สาธารณรัฐบาตาเวีย

| ประวัติศาสตร์ของกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำด ค ก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักรแฟรงก์ (คริสต์ศตวรรษที่ 5-10) | ราชอาณาจักรแฟรงก์ (คริสต์ศตวรรษที่ 5-10) | ราชอาณาจักรแฟรงก์ (คริสต์ศตวรรษที่ 5-10) | ราชอาณาจักรแฟรงก์ (คริสต์ศตวรรษที่ 5-10) | ฟริเซีย (600-734) |
จักรวรรดิการอแล็งเฌียง หลังปี 800
|   | แฟรงก์ตะวันตก (ฝรั่งเศส) | อาณาจักรแฟรงก์กลาง (โลทาริงเกีย) (843–870) | อาณาจักรแฟรงก์กลาง (โลทาริงเกีย) (843–870) | อาณาจักรแฟรงก์กลาง (โลทาริงเกีย) (843–870) |
แฟลนเดอส์และโลทาริงเกียในอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก (870–880)
|   |  แฟลนเดอส์ (862–1384) และรัฐอื่นๆ (คริสต์ ศตวรรษ ที่ 10–14) | ราชอาณาจักรโลทาริงเกีย (ต่อมาเป็นดัชชี) ในแฟรงก์ตะวันออก (เยอรมนี) (880-1190) | ราชอาณาจักรโลทาริงเกีย (ต่อมาเป็นดัชชี) ในแฟรงก์ตะวันออก (เยอรมนี) (880-1190) | ราชอาณาจักรโลทาริงเกีย (ต่อมาเป็นดัชชี) ในแฟรงก์ตะวันออก (เยอรมนี) (880-1190) |
|  บิชอปแห่งลีแยฌ (980-1794)   ดัชชีบูลียง (988-1795)   แอบบีย์ สตาวีลอต -มาลเมดีย์ (1138-1795) |  แฟลนเดอส์ (862–1384) และรัฐอื่นๆ (คริสต์ ศตวรรษ ที่ 10–14) |  ดัชชีบราบันต์ (1183-1430) และรัฐอื่นๆ (คริสต์ศตวรรษ ที่ 10–15) |  เคาน์ตี/ดัชชีลักเซมเบิร์ก (963–1443) |  เคาน์ตีฮอลแลนด์ (880-1432) และรัฐอื่นๆ (คริสต์ศตวรรษ ที่ 10–15) |
 บิชอปแห่งลีแยฌ (980-1794)   ดัชชีบูลียง (988-1795)   แอบบีย์ สตาวีลอต -มาลเมดีย์ (1138-1795):  เนเธอร์แลนด์ของเบอร์กันดี (1384–1477)
 บิชอปแห่งลีแยฌ (980-1794)   ดัชชีบูลียง (988-1795)   แอบบีย์ สตาวีลอต -มาลเมดีย์ (1138-1795): เนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์ค (กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล) (1482–1556) 
|  บิชอปแห่งลีแยฌ (980-1794)   ดัชชีบูลียง (988-1795)   แอบบีย์ สตาวีลอต -มาลเมดีย์ (1138-1795) | เนเธอร์แลนด์ของสเปน(เนเธอร์แลนด์ตอนใต้) (1556–1714) | เนเธอร์แลนด์ของสเปน(เนเธอร์แลนด์ตอนใต้) (1556–1714) | เนเธอร์แลนด์ของสเปน(เนเธอร์แลนด์ตอนใต้) (1556–1714) |  สาธารณรัฐดัตช์ (1581–1795) |
|  บิชอปแห่งลีแยฌ (980-1794)   ดัชชีบูลียง (988-1795)   แอบบีย์ สตาวีลอต -มาลเมดีย์ (1138-1795) |  เนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย(เนเธอร์แลนด์ตอนใต้) (1714–1795) |  เนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย(เนเธอร์แลนด์ตอนใต้) (1714–1795) |  เนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย(เนเธอร์แลนด์ตอนใต้) (1714–1795) |  สาธารณรัฐดัตช์ (1581–1795) |
|  การปฏิวัติลีแยฌ (1789–1792) |  สหรัฐเบลเยียม (1790) |  สหรัฐเบลเยียม (1790) |  |  สาธารณรัฐดัตช์ (1581–1795) |
|   |   |   |   |  สาธารณรัฐดัตช์ (1581–1795) |
|  ตกเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (1795–1804) และ จักรวรรดิฝรั่งเศส (1804–1815) |  ตกเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (1795–1804) และ จักรวรรดิฝรั่งเศส (1804–1815) |  ตกเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (1795–1804) และ จักรวรรดิฝรั่งเศส (1804–1815) |  ตกเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (1795–1804) และ จักรวรรดิฝรั่งเศส (1804–1815) |  สาธารณรัฐบาตาเวีย (1795–1806) |
|  ตกเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (1795–1804) และ จักรวรรดิฝรั่งเศส (1804–1815) |  ตกเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (1795–1804) และ จักรวรรดิฝรั่งเศส (1804–1815) |  ตกเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (1795–1804) และ จักรวรรดิฝรั่งเศส (1804–1815) |  ตกเป็นส่วนหนึ่งของ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (1795–1804) และ จักรวรรดิฝรั่งเศส (1804–1815) |  ราชอาณาจักรฮอลแลนด์ (1806–1810) |
 
  สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ (1815-1830)
|  ราชอาณาจักรเบลเยียม (ตั้งแต่ 1830) |  ราชอาณาจักรเบลเยียม (ตั้งแต่ 1830) |  ราชอาณาจักรเบลเยียม (ตั้งแต่ 1830) |  แกรนด์ดัชชี ลักเซมเบิร์ก (รัฐร่วมประมุข) |  ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ (ตั้งแต่ 1830) |
|  ราชอาณาจักรเบลเยียม (ตั้งแต่ 1830) |  ราชอาณาจักรเบลเยียม (ตั้งแต่ 1830) |  ราชอาณาจักรเบลเยียม (ตั้งแต่ 1830) |  แกรนด์ดัชชีลักเซมเบิร์ก (ตั้งแต่ 1890) |  ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ (ตั้งแต่ 1830) |
สาธารณรัฐบาตาเวีย (ดัตช์: Bataafse Republiek; ฝรั่งเศส: République Batave) เป็นรัฐสืบทอดจากสาธารณรัฐเนเธอร์แลนด์แห่งมณฑลทั้งเจ็ด โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1795 และสิ้นสุดลงเมื่อ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1806 เมื่อ หลุยส์ โบนาบาร์ต ได้รับการราชาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฮอลแลนด์ โดยตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1801 สาธารณรัฐได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เครือจักรภพบาตาเวีย (ดัตช์: Bataafs Gemenebest) โดยคำว่า "บาตาเวีย" เป็นชื่อของกลุ่มชนเจอร์แมนิก ซึ่งเป็นตัวแทนของบรรพบุรุษดัตช์ที่ก่อตั้งดินแดนในแถบนี้ โดยวัตถุประสงค์ในการใช้ชื่อนี้ก็เพื่อปลุกความเป็นชาตินิยม
ในช่วงต้น ค.ศ. 1795 ดินแดนเนเธอร์แลนด์ได้ถูกเข้าแทรกแซงโดยสาธารณรัฐฝรั่งเศส นำไปสู่การล่มสลายลงของสาธารณรัฐดัตช์เก่า ในขณะที่สาธารณรัฐใหม่นั้นได้รับการสนับสนุนอย่างล้นหลามจากชาวดัตช์ ซึ่งถือเป็นผลพวงจากการปฏิวัติที่ได้รับการสนับสนุนโดยประชาชน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการปฏิวัติในครั้งนี้ได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพปฏิวัติฝรั่งเศส จึงทำให้สาธารณรัฐบาตาเวียกลายเป็นรัฐบริวารแห่งแรกในบรรดาสาธารณรัฐพี่น้องของฝรั่งเศส และต่อมาได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฝรั่งเศสของนโปเลียนในที่สุด การเมืองการปกครองจึงได้รับอิทธิพลจากฝรั่งเศสที่สนับสนุนให้มีการรัฐประหารยึดอำนาจอย่างน้อยสามครั้งจนกว่าจะได้ขั้วอำนาจที่ฝรั่งเศสต้องการในขณะนั้น แต่ถึงกระนั้นการร่างรัฐธรรมนูญดัตช์นั้นขับเคลื่อนโดยตรงจากการเมืองภายในประเทศโดยปราศจากอิทธิพลของฝรั่งเศส จนกระทั่งจักรพรรดินโปเลียนได้บังคับรัฐบาลดัตช์ในการรับรองพระอนุชาของพระองค์ หลุยส์ โบนาปาร์ต ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์
การปฏิรูปทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาอันสั้นของสาธารณรัฐบาตาเวียนี้ส่งผลในระยะยาวต่อชาวดัตช์ โครงสร้างการปกครองแบบสมาพันธรัฐของสาธารณรัฐดัตช์เก่านั้นได้ถูกแทนที่ด้วยระบบรัฐเดี่ยว โดยรัฐธรรมนูญที่รับร่างกันเมื่อปีค.ศ. 1798 ถูกยอมรับกันว่ามีความเป็นประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ซึ่งในชั่วขณะหนึ่งได้มีการปกครองแบบประชาธิปไตยจนกระทั่งการรัฐประหาร ค.ศ. 1801 ทำให้รัฐบาลตกอยู่ในปกครองของกลุ่มอำนาจต่างๆ ซึ่งก็ตามมาด้วยการแก้ไขรัฐธรรมนูญเรื่อยๆ อย่างไรก็ตามรัฐธรรมนูญฉบับแรกที่มีความเป็นประชาธิปไตยนั้นได้ช่วยทำให้การเปลี่ยนผ่านในการแก้ไขรัฐธรรมนูญเมื่อปีค.ศ. 1848 โดยโยฮาน รูดอล์ฟ ธอร์เบก ที่มีสาระสำคัญในการจำกัดพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ นั้นราบรื่นไปได้ด้วยดี โดยได้มีการก่อตั้งกระทรวงต่างๆ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ที่ยังคงเป็นรากฐานการปกครองมาจวบจนปัจจุบัน
ถึงแม้ว่าจะมีสถานะเป็นรัฐบริวารของฝรั่งเศส แต่รัฐบาลบาตาเวียในวาระต่างๆ กันที่อยู่ในอำนาจก็พยายามที่จะปกครองประเทศอย่างอิสระเพื่อผลประโยชน์ของชาวดัตช์มากกว่าชาวฝรั่งเศสที่เป็นผู้ปกครอง ซึ่งการแข็งข้อนี้นำไปสู่จุดจบของสาธารณรัฐใหม่นี้ ภายหลังจากที่ได้มีการทดลองการปกครองแบบเผด็จการภายใต้การนำของ "Grand Pensionary" ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จในสายตาของจักรพรรดินโปเลียน แม้แต่กษัตริย์พระองค์ใหม่ พระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งฮอลแลนด์ (พระอนุชาในพระจักรพรรดินโปเลียน) ก็ยังปฏิเสธที่จะอ่อนน้อมต่อรัฐบาลฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเหตุนำไปสู่จุดจบของพระองค์ในที่สุด