stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แมทเวิลด์
คดีความ

ในปี พ.ศ. 2543 CRC Press ได้ฟ้องร้อง วุลแฟรม รีเสิร์ช ประธานบริษัท สตีเฟน วอลแฟรม และผู้แต่ง อิริค ไวส์สไตน์ จากการผิดสัญญาที่ว่า แมทเวิลด์ ต้องอยู่ในรูปงานพิมพ์เท่านั้น เว็บไซต์ถูกระงับโดยศาล และทั้งสองฝ่ายได้ตกลงกันภายนอกศาล โดยที่ วุลแฟรม รีเสิร์ช จ่ายเงินจำนวนหนึ่งเพื่อชดใช้ค่าเสียหาย และปฏิบัติตามข้อตกลงต่าง ๆ หนึ่งในข้อตกลงดังกล่าว คือ ที่ส่วนล่างสุดในหน้าจะแสดงข้อความลิขสิทธิ์
และ CRC Press มีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวใน แมทเวิลด์ ในรูปแบบหนังสือ จากนั้นเว็บไซต์ก็กลับมาเข้าถึงได้อีกครั้ง
ในช่วงที่แมทเวิลด์ไม่สามารถเข้าไปดูได้ ก็เกิดโครงการ แพลเนตแมท (PlanetMath) ขึ้น
ดูเพิ่ม

แพลเนตแมท (PlanetMath)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แมรี แมคเอลีส

| แมรี แมคเอลีส |
| --- | --- |
แมคเอลีสในปี ค.ศ. 2007

ประธานาธิบดีไอร์แลนด์
ดำรงตำแหน่ง 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011
นายกรัฐมนตรี:   เบอร์ตี อาเฮิร์น  ไบรอัน โคเวน  เอนดา เคนนี 
ก่อนหน้า: แมรี โรบินสัน
ถัดไป: ไมเคิล ดี. ฮิกกินส์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: แมรี แพทริเซีย เลเนแฮน  (1951-06-27) 27 มิถุนายน ค.ศ. 1951 (73 ปี) เบลฟัสต์, ไอร์แลนด์เหนือ
พรรคการเมือง: นักการเมืองอิสระ (ตั้งแต่1997)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: Fianna Fáil (ก่อน 1997)
คู่สมรส: มาร์ติน แมคเอลีส (สมรส 1976)
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยควีนเบลฟาสต์ วิทยาลัยทรินิตีดับลิน มหาวิทยาลัยเกรกอเรียนสังฆราช
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: marymcaleese.com

แมรี แพทริเซีย แมคเอลีส (อังกฤษ: Mary Patricia McAleese) เป็นนักการเมืองชาวไอริชผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่แปดของไอร์แลนด์ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1997 ถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 2011
แมนดะเลย์เบย์

| แมนดะเลย์เบย์ |
| --- | --- |



 ที่ตั้ง : แพราไดส์, เนวาดา, สหรัฐ
 ที่อยู่ : 3950 South Las Vegas Boulevard
เปิดตัว: 2 มีนาคม 1999; 25 ปีก่อน (1999-03-02)
ท้องเรื่อง: เขตร้อน
จำนวนห้อง: 3,209
พื้นที่เกม: 135,000 sq ft (12,500 m2)
โชว์ถาวร: Michael Jackson: One
จุดเอกลักษณ์: Mandalay Bay Convention Center Michelob Ultra Arena Shark Reef House of Blues Mandalay Beach The Shoppes at Mandalay Place
ภัตตาคารที่มีชื่อเสียง: Aureole Alain Ducasse Rivea Charlie Palmer Steak Fleur by Hubert Keller Kumi Lupo Red Square RM Seafood Stripsteak Border Grill Las Vegas
ประเภทกาสิโน: Land-based
เจ้าของ: Vici Properties The Blackstone Group
ผู้ถือใบอนุญาตบริการ: MGM Resorts International
ปรับปรุง: 2002, 2007 และ 2016
พิกัด: 36°5′30″N 115°10′29″W﻿ / ﻿36.09167°N 115.17472°W﻿ / 36.09167; -115.17472
เว็บไซต์: www.mandalaybay.com
โรงแรมแมนดะเลย์เบย์ (อังกฤษ: Mandalay Bay Hotel) โรงแรมขนาดใหญ่ในเมืองแพราไดส์ รัฐเนวาดา ตั้งอยู่บนถนนลาสเวกัส (Las Vegas Boulevard) หรือที่เรียกอีกชื่อว่า เดอะสตริป (The Strip) และถนนรัสเซลล์ (Russell Road) ก่อสร้างเสร็จในปี 2544 เจ้าของคือ บริษัทเซอร์คัสเซอร์คัสกรูป (Circus Circus Group) ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อตามโรงแรมแมนดะเลย์เบย์ มาเป็น แมนดะเลย์ริซอร์ตกรูป (Mandalay Resort Group) นำทีมบริหารโดย เกลน ชาเฟอร์ (Glenn Schaeffer)
โรงแรมแมนดะเลย์ ประกอบไปด้วยส่วนหลักๆ ได้แก่ ห้องพักในอาคารสูงหลัก (Tower One) จำนวน 3,200 ห้อง และห้องพักสวีต ในอาคารหลังที่สอง หรือที่เรียกว่า ดิโฮเทลแอทแมนดะเลย์เบย์ อีก 1600 ห้อง นอกจากนี้ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกและความบันเทิง ได้แก่ กาสิโน แมนดะเลย์เพลสชอปปิงมอล สระว่ายน้ำระบบทะเลเทียม สวนสัตว์น้ำที่บรรจุปลาฉลามขนาดใหญ่นับสิบตัว (จระเข้เผือกที่เลี้ยงไว้ ซื้อมาจากฟาร์มจระเข้ในประเทศไทย) ศูนย์การประชุมที่มีพื้นที่มากกว่าห้าหมื่นตารางเมตร สนามกีฬาในร่มใช้ในการจัดคอนเสิร์ตความจุ 20,000 ที่นั่ง โรงละคร 500 ที่นั่ง ร้านอาหารและบาร์นับสิบร้าน
ประวัติ

โรงแรมแมนดะเลย์เบย์สร้างตามแนวคิดของ บริษัทเซอร์คัสเซอร์คัสกรูป ที่ต้องการพยายามก้าวข้ามกลุ่มตลาดจากที่เคยถนัดทำกาสิโนที่เน้นกลุ่มลูกค้าตลาดล่าง และกลาง มาสู่ลูกค้าระดับบน โดย มีบริษัทสถาปนิกที่ปรึกษาคือ บริษัทไคลจูบา (Klai Juba Architects) ซึ่งทำงานร่วมกันกับทีมบริหารอย่างใกล้ชิด ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 นั้น แนวทางการท่องเที่ยวในโลกที่มาแรงมากคือ การท่องเที่ยวในหมู่เกาะซึ่งตั้งอยู่บนเส้นศูนย์สูตร โดย แหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากได้แก่ เกาะบาหลี ในประเทศอินโดนีเซีย หรือเกาะภูเก็ตในประเทศไทยเป็นต้น ดังนั้นทีมบริหารและทีมออกแบบได้ พยายามตั้งแนวคิด (theme) ของ กาสิโนแห่งนี้ว่า จะเนรมิตที่ว่างบนท้องทะเลทรายของลาส เวกัสให้ออกมาเป็น หมู่เกาะสวรรค์ให้ได้ โดยเริ่มจากแนวคิดของการนำหมู่เกาะที่คนอเมริกันคุ้นเคย ได้แก่หมู่เกาะ ฮาวาย มาเป็นแม่แบบหลักก่อน โดยเริ่มต้นวางแผนว่าจะทำกาสิโนแห่งใหม่นี้ ให้เหมือนกับว่าได้นำหมู่เกาะฮาวายมาตั้งไว้ที่ลาสเวกัสเลยทีเดียว แต่เนื่องด้วยการเดินทางที่มากมายและราคาถูกระหว่างฮาวาย กับลาสเวกัส ทำให้ตรรกะของการนำหมู่เกาะฮาวายมาตั้งไว้ที่ท้องทะเลทรายดูจะไม่สมเหตุสมผล ดังนั้น ทีมออกแบบและทีมบริหารจึงเดินทางออกไปไกลมากขึ้น โดยเน้นมาทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่ง ณ จุดนี้ ทั้งทีมออกแบบและทีมบริหาร ได้รับความประทับใจทั้งเรื่องการต้อนรับของผู้คนในแถบตะวันออกเฉียงใต้ และสถาปัตยกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่นต่าง ๆ เป็นอย่างมาก จึงลงความเห็นกันว่า จะทำกาสิโน ที่มีแนวคิดการออกแบบให้เหมือนกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่นของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยจะนำทุก ๆ ประเทศ ได้แก่ พม่า อินโดนีเซีย ไทย เขมร มารวมกัน
ในส่วนของชื่อแมนดะเลย์เบย์นั้น ก็มีที่มาโดยทางเจ้าของโครงการได้นำชื่อเมืองต่าง ๆ ในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาไล่ดู และมีความประทับใจในชื่อเมืองมัณฑะเลย์เป็นอย่างมาก เพราะเป็นเมืองที่มีความเกี่ยวข้องกับความเป็นลาสเวกัสอยู่ โดยในปี 2510 นั้นมีหนังสือยอดนิยมเขียนโดย เจฟฟรีย์ รอวสัน (Geofrey Rawson) ซึ่งต่อมา แฟรงค์ ซินาทรา (Frank Sinatra) นักร้องชื่อก้องที่เป็นสัญลักษณ์ของลาสเวกัสอีกผู้หนึ่ง นำมาแต่งเป็นเพลงดังชื่อ ออนเดอะโรดทูแมนดะเลย์ (On the road to Mandalay) ดังนั้นชื่อ มัณฑะเลย์จึงแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างลาสเวกัสกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้อย่างชัดเจน เจ้าของโครงการจึงได้ตัดสินใจนำมาเป็นชื่อของโรงแรม แต่สิ่งที่ติดขัดคือ มัณฑะเลย์นั้นเป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนภูเขา แต่แนวคิดการออกแบบของโครงการนั้นเป็นหมู่เกาะและหาดทรายริมทะเล ดังนั้น คำว่า เบย์ (Bay) ที่แปลว่าอ่าว จึงถูกนำมาต่อท้ายชื่อ กลายมาเป็น แมนดะเลย์เบย์ (Mandalay Bay) ในที่สุด
ประวัติ > เหตุกราดยิง ค.ศ. 2017

บทความหลัก: เหตุยิงกันที่ลาสเวกัสสตริป พ.ศ. 2560
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 เหตุมือปืนกราดยิงผู้คนที่กำลังชมคอนเสิร์ตในเทศกาลดนตรีในเมืองแพระไดส์ รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 60 คน บาดเจ็บมากกว่า 200 คน โดยมือปืนชื่อ "สตีเวน แพดด็อก" อายุ 64 ปี เป็นชาวเมืองเมสกีต
ส่วนเกี่ยวข้อง

แมนดะเลย์เบย์เป็นสถานที่ถ่ายทำละครโทรทัศน์ยอดนิยมของสหรัฐอเมริกาชื่อ "ลาสเวกัส" ออกอากาศในช่วงปี 2546-2548 นำแสดงโดย เจมส์ คาห์น, จอช ดูนาล, วาเนซซา มาร์ซิล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บโรงแรมแมนดะเลย์เบย์ (อังกฤษ)
แมรี ซีมอร์

แมรี ซีมอร์ (อังกฤษ: Mary Seymour; 30 สิงหาคม ค.ศ. 1548 – ราว ค.ศ. 1550?) เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของทอมัส ซีมอร์ บารอนซีมอร์แห่งซูดลีย์ กับแคเทอริน พาร์ อดีตพระอัครมเหสีในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวจากการสมรสสี่ครั้งของมารดา แคเทอรินเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1548 ด้วยภาวะแทรกซ้อนหลังให้กำเนิดแมรี และอีกประมาณหนึ่งปีต่อมาทอมัสผู้บิดาก็ถูกประหารชีวิตด้วยข้อหากบฏต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6
หลังการมรณกรรมของมารดา และบิดาถูกประหารพร้อมถูกริบราชบาต แมรีกลายเป็นทั้งเด็กกำพร้าและยากจน เธอตกอยู่ในการอุปถัมภ์ของแคเทอริน วิลลอฟบี ดัชเชสซัฟฟอล์ก หลัง ค.ศ. 1550 เป็นต้นมา แมรีก็หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ ไม่ปรากฏการอ้างสิทธิเหนือทรัพย์สินของบิดา และอาจสรุปว่าเธออาจสิ้นชีวิตไปแล้วขณะอายุสองขวบ
อักเนส สทริกแลนด์ (Agnes Strickland) นักเขียนยุควิกตอเรีย ได้อ้างถึงแมรีในหนังสือพระราชประวัติแคเทอริน พาร์ซึ่งเป็นงานเขียนของเธอ ว่าแมรี ซีมอร์ยังมีชีวิตอยู่จนโต แล้วสมรสกับเซอร์เอ็ดเวิร์ด บูเชล (Sir Edward Bushel) เจ้าหน้าที่ในพระราชสำนักของแอนน์แห่งเดนมาร์กในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ แล้วยังกล่าวอีกว่าแคเทอริน วิลลอฟบี ดัชเชสซัฟฟอล์กซึ่งตกพุ่มม่ายได้สมรสใหม่กับริชาร์ด เบอร์ตีใน ค.ศ. 1553 และหนีออกจากอังกฤษช่วงการลงโทษแมรี (Marian Persecutions) ในหรือหลัง ค.ศ. 1555 อันเป็นปีที่แมรี ซีมอร์กับบูเชลสมรสกัน แต่ปัญหาด้านความน่าเชื่อถือของทฤษฎีดังกล่าว คือในเวลานั้น แมรีมีอายุเพียงหกขวบเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

History Today: Lady Mary Seymour, an Unfit Traveller by Linda Porter.
แมนิกสตรีตพรีชเชอส์

| แมนิกสตรีตพรีชเชอส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: แบล็กวูด เวลส์ สหราชอาณาจักร
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟร็อก ฮาร์ดร็อก พังก์ป็อป แกลมร็อก
ช่วงปี: 1986–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: SonyBMG/Columbia

สมาชิก: James Dean Bradfield  Nicky Wire  Sean Moore
อดีตสมาชิก: Richey James Edwards

เว็บไซต์: manicstreetpreachers.com
แมนิกสตรีตพรีชเชอส์ (อังกฤษ: Manic Street Preachers) คือวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเวลส์ ก่อตั้งวงในปี 1986 มีบทบาทสำคัญกับยุคบริทป็อปเป็นวงที่ได้รับความนิยมสูงอีกวงหนึ่งของอังกฤษในปลายยุค 1990 นักฟังเพลงรู้จักพวกเขาในฐานะวงปัญญาชนที่ทำเพลงวิพากษ์วิจารณ์การเมือง
วงประกอบด้วยสมาชิก เจมส์ ดีน แบรดฟิลด์ (ร้อง, กีตาร์), นิกกี ไวร์ (เบส, ร้องในบางครั้ง) และ ฌอน มัวร์ (กลอง, ร้องประสาน, ทรัมเปตในบางครั้ง) เดิมทีพวกเขามี 4 คน กับสมาชิกอีกคนคือริชชี เอดเวิร์ดส นักแต่งเพลงและกีตาร์ริทึม ที่หายตัวไปตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 ต่อมามีการสมมติฐานว่าเขาเสียชีวิตแล้วในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008
ประวัติ

ในยุคแรก ดนตรีของ The Manics ถูกจัดไว้ในพวกพังค์-ร็อก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงซาวน์ดนตรีต่อมาพวกเขาถูกจัดไว้ในกลุ่มอัลเทอร์เนทีฟ ร็อก และมีแฟนเพลงเหนียวแน่นไม่เฉพาะในอังกฤษ แต่ยังข้ามมาถึงญี่ปุ่น อเมริกา ไม่เว้นแต่ในราชอาณาจักรไทยที่ทำให้เกิดกระแสดนตรีอัลเทอร์เนทีฟขึ้นมา มือกีตาร์และนักแต่งเพลงคนสำคัญของวง Richey James Edwards หายตัวไปอย่างลึกลับในปี 1995 และไม่มีใครพบเขาเลยนับตั้งแต่บัดนั้น
จากการเติบโตมาในย่านแบล็ควูด ทางตอนใต้ของเวลส์ ในช่วงที่มีการสไตรค์ของชาวเหมืองในยุค 1980s The Manics จึงวางตัวเองเป็นวงสังคมนิยม เป็นกระบอกเสียงในชนชั้นแรงงาน ซึ่งสะท้อนจากเนื้อหาของเพลงและบทบาททางสังคมการเมืองของพวกเขา และต่อไปนี้คือเรื่องราวของ The Manic Street Preachers จากคำบอกเล่าของ Nicky Wire มือเบสและนักแต่งเพลงของวง "นับตั้งแต่ Everything Must Go และ This Is My Truth Tells Me Your เราพยายามที่จะลดตัวเองลงให้เท่ากับก้อนยางเล็กๆ ในการทำ Send Away The Tigers เรากลับไปนั่งฟังงานเก่าๆ อย่าง Everything Must Go และแม้แต่งานในอุดมคติของวัยหนุ่มสาวอย่าง ‘Generation Terrorists’ เอาตัวเองกลับไปเด็กอายุ 18 หรือ 21 อีกครั้ง การเสียดสีแดกดันเป็นเรื่องฉลาด แต่เรามาถึงจุดที่ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาถ้าเราอยู่ในวงดนตรี"
ปี 2007 ได้ออกอัลบั้ม Send Away The Tigers พวกเขาได้แต่งเพลงทั้งหมดเกือบ 30 เพลงสำหรับอัลบั้มนี้ และเลือก 10 เพลงที่ดีที่สุด แค่ 38 นาทีทั้งอัลบั้ม 
อัลบั้มนี้เริ่มแต่งอัลบั้มนี้ตั้งแต่ปลายปี 2005 และเริ่มบันทึกเสียงเมื่อเดือนมีนาคม 2006 กับ Dave Eringa ที่ Stir Studio ใน Cardiff เวลส์ และ Grouse Lodge ในไอร์แลนด์ อัดเสียงเสร็จเดือนพฤศจิกายน 2006 และมิกซ์เสียงที่แคลิฟอร์เนียโดย Chris Lord-Alge (กรีน เดย์, มาย เคมิคอล โรแมนซ์ )
ซิงเกิลแรกของอัลบั้มคือ ‘Your love alone is not enough ’ โดยได้ Nina Persson แห่งวงเดอะ คาร์ดิแกนส์
ผลงาน

Generation Terrorists (1992)
Gold Against the Soul (1993)
The Holy Bible (1994)
Everything Must Go (1996)
This Is My Truth Tell Me Yours (1998)
Know Your Enemy (2001)
Lifeblood (2004)
Send Away the Tigers (2007)
Journal for Plague Lovers (2009)
Postcards from a Young Man (2010)
Rewind the Film (2013)
Futurology (2014)
Resistance Is Futile (2018)
The Ultra Vivid Lament (2021)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
แมนยูนิเวิร์สโมเดล 2009

| แมนยูนิเวิร์สโมเดล 2009 |
| --- | --- |
สถานที่จัด: ปูตา กานา, สาธารณรัฐโดมินิกัน
เข้าร่วมประกวด: 24
ผู้ชนะเลิศ: Joshua Day  สหรัฐ
นางงามมิตรภาพ: Francesco Allegra  อิตาลี
ขวัญใจช่างภาพ: Robinson Tajmuch Poblete  สวิตเซอร์แลนด์
นายแบบจักรวาล 2009 (อังกฤษ: Men Universe Model 2009) เป็นการจัดการประกวดนายแบบจักรวาลครั้งที่ 2 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2552 ณ ปูตา กานา, สาธารณรัฐโดมินิกัน ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 24 คน จากทั่วโลก โดย Joshua Day จากสหรัฐอเมริกา ครองตำแหน่งนายแบบจักรวาลประจำปีนี้
ผลการประกวด > ลำดับที่

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
นายแบบจักรวาล 2009: U.S.A.  Joshua Day
รองอันดับ 1: CHILE  Robinson Tajmuch Poblete
รองอันดับ 2: ITALY  Francesco Allegra
รองอันดับ 3: AFGHANISTAN  Mahmud Jan
รองอันดับ 4: CUBA  Luis Miguel Moreta Abreu
12 คนสุดท้าย:  BRAZIL  Assad Haddad Netto  CANADA  Paul Voisard  FRANCE  Maxime Thomasset  PANAMA  Jorge Prosperi  SAONA ISLAND (DOM)  Ruddy Frías Valerio  SPAIN  Josafat Barrera Muñoz  U.S. VIRGIN ISLANDS  Matt Raimo
ผลการประกวด > รางวัลพิเศษ

Best National Costume  INDIA
Mr. Popularity  GUATEMALA
Best Body  CANADA
Mr. Elegance  ITALY
Mr. Photogenic  CHILE
Best Catwalk  PANAMA
Best Face  FRANCE
Mr. Internet  CHILE
ผู้เข้าประกวด

ผู้เข้าประกวดนายแบบจักรวาล 2009 โดยไม่รวมผู้ชนะและผู้ที่เข้ารอบ
ARMENIA  Stepan Avtanddilyan
BELGIUM  Hans Meynen
COSTA RICA  Marco de la Ossa
DOMINICAN REPUBLIC  Fabio Reyes
ECUADOR  Gerald Plucinski Hernández
GERMANY  Roger May
GUATEMALA  Antonio Guerra Galindo
HAITI  Josef James Gabriel
INDIA  Vikas Kriti Mehandroo
MONACO  Eric Ludeckke
PUERTO RICO  Gilbert Pabón
RUSSIA  Filipp Chitechyan
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2015-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นายแบบจักรวาล เก็บถาวร 2014-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กแมนยูนิเวิร์สโมเดล |
| --- | --- |
 2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017
แมตทิว ฮอปปี

แมตทิว ทิโมที ฮอปปี (อังกฤษ: Matthew Timothy Hoppe; เกิด 13 มีนาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวอเมริกัน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่มิดเดิลส์เบรอ สโมสรในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป และทีมชาติสหรัฐ
สโมสรอาชีพ > สโมสรเยาวชน และชัลเคอ 04

ฮอพเพ เข้าร่วมทีมเยาวชนของแอลเอ กาลัคซี ก่อนที่จะถูกปล่อยตัวออกจากทีมในปีถัดมา ก่อนย้ายเข้าสู่สถาบันฟุตลอลของบาร์เซโลนา ที่ตั้งอยู่ในท้องถิ่นแอริโซนา เขาย้ายร่วมทีมชัลเคอ 04 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019
ระดับทีมชาติ

ฮอปปี ได้รับเลือกให้ติดทีมชาติสหรัฐ เพื่อแข่งขันเกมกระชับมิตรกับสวิตเซอร์แลนด์ ในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 เขาเป็นส่วนหนึ่งของรายชื่อทีมที่แข่งขันในคอนคาแคฟโกลด์คัพ 2021 ฮอปปี ได้ลงเล่นกับทีมชาตินัดแรก เมื่อได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในรอบแบ่งกลุ่มนัดที่สอง พบกับมาร์ตีนีก ในวันที่ 25 กรกฎาคม เขาทำประตูแรกให้กับทีมชาติได้ในรอบก่อนรองชนะเลิศ ช่วยให้สหรัฐเอาชนะจาเมกา 1–0 ที่เอทีแอนด์ทีสเตเดียม  เขายังได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในรอบชิงชนะเลิศ ที่สหรัฐจะเอาชนะเม็กซิโก 1–0 ก่อนที่จะถูกเปลี่ยนตัวออกในนาทีที่ 120+1 ช่วยให้พวกเขาคว้าแชมป์คอนคาแคฟโกลด์คัพเป็นสมัยที่ 7
สโมสรอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชัลเคอ 04 | 2020–21 | บุนเดิสลีกา | 22 | 6 | 2 | 0 | 24 | 6 |
| ชัลเคอ 04 | 2021–22 | ซไวเทอบุนเดิสลีกา | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| ชัลเคอ 04 | รวม | รวม | 23 | 6 | 2 | 0 | 25 | 6 |
| มายอร์กา | 2021–22 | ลาลิกา | 5 | 0 | 2 | 0 | 7 | 0 |
| มิดเดิลส์เบรอ | 2022–23 | อีเอฟแอลแชมเปียนชิป | 2 | 0 | – | – | 2 | 0 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 30 | 6 | 4 | 0 | 34 | 6 |
↑  รวมถึงเดเอ็ฟเบ-โพคาล และโกปาเดลเรย์
สโมสรอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมขาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐ | 2021 | 6 | 1 |
| รวม | รวม | 6 | 1 |
| ลำดับ | วันที่ | สนาม | ลงเล่นเป็นนัดที่ | คู่แข่ง | ผล | คะแนน | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 | เอทีแอนด์ทีสเตเดียม, อาร์ลิงตัน, สหรัฐ | 3 |  จาเมกา | 1–0 | 1–0 | คอนคาแคฟโกลด์คัพ 2021 |
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของ แมตทิว ฮอปปี ที่ BDFutbol
ข้อมูลของ แมตทิว ฮอปปี ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
แมททิว ฮอปปี เก็บถาวร 2020-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่สถาบันพัฒนาฟุตบอลสหรัฐ
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลมิดเดิลส์เบรอ  |
| --- | --- |
 1 Steffen  2 Jones  3 Giles  4 Mowatt  5 Clarke  6 ฟราย  8 McGree  9 Muniz  13 Hoppe  14 Smith  15 Dijksteel  16 Howson  17 McNair  18 Watmore  19 Coburn  20 Boyd-Munce  21 Forss  23 Roberts  25 Crooks  26 Lenihan  27 Bola  28 Daniels  29 Akpom  30 Hackney  31 Finch  32 Bilongo  33 Gibson  34 Dodds  35 Fletcher  36 Kavanagh  37 Conteh  39 Sivi  Fisher  ผู้จัดการ: แคร์ริก
แมตต์ สมิธ (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2525)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 สมิธกับบางกอกกล๊าสในปี พ.ศ. 2561
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  แมทธิว เทอเรนซ์ สมิธ
วันเกิด:  14 ตุลาคม พ.ศ. 2525 (42 ปี)
สถานที่เกิด:  ชิชิสเตอร์ ประเทศอังกฤษ
ส่วนสูง:  1.80 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองหลังตัวกลาง
สโมสรเยาวชน
:  มหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์ วิทยาเขตฮาร์ตพิวรี
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2000–2001 |  พอร์ตสมัท |  0 |  (0) |
| 2005 |  ชิชิสเตอร์ซิตี |  18 |  (5) |
| 2006–2007 |  ชิเรนชิสเตอร์ทาวน์ |  0 |  (0) |
| 2007 |  พาล์มบีช |  25 |  (2) |
| 2008–2010 |  บริสเบนสไตรเกอร์ |  24 |  (3) |
| 2009–2010 |  → นอร์ธควีนสแลนด์ฟิวรี (ยืมตัว) |  11 |  (0) |
| 2010–2014 |  บริสเบนโรร์ |  112 |  (5) |
| 2015–2018 |  บางกอกกล๊าส |  120 |  (7) |
| 2019 |  คิตฉี |  9 |  (0) |
| 2019 |  โกลด์โคสต์ไนท์ |  9 |  (0) |
| 2020–2022 |  บริสเบนซิตี้ |  54 |  (1) |
ทีมชาติ
| 2012 |  ออสเตรเลีย |  3 |  (0) |
จัดการทีม
2020–2022:  บริสเบนซิตี้
2022–2023:  บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2561
แมทธิว เทอเรนซ์ "แมตต์" สมิธ (อังกฤษ: Matthew Terence "Matt" Smith; เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ-ออสเตรเลีย เล่นในตำแหน่งกองหลัง เขาเคยเล่นและเป็นกัปตันทีมให้กับบางกอกกล๊าส
สโมสร

สมิธเกิดในเมืองชิชิสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มเล่นฟุตบอลในระดับมหาวิทยาลัย หลังจากนั้นได้เซ็นสัญญากับพอร์ตสมัท ในฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ต่อมาได้ย้ายมาที่ประเทศออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2547 ก่อนที่จะกลับไปอังกฤษอีกครั้งใน 2 ปีถัดมา ซึ่งระหว่างนั้นเขาได้ศึกษาต่อที่วิทยาลัยฮาร์ตพิวรีและสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านการจัดการกีฬา อีกทั้งเขายังได้เป็นกัปตันทีมของฮาร์ตพิวรีในการแข่งขันบียูเอสเออินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนชิป ในปี พ.ศ. 2550 ต่อมาเขาได้ย้ายมายังประเทศออสเตรเลีย อีกครั้ง และลงเล่นให้กับพาล์มบีช ก่อนที่จะย้ายมาอยู่กับบริสเบนสไตรเกอร์ และได้ถูกยืมตัวมายังนอร์ธควีนสแลนด์ฟิวรี เพื่อทดแทนตำแหน่งของสก็อตต์ วิลสัน กองหลังชาวสก็อตแลนด์ ซึ่งมีอาการบาดเจ็บ
สโมสร > บริสเบนโรร์

ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2553 สมิธได้เข้าร่วมทีมบริสเบนโรร์ในสัญญา 2 ปี หลังจากสัญญากับนอร์ธควีนสแลนด์หมดลงเนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงเจ้าของทีม ต่อมาในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2554 โรร์ได้ประกาศให้สมิธเป็นกัปตันทีมแทนแมตต์ แมคเคย์ ซึ่งออกจากทีมไป หลังจากนั้นในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2555 สมิธได้เซ็นสัญญา 3 ปีกับโรร์ ทำให้เขาอยู่กับทีมต่อจนถึงฤดูกาล 2015–16
สโมสร > บางกอกกล๊าส

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 มีการยืนยันว่าสมิธจะย้ายจากบริสเบนโรร์และเซ็นสัญญากับบางกอกกล๊าส โดยไม่เปิดเผยค่าตัว
ชีวิตส่วนตัว

สมิธแต่งงานกับไอชา เบนเยลุล หญิงสาวมุสลิมชาวอัลจีเรีย ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ที่บริสเบน ประเทศออสเตรเลีย และได้จัดงานสังสรรค์ภายในครอบครัวและกลุ่มเพื่อนที่เกาะสมุย โดยพวกเขาได้มีบุตร 3 คนชื่ออีลา, เอวา และ โอเวน ส่วนด้านการศึกษา สมิธได้จบปริญญาตรีด้านการตลาดและการจัดการ และปริญญาโทด้านการจัดการกีฬา จากวิทยาลัยฮาร์ตพิวรี
เกียรติประวัติ

เอลีกพรีเมียร์ชิป: 2010–11, 2013–14
เอลีกแชมเปียนชิป: 2011, 2012, 2014
ทีมแห่งปีเอลีก: 2010–11, 2013–14
ควีนสแลนด์สเตตลีกพรีเมียส์: 2009
กีฬามหาวิทยาลัยโลก: 2007
บียูเอสเอ: 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติกับบริสเบนโรร์ เก็บถาวร 2012-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เก็บถาวร 2017-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด – ผู้จัดการทีม |
| --- | --- |
 ไนยะ (2549–51)  Emser (2552)  สุรชัย1 (2552–53)  การ์วัลยู (2553)  ศุภสิน/สาธิต (2553–54)  อาจหาญ (2554)  สุรชัย2 (2555)  สตับบินส์ (2555–56)  อนุรักษ์1 (2556)  อรรถพล (2556–57)  อนุรักษ์2 (2557)  โรดริเกวซ (2558)  อนุรักษ์3 (2558–59)  วิดมาร์1 (2559–60)  สุรชัย3 (2560)  โจเซฟ (2560–61)  อนุรักษ์4 (2561)  ดุสิต1 (2561–64)  วิดมาร์2 (2564)  ดุสิต2 (2564–65)  สุรชัย4 (2565)  เทงูราโมริ (2565)  คาโตะ (2565)  สมิธ (2565–66)  ศุภชัย (2566)  ธงชัย (2566)  เทงูราโมริ (2566–)
มือปราบพญายม

มือปราบพญายม  (อังกฤษ: Four Detective,จีน: 四大名捕,พินอิน:Sì dàmíng bǔ)  เป็นนวนิยายกำลังภายใน เค้าโครงเรื่อง จาก ชุด สี่ยอดมือปราบ ตอน ชุมนุมนครหลวง ต้นฉบับแต่งโดย อุนเลียงเง็ก (อุนสุยอัน)  แปลโดย น.นพรัตน์ จัดพิมพ์ในไทยโดย สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ฉบับการ์ตูนลายเส้นจีน วาดภาพโดย Seto Kim Kiu อำนวยการผลิตโดย หวงยี่หลาง  จัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์บุรพัฒน์ คอมมิค
เป็นเรื่องราวของสี่มือปราบกับขุนนางตงฉินผู้จงรักภักดีต่อบ้านเมือง ได้ทำการแก้ไขคดี เพื่อนำความสงบสุขมาสู่บ้านเมืองและยุทธภพ โดยเรื่องราวทั้งหมด ล้วนเกี่ยวพันกับการชิงอำนาจในราชสำนักและสกุลถัง
เนื้อเรื่อง > คดีสิบสามมือสังหาร

เหล่าผู้ร้ายสิบสามคน ใช้ชื่อ "ขบวนการสิบสามมือสังหาร" ทำการก่อคดีมากมายในเขตนครหลวง โดยมุ่งเป้าหมายจัดการกับขุนนางตงฉินในสมัยของฮ่องเต้องค์ก่อน ไม่ว่าจะเป็นคดีสังหารโหดสำนักเทพเขาตระหง่าน แห่งป๋อติ่งเมื่อยี่สิบแปดปีก่อน คดีสำนักบ่ออุ่ย เมื่อยี่สิบสี่ปีก่อน คดีสกุลเบ๊แห่งแถบเขาเก้าง้อย เมื่อยี่สิบสองปีก่อน  และคดีสะเทือนขวัญสังหารเซ่งเท้งชั้ง ซึ่งเป็นบิดาของ บ่อเช้ง 1 ใน 4 มือปราบพญายม ซึ่งทั้งหมดนั้นเป็นผู้ที่มีอำนาจสูงส่งในราชสำนักที่ถอนตัวไปแล้ว
โดยทั้งหมดนั้น จูกักซินแสก็สันนิษฐานว่า ที่ทำไปเพื่อคลายอิทธิพลที่ปกคลุมราชสำนัก และมีการมุ่งเป้าหมายเพื่อจัดการกับจูกัดซินแส หัวหน้าครูฝึกทหารราชองครักษ์ ขุนนางตงฉินผู้ได้ชื่อว่าเป็นยอดยุทธ์อันดับหนึ่งแห่งวังหลวง มีชื่อเสียงและฐานะเทียบเคียงกับอุปราช "ไช้เก้ง" ซึ่งกลายเป็นผู้ต้องสงสัย เพราะมีอิทธิพลสูงส่งมากมาย และเข้าข่ายว่าจะสามารถจ้างวานสิบสามมือสังหารได้ แต่สุดท้าย ทั้งสิบสามมือสังหารก็ทยอยเสียชีวิตจากการจับกุมของสี่มือปราบ เพราะมือสังหารล้วนสู้จนตัวตาย
จนเมื่อซือเบ๊ฮ้วงพุ้ง 1 ใน 13 มือสังหารถูกจับกุม แต่ถูกช่วยเหลือโดยหงสาสีโลหิตและตุ่นดำดิน ร่วมมือกันหวังจะมุ่งสังหารจูกัดซินแส แต่ก็ถูกตลบหลัง ทำให้แผนการเสียและเพลี่ยงพล้ำเป็นอันสาหัส แต่ก็ถูกช่วยเหลือโดยฝีมือของผู้บงการ
สุดท้ายความจริงก็ปรากฏว่า ผู้ที่เป็นผู้บงการแห่งขบวนการสิบสามมือสังหาร ไม่ใช้ไช้เก้ง แต่เป็น "จ๊อบู๊อ๋อง" ลูกพี่ลูกน้องที่มีปู่คนเดียวกันกับฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน แต่บิดาของจ๊อบู๊อ๋องพลาดตำแหน่งฮ่องเต้ ทำให้จ๊อบู๊อ๋องก็พลาดโอกาสการเป็นฮ่องเต้ จึงทำการซ่องสุมกำลัง และทยอยกำจัดกลุ่มผู้มีอิทธิพลของฮ่องเต้องค์ก่อน และถือว่าการกำจัดจูกัดซินแส ขุนนางผู้มีจิตภักดี เป็นเป้าหมายที่สำคัญที่สุด ถึงขนาดยอมเสียสละชีวิตของผู้คนทั้งครอบครัว แต่ก็ล้มเหลวและถูกฮ่องเต้ประกาศสังหารเก้าชั่วโคตร
เนื้อเรื่อง > คดีบ้านสกุลจิบ

ตำนานดาบสลายฝัน
ผู้นำบ้านสกุลจิบ โดดเด่นด้วยเพลงดาบสูญวิญญาณ ต่อมาผู้นำรุ่นที่ 5 ชื่อ "จิบปิงเล้ง" ได้ตีอาวุธและให้ชื่อมันว่า "ดาบสลายฝัน" ซึ่งเมื่อใช้ร่วมกับเพลงดาบสูญวิญญาณ ทำให้จิบปิงเล้งมีชื่อเสียงโด่งดัง แล้วก็ตั้งกฏข้อหนึ่ง ว่าห้ามลูกหลานบ้านสกุลจิบหัดว่ายน้ำหรือลงเล่นน้ำ แต่ก็เกิดเหตุเมื่อเขาชีวิตไปโดยไร้สาเหตุ และผู้นำรุ่นต่อมาชื่อ "จิบจิวแจ๋" ได้ทำดาบสลายฝันหายไป ทำให้ชื่อเสียงของบ้านสกุลจิบเสื่อมโทรมลง
คดีบ้านสกุลจิบ
ต่อมา ผู้นำบ้านสกุลจิบคนปัจจุบัน จิบเซียวฮวง ได้รับการช่วยเหลือจาก "ถังสิกเกีย" ฉายา พ่อบ้านเก้าชีวิต ทำให้บ้านสกุลจิบมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่เกิดเรื่องราวขึ้น เมื่อวันหนึ่ง จิบเซียวฮง ได้ฝ่าฝืนกฏของสกุล ไปนั่งเรือเล่น แล้วทะเลาะกับ จิบชิวไง้ เรื่องของ เตียงยี้ ทำให้จิบชิวไง้ถูกถังสิกเกียโยนลงน้ำ ต่อมา ข่าวทราบไปถึงสามมือปราบ เพราะบ่อเช้งหายตัวไป  ทิซิ่ว แนฮวย และตุยเหมื่ย จึงไปสืบที่บ้านสกุลจิบ จึงได้พบกับจิบเอ็ง จิบฉ้งและถังสิกเกีย ทั้งหมดได้ลงมือต่อสู้กัน แล้วสุดท้าย ถังสิกเกียก็พา 3 มือปราบ ไปพบจิบเซียวฮวง ซึ่งสติไม่สมประกอบ และโดนขังอยู่ที่ห้องใต้ดิน พอ 3 มือปราบกลับมา ก็พบว่า จิบชิวไง้ถูกลักพาตัว ทั้ง 3 ตามไปจนพบกับ เทพจอมพลัง ลิเจ็งกับยักษ์พัดเหล็ก ไล้โหวโล้ว และพบกับความจริงว่า ไล้โหวโล้ว คือจิบฮูหยิน ที่หนีออกจากบ้านไปเมื่อหลายวันก่อน 3 มือปราบก็ตามกลับมาสืบต่อที่บ้านสกุลจิบ ถังสิกเกีย จิบเอ็ง จิบฉ้ง ก็เผยหางออกมาและเข้าต่อสู้กับ 3 มือปราบ และตัวของจิบเซียงฮวงก็มาสมทบด้วย ซึ่งเหตุผลที่จิบเซียวฮวงร่วมมือกับถังสิกเกีย ก็เพราะว่า จิบคิ้ว ลูกชายของจิบเซียวฮวงถูกจับไปเป็นตัวประกัน จิบเอ็งและจิบฉ้งก็ถูกซื้อตัวไป ถักสิกเกียก็แผ่ขยายอิทธิพลไปทั่วทั้งอำเภอ
เมื่อสู้กันไปได้สักพัก ถังสิกเกียก็เผยตัวตนว่าเป็นคนของ สกุลถังแห่งซู่ตง และเปิดเผยว่า ผู้นำสกุลถังคนใหม่คือ ถังจับโหงว ต่อมาจิบเซียวฮวงก็หักหลังและสังหารถังสิกเกีย แล้วยังไปค้นพบความลับของดาบสลายฝัน ที่เพิ่มพลังในเวลาอันรวดเร็ว ที่ถูกภาพหลอนครอบงำ
ตัวละคร > ตำหนักจูกัด

จูกัดซินแส (จูกัดเจี้ยอั้ว) ฝ่ามือทุกข์เข็ญ, ปราณวัฏญาณสามภพ ผู้บัญญัติวิชากระบี่นิรนามสี่สิบเก้าวิถี (ถ่ายทอดให้แนฮ่วย), ท่าเท้าล่าชีวิต (ถ่ายทอดให้ตุยเหมี่ย), เพลงดาบฝ่าขุนพล (ถ่ายทอดให้ล้งบ๋วย)
เดิมเป็นองครักษ์หมายเลขหนึ่งแห่งวังหลวง และเป็นครูฝึกราชองครักษ์ทั้งแปดแสนนาย เป็นยอดยุทธ์ค้ำบัลลังก์อันดับหนึ่งแห่งวังหลวง ดำรงยศชั้นพระยา