stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซอัด กอลาชินัตส์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 กอลาชินัตส์ ขณะลงเล่นให้แก่อาร์เซนอล ในปี ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เซอัด กอลาชินัตส์
วันเกิด:   (1993-06-20) 20 มิถุนายน ค.ศ. 1993 (31 ปี)
สถานที่เกิด:  คาร์ลสรูเออ, เยอรมนี
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  แบ็กซ้าย
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มาร์แซย์
หมายเลข:  23
สโมสรเยาวชน
2001–2009:  คาร์ลสรูเออ
2009–2010:  1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์
2010:  เฟาเอฟเบชตุทการ์ท
2011–2012:  ชัลเคอ 04
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2012–2015 |  ชัลเคอ 04 II |  8 |  (2) |
| 2012–2017 |  ชัลเคอ 04 |  94 |  (4) |
| 2017–2022 |  อาร์เซนอล |  80 |  (2) |
| 2021 |  → ชัลเคอ 04 (ยืม) |  17 |  (1) |
| 2022– |  มาร์แซย์ |  0 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2011 |  เยอรมนี รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี |  1 |  (0) |
| 2011–2012 |  เยอรมนี รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  11 |  (1) |
| 2012–2013 |  เยอรมนี รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี |  2 |  (1) |
| 2013– |  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา |  42 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 30 ตุลาคม 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 17 ตุลาคม 2021
เซอัด กอลาชินัตส์ (บอสเนีย: Sead Kolašinac; เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวบอสเนีย ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งกองหลังให้แก่มาร์แซย์และทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
สโมสร > อาร์เซนอล

วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2017 สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลประกาศคว้าตัวเซอัด กอลาชินัตส์ แบบไม่มีค่าตัว กอลาชินัตส์ยิงประตูแรกในนัดแรกที่เขาลงเล่น นัดชนะลูกโทษต่อเชลซีในเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2017 เขาลงเล่นในพรีเมียร์ลีกนัดแรก และจ่ายบอลสำเร็จหนึ่งครั้งในนัดที่ชนะเลสเตอร์ซิตี 4–3 เขาได้รับคะแนนเสียงให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของสโมสร เมื่อวันที่ 14 กันยายน กอลาชินัตส์ยิงประตูแรกในยูฟ่ายูโรปาลีก นัดที่ชนะเอฟเซเคิล์น 3–1 เขายิงประตูแรกในพรีเมียร์ลีกในวันที่ 28 ตุลาคม นัดที่ชนะสวอนซีซิตี 2–1 เขาได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมของสโมสรอีกครั้งในเดือนตุลาคม
ทีมชาติ

กอลาชินัตส์ถือหนังสือเดินทางเยอรมนี เขาจึงได้ลงเล่นให้กับทีมชาติเยอรมนีหลายรุ่นอายุ ต่อมาเขาย้ายไปเล่นให้กับทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งเป็นทีมชาติบ้านเกิดของพ่อและแม่ กอลาชินัตส์ถูกเรียกตัวติดทีมชาติในปี ค.ศ. 2013. พ่อของเขากล่าวว่า การเลือกเล่นให้ทีมชาติบอสเนีย เป็นตัวเลือกแรกของกอลาชินัตส์
วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 กอลาชินัตส์ลงเล่นให้บอสเนียนัดแรก เป็นนัดกระชับมิตรที่แพ้อาร์เจนตินา 2–0 ต่อมาเขามีชื่อติดทีมชาติไปแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล ในนาทีที่ 3 ของการแข่งขันนัดแรกของกลุ่ม กอลาชินัตส์สกัดเข้าประตูตัวเองอย่างโชคร้าย ในนัดที่แพ้อาร์เจนตินา 2–1 ที่สนามกีฬามารากานัง ถือเป็นการทำเข้าประตูตัวเองที่เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลก
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | ทวีป> ลงเล่น | ทวีป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชัลเคอ 04 2 | 2011–12 | Regionalliga Nord | 2 | 0 | — | — | — | — | — | — | — | — | 2 | 0 |
| ชัลเคอ 04 2 | 2012–13 | Regionalliga Nord | 5 | 2 | — | — | — | — | — | — | — | — | 5 | 2 |
| ชัลเคอ 04 2 | 2014–15 | Regionalliga Nord | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | — | — | 1 | 0 |
| ชัลเคอ 04 2 | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 8 | 2 | — | — | — | — | — | — | — | — | 8 | 2 |
| ชัลเคอ 04 | 2012–13 | บุนเดิสลีกา | 16 | 0 | 1 | 0 | — | — | 3 | 0 | — | — | 20 | 0 |
| ชัลเคอ 04 | 2013–14 | บุนเดิสลีกา | 24 | 0 | 0 | 0 | — | — | 6 | 0 | — | — | 30 | 0 |
| ชัลเคอ 04 | 2014–15 | บุนเดิสลีกา | 6 | 0 | 1 | 0 | — | — | 0 | 0 | — | — | 7 | 0 |
| ชัลเคอ 04 | 2015–16 | บุนเดิสลีกา | 23 | 1 | 1 | 0 | — | — | 6 | 0 | — | — | 30 | 1 |
| ชัลเคอ 04 | 2016–17 | บุนเดิสลีกา | 25 | 3 | 3 | 0 | — | — | 8 | 0 | — | — | 35 | 3 |
| ชัลเคอ 04 | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 94 | 4 | 6 | 0 | — | — | 23 | 0 | — | — | 123 | 4 |
| อาร์เซนอล | 2017–18 | พรีเมียร์ลีก | 27 | 2 | 0 | 0 | 3 | 0 | 5 | 2 | 1 | 1 | 36 | 5 |
| อาร์เซนอล | 2018–19 | พรีเมียร์ลีก | 24 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 10 | 0 | — | — | 36 | 0 |
| อาร์เซนอล | 2019–20 | พรีเมียร์ลีก | 26 | 0 | 4 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 32 | 0 |
| อาร์เซนอล | 2020–21 | พรีเมียร์ลีก | 1 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 4 | 0 | 1 | 0 | 9 | 0 |
| อาร์เซนอล | 2021–22 | พรีเมียร์ลีก | 2 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 | — | — | — | — | 5 | 0 |
| อาร์เซนอล | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 80 | 2 | 7 | 0 | 9 | 0 | 20 | 2 | 2 | 1 | 118 | 5 |
| ชัลเคอ 04 (ยืม) | 2020–21 | บุนเดิสลีกา | 17 | 1 | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | 18 | 1 |
| รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | รวมทั้งหมด | 199 | 9 | 14 | 0 | 9 | 0 | 43 | 2 | 2 | 1 | 267 | 12 |
↑  เดเอ็ฟเบ-โพคาล, เอฟเอคัพ
↑  อีเอฟแอลคัพ
1 2  ลงเล่นใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
1 2 3 4 5 6  ลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก
1 2  ลงเล่นใน เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา: 
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2013 | 1 | 0 |
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2014 | 5 | 0 |
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2015 | 4 | 0 |
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2016 | 7 | 0 |
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2017 | 5 | 0 |
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2018 | 2 | 0 |
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2019 | 6 | 0 |
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2020 | 5 | 0 |
| บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา | 2021 | 7 | 0 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 42 | 0 |
เกียรติประวัติ

อาร์เซนอล
เอฟเอคัพ: 2019–20
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2017, 2020
รางวัลส่วนตัว
ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของบุนเดิสลีกา: 2016–17
ทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของยูฟ่ายูโรปาลีก: 2018–19
แหล่งข้อมูลอื่น

เซอัด กอลาชินัตส์ เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
สถิติของ เซอัด กอลาชินัตส์ ที่ Soccerbase
เซอัด กอลาชินัตส์ ที่ National-Football-Teams.com
เซอัด กอลาชินัตส์ – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
เซอัด กอลาชินัตส์ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของออแล็งปิกเดอมาร์แซย์  |
| --- | --- |
 2 ซากาอิ  3 บายี  4 Kamara  7 Radonjić  8 Sanson  9 Benedetto  10 กรีนวุด  12 สโตรตมัน  15 Ćaleta-Car  16 Pelé  17 Sarr  18 Amavi  20 Rocchia  22 Sertic  23 รามี  24 Khaoui  26 โตแว็ง  27 Lopez  28 Germain  29 Chabrolle  30 ม็องด็องดา (c)  31 Ali Mohamed  32 Perrin  33 Aké  34 Phliponeau  40 Dia  70 ซันเชซ  ผู้จัดการ: เด แซร์บี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 เบกอวิช  2 Vršajević  3 Bičakčić  4 Spahić (c)  5 กอลาชินัตส์  6 Vranješ  7 Bešić  8 ปิยานิช  9 Ibišević  10 Misimović  11 เจกอ  12 Fejzić  13 Mujdža  14 T. Sušić  15 Šunjić  16 Lulić  17 Ibričić  18 Medunjanin  19 Višća  20 Hajrović  21 Hadžić  22 Avdukić  23 Salihović  ผู้ฝึกสอน: S. Sušić  |  1 เบกอวิช  2 Vršajević  3 Bičakčić  4 Spahić (c)  5 กอลาชินัตส์  6 Vranješ  7 Bešić  8 ปิยานิช  9 Ibišević  10 Misimović  11 เจกอ  12 Fejzić  13 Mujdža  14 T. Sušić  15 Šunjić  16 Lulić  17 Ibričić  18 Medunjanin  19 Višća  20 Hajrović  21 Hadžić  22 Avdukić  23 Salihović  ผู้ฝึกสอน: S. Sušić  |  |
เวียงโบราณเวียงลอ

เวียงลอ
เวียงโบราณเวียงลอ ตั้งอยู่ที่ตำบลลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา สันนิษฐานว่าเคยเป็นเมืองโบราณขนาดใหญ่ มีอายุราว 1500-1600 ปีตามหลักฐานศิลาจารึกและพระพุทธรูปหินทราย ที่ขุดพบในตัวเมืองโบราณเวียงลอภายในคูเมือง กำแพงเมือง พบโบราณสถาน ประมาณ 10 แห่ง และพบซากโบราณสถาน นอกคูเมือง-กำแพงเมืองอีกประมาณ 40 แห่งที่สำคัญ คือ มีวัดร้างอยู่มากมาย พระธาตุและวัดเก่าแก่ คือวัดศรีปิงเมือง และใกล้เวียงลอยังเป็นจุดที่ลำน้ำจนไหลลงน้ำแม่อิง  ด้วยเหตุนี้จึงเรียกบริเวณนี้เรียกว่า "สบอิง"
โบราณสถาน

เวียงลอ ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยกรมศิลปากร พบโบราณสถานภายในเวียงกว่า 10 แห่ง นอกเวียง 33 แห่ง ปัจจุบันโบราณสถานเวียงลอที่ได้ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะไปแล้วทั้งสิ้น 16 แห่ง คือ
วัดศรีปิงเมือง
วัดพระเจ้าเข้ากาด
วัดมะม่วงแก้มแดง
วัดพระธาตุหนองห้า
กู่พระแก้ว
วัดพระธาตุบุนนาค
วัดเวียงป่าสัก
วัดท่าแฉะ
กู่ล้อมธาตุ
วัดกู่บวกกู่
กู่หนองผำ
วัดศรีชุม
กู่เกือกม้า
วัดสารภี
กู่ขะจ้าว
โบราณสถานใกล้วัดศรีปิงเมือง
เพรเซ่นท์เพอร์เฟค

| เพรเซ่นท์เพอร์เฟค |
| --- | --- |
ที่เกิด:  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง:  ป็อปร็อก  ดิสโก้ 
ช่วงปี: พ.ศ. 2548 – 2555
ค่ายเพลง: อาร์ ไอ พี สตูดิโอ จำกัด (2548) โซนี่มิวสิค (2553-2555)

อดีตสมาชิก: รัฐพล พรรณเชษฐ์ จักรพันธ์ บุญหล่อ วีรวิชญ สุขสันตินันท์ ศิวัช หอมขำ วรรณพงศ์ แจงบำรุง

เว็บไซต์: facebook.com/PresentPerfectBand
เพรเซ่นท์เพอร์เฟค (อังกฤษ: Present Perfect) คือวงดนตรีป็อปร็อคสัญชาติไทยจากกรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548-2555 เดิมทีรัฐพล พรรณเชษฐ์​ซึ่งเดิมได้ออกอัลบั้มเดี่ยวในนาม "เภา Present Perfect" ได้ชักชวนศิวัช หอมขำ ซึ่ง ณ ขณะนั้นกำลังทำวงใต้ดินกับจักรพันธ์ บุญหล่อ, วีรวิชญ สุขสันตินันท์ และ วรรณพงศ์ แจงบำรุงเข้ามาร่วมกันทำเพลง โดยที่หลังจากนั้นไม่นานได้เปลี่ยนชื่อวงเหลือเพียง "Present Perfect" เท่านั้น
แนวเพลงของเพรเซ่นท์เพอร์เฟคนั้น จะได้รับแรงบันดาลใจมาจาก ดนตรี Synth-Pop ในยุค 80's เป็นหลัก แต่จะมีการผสมกลมกลืนกันกับดนตรีสมัยใหม่ เช่น Modern Rock หรือ Eleronic เข้าไปด้วย
สมาชิกของวง

รัฐพล พรรณเชษฐ์ (เภา) – ร้องนำ (พ.ศ. 2548–2555)
จักรพันธ์ บุญหล่อ (ตุ๊กแก) – กีต้าร์ (พ.ศ. 2553–2555)
วีรวิชญ สุขสันตินันท์ (วับ) – คีย์บอร์ด (พ.ศ. 2553–2555)
ศิวัช หอมขำ (กล้วย) – เบส (พ.ศ. 2553–2555)
วรรณพงศ์ แจงบำรุง (ตาว ) – กลอง (พ.ศ. 2553–2555)
ผลงาน

| ผลงานเพลงของเพรเซ่นท์เพอร์เฟค |
| --- | --- |
สตูดิโออัลบั้ม: 1
ซิงเกิล: 6
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม

| ชื่ออัลบั้ม | ปีที่วางแผง | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| Present Perfect | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 |  คนไม่มีปีก  ซ้ำไปซ้ำมา  Restart  สิ่งที่ไม่ต้องทำ  ส่วนหนึ่งของหัวใจ  ฉันจะอยู่ข้างเธอ  ปล่อยมือ  จุดหลอมละลาย  คืนสุดท้าย  เธอที่แสนไกล |
ผลงาน > ซิงเกิล

| ปีที่วางแผง | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
พ.ศ. 2548:  1.คนไม่มีปีก  2.ซ้ำไปซ้ำมา
30 เมษายน พ.ศ. 2553:  1.Lipstick
31 สิงหาคม พ.ศ. 2553:  2.ขอให้เป็นเธอ
14 มิถุนายน พ.ศ. 2554:  3.ขอบคุณ
พ.ศ. 2554:  4.หนี
เรนาโต้ อินอล

เรนาโต อินอล (Renato Inal) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) แพ้ 9
ประวัติ

อินอลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 แพ้น็อค บัดดี ซัลวาดอร์ ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกอีก 2 ครั้ง แพ้ 1ชนะ 1 ก็ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่าง  แพ้น็อค บ๊อบบี้ ปาเกียว ยก 11 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น อินอลเดินทางไปชกที่อินโดนีเซียในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 ถึง 6 ครั้ง ชนะ 3 แพ้ 3 แล้วได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2546 คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อคบ๊อบบี้ ปาเกียว ยก 6 ไม่ได้แชมป์ อินอลยังคงขึ้นชกต่อเนื่องมา และได้เดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เวท WBC ที่ว่างในไทยเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547 แพ้น็อค ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ยก 4 จากนั้น อินอลขึ้นชกอีกแค่ครั้งเดียว ชนะน็อค อัล เดลิเกร์ ยก 4 เมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เวท WBC เมื่อ 24 ธันวาคม 2547 แพ้น็อค ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ยก 4 ที่ นครปฐม
เมทิซิลลิน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01CF03 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 6087
DrugBank: EXPT02130
ECHA InfoCard: 100.000.460 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เมทิซิลลิน(Methicillin)
เนเฟอร์ติติ

พระรูปแกะสลักในพระอิริยาบถยืนของเนเฟอร์ติติจากเมืองอามาร์นา ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อียิปต์ แห่งกรุงเบอร์ลิน
พระรูปแกะสลักของเนเฟอร์ติติกับ อาเคนาเตน และธิดาสามองค์ จากเมืองอามาร์นา ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อียิปต์ แห่งกรุงเบอร์ลิน
เนเฟอร์ติติ (1370 - 1330 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นราชินีของฟาโรห์อาเมนโฮเทป ที่ 4 แห่งอียิปต์ (ภายหลังได้เปลี่ยนพระนามมาเป็นแอเคนาเทน) และพระสัสสุของฟาโรห์ตุตันคามุน กล่าวกันว่าเนเฟอร์ติติอาจเคยขึ้นเสวยราชสมบัติครองบัลลังก์อียิปต์เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากพระราชสวามีสวรรคต และก่อนที่ฟาโรห์ตุตันคามุนจะเถลิงราชสมบัติ แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันในหมู่นักวิชาการ ชื่อของพระนางอาจแปลได้โดยสังเขปว่า โฉมงามผู้มาสู่ และยังพ้องกับคำเรียกเครื่องประดับชนิดหนึ่งที่เป็นลูกปัดทองคำรูปยาวรี ดังที่เราเห็นรูปปั้นของเธอสวมใส่อยู่เสมอ ลูกปัดชนิดนี้เรียกว่า ลูกปัด "เนเฟอร์"
เนเฟอร์ติติโด่งดังจากพระรูปปั้นท่อนบน ที่ตอนนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์นอยเอส ในนครเบอร์ลิน พระรูปปั้นดังกล่าวเป็นพระรูปที่ถูกทำเลียนแบบซ้ำมากที่สุดในบรรดาศิลปวัตถุของไอยคุปต์ สร้างขึ้นโดยประติมากร Djhutmose และถูกค้นพบในห้องทำงานศิลปะของเขา พระรูปปั้นท่อนบนนี้มีชื่อเสียงโด่งดังเนื่องจากเป็นตัวอย่างของความเข้าใจอย่างถ่องแท้ของชาวอียิปต์โบราณเกี่ยวสัดส่วนขององค์ประกอบบนใบหน้า
พระนางถูกเรียกขานมากมายหลายชื่อ ที่วิหารคาร์นัก มีศิลาจารึกที่ขานพระนางว่าเป็น 'ผู้สืบทอด' 'ที่สุดของผู้เป็นที่โปรดปราน' 'ผู้มีสเน่ห์' 'ผู้แผ่ความสุข' 'ชายาผู้อ่อนหวาน' 'ผู้เป็นที่รัก' 'ผู้ปลอบประโลมหัวใจขององค์ราชาในวัง' 'ผู้มีถ้อยคำอ่อนโยน' 'ชายาแห่งอียิปต์ตอนบนและอียิปต์ตอนล่าง' 'ชายาของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่' 'ผู้ที่กษัตริย์ทรงรัก' 'สตรีแห่งดินแดนทั้งสอง' 'เนเฟอร์ติติ'
ต้นตระกูลของเนเฟอร์ติติ

ไม่มีใครทราบว่าบิดามารดาของเนเฟอร์ติติเป็นใคร แต่มีผู้เห็นพ้องต้องกันว่าเธออาจเป็นธิดาของเอย์ ผู้ที่ได้เป็นฟาโรห์ในเวลาต่อมา กับมเหสีที่มีชื่อว่าเทย์ อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเนเฟอร์ติติแท้จริงคือเจ้าหญิงทาดูเคปา ธิดาของกษัตริย์ทัชรัตตาแห่งมีทานนี ในม้วนคัมภีร์โบราณมีการกล่าวถึงชื่อนีเมรีธิน เป็นอีกชื่อหนึ่งของพระนาง แต่ก็ยังไม่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ ยังมีผู้เสนอแนวคิดว่าพระนางเป็นธิดา หรือพระญาติกับฟาโรห์อาเมนโฮเทปที่สาม หรือไม่ก็เป็นชนชั้นสูงของชาวเธบ อีกทฤษฎีหนึ่งยกให้เนเฟอร์ติติเป็นธิดาของซีตามุน พี่น้องสาวต่างมารดาของอาเมนโฮเทปที่สาม โดยมีพระราชินีเอียเรเป็นพระมารดาของนาง เอียเรเคยมีตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาท แต่ตำแหน่งดังกล่าวต้องสิ้นสุดลงเมื่ออาเมนโฮเทปที่สามขึ้นครองบัลลังก์ ซีตามุนถูกเลี้ยงดูให้เป็นมเหสีของทีเย แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่าพระนางมีโอรสธิดากับผู้ใดหรือไม่ มีหลักฐานอย่างหนึ่งที่บ่งบอกว่าทั้งซีตามุนและเนเฟอร์ติติต่างก็มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกัน นั่นคือชื่อของทั้งคู่ต่างก็หมายความว่า "ผู้เลอโฉม" เนเฟอร์ติตินับถือเทพเพียงองค์เดียว นั่นก็คืออาตอน ทั้งนี้ อาเคนาเตน สวามีของพระนางอาจเป็นพระบิดา หรือไม่ก็พี่ชายต่างมารดาของฟาโรห์ตุตันคามุน ขึ้นอยู่กับว่าจะนับญาติแบบไหน
วันที่เนเฟอร์ติติอภิเษกสมรสกับอาเมนโฮเทปที่สี่ และต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นพระชายาของพระองค์นั้นไม่อาจระบุได้แน่นอน อย่างไรก็ดี ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันหกคน ตามรายชื่อและปีเกิดต่อไปนี้:
เมรีตาเทน - เกิดในปีที่ 2 หลังจากที่อาเมนโฮเทปที่สี่ขึ้นครองราชย์ (1348 ปีก่อนคริสตกาล)
เมเคตาเทน - เกิดในปีที่ 3 (1347 ปีก่อนคริสตกาล)
อังค์เอสเอ็นอามุน - เกิดในปีที่ 4 (1346 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมาเป็นชายาของ ฟาโรห์ตุตันคามุน
เนเฟอร์เนเฟอรอเทน ตาเชริต - เกิดในปีที่ 6 (1344 ปีก่อนคริสตกาล)
เนเฟอร์เนเฟอรูเร - เกิดในปีที่ 9 (1341 ปีก่อนคริสตกาล)
เซตีเปนเร  - เกิดในปีที่ 11 (1339 ปีก่อนคริสตกาล)
ในปีที่สี่ของการครองราชย์ (1346 ปีก่อนคริสตกาล) อาเมนโฮเทปที่สี่ได้เริ่มสร้างศาสนสถานเพื่อบูชาเทพอาเตน และยังเชื่ออีกว่าปีเดียวกันนี้พระองค์ได้เริ่มก่อสร้างอาเคตาเตน เมืองหลวงแห่งใหม่ ซึ่งปัจจุบันนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อเมืองอามาร์นา ในปีที่ห้าของการครองราชย์ (1345 ปีก่อนคริสตกาล) อาเมนโฮเทปที่สี่ ได้เปลี่ยนพระนามของพระองค์อย่างเป็นทางการเป็นอาเคนาเตน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของศาสนสถานแห่งใหม่ คาดกันว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นในวันที่ 2 มกราคมของปีนั้น ในปีที่เจ็ดของการครองราชย์ (1343 ปีก่อนคริสตกาล) ได้มีการย้ายเมืองหลวงจากกรุงธีบ ไปยังอามาร์นา แม้ว่าจะยังมีการก่อสร้างต่อไปอีกถึงสองปี จนกระทั่ง 1341 ปีก่อนคริสตกาล เมืองใหม่ถูกอุทิศให้กับศาสนาใหม่ของทั้งคู่ เชื่อกันว่ารูปปั้นครึ่งตัวอันโด่งดังของเนเฟอร์ติติถูกสร้างขึ้นในปีนี้เอง
อักษรจารึกชิ้นหนึ่งระบุว่าราววันที่ 21 พฤศจิกายน ในปีที่ 12 ของการครองราชย์ (1338 ปีก่อนคริสตกาล) ได้มีการกล่าวถึงเมเคตาเตน พระธิดาเป็นครั้งสุดท้าย จึงเชื่อกันว่านางอาจจะสิ้นพระชนม์ไม่นานหลังจากนั้น รูปสลักนูนต่ำในสุสานของอาเคนาเตนในสุสานกษัตริย์แห่งอามาร์นามีรูปงานศพของนาง
แหล่งข้อมูลอื่น

Do We Have the Mummy of Nefertiti? by Marianne Luban, 1999 (predates Joann Fletcher's work).
J. Kluger, A. Dorfman, Nefertiti found?, Time, June 16, 2003; online edition เก็บถาวร 2007-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tracking Nefertiti Discovery article on Joann Fletcher's work.
A Critical Analysis of the Discovery Channel's "Nefertiti Revealed"
Spinning Nefertiti เก็บถาวร 2008-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Discussion on the Nefertiti found? program เก็บถาวร 2004-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A more detailed profile of Nefertiti
The Encyclopedia of El Amarna, examining her time and connections
เพาเวอร์พีซี

โลโก้ เพาเวอร์พีซี
เพาเวอร์พีซี (PowerPC) เป็นสถาปัตยกรรมไมโครโพรเซสเซอร์แบบ RISC ซึ่งร่วมกันสร้างโดยพันธมิตร AIM (Apple-IBM-Motorola) เมื่อ ค.ศ. 1991 ในช่วงแรกนั้นเพาเวอร์พีซีออกแบบมาสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล แต่ภายหลังเพาเวอร์พีซีก็ได้รับความนิยมในวงการคอมพิวเตอร์ฝังตัว และคอมพิวเตอร์สมรรถนะสูงเช่นกัน
เพาเวอร์พีซีถูกในไปใช้ในเครื่องแมคอินทอชของแอปเปิล รุ่นที่ออกระหว่าง ค.ศ. 1994-ค.ศ. 2005 และเครื่องเล่นวิดีโอเกมหลายรุ่น เช่น นินเทนโด เกมคิวบ์, เอ็กซ์บ็อกซ์ 360, เพลย์สเตชัน 3, นินเทนโด วี, และ วียู
สถาปัตยกรรมเพาเวอร์พีซีนั้นพัฒนาต่อมาจากสถาปัตยกรรม POWER ของไอบีเอ็มเอง
เพาล์ โบเบล

เพาล์ โบเบล(13 สิงหาคม ค.ศ. 1894 - 7 มิถุนายน ค.ศ. 1951) เป็นชาวเยอรมันที่เป็นผู้บัญชาการหน่วยเอ็สเอ็สและเป็นอาชญากรสงคราม เขาเป็นบุคคลสำคัญในการจัดระเบียบและทำการสังหารหมู่ที่บาบึนบาร์ เมื่อปี ค.ศ. 1941 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1942 โบเบลได้ถูกบรรจุอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วย Sonderaktion 1005, ด้วยภารกิจในการทำลายหลักฐานความโหดเหี้ยมของนาซีในยุโรปตะวันออก หลังสงคราม, เขาได้ถูกตัดสินในการพิจารณาคดีไอน์ซัทซ์กรุพเพินและถูกประหารชีวิต
เอกสาร

เอกสาร คือ กระดาษ หรือวัตถุใด ๆ ที่ได้ถูกบันทึก หรือทำให้ปรากฏด้วยการเขียน พิมพ์ ถ่ายรูป บันทึก หรือวิธีอื่นใด ให้ปรากฏเป็นข้อมูล ข่าวสาร ตัวเลข แบบ แผนผัง หรือสัญลักษณ์ อย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งทำให้เกิดความหมายเพื่อการสื่อสารเกิดความเข้าใจได้
ในสมัยโบราณ เอกสารจะปรากฏเป็นข้อความที่บันทึกลงในแผ่นหนัง ผ้า ใบลานหรือวัสดุที่คาดว่าจะมีความคงทน และหาได้ในขณะนั้น ต่อมาเมื่อมีกระดาษ ข้อมูล ข่าวสารต่าง ๆ จึงถูกบันทึกในกระดาษ เกิดเป็นคัมภีร์ หนังสือ และเอกสารต่าง ๆ
ในยุคปัจจุบัน จะมีการบันทึกข้อมูล ข่าวสาร ด้วยระบบทางอิเล็กทรอนิกส์ ลงในฮาร์ดดิสก์ หรือ จานบันทึกแบบแข็ง ฟลอปปี้ดิสก์ (จานบันทึกแบบอ่อน) คอมแพคดิสค์ (Compact Disc) หรือซีดี หรือแผ่นดีวีดีเกิดเป็นเอกสารที่เรียกว่า เอกสารอิเล็กทรอนิกส์
ประเภทของเอกสาร

การแบ่งประเภทของเอกสารสามารถแบ่งได้หลายแบบ ตัวอย่างเช่น
เอกสารส่วนตัว/เอกสารทั่วไป
เอกสารทั่วไป/เอกสารลับ
เอกสารฉบับร่าง/เอกสารฉบับสมบูรณ์
เอกสารต้นฉบับ/เอกสารสำเนา
ในระบบคุณภาพ จะแบ่งเป็น เอกสารควบคุม/เอกสารไม่ควบคุม
ฯลฯ
อย่างไรก็ตาม เอกสารสามารถจำแนกเป็นประเภทใหญ่ ๆ ได้ ดังนี้
เอกสารทางด้านการศึกษา เช่น วิทยานิพนธ์ งานวิจัย ฯลฯ
เอกสารทางธุรกิจและบัญชี เช่น สัญญา ข้อเสนอ งบการเงิน เอกสารประกวดราคา ฯลฯ
เอกสารทางกฎหมายและการเมือง
เอกสารทางราชการ
เอกสารสื่อสิ่งพิมพ์ ต่าง ๆ เช่นหนังสือพิมพ์ หนังสือ แผ่นพับ แผ่นปลิว ต่าง ๆ ฯลฯ
ฯลฯ
ดูเพิ่ม

การค้นคว้าเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เก็บถาวร 2007-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การตรวจพิสูจน์เอกสาร[ลิงก์เสีย]
เอกสารประกอบการสอน เก็บถาวร 2007-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง

เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์โบราณและพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์เป็นขุนนางชั้นสูงและเป็นนักบวชชองเทพีบาสเทต ชื่อของพระองค์หมายถึง "ความงามของเทพีมาอัต" หรือ "ด้วยความยุติธรรมอันสมบูรณ์แบบ"
ประวัติ

เนเฟอร์มาอัตเป็นพระโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรู ซึ่งเป็นฟาโรห์และผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระเชษฐาของฟาโรห์คูฟู พระชายาของพระองค์คือ พระนางไอเทต เนเฟอร์มาอัต มีบุตรและธิดาทั้งสิ้นสิบห้าพระองค์ตามที่ปรากฏบนผนังแมสตาบาของพระองค์ ประกอบด้วยบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู, ไอซู, เตตา, เคนติเมเรส และมีธิดานามว่า ดเจฟาตเซน และ ไอเซซู ปรากฏเป็นภาพที่เจริญวัยแล้ว ขณะที่ ไอติเซน, อินกาเอฟ, เซฟกา, เวเฮมกา, เชปเซสกา, กาเคนต์, อังค์ฮอร์เซเรเทฟ, อังค์ฮอร์เฟเนดเจฟ, บูเนฟ, เซปเซสเนบ, เนบเคเนต และพาเจติ ปรากฏเป็นภาพที่อยู่ในวัยเยาว์ ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เฮมิอูนู อาจจะเป็นคนเดียวกับขุนนางชั้นสูงที่มีนามว่า เฮมิอูนู ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้ช่วยวางแผนการสร้างมหาปิรามิด
สุสาน

พระศพของเนเฟอร์มาอัตถูกฝังอยู่ในแมสตาบาหมายเลข 16 ที่เมืองเมดูม เนเฟอร์มาอัตเป็นหนึ่งในบุตรหลายพระองค์ของฟาโรห์สเนฟรู ที่ถูกฝังอยู่ในเมดูม หลุมฝังพระศพเป็นที่รู้จักสำหรับเทคนิคพิเศษที่ใช้ในการวาดภาพ ประติมากรรมแกะสลักภาพที่เจาะลึกลงไป ซึ่งเต็มไปด้วยสีสัน การสร้างโดยวิธีนี้มีผลเสียคือทำให้ปูนปลาสเตอร์หลุดออกได้ง่าย แต่การก่อสร้างแบบนี้ทำให้เกิดภาพที่มีสีสดใส สุสานนี้เป็นที่เดียวที่ก่อสร้างแบบนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

สุสานของเนเฟอร์มาอัตในเมดูม
เวียงแว่นฟ้า

เวียงแว่นฟ้าเป็นนวนิยายที่ได้รับรางวัลคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2545 และนวนิยายดีเด่นรางวัล 7 Books Awards พ.ศ. 2547 เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน
เรื่องย่อ

เจ้าม่อนฟ้า หลานขุนหอคำเมืองนาย ปลอมตัวเข้ามาเมืองเชียงใหม่ ได้พบกับบัวบุรีซึ่งเป็นคนในคุ้มเจ้าหลวง เจ้าม่อนฟ้าหลงรักบัวบุรีจึงตามเข้ามาทำงานในคุ้ม ส่วนเมืองรามเป็นไพร่ ลูกพรานป่ามาจากเมืองลำปาง ได้พบกับบัวบุรีเมื่อตามเสด็จเจ้าหลวงไปดูการลากไม้ เกิดชอบพอกัน เมืองรามจึงเลือกไปทำงานเป็นช่างไม้ในคุ้มหลวง เมื่อเจ้าม่อนฟ้ารู้ว่าบัวบุรีมีใจให้เมืองรามจึงฉุดบัวบุรีหนีกลับไปเมืองนายและแต่งงานกับนางที่นั่น
เมื่อเมืองรามรู้ว่าบัวบุรีถูกฉุดไปเมืองนาย เมื่อสบโอกาสจึงออกเดินทางตามไปและไปพบเจ้าม่อนฟ้าที่เมืองมอกใหม่ ขณะที่เจ้าม่อนฟ้าออกมาดูลาดเลาข่าวศึก เกิดทะเลาะกัน เมืองรามถูกเจ้าม่อนฟ้าแทงบาดเจ็บสาหัส แต่ได้ชาวเมืองมอกใหม่ช่วยไว้ และกลับมาเชียงใหม่เมื่อคราวทัพเมืองมอกใหม่เข้าตีเมืองเชียงใหม่
ภาพทางประวัติศาสตร์

นวนิยายเรื่องนี้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพของล้านนาในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 ที่เริ่มมีปัญหาจากการคุกคามของชาติตะวันตกและการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ ขณะนั้น อังกฤษยึดครองพม่าตอนล่างได้แล้ว ส่วนพม่าตอนบนยังเป็นอิสระแต่มีปัญหากับหัวเมืองไทใหญ่ที่เป็นประเทศราชเนืองๆ ในขณะที่หัวเมืองไทใหญ่ ล้านนา เชียงตุง ก็มีปัญหาขัดแย้งกันเองเป็นระยะๆ เช่น สงครามเชียงใหม่-เชียงตุง และสงครามระหว่างเชียงใหม่-มอกใหม่
เยื่อตาอักเสบ

| เยื่อตาอักเสบ  (Conjunctivitis) |
| --- | --- |
เยื่อตาอักเสบจากไวรัส
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: H10
ICD-9: 372.0
DiseasesDB: 3067
MedlinePlus: 001010
eMedicine: emerg/110
เยื่อตาอักเสบ หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่า ตาแดง คือการอักเสบของเยื่อตา (เนื้อเยื่อชั้นนอกสุดของนัยน์ตาและอยู่ใต้เปลือกตา) สาเหตุอาจเกิดจากอาการแพ้สิ่งแปลกปลอมที่เข้าสู่นัยน์ตาซึ่งอาจสามารถหายไปได้เอง หรือเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัส ซึ่งสามารถเป็นโรคติดต่อโดยมีแมลงเป็นพาหะ ลักษณะอาการคือมีเส้นเลือดฝอยปรากฏชัดเป็นส่วนมากในนัยน์ตา อาจมีการระคายเคืองและตาแฉะร่วมด้วย
โรคตาแดงจากการติดเชื้อไวรัส
-โรคตาแดงมักเกิดในช่วงฤดูฝน เชื้อไวรัสมักปนเปื้อนอยู่ในน้ำที่ท่วมขัง ในฤดูฝนจะพบผู้ติดเชื้อโรคตาแดงเป็นจำนวนมาก
โรคตาแดงจากการติดเชื้อแบคทีเรีย
โรคตาแดงจากการอาการภูมิแพ้
โรคตาแดงจากการสัมผัสสารเคมี
โรคตาแดงจากสาเหตุอื่นๆ
เวียงเหนือ

เวียงเหนือ สามารถหมายถึง
ตำบล

ตำบลเวียงเหนือ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง
ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย
ตำบลเวียงเหนือ อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ
เทศบาล

องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงเหนือ จังหวัดเชียงราย
องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงเหนือ จังหวัดแม่ฮ่องสอน
เมทาโนเจน

เมทาโนเจน (Methanogen) เป็นอาร์เคียกลุ่มที่สร้างก๊าซมีเทน อยู่ในสภาพไร้ออกซิเจน เช่นในน้ำลึก ในโคลนและในดินก้นบ่อ และอยู่ในทางเดินอาหารของสัตว์รวมทั้งมนุษย์ เป็นกลุ่มที่ไวต่อออกซิเจนที่สุด หากได้รับออกซิเจนจะตาย แบ่งเป็นกลุ่มย่อยตามสารตั้งต้นที่ใช้ผลิตมีเทนได้เป็น กลุ่มที่ใช้ CO2 เช่น สกุล Methanobacterium กลุ่มที่ใช้สารที่มีหมู่เมทิล เช่น เมทานอล เมทิลามีน (Methylamine) ตัวอย่างเช่น สกุล Methanolobus และกลุ่มที่ใช้ ไพรูเวต หรือแอซิเตต (Acetate) เช่น สกุล Methanosaeta
เมทาโนเจนสายพันธุ์ต่างๆ

Methanobacterium bryantii
Methanobacterium formicum
Methanobrevibacter arboriphilicus
Methanobrevibacter gottschalkii
Methanobrevibacter ruminantium
Methanobrevibacter smithii
Methanocalculus chunghsingensis
Methanococcoides burtonii
Methanococcus aeolicus
Methanococcus deltae
Methanococcus jannaschii
Methanococcus maripaludis
Methanococcus vannielii
Methanocorpusculum labreanum
Methanoculleus bourgensis (Methanogenium olentangyi & Methanogenium bourgense)
Methanoculleus marisnigri
Methanofollis liminatans
Methanogenium cariaci
Methanogenium frigidum
Methanogenium organophilum
Methanogenium wolfei
Methanomicrobium mobile
Methanopyrus kandleri
Methanoregula boonei
Methanosaeta concilii
Methanosaeta thermophila
Methanosarcina acetivorans
Methanosarcina barkeri
Methanosarcina mazei
Methanosphaera stadtmanae
Methanospirillium hungatei
Methanothermobacter defluvii (Methanobacterium defluvii)
Methanothermobacter thermautotrophicus (Methanobacterium thermoautotrophicum)
Methanothermobacter thermoflexus (Methanobacterium thermoflexum)
Methanothermobacter wolfei (Methanobacterium wolfei)
Methanothrix sochngenii