stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิคา
ผลงาน > อีพี

2006 : Dodgy Holiday
2009 : Songs for Sorrow
เมฆิกานาเดอาเบียซิออน

บทความนี้เกี่ยวกับสายการบินเดิมที่ใช้ชื่อเมฆิกานาเดอาเบียซิออน สำหรับสายการบินใหม่ที่ปฏิบัติการด้วยชื่อเดียวกัน ซึ่งเริ่มดำเนินการใน ค.ศ. 2023 ดูที่ อาเอโรลิเนอาเดลเอสตาโดเมฆิกาโน
เมฆิกานาเดอาเบียซิออน (สเปน: Mexicana de Aviación) เรียกโดยทั่วไปว่า เมฆิกานา เป็นสายการบินที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศเม็กซิโก โดยเริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1921 ก่อนที่จะเลิกดำเนินการในปี 2010 เมฆิกานาเคยเป็นสายการบินแห่งชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
ในปี 2023 เซเดนา–ภายใต้กระทรวงกลาโหม ได้ทำการฟื้นฟูกิจการของสายการบินอีกครั้ง โดยใช้ชื่ออาเอโรลิเนอาเดลเอสตาโดเมฆิกาโน ซึ่งเริ่มดำเนินการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 ด้วยชื่อเมฆิกานาเช่นเดิม
ประวัติ

เมฆิกานาเป็นสายการบินแรกของประเทศเม็กซิโก เป็นสายการบินที่เก่าที่สุดในอเมริกาเหนือและเป็นอันดับที่สี่ของโลกที่ดำเนินการในชื่อเดิม ตามหลังเคแอลเอ็มของเนเธอร์แลนด์ อาเบียงกาของโคลอมเบีย และควอนตัสของออสเตรเลีย นอกเหนือจากการดำเนินการภายในประเทศของสายการบินแล้วเมฆิกานายังให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางระหว่างประเทศในอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง หมู่เกาะแคริบเบียน อเมริกาใต้ และยุโรป โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติเบนิโต ฆัวเรซในเม็กซิโกซิตี และมีท่ารองที่ท่าอากาศยานนานาชาติกังกุนและท่าอากาศยานนานาชาติมิเกล อิดัลโก อี โกสติยาในกัวดาลาฮารา
เมฆิกานาแข่งขันกับอาเอโรเมฆิโก (ถึงแม้เมฆิกานาจะมีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินในบางเส้นทางก็ตาม) และสายการบินราคาประหยัดอย่างโบลาริสและอินเตร์เฆต
ในปี 2009 เมฆิกานากรุป (รวมเมฆิกานากลิกและเมฆิกานาลิงก์) ได้ขนส่งผู้โดยสารกว่า 11 ล้านคน (6.6 ล้านในเที่ยวบินภายในประเทศและ 4.5 ในเที่ยวบินระหว่างประเทศ) ด้วยเครื่องบิน 110 ลำในฝูงบิน
หลังจากเริ่มเข้าร่วมกลุ่มพันธมิตรสตาร์อัลไลแอนซ์ในปี 2000 เมฆิกานาออกจากเครือข่ายในปี 2004 ก่อนที่จะเข้าร่วมวันเวิล์ดในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 เมฆิกานาได้เข้าสู่กระบวนการล้มละลายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 หลังจากที่พยายามปรับโครงสร้างองค์กร และได้เลิกการดำเนินงานในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2010 นอกจากนี้แล้วสายการบินลูก เมฆิกานากลิกและเมซิกานาลิงก์ ก็ได้เลิกดำเนินการเช่นเดียวกัน ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 เมฆิกานาได้ประกาศเป็นครั้แรกว่าเมดแอตแลนติกเข้าซื้อสายการบินด้วยเงิน 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2014 ได้มีการตัดสินให้เมฆิกานาเป็นผู้มีหนี้สินพ้นตัวและล้มละลายรวมถึงสั่งให้ขายทรัพย์สินของสายการบิน เดิมเมฆิกานามีสำนักงานใหญ่ที่อาคารเมฆิกานาเดอาเบียซิออนในเม็กซิโกซิตี ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 รัฐบาลเม็กซิโกได้เข้าซื้อทรัพย์สินของสายการบิน โดยมีแผนที่จะฟื้นฟูกิจการสายการบินราคาประหยัดนี้ใหม่อีกครั้ง โดยให้อยู่ภายใต้เซเดนา–กระทรวงกลาโหมเม็กซิโก
ประวัติ > คริสต์ทศวรรษ 1920: ช่วงแรก

แอล.เอ. วินชิป และแฮร์รี เจ. ลอว์ซัน ได้ร่วมกันก่อตั้ง กอมปัญญิอาเมฆิกานาเดตรันส์ปอร์ตาซิออนอาเอเรอาอาลาซาซอน หรือ เซเอเมเตอา ซึ่งเริ่มทำการบินจากเม็กซิโกซิตีไปยังตัมปิโกและมาตาโมโรสด้วยเครื่องบินลินคอล์นสแตนดาร์ด แอล.เอส.5 ซึ่งทั้งสองเมืองนั้นเป็นเมืองที่มีบทบาทสำคัญในฐานะที่เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้กับแหล่งน้ำมันดิบในอ่าวเม็กซิโก ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1924 วิลเลียม แลนตี มัลลอรี และจอร์จ รีห์ล ได้ร่วมกันก่อตั้ง กอมปัญญิอาเมฆิกานาเดอาเบียซิออน (แปลตรงตัว: "บริษัทการบินเม็กซิโก" หรือ  "บริษัทสายการบินเม็กซิโก") ซึ่งทำการบินไปยังตัมปิโกและมาตาโมโรสจากเม็กซิโกซิตีเช่นเดียวกัน
เมฆิกานาก่อตั้งขึ้นหลังจากกอมปัญเญียเมฆิกานาเดอาเบียซิออนเข้าซื้อสินทรัพย์ของเซเอเมเตอา ทำให้สามารถเริ่มทำการบินได้ ในปี 1925 เชอร์แมน แฟร์ไชลด์ ได้เข้าซื้อหุ้น 20% ในสายการบิน ทำให้เริ่มมีการนำเครื่องบินแฟร์ไชลด์ เอฟซี2 ในปี 1928 ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 วาน ทริปป์ จากแพนแอมได้เข้าซื้อหุ้นส่วนใหญ่ของสายการบิน และได้เริ่มทำการบินระหว่างประเทศสู่จุดหมายปลายทางในสหรัฐ โดยใช้เครื่องบินฟอร์ด ไตรมอร์เตอร์ในการบินเส้นทางเม็กซิโกซิตี-ตุกซ์ปัน-ตัมปิโก-บราวน์สวิลล์ โดยได้มีชาลส์ ลินด์เบิร์ก เป็นนักบินในเที่ยวบินแรก
ประวัติ > คริสต์ทศวรรษ 1930–1950

ในช่วงคริสต์ทตวรรษ 1930 เมฆิกานาได้มีการพัฒนาในหลากหลายด้าน สายการบินเริ่มทำการบินจากบราวน์สวิลล์ไปยังกัวเตมาลาซิตี โดยมีจุดแวะพักที่เบรากรุซ มินาติตลัน อิชเตเปก และตาปาชูลา นอกจากนี้แล้วยังเพิ่มเส้นทางบินไปยังเอลซัลวาดอร์ คอสตาริกา คิวบา นิการากัว และปานามา ซึ่งร่วมมือกับแพนแอมในการทำการบินจากฐานการบินไมแอมีของแพนแอม (แพนแอมเป็นผู้ทำการบินจากเม็กซิโกซิตีไปยังไมแอมี) ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1936 เมฆิกานาทำการบินไปยังลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นสายการบินต่างประเทศสายแรกที่ทำการบินไปยังที่นี้
ในคริสต์ทศวรรษ 1940 เป็นช่วงเวลาที่เมฆิกานาได้พัฒนาเส้นทางภายในประเทศเป็นหลัก แต่เมฆิกานาก็เริ่มทำการบินเส้นทางบินระหว่างประเทศบ้าง เช่น เที่ยวบินจากเม็กซิโกซิตีไปยังอาบานา เมฆิานาเริ่มเส้นทางสู่มอนเตร์เรย์ นูเอโบลาเรโด และเมริดา นอกจากนี้ยังทำการบินเที่ยวบินกลางคืนไปยังลอสแองลิสเพิ่มเติม เป็นการเริ่มการทำการบินเที่ยวบินกลางคืนของสายการบิน ต่อมาจึงมีการทำเที่ยวบินกลางคืนสู่เมริดา เดิมเมฆิกานาใช้เครื่องบินดักลาส ดีซี-2 สำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศนี้ ตามกาลเวลาสายการบินก็ได้เปลี่ยนมาใช้เครื่องบินที่ใหญ่ขึ้น เช่น ดักลาส ดีซี-3 และดักลาส ดีซี-4 โดยการนำดีซี-4 มาประจำการทำให้สายการบินสามารถทำการบินตรงจากเม็กซิโกซิตีไปยังลอสแอนเจลิสได้โดยไม่ต้องแวะพัก และในช่วงเวลานี้ เมฆิกานาได้ตั้งโรงเรียนการบินในเม็กซิโกซิตี
ในคริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นช่วงที่เมฆิกานาพัฒนาช้าลง โดยในช่วงนี้มีการเริ่มประจำการของเครื่องบินดักลาส ดีซี-6 และการปรับปรุงการทำงานของพนักงานด้วยการเปิดโรงเรียนฝึกหัดพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เครื่องบินดีซี-6 ได้นำมาทำการบินในเที่ยวบินจากเม็กซิโกซิตีไปยังปูเอร์โตบายาร์ตาและวาฮากา และเริ่มบินเส้นทางไปยังแซนแอนโทนีโอ รัฐเท็กซัส
ประวัติ > คริสต์ทศวรรษ 1960: การเข้ามาของอากาศยานไอพ่น

ในคริสต์ทศวรรษ 1960 เมฆิกานาได้สั่งซื้อเดอ ฮาวิลแลนด์ คอเม็ท 4ซี จำนวนสี่ลำ การนำเครื่องบินรุ่นดังกล่าวเข้ามาประจำการในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1960 นับเป็นการเริ่มต้นสมัยอากาศยานไอพ่นของสายการบิน โดยทำการบินเที่ยวบินแรกจากเม็กซิโกซิตีไปยังลอสแอนเจลิส แม้ว่าสายการบินจะมีเครื่องบินที่ล้ำสมัย แต่มีการแข่งขันสูง ในช่วงปลายทศวรรษเมฆิกานาได้ประกาศล้มละลาย แต่เมฆิกานายังสามารถเริ่มนำเครื่องบินโบอิง 727-100 เข้ามาประจำการได้ ในปี 1967 สายการบินทำการบินไปยังจุดหมายปลายทางในสหรัฐ ได้แก่ คอร์ปัสคริสตี แดลลัส และแซนแอนโทนีโอในรัฐเท็กซัส ชิคาโกในรัฐอิลลินอย ลอสแอนเจลิสในรัฐแคลิฟอร์เนีย และไมแอมีในรัฐฟลอริดา และยังทำการบินไปยังอาบานา ประเทศคิวบา และคิงส์ตันและมอนทีโกเบย์
ปัญหาทาการเงินของสายการบินได้นำมาสู่การเปลี่ยนชุดเจ้าหน้าที่บริหารในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1968 โดยมีเกรเซนซิโอ บาเยสเตโรส เป็นประธาน และมานูเอล โซซา เด ลา เบกา เป็นซีอีโอ โดยแผนการฟื้นฟูกิจการของชุดเจ้าหน้าที่บริหารชุดนี้
อย่างไรก็ตาม ปี 1969 เป็นปีที่สายการบินจะต้อประสบกับเหตุเครื่องบินโบอิง 727 ตกสองลำ ลำแรกตกในสภาพอากาศเลวร้ายขณะทำการบินจากเม็กซิโกซิตีไปยังมอนเตร์เรย์ โดยลำที่สองตกขณะทำการบินจากชิคาโกกลับมาเม็กซิโกซิตี
จุดหมายปลายทาง

ตลอดการดำเนินงานของสายการบิน เมฆิกานาให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 59 แห่งในอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

เมซิกานาทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
อาเอโรมาร์
อาเอโรเมฆิโก
แอร์แคนาดา
แอร์นิวซีแลนด์
อาเบียงกา
ค็อนดอร์
ลุฟท์ฮันซ่า
ฝูงบิน

เมฆิกานาเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | จำนวน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ318-100 | 10 | 2004 | 2010 | ทั้งหมดขายให้กับอาเบียงกา |
| แอร์บัส เอ319-100 | 26 | 2001 | 2010 | หกลำขายให้กับอาเบียงกา, อีก 20 ลำขายต่อและถูกแยกชิ้นส่วน |
| แอร์บัส เอ320-200 | 41 | 1991 | 2010 |  |
| แอร์บัส เอ330-200 | 2 | 2008 | 2010 | ขายให้กับแอร์ทรานแซท |
| เอฟโรว์ แอนสัน | 4 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |  |
| โบอิง 247ดี | 6 | 1936 | 1950 |  |
| โบอิง 727-100 | 17 | 1966 | 1984 |  |
| โบอิง 727-200 | 51 | 1970 | 2003 | ผู้ให้บริการายใหญ่ที่สุดนอกสหรัฐ  XA-MEM เกิดอุบัติเหตุขั้นจำหน่ายในเที่ยวบินที่ 940 |
| โบอิง 757-200 | 10 | 1996 | 2008 |  |
| โบอิง 767-200อีอาร์ | 2 | 2008 | 2010 | โอนย้ายให้กับอาเอโรเมฆิโก |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 3 | 2003 | 2010 |  |
| บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ200อีอาร์ | 11 | 2009 | 2010 | ดำเนินการโดยเมฆิกานากลิก |
| เซสนา ที-50 | 1 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |  |
| เคอร์ติส โรบิน | 1 | 1930 | ไม่ทราบ |  |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ คอเม็ท 4ซี | 5 | 1960 | 1971 |  |
| ดักลาส ซี-47 สกายเทรน | 21 | 1948 | 1969 |  |
| ดักลาส ซี-54 สกายมาสเตอร์ | 9 | 1946 | 1968 |  |
| ดักลาส ดีซี-2 | 14 | 1936 | ไม่ทราบ |  |
| ดักลาส ดีซี-3 | 15 | 1939 | 1963 |  |
| ดักลาส ดีซี-6 | 18 | 1950 | 1976 |  |
| ดักลาส ดีซี-7ซี | 3 | 1957 | 1958 |  |
| ดักลาส ดีซี-8-71F | 1 | 1993 | 1993 | เช่าจากเซาเทิร์นแอร์ทรานส์พอร์ต |
| แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-10 | 2 | 1989 | 1994 |  |
| แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10-15 | 5 | 1981 | 1996 | เป็นลูกค้าเปิดตัวควบคู่กับอาเอโรเมฆิโก |
| แฟร์ไชลด์ เอฟซี-2 | 7 | 1927 | ไม่ทราบ |  |
| แฟร์ไชลด์ 71 | 6 | 1929 | 1933 |  |
| แฟร์ไชลด์ ซี-82 แพคเก็ต | 6 | 1956 | 1966 |  |
| ฟอกเกอร์ เอฟ.6 | 2 | 1930 | 1932 |  |
| ฟอกเกอร์ เอฟ.10 | 3 | 1929 | 1935 |  |
| ฟอกเกอร์ 100 | 12 | 1992 | 2006 | โอนย้ายให้กับกลิกเมฆิกานา |
| ฟอร์ด ไตรมอร์เตอร์ | 16 | 1928 | 1947 |  |
| ล็อคฮีด โมเดล 9 ออไรออน | 3 | 1934 | 1946 |  |
| ล็อคฮีด โมเดล 10 อิเล็กตรา | 8 | 1934 | 1938 |  |
| สเตียร์แมน ซี3บี | 3 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |  |
| สแตนดาร์ด เจ1 | 8 | 1921 | ไม่ทราบ |  |
| ทราเวลแอร์ 6000 | 4 | 1928 | ไม่ทราบ |  |
ดูเพิ่ม

อาเอโรลิเนอาเดลเอสตาโดเมฆิกาโน
แอร์บัส เอ319 ของเมฆิกานาขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานแวนคูเวอร์ (2001)
เดอ ฮาวิลแลนด์ คอเม็ทเป็นเครื่องบินไอพ่นรุ่นแรกของสายการบิน
โบอิง 727-200 แอดวานซ์ของเมฆิกานาที่ท่าอากาศยานไมแอมี (1990)
แอร์บัส เอ318 ของเมฆิกานา
โบอิง 757-200 ของเมฆิกานา
ฟอกเกอร์ 100 ของเมฆิกานา
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 ของเมฆิกานา
กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์

สำหรับสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ดูที่ สถานีกรมทหารราบที่ 11
| กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ |
| --- | --- |
กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์
เครื่องหมายประจำกรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประเทศ:  ไทย
รูปแบบ: ราชองครักษ์
บทบาท: ​ทหารราบ
กำลังรบ: กรม
กองบัญชาการ: เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร (บก.กรม, กองพันที่ 1, กองพันที่ 2 และ กองพันที่ 3)
สมญา: กรมทหารล้อมวัง
สีหน่วย: น้ำเงิน-ขาว
เพลงหน่วย: มาร์ชราชวัลลภ
วันสถาปนา: 20 มกราคม พ.ศ. 2445
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามเวียดนาม การปราบปรามคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการปัจจุบัน: พลตรี กุลบุตร ปัจฉิม
กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์  (อักษรย่อ กรม ทม.ที่ 11 มหด.รอ.) เป็นกรมทหารรักษาพระองค์ สังกัดกองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ กรมทหารแบ่งออกเป็น 3 กองพัน ซึ่งทั้งหมดตั้งอยู่ในกรุงเทพฯ เดิมมีหน้าที่เฝ้ารักษาการณ์ในพระราชวังในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาจึงได้ตั้งเป็นกรมทหารรักษาพระองค์หรือกรมทหารล้อมวังขึ้นมีเครื่องแบบเต็มยศสีน้ำเงินน่าจะมาจากสีชุดของกรมวัง (สำนักพระราชวัง) ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมารเป็นพันเอกพิเศษของกรมทหาร ซึ่งทำให้หน่วยมีความผูกพันกับสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ต่อมาเมื่อสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมารเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงรับเป็นผู้บังคับการพิเศษ ปัจจุบัน พลตรี กุลบุตร ปัจฉิม เป็นผู้บังคับการกรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์
ประวัติหน่วย

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งหน่วยราชองครักษ์ขึ้นเพื่อรับใช้และปกป้องสถาบันกษัตริย์โดยทำหน้าที่เป็นหน่วยอารักขาและดูแลความเรียบร้อยด้านความปลอดภัยภายในราชสำนัก จนทำให้คนทั่วไปเรียกพวกเขาว่า "ทหารล้อมวัง"
1 มิถุนายน พ.ศ. 2495 ได้ย้ายที่ตั้งหน่วยจากสะพานแดงมาเข้าที่ตั้งแห่งใหม่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันเลขที่ 2 หมู่ที่ 3 ถนนพหลโยธิน แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร 10220 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ประดับธงชัยเฉลิมพลที่ได้รับ คือ เหรียญรัตนาภรณ์ ชั้นที่ 1 ซึ่งได้รับพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ในพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนและสวนสนามของทหารรักษาพระองค์
นอกจากนี้แล้ว กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ ยังเป็นสถานที่ตั้งของศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) รวมถึงเป็นที่พักและบัญชาการของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี และนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรี ในเหตุการณ์การชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดงเมื่อปี พ.ศ. 2553
1 ตุลาคม พ.ศ. 2561 หน่วยได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
18 มกราคม พ.ศ. 2562 หน่วยได้เปลี่ยนชื่อใหม่อีกครั้งเป็น กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 11 ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
23 เมษายน พ.ศ. 2562 ราชกิจจานุเบกษาประกาศชื่อหน่วยเป็น กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เฉพาะกองบังคับการ)
4 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เนื่องด้วยมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 จึงมีการเปลี่ยนนามหน่วยอีกครั้งเป็น กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และกองพันขึ้นตรงเรียกนามหน่วยว่า กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
วันจันทร์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562 ราชกิจจานุเบกษาประกาศพระราชกำหนดที่กำหนดให้โอนอัตรากำลังพลและงบประมาณของกรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ไปเป็นของ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ พร้อมกับ กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ โดยให้มีผลนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาคือในวันอังคารที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562
การจัดกำลังหน่วย

กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ร.11 ทม.รอ.) จัดแบ่งกำลังพลภายในหน่วยออกเป็น 3 กองพัน โดยชื่อกองพันเรียกนามหน่วยว่า กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวคือ
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ทม.ร.11/1 รอ.)
กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ทม.ร.11/2 รอ.)
กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ทม.ร.11/3 รอ.)
เครื่องแบบเต็มยศรักษาพระองค์ประจำหน่วย

กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์และกองพันที่ขึ้นตรงกับกรมนี้ทุกกองพัน ใช้เครื่องแบบเต็มยศรักษาพระองค์ ทหารล้อมวังมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์แบบเดียวกันทั้งหมด ดังนี้
หมวก หมวกยอดสีขาว มีพู่สีน้ำเงิน หน้าหมวกมีพระตราวชิราลงกรณ์ราชวัลลภ ยอดหมวกและสายรัดคางโซ่ถักทำด้วยโลหะสีทอง
เสื้อ สักหลาดหรือเสิร์จสีน้ำเงิน ปลอกคอโดยรอบทำด้วยกำมะหยี่สีดำ ปลอกคอด้านบนมีแถบไหมสีเหลือง 1 แถบ แนวอกมีดุมโลหะสีทองขนาดใหญ่ 7 ดุม ที่ดุมมีอักษรพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ที่บ่ามีอินทรธนูอ่อน ขัดดุมสีทองขนาดเล็ก
คันชีพ สายสะพาย ทำด้วยหนังสีน้ำตาลแก่ นายทหารทำด้วยไหมสีทอง
เข็มขัด ทำด้วยหนังสีน้ำตาล หัวเข็มขัดทำด้วยโลหะสีทอง มีตราเครื่องหมายราชวัลลภดุนนูน
กางเกง สักหลาดหรือเสิร์จสีดำ ที่แนวตะเข็บข้างมีแถบสักหลาดสีแดง 1 แถบ กว้าง 1 ซม. นายทหารสัญญาบัตร 2 แถบ
รองเท้า หุ้มข้อหนังสีดำ
กระเป๋าคันชีพ ทำด้วยหนังสีน้ำตาล  มีพระตราวชิราลงกรณ์ราชวัลลภทำด้วยโลหะสีทอง ติดที่ฝากระเป๋า
ชายเสื้อด้านหลัง มีดุมโลหะสีทองขนาดกลางข้างละ 1 ดุม
แขนเสื้อด้านข้าง ปลอกข้อมือด้านนอกทั้ง 2 ข้าง ติดอักษรพระปรมาภิไธย วปร.
คอสังกัด ทำด้วยโลหะสีทอง ประดับที่คอเสื้อด้านซ้ายเป็นเครื่องหมายตราราชวัลลภ คอเสื้อด้านขวาเป็นเครื่องหมายเหล่าทหารราบ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ กรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°51′46″N 100°35′22″E﻿ / ﻿13.862808°N 100.589465°E﻿ / 13.862808; 100.589465
ประตูทางเข้ากรมทหารราบที่ 11
การแต่งกายเต็มยศของนายทหารในสังกัดกรมทหารราบที่ 11 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
มิสซูปราเนชันแนล

สำหรับการประกวดปีนี้ ดูที่ มิสซูปราเนชันแนล 2024
| --- | --- |
สัญลักษณ์การประกวดมิสซูปราเนชันแนล
ก่อตั้ง: 2009
ประเภท: การประกวดความงาม
สํานักงานใหญ่: วอร์ซอ, จังหวัดมาซอฟแช
ที่ตั้ง:  โปแลนด์
ภาษาทางการ : อังกฤษ
ผู้ดำรงตำแห่งคนปัจจุบัน: ฮาราชตา ไฮฟา ซาห์รา   อินโดนีเซีย
บุคลากรหลัก: เกอร์ฮาซ ลิพินกี
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
มิสซูปราเนชันแนล (อังกฤษ: Miss Supranational) เป็นเวทีการประกวดนางงามระดับนานาชาติ โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2009 ที่ประเทศโปแลนด์
นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันมิสเตอร์ซูปราเนชันแนล ซึ่งเป็นเวทีการประกวดความงามระดับนานาชาติสำหรับผู้ชายโดยเริ่มจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2016 ที่ประเทศโปแลนด์เช่นกัน
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสซูปราเนชันแนลคนปัจจุบัน คือ ฮาราชตา ไฮฟา ซาห์รา จากประเทศอินโดนีเซีย โดยได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ.2024 ณ จังหวัดมาวอปอลสกา, ประเทศโปแลนด์
รายละเอียด

ต่อไปนี้เป็นรายระเอียดและข้อมูลของการประกวดมิสซูปราเนชันแนลทั้งหมด
ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี

บทความหลัก: รายชื่อผู้ครองตำแหน่งมิสซูปราเนชันแนล
| ปี | ประเทศ/ดินแดน | ผู้ดำรงตำแหน่ง | เวทีประกวดระดับชาติ | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 |  อินโดนีเซีย | ฮาราชตา ไฮฟา ซาห์รา | ปูเตอรีอินโดเนซียา |  โนวี ซาคซ์, มาวอปอลสกา, โปแลนด์ | 68 |
| 2023 |  เอกวาดอร์ | อันเดรอา อากิเลรา | มิสซูปราเนชันแนลเอกวาดอร์ |  โนวี ซาคซ์, มาวอปอลสกา, โปแลนด์ | 65 |
| 2022 |  แอฟริกาใต้ | ลาเลลา เอ็มสวาเน | มิสเซาท์แอฟริกา |  โนวี ซาคซ์, มาวอปอลสกา, โปแลนด์ | 69 |
| 2021 |  นามิเบีย | ชานีค ราบี | มิสซูปราเนชันแนลนามิเบีย |  โนวี ซาคซ์, มาวอปอลสกา, โปแลนด์ | 58 |
ในปี 2020 ได้งดจัดการประกวด เนื่องจากสถานการณ์ไวรัสโควิด-19
มิสซูปราเนชันแนล 2024ฮาราชตา ไฮฟา ซาห์รา
  อินโดนีเซีย
มิสซูปราเนชันแนล 2023อันเดรอา อากิเลรา
  เอกวาดอร์
มิสซูปราเนชันแนล 2022ลาเลลา เอ็มสวาเน
  แอฟริกาใต้
มิสซูปราเนชันแนล 2021ชานีค ราบี
  นามิเบีย
มิสซูปราเนชันแนล 2019แอนโทเนีย โพซิ้ว 
  ไทย
มิสซูปราเนชันแนล 2017 เจนนี คิม 
  เกาหลีใต้
มิสซูปราเนชันแนล 2016 ศรีนิธิ เซตตี 
  อินเดีย
มิสซูปราเนชันแนล 2014 อาชา บัต 
  อินเดีย
มิสซูปราเนชันแนล 2013 มุตยา โจฮานนา ดาตุล 
  ฟิลิปปินส์
มิสซูปราเนชันแนล 2011มอญีกา แลฟต์ซุก 
  โปแลนด์
องค์กรมิสและมิสเตอร์ซูปราเนชันแนล

รายชื่อดังต่อไปนี้เป็นรายชื่อของผู้ได้รับตำแหน่งในองค์กรมิสและมิสเตอร์ซูปราเนชันแนลซึ่งประกอบไปด้วยมิสซูปราเนชันแนล และมิสเตอร์ซูปราเนชันแนล
| ปี | มิสซูปราเนชันแนล | ประเทศ | มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล | ประเทศ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | ฮาราชตา ไฮฟา ซาห์รา |  อินโดนีเซีย | เฟซีเล เอ็มคีเซ |  แอฟริกาใต้ |
| 2023 | อันเดรอา อากิเลรา |  เอกวาดอร์ | อิบัน อัลบาเรซ |  สเปน |
| 2022 | ลาเลลา เอ็มสวาเน |  แอฟริกาใต้ | ลุยส์ ดานิเอล กัลเบซ |  คิวบา |
| 2021 | ชานีค ราบี |  นามิเบีย | บาโร บาร์กัส |  เปรู |
| 2019 | แอนโทเนีย โพซิ้ว |  ไทย | เนท เคินโควิช |  สหรัฐอเมริกา |
| 2018 | บาเลเรีย บาสเกซ |  ปวยร์โตรีโก | ปราถะเมศ เมาลิงการ์ |  อินเดีย |
| 2017 | เจนนี คิม |  เกาหลีใต้ | กาบริเอล กอร์เรอา |  เวเนซุเอลา |
| 2016 | ศรีนิธิ เซตตี |  อินเดีย | ดิเอโก การ์ซิ |  เม็กซิโก |
| 2015 | สเตฟานีอา สเต็กแมน |  ปารากวัย | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) |
| 2014 | อาชา บัต |  อินเดีย | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) |
| 2013 | มุตยา โจฮานนา ดาตุล |  ฟิลิปปินส์ | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) |
| 2012 | เยคาเตรีนา บูรายา |  เบลารุส | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) |
| 2011 | มอญีกา แลฟต์ซุก |  โปแลนด์ | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) |
| 2010 | การีนา ปีนียา |  ปานามา | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) |
| 2009 | ออคซานา โมเรีย |  ยูเครน | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) | ↑ ไม่มีการจัดการประกวดขึ้น (ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2016) |
ตัวแทนประเทศไทย

2010 - 2012 และ 2021 แต่งตั้งตัวแทนไปประกวด
2013 - 2016 ส่งรองจากเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์ไปประกวด
2017 - 2019, 2022 - ปัจจุบัน ส่งผู้ชนะจากเวทีมิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ไปประกวด
| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | กษมา ซื่อตรง | สุราษฎร์ธานี | เข้ารอบ 12 คนสุดท้าย |  ซูปราท็อปโมเดลออฟเอเชียแอนด์โอเชียเนีย |
| 2023 | ภัทราพร หวัง | กรุงเทพมหานคร | เข้ารอบ 24 คนสุดท้าย |  ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม  ซูปราท็อปโมเดลออฟเอเชีย |
| 2022 | แพรววณิชยฐ์ เรืองทอง | ชุมพร | รองอันดับ 1 | รองอันดับ 2 - มิสเอเลแกนซ์ |
| 2021 | เบญจรัตน์ อัครวนิชศิลป์ เอบิ | ภูเก็ต | เข้ารอบ 24 คนสุดท้าย |  |

| 2019 | แอนโทเนีย โพซิ้ว | กรุงเทพมหานคร | มิสซูปราเนชันแนล 2019 | รองอันดับ 2 – มิสทาเลนต์ |
| 2018 | พิณรัตน์ มะวิญธร | น่าน | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2017 | จิรประภา บุญเนื่อง | ยโสธร | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย | ราชินีแห่งทวีปเอเชียและโอเชียเนีย |
| 2016 | ชัชฎาภรณ์ กิมากรณ์ | ราชบุรี | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2015 | ธาราทิพย์ สุขดรุณพัฒน์ | ร้อยเอ็ด | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2014 | ปรภัสสร วรสิรินดา | นครราชสีมา | รองอันดับ 1 |  |
| 2013 | ธัญพร ศรีเสน | นครศรีธรรมราช | เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย |  |
| 2012 | นันทวัน วรรณจุฑา | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 1 | มิสอินเทอร์เน็ต |
| 2011 | ปาณิกา วรบุญศิริ | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2010 | เมธาวีร์ บูรพาสิงห์ | กรุงเทพมหานคร | รองอันดับ 4 |  |
ดูเพิ่ม

รายการประกวดความงาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
| ด ค กมิสซูปราเนชันแนล |
| --- | --- |
 2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015 
 2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022 
 2023 
 รายชื่อผู้ครองตำแหน่ง  รายชื่อรองชนะเลิศ  รางวัลพิเศษ
วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ

| --- | --- |

คติพจน์: วิชาการดี จริยธรรมเด่น เน้นวินัย ใฝ่พัฒนา สู่สากล
ประเภท: วิทยาลัยพยาบาลทหาร
ผู้สถาปนา: จอมพลอากาศ เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร
ผู้ศึกษา: 246 คน (2566)
ที่อยู่: เลขที่ 171/2 หมู่ที่ 2 ถนนพหลโยธิน แขวงคลองถนน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร 10220
เว็บไซต์: www.nc.rtaf.mi.th
วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ (อังกฤษ: Royal Thai Air Force Nursing College) เป็นสถาบันการศึกษาในสังกัดกรมแพทย์ทหารอากาศ กองทัพอากาศ มีหน้าที่ผลิตบุคลากรทางด้านพยาบาลที่มีคุณสมบัติเหมาะสม มีความรู้ความสามารถที่จะทำหน้าที่พยาบาล โดยเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดล ได้รับการรับรองมาตรฐานการศึกษาจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) ระดับสถาบันเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2550  มีหน้าที่ดำเนินการเกี่ยวกับการผลิตบุคลากรทางการพยาบาล มีผู้อำนวยการวิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ เป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ
ประวัติ

วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ เดิมชื่อ โรงเรียนจ่าอากาศพยาบาลหญิง สังกัดกรมยุทธศึกษาทหารอากาศ จัดตั้งเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2501 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตพยาบาลสำหรับแก้ไขปัญหาขาดแคลนพยาบาล ในกองทัพอากาศ พ.ศ. 2503 ย้ายมาสังกัดกรมแพทย์ทหารอากาศ พ.ศ. 2507 เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนพยาบาลทหารอากาศ และ พ.ศ. 2532 เปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 วิทยาลัยฯ ได้เข้าเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดลตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับประกาศทั่วไป เล่มที่ 111 ตอนพิเศษ 56 ง ลงวันที่ 1 ธันวาคม 2537
หลักสูตร

คณะพยาบาลศาสตร์
หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล
บุคคลที่มีชื่อเสียง

เรืออากาศตรี ภัทรพร โชคสมงาม (Pattaraporn Choksomngam) อดีตนักเรียนทุนปริญญาตรี โรงเรียนพยาบาลทหารสาธารณรัฐเกาหลี ปัจจุบันรับราชการ โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช และ วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ
มิลิ (กลุ่มดนตรี)

| มิลิ |
| --- | --- |
ที่เกิด: ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: อินดี้
ช่วงปี: พ.ศ.2552–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Saihate Records

สมาชิก: แคสซี่ เหวย (Momocashew) ยามาโตะ คาซาอิ ยูกิฮิโตะ มิโทโมะ โชโตะ โยชิดะ อาโอะ ฟูจิโมริ
อดีตสมาชิก: อาเมะ ยามากูชิ

เว็บไซต์: www.projectmili.com
มิลิ (อังกฤษ: Mili) คือวงดนตรีอิสระสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม ในปี พ.ศ. 2555 สมาชิกในวงประกอบด้วย แคสซี่ เหวย (Cassie Wei), ยามาโตะ คาซาอิ (Yamato Kasai), ยูกิฮิโตะ มิโทโมะ (Yukihito Mitomo), โชโตะ โยชิดะ (Shoto Yoshida) และอาโอะ ฟูจิโมริ (Ao Fujimori)
ดนตรีที่มิลิแต่งขึ้น ส่วนมากจะเป็นดนตรีคลาสสิกอิเล็กทรอนิกส์ คลาสสิกร่วมสมัย และโพสต์คลาสสิก เพลงของมิลิไม่ได้มีแค่ภาษาญี่ปุ่นอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงภาษาอังกฤษ จีนและฝรั่งเศสอีกด้วย นอกจากการแต่งเพลงแล้ว มิลิยังมีส่วนร่วมในการทำดนตรีให้สื่อต่างๆ เช่นวีดีโอเกมไซตัส, Deemo, Library of Ruina, Mahoyaku และ ENDER LILIES รวมไปถึงวีดีโอโฆษณา หรือการร่วมแต่งเพลงกับศิลปินคนอื่นๆ
ในปี พ.ศ. 2562 มิลิอยู่ในสังกัดของ Saihate Records จนกระทั่งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 มิลิก็ได้ย้ายออกมาตั้งเป็นค่ายเพลงของตัวเอง
สำหรับช่อง Youtube ถือได้ว่าเป็นช่องเพลงอินดี้ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก ด้วยจำนวนผู้ติดตามกว่า 5 แสนคน และเคยได้รับรางวัลที่หนึ่งในรายการจัดอันดับของ Oricon Indies เช่นเดียวกันใน Summer Sonic ในปี พ.ศ. 2560 จนได้รับฉายาว่า "กลุ่มดนตรีที่มาจากเทพนิยาย"