stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิเศษศรีสวัสดิ สุขวัฒนวิไชย
พระโอรส-พระธิดา > พระโอรส

หม่อมเจ้าชายถัด
หม่อมเจ้าชายเอี่ยม
หม่อมเจ้าพระญาณวราภรณ์ (รอง) (พ.ศ. 2359 - 15 มิถุนายน พ.ศ. 2422) ประสูติแต่หม่อมเจ้าทับทิม (ราชสกุลเดิม: เจษฎางกูร)
หม่อมเจ้าชายจีบ (ไม่มีข้อมูล - 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442)
หม่อมเจ้าชายอรุณ
หม่อมเจ้าชายจั่น (ไม่มีข้อมูล - 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2454)
หม่อมเจ้าชายอ้น (ไม่มีข้อมูล - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2443)
พระโอรส-พระธิดา > พระธิดา

หม่อมเจ้าหญิงนิ่ม
หม่อมเจ้าหญิงน้อย (พ.ศ. 2390 - 12 เมษายน พ.ศ. 2439)
พัฒน์ อ.ยุทธนากร

| พัฒน์ อ> ยุทธนากร |
| --- | --- |
เกิด: นายสุธรรม วงศ์กันฟู 7 เมษายน พ.ศ. 2509
พัฒน์ อ.ยุทธนากร หรือนายสุธรรม วงศ์กันฟู เป็นชาวจังหวัดเชียงใหม่ เกิดเมื่อ 7 เมษายน พ.ศ. 2509 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 15) แพ้ 8
เริ่มจากมวยไทย

พัฒน์เริ่มชกมวยตั้งแต่จบชั้นป.6 ขึ้นชกมวยตามงานวัด แพ้บ้าง ชนะบ้างจนมีครูมวยในละแวกบ้านพามาฝากฝังกับแก้ว โคซี่ หรือสุรศักดิ์ ดุสิตรัตนกุลแก้วจัดให้เขามาอยู่ที่ค่ายอ.ยุทธนากร เปลี่ยนชื่อจากเดิม วิชาญน้อย เกียรติ ข.ป. มาเป็น พัฒน์ อ.ยุทธนากร
มวยสากล: แชมป์ราชดำเนิน 2 รุ่น

ครั้งแรกพัฒน์ขึ้นชกมวยไทยอยู่สามครั้ง แพ้รวด จึงเปลี่ยนมาชกมวนสากล แพ้บ้าง ชนะบ้าง จนกระทั่งถูกตามตัวให้ขึ้นชกชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นมินิฟลายเวทกับธวัช เกียรติพ่วงจินดา ก่อนชก พัฒน์เป็นรองมาก แต่เขาสู้เต็มที่ ชนะน็อคธวัชในยกที่ 1 ทั้งๆที่ ตัวเองถูกชกลงไปนับแปดก่อน พัฒน์ครองแชมป์อยู่ไม่นานก็เสียแชมป์ให้กับสมุทร ศิษย์นฤพนธ์ (ที่ต่อมากลายเป็นแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF)
หลังจากเสียแชมป์ไป พัฒน์ชกชนะอีก 7 ครั้ง จึงได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นจูเนียร์ฟลายเวทอีกครั้ง ปรากฏว่าพัฒน์ชนะน็อค เพชรชัยนาท ดอนเจดีย์ ยก 5 ได้ครองแชมป์เป็นรุ่นที่ 2 จากนั้นจึงมีโอกาสได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท และชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA ที่เกาหลีใต้ตามลำดับแต่ไม่สำเร็จทั้งสองครั้ง หลังจากพลาดหวังในการชิงแชมป์โลก พัฒน์กลับมาชกอีกครั้งเดียว ชนะน็อค จอมเทียน สวนมิสกวัน ยก 4 แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย แขวนนวมไปโดยปริยาย
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นมินิฟลายเวท (2528)
ชิง, 27 มิถุนายน 2528 ชนะน็อค ธวัช เกียรติพ่วงจินดา  ยก 1
เสียแชมป์, 26 ธันวาคม 2528 แพ้คะแนน สมุทร ศิษย์นฤพนธ์
แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท (2529)
ชิง, 26 มิถุนายน 2529 ชนะน็อค เพชรชัยนาท ดอนเจดีย์ ยก 5
ป้องกันครั้งที่ 1, 11 สิงหาคม 2529 ชนะคะแนน ใกล้รุ่ง ศิษย์พยัคฆ์
ป้องกันครั้งที่ 2, 23 กันยายน 2530 ชนะคะแนน เมฆา ศรรัมย์
ป้องกันครั้งที่ 3, 28 เมษายน 2531 ชนะคะแนน ทันใจ ดอนเจดีย์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 11 ธันวาคม 2530 แพ้น็อค คิม ยอง กัง (เกาหลีใต้) ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 28 ส.ค. 2531 แพ้น็อค ยู มย็อง-อู (เกาหลีใต้) ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
ฟีโนเมนอน (อัลบั้มของวงยูเอฟโอ)

| คะแนนคำวิจารณ์> ที่มา | คะแนนคำวิจารณ์> ค่าประเมิน |
| --- | --- |
ออลมิวสิก: 
ทอม ฮัลล์: B
ฟีโนเมนอน เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 3 ของยูเอฟโอ วงดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ วางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม 1974 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มชุดแรกของวงหลังจากที่ไมเคิล เชงเกอร์ มือกีตาร์คนใหม่เข้ามาแทนที่มิค บอลตัน
การผลิต

อัลบั้ม "ฟีโนเมนอน" นับเป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของวงยูเอฟโอ และเป็นอัลบั้มแรกที่พวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงใหญ่ระดับโลกอย่าง Chrysalis Records นอกจากนี้ ยังเป็นอัลบั้มแรกของวงที่ถูกวางจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกาอีกด้วย การมาถึงของไมเคิล เชงเกอร์ อดีตมือกีตาร์วงสกอร์เปียนส์ ทำให้อัลบั้มฟีโนเมนอนของวงยูเอฟโอเปลี่ยนจากแนวสเปซร็อกที่เน้นแนวบลูส์มาเป็นแนวฮาร์ดร็อกที่ตรงไปตรงมามากกว่า
พระวิสุทธิญาณเถร (สมชาย ฐิตวิริโย)

| พระวิสุทธิญาณเถร (สมชาย ฐิตวิริโย) |
| --- | --- |
คำนำหน้าชื่อ: พระเดชพระคุณ
ชื่ออื่น: หลวงพ่อสมชาย
ส่วนบุคคล
เกิด: 7 เมษายน พ.ศ. 2468 (80 ปี 72 วัน ปี)
มรณภาพ: 18 มิถุนายน พ.ศ. 2548
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
การศึกษา: พุทธศาสน์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหามกุฏราชวิทยาลัย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดเขาสุกิม จังหวัดจันทบุรี
อุปสมบท: 23 มิถุนายน พ.ศ. 2489
พรรษา: 60 พรรษา
ตำแหน่ง: ผู้ก่อตั้ง และอดีตประธานสงฆ์วัดเขาสุกิม
พระวิสุทธิญาณเถร นามเดิม สมชาย มติยาภักดิ์ ฉายา ฐิตวิริโย เป็นวิปัสสนาจารย์สายพระป่าในประเทศไทยของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต อดีตประธานสงฆ์วัดเขาสุกิม
ประวัติ

หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย ท่านเป็นชาวจังหวัดร้อยเอ็ด เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2468 ตรงกับวันอังคารขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 ปีฉลู เวลาเที่ยงวัน ณ หมู่บ้านเหล่างิ้ว ตำบลจังหาร อำเภอจังหาร จังหวัดร้อยเอ็ด ในตระกูลที่เป็นชาวฮินดู หลวงปู่สมชาย เป็นบุตรคนที่ 2 ของโยมบิดาชื่อ "สอน มติยาภักดิ์" โยมมารดา "บุญ มติยาภักดิ์" โยมมารดาของท่านเป็นบุตรตรีคนเล็กของหลวงเสนา ศาสนาพราหมณ์ในท้องถิ่นนั้น หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันเพียง 2 คน คือ 1. นายหนู มติยาภักดิ์ 2. หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย
หลวงปู่สมชายได้ถือกำเนิดในสกุลของศาสนาพราหมณ์ วันที่หลวงปู่สมชาย กำเนิดนั้น เป็นวันตรงกับเวลาประกอบพิธีทางศาสนา พอเริ่มขบวนแห่ มารดาของท่านให้กำเนิดท่าน ซึ่งทำให้พิธีการทางศาสนาที่กำลังกระทำอยู่ ต้องหยุดชะงักลงด้วยนิมิตหมายอันนี้ คุณตาหรือคุณหลวงเสนาจึงได้ทำนาย ไว้ว่า "หลวงปู่สมชาย จะเป็นผู้เปลี่ยนแปลงศาสนาเดิมของตระกูล" และก็เป็นไปตามนั้น เพราะท่านมีความสนใจในธรรมะทางพระพุทธศาสนาท่าน ชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับพระพุทธศาสนามาก โดยท่านมีอุปนิสัยในทางธรรมตั้งแต่อายุ 16 ปี ท่านได้ใช้ชีวิตอยู่ในทางฆราวาส จนถึงอายุ 19 ปี ด้วยความ เบื่อหน่ายต่อความเป็นอยู่ของโลก ที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย และ เต็มไปด้วยความทุกข์ไม่เที่ยง ท่านจึงคิดที่จะสละเพศฆราวาสออกบวชในบวรพุทธศาสนาเพื่อแสวงหาความพ้นทุกข์
อุปสมบท

ท่านได้บรรพชาเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2487 ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 ปีวอก อายุ 19 ปี ณ อุโบสถวัดเหนือ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด โดยมีท่านเจ้าคุณ พระโพธิญาณมุนีเจ้าคณะจังหวัดร้อยเอ็ด ธรรมยุตเป็นพระอุปัชฌาย์ ท่านได้ ถวายตัวเป็นลูกศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต เมื่อปลายปี พ.ศ. 2487 ที่ วัดป่าบ้านหนองผือ ตำบลนาใน อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร
ท่านได้ทำการอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดศรีโพนเมือง จังหวัดสกลนคร เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2489 โดยมีพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงปู่ฝั้น อาจาโร เป็นกรรมวาจาจารย์ หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ครูบาอาจารย์ที่กล่าวมาทั้งหมดล้วนแต่เป็นลูกศิษย์ของ หลวงปู่มั่นทั้งสิ้น โดยเฉพาะพระธรรมเจดีย์นั้นเป็นพระอุปัชฌาย์ ของหลวงปู่ฝั้น อาจาโรอีกด้วย ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า หลวงปู่สมชาย ฐิตวิริโย เป็นทั้งลูกศิษย์ หลานศิษย์และเหลนศิษย์ของหลวงปู่มั่น ภายหลังจากได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุแล้ว หลังจากประพฤติปฏิบัติธรรม จนเกิดซาบซึ้งในพระศาสนาพอสมควรแล้ว ท่านได้นำเอาธรรมะไปอบรมสั่ง สอนประชาชนในท้องถิ่นเดิมของท่าน ปัจจุบันหันมานับถือพุทธศาสนาจนหมดสิ้น
สมณศักดิ์

5 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญฝ่ายวิปัสสนาธุระ ที่ พระวิสุทธิญาณเถร
ละสังขาร

หลวงพ่อสมชายเข้ารับการรักษาโรคไตวายเรื้อรังอย่างต่อเนื่องที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ จนกระทั่งวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เวลา 10.40 น. ได้มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคลิ่มเลือดอุดตันในเส้นเลือดในปอดสิริอายุ 80 ปี 72 วัน พรรษา 60 ปัจจุบันสะรีระสังขารของหลวงพ่อสมชาย ฐิตวิริโยประดิษฐาน ณ ตึก 60 ปีเฉลิมพระเกียรติ วัดเขาสุกิม
มาเรีย เรสซา

| มาเรีย เรสซา |
| --- | --- |
เรสซาเมื่อปี 2018
เกิด:  (1963-10-02) 2 ตุลาคม ค.ศ. 1963 (61 ปี) มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
พลเมือง: ฟิลิปปินส์ สหรัฐ
การศึกษา: มหาวิทยาลัยพรินซ์ทัน (BA) มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ดิลิมัน
อาชีพ: นักข่าว นักเขียน
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ร่วมก่อตั้ง แรปเปลอร์
รางวัล: รางวัลอิสรภาพโกลเดนเพน (2018) รางวัลเสรีภาพสื่อสากลยูเนสโก/กุยล์เลอร์โม กาโน (2021) รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ (2021)
เว็บไซต์: Official website
มาเรีย อังเจลิตา เรสซา (Maria Angelita Ressa; แม่แบบ:IPA-tl, เกิด 2 ตุลาคม 1963) เป็นนักข่าว นักหนังสือพิมพ์ และนักเขียนชาวฟิลิปปินส์-อเมริกัน ผู้ร่วมก่อตั้งและซีอีโอของสำนักข่าวแรปเปลอร์ ผู้รับรางวัลโนเบลคนแรกของประเทศฟิลิปปินส์ และอดีตหัวหน้างานข่าวสืบสวนสืบสวนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของซีเอ็นเอ็นมากกว่าสองทศวรรษ
เรสซาเคยได้รับการระบุชื่อเป็นบุคคลแห่งปี 2018 โดย ไทม์ ในฐานะส่วนหนึ่งของนีกข่าวทั่วโลกที่ร่วมกันทำงานเพื่อต่อสู้กับข่าวลวง เธอถูกจับกุมโดยทางการฟิลิปปินส์ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2019 ฐานความผิดหมิ่นประมาททางไซเบอร์ หลังแรปเปลอร์และเธอถูกกล่าวหาว่าเผยแพร่ข่าวลวงและหมิ่นประมาทนักธุรกิจ วิลเฟรโด เคง (Wilfredo Keng) และในวันที่ 15 มิถุนายน 2020 ศาลในมะนิลาได้ตัดสินให้เธอมีความผิดตามข้อกล่าวหา และต้องโทษภายใต้กฎหมายอาชญากรรมไซเบอร์ของฟิลิปปินส์ การตัดสินคดีในครั้งนี้ถูกประณามอย่างรุนแรงโดยกลุ่มสนับสนุนสิทธิมนุษยชนในฐานะการกระทำที่เป็นการทำลายเสรีภาพสื่อในฟิลิปปินส์ นอกจากนี้ เรสซายังเป็นหนึ่งในผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์ประธานาธิบดี โรดริโก ดูเตอร์เต อย่างหนัก การจับกุมครั้งนี้จึงถูกมองจากหลายภาคส่วนว่าเป็นการกระทำที่มีเหตุจูงใจทางการเมืองโดยรัฐบาลดูเตอร์เต เรสซายังเป็นหนึ่งใน 25 บุคคลแนวหน้าของคณะกรรมการด้านข้อมูลและงานประชาธิปไตย (Information and Democracy Commission) ของรีพอร์เทอส์วิธเอาท์บอร์เดอส์
เรสซาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี 2021 ร่วมกับดมิทรี มูราตอฟสำหรับ "การทุ่มเทเพื่อพิทักษ์เสรีภาพในการแสดงออก อันเป็นตัวแปรสำคัญให้เกิดประชาธิปไตยและสันติภาพที่มั่นคงถาวร" ทำให้เธอเป็นผู้รับรางวัลโนเบลคนแรกของประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศอาร์มีเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาร์มีเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 4 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ

ข้อมูลเพิ่มเติม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
| เหรียญ | นักกีฬา | กีฬา | รายการ | วันที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! ทอง | Aleksanyan, ArturArtur Aleksanyan | มวยปล้ำ | Men's Greco-Roman 98 kg | 16 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Martirosyan, SimonSimon Martirosyan | ยกน้ำหนัก | Men's 105 kg | 15 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Arutyunyan, MigranMigran Arutyunyan | มวยปล้ำ | Men's Greco-Roman 66 kg | 16 สิงหาคม |
| 2 ! เงิน | Minasyan, GorGor Minasyan | ยหน้ำหนัก | Men's +105 kg | 16 สิงหาคม |
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 4 | 5 |
|  มวยสากลสมัครเล่น | 5 | 0 | 5 |
|  ยิมนาสติก | 2 | 1 | 3 |
|  ยูโด | 1 | 0 | 1 |
|  ยิงปืน | 1 | 0 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
|  ยกน้ำหนัก | 5 | 2 | 7 |
|  มวยปล้ำ | 8 | 0 | 8 |
| รวม | 24 | 8 | 32 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
มวยสากลสมัครเล่น

บทความหลัก: กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ยิมนาสติก

บทความหลัก: กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ยกน้ำหนัก

บทความหลัก: กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
มวยปล้ำ

บทความหลัก: กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ดูเพิ่ม

ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาร์มีเนียในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาอาร์มีเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
มาเรีย แคเนลลิส

| มาเรีย แคเนลลิส |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Maria Louis Kanellis
เกิด:  (1982-02-25) กุมภาพันธ์ 25, 1982 (42 ปี) Ottawa, Illinois, United States
ที่พัก: Ottawa, Illinois, United States
การศึกษา: Northern Illinois University Johnson & Wales University
คู่สมรส: Mike Kanellis (สมรส 2014)
บุตร: 1
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Maria Maria Kanellis Maria Kanellis-Bennett
ส่วนสูง: 5 ft 7 in (1.70 m)
น้ำหนัก: 120 lb (54 kg)
มาจาก: Chicago, Illinois
ฝึกหัดโดย: Ohio Valley Wrestling Dave Finlay
เปิดตัว: 2004
แมรี หลุยส์ แคเนลลิส (Mary Louis Kanellis) เกิดวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 นักมวยปล้ำอาชีพ, ผู้จัดการ, นักแสดง และนักร้อง ชาวอเมริกัน สังกัดWWEและTNA ใช้ชื่อ มาเรีย แคเนลลิส (Maria Kanellis) เป็นภรรยาของไมค์ แคเนลลิส
แชมป์และความสำเร็จ

Family Wrestling Entertainment
FWE Women's Championship (2 times)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 21 of the top 50 female wrestlers in the PWI Female 50 in 2008
Total Nonstop Action Wrestling
TNA Knockouts Championship (1 time)
World Wrestling Entertainment/WWE
WWE 24/7 Championship (1 time)
Slammy Award for Diva of the Year (2009)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Maria Kanellis ที่ WWE.com
Maria Kanellis ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
NJPW profile
| ด ค กรายชื่อแชมป์น็อกเอาต์ TNA |
| --- | --- |
2000s:  เกล คิม  ออซัม คอง  Taylor Wilde  Angelina Love  Tara  ODB 
2010s:  Madison Rayne  มิกกี เจมส์  Winter  Velvet Sky  Miss Tessmacher/Brooke  Havok  Taryn Terrell  เจด  Sienna  Allie  มาเรีย แคเนลลิส  Rosemary  ลอว์เรล แวน เนส  Su Yung  Tessa Blanchard  Taya Valkyrie 
2020s:  Jordynne Grace  Deonna Purrazzo (ปัจจุบัน)  Tasha Steelz 
| ด ค กรายชื่อแชมป์ 24/7 WWE |
| --- | --- |
 ไทตัส โอนีล  บ็อบบี รู้ด  อาร์-ทรูธ  อีไลแอส  จินเดอร์ มาฮาล  เดรก แมฟริก  ฮีท สเลเตอร์  เซดริก อเล็กซานเดอร์  อีซีทรี  แพต แพตเตอร์สัน  เจอรัลด์ บริสโก  เคลลี เคลลี  แคนดิซ มิเชล  อลันดรา เบลซ  เท็ด ดีบีอาซี  ไมค์ แคเนลลิส  มาเรีย แคเนลลิส  เดอะรีไววัล (สกอตต์ ดอว์สัน & แดช ไวล์เดอร์)  ร็อบ สโตน  โบ ดัลลัส  เอเนส คานเตอร์  นายกเทศมนตรี เกลน จาคอบส์  คาร์เมลลา  มาร์ชแมลโล  ทามีนา  ซูนิล ซิงห์  ซาเมียร์ ซิงห์  ไมเคิล เกียซิโอ  ไคล์ บุช  อากิระ โทซาวะ  ไมค์ โรม  โมโจ รอว์ลีย์  ริดดิก มอส  ร็อบ กรอนคอวสกี  เชลตัน เบนจามิน  ดรูว์ กูแล็ก/The Gobbledy Gooker  เอริก  ทักเกอร์  กรันเมตาลิก  ลินเซ โดราโด  อังเฆล การ์ซา  อลิเซีย ฟอกซ์  ปีเตอร์ โรเซนเบิร์ก  ดอก ฟูลตี  แบดบันนี  โจเซฟ เอเวอเรจ  เรจจี  คอรีย์ เกรฟส์  ไบรอน แซกซ์ตัน  ดานา บรูก  นิกกี ครอส  ดูดรอป  อเล็กซา บลิส  Shawn Bennett  Eddie Orengo  Daphanie LaShaunn
พระตำหนักเขาค้อ

พระตำหนักเขาค้อ
พระตำหนักเขาค้อ เป็นพระตำหนักที่ตั้งอยู่ที่เขาย่า ตำบลสะเดาะพง อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์
ประวัติ

พระตำหนักเขาค้อ เป็นพระตำหนักที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ โดยตั้งอยู่บนเขาย่า โดยสูงจากระดับน้ำทะเล 1,100 เมตร โดยจัดสร้างโดยข้าราชการ ตำรวจ ทหาร หลังจากที่สงครามได้สงบลงประชาชนในพื้นที่ภาคเหนือ ด้วยความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่าน ภายหลังการต่อสู้ด้วยอาวุธกับ ผกค. สิ้นสุดลงแล้ว จึงได้รวบรวมทุนทรัพย์ ริเริ่มการก่อสร้าง พระตำหนักเขาค้อ ขึ้นเพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่ประชาชนในพื้นที่ และเป็นที่ทรงงาน และแปรพระราชฐานมาประทับแรม ในวโรกาสที่พระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์ เสด็จมาตรวจเยี่ยมโครงการตามพระราชดำริ ในพื้นที่เขาค้อ
ภายในพระตำหนัก

ภาย ในพระตำหนักประกอบด้วยอาคารเชื่อมต่อกันลักษณะรูปวงแหวน มีเรือนข้าราชบริพารเป็นส่วนเชื่อมต่อกับพระตำหนัก อาคารมีลักษณะโค้ง 2 ชั้น ชั้นบนมี 2 ห้องใหญ่ ซึ่งเป็นห้องบรรทมของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ชั้นล่างประกอบด้วย ห้องพระราชทานเลี้ยง ซึ่งมีห้องครัวอยู่ทางด้านหน้า , ห้องเสวย , ห้องเข้าเฝ้า และห้องโถงใหญ่
นอก จากนั้นชั้นล่างยังเป็นห้องบรรทมของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัติยราชนารี บริเวณ ด้านหน้าพระตำหนัก มีสวนหย่อม และแปลงไม้ดอกมีลักษณะเป็นวงกลม ณ จุดศูนย์กลางของวงกลมเป็นที่ตั้งของเสาธงมหาราช มีความสูง 60 เมตร ซึ่งสร้างขึ้นเนื่องในวโรกาสฉลองครบพระชนมพรรษาครบรอบ 60 พรรษา ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้ริเริ่มก่อสร้าง

ผู้ริเริ่มประสานงานการก่อสร้างคือ พล.อ.พิจิตร กุลละวณิชย์ ผู้ออกแบบ หม่อมหลวงตรีทศยุทธ เทวกุล วิศวกร ดร.รชฏ กาญจนวนิชย์ ผู้ก่อสร้าง (พ.ต. ธีรวัฒน์ สวามิวัสดิ์ ผู้ควบคุม) ช.พัน.4  ใช้งบประมาณการก่อสร้าง 26 ล้านบาท (ไม่ใช้งบประมาณของทางราชการ) ระยะเวลาในการก่อสร้าง 7 เดือนเศษเปิดเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528
พัฒนาการของสมองมนุษย์

พัฒนาการเด่น ๆ ของสมองมนุษย์ตั้งแต่ปฏิสนธิจนถึงวัยผู้ใหญ่
เริ่มจากปฏิสนธิ

| วัน 	 | เหตุการณ์ 	 | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| 33 | posterior commissure ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 33 | medial forebrain bundle ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 44 | mammillothalamic tract ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 44 | stria medullaris thalami ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 51 | optic stalk เกิดแอกซอน | Dunlop et al. (1997) |
| 56 | external capsule ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 56 | stria terminalis ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 60 | แอกซอนจากตาเข้าไปในศูนย์สายตาต่าง ๆ  ในสมอง | Dunlop et al. (1997) |
| 63 | internal capsule ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 63 | fornix ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 70 | anterior commissure ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 77 | hippocampal commissure ปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 87.5 | คอร์ปัสคาโลซัมปรากฏ | Ashwell et al. (1996) |
| 157.5 | ตาเปิด | Clancy et al. (2007) |
| 175 | ipsi/contra segregation in LGN and SC | Robinson & Dreher (1990) |
งานศึกษาต่าง ๆ ได้ระบุว่า มีโครงสร้างปฐมภูมิ 3 อย่างที่เกิดในสัปดาห์ที่ 6 ในครรภ์
คือ สมองส่วนหน้า สมองส่วนกลาง สมองส่วนหลัง (hindbrain) ซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า prosencephalon, mesencephalon และ rhombencephalon ตามลำดับ
โครงสร้างทุติยภูมิ 5 ส่วนจะเกิดจากโครงสร้างปฐมภูมิในสัปดาห์ที่ 7
คือ telencephalon, diencephalon, mesencephalon, metencephalon และ myelencephalon
โพรงสมองข้าง โพรงสมองที่สาม ท่อน้ำสมอง และโพรงสมองที่สี่ทั้งส่วนบนส่วนล่างที่พบในผู้ใหญ่เกิดจากโครงสร้างทุติยภูมิเหล่านั้น
รอยพับแรกในสมองจะเกิดในช่วงระหว่างสัปดาห์ที่ 24-32
วัยเด็กและวัยรุ่น

เนื้อขาวของเปลือกสมองจะเพิ่มขึ้นจากวัยเด็ก (~9 ขวบ) จนถึงวัยรุ่น (~14 ปี) มากที่สุดในสมองกลีบหน้าและกลีบข้าง
เนื้อเทาในสมองกลีบหน้าและกลีบข้างสำหรับหญิงจะถึงจุดสูงสุดราว ๆ 12 ขวบ และในกลีบขมับราว ๆ 17 ปี (โดยส่วนบนคือ superior จะพัฒนาช้าสุด) ดังนั้น ในหญิง เนื้อเทาจึงได้เจริญเต็มที่เมื่อถึงอายุราว 16-17 ปี
สำหรับชาย เนื้อเทาจะเจริญเต็มที่เมื่อถึงอายุ 18 ปี
ตามการเสียเนื้อเทา (grey matter loss) บริเวณรับความรู้สึกและบริเวณสั่งการจะโตเต็มที่ก่อน แล้วตามด้วยบริเวณสมองส่วนอื่น ๆ
พัฒนาการสมองมนุษย์จะดำเนินไปถึงจนกระทั่งอายุราว 20
จนถึง 25 ปี
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Tau, G. Z.; Peterson, B. S. (2010). "Normal Development of Brain Circuits". Neuropsychopharmacology. 35 (1): 147–168. doi:10.1038/npp.2009.115. PMC 3055433. PMID 19794405.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  Ashwell, K. W.; Waite, P. M.; Marotte, L (1996). "Ontogeny of the projection tracts and commissural fibres in the forebrain of the tammar wallaby (Macropus eugenii): timing in comparison with other mammals". Brain, Behavior and Evolution. 47 (1): 8–22. doi:10.1159/000113225. PMID 8834781.
1 2  Dunlop, S. A.; Tee, L. B.; Lund, R. D.; Beazley, L. D. (1997). "Development of primary visual projections occurs entirely postnatally in the fat-tailed dunnart, a marsupial mouse, Sminthopsis crassicaudata". The Journal of Comparative Neurology. 384 (1): 26–40. doi:10.1002/(SICI)1096-9861(19970721)384:1<26::AID-CNE2>3.0.CO;2-N. PMID 9214538.
↑  Clancy, B; Kersh, B; Hyde, J; Darlington, R. B.; Anand, K. J.; Finlay, B. L. (2007). "Web-based method for translating neurodevelopment from laboratory species to humans". Neuroinformatics. 5 (1): 79–94. doi:10.1385/ni:5:1:79. PMID 17426354.
↑  Robinson, S. R.; Dreher, B (1990). "The visual pathways of eutherian mammals and marsupials develop according to a common timetable". Brain, Behavior and Evolution. 36 (4): 177–195. doi:10.1159/000115306. PMID 2279233.
↑  Kim, MS; Jeanty, P; Turner, C; Benoit, B (January 2008). "Three-dimensional sonographic evaluations of embryonic brain development". J Ultrasound Med. 27 (1): 119–24. doi:10.7863/jum.2008.27.1.119. PMID 18096737.
↑  Budday, Silvia; Raybaud, Charles; Kuhl, Ellen (2014-01-01). "A mechanical model predicts morphological abnormalities in the developing human brain". Scientific Reports. 4: 5644. doi:10.1038/srep05644. ISSN 2045-2322. PMC 4090617. PMID 25008163.
1 2  Blakemore, S.J. (June 2012). "Imaging brain development: the adolescent brain". NeuroImage. 61 (2): 397–406. doi:10.1016/j.neuroimage.2011.11.080. PMID 22178817.
↑  Johnson, SB; Blum, RW; Giedd, JN (2009). "Adolescent maturity and the brain: the promise and pitfalls of neuroscience research in adolescent health policy". J Adolesc Health. 45 (3): 216–21. doi:10.1016/j.jadohealth.2009.05.016. PMC 2892678. PMID 19699416.
↑  Arain, M; Haque, M; Johal, L; Mathur, P; Nel, W; Rais, A; Sandhu, R; Sharma, S (2013). "Maturation of the adolescent brain". Neuropsychiatr Dis Treat. 9: 449–61. doi:10.2147/NDT.S39776. PMC 3621648. PMID 23579318.
แหล่งข้อมูลอื่น

Translating Time — a website providing translation of brain developmental times among different species
พัดชา

| พัดชา |
| --- | --- |
นามปากกา: พลอยน้ำผึ้ง, แพรไหมทอง
อาชีพ: นักเขียน
ผลงานที่สำคัญ: รอยมาร, เขาวานให้หนูเป็นสายลับ, สะดุดรัก, สามี, สองนรี, เล่ห์รตี
พัดชา เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายหญิงชาวไทยที่ไม่เปิดเผยตัวตน   ท่านมีผลงานแนวรักโรแมนติกมากกว่า 100 เรื่อง ตีพิมพ์ในนามปากกา พัดชา พลอยน้ำผึ้ง และแพรไหมทอง
นิยายของพัดชาสร้างเป็นละครโทรทัศน์หลายเรื่อง และยังประสบความสำเร็จจนมีการนำกลับมาสร้างใหม่หลายครั้ง  ได้แก่ รอยมาร สามี เขาวานให้หนูเป็นสายลับ สองนรี เล่ห์รตี กรงเกียรติยศ เขยลิเก เป็นต้น
ปัจจุบัน พัดชา มีผลงานตีพิมพ์ต่อเนื่องกับ สำนักพิมพ์ศิลปาบรรณาคาร