stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดวิด เอลาซาร์

| พลโท เดวิด เอลาซาร์ |
| --- | --- |
เดวิด เอลาซาร์ (เดโด)
ชื่อเล่น: เดโด, บิ๊กดี
เกิด: 27 สิงหาคม ค.ศ. 1925(1925-08-27) ซาราเยโว ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน
เสียชีวิต: 15 เมษายน ค.ศ. 1976(1976-04-15) (50 ปี) เยรูซาเลม ประเทศอิสราเอล
รับใช้: พอลแมค  กองกำลังป้องกันอิสราเอล
ประจำการ: ค.ศ. 1942–1973
ชั้นยศ:  พลโท
บังคับบัญชา: ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ  เสนาธิการ
การยุทธ์: สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948  วิกฤตการณ์คลองสุเอซ  สงครามหกวัน  สงครามยมคิปปูร์
พลโท เดวิด "เดโด" เอลาซาร์ (ฮีบรู: דוד אלעזר; 27 สิงหาคม ค.ศ. 1925 – 15 เมษายน ค.ศ. 1976) เป็นเสนาธิการคนที่ 9 ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1972 - ค.ศ. 1974 เขาถูกบังคับให้ลาออกในผลพวงของสงครามยมคิปปูร์
ชีวิตช่วงต้น

เดวิด (เดโดย) เอลาซาร์ เกิดที่เมืองซาราเยโว และเป็นผู้สืบสายเลือดเซฟาร์ดี เขาอพยพไปยังปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 1940 กับโครงการเยาวชนเอลียาห์และอาศัยอยู่ที่คิบบุตซ์เอียน เซมเมอร์ ต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับพอลแมค และต่อสู้ในยุทธการที่สำคัญมากมายในช่วงสงครามประกาศอิสรภาพของอิสราเอล รวมทั้งยุทธการที่อารามซาน ไซมอน ในเยรูซาเลม ในฐานะทหารคนหนึ่ง เขาได้รับยศในระดับสูง แล้วในที่สุด ก็ได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการกองพันฮาพอร์ตซิมที่มีชื่อเสียงของกองพลน้อยฮาเรล
เอลาซาร์ยังคงอยู่ในกองกำลังป้องกันอิสราเอลหลังสงคราม โดยถ่ายโอนไปยังกองกำลังติดอาวุธในสงครามไซนายปี ค.ศ. 1956 เขาทำหน้าที่ในฐานะรองผู้บัญชาการกองกำลังของคาอิม บาร์-เลฟ โดยเข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลยานเกราะในปี ค.ศ. 1961 เขายังคงอยู่ในตำแหน่งนี้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1964 เมื่อเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าของหน่วยบัญชาการภาคเหนือ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาดำรงอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1969 ในช่วงสงครามหกวันของปี ค.ศ. 1967 เขาเป็นผู้สนับสนุนที่สำคัญสำหรับการยึดครองยุทธศาสตร์ที่ราบสูงโกลัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศซีเรีย และเขาคุมการเข้ายึดครองในเวลาเพียง 2 วัน
หลังสงคราม เอลาซาร์ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการของบุคลากรทั่วไป และวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1972 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาธิการทหาร
เสนาธิการทหาร

เดือนแรกของการดำรงตำแหน่งของเขาถูกใช้ต่อสู้กับการก่อการร้าย เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม กองทัพแดงญี่ปุ่นได้สังหารพลเรือน 25 คนและบาดเจ็บอีก 71 คนในการโจมตีท่าอากาศยานลอด ซึ่งเป็นศูนย์กลางการขนส่งชั้นนำของอิสราเอล (ดู: การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด) เมื่อวันที่ 5 กันยายนของปีดังกล่าว ได้มีกลุ่มอื่นโจมตีนักกีฬาอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่มิวนิก การโจมตีดังกล่าวเป็นที่รู้จักในฐานะการสังหารหมู่ที่มิวนิก เพื่อตอบสนองต่อการโจมตีเหล่านี้ เอลาซาร์ได้สั่งการปะทะฐานปาเลสไตน์ในประเทศซีเรียและเลบานอนครั้งใหญ่สุด เครื่องบินไอพ่นสามลำของซีเรียถูกยิงตก และเฟดายีนหลายสิบคนถูกฆ่าตายด้วยการระดมยิงปืนใหญ่อย่างหนัก ในปฏิบัติการสปริงออฟยูธ ซึ่งเกิดขึ้นในคืนวันที่ 9–10 เมษายน ค.ศ. 1973 ชาวปาเลสไตน์อีกหลายสิบคนซึ่งรวมถึงผู้นำปาเลสไตน์หลายคนถูกลอบสังหารในเบรุตโดยกองกำลังป้องกันอิสราเอล
หนึ่งในการตัดสินใจของเอลาซาร์ในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งคือการสั่งให้สอยเครื่องบินไอพ่นโดยสารของประเทศลิเบียซึ่งหลงเข้าไปในน่านฟ้าอิสราเอล และถูกสงสัยว่าอยู่ในภารกิจการก่อการร้ายเมื่อเครื่องบินดังกล่าวไม่ตอบสนอง เครื่องบินถูกยิงร่วงโดยกองทัพอากาศอิสราเอลเหนือคาบสมุทรไซนายภายใต้คำสั่งโดยตรงจากเอลาซาร์ ซึ่งสังหารพลเรือนไปกว่า 100 คน หลังจากนั้นไม่นานก็พบว่านี่เป็นเครื่องบินพลเรือนที่เกิดข้อผิดพลาดในการนำทางเท่านั้น
ในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1973 กองกำลังป้องกันอิสราเอลได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและกองกำลังสำรองถูกเรียกขึ้นมาเพื่อตอบโต้การเคลื่อนไหวของกองทหารอียิปต์ ทว่าภาวะฉุกเฉินถูกยกเลิกเมื่อเห็นได้ชัดว่านี่เป็นเพียงการฝึกซ้อม เหตุการณ์นี้มีผลกระทบอย่างมากต่อกองเสนาธิการ เนื่องจากทำให้พวกเขาเชื่อว่ากองกำลังอียิปต์ไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับการทำสงครามในช่วงยมคิปปูร์ของปลายปีนั้น อย่างไรก็ตาม หลังจากสงครามมันก็เห็นได้ชัดว่าการซ้อมรบเหล่านี้ดำเนินการบ่อยครั้ง โดยชาวอียิปต์เป็นส่วนหนึ่งของอุบายอย่างรอบคอบ อันหมายถึงการสร้างความพึงพอใจในบรรดาชาวอิสราเอลเกี่ยวกับความตั้งใจที่แท้จริง ของการเคลื่อนไหวของกองทหารอียิปต์ในเวลาที่เกิดการโจมตีจริง
ส่วนวันที่ 13 กันยายน ทางอิสราเอลได้ยิงเครื่องบินไอพ่นขับไล่ของซีเรียร่วงสิบสามลำ ซึ่งพยายามจมอากาศยานอิสราเอล
สงครามยมคิปปูร์ > เหตุการณ์ที่นำไปสู่สงคราม

ในปี ค.ศ. 1957 อิสราเอลถูกบังคับภายใต้ความกดดันของอเมริกา ให้ถอนตัวจากคาบสมุทรไซนายที่ได้ครอบครองหลังจากได้โจมตีประเทศอียิปต์เมื่อปีก่อน การปิดช่องแคบติรานต่อเรืออิสราเอลโดยประธานาธิบดีอียิปต์ ญะมาล อับดุนนาศิร ในปี ค.ศ. 1967 เป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของสงครามปี ค.ศ. 1967 ในระหว่างที่อิสราเอลยึดครองคาบสมุทรไซนายอีกครั้ง
หนังสืออ่านเพิ่ม

Ḥanokh Barṭov; David Elazar (1981). Dado, 48 years and 20 days. Ma'ariv Book Guild.
เดวิด เอลาซาร์ กล่าวกับสมาชิกของกองพลน้อยฮาเรลในปี ค.ศ. 1948 โดยมีราฟาเอล อีทาน ยืนอยู่ทางซ้าย
แผ่นศิลาพระโอวาท

แผ่นศิลาพระโอวาท หรือ แผ่นศิลาพระบัญญัติ (อังกฤษ: Tablets of Stone; ฮีบรู: לוחות הברית) ในคัมภีร์ไบเบิล หมายถึง แผ่น​พระ‍โอ‌วาท​สอง​แผ่น เป็น​แผ่น​ศิลา​จา‌รึก​ด้วย​นิ้ว‍พระ‍หัตถ์​ของ​พระ‍เจ้า ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับโมเสสบนภูเขาซีนาย มีบันทึกอยู่ในหนังสืออพยพ บทที่ 31 ข้อ 18
ตามที่ได้บันทึกในคัมภีร์ไบเบิล แผ่นพระโอวาททั้งสองแผ่นเป็น​พระ‍ราช‌กิจ​ของ​พระ‍เจ้า และ​อักษร​ที่​จา‌รึก​นั้น​เป็น​ลาย​พระ‍หัตถ์​ของ​พระ‍เจ้า เมื่อโมเสสกลับลงมาจากภูเขาซีนาย ท่านเห็นโคและคนเต้นรำ ท่านจึงมีโทสะขึ้นจึงโยนแผ่นศิลาในมือทิ้งตกแตกที่เชิงภูเขานั้นเอง ต่อมาในภายหลังพระเจ้าได้ประทานแผ่นพระโอวาทให้ใหม่ และเก็บรักษาไว้ในหีบแห่งพันธสัญญา
เนื้อหาในแผ่นศิลาพระโอวาท

บทความหลัก: บัญญัติ 10 ประการ
เนื้อหาในแผ่นศิลาพระโอวาท จารึกพระบัญญัติสิบประการไว้ ดังนี้
เราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้​ได้​นำ​เจ้า​ออก​จาก​แผ่น‍ดิน​อียิปต์​คือ​จาก​แดน​ทาส ห้ามมีพระเจ้าอื่นใดนอกเหนือจากเรา ห้ามทำรูปเคารพสำหรับตน เป็น​รูป​สิ่ง‍ใด​ซึ่ง​มี​อยู่​ใน​ฟ้า​เบื้อง‍บน หรือ​บน​แผ่น‍ดิน​เบื้อง‍ล่าง หรือ​ใน​น้ำ​ใต้​แผ่น‍ดิน ห้าม​กราบ‍ไหว้​หรือ​ปรน‌นิ‌บัติ​รูป​เหล่า‍นั้น เพราะ​เรา​คือ​ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​เจ้า เป็น​พระ‍เจ้า​ที่​หวง‍แหน ให้​โทษ​ของ​บิดา​ตก‍ทอด​ไป​ถึง​ลูก‍หลาน​ของ​ผู้​ที่​ชัง​เรา​จน‍ถึง​สาม​ชั่ว​สี่​ชั่ว‍อายุ‍คน แต่​แสดง​ความ​รัก‍มั่น‍คง​ต่อ​คน​ที่​รัก​เรา และ​รักษา​บัญญัติ​ของ​เรา​จน‍ถึง​นับ​พัน​ชั่ว‍อายุ‍คน ห้ามใช้พระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าไปในทางที่ผิด เพราะ​ผู้​ที่​ใช้​พระ‍นาม​ของ​พระ‍องค์​ไป​ใน​ทาง​ที่​ผิด​นั้น พระ‍ยาห์‌เวห์​จะ​ทรง​เอา​โทษ จงระลึกถึงวันสะบาโต ถือเป็นวันบริสุทธิ์ จง​ทำ​งาน​ทั้ง‍สิ้น​ของ​เจ้า​หก​วัน แต่​วัน‍ที่​เจ็ด​นั้น​เป็น​สะ‌บา‌โต​แด่​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​เจ้า ใน​วัน‍นั้น​ห้าม​ทำ​งาน​ใดๆ​ไม่​ว่า​เจ้า​เอง หรือ​บุตร‍ชาย​บุตร‍หญิง​ของ​เจ้า หรือ​ทาส​ทาสี​ของ​เจ้า หรือ​สัตว์‍ใช้‍งาน​ของ​เจ้า หรือ​คน‍ต่าง‍ด้าว​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ประตู​เมือง​ของ​เจ้า เพราะ​ใน​หก​วัน​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​สร้าง​ฟ้า​และ​แผ่น‍ดิน ทะเล และ​สรรพ‍สิ่ง​ซึ่ง​มี​อยู่​ใน​ที่​เหล่า‍นั้น แต่​ใน​วัน‍ที่​เจ็ด​ทรง​พัก เพราะ‍ฉะนั้น​พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​อวย‍พร​วัน‍สะ‌บา‌โต และ​ทรง​ตั้ง​วัน‍นั้น​ไว้​เป็น​วัน‍บริ‌สุทธิ์ จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของเจ้า เพื่อ​อายุ​ของ​เจ้า​จะ​ได้​ยืน‍ยาว​บน​แผ่น‍ดิน ซึ่ง​พระ‍ยาห์‌เวห์​พระ‍เจ้า​ของ​เจ้า​ประ‌ทาน​แก่​เจ้า ห้ามฆ่าคน ห้ามล่วงประเวณีผัวเมียเขา ห้ามลักขโมย ห้ามเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน ห้าม​โลภ​​บ้าน‍เรือน​ของ​เพื่อน‍บ้าน ห้าม​โลภ​ภรรยา​ของ​เพื่อน‍บ้าน หรือ​ทาส​ทาสี​ของ​เขา หรือ​โค ลา​ของ​เขา หรือ​สิ่ง‍ใดๆ ซึ่ง​เป็น​ของ​ของ​เพื่อน‍บ้าน
เฮิร์ซล์ โบดิงเงอร์

| เฮิร์ซล์ โบดิงเงอร์ |
| --- | --- |
พลตรี เฮิร์ซล์ โบดิงเงอร์
เกิด: ค.ศ. 1943
รับใช้:  ประเทศอิสราเอล
แผนก/สังกัด:  กองทัพอากาศอิสราเอล
ประจำการ: ค.ศ. 1961–1996
ชั้นยศ: อาลัฟ
อาลัฟ (เกษียณ) เฮิร์ซล์ โบดิงเงอร์ (ฮีบรู: הרצל בודינגר; อังกฤษ: Herzl Bodinger; ค.ศ. 1943 – ) เป็นนายพลที่เกษียณแล้วในกองกำลังป้องกันประเทศอิสราเอล และอดีตผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพอากาศอิสราเอล ปัจจุบัน โบดิงเงอร์เป็นสมาชิกของคณะกรรมการผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยแอเรียล
อาชีพทหาร

โบดิงเงอร์เกิดในประเทศอิสราเอลและเข้าร่วมกองทัพอากาศอิสราเอลในปี ค.ศ. 1961 เขารับอาสาที่จะเข้าเรียนที่สถาบันการบินและสำเร็จการศึกษาเป็นนักบินรบ โดยขับเครื่องบินดัซโซลท์ มีเตเร IV และซุด อวีเตชอง วอตัวร์ ในช่วงสงครามหกวัน โบดิงเงอร์ทำหน้าที่เป็นนักบินวอตัวร์และเข้าร่วมปฏิบัติการมอกด์ โดยโจมตีสนามบินในประเทศอิรักและอียิปต์ รวมถึงทำลายตูโปเลฟ ตู-16 ซึ่งเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดบนพื้นดินไป 10 ลำ ส่วนในช่วงสงครามยมคิปปูร์ เขาได้เป็นนักบินดัซโซลท์ มิราจ III และได้ยิงมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-17 ของประเทศซีเรีย รวมถึงในช่วงความขัดแย้งหลังสงคราม เขาได้ยิงมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21 ที่บินอยู่เหนือประเทศเลบานอน
โบดิงเงอร์มาบังคับการกองทัพอากาศอิสราเอลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1992 ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1996  ในอาชีพ 35 ปีของเขา โบดิงเงอร์สะสมชั่วโมงบินไว้ประมาณ 6,000 ชั่วโมง และดำเนินการการก่อกวนทางอากาศ 451 แห่ง
อาชีพพลเรือน

หลังเกษียณจากกองทัพอากาศ โบดิงเงอร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าบริษัทราดาอิเล็กทรอนิกส์อินดัสทรี ส่วนในคริสต์ทศวรรษ 2000 เขาได้เป็นหัวหน้าคณะกรรมการแต่งตั้งโดยชาอูล โมฟาซ ผู้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม เพื่อเตรียมแผนแม่บทสำหรับสนามบินของประเทศอิสราเอล
เมืองลี้ภัย

เมืองของคนเลวี 6 เมือง
หนีเข้าเมืองลี้ภัย (กันดารวิถี 35:11–28) จาก The Story of the Bible ของชาลส์ ฟอสเตอร์ (ค.ศ. 1884)
เคเดช
เชเคม
เฮโบรน
โกลาน
ราโมท
เบเซอร์
ตำแหน่งของเมืองลี้ภัยบนแผนที่ของตะวันออกกลาง
เมืองลี้ภัย (อังกฤษ: cities of refuge; ฮีบรู: ערי המקלט ‘ārê ha-miqlāṭ) เป็นเมืองของชาวเลวี 6 เมืองในอาณาจักรอิสราเอลและในอาณาจักรยูดาห์ ซึ่งผู้กระทำความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาสามารถเรียกร้องสิทธิให้ที่ลี้ภัยได้ ไมโมนิเดสกล่าวว่าเมืองลี้ภัยมีทั้งหมด 48 เมืองของชาวเลวี โดยอ้างจากวรรณกรรมทาลมูด ภายนอกของเมืองลี้ภัยเหล่านี้ บทบัญญัติอนุญาตให้สามารถแก้แค้นแทนโลหิตต่อผู้กระทำผิดได้ คัมภีร์ไบเบิลระบุชื่อเมือง 6 เมืองที่เป็นเมืองลี้ภัยได้แก่ โกลาน, ราโมท และเบเซอร์ ที่อยู่ทางฝั่งตะวันออก (ฝั่งซ้าย) ของแม่น้ำจอร์แดน และเคเดช, เชเคม และเฮโบรน ที่อยู่ทางฝั่งตะวันตก (ฝั่งขวา)
บทบัญญัติในคัมภัร์ไบเบิล > ในหนังสือกันดารวิถี

ในหนังสือกันดารวิถี บทบัญญัติที่เกี่ยวข้องเมืองลี้ภัยระบุว่า เมื่อผู้กระทำผิดขอลี้ภัย ผู้นั้นจะถูกนำออกจากเมืองและเข้ารับการพิจารณาคดี หากการพิจารณาคดีตัดสินว่าผู้ต้องหาไม่มีความผิดฐานฆ่าคน คนผู้นั้นก็จะได้กลับไปได้รับการคุ้มครองในเมืองลี้ภัยที่เขาหลบหนีไปนั้น บทบัญญัตินี้ถือว่าเงินค่าไถ่เป็นสิ่งที่ไม่ได้รับการยอมรับให้ใช้เป็นสิ่งชดเชยการก่ออาชญากรรม โดยยืนยันว่าการชดเชยทำได้โดยเลือดของฆาตกรเท่านั้น
หนังสือกันดารวิถีระบุว่าผู้กระทำผิดต้องอยู่เขตเมืองลี้ภัยจนกระทั่งมหาปุโรหิตถึงแก่กรรม เมื่อนั้นผู้กระทำผิดจึงจะสามารถออกจากเมืองกลับไปบ้านได้โดยไม่ต้องกลัวอะไรอีก
บทบัญญัติในคัมภัร์ไบเบิล > ในหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ

ในฉากของหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ ชาวอิสราเอลได้ยึดครองหลายอาณาจักรบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนและใกล้จะได้เข้าไปในดินแดนคานาอัน ณ เวลานั้น โมเสสได้แยกเมืองลี้ภัย 3 เมืองบนฝั่งตะวันออกออกมา ต่อมาได้กำหนดเมืองลี้ภัย 3 เมืองในดินแดนคานาอันเมื่อถูกยึดครองแล้ว และตั้งเพิ่มเติมอีก 3 เมือง 'ถ้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงขยายอาณาเขตของท่าน' ดังนั้น จำนวนเมืองลี้ภัยทั้งหมดควรจะมากถึง 9 เมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Catholic Encyclopedia article
Six cities of refuge
หนังสือเพลงคร่ำครวญ

หนังสือในคัมภีร์ไบเบิล
ภาพจาก "การคร่ำครวญของเยเรมีย์" ของ Francysk Skaryna (ค.ศ. 1517-1519) ในอักขรวิธี Taraškievica ของภาษาเบลารุส
ความแปลภาษากรีกของเพลงคร่ำครวญ 1:1–1:11 ในฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus)
หนังสือเพลงคร่ำครวญ (อังกฤษ: Book of Lamentations; ฮีบรู: אֵיכָה, ʾĒḵā, มาจากคำขึ้นต้นหนังสือที่มีความหมายว่า "อนิจจา") เป็นหนังสือรวมกวีนิพนธ์บทร้อยกรองพิลาปให้กับการทำลายล้างกรุงเยรูซาเล็มเมื่อ 586 ปีก่อนคริสตกาล ในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือเพลงคร่ำครวญอยู่ในหมวดเคทูวีม ("ข้อเขียน") ในฐานะหนึ่งในห้าเมกิลล็อต ("ห้าม้วน") ร่วมกับหนังสือเพลงซาโลมอน, หนังสือนางรูธ, หนังสือปัญญาจารย์ และหนังสือเอสเธอร์ (แม้ว่าไม่มีลำดับที่แน่นอน) ในพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ หนังสือเพลงคร่ำครวญอยู่ลำดับถัดมาจากหนังสือเยเรมีย์ เนื่องจากตามประเพณีนิยมแล้วเข้าใจว่าผู้เผยวจนะเยเรมีย์ผู้เป็นเขียนหนังสือเพลงคร่ำครวญ
บรรณานุกรม

Aarons, Victoria; Levitsky, Holli (2019). New Directions in Jewish American and Holocaust Literatures: Reading and Teaching. SUNY Press. ISBN 978-1-4384-7320-8.
Assis, Ellie (2007). "The Alphabetic Acrostic in the Book of Lamentations". The Catholic Biblical Quarterly.
Berlin, Adele (2004). Lamentations: A Commentary. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664229740.
Berlin, Adele (2014).  Berlin, Adele; Brettler, Marc Zvi (บ.ก.). The Jewish Study Bible: Second Edition (2nd ed.). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-939387-9.
Berlin, Adele (2018).  Coogan, Michael; Brettler, Marc; Newsom, Carol; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with Apocrypha: New Revised Standard Version. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-027611-9.
Clines, David J.A. (2003). "Lamentations".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Dobbs-Allsopp, F.W. (2002). Lamentations. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664237547.
First, Mitchell (June 2014). "Using the Pe–Ayin Order of the Abecedaries of Ancient Israel to Date the Book of Psalms". Journal for the Study of the Old Testament. 38 (4): 471–485. doi:10.1177/0309089214536490. ISSN 0309-0892. S2CID 170926400.
Fitzmyer, Joseph A. (2008). A Guide to the Dead Sea Scrolls and Related Literature. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 9780802862419. สืบค้นเมื่อ February 15, 2019.
First, Mitchell (2017). Pe before Ayin in Biblical Pre-Exilic Acrostics.
Hayes, John H. (1998). "The Songs of Israel".  ใน McKenzie, Steven L.; Graham, Matt Patrick (บ.ก.). The Hebrew Bible Today: An Introduction to Critical Issues. Westminster John Knox Press. ISBN 9780664256524.
Hillers, Delbert R. (1993). "Lamentations of Jeremiah".  ใน Metzger, Bruce M.; Coogan, Michael D. (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. ISBN 9780199743919.
Huey, F. B. (1993). "Jeremiah, Lamentations". The New American Commentary. Vol. 16. Broadman & Holman Publishers.
Joyce, Paul M. (2013). Lamentations Through the Centuries. John Wiley & Sons. ISBN 9781118332641.
Lee, Archie C. C. (2008). "Book of Lamentations".  ใน Sakenfeld, Katherine Doob (บ.ก.). The New Interpreter's Dictionary of the Bible. Vol. 3. Abingdon Press. ISBN 978-0-687-33365-3.
Pitre, Brant J.; Bergsma, John S. (2018). A Catholic Introduction to the Bible: The Old Testament. Ignatius Press. p. 280. ISBN 978-1-58617-722-5.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill. ISBN 9789004181830. สืบค้นเมื่อ May 15, 2017.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลของศาสนายูดาห์:
Lamentations with multiple translations of the text & Rashi's commentary, as well as numerous other classic Hebrew commentaries at Sefaria.org
Book of Lamentations with Hebrew/English and MP3 chanting of the entire book in Hebrew. (Website also contains other books of the bible.)
Laments (R. David Seidenberg): a fresh translation with linear Hebrew and English, on neohasid.org
A synopsis of Eichah's chapters
คำแปลของศาสนาคริสต์:
Lamentations at Sacred Texts KJV, Tan, Sep, Vul
Lamentations หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox Various versions
คำแปลที่คงโครงสร้างอักษรกล
Knox Translation (22 letters: A to V, omitting W to Z)
คำแปลที่คงจังหวะเพลง (qinah)
New American Bible Revised Edition (NABRE)
คำแปลที่คงทั้งอักษรกลและจังหวะเพลง (qinah)
ServiceMusic translation (22 letters: A to Z, omitting four intermediate letters)
คำแปลภาษาไทย:
หนังสือเพลงคร่ำครวญ ที่ยูเวอร์ชัน
หนังสือเพลงคร่ำครวญ โดยคณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตศาสนธรรม แผนกพระคัมภีร์
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า นางรูธ | หนังสือเพลงคร่ำครวญคัมภีร์ฮีบรู | ถัดไป ปัญญาจารย์ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า เยเรมีย์ | หนังสือเพลงคร่ำครวญพันธสัญญาเดิม ของโปรเตสแตนต์ | ถัดไป เอเสเคียล |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า เยเรมีย์ | หนังสือเพลงคร่ำครวญพันธสัญญาเดิม ของโรมันคาทอลิก และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | ถัดไป บารุค |
| ด ค กหนังสือเพลงคร่ำครวญ |
| --- | --- |
สถานที่:  เยรูซาเล็ม  ศิโยน 
บุคคล:  ยาโคบ  ยูดาห์ 
คำศัพท์:  อักษรกล  Qinah 
ฉบับแปล:  หนังสือเพลงคร่ำครวญทาร์กุม​ 
วิเคราะห์:  Lamentations Rabbah 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  Septuagint  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือเยเรมีย์ (คัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์)       หนังสือนางรูธ (คัมภีร์ฮีบรู)หนังสือเอเสเคียล (โปรเตสแตนต์)  หนังสือบารุค (โรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์)  หนังสือปัญญาจารย์ (คัมภีร์ฮีบรู) →
กฎหมายสิบสองโต๊ะ

กฎหมายสิบสองโต๊ะ (ละติน: Leges Duodecim Tabularum หรือ Duodecim Tabulae, อังกฤษ: Law of the Twelve Tables) เป็นกฎหมายโบราณอันเป็นรากฐานของกฎหมายโรมัน กฎหมายสิบสองโต๊ะเป็นหัวใจของรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐโรมันและแกนกลางของ "จารีตประเพณีบรรพชน" (mos maiorum)
กฎหมายสิบสองโต๊ะเป็นผลของการต่อสู้ทางสังคมอันยาวนานระหว่างแพทริเซียนกับพลีเบียน หลังการขับทาร์ควิเนียส ซูเบอร์บัส (Tarquinius Suberbus) พระมหากษัตริย์โรมพระองค์สุดท้าย สาธารณรัฐมีฝ่ายปกครอง (magistrate) เป็นผู้ปกครองตามลำดับชั้น เดิมแพทริเซียนเท่านั้นที่มีสิทธิ์เป็นฝ่ายปกครอง จึงเป็นเหตุที่พลีเบียนไม่พอใจ ในบริบทของสถานภาพอันไม่เท่าเทียมนี้ พลีเบียนต่อสู้เพื่อให้พวกตนได้รับการยินยอม โดยการขู่ว่าจะแยกตัวออก พวกเขาขู่จะออกจากนคร ซึ่งผลที่ตามมาคือ กิจกรรมของเมืองจะหยุดชะงัก เพราะพลีเบียนเป็นกำลังแรงงานของโรม หนึ่งในการยินยอมสำคัญที่สุดซึ่งพลีเบียนชนะในการต่อสู้ระหว่างชนชั้นนี้ คือ การสถาปนากฎหมายสิบสองโต๊ะ โดยสร้างสิทธิตามกระบวนการยุติธรรมพื้นฐานแก่พลเมืองโรมันทุกคน
โศฟาร์

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล เพื่อนของโยบ
ภาพวาดของโยบและเพื่อนจาก Kiev Psalter of 1397
โศฟาร์ (อังกฤษ: Zophar; ฮีบรู: צוֹפַר‎ Ṣōp̄ar, "chirping; rising early"; also Tzofar) ชาวนาอาเมห์ เป็นหนึ่งในเพื่อนสามคนของโยบผู้มาเยี่ยมโยบในหนังสือโยบของคัมภีร์ฮีบรู ความเห็นของโศฟาร์ปรากฏในโยบ 11:1 --20 และ โยบ 20:1 -29 โศฟาร์ให้ความเห็นว่าความทุกข์ของโยบอาจเป็นการลงโทษของพระเจ้า แล้วลงรายละเอียดเกี่ยวกับผลที่ตามมาของการดำเนินชีวิตด้วยความบาป
"ชาวนาอาเมห์" (na'-a-ma-thit) เป็นชื่อคนต่างชาติ (ไม่ใช่ชาวยิว) บ่งบอกว่าโศฟาร์มาจากเมืองชื่อนาอามาห์ ซึ่งอาจอยู่ในอาระเบีย
ดูเพิ่ม

บิลดัด
เอลีฟัส
เอลีฮู
4 เวสตา

สำหรับเวสตาในความหมายอื่น ดูที่ เวสตา
4 เวสตา (ละติน: Vesta) เป็นวัตถุขนาดใหญ่ที่มีมวลมากที่สุดเป็นลำดับสองในแถบดาวเคราะห์น้อย โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ยประมาณ 530 กิโลเมตร (329 ไมล์)  และมีมวลคิดเป็นประมาณ 9% ของมวลดาวเคราะห์น้อยในแถบหลักทั้งหมด ผู้ค้นพบเวสตาคือนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันชื่อ เฮนริค วิลเฮล์ม โอลเบอร์ส ค้นพบเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1807 และได้ตั้งชื่อตามเทพีผู้บริสุทธิ์ตามเทพปกรณัมโรมันซึ่งเป็นผู้ปกครองบ้านเรือนและเตาไฟ คือเทพีเวสตา
โยชัว แกลเซอร์

โยชัว แกลเซอร์
 (ฮีบรู: יהושע גלזר, 29 ธันวาคม ค.ศ. 1927 – 29 ธันวาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักฟุตบอลประเทศอิสราเอล เคยเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลมัคคาบีเทลอาวีฟ และฟุตบอลทีมชาติอิสราเอล
ผลงาน

อิสราเอลพรีเมียร์ลีก (6):
1946–47, 1949–50, 1951–52, 1953–54, 1955–56, 1957–58
อิสราเอลสเตทคลับ (6):
1946, 1947, 1954, 1955, 1958, 1959
แหล่งข้อมูลอื่น

National team stats
กรรติก (มีด)

วัชรกรรติก คือมีดกรรติก ด้ามจับเป็นวัชระ, ปักกิ่ง ปี 1407
กรรติก หรือ ชีคูก (ละติน: kartika; ทิเบต: གྲི་གུག་, ไวลี: gri-gug,) หมายถึงมีดปอกหนังขนาดเล็กแบบถือมือ รูปจันทร์เสี้ยว สำหรับใช้ในพิธีกรรมของตันตระในพุทธศาสนานิกายวัชรยาน กรรติกเป็น "หนึ่งในคุณลักษณะอันสำคัญของเทพเจ้าตันตระปางดุร้าย" อีกชื่อหนึ่งของมีดกรรติกคือ "มีดของพระฑากิณี"
ในประติมานวิทยาวัชรยาน โดยทั่วไปมักปรากฏกรรติกนี้ถือในมือขวาของพระฑากิณี แต่ก็สามารถพบถือโดยเทพเจ้าชายบางองค์ที่ไม่ปรากฏบ่อย (esoteric) เช่นปางหนึ่งของพระยมานตกะ เช่นเดียวกับที่ฆัณฏากับวัชระมักปรากฏคู่กันเป็นวัตถุพิธีในวัตรและประติมานวิทยาของวัชรยาน กรรติกมักปรากฏคู่กับถ้วยกะโหลกกปาละ
รูปของมีกรรติกซึ่งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวที่มีปลายให้จับอีกฝั่งหนึ่งได้มาจากมีดแล่สัตว์โดยธรรมเนียมแบบอินเดีย
ประติมานวิทยาของพระวัชรโยคินีมักมีกรรติกปรากฏอยู่ด้วย ในประติมานวิทยาของพระฑากิณีและยิดัมมักปรากฏมีดกรรติกในมือขวา และกปาละในมือซ้าย ซึ่งแสดงถึง "ความเป็นหนึ่งระหว่างปัญญากับอุปายะ ที่แยกขาดจากกันมิได้"
ไชร่า แฮส

| ไชร่า แฮส |
| --- | --- |
แฮสใน ค.ศ. 2022
เกิด:  (1995-05-11) 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี) เทลอาวีฟ, ประเทศอิสราเอล
สัญชาติ: อิสราเอล
การศึกษา: โรงเรียนมัธยมศิลปะเทลมา เยลลิน
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2010–ปัจจุบัน
ไชร่า แฮส (อังกฤษ: Shira Haas, ฮีบรู: שירה האס; เกิด 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักแสดงชาวอิสราเอล ในช่วงแรกเธอได้มีชื่อเสียงระดับชาติจากบทบาทของเธอในภาพยนตร์และโทรทัศน์ท้องถิ่น เธอได้รับสองรางวัลจาก โอเฟียร์อวอร์ดของอิสราเอลจากการถูกเสนอชื่อเข้าชิง 5 ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 ใน ค.ศ. 2020 เธอได้รับเสียงตอบรับจากนานาชาติสำหรับบทบาทของเธอในมินิซีรีส์ของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง อันออร์โธดอกซ์ สำหรับการแสดงนี้ เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ และ รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี ในปีเดียวกันนั้นแฮสได้รับรางวัลรางวัลเทศกาลภาพยนตร์ทริเบก้า สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมนานาชาติ สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์ดราม่าของอิสราเอลเรื่อง เอเชีย (2020)
แหล่งข้อมูลอื่น

ไชร่า แฮส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
วอเตอร์เวลล์
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ
กลาดิอาตอร์

สำหรับภาพยนตร์โดยริดลีย์ สก็อตต์ ดูที่ นักรบผู้กล้าผ่าแผ่นดินทรราช
ส่วนหนึ่งของภาพโมเสกซลีตันจากลิเบีย แสดงภาพการต่อสู้ของเหล่ากลาดิอาตอร์
กลาดิอาตอร์ (ละติน: gladiator แปลว่า "นักรบดาบ", จาก gladivs แปลว่า "ดาบ") เป็นนักสู้ติดอาวุธที่มีหน้าที่ต่อสู้เพื่อสร้างความบันเทิงแก่ผู้ชมในสมัยสาธารณรัฐโรมันและจักรวรรดิโรมัน กลาดิอาตอร์ต้องใช้ความรุนแรงในการเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่อาจเป็นได้ทั้งกลาดิอาตอร์คนอื่น สัตว์ป่า และนักโทษที่ได้รับคำพิพากษา กลาดิอาตอร์ส่วนใหญ่เป็นทาส บุคคลที่โตมาในสภาพแวดล้อมรุนแรง หรือบุคคลที่ถูกกีดกันจากสังคม แต่ก็มีกลาดิอาตอร์บางคนที่เป็นอิสรชนซึ่งอาสาเสี่ยงชีวิตและสิทธิพลเมืองโรมันของตนเข้าแข่งขันในสังเวียน
ไม่ว่ากลาดิอาตอร์จะมีเทือกเถาเหล่ากอมาจากที่ใด พวกเขาก็สามารถนำเสนอตัวอย่างหนึ่งของจริยธรรมในการต่อสู้ของโรมแก่ผู้ชม และไม่ว่าจะต่อสู้หรือตายอย่างสมศักดิ์ศรี พวกเขาก็อาจเรียกเสียงชื่นชมและยกย่องจากมวลชนได้เช่นกัน กลาดิอาตอร์ได้รับการยกย่องทั้งในศิลปะระดับบนและศิลปะระดับล่าง และคุณค่าของพวกเขาในฐานะผู้สร้างความบันเทิงก็ได้รับการเชิดชูทั้งในวัตถุมีค่าและวัตถุธรรมดา ๆ ทั่วโลกโรมัน
ต้นกำเนิดการต่อสู้ของกลาดิอาตอร์นั้นยังคงเป็นที่ถกเถียง แต่มีหลักฐานที่สามารถสันนิษฐานกันได้ว่า มีจุดเริ่มต้นมาจากการแข่งขันต่อสู้ในพิธีกรรมศพที่จัดขึ้นในช่วงสงครามพิวนิกราว 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช และได้กลายมาเป็นส่วนสำคัญทั้งในทางการเมืองและทางสังคมของชาวโรมันอย่างรวดเร็ว ความนิยมนั้นได้ส่งผลให้มีการจัดการต่อสู้ในเกมกีฬาสาธารณะที่หรูหราฟู่ฟ่ามากขึ้นด้วย
การต่อสู้ของกลาดิอาตอร์นั้นยังคงมีอยู่สืบมาเกือบหนึ่งพันปี โดยเป็นที่นิยมมากที่สุดในช่วง 100 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 2 จนกระทั่งเสื่อมความนิยมลงในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 5 ภายหลังจากการที่จักรวรรดิโรมันได้ประกาศให้ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำรัฐใน ค.ศ. 380 อย่างไรก็ตาม การสู้กับสัตว์ก็ยังคงดำเนินมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6
นกกะรางหัวขวาน

| นกกะรางหัวขวาน |
| --- | --- |

เสียงร้องไฟล์:Upupa epops.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Coraciiformes
วงศ์:: Upupidae Leach, 1820
สกุล:: Upupa ลินเนียส, 1758
สปีชีส์:: U.  epops
ชื่อทวินาม
Upupa epops ลินเนียส, 1758


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์     ทำรัง     ทั้งปี     ฤดูหนาว
นกกะรางหัวขวาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Upupa epops) เป็นนกขนาดกลาง มีสีสวย มีลักษณะเด่นที่จำง่ายคือมีหงอน (หัวขวาน) คล้ายหมวกของพวกอินเดียแดง พบทั่วทั้งทวีปแอฟริกาและยูเรเชียพร้อมทั้งทั่วประเทศไทย 
เป็นชนิดเดียวของวงศ์ Upupidae ที่ยังหลงเหลืออยู่ 
มีชนิดย่อยเฉพาะเกาะเซนต์เฮเลนา (ในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้) ที่สูญพันธ์ไปแล้ว และเฉพาะเกาะมาดากัสการ์ที่บางครั้งจัดเป็นชนิดของตนเอง
ชื่อสกุลภาษาละตินว่า Upupa คล้ายกับชื่อภาษาอังกฤษว่า "hoopoe" (อ่านว่า ฮูโพ) โดยเป็นชื่อเลียนเสียงร้องของนก นกกะรางหัวขวานเป็นนกประจำชาติของประเทศอิสราเอล  เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย  ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535