stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดมหาธาตุวรวิหาร (จังหวัดราชบุรี)
ปฏิมากรรมที่สำคัญ

พระปรางค์ประธาน เป็นสถาปัตยกรรมที่สร้างขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 18 และได้รับการซ่อมแซมเพิ่มเติมในสมัยอยุธยาตอนต้นตรงส่วนที่เป็นซุ้มด้านตะวันออก และภาพจิตรกรรมภายใน ประกอบด้วยพระปรางค์ประธานและพระปรางค์บริวาร 3 องค์บนฐานเดียวกันมีการตกแต่งองค์พระปรางค์ทั้งหมดด้วยลวดลายปูนปั้นอย่างงดงาน ด้านตะวันออกของพระปรางค์ประธานมีบันไดและขึ้นมุขยื่น ภายในเป็นคูหาเชื่อมต่อกับพระปรางค์ ผนังภายในองค์พระปรางค์ทุกด้านมีภาพจิตรกรรมรูปพระอดีตพุทะเจ้า สันนิษฐานว่าเขียนขึ้นในสมัยเดียวกันกับการสร้างองค์พระปรางค์
พระวิหารหลวง อยู่ด้านหน้าพระปรางค์ภายนอกระเบียงคด เป็นซากอาคารในแผนผังสี่เหลี่ยมผืนผ้า ฐานด้านล่างสุดก่อด้วยศิลาแลง ด้านหน้ามีมุขยื่น บนพระวิหารเคยมีเจดีย์ขนาดเล็กตั้งอยู่ แต่พังทลายลงหมด บนฐานวิหารมีอาคารไม้โล่ง หลังคาเครื่องไม่มุงสังกะสี อาคารหลังนี้กล่าวกันว่า นายหยินบิดาของขุนสิทธิสุวรรณพงศ์ อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองราชบุรีเป็นผู้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2454 พระวิหารนี้เคยเป็นที่ตั้งโรงเรียนพระอภิธรรมราชบุรี ภายในอาคารพระวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นแกนหินทรายขนาดใหญ่แสดงปางมารวิชัย 2 องค์ ประทับนั่งหันพระปฤษฎางค์ชนกัน พุทธศิลปะแบบอยุยาตอนต้น ด้านข้างทั้งสองและด้านหน้าของพระวิหารที่มุมด้านตะวันออกแยงเหนือและด้านตะวันออกเฉียงใต้ มีวิหารขนาดเล็ก ประดิษฐานพระพุทธรูปหินทรายสีแดงปางมารวิชัยประทับนั่งหันพระปฤษฎางค์ชนกันคล้ายกับพระพุทธรูปบนพระวิหารหลวง
พระอุโบสถ สันนิษฐานจากลักษณะทางสถาปัตยกรรมว่าสร้างขึ้นตอนปลายสมัยอยุธยาราวพุทธศตวรรษที่ 22 ซ่อมแซมครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2509 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาลด 2 ชั้น 3 ตับ เป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ด้านหน้าและด้านหลังทำพาไลยื่นรองรับโครงหลังคาด้วยเสาปูนจำนวน 3 ตับ ด้านข้างมีชายคาปีกนกโดยรอบ ฐานอาคารมีลักษณะศิลปะสถาปัตยกรรมแบบอยุธยาตอนปลาย คือแอ่นโค้งคล้ายท้องเรือสำเภาหรือที่เรียกว่าแอ่นท้องช้าง ซุ้มประตูหน้าต่างปั้นปูนประดับกระจกเป็นซุ้มหน้านาง ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยประทับนั่งบนฐานดอกบัว ด้านนอกโดยรอบมีกำแพงแก้วก่ออิฐถือปูนล้อมรอบ
พระมณฑป ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของพระปรางค์ประธานภายนอกกำแพงแก้วปัจจุบันอยู่ในเขตสังฆาวาสของวัด เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนในผังสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้ยี่สิบบนฐานเขียงรองรับฐานสิงห์ ผนังรอบด้านมีซุ้มหน้าต่างทรงมณฑปด้านละ 1 ซุ้ม เว้นด้านตะวันออกเป็นซุ้มประตูทางเข้ามีบันไดขึ้น – ลง เครื่องหลัวคาของพระมณฑปพังทลายลงหมดแล้ว ภายในพระมณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาททำด้วยหินทรายสีแดง ฝาผนังด้านในมีภาพจิตรกรรมเรื่องพุทธประวัติตอนเสด็จโปรดพระพุทธมารดาบนดาวดึงส์ และตอนผจญกองทัพพญามาร ปัจจุบันมีสภาพลบเลือนเกือบหมด เพราะไม่มีหลังคาคลุมทำให้น้ำฝนชะล้างสีจนภาพเลอะเลือน พระมณฑปหลังนี้สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
พระเจดีย์ เป็นเจดีย์รายเรียงเป็นแถวอยู่ด้านหน้าพระมณฑปจำนวน 5 องค์ เป็นพระเจดีย์ทรงระฆังกลมจำนวน 4 องค์ และพระเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองอีก 1 องค์ ทั้งหมดเป็นศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ ที่ฐานของพระเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองมีจารึกบนแผ่นหินอ่อนความว่า พ.ศ. 2462 สามเณรเซียะเล็ก พร้อมบุตรทิพ เจริญ ฮกเซ่งพิจารณาเห็นว่า พระเจดีย์เป็นปูชนียวัตถุถาวรจึงได้พร้อมใจกันมีศรัทธาสร้างขึ้นไว้ในพระพุทธศาสนานิพ์พานปัจจ์โยโหตุอนาคตะฯ
ความสำคัญ

มวลสารวัตถุจากโบราณสถาน และโบราณวัตถุในที่นี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้นำมาเป็นส่วนประกอบในการทำพระสมเด็จจิตรลดา
โบราณสถานและโบราณวัตถุในที่นี้ดำรงมั่นคงสืบต่อยาวนานนับเป็นเวลามากกว่า 750 ปี
พระปรางค์ประธานสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น
ลิงค์ลิสต์แบบสองทิศทาง
ลิงค์ลิสต์แบบสองทิศทาง (Doubly Linked List)

ได้เป็นโครงสร้างของข้อมูลไว้ในnodeเป็นลำดับ โดยแต่ละnodeจะประกอบไปด้วยข้อมูลและpointer 2ตัว ชี้ไปยังnode ถัดไปและอีกหนึ่งตัวชี้ไปยังnodeถัดไปและอีกหนึ่งตัวชี้ไปยังnodeก่อนหน้า ยกเว้นnodeแรกที่Pointer สำหรับชี้ไปnode ก่อนหน้าจะชี้ไปที่nullและnode สุดท้ายที่pointer สำหรับชี้ไปnodeถัดไปจะชี้ไปที่null ถ้านํา node มาเรียงต่อๆกัน เป็นลำดับจะได้doubly linked list ของข้อมูล n ตัวโดยจะกำหนดให้มี pointer อย่างน้อย1ตัวที่ชี้ไปยังnodeตัวแรกของdoubly linkedlist เสมอ
ส่วนประกอบ

ส่วนเก็บข้อมูล (data) ใช้เก็บข้อมูลข่าวสารที่มีโครงสร้างข้อมูลเบื้องต้นหรือเรียบง่าย
ส่วนการเชื่อมต่อถัดไป (Next) เป็นตัวชี้หรือพอยน์เตอร์เก็บค่าแอดเดรสใช้อ้างไปยังโหนดถัดไปในหน่วยความจำ
ส่วนการเชื่อมต่อก่อนหน้า เป็นตัวชี้หรือพอยน์เตอร์เก็บค่าแอดเดรสใช้อ้างกลับไปยังโหนดก่อนหน้าในหน่วยความจำ(Prev)
doubly linked lists

class Node:
# Constructor to create a new node
   def __init__(self, data):
       self.data = data
       self.next = None
       self.prev = None      
    # Class to create a Doubly Linked List
class DoublyLinkedList:
# Constructor for empty Doubly Linked List
   def __init__(self):
       self.head = None
doubly linked lists > การเพิ่มnode

2.1 การเพิ่มnode ข้างหน้า
def push(self, new_data):
       new_node = Node(new_data)
       new_node.next = self.head
       if self.head is not None:
           self.head.prev = new_node
       self.head = new_node
2.1 การเพิ่มnode ข้างหลัง
def append(self, new_data):
       new_node = Node(new_data)
       new_node.next = None
       if self.head is None:
           new_node.prev = None
           self.head = new_node
           return
       last = self.head
       while(last.next is not None):
           last = last.next
       last.next = new_node
       new_node.prev = last
       return
doubly linked lists > การลบnode

def delete(self, valueToDelete):
       currentNode = self.head
       previousNode = None
       while currentNode is not None:
           if currentNode.data == valueToDelete:
               if previousNode is None: 
                   newHead = currentNode.next
                   currentNode.next = None
                   return newHead # Deleted the head
               previousNode.next= currentNode.next
               return self.head
           previousNode = currentNode
           currentNode = currentNode.next
       return self.head# Value to delete was not found.
doubly linked lists > การค้นหาnode

def search(self,data):
       node = self.head
       while (node and node.data != data):
           node = node.next
           return None
       return node.data
doubly linked lists > การแสดงผล

def printList(self):
       output = '['
       currentNode = self.head
       while currentNode is not None:
           output += str(currentNode.data)
           currentNode = currentNode.next
           if currentNode is not None:
               output += ', '
       output += ']'
       return output
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล

| --- | --- |
Mahidol University International College

ชื่อย่อ: MUIC
สถาปนา: 26 มีนาคม พ.ศ. 2529 (38 ปี)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยมหิดล
คณบดี: จุฬธิดา โฉมฉาย
ที่อยู่: 999 ถนนพุทธมณฑล สาย 4 ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม 73170 13°47′34″N 100°19′33″E﻿ / ﻿13.792778°N 100.325833°E﻿ / 13.792778; 100.325833
สี:   สีม่วง
เว็บไซต์: www.muic.mahidol.ac.th
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นวิทยาลัยนานาชาติของมหาวิทยาลัยรัฐแห่งแรกของประเทศไทย มีผู้จบการศึกษารุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2532 ในหลักสูตรบริหารอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและหลักสูตรสาขาวิชาเคมี
การเรียนการสอนเน้นในลักษณะการศึกษาให้นักศึกษาได้เรียนรู้รอบด้าน และเน้นในวัฒนธรรมการเรียนรู้ซึ่งจะเป็นพื้นฐานสำหรับการดำรงชีวิตและประกอบอาชีพในโลกสากลอันประกอบด้วยความหลากหลาย ปัจจุบัน วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล มีนักศึกษามากกว่า 3,200 คน สอนโดยอาจารย์ประจำและอาจารย์พิเศษ ซึ่งกว่าร้อยละ 60 เป็นอาจารย์ต่างชาติ อัตราส่วนนักศึกษาต่ออาจารย์อยู่ที่ 28:1
อีกทั้งกระทรวงพาณิชย์ได้มอบตราสัญลักษณ์คุณภาพไทยแลนด์ให้แก่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล อันแสดงถึงคุณภาพของการศึกษาและบริการ รวมทั้งมาตรฐานระดับสูงในการศึกษาระดับนานาชาติ นับเป็นอีกหนึ่งรางวัลที่ยืนยันในความมุ่งมั่นของวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดลในด้านความเป็นเลิศทางวิชาการและ การพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้งสู่ระดับสากล
การบริหารงานภายในวิทยาลัย > หน่วยงาน / ภาควิชา

สำนักงานคณบดี
ภาควิชาบริหารธุรกิจ
ภาควิชาจิตรกรรมและศิลปกรรม
ภาควิชามนุษยศาสตร์และภาษาต่างประเทศ
ภาควิชาวิทยาศาสตร์
ภาควิชาสังคมศาสตร์
ภาควิชาการบริหารอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
Preparation Center for Languages and Mathematics (PC Programs)
การบริหารงานภายในวิทยาลัย > โรงแรม

โรงแรม Salaya Pavilion เป็นโรงแรมของวิทยาลัยนานาชาติเพื่อใช้เป็นสถานที่ฝึกหัดของนักศึกษาในสาขา Travel Industry Management และเปิดให้บุคคลภายนอกใช้บริการ มี 150 ห้องพัก ระบบอำนวยความสะดวกและความบันเทิงครบตามมาตรฐานโรงแรมชั้นนำของประเทศ มีห้องจัดสัมมนาและการประชุมอย่างสมบูรณ์แบบ
หลักสูตร

วิทยาลัยนานาชาติ ทำการเปิดสอนทั้งหลักสูตรปริญญาตรี และปริญญาโท ดังนี้
หลักสูตร > หลักสูตรปริญญาตรี

หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (BACHELOR OF ARTS : B.A.)
สาขาวิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ (Communication Design)
สาขาวิชาการผลิตแอนิเมชัน (Animation Production) หยุดรับนักศึกษาชั่วคราวเนื่องจากอยู่ในระหว่างการพัฒนาหลักสูตร
สาขาวิชาการผลิตภาพยนตร์ (Film Production) หยุดรับนักศึกษาชั่วคราวเนื่องจากอยู่ในระหว่างการพัฒนาหลักสูตร
สาขาวิชาการผลิตสื่อโทรทัศน์ (Television Production) หยุดรับนักศึกษาชั่วคราวเนื่องจากอยู่ในระหว่างการพัฒนาหลักสูตร
สาขาวิชาวัฒนธรรมนานาชาติศึกษาและภาษา (Intercultural Studies and Languages)
กลุ่มสาขาวิชาสังคมศาสตร์ (Social Science)
สาขาวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและกิจการทั่วโลก (International Relations and Global Affairs)
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (BACHELOR OF BUSINESS ADMINISTRATION : B.B.A.)
สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ (Business Economics)
สาขาวิชาการเงิน (Finance)
สาขาวิชาธุรกิจระหว่างประเทศ (International Business)
สาขาวิชาการตลาด (Marketing)
หลักสูตรการจัดการบัณฑิต (BACHELOR OF MANAGEMENT : B.M.)
สาขาวิชาผู้ประกอบการด้านธุรกิจการเดินทางและธุรกิจบริการ (Travel and Service Business Entrepreneurship)
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (BACHELOR OF SCIENCE: B.Sc.)
สาขาวิชาคณิตศาสตร์ประยุกต์ (Applied Mathematics)
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ (Biological Sciences)
สาขาวิชาเคมี (Chemistry)
สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ (Computer Science)
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร (Food Science and Technology)
สาขาวิชาฟิสิกส์ (Physics)
หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต (BACHELOR OF COMMUNICATION ARTS IN MEDIA AND COMMUNICATION : B.COM.ARTS)
สาขาวิชาสื่อและการสื่อสาร (Media and Communication)
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (BACHELOR OF ENGINEERING : B.Eng.)
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (Computer Engineering)
หลักสูตรศิลปศาสตรและวิทยาศาสตรบัณฑิต (BACHELOR OF ARTS AND SCIENCE : B.A.Sc.)
สาขาวิชาเทคโนโลยีสร้างสรรค์ (Major in Creative Technology)
หลักสูตร > หลักสูตรปริญญาโท

บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (Master of Business Administration in Business Modeling and Development : M.B.A)
การวิเคราะห์และการสร้างตัวแบบธุรกิจ (Business Modeling and Development)
การจัดการมหาบัณฑิต (Master of Management in International Hospitality Management : M.M)
สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยวและการบริการ(หลักสูตรนานาชาติ) (International Hospitality Management)
วัดไผ่สามตำลึง

| วัดไผ่สามตำลึง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลไทรงาม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อสุโขทัยธรรมราชา
เจ้าอาวาส: พระสมุห์ จรัญ จารุธมฺโม
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไผ่สามตำลึง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 20 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 40 ไร่
เมื่อ พ.ศ. 2455 นายโต นางว๊อย คำเซ่ง มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดิน 50 ไร่ สร้างที่พักสงฆ์ วัดไผ่สามตำลึงประกาศตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2485 มีพระอธิการใช้ แก้วไทรสุ่น เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ที่มาของชื่อวัดนั้น เดิมบริเวณนี้เป็นป่าไผ่ขึ้นเต็มไปหมด เจ้าของที่นั้นได้เล่าว่าในสมัยนั้นได้มีโจรมาลักโขมยหน่อไม้เป็นประจำจนถูกชาวบ้านจับได้ส่งตำรวจเสียค่าปรับเป็นจำนวน เงิน 3 ตำลึง หรือ 12 บาท จึงเป็นที่มาแห่งบ้านไผ่สามตำลึง ภายหลังได้รับแรงศรัทธาจากโยมเจ้าของที่ได้บริจาคที่เพื่อสร้างวัด และได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดไผ่สามตำลึง"
ภายในวัดมีอาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ หอสวดมนต์ (กิตติภัทรคุณ) หอระฆังสมัยโบราณ ศาลาการเปรียญหลังไม้สมัยโบราณ กุฎิพระครูกิตติภัทรคุณ (อดีดเจ้าอาวาส) ซึ่งมีรูปปั้น เจดีย์เก็บกระดูกผู้บริจาคที่สร้างวัด คือ ตระกูลคำเซ่ง และ ตระกูลเหล่าหบุตร เมรุลดโลกร้อน และกุฎิเจ้าอาวาส ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อสุโขทัยธรรมราชา
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูกิตติภัทรคุณ พ.ศ. 2506–2550
พระสมุห์ จรัญ จารุธมฺโม พ.ศ. 2550
พระครูปลัดวิทยา ฐานธมฺโม พ.ศ.2564-2565
วัดไผ่หูช้าง

| วัดไผ่หูช้าง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลไผ่หูช้าง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดไผ่หูช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไผ่หูช้าง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 24 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา ที่กัลปนา 25 ไร่ 2 งาน
วัดไผ่หูช้างประกาศตั้งวัดเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2461 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ซึ่งมีนายสว่าง นางสา ทองเต่าอินทร์ เป็นผู้มอบที่ดินจำนวน 24 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา จนตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2461 ได้มีเจ้าอาวาสปกครองวัด มีการพัฒนาสร้างเสนาสนะเป็นยุค ๆ จนถึงปัจจุบันได้เหลือเพียงอุโบสถเท่านั้นเป็นของเก่าที่ ยังไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปมาก นอกนั้นเป็นสิ่งก่อสร่างใหม่ทั้งหมด อุโบสถหลังใหม่สีขาวล้วน ภายในประดิษฐานองค์พระประธาน พระปฐมพรมหามิ่งมงคล  วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 มีการจัดสร้างศูนย์วัฒนธรรมท้องถิ่นบ้านไผ่หูช้าง เพื่อเป็นแหล่งเผยแพร่ ให้ความรู้ เกี่ยวกับวิถีชีวิตไทยทรงดำ ด้วยความร่วมมือกับของเจ้าอาวาสวัดไผ่หูช้าง โรงเรียนวัดไผ่หูช้าง อบต. ไผ่หูช้าง และชาวบ้านในตำบล ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อเพชรประดิษฐานอยู่ในวิหารและหลวงพ่อโชคดี
รายนามเจ้าอาวาส

พระอธิการทองดี พ.ศ. 2461–2465
พระอธิการผิว พ.ศ. 2465–2467
พระอธิการยอด พ.ศ. 2467–2469
พระอธิการไผ่ พ.ศ. 2469–2470
พระอธิการทิพย์ อังเพชร พ.ศ. 2470–2481
พระอธิการใส เขมโก พ.ศ. 2481–2493
พระอธิการพุฒ ภทฺทโก พ.ศ. 2493–2499
พระอธิการปอก วรธมฺโม พ.ศ. 2499–2503
พระอธิการเยิง ปิยธโร พ.ศ. 2503–2507
พระครูโสภณปริยัติธาดา พ.ศ. 2507–2519
พระอธิการโกมินทร์ อินฺทวีโร พ.ศ. 2519-2523
พระอธิการเฉลียว อินฺธิโชโต พ.ศ. 2523-2525
พระอธิการเสถียร ขิปฺปาทิญฺโญ พ.ศ. 2525-2528
พระครูภัทรกิจพิศาล (ปภทฺโท) พ.ศ. 2531-2553
พระครูใบฎีกา ศักดา กลฺยาโน พ.ศ.  2554
สาธารณรัฐไครเมีย (แก้ความกำกวม)

สาธารณรัฐไครเมีย อาจหมายถึง
สาธารณรัฐไครเมีย - เขตการปกครองของรัสเซีย
สาธารณรัฐไครเมีย (ประเทศ) - ประเทศที่เกิดขึ้นช่วงสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 2014 หลังการประกาศเอกราชจากยูเครน ก่อนการผนวกเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย
สาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมีย - เขตการปกครองของยูเครน
สาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตไครเมียน (ค.ศ. 1921–1945) - เขตการปกครองในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย, สหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐประชาชนไครเมียน - รัฐมุสลิมที่เกิดขึ้นช่วงสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 1917–1918
สถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ท

ภายในสถานีรถไฟบัตเตอร์เวอร์ธ
สถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ท หรือสะกดว่า บัตเตอร์เวอร์ธ เป็นสถานีรถไฟของประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ที่และตั้งชื่อตามเมืองบัตเตอร์เวิร์ท เขตนอร์ทเทิร์นเซอบรังปไร รัฐปีนัง
สถานีนี้ให้บริการโดยเคทีเอ็ม อีทีเอส และรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม ส่วนเหนือ ก่อนหน้านี้ทําหน้าที่เป็นสถานีปลายทางด้านใต้ของรถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ จากสถานีกรุงเทพ ประเทศไทย ซึ่งปัจจุบันสิ้นสุดที่สถานีรถไฟปาดังเบซาร์แทน
สามารถเชื่อมต่อผ่านทางเดินเท้าที่มีหลังคาไปที่สถานีขนส่งปีนังเซ็นตัล และท่าเรือข้ามฟากสุลต่านอับดุลฮามิด สําหรับเรือข้ามฟากไปยังเกาะปีนัง
จุดสิ้นสุดของสายที่สถานีนี้คือ "Chainage Zero" และด้วยเหตุนี้จึงถือเป็นจุดเริ่มต้นขอทางรถไฟเคทีเอ็ม สายชายฝั่งทะเลตะวันตก และยังเป็นสายไปยังปาดังเบซาร์ ซึ่งเชื่อมต่อกับเครือข่ายการรถไฟแห่งประเทศไทย ระยะทางทั้งหมดสําหรับสองสายจะวัดจากจุดสิ้นสุดที่นี่
การให้บริการ

ขบวนรถไฟโดยการรถไฟมาลายา ที่ให้บริการ เคทีเอ็ม อีทีเอส และ รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม Utara: บัตเตอร์เวิร์ท–ปาดังเบซาร์
อีทีเอส ขบวนที่ EP9372/EP9371 "Premium": บัตเตอร์เวิร์ท–เกอมัส ผ่าน เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ และอีโปะฮ์
อีทีเอส ขบวนที่ EP9176/EP9171 "Premium": บัตเตอร์เวิร์ท–เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์
การให้บริการ > ขบวนรถในอดีต

รถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ ขบวนที่ 35/36 : กรุงเทพ–บัตเตอร์เวิร์ท–กรุงเทพ
รถไฟระหว่างเมือง เคทีเอ็ม ขบวนที่ 01/02 Ekspres Rakyat: บัตเตอร์เวิร์ท–เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์–สิงคโปร์
รถไฟระหว่างเมือง เคทีเอ็ม ขบวนที่ 10/11 Ekspres Sinaran Utara: บัตเตอร์เวิร์ท–เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์
รถไฟระหว่างเมือง เคทีเอ็ม ขบวนที่ 22 Senandung Mutiara: บัตเตอร์เวิร์ท–เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์
รถไฟระหว่างเมือง เคทีเอ็ม ขบวนที่ 23 Senandung Mutiara: บัตเตอร์เวิร์ท–สิงคโปร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Butterworth Railway Station at www.keretapi.com เก็บถาวร 2010-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สงครามครูเสดครั้งที่ 1

| ด ค กสงครามครูเสด |
| --- | --- |
ครูเสดชาวบ้าน ครั้งที่ 1 –  ครูเสดนอร์เวย์ –  ครั้งที่ 2 –  ครั้งที่ 3  ครูเสดลิโวเนีย –  ครูเสดเยอรมัน –  ครั้งที่ 4  ครูเสดแอลบิเจนเซียน –  ครูเสดเด็ก –  ครั้งที่ 5  ครูเสดปรัสเซีย –  ครั้งที่ 6 –  ครั้งที่ 7  ครูเสดคนเลี้ยงแกะ –  ครั้งที่ 8 –  ครั้งที่ 9  ครูเสดอารากอน –   ครูเสดอเล็กซานเดรีย  ยุทธการนิโคโปลิส –  ครูเสดตอนเหนือ –  สงครามฮุสไซต์  ครูเสดวาร์นา –  ออตโตมันรุกรานโอตรันโต  สงครามออตโตมัน-ฮังการี –  สงครามออตโตมัน-ฮับส์บูร์ก  ยุทธการที่เลปันโต – ยุทธการที่เวียนนา
สงครามครูเสดครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1096–1099) เริ่มต้นเป็นการแสวงบุญอย่างกว้างขวาง (ฝรั่งเศสและเยอรมนี) และจบลงด้วยปฏิบัติการนอกประเทศของทหารโดยทวีปยุโรปที่นับถือโรมันคาทอลิกเพื่อทวงแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถูกยึดในการพิชิตเลแวนต์ของมุสลิม (ค.ศ. 632–661) จนเป็นผลให้ยึดเยรูซาเลมได้เมื่อ ค.ศ. 1099 ในที่สุด สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเริ่มสงครามเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1095 โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อสนองต่อการอุทธรณ์ของจักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ผู้ทรงขอให้อาสาสมัครจากทิศตะวันตกมาช่วยขับตุรกีเซลจุคจากอานาโตเลีย ไม่นานเป้าหมายเพิ่มเติมได้กลายมาเป็นวัตถุประสงค์หลักแทน คือ การพิชิตนครศักดิ์สิทธิ์เยรูซาเลมและแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ของคริสต์ศาสนิกชน และปลดปล่อยคริสต์ศาสนิกชนตะวันออกจากการปกครองของมุสลิม
ระหว่างครูเสด อัศวิน ชาวนาและข้าติดที่ดินจากหลายชาติยุโรปตะวันตกเดินทางข้ามน้ำข้ามแผ่นดินไปยังกรุงคอนสแตนติโนเปิลก่อนแล้วมุ่งสู่เยรูซาเลม นักรบครูเสดมาถึงเยรูซาเลม โจมตีนคร และยึดได้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1099 สังหารผู้อยู่อาศัยมุสลิม คริสต์ศาสนิกชนและยิวไปเป็นจำนวนมาก นักรบเหล่านี้ยังสถาปนาราชอาณาจักรเยรูซาเลม เคาน์ตีตริโปลี ราชอาณาจักรอันติโอค และเคาน์ตีเอเดสสา
เนื่องจากสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเยรูซาเลม นครซึ่งไม่เคยอยู่ภายใต้ภาวะครอบงำของคริสต์ศาสนิกชนมาถึง 461 ปี และกองทัพนักรบครูเสดปฏิเสธจะคืนดินแดนให้อยู่ในการควบคุมของจักรวรรดิไบแซนไทน์ สถานภาพของสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ว่าเป็นการป้องกันหรือการรุกรานโดยสภาพจึงยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
สงครามครูเสดครั้งที่ 1 เป็นการสนองส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนิกชนต่อการพิชิตดินแดนโดยมุสลิม และมีสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ถึงครั้งที่ 9 ตามมา แต่สิ่งที่ได้มายืนยาวอยู่ไม่เกิน 200 ปี สงครามนี้ยังเป็นก้าวสำคัญก้าวแรกสู่การเปิดการค้าระหว่างประเทศอีกหนในทางตะวันตกนับแต่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลาย
ดูเพิ่ม

การประชุมสภาสงฆ์แห่งแคลมงต์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สงครามครูเสดครั้งที่ 1
วันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ

| วันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ |
| --- | --- |


ญี่ปุ่น: カメラを止めるな!
เฮปเบิร์น: Kamera wo Tomeru na!
ตรงตัว: อย่าหยุดเดินกล้อง!
 
กำกับ: ชินอิจิโร อูเอดะ
บทภาพยนตร์: ชินอิจิโร อูเอดะ
อำนวยการสร้าง: โคจิ อิจิฮาชิ
นักแสดงนำ:   ทากายูกิ ฮามัตสึ  มาโอะ  ฮารูมิ ชูฮามะ  ยูซูกิ อากิยามะ  คาซูอากิ ทางายะ 
กำกับภาพ: สึโยชิ โซเนะ
ตัดต่อ: ชินอิจิโร อูเอดะ
ดนตรีประกอบ:   โนบูฮิโระ ซูซูกิ  ไคลู นางาอิ 
บริษัทผู้สร้าง: เอ็นบุเซมินาร์ 
วันฉาย:   4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 (2017-11-04) (ญี่ปุ่น) 
ความยาว: 97 นาที
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภาษา: ภาษาญี่ปุ่น
ทุนสร้าง: ¥3 ล้าน (800,000 บาท)
ทำเงิน: ¥3.12 พันล้าน (ญี่ปุ่น)   $31.2 ล้าน (ทั่วโลก)
วันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ (ญี่ปุ่น: カメラを止めるな!; โรมาจิ: Kamera wo Tomeru na!; อย่าหยุดเดินกล้อง!) เป็นภาพยนตร์ซอมบีคอมเมดีญี่ปุ่น เขียนและกำกับโดย ชินอิจิโร อูเอดะ เล่าเรื่องราวของทีมนักแสดงและผู้ผลิตภาพยนตร์ที่ได้รับหน้าที่ให้ถ่ายภาพยนตร์ซอมบีขณะการออกอากาศสด อีกทั้งยังต้องถ่ายภายในเทคเดียวเท่านั้น
ภาพยนตร์ถูกสร้างขึ้นด้วยทุนสร้างเพียง 3 ล้านเยน (850,000 บาท) และฉายครั้งแรกในโรงละครขนาดเล็กในประเทศญี่ปุ่นเป็นระยะเวลา 6 วัน หลังจากความสำเร็จในระดับนานาชาติที่เทศกาลภาพยนตร์อูดิเน วันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ ได้รับการฉายในประเทศต่าง ๆ รวมถึงฉายซ้ำอีกครั้งในประเทศญี่ปุ่น สามารถสร้างรายได้ถึง 3.12 พันล้านเยน (89 ล้านบาท) และ 31.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั่วโลก จึงเป็นการสร้างประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ที่สามารถสร้างรายได้เกินทุนสร้างหลายเท่าตัว ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ถึงความไม่เหมือนใคร การเขียนบท และอารมณ์ขันที่มีในภาพยนตร์
เนื้อเรื่อง

ในช่วงแรกของภาพยนตร์​ นักแสดงและทีมงานภาพยนตร์ซอมบีทุนผลิตต่ำเรียกวันคัทออฟเดอะเดต กำลังถ่ายทำอยู่ในโรงงานบำบัดน้ำเสียร้าง ผู้กำกับฮิงูราชิหมดหวังกับภาพยนตร์ที่อาจจะไม่สำเร็จและท้อแท้กับนักแสดงของเขา ช่างภาพโฮโซดะกลายร่างเป็นซอมบีและกัดผู้ช่วยผู้กำกับคาซาฮาระ นักแสดงหญิงชินัตสึ นักแสดงชายโค และช่างแต่งหน้านาโอะผลักซอมบีออกไปด้านนอกโรงงาน ฮิรางูชิยืนกรานที่จะถ่ายทำต่อโดยใช้ซอมบีจริง ผู้กำกับเสียงยามาโงะหนีออกนอกโรงงานและติดเชื้อซอมบี ฮิงูราชิพายามาโงะที่กลายร่างแล้วกลับเข้ามาในโรงงานและโยนเข้าไปเพื่อถ่ายทำต่อ นาโอะตัดศีรษะยามาโงะ เลือดของเขาอาจทำให้เธอติดเชื้อไปด้วย
ชินัตสึ โค และนาโอะพยายามหนีออกมา แต่ฮิงูราชิสร้างฉากต่อสู้โดยใช้คาซาฮาระที่กลายเป็นซอมบีแล้วและถ่ายทำต่อ ชินัตสึเผชิญหน้ากับซอมบีและได้รับการช่วยเหลือจากโค พวกเขารวมตัวกับนาโอะอีกครั้ง เธอสงสัยว่าชินัตสึนั้นติดเชื้อ นาโอะจึงพยายามฆ่าชินัตสึและวิ่งไล่ตามเธอไป มีการปล่อยซอมบีออกมาในระหว่างการวิ่งหนี นอกจอโคฆ่านาโอะเพื่อช่วยเหลือชินัตสึ นาโอะที่กลายเป็นซอมบีทำให้โคติดเชื้อ ซอมบีไม่ทราบชื่อเข้าหาชินัตสึเฉย ๆ และเดินออกไป ชินัตสึเผชิญหน้ากับโคที่เป็นซอมบีอีกครั้ง ชินัตสึตัดศีรษะโค ฮิงูราชิด่าว่าชินัตสึที่ฆ่านักแสดงของเขา ชินัตสึฆ่าฮิงูราชิ เธอเดินไปอยู่บนรูปดาวห้าแฉกเลือดในสภาพมึนงงเป็นการจบช่วงแรกของภาพยนตร์
ในช่วงที่สองของภาพยนตร์เล่าเรื่องราวชีวิตส่วนตัวของนักแสดงและทีมงานวันคัทออฟเดอะเดต ในระหว่างที่พวกเขาเตรียมตัวในการถ่ายทำภายในเทคเดียว วันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ ยังได้รับการเปิดเผยว่าทั้งหมดจะเป็นการออกอากาศสด ทำให้ไม่สามารถถ่ายทำใหม่หรือมีความล่าช้าได้
ช่วงที่สามของภาพยนตร์แสดงให้เห็นถึงเบื้องหลังการถ่ายทำที่วุ่นวายของวันคัทออฟเดอะเดต นักแสดงหลักสองคนไม่สามารถเข้าร่วมการถ่ายทำได้ ทำให้ผู้กำกับทากายูกิ ฮามัตสึ และภรรยาของเขาฮารูมิ ชูฮามะต้องเข้ามาแทนที่บทบาทของฮิงูราชิละนาโอะแทน นอกจากนี้ยังเปิดเผยว่าระหว่างการถ่ายทำ ฮารูมิ ชูฮามะ เล่นเกินบทของเธอไปโดยการต่อสู้ทางร่างกายของนักแสดงอย่างรุนแรง จากนั้นมานาบุ โฮโซอิ (แสดงเป็นโฮโซดะ) สลบไปด้วยความมึนเมาและจากนั้นก็อาเจียนออกมา อีกทั้งอาการท้องร่วงของชุนตาโร ยามาซากิทำให้ตัวละครของเขา ยามาโงะ ต้องออกนอกโรงงานไปโดยไม่ได้อยู่ในบท ขณะที่ช่างภาพหลักได้รับบาดเจ็บที่หลังและได้รับการเปลี่ยนตัวกระทันหันระหว่างถ่ายทำ ฮารูมิ ชูฮามะเล่นนอกบทและเริ่มโจมตีนักแสดงและทีมงานระหว่างการไล่ตามชินัตสึ ทำให้ทากายูกิ ฮามัตสึต้องรัดคอเธอให้สลบ และจากนั้นจึงนำตัวฮารูมิ ชูฮามะที่ฟื้นแล้วออกเพื่อไม่ให้ขัดขวางฉากจบระหว่างชินัตสึและโค อีกทั้งยังเปิดเผยว่าซอมบีที่ไม่ได้โจมตีชินัตสึนั้นเป็นทีมงานที่คอยให้คำแนะนำการแสดงเธอ ขณะที่เครนเสากล้องนั้นหักจากอุบัติเหตุ ทำให้ทั้งนักแสดงและทีมงานต้องทำพีระมิดมนุษย์เพื่อจำลองฉากภาพมุมสูงด้วยเครนเป็นการจบช่วงแรกของภาพยนตร์ เหล่านักแสดงและทีมงานต่างดีใจที่การถ่ายทำสำเร็จลุล่วง
นักแสดง

ทากายูกิ ฮามัตสึ แสดงเป็น ฮิงูราชิ
ยูซูกิ อากิยามะ แสดงเป็น ชินัตสึ
คาซูอากิ นางายะ แสดงเป็น โค
ฮารูมิ ชูฮามะ แสดงเป็น นาโอะ
มานาบุ โฮโซอิ แสดงเป็น โฮโซดะ
ฮิโรชิ อิจิฮาระ แสดงเป็น คาซาฮาระ
ชุนตาโร ยามาซากิ แสดงเป็น ยามาโงะ
ชินอิจิโร โอซาวะ
โยชิโกะ ทาเกฮาระ (ดงงูริ)
ซากินะ อาซาโมริ
มิกิ โยชิดะ
อายานะ โกดะ
มาโอะ
การผลิต

ชินอิจิโร อูเอดะ กำกับ ตัดต่อ และเขียนบทภาพยนตร์สำหรับวันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ อูเอดะเป็นนักผลิตภาพยนตร์อิสระที่เคยได้สร้างภาพยนตร์สั้นหลายเรื่องมาก่อน สำหรับภาพยนตร์ เขากล่าวว่าวันคัทซอมบี้งับๆๆๆ ได้รับแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งมาจากการแสดงเวทีของเรียวอิจิ วาดะ โกชอินเดอะบ็อกซ์ ที่อูเอดะได้ชมเมื่อ 5 ปีก่อนการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้ วาดะ นักเขียนบทละครและผู้กำกับละครเวทีได้นำเสนอละครเวทีโกชอินเดอะบ็อกซ์ ตั้งแต่ปี 2011 จนถึง 2014
ในการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้ อูเอดะได้ร่วมทำงานกับโรงเรียนการแสดงเอ็นบุเซมินาร์ในโตเกียว เอ็นบุเซมินาร์ไม่ได้เพียงแต่ผลิตภาพยนตร์แต่ยังจัดกเวิร์กช็อปการแสดงที่อูเอดะเคยช่วยคัดเลือกนักแสดงของเขา โดยส่วนใหญ่แล้วนักแสดงไม่ได้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง หนึ่งในนักแสดงของวันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ ยูซูกิ อากิยามะ กล่าวว่าเวิร์กช็อปนั้นใช้เวลา 2 เดือน อากิยามะเคยร่วมงานกับอูเอดะในภาพยนตร์สั้นของเขาในปี 2011 เรื่องโคยซูรุโชเซ็ตสึกะ (ญี่ปุ่น: 恋する小説家)
การถ่ายทำวันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ ใช้เวลาเกือบ ๆ 8 วันในเดือนมิถุนายน 2017 ที่โรงบำบัดน้ำเสียร้างแห่งหนึ่งในมิโตะ จังหวัดอิบารากิ อากิยามะบรรยายถึงกระบวนการถ่ายทำว่า "สนุกแต่ก็เหนื่อยมาก ๆ" เพราะความกดดันในการทำให้ฉากลองเทคนั้นไม่มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย โดยลองเทคที่มีความยาวทั้งสิ้น 37 นาที ขณะถ่ายภาพยนตร์ซอมบีด้วยความต่อเนื่องนั้นถ่ายไปทั้งหมด 6 เทค
วันคัท ซอมบี้งับๆๆๆ ถูกสร้างขึ้นด้วยเงินทุน 3 ล้านเยน (ราว 800,000 บาทในเวลานั้น) และได้รับเงินจากการระดมทุนสาธารณะด้วยอีกส่วนหนึ่ง หลังจากการถ่ายทำระยะเวลา 8 วันแล้วนั้น อูเอดะยังใช้เวลาตัดต่อภาพยนตร์เรื่องนี้อีก 4 เดือน