การทำให้เป็นประชาธิปไตย
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Democratization", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (รัฐศาสตร์) การทำให้เป็นประชาธิปไตย
1 2 3  Przeworski, Adam;  และคณะ (2000). Democracy and Development: Political Institutions and Well-Being in the World, 1950-1990. Cambridge: Cambridge University Press.
↑  
Rice, Tom W.; Ling, Jeffrey (2002-12-01). "Democracy, Economic Wealth and Social Capital: Sorting Out the Causal Connections". Space and Polity. 6 (3): 307–325. doi:10.1080/1356257022000031995. ISSN 1356-2576.
↑  Treisman, Daniel (2015-10-01). "Income, Democracy, and Leader Turnover". American Journal of Political Science (ภาษาอังกฤษ). 59 (4): 927–942. doi:10.1111/ajps.12135. ISSN 1540-5907. S2CID 154067095.
↑  Traversa, Federico (2014). "Income and the stability of democracy: Pushing beyond the borders of logic to explain a strong correlation?". Constitutional Political Economy. 26 (2): 121–136. doi:10.1007/s10602-014-9175-x. S2CID 154420163.
↑  FENG, YI (July 1997). "Democracy, Political Stability and Economic Growth". British Journal of Political Science. 27 (3): 416, 391–418. doi:10.1017/S0007123497000197. S2CID 154749945.
↑  Clark, William Roberts, Matt Golder, and Sona N. Golder. 2013. “Power and politics: insights from an exit, voice, and loyalty game.” Unpublished manuscript, University of Michigan and Pennsylvania State University.
↑  Acemoglu, Daron; James A. Robinson (2006). Economic Origins of Dictatorship and Democracy. Cambridge: Cambridge University Press.
↑  Gift, Thomas; Krcmaric, Daniel (2015). "Who Democratizes? Western-educated Leaders and Regime Transitions". Journal of Conflict Resolution. doi:10.1177/0022002715590878. สืบค้นเมื่อ 2015-12-23.
↑  Putnam, Robert (1993-03). "What makes democracy work?". National Civic Review. {{cite journal}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |date= (help)
↑  Olson, Mancur (1993). "Dictatorship, Democracy and Development". American Political Science Review.
↑  Therborn, Göran (May–June 1977). "The rule of capital and the rise of democracy". New Left Review. I (103): 3–41.
↑  
"Did the United States Create Democracy in Germany?". The Independent. 11 (2). Fall 2006. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-25.
↑  Krokowska, Katarzyna (2011). "The Fall of Democracy in Syria" (PDF). Perceptions. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-12.
↑  Friedman, Milton (1962). Capitalism and Freedom. pp. 86.
1 2  Alemán, Eduardo; Kim, Yeaji (2015-10-01). "The democratizing effect of education". Research & Politics (ภาษาอังกฤษ). 2 (4): 2053168015613360. doi:10.1177/2053168015613360. ISSN 2053-1680.
↑  Manger, Mark S.; Pickup, Mark A. (2016-02-01). "The Coevolution of Trade Agreement Networks and Democracy". Journal of Conflict Resolution (ภาษาอังกฤษ). 60 (1): 164–191. doi:10.1177/0022002714535431. ISSN 0022-0027.
↑  Pevehouse, Jon C. (2002-06-01). "Democracy from the Outside-In? International Organizations and Democratization". International Organization. 56 (03): 515–549. doi:10.1162/002081802760199872. ISSN 1531-5088.
↑  
Debs, Alexandre (2016-02-18). "Living by the Sword and Dying by the Sword? Leadership Transitions in and out of Dictatorships". International Studies Quarterly (ภาษาอังกฤษ): sqv014. doi:10.1093/isq/sqv014. ISSN 0020-8833.
↑  
Cheibub, Jose Antonio; Ghandi, Jennifer; Vreeland, James (2010). "Democracy and Dictatorship Revisited". Public Choice.
↑  
Smith, Peter (2005). Democracy in Latin America. Oxford University Press.
↑  Brancati, Dawn (2016). Democracy Protests: Origins, Features and Significance. Cambridge: Cambridge University Press.
↑  Aidt, Toke S.; Leon, Gabriel (2016-06-01). "The Democratic Window of Opportunity Evidence from Riots in Sub-Saharan Africa". Journal of Conflict Resolution (ภาษาอังกฤษ). 60 (4): 694–717. doi:10.1177/0022002714564014. ISSN 0022-0027.
↑  Herbst, Jeffrey (1990). ""War and the State in Africa". International Security: 117–139.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Glaeser, Edward L.; Steinberg, Bryce Millett (2016-11-01). "Transforming Cities: Does Urbanization Promote Democratic Change?". National Bureau of Economic Research. {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
↑  Dunning, Thad (2008). "1". Crude Democracy: Natural Resource Wealth and Political Regimes. Cambridge University Press. pp. 3. {{cite book}}: |ref=harv ไม่ถูกต้อง (help)
↑  Dunning 2008, ch. 1, p. 21
1 2 3 4 5  Dunning 2008, ch. 1, p. 34
↑  "When Dictators Die". Foreign Policy. สืบค้นเมื่อ 2016-02-26.
↑  Berman, Sheri (2007-01). "How Democracies Emerge" (PDF). Journal of Democracy. 18 (1). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-02-11. สืบค้นเมื่อ 2017-08-01. {{cite journal}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |date= (help)
↑  "Origins and growth of Parliament". The National Archives. สืบค้นเมื่อ 2015-04-07.
↑  "Britain's unwritten constitution". British Library. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-08. สืบค้นเมื่อ 2015-11-27. The key landmark is the Bill of Rights (1689), which established the supremacy of Parliament over the Crown.... The Bill of Rights (1689) then settled the primacy of Parliament over the monarch's prerogatives, providing for the regular meeting of Parliament, free elections to the Commons, free speech in parliamentary debates, and some basic human rights, most famously freedom from 'cruel or unusual punishment'.
↑  "Constitutionalism: America & Beyond". Bureau of International Information Programs (IIP), U.S. Department of State. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-24. สืบค้นเมื่อ 2014-10-30. The earliest, and perhaps greatest, victory for liberalism was achieved in England. The rising commercial class that had supported the Tudor monarchy in the 16th century led the revolutionary battle in the 17th, and succeeded in establishing the supremacy of Parliament and, eventually, of the House of Commons. What emerged as the distinctive feature of modern constitutionalism was not the insistence on the idea that the king is subject to law (although this concept is an essential attribute of all constitutionalism). This notion was already well established in the Middle Ages. What was distinctive was the establishment of effective means of political control whereby the rule of law might be enforced. Modern constitutionalism was born with the political requirement that representative government depended upon the consent of citizen subjects.... However, as can be seen through provisions in the 1689 Bill of Rights, the English Revolution was fought not just to protect the rights of property (in the narrow sense) but to establish those liberties which liberals believed essential to human dignity and moral worth. The "rights of man" enumerated in the English Bill of Rights gradually were proclaimed beyond the boundaries of England, notably in the American Declaration of Independence of 1776 and in the French Declaration of the Rights of Man in 1789.
↑  
"Citizenship 1625-1789". The National Archives. สืบค้นเมื่อ 2010-08-22.
↑  "Expansion of Rights and Liberties - The Right of Suffrage". Online Exhibit: The Charters of Freedom. National Archives. สืบค้นเมื่อ 2015-04-21.
1 2 Freedom House เป็นองค์การนอกภาครัฐที่ได้รับทุน 66-85% จากรัฐบาลกลางสหรัฐระหว่างปี 2549-2558 เพื่อทำงานสนับสนุนและวิจัยในเรื่องประชาธิปไตย เสรีภาพทางการเมือง และสิทธิมนุษยชน องค์กรทำรายงานประจำปีรวมทั้ง แม้องค์การจะถูกตำหนิโดยกลุ่มต่าง ๆ รวมทั้ง รัสเซีย จีน คิวบา ซูดาน พร้อมทั้งนักรัฐศาสตร์และนักปฏิบัติการทางการเมืองของสหรัฐเอง แต่งานวิเคราะห์ของนักวิชาการพวกหนึ่ง (Kenneth A. Bollen) ก็ไม่พบความเอนเอียงอย่างเป็นระบบของดัชนีที่เป็นผลงาน ส่วนอีกงานหนึ่ง (Mainwaring et. al) พบความเอนเอียงอย่างเป็นระบบสองอย่าง แม้ค่าที่ได้เกี่ยวกับประเทศลาตินอเมริกาจะสัมพันธ์กับที่พบในงานวิเคราะห์ของกลุ่มอื่น ๆ
รายงานเสรีภาพในโลก (Freedom in the World Report) ซึ่งประเมินเสรีภาพทางการเมืองและเสรีภาพของพลเรือน เป็นรายงานที่นักรัฐศาสตร์ นักข่าว และผู้ออกนโยบายรัฐ อ้างอิงบ่อย ๆ
รายงาน เสรีภาพของนักข่าว (Freedom of the Press) และ เสรีภาพของอินเทอร์เน็ต (Freedom of Net) ซึ่งตรวจตราการตรวจพิจารณา (การเซ็นเซอร์) การคุกคามและความรุนแรงต่อนักข่าว และการเข้าถึงข้อมูลได้ของประชาชน
↑  "Study: Nonviolent Civic Resistance Key Factor in Building Durable Democracies". 2005-05-24. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-12-23. สืบค้นเมื่อ 2017-08-01.
↑  Farr, Ken; Lord, Richard A; Wolfenbarger, J Larry (1998). "Economic Freedom, Political Freedom, and Economic Well-Being: A Causality Analysis". Cato Journal. 18 (2): 247–262.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์) Full PDF เก็บถาวร 2005-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
↑  Roberts, Alasdair S (2008-12-23). "Empowerment or Discipline? Two Logics of Governmental Reform". Social Science Research Network.{{cite web}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Huntington, Samuel P. (1991). Democratization in the Late 20th century. Norman: University of Oklahoma Press.
↑  Simon, Bromley (1994). Rethinking Middle East Politics: State Formation and Development. Cambridge: Polity Press.{{cite book}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  doi:10.1111/j.1949-3606.2007.tb00069.x
This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or
↑  Zakaria, Fareed (2007). The Future of Freedom: Illiberal Democracy at Home and Abroad. W.W. Norton. p. 138.{{cite book}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
1 2  C., Scott, James (2010). The Art of not being governed : an anarchist history of upland Southeast Asia. NUS Press. p. 7. ISBN 9780300152289. OCLC 872296825.
1 2  "Power and politics: insights from an exit, voice, and loyalty game" (PDF).
↑  Pardy, Larry D (2014). Understanding the Determinants of Democracy: Opening the Black Box. Amherst, NS.{{cite book}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
↑  Harry (2007). "The Democratization of Design". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-01-09.{{cite web}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)