stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มปราสาทตาเมือนและปราสาทศีขรภูมิ
ปราสาทตาเมือนโต๊ด

ปราสาทตาเมือนโต๊ด  ตั้งอยู่ในช่องเขาตาเมือน (หรือช่องเขาตาเมียง) เทือกเขาพนมดงรัก ในเขตบ้านหนองคันนาสามัคคี หมู่ 8 ตำบลตาเมียง อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ เป็นปราสาทหลังหนึ่งในกลุ่มปราสาทตาเมือน  ซึ่งประกอบด้วยปราสาทหินสามหลัง  เรียงลำดับจากขนาดใหญ่ไปขนาดเล็ก คือ ปราสาทตาเมือนธม ปราสาทตาเมือนโต๊ด และปราสาทตาเมือน
ปราสาทตาเมือนโต๊ด อยู่ห่างจากปราสาทตาเมือนธม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ประมาณ 750 เมตร และอยู่ห่างจากปราสาทตาเมือน ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประมาณ 390 เมตร ก่อด้วยศิลาแลง มีกำแพงล้อมรอบและมีสระน้ำขนาดเล็กอยู่ทางทิศเหนือหนึ่งสระ  เชื่อกันว่าปราสาทแห่งนี้เป็นอโรคยาศาล หรือ สถานรักษาพยาบาลของชุมชน หรือตามรายทางที่เป็นเส้นทางคมนาคม ซึ่งนิยมสร้างในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7
ปราสาทตาเมือน

ปราสาทตาเมือน หรือ ปราสาทบายกรีม ตั้งอยู่ในช่องเขาตาเมือน (หรือช่องเขาตาเมียง) ทิวเขาพนมดงรัก ในเขตบ้านหนองคันนาสามัคคี หมู่ 8 ตำบลบ้านตาเมียง อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ เป็นปราสาทขนาดเล็กที่สุดในกลุ่มปราสาทตาเมือน  ซึ่งประกอบด้วยปราสาทหินสามหลัง  เรียงลำดับจากขนาดใหญ่ไปขนาดเล็ก คือ ปราสาทตาเมือนธม ปราสาทตาเมือนโต๊ด และปราสาทตาเมือน
ปราสาทตาเมือน  อย่ห่างจากปราสาทตาเมือนโต๊ด ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 390 เมตร เป็นปราสาทที่เล็กที่สุด ก่อด้วยศิลาแลง มีลักษณะเป็นห้องยาว เชื่อว่าเป็นธรรมศาลา หรือที่พักสำหรับคนเดินทาง
กลุ่มปราสาทตาเมือนนี้นับได้ว่าเป็นกลุ่มปราสาทที่มีความสมบูรณ์ในด้านของการอำนวยประโยชน์
แก่ผู้คนที่ใช้เส้นทางผ่านช่องเขา ซึ่งไม่ปรากฏในถิ่นอื่น การที่มีกลุ่มปราสาทตาเมือนตั้งอยู่ในบริเวณนี้เป็นประจักษ์พยานที่แสดงให้เห็นว่า ในอดีตเส้นทางช่องเขาตาเมือนนี้คงจะมีชุมชนหรือเป็นเส้นทางผ่านช่องเขาสำคัญของภูมิภาค
ปราสาทศีขรภูมิ

ปราสาทศีขรภูมิ หรือ ปราสาทระแงง  เป็นสมาชิกใหม่ล่าสุดของอุทยาน ตั้งอยู่ข้างวัดบ้านปราสาท บ้านปราสาท ตำบลระแงง อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ ปราสาทหลังนี้เป็นปราสาทที่งดงามที่สุดในจังหวัดสุรินทร์ โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และพระธิดาทั้ง 3 (มี หม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล เป็นต้น) ได้เดินทางมาเยือนเมื่อ มกราคม - กุมภาพันธ์ 2472 (นับอย่างใหม่ต้องปี พ.ศ. 2473) และได้ถูกรวมเข้ากันกับอุทยานประวัติศาสตร์กลุ่มปราสาทตาเมือนและปราสาทศีขรภูมิ
ปราสาทศีขรภูมิ > ประวัติ

จากลักษณะทางศิลปกรรม สันนิษฐานว่าสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 17 เป็นศาสนสถานในลัทธิไศวนิกาย และในพุทธศตวรรษที่ 22 มีการบูรณะเพิ่มเติมที่องค์ปราสาทแถวหลังฝั่งทิศใต้ เป็นแบบศิลปะล้านช้าง และยังมีจารึกอักษรธรรมปรากฏอยู่ ณ ปราสาทหลังนี้
ปี พ.ศ. 2531 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงนำ พระอาจารย์ของนักเรียนนายร้อย จปร. ได้มาศึกษาที่โบราณสถานแห่งนี้ และก็ได้มีการบูรณะปราสาทศีขรภูมิ ให้ดูงามเด่นเป็นสง่าน่าภาคภูมิใจแก่แขกบ้านแขกเมืองที่มาเยือนเมืองปราสาทหินโบราณแห่งนี้
ปราสาทศีขรภูมิ > ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

ปราสาทศีขรภูมิ มีลักษณะเป็นปรางค์หมู่ 5 องค์ เป็นปราสาทก่ออิฐไม่สอปูน ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกัน โดยตัวฐานก่อด้วยศอลาแลงกว้าง 25 เมตร ยาว 26 เมตร สูง 1.5 เมตร โดยมีคูน้ำกว้าง 125 เมตร ล้อมรอบสามด้าน โดยเว้นด้านตะวันออกอันเป็นทางเข้าไว้
ปรางค์ประธานสูงประมาณ 32 เมตร ทับหลังเป็นภาพพระศิวนาฏราชสิบกร ทรงฟ้อนรำอยู่เหนือเกียรติมุข ภายใต้วงโค้งลายท่อนมาลัย ซึ่งสลักเป็นภาพพระคเณศ พระพรหม พระวิษณุ และพระอุมาโดยทับหลังชิ้นนับเป็นทับหลังที่มีความสวยงามและสมบูรณ์ที่สุดชิ้นหนึ่งของเมืองไทย บริเวณเสากรอบประตูสลักเป็นรูปนางอัปสราถือดอกบัว และทวารบาลยืนกุมกระบอง ซึ่งนางอัปสราที่ปราสาทศีขรภูมินี้มีลักษณะคล้ายกับนางอัปสราที่ปราสาทนครวัด ประเทศกัมพูชา ซึ่งไม่พบที่ปราสาทศิลปะเขมรโบราณแห่งใดอีกเลยในประเทศไทย พบที่ปราสาทศีขรภูมิเพียงแห่งเดียวเท่านั้น
ปราสาทตาควาย

ปราสาทตาควาย (ปราสาทตาวาย)  หรือ ปราสาทกรอเบย (เขมร: ប្រាសាទ​តា​ក្របី​ บฺราสาท​ตา​กฺรบี​) ตั้งอยู่บริเวณช่องตาควาย ในเขตบ้านไทยนิยมพัฒนา หมู่ 17 ตำบลบักได อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ เป็นปราสาทหินศิลาแลง  ตั้งทางด้านทิศตะวันออกของปราสาทตาเมือนธม ห่างไปประมาณ 12 กิโลเมตร
ปราสาทตาควายตั้งอยู่บนสันเขาห่างจากหน้าผาสูงประมาณ 10 เมตร ของเทือกเขาพนมดงรัก เป็นปราสาทจตุรมุข ตั้งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ผังของปราสาทเป็นรูปกากบาท  ส่วนฐานต่ำ ส่วนล่างสุดก่อด้วยศิลาแลง ส่วนบนก่อด้วยศิลาทรายทั้งหมด หลังคาห้องครรภคฤหะ ก่อเป็นทรงพุ่มยอดปรางค์ ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป 5 ชั้น ส่วนหลังคามุขก่อเป็นรูปประทุน จรดหน้าบันทั้ง 4 ด้าน ภายในห้องมีประติมากรรม ลักษณะคล้ายสวายยัมภูวลึงค์ 1 ชิ้น
นักโบราณคดีกำหนดอายุจากรูปทรงของตัวปราสาท ว่าปราสาทนี้น่าจะสร้างในช่วงปลายสมัยนครวัด ต่อตอนต้นสมัยบายน  ระหว่างรัชกาลพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ถึงพระเจ้าชัยวรมันที่ 7
ปราสาทตาวายตั้งอยู่บนพื้นที่ค่อนข้างห่างไกล ต้องเดินเท้าเป็นระยะ 3-4 กิโลเมตร
การเข้าชม

เนื่องจากกลุ่มปราสาทนี้ตั้งอยู่ในเขตชายแดนประเทศไทย และเคยเป็นเขตอันตราย 
เพื่อความสะดวกและปลอดภัยในการเดินทางเข้าชม ควรติดต่อหน่วยตำรวจตระเวนชายแดนที่ตั้งด่านอยู่ที่หมู่บ้าน
การเดินทางจากจังหวัดสุรินทร์ไปทางอำเภอปราสาทตามทางหลวงหมายเลข 214 
จนมาถึงทางแยกตัดกับทางหลวงหมายเลข 24 ให้เลี้ยวขวาไปตามทางหลวงหมายเลข 24 จนถึงสามแยกบริเวณนิคมปราสาท ให้เลี้ยวซ้าย
ไปตามป้ายบอกทางไปอำเภอพนมดงรัก ตามทางหลวงหมายเลข 2397 จนมาถึงแยกบริเวณ อบต. แนงมุด ให้เลี้ยวขวา ไปตามทางหลวงหมายเลข 224  จนพบป้ายบอกทางไปกลุ่มปราสาทตาเมือน 
ให้เลยป้ายไปอีกเล็กน้อยจนถึงแยกบ้านตาเมียง จะพบทางที่มีป้ายบอกไป ฉก. ตชด. 16 เลี้ยวไปตามถนนเส้นนี้ (2407) ตรงมาเรื่อยๆ จนพบห้าแยกเลี้ยวขวาไปตามทางหลวงหมายเลข 2407 ผ่านบ้านหนองคันนา ใช้ทางตรงมาเรื่อยจนพบทางแยก จะพบปราสาทตาเมือนก่อน ใกล้ๆกันนั้นมีหน่วยตระเวนชายแดนคุ้มครองนักท่องเที่ยว ควรติดต่อเจ้าหน้าที่ก่อนเพื่อความปลอดภัยในการเที่ยวชมปราสาท
การเดินทางจากจังหวัดบุรีรัมย์ไปตามเส้นทางหลวงหมายเลข 219 ที่จะไปบ้านกรวด จนมาถึงแยกที่ตัดกับทางหลวงหมายเลข 224 บริเวณนิคมปราสาท อำเภอบ้านกรวด เลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 224 จนถึงแยกบ้านตาเมียง แล้วไปตามเส้นทางเช่นเดียวกับข้างต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ กลุ่มปราสาทตาเมือนและปราสาทศีขรภูมิ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°20′57″N 103°15′59″E﻿ / ﻿14.3492776°N 103.2662916°E﻿ / 14.3492776; 103.2662916
ส่วนปราสาทข้างๆนั้นคือปราสาทตาเมือนโต๊ดและตาเมือนปราสาทตาควาย
Fact Sheet: Temple of Ta Kwai เก็บถาวร 2008-09-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กระทรวงการต่างประเทศ
http://www.oceansmile.com/E/Surin/Srikoraphum.htm
เว็บไซต์จังหวัดสุรินทร์ เก็บถาวร 2016-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอุทยานประวัติศาสตร์ในประเทศไทย |
| --- | --- |
 พระนครศรีอยุธยา  สุโขทัย  พนมรุ้ง  พระนครคีรี  ศรีสัชนาลัย  พิมาย  เมืองสิงห์  กำแพงเพชร  ภูพระบาท  ศรีเทพ  สด๊กก๊อกธม 
ระดับประเทศ : อุทยานแห่งชาติ ·  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ·  เขตห้ามล่าสัตว์ป่า  ระดับโลก : แหล่งมรดกโลกในไทย ·  ความทรงจำแห่งโลกของไทย ·  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย ·  พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย ·  พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย ·  อุทยานธรณีโลกในไทย
| ด ค กแหล่งมรดกโลกในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม |  เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร สุโขทัย  ศรีสัชนาลัย  กำแพงเพชร  นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา  แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง  เมืองโบราณศรีเทพและโบราณสถานสมัยทวารวดีที่เกี่ยวข้อง  ภูพระบาท ประจักษ์พยานแห่งวัฒนธรรมสีมาสมัยทวารวดี ภูพระบาท  วัดพระพุทธบาทบัวบาน  |  |
| ทางธรรมชาติ |  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง ทุ่งใหญ่นเรศวร  ห้วยขาแข้ง  กลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ เขาใหญ่  ทับลาน  ปางสีดา  ตาพระยา  ดงใหญ่  กลุ่มป่าแก่งกระจาน แก่งกระจาน  กุยบุรี  ไทยประจัน  แม่น้ำภาชี  |  |
| กำลังพิจารณา |  วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร นครศรีธรรมราช  อนุสรณ์สถานแหล่งต่าง ๆ และภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเชียงใหม่ นครหลวงล้านนา  พระธาตุพนม และสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์และภูมิทัศน์ที่เกี่ยวข้อง  กลุ่มเทวสถานปราสาทพนมรุ้ง ปราสาทเมืองต่ำ และปราสาทปลายบัด  แหล่งอนุรักษ์ทะเลอันดามัน หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะระนอง  แหลมสน  หมู่เกาะสุรินทร์  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  สิรินาถ  ป่าชายเลนระนอง  สงขลาและชุมชนที่เกี่ยวเนื่องริมทะเลสาบสงขลา เมืองโบราณพังยาง พะโคะ และสีหยัง  เมืองโบราณสทิงพระ  เมืองป้อมค่ายซิงกอร่า ณ เขาแดงและแหลมสน  เมืองเก่าสงขลา ณ บ่อยาง  |  |
หมายเหตุ: ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก  ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ อุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
ปราสาทตาเมือนธม
ปราสาทตาเมือนโต๊ด
ปราสาทตาเมือน
ทับหลังปรางค์ประธานปราสาทศีขรภูมิ
ปรางค์ประธานและหน้าบันปราสาทศีขรภูมิ
พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์

พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ (เขมร: ព្រះបាទស៊ីសុវតិ្ថ; พระบาทสีสุวัตถิ์, ในเอกสารไทยเรียกว่า "สมเด็จพระศรีสวัสดิ์") ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 110 แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
พระองค์ปกครองพระราชอาณาจักรกัมพูชาระหว่างปี พ.ศ. 2447 -  พ.ศ. 2470 ในช่วงการปกครองอาณานิคมของฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ลำดับที่ 
3 ในประวัติศาสตร์กัมพูชายุคอาณานิคม
พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี (นักองค์ด้วง) และเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร (นักองค์ราชาวดี)
พระราชประวัติ

|  พระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชายุคใหม่ |
| --- | --- |
: สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร
: พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์
: พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครั้งที่ 1)
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครั้งที่ 2)
: พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
ด ค ก
เสด็จพระราชสมภพเมี่อวันอังคารที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2383 ที่กรุงอุดงมีชัย นครหลวงเก่าของกัมพูชา  ทรงเป็นกษัตริย์แห่งกัมพูชาองค์ที่ 3 แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
พระชนมายุ 18 ได้รับพระสุพรรณบัฎเป็น สมเด็จพระหริราชดนัยไกรแก้วฟ้า
พระชนมายุ 24 อุปสมบทเป็นพระภิกษุอยู่ที่วัดบวรนิเวศ กรุงเทพมหานคร 1 พรรษา
พระชนมายุ 36 (พ.ศ. 2413) ได้รับแต่งตั้งเป็น สมเด็จพระมหาอุปราชบรมบพิตรกรุงกัมพูชา
พระชนมายุ 65 (24 มีนาคม พ.ศ. 2447) ครองราชย์เป็นกษัตริย์กัมพูชาต่อจากพระนโรดม (พระเชษฐา) ทรงพระนามว่า "พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ จอมจักรพงศ หริราชปรมินทร์ภูวนัย ไกรแก้วฟ้าสุราลัย พระเจ้ากรุงกัมพูชาธิบดี"
พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ทรงขึ้นครองราชย์เมี่อ พ.ศ. 2447 สืบต่อจากพระเชษฐา พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ด้วยการสนับสนุนจากฝรั่งเศส
ช่วงที่พระองค์ครองราชย์ ฝรั่งเศสได้เรียกร้องเอาเมืองพระตะบอง เสียมราฐ สตึงแตรง และเกาะกง คืนจากสยามไปรวมกับกัมพูชาเหมือนเดิม
พระชนมายุ 67 (พ.ศ. 2449) ได้เสด็จประพาสประเทศฝรั่งเศส
พระราชกรณียกิจ > การเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกับฝรั่งเศส

เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้อุบัติในทวีปยุโรป ฝรั่งเศสซึ่งในขณะนั้นปกครองกัมพูชาในฐานะเจ้าอาณานิคม ได้เริ่มมีนโยบายเกณฑ์ผู้คนไปเป็นทหารในแนวหน้า เพื่อทดแทนทหารฝรั่งเศสซึ่งเสียชีวิตในแนวรบด้านตะวันตก ในดินแดนอินโดจีนของฝรั่งเศสได้เริ่มมีการเกณฑ์ผู้คนไปเป็นทหารจากทั้งในตังเกี๋ย โคชินจีน อันนัม และกัมพูชา
ในปี พ.ศ. 2458 (ค.ศ. 1915) มีโปสเตอร์ขนาดใหญ่ปรากฏในเมืองและหมู่บ้านต่างๆใสพระราชอาณาจักรกัมพูชาชี้แจงให้ประชาชนเข้าร่วมสงครามโลก จนกระทั่งเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) พระองค์ทรงออกพระราชกฤษฎีกาเรียกร้องให้อาสาสมัครมีส่วนร่วมในสงครามโลกกับฝรั่งเศส
ข้าหลวงใหญ่แห่งอินโดจีนในเดือนมกราคม พ.ศ. 2459 เรียกเกณฑ์ผู้ชาย 7,000 คน (เท่ากับทหารจำนวนเจ็ดกองพัน) เพื่อจัดตั้งทหารกองหนุนและทหารประจำการจากอินโดจีนเพื่อที่จะส่งไปยังฝรั่งเศสและขออาสาสมัครเพิ่มเติมอีก 12,000 คน, แรงงานที่มีทักษะ 10,000 คน (พยาบาลที่ผ่านการฝึกอบรม, ล่าม ฯลฯ ) และแรงงานไร้ฝีมือ 20,000 คน
กัมพูชาถูกเรียกตัวให้จัดพลทหารอาสา 1,000 คนและคนงาน 2,500 คนไปช่วยฝรั่งเศสทำสงคราม ชาวเขมรหลายกองกำลังในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งถูกนำไปใช้หลังแนวหน้าเช่นอินโดจีนหรือไม่ก็ไปทำงานเป็นแรงงานในโรงงานผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ฝรั่งเศส
สวรรคต

เสด็จสวรรคตที่ กรงุพนมเปญ เมี่อเวลา 16.00 น. วันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2470 รวมพระชนมายุ 88 พรรษา ทรงครองราชย์ 24 ปี
สวรรคต > กำหนดการพระราชพิธีพระบรมศพ

พิธีกรรมวันแรก สรงน้ำพระบรมศพ แผ่นทองที่ครอบพระพักตร์นั้น เป็นแผ่นทองที่จารึกอายตนะ 6 (พระปรมาภิไธยและวันเวลาพระราชสมภพและวันเสด็จสวรรคต) มีซับพระพักตร์ตาดเงินขาวคลุมบนแผ่นทอง และมีทรงสะพักตาดเงินขาวคลุมบนพระองค์
ตอนสรงน้ำพระศพนั้น สรงบนพระแท่นสานด้วยหวาย มีถาดหรือรางสังกะสีรองอยู่ใต้พระแท่น เมื่อสรงเสร็จแล้วก็เชิญพระศพไปประดิษฐานบนพระแท่นที่สวรรคต
วันศุกร์ที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2470 (หลังสวรรคต 1 เดือน) พระสีสุวัตถิ มุนีวงศ์ (ไทยเรียกพระศรีสวัสดิ์ มณีวงศ์)กษัตริย์พระองค์ใหม่ ถวายพระนามให้กษัตริย์ที่สวรรคตว่า "พระกรุณาในพระบรมราชานุโกศ"
พิธีในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2471 (หลังสวรรคต 7 เดือน) อัญเชิญพระศพในพระบรมโกศทอง(สูง 2 เมตร 80 ซม.) เพื่อจะขึ้นรถแห่ไปยังพระเมรุ
สวรรคต > งานพระราชพิธีพระบรมศพ

กระบวนแห่พระบรมศพ
อัญเชิญพระบรมโกศขึ้นเกรินสู่พระจิตกาธานบนพระเมรุมาศ
พระกรุณา พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ พระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ ทรงตักเตือนให้ประชาชนผู้มาเข้าเฝ้าถวายสักการะพระบรมศพอยู่ในความสงบ ก่อนที่จะทรงสอนขนบธรรมเนียมปฏิบัติในพระราชพิธี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  ฝรั่งเศส | พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) | เครื่องอิสริยาภรณ์กรัวซ์ดูเมรีตแองโดชีนัวส์ ชั้นกางเขนทอง |  |
|  สยาม | พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) | เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎสยาม |  |
|  สยาม | พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) | เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก |  |
|  ฝรั่งเศส | พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906) | เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ |  |
|  หลวงพระบาง | พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) | เครื่องราชอิสริยาภรณ์ล้านช้างร่มขาว |  |
|  รัฐในอารักขาอันนัม | พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) | เครื่องราชอิสริยาภรณ์มังกรแห่งอันนัม |  |
|  สเปน | พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) | เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระเจ้าการ์โลสที่ 3 |  |
|  สวีเดน | พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) | เครื่องราชอิสริยาภรณ์วาซา |  |
เกร็ดความรู้

สนับพระชงฆ์ผ้าขาว ๑ สนับพระชงฆ์มีเชิงงอนทอง ๑ พระภูษาเยียรบับขาว ๑ สายรัดพระองค์ทองฝังเพชร ๑ (ที่ใช้ในพระราชพิธีเหมือนราชประเพณีในจดหมายเหตุรัชกาลที่ ๓)
ในบันทึกจดหมายเหตุ ที่เก็บรักษาไว้ในเก๋งพระอาลักษณ์ กล่าวว่า เครื่องที่ถวายพระบรมศพทรงทั้งหมดนั้นราคากว่า ๑๐,๐๐๐ เหรียญ (ฝรั่งเศส) เป็นพระราชทรัพย์พระกรุณาในพระบรมราชานุโกศ และจะต้องเรียกเอาออกในเวลาที่เชิญพระบรมศพใส่ลงในพระโกศเงินกาไหล่ทอง เพื่อแห่ไปสู่พระเมรุมาศ และสิ่งของนี้จะต้องสร้างเป็นพระพุทธรูป ๑ องค์ ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระกรุณาในพระบรมราชานุโกศ
มีประเพณีเหมือนของไทยอีกอย่างหนึ่งคือแต่งเครื่องขาวไว้ทุกข์ แต่ไม่ได้โกนผม สมัยโบราณอาจโกนผมกันทั้งแผ่นดิน ทว่า พ.ศ. ๒๔๗๐ ในอาณัติฝรั่งเศส คงจะเลิกประเพณีนี้ไป เว้นเสียแต่พวกเจ้านายฝ่ายในที่อายุมาก และพวกฝ่ายใน เพราะมีบรรยายไว้ในราชกำหนดว่า
"มีนางร้องไห้ประจำยาม ๒๐ คน ล้วนแต่โกนผมนุ่งขาวไว้ทุกข์ ร้องยำยามตามบทที่กรมพระราชนิพนธ์ (คงจะพระนามทรงกรมของเจ้านายองค์ใดองค์หนึ่ง-จุลลดาฯ) ได้แต่งถวายสำหรับพระบรมศพ ในเวลาที่ร้องยำยามถวายนั้น มีกลองชนะ ๑๐ จ่าปี่ ๑ จ่ากลอง ฯลฯ"
อนุเสาวรีย์ของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีสุวัตถิ์ที่ระลึงถึงการที่กัมพูชาได้รับจังหวัดพระวิหาร, พระตะบองและเสียมราฐคืนจากสยามโดยการกดดันจากฝรั่งเศส
กองทหารอินโดจีนที่ฝรั่งเศสเกณฑ์มาช่วยทำศึกแนวรบตะวันตก
กองทหารอินโดจีนเดินรักษาการณ์ในแนวรบตะวันตก
สมเด็จกรมศาลาเร็จจณาเขมร ทรงถ่ายรูป พระราชพิธีสรงพระบรมศพ สมเด็จพระเจ้ากรุงกัมพูชาธิบดี ศรีสวัสดิ์ ก่อนอัญเชิญพระบรมศพลงในพระบรมโกศ
การสังหารหมู่ที่กฟาร์อาซาฮ์

| การสังหารหมู่ที่กฟาร์อาซาฮ์ |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ การโจมตีอิสราเอลโดยฮะมาส พ.ศ. 2566
บ้านหลังหนึ่งในกฟาร์อาซาฮ์ซึ่งมีร่องรอยกระสุนจากเหตุสังหารหมู่
กฟาร์อาซาฮ์ สถานที่เกิดเหตุในประเทศอิสราเอล
สถานที่: กฟาร์อาซาฮ์ เขตใต้ ประเทศอิสราเอล
พิกัด: 31°29′1″N 34°32′2″E﻿ / ﻿31.48361°N 34.53389°E﻿ / 31.48361; 34.53389
วันที่: 7 ตุลาคม 2023; 12 เดือนก่อน (2023-10-07)
ประเภท: การกราดยิงหมู่, ฆาตกรรมหมู่, การตัดศีรษะ (จากคำกล่าวอ้าง), การหั่นศพ, การเผา
ตาย: ยืนยันเสียชีวิตแล้ว 52 ราย; สูญหายมากกว่า 20 ราย
ผู้ก่อเหตุ:  ฮะมาส
เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2023 นักรบกลุ่มฮะมาสราว 70 นาย เข้าโจมตี สังหาร และลักพาตัวผู้อยู่อาศัยในกฟาร์อาซาฮ์ (ฮีบรู: כְּפַר עַזָּה) ซึ่งเป็นกิบบุตส์ (นิคมการเกษตร) ของประเทศอิสราเอลที่ตั้งอยู่ห่างจากพรมแดนกับฉนวนกาซาประมาณ 3 กิโลเมตร (1.9 ไมล์)
ก่อนถูกโจมตี กฟาร์อาซาฮ์มีผู้อยู่อาศัย 400 คนโดยประมาณ กองกำลังป้องกันอิสราเอลใช้เวลาสองวันในการยึดกิบบุตส์นี้คืนจากฮะมาสได้อย่างสมบูรณ์ จำนวนชาวอิสราเอลที่ถูกสังหารนั้นยังเป็นที่ไม่ทราบแน่ชัด แต่ข้อมูล ณ วันที่ 15 ตุลาคม ยืนยันยอดผู้เสียชีวิตแล้ว 52 ราย และผู้สูญหายอีกอย่างน้อย 20 ราย
การโจมตีครั้งนี้เป็นที่กล่าวขวัญถึงจากคำกล่าวอ้างว่ามีความโหดร้ายในรูปของการตัดศีรษะ การหั่นศพ และการเผาทั้งเป็น ตลอดจนประเด็นถกเถียงถึงคำกล่าวอ้างที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ของแหล่งข้อมูลอิสราเอลที่ระบุว่ามีการตัดศีรษะทารก แอนโทนี บลิงเคน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ ยืนยันว่ามีการตัดศีรษะทารกที่กฟาร์อาซาฮ์จริง ในขณะที่ซีเอ็นเอ็นรายงานว่าคำกล่าวอ้างนี้ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้
ฮัง โงร์

| ฮัง เอส>  โงร์ |
| --- | --- |
โงร์ใน ค.ศ. 1986
เกิด: ฮัง ซ็อมนาง โง 22 มีนาคม ค.ศ. 1940(1940-03-22) Samrong Yong, จังหวัดตาแก้ว กัมพูชา อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996(1996-02-25) (55 ปี) ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สาเหตุเสียชีวิต: ฆาตกรรมด้วยปืน
สุสาน: Rose Hills Memorial Park   วิตเทียร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
อาชีพ: นรีแพทย์ สูติแพทย์ นักแสดง นักเขียน
ปีปฏิบัติงาน: 1984–1996 (แสดง)
คู่สมรส: Chang My-Huoy
ญาติ: Ngor Hong Srun (น้องชาย)
ฮัง ซ็อมนาง โง (เขมร: ហាំង សំណាង ង៉ោ, Haing Somnang Ngo; จีน: 吳漢潤; พินอิน: Wú Hànrùn; 22 มีนาคม พ.ศ. 2483 – 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) หรือ เฮง งอร์ เป็นนรีแพทย์ สูติแพทย์ นักแสดง และนักเขียนชาวอเมริกันเชื้อสายเขมร เขาเป็นที่รู้จักจากได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่องทุ่งสังหารที่เขารับบทเป็นนักข่าวและผู้อพยพชาวกัมพูชา ดิธ ปราน
โงเป็นหนึ่งในสองนักแสดงชายเชื้อสายเอเชียที่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ส่วนอีกคนหนึ่งคือกวาน เก๊ฮวีใน พ.ศ. 2566 เขาเอาชีวิตรอดจากค่ายกักกันกัมพูชาสามครั้ง โดยใช้ความรู้ทางการแพทย์ในการให้ตนอยู่รอดด้วยการกินแมลงปีกแข็ง ปลวก และแมงป่อง ในที่สุดเขาก็คลานไปมาระหว่างแนวของเขมรแดงกับเวียดนามไปเพื่อความปลอดภัยในค่ายผู้ลี้ภัยกาชาด แม่ของเขาเป็นชาวเขมรและพ่อของเขามีเชื้อสายจีนฮากกา โงร์และแฮโรลด์ รัสเซลล์เป็นเพียงนักแสดงที่ไม่ใช่มืออาชีพสองคนที่ได้รับรางวัลออสการ์ในสาขาการแสดง
โงร์ยังคงทำการแสดงต่อ จากนั้นเขาถูกฆ่าตายในการปล้นนอกบ้านที่ลอสแอนเจลิสใน พ.ศ. 2539
ชีวิตในเขมรแดง

ฮัง ซ็อมนาง โงเกิดที่ Samrong Young (ใน พ.ศ. 2483 อินโดจีนของฝรั่งเศส) อำเภอ Bati ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดตาแก้ว ประเทศกัมพูชา เขาฝึกงานเป็นศัลยแพทย์และนรีแพทย์ที่พนมเปญ จากนั้นใน พ.ศ. 2518  เขมรแดงของพล พตยึดครองประเทศและประกาศจัดตั้งกัมพูชาประชาธิปไตย เขาถูกขับออกจากพนมเปญพร้อมกับพลเมือง 2 ล้านคนและถูกกักขังในค่ายกักกันร่วมกับภรรยาชื่อ My-Huoy ซึ่งเสียชีวิตจากการคลอดลูกพร้อมกับลูกในท้อง ถึงแม้ว่าเขาเป็นนรีแพทย์ เขากลับไม่สามารถรักษาภรรยาที่จะต้องผ่าท้องทำคลอดได้ ไม่เช่นนั้นจะถูกจับได้ และทั้งเขาและภรรยา (กับลูก) อาจถูกฆ่าได้ หลังเขมรแดงล่มสลายใน พ.ศ. 2522 โงร์ทำงานเป้นหมอในค่ายผู้ลี้ภัยในประเทศไทยและออกเดินทางไปสหรัฐพร้อมกับหลานสาวในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1980 ตอนอยู่ในสหรัฐ โงร์ไม่สามารถกลับมาประกอบวิชาชีพเวชกรรมได้ และไม่ได้แต่งงานใหม่
ต่อมา มีการจัดตั้งมูลนิธิดร. ฮัง เอส. โงร์ใน ค.ศ. 1997 เพื่อช่วยในการระดมทุนช่วยเหลือกัมพูชา
อ่านเพิ่ม

Ngor, Haing with Roger Warner. A Cambodian Odyssey. Macmillan Publishing Company, 1987. ISBN 0-02-589330-0.
Ngor, Haing with Roger Warner. Survival in the Killing Fields. Carroll & Graf Publishers, 2003. ISBN 0-7867-1315-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮัง โงร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฮัง โงร์ ที่ไฟน์อะเกรฟ
Haing Ngor Foundation website
Yahoo! Biography
CNN story on his death
Los Angeles Times article on his murder
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์
การสังหารหมู่ที่เนติฟฮาอาซาราฮ์

| การโจมตีที่เนติฟฮาอาซาราฮ์ |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ การโจมตีอิสราเอลโดยฮะมาส พ.ศ. 2566
เนติฟฮาอาซาราฮ์ สถานที่เกิดเหตุในประเทศอิสราเอล
ชื่อท้องถิ่น: הטבח בנתיב העשרה
สถานที่: เนติฟฮาอาซาราฮ์ เขตใต้ ประเทศอิสราเอล
พิกัด: 31°34′15″N 34°32′22″E﻿ / ﻿31.57083°N 34.53944°E﻿ / 31.57083; 34.53944
วันที่: 7 ตุลาคม 2023; 12 เดือนก่อน (2023-10-07)
ประเภท: การกราดยิงหมู่, การสังหารหมู่
ตาย: มากกว่า 20 ราย
ผู้ก่อเหตุ:  ฮะมาส
การสังหารหมู่ที่เนติฟฮาอาซาราฮ์ เกิดขึ้นระหว่างการโจมตีอิสราเอลโดยฮะมาสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2023 นักรบฮะมาส 35 นายเดินทางข้ามพรมแดนทางรถยนต์และบางส่วนทางเครื่องร่อน เข้าโจมตีเนติฟฮาอาซาราฮ์ (ฮีบรู: נְתִיב הָעֲשָׂרָה) ซึ่งเป็นโมชัฟ (นิคมการเกษตร) ในประเทศอิสราเอลที่ตั้งอยู่ใกล้กับรั้วพรมแดนกาซา กองกำลังฮะมาสสังหารพลเมืองรวม 20 ราย บางส่วนเป็นสมาชิกของครอบครัวเดียวกัน โมชัฟแห่งนี้มีประชากรอาศัยอยู่ราว 900 คนก่อนถูกโจมตี
ขณะเกิดเหตุ ชาวบ้านจำนวนมากได้หลบหนีเข้าห้องลับภายในบ้าน เนื่องจากการโจมตีด้วยจรวดที่มีมาตั้งแต่เวลาราว 6 นาฬิกา ในตลอดสองชั่วโมงแรกของเหตุการณ์ ไม่มีใครทราบว่ากองกำลังฮะมาสได้บุกรุกเข้ามาในเขตแดนของอิสราเอลแล้ว เนื่องจากไม่สามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้ กองกำลังฮะมาสโจมตีจากบ้านหลังหนึ่งไปอีกหลังหนึ่ง โดยสังหารชาวบ้านกว่า 20 ราย และบาดเจ็บอีกมาก ทีมตอบโต้เคลื่อนที่เร็วของโมชัฟต่อสู้กับผู้โจมตี เป็นผลให้นักรบฮะมาสเสียชีวิต 3 นาย มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ไฟฟ้าดับในโมชัฟ ทำให้มีผู้คนติดค้างอยู่ในห้องลับโดยไม่มีไฟฟ้า
หลังจากที่ชาวบ้านต่อสู้กับกลุ่มฮะมาสได้ 6 ชั่วโมง กองกำลังป้องกันอิสราเอลก็เดินทางมาถึง
กองพลพลร่มที่ 98

หน่วยทางการทหาร
| กองพลพลร่ม "ฮาเอซ" ที่ 98 |
| --- | --- |
אוגדה 98
ประจำการ: ค.ศ. 1974 – ปัจจุบัน
ประเทศ:  อิสราเอล
ขึ้นต่อ:  กองทัพอิสราเอล
เหล่า:  กองทัพบกอิสราเอล
รูปแบบ: พลร่ม
กำลังรบ: กองพล
ขึ้นกับ: หน่วยบัญชาการกลาง
กองบัญชาการ: ค่ายบิลู
ปฏิบัติการสำคัญ:   สงครามเลบานอน ค.ศ. 1982  สงครามเลบานอน ค.ศ. 2006  ความขัดแย้งอิสราเอล–กาซา ค.ศ. 2014 
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: แดน ชอมรอน ทาล รูสโซ อาวีฟ โคชาวี
กองพลพลร่ม "ฮาเอซ" ที่ 98 มีชื่อที่รู้จักโดยทั่วไปว่า รูปขบวนอัคคี (ฮีบรู: עֻצְבַּת הָאֵשׁ, อุตซบัต ฮาเอซ) เป็นหน่วยกองพลทหารราบสำรอง ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล  อยู่ใต้การบัญชาการจากกองบัญชาการภาคกลาง
หน่วย

กองพลน้อยพลร่มที่ 35 (ประจำการ) "งูยักษ์เวหา"
กองพลน้อยคอมมานโดที่ 89 (ประจำการ) "ออซ"/"กล้าหาญ"
กรมปืนใหญ่ที่ 214 (ประจำการ)​ "เดวิด สลิง" (ในภาษาฮีบรู)​
กองพลน้อยพลร่มที่ 55 (สำรอง) "ฮอด ฮา-ฮานิต"/"หอกดำร่อน"
กองพลน้อยพลร่มที่ 551 (สำรอง) "เฮตซ์ไอ ฮา-เอช"/"ลูกธนูแห่งอัคคี"
หน่ว​ย 8219
กองพันสื่อสารของกองพลที่ 492 "ลาปิด"
หน่วยซากเนย์ "นกกระทุ้ง"
หน่วยเคลื่อนที่ 5515 "นิยุด" (ในภาษาฮีบรู)"
หน่วยส่งทางอากาศต่อสู้อากาศยาน 7298 "ยานมัม"
โครงสร้าง​ของกองพลพลร่มที่ 98 ใน ค.ศ. 2017