stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดังโงะ
อักขระยูนิโคด

อักขระเอโมจิยูนิโคด 🍡 ใช้เป็นเหมือนฮานามิดังโงะ อักขระนี้เปิดตัวในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553
ดูเพิ่ม

เจียนตุย
วางาชิ ขนมหวานญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม
ถอนตัว

| "ถอนตัว"> เพลงโดยแคลช.จากอัลบั้มRock of Ages |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
แนวเพลง: ร็อก
ความยาว: 3:57
ค่ายเพลง: อัพจี (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: ปรีติ บารมีอนันต์

"ถอนตัว" เป็นซิงเกิลของวงแคลช กับค่ายอัพจี ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จากอัลบั้ม Rock of Ages ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ปรีติ บารมีอนันต์ และเรียบเรียงโดย Ope & Clash ออกจำหน่ายในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
การตอบรับ

เพลง "ถอนตัว" ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2551) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 1
ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง

| ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ดำรงตำแหน่ง 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2553  (1 ปี 168 วัน)
นายกรัฐมนตรี: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ก่อนหน้า: พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก
ถัดไป: ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์
หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน
ดำรงตำแหน่ง 20 เมษายน พ.ศ. 2552 – 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ก่อนหน้า: พลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก
ถัดไป: กว้าง รอบคอบ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม ประเทศไทย
เสียชีวิต: 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 (65 ปี) โรงพยาบาลเวิลด์เมดิคอล จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: กิจสังคม (2527–2535) สามัคคีธรรม (2535)   ชาติพัฒนา (2535–2543)  ไทยรักไทย (2544–2550)   เพื่อแผ่นดิน                                                                                                     (2550–2554)  ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน (2554–2561)
คู่สมรส: บังอร เบ็ญจาธิกุล (นอกสมรส)

ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง (27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 – 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) อดีตหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
ประวัติ

นายชาญชัย เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของนายสดใส และ นางทองใบ ชัยรุ่งเรือง ที่อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม
ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง ใช้ชีวิตคู่กับบังอร เบ็ญจาธิกุล อธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
นายชาญชัย ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งลำไส้ เมื่อเวลา 3 นาฬิกาของวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ณโรงพยาบาลเวิล์ดเมดิคอลเซ็นเตอร์ แจ้งวัฒนะ ตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี โดยตั้งศพที่วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร และกำหนดพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
ประวัติ > การศึกษา

นายชาญชัย สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนบรบือ และ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารคามพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม ระดับอาชีวศึกษา จากวิทยาลัยช่างก่อสร้างอุเทนถวาย รุ่นที่ 40 (ร่วมรุ่นกับ ยืนยง โอภากุล และ ปรีชา ชนะภัย) ในระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และหลักสูตรการปกครองราชอาณาจักร เอกชนและการเมือง (วปม.รุ่นที่ 1) ในระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประสบการณ์ทางการเมือง

นายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง เริ่มเข้าสู่การเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2526 พ.ศ. 2529 พ.ศ. 2535/1 พ.ศ. 2538 พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 เคยดำรงตำแหน่งในการเมืองตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2550
นายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการพรรคเพื่อแผ่นดิน ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551 ซึ่งมีพลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมาได้มีการยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ให้ตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการประชุมว่าผิดข้อบังคับ โดย กกต. ได้มีมติเห็นว่าการประชุมดังกล่าวผิดข้อบังคับ หลังจากนั้นได้มีการลงมติเลือกหัวหน้าพรรคคนใหม่ ปรากฏว่านายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง ได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดินแทน จนกระทั่งในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 นายชาญชัย พร้อมด้วยสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ตัดสินใจย้ายไปร่วมงานการเมืองกับพรรครวมชาติพัฒนา และเปลี่ยนชื่อพรรคใหม่เป็น พรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
นายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง ถูกปรับออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงอุตสาหกรรมในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 หลังการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2553 เพราะ ส.ส. 2 คนของพรรคเพื่อแผ่นดินได้ลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในรัฐบาล 2 คน คือ นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล และนายโสภณ ซารัมย์ จากพรรคภูมิใจไทย ทำให้แกนนำของพรรคภูมิใจไทย แสดงความไม่พอใจ และเรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีปรับพรรคเพื่อแผ่นดินออกจากพรรคร่วมรัฐบาล
นอกจากงานการเมืองแล้ว ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง เคยได้รับหน้าที่เป็นประธานที่ปรึกษา และอาจารย์พิเศษของมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
ถนนบูรพา

ถนนบูรพา (อักษรโรมัน: Thanon Burapha) เป็นถนนสั้น ๆ สายหนึ่งในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร  เป็นถนนที่เชื่อมระหว่างถนนพาหุรัด กับถนนเจริญกรุง
ถนนบูรพา เดิมมีชื่อว่า "ถนนบุรพา" แต่ต่อมาได้เรียกเพี้ยนเป็น "ถนนบูรพา" เช่นปัจจุบัน โดยเรียกตามวังบูรพาภิรมย์ วังที่ประทับของสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช สมเด็จพระอนุชาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ถนนเส้นนี้ตัดผ่านบริเวณด้านหลัง  เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้มีการตัดถนนขึ้นเพื่อรองรับความเจริญทางการค้าที่กำลังเฟื่องฟูในย่านพาหุรัด ทำให้ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติมีเส้นทางคมนาคมที่สะดวกยิ่งขึ้น
ปัจจุบัน บริเวณรอบ ๆ ถนนบูรพาเป็นที่ตั้งของร้านจำหน่ายอาวุธปืนเป็นจำนวนมาก เช่นเดียวกับถนนสายอื่น ๆ ที่อยู่รอบด้าน และยังเป็นฟากหนึ่งของห้างสรรพสินค้าดิโอลด์สยามพลาซ่าอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนบูรพา
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′46″N 100°30′03″E﻿ / ﻿13.746142°N 100.500821°E﻿ / 13.746142; 100.500821
ตำบลน้ำตก (อำเภอนาน้อย)

| ตำบลน้ำตก |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Namtok
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: นาน้อย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 111 ตร.กม. (43 ตร.ไมล์)
ประชากร (2558)
 • ทั้งหมด: 2,574 คน
 • ความหนาแน่น: 23.18 คน/ตร.กม. (60.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55150
รหัสภูมิศาสตร์: 550407
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
น้ำตก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอนาน้อย
ประวัติ

เดิมตำบลน้ำตกเป็นหมู่ 10–12 ของตำบลนาน้อย ได้แยกการเป็นตำบลเมื่อ พ.ศ. 2524 และแยกการปกครองเป็น 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 1–5 เมื่อ พ.ศ. 2526 และแยกเพิ่มอีก 2 หมู่ คือ หมู่ที่ 6 และ 7 เมื่อ พ.ศ. 2531 ที่ชื่อว่าตำบลน้ำตกเพราะเดิมเอกลักษณ์ปากทางเข้าตำบลมีน้ำตกที่ไหลตลอดปี ซึ่งเป็นจุดจอดรถประจำทาง แต่ปัจจุบันเนื่องจากมีการถางป่าทำไร่ข้าวโพด น้ำจึงแห้งไป
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลแม่สาคร อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลนาน้อยและตำบลศีรษะเกษ
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลบัวใหญ่และตำบลนาน้อย
ทิศตะวันตก ติดต่ออำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองท้องที่

แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านพืชเจริญ
หมู่ 2 บ้านน้ำพุ
หมู่ 3 บ้านน้ำสระ
หมู่ 4 บ้านวังกอก
หมู่ 5 บ้านเปา
หมู่ 6 บ้านไทยงาม
หมู่ 7 บ้านพืชมงคล
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำตก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำตกทั้งตำบล
ตำบลน้ำแก่น

| ตำบลน้ำแก่น |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Nam Kaen
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: ภูเพียง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 44.60 ตร.กม. (17.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 4,481 คน
 • ความหนาแน่น: 100.47 คน/ตร.กม. (260.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55000
รหัสภูมิศาสตร์: 551403
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแก่น |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.น้ำแก่นที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแก่น
พิกัด: 18°43′06.3″N 100°49′29.1″E﻿ / ﻿18.718417°N 100.824750°E﻿ / 18.718417; 100.824750
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: ภูเพียง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 44.60 ตร.กม. (17.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 4,481 คน
 • ความหนาแน่น: 100.47 คน/ตร.กม. (260.2 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06551407
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 109 หมู่ที่ 2 ตำบลน้ำแก่น อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน 55000
เว็บไซต์: www.namkaen.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
น้ำแก่น เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศใต้ของอำเภอ
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลน้ำแก่นมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อตำบลน้ำเกี๋ยน อำเภอภูเพียง
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลหนองแดง ตำบลหมอเมือง และตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม
ทิศใต้ ติดต่อตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลนาปังและตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลน้ำแก่นแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หมู่ 1 |  | บ้านน้ำแก่นเหนือ |  | (Ban Nam Kaen Nuea) |  |  |
| หมู่ 2 |  | บ้านน้ำแก่นกลาง |  | (Ban Nam Kaen Klang) |  |  |
| หมู่ 3 |  | บ้านใหม่น้ำแก่น |  | (Ban Mai Nam Kaen) |  |  |
| หมู่ 4 |  | บ้านนาเหลืองม่วงขวา |  | (Ban Na Lueang Muang Khwa) |  | หมู่ 1 (เดิม) โอนมาจากตำบลนาเหลือง อำเภอสา (อำเภอเวียงสา) |
| หมู่ 5 |  | บ้านน้ำแก่นใต้ |  | (Ban Nam Kaen Tai) |  |  |
| หมู่ 6 |  | บ้านใหม่ร่มเย็น |  | (Ban Mai Rom Yen) |  |  |
| หมู่ 7 |  | บ้านนาล้อม |  | (Ban Na Lom) |  |  |
| หมู่ 8 |  | บ้านไร่สามัคคี |  | (Ban Rai Samakkhi) |  |  |
| หมู่ 9 |  | บ้านแก่นอุดร |  | (Ban Kaen Udon) |  |  |
| หมู่ 10 |  | บ้านแก่นนคร |  | (Ban Kaen Nakhon) |  |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่ตำบลน้ำแก่น มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแก่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำแก่นทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลน้ำแก่นที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำแก่นในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ประชากร

พื้นที่ตำบลน้ำแก่นประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 10 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 4,481 คน แบ่งเป็นชาย 2,219 คน หญิง 2,262 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 จาก 7 ตำบลในท้องที่อำเภอภูเพียง
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563  | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 | พ> ศ. 2559 | พ> ศ. 2558 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| นาเหลืองม่วงขวา | 625 | 615 | 616 | 616 | 618 | 608 | 604 |
| น้ำแก่นใต้ | 567 | 562 | 568 | 563 | 558 | 557 | 551 |
| ใหม่น้ำแก่น | 540 | 540 | 540 | 533 | 545 | 549 | 534 |
| น้ำแก่นกลาง | 520 | 518 | 509 | 512 | 502 | 495 | 488 |
| ใหม่ร่มเย็น | 479 | 486 | 479 | 479 | 483 | 491 | 484 |
| แก่นนคร | 435 | 435 | 432 | 440 | 444 | 451 | 441 |
| แก่นอุดร | 428 | 431 | 433 | 430 | 422 | 423 | 422 |
| นาล้อม | 370 | 369 | 373 | 366 | 366 | 371 | 373 |
| ไร่สามัคคี | 262 | 264 | 271 | 269 | 264 | 261 | 265 |
| น้ำแก่นเหนือ | 255 | 262 | 262 | 256 | 258 | 257 | 262 |
| รวม | 4,481 | 4,482 | 4,483 | 4,464 | 4,460 | 4,463 | 4,424 |
ซันดะยู โดะกุมะมุชิ

ซันดะยู โดะกุมะมุชิ โดะกุมะมุชิ  เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1936 ที่โอซะกะ, ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ผลงาน

Ultraman (1966) as Daisuke Arashi
Ultra Seven (1967, 1994, 1998, 1999) as Shigeru Furuhashi
Rudolf and Ippaiattena (2016) as  Dump truck driver
แหล่งข้อมูลอื่น

Sandayuu Dokumamushi ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Profile at JMDb (in Japanese)
mamuchan's room (Japanese only)
"「赤飯」　毒蝮三太夫さん; 実はコーリャン…芝居の原点". Yomiuri Shimbun. 2005-07-26. สืบค้นเมื่อ May 12, 2009.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
ทะเลสาบคาซูมิงาอูระ

| ทะเลสาบคาซูมิงาอูระ   霞ヶ浦 |
| --- | --- |
ภาพถ่ายทางอากาศจากดาวเทียม Landsat
ทะเลสาบคาซูมิงาอูระ   霞ヶ浦
พิกัด: 36°2′25″N 140°23′39″E﻿ / ﻿36.04028°N 140.39417°E﻿ / 36.04028; 140.39417
ชนิด: warm Monomictic
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: แม่น้ำซากูระและแม่น้ำนากะ และแม่น้ำสายเล็กอีกกว่า 30 สาย
แหล่งน้ำไหลออก: แม่น้ำโทเนะ
พื้นที่รับน้ำ: 1,915 ตารางกิโลเมตร (739 ตารางไมล์)
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 220 ตารางกิโลเมตร (85 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 4 เมตร (13 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 7 เมตร (23 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 0.848 ลูกบาศก์กิโลเมตร (687,000 เอเคอร์-ฟุต)
ความยาวชายฝั่ง1: 252 กิโลเมตร (157 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 0.16 เมตร (6.3 นิ้ว)

เกาะ: 0
เมือง: สึจิอูระ คาซูมิงาอูระ
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบคาซูมิงาอูระ (ญี่ปุ่น: 霞ヶ浦) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับสองในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของโตเกียวราว 60 กิโลเมตรในเขตจังหวัดอิบารากิ  เดิมเป็นทะเลสาบน้ำกร่อยซึ่งเชื่อมต่ออย่างอ้อม ๆ กับมหาสมุทรแปซิฟิกผ่านแม่น้ำฮิตาจิและแม่น้ำโทเนะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2506 ได้มีการก่อสร้างประตูกั้นน้ำบริเวณทางบรรจบของแม่น้ำขึ้นเพื่อจุดประสงค์ขจัดเกลือ ประตูกั้นน้ำนี้ซึ่งตัดการเชื่อมต่อกับมหาสมุทร ในที่สุดทะเลสาบแห่งนี้ตลอดจนแหล่งน้ำใกล้เคียงก็กลายเป็นทะเลสาบน้ำจืด
ในปัจจุบัน ทะเลสาบแห่งนี้เป็นทั้งแหล่งประมง ชลประทาน การท่องเที่ยว และนันทนาการ ราว ๆ 45% ของพื้นที่รอบ ๆ ทะเลสาบเป็นแหล่งธรรมชาติ และ 43.5% เป็นพื้นที่เกษตรกรรม น้ำที่ออกจากทะเลสาบแห่งนี้ 83% ถูกใช้เพื่อภาคเกษตรกรรม 13% เพื่อภาคอุตสาหกรรมท้องถิ่น และที่เหลือ 4% เพื่อเป็นน้ำประปาในจังหวัดอิบารากิ จังหวัดชิบะ และโตเกียว
ทะเลสาบคาซูมิงาอูระ
แหล่งข้อมูลอื่น

Page on Hobikisen เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Reviving nature around Lake Kasumigaura เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Detailed information about the lake เก็บถาวร 2007-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น
ตำบลน้ำพาง

| ตำบลน้ำพาง |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Nam Phang
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: แม่จริม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 396.3 ตร.กม. (153.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2554)
 • ทั้งหมด: 4,941 คน
 • ความหนาแน่น: 12.46 คน/ตร.กม. (32.3 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55170
รหัสภูมิศาสตร์: 550204
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
น้ำพาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันออกของอำเภอ
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดต่อตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม
ทิศตะวันออก ติดต่อเมืองเพียง แขวงไชยบุรี ประเทศลาว
ทิศใต้ ติดต่อตำบลส้านนาหนองใหม่และตำบลไหล่น่าน อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลหมอเมืองและตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม
การปกครองส่วนภูมิภาค

แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านน้ำปูน
หมู่ 2 บ้านน้ำลาน
หมู่ 3 บ้านน้ำแนะ
หมู่ 4 บ้านน้ำพาง
หมู่ 5 บ้านน้ำว้า
หมู่ 6 บ้านน้ำปุ๊
หมู่ 7 บ้านใหม่
หมู่ 8 บ้านน้ำพระทัย
หมู่ 9 บ้านน้ำตวง
หมู่ 10 บ้านร่มเกล้า
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำพางมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลน้ำพางทั้งหมด
สถานที่สำคัญ

อุทยานแห่งชาติแม่จริม
ทฤษฎีบทเศษเหลือ

ทฤษฎีบทเศษเหลืออาจหมายถึง:
ทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนาม
ทฤษฎีบทเศษเหลือของจีน (Chinese remainder theorem)
ซู โหย่วเผิง

| ซู โหย่วเผิง |
| --- | --- |
ซูโหย่วเผิง ในลาสเวกัส ปี 2555
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 11 กันยายน พ.ศ. 2516 (51 ปี) ซู โหย่วเผิง
อาชีพ: นักร้อง/นักแสดง
ปีที่แสดง: 1988-ปัจจุบัน
ฐานข้อมูล
IMDb
ซู โหย่วเผิง หรือ อเล็กซ์ ซู (จีนตัวย่อ: 苏有朋; จีนตัวเต็ม: 蘇有朋; พินอิน: Sū Yǒupéng; ชื่อภาษาอังกฤษ: Alec Su, Su youpeng) ที่คนไทยรู้จักกันดีในบท เตียบ่อกี้ ในเรื่อง ดาบมังกรหยก 2003 และ องค์ชายห้า หรือ หย่งฉี  พระเอกคู่บุญที่แจ้งเกิดมาพร้อมกันกับนางเอกสาวซูเปอร์สตาร์ จ้าว เวย์ Vicky Zhao หรือ Zhao Wei ในเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ ซีรี่ส์ที่โด่งดังข้ามทศวรรษ และฮวยบ่อข่วย จากเรื่อง เดชเซียวฮื่อยี้ เขาเกิดวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2516 หรือ ค.ศ. 1973 ซึ่งตรงกับวันไหว้พระจันทร์ของไต้หวัน นับถือศาสนาพุทธ มีพี่น้อง 2 คนที่ห่างกันถึง 6 ปี
ชีวิตส่วนตัวของซูโหย่วเผิงนั้น เป็นเด็กที่เรียนเก่งมาก และครอบครัวไม่อยากให้ซูโหย่วเผิงและน้องชายเข้าสู่วงการบันเทิง เพราะทางครอบครัวมองว่า อาชีพนี้เป็นอาชีพขายหน้าตา แต่ซูโหย่วเผิงสามารถทำให้ทางครอบครัวเปลี่ยนมุมมองนี้ได้ ด้วยการเป็นผู้ช่วยพิธีกรและเป็นนักร้องในวง เสียวหู่ตุ้ย ร่วมกับอู๋ฉีหลง และเฉินจื้อเผิง
ในปี 1996 ชีวิตของเขาตกต่ำถึงขีดสุด ถึงขั้นรับเล่นภาพยนตร์เกรด 3 ในเรื่องฉิงเซ่อ และผงาดสู่ความดังอีกครั้งในปีถัดมากับบทองค์ชายห้า ในองค์หญิงกำมะลอ และพลิกบทบาทครั้งสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง เฟิงเซิง ในบทบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ และต้องร้องเพลงงิ้วด้วย
ปัจจุบัน เขามีผลงานชื่อว่า เถียนมี่ซาจี่ รับบทเป็นนายตำรวจผู้เคร่งครัดในคดีสุดประหลาด อนาคตข้างหน้า เขาตั้งใจจะไปฮอลลีวูด และมีผู้สร้างภาพยนตร์จากต่างประเทศชมว่า เขามีทักษะภาษาอังกฤษที่ดีเยี่ยม นอกจากนั้นแล้ว เขายังได้เป็น 1 ในนักร้องจตุรเทพวัยรุ่นของไต้หวัน (The Little Four Heavenly Kings) รุ่นเดียวกับ หลิน จื้ออิ่ง และ อู๋ ฉีหลง
ผลงานเพลง > ร่วมกับวงเสียวหู่ตุ้ย

ซินเหนียนไคว่เล่อ
อ้าย
ไจ้เจี้ยน
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว

หวอ จื่อ เย่า หนี่ อ้าย หว่อ
โจ่ว
หนี่ ไคว่ ปู๋ ไคว่ เล่อ
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

The youngster of free and unfettered to play.(1990)
Forever Friend (1995)
Pale Sun (1996)
Fit Lover (2008)
The Message (2009)
The Assassins (2012)
Sweet Alibis เถียนมี่ซาจี่ (2013)
คนดีที่น่าสงสัย (2014)
ผลงานด้านการแสดง > ละคร

องค์หญิงกำมะลอ 1,2 หย่งฉี
เดชเซียวฮื่อยี้ ฮวยบ่อข่วย
ดาบมังกรหยก 2003 เตียบ่อกี้
องค์หญิงจอมทะเล้น จูหยุ่นฮ่องเต้
8 เทพอสูรมังกรฟ้า 2013 อู๋หย่าจือ
รางวัลที่ได้รับ

2010 รางวัลร้อยดอกไม้ สาขานักแสดงสนับสนุนชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง ถอดรหัสล่า ฆ่าไม่เลี้ยง (ไป๋เสี่ยวเหนียน)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์แฟนคลับซูโหย่วเผิงในประเทศไทย
แฟนเพจซูโหย่วเผิงประเทศไทย
| ด ค กจตุรเทพ |
| --- | --- |
ฮ่องกง:  หลิว เต๋อหัว  หลี่ หมิง  กัว ฟู่เฉิง  จาง เสฺวโหย่ว 
ไต้หวัน:  หลิน จื้ออิ่ง  ทาเกชิ คาเนชิโระ  ซู โหย่วเผิง  อู๋ ฉีหลง
ซันตาครุซ (จังหวัดลากูนา)

| ซันตาครุซ |
| --- | --- |
เทศบาล
เทศบาลซันตาครุซ
ศาลาว่าการเทศบาล
สมญา: เมืองหลวงของจังหวัดลากูนา
ที่ตั้งในจังหวัดลากูนา
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: คาลาบาร์โซน
จังหวัด: ลากูนา
District: 4th District
ก่อตั้ง: 8 ธันวาคม ค.ศ. 1602
บารังไกย์: 26
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Bayan
 • นายกเทศมนตรี: Edgar S. San Luis
 • รองนายกเทศมนตรี: Laarni A. Malibiran
 • Congressman: Benjamin C. Agarao Jr.
 • สิทธิ์เลือกตั้ง: 63,306 คน (ค.ศ. 2016)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 38.59 ตร.กม. (14.90 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 117,605 คน
 • ความหนาแน่น: 3,000 คน/ตร.กม. (7,900 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 4009
PSGC: 043426000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)49
ภูมิอากาศ: มรสุมเขตร้อน
ระดับรายได้: ระดับที่ 1
เทศบาลซันตาครุซ (ตากาล็อก: Bayan ng Santa Cruz) เป็นเทศบาลศูนย์กลางของจังหวัดลากูนา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 117,605 คน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำซันตาครุซ ซึ่งไหลลงสู่ทะเลสาบลากูนาที่อยู่ทางตอนเหนือของเทศบาล ซันตาครุซอยู่ติดกับเทศบาลลุมบันและปักซันจันทางทิศตะวันออก, ปักซันจันและมักดาเลนาทางทิศใต้ และปีลาทางทิศตะวันตก ที่นี่อยู่ห่างจากมะนิลา 87 กิโลเมตร (54 ไมล์) สามารถเดินทางไปยังเทศบาลข้างเคียงโดยทางบกและทางน้ำผ่านทะเลสาบลากูนา
ซันตาครุซเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมทางภาคตะวันออกของจังหวัด ประกอบด้วยบารังไกย์ 26 แห่ง แม้ว่าจะอยู่ห่างจากมะนิลาค่อนข้างไกล แต่ตัวเทศบาลก็มีการพัฒนาที่ดี ปัจจุบันถือเป็นเทศบาลชั้นหนึ่ง และเป็นศูนย์กลางจังหวัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1885 ทั้งในด้านการขนส่ง, พาณิชยกรรม, สาธารณสุข, การศึกษา และบริการสังคม ส่วนการเกษตรกรรม อาทิ ปศุสัตว์, พืชสวน และประมง ก็มีความก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
เมืองพี่น้อง

มากาตี, ฟิลิปปินส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Philippine Standard Geographic Code เก็บถาวร 2012-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Philippine Census Information เก็บถาวร 2013-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2012-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Profile of Santa Cruz, Laguna
ถนนบ้านหม้อ

ถนนบ้านหม้อ (อักษรโรมัน: Thanon Ban Mo) เป็นถนนที่เชื่อมระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนมหาราช ตั้งต้นจากริมแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณท่าโรงยาเก่า ตัดผ่านถนนจักรเพชรไปออกแยกสี่กั๊กพระยาศรี
ประวัติ

ถนนบ้านหม้อสร้างในปี พ.ศ. 2406 ในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของถนนตะนาว สร้างบนที่ดินพระราชทานที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าตากสินโปรดฯ ให้พระราชทานให้กับชาวญวนที่อพยพหนีภัยสงครามตั้งแต่ครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มาตั้งเป็นชุมชน ในสมัยรัตนโกสินทร์ ชุมชนในแถบนี้มีการสร้างอาชีพเฉพาะประจำชุมชน คือเป็นหมู่บ้านทำหม้อและอุปกรณ์ปรุงอาหารขึ้นมาแทน จนกลายเป็นชุมชนที่เรียกติดปากว่า "บ้านหม้อ" จะพบสิ่งปลูกสร้างอาคารได้จากหม้อดินขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนจั่วของตลาดบ้านหม้อและตึกแถว
ในปัจจุบันบ้านหม้อเป็นย่านร้านค้าเครื่องเพชร อัญมณี เครื่องประดับ ในระยะหลังเริ่มมีการขยายตลาดออกไป คือ ร้านรวงที่รวมตัวกันขายลำโพงและเครื่องเสียง
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนบ้านหม้อ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′41″N 100°29′52″E﻿ / ﻿13.744682°N 100.497698°E﻿ / 13.744682; 100.497698
"ความเป็นมาของถนน "บ้านหม้อ"". ทีเอ็นเอ็น24.
บรรยายกาศของร้านค้าต่าง ๆ ในย่านถนนบ้านหม้อ
ถนนบำรุงเมือง

|  ถนนบำรุงเมือง |
| --- | --- |
ถนนบำรุงเมือง ช่วงผ่านเสาชิงช้า
ทางแยกที่สำคัญ
จาก: ถนนกัลยาณไมตรี ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
 :   ถนนเฟื่องนคร ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร  ถนนดินสอ ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร  ถนนศิริพงศ์ ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร  ถนนมหาไชย ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร  ถนนบริพัตร ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร  ถนนวรจักร / ถนนจักรพรรดิพงษ์ ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร  ถนนยุคล 2 ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร  ถนนพลับพลาไชย ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร 
ถึง: ถนนพระรามที่ 1 / ถนนกรุงเกษม ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานครกรุงเทพมหานคร
ถนนบำรุงเมือง ช่วงมุ่งหน้าแยกสำราญราษฎร์ ซึ่งเป็นช่วงที่ไม่มีบาทวิถี



ถนนบำรุงเมือง (อักษรโรมัน: Thanon Bamrung Mueang) เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เชื่อมต่อจากถนนกัลยาณไมตรีบริเวณจุดตัดกับถนนอัษฎางค์ที่แยกสะพานช้างโรงสี ในพื้นที่เขตพระนคร ไปทางทิศตะวันออก เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงวัดราชบพิธกับแขวงศาลเจ้าพ่อเสือ ตัดกับถนนเฟื่องนคร และถนนตะนาว เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงวัดราชบพิธกับแขวงเสาชิงช้าไปจนถึงเสาชิงช้า จากนั้นตัดกับถนนอุณากรรณ เข้าสู่แขวงสำราญราษฎร์ ตัดกับถนนมหาไชยข้ามคลองรอบกรุงเข้าสู่แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ตัดกับถนนบริพัตร ตัดกับถนนวรจักรและถนนจักรพรรดิพงษ์  จากนั้นเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงคลองมหานาคกับแขวงวัดเทพศิรินทร์ ตัดกับถนนยุคล 2 และถนนพลับพลาไชย ไปสิ้นสุดที่แยกกษัตริย์ศึกบริเวณจุดตัดกับถนนกรุงเกษม โดยมีถนนที่ต่อเนื่องต่อไปคือถนนพระรามที่ 1
ประวัติ

ถนนบำรุงเมืองเป็นถนนรุ่นแรกที่ใช้เทคนิคการสร้างตามแบบตะวันตก หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนเจริญกรุงซึ่งเป็นถนนสมัยใหม่ และเป็นที่นิยมใช้สัญจรไปมาของชาวไทยและชาวยุโรป ใน พ.ศ. 2406 รัฐบาลจึงปรับปรุงถนนเสาชิงช้าซึ่งเริ่มต้นจากสะพานช้างโรงสี และเป็นถนนเก่าแก่มีมาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยทำเป็นถนนสมัยใหม่มีท่อระบายน้ำและไม่ปล่อยให้หญ้าขึ้นรกรุงรังเหมือนก่อน มีความยาว 29 เส้นเศษ จากนั้นได้พระราชทานนามว่า ถนนบำรุงเมือง ซึ่งเป็นนามที่มีความหมายเกี่ยวกับความเจริญก้าวหน้าของบ้านเมือง เพราะเมื่อแรกที่สร้างถนนบำรุงเมืองนั้นยังแคบอยู่และไม่ตรง และเมื่อสร้างเสร็จแล้วเจ้าของที่ดินริมถนนได้สร้างตึกแถว ห้องแถว และร้านค้า 2 ชั้น ถนนบำรุงเมืองเป็นถนนสายสำคัญที่มีคนสัญจรไปมามาก ซึ่งอาคารร้านค้าต่าง ๆ เหล่านี้ต่างก็ได้รับอิทธิพลมาจากสถาปัตยกรรมของอาคารในสิงคโปร์ คือ จีน-โปรตุเกส มีทางเดินด้านหน้าที่มีหลังคาคลุมถึงกันโดยตลอด คือ อาเขด
ลักษณะพิเศษอีกประการหนึ่งของถนนบำรุงเมือง คือ ถนนช่วงตั้งแต่สี่กั๊กเสาชิงช้าจนถึงแยกเสาชิงช้า รวมถึงฝั่งถึงแยกสำราญราษฎร์ เป็นช่วงที่ไม่มีบาทวิถีอย่างถนนอื่น ๆ ทั่วไป เนื่องจากเจ้าของอาคารต่าง ๆ ที่อยู่ริมถนนรู้สึกว่าอาคารร้านค้าของตนนั้นคับแคบไปจึงได้มีการขยายพื้นที่ออกไปยังหน้าถนนและทำให้สามารถเดินทะลุถึงกันได้ตลอด ถนนบำรุงเมืองในช่วงนี้จึงไม่มีบาทวิถีเพราะไปอยู่ในตัวอาคาร แต่ภายหลังเจ้าของอาคารแต่ละหลังก็ได้ซ่อมแซมกลายเป็นปิดกั้นหมด ไม่สามารถเดินทะลุได้อย่างแต่ก่อน
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนบำรุงเมือง
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°45′05″N 100°30′23″E﻿ / ﻿13.751267°N 100.506440°E﻿ / 13.751267; 100.506440
ตำบลน้ำปาย

| ตำบลน้ำปาย |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Nam Pai
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: แม่จริม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 59.56 ตร.กม. (23.00 ตร.ไมล์)
ประชากร (2554)
 • ทั้งหมด: 2,066 คน
 • ความหนาแน่น: 34.68 คน/ตร.กม. (89.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55170
รหัสภูมิศาสตร์: 550205
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
น้ำปาย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศใต้สุดของอำเภอ
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดต่อตำบลหมอเมือง อำเภอแม่จริม
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลน้ำพาง อำเภอแม่จริม
ทิศใต้ ติดต่อตำบลไหล่น่าน อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลน้ำแก่น อำเภอภูเพียง ตำบลนาเหลือง และตำบลจอมจันทร์ อำเภอเวียงสา
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

แบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านน้ำปาย
หมู่ 2 บ้านป่าสัก
หมู่ 3 บ้านห้วยกอม
หมู่ 4 บ้านกิ่วกอก
หมู่ 5 บ้านห้วยทรายมูล
หมู่ 6 บ้านต๋อซ้อ