stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บัณฑิต ศิริพันธุ์

| บัณฑิต ศิริพันธุ์  ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |


สมาชิกวุฒิสภา
ดำรงตำแหน่ง 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2539
นายกรัฐมนตรี: อานันท์ ปันยารชุน   สุจินดา คราประยูร   ชวน หลีกภัย   บรรหาร ศิลปอาชา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 มีนาคม พ.ศ. 2484 (83 ปี)
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์

บัณฑิต ศิริพันธุ์ ทนายความและนักกฎหมายที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2484 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา, โรงเรียนอำนวยศิลป์พระนคร, นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาธรรมศาสตร์ (ร่วมรุ่นเดียวกับ ชวน หลีกภัย และ สมัคร สุนทรเวช), เนติบัณฑิตไทย จากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, นิติศาสตรมหาบัณฑิต (LL.M) จากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
ทำงานครั้งแรกด้วยการเป็นทนายความฝึกหัดของสำนักงานกฎหมายเสนีย์ ปราโมช ของ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษา จึงใกล้ชิดและสนิทสนมกับ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ และบุคคลในพรรคประชาธิปัตย์ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 และเป็นหัวหน้าสำนักงานกฎหมายแห่งนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 หลังจาก หม่อมราชวงศ์เสนีย์ เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในสมัยที่ 2 มาจนถึงปัจจุบัน
นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่งกรรมการรัฐวิสาหกิจหลายแห่ง อาทิ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน), บริษัท ขนส่งจำกัด (บ.ข.ส.), องค์การค้าของคุรุสภา, องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.) เป็นต้น
และยังเป็นรองประธานคณะกรรมการมรรยาททนายความของสภาทนายความ 2 สมัย เป็นสมาชิกวุฒิสภาระหว่างปี พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2539
นายบัณฑิตได้ชื่อว่าเป็นทนายความที่มีชื่อเสียงและความสามารถอย่างมากโดยเฉพาะในคดีหมิ่นประมาทและคดีแพ่ง เคยรับว่าความให้กับนักการเมืองหลายคน อาทิ คดีที่ภริยาและบุตรดำรง ลัทธพิพัฒน์ ฟ้องหมิ่นประมาท สมัคร สุนทรเวช, คดีที่ นาวาอากาศตรี ประสงค์ สุ่นศิริ ถูกฟ้องหมิ่นประมาทจาก ทักษิณ ชินวัตร, คดียุบพรรคประชาธิปัตย์และยุบพรรคไทยรักไทย หรือ คดีที่ สามารถ ราชพลสิทธิ์ ฟ้องหมิ่นประมาท สมัคร สุนทรเวช และ ดุสิต ศิริวรรณ เป็นต้น
จากความที่ใกล้ชิดกับนักการเมืองหลายคนมาตั้งแต่ต้น ทำให้มีผู้ชักชวนให้เล่นการเมือง แต่เจ้าตัวได้ปฏิเสธเนื่องจาก หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ได้ขอไว้
ปัจจุบัน รับเป็นหนึ่งในทีมทนายความว่าความคดียุบพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นที่ปรึกษาทางด้านกฎหมายของ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
ธีร์ วณิชนันทธาดา

| ธีร์ วณิชนันทธาดา |
| --- | --- |
เกิด: 12 ตุลาคม พ.ศ. 2528 (38 ปี) ธีร์ วณิชนันทธาดา
ส่วนสูง: 180 ซม.
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 2552–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: เภา จากละคร รอยรักรอยบาป วันชัย จากละคร ชิงนาง  พลศิษฎ์ จากละคร กุหลาบเล่นไฟ  ปุราณ จากละคร คนละโลก  ไวพจน์ จากละคร โนราห์   นเรนทร์ จากละคร เรือนพะยอม  เอกมงคล (โอม) จากละคร เพชรร้อยรัก หมอเฉินโซว จาก สวยซ่อนคม
สังกัด: ช่อง 7 เอชดี (2552 - 2564) อิสระ (2565-ปัจจุบัน)
ธีร์ วณิชนันทธาดา เกิดวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เดิมชื่อ "ธรณธันย์ วณิชนันทธาดา" เป็นชาวอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศึกษาศาสตร์ เอกจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศิลปากร
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2552 | ศึกวันชูใจ | ศึก |
| 2552 | แม่หญิง | หม่อมเจ้าเทวัญวิชัย (รับเชิญ) |
| 2552 | รอยรักรอยบาป | เภา |
| 2552 | กุหลาบเหนือเมฆ | พีรเทพ |
| 2553 | รักซ่อนรส | อธิป |
| 2554 | โบ๊เบ๊ | โกวิท (ตี๋ใหญ่) |
| 2554 | ลิลลี่สีกุหลาบ | พิพัฒน์ |
| 2554 | นางสาวจำแลงรัก | นาวิน สินสมุทร |
| 2555 | วิวาห์ ฮาเฮ | แบงค์ (รับเชิญ) |
| 2555 | ชิงนาง | วันชัย |
| 2555 | หมู่บ้านสำราญรัก | เหนือ (รับเชิญ) |
| 2556 | รักร้อยล้าน | สหรัฐ |
| 2556 | ไฟหวน | เพชร |
| 2556 | ยมบาลเจ้าขา | หมอเอ (รับเชิญ) |
| 2557 | ลูกผู้ชายหัวใจเข้ม | กฤช (รับเชิญ) |
| 2557 | กุหลาบเล่นไฟ | พลศิษฎ์ เรืองนิเวศน์ (มาร์ช) |
| 2557 | พรายพยากรณ์ | เอก |
| 2558 | คนละโลก | ปุราณ |
| 2559 | โนราห์ | ไวพจน์ เทพพิทักษ์โยธิน |
| 2559 | บัลลังก์หงส์ | ไมเคิล |
| 2559 | รักสลับหน้า | มาร์ค |
| 2560 | เรือนพะยอม | นเรนทร์ |
| 2561 | วิหคหลงลม | ภัทรยศ อลงกรณ์ (ยศ) |
| 2561 | เพชรร้อยรัก | เอกมงคล (โอม) |
| 2562 | สวยซ่อนคม | หมอโซว |
| 2562 | สุภาพบุรุษชาวดิน | ภัควัต วรกิจไพศาล (วัฒน์) |
| 2563 | พ่อหม้ายเลขท้ายสองตัว | วศิน |
| 2563 | ล่าท้าชน | พระนาย |
| 2564 | เพลิงปริศนา | วริทธร (พีท) |
| 2564 | เกาะรักกลหัวใจ | กลทีป์ |
| 2565 | กรงน้ำผึ้ง | ภาคิน |
| 2566 | หงส์ในกรงกา | อติเดช อัคเดชโภคิน (เดช) |
| 2567 | แผนลวงบ่วงมารยา | หมอปฐพี |
ผลงาน > ละครเทิดพระเกียรติ

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2559 | ละครเทิดพระเกียรติชุด "ใต้ร่มพระบารมี" เรื่อง "เพียงพอที่พอเพียง" |  |
ผลงาน > พิธีกร

T-Tech (ช่อง 7)
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

มีดังนี้
เหตุผลที่ทนเหงา ของ แอมไฟน์
ยิ่งดึกยิ่งหนาว ของ พั้นช์-วรกาญจน์
เบอร์นี้ไม่มีคนของเธอ ของ ปาน ธนพร
จากนี้ไปจนนิรันดร์ ของ เอ๊ะ จิรากร
เรื่องเก่า เศร้าใหม่ ของ ซันไชน์
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

เพลง"ยิ่งชัดเจน" เพลงประกอบละคร เรื่อง รักซ่อนรส
รางวัล

The Most Street Smart Bachelor By Giodano ของนิตยสารคลีโอ ปี 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติส่วนตัว เก็บถาวร 2019-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธีร์ วณิชนันทธาดา ที่อินสตาแกรม
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 68

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 68 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1995
รางวัล

ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
รางวัล > ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Braveheart
Apollo 13
Babe
Il Postino
Sense and Sensibility
รางวัล > นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

Leaving Las Vegas - Nicolas Cage
Dead Man Walking - Sean Penn
Il Postino - Massimo Troisi
Mr. Holland's Opus - Richard Dreyfuss
Nixon - Anthony Hopkins
รางวัล > นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

Dead Man Walking - Susan Sarandon
Sense and Sensibility - Emma Thompson
Leaving Las Vegas - Elizabeth Shue
Casino - Sharon Stone
The Bridges of Madison County - Meryl Streep
รางวัล > นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

The Usual Suspects - Kevin Spacey
Apollo 13 - Ed Harris
Babe - James Cromwell
Rob Roy - Tim Roth
Twelve Monkeys - Brad Pitt
รางวัล > นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

Mighty Aphrodite - Mira Sorvino
Apollo 13 - Kathleen Quinlan
Sense and Sensibility - Kate Winslet
Nixon - Joan Allen
Georgia - Mare Winningham
รางวัล > ผู้กำกับยอดเยี่ยม

Braveheart - Mel Gibson
Babe - Chris Noonan
Dead Man Walking - Tim Robbins
Leaving Las Vegas - Mike Figgis
Il Postino - Michael Radford
รางวัล > บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม

The Usual Suspects - Christopher McQuarrie
Braveheart - Randall Wallace
Mighty Aphrodite - Woody Allen
Nixon - Oliver Stone , Christopher Wilkinson and Stephen J. Rivele
Toy Story - Joss Whedon , Andrew Stanton , Joel Cohen , Alec Sakolow , John Lasseter , Pete Docter and Joe Ranft
รางวัล > บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม

Sense and Sensibility - Emma Thompson
Apollo 13 - Al Reinert and William Broyles Jr.
Babe - George Miller and Chris Noonan
Leaving Las Vegas - Mike Figgis
Il Postino - Michael Radford , Anna Pavignano , Furio Scarpelli , Giacomo Scarpelli and Massimo Troisi
รางวัล > ถ่ายภาพยอดเยี่ยม

Braveheart - John Toll
รางวัล > กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม

Restoration - Eugenio Zanetti
รางวัล > ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม

Restoration - James Acheson
รางวัล > บันทึกเสียงยอดเยี่ยม

Apollo 13 - Rick Dior , Steve Pederson , Scott Millan and David MacMillan
รางวัล > ลำดับภาพยอดเยี่ยม

Apollo 13 - Mike Hill and Daniel P. Hanley
รางวัล > ลำดับเสียงยอดเยี่ยม

Braveheart - Lon Bender and Per Hallberg
รางวัล > เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม

Babe - Scott E. Anderson , Charles Gibson , Neal Scanlan and John Cox
รางวัล > แต่งหน้ายอดเยี่ยม

Braveheart - Peter Frampton , Paul Pattison and Lois Burwell
รางวัล > เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Pocahontas - Alan Menken and Stephen Schwartz for the song Colors of the Wind
รางวัล > ดนตรีประกอบภาพยนตร์(ดรามา)ยอดเยี่ยม

Il Postino - Luis Enriquez Bacalov
รางวัล > ดนตรีประกอบภาพยนตร์(เพลงหรือตลก)ยอดเยี่ยม

Pocahontas - Alan Menken and Stephen Schwartz
รางวัล > ภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดสั้นยอดเยี่ยม

Wallace & Gromit in A Close Shave
รางวัล > ภาพยนตร์สั้นยอดเยี่ยม

Lieberman in Love
รางวัล > ภาพยนตร์สารคดีขนาดสั้นยอดเยี่ยม

One Survivor Remembers
รางวัล > ภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม

Anne Frank Remembered
รางวัล > ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม

Antonia - Netherlands
แหล่งข้อมูลอื่น

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 68 เก็บถาวร 2008-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เว็บไซต์ IMDb
ชินจิ โอโนะ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ชินจิ โอโนะ
วันเกิด:   (1979-09-27) 27 กันยายน ค.ศ. 1979 (45 ปี)
สถานที่เกิด:  นูมาซุ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง:  1.75 m (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
:  Imazawa Boys Soccer Club
1992–1995:  โรงเรียนมัธยมต้นอิมาซาวะ
1995–1998:  โรงเรียนพาณิชยการชิมิซุ
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1998–2001 |  อูราวะ เรดไดมอนส์ |  86 |  (20) |
| 2001–2005 |  ไฟเยอโนร์ด |  112 |  (19) |
| 2006–2007 |  อูราวะ เรดไดมอนส์ |  53 |  (8) |
| 2007–2010 |  เฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม |  29 |  (0) |
| 2010–2012 |  ชิมิซุ เอส-พัลส์ |  64 |  (8) |
| 2012–2014 |  เวสเทิร์นซิดนีย์ วอนเดอเรอส์ |  51 |  (10) |
| 2014–2019 |  ฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ |  62 |  (2) |
| 2019–2020 |  เอ็ฟซี รีวกีว |  23 |  (0) |
| 2021–2023 |  ฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ |  6 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1995 |  ญี่ปุ่น U17 |  3 |  (0) |
| 1999 |  ญี่ปุ่น U20 |  6 |  (2) |
| 2004 |  ญี่ปุ่น U23 |  3 |  (2) |
| 1998–2008 |  ญี่ปุ่น |  56 |  (6) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 3 ธันวาคม 2023 (UTC)
ชินจิ โอโนะ (ญี่ปุ่น: 小野 伸二; โรมาจิ: Ono Shinji) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน 1979 เล่นในตำแหน่งกองกลาง โดยค้าแข้งอยู่กับสโมสรฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ ในเจลีก 1 ของญี่ปุ่นเป็นสโมสรสุดท้าย
โอโนะได้รับฉายาว่า "อัจฉริยะ" (ญี่ปุ่น: 天才; โรมาจิ: tensai) เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากคนหนึ่งของวงการฟุตบอลเอเชีย มีทัศนวิสัยที่ดี เทคนิคเยี่ยม การจ่ายบอลที่แม่นยำ แม้ตำแหน่งจะเป็นกองกลางตัวรุก แต่สามารถเล่นได้สารพัดตำแหน่งตั้งแต่กองกลาง กองกลางตัวรับ หรือแม้กระทั่งปีก
เส้นทางอาชีพ > อูราวะ เรดไดมอนส์

โอโนะเกิดและโตที่จังหวัดชิซูโอกะ และเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพกับอูราวะ เรดไดมอนส์ในเจลีกเมื่อปี 1998 และในปีเดียวกันนั้น ก็มีชื่อติดทีมชาติญี่ปุ่นชุดใหญ่ไปลุยศึกฟุตบอลโลก 1998 ที่ฝรั่งเศสในวัยเพียงแค่ 18 ปีนับว่ามีอายุน้อยที่สุดในทีม หลังจากนั้นเริ่มเข้าตาสโมสรต่างชาติมากขึ้นเมื่อได้ลงเล่นในรายการฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลก 1999 ที่ประเทศไนจีเรีย โดยรับหน้าที่เป็นกัปตันทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี โดยนำทีมเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ แต่ในปีต่อมา โอโนะมีปัญหาอาการบาดเจ็บที่หัวเข่ารุนแรงในรอบคัดเลือกรายการโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 กับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 2 ปี ทำให้พลาดโอกาสเล่นในช่วงที่เหลือของฤดูกาลและกีฬาโอลิมปิกรอบคัดเลือก
เส้นทางอาชีพ > ไฟเยอโนร์ด

หลังจากทำผลงานได้ดีในรายการฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพปี 2001 สโมสรไฟเยอโนร์ดจึงได้ดึงตัวไปร่วมทีมเพื่อลุยศึกเอเรอดีวีซี ลีกสูงสุดของประเทศเนเธอร์แลนด์ในปี 2001 และในฤดูกาลแรกก็สามารถพาไฟเยอโนร์ดคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพได้ในปี 2002 สร้างประวัติศาสตร์เป็นนักเตะชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้ชูถ้วยแชมป์ยุโรป แต่หลังจากนั้น โอโนะมีปัญหาอาการบาดเจ็บที่เอ็นทำให้ไม่ได้ลงเล่นเป็นเวลานาน โดยเฉพาะในฤดูกาล 2004-05 ที่พลาดการลงสนามเป็นส่วนใหญ่ จึงทำให้สโมสรตัดสินใจขายออกไป อย่างไรก็ตาม โอโนะถือว่าเป็นนักเตะที่ประสบความสำเร็จในเมืองรอตเทอร์ดามไม่น้อย แม้กระทั่งเวสลีย์ สไนเดอร์ อดีตนักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ยังเคยยอมรับว่าชินจิ โอโนะ เป็นนักฟุตบอลที่ต่อกรด้วยยากที่สุด
เส้นทางอาชีพ > กลับอูราวะ เรดไดมอนส์

หลังจากนั้นในปี 2006 โอโนะเดินทางกลับมาค้าแข้งที่เจลีกอีกครั้งกับต้นสังกัดเดิม โดยเซ็นสัญญา 3 ปี
เส้นทางอาชีพ > โบคุม

ในช่วงตลาดหน้าหนาวปี 2008 สโมสรโบคุมในประเทศเยอรมนีในระดับบุนเดิสลีกาได้ซื้อตัวโอโนะไปร่วมทีม และโอโนะได้ประเดิมสนามเป็นครั้งแรกในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ปี 2008 ในเกมที่พบกับแวร์เดอร์ เบรเมนและทำสองแอสซิสต์ช่วยให้โบคุมบุกเอาชนะเบรเมนได้เป็นครั้งแรก แต่ในช่วงสองปีต่อมา โอโนะได้รับบาดเจ็บรุนแรงจนทำให้ได้ลงสนามให้กับโบคุมไปเพียงแค่ 34  นัด แม้จะทำไป 4 แอสซิสต์แต่สโมสรยังไม่ประทับใจในผลงาน และเมื่อช่วงพักเบรกหน้าหนาวของฤดูกาล 2009-10 โอโนะตัดสินใจขอย้ายกลับญี่ปุ่นด้วยเหตุผลส่วนตัว และสโมสรก็ยินยอมปล่อยตัวภายใต้เงื่อนไขที่ว่าสโมสรต้องหาตัวแทนให้ได้ก่อน ชื่อของโอโนะในวัย 30 ปีนั้นทำให้สโมสรในญี่ปุ่นหลายแห่งสนใจ
เส้นทางอาชีพ > ชิมิซุ เอส-พัลส์

เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2010 โอโนะได้มาค้าแข้งที่จังหวัดชิซูโอกะบ้านเกิดอีกครั้งด้วยการเซ็นสัญญากับชิมิซุ เอส-พัลส์ ด้วยค่าตัวเพียง 300,000 ยูโร เพราะสัญญากับโบคุมกำลังจะหมดในช่วงฤดูร้อนปี 2010 โอโนะให้เหตุผลในการกลับมาครั้งนี้ว่าอยากจะกลับมาใช้ชีวิตอยู่กับภรรยาและลูกๆที่อยู่ที่ญี่ปุ่น
เส้นทางอาชีพ > เวสเทิร์นซิดนีย์ วอนเดอเรอส์

ในวันที่ 28 กันยายน 2012 โอโนะได้ย้ายไปร่วมกับเวสเทิร์นซิดนีย์ วอนเดอเรอส์ในเอลีกของประเทศออสเตรเลียด้วยสัญญาสองปี และได้ลงประเดิมสนามในวันที่ 6 ตุลาคม ในเกมที่เสมอแบบไร้สกอร์กับเซนทรัลโคสต์ มาริเนอร์ส ซึ่งเป็นเกมแรกของฤดูกาล หลังจากนั้นช่วยยิงประตูให้กับทีมหลายครั้ง แต่ตัดสินใจกลับญี่ปุ่นอีกครั้ง โดยในวันที่ 16 มกราคม 2014 สโมสรได้ประกาศว่าโอโนะจะกลับญี่ปุ่นหลีงจากจบฤดูกาลในช่วงฤดูร้อน ซึ่งในตอนนั้น โอโนะตกเป็นข่าวกับทีมในเจลีก ดิวิชัน 2อย่างคอนซาโดเล ซัปโปโระที่สนใจจะดึงตัวไปร่วมทีมในช่วงครึ่งฤดูกาลหลัง หวังจะขึ้นลีกสูงสุด และในวันที่ 4 พฤษภาคม 2014 โอโนะเล่นเกมเอลีกเป็นนักสุดท้ายในเกมที่พบกับบริสเบน โรร์
เส้นทางอาชีพ > คอนซาโดเล ซัปโปโระ

หลังจากหมดสัญญากับทีมเอลีก โอโนะกลับญี่ปุ่นอีกครั้งด้วยการเซ็นสัญญากับคอนซาโดเล ซัปโปโระในเดือนพฤษภาคม 2014
ระดับนานาชาติ

เมื่อไหร่ก็ตามที่โอโนะมีสภาพร่างกายที่ฟิตสมบูรณ์ มักจะถูกเรียกตัวติดทีมชาติเสมอ โดยได้ลงประเดิมสนามในนามทีมชาติชุดใหญ่ในวันที่ 1 เมษายน 1998 ในเกมอุ่นเครื่องกับทีมชาติเกาหลีใต้ หลังจากมีชื่อติดทีมชาติชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 1998 ก็กลายเป็นกำลังหลักในการลุยฟุตบอลโลก 2002 ที่เกาหลีใต้และญี่ปุ่นร่วมกันเป็นเจ้าภาพ โอโนะมาทุกระดับตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี และยังเป็นหนึ่งในสามผู้เล่นที่อายุเกินโควตาสำหรับการลงเล่นฟุตบอลโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ อย่างไรก็ตาม อาการบาดเจ็บทำให้โอโนะพลาดการลงช่วยทีมในรอบคัดเลือกรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2006 และพลาดรายการคอนเฟเดอเรชันส์คัพปี 2003 และ 2005 แต่ก็กลับมาฟิตทันติดทีมชาติลุยศึกฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายเป็นครั้งที่ 3 ในชีวิตที่เยอรมนี
สถิติระดับสโมสร

ข้อมูลล่าสุด 23 กุมภาพันธ์ 2016.
| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ลงสนาม | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงสนาม | ถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงสนาม | ลีกคัพ> ประตู | ระดับทวีป> ลงสนาม | ระดับทวีป> ประตู | อื่นๆ> ลงสนาม | อื่นๆ> ประตู | รวม> ลงสนาม | รวม> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อูราวะ เรดไดมอนส์ | 1998 | 27 | 9 | 2 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 29 | 9 |
| อูราวะ เรดไดมอนส์ | 1999 | 14 | 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 16 | 2 |
| อูราวะ เรดไดมอนส์ | 2000 | 24 | 7 | 2 | 1 | – | – | – | – | – | – | 26 | 8 |
| อูราวะ เรดไดมอนส์ | 2001 | 14 | 2 | – | – | 4 | 3 | – | – | – | – | 18 | 5 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2001–02 | 30 | 3 | 2 | 1 | – | – | 12 | 2 | – | – | 44 | 6 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2002–03 | 29 | 7 | 2 | 0 | — | — | 5 | 0 | 3 | 2 | 39 | 9 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2003–04 | 24 | 2 | 1 | 0 | — | — | 4 | 0 | — | — | 29 | 2 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2004–05 | 25 | 7 | 2 | 0 | — | — | 7 | 1 | — | — | 34 | 8 |
| ไฟเยอโนร์ด | 2005–06 | 4 | 0 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 | — | — | 5 | 0 |
| อูราวะ เรดไดมอนส์ | 2006 | 28 | 5 | 4 | 3 | 1 | 1 | – | – | 1 | 0 | 34 | 9 |
| อูราวะ เรดไดมอนส์ | 2007 | 25 | 3 | 0 | 0 | 2 | 1 | 8 | 2 | 2 | 0 | 37 | 6 |
| โบคุม | 2007–08 | 12 | 0 | – | – | – | – | – | – | – | – | 12 | 0 |
| โบคุม | 2008–09 | 8 | 0 | 2 | 0 | — | — | – | – | — | — | 10 | 0 |
| โบคุม | 2009–10 | 9 | 0 | 1 | 0 | — | — | – | – | — | — | 10 | 0 |
| ชิมิซุ เอส-พัลส์ | 2010 | 30 | 2 | 5 | 1 | 6 | 1 | – | – | – | – | 41 | 4 |
| ชิมิซุ เอส-พัลส์ | 2011 | 26 | 6 | 2 | 1 | 2 | 1 | – | – | – | – | 30 | 8 |
| ชิมิซุ เอส-พัลส์ | 2012 | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 14 | 0 |
| เวสเทิร์น ซิดนีย์ วอนเดอเรอส์ | 2012-13 | 24 | 7 | – | – | – | – | – | – | 2 | 1 | 26 | 8 |
| เวสเทิร์น ซิดนีย์ วอนเดอเรอส์ | 2013-14 | 23 | 2 | – | – | – | – | 6 | 1 | 2 | 0 | 31 | 3 |
| คอนซาโดเล ซัปโปโระ | 2014 | 7 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | — | — | 7 | 0 |
| คอนซาโดเล ซัปโปโระ | 2015 | 17 | 2 | 2 | 0 | — | — | — | — | — | — | 19 | 2 |
| รวม | รวม | 424 | 66 | 29 | 7 | 15 | 7 | 43 | 6 | 10 | 3 | 521 | 89 |
1รวมทั้งรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือก ยูฟ่าซูเปอร์คัพ เจแปนนีสซูเปอร์คัพ ฟีฟ่าคลับเวิร์ลด์คัพ และเอลีกไฟนอลซีรีส์
เกียรติยศ > ระดับชาติ

ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย ปี 1994 (U-16) ชนะเลิศ (ญี่ปุ่น)
ฟุตบอลเอเชียนคัพ ปี 2000 ชนะเลิศ (ญี่ปุ่น)
เกียรติยศ > ระดับสโมสร

ยูฟ่าคัพ ปี 2002 ชนะเลิศ (ไฟเยอโนร์ด)
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ ปี 2002 รองชนะเลิศ (ไฟเยอโนร์ด)
KNVB Cup ปี 2003 รองชนะเลิศ (ไฟเยอโนร์ด)
ซีร็อกซ์ ซูเปอร์คัพ ปี 2006 ชนะเลิศ (อูราวะ เรดไดมอนส์)
เจลีก ดิวิชัน 1 ปี 2006 ชนะเลิศ (อูราวะ เรดไดมอนส์)
ถ้วยพระจักรพรรดิ ปี 2006 ชนะเลิศ (อูราวะ เรดไดมอนส์)
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ปี 2007 ชนะเลิศ (อูราวะ เรดไดมอนส์)
เอลีก พรีเมียร์ชิพ ฤดูกาล 2012-13 (เวสเทิร์น ซิดนีย์ วอนเดอเรอส์)
เอลีก ฤดูกาล 2012-13 รองชนะเลิศ (เวสเทิร์น ซิดนีย์ วอนเดอเรอส์)
เอลีก ฤดูกาล 2013-14 รองชนะเลิศ (เวสเทิร์น ซิดนีย์ วอนเดอเรอส์)
เกียรติยศ > ระดับบุคคล

MVP ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย ปี 1998
นักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของเอเชีย ปี 1998
นักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปี เจลีก ปี 1998
หนึ่งใน 11 ผู้เล่นยอดเยี่ยม เจลีก ปี 1998
หนึ่งใน 11 ผู้เล่นยอดเยี่ยม ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลก 1999
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของเอเชีย ปี 2002
แหล่งข้อมูลอื่น

ชินจิ โอโนะ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
ชินจิ โอโนะ ที่ National-Football-Teams.com
Shinji Ono at the ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
Western Sydney Wanderers profile เก็บถาวร 2012-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น อังกฤษ)
บัณฑิต จุลาสัย

| ศาสตราจารย์ ดร> บัณฑิต จุลาสัย |
| --- | --- |
เกิด: 28 มีนาคม พ.ศ. 2495 (72 ปี)  ไทย
สัญชาติ: ไทย
ศิษย์เก่า: Unite Pedagogique d’ Architecture No. 1 ประเทศฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีชแชตชิน ประเทศโปแลนด์ มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ (UIUC) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รางวัล: รางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมและดีเด่น สมาคมสถาปนิกสยามฯ

ผลงานสำคัญ: พระตำหนักดาราภิรมย์ (งานบูรณะ) โรงแรมเซ็นทรัลโซฟิเทล หัวหิน (งานบูรณะ) อาคารบรมราชกุมารี อาคารจุลจักรพงษ์ (งานบูรณะ) อาคารสถาบัน 2 ศาลาราชการุณย์ จังหวัดตราด สะพานพระราม 8 (ร่วมออกแบบ) อาคารเฉลิมพระเกียรติ สวนมิ่งมงคล
 
ศาสตราจารย์ ดร.บัณฑิต จุลาสัย (เกิด 28 มีนาคม พ.ศ. 2495) เป็นกรรมการสภาสถาปนิกสถาปนิกชาวไทย อาจารย์และอดีตคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตหัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ที่ปรึกษาบริษัท สถาปนิกจุลาสัย เป็นคนภาคเหนือจากจังหวัดเชียงใหม่ กรรมการสภาสถาปนิก  กรรมการผังเมือง (10 มีนาคม พ.ศ. 2552 - ) ผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม ที่อยู่อาศัย สภาพแวดล้อม  เจ้าของผลงาน หนอนคอนกรีต ซึ่งเคยเข้าชิงรางวัลซีไรต์เรื่องสั้นภายใต้นามปากกา ปริญญา ตรีน้อยใส
งานออกแบบส่วนใหญ่ของบัณฑิต จุลาสัย มีทั้งงานอนุรักษ์และงานออกแบบปรับปรุง (renovate) เช่น โรงแรมรถไฟ หัวหิน เรือนภะรตราชา และพิพิธภัณฑ์พระตำหนักดาราภิรมย์ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งต่างได้รางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่นจากสมาคมสถาปนิกสยามฯ นอกจากนี้ยังมีงานออกแบบสมัยใหม่ เช่น โรงแรมเซ็นทรัลโซฟิเทล หัวหิน อาคารจุลจักรพงศ์ และศาลาราชการุณย์ สภากาชาดไทย จังหวัดตราด ที่ทำให้เขาได้รางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมและดีเด่น สมาคมสถาปนิกสยามฯ
บัณฑิต จุลาสัย ยังติดโผเป็นหนึ่งในสามสถาปนิกจากประเทศไทย ในหนังสือ "พจนานุกรมสถาปัตยกรรมแห่งศตวรรษที่ 20" (Dictionnaire de l'Architecture du XXe Siecle) จัดพิมพ์โดยสถาบันสถาปัตยกรรมแห่งฝรั่งเศส ประจำปี พ.ศ. 2539 ซึ่งรวบรวมประวัติและผลงานของสถาปนิกเอกทั่วโลกแห่งศตวรรษที่ 20 อีกด้วย
ผลงานร่วมออกแบบ

งานอนุรักษ์พระตำหนักดาราภิรมย์ ถนนแม่ริม-สะเมิง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ (ร่วมกับ รศ.ดร.ปิ่นรัชฎ์ กาญจนัษฐิติ)
งานอนุรักษ์เรือนภะรตราชา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาคารจุลจักรพงษ์
อาคารบรมราชกุมารี
ศาลาราชการุณย์ สภากาชาดไทย
โรงแรมเซ็นทรัลโซฟิเทล อำเภอหัวหิน
อาคารสถาบัน 2 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โรงแรมรถไฟหัวหิน
สะพานพระราม 8 (ออกแบบตกแต่งงานสถาปัตยกรรม)
อาคารเฉลิมพระเกียรติ สวนมิ่งมงคล
เรือนภะรตราชา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พระตำหนักดาราภิรมย์ จังหวัดเชียงใหม่
พระตำหนักดาราภิรมย์ จังหวัดเชียงใหม่
อาคารบรมราชกุมารี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สะพานพระราม 8 (ออกแบบตกแต่งสะพาน)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2543 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 66

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 66 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1993
รางวัล

ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
รางวัล > ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Schindler's List
The Piano
The Fugitive
In the Name of the Father
The Remains of the Day
รางวัล > นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

Philadelphia - Tom Hanks
In the Name of the Father - Daniel Day-Lewis
The Remains of the Day - Anthony Hopkins
Schindler's List - Liam Neeson
What's Love Got to Do with It - Laurence Fishburne
รางวัล > นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

The Piano - Holly Hunter
What's Love Got to Do with It - Angela Bassett
The Remains of the Day - Emma Thompson
Shadowlands - Debra Winger
Six Degrees of Separation - Stockard Channing
รางวัล > นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

The Fugitive - Tommy Lee Jones
In the Line of Fire - John Malkovich
In the Name of the Father - Pete Postlethwaite
What's Eating Gilbert Grape - Leonardo DiCaprio
Schindler's List - Ralph Fiennes
รางวัล > นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

The Piano - Anna Paquin
The Firm - Holly Hunter
Fearless - Rosie Perez
The Age of Innocence - Winona Ryder
In the Name of the Father - Emma Thompson
รางวัล > ผู้กำกับยอดเยี่ยม

Schindler's List - Steven Spielberg
The Piano - Jane Campion
Short Cuts - Robert Altman
In the Name of the Father - Jim Sheridan
The Remains of the Day - James Ivory
รางวัล > บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม

The Piano - Jane Campion
Dave - Gary Ross
In the Line of Fire - Jeff Maguire
Philadelphia - Ron Nyswaner
Sleepless in Seattle - Nora Ephron , David S. Ward and Jeff Arch
รางวัล > บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม

Schindler's List - Steven Zaillian
The Age of Innocence - Martin Scorsese and Jay Cocks
In the Name of the Father - Jim Sheridan and Terry George
The Remains of the Day - Ruth Prawer Jhabvala
Shadowlands - William Nicholson
รางวัล > ถ่ายภาพยอดเยี่ยม

Schindler's List - Janusz Kaminski
รางวัล > กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม

Schindler's List - Ewa Braun and Allan Starski
รางวัล > ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม

The Age of Innocence - Gabriella Pescucci
รางวัล > บันทึกเสียงยอดเยี่ยม

Jurassic Park - Gary Rydstrom , Gary Summers , Ron Judkins and Shawn Murphy
รางวัล > ลำดับภาพยอดเยี่ยม

Schindler's List - Michael Kahn
รางวัล > ลำดับเสียงยอดเยี่ยม

Jurassic Park - Gary Rydstrom
รางวัล > เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม

Jurassic Park - Stan Winston, Dennis Muren, Phil Tippett and Michael Lantieri
รางวัล > แต่งหน้ายอดเยี่ยม

Mrs. Doubtfire - Ve Neill , Yolanda Toussieng and Greg Cannom
รางวัล > เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Philadelphia - Bruce Springsteen for the song Streets of Philadelphia
รางวัล > ดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Schindler's List - John Williams
รางวัล > ภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดสั้นยอดเยี่ยม

Wallace & Gromit in The Wrong Trousers - Nick Park