stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาเทควันโด
หน่วยงาน: ดับบลิวที
รายการ: 20 (ชาย: 10; หญิง: 10)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 หมายเหตุ: กีฬาสาธิตปีที่ระบุด้วยตัวเอียง
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาเทควันโด้ในโอลิมปิก (อังกฤษ: Taekwondo) เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของชาวเกาหลีที่มีการกระโดดเตะและหมุนตัวเตะเป็นเอกลักษณ์ ในปี ค.ศ. 1973 ได้มีการจัดแข่งขันเทควันโด้ชิงแชมป์โลกขึ้นเป็นครั้งแรก และเข้ามาเป็นกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เมื่อเกาหลีใต้ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพที่โซล และโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน ส่วนที่แอตแลนต้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 นั้น ไม่มีการแข่งขันเทควันโด้ จนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เทควันโด้กลายเป็นกีฬาชิงเหรียญทองอย่างเต็มตัว
เกทารนาถมนเทียร

| เกทารนาถมนเทียร |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: อำเภอรุทรปรยาค
เทพ: พระเกทารนาถ (พระศิวะ)
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: เกทารนาถ
รัฐ: รัฐอุตตราขัณฑ์
ประเทศ:  อินเดีย
ที่ตั้งในรัฐอุตตราขัณฑ์
พิกัดภูมิศาสตร์: 30°44′6.7″N 79°4′0.9″E﻿ / ﻿30.735194°N 79.066917°E﻿ / 30.735194; 79.066917
ระดับความสูง: 3,583 m (11,755 ft)
เว็บไซต์
badrinath-kedarnath.gov.in
เกทารนาถมนเทียร (อังกฤษ: Kedarnath Temple) เป็นมนเทียรบูชาพระศิวะแห่งหนึ่งบนเทือกเขาหิมาลัย ใกล้กับแม่น้ำมันทกินี ในเมืองเกทารนาถ รัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย โดยทั่วไปแล้วมนเทียรจะเปิดในระหว่างเดือนเมษายน (อักษัยตรีติยะ) และพฤษภาคม (กรฏิกปุรนิมา) เนื่องด้วยเหตุผลด้านสภาพอากาศอันรุนแรงของภูมิภาคหิมาลัย ในช่วงฤดูหนาว วิครห์ (เทวรูป) ของเกทารนาถมนเทียรจะถูกอัญเชิญไปประดิษฐานที่อูขิมัฐที่ซึ่งจะเปิดให้บูชาเป็นเวลาอีกหกเดือนที่เหลือ เกทารนาถเชื่อว่าทรงเป็นเทพองค์เดียวกับพระศิวะ
มนเทียรนี้ไม่สามารถเข้าถึงได้ด้วยทางถนน โดยต้องอาศัยการเดินเท้าเป็นระยะทาง 22 กิโลเมตร (14 ไมล์) ขึ้นเขาจากคาวรีกุนท์ ม้าแคระและบริการ มันจัน นั้นมีให้บริการเพื่อช่วยไปถึงมนเทียร ตำนานฮินดูเชื่อว่ามนเทียรนี้สร้างขึ้นโดยปาณฑพ และเป็นหนึ่งในสิบสองชโยติรลึงค์แห่งพระศิวะ และเป็นหนึ่งใน 275 ปาทัลเปตนสถลัม ซึ่งมีเขียนไว้ใน เตวารัม เชื่อกันว่าตระกูลปาณฑพได้รับพรจากพระศิวะจากการสร้างมนเทียรที่เกรทารนาถนี้ นอกจากนี้มนเทียรยังเป็นหนึ่งในสี่โจตจารธามสี่แห่งของหิมาลัยเหนือ และเป็นมนเทียรที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในบรรดาสิบสองชโยติรลึงค์ เกทารนาถเคยถูกน้ำท่วมหนักมากระหว่างอุทกภัยใหญ่อินเดียเหนือปี 2013 ถึงแม้เมืองเกทารนาถและพื้นที่โดยรอบของมนเทียรจะเสียหายอย่างหนัก ตลาดด้านข้างราบเป็นหน้ากลอง แต่มนเทียรเองนั้นมีเพียงรอยแตกเล็ก ๆ ในผนังหนึ่งเท่านั้น
โรเบิร์ต โม้ก

บ็อบ โม้กกับเครื่องสังเคราะห์เสียงโม้กรุ่นต่างๆ ที่เขาประดิษฐ์ขึ้น
โรเบิร์ต อาร์เทอร์ "บ็อบ" โม้ก (อังกฤษ: Robert Arthur "Bob" Moog; Moog ออกเสียงว่า /ˈmoʊɡ/ MOHG) เป็นวิศวกรไฟฟ้าชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งบริษัทโม้กมิวสิก เป็นนักประดิษฐ์ที่เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบเครื่องสังเคราะห์เสียงโม้ก ที่ใช้ในงานดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
โม้กเป็นชาวนครนิวยอร์ก จบสาขาฟิสิกส์จากควีนสคอลเลจ มหาวิทยาลัยแห่งนิวยอร์ก จบวิศวกรรมไฟฟ้าจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และปริญญาเอกวิศวกรรมฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนล โม้กเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องสังเคราะห์เสียงขนาดเล็ก การเคลื่อนย้ายสะดวก ราคาปานกลาง ชื่อรุ่น มินิโม้ก ขึ้นในปี ค.ศ. 1971 และได้รับความนิยม  โม้กได้พัฒนาเครื่องสังเคราะห์เสียงรุ่นใหม่ร่วมกับนักดนตรีหลายคน เช่น เวนดี คาร์ลอส คีท อีเมอร์สัน (วงอีเมอร์สัน, เลค แอนด์ พาล์มเมอร์) ริก เวกแมน เกอร์ชอน คิงสลีย์  อย่างใกล้ชิด  ทำให้เกิดกระแสดนตรีอิเล็กทรอนิกส์อย่างกว้างขวาง
แหล่งข้อมูลอื่น

Google's tribute to Robert Moog on his 78th Birth Anniversary in a Google Doodle
Bob Moog Guestbook เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at CaringBridge
Switched On and Ready To Rumble from The New York Times
A Tribute To Robert Moog — tribute album, entry on Discogs
We Will Miss You, Bob Moog from BlueDistortion.com
Tribute Video blog about Robert Moog เก็บถาวร 2013-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาเทนนิส
หน่วยงาน: ไอทีเอฟ
รายการ: 2 (ชาย: 1; หญิง: 1)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 หมายเหตุ: กีฬาสาธิตปีที่ระบุด้วยตัวเอียง
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิก (อังกฤษ: Tennis) ได้รับการบรรจุในโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 และอยู่มาจนถึงปี 1924 ก็มีปัญหาเกี่ยวกับช่วงเวลาแข่งขันที่ไปตรงกับการแข่งขันเทนนิสวิมเบิลดัน นอกจากนั้นยังมีกรณีโต้แย้งในเรื่องนักกีฬาอาชีพกับสมัครเล่น ทำให้ไม่มีการแข่งขันกีฬาเทนนิสในโอลิมปิกเป็นเวลานานถึง 64 ปี
จนปี 1988 เทนนิสก็กลับเข้าสู่กีฬาโอลิมปิกอีกครั้ง คราวนี้อนุญาตให้นักกีฬาอาชีพลงเล่นได้ โดยที่ไม่มีเงินรางวัล มีแต่เหรียญรางวัลให้ ไม่มีโรงแรมระดับ 5 ดาวให้นักเทนนิสพัก มีแต่หมู่บ้านนักกีฬา ซึ่งในปีนั้น สเตฟี กราฟ ได้เหรียญทองเป็นคนแรก ส่วนประเภทชาย เพิ่งจะเริ่มสนใจเทนนิสโอลิมปิก ในปี 1996 ซึ่งอังเดร อกัสซี่ นักเทนนิสอเมริกันที่มีคุณพ่อเป็นนักมวยโอลิมปิกของอิหร่าน เป็นผู้คว้าเหรียญทอง
เร็ว..แรงทะลุนรก 10

| เร็ว> .แรงทะลุนรก 10 |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: หลุยส์ เลเทอร์เรียร์
บทภาพยนตร์:   แดน มาโซ  จัสติน ลิน 
เนื้อเรื่อง:   แดน มาโซ  จัสติน ลิน  แซค ดีน 
สร้างจาก: ตัวละคร โดย แกรี สกอตต์ ทอมป์สัน
อำนวยการสร้าง:   นีล เอช. มอริตซ์  วิน ดีเซล  จัสติน ลิน  เจฟฟ์ เคิร์สเชนบอม  ซาแมนทา วินเซนต์ 
นักแสดงนำ:   วิน ดีเซล  มิเชลล์ ราดรีเกซ  ไทรีส กิบสัน  ลูดาคริส  จอห์น ซีนา  นาตาลี แอมานุแอล  จอร์ดานา บริวสเตอร์  ซุง กัง  สกอตต์ อีสต์วุด  ดานีแยลา แมลชียอร์  อลัน ริตช์สัน  เฮเลน เมียร์เรน  บรี ลาร์สัน  รีตา มอเรโน  เจสัน สเตธัม  เจสัน โมโมอา  ชาร์ลีซ เทรัน 
กำกับภาพ: สตีเฟน เอฟ. วินดอน
ตัดต่อ:   ดีแลน ไฮสมิท  เคลลี มัตสึโมโต  ลอรา ยาโนวิช  คอร์บิน เมห์ล 
ดนตรีประกอบ: ไบรอัน ไทเลอร์
บริษัทผู้สร้าง:   ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์  ออริจินัลฟิล์ม  วันเรซฟิมส์  รอท/เคิร์สเชนบอมฟิมส์  เพอร์เฟกต์สตอร์มเอนเตอร์เทนเมนต์  
ผู้จัดจำหน่าย: ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์
วันฉาย: 17 พฤษภาคม 2023 (ไทย) 19 พฤษภาคม 2023 (สหรัฐ)
ความยาว: 141 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 340 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 714.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ก่อนหน้านี้: เร็ว..แรงทะลุนรก 9 (2021)
เร็ว..แรงทะลุนรก 10 หรือ ฟาสต์ X (อังกฤษ: Fast X, Fast & Furious 10) เป็นภาพยนตร์โลดโผนอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2023 กำกับโดยหลุยส์ เลเทอร์เรียร์ เขียนบทภาพยนตร์โดยแดน มาโซและจัสติน ลิน เขียนเรื่องโดย มาโซ, ลินและแซค ดีน เป็นภาคต่อของ เร็ว..แรงทะลุนรก 9 (2021) เป็นภาคหลักลำดับที่ 10 ในภาพยนตร์ชุด ​​เร็ว..แรงทะลุนรก ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยวิน ดีเซล, มิเชล โรดริเกซ, ไทรีส กิบสัน, ลูดาคริส, เจสัน โมโมอา, นาตาลี แอมานุแอล, จอร์ดานา บริวสเตอร์, จอห์น ซีน่า, เจสัน สเตธัม, ซุง กัง, แอลัน ริตช์สัน, ดานีแยลา แมลชียอร์, สกอตต์ อีสต์วุด, เฮเลน เมียร์เรน, ชาร์ลิซ เธอรอน, บรี ลาร์สันและรีตา มอเรโน ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ดอมต้องปกป้องครอบครัวของเขาจากดันเต เรเยส (โมโมอา) ซึ่งต้องการแก้แค้นให้กับการตายของพ่อของเขาและการสูญเสียทรัพย์สินของครอบครัว
ลินได้รับการยืนยันว่าจะกลับมากำกับพร้อมกับนักแสดงหลัก ชื่ออย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ได้รับการเปิดเผยเมื่อการถ่ายทำจริงได้เริ่มต้นขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022 ลินออกจากตำแหน่งผู้กำกับในเดือนนั้น แม้ว่าเขาจะยังคงมีชื่อในฐานะผู้เขียนบทและอำนวยการสร้าง เลเทอร์เรียร์เข้ามาทำหน้าที่กำกับแทนในสัปดาห์ต่อมาและมีส่วนในการปรับบทภาพยนตร์บางส่วน ไบรอัน ไทเลอร์กลับมาทำหน้าที่ผู้ทำดนตรีประกอบภาพยนตร์ ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ลอนดอน โรม ตูริน ลิสบอนและลอสแอนเจลิส และเสร็จสิ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2022
เร็ว..แรงทะลุนรก 10 ใช้ทุนสร้าง 340 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นภาพยนตร์ที่มีทุนสร้างสูงที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ออกฉายในสหรัฐวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 สำหรับในประเทศไทยออกฉายในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เร็ว..แรงทะลุนรก 10 ได้รับการตอบรับอย่างผสม โดยนักวิจารณ์ชื่นชมการแสดงของโมโมอา แต่วิจารณ์บทภาพยนตร์ ภาพยนตร์ทำเงิน 714 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก กลายเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 5 ในปี ค.ศ. 2023 แต่ประสบความล้มเหลวในการทำเงินเมื่อเทียบกับภาพยนตร์ชุดก่อนหน้า ภาพยนตร์ควรทำเงินให้ได้อย่างน้อย 850 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกถึงจะประสบความสำเร็จ
นักแสดง

วิน ดีเซล รับบท โดมินิก ทอเรตโต
มิเชลล์ ราดรีเกซ รับบท เลตตี ออร์ติซ
เจสัน สเตธัม รับบท เดคการ์ด ชอว์
ไทรีส กิบสัน รับบท โรมัน เพียร์ซ
ลูดาคริส รับบท รับบท เทจ ปาร์เกอร์
เจสัน โมโมอา รับบท ดันเต เรเยส
จอห์น ซีนา รับบท จาคอบ ทอเรตโต
จอร์ดานา บริวสเตอร์ รับบท มีอา ทอเรตโต
นาตาลี แอมานุแอล รับบท แรมซี
ซุง กัง รับบท ฮาน
บรี ลาร์สัน รับบท เทส
แอลัน ริตช์สัน รับบท เอมส์
ดานีแยลา แมลชียอร์ รับบท อิซาเบล
สกอตต์ อีสต์วุด รับบท นายโนบอดีน้อย
เฮเลน เมียร์เรน รับบท แมกดาลีน "ควีนนี" ชอว์
ชาร์ลีซ เทรัน รับบท ไซเฟอร์
รีตา มอเรโน รับบท อบัวลิตา ทอเรตโต
เกมกลยุทธ์

หมากรุกสากล หนึ่งในเกมกลยุทธ์ที่รู้จักกันมากที่สุดเป็นอย่างดี
เกมกลยุทธ์ (อังกฤษ: strategy game) หรือ เกมเชิงกลยุทธ์ (อังกฤษ: strategic game) เป็นเกม (เช่น วิดีโอเกม หรือเกมกระดาน) ในการข่มขู่ของผู้เล่น และมักจะขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของตนเองที่มีความสำคัญสูงในการกำหนดผล เป็นประเภทเกมที่แยกออกมาจากประเภทเกมการจำลอง โดยเกมประเภทนี้มีแนวทางของตัวเองที่ชัดเจนขึ้น คือเกมที่เน้นการควบคุมและบริหารทรัพยากรที่มีในการวางแผนและต่อสู้
เกือบทุกเกมกลยุทธ์ต้องตัดสินใจด้วยการคิดแบบต้นไม้ตัดสินใจ และมักจะใช้การรับรู้สถานการณ์ในระดับสูง
คำว่า "strategy" มาจากภาษากรีก (στρατηγια หรือ strategia) ซึ่งหมายถึง ยุทธวิธี มันแตกต่างจาก "tactics" ที่หมายถึงรูปแบบทั่วไป แต่ทว่า "tactics" จะหมายถึงการจัดการและการกระทำ
ยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน (CVN-75)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน
หน้าเฟสบุกอย่างเป็นทางการของยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน
ทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการของยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน #CVN75
เว็บไซต์เวิร์ดเพรสอย่างเป็นทางการของยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน
Harry S. บทความ: ยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน ยังคงเตรียมความพร้อมในการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยพายุเฮอร์ริเคน
คลังภาพถ่ายของยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน (CVN-75) ของ MaritimequestGallery
The Examiner – บทความพิเศษเนื่องในโอกาสการเข้าประจำการของยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน
ประวัติของยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน ที่ U.S. Carriers
คลังบทความยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน (CVN-75) - กองทัพเรือสหรัฐ
ประวัติการบัญชาการยูเอสเอส แฮร์รี เอส. ทรูแมน (CVN-75) - กองบัญชาการประวัติศาสตร์และมรดกทางทะเล
1999
2001
2002
2003
2004
เกมกระตุกขวัญ

| เกมกระตุกขวัญ |
| --- | --- |
Film poster
กำกับ: Mike Flanagan
เขียนบท: Jeff Howard   Mike Flanagan
สร้างจาก: Gerald's Game โดย Stephen King
อำนวยการสร้าง: Trevor Macy
นักแสดงนำ: Carla Gugino   Bruce Greenwood
กำกับภาพ: Michael Fimognari
ตัดต่อ: Mike Flanagan
ดนตรีประกอบ: The Newton Brothers
บริษัทผู้สร้าง: Intrepid Pictures 
ผู้จัดจำหน่าย: Netflix
วันฉาย:   24 กันยายน ค.ศ. 2017 (2017-09-24) (Fantastic Fest)  29 กันยายน ค.ศ. 2017 (2017-09-29) (United States) 
ความยาว: 103 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา: English
เกมกระตุกขวัญ (อังกฤษ: Gerald's Game) เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญเชิงจิตวิทยาจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อปี 2017 กำกับโดย Mike Flanagan และเขียนบทโดย Jeff Howard และ Flanagan ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง Gerald's Game ของ Stephen King ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 29 กันยายน 2017 ทาง Netflix
จ้าว จื้อหลิง

| จ้าว จื้อหลิง |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: มกราคม ค.ศ. 1943 (อายุ 80–81 ปี) จ้าว จื้อหลิง ฮ่องกง
อาชีพ: นักแสดง, ครูศิลปะการต่อสู้
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1976–2004
ผลงานเด่น: คนเล็กหมัดเทวดา
จ้าว จื้อหลิง (จีน: 趙志淩; อังกฤษ: Chiu Chi-ling; 20 มกราคม ค.ศ. 1943 – ) เป็นนักแสดงที่ปรากฏตัวโดยส่วนใหญ่ในภาพยนตร์แนวกังฟูที่ผลิตในฮ่องกง เขายังเป็นผู้ฝึกสอนเพลงหมัดหงฉวนที่ สมาคมกังฟูหงฉวนจ้าวจื้อหลิง ซึ่งเป็นโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่เขาได้ก่อตั้งขึ้นมา โดยมีฐานตั้งอยู่ที่ซานฟรานซิสโก และที่กว่านซึ่งเป็นครอบครัวเก่าของจ้าวในฮ่องกง โดยในทุกปี เขาจะไปเยี่ยมนักเรียนและนักศึกษาที่ชำนาญยุทธจากทั่วทุกมุมโลก รวมถึงได้จัดให้มีทัวร์นาเมนท์กังฟูทั่วโลก
เขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์กว่า 70 เรื่อง ทั้งในฐานะของนักแสดงและสตันท์แมน ความสามารถในการเป็นนักแสดงรวมถึงผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ของเขาได้ส่งผลให้เขาได้มีโอกาสร่วมงานกับผู้สร้างภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมสูงสุด ซึ่งได้แก่ บรูซ ลี, เฉินหลง, โจว เหวินฟะ และโจว ซิงฉือ
ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 เขาได้เปิดโรงเรียนที่ดึงดูดคนดัง, นักกีฬาและนักแสดงหลายราย จากการคลุกคลีในวงการนี้เอง ที่ส่งผลให้เขาได้เริ่มในการแสดงภาพยนตร์ โดยเขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์แนวกังฟูที่รู้จักกันเป็นอย่างดี เช่น ไอ้หนุ่มพันมือ, ดูเอลออฟเดอะเซเว่นไทเกอร์ส รวมถึงภาพยนตร์ตลกแอ็คชันที่ได้รับความนิยมอย่าง คนเล็กหมัดเทวดา
ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ในอาลาเมดา รัฐแคลิฟอร์เนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

International Chiu Chi Ling Hung Gar Kung Fu Association Oaxaca - Mexico Branch
Chi Ling Chiu ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
sample techniques used in Hung Gar kung fu เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Picture of Young Grandmaster Chiu Chi Ling เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official GM Chiu Chi Ling homepage Holland[ลิงก์เสีย]
Official GM Chiu Chi Ling homepage Mexico
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
เกมการศึกษา

เกมการศึกษาสื่อผสม
เกมการศึกษา (อังกฤษ: Educational game) เป็นเกมที่ออกแบบโดยมีการศึกษาเป็นจุดมุ่งหมาย เกมทุกประเภทสามารถนำมาใช้ในการจัดการศึกษาได้ อย่างไรก็ตามเกมการศึกษาเป็นเกมที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อเรียนรู้เนื้อหาวิชา ขยายมโนทัศน์ เสริมพัฒนาการ เข้าใจเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หรือวัฒนธรรมหรือช่วยให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ทักษะระหว่างเล่นเกม ประเภทของเกมที่ใช้มีทั้งเกมกระดาน เกมการ์ดและวีดีโอเกม ด้วยผู้สอน รัฐบาลและผู้ปกครองตระหนักถึงความต้องการทางจิตวิทยาและประโยชน์ที่ได้รับจากเกมในการจัดการเรียนรู้ เครื่องมือทางการศึกษานี้จึงกลายเป็นกระแสหลักของการศึกษา เกมเป็นการเล่นเชิงปฏิสัมพันธ์ที่ช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจเป้าหมาย กฎ การปรับตัว การแก้ปัญหา การมีปฏิสัมพันธ์ ซึ่งเกมการศึกษานี้ช่วยสร้างความพึงพอใจในการเรียนรู้โดยช่วยให้ผู้เรียนสนุก มีส่วนร่วม มีแรงบันดาลใจและเกิดสภาวะทางอารมณ์ต่าง ๆ ระหว่างการเรียนรู้ผ่านการเล่นได้
ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง

วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2535 พายุเฮอริเคนอีนิกี สร้างความเสียหายมากกว่า 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในรัฐฮาวาย
ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง (อังกฤษ: Central Pacific Hurricane Center หรือย่อว่า CPHC) เป็นหน่วยงานในสังกัดบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติของสหรัฐ ทำหน้าที่รับผิดชอบในการติดตามและออกประกาศเกี่ยวกับการเตือนภัย การเฝ้าระวัง การให้คำแนะนำ การอภิปราย และแถลงการณ์กับพายุหมุนเขตร้อนภายในพื้นที่แปซิฟิกกลาง โดยมีขอบเขตตั้งแต่ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตรขึ้นไป และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันตกถึงเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐฮาวาย มีฐานะเป็นศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (RSMC) สำหรับพายุหมุนเขตร้อนในนาม RSMC โฮโนลูลู
หน่วยงานนี้มีฐานที่ตั้งอยู่ในเมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ร่วมกับสำนักงานการพยากรณ์โฮโนลูลูของบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติ ซึ่งอยู่ภายในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยฮาวายที่มาโนอา โดยสำนักงานพยากรณ์โฮโนลูลูจะปฏิบัติงานในฐานะศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง เมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ หรือเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่แปซิฟิกกลาง ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางเริ่มดำเนินงานมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513 โดยทำงานแทนที่ศูนย์พยากรณ์เดิมอย่าง ศูนย์เตือนเฮอริเคนร่วม
พื้นที่รับผิดชอบ

พื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางคือพื้นที่แปซิฟิกกลาง (CP; Central Pacific) ซึ่งเป็นเขตทางการปกครอง ไม่ใช่เขตทางอุตุนิยมวิทยา โดยไม่ถือเป็นแอ่งพายุหมุนเขตร้อน (พื้นที่ที่พายุหมุนเขตร้อนก่อตัวซึ่งแตกต่างกันอย่างชัดเจน) แต่มักพูดถึงบ่อย ๆ ในฐานะแอ่งแปซิฟิกกลาง หรือแอ่งแปซิฟิกเหนือตอนกลาง ขอบเขตด้านตะวันตกที่สุดของพื้นที่รับผิดชอบคือเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา หรือเส้นแอนไทเมริเดียน โดยถือเป็นเส้นแบ่งเขตวันสากลสำหรับละติจูดในเขตร้อน ในทางอุตุนิยมวิทยา พื้นที่นี้ครอบคลุมด้านตะวันตกของแอ่งแปซิฟิกตะวันออก และด้านตะวันออกของแอ่งแปซิฟิกตะวันตก แม้ว่าศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติจะรับผิดชอบในแอ่งแปซิฟิกตะวันออกด้วย แต่หน่วยงานดังกล่าวมีขอบเขตแค่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก ไม่ใช่ทั้งแอ่งทางอุตุนิยมวิทยา โดยพื้นที่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก แต่เดิมเป็นพื้นที่รับผิดชอบอย่างเป็นทางการของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกตะวันออก โดยดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2513 เช่นกัน แต่ปัจจุบันศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกตะวันออกถูกยุบไปร่วมกับศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ
ในพื้นที่นี้ ฤดูพายุเฮอริเคนจะเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ไปจนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน ในทางปฏิบัติแล้ว พายุอาจก่อตัวในพื้นที่แปซิฟิกตะวันออก (ด้านตะวันออกหรือด้านตะวันตกของเส้น 140 องศาตะวันตก) และเคลื่อนตัวมาทางตะวันตก และสามารถส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายได้
ระบบการตั้งชื่อพายุเฮอริเคน

บทความหลัก: การตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน
| ชุดที่ 1 | ชุดที่ 2 | ชุดที่ 3 | ชุดที่ 4 |
| --- | --- | --- | --- |
| อาโกนี | อากา | อาลิกา | อานา |
| เอมา | เอเกกา | เอเล | เอลา |
| โฮเน | เฮเน | ฮูโก | ฮาโลลา |
| อีโอนา | ไอโอลานา | อีโอปา | อีอูเน |
| เกลี | เกโอนี | กีกา | กีโก |
| ลาลา | ลีโน | ลานา | โลเก |
| โมเก | เมเล | มากา | มาลีอา |
| โนโล | โนนา | เนกี | นีอาลา |
| โอลานา | โอลีวา | โอเมกา | โอโฮ |
| เปนา | ปามา | เปวา | ปาลี |
| อูลานา | อูปานา | อูนาลา | อูลีกา |
| วาเล | เวเน | วาลี | วาลากา |
ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางจะใช้ชื่อตามธรรมเนียมในภาษาฮาวายมาตั้งชื่อให้กับพายุที่ก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ภายในเขตอำนาจของหน่วยงาน โดยชุดรายชื่อประกอบด้วยชุดของรายชื่อจำนวนสี่ชุด เมื่อรายชื่อชุดที่หนึ่งถูกใช้ไปจนหมดแล้ว จะทำการใช้ชื่อในชุดที่สองต่อ เป็นเช่นนี้จนถึงชุดที่สี่ เมื่อรายชื่อในชุดที่สี่ถูกใช้จนหมดแล้ว ก็จะกลับไปใช้ชื่อในชุดที่หนึ่งอีกครั้ง เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ซึ่งไม่เหมือนกับในแอตแลนติกและแปซิฟิกตะวันออก ตรงที่ชื่อพายุจะไม่ได้เริ่มต้นด้วยตัวอักษร "A" ในทุก ๆ ปี โดยมีชื่อของพายุที่ถูกถอนแล้วทั้งสิ้นสี่ชื่อ ได้แก่ อีวา (Iwa) เมื่อ พ.ศ. 2525, อีนิกี (Iniki) เมื่อ พ.ศ. 2535, ปากา (Paka) เมื่อ พ.ศ. 2540 และอีโอเก (Ioke) เมื่อ พ.ศ. 2549 ซึ่งถูกแทนที่ด้วย อีโอ (Io, และภายหลังถูกเปลี่ยนเป็น อีโอนา/Iona), ไอโอลานา, ปามา และ อีโอปา แทนตามลำดับ
ระบบการพยากรณ์

ตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางใช้ระบบพยากรณ์พายุหมุนเขตร้อนอัตโนมัติในการพยากรณ์ ออกคำแนะนำ และสร้างภาพกราฟิก
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC)
แหล่งข้อมูลอื่น

ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง (อังกฤษ)
ภาพแสดงพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง โดยอยู่ระหว่างแอ่งแปซิฟิกตะวันออก (2) และแอ่งแปซิฟิกตะวันตก (3)
เลดีมาร์กาเรต โบเฟิร์ต

สำหรับผู้ที่มีนามเดียวกัน ดูที่ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ท
| มาร์กาเร็ต โบเฟิร์ต |
| --- | --- |
พระราชชนนี (The King's Mother) เคานเทสแห่งริชมอนด์และดาร์บี
มาร์กาเร็ต โบฟอร์ท พระราชชนนีและเคาน์เตสแห่งริชมอนด์และดาร์บี
ประสูติ: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1443
สิ้นพระชนม์: 29 มิถุนายน ค.ศ. 1509  (66 ปี)
พระสวามี: จอห์น เดอ ลา โพล ดยุคแห่งซัฟโฟล์คที่ 2 เอ็ดมันด์ ทิวดอร์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์ที่ 1 เซอร์เฮนรี สตาฟฟอร์ด ทอมัส สแตนลีย์ เอิร์ลแห่งดาร์บีที่ 1
พระบุตร: สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ
พระบิดา: จอห์น โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 1
พระมารดา: มาร์กาเร็ต โบแชมพ์แห่งเบลทโซ
มาร์กาเร็ต โบเฟิร์ต พระราชชนนีและเคาน์เตสแห่งริชมอนด์และดาร์บี หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เลดี้มาร์กาเร็ต โบเฟิร์ต (อังกฤษ: Margaret Beaufort, The King's Mother, and The Countess of Richmond and Derby; 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1443 - 29 มิถุนายน ค.ศ. 1509) มาร์กาเร็ต โบฟอร์ทเป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ และ พระอัยกีของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 มาร์กาเร็ตเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในสงครามดอกกุหลาบและผู้มีอิทธิพลต่อราชวงศ์ทิวดอร์ และเป็นผู้ก่อตั้งวิทยาลัยสองวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1509 มาร์กาเร็ตทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระราชนัดดาสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
ดูเพิ่ม

สงครามดอกกุหลาบ
แหล่งข้อมูลอื่น

A short profile of Margaret alongside other influential women of her time
E. M. G. Routh, Lady Margaret: A Memoir of Lady Margaret Beaufort, Countess of Richmond & Derby, Mother of Henry VII, 1924: e-text
Catholic Encyclopedia article
Margaret Beaufort's patronage of theatre and/or music
The school that was established in honour of Lady Margaret Beaufort's will เก็บถาวร 2020-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Richmond and Derby, Margaret, Countess of" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
เกมตัดสินใจ

เกมตัดสินใจ (อังกฤษ: decision game) เป็นแบบฝึกหัดที่ผู้สอนเสนอสถานการณ์ให้กับผู้เรียน โดยให้ผู้เรียนยึดบทบาทของตัวละครในสถานการณ์นั้น ๆ พร้อมทั้งหาวิธีการแก้ปัญหาให้กับตัวละคร หากสถานการณ์มีพื้นฐานจากเรื่องเล่าในอดีตที่เชื่อถือได้ เกมตัดสินใจในที่นี้จะถือว่าเป็นการใช้วิธีสอนโดยใช้กรณีตัวอย่าง แต่หากองค์ประกอบของสถานการณ์เป็นเรื่องสมมติ แบบฝึกหัดนี้จะถือว่าเป็น "เกมตัดสินใจแบบสมมติ"
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬายกน้ำหนัก
หน่วยงาน: ไอดับบลิวเอฟ
รายการ: 14 (ชาย: 7; หญิง: 7)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬายกน้ำหนัก (อังกฤษ: Weightlifting) มีการแข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี 1896 ที่กรุงเอเธนส์ ซึ่งครั้งนั้นยังไม่มีการแบ่งรุ่นตามน้ำหนัก ใครยกน้ำหนักได้มากที่สุดเป็นผู้ชนะโดยไม่ต้องคำนึงถึงรูปร่างและขนาดของนักกีฬา
กีฬายกน้ำหนักกลายเป็นกีฬาหลักที่ถูกบรรจุเป็นประจำในโอลิมปิกตั้งแต่ปี 1920 ที่เบลเยี่ยม จนในปี 1932 จึงเริ่มมีการแบ่งรุ่นน้ำหนัก และในปี 2000 ที่ซิดนีย์ มีการแข่งขันยกน้ำหนักประเภทหญิงเป็นครั้งแรก
กรีซยังถือว่าเป็นประเทศที่มีนักยกน้ำหนักอยู่ในระดับแถวหน้าของโลก ส่วนในประเภทหญิงทุกรุ่นดูจะเป็นของนักยกน้ำหนักจากจีนที่ครองความเป็นจ้าว
สำหรับในการโอลิมปิก ณ กรุงปักกิ่ง หรือปักกิ่งเกมส์ ผู้ชนะเหรียญทองในรุ่นน้ำหนัก 53 กิโลกรัม หญิง คือ ประภาวดี เจริญรัตนธารากุล โดยชนะไปด้วยคะแนนรวม 221 กิโลกรัม ทั้งยังทำลายสถิติโอลิมปิกในท่าคลีนแอนด์เจิร์ก คือ 126 กิโลกรัม
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  1896  1900  1904  1906 (ซ้อน)  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  |  |
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญ  รายการสถิติโอลิมปิก  รายชื่อสนามโอลิมปิก 
| ด ค กกีฬาในโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
| กีฬาฤดูร้อน |  กีฬาทางน้ำ ระบำใต้น้ำ  กระโดดน้ำ  ว่ายน้ำ  โปโลน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บาสเกตบอล บาสเกตบอล 3x3 แคนู  จักรยาน  ขี่ม้า  ฟันดาบ  ฮอกกี้  ฟุตบอล  กอล์ฟ  ยิมนาสติก สากล  แฮนด์บอล  ยูโด  ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เรือพาย  รักบี้ 7 คน  เรือใบ  ยิงปืน  สเกตบอร์ด  ปีนหน้าผา  โต้คลื่น  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล วอลเลย์บอลชายหาด  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  |  |
| กีฬาฤดูหนาว |  ทวิกีฬาฤดูหนาว  บอบสเล บอบสเล  สเกเลตัน  เคอร์ลิง  ฮอกกี้น้ำแข็ง  ลูช  สเกต สเกตลีลา  สเกตความเร็วระยะสั้น  สเกตความเร็ว  สกี สกีลงเขา  สกีข้ามทุ่ง  สกีลีลา  สกีนอร์ดิกผสม  สกีกระโดดไกล  สโนว์บอร์ด  |  |
| เพิ่มในปี 2026 |  สกีภูเขา  |  |
| เพิ่มในปี 2028 |  เบสบอล / ซอฟต์บอล  คริกเกต  แฟลกฟุตบอล  ลาครอส  สควอช  |  |
| กีฬาในอดีต |  แบสก์เปโลตา  มวยสากลสมัครเล่น  เบรกกิ้ง  โครเก็ต  เฌอเดอโปม  คาราเต้  กองตระเวนทหาร  โปโล  แร็กเก็ต  โรก  รักบี้ยูเนียน (15 คน)  ชักเย่อ  เรือยนต์  |  |
| กีฬาสาธิต |  อเมริกันฟุตบอล  ออสเตรเลียนฟุตบอล  แบนดี้  โบว์ลิง  บุโด  สกีคนพิการ  เครื่องบินร่อน  กลิมา  สต็อกน้ำแข็ง  คอร์ฟบอล  La canne  Pesäpallo  Roller hockey  Savate  Skijoring  Sled dog racing  Speed skiing  Water skiing  Winter pentathlon  |  |
| กีฬาที่ไม่เป็นทางการ |  Aeronautics  Alpinism  Angling  Art competitions  Ballooning  Boules  Cannon shooting  Cycle polo  Dueling pistol  eSports  Fire fighting  เกลิคฟุตบอล  Hurling  Kaatsen  Kite flying  Life saving  Longue paume  รถแข่ง  Motorcycle racing  Pigeon racing  วูซู  |  |
ดูเพิ่ม: กีฬาพาราลิมปิก
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน

| กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
สัญลักษณ์กีฬาเรือใบ
หน่วยงาน: ดับบลิวเอส
รายการ: 2 (ชาย: 1; หญิง: 1)
การแข่งขัน
 1896  1900  1904  1908  1912  1920   1924  1928  1932  1936  1948  1952 1956  1960  1964  1968  1972  1976 1980  1984  1988  1992  1996  2000 2004  2008  2012  2016  2020  2024 
  ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล 
กีฬาเรือใบในโอลิมปิก (อังกฤษ: Sailing) มีการแข่งขันมาตั้งแต่โอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย ซึ่งมักจะตรงกับเวลาที่จะมีการแข่งขันโอลิมปิก ทำให้เรือยนต์เข้ามาแทนที่ เช่น ในปี ค.ศ. 1908 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
สรุปผล

หมายเหตุ: การแข่งขันถูกยกเลิกในโอลิมปิก 1896