stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วังปัทมนาปปุรัม

| พระราชวังปัทมนาปปุรัม |
| --- | --- |
ทางเข้าหลักของพระราชวังปัทมานาปปุรัม
ที่ตั้งภายในรัฐทมิฬนาฑู
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: เกรละ
เมือง: ปัทมานาปปุรัม
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1601
ลูกค้า: มหาราชาแห่ลติรุวิตางกูร อิราวี วรรมะ กุลเศขร เปรุมาฬ (Iravi Varma Kulasekhara Perumal)
วังปัทมนาปปุรัม (ทมิฬ: பத்மநாபபுரம் அரண்மனை; Padmanabhapuram Palace) หรือ วังปัตมนาภปุรัม (มลยาฬัม: പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരം) เป็นพระราชวังที่สร้างขึ้นในสมัยติรุวิตางกูร ตั้งงอยู่ที่ปัทมนาปปุรัม อำเภอกันยกุมารี รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ปัจจุบันวังเป็นสมบัติของ และอยู่ภายใต้การดูแลของรัฐบาลรัฐเกรละซึ่งอยู่ติดกัน วังนี้ตั้งอยู่ที่เชิงเขาเวฬิ ส่วนหนึ่งของเทือกเขาฆาฏตะวันตก ไม่ไกลจากแม่น้ำวัฬฬิ
ในวังประกอบด้วยสิ่งปลูกสร้างมากมาย วังส่วนที่เก่าที่สุดคือ วังทิศใต้ หรือ ตาย กฏฏรัม (มลยาฬัม: തായ് കൊട്ടാരം, แปลตรงตัว 'วังแม่') ซึ่งเป็นสิ่งปลูกสร้างเก่าที่สุดในหมู่อาคารของวัง อายุมากกว่า 400 ปี ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ และ อุปปิริกกะ มาฬิกะ (มลยาฬัม: ഉപ്പിരിക്ക മാളിക ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1745 โดยกษัตริย์อนิฬัม ตุรินัล มารตัณฑะ วรรมะ ชั้นล่างของอาคารใช้จัดแสดงสมบัติในพระคลังของติรุวิตางกูร ชั้นบนเป็นห้องบรรทมของกษัตริย์ ที่ซึ่งเป็นที่ตั้งของ สปรมัญจะ กัฏฏิฬ (มลยาฬัม: സപ്രമഞ്ച കട്ടിൽ) แท่นบรรทมที่ว่ากันว่าทำมาจากไม้ซุง 64 ท่อนที่มีฤทธิ์เป็นยา ภายในห้องของกษัตริย์ยังมีบันไดซึ่งเชื่อมต่อเข้ากับโถงอดอาหาร (fasting chambers) สำหรับกษัตริย์พำนักระหว่างการจำพรตอดอาหาร
ลานาเกิน

| ลานาเกิน |
| --- | --- |
เทศบาล
โบสถ์นักบุญอุร์สุลาในลานาเกิน
   ธง ตรา
ที่ตั้งของลานาเกินในเขตโตงเงอเริน (สีเทาเข้ม)
ลานาเกินที่ตั้งของลานาเกินในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°53′33″N 05°38′59″E﻿ / ﻿50.89250°N 5.64972°E﻿ / 50.89250; 5.64972
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตโตงเงอเริน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Marino Keulen
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 59.00 ตร.กม. (22.78 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 25,783 คน
 • ความหนาแน่น: 437.03 คน/ตร.กม. (1,131.9 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3620 - 3621
รหัสพื้นที่: 089
เว็บไซต์: www.lanaken.be
ลานาเกิน (ดัตช์: Lanaken) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 25,000 คน ประมาณร้อยละ 20 ของประชากรมีสัญชาติเนเธอร์แลนด์ ลานาเกินมีพื้นที่ติดกับชายแดนเนเธอร์แลนด์และตรงข้ามกับมาสทริชท์ โดยได้มีการเริ่มสร้างรางรถไฟระหว่างลานาเกินกับมาสทริชท์ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 และมีแผนที่จะสร้างต่อไปถึงฮัสเซิลต์ซึ่งมีแผนเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2555
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลานาเกิน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของลานาเกิน (ดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
ยูเทรกต์

บทความนี้เกี่ยวกับเมือง สำหรับจังหวัด ดูที่ จังหวัดยูเทรกต์
| ยูเทรกต์ Utrecht |
| --- | --- |
เมือง
หอมหาวิหารแห่งยูเทรกต์
   ธง ตราอาร์ม

ประเทศ:  เนเธอร์แลนด์
จังหวัด:  ยูเทรกต์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ยัน ฟันซาเนิน
พื้นที่(2006)
 • ทั้งหมด: 99.32 ตร.กม. (38.35 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 95.67 ตร.กม. (36.94 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 3.64 ตร.กม. (1.41 ตร.ไมล์)
ประชากร (12 มกราคม ค.ศ. 2009)
 • ทั้งหมด: 300,030 คน
 • ความหนาแน่น: 3,068 คน/ตร.กม. (7,950 คน/ตร.ไมล์)
 : Source: Gemeente Utrecht
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
ยูเทรกต์ หรือ อือเตร็คต์ (ดัตช์: Utrecht, ออกเสียง: [ˈytrɛxt] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สี่ของประเทศเนเธอร์แลนด์ และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดยูเทรกต์ บริเวณใจกลางของประเทศ มีประชากร 357,179 คนในปี ค.ศ. 2019
ยูเทรกต์เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีอาคารเก่าแก่สมัยกลางตั้งอยู่เรียงราย เป็นศูนย์กลางทางศาสนาของเนเธอร์แลนด์มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 แม้จะเคยสูญเสียสถานะเจ้าชายมุขนายก ยูเทรกต์เคยเป็นเมืองที่สำคัญที่สุดของเนเธอร์แลนด์จนก่อนถึงช่วงยุคทองของเนเธอร์แลนด์ที่อัมสเตอร์ดัมเติบโตและทวีความสำคัญมากกว่า รวมถึงมีประชากรมากกว่า
ยูเทรกต์เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยยูเทรกต์อันเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ เป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางถนนและทางรถไฟของประเทศเนื่องจากตั้งอยู่บริเวณใจกลางประเทศพอดี มีสถานีรถไฟที่มีผู้โดยสารมากที่สุดในประเทศตั้งอยู่กลางเมือง และเป็นเมืองที่จัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมบ่อยที่สุดเป็นอันดับสองของเนเธอร์แลนด์รองจากอัมสเตอร์ดัม
ประวัติศาสตร์ > สมัยโรมัน

ประวัติที่ชัดเจนของยูเทรกต์ เริ่มต้นในสมัยโรมัน เมื่อจักรพรรดิเกลาดิอุส นำกองทัพเข้ายึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของยุโรปมาจนถึงดินแดนเนเธอร์แลนด์ จักรพรรดิตัดสินใจว่าจะไม่รุกรานขึ้นเหนือไปอีก จึงเริ่มวางแนวเขตแดนเลียบแม่น้ำไรน์และสร้างป้อมปราการและสร้างป้อมปราการแบบหลวมๆขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 50 มีกองกำลังประจำได้ราว 500 คน ในครั้งนั้น ป้อมปราการยูเทรกต์เป็นเพียงแนวไม้ที่เรียกว่า เตร็คตุม (Traiectum) ในภาษาโรมันซึ่งหมายถึงบริเวณที่จะข้ามแม่น้ำไรน์ได้ คำนี้ออกเสียงในภาษาดัตช์ว่า เตร็คต์ (Trecht) และได้มีการเติมคำว่า อือ (U) ที่มาจากภาษาดัตช์โบราณคำว่า อืต (uut) หมายถึง เก่าแก่ เพื่อให้ไม่ให้สับสนกับเมืองมาสทริชท์ จุดข้ามแม่น้ำเมิซที่ตกเป็นของโรมันเช่นกันทางตอนใต้
ชุมชนรอบแนวป้อมปราการได้เติบโตขึ้น มีช่างฝีมือ พ่อค้า ทหารและครอบครัวย้ายเข้ามาอยู่ ต่อมาราว ค.ศ. 200 มีการเสริมความแข็งแรงของป้อมปราการด้วยการเปลี่ยนจากวัสดุไม้เป็นหินจากภูเขาไฟ (ยังคงหลงเหลือแถวดอมสแควร์ในทุกวันนี้)
หลังจากนั้น ชาวเยอรมันได้รุกรานดินแดนของอาณาจักรโรมันและยูเทรกต์ก็ไม่ได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรมตั้งแต่ ค.ศ. 275 กลายเป็นดินแดนของชาวแฟรงก์ ที่เรืองอำนาจหลังการล่มสลายของอาณาจักรโรมันตะวันตก และในช่วงนี้ไม่ค่อยมีบันทึกเกี่ยวกับยูเทรกต์เท่าใดนัก
ประวัติศาสตร์ > ศูนย์กลางทางคริสต์ศาสนาของเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 650 ถึง 1579)

เมื่อปี ค.ศ. 695 สมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 1 แต่งตั้งนักบุญวิลลิบรอร์ดขึ้นเป็นบาทหลวงแห่งดินแดนฟรีเชีย จึงได้มีการสถาปนามุขมณฑลยูเทรกต์ (Bishopric of Utrecht) ขึ้น ต่อมาใน ค.ศ. 723 ชาร์ล มาร์แตล ผู้ปกครองราชอาณาจักรแฟรงก์ยกป้อมปราการและดินแดนโดยรอบให้มุขมณฑล ยูเทรกต์จึงค่อยๆกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจของคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเนเธอร์แลนด์นับตั้งแต่นั้น ยูเทรกต์แข่งขันเรื่องอำนาจกับเมืองโดเรอสตัด ศูนย์กลางการค้าในสมัยนั้น แต่พอโดเรอสตัดเสื่อมลงในปี ค.ศ. 850 ยูเทรกต์กลายเป็นเมืองที่สำคัญที่สุดในเนเธอร์แลนด์ บาทหลวงประจำถิ่นได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชาย มุขมณฑลจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นมุขนายก (Prince-Bishopric) ใน ค.ศ. 1024
เมื่อ ค.ศ. 1527 พระสังฆราชได้ขายที่ดินให้กับจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ยูเทรกต์จึงสิ้นอำนาจทางสงฆ์และสถานะเจ้าชายมุขนายก ตกเป็นพื้นที่ขุนนางทางโลกภายใต้การบริหารของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คซึ่งในขณะนั้นได้ปกครองดินแดนเนเธอร์แลนด์ส่วนอื่นด้วย คณะสงฆ์ได้ส่งมอบอำนาจการเลือกสังฆราชให้กับจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 โดยได้รับความยินยอมจากสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 อย่างไรก็ตาม อำนาจทางสงฆ์ของยูเทรกต์ยังไม่เสื่อมไป ยังคงเป็นศูนย์กลางของคริสต์ศาสนาอยู่เรื่อยมา
ประวัติศาสตร์ > สาธารณรัฐดัตช์ (ค.ศ. 1579 ถึง 1806)

ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คปกครองยูเทรกต์ได้เพียงไม่นาน ยูเทรกต์ได้เข้าร่วมกับจังหวัดอื่นๆในเนเธอร์แลนด์ทำการปฏิวัติต่อการปกครองของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน และกลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐดัตช์เมื่อปี ค.ศ. 1579 ในปีต่อมา มีการล้มเลิกมุขมณฑลและอัครมุขมณฑล และให้ยูเทรกต์ขึ้นตรงต่อการปกครองของสาธารณรัฐโดยตรง ซึ่งมีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่ฮอลแลนด์ ความรุ่งเรืองของยูเทรกต์จึงเริ่มซบเซาลง ประชาชนผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกลดลงเหลือแค่ 40 เปอร์เซ็นต์เมื่อกลางศตวรรษที่ 17
ต่อมา เนเธอร์แลนด์เกิดสงครามกับฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1672 อันเป็นปีหายนะสิ้นสุดยุคทองของเนเธอร์แลนด์ แม้จะไม่เสียเอกราชแต่ฝรั่งเศสเคยยึดครองพื้นที่ได้ถึงทางตะวันตกของยูเทรกต์ อีกสองปีต่อมาเกิดพายุทอร์นาโดพัดถล่มใจกลางยูเทรกต์ บ้านเมืองได้รับความเสียหายอย่างหนักรวมถึงมหาวิหารสำคัญของเมือง จึงได้มีการสร้างหอคอยที่ดอมสแควร์ขึ้นมาแทน
ยูเทรกต์เป็นสถานที่ลงนามในสนธิสัญญายูเทรกต์ อันเป็นการตกลงระหว่างรัฐต่าง ๆ ในยุโรปและช่วยในการยุติสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน เมื่อ ค.ศ. 1713 ต่อมาเนเธอร์แลนด์กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1806 ภายใต้การปกครองของจักรพรรดินโปเลียน จนสิ้นสุดสงครามนโปเลียน เนเธอร์แลนด์ได้จัดตั้งสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ โดยรวมประเทศเบลเยียมเข้าเป็นส่วนหนึ่งด้วย ในปี ค.ศ. 1815
ประวัติศาสตร์ > สมัยใหม่ (ค.ศ. 1815 ถึงปัจจุบัน)

ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ยูเทรกต์หมดความสำคัญในฐานะเมืองป้อมปราการ จึงมีการวางผังเมืองใหม่ เริ่มจากการทำลายกำแพงเมืองเพื่อรองรับการขยายตัวของเมือง ทางรถไฟระหว่างยูเทรกต์กับอัมสเตอร์ดัมเปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1843 หลังจากนั้นยูเทรกต์จึงค่อยๆกลายเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของเครือข่ายรถไฟเนเธอร์แลนด์ การปฏิวัติอุตสาหกรรมทำให้เศรษฐกิจของเนเธอร์แลนด์เติบโตอย่างก้าวกระโดด เช่นเดียวกับยูเทรกต์ที่ขยายตัวออกไปเกินขอบเขตในสมัยกลาง เมื่อปี ค.ศ. 1853 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์อนุญาตให้อำนาจของมุขมณฑลสงฆ์ของยูเทรกต์กลับมาอีกครั้ง ยูเทรกต์จึงกลายเป็นศูนย์กลางของคริสต์ศาสนาในเนเธอร์แลนด์อีกครั้งหนึ่ง
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยูเทรกต์ตกอยู่ภายใต้การยึดครองของนาซีเยอรมนี เช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนอื่นของเนเธอร์แลนด์ จนกระทั่งได้เยอรมนียอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตรในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 หลังสงครามโลกครั้งที่สองมีการพัฒนาเมืองออกสู่รอบนอก ส่วนพื้นที่ใจกลางเมืองถูกพัฒนาให้ทันสมัย เกิดห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่มากมาย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยูเทรกต์
Official website of the city
Official website of the city เก็บถาวร 2011-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in English)
Mobile website of the city เก็บถาวร 2011-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
CU 2030, redevelopment of the Utrecht Central railroad station area (Dutch only)
City map
Map of the whole province, about equal detail as the map above
กองทัพฝรั่งเศสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ปิดล้อมยูเทรกต์ได้เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1672
ราชสมาคมฟุตบอลเนเธอร์แลนด์

| เบเนลีก |
| --- | --- |

ก่อตั้ง: 8 ธันวาคม 1889; 134 ปีก่อน (1889-12-08)
สำนักงานใหญ่: ไซสต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
สมาชิกฟีฟ่า: 21 พฤษภาคม 1904; 120 ปีก่อน (1904-05-21)
สมาชิกเบเนลีก: 15 มิถุนายน 1954; 70 ปีก่อน (1954-06-15)
5 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 (2012-05-05) – 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 (2015-05-05)
ประธาน: ยุสต์ สพี
เว็บไซต์:   KNVB.nl (ในภาษาดัตช์)  KNVB.com (ในภาษาอังกฤษ)  OnsOranje.nl (ในภาษาดัตช์) 
ราชสมาคมฟุตบอลเนเธอร์แลนด์ (ดัตช์: Koninklijke Nederlandse Voetbalbond, ออกเสียง: [ˌkoːnɪŋkləkə ˈneːdərlɑntsə ˈvudbɑlbɔnt]) หรือ กาเอนเฟเบ (KNVB, [ˌkaːʔɛɱveːˈbeː]) เป็นสมาคมฟุตบอลในประเทศเนเธอร์แลนด์ ดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีก (เอเรอดีวีซีและเอร์สเตอดีวีซี) รวมถึงลีกสมัครเล่นและ KNVB Cup รวมถึงฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ มีสำนักงานตั้งอยู่เทศบาลเมืองไซสต์ในจังหวัดยูเทรกต์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1889 และเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งฟีฟ่าในปี ค.ศ. 1904 ในขณะที่เริ่มมีลีกการแข่งขันฟุตบอลอย่างไม่เป็นทางการแล้วร่วมทศวรรษ
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศเนเธอร์แลนด์
ฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ฟุตบอลหญิงทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น

KNVB.nl – official website (ในภาษาดัตช์)
KNVB.com – official website in English
OnsOranje.nl – website of the Netherlands national football team (ในภาษาดัตช์)
Netherlands National Football Team History at VoetbalStats.nl (ในภาษาดัตช์)
Netherlands at FIFA site
Netherlands at UEFA site
| ด ค กสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  เช็กเกีย  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน  คอซอวอ  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  มาซิโดเนียเหนือ  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  ไอร์แลนด์  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
อดีต:  เยอรมนีตะวันออก  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- |
 ประวัติ  ราชสมาคมฟุตบอลเนเธอร์แลนด์ 
ทั่วไป:  ประวัติ  ผู้จัดการทีม 
สนาม:  โยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา  Philips Stadion  De Kuip 
สถิติ:  ผลการแข่งขัน  สถิติ  แฮตทริก 
ผลการแข่งขัน:  1905–19  1920–29  1930–39  1940–49  1950–59  1960–69  1970–79  1980–89  1990–99  2000–09  2010–19  2020–ปัจจุบัน 
ผู้เล่น:  ผู้เล่น  ผู้เล่นในฟุตบอลโลกและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป  เกิดนอกเนเธอร์แลนด์  หมวดหมู่อื่น ๆ 
ประตู:  โรบิน ฟัน แปร์ซี 
คู่ปรับ:  เบลเยียม  เยอรมนี 
ฟุตบอลโลก:  สรุป  1934  1938  1974  1978  1990  1994  1998  2006  2010  2014  2022 
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป:  สรุป  1976  1980  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2020 
การแข่งขันอื่น ๆ:  ฟุตบอลถ้วยเบลเยียมพบเนเธอร์แลนด์ (1905–32)  โอลิมปิกฤดูร้อน (1908–52)  ยูฟ่าเนชันส์ลีก (2018–) 
ทีมอื่น ๆ:  ชาย ทีม บี  U-21  U-19  U-17  U-16  หญิง U-19  U-17  ฟุตบอลชายหาด  ฟุตซอล 
  หมวดหมู่:ฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์    สถานีย่อย:ฟุตบอล   คอมมอนส์:ฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ
ลาลบาคจาราชา

Ganesha idol in Lalbaug, India
| ลาลบาคจา ราชา |
| --- | --- |
ขบวนแห่พระคเณศลาลบาคจาราชาไปตามท้องถนนในเทศกาลคเณศจตุรถี
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เทพ: พระคเณศ
เทศกาล: คเณโศตสัพ
ที่ตั้ง
รัฐ: รัฐมหาราษฏระ
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
เว็บไซต์
https://lalbaugcharaja.com/en/
ลาลบาคจาราชา (อักษรโรมัน: Lalbaugcha Raja; ราชาแห่งลาลบาค) เป็นเทวรูปพระคเณศประดิษฐานเพื่อให้สาธารณชนบูชาในย่านลาลบาคในนครมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ในระหว่างเทศกาลคเณศจตุรถี เทวรูปจะประดิษฐานเพื่อ ทรรศน (darsan) แก่สาธุชนนาน 11 วัน ก่อนที่จะอัญเชิญลงละลายน้ำทะเลอาหรับตรงคิรคาวจาวปัตตี ในวันคเณศวิสารชน หรืออนันตจตุรเทศี
เชื่อกันว่าเทวรูปพระคเณศองค์นี้เป็น นวสาจา คณปติ (Navasacha Ganpati, มราฐี: नवसाचा गणपती แปลว่า "ผู้ซึ่งประทานพรให้ชนทั้งปวงสำเร็จ") และมีผู้มาสักการะมากกว่า 1.5 ล้านคนต่อวันในระหว่างสิบวันที่ประดิษฐานในช่วงเทศกาลคเณศจตุรถี
ในปี 2023 การประดิษฐานเทวรูปพระคเณศนี้ได้ปฏิบัติสืบเนื่องมาเป็นปีที่ 90 การปฏิบัตินี้ในเทศกาลคเณศจตุรถีมียกเลิกไปครั้งเดียวคือปี 2020 ในช่วงการระบาดของโควิด-19 และผู้จัดหันไปรณรงค์เกี่ยวกับการป้องกันไวรัสชดเชย
เทวรูปพระคเณศนี้ประดิษฐานบน มณฑล ซึ่งเดิมทีรู้จักในขื่อ สารวชนิกคเณศโหตสวมณฑล ลาลบาค ('Sarvajanik Ganeshotsav Mandal, Lalbaug') สร้างขึ้นในปี 1934 ที่ตลาดลาลบาคโดยชาวประมงในชุมชนชาวโกลี
ว่ากันว่าสร้างขึ้นตามคำสาบานของพ่อค้าแม่ค้าและชาวประมงที่เดิมเคยทำมาหากินในบริเวณตลาดเปรุจาวล์ (Peru Chawl) ที่ต่อมาถูกปิดตัวลงในปี 1932 พวกเขาได้สวดอ้อนวอนพระคเณศและสาบานว่าหากมีการสร้างตลาดถาวรขึ้นที่นี่ จะสร้างมณฑลขึ้นถวาย ภายใต้ความช่วยเหลือของกุวารจี เชฐาภาอี ชาห์ (Kuwarji Jethabhai Shah) และคณะ เจ้าของที่ดิน ราชาบาอี ตัยยพาลี (Rajabai Tayyabali) ได้มอบที่ดินส่วนหนึ่งสำหรับสร้างตลาดขี้น พ่อค้าและชาวประมงจึงสร้างเทวรูปพระคเณศขึ้นเพื่อถวายบูชา ประดับด้วยเครื่องทรงประดุจชาวประมง
ผู้ดูแลของมณฑลนี้สืบทอดโดยตระกูลเดียวมาแปดทศวรรษ คือตระกูลกัมพลิ (Kambli family)
แหล่งข้อมูลอื่น

Lalbaugcharaja website with all the updated details, including Aarti videos and live video
ลีล

| ลีล เมืองลีล Ville de Lille |
| --- | --- |
จัตุรัสชาร์ลเดอโกล หรือ จัตุรัสใหญ่
   ตราอาร์ม
คำขวัญ: –
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: โอดฟร็องส์
จังหวัด: นอร์
เขต: ลีล
สหเทศบาล: ลีลและปริมณฑล
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2014–2020) : มาร์ติน โอบรี (Socialist Party)
พื้นที่1: 39.51 ตร.กม. (15.25 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (1999): 450 ตร.กม. (170 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (1999): 975 ตร.กม. (376 ตร.ไมล์)
ประชากร (2006)2: 226,014 คน
 • อันดับ: 10
 • ความหนาแน่น: 5,700 คน/ตร.กม. (15,000 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง (1999): 1,000,900 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 2,200 คน/ตร.กม. (5,800 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล (1999): 1,143,125 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 1,200 คน/ตร.กม. (3,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET (GMT +1))
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 59350 /59000, 59800
เว็บไซต์: http://www.mairie-lille.fr/en
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
ลีล (ฝรั่งเศส: Lille) หรือ ไรเซิล (ดัตช์: Rijsel) เป็นเมืองหลักของแคว้นโอดฟร็องส์ และเป็นเมืองบริหารของจังหวัดนอร์ในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ลีลเป็นเมืองเอกของนครลีล (Lille Métropole) ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นลำดับสี่ของเมืองมหานคร รองจากปารีส ลียง และมาร์แซย์ ลีลตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเดิล ติดกับพรมแดนประเทศเบลเยียม
ลีลที่ผนวกลอม (Lomme) เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 มีประชากร 226,014 คน (ค.ศ. 2006) ขณะที่นครลีลหรือลีลและปริมณฑลที่รวมรูแบ, ตูร์กวง และชุมชนอื่น ๆ มีประชากรทั้งหมด 1,091,438 คน ยูโรดิสตริกต์ (eurodistrict) Lille-Kortrijk ที่รวมทั้งเมือง Kortrijk, Tournai, Mouscron และYpres ในเบลเยียมมีประชากรทั้งหมด 1,905,000 คน[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลีล
| ด ค กเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป |
| --- | --- |
 1985 เอเธนส์ 1986 ฟลอเรนซ์ 1987 อัมสเตอร์ดัม 1988 เบอร์ลินตะวันตก 1989 ปารีส 1990 กลาสโกว์ 1991 ดับลิน 1992 มาดริด 1993 แอนต์เวิร์ป 1994 ลิสบอน 1995 นครลักเซมเบิร์ก 1996 โคเปนเฮเกน 1997 เทสซาโลนีกี 1998 สต็อกโฮล์ม 1999 ไวมาร์ 2000 เรคยาวิก บาร์เกิน เฮลซิงกิ บรัสเซลส์ ปราก กรากุฟ ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา อาวีญง โบโลญญา 2001 รอตเทอร์ดาม โปร์ตู 2002 บรูช ซาลามังกา 2003 กราทซ์ ปลอฟดิฟ 2004 เจนัว ลีล 2005 คอร์ก 2006 แพทรัส 2007 นครลักเซมเบิร์ก ซีบิว 2008 ลิเวอร์พูล สตาวังเงอร์ 2009 ลินทซ์ วิลนีอัส 2010 เอ็สเซิน อิสตันบูล เปช 2011 ตุรกุ ทาลลินน์ 2012 มารีบอร์ กีมาไรช์ 2013 กอชิตเซ มาร์แซย์ 2014 อือมิยอ รีกา 2015 มงส์ เปิลแซ็ญ 2016 ซานเซบัสเตียน วรอตสวัฟ 2017 ออร์ฮูส แพฟอส 2018 วัลเลตตา เลวาร์เดิน 2019 ปลอฟดิฟ มาเตรา 2020–เมษายน 2021 ริเยกา กอลเวย์ 2022 เกานัส แอฌวลต์เซิชท์ นอวีซาด 2023 แว็สเปรม ตีมีชออารา เอเลฟซีนา 2024 ตาร์ตู บาทอิชเชิล บูเดอ 2025 นอวากอรีตซา / โกริตเซีย เค็มนิทซ์ 2026 โอวลุ เตรนชีน 2027 เลียปายา
ลึมเมิน

| ลึมเมิน |
| --- | --- |
เทศบาล
โบสถ์ Onze-Lieve-Vrouwkerk ในลึมเมิน
   ธง ตรา
ที่ตั้งของลึมเมินในเขตฮัสเซิลต์ (สีเทาเข้ม)
ลึมเมินที่ตั้งของลึมเมินในประเทศเบลเยียม
พิกัด:  50°59′10″N 05°11′27″E﻿ / ﻿50.98611°N 5.19083°E﻿ / 50.98611; 5.19083
ประเทศ:  เบลเยียม
เขต:  แคว้นเฟลมิช
ชุมชน:  เฟลมิช
มณฑล:  ลิมเบิร์ก
เขตท้องถิ่น: เขตฮัสเซิลต์
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Luc Wouters
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 53.38 ตร.กม. (20.61 ตร.ไมล์)
ประชากร (1 มกราคม ค.ศ. 2014)
 • ทั้งหมด: 14,529 คน
 • ความหนาแน่น: 272.16 คน/ตร.กม. (704.9 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Postal codes: 3560
รหัสพื้นที่: 013, 011
เว็บไซต์: www.lummen.be
ลึมเมิน (ดัตช์: Lummen) เป็นเทศบาลทางตะวันตกของมณฑลลิมเบิร์กในประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 14,000 คน เกิดขึ้นจากการควบรวมลึมเมิน ลิงก์เฮาต์ และเมลเดิร์ตเข้าไว้ด้วยกัน ลึมเมินเป็นที่รู้จักจากจุดตัดระหว่างทางหลวงยุโรปสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ) กับสาย E314 (เลอเฟิน-เคงก์-อาเคิน) เมืองที่อยู่ใกล้เคียงลึมเมิน ได้แก่ ดีสต์และเบอริงเคนในทางเหนือ, ฮาเลินทางตะวันตก, แฮร์ก-เดอ-สตัดทางใต้, เฮิสเดิน-โซลเดอร์ทางตะวันออก และฮัสเซิลต์ทางตะวันออกเฉียงใต้ ลึมเมินมีแม่น้ำเดเมอร์และแม่น้ำมังเคิลเบกไหลผ่าน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลึมเมิน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของลึมเมิน (ดัตช์)
| ด ค กเทศบาลในจังหวัดลิมบืร์ค |
| --- | --- | --- |
| เขตฮัสเซิลต์ |  อัส  เบอริงเคน  ดีเปินเบก  เคงก์  คิงเคอโลม  ฮาเลิน  ฮัม  ฮัสเซิลต์  แฮร์ก-เดอ-สตัด  เฮิสเดิน-โซลเดอร์  เลโอโปลด์สบืร์ค  ลึมเมิน  นีวเวอร์แกร์เกิน  โอปคลับเบก  ซินต์-เตรยเดิน  เทิสเซินเดอร์โล  โซนโฮเฟิน  ซือเตินดาล  |  |
| เขตมาไซก์ |  โบโคลต์  เบร  ดิลเซิน-สโตกเกม  ฮาโมนต์-อาเคิล  แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เฮาต์ฮาเลิน-แฮ็ลค์เตอเริน  กินโรย  โลมเมิล  มาไซก์  เมวเวิน-เครยโตรเดอ  เนียร์เพลต์  โอเวอร์เพลต์  เปร์  |  |
| เขตโตงเงอเริน |  อัลเกิน  บิลเซิน  บอร์คโลน  เฮียร์ส  แฮร์สตัปเปอ  ฮุเซิลต์  กอร์เตสเซม  ลานาเกิน  มาสเมเคอเลิน  รีมสต์  โตงเงอเริน  ฟุเริน  แว็ลเลิน  |  |
วัดชอยชินลามีง

| วัดชอยชินลามีง |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: พุทธนิกายวัชรยาน
ที่ตั้ง
รัฐ: อูลานบาตาร์
ประเทศ: มองโกเลีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 47°54′54″N 106°55′06″E﻿ / ﻿47.91500°N 106.91833°E﻿ / 47.91500; 106.91833
สถาปัตยกรรม
ประเภท: จีน, มองโกเลีย และทิเบต
เริ่มก่อตั้ง: ค.ศ. 1904
วัดชอยชินลามีง (มองโกเลีย: Чойжин ламын сүм) เป็นวัดในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ในกรุงอูลานบาตาร์ ประเทศมองโกเลีย เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1904 แล้วเสร็จใน ค.ศ. 1908 เดิมประกอบด้วยวัดหลักหนึ่งแห่งและวัดสาขาอีกคือวัดซันคัง วัดซู วัดยิดัม และวัดอามูกูลัง บริเวณวัดหลักปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ชอยชินลามีง ต่อมาวัดถูกปิดตัวลงใน ค.ศ. 1937 หลังถูกพรรคคอมมิวนิสต์ปราบปรามศาสนาพุทธ และกลายเป็นที่ตั้งของหน่วยงานกวาดล้างศาสนาแทน วัดแห่งนี้จึงรอดพ้นจากการถูกทำลาย
หลังพ้นยุคคอมมิวนิสต์แล้ว ศาสนาพุทธได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งหนึ่ง วัดแห่งนี้แปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ชอยจินลามึน ภายในมีการจัดแสดงสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการของศาสนาพุทธในประเทศมองโกเลีย เช่น พระพุทธรูป พระโพธิสัตว์ และรูปเคารพกษัตริย์ทิเบต นอกจากนี้ยังมีการเต้นระบำโดยลามะ ซึ่งตกทอดมาจนถึงยุคปัจจุบัน
ระเบียงภาพ

วัดชอยชินลามีงใน ค.ศ. 1972
พิพิธภัณฑ์ในปัจจุบัน
รูปแกะสลักภายในพิพิธภัณฑ์
ริตชี เดอ ลาต

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ริตชี เดอ ลาต ขณะเล่นให้กับพอร์ตสมัทในปี ค.ศ. 2011
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ริตชี รียา อัลโฟนส์ เดอ ลาต
วันเกิด:   (1988-11-28) 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 (35 ปี)
สถานที่เกิด:  แอนต์เวิร์ป, เบลเยียม
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เมลเบิร์น​ ซิตี (ยืมตัวจากแอสตัน​ วิลลา)​
หมายเลข:  2
สโมสรเยาวชน
1994–1998:  กาเอสกา โฮโบเกิน (KSK Hoboken)
1998–1999:  เมเคอเลิน
1999–2004:  กาเอสกา โฮโบเกิน (KSK Hoboken)
2004–2005:  กาเอฟเซโอ วิลไรก์ (KFCO Wilrijk)
2005–2006:  รอยัลแอนต์เวิร์ป
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2006–2007 |  รอยัลแอนต์เวิร์ป |  4 |  (0) |
| 2007–2009 |  สโตกซิตี |  0 |  (0) |
| 2008 |  → เรกซัม (ยืมตัว) |  3 |  (0) |
| 2009–2012 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  3 |  (0) |
| 2010 |  → เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  6 |  (0) |
| 2010 |  → เพรสตันนอร์ทเอนด์ (ยืมตัว) |  5 |  (0) |
| 2011 |  → พอร์ตสมัท (ยืมตัว) |  22 |  (0) |
| 2011–2012 |  → นอริชซิตี (ยืมตัว) |  6 |  (1) |
| 2012–2016 |  เลสเตอร์ซิตี |  115 |  (6) |
| 2016 |  →มิดเดิลส์เบรอ (ยืมตัว)​ |  10 |  (0) |
| 2016– |  แอสตัน​ วิลลา |  8 |  (0) |
| 2018 |  → รอยัลแอนต์เวิร์ป (ยืมตัว)​ |  5 |  (0) |
| 2018 |  → เมลเบิร์น​ ซิตี (ยืมตัว)​ |  19 |  (6) |
ทีมชาติ‡
| 2009 |  เบลเยียม ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี |  4 |  (0) |
| 2009 |  เบลเยียม |  2 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 04:05, 23 กุมภาพันธ์ 2019 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 09:35, 20 มิถุนายน 2012 (UTC)
ริตชี รียา อัลโฟนส์ เดอ ลาต (ดัตช์: Ritchie Ria Alfons De Laet) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 เป็นนักเตะทีมชาติเบลเยียม จากสโมสรเลสเตอร์ซิตี ตำแหน่งกองหลังซึ่งเขาเล่นได้ทุกตำแหน่งในกองหลัง
ผลงาน > สโตกซิตี

เดอ ลาต ได้ย้ายจากรอยัลแอนต์เวิร์ปมาอยู่กับสโตกซิตีเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ด้วยค่าตัวเพียง 100,000 ปอนด์ และสัญญาอีก 3 ปี
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 เขาได้ทดลองเล่นให้กับบอร์นมัท แต่หลังจากนั้นถูกสโตกเรียกกลับ ต่อมาในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เขาได้ถูกยืมตัวไปอยู่กับทีมเรกซัม
ผลงาน > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

เดอ ลาต ได้ย้ายมาอยู่กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2009 พร้อมด้วยสัญญาอีก 3 ปี เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในนัดสุดท้ายของพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2008-09 ที่พบกับทีมฮัลล์ซิตี
ผลงาน > ผลงานระดับนานาชาติ

หลังจากลงประเดิมสนามให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้ไม่นาน เขาก็ถูกเรียกตัวติดทีมชาติเบลเยียม ชุดที่จะลงทำศึกคิรินคัพ ในนัดที่จะพบกับทีมชาติชิลีและทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งเขาลงสนามนัดแรกในนามทีมชาตินัดที่พบกับทีมชาติชิลีเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม