stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กอแทมซิตี
ในสื่ออื่น > วิดีโอเกม > แบทแมน: อาร์แคม

ในแบทแมน: อาร์แคมอะไซลัม เริ่มเกมในฉากที่แบทแมนขับรถนำตัวโจ๊กเกอร์ไปยังอาร์แคมอะไซลัม โดยโจ๊กเกอร์ได้ขู่ว่าจะวางระเบิดทั่วกอแทม และในแบทแมน: อาร์แคมซิตี สลัมในกอแทมซิตีเก่าได้ถูกแปลงเป็นเมืองอาร์แคมโดยมีกำแพงคุกล้อมรอบซึ่งในส่วนนี้จะมีสถานที่สำคัญที่ถูกเล่าตลอดทั้งเรื่องได้แก่ ไอซ์เบิร์กเลานจ์ของเพนกวิน, โรงงานเอซเคมิคัลส์, โรงงานถลุงเหล็กไซโอนิส, อาคารเก่าของกรมตำรวจกอแทมซิตีและโรงภาพยนตร์โมนาร์ชซึ่งเป็นสถานที่ที่ครอบครัวเวย์นถูกฆาตกรรม ในแบทแมน: อาร์แคมออริจินส์จะเป็นเมืองที่อยู่ในยุคก่อนหน้ากว่าเกมอื่น ๆ ในชุดอาร์แคม นอกจากเกาะทางเหนือแล้ว ภาคนี้ยังให้ผู้เล่นได้สำรวจเกาะใหม่ทางใต้ที่เชื่อมกับเกาะเดิมด้วยสะพานไพโอเนียร์ส ขณะที่ในแบทแมน: อาร์แคมไนท์ เหตุการณ์เกิดขึ้นที่เซ็นทรัลกอแทมซิตีซึ่งใหญ่กว่ากอแทมเก่าห้าเท่า โดยในฉบับนวนิยายของแบทแมน: อาร์แคมไนท์ ได้เปิดเผยว่าตรอกไครม์ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเวย์นเวย์
อาคารสไตล์อลังการศิลป์และนวศิลป์ เช่น สถานีกลางเฮลซิงกิ เป็นแรงบันดาลใจให้กับรูปลักษณ์ของกอแทมในภาพยนตร์แบทแมน ปี 1989
การจับยึดนิวตรอน

การจับยึดนิวตรอน (อังกฤษ: Neutron capture) เป็นปฏิกิริยานิวเคลียร์แบบหนึ่งที่ นิวเคลียสของอะตอม หนึ่งตัวและ นิวตรอน หนึ่งตัวหรือมากกว่ามีการชนกันและรวมเข้าด้วยกันทำให้เกิดเป็นนิวเคลียสตัวใหม่ที่หนักขึ้น เนื่องจากนิวตรอนไม่มีประจุไฟฟ้า พวกมันจึงสามารถแทรกตัวเข้าสู่นิวเคลียสได้ง่ายกว่าโปรตอนประจุบวก ซึ่งจะถูกไล่ออกไปโดยไฟฟ้าสถิต
การจับยึดนิวตรอนมีบทบาทสำคัญในการสังเคราะห์นิวเคลียสโดยรังสีคอสมิกของธาตุที่หนัก ในดวงดาว มันสามารถเกิดขึ้นในสองวิธี ได้แก่ กระบวนการอย่างรวดเร็ว (r-process) หรือกระบวนการอย่างช้า (s-process) นิวเคลียสของมวลที่มากกว่า 56 ไม่สามารถเกิดขึ้นจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ความร้อนได้ (เช่นโดยนิวเคลียร์ฟิวชัน) แต่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการจับยึดนิวตรอน
การก่อการกำเริบของประชาชนในยุโรปช่วงปลายสมัยกลาง

สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษพบปะกับคณะผู้ก่อการในการปฏิวัติชาวนา
การปฏิวัติของชุมชนในปลายสมัยกลางของยุโรป (อังกฤษ: Popular revolt in late medieval Europe) โดยทั่วไปเป็นการก่อความไม่สงบหรือการปฏิวัติของเกษตรกรในชนบทหรือชนชั้นกลางในเมืองในการต่อต้านขุนนาง, นักบวช หรือ พระมหากษัตริย์ระหว่างคริสต์ศัตวรรษที่ 14 จนถึงต้นคริสต์ศัตวรรษที่ 16 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ“วิกฤติกาลของปลายสมัยกลางของยุโรป”(Crisis of the Late Middle Ages) บางครั้งก็เรียกว่า“กบฏชาวนา”(Peasant revolt) ที่เป็นการปฏิวัติของชุมชนที่ครอบคลุมอย่างกว้างไม่เฉพาะแต่เกษตรกรหรือชาวนา
เบื้องหลัง

ก่อนคริสต์ศัตวรรษที่ 14 การปฏิวัติโดยชุมชนมิใช่เป็นสิ่งใหม่แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาก่อนหน้านั้น แต่มักจะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะในท้องถิ่น แต่เมื่อมาถึงคริสต์ศัตวรรษที่ 14 และ 15 ความกดดันจากชนชั้นสูงที่เพิ่มมากขึ้นก็ทำให้การก่อความไม่สงบหรือการปฏิวัติโดยชุมชนแพร่ขยายไปทั่วยุโรป ตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปก็จะเห็นได้จาก ระหว่างปี ค.ศ. 1336 ถึงปี ค.ศ. 1525 ในเยอรมนีมีการก่อความไม่สงบโดยเกษตรกรไม่น้อยไปกว่าหกสิบครั้ง
การก่อความไม่สงบส่วนใหญ่เป็นการแสดงความต้องการที่จะมีส่วนร่วมในผลประโยชน์ของผู้ที่มีฐานะดีกว่าทั้งทางด้านความมั่งคั่ง, ทางฐานะ และทางด้านความเป็นอยู่ แต่ผลของการก่อความไม่สงบส่วนใหญ่ฝ่ายเกษตรกรก็จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ต่อขุนนางผู้ปกครองและมีอำนาจมากกว่า ซึ่งเป็นผลทำให้เกิดการสร้างทัศนคติในยุโรปที่เหยียดหยาม“เกษตรกร”ว่าเป็นชนชั้นที่แยกจากชนชั้นอื่นและเป็นชนชั้นที่ไม่ดีในสายตาของผู้มีฐานะทางสังคมและความมั่งคั่ง ซึ่งเป็นการแบ่งชนชั้นในสังคมที่แตกต่างจากการแบ่งก่อนหน้านั้นที่แบ่งกลุ่มชนเป็นสามกลุ่ม: กลุ่มผู้ใช้แรงงาน, กลุ่มผู้เกี่ยวข้องกับศาสนา และ กลุ่มผู้ต่อสู้ ซึ่งในความหมายเดิมเกษตรกรก็แทบจะใกล้กับพระเจ้า แต่ในทัศนคติใหม่เกษตรกรดูราวจะไม่ใช่มนุษย์
สาเหตุ

สาเหตุสำคัญห้าสาเหตุที่ทำให้เกิดการก่อความไม่สงบก็ได้แก่ 1) ช่องว่างที่เพิ่มขึ้นระหว่างคนจนและคนรวย, 2) รายได้ที่ลดลงของผู้มีฐานะดี, 3) ภาวะเงินเฟ้อและภาษีที่เพิ่มขึ้น, 4) วิกฤติกาลภายนอกที่รวมทั้งความอดอยาก, โรคระบาด และสงคราม และ 5) ความกดดันจากสถาบันศาสนา
สาเหตุ > คนจนและคนรวย

สาเหตุแรกก็เกิดจากช่องว่างระหว่างฐานะทางเศรษฐกิจของคนจนและคนรวยที่กว้างขึ้นทุกที ที่มีรากฐานมาจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในการที่ชนชั้นเจ้านายหรือขุนนางสร้างสิ่งแวดล้อมที่บ่งถึงความเป็นชนชั้นที่แตกต่างและเหนือกว่าผู้อื่นในการแต่งตัว, การปฏิบัติตัว, กิริยา, ความเป็นอยู่ และการศึกษา เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ชนชั้นเจ้านายหรือขุนนางก็กลายเป็นชนชั้นที่แตกต่างจากชนชั้นที่ถือว่าเป็น “ชนชั้นต่ำ” โดยสิ้นเชิง
ในบรรดาผู้อยู่อาศัยในเมืองการค้าขายอย่างเสรีก็กว้างไกลขึ้นจนทำให้เกิดชาวเมืองที่เป็น“ชนชั้นต่ำ”ที่มักจะก่อความไม่สงบในเวลาที่ข้าวยากหมากแพง ชนชั้นผู้ฝึกงานที่ไม่มีเงินพอที่จะซื้อการเป็นช่างเต็มตัวจากสมาคมช่างที่มีการควบคุมอย่างเหนียวแน่นก็เกิดความไม่พอใจและถ้าเป็นเมืองมหาวิทยาลัยบางครั้งก็จะชักชวนให้นักศึกษาเข้าร่วมในการก่อความไม่สงบด้วย
สาเหตุ > ภาวะเงินเฟ้อ

สาเหตุที่สองมาจากการที่ชนชั้นขุนนางที่มีรายได้ลดลง ภายในปี ค.ศ. 1285 ภาวะเงินเฟ้อก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นซึ่งส่วนหนึ่งมาจากการขยายตัวของประชากรและขุนนางคิดค่าเช่าที่คงตัวตามระบบที่ทำกันมา เมื่อราคาสินค้าสูงตัวขึ้นเพราะภาวะเงินเฟ้อรายได้ของขุนนางจึงไม่ได้เพิ่มตามขึ้นไปด้วยหรืออาจจะลดลงด้วยซ้ำเมื่อคำนวณกับค่าเงินเฟ้อ สิ่งที่ทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงคือความเคยชินกับการใช้ชีวิตที่ฟุ่มเฟือยที่ทำให้ต้องใช้เงินเพิ่มขึ้น ซึ่งขุนนางก็ทำโดยการขึ้นค่าเช่าโดยไม่ถูกต้อง, ฉ้อโกง, ขโมย หรือบางครั้งก็ใช้กำลังในการนำมาซึ่งสิ่งที่ต้องการ
สาเหตุ > ภาษี

สาเหตุประการที่สามคือพระมหากษัตริย์ต้องการเงินไปในการต่อสู้ในสงครามซึ่งทำโดยการลดค่าเงินโดยการตีเหรียญกษาปณ์เงินและทองด้วยโลหะที่มีค่าน้อยกว่า ซึ่งเป็นผลทำให้เกิดสภาวะเงินเฟ้อซึ่งต้องทำให้เก็บภาษีสูงขึ้น
สาเหตุ > สถานการณ์ภายนอก

วิกฤติกาลในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ต่าง ๆ ที่รวมทั้งความอดอยาก (Great Famine), โรคระบาด และสงคราม เป็นปัจจัยอีกประการหนึ่งที่เพิ่มความกดดันให้แก่สถานการณ์ยิ่งขึ้นแก่ผู้มีฐานะลำบากอยู่แล้ว โรคระบาดครั้งใหญ่ลดจำนวนประชากรของยุโรปที่เป็นผู้ใช้แรงงานในการสร้างความมั่งคั่งลงไปเป็นจำนวนมาก
สาเหตุ > ศาสนา

สาเหตุประการสุดท้ายคือคำสอนของลัทธิฟรานซิสคันที่กล่าวว่าอสังหาริมทรัพย์, ความมั่งคั่ง และความไม่เท่าเทียมกันเป็นสิ่งที่ขัดต่อคำสอนของพระเจ้า ปรัชญาที่ว่านี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนในคำเทศนาของจอห์น บอลล์ (John Ball) ระหว่างการปฏิวัติชาวนาในอังกฤษที่กล่าวว่า “When Adam delved and Eve span, who was then the gentleman?” หรือที่ว่า “ทุกคนเท่าเทียมกันในสายตาของพระเจ้า” ซึ่งเป็นการเรียกร้องความเท่าเทียมกันในสังคมที่ไม่มีใครที่อยู่เหนือกว่าผู้ใด
การปฏิวัติของชุมชนที่สำคัญ

การปฏิวัติโดยอิเวย์โลแห่งบัลแกเรีย (Ivaylo of Bulgaria) ระหว่าง ค.ศ. 1277-ค.ศ. 1280 ก่อนการรุกรานที่ทำความเสียหายอย่างรุนแรงให้แก่จักรวรรดิบัลแกเรียของจักรวรรดิมองโกล อิเวย์โลก็นำการปฏิวัติในการต่อต้านซาร์คอนสแตนตินที่ 1 ผู้ไม่ทรงมีสมรรถภาพในการต่อต้านมองโกล อิเวย์โลกลายเป็นผู้นิยมกันในหมู่เกษตรกรและสามารถโค่นราชบัลลังก์ของซาร์ได้ และขึ้นครองราชย์เองในปี ค.ศ. 1278 อิเวย์โลได้รับความสำเร็จอยู่ระยะหนึ่งในการต่อต้านมองโกลและได้รับชัยชนะต่อกองทัพไบเซ็นไทน์ที่ใหญ่กว่าในยุทธการเดวินา (Battle of Devina) แต่ก็เพียงไม่นานหลังจากนั้นที่อิเวย์โลขาดผู้สนับสนุน
การปฏิวัติชาวนาในฟลานเดอร์ส (Peasant revolt in Flanders) เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1323 ถึงปี ค.ศ. 1328 เริ่มด้วยการก่อความไม่สงบประปรายในชนบทในปลายปี ค.ศ. 1323 ที่กลายเป็นการปฏิวัติเต็มตัวที่ยาวนานถึงเกือบห้าปี
การก่อความไม่สงบวันเซนต์จอร์จ (St. George's Night Uprising) เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1343 ถึงปี ค.ศ. 1345 ในเอสโตเนีย
การปฏิวัติแจ็คเคอรี (Jacquerie) เป็นการปฏิวัติของเกษตรกรที่เกิดขึ้นทางตอนเหนือของฝรั่งเศสที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1356 ถึงปี ค.ศ. 1358 ระหว่างสงครามร้อยปี
การปฏิวัติชาวนาในอังกฤษ (Peasants' Revolt) ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1381 เป็นเหตุการณ์สำคัญที่สุดเหตุการณ์หนึ่งในประวัติศาสตร์อังกฤษ
การปฏิวัติบูไดนากิอันทาล (Budai Nagy Antal Revolt) เกิดขึ้นในทรานซิลเวเนียในปี ค.ศ. 1437 ยุทธวิธีที่ใช้ได้รับอิทธิพลมาจากยุทธวิธีในสงครามฮุสไซต์ (Hussite Wars)
การปฏิวัติในเค้นท์ในปี ค.ศ. 1450 นำโดยแจ็ค เคด
การปฏิวัติเรเม็นเซส (Rebellion of the Remences) ในแคว้นคาเทโลเนียในปี ค.ศ. 1462 และในปี ค.ศ. 1485
การปฏิวัติคอร์นวอลล์ ค.ศ. 1497 (Cornish Rebellion) ในอังกฤษเกิดขึ้นในคอร์นวอลล์ และลอนดอน
การปฏิวัติสโลวีเนีย (Slovenian peasant revolt) ในปี ค.ศ. 1515 เป็นการปฏิวัติของเกษตรกรที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปทั้งบริเวณที่ปัจจุบันคือสโลวีเนีย
การปฏิวัติเจลาลิ (Jelali revolts) ในจักรวรรดิออตโตมัน
การปฏิวัติอัศวิน (Knight's Revolt) ของปี ค.ศ. 1522-ค.ศ. 1523 ในเยอรมนี
สงครามชาวนา (Peasants' War) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1524 ถึงปี ค.ศ. 1526 ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์.
การปฏิวัตินักแสวงบุญ (Pilgrimage of Grace) ในอังกฤษในปี ค.ศ. 1536
การปฏิวัติแด็คเคอ (Dacke War) ในสวีเดนในปี ค.ศ. 1542
การปฏิวัติไวแอ็ท (Wyatt's rebellion) ในอังกฤษในปี ค.ศ. 1554
การปฏิวัติหนังสือสวดมนต์ (Prayer Book Rebellion) ในคอร์นวอลล์ และเดวอนในอังกฤษในปี ค.ศ. 1549
การปฏิวัติโครเอเชียและสโลวีเนีย (Croatian and Slovenian peasant revolt) ในโครเอชียในปี ค.ศ. 1573
สงครามคัดเจล (Cudgel War) ในปีฟินแลนด์ ค.ศ. 1596
สงครามเกษตรกรของไอวาน โบโลตนิคอฟ (Ivan Bolotnikov) และ สเต็นคา ราซิน (Stenka Razin) ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในรัสเซีย
สงครามชาวนา ค.ศ. 1653 (Swiss peasant war)
การปฏิวัติในเมืองที่สำคัญ

การปฏิวัติของกลุ่มซีลล็อตส์แห่งเทสซาโลนิคา (Zealots of Thessalonica), จักรวรรดิไบแซนไทน์, ค.ศ. 1342-ค.ศ. 1350
การปฏิวัติของโคลา ดิ ริเอ็นซิ (Cola di Rienzi) ในตอนกลางของอิตาลี, ค.ศ. 1354
การปฏิวัติของชิอมปิ (Revolt of the Ciompi) ในฟลอเรนซ์, ค.ศ. 1378
การปฏิวัติแฮมเมอร์เม็นในรูอองในประเทศฝรั่งเศส, ค.ศ. 1382
การปฏิวัติสมาคมช่าง (Revolt of the Brotherhoods) ในราชอาณาจักรอารากอนระหว่างปี ค.ศ. 1519-ค.ศ. 1523
การปฏิวัติโคมูเนโรส์ (Revolt of the Comuneros) ในราชอาณาจักรคาสตีลระหว่างปี ค.ศ. 1520-ค.ศ. 1521
ดูเพิ่ม

การปฏิวัติ
มิเชเล ดิ ลันโด หน้าตึกศาลยุติธรรม (Gonfaloniere of Justice) ที่ฟลอเรนซ์ในการปฏิวัติของสมาคมช่างแห่งฟลอเรนซ์
การปฏิวัติของ György Dózsa ในปี ค.ศ. 1514 ขยายราวกับไฟไหม้ป่าใน ราชอาณาจักรฮังการี ที่ปราสาทและคฤหาสน์ถูกเผาไปเป็นจำนวนมาก และชนชั้นปกครองหรือผู้มีฐานะถูกสังหารไปเป็นจำนวนมากโดยวิธีแร่เนื้อ, ตรึงกางเขน หรือวิธีการที่ทารุณอื่น ๆ Dózsa ในภาพถูกลงโทษด้วยเก้าอี้เหล็กและมงกุฏที่ร้อนเป็นไฟ
การค้าโดยชอบธรรม

การค้าที่เป็นธรรม, การค้าโดยชอบธรรม หรือ แฟร์เทรด (อังกฤษ: fair trade) เป็นการเคลื่อนไหวเกี่ยวกับ ความยุติธรรมในการค้า สนับสนุนมาตรฐานสากลในเรื่อง แรงงาน สิ่งแวดล้อม และสังคม สำหรับสินค้าและบริการ โดยเฉพาะที่ส่งออกมาจากประเทศโลกที่สามและโลกที่สอง ไปยังประเทศโลกที่หนึ่ง. มาตรฐานเหล่านี้อาจเป็นแบบสมัครใจ หรือแบบที่บังคับโดยรัฐบาลหรือองค์กรระหว่างประเทศ
ชื่อของแฟร์เทรดนั้น เป็นการล้อ ฟรีเทรด (free trade - การค้าเสรี)
สำหรับในเอเชียนั้น เมื่อ พ.ศ. 2546 นายมหาเธร์ โมฮัมหมัด นายกรัฐมนตรีมาเลเซียในขณะนั้น ได้กล่าวสุนทรพจน์แก่ที่ประชุมสุดยอดผู้นำเอเปค (APEC CEO Summit) ในหัวข้อ "ความท้าทายต่อกระแสโลกาภิวัตน์" (Globalization and its challenges) มีใจความว่า การเปิดเสรีการค้าโลกเพื่อรับกระแสโลกาภิวัตน์นั้น เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่การเปิดเสรีทางการค้า (ฟรีเทรด) นั้น ยังไม่สำคัญเท่ากับการค้าที่เป็นธรรมกับทุกฝ่าย (แฟร์เทรด) เพราะการค้าที่เป็นธรรมนั้นนั้นอาจก่อให้เกิดการค้าเสรีได้ แต่การค้าเสรีส่วนใหญ่นั้นก่อให้เกิดการค้าที่ไม่เป็นธรรม และความล้มเหลวในการเจรจาการค้าที่ผ่าน ๆ มาของ WTO นั้น ก็เป็นเพราะเหตุนี้
จุดมุ่งหมายของหลักของแฟร์เทรด

พัฒนาความเป็นอยู่ของผู้ผลิตโดยการเพิ่มอำนาจในการต่อรอง และประกันราคาที่เป็นธรรม
ไม่ใช้แรงงานเด็ก และ เพิ่มศักยภาพการแข่งขันทางการผลิตและการค้าของผู้ด้อยโอกาส โดยเฉพาะผู้หญิงและชาวพื้นเมือง
กระตุ้นให้ผู้บริโภคตระหนักถึงความสำคัญของการค้าโดยชอบธรรม
เพื่อเป็นตัวอย่างของการค้าที่โปร่งใสและชอบธรรม
รณรงค์ให้มีการเปลี่ยนแปลงของกฎเกณฑ์และวิถีการค้าขายแบบดั้งเดิมที่ผู้ผลิตรายย่อยมักจะถูกเอารัดเอาเปรียบจากพ่อค้าคนกลาง
ปกป้องสิทธิมนุษยชน และแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อม
ฉลากสินค้าแฟร์เทรด

Fairtrade Labelling Organizations International (FLO) เป็นองค์กรที่รับรอง ดูแล และประชาสัมพันธ์เรื่องการติดฉลากสินค้าแฟร์เทรด โดยจะมีการตรวจสอบการผลิตสินค้าว่าได้มาตรฐานการค้าโดยชอบธรรมหรือไม่ เพื่อให้ผู้บริโภคได้มั่นใจว่า การบริโภคสินค้าดังกล่าว จะทำให้ผู้ผลิตในทุกลำดับชั้นได้รับค่าตอบแทนที่เป็นธรรมจริง. FLO ประกอบไปด้วยองค์กรสมาชิกจากชาติต่าง ๆ ซึ่งโดยมากจะมาจากกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วและมีมาตรฐานในการครองชีพสูง สำหรับตราสินค้าของ FLO นั้น จะใช้คำว่า Fairtrade ติดกัน (ไม่มีเว้นวรรคระหว่าง fair และ trade)
ถึงแม้ว่าผู้ผลิตไม่น้อยรายในประเทศตะวันตกที่พัฒนาแล้วจะประสบกับปัญหาการค้าโดยไม่ชอบธรรมก็ตาม การติดฉลากสินค้าแฟร์เทรดถูกจำกัดโดยองค์การ FLO ให้มีได้กับเฉพาะสินค้าที่ผลิตในประเทศที่กำลังพัฒนาเท่านั้น ทั้งนี้เป็นเพราะหนึ่งในจุดประสงค์หลักของการติดฉลากสินค้าแฟร์เทรดคือการบรรเทาความยากจนในประเทศเหล่านั้นนั่นเอง
หากสังเกตให้ดี ฉลากสินค้าแฟร์เทรดจะเป็นรูปคนโบกมือ ซึ่งคนโบกมือนี้จะหมายถึงทั้งผู้ผลิตหรือผู้บริโภคก็ได้
ดูเพิ่ม

การค้าเสรี
โลกาภิวัตน์
แหล่งข้อมูลอื่น

การค้าที่ยุติธรรม (fair trade) โดย สฤณี อาชวานันทกุล ตีพิมพ์ออนไลน์ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2549
Fairtrade Label: พลังเปลี่ยนสังคมของผู้บริโภค โดย สฤณี อาชวานันทกุล ตีพิมพ์ออนไลน์ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2549
ประมวลข่าว FTA Digest เก็บถาวร 2006-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข่าวการค้าเป็นธรรมและเสรี โดย สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ)
โครงการรณรงค์ Make Trade Fair เก็บถาวร 2002-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย Oxfam
International Fair Trade Association (IFAT) สมาคมของเครือข่ายการค้าที่เป็นธรรมนานาชาติ
Fairtrade Labelling Organizations International (FLO) องค์กรฉลากสินค้าแฟร์เทรด
YelloWikis เก็บถาวร 2006-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รายชื่อธุรกิจจากทั่วโลก รวมทั้งบริษัทและองค์กรที่สนับสนุนการค้าโดยชอบธรรม
สถาบันวิชาการด้านสหกรณ์
การจำยอมสละ

นายกรัฐมนตรีอังกฤษ เนวิล เชมเบอร์ลิน กับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในการพบปะที่บัดก็อทเอสแบร์ก (Bad Godesberg) ในเยอรมนี เมื่อ 24 กันยายน ค.ศ. 1938 ซึ่งฮิตเลอร์ต้องการผนวกดินแดนบริเวณเขตชายแดนของเช็กเกียโดยเร็ว
การจำยอมสละ (อังกฤษ: Appeasement) เป็นนโยบายทางการทูตที่มุ่งหลีกเลี่ยงสงครามโดยการยอมให้แก่ประเทศก้าวร้าว นักประวัติศาสตร์ พอล เคนเนดี นิยามว่าเป็น "นโยบายระงับการวิวาทระหว่างประเทศโดยการยอมรับและสนองความเดือดร้อนผ่านการเจรจาและการประนีประนอมอย่างมีเหตุผล ฉะนั้นจึงหลีกเลี่ยงการหันไปถึ่งการขัดกันด้วยอาวุธซึ่งจะมีราคาแพง นองเลือดและอาจอันตราย" ประเทศประชาธิปไตยยุโรป ซึ่งปรารถนาจะหลีกเลี่ยงสงครามกับเผด็จการเยอรมนีและอิตาลี ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ใช้การจำยอมสละ ด้วยนึกถึงความน่าสะพรึงของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
คำนี้มักใช้กับนโยบายต่างประเทศของนายกรัฐมนตรีเนวิล เชมเบอร์ลิน ต่อนาซีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง 1939 นโยบายหลีกเลี่ยงสงครามกับเยอรมนีของเขาเป็นหัวข้อการถกเถียงเข้มข้นเป็นเวลากว่าเจ็ดสิบปีในหมู่นักวิชาการ นักการเมืองและนักการทูต การประเมินของนักประวัติศาสตร์มีตั้งแต่ประณามว่าปล่อยให้เยอรมนีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เติบโตเข้มแข็งเกินไป ไปจนถึงตัดสินว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นและทำเพื่อประโยชน์ที่ดีที่สุดของสหราชอาณาจักรในขณะนั้น การยอมให้เหล่านี้ถูกมองในเชิงบวกอย่างกว้างขวาง และความตกลงมิวนิกที่สรุปเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1938 โดยเยอรมนี, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และอิตาลี ทำให้เชมเบอร์ลินประกาศว่าเขาได้รักษา "สันติภาพแห่งยุคของเรา"
ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2025

| CONMEBOL Sudamericano Sub-20 2025> รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
วันที่: TBD
ทีม: 10 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถานที่: TBD (ใน TBD เมืองเจ้าภาพ)
← 2023 2027 → 
ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2025 (อังกฤษ: 2025 South American Under-20 ชนะเลิศhip, สเปน: CONMEBOL Sudamericano Sub-20, โปรตุเกส: CONMEBOL Sul-Americano Sub-20) จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ครั้งที่ 31 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์ระดับเยาวชนนานาชาติทุก ๆ สองปี ซึ่งจัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ สำหรับทีมชาติชายรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีของทวีปอเมริกาใต้
ทีมสี่อันดับแรกจะได้ผ่านเข้ารอบฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2025 ในประเทศชิลี ในฐานะตัวแทนของคอนเมบอล นอกเหนือจากชิลี ที่จะผ่านเข้ารอบเป็นเจ้าภาพโดยอัตโนมัติ หากชิลีเข้าถึงรอบรองชนะเลิศ ทั้งสองทีมที่จบอันดับ 3 ในรอบแบ่งกลุ่มจะได้แข่งขันนัดเพลย์ออฟแทน
บราซิล เป็นทีมที่ชนะเลิศล่าสุด
ทีม

ทีมชาติสมาชิกคอนเมบอลทั้งสิบทีมมีสิทธิ์เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์
| ทีม | เข้าร่วมครั้งที่ | ผลงานที่ดีที่สุดครั้งก่อนหน้า |
| --- | --- | --- |
|  อาร์เจนตินา | 29 | 03 !ชนะเลิศ (5 ครั้ง, ครั้งล่าสุด 2015) |
|  โบลิเวีย | 26 | 10 !อันดับีท่ 4 (2 ครั้ง, ครั้งล่าสุด 1983) |
|  บราซิล (ผู้ครองตำแหน่ง) | 30 | 01 !ชนะเลิศ (12 ครั้ง, ครั้งล่าสุด 2023) |
|  ชิลี | 31 | 07 !รองชนะเลิศ (1 ครั้ง, 1975) |
|  โคลอมเบีย | 29 | 04 !ชนะเลิศ (3 ครั้ง, ครั้งล่าสุด 2013) |
|  เอกวาดอร์ | 26 | 05 !ชนะเลิศ (1 ครั้ง, 2019) |
|  ปารากวัย | 27 | 05 !ชนะเลิศ (1 ครั้ง, 1971) |
|  เปรู | 27 | 09 !อันดับที่ 4 (5 ครั้ง, ครั้งล่าสุด 1975) |
|  อุรุกวัย | 27 | 02 !ชนะเลิศ (8 ครั้ง, ครั้งล่าสุด 2017) |
|  เวเนซุเอลา | 27 | 08 !อันดับที่ 3 (2 ครั้ง, ครั้งล่าสุด 2017) |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  เวเนซุเอลา 1954  ชิลี 1958  โคลอมเบีย 1964  ปารากวัย 1967  ปารากวัย 1971  ชิลี 1974  เปรู 1975  เวเนซุเอลา 1977  อุรุกวัย 1979  เอกวาดอร์ 1981  โบลิเวีย 1983  ปารากวัย 1985  โคลอมเบีย 1987  อาร์เจนตินา 1988  เวเนซุเอลา 1991  โคลอมเบีย 1992  โบลิเวีย 1995  ชิลี 1997  อาร์เจนตินา 1999  เอกวาดอร์ 2001  อุรุกวัย 2003  โคลอมเบีย 2005  ปารากวัย 2007  เวเนซุเอลา 2009  เปรู 2011  อาร์เจนตินา 2013  อุรุกวัย 2015  เอกวาดอร์ 2017  ชิลี 2019  เวเนซุเอลา 2021  โคลอมเบีย 2023  TBD 2025 
ผู้เล่น:  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019  2023 
| ด ค กฟุตบอลระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
 ฟีฟ่า  สหพันธ์  ทีม  การแข่งขัน  ฟุตบอลโลก ยู-20  ยู-17  โอลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน  กีฬามหาวิทยาลัยโลก  อันดับโลก  รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า  ไทม์ไลน์ 
| แอฟริกา |  ซีเอเอฟ – แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ยู-23  ยู-20  ยู-17  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (เหนือ, ตะวันตก, กลาง, ตะวันออก, ใต้)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| เอเชีย |  เอเอฟซี – เอเชียนคัพ ยู-23  ยู-20  ยู-17  ภูมิภาค (อาเซียน, ตะวันออก, ใต้, กลาง, ตะวันตก)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| ยุโรป |  ยูฟ่า – ยูโร ยู-21  ยู-19  ยู-17  เนชันส์ลีก  |  |
| อเมริกาเหนือและกลาง และแคริบเบียน |  คอนคาแคฟ – โกลด์คัพ ยู-20  ยู-17  ยู-15  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (แคริบเบียน, อเมริกากลาง)  |  |
| โอเชียเนีย |  โอเอฟซี – โอเอฟซีเนชันส์คัพ ยู-20  ยู-16/ยู-17  |  |
| อเมริกาใต้ |  คอนเมบอล – โกปาอาเมริกา ยู-20  ยู-17  ยู-15  |  |
| กีฬาคนพิการ |  พาราลิมปิกเกมส์ ฟุตบอล 5 คน  ฟุตบอล 7 คน  ฟุตบอลผู้พิการทางสมองชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลคนตาบอดชิงแชมป์โลก เวิลด์กรังด์ปรีซ์  ฟุตบอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลผู้พิการขาขาดชิงแชมป์โลก  |  |
| ไม่ได้จัดโดยฟีฟ่า |  ซีโอเอ็นไอเอฟเอ – ซีโอเอ็นไอเอฟเอเวิลด์ฟุตบอลคัพ  ซีโอเอ็นไอเอฟเอยูโรเปียนฟุตบอลคัพ  ไอไอเอ – ไอแลนด์เกมส์  คณะกรรมการสหพันธ์ใหม่แห่งอเมริกาใต้ (ซีเอสเอเอ็นเอฟ)  พันธมิตรความสามัคคีแห่งฟุตบอลโลก (ดับเบิลยูยูเอฟเอ)  |  |
| เกมส์ |  ออลแอฟริกาเกมส์  เอเชียนเกมส์  อเมริกากลาง  อเมริกากลางและแคริบเบียน  ภูมิภาคเอเชียตะวันออก  แฟรงโคโฟนเกมส์  เกาะมหาสมุทรอินเดีย  ลูโซโฟนีเกมส์  เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์  แพนอเมริกันเกมส์  แพนอาหรับเกมส์  แปซิฟิกเกมส์  กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้  ซีเกมส์  |  |
 ดูเพิ่ม ภูมิศาสตร์  รหัส  สโมสร/ผู้เล่นแห่งศตวรรษ ฟุตบอลทีมหญิงระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการทางสมองระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนตาบอดระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนหูหนวกระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการขาขาดระหว่างประเทศ
การจัดชุดตรวจค้นและจับกุมเรือต้องสงสัย

เนวีซีลสหรัฐสาธิตเทคนิควีบีเอสเอสสำหรับการประชุมความเข้าใจพลเรือนร่วม ค.ศ. 2004
ทีมวีบีเอสเอสร่วมกองทัพเรือสหรัฐ/หน่วยยามฝั่งสหรัฐ จากยูเอสเอส โชซิน (CG-65) และกำลังพลเอ็มเอสเอสทีลงเรือ ทำการตรวจสอบโจรสลัดเรือใบเสาเดียวที่ต้องสงสัยอ่าวเอเดน เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009
ทีมวีบีเอสเอสของกองทัพเรือสหรัฐได้รับมอบหมายไปยังยูเอสเอส แกรี (FFG-51)
ทีมวีบีเอสเอสที่ได้รับการส่งไปประจำยูเอสเอส เวิร์ลวินด์ (PC-51)
การจัดชุดตรวจค้นและจับกุมเรือต้องสงสัย (อังกฤษ: visit, board, search, and seizure; อักษรย่อ: VBSS) เป็นคำที่ใช้โดยหน่วยงานทางทหารและหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของสหรัฐสำหรับปฏิบัติการและยุทธวิธีการบุกขึ้นเรือ ทีมวีบีเอสเอสได้รับการออกแบบมาเพื่อเข้ายึดเรือศัตรู, ต่อสู้กับการก่อการร้าย, การกระทำอันเป็นโจรสลัด และการลักลอบนำเข้าหรือส่งออก รวมถึงดำเนินการทางศุลกากร, ความปลอดภัย และการตรวจสอบอื่น ๆ
การฝึกกองทัพเรือสหรัฐ

การฝึกต่อเนื่องขั้นต้นประกอบด้วยสามหลักสูตร รวมระยะเวลาแปดสัปดาห์ (SRF-B, SRF-A, VBSS) โดยสมาชิกในทีมบางคนได้รับการฝึกเพิ่มเติมตามมา ทักษะที่สอนในการฝึกวีบีเอสเอสเวียนวนไปยังการรบประชิด (CQB) การฝึกประกอบด้วยความชำนาญในการใช้ยุทธวิธีการต่อสู้แบบตัวต่อตัว, ขั้นตอนการค้นหา, การเคลื่อนไหวของทีมยุทธวิธี, การยิง, การโรยตัว, การค้นหา รวมถึงขั้นตอนการจับกุมผู้ทำการรบที่ยินยอมและไม่ยินยอม แง่มุมนี้ของกองทัพเรือมีบทบาทในการรักษาความปลอดภัย บางหน่วยขั้นสูง รู้จักกันในฐานะทีมการจัดชุดตรวจค้นในทะเลด้วยเฮลิคอปเตอร์ (HVBSS) โดยได้รับการฝึกให้ใช้ฟาสต์โรปบนเรือจากเฮลิคอปเตอร์
ลูกเรือทุกคนในกองทัพเรือสหรัฐมีสิทธิ์รับใช้ทีมวีบีเอสเอสบนเรือ แต่ผู้ที่ต้องการเข้าร่วมทีมจะต้องได้รับการอนุมัติจากคำสั่งของเรือ การได้รับการอนุมัติไม่ได้รับประกันการรวมอยู่ในทีมวีบีเอสเอส เนื่องจากเป็นไปได้ (และไม่ใช่เรื่องแปลก) สำหรับผู้สมัครที่จะต้องออกจากโรงเรียนวีบีเอสเอส ซึ่งอัตราการลดขนาดของวีบีเอสเอส คือ 25–30 เปอร์เซ็นต์โดยเฉลี่ย
ทีมวีบีเอสเอสของกองทัพเรือสหรัฐมักติดอาวุธด้วยเอ็ม 4 คาร์บิน, ปืนลูกซองมอสเบิร์ก 500 และปืนพกเบเร็ตตา เอ็ม9 ชุดเกราะโดยทั่วไปมีเสื้อเกราะเคฟลาร์ และเสื้อกั๊กยุทธวิธีลอยตัว ซึ่งทำหน้าที่เป็นเครื่องช่วยชีวิต เรือรบของกองทัพเรือสหรัฐส่วนใหญ่ที่ใช้งานกับทีมวีบีเอสเอสมีขนาดเล็กกว่า เช่น เรือพิฆาต, เรือพิฆาต ฯลฯ ทั้งนี้ ทีมวีบีเอสเอสใช้เพื่อต่อสู้กับยาเสพติดที่ผิดกฎหมาย, การค้าอาวุธ และการกระทำอันเป็นโจรสลัด
แหล่งข้อมูลอื่น

Marines TV: 31st MEU Force Reconnaissance Marines conduct VBSS exercise Defense Video & Imagery Distribution System
Marines TV Headlines: VBSS Defense Video & Imagery Distribution System
(USS) Paul Hamilton Completes Hands-on Search and Seizure Training[ลิงก์เสีย] US Navy
การจาริกแสวงบุญ

นักแสวงบุญมุสลิมที่มักกะฮ์
ทางด้านศาสนาและจิตวิญญาณ การจาริกแสวงบุญ (อังกฤษ: pilgrimage) คือการเดินทางหรือการแสวงหาสิ่งที่มีความสำคัญทางจริยธรรมต่อจิตใจ บางครั้งก็จะเป็นการเดินทางไปยังศาสนสถานที่มีความสำคัญต่อความเชื่อหรือความศรัทธาของผู้นั้น สมาชิกของศาสนาหลักของโลกมักจะร่วมในการเดินทางไปแสวงบุญ ผู้ที่เดินทางไปทำการจาริกแสวงบุญเรียกว่านักแสวงบุญ
พระพุทธศาสนามีสังเวชนียสถานที่สำคัญที่สุดที่มีความเกี่ยวข้องกับองค์สมเด็จพระพุทธเจ้าสำหรับนักแสวงบุญอยู่สี่แห่ง: ลุมพินีวันที่ตั้งอยู่ในแคว้นอูธในประเทศเนปาลที่เป็นสถานที่ประสูติ, พุทธคยาที่ตั้งอยู่ในรัฐพิหารในประเทศอินเดียที่เป็นสถานที่ตรัสรู้, สารนาถที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองพาราณสีในรัฐอุตตรประเทศในประเทศอินเดียซึ่งเป็นสถานที่ทรงแสดงปฐมเทศนา และ กุสินาราที่ตั้งอยู่ตำบลมถากัวร์ อำเภอกุสินครในรัฐอุตตรประเทศในประเทศอินเดียเป็นสถานที่เสด็จดับขันธปรินิพพาน
ในกลุ่มศาสนาอับราฮัมที่ประกอบด้วยศาสนายูดาห์, ศาสนาคริสต์, ศาสนาอิสลาม และ ศาสนาบาไฮ ถือว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในอิสราเอลปัจจุบันเป็นศูนย์กลาง
ในราชอาณาจักรอิสราเอล และ ราชอาณาจักรยูดาห์ การเดินทางไปยังศูนย์กลางของสิ่งที่มีความสัมพันธ์กับความเชื่อบางแห่งถูกยกเลิกไปในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่อการสักการะพระเยโฮวาห์จำกัดอยู่แต่เพียงที่วัดแห่งเยรุซาเล็มเท่านั้น
“การจาริกแสวงบุญ” บนแผ่นดินใหญ่ของกรีซก็จะเป็นการเดินทางไปยังเดลฟี หรือโหรซูสที่โดโดนา และทุกสี่ปีระหว่างสมัยกีฬาโอลิมปิค เทวสถานซูสก็จะเต็มไปด้วยผู้มาแสวงบุญจากดินแดนต่างๆ ทุกมุมเมืองของกรีซ เมื่ออเล็กซานเดอร์มหาราชไปถึงอียิปต์ พระองค์ก็ทรงหยุดยั้งทุกสิ่งทุกอย่างลงชั่วคราว และทรงนำผู้ติดตามไม่กี่คนลึกเข้าไปในทะเลทรายลิเบียเพื่อไปปรึกษาโหรที่อัมมุน ระหว่างสมัยการปกครองของราชวงศ์ทอเลมีต่อมา ศาสนสถานไอซิสที่ฟิเล (Philae) ก็มักจะได้รับเครื่องสักการะที่มีคำจารึกภาษากรีกจากผู้มีความเกี่ยวพันที่อยู่จากบ้านเมืองเดิมในกรีซ
แม้ว่า “การจาริกแสวงบุญ” มักจะอยู่ในบริบทของศาสนา แต่การจาริกแสวงบุญก็แปรเปลี่ยนไปใช้ในกิจการที่ไม่เกี่ยวกับกับศาสนาได้เช่นการเดินทางไปแสดงความเคารพคนสำคัญของลัทธินิยมเช่นในกรณีที่ทำกันในประเทศคอมมิสนิสต์ ตัวอย่างเช่นการเดินทางไปเยี่ยมชมที่บรรจุศพเลนิน (Lenin's Mausoleum) ที่จัตุรัสแดงก่อนที่สหภาพโซเวียตจะแตกแยกออกจากกัน ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่มีลักษณะเดียวกับที่เรียกว่า “การจาริกแสวงบุญ”
การจับสลาก

ศาลบางประเทศใช้วิธีสุ่มจับสลากเพื่อเลือกคณะลูกขุน
ในวิธีการปกครอง การจับสลาก (อังกฤษ: sortition, demarchy, stochocracy) เป็นการเลือกข้าราชการการเมืองจากการสุ่มตัวอย่างผู้สมัคร ระบบนี้ตั้งใจรับประกันว่าภาคีที่มีความสนใจและมีความสามารถทุกฝ่ายจะมีโอกาสเท่ากันในการรับตำแหน่งสาธารณะ นอกจากนี้ยังลดการแบ่งฝักแบ่งฝ่าย เพราะไม่มีประโยชน์ในการให้คำสัญญาแก่เขตเลือกตั้งสำคัญหากผู้ดำรงตำแหน่งมาจากการจับสลาก ในประชาธิปไตยแบบเอเธนส์โบราณ การจับสลากเป็นวิธีการตามประเพณีและวิธีการหลักในการแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งการเมือง และถือเป็นคุณลักษณะสำคัญของประชาธิปไตย
ปัจจุบันการจับสลากใช้เพื่อเลือกคณะลูกขุนในระบบคอมมอนลอว์ และบางทีใช้ในการจัดกลุ่มพลเมืองที่มีอำนาจให้คำปรึกษาทางการเมือง เช่น ลูกขุนพลเมือง หรือสมัชชาพลเมือง