stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เสือโคร่ง
การอนุรักษ์ > สถานภาพของเสือโคร่งพันธุ์บาหลี

เสือโคร่งพันธุ์บาหลีมีขนาดเพียงครึ่งหนึ่งของเสือโคร่งพันธุ์ไซบีเรียเท่านั้น พิพิธภัณฑ์ทั่วโลกมีตัวอย่างซากของเสือโคร่งบาหลีเพียง 8 ตัว ซึ่งส่วนใหญ่จะได้มาในช่วงทศวรรษ 1930 เสือโคร่งพันธุ์นี้ได้สูญพันธุ์ไปจากโลกในช่วงทศวรรษ 1940 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ไซเตสจัดเสือโคร่งไว้ในบัญชีหมายเลข 1 ไอยูซีเอ็นจัดเสือโคร่งไว้ในประเภทที่มความเสี่ยงสูงที่จะสูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติ
การอนุรักษ์ > ประเทศที่ห้ามล่า

บังกลาเทศ ภูฏาน กัมพูชา จีน อินเดีย อินโดนีเซีย ลาว มาเลเซีย พม่า เนปาล รัสเซีย ไทย เวียดนาม
การอนุรักษ์ > อนาคตของเสือโคร่ง

แม้ว่าเสือโคร่งสามารถเพาะพันธุ์ในกรงเลี้ยงได้มากจนแน่ใจได้ว่าเสือโคร่งจะไม่มีวันสูญพันธุ์ไปจากโลกแน่นอน แต่สำหรับอนาคตของเสือโคร่งในธรรมชาติยังอยู่ในความมืดมน เสือที่อยู่ภายนอกเขตอนุรักษ์มีโอกาสอยู่รอดน้อยมาก มันจะต้องถูกคนล่าอย่างน้อยเพราะเป็นอันตรายต่อสัตว์เลี้ยงและมนุษย์ พื้นที่ที่เสือโคร่งอาศัยอยู่ส่วนใหญ่ก็อยู่ในบริเวณที่มีมนุษย์อาศัยอยู่มากที่สุดของโลก นับตั้งแต่โครงการอนุรักษ์เสือโคร่ง เริ่มขึ้นในประเทศอินเดียมา 20 ปี ประชากรในประเทศได้เพิ่มจำนวนกว่า 300 ล้านคนหรือเกือบ 50 เปอร์เซนต์และมีสัตว์เลี้ยงเพิ่มขึ้นกว่า 100 ล้านตัว เสือโคร่งในภูมิภาคอื่นก็อยู่ในภาวะคล้ายคลึงกัน
ปัจจุบัน ประชากรของเสือโคร่งลดลงอย่างรวดเร็วจนแทบจะสูญพันธุ์ ถ้ายังปล่อยให้มีการล่าอย่างไม่มีการควบคุมอย่างเข้มงวด เสือโคร่งคงจะสูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติไปภายในไม่กี่สิบปีข้างหน้านี้ ทุกคนล้วนมีส่วนช่วยในการอนุรักษ์เสือโคร่งทั้งสิ้นแม้แต่คนในเมือง เราสามารถช่วยการดำรงเผ่าพันธุ์ของเสือโคร่งด้วยการเปลี่ยนทัศนคติเกี่ยวกับเสือโคร่งเสียใหม่ เสือโคร่งมีสิทธิที่จะอาศัยอยู่ในธรรมชาติอย่างผาสุข ทำหน้าที่เป็นผู้ควบคุมประชากรและคุณภาพของสัตว์ชนิดอื่น และลูกหลานของเราทุกคนก็มีสิทธิที่จะเห็นเสือโคร่งในธรรมชาติเช่นกัน จงเลิกซื้อเลิกหายาหรือเครื่องประดับใด ๆ ที่ทำมาจากอวัยวะเสือโคร่ง เมื่อใดผู้ซื้อหยุด ผู้ล่าก็จะหยุดด้วย
ความเชื่อและความสัมพันธ์กับมนุษย์

เสือโคร่งเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับมนุษย์มาช้านาน โดยเฉพาะในวัฒนธรรมของเอเชีย มีเรื่องราว ความเชื่อและนิทานเกี่ยวกับเสือโคร่งมากมาย ด้วยเป็นสัตว์ใหญ่มีพละกำลังมากมาย และมีความสง่างาม เช่น เรื่องราวของบู๋ซ้งสู้กับเสือด้วยมือเปล่า ของจีน ซึ่งเป็นหนึ่งในวีรบุรุษในวรรณกรรมเรื่อง 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน เป็นต้น
แต่เสือโคร่ง ก็จัดได้ว่าเป็นสัตว์ที่ทำร้ายและกินมนุษย์ได้ด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะในอินเดีย ในช่วงทศวรรษที่ 20 มีผู้ถูกเสือโคร่งฆ่าตายและกินไปกว่า 1,600 รายต่อปี แม้แต่ในปัจจุบันก็ยังคงมีผู้ถูกทำร้ายและกินเป็นระยะ ๆ ในอดีตการล่าเสือโคร่ง ถือเป็นกิจกรรมของบุคคลชั้นสูงและระดับเชื้อพระวงศ์ แม้กระทั่งในยุคที่อังกฤษเข้ามาปกครองอินเดีย โดยการขี่หลังช้างล่าในทุ่งหญ้าทั้งหญ้าสูง และหญ้าต่ำ แต่เสือโคร่งก็สามารถกระโจนหรือโจมตีช้างหรือผู้ที่อยู่บนหลังช้างได้อย่างไม่เกรงกลัว โดยมากแล้ว เสือโคร่งที่กินมนุษย์ จะเป็นเสือโคร่งที่แก่หรือได้รับบาดเจ็บจนไม่อาจล่าเหยื่อที่เป็นสัตว์ชนิดอื่นได้ จึงหันมาโจมตีมนุษย์ เพราะเป็นเหยื่อที่อ่อนแอ โจมตีได้ง่ายกว่า และเมื่อได้กินเนื้อมนุษย์ครั้งแรกแล้วก็จะติดใจ ในบางพื้นที่ของอินเดีย จะมีวิธีการป้องกันเสือโคร่งโจมตีได้ด้วยการใส่หน้ากากไว้ข้างหลัง เพราะเสือโคร่งมักจะโจมตีเหยื่อจากด้านหลัง  ในสุนทรวันซึ่งเป็นพื้นที่ป่าชายเลนอนุรักษ์เขตติดต่อระหว่างอินเดียและบังกลาเทศ เป็นที่รู้กันดีว่า เป็นสถานที่ที่เสือโคร่งโจมตีใส่มนุษย์มากที่สุด ชาวพื้นเมืองที่นี่มีความเชื่อว่า บอนบีบี ซึ่งเป็นเทพธิดาแห่งป่าช่วยคุ้มครองปกป้องมนุษย์ให้พ้นจากเสือโคร่ง แต่ก็มีรายงานการโจมตีใส่มนุษย์เพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 10 ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา
ในมาเลเซีย ได้ใช้เสือโคร่งเป็นตราแผ่นดินและสัญลักษณ์ของประเทศ โดยทีมฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียก็ได้รับฉายาว่า "เสือเหลือง" ด้วยเช่นกัน
สำหรับความเชื่อทางโหราศาสตร์และไสยศาสตร์ ชิ้นส่วนต่าง ๆ ของเสือโคร่ง เช่น กระดูก กะโหลก เขี้ยว เล็บหรือหนังใช้เป็นเครื่องรางป้องกันภูตผีปีศาจหรือเสนียดจัญไรได้ นอกจากนี้แล้วในตำรายาจีนอวัยวะของเสือโคร่ง เช่น อวัยวะเพศผู้
เชื่อว่าเป็นยาบำรุงกำลัง ยาอายุวัฒนะ หรือเสริมสร้างสมรรถนะทางเพศ ซึ่งเป็นความเชื่อที่ผิดเพราะจากการได้ศึกษาแล้วก็พบว่าเป็นเพียงอาหารให้โปรตีนเช่นเดียวกับเนื้อสัตว์ชนิดอื่น ๆ แต่จากความเชื่อนี้ก็เป็นสาเหตุหนึ่งทำให้เสือโคร่งถูกล่าจนเกือบสูญพันธุ์จากธรรมชาติเช่นในปัจจุบัน
อ่านเพิ่ม

Marshall, A. (2010). "Tale of the Cat". Time. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 February 2010.
Millward, A. (2020). "Indian tiger study earns its stripes as one of the world's largest wildlife surveys". Guinness World Records Limited.
Mohan, V. (2015). "India's tiger population increases by 30% in past three years; country now has 2,226 tigers". The Times of India.
Porter, J. H. (1894). "The Tiger". Wild beasts: a study of the characters and habits of the elephant, lion, leopard, panther, jaguar, tiger, puma, wolf, and grizzly bear. New York: C. Scribner's sons. pp. 196–256.
Sankhala, K. (1997). Indian Tiger. New Delhi: Roli Books Pvt Limited. ISBN 978-81-7437-088-4.
Schnitzler, A.; Hermann, L. (2019). "Chronological distribution of the tiger Panthera tigris and the Asiatic lion Panthera leo persica in their common range in Asia". Mammal Review. 49 (4): 340–353. doi:10.1111/mam.12166. S2CID 202040786.
Yonzon, P. (2010). "Is this the last chance to save the tiger?". The Kathmandu Post. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 November 2012.
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยโลกของสัตว์
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Panthera tigris (หมวดหมู่)
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Panthera tigris ที่วิกิสปีชีส์
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ Tigers
คู่มือการท่องเที่ยว Tigers จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
"Tiger Panthera tigris". IUCN/SSC Cat Specialist Group. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-12. สืบค้นเมื่อ 2022-05-10.
| ด ค กเสือโคร่ง |
| --- | --- | --- |
| สายพันธุ์ที่ยังอยู่ | เสือโคร่งไซบีเรีย • เสือโคร่งเบงกอล • เสือโคร่งจีนใต้ • เสือโคร่งอินโดจีน • เสือโคร่งสุมาตรา • เสือโคร่งมลายู |  |
| สายพันธุ์ที่สูญพันธุ์แล้ว | เสือโคร่งแคสเปียน • เสือโคร่งบาหลี • เสือโคร่งชวา |  |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- | --- |
Panthera tigris:  Wikidata: Q19939  Wikispecies: Panthera tigris  ADW: Panthera_tigris  BioLib: 2045  BOLD: 73508  EoL: 328674  EPPO: PNTHTI  Fossilworks: 90651  GBIF: 5219416  iNaturalist: 41967  IRMNG: 10762914  ITIS: 183805  IUCN: 15955  MSW: 14000259  NBN: NHMSYS0000377066  NCBI: 9694  Species+: 6047 
Felis tigris:  Wikidata: Q41083521  EoL: 47054053  GBIF: 4969819  ZooBank: CB08F90C-6992-4001-A173-117D95630082 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 2 
เสือโคร่งขาวในสวนสัตว์ไฮฟา
เสือโคร่งขาวที่มีแถบดำเชื่อมต่อกัน
เสือโคร่งแคสเปียน (P. t. virgata) ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว
ภาพถ่ายเสือโคร่งบาหลี (P. t. balica) ตายเพราะถูกล่าด้วยฝีมือมนุษย์ ในปี ค.ศ. 1925
รูปจำลองกะโหลกศีรษะของPanthera zdanskyiซึ่งเป็นญาติที่สูญพันธุ์ไปแล้วของเสือโคร่งสมัยใหม่ ซึ่งเป็นซากฟอสซิลที่พบในทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน
เสือโคร่งอินโดจีน
เสือโคร่งไซบีเรียในสวนสัตว์มึนส์เทอร์ เยอรมนี
ลูกเสือโคร่งพันธุ์สุมาตราในสวนสัตว์เชสเตอร์ สหราชอาณาจักร
ซัลวาตอร์มุนดี (เลโอนาร์โด)

| ซัลวาตอร์มุนดี |
| --- | --- |

ศิลปิน: เลโอนาร์โด ดา วินชี
ปี: ป. 1500
ประเภท: สีน้ำมันบนแผ่นไม้วอลนัต
มิติ: 45.4 cm × 65.6 cm (25.8 in × 19.2 in)
สภาพ: ได้รับการบูรณะ
เจ้าของ: กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวอาบูดาบี สำหรับพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์อาบูดาบี, ปัจจุบันครอบครองโดยมุฮัมมัด บิน ซัลมาน
ซัลวาตอร์มุนดี (ละติน: Salvator Mundi) หรือ พระผู้ช่วยให้รอด (Savior of the World) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนแผ่นไม้วอลนัตที่วาดโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ศิลปินชาวอิตาลี ประมาณ ค.ศ. 1500 เป็นภาพพระเยซูทรงเครื่องแต่งกายสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา พระหัตถ์ขวาทำเครื่องหมายกางเขน ส่วนพระหัตถ์ซ้ายถือดวงแก้วเป็นสัญลักษณ์แทนสวรรค์ มีภาพลักษณะคล้ายกันกับภาพนี้มากกว่า 20 ภาพที่วาดโดยผู้ช่วยและจิตรกรคนอื่น ๆ ที่ชื่นชมวิธีวาดของเลโอนาร์โด
มีการสันนิษฐานว่าภาพ ซัลวาตอร์มุนดี ถูกวาดเพื่อถวายแด่พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส และอานแห่งเบรอตาญ พระมเหสี ประมาณปี ค.ศ. 1500 ซึ่งเป็นช่วงเวลาไม่นานหลังพระเจ้าหลุยส์พิชิตดัชชีมีลาโนและยึดครองเจนัวในสงครามอิตาลีครั้งที่สอง เชื่อว่าระหว่าง ค.ศ. 1638–1641 ซัลวาตอร์มุนดี อยู่ในการครอบครองของเจมส์ แฮมิลตัน ดยุกที่ 1 แห่งแฮมิลตันที่คฤหาสน์เชลซี แต่หลังจากเจมส์ แฮมิลตันถูกประหารชีวิตในสงครามกลางเมืองอังกฤษ ทรัพย์สมบัติของแฮมิลตันบางส่วนถูกนำออกขาย เมื่อมีการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ ภาพนี้อยู่ในครอบครองของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ก่อนจะตกทอดมาถึงจอห์น เชฟฟิลด์ ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮมและนอร์ม็องดี ผ่านทางธิดานอกสมรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 1900 ซัลวาตอร์มุนดี ถูกซื้อไปโดยฟรานซิส คุก ไวเคานต์แห่งมงแซราตึ นักสะสมงานศิลปะ ก่อนที่ในปี ค.ศ. 2017 ดมีตรี รืยโบลอฟเลฟ นักธุรกิจชาวรัสเซียนำภาพนี้ออกประมูลที่งานประมูลของบริษัทคริสตีส์ในนครนิวยอร์ก และเจ้าชายบัดร์ บิน อับดุลลอฮ์ ในนามของกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวอาบูดาบีประมูลไปด้วยราคา 450.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ ซัลวาตอร์มุนดี เป็นภาพวาดที่มีราคาสูงที่สุดที่เคยมีการประมูล ในปี ค.ศ. 2017 มีการประกาศว่าภาพนี้จะได้รับการจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์อาบูดาบี แต่ภายหลังถูกประกาศยกเลิก ปัจจุบันยังไม่มีการระบุว่า ซัลวาตอร์มุนดี ถูกเก็บรักษาไว้ที่ไหน
นักวิชาการส่วนใหญ่ลงความเห็นว่าภาพ ซัลวาตอร์มุนดี เป็นผลงานของเลโอนาร์โด ดา วินชี มาร์ติน เคมป์ ผู้เชี่ยวชาญผลงานของเลโอนาร์โดกล่าวว่าเกลียวผมที่ปรากฏในภาพทำได้อย่าง "ลื่นไหลเหมือนเกลียวคลื่น" และกล่าวเพิ่มว่า อาจมีจิตรกรที่วาดได้เหมือนเลโอนาร์โด แต่ไม่มีใครที่วาดรายละเอียดที่ "น่าตื่นตา" เหล่านี้ได้เทียบเท่า ด้านไดแอน ดไวเยอร์ โมเดสตินี นักอนุรักษ์งานศิลป์สรุปหลังจากศึกษาภาพนี้เทียบกับภาพ โมนาลิซา ว่าเป็นงานของเลโอนาร์โด เธอชี้แจ้งว่าการใช้สีบริเวณริมฝีปากทำได้อย่าง "สมบูรณ์แบบอย่างที่ไม่มีศิลปินคนไหนทำได้" อย่างไรก็ตาม ยังมีบางส่วนที่สงสัยว่าเลโอนาร์โดวาดเองทั้งหมดหรือเพียงบางส่วน ฌัก ฟร็องก์ นักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวฝรั่งเศสกล่าวว่า "องค์ประกอบของภาพไม่ได้มาจากเลโอนาร์โด เขานิยมวาดภาพด้านข้างมากกว่า" ฟร็องก์กล่าวเพิ่มว่า ซัลวาตอร์มุนดี เป็นภาพที่ดีแต่มันมีเทคนิคจากเลโอนาร์โดแค่เล็กน้อย ในขณะที่ฟรังค์ เซิลเนอร์ นักประวัติศาสตร์ศิลป์ชาวเยอรมันกล่าวว่าความยากของการระบุตัวตนจิตรกรของภาพนี้มีอยู่สองประการคือ แต่เดิม ซัลวาตอร์มุนดี เสียหายก่อนจะได้รับการบูรณะอย่างมากจนการตรวจหาคุณภาพเดิมทำได้ยาก และเทคนิคสฟูมาโตในภาพทำให้ชี้ชัดได้ยากว่าเป็นฝีมือของเลโอนาร์โดเองหรือผู้ช่วยของเขา
ชตุทการ์ท

เมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี
| ชตุทการ์ท   |
| --- | --- |
นคร
ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย: โรงละครแห่งรัฐ, พิพิธภัณฑ์เมอร์เซเดส-เบนซ์, Schloss Solitude, พิพิธภัณฑ์ศิลปะ, พระราชวังใหม่, Marquardtbau, Königsbau, ห้องสมุดประชาชน
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค  
ชตุทการ์ท  แสดงแผนที่เยอรมนีชตุทการ์ท  แสดงแผนที่รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
พิกัด: 48°46′55″N 9°11′02″E﻿ / ﻿48.782°N 9.184°E﻿ / 48.782; 9.184
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
จังหวัด: ชตุทการ์ท
อำเภอ: นครปลอดอำเภอ
ก่อตั้ง: คริสต์ศตวรรษที่ 10
เขตการปกครอง: 23 เขต
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2020–28) : Frank Nopper (CDU)
พื้นที่
 • นคร: 207.33 ตร.กม. (80.05 ตร.ไมล์)
ความสูง: 245 เมตร (804 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • นคร: 630,305 คน
 • ความหนาแน่น: 3,000 คน/ตร.กม. (7,900 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,787,724 (31 Dec 2018) คน
 • รวมปริมณฑล: 5,300,000 (2015) คน
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 70173–70619
รหัสโทรศัพท์: 0711
ทะเบียนพาหนะ: S
เว็บไซต์: www.stuttgart-tourist.de 
ชตุทการ์ท (เยอรมัน: Stuttgart, ภาษาเยอรมัน: [ˈʃtʊtɡaʁt] ไฟล์:Stuttgart.ogg; สเวเบีย: Schduagert [ˈʒ̊d̥ua̯ɡ̊ɛʕd̥]) เป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเน็คคาร์ พื้นที่นี้มีประชากร 635,911 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศเยอรมนี โดย 2.8 ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตเมือง และ 5.3 ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตปริมณฑล ทำให้เป็นเขตปริมณฑลที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ ตัวเมืองและเขตปริมณฑลมักอยู่ใน 20 อันดับเขตปริมณฑลแรกของยุโรปตามจีดีพี เมอร์เซอร์จัดให้ชตุทการ์ทอยู่ในอันดับที่ 21 ตามคุณภาพชีวิตใน ค.ศ. 2015 หน่วยงานนวัตกรรม 2thinknow จัดให้เมืองนี้อยู่ในอันดับที่ 24 จาก 442 เมืองทั่วโลก และสำมะโน ค.ศ. 2014 ของGlobalization and World Cities Research Networkจัดให้เมืองนี้อยู่ในเมืองระดับโลกสถานะเบตา ชตุทการ์ทเป็นหนึ่งในเมืองเจ้าภาพในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1974 และ2006
ชตุทการ์ทยังเป็นทางแยกขนส่ง และมีท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศเยอรมนี บริษัทใหญ่ ๆ บางส่วนมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชตุทการ์ท เช่นพอร์เชอ, บ๊อช, เมอร์เซเดส-เบนซ์ และไดม์เลอร์ อาเก
ชตุทการ์ทเป็นเมืองเยอรมนีที่มีผังเมืองแปลก โดยตัวเมืองขยายไปทั่วเนินเขา (บางส่วนปกคลุมด้วยไร่องุ่น) หุบเขา (โดยเฉพาะรอบ ๆ แม่น้ำเน็คคาร์และแอ่งชตุทการ์ท) และสวน ซึ่งมักสร้างความประหลาดใจแก่ผู้เยี่ยมชมเมืองที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงในฐานะ "แหล่งกำเนิดรถยนต์" ในอดีต สโลแกนการท่องเที่ยวของเมืองคือ "ชตุทการ์ทเสนอได้มากกว่า" ต่อมามีการเปลี่ยนโลโก้และสโลแกนใหม่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 ไปเป็น "Das neue Herz Europas" ("หัวใจใหม่ของยุโรป") ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 เมืองนี้ได้เปลี่ยนโลโก้ใหม่เพื่อให้นักธุรกิจอาศัยอยู่ในเมืองมากกว่าเดิมและให้มาพักผ่อนในบริเวณนี้
ชตุทการ์ทเป็นเมืองที่มีผู้อพยพจำนวนมาก รายงานจากEyewitness Travel Guide to Germanyของสำนักพิมพ์ดอร์ลิงคินเดอสเลย์ "ในเมืองชตุทการ์ท ทุก ๆ หนึ่งในสามเป็นชาวต่างชาติ" ร้อยละ 40 ของประชากรชตุทการ์ท และร้อยละ 64 ของประชากรที่มีอายุต่ำกว่า 5 ปี เป็นผู้มีภูมิหลังเป็นผู้อพยพ
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของชตุทการ์ท (ค> ศ. 1981–2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 18.1 (64.6) | 21.0 (69.8) | 25.6 (78.1) | 30.8 (87.4) | 34.5 (94.1) | 39.5 (103.1) | 40.8 (105.4) | 39.7 (103.5) | 35.6 (96.1) | 30.8 (87.4) | 23.3 (73.9) | 19.5 (67.1) | 40.9 (105.6) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 3.7 (38.7) | 5.6 (42.1) | 10.8 (51.4) | 16.8 (62.2) | 22.0 (71.6) | 24.8 (76.6) | 26.8 (80.2) | 26.6 (79.9) | 21.7 (71.1) | 15.6 (60.1) | 8.3 (46.9) | 4.4 (39.9) | 14.0 (57.2) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 0.5 (32.9) | 2.6 (36.7) | 6.2 (43.2) | 12.2 (54) | 16.6 (61.9) | 19.7 (67.5) | 21.8 (71.2) | 21.3 (70.3) | 16.1 (61) | 11.9 (53.4) | 5.6 (42.1) | 1.4 (34.5) | 11.4 (52.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -1.5 (29.3) | 0.5 (32.9) | 3.6 (38.5) | 7.8 (46) | 12.2 (54) | 15.3 (59.5) | 16.8 (62.2) | 16.6 (61.9) | 12.8 (55) | 7.9 (46.2) | 3.0 (37.4) | 0.6 (33.1) | 8.0 (46.4) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -25.5 (-13.9) | -20.3 (-4.5) | -15.0 (5) | -4.2 (24.4) | -1.6 (29.1) | 3.3 (37.9) | 6.0 (42.8) | 5.1 (41.2) | 0.2 (32.4) | -6.3 (20.7) | -14.9 (5.2) | -18.5 (-1.3) | −25.5 (−13.9) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 46.2 (1.819) | 35.5 (1.398) | 38.6 (1.52) | 49.6 (1.953) | 85.7 (3.374) | 86.8 (3.417) | 86.1 (3.39) | 69.1 (2.72) | 57.1 (2.248) | 58.8 (2.315) | 49.8 (1.961) | 50.4 (1.984) | 718.7 (28.295) |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 79.8 | 96.4 | 137.9 | 177.0 | 236.5 | 255.8 | 272.4 | 258.1 | 190.4 | 144.6 | 74.1 | 60.4 | 1,807.2 |
แหล่งที่มา: Data derived from Deutscher Wetterdienst, note: sunshine hours are from 1990–2012
ประชากร

| --- | --- |
กลุ่มประชากรต่างชาติที่มีจำนวนมากที่สุด
สัญชาติ: ประชากร (31.12.2018)
 ตุรกี: 17,900
 โครเอเชีย: 15,268
 อิตาลี: 14,021
 กรีซ: 13,757
 โรมาเนีย: 6,121
 เซอร์เบีย: 5,844
 บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา: 4,963
 ซีเรีย: 4,585
 โปรตุเกส: 4,172
 โปแลนด์: 4,162
 อินเดีย: 3,624
 คอซอวอ: 3,363
 สเปน: 3,233
 ฝรั่งเศส: 3,212
 จีน: 3,134
 อิรัก: 3,099
 บัลแกเรีย: 3,041
 ฮังการี: 2,738
 ออสเตรีย: 2,643
 แอลจีเรีย: 2,584
 รัสเซีย: 2,495
 ยูเครน: 2,038
 อัฟกานิสถาน: 2,008

ประชากรในชตุทการ์ทลดลงอย่างมากในช่วง ค.ศ. 1960 (637,539) ถึง ค.ศ. 2000 (586,978) การว่างงานในระดับต่ำและโอกาสทางการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่น่าดึงดูดในเวลานั้นนำไปสู่การเติบโตของประชากรใหม่ ซึ่งเติมเต็มโดยคนหนุ่มสาวจากเยอรมนีตะวันออก ใน ค.ศ. 2006 เป็นครั้งแรกในรอบทศวรรษที่มีอัตราการเกิดมากกว่าอัตราการเสียชีวิต ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2008 เมืองนี้มีประชากร 590,720 คน
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1400 | 4,000 | —     |
| 1707 | 16,000 | +300.0% |
| 1837 | 36,041 | +125.3% |
| 1900 | 166,699 | +362.5% |
| 1920 | 315,796 | +89.4% |
| 1930 | 377,461 | +19.5% |
| 1940 | 454,600 | +20.4% |
| 1950 | 497,677 | +9.5% |
| 1956 | 601,115 | +20.8% |
| 1961 | 637,539 | +6.1% |
| 1966 | 624,202 | −2.1% |
| 1971 | 632,947 | +1.4% |
| 1976 | 590,135 | −6.8% |
| 1981 | 583,001 | −1.2% |
| 1986 | 565,486 | −3.0% |
| 1991 | 591,946 | +4.7% |
| 1996 | 585,540 | −1.1% |
| 2001 | 587,152 | +0.3% |
| 2006 | 593,923 | +1.2% |
| 2011 | 591,015 | −0.5% |
| 2015 | 623,738 | +5.5% |
| 2018 | 634,830 | +1.8% |
source:
ประชากร > ศาสนา

ศาสนาในชตุทการ์ทเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงใน ค.ศ. 1534 จากผลกระทบทางตรงของการปฏิรูปศาสนา ทำให้ประชากรส่วนใหญ่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่ ค.ศ. 1975 จำนวนผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ลดลงจากประมาณ 300,000 ถึง 200,000 ใน ค.ศ. 2014 ร้อยละ 26.2 นับถือนิกายโปรเตสแตนต์และร้อยละ 24.0 นับถือโรมันคาทอลิก ส่วนร้อยละ 49.8 ตกอยู่ในกลุ่มอื่น ๆ: มุสลิม, ยิว และผู้ที่ไม่นับถือศาสนาใด ๆ หรือไม่ได้นับในสถิติทางการ
เศรษฐกิจ

ชตุทการ์ทเป็นเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ มีบริษัทมากกว่า 150,000 บริษัทมีสำนักงานอยู่ในชตุทการ์ท ส่วนมากเป็นอุตสาหกรรมสมัยใหม่ บริษัทที่มีชื่อเสียงได้แก่ เดมเลอร์ พอร์เช่ ฮิวเลตต์-แพคการ์ด และไอบีเอ็ม โดยเฉพาะพอร์เช่นั้นได้ใช้ตราประจำเมืองชตุทการ์ทมาเป็นส่วนหนึ่งของสัญลักษณ์เครื่องหมายการค้าด้วย
ชตุทการ์ทเป็นต้นกำเนิดของรถยนต์ในยุคแรก ๆ มีบริษัทรถยนต์ที่มีชื่อเสียงเช่น เมอร์เซเดส-เบนซ์ พอร์เช่ มายบัค รวมถึงรถต้นแบบคันแรกของโฟล์คสวาเกน เช่นกัน
บรรณานุกรม > อ่านเพิ่ม

"Stuttgart", Southern Germany and Austria (2nd ed.), Coblenz: Karl Baedeker, 1871, OCLC 4090237, OL 20619468M, สืบค้นเมื่อ 10 February 2016
W. Pembroke Fetridge (1881), "Stuttgart", Harper's Hand-book for Travellers in Europe and the East, New York: Harper & Brothers, สืบค้นเมื่อ 10 February 2016
"Stuttgart", Guide through Germany, Austria-Hungary, Switzerland, Italy, France, Belgium, Holland, the United Kingdom, Spain, Portugal, &c (9th ed.), Berlin: J.H. Herz, 1908, OCLC 36795367, สืบค้นเมื่อ 10 February 2016
Hagel, Jürgen: Mensch und Natur im Stuttgarter Raum. Silberburg-Verlag, Tübingen 2001, ISBN 3-87407-385-8.
Hagel, Jürgen: Das Paradies des Neckars Bad Cannstatt. In: Wolfgang Niess, Sönke Lorenz (Hrsg.): Kult-Bäder und Bäderkultur in Baden-Württemberg. Markstein-Verlag, Filderstadt 2004, ISBN 3-935129-16-5.
Kreh, Ulrike: Naturdenkmale Stuttgart. Naturschätze vor der Haustüre. Hrsg. v. Amt für Umweltschutz der Landeshauptstadt Stuttgart. verlag regionalkultur Ubstadt-Weiher, 2005, ISBN 3-89735-405-5.
Hermann Lenz: Stuttgart. Portrait einer Stadt. Insel Verlag, Frankfurt am Main/Leipzig 2003, ISBN 3-458-17158-4.
Ostertag, Roland (Hrsg.): Das Bosch-Areal. Verlag Karl Krämer, Stuttgart 2004, ISBN 3-7828-1613-7.
Ostertag, Roland (Hrsg.): Stuttgart… wohin? Band 2, mit Beiträgen von Max Bächer, Helmut Böhme, Otto Borst, Hermann Hesse, Timo John, Wolfgang Kil, Arno Lederer, Roland Ostertag, Frei Otto, Hannelore Schlaffer, Walter Siebel, Klaus Töpfer. Karl Krämer Verlag, Stuttgart 2004, ISBN 3-7828-4042-9.
Schaefer, Albert T.: Stuttgart Panorama. Mit Texten von Manfred Rommel. edition braus, Heidelberg 2006, ISBN 3-89904-224-7 (Fotoband).
Schäfer, Hartmut: Befunde aus der "Archäologischen Wüste:" Die Stiftskirche und das Alte Schloss in Stuttgart. Denkmalpflege in Baden-Württemberg 31, 2002, S. 249–258.
Zelzer, Maria (Hrsg.): Stuttgart unterm Hakenkreuz. Chronik 1933–1945. Cordeliers, Stuttgart 1983, ISBN 3-608-91931-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Stuttgart จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ชตุทการ์ท ที่โอเพินสตรีตแมป
Stuttgart's Official Website
Stuttgart's Official Tourist Board
Tourist Attractions in Stuttgart
Stuttgart-Zuffenhausen Porsche Town
Stuttgart International Airport
International School of Stuttgart
Stuttgart-Stammheim Homepage
Stuttgart's Public Transportation System
Stuttgart-American Expatriate Spouses Group
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  โครเอเชีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่  Pleiades 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  RISM  IdRef 
| ด ค ก  เขตการปกครองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คในประเทศเยอรมนี  |
| --- | --- |
ส่วนภูมิภาค   (Regierungsbezirk):  คาลส์รูเออ  ชตุทการ์ท  ทือบิงเงิน  ไฟรบวร์ค 
อำเภอนคร  (Stadtkreise):  คาลส์รูเออ  ชตุทการ์ท  บาเดิน-บาเดิน  ฟอทซ์ไฮม์  ไฟรบวร์ค  มันไฮม์  อุล์ม  ไฮเดิลแบร์ค  ไฮล์บร็อน 
อำเภอภูธร   (Landkreise):  เกิพพิงเงิน  ค็อนชตันทซ์  คัล์ฟ  คาลส์รูเออ  ชวาทซ์วัลท์-บาร์  ชเวบิชฮัล  ซ็อลเลิร์นอัลพ์  ซีคมาริงเงิน  ทือบิงเงิน  ทุทลิงเงิน  เน็คคาร์-โอเดินวัลท์  บีเบอรัค  เบิบลิงเงิน  โบเดินเซ  ไบรส์เกา-โฮคชวาทซ์วัลท์  ฟร็อยเดินชตัท  ไมน์-เทาเบอร์  ร็อทไวล์  ร็อยท์ลิงเงิน  ราชตัท  ราเวินส์บวร์ค  เร็มส์-มัวร์  ไรน์-เน็คคาร์  ลูทวิชส์บวร์ค  เลอรัค  วัลทซ์ฮูท  ออร์เทอเนา  อ็อสท์อัลพ์ไครส์  อัลพ์-โดเนา  เอ็นทซ์  เอ็มเมินดิงเงิน  เอ็สลิงเงิน  โฮเอินโลเออ  ไฮเดินไฮม์  ไฮล์บร็อน 
| ด ค กเมืองในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
1,000,000+ คน:  โคโลญ  เบอร์ลิน  มิวนิก  ฮัมบวร์ค 
500,000+ คน:  ชตุทการ์ท  ดอร์ทมุนท์  ดึสเซิลดอร์ฟ  เดรสเดิน  เนือร์นแบร์ค  เบรเมิน  ไลพ์ซิช  แฟรงก์เฟิร์ต  เอ็สเซิน  ฮันโนเฟอร์ 
200,000+ คน:  เก็ลเซินเคียร์เชิน  คีล  เค็มนิทซ์  เครเฟ็ลท์  คาลส์รูเออ  ดืสบวร์ค  บ็อน  บีเลอเฟ็ลท์  เบราน์ชไวค์  โบคุม  ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา  มัคเดอบวร์ค  มันไฮม์  มึนส์เทอร์  เมินเชินกลัทบัค  ไมนทซ์  ร็อสท็อค  ลือเบ็ค  วีสบาเดิน  วุพเพอร์ทาล  อาเคิน  เอาคส์บวร์ค  แอร์ฟวร์ท  โอเบอร์เฮาเซิน  ฮัลเลอ (ซาเลอ) 
100,000+ คน:  เกิททิงเงิน  ค็อทบุส  คัสเซิล  โคเบล็นทซ์  ซัลทซ์กิทเทอร์  ซาร์บรึคเคิน  ซีเกิน  โซลิงเงิน  ดาร์มชตัท  เทรียร์  น็อยส์  บ็อทร็อพ  เบรเมอร์ฮาเฟิน  แบร์กิชกลัทบัค  พ็อทซ์ดัม  พาเดอร์บอร์น  ฟอทซ์ไฮม์  เฟือร์ท  มืลไฮม์  เมอส์  เยนา  ร็อยท์ลิงเงิน  เร็คลิงเฮาเซิน  เร็มไชท์  เรเกินส์บวร์ค  ลูทวิชส์ฮาเฟิน  เลเวอร์คูเซิน  ว็อลฟส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค  อ็อฟเฟินบัคอัมไมน์  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  อิงก็อลชตัท  อุล์ม  แอร์ลังเงิน  ฮัม  ฮาเกิน  ฮิลเดิสไฮม์  แฮร์เนอ  ไฮล์บร็อน  ไฮเดิลแบร์ค 
อื่น ๆ:  ชวาบัค  บัมแบร์ค
ราชรถมาเกย

| ราชรถมาเกย |
| --- | --- |
ประเภท: ควิซโชว์
พิธีกร: ปัญญา นิรันดร์กุล
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาไทย
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: ปัญญา นิรันดร์กุล   ประภาส ชลศรานนท์
สถานที่ถ่ายทำ: เวิร์คพอยท์สตูดิโอ
กล้อง: หลายกล้อง
ความยาวตอน: 25–60 นาที
บริษัทผู้ผลิต: เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ออกอากาศ
เครือข่าย: โมเดิร์นไนน์ทีวี
ออกอากาศ: 1 มีนาคม 2554 (2554-03-01) – 26 กุมภาพันธ์ 2556 (2556-02-26)
ราชรถมาเกย เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์ควิซโชว์ ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2554 ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 21:25 - 21:50 น. ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และออกอากาศครั้งสุดท้ายวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ลักษณะของรายการเปิดโอกาสให้ผู้ชมทางบ้าน ตอบคำถาม 1 ข้อ และรับรถยนต์เป็นของรางวัลแจ็คพ็อต
ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ใช้ชื่อรายการว่า "ราชรถมาเกย ช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม"
กติกา

ผู้เข้าแข่งขันรวมทีม 2-4 คนขับรถเข้ามาในรายการ จากนั้น ส่งตัวแทนออกมา 1 คนเพื่อเล่นเกม ส่วนคนที่เหลือจะกลับเข้าไปในรถเพื่อเป็นที่ปรึกษา จากนั้น ผู้เข้าแข่งขันบนเวทีเลือกแผ่นป้าย 1 จาก 3 แผ่นป้าย เพื่อเลือกดารารับเชิญมาเป็นผู้ช่วย เมื่อเลือกผู้ช่วยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พิธีกรจะถามคำถาม และมีตัวเลือกให้เลือก 8 ข้อ เมื่อถามจบ ผู้เข้าแข่งขันและดาราผู้ช่วยจะวิเคราะห์คำถามให้ที่ปรึกษาในรถฟัง จากนั้น ที่ปรึกษาในรถมีเวลา 30 วินาทีในการแสดงความคิดเห็นผ่านกล้องที่ติดไว้ในรถ เมื่อหมดเวลา ภาพและเสียงจะถูกตัดไป สุดท้าย ผู้เข้าแข่งขันจะเป็นผู้ตอบ หากผู้เข้าแข่งขันตอบถูกทุกคำตอบ ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับรถยนต์โตโยต้า พริอุส (ในเดือนกันยายน มีโปรแกรมพิเศษแจกโตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์หนึ่งคัน) เป็นของรางวัล ส่วนรถคันเดิมของผู้เข้าแข่งขันจะถูกนำไปบริจาคตามความต้องการของผู้เข้าแข่งขัน และดาราผู้ช่วยจะได้รับรางวัลพิเศษ 100,000 บาท
วันที่ 2 มกราคม - 6 กุมภาพันธ์ 2555 รายการได้ปรับกติกาใหม่ โดยเปิดให้ผู้เข้าแข่งขันที่รถได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์น้ำท่วม พ.ศ. 2554 ได้มาเล่นในรายการ และยังเพิ่มกติกาพิเศษ หากตอบถูกเกิน 4 คำตอบ จะได้รับเงินรางวัล 10,000 บาท และหากผู้เข้าแข่งขันสามารถตอบได้ถูกต้องทุกคำตอบ จะได้รับรางวัลเป็นรถยนต์โตโยต้า พริอุส 1 คัน และผู้เข้าแข่งขันยังสามารถเก็บรถคันเก่าได้โดยไม่ต้องแลก จากนั้น รายการได้กลับไปเป็นรูปแบบปกติ
วันที่ 27 มีนาคม 2555 - 3 พฤษภาคม 2555 ทางรายการได้จัดโปรแกรมพิเศษอีกครั้งด้วยการแจก โตโยต้า คัมรี่ ซึ่งจะแจกเพียง 1 คันเท่านั้น จากนั้นจะกลับไปแจก โตโยต้า พรีอุส เช่นเดิม
ตั้งแต่วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 ทางรายการได้จัดโปรแกรมพิเศษอีกครั้งด้วยการแจกโตโยต้า พริอุส รุ่น TOP SOLAR ROOF ซึ่งจะแจกเพียง 1 คันเท่านั้น