stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
น้ำกร่อย
รายชื่อปลาน้ำกร่อย

วงศ์ปลากดทะเล
วงศ์ปลากระทิง
วงศ์ปลากระบอก
วงศ์ปลากระเบนธง
วงศ์ปลากุเรา
วงศ์ปลาฉนาก
วงศ์ปลาตูหนา
ปลากดหัวผาน
ปลากดเทพา
ปลากดเหลือง
ปลากระเบนชายธง
ปลากระเบนบัว
ปลากระเบนลายเสือ
ปลากระเบนแม่กลอง
ปลากะพงขาว
ปลากะพงข้างปาน
ปลากะพงแดง
ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง
ปลาฉนากจะงอยปากแคบ
ปลาฉนากเขียว
ปลาฉลามครีบดำ
ปลาฉลามหัวบาตร
ปลาชะลิน
ปลาตะลุมพุก
ปลาตาเหลือก
ปลาตาเหลือกยาว
ปลาตีน
ปลาตูหนา
ปลาตูหนาลาย
ปลาบู่เขือคางยื่น
ปลาปักเป้าสมพงษ์
ปลายอดม่วงลาย
ปลายอดม่วงเกล็ดถี่
ปลาย่าดุก
ปลาวัวจมูกสั้น
ปลาสะแงะ
ปลาสเตอร์เจียน
ปลาหนวดพราหมณ์
ปลาอุก
ปลาอุกจุดดำ
ปลาโรนัน
ปลาโรนันจุดขาว
ปลาโรนันหัวเสียม
ปลาโรนันหัวเสียมยักษ์
ปลาไหลนา
ปลาไหลหลาด
ปลาไหลแดง
ปลาปักเป้า
ปลามังกง
ปลาแมว
วงศ์ปลาคางคก
วงศ์ปลาบู่
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่
วงศ์ปลายอดม่วง
วงศ์ปลาหลังเขียว
วงศ์ปลาเสือตอ
วงศ์ปลาไหลนา
ปลาเสือพ่นน้ำ
ปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่
อันดับปลาซีกเดียว
ปลาอินทรีทะเลสาบเขมร
วงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ
ต้นไม้น้ำกร่อย

ต้นลุ่ย
ต้นโกงกาง
ต้นจาก
หงอนไก่ทะเล
น้ำมันอาร์แกน

ต้นอาร์แกน
น้ำมันอาร์แกน (อังกฤษ: argan oil) เป็นน้ำมันที่ได้จากเมล็ดต้นอาร์แกน (Argania spinosa) เป็นไม้ต้นที่พบเฉพาะในประเทศโมร็อกโก น้ำมันอาร์แกนมีลักษณะเป็นของเหลวสีเหลืองอ่อนถึงใส ไม่มีกลิ่น มีจุดหลอมเหลวประมาณ 100 °ซ. และจุดวาบไฟที่ประมาณ 300 °ซ. น้ำมันอาร์แกนประกอบไปด้วยไขมันอิ่มตัวและไม่อิ่มตัว โดยไขมันไม่อิ่มตัวที่พบมากที่สุดคือกรดโอเลอิกและกรดลิโนเลอิก ในขณะที่ไขมันอิ่มตัวที่พบมากที่สุดคือกรดปาลมิติก
วิธีดั้งเดิมในการสกัดน้ำมันอาร์แกนของชาวโมร็อกโกจะเริ่มจากขูดเนื้อผลออกหลังนำไปตากแห้ง หรือบางครั้งให้แพะกินเนื้อผลแล้วค่อยเก็บเมล็ด จากนั้นจะบีบเมล็ดให้แตกเพื่อนำเนื้อในมาใช้ การผลิตน้ำมันอาร์แกนเพื่อใช้ประกอบอาหารจะมีกระบวนการเพิ่มเติมคือนำเนื้อในไปคั่วเพื่อให้ได้กลิ่นถั่ว ในขณะที่น้ำมันอาร์แกนสำหรับผสมในเครื่องสำอางจะไม่มีการคั่ว
น้ำมันอาร์แกนนิยมใช้เป็นส่วนประกอบในเครื่องสำอาง เนื่องจากอุดมไปด้วยวิตามินอี ซึ่งมีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระและช่วยบำรุงผิวและเส้นผม ในน้ำมันอาร์แกนมีกรดโอเลอิกและกรดลิโนเลอิก ซึ่งเป็นแหล่งของกรดไขมันโอเมกา-9 และกรดไขมันโอเมกา-6 ตามลำดับ โดยกรดไขมันสองชนิดนี้ช่วยลดระดับคอเลสเตอรอลในเลือดและความเสี่ยงเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจ
น้ำตาสีเลือด

| น้ำตาสีเลือด |
| --- | --- |

กำกับ: สตีเวน สปีลเบิร์ก
เขียนบท: เจ. จี. บัลลาร์ด
อำนวยการสร้าง: สตีเวน สปีลเบิร์ก
นักแสดงนำ: คริสเตียน เบล จอห์น มัลโควิช มิแรนดา ริชาร์ดสัน ไนเจล เฮเวอร์ส
กำกับภาพ: Allen Daviau
ตัดต่อ: Michael Kahn
ดนตรีประกอบ: จอห์น วิลเลียมส์
ผู้จัดจำหน่าย: Warner Bros.
วันฉาย: 25 ธันวาคม ค.ศ. 1987
ความยาว: 154 นาที
ประเทศ:  สหรัฐ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ทุนสร้าง: 35 ล้านเหรียญ
ทำเงิน: 66 ล้านเหรียญ
น้ำตาสีเลือด (อังกฤษ: Empire of the Sun) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530 สร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติของเจ. จี. บัลลาร์ด นักเขียนชาวอังกฤษที่เกิดและใช้ชีวิตในวัยเด็กในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน  ในขณะนั้นจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ประกาศสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ครอบครัวของบัลลาร์ดได้ตกเป็นเชลยของกองทัพญี่ปุ่น และต้องอาศัยอยู่ในค่ายกักกัน ตลอดช่วงสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก
ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับและอำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก  เดิมทีภาพยนตร์จะกำกับโดยแฮโรลด์ เบคเกอร์ อำนวยการสร้างโดยโรเบิร์ต ชาปิโร  ต่อมาได้เปลี่ยนผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างเป็นเดวิด ลีน และสตีเวน สปีลเบิร์ก  ต่อมาสปีลเบิร์กได้แสดงความสนใจที่จะเป็นผู้กำกับเอง สืบเนื่องจากความชื่นชอบส่วนตัวในเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง ความชื่นชอบในเครื่องบินในยุคนั้น และความชื่นชอบในภาพยนตร์ The Bridge on the River Kwai (1957) ของเดวิด ลีน ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับค่ายเชลยศึกในสงครามโลกครั้งที่สอง
บท เจมส์ "เจมี" แกรห์ม บัลลาร์ด (เจ. จี. บัลลาร์ด) ในวัยเด็ก นำแสดงโดยคริสเตียน เบลในวัย 13 ปี เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สามในชีวิตการแสดงของเบล และเริ่มสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

Empire of the Sun ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ริมฝั่งแม่น้ำแซนในปารีส

| ปารีส ริมฝั่งแม่น้ำแซน * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
แม่น้ำแซนจากหอไอเฟล
ประเทศ: ปารีส   ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2534 (คณะกรรมการสมัยที่ 15)
เพิ่มเติม: 2567
พื้นที่: 531 ha
พื้นที่กันชน: 3194 ha
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ริมฝั่งแม่น้ำแซนในปารีส (ฝรั่งเศส: rives de la Seine à Paris) คือบริเวณพื้นที่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2534 ประกอบด้วยสะพาน ที่จอดเรือ เกาะในแม่น้ำ (อีลเดอลาซีเตและอีลแซ็ง-ลูย) อาคารและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ จำนวนมากตั้งแต่สะพานปงเดอซูว์ลีถึงปงดีเยนา รวมความยาวของแม่น้ำแซนกว่า 8 กิโลเมตร
พื้นที่ดังกล่าวเป็นสถานที่จัดพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
สถานที่สำคัญที่ขึ้นทะเบียน > ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ (ทิศใต้)

หอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส, ซีเตเดอลามอเดดูว์ดีซายน์, การ์โดสแตร์ลิตซ์, ฌาร์แด็งเดปล็องต์, วิทยาเขตฌูว์ซีเยอ, สถาบันโลกอาหรับ, ออแตลเดอลามอแน, สถาบันฝรั่งเศส, พิพิธภัณฑ์ออร์แซ, ปาแลบูร์บง, กระทรวงการต่างประเทศ, ออแตลเดแซ็งวาลีด, มูว์เซดูว์แกบร็องลี, หอไอเฟล, ฟรง-เดอ-แซน, สวนสาธารณะอ็องเดร ซีทรอแอน
สถานที่สำคัญที่ขึ้นทะเบียน > ฝั่งขวาของแม่น้ำ (ทิศเหนือ)

สวนสาธารณะแบร์ซี, Palais omnisports de Paris-Bercy, กระทรวงเศรษฐกิจและการคลัง, การ์เดอลียง, สถาบันนิติเวชศาสตร์, Préfecture de Paris, ออแตลเดอวีล, โรงละครสองแห่งที่ปลัสดูว์ชัตแล, ลาซามารีแตน, พระราชวังลูฟวร์, ฌาร์แด็งเดตุยเลอรี, ปลัสเดอลากงกอร์ด, เปอตีปาแล, กร็องปาแล, ปาแลเดอโตกีโย, ปาแลเดอชาโย, แมซงเดอลาราดีโย
สถานที่สำคัญที่ขึ้นทะเบียน > อื่น ๆ

อีลเดอลาซีเต
อาสนวิหารน็อทร์-ดาม
แซ็งต์-ชาแปล
กงซีแยร์เฌอรี
อีลแซ็ง-ลูย
สะพานสำคัญ
ปงเนิฟ
ปงอาแล็กซ็องดร์-ทรัว
เหตุผลที่ได้รับคัดเลือกเป็นมรดกโลก

ริมฝั่งแม่น้ำแซนในปารีสขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 15 เมื่อปี พ.ศ. 2534 ที่ประเทศตูนิเซีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(i)  - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii)  - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iv)  - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
แหล่งข้อมูลอื่น

พื้นที่สีส้มอ่อน คือบริเวณที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
นิ้วน้ำแข็ง

การก่อตัวของนิ้วน้ำแข็ง; (1) เมื่อน้ำแข็งตัว อนุภาคที่ไม่ใช่น้ำส่วนใหญ่จะถูกขับออกจากผลึกน้ำแข็ง ทำให้น้ำแข็งในทะเลมีรูพรุนมาก ช่องว่างระหว่างน้ำแข็งจะบรรจุด้วยน้ำเกลือเข้มข้นและน้ำเกลือ (2) น้ำโดยรอบผลึกน้ำแข็งจะกลายเป็นน้ำที่มีเกลือเข้มข้นมากขึ้น และพยายามรั่วไหลออกมา (3) น้ำที่อุดมด้วยเกลือยังคงสภาพเป็นของเหลว ด้วยความหนาแน่นที่เพิ่มขึ้นทำให้น้ำส่วนนี้จมลง เป็นการเริ่มต้นการสร้าง "นิ้วน้ำแข็ง" (4) ขอบด้านนอกของนิ้วน้ำแข็งเริ่มสะสมชั้นน้ำแข็งหนาขึ้นรอบ ๆ และรักษาระดับอุณหภูมิที่ต่ำนี้จากกระแสน้ำเกลือเข้มข้นที่พ่นออกมา ทำให้คงตัวและกลายเป็นรูปทรงท่อหรือนิ้ว (5) กระแสน้ำเกลือเข้มข้นเย็นจัดที่ไหลลงและท่อที่ยาวขึ้นเรื่อย ๆ จนไปถึงพื้นทะเล (6) จะยังคงสร้างน้ำแข็งอย่างต่อเนื่องรอบจุดที่สัมผัสพื้นทะเล น้ำเกลือนี้จะเดินทางไปในแนวนอนตามพื้นทะเลในทิศทางที่ลาดลง และแข็งตัวก่อเป็นแผ่นหรือสายน้ำแข็งขนาดใหญ่
นิ้วน้ำแข็ง หรือ น้ำแข็งย้อยทะเล หรือ นิ้วน้ำแข็งมรณะ (อังกฤษ: brinicle หรือ brine icicle หรือ icy finger of death) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นใต้ท้องทะเลภายใต้อุณหภูมิที่เย็นจัด นิ้วน้ำแข็งมีลักษณะคล้ายท่อหรือกรวยน้ำแข็ง ภายในกลวง ก่อตัวขึ้นใต้ชั้นน้ำแข็งที่ผิวน้ำทะเลและงอกลึกลงสู่พื้นทะเล ซึ่งความเร็วของการก่อตัวของนิ้วน้ำแข็งบางครั้งอาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เมื่อนิ้วน้ำแข็งสัมผัสพื้นทะเล ผลึกน้ำแข็งจะขยายตัวเป็นแผ่นน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่พื้นทะเล และสามารถเป็นอันตรายต่อสัตว์ทะเลขนาดเล็กเช่น ปลาดาว และเม่นทะเลที่อาศัยที่พื้นทะเลรอบจุดสัมผัสนั้น โดยทั่วไปเกิดขึ้นในบริเวณอาร์กติกและแอนตาร์กติก
การก่อตัว

โดยปกติน้ำเค็มในมหาสมุทรมีจุดเยือกแข็งต่ำกว่าน้ำจืด น้ำทะเลในบริเวณอาร์กติกและแอนตาร์กติกเท่าที่มีการสำรวจมีจุดเยือกแข็งที่อุณหภูมิ -1.9 องศาเซลเซียสหรือต่ำกว่า นิ้วน้ำแข็งเกิดขึ้นเมื่ออุณหภูมิของอากาศเย็นจัด (โดยประมาณ -40 °ซ.) ทำให้น้ำเย็นและแข็งตัว การตกผลึก (การก่อตัวของน้ำแข็ง) ของน้ำเค็มที่เกิดขึ้นแตกต่างจากน้ำจืด แทนที่น้ำทะเลจะแข็งตัวเป็นก้อน แต่มักก่อตัวเป็นโครงสร้างผลึกที่มีรูพรุนแบบฟองน้ำ เป็นช่องบรรจุน้ำเกลือเข้มข้น (brine) หรือน้ำเกลือ (saline) อยู่ภายใน เนื่องจากกระบวนการก่อตัวของน้ำแข็งจากน้ำเกลือ จะขับเกลือ และไอออนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ให้แยกออกจากผลึกของน้ำแข็งบริสุทธิ์
น้ำเกลือนี้มีความเข้นข้นของเกลือและความหนาแน่นที่มากขึ้นเรื่อย ๆ จึงถูกผลักให้สะสมรวมตัวกันและรั่วไหลผ่านรอยแตกของน้ำแข็งที่ลอยอยู่ที่ผิวน้ำทะเล ความเข้มข้นของเกลือที่มากนี้ทำให้มีจุดเยือกแข็งที่ต่ำลง คงสภาพของเหลวและไม่แข็งตัวในทันที ทั้งยังหนักกว่าน้ำทะเลโดยรอบทำให้กลุ่มน้ำเกลือเข้มข้นนี้จมตัวลง แทรกผ่านช่องรอยแยกคล้ายอุโมงค์ขนาดเล็กมากเรียก ช่องน้ำเกลือเข้มข้น (brine channel) ถูกสร้างขึ้นผ่านชั้นน้ำแข็ง การจมตัวลงของน้ำเกลือเข้มข้นที่เย็นจัดนี้คือ การเริ่มก่อตัวของนิ้วน้ำแข็ง
ในขณะเดียวกันการไหลลงของน้ำเกลือเข้มข้นที่เย็นจัดแตะกับน้ำทะเลที่ยังไม่แข็งตัวด้านล่าง จะทำให้เกิดน้ำแข็งเพิ่มขึ้นรอบ ๆ และโดยทั่วไปอนุภาคน้ำเคลื่อนตัวจากจุดที่มีความเข้มข้นของน้ำสูงไปสู่จุดที่มีความเข้มข้นต่ำ ดังนี้น้ำเกลือมีความเข้มข้นของน้ำต่ำจึงดึงดูดอนุภาคน้ำที่มีอุณหภูมิสูงกว่าเล็กน้อยโดยรอบให้เข้าหา อุณหภูมิที่เย็นกว่าของน้ำเกลือทำให้มวลน้ำที่เพิ่งดึงดูดมาใหม่แข็งตัว โดยหากน้ำเกลือในช่องมีการกระจายอย่างสม่ำเสมอ ท่อน้ำแข็งนี้จะก่อตัวลงสู่ด้านล่างอย่างสม่ำเสมอกันเป็นแท่งตรง อย่างไรก็ตามหากช่องน้ำเกลือมีความเข้มข้นมากกระจุกในพื้นที่เล็ก ๆ การไหลลงของน้ำเกลือเย็นจัด (ซึ่งมีเกลือมากจนไม่สามารถแข็งตัวที่จุดเยือกแข็งเดิม) จะเริ่มมีปฏิกิริยากับน้ำทะเลที่ยังไม่แข็งคล้ายการไหลเป็นกระแส (ในลักษณะเดียวกับที่อากาศร้อนจากไฟลุกแลบขึ้นเป็นเปลวแหลม) แข็งตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็ง เป็นเส้น ๆ คล้ายกับขน และเกล็ดน้ำแข็งเหล่านี้ก่อตัวเป็นท่อ ขอบด้านนอกของนิ้วน้ำแข็งเริ่มหนาขี้นจากการแข็งตัวของน้ำโดยรอบ ซึ่งช่วยควบคุมทิศทางการกระจายตัวของน้ำเกลือและรักษาความเย็นไว้ ทำให้มีลักษณะคล้ายกับ "ปล่องภูเขาไฟ" กลับหัว ที่พ่นน้ำเกลือเข้มข้นที่เย็นจัดที่ถูกบังคับให้ไหลลงด้านล่างไปเรื่อย ๆ  ระยะเวลาการก่อตัวของนิ้วน้ำแข็งขนแตะพื้นทะเลโดยประมาณ 4−12 ชั่วโมง
ขนาดของนิ้วน้ำแข็งขึ้นกับ ความลึกของน้ำ อัตราการก่อตัวของน้ำแข็งที่ผิวทะเลที่กำหนดอัตราการไหลของน้ำเกลือเข้มข้น อุณหภูมิและการไหลของน้ำทะเลโดยรอบ ความเค็มของน้ำเกลือภายในท่อนิ้วน้ำแข็งมีความแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของอากาศ อุณหภูมิยิ่งต่ำความเข้มข้นของน้ำเกลือก็จะยิ่งมากขึ้น ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 ที่ชายฝั่งทะเลขาวมีการบันทึกว่า ขณะที่อุณหภูมิอากาศ −1 °ซ. ความเค็มของน้ำเกลือในนิ้วน้ำแข็งอยู่ระหว่าง 30 ถึง 35 psu ในขณะที่ความเค็มในทะเลอยู่ที่ 28 psu และเมื่ออุณหภูมิอากาศอยู่ที่ −12 °ซ. ความเค็มของน้ำเกลือจะเพิ่มขึ้นเป็นระหว่าง 120 ถึง 156 psu
อันตราย

นิ้วน้ำแข็งไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ เนื่องจากมีโอกาสน้อยมากในการเดินทางใต้แผ่นน้ำแข็งที่นิ้วน้ำแข็งก่อตัว ยกเว้นแต่นักดำน้ำที่ศึกษาวิจัยจากภาวะตัวเย็นเกิน (hypothermia) และบาดแผลจากการถูกความเย็นจัด (Frostbite) อย่างไรก็ตามสัตว์ทะเลขนาดเล็กที่เคลื่อนที่ช้าและอาศัยที่พื้นทะเล เช่น ดาวทะเล และเม่นทะเลไม่สามารถเคลื่อนที่ได้เร็วพอที่จะหลบหนีน้ำเกลือเข้มข้นที่เย็นจัดได้ และอาจถูกแช่แข็ง ทำให้นิ้วน้ำแข็งได้รับฉายาว่า "นิ้วแห่งความตาย" หรือ "น้ำแข็งย้อยมรณะ" แอ่งน้ำเกลือที่เย็นจัดอาจก่อตัวขึ้นและคงอยู่ใต้บริเวณที่มีการก่อตัวของนิ้วน้ำแข็ง ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "แอ่งมรณะ" ซึ่งเป็นอันตรายถึงชีวิตกับสัตว์ทะเลขนาดเล็กที่เดินผ่านไปมา
ประวัติการวิจัย

นิ้วน้ำแข็ง เป็นที่รู้จักมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 ต้นแบบกระบวนการก่อตัวได้รับการเสนอโดย ซิลเย มาร์ติน (Seelye Martin) นักสมุทรศาสตร์ชาวสหรัฐฯใน ค.ศ. 1974 และเพิ่งมีการบันทึกภาพเคลื่อนไหวของนิ้วน้ำแข็งเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2011 โดยแคธรีน เจฟส์ (ผู้อำนวยการสร้าง) ฮิวจ์ มิลเลอร์ และดั๊ก แอนเดอร์สัน (ช่างภาพ) สำหรับชุดสารคดีเรื่อง Frozen Planet ของบีบีซี
ดูเพิ่ม

น้ำแข็งย้อย (icicle)
สนิมย้อย (rusticle)
เข็มน้ำแข็ง (ice spike)
น้ำแข็งทะเล (sea ice)
หยักหิมะ (snow penitente)
การขยายตัวของผลึก (crystal growth)
น่านน้ำอาณาเขต

แผนผังของน่านน้ำอาณาเขต
น่านน้ำอาณาเขต (อังกฤษ: territorial waters) หรือทะเลอาณาเขต (อังกฤษ: territorial sea) นิยามตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ว่าเป็นแนวน่านน้ำชายฝั่งวัดจากเส้นฐาน (ปกติเป็นน้ำทะเลลงเต็มที่ปานกลาง) ของรัฐชายฝั่งไปไกลที่สุด 12 ไมล์ทะเล (22.2 กิโลเมตร) ทะเลอาณาเขตถือเป็นเขตแดนอธิปไตยของรัฐ แต่เรือต่างด้าว (ทั้งทหารและพลเรือน) ได้รับอนุญาตให้ผ่านน่านน้ำของรัฐอื่นโดยสุจริต อำนาจอธิปไตยนี้ยังขยายรวมน่านฟ้าเหนือและพื้นทะเลใต้น่านน้ำอาณาเขตด้วย ในกฎหมายระหว่างประเทศ การปรับเขตแดนเหล่านี้เรียก การปักปันเขตทางทะเล
คำว่า "น่านน้ำอาณาเขต" บางครั้งใช้อย่างไม่เป็นทางการอธิบายน่านน้ำใด ๆ ที่รัฐหนึ่งมีเขตอำนาจ ซึ่งรวมน่านน้ำภายใน เขตนอกน่านน้ำอาณาเขต (contiguous zone) เขตเศรษฐกิจจำเพาะ และอาจรวมไหล่ทวีปด้วย
ภาพ > โลกตะวันออกและแอฟริกา

น่านน้ำฟิลิปปินส์
น่านน้ำไทย
น่านน้ำญี่ปุ่น
น่านน้ำจีน
น่านน้ำอินเดีย
น่านน้ำเกาหลีใต้
น่านน้ำอินโดนีเซีย
น่านน้ำแอฟริกาใต้
น่านน้ำเซเนกัล
น่านน้ำโซมาเลีย
ภาพ > โลกตะวันตก

น่านน้ำสหรัฐ
น่านน้ำรัสเซีย
น่านน้ำฝรั่งเศส
น่านน้ำอิตาลี
น่านน้ำสหราชอาณาจักร
น่านน้ำเดนมาร์ก
น่านน้ำเม็กซิโก
น่านน้ำแคนาดา
น่านน้ำบราซิล
น่านน้ำอาร์เจนตินา
น่านน้ำออสเตรเลีย
น่านน้ำนิวซีแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Territorial waters
| ด ค กสมุทรศาสตร์กายภาพ |
| --- | --- |
มหาสมุทรของโลก:  มหาสมุทรแปซิฟิก  มหาสมุทรแอตแลนติก  มหาสมุทรอินเดีย  มหาสมุทรอาร์กติก  มหาสมุทรใต้ 
ประเภท:  ทะเลปิด  ทะเลสาบปิด  ทะเลเปิด  ทะเลสาบเปิด  ทะเลชายขอบทวีป‎  ทะเลสาบ‎  ทะเลสาบน้ำเค็ม‎  ทะเลสาบน้ำจืด‎  เจ็ดสมุทร 
ระดับชั้นน้ำทะเล:  ท้องทะเล  เขตมีแสง ท้องทะเลตื้น  ทะเลลึก  เขตไร้แสง ท้องทะเลลึกปานกลาง  ท้องทะเลลึก  เขตความลึกก้นสมุทร 
คลื่น:  คลื่นใต้น้ำ  คลื่นสึนามิ 
กฎหมายทะเล:  เส้นฐาน  น่านน้ำภายใน  น่านน้ำอาณาเขต  เขตต่อเนื่อง  เขตเศรษฐกิจจำเพาะ  น่านน้ำนานาชาติ‎  การขนส่งทางน้ำนานาชาติ‎  การประมง‎  สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทร 
ลักษณะภูมิประเทศ:  ไหล่ทวีป  ลาดทวีป  ลาดตีนทวีป  ก้นสมุทร  เนินตะกอนรูปพัดก้นสมุทร  หุบผาชันใต้ทะเล  เขายอดราบใต้สมุทร  แอ่งสมุทร  ที่ราบก้นสมุทร  ภูเขาใต้ทะเล  ภูเขาไฟใต้ทะเล  ร่องลึกก้นสมุทร  เทือกเขากลางสมุทร  พืดหินปะการัง  อะทอลล์  ลากูน  ทะเล  อ่าว 
การแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค:  ธรณีวิทยาทางทะเล  การขยายตัวของพื้นมหาสมุทร  ปล่องแบบน้ำร้อน 
ปรากฏการณ์:  น้ำขึ้นลง  เอลนีโญ  ลานีญา  การกัดเซาะชายฝั่ง  กระแสน้ำย้อนกลับ 
กระแสน้ำมหาสมุทร:  กระแสน้ำกินี  กระแสน้ำญี่ปุ่น  กระแสน้ำมหาสมุทร  กระแสน้ำแลบราดอร์  กระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือ  กระแสน้ำเบงเกวลา 
ธรณีสัณฐาน:  เนินทราย  เนินทรายรูปพระจันทร์เสี้ยว  เกาะ  เกาะเล็ก  เกาะหินโด่ง  คอคอด  ฟยอร์ด  เฟิร์ธออฟฟอร์ธ  สะพานแผ่นดิน  สันดอนจะงอย  สันดอนเชื่อมเกาะ  หาด  ดอนทรายใต้น้ำ  กลุ่มเกาะ‎  คาบสมุทร‎  ช่องแคบ‎  ชะวากทะเล‎  ชายฝั่ง‎  ชายหาด‎  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ‎  ถ้ำ‎  หน้าผา‎  แหลม‎ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  เกาหลี 
อื่น ๆ:  NARA
น้ำมันดีเซล

น้ำมันดีเซล (อังกฤษ: Diesel fuel) คือ น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องยนต์ดีเซล เป็นส่วนหนึ่งของน้ำมันดิบที่ได้จากโรงกลั่นน้ำมัน (เช่นเดียวกับน้ำมันเบนซิน) ซึ่งเป็นน้ำมันที่เรียกว่า น้ำมันใส มีจุดเดือดอยู่ที่ประมาณ 180-370 องศาเซลเซียส เครื่องยนต์ดีเซลเป็นเครื่องยนต์ที่มีแรงอัดสูง (High Compression) และ สามารถจุดระเบิดได้เอง การจุดระเบิดของเชื้อเพลิงชนิดนี้เกิดขึ้นมาจากความร้อนของแรงอัดสูงของอากาศในกระบอกสูบ โดยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้หัวเทียน
ผลิตภัณฑ์น้ำมันดีเซลที่ใช้งานอาจแบ่งตามคุณสมบัติที่ใช้ คือ
น้ำมันดีเซลหมุนเร็ว มีอีกชื่อว่า น้ำมันโซล่า เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้กับเครื่องยนต์ที่มีความเร็วรอบสูง มีความเร็วเกิน 1,000 รอบต่อนาทีขึ้นไป  เช่น รถยนต์เครื่องยนต์ดีเซล
'น้ำมันดีเซลหมุนช้า มีอีกชื่อว่า น้ำมันขี้โล้ เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้กับเครื่องยนต์ที่มีความเร็วรอบต่ำ จะต่ำกว่า 1,000 รอบต่อนาที เช่น เครื่องจักรกล
แต่ด้วยข้อจำกัดของเครื่องยนต์ดีเซลคือให้แรงม้าน้อยจึงใช้บรรทุกของได้ดี
ดูเพิ่ม

ไบโอดีเซล
น้ำมันดิน

ขวดตัวอย่างน้ำมันดินตั้งแสดงอยู่ที่ the Cape Fear Museum in Wilmington, North Carolina
น้ำมันดิน หรือ ทาร์ (อังกฤษ: tar) เป็นของเหลวสีดำ ได้จากการกลั่นทำลายของสารอินทรีย์เช่น ถ่านหิน  ไม้ และน้ำมันดิบ เป็นต้น ส่วนผสมประกอบด้วยธาตุไฮโดรคาร์บอนและคาร์บอนอิสระ  Tar ที่ได้จากการน้ำมันดิบ มีประโยชน์ในการรักษาเนื้อไม้ โดยใช้ทาเรือไม้ป้องกันการผุกร่อน หรือทาหลังคาบ้านกันรั่วซึม แต่ Tar ที่ได้จากไม้บางชนิด ใช้เป็นยารักษาโรคได้ บางชนิดให้กลิ่นหอมและช่วยเพิ่มรสชาติอาหาร Tar ที่ได้จากการเผาไม้หรือถ่านหินเป็นพิษต่อร่างกาย เพราะเป็นต้นเหตุของมะเร็ง
Mineral products ที่คล้ายๆน้ำมันดินสามารถผลิตจาก  hydrocarbons เช่นน้ำมัน (petroleum) น้ำมันดินถ่านหิน (Coal tar)  ได้จากถ่านหินในกระบนการ coke
Tar ที่เกิดจากขบวนการแปรสภาพเป็นแก๊ส (Gasification) จะต้องกำจัดออกก่อนนำไปใช้ เพราะ Tar จะติดไปกับ syngas เมื่อนำ syngas ป้อนเข้าไปในเครื่องยนต์ Tar จะไปติดลูกสูบของเครื่องยนต์นั้น ทำให้เครื่องยนต์เสียหายได้ และเนื่องจาก Tar ดังกล่าว มีพิษต่อร่างกาย จึงต้องทำการกำจัดอย่างเหมาะสม
ดูเพิ่ม

coal tar
Bitumen
Pine Tar
น้ำมันโฮโฮบา

ขวดน้ำมันโฮโฮบา
น้ำมันโฮโฮบา (อังกฤษ: jojoba oil) เป็นน้ำมันที่ได้จากเมล็ดต้นโฮโฮบา (Simmondsia chinensis) เป็นไม้พุ่มที่มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของรัฐแอริโซนาและรัฐแคลิฟอร์เนีย และตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเม็กซิโก น้ำมันโฮโฮบาที่ไม่ผ่านการกลั่นจะมีสีเหลืองทอง มีกลิ่นคล้ายถั่ว เมื่อผ่านการกลั่นจะไม่มีสี ไม่มีกลิ่น มีจุดหลอมเหลวประมาณ 10 °ซ. จุดเดือดที่ประมาณ 225 °ซ. และจุดวาบไฟที่ประมาณ 290 °ซ.
น้ำมันโฮโฮบามีองค์ประกอบทางเคมีหลากหลาย มีกรด 11-ไอโคซีโนอิกปริมาณสูง (70%) และมีกรดอีรูซิกและกรดโอเลอิก น้ำมันโฮโฮบามีค่าไอโอดีนประมาณ 80 และมีค่าดัชนีความเสถียรออกซิเดชันประมาณ 60 ซึ่งหมายความว่าสามารถเก็บไว้ได้นาน เนื่องจากในน้ำมันมีปริมาณไตรกลีเซอไรด์น้อย
น้ำมันโฮโฮบานิยมใช้เป็นส่วนผสมในเครื่องสำอาง เช่น แชมพู ครีมนวดผม โลชัน มอยส์เจอไรเซอร์ น้ำมันโฮโฮบาสามารถรับประทานได้ แต่ไม่ให้พลังงานเนื่องจากร่างกายไม่สามารถย่อยได้และอาจก่อให้เกิดภาวะมีไขมันในอุจจาระมากเกิน (steatorrhea) มีงานวิจัยรายงานว่าน้ำมันโฮโฮบามีคุณสมบัติต้านเชื้อจุลินทรีย์ และมีการศึกษาเพื่อพัฒนาเป็นไบโอดีเซล
น้ำหนักสมมูล

ตารางน้ำหนักสมมูลของธาตุตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1866
น้ำหนักสมมูล (อังกฤษ: equivalent weight) หมายถึง น้ำหนักสมมูลของธาตุ โมเลกุล หรือสารต่างๆ ซึ่งน้ำหนักสมมูลของธาตุ โมเลกุลของสารต่างๆนั้นคิดได้จาก
น้ำหนักสมมูล = น้ำหนักอะตอม/จำนวนประจุไฟฟ้า
น้ำหนักสมมูล = น้ำหนักโมเลกุล/จำนวนประจุไฟฟ้า
น้ำหล่อสมองไขสันหลัง

ภาพเอ็มอาร์ไอแสดงจังหวะการไหลของน้ำหล่อสมองไขสันหลัง
น้ำหล่อสมองไขสันหลัง (อังกฤษ: cerebrospinal fluid) เป็นสารน้ำชนิดหนึ่งในร่างกาย ใสไม่มีสี หล่ออยู่ในช่องใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลางและระบบโพรงสมอง ภายนอกและภายในสมองและไขสันหลัง อาจกล่าวได้ว่าเนื้อสมองและไขสันหลัง "ลอย" อยู่ในน้ำหล่อสมองไขสันหลังนี้
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต

"นีโม" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับนักดนตรีชาวสวิส ดูที่ นีโม (แร็ปเปอร์)
| นีโม> ..ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แอนดรูว์ สแตนตัน
บทภาพยนตร์:   แอนดรูว์ สแตนตัน  บ็อบ ปีเตอร์สัน  เดวิด เรย์โนลส์ 
เนื้อเรื่อง: แอนดรูว์ สแตนตัน
อำนวยการสร้าง: แกรม วอลเทอร์ส
นักแสดงนำ:   อัลเบิร์ต บรูกส์  เอลเลน ดีเจนเนอริส  อเล็กซานเดอร์ กูลด์  วิลเลม เดโฟ 
กำกับภาพ:   ชารอน คาลาฮาน  เจเรมี ลาสกี 
ตัดต่อ: เดวิด เอียน ซอลเทอร์
ดนตรีประกอบ: ทอมัส นิวแมน
บริษัทผู้สร้าง:   วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์  พิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์  
ผู้จัดจำหน่าย: บวยนาวิสตาพิกเชอส์ดิสทริบิวชัน
วันฉาย:   30 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 (2003-05-30) (สหรัฐ)    3 ตุลาคม ค.ศ. 2003 (2003-10-03) (ไทย) 
ความยาว: 100 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 94 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 940.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต (อังกฤษ: Finding Nemo) เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกันแนวผจญภัย ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2003 สร้างโดย พิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ กำกับและเขียนบทร่วมโดย แอนดรูว์ สแตนตัน และมี ลี อุนคริช เป็นผู้กำกับร่วม บทภาพยนตร์เขียนโดย บ็อบ ปีเตอร์สัน, เดวิด เรย์โนลส์และสแตนตัน จากเนื้อเรื่องโดยสแตนตัน ภาพยนตร์แสดงนำจากการให้เสียงโดย อัลเบิร์ต บรูกส์, เอลเลน ดีเจนเนอริส, อเล็กซานเดอร์ กูลด์และวิลเลม เดโฟ ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของ มาร์ลิน ปลาการ์ตูนที่มีนิสัยปกป้องเกินเหตุ โดยเขาร่วมเดินทางกับ ดอรี ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า เพื่อตามหา นีโม ลูกชายของเขาที่หายตัวไป ระหว่างทาง มาร์ลินเรียนรู้ที่จะเสี่ยงและตกลงกับนีโมว่าเขาจะดูแลตัวเอง
ภาพยนตร์ฉายเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 เป็นภาพยนตร์พิกซาร์เรื่องแรกที่ได้รับรางวัล รางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และได้เข้าชิงอีกสามสาขา ได้แก่ บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและลำดับเสียงยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ทำเงิน 871 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากการฉายครั้งแรก ทำให้เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด ณ ช่วงเวลานั้น และเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่สองในปี ค.ศ. 2003
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต เป็นภาพยนตร์ลงแผ่นดีวีดีที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ด้วยยอดขายมากกว่า 40 ล้านชุด ณ ปี ค.ศ. 2006 และเคยเป็นภาพยนตร์เรต G (ทั่วไป) ที่ทำเงินสูงสุด ก่อนที่ ทอย สตอรี่ 3 จะทำเงินแซงไป ภาพยนตร์ฉายใหม่ในรูปแบบสามมิติเมื่อปี ค.ศ. 2012 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาอันดับที่สิบ โดยเป็นส่วนหนึ่งของรายการ 10 ทอป 10 นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งในร้อยภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 จากโพลของนักวิจารณ์นานาชาติประจำปี ค.ศ. 2016 ซึ่งจัดโดย บีบีซี ภาพยนตร์ภาคต่อ ผจญภัยดอรี่ขี้ลืม ฉายเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016
การเปิดตัว

ภาพยนตร์ได้รับการเปิดตัวครั้งแรก ณ วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 ส่วนในระบบวีเอชเอสและดีวีดีได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 และเปิดตัวในรูปแบบบลูเรย์ดิสก์ที่บางแห่งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 หลังจากความสำเร็จในการเปิดตัว เดอะ ไลอ้อน คิง อีกครั้งในรูปแบบ 3 มิติ ดิสนีย์และพิกซาร์ จึงได้ประกาศการเปิดตัว นีโม...ปลาเล็กหัวใจโต๊...โต อีกครั้งในรูปแบบ 3 มิติ ซึ่งมีแผนเปิดตัวในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2012
การตอบรับ

นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ได้รับการยกย่องในเวทีสากล ซึ่งปัจจุบันมีค่าระดับที่ 98% ในเว็บไซต์รอทเทนโตเมโต้ จากค่าระดับเต็มที่มีอยู่ 100% โดยนักวิจารณ์ชั้นนำ และค่าเฉลี่ยที่ระดับ 89% ในเว็บไซต์เมต้าคริติค รวมถึงได้รับสี่ดาวจากเว็บไซต์เอ็มไพร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ from Disney
เว็บไซต์ทางการ from Pixar
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Finding Nemo ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ที่ออลมูวี
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ที่บิกการ์ตูนเดตาเบส
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ที่รอตเทนโทเมโทส์
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ที่เมทาคริติก
นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
น้ำบาดาล

น้ำใต้ดินแบ่งเป็น 3 โซนได้แก่ soil zone, intermediate zone และ the upper part of capillary fringe
น้ำบาดาล (อังกฤษ: groundwater) คือน้ำที่ถูกกักเก็บหรือสะสมตัวอยู่ใต้ดิน อาจสะสมตัวอยู่ตามรอยแตก รอยแยกของชั้นหิน หรืออาจสะสมตัวอยู่ในช่องว่างระหว่างเม็ดกรวด หรือเม็ดทรายใต้ผิวดิน น้ำใต้ดินหรือน้ำบาดาลแย่งออกได้เป็น 2 โซนคือ unsaturated zone เป็นโซนที่มีทั้งน้ำและอากาศ และ saturated zone เป็นโซนที่มีแต่น้ำเท่านั้นโดยส่วนนี้จะเป็นส่วนของน้ำใต้ดินที่แท้จริง
unsaturated zone มีความสำคัญมากสำหรับน้ำใต้ดิน โซนนี้สามารถแบ่งได้ 3 ส่วนคือ soil zone, intermediate zone และ the upper part of capillary fringe" โดยsoil zone จะเริ่มจากผิวดินลึกลงไปเมตรถึงสองเมตร พื้นที่ส่วนนี้จะมีรากต้นไม้ มีรูชอนไชของพืชและสัตว์ ทำให้รูพรุน porosity และความสามารถในการซึมผ่านของน้ำ (permeability) ในพื้นที่ที่นี้สูง intermediate zone จะมีความลึกไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับความหนาของ soil zone และ capillary fringe โซนล่างสุดคือ capillary fringe โซนนี้เป็นส่วนหนึ่งของ unsaturated zone โดย capillary fringe เกิดจากแรงระหว่างหินและน้ำ ซึ่งผลจากแรงดึงดูดนี้ทำให้น้ำมีลักษณะคล้ายถูกตรึงอยู๋ในช่องว่างของหิน น้ำใน capillary fringe และที่อยู่ใต้โซนนี้จะมีค่า hydraulic pressure มีค่าเป็นลบ (มีความดันต่ำกว่าความดันบรรยากาศ) "water table" คือระดับ
saturated zone ที่ hydraulic pressure มีค่าเท่ากับ atmospheric pressure หรือความดันบรรยากาศ โดยค่า hydraulic pressure จะมีค่าเพิ่มตามความลึก