stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2018–19
ขั้นที่สอง (รอบสุดท้าย) > รอบ 16 ทีมสุดท้าย

รอบ 16 ทีมสุดท้ายจะลงเล่นระหว่างวันที่ 12–14 มกราคม ค.ศ. 2019. เวลาทั้งหมดเป็น CET (UTC+1).
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 มกราคม ค.ศ. 2019  | ลาซีโอ (1) | 4–1 | โนวารา (3) | โรม |
| 15:00 | ลุยส์ อัลแบร์โต  12' อิมโมบีเล  20', 35' มิลินคอวิช-ซาวิช  45+3' | รายงาน | อูเซปี  49' (ลูกโทษ) | สนามกีฬา: สตาดีโอ โอลิมปีโก ผู้ชมในสนาม: 15,604 คน ผู้ตัดสิน: อูเจนิโอ อับบัตติสตา |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 มกราคม ค.ศ. 2019  | ซัมป์โดเรีย (1) | 0–2 (ต่อเวลาพิเศษ) | มิลาน (1) | เจนัว |
| 18:00 |  | รายงาน | คูโตรเน  102', 108' | สนามกีฬา: สตาดิโอ ลุยจิ แฟร์ราริส ผู้ชมในสนาม: 14,854 คน ผู้ตัดสิน: ฟาบริซิโอ ปาสกวา |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 มกราคม ค.ศ. 2019  | โบโลญญา (1) | 0–2 | ยูเวนตุส (1) | โบโลญญา |
| 20:45 |  | รายงาน | แบร์นาร์เดสกี  9' คีน  49' | สนามกีฬา: สตาดิโอ เรนาโต ดัลลารา ผู้ชมในสนาม: 15,469 คน ผู้ตัดสิน: เฟเดรีโก ลา เปนนา |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 มกราคม ค.ศ. 2019  | โตรีโน (1) | 0–2 | ฟีออเรนตีนา (1) | ตูริน |
| 15:00 |  | รายงาน | คิเอซา  87', 90+2' | สนามกีฬา: สตาดิโอ โอลิมปิโก กรันเด โตรีโน ผู้ชมในสนาม: 16,957 คน ผู้ตัดสิน: โรซาริโอ อาบิสโซ |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 มกราคม ค.ศ. 2019  | อินเตอร์ มิลาน (1) | 6–2 | เบเนเวนโต (2) | มิลาน |
| 18:00 | อิการ์ดี  3' (ลูกโทษ) คันเดรวา  7', 90+5' ดัลแบร์ต  45+1' มาร์ติเนซ  48', 66' | รายงาน | อินซิญเญ  58' บันดิเนลลี  74' | สนามกีฬา: ซานซีโร ผู้ชมในสนาม: 0 คน ผู้ตัดสิน: อันโตนิโอ จิอัว |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 มกราคม ค.ศ. 2019  | นาโปลี (1) | 2–0 | ซัสซูโอโล (1) | เนเปิลส์ |
| 20:45 | มิลิค  15' ฟาเบียน  74' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สตาดีโอซานเปาโล ผู้ชมในสนาม: 14,908 คน ผู้ตัดสิน: ดานิเอเล ชิฟฟี |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 มกราคม ค.ศ. 2019  | คัลยารี (1) | 0–2 | อาตาลันตา (1) | คัลยารี |
| 17:30 |  | รายงาน | ซาปาตา  88' ปาซาลิช  90+3' | สนามกีฬา: ซาร์เดกนา อาเรนา ผู้ชมในสนาม: 10,119 คน ผู้ตัดสิน: มาร์โก ปิคคินินี |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 มกราคม ค.ศ. 2019  | โรมา (1) | 4–0 | เวอร์ตุส เอนเตลลา (3) | โรม |
| 21:00 | ชิค  1', 47' มาร์กาโน  45+2' ปัสโตเร  75' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สตาดีโอโอลิมปีโก ผู้ชมในสนาม: 20,984 คน ผู้ตัดสิน: อาเลอันโดร ดิ ปาโอโล |
ขั้นที่สอง (รอบสุดท้าย) > รอบ 8 ทีมสุดท้าย

รอบ 8 ทีมสุดท้าย จะลงเล่นในวันที่ 29–31 มกราคม ค.ศ. 2019. เวลาทั้งหมดคือ CET (UTC+1).
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 มกราคม ค.ศ. 2019  | มิลาน (1) | 2–0 | นาโปลี (1) | มิลาน |
| 20:45 | ปีออนแต็ก  10', 27' | รายงาน |  | สนามกีฬา: ซานซีโร ผู้ชมในสนาม: 22,289 คน ผู้ตัดสิน: ปิเอโร จาโคเมลลี |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 มกราคม ค.ศ. 2019  | ฟีออเรนตีนา (1) | 7–1 | โรมา (1) | ฟลอเรนซ์ |
| 17:30 | คิเอซา  7', 18', 74' มูเรียล  33' เบนัสซี  66' ซิเมโอเน  79', 89' | รายงาน | คอลาร็อฟ  28' | สนามกีฬา: สนามกีฬาอาร์เตมีโอ ฟรังกี ผู้ชมในสนาม: 21,190 คน ผู้ตัดสิน: จันลูกา มันกานิเอลโล |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 30 มกราคม ค.ศ. 2019  | อาตาลันตา (1) | 3–0 | ยูเวนตุส (1) | แบร์กาโม |
| 20:45 | คัสตาเญ  37' ซาปาตา  39', 86' | รายงาน |  | สนามกีฬา: สตาดีโออัตเลตีอัซซูร์รีดีตาเลีย ผู้ชมในสนาม: 18,438 คน ผู้ตัดสิน: ฟาบริซิโอ ปาสกวา |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 31 มกราคม ค.ศ. 2019  | อินเตอร์ มิลาน (1) | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ)  (3–4 ลูกโทษ) | ลาซีโอ (1) | มิลาน |
| 21:00 | อิการ์ดิ  120+5' (ลูกโทษ) | รายงาน | อิมโมบีเล  108' | สนามกีฬา: ซานซีโร ผู้ชมในสนาม: 23,408 คน ผู้ตัดสิน: โรซาริโอ อาบิสโซ |
|  | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ | ยิงลูกโทษ |  |
|  | โบรโซวิช  มาร์ติเนซ  อิการ์ดิ  แซดริก  ไนง์โกลัน  |  |  อิมโมบีเล  ดูร์มิซี  ปาโรโล  อาแซร์บี  ลูกัส |  |
ขั้นที่สอง (รอบสุดท้าย) > รอบรองชนะเลิศ

รอบรองชนะเลิศ เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 26 และ 27 มกราคม และเลกที่สองในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2019. เวลาทั้งหมดคือ CET (UTC+1).
ขั้นที่สอง (รอบสุดท้าย) > รอบรองชนะเลิศ > เลกแรก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019  | ลาซีโอ (1) | 0–0 | มิลาน (1) | โรม |
| 21:00 |  | รายงาน |  | สนามกีฬา: สตาดีโอโอลิมปีโก ผู้ตัดสิน: ดานิเอเล โอร์ซาโต |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019  | ฟีออเรนตีนา (1) | 3–3 | อาตาลันตา (1) | ฟลอเรนซ์ |
| 21:00 | คิเอซา  33' เบนัสซี  36' มูริเอล  79' | รายงาน | โกเมซ  16' พาซาลิช  18' เดอ รูน  58' | สนามกีฬา: สนามกีฬาอาร์เตมีโอ ฟรังกี ผู้ตัดสิน: ปิเอโร จิอาโคเมลลี |
ขั้นที่สอง (รอบสุดท้าย) > รอบรองชนะเลิศ > เลกที่สอง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 เมษายน ค.ศ. 2019  | มิลาน (1) | 0–1  (0–1 ผลประตูรวม) | ลาซีโอ (1) | มิลาน |
|  |  | รายงาน | กอร์เรอา  58' | สนามกีฬา: ซานซีโร ผู้ชมในสนาม: 61,045 คน ผู้ตัดสิน: ปาโอโล มัซโซเลนี |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 เมษายน ค.ศ. 2019  | อาตาลันตา (1) | 2–1  (5–4 ผลประตูรวม) | ฟีออเรนตีนา (1) | แบร์กาโม |
| 20:45 | อิลิชิช  14' (ลูกโทษ) โกเมซ  69' | รายงาน | มูริเอล  3' | สนามกีฬา: สตาดีโออัตเลตีอัซซูร์รีดีตาเลีย ผู้ตัดสิน: จันปาโอโล คัลวาเรเซ |
ขั้นที่สอง (รอบสุดท้าย) > รอบชิงชนะเลิศ

บทความหลัก: โกปปาอีตาเลีย 2019 นัดชิงชนะเลิศ
15 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
20:45 (UTC+2)
| อาตาลันตา | 0–2 | ลาซีโอ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | มิลินคอวิช-ซาวิช  82' กอร์เรอา  90' |
ผู้ชม: 57,059 คน
ผู้ตัดสิน: ลูกา บันติ
อันดับผู้ทำประตู

| อันดับ | ผู้เล่น | สโมสร | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  กชึชตอฟ ปีออนแต็ก | เจนัว,  มิลาน | 8 |
| 2 |  เฟเดริโก คิเอซา | ฟีออเรนตีนา | 6 |
| 3 |  ชีโร อิมโมบีเล | ลาซีโอ | 3 |
| 3 |  ดูวัน ซาปาตา | อาตาลันตา | 3 |
| 3 |  มัตเตีย รอสเซ็ตติ | คาตาเนีย | 3 |
ดูเพิ่ม

เซเรียอา ฤดูกาล 2018–19
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904

แม่แบบ:ยิงธนูโอลิมปิกฤดูร้อน1904
การแข่งขันยิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 3 ที่กรุงเซนต์หลุยส์ สหรัฐ ระหว่างวันที่ 19-21 กันยายน พ.ศ. 2447 จัดขึ้นที่สนาม Francis Field ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงธนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 29 คน จาก 1 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

สหรัฐ (29)
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 6 | 6 | 5 | 17 |
| รวม (1 ประเทศ) | รวม (1 ประเทศ) | 6 | 6 | 5 | 17 |
สรุปเหรียญรางวัล > ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

| รายการ | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| Men's double York round   รายละเอียด |  George Bryant (USA) |  Robert Williams (USA) |  William Thompson (USA) |
| Men's double American round   รายละเอียด |  George Bryant (USA) |  Robert Williams (USA) |  William Thompson (USA) |
| Men's team round   รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) William Thompson Robert Williams Louis Maxson Galen Spencer |  สหรัฐ (USA) Charles Woodruff William Clark Charles Hubbard Samuel Duvall |  สหรัฐ (USA) George Bryant Wallace Bryant Cyrus Edwin Dallin Henry B. Richardson |
| Women's double National round   รายละเอียด |  Matilda Howell (USA) |  Emma Cooke (USA) |  Jessie Pollock (USA) |
| Women's double Columbia round   รายละเอียด |  Matilda Howell (USA) |  Emma Cooke (USA) |  Jessie Pollock (USA) |
| Women's team round   รายละเอียด |  สหรัฐ (USA) Matilda Howell Jessie Pollock Laura Woodruff  Leonie Taylor |  สหรัฐ (USA) Emma Cooke Mabel Taylor | None awarded |
ชาวยาโยอิ

เครื่องแต่งกายชาวยาโยอิ
ชาวยาโยอิ (ญี่ปุ่น: 弥生人; โรมาจิ: Yayoi Jin) เป็นกลุ่มคนชาติพันธุ์โบราณที่ย้ายถิ่นเข้าสู่หมู่เกาะญี่ปุ่นจากเกาหลีและจีนในยุคยาโยอิ (ก่อน ค.ศ. 300–ค.ศ. 300) แม้ว่าจะตกเป็นข้อโต้เถียง การศึกษาเดี่ยวที่ใช้เทคนิคการหาอายุจากธาตุกัมมันตรังสีชี้แนะอย่างไม่ชัดเจนว่ายุคยาโยอิได้เริ่มระหว่าง ก่อน ค.ศ. 1000 และ ก่อน ค.ศ. 800 พวกเขามีปฏิสัมพันธ์, แต่งงาน และทำสงครามกับชาวโจมงที่ตั้งถิ่นฐานมาก่อนและก่อรูปเป็นชาวญี่ปุ่นสมัยใหม่ในปัจจุบันซึ่งส่วนใหญ่มีชาวยาโยอิเป็นบรรพบุรุษ (เฉลี่ยราว 90% โดยที่เหลือได้รับมาจากชาวโจมง)
ไม่มีการลงความเห็นถึงต้นกำเนิดของชาวยาโยอิอย่างแน่ชัด บางส่วนมองว่ามีผู้ย้ายถิ่นเข้าชาวยาโยอิจำนวนมากจากคาบสมุทรเกาหลีสู่ญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ มีการเสนอทฤษฎีว่าชาวยาโยอิย้ายถิ่นมาจากคาบสมุทรเกาหลีและเจียงหนานใกล้ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีในจีนโบราณ
กำแพง (เพลงแอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์)

"กำแพง" เป็นซิงเกิลของ แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์ ในปี พ.ศ. 2559 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ (แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์) และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
ในส่วนของพาร์ตดนตรี นอกจากความหม่นเศร้าของซาวนด์กีตาร์อะคูสติกในช่วงแรกของเพลง ก็ยังมีการเสริมความกลมกล่อมของเครื่องเป่าลงไปในท่อนฮุค
ส่วนของมิวสิควิดีโอเพลงนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 มีจุดเด่นคือ ด้ายสีแดง ซึ่งเป็นตัวสื่อความหมาย ความเชื่อเรื่องด้ายแดงแห่งโชคชะตาถ้าเทียบกับความเชื่อของไทยหรือความเชื่อของตะวันตกอาจจะเทียบเคียงได้กับเรื่องของเนื้อคู่ คู่แท้ หรือความเชื่อเรื่อง Soul mate หรือ Destined Flame ซึ่งด้ายแดงแห่งโชคชะตานี้จะเชื่อมโยงกับทั้งสองฝ่ายตลอด ไม่ว่าทั้งคู่จะอยู่ที่ใด ณ เวลาใด หรือชาติภพใดก็ตาม ด้ายแดงนี้อาจจะยืดตึง หรืออาจจะพันกันได้ แต่ไม่อาจตัดขาดออกจากกันได้
การตอบรับ

เพลง "กำแพง" ได้อันดับสูงสุด 59 จากการจัดอันดับของ อีเอฟเอ็ม ในชาร์ต อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 59
จำปาสี่ต้น

จำปาสี่ต้น เป็นนิทานพื้นบ้านเลียนแบบชาดก ซึ่งรู้จักกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งจารลงในใบลาน ปรากฏหลักฐานในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของประเทศไทย รวมถึงในประเทศลาว
ในภาคเหนือนิยมแต่งเป็นค่าวธรรม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนิยมอ่านกันในงานศพ ในประเทศลาวพบหลักฐานเป็นหนังสือผูกใบลาน จารเป็นอักษรธรรมอีสาน อักษรไทน้อย และอักษรลาว อยู่หลายฉบับซึ่งเก็บรักษาไว้ที่หลวงพระบาง จำปาศักดิ์ และเวียงจันทน์ สันนิษฐานว่าฉบับภาคตะวันออกเฉียงเหนือและลาวคงได้รับอิทธิพลมาจากล้านนา
วรรณกรรมจำปาสี่ต้นได้รับการดัดแปลงเป็นละคร สี่ยอดกุมาร และ ดินน้ำลมไฟ รวมถึงมีนิทานวาดภาพระบายสีจำปาสี่ต้น และหมอลำเรี่องต่อกลอน คณะศิลปินภูไท เป็นต้น
เนื้อเรื่อง

ณ เมืองจักขิน เกิดภัยใหญ่ขึ้น คือมีเหยี่ยวใหญ่ (ฮุ้งใหญ่) สองตัวผัวเมียมาจับประชาชนกินเป็นอาหารเป็นประจำ เจ้าเมืองหมดทางสู้จึงนำธิดาสาวชื่อ ปัดทุม มาไปซ่อนไว้ในกลองในพระราชวัง จนเมื่อเหยี่ยวใหญ่ได้จับคนกินหมด ต่อมาท้าวจุลละนีแห่งเมืองปัญจานคร ได้ออกล่าสัตว์ได้หลงเข้าไปในเมืองจักขิน เห็นสภาพเมืองรกร้างเต็มไปด้วยซากกระดูก จึงไปตีกลองได้ยินเสียงนางปัดทุมมาร้องออกมาจากในกลอง จึงเอานางออกมา ดังนั้นนางจึงมีอีกชื่อว่า นางคำกลอง
ท้าวจุลละนีรับนางเป็นมเหสีคนที่สองรองจากนางอัคคี นางอัคคีมีความริษยาในนางคำกลองมาก เมื่อนางคำกลองมีโอรส 4 องค์ ถูกนางอัคคีเอาผ้าผูกตา แล้วเอาลูกสุนัขมาเปลี่ยนพร้อมทั้งใส่ร้ายนางว่ามีความผูกพันกับสุนัข ท้าวจุลละนีจึงเนรเทศนางออกจากเมืองไป เป็นคนเลี้ยงหมู 
ส่วนกุมารทั้งสี่องค์ถูกนางอัคคีจับใส่ไหลอยน้ำไปติดอยู่ที่สวนดอกไม้ ย่าเฒ่าจำสวนเอาศพทั้งสี่กุมารไปเผา ตรงเชิงตะกอนที่เผานั้นเกิดมีต้นจำปาขึ้นสี่ต้น
นางอัคคีสืบทราบความจริงอีก จึงให้เสนามาโค่นแล้วให้ลอยน้ำไป จำปาทั้งสี่ต้นลอยไปถึงพระฤาษี พระฤาษีชุบชีวิตให้เป็นมนุษย์ดังเดิม แล้วสอนวิชาอาคมต่าง ๆ ให้กุมารทั้งสี่คนได้เที่ยวรบชนะยักษ์มารและมนุษย์ได้เมืองขึ้นมากมาย แล้วกลับมาหาย่าเฒ่าจำสวน จากนั้นได้ออกเดินทางติดตามหาแม่จนพบแล้วเข้าเฝ้าท้าวจุลละนี ได้เล่าความจริงให้ทราบแล้วอยู่ครองเมืองต่อไป ส่วนนางอัคคีถูกลงโทษให้เป็นทาสเลี้ยงหมู
ชัยภูมิ ป่าแส

| ชัยภูมิ ป่าแส |
| --- | --- |

เกิด: 1 มกราคม พ.ศ. 2543 จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
เสียชีวิต: 17 มีนาคม พ.ศ. 2560 (17 ปี) ด่านตรวจบ้านรินหลวง ตำบลเมืองนะ อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
สัญชาติ: ไทย
ชื่ออื่น: จะอุ๊
การศึกษา: โรงเรียนเชียงดาววิทยาคม
มีชื่อเสียงจาก: นักสิทธิส่งเสริมความชอบธรรมของชนกลุ่มน้อย
ชัยภูมิ ป่าแส เป็นนักกิจกรรมเยาวชนสิทธิมนุษยชนชาวลาหู่จากประเทศไทย เพื่อส่งเสริมสิทธิความชอบธรรมของชนกลุ่มน้อยภายในสังคม เขาถูกสังหารที่ด่านตรวจบ้านรินหลวงในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดยเจ้าหน้าที่ทหารของกองทัพบกในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2560 กองทัพบกแถลงว่าเพื่อเป็นการสกัดชัยภูมิเนื่องจากขนส่งยาเสพติด โดยเจ้าหน้าที่ยังอ้างว่าเขาพยายามโยนระเบิดมาเพื่อประทุษร้ายต่อเจ้าหน้าที่ และหลบหนีการจับกุม เป็นเหตุทำให้เจ้าหน้าที่ทหารสังหารเขาโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัย แม้ว่าพยานในเหตุการณ์ได้บอกว่าเขาไม่มีอาวุธและยังถูกเจ้าหน้าที่ประทุษร้ายก่อนถูกสังหาร การสังหารเขาก่อให้เกิดเป็นเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างวงกว้างภายในประเทศ มีการเรียกร้องจากฮิวแมนไรตส์วอตช์ให้กระทำกระบวนการสืบสวนคดีเป็นไปอย่างโปร่งใส แม้ว่ากองทัพบกกล่าวว่ามีพยานหลักฐานจากวีดิทัศน์ของกล้องโทรทัศน์วงจรปิดในที่เกิดเหตุ แต่ไม่มีการเปิดเผยวีดิทัศน์มาเผยแพร่อย่างเป็นสาธารณะ
เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2565 ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายกฟ้องเพื่อยืนตามตามศาลชั้นต้นในคดีระหว่างนาปอย ป่าแส มารดาของชัยภูมิ กับกองทัพบก โดยพิเคราะห์ว่า "การกระทำของเจ้าหน้าที่ไม่เป็นการละเมิด" เนื่องจากชัยภูมิขัดขวางการปฏิบัติงานและพยายามประทุษร้ายต่อเจ้าหน้าที่ตรวจค้น อังคณา นีละไพจิตร ให้ความเห็นไม่เห็นด้วยในประเด็นเรื่องดีเอ็นเอที่ระเบิดที่ไม่มีการนำขึ้นพิจารณา โดยศาลรับฟังเพียงคำให้การของพยานบุคคล
ชัยมงคล 7 ประการ

ชัยมงคล 7 ประการ เป็นหลักความเชื่อของชาวจังหวัดเชียงใหม่ในสมัยโบราณ ในการสร้างเมืองเชียงใหม่ ซึ่งชัยมงคล 7 ประการนี้หมายถึง สิ่งซึ่งเป็นมงคลต่อการสร้างเมือง 7 ประการ ซึ่งผู้สร้างเมืองเชียงใหม่ ซึ่งก็คือพญามังราย เชื่อว่าสิ่งมงคลทั้ง 7 ประการนี้จะเป็นผลดีต่อการสร้างเมืองเชียงใหม่ ซึ่งจะนำมาสู่ความเจริญรุ่งเรืองและความอุดมสมบูรณ์ของบ้านเมือง ซึ่งหลักชัยมงคล 7 ประการนี้ ได้ปรากฏอยู่ในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ดังนี้
“ ...อันแต่ก่อนเราได้ยินสืบมาว่ากวางเผือกสองตัวแม่ลูกลุกแต่ป่าใหญ่หนเหนือมาอยู่ชัยภูมิที่นี้ คนทั้งหลายย่อมกระทำบุชาเป็นชัยมงคลปฐมก่อนแลอันหนึ่งว่าฟานเผือกสองตัวแม่ลูกมาอยู่ชัยภูมิที่นี้รบหมา หมาทั้งหลายพ่ายหนีบ่อาจจัดตั้งได้สักตัว เป็นชัยมงคลถ้วนสอง อันหนึ่งเล่าเราทั้งหลายได้หันหนูเผือกกับบริวาร  4 ตัว ออกมาแต่ชัยภูมิที่นี้ เป็นชัยภูมิถ้านสาม อันหนึ่งภูมิฐานที่เราจัดตั้งเวียงนี้ สูงวันตกหลิ่งมาออก เป็นชัยภูมิถ้วนสี่ อันหนึ่งอยู่ที่นี้ หันน้ำตกแต่อุชอปัตตาดอยสุเทพ มาเป็นแม่น้ำไหลขึ้นหนเหนือ แล้วไหลดะไปหนวันออกแล้วไหลไปใต้ แล้วไหลไปวันตกเกี้ยวเวียงกุมกาม แม่น้ำนี้เป็นนครคุณเกี้ยวเมือง อันเป็นชัยมงคลถ้วนห้า แม่น้ำนี้ไหลแต่ดอยมาที่ขุนน้ำ ได้ชื่อว่าแม่ข่า ไหลเมื่อวันออกแล้วไหลไปใต้เทียบข้างแม่น้ำปิง ได้ชื่อว่าแม่โถต่อเท่าบัดนี้แล อันหนึ่งหนองใหญ่มีวันออกเฉียงเหนือแห่งชัยภูมิ ได้ชื่อว่าอิสาเนราชบุรี ว่าหนองใหญ่หนอิสานท้าวพระยาต่างประเทศจักมาบูชาสักการะมากนัก เป็นชัยมงคลถ้วนหกแล อันหนึ่งน้ำระมิงคืไหลมาแต่อ่างสรงอันพระพุทธเจ้า เมื่อยังทรมาน ได้มาอาบในดอยอ่างสรง ไหลมาออกเป็นขุนน้ำแม่ระมิงค์ ภายวันออกเวียง เป็นชัยมงคลถ้วนเจ็ดแล...”
จะเห็นได้ว่าชัยมงคลทั้ง 7 ประการที่ได้กล่าวไว้ในตำนานนั้นมักจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของลักษณะทางภูมิประเทศ ซึ่งจะเห็นได้ชัดในประการหลังตั้งแต่ชัยมงคลประการที่สี่เป็นต้นไป มีการกล่าวถึงลักษณะทางภูมิประเทศที่เป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างเมืองเชียงใหม่ อันได้แก่ ประการที่สี่ ที่กล่าวถึงลักษณะการลาดเอียงของพิ้นที่ที่ลาดเอียงจากทิศตะวันตกสู่ทิศตะวันออก ซึ่งเป็นลักษณะที่ดีต่อการระบายน้ำโดยธรรมชาติ นอกจากนี้ชัยมงคลข้อที่กล่าวว่ามีแม่น้ำปิงอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองที่เป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เส้นทางคมนาคมที่จะติดต่อกับดินแดนทางทิศเหนือและทิศใต้ของเชียงใหม่ และยังเป็นปราการธรรมชาติที่จะคุ้มครองเมืองจากศัตรูที่จะมาจากทิศตะวันออก และหนองน้ำใหญ่ในชัยมงคลประการที่หก ซึ่งเป็นทั้งแหล่งน้ำและพื้นที่รับน้ำในคราวน้ำหลากได้เป็นอย่างดี
กิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ

| พลเอกกิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ ม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

เลขาธิการพรรคความหวังใหม่
ดำรงตำแหน่ง 7 กันยายน 2545 – 14 มกราคม 2546
ก่อนหน้า: นันทกาล ตาลจินดา
ถัดไป: พลตรี พีรพงศ์ สรรพพากย์พิสุทธิ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 22 เมษายน พ.ศ. 2489 (78 ปี) อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: พรรคไทยศรีวิไลย์
คู่สมรส: ดร.บวรพรรณ รัฐประเสริฐ
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด: สำนักงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม กองบัญชาการทหารสูงสุด กองทัพบกไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2514 - 2543
ยศ:  พลเอก
บังคับบัญชา: สำนักงานทหารพัฒนา
ผ่านศึก: สงครามเวียดนาม

พลเอก กิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ เป็นนายทหารชาวไทย และนักการเมือง ประธานที่ปรึกษาพรรคไทยศรีวิไลย์ อดีตผู้ช่วยหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการ ประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (ชวน หลีกภัย) เคยเป็นอดีตเลขาธิการพรรคความหวังใหม่ และประธานที่ปรึกษาพรรคประชาสันติ และพรรคต้นตระกูลไทย รวมถึงอดีตกรรมการบริหารพรรคการเมืองใหม่
ประวัติ > ชีวิตส่วนตัว

กิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ มีชื่อเล่นว่า อู๊ด หรือ เสธ.อู๊ด เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2489 ที่ตำบลมะขามหย่ง อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรชายของนายบุญยืน รัฐประเสริฐ (แซ่เตียว) กับนางสุพรรณี รัฐประเสริฐ (นามสกุลเดิม ยศไกร)
พล.อ. กิตติศักดิ์ สมรสกับ ดร.บวรพรรณ รัฐประเสริฐ (นามสกุลเดิม วีระปรีย) บุตรสาวของ พล.อ. ประลอง วีระปรีย กับคุณหญิงวัลลีย์ วีระปรีย (เสนาณรงค์) มีบุตรชาย 2 คนคือ
บวรศักย์ รัฐประเสริฐ
บวรสิทธิ์ รัฐประเสริฐ
ประวัติ > การศึกษา

กิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ จบการศึกษาดังนี้
โรงเรียนผะดุงศิษย์พิทยา
โรงเรียนสารวิทยา
โรงเรียนอำนวยศิลป์
โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 7
โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 18 (รุ่นเดียวกับ พล.อ. สพรั่ง กัลยาณมิตร และพล.อ. ปฐมพงษ์ เกษรศุกร์)
โรงเรียนเสนาธิการทหารบก หลักสูตรหลักประจำ ชุดที่ 57
หลักสูตรนักยุทธศาสตร์รุ่นที่ 1 จากกรมยุทธการทหาร
วิทยาลัยเสนาธิการทหาร รุ่นที่ 32
โรงเรียนศูนย์รักษาความปลอดภัย หลักสูตรการต่อต้านการก่อวินาศกรรม
วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 41
ปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต ทางรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ปริญญาเอก มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา
การทำงาน > ราชการทหาร

ตำแหน่งแรกที่ พล.อ. กิตติศักดิ์ ที่รับราชการ คือ ผู้บังคับหมวดทหารช่าง กองพันทหารช่างที่ 1 รักษาพระองค์ และไปราชการพิเศษที่สาธารณรัฐเวียดนาม ในปี พ.ศ. 2514 - 2515 ในตำแหน่งผู้บังคับหมวดกองร้อยขนส่ง กองกำลังทหารไทยในสาธารณรัฐเวียดนาม ผลัดที่ 5 เมื่อครั้งมียศ ร้อยตรี
พล.อ. กิตติศักดิ์เคยได้รับโปรดเกล้าเป็นนายทหารราชองครักษ์เวร เคยเป็นผู้บังคับบัญชาสำนักงานทหารพัฒนา ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2536 - 30 กันยายน พ.ศ. 2539 เมื่อครั้งมียศ พลตรี
เป็นผู้ช่วยหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (อัตรา "พลโท") และได้รับโปรดเกล้าฯเป็น พลเอก เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2543 และเข้าโครงการเกษียณอายุราชการก่อนกำหนดเมื่ออายุได้ 53 ปี โดยมีตำแหน่งสุดท้ายเป็นเลขานุการส่วนตัวและหน้าห้องของ ชวน หลีกภัย ขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
การทำงาน > การเมือง

บทบาทในทางการเมือง พล.อ. กิตติศักดิ์ เคยลงรับเลือกตั้งในพื้นที่เขต 1 กรุงเทพมหานคร (เขตบางซื่อ, เขตดุสิต, เขตราชเทวี) ในการเลือกตั้งทั่วไปวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้นได้ไปช่วยเหลือ ชิงชัย มงคลธรรม ฟื้นฟูพรรคความหวังใหม่ ขึ้นอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2545 และได้ลาออกไปเมื่อต้นปี พ.ศ. 2546
จากนั้นได้เข้าร่วมกับทางกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) เข้าร่วมการชุมนุมทั้งในปี พ.ศ. 2549 และ พ.ศ. 2551 หลังจากนั้นได้เข้าร่วมก่อตั้งพรรคการเมืองใหม่ของทางกลุ่มพันธมิตรฯ โดยมีชื่อเป็นกรรมการบริหารพรรคด้วย
ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ที่ประชุมของพรรคการเมืองใหม่ ได้มีมติส่ง กิตติศักดิ์ ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขต 6 กรุงเทพมหานคร (เขตบึงกุ่ม, เขตคลองสามวา, เขตคันนายาว, เขตหนองจอก ) ในการเลือกตั้งแทนที่ ทิวา เงินยวง ส.ส.เก่าของพรรคประชาธิปัตย์ ที่ถึงแก่กรรมไป ซึ่งนับว่าเป็นครั้งแรกที่ทางพรรคการเมืองใหม่ได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งด้วย
แต่ทว่าในวันรุ่งขึ้น พล.อ. กิตติศักดิ์ ได้ประกาศถอนตัว เนื่องจากอ้างว่า สำรวจคะแนนเสียงแล้วไม่ดี และไม่ต้องการแข่งกับผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย คือ ก่อแก้ว พิกุลทอง เนื่องจากได้รับข้อหาผู้ก่อการร้ายในระหว่างเหตุการณ์การชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง พ.ศ. 2553 ซึ่งเรื่องนี้ได้ก่อให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์ต่อมามากมาย
ต่อมา พล.อ. กิตติศักดิ์ได้ลาออกจากพรรคการเมืองใหม่และยุติบทบาททั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยแล้ว เพราะเหตุความไม่โปร่งใสในการเป็นกรรมการบริหารพรรคของสมาชิกบางคนเป็นปัจจุบันมีตำแหน่งเป็น ประธานภาคีเครือข่ายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชั่นของชาติ (ปปช.ภาคประชาชน) และเป็นวิทยากรประจำรายการ ห่วงบ้านห่วงเมือง เป็นประจำทุกวันศุกร์ เวลา 21.00-22.00 น. ทางช่องไททีวี
ต่อมาในการเลือกตั้งทั่วไปวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคประชาสันติ โดยลงสมัคร ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 2 ของพรรค
ต่อมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 มีการประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ครั้งที่ 10/2558 มีขอเสนอให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษาปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติปิโตรเลียม พ.ศ. 2514 และพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. 2514 ซึ่งในที่ประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พล.อ. กิตติศักดิ์ ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นกรรมาธิการวิสามัญและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการวิสามัญฯในเวลาต่อมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2516 –  เหรียญชัยสมรภูมิ การรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนาม (ช.ส.)
พ.ศ. 2520 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2532 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2529 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2539 –  เหรียญกาชาดสรรเสริญ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

เวียดนามใต้ :
พ.ศ. 2514 -  เหรียญเกียรติยศกองทัพเวียดนาม ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2514 -  ซิฟเวิลแอคเชิน ยูนิท ไซเทเชิน
พ.ศ. 2514 -  เหรียญรณรงค์เวียดนาม
พ.ศ. 2514 -  เหรียญพัฒนาชนบท ชั้นที่ 2
พ.ศ. 2514 -  เหรียญชูเกียรติทหารผ่านศึก ชั้นที่ 2
พ.ศ. 2514 -  เหรียญเยาวชนกีฬา ชั้นที่ 2
สหรัฐ :
พ.ศ. 2514 -  เหรียญคอมเมนเดชัน (ทหารบก)
ดูเพิ่ม

การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 6 กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2553
แหล่งข้อมูลอื่น

การปราศรัยบนเวที พธม.
| ด ค กพรรคความหวังใหม่ |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  วีระ สุวรรณกุล  ชวลิต ยงใจยุทธ  โยธินทร์ เพียรภูเขา  ชิงชัย มงคลธรรม  |  |
| เลขาธิการพรรค |  ปราณี มีอุดร  พิศาล มูลศาสตรสาทร  สุขวิช รังสิตพล  เสนาะ เทียนทอง  จาตุรนต์ ฉายแสง  วันมูหะมัดนอร์ มะทา  นันทกาล ตาลจินดา  กิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ  พีรพงษ์ สรรพพากย์พิสุทธิ์  จารึก บุญไชย  ธนวัสถ์ นิลธนะพันธุ์  วิทยา ปราบภัย  อัษฏางค์ แสวงการ  |  |
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก

| กีฬายูโด ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- | --- |

นักกีฬา  รอบคัดเลือก
|  | ชาย | ผสม | หญิง |
|  | 60 กิโลกรัม |  | 48 กิโลกรัม |
|  | 66 กิโลกรัม |  | 52 กิโลกรัม |
|  | 73 กิโลกรัม |  | 57 กิโลกรัม |
|  | 81 กิโลกรัม |  | 63 กิโลกรัม |
|  | 90 กิโลกรัม |  | 70 กิโลกรัม |
|  | 100 กิโลกรัม |  | 78 กิโลกรัม |
|  | +100 กิโลกรัม |  | +78 กิโลกรัม |
|  |  | ทีม |  |
ด ค ก
การแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันยูโดเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเลื่อนการแข่งขันไปในปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากการการระบาดของโคโรนาไวรัส โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 386 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 14 คน (1 คนต่อรายการ) ประเทศเจ้าภาพญี่ปุ่นได้สำรองโควต้าทั้งหมด 14 รายการ ในขณะที่โควต้า 20 ประเทศผ่านการเชิญคณะกรรมการไตรภาคี
สรุปการคัดเลือก

| NOC | ชาย> 60 kg | ชาย> 66 kg | ชาย> 73 kg | ชาย> 81 kg | ชาย> 90 kg | ชาย> 100 kg | ชาย> +100 kg | หญิง> 48 kg | หญิง> 52 kg | หญิง> 57 kg | หญิง> 63 kg | หญิง> 70 kg | หญิง> 78 kg | หญิง> +78 kg | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ญี่ปุ่น | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | 14 |
| รวม: 1 NOCs | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 14 |