stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กวม

13°30′N 144°48′E﻿ / ﻿13.500°N 144.800°E﻿ / 13.500; 144.800
| ดินแดนกวมของสหรัฐ Guåhån (ชามอร์โร)  Guam (อังกฤษ) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราแผ่นดิน  
เพลงชาติ: สแตนด์เยกัวเมเนียน "Fanohge Chamoru (ชามอร์โร)" "เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์"

เมืองหลวง: ฮากัตญา
เมืองใหญ่สุด: เดเดโด
ภาษาราชการ: ภาษาอังกฤษ และภาษาชามอร์โร
การปกครอง: ดินแดนของสหรัฐอเมริกา

• ประธานาธิบดี : ดอนัลด์ ทรัมป์
• ผู้ว่าการ : ลู เลออน กีร์เรโร
 
สภานิติบัญญัติ: สภานิติบัญญัติกวม
เอกราช
พื้นที่
• รวม: 549 ตารางกิโลเมตร (212 ตารางไมล์) (179)
• แหล่งน้ำ (%): น้อยมาก
ประชากร
• กรกฎาคม 2549 ประมาณ: 168,564 (175)
• ความหนาแน่น: 307 ต่อตารางกิโลเมตร (795.1 ต่อตารางไมล์) (~23)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2543 (ประมาณ)
• รวม: 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (167)
• ต่อหัว: 21,000 ดอลลาร์สหรัฐ (35)
เอชดีไอ (2017):  0.901 สูงมาก
สกุลเงิน: ดอลลาร์สหรัฐ (USD)
เขตเวลา: UTC+10
• ฤดูร้อน (เวลาออมแสง): ไม่มี
รหัสโทรศัพท์: 1-671
โดเมนบนสุด: .gu
กวม (อังกฤษ: Guam; ชามอร์โร: Guåhån) หรือชื่อทางการว่า ดินแดนกวมแห่งสหรัฐ (อังกฤษ: U.S. Territory of Guam) เป็นเกาะหนึ่งในมหาสมุทรแปซิฟิก และเป็นดินแดนที่ยังไม่ได้ปกครองตนเองของสหรัฐ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวชามอร์โรซึ่งอพยพมาอยู่ที่เกาะเป็นครั้งแรกเมื่อ 3,500 ปีมาแล้ว
กวมเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ทางใต้สุดของหมู่เกาะมาเรียนา มีเมืองหลวงคือ ฮากัตญา (Hagåtña) เดิมเรียกว่า "อากาญา" (Agana) รายได้หลักของเกาะมาจากการท่องเที่ยว (โดยเฉพาะจากญี่ปุ่น) และจากการเป็นฐานทัพเรือสหรัฐ สหประชาชาติจัดให้กวมอยู่ในรายชื่อดินแดนที่ไม่ได้ปกครองตนเองและมีประชากรทั้งเกาะประมาณ 173,000 คน
ภูมิศาสตร์

กวมมีพื้นที่ 549 ตารางกิโลเมตร (212 ตารางไมล์) ส่วนเหนือของเกาะเป็นที่ราบหินปูนปะการัง ในขณะที่ทางส่วนใต้มียอดภูเขาไฟ และมีพืดหินปะการังล้อมรอบพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะ
กวมเป็นเกาะที่อยู่ทางทิศใต้สุดของแนวลูกโซ่มาเรียนาและเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคไมโครนีเซีย ตั้งอยู่ใกล้ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา ซึ่งเป็นเขตมุดตัวบริเวณขอบของแผ่นธรณีภาคแปซิฟิก แชลเลนเจอร์ดีปเป็นจุดที่ลึกที่สุดของโลก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกวม มีความลึก 10,911 เมตร (35,797 ฟุต) เกาะกวมประสบกับภัยแผ่นดินไหวเป็นบางครั้ง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ เกิดแผ่นดินไหวซึ่งมีจุดศูนย์กลางอยู่ใกล้กับเกาะ มีระดับความสั่นสะเทือน (magnitudes) ตั้งแต่ 7.0 ถึง 8.2
การแบ่งเขตการปกครอง

กวมแบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน ได้แก่
อากาญาไฮตส์ (Agana Heights)
อากัต (Agat)
อาซัน (Asan)
บาร์ริกาดา (Barrigada)
ชาลันปาโก-ออร์ดอต (Chalan Pago-Ordot)
เดเดโด (Dededo)
อากาญา (Hagatna)
อินาราจัน (Inarajan)
มังกิเลา (Mangilao)
เมริโซ (Merizo)
โมโนมอง-โตโต-ไมเต (Monomong-Toto-Maite)
ปิตี (Piti)
ซันตาริตา (Santa Rita)
ซินาจานา (Sinajana)
ตาลาโฟโฟ (Talafofo)
ตามูนิง (Tamuning)
อูมาตัก (Umatac)
ยิโก (Yigo)
โยนา (Yona)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บท่ารวมข้อมูลเกาะกวมอย่างเป็นทางการ
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
เสือใบ

| ใบ สะอาดดี |
| --- | --- |

เกิด: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2464 จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 (93 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: ชาวนา, โจร
เสือใบ (22 สิงหาคม พ.ศ. 2464 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2558) มีชื่อจริงว่า ใบ สะอาดดี เป็นชาวจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นจอมโจรชื่อดังในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่โด่งดัง ร่วมสมัยกับ เสือดำ, เสือฝ้าย, เสือมเหศวร โดยเวลาออกปล้นจะแต่งชุดสีดำ สวมหมวกดำ และปล้นด้วยความสุภาพ จนได้รับฉายาว่า สุภาพบุรุษเสือใบ และในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยังได้เข้าร่วมกับขบวนการไทยถีบ ดักปล้นและถีบสินค้าหรืออาวุธของทางทหารญี่ปุ่นจากขบวนตู้รถไฟด้วย
ประวัติ

เสือใบ เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2464 เป็นชาวบ้านพันตำลึง ตำบลดอนกำยาน อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรรณบุรี ได้กลายเป็นจอมโจรที่มีชื่อเสียงในราวปี พ.ศ. 2487 เมื่อมีอายุ 24 ปี หลังจากถูกโจรกลุ่มหนึ่งเข้ามาปล้นควายที่บ้านพร้อมกับฉุดผู้เป็นน้องภรรยาไปด้วย จึงแค้นและตามไปล้างแค้นยิงตายไป 3 ศพ และได้หนีคดีกลายเป็นโจรร้ายไปในที่สุด โดยสังกัดในชุมโจรของเสือฝ้าย ที่จังหวัดสุพรรณบุรี ก่อนที่จะแยกตัวเองออกมาเป็นอิสระ มีสมุนบริวารในสังกัดตัวเองกว่า 30 คน เมื่อมีชื่อเสียง เสือใบจะปล้นแต่เฉพาะในเขตจังหวัดสิงห์บุรี, อ่างทอง และชัยนาท เท่านั้น โดยไม่ล่วงล้ำเข้าไปในเขตของจังหวัดสุพรรณบุรี เพราะถือว่าเป็นเขตอิทธิพลของเสือฝ้าย ผู้มีศักดิ์ศรีเป็นเจ้านายเก่า และจะเลือกปล้นเฉพาะคนรวยที่ขูดเลือดคนจนเท่านั้น โดยจะไม่ปล้นเอาทรัพย์สินทั้งหมด แต่จะเอาไปเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น และถ้าหากเจ้าทรัพย์ไม่ยินยอม ก็จะไม่ทำร้ายหรือข่มขู่บังคับ รวมถึงไม่ทำร้ายเจ้าทรัพย์ด้วย เว้นแต่ขัดขืนหรือต่อสู้
เมื่อเสือใบถูกจับได้ และกลายเป็นอาชญากร ศาลได้ตัดสินลงโทษให้ประหารชีวิต แต่เจ้าตัวยอมรับสารภาพ จึงได้รับการหย่อนโทษให้เหลือจำคุกตลอดชีวิต และกลายมาเป็นจำคุกเพียง 20 ปี อีกทั้งในระหว่างที่ต้องโทษ ยังได้ช่วยเหลือพัศดีจากการถูกนักโทษด้วยกันทำร้ายด้วย
ในบั้นปลายชีวิต เสือใบอาศัยอยู่กับลูกหลานที่บ้านพักส่วนตัวที่บ้านพันตำลึง ตำบลดอนกำยาน อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรรณบุรี
เสือใบ เสียชีวิตในวัย 94 ปี เมื่อเวลา 11.00 น. ของวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ณ กรุงเทพมหานคร ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือดอย่างรุนแรง จากอาการเส้นเลือดโป่งไปกดทับทางเดินหายใจ
เสือใบในภาพยนตร์

เรื่องราวของเสือใบในภาพยนตร์มิได้มีความเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงของเสือใบ แต่เป็นวรรณกรรมของ ป. อินทรปาลิต โดยถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์สามครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 ชื่อ สุภาพบุรุษเสือใบ ผู้รับบทเสือใบ คือ ครรชิต ขวัญประชา, ครั้งที่สองในชื่อ เสือใบ ในปี พ.ศ. 2527 นำแสดงโดย ไชยยัณห์ สรไกร, สมบัติ เมทะนี, โกวิท วัฒนกุล และในปี พ.ศ. 2541 ในเรื่อง เสือ โจรพันธุ์เสือ ซึ่งบทเสือใบ นำแสดงโดย อำพล ลำพูน กำกับการแสดงโดย ธนิตย์ จิตนุกูล
เสือใบ ซึ่งเป็นวรรณกรรมของ ป. อินทรปาลิต ประพันธ์ขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2492 มีตัวเอกเป็น เรวัต วิชชุประภา (วิทยประภา) และเป็นลูกชายของพระยาบริรักษ์ประชาราษฎร์ ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองลพบุรีในยุคก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 จากนั้น เรวัต ถูกบังคับให้แต่งงานกับ วัลภา ซึ่งต่อมา วัลภา กลับนอกใจ และถูก เรวัต จับได้พร้อมชู้ จึงสังหารทั้งคู่ และหลบหนีไปเป็นโจรนาม เสือใบ พร้อมกับก่อตั้งกองโจร โดยให้ชื่อว่า กองโจรเชิ้ตดำ แต่เนื่องจากในบทประพันธ์นั้นมีความเป็นที่นิยมอย่างมากในเวลานั้น และเนื้อหาของเรื่องเสือใบชนะตำรวจอยู่บ่อยครั้ง ทางตำรวจสันติบาลจึงขอพูดคุยกับ ป. อินทรปาลิต เพื่อให้ลดบทบาทของเสือใบ จึงมีการปรับปรุงเนื้อหาช่วงท้ายของเสือใบ และเขียนเรื่องเสือดำแทนในเวลาต่อมา นายตำรวจผู้พยายามปราบเสือใบ ชื่อ ผู้กองยอดยิ่ง สุวรรณากร ที่รับบทโดย ดอม เหตระกูล รวมถึงมีบทเสริมเล็กน้อยในช่วงเครดิตท้ายเรื่อง ขุนพันธ์ ในปี พ.ศ. 2559 ผู้ที่รับบทเสือใบ คือ อารักษ์ อมรศุภศิริ และมีบทบาทสำคัญเรื่อง ขุนพันธ์ 2 ในท้ายตอนจบหลังเสือใบร่วมมือกับขุนพันธ์จัดการกับ รตอ. อัศวิน เสือใบได้ติดคุกแต่ตัวเสือใบหายไปอาจจะเป็นไปได้ว่าเสือใบใช้อาคมหายตัวไป ล่าสุดได้กลับมาปรากฎตัวอีกครั้งพร้อมกับเสือเบี้ย โดยไปช่วยเหลือขุนพันธ์ที่ถูกพวกตำรวจของหลวงเดชจรัสหักหลังและพยายามสังหาร และกลับมาช่วยพวกของเสือมเหศวรต่อสู้กับกองทัพของทัตเทพและปีศาจที่ถูกปลุกจากแก่งกินศพ
ดูเพิ่ม

ขุนพันธรักษ์ราชเดช (บุตร พันธรักษ์)
เซอร์ไวเวอร์ (รายการโทรทัศน์อเมริกา)

| เซอร์ไวเวอร์ |
| --- | --- |
Survivor
พิธีกร: เจฟฟ์ โพรส
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: รัช แรนดาว
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 41
จำนวนตอน: 620
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: มาร์ค เบลอเน็ต   เจฟฟ์ โพรส
ผู้อำนวยการสร้าง: ชาร์ลี เพลอร์สัน
ความยาวตอน: 60 - 120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ซีบีเอส
ออกอากาศ: 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 – ปัจจุบัน
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
Expedition Robinson
เซอร์ไวเวอร์ คือ รายการ เรียลลิตี้โชว์ ซึ่งถูกสร้างในหลายๆ ประเทศทั่วโลก ในรายการเซอร์ไวเวอร์นี้ผู้เข้าแข่งขันจะถูกปล่อยเกาะกลางทะเลหรือป่าที่ห่างไกลผู้คน และจะต้องแข่งขันกันเพื่อเงินรางวัล เซอร์ไวเวอร์ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก รายการ Expedition Robinson ของสวีเดนซึ่งมีเนื้อหาคล้ายคลึงกัน ประเด็นสำคัญมาจากเรื่องราวการเอาตัวรอดในสถานะการที่ยากลำบากท่ามกลางธรรมชาติของ โรบินสัน ครูโซ และทำให้เซอร์ไวเวอร์กลายเป็น "เรียลลิตี้โชว์ต้นแบบ" เนื่องจากได้รับความนิยมและทำให้รายการในรูปแบบนี้เริ่มผลิตออกมาเรื่อยๆ ในช่วงต่อมา
หลักเกณฑ์ > การแข่งขัน

ระหว่างการอยู่ที่เกาะนั้น แต่ละวันจะมีการแข่งขัน โดยจะได้รับจดหมายที่เรียกว่า "Tree Mail" ซื่งภายในนั้นจะมีข้อมูลต่างๆ สำหรับการแข่งขันในครั้งนั้น โดยการแข่งขันในแต่ละเกมจะต้องใช้ พละกำลัง สติปัญญา ความรู้ ความจำ หรือ/และความสามัคคี ในบางทีผู้ชนะมีสิทธิ์ที่จะเลืกใครสักคนไปอยู่ที่เกาะอัปยศหรือลักพาตัวไปอยู่เผ่าตนเอง เป็นต้น โดยการแข่งขันแบ่งออกเป็น การแข่งชิงรางวัล การแข่งชิงสิทธิ์คุ้มกัน
การแข่งชิงรางวัล (Reward Challenges) : ของรางวัลที่ได้รับนั้นมักจะเป็นของที่ช่วยในความสะดวกสำหรับการดำรงชีวิต เช่น อุปกรณ์จับปลา อุปกรณ์จุดไฟ อาหารหรือสิทธิ์ต่างๆ ที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นไม่ได้รับเช่น การนั่งเรือสุดหรู การได้รับจดหมายจากบุคคลในครอบครัว ในบางการแข่งขันของรางวัลสำหรับผู้ชนะคือรถยนต์ 1 คัน
การแข่งชิงสิทธิ์คุ้มกัน (Immunity Challenges) : ของรางวัลที่ได้รับ คือ สิทธิ์คุ้มกัน ซื่งมาในรูปแบบตุ๊กตาสิทธิ์คุ้มกัน (สำหรับการแข่งขันแบบเผ่า) และสร้อยสิทธิคุ้มกัน (สำหรับการแข่งขันแบบเดี่ยว) ซื่งสิทธิ์คุ้มกันนี้เป็นสิทธิ์ที่จะไม่ถูกออกจากการแข่งขันจนกระทั่งการแข่งชิงสิทธิ์คุ้มกันครั้งต่อไป
การแข่งรางวัลและสิทธิ์คุ้มกัน (Reward/Immunity Challenges) : เป็นการแข่งขันที่ผู้ชนะนอกจะได้รับสิทธิ์คุ้มกันแล้วยังจะได้รับของรางวัลส่วนใหญ่มักจะเกิดขึ้นในการแข่งขันครั้งแรกเพื่อชิงอุปกรณ์จุดไฟและใช้เป็นจำนวนมากในฤดูกาลที่มี Redemption Island
หลักเกณฑ์ > สภาเผ่า

เป็นสถานที่ที่ใช้โหวตสมาชิกของเผ่าที่พ่ายแพ้การแข่งขันสิทธิคุ้มกัน โดยที่พิธีกรจะมีการไต่ถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนที่จะมาสภาเผ่า หลังจากนั้นจึงให้โหวตในส่วนที่จัดไว้ให้ เมื่อทำการโหวตเสร็จพิธีกรจะรวมผลโหวตและนำมาประกาศผู้ใดที่รับผลคะแนนมากที่สุดจะต้องออกจากรายการไป และในกรณีที่มีคะแนนเสียงเท่ากันจะใช้กติกาอื่นๆ เสริมเข้ามาแทน เช่น การโหวตซ้ำ โดยถ้ายังเสมอกันอีกจะใช้วิธีการจับหิน ถ้าใครได้สีที่แตกต่างจะโชคร้ายและออกจากเกมไปทันที โดยในกรณีนี้จะใช้เฉพาะเมื่อมีผู้เข้าในสภาเผ่า 6 คนหรือมากกว่านั้นขึ้นไป ซึ่งเกิดขึ้นในฤดูกาลที่ 4, 27 และ 33 แต่ในฤดูกาลที่ 4 เป็นความผิดพลาดครั้งเดียวที่ใช้การจับหินทั้งๆ ที่มีผู้เล่นเหลือแค่ 4 คนแทนที่จะแข่งขันจุดไฟ และในบางฤดูกาลกติกาก็ถูกเปลี่ยนไปบางเล็กน้อย ส่วนในตอนครึ่งหลังของฤดูกาลที่ถูกโหวตออกก่อนสภาเผ่าครั้งสุดท้ายประมาณ 7-10 คนจะได้เป็นสมาชิกลูกขุนซึ่งจะต้องมาสภาเผ่าทุกๆ ครั้งหลังจากที่ตัวเองถูกโหวตออกแล้วเพื่อสังเกตการณ์และฟังเพื่อรับรู้สถานะของเกมและใช้ในการตัดสินใจจนตอนสุดท้าย ซึ่งช่วงวันที่ 37-39 ผู้เข้าแข่งขัน 4-5 คนสุดท้ายจะทำการแข่งขันกันเพื่อสิทธิคุ้มกัน 2 ครั้ง หลังจากครั้งแรกจะทำการโหวตลูกขุนคนก่อนสุดท้ายออกและในวันต่อมาผู้เข้าแข่งที่เหลือจะทำพิธีรำลึกถึงผู้เข้าแข่งคนก่อนๆ ที่ตัวเองโหวตออกไปก่อนที่จะเข้าการแข่งสิทธิคุ้มกันครั้งสุดท้าย เมื่อเหลือ 2 หรือ 3 คนสุดท้ายมักจะกลับไปที่แคมป์เพื่อเตรียมตัวที่จะไปตอบคำถามคณะลูกขุนในคืนสุดท้าย บางฤดูกาลจะมีการเผาของเครื่องใช้ต่างๆ ที่สะสมมาตั้งแต่วันแรก เพื่อแสดงให้เห็นว่า "พวกเราจะทิ้งเกมส์นี้ไว้เป็นเพียงเบื้องหลัง" และให้สมาชิกลูกขุนทั้งหมดตัดสินว่าใครควรที่จะชนะและได้เงินรางวัลไปผู้ที่ได้รับคะแนนโหวตจากลูกขุนมากที่สุดจะเป็นผู้อยู่รอดคนสุดท้าย
การแข่งจุดไฟ จะใช้เมื่อผลโหวตเสมอกัน และผู้เข้าสภาเผ่าเพียง 4 คนเท่านั้น โดยไม่มีการโหวตซ้ำ
การจับหินสี จะใช้เมื่อผลโหวตเสมอกัน 2 ครั้งและผู้เข้าสภาเผ่า 5 คนหรือมากกว่านั้น
เงินรางวัล

ผู้อยู่รอดคนสุดท้าย
$1,000,000 + รถยนต์ (ฤดูกาลที่ 1-12)
$1,000,000 (ฤดูกาลที่ 13-ปัจจุบัน)
$2,000,000 (ฤดูกาลที่ 40)
อันดับ 2 - $100,000
อันดับ 3 - $85,000
อันดับ 4 - $60,000
อันดับ 5 - $50,000
อันดับสุดท้าย
$2,500 (ทุกฤดูกาล)
$25,000 (ฤดูกาลที่ 40)
อันดับอื่นๆ - ไม่มีการเปิดเผยข้อมูล
ทุกคนจะได้อีกคนละ $10,000 เมื่อมาออกตอนสัมภาษณ์
ดูเพิ่ม

| ด ค กเซอร์ไวเวอร์ |
| --- | --- |
ฤดูกาล: บอร์เนียว (2000) – ดิออสเตรเลียนเอาต์แบคก์ (2001) – แอฟริกา (2001) – มาร์เคซัส (2002) – ไทย (2002) – ดิแอมาซอน (2003) – เพิร์ลไอส์แลนส์ (2003) – รวมดารา (2004) – วานูอาตู (2004) – ปาเลา (2005) – กัวเตมาลา (2005) – ปานามา (2006) – คุกไอส์แลนด์ส (2006) – ฟิจิ (2007) – จีน (2007) – ไมโครนีเซีย (2008) – กาบอง (2008) – โทแคนติน (2009) – ซาโมอา (2009) – ฮีโร่ปะทะวายร้าย (2010) – นิการากัว (2010) – ริเดมป์ชันไอแลนด์ (2011) – แปซิฟิกใต้ (2011) – วันเวิลด์ (2012) – ฟิลิปปินส์ (2012) – แคเรโมน (2013) – บลัดปะทะวอเตอร์ (2013) – กากายัน (2014) – ซานฮวนเดลซูร์ (2014) – เวิลส์อะพาร์ต (2015) – แคมโบเดีย (2015) – เกาะรง (2016) – มิลเลนเนียลส์ปะทะเจ็นเอ็กซ์ (2016) - เกมเชนเจอส์ (2017) – ฮีโร่ปะทะฮีลเลอส์ปะทะฮัสท์เลอส์ (2017) – โกสต์ไอแลนด์ (2018) – เดวิดปะทะโกไลแอท (2018) – เอดจ์ ออฟ เอ็กซ์ทิงชั่น (2019) – ไอส์แลนด์ออฟดิไอดึลส์ (2019) – วินเนอร์ส แอท วอร์ (2020) – 41 (2021) – 42 (2022) – 43 (2022) – 44 (2023)
ผู้อยู่รอดคนสุดท้าย: ริชาร์ด แฮทช์  ·  ทีนา เวสสัน  ·  อีธาน โซฮ์น  ·  วีซีเปีย ทาวเวอรีย์  ·  ไบรอัน ไฮดิค  ·  เจนนา มอราสคา  ·  แซนดรา ดิแอซ ทวีน (ชนะครั้งที่ 1)  ·  แอมเบอร์ บริคิช  ·  คริส โดเฮอร์ตี้  ·  ทอม เวสต์แมน  ·  แดนนี่ โบว์ทไรท์  ·  อาราส บาสเคาส์คาส  ·  ยูล ควอน  ·  เอิร์ล โคล  ·  ทอดด์ เฮอร์ซอค  ·  พาร์วาตี แชลโลว์  ·  โรเบิร์ต "บ็อบ" คราวลี่ย์  ·  เจมส์ "เจที" โธมัส จูเนียร์  ·  นาตาลี ไวท์  ·  แซนดรา ดิแอซ ทวีน (ชนะครั้งที่ 2)  ·  จัดด์สัน "ฟาบีโอ" ไบร์ซ่าห์  ·  ร็อบ มาริอาโน่  ·  โซฟี คลาร์ก  ·  คิม สแปรดลิน  ·  เดนิส สแตปลีย์  ·  จอห์น ค็อกแรน  ·  ไทสัน อพอสตอล  ·  โทนี่ วลาโกส (ชนะครั้งที่ 1)  ·  นาตาลี แอนเดอร์สัน  ·  ไมค์ ฮอลโลเวย์  ·  เจเรมี่ คอลลิน  ·  มิเชล ฟิตซ์เจอรัลด์  ·  อดัม ไคลน์  ·  ซาร่าห์ ลาซิน่า  ·  เบน ดรีเบอร์เก้น  ·  เวนเดลล์ ฮอลแลนด์  ·  นิค วิลสัน  ·  คริส อันเดอร์วูด  ·  ทอมมี่ ชีฮาน  ·  โทนี่ วลาโกส (ชนะครั้งที่ 2)  ·  เอริกา คาสุปานันท์  ·  แมรี่แอนน์ โอเก็ตซ์  ·  ไมค์ "แกรบเลอร์" แกรบเลอร์  ·  ยามิล "ยัม ยัม" อะโรโซ
↑  https://www.cbs.com/shows/survivor/news/1008543/-congratulations-to-the-winner-of-survivor-ghost-island/
เฮ่อ หลง
ประวัติ > ชีวิตช่วงต้น

เฮ่อ หลงเป็นหนึ่งในชนเผ่าถู่เจีย เขาเกิดในซางจื๋อ หูหนาน และพี่น้องของเขารวมทั้งเฮ่อ อิง เติบโตมาในครอบครัวชาวนาฐานะยากจน แม้พ่อของเขาจะเป็นนายทหารผู้เยาว์ของราชวงศ์ชิงก็ตาม พ่อของเขาเป็นสมาชิกของเกอเหล่าฮุ่ย (สมาคมพี่ชาย) สมาคมลับที่มีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปถึงสมัยต้นราชวงศ์ชิง เมื่อครั้งยังหนุ่มเขาเป็นคนเลี้ยงวัวและไม่ได้รับการศึกษาในระบบ เมื่ออายุได้ 20 ปี เขาฆ่าเจ้าหน้าที่ประเมินภาษีของรัฐบาลท้องถิ่นซึ่งฆ่าลุงของเขาเพราะไม่จ่ายภาษี จากนั้นเขาก็หลบหนีและกลายเป็นคนนอกกฎหมาย ทำให้เกิดตำนานที่ว่าเขาเริ่มต้นอาชีพนักปฏิวัติด้วยมีดทำครัวเพียงสองเล่มเท่านั้น หลังเริ่มชีวิตในฐานะคนนอกกฎหมาย เขาได้รับชื่อเสียงว่าเป็น "ผู้คล้ายโรบินฮูด" อาวุธประจำตัวของเขาคือมีดเชือดเนื้อ
ประมาณ ค.ศ. 1918 เขาก่อตั้งกองทัพอาสาสมัครปฏิวัติที่สอดคล้องกับขุนศึกท้องถิ่นของหูหนาน และใน ค.ศ. 1920 กองทัพส่วนตัวของเขาก็เข้าร่วมกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ ใน ค.ศ. 1923 เขาถูกการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพชาตินิยมที่ 20 ใน ค.ศ. 1925 เขาเปิดโรงเรียนฝึกทหารก๊กมินตั๋ง ขณะเขาบริหารโรงเรียนแห่งนี้ เขาก็ได้สนิทสนมกับนักเรียนของเขาบางคนซึ่งเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย ระหว่างการกรีธาทัพขึ้นเหนือใน ค.ศ. 1926 เขาทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการกองพลที่ 1 กองทัพน้อยที่ 9 ของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ เขาทำหน้าที่ภายใต้การนำของจาง ฟาขุยระหว่างการกรีธาทัพ
เขาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนในปลายปี ค.ศ. 1926 ใน ค.ศ. 1927 หลังการล่มสลายของรัฐบาลก๊กมินตั๋งฝ่ายซ้ายของวาง จิงเว่ย์ในอู่ฮั่นและการปราบปรามคอมมิวนิสต์ของเจียง ไคเชก เขาออกจากก๊กมินตั๋งและเข้าร่วมกับคอมมิวนิสต์ โดยทำหน้าที่บัญชาการกองทัพน้อยที่ 20 กองย่อยที่ 1 ของกองทัพแดง
การก่อการกำเริบเกิดขึ้นที่โบสถ์แองกลิกัน อิทธิพลของศาสนาคริสต์ต่อวัฒนธรรมจีน
เขากับจู เต๋อวางแผนและนำกำลังหลักของการก่อการกำเริบหนานชางใน ค.ศ. 1927 ในการก่อการกำเริบ เขากับจูนำกำลังผสม 24,000 นายพยายามยึดเมืองหนานชาง แต่พวกเขาไม่สามารถรักษาเมืองไว้เพราะก๊กมินตั๋งพยายามยึดเมืองคืนอย่างเลี่ยงไม่ได้ การทัพครั้งนี้ประสบปัญหาทางด้านการขนส่ง และฝ่ายคอมมิวนิสต์เสียกำลังพลไปถึงร้อยลพ 50 ในการสู้รบสองเดือน ทหารของเฮ่อส่วนใหญ่ที่รอดชีวิตยอมจำนน หนีทัพ และ/หรือกลับเข้าร่วมกับก๊กมินตั๋ง ท้ายที่สุด มีผู้รอดชีวิตเพียง 2,000 คนที่กลับมาสู้รบให้กับคอมมิวนิสต์ใน ค.ศ. 1928 เมื่อจูปฏิรูปกองกำลังของเขาในหูหนาน
หลังจากกองทัพของเขาพ่ายแพ้ เขาหลบหนีไปยังลู่เฟิง กวางตุ้ง เขาใช้เวลาอยู่ในฮ่องกงระยะหนึ่ง แต่ต่อมาถูกพรรคคอมมิวนิสต์จีนส่งไปที่เซี่ยงไฮ้ จากนั้นจึงไปที่อู่ฮั่น เจียง ไคเชกพยายามโน้มน้าวให้เขากลับมาเข้าร่วมก๊กมินตั๋งอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ล้มเหลว[ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ > สาธารณรัฐประชาชน

ความสำเร็จทางการทหารของเขาได้รับการยอมรับเมื่อเขาได้รับการเลื่อนยศเป็น 1 ใน 10 จอมพลใน ค.ศ. 1955 และเขาเคยดำรงตำแหน่งพลเรือนหลายตำแหน่ง เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี เขาเป็นหัวหน้าคณะกรรมการกีฬาแห่งชาติ และทำหน้าที่อำนวยความสะดวกในการแลกเปลี่ยนกีฬากับสหภาพโซเวียตและประเทศต่างในยุโรปตะวันออก เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่เดินทางไปมาบ่อยที่สุด และเป็นผู้นำคณะผู้แทนจำนวนมากในต่างแดน พบปะกับผู้นำของประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย, สหภาพโซเวียต และเยอรมนีตะวันออก
หลังเหมา เจ๋อตงกวาดล้างเผิง เต๋อหวยใน ค.ศ. 1959 เหมาก็แต่งตั้งเฮ่อเป็นหัวหน้าสำนักงานเพื่อสืบสวนอดีตของเผิงและหาเหตุผลวิพากษ์วิจารณ์เผิง เขาตอบรับตำแหน่งแต่ก็เห็นใจเผิงและรออยู่กว่าหนึ่งปีกว่าจะส่งรายงานของเขา ชื่อเสียงของเหมาเสื่อมถอยลงเมื่อเป็นที่รู้กันอย่างกว้างขวางว่าการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าของเหมาเป็นหายนะ และในที่สุดเขาก็นำเสนอรายงานที่เป็นไปในทางบวกและพยายามปกป้องเผิง เผิงได้รับการฟื้นฟูบางส่วนใน ค.ศ. 1965 แต่ถูกกวาดล้างอีกครั้งในช่วงต้นของการปฏิวัติทางวัฒนธรรมใน ค.ศ. 1966 เขาถูกกล่าวหาว่าก่อกบฏในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964 หลังการเดินทางไปสหภาพโซเวียตกับโจว เอินไหล โซเวียตไม่พอใจกับแนวทางของจีน การปฏิวัติทางวัฒนธรรมตามมาในเวลาไม่นานเพื่อกำจัดลัทธิคอมมิวนิสต์และฝ่ายขวาในจีน
เจียง ชิงประณามเฮ่อในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1966 ว่าเป็น "พวกขวาจัด" และแบ่งฝักแบ่งฝ่ายภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีน ภายหลังคำกล่าวหาของเจียง เขาและผู้สนับสนุนก็ถูกตราหน้าว่าเป็นพวกต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์จีนและถูกกวาดล้างอย่างรวดเร็ว ผู้ข่มเหงเขาเลือกเขาออกมาโดยกล่าวหาว่าเขาเป็น "โจรที่ใหญ่ที่สุด เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมการกิจการทหารที่มีตำแหน่งสูงสุดเป็นอันดับสองในช่วงที่เขาถูกกวาดล้าง และวิธีการที่เขากับผู้ใกล้ชิดของเขาถูกกวาดล้างนั้นได้วางรูปแบบการกวาดล้างผู้นำกองทัพปลดปล่อยประชาชนหลายคนในเวลาต่อมาตลอดช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
หลังถูกกวาดล้าง เขาถูกกักบริเวณในบ้านอย่างไม่มีกำหนดเป็นเวลาสองปีครึ่งสุดท้ายของชีวิต เขาบรรยายสภาพความเป็นอยู่ของเขาในช่วงถูกคุมขังว่าเป็นการทรมานอย่างช้า ๆ โดยผู้จับกุมเขา "ตั้งใจทำลายสุขภาพของเขาเพื่อจะได้ฆ่าเขาโดยไม่ต้องเสียเลือด" ในช่วงหลายปีที่เขาถูกคุมขัง ผู้คุมได้จำกัดการเข้าถึงน้ำของเขา ตัดความร้อนในบ้านในช่วงฤดูหนาว และปฏิเสธไม่ให้เขาเข้าถึงยารักษาโรคเบาหวาน เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1969 หลังเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจากภาวะทุพโภชนาการรุนแรงที่เกิดขึ้นขณะถูกกักบริเวณในบ้าน เขาเสียชีวิตหลังเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลไม่นาน หลังจากการฉีดกลูโคสซึ่งทำให้โรคเบาหวานเรื้อรังของเขามีปัญหา
เขาได้รับการฟื้นฟูบางส่วนหลังเสียชีวิตโดยเหมาใน ค.ศ. 1974 และฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์หลังเติ้ง เสี่ยวผิงขึ้นสู่อำนาจในปลายคริสต์ทศวรรษ  1970[ต้องการอ้างอิง] สนามกีฬาแห่งหนึ่งในฉางชาได้รับการตั้งชื่อตามเขาใน ค.ศ. 1987
ดูเพิ่ม

รายชื่อเจ้าหน้าที่กองทัพปลดปล่อยประชาชน
โครงร่างประวัติศาสตร์การทหารของสาธารณรัฐประชาชนจีน
เฮ่อ หลงในวัยหนุ่ม
เฮ่อใน ค.ศ. 1925
เฮ่อ หลงในกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ (ค.ศ. 1939)
เฮ่อ หลงกับเติ้ง เสี่ยวผิง (ซ้าย) และจู เต๋อ (ขวา) (ค.ศ. 1949)
เฮ่อ หลง (กลาง) กับจอมพล เนี่ย หรงเจิน (ซ้าย) และหลัว หรงหวนที่เทียนอันเหมิน (ค.ศ. 1959)
อ่าวปานามา

อ่าวปานามา
อ่าวปานามา (สเปน: Golfo De Panamá) เป็นอ่าวในมหาสมุทรแปซิฟิก ใก้กับชายฝั่งทางใต้ของประเทศปานามา มีความกว้างประมาณ 250 กม. มีความลึกประมาณ 220 เมตร และมีพื้นที่ราว 2,400 ตร.กม. มีคลองปานามาเชื่อมระหว่างอ่าวปานามาเข้ากับทะเลแคริบเบียนและมหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนั้นเมืองหลวงของปานามาคือกรุงปานามาซิตี ก็ยังเป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งของอ่าวปานามาด้วย
เทอดพงษ์ ไชยนันทน์

| เทอดพงษ์ ไชยนันทน์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 29 กันยายน พ.ศ. 2535 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
ก่อนหน้า: สายสุรี จุติกุล
ถัดไป: สาวิตต์ โพธิวิหค
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531
นายกรัฐมนตรี: พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
ก่อนหน้า: มารุต บุนนาค
ถัดไป: ชวน หลีกภัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 25 มีนาคม พ.ศ. 2487 (80 ปี) อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก ประเทศสยาม
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2517–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: จันทิพา ไชยนันทน์

เทอดพงษ์ ไชยนันทน์ (เกิด 25 มีนาคม พ.ศ. 2487) อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลชวน หลีกภัย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ

เทอดพงษ์ เกิดวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2487 ที่ อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก เป็นบุตรของนายเทียม ไชยนันทน์ และ นางพร้อม ไชยนันทน์ สำเร็จการศึกษามัธยมจากโรงเรียนสารวิทยา ระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมศาสตร์-ไฟฟ้ากำลัง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2512 และปริญญาตรีใบที่สอง สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2520 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ในปีเดียวกัน
ด้านครอบครัวสมรสกับนางจันทิพา ไชยนันทน์ มีบุตรชายคือ ธนิตพล ไชยนันทน์ ซึ่งเป็น อดีต ส.ส.ตาก พรรคประชาธิปัตย์ 4 สมัย นอกจากนี้ นายเทอดพงษ์ มีพี่สาวคือ คุณหญิงทิพาพร สิตปรีชา อดีตผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ที่เคยลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ว. จังหวัดตาก เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
งานการเมือง

นายเทอดพงษ์ เป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก พรรคประชาธิปัตย์ 9 สมัย มีฐานเสียงหนาแน่นในพื้นที่ อำเภอแม่ระมาด อำเภอท่าสองยาง อำเภอสามเงา และอำเภอบ้านตาก เคยดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ในการเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายเทอดพงษ์ รับผิดชอบดูแลการเลือกตั้งของพรรคในพื้นที่ภาคเหนือ และเป็นผู้สมัคร ส.ส. ระบบสัดส่วน เขต 1 พรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งประกอบด้วยพื้นที่จังหวัดทางภาคเหนือ 11 จังหวัด โดยอยู่ในลำดับที่ 1 ของบัญชีรายชื่อ และสามารถชนะการเลือกตั้ง
ประวัติการได้รับเลือกตั้ง

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 แบบบัญชีรายชื่อ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 แบบบัญชีรายชื่อ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แบบสัดส่วน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แบบบัญชีรายชื่อ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
ทองแดง (สุนัข)

| --- | --- |
ประติมากรรมทองแดง ผลงานการปั้นของชิน ประสงค์ ข้าราชการบำนาญกรมศิลปากร
สปีชีส์: สุนัข
สายพันธุ์: สุนัขพันทาง
เพศ: เมีย
เกิด: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ตาย: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2558 (17 ปี) วังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประเทศไทย
ที่ไว้ซาก: อนุสาวรีย์คุณทองแดง, ศูนย์รักสุนัขหัวหิน, จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2541–2558
เป็นที่รู้จักสำหรับ: สุนัขทรงเลี้ยงในรัชกาลที่ 9
เจ้าของ: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (ตั้งแต่ พ.ศ. 2541)
ทายาท: ทองชมพูนุท ทองเอก ทองม้วน ทองทัต ทองพลุ ทองหยิบ ทองหยอด ทองอัฐ ทองนพคุณ
คุณทองแดง (7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 – 26 ธันวาคม พ.ศ. 2558) เป็นสุนัขทรงเลี้ยงตัวที่ 17 ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9)