stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ณัฐวุฒิ เจนมานะ
ผลงานอื่น ๆ > การแสดง > ภาพยนตร์

Mind Memory 1.44 พื้นที่รัก รับบท พีท
Micro Love  รับเชิญในบท พีท กำลังถ่ายทำ
Ghost Lab ฉีกกฎทดลองผี รับเชิญ เพื่อนหมอ (มิ.ย. พ.ศ. 2564)
4 KINGS 2 รับบท หนุ่ย กนกอาชีวะ
ผลงานอื่น ๆ > รายการวิทยุ

COOLcelsius 91.5 : จัดรายการทุกวันพฤหัสบดี-ศุกร์ เวลา 20.00-23.00 น. (2556-ตุลาคม 2557)
88.5 EDS : จัดรายการในช่วง E-D-S Good Happening วันจันทร์-ศุกร์ 08.00-10.00น. (เริ่ม 15 กุมภาพันธ์ 2559)
ผลงานอื่น ๆ > พิธีกรรายการโทรทัศน์

รายการ The First Ultimate‬
รายการ หัวหน้าห้าขวบ
คอนเสิร์ต (selected)

| ปี | คอนเสิร์ต | วันแสดง | สถานที่ | จำนวบรอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2556 | V MUSIC FESTIVAL | 10 มีนาคม | Siam Discovery | 1 รอบ |
| 2556 | 102nd Anniversary Concert | 28 เมษายน | The Metro Theatre, Sydney | 1 รอบ |
| 2556 | กำลังใจ คอนเสิร์ต | 9 มิถุนายน | Centara Grand & Bankok Convention Center at CTW | 1 รอบ |
| 2556 | Playing for change | 2 กันยายน | CTW | 1 |
| 2556 | สำเริงฟัง สำราญกรุง by Majung | 15 กันยายน | หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์) | 1 รอบ |
| 2556 | Opening Act in COOLcelsius Sensation: IMPORT "LENKA THE SHOW" | 19 พฤศจิกายน | W Bangkok | 1 รอบ |
| 2556 | Concert SIX | 14 ธันวาคม | M Theatre | 2 รอบ |
| 2557 | Thai Festival at Osaka | 24-25 พฤษภาคม | Osaka, Japan | วันละ 1 รอบ |
| 2557 | BANGKOK COMIC CON | 6 กรกฎาคม | Royal Paragon Hall | 1 รอบ |
| 2557 | CAT EXPO | 1 พฤศจิกายน | สวนสนุก wonder World | 1 รอบ |
| 2557 | a day BIKE FEST | 8 พฤศจิกายน | Airport Rail Link มักกะสัน | 1 รอบ |
| 2557 | Drama Soul in My Song | 20 ธันวาคม | M Theatre | 1 รอบ |
| 2558 | PATTAYA MUSIC FESTIVAL 2015 | 21 มีนาคม | South Pattaya Stage, พัทยาใต้ | 1 รอบ |
| 2558 | i am แรง 4G Concert | 17 พฤษภาคม | ไบเทค บางนา | 1 รอบ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Max Jenmana ที่ เฟซบุ๊ก
Max Jenmana ที่ ยูทูบ
ณัฐวุฒิ เจนมานะ ที่อินสตาแกรม
ณัฐวุฒิ เจนมานะ ถ่ายแบบในห้องครัว
รายชื่อค่ายทหารในสังกัดกองทัพบกไทย

ค่ายทหาร ในสังกัดกองทัพบกไทย มักจะมีการขอพระราชทานชื่อค่าย ตามชื่อของบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ไทย ทั้งพระมหากษัตริย์ พระบรมวงศาสนุวงศ์ ขุนนาง ทหาร ซึ่งมาจากกลุ่มชนชั้นสูงที่เคยมีบทบาทสำคัญในการปกครองประเทศ และได้แสดงวีรกรรม ความกล้าหาญในศึกสงครามในอดีต ตลอดจนได้ปฏิบัติภารกิจสำคัญด้านความมั่นคงของชาติ
ดูเพิ่ม

มณฑลทหารบก
พิษรักรอยอดีต

| พิษรักรอยอดีต |
| --- | --- |
แนว: ชีวิตสมัยใหม่
บทประพันธ์: นิพนธ์ ผิวเณร ชวนนท์ สารพัฒน์ สรวิชญ์ ภิญโญมิตร อภิรัตน์ หินแก้ว
บทละครโทรทัศน์: นิพนธ์ ผิวเณร ชวนนท์ สารพัฒน์ สรวิชญ์ ภิญโญมิตร อภิรัตน์ หินแก้ว
กำกับโดย: ธนวัจน์ ปัญญารินทร์
แสดงนำ: มารี เบรินเนอร์ นรภัทร วิไลพันธุ์ น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "อย่ามารักฉันเลย" - ลีเดีย ศรัณย์รัชต์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "อย่ามารักฉันเลย" - ลีเดีย ศรัณย์รัชต์ "โลกของฉันหยุดหมุนตั้งแต่ได้พบเธอ" - ทอม อิศรา
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ไทย
ภาษาต้นฉบับ:  ไทย
จำนวนตอน: 12 ตอน
การผลิต
สถานที่ถ่ายทำ:  ไทย
ความยาวตอน: 120 นาที
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่องวัน 31, iQIYI
ออกอากาศ: 21 มีนาคม พ.ศ. 2565 – 26 เมษายน พ.ศ. 2565
พิษรักรอยอดีต เป็นละครโทรทัศน์แนวชีวิตสมัยใหม่ที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2565 ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เขียนบทโทรทัศน์โดย ชวนนท์ สารพัฒน์ กำกับการแสดงโดย ธนวัจน์ ปัญญารินทร์ นำแสดงโดย มารี เบิร์นเนอร์, นรภัทร วิไลพันธุ์, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, พศุตม์ บานแย้ม เป็นต้น ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.30 น. เริ่มวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2565 และสามารถดูย้อนหลังได้ที่แอปพลิเคชัน iQIYI เป็นที่แรกเวลา 22.30 น.
พิษรักรอยอดีต เป็นโครงการละครที่รวมนักแสดงจากโครงการ THE Next One การค้นหานักแสดงหน้าใหม่ของช่องวัน 31
เรื่องย่อ

เมื่อศาสตร์การฝังเข็ม ไม่ได้เป็นเพียงแค่ศาสตร์แห่งการรักษา แต่ยังถูกนำมาใช้ในการล้างแค้น ผิง (มารี เบรินเนอร์) หญิงสาวที่ถูกกระทำจากชายที่เธอรัก อย่าง เฟย (พศุตม์ บานแย้ม) และคนที่เธอนั้นไว้เนื้อเชื่อใจที่สุด อย่าง นิสา (น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์) ในความโชคร้ายนั้น ก็ยังมีเรื่องดี ๆ สำหรับเธออยู่ เมื่อ โช (นรภัทร วิไลพันธุ์) เพื่อนที่โตมาพร้อมกันและพร้อมจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ความเจ็บปวดที่เธอนั้นได้รับ ทำให้ชีวิตของเธอเหมือนตายทั้งเป็น เมื่อความแค้นจากพิษรักในอดีตที่ฝังใจ เธอจึงกลับมาล้างแค้นกับทุก ๆ คนที่ทำลายชีวิตของเธอในแบบที่ทุกคนไม่คาดคิด
นักแสดง

| ละครโทรทัศน์> ตัวละคร | พ> ศ. 2565.นักแสดงหลัก |
| --- | --- |
ผริตา อัศวกษิณ (ผิง) / เมย์: มารี เบรินเนอร์
ชโยดม / โช: นรภัทร วิไลพันธุ์
นิสา อัศวกษิณ (นิ): น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์
หนธรรม อัศวกษิณ (เฮียเฟย): พศุตม์ บานแย้ม
หริทธิ์ (ฮั่น): ชัชชวิศ เตชะรักษ์พงศ์
กฤษติกร (กร / กล้า): เคน เลิศสิทธิชัย
ร้อยตำรวจเอก อินทุพันธุ์ อาสุรนัย (ผู้กองอิน): พรหมพิริยะ ทองพุทธรักษ์
ตัวละคร: นักแสดงสมทบ
หลี่เจิน อัศวกษิณ (ป้าเจิน): ดวงตา ตุงคะมณี
ฉง อินทรไวย์ (อาฉง / อากง): มนตรี เจนอักษร
อาป๊อ / อาม่า: ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา
เฮียตง: ทนงศักดิ์ ศุภการ
พันตำรวจเอก สันติ อาสุรนัย (ผู้กำกับสันติ): เพ็ญเพชร เพ็ญกุล
เฮียจาง: คุณากร เกิดพันธุ์
ป๋อง: ศัจกร ฉลาด
ใบหยก: ปรียาณัฐ ปะติเต
ใจบัว: อิศราวรรณ เจริญเชื้อ
หลิว: อัฐริญญา อึ้งศิลป์ศรีกุล
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
วรรณนภา เจริญพร (ป้าแวว): ไปรมา รัชตะ
หมอเหลียง: วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์
ผู้ประกาศข่าวช่องวัน 31: ศรัณภัสร์ ตั้งไพศาลธนกุล
พิธีกรรายการเอาให้เคลียร์: ชัยนนท์ หาญคีรีรัตน์
คุณปิ๋ม (ตัวแทนมูลนิธิเด็กและสตรี): พัฒน์ชนก เอี่ยมสะอาด
เทศบาลเมืองหัวหิน

บทความนี้เกี่ยวกับเทศบาลเมือง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ หัวหิน (แก้ความกำกวม)
| เทศบาลเมืองหัวหิน |
| --- | --- |
เทศบาลเมือง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Thetsaban Mueang Hua Hin
ภาพถ่ายมุมสูงเมืองหัวหิน
   ตรา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ประจวบคีรีขันธ์
อำเภอ: หัวหิน
จัดตั้ง:    •  1 ตุลาคม พ.ศ. 2480; 87 ปีก่อน (2480-10-01)  (ทต.หัวหิน)   •  13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547; 20 ปีก่อน (2547-02-13) (ทม.หัวหิน)   •  28 มีนาคม พ.ศ. 2568; อีก 2 เดือน (2568-03-28) (ทน.หัวหิน) 
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: นพพร วุฒิกุล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 86.36 ตร.กม. (33.34 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 64,202 คน
 • ความหนาแน่น: 743.42 คน/ตร.กม. (1,925.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 04770701
สนามบิน: IATA: HHQ – ICAO: VTPHท่าอากาศยานหัวหิน-ชะอำ
ทางหลวง:   
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 114 ถนนเพชรเกษม ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 77110
เว็บไซต์: www.huahin.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
หัวหิน เป็นเทศบาลเมืองในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เดิมจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2480 ก่อนขยายพื้นที่เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จากนั้นยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 และจะได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2568
หัวหินเป็นที่ตั้งของวังไกลกังวล ศูนย์ราชการอำเภอหรือที่ว่าการอำเภอ ย่านธุรกิจประจำอำเภอหัวหิน และเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวตากอากาศที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทยและระดับโลก เช่นเดียวกับเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี นอกจากนี้ เทศบาลเมืองหัวหินยังเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในภาคตะวันตกของประเทศไทย และขนาดเทศบาลเมืองหัวหินยังมีขนาดใหญ่กว่าเทศบาลนครบางแห่งด้วย
ประวัติ

ในอดีตหัวหินเป็นพื้นที่ขึ้นตรงกับแขวงปราณบุรี (หลังจากได้ย้ายศาลากลางจังหวัดไปที่ตำบลเกาะหลัก จึงได้เปลี่ยนเป็นจังหวัดประจวบคีรีขันธ์) บางช่วงสมัยแขวงเมืองปราณบุรีถูกยุบรวมกับเมืองเพชรบุรี หัวหินจึงถูกอยู่ในความดูแลของจังหวัดเพชรบุรี ภายหลังจึงได้มีการยกฐานะหัวหินขึ้นเป็นกิ่งอำเภอหัวหินขึ้นตรงกับอำเภอปราณบุรี และเป็นอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2492 เทศบาลตำบลหัวหินจึงอยู่ในเขตพื้นที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2480 มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง เทศบาลตำบลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ดูแลพื้นที่ตำบลหัวหินและตำบลหนองแก ในกิ่งอำเภอหัวหิน อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีพื้นที่รับผิดชอบ 72 ตารางกิโลเมตร โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาในวันถัดมา (1 ตุลาคม) และมีผลในวันเดียวกัน ต่อมาเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2538 โดยขยายเขตเพิ่มเติมลงไปในเขตทะเลอ่าวไทยอีก 500 เมตร ทำให้มีพื้นที่เพิ่มขึ้นเป็น 86.36 ตารางกิโลเมตร โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน แต่มีผลหลังผ่านไป 45 วัน คือตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2538 มาจนถึงปัจจุบัน
ระยะแรก การจัดตั้งเทศบาลตำบลหัวหินมีราษฎรประมาณ 4,000 คน มีบ้านเรือนประมาณ 500 หลัง และมีรายได้ประมาณ 30,000–40,000 บาท และเมื่อ พ.ศ. 2492 กิ่งอำเภอหัวหินยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอหัวหิน และต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมืองจำนวน 4 แห่ง ซึ่งรวมถึงเทศบาลตำบลหัวหินด้วย เทศบาลตำบลหัวหินจึงได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองหัวหิน โดยมีผลทันที ก่อนประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2567 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะอีกครั้ง จากเทศบาลเมืองหัวหิน เป็น เทศบาลนครหัวหิน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ปีเดียวกัน และมีผลตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2568 ทำให้เป็นเทศบาลนครแห่งที่ 2 ในภาคตะวันตก ต่อจากเทศบาลนครแม่สอด ในจังหวัดตาก
อาณาเขต

เทศบาลเมืองหัวหิน มีพื้นที่ครอบคลุม 2 ตำบลคือ ตำบลหัวหินและตำบลหนองแก มีพื้นที่รวม 86.36 ตารางกิโลเมตรหรือ 53,975 ไร่
ทิศเหนือ ติดเขตเทศบาลเมืองชะอำ (อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี)
ทิศใต้ ติดอำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ทิศตะวันออก ติดอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดตำบลทับใต้และตำบลหินเหล็กไฟ อำเภอหัวหิน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลเมืองหัวหิน
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ประจวบคีรีขันธ์  หัวหิน  |  |
| เทศบาลตำบล |  กม.5  กำเนิดนพคุณ  กุยบุรี  เขาน้อย  คลองวาฬ  ทับสะแก  บางสะพานน้อย  บ้านกรูด  ปราณบุรี  ปากน้ำปราณ  ร่อนทอง  ไร่เก่า  ไร่ใหม่  หนองพลับ  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กำเนิดนพคุณ  กุยบุรี  กุยเหนือ  เกาะหลัก  เขาจ้าว  เขาแดง  เขาล้าน  คลองวาฬ  ชัยเกษม  ช้างแรก  ไชยราช  ดอนยายหนู  ทองมงคล  ทับใต้  ทับสะแก  ทรายทอง  ธงชัย  นาหูกวาง  บ่อนอก  บางสะพาน  บึงนคร  ปราณบุรี  ปากน้ำปราณ  ปากแพรก  พงศ์ประศาสน์  แม่รำพึง  ร่อนทอง  ไร่เก่า  ไร่ใหม่  วังก์พง  ศาลาลัย  ศิลาลอย  สามกระทาย  สามร้อยยอด  แสงอรุณ  หนองตาแต้ม  หนองพลับ  ห้วยทราย  ห้วยยาง  ห้วยสัตว์ใหญ่  หาดขาม  หินเหล็กไฟ  อ่างทอง  อ่าวน้อย  |  |
| ด ค กเทศบาลเมืองในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  เขลางค์นคร  ดอกคำใต้  ต้นเปา  น่าน  พะเยา  พิชัย  แพร่  ลำพูน  เมืองแกนพัฒนา  แม่โจ้  แม่ฮ่องสอน  แม่เหียะ  ล้อมแรด  อุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  กระนวน  กันทรลักษ์  กาฬสินธุ์  กุฉินารายณ์  แจระแม  ชัยภูมิ  ชุมแพ  ชุมเห็ด  เดชอุดม  ท่าบ่อ  นครพนม  นางรอง  โนนสูง-น้ำคำ  บัวใหญ่  บ้านดุง  บ้านทุ่ม  บ้านไผ่  บึงกาฬ  ปากช่อง  พิบูลมังสาหาร  มหาสารคาม  มุกดาหาร  เมืองปัก  เมืองพล  ยโสธร  ร้อยเอ็ด  เลย  วังสะพุง  วารินชำราบ  ศรีสะเกษ  ศิลา  สีคิ้ว  สุรินทร์  หนองคาย  หนองบัวลำภู  หนองสำโรง  อำนาจเจริญ 
ภาคกลาง:  กระทุ่มแบน  กระทุ่มล้ม  กำแพงเพชร  แก่งคอย  เขาสามยอด  คลองมะเดื่อ  คลองหลวง  คูคต  ชัยนาท  ชุมแสง  ตะพานหิน  ตาคลี  ทับกวาง  ท่าโขลง  ไทรม้า  นครนายก  นครปฐม  บางกรวย  บางกร่าง  บางกะดี  บางแก้ว  บางบัวทอง  บางคูรัด  บางคูวัด  บางมูลนาก  บางแม่นาง  บางระจัน  บางรักพัฒนา  บางศรีเมือง  บางใหญ่  บ้านกรด  บ้านหมี่  บึงยี่โถ  ปทุมธานี  ปากน้ำสมุทรปราการ  ปางมะค่า  ปู่เจ้าสมิงพราย  ผักไห่  พระประแดง  พระพุทธบาท  พิจิตร  พิมลราช  เพชรบูรณ์  แพรกษา  แพรกษาใหม่  ไร่ขิง  ลพบุรี  ลัดหลวง  ลาดสวาย  ลำตาเสา  ลำสามแก้ว  วิเชียรบุรี  ศรีสัชนาลัย  สนั่นรักษ์  สมุทรสงคราม  สระบุรี  สวรรคโลก  สองพี่น้อง  สามควายเผือก  สามพราน  สิงห์บุรี  สุโขทัยธานี  สุพรรณบุรี  เสนา  หนองปลิง  ใหม่บางบัวทอง  หล่มสัก  อโยธยา  อรัญญิก  อ่างทอง  อุทัยธานี 
ภาคตะวันออก:  ขลุง  จันทนิมิต  จันทบุรี  ฉะเชิงเทรา  ชลบุรี  ตราด  ท่าช้าง  ท่าใหม่  บ้านฉาง  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  ปราจีนบุรี  พนัสนิคม  พระตะบอง  มาบตาพุด  วังน้ำเย็น  ศรีราชา  สระแก้ว  สัตหีบ  แสนสุข  หนองกี่  หนองปรือ  อรัญญประเทศ  อ่างศิลา 
ภาคตะวันตก:  กาญจนบุรี  จอมพล  ชะอำ  ตาก  ท่าเรือพระแท่น  ท่าผา  บ้านโป่ง  ประจวบคีรีขันธ์  ปากแพรก  เพชรบุรี  โพธาราม  ราชบุรี  หัวหิน 
ภาคใต้:  กระบี่  กะทู้  กันตัง  กำแพงเพชร  เขารูปช้าง  คลองแห  ควนลัง  คอหงส์  ชุมพร  ดอนสัก  ตะกั่วป่า  ตะลุบัน  ตากใบ  ท่าข้าม  ท่ายาง  ทุ่งตำเสา  ทุ่งสง  นราธิวาส  นาสาร  บางริ้น  บ้านพรุ  เบตง  ปัตตานี  ปากพนัง  ปากพูน  ปาดังเบซาร์  ป่าตอง  พังงา  พัทลุง  ม่วงงาม  ระนอง  สตูล  สะเดา  สะเตงนอก  สิงหนคร  สุไหงโก-ลก  หลังสวน 
รายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์

รูปภาพของนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์
รายชื่อดังต่อไปนี้เป็นรายชื่อของนักแสดงชายที่ปรากฏในภาพยนตร์ลามกเกย์ ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมภาพยนตร์ที่มีมูลค่ามากถึง 13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2009 โดยภาพยนตร์ลามกเกย์ก็ถือเป็นอุตสาหกรรมภาพยนตร์ลามกที่กินส่วนแบ่งร้อยละ 5 ถึง ร้อยละ 10 จากตลาดภาพยนตร์ลามกทั้งหมด
ชื่อของนักแสดงอาจจะเป็นทั้งชื่อจริงหรือนามแฝงของนักแสดง การใช้นามแฝงในวงการภาพยนตร์ลามกเกย์นั้นมีเหตุผลด้วยกันหลายประการ อาทิ เหตุผลทางด้านกฎหมาย, เหตุผลตามระเบียบของแต่ละค่ายภาพยนตร์ หรือ เหตุผลตามความต้องการของนักแสดงเอง เป็นต้น
ทั้งนี้รายชื่อของนักแสดงชายที่ปรากฏไม่ได้หมายความว่าบุคคลในรายชื่อทั้งหมดจะเป็นผู้ชายที่มีความหลากหลายทางเพศ แต่สามารถเป็นผู้ชายรักต่างเพศได้เช่นกัน (ดูเพิ่มเติมที่: เกย์-ฟอร์-เพย์) ซึ่งในที่นี้ตัวนักแสดงอาจจะปรากฏในภาพยนตร์ลามกประเภทอื่นทั้งในรูปแบบรักต่างเพศ หรือ รักร่วมสองเพศ
ก
ข
ฃ
ค
ฅ
ฆ
ง
จ
ฉ
ช
ซ
ฌ
ญ
ฎ
ฏ
ฐ
ฑ
ฒ
ณ
ด
ต
ถ
ท
ธ
น
บ
ป
ผ
ฝ
พ
ฟ
ภ
ม
ย
ร
ฤ
ล
ฦ
ว
ศ
ษ
ส
ห
ฬ
อ
ฮ
เจฟฟ์ สไตรเกอร์
เทรนตัน ดูคาติ
บิลลี เฮอร์ริงตัน
เบรนต์ คอร์ริแกน
ฟรังซัวส์ ซากัต
ไมเคิล ลูคัส
ราฟาเอล อะเลนการ์
แวน ดาร์กโฮล์ม
ออสติน วูล์ฟ
อาร์แพด มิคลอส
ก

กริฟฟิน บาร์โรวส์
ค

คริส สตีล
โค มาซากิ
จ

จอห์นนี แรพิด
เจฟฟ์ สไตรเกอร์
โจอี สเตฟาโน
ซ

เซ็บ แอทลาส
ด

ดีเซล วอชิงตัน
ท

เทรนตัน ดูคาติ
ไทเกอร์ ไทสัน
บ

บิลลี เฮอร์ริงตัน
เบรนต์ คอร์ริแกน
ป

ปิแอร์ ฟิตช์
ฟ

ฟรังซัวส์ ซากัต
ม

แมทธิว แคมป์
แมทธิว รัช
แมลิก เดลกาตี
ไมเคิล ลูคัส
ร

ราฟาเอล อะเลนการ์
ริกกี มาร์ติเนซ
ล

ลูคัส ริดจ์สตัน
ว

แวน ดาร์กโฮล์ม
อ

ออสติน วูล์ฟ
อาร์แพด มิคลอส
ดูเพิ่ม

ภาพยนตร์ลามกเกย์
ภาพยนตร์ลามก
การออกแบบสวนสาธารณะ

บทความหลัก: สวนสาธารณะ
ตัวอย่างการจัดพื้นที่และเส้นทางในสวนสาธารณะ
การออกแบบและการวางแผนสวนสาธารณะ มีความจำเป็นเนื่องจากการก่อสร้างสวนสาธารณะต้องใช้เงินงบประมาณสูง การไม่ให้ความสำคัญด้านการออกแบบและวางผังเท่าที่ควร ความล้มเหลวในการใช้งานของสวนสาธารณะจึงเกิดขึ้นบ่อยครั้งและเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดบ่อยครั้งทั่วโลก ดังนั้น การออกแบบและวางแผนจึงมีความสำคัญและต้องมีข้อพิจารณาเกี่ยวกับปรัชญาและมาตรฐานมากขึ้น ซึ่งอาจสรุปได้เป็นหมวดๆ โดยย่อได้ดังนี้
ปรัชญาและแนวคิดในการวางแผนและออกแบบสวนสาธารณะสมัยใหม่

อุทยาน ยุคก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นสถานที่เล่นกีฬาล่าสัตว์ของกษัตริย์และขุนนางและปรับเป็นอุทยานหลวงที่สวยงามแบบธรรมชาติ จึงถือเป็นสถานที่หวงห้ามส่วนบุคคลดังได้กล่าวมาแล้ว แต่หลังจากที่เกิด "อุทยานประชาชน" (people’s parks) ปรัชญาและแนวคิดก็ได้เปลียนไป ยอมให้สาธารณชนเสียเงินหรือเข้าไปใช้ฟรีอย่างมีเงื่อนไข องค์ประกอบและสิ่งอำนวยความสะดวกก็กำหนดโดยเจ้าของ คือกษัตริย์หรือขุนนางชั้นสูงซึ่งมักไม่ตรงกับความต้องการของผู้ใช้ แต่หลังจากเหตุการณ์ที่ไฮด์ปาร์กและการสร้างสวนเบอร์เก็นเฮดซึ่งเป็นการจงใจออกแบบให้เป็นสวนสำหรับประชาชนที่แท้จริง ปรัชญาและแนวคิดในการออกแบบได้จึงหันมาเน้นความต้องการของประชาชนผู้ใช้สวนมากขึ้น
มาตรฐาน

โดยทั่วไป ในด้านการผังเมืองมักกำหนดมาตรฐานด้านการวางแผนและออกแบบในด้านต่างๆ ของสถานที่พักผ่อนหย่อนใจไว้ มาตรฐานดังกล่าวของแต่ละประเทศจะไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับขนาด ความหนาแน่นและลักษณะประชากรของประเทศหรือเมืองนั้นๆ
ในทำนองเดียวกัน สวนสาธารณะระดับมหานครจะต้องใหญ่พอสำหรับกิจกรรมที่สวนระดับรอง ๆ ลงไปจัดให้ไม่ได้ เช่น พื้นที่ศึกษาธรรมชาติ อาคารทำกิจกรรม บริเวณปิกนิก ที่เล่นกีฬาใหญ่ ๆ เช่น สนามฟุตบอล สนามเทนนิส หรือสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ รวมทั้ง สระน้ำ หรือบึงธรรมชาติ และเส้นทางจักรยาน ซึ่งมักใช้เป็นประจำทุกสัปดาห์ หรือนาน ๆ ครั้งสำหรับประชาชนทั้งเมืองใหญ่ สวนวชิรเบญจทัศ (สนามกอล์ฟรถไฟเดิม) ขนาด 450 ไร่ เมื่อผนวกกับสวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ และสวนจตุจักรเดิม กลายเป็นอุทยานสวนจตุจักร รวมได้ 790 ไร่ ก็นับเป็นตัวอย่างของสวนมหานครขนาดเล็กได้ ปกติ สวนสาธารณะระดับมหานครควรมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า 800 ไร่ เช่น เซ็นทรัลพาร์ก ในนครนิวยอร์กของสหรัฐ มีขนาด 1,250 ไร่ ซึ่งในประเทศไทย จะมีแห่งแรกที่สวนหลวง ร.10 (สวนสาธารณะที่เกิดจากการเชื่อมต่อระหว่างสวนหลวง ร.9 และศูนย์กีฬาทางน้ำบึงหนองบอน)
ในด้านมาตรฐานกระกระจายถือระยะทางเดินไปใช้สวนเป็นหลัก โดยเฉพาะสวนระดับละแวกบ้านและชุมชน ในบางกรณี ระยะนกบินหรือระยะที่วัดตรงในแผนที่อาจนำมาใช้ไม่ได้ เช่น สวนที่ห่างจากย่านพักอาศัยเพียง 100 เมตรแต่มีถนนใหญ่ ทางรถไฟหรือทางน้ำขวางกั้น ดังนั้น การกระจายจึงถือระยะเดินทางจริงที่ระดับดินและความปลอดภัยในการเข้าถึงเป็นหลัก
ลักษณะสวนสาธารณะที่ดี

รูปแบบลักษณะสวนสาธารณะตามความต้องการ
จัดให้มีพื้นที่ออกกำลังกายในสัดส่วนที่มากขึ้น และบางแห่งอาจจัดให้มากกว่าพื้นที่แบบผ่อนคลาย
จัดให้มีกิจกรรมที่หลากหลายมากที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยเน้นครอบครัว เช่น ให้ ผู้สูงอายุ เช่น ปู่ย่า / พ่อ-แม่ - วัยทำงาน/ วัยรุ่นและเด็กเล็กสามารถมาที่สวนเดียวกันพร้อมกันได้โดยไม่เบื่อและรบกวนกัน
มีพื้นที่อเนกประสงค์ที่ใช้ได้ทั้งการออกกำลังกายและทำกิจกรรมทางวัฒนธรรม เช่นการแสดงและการเล่นดนตรี
มีความร่มรื่น สวยงาม เขียวสะอาด และดูแลรักษาง่าย
เข้าถึงสะดวก ทางเข้าเชื่อมโยงระบบขนส่งมวลชนหรือชุมชน ให้ความสำคัญทางเดินเท้า แยกทางรถยนต์และที่จอด
มีอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกเพียงพอและตอบสนองต่อภูมิอากาศ
ลดหรือขจัดการรบกวนระหว่างกิจกรรมที่ขัดแย้งกันด้วยการแบ่งเขตและการออกแบบที่ดี
มีความปลอดภัยสูงทั้งจากอาชญากรรมและจากอุบัติเหตุ
ดูเพิ่ม

สวนสาธารณะ
ภูมิสถาปัตยกรรม
สงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง

สงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง หรืออีกชื่อหนึ่งคือ สงครามอิตาลี-เอธิโอเปียครั้งที่สอง เป็นสงครามอาณานิคมซึ่งเกิดขึ้นระหว่างกองทัพราชอาณาจักรอิตาลีกับจักรวรรดิเอธิโอเปีย (หรือในอีกชื่อหนึ่งคือ "อะบิสซิเนีย") โดยเริ่มต้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1935 และสิ้นสุดลงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1936  ผลของสงครามจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเอธิโอเปียและถูกอิตาลีผนวกเข้าเป็นดินแดนอาณานิคมแห่งใหม่ภายใต้ชื่อ "แอฟริกาตะวันออกของอิตาลี" ( อังกฤษ: Italian East Africa, อิตาลี: Africa Orientale Italiana)
ในทางการเมือง สงครามครั้งนี้เป็นเครื่องหมายจดจำที่โดดเด่นที่สุดถึงความอ่อนแออันเป็นปกติวิสัยขององค์การสันนิบาตชาติ วิกฤตการณ์อะบิสซิเนียในปี ค.ศ. 1934 มักถูกมองว่าเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนถึงความไร้ประสิทธิภาพของสันนิบาตชาติ เช่นเดียวการที่จักรวรรดิญี่ปุ่นยึดครอง 3 มณฑลของจีนในกรณีมุกเดนเมื่อปี ค.ศ. 1931  ทั้งอิตาลีและเอธิโอเปียล้วนเป็นชาติสมาชิกของสันนิบาต แต่สันนิบาตชาติก็ไม่สามารถปกป้องเอธิโอเปียให้พ้นจากการคุกคามของอิตาลีได้เมื่อการณ์ปรากฏชัดเจนว่าอิตาลีได้ละเมิดต่อบทบัญญัติของสันนิบาตชาติมาตรา 10  อนึ่ง สงครามครั้งนี้ยังถูกจดจำด้วยการใช้ก๊าซพิษทำสงครามอย่างผิดกฎหมายอย่างก๊าซมัสตาร์ด (mustard gas) และสารฟอสจีน (Phosgene) โดยฝ่ายกองทัพอิตาลี
ผลลัพธ์ในเชิงบวกของสงครามต่อฝ่ายอิตาลีได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกับความนิยมระดับสูงสุดต่อลัทธิฟาสซิสต์ของมุสโสลินีในเวทีนานาชาติ ผู้นำในหลายประเทศได้ยกย่องความสำเร้จที่เกิดขึ้นในครั้งนี้
ภูมิหลัง

สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นจากความปรารถนาอย่างแรงกล้าของมุสโสลินีในการสร้างจักรวรรดิโรมันขึ้นมาใหม่ ซึ่งดินแดนของจักรวรรดิที่มุสโสลินีต้องการครอบครองนั้นคือบริเวณรอบชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและตอนเหนือของทวีปแอฟริกา  สงครามครั้งนี้ยังเป็นความต้องการล้างอายที่อิตาลีพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ต่อเอธิโอเปียในยุทธการอัดวาซึ่งเกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1896 ในช่วงสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่งอันทำให้อิตาลีต้องเสื่อมเสียเกียรติภูมิเป็นอย่างยิ่ง  การที่มุสโลลินีได้ใหคำสัญญาแก่ชาวอิตาลีว่าจะต้องได้ "แผ่นดินภายใต้ดวงตะวัน" ("a place in the sun") ก็เป็นช่วงที่สอดคล้องกับการขยายอาณานิคมครั้งใหม่ของสหราชอาณาจักรและสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
เอธิโอเปียเป็นดินแดนเป้าหมายชั้นดีในการยึดครองเป็นอาณานิคมด้วยหลายสาเหตุ จากการแข่งขันแย่งชิงทวีปแอฟริกาของชาติจักรวรรดินิยมยุโรป ในเวลานั้นเหลือดินแดนที่เป็นอิสระอยู่เพียงแห่งเดียวคือเอธิโอเปีย การได้ยึดครองเอธิโอเปียจะทำให้อิตาลีสามารถรวมดินแดนนี้เข้ากับเอริเทรียและและอิตาเลียนโซมาลีแลนด์ที่ตนยึดครองไว้ก่อนได้  อนึ่ง เอธิโอเปียเองก็มีกำลังทหารที่อ่อนแอจากการที่ทหารชนพื้นเมืองในเอธิโอเปียมีอาวุธเพียงหอกกับโล่ แลกองทัพอากาศเอธิโอเปียก็มีอากาศยานประจำการเพียง 13 ลำเท่านั้น
การคุกคามของอิตาลี

สนธิสัญญาอิตาลี-เอธิโอเปีย ฉบับ ค.ศ. 1928 กำหนดให้พรมแดนระหว่างโซมาลีแลนด์ของอิตาลีกับเอธิโอเปียมีความยาว 21 ลีก (ราว 73.5 ไมล์) โดยขนานไปตามชายฝั่งเบนาดีร์ (Benadir) ในปี ค.ศ. 1930 อิตาลีได้สร้างป้อมขึ้นที่โอเอซิสเวลเวล (Welwel) ในบริเวณเขตโอกาเดน (Ogaden) และส่งทหารนอกประจำการชาวโซมาลีที่เรียกว่าดูบัต (dubat) เข้ามาประจำการ  ป้อมที่สร้างขึ้นที่เวลเวลนั้นอยู่นอกเหนือเขตจำกัด 21 ลีกและรุกร้ำเข้ามาในเขตแดนของเอธิโอเปีย
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1934 กองกำลังรักษาดินแดนของเอธิโอเปียซึ่งคุ้มครองคณะกรรมการปักปันชายแดนแดนอังกฤษ-เอธิโอเปีย ได้ประท้วงการละเมิดอธิปไตยของอิตาลี  สมาชิกคณะกรรมการฝ่ายอังกฤษได้ถอนตัวไปทันทีเพื่อหลีกเลี่ยงการทำให้อิตาลีเสียหน้า  โดยที่กองกำลังทั้งฝ่ายอิตาลีและเอธิโอเปียยังคงตั้งค่ายเผชิญหน้ากันในระยะใกล้
การคุกคามของอิตาลี > การปะทะบริเวณชายแดนที่เวลเวล

ต้นเดือนธันวาคม ค.ศ. 1934 ความตึงเครียดของทั้งสองฝ่ายได้ปะทุขึ้นจากเหตุการณ์ที่รู้จักกันในชื่อ "กรณีเวลเวล" ผลจากเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้มีทหารเอธิโอเปียเสียชีวิตประมาณ 150 นาย ฝ่ายอิตาลีตาย 50 นาย และนำไปสู่ "วิกฤตการณ์อะบิสซิเนีย" ในที่ประชุมสันนิบาตชาติ
วันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1935 สันนิบาตชาติได้ประกาศปลดเปลื้องความผิดของคู่กรณีทั้งสองฝ่ายจากกรณีเวลเวล  สหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสพยายามอย่างอย่างที่จะดึงอิตาลีไว้เป็นพันธมิตรต่อต้านเยอรมนี  จึงไม่ได้ขัดขวางการเสริมสร้างกำลังทางทหารของอิตาลี  ในไม่ช้าอิตาลีจึงเสริมกองทัพของตนในบริเวณชายแดนของเอธิโอเปียด้านที่ต่อกับเอริเทรียและโซมาลีแลนด์ของอิตาลี
อิตาลีสามารถเปิดฉากการรุกโดยปราศจากการขัดขวางอย่างจริงจัง เนื่องจากสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสให้ความสำคัญแก่การดึงเอาอิตาลีเป็นพันธมิตรในการต่อต้านนาซีเยอรมนี ด้วยเหตุนี้ในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1935 ฝรั่งเศสจึงได้ลงนามในข้อตกลงกับอิตาลี โดยยกให้อิตาลีจัดการกับทวีปแอฟริกาได้โดยอิสระ เพื่อเป็นการประกันความมั่นคงในความร่วมมือกับอิตาลี  ถัดจากนั้นมาในเดือนเมษายน อิตาลีก็ได้ใจยิ่งขึ้นจากการเข้าร่วมเป็นสมาชิกข้อตกลงแนวสเตรซา ซึ่งเป็นข้อตกลงในการกำหนดทิศทางการขยายอำนาจของเยอรมนี  ถึงเดือนมิถุนายน แผนการของอิตาลีดำเนินไปได้โดยสะดวกมากขึ้น จากการแตกร้าวทางการเมืองที่เพิ่มขึ้นระหว่างสหราชอาณาจักรกับฝรั่งเศสอันมีมูลเหตุจากข้อตกลงทางนาวีของทั้งสองประเทศ |group=nb}}
จากการประเมินโดยฝ่ายอิตาลี ช่วงก่อนหน้าการเปิดสงครามนั้นเอธิโอเปียมีกองทัพซึ่งมีกำลังพลราว 350,000-760,000 คน แต่มีเพียง 1 ใน 4 ของกำลังพลดังกล่าวที่ได้รับการฝึกฝนตามวินัยทหาร และมีปืนไรเฟิลเพียง 400,000 กระบอกเท่านั้น โดยนับรวมจากปืนไรเฟิลทุกชนิดและอยู่ในทุกสถานะ
กล่าวโดยทั่วไปแล้ว กองทัพเอธิโอเปียมีอาวุธประจำการในระดับย่ำแย่มาก  กองทัพดังกล่าวมีเพียงปืนใหญ่สนามที่ล้าสมัยราว 200 กระบอก ปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานทั้งชนิดเบาและชนิดหนักประมาณ 50 กระบอก (ประกอบด้วยปืน Oerlikon ขนาด 20 มม., ปืนใหญ่ชไนเดอร์ และปืนใหญ่วิคเกอร์ส ขนาดกระสุน 75 มม.) สำหรับยานพาหนะประกอบด้วยรถรบหุ้มเกราะยี่ห้อฟอร์ดและรถถังเฟียต 3000 ซึ่งเป็นรุ่นที่ใช้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพียงจำนวนเล็กน้อย
สำหรับขีดความสามารถของกองทัพอากาศเอธิโอเปียก็อยู่ในระดับต่ำเช่นเดียวกัน เครื่องบินรบที่ใช้ได้มีเพียงเครื่องบินล้าสมัยปีกสองชั้นรุ่นโปเตซ 25 เพียง 3 ลำ นอกจากนี้ยังมีเครื่องบินขนส่งอีกจำนวนเล็กน้อยที่รวบรวมได้ในช่วงปี ค.ศ. 1934 - 1935 เพื่อใช้เป็นเครื่องบินพยาบาล  โดยรวมแล้ว กองทัพอากาศเอธิโอเปียมีเครื่องบินประจำการเพียง 13 ลำ และมีนักบิน 4 คน เมื่อสงครามปะทุขึ้น  กองทัพดังกล่าวนี้อยู่ภายใต้การบัญชาการของอังเดร มายแย็ต นายทหารอากาศชาวฝรั่งเศส
หน่วยรบที่ดีที่สุดคือกองทหารรักษาพระองค์ของจักรพรรดิ ("Kebur Zabangna") กองกำลังดังกล่าวนี้เป็นหน่วยที่ได้รับการฝึกและมีอาวุธประจำการที่ดียิ่งกว่าหน่วยทหารใดๆ ในประเทศ อย่างไรก็ตาม เครื่องแบบของกองทหารรักษาพระองค์นั้นใช้เครื่องแบบสีเขียวกากีตามแบบของกองทัพบกเบลเยี่ยม ทำให้ดูแตกต่างต่างไปจากทหารหน่วยอื่นที่ใช้เครื่องแบบผ้าสีขาวที่เรียกว่า "ชัมมา" ("shamma") ซึ่งเครื่องแบบสีขาวข้างต้นนั้น สำหรับผู้สวมใส่แล้วนับเป็นเรื่องที่โชคไม่ดีนักที่ชุดนี้เป็นเป้าสังหารอย่างดีของฝ่ายศัตรู   ด้านความสามารถของผู้บัญชาการทัพที่ดำรงตำแหน่ง "ราส" ก็มีแตกต่างกันไปตั้งแต่ดีที่สุดไปจนถึงแย่ที่สุด