stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลศาสตร์ควอนตัม

ฟังก์ชันคลื่นของอิเล็กตรอนในอะตอมของไฮโดรเจนที่ระดับพลังงานที่ต่างกัน กลศาสตร์ควอนตัมไม่สามารถทำนายพิกัดที่แน่นอนของอนุภาคในพื้นที่ได้ สามารถทำนายได้แค่ความน่าจะเป็นในการเจอในแต่ละที่ พื้นที่สว่างแทนความน่าจะเป็นที่น่าจะเจออิเล็กตรอนสูง
กลศาสตร์ควอนตัม (อังกฤษ: quantum mechanics) เป็นทฤษฎีพื้นฐานทฤษฎีหนึ่งในฟิสิกส์ที่อธิบายปรากฏการณ์ธรรมชาติในระดับอะตอมและเล็กกว่าอะตอม ถือเป็นรากฐานของ ฟิสิกส์ควอนตัม (quantum physics) ทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วย เคมีควอนตัม ทฤษฎีสนามควอนตัม เทคโนโลยีควอนตัม และวิทยาการสารสนเทศควอนตัม
กลศาสตร์ควอนตัมสามารถใช้อธิบายระบบมากมายที่ฟิสิกส์ดั้งเดิมไม่สามารถอธิบายได้ ฟิสิกส์ดั้งเดิมสามารถอธิบายลักษณะต่าง ๆ ของธรรมชาติได้ดีในมาตราส่วนปกติ กล่าวคือระดับมหทรรศน์ไปจนถึงจุลทรรศน์ที่ตามองเห็นได้ แต่ไม่เพียงพอเมื่อต้องการอธิบายธรรมชาติในมาตราส่วนที่เล็กกว่าจุลทรรศน์ กล่าวคือระดับอะตอมและเล็กกว่าอะตอม ทฤษฎีในฟิสิกส์ดั้งเดิมส่วนใหญ่สามารถสืบย้อนมาจากกลศาสตร์ควอนตัมได้ในฐานะค่าประมาณที่ใช้ได้สำหรับมาตราส่วนขนาดใหญ่
ระบบควอนตัมมีสถานะจำกัดขอบเขต (bound states) ซึ่งถูกทำให้เป็นควอนตัมหรือ "แจงหน่วย" (quantized) กลายเป็นค่าที่ไม่ต่อเนื่อง (discrete values) ของปริมาณพลังงาน โมเมนตัม โมเมนตัมเชิงมุม และปริมาณอื่น ๆ ตรงข้ามกับระบบฟิสิกส์ดั้งเดิมที่สามารถวัดค่าปริมาณเหล่านี้ได้โดยต่อเนื่อง การวัดปริมาณของระบบควอนตัมจะแสดงคุณสมบัติทั้งของอนุภาคและคลื่น (ทวิภาคคลื่น–อนุภาค) และยังมีข้อจำกัดเรื่องความแม่นยำของการทำนายค่าในปริมาณฟิสิกส์ก่อนการวัดเมื่อให้มีชุดเงื่อนไขเริ่มต้นที่สมบูรณ์ (หลักความไม่แน่นอน)
กลศาสตร์ควอนตัมถูกพัฒนาขึ้นเป็นลำดับจากทฤษฎีที่ใช้อธิบายค่าสังเกตที่ไม่สอดคล้องกับฟิสิกส์ดั้งเดิม เช่น วิธีการของมัคส์ พลังค์เพื่อแก้ปัญหาการแผ่รังสีของวัตถุดำในปี ค.ศ. 1900 ความสมนัยระหว่างพลังงานกับความถี่ในงานตีพิมพ์ของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เมื่อปี ค.ศ. 1905 ซึ่งสามารถอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกได้ ทฤษฎีเหล่านี้ถือเป็นความพยายามแรก ๆ เพื่อทำความเข้าใจปรากฏการณ์ในโลกจุลทรรศน์ ที่ปัจจุบันเรียกว่าเป็น "ทฤษฎีควอนตัมเก่า" ซึ่งต่อมานำไปสู่การพัฒนากลศาสตร์ควอนตัมอย่างเต็มรูปแบบในช่วงกลางทศวรรษที่ 1920 โดยนักฟิสิกส์ นิลส์ โปร์, แอร์วีน ชเรอดิงเงอร์, แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ค, มัคส์ บอร์น, พอล ดิแรก เป็นต้น ทฤษฎีควอนตัมใหม่ถูกจัดรูปแบบขึ้นโดยใช้รูปนัยนิยมทางคณิตศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นเป็นพิเศษรูปแบบต่าง ๆ หนึ่งในนั้นคือ ฟังก์ชันคลื่น (wave function) ซึ่งแสดงข้อมูลในรูปของแอมพลิจูดของความน่าจะเป็นจากการวัดปริมาณพลังงาน โมเมนตัม และคุณสมบัติฟิสิกส์อื่น ๆ ที่อาจตรวจวัดได้ของอนุภาคใด ๆ
สมการการแผ่รังสีของวัตถุดำ (Blackbody Radiation Equation)

เมื่อวัตถุถูกทำให้ร้อน มันจะปล่อยรังสีความร้อน ในรูปแบบของการแผ่รังสีแม่เหล็กย่านอินฟราเรด (ใต้แดง)
เมื่อวัตถุกลายเป็นวัตถุแดงร้อน (red-hot) เราจะสามารถเห็นความยาวคลื่นสีแดงได้
แต่รังสีความร้อนส่วนใหญ่ที่แผ่ออกมายังคงเป็นอินฟราเรด จนกระทั่งวัตถุร้อนเท่ากับพื้นผิวของดวงอาทิตย์ (ประมาณ 6000 °C ที่ที่แสงส่วนใหญ่เป็นสีขาว)
สูตรการแผ่รังสีของวัตถุดำ เป็นผลงานแรกๆ ของทฤษฎีควอนตัม ในกลางคืน วันอาทิตย์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2443 โดยพลังก์ มันมาจากรายงานของรูเบนส์ (Rubens) จากการค้นพบล่าสุดในการค้นหาอินฟราเรด คืนนั้นเองพลังก์เขียนสูตรลงบนโปสการ์ด รูเบนส์ ได้รับโปสการ์ดนั้นในเช้าวันถัดมา
เมื่อ
n = เลขควอนตัม
E = พลังงาน
f = ความถี่ single mode ที่แผ่รังสีจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (บางตำราจะใช้ตัวอักษร ν (อ่านว่า นิว))
h= Planck’s Constant (ค่าคงตัวของพลังค์) โดยมีค่าประมาณ 6.626 x 10^(-34) Js
วันที่มีการค้นพบควอนตัม

จากการทดลอง พลังก์ค้นพบค่าของ h และ k ดังนั้นเขาสามารถรายงานในการประชุม the German Physical Society ในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2443 ที่ซึ่งการแจงหน่วย หรือ quantization (ของพลังงาน) ถูกเปิดเผยเป็นครั้งแรก ค่าของเลขอโวกาโดร (the Avogadro-Loschmidt number) , จำนวนของโมเลกุลในโมล (mole) และหน่วยของประจุไฟฟ้า มีความถูกต้องมากขึ้นหลังจากนั้นจนถึงปัจจุบัน
ควอนตัม เอนแทงเกิลเมนต์ (Quantum Entanglement)

ควอนตัม เอนแทงเกิลเมนต์ ครั้งหนึ่งเคยถูกมองเป็นเรื่องซับซ้อนและลึกลับเกินกว่าจะเป็นจริงได้ มาปัจจุบันกำลังกลายเป็นเรื่องที่ตื่นเต้นมาก และมีแนวโน้มจะเป็นหนึ่งในหลักการสำคัญของเทคโนโลยีแห่งศตวรรษที่ 21 อนุภาคที่พัวพันกัน กำลังจะถูกใช้ในการสร้างระบบการสื่อสารที่เป็นความลับ อาจเป็นพื้นฐานของคอมพิวเตอร์ควอนตัมความเร็วสูงพิเศษ และแม้แต่เครื่อง "Teleportation" ในสไตล์ของภาพยนตร์ชุดสตาร์เทรค นักทฤษฎีในปัจจุบันคิดว่า เอนแทงเกิลเมนต์อาจเป็นปรากฏการณ์ค่อนข้างทั่วไปในธรรมชาติ ความคิดที่นำมาสู่ความเป็นไปได้ว่า เรากำลังอาศัยอยู่ในใยคอสมิกจริงๆ ที่เชื่อมโยงถึงกันและกัน ข้ามมิติของตำแหน่งและเวลา
การทะลุผ่านเชิงควอนตัม (Quantum Tunneling)

การทะลุผ่านเชิงควอนตัม (อังกฤษ: quantum tunneling) เป็นปรากฏการณ์ทางกลศาสตร์ควอนตัม ที่ฟังก์ชันคลื่นสามารถทะลุผ่านกำแพงศักย์ไปได้
การทะลุผ่านกำแพงนั้นแปรผันแบบเอกซ์โพเนนเชียลอยู่กับความสูงและความกว้างของกำแพง ฟังก์ชันคลื่นสามารถหายไปจากอีกฝั่งและไปปรากฏที่อีกฝั่งได้ ฟังก์ชันคลื่นและอนุพันธ์อันดับแรกของมันนั้นเป็นฟังก์ชันที่มีความต่อเนื่อง ในสภาวะคงตัวฟลักซ์ของความน่าจะเป็นในทิศทางข้างหน้าจะมีการกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีอนุภาคหรือคลื่นที่หายไป การทะลุผ่านเกิดขึ้นเมื่อกำแพงศักย์มีความหนาประมาณ 1-3 นาโนเมตรหรือเล็กกว่า
ผู้เขียนบางคนก็จัดไว้ว่าการทะลุผ่านของฟังก์ชันคลื่นเพียงเล็กน้อยผ่านกำแพงโดยไม่มีการส่งผ่านไปยังอีกด้านเป็นปรากฏการณ์การทะลุผ่าน การทะลุผ่านเชิงควอนตัมนั้นไม่สามารถอธิบายได้ด้วยกลศาสตร์แบบดั้งเดิม เนื่องจากการทะลุผ่านกำแพงศักย์จำเป็นจะต้องใช้พลังงานจลน์
การทะลุผ่านเชิงควอนตัมมีบทบาทสำคัญในปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์หลายๆอย่างเช่น นิวเคลียร์ฟิวชั่น นอกจากนี้ยังมีการนำไปใช้ในวงจร tunnel diode, การคำนวณเชิงควอนตัม และ scanning tunneling microscope
ปรากฏการณ์นี้ถูกทำนายไว้ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และถูกยอมรับเป็น ปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์ทั่วไปในช่วงกลางศตวรรษ
การทะลุผ่านเชิงควอนตัมนั้นสร้างข้อจำกัดให้กับขนาดของทรานซิสเตอร์เนื่องจากอิเล็กตรอนสามารถทะลุผ่านทรานซิสเตอร์ที่มีขนาดเล็กเกินไปได้
การทะลุผ่านสามารถอธิบายในเชิงของหลักความไม่แน่นอนของไฮเซนเบิร์ก นั้นคือวัตถุเชิงควอนตัมสามารถถูก รับรู้ ได้เป็นคลื่นหรือเป็นอนุภาคโดยทั่วไป หรือก็คือความไม่แน่นอนในพิกัดของอนุภาคทำให้อนุภาคพวกนี้ไม่เป็นไปตามกฎของกลศาสตร์ดั้งเดิมและเคลื่อนที่ในพื้นที่ได้โดยไม่จำเป็นต้องผ่านกำแพงศักย์(บางคนตีความตามหลักความไม่แน่นอนของไฮเซนเบิร์กว่าวัตถุอาจหยุดนิ่งอย่างสงบ หรือ อาจไม่เคลื่อนที่)
การทะลุผ่านเชิงควอนตัมอาจเป็นหนึ่งในกลไกของการสลายตัวของโปรตอน
อักษรตัวต้นประดิษฐ์

| --- | --- |
อักษรตัวต้นประดิษฐ์ Historiated initial
   อักษรตัวต้นประดิษฐ์ที่เก่าที่สุดเท่าที่ทราบจาก “หนังสือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กบีด”, คริสต์ศตวรรษที่ 8
อักษรตัวต้นประดิษฐ์ (อังกฤษ: Historiated initial หรือ Inhabited initial) เป็นอักษรตัวแรกของย่อหน้าหรือบางส่วนของบทเขียนที่มีขนาดใหญ่กว่าอักษรตัวที่ตามมาที่จะประกอบด้วยภาพตกแต่ง ส่วนความหมายที่เฉพาะเจาะจงของ “อักษรตัวต้นตกแต่ง” (อังกฤษ: Inhabited initial) ที่ตกแต่งด้วยรูปลักษณ์ของคนหรือสัตว์จะใช้ในการตกแต่งเท่านั้นโดยไม่มีเนื้อหาเช่น “อักษรตัวต้นประดิษฐ์” อักษรดังกล่าวพบเป็นครั้งแรกในศิลปะเกาะเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตัวอย่างของงานแรกที่ใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์พบใน “หนังสือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กบีด” ซึ่งเป็นหนังสือต้นฉบับศิลปะเกาะที่เขียนขึ้นระหว่างราวปี ค.ศ. 731 ถึงปี ค.ศ. 746
อักษรตัวต้นที่นิยมเขียนกันจะเป็น “สีแดงและน้ำเงิน โดยสีทั้งสองจะแผ่ออกไปตกแต่งถึงขอบหนังสือ โดยการเขียนด้วยปากกาและตกแต่งอย่างวิจิตรตามธรรมเนียมนิยมของสมัย” นอกจากนั้นขนาดและการตกแต่งก็ยังเป็นเครื่องแสดงความสำคัญและสถานที่ที่สร้างหนังสืออีกด้วย อักษรตัวต้นที่เริ่มตอนใหม่ของหนังสือ โดยเฉพาะตอนสำคัญอาจจะใช้เนื้อที่มากกว่าปกติและตกแต่งด้วยความบรรจงกว่าปกติ ในหนังสือที่หรูหราก็อาจจะตกแต่งด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์ทั้งหน้าก็ได้ ทั้งขนาดและความอลังการของหนังสือสะท้อนให้เห็นถึงฐานะของหนังสือเองและผู้เป็นเจ้าของ หนังสือที่สำหรับใช้ประจำวัน หรือใช้โดยนักบวช หรือใช้โดยนักศึกษาของมหาวิทยาลัยมักจะมีการตกแต่งเพียงเล็กน้อย และแทบจะไม่มีการใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์ แต่ถ้าเป็นหนังสือที่ได้รับการสั่งให้ทำโดยผู้จ้างผู้มีฐานะดี หรือสำหรับสำนักสงฆ์สำคัญ ก็จะได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราด้วยภาพที่เขียนประดับด้วยทองหรือเงิน วัสดุที่ใช้ในการเขียนภาพก็แตกต่างกันออกไป บางครั้งก็จะเป็นเพียงการตกแต่งด้วยทองหรือเงินเท่านั้น แต่บางครั้งก็จะเพิ่มเติมด้วยวัสดุที่หายากเช่นสีน้ำเงินจากหินลาพิส ลาซูไล หรือสีม่วง หนังสือที่ตกแต่งด้วยวัสดุดังกล่าวมักจะเป็นของผู้เป็นนักสะสมหรือขุนนาง แต่ถ้าแต่งด้วยสีแดง, ดำ หรือหมึกสีน้ำเงินก็จะเป็นหนังสือที่ใช้กันโดยทั่วไป
ระเบียงภาพ

สีฝุ่นเทมเพอรา
และทองบนหนัง
ราว ค.ศ. 
ประเทศ
ไฮน์ ฟาน อเคิน
ฝันถึงดอกกุหลาบ
จากหนังสือวิจิตร
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
“หนังสือเพลงสดุดีเซนต์ฟลอเรียน”
ราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 15
จากหนังสือ “เพลงโซโลมอน”
มหาวิหารวินเชสเตอร์
อ่านเพิ่ม

Butterfield, Ardis (2003). "Articulating the Author: Gower and the French Vernacular Codex". The Yearbook of English Studies. Leeds, UK: Modern Humanities Research Association. 33: 80–96. OCLC 479737930.
Echard, Siân (2008). Printing the Middle Ages. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. ISBN 9780812240917.
Echard, Siân; Partridge, Stephen (2004). The Book Unbound: Editing and Reading Medieval Manuscripts and Texts. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 9780802087560.
Ritzenthaler, Mary Lynn (2010). Preserving Archives and Manuscripts (2nd ed.). Chicago: Society of American Archivists. ISBN 9781931666329.
Smith, Margaret M (1994). "The Design Relationship between the Manuscript and the Incunable".  ใน Myers, Robin; Harris, Michael (eds.) (บ.ก.). A Millennium of the Book: Production, Design & Illustration in Manuscript & Print, 900-1900. Winchester: St Paul's Bibliographies. pp. 23–43. ISBN 9781873040256. {{cite book}}: |editor2-first= มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
ดูเพิ่ม

อักษร
หนังสือวิจิตร
ศิลปะเกาะ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อักษรตัวต้นประดิษฐ์
Historiated Initial from the "Song of Songs"
"Making of Illuminated Manuscripts" from the Encyclopedia of Irish and World Art
"Decoration and Illumination" from Manuscript Studies: Medieval and Early Modern
ยุทธการที่เทอร์นัมกรีน

| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 |
| --- | --- |
ฮัลล์ (1642) - เพาวิคบริดจ์ - เอ็ดจฮิลล์ - อายสบรี - เบรนท์ฟอร์ด - เทอแนมกรีน - แบรดด็อคดาวน์ - ฮอพตันฮีธ - ซีครอฟมัวร์ - เซาเออร์ตันดาวน์ - สรัตตัน - ชาลโกรฟฟิลด์ - แอดวาลตันมัวร์ - แลนสดาวน์ - ราวนด์เวย์ดาวน์ - การบุกบริสตอล - เกนสบะระห์ - ฮัลล์ (1643) - วินซบีย์ - เรดดิง - กลอสเตอร์ - นิวบรีครั้งที่ 1 - อัลตัน - เชอริตัน - นันทวิค - โบลดันฮิลล์ - การช่วยนิวอารค์ - ยอร์ค - การสังหารหมู่ที่โบลตัน - โครเพอรดีย์บริดจ์ - มารสตันมัวร์ - ลอสวิเธล - นิวบรีครั้งที่ 2 - การล้อมเมือง - เนสบีย์ - แลงพอร์ต - โรว์ตันฮีธ - สโตว์-ออน-เดอะ-วอลล์ - อ๊อกซฟอร์ด
ยุทธการที่เทอร์นัมกรีน (อังกฤษ: Battle of Turnham Green) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1642 ที่หมู่บ้านเทอร์นัมกรีนในเทศมณฑลมิดเดิลเซกซ์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่นำโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 1 กับฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยเอิร์ลแห่งเอสเซกซ์และฟิลิป สกิปพอน ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะทางยุทธศาสตร์ ความเสียหายของฝ่ายนิยมกษัตริย์และฝ่ายรัฐสภามีเป็นจำนวนน้อยมาก
ในการต่อสู้ครั้งนี้เป็นผลให้ทั้งสองฝ่ายต่างก็ยึดที่มั่นของตนเองแต่ฝ่ายรัฐสภาประสบความสำเร็จในการหยุดยั้งกองทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์ในการพยายามเดินทัพไปยังกรุงลอนดอนซึ่งถือว่าเป็นชัยชนะทางยุทธศาสตร์ เพราะการตั้งมั่นเป็นการบังคับให้พระเจ้าชาลส์และกองทัพของพระองค์ต้องถอยไปตั้งหลักระหว่างฤดูหนาวที่ออกซฟอร์ด
บทนำ

หลังจากยุทธการที่เอดจ์ฮิลล์ พระเจ้าชาลส์ก็ทรงยึดแบนบรีและทรงได้รับการต้อนรับจากประชาชนเมื่อเสด็จไปถึงออกซฟอร์ดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ พระนัดดาของพระองค์ผู้เป็นแม่ทัพกองทหารม้า ก็ลงมาจากลุ่มน้ำเทมส์ ยึดแอบิงดัน, เอลส์บรี และเมเดนเฮดที่ทรงใช้เป็นที่ตั้งในความพยายามที่จะยึดวินด์เซอร์แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะมีกำลังด้อยกว่าฝ่ายรัฐสภา หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้แล้วนายทหารหลายคนก็มีความต้องการจะเจรจาสงบศึกกับฝ่ายรัฐสภาแต่เจ้าชายรูเพิร์ตไม่ทรงเห็นด้วยและมีพระประสงค์ที่จะเดินทัพต่อไปลอนดอน แต่พระเจ้าชาลส์ทรงเห็นด้วยกับกลุ่มนายทหาร ซึ่งทำให้เป็นโอกาสที่รอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์ แม่ทัพฝ่ายรัฐสภาฉวยโอกาสแซงและนำทัพกลับไปถึงลอนดอนเมื่อวันที่  8 พฤศจิกายน ยุทธการครั้งนี้เป็นยุทธการใหญ่ครั้งแรกของพระเจ้าชาลส์
ข้อมูล

"The Battle of Turnham Green". Chiswick W4.com. Neighbour Net. 19 November 2004. สืบค้นเมื่อ 13 November 2015.
Marsh, Simon (March 2008). "Battle of Turnham Green". UK Battlefields Resource Centre. Battlefields Trust. สืบค้นเมื่อ 13 November 2015.
Plant, David. "1642: First campaigns of the English Civil War". The British Civil Wars & Commonwealth website. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2008. สืบค้นเมื่อ 13 November 2008.
Robinson, Wayne (2020). "The Battle of Turnham Green, November 13, 1642". The Pike and Musket Society. The Pike and Musket Society. สืบค้นเมื่อ 29 April 2010.
Royle, Trevor (2004). The British Civil War: The Wars of the Three Kingdoms, 1638–1660. New York: Palgrave MacMillan. ISBN 0-312-29293-7.
"UK Battlefields – Brentford and Turnham Green Battlefield Trails". www.battlefieldstrust.com. สืบค้นเมื่อ 2019-11-27.
แหล่งข้อมูลอื่น

Porter, Stephen (2003). "The Battle of Turnham Green, 13 November 1642". Wayback Machine. Internet Archive. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-01-06. สืบค้นเมื่อ 26 April 2020.
บิลิบิลิ

| --- | --- |

ประเภท: Video sharing
ภาษาที่ใช้ได้: จีน (ตัวย่อ) จีน (ตัวเต็ม) อังกฤษ (เฉพาะเวอร์ชันนานาชาติ) ไทย (เฉพาะเวอร์ชันนานาชาติ)
การซื้อขาย: NASDAQ: BILI
พื้นที่ให้บริการ: จีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง, ไต้หวัน, มาเก๊า และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เจ้าของ: Bilibili Inc. (company legal name in Latin) Shanghai Hode Information Technology Co., Ltd.
สร้างโดย: สฺวี อี้ (⑨bishi)
ผู้บริหารสูงสุด: เฉิน รุ่ย
ยูอาร์แอล: bilibili.com
เชิงพาณิชย์: ใช่
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น (จำเป็นสำหรับการอัปโหลด, ถูกใจวิดีโอ และแสดงความเห็น)
ผู้ใช้: ผู้ใช้ลงทะเบียนมากกว่า 31.6 ล้าน คน (ธันวาคม ค.ศ. 2017)   560,000 คน (ตุลาคม ค.ศ. 2012)
เปิดตัว: 14 มกราคม 2010; 14 ปีก่อน (2010-01-14)
สถานะปัจจุบัน: ดำเนินการ
บิลิบิลิ (bilibili, จีนตัวย่อ: 哔哩哔哩; จีนตัวเต็ม: 嗶哩嗶哩; พินอิน: bīlībīlī) มีชื่อเล่นว่า B Site (B站) ในประเทศจีน เป็นเว็บไซต์แบ่งปันวิดีทัศน์ของจีนซึ่งมีฐานในเซี่ยงไฮ้ มีแนววิดีโอที่เกี่ยวข้องกับแอนิเมชั่น คอมิก และเกม (ACG) ซึ่งผู้ใช้สามารถอัปโหลด, ชม และเขียนความเห็นซ้อนทับบนวิดีโอได้ บิลิบิลิใช้โปรแกรมเล่น Adobe Flash และ HTML5 ในการเล่นวิดีโอ ประกอบกับระบบความเห็นเลื่อนได้ซึ่งมีชื่อเล่นว่า "ม่านกระสุน" (弹幕 Chinese: danmu; Japanese: danmaku) อ้างอิงจากเกมประเภท bullet hell ที่เป็นประเภทย่อยของวิดีโอเกมแนว ชูตเอ็มอัป
บิลิบิลินำเสนอวิดีโอในหลากหลายสาขา อาทิ อนิเมะ, ดนตรี, การเต้นรำ, วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, ความบันเทิง, ภาพยนตร์, ละคร, แฟชั่น, กลยุทธ์วิดีโอเกม, ชีวิตประจำวัน และ ภาพยนตร์โฆษณา บิลิบิลิให้บริการการถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่องซึ่งผู้ชมสามารถมีปฏิสัมพันธ์กับผู้สตรีมได้  นอกจากวิดีโอแล้ว บิลิบิลิยังมีเกมซึ่งส่วนใหญ่เป็นเกมมือถือในธีม ACG เช่นเกมเวอร์ชันจีนของ Fate/Grand Order
ผู้ก่อตั้งบิลิบิลิคือ สฺวี อี้ (จีน: 徐逸; พินอิน: Xú Yì, รู้จักในอีกชื่อว่า "⑨bishi" บนอินเทอร์เน็ต) สร้างเว็บไซต์ต้นแบบชื่อ Mikufans.cn หลังจบการศึกษระดับวิทยาลัยได้ 3 วัน  เขาเปิดเว็บไซต์อีกครั้งในชื่อบิลิบิลิภายหลังในปี ค.ศ. 2011 เขาก่อตั้งวิสาหกิจเริ่มต้นชื่อ Hangzhou Huandian Technology เพื่อจัดการการพัฒนาและการดำเนินงานของบิลิบิลิ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เฉิน รุ่ย [zh] (จีน: 陈睿) ได้ขึ้นเป็น CEO และประธานบริหารของบิลิบิลิ
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 บริษัทได้ปล่อยดาวเทียมวิดีโอบิลิบิลิดวงแรก
ประวัติ

สฺวี อี้ (จีน: 徐逸; พินอิน: Xú Yì หรือที่รู้จักในอีกชื่อว่า "⑨bishi" บนอินเทอร์เน็ต) ก่อตั้งบิลิบิลิในปี พ.ศ. 2552 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากเว็บไซต์แบ่งปันวิดีทัศน์ที่คล้าย ๆ กันคือ นิโกะนิโกะโดงะและแอกฟัน เวลานั้นสฺวี อี้เป็นผู้ใช้ในแอกฟันและต้องการสร้างเว็บไซต์ที่ดีกว่าแอกฟัน เขาใช้เวลาสามวันสร้างเว็บไซต์ต้นแบบชื่อ Mikufans.cn เป็นชุมชนแฟนดอมของฮัตสึเนะ มิกุ เมื่อเว็บไซต์เติบโตขึ้น จึงได้ปรับโฉมเว็บไซต์ใหม่สำหรับการแบ่งปันวิดีทัศน์โดยเฉพาะ และเปิดตัวในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2563 ด้วยชื่อ "บิลิบิลิ" ซึ่งมีที่มาจากชื่อ "บิริบิริ" (ญี่ปุ่น: ビリビリ; โรมาจิ: Biribiri) ชื่อเล่นของมิซากะ มิโคโตะ ตัวละครเอกในอนิเมะ เรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์ บิลิบิลิยังตั้งชื่อฟีเจอร์ต่าง ๆ ตามอนิเมะด้วย บิลิบิลิฉลองวันเกิดของมิซากะ มาโคโตะในทุกวันที่ 2 พฤษภาคมของทุกปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
bilibili.org
| ด ค กแพลตฟอร์มเผยแพร่วิดีโอดิจิทัล |
| --- | --- |
 วีดิทัศน์ตามคำขอ  บริการรับฝากวีดิทัศน์ 
 แอมะซอน ไพร์ม วิดีโอ  บิลิบิลิ  เดลีโมชัน  ดิสนีย์+  แม็กซ์  อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์  อ้ายฉีอี้  ร้านไอทูนส์  เน็ตฟลิกซ์  นินเท็นโด อีช็อป  ราคูเท็น ทีวี  ทวิตช์  วิมีโอ  วูดู  เทนเซ็นต์ วิดีโอ  โยวคู่  ยูทูบ
เหมา อี๋ชาง

| เหมา อี๋ชาง 毛贻昌 |
| --- | --- |

เกิด: 15 ตุลาคม พ.ศ. 2413 อำเภอเฉาชาน มณฑลหูหนาน จักรวรรดิชิง
เสียชีวิต: 23 มกราคม พ.ศ. 2463 (49 ปี) อำเภอเฉาชาน มณฑลหูหนาน สาธารณรัฐจีน
อาชีพ: เกษตรกร, พ่อค้าธัญพืช
คู่สมรส: เหวิน ซู่ฉิน
บุตร: เหมา เจ๋อตง เหมา เจ๋อหมิน เหมา เจ๋อถาน เหมา เจ๋อเจี้ยน (บุตรบุญธรรม)
เหมา อี๋ชาง (จีน: 毛贻昌; พินอิน: Máo Yíchāng; 15 ตุลาคม พ.ศ. 2413 – 23 มกราคม พ.ศ. 2463) เป็นเกษตรกรและพ่อค้าธัญพืชชาวจีน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะบิดาของเหมา เจ๋อตง เขาเป็นทายาทรุ่นที่ 19 ของตระกูลเหมา เกิดและใช้ชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านเฉาชานจง ในอำเภอเฉาชาน มณฑลหูหนาน
เหมา อี๋ชาง เป็นบุตรชายของเหมา เอินผู่ เติบโตมาในครอบครัวชาวนาที่ยากจน เขาแต่งงานกับเหวิน ซู่ฉิน เมื่ออายุได้ 15 ปี ต่อมาเขารับราชการในทัพเซียงเป็นเวลา 2 ปี หลังจากกลับมาทำการเกษตรกรรม เขาก็กลายเป็นผู้ปล่อยเงินกู้และพ่อค้าธัญพืช โดยการซื้อข้าวในท้องถิ่นไปขายในเมืองเพื่อหารายได้ที่สูงขึ้น ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในชาวนาที่ร่ำรวยที่สุดในเฉาชาน และมีที่ดินถึง 50 ไร่ เขากับเวินมีบุตร 4 คนได้แก่ เหมา เจ๋อตง, เหมา เจ๋อหมิน, เหมา เจ๋อถาน และเหมา เจ๋อเจี้ยน ซึ่งบุตรคนหลังนี้เป็นบุตรบุญธรรม
ประวัติ

ตามประวัติความเป็นมาที่เล่าต่อกันมาในครอบครัว บรรพบุรุษของตระกูลเหมาในเฉาชานคือ เหมา ไท่หัว ไท่หัวเดินทางออกจากบ้านเกิดที่มณฑลเจียงซีไปยังมณฑยูนนาน ที่นั่นเขาเข้าร่วมกบฏของจู หยวนจาง เพื่อต่อต้านราชวงศ์หยวน จากนั้นจูก็ได้โค่นล้มราชวงศ์หยวนและสถาปนาราชวงศ์หมิงขึ้นในปี พ.ศ. 1911 ไท่หัวแต่งงานกับหญิงท้องถิ่นในยูนนาน ในปี พ.ศ. 1923 ครอบครัวของไท่หัวได้ย้ายไปตั้งรกรากที่อำเภอเซียงเซียงถาน มณฑลหูหนาน ประมาณ 10 ปีต่อมา ลูกชายสองคนก็ได้ย้ายไปอยู่ที่อำเภอเฉาชานในจังหวัดเซียงถาน โดยมีเหมา อี๋ชางเป็นลูกหลานของพวกเขา
เหมา อี้ชาง เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2413 เป็นบุตรคนเดียวของเหมา เอินผู่ และภรรยาชื่อหลิว เอินผู่เป็นเกษตรกรที่ยากจนมาตลอดชีวิต ทำให้เหมา อี๋ชางมีหนี้สินติดตัวมาตั้งแต่เด็ก เขาหมั้นกับเหวินตั้งแต่เธออายุ 13 ปี ตอนเขาอายุ 10 ปี  งานแต่งงานเกิดขึ้นในอีก 5 ปีต่อมาตอนเขาอายุได้ 15 ปี เนื่องจากหนี้สินของบิดา อี๋ชางจึงต้องไปรับใช้ในทัพเซียงของเจิง กั๋วฟาน ในท้องถิ่นเป็นเวลา 2 ปี ในช่วงเวลานี้เขาเก็บเงินได้มากพอที่จะซื้อที่ดินคืนกลับมาได้จำนวนมาก ซึ่งเป็นที่ดินที่บิดาของเขาเคยสูญเสียไป ด้วยความขยันขันแข็งและความมัธยัสถ์ เหมา อี๋ชาง จึงสามารถไต่เต้าจนกลายเป็นเจ้าของที่ดินรายใหญ่ในหมู่บ้าน ตามเรื่องเล่าที่เล่าต่อกันมาตั้งแต่เหมา เจ๋อตง ถึงลูกสาวคนหนึ่งของเขา อี๋ชางมักจะพูดว่า:
ความยากจนไม่ได้มาจากการกินมากหรือใช้จ่ายมากเกินไป แต่เกิดจากความไม่สามารถทางคณิตศาสตร์ ผู้ใดคำนวณเป็น ย่อมมีพอกินพอใช้ ผู้ใดคำนวณไม่เป็น แม้ภูเขาทองคำก็จะสุรุ่ยสุร่ายหมด!
หลิว มารดาของเหมา อี๋ชาง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 ขณะมีอายุ 37 ปี
เหมา เจ๋อตง

ก่อนที่เหมา เจ๋อตงจะเกิด เหมา อี๋ชางและภรรยาเคยมีบุตรชายด้วยกันสองคน แต่ทั้งคู่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก หลังจากเหมา เจ๋อตง เกิด บิดาและมารดาของเขาได้รับไก่ตัวผู้เป็นของขวัญตามธรรมเนียมท้องถิ่น 2 ปีต่อมา ก็ได้กำเนิดบุตรชายคนที่สอง ชื่อเจ๋อหมิน ตามมาด้วยบุตรชายคนที่สาม ชื่อเจ๋อถาน เกิดในปี พ.ศ. 2448 ลูกสาวอีกสองคนเสียชีวิตตั้งแต่วัยเด็ก แต่ครอบครัวได้รับบุตรสาวอีกคนมาเลี้ยงดู
แม้ว่าจะเป็นเกษตรกรที่ได้รับการศึกษาเพียงเล็กน้อย แต่เหมา อี๋ชาง ก็กลายเป็นหนึ่งในคนที่ร่ำรวยที่สุดในหมู่บ้าน เขาปลูกข้าวไว้เลี้ยงดูครอบครัว โดยแบ่งข้าวเป็น 2 ส่วน สองในสามเก็บไว้กินเอง ส่วนที่เหลือนำไปขายที่ตลาด นอกจากนี้ เขายังจ้างคนงานอีก 2 คน และเป็นพ่อค้าคนกลางรับซื้อข้าวจากชาวนาเพื่อเอาไปขายต่อในเมือง อาชีพพ่อค้าคนกลางลักษณะนี้เองที่ เหมา เจ๋อตงมองว่าเป็นการแสวงหาผลประโยชน์บนความเดือดร้อนของผู้อื่น เหมา อี๋ชาง ยังเป็นผู้ให้กู้เงินที่คิดดอกเบี้ยสูง โดยยึดที่ดินของชาวนารายอื่นเป็นประกัน
เหมา อี๋ชาง เสียชีวิตด้วยโรคไข้รากสาดน้อยในปี พ.ศ. 2463
เหมา เจ๋อตง เคยเล่าว่าบิดาของเขาเป็นคนเคร่งครัดในระเบียบวินัย ชอบลงโทษเขาและพี่น้องด้วยการเฆี่ยนตีอย่างรุนแรง บิดาของเขามองว่าเขามีนิสัยเกียจคร้าน เพราะเหมา เจ๋อตงชอบอ่านหนังสือมากกว่าที่จะช่วยทำงานบ้าน
เส้นทางทะเลเหนือ

แผนที่ของภูมิภาคอาร์กติกแสดงเส้นทางทะเลเหนือ ในบริบทของเส้นทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและเส้นทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
เส้นทางทะเลเหนือ (รัสเซีย: Се́верный морско́й путь, Severnyy morskoy put, ย่อเป็น Севморпуть, Sevmorput; อังกฤษ: Northern Sea Route; NSR) เป็นเส้นทางเดินเรือที่กำหนดอย่างเป็นทางการโดยกฎหมายของประเทศรัสเซียว่าอยู่ทางตะวันออกของโนวายาเซมลยา และวิ่งเลียบชายฝั่งอาร์กติกของรัสเซียโดยเฉพาะ จากทะเลคาราผ่านไซบีเรียไปยังช่องแคบเบริง เส้นทางทั้งหมดอยู่ในน่านน้ำอาร์กติกและอยู่ในเขตเศรษฐกิจจำเพาะของรัสเซีย (EEZ) บริเวณนี้ไม่มีน้ำแข็งเพียงสองเดือนต่อปี เส้นทางโดยรวมบนฝั่งอาร์กติกของรัสเซียระหว่างนอร์ธเคปและช่องแคบแบริ่งถูกเรียกว่าสเส้นทางตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งคล้ายกับเส้นทางตะวันตกเฉียงเหนือทางฝั่งแคนาดา
แม้ว่าเส้นทางตะวันออกเฉียงเหนือจะรวมทะเลอาร์กติกตะวันออกทั้งหมดและเชื่อมระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรแปซิฟิก แต่เส้นทางทะเลเหนือไม่รวมทะเลแบเร็นตส์ ดังนั้นจึงไปไม่ถึงมหาสมุทรแอตแลนติก
การละลายของน้ำแข็งในแถบอาร์กติกมีแนวโน้มที่จะเพิ่มการจราจรและศักยภาพทางการค้าของเส้นทางทะเลเหนือ ตัวอย่างเช่นการศึกษาชิ้นหนึ่งชื่อโครงการ "การเปลี่ยนแปลงที่โดดเด่นในกระแสการค้าระหว่างเอเชียและยุโรป การเบี่ยงเบนทางการค้าภายในยุโรป การขนส่งทางเรือที่หนาแน่นในแถบอาร์กติก และการจราจรที่ลดลงอย่างมากในสุเอซ การเปลี่ยนแปลงทางการค้าที่คาดการณ์ไว้ยังบ่งบอกถึงแรงกดดันอย่างมากต่อผู้ที่ถูกคุกคามในระบบนิเวศของอาร์กติก"
ผลกระทบทางเศรษฐกิจ

จำนวนครั้งในการผ่านต่อรัฐเจ้าของธง
| ปี ค> ศ. | ทั้งหมด | รัสเซีย | สิงคโปร์ | ฟินแลนด์ | นอร์เวย์ | เยอรมนี | สเปน | ประเทศจีน | กรีซ | ฮ่องกง | สวีเดน | เนเธอร์แลนด์ | โปรตุเกส | อื่น ๆ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | 2 | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2008 | 3 | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2009 | 5 | 5 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2010 | 10 | 10 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2011 | 41 | 26 | 4 | 2 | 2 | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  | 5 |
| 2012 | 46 | 18 |  | 6 | 5 |  |  | 2 |  |  |  |  |  | 15 |
| 2013 | 71 | 46 |  | 2 | 2 |  |  |  | 2 | 1 |  |  |  | 18 |
| 2014 | 53 | 47 |  |  |  |  |  |  |  |  | 3 |  |  | 3 |
| 2015 | 18 | 10 |  |  |  |  |  | 2 |  |  | 1 | 1 |  | 4 |
| 2016 | 18 | 7 |  |  |  | 1 |  |  |  | 2 |  |  |  | 8 |
| 2017 | 27 | 9 |  |  |  |  |  | 2 |  | 3 |  | 2 | 1 | 10 |
| 2018 | 27 | 8 |  | 1 |  |  |  | 7 |  | 1 |  | 1 | 2 | 6 |
| 2019 | 37 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2020 | 62 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

Østreng, Willy; Eger, Karl Magnus; Fløistad, Brit; Jørgensen-Dahl, Arnfinn; Lothe, Lars; Mejlænder-Larsen, Morten; Wergeland, Tor (2013). Shipping in Arctic Waters: A Comparison of the Northeast, Northwest and Trans Polar Passages. Springer. doi:10.1007/978-3-642-16790-4. ISBN 978-3642167898. S2CID 41481012.
Keupp, Marcus M., บ.ก. (2015). The Northern Sea Route. SpringerGabler. ISBN 978-3-658-04080-2.
Zeng et al. 2020. "The competitiveness of Arctic shipping over Suez Canal and China-Europe railway." Transport Policy.
Wang et al. 2020. "Development situation and future demand for the ports along the Northern Sea Route."  Research in Transportation Business & Management
Ding et al. 2020. "Does a carbon tax affect the feasibility of Arctic shipping?"  Transportation Research Part D: Transport and Environment
แหล่งข้อมูลอื่น

การบริหารเส้นทางทะเลเหนือ (สหพันธรัฐรัสเซีย)
สำนักงานข้อมูลเส้นทางทะเลเหนือ (มหาวิทยาลัยนอร์ด)
โปรแกรมเส้นทางทะเลเหนือระหว่างประเทศ
พิพิธภัณฑ์แห่งอาร์กติกและแอนตาร์กติกแห่งรัฐรัสเซีย, การค้นพบและประวัติการสำรวจเส้นทางทะเลเหนือ
รูปภาพ - ระหว่างเส้นทาง NE
เรือบรรทุกน้ำมันวลาดิมีร์ ทิโคนอฟ เสร็จสิ้นการขนส่งเส้นทางทะเลเหนือที่ประสบความสำเร็จในหนึ่งสัปดาห์
Armstrong, Terence. The Northern Sea Route (Cambridge: Cambridge University Press, 1952)
Belov, M. I. Istoriia otkrytiia i osveniia Severnogo Morskogo Puti, 4 vols. (Leningrad, 1956–1969)
Horensma, Piers. The Soviet Arctic (London: Routledge, 1991)
McCannon, John. Red Arctic (New York: Oxford University Press, 1998)
Konyshev, Valery & Sergunin, Alexander: Is Russia a revisionist military power in the Arctic? Defense & Security Analysis, September 2014.
Konyshev, Valery & Sergunin, Alexander. Russia in search of its Arctic strategy: between hard and soft power? Polar Journal, April 2014.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ