stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศซามัว
เศรษฐกิจ

ซามัวเป็นหนึ่งในประเทศมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจเร็วที่สุดในแปซิฟิก โดยมีการท่องเที่ยวและการประมงเป็นปัจจัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม ชาวซามัวส่วนใหญ่ยังคงประกอบอาชีพเกษตรกรรมเพื่อการยังชีพ พืชที่สำคัญคือ มะพร้าว สาเก กล้วย โกโก้ และเผือก ทั้งนี้ ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ภาคประมงของซามัวเติบโตอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นสินค้าที่สร้างรายได้สูงสุดให้กับประเทศ นอกจากนี้ ซามัวยังมีรายได้จากแรงงานที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศ โดยเฉพาะจากนิวซีแลนด์ อเมริกันซามัว ออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา
ซามัวมีนโยบายดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศมาตั้งแต่ปี 2535 (ค.ศ. 1992) แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จมากนัก รัฐบาลมีนโยบายการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจ การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ และการพัฒนา organic farming เพื่อส่งออกไปยังออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ นอกจากนี้ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวซามัวเริ่มเติบโต รวมทั้งบริษัท Partridge Pacific Investment Group ตัดสินใจลงทุนด้านการค้าปลีกขนาดใหญ่ในซามัวและฟิจิ จึงคาดว่าเศรษฐกิจในปี 2549-50 จะเติบโตในระดับที่น่าพอใจ
ปัจจุบันมีบริษัทญี่ปุ่นชื่อ Yazaki ซึ่งผลิต wire harness ที่ใช้ในรถยนต์เพื่อส่งออกไปยังออสเตรเลีย เป็นบริษัทต่างชาติที่เข้ามาลงทุนและเป็นแหล่งจ้างงานใหญ่ที่สุด สำหรับอุตสาหกรรมอื่นๆ มีขนาดเล็กและผลิตสินค้าเพื่อทดแทนการนำเข้าเท่านั้น เป็นที่คาดกันว่า ซามัวจะถูกถอดถอนจากรายชื่อกลุ่มประเทศที่มีการพัฒนาน้อยที่สุด (Least Developed Countries) ในปี 2549 (ค.ศ. 2006) ซึ่งจะช่วยให้ซามัวสามารถดึงดูดการลงทุนจากต่างชาติได้มากกว่าที่เป็นอยู่
จำนวนนักท่องเที่ยวปี 2549 สูงขึ้นจากปี 2548 ร้อยละ 26 คิดเป็นรายได้กว่า 4.7 ล้านดอลาร์สหรัฐ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาจากอเมริกันซามัว และมีแนวโน้มว่าจะมีนักท่องเที่ยวจากจีนเพิ่มขึ้น จากความร่วมมือระหว่างจีนและซามัว
อย่างไรก็ตาม ปัญหาสังคมของซามัวทวีความรุนแรงขึ้น เช่น การก่ออาชญากรรมของเยาวชน ปัญหายาเสพติด ซึ่งมีสาเหตุส่วนใหญ่มาจากอัตราการว่างงานที่สูงขึ้น ชาวซามัวมีอัตราการอพยพย้ายถิ่นฐานไปยังนิวซีแลนด์ ออสเตรเลียและสหรัฐฯ สูงขึ้นเป็นลำดับ
ประชากร

ประชากรในซามัวนั้นประกอบด้วยชาวซามัวร้อยละ 92.6 (โพลินีเซียน) ยูโรนีเซียน (ยุโรป-โพลินีเซียน) ร้อยละ 7 และชาวยุโรปร้อยละ 0.4
วัฒนธรรม

ชาวซามัวมีความยิ่งใหญ่มากในอดีต มีวัฒนธรรมซึ่งโดดเด่นมากในกลุ่มชาติพันธุ์โพลินีเซียน มีทั้งภาษา การเต้นรำและการแต่งกายดั้งเดิม
แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐบาลซามัว
Chief of State and Cabinet Members เก็บถาวร 2013-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
University of Colorado เก็บถาวร 2010-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from UCB Libraries GovPubs
Samoa Tourism Authority
คู่มือการท่องเที่ยว ประเทศซามัว จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Key Development Forecasts for Samoa from International Futures
Samoaworld.com เก็บถาวร 2010-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Online Samoan Dictionary
ภาพชาวซามัวสมัยโบราณ
แผนที่ประเทศซามัว
เผือก ผลิตผลหลักทางการเกษตรของซามัว
ครอบครัวชาวซามัว
WISE 0607+2429

พิกัด:  06h 07m 38.65s, +24° 29′ 53.5″
| ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง 2010> 30      วิษุวัต J2000 |
| --- | --- |
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวคนคู่

ไรต์แอสเซนชัน: 06h 07m 38.65s
เดคลิเนชัน: 24° 29′ 53.5″

คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: L8
มาตรดาราศาสตร์
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: -470 ± 10 mas/yr   Dec.: -330 ± 20 mas/yr 
ระยะทาง: 25.4+4.6 −3.9 ly  (7.8+1.4 −1.2 pc)
รายละเอียด

มวล: 0.03—0.072 M☉
กำลังส่องสว่าง: 10−4.56 ± 0.09 L☉
อุณหภูมิ: 1460 ± 90 K

ชื่ออื่น
 WISEP J060738.65+242953.4 W0607+2429 2MASSW J06073908+2429574 2MASS J06073908+2429574 SDSS J060738.79+242954.4 
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBAD: data
WISEP J060738.65+242953.4 (ชื่อย่อเป็น W0607+2429 ) เป็นดาวแคระน้ำตาลในชั้น L8 ของสเปกตรัม ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวคนคู่ไกลประมาณ 25 ปีแสงจากโลก
3ซี 212

| 3ซี 212> ข้อมูลการสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000) |
| --- | --- |
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวปู
ไรต์แอสเซนชัน: 08h 58m 41.4449s
เดคลิเนชัน: +14° 09′ 44.750″
การเคลื่อนไปทางแดง: 1.048
ระยะห่างพิกัด: 3,343 megaparsec (1.090×1010 ปีแสง) h−1 0.73
ประเภท: Rad, QSO, Bla, X, G, IR QSO, FR II
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 19.06
ชื่ออื่น
BWE 0855+1421, QSO J0858+1409, LEDA 2817600
ดูเพิ่ม: เควซาร์, รายชื่อของเควซาร์
3ซี 212 (อังกฤษ: 3C 212) เป็นเควซาร์ที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวปู
แหล่งข้อมูลอื่น

Simbad 3C 212
Detailed CCD image of 3C 212 based on 60 min total exposure
3ซี 191

| 3ซี 191> ข้อมูลการสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000) |
| --- | --- |
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวปู
ไรต์แอสเซนชัน: 08h 04m 47.9625s
เดคลิเนชัน: +10° 15′ 23.781″
การเคลื่อนไปทางแดง: 1.956000
ระยะห่างพิกัด: 5,038 megaparsec (1.643×1010 ปีแสง) h−1 0.73
ประเภท: Rad, QSO, X, G QSO, FR II
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 18.40
ชื่ออื่น
LEDA 2817585, 4C +10.25, QSO B0802+10
ดูเพิ่ม: เควซาร์, รายชื่อของเควซาร์
3ซี 191 (อังกฤษ: 3C 191) เป็นเควซาร์ที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวปู
แหล่งข้อมูลอื่น

Simbad
พิกัด:  08h 04m 47.9625s, +10° 15′ 23.781″
สถานีสุราษฎร์ธานี

อาคารสถานีเมื่อปี 2549
สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี
สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี หรือเดิมชื่อ สถานีรถไฟพุนพิน (สถานีท่าข้าม) เปิดเมื่อปี 2458 แต่ได้เปลี่ยนชื่อในราวๆ ปี 2505 เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อจังหวัด เป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำตาปี ตำบลท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีประมาณ 12 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้
อาคารสถานีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2458 ต่อมาในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพญี่ปุ่นใช้อาคารสถานีเป็นที่ทำการหน่วยทหาร  อาคารสถานีถูกระเบิดทำลายทั้งหมด โดยเครื่องบินทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2488 พร้อมกับสะพานพระจุลจอมเกล้า ที่ข้ามแม่น้ำตาปี
กรมรถไฟหลวง (ปัจจุบันคือ การรถไฟแห่งประเทศไทย) ได้สร้างสถานีชั่วคราวขึ้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตาปี ตรงกันข้ามกับสถานีเดิม ใช้ชื่อว่า สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี 2  เมื่อมีการก่อสร้างอาคารสถานีหลังใหม่ บนพื้นที่เดิม จึงได้รื้อถอนสถานีรถไฟชั่วคราวลง
ตารางเวลาการเดินรถ > เที่ยวขึ้น

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | สุราษฎร์ธานี | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ดพ43 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.30 | ปลายทาง | สุราษฎร์ธานี | 16.20 |  |
|  | ร171 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 15.10 | 01.08 | สุไหงโก-ลก | 10.10 |  |
|  | ดพ37 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.10 | 01.49 | สุไหงโก-ลก | 10.35 |  |
|  | ดพ45 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.10 | 01.49 | ปาดังเบซาร์ | 08.05 |  |
|  | ดพ31 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 16.50 | 02.20 | ชุมทางหาดใหญ่ | 07.05 |  |
|  | ร169 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 17.30 | 03.47 | ยะลา | 11.05 |  |
|  | ด83 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 18.50 | 04.26 | ตรัง | 08.15 |  |
|  | ร173 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 21.10 | 05.48 | นครศรีธรรมราช | 10.15 | งดเดินรถ |
|  | ด85 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 19.50 | 05.34 | นครศรีธรรมราช | 09.40 |  |
|  | ร167 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 20.30 | 06.32 | กันตัง | 11.25 |  |
|  | ดพ39 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 22.50 | ปลายทาง | สุราษฎร์ธานี | 07.50 |  |
|  | ดพ41 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 22.50 | 08.05 | ยะลา | 13.40 | งดเดินรถ |
|  | ท447 | สุราษฎร์ธานี | 06.20 | ต้นทาง | สุไหงโก-ลก | 17.35 |  |
|  | ท445 | ชุมพร | 06.35 | 09.35 | ชุมทางหาดใหญ่ | 16.35 |  |
|  | ท489 | สุราษฎร์ธานี | 16.55 | ต้นทาง | คีรีรัฐนิคม | 17.55 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ตารางเวลาการเดินรถ > เที่ยวล่อง

| ขบวนรถ | ขบวนรถ | ต้นทาง> ชื่อสถานี | ต้นทาง> เวลาออก | สุราษฎร์ธานี | ปลายทาง> ชื่อสถานี | ปลายทาง> เวลาถึง  | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ท448 | สุไหงโก-ลก | 06.30 | ปลายทาง | สุราษฎร์ธานี | 17.50 |  |
|  | ท446 | ชุมทางหาดใหญ่ | 06.20 | 13:28 | ชุมพร | 16.30 |  |
|  | ดพ40 | สุราษฎร์ธานี | 09.00 | ต้นทาง | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 18.05 |  |
|  | ร174 | นครศรีธรรมราช | 15.10 | 16:47 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 04.40 | งดเดินรถ |
|  | ร168 | กันตัง | 14.15 | 18:50 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 05.10 |  |
|  | ด86 | นครศรีธรรมราช | 16.00 | 19:37 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 06.10 |  |
|  | ร170 | ยะลา | 16.30 | 20:07 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 10.50 |  |
|  | ดพ44 | สุราษฎร์ธานี | 18.25 | ต้นทาง | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 03.45 |  |
|  | ดพ42 | ยะลา | 15.35 | 20:41 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 06.50 | งดเดินรถ |
|  | ด84 | ตรัง | 17.00 | 20:42 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.05 |  |
|  | ร172 | สุไหงโก-ลก | 12.10 | 21:35 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 07.30 |  |
|  | ดพ32 | ชุมทางหาดใหญ่ | 17.45 | 22:21 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 08.10 |  |
|  | ดพ38 | สุไหงโก-ลก | 14.15 | 22:47 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09.05 |  |
|  | ดพ46 | ปาดังเบซาร์ | 17.00 | 22:47 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | 09.05 |  |
หมายเหตุขบวนรถ: ■ = สายเหนือ / ■ = สายตะวันออกเฉียงเหนือ / ■ = สายใต้ / ■ = สายตะวันออก / ■ = สายแม่กลอง ดพ = รถด่วนพิเศษ / ด = รถด่วน / ร = รถเร็ว / ธ = รถธรรมดา / ช = รถชานเมือง / พช = รถพิเศษชานเมือง / ท = รถท้องถิ่น / น = รถนำเที่ยว / ส = รถสินค้า
ประเทศโอมานในเอเชียนเกมส์ 2022

| ประเทศโอมาน ในเอเชียนเกมส์ 2022 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: OMA
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกโอมาน
ณ หางโจว, มณฑลเจ้อเจียง, ประเทศจีน 23 กันยายน ค.ศ. 2023 (2023-09-23) – 8 ตุลาคม ค.ศ. 2023 (2023-10-08)
นักกีฬา: 44 คน  ใน 7 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: TBD
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 1 ทองแดง 0 รวม 1 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ (ภาพรวม)
1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022 2026
ประเทศโอมาน จะเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2022 ที่หางโจว, มณฑลเจ้อเจียง, ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายนถึง 8 ตุลาคม ค.ศ. 2023 เดิมทีการแข่งขันมีกำหนดจะจัดขึ้นในเดือนกันยายนถึงตุลาคม ค.ศ. 2022 แต่เนื่องจากการรระบาดของโควิด-19ที่เพิ่มขึ้นในจีน การแข่งขันจึงถูกเลื่อนออกไปและกำหนดเวลาใหม่ โอมานได้รับเหรียญเงินครั้งแรกในเอเชียนเกมส์
มิว แท่นบูชา

| --- | --- |
 Mu Arae
ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000.0      วิษุวัต J2000.0
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวแท่นบูชา

ไรต์แอสเซนชัน: 17h 44m 08.70114s
เดคลิเนชัน: −51° 50′ 02.5853″
ความส่องสว่างปรากฏ (V): +5.12
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: G3IV–V
ดัชนีสี U-B: +0.24
ดัชนีสี B-V: +0.70
ดัชนีสี R-I: 0.2
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): −9.0 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: −16.85 mas/yr   Dec.: −190.60 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 64.47 ± 0.31 mas
ระยะทาง: 50.6 ± 0.2 ly  (15.51 ± 0.07 pc)
ความส่องสว่างสัมบูรณ์ (MV): +4.28
รายละเอียด

มวล: 1.10 ± 0.01 M☉
รัศมี: 1.36 ± 0.01 R☉
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g): 4.19
กำลังส่องสว่าง: 1.90 ± 0.10 L☉
อุณหภูมิ: 5820 ± 40 K
ค่าความเป็นโลหะ: 200 ± 5%
การหมุนตัว: 31 days
ความเร็วในการหมุนตัว (v sin i): 1.4 km/s

ชื่ออื่น
 CD-51°11094, FK5 662, GC 24024, GJ 691, HD 160691, HIP 86796, HR 6585, SAO 244981 
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBAD: data
Exoplanet Archive: data
ARICNS: data
สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ: data
มิว แท่นบูชา (μ Ara, μ Arae) หรือที่มักเรียกตามชื่อที่กำหนดใน Henry Draper Catalogue ว่า HD 160691 เป็นดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักประเภทดาวแคระเหลือง อยู่ห่างจากโลกประมาณ 50 ปีแสง โดยอยู่ในกลุ่มดาวแท่นบูชา ดาวดวงนี้มีระบบดาวเคราะห์ซึ่งเท่าที่ทราบในปัจจุบันมีทั้งหมด 4 ดวง ในจำนวนนี้ 3 ดวงมีมวลเทียบเท่าดาวพฤหัสบดี ดาวเคราะห์ดวงที่อยู่ด้านในสุดของระบบเป็น "ดาวเนปจูนร้อน" หรือ "ซูเปอร์เอิร์ธ" ดวงแรกที่ถูกค้นพบ
แหล่งข้อมูลอื่น

GJ 691
HR 6585
Britt, Robert Roy (2004-08-25). "'Super Earth' Discovered at Nearby Star". Space.com. สืบค้นเมื่อ 2008-07-17.
"Fourteen Times the Earth". European Southern Observatory. 2004-08-25. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-06-07. สืบค้นเมื่อ 2008-07-17.
"Mu Ara: a system with 4 planets". Geneva Observatory. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-09. สืบค้นเมื่อ 2008-07-17.
"Mu Arae". SolStation. สืบค้นเมื่อ 2008-07-17.
"Mu Arae". Extrasolar Visions. สืบค้นเมื่อ 2008-07-17.
Image Mu Arae
Extrasolar Planet Interactions เก็บถาวร 2016-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Rory Barnes & Richard Greenberg, Lunar and Planetary Lab, University of Arizona
| ด ค กระบบดาวเคราะห์ มู แท่นบูชา |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์: มู แท่นบูชา
ดาวเคราะห์: มู แท่นบูชา ซี • มู แท่นบูชา ดี • มู แท่นบูชา บี • มู แท่นบูชา อี
พิกัด:  17h 44m 08.7s, −51° 50′ 03″
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์

| บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ |
| --- | --- |

ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: บีเอ็มดับเบิลยู
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2515 – ปัจจุบัน
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถผู้บริหาร (E)
รูปแบบตัวถัง: 4 ประตู รถเก๋ง   5 ประตู wagon   5-door fastback
โครงสร้าง: FR layout,   F4 layout (รุ่น xDrive)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: บีเอ็มดับเบิลยูนิวคลาส (BMW New Class)
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ (อังกฤษ: BMW 5 Series) เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดกลาง ที่บีเอ็มดับเบิลยูเริ่มผลิตตั้งแต่ พ.ศ. 2515 ต่อจากบีเอ็มดับเบิลยูนิวคลาส ปัจจุบันมีทั้งหมด 8 โฉม
รุ่นที่ 1 (E12; พ.ศ. 2515-พ.ศ. 2524)

บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E12 นับเป็นจุดเริ่มต้นของ บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ โดยมันได้รับช่วงต่อมาจาก BMW 2000 ดีไซน์ภายนอกถูกออกแบบโดย Paul Bracq นักออกแบบชื่อดังชาวฝรั่งเศส จุดเด่นของ E12 คือความปลอดภัยของห้องโดยสารโดยมีการนำระบบคอมพิวเตอร์เข้ามาช่วยในการออกแบบเพื่อความปลอดภัยที่มากขึ้น โฉมนี้เป็นโฉมที่สร้างความสำเร็จทางด้านยอดขายอย่างถล่มทลายให้กับ BMW เลยทีเดียว
รุ่นที่ 2 (E28; พ.ศ. 2524-พ.ศ. 2531)

บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E28 จำหน่ายในปี พ.ศ. 2524 จนถึงปี พ.ศ. 2531 เส้นสายบนตัวถังของโฉม E28 ยังคงเหมือนกับตัว E12 ไว้ แต่จะขยายกระจังหน้าและเปลี่ยนโคมไฟหน้าเล็กน้อยให้ดูทันสมัยขึ้น ช่วงล่างถูกพัฒนาขึ้นใหม่ทั้งหมด เริ่มมีการใส่ระบบเบรก ABS, Computer On-Board, และหัวฉีดแบบอิเล็กทรอนิคเข้ามาในโฉมนี้ แถมยังมีการปล่อยรุ่นสมรรถนะสูงอย่าง M5 ออกมาเป็นครั้งแรกด้วย
รุ่นที่ 3 (E34; พ.ศ. 2531-พ.ศ. 2539)

บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E34 รุ่นนี้จำหน่ายในไทยเมื่อปี 2532 โดยมันเป็นรุ่นที่ได้รับความนิยมอยู่ไม่น้อย ไม่แพ้กับ 3 Series E30 และคู่แข่งอย่าง Mercedes-Benz W124 E Class ในขณะนั้น โดยรุ่นย่อยที่ขายที่สุดคือ 525i เพราะเป็นรถที่แรงและทรงพลัง ด้วยเครื่องยนต์ M20 6 สูบ 2.5 ลิตร ต่อมาได้เปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่เป็น M50 และ M50U 6 สูบ 2.0 – 2.5 ลิตร รุ่นนี้ได้ขายเรื่อยๆ ไปจนถึงปลายปี 2539 แล้วลากขายรถในสต๊อกจนถึงปี 2540 โฉมนี้จัดเต็มเรื่องระบบความปลอดภัยมาก มีการใส่ถุงลมนิรภัย, เบรก ABS, และระบบควบคุมเสถียรภาพการทรงตัว ASC มาให้ด้วย
รุ่นนี้ยังมีรุ่นพิเศษในประเทศไทยโดยเฉพาะคือ 520iS โดยได้มีการปรับจูนเครื่องใหม่ให้แรงขึ้น และเป็นรุ่นที่มีการปรับแต่งเครื่องยนต์โดยยนตรกิจ (Yontrakit Industry Co., Ltd.) จากโรงงานโดยตรง 2.0 ลิตร M50 6 สูบ 150 แรงม้า
รุ่นที่ 4 (E39; พ.ศ. 2539-พ.ศ. 2547)

บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E39 เป็นรุ่นที่ต่อจาก E34 โดยจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี 2540 ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับปีที่เกิดเหตุการณ์วิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้งเมื่อ กรกฎาคม 2540 พอดี รุ่นนี้ที่ขายในไทยมีอยู่ 4 รุ่นด้วยกันคือ 520i 523i 523iA และ 528i คู่แข่งของมันก็คือ Mercedes Benz E Class W210 และ Volvo 960 รุ่นตาเล็ก (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อรุ่นเป็น S90 และจำหน่ายแทนที่โดย S80 ซึ่งเป็นรถขับล้อหน้าในปี 2542) รุ่นนี้ได้มีการใส่ของไฮเทคในยุคนั้นอย่างเต็มรูปแบบ เช่น พวงมาลัย Multi-Function, ระบบนำทางดาวเทียม(สเปกไทยไม่มีระบบนี้), เบาะ Active Seat, และ DSC รุ่นย่อยที่ขายดีที่สุดคือ 523i และ 523iA โดยใช้เครื่องยนต์ 2.5 ลิตร 6 สูบ 170 แรงม้า รหัส M52 และ M52TU รุ่นนี้เป็นรุ่นที่จำหน่าย 2 สมัยในไทยคือ ยุคแรกขายโดยยนตรกิจ และหลังจากนั้นก็เป็นยุคบริษัทแม่มาขายเองเมื่อปี 2541 ต่อมาได้มีการเปิดตัวรุ่นปรับโฉมในประเทศไทยเมื่อปี 2544 โดยยกเลิกจำหน่าย 520i (2.0 ลิตร) และ 528i (2.8 ลิตร) เครื่องยนต์รุ่น M52 ทิ้งไป และได้เปลี่ยนรุ่นย่อยจาก 528i เป็น 530i รหัสเครื่องยนต์ M54B30 ในปี 2546 E39 รุ่นปรับโฉมหรือ LCI ในประเทศไทยได้มีการเปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่เป็นรหัส M52TUB24 2.4 ลิตร 6 สูบ 184 แรงม้า ในรุ่น 523i และ 523iA และเครื่องยนต์ 3.0 ลิตร 6 สูบ 230 แรงม้า รหัส M54B30 ในรุ่น 530i โดยรุ่นย่อยของตัวปรับโฉมหรือตัว LCI ที่ขายในประเทศไทยมีดังนี้
523i/523iA (2.4 ลิตร 6 สูบ M52TUB24) : executive, comfort, sport
530i (3.0 ลิตร 6 สูบ M54B30) : M Sport
E39 ได้ขายเรื่อยๆ จนยุติการจำหน่ายในไทยในปลายปี 2546 และลากขายจนหมดสต๊อกในปี 2547 ก่อนที่จะเปิดตัวรุ่นใหม่อย่าง E60 ในเวลาต่อมา
ภายใน: ก่อนปรับปรุง
ภายใน: หลังปรับปรุง (with M-sport steering wheel)
รุ่นที่ 5 (E60/E61; พ.ศ. 2547-พ.ศ. 2553)

บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E60 เปิดตัวในเมืองไทยอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 โดยช่วงแรกจะจำหน่ายรุ่น 525i (2.5 L M54) และ 530i (3.0 L M54) เป็นรุ่นนำเข้า ต่อมาได้มีการเปิดตัวรุ่นประกอบในประเทศในช่วงปลายปีเดียวกันและได้เพิ่มอีก 2 รุ่นเป็น 4 รุ่นคือ 520i 2.0 ลิตร 525i 525i-SE 2.5 ลิตร และ 530i 3.0 ลิตร ในปี พ.ศ. 2549 รุ่นนี้ได้สร้างปรากฏการณ์ใหม่โดยเพิ่มรุ่นเครื่องดีเซล 2.0 ลิตร M47 163 แรงม้าเป็นทางเลือกใหม่ในรุ่น 520d ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2549 ก่อนจะมีการเปิดตัวรุ่นปรับโฉมหรือ LCI ในปี พ.ศ. 2550 หรือ 1 ปีถัดมา หลังจากนั้นในปลายปี พ.ศ. 2552 ได้เพิ่มรุ่นย่อยใหม่ให้กับรุ่นขายดีอย่าง 520d คือ 520d Corporate 2.0 ลิตร N47 โดยปรับราคาให้ดูน่าจับต้องได้ในราคา 2.999 ล้านบาท ก่อนที่จะถูกแทนที่โดย รุ่นที่ 6 หรือ F10 รุ่นนี้มีการใส่ระบบ iDrive เป็นอุปกรณ์มาตรฐานและระบบที่ไฮเทคขึ้นจากรุ่นก่อน เช่น Adaptive Cruise Control, เซนเซอร์ถอยจอด, Head-Up Display และมันยังเป็น 5-Series รุ่นแรกและรุ่นเดียวที่คอนโซลกลางไม่เอียงเข้าหาคนขับด้วย
รุ่นที่ 6 (F10/F11/F07/F18; พ.ศ. 2553-พ.ศ. 2560)

บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ F10 เปิดตัวอย่างเป็นทางการในงาน BMW Xpo 2010 โดยทำตลาดดังนี้
พ.ศ. 2553
มีการเปิดตัวครั้งแรกโดยเป็นรุ่นนำเข้าทั้ง 2 รุ่นคือ BMW 535i และ BMW 530d เครื่องยนต์ 3.0 L
มีการเปิดตัว BMW 523i ใหม่ เครื่องยนต์ 2.5 ลิตร N52B25 I6 รุ่นประกอบในประเทศ โดยมี 2 รุ่น ประกอบด้วย BMW 523i และ BMW 523i Highline
พ.ศ. 2554
มีการเพิ่มรุ่นย่อยใหม่เป็นรุ่น 520d เครื่องยนต์ 2.0 ลิตร N47D20 4 สูบ และ 525d เครื่องยนต์ 3.0 ลิตร N57D30 6 สูบ ซึ่งเข้ามาแทนที่ 530d รุ่นนำเข้า โดยทั้ง 2 รุ่นเป็นรุ่นประกอบในประเทศ
มีการเพิ่มรุ่นย่อยใหม่เป็นรุ่น 520d Touring Sport รถแวกอนพร้อมชุดแต่ง M Sport
พ.ศ. 2555
มีการเปิดตัวรุ่นย่อยใหม่ในรุ่นเครื่องเบนซินอย่าง 520i, 528i, และ 528i Sport โดยทั้ง 3 รุ่น เข้ามาจำหน่ายแทน 523i
มีการเปิดตัวรุ่น ActiveHybrid 5 เป็นครั้งแรกในประเทศไทย ด้วยเทคโนโลยีของเครื่องยนต์ไฮบริดเต็มรูปแบบ ขนาด 3.0 ลิตร N55B30 turbo I6 340 แรงม้า
พ.ศ. 2556
มีการปรับอุปกรณ์ใหม่โดยเพิ่มระบบความบันเทิงสำหรับผู้โดยสารด้านหลัง Rear Seat Entertainment (ยกเว้นรุ่น 520d, 520i และ 528i Sport) พร้อมจอขนาด 9.2 นิ้ว 2 ตำแหน่ง แยกการแสดงผลเป็นอิสระ พร้อมรีโมทคอนโทรล สามารถดูโทรทัศน์และภาพยนตร์จากแผ่น DVD, แผนที่จากระบบนำทางผ่านดาวเทียม, และแยกการฟังวิทยุผ่านทางหูฟังส่วนตัวซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริม และ (รุ่น 525d luxury จะเป็นสีทองแชมเปญ และมีราคาเริ่มต้นที่ 4,399,000 บาท มีไม่ถึง 5 คัน ปัจจุบันราคามือสอง 14,000,000+ บาท)
พ.ศ. 2557
มีการเปิดตัวรุ่นปรับโฉมหรือ LCI โดยมี 7 รุ่นย่อยคือ 520i, 520d, 525d M Sport, 525d Luxury, 528i M Sport, 528i Luxury และ ActiveHybrid 5
พ.ศ. 2558
มีการตัดรุ่น 520d และ ActiveHybrid 5 ทิ้งไป
มีการเพิ่มรุ่นย่อยใหม่เป็นรุ่น 520d M Sport แทน 520d รุ่น base
พ.ศ. 2559
มีการเปิดตัวรุ่นย่อยใหม่ของคนรักรถดีเซลที่ต้องราคาที่จับต้องได้คือ 520d Elite โดยตัดชุดแต่ง M Sport / ล้อ M Sport ออกไป ได้ล้ออัลลอยขนาด 17 นิ้ว ส่วน Option พื้นฐาน และอุปกรณ์ต่างๆ ใกล้เคียงกับ 520d M Sport เดิม
พ.ศ. 2560
ยุติการทำตลาดโดยถูกจำหน่ายแทนที่โดยรุ่นที่ 7 หรือ G30
รุ่นที่ 7 (G30/G31/G38; พ.ศ. 2560-2566)

บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ G30 เปิดตัวในประเทศไทยอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยทำตลาดดังนี้
พ.ศ. 2560
เปิดตัวครั้งแรกโดยจำหน่าย 3 รุ่นย่อยคือ 520d Luxury, 520d Luxury (Limited) และ 530i M Sport โดยเป็นรุ่นนำเข้าทั้งคัน
มีการเปิดตัวรุ่นประกอบในประเทศเป็น 520d Sport ในเดือนสิงหาคม
มีการเปิดตัว 530e Plug-in Hybrid ทั้ง 2 รุ่นย่อยคือ Luxury และ M Sport รุ่นประกอบในประเทศในงาน Motor Expo 2017 โดยเข้ามาจำหน่ายแทนรุ่นนำเข้า
พ.ศ. 2561
มีการเปิดตัว 530i Touring M Sport รถแวกอน 5 ประตู ครั้งแรกในงาน Motor Show 2018
วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศไทย และ ได้จำหน่ายรุ่นสมรรถนะสูง M5 ราคา 13,339,000 บาท (นำเข้าทั้งคันจากเยอรมนี)
การเปิดตัวรุ่นย่อยใหม่เป็นรุ่น 520d M Sport โดยจำหน่ายแทนรุ่น 520d Sport เดิม
มีการเพิ่มรุ่นย่อยใหม่ 530e Highline เพื่อมาแทนรุ่น 530e Luxury เดิม
พ.ศ. 2562
มีการเพิ่มรุ่นย่อยใหม่ 530e Elite ในราคา 2.999 ล้านบาท
พ.ศ. 2563
มีการตัดรุ่น 530e Highline ทิ้งไป
พ.ศ. 2564
มีการเปิดตัวรุ่นปรับโฉมหรือ LCI ให้กับ 530e และ 520d เมื่อวันที่ 20 มกราคมที่ผ่านมา โดยเพิ่มสีใหม่ น้ำเงิน Phytonic Blue และ สีเทานม Bernina Grey Amber Effect ในรุ่น M Sport เปลี่ยนกันชนหน้าและหลังดีไซน์ใหม่ พร้อมเพิ่มออปชั่นที่มากกว่าเดิม รวมไปถึงเพิ่มระบบ Xtraboost ใน 530e ส่วนรุ่นย่อย มี 3 รุ่นเหมือนเดิม (520d M Sport, 530e Elite/M Sport)
พ.ศ. 2565
มีการเปิดตัวรุ่น 520d M Sport (M Performance Edition) จำนวนจำกัด 80 คัน ประกอบด้วย กระจังหน้า, ลิ้นกันชนหน้า, สปอยเลอร์หลัง, ฝาครอบกระจก M Performance คาร์บอน, สติ๊กเกอร์ M Performance คาดด้านข้างตัวรถ และ โลโก้ M Performance ที่กาบประตูรถ ราคา 3,619,000 บาท
มีการเปิดตัวรุ่น BMW 530e Plug-in Hybrid M Sport M Performance Edition ตามมา ประกอบด้วย กระจังหน้า, ลิ้นกันชนหน้า, สปอยเลอร์หลัง และ ฝาครอบกระจก M Performance คาร์บอน, สติ๊กเกอร์ M Performance คาดด้านข้างตัวรถ และ บริเวณสเกิร์ตข้าง เพิ่มเงิน 80,000 บาท
เปิดตัว BMW M5 Competition (LCI) ราคา 13,399,000 บาท (นำเข้าทั้งคันจากเยอรมนี)
พ.ศ. 2566
เปิดตัวรุ่นย่อยใหม่ 530e Luxury แทนรุ่น Elite เดิม ส่วน 520d/530e M Sport จะเปลี่ยนชุดตกแต่งใหม่เป็น M Sport Pro โดยจะได้กระจังหน้าสีดำมาให้
รัฐเมืองยอง

มหิยังคะ (บาลี: มหิยงฺค) หรือ รัฐเมืองยอง (ไทใหญ่: မိူင်းယွင်း; พม่า: မိုင်းယောင်း; ไทลื้อ: ᩮᨾᩨ᩠ᨦᨿᩬᨦ) เป็นรัฐเจ้าฟ้าแห่งหนึ่งในกลุ่มสหพันธรัฐชาน ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศพม่า มีราชธานีคือเมืองยอง หรือเชียงช้าง ตั้งอยู่บริเวณแคบ ๆ ทางตะวันออกสุดของรัฐเชียงตุงริมฝั่งแม่น้ำโขง ใกล้พรมแดนจีนและลาว เคยมีสถานะเป็นประเทศราชหรือลูกบ้านหางเมืองของอาณาจักรล้านนา ด้วยเป็นรัฐชายขอบ มีสภาพเป็นรัฐเกษตรกรรมขนาดน้อยในหุบเขา มีเทือกเขาล้อมรอบ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวว้า แต่ในราชธานีประชากรส่วนใหญ่เป็นไทลื้อ ซึ่งเกิดจากการขยายตัวของชุมชนชาวไทลื้อเมืองเชียงรุ่ง ส่งสุนันทะราชบุตรมาสร้างเมืองยองด้วยการปราบปรามชาวลัวะแล้วปราบดาภิเษกขึ้นเป็นเจ้าเมืองแทน และปกครองตนเองอย่างอิสระไม่ขึ้นกับใคร
เมืองยองเป็นนครรัฐขนาดเล็กที่มีข้อจำกัดมาก เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเขา ที่ราบค่อนข้างน้อย และเป็นรัฐเกษตรกรรมเพื่อยังชีพ รวมทั้งตั้งอยู่บนเส้นทางเดินทัพของรัฐอื่น ๆ ทำให้เมืองยองต้องเผชิญกับภัยสงครามบ่อยครั้ง
ประวัติ

รัฐเมืองยองเดิมเป็นที่ตั้งชุมชนของชาวว้าหรือลัวะ ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของแถบนี้ ใน ตำนานเมืองยอง ระบุว่า ชาวละว้าตั้งชุมชนอาศัยเป็นปึกแผ่นเจ็ดหมู่บ้านรอบสระน้ำใหญ่ มีท้าวลกพญาละว้าเป็นหัวหน้า ต่อมาเกิดภัยแล้ง มีชาวละว้าอพยพมาอาศัยในเขตของท้าวลก ซึ่งในจำนวนผู้อพยพนั้น มีละว้ากลุ่มหนึ่งที่ขึ้นกับเจ้าเชียงตุงด้วย เจ้าเมืองเชียงตุงจึงส่งคนมาเจรจาขอละว้ากลุ่มนี้คืนเมืองแต่ท้าวลกพญาละว้าไม่ยอมให้ จึงเกิดการสู้รบกัน กองทัพของท้าวลกยกไปตีหัวเมืองใหญ่น้อยได้ 28 หัวเมือง รวมทั้งเมืองเชียงรุ่งด้วย แต่หลังท้าวลกเสียชีวิต ก็แต่งตั้งพญาวรรณหรือพญางามขึ้นเป็นหัวหน้าแทน ต่อมาเจ้าเมืองเชียงรุ่งคิดอุบายสำคัญ โดยส่งสุนันทราชบุตร พระโอรสลำดับที่สอง นำเครื่องบรรณาการไปฝากตัวรับใช้พญาวรรณ ครั้นถึงเทศกาลสำคัญตามธรรมเนียมละว้า ที่ทุกปีชาวบ้านทั้งเจ็ดหมู่บ้านจะร่วมกันจัดกิจกรรมวิดเอาปลามาทำอาหารเลี้ยงร่วมกัน ซึ่งวันนั้นเอง สุนันทราชบุตรลอบนำยาพิษใส่ในสุราให้พวกหัวหน้าละว้าดื่มทุกคนแล้วตัดศีรษะกับทั้งบริวาร ชาวละว้าทั้งหลายที่สิ้นหัวหน้าก็พากันหลบหนีไปฝั่งล้านช้าง กลายเป็นข่าเผ่าต่าง ๆ สุนันทราชบุตรก็ปราบดาภิเษกเป็นเจ้าเมืองแทน และปกครองตนเองอย่างอิสระไม่ขึ้นตรงต่อใคร จากตำนานดังกล่าว สรัสวดี อ๋องสกุล นักประวัติศาสตร์ สันนิษฐานว่าเมืองยองคงสถาปนาเมื่อพุทธศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา เจ้าสุนันทะและเชื้อสายครองเมืองยองได้ห้ารัชกาลก็สูญวงศ์ หาผู้สืบราชบัลลังก์มิได้ เพราะเชื้อสายเจ้าผู้ครองมีศรัทธาพระศาสนาออกผนวชเสียหมด ด้วยเหตุนี้จึงต้องตั้งขุนนางช่วยกันดูแลบ้านเมืองกันเอง เมืองยองว่างกษัตริย์นาน 65 ถึง 67 ปี
พญาสามฝั่งแกน กษัตริย์ล้านนาทรงกระทำสงครามปราบปรามเมืองยองสำเร็จ เพราะต้องการให้เมืองยองเป็นเมืองหน้าด่าน คอยป้องกันการโจมตีจากรัฐเชียงตุง เชียงรุ่ง และเมืองแลม เมืองยองยอมอ่อนน้อมต่อล้านนาในฐานะลูกเมือง ให้ทำนุบำรุงพระธาตุหลวงจอมยอง รวมทั้งมีการส่งช่างฟ้อนลงมาบูชากษัตริย์ล้านนา ต่อมาในรัชกาลพระเจ้าติโลกราชทรงยึดเมืองยองอีกครั้ง ทรงตั้งขุนนางปกครองกันเอง ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา และกัลปนาผู้คนจากบ้านกอมเป็นข้าพระธาตุจอมยอง แล้วให้ช่างฟ้อนลงมาฟ้อนคารวะกษัตริย์ล้านนาปีละครั้ง
หลังพุทธศตวรรษที่ 22 เป็นต้นมา หลังอาณาจักรล้านนาล่มสลาย รัฐเมืองยองก็ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า แต่หากพม่าอ่อนแอ เมืองยองจะถูกรัฐอื่น ๆ แทรกแซง เช่น เชียงรุ่ง เชียงแขง และเชียงใหม่ ในช่วงสั้น ๆ
ต่อมาเมื่อพระยากาวิละฟื้นฟูบ้านเมือง ได้ทำการกวาดต้อนผู้คนจากเมืองยองไปไว้เมืองลำพูนที่ตั้งขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2348 ทำให้เมืองยองแทบเป็นเมืองร้าง สร้างความไม่พอใจแก่เจ้ามหาขนานเมืองเชียงตุง และเจ้าพุทธวงศาเจ้าเมืองยอง ทั้งสองจึงเอาใจออกหากไปเข้าฝ่ายพม่า เพราะมองว่าพม่าไม่มีนโยบายกวาดต้อนผู้คน และคิดว่าอย่างไรเสียพม่าก็ต้องขึ้นมาปราบเมืองยองอยู่แล้ว เจ้าพุทธวงศารวบรวมผู้คนได้ 150 ครัวเรือนเศษมาตั้งเมืองยองขึ้นใหม่ แล้วขอร่วมสวามิภักดิ์เข้ากับพม่ามาตั้งแต่นั้น ที่สุดเมืองยองถูกผนวกเข้ากับรัฐเชียงตุงใน พ.ศ. 2358
ประชากรศาสตร์ > ชาติพันธุ์

จากการครองราชย์ของเจ้าสุนันทะ ทรงนำชาวไทลื้อจากเชียงรุ่งกลุ่มเล็ก ๆ เข้ามาด้วย เมืองยองจึงรับวัฒนธรรมไทลื้อ ชาวลัวะซึ่งเป็นชนพื้นเมืองก็รับวัฒนธรรมไทลื้อไปด้วย เช่น การแต่งกาย ส่วนชาวลื้อเมืองยองเองก็ต้องผสมกลมกลืนไปกับชาวลัวะซึ่งเป็นชนพื้นเมือง