stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 และ 2 (สหประชาชาติ)

| กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 และ 2 (สหประชาชาติ) |
| --- | --- |
กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ)
กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) ระหว่างการซ่อมแซมสะพานแบลี่ย์
ประจำการ: 3 กุมภาพันธ์ 2535 – ตุลาคม 2536
ประเทศ: ไทย
เหล่า:  กองทัพบกไทย
รูปแบบ: ผู้มิใช่พลรบ
บทบาท: การทำลายล้างวัตถุระเบิด การป้องกันกำลังรบ ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม การแทรกแซงด้านมนุษยธรรม วิศวกรรมการทหาร การส่งกำลังบำรุงทางทหาร การตรวจตราทางทหาร การรักษาสันติภาพ การลาดตระเวน การสงครามในเมือง
กำลังรบ:  1,151 นาย 446 นาย (พัน.ช.ฉก.ที่ 1)  705 นาย (พัน.ช.ฉก.ที่ 2 (สหประชาชาติ)) 
ขึ้นกับ:  รัฐบาลไทย (พัน.ช.ฉก.ที่ 1)  องค์การบริหารชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในกัมพูชา (พัน.ช.ฉก.ที่ 2 (สหประชาชาติ))
กองบัญชาการ: จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา
ผู้บังคับบัญชา
ผบ.พัน.ช.ฉก.ที่ 1: พันเอก วีระศักดิ์ รักษาทรัพย์
ผบ.พัน.ช.ฉก.ที่ 2 (สหประชาชาติ): พันเอก สมมารถ ปรุงสุวรรณ์
กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 และ 2 (สหประชาชาติ) (อังกฤษ: 1st Thai Engineering Battalion Task Force และ 2nd Thai Engineering Battalion Task Force (2nd United Nation Thai Engineering Battalion Task Force)) หรือ พัน.ช.ฉก.ที่ 1 และ พัน.ช.ฉก.ที่ 2 (สหประชาชาติ) เป็นหน่วยทหารช่างของกองทัพไทยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นฟูกัมพูชาหลังสงครามกลางเมือง อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลไทยและองค์การบริหารชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในกัมพูชา (UNTAC) ตามลำดับ
ภารกิจของหน่วยคือการปฏิบัติการด้านมนุษยธรรมในกัมพูชาหลังจากสภาวะสงครามกลางเมือง โดยประเทศไทยได้ส่งกำลังทหารที่ไม่ใช่พลรบกองพันที่ 1 จำนวน 446 นาย และกองพันที่ 2 จำนวน 705 นาย รวมทั้งสิ้น 1,151 นาย
ประวัติ

ในฐานะที่ประเทศไทยเป็นสมาชิกของสหประชาชาติ และเป็นประเทศเพื่อนบ้านกับกัมพูชา จึงได้ให้ความช่วยเหลือด้วยเหตุผลทั้งด้านมนุษยธรรมและความสัมพันธ์อันดี จึงได้จัดกำลังเป็นหน่วยทหารช่างเฉพาะกิจมาจากกองพลทหารช่างจำนวน 2 กองพัน
กองพันแรก ชื่อว่า กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 ปฏิบัติงานในนามของรัฐบาลไทย โดยนายอานันท์ ปันยารชุน นายกรัฐมนตรีขณะนั้น (ไม่ได้สวมหมวกฟ้า) มีกำลังพลจำนวน 446 นาย ก่อสร้างถนนสายคลองลึก ปอยเปต ศรีโสภณ ความยาว 48 กิโลเมตร เป็นของขวัญให้กับรัฐบาลกัมพูชาเพื่อส่งกลับผู้อพยพและเป็นเส้นทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติงานตั้งแต่วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ถึงวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2536
ขณะที่กองพันที่สอง คือ กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) ได้รับการร้องขอกำลังจากสหประชาชาติเพื่อปฏิบัติงานในนามสหประชาชาติ (สวมหมวกฟ้า) เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2534 โดยการทาบทามของรองเลขาธิการสหประชาชาติฝ่ายกิจการการเมืองพิเศษ Marrak Goulding ผ่านผู้แทนถาวรแห่งประเทศไทยประจำสหประชาชาติที่นิวยอร์ก โดยร้องขอกำลังพลทหารช่างระดับกองพันประมาณ 700 - 800 นายในการเก็บกู้วัตถุระเบิดและทุ่นระเบิดในกัมพูชา ซึ่งกระทรวงการต่างประเทศได้ประสานงานไปยังกองทัพบก และได้รับอนุมัติจากผู้บัญชาการทหารบก พลเอก สุจินดา คราประยูรให้จัดเตรียมกำลังพล
สหประชาชาติได้เห็นชอบอย่างเป็นทางการ และมีหนังสือลงวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2535 และผู้แทนถาวรของไทยประจำสหประชาชาติได้ยืนยันต่อคำร้องขออย่างเป็นทางการโดยพิจารณาส่งกำลังพลจำนวน 505 นายเข้าร่วมกับกองกำลังของคณะผู้แทนล่วงหน้าของสหประชาชาติในกัมพูชา (UNAMIC) และฝ่ายรัฐบาลไทยได้มีมติอนุมัติรับในหลักการให้ส่งกองกำลังเข้าร่วมเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 และทำพิธีส่งกองกำลังในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ณ กรมทหารราบที่ 12 รักษาพระองค์
จัดกำลังแบ่งเป็น 2 ผลัด คือ ผลัดที่ 1 ระหว่างวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ถึง 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 และผลัดที่ 2 ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ถึงตุลาคม พ.ศ. 2536 ซึ่งในระหว่างนั้น UNAMIC ได้สลายตัวลงและกลายเป็นส่วนหนึ่งของ UNTAC ทำให้กองกำลังได้ขึ้นการบัญชาการกับผู้บัญชาการฝ่ายทหารของ UNTAC
ภาพรวมของกองกำลัง

กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 และ 2 (สหประชาชาติ) มีกำลังพลทั้งสิ้นจำนวน 1,151 นาย แบ่งเป็น
กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 — จำนวน 446 นาย ปฏิบัติงานระหว่างวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2536
กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) — มีกองบัญชาการอยู่ที่พระตะบอง จำนวน 705 นาย
ผลัดที่ 1 ระหว่างวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 – 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536
ผลัดที่ 2 ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – ตุลาคม พ.ศ. 2536
ภาพรวมของกองกำลัง > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1

กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 อยู่ภายใต้การสั่งการและงบประมาณของรัฐบาลไทย มี พันเอก วีระศักดิ์ รักษาทรัพย์ เป็นผู้บังคับกองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 จัดกำลังพลมาจากกรมการทหารช่าง และชุดสุนัขสงคราม โดยหมวดสุนัขทหารประกอบด้วยกำลังพล 47 นาย และสุนัขทหาร 27 ตัว ปฏิบัติงานระหว่างวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ถึงวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2536
ภาพรวมของกองกำลัง > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ)

กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) เป็นส่วนหนึ่งของหน่วยทหารช่างขององค์การบริหารชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในกัมพูชา (UNTAC) ซึ่งประกอบด้วยหน่วยทหารช่าง 5 หน่วย ได้แก่
กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) — จากประเทศไทย กองบัญชาการตั้งอยู่ที่พระตะบอง รับผิดชอบเซกเตอร์ 1, 8, 9W (บางส่วน)
กองพันทหารช่างจีน — จากประเทศจีน กองบัญชาการตั้งอยู่ที่พนมเปญ รับผิดชอบเซกเตอร์ 5W, 9W (บางส่วน) และกรุงพนมเปญ
กองพันทหารช่างญี่ปุ่น — จากประเทศญี่ปุ่น กองบัญชาการตั้งอยู่ที่จังหวัดตาแก้ว รับผิดชอบเซกเตอร์ 5E (บางส่วน), 6, 9E
หน่วยเฉพาะกิจทหารช่างโปแลนด์ — จากประเทศโปแลนด์ กองบัญชาการตั้งอยู่ที่จังหวัดกระแจะ รับผิดชอบเซกเตอร์ 4, 5E (บางส่วน)
กองร้อยทหารช่างฝรั่งเศส — จากประเทศฝรั่งเศส กองบัญชาการตั้งอยู่ที่จังหวัดเสียมราฐ รับผิดชอบเซกเตอร์ 2, 3
ภาพรวมของกองกำลัง > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) > โครงสร้าง

โครงสร้างของกองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของ พันเอก สมมารถ ปรุงสุวรรณ์ ผู้บังคับกองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) มีกำลังพลแบ่งเป็น นายทหารชั้นสัญญาบัตร จำนวน 55 นาย นายทหารชั้นประทวน จำนวน 471 นาย พลทหาร จำนวน 139 นาย พลอาสาสมัคร 35 นาย แบ่งโครงสร้างประกอบไปด้วย
กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) — กองบัญชาการอยู่ที่จังหวัดพระตะบอง
กองบังคับการกองพันและกองร้อยบังคับการและบริการ
กองร้อยทหารช่างที่ 1 — กองบัญชาการอยู่ที่ศรีโสภณ จังหวัดบันทายมีชัย
กองร้อยทหารช่างที่ 2 — กองบัญชาการอยู่ที่พระเนตรพระ จังหวัดบันทายมีชัย
กองร้อยทหารช่างที่ 3 — กองบัญชาการอยู่ที่บ้านพนมทม และย้ายไปที่บ้านศาลากัมลู จังหวัดโพธิสัตว์
ชุดสุนัขสงคราม
ภาพรวมของกองกำลัง > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) > การจัดกำลังจากหน่วยต้นสังกัด

การจัดกำลังจากหน่วยต้นสังกัด ประกอบไปด้วย
กองบังคับการกองพันและกองร้อยบังคับการและบริการ จัดกำลังจากทหารช่างในกองทัพภาคที่ 1 และกรมการทหารช่าง
กองร้อยทหารช่าง 3 กองร้อย จัดกำลังจากกองพันทหารช่างในสังกัดของกองพลและกองพลทหารช่างสนามของกองทัพ
กองร้อยทหารช่างที่ 1 จัดกำลังจากกองพันทหารช่างที่ 1 รักษาพระองค์
กองร้อยทหารช่างที่ 2 จัดกำลังจากกองพันทหารช่างที่ 2 รักษาพระองค์
กองร้อยทหารช่างที่ 3 จัดกำลังผสมจาก
กองพันทหารช่างที่ 3
กองพันทหารช่างที่ 6
กองพันทหารช่างที่ 201
ชุดสุนัขสงคราม จัดกำลังจากกองพันสุนัขทหาร เป็นกำลังพล 57 นาย และสุนัขทหาร 36 ตัว
หน่วยอื่น ๆ จัดกำลังสนับสนุนจาก โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, ศูนย์สุนัขทหาร กรมการสัตว์ทหารบก, กรมการทหารสื่อสาร, กรมพลาธิการทหารบก, กรมแพทย์ทหารบก, โรงเรียนเสนาธิการทหารบก และกรมฝ่ายเสนาธิการ
ภาพรวมของกองกำลัง > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) > เครื่องมือช่าง

เครื่องมือช่างของกองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) ประกอบไปด้วย
รถถากถาง จำนวน 5 คัน
รถตักบรรทุก จำนวน 5 คัน
รถโกยตัก จำนวน 5 คัน
รถเกลี่ย จำนวน 5 คัน
รถบด จำนวน 5-6 คัน
รถน้ำ จำนวน 5-6 คัน
รถบรรทุกท้าย จำนวน 55 คัน
ปฏิบัติการ

กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 และ 2 (สหประชาชาติ) มีภารกิจในการปฏิบัติการด้านมนุษยธรรมฟื้นฟูและบูรณะภายในประเทศกัมพูชาทั้งจากการเสนอของรัฐบาลไทยเองและการร้องขอจากสหประชาติ แบ่งออกเป็น 2 ด้านใหญ่ ๆ คือ
ปฏิบัติการ > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1

กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 (พัน.ช.ฉก.ที่ 1) มีภารกิจในการซ่อมแซมและบูรณะเส้นทางหลวงหมายเลข 5 ของกัมพูชา ช่วงระหว่างปอยเปตไปจนถึงศรีโสภณ (จากชายแดนไทยไปทางตะวันออก) ระยะทางรวม 48 กิโลเมตร เพื่อใช้เป็นเส้นทางในการส่งกลับผู้อพยพชาวกัมพูชากลับไปยังภูมิลำเนาของตน และเป็นเส้นทางเชื่อมต่อทางเศรษฐกิจ โดยมีภารกิจสืบเนื่องคือการกวาดล้างและทำลายทุ่นระเบิดตามแนวเส้นทางที่ก่อสร้างซึ่งตกค้างมาจากสงครามกลางเมือง
นอกจากนี้ยังมีการก่อสร้างเพิ่มเติมจากแผนที่วางไว้ คือ โรงเรียนมิตรภาพกัมพูชา-ไทย จำนวน 3 แห่ง และสะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (อรัญประเทศ–ปอยเปต)
ปฏิบัติการ > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ)

กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่  2 (สหประชาชาติ) (พัน.ช.ฉก.ที่ 2 (สหประชาชาติ)) มีภารกิจในการปฏิบัติการตามการร้องขอของสหประชาชาติคือการเก็บกู้ทุ่นระเบิดและกับระเบิดบนเส้นทางสำหรับการส่งกลับผู้อพยพชาวกัมพูชา และพื้นที่ที่จะสร้างศูนย์รับผู้อพยพ ขึ้นการบังคับบัญชากับองค์การบริหารชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในกัมพูชา (UNTAC) และสนับสนุนการทำงานของข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR) ในพื้นที่รับผิดชอบ 3 พื้นที่ คือ เซกเตอร์ 1, 8 และ 9w ครอบคลุมจังหวัดบันทายมีชัย พระตะบอง โพธิสัตว์ และกำปงฉนัง
ภารกิจของกองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) มีดังนี้
เก็บกู้ทุ่นระเบิดและวัตถุระเบิดในขอบเขตจำกัดเพื่อสนับสนุนการส่งกลับผู้อพยพและตามความต้องการขององค์การบริหารชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในกัมพูชา (UNTAC)
การซ่อมแซมอาคาร เส้นทาง ถนน อาคาร สนามบิน ทางวิ่ง และสนามเฮลิคอปเตอร์
การก่อสร้างอย่างง่ายในการส่งกำลังบำรุงและการก่อสร้างบริเวณหัวสนามบิน
การจ่ายพลังงานไฟฟ้าจากเครื่องปั่นไฟสนาม
การผลิตน้ำบริสุทธิ์ การเก็บรักษาน้ำ และการขุดบ่อ
จัดหา ผลิต รักษา และแจกจ่ายวัสดุการช่างต่าง ๆ
การปฏิบัติการของกองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) มีดังนี้
การบูรณะและบำรุงรักษาเส้นทางสัญจรและสะพานของทางหลวงหมายเลข 5 จากกัมปงชะนังถึงศรีโสภณ และทางหลวงหมายเลข 6 จากศรีโสภณถึงแยกตัดกับทางหลวงหมายเลข 68 รวมถึงรับผิดชอบพื้นที่ของกองร้อยทหารช่างฝรั่งเศสที่ถอนกำลังจากเสียมเรียบในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2536 คือทางหลวงหมายเลข 6 จากศรีโสภณถึงเสียมเรียบ
ซ่อมแซมและบำรุงรักษาท่าอากาศยานพระตะบอง
การตรวจค้นและทำลายล้างทุ่นระเบิด และสุนัขสงคราม
ให้การสนับสนุนชุดก่อสร้างจำนวน 3 ชุด สำหรับรื้อถอนและคลังสำเร็จรูปตามคำสั่ง
ให้การสนับสนุนงานช่างให้กับหน่วยขององค์การบริหารชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในกัมพูชา (UNTAC) ในการถอนตัวผ่านพื้นที่รับผิดชอบ
ถอนตัวออกจากประเทศกัมพูชาตามคำสั่ง
ปฏิบัติการ > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) > ปฏิบัติการหลัก

การปฏิบัติหลักซึ่งแทบจะเป็นงานที่ต้องทำตลอดเวลาคือการปรับปรุง ซ่อมแซมเส้นทางสัญจร โดยมีลักษณะความเสียหายอันเนื่องมาจากการขาดการบำรุงรักษาอย่างหนักจนถึงฐานราก บางส่วนเป็นหลุมเป็นบ่อ เกิดความเสียหายจากกระสุนปืนใหญ่ จากน้ำท่วม จากการใช้งานเกินพิกัด โดยความรับผิดชอบ ประกอบไปด้วย
ทางหลวงหมายเลข 5 ตั้งแต่ศรีโสภณ จังหวัดบันทายมีชัย - จังหวัดพระตะบอง - จังหวัดโพธิสัตว์ ระยะทางรวม 282 กิโลเมตร และมีการขยายความรับผิดชอบเพิ่มเติมถึงจังหวัดกำปงฉนัง ระยะทางประมาณ 100 กิโลเมตร
ทางหลวงหมายเลข 6 ตั้งแต่ศรีโสภณ จังหวัดบันทายมีชัย - บ้านการัน (ทางแยกทางหลวงหมายเลข 68) และขยายความรับผิดชอบไปจนถึงจังหวัดเสียมราฐ ระยะทางประมาณ 105 กิโลเมตร
ทางหลวงหมายเลข 10 ตั้งแต่จังหวัดพระตะบอง - เตร็ง ระยะทางประมาณ 42 กิโลเมตร
ปฏิบัติการ > กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) > ปัญหา

กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ) ประสบปัญหาในการปฏิบัติการในด้านของข้อจำกัดในการหาแหล่งของลูกรัง ซึ่งในพื้นที่คุณภาพต่ำ รวมถึงอยู่ห่างจากหน้าพื้นที่ปฏิบัติงาน รวมไปถึงไม่ได้รับความร่วมมือจากประชาชนและเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่น มีการรีดไถกำลังพลในลักษณะของด่าน และการบังคับให้ซื้อลูกรังในพื้นที่จากผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ รวมถึงการจัดหาวัสดุต่าง ๆ ไม่อนุญาตให้จัดหาโดยตรงผ่านประเทศไทย ต้องทำผ่านสำนักงานของสหประชาชาติในพนมเปญเท่านั้น และข้อที่สำคัญที่สุดคือการไม่มีการควบคุมน้ำหนักของรถบรรทุกในการใช้งานเส้นทาง ทำให้เกิดความทรุดโทรมอย่างรวดเร็ว
สิ่งสืบเนื่อง

ได้มีการจัดสร้างพระเครื่องเนื่องในโอกาสที่ไปปฏิบัติหน้าที่ในประเทศกัมพูชา เป็นหลวงพ่อโสธร รุ่น กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 1 (พัน.ช.ฉก.ที่ 1)
ดูเพิ่ม

กองกำลังเฉพาะกิจร่วม 972 ไทย/ติมอร์ตะวันออก
กองกำลังเฉพาะกิจปฏิบัติการเพื่อมนุษยธรรม 976 ไทย/อิรัก
กองกำลังเฉพาะกิจ 980 ไทย/ดาร์ฟู
ประเทศไทยกับการรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ
ผู้บัญชาการ กองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติในกัมพูชา ตรวจเยี่ยม กองร้อยทหารช่างที่ 1 ศรีโสภณ กองพันทหารช่างเฉพาะกิจที่ 2 (สหประชาชาติ)
สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชาในปี พ.ศ. 2556 ที่ พัน.ช.ฉก.ที่ 1 ก่อสร้าง
ทางหลวงหมายเลข 5 ในปัจจุบัน มุ่งหน้าไปยังจังหวัดกำปงฉนัง
ลุ้นรักฉบับคู่ต่างขั้ว

ซีรีส์มังงะของญี่ปุ่น
| --- | --- |
ลุ้นรักฉบับคู่ต่างขั้ว
正反対な君と僕 (Seihantai na Kimi to Boku)
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
มังงะ
เขียนโดย: โคชะ อากาซาวะ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: จัมป์ คอมิคส์+
นิตยสาร: โชเน็ง จัมป์+
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 – 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
จำนวนเล่ม: 7
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ทาคาคาซึ นากาโตโมะ
อำนวยการสร้างโดย: เทรุโกะ อุตสึมิ
เขียนบทโดย: เทรุโกะ อุตสึมิ
สตูดิโอ: ลาพิน แทรค
ฉาย:  มกราคม พ.ศ. 2569  –  กำหนดการ
ลุ้นรักฉบับคู่ต่างขั้ว (ญี่ปุ่น: 正反対な君と僕, โรมาจิ: Seihantai na Kimi to Boku) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยโคชะ อากาซาวะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบตอนเดียวจบในบริการโชเน็ง จัมป์+ของชูเอชะในเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ก่อนจะได้ตีพิมพ์เป็นตอนต่อเนื่องในเว็บไซต์เดียวกันตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 จนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ได้มีการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) จำนวน 8 เล่ม ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอลาพิน แทรค มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2569
สื่อ > มังงะ

ลุ้นรักฉบับคู่ต่างขั้วเขียนและวาดภาพประกอบโดยโคชะ อากาซาวะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบวันช็อตทางบริการโชเน็ง จัมป์+ของชูเอชะเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2564 ได้รับการลงตีพิมพ์บนเว็บไซต์เดียวกันตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 จนถึงวันที่ 25 พฤศจิกายน 2567 ได้รับการรวมรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 8 เล่ม ตั้งแต่กรกฎาคม พ.ศ. 2565 จนถึงมีนาคม พ.ศ. 2568
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 ชูเอชะเริ่มเผยแพร่ซีรีส์เป็นภาษาอังกฤษบนเว็บไซต์และแอปมังงะพลัส ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
สื่อ > นิยาย

นิยายที่เขียนโดยชุนโตะ ไซบะ ชื่อว่า"ลุ้นรักฉบับคู่ต่างขั้ว: ซันนี่ & เรนนี่" ได้รับการตีพิมพ์ในภาษาญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 เนื้อเรื่องเป็นการบันทึกเหตุการณ์ในหนึ่งวันจากมุมมองของคนสามกลุ่ม
สื่อ > อนิเมะ

มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 จะผลิตโดยสตูดิโอลาพิน แทรคและกำกับโดยทาคาโยชิ นากาโทโมะ เขียนบทโดยเทรุโกะ อุตสึมิ ซึ่งจะรับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์แอนิเมชันด้วย และออกแบบตัวละครโดยมาโกะ มิยาโกะ มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2569
ผลตอบรับ

ในปี พ.ศ. 2565 ลุ้นรักฉบับคู่ต่างขั้วได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเน็คซ์ มังงะ อวอร์ดในประเภทเว็บมังงะ และอยู่ในอันดับที่ 2 จากผู้เข้าชิง 50 ราย ได้ติดอันดับที่ 34 ในรายชื่อ “หนังสือแห่งปี” ปี 2022 ของนิตยสารดาวินชี่ ซีรีส์เรื่องนี้ติดอันดับที่ 9 ในอันดับมังงะที่ดีที่สุดสำหรับผู้อ่านชายของโคโนะ มังงะ งะ ซูโงอิ!ของทาคาระจิมะชะฉบับปี 2023 โดยอยู่อันดับเดียวกับมิโดริ โนะ อุตะ: ชูชู กุนฟู ซีรีส์นี้ติดอันดับที่ 3 ในงานรางวัลมังงะ ไทโชครั้งที่ 16 โดยอยู่อันดับเดียวกับครูโฮชิ ดาวในดงสาวป่วน และอยู่ในอันดับที่ 7 ในครั้งที่ 17 เมื่อปี พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ติดอันดับสิบสองในรายชื่อการ์ตูนแนะนำของพนักงานร้านหนังสือแห่งชาติประจำปี พ.ศ. 2566 และยังอยู่อันดับที่สองในรายชื่อปี พ.ศ. 2567 อีกด้วย ซีรีส์นี้ติดอันดับที่ 6 ในรางวัลสึทายะ คอมมิค อวอร์ดประจำปี พ.ศ. 2566 ซีรีส์เรื่องนี้ร่วมกับเรื่องบ้านวิกลคว้ารางวัล Men's Comic Prize ในงาน "Minna ga Erabu!! Denshi Comic Taishō 2024" ของ NTT Solmare ในปี พ.ศ. 2567
หลุยส์ เคมเนอร์จาก Comic Book Resources ได้เปรียบเทียบซีรีส์นี้กับหนุ่มเย็บผ้ากับสาวนักคอสเพลย์ในเชิงบวก โดยสังเกตเห็นความคล้ายคลึงกันในเคมีของตัวละครหลักและการใช้แนวคิดโรแมนติกแบบ "สิ่งตรงข้ามดึงดูดกัน" ของเรื่อง
ดูเพิ่ม

โคโอริ โนะ โจเฮกิ มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน
ฐิตินันท์ แสงนาค

| ฐิตินันท์ แสงนาคท> ช., ท.ม. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น
ดำรงตำแหน่ง 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2566 (3 ปี 361 วัน)
ก่อนหน้า: จักริน พัฒน์ดำรงจิตร
ถัดไป: วีรนันท์ ฮวดศรี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 มีนาคม พ.ศ. 2504 (63 ปี) อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
พรรคการเมือง: อนาคตใหม่ (2561–2562)   ภูมิใจไทย (2562–ปัจจุบัน)

ฐิตินันท์ แสงนาค (เกิด 17 มีนาคม พ.ศ. 2504) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น เขต 1 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ

ฐิตินันท์ เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2504 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิเทศ​ศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการโฆษณา/การประชาสัมพันธ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย และปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการจัดการ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน

ฐิตินันท์ เคยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา ในปี 2557 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคอนาคตใหม่ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.สมัยแรก โดยเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวของพรรคอนาคตใหม่ที่ชนะการเลือกตั้งในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ในเดือนตุลาคม 2562 เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มสมาชิกพรรคอนาคตใหม่ที่ออกมาแสดงความไม่พอใจกับการบริหารงานของพรรค ซึ่งไม่เห็นความสำคัญของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งกระทั่งต่อมาหลังพรรคอนาคตใหม่ถูกศาลรัฐธรรมนูญพิพากษาสั่งยุบพรรค เขาจึงย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
สุลต่านไซนัล ราชิด มูอัซซัม ชะฮ์ที่ 2

| สุลต่านไซนัล ราชิด มูอัซซัม ชะฮ์ที่ 2 (ไซนาระชิด) |
| --- | --- |
พระยาไทรบุรี
สุลต่านแห่งรัฐเกอดะฮ์
ครองราชย์: 22 มิถุนายน ค.ศ. 1879 - 22 กันยายน ค.ศ. 1881
ก่อนหน้า: สุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน มูการ์รัม ชะฮ์
ถัดไป: สุลต่านอับดุล ฮามิด ฮาลิม ชะฮ์

ประสูติ: 4 กันยายน ค.ศ. 1857(1857-09-04) ไทรบุรี อาณาจักรสยาม
สวรรคต: 22 กันยายน ค.ศ. 1881(1881-09-22) (24 ปี) นครศรีธรรมราช อาณาจักรสยาม
ฝังพระศพ: จังหวัดนครศรีธรรมราช
คู่อภิเษก: เติงกูมาเรียม บินตี อัลมาร์ฮุม เติงกูเซียอุดดิน
พระราชบุตร: เติงกูไอชะฮ์
ราชวงศ์: มหาวงศ์
พระราชบิดา: สุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน มูการ์รัม ชะฮ์
พระราชมารดา: วันตัน บินตี ลวง นิก อาบีดิน
ศาสนา: อิสลามนิกายซุนนี
สุลต่านไซนัล ราชิด มูอัซซัม ชะฮ์ที่ 2 (มลายู: Sultan Zainal Rashid Mu'adzam Shah II) หรือบรรดาศักดิ์ไทยว่า พระยาไทรบุรี (ตนกูไซนาระชิด) เป็นสุลต่านองค์ที่ 24 แห่งรัฐเกอดะฮ์ พระองค์ประสูติในวันที่ 4 กันยายน ตอนสงครามกบฎไทรบรี ปี 1821 (พ.ศ 2364 สมัยรัชกาลที่ 3) ลูกหลานของสุลต่านองค์ที่ 23 โดนจับมาเป็นตัวประกันในสยาม ธิดาของท่านชื่อ ตวนกูโอห์ สมรสกับลูกชายพระคีรีศรีสงคราม (เจ้าเมืองขนอม นครศรีธรรมราช ) ชื่อหลวงไชยคีรีศรีสงคราม ทหารรักษาพระองค์ซึ่งทำศึกชนะในครานั้น
ตอนหลังสุลต่านปะแหงรัน สุลต่านองค์ที่ 23 แห่งไทรบุรีได้เขียนจดหมายมาขอพระราชทานโทษ จึงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าพระยาไชยนาระชิต กลับไปเป็นเจ้าเมืองไทรบุรี องค์ที่ 24 ครองราชย์เป๋นเวลา 2 ปี ตั้งแต่ปีค.ศ.1854-1879
บิดาของพระองค์มีพระนามว่า สุลต่านฮะมัด ทาจุดดิน มูคาร์ราม ชาห์ พระองค์ถูกขังคุกอยู่ที่เมืองนครศรีธรรมราช พระองค์ถูกวางยาพิษและเสียชีวิตที่นั่น รวมอายุได้ 24 ปี
ปริญญา ฤกษ์หร่าย

| ปริญญา ฤกษ์หร่ายม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 (17 ปี 345 วัน)
ก่อนหน้า: ถวิล ฤกษ์หร่าย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 (49 ปี) อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร
พรรคการเมือง: พลังประชารัฐ
คู่สมรส: ณิชเบญญา ฤกษ์หร่าย
ชื่อเล่น: บอย

ปริญญา ฤกษ์หร่าย (เกิด 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2518) ชื่อเล่น บอย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร เขต 4 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ประวัติ

ปริญญา เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร กำแพงเพชร เป็นบุตรของนายถวิล นางอารีย์ ฤกษ์หร่าย มีพี่น้อง 4 คน ด้านครอบครัวสมรสกับ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ณิชเบญญา ฤกษ์หร่าย (สกุลเดิม: จันทนจุลกะ) ซึ่งเป็นบุตรีอภัย จันทนจุลกะ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน มีบุตร-ธิดา 2 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโท คณะศิลปศาสตร์ สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
งานการเมือง

เริ่มงานการเมืองในฐานะผู้ช่วย สส. ถวิล ฤกษ์หร่าย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 หลังจากบิดาวางมือทางการเมือง จึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ปริญญา ฤกษ์หร่าย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541) → พรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

นายปริญญา ฤกษ์หร่าย เก็บถาวร 2012-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายปริญญา ฤกษ์หร่าย[ลิงก์เสีย], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายปริญญา ฤกษ์หร่าย), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
โรงเรียนพัทลุง

| โรงเรียนพัทลุง |
| --- | --- |
Phatthalung School
ตราสัญลักษณ์โรงเรียนพัทลุง
ที่ตั้ง

เลขที่ 270 ถนนราเมศวร์ ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง
พิกัด: 7°36′54″N 100°04′11″E﻿ / ﻿7.61502°N 100.06961°E﻿ / 7.61502; 100.06961
ข้อมูล
ชื่ออื่น: พ.ท / P.T 
ประเภท: โรงเรียนประจำจังหวัด โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
คติพจน์: สุขา สงฆส สามคฺคี   (ความพร้อมเพรียงของหมู่คณะนำสุขมาให้) 
สถาปนา: 1 เมษายน พ.ศ. 2448; 119 ปีก่อน (2448-04-01)
ผู้ก่อตั้ง: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
รหัส: 1093340260 
ผู้อำนวยการ: นางพรเพ็ญ แปวประเสริฐ 
ครู/อาจารย์: 137 คน (2565)
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษาปีที่ 1 - มัธยมศึกษาปีที่ 6
จำนวนนักเรียน: 2,797 คน (2567) 
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน:  ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ  ภาษาฝรั่งเศส  ภาษาเยอรมัน  ภาษาจีน  ภาษาญี่ปุ่น
สี:   เขียว    เหลือง
คำขวัญ: ศึกษาเด่น ประพฤติดี มีวินัย ใฝ่คุณธรรม
เพลง: มาร์ชโรงเรียนพัทลุง
สังกัด: สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
เว็บไซต์: www.pt.ac.th
โรงเรียนพัทลุง จังหวัดพัทลุง (ตัวย่อ: พ.ท, P.T) หรือรู้จักกันในชื่อ โรงเรียนจังหวัด เป็นโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนประจำจังหวัดพัทลุงสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน(สพฐ.) กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนพัทลุงตั้งอยู่ที่ 270 ถนนราเมศวร์ ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง
ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6
ประวัติโรงเรียน > การเปิดการสอนก่อนประกาศเปิดโรงเรียน

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งโรงเรียนหลวงสำหรับราษฎรทั่วไปขึ้นตามวัดทั้งในกรุงและหัวเมืองต่างๆ เริ่มดำเนินการอย่างจริงจังใน ร.ศ. 118 ซึ่งตรงกับ พ.ศ. 2442 เจ้าคุณพระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนโช) เมื่อครั้งมีสมณศักดิ์เป็นพระศิริธรรมมุนี และดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการการศึกษามลฑลมณฑลนครศรีธรรมราช (พัทลุง นครศรีธรรมราช และ สงขลา) ได้ตรวจสถานที่เพื่อสร้างโรงเรียนนี้ขึ้นใหม่ในจังหวัดพัทลุง และเห็นสมควรให้เปิดโรงเรียนขึ้นที่ศาลาการเปรียญวัดวัง ตำบลลำปำ ซึ่งเป็นสถานที่ใกล้กับที่ทำการกรมการจังหวัดพัทลุงในขณะนั้น ได้รับมอบหมายให้พระปลัดเอียด (พระครูอริยสังวาร) กับพระวินัยธรเทพ (พระครูธรรมจักรการาม) เป็นครูสอน
ประวัติโรงเรียน > ประกาศเปิดโรงเรียน

ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2448 ได้มีการประกาศตั้งเป็นโรงเรียนหลวง ชื่อ "โรงเรียนอภยานานิวาส" นับเป็นโรงเรียนหลวงแห่งแรกของจังหวัดพัทลุง โดยทำการเปิดการสอนที่ศาลาการเปรียญวัดวัง ซึ่งเป็นสถานที่เปิดโรงเรียนมาแล้วนั่นเอง ในครั้งนั้นมีครูสอนในโรงเรียนเพียง 2 ท่าน คือพระภิกษุจีนเป็นครูใหญ่และนายย้อยเป็นผู้ช่วย
ประวัติโรงเรียน > อาคารเรียนหลังแรก

ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2455 ได้มีการปลูกสร้างอาคารเรียนขึ้นใหม่ ณ บริเวณริมทะเลสาบลำปำ เมื่อสร้างแล้วเสร็จ ได้ย้ายโรงเรียนไปทำการสอนในอาคารแห่งนั้น แลกเรียกชื่อในขณะนั้นว่า "โรงเรียนอภยานุกูล" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็นเป็น "โรงเรียนประจำจังหวัดพัทลุง" และใช้ชื่อนี้มาตลอดสมัยตั้งอยู่ที่ริมทะเลสาบลำปำ