stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เบอร์มิวดาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jesse Washington | 100 m freestyle | 53.89 | 34 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
| Jesse Washington | 100 m butterfly | 59.03 | 23 | Did not advance | Did not advance | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเบอร์มิวดาในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาเบอร์มิวดาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
โทกูชิมะ

โทกูชิมะ อาจหมายถึง
จังหวัดโทกูชิมะ - จังหวัดในประเทศญี่ปุ่น
นครโทกูชิมะ - เมืองหลวงของจังหวัดโทกูชิมะ
โทกูงาวะ อิเอโนบุ

| โทกูงาวะ อิเอโนบุ   徳川家宣 |
| --- | --- |

โชกุนแห่งเอะโดะ
1709 - 1712
ก่อนหน้า: โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ
ถัดไป: โทะกุงะวะ อิเอะสึงุ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 11 มิถุนายน พ.ศ. 1666
อสัญกรรม: 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1712 ปราสาทเอะโดะ
บิดา: โทะกุงะวะ สึนะชิเงะ
มารดา: お保良 長昌院
บุตร-ธิดา: โทะกุงะวะ อิเอะสึงุ
ด ค ก
โทกูงาวะ อิเอโนบุ (ญี่ปุ่น: 徳川 家宣; โรมาจิ: Tokugawa Ienobu; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1666 - 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1712) เป็น โชกุน คนที่ 6 แห่ง ตระกูลโทะกุงะวะ เกิดเมื่อค.ศ. 1666 เป็นบุตรชายคนโตของโทะกุงะวะ สึนะชิเงะ (Tokugawa Tsunashige, 徳川綱重) ซึ่งเป็นบุตรชายคนที่สามของโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะมิสึ ในค.ศ. 1704 โชกุนโทะกุงะวะ สึนะโยะชิผู้เป็นอาไม่มีทายาท จึงได้แต่งตั้งโทะกุงะวะ อิเอะโนะบุ ให้เป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งต่อจากตน ในค.ศ. 1709 เมื่อโชกุนสึนะโยะชิถึงแก่อสัญกรรม อิเอะโนะบุจึงได้สืบทอดตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา
เมื่อได้เป็นโชกุน โชกุนอิเอะโนะบุได้ปลดขุนนางกลุ่มเก่าของโชกุนสึนะโยะชิออกไปจากบะกุฟุและให้ขุนนางของตนเข้ามามีอำนาจแทน ยกตัวอย่างเช่น อะระอิ ฮะกุเซกิ (Arai Hakuseki, 新井白石) และ มะนะเบะ อะกิฟุสะ (Manabe Akifusa, 間部詮房) หลังจากดำรงตำแหน่งโชกุนได้เพียงสามปี โชกุนอิเอะโนะบุก็ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1712 โดยมีบุตรชายของตนคือโทะกุงะวะ อิเอะสึงุ อายุเพียงสามปีสืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อมา
| ก่อนหน้า |  | โทกูงาวะ อิเอโนบุ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ |  |   โชกุนแห่งเอะโดะบะคุฟุ  (ค.ศ. 1709-ค.ศ. 1712) |  | โทะกุงะวะ อิเอะสึงุ |
| ด ค กโชกุนสมัยเอโดะ |
| --- | --- |
 อิเอยาซุ  ฮิเดตาดะ  อิเอมิตสึ  อิเอ็ตสึนะ  สึนาโยชิ  อิเอโนบุ  อิเอ็ตสึงุ  โยชิมูเนะ  อิเอชิเงะ  อิเอฮารุ  อิเอนาริ  อิเอโยชิ  อิเอซาดะ  อิเอโมจิ  โยชิโนบุ
ไอนะ ไอบะ

| ไอนะ ไอบะ |
| --- | --- |
相羽 あいな
เกิด:  (1988-10-17) 17 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (35 ปี) จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ไอไอ (あいあい )
อาชีพ: นักพากย์, นักร้อง
องค์การ: ฮิบิกิ
ไอนะ ไอบะ (相羽 あいな, 17 ตุลาคม 1988 -) เป็น นักพากย์ นักร้อง นักแสดงละครเวที และอดีตนักมวยปล้ำอาชีพ ชาวญี่ปุ่น สังกัดฮิบิกิ เกิดที่จังหวัดโอซากะ มีชื่อเล่นว่า ไอไอ (あいあい)
ผลงานพากย์

การ์ดไฟท์!! แวนการ์ด (อันโจ โทโกฮะ)
เหล่าไอซ์ฮอกกี้สาวหัวใจฟรุ้งฟริ้ง (คุงะ เซย์โกะ)
เทปเปน—!!! (อามาโนะ จิโตเสะ)
จอมขมังเวทย์ออร์เฟน (วีโนนา)
BanG Dream! (มินาโตะ ยูกินะ)
โทกูงาวะ อิเอ็ตสึงุ

| โทกูงาวะ อิเอ็ตสึงุ   徳川家継 |
| --- | --- |

โชกุนแห่งเอะโดะ
1712 - 1716
ระยะเวลา: 4 ปี
ผู้สำเร็จราชการ: อาราอิ ฮากูเซกิ   มานาเบะ อากิฟูซะ
ก่อนหน้า: โทกูงาวะ อิเอโนบุ
ถัดไป: โทกูงาวะ โยชิมูเนะ
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 สิงหาคม พ.ศ. 1709
อสัญกรรม: 19 มิถุนายน ค.ศ. 1716 (6 ปี 315 วัน)
บิดา: โทกูงาวะ อิเอโนบุ
มารดา: お喜代の方（月光院）
ด ค ก
โทกูงาวะ อิเอ็ตสึงุ (ญี่ปุ่น: 徳川 家継; โรมาจิ: Tokugawa Ietsugu; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1709 - 19 มิถุนายน ค.ศ. 1716) เป็นโชกุนคนที่ 7 แห่ง ตระกูลโทกูงาวะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1709 เป็นบุตรชายคนโตของโชกุนโทกูงาวะ อิเอโนบุ เกิดกับนางเก็กโกอิน (Gekkō-in, 月光院) ภรรยาน้อยของโชกุนอิเอโนบุ ในค.ศ. 1712 โชกุนอิเอโนบุถึงแก่อสัญกรรม อิเอ็ตสึงุอายุเพียงสามปีจึงต้องขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา โดยมีขุนนางคนสนิทของโชกุนอิเอโนบุ ได้แก่ อาราอิ ฮากูเซกิ (Arai Hakuseki, 新井白石) และมานาเบะ อากิฟูซะ (Manabe Akifusa, 間部詮房) เป็นผู้สำเร็จราชการแทน
โชกุนอิเอ็ตสึงุถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1716 หลังจากดำรงตำแหน่งโชกุนมาเพียงสี่ปี ด้วยอายุเพียงเจ็ดปี โดยไม่มีทายาท ทำให้ตระกูลโทกูงาวะสาขาหลักต้องสูญสิ้นไป
| ก่อนหน้า |  | โทกูงาวะ อิเอ็ตสึงุ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โทกูงาวะ อิเอโนบุ |  |   โชกุนแห่งเอะโดะบะคุฟุ  (ค.ศ. 1712 – 1716) |  | โทกูงาวะ โยชิมูเนะ |
| ด ค กโชกุนสมัยเอโดะ |
| --- | --- |
 อิเอยาซุ  ฮิเดตาดะ  อิเอมิตสึ  อิเอ็ตสึนะ  สึนาโยชิ  อิเอโนบุ  อิเอ็ตสึงุ  โยชิมูเนะ  อิเอชิเงะ  อิเอฮารุ  อิเอนาริ  อิเอโยชิ  อิเอซาดะ  อิเอโมจิ  โยชิโนบุ
ไอนส์พลัส

| --- | --- |

ประเทศ: ประเทศเยอรมนี
สำนักงานใหญ่: ชตุทท์การ์ท, ประเทศเยอรมนี
แบบรายการ
ระบบภาพ: 720p HDTV (ลดขนาดเป็น 16:9 576i สำหรับ SDTV)
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: ARD
ช่องรอง: ดัสแอร์สเทอ EinsFestival ทาเกิสเชา24
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 29 สิงหาคม 1997; 27 ปีก่อน (1997-08-29)(ในชื่อ EinsMuXx) 23 เมษายน 2005; 19 ปีก่อน (2005-04-23)(สร้างใหม่ EinsPlus)
ยุติออกอากาศ: 30 กันยายน 2016; 8 ปีก่อน (2016-09-30) (19 ปี 32 วัน)
ชื่อเดิม: EinsMuXx
ลิงก์
เว็บไซต์: einsplus.de
ออกอากาศ

ภาคพื้นดิน
Digital terrestrial television: Previously available in Baden-Württemberg, Bavaria and Rhineland-Palatinate
เคเบิลทีวี
Unitymedia: Channel 215
Cablecom: Channel 052 (digital CH-D)
ไอพีทีวี เครือข่าย เอดีเอสแอล
Telekom Entertain: Channel 46
Alice: Channel 50
 
ไอนส์พลัส เป็นสถานีโทรทัศน์ของประเทศเยอรมนี ผลิตโดยการแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะในภูมิภาคเยอรมนี เอสดับบิวอาร์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1997 ภายใต้ชื่อ ไอนส์มุชช์, และภายหลังก็เปลี่ยนชื่อเป็น ไอนส์พลัส เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2005
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้าแรกของไอนส์พลัส เก็บถาวร 2013-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไอนัวร์

ไอนัวร์ (Ainur) เป็นคำภาษาเควนยาสำหรับเรียกเหล่าชนผู้ศักดิ์สิทธิ์ในจินตนิยายเรื่อง ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตามตำนานว่า พวกเขาถือกำเนิดจากมหาเทพอิลูวาทาร์ ซึ่งเป็นพระเจ้าสูงสุดผู้สร้างโลก เหล่าไอนัวร์ได้ช่วยอิลูวาทาร์สร้างโลก มีรายละเอียดแสดงอยู่ในตำนานไอนูลินดาเล (Ainulindale) ซึ่งหมายถึง มหาคีตาแห่งไอนัวร์
เมื่อสร้างโลกอาร์ดาเสร็จ เทพไอนัวร์จำนวนหนึ่งได้เดินทางเข้ามาในโลก เพื่อดูแลและจัดการสถานที่ให้พร้อมสำหรับเหล่าบุตรแห่งอิลูวาทาร์  เทพเหล่านี้มีพลังอำนาจไม่เท่ากัน  กลุ่มที่มีอำนาจมากเรียกว่า วาลาร์ กลุ่มที่มีอำนาจน้อยกว่า เรียกว่า ไมอาร์
คำว่า ไอนัวร์ (Ainur) เป็นรูปพหูพจน์  รูปเอกพจน์เรียกว่า ไอนู (Ainu)
ดูเพิ่ม

วาลาร์ ไอนัวร์ชั้นสูง
ไมอาร์ ไอนัวร์ชั้นรอง
| ด ค กไอนัวร์ทั้งปวงจากตำนานของเจ>  อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- | --- |
มหาคีตาแห่งไอนัวร์: ไอนูลินดาเล
คณะเทพวาลาร์:  มานเว  อุลโม  อาวเล  โอโรเม  นาโม  เอียร์โม  ทุลคัส 
คณะเทพวาลิแอร์:  วาร์ดา  ยาวันนา  นิเอนนา  เอสเต  ไวเร  วานา  เนสซา 
เทพปัจจามิตร:  มอร์กอธ (หรือเมลคอร์) 
เทพไมอาร์:  เอออนเว  อิลมาเร  ออสเซ  อุยเนน  เซารอน  เมลิอัน  อาริเอน  ทิลิออน  คูรูโม (ซารูมาน)  โอโลริน (แกนดัล์ฟ)  บัลร็อก
ไอนาร์ แฮร์ตสปรอง

| ไอนาร์ แฮร์ตสปรอง |
| --- | --- |
ไอนาร์ แฮร์ตสปรอง (ซ้าย) กับ คาร์ล ชวาทซ์ชิลท์ (ขวา) ในปี 1909 ที่หอดูดาวเกิททิงเงิน
เกิด: 8 ตุลาคม ค.ศ. 1873(1873-10-08)  เดนมาร์ก โคเปนเฮเกน
เสียชีวิต: 21 ตุลาคม ค.ศ. 1967(1967-10-21) (94 ปี)  เดนมาร์ก รอสกิลด์
สัญชาติ:  เดนมาร์ก
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโคเปนเฮเกน
มีชื่อเสียงจาก: แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
รางวัล: เหรียญรางวัลบรูซ (ปี 1937)
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: เคมี, ดาราศาสตร์
สถาบันที่ทำงาน: หอดูดาวไลเดิน
 
ไอนาร์ แฮร์ตสปรอง (Ejnar Hertzsprung, ภาษาเดนมาร์ก: [ai̯nɐ ˈhæɐ̯t͡spʁɔŋ]; 8 ตุลาคม 1873 – 21 ตุลาคม 1967) เป็นนักดาราศาสตร์ ชาวเดนมาร์ก มีชื่อเสียงจากการคิดแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล ร่วมกับเฮนรี นอริส รัสเซิล
ชีวประวัติ

เขาเกิดในเมืองโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโคเปนเฮเกน เขาก็ทำงานเป็นเวลาหลายปีในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ศึกษาเคมีการถ่ายภาพกับ วิลเฮล์ม ออสท์วัลท์ ในเมืองไลพ์ซิช จากนั้นจึงเริ่มการศึกษาดาราศาสตร์ ในปี 1909 เขาได้รับตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์ที่หอดูดาวเกิตทิงเงิน ซึ่งนำโดยคาร์ล ชวาทซ์ชิลท์ และในปี 1919 เขาได้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์และผู้อำนวยการหอดูดาวที่มหาวิทยาลัยไลเดน
ในปี 1905 เขาค้นพบว่ามีดาวหลายประเภท เช่น ดาวยักษ์และดาวแคระ แสดงให้เห็นว่ามีความสัมพันธ์บางอย่างระหว่างโชติมาตรสัมบูรณ์ของดาวและแผนที่การแจกแจงของประเภทสเปกตรัม ในปี 1913 เขาได้คำนวณระยะทางไปยังเมฆแมเจลแลนเล็ก จากความสัมพันธ์ระหว่างช่วงเวลาแปรผันและความสว่างของดาวแปรแสงชนิดเซเฟอิดที่ค้นพบโดยเฮนริเอ็ตตา สวอน เลวิต แม้ว่าระยะทางจะถูกประเมินต่ำไปเนื่องจากการดูดซับโดยตัวกลางระหว่างดวงดาว แต่นี่เป็นครั้งแรกมีการวัดได้
ในปี 1929 เขาได้รับเหรียญทองจากสมาคมดาราศาสตร์หลวงของอังกฤษ และในปี 1937 เขาได้รับเหรียญรางวัลบรูซ
เขาค้นพบดาวเคราะห์น้อยสองดวงคือ 1627 อีวาร์ และ 1702 คาลาฮารี และชื่อของเขายังถูกตั้งเป็นชื่อดาวเคราะห์น้อย 1693 แฮร์ตสปรอง
โอมิยะ

โอมิยะ สามารถหมายถึง
โอมิยะ (ร้านค้า) (ญี่ปุ่น: 近江屋; โรมาจิ: Ōmi-ya) ร้านค้าหรือโรงเตี๊ยมในยุคเมจิ
สถานีรถไฟโอมิยะ (ญี่ปุ่น: 大宮駅; โรมาจิ: Ōmiya-eki) สถานีรถไฟในเมืองไซตามะ
เขตโอมิยะ (ญี่ปุ่น: 大宮区; โรมาจิ: Ōmiya-ku) เขตหนึ่งของนครไซตามะ ซึ่งเคยเป็นนครมาก่อนก่อนจะถูกยุบรวมกับนครไซตามะ
เอชวีดี

แผ่นดิสก์แบบ HVD (Holographic Versatile Disc) เป็นเทคโนโลยีดิสก์แสงที่ล้ำหน้าอีกขึ้นหนึ่ง ซึ่งยังอยู่ช่วงของการวิจัยและพัฒนา และน่าจะมีความสามารถในการเก็บข้อมูลเพิ่มขึ้นอย่างมากจากระบบการเก็บในแผ่นดิสก์แสงแบบบลูเรย์ (Blu-ray Disc) และเอชดีดีวีดี (HD DVD) ซึ่งนับว่ามีความจุสูงมากอยู่แล้ว
ดิสก์แบบนี้จะใช้เทคนิคอย่างหนึ่ง ที่เรียกว่า  collinear holography โดยใช้เลเซอร์สองความถี่ นั่นคือ เลเซอร์สีแดง และเลเซอร์สีน้ำเงินเขียว โดยรวมแสงออกมาเป็นลำแสงเดียว เลเซอร์สีน้ำเงินเขียวนั้นจะทำหน้าที่อ่านข้อมูลที่ลงระดับเป็นชอบอ้างอิงเลเซอร์จากชั้นผิวโฮโลกราฟใกล้ผิวบนสุดของแผ่น ขณะที่เลเซอร์สีแดงนั้นใช้เพื่ออ่านข้อมูลเซอร์โวจากชั้นผิวอะลูมิเนียมแบบซีดีตามปกติที่อยู่ใกล้ผิวชั้นล่างสุด
ข้อมูลเซอร์โวนั้นใช้เพื่อตรวจสอบตำแหน่งของหัวอ่านเหนือแผ่นดิสก์ ซ่างคล้ายกับข้อมูลเซ็กเตอร์ แทร็ก และหัวอ่านของฮาร์ดดิสก์ทั่วไปนั่นเอง ในแผ่น CD หรือ DVD นั้น ข้อมูลเซอร์โวนี้จะแทรกอยู่ระหว่างข้อมูลทั้งหมด ชั้นผิวกระจกเงาเหลือบเป็นสีรุ่งระหว่างข้อมูลโฮโลกราฟ และข้อมูลเซอร์โว จะสะท้อนเลเซอร์สีน้ำเงินเขียว ขณะที่ปล่อยให้เลเซอร์สีแดงผ่านทะลุได้ วิธีการดังกล่าวจะป้องกันการแทรกแซงจากการหักเหของเลเซอร์สีน้ำเงินเขียวจากหลุมข้อมูลเซอร์โว และนับว่าเป็นข้อดีเหนือกว่าสื่อบันทึกโฮโลกราฟในอดีต ซึ่งมีการแทรกแซงเป็นอย่างมาก หรือขาดข้อมูลเซอร์โวโดยสิ้นเชิง ทำให้ไม่สามารถใช้ได้กับเทคโนโลยีการขับ CD และ DVD ที่ใช้ในปัจจุบัน
แผ่นดิสก์เหล่านี้มีความจุข้อมูลสูงถึง 3.9 เทอราไบต์ (TB) ซึ่งมีค่าสูงถึงประมาณ 160 เท่าของแผ่นดิสก์ Blu-ray Disc แบบชั้นผิวเดียว นอกจากนี้ HVD ยังมีอัตราการส่งข้อมูล 1 จิกะบิต (Gbit)/บิต แผ่นดิสก์ HDV ขนาดความจุ 300 Gb นั้นคาดว่าจะเปิดตัวในราวเดือนกันยายน ปี 2006 นี่ โดย InPhase Technologies และในปีหน้า คงจะเปิดตัว HVD ที่มีความจุสูงขึ้น คือ 800 Gb ได้
โครงสร้างของแผ่นเอชวีดี
เลเซอร์เขียน/อ่าน สีเขียว (532 นาโนเมตร)
เลเซอร์ระบุตำแหน่ง/ที่อยู่ สีแดง (650 นาโนเมตร)
โฮโลแกรม (ข้อมูล)
ชั้นผิวโพลีคาร์บอน
ชั้นผิวโฟโตพอลิเมอร์ (ชั้นผิวบรรจุข้อมูล)
ชั้นผิวระยะไกล
ชั้นผิวสีรุ้ง (สะท้อนแสดงสีเขียว)
ชั้นผิวสะท้อนอะลูมิเนียม (สะท้อนแสงสีแดง)
ฐานโปร่งใส
พันธมิตร HVD

พันธมิตร HVD เป็นกลุ่มพันธมิตรผู้สนับสนุนอุตสาหกรรม HVD สำหรับการทดสอบและอภิปรายในเชิงเทคนิคในทุกแง่มุม ของการออกแบบและการผลิต HVD จากการร่วมงานนั้น ทำให้สมาชิกของกลุ่มพันธมิตรหวังว่าจะได้พัฒนา และขยายตลาดสำหรับเทคโนโลยีนี้
เมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา พันธมิตร HVD ประกอบด้วยกลุ่มองค์กรดังต่อไปนี้
Alps Electric Corporation, Ltd.
CMC Magnetics Corporation
EMTEC International (บริษัทลูกของ MPO Group)
Fujifilm|Fuji Photo Film Company, Ltd.
Konica Minolta|Konica Minolta Holdings, Inc.
LiteOn Technology Corporation
Mitsubishi Kagaku Media Company, Ltd. (MKM)
Nippon Paint Company, Ltd.
Optware Corporation
Pulstec Industrial Company, Ltd.
Software Architects, Inc.
Suruga Seiki Company, Ltd.
Toagosei Company, Ltd.
Tokiwa Optical Corporation
เทคโนโลยีคู่แข่ง

HVD ไม่ใช่เทคโนโลยีเพียงตัวเดียวในสื่อบันทึกแบบออปติคัล ความจุสูงรุ่นใหม่ ทาง InPhase Technologies ได้พัฒนาดิสก์แบบออปติคัล ที่สามารถบันทึกข้อมูลได้มากถึง 1.6 TB โดยมีอัตราการถ่ายข้อมูลถึง 120MBps  ส่วนทาง Hitachi Maxell, Ltd. ก็เข้ามาในตลาดนี้เหมือนกัน โดยเสนอแผ่นดิสก์ขนาดความจุ 300GB โดยมีอัตราการส่งข้อมูล 20MBps ด้วยความจุในการบันทึกข้อมูลสูงขนาดนี้ ทำให้ดูเหมือนว่าจะเป็นเทคโนโลยนีที่ดีกว่าทั้งแผ่นดิสก์ HD-DVD และ Blu-ray  อย่างไรก็ตาม เครื่องอ่าน HVD ในปัจจุบันมีราคาสูง ราว 15,000 ดอลลาร์สหรัฐ และแผ่นดิสก์ HVD แบบชั้นเดียวนั้น ปัจจุบันมีราคาประมาณ 120 ดอลลาร์สหรัฐ ตลาดสำหรับ HVD นั้นในตอนนี้ยังไม่ใช่ตลาดสำหรับผู้บริโภคทั่วไป แต่เพราะสำหรับผู้ที่ต้องการการบันทึกขนาดใหญ่มากๆ เท่านั้น
การประยุกต์ใช้

หนังสือในหอสมุดรัฐสภาสหรัฐอเมริกา หรือที่เรียกว่า "Library of Congress" (LC) นับเป็นหนึ่งในหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีหนังสือทั้งสิ้น ถ้าคิดเป็นตัวอักษรแล้ว กว่า 20 เทอราไบต์ หากไม่นับภาพแล้ว เราสามารถบรรจุเนื้อหทั้งหมดในแผ่นดิสก์เหล่านี้ได้เพียง 6 แผ่นกว่าๆ เท่านั้น
เป็นที่น่าสังเกตว่าอัตราการส่งข้อมูลนั้น มีค่าประมาณ 1 จิกะบิต/วินาที นั่นคือ เท่ากับ 0.125 จิกะไบต์/วินาที หรือ 128 เมกะไบต์/วินาที ซึ่งเป็นก้าวกระโดดที่ใหญ่มาก เมื่อเทียบกับสื่อบันทึกข้อมูลรุ่นก่อนนี้ ที่มีอัตราการถ่ายข้อมูลโดยเฉพาะในระดับกิโลไบต์/วินาทีเท่านั้น เมื่อเทียบกันแล้ว ดิสก์ CD-ROM อัตรา 56x สามารถถ่ายข้อมูลได้สูงสุด 8.4 เมกะไบต์/วินาที ส่วน DVD ที่ความเร็ว 16x นั้น มีอัตราการถ่ายข้อมูลที่ 22 เมกะไบต์/วินาที และฮาร์ดดิสก์ที่เร็วที่สุด 15k rpm มีอัตราการถ่ายโอยข้อมูลประมาณ 100 เมกะไบต์/วินาที
ด้วยอัตรานี้ จะใช้เวลาเพียง 4.7 วินาที ในการถ่ายโอนข้อมูลภาพยนตร์ที่มีบีบอัดอย่างสูง (600 MB) และใช้เวลาถ่ายโอนข้อมูลประมาณ 8 ชั่วโมง 40 นาที สำหรับแผ่น DVD ภาพยนตร์ 820 เรื่อง (ความจุโดยประมาณของแผ่น 3.9 TB)
แบนด์วิดธ์ระดับจิกะบิตนั้น มีค่าประมาณ 2 เท่าของแบนด์วิดธ์ข้อมูล ที่จำเป็นต้องใช้โอนถ่ายภาพเคลื่อนไหวแบบสี ความละเอียด 1280 x 720 ชนิดที่ไม่บีบอัด ที่มีอัตราฉายภาพ 24 เฟรมต่อวินาที และข้อมูลเสียง PCM ขนาด 24 บิต 192 k แบบไม่บีบอัด 6 แชนแนล  สำหรับความจุ 1 เทอราไบต์ แผ่น HVD แผ่นหนึ่งจะสามารถบันทึกข้อมูลเนื้อหาเหล่านี้ได้นานประมาณ 4 ชั่วโมง
ดูเพิ่ม

หน่วยความจำโฮโลกราฟิก
แหล่งข้อมูลอื่น

พันธมิตร HVD เก็บถาวร 2006-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กลุ่มมาตรฐาน HVD
Optware เก็บถาวร 2006-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ผู้สร้างรูปแบบ HVD
inphase-technologies.com บริษัทผู้พัฒนารูปแบบเก็บข้อมูลแบบโฮโลกราฟิก
Holography system rides single beam EE Times, 27th of February 2006 - สัมภาษณ์ Hideyoshi Horimai และ Yoshio Aoki แห่ง Optware Corp.
มาตรฐานการบันทึกข้อมูลแบบโฮโลกราฟิก EE Times, 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 บทความเกี่ยวกับการประชุมด้านเทคนิคที่กำลังจะมาถึง สำหรับใช้วางมาตรฐาน HVD
เอสตาจีอูดูโมรุงบี

| --- | --- |
โมรุงบี

ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Mapframe บรรทัดที่ 379: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value)
ชื่อเต็ม: สนามกีฬาซีเซรู ปงเปว จี โตเลดู
ที่ตั้ง: Praca Roberto Gomes Pedrosa, 1, เซาเปาลู, รัฐเซาเปาลู, บราซิล
พิกัด: 23°36′0.45″S, 46°43′12.56″W
ขนส่งมวลชน:  เซาเปาลู-โมรุงบี
เจ้าของ: สโมสรฟุตบอลเซาเปาลู
ผู้ดำเนินการ: สโมสรฟุตบอลเซาเปาลู
ความจุ: 67,052
สถิติผู้ชม: 138,032 (คอรินเทียนส์ 1–2 ปอนเต้ เปรต้า, 9 ตุลาคม ค.ศ. 1977)
ขนาดสนาม: 105 x 68 m
พื้นผิว: Bermuda Celebration
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 15 สิงหาคม ค.ศ. 1952
ก่อสร้าง: 17 กันยายน ค.ศ. 1953 ถึง 25 มกราคม ค.ศ. 1970
เปิดใช้สนาม: 2 ตุลาคม 1960
ปรับปรุง: 1994−1996, 2000, 2009 และ 2016
สถาปนิก: João Batista Vilanova Artigas
สนามกีฬาซีเซรู ปงเปว จี โตเลดู, หรือรู้จักกันในชื่อ โมรุงบี (สำเนียงบราซิล: [moɾũˈbi]), เป็นสนามฟุตบอล ตั้งอยู่ใน เขตโมรุงบี ใน เซาเปาลู, ประเทศบราซิล. เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเซาเปาลู สนามแห่งนี้ตั้งชื่อ ตามซีเซรู ปงเปว จี โตเลดู อดีตประธานสโมสรเซาเปาลู, โมรุงบี เป็นสนามของเอกชนที่ใหญ่ที่สุดในบราซิล และใหญ่เป็นลำดับที่สามในบราซิลรองจาก มาแน การิงชา และ มารากานัง เดิมทีสนามแห่งนี้มีความจุ 120,000 ที่นั่ง แต่ปัจจุบันมีความจุที่ 67,052 ที่นั่ง พื้นสนามมีความยาว 105 เมตร และกว้าง 68 เมตร (กว้าง 115 หลา ยาว 74 หลา)
การแข่งขันฟุตบอลทีมชาติ > เกมทีมชาติบราซิล

| วันที่ | พบกับ | ผล | รายการ |
| --- | --- | --- | --- |
| 24  เมษายน ค.ศ. 1962 |  ปารากวัย | 4–0 | Taça Oswaldo Cruz |
| 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 |  โปรตุเกส | 2–1 | กระชับมิตร |
| 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 |  เวลส์ | 3–1 | กระชับมิตร |
| 13 เมษายน ค.ศ. 1963 |  อาร์เจนตินา | 2–3 | โคปา โรคา |
| 4 มิถุนายน ค.ศ. 1966 |  เปรู | 4–1 | กระชับมิตร |
| 22 มีนาคม ค.ศ. 1970 |  ชิลี | 5–0 | กระชับมิตร |
| 26 เมษายน ค.ศ. 1970 |  บัลแกเรีย | 0–0 | กระชับมิตร |
| 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 |  ออสเตรีย | 1–1 | กระชับมิตร |
| 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 |  ยูโกสลาเวีย | 3–0 | กระชับมิตร |
| 17 เมษายน ค.ศ. 1974 |  โรมาเนีย | 2–0 | กระชับมิตร |
| 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 |  ออสเตรีย | 0–0 | กระชับมิตร |
| 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 |  บัลแกเรีย | 1–0 | กระชับมิตร |
| 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1977 |  รัฐเซาเปาลู | 2–0 | กระชับมิตร |
| 16 มิถุนายน ค.ศ. 1977 |  รัฐเซาเปาลู | 1–1 | กระชับมิตร |
| 19 มิถุนายน ค.ศ. 1977 |  โปแลนด์ | 3–1 | กระชับมิตร |
| 21 มิถุนายน ค.ศ. 1979 |  อายักซ์ | 5–0 | กระชับมิตร |
| 16 สิงหาคม ค.ศ. 1979 |  โบลิเวีย | 2–0 | โกปาอาเมริกา 1979 |
| 29 มิถุนายน ค.ศ. 1980 |  โปแลนด์ | 1–0 | กระชับมิตร |
| 3 มีนาคม ค.ศ. 1982 |  เชโกสโลวาเกีย | 2–1 | กระชับมิตร |
| 17 มิถุนายน ค.ศ. 1984 |  อาร์เจนตินา | 0–0 | โคปา โรคา |
| 30 มิถุนายน ค.ศ. 1985 |  โบลิเวีย | 1–1 | ฟุตบอลโลก 1986 รอบคัดเลือก |
| 20 สิงหคม ค.ศ. 1989 |  เวเนซุเอลา | 6–0 | ฟุตบอลโลก 1990 รอบคัดเลือก |
| 22 สิงหาคม ค.ศ. 1993 |  เอกวาดอร์ | 2–0 | ฟุตบอลโลก 1994 รอบคัดเลือก |
| 26 เมษายน ค.ศ. 2000 |  เอกวาดอร์ | 3–2 | ฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือก |
| 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 |  อาร์เจนตินา | 3–1 | ฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือก |
| 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 |  โคลอมเบีย | 1–0 | ฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือก |
| 25 เมษายน ค.ศ. 2001 |  เปรู | 1–1 | ฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือก |
| 5 กันยายน ค.ศ. 2004 |  โบลิเวีย | 3–1 | ฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก |
| 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 |  อุรุกวัย | 2–1 | ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก |
| 7 กันยายน ค.ศ. 2012 |  แอฟริกาใต้ | 1–0 | กระชับมิตร |
| 6 มิถุนายน ค.ศ. 2014 |  เซอร์เบีย | 1–0 | กระชับมิตร |
การแข่งขันฟุตบอลทีมชาติ > โกปาอาเมริกา 2019

โมรุงบี เป็นหนึ่ง ใน 6 สนามที่รับเป็นเจ้าภาพโกปาอาเมริกา 2019 โดยพิธีเปิดการแข่งขันยังจัดขึ้นในนัดแรกของการแข่งขันที่สนามนี้อีกด้วย โดยแข่งในสนามนี้ทั้งหมดสามนัด ในรอบแบ่งกลุ่ม
| วันที่ | ทีม #1 | ผล | ทีม #2 | รอบ | ผู้ชม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |  บราซิล | 3–0 |  โบลิเวีย | รอบแบ่งกลุ่ม | 47,260 |
| 17 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |  ญี่ปุ่น | 0–4 |  ชิลี | รอบแบ่งกลุ่ม | 23,253 |
| 19 มิถุนายน ค.ศ. 2019 |  โคลอมเบีย | 1–0 |  กาตาร์ | รอบแบ่งกลุ่ม | 22,079 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Página oficial do São Paulo Futebol Clube
História do Morumbi - Página oficial do São Paulo Futebol Clube เก็บถาวร 2011-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Página do Estádio do Morumbi
168 fotos Estádio do Morumbi
Morumbi - 50 anos - história
Sócio Torcedor
Passaporte FC
23°36′0.45″S 46°43′12.56″W﻿ / ﻿23.6001250°S 46.7201556°W﻿ / -23.6001250; -46.7201556﻿ (Estádio do Morumbi)
โฟร์เพลย์ (แก้ความกำกวม)

โฟร์เพลย์ อาจหมายถึง
โฟร์เพลย์ (Fourplay) กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติอเมริกัน
การเล้าโลม (foreplay) การสัมผัสบริเวณอวัยวะต่างๆ ของร่างกายเพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ก่อนการมีเพศสัมพันธ์
เอมี่ วอลเลซ

| เอมี่ วอลเลซ |
| --- | --- |
เกิด: เอมี่ เดโบราห์ วอลเลซ 03 กรกฎาคม ค.ศ. 1955(1955-07-03) ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 10 สิงหาคม ค.ศ. 2013(2013-08-10) (58 ปี) ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
อาชีพ: นักเขียน
ช่วงเวลา: 1976–2013
ผลงานที่สำคัญ: The Book of Lists, Sorcerer's Apprentice: My Life with Carlos Castaneda
คู่สมรส: โจเซฟ มาร์ก
ญาติ: เออร์วิง วอลเลซ และ ซิลเวีย คาห์น (พ่อแม่)  เดวิด วอลเลชินสกี้ (พี่ชาย)
เอมี่ วอลเลซ (3 กรกฎาคม 1955 – 10 สิงหาคม 2013) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน เธอเป็นลูกสาวของนักเขียน เออร์วิง วอลเลซ และซิลเวีย วอลเลซ และเป็นพี่สาวของนักเขียนและนักประวัติศาสตร์ประชานิยม เดวิด วอลเลชินสกี้ เธอเป็นผู้เขียนร่วมของหนังสือขายดี "The Book of Lists" (1977)
อาชีพ

วอลเลซเป็นที่รู้จักดีจากหนังสือรวมรายชื่อของเธอ ซึ่งมีเนื้อหาหลากหลายตั้งแต่เรื่องหายาก แปลกประหลาด และแปลกประหลาด ไปจนถึงอาชญากรรมและเรื่องสยองขวัญ ในปี 1977 เธออาศัยอยู่ในเบิร์กลีย์ในคอมมูนของพี่ชายของเธอและในช่วงปิดเทอม เธอทำงานร่วมกับพี่ชายและพ่อของพวกเขาในหนังสือขายดีเรื่อง The Book of Lists หนังสือเล่มนี้มีทั้งหมด 3 เวอร์ชัน
วอลเลซใช้รูปแบบรายการในหนังสืออีกสองเล่ม ได้แก่The Official Punk Rock Book of Lists with Handsome Dick Manitoba (2007) และThe Book of Lists: Horror (2008) เขียนร่วมกับเดล โฮวิสันและสก็อตต์ แบรดลีย์ แฟนหนุ่มของเธอ (เกิดเมื่อปี 1972)
นอกจากนี้เธอยังเขียนเรื่องThe Prodigyซึ่งเป็นชีวประวัติของวิลเลียม เจมส์ ไซดิสซึ่งตีพิมพ์ในปี 1986 และนวนิยายอีโรติกเรื่องDesire (1990) อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว

วอลเลซแต่งงานกับนักดนตรีโยเซฟ มาร์กเป็นเวลาเจ็ดปี และเธอได้มอบให้หนังสือชีวประวัติเกี่ยวกับวิลเลียม เจมส์ ไซดิส The Prodigy ให้แก่เขา ทั้งคู่หย่าร้างกันในปี 1986
ในปี 1990 เธอมีความสัมพันธ์กับนักมนุษยวิทยา การ์โลส แคสเทนด้า ซึ่งเธอได้เขียนถึงเรื่องนี้ในบันทึกความทรงจำของเธอSorcerer's Apprentice: My Life with Carlos Castaneda,  ตีพิมพ์ในปี 2003 หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มแรกที่เปิดเผยชีวิตส่วนตัวของ การ์โลส แคสเทนด้า
การเสียชีวิต

วอลเลซเสียชีวิตจากโรคหัวใจในเดือนสิงหาคม 2013 ในวัย 58 ปี
บรรณานุกรม

The Book of Lists. William Morrow, 1977. (with Irving Wallace and David Wallechinsky)
The Two: The Story of the Original Siamese Twins. Simon & Schuster, 1978. (with Irving Wallace)
The Psychic Healing Book. Delacorte Press, 1978. (with Bill Henkin)
The Book of Lists #2. William Morrow, 1980. (with Irving Wallace, David Wallechinsky and Sylvia Wallace)
The Book of Predictions. William Morrow, 1980. (with David Wallechinsky and Irving Wallace)
The Intimate Sex Lives of Famous People. Delacorte, 1981. (with Irving Wallace, David Wallechinsky and Sylvia Wallace)
The Book of Lists #3. William Morrow, 1983. (with David Wallechinsky and Irving Wallace)
Significa. Dutton, 1983. (with Irving Wallace and David Wallechinsky)
The Prodigy: A Biography of William James Sidis, America's Greatest Child Prodigy. Dutton, 1986.
Desire. Houghton Mifflin, 1990. ISBN 0395519519
The Book of Lists: The '90s Edition. Little, Brown, 1993. (with David Wallechinsky)
Sorcerer's Apprentice: My Life with Carlos Castaneda. North Atlantic Books, 2003. ISBN 1-58394-076-6
The New Book of Lists, 2005. ISBN 1-84195-719-4. (with David Wallechinsky)
The Official Punk Rock Book of Lists. Backbeat Books, 2007. ISBN 978-0879309190. (with Handsome Dick Manitoba)
The Book of Lists: Horror. Harper, 2008. (with Del Howison and Scott Bradley)