stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การเคหะแห่งชาติ (ประเทศไทย)
ผลการดำเนินงาน > โครงการบ้านเอื้ออาทร

เป็นโครงการเพื่อเสริมสร้างความมั่นคงในการอยู่อาศัย และยกระดับคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้ด้อยโอกาสให้ได้มีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง โดยเป็นที่อยู่อาศัยที่ได้มาตรฐานและอยู่ในชุมชนที่มีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม มีระดับราคาที่กลุ่มเป้าหมายสามารถรับภาระการผ่อนชำระได้ โดยกำหนดที่จะจัดทำที่อยู่อาศัยให้สำหรับกลุ่มป้าหมายกลุ่มเดียวคือกลุ่มที่มีรายได้ครัวเรือนไม่เกินเดือนละ 15,000 บาท (รายได้ปี 2546) และปรับเป็นรายได้ครัวเรือนไม่เกินเดือนละ 40,000 บาท ในปัจจุบัน มีเป้าหมายดำเนินการทั้งสิ้น 281,556 หน่วย ซึ่งในปี 2553 ก่อสร้างแล้วเสร็จ 240,186 หน่วย ส่งมอบให้กับผู้ได้สิทธิแล้ว 174,545 หน่วย
ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ

| ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณม> ป.ช. ม.ว.ม. ต.จ. |
| --- | --- |
ไกรศักดิ์ ใน พ.ศ. 2551

สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครราชสีมา
ดำรงตำแหน่ง 22 มีนาคม พ.ศ. 2543 – 22 มีนาคม พ.ศ. 2549 (6 ปี)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 – 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 (3 ปี 4 เดือน 17 วัน)
รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
ดำรงตำแหน่ง 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2554 (3 ปี 17 วัน)
หัวหน้า: อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 ตุลาคม พ.ศ. 2490 จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
เสียชีวิต: 11 มิถุนายน พ.ศ. 2563 (72 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สัญชาติ: ไทย
ศาสนา: พุทธเถรวาท
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2550–2563)
คู่สมรส: อโนทัย ชุณหะวัณ
บุตร: ธิษะณา สิริจรรยา
บุพการี: ชาติชาย ชุณหะวัณ (บิดา) บุญเรือน ชุณหะวัณ (มารดา)
ญาติ: วาณี หงสประภาส (พี่สาว)
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน (BA) มหาวิทยาลัยลอนดอน (MA)
อาชีพ:  นักวิชาการ  ศิลปิน  นักการเมือง 
ชื่อเล่น: โต้ง

ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ (8 ตุลาคม 2490 – 11 มิถุนายน  2563) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครราชสีมา และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบสัดส่วน
ประวัติ

ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ เกิดวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2490 มีชื่อเล่นว่า "โต้ง" เป็นบุตรชายคนเดียวของ พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ อดีตนายกรัฐมนตรี และ ท่านผู้หญิง บุญเรือน ชุณหะวัณ เขาเคยมีบทบาทเป็นหนึ่งในทีมที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ซึ่งเป็นทีมที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในสมัยรัฐบาลของบิดา
ไกรศักดิ์ สมรสกับอโณทัย ชุณหะวัณ มีธิดา 2 คน คือ ธิษะณา ชุณหะวัณ (ชื่อเล่น : แก้วตา) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และสิริจรรยา ชุณหะวัณ (ชื่อเล่น : ขวัญตา)
การศึกษา

นายไกรศักดิ์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2517 และปริญญาโทศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา (การเมือง) จากวิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน (School of Oriental and African Studies - SOAS) สหราชอาณาจักร เมื่อ พ.ศ. 2520
การทำงาน

หลังจบการศึกษา นายไกรศักดิ์กลับมาเป็นอาจารย์สอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเป็นนักวิชาการอิสระที่ได้ชื่อว่าค่อนข้างเอียงซ้าย แต่เมื่อพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2532 ก็ได้ลาออกจากราชการมาเป็นคณะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ร่วมกับ บวรศักดิ์ อุวรรณโณ, สุรเกียรติ์ เสถียรไทย และพันศักดิ์ วิญญรัตน์ หลังจากนั้น จึงหันมาทำงานพัฒนาการเมือง และสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา เมื่อปี พ.ศ. 2543
บทบาทการเมือง

ในฐานะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ) พ.ศ. 2532 เป็นผู้แทนพิเศษของรัฐบาลไทย ในการประชุมเพื่อแก้ปัญหา กรณีพิพาทในประเทศกัมพูชา ร่วมเจรจาสันติภาพในประเทศกัมพูชา, ลาว, เวียดนาม ผลักดันนโยบายแปรสนามรบเป็นสนามการค้า ผลักดันให้มีการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย-ลาว  ร่วมเจรจาแก้ไขมาตรการกีดกันทางการค้ากับสหรัฐอเมริกา (มาตรา 301) และร่วมเจรจาและผลักดันให้มีการก่อตั้งเอเปค (APEC)
ในฐานะประธานกรรมาธิการการต่างประเทศ วุฒิสภา ตลอดระยะเวลา 6 ปี (พ.ศ. 2543-2549) ติดตามตรวจสอบนโยบายของรัฐบาลชวน  และรัฐบาลทักษิณ ตลอดระยะเวลา 6 ปี
บทบาทการเมือง > หลังรัฐประหาร 2549

หลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี รัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ มีมติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2549 แต่งตั้งนายไกรศักดิ์ เป็นกรรมการบริหารสำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (สบร.) หรือ Office of Knowledge Management and Development (OKMD)
ไกรศักดิ์ มีบทบาทในการผลักดันให้รัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ รื้อฟื้นคดีฆ่าตัดตอน 2,500 ราย ที่เกิดขึ้นในระหว่างการประกาศทำสงครามยาเสพติด ในสมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร   ทำให้กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) เร่งคลี่คลายคดีฆ่าตัดตอนซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2546 ต่อมาได้รับแต่งตั้งจากมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2550 เป็นกรรมการอิสระตรวจสอบ ศึกษาและวิเคราะห์การกำหนดนโยบายปราบปรามยาเสพติดให้โทษ และการนำนโยบายไปปฏิบัติจนเกิดความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย ชื่อเสียงและทรัพย์สินของประชาชน (คตน.) เพื่อตรวจสอบนโยบายของรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ที่นำไปสู่การฆ่าตัดตอน 2,500 ราย โดยคณะกรรมการดังกล่าวมีหน้าที่ตรวจสอบ สอบสวน ศึกษาและวิเคราะห์ เพื่อให้ได้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกำหนดนโยบายปราบปรามยาเสพติด ซึ่งนำไปสู่การสูญเสียชีวิตและทรัพย์ของประชาชน รวมทั้งกำหนดมาตรการแก้ไข และเยียวยาผู้เสียหายจากมาตรการดังกล่าว
ปี พ.ศ. 2550 นายไกรศักดิ์ได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์พร้อมกับเพื่อน สว.อิสระทางภาคอีสานหลายคน เช่น  พญ.มาลินี สุขเวชชวรกิจ อดีต ส.ว.นครสวรรค์,  นายพิเชฐ พัฒนโชติ อดีต ส.ว.นครราชสีมา เป็นต้น เพื่อลงรับสมัครเลือกตั้งในปลายเดือนธันวาคม 2550 ในฐานะขุนพลภาคอีสานของพรรคประชาธิปัตย์
ในการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. ระบบสัดส่วน เขต 5 พรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 1 และสามารถชนะการเลือกตั้ง ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และมีการจัดตั้งรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ นายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์เงา
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปี เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ตามข้อบังคับพรรค และ นายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ รับผิดชอบดูแลพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ถึงแก่อนิจกรรม

นายไกรศักดิ์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ด้วยโรคมะเร็ง ในวัย 72 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2563 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
บทความและข้อเขียนทางวิชาการ

พ.ศ. 2521 การพัฒนาของการด้อยพัฒนา  ที่ระลึกในวันสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2523 การปฏิวัติเบ็ดเสร็จในกัมพูชา วารสารเศรษฐศาสตร์การเมือง
พ.ศ. 2526 การพัฒนาอุตสาหกรรมทุนไทย ปัญหาทางทฤษฎีว่าด้วยการพัฒนากับการวิเคราะห์ข้อมูล วารสารเศรษฐศาสตร์การเมือง
พ.ศ. 2538 ทุน การเมือง และชนชั้นในไทย วารสารเศรษฐศาสตร์การเมือง
พ.ศ. 2545 ไทยในสถานการณ์โลก  วารสารราชบัณฑิตยสถาน ฉบับเฉลิมพระเกียรติ ธันวาคม 2545 ร่วมกับ ดร.วรศักดิ์ มหัทธโนบล
ผลงานภาษาอังกฤษ

Consequences of October 6th Coup in Thailand, in Roots of Conflicts in Thailand. Ed.Andrew Turten; Bertrand Russel Press. ผลกระทบจากการรัฐประหารในประเทศไทย 6 ตุลา 2519 ในจุดกำหนดของความขัดแย้ง) 2520
Growth and Industrialization in Thailand, Journal of Contemporary Asia : 1986 (วิวัฒนาการทางอุตสาหกรรมและการเจริญเติบโตของทุนภายในประเทศ)
ความสามารถด้านภาษาต่างประเทศ

นายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ สามารถใช้ภาษาอังกฤษ , ฝรั่งเศส, สเปน ได้ดี
ประสบการณ์ทำงาน

พ.ศ. 2520 ถึง 2536 เป็นอาจารย์ประจำภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  วิชา การเมืองการปกครองของสหภาพโซเวียต, รัฐศาสตร์เบื้องต้น, ประวัติศาสตร์เศรษฐศาสตร์การเมืองในประเทศเอเชียอาคเนย์ , การเมืองการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนจีน, การเมืองการปกครองของประเทศเอเชียอาคเนย์ และการเมืองการปกครองของไทย นอกจากนี้ ยังเป็นอาจารย์พิเศษปริญญาโท คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
พ.ศ. 2532 ถึง 2534 ประธานที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี สมัยพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ด้านนโยบายการต่างประเทศ  เป็นผู้ผลักดันนโยบายด้านต่างประเทศที่สำคัญ ๆ ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย เช่น การเจรจาสันติภาพในประเทศกัมพูชา , นโยบาย “แปรสนามรบ ให้เป็นสนามการค้า” ,ผลักดันให้มีการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย-ลาว ทั้งสองแห่ง เจรจาแก้ไขมาตรการกีดกันทางการค้ากับสหรัฐอเมริกา (มาตรา301) ร่วมเจรจาและผลักดันให้มีการก่อตั้งเอเปก (APEC)
พ.ศ. 2539 ถึง 2542 ที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร สมัยนายพิจิตต รัตตกุล ด้านมลพิษและสิ่งแวดล้อม
พ.ศ. 2543 ถึง 2549 ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครราชสีมา และ ประธานกรรมาธิการการต่างประเทศ วุฒิสภา
พ.ศ. 2547 ถึง 2549 รองประธานกลุ่มสมาชิกรัฐสภาอาเซียนเพื่อพม่า Asean Inter-Parliamentary Myanmar Caucus หรือ AIPMC
พ.ศ. 2552 ถึง 2553 ประธานกลุ่มสมาชิกรัฐสภาอาเซียนเพื่อพม่า Asean Inter-Parliamentary Myanmar Caucus หรือ AIPMC
พ.ศ. 2550 กรรมการบริหารสำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (OKMD) , ที่ปรึกษาคณะกรรมการหอศิลป์ กทม., กรรมการอิสระตรวจสอบ ศึกษาและวิเคราะห์การกำหนดนโยบายปราบปรามยาเสพติดให้โทษและการนำนโยบายไปปฏิบัติจนเกิดความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย ชื่อเสียงและทรัพย์สินของประชาชน (คตน.)
พ.ศ. 2551 ถึง 2554  : สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบสัดส่วน และรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์, ประธานกรรมาธิการการพัฒนาการเมือง การสื่อสารมวลชน และการมีส่วนร่วมของประชาชน สภาผู้แทนราษฎร
ปัจจุบัน ประธานมูลนิธิพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ, ประธานมูลนิธิเพื่อนป่า (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น มูลนิธิฟรีแลนด์ เก็บถาวร 2011-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน) , ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
ผลงานศิลปะ

พ.ศ. 2550 นิทรรศการภาพถ่าย "ฝันถึงท้องฟ้า"
พ.ศ. 2551 ภาพยนตร์สารคดี "พลเมืองจูหลิง" ร่วมกับ มานิต ศรีวานิชภูมิ และ อิ๋ง กาญจนวณิชย์
อัลบั้มพิเศษ

คาราวะ คาราวาน (2537 - กันยายน 2544)
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต 60 ปี วีรชนคนกล้า (รับเชิญ) (29 เมษายน 2551)
คอนเสิร์ตเพื่อช้าง (รับเชิญ) (24 กันยายน 2547)
คอนเสิร์ต ให้พ่อและเพื่อน (รับเชิญ) (2 พฤศจิกายน 2545)
คอนเสิร์ต 25 ปี คาราวาน (รับเชิญ) (25 เมษายน 2542)
ผลงานกำกับ

พลเมืองจูหลิง (2553)
ผลงานภาพยนตร์

ดอกไม้ในทางปืน (2542) รับบท จง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายหน้า)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ ของ นายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ เก็บถาวร 2009-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ ครม.เงา พรรคประชาธิปัตย์ เก็บถาวร 2019-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง ThaisWatch.com
เว็บไซต์นโยบายพรรคประชาธิปัตย์ เฉพาะภาคอีสาน เก็บถาวร 2008-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Walk through with senator Kraisak Choonhawan เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Video) เป็นแขกรับเชิญพิเศษของ AboutTV นำชมนิทรรศการศิลปะนานาชาติ เวนิส เบียนนาเล่ ครั้งที่ 50 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2546 ที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี
ภาพนายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ จาก flickr
คลิปการปราศรัย
Kraisak Choonhavan ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ร่วมเล่นดนตรีในงานฉลองความสัมพันธ์ ไทย-พม่า พ.ศ. 2551
ใจสยิว

ใจสยิว สตูดิโออัลบั้ม เต็มชุดที่ 2 ของวง แมคอินทอช ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2525 ภายใต้สังกัด Original Sound (ภายหลังเปลี่ยนเป็น นิธิทัศน์ โปรโมชั่น) มีเพลงดังอย่าง ใจสยิว , ไม่มีเธอที่บึงพระราม , ห่างไกล
ในอัลบั้มชุดนี้ทางวงได้นำเพลงเก่าอย่าง แซซี้อ้ายลื้อเจ็กนั้ง หรือ พระจันทร์ตกน้ำ เพลงลูกทุ่งระดับตำนานของราชาเพลงลูกทุ่งครู สุรพล สมบัติเจริญ มาเรียบเรียงดนตรีใหม่ในสไตล์ของแมคอินทอชบวกกับเพลงใหม่อย่าง ใจสยิว เพลงสนุกจากปลายปากกาของคุณ ภิญโญ สุวินทรากร อดีตสมาชิกของวงดิออริจินัลทรีและวงเดอะพีเพิ่ลเจ้าของเสียงพากย์ชินเอม่อนซังในการ์ตูนเรื่องอิคคิวซังโดยเสียงร้องของ ต้น วงศกร มือกลองหนุ่มรูปหล่อ
เพลง ไม่มีเธอที่บึงพระราม จากเสียงร้องของ อู๋ อรรถพล มือคีย์บอร์ดรูปหล่อมากฝีมือทำให้อัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก
โดยอัลบั้มชุดนี้มีเพลงที่ถูกนำไปประกอบภาพยนตร์ถึง 2 เพลงคือ ใจสยิว ได้ไปประกอบภาพยนตร์เรื่อง สยิว เมื่อปี พ.ศ. 2546 และเพลง ห่างไกล ได้ไปประกอบภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง เธอกับฉัน จากฝีมือการกำกับของ ศุภักษร เมื่อปี พ.ศ. 2526
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม

พระจันทร์ตกน้ำ (แซ่ซี้อ้ายลื้อเจ็กนั้ง) / ร้อง : เหมียว
มาสนุกสนาน / ร้อง : นิด
แสงจันทร์ / ร้อง : นิด
ไม่มีเธอที่บึงพระราม / ร้อง : ต้น
ยังไม่สาย / ร้อง : อู๋
ใจสยิว / ร้อง : ต้น
คิดถึงเธอ / ร้อง : ต้น
สู้เถิดคนจน / ขับร้องหมู่
ห่างไกล / ร้อง : อู๋
เหงา / ร้อง : หมู
สมาชิก

สมบัติ ขจรไชยกุล (เหมียว) : หัวหน้าวง / กีตาร์ / ร้องนำ
กิตติพันธ์ ปุณกะบุตร (หมู) : กีตาร์ / ร้องนำ
อรรถพล ประเสริฐยิ่ง (อู๋) : คีย์บอร์ด / ร้องนำ
วงศกร รัศมิทัต (ต้น) : กลอง / ร้องนำ
สุเมศ นาคสวัสดิ์ (นิด) : ร้องนำ
มรุธา รัตนสัมพันธ์ (ปริ๊นซ์) : เบส
วรเทพ เหลี่ยงวรกุล (เป๋ง) : แซ็กโซโฟน
สมเกียรติ ชวนสมบูรณ์ (หนุ่ย) : ทรัมเป็ต
โทมัส ยอร์ช น็อกซ์

| โทมัส ยอร์ช น็อกซ์ Thomas George Knox |
| --- | --- |
โทมัส ยอร์ช น็อกซ์
เกิด: พ.ศ. 2367 ดันแกนนอน เทศมณฑลลันดันเดร์รี ไอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2430 (63 ปี) เออ-ชอเดอร์ เทือกเขาพิรินี ประเทศฝรั่งเศส
อาชีพ: นักการทูต
คู่สมรส: ปราง เย็น น็อกซ์
บุตร: 3 คน
บิดามารดา: เจมส์ สเปนเซอร์ น็อกซ์ คลารา บาร์บารา แบรส์เฟิร์ด
โทมัส ยอร์ช น็อกซ์ (อังกฤษ: Thomas George Knox; พ.ศ. 2367 – 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2430) เป็นทหารและนักการทูตชาวไอริช ดำรงตำแหน่งกงสุลใหญ่ในประเทศสยามระหว่างปี 2411 ถึงปี 2422 เป็นบุตรของนายเจมส์ สเปนเซอร์ น็อกซ์ กับนางคลารา บาร์บารา แบรส์เฟิร์ด
ประวัติ

โทมัส ยอร์ช น็อกซ์ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2367 ณ เทศมณฑลลันดันเดร์รีในไอร์แลนด์ เดิมเป็นทหารอังกฤษยศร้อยเอกประจำที่บริติชราช กล่าวกันว่าพอเล่นพนันแข่งม้าจนหมดตัว จึงลาออกจากตำแหน่งตามร้อยเอกอิมเปย์ มาทำงานที่สยามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยร้อยเอกอิปเปได้เป็นครูทหารวังหลวง ส่วนนายน็อกซ์ พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เป็นครูวังหน้า เป็นผู้ฝึกทหารอย่างยุโรป และยังได้เข้ากองทัพกรมหลวงวงศาธิราชสนิทไปตีเมืองเชียงตุง
พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประทานผู้หญิงวังหน้าชื่อปราง ให้เป็นภรรยา มีลูกด้วยกันสามคน ต่อมาเมื่อรัฐบาลสหราชอาณาจักรตั้งสถานกงสุลในกรุงเทพมหานครและด้วยความรู้การเมืองและภาษาไทย จึงทำงานเป็นผู้ช่วยกงสุล แล้วได้เลื่อนตำแหน่งจนได้เป็นกงสุลเยเนอราล มีบรรดาศักดิ์เป็นเซอร์ อีกทั้งยังสนิทและคุ้นเคยกับเจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์และได้เป็นกงสุลใหญ่สหราชอาณาจักรกับอภิรัฐมนตรีในสมัยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน โทมัส ยอร์ช น็อกซ์ ถึงแก่กรรมอย่างสงบ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2430 ณ เทือกเขาพิรินี ประเทศฝรั่งเศส สิริอายุรวม 63 ปี
ชีวิตครอบครัว

โทมัส ยอร์ช น็อกซ์สมรสกับปราง หญิงเชื้อสายทวายที่ได้รับพระราชทานจากวังหน้า มีบุตรด้วยกัน 3 คน ได้แก่
แฟนนี น็อกซ์ หรือ แฟนนี ปรีชากลการ (ค.ศ. 1856–1925) สมรสกับพระปรีชากลการ (สำอาง อมาตยกุล) มีบุตรชายเพียงคนเดียว
แคโรไลน์ อีซาเบล น็อกซ์ หรือ ดวงแข (26 มิถุนายน ค.ศ. 1857 – 17 มิถุนายน ค.ศ. 1893) บางแห่งว่าบิดาเคยถวายตัวให้เป็นหม่อมในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ซึ่งคุณปรางเคยวาดฝันไว้ว่า "...ถ้าวังหน้าเป็นเจ้าแล้ว ลูกสาวจะเป็นสมเด็จพระนาง ผัวจะเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ถ้ามีหลานจะให้เป็นพระเจ้าแผ่นดินต่อไปด้วย..." ภายหลังได้สมรสกับหลุยส์ ที. ลีโอโนเวนส์ บุตรชายของแอนนา ลีโอโนเวนส์ มีบุตรด้วยกันสองคน
โทมัส น็อกซ์ (11 กันยายน ค.ศ. 1859 – ค.ศ. 1923)
ต่อมาแฟนนี่ น็อกซ์แต่งงานกับพระปรีชากลการ (สำอาง อมาตยกุล) ซึ่งเกิดเหตุการณ์ระหองระแหงระหว่างพระปรีชากลกับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ จากการที่มาจากความประพฤติไม่ชอบของพระปรีชากลการ ทำให้นายน็อกซ์พยายามใช้อิทธิพลของตนในฐานะผู้แทนรัฐบาลอังกฤษสั่งเรือรบเข้ามาข่มขู่รัฐบาลสยามเพื่อช่วยลูกเขย แต่ผลคือพระปรีชากลการถูกลงโทษประหารชีวิต พร้อมถูกริบราชบาตร นายน็อกซ์ถูกทางการอังกฤษเรียกตัวกลับไป นางแฟนนีลูกสาวต้องหนีออกนอกประเทศและไม่มีข่าวหลังจากนั้นอีกเลย
อนึ่ง ในช่วงแรกที่นายนอกซ์เป็นกงสุลนั้น มีชาวอังกฤษชื่อเฮนรี อาลาบาศเตอร์ ดำรงตำแหน่งเป็นรองกงสุล ซึ่งต่อมาคือต้นตระกูลของพลอากาศเอกสิทธิ เศวตศิลา อดีตองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
อาชิกางะ ทากาอูจิ

| อาชิกางะ ทากาอูจิ  足利尊氏 |
| --- | --- |
อาชิกางะ ทากาอูจิ
โชกุนคนแรกแห่งอาชิกางะ
ค.ศ. 1338 - 1358
ก่อนหน้า: ตำแหน่งใหม่
ถัดไป: อาชิกางะ โยชิอากิระ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 18 สิงหาคม ค.ศ. 1305
อสัญกรรม: 7 มิถุนายน ค.ศ. 1358 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days หากใช้ปีคริสต์ศักราช ) เกียวโต
บิดา: อาชิกางะ ซาดาอูจิ
มารดา: อูเอซูงิ คิโยโกะ
บุตร-ธิดา: อาชิกางะ โยชิอากิระ
ด ค ก
อาชิกางะ ทากาอูจิ (อักษรโรมัน: Ashikaga Takauji, ญี่ปุ่น: 足利尊氏) เป็นโชกุนคนแรกแห่งรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ
ประวัติ > วัยเยาว์

ทากาอูจิ เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1305 เป็นบุตรชายที่สองของอาชิกางะ ซาดาอูจิ (ญี่ปุ่น: 足利 貞氏; โรมาจิ: Ashikaga Sadauji) ซึ่งเป็นโกเกนิง (ญี่ปุ่น: 御家人; โรมาจิ: Gokenin) หรือซามูไรซึ่งทำงานรับใช้รัฐบาลโชกุนคามากูระ กับนางอูเอซูงิ คิโยโกะ (ญี่ปุ่น: 上杉清子; โรมาจิ: Uesuki Kiyoko) ซึ่งเป็นภรรยาน้อยของซาดาอูจิ ทากาอูจิเกิดที่แคว้นทัมบะ อันเป็นบ้านเกิดของมารดา เดิมชื่อว่า ยูตาโร (ญี่ปุ่น: 又太郎; โรมาจิ: Yūtarō) ยูตาโรมีพี่ชายต่างมารดาชื่อว่า อาชิกางะ ทากาโยชิ (ญี่ปุ่น: 足利 高義; โรมาจิ: Ashikaga Takayoshi) ซึ่งเป็นบุตรชายคนโตของซาดาอูจิซึ่งเกิดกับภรรยาเอก แต่ทากาโยชิเสียชีวิตเมื่อค.ศ. 1317 ยูตาโรจึงขึ้นมาเป็นผู้สืบทอดตระกูลอาชิกางะแทนที่พี่ชาย นอกจากนี้ทากาอูจิยังมีน้องชายร่วมมารดากันชื่อว่า อาชิกางะ ทาดาโยชิ (ญี่ปุ่น: 足利 直義; โรมาจิ: Ashikaga Tadayoshi) ค.ศ. 1319 ยูตาโรผ่านพิธีเก็มปูกุ ได้รับชื่อว่า ทากาอูจิ (高氏 ต่อมาเปลี่ยนตัวอักษรจาก 高 เป็น 尊 อ่านว่า ทากะ เช่นเดิม เนื่องจากตรงกับพระนามของพระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ)
ตระกูลอาชิกางะสืบเชื้อสายมาจากตระกูลเซวะเก็นจิ (ญี่ปุ่น: 清和源氏; โรมาจิ: Seiwa Genji) เช่นเดียวกับมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ปฐมโชกุนแห่งรัฐบาลคามากูระ บรรพบุรุษของตระกูลอาชิกางะตั้งรกรากที่เมืองอาชิกางะ ในแคว้นชิมตสึเกะ หรือจังหวัดโทจิงิในปัจจุบัน
ประวัติ > สงครามปีคันโน

โชกุนอาชิกางะ ทากาอูจิ ปกครองญี่ปุ่นร่วมกับอาชิกางะ ทาดาโยชิ ผู้เป็นน้องชาย อยู่เป็นเวลาประมาณยี่สิบปี โดยโชกุนทากาอูจิดูแลเรื่องการทหารในขณะที่ทาดาโยชิดูแลเรื่องการปกครอง จนกระทั่งในค.ศ. 1350 เกิดความขัดแย้งระหว่างทาดาโยชิกับสองพี่น้องตระกูลโค ซึ่งเป็นขุนพลคนสนิทซึ่งโชกุนทากาอูจิให้ความไว้วางใจ ได้แก่ โค โนะ โมโรนาโอะ (ญี่ปุ่น: 高師直; โรมาจิ: Kō no Moronao) และ โค โนะ โมโรยาซุ (ญี่ปุ่น: 高師泰; โรมาจิ: Kō no Moroyasu) โชกุนทากาอูจิได้แต่งตั้งให้โมโรนาโอะเป็นชิตสึจิ (ญี่ปุ่น: 執事; โรมาจิ: Shitsuji) หรือผู้แทนโชกุน สร้างความไม่พอใจแก่ทาดาโยชิ ซึ่งได้วางแผนลอบสังหารโมโรนาโอะแต่ไม่สำเร็จ โชกุนทากาอูจิทราบเรื่องจึงโกรธน้องชายของตนเองมาก ขับไล่ทาดาโยชิออกจากรัฐบาล โดยให้บุตรชายของตนคือ อาชิกางะ โยชิอากิระ (ญี่ปุ่น: 足利義詮; โรมาจิ: Ashikaga Yoshiakira) เข้ามาดูและเรื่องการปกครองแทน ทาดาโยชิออกบวชเป็นพระภิกษุได้หนึ่งปีจนในค.ศ. 1351 จึงเข้าสวามิภักดิ์กับพระราชวงศ์ฝ่ายใต้ที่เมืองโยชิโนะ ซึ่งในขณะนั้นมีจักรพรรดิโกะ-มูรากามิทรงปกครองอยู่ เรียกว่า "สงครามปีคันโน" (ญี่ปุ่น: 観応の擾乱; โรมาจิ: Kannō no shōran) ทาดาโยชิยกทัพของฝ่ายใต้เข้าบุกยึดเมืองเกียวโต สังหารสองพี่น้องตระกูลโคในที่รบ ทากาอูจิและทาดาโยชิสองพี่น้องจึงเจรจาสงบศึกกัน โดยทาดาโยชิแปรพักตร์กลับมาเข้ากับฝ่ายรัฐบาลโชกุน โดยที่ทาดาโยชิเดินทางไปจัดตั้งการปกครองของตนเองขึ้นที่เมืองคามากูระในค.ศ. 1351 ทาดาโยชิเสียชีวิตอย่างกระทันหัน โดยถูกทากาอูจิพี่ชายวางยาพิษสังหารในปีค.ศ. 1352
ทากาอูจิ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1358 หลังจากดำรงตำแหน่งนานถึง 20 ปีโดย อาชิกางะ โยชิอากิระ บุตรชายได้ดำรงตำแหน่งโชกุนสืบต่อ
ครอบครัว

บิดา: อาชิกางะ ซาดาอูจิ (ญี่ปุ่น: 足利 貞氏; โรมาจิ: Ashikaga Sadauji)
มารดา: อูเอซูงิ คิโยโกะ (ญี่ปุ่น: 上杉清子; โรมาจิ: Uesuki Kiyoko)
พี่น้อง
พี่ชาย: อาชิกางะ ทากะโชะชิ (ญี่ปุ่น: 足利 高義; โรมาจิ: Ashikaga Takayoshi)
น้องชาย: อาชิกางะ ทาดาโยชิ (ญี่ปุ่น: 足利 直義; โรมาจิ: Ashikaga Tadayoshi)
ภรรยาน้อย: บุตรสาวของ คาโกะ โมโตอูจิ
บุตรชายคนแรก: ทาเกวากะ-มารุ (ญี่ปุ่น: 竹若丸; โรมาจิ: Takewaka-maru เกิดเมื่อค.ศ. 1333 เสียชีวิตเมื่ออายุเพียงห้าเดือน)
มิไดโดโกโระ: อากาฮาชิ โทชิ (ญี่ปุ่น: 赤橋登子 ; โรมาจิ: Akahashi Tōshi ) บุตรสาวของ โฮโจ ฮิซาโตกิ (ญี่ปุ่น: 北条久時 ; โรมาจิ: Hōjō Hisatoki )
บุตรชาย: อาชิกางะ โยชิอากิระ (ญี่ปุ่น: 足利義詮; โรมาจิ: Ashikaga Yoshiakira) โชกุนลำดับที่สอง
บุตรชาย: อาชิกางะ โมะโตะอุจิ (ญี่ปุ่น: 足利基氏; โรมาจิ: Ashikaga Motouji) คันโต คุโบ
บุตรสาว: ทัตสึโอ (ญี่ปุ่น: 鶴王; โรมาจิ: Tatsu-ō)
ภรรยาน้อย: เอจิเซ็น โนะ สึโบเนะ (ญี่ปุ่น: 越前局 ; โรมาจิ: Echizen no Tsubone )
บุตรชาย: อาชิกางะ ทาดาฟูยุ (ญี่ปุ่น: 足利 直冬; โรมาจิ: Ashikaga Tadafuyu)
ดูเพิ่ม

นิตตะ โยชิซาดะ
ศูนย์เกิดแผ่นดินไหว

ศูนย์เกิดแผ่นดินไหวคือตำแหน่งใต้ผิวโลกที่เกิดการปลดปล่อยพลังงาน
จุดเกิดแผ่นดินไหว (อังกฤษ: focus) หมายถึงตำแหน่งที่เกิดแผ่นดินไหวและเป็นศูนย์กลางที่เกิดการปลดปล่อยความเครียดและพลังงานซึ่งถูกกักเก็บไว้ในชั้นหิน จุดนี้เป็นจุดเดียวกับที่รอยเลื่อนเริ่มต้นการเคลื่อน
ความลึกจุดเกิดแผ่นดินไหวสามารถคำนวณได้จากการวัดซึ่งขึ้นอยู่กับปรากฏการณ์คลื่นแผ่นดินไหว ด้วยปรากฏการณ์คลื่นทั้งหมดในทางฟิสิกส์ มีความไม่แน่นอนอยู่ในการวัดปริมาณดังกล่าวเพิ่มยิ่งขึ้นตามความยาวคลื่น ดังนั้นความลึกจุดเกิดแผ่นดินไหวของแหล่งที่มาของคลื่นที่มีความยาวนี้ (ความถี่ต่ำ) จึงเป็นการยากที่จะตรวจสอบให้แน่ชัด แผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงมากจะส่งพลังงานที่ปลดปล่อยออกมาส่วนใหญ่ในรูปของคลื่นแผ่นดินไหวที่มีความยาวคลื่นมาก และดังนั้น แผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงมากขึ้นเท่าใดก็เป็นการปลดปล่อยพลังงานจากหินที่มีมวลมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
ความสับสนทางในเรื่องศัพท์เทคนิค

ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติคำว่า จุดเกิดแผ่นดินไหวเพื่อใช้แทนคำว่า focus ของการเกิดแผ่นดินไหว  และอาจพบคำว่าศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหว, ศูนย์เกิดแผ่นดินไหว ฯลฯ ในเอกสารบางเล่ม
ในภาษาอังกฤษอาจพบการใช้คำว่า hypocenter ซึ่งแปลตามรูปศัพท์ว่า จุดใต้ศูนย์กลาง แทนคำว่า focus เนื่องจากจุดเกิดแผ่นดินไหวโดยทั่วไปเกิดลึกลงไปใต้ผิวโลก โดยใช้คำว่า epicenter แทนจุดบนผิวโลกซึ่งอยู่ในแนวดิ่งเดียวกับจุดเกิดแผ่นดินไหวนั้น ซึ่งในกรณีนี้ทางราชบัณฑิตยสถานได้บัญญัติศัพท์เพื่อใช้แทนคำว่า epicenter ไว้ คือ จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว
อย่างไรก็ดีคำว่า hypocenter อาจใช้ในอีกความหมายหนึ่งในกรณีของการระเบิดกลางอากาศ (เช่นการระเบิดของนิวเคลียร์ หรือการระเบิดของวัตถุลอยฟ้า) เพื่อสื่อถึงตำแหน่งบนผิวโลก ณ จุดใต้การระเบิดนั้นเนื่องจากในกรณีนี้ ผิวโลกมีตำแหน่งอยู่ใต้ศูนย์กลางการเกิดระเบิด ในบริบทนี้อาจใช้คำว่า ground zero แทนคำว่า hypocenter
ดูเพิ่ม

จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว
แผ่นดินไหว
คลื่นไหวสะเทือน
สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ

| --- | --- |
National Research Council of Thailand
ตราสัญลักษณ์ของสำนักงาน
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 19 กันยายน พ.ศ. 2499; 68 ปีก่อน (2499-09-19)
สำนักงานก่อนหน้า: สำนักงานสภาวิจัยแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ
ประเภท: ส่วนราชการ
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 196 ถนนพหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
บุคลากร: 453 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 586,078,800 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: วิภารัตน์ ดีอ่อง, ผู้อำนวยการ เสาวนีย์ มุ่งสุจริตการ, รองผู้อำนวยการ ว่าง, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) เป็นส่วนราชการสังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม  มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการวิจัย และมีบทบาทเป็นหน่วยงานกลางในการทำหน้าที่เสนอแนะนโยบายและแผนการวิจัยทั้งด้านวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์
รายชื่อเลขาธิการและผู้อำนวยการหน่วยงาน > รายชื่อเลขาธิการคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ

| ชื่อ | ระยะเวลาอยู่ในตำแหน่ง |
| --- | --- |
1. ดร.จ่าง รัตนะรัต: 19 กันยายน พ.ศ. 2499—1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502
2. พลเอกเนตร เขมะโยธิน: 16 ธันวาคม พ.ศ. 2502—30 กันยายน พ.ศ. 2512
3. ศาสตราจารย์ ดร.ประดิษฐ์ เชี่ยวสกุล: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512—30 กันยายน พ.ศ. 2516
4. ศาสตราจารย์ ดร.สง่า สรรพศรี: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2516—30 กันยายน พ.ศ. 2524
5. ศาสตราจารย์ ดร.จุมพล สวัสดิยากร: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2524—30 กันยายน พ.ศ. 2532
6. ดร.เจริญ วัชระรังษี: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2532—30 กันยายน พ.ศ. 2533
7. ดร.อภิรัต อรุณินท์: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2533—30 กันยายน พ.ศ. 2538
8. ดร.สุวิทย์ วิบูลย์เศรษฐ์: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2538—31 ตุลาคม พ.ศ. 2540
9. นายจิรพันธ์ อรรถจินดา: 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540—30 กันยายน พ.ศ. 2547
10. ศาสตราจารย์ ดร.อานนท์ บุณยะรัตเวช: 21 มกราคม พ.ศ. 2548—30 กันยายน พ.ศ. 2552
11. ศาสตราจารย์กิตติคุณ นายแพทย์สุทธิพร จิตต์มิตรภาพ: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552—30 กันยายน พ.ศ. 2558
12. นางสาวสุกัญญา ธีระกูรณ์เลิศ : 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558—30 กันยายน พ.ศ. 2559
13. ศาสตราจารย์ นายแพทย์ สิริฤกษ์ ทรงศิวิไล : 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559—5 ตุลาคม พ.ศ. 2559
13. ศาสตราจารย์ นายแพทย์ สิริฤกษ์ ทรงศิวิไล : 30 ธันวาคม พ.ศ. 2559—1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
รายชื่อเลขาธิการและผู้อำนวยการหน่วยงาน > รายชื่อผู้อำนวยการสำนักงานวิจัยแห่งชาติ

| ชื่อ | ระยะเวลาอยู่ในตำแหน่ง |
| --- | --- |
13. ศาสตราจารย์ นายแพทย์ สิริฤกษ์ ทรงศิวิไล : 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2562—30 กันยายน พ.ศ. 2563
14. ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง: 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564—ปัจจุบัน