stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถาบันวิทยาไวรัสอู่ฮั่น
การระบาดทั่วของโควิด-19

บทความหลัก: การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 มีการรายงานผู้ป่วยโรคปอดบวมที่เกี่ยวข้องกับไวรัสโคโรนาต่อเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในนครอู่ฮั่น สถาบันได้ทำการตรวจสอบฐานข้อมูลของไวรัสโคโรนา และพบว่าไวรัสตัวใหม่นั้นมีสารพันธุกรรม 96 เปอร์เซ็นต์ที่เหมือนกับตัวอย่างที่นักวิจัยได้นำมาจากค้างคาวมงกุฎจากทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน
เมื่อไวรัสแพร่กระจายไปทั่วโลกสถาบันได้ดำเนินการตรวจสอบอย่างต่อเนื่อง ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์รายงานว่าทีมที่นำโดยฉือ เจิ้งลี่ (石正丽) จากสถาบันเป็นคณะแรกที่วิเคราะห์และระบุลำดับทางพันธุกรรมของไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (ขณะนั้นเรียกว่า 2019-nCoV) และอัปโหลดไปยังฐานข้อมูลสาธารณะสำหรับการศึกษาวิจัยของนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลก และเผยแพร่เป็นบทความในนิตยสารเนเจอร์ ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ห้องปฏิบัติการเผยแพร่จดหมายข่าวบนเว็บไซต์อธิบายว่า พวกเขาประสบความสำเร็จในการถอดรหัสจีโนมของไวรัสทั้งหมดได้อย่างไร: "ในตอนเย็นของวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2562 หลังจากได้รับตัวอย่างจากโรคปอดบวมที่ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติมมาจากโรงพยาบาลอู่ฮั่นจินอินถาน (武汉市金银潭医院) สถาบันดำเนินการด้วยความเข้มแข็งตลอดคืนและทำงานต่อเนื่องเป็นเวลา 72 ชั่วโมงเพื่อแก้ปัญหา ในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2563 ลำดับจีโนมทั้งหมดของไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ได้ถูกระบุ" ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 สถาบันได้ยื่นขอจดสิทธิบัตรในประเทศจีนเพื่อใช้ยาเรมเดซิเวียร์ (Remdesivir) ซึ่งเป็นยาทดลองที่เป็นของบริษัทกิลเลียด ไซแอนเซส (Gilead Sciences) ซึ่งสถาบันพบว่ามีการยับยั้งไวรัสในหลอดทดลอง เป็นการเคลื่อนไหวที่ทำให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา. สถาบันกล่าวว่าจะไม่บังคับใช้สิทธิ์ในสิทธิบัตรใหม่ในประเทศจีน "หากบริษัทต่างประเทศที่เกี่ยวข้อง ตั้งใจจะมีส่วนร่วมในการป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรคในจีน"
การระบาดทั่วของโควิด-19 > ข้อกังวลในฐานะการเป็นแหล่งกำเนิด

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ทฤษฎีสมคบคิดแพร่หลายในวงสังคมว่าโควิด-19 เป็นโรคระบาดที่เกิดจากไวรัสที่ได้รับการออกแบบโดยสถาบัน WIV ซึ่งได้ถูกหักล้างบนพื้นฐานของหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ว่าไวรัสมีต้นกำเนิดจากธรรมชาติ ในช่วงกลางเดือนมกราคมสำนักข่าวกรองของสหรัฐรายงานต่อเจ้าหน้าที่ว่า พวกเขาไม่ได้ตรวจพบสัญญาณเตือนใด ๆ ภายในรัฐบาลจีนที่จะชี้นำให้เกิดการระบาดขึ้นจากห้องปฏิบัติการของรัฐบาล จอช โรกิน (Josh Rogin) เขียนในคอลัมน์ความคิดเห็นในหนังสือพิมพ์เดอะวอชิงตันโพสต์ว่า จดหมายข่าวของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐในปี พ.ศ. 2561 ได้หยิบยกประเด็นด้านความปลอดภัยเกี่ยวกับงานวิจัยของสถาบัน WIV เกี่ยวกับการตรวจไวรัสโคโรนาในค้างคาว ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 ตามคำร้องขอของเจ้าหน้าที่บริหารของประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ หน่วยงานข่าวกรองของสหรัฐเริ่มตรวจสอบว่า การระบาดเกิดจากอุบัติเหตุรั่วไหลโดยไม่ตั้งใจโดยนักวิทยาศาสตร์ของสถาบัน WIV ที่ศึกษาไวรัสโคโรนาตามธรรมชาติในค้างคาวหรือไม่ หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์รายงานว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงในรัฐบาลทรัมป์ กำลังกดดันหน่วยงานข่าวกรองเพื่อให้หาหลักฐานสำหรับทฤษฎีที่ไม่ยืนยันว่าไวรัสรั่วจากห้องปฏิบัติการ ซึ่งนำไปสู่ความกังวลในหมู่นักวิเคราะห์ข่าวกรองบางส่วนว่า การประเมินข่าวกรองจะถูกบิดเบือนเพื่อใช้ในการรณรงค์ทางการเมือง เพื่อตำหนิประเทศจีนสำหรับการระบาดของโรค ประธานาธิบดี ทรัมป์ และรัฐมนตรีต่างประเทศ ไมเคิล พอมเพโอ อ้างว่ามีหลักฐานของทฤษฎีแล็บ แต่ไม่ได้ให้รายละเอียดเพิ่มเติม
นักวิทยาไวรัสชั้นนำได้โต้แย้งความคิดที่ว่าเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 รั่วไหลออกมาจากสถาบัน นักวิทยาไวรัส ปีเตอร์ ดาสซัค (Peter Daszak) ประธานองค์กร EcoHealth Alliance (ซึ่งศึกษาโรคติดเชื้อที่เกิดขึ้นใหม่และมีความร่วมมือกับนักวิทยาไวรัสชั้นนำของ WIV เพื่อศึกษาไวรัสโคโรนาในค้างคาว) ได้ตั้งข้อสังเกตว่า ในแต่ละปีมีผู้คนหลายล้านคนที่อาศัยหรือทำงานในบริเวณใกล้เคียงกับค้างคาว ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ติดเชื้อไวรัสโคโรนา ในการให้สัมภาษณ์กับเว็บไซต์ข่าว Vox  ดาสซัคให้ความเห็นว่า "อาจมี 6 คนที่ทำงานในห้องปฏิบัติการเหล่านั้นดังนั้นลองเปรียบเทียบจำนวน 1 ถึง 7 ล้านคนต่อปี กับคน 6 คน มันไม่สมเหตุสมผล" จานนา แมเซต์ (Jonna Mazet) ศาสตราจารย์ด้านระบาดวิทยาของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส และผู้อำนวยการโครงการ PREDICT ซึ่งเป็นโครงการเฝ้าระวังไวรัสที่เกิดขึ้นใหม่ได้แสดงความคิดเห็นว่า เจ้าหน้าที่ของสถาบันวิทยาไวรัสอู่ฮั่นได้รับการฝึกอบรมจากนักวิทยาศาสตร์ชาวสหรัฐ โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ PREDICT และมีการปฏิบัติงานตามมาตรฐานที่มีความปลอดภัยสูง เธอกล่าวว่า "หลักฐานทั้งหมดชี้ให้เห็นว่านี่ไม่ใช่อุบัติเหตุในห้องปฏิบัติการ"
ศูนย์วิจัย

สถาบันประกอบด้วยศูนย์วิจัยดังต่อไปนี้:
ศูนย์วิจัยโรคติดเชื้ออุบัติใหม่ (新发传染病研究中心)
ศูนย์ทรัพยากรไวรัสจีนและชีวสารสนเทศ (中国病毒资源与生物信息中心)
ศูนย์วิจัยจุลชีววิทยาสิ่งแวดล้อมและการประยุกต์ (应用环境与微生物研究中心)
ห้องปฏิบัติการชีวเคมีวิเคราะห์และเทคโนโลยีชีวภาพ (分析生物技术研究室)
ห้องปฏิบัติการวิทยาไวรัสโมเลกุล (分子病毒学研究室)
ดูเพิ่ม

ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งประเทศจีน [en] – (CCDC; 中国疾病预防控制中心)
ข้อมูลที่ผิดเกี่ยวกับการระบาดทั่วของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562–2563
ฉือ เจิ้งลี่ [en] – นักวิจัยกลุ่มไวรัสอุบัติใหม่
โรครับจากสัตว์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิข่าว มีข่าวที่เกี่ยวข้อง: สถาบันวิทยาไวรัสอู่ฮั่น (ภาษารัสเซีย)
เว็บไซต์ทางการ (ภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ของสถาบันวิทยาไวรัสอู่ฮั่น เก็บถาวร 2020-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน (ภาษาจีน)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ออสเตรเลีย  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove
สุวรรณเศียร

สุวรรณเศียร เป็นวรรณกรรมที่มีเนื้อเรื่องจากสุวรรณสิรสาชาดกในปัญญาสชาดกอันเป็นชาดกนอกนิบาตซึ่งแต่งโดยภิกษุชาวล้านนาภาคเหนือ
สุวรรณเศียรเป็นวรรณกรรมของทางภาคกลางของประเทศไทย ส่วนทางภาคเหนือเรียก อ้อมล้อมต่อมคำ ทางภาคอีสานรวมถึงในประเทศลาวเรียก ท้าวหัว หรือ ท้าวหัวข้อหล้อ ทั้งสามเรื่องมีโครงเรื่องเหมือนกันแต่มีรายละเอียดปลีกย่อย เช่น ตัวละคร ฉาก เหตุการณ์ ที่แตกต่างกันด้วยเหตุผลในด้านความน่าเชื่อถือให้สอดคล้องกับคำสอนและค่านิยมท้องถิ่น รวมถึงความสนุกสนาน สุวรรณเศียรแต่งในลักษณะคำประพันธ์ที่เรียกว่ากลอนอ่าน ส่วนอ้อมล้อมต่อมคำและท้าวหัวแต่งเลียนแบบชาดกในพระไตรปิฎก คือประกอบด้วยปัจจุบันวัตถุ อดีตวัตถุและสโมทาน โดยแต่งเป็นร้อยแก้วด้วยภาษาถิ่นสลับคาถาภาษาบาลี เนื้อเรื่องสุวรรณเศียรคล้ายกับสังข์ทองเพราะเนื้อหามาจากปัญญาสชาดกเช่นเดียวกัน สาระสำคัญคือแม้มีความบกพร่องทางร่างกายมีแต่ศีรษะ แต่ตัวเอกมีพฤติกรรมดีอยู่ในจริยธรรมอันดีงาม มีความกตัญญูต่อมารดา
ต้นฉบับเรื่องสุวรรณเศียรพบเป็นสมุดไทยขาวและไทยดำ เท่าที่มีข้อมูลต้นฉบับมี 4 ฉบับ เก็บไว้อยู่ที่หอสมุดแห่งชาติ ฉบับเก่าสุดมีอายุสมัยในรัชกาลที่ 3 ฉบับใหม่สุดในสมัยรัชกาลที่ 5 ทั้งหมดเขียนด้วยอักษรไทยสมัยรัตนโกสินทร์ ส่วนอ้อมล้อมต่อมคำ พบว่ามีการจารลงในใบลาน (หนังสือผูก) ด้วยอักษรธรรมล้านนา ปรากฏทั่วในภาคเหนือ สำหรับท้าวหัวแพร่หลายมากในภาคอีสาน พบเป็นหนังสือผูกจารด้วยอักษรธรรมอีสานในแทบทุกจังหวัด
โครงเรื่อง

พระโพธิสัตว์ซึ่งเกิดมามีแต่ศีรษะ ยังคงกระทำความดี มีความกตัญญูต่อมารดา โดยแอบช่วยงานบ้านและเลี้ยงโค ต่อมาได้ออกเดินทางด้วยเรือสำเภาไปเกาะแห่งหนึ่ง เมื่อธิดาพญานาค 2 ตน ออกมาเล่นน้ำก็เกิดทำลายพืชพันธุ์ที่พระโพธิสัตว์ปลูกไว้จนเสียหาย จึงได้นำทรัพย์สินมาชดใช้ จากนั้นพระโพธิสัตว์เดินทางกลับไปหามารดาพร้อมกับขอให้นางไปสู่ขอกับพระธิดาองค์สุดท้องของพระยาพรหมทัตแต่พระองค์ไม่ยินยอม จะยอมยกธิดาให้หากสร้างสะพานเงินสะพานทองมาถึงพระราชวัง พระอินทร์ได้ช่วยเหลือจนได้อภิเษกสมรส
ต่อมามีผู้ยุยงให้พระยาพรหมทัตฆ่าพระโพธิสัตว์เนื่องจากมีรูปร่างไม่เหมือนมนุษย์ พระอินทร์ได้เข้ามาช่วยเหลืออีกครั้งโดยตั้งคำถามกับพระยาพรหมทัต 4 ข้อ หากตอบไม่ได้จะฆ่าให้ตาย พระองค์ไม่สามารถตอบคำถามได้แต่พระโพธิสัตว์ช่วยตอบคำถามได้หมด ทั้งยังแสดงรูปกายที่แท้จริงซึ่งงดงามยิ่งนัก พระยาพรหมทัตจึงได้ยกเมืองให้พระโพธิสัตว์สืบครองเมือง
สภามุสลิมพม่า

สภามุสลิมพม่า (Burma Muslim Congress) ก่อตั้งในเวลาเดียวกับสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ของอองซานและอูนุก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2488 ที่ปยินมานา อูหย้าซะก์หรืออับดุล ราซัก ได้รับเลือกเป็นประธานสภามุสลิมพม่า และตัดสินใจเข้าร่วมกับสันนิบาตเสรีภาพประชาชนฯ และเขาได้เป็นประธานสันนิบาตในเขตมัณฑะเลย์ใน พ.ศ. 2489 รัฐบาลได้ยอมรับให้เขาเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ เขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้นำที่เป็นชาวพุทธ และเข้าใจภาษาบาลี เขาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการแต่ถูกสังหารพร้อมนายพลอองซาน
อูหย้าซะก์ไม่ต้องการเห็นการแบ่งแยกทางศาสนา และต้องการให้ชนกลุ่มน้อยมุสลิมเป็นที่ยอมรับในพม่า แต่หลังจากที่เขาเสียชีวิตไป สิทธิเหล่านี้ถูกรัฐบาลพม่าต่อมาละเลย อูรัสชิดและอูขิ่นหม่องลัตได้เรียกร้องสิทธิของมุสลิมต่อมา  แต่ชาวมุสลิมในพม่าไม่ได้ยอมรับบุคคลเหล่านี้ว่าเป็นตัวแทนของพวกเขาโดยแท้จริง
อูนุ นายกรัฐมนตรีหลังจากพม่าได้รับเอกราช ได้เรียกร้องให้สภามุสลิมพม่าออกจากการเป็นสมาชิกสันนิบาต  ประธานคนใหม่ของสภามุสลิมพม่าคืออูขิ่นหม่องลัตตัดสินใจยุติกิจกรรมทางศาสนาอิสลามของสภาและเข้าร่วมกับสันนิบาตอีก ต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมและไม่ได้เป็นตัวแทนชุมชนมุสลิมในพม่า อูนุได้ประกาศให้ศาสนาพุทธให้เป็นศาสนาประจำชาติ และควบคุมการฆ่าวัวของชาวมุสลิม โดยผ่อนปรนให้ในเทศกาลอีดิลอัดฮา แต่ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของตำรวจ เจ้าหน้าที่มัสยิดที่มาสามารถควบคุมการฆ่าวัวได้จะถูกจับกุมและลงโทษ รัฐบาลของอูนุควบคุมการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ของมุสลิมมากกว่าการเดินทางไปเนปาลหรือศรีลังกาของชาวพุทธ อย่างไรก็ตาม สภามุสลิมพม่าถูกขอให้สลายตัวใน พ.ศ. 2498 ต่อมา อูนุได้ขับสภามุสลิมพม่าออกจากสันนิบาตเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2499
สามเณรปัญหา

สามเณรปัญหา หรือ สามเณรปัญหาปาฐะ เป็นหนึ่งในบทสวดสำคัญที่รวบรวมอยู่ในภาณวาร เรียกอีกชื่อว่า กุมารปัญหา อยู่ในขุททกปาฐะ ของขุททกนิกาย ในพระสุตตันตปิฎก เป็นการถามตอบระหว่างสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากับท่านโสปากะ ผู้บรรพชาเป็นสามเณร และต่อมา สำเร็จพระอรหันต์ เมื่ออายุได้ 7 ขวบ เป็นคำตอบและคำถามจำนาน 10 ข้อ ไล่ไปตามจำนวน 1 - 10 โดยจำนวนนั้น ๆ แสดงข้อธรรมต่าง ๆ อย่างเฉียบคม ถือเป็นหลักจดจำ และนำไปปฏิบัติตามได้อย่างดียิ่ง จึงรวมไว้ในบทสวดมนต์หลวง หรือภาณวาร สำหรับพุทธบริษัทได้สวดสาธยาย เพื่อจดจำนำไปปฏิบัติเพื่อความหลุกพ้นต่อไป
ประวัติพระโสปากะ

เนื้อความของสามเณรปัญหามีขนาดสั้น และกล่าวถึงเพียงข้อธรรมอันเป็นคำถาม-ตอบทั้ง 10 ข้อ มิได้ระบุถึงที่มาหรือประวัติของท่านโสปากะ ขณะที่ปรมัตถโชติกา อันเป็นอรรถกถาอธิบายขุททกปาฐะก็ไม่ปรากฏรายละเอียดเกี่ยวกับท่านแต่อย่างใด แต่ประวัติของพระโสปากะกลับไปปรากฏในปรมัตถทีปนีอรรถกถาแห่งเถรคาถา ซึ่งอธิบายคาถาของพระโสปาะ เพื่อครั้งอุปสมบทแล้ว (ดู โสปากเถรคาถาจ สัตตกนิบาต ในขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ของพระสุตตันตปิฎก) นอกจากนี้ ยังมีพระโสปากะอีกท่านในจตุตถวรรค ซึ่งมีชาติกำเนิดคล้ายคลึงกัน คือกำเนิดในป่าช้า (ดู โสปากเถรคาถา จตุตถวรรค ในขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ของพระสุตตันตปิฎก)
อรรถกถาพรรณนาว่า ท่านเกิดและเติบโตในป่าช้าในเมืองราชคฤห์ จึงได้ชื่อ โสปากะ อย่างไรก็ตาม "อาจารย์บางพวกกล่าวว่า ท่านเกิดในตระกูลพ่อค้า ส่วนคำว่าโสปากะ เป็นแต่เพียงชื่อ คำนั้นผิดจากบาลีในอุทาน เพราะกล่าวไว้ว่า เมื่อถึงภพสุดท้าย เราเกิดในกำเนิดโสปากะ ดังนี้"
ในอรรถกถาของโสปากเถรคาถา ได้พรรณนาเรื่องราวของท่านไว้ว่า  เมื่อเกิดได้  4 เดือนบิดาท่านได้สิ้นชีวิตลง ผู้เป็นอาจึงเลี้ยงไว้ ต่อมาเมื่อเจริญวัยได้ 7 ขวบ ผู้เป็นอาโกรธว่า  ทะเลาะกับลูกของตน จึงนำตัวไปยังป่าช้า แล้วใช้เชือกผูกมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันอย่างแน่นหนาติดกับร่างของคนตาย  แล้วจากไปหวังจะให้สุนัขจิ้งจอกกินเป็นอาหาร อย่างไรก็ตาม ด้วยบุญบารมีของท่านที่จะได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ในชาตินี้ สัตว์ร้ายจึงไม่อาจทำอันตรายแก่ท่านได้
ในราตรีนั้น "พระศาสดาทรงตรวจดูเวไนยสัตว์ผู้เป็นเผ่าพันธุ์  ทรงเห็นอุปนิสัยแห่งพระอรหัตอันโพลงอยู่ในภายในหทัยของเด็ก    จึงทรงแผ่พระโอภาสทำให้เกิดสติแล้วตรัสอย่างนี้ว่ามาเถิดโสปากะ  อย่ากลัว  จงแลดูตถาคต   เราจะยังเธอให้ข้ามพ้นไป  ดุจพระจันทร์พ้นจากปากราหูฉะนั้น.ทารกตัดเครื่องผูกให้ขาดด้วยพุทธานุภาพ  ในเวลาจบคาถา ได้เป็นพระโสดาบัน ได้ยืนอยู่ตรงหน้าพระคันธกุฎี"
ต่อมามารดาของท่านไม่เห็นบุตร จึงไต่ถามเอาจากผู้เป็นอา ครั้นอาไม่ยอมตอบจึงไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระผู้มีพระภาค ด้วยเข้าใจว่า "เขาเล่าลือว่าพระพุทธเจ้าทรงรู้อดีต  อนาคต  และปัจจุบัน   ถ้ากระไรเราเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า   ทูลถามความเป็นไปแห่งบุตรของเรา  จึงได้ไปยังสำนักของพระศาสดา" ครั้นแล้วเมื่อมารดาได้พบสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงได้แสดงธรรมจนนางสำเร็จพระโสดาบัน ส่วนท่านโสปากะกุมาร ได้สำเร็จพระอรหันต์ ครั้งนั้น " ฝ่ายมารดาก็ได้เห็นบุตร   ร่าเริงดีใจ   ได้ฟังว่าบุตรนั้นเป็นพระขีณาสพ   จึงให้บวชแล้วก็ไป"
ที่มาแห่งการแสดงธรรม

ในเวลาต่อมาพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงมีพระประสงค์จะทรงอนุญาตอุปสมบทแก่ท่านโสปากะ จึงมีพระดำรัสถามปัญหา  10 ข้อ ซึ่งอรรถกถาพรรณนาว่า "มีพระดำรัสถามปัญหา  10 ข้อโดยมีอาทิว่า   เอกํ  นาม   กึ   อะไรชื่อว่าหนึ่ง   ดังนี้ ฝ่ายท่านโสปากะนั้น  ถือเอาพระพุทธประสงค์  เทียบเคียงกับพระสัพพัญญุตญาณ   ทูลแก้ปัญหาเหล่านั้น   โดยนัยมีอาทิว่า  สพฺเพ  สตฺตาอาหารฏฺฐิติกา สัตว์ทั้งปวงดำรงอยู่ได้ด้วยอาหาร ดังนี้ ด้วยเหตุนั้นนั่นแลปัญหาเหล่านั้นจึงชื่อว่า กุมารปัญหา พระศาสดาทรงมีพระทัยโปรดปรานเพราะการพยากรณ์ปัญหาของเธอ จึงทรงอนุญาตการอุปสมบท ด้วยเหตุนั้น อุปสมบทนั้นจึงชื่อว่า   ปัญหพยากรณอุปสมบท   อุปสมบทด้วยการพยากรณ์ปัญหา"
เนื้อหา

เนื้อหาของสามเณรปัญหาในขุททกปาฐะมีความกระชับ เอ่ยถึงเพียงข้อธรรม ซึ่งมีจำนวนหัวข้อตามจำนวนตัวเลข 1 - 10 โดยมีเนื้อหาดังต่อไปนี้
อะไรเอ่ยชื่อว่า 1 สัตว์ทั้งปวงตั้งอยู่ได้ด้วยอาหาร, อะไรเอ่ยชื่อว่า 2 นามและรูป, อะไรเอ่ยชื่อว่า 3 เวทนา 3, อะไรเอ่ยชื่อว่า 4 อริยสัจ 4,  อะไรเอ่ยชื่อว่า 5 อุปาทานขันธ์ 5, อะไรเอ่ยชื่อว่า 6 อายตนะภายใน 6, อะไรเอ่ยชื่อว่า 7 โพชฌงค์  7, อะไรเอ่ยชื่อว่า 8 อริยมรรคมีองค์ 8, อะไรเอ่ยชื่อว่า 9 สัตตาวาส 9, อะไรเอ่ยชื่อว่า 10 ท่านผู้ประกอบด้วยองค์ 10 เรียกว่า พระอรหันต์
บรรณานุกรม

พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ เล่ม 1 ภาค 1
พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เล่ม 2 ภาค 3
ปรมัตถโชติกา อรรถกถาขุททกปาฐะ ในพระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ เล่ม 1 ภาค 1
สามก๊ก (แก้ความกำกวม)

สามก๊ก สามารถหมายถึง
อาณาจักรตามประวัติศาสตร์

ยุคสามก๊ก ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของจีนระหว่าง ค.ศ. 220 - 280
สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ) หรือ จดหมายเหตุสามก๊ก บันทึกพงศาวดารสามก๊กที่เขียนขึ้นหลังยุคสามก๊กไม่นานนัก
ราชอาณาจักรทั้งสามของเกาหลี ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของเกาหลี (57 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 668)
สามอาณาจักรหลัง ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของเกาหลี
อาณาจักรทั้งสามในสแกนดิเนเวีย: นอร์เวย์ สวีเดน ฟินแลนด์
ยุคเซ็งโงกุ ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นซึ่งมีลักษณะคล้ายกับยุคสามก๊กของจีน
วรรณกรรม

นิยายสามก๊ก หรือซานกว๋อเหยี่ยนยี่ วรรณกรรมจีนที่อิงตามประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ฉบับแปลเป็นภาษาไทยมีหลายฉบับ ฉบับแปลครั้งแรกและเป็นที่รู้จักแพร่หลายที่สุดคือ ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)
สามก๊ก ฉบับการ์ตูน การ์ตูนญี่ปุ่น ภาพโดย มิตสึเทรุ โยโกยามะ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ และสร้างเป็นเกมสำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส
หงสาจอมราชันย์ สามก๊กฉบับการ์ตูนของฮ่องกง
สามก๊ก มหาสนุก การ์ตูนสีล้อเลียน ของไทย  ฝีมือของ หมู นินจา (สุชาติ พรหมรุ่งโรจน์) ตีพิมพ์ในนิตยสารมหาสนุกตั้งแต่ พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550
วัฒนธรรมอื่น

สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537) ละครโทรทัศน์โดยสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี มีความยาวทั้งสิ้น 84 ตอน ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2537
สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2553) ละครโทรทัศน์จีน มีความยาวทั้งสิ้น 95 ตอน ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2553
สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ภาพยนตร์ขนาดยาวออกฉายในปี พ.ศ. 2551 จับความตอนศึกผาแดง มี เหลียงเฉาเหว่ย แสดงนำเป็น จิวยี่ และ ทาเคชิ คาเนชิโร่ เป็น ขงเบ้ง
สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร ภาพยนตร์ขนาดยาวออกฉายในปี พ.ศ. 2551 มี หลิวเต๋อหัว แสดงนำเป็น จูล่ง
ไดนาสตีวอริเออร์ (Dynasty Warrior) วิดีโอเกมจำลองสงครามในยุคสามก๊กของจีน
สถานีเปลี่ยนเส้นทาง

สถานีเปลี่ยนเส้นทางในเมืองเบอร์มิงแฮม สหราชอาณาจักร
สถานีเปลี่ยนเส้นทาง เป็นสถานีรถไฟประเภทหนึ่ง ซึ่งมีหลายเส้นทาง และผู้โดยสารสามารถเปลี่ยนเส้นทางได้ ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางรถไฟทางไกล หรือรถไฟฟ้า
สถานีเปลี่ยนเส้นทางในประเทศไทย

สถานีสยาม
สถานีเตาปูน
สถานีท่าพระ
ดูเพิ่ม

สถานีรถไฟ
วิชิต สุรพงษ์ชัย

| วิชิต สุรพงษ์ชัย ม> ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 25 ตุลาคม พ.ศ. 2537 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า: พันเอก วินัย สมพงษ์
ถัดไป: วันมูหะมัดนอร์ มะทา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 มกราคม พ.ศ. 2488 (79 ปี)
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: ชลีกร สุรพงษ์ชัย

วิชิต สุรพงษ์ชัย เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย และอดีตประธานกรรมการบริหารธนาคารรัตนสิน ธนาคารกรุงเทพ ธนาคารไทยพาณิชย์และที่ปรึกษาสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์
ประวัติ

วิชิต สุรพงษ์ชัย หรือ ดร.วิชิต สุรพงษ์ชัย เกิดวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2488 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจ ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส และปริญญาดุษฎีบัณฑิต (Ph.D.) ด้านบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยแห่งเดียวกัน
การทำงาน

ดร.วิชิต สุรพงษ์ชัย เริ่มทำงานเป็นพนักงานฝ่ายวิเคราะห์สินเชื่อ บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (IFCT) และเป็นอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมาย้ายมาอยู่ธนาคารกรุงเทพในปี พ.ศ. 2520
ในปี พ.ศ. 2535 ดร.วิชิต ได้รับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ของธนาคารกรุงเทพ ในปี 2537 ดร.วิชิต ลาออกจากธนาคารกรุงเทพ โดยให้เหตุผลว่าจะไปรักษาสุขภาพ แต่เพียงไม่ถึงปีของการลาออก เขาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย
หลังจากหมดภาระหน้าที่ทางการเมือง เขาได้กลับเข้าสู่วงการธนาคารอีกครั้ง โดยรับตำแหน่งประธานกรรมการ ธนาคารรัตนสิน จำกัด (มหาชน) เมื่อปี พ.ศ. 2541 ต่อมาหลังมีการขายกิจการให้กับสิงคโปร์แล้ว เขาได้เข้ารับหน้าที่ประธานกรรมการบริหารธนาคารไทยพาณิชย์
ดร.วิชิต เริ่มมีบทบาททางการเมืองอีกครั้งเมื่อมีการกล่าวถึงว่าจะเข้ามารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร แต่ในที่สุดเขาก็ไม่ได้ตอบรับเข้าร่วมรัฐบาล
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
สมุหพระกลาโหม

ในการบริหารรัฐกิจสยามตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น สมุหพระกลาโหม คืออัครมหาเสนาบดีฝ่ายทหาร เป็นเจ้ากรมกลาโหม และเป็นผู้บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายใต้ มีราชทินนามว่า "เจ้าพระยามหาเสนาบดีวิริยภักดีบดินทร์" คู่กับสมุหนายก อัครมหาเสนาบดีฝ่ายพลเรือนและผู้บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายเหนือ มีราชทินนามว่า "เจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์"
ประวัติ

เดิมสมุหพระกลาโหมดูแลการทหารเท่านั้น แต่ในรัชกาลสมเด็จพระเพทราชาได้เพิ่มอำนาจหน้าที่เป็นบังคับบัญชางานทั้งด้านทหารและพลเรือนสำหรับหัวเมืองฝ่ายใต้ ส่วนสมุหนายกที่เดิมดูแลด้านพลเรือนเท่านั้น ก็ได้เพิ่มอำนาจหน้าที่เป็นบังคับบัญชาทั้งด้านทหารและพลเรือนสำหรับหัวเมืองฝ่ายเหนือ
ตำแหน่งทั้งสองถูกยกเลิกไปเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิรูปการปกครองแผ่นดินในปี พ.ศ. 2435
รายนามสมุหพระกลาโหม > สมัยธนบุรี

| ราชทินนาม | รูปภาพ | ช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| พระยามหาเสนา |  | รัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี | ในพงศาวดารไม่ปรากฏชื่อของผู้ดำรงตำแหน่ง ปรากฏแค่ว่ามีผู้ดำรงตำแหน่งที่สมุหกลาโหม ราชทินนามว่า "พระยามหาเสนา" |
รายนามสมุหพระกลาโหม > สมัยรัตนโกสินทร์

| ราชทินนาม | รูปภาพ | ช่วงเวลาที่ดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เจ้าพระยามหาเสนา (ปลี) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 1 | สมุหกลาโหมคนแรกในสมัยรัตนโกสินทร์ ผู้มีบาทสำคัญในสงครามเก้าทัพ พงศาวดารระบุว่าเจ้าพระยามหาเสนา (ปลี) ถูกสังหารในสนามรบ ในช่วงสงครามตีเมืองทวาย |
| เจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 1 พ.ศ.2336 - พ.ศ. 2348 | เป็นต้นตระกูลบุนนาค |
| เจ้าพระยาอภัยราชา (ปิ่น) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 1 พ.ศ.2348 - พ.ศ. 2352 | ในรัชกาลที่ 2 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมเด็จเจ้าพระยาวังหน้า |
| เจ้าพระยามหาเสนา (บุญมา) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 2 พ.ศ. 2352 - ? | เป็นสมุหกลาโหมช่วงต้นรัชกาลที่ 2 และเป็นแม่ทัพในสงครามพม่าตีเชียงใหม่ |
| เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 2 พ.ศ. 2352 - พ.ศ. 2365 | ต้นตระกูล วงศาโรจน์ |
| เจ้าพระยาอัครมหาเสนา (สังข์) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 2 พ.ศ. 2365 - พ.ศ. 2367 | ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2370 ไม่มีบุตรธิดา |
| เจ้าพระยามหาเสนา (น้อย) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 3 พ.ศ. 2367 - พ.ศ. 2373 |  |
| สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 3 ถึงรัชกาลที่ 4 พ.ศ. 2365 - พ.ศ. 2367 |  |
| สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 4 ถึง รัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2365 - พ.ศ. 2367 |  |
| เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2412 - พ.ศ. 2431 |  |
| เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (พุ่ม ศรีไชยยันต์) |  | รัชสมัยรัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2331 - พ.ศ. 2437 | สมุหกลาโหมคนสุดท้าย |
สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในฤดูกาล 1992–93

ฤดูกาล 1992–93 เป็นฤดูกาลที่ 105 ของแบล็กเบิร์นโรเวอส์ ในฐานะสโมสรฟุตบอลอาชีพ นี่เป็นปีแรกของพวกเขาในพรีเมียร์ลีก แต่เป็นฤดูกาลแรกของพวกเขาในลีกสูงสุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966
สรุปฤดูกาล

ด้วยความร่ำรวยของแจ็ก วอล์กเกอร์ เจ้าของสโมสรยอมให้เคนนี แดลกลีชเซ็นสัญญากับแอลัน เชียเรอร์ กองหน้าวัย 22 ปีของเซาแทมป์ตันด้วยค่าตัวสถิติใหม่ของอังกฤษในขณะนั้น (รายงานต่าง ๆ อยู่ที่ 3.3 ล้านปอนด์, 3.4 ล้านปอนด์ หรือ 3.6 ล้านปอนด์) แบล็กเบิร์นมีฤดูกาลที่ยอดเยี่ยมในการกลับมาสู่ลีกสูงสุด เชียเรอร์ลงเล่นในลีกไปเพียง 21 นัดและยิงได้ 16 ประตูในลีก ก่อนที่เขาจะเอ็นไขว้หน้าขวาฉีกในเกมที่พบกับลีดส์ยูไนเต็ดในเดือนธันวาคม แบล็กเบิร์นจบอันดับ 4 – ห่างจากโซนรอบคัดเลือกรอบแรกของยูฟ่าคัพเพียง 1 แต้ม ฟอร์มในบอลถ้วยของแบล็กเบิร์นเกือบจะทำให้พวกเขาผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลสโมสรยุโรป แต่พวกเขาตกรอบเอฟเอคัพในรอบก่อนรองชนะเลิศและลีกคัพในรอบรองชนะเลิศ
ชุดแข่ง

เอสิกส์บริษัทผู้ผลิตชุดกีฬาของญี่ปุ่นผลิตชุดแข่งให้กับแบล็กเบิร์นในฤดูกาลนี้ McEwan's Lager ผู้ผลิตเบียร์อังกฤษเป็นผู้สนับสนุนชุดแข่ง
สถานีเมโทรเซ็นเตอร์

สถานีเมโทรเซ็นเตอร์ เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. บนเส้นทางของรถไฟใต้ดินวอชิงตัน เปิดให้บริการวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1976 เป็นสถานที่มีความสำคัญเนื่องจากเป็นจุดเปลี่ยนเส้นทางระหว่าง   และ  โดยแบ่งชานชาลาเป็น สายสีแดง และ สายสีน้ำเงิน-ส้ม ในอนาคตอาจเชื่อมต่อกับ
แผนผังสถานี

| --- | --- |
ระดับถนน: ทางเข้า/ออกของสถานี
แหล่งข้อมูลอื่น

WMATA: Metro Center Station เก็บถาวร 2009-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
StationMasters Online: Metro Center Station
The Schumin Web Transit Center: Metro Center Station (Upper Level) เก็บถาวร 2010-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Schumin Web Transit Center: Metro Center Station (Lower Level) เก็บถาวร 2010-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
G Street and 13th Street entrance from Google Maps Street View
G Street and 12th Street entrance from Google Maps Street View
G Street and 11th Street entrance from Google Maps Street View
F Street and 12th Street entrance from Google Maps Street View
สามเศียร

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทจำกัด
ก่อตั้ง: 14 มกราคม พ.ศ. 2534 (33 ปี)
สำนักงานใหญ่: 27/6 หมู่ 10 ตำบลคูบางหลวง อำเภอลาดหลุมแก้ว ปทุมธานี 12140
บุคลากรหลัก: ไพรัช สังวริบุตร-ประธานบริษัท
ผลิตภัณฑ์: รายการโทรทัศน์ ละครโทรทัศน์ สื่อสิ่งพิมพ์ สตูดิโอ และ มัลติมีเดีย
เว็บไซต์: เวปไซต์สามเศียร ยูทูป เฟสบุค อินสตาแกรม
บริษัท สามเศียร จำกัด เป็นบริษัทค่ายละครไทยที่ยอดนิยมที่ผลิตละครโทรทัศน์ไทยให้กับสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันบริหารงานโดย สยาม สังวริบุตร ผลงานเด่น เช่น คู่กรรม, วันนี้ที่รอคอย, มนต์รักลูกทุ่ง, ดาวพระศุกร์, สายโลหิต, ด้วยแรงอธิษฐาน, ทัดดาวบุษยา, จำเลยรัก, นิรมิต, สวรรค์เบี่ยง, ญาติกา, มงกุฎดอกส้ม, เบญจรงค์ห้าสี, ปอบผีฟ้า, เงิน เงิน เงิน, ซุ้มสะบันงา, คือหัตถาครองพิภพ, คมพยาบาท , ข้ามสีทันดร , ไม่สิ้นไร้ไฟสวาท , นำเซาะทราย , ทวิภพ , ฟ้าจรดทราย
ประวัติ

เริ่มก่อตั้งเมื่อปี 2511 ใช้ชื่อว่า บริษัท สยามฟิล์ม จำกัด บริหารงานโดย ไพรัช สังวริบุตร ศิลปินแห่งชาติ  เป็นการสร้างภาพยนตร์โทรทัศน์ประเภทละครจักร ๆ วงศ์ ๆ  ซึ่งถือได้ว่าเป็นนโยบายหลักของบริษัท โดยมุ่งมั่นว่าจะอนุรักษ์ศิลปะพื้นบ้านไทยทุกประเภทรวมทั้งวัฒนธรรม,วรรณคดีไทยและนิทานพื้นบ้าน ผลงานเรื่องแรกคือ “ปลาบู่ทอง” ต่อมาเรื่อง “ยอพระกลิ่น” และอื่นๆมากมาย นอกจากจะผลิตผลงานประเภทนิทานพื้นบ้านจักรๆวงศ์ๆแล้วยังผลิตผลงานประเภทวรรณกรรมสมัยใหม่อีกด้วย
ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อจาก “สยามฟิล์ม” เป็น “ดาราฟิล์ม” ซึ่งยังคงผลิตเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ที่ยังใช้เสียงพากษ์อยู่และถ่ายทำด้วยระบบภาพยนตร์ 16 มม. กระทั่งต่อมาวิวัฒนาการโทรทัศน์ได้เปลี่ยนแปลงจากการถ่ายทำด้วยฟิล์มมาเป็นระบบวิดีโอเทป พร้อมวิธีการแสดงก็เปลี่ยนจากระบบบอกบทละครมาเป็นนักแสดงต้องท่องบทและจำบทเอง
ปี2524-2525 ได้เปลี่ยนชื่อจาก “ดาราฟิล์ม” มาเป็น “ดาราวิดีโอ”  พร้อมทั้งปรับเปลี่ยนผสมผสานระบบการถ่ายทำและการแสดงแบบเดิมมาเป็นสมัยใหม่แบบต่างประเทศที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้และยังผลิตละครให้กับทางช่อง 7 สีเรื่อยมา สร้างสรรค์ผลงานโทรทัศน์หลากหลายประเภท มีทั้งอ้างอิงประวัติศาสตร์ ปลุกจิตสำนึกให้รักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ สะท้อนสังคมการเมืองไทย อนุรักษ์วัฒนธรรมไทย ฯลฯ โดยปรากฏเป็นผลงานต่างๆมากมาย มีไม่ต่ำกว่า 300 เรื่อง อาทิ สายโลหิต,รัตนโกสินทร์,คู่กรรม,ไผ่แดง,หลวงตา,มนต์รักลูกทุ่ง,ดาวพระศุกร์,เหตุเกิดที่สน.,อีสา,ทองเนื้อเก้า,สวรรค์เบี่ยง,วันนี้ที่รอคอย,นิรมิต,ข้ามสีทันดร,ขุนเดช,ฟ้ากระจ่างดาว,ด้วยแรงแห่งรัก,เปลวไฟในฝัน,พลิกดินสู่ดาว ฯลฯ
ด้วยประสบการณ์กว่า 50 ปี .. ทำให้ปัจจุบันมีบริษัทในเครือ 3 บริษัทหลัก คือ บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด บริษัท สามเศียร จำกัด และ บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ซึ่งมีการแยกการบริหารออกเป็นบริษัทย่อยอีกหลายบริษัท   รวมทั้งได้ก่อตั้งโรงถ่ายที่ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี บนเนื้อที่กว่า 100 ไร่ เพื่อช่วยให้การผลิตละครทำงานได้คล่องตัวมากขึ้น  การถ่ายทำในปัจจุบัน ยังได้ใช้ระบบ High Definition เพื่อเพิ่มคุณภาพในการรับชมอีกด้วย
เดิมสำนักงานบริษัทตั้งอยู่ที่ ถนนประชาชื่น เลียบคลองประปา เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร แต่ปัจจุบันได้ย้ายสำนักงานมาอยู่ที่ ถนนติวานนท์ ใกล้แยกสวนสมเด็จฯ ตรงข้ามหมู่บ้านคฤหาสน์ทายาท อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่ 3 ไร่
ผู้กำกับการแสดงในสังกัด

ไพรัช สังวริบุตร
ภิภัชพนธ์ อภิวรสิทธิ์
นักเขียนบทโทรทัศน์ที่เขียนเป็นประจำ

รัมภา ภิรมย์ภักดี (ใช้นามปากกาว่า ภาวิต)