stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สถานีโทรทัศน์กลางบนแผ่นดินเกาหลี
รูปแบบ > เวลาเปิด-ปิดสถานี

พ.ศ. 2523 - พ.ศ. 2530 ทุกวัน เวลา 18:00-20:00
พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2535 ทุกวัน เวลา 18:00-21:00
พ.ศ. 2535 -  31 กรกฎาคม 2556 ทุกวัน เวลา 17:00-23:00
1 เมษายน พ.ศ. 2556 -  ปัจจุบัน ทุกวัน เวลา 15:00-23:00
วันหยุดราชการ บางวัน เวลา 9:00-23:00 หรือ 12:00-23:00
วันที่ 19 ธันวาคม - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เนื่องจากเหตุการณ์การถึงแก่อสัญกรรมและพิธีศพของคิม จองอิล โดยทางสถานีฯเพิ่มเวลาการออกอากาศจนถึงเวลา 24.00 น.
วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เลื่อนเวลาเปิดสถานีเป็น 7.00 น. - 2.00 น.
วันที่ 29 - 31 ธันวามคม พ.ศ. 2554 เพิ่มเวลาการออกอากาศถึง 2.00 น.
วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2558 เปิดสถานีเวลา 15.00 น. (13.30 น. เวลาไทย ซึ่งรัฐบาลเกาหลีเหนือประกาศเรื่องการปรับเวลามาตรฐานใหม่)
เวลาดังกล่าวเป็นเวลาท้องถิ่นในประเทศเกาหลีเหนือ
รูปแบบ > เปิดสถานี

โดยทั่วไปสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางบนแผ่นดินเกาหลีเหนือเปิดสถานีในเวลา 15.00 น. พร้อมกันกับเพลงชาติและควบคู่กับภาพเทือกเขาแพคดู และ เลค ชอน ตามด้วยฉายภาพธงชาติเกาหลีเหนือ มีสิ่งหนึ่งคือรูปปั้น โชลิมา ปรากฏอยู่  ต่อไปจะแสดงคำบรรยายบนหน้าจอว่า 조선중앙방송 (สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางบนแผ่นดินเกาหลีเหนือ) ผู้ประกาศปรากฏตัวขึ้นมากล่าวต้อนรับเริ่มต้นการแพร่ภาพประจำวัน จากนั้นเป็นเพลงแด่ Kim Il-sung (Song of General Kim il-sung) แบบดนตรีประกอบ คู่กับภาพเทือกเขาแพคดู และ เลค ชอน และแสดงธงสีแดงโบกสะบัด พร้อมกับรูปผู้นำประเทศ Kim Il Sung ซูมขึ้นมา ตามด้วยแปลความของเพลงแด่ Kim Il-sung โดยวงดุริยางค์ทหาร และ นักร้องประสานเสียงเหล่าทัพ ทั้งหมด พร้อมกับแสดงเนื้อร้องเป็นภาษาเกาหลี หลังจากนั้นเข้าสู่เริ่มต้นสถานีเป็นเวลา 6 นาที
รูปแบบ > รายการพิเศษที่แพร่ภาพซ้ำ

เทปบันทึกภาพวิดีโอการแสดงจากงานสำคัญต่าง ๆ เช่น งานฉลองครบรอบวันเกิด ประธาน คิม จอง อิล
การประชุมสมัญชาใหญ่ พรรคแรงงานเกาหลีเหนือ
ข้อมูลทางเทคนิค

สถานีโทรทัศน์กลางบนแผ่นดินเกาหลี เผยแพร่ภาพทางดาวเทียมไทยคม เป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1994 และเสนอข่าวสารภายในประเทศ ผ่านสำนักข่าว KCNA ซึ่งเผยแพร่ข่าวสารผ่านทางเว็บไซต์ด้วย
การออกอากาศก่อนเปิดสถานีและหลังปิดสถานี

ภาพทดสอบนี้ออกอากาศเฉพาะ 30 นาทีก่อนเปิดสถานี โดยการออกอากาศเพลงสมัยใหม่ของเกาหลีเหนือ จนถึงเวลา 14.59 ออกอากาศเสียงระฆังบอกเวลา
แหล่งข้อมูลอื่น

A short history of KCTV เก็บถาวร 2015-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Watch the latest 8 PM news
KCTV Opening Sequence, August 27, 2009[ลิงก์เสีย]
KCTV Closedown 2009 เก็บถาวร 2011-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ผู้คนในเปียงยางชมขบวนพาเหรดของกองทัพเกาหลีเหนือที่ออกอากาศโดยสถานีโทรทัศน์กลางเกาหลีเหนือ (2015)
ช่างภาพโทรทัศน์กลางเกาหลี
งานศพไทย

แขกและผู้ทรงเกียรติ (ซ้าย); โลงศพที่ตกแต่งด้วยดอกไม้และพวงหรีด (กลาง) และพระสงฆ์ (ขวา) อ่านบทสวดแก่แม่ของอดีตนายกรัฐมนตรี ชวน หลีกภัย
งานศพไทย มักมีพิธีแบบศาสนาพุทธที่มีพิธีหลากหลายขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมในภูมิภาคนั้น ๆ ผู้คนในบางกลุ่มชาติพันธุ์หรือศาสนามีธรรมเนียมพิเศษของตนเอง พิธีศพของไทยแบ่งออกเป็นพิธีรดน้ำศพหลังเสียชีวิตไม่นาน การอ่านบทสวดอภิธรรมของพระสงฆ์ และพิธีฌาปนกิจ โดยมีผู้ทำพิธีฌาปนกิจทั่วประเทศ ยกเว้นผู้ที่มีเชื้อสายจีน, มุสลิม และคริสเตียน
พิธีศพ

พิธีกรรมในงานศพไทยแบ่งออกเป็น 3 พิธี ได้แก่
พิธีศพ > พิธีรดน้ำศพ

ก่อนที่จะนำศพใส่โลงเมื่อมีคนสิ้นลมหายใจแล้วจะนำศพมาทำพิธี ซึ่งพิธีที่จะทำเริ่มแรก คือ การอาบน้ำศพหรือที่เรียกกันว่า "พิธีรดน้ำศพ" ซึ่งการรดน้ำศพจะจัดพิธีหลังจากคนตายไปไม่นานนัก โดยใช้น้ำมนต์ผสมน้ำสะอาด โรยด้วยดอกไม้หอมหรืออาจะใช้น้ำอบผสมด้วย ผู้ที่มารดน้ำศพจะรดที่มือข้างหนึ่งของผู้ตายที่ยื่นออกมาและกล่าวคำไว้อาลัย ถือเป็นพิธีเริ่มต้นเพื่อแสดงความเคารพต่อผู้ตาย มักเชิญคนสนิท คนรู้จักหรือผู้ที่เคารพนับถือไปรดน้ำศพเพื่อแสดงความเคารพต่อผู้ที่จากไป
เมื่อท่านไปถึงในพิธีควรจะทักทายและแสดงความเสียใจต่อเจ้าภาพจากนั้นจึงนั่งรอในที่จัดเตรียมไว้ เจ้าภาพจึงจะเชิญท่านไปรดน้ำยังบริเวณที่ตั้งศพ ท่านจึงทำความเคารพศพและเทน้ำอบที่เจ้าภาพได้จัดเตรียมไว้ลงบนฝ่ามือและอโหสิกรรมให้กับผู้ที่ล่วงลับ
พิธีศพ > พิธีสวดอภิธรรม

งานสวดอภิธรรมหรืองานสวดศพ เพื่อเป็นการแสดงให้เห็นสัจธรรมของชีวิตว่า โดยปรมัตถธรรมแท้จริงแล้ว ชีวิตประกอบด้วยธรรมชาติ ๒ ส่วน คือ ส่วนที่เป็นรูป คือ ร่างกาย อันประกอบด้วยธรรมชาติ ๔ อย่าง คือ ดิน  น้ำ ลม  ไฟ  (ธาตุ ๔)  กับส่วนที่เป็นนาม คือ จิตเจตสิก (ขันธ์ ๕ : เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ) ถ้าเห็นสัจธรรมของชีวิตตามธรรมชาติด้วยปัญญาญาณ ย่อมบรรลุถึงพระนิพพาน การดับกิเลสคือการดับทุกข์ได้  ดังนั้นการสวดพระอภิธรรมในงานศพ ย่อมมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เห็นความจริงของชีวิต ตามธรรมชาติหรือธรรมดา รวมถึงระลึกถึงคุณความดีของผู้ที่ล่วงลับ และการเชิญพระมาสวดบทอภิธรรมที่มีความหมายเกี่ยวกับสัจธรรมของชีวิต ส่วนใหญ่มักจัดเป็นงานบุญ 7 วันในตอนกลางคืน
ในส่วนนี้เองที่มักมีการส่งพวงหรีดไปร่วมแสดงความไว้อาลัยแก่ผู้ที่ล่วงลับ โดยอาจเลือกพวงหรีดที่สวยงามสามารถย่อยสลายง่าย หรือของใช้ประโยชน์ได้อย่างในปัจจุบันพวงหรีดพัดลมจะพบเห็นการส่งความอาลัยไปในงานศพกันมากขึ้นกว่าแต่ก่อน หรือพวงหรีดที่ทำจากวัสดุธรรมชาติหรือพวงหรีดผ้าที่มีการจัดเตรียมอย่างสวยงามไม่แพ้พวงหรีดดอกไม้สด รวมถึงสามารถสามารถนำไปใช้ประโยชน์ต่อได้ ซึ่งการติดตั้งพวงหรีดไม่ควรติดตั้งเอง ควรส่งให้กับเจ้าภาพหรือผู้ที่ดูแลนำไปติดตั้ง
เมื่อเข้ามาในศาลาที่ตั้งโลงศพ ควรกราบพระก่อนด้วยเบญจางคประดิษฐ์ จากนั้นจึงจุดธูป 1 ดอกเพื่อไหว้เคารพตามความเหมาะสม เช่น
หากผู้ตายเป็นผู้สูงอายุ ให้กราบ 1 ครั้งแบบไม่แบมือ
หากผู้ตายเป็นพระภิกษุสงฆ์ ให้กราบเบญจางคประดิษฐ์
หากผู้ตายอยู่ในวัยเดียวกัน ให้ยืนคำนับหรือนั่งไหว้
หากผู้ตายเป็นผู้น้อยหรืออายุน้อยกว่า ให้ยืนหรือนั่งในท่าสงบ
หลังจากที่การสวดอภิธรรมเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว จะเป็นการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับผู้ที่จากไป ด้วยพิธีทอดผ้าบังสุกุลและถวายของจตุปัจจัยให้แก่พระสงฆ์ จากนั้นเป็นการกรวดน้ำให้แก่ผู้ที่ล่วงลับ จึงจบพิธีสวดอภิธรรมในแต่ละคืน
พิธีศพ > พิธีฌาปนกิจ

นับเป็นพิธีกล่าวอำลาในครั้งสุดท้ายกับผู้ที่ล่วงลับ ในตอนเช้าของพิธีมักจะให้ญาติหรือลูกหลานช่วยกันหามโลงศพ เพื่อไว้อาลัยแก่ผู้ตาย โดยการเวียนศพต้องเวียนซ้ายต่างกับการเวียนเทียนหรือแห่นาคซึ่งเป็นงานมงคลจะทำการเวียนขวาเรียกว่า ทักษิณาวรรต การเวียนศพ ๓ รอบเป็นการเวียนเพื่อไว้อาลัยแก่ผู้ตาย และเป็นปริศนาธรรมเกี่ยวกับพระไตรลักษณ์ คืออนิจจัง ทุกขัง อนัตตา หรือเกี่ยวกับการเวียนว่ายตายเกิดของสัตว์ในสามภพ คือ ในโลก นรก และสวรรค์
ก่อนจะทำพิธีฌาปนกิจจะมีการกล่าวชีวประวัติของผู้ล่วงลับ เพื่อระลึกถึงคุณความดีและให้ผู้มีชีวิตอยู่ตระหนักถึงสัจธรรมของชีวิต จึงทำการทอดผ้าบังสุกุล จากนั้นเจ้าภาพในงานจึงจะรับเชิญให้เริ่มพิธี โดยให้ท่านนำธูปเทียนสำหรับขอขมาศพและดอกไม้จันทน์ค่อยๆ เดินตามขึ้นเมรุเผา จากนั้นนำดอกไม้จันทน์วางที่ใต้เชิงตะกอนสำหรับจุดไฟ หรือนำดอกไม้จันทน์และธูปเทียนวางหน้าพานศพ อาจไหว้เคารพหรือกล่าวขอขมาในใจก่อนค่อยวางดอกไม้จันทน์และธูปเทียนลง แล้วจึงเดินลงบันไดอีกข้างหนึ่ง เพราะหากเดินย้อนกลับไปทางที่ขึ้นมาจะทำให้ขวางทางเดินผู้อื่นได้
เมื่อพิธีเผาศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว เช้าวันรุ่งขึ้นสามารถมาเก็บอัฐิได้แต่ถ้าเป็นชนบทจะเก็บอัฐิภายหลังการเผาแล้ว 3 วัน เนื่องจากชนบทจะใช้ฟืนเผาจึงจะต้องรอให้ไฟมอดสนิทก่อน ลูกหลานจะเก็บส่วนที่สำคัญไว้บูชา และบางส่วนอาจจะนำไปลอยอังคาร ซึ่งอาจจะเป็นแม่น้ำ หรือทะเล ทั้งนี้มีความเชื่อที่ว่าจะทำให้วิญญาณของผู้ตายมีความสงบและร่มเย็น
พิธีงานฌาปนกิจ งานศพ เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติและระลึกถึงผู้ตายและยังเป็นพิธีกรรมที่ทำให้ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้มีโอกาสระลึกถึงผู้ตายและพิจารณาถึงความไม่เที่ยงแท้ของสรรพสิ่ง ทำให้มีความตั้งใจในการทำความดีและทำบุญกุศลกันมากขึ้นต่อไป
ค่าใช้จ่าย

พิธีศพไทยสามารถเป็นพิธีที่มีความซับซ้อนได้ โดยเจ้าภาพจะต้องบริการอาหารให้แขก และในอดีตจะมีงานรื่นเริงแก่ชนชั้นสูง ถึงแม้ว่างานศพในปัจจุบันมักเคร่งขรึมกว่า ในพื้นที่ชนบทบางส่วน การให้ความบันเทิงแก่แขกยังคงมีบทบาทสำคัญ ภาษาไทยมีคำสุภาษิตเป็น "คนตายขายคนเป็น" ซึ่งหมายถึง การจัดงานศพอย่างฟุ่มเฟือยเกินฐานะจนเกิดหนี้สิน
อ่านเพิ่ม

Anuman Rajadhon, Phraya (1987). Some traditions of the Thai and other translations of Phya Anuman Rajadhon's articles on Thai customs. Bangkok: Thai Inter-Religious Commission for Development & Sathirakoses Nagapradipa Foundation.
Williams, Paul; Ladwig, Patrice, บ.ก. (2012). Buddhist funeral cultures of Southeast Asia and China. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9781107003880.
↑  mai (2023-08-30). "ความเชื่อและพิธีงานศพในศาสนาต่าง ๆ ที่คุณไม่รู้". ร้านพวงหรีด168 (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
พิธีรดน้ำศพ
พิธีสวดอภิธรรม
พิธีฌาปณกิจ
ถนนพระรามที่ 2

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 35 |
| --- | --- |
ถนนพระรามที่ 2
ถนนพระรามที่ 2 ในกรุงเทพมหานครเป็นถนน 8 ช่องจราจร มีเกาะกลาง และมีถนนคู่ขนานอีกฝั่งละ 3 ช่องจราจร ภาพถ่ายจากหน้าเซ็นทรัลพระรามที่ 2 มองไปทิศตะวันออก
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 84.041 กิโลเมตร (52.221 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2516–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันออก:  ถนนสุขสวัสดิ์ ใน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
 :    ทางพิเศษเฉลิมมหานคร ใน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร    ถนนกาญจนาภิเษก ใน เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร  ถนนเอกชัย ใน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร   ถ.เศรษฐกิจ 1 ใน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร   ทล.375 ใน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร   ทล.325 ใน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม 
ปลายทางทิศตะวันตก:  ถนนเพชรเกษม ใน อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนพระรามที่ 2 (อักษรโรมัน: Thanon Rama II) หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 35 สายดาวคะนอง–วังมะนาว เป็นถนนที่ตัดผ่านกรุงเทพมหานคร จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดราชบุรี เป็นเส้นทางหลักที่มุ่งสู่ภาคใต้ของประเทศไทย มีระยะทางรวม 84.041 กิโลเมตร
รายละเอียดของเส้นทาง

ถนนพระรามที่ 2 มีจุดเริ่มต้นแยกจากถนนสุขสวัสดิ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 303) ในพื้นที่แขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร มุ่งหน้าไปทางตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีทางพิเศษเฉลิมมหานครที่วิ่งยกระดับข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาเข้ามาซ้อนทับบริเวณแยกต่างระดับดาวคะนอง หลังจากนั้นเข้าสู่พื้นที่เขตบางขุนเทียน ตัดกับถนนบางขุนเทียนและถนนบางขุนเทียนชายทะเลที่แยกหัวกระบือ ตัดกับถนนกาญจนาภิเษกที่ทางแยกต่างระดับบางขุนเทียน ก่อนเข้าสู่จังหวัดสมุทรสาคร
เมื่อเข้าสู่จังหวัดสมุทรสาคร แนวเส้นทางจะผ่านพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร ตัดกับถนนเอกชัยที่ทางแยกต่างระดับเอกชัย และตัดกับถนนเศรษฐกิจ 1 ที่ทางแยกต่างระดับสมุทรสาคร จากนั้นข้ามแม่น้ำท่าจีน ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 375 ที่แยกบ้านแพ้ว และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3403 ก่อนจะโค้งไปทางตอนใต้เลียบอ่าวไทย แล้วมุ่งหน้าต่อเข้าสู่จังหวัดสมุทรสงคราม
เมื่อเข้าสู่จังหวัดสมุทรสงคราม แนวเส้นทางจะผ่านพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรสงคราม ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 325 ที่ทางแยกต่างระดับสมุทรสงคราม ข้ามแม่น้ำแม่กลองที่สะพานสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แล้วเบี่ยงแนวเส้นทางออกจากอ่าวไทย ผ่านอำเภออัมพวา แล้วสิ้นสุดที่ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4) บริเวณทางแยกต่างระดับวังมะนาว อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี
ถนนพระรามที่ 2 เป็นถนนเส้นเดียวที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง โดยสำนักงานทางหลวงที่ 13 กรุงเทพ และสำนักงานทางหลวงที่ 15 ประจวบคีรีขันธ์ ส่วนถนนพระรามอื่น ๆ เช่น พระรามที่ 1, 3, 4, 5, 6 และถนนพระราม 9 อยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานคร
ประวัติ

|   | ไมล์ | กิโลเมตร |
| --- | --- | --- |
| กรุงเทพมหานคร | 9.11 | 14.66 |
| จังหวัดสมุทรสาคร | 24.367 | 39.215 |
| จังหวัดสมุทรสงคราม | 16.747 | 26.951 |
| จังหวัดราชบุรี | 1.998 | 3.215 |
| รวม | 52.222 | 84.041 |
ประวัติ > การก่อสร้าง

ถนนพระรามที่ 2 ก่อสร้างขึ้นในสมัยรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 แล้วเสร็จและเปิดใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2516 และเนื่องจากแนวเส้นทางช่วยย่นระยะทางให้สั้นกว่าถนนเพชรเกษมได้ประมาณ 40 กิโลเมตร จึงทำให้ประชาชนใช้เส้นทางนี้เป็นเส้นทางหลักในการเดินทางสู่ภาคใต้ของประเทศไทยแทนถนนเพชรเกษมเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ > การเปลี่ยนประเภททางหลวง

ในอดีตถนนพระรามที่ 2 ได้ถูกกำหนดประเภทของทางหลวงให้เป็นทางหลวงพิเศษ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ซึ่งความแตกต่างระหว่างทางหลวงพิเศษกับทางหลวงแผ่นดินสามารถสังเกตได้ชัดเจนจากป้ายเลขทางหลวง โดยทางหลวงแผ่นดิน พื้นป้ายจะเป็นสีขาว ตัวหนังสือ หมายเลข และตราครุฑจะเป็นสีดำ และทางหลวงพิเศษ (ที่ไม่ได้มีการเก็บค่าผ่านทาง) พื้นป้ายจะเป็นสีเขียว ตัวหนังสือ หมายเลข และตราครุฑจะเป็นสีขาว ซึ่งลักษณะป้ายเหล่านี้จะรวมไปถึงป้ายบอกชื่อแม่น้ำลำคลอง ป้ายบอกเขต ป้ายแบ่งเขตปกครอง และป้ายบอกชื่อหมู่บ้าน
ถนนพระรามที่ 2 คงสถานะการเป็นทางหลวงพิเศษจนกระทั่งในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ได้มีการเปลี่ยนประเภททางหลวง ซึ่งมีใจความสำคัญว่า ถนนพระรามที่ 2 มิได้มีการควบคุมให้มีการเข้าออกได้เฉพาะโดยทางเสริม หมายความว่าสภาพเส้นทางบางส่วนของถนนพระรามที่ 2 ไม่ได้เป็นไปตามลักษณะของทางหลวงพิเศษ จึงทำให้มีการเปลี่ยนประเภทและกำหนดให้ทางหลวงพิเศษหมายเลข 35 สายธนบุรี–ปากท่อ เป็นทางหลวงแผ่นดิน ซึ่งในอดีตจะเห็นป้ายทางหลวงพิเศษหมายเลข 35 เป็นพื้นหลังสีเขียวอยู่ตามป้ายบอกทาง แต่ในปัจจุบันป้ายเหล่านี้ถูกเปลี่ยนให้เป็นป้ายพื้นหลังสีขาว แต่ก็ยังมีบางป้ายที่ยังคงเป็นป้ายพื้นหลังสีเขียวเดิมอยู่ในบางจุด
ซึ่งความหมายของทางหลวงพิเศษ คือ ทางหลวงที่จัดหรือทำไว้เพื่อให้การจราจรผ่านได้ตลอดรวดเร็วเป็นพิเศษ ตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด และได้ลงทะเบียนไว้เป็นทางหลวงพิเศษ โดยกรมทางหลวงเป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง ขยาย บูรณะและบำรุงรักษา รวมทั้งควบคุมให้มีการเข้าออกได้เฉพาะ โดยทางเสริมที่เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษตามที่กรมทางหลวงจัดทำขึ้นไว้เท่านั้น
สะพานสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

สะพานสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นสะพานข้ามแม่น้ำแม่กลอง ในพื้นที่จังหวัดสมุทรสงคราม ซึ่งสะพานแห่งนี้เป็นที่มาของชื่อถนนพระรามที่ 2 ในปัจจุบัน เพราะพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระราชสมภพที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม สะพานดังกล่าวได้อัญเชิญพระปรมาภิไธยของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มาเป็นนามของสะพานว่า "สะพานสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย" คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้ขอพระบรมราชานุญาตตั้งชื่อถนนสายนี้ว่า "ถนนพระรามที่ 2" ภายหลังจากกรมทางหลวงได้สร้างถนนสายธนบุรี–ปากท่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว
สถานที่สำคัญ

| --- | --- |
 สำนักงานเขตจอมทอง  สถานีตำรวจนครบาลบางมด  สำนักงานเขตบางขุนเทียน  โรงพยาบาลบางปะกอก 9 อินเตอร์เนชันแนล  โรงพยาบาลบางมด  โรงพยาบาลนครธน  โรงพยาบาลพระราม 2:  ชุมชนการเคหะแห่งชาติ ธนบุรี (การเคหะธนบุรี)  นิคมอุตสาหกรรมสมุทรสาคร  โรงพยาบาลมหาชัยแม่กลอง  สะพานสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย  ดอนหอยหลอด  วิทยาลัยการอาชีพอัมพวา
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ถนนพระรามที่ 2 ในช่วงจังหวัดสมุทรสาคร เป็นถนน 8 ช่องจราจร มีทางกลับรถตรงกลางถนน
ป้ายเลขทางหลวง 35 ของถนนพระรามที่ 2 ในสมัยที่สถานะทางหลวงเป็นทางหลวงพิเศษ ในปัจจุบันเป็นทางหลวงแผ่นดิน และป้ายเลขทางหลวงส่วนมากถูกเปลี่ยนเป็นป้ายใหม่
หลิน เฟิง

| หลิน ฟง |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 8 ธันวาคม พ.ศ. 2522 (45 ปี) หลิน ฮุ่ยเหวิน
อาชีพ: นักร้อง/นักแสดง
ฐานข้อมูล
IMDb
หลินฟง หรือ เรมอนด์ หลิน (จีนตัวย่อ: 林峰; จีนตัวเต็ม: 林峯; พินอิน: Lín fēng; ชื่อภาษาอังกฤษ: Raymond Lam, Lin Feng, Lam Fung)นักแสดงที่เราคุ้นหน้ากันดีจากบท โค่วจง ใน มังกรคู่สู้สิบทิศ และบท อิ๋งเจิ้ง ใน เจาะเวลาหาจิ๋นซี ซึ่งแสดงร่วมกับ กู่ เทียนเล่อ และ กัวเซี่ยนหนี
ประวัติ

หลินเฟิงเป็นลูกชายคนโตของเจ้าของกิจการด้านอสังหาริมทรัพย์และการก่อสร้างขนาดใหญ่ ที่ดำเนินธุรกิจทั้งในเซี่ยเหมินและเกาะฮ่องกง รายงานข่าวแจ้งว่าคุณพ่อของหลินเฟิงได้รับการนับหน้าถือตาอย่างมากในเซี่ยเหมินซึ่งเป็นบ้านเกิด
สำหรับ “คุณชาย” อย่างหลินเฟิง ที่มาอาศัยอยู่ในฮ่องกงเพียงลำพัง พักอยู่ในคอนโดหรู ขับเบนซ์สปอร์ต แทบไม่ต้องกังวลเรื่องรายได้เลยกับการเริ่มต้นอาชีพนักแสดงตั้งแต่การรับบทประกอบเล็กๆ
ถึงกระนั้น หลินเฟิงก็กลุ้มใจที่ใครๆ มักสนใจแต่ภูมิหลังทางครอบครัว มากกว่าความสามารถทางการแสดงของเขา แต่ในที่สุด ผลของความอุตสาหะก็บันดาลให้หลินเฟิง ได้รับบทเด่นใน “มังกรคู่สู้สิบทิศ” ที่คอหนังจีนในไทยได้ชมกันไปแล้ว
หลินเฟิงนั้น หากไม่เข้าสู่วงการบันเทิงก็คงสำเร็จการศึกษาด้านสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยในสหรัฐฯ ไปแล้ว และเป็นกำลังหลักของครอบครัว แต่ว่าหลินเฟิงไม่อยากเป็นนักธุรกิจทำการค้าขาย และเขามีความสนใจเรื่องการแสดงอย่างมากเห็นได้จากเลือกเรียนวิชาโทเป็นวิชาที่เกี่ยวกับดนตรี จึงได้หันเหกลับมาเริ่มต้นทำความฝันให้เป็นจริง หลังจากอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยได้เพียงปีเดียวเท่านั้น
หลินเฟิง เริ่มต้นด้วยการเป็นนักเรียนการแสดงของทีวีบี (TeleVision Broadcast) รุ่นที่ 13 เมื่อปี 1998 เมื่อแรกเข้าวงการ ไต่เต้าจากการเป็นผู้ประกาศข่าวบันเทิง และค่อยๆ ขยับจากตัวประกอบ จนมารับบทนำอย่างเต็มตัว นอกจากการแสดง หลินเฟิงยังได้แสดงความสามารถทางดนตรี โดยการโชว์เสียงร้องเพลงประกอบละครมาแล้วหลายเรื่อง เช่น รักเหนือฟ้าท้ายุทธภพ มังกรคู่
สู้สิบทิศ หมอใจเพชร และจอมยุทธพเนจร อิ๋วเจี้ยนเจียงหู เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม หลินเฟิงเคยกล่าวไว้ว่า เมื่อเขาอายุ 30 ปีจะกลับไปช่วยธุรกิจของครอบครัวซึ่งเป็นความหวังของคุณพ่อ และถึงยังไงเขาก็ต้องรับผิดชอบภาระหน้าที่นี้ในฐานะลูกชายคนโต
เมื่อราวเดือนเมษายนที่ผ่านมา หลินเฟิง และเพื่อนดาราจากทีวีบี ได้แก่ กัวเซี่ยนหนี อู่จั๋วซี เจิ้งเจียอิ๋ง เพิ่งร่วมก๊วนกันมาทักทายคอละครจีนถึงกรุงเทพ ซึ่งก็สร้างความประทับแบบสุดๆ ให้กับแฟนๆ ชาวไทยกันไป
ผลงานเพลง > อัลบั้มเดี่ยว

愛在記憶中找你 (Searching For You In Loving Memories) Release Date: 23 November 2007
Your Love Release Date: 10 September 2008
Let's Get Wet Release Date: 15 June 2009
Come 2 Me elease date: 17 July 2010
第一次 (First) Released Date: 1 March 2011 (จีนกลาง)
林峯LF Release date: 22 July 2011
ผลงานเพลง > เพลงประกอบละคร

Finding You in Loving Memory (愛在記憶中找你), insert song for The Drive of Life (2007)
My Heart Understands (心領) with Linda Chung, insert song for Heart of Greed (2007)
Vagabond Vigilante opening theme song (2006)
Leaves the Sheath (出鞘), opening theme song for Lethal Weapons of Love and Passion (2006)
Leading (領會), insert song for Lethal Weapons of Love and Passion (2006)
The Last Breakthrough (天涯俠醫), opening theme song for The Last Breakthrough (2004)
Twin of Brothers, opening theme song with Ron Ng (2004)
ผลงานด้านการแสดง > ภาพยนตร์

2001 Stolen Love (Rick Kwok Ching Nam)
2009 72 Tenants of Prosperity (as a guest appearance portraying the youth version of Shek Kin)
2010 The Jade and The Pearl (General Cheng - 程騫)
2010 Perfect Wedding (Ling Yu Fung - 凌裕風)
2011 The Sorcerer And The White Snake (Xu Xian - 許仙)
2012 Saving General Yang (Yeung Ng Long - 楊五郎)
ผลงานด้านการแสดง > ละคร

Detectives and Doctorsเล็กเซียวหงส์ ดรรชนีเทพสะท้านฟ้า 2015
Line Wallker (TVB, 2014)
จอมนางบัลลังก์ฮั่น The Virtuous Queen of Han (Zhejiang Huace Film & TV, 2014)
The Purple Hairpin 2013
Highs and Lows 2012
กลลวงบ่วงซาตาน Men with No Shadows , TVB, 2011)
หนุ่มไฮโซกับสาวเป๋อ My Sister of Eternal Flower TVB, 2011
มรสุมชีวิตลิขิตพระจันทร์ (Moonlight Resonance)  (ทีวีบี, 2008)
สี่มือปราบพญายม The Four Great Constables as Mou Qing (TVB, 2008)
Love Multiplication (CTS, 2007)
ศึกชิงมรดกราชาเป๋าฮื้อ (Heart of Greed) (ทีวีบี, 2007)
ไทเก๊ก หมัดทะลุฟ้า The Master of Tai Chi (TVB, 2007)
สงครามชีวิต ลิขิตชะตา The Drive of Life (TVB, 2007)
ศึกเทพพยากรณ์พิชิตมาร (Face to Fate) (TVB, 2006)
เงื่อนรักปมหัวใจ La Femme Desperado (TVB, 2006)
เทพมารสะท้านภพ Lethal Weapons of Love and Passion,TVB, 2006)
เกมอาหารสู้ชีวิต Yummy Yummy (TVB, 2005)
หมอใจเพชร (The Last Breakthrough, TVB, 2004)
มังกรคู่สู้สิบทิศ (Twin of Brothers, TVB, 2004)
กระบี่พิฆาตแค้น (Blade Heart, TVB, 2004)
ทนายมือใหม่หัวใจยุติธรรม Survivor's Law (TVB, 2003)
รักเหนือฟ้าท้ายุทธภพ (Lofty Waters Verdant Bow, TVB, 2003)
ลิขิตฟ้าธิดาจำแลง Eternal Happiness (記得忘記, TVB, 2002)
แค้นสายโลหิต (Golden Faith, TVB, 2002)
A Taste of Love (TVB, 2000)
เจาะเวลาหาจิ๋นซี (A Step into the Past, TVB, 2001)
ICAC Investigators 2000 (TVB, 2000, cameo)
เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด ภาค 1 (At the Threshold of an Era I, TVB, 1999, cameo)
องค์หญิงตงเก่อ 独步天下(Rule the World2017)
รางวัลที่ได้รับ

2004 TVB Anniversary: My Favorite Character Award, Kau Jong in Twin of Brothers (2004)
2003 TVB Anniversary: My Favorite Improved Actor Award (2003)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติของหลินเฟิง
ประวัติของหลินเฟิง เก็บถาวร 2014-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บบอร์ดแฟนคลับหลินเฟิง เก็บถาวร 2014-06-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เฟซบุ๊คแฟนเพจในไทยของหลินเฟิง
แสตมป์ทั่วไป

แสตมป์ทั่วไปของสหรัฐอเมริกา มีภาพจอร์จ วอชิงตัน ออกใช้เมื่อปี พ.ศ. 2510
แสตมป์ทั่วไป (อังกฤษ definitive stamp) เป็นแสตมป์ที่วัตถุประสงค์ในการพิมพ์เพื่อใช้งาน แทนที่จะพิมพ์ขึ้นเพื่อการสะสมเหมือนแสตมป์ที่ระลึก ลักษณะของแสตมป์ทั่วไป มักมีหลายราคาครอบคลุมอัตราค่าไปรษณีย์ต่าง ๆ กัน มักทยอยพิมพ์และนำออกจำหน่ายต่อเนื่องกันหลายปี และมีการพิมพ์เพิ่มเติมเมื่อแสตมป์ที่มีอยู่ถูกใช้งานจนเหลือน้อย
คำว่า definitive stamp เริ่มแพร่หลายช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เพื่อใช้แยกความแตกต่างจากแสตมป์ที่ระลึก สำหรับประเทศไทยแสตมป์ทั่วไปส่วนใหญ่เป็นพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในสมัยนั้น เรียกว่า แสตมป์พระบรมฉายาลักษณ์
ราคา

ราคาบนดวงแสตมป์จะขึ้นอยู่กับอัตราค่าไปรษณีย์ในแต่ละสมัย แสตมป์ทั่วไปมีทั้งชุดขนาดเล็กที่มีราคาเดียวหรือไม่กี่ราคา จนถึงชุดขนาดใหญ่ที่มีแสตมป์แตกต่างกันหลายสิบดวง ซึ่งราคาจะมีตั้งแต่ต่ำสุดซึ่งแทนหน่วยเงินที่เล็กที่สุด หรือ อัตราค่าไปรษณีย์ต่ำสุด ไปจนถึงราคาสูงสุดสำหรับส่งพัสดุไปรษณีย์ขนาดใหญ่ ส่วนราคาระดับกลาง ๆ มีเพื่อสะดวกในการติดแสตมป์ให้ได้อัตราค่าส่งต่าง ๆ กัน และอาจมีราคาเป็นตัวเลขประหลาดที่ตรงกับค่าฝากส่งบางประเภทที่ใช้บ่อย
แสตมป์ทั่วไปที่ออกเป็นชุดใหญ่มักจะพิมพ์มาเพื่อใช้งานเป็นเวลานานหลายปี ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงค่าไปรษณีย์ระหว่างนั้น ก็มักจะออกแสตมป์ราคาใหม่ ๆ มาเพิ่มเติมรองรับอัตราใหม่
แสตมป์ทั่วไปในบางประเทศยังมีการออกเป็นแสตมป์ไม่ระบุราคา (non-denominatd หรือ no-value indicator, NVI) 
ซึ่งไม่ใช้ตัวเลขมาแสดงราคาบนดวงแสตมป์ ตัวอย่างเช่น สหรัฐอเมริกา เคยออกแสตมป์ที่มีราคาบนดวงเป็นตัวอักษร เช่น A, B, C เป็นต้น มีจุดประสงค์เพื่อสามารถเตรียมการและพิมพ์แสตมป์เมื่อมีการปรับอัตราค่าไปรษณีย์ใหม่ แต่ในขณะเตรียมการยังไม่ทราบอัตราใหม่แน่นอน  และเมื่อทราบอัตราใหม่แล้วจะมีการพิมพ์ราคาบนแสตมป์ทั่วไปรุ่นต่อ ๆ มา ระยะหลังสหรัฐอเมริกายังพิมพ์แสตมป์ที่แสดงข้อความ First-class แทนราคาจริงสำหรับจดหมายประเภท first-class (จดหมายทั่วไป) แต่ไม่สามารถใช้ในอัตราใหม่หากค่าไปรษณีย์มีการขึ้นอีก
แสตมป์ไม่ระบุราคาอีกแบบ สามารถนำมาใช้เมื่อมีการปรับอัตราใหม่ได้ โดยแสตมป์ถือว่ามีราคาบนดวงเท่ากับอัตราใหม่ทันที ผู้ซื้อไม่ต้องหาแสตมป์มาติดเพิ่มอีก เช่น สหราชอาณาจักรมีการพิมพ์แสตมป์สำหรับ first-class และ second-class (ช้ากว่า) โดยพิมพ์ข้อความ 1ST และ 2ND แทนราคา แคนาดาก็ออกแสตมป์แบบนี้และใช้เครื่องหมายการค้าว่า PERMANENT stamp และใช้ตัวอักษร P บนใบเมเปิลเป็นสัญลักษณ์ ประเทศไทยเคยออกแสตมป์ชุดหนึ่ง เป็นแสตมป์รูปดอกบัว สำหรับส่งจดหมายภายในประเทศ บนแสตมป์ไม่มีราคาหน้าดวง จำหน่ายในรูปสมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็กที่ร้านเซเว่น-อีเลฟเว่น เริ่มจำหน่าย 4 สิงหาคม พ.ศ. 2540 แสตมป์ออกมาในช่วงที่อัตราจดหมายคือสองบาท และสามารถใช้ได้เมื่อปรับอัตราค่าไปรษณีย์ใหม่ ปัจจุบันไม่มีจำหน่ายแล้ว
รูปแบบ

แสตมป์ทั่วไปมักมีขนาดเล็กไม่เปลืองเนื้อที่ในการติด เนื่องจากเวลาใช้อาจต้องติดแสตมป์จำนวนมาก แสตมป์ราคาสูงอาจพิมพ์ให้มีขนาดใหญ่กว่าแสตมป์ราคาปกติ รูปแบบมักจะเรียบง่าย เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายในการพิมพ์แสตมป์ ภาพบนดวงแสตมป์นิยมสื่อถึงวัฒนธรรมหรือประวัติศาสตร์ของประเทศ บางประเทศนิยมนำภาพของผู้นำหรือพระมหากษัตริย์มาเป็นแบบบนแสตมป์
เพื่อความสะดวกแก่เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ในการตรวจ แสตมป์ทั่วไปแต่ละราคาจะพิมพ์คนละสีกัน เจ้าหน้าที่ที่ชำนาญเพียงแต่เห็นแสตมป์สีต่าง ๆ กันบนจดหมายหรือพัสดุก็สามารถบอกได้ทันทีว่าติดแสตมป์ทั้งหมดรวมแล้วราคาเท่าใด
ตัวอย่างแสตมป์ทั่วไปที่มีชื่อเสียง

แสตมป์ทั่วไปที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดดวงหนึ่ง คือ แสตมป์ทั่วไปรุ่น เมชิน (Machin) ของสหราชอาณาจักร ชื่อรุ่นมาจากนักออกแบบชื่ออาโนลด์ เมชิน (Arnold Machin) แสตมป์เป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์สมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เริ่มจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2510 และใช้ต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน ออกใช้งานตั้งแต่สมัยเงิน 1 ปอนด์ แตกย่อยได้เป็น 240 เพนนี จนเปลี่ยนแปลงระบบเงินมาเป็น 1 ปอนด์เท่ากับ 100 เพนนี ผ่านการปรับอัตราค่าไปรษณีย์หลายครั้ง แต่ละครั้งก็มีการออกแสตมป์ราคาใหม่มาเพิ่มเติมจากเดิม จนถึงปัจจุบันมีการพิมพ์แสตมป์แบบไม่ระบุราคาอีกด้วย ในการพิมพ์จากอดีตจนถึงปัจจุบันมีการปรับเปลี่ยนสี ปรับปรุงแบบแม่พิมพ์ เทคนิกการพิมพ์ ซึ่งถ้าแยกความแตกต่างของแสตมป์ทั้งดูจากราคา สี ลายละเอียด กระดาษ แถบเรืองแสงบนผิวกระดาษ (phosphor) กาว, วิธีการปรุรู ฯลฯ สามารถแยกแสตมป์รุ่นนี้ได้มากกว่าหนึ่งพันแบบ
แสตมป์ทั่วไปของไทย

แสตมป์ทั่วไปของไทยนิยมใช้ภาพพระบรมฉายาลักษณ์บนดวงแสตมป์ตั้งแต่ยุคแรกของการไปรษณีย์ไทยในสมัยรัชกาลที่ 5 จะมียกเว้นบ้างก็เช่น ชุดในสมัยรัชกาลที่ 8 ชื่อชุดบางปะอิน (เริ่มจำหน่ายเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2484) ที่นำรูปควายไถนาและรูปพระราชวังบางปะอินมาใช้บนดวงแสตมป์
แสตมป์ทั่วไปสมัยรัชกาลที่ 9 ออกเป็นแสตมป์พระบรมฉายาลักษณ์ถึงปัจจุบันเป็นชุดที่ 9 (ข้อมูลเมื่อสิงหาคม พ.ศ. 2550) โดยเป็นพระบรมฉายาลักษณ์หันพระพักตร์ตรงสองชุด สลับกับพระพักตร์ข้างหนึ่งชุดสลับกันไป แสตมป์ชุดที่ 9 ซึ่งเป็นแบบพระพักตร์ข้าง ออกใช้งานตั้งแต่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ประกอบด้วยราคา 50 สตางค์, 1, 2, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 12, 15, 20, 25, 30, 50, 100, 200 และ 500 บาท โดยแสตมป์ราคา 500 บาทเป็นแสตมป์ที่มีราคาหน้าดวงสูงที่สุดของไทย
แสตมป์ทั่วไปสมัยรัชกาลที่ 9 ที่ไม่ใช่ภาพพระบรมฉายาลักษณ์ เพิ่งเริ่มมีในระยะหลัง ชุดแรกมีวันแรกจำหน่าย 1 ธันวาคม พ.ศ. 2546 มีสี่แบบ ได้แก่ภาพ ธงชาติ เรือนไทย ช้าง และ ดอกราชพฤกษ์ อีกชุดหนึ่งที่จัดเป็นแสตมป์ทั่วไปได้เช่นกัน เป็นแสตมป์รูปดอกบัวซึ่งกล่าวในหัวข้อราคา ไม่จำหน่ายในรูปแผ่นแสตมป์เหมือนปกติ แต่อยู่ในรูปสมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็กแทน
แสตมป์ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสันของสหรัฐอเมริกา
แสตมป์เมชินราคา 4 เพนนีที่ออกใช้ปี พ.ศ. 2512
โมมิจิโนะกะ

ภาพประกอบบท โมมิจิ โนะ กะ
โมมิจิ โนะ กะ (ญี่ปุ่น: 紅葉賀; โรมาจิ: Momiji no Ga; ชมใบไม้แดง) เป็นบทที่ 7 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท
บท โมมิจิ โนะ กะ  ดำเนินเรื่องในฤดูใบไม้ร่วง ในขณะที่เก็นจิ อายุราว 18 ปี  เนื้อหาเกี่ยวข้องทับซ้อนกับช่วงปลายของบท สุเอทสึมุฮานะ  และ  ช่วงปลายของบท  วะกะมุราซากิ  ดำเนินเรื่องต่อมาจนถึงฤดูใบไม้ร่วงปีต่อมา ที่เก็นจิอายุ 19 ปี