สมคิด พุ่มพวง
การก่อคดีในปี พ.ศ. 2562 > เหตุการณ์

หลังจากได้รับการปล่อยตัวออกจากเรือนจำหนองคายเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ในอีก 10 วันต่อมา สมคิดได้เดินทางมายังศาลากลางจังหวัดร้อยเอ็ด พร้อมกับหลักฐานการเพิ่งพ้นโทษมายื่นขอเงินค่าเดินทางกลับภูมิลำเนาที่ตำบลเขาปูน อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง โดยสมคิดอ้างว่าเขาเดินทางมายังจังหวัดร้อยเอ็ดเพื่อหาญาติ แต่เขาไม่พบ และไม่มีเงินเดินทางกลับภูมิลำเนา สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดร้อยเอ็ด จึงจ่ายเงินค่าเดินทางแก่สมคิดจำนวน 851 บาท แบ่งเป็นค่ารถทัวร์กลับกรุงเทพ จำนวน 391 บาท ค่ารถไฟสายกรุงเทพ-ตรัง ค่ารถเมลล์จำนวน 25 บาท และค่าอาหาร 2 มื้อ เป็นจำนวนเงิน 160 บาท จากนั้นได้พาสมคิดขึ้นรถไปส่งยังบขส.ร้อยเอ็ดเพื่อขึ้นรถเดินทางกลับ ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 สมคิดได้เจอกับสุมาลีที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา จากการแนะนำของนางสาวแตง(นามสมมติ) ซึ่งเขาเคยทำทีตีสนิทเธอ แต่นางสาวแตงมีสามีอยู่แล้ว ทำให้เขาไปคบหากับสุมาลีแทน ซึ่งสุมาลีเป็นเพื่อนของนางสาวแตง จากนั้นสมคิดกับสุมาลีได้ย้ายไปอยู่ด้วยกันและเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวในจังหวัดระยอง โดยเธอไม่ทราบว่าเขาคือฆาตกรต่อเนื่องที่พ้นโทษออกมา เนื่องจากสมคิดหลอกเขาว่าเขาเป็นทนายความ ต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เขาได้หลอกสุมาลีว่าจะไปทำงานด้านกฎหมายในพื้นที่ภาคอีสานแล้วขี่รถจักรยานยนต์ของเธอออกจากบ้านพักในจังหวัดระยอง เพื่อไปหารัศมีที่จังหวัดขอนแก่นและอยู่อาศัยกับเธอ ในวันที่ 5 ธันวาคม เขาบอกว่าจะออกรถเก๋งให้รัศมีเพื่อเป็นของขวัญแต่งงาน เขาได้อ้างว่าติดแบล็คลิสจึงให้รัศมีจองรถด้วยชื่อของเธอเอง ในระหว่างนั้นรัศมีได้ปรึกษาพี่สาวของเธอในเรื่องขอให้เป็นผู้ค้ำประกันออกรถให้ ทำให้สมคิดได้ตีตัวออกห่างรัศมีและกลับไปหาสุมาลี ต่อมาประมาณวันที่ 10 ธันวาคม รัศมีได้พาสมคิดมาหานางบุญเรือง อาจศักดิ์ พี่สาวต่างมารดาของเธอเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการแต่งงาน บุญเรืองได้ถามชื่ออะไร ทำงานอะไรและฟังภาษาอีสานรู้เรื่องไหม สมคิดได้ตอบบุญเรืองว่า เขาชื่อแขก เป็นชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช ทำงานเป็นทนายความอาสา เขาอยากพารัศมีไปอยู่ด้วยเพราะเห็นว่าทำงานลำบาก โดยเขาจะออกรถกระบะให้ 1 คัน เงินผูกข้อไม้ข้อมือ 30,000 บาท และจะพาเธอไปอยู่ภาคใต้ด้วยกัน โดยบุญเรืองสังเกตว่าเวลาที่เขาพูดเขาจะหลบหน้าหลบตา จากการแต่งตัวของเขาทำให้เธอคิดว่าสมคิดไม่น่าจะใช่ทนายความอย่างแน่นอนเนื่องจากเขาใส่กางเกงขาสั้นและขับรถจักรยานยนต์มา เธอจึงไม่เชื่อว่าทนายความความที่ไหนจะมาแบบนี้และไม่ยินยอมให้รัศมีแต่งงานกับเขา ต่อจากนั้นเขาได้ออกอาการคล้ายคนโมโหและเดินทางกลับไปก่อน โดยเขาบอกว่าในวันที่ 14 ธันวาคม จะให้ผู้ใหญ่และญาติ ๆ มาสู่ขอ ในวันที่ 12 ธันวาคม สมคิดได้นำรถจักรยานยนต์ของรัศมีไปจอดที่โรงพยาบาลขอนแก่น โดยเขาอ้างกับเธอว่า เขานำรถของเธอไปซ่อมที่อู่ในจังหวัดขอนแก่น
ในวันที่ 15 ธันวาคม เพื่อนบ้านได้ยินเสียงทั้งคู่ทะเลาะวิวาทกันจนถึงช่วงเที่ยง ระหว่างนั้นรัศมีได้ร้องว่า "ยายดวนช่วยด้วย" เพื่อนบ้านจึงพยายามเข้าไปที่บ้านเพื่อช่วยเหลือ แต่สมคิดเปิดม่านตะโกนออกมาว่า มีอะไรและฝ้ายต้องการพักผ่อน เพื่อนบ้านจึงโทรศัพท์ไปแจ้งตำรวจและญาติ เมื่อญาติและเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามาตรวจสอบบ้าน แต่ไม่พบสมคิดและรัศมี ตำรวจและญาติจึงเดินทางกลับ ในช่วงเย็นเพื่อนบ้านยังไม่เห็นเธอออกไปทำงาน เพื่อนบ้านจึงไปเรียกหาเธอแต่ไม่มีเสียงขานรับ เพื่อนบ้านและญาติของรัศมีจึงเปิดประตูเข้าไปในบ้านแล้วตรวจค้นบ้านก่อนจะพบศพเธออยู่ใต้ที่นอนขนาด 8 ฟุต โดยสภาพศพของเธอท่อนบนสวมเสื้อยืดและท่อนล่างเปลือย โดยถูกห่อด้วยผ้าห่มบริเวณลำคอถูกพันด้วยเทปใส ที่ข้อเท้าถูกมัดด้วยสายชาร์จโทรศัพท์และไม่พบสมคิด แพทย์ชันสูตรศพพบว่า สาเหตุการเสียชีวิตของรัศมีมาจากการขาดอากาศหายใจ โดยคนร้ายใช้สายไฟรัดคอแล้วใช้เทปใสพันคอซ้ำ
ตำรวจชุดสืบสวนลงพื้นที่หาเบาะแสคนร้าย ตรวจสอบจากหลักฐานต่าง ๆ ที่ได้ในที่เกิดเหตุรวมทั้งสอบสวนพยานและนำภาพถ่ายผู้ต้องสงสัย โดยพยานยืนยันตรงกันว่าคือสมคิด