stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำโลก
คณะกรรมการเทคนิค และหลักสูตรการศึกษา

คณะกรรมการเทคนิคมีวัตถุประสงค์เพื่อให้การศึกษาและให้ความปลอดภัยในการดำน้ำแก่สมาชิกของสมาพันธ์ฯ โดยพัฒนามาตรฐานการฝึกสอน สมาชิกคณะกรรมการจะเลือกจากที่ประชุมใหญ่ให้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ คือ ประธาน เลขานุการ ผู้อำนวยการฝ่ายมาตรฐาน ผู้อำนวยการฝ่ายการศึกษา ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิค ผู้อำนวยการฝ่ายความปลอดภัยในการดำน้ำ ผู้อำนวยการฝ่ายกิจการพิเศษ และสมาชิกทั่วไป คณะกรรมการฯ จะดูแลระบบการฝึกศึกษานักดำน้ำ และระบบการรับรอง/อนุญาตนักดำน้ำ สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำโลกเกิดขึ้นจากองค์การอาสาสมัครที่เข้ามาทำงานด้วยใจ บรรดาการฝึกศึกษาจะเน้นทฤษฎีในห้องเรียนอย่างเข้มข้นจนแตกฉานจึงจะพานักดำน้ำลงสู่น้ำได้ ทั้งนี้เพื่อส่งเสริมความปลอดภัย ซึ่งต่างจากหลักสูตรของสมาคมวิชาชีพครูสอนดำน้ำ หรือสกูบาสกูส์อินเตอร์เนชันแนล ที่เน้นนำผู้เรียนลงสู่น้ำให้เร็วที่สุด เพื่อให้ได้พักผ่อน
สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำโลก จัดพิมพ์มาตรฐานการฝึกนักดำน้ำระหว่างประเทศ โดยแยกออกเป็นสามฉบับ คือ การดำน้ำเพื่อการพักผ่อน การดำน้ำเพื่อทำงาน และการเป็นครูสอนดำน้ำ นอกจากนี้ สมาพันธ์ฯ ยังจัดทำระบบการรับรองและอนุญาตนักดำน้ำ กล่าวคือ นักดำน้ำที่ไม่ได้รับการฝึกฝนจะไม่สามารถดำน้ำโดยลำพังได้โดยไม่มีการควบคุม สมาพันธ์ฯ กำหนดให้บัตรอนุญาตดำน้ำมีสองด้าน ด้านหนึ่งแสดงระดับการศึกษา อีกด้านแสดงรายละเอียดขององค์การที่ฝึกสอนและของตัวนักดำน้ำ สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำโลกไม่ให้การศึกษาโดยตรง แต่สมาคมกีฬาใต้น้ำที่เป็นสมาชิกสามารถให้การศึกษาได้  นอกจากนี้ ศูนย์กีฬาดำน้ำต่าง ๆ ที่ได้รับรองจากสมาพันธ์ก็สามารถให้การฝึกศึกษาได้เช่นกัน
คณะกรรมการเทคนิค และหลักสูตรการศึกษา > หลักสูตรเพื่อสันทนาการ

สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำโลกได้จัดทำมาตรฐานการฝึกและการอนุญาตดังต่อไปนี้
การดำน้ำขั้นแนะนำ หรือ Introductory SCUBA Experience เป็นการให้ผู้สนใจ ผู้มีเวลาน้อย หรือไม่มั่นใจ ได้รับการฝึกศึกษาและทดลองดำน้ำที่ความลึกไม่เกิน 10 เมตร ภายใต้การดูแลของครู ใช้อากาศปกติหายใจ
การดำน้ำระดับหนึ่งดาว หรือ One Star Diver เป็นการฝึกนักดำน้ำให้รู้จักใช้อุปกรณ์สกูบาในพื้นที่ปิด และสามารถออกไปดำน้ำร่วมกับนักดำน้ำที่มีประสบการณ์ได้
การดำน้ำระดับสองดาว หรือ Two Star Diver เป็นการฝึกนักดำน้ำให้สามารถดำน้ำร่วมกับเพื่อนดำน้ำที่มีระดับการอนุญาตเดียวกันหรือสูงกว่า โดยอาจดำรวมกับนักดำน้ำระดับหนึ่งดาวในที่ตื้นมีกำบังได้
การดำน้ำระดับสามดาว หรือ Three Star Diver เป็นการฝึกดำน้ำให้มีประสบการณ์ครบถ้วน สามารถช่วยเหลือกำกับดูแลนักดำน้ำได้ และช่วยเหลือครูฝึกได้ทั้งในสระและในแหล่งน้ำธรรมชาติ
การดำน้ำระดับสี่ดาว หรือ Four Star Diver หมายถึง นักดำน้ำที่มีความรู้ความสามารถสูงกว่าระดับสามดาว สามารถช่วยเหลือการฝึกนักดำน้ำระดับหนึ่งดาว และนำพานักดำน้ำอื่นให้ประสบผลตามวัตถุประสงค์ของการดำน้ำคราวนั้นได้
การดำน้ำตื้น
การดำน้ำตื้นระดับหนึ่งดาว หรือ One Star Snorkel Diver เป้นการฝึกนักดำน้ำให้สามารถใช้หน้ากาก ท่อหายใจ และตีนกบในสระหรือบริเวณน้ำตื้นได้อย่างปลอดภัย
การดำน้ำตื้นระดับสองดาว หรือ Two Star Snorkel Diver เป็นการฝึกนักดำน้ำให้สามารถดำน้ำตื้นได้ปลอดภัยมากขึ้นกว่าระดับหนึ่งดาว
การดำน้ำตื้นระดับสามดาว หรือ Three Star Snorkel Diver เป็นการฝึกนักดำน้ำให้สามารถดำน้ำตื้นได้ปลอดภัย ช่วยเหลือผู้อื่นได้ และพาผู้อื่นไปดำน้ำตื้นได้
คณะกรรมการเทคนิค และหลักสูตรการศึกษา > หลักสูตรเพื่ออาชีพ

ต่อไปนี้เป็นหลักสูตรของสมาพันธ์ฯ เพื่อให้ผู้เรียนเป็นผู้สอนดำน้ำได้
ผู้สอนดำน้ำตื้นระดับหนึ่งดาว หรือ One Star Snorkel Diver Instructor หมายถึง นักดำน้ำตื้นระดับสองดาวซึ่งมีความรู้และทักษะ ตลอดถึงความสนใจในการสอนดำน้ำตื้น สามารถสอนดำน้ำตื้นภาคปฏิบัติในระดับหนึ่งดาวในสระ และสามารถเป็นผู้ช่วยครูในแหล่งน้ำธรรมชาติได้ ไม่สามารถเป็นครูหรือผู้นำการดำน้ำตื้นได้เอง
ผู้สอนดำน้ำตื้นระดับสองดาว หรือTwo Star Snorkel Diver Instructor หมายถึง ผู้สอนดำน้ำตื้นระดับหนึ่งที่มีความพร้อมตลอดถึงทักษะที่จะสอนดำน้ำตื้นได้ทั้งในสระและในแหล่งน้ำธรรมชาติ โดยสามารถฝึกผู้สอนดำน้ำตื้นระดับหนึ่งดาวได้ด้วย
ผู้สอนดำน้ำลึกระดับหนึ่งดาว หรือ One Star Instructor หมายถึง นักดำน้ำระดับสามหรือสี่ดาวที่แสดงให้เห็นถึงความรู้และเทคนิคในการสอนให้ผู้อื่นดำน้ำได้อย่างปลอดภัย สามารถฝึกสอนนักดำน้ำระดับหนึ่งดาวได้
ผู้สอนดำน้ำลึกระดับสองดาว หรือTwo Star Instructor หมายถึง ผู้สอนดำน้ำลึกระดับหนึ่งดาวที่มีความรู้ ทักษะ ประสบการณ์ สามารถสอนนักดำน้ำเป็นกลุ่มในห้องเรียน สระ และแหล่งน้ำธรรมชาติ สามารถฝึกสอนมัคคุเทศก์ดำน้ำ ผู้ชวยผู้สอน และช่วยเหลือการฝึกผู้สอนดำน้ำลึกระดับหนึ่งดาว สามารถสอนและรับรอง/อนุญาตนักดำน้ำได้ทุกคน รวมถึง ผู้สอนดำน้ำตื้น
ผู้สอนดำน้ำลึกระดับสามดาว หรือThree Star Instructor หมายถึง ผู้สอนดำน้ำระดับสองดาวที่มีความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์สูง สามารถฝึกนักดำน้ำได้ทุกระดับ และสามารถควบคุมการฝึกสอนและรับรองครูสอนดำน้ำ สามารถจัดการฝึกพิเศษต่าง ๆ และกำกับดูแลศูนย์กีฬาดำน้ำได้
คณะกรรมการวิทยาศาสตร์

สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำโลกประกอบด้วยคณะกรรมการวิทยาศาสตร์ ซึ่งทำหน้าที่ศึกษา ค้นคว้า วิจัย วิทยาศาสตร์ทางกีฬาใต้น้ำ ตลอดจนถึงวิทยาศาสตร์แขนงอื่น ๆ ที่เกี่ยว้ของ อาทิ ความหลากหลายทางชีวภาพ สปีชีส์บุกรุก ฯลฯ
คณะกรรมการวิทยาศาสตร์ได้กำหนดให้มีแนวปฏิบัติว่าด้วยการดำน้ำเชิงวิทยาศาสตร์แก่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ นอกจากนี้ ยังได้กำหนดว่านักดำน้ำเพื่อการวิจัยต้องมีความรู้ต่าง ๆ ดังนี้
CMAS Scientific Diver (CSD) ต้องเป็นนักดำน้ำระดับสองดาว และได้รับการอบรมเพิ่มเติม
CMAS Advanced Scientific Diver (CASD) ต้องเป็นนักดำน้ำระดับสามดาว และได้รับการอบรมเพิ่มเติม
CMAS Scientific Diving Instructor ต้องเป็นครูสอนดำน้ำระดับสองดาว และได้รับการอบรมเพิ่มเติม
CMAS Confirmed Scientific Diving Instructor (pre-requisite: ต้องเป็นครูสอนดำน้ำระดับสามดาว และได้รับการอบรมเพิ่มเติม
สมาคมกีฬาที่เป็นสมาชิก

สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำโลก ประกอบด้วยองค์กรสมาชิกอย่างน้อย 130 ประเทศ จากทั้งหมด 5 ทวีป คือ องค์กรเหล่านี้บ้างใช้คำ "สมาคม" นำหน้า บ้างใช้ "สหพันธ์" สุดแต่ข้อบังคับข้อกำหนดขององค์กรจะกำหนดไว้
สมาคมกีฬาที่เป็นสมาชิก > ทวีปแอฟริกา

แอลจีเรีย สหพันธ์กีฬาใต้น้ำและการช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางน้ำแห่งแอลจีเรีย
กาบูเวร์ดี สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศเคปเวิร์ด
อียิปต์ สหพันธ์กีฬาใต้น้ำและการช่วยผู้ประสบภัยทางน้ำแห่งประเทศอียิปต์
เคนยา สหพันธ์การช่วยผู้ประสบภัยทางน้ำแห่งประเทศเคนยา
มาดากัสการ์ สหพันธ์กีฬาดำนำแห่งประเทศมาดากัสดาร์
โมร็อกโก สหพันธ์กีฬาดำน้ำและกีฬาใต้น้ำหลวงแห่งประเทศโมร็อกโก
มอริเชียส สหพันธ์กีฬาดำน้ำลึกแห่งประเทสมอริเชียส
นามิเบีย สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศนามิเบีย
จิบูตี สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศจีบูตี
เซเชลส์ สหพันธ์นักดำน้ำลึกแห่งประเทศเซย์เชลล์
เซเชลส์ สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศเซย์เชลล์
แอฟริกาใต้ สมาคมผู้สอนซีแมสแอฟริกาใต้Cmas Instructors South Africa
แอฟริกาใต้ สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศแอฟริกาใต้
ตูนิเซีย สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศตูนีเซีย
ตูนิเซีย สหพันธ์กีฬาตกปลาแห่งประเทศตูนีเซีย
สมาคมกีฬาที่เป็นสมาชิก > ทวีปอเมริกา

สหรัฐ สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งสหรัฐ
สหรัฐ สมาพันธ์ดำน้ำตัวเปล่าแห่งสหรัฐ
สหรัฐ สมาคมใต้น้ำแห่งอเมริกา
อาร์เจนตินา สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศอาร์เจนตินา
อาร์เจนตินา สมาคมกีฬาฮอกกี้ใต้น้ำแห่งประเทศอาร์เจนตินา
บราซิล สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศบราซิล
แคนาดา สมาคมกีฬาใต้น้ำแห่งประเทศแคนาดา
แคนาดา สมาคมผู้สอนซีแมสแห่งประเทศแคนาดา
แคนาดา แคเนเดียไดฟ์วิงโปรแกรม
ชิลี สหพันธ์กีฬาใต้น้ำและการช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางน้ำแห่งประเทศชิลี
โคลอมเบีย สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศโคลอมเบีย
คิวบา สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศคิวบา
เอกวาดอร์ สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศเอกวาดอร์
เม็กซิโก สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศเม็กซิโก
เม็กซิโก International Diving Instructors Mexico
เปรู สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศเปรู
อุรุกวัย สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศอุรุกวัย
เวเนซุเอลา สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศเวเนซุเอลา
สมาคมกีฬาที่เป็นสมาชิก > ทวีปเอเชีย

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สโมสรกีฬาทางน้ำฟุญัยเราะฮ์อินเตอร์เนชันแนล
จีน สมาคมดำน้ำแห่งประเทศจีน
ฮ่องกง สมาคมดำน้ำแห่งฮ่องกง
อินเดีย สมาคมกีฬาใต้น้ำแห่งประเทศอินเดีย
อินโดนีเซีย Iสมาคมกีฬาดำน้ำแห่งประเทศอินโดนีเซีย
อิหร่าน สหพันธ์การช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางน้ำแห่งสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
จอร์แดน สหพันธ์กีฬาทางน้ำหลวงแห่งประเทศจอร์แดน
อิสราเอล สหพันธ์กีฬาดำน้ำแห่งประเทศอิสราเอล
ญี่ปุ่น สมาคมผู้สอนดำน้ำซีแมสแห่งประเทศญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น สหพันธ์การศึกษาแห่งประเทศญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น เจซีเอส
ญี่ปุ่น แผนกการศึกษาดำน้ำมารีนแทคโน
ญี่ปุ่น สมาพันธ์กีฬาดำน้ำคันไซ
คาซัคสถาน สมาพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งสาธารณรัฐคาซัคสถาน
คูเวต วิทยาลัยกีฬาดำน้ำและว่ายน้ำแห่งประเทศคูเวต
คูเวต คณะกรรมการดำน้ำและการช่วยเหลือผู้ประสบภัยแห่งประเทศคูเวต
คีร์กีซสถาน สหพันธ์กีฬาดำน้ำแห่งประเทศคีร์กิซสถาน
เลบานอน เลบานอนวอเตอร์เฟสติวัล
มาเลเซีย สโมสรดำน้ำมลายา
มาเลเซีย สหพันธ์กีฬาดำน้ำชายฝั่งมาเลเซีย
มัลดีฟส์ สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศมัลดีฟส์
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา บริษัทตัวเอนจิเนียริง
ปาเลสไตน์ สหพันธ์การว่ายน้ำและกีฬาทางน้ำแห่งปาเลสไตน์
ฟิลิปปินส์ สหพันธ์กีฬาใต้น้ำซีแมสแห่งฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์ สมาคมกีฬาดำน้ำแห่งประเทศฟิลิปปินส์
ซาอุดีอาระเบีย สหพันธ์กีฬาทางทะเลแห่งประเทศซาอุดีอาระเบีย
สิงคโปร์ สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศสิงคโปร์
เกาหลีใต้ สภาการดำน้ำแห่งเอเชีย
เกาหลีใต้ สมาคมกีฬาดำน้ำแห่งประเทศเกาหลี
ซีเรีย สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศซีเรีย
จีนไทเป สหพันธ์กีฬาใต้น้ำแห่งประเทศจีนไทเป
จีนไทเป สมาคมการดำน้ำเชิงเทคนิคและวิทยาศาสตร์แห่งไต้หวัน
ไทย สมาคมกีฬาดำน้ำแห่งประเทศไทย
เวียดนาม สมาคมกีฬาดำน้ำแห่งประเทศเวียดนาม
สมาคมกีฬาที่เป็นสมาชิก > ทวีปยุโรป

สวีเดน สหพันธ์กีฬาดำน้ำแห่งประเทศสวีเดน
สวิตเซอร์แลนด์ สหพันธ์กีฬาดำน้ำแห่งประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ตุรกี สหพันธ์กีฬาดำน้ำแห่งประเทศตุรกี
ยูเครน สหพันธ์กีฬาดำน้ำแห่งประเทศยูเครน
สหราชอาณาจักร สมาคมสับอะควา
สมาคมกีฬาที่เป็นสมาชิก > ทวีปโอเชียเนีย

ออสเตรเลีย สมาคมกีฬาดำน้ำแห่งประเทศออสเตรเลีย
เฟรนช์พอลินีเชีย สมาพันธ์กีฬาดำน้ำและการแข่งขันแห่งประเทศตาฮีติ
นิวซีแลนด์ สมาคมกีฬาดำน้ำแห่งประเทศนิวซีแลนด์
ดูเพิ่ม

สมาคมครูสอนดำน้ำแห่งชาติ หรือนาวอี
สมาคมวิชาชีพครูสอนดำน้ำ หรือแพดี
สกูบาสกูส์อินเตอร์เนชันแนล หรือเอสเอสไอ
บริติชสับอะควาคลับ หรือบีแซก
ระบบการฝึกศึกษาดำน้ำของสมาพันธ์กีฬาใต้น้ำโลก
บัตรอนุญาตดำน้ำชนิดสี่ดาวของสมาพันธ์ฯ
สว่านข้อเสือ

สว่านข้อเสือ
สว่านข้อเสือ (อังกฤษ: Brace) เป็นเครื่องมือช่างประเภทมือจับใช้สำหรับเจาะวัตถุ มักใช้เจาะงานไม้ ใช้งานด้วยวิธีการกดส่วนบนของสว่านและหมุนสว่านตรงข้อหมุนรูปตัวยู
ช่างไม้กำลังใช้สว่านข้อเสือ
สวนสาธารณะเซนต์เจมส์

สวนสาธารณะเซนต์เจมส์ (อังกฤษ: St. James's Park) เป็นสวนสาธารณะขนาด 58 เอเคอร์ในเวสต์มินสเตอร์ ใจกลางกรุงลอนดอน และมีอายุเก่าแก่ที่สุดในบรรดาอุทยานหลวงแห่งลอนดอน ตั้งอยู่ในส่วนทิศใต้สุดของย่านเซนต์เจมส์ ซึ่งตั้งชื่อตามโรงพยาบาลโรคเรื้อนที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่ St. James the Less
สวนสาธารณะเซนต์เจมส์ล้อมรอบด้วย พระราชวังบัคกิงแฮมทางทิศตะวันตก เดอะ มอลล์และพระราชวังเซนต์เจมส์ทางทิศเหนือ กองทหารม้ารักษาพระองค์ทางทิศตะวันออก และ Birdcage Walkทางทิศใต้ ภายในสวนมีทะเลสาบขนาดเล็กที่ชื่อว่าทะเลสาบสวนเซนต์เจมส์ มีเกาะอยู่สองเกาะ ได้แก่ เกาะดั๊ก (Duck Island) (ตั้งชื่อตามฝูงนกน้ำในทะเลสาบ) และเกาะตะวันตก จากสะพานที่ทอดข้ามทะเลสาบจะมองเห็นทิวทัศน์ของพระราชวังบัคกิงแฮมผ่านแมกไม้และน้ำพุและทิวทัศน์ของอาคารหลักของ Foreign and Commonwealth Office ทางทิศตะวันออก
สวนตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของหมู่สวนสาธารณะที่กระจุกตัวอยู่ใกล้เคียงกัน ซึ่งสวนอื่น ๆ ได้แก่ (เรียงจากตะวันออกไปตะวันตก) สวนสาธารณะกรีนพาร์ค, สวนสาธารณะไฮด์พาร์ค และ สวนเคนชิงตันการเดนส์ สถานีรถไฟใต้ดินที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ สถานีเซนต์เจมส์พาร์ค, สถานีวิกตอเรียและสถานีเวสมินสเตอร์
ประวัติ

เมื่อ พ.ศ. 2075 พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงซื้อที่ดินที่เป็นที่ลุ่มน้ำขัง ซึ่งมักจะมีน้ำจาก Tyburn stream ที่ไหลจากวิทยาลัยเอตัน เข้าท่วมถึง ที่ดินผื้นนี้อยู่ทางทิศตะวันตกของพระราชวังยอร์ค ซึ่งพระเจ้าเฮนรี่ทรงยึดมาจากพระคาร์ดินัล วอลส์ซี่ เพื่อเป็นพระราชวังของพระองค์ เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์ใน พ.ศ. 2146 พระองค์รับสั่งให้ระบายน้ำออกจากอุทยานและปรับภูมิทัศน์ พร้อมทั้งนำสัตว์จากดินแดนอื่นเข้ามาเลี้ยงไว้ในอุทยาน เช่น อูฐ จระเข้ ช้าง รวมถึงสร้างกรงนกขนาดใหญ่ตลอดด้านทิศใต้ของอุทยานสำหรับเลี้ยงนกจากต่างดินแดน
ระหว่างที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ประทับอยู่ในฝรั่งเศส ทรงประทับใจอุทยานที่งดงามที่พระราชวังหลวงแห่งฝรั่งเศส ต่อมาเมื่อเสด็จขึ้นครองราชย์ ได้ทรงมีรับสั่งให้ออกแบบอุทยานใหม่ให้ดูเป็นทางการมากขึ้น ซึ่งน่าจะเป็นผลงานของนักปรับภูมิทัศน์ อังเดร์ มอร์เลต การออกแบบใหม่รวมถึงการสร้างคลองขนาด 775 คูณ 38 เมตรที่ปรากฏในแผนเดิม พระเจ้าชาร์ลส์ที่สองทรงเปิดอุทยานให้ประชาชนเข้าชมได้ รวมทั้งทรงใช้เป็นสถานที่ให้ความบันเทิงแก่พระราชอาคันตุกะและนางสนม อย่างเช่น Nell Gwyn ในสมัยนั้นอุทยานมีชื่อเสียงอื้นฉาวในด้านเป็นสถานที่พบปะเพื่อกระทำการเสื่อมทางศีลธรรม ดังที่ จอห์น วิลมอต เอิร์ลแห่งโรเชสเตอร์ที่ 2 เขียนไว้ในบทกวี A Ramble in St. James's Park
ในศตวรรษที่ 18 เกิดการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างภายในสวน ตัวอย่างเช่น การแปรสภาพส่วนหนึ่งของคลองเพื่อใช้เป็นเส้นทางเดินสวนสนามของเหล่าทหารม้ารักษาพระองค์ และใน พ.ศ. 2304 พระราชวงศ์ได้ซื้อคฤหาสน์บัคคิงแฮมไป (ปัจจุบันคือพระราชวังบักกิงแฮม)
ในระหว่าง พ.ศ. 2369 - 2370 Prince Regent (ต่อมาคือพระเจ้าจอร์จที่ 4) มีรับสั่งให้ปรับเปลี่ยนสวนใหม่ ควบคุมงานโดยสถาปนิกและนักออกแบบภูมิทัศน์ จอห์น แนช ทำให้คลองที่เป็นเส้นตรงกลายเป็นทะเลสาบที่มีรูปร่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น ถนนที่มีรูปแบบเป็นทางการก็กลายเป็นทางเดินวนเวียนที่มีบรรยากาศโรแมนติก ขณะเดียวกันก็มีการขยายคฤหาสน์บัคคิงแฮม เพื่อสร้างพระราชวังในปัจจุบัน และสร้าง Marble Arch ไว้ที่ทางเข้า ขณะที่ The Mall กลายเป็นเส้นทางเสด็จพระราชดำเนินหลัก ซึ่งจะเปิดให้ประชาชนสัญจรไปมาใน พ.ศ. 2430 หรืออีก 60 ปีถัดมา Marble Arch ถูกเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งปัจจุบันที่ทางแยก ถนนออกฟอร์ด ตัดกับ พาร์คเลน เมื่อ พ.ศ. 2394 ขณะที่ตำแหน่งเดิมเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ระหว่าง พ.ศ. 2449 - 2467
สมุดภาพ

ทิวทัศน์ของทะเลสาบสวนเซนต์เจมส์ทางทิศตะวันออกของสะพาน มองเห็นตึกเชลล์และลอนดอนอายอยู่ด้านหลังอาคารหลักของสำนักงานเครือจักรภพแห่งชาติและการต่างประเทศ
ทะเลสาบสวนเซนต์เจมส์มองเห็นพระราชวังบัคกิงแฮมทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ภายในสวนเต็มไปด้วยไม้ดอกหลากสี
ไม้ดอกที่ประตูสมเด็จพระราชินีแอนน์ ทางเข้าสู่สวนสาธารณะเซนต์เจมส์
กระท่อมในสวนสาธารณะ
External links and references

St. James's Park เก็บถาวร 2008-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official website
A history of St. James's เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
London Landscape TV episode (4 mins) about St. James's Park เก็บถาวร 2009-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Photos of St. James's Park เก็บถาวร 2009-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
51°30′6″N 0°7′55″W﻿ / ﻿51.50167°N 0.13194°W﻿ / 51.50167; -0.13194
สวนสาธารณะกรีนพาร์ค และ สวนเซนต์เจมส์พาร์ค ใน พ.ศ. 2376
สวินดัน

สวินดัน (อังกฤษ: Swindon) เป็นเมืองในวิลต์เชียร์เคาน์ตี สหราชอาณาจักร ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ อยู่ห่างจากกรุงลอนดอน 130 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตก จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2001 มีประชากรในพื้นที่เมือง 155,432 คน เมืองผลิตเครื่องอิเล็กทรอนิกส์และเสื้อผ้า
แหล่งข้อมูลอื่น

Swindon.gov.uk Borough Council website
Visit Swindon เก็บถาวร 2016-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Official tourism website
สวินดัน ที่เว็บไซต์ Curlie
สวีทลีฟ

| "Sweet Leaf"> เพลงโดยBlack Sabbath.จากอัลบั้มMaster of Reality |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 21 กรกฎาคม  1971
บันทึกเสียง: Record Plant, Los Angeles, California, 1971
แนวเพลง: Heavy metal
ความยาว: 5:05
ค่ายเพลง: Vertigo (UK) Warner Bros. Records (US)
ผู้ประพันธ์เพลง: Ozzy Osbourne, Tony Iommi, Geezer Butler, Bill Ward
โปรดิวเซอร์: Rodger Bain
"สวีทลีฟ" (อังกฤษ: Sweet Leaf) เป็นซิงเกิลโดยวงเฮฟวีเมทัล แบล็ค ซับบาธ ในปี 1971 จากอัลบั้มMaster of Reality โดยเนื้อเพลงจะมีความหมายออกไปในทางยาเสพติด หรือ Sweet Leaf ในภาษาอังกฤษหมายถึง หญ้าหวาน
สวนโยโยงิ

| สวนโยโยงิ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°40′19″N 139°41′52″E﻿ / ﻿35.671975°N 139.69768536°E﻿ / 35.671975; 139.69768536
พื้นที่: 54.1 เฮกตาร์ (134 เอเคอร์)
ก่อตั้ง: 1967
ขนส่งมวลชน: สถานีรถไฟฮาราจูกุ, สถานีรถไฟโยโยงิ-โคเอ็ง, สถานีรถไฟเมจิ-จิงงูมาเอะ
สวนโยโยงิ (ญี่ปุ่น: 代々木公園; โรมาจิ: Yoyogi kōen; อังกฤษ: Yoyogi Park) เป็นสวนสาธารณะในโยโยงิกามิโซโนโจะ เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดกับสถานีรถไฟฮาราจูกุและศาลเจ้าเมจิ
สวนนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมในโตเกียว โดยเฉพาะในวันอาทิตย์ซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปสามารถใช้พื้นที่ในการเล่นดนตรี แสดงผลงานศิลปะของตนเอง และอื่น ๆ ได้ ในฤดูใบไม้ผลิ มีผู้คนพันกว่าคนเข้ามาชมต้นซากูระในช่วงเทศกาลฮานามิ ภายในสวนมีบริเวณปิกนิก เส้นทางจักรยาน ที่เช่าจักรยาน และสนามกีฬาสาธารณะ
ประวัติ

สวนโยโยงิเคยเป็นบริเวณที่เครื่องบินบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น โดยกัปตันโยชิโตชิ โทกูงาวะในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1910 จากนั้นกลายเป็นพื้นที่สำหรับเคลื่อนกำลังทหาร ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1945  บริเวณนี้กลายเป็นที่พักสำหรับเจ้าหน้าที่ชาวอเมริกัน
ต่อมาในปี 1964 ได้รับเลือกให้เป็นพื้นที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ อาคารสนามกีฬาได้รับการออกแบบโดยเค็งโซ ทังเงะ และยังคงตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียง
ใน ค.ศ. 1967 พื้นที่โรงยิมทางเหนือและศาลเจ้าเมจิตอนใต้ส่วนใหญ่ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นสวนสาธารณะโยโยงิ
ในการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ฝ่ายบริหารกรุงโตเกียวได้ประกาศแผนการก่อสร้างสนามกีฬาขนาดจุคนได้ 100,000 คนขึ้นภายในสวนโยโยงิ แต่เมื่อญี่ปุ่นไม่ได้รับคัดเลือกเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้นและเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แผนดังกล่าวได้ถูกล้มเลิกและเปลี่ยนเป็นการพัฒนาสนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติโตเกียวที่มีอยู่เดิมแทน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Yoyogi Park
Tokyo Metropolitan Parks Guide, Yoyogi Information เก็บถาวร 2010-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
สวนโยโยงิและศาลเจ้าเมจิมองจากข้างบน
นักเต้นแนวร็อกอะบิลลีในสวนช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
สหกิจศึกษา

สหกิจศึกษา หรือ โคออป (อังกฤษ: co-op) เป็นรูปแบบการผสมผสานระหว่างความรู้ที่ใช้ในห้องเรียน กับการทำงานที่ใช้ประสบการณ์จริง โดยรูปแบบทั่วไปคือการให้นักศึกษาไปทำงานจริงในระหว่างภาคเรียนการศึกษา ขณะเดียวกันก็มีการให้คะแนนและมีหน่วยกิตให้ โดยจะแตกต่างกับการฝึกงานที่นักศึกษาจะใช้เวลาในช่วงปิดเทอมไปทำงาน
จุดมุ่งหมายของสหกิจศึกษาเพื่อให้นักศึกษาสามารถได้ทดลองประสบการณ์ทำงานจริง และได้มีการเตรียมตัวก่อนจบการศึกษาเพื่อพร้อมจะทำงานได้
สวนสาธารณะแฮนค็อก

| สวนสาธารณะแฮนค็อก |
| --- | --- |


ประเภท: สวนในเมือง
ที่ตั้ง: เลขที่ 5800 ถนนวิลเชียร์ ย่านมิราเคิลไมล์ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ผู้ดำเนินการ: Los Angeles Department of Recreation & Parks
สวนสาธารณะแฮนค็อก (อังกฤษ: Hancock Park) เป็นสวนสาธารณะของเมืองในชุมชนมิราเคิลไมล์ (Miracle Mile) ของย่านวิลเชียร์ ในลอสแองเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
จุดดึงดูดของสวนสาธารณะแฮนค็อก ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในลอสแองเจลิส ได้แก่ บ่อน้ำมันดินลาเบรอา (La Brea Tar Pits) พิพิธภัณฑ์การสำรวจจอร์จ ซี เพจ (George C. Page Museum of La Brea Discoveries) ที่อยู่ติดกัน ซึ่งจัดแสดงฟอสซิลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมก่อนประวัติศาสตร์ จากยุคน้ำแข็ง ที่พบในหลุมน้ำมันดินเหล่านั้น และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแองเจลิส (LACMA)  ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งทางฝั่งตะวันตกของอเมริกา
ลักษณะทางภูมิศาสตร์

สวนสาธารณะแฮนค็อกมีพื้นที่เปิดโล่งในเมืองและพื้นที่ภูมิทัศน์สำหรับการเดิน การปิกนิก และพักผ่อนหย่อนใจอื่น ๆ ตั้งอยู่บนถนนวิลเชียร์ และทางตะวันออกของถนนแฟร์แฟกซ์ สวนสาธารณะแฮนค็อกทอดข้ามเขตกลางเมืองและพิพิธภัณฑ์ 2 แห่ง และสวนสาธารณะแฮนค็อกไม่ได้รวมอยู่ในย่านชุมชนแฮนค็อกพาร์ค ที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) ในทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
สวนสาธารณะแห่งนี้เป็นที่ตั้งของ บ่อน้ำมันดินลาเบรอา พิพิธภัณฑ์การสำรวจจอร์จ ซี เพจซึ่งดูแลโดยพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ณ เทศมณฑลลอสแอนเจลิส (Natural History Museum of Los Angeles County)  และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแอนเจลิส (LACMA) และสวนประติมากรรม
ประวัติ

สวนสาธารณะแฮนค็อก (Hancock Park) ถูกสร้างขึ้นในปีพ. ศ. 2467 เมื่อ George Allan Hancock บริจาคพื้นที่ 23 เอเคอร์ของไร่แฮนค็อก (Hancock Ranch) ให้กับ County of Los Angeles โดยมีเงื่อนไขว่าอุทยานจะได้รับการอนุรักษ์และจัดแสดงฟอสซิลอย่างเหมาะสม
สวนแห่งนี้ได้รับการตั้งชื่อตามผู้บริจาค George Hancock ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของแคลิฟอร์เนีย ที่ตระหนักถึงความสำคัญทางวิทยาศาสตร์ของฟอสซิลที่พบในแหล่งบ่อน้ำมันดิน  เขาได้รับมรดกไร่ลาเบรอาที่มีเนื้อที่ 3,000 เอเคอร์ในปีพ.ศ. 2426 ซึ่งครอบคลุมกลุ่มบ่อน้ำมันลาเบรอา และได้พบกระดูกสัตว์เมื่อขุดหาน้ำมันในบ่อเหล่านี้่
จนกระทั่งในปีพ. ศ. 2418 กระดูกที่พบในคราบยางมะตอยธรรมชาติถือเป็นแหล่งรวมซากดึกดำบรรพ์ที่สำคัญของประเทศ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมพื้นเมืองโบราณในภูมิภาค ในปีนั้นเอง วิลเลียม เดนตัน (นักวิทยาศาสตร์) ได้ตีพิมพ์บทความที่กล่าวถึงการค้นพบซากสัตว์ที่ได้สูญพันธุ์ ที่ไร่ลาเบรอาเป็นครั้งแรก
จนกระทั่งปีพ. ศ. 2444 ซากดึกดำบรรพ์จากพื้นที่นี้ได้รับการศึกษาอย่างละเอียดโดย วิลเลียม วอร์เรน ออร์คัตต์ นักธรณีวิทยาคนสำคัญของลอสแองเจลิสและผู้บุกเบิกการทำปิโตรเลียม  โดยตรวจซากดึกดำบรรพ์ที่เขาสำรวจเก็บด้วยตนเอง  ออร์คัตต์ได้รวบรวมซากดึกดำบรรพ์ต่าง ๆ ได้แก่ กระดูกของเสือเขี้ยวดาบ หมาป่าโลกันต์ สลอธยักษ์ และซากดึกดำบรรพ์อื่น ๆ จากแหล่งโบราณคดีบ่อน้ำมันลาเบรอา ทำให้ชุมชนวิทยาศาสตร์หันมาสนใจคุณค่าของบ่อน้ำมันดินลาเบรอา (La Brea Tarpits) เพื่อการทำความเข้าใจสัตว์และพืชในยุค Pleistocene ตอนปลายของอเมริกาเหนือ ในท้ายสุด ออร์คัตต์ได้บริจาคซากดึกดำบรรพ์ที่เขาสะสมให้กับ John Campbell Merriam จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย
อุทยานแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนียหมายเลข 170  บ่อน้ำมันลาเบรอายังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น สถานที่สำคัญทางธรรมชาติแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา
เครื่องหมายสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนีย

ป้ายสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนียหมายเลข 170 ณ แหล่งโบราณคดีบ่อน้ำมันดินลาเบรอา เขียนอธิบายดังนี้
ป้ายหมายเลข 170 HANCOCK PARK LA BREA - ซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์หลายพันตัว ที่ถูกดักขังในช่วงยุคน้ำแข็งภายในแอ่ง ด้วยน้ำมันดินที่ซึมออกมาจากใต้พื้นดินและลอยตัวเป็นฟองผุด ได้ถูกขุดที่แหล่งโบราณคดีนี้ นับเป็นการอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ครั้งแรกที่เกี่ยวกับบ่อน้ำมันดิน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการบริจาคที่ดินของไร่ลาเบรอาในปีพ.ศ. 2383 แหล่งโบราณคดีนี้ถูกนำเสนอไปยังเทศมณฑลลอสแอนเจลิสในปีพ. ศ. 2459 โดยจี. อัลลัน แฮนค็อก เพื่อพัฒนาให้เป็นอนุสรณ์สถานทางวิทยาศาสตร์
พิพิธภัณฑ์การสำรวจจอร์จ ซี เพจ ในสวนสาธารณะแฮนค็อก
ผู้คนเพลิดเพลินในสวนสาธารณะแฮนค็อก (1978)
ทัศนียภาพของบ่อน้ำมันดินที่มีรูปปั้นของ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ใน ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ในสวนสาธารณะแฮนค็อก
สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย

| --- | --- |

ชื่อย่อ: TVA
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2502
สํานักงานใหญ่: กรุงเทพมหานคร
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ :  ไทย
ภาษาทางการ : ภาษาไทย
องค์กรปกครอง: เอวีซี เอฟไอวีบี
เว็บไซต์: http://www.volleyball.or.th/
สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย (อังกฤษ: Thailand Volleyball Association) เป็นองค์กรกีฬาระดับชาติ สำหรับบริหารกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศไทย และเป็นสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย และสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทยรับผิดชอบในการจัดการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลทั้งวอลเลย์บอลในร่มและวอลเลย์บอลชายหาด รวมทั้งให้การสนับสนุนวอลเลย์บอลทีมชาติไทย ทั้ง ทีมชาย และ ทีมหญิง สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่การกีฬาแห่งประเทศไทย หัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

จากการที่ประเทศไทยได้ริเริ่มและรับเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาแหลมทอง (Southeast Asian Peninsular Games – SEAP Games หรือเซียพเกมส์) ครั้งที่ 1 ณ กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2502 คณะกรรมการจัดการแข่งขัน กีฬาเซียพเกมส์ได้เลือกกีฬาวอลเลย์บอล (ประเภททีมชาย) เป็นหนึ่งในชนิดกีฬาที่แข่งขัน แต่ประเทศไทยยังไม่มีสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลมารับผิดชอบ จึงจำเป็นต้องมีองค์กรระดับชาติที่สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชียรับรองและต้องเป็นสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย และจะเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติโดยอัตโนมัติ เพื่อให้ถูกต้องตามกฎข้อบังคับฯ อาจารย์แมน พลพยุหคีรี ซึ่งรู้จักกับบุคลากรในกรมพลศึกษามาก เป็นตัวหลักในการจัดตั้งสมาคม จึงได้ชักชวนคณะบุคคล รวม 7 คน ร่วมกันจัดตั้งสมาคมขึ้น ประกอบด้วย พลเอก สุรจิต จารุเศรณี นายกอง วิสุทธารมณ์ นายสวัสดิ์ เลขยานนท์ นายเสรี ไตรรัตน์ นายนิคม พลสุวรรณ นายแมน พลพยุหคีรี และนายเฉลิม บุณยะสุนทร โดยในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ได้ร่วมประชุมหารือเกี่ยวกับการดำเนินงานจัดตั้งสมาคมและพิจารณาร่างข้อบังคับของสมาคมขึ้น นายกอง วิสุทธารมณ์ได้รับมอบหมายจากที่ประชุมให้เป็นผู้แทนดำเนินการ ได้ติดต่อขออนุญาตจากสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ และได้รับอนุญาตให้เป็น สมาคมวอลเลย์บอลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย (อังกฤษ: Amateur Volleyball Association of Thailand) ตามคำสั่งของสภาวัฒนธรรมแห่งชาติที่ ต.11/2502 ลงวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 โดยมี นายนาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เป็นผู้ลงนามในใบอนุญาตจัดตั้งสมาคมฯ และได้จดทะเบียนสมาคมที่กรมตำรวจ กระทรวงมหาดไทยอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 โดยมีวัตถุประสงคเพื่อสนับสนุนและเผยแพร่กีฬาวอลเลย์บอลให้เจริญรุดหน้า และดำเนินการจัดการแข่งขันวอลเลย์บอลในระบบ 6 คน
ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ได้มีประกาศใช้ข้อบังคับของสมาคมวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย เป็นฉบับแรก โดยกำหนดให้มีคณะกรรมการบริหาร 7 ตำแหน่ง อยู่ในตำแหน่งสมัยละ 4 ปี คณะกรรมการฯ ชุดนี้ถือเป็นคณะกรรมการบริหารชุดแรกของสมาคมฯ ประกอบด้วย
พลเอก สุรจิต จารุเศรณี เป็นนายกสมาคมฯ
นายกอง วิสุทธารมณ์ เป็นอุปนายก
นายแมน พลพยุหคีรี เป็นเหรัญญิก
นายเฉลิม บุณยะสุนทร เป็นเลขานุการ
นายสวัสดิ์ เลขยานนท์ เป็นกรรมการ
นายเสรี ไตรรัตน์ เป็นกรรมการ
นายนิคม พลสุวรรณ เป็นกรรมการ