stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อันดับความร่ำรวยของประมุขทั่วโลก ปี 2007

อันดับการถือครองทรัพย์สินทั้งทรัพย์สินส่วนตัว และทรัพย์สินประจำตำแหน่งในนามประมุขของประเทศได้แก่ตำแหน่งพระมหากษัตริย์ หรือประธานาธิบดี รวมทั้งมูลค่าทรัพย์สินรวมขององค์กรทางธุรกิจที่อยู่ในนามของประมุขเหล่านั้น ในปี ค.ศ. 2007
| ชื่อ | ฐานันดร | มูลค่าทรัพย์สิน (ดอลลาร์สหรัฐ) | ประเทศ |
| --- | --- | --- | --- |
| ฮัสซานัล โบลเกียห์ | สุลต่าน | $22 พันล้าน |  บรูไน |
| เคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน | ประธานาธิบดี | $21 พันล้าน |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |
| อับดุลลาห์ | พระมหากษัตริย์ | $19 พันล้าน |  ซาอุดีอาระเบีย |
| มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม | นายกรัฐมนตรี | $16 พันล้าน |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |
| ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี | นายกรัฐมนตรี | $9.4 พันล้าน |  อิตาลี |
| พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร | พระมหากษัตริย์ | $6 พันล้าน |  ไทย |
| ฮันส์-อาดัมที่ 2 | เจ้าผู้ครอง | $4.5 พันล้าน |  ลีชเทินชไตน์ |
| มุฮัมมัดที่ 4 | พระมหากษัตริย์ | $2 พันล้าน |  โมร็อกโก |
| อาลแบร์ที่ 2 | เจ้าผู้ครอง | $1.2 พันล้าน |  โมนาโก |

| เอลิซาเบธที่ 2 | พระราชินีนาถ | $600 ล้าน |  แอนทีกาและบาร์บิวดา  ออสเตรเลีย  บาฮามาส  บาร์เบโดส  เบลีซ  แคนาดา  กรีเนดา  จาเมกา  นิวซีแลนด์  ปาปัวนิวกินี  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  หมู่เกาะโซโลมอน  ตูวาลู  สหราชอาณาจักร |
| เตโอโดโร โอเบียง อึงเกมา อึมบาโซโก | ประธานาธิบดี | $600 ล้าน |  อิเควทอเรียลกินี |
| เศาะบาห์ อัลอะห์มัด อัลญาบิร อัศเศาะบาห์ | เจ้าผู้ครอง | $500 ล้าน |  คูเวต |
| กอบูส บิน ซะอีด อาล ซะอีด | สุลต่าน | $500 ล้าน |  โอมาน |
| เบียทริกซ์ | พระราชินีนาถ | $300 ล้าน |  เนเธอร์แลนด์ |
| มสวาติที่ 3 | พระมหากษัตริย์ | $200 ล้าน |  เอสวาตินี |
| ฮารัลด์ที่ 5 | พระมหากษัตริย์ | $27 ล้าน |  นอร์เวย์ |
| คาลิน โปเปสคุ ทาริเชียนุ | นายกรัฐมนตรี | $18-20 ล้าน |  โรมาเนีย |
| เฟเรนซ์ จิยุคชาน | นายกรัฐมนตรี | $16 ล้าน |  ฮังการี |
| จอร์จ ดับเบิลยู. บุช | ประธานาธิบดี | $15 ล้าน |  สหรัฐ |
| มาร์เกรเธอที่ 2 | พระราชินีนาถ | $10 ล้าน |  เดนมาร์ก |
| คาร์ลที่ 16 กุสตาฟ | พระมหากษัตริย์ | $9 ล้าน |  สวีเดน |
| เฮเลน คลาร์ก | นายกรัฐมนตรี | $8 ล้าน |  นิวซีแลนด์ |
| ฮุสนี มุบาร็อก | ประธานาธิบดี | $7 ล้าน |  อียิปต์ |
| นีกอลา ซาร์กอซี | ประธานาธิบดี | $3 ล้าน |  ฝรั่งเศส |
| กริสตีนา กีร์ชเนร์ | ประธานาธิบดี | $2 ล้าน |  อาร์เจนตินา |
| กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย | ประธานาธิบดี | $1.3 ล้าน |  ฟิลิปปินส์ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Forbes List of the World's Richest Royals[ลิงก์เสีย]
Forbes 400 billionaires
"Cei mai bogaţi români valorează o cincime din PIB" ("The Wealthiest Romanians Are Worth a Fifth of [Romania's] GDP") เก็บถาวร 2007-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Evenimentul Zilei, November 3, 2006.
Átrendeződött az első 10 hely a leggazdagabb magyarok listáján เก็บถาวร 2008-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรายนามมหาเศรษฐีโลก |
| --- | --- |
การจัดอันดับ โดยฟอบส์: 2547 • 2548 • 2549 • 2550 • 2551 • 2552 • 2553 • 2554 • 2555
ตามภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
อื่นๆ: พระมหากษัตริย์ • ประมุขแห่งรัฐและรัฐบาล • เศรษฐินี
โจชัว หว่อง

| โจชัว หว่อง |
| --- | --- |
黃之鋒


เลขาธิการเดมะซิสโท
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  10 เมษายน พ.ศ. 2559
รอง: โจว ถิง (Agnes Chow)  Kwok Hei-yiu  Chan Kok-hin
ผู้นำ: หลัว กวั้นชง (Nathan Law) หลิน หล่างย่าน (Ivan Lam)
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: หฺวัง จือเฟิง 13 ตุลาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี) ฮ่องกงของบริเตน
พรรคการเมือง: เดมะซิสโท
การศึกษา: มหาวิทยาลัยเปิดแห่งฮ่องกง
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยรวมคริสเตียน (เกาลูนตะวันออก)
อาชีพ: นักเคลื่อนไหวทางการเมือง, นักการเมือง
เป็นที่รู้จักจาก: Outspoken advocacy for democratic reform in Hong Kong
เว็บไซต์: wongchifung.wordpress.com

หฺวัง จือเฟิง (จีน: 黃之鋒; พินอิน: Huáng Zhīfēng; เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2539) หรือสำเนียงกวางตุ้งว่า หว่อง จี๊ฟ้ง (เยฺว่พิน: Wong4 Ji1 Fung1) หรือ โจชัว หว่อง (อักษรโรมัน: Joshua Wong) เป็นนักเคลื่อนไหวและนักการเมืองชาวฮ่องกง ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคเดโมซิสโตซึ่งหนุนประชาธิปไตย และเดิมเป็นผู้นำการประชุมและผู้ก่อตั้งกลุ่มสกอลาริซึมของนักเคลื่อนไหวที่เป็นนักเรียนนักศึกษา เขาเริ่มเป็นที่รู้จักของนานาชาติในช่วงการประท้วงในฮ่องกง พ.ศ. 2557 และการที่เขามีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติร่ม ทำให้นิตยสาร ไทม์ นับเขาเป็นหนึ่งในวัยรุ่นที่ทรงอิทธิพลที่สุดแห่ง พ.ศ. 2557 ทั้งเสนอชื่อเขาเป็นบุคคลแห่งปีของไทม์ประจำ พ.ศ. 2557 ด้วย นอกจากนี้ ใน พ.ศ. 2558 นิตยสาร ฟอร์จูน เรียกขานเขาว่า เป็นหนึ่งใน "ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก" และเขายังได้รับเสนอชื่อให้ได้รางวัลโนเบลสันติภาพใน พ.ศ. 2560
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 เขาและเพื่อนนักกิจกรรมเชิงรุกสายประชาธิปไตยถูกจำคุกเพราะมีส่วนร่วมในการยึดจัตุรัสพลเมือง (Civic Square) ในการประท้วงเมื่อ พ.ศ. 2557 ครั้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 เขาถูกจำคุกในอีกคดีหนึ่งซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาลที่ให้คืนพื้นที่วั่งเจี่ยว (Mong Kok) ในการประท้วงเดียวกัน
ประวัติ

โจชัว หว่อง เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ในครอบครัวชนชั้นกลางโปรแตสแตนท์ที่เคร่งศาสนา พ่อแม่ของเขาส่งเขาให้เรียนในโรงเรียนคริสเตียน ต่อมาเขาได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยฮ่องกงเมโทโพลิแทน (Hong Kong Metropolitan University) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการเคลื่อนไหวทางการเมืองของเขา
ประวัติ > นักเคลื่อนไหวทางการเมือง

การประท้วงต่อต้านรถไฟความเร็วสูงเมื่อ พ.ศ. 2553 คือจุดเริ่มต้นของการเคลื่อนไหวทางการเมืองของเขา หลังจากนั้นโจชัว หว่อง ก็ได้มีบทบาทในการเคลื่อนไหวในภาคประชาสังคมมากขึ้น พ.ศ. 2554 หว่องพร้อมด้วยอีวาน แลม เพื่อนของเขา ร่วมกันก่อตั้งกลุ่มสกอลาริซึมเพื่อต่อต้านนโยบายจากจีนแผ่นดินใหญ่ที่ต้องการปรับแก้โครงสร้างทางการศึกษาของฮ่องกง ให้เด็กฮ่องกงคิดว่าตัวเองเป็นคนจีนทั้งที่ไม่ใช่ และพยายามให้คนฮ่องกงเรียนรู้วัฒนธรรมของคนจีน กลุ่มขบวนการนักวิชาการของโจชัว หว่อง ขยายตัวขึ้น และการต่อต้านนโยบายทางการศึกษาของจีนนำไปสู่การเรียกร้องให้มีการปฏิรูปฮ่องกงให้เป็นประชาธิปไตยครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2557
ใน พ.ศ. 2557 ขบวนการนักวิชาการภายใต้การนำของโจชัว หว่อง ได้เป็นแกนนำสำคัญให้เกิดการประท้วงครั้งใหญ่ขึ้น โดยเรียกร้องให้รัฐบาลฮ่องกงปฏิรูปตัวเองให้มีความเป็นประชาธิปไตยขึ้น โดยทางกลุ่มต้องการให้การเลือกผู้บริหารสูงสุดของฮ่องกงมาจากการเลือกตั้งทั่วไปจากประชาชนฮ่องกง ไม่ใช่อภิสิทธิ์ชนที่จีนแผ่นดินใหญ่เลือกมา แต่ว่าการเรียกร้องของกลุ่มไม่ได้รับการตอบรับจากรัฐบาลฮ่องกงหรือรัฐบาลจีนแผ่นดินใหญ่ โจชัว หว่อง จึงระดมคนให้ลุกขึ้นประท้วง
ในระหว่างการประท้วง โจชัว หว่อง ได้ถูกกล่าวหาว่าเป็นหุ่นเชิดของสหรัฐ และผู้ภักดีต่อรัฐบาลจีนบางส่วนกล่าวหาหว่องได้รับเงินจากอเมริกาในการปลุกปั่นชาวฮ่องกงให้ขัดขืนต่อรัฐบาลจีน โดยหว่องได้โพสต์ในโลกออนไลน์ปฏิเสธข้อกล่าวหาของสำนักข่าวที่เต้าข่าวขึ้นมาเองทั้งหมด พร้อมบอกด้วยว่าตอนนี้เขาถูกขึ้นบัญชีดำของทางรัฐบาลจีนเรียบร้อยแล้ว ในฐานะของภัยความมั่นคงต่อพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ในเดือนกันยายน กระแสการเรียกร้องและการประท้วงรุนแรงขึ้น ผู้ชุมนุมปะทะกับตำรวจและพวกตำรวจของจีนแผ่นดินใหญ่ตัดสินใจใช้กำลังในการสลายการชุมนุมอย่าไร้มนุษยธรรม ในช่วงนั้นโจชัว หว่อง ได้ถูกจับกุมแต่ก็ถูกปล่อยตัวออกมาหลังจากถูกกุมขังไว้ในช่วงเวลาเกือบสองวัน ซึ่งในช่วงเวลาที่เขาถูกคุมขังนี้นั้นเขาได้กล่าวว่า พวกตำรวจนั้นได้ทำร้ายร่างกายเขา และได้ดูถูกเหยียดหยามให้เขาอับอายทั้งในด้านร่างกายและจิตใจตลอดเวลาที่ถูกจับ
หลังจากคลื่นการเรียกร้องใน พ.ศ. 2557 ลดบทบาทลง โจชัว หว่อง ก็เผชิญกับการถูกตั้งข้อหาโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ อันมาจากการจัดการชุมนุมเมื่อปีที่ผ่านมา รวมทั้งสำนักข่าวสายจีนแผ่นดินใหญ่อย่าง Wen Wei Po กล่าวหาว่าเขามีส่วนพัวพันกับทางอเมริกา โดยกล่าวหาว่าก่อนการชุมนุมโจชัวได้มีการเข้าพบกงสุลใหญ่อเมริกาประจำฮ่องกง สตีเฟน ยัง (Stephen M. Young) รวมทั้งยังกล่าวหาต่ออีกว่าการเคลื่อนไหวทั้งหมดของโจชัวมี CIA เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง ซึ่งแน่นอนว่าโจชัวปฏิเสธทั้งหมดและบอกว่า “มันเป็นเรื่องเหลวแหลก”
ต่อมาใน พ.ศ. 2558 โจชัว หว่อง ถูกสั่งห้ามเข้ามาเลเซีย ด้วยรัฐบาลมองว่าเป็นภัยต่อชาวจีนและความสัมพันธ์ของชาวจีนกับชาวมาเลย์ในประเทศ ต่อมาใน พ.ศ. 2559 โจชัวหว่องก็ได้เดินทางมายังประเทศไทย เพื่อเข้าร่วมปาฐกถาหัวข้อ "การเมืองของคนรุ่นใหม่" ในวาระครบรอบ 40 ปี เหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ถูกตำรวจตรวจคนเข้าเมืองกักตัวไว้ 12 ชั่วโมง แล้วถูกส่งกลับฮ่องกง โดยทั้งสองเหตุการณ์นี้เป็นผลมาจากการกดดันของทางรัฐบางจีนที่ไม่พยายามคุมไม่ให้โจชัว หว่อง เดินทางออกนอกประเทศฮ่องกง
ประวัติ > นักการเมือง

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 โจชัว หว่อง กลายเป็นที่สนใจในหน้าสื่อและโซเชียลมีเดียอีกครั้ง เมื่อเขากับพลพรรคกลุ่มนักวิชาการ ได้ประกาศตั้งพรรคเดโมซิสโตขึ้นมา โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะทำลายต้นตอของปัญหาทั้งหมดในฮ่องกงอันมาจากอิทธิพลของจีนที่แทรกแทรงเข้ามาให้หมดไปจากฮ่องกง โดยใช้กลไกวิธีทางรัฐสภา ซึ่งพรรคเดโมซิสโตของโจชัว หว่อง นั้น มีจุดมุ่งหมายต้องการให้ฮ่องกงนั้นแยกตัวเป็นเอกราชจากจีน หลังจากปี 2047 อันเป็นปีที่ครบกำหนดตามข้อตกลงที่ทำไว้กับอังกฤษ ว่าด้วยเวลา 50 ปี ที่ฮ่องกงจะใช้การปกครองตามหลักการหนึ่งประเทศสองระบบ ซึ่งโจชัว หว่อง ได้รณรงค์และเตรียมนำพรรคเดโมซิสโตเข้าไปในสภาผ่านการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติฮ่องกง พ.ศ. 2559 แม้ว่าในตอนนั้นโจชัว หว่อง จะไม่สามารถเข้าไปในสภาได้ด้วยข้อจำกัดด้านอายุ (โจชัว หว่อง เพิ่งจะมีอายุได้ 19 ปีเท่านั้นตอนเป็นแกนนำตั้งพรรคเดโมซิสโต) แต่ก็ประสบความสำเร็จในการส่งสมาชิกเข้าไปในสภาได้ 1 คน
อย่างไรก็ตามทางการฮ่องกงได้จับกุมหว่องและสมาชิกพรรคเดโมซิสโตครั้งใหญ่ในช่วง พ.ศ. 2560 อันมาจากเหตุการณ์การปฏิวัติร่มเมื่อช่วง พ.ศ. 2557 ส่งผลทำให้หว่องถูกจับและถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ทว่าในช่วงที่เขาถูกคุมขังอยู่นั้น เขาก็ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสันติภาพ จากการใช้สันติวิธีในการเรียกร้องประชาธิปไตยและต่อสู้กับอำนาจนิยมจากการประท้วงในฮ่องกงนั่นเอง
โจชัว หว่อง ต้องเข้า ๆ ออก ๆ เรือนจำตลอดในช่วง พ.ศ. 2560–2562 อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้ลดความมุ่งมั่นทางการเมืองลงและยังคงเคลื่อนไหวทางการเมืองต่อปี ในช่วง พ.ศ. 2562 เขาก็ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสภาเขต (District Councillor election) อย่างไรก็ตามทางคณะกรรมการการเลือกตั้งของฮ่องกงก็ได้ตัดสิทธิเขาจากการลงรับสมัคร โดยให้เหตุผลว่าทางคณะกรรมการการเลือกตั้งไม่อาจให้คนที่สนับสนุนการประกาศเอกราชของฮ่องกงลงรับเลือกตั้งได้ และอีกครั้งในปี 2020 ที่เขาลงสมัครเป็นแคนดิเดตผู้บริหารเขตฮ่องกงคนใหม่ แต่ก็ถูกคัดค้านด้วยเหตุผลเดียวกัน
หลังจากนั้นเขาก็ต้องกลับเข้าไปสู่เรือนจำอีกครั้งจากคดีความอันเป็นผลมาจากการชุมนุมมากมายที่เกิดขึ้นทั้งจากช่วงการปฏิวัติร่มและการประท้วงใน พ.ศ. 2563
โจชัว หว่อง ในการประท้วงต่อต้านนโยบายการศึกษาแห่งชาติใน พ.ศ. 2555 อันเป็นนโยบายที่ต้องการให้เด็กฮ่องกงรักแผ่นดินจีนมากขึ้น
โจชัว หว่อง ขณะให้สัมภาษณ์กับนักข่าวในช่วงการปฏิวัติร่ม
โจชัว หว่อง ขณะปราศรัยระหว่างการปฏิวัติร่ม
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 36

| คณะรัฐมนตรีคึกฤทธิ์ |
| --- | --- |
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 36 แห่งราชอาณาจักรไทย
พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519

วันแต่งตั้ง: 17 มีนาคม พ.ศ.​ 2518
วันสิ้นสุด: 20 เมษายน พ.ศ.​ 2519   (1 ปี 34 วัน)
บุคคลและองค์กร
พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช​
พรรคร่วมรัฐบาล: พรรคกิจสังคม (18) พรรคธรรมสังคม (45) พรรคชาติไทย (28) พรรคเกษตรสังคม (19) พรรคสังคมชาตินิยม (16) พรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย (15) พรรคพลังใหม่ (12) พรรคแนวร่วมสังคมนิยม (10) พรรคสันติชน (8) พรรคประชาธรรม (6) พรรคไท (4) พรรคฟื้นฟูชาติไทย (3) พรรคสยามใหม่ (3) พรรคประชาธิปไตย (2) พรรคอธิปัตย์ (2) พรรคแผ่นดินไทย (2) พรรคพลังประชาชน (2) พรรคพัฒนาจังหวัด (1) พรรคเสรีชน (1) พรรคเกษตรกร พรรคแรงงาน (1) พรรคเศรษฐกร (1)
สถานะในสภานิติบัญญัติ: รัฐบาลผสม 135 / 269
พรรคฝ่ายค้าน: พรรคประชาธิปัตย์ (72)
ประวัติ
สิ้นสุดจากการเลือกตั้ง: 4 เมษายน พ.ศ. 2519
สภานิติบัญญัติ: สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 35
ถัดไป: คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 37
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช นายกรัฐมนตรีนำคณะรัฐมนตรีเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายสัตย์ปฏิญาณ ที่พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 36 ของไทย (14 มีนาคม พ.ศ. 2518 - 12 มกราคม พ.ศ. 2519)
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2518 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระประมาภิไธยในประกาศ
นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ ประธานรัฐสภา เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หัวหน้าพรรคกิจสังคม มีสภาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสังกัดเพียง 18 เสียง แต่ได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี เนื่องจากได้รับความไว้วางใจจาก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ให้เป็นผู้จัดตั้งรัฐบาล
รัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เกิดจากการรวมตัวของพรรคการเมืองหลายพรรค ได้แก่ พรรคกิจสังคม พรรคไท พรรคพลังประชาชน และพรรคอื่น ๆ มีชื่อเรียกรัฐบาลในสมัยนั้นว่า "รัฐบาลสหพรรค"
รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 36 ของไทย

ในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2518 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
พลตรี ประมาณ อดิเรกสาร เป็นรองนายกรัฐมนตรี
นายปรีดา พัฒนถาบุตร เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
พลตรี ประมาณ อดิเรกสาร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
นายบุญชู โรจนเสถียร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
พลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
นายทวิช กลิ่นประทุม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
พลตรี ศิริ สิริโยธิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
นายทองหยด จิตตวีระ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายใหญ่ ศวิตชาติ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
นายนิพนธ์ ศศิธร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายประชุม รัตนเพียร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายสุรินทร์ เทพกาญจนา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พลโท ชาญ อังศุโชติ เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
พลเรือเอก กมล สีตกะลิน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
นาวาอากาศโท ทินกร พันธุ์กระวี เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
นายดาบชัย อัคราช เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายอนันต์ ภักดิ์ประไพ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เรืออากาศตรี บุญยง วัฒนพงศ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายอนันต์ ฉายแสง เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
พันตำรวจโท บุญเลิศ เลิศปรีชา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
พันเอก ประกอบ ประยูรโภคราช เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายบุญคุ้ม จันทรศรีสุริยวงศ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
นายประเสริฐ บุญสม เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายสุวรรณ ธนกัญญา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายอุทัย ชุณหะจันทน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรี

ผลการลงมติออกเสียงเพื่อเลือกนายกรัฐมนตรี ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2518 ผลปรากฏว่า หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้รับเลือกให้เป็นนายกรัฐมนตรี โดยได้คะแนน 135 คะแนน และพันเอก สมคิด ศรีสังคม ได้ 59 คน งดออกเสียง 75 คน
การปรับคณะรัฐมนตรี

คณะรัฐมนตรีมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลง ดังนี้ คือ
วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2518 นายไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2519 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้
นายใหญ่ ศวิตชาต พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
พลโท ชาญ อังศุโชติ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
พลเรือเอก กมล สีตะกลิน พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
นายอนันต์ ภักดิ์ประไพ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายบุญคุ้ม จันทรศรีสุริยวงศ์ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
นายประเสริฐ บุญสม พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อีกตำแหน่งหนึ่ง
นายทวิช กลิ่นประทุม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี อีกตำแหน่งหนึ่ง
นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และตั้งให้เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
นายนิพนธ์ ศศิธร พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และตั้งให้เป็น รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
นายประชุม รัตนเพียร พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายสวัสดิ์ คำประกอบ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายประภัทรพงศ์ เวชชาชีวะ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
นายประเทือง คำประกอบ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
นายบุญส่ง สมใจ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายอนันต์ ฉายแสง พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายประทวน รมยานนท์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายธเนตร เอียสกุล เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
นายปัญจะ เกสรทอง เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายแสวง พิบูลย์สราวุธ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
นายวัฒนา อัศวเหม เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้
นายทวิช กลิ่นประทุม พ้นจากตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายบุญส่ง สมใจ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายอนันต์ ฉายแสง พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นโยบายของรัฐบาลสหพรรค

การพัฒนาชนบท ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ดำเนินนโยบายกระจายความเจริญสู่ชนบทโดนจัดทำ“โครงการพัฒนาท้องถิ่นและช่วยเหลือประชาชนในชนบทให้มีงานทำในฤดูแล้ง” (ปชส.) หรือเรียกว่า “โครงการเงินผัน” สู่ตำบลทั่วประเทศ ให้ประชาชนได้มีงานทำและการจัดสวัสดิการสังคม การให้รักษาพยาบาลฟรี การศึกษาฟรี การขึ้นรถเมล์ฟรี ฯลฯ
การเปิดความสัมพันธ์กับประเทศสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ เช่นประเทศเพื่อนบ้านโดยเฉพาะในแถบอินโดจีน คือประเทศกัมพูชา ประเทศลาว ประเทศเวียดนาม และสาธารณรัฐประชาชนจีน ขณะเดียวกันมีการต่อต้านฐานทัพของสหรัฐอเมริกาที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ประเทศไทย
ปัญหาในสมัยรัฐบาลสหพรรค

ปัญหาความขัดแย้งภายในรัฐบาล
การบริหารประเทศของรัฐบาลสหพรรคประสบกับความยุ่งยาก เนื่องจาก มีปัญหากันในคณะรัฐบาล ได้แก่ การที่พรรคการเมืองหลายพรรคที่ร่วมรัฐบาลต่างแย่งชิงผลประโยชน์ และเรียกร้องตำแหน่งสำคัญในรัฐบาลเพื่อแลกเปลี่ยนกับการให้สนับสนุนรัฐบาล
วิกฤตการณ์และความขัดแย้งในสังคม
นอกจากปัญหาภายในรัฐบาลแล้ว ยังมีปัญหาและอุปสรรคที่เป็นความขัดแย้งนานัปการ เนื่องมาจากมีการแสดงออกซึ่งเสรีภาพต่างๆ ในรูปของการเรียกร้องความเป็นธรรม การชุมนุมการ ประท้วง การนัดหยุดงานบ่อยครั้ง เป็นต้น เหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในสมัยนี้ได้แก่
การประท้วงบริษัทเทมโก้ ซึ่งเป็นผู้รับสัมปทานขุดแร่ที่จังหวัดพังงา แนวน่วมพิทักษ์ทรัพยากรแห่ง ประเทศไทย และกลุ่มนิสิตนักศึกษามาร่วมกันประท้วงรัฐบาลให้ยกเลิกสัมปทานให้แก่บริษัทดังกล่าว โดยอ้างว่าเป็นการทำลายทรัพยากรธรรมชาติ
การต่อต้านสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะการตั้งฐานทัพและเรดาร์ในประเทศไทย นักศึกษากลุ่มต่างๆรวมตัวกันเพื่อให้รัฐบาลไทยตกลงกับสหรัฐอเมริกาดำเนินการถอนฐานทัพออกไปจากแผ่นดินไทย เพราะทำให้ประเทศเป็นฐานในการก่อสงครามและทำลายความสงบสุขของประเทศเพื่อนบ้าน
การชุมนุมเพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมของชาวไร่ชาวนาและผู้ใช้แรงงานซึ่งบีบบังคับให้รัฐบาลดำเนินการแก้ไขปัญหาในเรื่องต่างๆ เช่น หนี้สิน ราคาพืชผล ค่าแรง และปัญหาด้านกฎหมาย
การสังหารผู้นำกลุ่มต่างๆที่เกิดขึ้นจากความขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์และอุดมการณ์ เช่น การเรียกร้องขอขึ้นค่าแรงจากผู้ประกอบการในบริษัทต่างๆ การเรียกร้องกรรมสิทธิ์ที่ทำกินของชาวไร่ชาวนา ผู้ทำการเรียกร้องถูกมองว่าฝักใฝ่ในเรื่องคอมมิวนิสต์
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 36 ของไทย

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีพระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร ตามความในมาตรา 187 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย โดยที่มีพรรคร่วมรัฐบาลหลายพรรคทำให้รัฐบาลไม่มีเสถียรภาพมั่นคงเพียงพอ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช จึงประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร และกำหนดการเลือกตั้งในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519
คณะรัฐมนตรีซึ่งมี ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี จึงพ้นจากตำแหน่งไป แต่ต้องรักษาการจนกว่าคณะรัฐมนตรีชุดใหม่จะเข้ามาทำหน้าที่ ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2519
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะรัฐมนตรีคณะที่ 36 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2011-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เก็บถาวร 2012-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 36 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  ประมาณ อดิเรกสาร  ทวิช กลิ่นประทุม (ขณะรักษาการ)  บุญเท่ง ทองสวัสดิ์  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  ปรีดา พัฒนถาบุตร  นิพนธ์ ศศิธร  |  |
| กลาโหม |  ประมาณ อดิเรกสาร  กมล สีตกะลิน  |  |
| การคลัง |  บุญชู โรจนเสถียร  ทินกร พันธุ์กระวี  ประภัทรพงศ์ เวชชาชีวะ  |  |
| การต่างประเทศ |  ชาติชาย ชุณหะวัณ  ประเทือง คำประกอบ  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  ทวิช กลิ่นประทุม (ขณะรักษาการ)  ดาบชัย อัคราช  อนันต์ ภักดิ์ประไพ  บุญส่ง สมใจ (ขณะรักษาการ)  |  |
| คมนาคม |  ศิริ สิริโยธิน  บุญยง วัฒนพงศ์  อนันต์ ฉายแสง  ประทวน รมยานนท์  |  |
| พาณิชย์ |  ทองหยด จิตตวีระ  ไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์  ธเนตร เอียสกุล  |  |
| มหาดไทย |  บุญเท่ง ทองสวัสดิ์  หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช  บุญเลิศ เลิศปรีชา  ประกอบ ประยูรโภคราช  |  |
| ยุติธรรม |  ใหญ่ ศวิตชาติ  บุญเท่ง ทองสวัสดิ์  บุญคุ้ม จันทรศรีสุริยวงศ์  |  |
| ศึกษาธิการ |  นิพนธ์ ศศิธร  ประชุม รัตนเพียร  ประเสริฐ บุญสม  สุวรรณ ธนกัญญา  ปัญจะ เกสรทอง  |  |
| สาธารณสุข |  ประชุม รัตนเพียร  สวัสดิ์ คำประกอบ  อุทัย ชุณหะจันทน  อนันต์ ฉายแสง (ขณะรักษาการ)  |  |
| อุตสาหกรรม |  สุรินทร์ เทพกาญจนา  แสวง พิบูลย์สราวุธ  วัฒนา อัศวเหม  |  |
| ทบวงมหาวิทยาลัย |  ชาญ อังศุโชติ  นิพนธ์ ศศิธร  |  |
 พ้นจากตำแหน่ง  รัฐมนตรีช่วยว่าการ 
| ด ค กคณะรัฐมนตรีสยาม และคณะรัฐมนตรีไทย |
| --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2475–2500 |  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  |  |
| พ.ศ. 2500–2526 |  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  |  |
| พ.ศ. 2526–2550 |  43  44  45  46  47  48  49  50  51  52  53  54  55  56  |  |
| พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน |  57  58  59  60  61  62  63  64  |  |
เงาพยาบาท ปีศาจอมตะ

| เงาพยาบาท ปีศาจอมตะ |
| --- | --- |
กำกับ: E. Elias Merhige
เขียนบท: Steven A. Katz
อำนวยการสร้าง: Nicolas Cage Jeff Levine Richard L. Johns Jimmy de Brabant
นักแสดงนำ: John Malkovich Willem Dafoe Udo Kier Cary Elwes Catherine McCormack Eddie Izzard John Aden Gillet
ตัดต่อ: Chris Wyatt
ดนตรีประกอบ: Dan Jones
ผู้จัดจำหน่าย: ไลอ้อน เกทส์
วันฉาย: ฝรั่งเศส:  15 พฤษภาคม, ค.ศ. 2000 (premiere at Cannes) สหรัฐอเมริกา: 29 ธันวาคม, ค.ศ. 2000 (limited) 
ความยาว: 92 นาที
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $8,000,000 (estimated)
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
นักแสดง

John Malkovich – Murnau
Willem Dafoe
Udo Kier
Cary Elwes
Catherine McCormack
Eddie Izzard
John Aden Gillet
Nicholas Elliott – Paul
Ronan Vibert – Muller
Sophie Langevin – Elke
Myriam Muller – มาเรีย
ดูเพิ่มWatcharakon Yolipma

แ
สยามโซน
Shadow of the Vampire ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ภักดี แสนทวีสุข

| ภักดี แสนทวีสุข |
| --- | --- |
เกิด: 13 ตุลาคม พ.ศ. 2503 กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
นามปากกา: ต่าย ขายหัวเราะ
อาชีพ: นักเขียน จิตรกร
สัญชาติ:  ไทย
ช่วงปีที่ทำงาน: พ.ศ. 2522 - ปัจจุบัน
ภักดี แสนทวีสุข หรือ ต่าย ขายหัวเราะ นักเขียนการ์ตูนไทยสังกัดสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ผู้เป็นส่วนหนึ่งในการบุกเบิกหนังสือการ์ตูนขายหัวเราะและมหาสนุก และเป็นเจ้าของผลงานชุด "ปังปอนด์" ในปัจจุบัน
ประวัติ

ภักดี แสนทวีสุข เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาชั้นสุดท้ายที่ระดับประกาศนียบัตรวีชาชีพชั้นสูง (ปวส.) แผนกการโฆษณา จากวิทยาลัยการพาณิชย์พระนคร กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2522
ขณะที่ภักดีกำลังเรียนอยู่ชั้น ปวช. ปี 2 เขาได้นำต้นฉบับการ์ตูนมาเสนอต่อ บ.ก.วิธิต อุตสาหจิต บรรณาธิการหนังสือในเครือสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น หลังจากพิจารณาผลงานอยู่ 2 วันแล้ว บ.ก. วิธิต จึงได้รับภักดีเข้าทำงานเขียนการ์ตูนในหนังสือการ์ตูน ขายหัวเราะ มหาสนุก ในปลายปี พ.ศ. 2522 ทันที นอกจากนี้เขายังได้เขียนนิยายภาพลงในหนังสือ หลายรส ซึ่งเป็นของบรรลือสาส์นเช่นกันอยู่ระยะหนึ่งด้วย
หลังจากที่ภักดีเรียนจบแล้ว เขายังได้เข้าทำงานอยู่ในบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่งเป็นเวลา 2 ปี พร้อมๆ กับการเขียนการ์ตูนในขายหัวเราะ-มหาสนุกด้วย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2526 บ.ก.วิธิตจึงเรียกให้เขามาทำงานด้านการ์ตูนเต็มต้ว โดยให้รับตำแหน่งผู้ช่วยบรรณาธิการ ดูแลหนังสือการ์ตูนขายหัวเราะมหาสนุก และรับหน้าที่เขียนปกมหาสนุกในบางฉบับสลับกับนักเขียนการ์ตูนคนอื่นด้วยจนถึงปัจจุบัน
ภักดีเผยโฉมเจ้าเด็กผมสามเส้น ปังปอนด์ และเจ้าเด็กผมสองเส้น นินจา เป็นครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูน "มหาสนุก" เมื่อปี พ.ศ. 2532 ซึ่งผลตอบรับดีเกินคาด หลังจากนั้น 12 ปีก็มีการหยิบเอาการ์ตูนปังปอนด์มาทำเป็นแอนิเมชั่นออกฉายทางโทรทัศน์ช่อง 3 อ.ส.ม.ท.
ภักดีมีภรรยาชื่อ อุดมพร แสนทวีสุข หรือกุ้ง มีลูกชาย 2 คน คือ ภัทรกร แสนทวีสุข (ปังปอนด์) และ สมาธิ แสนทวีสุข (นินจา) ซึ่งภักดีได้เอามาใช้เป็นชื่อตัวละครหลักในการ์ตูนชุด ไอ้ตัวเล็ก อันเป็นการ์ตูนเรื่องสั้นที่ชุดได้รับความนิยมมากที่สุดของภักดีในปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2553 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ได้มอบปริญญาเทคโนโลยีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาเทคโนโลยีมัลติมีเดีย) ให้แก่ภักดี แสนทวีสุขด้วย
ตัวการ์ตูนของภักดี แสนทวีสุข

ตัวละครของภักดีเองนั้น ปรากฏอยู่ในรูปของผู้ชายไว้ผมรองทรง ใส่เสื้อยืดลายอักษร "ต" ระบายสีแดงอยู่ครึ่งบน ส่วนครึ่งล่างเป็นสีขาว มักใช้ชื่อว่า ต่าย, ภักดู หรือ เต่ย เห่ยสกุล เป็นต้น (มาจากการเอาชื่อจริงของตนมาดัดแปลง) ในการ์ตูนชุดสองเกลอและไอ้ตัวเล็กยุคแรกๆ นั้น ตัวละครของต่ายจะดูผอมสูงแบบชายไทยมาตรฐาน ขณะที่ในการ์ตูนสามช่องจบนั้น ตัวละครมักจะมีสัดส่วนที่เล็กลงและดูหนากว่า  ในระยะหลังๆ ภักดีมักเขียนตัวเองให้ดูอ้วนและลงพุงไปตามวัยของตนเองทั้งในการ์ตูนชุดไอ้ตัวเล็กและในการ์ตูนสามช่องจบ ครั้งหนึ่ง เขาได้เปิดเผยว่าได้รับแนวทางในการเขียนการ์ตูนต่างๆมาจากประสบการณ์ของตัวเองและผู้คนรอบข้าง
นอกจากนี้เขายังเคยเขียนการ์ตูนล้อการเมืองโดยไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด และมุ่งเน้นไปที่นายกรัฐมนตรีเป็นหลัก ครั้งหนึ่ง เขาเคยแสดงความเห็นกับทางหนังสือพิมพ์มติชนรายวันว่า หากเขามีโอกาสเขียนบทละคร เขามีความปรารถนาที่จะกล่าวถึง ผู้นำ ที่ไม่แสวงหาผลประโยชน์เข้าหาตนฝ่ายเดียว หากแต่ยึดผลประโยชน์ส่วนรวมเป็นสำคัญ