stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศิลปะการอแล็งเฌียง
ประวัติ

หลังจากที่ทำการก่อตั้งจักรวรรดิที่ใหญ่พอพอกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ในเวลานั้น และมีขนาดใหญ่พอกับจักรวรรดิโรมันตะวันตกเดิมแล้ว ราชสำนักการอแล็งเฌียงก็คงจะต้องมีความรู้สึกว่าตนเองยังมีความด้อยกว่าทางด้านศิลปะเมื่อเปรียบเทียบกับจักรวรรดิทั้งสอง  หรือแม้แต่เมื่อเปรียบเทียบกับศิลปะยุคหลังยุคโบราณ (หรือที่นักประวัติศาสตร์เอิร์นส คิทซินเจอร์ เรียกว่า "sub-antique") ที่ยังคงสร้างกันอยู่บ้างในกรุงโรม และที่ศูนย์กลางบางแห่งในอิตาลีที่จักรพรรดิชาร์เลอมาญได้มีโอกาสทอดพระเนตรเห็นระหว่างที่ทำการรณรงค์ทางทหารอยู่ และเมื่อเสด็จไปทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นพระมหาจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในกรุงโรมในปีค.ศ. 800
ในฐานะที่ประมุขสัญลักษณ์ของโรมจักรพรรดิชาร์เลอมาญก็ทรงทำการฟื้นฟูวัฒนธรรมและการศึกษาของตะวันตก และทรงมีความจำเป็นที่จะต้องสร้างงานศิลปะที่สามารถสื่อเรื่องราวพร้อมแสดงรูปลักษณ์ของบุคคลในเรื่องอย่างมีประสิทธิภาพที่ศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานในยุโรปแบบเจอร์แมนิกไม่อาจจะทำได้ พระองค์มีพระประสงค์ที่จะสร้างชื่อเสียงให้แก่พระองค์เองในฐานะทายาทของประมุขผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต ผู้ที่เลียนแบบและแสดงสัญลักษณ์ของการเชื่อมต่อระหว่างความสำเร็จของวัฒนธรรมของคริสเตียนเริ่มแรกและไบแซนไทน์กับของพระองค์เอง
แต่การวิวัฒนาการของศิลปะมิใช่แต่เพียงเพื่อฟื้นฟูวัฒนธรรมของโรมันโบราณเท่านั้น แต่ในรัชสมัยของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ ความขัดแย้งที่เกิดจากการทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์เป็นกรณีที่สร้างความแตกแยกในจักรวรรดิไบแซนไทน์ จักรพรรดิชาร์เลอมาญทรงสนับสนุนสถาบันคริสต์ศาสนาของตะวันตกที่ไม่อนุญาตให้มีการทำลายรูปเคารพ "กฎบัตรพระเจ้าชาร์ลส์" (Libri Carolini) วางนโยบายของราชสำนักซึ่งไม่เป็นที่น่าสงสัยว่าเป็นไปตามพระราชประสงค์
หนังสือวิจิตรและงานแกะสลักงาช้างเป็นจำนวนพอสมควรจากสมัยการอแล็งเฌียงยังคงตกทอดกันมาจนถึงทุกวันนี้ แต่งานศิลปะประเภทอื่นที่รวมทั้งงานโลหะ, งานโมเสก หรือ งานเขียนภาพบนผนังมีเพียงจำนวนไม่มากนัก หนังสือวิจิตรเป็นงานที่ก็อปปีหรือตีความหมายใหม่จากงานศิลปะโบราณหรือไบแซนไทน์ นอกไปจากอิทธิพลดังกล่าวแล้ว พลังอันมีชีวิตจิตใจของศิลปะเกาะก็ยังช่วยเพิ่มอรรถรสแก่งานศิลปะการอแล็งเฌียงอีกด้วย ที่บางครั้งก็จะเป็นการตกแต่งด้วยลายสอดประสาน และจะออกไปทางความเป็นอิสระของงานศิลปะเกาะที่ใช้การตกแต่งที่แผ่กว้างออกไป และบางครั้งก็จะเลยไปยังบทบรรยายที่เป็นตัวอักษรบนหน้าหนังสือด้วย
เมื่อการปกครองโดยการอแล็งเฌียงสิ้นสุดลงในราวปี ค.ศ. 900 การสร้างงานศิลปะที่มีคุณภาพสูงก็ลดน้อยลงไปเป็นเวลาราวสามชั่วคนในจักรวรรดิ เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 10 ขบวนการปฏิรูปแอบบีคลูนี และการฟื้นฟูทางด้านจิตวิญญาณของจักรวรรดิทำให้การสร้างงานศิลปะรุ่งเรืองขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ลักษณะของศิลปะยุคก่อนโรมาเนสก์เริ่มปรากฏขึ้นในเยอรมนีในศิลปะออตโทเนียนซึ่งเป็นราชวงศ์ต่อมา ในอังกฤษก็เป็นศิลปะแองโกล-แซกซันหลังจากการรุกรานของไวกิงสิ้นสุดลง และในสเปน
หนังสือวิจิตร

งานที่หลงเหลืออยู่มากจากสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาการอแล็งเฌียงก็ได้แก่หนังสือวิจิตร หนังสือวิจิตรอันหรูหราหลายเล่มที่ส่วนใหญ่เป็นพระวรสาร มีอยู่ไม่กี่หน้าที่ตกแต่งอย่างวิจิตรทั้งหน้าด้วยจุลจิตรกรรม เนื้อหาก็มักจะมีภาพของประกาศกและ ตารางยูเซเบียส ตามแบบฉบับของศิลปะเกาะของบริเตนและไอร์แลนด์ ภาพเรื่องราวและโดยเฉพาะภาพชุดชีวประวัติยังคงเป็นสิ่งที่หายาก แต่ก็ทำกัน ส่วนใหญ่เป็นเรื่องราวจากพันธสัญญาเดิมโดยเฉพาะที่เกี่ยวกับปฐมกาล - ภาพที่เป็นเรื่องราวของพันธสัญญาใหม่มักจะพบบนงานสลักนูนบนงาช้างบนปกหนังสือ การตกแต่งอักษรตัวแรกให้มีขนาดใหญ่กว่าปกติของศิลปะเกาะก็ได้รับการนำมาใช้ อักษรตัวต้นประดิษฐ์วิวัฒนาการต่อมาโดยเพิ่มฉากชีวิตขนาดเล็กที่เริ่มพบเป็นครั้งแรกในปลายสมัยศิลปะการอแล็งเฌียง ศิลปะการอแล็งเฌียง - โดยเฉพาะใน "หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธีโดรโก" (Drogo Sacramentary)
หนังสือวิจิตรที่หรูหราก็จะมีหน้าปกที่ตกแต่งอย่างงดงามทำด้วยทองฝังอัญมณี และ แผ่นงาช้างแกะสลัก และเช่นเดียวกับศิลปะเกาะถือกันว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่าสูงที่จะเก็บกันไว้ในคริสต์ศาสนสถานหรือในพระคลัง งานหนังสือวิจิตรของหลวงที่หรูหราที่สุดเขียนบนหนังย้อมสีม่วง
"หนังสือเบิร์นฟิซิโอโลกัส" (Bern Physiologus) เป็นตัวอย่างที่หายากของหนังสือโลกวิสัยที่มีภาพประกอบและตกแต่งด้วยจุลจิตรกรรมอย่างเต็มที่ อาจจะเป็นหนังสือที่สร้างขึ้นสำหรับห้องสมุดส่วนตัวของบุคคลสำคัญ หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์ก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง ที่เกือบจะเป็นที่ทราบได้อย่างแน่นอนว่าเป็นงานที่ก็อปปีมาจากงานที่เขียนขึ้นก่อนหน้านั้น
งานทางศาสนาบางครั้งก็เขียนเป็นหนังสือที่ตกแต่งอย่างหรูหรางดงาม เช่น หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธี แต่พระคัมภีร์จากสมัยนี้ไม่มีการตกแต่งอย่างหนักเช่นที่ทำกันในสมัยปลายยุคโบราณ ตัวอย่างที่พบก็เป็นเพียงชิ้นส่วน หนังสือตำราเช่นตำราทางคริสต์ศาสนวิทยา, ประวัติศาสตร์, วรรณกรรม หรือ งานวิทยาศาสตร์จากนักประพันธ์ยุคโบราณเป็นงานก็อปปี และภาพประกอบก็จะเขียนด้วยหมึกเท่านั้น ถ้าเขียน
ประติมากรรมและงานโลหะ

หนังสืออันวิจิตรของสมัยการอแล็งเฌียงเป็นหนังสือที่สร้างขึ้นให้มีหน้าปกที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ที่สร้างด้วยโลหะมีค่าฝังอัญมณีรอบแผ่นงาช้างแกะสลักตอนกลางของหน้าปก - หน้าปกของหนังสือบางฉบับเป็นหน้าปกที่ได้รับการอุทิศให้สร้างขึ้นภายหลังที่ตัวหนังสือเองสร้างเสร็จแล้ว มีเพียงหน้าปกที่ไม่ได้รับความเสียหายเพียงไม่กี่ชิ้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่ แต่ส่วนที่เป็นงาช้างที่แยกออกมาจากตัวปกนั้นยังคงมีเหลืออยู่หลายชิ้น เพราะอาจจะมาจากเมื่อมีการทำลายหน้าปกเพื่อเอาโลหะมีค่าและอัญมณี หัวข้อของหนังสือมักจะเป็นฉากบรรยายเรื่องราวทางศาสนาแนวตั้ง ตามแบบงานเขียนและงานแกะสลักของสมัยปลายยุคโบราณ เช่นเดียวกับรูปลักษณ์ที่มาจากบานพับกงสุลหรือศิลปะของราชสำนักต่าง ๆ เช่นปกหน้าและหลังของ "พระวรสารลอร์สช"
จักรพรรดิชาร์เลอมาญทรงฟื้นฟูการหล่อสัมริดขนาดใหญ่ขึ้นเมื่อทรงก่อตั้งโรงหล่อขึ้นที่อาเคิน ที่ทรงใช้ในการหล่อประตูของชาเปลพาเลไทน์ในอาเคินที่เป็นประตูที่เลียนแบบลวดลายออกแบบของโรมัน แต่กางเขนที่มีรูปลักษณ์ของพระเยซูที่ทำด้วยทองขนาดเท่าคนจริงที่เคยมีอยู่ในชาเปลนั้นหายไป งานชิ้นนี้เป็นแบบอย่างชิ้นแรกของงานลักษณะนี้ที่ต่อมามามีความสำคัญต่อศิลปะคริสต์ศาสนาของยุคกลาง รูปพระเยซูอาจจะแกะจากไม้แล้วหุ้มทองเช่นเดียวกับพระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน
งานชิ้นที่งามที่สุดของฝีมือช่างทองของการอแล็งเฌียงก็ได้แก่แท่นบูชาทอง (ค.ศ. 824-ค.ศ. 859) (ภาพ:แท่นบูชา) หรือที่เรียกว่า "Paliotto" ที่เป็นของบาซิลิกาซานอัมโบรโจที่มิลาน แท่นบูชาสี่ด้านตกแต่งด้วยรูปลักษณ์ที่ทำด้วยทองและเงินโดยวิธีที่เรียกว่าการดุนลาย ล้อมรอบด้วยกรอบที่เป็นทองถัก, หินมีค่า และ เครื่องเคลือบ
งานโมเสกและจิตรกรรมฝาผนัง

งานโมเสกภายในชาเปลพาเลไทน์ในอาเคินเป็นภาพพระเยซูบนบัลลังก์พร้อมด้วยสัญลักษณ์สักการะของประกาศกทั้งสี่ และผู้อาวุโสยี่สิบสี่คนจากพระธรรมวิวรณ์ งานโมเสกชิ้นนี้ไม่มีเหลืออยู่แล้ว แต่ชิ้นที่ได้รับการปฏิสังขรณ์จนเกินขนาดยังคงเหลืออยู่ในมุขโค้งด้านสกัดที่โอราทรีที่แชร์มิญญี-เดส์-เพรส์ (ค.ศ. 806) ที่เป็นภาพหีบพันธสัญญาชื่นชมโดยเทวดา งานชิ้นนี้พบเมื่อปี ค.ศ. 1820 ภายใต้ชั้นปูนพลาสเตอร์
คฤหาสน์ติดกับโอราทรีเป็นของสังฆราชทีโอดุลฟแห่งออร์เลอองส์ผู้ใกล้ชิดคนสำคัญของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ คฤหาสน์ถูกทำลายในปลายคริสต์ศตวรรษ ที่มีจิตรกรรมฝาผนังในรูปของ สัปตศิลปศาสตร์, สี่ฤดูกาล และ แผนที่โลกยุคกลาง (Mappa mundi) เราทราบจากหลักฐานทางลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับจิตรกรรมฝาผนังอื่น ๆ ในคริสต์ศาสนสถานและวังที่ส่วนใหญ่สูญหายไปแล้ว พระราชวังอาเคินของจักรพรรดิชาร์เลอมาญมีจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับศิลปศาสตร์ และฉากเรื่องราวจากการรณรงค์ทางทหารของพระองค์ในสเปน วังของหลุยส์เดอะไพอัสที่อิงเกิลไฮม์ มีภาพประวัติศาสตร์จากยุคโบราณมาจนถึงรัชสมัยของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ และชาเปลของพระราชวังเป็นภาพเขียนของฉากจากทั้งพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่เคียงข้างกัน
ชิ้นส่วนของภาพเขียนที่ยังคงมีเหลืออยู่บ้างก็มีอยู่ที่โอแซร์, โคเบลนซ์, ลอร์สช, โคโลญ, ฟุลดา, คอร์วีย์, เทรียร์, มึสแตร์, มาลส, นาเทิร์นส, ชิวาดาเล, เบรสเชีย และ มิลาน
การนำวัสดุโบราณมาใช้ใหม่

"Spolia" หรือ "การนำวัสดุโบราณมาใช้ใหม่" เป็นภาษาละตินที่เป็นคำเดียวกับคำว่า "spoils" ที่หมายถึงสิ่งที่ริบมา เป็นคำที่ใช้สำหรับการนำอนุสรณ์สถานโบราณหรืองานศิลปะอื่นมาใช้ใหม่ หรือ ย้ายไปยังสถานที่ใหม่ เป็นที่ทราบกันแล้วว่าในช่วงนี้ได้มีการขนหินอ่อนและคอลัมน์จากกรุงโรมขึ้นมาใช้ทางตอนเหนือของยุโรป
วัสดุโบราณชิ้นสำคัญที่ถูกนำมาใช้ใหม่ในสมัยการอแล็งเฌียงก็ได้แก่ตำนานเกี่ยวกับอนุสาวรีย์คนขี่ม้า เมื่อประทับอยู่ที่กรุงโรมจักรพรรดิชาร์เลอมาญทอดพระเนตรเห็นอนุสาวรีย์มาร์คัส ออเรลิอัสขี่ม้าที่วังแลเตอร์รัน งานประติมากรรมชิ้นนี้เป็นงานชิ้นเดียวที่ยังคงเหลืออยู่ของจักรพรรดิโรมันก่อนสมัยคริสเตียน เดิมเชื่อกันว่าเป็นพระรูปของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ฉะนั้นจึงมีความสำคัญเป็นอันมาก—จักรพรรดิชาร์เลอมาญจึงทรงนำมาจากราเวนนามายังอาเคิน เพราะทรงเชื่อว่าเป็นพระรูปของพระเจ้าธีโอดอริคมหาราชเพื่อจะได้คู่กับพระรูปของจักรพรรดิคอนสแตนตินในกรุงโรม
ดูเพิ่ม

ยุคกลาง
ประวัติศาสตร์ยุโรป
ศิลปะตะวันตก
ศิลปะไบแซนไทน์
ศิลปะโรมาเนสก์
ศิลปะเกาะ
หนังสือวิจิตร
จักรวรรดิการอแล็งเฌียง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศิลปะการอแล็งเฌียง
ระเบียงภาพ

ชาเปลพาเลไทน์ในอาเคิน
เยอรมนี
หีบวัตถุมงคล
ชิ้นส่วนของจิตรกรรมฝาผนัง
มิลาน
จิตรกรรมฝาผนัง
นาเทิร์น, อิตาลี
แท่นบูชา
มิลาน
จิตรกรรมฝาผนัง
มาลส
| ด ค กศิลปะและลัทธิทางศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ยุคกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 13):  เมรอแว็งเฌียง  การอแล็งเฌียง  ออตโทเนียน  ไบแซนไทน์  เคลต์  โรมาเนสก์  กอทิก  กอทิกนานาชาติ 
คริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 18:  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (ศตวรรษที่ 14-15)  จริตนิยม (ศตวรรษที่ 16)  บาโรก (ศตวรรษที่ 17)  โรโกโก - ลัทธิคลาสสิกใหม่ - จินตนิยม (ศตวรรษที่ 18) 
คริสต์ศตวรรษที่ 19:  ศิลปะสถาบัน  สัจนิยม  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิประทับใจใหม่  วิภาคนิยม  ลัทธิผสานจุดสี  คตินิยมเส้นกั้นสี  กลุ่มนาบี  สังเคราะห์นิยม  สัญลักษณ์นิยม  ลุ่มแม่น้ำฮัดสัน 
คริสต์ศตวรรษที่ 20:  สมัยใหม่  บาศกนิยม  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม  ลัทธินามธรรม  กลุ่มศิลปินใหม่แห่งมิวนิก  กลุ่มเบลาเออไรเทอร์  กลุ่มบรึคเคอ  ดาดา  คติโฟวิสต์  นวศิลป์  เวียนนาซีเซสชัน  สุนทรียนิยม  เบาเฮาส์  ลัทธิรูปทรงแนวใหม่  อลังการศิลป์  สมัยนิยม  อนาคตนิยม  อนุตรนิยม  ลัทธิเหนือจริง  Color Field  จุลนิยม  Lyrical Abstraction  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ใหม่  สมัยใหม่ยุคหลัง  มโนทัศนศิลป์  ศิลปะคนนอก  ศิลปะใต้ดิน  ศิลปะเชิงแนวคิด  กลุ่มศิลปินหนุ่มสาวบริติช  รูปลักษณ์นิยม 
ศิลปะ:  จิตรกรรม  ประติมากรรม  สถาปัตยกรรม  การถ่ายภาพ 
ศิลปิน:  จิตรกร  ประติมากร  สถาปนิก  ช่างภาพ 
"หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธีโดรโก", ราว ค.ศ. 850: ภายในอักษรตัวต้นประดิษฐ์ 'C' มีภาพการอัสสัมชัญของพระเยซู คำบรรยายเขียนด้วยหมึกทอง
นักบุญมาร์คจาก "พระวรสารอีโบ"
ภาพจาก "หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์", คริสต์ศตวรรษที่ 9 ที่รูปลักษณ์เล็ก ๆ ในภาพดูเป็นธรรมชาติและเต็มไปด้วยพลัง ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนที่ใหม่และกลายมาเป็นลักษณะการคิดค้นใหม่ที่มีอิทธิพลที่สุดของศิลปะการอแล็งเฌียงที่มีต่อศิลปะในสมัยต่อมา
การแบ่งเป็นช่องใน "พระวรสารลอร์สช"
รายละเอียดหน้าปกหนังสือ (คริสต์ศตวรรษที่ 11, ไม่ใช่ศิลปะการอแล็งเฌียง)
งานโมเสกหีบพันธสัญญา, แชร์มิญญี-เดส์-เพรส์, ราว ค.ศ. 806 หัวข้อดูเหมือนจะมาจากหนังสือวิจิตรพระคัมภีร์ไบเบิลของศาสนายูดาย และเกี่ยวข้องกับ  "กฎบัตรพระเจ้าชาร์ลส์" ที่อาจจะเขียนโดยทีโอดุลฟ
"พระวรสารลอร์สช" หน้าปกทำด้วยงาช้าง ฉากจากปลายยุคโบราณที่แปลงมาใช้กับหัวข้อเรื่องของคริสต์ศาสนา
สหพันธ์ฟุตบอลเซาตูแมอีปริงซีป

| สมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 2518
สมาชิกฟีฟ่า: 2529
สมาชิกสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา: 2529
ประธาน: Domingos Monteiro
เว็บไซต์: http://federacaosantomensefutebol.st/
สหพันธ์ฟุตบอลเซาตูเมและปรินซีปี (โปรตุเกส: Federação Santomense de Futebol, FSF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศเซาตูเมและปรินซีปี มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เซาตูเม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2518 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศเซาตูเมและปรินซีปีรวมถึงฟุตบอลทีมชาติเซาตูเมและปรินซีปี
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศเซาตูเมและปรินซีปี
ฟุตบอลทีมชาติเซาตูเมและปรินซีปี
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเซาตูเมและปรินซีปี
ฟุตบอลทีมชาติเซาตูเมและปรินซีปีรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติเซาตูเมและปรินซีปีรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติเซาตูเมและปรินซีปีรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์
ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก
ซีเอเอฟคอนเฟเดอเรชันส์คัพ
ซีเอเอฟซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

São Tomé and Príncipe เก็บถาวร 2018-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the FIFA website.
São Tomé and Príncipe at CAF Online
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของแอฟริกา (CAF) |
| --- | --- |
แอฟริกาเหนือ (UNAF):  แอลจีเรีย  อียิปต์  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
แอฟริกาตะวันตก (WAFU-UFOA):  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  โกตดิวัวร์  ไลบีเรีย  มาลี  มอริเตเนีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก 
แอฟริกากลาง (UNIFFAC):  แคเมอรูน  แอฟริกากลาง  ชาด  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
แอฟริกากลาง-ตะวันออก (CECAFA):  บุรุนดี  จิบูตี  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  เซาท์ซูดาน  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา  แซนซิบาร์† 
แอฟริกาใต้ (COSAFA):  แองโกลา  บอตสวานา  คอโมโรส  เอสวาตินี  เลโซโท  มาดากัสการ์  มาลาวี  มอริเชียส  โมซัมบิก  นามิเบีย  เซเชลส์  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
สมาชิกนอกภูมิภาค:  เรอูว์นียง† 
†สมาชิกสมทบของซีเอเอฟ
สหพันธ์ฟุตบอลสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก

| ซีเอเอฟ |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1919
สมาชิกฟีฟ่า: 1964
สมาชิกซีเอเอฟ: 1964
ประธาน: Omari Selemani
เว็บไซต์: www.fecofa.cd
สหพันธ์ฟุตบอลสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ฝรั่งเศส: Fédération Congolaise de Football-Association, FECOFA) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กินชาซา ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1919 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกรวมถึงฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ฟุตบอลหญิงทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์
ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก
ซีเอเอฟคอนเฟเดอเรชันส์คัพ
ซีเอเอฟซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

DR Congo เก็บถาวร 2018-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the FIFA website.
DR Congo at the CAF website
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของแอฟริกา (CAF) |
| --- | --- |
แอฟริกาเหนือ (UNAF):  แอลจีเรีย  อียิปต์  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
แอฟริกาตะวันตก (WAFU-UFOA):  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  โกตดิวัวร์  ไลบีเรีย  มาลี  มอริเตเนีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก 
แอฟริกากลาง (UNIFFAC):  แคเมอรูน  แอฟริกากลาง  ชาด  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
แอฟริกากลาง-ตะวันออก (CECAFA):  บุรุนดี  จิบูตี  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  เซาท์ซูดาน  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา  แซนซิบาร์† 
แอฟริกาใต้ (COSAFA):  แองโกลา  บอตสวานา  คอโมโรส  เอสวาตินี  เลโซโท  มาดากัสการ์  มาลาวี  มอริเชียส  โมซัมบิก  นามิเบีย  เซเชลส์  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
สมาชิกนอกภูมิภาค:  เรอูว์นียง† 
†สมาชิกสมทบของซีเอเอฟ
สหพันธ์ฟุตบอลโตโก

| CAF |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1960
สำนักงานใหญ่: Route de Kegué - โลเม
สมาชิกฟีฟ่า: 1964
สมาชิกCAF: 1963
สมาชิกWAFU: 1975
ประธาน: Antoine Folly
รองประธาน: Essoham Assima-Kpatcha
เว็บไซต์: http://www.ftftogo.com
สหพันธ์ฟุตบอลโตโก (ฝรั่งเศส: Fédération Togolaise de Football, อังกฤษ: Togolese Football Federation, หรือ FTF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศโตโก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โลเม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศโตโกรวมถึงฟุตบอลทีมชาติโตโก
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศโตโก
ฟุตบอลทีมชาติโตโก
ฟุตบอลหญิงทีมชาติโตโก
ฟุตบอลทีมชาติโตโกรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติโตโกรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติโตโกรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์
ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก
ซีเอเอฟคอนเฟเดอเรชันส์คัพ
ซีเอเอฟซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Federation Togolaise de Football
Togo Football News เก็บถาวร 2017-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Togo เก็บถาวร 2018-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the FIFA website.
Togo at CAF Online
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของแอฟริกา (CAF) |
| --- | --- |
แอฟริกาเหนือ (UNAF):  แอลจีเรีย  อียิปต์  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
แอฟริกาตะวันตก (WAFU-UFOA):  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  โกตดิวัวร์  ไลบีเรีย  มาลี  มอริเตเนีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก 
แอฟริกากลาง (UNIFFAC):  แคเมอรูน  แอฟริกากลาง  ชาด  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
แอฟริกากลาง-ตะวันออก (CECAFA):  บุรุนดี  จิบูตี  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  เซาท์ซูดาน  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา  แซนซิบาร์† 
แอฟริกาใต้ (COSAFA):  แองโกลา  บอตสวานา  คอโมโรส  เอสวาตินี  เลโซโท  มาดากัสการ์  มาลาวี  มอริเชียส  โมซัมบิก  นามิเบีย  เซเชลส์  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
สมาชิกนอกภูมิภาค:  เรอูว์นียง† 
†สมาชิกสมทบของซีเอเอฟ
สหพันธ์ฟุตบอลแองโกลา

| CAF |
| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1979
สำนักงานใหญ่: ลูอันดา
สมาชิกฟีฟ่า: 1980
สมาชิกCAF: 1980
ประธาน: Artur de Almeida e Silva
เว็บไซต์: http://faf.co.ao/
สหพันธ์ฟุตบอลแองโกลา (โปรตุเกส: Federação Angolana de Futebol, อังกฤษ: Angolan Football Federation, หรือ FAF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศแองโกลา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ลูอันดา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2522 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศแองโกลารวมถึงฟุตบอลทีมชาติแองโกลา
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศแองโกลา
ฟุตบอลทีมชาติแองโกลา
ฟุตบอลหญิงทีมชาติแองโกลา
ฟุตบอลทีมชาติแองโกลารุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
ฟุตบอลทีมชาติแองโกลารุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลทีมชาติแองโกลารุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์
ซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก
ซีเอเอฟคอนเฟเดอเรชันส์คัพ
ซีเอเอฟซูเปอร์คัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site
Angola เก็บถาวร 2018-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the FIFA website.
Angola at CAFONLINE.
Índice de Comunicados (Portuguese)
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของแอฟริกา (CAF) |
| --- | --- |
แอฟริกาเหนือ (UNAF):  แอลจีเรีย  อียิปต์  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
แอฟริกาตะวันตก (WAFU-UFOA):  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  โกตดิวัวร์  ไลบีเรีย  มาลี  มอริเตเนีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก 
แอฟริกากลาง (UNIFFAC):  แคเมอรูน  แอฟริกากลาง  ชาด  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
แอฟริกากลาง-ตะวันออก (CECAFA):  บุรุนดี  จิบูตี  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  เซาท์ซูดาน  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา  แซนซิบาร์† 
แอฟริกาใต้ (COSAFA):  แองโกลา  บอตสวานา  คอโมโรส  เอสวาตินี  เลโซโท  มาดากัสการ์  มาลาวี  มอริเชียส  โมซัมบิก  นามิเบีย  เซเชลส์  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
สมาชิกนอกภูมิภาค:  เรอูว์นียง† 
†สมาชิกสมทบของซีเอเอฟ
สหพันธ์สกีนานาชาติ

สหพันธ์สกีนานาชาติ (ฝรั่งเศส: Fédération internationale de ski; FIS; อังกฤษ: International Ski Federation) เป็นหน่วยงานระดับนานาชาติสูงสุดที่กำกับดูแลการเล่นสกีและสโนว์บอร์ด ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 ในเมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส เอฟไอเอสรับผิดชอบด้านกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวของการเล่นสกีลงเขา สกีข้ามทุ่ง สกีกระโดดไกล สกีนอร์ดิกผสม สกีลีลา และสโนว์บอร์ด สหพันธ์สกีนานาชาติยังรับผิดชอบในการกำหนดกฎการแข่งขันระหว่างประเทศ ปัจจุบันองค์กรมีสมาชิกสมาคมสกีแห่งชาติ 118 สมาคมและตั้งอยู่ในเมืองโอเบอร์โฮเฟินอัมทูเนอร์เซ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ |
| --- | --- |
 สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ  รายชื่อสหพันธ์กีฬาระหว่างประเทศ 
ASOIF (28) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูร้อน:  FINA (กีฬาทางน้ำ)  WA (ยิงธนู)  WA (กรีฑา)  BWF (แบดมินตัน)  FIBA (บาสเกตบอล)  IBA (มวยสากล)  ICF (เรือแคนู)  UCI (จักรยาน)  FEI (ขี่ม้า)  FIE (ฟันดาบ)  FIH (ฮอกกี้)  FIFA (ฟุตบอล)  IGF (กอล์ฟ)  FIG (ยิมนาสติก)  IHF (แฮนด์บอล)  IJF (ยูโด)  UIPM (ปัญจกีฬาสมัยใหม่)  FISA (เรือพาย)  WR (รักบี้)  WS (เรือใบ)  ISSF (ยิงปืน)  ITTF (เทเบิลเทนนิส)  WT (เทควันโด)  ITF (เทนนิส)  WT (ไตรกีฬา)  FIVB (วอลเลย์บอล)  IWF (ยกน้ำหนัก)  UWW (มวยปล้ำ) 
AIOWF (7) สหพันธ์โอลิมปิกฤดูหนาว:  IBU (ทวิกีฬา)  FIBT (บอบสเลและสเกเลตัน)  WCF (เคอร์ลิง)  IIHF (ฮอกี้น้ำแข็ง)  FIL (ลูช)  ISU (สเกต)  FIS (สกี) 
ARISF (42) องค์กรที่รับรองโดยไอโอซี:  FAI (กีฬาทางอากาศ)  IFAF (อเมริกันฟุตบอล)  FIA (การแข่งรถ)  FIB (แบนดี้)  WBSC (เบสบอลและซอฟต์บอล)  FIPV (เปโลตาบาสก์)  WCBS (กีฬาบิลเลียด)  CMSB (boules)  WB (โบว์ลิ่ง)  WBF (บริดจ์)  ICU (เชียร์)  FIDE (หมากรุก)  UIAA (ปีนเขา)  ICC (คริกเกต)  WDSF (ลีลาศ)  FMJD (หมากฮอส)  IFF (ฟลอร์บอล)  WFDF (จานบิน)  WKF (คาราเต้)  IKF (คอร์ฟบอล)  ILSF (ช่วยชีวิต)  FIM (การแข่งจักรยานยนต์)  IFMA (มวยไทย)  INF (เนตบอล)  IOF (การนำทาง)  FIP (โปโล)  UIM (เรือเร็ว)  IRF (แร็กเกตบอล)  WS (กีฬาโรลเลอร์)  ISMF (สกีภูเขา)  IFSC (ปีนหน้าผา)  WSF (สควอช)  IFS (ซูโม่)  ISA (โต้คลื่น)  TWIF (ชักเย่อ)  CMAS (กีฬาใต้น้ำ)  FISU (กีฬามหาวิทยาลัย)  IWWF (สกีน้ำและเวกบอร์ด)  IWUF (วูซู) 
AIMS  (สมาชิกอิสระ ของกีฬาที่ได้รับ การยอมรับ) (20):  IAF (ไอกิโด)  IFBB (เพาะกาย)  ICSF (แคสติง)  WDF (ปาเป้า)  IDBF (เรือมังกร)  FMJD (หมากฮอส)  IFA (ฟิสต์บอล)  IGF (หมากล้อม)  IFI (สต็อกน้ำแข็ง)  JJIF (ยิวยิตสู)  FIK (เค็นโด)  WAKO (คิกบ็อกซิง)  FIL (ลาครอส)  WMF (มินิกอล์ฟ)  IPF (พาวเวอร์ลิฟติ้ง)  FIAS (แซมโบ)  FISav (ซาเวจ)  ISTAF (เซปักตะกร้อ)  ISFF (สุนัขลากเลื่อน)  ISTF (ซอฟท์เทนนิส)  CIPS (ตกปลา)  FITEQ (เทคบอล) 
สมาชิกสังเกตการณ์ ของ GAISF (13):  WAF (งัดข้อ)  WDA (ดอดจ์บอล)  FIFG (ฟุตกอล์ฟ)  IUKL (ยกเคตเทิลเบลล์)  IFP (โป๊กเกอร์)  IPSF (เต้นรูดเสา)  ITSF (ฟุตบอลโต๊ะ)  RLIF (รักบี้ลีก)  IPF (พาเดล) 
อื่น ๆ (22):  ARI (ออสเตรเลียนรูลส์ฟุตบอล)  IBA (บอดี้บอร์ด)  PBA (โบว์ล)  IBJJF (บราซิลเลียนยิวยิตสู)  IFBA (บรูมบอล)  WCF (โครเก)  IGAA (แกลิกฟุตบอลและเฮอร์ลิง)  IKF (กาบัดดี้)  IMMAF (ศิลปะการต่อสู้แบบผสม)  WMRA (วิ่งภูเขา)  IPSC (ยิงปืนรณยุทธ)  IQA (ควิดดิช)  IFMAR (รถบังคับวิทยุ)  IRF (โรเกน)  WSSF (วิ่งสโนว์ชู)  ISF (สกายรันนิ่ง)  WSSA (กีฬาสแต็ก)  ITPF (เต็นท์เพกกิ่ง)  FIT (ทัชฟุตบอล)  ITRA (วิ่งเทรล)  IAU (วิ่งอัลตรา) 
 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล  สมาพันธ์เวิลด์เกมส์นานาชาติ  สมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติ
สหพันธ์ฮอกกี้นานาชาติ

| --- | --- |

ชื่อย่อ: FIH
คําขวัญ: FairPlay Friendship Forever
ก่อตั้ง: 7 มกราคม 1924; 100 ปีก่อน (1924-01-07)
ก่อตั้งที่: ปารีส, ฝรั่งเศส
ประเภท: สหพันธ์นานาชาติ
สํานักงานใหญ่: โลซาน, สวิตเซอร์แลนด์
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : Worldwide
สมาชิก  : 137 ประเทศ
ภาษาทางการ : อังกฤษ, ฝรั่งเศส
ประธาน: Narinder Batra
CEO: Thierry Weil
สังกัด: IOC
เว็บไซต์: Fih.ch
สหพันธ์ฮอกกี้นานาชาติ (อังกฤษ: International Hockey Federation; ฝรั่งเศส: Fédération Internationale de Hockey) หรือ FIH เป็นองค์กรที่ควบคุมดูแลกีฬาฮอกกี้ระหว่างประเทศได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติโอลิมปิกฤดูร้อน(ASOIF) สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี 7 มกราคม พ.ศ. 2467 ประธานคนปัจจุบันคือ Narinder Batra มีสมาชิกทั้งหมด 138 ประเทศ