stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิธีการเข้าถึงหลายช่องทาง
ประเภทพื้นฐานของรูปแบบการเข้าถึงหลายช่องทาง > การเข้าถึงหลายช่องทางแบบการแบ่งความถี่

Frequency Division Multiple Access (FDMA) เป็นรูปแบบการเข้าถึงที่ขึ้นอยู่กับ frequency-division multiplexing (FDM) ซึ่งจัดให้มีคลื่นความถี่ที่แตกต่างกันกับกระแสข้อมูลที่แตกต่างกัน กระแสข้อมูลจะถูกจัดสรรไปยังโหนดหรืออุปกรณ์ที่แตกต่างกัน ตัวอย่างของระบบ FDMA คือ  ระบบโทรศัพท์มือถือที่โทรศัพท์ 1G, ที่ซึ่งการใช้ของแต่ละเครื่องได้รับมอบหมายให้มีช่องความถี่อัปลิงก์และช่องความถี่ดาวน์ลิงก์เฉพาะ ดังนั้นสัญญาณแต่ละข้อความจึงใช้ความถี่ของคลื่นพาหะที่เฉพาะเจาะจง
เทคนิคที่เกี่ยวข้องก็คือ wavelength division multiple access (WDMA) ที่มีพื้นฐานบน wavelength-division multiplexing (WDM) ที่ซึ่งกระแสข้อมูลได้รับสีที่แตกต่างกันในการสื่อสารใยแก้วนำแสง ในกรณี WCDMA, โหนดเครือข่ายที่แตกต่างกันในบัสเครือข่ายของฮับจะได้สีที่แตกต่างกัน
รูปแบบขั้นสูงของ FDMA เป็น orthogonal frequency-division multiple access (OFDMA) เช่นที่ใช้ในการสื่อสารระบบเซลลูลา 4G  ใน OFDMA แต่ละโหนดอาจจะใช้คลื่นพาหะย่อยทำให้มันเป็นไปได้ที่จะให้คุณภาพของบริการที่แตกต่างกัน (อัตราการส่งข้อมูลที่แตกต่างกัน) กับผู้ใช้ที่แตกต่างกัน การมอบหมายคลื่นพาหะย่อยแก่ผู้ใช้อาจมีการเปลี่ยนแปลงแบบไดนามิกขึ้นอยู่กับเงื่อนไขในช่องความถี่วิทยุในปัจจุบันและปริมาณการจราจร
การเข้าถึงหลายช่องทางแบบการแบ่งเวลา

Time division multiple access (TDMA) เป็นรูปแบบการเข้าถึงที่มีพื้นฐานบน time-division multiplexing (TDM) ซึ่งจัดสรรช่วงเวลาที่แตกต่างกันเพื่อให้ได้กระแสข้อมูลที่แตกต่างกันในโครงสร้างของเฟรมที่ซ้ำเป็นวงรอบ. ตัวอย่างเช่นโหนด 1 อาจจะใช้ช่วงเวลา 1, โหนด 2 ใช้ช่วงเวลา 2 ฯลฯ จนถึงตัวส่งสุดท้าย แล้วก็เริ่มใหม่อีกครั้งในรูปแบบที่ซ้ำ ๆ จนการเชื่อมต่อสิ้นสุดลงและสล็อตกลายเป็นอิสระหรือมอบหมายไปยังโหนดอื่น รูปแบบขั้นสูงได้แก่ Dynamic TDMA (DTDMA) ที่ผู้จัดสรรเวลาอาจจะให้ช่วงเวลาแตกต่างกัน เช่นบางครั้งโหนด 1 อาจจะใช้ช่วงเวลาที่ 1 ในเฟรมแรกและใช้ช่วงเวลาอื่นในเฟรมถัดไป
ตัวอย่างเช่นระบบ โทรศัพท์มือถือ 2G จะขึ้นอยู่กับ TDMA และ FDMA รวมกัน แต่ละช่องความถี่จะถูกแบ่งออกเป็น 8 ไทม์สลอต ในที่ซึ่ง 7 ไทม์สลอตใช้สำหรับการใช้โทรศัพท์และหนึ่งไทม์สลอตสำหรับการส่งสัญญาณข้อมูล
การเข้าถึงหลายช่องทางแบบโหมด Packet

Packet mode multiple-access โดยปกติจะยังมีพื้นฐานบน time-domain multiplexing แต่ไม่ใช่โครงสร้างของเฟรมที่ซ้ำเป็นวงรอบ และดังนั้นจึงไม่ถือว่าเป็น TDM หรือ TDMA เนื่องจากตัวอักษรแบบสุ่มของมันสามารถแบ่งออกเป็นวิธีการมัลติเพล็กแบบสถิติทำให้มันเป็นไปได้ในการจัดสรรแบนด์วิดธ์แบบไดนามิก วิธีการนี้จำเป็นต้องอาศัยโพรโทคอลแบบ media access control (MAC) ได้แก่ หลักการสำหรับโหนดที่จะผลัดกันทำงานในช่องทางและเพื่อหลีกเลี่ยงการชนกัน ตัวอย่างร่วมกันได้แก่ CSMA/CD, ที่ใช้ในเครือข่ายบัสและเครือข่ายฮับกับ CSMA/CA ที่ใช้ในเครือข่ายไร้สายเช่น IEEE 802.11
การเข้าถึงหลายช่องทางแบบโหมด Packet > การเข้าถึงหลายช่องทางแบบแบ่งรหัส (CDMA)/การเข้าถึงหลายช่องทางแบบการกระจายสเปคตรัมของคลื่น (SSMA)

รูปแบบของ Code division multiple access (CDMA) มีพื้นฐานบนการกระจายคลื่นความถี่ ซึ่งหมายความว่ามีการใช้คลื่นความถี่วิทยุเป็น Hz ที่กว้างขึ้นแทนที่จะเป็นอัตราการส่งข้อมูล, และสัญญาณของหลายๆข้อความจะถูกส่งออกไปพร้อมกันในช่วงความถี่ของคลื่นพาหะเดียวกัน ด้วยการใช้รหัสการแพร่กระจายที่แตกต่างกัน แบนด์วิดธ์ที่กว้างทำให้สามารถส่งด้วยอัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงรบกวนต่ำมากถึงน้อยกว่า 1 dB มากๆ (น้อยกว่า 0 dB) ตามสูตรการคำนวณของ Shannon-heartly ซึ่งหมายความว่าการส่งผ่านพลังงานจะลดลงไปถึงระดับต่ำกว่า ระดับของเสียงรบกวนและต่ำกว่าการรบกวนช่องสัญญาณร่วม (cross talk) จากสัญญาณข้อความอื่น ๆ ที่ใช้ความถี่เดียวกันร่วมกัน
อีกรูปแบบหนึ่งคือ direct sequence spread spectrum (DS-CDMA) ตัวอย่างการใช้เช่นในระบบโทรศัพท์มือถือ 3G.  แต่ละบิตข้อมูล (หรือแต่ละสัญลักษณ์) ถูกทำให้มีความหมายเป็นลำดับของรหัสยาวๆของคลื่นพัลส์ต่างๆที่เรียกว่าชิป ลำดับดังกล่าวคือรหัสการแพร่กระจายและสัญญาณแต่ละข้อความ (เช่นโทรศัพท์แต่ละครั้ง) ใช้รหัสการแพร่กระจายที่แตกต่างกัน
อีกรูปแบบหนึ่งคือ frequency-hopping (FH-CDMA) ซึ่งความถี่ช่องทางมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วตามลำดับที่เป็นรหัสการแพร่กระจาย ตัวอย่างเช่นระบบการสื่อสารบลูทูธ จะมีพื้นฐานบนการรวมกันของความถี่กระโดดกับการสื่อสารโหมดแพ็คเก็ต CSMA/CA  (สำหรับข้อมูลที่ใช้งานการสื่อสาร) หรือ TDMA (สำหรับส่งสัญญาณเสียง). โหนดทั้งหมดที่เป็นของผู้ใช้เดียวกัน (ที่เครือข่ายส่วนตัวเสมือนเดียวกันหรือ piconet) ใช้ลำดับความถี่กระโดดเดียวกันพร้อมๆกัน หมายความว่าพวกเขาส่งในช่องความถี่เดียวกัน แต่ CDMA / CA หรือ TDMA ถูกนำมาใช้เพื่อหลีกเลี่ยงการชนกันภายใน VPAN . ความถี่กระโดดถูกนำมาใช้เพื่อลด cross-talk และความน่าจะเป็นของความขัดแย้งระหว่างโหนดใน VPAN ที่แตกต่างกัน
รายการของวิธีการเข้าถึงหลายช่องทาง > โหมดวงจรและวิธีการ channelization

ต่อไปนี้วิธีการเข้าถึงหลายช่องทางแบบ common circuit mode และ channelization :
Frequency-division multiple access (FDMA), พื้นฐานบน frequency-division multiplexing (FDM)
Wavelength division multiple access (WDMA)
Orthogonal frequency-division multiple access (OFDMA), พื้นฐานบน Orthogonal frequency-division multiplexing (OFDM)
Single-carrier FDMA (SC-FDMA), หรือเรียกว่า linearly-precoded OFDMA (LP-OFDMA), พื้นฐานบน single-carrier frequency-domain-equalization (SC-FDE)
Time-division multiple access (TDMA), พื้นฐานบน time-division multiplexing (TDM)
Multi-Frequency Time Division Multiple Access (MF-TDMA)
Code division multiple access (CDMA), หรือเรียกว่า Spread spectrum multiple access (SSMA)
Direct-sequence CDMA (DS-CDMA), พื้นฐานบน Direct-sequence spread spectrum (DSSS)
Frequency-hopping CDMA (FH-CDMA), พื้นฐานบน Frequency-hopping spread spectrum (FHSS)
Orthogonal frequency-hopping multiple access (OFHMA)
Multi-carrier code division multiple access (MC-CDMA)
Space division multiple access (SDMA)
รายการของวิธีการเข้าถึงหลายช่องทาง > วิธีการเข้าถึงหลายช่องทางแบบ Packet mode

Contention based random multiple access methods
Aloha
Slotted Aloha
Multiple Access with Collision Avoidance (MACA)
Multiple Access with Collision Avoidance for Wireless (MACAW)
Carrier sense multiple access (CSMA)
Carrier sense multiple access with collision detection (CSMA/CD) - เหมาะสำหรับเครื่อข่ายใช้สาย
Carrier sense multiple access with collision avoidance (CSMA/CA) - เหมาะสำหรับเครื่อข่ายไร้สาย
Distributed Coordination Function (DCF)
Carrier sense multiple access with collision avoidance and Resolution using Priorities (CSMA/CARP)
Carrier Sense Multiple Access/Bitwise Arbitration (CSMA/BA) พื้นฐานบน constructive interference (CAN-bus)
Token passing:
Token ring
Token bus
Polling
Resource reservation (scheduled) packet-mode protocols
Dynamic Time Division Multiple Access (Dynamic TDMA)
Packet reservation multiple access (PRMA)
Reservation ALOHA (R-ALOHA)
รายการของวิธีการเข้าถึงหลายช่องทาง > วิธีการ Duplexing

ในขณะที่วิธีการเหล่านี้จะใช้สำหรับการแบ่งช่องทางการสื่อสารข้างหน้าและไปข้างหลัง พวกนี้เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นวิธีการ duplexing เช่น
Time division duplex (TDD)
Frequency division duplex (FDD)
ตัวอย่างการประยุกต์ใช้ของการเข้าถึงหลายช่องทางแบบไฮบริด

พึงสังเกตว่าลูกผสมของเทคนิคเหล่านี้จะสามารถถูกนำไปใช้งานบ่อยครั้ง ตัวอย่างบางส่วนได้แก่:
ระบบโทรศัพท์มือถือระบบ GSM รวมการใช้ frequency division duplex (FDD), เพื่อป้องกันการรบกวนระหว่างสัญญาณที่ส่งออกกับสัญญาณที่เข้ามา, ทำงานกับ FDMA และ TDMA เพื่อให้โทรศัพท์มือถือหลายตัวทำงานในเซลล์เดียวกัน
GSM กับบริการ GPRS แพ็กเกตสวิตช์ จะรวม FDD/FDMA, ที่ใช้ slotted Aloha สำหรับการสอบถามการสำรองที่นั่ง, รวมกับรูปแบบ TDMA ไดนามิกสำหรับการถ่ายโอนข้อมูลจริงๆ
การสื่อสารโหมดแพ็คเก็ตบลูทูธ รวมความถี่กระโดด (สำหรับการเข้าถึงช่องทางที่ใช้ร่วมกันระหว่างหลายเครือข่ายพื้นที่ส่วนตัวในห้องเดียวกัน) กับ CSMA / CA (สำหรับการเข้าถึงช่องทางที่ใช้ร่วมกันภายในตัวกลาง)
IEEE 802.11b ระบบเครือข่ายท้องถิ่นไร้สาย (WLANs) จะขึ้นอยู่กับ FDMA และ DS-CDMA เพื่อหลีกเลี่ยงการรบกวนระหว่างเซลล์ WLAN หรือ access point ที่อยู่ติดกัน ระบบนี้จะถูกรวมกับ CSMA /CA สำหรับการเข้าถึงหลายช่องภายในเซลล์
เครือข่ายไร้สาย HIPERLAN/2 รวม FDMA กับ TDMA แบบไดนามิกซึ่งหมายความว่าการจองทรัพยากรจะทำได้โดยการกำหนดเวลาแพ็กเกต
G.hn, มาตรฐาน ITU-T สำหรับเครือข่ายความเร็วสูงบนสายไฟในบ้าน (สายไฟฟ้า ,สายโทรศัพท์และสาย coaxial) ใช้การรวมกันของ TDMA, การส่งผ่าน Token และ CSMA / CARP เพื่อให้อุปกรณ์หลายชนิดแบ่งปันสื่อกลาง
นิยามภายในพื้นที่การประยุคใช้งานบางแห่ง > เครือข่ายท้องถิ่นและเครือข่ายเขตเมือง

ในระบบแลนและแมน วิธีการเข้าถึงหลายช่องทางช่วยทำให้เกิดเครือข่ายบัส, เครือข่ายวงแหวน, เครือข่ายฮับ, เครือข่ายไร้สายและการสื่อสารจุดต่อจุดแบบครึ่งดูเพล็กซ์ แต่ไม่จำเป็นสำหรับการสื่อสารแบบเส้นอนุกรมจุดต่อจุดแบบดูเพล็กซ์เต็มระหว่างเครือข่ายสวิตช์และเราเตอร์, หรือในเครือข่ายสวิตช์โครงสร้างตรรกะรูปดาว วิธีการเข้าถึงหลายช่องทางที่พบมากที่สุดคือ CSMA/CD, ซึ่งถูกใช้ในอีเธอร์เน็ต ถึงแม้ว่าวันนี้การติดตั้งอีเธอร์เน็ตมักจะเป็น switched network,  CSMA/CD ยังถูกนำมาใช้เพื่อให้บรรลุความเข้ากันได้กับฮับหลายๆตัว
นิยามภายในพื้นที่การประยุคใช้งานบางแห่ง > การสื่อสารผ่านดาวเทียม

ในการสื่อสารผ่านดาวเทียม, การเข้าถึงหลายช่องทางเป็นความสามารถของการสื่อสารผ่านดาวเทียมที่ทำงานเป็นส่วนหนึ่งของการเชื่อมโยงการสื่อสารระหว่างมากกว่าหนึ่งคู่ของสถานีดาวเทียมควบคู่กันไป ในปัจจุบันมีการเข้าถึงหลายช่องทางสามประเภทที่ใช้กับการสื่อสารผ่านดาวเทียม นั่นคือ การแบ่งรหัส, การแบ่งความถี่และการแบ่งเวลา
นิยามภายในพื้นที่การประยุคใช้งานบางแห่ง > ศูนย์ Switching

ในศูนย์สวิตชิงการสื่อสารโทรคมนาคม, การเข้าถึงหลายช่องทางคือการเชื่อมต่อผู้ใช้คนใดคนหนึ่งเข้ากับศูนย์สวิตชิงสองศูนย์หรือมากกว่า ด้วยเส้นทางการเข้าถึงแยกจากกันโดยการใช้ตัวบ่งชี้เส้นทางข้อความเดียวหรือใช้หมายเลขโทรศัพท์
การจำแนกประเภทในตำรา

มีหลายวิธีในการจัดหมวดหมู่ของการเข้าถึงหลายช่องทางและโพรโทคอลในตำรา ตัวอย่างเช่นแดเนียล ไมนอรี (2009) ระบุห้าประเภทหลักของรูปแบบหลายเข้าถึง ได้แก่: FDMA, TDMA, CDMA, SDMA และ การเข้าถึงแบบสุ่ม.  R Rom และ M Sidi (1990) แบ่งประเภทโพรโทคอลออกเป็น โพรโทคอลการเข้าถึงไร้ความขัดแย้ง,  ปรโตคอล Aloha และโพรโทคอลการตรวจวัดคลื่นพาหะ
The Telecommunications Handbook (Terplan and Morreale, 2000)[3] identifies the following MAC categories:
Fixed assigned: TDMA, FDMA+WDMA, CDMA, SDMA
(DA)
หนังสือคู่มือโทรคมนาคม (Terplan และ Morreale 2000) ระบุประเภท MAC ไว้ดังต่อไปนี้:
Fixed assigned: TDMA, FDMA + WDMA, CDMA, SDMA, Demand assigned (DA)
Reservation: DA / TDMA, DA / FDMA + DA / WDMA, DA / CDMA, DA / SDMA
Polling: Generalized polling, Distributed polling, Token Passing, Implicit polling, Slotted access
Random access (RA): Pure RA (ALOHA, GRA), Adaptive RA (TRA), CSMA, CSMA/CD, CSMA/CA
ดูเพิ่ม

Radio resource management for inter-base station interference control
Statistical multiplexing
Dynamic bandwidth allocation
Diversity scheme
วิษณุธรรโมตตรปุราณะ

คัมภีร์วิษณุธรรมโมตระปุราณะ (อังกฤษ: Vishnudharmottara Purana) เป็นชื่อคัมภีร์ที่สำคัญประเภทหนึ่งในศาสนาฮินดู ซึ่งให้ความสำคัญและยกย่องพระวิษณุ และไวษณพนิกาย เป็นปุราณะ อยู่ในหมวดย่อยของอุปปุราณะเนื้อหาในปุราณะนี้จะเน้นถึงพระวิษณุโดยเฉพาะ
| ด ค กเทพและคัมภีร์ในศาสนาฮินดู |
| --- | --- | --- |
| มหาเทพ |  พระพรหม  พระวิษณุ  พระศิวะ  |  |
| เทพเจ้าชั้นรอง |  พระพิฆเนศ  พระขันทกุมาร  พระราม  พระกฤษณะ  พระหนุมาน  พระอินทร์  พระอัคนี  พระไภรวะ  พระยม  พระกามเทพ  พระวายุ  พระวรุณ  พระวิศวกรรม  พระอัศวิน  |  |
| นพเคราะห์ |  พระอาทิตย์  พระจันทร์  พระอังคาร  พระพุธ  พระพฤหัสบดี  พระศุกร์  พระเสาร์  พระราหู  พระเกตุ  |  |
| เทวี |  พระสุรัสวดี  พระลักษมี  พระสตี  พระปารวตี  พระทุรคา  พระตรีศักติ  พระแม่กาลี  พระแม่สีดา  พระแม่ราธา  พระแม่มหาวิทยา  มาตฤกา  |  |
| คัมภีร์ |  พระเวท  อุปนิษัท  ปุราณะ  รามายณะ  มหาภารตะ  ภควัทคีตา  |  |
 ศาสนาฮินดู  เทววิทยาฮินดู  ยุคมหากาพย์ของอินเดีย
วิศวาสสวรูปัม

| --- | --- |

th
พิกัด: 24°55′08″N 73°49′04″E﻿ / ﻿24.9190°N 73.8178°E﻿ / 24.9190; 73.8178
ที่ตั้ง: คเณศเตกรี นาถทวารา รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย
ผู้ออกแบบ: มูรติกร นเรศ กุมวัต (Murtikar Naresh Kumawat)
ผู้สร้าง: ซาปูรจี ปัลโลนจี กรุ๊ป
วัสดุ: โครงเหล็กกล้าเสริมคอนกรีต เคลือบทองแดง
ความสูง: 369 ฟุต (112 เมตร)
เริ่มก่อสร้าง: เมษายน ค.ศ. 2013 (2013-04)
สร้างเสร็จ: 17 สิงหาคม 2019
การเปิด: 29 ตุลาคม 2022
อุทิศแด่: พระศิวะ
รูปปั้นแห่งศรัทธา (อังกฤษ: Statue of Belief) หรือ วิศวาสสวรูปัม (อักษรโรมัน: Vishwas Swaroopam; วิศฺวาส สฺวรูปม) เป็นประติมากรรมรูปพระศิวะในนาถทวารา รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย มีความสูง 369 ฟุต (112 เมตร) ผลงานออกแบบโดยมูรติกร นเรศ กุมวัต (Murtikar Naresh Kumawat) เปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 29 ตุลาคม 2022 ถือเป็นรูปปั้นพระศิวะที่สูงที่สุดในโลก และรูปปั้นที่สูงที่สุดในโลกอันดับสี่
รูปปั้นนี้แสดงรูปพระศิวะประทับนั่งทรงไขว่ห้างบาทซ้านขนทับเพลาขวา และทรงตรีศูลในหัตถ์ซ้าย สีพระพักตร์เปี่ยมสุขในสมาธิ การออกแบบเริ่มต้นในปี 2011 และเริ่มก่อสร้างในปี 2016 จนก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2020 ด้วยความสูงรวม 369 ฟุต (112 เมตร) ส่วนฐานสูง 110 ฟุต (34 เมตร) และสามารถมองเห็นได้ไกลถึง 20 กิโลเมตร (12 ไมล์)
ภายในยังมีโถงจัดแสดงและมีลิฟต์โดยสารขึ้นไปยังจุดชมวิวที่ความสูง 20 ฟุต (6.1 เมตร), 110 ฟุต (34 เมตร) และ 270 ฟุต (82 เมตร) นอกจากนี้ยังมีรูปปั้นโคนนทิสูง 25 ฟุต (7.6 เมตร) ยาว 37 ฟุต (11 เมตร) พื้นที่ทั้งหมดรวมที่จอดรถ สวนสมุนไพรสามสวน ศูนย์อาหาร น้ำพุไฟ ร้านของฝาก น้ำพุดนตรี สระน้ำ และร้านของฝากมีขนาดรวม 16 เอเคอร์ มีรถรางขนาดเล็กให้บริการในพื้นที่ เพื่อความรวดเร็วในการเที่ยวชม
รูปปั้นนี้สร้างโดยนักธุรกิจชาวอินเดีย มาทัน ปฬิวาล โดยมีบริษัทศาปูรจี ปัลโลนจี กรุ๊ป เป็นผู้ก่อสร้าง
วิศวกรรมเคมี

วิศวกรเคมีออกแบบและควบคุมกระบวนการผลิตทางเคมี
วิศวกรรมเคมี (อังกฤษ: chemical engineering) เป็นการประยุกต์ใช้วิทยาศาสตร์, คณิตศาสตร์, ของไหล, การแลกเปลี่ยนความร้อน และเศรษฐศาสตร์ กับกระบวนการเปลี่ยนวัตถุดิบ หรือเคมีภัณฑ์ ให้อยู่ในรูปที่มีประโยชน์
วิศวกรรมเคมีเป็นวิชาที่ว่าด้วยการออกแบบและควบคุมการทำงานของกระบวนการทางเคมีในระดับมหภาพ วิศวกรเคมีที่ทำงานในด้านการควบคุมกระบวนการมักจะถูกเรียกว่าวิศวกรกระบวนการ (Process Engineer)
วิลเลียม สแตนดิช โนลส์

| วิลเลียม สแตนดิช โนลส์ |
| --- | --- |
เกิด: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1917(1917-06-01) ทอนตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ
เสียชีวิต: 13 มิถุนายน ค.ศ. 2012(2012-06-13) (95 ปี) เชสเตอร์ฟีลด์ รัฐมิสซูรี สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (AB)   มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย (PhD)
มีชื่อเสียงจาก: ลิแกนด์ฟอสฟีนไครัลที่มีประโยชน์ในการสังเคราะห์ L-DOPA แบบคัดเลือกอิแนนชิโอเมอร์
รางวัล: รางวัลโนเบลสาขาเคมี (2001)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: เคมี
สถาบันที่ทำงาน: Thomas and Hochwalt Laboratories มอนซานโต้
วิทยานิพนธ์: A preliminary investigation of the constituents of Astragalus wootoni. Β-substituted-Δα, Β-butenolides of the naphthalene, indene and norcholane series (1942)
อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก: รอเบิร์ต เอลเดอร์ฟีลด์
 
วิลเลียม สแตนดิช โนลส์ (อังกฤษ: William Standish Knowles; 1 มิถุนายน ค.ศ. 1917 – 13 มิถุนายน ค.ศ. 2012) เป็นนักเคมีชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีกึ่งหนึ่งใน ค.ศ. 2001 ร่วมกับเรียวจิ โนโยริ "สำหรับผลงานว่าด้วยปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันที่มีตัวเร่งปฏิกิริยาไครัล" ในขณะที่อีกกึ่งหนึ่งมอบให้คาร์ล แบร์รี ชาร์เพลส "สำหรับผลงานว่าด้วยปฏิกิริยาออกซิเดชันที่มีตัวเร่งปฏิกิริยาไครัล"
ประวัติการศึกษา

วิลเลียม สแตนดิช โนลส์เกิดที่เมืองทอนตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และเข้าเรียนที่โรงเรียนเบิร์กเชอร์ในเมืองเชฟฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ เขาทำคะแนนสูงสุดในชั้นเรียนและสามารถสอบคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้ แต่โนลส์เลือกที่จะเข้าเรียนที่วิทยาลัยฟิลลิปส์ในเมืองแอนโดเวอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ เนื่องจากเขาคิดว่ายังอายุน้อยเกินไปที่จะเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ที่แอนโดเวอร์เขาได้รับรางวัลสาขาเคมีเป็นครั้งแรกในชีวิตจากการสอบแข่งขันชิงรางวัลบอยล์สตันมูลค่า 50 ดอลลาร์ที่โรงเรียน
โนลส์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดหลังจากใช้เวลาหนึ่งปีที่วิทยาลัยฟิลลิปส์ โดยเลือกวิชาเคมีเป็นวิชาเอกและเน้นด้านเคมีอินทรีย์ เขาจบปริญญาตรีจากฮาร์วาร์ดใน ค.ศ. 1939 และเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
รางวัลเกียรติยศ

ค.ศ. 1983 – Chemical Pioneer Award จากสถาบันนักเคมีแห่งสหรัฐ
ค.ศ. 2001 – รางวัลโนเบลสาขาเคมี
ค.ศ. 2008 – รางวัลผู้ประสบความสำเร็จตลอดชีวิตพีเทอร์ เอช. เรเวน จากสถาบันวิทยาศาสตร์เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี
รางวัลเกียรติยศ > รางวัลโนเบลสาขาเคมี

โนลส์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีกึ่งหนึ่งใน ค.ศ. 2001 ร่วมกับเรียวจิ โนโยริ "สำหรับผลงานว่าด้วยปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันที่มีตัวเร่งปฏิกิริยาไครัล" ในขณะที่อีกกึ่งหนึ่งมอบให้คาร์ล แบร์รี ชาร์เพลสสำหรับปฏิกิริยาออกซิเดชันแบบไครัล โนลส์เป็นผู้ที่ค้นพบปฏิกิริยาไฮโดรจีเนชันแบบไครัลปฏิกิริยาแรก ๆ โดยใช้ลิแกนด์ฟอสฟีนไครัลในตัวเร่งปฏิกิริยาของวิลคินสัน (Wilkinson's catalyst) แทนไตรฟีนิลฟอสฟีนซึ่งไม่เป็นไครัล ซึ่งตัวเร่งปฏิกิริยาใหม่นี้สามารถสังเคราะห์สารเคมีแบบคัดเลือกอิแนนชิโอเมอร์ได้ โดยได้ค่าอิแนนชิโอเมอริกเอ็กเซส (enantiomeric excess) หรือผลต่างระหว่างอัตราส่วนของอิแนนชิโอเมอร์หนึ่งต่ออีกอิแนนชิโอเมอร์หนึ่ง 15%
นอกจากนี้โนลส์ยังเป็นคนแรกที่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาไครัลไปประยุกต์ใช้กับการสังเคราะห์ระดับอุตสาหกรรม โดยในขณะที่เขาทำงานให้กับมอนซานโต้ เขาได้ใช้ลิแกนด์ DIPAMP สำหรับการสังเคราะห์ L-DOPA
ชีวิตส่วนตัว

โนลส์เกษียณอายุใน ค.ศ. 1986 และย้ายไปอยู่ที่เมืองเชสเตอร์ฟีลด์ ชานเมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี เขาดูแลทุ่งหญ้าแพรรีขนาด 100 เอเคอร์ที่แนนซี ภรรยาของเขาได้รับมรดก เขาสมรสกับแนนซีเป็นเวลา 66 ปีและมีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คนได้แก่เอลิซาเบธ พีเทอร์ แซราห์ และเลสลีย์ และมีหลาน 4 คน วิลเลียม สแตนดิช โนลส์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2012 สิริอายุได้ 95 ปี โดยก่อนเสียชีวิตวิลเลียมและแนนซีเปิดเผยว่าทุ่งหญ้าแพรรีนี้จะบริจาคให้แก่สาธารณะเพื่อใช้เป็นสวนสาธารณะประจำเมือง
วิสัญญีแพทย์

| --- | --- |
An anesthesiologist controlling a patient's airway while inducing anesthesia
Focus: Anesthesia, perioperative medicine
Subdivisions: Intensive care medicine Pain medicine Critical emergency medicine
Specialist: Anesthesiologist Anaesthesiologist Anaesthetist
| อาชีพ |
| --- | --- |
ชื่อ:  Physician 
ประเภทอาชีพ: Specialty
กลุ่มงาน: Medicine
รายละเอียด
การศึกษา:  Doctor of Medicine (MD)  Doctor of Osteopathic Medicine (DO)  Bachelor of Medicine, Bachelor of Surgery (MBBS, MBCHB, et al.) 
สถานที่ ปฏิบัติงาน: Hospitals, Clinics
วิสัญญีแพทย์ (อังกฤษ: anaesthetist (สะกดแบบภาษาอังกฤษแบบสหราชอาณาจักร) หรือ anesthesiologist (สะกดแบบภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน)) คือแพทย์ผู้เชี่ยวชาญการให้ยาชาและยาสลบ โดยมักทำงานร่วมกับแพทย์ผ่าตัดเพื่อระงับความรู้สึกเจ็บปวดของคนไข้ก่อนทำการผ่าตัดเพียงชั่วคราว ผู้ที่จะเป็นวิสัญญีแพทย์ได้ต้องจบการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิตก่อน แล้วจึงจะมาต่อเฉพาะทาง สาขาวิสัญญีวิทยา ใช้เวลาศึกษาประมาณ 3 ปี ส่วนพยาบาลก็สามารถเรียนรู้ฝึกทักษะเกี่ยวกับวิสัญญีวิทยาได้ โดยการฝึกเป็นวิสัญญีวิทยา ใช้เวลาในการศึกษาประมาณ 1 ปี และทำงานภายใต้การควบคุมดูแลของวิสัญญีแพทย์
วิสเซิล (เพลงโฟล ไรเดอ)

| "วิสเซิล" |
| --- | --- |

เพลงโดยโฟล ไรเดอ
จากอัลบั้มไวลด์วันส์
วางจำหน่าย: 24 เมษายน ค.ศ. 2012 (2012-04-24)
บันทึกเสียง: 2011
แนวเพลง: ป็อปแร็ป
ความยาว: 3:45
ค่ายเพลง: โพบอย, แอตแลนติก
ผู้ประพันธ์เพลง: ทรามาร์ ดิลลาร์ด เดวิด กลาส มาร์คัส คิลเลียน จัสติน แฟรงส์ เบรยัน ไอแซก และแอนโตนิโอ มอบลี
โปรดิวเซอร์: ดีเจ แฟรงก์ อี, กลาส
"วิสเซิล" (อังกฤษ: Whistle) เป็นเพลงของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน โฟล ไรเดอ จากอัลบั้มลำดับที่สี่ ไวลด์วันส์ (2012) ออกจำหน่ายวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2012 เป็นซิงเกิลที่สามจากอัลบั้ม "วิสเซิล" เขียนโดยโฟล ไรเดอ เดวิด กลาส มาร์คัส คิลเลียน จัสติน แฟรงส์ เบรยัน ไอแซก และแอนโตนิโอ มอบลี โปรดิวซ์โดยดีเจ แฟรงก์ อี และกลาส เนื้อเพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับเพศ
"วิสเซิล" เป็นเพลงป็อปแร็ป มีลักษณะพิเศษที่ทำนองเป็นเสียงผิวปาก เมื่อออกจำหน่าย เพลงได้รับคำวิจารณ์แบบคละกันจากนักวิจารณ์เพลง โดยทั่วไปจะชื่นชมเสียงดนตรีป็อป ชี้ว่าเป็นไปได้ว่าเพลงจะกลายเป็นเพลงดังอีกเพลงที่มีท่อนสร้อยที่ "ฟังติดหู" แต่นักวิจารณ์หลายคนวิจารณ์เนื้อเพลงในแง่ลบ ตีความว่าเป็นการเกลื่อนคำว่าออรัลเซ็กส์อย่างอ่อน ๆ เรียกว่าเป็น "เพลงที่เฉียบแหลมน้อยที่สุด" "วิสเซิล" ประสบความสำเร็จ ขึ้นอันดับหนึ่งในหลายประเทศ และขึ้นสิบอันดับแรกในอีกหลายประเทศเช่นกัน ในสหรัฐอเมริกา เพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเพลงที่สามของโฟล ไรเดอที่ขึ้นอันดับหนึ่ง และเป็นเพลงแรกตั้งแต่เพลง "ไรต์ราวด์" เมื่อ ค.ศ. 2009
มิวสิกวิดีโอกำกับโดยมาร์ก คลาสเฟลด์ ออกอากาศวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ถ่ายทำที่อากาปุลโก ประเทศเม็กซิโก และใช้หน้าจอแยกในหลายช่วงของวิดีโอ ส่วนใหญ่แสดงให้เห็นโฟล ไรเดอและหญิงสาวบนชายหาด หลังจากออกอากาศ มิวสิกวิดิโอได้รับคำวิจารณ์ตั้งแต่ด้านบวกไปจนถึงคละกัน นักวิจารณ์เพลงมองว่า เป็นวิดีโอที่เข้ากับเพลงได้อย่างสมบูรณ์ โฟล ไรเดอ ส่งเสริมเพลงด้วยการแสดงในรอบชิงชนะเสิศของรายการ เดอะวอยซ์
วิลเลียมเดอลาโพล ดยุกแห่งซัฟฟอล์กที่ 1

| วิลเลียมเดอลาโพล |
| --- | --- |
ตราที่แบ่งออกเป็นสี่ส่วนของวิลเลียมเดอลาโพล เอิร์ลแห่งซัฟฟอล์ก ขณะได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินในเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เทอร์
เกิด: 16 ตุลาคม ค.ศ. 1396 ค็อทตัน ซัฟฟอล์ก ประเทศอังกฤษ
ถึงแก่กรรม: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1450(1450-05-02) (53 ปี) ช่องแคบอังกฤษ (ใกล้โดเวอร์ เคนต์)
ที่ฝังศพ: Carthusian Priory, ฮัลล์
ตำแหน่ง: ดยุกแห่งซัฟฟอล์กที่ 1
ภรรยาเอก: อลิส ชอว์เซอร์ (1430–1450, wid.)
บิดามารดา: ไมเคิลเดอลาโพล เอิร์ลแห่งซัฟฟอล์กที่ 2 (บิดา) แคทเธอรีนเดอสแตฟฟอร์ด (มารดา)

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ราชอาณาจักรอังกฤษ
รับใช้: ค.ศ. 1415–1437
ความขัดแย้ง:  สงครามร้อยปี   การล้อมอาร์เฟลอร์ (1415) (ได้รับบาดเจ็บในขณะปฎิบัติหน้าที่)  การล้อมม็องตาร์ฌี (1427)  การล้อมออร์เลอ็อง (1428–9)  ยุทธการที่ฌาร์โฌ (1429) (เชลย) 

 
วิลเลียมเดอลาโพล ดยุกแห่งซัฟฟอล์กที่ 1 (อังกฤษ: William de la Pole, 1st Duke of Suffolk, KG; 16 ตุลาคม ค.ศ. 1396 - 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1450) มีชื่อเล่นว่า แจ็กอะเนปส์ (Jackanapes) เป็นเจ้าสัว, รัฐบุรุษ และผู้บัญชาการทหารชาวอังกฤษในช่วงสงครามร้อยปี เขากลายเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ และภายหลังกลายเป็นผู้นำในรัฐบาลอังกฤษซึ่งเขาเกี่ยวข้องกับความล้มเหลวของรัฐบาลในสมัยนั้นอย่างมาก โดยเฉพาะสงครามในประเทศฝรั่งเศส เขาปรากฏในบทละครของวิลเลียม เชกสเปียร์เรื่อง เฮนรีที่ 4, ตอน 1 และ เฮนรีที่ 4, ตอน 2
เขาเคยสู้รบในสงครามร้อยปี และมีส่วนร่วมในการเดินทัพของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 จากนั้นจึงรับใช้ในการรบที่ฝรั่งเศสให้กับพระเจ้าเฮนรีที่ 6 เขาเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการในการล้อมออร์เลอ็องที่ล้มเหลว เขาชื่นชอบวิธีการทางการทูตมากกว่าทางการทหารที่นำไปสู่สถานการณ์ที่เลวร้ายในฝรั่งเศส
ซัฟฟอล์กกลายเป็นบุคคลโดดเด่นในรัฐบาล และเป็นแนวหน้าในนโยบายหลักที่ดำเนินการในช่วงเวลานั้น เขามีบทบาทสำคัญในการจัดทำสนธิสัญญาที่ตูร์ (1444) และกษัตริย์ทรงจัดพิธีแต่งงานให้เขากับมาร์กาเรตแห่งอ็องฌู ในช่วงท้ายของชีวิตทางการเมือง มีหลายคนกล่าวหาเขาว่าทำการบริหารที่มิชอบ และบังคับให้เนรเทศออกไป ขณะที่เขากำลังไปอยู่นั้น มีกลุ่มม็อบที่โมโหจับกุมเขา นำไปไต่สวนในศาลจำลอง และถูกตัดหัวในเวลาต่อมา
ทรัพย์สินที่ดินของเขาถูกริบคืนแก่เชื้อพระวงศ์ แต่ภายหลังได้รับการฟื้นฟูให้กับจอห์น ลูกชายคนเดียวของเขา ผู้สืบทอดทางการเมืองต่อจากเขาคือดยุกแห่งซัมเมอร์เซ็ท
การพรรณาในละคร บทกลอน และร้อยแก้ว

ซัฟฟอล์กเป็นตัวละครหลักในบทละครสองเรื่องของวิลเลียม เชกสเปียร์ โดยการเจรจาขอแต่งงานของเฮนรีและมาร์กาเรตถูกระบุถึงใน เฮนรีที่ 4, ตอน 1 ในฉบับเชกสเปียร์ซัฟฟอล์กตกหลุมรักกับมาร์กาเร็ต เขาเจรจาแต่งงานเพื่อให้ตนอยู่ใกล้ชิดกับเธอมากขึ้น ส่วนความอัปยศและการเสียชีวิตถูกระบุใน เฮนรีที่ 4, ตอน 2 เชกสเปียร์เล่าเรื่องต่างจากประวัติศาสตร์ที่การให้เฮนรีเนรเทศซัฟฟอล์กจากการสมรู้ร่วมคิดในการฆาตกรรมฮัมฟรีย์ ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ภายหลังซัฟฟอล์กถูกโจรสลัดนามว่าวอลเตอร์ วิตมอร์ฆ่าตาย (เพื่อเติมเต็มคำทำนายในบทละครก่อนหน้าว่าเขาจะ "ตายด้วยน้ำ") และภายหลังมาร์กาเรตนำหัวของเขาไปที่ปราสาทแล้วร่ำไห้
การฆาตกรรมของเขากลายเป็นหัวเรื่องของตำนานกลอนพื้นบ้านของอังกฤษชื่อ Six Dukes Went a-Fishing (ดยุกหกคนไปตกปลา; Roud #78)
ข้อมูล

Bennett, Michael (1991-05-23). Agincourt 1415: Triumph against the odds. Osprey Publishing. ISBN 978-1-85532-132-8.
Britannica eds. (1998-07-20). "William de la Pole, 1st duke of Suffolk". Encyclopædia Britannica. {{cite web}}: |author= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
Burke, J. (1835). A Genealogical and Heraldic History of the Commoners of Great Britain and Ireland, 2. London: Henry Colburn.
Davis, N., บ.ก. (1999). The Paston Letters. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-283640-3.
Fox-Davies, A.C. (1909). A Complete Guide to Heraldry . London: T.C. & E.C. Jack.
Hicks, M. (2010). The Wars of the Roses. Yale University Press. ISBN 978-0-300-11423-2.
HMC (1872). Third Report of the Royal Commission on Historical Manuscripts. London: Stationery Office. OCLC 223375408.
Kingsford, C.L. (1896). "Pole, William de la, fourth Earl and first Duke of Suffolk (1396–1450)". Sidney Lee, ed. Dictionary of National Biography. 46. London: Smith, Elder & Co.
บทความนี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Kingsford, Charles Lethbridge (1911). "Suffolk, William de la Pole, Duke of" .  ใน Chisholm, Hugh (บ.ก.). สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 26 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 27–28.
Page, W., บ.ก. (1974). A History of the County of York: Volume 3. Victoria County History.
Richardson, D. (2011).  Kimball G. Everingham (บ.ก.). Magna Carta Ancestry. Vol. 4 (2nd ed.). Salt Lake City. p. 144. ISBN 978-1-4609-9270-8.
Wagner, J.A. (2006). Encyclopedia of the Hundred Years War. Greenwood Press. ISBN 978-0-313-32736-0.
Watts, J. (2004). "Pole, William de la, first duke of Suffolk (1396–1450)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/22461. (ต้องรับบริการหรือเป็นสมาชิกหอสมุดสาธารณะสหราชอาณาจักร)