stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จอห์น ดิลลิงเจอร์

จอห์น ดิลลิงเจอร์
จอห์น ดิลลิงเจอร์ (อังกฤษ: John Dillinger) อดีตอาญชากรชื่อดังชาวอเมริกัน
จอห์น ดิลลิงเจอร์ มีชื่อเต็มว่า จอห์น เฮอร์เบิร์ต ดิลลิงเจอร์ จูเนียร์ (John Herbert Dillinger, Jr.) มีเชื้อสายเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1903 ที่อินดีแอนาโปลิส รัฐอินดีแอนา ในครอบครัวฐานะปานกลาง แต่ด้วยการเป็นผู้ไม่มีการศึกษาและก่ออาชญากรรมมาตั้งแต่ยังเด็ก และมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงที่เป็นเครือญาติกัน ทำให้ดิลลิงเจอร์ถูกจองจำในทัณฑสถานเยาวชน
เมื่อพ้นออกมา ดิลลิงเจอร์ก่อคดีอาญาเป็นครั้งแรกด้วยการปล้นร้านขายของชำแห่งหนึ่งในอินดีแอนาโปลิส และถูกจองจำในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ.  1924 หลังจากก่อคดีมา 10 วัน ด้วยโทษเป็นเวลา 10 ปี ในระหว่างนี้ทำให้ดิลลิงเจอร์ได้รู้จักกับอาชญากรมากมายในนั้น เมื่อพ้นโทษออกมาในกลางปี ค.ศ. 1933 ดิลลิงเจอร์ก็สร้างชื่อเสียงด้วยการปล้นธนาคารใหญ่ ๆ ถึง 11 ครั้ง ได้ยอดเงินรวม 3 แสนดอลลาร์สหรัฐ มีเจ้าหน้าที่ตำรวจและประชาชนทั่วไปเสียชีวิตถึง 15 ราย และบาดเจ็บ 17 คน  สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วประเทศ และหลายหน่วยงานทางรัฐ เช่น เอฟบีไอ ถึงขนาดที่  เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่ของเอฟบีไอ ประกาศผ่านทางวิทยุกระจายเสียงว่า เป็น "ศัตรูของรัฐอันดับหนึ่ง"
ดิลลิงเจอร์เคยถูกจับถึง 3 ครั้ง แต่ก็สามารถหลบหนีออกมาได้ทุกครั้ง ด้วยความช่วยเหลือของบรรดาลูกน้อง ในช่วงท้ายของการก่อคดี แก๊งค์ของดิลลิงเจอร์ขยายอิทธิพลในชิคาโก  ในขณะที่เอฟบีไอก็ตั้งหน่วยงานขึ้นมาไล่ล่าเช่นเดียวกัน
ดิลลิงเจอร์ เสียชีวิตลงด้วยวัยเพียง 31 ปี  เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 เมื่อเอฟบีไอวางแผนให้ดิลลิงเจอร์ไปชมภาพยนตร์กับผู้หญิงสาวสองคน เมื่อเสร็จแล้ว ในสถานการณ์หน้าโรงภาพยนตร์ ในรัฐอิลลินอย ดิลลิงเจอร์เห็นถึงความผิดปกติ และพยายามหนี แต่ก็ไม่รอดเมื่อถูกเจ้าหน้าที่วิสามัญฆาตกรรมด้วยกระสุนไปทั้งหมด 5 นัด ถูกเป้า 3 นัด
หลังจากดิลลิงเจอร์เสียชีวิตลงแล้ว แก๊งค์ของเขาก็ค่อย ๆ ถูกกำจัดลงเรื่อย ๆ เป็นอันปิดฉากตำนานอาชญากรลือชื่อของสหรัฐอเมริกา ในช่วงทศวรรษที่ 30
ถึงแม้ว่าดิลลิงเจอร์จะเป็นอาชญากร แต่ก็มีผู้คนส่วนหนึ่งชื่นชมเขาอยู่ไม่น้อย ถึงขนาดก่อตั้งเป็นชมรม และมีกิจกรรมไปเยี่ยมเยือนหลุมฝังศพของเขาเป็นประจำทุกปี
เรื่องราวของจอห์น ดิลลิงเจอร์ ถูกยกให้เป็นตำนานอาชญากรของสหรัฐอเมริกา เช่นเดียวกับ อัล คาโปน, บอนนี่แอนด์ไคลด์ หรือลัคกี้ ลูเซียโน่ มีการสร้างเป็นภาพยนตร์หรือซีรีส์ต่าง ๆ มากมาย โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 2009 ในเรื่อง Public Enemies จากการกำกับของ ไมเคิล แมนน์ โดยมี จอห์นนี่ เด็ปป์ รับบทเป็น จอห์น ดิลลิงเจอร์ และคริสเตียน เบลล์ รับบท เมลวิน เพอร์วิส เจ้าหน้าที่เอฟบีไอ ผู้เป็นตัวตั้งตัวตีในการไล่ล่าดิลลิงเจอร์
จอห์น คราซินสกี

| จอห์น คราซินสกี |
| --- | --- |
คราซินสกีใน ค.ศ. 2018
เกิด: จอห์น เบิร์ก คราซินสกี  (1979-10-20) 20 ตุลาคม ค.ศ. 1979 (45 ปี) บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยบราวน์ (ศศ.บ.)
อาชีพ: นักแสดง ผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้าง นักเขียนบท
ปีปฏิบัติงาน: 2000–ปัจจุบัน
ผลงาน: ผลงานการแสดง
คู่สมรส: เอมิลี บลันต์ (สมรส 2010)
บุตร: 2
ญาติ: สแตนลีย์ ทุชชี (พี่เขย)
รางวัล: 	รายการทั้งหมด
จอห์น เบิร์ก คราซินสกี (อังกฤษ: John Burke Krasinski; /krəˈzɪnski/; เกิด 20 ตุลาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ และนักเขียนบทชาวอเมริกัน เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีสี่ครั้งและได้รับรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกสองครั้ง
คราซินสกีเป็นที่รู้จักจากบทบาท จิม ฮัลเพิร์ต ในซิตคอมของเอ็นบีซีเรื่อง ออฟฟิศป่วนชวนหัว (2005–2013) ซึ่งเขายังทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างและเป็นนักแสดงสมทบอีกด้วย ต่อมาเขาได้กำกับและแสดงในภาพยนตร์นาฏกรรมเรื่อง บรีฟอินเตอร์วิวส์วิธไฮดัสเมน (2009) และภาพยนตร์ตลก-นาฏกรรมเรื่อง เดอะฮอลลาส์ (2016) เขาร่วมเขียนบท กำกับ และแสดงในภาพยนตร์สยองขวัญ-ระทึกขวัญที่ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ในเรื่อง ดินแดนไร้เสียง (2018) ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลคริติกส์ชอยส์มูฟวีอะวอดส์และรางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม เขายังกำกับร่วม อำนวยการสร้าง และเขียนบทภาคต่อ ดินแดนไร้เสียง 2 (2020) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลคริติกส์ชอยส์อะวอด สาขาภาพยนตร์สยองขวัญยอดเยี่ยม
คราซินสกีรับบทเป็นตัวละครหลักในซีรีส์ระทึกขวัญสายลับของอเมซอนเรื่อง แจ็ก ไรอัน (2018–ปัจจุบัน) ซึ่งเขายังเป็นผู้อำนวยการสร้างร่วมด้วย สำหรับบทบาทของเขาในระยะหลัง เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยมในซีรีส์ดราม่า นอกจากนี้ เขายังรับบทเป็น รีด ริชาดส์ / มิสเตอแฟนทาสติกในภาพยนตร์ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย (2022)
คราซินสกีเคยแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น ไลเซนส์ ทู เว็ด ทะเบียนรัก...สาธุคุณจัดให้ (2007), เจาะข่าวลึกมาเจอรัก (2008), อะเวย์วีโก (2009), รักวุ่นวาย หัวใจสับราง (2009), ผู้ชายคนนี้ฉันขอ(ยืม) (2011), ปาฏิหาริย์วาฬสีเทา (2012), สวรรค์แห่งนี้…ไม่สิ้นหวัง (2012),  อะโลฮ่า สวัสดีความรัก (2015) และภาพยนตร์โลดโผนระทึกขวัญเรื่อง 13 ชั่วโมง: ทหารลับแห่งเบนกาซี (2016) เขาเคยพากย์เสียงให้กับสารคดีและภาพยนตร์แอนิเมชันอย่าง เชร็ค 3 (2007), มอนสเตอร์ ปะทะ เอเลี่ยน (2009), มหา'ลัย มอนส์เตอร์ (2013), ภาพยนตร์อนิเมะฉบับภาษาอังกฤษเรื่อง ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก (2013) และซูเปอร์แมนในภาพยนตร์ของวอร์เนอร์บราเธอส์/ดีซีคอมิกส์เรื่อง ขบวนการซูเปอร์เพ็ทส์
เขาก่อตั้งบริษัทการผลิตชื่อ ซันเดย์ไนต์โปรดักชันส์ ใน ค.ศ. 2013 เขาแต่งงานกับนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ เอมิลี บลันต์ ซึ่งแสดงร่วมกับเขาในเรื่อง ดินแดนไร้เสียง และ ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก พวกเขามีลูกด้วยกันสองคน
แหล่งข้อมูลอื่น

จอห์น คราซินสกี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9

| จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9 |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 1435 
อสัญกรรม: 28 มีนาคม ค.ศ. 1461 
บรรดาศักดิ์: ขุนนางฝ่ายแลงคาสเตอร์
บุตร: เฮนรี คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 10
ขุนนางอังกฤษ - กษัตริย์อังกฤษ - ชาวอังกฤษ
จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9 (อังกฤษ: John Clifford, 9th Baron de Clifford) (ค.ศ. 1435 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1461) จอห์น คลิฟฟอร์ดเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในสงครามดอกกุหลาบของฝ่ายแลงคาสเตอร์ จอห์นเป็นบุตรของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งยอร์คที่ 3 และ ซิซิลิ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ค จอห์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1461 ในยุทธการเฟอร์รีบริดจ์
ดูเพิ่ม

สงครามดอกกุหลาบ
ราชวงศ์แลงคาสเตอร์
ราชวงศ์ยอร์ค
จอร์จ อาร์มสตรอง คัสเตอร์

จอร์จ เอ. คัสเตอร์
จอร์จ อาร์มสตรอง คัสเตอร์ (อังกฤษ: George Armstrong Custer; 5 ธันวาคม ค.ศ. 1839 – 25 มิถุนายน ค.ศ. 1876) เป็นนายทหารกองทัพบกสหรัฐและผู้บังคับบัญชาทหารม้าในสงครามกลางเมืองอเมริกาและสงครามอินเดียนแดง เขาเติบโตในรัฐมิชิแกนและโอไฮโอ ใน ค.ศ. 1858 เข้าเวสต์พอยท์และสำเร็จการศึกษาเป็นอันดับสุดท้ายของรุ่น เมื่อสงครามกลางเมืองอุบัติ เขาถูกเรียกมารับราชการในกองทัพสหภาพ
คัสเตอร์สั่งสมชื่อเสียงระหว่างสงครามกลางเมือง เขาสู้รบในยุทธนาการใหญ่ครั้งแรก คือ ยุทธการที่บูลรันครั้งที่หนึ่ง ความสนิทกับนายทหารสำคัญหลายคนช่วยให้อาชีพของเขาก้าวหน้า เช่นเดียวกับที่เขาประสบความสำเร็จในฐานะผู้บังคับบัญชาทหารม้าประสิทธิภาพสูง สุดท้ายคัสเตอร์ได้รับเลื่อนยศเป็นยศพลตรีชั่วคราว และพลตรีแห่งอาสาสมัคร แต่เมื่อสงครามยุติ เขากลับสู่ยศถาวรร้อยเอก คัสเตอร์ร่วมการยอมจำนนของพลเอก โรเบิร์ต อี. ลี ด้วย
หลังสงครามกลางเมือง คัสเตอร์ถูกส่งไปทางตะวันตกเพื่อสู้รบในสงครามอินเดียอเมริกา คัสเตอร์และทหารทั้งหมดที่มากับเขาถูกฆ่าที่ยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นใน ค.ศ. 1876 โดยสู้รบกับแนวร่วมเผ่าอเมริกันพื้นเมืองในยุทธการซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันดีในประวัติศาสตร์อเมริกาว่า "การยืนยัดครั้งสุดท้ายของคัสเตอร์" (Custer's Last Stand) คัสเตอร์และทหารของเขาแพ้อย่างเด็ดขาดในยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นเสียจนลดทอนความสำเร็จทั้งหมดที่ผ่านมา
ประวัติ

ต้นตระกูลของคัสเตอร์นั้นได้อพยพจากไรน์แลนด์ ประเทศเยอรมนี มายังทวีปอเมริกาเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 คัสเตอร์เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1839 ที่ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกชายคนโตของ เอมานูเอล เฮนรี คัสเตอร์ กับ มารี เวิร์ด คัสเตอร์ คัสเตอร์มีน้องชาย 2 คนคือ โธมัส เวิร์ด คัสเตอร์ และ บอสทอน คัสเตอร์ เมื่อคัสเตอร์ยังเด็กอยู่นั้น เขามีชื่อเล่นว่า อันตี้ ซึ่งย่อมาจากชื่อกลางของเขานั่นก็คือ อาร์มสตรอง เขาเข้าเรียนในเวสพอยท์เมื่อปี ค.ศ. 1858 แต่เข้ากลับได้คะแนนไม่สู้ดีสักเท่าไร  เมื่อคัสเตอร์อายุ 24 ปี เขาก็ได้แต่งงานกับ อิลิซาเบธ คลิฟท์ เบคอน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1864
สงครามกลางเมือง

ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกันนั้น คัสเตอร์ได้เข้าร่วมกับกองกำลังฝ่ายเหนือ ซึ่งเขาสามารถรบชนะหลายครั้งในสงครามครั้งนี้ ด้วยผลงานที่เขาได้สร้างไว้ ทำให้เขาได้เลื่อนยศเป็นพลตรีชั่วคราว คัสเตอร์จึงได้เป็นนายพลเมื่อยังมีอายุไม่ถึง 30 ปีเลยด้วยซ้ำ ซึ่งถือว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับนายพลคนอื่น ๆ แต่ทว่ายศที่เขาได้มาอาจไม่ยั่งยืนสักเท่าไร เพราะเป็นเพียงยศชั่วคราวที่ถูกตั้งขึ้นมาในช่วงสงครามกลางเมือง ทำให้เมื่อสงครามสงบลง ยศของคัสเตอร์กลับมาเป็นยศถาวรพันโท
สงครามอินเดียนแดง

ต่อมาคัสเตอร์ได้รับคำสั่งให้บัญชาการกรมทหารม้าที่ 7 แห่งสหรัฐอเมริกา เพื่อควบคุมเหล่าอินเดียนแดงเผ่าไชแอนและเผ่าซูในเขตอนุรักษ์ทางด้านตะวันตก ซึ่งเป็นงานที่หนักอยู่พอสมควร เนื่องมาจากอเมริกาในยุคนั้นยังคงมีปัญหาและข้อพิพาทกับพวกอเมริกันพื้นเมือง หรืออินเดียนแดงอยู่บ่อยครั้ง จนมีการปะทะกันกับคนผิวขาวอย่างต่อเนื่อง ทำให้คนผิวขาวเห็นว่าอินเดียนแดงเป็นศัตรูที่ป่าเถื่อน ในขณะเดียวกัน อินเดียนแดงก็ถือว่าพวกผิวขาวเป็นศัตรูตัวฉกาจ รวมไปถึงคัสเตอร์ด้วย ที่สำคัญ คัสเตอร์ยังเคยโจมตีอินเดียนแดงเผ่าไชแอนที่ริมแม่น้ำวาชิทา ซึ่งสร้างความโกรธแค้นให้กับอินเดียนแดงเป็นอย่างมาก
ยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์น

ยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์นถือว่าเป็นสงครามครั้งสุดท้ายในชีวิตของคัสเตอร์ เป็นครั้งแรกที่เขาแพ้ยับเยิน และครั้งสุดท้ายด้วย ปมปัญหาได้เริ่มขึ้นจากข้อพิพาทระหว่างคนขาวและอินเดียนแดงในเรื่องที่ดินที่แบล็คฮิล ซึ่งทั้ง 2 ฝ่ายต่างต้องการที่จะครอบครอง ซึ่งอินเดียนแดงก็เริ่มรวมตัวกันเพื่อต่อต้านรัฐบาลผิวขาว จนนำมาสู่คำสั่งล้อมปราบอินเดียนแดงที่แข็งข้อต่อรัฐบาลอเมริกัน ซึ่งกรมทหารม้าที่ 7 ของคัสเตอร์ก็ได้รับหน้าที่อันหนักอึ้งนี้
ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1876 คัสเตอร์ได้สำรวจพบพวกอินเดียนแดงตั้งค่ายอยู่ที่ริมแม่น้ำลิตเติลบิกฮอร์น คัสเตอร์จึงได้แบ่งทหารของเขาออกเป็น 3 กองเพื่อจู่โจมค่ายอินเดียนแดงที่ริมแม่น้ำ นำโดย มาคัส เรโน, ฟรีเดริคค์ เบนทีน และคัสเตอร์เอง แต่ทว่าการแบ่งกำลังออกเป็น 3 ส่วนของคัสเตอร์ในครั้งนี้ ทำให้เหลือกำลังในบัญชาการของคัสเตอร์ประมาณ 200 คน ซึ่งถือว่าน้อยมากหากเทียบกับพวกอินเดียนแดงที่ริมแม่น้ำซึ่งมีนับพันคน ทำให้การรบในครั้งนี้ นำความปราชัยมาสู่ตัวคัสเตอร์เอง กรมทหารม้าที่ 7 ของเขาถูกล้อมด้วยอินเดียนแดง คัสเตอร์ได้ยืนหยัดสู้ครั้งสุดท้ายในสนามรบ ในวันนั้นนั่นเอง คัสเตอร์เสียชีวิตในสนามรบเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1876 ในวัย 36 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

Friends of the Little Bighorn Battlefield
Custer Battlefield Museum
Little Bighorn History Alliance
Custerwest.org:Site For Traditional Scholarship
Kenneth M Hammer Collection on Custer and the Battle of the Little Big Horn, Harold G. Andersen Library, University of Wisconsin-Whitewater
Encyclopedia of Oklahoma History and Culture -Custer, George Armstrong
ภาพวาดยุทธการที่ลิตเติลบิกฮอร์น
จอห์น คูแซก

| จอห์น คูแซก |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1966-06-28) 28 มิถุนายน ค.ศ. 1966 (58 ปี) จอห์น พอล คูแซก อีแวนสตัน อิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา
จอห์น พอล คูแซก (อังกฤษ: John Paul Cusack) เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1966 เป็นนักแสดง นักเขียนชาวอเมริกัน
ประวัติ

จอห์น คูแซก เกิดในเมืองอีแวนสตัน ในรัฐอิลลินอย ในครอบครัวอเมริกัน-ไอริช ที่นับถือคาทอลิก เขาได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เป็นเวลาหนึ่งปีก่อนที่จะได้หยุดการเรียนและหันมาให้กับงานภาพยนตร์อย่างเต็มที่ เขามีผลงาน ภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือเรื่อง Class (1983)  ซึ่งเป็นหนังเซ็กส์เบาสมองเกี่ยวกับวัยรุ่น หลังจากนั้นก็ได้รับบทนำครั้งแรกกับเรื่อง The Sure Thing (1985) กำกับโดยร็อบ ไรเนอร์ ซึ่งเขาได้ถ่ายทอดบุคลิก ตลกแบบไร้เดียงสาเป็นครั้งแรก และในปีต่อมาก็ได้ร่วมงานกับร็อบ ไรเนอร์อีกครั้งกับภาพยนตร์เรื่อง สแตนด์บายมี โดยเขาแสดงเป็นพี่ชายผู้ล่วงลับของ วิล วีตัน เป็นบทเล็กๆ แต่มีความสำคัญต่อเนื้อเรื่องไม่น้อย จากนั้นมีผลงานเรื่อง Say Anything (1989) ซึ่งนับว่าเป็นหนังวัยรุ่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดเรื่องหนึ่ง แสดงร่วมกับน้องสาวของเขาเอง โจแอน หลังจากนั้นก็ได้แสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่องอย่าง เช่น The Grifters (1990), Bob Roberts (1992), Money For Nothing (1993) และ City Hall (1996) แต่เขาก็ได้กลับไปแสดงละครเวที โดยเขาเป็นสมาชิกของคณะนักแสดงละครเวทีของ ทิม ร็อบบิน ในลอสแอนเจลิส
จนเขากลับมาสู่วงการภาพยนตร์อีกครั้ง โดยเริ่มจาก The Thin Red Line (1998) ที่ได้รับเสียงชื่นชมเป็นอย่างมาก และก็รับบทนำใน Being John Malkovich (1999), High Fidelity (2000) และใน America’s Sweethearts (2001) ที่เขาแสดงคู่กับ จูเลีย โรเบิร์ตส์
จอร์จ ไซมอนส์

จอร์จ โทมัส แมคโดนัลด์ ไซมอนส์ อังกฤษ: George Symons (sailor), (เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1888 – 3 ธันวาคม ค.ศ. 1950) เป็นกะลาสีชาวอังกฤษที่ทำงานเป็นผู้สังเกตการณ์บนเรือบนเรือ อาร์เอ็มเอส ไททานิก ที่ประสบเหตุร้ายแรง ไซมอนส์ซึ่งขณะนั้นอายุ 24 ปี ในช่วงเวลาที่เรืออับปาง ได้รับมอบหมายให้ดูแลเรือชูชีพลำแรกที่ถูกปล่อยลงน้ำ นั่นคือเรือชูชีพหมายเลข 1 เรือลำดังกล่าวเป็นเรือช่วยชีวิตฉุกเฉินที่ถูกปล่อยออกไปพร้อมกับผู้โดยสารเพียง 12 คน รวมทั้งลูกเรือ 7 คน และได้รับความสนใจหลังจากภัยพิบัติครั้งนั้น
ชีวิตในช่วงต้นและ ไททานิก

ไซมอนส์เกิดที่เมืองเวย์มัธ, ดอร์เซต, ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรของโรเบิร์ต เจมส์ ไซมอนส์ และเบสซี นิวแมน เขาเป็นหนึ่งในบุตร 13 คน
ไซมอนส์ทำงานร่วมกับอาร์ชี จิวเวลล์ในฐานะผู้สังเกตการณ์บนเรือ ไททานิก คืนวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1912 ไซมอนส์และจิวเวลล์ถูกแทนที่โดยเพื่อนร่วมงานของพวกเขาเรจินัลด์ ลีและเฟรเดอริก ฟลีตและหยุดงานเมื่อเรือชนภูเขาน้ำแข็งไม่นานหลังจากนั้น เขาได้รับคำสั่งให้ขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือและช่วยขนเรือชูชีพเวลาประมาณ 01.00 น. ผู้ช่วยผู้ บังคับการเรือ วิลเลียม แมคมาสเตอร์ เมอร์ด็อคเริ่มขนเรือชูชีพขึ้นเรือลำที่ 1 เมอร์ด็อคมอบหมายให้ไซมอนส์รับผิดชอบเรือชูชีพและขนคนเติมเชื้อเพลิง 5 คนขึ้นเรือ ได้แก่เซอร์คอสโม ดัฟฟ์-กอร์ดอน, ลูซี่ เลดี้ ดัฟฟ์-กอร์ดอนเลขานุการของเธอ และผู้โดยสารชั้นเฟิร์สคลาสอีก 3 คน ในที่สุดเรือก็พายออกจากไททานิกในเวลา 01.05 น. เรือชูชีพถูกเรืออาร์เอ็มเอส คาร์เพเทีย ช่วยเหลือ ในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา
บนเรือคาร์พาเทีย ซิมอนส์ได้พบกับแจ็ก น้องชายของเขา ซึ่งเป็นลูกเรือของเรือลำนั้น
ชีวิตในช่วงหลัง

หลังจากการอัปปางของเรือ เขากลับไปที่อังกฤษและแต่งงานกับแมรี่ เจน โบลท์ ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกันสองคน
หลังจากการเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 1914 ไซมอนส์รับราชการในกองหนุนกองทัพเรืออังกฤษ จากนั้น ไซมอนส์ก็ได้พบกับแจ็ก พี่ชายของเขา และบ็อบ พี่ชายอีกคนของพวกเขาที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสในการสู้รบ พวกเขาทั้งหมดรอดชีวิตจากสงคราม
ซิมอนส์เสียชีวิตที่เซาแธมป์ตันเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1950
ดูเพิ่ม

George Thomas Macdonald Symons ที่ Encyclopedia Titanica
"Testimony of George Symons". British Wreck Commissioner's Inquiry : Day 10. Titanic Inquiry Project.
จอห์น กีลกุด

กีลกุดแสดงเป็น เบเนดิก ในเรื่อง Much Ado About Nothing ปี 1959
เซอร์ อาร์เธอร์ จอห์น กีลกุด, โอเอ็ม, โอเอช (อังกฤษ: Sir Arthur John Gielgud, /ˈɡiːlɡʊd/; 14 เมษายน 1904 – 21 พฤษภาคม 2000) เป็นนักแสดงและผู้กำกับละครเวทีชาวอังกฤษที่มีช่วงอาชีพครอบคลุมถึงแปดทศวรรษ เขาเป็นหนึ่งในสามนักแสดงผู้มีอิทธิพลต่อเวทีการแสดงบริติชตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 20 ร่วมกับราล์ฟ ริชาร์ดสัน และลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ อีกทั้งยังเป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลนักแสดงอย่าง ครอบครัวเทร์รี เขาได้งานแสดงที่ได้รับค่าตอบแทนครั้งแรกในฐานะสมาชิกรุ่นเยาวชนของบริษัทลูกพี่ลูกน้องของเขา ฟิลลิส นีลสัน-เทร์รี ในปี 1922 หลังจากเข้าเรียนที่ราชสถานศิลปะการละคร เขาทำงานในโรงละครรีเพอร์โทรีและเวสต์เอนด์ ก่อนที่จะสร้างชื่อเสียงให้กับตนเองที่โอลด์วิก ในฐานะนักแสดงละครเชกสเปียร์ระหว่างปี 1929–31
กีลกุดปรากฏในภาพยนตร์มากกว่าหกสิบเรื่อง การแสดงของเขาในเรื่อง Becket (1964) ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งแรกจากกบทพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส จากนั้นได้แสดงเป็นฮอบสัน ผู้ปากคอเราะราย ในเรื่อง Arthur (1981) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รวมถึงเป็นผู้ได้รับรางวัลอีก็อต เขายังได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินในปี 1953 และโรงละครกีลกุดถูกตั้งตามชื่อของเขา ตั้งแต่ปี 1977 ถึง 1989 เขาเป็นประธานของราชสถานศิลปะการละคร
แหล่งข้อมูลอื่น

จอห์น กีลกุด ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
จอห์น กีลกุด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023) 
| ด ค กผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี, แกรมมี, ออสการ์ และโทนี |
| --- | --- |
เรียงตามระยะเวลาและปีที่สำเร็จ
ผู้ได้รับรางวัลอีก็อต:  ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส (1946–1962)  เฮเลน เฮส์ (1932–1977)  รีตา มอเรโน (1962–1977)  จอห์น กีลกุด (1948–1991)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1954–1994)  มาร์วิน แฮมลิช (1974–1995)  โจนาธาน ทูนิก (1978–1997)  เมล บรูกส์ (1967–2001)  ไมก์ นิโคลส์ (1961–2001)  วูปี โกลด์เบิร์ก (1985–2002)  สกอตต์ รูดิน (1984–2012)  โรเบิร์ต โลเปซ (2004–2014)  จอห์น เลเจนด์ (2006–2018)  แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ (1980–2018)  ทิม ไรซ์ (1980–2018)  อลัน เมนเกน (1990–2020)  เจนนิเฟอร์ ฮัดสัน (2007–2022)  ไวโอลา เดวิส (2001–2023) 
ผู้ได้รับกิตติมศักดิ์:  บาร์บรา สไตรแซนด์ (1964–1970)  ไลซา มินเนลลิ (1965–1990)  เจมส์ เอิร์ล โจนส์ (1969–2011)  แฮร์รี เบลาฟอนเต (1954–2014)  ควินซี โจนส์ (1964–2016)  แฟรงค์ มาร์แชล (2019–2023)
จอห์น บานส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  จอห์น ชาร์ลส์ ไบรอัน บาร์นส์
วันเกิด:   (1963-11-07) 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 (61 ปี)
สถานที่เกิด:  คิงส์ตัน จาเมกา
ส่วนสูง:  1.81 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  ปีกซ้าย กองกลางตัวกลาง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1981–1987 |  วอตฟอร์ด |  233 |  (65) |
| 1987–1997 |  ลิเวอร์พูล |  314 |  (65) |
| 1997–1999 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  27 |  (6) |
| 1999 |  ชาร์ลตันแอธเลติก |  12 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1982–1983 |  อังกฤษ ยู-21 |  3 |  (1) |
| 1983–1995 |  อังกฤษ |  79 |  (11) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
จอห์น ชาร์ลส์ ไบรอัน บาร์นส์ (อังกฤษ: John Charles Bryan Barnes; เกิด 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ ได้รับการกล่าวว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ปัจจุบัน บาร์นส์ทำงานเป็นนักเขียน รวมถึงเป็นผู้บรรยายและผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอลให้กับอีเอสพีเอ็น และ SuperSport เริ่มแรกเขาเป็นปีกซ้ายที่เก่ง มีความเร็ว ต่อมาเขาย้ายไปเล่นตำแหน่งกองกลางตัวกลางในช่วงปลายอาชีพของเขา บาร์นส์คว้าแชมป์ลีก 2 สมัยและเอฟเอคัพ 2 สมัยกับลิเวอร์พูล เขายังเป็นรองแชมป์เอฟเอคัพกับวอตฟอร์ด, ลิเวอร์พูล และนิวคาสเซิลยูไนเต็ดก่อนจะแขวนสตั๊ดจากการค้าแข้งในปี ค.ศ. 1999 กับชาร์ลตันแอธเลติก เขาเล่นให้ทีมชาติอังกฤษไป 79 นัด
บาร์นส์เกิดและเติบโตในคิงส์ตัน เมืองหลวงของจาเมกา ในฐานะลูกชายของนายทหารจากตรินิแดดและโตเบโก และแม่ชาวจาเมกา เขาย้ายไปลอนดอนพร้อมกับครอบครัวเมื่ออายุเพียง 12 ปี เขาเข้าร่วมสโมสรวอตฟอร์ดเมื่ออายุ 17 ปีในปี ค.ศ. 1981 ในยุคที่เกรแฮม เทย์เลอร์ เป็นผู้จัดการทีม ก่อนลงเล่นไป 296 นัด ยิงได้ 85 ประตู เขาเปิดตัวกับทีมชาติอังกฤษในปี ค.ศ. 1983 และในปี ค.ศ. 1987 เขาย้ายไปร่วมทีมลิเวอร์พูลในยุคที่เคนนี ดัลกลิชเป็นผู้จัดการทีมด้วยค่าตัว 900,000 ปอนด์ ใน 10 ฤดูกาลของเขาที่นั่น ลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 2 สมัย และเอฟเอคัพ 2 สมัย เขายิงได้ 106 ประตูจาก 403 นัด
จอห์น ซี. ไรลีย์

| John C>  Reilly |
| --- | --- |
Reilly at the 2012 Comic-Con International in San Diego
เกิด: John Christopher Reilly  (1965-05-24) 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 (59 ปี) Chicago, Illinois, U.S.
การศึกษา: DePaul University
อาชีพ: Actor comedian musician screenwriter producer
ปีปฏิบัติงาน: 1988–present
ผลงาน: Filmography
คู่สมรส: Alison Dickey (สมรส 1992)
บุตร: 4
จอห์น คริสโตเฟอร์ ไรลีย์ (อังกฤษ: John Christopher Reilly; เกิด 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2508)  เป็นนักแสดง, นักแสดงตลก, นักเขียนบท, นักดนตรี และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน หลังจากภาพยนตร์ของเขาเปิดตัว Casualties of War (1989) เขาได้รับการเปิดเผยจากบทบาทสมทบของเขาใน Days of Thunder (1990), What's Eating Gilbert Grape (1993) และ The River Wild (1994) เขายังแสดงในภาพยนตร์ของ Paul Thomas Anderson เรื่อง Hard Eight (1996), Boogie Nights (1997) และ Magnolia (1999) รวมถึง The Thin Red Line (1998) ของ Terrence Malick สำหรับการแสดงใน Chicago  (2002) ไรลีย์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมและรางวัลลูกโลกทองคำที่เกี่ยวข้อง เขาทำงานร่วมกับผู้กำกับ Martin Scorsese ทั้ง Gangs of New York (2002) และ The Aviator (2004)
จอร์เจียนซูเปอร์คัพ

| --- | --- |
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1996
ภูมิภาค: จอร์เจีย
จำนวนทีม: 4
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: FC Torpedo Kutaisi (3 สมัย)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: ดีนาโมทบิลีซี (9 สมัย)
จอร์เจียนซูเปอร์คัพ (อังกฤษ: Georgian Super Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลแบบทัวร์นาเมนต์ในประเทศจอร์เจีย จัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ.1996 ในรูปแบบการแข้งขันแค่สองทีม ซึ่งในปี ค.ศ. 2023 มีการเพิ่มจำนวนขึ้นมาเป็น 4 ทีม โดยผู้ชนะตั้งแต่อันดับที่ 1 - 3 จะเข้าเป็นทีม ในลีค เอรอฟนูลีลีกา และผู้ชนะเลิศถือว่าเป็นผู้ชนะจอร์เจียนคัพ
เดิมการแข่งขันเป็นการแข่งฟุตบอลเพียงนัดเดียวที่เป็นการแข่งระหว่างผู้ชนะเลิศของลีค เอรอฟนูลีลีกา และ เมื่อสโมสรชนะทั้งสองรายการ จอร์เจียนคัพแพ้ผู้เข้ารอบสุดท้ายเพื่อเล่นซูเปอร์คัพ สิ่งนี้เกิดขึ้นในปี 1996, 1997, 2013 และ 2014 เมื่อ Dinamo Tbilisi คว้าดับเบิ้ลแชมป์ทั้งสี่ครั้ง
ในปี 2023 รูปแบบของซูเปอร์คัพเปลี่ยนให้เป็นการแข่งขันระหว่างสี่ทีม สามทีมที่ผ่านเข้ารอบแชมเปียนส์ลีกและยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีกจากเอรอฟนูลีลีกาและผู้ชนะจอร์เจียนคัพจะเล่นรอบรองชนะเลิศแบบนัดเดียวและรอบชิงชนะเลิศ ผู้แพ้ในแต่ละรอบรองชนะเลิศจะได้เล่นเพลย์ออฟอันดับที่สาม
ผลงานแบ่งตามฤดูกาล

ตัวเอียง หมายถึง สโมสรที่ถูกยุบ
| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ปีชนะเลิศ | ปีรองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ดีนาโมทบิลีซี | 7 | 4 | 1996, 1997, 1999, 2005, 2008, 2014, 2015 | 1998, 2009, 2013, 2020 |
| Torpedo Kutaisi | 2 | 2 | 2018, 2019 | 1999, 2017 |
| FC Zestafoni | 2 | 1 | 2011, 2012 | 2008 |
| Ameri Tbilisi | 2 | - | 2006, 2007 | - |
| Dinamo Batumi | 1 | 2 | 1998 | 1996, 1997 |
| Chikhura Sachkhere | 1 | 2 | 2013 | 2014, 2018 |
| WIT Georgia | 1 | 1 | 2009 | 2010 |
| Metalurgi Rustavi | 1 | 1 | 2010 | 2007 |
| FC Saburtalo Tbilisi | 1 | 1 | 2020 | 2019 |
| FC Samtredia | 1 | - | 2017 | - |
| Dila Gori | - | 2 | - | 2012, 2015 |
| Lokomotivi Tbilisi | - | 1 | - | 2005 |
| Sioni Bolsini | - | 1 | - | 2006 |
| FC Gagra | - | 1 | - | 2011 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Georgia - List of Super Cup Finals, RSSSF.com
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศจอร์เจีย |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลจอร์เจีย
ทีมชาติ:  ชาย  หญิง  U-21  U-19  U-17  ฟุตซอล 
ลีก:  เอรอฟนูลีลีกา  เอรอฟนูลีลีกา 2  ลีกา 3  วีเมนส์ฟุตบอลแชมเปียนชิป  ฟุตซอลลีก 
ถ้วย:  จอร์เจียนคัพ  จอร์เจียนซูเปอร์คัพ 
 รายชื่อสโมสร  รายชื่อสนาม  นักฟุตบอลแห่งปี  สโมสรในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป 
| ด ค กฟุตบอลซูเปอร์คัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  เบลารุส  เบลเยียม  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อีตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลิทัวเนีย  นอร์ทมาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  เนเธอร์แลนด์  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
อดีต:  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  กรีซ  ไอร์แลนด์ FAI Super Cup  LFA President's Cup  Top Four Cup  ลัตเวีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  ซานมารีโน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สหภาพโซเวียต  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูโกสลาเวีย 
ระหว่างชาติ:  เชโกสโลวาเกีย  ไอร์แลนด์ 
↑  "საქართველოს სუპერთასი ახალი ფორმატით გაიმართება - ტიტულისთვის ევროტურნირის მონაწილეები იბრძოლებენ #1TVSPORT".