stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
47 หมีใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

"กว่าจะมาเป็นดาวชาละวัน"หนังสือที่ระลึกเนื่องในโอกาสที่ชื่อ "ชาละวัน" ได้ขึ้นไปประดับฟ้าสากล เผยเบื้องหน้าเบื้องหลัง และรายละเอียดเกี่ยวกับดาวชาละวัน โดย สมาคมดาราศาสตร์ไทย
"47 Ursae Majoris". SolStation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-11. สืบค้นเมื่อ 2008-06-26.
"47 Ursae Majoris". Exoplanet Data Explorer. สืบค้นเมื่อ 2013-10-05.
| ด ค กระบบดาวเคราะห์ 47 หมีใหญ่ |
| --- | --- |
ดาวฤกษ์:  47 หมีใหญ่ 
ดาวเคราะห์:  47 หมีใหญ่ บี  47 หมีใหญ่ ซี  47 หมีใหญ่ ดี 
พิกัด:  10h 59m 28.0s, +40° 25′ 49″
วงโคจรของดาวเคราะห์ในระบบ 47 หมีใหญ่, วงโคจรของ 47 หมีใหญ่ ดี ยังไม่ทราบแน่ชัดในขณะนี้; ทั้ง 47 หมีใหญ่ ซี และ ดี น่าจะมีวงโคจรเป็นวงกลม
การศึกษาในประเทศนิวซีแลนด์

| Educational oversight |
| --- | --- |
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ: ฮอร คริส ฮิปกินส์
งบประมาณทางการศึกษา (ค.ศ. 2014/15)
งบประมาณ: 13,183 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์
ข้อมูลทั่วไป
ภาษาที่ใช้: อังกฤษ, มาวรี
การลงทะเบียนเรียน (กรกฎาคม ค.ศ. 2011 )
ทั้งหมด: 762,683 ราย
ประถมศึกษา: 475,797 ราย
มัธยมศึกษา: 286,886 ราย
ระดับการศึกษาของประชากร (ค.ศ. 2015)
ระดับมัธยมศึกษา: 88 เปอร์เซนต์
ระบบการศึกษาในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นแบบสามระดับ ซึ่งรวมถึงโรงเรียนประถมศึกษา และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ตามด้วยโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย (ไฮสกูล) และการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยและโรงเรียนโปลีเทคนิค ปีการศึกษาในประเทศนิวซีแลนด์แตกต่างกันไปในแต่ละสถาบัน แต่โดยทั่วไปจะเริ่มต้นตั้งแต่ต้นเดือนกุมภาพันธ์จนถึงกลางเดือนธันวาคมสำหรับโรงเรียนประถม ปลายเดือนมกราคมถึงปลายเดือนพฤศจิกายนหรือต้นเดือนธันวาคมสำหรับโรงเรียนมัธยมปลายและโรงเรียนโปลีเทคนิค และตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาพันธ์จนถึงกลางเดือนพฤศจิกายนสำหรับมหาวิทยาลัย
ในปี ค.ศ. 2009 โครงการประเมินผลนักเรียนร่วมกับนานาชาติ (PISA) เผยแพร่โดยองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ (OECD) ได้จัดอันดับนิวซีแลนด์อยู่ในอันดับ 7 ของประเทศที่ดีที่สุดด้านวิทยาศาสตร์และการอ่าน และอันดับที่ 13 ด้านคณิตศาสตร์ ส่วนดัชนีการศึกษาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีการพัฒนามนุษย์ของสหประชาชาติ ได้จัดอันดับนิวซีแลนด์ให้เป็นหนึ่งในประเทศที่มีคุณภาพการศึกษาสูงที่สุดในโลก
หลังจากการสำรวจความรู้ทั่วไปของการวิจัยตลาด Curia ในปี 2019 นักวิจัยวางแผนที่จะเผยแพร่รายงานในปี 2020 เพื่อประเมินว่าหลักสูตรการศึกษาของนิวซีแลนด์เหมาะสมกับวัตถุประสงค์หรือไม่ การศึกษาพบว่าผู้คนในนิวซีแลนด์ขาดความรู้พื้นฐานและเรียบง่ายในภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และประวัติศาสตร์
โครงการริเริ่มการวัดสิทธิมนุษยชนพบว่าในปี 2022 นิวซีแลนด์บรรลุผลสำเร็จ 95.9% ของสิ่งที่ควรเป็นไปได้ในระดับรายได้สำหรับสิทธิในการศึกษา
แหล่งข้อมูลอื่น

edCentre เก็บถาวร 2008-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — gateway to New Zealand education (government website)
"Education Act 1989 No 80 (as of 01 January 2012), Public Act – New Zealand Legislation Online". Parliamentary Counsel Office. 1 January 2012. สืบค้นเมื่อ 22 January 2012.
Information on education in New Zealand, OECD — Contains indicators and information about New Zealand and how it compares to other OECD and non-OECD countries
Find New Zealand universities and courses เก็บถาวร 2016-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — A complete guide to study in New Zealand
Diagram of New Zealand's education system, OECD — Using 1997 ISCED classification of programmes and typical ages.
Vocational Education in New Zealand, UNESCO-UNEVOC(2012) — Overview of the vocational education system
UTC+01:00

| UTC+01:00 |
| --- | --- |
เขตเวลา
แผนที่โลกพร้อมเขตเวลาที่เน้น
ออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัด
UTC: UTC+01:00
เวลาปัจจุบัน
22:13, 4 ตุลาคม 2024 UTC+01:00 [รีเฟรช]
เส้นเมริเดียนกลาง
15 องศาตะวันออก
หมู่วันเวลา
A
UTC+01:00: สีน้ำเงิน (มกราคม), สีส้ม (กรกฎาคม), สีเหลือง (ตลอดทั้งปี), สีฟ้า (พื้นที่ทางทะเล)
เวลาในทวีปยุโรป:


ฟ้าอ่อน
เวลายุโรปตะวันตก / เวลามาตรฐานกรีนิช (UTC)


สีฟ้า
เวลายุโรปตะวันตก / เวลามาตรฐานกรีนิช (UTC)


เวลาออมแสงยุโรปตะวันตก / เวลาออมแสงบริติช / เวลามาตรฐานไอร์แลนด์ (UTC+1)


สีแดง
เวลายุโรปกลาง (UTC+1)


เวลาออมแสงยุโรปกลาง (UTC+2)


สีเหลือง
เวลายุโรปตะวันออก / เวลาคาลินินกราด (UTC+2)


สีกากี
เวลายุโรปตะวันออก (UTC+2)


เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก (UTC+3)


เขียวอ่อน
เวลามอสโก / เวลาตุรกี (UTC+3)


เทอร์ควอยซ์
เวลาอาร์มีเนีย / เวลาอาเซอร์ไบจาน / เวลาจอร์เจีย (UTC+4)


▉▉▉▉ สีอ่อน: ใช้เวลามาตรฐานทั้งปี
▉▉▉ สีเข้ม: สังเกตเวลาฤดูร้อน
เวลาในทวีปแอฟริกา:


ฟ้าอ่อน
เวลากาบูเวร์ดี (UTC−1)

สีฟ้า
เวลามาตรฐานกรีนิช (UTC)

สีแดง
เวลายุโรปกลาง
เวลาแอฟริกาตะวันตก (UTC+1)

สีกากี
เวลาแอฟริกากลาง
เวลายุโรปตะวันออก
เวลามาตรฐานอียิปต์
เวลามาตรฐานแอฟริกาใต้ (UTC+2)

สีเขียว
เวลาแอฟริกาตะวันออก (UTC+3)

เทอร์ควอยซ์
เวลามอริเชียส
เวลาเซเชลส์ (UTC+4)

a หมู่เกาะของประเทศกาบูเวร์ดี ตั้งอยู่ทางตะวันตกของแผ่นดินใหญ่แอฟริกา
b ประเทศมอริเชียสและเซเชลส์ อยู่ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศมาดากัสการ์ตามลำดับ
UTC+01:00 เป็นออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัดที่ชดเชยเวลาเพิ่ม 1 ชั่วโมง ไปยังเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC) ในมาตรฐาน ISO 8601 เวลาในเขตเวลานี้จะเขียนว่า 2019-02-07T23:28:34+01:00 เวลานี้จะใช้ใน:
เวลายุโรปกลาง
เวลาแอฟริกาตะวันตก
เวลาออมแสงยุโรปตะวันตก
เวลาออมแสงสหราชอาณาจักร
เวลาออมแสงไอร์แลนด์
เวลายุโรปกลาง (ซีกโลกเหนือฤดูหนาว)

แอลเบเนีย
อันดอร์รา
ออสเตรีย
เบลเยียม
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
โครเอเชีย
เช็กเกีย
เดนมาร์ก (ยกเว้นหมู่เกาะแฟโรและกรีนแลนด์)
ฝรั่งเศส
เยอรมนี
ฮังการี
อิตาลี
ลีชเทินชไตน์
ลักเซมเบิร์ก
มาซิโดเนียเหนือ
มอลตา
โมนาโก
มอนเตเนโกร
เนเธอร์แลนด์
นอร์เวย์ (รวมถึงสฟาลบาร์และยานไมเอน)
โปแลนด์
ซานมารีโน
เซอร์เบีย
สโลวาเกีย
สโลวีเนีย
สเปน (ยกเว้นกานาเรียส)
สวีเดน
สวิตเซอร์แลนด์
สหราชอาณาจักร (เฉพาะยิบรอลตาร์)
นครรัฐวาติกัน
เวลาออมแสงยุโรปตะวันตก (ซีกโลกเหนือฤดูร้อน) > ทวีปยุโรป

เดนมาร์ก (เฉพาะหมู่เกาะแฟโร)
ไอร์แลนด์
โปรตุเกส (รวมถึงมาเดรา แต่ยกเว้นอะโซร์ส)
สหราชอาณาจักร (รวมถึงเกิร์นซีย์, ไอล์ออฟแมน และเจอร์ซีย์)
เวลาออมแสงยุโรปตะวันตก (ซีกโลกเหนือฤดูร้อน) > ทวีปแอฟริกา

สเปน (เฉพาะกานาเรียส)
เวลามาตรฐาน (ตลอดทั้งปี)

แอลจีเรีย
แองโกลา
เบนิน
แคเมอรูน
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ชาด
สาธารณรัฐคองโก
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (เฉพาะบันดันดู, บาส-คองโก, อิเควเตอร์ และกินชาซา)
อิเควทอเรียลกินี
กาบอง
โมร็อกโก
ไนเจอร์
ไนจีเรีย
ตูนิเซีย
เวสเทิร์นสะฮารา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ UTC+01:00
โกหยิว

ขุนนางรัฐวุยก๊ก (ค.ศ. 174-263)
| โกหยิว  (เกา โหรว) |
| --- | --- |
高柔

เสนาบดีกลาโหม (太尉 ไท่เว่ย์ฺ)
ดำรงตำแหน่ง ตุลาคม ค.ศ. 256 (256) – ตุลาคมหรือพฤศจิกายน ค.ศ. 263 (263)
กษัตริย์: โจมอ / โจฮวน
ก่อนหน้า: สุมาหู
ถัดไป: เตงงาย
เสนาบดีมหาดไทย (司徒 ซือถู)
ดำรงตำแหน่ง พฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 248 (248) – ตุลาคม ค.ศ. 256 (256)
กษัตริย์: โจฮอง / โจมอ
ก่อนหน้า: เว่ย์ เจิน
ถัดไป: เจิ้ง ชง
เสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง)
ดำรงตำแหน่ง 27 กันยายน ค.ศ. 245 (245) – พฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 248 (248)
กษัตริย์: โจฮอง
ก่อนหน้า: เจ้า เหยี่ยน
ถัดไป: หวาง หลิง
เสนาบดีพิธีการ (太常 ไท่ฉาง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – 27 กันยายน ค.ศ. 245 (245)
กษัตริย์: โจฮอง
เสนาบดีตุลาการ (廷尉 ถิงเว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง 223–?
กษัตริย์: โจผี / โจยอย
เสมียนหลวงผู้เตรียมเอกสาร (治書侍御史 จื้อชูชื่อ-ยฺวี่ฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220 (220) – ค.ศ. 223 (223)
กษัตริย์: โจผี
เจ้าเมืองเองฉวน (潁川太守 อิ่งชฺวานไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
ขุนนางสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 213 (213) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: พระเจ้าเหี้ยนเต้
หัวหน้ารัฐบาล: โจโฉ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 174 อำเภอฉี่ นครไคเฟิง มณฑลเหอหนาน
เสียชีวิต: ตุลาคมหรือพฤศจิกายน ค.ศ. 263 (89 ปี)
บุตร: เกา จฺวิ้น เกา ต้าน เกา กวาง
บุพการี: เกา จิ้ง (บิดา)
ญาติ: โกกัน (ญาติ)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: เหวินฮุ่ย (文惠)
สมัญญานาม: ยฺเหวียนโหว (元侯)
บรรดาศักดิ์: อานกั๋วโหว (安國侯)

โกหยิว (ค.ศ. 174 – ตุลาคมหรือพฤศจิกายน ค.ศ. 263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เกา โหรว (จีน: 高柔; พินอิน: Gāo Róu) ชื่อรอง เหวินฮุ่ย (จีน: 文惠; พินอิน: Wénhuì) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นญาติผู้น้องของโกกัน เดิมรับใช้ขุนศึกอ้วนเสี้ยวและโจโฉในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ประวัติช่วงต้นและเข้าพึ่งโกกัน

โกหยิวเป็นชาวอำเภอยฺหวี่ (圉縣 ยฺหวี่เซี่ยน) เมืองตันลิว (陳留郡 เฉินหลิวจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณอำเภอฉี่ นครไคเฟิง มณฑลเหอหนาน บิดาของโกหยิวชื่อเกา จิ้ง (高靖) รับราชการเป็นนายกองร้อยประจำเมืองจ๊ก (蜀郡都尉 สู่จฺวิ้นตูเว่ย์) แต่ตัวโกหยิวยังอยู่ที่เมืองตันลิวอันเป็นบ้านเกิด
ในปี ค.ศ. 192 เวลานั้นโจโฉเป็นข้าหลวงมณฑลกุนจิ๋ว (兗州刺史 เหยี่ยนโจวชื่อฉื่อ) โกหยิวบอกกับผู้คนในเมืองว่าตันลิวจะกลายเป็นดินแดนที่ถูกล้อมรอบด้วยการศึกทั้งสี่ทิศ โจโฉยังมีความต้องการจะเข้าบุกไปทั้งสี่ทิศ จะต้องไม่อยู่ป้องกันกุนจิ๋วอย่างสงบ นอกจากนั้นเตียวเมาเจ้าเมืองตันลิวแม้ว่าดูเหมือนจะติดตามโจโฉอยู่ แต่เกรงว่าอาจจะทรยศขึ้นได้ จึงแนะนำให้ผู้คนทั้งหลายรีบออกจากตันลิวโดยเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามที่อาจจะเกิดขึ้น แต่ในเวลานั้นทุกคนต่างเชื่อว่าเตียวเมาและโจโฉเป็นมิตรกัน และโกหยิวก็อายุยังน้อย จึงไม่สนใจคำของโกหยิว
โกหยิวมีลูกพี่ลูกน้องชื่อโกกันผู้เป็นหลานชาย (บุตรชายของพี่สาวหรือน้องสาว) ของอ้วนเสี้ยว เวลานั้นโกกันเชิญโกหยิวมาที่เหอเป่ย์ (河北; พื้นที่ฝั่งเหนือของแม่น้ำฮองโห) โกหยิวจึงพาครอบครัวเดินทางไปพึ่งโกกัน
เมื่อเกา จิ้งบิดาของโกหยิวเสียชีวิต โกหยิวไม่หวั่นเกรงกำลังทหารที่ซุ่มปล้นตามทางยาวไกล เสี่ยงเดินทางไปยังเมืองจ๊กเพื่อไปร่วมงานศพ ประสบความยากลำบากอย่างมาก หลังจากนั้น 3 ปีจึงกลับไปทางเหนือ
สวามิภักดิ์ต่อโจโฉ

ในปี ค.ศ. 204 โกกันและโกหยิวสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ โจโฉตั้งให้โกหยิวเป็นนายอำเภอ (長 จ่าง) ของอำเภอเจียน (菅縣 เจียนเซี่ยน) ทุกคนในอำเภอเจียนต่างเคยได้ยินชื่อเสียงของโกหยิว ข้าราชการที่เคยทุจริตหลายคนต่างลาออกอย่างสมัครใจเมื่อทราบว่าโกหยิวมาเป็นนายอำเภอ แต่โกหยิวยังให้ข้าราชการเหล่านี้คงอยู่ในราชการ ให้อภัยต่อเรื่องที่พวกเขาเคยทำในอดีต และทำให้พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นข้าราชการที่ดี
ในปี ค.ศ. 205 โกกันก่อกบฏต่อโจโฉที่เป๊งจิ๋ว แม้ว่าโกหยิวไม่ได้เข้าร่วมกับโกกัน แต่โจโฉก็คิดจะสั่งประหารชีวิตโกหยิวเพราะเรื่องที่โกกันก่อขึ้น จึงให้โกหยิวเข้าไปในเรือนจำ ทำหน้าที่เป็นเสมียนตรวจสอบคนร้าย (刺奸令史 ชื่อเจียนลิ่งฉื่อ) แต่โกหยิวทำหน้าที่ได้ดีมาก การบังคับใช้กฎหมายถูกต้องเหมาะสม ในเรือนจำก็ไม่มีนักโทษยังที่ไม่ถูกตัดสินเหลืออยู่ โกหยิวตรวจสอบเอกสารจนดึกดื่นทุกคืนและเผลอหลับไปโดยถือเอกสารอยู่ เมื่อโจโฉทราบผลงานของโกหยิวดังนั้นก็เปลี่ยนใจเรื่องที่เคยคิดจะสั่งประหารชีวิตโกหยิว แล้วตั้งให้โกหยิวเป็นเจ้าหน้าที่สำนักยุ้งฉางของอัครมหาเสนาบดี (丞相倉曹屬 เฉิงเซี่ยงชางเฉาฉู่)
ตรวจราชการและเสนอแผน

ในปี ค.ศ. 211 โจโฉต้องการส่งจงฮิวและคนอื่น ๆ ไปปราบเตียวฬ่อ และโกหยิวเห็นว่าหากนำทัพไปทางตะวันตกจะทำให้ม้าเฉียวและหันซุยในกวนต๋งระแวงว่าโจโฉต้องการโจมตีพวกตนและจะเป็นการบีบให้ทั้งคู่ก่อกบฏต่อโจโฉ จึงควรทำให้ซานฝู่ (三輔; เขตป้องกันสนับสนุน 3 เขตรอบเตียงฮัน) สงบลงเสียก่อน เมื่อซานฝู่สงบลงแล้ว เตียวฬ่อก็จะยอมจำนนแต่โดยดี แต่โจโฉไม่ฟังคำโกหยิว หลังจงฮิวและคนอื่น ๆ ยกทัพไปทางตะวันตก ม้าเฉียวและหันซุยก็ก่อกบฏขึ้นจริง ๆ
ในปี ค.ศ. 213 โจโฉขึ้นเป็นวุยก๋ง (魏公 เว่ย์กง) ก่อตั้งราชรัฐวุยก๊ก (魏國 เว่ย์กั๋ว) โกหยิวได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 ช่างชูหลาง) ต่อมาย้ายไปเป็นขุนนางสำนักตรรกะของอัครมหาเสนาบดี (丞相理曹掾 เฉิงเซี่ยงหลี่เฉาเยฺวี่ยน) ในเวลานั้น นายทหารซ่ง จิน (宋金) และคนอื่น ๆ ในหับป๋า (合肥 เหอเฝย์) หนีืทัพ บางคนเสนอให้จับตัวมารดา ภรรยา และน้องชาย 2 คนของซ่ง จินมาประหารชีวิต แต่โกหยิวเห็นว่าการลงโทษอย่างรุนแรงไม่เพียงไม่ช่วยหยุดยั้งการหนีทัพของทหาร แต่ยังทำให้มีคนหนีทัพมากขึ้นเพราะเห็นว่าตนไม่เหลือทางอื่น การประนีประนอมอย่างมีน้ำใจต่างหากที่สามารถกุมใจทหารได้ โจโฉฟังคำของโกหยิว ครอบครัวที่ไม่มีความผิดของทหารหนีทัพจำนวนมากจึงรอดชีวิตมาได้
ต่อมาโกหยิวได้รับตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองเองฉวน (潁川 อิ่งชฺวาน) แล้วกลับมาเป็นขุนนางสำนักกฎหมาย (法曹掾 ฝ่าเฉาเยฺวี่ยน) เวลานั้นราชสำนักแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ (校事 เซี่ยวชื่อ) เพื่อตรวจสอบเหล่าขุนนาง โกหยิวเห็นว่าเจ้าหน้าที่ตรวจสอบเหล่านี้ไม่ได้อยู่เหนือขุนนางใด ๆ และไม่ได้อยู่ใต้ขุนนางใด ๆ อีกทั้งเจ้าหน้าที่ตรวจสอบเจ้า ต๋า (趙達) และคนอื่น ๆ ใช้ความชอบและไม่ชอบส่วนตัวในการแสวงอำนาจและทรัพย์สินให้ตนเองหลายครั้ง จึงควรที่จะตรวจสอบเจ้าหน้าที่เหล่านี้ แต่โจโฉไว้วางใจเจ้า ต๋าด้วยเชื่อว่าเจ้า ต๋าและคนอื่น ๆ สามารถทำงานตรวจสอบขุนนางได้อย่างมีประสิทธิภาพ ภายหลังความผิดฐานแสวงประโยชน์ของเจ้า ต๋าและคนอื่น ๆ ถูกเปิดเผย โจโฉจึงสังหารพวกเขาทั้งหมดเพื่อเป็นการขอโทษที่ไม่ฟังคำแนะนำของโกหยิว
ใช้กฎหมายอย่างเที่ยงธรรม

หลังจากที่โจผีขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 220 พระองค์ทรงแต่งตั้งให้โกหยิวเป็นเสมียนหลวงผู้เตรียมเอกสาร (治書侍御史 จื้อชูชื่อ-ยฺวี่ฉื่อ) ให้มีบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 กวานเน่ย์โหว) และตั้งตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นผู้เตรียมเอกสารบังคับกฎหมาย (治書執法 ชื่อชูจื๋อฝ่า) เวลานั้นมีคนจำนวนมากที่พูดให้ร้ายโจผี โจผีจึงมีรับสั่งให้จับตัวผู้ให้ร้ายมาประหารชีวิต และพระราชทานรางวัลให้กับผู้แจ้งชื่อผู้ให้ร้าย แต่ก็ทำให้มีหลายคนถูกกล่าวหาอย่างเป็นเท็จว่าเป็นผู้ให้ร้าย โกหยิวจึงทูลเสนอให้ยกเลิกรับสั่งนี้เพื่อปกป้องคนบริสุทธิ์จากการตกเป็นเหยื่อ แต่โจผีไม่ได้ทรงรับฟังในทันที ยังคงรับสั่งลงโทษผู้ให้ร้าย อย่างไรก็ตาม โกหยิวตรวจสอบทุกคดีว่าร้ายที่รายงานเข้ามาเพื่อหาข้อเท็จจริง หากเป็นความผิดเล็กน้อยก็จะตัดสินเป็นเพียงโทษปรับ
ในปี ค.ศ. 223 โกหยิวได้รับตำแหน่งเป็นเสนาบดีตุลาการ (廷尉 ถิงเว่ย์)
ในปี ค.ศ. 226 เนื่องจากโจผีทรงมีความแค้นและไม่พอพระทัยเป้า ซฺวิน (鮑勳) มาเป็นเวลานาน จึงมีพระประสงค์จะเลี่ยงกฎหมายเพื่อหาเหตุประหารชีวิตเป้า ซฺวินด้วยความผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ โกหยิวทูลปฏิเสธที่จะปฏิบัติตามรับสั่ง โจผีจึงมีรับสั่งย้ายโกหยิวออกจากตำแหน่ง และตั้งเสนาบดีตุลาการคนใหม่ทันทีให้ปฏิบัติตามรับสั่ง และประหารเป้า ซฺวินได้ในที่สุดโดยไม่ทรงฟังคำทูลทัดทานของขุนนางหลายคน ภายหลังจากเป้า ซฺวินถูกประหารชีวิต โกหยิวได้กลับมาดำรงตำแหน่งเสนาบดีตุลาการตามเดิม
แนะนำช่วยเหลือนาย

เมื่อโจยอยขึ้นสืบราชบัลลังก์ถัดจากโจผีในปี ค.ศ. 226 โกหยิวได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเหยียนโช่วถิงโหว (延壽亭侯) โกหยิวเคยทูลแนะนำให้โจยอยทรงคัดเลือกบัณฑิตผู้มีความสามารถมาเป็นขุนนางผู้ใหญ่เพื่อแสดงคำสอนในลัทธิขงจื๊อ นอกจากนี้โกหยิวยังทูลแนะนำให้โจยอยหยุดการก่อสร้างพระราชวังและลดจำนวนพระสนมลง เพื่อลดภาระของราษฎรและป้องกันไม่ให้อำนาจรัฐสิ้นลง โจยอยทรงเห็นด้วยทั้งหมด
ต่อมาหลิว กุย (劉龜) ผู้มีตำแหน่งขุนนางจัดการการเกษตรอำเภออี้หยาง (宜陽典農 อี้หยางเตี่ยนหนง) ได้ลอบล่ากระต่ายในเขตล่าสัตว์ส่วนพระองค์ จาง จิง (張京) ผู้เป็นเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 กงเฉา) ของหลิว กุยจึงไปยื่นคำฟ้องกล่าวโทษหลิว กุย แต่โจยอยทรงเพียงให้จับตัวหลิว กุยมาขังคุก และปกปิดชื่อของจาง จิงในฐานะผู้ยื่นคำฟ้องไว้ โกหยิวทูลขอให้โจยอยเผยชื่อผู้ยื่นคำฟ้องแต่โจยอยทรงปฏิเสธ โกหยิวจึงทูลว่า "เสนาบดีตุลาการเป็นความยุติธรรมของแผ่นดิน จะปล่อยให้ความสุขและความโกรธของผู้ทรงเกียรติสูงสุดมาทำลายกฎหมายได้อย่างไร" หลังจากที่โกหยิวถวายฎีกาอีกครั้ง คำที่ลึกซึ้งของโกหยิวทำให้โจยอยทรงตระหนักได้ในที่สุด จึงเผยชื่อจาง จิงไปเพื่อให้จาง จิงและหลิว กุยได้รับการพิจารณาคดีใหม่และให้ได้รับโทษที่เหมาะสมกับความผิดของแต่ละคน
ขึ้นมามีตำแหน่งชั้นซานกง

ภายหลังโกหยิวได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นเสนาบดีพิธีการ (太常 ไท่ฉาง) ต่อมาในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 245 ได้ขึ้นเป็นเสนาบดีโยธาธิการ (司空 ซือคง) และในปี ค.ศ. 248 ได้ขึ้นเป็นเสนาบดีมหาดไทย (司徒 ซือถู)
ในการช่วงชิงอำนาจระหว่างโจซองและสุมาอี้ โกหยิวให้การสนับสนุนสุมาอี้ ในปี ค.ศ. 249 สุมาอี้ก่อการรัฐประหารสุสานโกเบงเหลงโดยโกหยิวได้เข้าร่วมก่อการ โดยใช้คทาอาญาสิทธิ์เข้ารักษาการดูแลกิจการของมหาขุนพล (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน) และยึดอำนาจในการบัญชาการค่ายทหารของโจซอง หลังจากโจซองถูกประหารชีวิตโดยคำสั่งของสุมาอี้ โกหยิวได้รับบรรดาศักดิ์เป็นว่ายซุ่ยเซียงโหว (萬歲鄉侯)
ในปี ค.ศ. 254 โจมอขึ้นครองราชย์ โกหยิวได้รับบรรดาศักดิ์อานกั๋วโหว (安國侯) และขึ้นมามีตำแหน่งเสนาบดีกลาโหม (太尉 ไท่เว่ย์ฺ)
หลังจากโจฮวนขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 260 ศักดินาของโกหยิวได้เพิ่มขึ้น โกหยิวมอบศักดินาทั้งหมดของตนให้กับบุตรชาย 2 คนที่มีบรรดาศักดิ์ระดับถิงโหว (亭侯)
ในปี ค.ศ. 263 เดือน 9 ของศักราชจิ่ง-ยฺเหวียนปีที่ 4 โกหยิวเสียชีวิตขณะอายุ 90 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) ได้รับสมัญญานามว่า ยฺเหวียนโหว (元侯)
เกา หุน (高渾) หลานชายของโกหยิวได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ของโกหยิว ในช่วงศักราชเซียนซีในรัชสมัยจักรพรรดิโจฮวน ได้มีการเปลี่ยนบรรดาศักดิ์ของเกา หุนเป็นชางลู่จื่อ (昌陸子)
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
กล้ามเนื้อฟรอนทาลิส

| กล้ามเนื้อฟรอนทาลิส  (Frontalis) |
| --- | --- |
กล้ามเนื้อของศีรษะ, ใบหน้า, และคอ (กล้ามเนื้อฟรอนทาลิสอยู่ทางด้านบนของภาพ)
รายละเอียด
จุดยึด: กาเลีย อโพนิวโรติกา (galea aponeurotica)
จุดเกาะ: ผิวหนังบริเวณโหนกคิ้ว (Supraciliary crest)
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงลูกตา (ophthalmic artery)
ประสาท: เส้นประสาทเฟเชียล (facial nerve)
การกระทำ: ย่นคิ้ว, ดึงหนังศีรษะมาด้านหน้า
ตัวระบุ
ภาษาละติน: venter frontalis musculi occipitofrontalis
TA98: A04.1.03.004
TA2: 2056
FMA: 46757
ศัพท์ทางกายวิภาคของกล้ามเนื้อ[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กล้ามเนื้อฟรอนทาลิส (Frontalis muscle) เป็นกล้ามเนื้อบางๆ ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าของศีรษะ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า และเกาะกับพังผืดชั้นผิว (superficial fascia) มีลักษณะกว้างกว่ากล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส (Occipitalis) และใยของกล้ามเนื้อนี้ยังยาวและสีซีดกว่ากล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส กล้ามเนื้อนี้ไม่มีจุดเกาะอยู่กับกระดูก
ใยกล้ามเนื้อส่วนใกล้กลาง (medial) ต่อเนื่องกับใยของกล้ามเนื้อโปรเซอรัส (Procerus) ใยกล้ามเนื้อตรงกลางร่วมไปกับกล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (Corrugator supercilii) และกล้ามเนื้อหลับตา (Orbicularis oculi) ยึดเกาะกับผิวหนังของคิ้ว และใยกล้ามเนื้อด้านข้างรวมกับกล้ามเนื้อหลับตาเหนือส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of the frontal bone)
จากจุดเกาะดังกล่าว ใยกล้ามเนื้อทอดตัวขึ้นไปด้านบน และเชื่อมกับกาเลีย อโพนิวโรติกา (galea aponeurotica) ใต้ต่อรอยประสานคร่อมขม่อมหน้า (coronal suture)
ขอบด้านใกล้กลางของกล้ามเนื้อฟรอนทาลิสาเชื่อมร่วมกันเหนือต่อสันจมูก แต่ระหว่างกล้ามเนื้อออกซิปิตาลิสเป็นช่องว่างที่มีความผันแปร เป็นที่อยู่ของกาเลีย อโพนิวโรติกา
ในตำราบางเล่มจัดกล้ามเนื้อนี้เป็นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อออกซิปิโตฟรอนทาลิส (occipitofrontalis muscle)
หน้าที่หลักของกล้ามเนื้อนี้ต่อคิ้ว คือการยกหรือเลิกคิ้ว (ทำหน้าที่ตรงข้ามกับส่วนเบ้าตาของกล้ามเนื้อหลับตา (orbital portion of the orbicularis)) โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองขึ้นไปด้านบน และยังทำหน้าที่เมื่อวัตถุที่มองอยู่ไกลหรือมัวมาก
ภาพอื่นๆ

กล้ามเนื้อของศีรษะและคอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Loyola University Chicago fron
frontal+belly+of+occipitofrontalis+muscle จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
PTCentral เก็บถาวร 2005-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กล้ามเนื้อนาซาลิส

| กล้ามเนื้อนาซาลิส  (Nasalis muscle) |
| --- | --- |
กล้ามเนื้อของศีรษะ, ใบหน้า, และคอ (กล้ามเนื้อนาซาลิสอยู่ทางซ้ายของภาพ)
รายละเอียด
จุดยึด: กระดูกขากรรไกรบน
จุดเกาะ: กระดูกจมูก
ประสาท: แขนงแก้ม (Buccal branch) ของเส้นประสาทเฟเชียล
การกระทำ: หดดั้งจมูก, กดยอดจมูกลง, ยกมุมของรูจมูก
ตัวระบุ
ภาษาละติน: musculus nasalis
TA98: A04.1.03.009
TA2: 2062
FMA: 46770
ศัพท์ทางกายวิภาคของกล้ามเนื้อ[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กล้ามเนื้อนาซาลิส (nasalis) (กล้ามเนื้อคอมเพรสเซอร์ นาริส (compressor naris)) เป็นกล้ามเนื้อที่เหมือนหูรูดของจมูกซึ่งทำหน้าที่ในการหดหรือกดกระดูกอ่อนจมูก (nasal cartilage) ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ส่วนทรานสเวอร์ส และ ส่วนเอลาร์
ส่วนทรานสเวอร์ส (transverse part) เริ่มจากกระดูกขากรรไกรบน (maxilla) ด้านบนและด้านข้างต่อแอ่งเพดานปากหลังฟันตัด (incisive fossa) ใยของกล้ามเนื้อยื่นไปทางด้านบนและด้านใกล้กลาง ยื่นแผ่เข้าไปในแผ่นพังผืดบางๆ ซึ่งต่อเนื่องกับสันจมูกเชื่อมกับกล้ามเนื้ออีกข้างหนึ่ง และเชื่อมกับพังผืดของกล้ามเนื้อโปรเซอรัส (Procerus)
ส่วนเอลาร์ (alar part) ยึดเกาะกับปลายหนึ่งของกระดูกอ่อนปีกจมูกชิ้นใหญ่ (greater alar cartilage) และอีกปลายหนึ่งกับผิวหนังที่ปลายจมูก
ในตำราบางเล่มแบ่งกล้ามเนื้อออกเป็น กล้ามเนื้อคอมเพรสเซอร์ นาริส และ ไดเลเตอร์ นาริส (dilator naris)
ภาพอื่นๆ

กระดูกขากรรไกรบนข้างซ้าย พื้นผิวด้านนอก
แหล่งข้อมูลอื่น

Nasalis+muscle จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
Interactive diagram at ivy-rose.co.uk
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ แองกูไล ออริส

| กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ แองกูไล ออริส  (Levator anguli oris) |
| --- | --- |
แผนภาพแสดงการเรียงตัวของใยกล้ามเนื้อหูรูดปาก
กล้ามเนื้อของศีรษะ, ใบหน้า, และคอ (กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ แองกูไล ออริสแสดงด้วยสีแดง)
รายละเอียด
จุดยึด: กระดูกขากรรไกรบน
จุดเกาะ: โมดิโอลัสของปาก
หลอดเลือดแดง: หลอดเลือดแดงเฟเชียล
ประสาท: เส้นประสาทเฟเชียล
การกระทำ: ยิ้ม (ยกมุมปาก)
ตัวระบุ
ภาษาละติน: musculus levator anguli oris
TA98: A04.1.03.034
TA2: 2084
FMA: 46822
ศัพท์ทางกายวิภาคของกล้ามเนื้อ[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ แองกูไล ออริส (levator anguli oris) เป็นกล้ามเนื้อใบหน้าที่อยู่บริเวณปาก เริ่มจากแอ่งฟันเขี้ยว (canine fossa) ซึ่งอยู่ใต้ต่อรูใต้เบ้าตา (infraorbital foramen)
ใยของกล้ามเนื้อเข้าเกาะปลายที่มุมของปาก ร่วมกับกล้ามเนื้อไซโกมาติคัส (zygomaticus) , ดีเพรสเซอร์ แองกูไล ออริส (depressor anguli oris) , และกล้ามเนื้อหูรูดปาก (Orbicularis oris)
ภาพอื่นๆ

กระดูกขากรรไกรบนข้างซ้าย พื้นผิวด้านนอก
แหล่งข้อมูลอื่น

Loyola University Chicago lao
-160759731 ที่ GPnotebook
Levator+anguli+oris+muscle จากเว็บไซต์  eMedicine Dictionary
PTCentral เก็บถาวร 2005-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กฤษกร กระสายเงิน

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  กฤษกร กระสายเงิน
วันเกิด:  10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 (27 ปี)
สถานที่เกิด:  ประเทศไทย
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| พ.ศ. 2560–2561 |  ฉะเชิงเทรา ไฮ-เทค |   |   |
| พ.ศ. 2562–2565 |  บางกอก |  37 |  (0) |
จัดการทีม
2565-:  บางกอก
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
กฤษกร กระสายเงิน หรือ โค้ชโดนัท (10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 – ) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของบางกอก ในไทยลีก 2
อาชีพ

กฤษกร กระสายเงิน เซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลฉะเชิงเทรา ไฮ-เทค ตั้งแต่ พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2561 ซึ่งเป็นสโมสรจากเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราในจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยแข่งในไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ ที่เป็นลีกดิวิชันสาม กระทั่งใน พ.ศ. 2562 เขาได้ย้ายไปเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลบางกอก ในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นทีมคู่แข่งของลีกเดียวกัน
เกียรติประวัติ > ผู้ฝึกสอน

บางกอก
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67
ชนะเลิศ โซนกรุงเทพและปริมณฑล
ชนะเลิศ รอบระดับประเทศ โซนตอนล่าง
ชนะเลิศ รอบระดับประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

กฤษกร กระสายเงิน ในฐานข้อมูลไทยลีก (อังกฤษ)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบางกอก  |
| --- | --- |
 1 สันติภาพ  3 ธนณัฐ  4 บรรจง  5 กิตติธัช  6 ศิวะ  7 ชาริล  8 โคจิมะ  9 อมรเทพ  10 วิชญะ  11 ภูธาร  14 ศักดา  17 ภัทรพล  18 วัชรกร  19 วิชรวุธ  22 สิโรดม  23 เกรียงศักดิ์  24 รัฐภูมิ  25 แอจีซง  26 ศุภกรณ์  27 พงศกล  34 ณภัทร  35 สิริพงษ์  36 สิทธิโชค  37 ภูบดี  39 ณัฐพงษ์  40 โอกูโบะ  45 ญาณฤทธิ์  56 ดูดู ลีมา  66 บรรลือ  77 อเล็ก  99 ณัฐสันต์  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: กฤษกร
กล้ามเนื้อต้าน

กล้ามเนื้อต้าน (antagonist) เป็นการจัดประเภทกล้ามเนื้อแบบหนึ่งที่ใช้อธิบายหน้าที่ของกล้ามเนื้อว่าทำงานต้านหรือตรงข้ามกับการเคลื่อนไหวเฉพาะของกล้ามเนื้อทำการ (agonist) และทำหน้าที่ในการหดรยางค์กลับมาสู่ตำแหน่งเดิม