stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส

| มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส  |
| --- | --- |

เกิด: มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส โรซาเลส 19 ตุลาคม ค.ศ. 1899(1899-10-19) กัวเตมาลาซิตี กัวเตมาลา
เสียชีวิต: 9 มิถุนายน ค.ศ. 1974(1974-06-09) (74 ปี) มาดริด สเปน
อาชีพ: กวี-นักการทูต นักเขียน นักวารสารศาสตร์
แนว: สัจนิยมมหัศจรรย์ นิยายผู้เผด็จการ
ผลงานที่สำคัญ:   El Señor Presidente (ค.ศ. 1946)  Hombres de maíz (ค.ศ. 1949) 
รางวัลสำคัญ:   รางวัลสันติภาพเลนิน (ค.ศ. 1966)  รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม (ค.ศ. 1967) 
มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส โรซาเลส (สเปน: Miguel Ángel Asturias Rosales, 19 ตุลาคม ค.ศ. 1899 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1974) เป็นกวี-นักการทูต นักเขียนนวนิยาย นักเขียนบทละครและนักวารสารศาสตร์ชาวกัวเตมาลา อัสตูเรียสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1967 จากผลงานที่ตระหนักถึงวัฒนธรรมพื้นเมืองกัวเตมาลา
อัสตูเรียสเกิดและเติบโตในกัวเตมาลา แม้ว่าส่วนใหญ่เขาจะใช้ชีวิตวัยผู้ใหญ่ในต่างแดน หลังเรียนจบด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยซานการ์โลสแห่งกัวเตมาลา เขาย้ายไปอยู่ที่ปารีสช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เพื่อศึกษาชาติพันธุ์วิทยาที่มหาวิทยาลัยปารีส นักวิชาการบางคนมองว่าอัสตูเรียสเป็นนักเขียนชาวลาตินอเมริกาคนแรกที่แสดงให้เห็นว่าการศึกษามานุษยวิทยาและภาษาศาสตร์ส่งผลอย่างไรต่อวรรณกรรม อัสตูเรียสยังข้องเกี่ยวกับขบวนการลัทธิเหนือจริงขณะอยู่ที่ปารีส และได้รับการยกย่องว่ามีส่วนในการแนะนำองค์ประกอบทางนวยุคนิยมเข้าสู่งานเขียนลาตินอเมริกา ด้วยเหตุนี้ เขาจึงผู้นำหน้าละตินอเมริกันบูม (Latin American Boom) หรือยุคเฟื่องฟูของวรรณกรรมละตินอเมริกาช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960–1970
เอลซินญอร์เปรซิเดนเต (El Señor Presidente, แปลไทยชื่อ "เดอะ เพรสซิเดนท์") เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของอัสตูเรียสที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1946 บอกเล่าถึงชีวิตภายใต้ผู้เผด็จการ นวนิยายเล่มนี้ส่งอิทธิพลต่อนักเขียนชาวลาตินอเมริกันยุคหลังในแง่การผสานสัจนิยมเข้ากับจินตนิมิต หรือต่อมาเรียกว่าสัจนิยมมหัศจรรย์ การวิพากษ์วิจารณ์ระบอบเผด็จการอย่างเปิดเผยส่งผลให้อัสตูเรียสต้องใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างระหกระเหิน โอมเบรเดไมซ (Hombres de maíz) ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1949 เป็นอีกหนึ่งผลงานชิ้นเอกที่อัสตูเรียสใช้ปกป้องธรรมเนียมและวัฒนธรรมมายา นวนิยายเล่มนี้บรรยายถึงกลุ่มคนพื้นเมืองที่กำลังเผชิญกับสังคมยุคใหม่ด้วยกลวิธีสัจนิยมมหัศจรรย์ โอมเบรเดไมซ ฉบับแปลภาษาอังกฤษเป็นส่วนหนึ่งของชุดผลงานตัวแทนของยูเนสโก (UNESCO Collection of Representative Works)
ด้านชีวิตส่วนตัว อัสตูเรียสแต่งงานกับเคลเมนเซีย อามาโดในปี ค.ศ. 1939 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสองคนคือ มิเกลและโรดริโก อังเฆล ก่อนจะหย่าร้างในปี ค.ศ. 1947 ต่อมาเขาแต่งงานกับบลังกา โมรา อี อาราอูโฆในปี ค.ศ. 1950 อัสตูเรียสได้รับการยกย่องจากต่างประเทศในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 หลังถูกเนรเทศและกลายเป็นคนชายขอบมานานหลายทศวรรษ ปี ค.ศ. 1966 เขาได้รับรางวัลสันติภาพเลนินจากสหภาพโซเวียต ปีต่อมาอัสตูเรียสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ถือเป็นชาวลาตินอเมริกันคนที่สองที่ได้รับรางวัลนี้ (กาบริเอลา มิสตรัลเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลในปี ค.ศ. 1945) อัสตูเรียสใช้ชีวิตบั้นปลายที่มาดริดก่อนจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1974 ร่างของเขาถูกฝังที่สุสานแปร์ลาแชสในปารีส
แหล่งข้อมูลอื่น

"Miguel Angel Asturias – Biographical". NobelPrize.org.
| ด ค กรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม |
| --- | --- |
ค.ศ. 1901–1925 (พ.ศ. 2444–2468): พรูดอม (1901) ·  ม็อมเซิน (1902) ·  บีเยินซ็อน (1903) ·  มิสทราล / เอย์ซากีร์เร (1904) ·  แชงกีเยวิตช์ (1905) ·  คาร์ดุชชี (1906) ·  คิปลิง (1907) ·  อ็อยเคิน (1908) ·  ลอเกร์เลิฟ (1909) ·  ไฮเซอ (1910) ·  มาแตร์แล็งก์ (1911) ·  เฮาพท์มัน (1912) ·  ฐากุร (1913) ·  รอล็อง (1915) ·  ไฮเดินสตัม (1916) ·  เกลเลอโรป / พอนทอปปีดัน (1917) ·  ชปิทเทอเลอร์ (1919) ·  ฮัมซัน (1920) ·  ฟร็องส์ (1921) ·  เบนาเบนเต (1922) ·  เยตส์ (1923) ·  แรย์มอนต์ (1924) ·  ชอว์ (1925)
ค.ศ. 1926–1950 (พ.ศ. 2469–2493): เดเลดดา (1926) ·  แบร์กซอน (1927) ·  อึนเซ็ต (1928) ·  มันน์ (1929) ·  ลูอิส (1930) ·  คาร์ลเฟลต์ (1931) ·  กอลส์เวอร์ธี (1932) ·  บูนิน (1933) ·  ปีรันเดลโล (1934) ·  โอนีล (1936) ·  มาร์แต็ง ดูว์ การ์ (1937) ·  บัก (1938) ·  ซิลลันแป (1939) ·  เยนเซน (1944) ·  มิสตรัล (1945) ·  เฮ็สเซอ (1946) ·  ฌีด (1947) ·  เอเลียต (1948) ·  ฟอกเนอร์ (1949) ·  รัสเซลล์ (1950)
ค.ศ. 1951–1975 (พ.ศ. 2494–2518): ลาเกอร์กวิสต์ (1951) ·  โมรียัก (1952) ·  เชอร์ชิลล์ (1953) ·  เฮมิงเวย์ (1954) ·  ลัฆส์แนส (1955) ·  ฆิเมเนซ (1956) ·  กามูว์ (1957) ·  ปัสเตร์นัค (1958) ·  กวาซีโมโด (1959) ·  แปร์ส (1960) ·  อานดริช (1961) ·  สไตน์เบ็ก (1962) ·  เซเฟริส (1963) ·  ซาทร์ (1964) ·  โชโลคอฟ (1965) ·  อักนอน / ซัคส์ (1966) ·  อัสตูเรียส (1967) ·  คาวาบาตะ (1968) ·  เบ็คเค็ทท์ (1969) ·  โซลเซนิตซิน (1970) ·  เนรูดา (1971) ·  เบิล (1972) ·  ไวต์ (1973) ·  จอห์นสัน / มาร์ตินสัน (1974) ·  มอนตาเล (1975)
ค.ศ. 1976–2000 (พ.ศ. 2519–2543): เบลโลว์ (1976) ·  อาเลย์กซันเดร (1977) ·  ซิงเกอร์ (1978) ·  เอลีติส (1979) ·  มีวอช (1980) ·  คาเนตติ (1981) ·  มาร์เกซ (1982) ·  โกลดิง (1983) ·  ไซเฟิร์ต (1984) ·  ซีมง (1985) ·  โชยิงกา (1986) ·  บรอดสกี (1987) ·  มะห์ฟูซ (1988) ·  เซลา (1989) ·  ปัซ (1990) ·  กอร์ดิเมอร์ (1991) ·  วอลคอต (1992) ·  มอร์ริสัน (1993) ·  โอเอะ (1994) ·  ฮีนีย์ (1995) ·  ชึมบอร์สกา (1996) ·  โฟ (1997) ·  ซารามากู (1998) ·  กรัส (1999) ·  เกา ซิงเจี้ยน (2000)
ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน (พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน): ไนพอล (2001) ·  แกร์เตส (2002) ·  คุตซี (2003) ·  เย็ลลีเน็ค (2004) ·  พินเทอร์ (2005) ·  พามุค (2006) ·  เลสซิง (2007) ·  เลอ เกลซีโย (2008) · มึลเลอร์ (2009) ·  โยซา (2010) ·  ทรานสเตรอเมอร์ (2011) ·  โม่เหยียน (2012) ·  มุนโร (2013) · มอดียาโน (2014) · อะเลคซีเอวิช (2015) · ดิลลัน (2016) · อิชิงูโระ (2017) · ตอการ์ตชุก (2018) · ฮันท์เคอ (2019) · กลิก (2020) · เกอร์นาห์ (2021)  ·  แอร์โน (2022)  ·  ฟ็อสเซอ (2023)  ·  คัง (2024)
มาร์โกส อาลอนโซ เมนโดซา

มาร์โกส อาลอนโซ เมนโดซา (สเปน: Marcos Alonso Mendoza; เกิดเมื่อ 28 ธันวาคม ค.ศ 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับบาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
บาร์เซโลนา

ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2022 อาลอนโซ ได้เซ็นสัญญากับบาร์เซโลนา สโมสรเป็นเวลาหนึ่งปีหลังจากออกจากเชลซีด้วยความยินยอมร่วมกันหนึ่งวันก่อนหน้านี้ เขาได้ให้สัมภาษณ์ในภายหลังกับสโปร์ต ถึงการเซ็นสัญญาว่าเขามีความฝันที่อยากเซ็นสัญญากับบาร์เซโลนามาตั้งแต่เด็ก
ตลอดอาชีพค้าแข้งของผม ผมอยากเซ็นสัญญากับบาร์เซโลนาเสมอ มันเป็นทีมของผมตั้งแต่ยังเด็ก ผมเข้าร่วมกับ เรอัลมาดริด อย่างไม่เต็มใจ พ่อแม่หัวเราะเยาะผม แต่มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ทำให้ผมพัฒนาขึ้น
ในวันที่ 10 กันยายน เขาได้ลงเล่นนัดแรกในนัดที่ออกไปเยือนกาดิซ หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนอาเลฆันโดร บัลเดในนาทีที่ 78 ช่วยให้ทีมเอาชนะ 0–4ในอีก 3 วันต่อมา อาลอนโซ ได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รวมทั้งได้ลงเล่นเป็นตัวจริงนัดแรก ในนัดที่ออกไปเยือนไบเอิร์นมิวนิก ที่อัลลีอันทซ์อาเรนา เขามีส่วนทำให้ทีมเสียประตูแรก ก่อนที่บาร์เซโลนาจะพ่ายแพ้ 2–0 มีรายงานว่าเขาได้เข้าไปขอโทษเพื่อนร่วมทีมของเขา หลังจากประเดิมการลงเล่นเป็นตัวจริงนัดแรกด้วยความผิดพลาด ในวันที่ 1 พฤศจิกายน เขาทำประตูแรกให้กับทีมได้ในนัดที่เอาชนะวิกตอเรียเปิลเซ็ญ 4–2 ที่สาธารณรัฐเช็ก ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ด้วยอาการบาดเจ็บของผู้เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และการเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพของฌาราร์ต ปิเก ทำให้ ชาบี ผู้จัดการทีม ได้เลือกเขาให้เปลี่ยนมาทำหน้าที่ในตำแหน่งนี้แทนที่จะซื้อผู้เล่นใหม่มาร่วมทีม ซึ่งสถิตินับตั้งแต่เขาย้ายมาร่วมทีมแห่งกาตาลุญญา กระทั่งสิ้นสุดปี ค.ศ. 2022 เขาได้ลงเล่นในตำแหน่งนี้ 8 นัด จากการลงเล่นรวมทั้งหมด 12 นัด
ในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2024 อาลอนโซ ได้ต่อสัญญาฉบับใหม่กับบาร์เซโลนาออกไปจนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2024 โดยมีค่าฉีกสัญญา 50 ล้านยูโร
ชีวิตส่วนตัว

ตาของอัลออนโซ, มาร์โคส อัลออนโซ อิมัซ (ที่รู้จักกันดีในนาม มาร์กิโตส์), เล่นในทีมชาติแรกของเรอัลมาดริดเป็นเวลาแปดปี เจ้าของบิดา, มาร์โคส อัลออนโซ เปเนา, เล่นในลีกชั้นนำของสเปนหลายซีซั่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ อัตลีโต มาดริด และ บาร์เซโลนา, และทั้งสองคนเป็นตัวแทนของสเปนในระดับชาวบ้าน.
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ มาร์โกส อาลอนโซ เมนโดซา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
เว็บไซต์ทางการ
มาร์โกส อาลอนโซ เมนโดซา – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา  |
| --- | --- |
 1 แทร์ สเตเกิน  2 กูบาร์ซี  3 บัลเด  4 อาราอูโฆ  5 มาร์ติเนซ  6 กาบิ  7 ตอร์เรส  8 เปดริ  9 แลวันดอฟสกี  11 ราฟีญา  13 เปญญา  14 ตอร์เร  15 เครสเตินเซิน  16 เฟร์มิน  17 กาซาโด  18 บิกตอร์  19 ยามัล  20 โอลโม  21 เดอ โยง  23 กูนเด  24 การ์ซิอา  25 ชแชนส์นือ  ผู้จัดการ: ฟลิค
มาร์ติน ซูบิเมนดิ

มาร์ติน ซูบิเมนดิ อิบัญเญซ (สเปน: Martín Zubimendi Ibáñez; เกิด 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเรอัลโซซิเอดัดในลาลิกา และทีมชาติสเปน
สโมสรอาชีพ

ซูบิเมนดิเกิดในซานเซบัสเตียน จังหวัดกิปุซโกอา แคว้นประเทศบาสก์ เขาเข้าร่วมทีมเยาวชนของเรอัลโซซิเอดัดใน ค.ศ. 2011 ขณะมีอายุ 12 ปี เขาได้ลงเล่นกับทีมเรอัลโซซิเอดัด เซ ซึ่งเป็นทีมสำรองระดับที่สองครั้งแรกในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ในช่วง 7 นาทีสุดท้ายในเตร์เซราดิบิซิออน นัดที่เสมอกับเอเซเซเด ดูรังโก 0–0
ในวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2017 เขาได้ประเดิมสนามกับทีมเรอัลโซซิเอดัด เบ ซึ่งลงเล่นอยู่ในเซกุนดาดิบิซิออน เบ ในนัดที่แพ้ให้กับอูเด โลกรอญเญส 0–2 จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนโอเดย์ อาร์ริเอตา ในนาทีที่ 76 ในวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ได้ต่อสัญญาฉบับใหม่ออกไปถึงปี ค.ศ. 2022 แล้วจึงได้ลงทะเบียนเป็นนักเตะของทีมชุดเบอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2019 เขาได้รับโอกาสลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในลาลิกานัดที่ 35 กับเฆตาเฟ จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนรูเบน ปาร์โด โดยโซซิเอดัดชนะไปด้วยคะแนน 2–1 ที่อาโนเอตา
ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ซูบิเมนดิได้ต่อสัญญากับทีมออกไปจนถึง ค.ศ. 2025 และได้ร่วมทีมชุดใหญ่อย่างเป็นทางการ ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2021 เขาได้ลงเล่นในโกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศ 2020 ที่ลาการ์ตูฆา โดยได้ลงเล่นครบ 90 นาที ช่วยให้ทีมเอาชนะอัตเลติกเดบิลบาโอ 0–1 ทำให้เรอัลโซซิเอดัดชนะเลิศโกปาเดลเรย์เป็นครั้งแรกในรอบ 33 ปี และเป็นการชนะเลิศครั้งแรกของซูบิเมนดิในระดับอาชีพ
ระดับทีมชาติ

ซูบิเมนดิได้เป็นตัวแทนของทีมชาติสเปนมาตั้งแต่ในระดับเยาวชน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 ลุยส์ เด ลา ฟูเอนเต ยังเรียกเขาให้ติดทีมชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป ในปี ค.ศ. 2021 ซึ่งสเปนผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศก่อนจะแพ้ให้กับโปรตุเกส 0–1 ที่มารีบอร์
ในช่วงก่อนเริ่มฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ของทีมชาติสเปนชุดใหญ่ ได้มีกำหนดการแข่งขันกระชับมิตรกับลิทัวเนีย ในวันที่ 8 มิถุนายน แต่หลังจากการติดเชื้อโควิด-19 ของเซร์ฆิโอ บุสเกตส์ ทำให้ต้องใช้ทีมชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ลงแข่งขันในนัดนี้แทน โดยซูบิเมนดิได้ลงเล่น 53 นาทีก่อนที่จะถูกเปลี่ยนตัวออก ช่วยให้ทีมเอาชนะ 4–0 ที่สนามเทศบาลเมืองบูตาร์เก
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 เขายังถูกเรียกตัวติดทีมชาติชุดแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ประเทศญี่ปุ่น เขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริง 5 จาก 6 นัด รวมถึงในรอบชิงชนะเลิศกับบราซิลที่โยโกฮามะ โดยทีมของเขาแพ้ไป 2–1 ทำให้สเปนได้รับเหรียญเงินโอลิมปิกในกีฬาฟุตบอลเป็นครั้งที่สอง
ในวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ได้มีการประกาศว่า ซูบิเมนดิ จะเป็น 1 ใน 23 นักเตะทีมชาติสเปนชุดใหญ่ที่จะได้ร่วมทีมแข่งขันในยูฟ่าเนชันส์ลีก รอบสุดท้าย ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์  ภายใต้การคุมทีมของหลุยส์ เด ลา ฟูเอนเต สเปนชนะเลิศการแข่งขันนี้ หลังจากเอาชนะอิตาลี ในรอบรองชนะเลิศ และโครเอเชีย ในยูฟ่าเนชันส์ลีก 2023 รอบชิงชนะเลิศ ทำให้ซูบิเมนดิได้รับเหรียญรางวัลชนะเลิศเป็นครั้งแรกของเขากับทีมชาติชุดใหญ่ ถึงแม้ว่าไม่ได้ลงแข่งขันทั้งสองนัด
แหล่งข้อมูลอื่น

โปรไฟล์ที่เว็บไซต์เรอัลโซซิเอดัด (ในภาษาสเปน)
ประวัติของ มาร์ติน ซูบิเมนดิ ที่ BDFutbol
มาร์ติน ซูบิเมนดิ at LaPreferente.com (ในภาษาสเปน)
ข้อมูลของ มาร์ติน ซูบิเมนดิ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของเรอัลโซซิเอดัด  |
| --- | --- |
 1 เรมิโร  2 โซลา  3 ซูบิเมนดิ  4 อิยาร์ราเมนดิ (กัปตัน)  5 ซูเบลเดีย  6 อาริตซ์  7 บาร์เรเนตเชอา  8 เมริโน  9 เฟร์นันเดซ  10 โอยาร์ซาบัล  11 โช  12 ไอเอน  14 คูโบะ  15 ริโก  16 เกรบารา  17 นาบาร์โร  18 โกโรซาเบล  19 ซอร์ลอธ  20 ปาเชโก  21 ซิลบา  22 ตูร์ริเอนเตส  23 เมนเดซ  24 เลอ นอร์ม็อง  25 ซาดิก  ผู้จัดการ: อิมานอล 
| ด ค กฟุตบอลชายทีมชาติสเปน – เหรียญเงิน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซิมอน  2 มิงเกซา  3 กูกูเรยา  4 ตอร์เรส  5 บาเยโฆ  6 ซูบิเมนดี  7 อาเซนซิโอ  8 เมริโน  9 มีร์  10 เซบาโยส (กัปตัน)  11 โอยาร์ซาบัล  12 การ์ซิอา  13 อัลบาโร เฟร์นันเดซ  14 โซเลร์  15 มองกาโยลา  16 เปดริ  17 ปัวโด  18 โอสการ์ ฆิล  19 โอลโม  20 มิรันดา  21 บรายัน ฆิล  22 บิลลาร์  ผู้ฝึกสอน: เด ลา ฟูเอนเต  |  1 ซิมอน  2 มิงเกซา  3 กูกูเรยา  4 ตอร์เรส  5 บาเยโฆ  6 ซูบิเมนดี  7 อาเซนซิโอ  8 เมริโน  9 มีร์  10 เซบาโยส (กัปตัน)  11 โอยาร์ซาบัล  12 การ์ซิอา  13 อัลบาโร เฟร์นันเดซ  14 โซเลร์  15 มองกาโยลา  16 เปดริ  17 ปัวโด  18 โอสการ์ ฆิล  19 โอลโม  20 มิรันดา  21 บรายัน ฆิล  22 บิลลาร์  ผู้ฝึกสอน: เด ลา ฟูเอนเต  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสเปน – ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 (สมัยที่ 4) |
| --- | --- | --- |
|  1 รายา  2 การ์บาฆัล  3 เลอ นอร์ม็อง  4 นาโช  5 บิเบียน  6 เมริโน  7 โมราตา (กัปตัน)  8 ฟาเบียน  9 โฆเซลู  10 โอลโม  11 ตอร์เรส  12 กริมัลโด  13 รามิโร  14 ลาปอร์ต  15 บาเอนา  16 โรดริ  17 วิเลียมส์  18 ซูบิเมนดิ  19 ยามัล  20 เปดริ  21 โอยาร์ซาบัล  22 นาบัส  23 ซิมอน  24 กูกูเรยา  25 โลเปซ  26 อาโยเซ  ผู้ฝึกสอน: เด ลา ฟูเอนเต  |  1 รายา  2 การ์บาฆัล  3 เลอ นอร์ม็อง  4 นาโช  5 บิเบียน  6 เมริโน  7 โมราตา (กัปตัน)  8 ฟาเบียน  9 โฆเซลู  10 โอลโม  11 ตอร์เรส  12 กริมัลโด  13 รามิโร  14 ลาปอร์ต  15 บาเอนา  16 โรดริ  17 วิเลียมส์  18 ซูบิเมนดิ  19 ยามัล  20 เปดริ  21 โอยาร์ซาบัล  22 นาบัส  23 ซิมอน  24 กูกูเรยา  25 โลเปซ  26 อาโยเซ  ผู้ฝึกสอน: เด ลา ฟูเอนเต  |  |
มหานครบัวโนสไอเรส

ระวังสับสนกับ นครปกครองตนเองบัวโนสไอเรส เมืองศูนย์กลางของมหานครบัวโนสไอเรส
| มหานครบัวโนสไอเรส |
| --- | --- |
มหานครบัวโนสไอเรส
ภาพถ่ายดาวเทียมในตอนกลางคืนของมหานครบัวโนสไอเรส
ประเทศ:  อาร์เจนตินา
เมืองศูนย์กลาง: บัวโนสไอเรส
พื้นที่
 • รวมปริมณฑล: 3,830 ตร.กม. (1,480 ตร.ไมล์)
ประชากร (อินเดก สำมะโนประชากร 2010 ): 12,801,365 (24 ปาร์ติโดส รวมไปถึงเขตนครหลวง) คน
 • รวมปริมณฑล: 13,641,973 (รวมปาร์ติโดสที่ยังไม่เป็นเมืองขยาย) คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 3,342.39 คน/ตร.กม. (8,656.8 คน/ตร.ไมล์)
มหานครบัวโนสไอเรส (สเปน: Gran Buenos Aires, GBA) หรือที่รู้จักในอีกชื่อ เขตมหานครบัวโนสไอเรส (สเปน: Área Metropolitana de Buenos Aires, AMBA) หมายถึงการรวมกันของเขตเมือง ประกอบด้วยนครปกครองตนเองบัวโนสไอเรส และ 24 ปาร์ติโดส (อำเภอ) ในรัฐบัวโนสไอเรส ดังนั้นจึงไม่ถือเป็นหน่วยการบริหารเดียว เขตเมืองขยายขยายไปทางทางใต้ ทางตะวันตก และทางเหนือของบัวโนสไอเรส  ในทางตะวันออก ริโอเดลาปลาตาทำหน้าที่เป็นเขตแดนธรรมชาติ
การขยายตัวของเมืองแบบกระจัดกระจาย โดยเฉพาะระหว่างปี 1945 และ 1980, สร้างเมืองขยายขนาดใหญ่ที่มีผู้อยู่อาศัย 9,910,282 คน ในเขตเมืองขยาย 24 ปาร์ติโด, ณ ปี 2010, และทั้งหมด 12,801,365 คน รวมไปถึงนครบัวโนสไอเรส, หนึ่งในสามของประชากรของประเทศอาร์เจนตินาทั้งหมด และสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจมากกว่าครึ่งหนึ่งของจีดีพีของประเทศ
ประวัติศาสตร์

ชื่อ Gran Buenos Aires ("มหานครบัวโนสไอเรส") ถูกใช้อย่างเป็นทางการในปี 1948 เมื่อโดมิงโก เมร์กันเต ผู้ว่าการรัฐบัวโนสไอเรส ลงนามในร่างกฎหมายกำหนดพื้นที่ครอบคลุมเขตเทศบาล 14 แห่งรอบเมืองบัวโนสไอเรส ชื่อนี้ยังเกี่ยวข้องกับนิพจน์อื่นๆ ที่ไม่จำเป็นต้องให้คำจำกัดความชัดเจน: "เขตเมืองขยายบัวโนสไอเรส" (Conurbano Bonaerense), "การรวมกันของมหานครบัวโนสไอเรส" (Aglomerado Gran Buenos Aires), และ"เขตมหานครของบัวโนสไอเรส" (Área Metropolitana Buenos Aires, AMBA).
นิยาม

สถาบันสถิติแห่งชาติและการสำรวจสำมะโนประชากร (INDEC) ได้นิยามหานครบัวโนสไอเรส
ภายในเขตเมืองขยายบัวโนสไอเรสมี 3 กลุ่มหลัก โดย 2 กลุ่มแรก (ปาร์ติโด 24 ปาร์ติโด) ประกอบด้วยเขตเมืองขยายแบบดั้งเดิม หรือ "เขตเมืองขยายที่มีเขตแดนที่ชัดเจน" ในขณะที่กลุ่มที่ 3 ของปาร์ติโด 6 ปาร์ติโด กำลังอยู่ในขั้นตอนการรวมเข้าส่วนที่เหลืออย่างสมบูรณ์
อาเบยาเนดา
ซานมาร์ติน
อูร์ลิงกัม
อิตูไซง์โก
โฆเซ เซ. ปัซ
ลานุส
โลมัสเดซาโมรา
มัลบินัสอาร์เฆนตินัส
โมรอน
กิลเมส
ซานอิซิโดร
ซานมิเกล
เตรสเดเฟเบรโร
บิเซนเต โลเปซ
อัลมิรันเตเบราน์
เบราซาเตกิ
เอสเตบัน เอเชเบร์ริอา
เอเซย์ซา
โฟลเรนซิโอ บาเรลา
ลามาตันซา
เมร์โล
โมเรโน
ซานเฟร์นันโด
ติเกร
ในขณะที่การขยายตัวของเมืองยังคงดำเนินต่อไปและเขตเมืองขยายเพิ่มขึ้น มีการเพิ่มเติม "ปาร์ติโด" ที่บางส่วนได้กลายเป็นเมืองอีกหกแห่ง ในขณะนี้ได้เชื่อมโยงกับ 
เขตเมืองขยายอย่างสมบูรณ์:
เอสโกบาร์
เฆเนรัลโรดริเกซ
มาร์โกส ปัซ
ปิลาร์
เปรซิเดนเตเปรอน
ซานบิเซนเต
| อันดับ | ปาร์ติโด | ศูนย์กลางอำนาจ | 2010 Census | % growth from 2001 Census |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| * | บัวโนสไอเรส |  | 2,890,151 | 4.1 |
| 1 | ลามาตันซา | ซานฆุสโต | 1,775,816 | 41.5 |
| 2 | โลมัสเดซาโมรา | โลมัสเดซาโมรา | 616,279 | 4.2 |
| 3 | กิลเมส | กิลเมส | 582,943 | 12.4 |
| 4 | อัลมิรันเตเบราน์ | อาโดรเก | 552,902 | 7.2 |
| 5 | เมร์โล | เมร์โล | 528,494 | 12.4 |
| 6 | ลานุส | ลานุส | 459,263 | 1.4 |
| 7 | โมเรโน | โมเรโน | 452,505 | 18.9 |
| 8 | โฟลเรนซิโอ บาเรลา | โฟลเรนซิโอ บาเรลา | 426,005 | 22.1 |
| 9 | ซานมาร์ติน | ซานมาร์ติน | 414,196 | 2.8 |
| 10 | ติเกร | ติเกร | 376,381 | 25.0 |
| 11 | อาเบยาเนดา | อาเบยาเนดา | 342,677 | 4.2 |
| 12 | เตรสเดเฟเบรโร | กาเซโรส | 340,071 | 1.1 |
| 13 | เบราซาเตกิ | เบราซาเตกิ | 324,344 | 12.6 |
| 14 | มัลบินัสอาร์เฆนตินัส | โลสโปลโบริเนส | 322,375 | 10.9 |
| 15 | โมรอน | โมรอน | 321,109 | 3.8 |
| 16 | เอสเตบัน เอเชเบร์ริอา | มอนเตกรันเด | 300,959 | 23.4 |
| 17 | ซานอิซิโดร | ซานอิซิโดร | 292,878 | 0.5 |
| 18 | ซานมิเกล | ซานมิเกล | 276,190 | 9.1 |
| 19 | บิเซนเต โลเปซ | โอลิโบส | 269,420 | -1.7 |
| 20 | โฆเซ เซ. ปัซ | โฆเซ เซ. ปัซ | 265,981 | 15.5 |
| 21 | อูร์ลิงกัม | อูร์ลิงกัม | 181,241 | 5.2 |
| 22 | อิตูไซง์โก | อิตูไซง์โก | 167,824 | 6.1 |
| 23 | เอเซย์ซา | เอเซย์ซา | 163,722 | 37.8 |
| 24 | ซานเฟร์นันโด | ซานเฟร์นันโด | 163,240 | 8.0 |
รูปภาพ

เบราซาเตกิ
ซิวดัดเอบิตา (ปาร์ติโดลามาตันซา)
โฟลเรนซิโอ บาเรลา
เฆเนรัลซานมาร์ติน
มอนเตกรันเด (ปาร์ติโดเอสเตบัน เอเชเบร์ริอา)
โอลิโบส (ปาร์ติโดบิเซนเต โลเปซ)
กิลเมส
ติเกร
ทางด่วนแพน-อเมริกัน ตอนเหนือของบัวโนสไอเรส
แผนที่มหานครบัวโนสไอเรส
บัวโนสไอเรส, เมือง, และบริเวณใกล้เคียง, ภาพถ่ายดาวเทียมแลนด์แซ็ท 8
โครงข่ายระบบรางรถไฟของเขตเมืองของมหานครบัวโนสไอเรส
มิเกล กอตโต

| มิเกล กอตโต |
| --- | --- |
เกิด: มิเกล อังเฆล กอตโต บัซเกซ (Miguel Ángel Cotto Vázquez) 29 ตุลาคม พ.ศ. 2523 (44 ปี)
สัญชาติ:  ปวยร์โตรีโก
สถิติ
รูปแบบการชก: ออร์โธด็อกซ์
 
สถิติขึ้นชก
ไม่มีการตัดสิน: 0
 
มิเกล อังเฆล กอตโต บัซเกซ (สเปน: Miguel Ángel Cotto Vázquez) เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวปวยร์โตรีโก​เชื้อสายอเมริกัน​ เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวปวยร์โตรีโกเชื้อสายอเมริกันคนแรกที่สามารถครอง​แชมป์โลกได้ 4 รุ่น ชกกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกมาแล้ว เช่น แซบ ยูดาห์, เชน มอสลีย์, อันโตนิโอ มาร์การิโต, แมนนี ปาเกียว, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์, เซร์ฆิโอ มาร์ติเนซ , ซาอุล อัลบาเรซ เป็นต้น จนได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักมวยชาวปวยร์โตรีโกเชื้อสายอเมริกันที่ชาวโลกรู้จักดีที่สุด
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา

| พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 |
| --- | --- |
จุลจิตรกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 จาก ตุมโบ เอ ที่อาสนวิหารซันเตียโกเดกอมโปสเตลา
จักรพรรดิแห่งอีสปาเนียทั้งหมด กษัตริย์แห่งเลออน กษัตริย์แห่งกัสติยา กษัตริย์แห่งกาลิเซียและโปรตุเกส
ครองราชย์: ค.ศ. 1065 – 1109
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งกัสติยา พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน พระเจ้าการ์เซียที่ 2 แห่งกาลิเซีย
รัชกาลถัดไป: อูร์รากา พระราชินีแห่งกัสติยาและเลออน
ประสูติ: ค.ศ. 1040 – 1041 กอมโปสเตลา
สิ้นพระชนม์: 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1109
พระมเหสี: อาแญ็สแห่งอากีแตน พระราชินีแห่งเลออนและกัสติยา กงสต็องส์แห่งบูร์กอญ แบร์ตา อิซาเบล เบียทริซ
พระบุตร: อูร์รากา พระราชินีแห่งกัสติยาและเลออน ซันโช อัลฟอนเซซ อินฟันตาซันชา เอลบีรา พระราชินีแห่งซิซิลี เอลบีรา เคานเตสแห่งตูลูส เตเรซา เคานเตสแห่งโปรตุเกส
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฆีเมเนซ
พระราชบิดา: พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งกัสติยา
พระราชมารดา: ซันชาแห่งเลออน
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 (สเปน: Alfonso VI; เลออน: Alfonsu VI) หรือ พระเจ้าอัลฟอนโซผู้กล้าหาญ (สเปน: Alfonso el Bravo; เลออน: Alfonsu el Bravu) เสด็จพระราชสมภพก่อนเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1040 สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1109 ที่โตเลโด ราชอาณาจักรกัสติยา ทรงครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเลออนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1065 และเป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออนที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1072 ต่อมาในปี ค.ศ. 1077 ทรงประกาศตนเป็น "จักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด" การกดขี่ข้าราชบริพารชาวมุสลิมของพระองค์นำไปสู่การรุกรานสเปนในปี ค.ศ. 1086 ของกองทัพอัลโมราวิดที่มาจากแอฟริกาเหนือ
กษัตริย์แห่งเลออน

อัลฟอนโซเป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1 แห่งกัสติยากับพระมเหสี ซันชา พระองค์ได้รับการศึกษาจากไรมุนโดที่ต่อมาได้เป็นอาร์ชบิชอปแห่งปาเลนเซีย และเปโดร อันซูเรซ เคานต์แห่งการ์ริออน เมื่อพระเจ้าเฟร์นันโดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1065 พระองค์ทิ้งราชอาณาจักรเลออนและบรรณาการที่ได้จากราชอาณาจักรมุสลิมโตเลโดไว้ให้อัลฟอนโซ ทำให้พระเจ้าซันโชที่ 2 พระเชษฐาที่ได้ราชอาณาจักรกัสติยาและบรรณาการจากซาราโกซาเป็นมรดกตั้งตนเป็นศัตรูด้วยความริษยา อัลฟอนโซพ่ายแพ้พระเชษฐาในการทำสมรภูมิสองครั้ง หลังการพ่ายแพ้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1068 ที่ยันตาดา พระองค์หาทางเอาราชอาณาจักรของตนกลับคืนมาได้ แต่หลังการพ่ายแพ้ที่โกลเปเฆราในปี ค.ศ. 1072 พระองค์ถูกจับกุมตัวและถูกขับไล่ออกจากประเทศ ทรงใช้ชีวิตช่วงสั้น ๆ ในเวลานั้นที่ราชสำนักของอัลมะอ์มูน กษัตริย์มุสลิมแห่งโตเลโด ผู้เป็นข้าราชบริวารของพระองค์ ต่อมาไม่นานอูร์รากา พระเชษฐภคินีของอัลฟอนโซ ก่อกบฏในเลออน พระเจ้าซันโชได้ปิดล้อมพระองค์ไว้ในเมืองซาราโกซาที่มีกำแพงล้อมรอบ ในช่วงที่ทำการปิดล้อม พระเจ้าซันโชถูกสังหาร อาจจะด้วยการยุยงของอูร์รากาซึ่งอยู่ฝั่งเดียวกับอัลฟอนโซอย่างชัดเจน นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ยังสันนิษฐานว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันแบบผิดทำนองคลองธรรม
จักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด

การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าซันโชทำให้อัลฟอนโซได้ราชอาณาจักรเลออนของพระองค์กลับคืนมาและได้สืบทอดต่อกัสติยาในปี ค.ศ. 1072 พระองค์ยังยึดกาลิเซียที่พระเจ้าซันโชเอามาจากการ์ซิอา พระอนุชา อัลฟอนโซจำคุกการ์ซิอาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ เล่ากันว่าอัลฟอนโซได้กล่าวคำสาบานในโบสถ์ของนักบุญกาเดอาว่าพระองค์ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นในการฆาตกรรมพระเจ้าซันโช ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าชาวกัสติยาอาจยอมรับพระองค์เป็นกษัตริย์ด้วยความจำใจ
การครองราชย์ของอัลฟอนโซในครั้งนี้คือยุคแห่งความสำเร็จของพระองค์ ทรงแย่งชิงมณฑลริโอฆาและมณฑลบาสก์มาได้ และได้การสวามิภักดิ์ตามระบอบศักดินาจากพระเจ้าซันโช รามิเรซแห่งอารากอนและปัมโปลนาในนามแคว้นนาวาร์จนถึงตอนเหนือของแม่น้ำเอโบร ในปี ค.ศ. 1077 พระองค์อ้างตนเป็นจักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด ซึ่งหมายความว่ากษัตริย์ชาวคริสต์คนอื่น ๆ ได้ยอมรับในตัวพระองค์ จากนั้นพระองค์เริ่มการพิชิตโตเลโดและหลังการปิดล้อมอันยาวนาน พระองค์ยึดโตเลโดได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1085 ซึ่งเป็นการพิชิตที่สำคัญอย่างมาก เนื่องจากทำให้สเปนส่วนคริสต์กลับมาเป็นศูนย์กลางสำคัญทางประวัติศาสตร์ ยุทธศาสตร์ และวัฒนธรรมของคาบสมุทรอีกครั้ง หลังจากที่ชาวมุสลิมยึดความเป็นศูนย์กลางมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8
การรุกรานของกลุ่มอัลโมราวิด

ในยุคนี้อัลฟอนโซรีดบรรณาการเป็นเงินก้อนโตจากกลุ่มอาณาจักรไตฟามุสลิมแลกกับการคุ้มกันไตฟาจากศัตรูกลุ่มอื่น ทรงหวังว่าการริบความมั่งคั่งนี้จะทำให้ไตฟาอ่อนแอลงจนท้ายที่สุดก็ต้องยอมยกอิสรภาพให้พระองค์โดยไม่มีการต่อสู้ ผลลัพธ์ของการรีดบรรณาการนี้ทำให้สเปนส่วนคริสต์ท่วมท้นไปด้วยทองคำของชาวมุสลิมซึ่งถูกนำไปใช้ในการทำสงครามและบริจาคแก่โบสถ์และอาราม การเรียกร้องบรรณาการครั้งนี้ทำให้เหล่ากษัตริย์ของไตฟาต้องขูดรีดภาษีจากประชาชน ก่อให้เกิดความไม่พอใจในหมู่ประชาชนจนนำไปสู่ความไม่สงบที่ทำให้โตเลโดอ่อนแอลงจนต้องยอมจำนนในท้ายที่สุด อัลมุอ์ตะมิด อิบน์ อับบาด ผู้ปกครองมุสลิมของไตฟาเซบิยาที่อับจนหนทางตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากยูซุฟ อิบน์ ตาชฟีน เจ้าผู้ครองอาณาจักรอัลโมราวิดของชาวเบอร์เบอร์จากแอฟริกาเหนือ ยูซุฟขึ้นฝั่งที่อัลเฆซิรัสในปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1086 และไม่กี่เดือนต่อมาในวันที่ 23 ตุลาคม ที่ซากราฆัสใกล้กับบาดาโฆซ ก็สามารถปราบพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ได้ อัลฟอนโซอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากกลุ่มชาวคริสต์ที่เหลือจนก่อให้เกิดสงครามครูเสดขนาดย่อม ผู้ทำครูเสดไปไม่ถึงดินแดนของอัลฟอนโซแต่เสียพลังงานและทรัพยากรไปกับการปิดล้อมตูเดลา เมืองหน้าด่านของชาวมุสลิม ซึ่งประสบความล้มเหลว
ความพ่ายแพ้ที่ซากราฆัสส่งผลให้อิทธิพลของอัลฟอนโซที่มีต่อไตฟาลดลงอย่างน่าใจหาย แต่ก็นำไปสู่การสงบศึกกับเอลซิด ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ราบรื่นนักในตอนแรก ด้วยเอลซิดอยู่ฝั่งเดียวกับพระเจ้าซันโชในการทำสงครามกับอัลฟอนโซ ในตอนแรกที่เอลซิดเข้าร่วมราชสำนักของอัลฟอนโซ ความเคลือบแคลงได้ฝังรากลึก และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1081 เป็นต้นมา เขาหันไปรับใช้กษัตริย์มุสลิมของซาราโกซา อัลฟอนโซไว้วางใจให้เอลซิดครอบครองและคุ้มกันสเปนตะวันออก และเอลซิดก็ทำหน้าที่ดังกล่าวได้อย่างดีเยี่ยม ช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1086–1109 อัลฟอนโซพ่ายแพ้กลุ่มอัลโมราวิดอย่างต่อเนื่อง ในการรบครั้งสุดท้ายที่อูเกลสในปี ค.ศ. 1108 พระองค์สูญเสียซันโช พระโอรสคนเดียวไป ด้วยจิตวิญญาณที่ไม่ย่อท้อ พระองค์วางแผนจับอูร์รากา พระธิดา แต่งงานกับกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน เพื่อที่สงครามกับชาวอัลโมราวิดจะยังดำเนินต่อไปได้หลังพระองค์สิ้นพระชนม์ แม้จะทำให้เลออนและกัสติยาต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าชายอารากอนก็ตาม
แม้รัชสมัยของพระองค์จะไม่ประสบความสำเร็จทางการเมือง แต่พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ได้เปลี่ยนวัฒนธรรมในดินแดนของพระองค์ให้เป็นแบบยุโรป อัลฟอนโซแต่งงานกับกงส์ต็องส์แห่งบูร์กอญ นำเอาอิทธิพลของงานศิลปะแบบโรมาเนสก์ข้ามเทือกเขาพิรินีมายังในสเปน ทรงรับเอาการสวดมนต์แบบโรมันมาใช้แทนแบบโมซาราบิก, เอาพระคัมภีร์ของชาวการอแล็งเฌียงมาใช้แทนของชาววิซิกอท และสนับสนุนนิกายกลูว์นีอย่างขันแข็ง ทั้งยังปรับปรุงและเสริมการเฝ้าระวังภัยให้เส้นทางแสวงบุญสู่ซานเตียโก
พระมเหสี อนุภรรยา และทายาท

ในปี ค.ศ. 1067 มีการเจรจาเรื่องการอภิเษกสมรสของพระองค์กับอากาธา พระธิดาของพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต กษัตริย์แห่งอังกฤษและดยุคแห่งนอร์ม็องดี แต่การสิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควรของอากาธาทำให้โครงการถูกล้มเลิกไป
พระเจ้าอัลฟอนโซที่พระมเหสีห้าคน คือ อาแญ็ส, กงส์ต็องส์, แบร์ตา, อิซาเบล และเบียทริซ และมีอนุภรรยาสองคน คือ ฆิเมนา มุญโญซ และซาอีดะฮ์