stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาร์ก กูกูเรยา
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติอย่างเป็นทางการที่เว็บไซต์ของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ประวัติของ มาร์ก กูกูเรยา ที่ BDFutbol
ข้อมูลของ มาร์ก กูกูเรยา ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเชลซี  |
| --- | --- |
 1 ซันเชซ  2 ดิซายี  3 กูกูเรยา  4 เครสเตินเซิน  5 ฌอร์ฌีญู  6 ชียากู ซิลวา  7 ก็องเต  8 กอวาชิช  9 โอบาเมอย็องก์  10 พะลิซิก  11 แวร์เนอร์  12 ลอฟตัส-ชีก  13 เบตติเนลลี  14 ชาโลบาห์  15 ซูมา  16 แมนดี  18 บาร์กลีย์  19 แซนโช  20 พาล์มเมอร์  21 ชิลเวลล์  22 ซิยาช  24 เจมส์  27 Anjorin  28 อัซปิลิกูเอตา (c)  29 ฮาเวิทซ์  33 แอแมร์ซง  — เบเกอร์  — คลาร์ก-ซัลเตอร์  — ราห์มัน  — ซาร์  ผู้จัดการ: มาเรสกา 
| ด ค กฟุตบอลชายทีมชาติสเปน – เหรียญเงิน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 ซิมอน  2 มิงเกซา  3 กูกูเรยา  4 ตอร์เรส  5 บาเยโฆ  6 ซูบิเมนดี  7 อาเซนซิโอ  8 เมริโน  9 มีร์  10 เซบาโยส (กัปตัน)  11 โอยาร์ซาบัล  12 การ์ซิอา  13 อัลบาโร เฟร์นันเดซ  14 โซเลร์  15 มองกาโยลา  16 เปดริ  17 ปัวโด  18 โอสการ์ ฆิล  19 โอลโม  20 มิรันดา  21 บรายัน ฆิล  22 บิลลาร์  ผู้ฝึกสอน: เด ลา ฟูเอนเต  |  1 ซิมอน  2 มิงเกซา  3 กูกูเรยา  4 ตอร์เรส  5 บาเยโฆ  6 ซูบิเมนดี  7 อาเซนซิโอ  8 เมริโน  9 มีร์  10 เซบาโยส (กัปตัน)  11 โอยาร์ซาบัล  12 การ์ซิอา  13 อัลบาโร เฟร์นันเดซ  14 โซเลร์  15 มองกาโยลา  16 เปดริ  17 ปัวโด  18 โอสการ์ ฆิล  19 โอลโม  20 มิรันดา  21 บรายัน ฆิล  22 บิลลาร์  ผู้ฝึกสอน: เด ลา ฟูเอนเต  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติสเปน – ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 (สมัยที่ 4) |
| --- | --- | --- |
|  1 รายา  2 การ์บาฆัล  3 เลอ นอร์ม็อง  4 นาโช  5 บิเบียน  6 เมริโน  7 โมราตา (กัปตัน)  8 ฟาเบียน  9 โฆเซลู  10 โอลโม  11 ตอร์เรส  12 กริมัลโด  13 รามิโร  14 ลาปอร์ต  15 บาเอนา  16 โรดริ  17 วิเลียมส์  18 ซูบิเมนดิ  19 ยามัล  20 เปดริ  21 โอยาร์ซาบัล  22 นาบัส  23 ซิมอน  24 กูกูเรยา  25 โลเปซ  26 อาโยเซ  ผู้ฝึกสอน: เด ลา ฟูเอนเต  |  1 รายา  2 การ์บาฆัล  3 เลอ นอร์ม็อง  4 นาโช  5 บิเบียน  6 เมริโน  7 โมราตา (กัปตัน)  8 ฟาเบียน  9 โฆเซลู  10 โอลโม  11 ตอร์เรส  12 กริมัลโด  13 รามิโร  14 ลาปอร์ต  15 บาเอนา  16 โรดริ  17 วิเลียมส์  18 ซูบิเมนดิ  19 ยามัล  20 เปดริ  21 โอยาร์ซาบัล  22 นาบัส  23 ซิมอน  24 กูกูเรยา  25 โลเปซ  26 อาโยเซ  ผู้ฝึกสอน: เด ลา ฟูเอนเต  |  |
ออกซิน

ออกซิน (อังกฤษ: auxin) เป็นกลุ่มของฮอร์โมนพืชที่กระตุ้นการเจริญเติบโต ทำให้มีการแบ่งเซลล์และยืดตัวของเซลล์ การขนส่งออกซินภายในพืชเป็นการขนส่งอย่างมีทิศทาง
การสังเคราะห์ออกซิน

ออกซินเป็นฮอร์โมนที่แพร่กระจายทั่วไปในพืช มีเข้มข้นสูงที่เนื้อเยื่อเจริญ ตำแหน่งที่มีการสังเคราะห์ออกซิน ได้แก่เนื้อเยื่อเจริญบริเวณปลายยอดและปลายราก ใบอ่อน ช่อดอกที่กำลังเจริญ เมล็ดที่กำลังงอก เอ็มบริโอและผลที่กำลังเจริญ การสังเคราะห์ออกซินเกิดในเนื้อเยื่อที่มีอายุมากน้อยหรือไม่มีเลย สารตั้งต้นของการสังเคราะห์ออกซินในพืช คือกรดอะมิโนทริปโตแฟน (trytophan) ออกซินที่พืชสร้างขึ้นมีสองแบบคือแบบอิสระ สามารถเคลื่อนที่ได้ดี กับอีกแบบหนึ่งเป็นแบบที่จับอยู่กับสารอื่น ๆ ทำให้เคลื่อนที่ได้น้อยหรือไม่ออกฤทธิ์
การออกฤทธิ์เป็นฮอร์โมนของออกซิน

การชักนำการยืดขยายเซลล์ลำต้น และเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด ถ้าออกซินสูงเกินไปจะยับยั้งการเติบโตเพราะออกซินที่สูงเกินจะกระตุ้นให้พืชสร้างเอทิลีนออกมา และไปกดการยืดขยายตัวของเซลล์
การเพิ่มความยืดหยุ่นของผนังเซลล์ โดยเฉพาะในต้นอ่อนและเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด การเพิ่มความยืดหยุ่นของผนังเซลล์จะช่วยให้เซลล์ยืดขยายตัวได้
กระตุ้นการแบ่งเซลล์และการยืดขยายตัวของเซลล์ เกิดจากการเพิ่มความยืดหยุ่นที่ผนังเซลล์ เพิ่มความดันออสโมติกและลดความกดดันที่ผนังเซลล์ ทำให้เซลล์ขยายขนาดได้ง่าย และอาจจะส่งเสริมการสังเคราะห์โปรตีนที่จำเป็นต่อการเติบโต
เร่งการเติบโตของพืชทั้งในส่วนที่เป็นต้นและราก โดยปกติแล้ว ส่วนต่าง ๆ ของพืชตอบสนองต่อปริมาณออกซินไม่เท่ากัน ลำต้นต้องการออกซินสูงกว่าในราก ถ้าสูงเกินไปจะยับยั้งการเติบโต
ส่งเสริมการเจริญของไซเลม ซึ่งจากการศึกษาในแคลลัส เมื่อเติมออกซินลงไป ออกซินจะช่วยให้การเชื่อมต่อของเนื้อเยื่อลำเลียงในแคลลัส ทำให้แคลลัสเกิดเป็นตา การเพิ่มน้ำตาลและออกซินลงในอาหารเลี้ยง ทำให้แคลลัสเจริญเป็นลำต้นและกลายเป็นพืชต้นใหม่
การเพิ่มกิจกรรมของกรดนิวคลีอิก โดยออกซินเช่น IAA มีส่วนช่วยกระตุ้นให้มีการสังเคราะห์ RNA โดยออกซินอาจจะมีบทบาทช่วยในการเข้าถึงยีน เช่นช่วยให้ฮิสโตนหลุดออกจาก DNA ทำให้ RNA polymerase II โดยเฉพาะการสร้างเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการยืดขยายของผนังเซลล์
การยับยั้งการร่วงของใบ การร่วงของใบเกิดจากการเกิดชั้นก่อการร่วงที่ผนังเซลล์ของเซลล์ในแนวดังกล่าวจะเกิดการแยกออกจากกิ่งหรือต้น ในเนื้อเยื่ออ่อนที่มีออกซินสูง การเกิดชั้นก่อการร่วงจะไม่เกิดขึ้น  ถ้าตัดแผ่นใบทิ้งเหลือแต่ก้านใบ แล้วนำออกซินมาทาที่ก้านใบ ก้านใบที่ได้รับออกซินจะร่วงช้ากว่า ถ้าให้ออกซินแก่ใบตั้งแต่ระยะแรก ๆ ก่อนโตเต็มที่ จะทำให้ใบร่วงช้ากว่าใบพืชที่ไม่ได้รับออกซิน
การยืดขยายความยาวของราก รากจะไวต่อความเข้มข้นของออกซินมาก IAA ปริมาณต่ำจะกระตุ้นการขยายตัวของรากได้ดี โดยที่ไม่มีผลต่อลำต้น ส่วนความเข้มข้นที่กระตุ้นการเจริญของลำต้นจะสูงเกินไปสำหรับราก จนกลายเป็นการยับยั้ง
การเกิดรากแขนง ออกซินมีผลต่อการกระตุ้นให้เกิดรากแขนง การตัดใบหรือตาอ่อนที่สร้างออกซินออกไปทำให้การแตกรากแขนงน้อยลง  แสดงว่าการเกิดรากแขนงถูกควบคุมโดยออกซินที่สร้างจากลำต้น นอกจากนั้น ออกซินยังส่งเสริมการเกิดรากแขนงในกิ่งปักชำ โดยรากแขนงเกิดได้ดีจากโฟลเอมส่วนใกล้ ๆ ข้อ
ความเข้มข้นที่สูงเกินไปของออกซินจะยับยั้งการเจริญเติบโตและเป็นพิษต่อพืช โดยทำให้อวัยวะของพืชมีการเติบโตที่ไม่สัมพันธ์กัน  เช่นแบ่งเซลล์เพิ่มขึ้นแต่เซลล์ไม่ขยายขนาด อวัยวะบิดเบี้ยวเสียรูปทรง การเจริญของพืชลดลง และหยุดไปในที่สุด
การออกฤทธิ์เป็นฮอร์โมนของออกซิน > การเกิดอวัยวะของพืช

เมื่อออกซินนำไปสู่การสร้างอวัยวะ ออกซินจะมีบทบาทสำคัญในการควบคุมพัฒนาการของพืช หากไม่มีการควบคุมด้วยฮอร์โมน พืชจะเป็นเพียงกลุ่มของเซลล์ที่คล้ายกัน การทำงานออกซินเริ่มขึ้นในตัวอ่อนของพืชที่ทิศทางการกระจายของออกซิน เกี่ยวข้องกับการกำหนดขั้วของเจริญเติบโตและการพัฒนา ซึ่งจะไปเป็นยอดและรากแรกเกิด ออกซินช่วยให้พืชรักษาขั้วของการเจริญเติบโตและการแตกกิ่งก้านได้ตลอดชีวิตของการเติบโต
หลักการสำคัญของการเกิดอวัยวะในพืชขึ้นอยู่กับการกระจายของออกซิที่ปลายยอด ซึ่งหมายความว่าออกซินผลิตมากที่ตายอด  แพร่กระจายลงมาและลดการพัฒนาของตาข้างที่จะแข่งขันกับตายอดเพื่อแย่งแสงและสารอาหารที่เรียกการข่มของตายอดต่อตาข้าง (apical dominance) โดยทั่วไปในพืช เมื่อมีตายอดอยู่ จะข่มการเจริญของตาข้างทำให้ตาข้างเติบโตช้า ถ้าตัดปลายยอดออก ตาข้างจะเติบโตได้ทันที การข่มของตายอดอาจมาจากส่วนยอดบดบังแสงไว้ทำให้ตาข้างได้รับแสงไม่เต็มที่
การกระจายของออกซินที่ไม่สม่ำเสมอ : ในการทำให้มีการเจริญเติบโตในส่วนที่ต้องการนั้น มันเป็นสิ่งจำเป็นที่ออกซินจะต้องทำงานในบริเวณนั้นมาก แม้ว่าจะไม่มีการสังเคราะห์ออกซินในทุกเซลล์ แต่แต่ละเซลล์ยังคงมีความสามารถในการสังเคราะห์ออกซินได้ และจะถูกกระตุ้นให้สร้างภายใต้เงื่อนไขที่เฉพาะ และยังมีการขนส่งออกซินเข้าสู่บริเวณที่ต้องการใช้ด้วย ในการขนส่งระยะทางไกล จะมีระบบเฉพาะที่มีทิศทางแน่นอนในการขนส่งระหว่างเซลล์ที่มีการควบคุม  มันขึ้นอยู่ในการกระจายไม่สม่ำเสมอของตัวพาออกซินในเยื่อหุ้มเซลล์ซึ่งกำหนดให้ขนส่งออกซินในทิศทางที่ถูกต้อง การศึกษาในปี พ.ศ. 2549 พบโปรตีน PIN มีความสำคัญในการลำเลียงออกซิน
การควบคุมการสร้างโปรตีน PIN ในเซลล์จะเป็นตัวกำหนดทิศทางของการขนส่งออกซินในการเพิ่มปริมาณออกซินในบริเวณนั้นให้ถึงจุดสูงสุด จุดสูงสุดของออกซินช่วยในการพัฒนาของยอดและราก เซลล์ที่อยู่รอบ ๆ บริเวณนั้นเป็นเซลล์ที่มีออกซินต่ำ ใน Arabidopsis การมีออกซินปริมาณต่ำในผลจะมีความสำคัญต่อการพัฒนาของเนื้อเยื่อ ในการสร้างดอกและผล การให้ออกซินแก่พืชที่มีดอกเพศผู้และเพศเมียแยกกันตั้งแต่ระยะแรกของการเจริญจะทำให้เกิดดอกเพศเมียมากขึ้น ละอองเรณูเป็นส่วนที่มีออกซินสูง สารสกัดจากละอองเรณูจะกระตุ้นการติดผลโดยไม่ต้องมีการถ่ายละอองเกสรที่เรียกว่าการเกิดผลลม (parthenocarpy) ซึ่งเป็นผลที่ไม่มีเมล็ด และมีประโยชน์ทางการค้า
ชนิดของออกซิน

ออกซินธรรมชาติ
indole-3-acetic acid (IAA)
Indole-3-butyric acid (IBA)
2-phenylacetic acid (PAA)
ออกซินสังเคราะห์
2,4-Dichlorophenoxyacetic acid (2,4-D)
α-Naphthalene acetic acid (α-NAA)
2-Methoxy-3,6-dichlorobenzoic acid (dicamba)
4-Amino-3,5,6-trichloropicolinic acid (tordon or picloram)
4-Chloroindole acetic acid (4-chloro IAA)
2-Methyl-4-chlorophenoxy acetic acid (MCPA)
Para- chlorophenoxy acetic acid (PCPA)
Napthalene acetamide (NAD)
2,3,5-Triiodobenzoic acid (TIBA)
ธนายง ว่องตระกูล

| ธนายง ว่องตระกูล |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: ธารา ว่องตระกูล ภูดิศ ว่องตระกูล
เกิด: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 (54 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง,นายแบบ
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2533  - ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: เสมา จาก ขุนศึก (2538) ขอเพียงรัก (2540) รามโรวัน จาก The Man from Nowhere (2553) พ่อของรุ่ง จาก สองมือ...พ่อ (2558) จ่าเที่ยง จาก สารวัตรเถื่อน (2559)
ฐานข้อมูล
IMDb
ธนายง ว่องตระกูล ชื่อเล่น กระดุม นักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513
ประวัติ

ธนายงมีชื่อเสียงมาจากการรับท เสมา ในละครโทรทัศน์เรื่อง ขุนศึก จากการกำกับของสะอาด เปี่ยมพงษ์ศานต์ อำนวยการสร้างโดย พิศาล อัครเศรณี และกิตติ อัครเศรณี คู่กับวิมลเรขา  ศิริราวรรณ ทางช่อง 9 เมื่อปี พ.ศ. 2538 จากนั้นจึงได้มีผลงานการแสดงเรื่อยมา ส่วนใหญ่รับบทสมทบหรือตัวร้าย
นอกงานแสดงในประเทศไทยแล้ว ยังมีงานการแสดงภาพยนตร์ต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2551 ได้แสดงภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง Children of the dark และที่โดดเด่นคือการรับตัวร้ายในภาพยนตร์เกาหลีเรื่อง นักฆ่าฉายาเงียบ ในปี พ.ศ. 2553 โดยเฉพาะได้รับคำชื่นชมกับฉากต่อสู้กับวอนบิน และทำให้ได้เข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม จากเวที Korean Film Awards ครั้งที่ 8 ณ สาธารณรัฐเกาหลี
ในปี 2559 ธนายงได้รับรางวัล Best APAN Star Award จากเวที APAN Star Awards ครั้งที่ 5 ณ สาธารณรัฐเกาหลี
ผลงาน > ซิตคอม

เป็นต่อ (รับบทเป็น พี่อ๋อม ตอน ปาร์ตี้ชุดนอน-2554)
เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ (รับบทเป็น เทวา นานไทย/ส.ส.เทิดไทย นานไทย รับเชิญ ตอน เกียรติ...ปลายไม้กวาด-2554) ช่อง 5
เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ (รับบทเป็น ชัย รับเชิญ ตอน เกินหน้าที่ 1-2-2556) ช่อง 5
ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม (รับบทเป็น ยุทธ ตอน กระสุนนัดสำคัญ-2556) ช่อง 5
หนังสั้น เทิดพระเกียรติ ชุดก้าวตามรอยพ่อ (รับบทเป็น หมวด ตอน ทองหลังพระ-2558) ช่อง NBT
ฟ้ามีตา (รับบทเป็น สุชีพ ตอน อมนุษย์-2560)
ฟ้ามีตา (รับบทเป็น อ๋อม ตอน อยู่ที่สอน-2561)
ฟ้ามีตา (รับบทเป็น ผู้พันศรุต ตอน ไม้มีพิษ-2562)
ผลงาน > ผลงานภาพยนตร์

191 1/2 มือปราบทราบแล้วป่วน (2546)
สนิมสร้อย (2546) รับบท มนัส
สุริยฆาต (2547) รับบท แสวง
พระสุพรรณกัลยา (ภาพยนตร์แผ่น-2547)
ปิดป่าล่า (ภาพยนตร์แผ่น-2549)
เขี้ยวเพชฌฆาต (ภาพยนตร์แผ่น-254x)
เวิ้งปีศาจ (2550) รับเชิญ​
Children of the dark (2551)
2022 สึนามิ วันโลกสังหาร (2552) รับบท ชาติรัฐ
นักฆ่าฉายาเงียบ (2553) รับบท รามโรวัน (Ramrowan)
ม้ง สงครามวีรบุรุษ (2555) รับบท พันตรีองอาจ
เกมปลุกผี (2557)  รับบท เมฆ
สยามยุทธ (2558)  รับบท ขุนรามหมื่นซ่อง
ลูแปง ยอดโจรกรรมอัจฉริยะ (Rupan Sansei)  (2558) รับบท ROYAL
400 นักรบขุนรองปลัดชู (2561) รับบท นองดาวคยี
พี่นาค (2562) รับบท พ่อของโหน่ง
ปะฉะดะ (2567) รับบท ท่านชินชาติ
4 ทรชนคนอันตราย (2567) รับบท​ ชูขาติ
ผลงาน > โฆษณา

โปเต้
ผลงาน > มิวสิควีดีโอ

ตะรางดวงใจ (นิค นิรนาม)
มนต์รักลูกทุ่ง (อ๊อด โอภาส)
คุณนายโรงแรม (อ๊อด โอภาส)
เสียน้ำตาที่คาเฟ่ (ศรเพชร ศรสุพรรณ)
รางวัล

| ปี | ชื่อรางวัล | ประเภทรางวัล | ผลงานที่มีชื่อเข้าชิง | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1995 | รางวัลเมขลา | นักแสดงดาวรุ่งชาย | ขุนศึก | ชนะ |  |
| 2010 | งานประกาศรางวัลภาพยนตร์เกาหลี ครั้งที่ 8 (8th Korean Film Awards) | นักแสดงสนับสนุนยอดเยี่ยม (Best Supporting Actor) | The Man from Nowhere | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| 2016 | เอแพน สตาร์ อวอร์ด ครั้งที่ 5 (5th APAN Star Awards) | รางวัลเอแพน สตาร์ ยอดเยี่ยม (Best APAN Star Award) | — | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

ธนายง ว่องตระกูล ที่อินสตาแกรม
ธนายง ว่องตระกูล ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แขวงบาราย (เทศบาลโฎนแกว)

| แขวงบาราย សង្កាត់បារាយណ៍ |
| --- | --- |
แขวง
แขวงบารายที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 11°01′13″N 104°48′15″E﻿ / ﻿11.0202°N 104.8042°E﻿ / 11.0202; 104.8042
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: ตาแก้ว
เทศบาล: โฎนแกว
เขตเวลา: UTC+7
รหัสภูมิศาสตร์: 210801
บาราย (เขมร: បារាយណ៍) เป็นแขวงในเทศบาลโฎนแกว จังหวัดตาแก้ว ประเทศกัมพูชา
เขตบริหาร

ณ ค.ศ. 2019 แขวงบารายแบ่งออกเป็น 14 หมู่บ้าน ดังนี้
| หมายเลข | รหัส | อักษรไทย | อักษรเขมร |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 21080101 | ธนมนขางเชิง | ធន់មន់ខាងជើង |
| 2 | 21080102 | ธนมนขางตบูง | ធន់មន់ខាងត្បូង |
| 3 | 21080103 | ฤสสี | ឫស្សី |
| 4 | 21080104 | เชราย์บระโฆร์ | ជ្រោយប្រឃរ |
| 5 | 21080105 | สวายชรุม | ស្វាយជ្រុំ |
| 6 | 21080106 | ฎูนแพง | ដូនពែង |
| 7 | 21080107 | สวายฤสสี | ស្វាយឫស្សី |
| 8 | 21080108 | ขานขาว | ខាន់ខាវ |
| 9 | 21080109 | ตระพำง์ฤสสี | ត្រពាំងឫស្សី |
| 10 | 21080110 | กระจาบ | ក្រចាប់ |
| 11 | 21080111 | ตระพำง์ลาก | ត្រពាំងលាក់ |
| 12 | 21080112 | จุงถนัล | ចុងថ្នល់ |
| 13 | 21080113 | ครำง์ตาพูง | គ្រាំងតាពូង |
| 14 | 21080114 | เชราย์สำเราง์ | ជ្រោយសំរោង |
เดวอน

เดวอน (อังกฤษ: Devon) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักรที่มีเนื้อที่มากที่สุดที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร เดวอนบางครั้งก็เรียกว่า “เดวอนเชียร์” แต่เป็นชื่อที่ไม่เป็นทางการ
เดวอนมีเขตแดนติดกับมณฑลคอร์นวอลล์ทางตะวันตกและมณฑลดอร์เซ็ทกับมณฑลซอมเมอร์เซ็ททางตะวันออก ชายฝั่งทะเลด้านใต้เป็น 
ช่องแคบอังกฤษทางด้านเหนือเป็นช่องแคบบริสตอลซึ่งทำให้เป็นมณฑลเดียวในอังกฤษที่มีชายฝั่งทะเลสองด้านที่แยกกัน
เดวอนมีหน่วยรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวสองหน่วย: เมืองท่าพลิมัธและทอร์เบย์ที่เป็นกลุ่มบริเวณที่ท่องเที่ยวชายทะเลนอกไปจากเทศบาลการปกครองของมณฑลเดวอนเอง  พลิมัธเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุด ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นชนบทรวมทั้งบริเวณอุทยานแห่งชาติ เดวอนมีประชากรมากเป็นลำดับสามของบรรดามณฑลต่างๆ โดยมีประชากรทั้งหมด  1,109,900 คน โดยมีประชากรถัวเฉลี่ย 365 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตรซึ่งเป็นบริเวณที่มีประชาชนเบาบางเมื่อเทียบกับจำนวนเฉลี่ยในบริเวณอื่น
เดวอนแบ่งการปกครองเป็นสิบแขวง: เอ็กซิเตอร์, อีสต์เดวอน, มิดเดวอน, นอร์ทเดวอน, ทอร์ริดจ์, เวสต์เดวอน, เซาท์แธมส, เทนบริดจ์, พลิมัท และทอร์เบย์ โดยมีเมืองเทศมณฑลอยู่ที่เอ็กซิเตอร์
เดวอนเป็นที่ตั้งของชายฝั่งทะเลมรดกโลกที่เป็นที่เรียกว่าฝั่งทะลเจอราสิค (Jurassic Coast) ที่มีความสำคัญทางธรณีวิทยาและลักษณะทางภูมิศาสตร์  เดวอนและคอร์วอลล์เป็นที่รู้จักันในชื่อ “Cornubian massif” ซึ่งเป็นลักษณะธรณีวิทยาที่ทำให้เกิดภูมิทัศน์ของดาร์ทมัวร์ และเอ็กซมัวร์ที่เป็นอุทยานแห่งชาติ เดวอนมีเมืองท่องเที่ยวทางชายทะเลและมีเมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายเมือง และมีอากาศที่ไม่รุนแรงซึ่งทำให้เป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวซึ่งเป็นอุตสาหกรรมสำคัญของมณฑล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มณฑลเดวอน
สมุดภาพ

ทิวทัศน์บริเวณคัลลัมพ์ตันในเดวอน
ทิวทัศน์อันอ้างว้างของดาร์ทมัวร์
พลิมัธ
ปากน้ำเอ็กซ
มหาวิหารเอ็กซีเตอร์
วัดโรมาเนสก์ที่แอ็บบอทสบิคคิงตัน
คฤหาสน์ไนท์เฮย์ส
หมู่บ้านลิมสตัน
น้ำตกที่เวลคูมบเมาธ์
หมู่บ้านบอสคาสเซิลทางตอนเหนือของเดวอน
| ด ค กค> ศ. 1974 – ค.ศ. 1996 ←    เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ   → ปัจจุบัน |
| --- | --- |
 กลอสเตอร์เชอร์  เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เกรเทอร์ลอนดอน  คอร์นวอลล์  คัมเบรีย  เคนต์  เคมบริดจ์เชอร์  ชรอปเชอร์  เชชเชอร์  ซัฟฟอล์ก  ซัมเมอร์เซต  เซอร์รีย์  เซาท์ยอร์กเชอร์  ดอร์เซต  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  เดอรัม  ไทน์และเวียร์  นครลอนดอน  นอตทิงแฮมเชอร์  นอร์ทยอร์กเชอร์  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ฟอล์ก  บริสตอล  บักกิงแฮมเชอร์  บาร์กเชอร์  เบดฟอร์ดเชอร์  เมอร์ซีย์ไซด์  รัตแลนด์  ลิงคอล์นเชอร์  เลสเตอร์เชอร์  แลงคาเชอร์  วอริกเชอร์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  เวสต์ซัสเซกซ์  เวสต์มิดแลนส์  เวสต์ยอร์กเชอร์  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  อีสต์ซัสเซกซ์  อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์  เอสเซกซ์  ไอล์ออฟไวต์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  เฮริฟอร์ดเชอร์  แฮมป์เชอร์
กอร์กีเลนินสกีเย

| กอร์กีเลนินสกีเย Го́рки Ле́нинские |
| --- | --- |
การตั้งถิ่นฐานแบบเมือง
ภาพถ่ายทางอากาศของที่ดินในกอร์กีเลนินสกีเย (พฤษภาคม ค.ศ. 2017)
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของกอร์กีเลนินสกีเย 
กอร์กีเลนินสกีเยที่ตั้งของกอร์กีเลนินสกีเยแสดงแผนที่รัสเซียกอร์กีเลนินสกีเยกอร์กีเลนินสกีเย (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด: 55°30′16.2″N 37°45′54.1″E﻿ / ﻿55.504500°N 37.765028°E﻿ / 55.504500; 37.765028
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นมอสโก
เขตบริหาร: เขตเลนินสกี
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 3,586 คน
รหัสไปรษณีย์: 142712
รหัส OKTMO: 46628155051
กอร์กีเลนินสกีเย (รัสเซีย: Го́рки Ле́нинские) เป็นเขตเมือง (นิคมทำงาน) ในเขตเลนินสกี แคว้นมอสโก ประเทศรัสเซีย อยู่ห่างจากกรุงมอสโกไปทางทิศใต้ 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) และถนนวงแหวนมอสโก ประชากรของพื้นที่คือ 3,586 (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 1,729 (สำมะโน ค.ศ. 2002); 1,711 (สำมะโน ค.ศ. 1989).
ที่ดินของกอร์กีเป็นของขุนนางชาวมอสโกหลายคนจากคริสต์ศตวรรษที่ 18 ชีนาดา โมโรโซวา ภรรยาม่ายของสัฟลา โมโรซอฟ ซื้อที่ดินแห่งนี้ใน ค.ศ. 1909 หนึ่งปีก่อนที่เธอจะแต่งงานกับนายพลอนาโตลี เรนบอต (ต่อมาคืออนาโตลี เรซวอย) ผู้บัญชาการกรมตำรวจมอสโก เธอได้ว่าจ้างให้ฟีโอดอร์ ชเฮียเตล สถาปนิกชาวรัสเซียผู้ทันสมัยที่สุดเพื่อปรับปรุงคฤหาสน์หลังนี้ในสไตล์นีโอคลาสสิกในปัจจุบัน พร้อมด้วยระเบียงไอออนิกหกเสา
วลาดีมีร์ เลนิน ผู้นำคนแรกของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียและต่อมาคือสหภาพโซเวียต เสียชีวิตที่สถานที่แห่งนี้ ซึ่งเขาใช้เป็นกระท่อมส่วนตัวนับตั้งแต่ที่ดินนี้ถูกโอนมาเป็นของรัฐใน ค.ศ. 1918
กระท่อมของเลนิน

หลังจากที่รัฐบาลโซเวียตย้ายเมืองหลวงจากเปโตรกราดไปยังมอสโกใน ค.ศ. 1918 รัฐบาลได้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินอันหรูหราดังกล่าวเป็นของรัฐ และเปลี่ยนให้เป็นกระท่อมฤดูร้อนของวลาดีมีร์ เลนิน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1918 ผู้นำโซเวียตได้พักฟื้นที่นี้หลังจากการพยายามลอบสังหาร เขาใช้เวลาอยู่ที่นั่นมากขึ้นในขณะที่สุขภาพของเขาแย่ลงในช่วงหลายปีต่อ ๆ มา ในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 เลนินปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์และออกจากเครมลินแห่งมอสโกเพื่อไปกอร์กี เขาอาศัยอยู่ที่นั่นกึ่งเกษียณจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1924
หลังจากเลนินถึงแก่อสัญกรรม กอร์กีถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กอร์กีเลนินสกีเย" (แปลว่า "กอร์กีของเลนิน") สถานที่แห่งนี้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงทรัพย์สินมากมายของเลนิน นอกจากนี้ บนที่ดินยังเป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1987 โดยเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับชีวิตของเลนินที่นั่น มีการจัดแสดงสิ่งของต่าง ๆ เช่น พินัยกรรมของเขา (คัดลอกโดยนาเดจดา ครุปสกายา) เอกสารอื่น ๆ ภาพถ่าย หนังสือ รถยนต์ส่วนตัวของเลนิน (โรลส์-รอยซ์ ซิลเวอร์โกสต์) รถเข็นของเขา รวมถึงอพาร์ตเมนต์และห้องทำงานของเขาจากเครมลิน ซึ่งได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในอาคารที่แยกจากกัน อนุสาวรีย์ที่แสดงถึง "The Death of the Vozhd" ถูกเปิดในสวนสาธารณะสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อ ค.ศ. 1958
ระเบียงภาพ

บ้านหลักของที่ดิน
ไปรษณียากรใน ค.ศ. 1955 เป็นรูปเลนินและครุปสกายาในหมู่ชาวนากอร์กี
รถโรลส์-รอยซ์ ซิลเวอร์โกสต์ของเลนินพร้อมล้อตะขาบ Kegresse ซึ่งดัดแปลงโดยโรงงานปูตีลอฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website (ในภาษารัสเซีย)
State Historical Preserve "Gorki Leninskiye" site
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  IdRef
ดู๋ ดอกกระโดน

| ดู๋ ดอกกระโดน |
| --- | --- |
เกิด: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2492 (76 ปี) พัน รจนรังษี
อาชีพ: นักแสดง นักแสดงตลก
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2524-ปัจจุบัน​
ผลงานเด่น: ครูวิบาก (2524)
ชมรมวิจารณ์บันเทิง: นักแสดงตลกดีเด่นประจำปีพ.ศ. 2539
ดู๋ ดอกกระโดน หรือชื่อจริง พัน รจนรังษี เคยเป็นนายกสมาคมศิลปินตลกแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 ดู๋ ดอกกระโดน เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ณ บ้านเลขที่ 1 หมู่ที่ 1 ตำบลโพไร่หวาน อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรคุณพ่อช่วง และคุณแม่พูน​ รจนรังษี จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ที่โรงเรียนวัดเพรียง (วิเทศราษฎร์วัฒนา) เขาได้เข้ากรุงเทพมาช่วยญาติขายผลไม้ เรียงเบอร์และเป็นคนขับรถแทรกเตอร์  ก่อนจะเข้าสู่วงการตลก
ดู๋ชื่อเสียงอย่างมากเมื่อมาร่วมคณะกับ เด๋อ ดอกสะเดา และดี๋ ดอกมะดัน ใช้ชื่อคณะว่า เด๋อ ดู๋ ดี๋
ดู๋ เข้าสู่วงการภาพยนตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2524 เมื่อรับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง ครูวิบาก กำกับโดยสุรสีห์ ผาธรรม
ดู๋ ได้รับรางวัลนักแสดงตลกดีเด่น รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ในปี พ.ศ. 2539 และ 2541 เป็นนักแสดงตลกอีกคนหนึ่งที่ไม่นิยมเล่นมุกหยาบโลน
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับคุณอุ้ม รจนรังษี มีบุตรสาว 2 คน และบุตรชาย 1 คน คือ อัญชุลี รจนรังษี (จ๊ะเอ๋) พัชรพร รจนรังษี (ป๊อปปี้) (ถึงแก่กรรมแล้ว) และ สิทธิเดช รจนรังษี (เจี๋ย)
ปัจจุบัน ดู๋ ดอกกระโดน ได้ผันชีวิตตัวเองจากตลกชื่อดัง มาขายสาหร่าย​ทอดกับ​เลี้ยงครอบครัว แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เมื่อเทียบกับสมัยที่ยังเล่นตลกอยู่
สมาชิกในคณะ ดอกกระโดน

ดู๋ ดอกกระโดน (หัวหน้าคณะ และผู้ก่อตั้งตลกคณะ ดอกกระโดน)
โชเล่ย์ ดอกกระโดน (ภายหลังออกมาตั้งคณะของตนเองและ ผันตัวมาเป็นนักแสดงและยูทูปเบอร์)
ไชโย ดอกกระโดน (ปัจจุบันเปิดร้านขายสเต็ก ชื่อร้าน โจ๊กเกอร์สเต็ก)
ตุ๋ย ดอกกระโดน (ภายหลังออกมาตั้งคณะชื่อ ดอกกระโดนฟีเวอร์)
อเล็กซ์ ดอกกระโดน (เสียชีวิตแล้ว)
ฝันใฝ่ ดอกกระโดน (ออกมาอยู่กับโชเล่ย์ ดอกกระโดน ประมาณหนึ่งปีต่อมา ย้ายออกมามีคณะของตนเอง โดยเปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า ฝัน ฝักใฝ่)
ดุ๊ยดุ่ย ดอกกระโดน (ปัจจุบันอยู่กับ หม่ำ จ๊กมก)
มด ดอกกระโดน (ปัจจุบันอยู่ในคณะ ดอกกระโดนฟีเวอร์)
จุ๊บแจง ดอกกระโดน (เสียชีวิตแล้ว)
สาลินี ดอกกระโดน (ปัจจุบันอยู่ในคณะ ดอกกระโดนฟีเวอร์)
ปลาทู ดอกกระโดน (ปัจจุบันอยู่ในคณะ ดอกกระโดนฟีเวอร์)
เต็งหนึ่ง ดอกกระโดน
ปู ดอกกระโดน ( บุญสร้าง เรืองนนท์ )
นบ หน้านวล
มะยม ดอกกระโดน
ชาลี ดอกกระโดน (เสียชีวิตแล้ว)
ไมค์ ดอกกระโดน (กิตติเชษฐ์ รากวงษ์)
กล้วย เชิญยิ้ม (อดีตสมาชิก)
ไมเคิล เชิญยิ้ม หรือ น้ำพุ ดอกกระโดน  (อดีตสมาชิก)
จ้อ นินจา หรือ อนุสรณ์ จังกาจิตต์  (อดีตสมาชิก)
ชมเชย ดอกกระโดน (อดีตสมาชิก)
Mr.John innes หรือ ตาแม้น (อดีตสมาชิก)
ทองก้อน นานาชาติ (อดีตสมาชิก)
ศรีบาน ซุปเปอร์โจ๊ก (อดีตสมาชิก)
เคนจิซัง (อดีตสมาชิก)
นูชี ดอกกระโดน (อดีตสมาชิก)
แชมป์ ดอกกระโดน (อดีตสมาชิก)
สีแดง ​จำปาทอง (อดีตสมาชิก)
ผลงานภาพยนตร์

เพลงรักบ้านนา (2520)
สาวใช้แม่เอ๊ย (2522)
ชาติหินดินระเบิด (2522)
2 ผู้ยุ่งเหยิง (2522)
ทายาทลูกทุ่ง (2523)
จู้ฮุกกรู (2524)
ครูวิบาก (2524)
ผู้ใหญ่อ้วน กำนันผอม (2524)
เจ้าพ่อเชียงกง (2524)
แม่กาวาง (2524)
คุณย่าเซ็กซี่ (2525)
ครูดอย (2525)
นักสืบฮาร์ด (2525)
อาจารย์อ้วนสติเฟื่อง (2525)
ลูกเขยกำนัน (2525)
ลำตัดรำเตะ (2525)
แม่หอยหลอด (2525)
ปลากริมไข่เต่า (2525)
พระเอกรับจ้าง (2525)
คุณนายซาอุ (2525)
กุนซืออ้วน (2525)
แต่งกับงาน (2525)
เงิน เงิน เงิน (2526)
แม่ยอดกะล่อน (2526)
เจ้าสาวเงินล้าน (2526)
รักกันวันละนิด (2526)
แม่ดอกกระถิน (2526)
เจ้าสาวนักเลง (2526)
วีรบุรุษสงคราม (2526)
ไอ้ทุยลุยกรุง (2526)
อีสาวเมืองสิงห์ (2526)
นิสิตใหม่ (2526)
ยูงรำแพน (2526)
ล่าพยัคฆ์ (2526) รับบท อินทร์
กำนันสาว (2526)
สวรรค์บ้านนา (2526)
ผู้แทนนอกสภา (2526)
ผู้ใหญ่บ้านกลองยาว (2526)
พ่อตาจิ๊กโก๋ (2526)
เล่นไม่ยาก (2526)
มหาเฮง (2526)
แม่จอมยุ่ง (2526)
ไอ้โหด .357 (2527)
ลูกหนี้ทีเด็ด (2527)
หอสาว (2527)
หนุ่มใกล้หอ (2527)
สาวใจแตก (2527)
ฮาเขย่าโลก (2527)
แหกค่ายโลกีย์ (2527)
ไอ้ชาติเหล็ก (2527)
น.ส. ลูกหว้า (2527)
แม่มะนาวหวาน (2527)
บ้านสีดอกรัก (2527)
สาวเรือแตก (2527)
ข้ามากับพระ (2527)
เพชรภูเรือ (2527)
ครูชายแดน (2527)
หมอบ้านนอก (2528)
คุณแหท่านหอย (2528)
สาวลมกรด (2528)
ฟ้ากำหนด (2528)
ไอ้งูเห่า (2528)
ฝน (2528)
โจ๊กใส่ไข่ (2528)
นักเลงสิบล้อ (2528)
ราชินีดอกหญ้า (2529)
ไอ้งอดยอดทหาร (2529)
บ๊ายบายไทยแลนด์ (2530)
ทำไมต้องฆ่า (2530)
ผีเจ้าเล่ห์ (2530)
แก่นแก้ว (2531)
หนุก (2533)
กระสือซิ่ง (2533)
ท่านผีเพี้ยน (2533)
ปอบทะลุแดด (2534)
ดอกไม้ ไนน์มา กับขาหมู (2539)
ผีหัวขาด (2545) รับบท โฆษกละครลิงประกิตโชว์
บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม (2547)
บุปผาราตรี เฟส 2 (2548) รับบท ดู๋
เก๋าเกรียน (2555) รับบท อาจารย์เพี้ยน
แม่นาค 3D (2555)
ละคร
ชาวเขื่อน ช่อง 7
จิตแพทย์หมายเลข 7 ช่อง 7
นายทองย้อย (2536) ช่อง 3
คู่รัก 2 ชาติ (2541) ช่อง 3
ซิตคอม หมู่บ้านสำราญดี ช่อง 9
ซิตคอม บางรักซอย 9 ตอน ชะรอยจะเป็นเนื้อคู่ ช่อง 9
ซิตคอม ระเบิดเถิดเทิง ตอน กลับมาสะสาง และตอน ความเชื่อ ช่อง ททบ.5
ซิตคอม รักต้องซ่อม ตอน พี่น้องตระกูลซ่อม ช่อง ททบ.5
เทพธิดาปลาร้า ช่อง 3 (2564)
คอนเสิร์ต
คอนเสิร์ต ร่วมน้ำใจอาลัยจุ๋มจิ๋ม (30 ตุลาคม 2536)
คอนเสิร์ต ลูกทุ่งจ๋ามหาสนุก (21 - 22 เมษายน 2555)
คอนเสิร์ต รำลึก 30 ปี ล้อต๊อก ตลก 4 แผ่นดิน (30 กันยายน 2555)
คอนเสิร์ต โชว์ป๋า พูดจา ภาษาเทพ (18 ตุลาคม 2552)
คอนเสิร์ต รำลึก พ่อดม ชวนชื่น (25 - 26 ธันวาคม 2561)
อื่นๆ
เคยออกอัลบั้มกับคณะเด๋อ ดู๋ ดี๋ ในชุด ตลาดหัวเราะ หัวเราะลูกเดียว ชุด 1-4
บันทึกการแสดงสดร่วมกับชาวคณะ ในรายการ จี้เส้นคอนเสิร์ต สังกัด เอสทีวิดีโอ โดยใช้ชื่อชุดประจำคณะว่า โห่สามลาฮากับดู๋
เป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ในรายการ โจ๊กตัดโจ๊ก ฟรีสไตล์ สังกัด ช่องเวิร์คพอยท์ ภายใต้ชื่อกรุ๊ป โจ๊กสาหร่าย
เป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ในรายการ โจ๊กตัดโจ๊ก ต้นฉบับมาเอง สังกัด ช่องเวิร์คพอยท์
พระราชพงศาวลีพระจักรพรรดิญี่ปุ่น

พระราชพงศาวลีข้างล่างคือพระราชพงศาวลีพระจักรพรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่จักรพรรดิจิมมุในตำนานจนถึงสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะในปัจจุบัน
นักวิชาการในปัจจุบันหลายคนตั้งคำถามถึงการมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 พระองค์แรก โดยจักรพรรดิซูจิง (98  – 30 ปีก่อน ค.ศ.?) ลูกหลานของจักรพรรดิโคเง็ง เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกที่หลายคนยืนยันว่าอาจมีตัวตนจริง นักประวัติศาสตร์เรียกจักรพรรดิเหล่านี้ว่า "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องจากมีข้อมูลสำหรับการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติมไม่เพียงพอ
รัชสมัยจักรพรรดิคิมเม (ป. ค.ศ. 509 – 571) จักรพรรดิองค์ที่ 29 เป็นจักรพรรดิองค์แรกที่สามารถกำหนดวันที่ที่สามารถตรวจสอบกับประวัติศาสตร์นิพนธ์ร่วมสมัยได้ อย่างไรก็ตาม พระนามและวันที่ของจักรพรรดิยุคแรกที่ยอมรับกันโดยทั่วไปนั้น ไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็นไปตาม "ธรรมเนียม" จนกระทั่งรัชสมัยจักรพรรดิคัมมุ (ค.ศ. 737 – 806) จักรพรรดิองค์ที่ 50 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น
พระราชพงศาวลีนี้เน้นประวัติศาสตร์ราชวงศ์ญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยกลางจนถึงปัจจุบัน สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับลำดับเครือญาติของบุคคลสำคัญในก่อนหน้านั้น ดูพงศาวลีเทพเจ้าญี่ปุ่น
พระราชพงศาวลี

หญิง
  ชาย
  อื่น ๆ หรือไม่ทราบเพศ
  กลุ่มคน
ดูเพิ่ม

ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น
พงศาวลีเทพเจ้าญี่ปุ่น
ฟูชิมิ โนะ มิยะ § พงศาวลีแสดงพงศาวลีของลำดับเครือญาติเชื้อพระวงศ์ในอนาคตที่อาจเกิดขึ้นหากมีการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย