stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มะนาวไม่รู้โห่
ประโยชน์

ใบ รสปร่าขื่น ต้มดื่ม แก้ท้องร่วง แก้เจ็บคอ แก้ปวดหู ผลสุก รสเปรี้ยว แก้โรคลักปิดลักเปิด ผลดิบ รสฝาด สมานแผล เนื้อไม้ รสเฝื่อน บำรุงร่างกาย ราก รสเฝื่อนเมา ขับพยาธิ บำรุงธาตุ เจริญอาหาร
มะม่วงหาวมะนาวโห่ สามารถนำมาใช้ประกอบอาหารหรือทำขนมได้หลากหลายเมนู เช่น ผัดไทยเต้าหู้มะนาวโห่ น้ำพริกเผามะนาวโห่ ฟรุ๊ตตี้ลืมหาว เป็นต้น
ประโยชน์ของมะม่วงหาวมะนาวโห่
อย่างที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้นว่ามะม่วงหาวมะนาวโห่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้แทบทุกส่วนของต้น ทั้งการรับประทานผลสด การนำผลไปประกอบอาหาร การใช้ประโยชน์จากใบและยอดอ่อน รวมถึงราก ลำต้นและยาง โดยสามารถแยกแยะได้ดังนี้
ประโยชน์ของมะม่วงหาวมะนาวโห่ – ผล
- ผลสุกสามารถนำมารับประทานเป็นผลไม้
- สามารถนำไปประกอบอาหารได้หลายชนิด
- มีสารต่อต้านอนุมูลอิสระ ช่วยต้านมะเร็งและชะลอความแก่
- มีประโยชน์ช่วยให้ร่างกายสดชื่นและกระชุ่มกระชวย
- ผลของมะม่วงหาวมะนาวโห่มีธาตุเหล็กสูง ช่วยบำรุงเลือด
- ช่วยรักษาและบรรเทาอาการของโรคถุงลมโป่งพอง
- ช่วยรักษาและบรรเทาอาการของโรคตับ
- ช่วยบรรเทาอาการของโรคเกาต์และไทรอยด์
- ช่วยบรรเทาอาการมือเท้าชา
- ช่วยบรรเทาอาการของโรคอัมพฤกษ์ อัมพาต
- ผลของมะม่วงหาวมะนาวโห่มีประโยชน์ช่วยลดอาการไอ
- มีส่วนช่วยลดอาการภูมิแพ้
- ผลสุกมีวิตามินซีสูง ช่วยลดอาการเลือดออกตามไรฟัน
- ผลมีสรรพคุณช่วยขับปัสสาวะ
- สามารถช่วยฆ่าเชื้อและสมานแผล
- ช่วยลดอาการปวดเมื่อยตามร่างกายและข้อ
ประโยชน์ของมะม่วงหาวมะนาวโห่ – ใบและยอดอ่อน
- แก้อาการเจ็บคอ รักษาแผลในปากเจ็บในปาก
- ช่วยลดอาการไข้
- มีสรรพคุณแก้อาการท้องเสีย
- มะม่วงหาวมะนาวโห่มีประโยชน์ช่วยรักษาโรคลมชัก
- มีประโยชน์ช่วยรักษาโรคบิด
- สามารถช่วยไข้มาลาเลีย
- แก้อาการปวดในช่องหู
- มีสรรพคุณช่วยรักษาริดสีดวงทวาร
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอะเลปโป

| --- | --- |
ทางเข้าหลักของพิพิธภัณฑ์
ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 522: Unable to find the specified location map definition: "Module:Location map/data/Syria Aleppo" does not exist
ก่อตั้ง: 1931
ที่ตั้ง: ถนนบารอน อะเลปโป ประเทศซีเรีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 36°12′14″N 37°09′02″E﻿ / ﻿36.203754°N 37.150607°E﻿ / 36.203754; 37.150607
ประเภท: โบราณคดี
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอเเลปโป (อาหรับ: متحف حلب الوطني; National Museum of Aleppo) เป็รพิพิธภัณฑ์ในนครอะเลปโป ประเทศซีเรีย สถาปนาขึ้นในปี 1931 ถือเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเมือง ตั้งอยู่ในใจกลางเมือง บนถนนบารอน ติดกับโรงแรมบารอน ใกล้กับจัตุรัสประตูฟารัจญ์ และ หอนาฬิกาประตูฟารัจญ์ นิทรรศการจัดแสดงส่วนใหญ่ของพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับโบราณคดีซีเรีย ส่วนใหญ่เป็นโบราณวัตถุที่ได้มาจากทางตอนเหนือของประเทศ
ประวัติศาสตร์

ในปี ค.ศ. 1931 รัฐบาลซีเรียประกาศมห้พระราชวังสมัยออตโตมันขนาดเล็กแห่งหนึ่วเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์แห่งชาติประจำนครอะเลปโป และเมื่อผ่านไปสามทศวรรษ พิพิธภัณฑ์เริ่มมีขนาดไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับจำนวนของสะสมที่เพิ่มจำนวนขึ้น ในปี 1966 จึงตัดสินใจรื้อวังออตโตมันทิ้งและสร้างพิพิธภัณฑ์หลังใหม่ที่ทีขนาดใหญ่และทันสมัยกว่าขึ้นแทนที่ อาคารหลังใหม่นี้ก่อสร้างตามการออกแบบของสถาปนิกชาวยูโกสลาเวีย ซดรัฟกอ เบรกอวัซ (Zdravko Bregovac) และ วเยนเซสสลัฟ ริคเทอร์ (Vjenceslav Richter) ซึ่งชนะรางวัลที่หนึ่งในการประกวดออกแบบอาคารหลังใหม่
ในเดือนกรกฎาคม 2016 พิพิธภัณฑ์ถูกโจมตีด้วยระเบิดมิสไซล์จำนวนมากจากกองกำลังฝั่งกบฏ เป็นผลให้อาคารและโครงสร้างได้รับความเสียหาย ของสะสมส่วนใหญ่ ณ เวลานั้นได้รับการเคลื่อนย้ายไปเก็บรักษาที่อื่น แต่ยังมีบางส่วนที่ยังคงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ซึ่งเป็นประเด็นที่มีผู้แสดงความกังวลถึง
โบราณวัตถุจำนวนหนึ่งเสียหายในเหตุแผ่นดินไหวปี 2023
ของสะสม

โบราณวัตถุในพิพิธภัณฑ์มีที่มาจากทุกยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ โดยของสะสมชุดใหญ่ที่สุดมีที่มาจากสมัยยุคโลหะและสมัยอิสลาม ทางเข้าหลักของพิพิธภัณฑ์ประดับด้วยซุ้มทางเข้าวิหารโบราณและสฟิงซ์จากสมัยยุคโลหะ (ศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสต์กาล) ที่ได้มาจากแหล่งโบราณคดีฮิตไทต์ใหม่ที่เทลฮาลาฟ ภายในพิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็นสองชั้นซึ่งจัดแสดงวัตถุตามยุคสมัย
ลานกลางภายในของพิพิธภัณฑ์เป็นที่ตั้งของประติมากรรมหินบะซอลต์ขนาดมหึมาจากสมัยฮิตไทต์โบราณและโรมันโบราณ รวมถึงชิ้นงานโมเสคขนาดใหญ่จากสมัยศตวรรษที่ 3 ส่วนลานด้านหน้าพิพิธภัณฑ์มีประติมากรรมจากอารยธรรมอารามาอิก, บีแซนทีน และอาหรับ
รายพระนามและชื่อประมุขแห่งรัฐเม็กซิโก

นี่คือรายนามประมุขแห่งรัฐเม็กซิโกตั้งแต่การสถาปนาจักรวรรดิเม็กซิโกเมื่อปี ค.ศ. 1822 ถึงสหรัฐเม็กซิโกในปัจจุบัน
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 (1821–1823)

บทความหลัก: จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 (1821–1823) > คณะผู้สำเร็จราชการชุดที่ 1

หลังสิ้นสุดสงครามประกาศเอกราชเม็กซิโก, คณะรัฐบาลชั่วคราวประกอบไปด้วยสมาชิก 34 คน ได้ลงนามใน คำประกาศอิสรภาพแห่งจักรวรรดิเม็กซิโก และสถาปนาคณะผู้สำเร็จราชการขึ้นมา 6 คน
| ผู้สำเร็จราชการ | ผู้สำเร็จราชการ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อากุสติน เดอ อิตูร์บิเต | 28 กันยายน 1821 | 11 เมษายน 1822 |  |
|  | ควน โอโดโนคู | 28 กันยายน 1821 | 8 ตุลาคม 1821 | Died in office. |
|  | อันโตนิโอ เปเรซ มาร์ติเนซ | 8 ตุลาคม 1821 | 11 เมษายน 1822 |  |
|  | มานูเอล เดอ ลา บาร์เซนา | 28 กันยายน 1821 | 11 เมษายน 1822 |  |
|  | โคเซ อิสิโดร ยาแยส | 28 กันยายน 1821 | 11 เมษายน 1822 |  |
|  | มานูเอล เวลาเควซ เดอ เลออน | 28 กันยายน 1821 | 11 เมษายน 1822 |  |
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 (1821–1823) > คณะผู้สำเร็จราชการชุดที่ 2

| ผู้สำเร็จราชการ | ผู้สำเร็จราชการ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อากุสติน เดอ อิตูร์บิเต | 11 เมษายน 1822 | 18 พฤษภาคม 1822 |  |
|  | โคเซ อิสิโดร ยาแยส | 11 เมษายน 1822 | 18 พฤษภาคม 1822 |  |
|  | มิเกล วาเลนติน | 11 เมษายน 1822 | 18 พฤษภาคม 1822 |  |
|  | มานูเอล เดอ เฮราซ | 11 เมษายน 1822 | 18 พฤษภาคม 1822 |  |
|  | นิโคลาส บราโว | 11 เมษายน 1822 | 18 พฤษภาคม 1822 |  |
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 (1821–1823) > จักรพรรดิอากุสตินที่ 1

| จักรพรรดิ | จักรพรรดิ | พระราชลัญจกร | เริ่มรัชกาล | สิ้นรัชกาล | ราชวงศ์ | จักรพรรดินี | จักรพรรดินี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อากุสตินที่ 1 (1783–1824) |  | 19 พฤษภาคม 1822 | 19 มีนาคม 1823 | อิตูร์บิเต |  | อานา มารีอา (1786–1861) |
รัฐบาลชั่วคราว (1823–1824)

รัฐบาลชั่วคราว (1823–1824) เป็นองค์กรที่ใช้ อำนาจบริหาร ในรัฐบาลของเม็กซิโก หลังการสิ้นสุดจักรวรรดิเม็กซิโกที่หนึ่ง ใน จักรพรรดิอากุสติน, ในค.ศ. 1823.องค์กรมีหน้าที่ในการจัดการปูทางไปยังการจัดตั้งสหพันธรัฐ และยังคงดำรงอยู่ตั้งแต่ 1 เมษายน 1823 ถึง 10 ตุลาคม 1824
| ประมุขแห่งรัฐ | ประมุขแห่งรัฐ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | นิโคลาส บราโว | 31 มีนาคม 1823 | 10 ตุลาคม 1824 |  |
|  | กวาเดอลูป วิกตอเรีย | 31 มีนาคม 1823 | 10 ตุลาคม 1824 |  |
|  | เปโดร เซเลสติโน เนแกรต | 31 มีนาคม 1823 | 10 ตุลาคม 1824 |  |
|  | มาเรียโน มิเชเลนา | 1 เมษายน 1823 | 10 ตุลาคม 1824 | Substitute Member |
|  | มิเกล โดมินิเกซ | 1 เมษายน 1823 | 10 ตุลาคม 1824 | Substitute Member |
|  | วีเซนเต้ เกอเรโร | 1 เมษายน 1823 | 10 ตุลาคม 1824 | Substitute Member |
สหพันธรัฐที่ 2 (1846–1863) > ประธานาธิบดีที่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมยอมรับในระหว่างสงครามปฏิรูป

| ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พรรคการเมือง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อิกนาซิโอ โกมงฟอร์ต (1812–1863) | 17 ธันวาคม 1857 | 21 มกราคม 1858 | เสรีนิยม | After the declaration of Plan of Tacubaya, Congress declared that he was not longer president but he was recognized by conservatives as president with absolute powers. |
|  | เฟลิกซ์ มารีอา ซูโลอากา (1813–1898) | 21 มกราคม 1858 | 24 ธันวาคม 1858 | อนุรักษ์นิยม | After disown Comonfort, Zuloaga was appointed president by the Conservative Party. |
|  | มานูเอล ร็อบ เปซูเอลา (1817–1862) | 24 ธันวาคม 1858 | 23 มกราคม 1859 | อนุรักษ์นิยม | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีของฝ่ายอนุรักษ์นิยมและสนับสนุน แผนที่นาวิดัด. |
|  | เฟลิกซ์ มารีอา ซูโลอากา (1813–1898) | 24 มกราคม 1859 | 1 กุมภาพันธ์ 1859 | อนุรักษ์นิยม | He was restored to the presidency by counter-rebellion led by Miguel Miramón. |
|  | มิเกล มิรามอน (1831–1867) | 2 กุมภาพันธ์  1859 | 13 สิงหาคม 1860 | อนุรักษ์นิยม | He assumed the conservative presidency as substitute when Zuloaga left office. |
|  | โฆเซ อิกนาซิโอ ปาวอน (1791–1866) | 13 สิงหาคม 1860 | 15 สิงหาคม  1860 | อนุรักษ์นิยม | ในฐานะประธานศาลสูงสุดของรัฐบาลอนุรักษ์นิยม,เขาอยู่ในตำแหน่งได้ 2 วันเมื่อมิรามอนลาออก |
|  | มิเกล มิรามอน (1831–1867) | 15 สิงหาคม  1860 | 24 ธันวาคม 1860 | อนุรักษ์นิยม | He took office as interim president of the conservative government after he was electedby a group of "Representatives of the States" who supported the conservatives.He was defeated at the Battle of Calpulalpan, resigned the presidency and fled the country. |
|  | เฟลิกซ์ มารีอา ซูโลอากา (1813–1898) | 23 พฤษภาคม 1860 | 28 ธันวาคม 1862 | อนุรักษ์นิยม | แม้ว่าจะพ่ายแพ้ ฝ่ายอนุรักษ์นิยมได้แต่งตั้ง ซูโลอากาเป็นประธานาธิบดีจนกระทั่งวันที่ 28 ธันวาคม เมื่อเขารับรองคณะผู้สำเร็จราชการซึ่งพยายามฟื้นฟูจักรวรรดิ |
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2 (1863–1867) > คณะผู้สำเร็จราชการ

On June 22, 1863, a "Superior Governing Board" was established. On July 11, the Board became the Regency of the Empire.
| ผู้สำเร็จราชการ  | ผู้สำเร็จราชการ  | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พรรคการเมือง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ฆวน เนโปมูเคโน | 11 กรกฎาคม 1863 | 10 เมษายน 1864 | อนุรักษ์นิยม |  |
|  | โฆเซ มารีอาโน ซาลาส | 11 กรกฎาคม 1863 | 10 เมษายน 1864 | อนุรักษ์นิยม |  |
|  | เปลาชิโอ อันโตนิโอ เดอ ลาบาสติดา | 11 กรกฎาคม 1863 | 10 เมษายน 1864 | อนุรักษ์นิยม |  |
จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2 (1863–1867) > จักรพรรดิแม็กซิมิเลียโนที่ 1

| จักรพรรดิ | จักรพรรดิ | พระราชลัญจกร | เริ่มรัชกาล | สิ้นรัชกาล | ราชวงศ์ | จักรพรรดินี | จักรพรรดินี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | แม็กซิมิเลียโนที่ 1 (1832–1867) |  | 10 เมษายน 1864 | 19 มิถุนายน 1867 | ฮับส์บูร์ก-ลอร์เรน |  | คาร์ลอตา (1840–1927) |
ฟื้นฟูสาธารณรัฐ (1867–1876)

| №  | ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | Took office | Left office | Political Party | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| (26) |  | เบนิโต ยัวเรซ (1806–1872) | 18  ธันวาคม 1857 | 11 มิถุนายน 1861 | เสรีนิยม | สมัยแรกในฐานะประธานาธิบดีช่วง สงครามปฏิรูป. สมัยที่ 2 มาจากการที่เขาได้รับการแต่งตั้งโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญจากรัฐสภา สมัยที่ 3 ต่อจากสมัยที่ 2 สืบเนื่องมาจาก การรุกรานของฝรั่งเศส. สมัยที่ 4และ5 เป็นยุคสมัยชัยชนะของสาธารณรัฐ |
| (26) |  | เบนิโต ยัวเรซ (1806–1872) | 11 มิถุนายน 1861 | 30 พฤศจิกายน 1865 | เสรีนิยม | สมัยแรกในฐานะประธานาธิบดีช่วง สงครามปฏิรูป. สมัยที่ 2 มาจากการที่เขาได้รับการแต่งตั้งโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญจากรัฐสภา สมัยที่ 3 ต่อจากสมัยที่ 2 สืบเนื่องมาจาก การรุกรานของฝรั่งเศส. สมัยที่ 4และ5 เป็นยุคสมัยชัยชนะของสาธารณรัฐ |
| (26) |  | เบนิโต ยัวเรซ (1806–1872) | 1 ธันวาคม 1865 | 7 ธันวาคม 1867 | เสรีนิยม | สมัยแรกในฐานะประธานาธิบดีช่วง สงครามปฏิรูป. สมัยที่ 2 มาจากการที่เขาได้รับการแต่งตั้งโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญจากรัฐสภา สมัยที่ 3 ต่อจากสมัยที่ 2 สืบเนื่องมาจาก การรุกรานของฝรั่งเศส. สมัยที่ 4และ5 เป็นยุคสมัยชัยชนะของสาธารณรัฐ |
| (26) |  | เบนิโต ยัวเรซ (1806–1872) | 8 ธันวาคม 1867 | 11 ตุลาคม 1871 | เสรีนิยม | สมัยแรกในฐานะประธานาธิบดีช่วง สงครามปฏิรูป. สมัยที่ 2 มาจากการที่เขาได้รับการแต่งตั้งโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญจากรัฐสภา สมัยที่ 3 ต่อจากสมัยที่ 2 สืบเนื่องมาจาก การรุกรานของฝรั่งเศส. สมัยที่ 4และ5 เป็นยุคสมัยชัยชนะของสาธารณรัฐ |
| (26) |  | เบนิโต ยัวเรซ (1806–1872) | 12 ตุลาคม 1871 | 18 กรกฎาคม 1872 | เสรีนิยม | สมัยแรกในฐานะประธานาธิบดีช่วง สงครามปฏิรูป. สมัยที่ 2 มาจากการที่เขาได้รับการแต่งตั้งโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญจากรัฐสภา สมัยที่ 3 ต่อจากสมัยที่ 2 สืบเนื่องมาจาก การรุกรานของฝรั่งเศส. สมัยที่ 4และ5 เป็นยุคสมัยชัยชนะของสาธารณรัฐ |
| 27 |  | เซบาสเตียน เลอร์โด เดอ เตกาดา (1823–1889) | 18 กรกฎาคม 1872 | 30 พฤศจิกายน  1872 | เสรีนิยม | ในฐานะประธาน ศาลสูง, เขาเป็นประธานาธิบดีหลังยัวเรซถึงแก่อสัญกรรม เขาถูกโค่นอำนาจโดยการปฏิวัติที่ทุกซ์เทเปกและพ้นจากตำแหน่ง 10 วัน ก่อนจะหมดวาระ |
| 27 |  | เซบาสเตียน เลอร์โด เดอ เตกาดา (1823–1889) | 1 ธันวาคม 1872 | 20 พฤศจิกายน 1876 | เสรีนิยม | ในฐานะประธาน ศาลสูง, เขาเป็นประธานาธิบดีหลังยัวเรซถึงแก่อสัญกรรม เขาถูกโค่นอำนาจโดยการปฏิวัติที่ทุกซ์เทเปกและพ้นจากตำแหน่ง 10 วัน ก่อนจะหมดวาระ |
| 28 |  | โฆเซ มารีอา อิกเลซิอัส (1823–1891) | 26 ตุลาคม 1876 | 28 พฤศจิกายน 1876 | เสรีนิยม | As president of the Supreme Court, he voided, on grounds of fraud, the reelection of Lerdo de Tejada after Congress had declared this reelection valid, and then declared himself interim president. When Lerdo de Tejada went to exile on November 20, he became constitutional interim president. |
ปอร์ฟิริอาโต (1876–1911)

| №  | ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พรรคการเมือง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 28 พฤศจิกายน 1876 | 6 ธันวาคม 1876 | เสรีนิยม | เขากลายเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวเมื่ออิกเลซิอัสลี้ภัยออกนอกประเทศ |
| 30 |  | ฆวน เนโปมูเคโน เมนเดซ (1824–1894) | 6 ธันวาคม 1876 | 17 กุมภาพันธ์ 1877 | เสรีนิยม | เขาได้รับการแต่งตั้งจากดิแอซให้เป็นประธานาธิบดีแทนเมื่อดิแอซลาออกไปสู้รบกับฝ่ายที่สนับสนุนเลร์โด เดอ เตฆาดา |
|  |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 17 กุมภาพันธ์ 1877 | 30 พฤษภาคม 1880 | เสรีนิยม | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีอีกครั้ง วันที่ 2 พฤษภาคม รัฐสภาแต่งตั้งเขาเป็นประธานาธิบดีโดยวิถีทางรัฐธรรมนูญ |
| 31 |  | มานูเอล กอนซาเลซ ฟลอเรซ (1833–1893) | 1 ธันวาคม 1880 | 30 พฤศจิกายน 1884 | เสรีนิยม | เขาชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐในค.ศ. 1880 |
|  |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 1 ธันวาคม 1884 | 30 พฤศจิกายน 1888 | ปอร์ฟิริสต์แห่งชาติ เลือกตั้งใหม่แห่งชาติ | เขาชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐในค.ศ. 1884, 1888, 1892, 1896, 1900, 1904 และ 1910. เขาลาออกระหว่างดำรงตำแหน่งสมัยที่ 7 หลังชัยชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก. |
|  |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 1 ธันวาคม 1888 | 30 พฤศจิกายน 1892 | ปอร์ฟิริสต์แห่งชาติ เลือกตั้งใหม่แห่งชาติ | เขาชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐในค.ศ. 1884, 1888, 1892, 1896, 1900, 1904 และ 1910. เขาลาออกระหว่างดำรงตำแหน่งสมัยที่ 7 หลังชัยชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก. |
|  |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 1 ธันวาคม 1892 | 30 พฤศจิกายน 1896 | ปอร์ฟิริสต์แห่งชาติ เลือกตั้งใหม่แห่งชาติ | เขาชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐในค.ศ. 1884, 1888, 1892, 1896, 1900, 1904 และ 1910. เขาลาออกระหว่างดำรงตำแหน่งสมัยที่ 7 หลังชัยชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก. |
|  |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 1 ธันวาคม 1896 | 30 พฤศจิกายน 1900 | ปอร์ฟิริสต์แห่งชาติ เลือกตั้งใหม่แห่งชาติ | เขาชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐในค.ศ. 1884, 1888, 1892, 1896, 1900, 1904 และ 1910. เขาลาออกระหว่างดำรงตำแหน่งสมัยที่ 7 หลังชัยชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก. |
|  |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 1 ธันวาคม 1900 | 30 พฤศจิกายน 1904 | ปอร์ฟิริสต์แห่งชาติ เลือกตั้งใหม่แห่งชาติ | เขาชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐในค.ศ. 1884, 1888, 1892, 1896, 1900, 1904 และ 1910. เขาลาออกระหว่างดำรงตำแหน่งสมัยที่ 7 หลังชัยชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก. |
|  |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 1 ธันวาคม 1904 | 30 พฤศจิกายน 1910 | ปอร์ฟิริสต์แห่งชาติ เลือกตั้งใหม่แห่งชาติ | รองประธานาธิบดี รามอน คาร์ราล (ถึง 1904) |
|  |  | ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ (1830–1915) | 1 ธันวาคม 1910 | 25 พฤษภาคม 1911 | ปอร์ฟิริสต์แห่งชาติ เลือกตั้งใหม่แห่งชาติ | รองประธานาธิบดี รามอน คาร์ราล (ถึง 1904) |
สมัยปฏิวัติ (1911–1928)

บทความหลัก: การปฏิวัติเม็กซิโก
ฝ่ายต่อต้านพรรคเลือกตั้งใหม่→พรรครัฐธรรมนูญก้าวหน้า

      อิสระ
| №  | ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 32 |  | ฟรานซิสโก เลออน เดอ ลา บาร์รา (1863–1939) | 25 พฤษภาคม 1911 | 5  พฤศจิกายน 1911 | ตาม"สนธิสัญญาซิวดัด ฆัวเรซ", เขาจึงเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวและประกาศให้จัดการเลือกตั้งทันที |
| 33 |  |  ฟรานซิสโก อี มาเดโร (1873–1913) | 6 พฤศจิกายน 1911 | 19 กุมภาพันธ์ 1913 | เขาเป็นผู้ชนะในการเลือกตั้งเฉพาะกิจ ค.ศ. 1911 เขาถูกยึดอำนาจโดยคณะรัฐประหารที่รู้จักกันว่าเหตุการณ์สิบวันวิปโยค ซึ่งวิกตอริอาโน อูเออร์ตา, เฟลิกซ์ ดิแอซ และทูตอเมริกัน. เฮนรี แอล วิลสันมีส่วนเกี่ยวข้อง เขาถูกฆาตกรรม 2 วันหลังจากนั้นพร้อมกับรองประธานาธิบดีซัวเรซ |
| 33 |  |  ฟรานซิสโก อี มาเดโร (1873–1913) | 6 พฤศจิกายน 1911 | 19 กุมภาพันธ์ 1913 | รองประธานาธิบดี โฆเซ มารีอา ปิโน ซัวเรซ |
| 34 |  | เปโดร ลาสกูแรน (1856–1952) | 19 กุมภาพันธ์ 1913 | 19 กุมภาพันธ์ 1913 | ในฐานะ รัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ, เขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญประมาณ 45 นาที เขาแต่งตั้งวิกตอรีอาโน อูเออร์ตาในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยก่อนจะลาออก |
| 35 |  | วิกตอรีอาโน อูเออร์ตา (1850–1916) | 19 กุมภาพันธ์ 1913 | 15 กรกฎาคม 1914 | เขาได้รับตำแหน่งมาจากการรัฐประหารยึดอำนาจมาเดโร. เขาพ่ายแพ้กองทัพรัฐธรรมนูญนำโดยผู้ว่าการรัฐโคอาอีลา, วีนุสติอาโน คาร์รันซา. |
| 36 |  | ฟรานซิสโก เอส คาร์วาฆาล (1870–1932) | 15 กรกฎาคม 1914 | 13 สิงหาคม 1914 | เขาเป็นประธานาธิบดีแทนหลังอูเออร์ตาลาออก เขาลาออกเนื่องหลังลงนามในสนธิสัญญาเตโอโยลูกาน |
สมัยปฏิวัติ (1911–1928) > ประธานาธิบดีที่ได้รับการยอมรับจากกการประชุมที่อากัวซัลเลนเตส

| ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อูลาลิโอ กูติแอร์เรส (1881–1939) | 6 พฤศจิกายน 1914 | 16 มกราคม 1915 | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราว |
|  | โรก กอนซาเลซ การ์ซา (1885–1962) | 16 มกราคม 1915 | 10 มิถุนายน 1915 | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวหลังกูติแอร์เรสไปจากกรุงเม็กซิโกซิตี้ |
|  | ฟรานซิสโก ลากอส ชาซาโร (1878–1932) | 10 มิถุนายน 1915 | 10 ตุลาคม 1915 | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวเมื่อกอนซาเลซลาออก |
สมัยปฏิวัติ (1911–1928) > ฟื้นฟูประชาธิปไตย

| №  | ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พรรคการเมือง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 37 |  | เวนุสติอาโน คาร์รันซา (1859–1920) | หัวหน้าฝ่ายบริหาร ผู้นำหมายเลข 1 แห่งกองทัพภายใต้รัฐธรรมนูญ | หัวหน้าฝ่ายบริหาร ผู้นำหมายเลข 1 แห่งกองทัพภายใต้รัฐธรรมนูญ | พรรคเสรีรัฐธรรมนูญ | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารหลังคาร์วาฆาลลาออก เขาจัดประชุมให้มีการร่างรัฐธรรมนูญซึ่งออก ธรรมนูญการปกครองแห่งสหรัฐเม็กซิโก เขาชนะในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1917 และดำรงตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญในวัที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 เขาถูกสังหารใน กบฏที่อากัว ปริเอตา |
| 37 |  | เวนุสติอาโน คาร์รันซา (1859–1920) | 13 สิงหาคม 1914 | 30 เมษายน 1917 | พรรคเสรีรัฐธรรมนูญ | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารหลังคาร์วาฆาลลาออก เขาจัดประชุมให้มีการร่างรัฐธรรมนูญซึ่งออก ธรรมนูญการปกครองแห่งสหรัฐเม็กซิโก เขาชนะในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1917 และดำรงตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญในวัที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 เขาถูกสังหารใน กบฏที่อากัว ปริเอตา |
| 37 |  | เวนุสติอาโน คาร์รันซา (1859–1920) | ประธานาธิบดีเม็กซิโก | ประธานาธิบดีเม็กซิโก | พรรคเสรีรัฐธรรมนูญ | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารหลังคาร์วาฆาลลาออก เขาจัดประชุมให้มีการร่างรัฐธรรมนูญซึ่งออก ธรรมนูญการปกครองแห่งสหรัฐเม็กซิโก เขาชนะในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1917 และดำรงตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญในวัที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 เขาถูกสังหารใน กบฏที่อากัว ปริเอตา |
| 37 |  | เวนุสติอาโน คาร์รันซา (1859–1920) | 1 พฤษภาคม 1917 | 21 พฤษภาคม 1920 | พรรคเสรีรัฐธรรมนูญ | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารหลังคาร์วาฆาลลาออก เขาจัดประชุมให้มีการร่างรัฐธรรมนูญซึ่งออก ธรรมนูญการปกครองแห่งสหรัฐเม็กซิโก เขาชนะในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1917 และดำรงตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญในวัที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 เขาถูกสังหารใน กบฏที่อากัว ปริเอตา |
| 38 |  | อดอลโฟ เดอ ลา อูเออร์ตา (1881–1955)  | 1 มิถุนายน 1920 | 30 พฤศจิกายน 1920 | พรรคเสรีรัฐธรรมนูญ | เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวโดยรัฐสภา |
| 39 |  | อัลวาโร โอเบรกอน (1880–1928)  | 1 ธันวาคม  1920 | 30 พฤศจิกายน 1924 | พรรคแรงงาน | เขาเป็นผู้ชนะในการเลือกตั้งทั่วไปในเม็กซิโก ค.ศ. 1920. |
| 40 |  | ปลูตาร์โก เอเลียส กัลเลซ (1877–1945)   | 1 ธันวาคม  1924 | 30 พฤศจิกายน 1928 | พรรคแรงงาน | เขาเป็นผู้ชนะใน การเลือกตั้งทั่วไปในเม็กซิโก ค.ศ. 1924. |
มาซิมาโต (1928–1934)

| №  | ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พรรค | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 41 |  | เอมิลิโอ ปอร์เตส กิล (1890–1978) | 1 ธันวาคม 1928 | 4 กุมภาพันธ์ 1930 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | หลังการลอบสังหารอัลวาโร โอเบรกอน, รัฐสภาแต่งตั้งให้เขาดำรงตำแหน่งแทน |
| 42 |  | ปาสกูอัล ออร์ติซ รูบิโอ (1877–1963) | 5 กุมภาพันธ์ 1930 | 4 กันยายน 1932 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | เขาเป็นผู้ชนะในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1929 เขาลาออกหลังกัลเลซเข้าแทรกแซงรัฐบาล |
| 43 |  | อาเบลาร์โด แอล โรดริเกวซ (1889–1967) | 4 กันยายน 1932 | 30 พฤศจิกายน 1934 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | รัฐสภาแต่งตั้งเขาเป็นประธานาธิบดีแทนเพื่อให้รัฐบาลครบวาระ |
เม็กซิโกสมัยใหม่ (1934–ปัจจุบัน)

หลังการปฏิรูปรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1933, ประธานาธิบดีจะมีวาระ 6 ปี และถูกตัดสิทธิ์ในการลงสมัตรเลือกตั้งครั้งต่อไป หลังการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1934 ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งครบวาระทุกคน
| №  | ประธานาธิบดี | ประธานาธิบดี | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | พรรค | การเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 44 |  | ลาซาโร การ์เดนัส (1895–1970) | 1 ธันวาคม 1934 | 30 พฤศจิกายน 1940 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1934 |
| 45 |  | มานูเอล อาบิลา กามาโช (1896–1955) | 1 ธันวาคม 1940 | 30 พฤศจิกายน 1946 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1940 |
| 46 |  | มิเกล อาเลมาน วาลเดส (1900–1983) | 1 ธันวาคม 1946 | 30 พฤศจิกายน 1952 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1946 |
| 47 |  | อดอลโฟ รูอิซ คอร์ติเนซ (1889–1973) | 1 ธันวาคม 1952 | 30 พฤศจิกายน 1958 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1952 |
| 48 |  | อดอลโฟ โลเปซ มาเตออส (1910–1969) | 1 ธันวาคม 1958 | 30 พฤศจิกายน 1964 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1958 |
| 49 |  | กุสตาโว ดิแอซ ออร์ดาซ (1911–1979) | 1 ธันวาคม 1964 | 30 พฤศจิกายน 1970 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1964 |
| 50 |  | ลุยส์ เอเชเบร์ริอา (เกิด 1922) | 1 ธันวาคม 1970 | 30 พฤศจิกายน 1976 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1970 |
| 51 |  | โฆเซ โลเปซ ปอร์ติลโล (1920–2004) | 1 ธันวาคม 1976 | 30 พฤศจิกายน 1982 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1976 (ไม่มีใครโต้แย้ง) |
| 52 |  | มิเกล เด ลา มาดริด (1934–2012) | 1 ธันวาคม 1982 | 30 พฤศจิกายน 1988 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1982 |
| 53 |  | คาร์ลอส ซาลินาส เด กอร์ตารี (เกิด 1948) | 1 ธันวาคม 1988 | 30 พฤศจิกายน 1994 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1988 |
| 54 |  | เออร์เนสโต เซดิลโล (เกิด 1951) | 1 ธันวาคม 1994 | 30 พฤศจิกายน 2000 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 1994 |
| 55 |  | วิเซนต์ ฟ็อกซ (เกิด 1942) | 1 ธันวาคม 2000 | 30 พฤศจิกายน 2006 | พรรคการเมืองแห่งชาติ | 2000 |
| 56 |  | เฟลิเป กัลเดรอน (เกิด 1962) | 1 ธันวาคม 2006 | 30 พฤศจิกายน 2012 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 2006 |
| 57 |  | เอนริเก เปญญา นิเอโต (เกิด 1966) | 1 ธันวาคม 2012 | 30 พฤศจิกายน 2018 | พรรคปฏิวัติแห่งชาติ | 2012 |
| 58 |  | อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์ (เกิด 1953) | 1 ธันวาคม 2018 | 30 กันยายน 2024 | ขบวนการฟื้นฟูแห่งชาติ | 2018 |
| 59 |  | คลอเดีย เชมบัม (เกิด 1962) | 1 ตุลาคม 2024 | ปัจจุบัน | ขบวนการฟื้นฟูแห่งชาติ | 2024 |
ดูเพิ่ม

ประธานาธิบดีเม็กซิโก
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งเม็กซิโก
การเมืองเม็กซิโก
ประวัติศาสตร์เม็กซิโก
จักรวรรรดิแอซเทก
เตโนชตีชลัน
รายพระนามพระมหากษัตริย์แอซเท็ก
นิวสเปน
รายนามอุปราชนิวสเปน
รายนามประธานาธิบดีเม็กซิโกเรียงตามอาวุโส
ภาษาแสก

| แสก |
| --- | --- |
แถร̄ก
ประเทศที่มีการพูด: ลาว, ไทย
จำนวนผู้พูด: 10,000 คน  (2007–2015)
ตระกูลภาษา: ขร้า-ไท  ไทไทเหนือแสก
ระบบการเขียน: อักษรไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3: skb
ภาษาแสก เป็นภาษาตระกูลขร้า-ไทที่ชาวแสกใช้พูดบริเวณสองฝั่งแม่น้ำโขงในแขวงคำม่วน ประเทศลาวและจังหวัดนครพนม ประเทศไทย  ผู้พูดภาษานี้เหลือน้อยเพราะคนรุ่นใหม่หันไปพูดภาษาลาวและภาษาไทยถิ่นอีสานมากขึ้น
ตัวอย่าง

แม้ภาษาแสกจะอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท แต่ก็ได้มีการปะปนกับภาษาเวียดนามบางคำจึงมีลักษณะแตกต่างไปจากภาษาอีสานทั่วไป เช่น
| แสก | ไทย | เทียบภาษาอื่น |
| --- | --- | --- |
| เกดทุ่ง | ปวดท้อง |  |
| เกดเทรา | ปวดหัว |  |
| เค้า | สะพาน | เวียดนาม: cầu (เกิ่ว) กวางตุ้ง: 橋 (ขิ่ว) |
| โคกพลา | ภูเขา |  |
| จู้ | น้ำนม |  |
| ดังกึ๊น | กลางคืน |  |
| ดังแง้น | กลางวัน |  |
| พา | ภรรยา |  |
| ลุ้ย | ลาก | จีนกลาง: 拉 (ล้า) กวางตุ้ง: 拉 (ล้าย) |
| ลู้ | วิง |  |
| หง่อน | อร่อย | เวียดนาม: ngon (งอน) |
| หอก | สามี |  |
| ห่อยผลั่ม | หวีผม |  |
| เหล่าก๊าว | เหม็นสาบ |  |
| ฮุนดี | คนดี |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

แนวทางการจัดทำพจนานุกรมภาษาแสกฉบับชาวบ้านเพื่อการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษาและภูมิปัญญาแสกบ้านบะหว้า ต.ท่าเรือ อ.นาหว้า จ.นครพนม เก็บถาวร 2017-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (2013)
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาภาษา โดยกระทรวงวัฒนธรรม |
| --- | --- |
อักษร:  ไทน้อย  ธรรมล้านนา  ธรรมอีสาน (ธรรมลาว) 
ภาษาท้องถิ่น:  ก่อ (อึมปี้)  กะซอง  กูย  กฺ๋อง  เขมรถิ่นไทย  ชอง  ชอุง  ซำเร  โซ่ (ทะวืง)  ญ้อ  ญัฮกุร  ตากใบ (เจ๊ะเห)  ไทยโคราช (ไทยเบิ้ง)  บีซู  ผู้ไท  พวน  พิเทน  มลาบรี  มอแกน  มานิ (ซาไก)  เลอเวือะ (ละว้า)  สะกอม  แสก  โส้  อูรักลาโวยจ 
 ศิลปะการแสดง  ช่างฝีมือดั้งเดิม  วรรณกรรมพื้นบ้าน  กีฬาภูมิปัญญาไทย  แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  ความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล  ภาษา  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม