stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วงกลมแอนตาร์กติก
แหล่งข้อมูลอื่น

Map of the Antarctic Circle (archived 13 October 2007)
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90  
66°33′50″S 0°0′0″W﻿ / ﻿66.56389°S -0.00000°E﻿ / -66.56389; -0.00000﻿ (Prime Meridian)
จักรพรรดินีลฺหวี่

| ลฺหวี่ จื้อ> ผู้สำเร็จราชการราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
ช่วงเวลา: 195–180 ปีก่อนคริสตกาล  (15 ปี)
ผู้สำเร็จราชการ: ฮั่นฮุ่ย ฮั่นเฉียนเฉ่า ฮั่นโฮ่วเฉ่า
จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ฮั่น
ช่วงเวลา: 202–195 ปีก่อนคริสตกาล  (7 ปี)
ถัดไป: จาง ยาน
พระราชชนนีพันปีหลวงแห่งราชวงศ์ฮั่น
ช่วงเวลา: 195–188 ปีก่อนคริสตกาล  (7 ปี)
ถัดไป: จาง ยาน
พระบรมราชอัยยิกาเจ้าแห่งราชวงศ์ฮั่น
ช่วงเวลา: 188–180 ปีก่อนคริสตกาล  (8 ปี)
ถัดไป: ปั๋ว

ประสูติ: 241 ก่อนคริสตกาล อำเภอชั่น จีน
สวรรคต: 180 ปีก่อนคริสตกาล (60–61 ชันษา)
พระสวามี: ฮั่นเกาจู่
พระราชบุตร: หลิว อิ๋ง (ฮั่นฮุ่ย) ลฺหวี่ ยฺเหวียน
พระราชบิดา: ลฺหวี่ เหวิน
ลฺหวี่ จื้อ (จีนตัวย่อ: 吕雉; จีนตัวเต็ม: 呂雉; พินอิน: Lǚ Zhì; 241–180 ปีก่อนคริสตกาล) ชื่อรองว่า เอ๋อ-สฺวี่ (จีน: 娥姁; พินอิน: Éxǔ) โดยทั่วไปเรียก ลฺหวี่โฮ่ว (呂后) หรือ ลฺหวี่ไท่โฮ่ว (呂太后) เรียกขานอย่างเป็นทางการว่า ฮั่นเกาโฮ่ว (漢高后) เป็นพระมเหสีของจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ (漢高祖) ผู้สถาปนาราชวงศ์ฮั่นแห่งจักรวรรดิจีน เท่าที่ทราบมีพระราชบุตรด้วยกันสองพระองค์ คือหลิว อิ๋ง (劉盈) กับลฺหวี่ ยฺเหวียน (魯元)
พระนางลฺหวี่เป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นจักรพรรดินีตำแหน่ง "หฺวังโฮ่ว" (皇后) และเมื่อสิ้นจักรพรรดิฮั่นเกาจู่แล้ว ก็ได้เลื่อนฐานันดรศักดิ์เป็นพระราชชนนีพันปีหลวงตำแหน่ง "ไท่โฮ่ว" (太后) และ "ไท่หฺวังไท่โฮ่ว" (太皇太后) ในรัชสมัยของหลิว อิ๋ง พระโอรส ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นฮุ่ย (汉惠帝), หลิว กง (劉恭) พระนัดดา ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นเฉียนเฉ่า (漢前少帝), และหลิว หง (劉弘) พระนัดดา ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักพรรดิฮั่นโฮ่วเฉ่า (汉后少帝)
ภายในหนึ่งปีหลังจากจักรพรรดิฮั่นฮุ่ยขึ้นเสวยราชย์เมื่อ 194 ปีก่อนคริสตกาล พระนางลฺหวี่ใช้วิธีการโหดร้ายกำจัดพระมเหสีชี (戚姬) ซึ่งเคยร่วมสวามีเดียวกัน ทั้งยังวางยาปลงพระชนม์หลิว หรูอี้ (劉如意) โอรสของพระมเหสีชี ทำให้จักรพรรดิฮั่นฮุ่ยเสียพระทัยจนประชวรอยู่เป็นปีและไม่อาจว่าราชการได้อีก เปิดทางให้พระนางลฺหวี่เข้าชี้นำการเมืองเป็นเวลา 15 ปีจนพระนางสิ้นพระชนม์เมื่อ 180 ปีก่อนคริสตกาล
พื้นเพ

ลฺหวี่ จื้อ เกิดในชานฟู่ (單父) ปัจจุบัน คือ อำเภอชั่น (单县) ในชานตง (山东) เวลานั้นเป็นปลายสมัยราชวงศ์ฉิน บิดาของลฺหวี่ จื้อ คือ ลฺหวี่ เหวิน (呂文) พาครอบครัวหนีศัตรูจากบ้านเกิดไปอาศัยอยู่ในอำเภอเพ่ย์ (沛縣) และได้สนิทสนมกับนายอำเภอ ผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นมากหน้าหลายตายังพากันมาหาไม่ขาด ครั้งหนึ่ง ลฺหวี่ เหวิน จัดเลี้ยง และเซียว เหอ (蕭何) ปลัดอำเภอ มาช่วยตรวจเก็บของขวัญที่ได้จากแขกเหรื่อ เซียว เหอ ประกาศว่า คนที่ให้ของขวัญมูลค่าต่ำกว่าหนึ่งพันเฉียน (钱) ให้ออกไปนั่งข้างนอก ชายผู้หนึ่งนามว่า หลิว ปัง (劉邦) มางานโดยไม่ได้เตรียมของขวัญมาด้วย แต่กล่าวว่า "มอบหนึ่งหมื่นเฉียน" (錢錢一萬) ลฺหวี่ เหวิน มองมาที่หลิว ปัง และประทับใจในบุคลิกลักษณะ จึงลุกขึ้นต้อนรับหลิว ปัง เข้าไปข้างใน แล้วให้นั่งข้างกัน แม้เซียว เหอ จะบอกว่า หลิว ปัง ไม่ได้นำสิ่งใดมาเลยก็ตาม ลฺหวี่ เหวิน พินิจดูรูปร่างหลิว ปัง แล้วกล่าวว่า "ข้าทำนายลักษณะคนมาก็มาก แต่ไม่เคยพบผู้ใดมีลักษณะพิเศษเช่นท่านเลย" (我很會看面相，但是沒看過像你這麼相貌不凡的) ลฺหวี่ เหวิน จึงยก ลฺหวี่ จื้อ ผู้เป็นบุตรสาว ให้เป็นภริยาของหลิว ปัง ลฺหวี่ จื้อ และหลิว ปัง มีบุตรด้วยกันสองคน คนหนึ่งเป็นบุตรชาย คือ หลิว อิ๋ง ซึ่งภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นฮุ่ย อีกคนเป็นบุตรสาว ซึ่งภายหลังได้เป็นองค์หญิงหลู่-ยฺเหวียน (魯元公主)
หลิว ปัง เข้าร่วมกับรัฐฉู่ (楚国) ที่มีผู้ปกครอง คือ พระเจ้าฉู่ไหฺว (楚懷王) เพื่อเป็นกบฏต่อต้านราชวงศ์ฉิน ช่วงนั้น บุตรทั้งสองของหลิว ปัง กับลฺหวี่ จื้อ ต้องอาศัยอยู่กับลฺหวี่ จื้อ และครอบครัวของนางตลอด
ช่วงสงครามฉู่–ฮั่น

ต้น 206 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากราชวงศ์ฉินสิ้นสุดลง ขุนพลเซี่ยง อฺวี่ (項羽) แห่งรัฐฉู่ แบ่งจักรวรรดิฉินเดิมออกเป็นสิบแปดรัฐ (十八国) แล้วส่งหลิว ปัง ไปครองรัฐฮั่น (漢国) อันห่างไกล ซึ่งปัจจุบันอยู่ในซื่อชวน (四川) โดยมีตำแหน่ง "ฮั่นหวัง" (漢王) ส่วนครอบครัวของหลิว ปัง ยังอยู่ที่เทศมณพลเพ่ย์ต่อไป
หลิว ปัง จึงยึดรัฐทางเหนือ คือ สามฉิน (三秦) เพราะเห็นว่า ควรเป็นของตน เนื่องจากตนตีได้ก่อน นำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างหลิว ปัง กับเซี่ยง อฺวี่ ในช่วง 206–202 ปีก่อนคริสตกาล เป็นเหตุการณ์ที่เรียก "สงครามฉู่–ฮั่น" (楚漢戰爭)
ในเดือนแปด หลิว ปัง ส่งผู้ใต้บัญชา คือ หวัง ซี (王吸) กับเซฺว โอว (薛歐) ไปพบหวัง หลิง (王陵) ที่หนานหยาง (南阳) เพื่อไปรับครอบครัวตนมา แต่เซี่ยง อฺวี่ ยกพลไปหยางเซี่ย (陽夏) เพื่อสกัดทัพฝ่ายหลิว ปัง ครั้นฤดูใบไม้ร่วง 203 ปีก่อนคริสตกาล เซี่ยง อฺวี่ ไปปราบกบฏในรัฐฉี (齐国) หลิว ปัง จึงอาศัยจังหวะนี้ออกโจมตีเผิงเฉิง (彭城) เมืองหลวงของรัฐฉู่ ปัจจุบัน คือ สฺวีโจว (徐州) ในเจียงซู (江苏) เซี่ยง อฺวี่ หันมาป้องกันได้ทัน และหลิว ปัง พ่ายแพ้ในยุทธการที่ซุยฉุ่ย (睢水) ครอบครัวหลิว ปัง ซึ่งรวมถึงลฺหวี่ จื้อ ถูกจับเป็นนักโทษของรัฐฉู่ ระหว่างนี้ ลฺหวี่ จื้อ เป็นชู้กับเฉิ่น อี้จี (審食其) ลูกน้องของหลิว ปัง ที่ถูกควบคุมตัวไว้ด้วยกัน
ต่อมา หลิว ปัง กับเซี่ยง อฺวี่ ทำสัญญาสงบศึก แบ่งแผ่นดินออกเป็นตะวันตกและตะวันออกให้กันปกครองคนละฟาก และเซี่ยง อฺวี่ ยอมปล่อยลฺหวี่ จื้อ พร้อมครอบครัว คืนให้แก่หลิว ปัง หลิว ปัง จึงพาลฺหวี่ จื้อ กลับไปครองรัฐฮั่นของตัว โดยตั้งลฺหวี่ จื้อ เป็น "ฮั่นหวังเฟย์" (漢王妃)
ภายหลัง หลิว ปัง เพิกถอนสัญญาหย่าศึก แล้วโจมตีเซี่ยง อฺวี่ พิชิตเซี่ยง อฺวี่ ได้ในยุทธการไกเซี่ย (垓下之戰) เมื่อ 202 ปีก่อนคริสตกาล เป็นอันรวมแผ่นดินทั้งปวงไว้ในอุ้งมือของตนผู้เดียว หลิว ปัง จึงสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นปกครองประเทศจีน ใช้พระนามว่า "ฮั่นเกาจู่" (漢高祖) ตั้งลฺหวี่ จื้อ มเหสี เป็นจักรพรรดินี เรียกว่า "หฺวังโฮ่ว" (皇后) และตั้งหลิว อิ๋ง บุตรชาย เป็นรัชทายาท เรียก "หฺวังไท่จื่อ" (皇太子)
ช่วงดำรงตำแหน่งหฺวังโฮ่ว

แม้จักรพรรดิฮั่นเกาจู่จะมีชัยเหนือเซี่ยง อฺวี่ แล้ว ดินแดนบางส่วนในจักรวรรดิยังกระด้างกระเดื่อง พระองค์จำต้องเสด็จไปปราบปรามให้ราบคาบ จึงตั้งพระนางลฺหวี่ และหลิว อิ๋ง ให้รั้งพระนครฉางอาน (長安) และว่าราชการไปพลาง โดยมีเซียว เหอ (蕭何) ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดี (丞相) และขุนนางคนอื่น ๆ คอยช่วยเหลือ พระนางลฺหวี่บริหารราชกิจอย่างมีประสิทธิภาพ และสร้างเครือข่ายความสัมพันธ์กับขุนนางหลายคนขึ้นอย่างรวดเร็ว ขุนนางชื่นชมความสามารถของพระนาง แต่ก็หวาดกลัวความอำมหิตของพระนางเช่นกัน
ช่วงดำรงตำแหน่งหฺวังโฮ่ว > การตายของหาน ซิ่น และเผิง เยฺว่

เป็นที่รู้กันว่า พระนางลฺหวี่มีบทบาทในการตายของหาน ซิ่น (韓信) และเผิง เยฺว่ (彭越) สองนายทัพคนสำคัญของจักรพรรดิฮั่นเกาจู่
ใน 196 ปีก่อนคริสตกาล ฮั่นเกาจู่นำทัพออกจากพระนครฉางอานไปปราบกบฏเฉิน ซี (陳豨) ในจฺวี้ลู่ (鉅鹿) ซึ่งปัจจุบัน คือ อำเภอผิงเซียง (平鄉縣) ในมณฑลเหอเป่ย์ (河北) หนึ่งปีก่อนหน้านี้ เฉิน ซี ได้พบหาน ซิ่น ก่อนเดินทางจากฉางอานไปจฺวี้ลู่ จึงเกิดข่าวว่า หาน ซิ่น มีส่วนในการกบฏ พระนางลฺหวี่สงสัยในตัวหาน ซิ่น และเมื่อปรึกษากับอัครมหาเสนาบดีเซียว เหอ แล้ว จึงมีพระเสาวนีย์เรียกหาน ซิ่น มาเข้าเฝ้า ณ วังฉางเล่อ (長樂宮) เมื่อหาน ซิ่น มาแล้ว พระนางรับสั่งให้จับกุมเขาไปทรมานจนตาย แล้วสั่งประหารชีวิตครอบครัวเขาทั้งโคตร
ขณะปราบกบฏเฉิน ซี นั้น ฮั่นเกาจู่รับสั่งให้เผิง เยฺว่ นำกำลังหนุนมาช่วยพระองค์ แต่เผิง เยฺว่ ทูลว่า ตนป่วย และส่งลูกน้องมาช่วยพระองค์แทน เมื่อฮั่นเกาจู่ปราบกบฏสำเร็จ เกิดข่าวลือว่า เผิง เยฺว่ เป็นกบฏด้วย จึงรับสั่งให้จับกุมเขา ถอดยศเขาลงเป็นสามัญชน แล้วอัปเปหิเขาไปยังอำเภอชิงอี (青衣縣) ปัจจุบันเป็นท้องที่ของหย่าอาน (雅安) ในมณฑลเสฉวน ขณะเดินทางไปชิงอี เผิง เยฺว่ ได้พบพระนางลฺหวี่ และทูลขอพระนางให้ช่วยเขาพ้นโทษ เขาจะกลับไปบ้านเกิดที่ฉางอี้ (昌邑) ซึ่งปัจจุบัน คือ อำเภอจินเซียง (金鄉縣) ในมณฑลชานตง (山东) พระนางแสร้งตกลง แล้วให้นำเขาไปยังลั่วหยาง (洛阳) ณ ที่นั้น เขาถูกกล่าวหาอย่างเลื่อนลอยว่า เป็นกบฏ และถูกประหารชีวิต พระนางให้สับศพเขาเป็นชิ้น ๆ และให้ประหารครอบครัวเขาทั้งโคตรเช่นกัน
ช่วงดำรงตำแหน่งหฺวังโฮ่ว > การสืบราชสมบัติ

ปลายรัชสมัย จักรพรรดิฮั่นเกาจู่เริ่มโปรดปรานสนมวัยเยาว์นางหนึ่ง คือ สนมชี ผู้มีโอรสองค์หนึ่งให้แก่พระองค์ คือ หลิว หรูอี้ พระองค์จึงถอดจาง อ้าว (張敖) พระราชบุตรเขยของพระองค์เอง (สวามีขององค์หญิงหลู่-ยฺเหวียน พระธิดาของพระองค์กับพระนางลฺหวี่) ออกจากตำแหน่ง"จ้าวหวัง" (赵王) แล้วตั้งหลิว หรูอี้ เป็นจ้าวหวังแทนเมื่อ 198 ปีก่อนคริสตกาล โดยให้เหตุผลว่า จาง อ้าว "ใจเสาะและอ่อนแอ" เกินไป ขณะที่หลิว หรูอี้ มีลักษณะหลายอย่างที่คล้ายคลึงพระองค์
เนื่องจากพระนางลฺหวี่มีสายสัมพันธ์แข็งแกร่งกับหมู่ขุนนาง การตัดสินพระทัยดังกล่าวของฮั่นเกาจู่จึงถูกขุนนางคัดค้าน แต่ฮั่นเกาจู่มิทรงฟัง และมีแนวโน้มว่า จะถอดหลิว อิ่ง จากตำแหน่งหฺวังไท่จื่อด้วย พระนางลฺหวี่จึงเรียกจาง เหลียง (張良) มาช่วยรับมือ จาง เหลียง เห็นว่า ฮั่นเกาจู่กำลังเปลี่ยนแปลงการสืบราชสมบัติตามพระทัย จึงเชิญกลุ่มบัณฑิตสันโดษที่เรียก "สี่ปราชญ์แห่งเขาชาง" (商山四皓) มาช่วยกราบทูลให้ฮั่นเกาจู่เปลี่ยนพระทัย สี่ปราชญ์รับรองต่อพระพักตร์ว่า จะอนุเคราะห์หลิว อิ่ง ในภายภาคหน้า ถ้าหลิว อิ่ง ได้ขึ้นครองราชย์ ทำให้ฮั่นเกาจู่ดีพระทัย และตรัสแก่สนมชีว่า "ข้าอยากเปลี่ยนเขา แต่เขามีคนหนุนถึงสี่คน ก็เหมือนเขาติดปีก ยากจะโยกย้ายได้ มเหสีลฺหวี่มาเหนือจริง ๆ" (我欲易之，彼四人輔之，羽翼已成，難動矣。呂后真而主矣！) หลิว อิ่ง จึงได้เป็นหฺวังไท่จื่อต่อไป
มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว

บทความนี้เกี่ยวกับซีรีส์มังงะ สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ มหาเวทย์ผนึกมาร 0
| --- | --- |
มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว
หน้าปกของมังงะ มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว ในฉบับภาษาไทย
呪術廻戦 0 東京都立呪術高等専門学校 (Jujutsu Kaisen Zero Tōkyō Toritsu Jujutsu Kōtō Senmon Gakkō)
แนว: ผจญภัย จินตนิมิตด้านมืด เหนือธรรมชาติ
มังงะ
เขียนโดย: เกเงะ อากูตามิ
สำนักพิมพ์: ชูเอชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในเครือ: จัมป์คอมิกส์
นิตยสาร: Jump GIGA
กลุ่มเป้าหมาย: โชเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 28 เมษายน พ.ศ. 2560 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
จำนวนเล่ม: 1
ภาคต่อ
 มหาเวทย์ผนึกมาร (ค.ศ. 2561–ปัจจุบัน) 
ภาพยนตร์อนิเมะ
 มหาเวทย์ผนึกมาร 0 (ค.ศ. 2565) 
มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว (ญี่ปุ่น: 呪術廻戦 0 東京都立呪術高等専門学校; โรมาจิ: Jujutsu Kaisen Zero: Tōkyō Toritsu Jujutsu Kōtō Senmon Gakkō) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยเกเงะ อากูตามิ ซีรีส์มังงะเดิมมีชื่อว่า โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว (ญี่ปุ่น: 東京都立呪術高等専門学校; โรมาจิ: Tōkyō Toritsu Jujutsu Kōtō Senmon Gakkō) ตีพิมพ์ในนิตยสาร Jump GIGAของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2560 หลังจากอากูตามิเปิดตัวซีรีส์มังงะ มหาเวทย์ผนึกมาร ในปี พ.ศ. 2561 ซีรีส์มังงะนี้จึงได้รับการตั้งชื่อใหม่เป็น มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว ทำให้เป็นภาคย้อนอดีตของมหาเวทย์ผนึกมาร และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) หนึ่งเล่มจบในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์เป็นเรื่องราวของอคคทสึ ยูตะ นักเรียนหนุ่มที่กลายมาเป็นผู้ใช้คุณไสยและหาทางควบคุมวิญญาณต้องสาปของโอริโมโตะ ริกะเพื่อนสมัยเด็ก
มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อนิเมะโดยสตูดิโอ MAPPA ในชื่อเรื่องว่า มหาเวทย์ผนึกมาร 0 กำกับโดยพัก ซ็อง-ฮู เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยฉายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว ที่ Shōnen Jump+ (ในภาษาญี่ปุ่น)
มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ส้มป่อย

| ส้มป่อย |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
สกุล:: Acacia
สปีชีส์:: A.  concinna
ชื่อทวินาม
Acacia concinna (Willd.) DC.

ชื่อพ้อง
 Acacia concinna (Willd.) DC. var. rugata (Benth.) Baker  Acacia hooperiana Miq.  Acacia hooperiana Miq. var. glabriuscula Miq.  Acacia hooperiana Miq. var. subcuneata Miq.  Acacia philippinarium Benth.  Acacia poilanei Gagnep.  Acacia polycephala DC.  Acacia pseudointsia auct. non Miq.  Acacia quisumbingii Merr.  Acacia rugata (Lam.) Merr.  Guilandina microphylla DC.  Mimosa concinna Willd.  Mimosa rugata Lam.  Nygae sylvarum-minimae Rumph.
ส้มป่อย (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Acacia concinna) เป็นพืชชนิดหนึ่งในวงศ์ถั่ว ภาษากะเหรี่ยงเรียกเบ๊อะฉี่สะหรือพีจีสะ เป็นไม้พุ่มรอเลื้อย มีหนามแข็ง ลำต้นและกิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลปกคลุม ปลายใบเป็นติ่งหนามแหลมอ่อนโค้ง ใบประกอบ มีหูใบ ใบย่อยไม่มีก้านใบ ดอกช่อแบบกระจุก ออกตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกย่อยขนาดเล็ก เป็นดอกสมบูรณ์เพศ กลีบเลี้ยงรูปถ้วยสีแดง กลีบดอกเป็นหลอดสีขาว เกสรตัวผู้จำนวนมากติดกับกลีบดอก มี 5 มัด ก้านชูสีขาว ผลเป็นฝักรูปขอบขนาน แบน หนา เมื่อแห้งผิวย่น ขรุขระมาก
ฝักอ่อนและใบอ่อนมีรสเปรี้ยว ชาวกะเหรี่ยงนำไปประกอบอาหาร ฝักแก่ตากให้แห้ง ต้มกับขมิ้นใช้สระผม ใบใช้เป็นส่วนประกอบในการย้อมผ้า ในฝักมีสารกลุ่มซาโปนินหลายชนิด ทำให้เกิดฟองเมื่อนำฝักส้มป่อยตีกับน้ำ รากใช้เป็นยาแก้ไข้ ใช้เป็นยาขับเสมหะ แก้บิด
Sompoi flower
Sompoi fruit
เหลย์ ก๊าเส่ง

| The Honourable Sir เหลย์ก๊าเส่ง 李嘉誠 Grand Bauhinia Medal, Order of the British Empire, Justice of the Peace |
| --- | --- |
李嘉誠
เหลย์ ก๊าเส่งในเดือนกันยายน 2553
เกิด:  (1928-07-29) 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1928 (96 ปี) เมืองแต้จิ๋ว, สาธารณรัฐจีน
พลเมือง:  สาธารณรัฐประชาชนจีน（ฮ่องกง）   แคนาดา
การศึกษา: ลาออกจากโรงเรียน
อาชีพ: ประธานบริษัท CK Hutchison Holdings, Cheung Kong Property Holdings, และประธานมูลนิธิ Li Ka Shing Foundation
คู่สมรส: จวาง เยวี่ยหมิง (莊月明, เสียชีวิตแล้ว)
บุตร: หลี่ เจ๋อจวี้ (李澤鉅, Victor Li Tzar Kuoi) หลี่ เจ๋อไข่ (李澤楷, Richard Li Tzar Kai)
รางวัล: Justice of the Peace (1981) Doctor of law (1986) Doctor of Social Science (1995)
เหลย์ ก๊าเส่ง (ภาษากวางตุ้ง)
หรือ หลี เกียเซ้ง (ภาษาแต้จิ๋ว, เพ็งอิม: Li2 Gia1-sêng5)
หรือ หลี่ เจียเฉิง (ภาษาจีนกลาง)
(เกิดวันที่ 29 กรกฎาคม 2471 ณ เมืองแต้จิ๋ว, ประเทศจีน)
เป็นนักธุรกิจใหญ่ชาวฮ่องกง นักลงทุน และนักการกุศล ตามนิตยสารฟอบส์ โดยเดือนพฤศจิกายน 2558 เขาเป็นบุคคลที่รวยที่สุดในเอเชีย โดยมีประเมินทรัพย์สินสุทธิที่ 34,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1,190,167 ล้านบาท)
เขาเป็นประธานกรรมการของบริษัท CK Hutchison Holdings โดยปี 2558 ซึ่งเป็นบริษัทที่บริหารจัดการสถานีคอนเทนเนอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก และร้านขายผลิตภัณฑ์สุขภาพและเครื่องสำอางที่ใหญ่ที่สุดในโลก
นิตยสาร เอเชียวีก จัดเขาว่าเป็น "คนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเอเชีย" ในปี 2544[ต้องการอ้างอิง]
กลุ่มบริษัทของเขาประเมินว่ามีค่าถึง 15% ของตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง
นิตยสาร ฟอบส์ และตระกูลฟอบส์ให้รางวัล Malcolm S. Forbes Lifetime Achievement Award แก่เขาเป็นคนแรกในปี 2549 ในประเทศสิงคโปร์
แม้ว่าจะร่ำรวยมาก แต่เขากลับมีชื่อเสียงในการใช้ชีวิตอย่างสมถะ โดยมักจะใส่รองเท้าสีดำธรรมดาและนาฬิกาไซโก้ที่มีราคาไม่แพงมาก
แต่เขาก็มีบ้านอยู่ในเขตที่แพงที่สุดที่หนึ่งในเกาะฮ่องกง
และเป็นนักการกุศลที่ใจกว้างที่สุดคนหนึ่งในเอเชีย คือได้บริจาคทรัพย์เกินกว่า 2,180 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 77,843 ล้านบาท)
เนื่องจากว่าบิดาของเขาเสียชีวิตตั้งแต่อายุน้อย ๆ ทำให้เขาต้องออกจากโรงเรียนก่อนอายุ 15 ปี แล้วทำงานในบริษัทขายพลาสติกซึ่งเขาต้องทำงานกว่า 16 ชม.ต่อวัน
ต่อมาในปี 2493 (อายุ 22 ปี) เขาจึงตั้งบริษัทของตนเองชื่อว่าโรงงานพลาสติกเฉิ่งก๊อง (長江塑膠廠, cháng jiāng sù liào chǎng, Cheung Kong Industries)
เริ่มต้นจากการผลิตพลาสติกโดยเฉพาะดอกไม้ประดิษฐ์ ต่อมาเขาได้ทำธุรกิจหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็น ท่าเรือ โรงแรม อสังหาริมทรัพย์ ประกันชีวิต โทรศัพท์มือถือ และเหลย์ได้สร้างบริษัทของเขาให้เป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำในฮ่องกงแล้วเริ่มขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ในปี 2515
รางวัลและเกียรติยศ

Grand Bauhinia Medal
Knight Commander of the Order of the British Empire
เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile เก็บถาวร 2012-04-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Cheung Kong Holdings
อาคารเหลย์ก๊าเส่งในฮ่องกง
หอยทอด

ออส่วน
หอยทอด (จีน: 蠔仔餅; พินอิน: Háo zǐ bǐng) เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่ง ประกอบด้วย แป้ง ไข่และหอย หอยทอดมีสองชนิดคือแบบแป้งกรอบและแบบแป้งนิ่ม แบบแป้งนิ่มนั่นใช้หอยนางรมผสมกับแป้ง เครื่องปรุงรส ทอดในกระทะที่ร้อนจัด ใส่ไข่ โดยแป้งที่ใช้เป็นแป้งใส เหนียว เสิร์ฟในกระทะร้อน พร้อมถั่วงอกและซอสพริก มีชื่อเป็นภาษาจีนแต้จิ๋วว่า ออส่วน (蚝煎) แบบแป้งกรอบถ้าใช้หอยนางรมเรียก ออลัวะ (蠔烙) ถ้าใช้หอยแมลงภู่เรียก ไช่ลัวะ (蚌烙) แต่ส่วนใหญ่เข้าใจว่าเป็นอาหารไทย  เหมือนอาหารจีนอีกหลาย ๆ ชนิดที่มาจากประเทศจีนแล้วนำมาปรับเปลี่ยนให้เข้ากับความชอบของคนไทย หอยทอดที่ทำขายในแต่ละท้องถิ่นและมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง ได้แก่
เยาวราช แป้งหอยทอดมีลักษณะเหลืองกรอบ
ตลาดน้ำท่าคา จังหวัดสมุทรสงคราม แป้งเหนียวยืด หนา ไม่กรอบ
อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ใส่ไข่มาก แป้งมีลักษณะคล้ายไข่เจียว
ตำบลบ่อแร่ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง จะผสมแป้งจาก 3 ชนิด และไข่เป็ด เพื่อให้แป้งมีสีเหลืองทองแห้งและกรอบ และไม่ชุ่มน้ำมัน มักจะใช้กับหอยแมลงภู่
หอยทอดแบบสิงคโปร์
ในปี พ.ศ. 2560 สภาอาหารริมทางโลกได้ยกให้หอยทอดเป็นหนึ่งในสามเมนูอาหารริมทางที่ดีที่สุดของกรุงเทพมหานคร
รายชื่องู

รายชื่องู เป็นการรวบรวมรายชื่องูในแต่ละสายพันธุ์ทั่วโลก เพื่อเป็นการสะดวกต่อค้นหา การศึกษา ค้นคว้าเกี่ยวกับวงจรชีวิตความเป็นอยู่ของงู
สำหรับผู้ที่จะเพิ่มเติมรายชื่องู ขอให้เรียงลำดับตามตัวอักษร เพื่อให้ง่ายต่อการเพิ่มเติมรายชื่อ ในส่วนของรายชื่องูที่มีคนเริ่มเขียนบทความแล้วดูได้ที่ หมวดหมู่รายชื่องู
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |



|  งูก้นขบ	(en:Red-tailed Pipe Snake)  งูกะปะ  งูกะรัง  งูกาบหมากดำ  งูกินทากเกล็ดสัน  งูกินทากจุดขาว  งูกินทากจุดดำ  งูกินทากมลายู  งูกินทากลายขวั้น  งูกินทากสีน้ำตาล  งูกินทากหัวโหนก  งูขอนไม้  งูเขียวกาบหมาก  งูเขียวปากจิ้งจก  งูเขียวหัวจิ้งจก  งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู  งูเขียวดง  งูเขียวปากแหนบ  งูเขียวพระอินทร์  งูเขียวหางไหม้ตาโต  งูเขียวหางไหม้ภูเก็ต  งูเขียวหางไหม้ลายเสือ  งูเขียวหางไหม้ท้องเหลือง  งูคอขวั้นปลายหัวดำ  งูคอขวั้นหัวดำ  งูคอขวั้นหัวลายสามเหลี่ยม  งูคออ่อน  งูค็อตทอนเมาท์	(en:Cotonmouth Snake)  งูคุด  งูงวงช้าง	(en:Elephant Trunk Snake)  งูงอด  งูงอดเขมร  งูจงอาง  งูชายธง  งูแซนด์ไวเปอร์	(en:Sand Viper)  งูไซด์วินดอร์	(en:Sidewinder)  งูดินโคราช  งูดินธรรมดา  งูดินเมืองตรัง  งูดินลายขีด  งูดินหัวขาว  งูดินหัวเหลือง  งูดินใหญ่  งูต้องไฟ  งูสมิงทะเลปากดำ  งูสมิงทะเลปากเหลือง  งูทะเลเอราบุ  งูทางมะพร้าว  งูทางมะพร้าวเขียว  งูทางมะพร้าวดำ  งูทางมะพร้าวแดง  งูทางมะพร้าวลายขีด  งูทางมะพร้าวหางดำ  งูทับสมิงคลา  งูปลา  งูปลาตาแมว  งูปล้องฉนวนธรรมดา  งูปล้องฉนวนบอร์เนียว  งูปล้องฉนวนบ้าน |  |  งูปล้องฉนวนภูเขา  งูปล้องฉนวนมลายู  งูปล้องฉนวนเมืองเหนือ  งูปล้องฉนวนลายเหลือง  งูปล้องฉนวนสร้อยเหลือง  งูปล้องฉนวนสีน้ำตาล  งูปล้องฉนวนหลังเหลือง  งูปล้องหวาย	(en:Coral Snake)  งูปี่แก้วธรรมดา  งูปี่แก้วภูหลวง  งูปี่แก้วลายกระ  งูปี่แก้วลายแต้ม  งูปี่แก้วสีจาง  งูปี่แก้วหลังจุดวงแหวน  งูปี่แก้วหัวลายหัวใจ  งูปี่แก้วใหญ่  งูผ้าขี้ริ้ว  งูพงอ้อท้องเหลือง  งูพงอ้อเล็ก  งูพงอ้อหลากหลาย  งูพงอ้อหัวขาว  งูแมวเซา  งูรังแหหลังศร  งูรังแหหัวแดง  งูลายสาบคอแดง  งูลายสาบตาโต  งูลายสาบจุดดำขาว  งูลายสาบเขียวขวั้นดำ  งูลายสอใหญ่  งูสามเหลี่ยม  งูสายทองคอแหวน  งูสายทองมลายู  งูสายทองลายแถบ  งูสิง  งูสิงหางดำ  งูสิงหางลาย  งูสมิงทะเล  งูแสงอาทิตย์  งูแสมรัง  งูหลาม  งูหลามทอง  งูเห่า  งูเห่าไทย  งูเห่าพ่นพิษ  งูหลามปากเป็ด  งูหัวบาตร  งูหัวศร  งูหางกระดิ่ง	(en:Rattlesnake)  งูเหลือม	(en:Reticulaled Python)  งูเหลือมต้นไม้สีมรกต	(en:Emerald Tree Boa)  งูอนาคอนดา	(en:Anaconda) |  ดูเพิ่ม รายชื่อสัตว์ อ้างอิง ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-07-13. สืบค้นเมื่อ 2020-05-07.  ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-07-11. สืบค้นเมื่อ 2020-05-07.    |
B บีดาแมน บาคุไกเด็น

B บีดาแมน บาคุไกเด็น (บอมเบอร์แมน บีดาแมน บาคุไกเด็น) (ญี่ปุ่น: Bビーダマン爆外伝; โรมาจิ: Bombāman Bīdaman Bakugaiden; ทับศัพท์: Bomberman B-Daman Bakugaiden) เป็นอนิเมะโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นผลิตโดยบริษัท แมดเฮาส์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 จนถึงวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1999 มีจำนวนตอนทั้งหมด 48 ตอน ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นาโงยะเทเลวิชั่น (ทีวีอาซาฮิ) ในช่วงแรกออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 17.00 - 17.30 น. จนถึงวันที่ 28 มีนาคม (ตอนที่ 7) ต่อมาย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นทุกวันอาทิตย์เวลา 07.00 - 07.30 น. ตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน ปีเดียวกัน (ตอนที่ 8)
ภาพรวม

B บีดาแมน บาคุไกเด็น เป็นผลงานที่มีพื้นฐานมาจากสินค้าของเล่นบีดาแมน จากบริษัททาคาระและตัวละครจากเกมชุดบอมเบอร์แมนของบริษัทฮัตสันมาเป็นรูปแบบอนิเมะ ซึ่งในช่วงนั้นบีดาแมนยังเป็นสินค้าที่ได้รับการพัฒนาให้เป็นผลงานดัดแปลงจากบอมเบอร์แมน จึงเป็นผลงานที่รวมผสมผสานกันทั้งสองเรื่อง
ในส่วนผลงานของบาคุไกเด็นซีรีส์ทั้ง 5 ที่เริ่มตั้งแต่เมื่อปี 1995 ผลงานอนิเมะเรื่องนี้อยู่ในชุดที่ 4 (IV) ของบาคุไกเด็นซีรีส์ ซึ่งแม้ว่าจะไม่ได้เรียงลำดับจากผลงานตามตัวเลขตามรุ่นที่ผลิต แต่ว่าในตอนที่ 1 และ ตอนที่ 2 จะมีการอธิบายในช่วงเหตุการณ์แพลนเน็ตเอมเบลมซึ่งมีพื้นฐานจากบาคุไกเด็นชุดที่ 3 (III)
รายชื่อตอน

| ตอนที่ | ชื่อตอน |  ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |

| 1 | "ตำนาน! เหล่านักสู้บีด้า"   (伝説!ビーダの勇士たち)  |  |
| 2 | "ตำนาน! นักสู้จงอยู่ชั่วนิรันดร์"   (伝説!勇士たちよ永遠に)  |  |
| 3 | "บินไปเลย! ไวท์เกล"   (飛べ!ホワイトゲイル)  |  |
| 4 | "อัศวินผู้โดดเดี่ยว คุโระบอม"   (孤高の戦士くろボン)  |  |
| 5 | "ผู้ส่งสารแห่งเงามืด"   (現れた闇の使者)  |  |
| 6 | "ยิงเลย! บลูสไนเปอร์"   (撃て!ブルースナイパー)  |  |
| 7 | "จงปกป้อง! บีดารอนในป่า"   (守れ!森のビーダロン)  |  |
| 8 | "สุดยอดสิ่งประดิษฐ์ของด็อกเตอร์"   (博士の超スーパー大発明)  |  |
| 9 | "อย่าเพิ่งตายนะ! รุยรุย"   (死なないで!ルイルイ)  |  |
| 10 | "ความลับของคุโระบอม"   (くろボンの秘密)  |  |
| 11 | "จตุราชันย์ดราเค็นปรากฎตัว"   (四天王ドラーケン登場)  |  |
| 12 | "ตื่นขึ้น! ไวท์เกล II"   (起て!ホワイトゲイルII)  |  |
| 13 | "คุณหนูแห่งพายุ! พิงค์บอม"   (嵐のお嬢様!ピンクボン)  |  |
| 14 | "จตุราชันย์คนที่ 2 ทีเกล"   (第2の四天王ティーゲル)  |  |
| 15 | "คืนแห่งพายุอันปริศนา"   (嵐の夜のミステリー)  |  |
| 16 | "ฮีโร่พเนจรปรากฏ"   (さすらいのヒーロー現る)  |  |
| 17 | "คาเซมารุอย่าร้องไห้"   (泣くなカゼ丸)  |  |
| 18 | "ค้นพบ! สมบัติเขาวงกต!?"   (発見!迷宮の秘宝!?)  |  |
| 19 | "โก! แบล็คคลัสเตอร์"   (號（ゴー）!ブラッククラスター)  |  |
| 20 | "วันสุดท้ายของทีเกล"   (ティーゲル最期の日)  |  |
| 21 | "สาวผู้ลึกลับ! เพอร์เพิลปรากฏ"   (謎の美女!パープル登場)  |  |
| 22 | "คำราม! เยลโล่ครัชเชอร์"   (吠えろ!イエロークラッシャー)  |  |
| 23 | "เคลื่อนย้าย! บลูเบรฟเวอร์"   (キメろ!ブルーブレイバー)  |  |
| 24 | "ความฝันของพรีมาดอนน่าอากะบอม"   (夢のプリマドンナあかボン)  |  |
| 25 | "ซูริงเกะ กับดักความชั่วร้าย"   (シュリンゲ・魅惑の罠)  |  |
| 26 | "แผนการการขอแต่งงานของด็อกเตอร์"   (博士のプロポーズ大作戦)  |  |
| 27 | "ลาก่อนคุณเพอร์เพิล"   (さよならパープルさん)  |  |
| 28 | "เจ้าหญิงพิงค์ ความโกลาหลครั้งใหญ่!"   (ピンクの船は大パニック!)  |  |
| 29 | "การกบฏของจตุรเทพซิลด๊อก"   (反逆の四天王シルドーク)  |  |
| 30 | "คนรักแรกคืออากะบอม?"   (初恋の人はあかボン?)  |  |
| 31 | "วันแห่งเกียรติยศของโมมิเทะบอม"   (モミテボンの一日天下)  |  |
| 32 | "ชิลด็อกกลับมาแล้ว!?"   (シルドーク捕わる!?)  |  |
| 33 | "เป้าหมายคือไวท์บรอส"   (狙われたホワイトブロス)  |  |
| 34 | "ตำนานแห่งบีสโตน"   (伝説のビーストーン)  |  |
| 35 | "จุติ เจ้าชายแห่งความมืด"   (降臨、闇のプリンス)  |  |
| 36 | "ศัตรูสุดแกร่ง ดาร์คปริ๊นซ์"   (最強の敵ダークプリンス)  |  |
| 37 | "การโต้กลับของทีเกลและซริงเก้"   (ティーゲルとシュリンゲの逆襲)  |  |
| 38 | "ศึกเดือด! ดราเคน ปะทะ ชิลด็อก"   (決闘!ドラーケン対シルドーク)  |  |
| 39 | "คิโระบอมที่ถูกสาป"   (呪われたきいろボン)  |  |
| 40 | "มนุษย์ยักษ์น้ำแข็ง ไอซ์เกนสไตน์"   (氷の巨人アイスケンシュタイン)  |  |
| 41 | "ต้อนรับกลับบ้านนะ คาเซมารุ"   (おかえりカゼ丸)  |  |
| 42 | "ของขวัญจากคุโระบอม"   (くろボンのプレゼント)  |  |
| 43 | "ประกอบร่าง! เซนต์บลัสเตอร์"   (合体!セイントブラスター)  |  |
| 44 | "การค้นพบ! คำทำนาย"   (発見!予言の書)  |  |
| 45 | "ความจริงของคุโระบอม"   (くろボンの真実)  |  |
| 46 | "ตัวจริงของดาร์คปริ๊นซ์"   (ダークプリンスの正体)  |  |
| 47 | "รุกราน! ดาร์คเนสดราก้อน"   (襲来!ダークネスドラゴン)  |  |
| 48 | "กำเนิด! มังกรแห่งแสงสว่าง"   (誕生!光の竜)  |  |
การออกอากาศ

B บีดาแมน บาคุไกเด็น ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 ทุกวันเสาร์ เวลา 17.00 - 17.30 น. จนถึงวันที่ 28 มีนาคม (ตอนที่ 7) ต่อมาย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นทุกเช้าวันอาทิตย์เวลา 07.00 - 07.30 น. ตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน ปีเดียวกัน (ตอนที่ 8) จนจบเรื่อง
ในส่วนประเทศไทย ไม่ได้มีการออกอากาศทางโทรทัศน์ แต่ได้มีการผลิตวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีและดีวีดีโดยบริษัท แมงป่อง วางจำหน่ายเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2547 โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ขบวนการบอมเบอร์แมน
ข้อมูลลิงก์

Bビーダマン爆外伝（ハドソンの紹介サイト） ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (archived พฤษภาคม 6, 1999).
アニメ紹介サイト (ADKエモーションズ)
วัดวังแดง

| วัดวังแดง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดวังแดง
ที่ตั้ง: ตำบลหาดงิ้ว อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ 53000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: เถรวาท
เจ้าอาวาส: พระอธิการบุญธรรม สุนิมมโล
เวลาทำการ: 5:30-19:00
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวังแดง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 5 บ้านวังแดง ตำบลหาดงิ้ว อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ มีเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 8 ตารางวา
วัดวังแดงตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2551 มีนามตามชื่อบ้าน นายแต้ม  ป้องโรคา นายชื่น และนายทับ เป็นผู้นำการดำเนินการสร้างวัด
สิ่งก่อสร้าง

ศาลาการเปรียญ
กุฏิ
หอระฆัง
สุขา
ศาลาธรรมสังเวช
อุโบสถ
หอสวดมนต์
ศาลาพักร้อน
เมรุ
ประตูทางเข้า
ป้ายหน้าวัด