stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
| ด ค กสมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก |
| --- | --- |
 ออสเตรเลีย เมลเบิร์น ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย แคนาดา บริติชโคลัมเบีย ชิลี ชิลี จีน เจ้อเจียง ชิงหัว ปักกิ่ง ฟุ่ตัน USTC หนานจิง ฮ่องกง HKUST ฮ่องกง อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เคโอ เกียวโต โตเกียว โทโฮกุ โอซากะ วาเซดะ มาเลเซีย มาลายา เม็กซิโก เม็กซิโก มอนเตร์เรย์ นิวซีแลนด์ ออกแลนด์ ฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์ รัสเซีย ตะวันออกไกล สิงคโปร์ สิงคโปร์ เกาหลี เกาหลี โซล ยอนเซ โพฮัง KAIST ไต้หวัน ไต้หวัน ไทย จุฬาลงกรณ์ สหรัฐ Caltech สแตนด์ฟอร์ด แคลิฟอร์เนีย ออริกอน เซาเทิร์นแค วอชิงตัน
มหาสแดง

| มหาสแดง |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Pteridophyta
ชั้น:: Pteridopsida
อันดับ:: Cyatheales
วงศ์:: Cyatheaceae
สกุล:: Cyathea
สกุลย่อย:: Cyathea
ส่วน:: Alsophila
สปีชีส์:: C.  gigantea
ชื่อทวินาม
Cyathea gigantea (Wallich ex W. J. Hooker) Holttum, 1935

ชื่อพ้อง
 Alsophila gigantea Wallich ex W. J. Hooker, 1844
มหาสแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyathea gigantea) เป็นพืชในวงศ์ Cyatheaceae ที่เป็นพืชพื้นเมืองในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือและอินเดียใต้ ศรีลังกา เนปาล พม่า ไทย ลาว เวียดนาม มาเลเซีย จนถึงสุมาตราและชวาตะวันตก พบในที่สูง 600-1000 เมตร ต้นสูงได้ถึง 5 เมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ยาว 2-3 เมตร ฐานใบรูปหัวใจ พูใบลึก ใบย่อย ผิวใบเรียบเกลี้ยง กลุ่มของซอรัสอยู่ใกล้ฐานเส้นใบข้าง ซอรัสกลม ไม่มีอินดูเซียม มีความคล้ายคลึงกับ Cyathea glabra, Cyathea podophylla และ Cyathea subdubia
ยุทธการที่บึซรา

ยุทธการที่บึซรา เป็นสงครามที่ใหญ่ที่สุดของการบุกครองโปแลนด์โดยเยอรมัน ค.ศ.1939 ที่รบกันตั้งแต่วันที่ 9 ถึง 19 กันยายน ค.ศ.1939 ระหว่าง กองทัพโปแลนด์และกองทัพเยอรมัน มันเริ่มจากการโจมตีตอบโต้ของโปแลนด์ แต่กลับเป็นเยอรมันที่เป็นฝ่ายได้เปรียบทหารโปแลนด์และได้โปแลนด์ทางด้านตะวันตกไปทั้งหมด
ยุทธการที่บึซรา เกิดขึ้นทางตะวันตกของวอร์ซอ ใกล้กับแม่น้ำบึซรา การโจมตีฝ่าวงล้อมของโปแลนด์ได้รับความสำเร็จในช่วงแรก แต่ในที่สุดก็สะดุดลงหลังจากการโจมตีตอบโต้แบบเข้มข้นของเยอรมัน
ยุทธการได้รับการอธิบายว่า "เป็นการโต้กลับครั้งใหญ่ของโปแลนด์ในสงคราม" และ "การต่อสู้ที่ดุเดือดและรุนแรงที่สุดของสงครามในโปแลนด์ทั้งหมด"
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศอัฟกานิสถาน

รถของกองกำลังช่วยเหลือด้านความมั่นคงระหว่างประเทศที่กำลังขับผ่านคนเลี้ยงแกะ ณ จังหวัดกาปิซา, ประเทศอัฟกานิสถาน ในปี พ.ศ. 2550
ก่อนเกิดเหตุการณ์ความวุ่นวายทางการเมืองในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา ป่าไม้ใบหญ้าถูกทำลายเนื่องจากการเล็มหญ้าและการทำฟาร์มมานานหลายศตวรรษ ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตามการขยายตัวของจำนวนประชากร ในอัฟกานิสถาน การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและความกังวลทางเศรษฐกิจไม่ได้ขัดแย้งกัน โดยกว่า 44% ของประชากรมีอาชีพหลักคือการเลี้ยงสัตว์ และการทำฟาร์ม สวัสดิภาพของสิ่งแวดล้อมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อสวัสดิภาพทางเศรษฐกิจของประชาชน ในปี พ.ศ. 2550 องค์การอนามัยโลกเผยแพร่รายงานที่จัดอันดับให้อัฟกานิสถานเป็นประเทศที่มีอัตราการเสียชีวิตจากอันตรายที่เกิดจากสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุดในบรรดาประเทศทั่วโลก
การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ

การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศในอัฟกานิสถาน อุณหภูมิในประเทศเพิ่มขึ้น 1.8°C ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 ทำให้เกิดผลกระทบในวงกว้างต่อประเทศอัฟกานิสถาน จนกระทั่งเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ (เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ) จนเกิดความขัดแย้ง เพราะการพึ่งพาการเกษตรที่มากเกินไป ทำให้เกิดความยากลำบากต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างรุนแรง
ประกอบกับแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นไม่บ่อยมากนัก ภัยพิบัติที่เกี่ยวข้องกับสภาพอากาศ เช่น น้ำท่วม น้ำท่วมฉับพลัน หิมะถล่ม และหิมะตกหนักโดยเฉลี่ยส่งผลกระทบต่อผู้คน 200,000 คนทุกปี ก่อให้เกิดความสูญเสียต่อชีวิต ความเป็นอยู่ และทรัพย์สินจำนวนมหาศาล
แม้ว่าประเทศนี้จะมีส่วนที่ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนเพียงเล็กน้อยในเรื่องการปล่อยแก๊สเรือนกระจก แต่ภัยแล้งที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางสภาพอากาศนั้น กลับส่งผลกระทบต่ออัฟกานิสถานเป็นอย่างมาก
เนื่องจากปัจจัยทางการเมือง ภูมิศาสตร์ และสังคมที่รวมกัน อัฟกานิสถานจึงเป็นหนึ่งในประเทศที่เปราะบางต่อผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทางสภาพอากาศมากที่สุดในโลก
การตัดไม้ทำลายป่า

การตัดหรือโค่นต้นไม้เป็นสิ่งผิดกฎหมายในประเทศอัฟกานิสถาน เนื่องจากป่าไม้ในอัฟกานิสถานมีเพียงประมาณ 2.1% (หรือ 1,350,000 เฮกตาร์) ของพื้นที่ทั้งประเทศอัฟกานิสถานเท่านั้นที่เป็นป่า (ตามรายงานในปี พ.ศ. 2553) อย่างไรก็ตามในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเริ่มมีการปลูกต้นไม้ในเขตเมืองทั่วประเทศอัฟกานิสถานมากขึ้น แม้แต่ผู้นำทางจิตวิญญาณของกลุ่มตอลิบานก็สนับสนุนให้ปลูกต้นไม้เพิ่ม อัฟกานิสถานมีดัชนีความสมบูรณ์ของภูมิทัศน์ป่าไม้ 8.85/10 ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 15 ของโลกจาก 172 ประเทศ
ในอดีตชาวอัฟกันมีการพึ่งพาป่าไม้ในการใช้เป็นฟืน และรายได้ที่เกิดจากการส่งออกถั่วพิสตาชิโอและอัลมอนด์ ซึ่งเติบโตในป่าตามธรรมชาติในภาคกลางและภาคเหนือของประเทศ ซึ่งต่อมาในจังหวัดบาดกิส และ จังหวัดตาคาร์ สูญเสียพื้นที่ป่าพิสตาชิโอไปมากกว่า 50% จากกลุ่มพันธมิตรอย่าง Northern Alliance ที่ทำการถางป่าออกเนื่องจากอาจเป็นที่หลบซ่อนสำหรับการซุ่มโจมตีจากกลุ่มตาลีบัน นอกจากนี้ยังมีการใช้พื้นที่ป่าเป็นทุ่งสำหรับการเลี้ยงสัตว์และการเก็บถั่วเพื่อการส่งออก ดูเหมือนจะทำให้ต้นไม้ในป่าแห่งนี้เติบโตใหม่ได้ยากยิ่งขึ้น
อัฟกานิสถานสูญเสียพื้นที่ป่าไปเกือบครึ่ง ในป่าทึบทางตะวันออกของ จังหวัดนันการ์ฮาร์, จังหวัดโกนาร์, จังหวัดนูเรสถาน และจังหวัดอื่น ๆ จากการเก็บเกี่ยวไม้โดยพวกมาเฟียค้าไม้ แม้ว่าการตัดไม้จะผิดกฎหมาย แต่ผลกำไรจากการส่งออกไม้ไปยังปากีสถานที่อยู่ใกล้เคียงนั้นสูงมาก เหตุผลก็คือรัฐบาลปากีสถานมีการปกป้องป่าไม้อย่างแน่นหนา พวกมาเฟียค้าไม้จึงย้ายไปทำการตัดต้นไม้ในอัฟกานิสถานแทน ท่อนซุงนี้ไม่เพียงแต่จะถูกส่งไปยังเมืองเปชาวาร์เท่านั้น แต่ยังส่งไปยังอิสลามาบัด ราวัลปินดี และละฮอร์ด้วย ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง อย่างไรก็ตามรัฐบาลอัฟกานิสถานก็ได้จัดตั้งเจ้าหน้าที่อุทยานพิเศษเพื่อติดตามและหยุดกิจกรรมเหล่านี้
เมื่อป่าที่คอยปกคลุมพื้นดินมีจำนวนที่ลดลง ดินก็จะให้ผลผลิตทางการเกษตรน้อยลงเรื่อย ๆ ส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของประชาชนในชนบท และจากภัยพิบัติน้ำท่วมได้ทำการชะล้างพื้นที่เกษตรกรรมและทำลายบ้านเรือน การสูญเสียพืชพรรณยังก่อให้เกิดความเสี่ยงที่จะเกิดน้ำท่วมสูงขึ้น ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นอันตรายต่อประชาชนเท่านั้น แต่ยังทำให้เกิดการพังทลายของดินและลดปริมาณพื้นที่สำหรับทำการเกษตรอีกด้วย เพื่อลดการทำลายล้างนี้ MAIL พยายามทำให้อัฟกานิสถานกลับมาเขียวขจีอีกครั้งด้วยการปลูกต้นไม้หลายล้านต้นทุกฤดูใบไม้ผลิ โดยเฉพาะในวันที่ 10 มีนาคม ซึ่งเป็นวันปลูกต้นไม้แห่งชาติของประเทศ
สัตว์ป่า

การล่าสัตว์เป็นสิ่งผิดกฎหมายในอัฟกานิสถาน เนื่องจากสัตว์ป่าส่วนใหญ่ของประเทศกำลังเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ในปี พ.ศ. 2557 มีการลักลอบนำนกราว 5,000 ตัวออกจากอัฟกานิสถาน ซึ่งรวมถึงนกเหยี่ยว เหยี่ยว และห่าน ในปี พ.ศ. 2549 อัฟกานิสถานและสมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่าได้เริ่มโครงการระยะเวลา 3 ปีเพื่อปกป้องสัตว์ป่าและแหล่งที่อยู่อาศัยในอุทยานแห่งชาติแบนเดแอมีร์ และอุทยานแห่งชาติ Wakhan
สัตว์ป่า > รายชื่อสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์

หมีดำเอเชีย (Ursus thibetanus)
เหยี่ยว
อีแร้งฮูบาระ (Chlamydotis undulata)
แกะมาร์โคโปโล (Ovis ammon polii)
Markhor (Capra falconeri)
ไซบีเรียนเครน (Grus leucogeranus)
เสือดาวหิมะ (Uncia uncia)
Urial (Ovis orientalis)
แพะป่า (Capra aegagrus)
สัตว์ป่า > รายชื่อสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง

Corn crake (Crex crex)
อินทรีจักรวรรดิตะวันออก (Aquilla heliaca)
อินทรีลายจุด (Aquilla clanga)
นกชวาน้อย (Falco naumanni)
เป็ดลายหินอ่อน (Marmaronetta angustirostris)
Pallas's fish eagle (Haliaeetus leucoryphus)
Sociable lapwing (Vanellus gregaria)
เป็ดหัวขาว (Oxyura leucocephala)
นกพิราบตาเหลือง (Columba hodgsonii)
ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับสถานะของซาลาแมนเดอร์ Batrachuperus mustersi ซึ่งพบได้เฉพาะในเทือกเขาฮินดูกูช
การจัดการน้ำ

น้ำจืดส่วนใหญ่ของอัฟกานิสถานไหลตามแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวไปยังประเทศเพื่อนบ้าน สิ่งนี้เป็นประโยชน์ต่อธรรมชาติของประเทศเหล่านั้น แต่ไม่ใช่อัฟกานิสถาน ภัยคุกคามหลักต่อการจัดหาน้ำของอัฟกานิสถานคือภัยแล้ง ซึ่งสร้างปัญหาการขาดแคลนน้ำของชาวอัฟกานิสถานหลายล้านคนในอดีต วิกฤตการณ์ทางการเกษตรที่เกิดขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2544 ได้ขับเคลื่อนครอบครัวหลายพันครอบครัวจากชนบทสู่เมือง เพื่อแก้ปัญหาภัยแล้ง ได้มีการเจาะบ่อน้ำลึกเพื่อการชลประทาน ซึ่งช่วยลดระดับน้ำใต้ดิน ระบายน้ำใต้ดินเพิ่มเติม ซึ่งต้องอาศัยน้ำฝนมาทดแทน
จากข้อมูลของยูนิเซฟ มีเพียงประมาณ 67% ของประชากรอัฟกานิสถานเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงน้ำดื่มสะอาดได้ จำนวนนี้คาดว่าจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในอนาคต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรุงคาบูลหลังจากเขื่อน Shah wa Arus และ Shahtoot เสร็จสิ้น  โดยประเทศหลักที่ช่วยให้อัฟกานิสถานจัดการทรัพยากรน้ำได้ดีขึ้นคืออินเดียและเยอรมัน
ระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึง พ.ศ. 2546 พื้นที่ชุ่มน้ำ Sistan ประมาณ 99% แห้งแล้ง เป็นผลจากความแห้งแล้งอย่างต่อเนื่องและขาดการจัดการน้ำที่ดี พื้นที่ชุ่มน้ำซึ่งเป็นพื้นที่สำคัญสำหรับสำหรับการเพาะพันธุ์นกน้ำที่อพยพมา รวมทั้งนกดัลเมเชียน เพลิแคนและนกเป็ดน้ำลายหินอ่อน ได้ให้น้ำเพื่อการชลประทานทางการเกษตรมาเป็นเวลาอย่างน้อย 5,000 ปี  พวกมันถูกเลี้ยงโดยแม่น้ำ Helmand และ Farah ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ย 98% ในปีที่แห้งแล้งระหว่างปี พ.ศ. 2544 – 2546 เช่นเดียวกับในพื้นที่อื่น ๆ ของประเทศ การสูญเสียพืชพรรณธรรมชาติส่งผลให้เกิดการพังทลายของดิน ทำให้พายุทรายพัดถล่มหมู่บ้านมากถึง 100 แห่งภายในปี พ.ศ. 2546
อ่างเก็บน้ำและเขื่อนที่สำคัญบางแห่งมีดังต่อไปนี้:
อุทยานแห่งชาติแบนเดแอมีร์ (จังหวัดบามียัน)
Dahla Dam (จังหวัดกันดะฮาร์)
Darunta Dam (จังหวัดนันการ์ฮาร์)
Kajaki Dam (จังหวัดเฮลมันด์)
Kamal Khan Dam (จังหวัดนิมรุซ)
Naghlu Dam (จังหวัดคาบูล)
Qargha Reservoir (จังหวัดคาบูล)
Salma Dam (Afghan-India Friendship Dam) (จังหวัดเฮราต)
Sardeh Dam between (จังหวัดกัซนี และจังหวัดปักติกา)
มลพิษ

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 พลเมืองอัฟกานิสถานกว่า 5 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในปากีสถานและอิหร่านได้เดินทางกลับไปยังอัฟกานิสถาน หลายคนตั้งรกรากอยู่ในเมืองใหญ่ โดยเฉพาะในกรุงคาบูล กันดะฮาร์ เฮราต มะซารีซารีฟ และจาลาลาบัด
มลพิษ > มลพิษทางอากาศ

มลพิษทางอากาศในเมืองใหญ่ของอัฟกานิสถานกำลังเป็นปัญหาร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน ชาวกรุงคาบูลต้องทนทุกข์ทรมานจากมลพิษทางอากาศมากที่สุด ชาวคาบูลกว่า 2,000 คนเสียชีวิตจากมลพิษทางอากาศในแต่ละปี ยานพาหนะจำนวนมากในเมืองเป็นสาเหตุหลักของการเกิดมลพิษเหล่านี้
ในระดับประเทศ มีคนประมาณ 5,000 คนเสียชีวิตจากมลพิษทางอากาศ โดยมีแหล่งข่าวบางแห่งระบุจำนวนผู้เสียชีวิตที่สูงกว่ามากในอดีต และยานพาหนะยังถูกตำหนิว่าเป็นต้นเหตุของมลพิษทางอากาศในเมืองอื่น ๆ เช่นกัน
มลพิษ > ของเสียและอุตสาหกรรม

อัฟกานิสถานขาดระบบบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสมมาเป็นเวลานาน ในปี พ.ศ. 2545 โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติพบว่าการขาดระบบการจัดการขยะทำให้เกิดสภาพที่เป็นอันตรายในพื้นที่เมืองหลายแห่ง ในเขต 5 และ 6 ของกรุงคาบูล ขยะในครัวเรือนและทางการแพทย์ถูกทิ้งบนถนน ของเสียจากมนุษย์ถูกบรรจุอยู่ในท่อระบายน้ำเปิด ซึ่งไหลลงสู่แม่น้ำคาบูลและปนเปื้อนในน้ำดื่มของเมือง
มีการใช้พื้นที่ทิ้งขยะในเมืองแทนการฝังกลบที่มีการจัดการในกรุงคาบูล กันดะฮาร์ และเฮราต โดยมักไม่มีการปกป้องแม่น้ำและแหล่งน้ำใต้ดินในบริเวณใกล้เคียง ขยะทางการแพทย์จากโรงพยาบาลบางครั้งถูกกำจัดในที่ทิ้งขยะร่วมกับขยะอื่น ๆ ของเมือง ทำให้น้ำและอากาศปนเปื้อนด้วยแบคทีเรียและไวรัส
การขาดการจัดการสิ่งปฏิกูลไม่ใช่เรื่องเฉพาะในกรุงคาบูล ในเขตชานเมืองท่อระบายน้ำแบบเปิดเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับการบำบัดน้ำเสียนั้นไม่ใช่ น้ำประปาในเมืองส่วนใหญ่ปนเปื้อนเชื้อ Escherichia coli และแบคทีเรียอื่น ๆ
โรงกลั่นน้ำมัน เป็นอีกแหล่งหนึ่งของการปนเปื้อนในน้ำที่ เฮราต และ มะซารีซารีฟ การรั่วไหลของน้ำมันดิบ ซึ่งไม่มีการควบคุมและมีไฮโดรคาร์บอนในระดับที่ไม่ปลอดภัยมีไหลลงสู่แหล่งน้ำในที่อยู่อาศัยของประชาชน
มลพิษ > การทิ้งกากนิวเคลียร์โดยปากีสถาน

ในปี 2551 รัฐบาลอัฟกานิสถานระบุว่ากำลังสอบสวนข้อกล่าวหาว่าปากีสถานทิ้งกากนิวเคลียร์ บริเวณทางตอนใต้ของอัฟกานิสถานระหว่างการปกครองของตอลิบานในช่วงปลายทศวรรษ 1990
กราฟแสดงการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิในอัฟกานิสถานระหว่างปี พ.ศ. 2444 ถึง พ.ศ. 2564
กองทัพทหารสหรัฐฯ ในอัฟกานิสถาน ขณะทำการเข้าสกัดกั้นไม้ผิดกฎหมาย เนื่องจากมักถูกลักลอบตัดผ่านหุบเขา Narang ของจังหวัดโกนาร์ ไปยังประเทศปากีสถาน ในปี พ.ศ. 2552
เสือดาวหิมะ
ไซบีเรียนเครน
คลองทั่วไปที่สร้างขึ้นเพื่อการชลประทาน
อ่างเก็บน้ำของเขื่อน Kajaki ในจังหวัด Helmand ที่มีทางน้ำล้น
คาบูล เมืองที่มีมลพิษทางอากาศสูงที่สุดในอัฟกานิสถาน
ประเทศเอสโตเนียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

ประเทศเอสโตเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอสโตเนียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 17 คน ใน 7 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเอสโตเนียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา: 
รวม:
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Hans-Christian Hausenberg | Long jump | 7.33 | 2 Q | NM | NM |
| Sander Moldau | Pole vault | 4.70 | 11 qB | 4.50 | 12 |
| Kert Piirimäe | Shot put | 19.36 | 5 Q | 19.55 | 5 |
| Georg Kaspar Räni | Hammer throw | 67.96 | 11 qB | 67.17 | 12 |
| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> ระยะทาง | รอบคัดเลือก> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ระยะทาง | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Valeria Radajeva | Shot put | 13.31 | 15 qB | 13.68 | 14 |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Karl Luht | 50 m backstroke | 26.46 | 11 Q | 26.49 | 14 | did not advance | did not advance |
| Karl Luht | 100 m backstroke | 58.62 | 29 | did not advance | did not advance | did not advance | did not advance |
| Daniel Zaitsev | 50 m butterfly | 24.61 | 5 Q | 24.39 | 5 Q | 24.57 | 7 |
| Daniel Zaitsev | 100 m butterfly | 55.55 | 15 Q | 55.39 | 15 | did not advance | did not advance |
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Karleen Kersa | 50 m breaststroke | 32.66 | 15 Q | 32.82 | 14 | did not advance | did not advance |
| Karleen Kersa | 100 m breaststroke | 1:13.04 | 20 | did not advance | did not advance | did not advance | did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศเอสโตเนียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเอสโตเนียในโอลิมปิกเยาวชน
รายชื่อนักกีฬาเอสโตเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกเยาวชน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 ที่ หนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   ทีมผสม  |  |
ฟรีเพลย์

| ฟรีเพลย์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
แนวเพลง: ป็อปร็อก , ป็อปพังก์
ช่วงปี: พ.ศ. 2548 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: กรีนบีนส์

สมาชิก: รตะ โพอุทัย (เพชร) - กีต้าร์   วีร ถนอมรัตน์ (เบิร์ธ) - กีต้าร์  พิริยะ เพชรายุทธพร (แก้ว) - กีต้าร์  ปุญญดนย์ บุณยทัต (ลูกคุณ) - กลอง  สหัสชา ต.แสงจันทร์ (ไปป์) - เบส  ธุชพงศ์ ชุมสาย ณ อยุธยา (ฟิลลิป) - คีย์บอร์ด  
ฟรีเพลย์ (Freeplay) เป็นวงดนตรีแนว pop rock ที่ถูกคัดสรรโดย “อัลเบิร์ต ยูเอชที” และทีมโปรดิวเซอร์ของแกรมมี่ อัลบั้มชุดแรกมีเพลงฮิตอย่าง "ชอบสั่ง" และอัลบั้มชุดที่ 2 ของพวกเขา “Play2”กับแนวดนตรี Pop Rock ตามแบบฉบับของ Freeplay
สมาชิก

รตะ โพอุทัย (เพชร) - กีต้าร์  เกิดวันที่ 8 เมษายน  2530
การศึกษา : มัธยมศึกษา โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร
ปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
วีร ถนอมรัตน์ (เบิร์ธ) - กีต้าร์  เกิดวันที่ 15 ตุลาคม  2529
การศึกษา : มัธยมศึกษา โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร
ปริญญาตรี SAE Institute in Bangkok Thailand
พิริยะ เพชรายุทธพร (แก้ว) - กีต้าร์   เกิดวันที่ 19 ตุลาคม  2529
การศึกษา : มัธยมศึกษา โรงเรียนเซนต์คาเบรียล
ปริญญาตรี คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปุญญดนย์ บุณยทัต (ลูกคุณ) - กลอง  เกิดวันที่ 5 ธันวาคม  2530
การศึกษา : มัธยมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร
ปริญญาตรี คณะดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
สหัสชา ต.แสงจันทร์ (ไปป์) - เบส  เกิดวันที่ 27 มีนาคม  2530
การศึกษา : มัธยมศึกษา โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
ปริญญาตรี คณะดุริยางคศิลป์ เอกดนตรีเบส + Music Business มหาวิทยาลัยมหิดล
ธุชพงศ์ ชุมสาย ณ อยุธยา (ฟิลลิป) - คีย์บอร์ด  เกิดวันที่ 18 เมษายน  2528
การศึกษา : มัธยมศึกษา โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
ปริญญาตรี BBA จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผลงานเพลง > ซิงเกิ้ล

| ปี พ> ศ. | ชื่อเพลง |
| --- | --- |
2552: ดอก
ผลงานเพลง > อัลบั้ม Freeplay

| ชื่ออัลบั้ม | ข้อมูลอัลบั้ม | รายชื่อเพลง | เพลงฮิต |
| --- | --- | --- | --- |
| Freeplay |  วางแผง 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548  สังกัด GMM Grammy |  ชอบสั่ง  Sense  ยังคิดถึงเธอ  เพื่อนเรียนพิเศษ  อยู่ที่เธอ  ขอโดนอีกที  ถีบฉันหน่อย  กระโดด  กำลังใจ  ไม่ได้เกิดมาเพื่อรักเธอ  อยากบอกเธอ |  ชอบสั่ง  อยู่ที่เธอ  อยากบอกเธอ |
ผลงานเพลง > อัลบั้ม Play 2

| ชื่ออัลบั้ม | ข้อมูลอัลบั้ม | รายชื่อเพลง | เพลงฮิต |
| --- | --- | --- | --- |
| Play 2 |  วางแผง 19 ธันวาคม พ.ศ. 2549  สังกัด GMM Grammy |  ใจไม่รักดี  แฟนเทวดา  จริงใจ  ฉันหาหัวใจของฉันไม่เจอ  Lonely Lonely  Bangkok Bangkok  ความรู้สึกช้า  ตัดเธอไม่ได้  เป็นอย่างงี้ตั้งแต่เกิดเลย  ลองดี  นิดนึง |  ใจไม่รักดี  แฟนเทวดา  ความรู้สึกช้า |
ประวัติศาสตร์จังหวัดภูเก็ต

ตราประจำจังหวัดภูเก็ต
ประวัติศาสตร์จังหวัดภูเก็ต
เดิมคำว่า ภูเก็ต นั้นใช้คำว่า "ภูเก็จ" อันแปลว่าเมืองแก้ว ตรงกับความหมายเดิมซึ่งชาวทมิฬเรียก มณีคราม ตามหลักฐาน พ.ศ. 1568 ภูเก็ตเป็นที่รู้จักของนักเดินเรือที่ใช้เส้นทางระหว่างจีนกับอินเดีย โดยผ่านแหลมมลายู หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดก็คือ หนังสือภูมิศาสตร์และแผนที่เดินเรือของปโตเลมี เมื่อประมาณ พ.ศ. 700 กล่าวถึงการเดินทางจากแหลมสุวรรณภูมิลงมาจนถึงแหลมมลายู
จากประวัติศาสตร์ไทย ภูเก็ตเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรตามพรลิงก์ ต่อมาจนถึงสมัยอาณาจักรศิริธรรมนคร เรียกเกาะภูเก็ตว่า เมืองตะกั่วถลาง เป็นเมืองที่ 11 ใน 12 เมืองนักษัตร โดยใช้ตราเป็นรูปสุนัข จนถึงสมัยสุโขทัย เมืองถลางไปขึ้นกับเมืองตะกั่วป่า ในสมัยอยุธยา ชาวฮอลันดามาสร้างสถานที่เก็บสินค้าเพื่อรับซื้อแร่ดีบุกจากเมืองภูเก็ต
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ได้เกิดสงครามเก้าทัพขึ้น พระเจ้าปดุง กษัตริย์ของประเทศพม่าในสมัยนั้น ได้ให้แม่ทัพยกทัพมาตีหัวเมืองปักษ์ใต้ เช่น ไชยา นครศรีธรรมราช และให้ยี่หวุ่นนำกำลังทัพเรือพล 3,000 คนเข้าตีเมืองตะกั่วป่า เมืองตะกั่วทุ่ง และเมืองถลาง ซึ่งขณะนั้นเจ้าเมืองถลาง (พระยาพิมลอัยาขัน) เพิ่งถึงแก่อนิจกรรม ท่านผู้หญิงจัน ภรรยา และคุณมุก น้องสาว จึงรวบรวมกำลังต่อสู้กับพม่าจนชนะเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2328 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ท่านผู้หญิงจันเป็น ท้าวเทพกระษัตรี และคุณมุกเป็นท้าวศรีสุนทร
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รวบรวมหัวเมืองชายทะเลตะวันตกตั้งเป็น มณฑลภูเก็จ และเมื่อปี พ.ศ. 2476 ได้ยกเลิกระบบมณฑลเทศาภิบาล เปลี่ยนมาเป็น จังหวัดภูเก็ต จนถึงปัจจุบัน
รัตนะ > ยุคก่อนประวัติศาสตร์

การค้นหาหลักฐานร่องรอยของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์ในภูเก็ต ไม่ได้พบหลักฐานที่อยู่อาศัย เช่น ถ้ำหรือเพิงผา คงพบแต่เครื่องมือหิน โดยเฉพาะขวานหินขัดหรือที่ชาวบ้านเรียกว่าขวานฟ้าแต่มีลักษณะไม่สมบูรณ์นัก ที่ได้พบจากเหมืองแร่และใต้พื้นดินที่ทับถมกันมานาน ในเรื่องถิ่นที่อยู่อาศัยในเกาะภูเก็ตนั้นมีความเปลี่ยนแปลงทางสภาพภูมิศาสตร์มากกว่าพังงาและกระบี่ ซึ่งถ้ำหรือเพิงผาอาจถูกลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ทำลายจนไม่เหลือหลักฐาน
ชนเผ่าดั้งเดิมของภูเก็ตนั้น นักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีส่วนใหญ่มีความเห็นว่าชนเผ่าดั้งเดิมที่พบเห็นได้ในปัจจุบันในคาบสมุทรมลายูได้แก่ ชาวซาไก (Sakai) และชาวเลหรือชาวน้ำ (C'hau Nam) ชาวซาไกซึ่งมีลักษณะคล้ายพวกเซมัง (Semang) ซึ่งปัจจุบันอาศัยอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรมลายู สันนิษฐานว่าชาวซาไกได้เดินทางมาตั้งถิ่นฐานในบริเวณเกาะถลาง (ภูเก็ต) ต่อมาได้มีชนชาติมอญจากพะโคมาอยู่ในดินแดนแถบนี้คือ พวกเซลัง (Selang หรือ Salon) กลุ่มคนพวกนี้ชำนาญในการดำน้ำ จึงเรียกว่าชาวน้ำ (C'hau Nam) กลุ่มคนพวกนี้ยังอาศัยอยู่ในหลายเกาะแถบอันดามันจนถึงปัจจุบัน แต่ชาวซาไกปัจจุบันไม่พบในจังหวัดภูเก็ต เนื่องจากชาวเผ่านี้รักสงบกลัวคนแปลกหน้า ฉะนั้นเมื่อมีคนต่างเผ่า ต่างหน้าตา อพยพเข้ามาอาศัยมากขึ้น ชาวซาไกก็หนีถอยร่นเข้าป่าลึก ในที่สุดข้ามเขาไปอยู่ในแผ่นดินใหญ่ฟากตะวันออกได้แก่ ตรัง พัทลุง สงขลา ยะลา และนราธิวาส ทำให้ภูเก็ตคงเหลือแต่ชาวเลที่ยังคงดำรงชีวิตอยู่ แต่ตามหลักฐานอาจมีชาวมอญ ชาวอินเดีย ชาวไทย ชาวจีนและชาวพม่าเข้ามาตั้งถิ่นฐานในภูเก็ตด้วยเนื่องจากลักษณะบ้านเรือนในโบราณมีลักษณะเช่นเดียวกับบ้านชาวมอญที่เมืองมะริด และอาจสมรสกันจนเกิดเป็นชนรุ่นใหม่
รัตนะ > ยุคอาณาจักรตามพรลิงก์ และอาณาจักรศิริธรรมนคร (ศรีวิชัย)

อาณาจักรตามพรลิงก์และอาณาจักรศิริธรรมนครมีความสำคัญต่อภูเก็ตค่อนข้างมาก เนื่องจากศูนย์กลางของอาณาจักรอยู่แถบภาคใต้มีอำนาจครอบคลุมคาบสมุทรมลายูโดยตลอดเป็นเวลาถึง 600 ปีระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-18 แต่ไม่มีโบราณวัตถุของสมัยศรีวิชัยในภูเก็ต แต่ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานในแถบนี้อย่างมั่นคง
หลักฐานทางโบราณคดีเช่น ตำนาน พงศาวดาร ตลอดจนประวัติศาสตร์ ได้กล่าวถึงตำนานเมืองนครศรีธรรมราชก็ได้ระบุว่าในบรรดาเมืองสิบสองนักษัตรของนครศรีธรรมราชโบราณนั้น"เมืองตะกั่วถลาง"เป็นเมืองลำดับที่ 11 ชื่อว่า"เมืองสุนัขนาม"หรือเมืองประจำปีจอ มีตราประจำเมืองเป็นรูปสุนัข และผู้ปกครองภูเก็ตสมัยนั้นได้ถือรูปสุนัขมายกย่องนับถือ ซึ่งเมืองนี้อาจตั้งอยู่ที่อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต มีตำบลหนึ่งทางตะวันตกชื่อว่า ตำบลกมลา แต่ชาวบ้านโบราณเรียกว่า "บ้านกราหม้า" มีความหมายว่าหมู่บ้าน"ตราหมา"ซึ่งตรงกับตราประจำเมือง"สุนัขนาม"ในอดีต
จากหมู่บ้านกมลามามีพื้นที่ราบกว้างใหญ่ติดต่อเข้าสู่ภูเก็จฝั่งตะวันออก ในระหว่างฟากตะวันตกกับฟากตะวันออกของที่ราบนี้ มีหมู่บ้านชื่อว่า"บ้านมานิค"ซึ่งมาจากคำภาษาทมิฬโบราณ แปลว่า ทับทิม หรือ แก้ว มีการสันนิษฐานว่าเป็นชื่อผันแปรมาจากคำว่า "มนิกกิมัม"ในจารึกภาษาทมิฬที่พบจากอำเภอตะกั่วป่าใกล้ๆกับเทวรูปในศาสนาพราหมณ์ ลัทธิไวษณพนิกายซึ่งถูกทิ้งอยู่ในเขาพระนารายณ์นานมาแล้ว คำว่า "มนิกกิมัม"แปลว่า"เมืองทับทิม" หรือ "เมืองแก้ว"
หลังจากนั้น ทมิฬโจฬะได้เข้าครอบครองอาราจักรตามพรลิงก์ จากพ.ศ. 1586 จนถึง พ.ศ. 1602 เป็นเวลาประมาณ 34 ปี กษัตริย์แห่งตามพรลิงก์สามารถขับไล่พวกทมิฬโจฬะออกไปได้สำเร็จ แล้วตั้งศิริธรรมนครขึ้นเป็นศูนย์กลางแห่งใหม่ของอาณาจักรไทยภาคใต้ สามรถดำรงอิสรภาพนานประมาณ 220 ปีก็ต้องสูญเสียเอกราชให้แก่อาณาจักรสุโขทัยในปีพ.ศ. 1823