stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โฆเซ เด ซาน มาร์ติน
ประวัติ > สงครามประกาศเอกราชลาตินอเมริกา

ในปี ค.ศ. 1811 เขาได้ออกจากกองทัพสเปนและลงเรือ จอร์จ แคนนิง จากประเทศอังกฤษกลับไปยังกรุงบัวโนสไอเรสซึ่งเป็นที่ที่เขาเติบโต และเดินทางถึงในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1812 พร้อมกับเพื่อนของเขา ไม่นานหลังจากนั้น ซาน มาร์ตินได้ก่อตั้งกรมทหารกรานาเดโรสขึ้น  ต่อมาในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1817 ซาน มาร์ตินได้นำกองทัพแอนดีสซึ่งเป็นกองทัพปลดปล่อยจำนวน 4,000 คน ซึ่งเขาได้ฝึกด้วยตัวเขาเอง แบ่งทัพออกเป็นทัพย่อย 6 ทัพ แต่ละทัพใช้เส้นทางเดินทางแตกต่งกัน ข้ามเทือกเขาแอนดีส สู้รบกับกองทัพของสเปน และสามารถพิชิตกรุงซานเตียโกของชิลีได้
ถัดจากชิลี เขาได้วางแผนการรบที่จะบุกเปรูโดยทางทะเล แล้วได้ขึ้นบกที่เมืองปิสโก เปรู ในเวลาดังกล่าวนี้ ซาน มาร์ติน ได้ประกาศต่อกองทัพทั้งหมดว่า "ที่พวกเรามาที่นี่ ไม่ใช้เพื่อเอาชนะด้วยกำลัง แต่เพื่อปลดปล่อยประชาชน" แต่เมื่อไปถึงเปรู เขาก็พบกับปัญหาใหม่จากคำถามของชาวเมืองว่า ทำไมต้องปฏิวัติปลดแอก เปรูนั้นถือว่าล้าหลังที่สุดในจำนวนเขตทั้งหมดของสเปน ชาวเมืองไม่ได้รับผลกระทบจากสเปนมากนัก ชนชั้นต่าง ๆ ไม่ได้แบ่งแยกมากมายเหมือนที่อื่น ซาน มาร์ตินต้องชะลอการโจมตีกรุงลิมาออกไปและเผยแพร่ความคิดเรื่องเสรีภาพจนชาวเปรูเริ่มเข้าใจและมองเห็น  เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1821  เขาก็สามารถปลดปล่อยกรุงลิมาได้สำเร็จ ในวันที่ 28 กรกฎาคม ซาน มาร์ติน ก็ได้ประกาศปลดปล่อยเปรูต่อหน้าประชาชนที่ได้มาชุมนุมกันที่จัตุรัส
แม้เปรูจะสามารถประกาศเอกราชได้แล้ว แต่ก็ยังคงต้องสู้รบกับกองทัพสเปนอีกหลายครั้งเพื่อให้บรรลุการเป็นเอกราชอย่างสมบูรณ์ ช่วงเวลาดังกล่าวนั้น ขณะที่ซาน มาร์ติน ได้เคลื่อนไหวการปลดปล่อยจากชิลี ขึ้นไปทางทิศเหนือนั้น ซิมอน โบลิบาร์ ก็กำลังเคลื่อนไหวปลดปล่อยอเมริกาใต้ในทางตอนเหนืออยู่เช่นกัน ซาน มาร์ติน คิดว่า เพื่อเอกราชของเปรูจำเป็นที่จะต้องร่วมมือกับกองทัพของโบลิบาร์ ทั้งสองจึงได้กำหนดที่จะพบกันที่เมืองกัวยากิล ซึ่งอยู่ในประเทศเอกวาดอร์ในปัจจุบัน
หลังจากการพบปะพูดคุยกัน ซาน มาร์ติน จึงสรุปได้ว่า จะมอบหมายการปลดปล่อยเปรูให้สำเร็จแก่ซิมอน โบลิบาร์ และเขาได้คืนตำแหน่งและอำนาจที่ตัวเขาได้รับมาในการประชุมรัฐสภาครั้งที่ 1 ของเปรู
ประวัติ > บั้นปลายชีวิต

หลังจากนั้น ซาน มาร์ติน ก็ได้เดินทางออกจากเปรูไปชิลี บัวโนสไอเรส และข้ามไปยังยุโรป แล้วได้ปิดฉากชั่วชีวิตด้วยวัย 72 ปีที่บูลง-ซูร์-แมร์ ประเทศฝรั่งเศส ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1850
อัตชีวประวัติ

Lynch, John.  San Martin: Argentine Soldier, American Hero
Lynch, John.  The Spanish American Revolutions 1808-1826 (2nd ed. 1986)
Abad de Santillán, Diego (1965). Historia Argentina (ภาษาสเปน). Buenos Aires: TEA (Tipográfica Editora Argentina).
Camogli, Pablo; de Privitellio, Luciano (2005). Batallas por la Libertad (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Aguilar. ISBN 978-987-04-0105-6.
Galasso, Norberto (2000). Seamos libres y lo demás no importa nada [Let us be free and nothing else matters] (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Colihue. ISBN 978-950-581-779-5.
Mayochi, Enrique Mario. "San Martín visto por los artistas" [San Martín saw by artists] (ภาษาสเปน). San Martín National Institute. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-01. สืบค้นเมื่อ 14 July 2012.{{cite web}}:  CS1 maint: ref duplicates default (ลิงก์)
หนังสืออ่านเพิ่ม

Documentos para la historia del Libertador General San Martín [Documents for the history of Liberator General San Martín] (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Instituto Nacional Sanmartiniano and Museo Histórico Nacional. 1953.
Crow, John (17 January 1992). The Epic of Latin America. Berkeley, California: University of California Press. ISBN 978-0-520-07723-2.
Dellepiane, Carlos (1965). Historia militar del Perú [Military history of Peru] (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Círculo Militar.
Espíndola, Adolfo (1962). San Martín en el Ejército Español en la península [San Martín in the Spanish Army in the peninsula] (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Comisión Nacional Ejecutiva del 150 Aniversario de la Revolución de Mayo.
Harvey, Robert (2000). Liberators: Latin America's Struggle For Independence. New York: The Overlook Press, Peter Mayer Publishers. ISBN 978-1-58567-072-7.
Higgins, James (2014). The Emancipation of Peru: British Eyewitness Accounts. Online at https://sites.google.com/site/jhemanperu
Levene, Ricardo (1936). Historia de la Nación Argentina [History of the Argentine Nation] (ภาษาสเปน). Buenos Aires: Editorial El Ateneo.
Montes i Bradley, Ricardo Ernesto (1952). El agricultor José de San Martín [The farmer José de San Martín] (ภาษาสเปน). Mexico: Editorial Perspectivas.
| ก่อนหน้า |  | โฆเซ เด ซาน มาร์ติน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| None |  | President of Peru  (1821–1822) |  | Francisco Xavier de Luna Pizarro |
| José Miguel Carrera |  | Commander-in-Chief of the Army of Chile  (1817–1819) |  | Bernardo O'Higgins |
| Marcos González de Balcarce |  | Governor of Cuyo  (1814–1816) |  | Toribio Luzuriaga |
โอซอร์โน

| โอซาร์โน |
| --- | --- |
นครและเทศบาล

    ธง  ตราอาร์ม  Location of Osorno commune within Los Lagos Region โอซาร์โนที่ตั้งในชิลี
พิกัด (alcalde's office): 40°34′21″S 73°08′07″W﻿ / ﻿40.57250°S 73.13528°W﻿ / -40.57250; -73.13528
ประเทศ: ชิลี
แคว้น: โลสลาโกส
จังหวัด: โอซอร์โน
แคว้น: โอซอร์โน
ก่อตั้ง: 1558
การปกครอง
 • ประเภท: Municipality
 • Alcalde: Jaime Alberto Bertin Valenzuela (DC)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 951.3 ตร.กม. (367.3 ตร.ไมล์)
ความสูง: 35 เมตร (115 ฟุต)
ประชากร (2002 Census)
 • ทั้งหมด: 145,475 คน
 • ประมาณ (2008): 160,000 คน
 • ความหนาแน่น: 150 คน/ตร.กม. (400 คน/ตร.ไมล์)
 • Urban: 132,245
 • Rural: 13,230
เดมะนิม: Osornian
Sex
 • Men: 70,743
 • Women: 74,732
เขตเวลา: UTC−4 (CLT)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−3 (CLST)
Postal code: 5290000
รหัสพื้นที่: 56 + 64
Climate: Cfb
เว็บไซต์: Official website (สเปน)
โอซอร์โน (สเปน: Osorno) เป็นนครและเทศบาลทางตอนใต้ของประเทศชิลี เป็นเมืองหลักของจังหวัดโอซอร์โน แคว้นโลสลาโกส เมืองมีประชากร 145,475 คน จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี ค.ศ.  2002 เมืองตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองหลวงประเทศ กรุงซันติอาโก 945 กิโลเมตร (587 ไมล์) อยู่ห่างจากเมืองหลวงของแคว้น เมืองปูเอร์โตมอนต์ทางทิศเหนือ 105 กิโลเมตร (65 ไมล์) และอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองซานการ์โลสเดบาริโลเชของประเทศอาร์เจนตินา 260 กิโลเมตร (160 ไมล์)
เมืองตั้งอยู่ตรงจุดบรรจบของแม่น้ำราอูเอและแม่น้ำดามัสที่เป็นแหล่งน้ำสำคัญด้านเกษตรกรรมและการทำฟาร์มปศุสัตว์ทางตอนเหนือของแคว้นโลสลาโกส มรดกทางวัฒนธรรมของเมืองนั้นก่อร่างสร้างตัวโดยได้รับอิทธิพลจากชาวสเปน ชาวกิยิเช และชาวเยอรมัน
โอราซิโอ การ์เตส

| โอราซิโอ การ์เตส |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐปารากวัย
ดำรงตำแหน่ง 15 สิงหาคม 2013 – 15 สิงหาคม 2018
ก่อนหน้า: เฟเดริโก ฟรังโก
ถัดไป: มาริโอ อับโด เบนิเตซ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: โอราซิโอ มานูเอล การ์เตส ฆารา  (1956-07-05) 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 (68 ปี)

โอราซิโอ มานูเอล การ์เตส ฆารา (สเปน: Horacio Manuel Cartes Jara; เกิด 5 กรกฎาคม 1956 ) เป็นนักการเมืองและอดีตประธานาธิบดีของประเทศปารากวัย เขาเป็นนักธุรกิจชาวปารากวัยที่ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีปารากวัย พ.ศ. 2556 เขาเป็นผู้สมัครจากพรรคโกโลราโด เขาทำธุรกิจเกี่ยวกับยาสูบในปารากวัย และเขาได้รับเลือกให้เป็นประธานกิตติมศักดิ์ของสโมสรฟุตบอล
โรเซนโด อัลบาเรซ

| โรเซนโด อัลบาเรซ |
| --- | --- |
เกิด: โรเซนโด โฆเซ อัลบาเรซ เอร์นันเดซ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
โรเซนโด โฆเซ อัลบาเรซ เอร์นันเดซ (สเปน: Rosendo José Álvarez Hernández) นักมวยสากลชาวนิการากัว เกิดเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ที่กรุงมานากัว ประเทศนิการากัว สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 37 (น็อก 24) เสมอ 2 แพ้ 3
ประวัติ

อัลบาเรซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 และขึ้นชกชนะรวด 19 ครั้งและเคยชนะน็อกโฮเซ โบนิยา ด้วย อัลบาเรซชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท สมาคมมวยโลกในไทยเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2538 และเป็นฝ่ายชนะคะคะแนนได้แชมป์มาครอง และยังป้องกันแชมป์ชนะสงคราม ป.เปาอินทร์, เกอร์มิน กัวร์เดีย, อีริก ชาเวซ, ทาคาชิ ชิโอฮามะ ด้วย ต่อมาใน พ.ศ. 2541 อัลบาเรซได้ชกล้มแชมป์กับริการ์โด โลเปซ แชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสภามวยโลก ซึ่งการชกยุติลงในยกที่ 8 เนื่องจากเกิดแผลแตกโดยอุบัติเหตุ และรวมคะแนนปรากฏว่าเสมอกันไป การชกแก้มือเกิดขึ้นในอีกปีต่อมา แต่เนื่องจากอัลบาเรซไม่สามารถทำน้ำหนักได้ จึงถูกปลดจากแชมป์ก่อน ซึ่งการชกปรากฏว่าโลเปซเป็นฝ่ายชนะคะแนน
หลังจากนั้น อัลบาเรซขึ้นไปชกในรุ่นไลท์ฟลายเวท และชกชนะโตมัส โรฮัส ที่ต่อมาได้เป็นแชมป์โลกของสภามวยโลก อัลบาเรซได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลกเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2543 เนื่องจากพิชิต ช.ศิริวัฒน์ถูกปลด แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ฟาล์ว เบบิส เมนโดซาในยกที่ 7 เพราะชกต่ำกว่าเข็มขัดหลายครั้ง ก่อนจะชกแก้มือกันอีกครั้งและอัลบาเรซเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ชนะพิชิต ช.ศิริวัฒน์ เสมอกับบิกตอร์ บูร์โกส ก่อนจะชกชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลกกับฆอร์เฆ อาร์เซ ซึ่งอัลบาเรซเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 6 หลังการชกครั้งนี้ อัลบาเรซไม่ผ่านการตรวจปัสสาวะเพื่อหาสารกระตุ้น หลังจากนั้น อัลบาเรซได้หยุดชกมวยไป กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2555 ในวัย 42 ปี ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 5
เกียรติประวัติ

แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นสตอร์วเวท
ชิง 23 กันยายน 2537 ชนะทีเคโอ​ โฮเซ โบนิยา ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 พฤศจิกายน 2537 ชนะทีเคโอ​ อันเดรส ตาบาเรซ ยก 2 ที่นิการากัว
แชมป์โลก WBA รุ่นสตอรว์เวท
ชิง 2 ธันวาคม 2538 ชนะคะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่สระแก้ว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มีนาคม 2539 ชนะน็อก เคร์มิน กวาร์ดิอา ยก 3 ที่นิการากัว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 15 มิถุนายน 2539 ชนะคะแนน อีริค ชาเวซ ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 1 ตุลาคม 2539 ชนะทีเคโอ​ ทากาชิ ชิโอฮามะ ยก 8 ที่ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 11 มกราคม 2540 ชนะทีเคโอ​ สงคราม ป.เปาอินทร์ ยก 11 ที่สระแก้ว
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5 และเป็นการชิงแชมป์โลก WBC รุ่นสตรอว์เวทไม่สำเร็จด้วย, 7 มีนาคม 2541 เสมอโดยเทคนิคกับ ริการ์โด โลเปซ ที่เม็กซิโก
เสียแชมป์และเป็นการชิงแชมป์โลก WBC รุ่นสตรอว์เวท ไม่สำเร็จด้วย 13 พฤศจิกายน 2541 แพ้คะแนน ริการ์โด โลเปซ ที่สหรัฐ
แชมป์โลก WBA รุ่นไลท์​ฟลายเวท
ชิง 3 มีนาคม 2544 ชนะคะแนน เบบิส เมนโดซา ที่สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 มกราคม 2545 ชนะทีเคโอ​ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 12 ที่สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 31 มีนาคม 2546 ชนะคะแนน เบบิส เมนโดซา ที่สหรัฐ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 ธันวาคม 2546 เสมอกับ บิกตอร์ บูร์โกส ที่สหรัฐ
สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 12 สิงหาคม 2543 แพ้ฟาล์ว เบบิส เมนโดซา ที่สหรัฐ
ชิงแชมป์เฉพากาล WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 8 เมษายน 2549 แพ้น็อก ฆอร์เฆ อาร์เซ ยก 6 ที่สหรัฐ
โอลกา ฆาร์โมนิ

โอลกา ฆาร์โมนิ ไบเยต (สเปน: Olga Harmony Baillet; 23 เมษายน ค.ศ. 1928 – 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018) เป็นอดีตนักเขียนบทละครและครูสอนการแสดงชาวเม็กซิโกที่เอสกูเอลานาซิโอนัลเปรปาราโตเรีย
โรซาแห่งลิมา

| นักบุญโรซาแห่งลิมา |
| --- | --- |

พรหมจารี
เกิด: 20 เมษายน ค.ศ. 1586(1586-04-20) กรุงลิมา เขตอุปราชแห่งเปรู จักรวรรดิสเปน
เสียชีวิต: สิงหาคม 24, 1617(1617-08-24) (31 ปี) กรุงลิมา เขตอุปราชแห่งเปรู จักรวรรดิสเปน
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เป็นนักบุญ: 12 เมษายน ค.ศ. 1671 กรุงโรม รัฐสันตะปาปา  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 10
สักการสถานหลัก: อารามนักบุญดอมินิก กรุงลิมา
วันฉลอง: 23 สิงหาคม
องค์อุปถัมภ์: ละตินอเมริกา, ประเทศฟิลิปปินส์
นักบุญโรซาแห่งลิมา (สเปน: Santa Rosa de Lima) เป็นชาวสเปนในนิคมกรุงลิมา เขตอุปราชแห่งเปรู ในจักรวรรดิสเปน สมาชิกคณะชั้นสามของนักบุญดอมินิก มีชื่อเสียงจากการบำเพ็ญทุกรกิริยาอย่างเข้มงวด และเป็นคนแรกที่เกิดในทวีปอเมริกาที่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก
ประวัติ

นักบุญโรซา เกิดที่กรุงลิมา เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1586 มีชื่อเดิมว่าอีซาเบล แต่มักเรียกว่าโรซา เพราะขณะที่เธอยังเป็นทารก คนใช้คนหนึ่งเคยเห็นใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นดอกกุหลาบ เมื่อรับศีลกำลังในปี ค.ศ. 1597 เธอจึงได้ใช้ชื่อว่าโรซาอย่างเป็นทางการ มารดาของโรซาเคยเอาพวงดอกไม้สวมศีรษะของเธอเพื่อให้ดูน่ารัก โรซาไม่ต้องการให้มาชื่นชม เธอจึงแอบตอกตะปูยาวเข้าไปในพวงดอกไม้ ให้ตะปูแทงลึกเข้าเนื้อ เมื่อโรซาโตขึ้น ความสวยงามของเธอยังเป็นที่ต้องตาคนหลายคน โรซาไม่ต้องการให้ลุ่มหลงในตัวเธอ เธอจึงเอาพริกไทยมาขัดหน้าจนแดงและเป็นตุ่มพุพอง
โรซาได้อ่านประวัติของนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนาแล้วประทับใจอย่างมาก จึงถือนักบุญท่านนี้เป็นแบบอย่าง เธอเริ่มอดอาหารสัปดาห์ละสามวัน รับและเฝ้าศีลมหาสนิททุกวัน ตัดผมจนสั้น นุ่งห่มผ้าเนื้อหยาบ ทำงานหนักจนมือหยาบกร้าน คนรอบข้างทั้งคนในครอบครัวและเพื่อน ๆ ต่างห้ามปรามเธอแต่ก็ไม่เป็นผล โรซาตั้งใจจะเป็นนักพรตหญิงคณะดอมินิกัน แต่ครอบครัวไม่อนุญาต เธอจึงเข้าเป็นสมาชิกคณะชั้นสามของนักบุญดอมินิกแทน และอาศัยในบ้านของบิดามารดาต่อไป เมื่ออายุ 20 ปี โรซาได้อนุญาตจากอธิการให้สวมแฮบิตของคณะดอมินิกันได้ และได้ปฏิญาณตนถือพรหมจรรย์ตลอดชีวิตด้วย ซึ่งขัดกับความประสงค์ของครอบครัวที่จะให้เธอแต่งงาน นอกจากเรื่องนี้โรซาก็เชื่อฟังพ่อแม่และช่วยเหลือครอบครัวทุกประการ
โรซา ถึงแก่มรณกรรม เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1617 สิริอายุได้ 31 ปี
หลังมรณกรรม

โรซา ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1667 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 9 การประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1671 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 10 นับเป็นคนแรกในทวีปอเมริกาที่ได้รับเกียรติยศเช่นนี้
โยฮัน เบเนกัส

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 เบเนกัสขณะเล่นให้กับมินเนโซตายูไนเต็ดในปี ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โยฮัน อัลเบร์โต เบเนกัส อูโลอา
วันเกิด:   (1988-11-27) พฤศจิกายน 27, 1988 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  ลิมอน, คอสตาริกา
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  ปีก, กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เดปอร์ติโบซาปริซา
หมายเลข:  7
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2012 |  ซานโตส |  58 |  (3) |
| 2011 |  → บาริโอเมฆิโก (ยืมตัว) |  4 |  (0) |
| 2012–2013 |  ปุนตาเรนัส |  37 |  (12) |
| 2013–2015 |  อาลาฮูเอเลนเซ |  72 |  (17) |
| 2015–2016 |  มอนทรีออลอิมแพกต์ |  32 |  (2) |
| 2017– |  มินนิโซตายูไนเต็ด |  22 |  (2) |
| 2018– |  → เดปอร์ติโบซาปริซา (ยืมตัว) |  20 |  (5) |
ทีมชาติ‡
| 2014– |  คอสตาริกา |  42 |  (9) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2017 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2017
โยฮัน อัลเบร์โต เบเนกัส อูโลอา (สเปน: Johan Alberto Venegas Ulloa; เกิด 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวคอสตาริกา ปัจจุบันเล่นให้กับเดปอร์ติโบซาปริซา โดยเป็นการยืมตัวจากมินนิโซตายูไนเต็ด นอกจากนี้เขายังเล่นให้กับทีมชาติคอสตาริกา
ทีมชาติ

เบเนกัสลงเล่นทีมชาตินัดแรกในการแข่งขันโกปาเซนโตรอาเมริกานา 2014 นัดเปิดสนามที่พบกับนิการากัว โดยเขาเป็นผู้ทำประตูที่สามให้กับทีม และเขาทำประตูได้อีกครั้งในนัดที่พบกับปานามา นับว่าเป็นประตูที่ 100 ของทีมชาติคอสตาริกาในการแข่งขันโกปาเซนโตรอาเมริกานา และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
ทีมชาติ > ประตูในนามทีมชาติ

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | นัดที่ลง | คู่แข่ง | ประตู | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 3 กันยายน ค.ศ. 2014 | RFK Stadium, วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐ | 1 |  นิการากัว | 3–0 | 3–0 | โกปาเซนโตรอาเมริกานา 2015 |
| 2 | 7 กันยายน ค.ศ. 2014 | Cotton Bowl, แดลลัส, สหรัฐ | 2 |  ปานามา | 1–2 | 2–2 | โกปาเซนโตรอาเมริกานา 2015 |
| 3 | 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 | Estadio Centenario, มอนเตวิเดโอ, อุรุกวัย | 6 |  อุรุกวัย | 3–3 | 3–3 | กระชับมิตร |
| 4 | 11 มิถุนายน ค.ศ. 2015 | Estadio Reino de León, เลออน, สเปน | 10 |  สเปน | 1–0 | 1–2 | กระชับมิตร |
| 5 | 29 มีนาคม ค.ศ. 2016 | Estadio Nacional, ซานโฮเซ, คอสตาริกา | 22 |  จาเมกา | 3–0 | 3–0 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 6 | 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016 | NRG Stadium, ฮิวสตัน, สหรัฐ | 25 |  โคลอมเบีย | 1–0 | 3–2 | โกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ |
| 7 | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 | Estadio Nacional, ซานโฮเซ, คอสตาริกา | 30 |  สหรัฐ | 1–0 | 4–0 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 8 | 15 มกราคม ค.ศ. 2017 | Estadio Rommel Fernandez, ปานามาซิตี, ปานามา | 32 |  เบลีซ | 2–0 | 3–0 | โกปาเซนโตรอาเมริกานา 2017 |
| 9 | 10 ตุลาคม ค.ศ. 2017 | Estadio Rommel Fernández, ปานามาซิตี, ปานามา | 42 |  ปานามา | 1–0 | 1–2 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
แหล่งข้อมูลอื่น

โยฮัน เบเนกัส ที่ National-Football-Teams.com
Player profile - Alajuelense
ข้อมูลของ โยฮัน เบเนกัส ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติคอสตาริกา – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 นาบัส  2 อาโกสตา  3 กอนซาเลซ  4 เอสมิต  5 บอร์เฮส  6 ดัวร์เต  7 โบลัญโญส  8 โอบิเอโด  9 โกลินเดรส  10 รุยซ์ (c)  11 เบเนกัส  12 กัมเบล  13 วอลลิซ  14 อาโซเฟย์ฟา  15 กัลโบ  16 กัมโบอา  17 เตเฮดา  18 เปมเบร์ตอน  19 วัสตอน  20 กุซมัน  21 อูเรญญา  22 กูติเอร์เรซ  23 โมเรย์รา  ผู้ฝึกสอน: รามิเรซ  |  1 นาบัส  2 อาโกสตา  3 กอนซาเลซ  4 เอสมิต  5 บอร์เฮส  6 ดัวร์เต  7 โบลัญโญส  8 โอบิเอโด  9 โกลินเดรส  10 รุยซ์ (c)  11 เบเนกัส  12 กัมเบล  13 วอลลิซ  14 อาโซเฟย์ฟา  15 กัลโบ  16 กัมโบอา  17 เตเฮดา  18 เปมเบร์ตอน  19 วัสตอน  20 กุซมัน  21 อูเรญญา  22 กูติเอร์เรซ  23 โมเรย์รา  ผู้ฝึกสอน: รามิเรซ  |  |
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติคอสตาริกา – ฟุตบอลโลก 2022 |
| --- | --- | --- |
|  1 นาบัส  2 ชากอน  3 บาร์กัส  4 ฟูเลร์  5 บอร์เฮส  6 ดัวร์เต  7 กอนเตรรัส  8 โอบิเอโด  9 เบเนต  10 รุยซ์ (กัปตัน)  11 เบเนกัส  12 กัมเบล  13 ตอร์เรส  14 ซาลัส  15 กัลโบ  16 มาร์ติเนซ  17 เตเฮดา  18 อัลบาราโด  19 วัสตอน  20 อากิเลรา  21 โลเปซ  22 มาตาร์ริตา  23 เซเกย์รา  24 วิลซอน  25 เอร์นันเดซ  26 ซาโมรา  ผู้ฝึกสอน: ซัวเรซ  |  1 นาบัส  2 ชากอน  3 บาร์กัส  4 ฟูเลร์  5 บอร์เฮส  6 ดัวร์เต  7 กอนเตรรัส  8 โอบิเอโด  9 เบเนต  10 รุยซ์ (กัปตัน)  11 เบเนกัส  12 กัมเบล  13 ตอร์เรส  14 ซาลัส  15 กัลโบ  16 มาร์ติเนซ  17 เตเฮดา  18 อัลบาราโด  19 วัสตอน  20 อากิเลรา  21 โลเปซ  22 มาตาร์ริตา  23 เซเกย์รา  24 วิลซอน  25 เอร์นันเดซ  26 ซาโมรา  ผู้ฝึกสอน: ซัวเรซ  |  |
โรเบร์โต อายาลา

นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
โรเบร์โต ฟาเบียน อายาลา (สเปน: Roberto Fabián Ayala; [roˈβeɾto faˈβjan aˈʝala]; 14 เมษายน ค.ศ. 1973 – ) ฉายาเอลราตอน (สเปน: El Ratón; "หนู") เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาผู้ทำหน้าที่เซ็นเตอร์แบ็กให้แก่ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ตลอดจนสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียและเรอัลซาราโกซาในสเปน, มิลานและนาโปลีในอิตาลี ตลอดจนเฟร์โรการ์ริล, ริเบร์เปลต และราซินกลุบในอาร์เจนตินาบ้านเกิดของเขา
เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกองหลังตัวกลางที่เก่งที่สุดในยุคของเขา ซึ่งโดดเด่นด้วยความเป็นผู้นำและความสามารถในลูกกลางอากาศตลอดอาชีพของเขา แม้ว่าเขาจะตัวเล็กในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กก็ตาม ทั้งนี้ อายาลาเคยทำหน้าที่กัปตันทีมอาร์เจนตินาในการแข่ง 63 นัด เขาลงแข่งในฟุตบอลโลกสามสมัยและลงเล่นให้แก่ทีมชาติทั้งหมด 115 นัด นับเป็นสถิติตามหลังฆาบิเอร์ มัสเชราโน, ฆาบิเอร์ ซาเนตติ และลิโอเนล เมสซิ ในแง่ของการลงเแข่งให้แก่ทีมชาติอาร์เจนตินา
อาชีพสโมสร > อาชีพช่วงแรกในอาร์เจนตินา

อายาลาเริ่มต้นอาชีพของเขาในอาร์เจนตินาบ้านเกิดของเขาโดยเป็นนักฟุตบอลสังกัดเฟร์โรการ์ริลโอเอสเต ครั้นหลังจากสามฤดูกาล เขาได้ย้ายไปสังกัดริเบร์เปลต ซึ่งฟอร์มที่ดีของเขาได้ดึงดูดความสนใจต่อสโมสรต่าง ๆ ในทวีปยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

Argentine Primera statistics at Fútbol XXI (ในภาษาสเปน)
โยอัน ฆอร์ดัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ฆอร์ดันขณะลงเล่นให้กับเซบิยาใน ค.ศ. 2020
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โยอัน ฆอร์ดัน โมเรโน
วันเกิด:   (1994-07-06) 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี)
สถานที่เกิด:  ราฌังโกส สเปน
ส่วนสูง:  1.84 m (6 ft 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง#กองกลางตัวกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เซบิยา
หมายเลข:  8
สโมสรเยาวชน
2002–2005:  ปาลาฟรูเฌ็ลย์
2005–2008:  บิซบาแล็ง
2008–2009:  ฌิรูแน็ส-ซาบัต
2009–2011:  โปเบลนเซ
2011–2013:  อัสปัญญ็อล
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2015 |  อัสปัญญ็อล เบ |  85 |  (12) |
| 2014–2017 |  อัสปัญญ็อล |  12 |  (1) |
| 2016–2017 |  → เรอัลบายาโดลิด (ยืมตัว) |  35 |  (3) |
| 2017–2019 |  เอย์บาร์ |  71 |  (10) |
| 2019– |  เซบิยา |  64 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2015– |  กาตาลุญญา |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2021
โยอัน ฆอร์ดัน โมเรโน (สเปน: Joan Jordán Moreno; เกิด 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจุจุบันลงเล่นให้กับเซบิยา ในลาลิกาสเปน ในตำแหน่งกองกลางตัวกลาง
ในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 จอร์แดนเข้าร่วมทีม Eibar โดยทำสัญญาเป็นเวลาสามปี จอร์แดนได้เซ็นสัญญากับ Sevilla เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2019 โดยมีค่าเสนอราคาประมาณ 14 ล้านยูโร
สโมสรอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ดิวิชัน | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | รวม> ลงเล่น | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อัสปัญญ็อล เบ | 2012–13 | เซกุนดาดิบิซิออน เบ | 21 | 2 | — | — | — | — | — | — | 21 | 2 |
| อัสปัญญ็อล เบ | 2013–14 | เซกุนดาดิบิซิออน เบ | 33 | 6 | — | — | — | — | — | — | 33 | 6 |
| อัสปัญญ็อล เบ | 2014–15 | เซกุนดาดิบิซิออน เบ | 31 | 5 | — | — | — | — | — | — | 31 | 5 |
| อัสปัญญ็อล เบ | รวม | รวม | 85 | 13 | — | — | — | — | — | — | 85 | 13 |
| อัสปัญญ็อล | 2014–15 | ลาลิกา | 3 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 5 | 0 |
| อัสปัญญ็อล | 2015–16 | ลาลิกา | 9 | 1 | 3 | 0 | — | — | — | — | 12 | 1 |
| อัสปัญญ็อล | รวม | รวม | 12 | 1 | 5 | 0 | — | — | — | — | 17 | 1 |
| เรอัลบายาโดลิด | 2016–17 | เซกุนดาดิบิซิออน | 35 | 3 | 2 | 0 | — | — | — | — | 37 | 3 |
| เอย์บาร์ | 2017–18 | ลาลิกา | 35 | 6 | 2 | 0 | — | — | — | — | 37 | 6 |
| เอย์บาร์ | 2018–19 | ลาลิกา | 36 | 4 | 2 | 0 | — | — | — | — | 38 | 4 |
| เอย์บาร์ | รวม | รวม | 71 | 10 | 4 | 0 | — | — | — | — | 75 | 10 |
| เซบิยา | 2019–20 | ลาลิกา | 34 | 2 | 3 | 0 | 10 | 0 | — | — | 49 | 2 |
| เซบิยา | 2020–21 | ลาลิกา | 30 | 1 | 7 | 1 | 7 | 0 | 1 | 0 | 47 | 2 |
| เซบิยา | รวม | รวม | 64 | 3 | 10 | 1 | 17 | 0 | 1 | 0 | 96 | 4 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 267 | 30 | 21 | 1 | 17 | 0 | 1 | 0 | 306 | 31 |
↑  ลงเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก
↑  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงเล่นในยูฟ่าซูเปอร์คัพ
เกียรติประวัติ

เซบิยา
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2019–20
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าโปรไฟล์ที่เว็บไซต์อัสปัญญ็อล เก็บถาวร 2014-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษากาตาลา)
ประวัติของ โยอัน ฆอร์ดัน ที่ BDFutbol
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเซบิยา  |
| --- | --- |
 1 ดมิตรอวิช  2 มอนติเอล  4 ราโมส  5 โอกัมโปส  6 กูเด็ลย์  7 ซูโซ  8 ฆอร์ดัน  9 มีร์  10 รากิติช  11 มุนีร  13 โบโน  14 โอสการ์  15 อันนุศ็อยรี  16 นาบัส (กัปตัน)  17 ลาเมลา  18 ดิเลนีย์  19 อากุญญา  20 การ์ลุส  21 โอลิเบร์  23 กูนเด  24 ปาปู โกเมซ  25 เฟร์นันโด   46 อัลมัจญ์บะรี  ผู้จัดการทีม: Sánchez Flores
โอลาบาร์ริอา

| โอลาบาร์ริอา |
| --- | --- |

พิกัด: 36°54′S 60°20′W﻿ / ﻿36.900°S 60.333°W﻿ / -36.900; -60.333
ประเทศ:  อาร์เจนตินา
รัฐ:  บัวโนสไอเรส
Partido: โอลาบาร์ริอา
ก่อต้ง: 25 พฤศจิกายน 1867
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7.715 ตร.กม. (2.979 ตร.ไมล์)
ความสูง: 162 เมตร (531 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 111,320 คน
 • ความหนาแน่น: 14,000 คน/ตร.กม. (37,000 คน/ตร.ไมล์)
CPA Base: B 7400
รหัสพื้นที่: +54 2284
เว็บไซต์: Official website
โอลาบาร์ริอา (สเปน: Olavarría) เป็นเมืองในรัฐบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา มีประชากร 111,320 คน (ค.ศ. 2010) ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1867 ตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่นายพันโฆเซ บาเลนติน เด โอลาบาร์ริอา (ค.ศ. 1801–1845) ผู้นำทางทหารยุคแรกของอาร์เจนตินา
โรโดลโฟ บลังโก

| โรโดลโฟ บลังโก |
| --- | --- |
เกิด: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2509
โรโดลโฟ บลังโก (สเปน: Rodolfo Blanco) นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ที่เมืองซานโอโนเฟร จังหวัดซูเกร สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 29 (น็อก 18) เสมอ 1 แพ้ 22
ประวัติ

โรโดลโฟ บลังโก เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2525 และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต องค์กรมวยโลก กับยู มย็อง-อู แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 8 ต่อมาใน พ.ศ. 2533 บลังโกขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ กับเดฟ แมกออลีย์ แต่ไม่สำเร็จ อีกสองปีต่อมา บลังโกขึ้นชกแก้มือกับแมกออลีย์อีกครั้งและเป็นฝ่ายชนะได้ครองแชมป์โลกเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2535 แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ จากนั้น บลังโกไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกอีก เขาได้ครองแชมป์สหพันธ์มวยอเมริกาเหนือเมื่อ พ.ศ. 2540 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับจอห์นนี ทาเปียเมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ บลังโกชกมวยต่อมาถึง พ.ศ. 2545 จึงแขวนนวม
เกียรติประวัติ

แชมป์โคลอมเบียรุ่นฟลายเวต (2529)
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ
ชิง 11 มิถุนายน 2535 ชนะคะแนน เดฟ แมกเอาลี ที่สเปน
เสียแชมป์ 29 พฤศจิกายน 2535 แพ้น็อก พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ ยก 3 ที่สมุทรปราการ
แชมป์สหพันธ์มวยอเมริกาเหนือรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต
ชิง 7 สิงหาคม 2540 ชนะคะแนน วิลเลียม อัลเวร์โซ ที่สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 20 กันยายน 2530 แพ้น็อก ยู มย็อง-อู ยก 8 ที่เกาหลีใต้
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต ไอบีเอฟ เมื่อ 15 กันยายน 2533 แพ้คะแนน เดฟ แมคเอาลี ที่ไอร์แลนด์เหนือ
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต สหพันธ์มวยนานาชาติและองค์กรมวยโลก เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้คะแนน จอห์นนี ทาเปีย ที่สหรัฐ
ชิงแชมป์ ดับเบิลยูบีเอ เฟเดลาติน รุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 8 สิงหาคม 2541 แพ้คะแนน กูเวาเตมอก โกเมซ ที่สหรัฐ
โรดริโก เด โปล

Argentine professional footballer (born 1994)
โรดริโก ฆาบิเอร์ เด โปล (สเปน: Rodrigo Javier De Paul เสียงอ่านภาษาสเปน: [roˈðɾiɣo ðe pol]) เกิด 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1994  เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่อัตเลติโกเดมาดริด สโมสรจากลาลิกา และทีมชาติอาร์เจนตินา
เกียรติประวัติ

อาร์เจนตินา
ฟุตบอลโลก: 2022
โกปาอาเมริกา: 2021 , 2024