stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน

ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน (ดัตช์: Jan van der Heyden; 5 มีนาคม ค.ศ. 1637 – 12 กันยายน ค.ศ. 1712) เป็นจิตรกร ช่างดราฟต์ ช่างพิมพ์ และนักประดิษฐ์ชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินเป็นผู้ปรับปรุงสายดับเพลิงในปี ค.ศ. 1672 กับพี่ชายผู้เป็นวิศวกรพลังน้ำ (hydraulic engineer) นอกจากนั้นก็ยังปรับปรุงตำราสำหรับรถดับเพลิง จัดระบบนักดับเพลิง และเขียนหนังสือและภาพประกอบตำราการดับเพลิงเล่มแรก (Brandspuiten-boek) ฟัน เดอร์ไฮเดิน ออกแบบระบบไฟถนนในอัมสเตอร์ดัมที่ใช้ระหว่าง ค.ศ. 1669 จนถึง ค.ศ. 1840 และเป็นระบบที่นำไปใช้ในหลายเมืองในต่างประเทศ
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมบาโรก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน
Literature on Jan van der Heyden
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
ยุทธการที่เนเธอร์แลนด์

ยุทธการที่เนเธอร์แลนด์ (ดัตช์: Slag om Nederland) เป็นส่วนหนึ่งของกรณีสีเหลือง (เยอรมัน: Fall Gelb) เยอรมันได้บุกยึดครองกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ (เบลเยี่ยม,ลักเซมเบิร์กและเนเธอร์แลนด์) และฝรั่งเศสระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง.การสู้รบได้ดำเนินการต่อไปจนกระทั่งการยอมจำนนของกองทัพหลักของเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ทหารชาวดัตช์ในจังหวัดเซลันด์ยังคงต่อสู้กับกองทัพเวร์มัคท์จนกระทั่งวันที่ 17 พฤษภาคม เมื่อเยอรมนีได้ยึดครองประเทศเอาไว้อย่างสมบูรณ์
ยุทธการที่เนเธอร์แลนด์ถือเป็นยุทธการแรกที่กองทัพอากาศเยอรมัน ใช้ทหารพลร่ม (Fallschirmjäger) โดยเข้ายึดสนามบินของฝ่ายดัตซ์และสถานที่ทางยุทธศาสตร์ในรอตเทอร์ดาม และเดอะเฮก,ความรวดเร็วเพื่อการบุกรุกประเทศและตรึงกองทัพเนเธอร์แลนด์เอาไว้
ภายหลังการทิ้งระเบิดที่รอตเทอร์ดามโดยลุฟท์วัฟเฟอ,เยอรมันได้ข่มขู่ว่าจะทิ้งระเบิดเมืองต่างๆของดัตซ์ให้ราบคาบ ถ้ากองทัพเนเธอร์แลนด์ปฏิเสธที่จะยอมจำนน เสนาธิการทหารฝ่ายดัตซ์ต่างรู้ดีว่าไม่อาจหยุดยั้งการทิ้งระเบิดได้และออกคำสั่งให้กองทัพยุติสู้รบเพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายที่จะเกิดขึ้น.การยึดครองของเนเธอร์แลนด์ล่าสุดได้รับการปลดปล่อยในปี 1945.
ยาป ฟัน ปราค (ประธานสโมสร)

| ยาป ฟัน ปราค |
| --- | --- |

เกิด: 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 อัมสเตอร์ดัม
เสียชีวิต: 7 สิงหาคม พ.ศ. 2530 (77 ปี) อัมสเตอร์ดัม
อาชีพ: นักธุรกิจ
บุตร: ไมเกิล ฟัน ปราค
ยาป ฟัน ปราค (ดัตช์: Jaap van Praag; 10 กรกฎาคม 2453 – 7 สิงหาคม 2530) เป็นผู้บริหารสโมสรฟุตบอลชาวดัตช์และประธานสโมสรอาเอฟเซ อายักซ์
ประวัติ

ยาป ฟัน ปราค เริ่มอาชีพการทำงานในธุรกิจดนตรีของพ่อในอัมสเตอร์ดัมซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา ซึ่งแตกต่างจากพ่อของเขา เขาเห็นศักยภาพที่ยอดเยี่ยมในแผ่นเสียงและเริ่มต้นธุรกิจของตัวเองในย่านดาวน์ทาวน์ Spui ในอัมสเตอร์ดัม โดยใช้ชื่อว่า Master's Voice
เกียรติประวัติ

เอเรอดีวีซี (7) : 2508-09, 2509-10, 2510-11, 2512-13, 2514-15, 2515-16, 2519-20
เคเอ็นวีบีคัพ (4) : 2509-10, 2512-13, 2513-14, 2514-15
ยูโรเปียนคัพ (3) : 2513-14, 2514-15, 2515-16
ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ (2) : 2515 (ไม่เป็นทางการ), 2516 (เป็นทางการ)
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ (1) : 2515
รัฐกรรณาลี

| รัฐกรรณาลี कर्णाली प्रदेश (เนปาล) |
| --- | --- |
รัฐ
ตามเข็มนาฬิกาจากบน ทะเลสาบโผกสุณโฑ, หุบเขาสิญชา, สิมีโกฏ, ทะเลสาบรารา, ซากกากเรพิหารในเขตสุรเขต และเขากานชิโรพา
ที่ตั้งรัฐกรรณาลีในประเทศเนปาล
ประเทศ:  เนปาล
จัดตั้ง: 20 กันยายน พ.ศ. 2558
เมืองหลวง: พีเรนทรนคร
เมืองใหญ่สุด: พีเรนทรนคร
เขต: 10
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐที่ปกครองตนเอง
 • องค์กร: รัฐบาลรัฐ
 • ผู้ว่าการรัฐ: ติลก ปริยาร
 • มุขยมนตรี: ชีวันพหาทุร ศาหี (NC)
 • สภารัฐ: สภาเดียว (40 ที่นั่ง)
 • เขตเลือกตั้งรัฐสภา: สภาผู้แทนราษฎร (12)   สมัชชาแห่งชาติ (8)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 27,984 ตร.กม. (10,805 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 1
ประชากร (พ.ศ. 2564)
 • ทั้งหมด: 1,694,889 คน
 • อันดับ: ที่ 7
 • ความหนาแน่น: 61 คน/ตร.กม. (160 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 7
เขตเวลา: UTC+5:45 (เวลาเนปาล)
รหัสภูมิศาสตร์: NP-SI
เอชดีไอ: 0.469 (ต่ำ)
อันดับเอชดีไอ: ที่ 7
การรู้หนังสือ: 62.77%
อัตราส่วนเพศ: 95.78 ♂ /100 ♀ (พ.ศ. 2554)
จีดีพี: 1.44 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
อันดับจีดีพี: ที่ 7
เว็บไซต์: karnali.gov.np
รัฐกรรณาลี [กัน-นา-ลี] (เนปาล: कर्णाली प्रदेश, กรฺณาลี ปฺรเทศ, ออกเสียง [kʌrɽ̃äli prʌd̪es]) เป็นหนึ่งในเจ็ดรัฐของประเทศเนปาล จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันซึ่งได้รับการประกาศใช้ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2558 รัฐมีเนื้อที่ทั้งหมด 27,984 ตารางกิโลเมตร (10,805 ตารางไมล์) คิดเป็นประมาณร้อยละ 18.97 ของเนื้อที่ประเทศ จึงเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเนปาล ตามข้อมูลสำมะโนประชากรเนปาล พ.ศ. 2554 รัฐนี้มีประชากร 1,570,418 คน จึงเป็นรัฐที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดของประเทศ รัฐมีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองทิเบตทางทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐคัณฑกีทางทิศตะวันออก ติดต่อกับรัฐลุมพินีทางทิศใต้ และติดต่อกับรัฐสุทูรปัศจิมทางทิศตะวันตก พีเรนทรนครซึ่งมีประชากร 154,886 คน เป็นทั้งเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ
ภีมราว รามชี อามเพฑกร

| ดร> ภีมราว รามชี อามเพฑกร |
| --- | --- |

เกิด: 14 เมษายน ค.ศ. 1891(1891-04-14) เกิดใน Mhow (ปัจจุบันเป็นที่รู้จักอย่างเป็นทางการในชื่อ ดร.อามเพฑกร นคร/Dr. Ambedkar Nagar ใน รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย)
เสียชีวิต: 6 ธันวาคม ค.ศ. 1956(1956-12-06) (65 ปี) นิวเดลี ประเทศอินเดีย
สัญชาติ: อินเดีย
มีชื่อเสียงจาก: รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมคนแรกของอินเดีย ขบวนการสิทธิทลิต (Dalit rights movement) หัวหน้าคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญของอินเดีย (Constitution of India) ขบวนการชาวพุทธทลิต (Dalit Buddhist movement)
คู่สมรส: รามาพาอี อามเพฑกร (พ.ศ. 2449) สาวิตา อามเพฑกร (พ.ศ. 2491)
บิดามารดา: รามชี มาโลชี สักปาล ภีมาพาอี สักปาล
ลายมือชื่อ

ดร.ภีมราว รามชี อามเพฑกร (มราฐี: भीमराव रामजी आंबेडकर) หรือบางครั้งนิยมทับศัพท์เป็น เอมเบดการ์ หรือ อัมเบดการ์ อดีตรัฐมนตรีกระทรวงแรงงานและกระทรวงยุติธรรมของอินเดีย และเป็นประธานร่างรัฐธรรมนูญของอินเดีย ท่านถูกยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งรัฐธรรมนูญอินเดีย" อีกด้วย อามเพฑกร เป็นผู้อุปถัมภพระพุทธศาสนาในประเทศอินเดีย และได้เดินร่วม ขบวนกับ มหาตมา คานธี และชวาหระลาล เนห์รู เพื่อเรียกร้องเอกราชจากอังกฤษ ต่อมาเนห์รูได้เป็นนายกรัฐมนตรีและได้แต่งตั้งให้อามเพฑกร เป็นรัฐมนตรีกระทรวงแรงงานและกระทรวงยุติธรรม
ชีวิตในเยาว์วัย

ภีมราว รามชี อามเพฑกร (Bhimrao Ramji Ambedkar) เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1891 ในตระกูลสังข์ปาล (Sakpal) ซึ่งเป็นจัณฑาล กลุ่มคนที่มีสถานะต่ำต้อยที่สุดในศาสนาฮินดู ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ที่เมือง Mhow พ่อของอามเพฑกรทำงานเป็นทหารอังกฤษ และมีความก้าวหน้ากว่าจัณฑาลกลุ่มอื่น ครอบครัวสังข์ปาลจึงเห็นความสำคัญของการศึกษา และเขี่ยวเข็ญให้ลูกๆ ได้เล่าเรียนหนังสือ ถึงขั้นที่เมื่อครอบครัวสังข์ปาลต้องย้ายไปบอมเบย์ (ปัจจุบันคือมุมไบ) และเริ่มประสบปัญหาทางการเงิน พี่ชายของอามเพฑกรต้องยอมเลิกเรียนหนังสือไปทำงานในโรงงานเพื่อช่วยค้ำจุนบ้าน และส่งเสียให้อามเพฑกรได้เรียนหนังสือ
อามเพฑกรต้องเผชิญกับการกีดกันทางวรรณะที่แสนเลวร้าย เพราะนามสกุลเดิมอย่างสังข์ปาล หรือนามสกุลใหม่ของครอบครัวที่ตั้งตามภูมิลำเนาอย่าง อัมบาวาเดการ์ (Ambavadekar) ยังแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นจัณฑาลอย่างชัดเจนโดยในชั้นเรียน อามเพฑกรถูกเลือกปฏิบัติหลายอย่าง เช่น ถูกครูสั่งให้นำผ้าปูพื้นเก่า ๆ มานั่งแยกจากเพื่อนนักเรียน ไม่มีเพื่อนมาพูดคุยหรือเล่นด้วย ไม่ได้กินข้าวกับเพื่อน ๆ จำเป็นต้องกินน้ำโดยไม่มีแก้ว และถูกห้ามเรียนภาษาสันสกฤต เพราะความเชื่อที่ว่าจัณฑาลต่ำต้อยและแปดเปื้อนเกินกว่าจะศึกษาภาษาสันสกฤตอันศักดิ์สิทธิ์ได้ อามเพฑกรจึงเติบโตกับการถูกเลือกปฏิบัติโดยการตีตราทางวรรณะ แต่เขายังได้รับโอกาสที่ดี เมื่อ กฤษณาจี เคชาฟ อามเพฑกร (Krishnaji Keshav Ambedkar) ครูวรรณะพราหมณ์ซึ่งเอ็นดูเขาเป็นพิเศษ อนุญาตให้เขาใช้นามสกุล “อามเพฑกร” จนหลายคนเข้าใจผิดคิดว่า อามเพฑกรเป็นคนในวรรณะพราหมณ์ ซึ่งช่วยลดแรงเสียดทานที่ต้องเผชิญได้เป็นอย่างดี อามเพฑกรจึงยกย่องสรรเสริญครูคนนี้มาก เพราะนามสกุลดังกล่าวช่วยเบิกทางให้เขากลายเป็นผู้นำคนสำคัญในการต่อสู้เพื่อปลดแอกระบบวรรณะ
ต่อมาใน ค.ศ. 1907 อามเพฑกรเรียนจบโรงเรียนมัธยมปลายเอลฟินสโตน ซึ่งนับเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่สำหรับจัณฑาลที่สามารถไต่เต้าเข้าสู่การศึกษาระดับสูง เมื่อมีงานเลี้ยงฉลองเรียนจบ อามเพฑกรก็ได้รู้จักกับพุทธศาสนาเป็นครั้งแรกจาก กฤษณจี อรชุน เกลุสการ์ (Krishnaji Arjun Keluskar) นักเขียนนวนิยายภาษามราฐีและนักสังคมสงเคราะห์ ที่นำหนังสือพุทธประวัติที่เขาเป็นผู้เขียนมอบให้อามเพฑกร ตอนนั้นอามเพฑกรสนใจเรื่องพระพุทธเจ้าอย่างมาก แต่เขาก็ยังคงนับถือศาสนาฮินดูตามเดิม
เรียนต่อต่างประเทศ

อามเพฑกรเป็นคนตั้งใจศึกษาหาความรู้ ทำให้อามเพฑกรได้รับทุนการศึกษาในระดับปริญญาตรีด้านเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยบอมเบย์ จาก มหาราชาสายาจีราว คายกวาทที่ 3 (Maharaj Sayajirao Gaekwad III) กษัตริย์ผู้ปกครองรัฐบาโรดา หลังเรียนจบแล้วใน ค.ศ. 1913 อามเพฑกรได้ทำงานตอบแทนมหาราชาแห่งรัฐบาโรดา แต่โดนย้ายตำแหน่งงานใหม่เรื่อย ๆ โดยไม่มีงานถาวร ประกอบกับพ่อของเขาเสียชีวิต อามเพฑกรจึงตัดสินใจลาออก แต่เดือนมิถุนายน ปีเดียวกัน อามเพฑกรได้รับทุนของมหาราชาสายาจีราว คายกวาทที่ 3 อีกครั้ง เพื่อเรียนต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีเงื่อนไขว่าต้องกลับมาทำงานใช้ทุนทันทีหลังเรียนจบ
ในสหรัฐอเมริกา อามเพฑกรสามารถคบหาผู้คนได้มากมาย เพราะปราศจากการกีดกันทางวรรณะ ซึ่งช่วยให้อามเพฑกรเห็นศักยภาพของประชาธิปไตยที่จะทำให้สังคมมีความเสมอภาคมากขึ้น พร้อมกับเรียนรู้ความสำคัญเรื่องสิทธิ เป็นฐานของการขับเคลื่อนสังคมอินเดียให้ก้าวหน้าต่อไป อามเพฑกรเรียนจบปริญญาโทในปี 1916 ทว่าเขากลับตัดสินใจขอเรียนต่อที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยขยายทุนอีก 1 ปี แต่ก็เรียนไม่จบจึงต้องกลับอินเดียเพื่อทำงานใช้ทุนมหาราชา โดยอามเพฑกรกลับอินเดียในปี 1917 เข้าทำงานเป็นเลขานุการกองทัพของมหาราชาบาโรดา แต่หนีการถูกเหยียดวรรณะไม่พ้น เพราะคนวรรณะพราหมณ์ซึ่งเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของอามเพฑกรต่างรังเกียจเขา อามเพฑกรร้องเรียนเรื่องนี้ต่อมหาราชา แต่ทุกอย่างยังคงเงียบงัน ช่วงนั้นเขายังโดนชาวปาร์ซีกลุ่มหนึ่งขับไล่ออกจากหอพัก หลังทราบว่าเขาเป็นจัณฑาล ทำให้อามเพฑกรตัดสินใจเดินทางออกจากบาโรดา และไปอยู่ที่บอมเบย์
วิทยาลัยการพาณิชย์และเศรษฐศาสตร์ซิดแนมเสนอให้เขารับตำแหน่งอาจารย์ด้านเศรษฐกิจการเมืองเป็นเวลา 2 ปี อามเพฑกรตอบตกลงทันที และเริ่มงานตั้งแต่ 11 พฤศจิกายน ปี 1918 เขาทุ่มเทกับการสอนหนังสืออย่างจริงจังกระทั่งมีชื่อเสียงโด่งดัง ดึงดูดนักศึกษาจากสถาบันอื่นให้มาฟังเขาบรรยายได้อย่างล้นหลาม กระนั้นเพื่อนร่วมงานวรรณะสูงบางคนก็ยังเหยียดเขาอยู่ อามเพฑกรที่เข้าใจดีถึงการกดขี่ทางวรรณะ จึงเริ่มเคลื่อนไหวต่อสู้เรื่องระบบวรรณะ เรียกร้องให้ชาวอินเดียโดยเฉพาะคนวรรณะสูงและอภิสิทธิ์ชนเปลี่ยนทัศนคติ ให้นึกถึงสิทธิของคนที่ถูกกดขี่ ไล่เลี่ยกันนั้นก็ตัดสินใจลาออกก่อนหมดสัญญาจ้าง พกทุนรอนก้อนหนึ่งย้ายไปเป็นข้าราชการในเมืองโครักขปุระตามคำเชิญของ มหาราชาชาหุที่ 1 ผู้ทรงสนับสนุนสิทธิของจัณฑาล
มหาราชาพระองค์นี้ออกทุนให้อามเพฑกรเขียนและตีพิมพ์วารสารรายสัปดาห์ชื่อ มุขนายก ในบอมเบย์เมื่อปี 1920 อามเพฑกรใช้วารสารฉบับนี้โจมตีนักการเมืองอนุรักษนิยมที่ไม่แยแสต่อการกดขี่คนวรรณะต่ำ แต่วารสารนี้กลับต้องปิดตัวลงในเวลาไม่นานด้วยขาดสภาพคล่องทางการเงิน แม้การเคลื่อนไหวช่วงแรกจะเต็มไปด้วยปัญหา แต่เขาก็ยังไม่ละทิ้งความมุ่งมั่น เมื่ออามเพฑกรเก็บหอมรอมริบได้จำนวนหนึ่ง และจากการหยิบยืมเงินจากเพื่อนและมหาราชา ก็ไปเรียนต่อปริญญาโทและปริญญาเอกที่วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน ประเทศอังกฤษ พร้อมกับพยายามสอบเนติบัณฑิต เขาใช้ชีวิตในอังกฤษอย่างแร้นแค้นถึง 3 ปี จนสามารถเรียนจบปริญญาโท ปริญญาเอก และสอบผ่านเนติบัณฑิตอังกฤษ
การต่อสู้เพื่อคนนอกวรรณะ

อามเพฑกรกลับอินเดีย โดยการเริ่มต้นทำงานเป็นทนายความในศาลสูงบอมเบย์ในปี 1924 ทำให้มีโอกาสช่วยเหลือเรื่องกฎหมายให้ผู้ด้อยโอกาส เขาได้ทำตามความฝันอีกครั้ง นั่นคือ การเคลื่อนไหวเรียกร้องให้สังคมอินเดียมองเห็นปัญหาของระบบวรรณะ ควบคู่กับการเรียกร้องอิสรภาพจากอังกฤษ
อามเพฑกรเห็นว่า “ระบบวรรณะ” คือสิ่งชั่วร้ายที่ขัดขวางความก้าวหน้าของสังคมอินเดีย อีกทั้งคำเรียกผองชนผู้ไร้วรรณะอย่าง “จัณฑาล” เป็นคำเรียกอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ จึงเลือกใช้คำว่า “ทลิต” (Dalit) อันมีความหมายว่า แตกหัก หรือ สลาย ในภาษาสันสกฤต เป็นคำเรียกผองชนทั้งมวลที่ถูกกดขี่ในสังคมอินเดีย ไม่ใช่เพียงชาวฮินดูเท่านั้น หากยังรวมถึงคนด้อยโอกาสต่าง ๆ ด้วย หลากหลายวาระโอกาสที่อามเพฑกรพยายามต่อสู้เรียกร้องสิทธิและเสรีภาพให้กลุ่มคนด้อยโอกาสเช่น ในปี 1927 อามเพฑกรทำพิธีสัตยาเคราะห์ ดื่มน้ำในสระโชว์ดาร์ที่เมืองมหัท (Mahad) ซึ่งเดิมห้ามคนวรรณะต่ำใช้น้ำในสระ เพื่อเรียกร้องสิทธิให้ทลิตเข้าไปใช้น้ำในสระสาธารณะโชว์ดาร์ได้
ช่วงแรกอามเพฑกรมีเจตนารมณ์ถอดรากถอนโคนระบบวรรณะให้สิ้นซาก ปรากฏชัดในงานเขียน The Annihilation of Caste (วรรณะวินาศ) ซึ่งมีเนื้อหาแข็งกร้าว รุนแรง ปลุกระดมให้ชาวทลิตและผู้ด้อยโอกาสตระหนักรู้ ต่อสู้เพื่อสิทธิและเสรีภาพของตน  อามเพฑกรจึงกลายเป็นผู้นำของชาวทลิตในการต่อสู้ล้มล้างระบบวรรณะ และมีบทบาทในการเรียกร้องเอกราชของอินเดีย โดยเป็นผู้แทนชาวทลิตหารือเรื่องเอกราชอินเดียร่วมกับผู้แทนกลุ่มอื่น ๆ กับอังกฤษ
แต่เมื่อรัฐบาลอังกฤษเห็นด้วยกับอามเพฑกรว่าทลิตควรมีสิทธิเลือกผู้แทนของตน เช่นที่ชาวมุสลิมและซิกซ์มี กลุ่มฮินดูอนุรักษนิยมกลับไม่เห็นด้วย เพราะเกรงว่าการมีผู้แทนทลิตจะก่อให้เกิดความแตกแยก จึงกดดันให้อามเพฑกรยกเลิกข้อเรียกร้องเรื่องผู้แทนชาวทลิต อามเพฑกรซึ่งกลัวว่าข้อเรียกร้องจะทำให้ชาวทลิตถูกคนฮินดูหมู่มากเพ่งเล็ง จึงยอมถอนข้อเรียกร้อง และยอมลดระดับความเคลื่อนไหวเป็นในทางประนีประนอมมากขึ้น สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้อามเพฑกรเห็นว่า ภายใต้กรอบของศาสนาฮินดู ไม่มีทางที่ชาวทลิตจะยกสถานภาพของตัวเองได้เลย จึงประกาศความตั้งใจละทิ้งศาสนาฮินดูไปนับถือศาสนาอื่น ตัวแทนศาสนาทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นอิสลาม ซิกข์ และคริสต์ ต่างพยายามเกลี้ยกล่อม แต่อามเพฑกรได้ปฏิเสธข้อเสนอทั้งหมดอย่างนุ่มนวล
บิดาแห่งรัฐธรรมนูญอินเดีย

ปี 1947 หลังอินเดียได้รับเอกราชจากอังกฤษ อามเพฑกรได้รับเชิญจากพรรคคองเกรส เข้าร่วมกับคณะรัฐมนตรีของ ยวาหลาล เนห์รู นายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม และดำรงตำแหน่งประธานกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญของอินเดีย ร่วมกับสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญทั้งหมด 296 คน ซึ่งสมาชิกส่วนใหญ่มาจากพรรคคองเกรส แต่ยังมีทลิตอีก 29 คน ช่วยร่างรัฐธรรมนูญ
อามเพฑกรในฐานะประธานกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญ ได้ทำให้ “รัฐธรรมนูญอินเดีย” กลายเป็นบรรทัดฐานสำคัญในการสร้างสังคมอินเดียสมัยใหม่ ที่ประชาชนทุกคนต่างเสมอภาคกันด้วยกฎหมาย รัฐธรรมนูญอินเดียคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพชาวอินเดียทุกคน ทั้งการนับถือศาสนา การยกเลิกระบบวรรณะ และยกเลิกการเลือกปฏิบัติทุกรูปแบบ ไม่ว่าด้วยเหตุแห่งวรรณะ ศาสนา เพศ เชื้อสาย และภูมิลำเนา เหล่านี้คือมรดกสำคัญ ซึ่งทำให้อามเพฑกรได้รับการยกย่องเป็น “บิดาแห่งรัฐธรรมนูญอินเดีย”
อามเพฑกรยังทำให้อินเดียมีระบบโควตาในระบบราชการ โรงเรียน และมหาวิทยาลัย เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ด้อยโอกาสและลดความเหลื่อมล้ำในสังคม ซึ่งสิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของอามเพฑกร ในการต่อสู้เพื่อสร้างสังคมอินเดียที่มีความเสมอภาค ถึงอย่างนั้น อามเพฑกรยังคงไม่พอใจกับรัฐธรรมนูญอินเดีย เพราะมีหลายส่วนในรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นไปดังใจเขา และยังคงแสวงหาหนทางที่จะทำให้ชาวทลิตขึ้นมามีบทบาทในสังคมอินเดียมากขึ้น
อามเพฑกร ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ได้ผลักดันร่างกฎหมายกฎบัตรฮินดู (Hindu Code Bill) เพื่อแทนที่จารีตฮินดู ซึ่งผู้หญิงตกเป็นเบี้ยล่างมาตลอด ด้วยกฎหมายที่มอบสิทธิทางเศรษฐกิจและสังคมให้แก่ผู้หญิงอย่างเท่าเทียมกับผู้ชาย โดยเฉพาะเรื่องมรดก การแต่งงาน และเศรษฐกิจ แต่ร่างกฎหมายดังกล่าวกลับล้มเหลว เพราะถูกต่อต้านจากนักการเมืองส่วนใหญ่ในสภา อามเพฑกรจึงลาออกจากรัฐบาลในปี 1951 ต่อมา เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี 1952 และแพ้การเลือกตั้ง แต่ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในปีเดียวกัน และเป็นวุฒิสมาชิกจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต
การเปลี่ยนศาสนา

เนื่องจากเดิมอามเพฑกรเป็นชาวจัณฑาล ภายหลังได้เลิกนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เนื่องจากศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีการใช้ระบอบวรรณะ ถูกคนวรรณะอื่นรังเกียจเดียดฉันท์ ซึ่งเขาเคยเผชิญมากับตนเองตั้งแต่ยังเด็ก เพื่อทำลายความอยุติธรรมนั้น อามเพฑกรจึงได้ปฏิญาณตนเป็นพุทธมามกะที่เมืองนาคปุระ พร้อมกับบุคคลวรรณะศูทรกว่า 500,000 คน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2499 โดยในการนั้นมีพระภิกษุอยู่ในพิธี ร่วมเป็นสักขีพยานด้วย 3 รูป คือ ท่านพระสังฆรัตนเถระ (Ven. M. Sangharatana Thera) พระสัทธราติสสเถระ (Ven. S. Saddratissa Thera) และพระปัญญานันทเถระ (Ven. Pannanand Thera) ในพิธีมีการประดับธงธรรมจักรและสายรุ้งอย่างงดงาม ในพิธีนั้น ผู้ปฏิญาณตนได้กล่าวคำปฏิญาณตนเป็นพุทธมามกะ
อย่างไรก็ตามในการเปลี่ยนศาสนาครั้งใหญ่ในครั้งนี้ มีทั้งผู้สนับสนุน และคัดค้านเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีผู้นำคำสุนทรพจน์ของอามเพฑกรไปตีพิมพ์เป็นหนังสือ เป็นคำปราศรัยยาว 127 หน้า  ขนาด 8 ยก
ถึงแก่อสัญกรรม

หลังจากการประกาศเป็นพุทธมามกะได้เพียง 3 เดือน ก็ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ท่ามกลางความเสียใจของเหล่าบรรดาชนชั้นวรรณะต่ำในอินเดีย ชวาหระลาล เนห์รู ได้กล่าวอย่างเศร้าสลดว่า "เพชรของรัฐบาลหมดไปเสียแล้ว" มุขมนตรีของบอมเบย์ในขณะนั้น คือนายชะวาน ได้ประกาศให้วันเกิดของอามเพฑกรถือเป็นวันหยุดราชการของรัฐ เพื่อเป็นเกียรติแก่ดวงวิญญาณของอามเพฑกร ภรรยาของเขาต้องการจะนำศพของท่านอามเพฑกร ไปทำพิธียังบอมเบย์ รัฐบาลก็ได้จัดเที่ยวบินพิเศษให้ เมื่อเครื่องบินนำศพมาถึงบอมเบย์ ประชาชนหลายหมื่นคนได้มารอรับศพของอามเพฑกรอย่างเนืองแน่น
หลังจากการอสัญกรรมของอามเพฑกร ชวาหระลาล เนห์รู นายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศอินเดีย ได้กล่าวสรรเสริญนายอามเพฑกร ความว่า
ชื่ออามเพฑกร จะต้องถูกจดจำต่อไปอีกชั่วกาลนาน โดยเป็นสัญลักษณ์แห่งการต่อสู้เพื่อลบล้างความอยุติธรรมในสังคมฮินดู อามเพฑกรต่อสู้กับสิ่งที่ทุกคนเห็นว่าเป็นสิ่งที่จำต้องต่อสู้ อามเพฑกร ได้เป็นคนปลุกให้สังคมฮินดูตื่นจากหลับ
ยู. วิมัล กุมาร

ยู. วิมัล กุมาร (มลยาฬัม: യു. വിമൽ കുമാർ) เป็นอดีตนักแบดมินตันชาวอินเดีย โดยชนะการแข่งขันระดับประเทศสองปีติดต่อกันใน ค.ศ. 1988 ถึง 1989 เขายังดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนระดับชาติอินเดีย และยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง ผู้อำนวยการ และหัวหน้าผู้ฝึกสอนของโรงเรียนสอนแบดมินตัน Prakash Padukone เขาได้รับรางวัลโทรณาจารย์ใน ค.ศ. 2019 เขาได้รับเหรียญทองแดงในแบดมินตันที่เอเชียนเกมส์ 1986 ประเภททีมชาย
แหล่งข้อมูลอื่น

ยู. วิมัล กุมาร ที่ BWF.tournamentsoftware.com (ในภาษาอังกฤษ)
ยู. วิมัล กุมาร ที่ BWFbadminton.com (ในภาษาอังกฤษ)
ยู. วิมัล กุมาร ที่ Olympics.com (ในภาษาอังกฤษ)
ยู. วิมัล กุมาร ที่ Olympedia (ในภาษาอังกฤษ)
ยู. วิมัล กุมาร ที่ Commonwealth Games Federation (archived) (ในภาษาอังกฤษ)
มุขมนตรีฟลานเดอส์

| มุขมนตรี ฟลานเดอส์ |
| --- | --- |
ธงแห่งฟลานเดอส์
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน ยัน ยัมโบน ตั้งแต่ 2 ตุลาคม 2019
สมาชิกของ: รัฐบาลเฟลมิช
จวน: ออแตลแอร์เรรา บรัสเซลส์
วาระ: 5 ปี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: กัสตง เคนส์
สถาปนา: 22 ธันวาคม 1981
เงินตอบแทน: 253,000 ยูโรต่อปี
มุขมนตรีฟลานเดอส์ (ดัตช์: minister-president van Vlaanderen) เป็นผู้นำรัฐบาลเฟลมิช ซึ่งเป็นฝ่ายบริหารแห่งแคว้นเฟลมิชและประชาคมเฟลมิชแห่งเบลเยียม
การแต่งตั้ง

หลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาเฟลมิช รัฐบาลเฟลมิชชุดหนึ่งจะได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยประกอบด้วยรัฐมนตรีจำนวนไม่เกิน 11 ตำแหน่ง พรรคการเมืองที่มีเสียงมากที่สุดในพรรคร่วมรัฐบาลนั้นสามารถออกเสียงเลือกมุขมนตรีได้ มุขมนตรีจะต้องกล่าวคำถวายสัตย์ปฏิญาณต่อหน้าพระมหากษัตริย์
การเลือกตั้งมีขึ้นทุก 5 ปี โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1995 เป็นต้นมา การเลือกตั้งสมาชิกสภาเฟลมิชใช้การเลือกตั้งทางตรง
ดูเพิ่ม

แคว้นเฟลมิช
รัฐบาลเฟลมิช
สภาเฟลมิช
มุขมนตรีแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
มุขมนตรีวอลโลเนีย
มุขมนตรีประชาคมฝรั่งเศส
มุขมนตรีประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
ยาโกบึส กัปไตน์

| ยาโกบึส กัปไตน์ |
| --- | --- |

เกิด: 19 มกราคม ค.ศ. 1851 บาร์เนอเฟลด์, เนเธอร์แลนด์
เสียชีวิต: 18 มิถุนายน ค.ศ. 1922 อัมสเตอร์ดัม, เนเธอร์แลนด์
สัญชาติ: ชาวดัตช์
อาชีพ: นักดาราศาสตร์
มีชื่อเสียงจาก: รางวัลเหรียญทองคำ ราชสมาคมดาราศาสตร์
ยาโกบึส กอร์เนลียึส กัปไตน์ (ดัตช์: Jacobus Cornelius Kapteyn; 19 มกราคม ค.ศ. 1851 - 18 มิถุนายน ค.ศ. 1922) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวดัตช์ มีชื่อเสียงจากการศึกษาดาราจักรทางช้างเผือก โดยเป็นผู้แรกที่ค้นพบหลักฐานการหมุนตัวของดาราจักร
ปี ค.ศ. 1897 เขาค้นพบดาวกัปไตน์ ต่อมาปี ค.ศ. 1904 ระหว่างการศึกษาการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์ กัปไตน์พบว่าการเคลื่อนที่ของดาวไม่ได้เป็นไปอย่างสุ่มดังที่เชื่อกันอยู่ในเวลานั้น เขาพบว่ากลุ่มดาวฤกษ์แบ่งออกเป็นสองสายธารที่เคลื่อนที่ไปในทิศทางตรงข้ามกัน ในเวลาต่อมาจึงได้ทราบกันว่า หลักฐานการศึกษาของกัปไตน์ในคราวนั้นเป็นหลักฐานชิ้นแรกของโลกที่แสดงการหมุนตัวของดาราจักร ซึ่งได้ค้นพบในเวลาต่อมาโดยแบร์ทิล ลินด์บลาด กับยัน โอร์ต
เกียรติคุณและอนุสรณ์ > รางวัลที่ได้รับ

Gold Medal of the Royal Astronomical Society (1902)
James Craig Watson Medal (1913)
Bruce Medal (1913)
เกียรติคุณและอนุสรณ์ > อนุสรณ์

แอ่งกัปไตน์ (Kapteyn crater) บนดวงจันทร์
ดาวเคราะห์น้อย 818 แคปเทย์เนีย
ดาวฤกษ์กัปไตน์
สถาบันดาราศาสตร์กัปไตน์ ที่มหาวิทยาลัยโครนิงเงิน (Groningen)
กล้องโทรทรรศน์ยาโกบึส กัปไตน์ (Jacobus Kapteyn Telescope (JKT)) ที่ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย แคว้นกานาเรียส ประเทศสเปน
รัฐพาคมตี

| รัฐพาคมตี बाग्मती प्रदेश (เนปาล) |
| --- | --- |
รัฐ
 จากบนซ้ายไปขวา ภักตปุระดูร์บาร์, โคสาอิงกุณฑะ, ปศุปตินาถมนเทียร, ปาฏันดูร์บาร์, สวยัมภูนาถ, เคารีศังกร, หนุมานโฒกา และแรดอินเดียในอุทยานแห่งชาติจิตวัน
ที่ตั้งรัฐพาคมตีในประเทศเนปาล
ประเทศ:  เนปาล
จัดตั้ง: 20 กันยายน พ.ศ. 2558
เมืองหลวง: เหเฏาฑา
เมืองใหญ่สุด: กาฐมาณฑุ
เขต: 13
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐที่ปกครองตนเอง
 • องค์กร: รัฐบาลรัฐ
 • ผู้ว่าการรัฐ: ยาทวจันทระ ศรรมา
 • มุขยมนตรี: ศาลิกราม ชมกัฏเฏล
 • สภารัฐ: สภาเดียว (110 ที่นั่ง)
 • เขตเลือกตั้งรัฐสภา: สภาผู้แทนราษฎร (33) สมัชชาแห่งชาติ (8)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20,300 ตร.กม. (7,800 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 5
ความสูงจุดสูงสุด (คเณศหิมาล): 7,422 เมตร (24,350 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด (โคลาฆาฏ): 141 เมตร (463 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2564)
 • ทั้งหมด: 6,084,042 คน
 • อันดับ: ที่ 2
 • ความหนาแน่น: 300 คน/ตร.กม. (780 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 2
เขตเวลา: UTC+5:45 (เวลาเนปาล)
รหัสภูมิศาสตร์: NP-TH
เอชดีไอ:  0.673 (ปานกลาง)
อันดับเอชดีไอ: ที่ 1
การรู้หนังสือ: 74.85%
อัตราส่วนเพศ: 98.77 ♂ /100 ♀ (พ.ศ. 2554)
จีดีพี: 14.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
อันดับจีดีพี: ที่ 1
เว็บไซต์: bagamati.gov.np
รัฐพาคมตี [พาก-มะ-ตี] (เนปาล: बाग्मती प्रदेश, พาคฺมตี ปฺรเทศ, ออกเสียง [bäɡ̞mʌt̪i prʌd̪es]) เป็นรัฐทางภาคตะวันออกของประเทศเนปาล จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญเนปาลซึ่งประกาศใช้ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2558 รัฐพาคมตีเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 และมีเนื้อที่มากที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ
รัฐพาคมตีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองทิเบตของประเทศจีนทางทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐโกศีทางทิศตะวันออก ติดต่อกับรัฐมเธศและรัฐพิหารของประเทศอินเดียทางทิศใต้ และติดต่อกับรัฐคัณฑกีทางทิศตะวันตก เมืองหลวงของรัฐคือเหเฏาฑา รัฐนี้ยังเป็นที่ตั้งของกาฐมาณฑุ เมืองหลวงของประเทศ ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเนินเขาและภูเขา ยอดเขาที่ตั้งอยู่ในรัฐนี้ได้แก่เคารีศังกรและคเณศหิมาลเป็นต้น
ยัน เฟอร์โตงเงิน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เฟอร์โตงเงินกับเบลเยียมในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ยัน แบร์ต ลีเฟอ เฟอร์โตงเงิน
วันเกิด:   (1987-04-24) 24 เมษายน ค.ศ. 1987 (37 ปี)
สถานที่เกิด:  ซินต์-นีกลาส เบลเยียม
ส่วนสูง:  1.89 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อันเดอร์เลคต์
หมายเลข:  14
สโมสรเยาวชน
1997–2000:  เฟกา ตีลโรเดอ
2000–2003:  แฌร์มีนาลเบร์สโคต
2003–2006:  อาเอฟเซ อายักซ์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2012 |  อาเอฟเซ อายักซ์ |  155 |  (23) |
| 2006–2007 |  → แอร์กาเซ วาลไวก์ (ยืม) |  12 |  (3) |
| 2012–2020 |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |  232 |  (6) |
| 2020–2022 |  ไบฟีกา |  57 |  (0) |
| 2022– |  อันเดอร์เลคต์ |  1 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2002 |  เบลเยียม อายุไม่เกิน 16 ปี |  6 |  (1) |
| 2007 |  เบลเยียม อายุไม่เกิน 21 ปี |  3 |  (0) |
| 2007– |  เบลเยียม |  131 |  (9) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 0:32, 6 กันยายน ค.ศ. 2022 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2021
ยัน แบร์ต ลีเฟอ เฟอร์โตงเงิน (ดัตช์: Jan Bert Lieve Vertonghen) เกิดวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม เล่นตำแหน่งกองหลังให้กับอันเดอร์เลคต์ และฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม เขาเป็นนักเตะถนัดซ้ายที่มักเล่นในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง (centre back) ชำนาญในการทั้งตำแหน่งด้านซ้ายและกองกลางตัวรับ และมักร่วมรุกกลับในตำแหน่งเซนเตอร์แบ็ก ถึงแม้ว่าเขาเล่นในตำแหน่งกองหลัง แต่เฟอร์โตงเงินก็มีความสามารถในการโจมตีและความสามารถในการยิงประตูอันทรงพลัง
หลังจากที่ลุยส์ ซัวเรซ ออกไปอยู่สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เฟอร์โตงเงินก็รับตำแหน่งรองกัปตันทีม ภายใต้การนำทีมของกัปตันทีมอายักซ์ มาร์เติน สเตเกอเลินบืร์ค เมื่อสเตเกอเลินบืร์คออกจากทีมไปยังสโมสรฟุตบอลโรมา เฟอร์โตงเงินจึงรับเป็นกัปตันทีม ในปี ค.ศ. 2012 เฟอร์โตงเงินได้รับรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีในเนเธอร์แลนด์