stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2456
ผู้เกิด > มิถุนายน

9 มิถุนายน – ขจร สุขพานิช นักประวัติศาสตร์ (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2521)
10 มิถุนายน – พระสุธรรมาธิบดี (แสง ชุตินฺธโร) อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี (ธรรมยุต) (มรณภาพ พ.ศ. 2559)
14 มิถุนายน – หม่อมราชวงศ์ทองแท่ง ทองแถม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังคนที่ 14 (อนิจกรรม พ.ศ. 2529)
17 มิถุนายน – จำรัส จตุรภัทร รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังคนที่ 24 (อนิจกรรม พ.ศ. 2527)
28 มิถุนายน – ธรรมนูญ เทียนเงิน รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยคนที่ 26 (อนิจกรรม พ.ศ. 2532)
ผู้เกิด > กรกฎาคม

4 กรกฎาคม – พระครูโพธิสารประสาธน์ (บุญมี อคฺคปุญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดโพธิสัมพันธ์ (มรณภาพ พ.ศ. 2517)
26 กรกฎาคม – สุปัน พูลพัฒน์ อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร (อนิจกรรม พ.ศ. 2517)
28 กรกฎาคม – เจ้าไชยสุริวงศ์ ณ เชียงใหม่ อดีตสมาชิกสภาเทศบาลนครเชียงใหม่ (พิราลัย พ.ศ. 2547)
ผู้เกิด > สิงหาคม

7 สิงหาคม – สุริยนันทนา สุจริตกุล (หม่อมเจ้าสุริยนันทนา สุริยง) อดีตพระอนุวงศ์ (สิ้นชีพิตักษัย พ.ศ. 2557)
12 สิงหาคม – พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) เจ้าอาวาสวัดเกษรศีลคุณ (มรณภาพ พ.ศ. 2554)
25 สิงหาคม
หม่อมหลวงเติบ ชุมสาย ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารไทย (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2529)
โอสถ โกศิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมคนที่ 17 (อนิจกรรม พ.ศ. 2549)
ผู้เกิด > กันยายน

4 กันยายน – เพรียบ หุตางกูร อดีตหัวหน้าคณะผู้พิพากษาศาลฎีกา (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2541)
ผู้เกิด > ตุลาคม

3 ตุลาคม – สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 19 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2556)
11 ตุลาคม – หม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ นักเขียน (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2553)
29 ตุลาคม – พระอริยเวที (เขียน ฐิตสีโล) เจ้าคณะจังหวัดนครราชสีมา (ธรรมยุต) (มรณภาพ พ.ศ. 2547)
ผู้เกิด > พฤศจิกายน

11 พฤศจิกายน – บุญชู จันทรุเบกษา รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมคนที่ 18 (อนิจกรรม พ.ศ. 2519)
15 พฤศจิกายน – หม่อมหลวงรุจิรา อิศรางกูร นักแสดง (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2527)
ผู้เกิด > ธันวาคม

2 ธันวาคม
หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ พระอนุวงศ์ (สิ้นชีพิตักษัย พ.ศ. 2541)
สริ ยงยุทธ นักเปียโน (เสียชีวิต พ.ศ. 2548)
14 ธันวาคม
พระครูอดุลธรรมกิตติ์ (กลั่น อคฺคธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดเขาอ้อ (มรณภาพ พ.ศ. 2549)
เฉิด สุดารา ครู (เสียชีวิต พ.ศ. 2558)
25 ธันวาคม – หม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิต พระอนุวงศ์ (สิ้นชีพิตักษัย พ.ศ. 2533)
31 ธันวาคม – ประมาณ อดิเรกสาร รองนายกรัฐมนตรีคนที่ 18 (อนิจกรรม พ.ศ. 2553)
ผู้เกิด > ไม่ทราบวัน

อารีย์ ลีวีระ อดีตนายกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย (เสียชีวิต พ.ศ. 2496)
อัมพร จินตกานนท์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรมคนที่ 5 (อนิจกรรม พ.ศ. 2531)
เพียรศักดิ์ นิสสัยสุข อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2532)
ผล พูนเสริม (ผล พระประแดง) นักมวยสากล (ไม่ทราบปีเสียชีวิต)
ผู้เสียชีวิต > มกราคม

12 มกราคม – พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี อดีตเจ้ากรมพลำภัง (ประสูติ พ.ศ. 2427)
24 มกราคม – เจ้าจอมมารดาเที่ยง พระสนมในรัชกาลที่ 4 (เกิด พ.ศ. 2374)
ผู้เสียชีวิต > กุมภาพันธ์

5 กุมภาพันธ์ – เจ้าจอมมารดาเอม พระสนมในรัชกาลที่ 4 (เกิด พ.ศ. 2382)
ผู้เสียชีวิต > มีนาคม

2 มีนาคม – สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เขียว จนฺทสิริ) เจ้าคณะใหญ่คณะกลาง (เกิด พ.ศ. 2376)
ผู้เสียชีวิต > เมษายน

10 เมษายน – พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) สมุหเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ตคนที่ 4 (เกิด พ.ศ. 2400)
19 เมษายน – เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (หม่อมราชวงศ์คลี่ สุทัศน์) เสนาบดีกระทรวงธรรมการคนที่ 2 (เกิด พ.ศ. 2386)
22 เมษายน – สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฤทธิ์ ธมฺมสิริ) เจ้าคณะใหญ่ฝายเหนือ (เกิด พ.ศ. 2380)
ผู้เสียชีวิต > พฤษภาคม

13 พฤษภาคม – เจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (ท้วม บุนนาค) เสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศคนที่ 1 (เกิด พ.ศ. 2373)
30 พฤษภาคม – พระยาไกรเพ็ชร์รัตนสงคราม (แฉ่ บุนนาค) สมุหเทศาภิบาลมณฑลนครสวรรค์คนที่ 2 (เกิด พ.ศ. 2395)
ผู้เสียชีวิต > สิงหาคม

5 สิงหาคม – พระยาเทพอรชุน (เจ๊ก จารุจินดา) สมุหเทศาภิบาลมณฑลราชบุรี (เกิด พ.ศ. 2395)
7 สิงหาคม – พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2398)
10 สิงหาคม – พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสาทสมร พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2426)
ผู้เสียชีวิต > กันยายน

8 กันยายน – เจ้าจอมมารดาสังวาลย์ พระสนมในร้ชกาลที่ 4 (เกิด พ.ศ. 2381)
28 กันยายน – พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระกุลเชษฐ์ในราชวงศ์จักรีพระองค์ที่ 13 (ประสูติ พ.ศ. 2366)
30 กันยายน – พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี (พระองค์เจ้าบีเอตริศ) พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2419)
ผู้เสียชีวิต > ตุลาคม

28 ตุลาคม – พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการคนที่ 2 (ประสูติ พ.ศ. 2406)
ผู้เสียชีวิต > พฤศจิกายน

13 พฤศจิกายน – พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นวรวัฒน์สุภากร พระบรมวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2396)
ผู้เสียชีวิต > ธันวาคม

3 ธันวาคม – พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแก้วกัลยาณี พระอนุวงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2392)
ผู้เสียชีวิต > ไม่ทราบวัน

พระสารสาสน์พลขันธ์ (เยโรลาโม เอมิลิโอ เยรินี) เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบกคนที่ 1 (เกิด พ.ศ. 2403)
นิติกรรมทางแพ่ง

นิติกรรม ในความหมายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ตามมาตรา 149 ได้ให้ความหมายไว้ว่า "การใดๆอันบุคคลกระทำลงโดยชอบด้วยกฎหมายและด้วยใจสมัครมุ่งโดยตรงต่อการผูกนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคล เพื่อจะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวนหรือระงับซึ่งสิทธิ" ในบางประเทศที่ใช้กฎหมายลายลักษณ์อักษร (Civil Law System) จะพูดถึงหลักนิติกรรมและครอบครุมไปถึงหลักสัญญา บางประเทศที่ใช้กฎหมายจารีตประเพณี (Common Law System) จะพูดเพียงแต่หลักสัญญาเท่านั้นโดยครอบคลุมถึงนิติกรรมฝ่ายเดียวและนิติกรรมหลายฝ่าย
เหตุทางกฎหมาย

ไม่ว่าจะเรียกว่า เหตุการณ์ในทางกฎหมาย , เหตุในกฎหมาย หรือ นิติการณ์ ทั้งหมดล้วนมีผลให้เกิดสิทธิและหน้าที่ผูกผันกันตามกฎหมายคือ "นิติเหตุ" อาจเกิดจากการกระทำของบุคคลหรือไม่เกิดจากการกระทำของบุคคลเลยก็ได้ นิติเหตุนั้นสามารถทำให้เกิดการก่อสิทธิ เปลี่ยนแปลงสิทธิ โอนสิทธิ สงวนสิทธิ หรือระงับสิทธินั้นๆ นิติเหตุมี 2 กรณีคือ
นิติเหตุโดยธรรมชาติ กล่าวคือ เป็นเหตุที่สามารถเกิดได้เองโดยธรรมชาติเป็นผู้กระทำ แต่มีกฎหมายเข้าไปรับรองให้มีผลตามกฎหมาย เช่น เหตุหรือปรากฏการณ์ที่เกิดกับชีวิตของบุคคลธรรมดา เช่นการเกิดของบุคคลธรรมดาทำให้เริ่มต้นสภาพบุคคล (มาตรา 15 วรรคแรก) การมีสภาพบุคคลทำให้บุคคลนั้นสามารถมีสิทธิหรือสามารถมีหน้าที่ต่างๆตามที่กฎหมายบัญญัติไว้
นิติเหตุที่เกิดขึ้นจากการกระทำของบุคคล แบ่งออกมาเป็น 2 ประการ
ผู้กระทำมีเจตนามุ่งให้เกิดผลในกฎหมายหรือไม่ก็ได้ เช่น การทำละเมิด (มาตรา 420) จัดการงานนอกสั่ง (มาตรา 395) ลาภมิควรได้ (มาตรา 406)
ผู้กระทำมีเจตนามุ่งให้เกิดผลทางกฎหมาย โดยผู้กระทำมีเจตนามุ่งให้เกิดผลทางกฎหมาย ผู้กระทำทำโดยชอบกฎหมายและด้วยใจสมัครมีเจตนามุ่งให้เกิดการเคลื่อนไหว
ต็อกโปกี

| --- | --- |

ชื่ออื่น: เค้กข้าว-ผัด
ประเภท: โพกึม
แหล่งกำเนิด: ประเทศเกาหลี
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: อาหารเกาหลี
ส่วนผสมหลัก: ต็อก (เค้กข้าวทรงกระบอก), ออมุก (ลูกชิ้นปลา), โคชูจัง
รูปแบบอื่น: คุงจุงต็อกโปกี, ราโบกี
 ตำราอาหาร: ต็อกโปกี   สื่อ: ต็อกโปกี
| --- | --- |
ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 떡볶이
อาร์อาร์: ddeokbokki 
เอ็มอาร์: ttŏkpokki 
IPA: /t͈ʌk̚.p͈o.k͈i/
ต็อกโปกี (เกาหลี: 떡볶이; อาร์อาร์: ddeokbokki; เอ็มอาร์: ttŏkpokki) หรือ เค้กข้าว-ผัด เป็นอาหารเกาหลียอดนิยมที่ทำจากแป้ง คาแรต็อก ขนาดเล็กซึ่งเรียกว่า ต็องมย็อน  (떡면, "เส้นแป้งข้าวเจ้า") นำไปผัด โดย ออมุก (ลูกชิ้นปลา), ไข่ต้ม และต้นหอมเป็นส่วนผสมที่นิยมใส่เพิ่มมากที่สุด จะปรุงรสด้วยซอสแบบเผ็ดที่ทำจาก โคชูจัง (น้ำพริก) หรือซอสแบบไม่เผ็ดที่ทำจาก คันจัง (ซีอิ๊วเกาหลี) ก็ได้ แต่แบบแรกเป็นแบบที่พบบ่อยที่สุด 
ในขณะที่แบบหลังพบได้น้อยกว่า และบางครั้งเรียกว่า คุงจุงต็อกโปกี ("ต็อกโปกีชาววัง")
ในปัจจุบัน ต็อกโปกีมีรูปแบบหลากหลาย รวมไปถึงต็อกโปกีแกงกะหรี่, ต็อกโปกีครีมซอส, ต็อกโปกีชาจัง, ต็อกโปกีซีฟูด, ต็อกโปกีคัลบี และอื่น ๆ โดยทั่วไป ผู้คนมักซื้อและกินต็อกโปกีที่ พุนชิกจิบ (ร้านอาหารว่างหรืออาหารจานเดียว) เช่นเดียวกับ โพจังมาชา (แผงลอยริมถนน) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารเฉพาะสำหรับต็อกโปกีอีกด้วย
ประวัติ

ต็อกโปกีปรากฏชื่อเป็นครั้งแรกในตำราอาหารสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชื่อ ชีอึยจ็อนซอ โดยมีตัวสะกดแบบโบราณว่า สต็อกบกกี (steokbokgi; เกาหลี: ᄯᅥᆨ복기) จากหนังสือดังกล่าว ต็อกโปกียังเป็นที่รู้จักกันในชื่อต่าง ๆ รวมถึง ต็อกจิม (เค้กข้าว-ตุ๋น), ต็อกจับแช (เค้กข้าว-ผัด) และ ต็อกจ็อนกล (เค้กข้าวหม้อไฟ) ตามรูปแบบของราชสำนักเกาหลี ต็อกโปกีทำจาก ต็อก (เค้กข้าว), เซอร์ลอยน์, น้ำมันงา, ซีอิ๊ว, ต้นหอม, ไลเคนชนิด Umbilicaria esculenta, เมล็ดสน และเมล็ดงาคั่วบด ในขณะที่ต็อกโปกีที่ใช้ซีอิ๊วเป็นส่วนผสมได้รับการทำขึ้นในบ้านหลังใหญ่ของตระกูลพาพย็องยุน ซึ่งเป็นสถานที่ผลิตซีอิ๊วคุณภาพดี ในรูปแบบนี้ เนื้อส่วนซี่โครงส่วนปลายยังเป็นวัตถุดิบที่นิยมใช้อีกด้วย ชื่อของต็อกโปกียังปรากฏในหนังสือฉบับปรับปรุงและแก้ไขเพิ่มเติมชื่อ โชซ็อนโยรีเจบ็อบ ซึ่งอธิบายอาหารชนิดนี้ว่าเป็นอาหารคาวที่ใช้ซีอิ๊วเป็นส่วนผสม
ระเบียงภาพ

ต็อกโปกีใน พุนชิกจิบ (ร้านอาหารว่าง)
ราโบกี (ต็อกโปกีกับเส้น รามย็อน)
จลโบกี (ต็อกโปกีกับเส้น จลมย็อน)
โทบุเวิลด์สแควร์

(ประเทศญี่ปุ่น)
ทางเข้าโทบุเวิลด์สแควร์
โตเกียวสกายทรีและท่าอาการศยานนานาชาตินะริตะในโทบุเวิลด์สแควร์
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว
โตเกียวโดม
สถานีรถไฟโตเกียว
โทบุเวิลด์สแควร์ (ญี่ปุ่น: 東武ワールドスクウェア, อังกฤษ: Tobu World Square) คือ สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในเมืองนิกโก จังหวัดโทะชิงิ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1993 มีพื้นที่ 7.65 ตารางกิโลเมตร สวนแห่งนี้ประกอบด้วยสิ่งจำลองขนาด 1:25 ซึ่งเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียง รวมถึงสถานที่ที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมขององค์การยูเนสโก และหุ่นจำลองคนขนาดจิ๋วกว่า 140,000 คน โดยมีจุดประสงค์เพื่อปกป้องวัฒนธรรมและซากปรักหักพังของรูปแบบสถาปัตยกรรมทั่วโลก
เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2010 แบบจำลองของโตเกียวสกายทรีถูกเปิดเผยที่สวนแห่งนี้ ซึ่งมีขนาดความสูงถึง 26 เมตร โดยสูงกว่างานจำลองตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ที่มีความสูง 19.95 เมตร
ประวัติ

| วันที่ | เหตุการณ์ |
| --- | --- |
24 เมษายน 1993: เปิดทำการ
5 สิงหาคม 1993: จำนวนของผู้เข้าชมเกินหนึ่งล้านคน
23 เมษายน 1995: จำนวนผู้เข้าชมเกิน 5 ล้านคน
9 กรกฎาคม 1995: ปิดทำการ และเปิดศาลานิทรรศการละคร "Val di"
24 เมษายน 1999: ตีพิมพ์เรื่อง "กลิ่นหอมของรัฐบาลที่พระราชวัง พระราชวังคยองบกกุง และเปิดทำการอีกครั้ง
9 ตุลาคม 1999: สองวันถึงวันที่ 9-10 เปิดดำเนินการในเวลากลางคืนเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เปิด
31 มีนาคม 2002: การรับโอนกิจการไปสู่บริษัทย่อยที่จัดตั้งขึ้นใหม่ของโทบุเวิลด์สแควร์
11 กันยายน 2002: การดำเนินงานการกุศลวันที่ระลึกบริการและเหยื่อของการโจมตีของผู้ก่อการร้ายในประเทศสหรัฐอเมริกาที่เกิดขึ้นในปีที่แล้ว
24 เมษายน 2003: ครบรอบ 10 ปี เปิดอัลบั้มภาพฟรีที่นำเสนอโทบุเวิลด์สแควร์ และเป็นวันที่ระลึกกับผู้เข้าชมสวน
24 เมษายน 2008: ครบรอบ 15 ปี เปิดการก่อสร้างสวนที่ระลึกด้านทางเข้าหลัก
11 มีนาคม 2011: ปิดชั่วคราวเนื่องจากผลกระทบของแผ่นดินไหวใหญ่ญี่ปุ่นตะวันออกที่เกิดขึ้น
24 เมษายน 2011: เปิดตัวโตเกียวสกายทรี
36°48′28″N 139°42′42″E﻿ / ﻿36.807773°N 139.711761°E﻿ / 36.807773; 139.711761
ประวัติ > เขตญี่ปุ่นสมัยใหม่

| เลขที่ | สถานที่ | ประเทศ | ยุคสมัย (ค> ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | โตเกียวสกายทรี |  ญี่ปุ่น | 2012 | ตั้งในสวนนี้ตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน 2010 |
| 1 | อาคารรัฐสภาแห่งชาติ |  ญี่ปุ่น | 1936 |  |
| 2 | พระราชวังอะคาซะกะ |  ญี่ปุ่น | 1909 |  |
| 3 | สถานีรถไฟโตเกียว |  ญี่ปุ่น | 1914 | รถไฟยามาไบโคะ ชิกันเซน และรถไฟด่วนสายชูโอ |
| 4 | โตเกียวทาวเวอร์ |  ญี่ปุ่น | 1958 |  |
| 5 | โรงแรมอิมพีเรียล (หลังเก่า) |  ญี่ปุ่น | 1923 | สถานที่จริงไม่มีแล้ว (รื้อใน ค.ศ. 1968). |
| 6 | โตเกียวโดม |  ญี่ปุ่น | 1988 |  |
| 7 | พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว (Honkan) |  ญี่ปุ่น | 1938 |  |
| 8 | พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว (Hyōkeikan) |  ญี่ปุ่น | 1909 |  |
| 9 | สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิ |  ญี่ปุ่น | 1964 |  |
| 10 | ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ, อาคาร 2 |  ญี่ปุ่น | 1992 |  |
| 11 | ฟูจิมารุ (เรือโดยสาร) |  ญี่ปุ่น | 1989 |  |
| 12 | ท่าเรือประมงแบบญี่ปุ่น |  ญี่ปุ่น | – |  |
พระราชวังอะคาซะกะ
โตเกียวทาวเวอร์
ท่าอากาศยานนานาชาตินะริต
ฟูจิมารุ (เรือโดยสาร)
ประวัติ > เขตอเมริกา

อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ
การปล้นในนครนิวยอร์ก
พระราชวังแวร์ซาย เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
ทำเนียบขาว
ประวัติ > เขตอียิปต์

| เลขที่ | สถานที่ | ประเทศ | ยุคสมัย (ค> ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 | พีระมิดเมนคูเร |  อียิปต์ | ประมาณศตวรรษที่ 26-25 ก่อนคริสตกาล | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 21 | พีระมิดคาเฟร |  อียิปต์ | ประมาณศตวรรษที่ 26-25 ก่อนคริสตกาล | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 22 | พีระมิดคูฟู (มหาพีระมิดแห่งกีซ่า) |  อียิปต์ | ประมาณศตวรรษที่ 26-25 ก่อนคริสตกาล | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 23 | มหาสฟิงซ์ |  อียิปต์ | ประมาณศตวรรษที่ 26-25 ก่อนคริสตกาล | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 24 | มหาวิหารอาบู ซิมเบล |  อียิปต์ | ศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
กลุ่มพีระมิดแห่งกีซ่า
พีระมิดคาเฟร และมหาสฟิงซ์
มหาสฟิงซ์ และกองคาราวาน
มหาวิหารอาบู ซิมเบล
ประวัติ > เขตยุโรป

| เลขที่ | สถานที่ | ประเทศ | ยุคสมัย (ค> ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 | วิหารพาร์เธนอน |  กรีซ | ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 26 | โคลอสเซียม โรมัน |  อิตาลี | 80 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 27 | หอเอนเมืองปิซา |  อิตาลี | 1372 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 28 | มหาวิหารนักบุญเปโตร |  นครรัฐวาติกัน | 1626 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 29 | มหาวิหารมิลาน |  อิตาลี | 1813 |  |
| 30 | มหาวิหารซันมาร์โก, เวนิส |  อิตาลี | 1090 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 31 | พระราชวังช็องบอร์ |  ฝรั่งเศส | 1547 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 32 | พระราชวังแวร์ซาย |  ฝรั่งเศส | 1772 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 33 | โบสถ์ซาเคร เกอร์, ปารีส |  ฝรั่งเศส | 1919 |  |
| 34 | มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส |  ฝรั่งเศส | 1225 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 35 | อาร์กเดอทรียงฟ์เดอเลตวล (ประตูชัย) |  ฝรั่งเศส | 1836 |  |
| 36 | หอไอเฟล |  ฝรั่งเศส | 1889 |  |
| 37 | พระราชวัง Belvedere  |  ออสเตรีย | 1723 |  |
| 38 | โบสถ์ Borgund Stave  |  นอร์เวย์ | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12 |  |
| 39 | พระราชวังปีเตอร์ฮอฟ |  รัสเซีย | 1709 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 40 | มหาวิหารเซนต์เบซิล |  รัสเซีย | 1560 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 41 | วังสันติ |  เนเธอร์แลนด์ | 1913 |  |
| 42 | Magere Brug (สะพาน) |  เนเธอร์แลนด์ | 1772 |  |
| 43 | กังหันลมแห่ง Kinderdijk |  เนเธอร์แลนด์ | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 18-19 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 44 | กังหันลมแห่ง De Gekroonde Poelenburg, Zaandam (A) |  เนเธอร์แลนด์ | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 18-19 |  |
| 45 | กังหันลมแห่ง De Huisman, Zaandam (B) |  เนเธอร์แลนด์ | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 18-19 |  |
| 46 | ปราสาทนอยชวานชไตน์ |  เยอรมนี | 1886 |  |
| 47 | พระราชวังบักกิงแฮม |  สหราชอาณาจักร | 1703 |  |
| 48 | ปราสาท Dover |  สหราชอาณาจักร | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12 |  |
| 49 | ทาวเวอร์บริจด์ (สะพาน) |  สหราชอาณาจักร | 1894 |  |
| 50 | เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ |  สหราชอาณาจักร | 1245–1519 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 51 | บิ๊กเบน และ พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ |  สหราชอาณาจักร | 1836–1868 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 52 | ซากราดาฟามีเลีย |  สเปน | 1882 – (อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง) | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 53 | อาลัมบรา |  สเปน | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 13-15 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 54 | สวน Güell |  สเปน | 1914 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 55 | บ้าน Casa Vicens |  สเปน | 1888 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 56 | มหาวิหารบาร์เซโลนา |  สเปน | 1058 |  |
วิหารพาร์เธนอน
แบบจำลองขนาด 1:25 ของมหาวิหารนักบุญเปโตร
ประตูชัยฝรั่งเศส กรุงปารีส
ซากราดาฟามีเลีย
กังหันลมแห่ง Kinderdijk (ซ้าย) และกังหันลม Zaanse Schans (ขวา)
หอไอเฟลและพระราชวัง Belvedere
ประวัติ > เขตเอเชีย

| เลขที่ | สถานที่ | ประเทศ | ยุคสมัย (ค> ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 57 | มัสยิดอิหม่าม, อิสฟาฮาน |  อิหร่าน | 1638 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 58 | อานันทวิหาร |  พม่า | ประมาณ 1091 |  |
| 59 | นครวัด |  กัมพูชา | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 60 | ทัชมาฮาล |  อินเดีย | 1653 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 61 | พระราชวังต้องห้าม |  จีน | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 15-17 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 62 | หอสักการะฟ้าเทียนถัน |  จีน | 1420 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 63 | ถ้ำผาม่อเกา |  จีน | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 4 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 64 | ถ้ำผาหยุนกัง |  จีน | ประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่ 5 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 65 | กำแพงเมืองจีน |  จีน | ประมาณศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 66-A | นัมแดมุน (ประตู) |  เกาหลีใต้ | 1448 | มีการสร้างใหม่ใน ค.ศ. 2008 เนื่องจากถูกทำลายในเหตุการณ์ ไฟไหม้นัมแดมุนในปี 2008 (สร้างเสร็จใน ค.ศ. 2011). |
| 66-B | พระราชวังคยองบกกุง |  เกาหลีใต้ | 1867 | นิทรรศการในเดือนเมษายน ค.ศ. 1999 |
| 67 | เจดีย์มังกรและเสือ, Kaohsiung |  ไต้หวัน | 1976 |  |
นครวัด
การถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง The Last Emperor ที่พระราชวังต้องห้าม
กำแพงเมืองจีน
เจดีย์มังกรและเสือ Kaohsiung
ทัชมาฮาล
ประวัติ > เขตญี่ปุ่น

| เลขที่ | สถานที่ | ประเทศ | ยุคสมัย (ค> ศ.) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 68 | เจดีย์แห่ง Ishiyama-dera |  ญี่ปุ่น | 747 |  |
| 69 | วัด Tōshōdai |  ญี่ปุ่น | 759 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 70 | วัด Yakushi |  ญี่ปุ่น | 680 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 71 | วัดโฮริว |  ญี่ปุ่น | 607 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 72 | ศาลเจ้าคะซุงะ |  ญี่ปุ่น | 768 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 73 | ปราสาทนิโจ |  ญี่ปุ่น | 1603 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 74 | วัดคิงกะกุ |  ญี่ปุ่น | 1397 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 75 | วัดกิงกะกุ |  ญี่ปุ่น | 1490 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 76 | วัดเบียวโด |  ญี่ปุ่น | 1052 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 77 | พระราชวังเกียวโต |  ญี่ปุ่น | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 13 |  |
| 78 | เรือนคะสึระริคีว |  ญี่ปุ่น | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 17 |  |
| 79 | วัดคิโยะมิซุ |  ญี่ปุ่น | 778 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 80 | วัดโทได |  ญี่ปุ่น | ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 81 | ศาลเจ้าอิสึกุชิมะ |  ญี่ปุ่น | ประมาณ 1168 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 82 | ปราสาทฮิเมะจิ |  ญี่ปุ่น | 1609 |  |
| 83 | วัด Zuigan |  ญี่ปุ่น | ประมาณ 828 |  |
| 84 | วัด Engaku |  ญี่ปุ่น | 1282 |  |
| 85 | ปราสาทคุมะโมะโตะ |  ญี่ปุ่น | 1607 |  |
| 86 | สวน 4 ฤดูในญี่ปุ่น |  ญี่ปุ่น | ฤดูใบไม้ผลิ  ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง ฤดูหนาว | รถไฟด่วนโทบุ , รถจักรไอน้ำ และรถไฟขนส่งสินค้า |
| 87 | บ้านหลายชั้นใน Tamugimata |  ญี่ปุ่น | 1822 |  |
| 88 | Residence of a wealthy farmer (บ้านเก่า Sasagawa) |  ญี่ปุ่น | 1826 |  |
| 89 | Azumadachi (บ้านที่กระจัดกระจายใน Shōkawa) |  ญี่ปุ่น | 1853 |  |
| 90 | บ้าน Gasshō-zukuri ใน Shirakawa-gō |  ญี่ปุ่น | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 17-18 | มรดกโลกทางวัฒนธรรม |
| 91 | บ้านนาฬิกาอากาศ,โกเบ |  ญี่ปุ่น | ศตวรรษที่ 20 |  |
| 92 | Yamatomune house (บ้านของ Yoshimura) |  ญี่ปุ่น | ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 |  |
| 93 | Yatsumune-zukuri house (บ้านของ Toshima) |  ญี่ปุ่น | ประมาณ 1758 |  |
| 94 | โรงเรียน Kaichi  |  ญี่ปุ่น | 1873 |  |
| 95 | บ้านอาบน้ำใน น้ำพุร้อน Dōgo |  ญี่ปุ่น | 1894 |  |
| 96 | โบสถ์ Ōura  |  ญี่ปุ่น | 1864 |  |
| 97 | บ้าน Glover, นะงะซะกิ |  ญี่ปุ่น | 1863 |  |
| 98 | โบสถ์ Dōzaki  |  ญี่ปุ่น | 1908 |  |
| 99 | ชูไรมอน (ประตู) |  ญี่ปุ่น | ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 |  |
| 100 | หอนาฬิกาซัปโปะโระ |  ญี่ปุ่น | 1878 |  |
| 101 | อาคารรัฐบาลฮกไกโดหลังเก่า |  ญี่ปุ่น | 1888 |  |
| 102 | สวนสัตว์และสวนสนุก | (สร้างขึ้นในแบบจำลองของสวนสัตว์อังกฤษ) | (สร้างขึ้นในแบบจำลองของสวนสัตว์อังกฤษ) |  |
ศาลเจ้าอิสึกุชิมะ, จังหวัดฮิโรชิมา
ปราสาทฮิเมะจิ, จังหวัดเฮียวโงะ
งานน้ำชาญี่ปุ่นในปราสาทนิโจ, จังหวัดเกียวโต
สวนฤดูร้อน เทศกาล Bon Odori
สวนสัตว์จำลองในโทบุเวิลด์สแควร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ Tobu World Square เก็บถาวร 2007-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:สวนสาธารณะในทวีปเอเชีย
แม่แบบ:สวนสาธารณะในประเทศญี่ปุ่น
ดัชเชสแห่งยอร์ก

| ดัชเชสแห่งยอร์ก |
| --- | --- |
ตราอาร์มประจำดัชเชสแห่งยอร์ก
ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก
สถาปนา: 6 สิงหาคม ค.ศ. 1385
องค์แรก: อิซาเบลลาแห่งกัสติยา ดัชเชสแห่งยอร์ก
องค์ปัจจุบัน: ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก
ดัชเชสแห่งยอร์ก หมายถึงภรรยาของดยุกแห่งยอร์ก ที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งยอร์กพระองค์แรกคือเจ้าหญิงอิสซาเบลลาแห่งคาสตีล และมีเป็นดัชเชสแห่งยอร์กคนปัจจุบัน คือ ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก อดีตพระชายาของเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก
รายพระนาม

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | ดำรงตำแหน่ง | คู่อภิเษก | สิ้นสุด | สิ้นพระชนม์ | ตราอาร์ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อินฟันตาอิซาเบลลาแห่งกัสติยา | 1355 | 11 กรกฎาคม 1372 | 6 สิงหาคม 1385 | เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ | 23 ธันวาคม 1392 | 23 ธันวาคม 1392 |  |
|  | เลดีโจน ฮอลแลนด์ | 1380 | 4 พฤศจิกายน 1393 | 4 พฤศจิกายน 1393 | เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ | 1 สิงหาคม 1402 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 12 เมษายน 1434 |  |
|  | เดอะ ออนะระเบิล ฟิลิปปา เดอ โมฮัน |  | ก่อน 7 ตุลาคม 1398 | 1 สิงหาคม 1402 | เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช | 25 ตุลาคม 1415 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 17 กรกฎาคม 1431 |  |
|  | เลดีเซซิลี เนวิลล์ | 3 พฤษภาคม 1415 | ตุลาคม 1429 (หรือก่อนหน้านั้น) | ตุลาคม 1429 (หรือก่อนหน้านั้น) | ริชาร์ด แพลนทาเจเนต | 30 ธันวาคม 1460 พระสวามีสิ้นพระชนม์ | 31 พฤษภาคม 1495 |  |
|  | เลดีแอนน์เดอโมว์เบรย์ | 10 ธันวาคม 1472 | 15 มกราคม 1478 | 15 มกราคม 1478 | เจ้าชายริชาร์ดแห่งชรูว์สเบอรี | 19 พฤศจิกายน 1481 | 19 พฤศจิกายน 1481 |  |
|  | เลดีแอนน์ ไฮด์ | 12 มีนาคม 1637 | 3 กันยายน 1660 | 3 กันยายน 1660 | เจ้าชายเจมส์ สจวต | 31 มีนาคม 1671 | 31 มีนาคม 1671 |  |
|  | เจ้าหญิงแมรีแห่งโมดีนา | 5 ตุลาคม 1658 | 21 พฤศจิกายน 1673 | 21 พฤศจิกายน 1673 | เจ้าชายเจมส์ สจวต | 6 กุมภาพันธ์ 1685 พระสวามีขึ้นครองราชย์; ขึ้นเป็นพระราชินี | 7 พฤษภาคม 1718 |  |
|  | เจ้าหญิงเฟรเดอริกา ชาร์ลอตต์แห่งปรัสเซีย | 7 พฤษภาคม 1767 | 29 กันยายน 1791 | 29 กันยายน 1791 | เจ้าชายเฟรเดอริก | 6 สิงหาคม 1820 | 6 สิงหาคม 1820 |  |
|  | เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีแห่งเท็ก | 26 พฤษภาคม 1867 | 6 กรกฎาคม 1893 | 6 กรกฎาคม 1893 | เจ้าชายจอร์จ | 6 พฤษภาคม 1910 พระสวามีขึ้นครองราชย์; ขึ้นเป็นพระราชินี | 24 มีนาคม 1953 |  |
|  | เลดีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน | 4 สิงหาคม 1900 | 26 เมษายน 1923 | 26 เมษายน 1923 | เจ้าชาย อัลเบิร์ต | 11 ธันวาคม 1936 พระสวามีขึ้นครองราชย์; ขึ้นเป็นพระราชินี | 30 มีนาคม 2002 |  |
|  | ซาราห์ เฟอร์กูสัน | 15 ตุลาคม 1959 | 23 กรกฎาคม 1986 | 23 กรกฎาคม 1986 | เจ้าชายแอนดรูว์ | 30 พฤษภาคม 1996 หย่า; ยังดำรงตำแหน่งที่ดัชเชสแห่งยอร์ก  |  |  |

| ด ค กบรรดาศักดิ์ในพระราชวงศ์อังกฤษ |
| --- | --- |
 พระมหากษัตริย์ พระราชสวามีและพระอัครมเหสี  เจ้าชาย  เจ้าหญิง  บรรดาศักดิ์ขุนนางในราชวงศ์  เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์  ดยุกและดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์  ดยุกแห่งรอธซี  พระราชกุมารี  ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์ก  ดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์  ดยุกและดัชเชสแห่งเคนต์  ดยุกแห่งเคมบริดจ์  ดยุกและดัชเชสแห่งเอดินบะระ  ดยุกแห่งซัสเซกซ์ 
พ้นสมัยพระราชทาน:  สมเด็จพระราชชนนี  ดยุกแห่งออลบานี  ดยุกแห่งแคลเรนซ์  ดยุกและดัชเชสแห่งคัมบาร์ลันด์  ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น  ดยุกแห่งวินด์เซอร์  ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และสแตรธเอิร์น  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเซนต์แอนดรูวส์  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเอวอนเดล  ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น 
 กษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร  ราชวงศ์อังกฤษ  ขุนนางอังกฤษ
พีระมิดแห่งเวเซร์คาเอฟ

กลุ่มพีระมิดแห่งเวเซร์คาเอฟ สร้างขึ้นเมื่อราว 2,490 ปีก่อนคริสต์ศักราช สำหรับฝังพระบรมศพของฟาโรห์เวเซร์คาเอฟ (ทรงครองราชย์ระหว่าง 2,494–2,487 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์ขึ้น (ราวประมาณ 2,494–2,345 ปีก่อนคริสต์ศักราช) โดยตั้งอยู่ในทุ่งพีระมิดที่ซักกอเราะฮ์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของพีระมิดขั้นบันไดแห่งโจเซอร์ (ทรงครองราชย์ราวประมาณ 2670 ปีก่อนคริสต์ศักราช) พีระมิดแห่งนี้สร้างขึ้นด้วยหินประดับและมีแกนเป็นเศษหิน ปัจจุบันพังทลายลงและมีลักษณะคล้ายเนินทรงกรวยในผืนทรายของซักกอเราะฮ์  ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นว่า อัล-ฮารัม อัล-มาฮาร์บิช แปลว่า "กองหิน" และได้รับการยอมรับว่าเป็นพีระมิดหลวงโดยนักโบราณคดีชาวตะวันตกในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19
พีระมิดแห่งเวเซร์คาเอฟ เป็นส่วนหนึ่งของห้องเก็บศพขนาดใหญ่ซึ่งประกอบด้วยวิหารเก็บศพ ห้องสวดมนต์ และพีระมิดสำหรับการบูชาพระองค์ ตลอดจนพีระมิดและห้องเก็บศพที่แยกจากกันสำหรับพระมเหสีของพระองค์พระนามว่า เนเฟอร์เฮเทปเอสวิหารเก็บศพและพีระมิดสำหรับการบูชาของพระองค์ ในปัจจุบันถูกทำลายโดยสิ้นเชิงและยากต่อการระบุ พีระมิดของพระมเหสีนั้นกลายเป็นเพียงกองซากปรักหักพัง โดยมีห้องเก็บศพที่ถูกโจรขโมยหินเปิดออก
กลุ่มสิ่งปลูกสร้างแห่งนี้นั้นแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดจากที่สร้างขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สี่ (ราวประมาณ 2,613–2,494 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ในเรื่องขนาด สถาปัตยกรรม และที่ตั้ง โดยตั้งอยู่ที่ซักกอเราะฮ์แทนที่จะเป็นที่ราบสูงกีซา ด้วยเหตุนี้ กลุ่มพีระมิดของเวเซร์คาเอฟจึงอาจจะเป็นการแสดงออกถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้งในอุดมการณ์ของการเป็นกษัตริย์ที่เกิดขึ้นระหว่างราชวงศ์ที่สี่และห้า การเปลี่ยนแปลงที่อาจเริ่มต้นขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์เชปเซสคาฟ ซึ่งน่าจะทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้านั้นของพระองค์ กว่า 1,200 ปีหลังการก่อสร้าง กลุ่มพีระมิดนี้ได้รับการโปรดให้ทำการบูรณะโดยฟาโรห์รามเสสที่ 2 ในช่วงต่อมาของช่วงสมัยปลายแห่งอียิปต์โบราณ (664–525 ปีก่อนคริสต์ศักราช) สถานที่แห่งนี้ถูกใช้เป็นสุสาน
วัดมหาโลก

| วัดมหาโลก |
| --- | --- |
ชื่อสามัญ: วัดมหาโลก, วัดม้าโรจน์
ที่ตั้ง: ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดมหาโลก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 4 ตารางวาโฉนดเลขที่ 10315
วัดมหาโลกเป็นวัดโบราณสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2015 เดิมมีนามว่า วัดม้าโรจน์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2036 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 หอสวดมนต์กว้าง 4 เมตร ยาว 15 เมตรสร้างพ.ศ. 2505 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ และพระพุทธรูปปางต่าง ๆ และมีเจดีย์