป็นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ บางครั้งสึมิดะก็กำลังจะลงมือทำอะไรที่ผิดพลาด แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้สักที ต้องมีหักมุมนิดๆ หน่อยๆ ทุกทีไป•
สุดท้ายเขาก็ถูกดึงสติออกมาโดยเคย์โกะและคนอื่นๆที่โบ๊ทเฮาส์สึมิดะ ตอนจบทั้งสองคนได้วิ่งไปสถานีตำรวจเพื่อมอบตัวพร้อมพูดสลับกันว่า "สึมิดะ" "พยายามเข้านะ"
การผลิต > ดัดแปลงบท

การ์ตูนต้นฉบับ "Himizu" ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดๆกับภัยพิบัติแผ่นดินไหววันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 สคริปต์ถูกเขียนไว้แล้วในช่วงต้นปี 2011 แต่ผู้กำกับตัดสินใจที่จะเพิ่มภัยพิบัติแผ่นดินไหวในเรื่อง
การผลิต > นักแสดง

นักแสดงนำได้ถูกเลือกวันที่ 11 มีนาคม 2011 โดยมี โชตะ โซเมะตานิเล่นเป็นยูอิจิ สึมิดะ เด็กชายอายุ 15 ปีและได้ฆ่าพ่อของตนเอง. นักแสดงหญิง ฟูมิ นิไคโดเป็นเคโกะ ชาซาวะ เด็กหญิงที่ตามสตอล์กเกอร์สึมิดะ
นักแสดงคนอื่น เช่น นักแสดงหญิงยูริโกะ โยชิทากะเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง Noriko's Dinner Table ที่ชิออน โซโนะกำกับและ นักแสดงชายยาคาฮิโระ นิชิจิมะเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง Love Exposure ที่ไซอน โซโนะกำกับเช่นเดียวกัน.
การผลิต > สถานที่

สถานที่ที่ถ่ายทำส่วนใหญ่อยู่ที่จังหวัดอิบะระกิ ความจริงแล้วนั้นโบ๊ทเฮาส์สึมิดะไม่ได้มีอยู่จริง รวมถึงกระท่อมกลางทะเลสาบก็ถูกสร้างมาเพื่อภาพยนตร์เรื่องนี้
เทศกาลภาพยนตร์

พ.ศ. 2554 (68th) Venice Film Festival - 31 สิงหาคม - 10 กันยายน - Venezia 68 *World Premiere
พ.ศ. 2554 (36th) Toronto International Film Festival - 8-18 กันยายน - Contemporary World Cinema *North American Premiere
พ.ศ. 2554 (16th) Busan International Film Festival - 6-14 ตุลาคม - A Window on Asian Cinema
พ.ศ. 2554 (44rd) Sitges Film Festival - 6-16 ตุลาคม - Noves Visions - Fiction
พ.ศ. 2554 (8th) Hong Kong Asian Film Festival - 18 ตุลาคม - 18 พฤศจิกายน - Cineaste Delights
พ.ศ. 2554 (26th) Mar del Plata Film Festival - 5-13 พฤศจิกายน - Panorama - Auteurs
พ.ศ. 2555 (14th) Deauville Asian Film Festival - 7-11 มีนาคม - The Features Competition
พ.ศ. 2555 (30th) Brussels International Fantastic Film Festival - 5-17 เมษายน - 7th Orbit Competition
พ.ศ. 2555 (4th) Terracotta Far East Film Festival - 12-15 เมษายน *UK Premiere Closing Film
พ.ศ. 2555 (61st) Melbourne International Film Festival - 2-19 สิงหาคม - Accent on Asia
พ.ศ. 2556 (16th) Shanghai International Film Festival - 15-23 มิถุนายน - Global Village - Japan Film Week
พ.ศ. 2556 (14th) Japan Filmfest Hamburg" - 22-26 พฤษภาคม - Noh
พ.ศ. 2558 (19th) Bucheon International Fantastic Film Festival - 16-26 กรกฎาคม - I’m (not) SONO Sion.
ราวัล

| ปี | ชื่อรางวัล | ชื่อองค์กร |
| --- | --- | --- |
| 2554 | Marcello Mastroianni Award for Best New Young Actor or Actress | (68th) Venice Film Festival |
| 2555 | 7th Orbit Prize | (30th) Brussels International Fantastic Film Festival |
| 2555 | Terracotta Far East Film Festival Audience Award | (4th) Terracotta Far East Film Festival |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
Himizu ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2542

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2542
ทีมชนะเลิศ: ทหารอากาศ ขนะเลิศไทยลีก สมัยที่ 2 ชนะเลิศลีกสูงสุด สมัยที่ 13
ตกชั้น: ทหารบก บีบีซี สปอร์ตคลับ (ไดสตาร์ กรุงเทพฯ)
เอเชียน คลับ แชมเปียนส์ชิพ ฤดูกาล 2543/44: ทหารอากาศ
เอเชียน คัพ วินเนอร์ส คัพ ฤดูกาล 2543/44: บีอีซี เทโรศาสน
ผู้ทำประตูสูงสุด: สุธี สุขสมกิจ (ธ.กสิกรไทย) 13 ประตู
ทีมเหย้า ชนะสูงสุด: ทหารอากาศ 10-0 บีบีซี สปอร์ตคลับ (ไดสตาร์ กรุงเทพฯ)
ทีมเยือน ชนะสูงสุด: กรุงเทพมหานคร 0-3 การท่าเรือฯ  บีบีซี สปอร์ตคลับ (ไดสตาร์ กรุงเทพฯ) 0-3 การท่าเรือฯ  ธนาคารกรุงไทย 0-3 การท่าเรือฯ
จำนวนประตูสูงสุด: ทหารอากาศ 10-0 บีบีซี สปอร์ตคลับ (ไดสตาร์ กรุงเทพฯ) (10 ประตู)
← 2541 2543 → 
ไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2542 หรือ คาลเท็กซ์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2542 ตามชื่อผู้สนับสนุนคือ คาลเท็กซ์ เป็นการแข่งขัน ไทยพรีเมียร์ลีก ประกอบด้วย 12 สโมสร โดยทีมอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน ไทยลีกดิวิชัน 1 โดยอัตโนมัติ ส่วนทีมอับดับที่ 11 จะต้องไปเล่นเพลย์ออฟ ขึ้นชั้น/ตกชั้น กับ ทีมอันดับที่ 2 ของ ไทยลีกดิวิชัน 1
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน > การเปลื่ยนแปลงสโมสรที่เล่นในลีก

ตกชั้นจาก ไทยลีก 2541
ราชประชา
เลื่อนชั้นจาก ดิวิชั่น 1 2541
ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ (ชนะเลิศ)
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน > สนามเหย้าและที่ตั้ง

| สโมสร | ที่ตั้ง | สนามเหย้า | ความจุ (โดยประมาณ) |
| --- | --- | --- | --- |
| สินธนา | บึงกุ่ม | สนามหมู่บ้านสินธนา | 800 |
| ทหารอากาศ | ปทุมธานี | สนามกีฬาธูปะเตมีย์ | 20,000 |
| บีอีซี เทโรศาสน | หนองจอก | สนามมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร | 5,000 |
| ธนาคารกรุงเทพ | สวนหลวง | สนามสโมสรธนาคารกรุงเทพ อุดมสุข | 2,000 |
| การท่าเรือฯ | คลองเตย | สนามกีฬาการท่าเรือแห่งประเทศไทย | 3,000 |
| บีบีซี สปอร์ตคลับ (ไดสตาร์ กรุงเทพฯ) | คลองเตย | สนามกีฬาการท่าเรือแห่งประเทศไทย | 3,000 |
| องค์การโทรศัพท์ฯ | หลักสี่ | สนามมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ | 4,000 |
| ทหารบก | พญาไท | สนามกีฬากองทัพบก | 20,000 |
| กรุงเทพมหานคร | ดินแดง | สนามไทย - ญี่ปุ่น ดินแดง | 10,000 |
| ธนาคารกสิกรไทย | ปทุมวัน | สนามเทพหัสดิน | 6,378 |
| ธนาคารกรุงไทย | ปทุมวัน | สนามเทพหัสดิน | 6,378 |
| โอสถสภา | ปทุมวัน | สนามเทพหัสดิน | 6,378 |
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน > สนามเหย้าและที่ตั้ง > การเปลื่ยนแปลงภายในสโมสร

สโมสรธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ ได้ทำการเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรไดสตาร์ กรุงเทพฯ ในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน > ข้อมูลสโมสรและผู้สนับสนุน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ระบุทีมชาตินั้นเป็นไปตามกฎข้อบังคับของฟีฟ่า ผู้เล่นสามารถถือสัญชาติที่ไม่เป็นไปตามฟีฟ่าได้มากกว่าหนึ่งสัญชาติ
| สโมสร | หัวหน้าผู้ฝึกสอน | ผู้ผลิตชุด | ผู้สนับสนุนบนชุดแข่ง |
| --- | --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร |  วิทยา เลาหกุล | ไนกี้ | ไม่มีผู้สนับสนุนบนเสื้อ |
| การท่าเรือฯ |  ดาวยศ ดารา | แกรนด์ สปอร์ต | ไม่มีผู้สนับสนุนบนเสื้อ |
| บีบีซี สปอร์ตคลับ (ไดสตาร์ กรุงเทพฯ) |  วรวรรณ ชิตะวณิช | แกรนด์ สปอร์ต | ไดสตาร์,โกปิโก้ |
| ทหารบก |  พิเชษฐ์ ภูษณะพงษ์ | แกรนด์ สปอร์ต | ไม่มีผู้สนับสนุนบนเสื้อ |
| ทหารอากาศ |  ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน | เอฟบีที | เบียร์สิงห์ |
| ธนาคารกรุงเทพ |  เฉลิมวุฒิ สง่าพล | แกรนด์ สปอร์ต | ไม่มีผู้สนับสนุนบนเสื้อ |
| ธนาคารกรุงไทย |  ณรงค์ สุวรรณโชติ | เดียดอร่า | เดียดอร่า |
| ธนาคารกสิกรไทย |  ชาญวิทย์ ผลชีวิน | ผลิตเองจากสโมสร | ธนาคารกสิกรไทย |
| บีอีซี เทโรศาสน |  เจสัน วิธ | อาดิดาส | บีอีซี, คาลเท็กซ์ |
| สินธนา |  การุณ นาคสวัสดิ์ | รีบอค | สินธนา |
| องค์การโทรศัพท์ฯ |  พงษ์พันธ์ วงษ์สุวรรณ | อาดิดาส | ไม่มีผู้สนับสนุนบนเสื้อ |
| โอสถสภา |  ชัชชัย พหลแพทย์ | อูลสปอร์ต | เอ็มสปอร์ต |
ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล

สิ้นสุด ณ วันที่ 8 ธันวาคม 2542
| อันดับ | ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | +/- | แต้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ทหารอากาศ (C, Q) | 22 | 11 | 6 | 5 | 43 | 27 | +16 | 39 |
| 2 | การท่าเรือฯ | 22 | 12 | 3 | 7 | 31 | 16 | +15 | 39 |
| 3 | บีอีซี เทโรศาสน (Q) | 22 | 11 | 6 | 5 | 35 | 23 | +12 | 39 |
| 4 | โอสถสภา | 22 | 10 | 9 | 3 | 32 | 21 | +11 | 39 |
| 5 | องค์การโทรศัพท์ฯ | 22 | 11 | 5 | 6 | 26 | 20 | +6 | 38 |
| 6 | ธนาคารกสิกรไทย | 22 | 8 | 8 | 6 | 37 | 31 | +6 | 32 |
| 7 | สินธนา | 22 | 9 | 3 | 10 | 30 | 30 | 0 | 30 |
| 8 | ธนาคารกรุงเทพ | 22 | 7 | 7 | 8 | 22 | 21 | +1 | 28 |
| 9 | กรุงเทพมหานคร | 22 | 7 | 5 | 10 | 24 | 28 | -4 | 26 |
| 10 | ธนาคารกรุงไทย | 22 | 5 | 10 | 7 | 28 | 32 | -4 | 25 |
| 11 | ทหารบก (R) | 22 | 7 | 4 | 11 | 25 | 30 | -5 | 25 |
| 12 | บีบีซี สปอร์ตคลับ (ไดสตาร์ กรุงเทพฯ) (R) | 22 | 0 | 2 | 20 | 11 | 65 | -54 | 2 |
กฎการจัดอันดับ: 1st แต้ม; 2nd สถิติการพบกัน; 3rd ผลต่างประตูได้เสีย; 4th จำนวนประตู
| --- | --- |
: ชนะเลิศและผ่านเข้ารอบไปเล่น เอเชียน คลับ แชมเปียนส์ชิพ
: ผ่านเข้ารอบไปเล่น เอเชียน คัพ วินเนอร์ส คัพ
: เพลย์ออฟ เลื่อนชั้น/ตกชั้น
: ตกชั้นโดยอัตโนมัติ
คดีล็อคผลการแข่งขัน

ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ไดสตาร์ กรุงเทพฯ ได้แพ้ในเกมนัดสุดท้ายของฤดูกาลให้กับทหารอากาศไปถึง 10-0 ซึ่งกลายเป็นกรณีข้อสงสัย จนทาง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ต้องมาสอบสวนว่าเป็นการล๊อคผลหรือไม่ ซึ่งในเวลาต่อมา คณะกรรมการสอบสวนฯ ที่นำโดย วิรัช ชาญพานิชย์ มีมติให้สโมสร พ้นจากสมาชิกภาพของสมาคมฟุตบอลฯ (จากเดิม ที่ตกชั้นใน ไทยลีกดิวิชัน 1) และลงโทษ พงศ์พินิจ อินทรทูต และ วรวรรณ ชิตะวณิช ในฐานะ ผู้จัดการทีมและผู้ฝึกสอน ห้ามยุ่งเกี่ยวกับฟุตบอล เป็นเวลา 1 ปี และ 6 เดือนตามลำดับ แต่ในเวลาต่อมา ไดสตาร์ กรุงเทพฯ ก็ได้ยุบทีมเนื่องจากปัญหาทางการเงินในท้ายที่สุด
รอบเพลย์ออฟ เลื่อนชั้น

ทีมอันดับที่ 11 ต้องเล่น เพลย์ออฟ ขึ้นชั้น/ตกชั้น กับทีมอันดับ 2 ของ ไทยลีกดิวิชัน 1 โดยผลการแข่งขันรวมสองนัด ราชนาวี ชนะ 3 - 4 ทำให้ ทหารบก ตกชั้นสู่ ไทยลีกดิวิชัน 1 และ ราชนาวี ขึ้นชั้นสู่ ไทยลีก ในฤดูกาลถัดไป
22 พฤษภาคม 2543
16:00
| ราชนาวี | 2-2 | ทหารบก |
| --- | --- | --- |
| ชายชาญ เขียวเสน  15'   ประเสริฐ อินนุ้ย  71' |  | กวีพันธ์ ทวีบุตร  18'   กฤษขจร วงศ์รัตนะ  85' |
24 พฤษภาคม 2543
16:00
| ทหารบก | 1–2 | ราชนาวี |
| --- | --- | --- |
| กฤษขจร วงศ์รัตนะ  6' (ลูกโทษ) |  | สุขสันต์ คุณสุทธิ์  15'   ชายชาญ เขียวเสน  90+1' |
รางวัลประจำฤดูกาล > ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมประจำปี

ปียะพงษ์ ผิวอ่อน - ทหารอากาศ
อันดับผู้ทำประตูสูงสุด

13 ประตู
สุธี สุขสมกิจ - (ธนาคารกสิกรไทย)
11 ประตู
ส่งเสริม มาเพิ่ม - (ทหารอากาศ)
วรวุฒิ ศรีมะฆะ - (บีอีซี เทโรศาสน)
10 ประตู
เสกสรรค์ ปิตุรัตน์ - (สินธนา)
8 ประตู
อภิสิทธิ์ ไข่แก้ว - (การท่าเรือฯ)
สุนัย ใจดี - (ทหารอากาศ)
7 ประตู
รณชัย สยมชัย - (การท่าเรือฯ)
วรวิทย์ ถาวรวัน - (ทหารอากาศ)
สุวิทย์ หวัดแท่น - (โอสถสภา)
6 ประตู
กฤษดา เพี้ยนดิษฐ์ - (องค์การโทรศัพท์ฯ)
ชรีฟพอร์ต

| ชรีฟพอร์ต |
| --- | --- |
นคร
Church]]
   ธงตราอย่างเป็นทางการของชรีฟพอร์ต ตรา ตราอาร์ม
thInteractive map of Shreveport
ชรีฟพอร์ตLocation in Louisianaแสดงแผนที่รัฐลุยเซียนาชรีฟพอร์ตLocation in the United Statesแสดงแผนที่สหรัฐ
พิกัด: 32°30′53″N 93°44′50″W﻿ / ﻿32.51472°N 93.74722°W﻿ / 32.51472; -93.74722
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ: รัฐลุยเซียนา
แพริช: แคดโด, โบเซอร์
ก่อตั้ง: 1836 (189 ปีที่แล้ว) (1836)
Incorporated: 20 มีนาคม 1839 (185 ปีก่อน) (1839-03-20)
ตั้งชื่อจาก: Captain Henry Miller Shreve
การปกครอง
 • Mayor: Tom Arceneaux (R)
 • City Council:  Members list Chair: James Green (D) Dist A: Tabitha Taylor (D) Dist B: Gary Brooks (D) Dist C: Jim Taliaferro (R) Dist D: Grayson Boucher (R) Dist E: Alan Jackson Jr (R) Dist F: James E. Green (D) Dist G: Ursula Bowman (D) 
พื้นที่
 • นคร: 123.84 ตร.ไมล์ (320.74 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 108.14 ตร.ไมล์ (280.10 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 15.69 ตร.ไมล์ (40.65 ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 2,698 ตร.ไมล์ (6,987.8 ตร.กม.)
ความสูง: 154 to 253 ฟุต (46 to 77.1 เมตร)
ประชากร (2020)
 • นคร: 201,573 คน
 • อันดับ: 1st in Caddo Parish 3rd in Louisiana 147th in United States
 • ความหนาแน่น: 1,734.64 คน/ตร.ไมล์ (669.75 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง: 288,052 (US: 140th) คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 1,592.8 คน/ตร.ไมล์ (615.0 คน/ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล: 547,406 (US: 140th) คน
เดมะนิม: Shreveporter
เขตเวลา: UTC−6 (CST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−5 (CDT)
รหัสไปรษณีย์: 71101-71109, 71115-71166
รหัสพื้นที่: 318
FIPS code: 22-70000
เว็บไซต์: shreveportla.gov
ชรีฟพอร์ต (อังกฤษ: Shreveport: /ˈʃriːvpɔːrt/ shreev-port) เป็นนครในรัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของรัฐลุยเซียนา รองจากนิวออร์ลีนส์และ แบตันรูช เมืองชรีฟพอร์ตส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในแคดโดแพริช ซึ่งเป็นที่ตั้งแพริช เมืองทอดยาวไปตามฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเรด ไปจนถึงโบเซอร์แพริชที่อยู่ใกล้เคียง จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองมีประชากร 201,573 คน
พรรคเพื่อชาติไทย

ระวังสับสนกับ พรรคเพื่อชาติ หรือ พรรคเพื่อไทย
| พรรคเพื่อชาติไทย  |
| --- | --- |

หัวหน้า: คฑาเทพ เตชะเดชเรืองกุล
รองหัวหน้า: วรรณยุทธ ไวยวุฒิ   พิชญาภา เพชรพันธ์   อนันต์ เพียรพานิชย์   จิรายุ เขาแก้ว   ปถมัง คงพูล   อชินาธิรัตน์ ฉัตรทวีวรชัย   ทองจันทร์ จันทร์เต
เหรัญญิก: เกวลิน บุพชาติ
นายทะเบียนสมาชิก: นพรัตน์ ทองสาร
กรรมการบริหาร: พงษ์ฐวัฒน์ เตชะเดชเรืองกุล
ประธานที่ปรึกษา: ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา
ก่อตั้ง: 30 ตุลาคม พ.ศ. 2561 (6 ปี)
ที่ทำการ: 209 หมู่ที่ 2 ตำบลโนนโพธิ์ อำเภอเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ
สภาผู้แทนราษฎร: 0 / 500 
การเมืองไทย    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคเพื่อชาติไทย (อังกฤษ: PHEU CHART THAI PARTY, ชื่อย่อ:พ.ชต.ท.) เป็นพรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนจัดตั้งตาม พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ในชื่อว่า "พรรคพลังไทยรักไทย" โดยมี คฑาเทพ เตชะเดชเรืองกุล และ วินัย ไชยบุตร เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก และเคยมีพลเอก ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา เป็นประธานที่ปรึกษาพรรค
ประวัติ

พรรคเพื่อชาติไทย จดทะเบียนพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ในทะเบียนพรรคการเมือง เลขที่ 16/2561 ในชื่อ พรรคพลังไทยรักไทย มีนาย คฑาเทพ เตชะเดชเรืองกุล และนาย วินัย ไชยบุตร เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก  ต่อมาทางพรรคได้เชิญ พลเอก ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ให้มาดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรค
ต่อมาในการประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2561 เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ที่ประชุมมีมติเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคเพิ่มเติมในตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคจำนวน 4 คนได้แก่ ทองจันทร์ จันทร์เต ร้อยตำรวจเอก อธิโชค พุทธปิยบูชา เครือวัลย์ หงษาวงค์ และ  อภิวิชญญ์ ทิพย์รัตน์
ในปี 2563 พรรคพลังไทยรักไทย ได้ยื่นต่อนายทะเบียนพรรคการเมืองขอเปลี่ยนชื่อพรรคเป็น "พรรคไทยรักไทย" แต่นายทะเบียนพรรคการเมืองไม่อนุญาต กระทั่งในวันที่ 20 เมษายน ปี พ.ศ. 2564 ทางพรรคพลังไทยรักไทยได้จัดประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2564 ซึ่งที่ประชุมมีมติให้แก้ไขข้อบังคับพรรคเปลี่ยนแปลงชื่อพรรคเป็น พรรคเพื่อชาติไทย เปลี่ยนแปลงภาพเครื่องหมายพรรค เลือกตั้งกรรมการบริหารพรรคแทนตำแหน่งที่ว่างโดย นางสาวเกวลิน บุพชาติ ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเหรัญญิกพรรค
การเลือกตั้ง

พรรคเพื่อชาติไทย ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งใน การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 ในนามพรรคพลังไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. เข้าสภาทั้งสิ้น 1 คน คือ นายคฑาเทพ ผู้เป็นหัวหน้าพรรค
บทบาททางการเมือง

ภายหลังการเลือกตั้งในปี 2562 พรรคพลังไทยรักไทยได้เข้าร่วมรัฐบาลภายใต้การนำของพรรคพลังประชารัฐ และสนับสนุนพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรี
บุคลากร > หัวหน้าพรรค

| ลำดับที่ | ชื่อ | เริ่มต้นวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | คฑาเทพ เตชะเดชเรืองกุล | 30 ตุลาคม พ.ศ. 2561 | ปัจจุบัน |
บุคลากร > เลขาธิการพรรค

| ลำดับที่ | ชื่อ | เริ่มต้นวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | วินัย ไชยบุตร | 30 ตุลาคม พ.ศ. 2561 | 12 มิถุนายน พ.ศ. 2562 |
ประวัติการทำงานในรัฐสภา

| ครั้งที่ | การเลือกตั้ง | จำนวน ส> ส. | สถานภาพพรรค | นายกรัฐมนตรี | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 2562 | 1 คน | ร่วมรัฐบาล | พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา |  |
เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช

เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช 1989
เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช (Bettina Heinen-Ayech, 3 กันยายน ค.ศ. 1937 – 7 มิถุนายน ค.ศ. 2020) เป็นจิตรกรชาวเยอรมัน เธอกลายเป็นที่รู้จักจากผลงานภาพวาดทิวทัศน์สีสันสดใสของแอลจีเรีย ระหว่างปีค.ศ. 1955 ถึง 2017 เธอได้จัดแสดงนิทรรศการในหลายประเทศทั่วโลกและได้รับรางวัลมากมาย เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2020
ผลงาน

เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ได้เรียนรู้เทคนิคทั้งหมดของการวาดภาพแต่เธอเน้นไปที่การวาดภาพสีน้ำ ในฐานะจิตรกรวาดภาพกลางแจ้ง เธอได้สร้างสรรค์ผลงานภาพวาดทิวทัศน์ไว้มากมาย มีเพียงส่วนน้อยที่เป็นภาพบุคคล ระหว่างที่เธอพำพักที่แอลจีเรีย เธอได้พัฒนาเทคนิคของตนขึ้น เนื่องจากอากาศในเกลมาแห้ง สีน้ำที่นั่นจึงไม่ไหลเข้าหากันเหมือนที่ยุโรป แต่จะแห้งเร็ว เธอจึงพัฒนาแนวทางของตนขึ้นจากสภาวะนี้ "ฉันนำสีที่เข้มมาใช้ด้วยกันแบบโมเสค โดยไล่สีทีละสี" เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช กล่าว เมื่อใช้สีเข้มต่าง ๆ ด้วยกัน จะได้ภาพทิวทัศน์และแสงสีที่เจิดจ้าในแอลจีเรีย ในช่วงหลายปีที่เกิดการก่อการร้ายตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 ถึง 2000 เธอสามารถวาดได้เพียงภาพบุคคล ภาพนิ่ง และภาพจากการมองออกไปนอกหน้าต่างในแอลจีเรียเท่านั้น เพราะเธอไม่สามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้ อย่างไรก็ตาม เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ก็ไม่สามารถวาดภาพบุคคลหรือภาพนิ่งได้ในแอลจีเรีย
เบตตินา ไฮเนิน-อาเยช กล่าวไว้ว่า ไม่เพียงเทคนิคของเธอได้เปลี่ยนแปลงไปที่แอลจีเรียเท่านั้น แต่บุคลิกของเธอยังเปลี่ยนแปลงไปด้วย เธอก้าวพ้นจาก “อคติแบบยุโรป” และ “รับฟัง” ธรรมชาติอันงดงามในเมืองเกลมา “ภูเขามาฮูนาทางใต้และท้องทุ่งแถวนั้นตรึงทุกประสาทสัมผัสของฉัน และรักษาจินตนาการของฉันไว้” ฉันวาดภาพภูมิภาคนี้ในฤดูใบไม้ผลิ ในขณะที่ทุ่งหญ้าสีเขียวที่มีดอกป๊อปปี้สีแดงแต่งแต้มอยู่นั้นสว่างไสวเรืองรองในทุกเฉดสี ห่างไกลจากสีเขียวเข้มของยุโรป ฉันวาดภาพภูมิภาคนี้ในฤดูร้อนเมื่อยอดเขาสีน้ำเงินและสีม่วงสูงตระหง่านเหนือสีทองอันงดงามของทุ่งข้าวสาลี ฉันวาดภาพภูมิภาคนี้ในฤดูหนาวเมื่อสีแดงของโลกมีพลังอันน่าเหลือเชื่อที่ยากจะแสดงให้เห็นได้!"
ในปีค.ศ. 1967 มักซ์ เม็ตซเคอร์ นักข่าว ได้เขียนเกี่ยวกับเบตตินา ไฮเนิน-อาเยช ลงในหนังสือพิมพ์ Düsseldorfer Nachrichten “เธอสามารถทำให้ทิวทัศน์เข้าถึงได้ แม้แต่ผู้ที่ไม่รู้จักทิวทัศน์นั้นก็ตาม ผลงานภาพบุคคลของเธอไม่ได้เป็นเพียงภาพของผู้คนเท่านั้น แต่ยังแสดงถึงจิตวิญญาณที่ลึกล้ำอีกด้วย”