stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุคไทรแอสซิก

ยุคไทรแอสซิก (อังกฤษ: Triassic) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก ตรงกับช่วงเวลาประมาณ 251 ± 0.4 ถึง 199.6 ± 0.6 ล้านปีก่อน ยุคไทรแอสซิกเป็นยุคแรกของมหายุคมีโซโซอิก อยู่หลังยุคเพอร์เมียนและอยู่หน้ายุคจูแรสซิก จุดเริ่มต้นและสิ้นสุดยุคไทรแอสซิกกำหนดจากเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดการสูญพันธุ์มากมาย ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวสามารถกำหนดจากชั้นหินได้แน่นอน แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นยังไม่สามารถระบุได้ละเอียดจริง ๆ มีค่าความผิดพลาดได้หลายล้านปี
ในยุคไทรแอสซิก สิ่งมีชีวิตทั้งบนบกและในทะเลมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ จากพื้นผิวโลกที่มีสภาพแย่ลงอย่างรวดเร็วหลังการสูญพันธุ์ในช่วงรอยต่อระหว่าง ยุคเพอร์เมียน และ ยุคไทรแอสซิก ปะการังในกลุ่มเฮกซะคอราลเลีย (hexacorallia) ถือกำเนิดขึ้น พืชดอกอาจจะวิวัฒนาการในยุคนี้ รวมกระทั่งสัตว์มีกระดูกสันหลังที่บินได้คือเทอโรซอร์ (Pterosaur)
แหล่งข้อมูลอื่น

Overall introduction เก็บถาวร 2005-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
'The Triassic world' เก็บถาวร 2016-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Douglas Henderson's illustrations of Triassic animals[ลิงก์เสีย]
Paleofiles page on the Triassic extinctions เก็บถาวร 2017-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Examples of Triassic Fossils
บรามอลล์เลน

| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: บรามอลล์เลน เชฟฟีลด์ S2 4SU
พิกัด: 53°22′13″N 1°28′15″W﻿ / ﻿53.37028°N 1.47083°W﻿ / 53.37028; -1.47083
ขนส่งมวลชน: Granville Road/The Sheffield College (Sheffield Supertram)
เจ้าของ: สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
ความจุ: 32,702 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 112 x 72 yards (pitch) 258 x 267 yards (full site, see map)
พื้นผิว: Desso GrassMaster
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 1855
เปิดใช้สนาม: 30 เมษายน ค.ศ. 1855
ปรับปรุง: ค.ศ. 1966 (สร้างอัฒจันทร์บรามอลล์เลน) ค.ศ. 1975 (สร้างอัฒจันทร์ฝั่งใต้) ค.ศ. 1991 (สร้างอัฒจันทร์ค็อป) ค.ศ. 1994 (ติดเก้าอี้) ค.ศ. 1996 (ปรับปรุงอัฒจันทร์จอห์นเซนต์)  ค.ศ. 2006 (ปรับปรุงอัฒจันทร์บรามอลล์เลน)
ต่อเติม: ค.ศ.2001 (สร้างมุมอัฒจันทร์ค็อป) ค.ศ.2006 (สร้างอัฒจันทร์เวสต์ฟีลด์เฮลท์)
สถาปนิก: (John St Stand) Ward McHugh Associates
การใช้งาน
Yorkshire CCC (จนถึง ค.ศ. 1975) (1855–1893)  เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด (ค.ศ. 1889–ปัจจุบัน)
บรามอลล์เลน เป็นสนามกีฬาฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่เมืองเชฟฟีลด์ ประเทศอังกฤษ โดยเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดนับตั้งแต่ ค.ศ. 1889 และเป็นสนามกีฬาที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของโลกที่ยังคงใช้งานอยู่ เป็นรองเพียงฟีลด์มิลล์ของแมนส์ฟีลด์ทาวน์
แหล่งข้อมูลอื่น

Visitors' Guide to Bramall Lane from Sheffield United official website
when Bramall Lane was a first-class Cricket Ground from CricInfo
| ด ค กสนามแข่งขันในพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กูดิสันพาร์ก  เคนิลเวิร์ทโรด  เครเวนคอตทิจ  ซิตีกราวด์  ซิตีออฟแมนเชสเตอร์  เซนต์เจมส์พาร์ก  เซลเฮิสต์พาร์ก  ดีนคอร์ต  ทอตนัมฮอตสเปอร์  เทิร์ฟมัวร์  บรามอลล์เลน  เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม  ฟัลเมอร์  มอลินิว  ลอนดอนสเตเดียม  วิลลาพาร์ก  สแตมฟอร์ดบริดจ์  เอมิเรตส์สเตเดียม  แอนฟีลด์  โอลด์แทรฟฟอร์ด 
อดีต:  เบ็ต365 สเตเดียม  Bloomfield Road  Boundary Park  คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม  แคร์โรว์โรด  County Ground  ดีดับเบิลยูสเตเดียม  อีวุดพาร์ก  Fratton Park  ฮิลส์โบโร  KCOM Stadium  เกิร์กลีส์  ลิเบอร์ตีสเตเดียม  ลอฟตัสโรด  มาเดสกีสเตเดียม  Oakwell  Portman Road  ไพรด์พาร์ก  ริเวอร์ไซด์  สเตเดียมออฟไลต์  เซนต์แอนดรูว์  University of Bolton Stadium  เดอะฮอว์ทอนส์  The Valley  Valley Parade  วิคาริจโรด  เวมบลีย์  คิงเพาเวอร์สเตเดียม  เซนต์แมรีส์สเตเดียม  เอลแลนด์โรด 
ถูกทำลาย:  Ayresome Park  Baseball Ground  บุลินกราวนด์  Burnden Park  The Dell  Filbert Street  ไฮบิวรี  Highfield Road  เมนโรด  Roker Park  ไวต์ฮาร์ตเลน
ยีสต์

| ยีสต์ |
| --- | --- |

ยีสต์ชนิด Saccharomyces cerevisiae.

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน:: Eukaryota
อาณาจักร:: Fungi

การแบ่งชั้นทั่วไป
  Ascomycota  (sac fungi)  Saccharomycotina  (true yeasts)   Taphrinomycotina Schizosaccharomycetes  (fission yeasts)  Basidiomycota  (club fungi)  Urediniomycetes Sporidiales 
ยีสต์ หรือ ส่าเหล้า (อังกฤษ: yeast) คือ รากลุ่มหนึ่งที่ส่วนใหญ่เป็นเซลล์เดี่ยว มีรูปร่างหลายแบบ เช่น รูปร่างกลม รี สามเหลี่ยม รูปร่างแบบมะนาว ฝรั่ง เป็นต้น ส่วนใหญ่มีการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ โดยวิธีการแตกหน่อ พบทั่วไปในธรรมชาติในดิน ในน้ำ ในส่วนต่างๆ ของพืช ยีสต์บางชนิดพบอยู่กับแมลง และในกระเพาะของสัตว์บางชนิด แต่แหล่งที่พบยีสต์อยู่บ่อยๆ คือแหล่งที่มีน้ำตาลความเข้มข้นสูง เช่น น้ำผลไม้ที่มีรสหวาน ยีสต์ที่มีอยู่ตามธรรมชาติ มักจะปนลงไปในอาหาร เป็นเหตุให้อาหารเน่าเสียได้
ยีสต์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดเล็กมาก มีเยื่อหุ้มนิวเคลียส (eukaryotic micro-organisms) จัดอยู่ในกลุ่มจำพวกเห็ด รา (Fungi)  มีทั้งที่เป็นประโยชน์และโทษต่ออาหาร  มีการนำยีสต์มาใช้ประโยชน์นานมาแล้ว โดยเฉพาะการผลิตอาหารที่มีแอลกอฮอล์  จากคุณสมบัติที่มีขนาดเล็กมาก  สามารถเพาะเลี้ยงให้เกิดได้ในเวลาอันรวดเร็ว  และวิธีการไม่ยุ่งยาก  ทำให้ยีสต์เริ่มมีบทบาทที่สำคัญในวงการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  โดยสามารถนำมาใช้เป็นอาหารสำหรับเลี้ยงอาหารธรรมชาติที่สำคัญอีกทีหนึ่ง เช่น ไรแดง โรติเฟอร์ และอาร์ทีเมีย
ประวัติ

ยีสต์เป็นจุลินทรีย์ที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณถึงกับมีผู้กล่าวว่า ยีสต์เป็นจุลินทรีย์ชนิดแรกที่มนุษย์นำมาใช้ รายงานแรกเกี่ยวกับการใช้ยีสต์ คือการผลิตเบียร์ชนิดหนึ่งที่เรียกว่า Heineken เมื่อประมาณ 6,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช คนไทยรู้จักใช้ประโยชน์จากยีสต์มาเป็นเวลานาน เช่นในการทำอาหารหมักบางชนิด ได้แก่ ข้าวหมาก ปลาแจ่ว เครื่องดองของเมาหลายชนิดเช่น อุ สาโท และกระแช่ เป็นต้น ปัจจุบันมีการนำยีสต์มาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมหลายประเภท เป็นต้นว่าการผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ชนิดต่างๆเช่น เบียร์ ไวน์ และวิสกี้ การผลิตเอทิลแอลกอฮอล์เพื่อใช้เป็นสารเคมี และเชื้อเพลิง การผลิตเซลล์ยีสต์ เพื่อใช้เป็นยีสต์ขนมปังและเป็นโปรตีนเซลล์เดียว ราบางประเภทสามารถนำมาใช้ในการผลิตสุราได้แต่ราบางชนิดที่เพาะมาเป็นพิเศษ ก็เป็นราที่ผลิตมาเพื่อการค้าและมีลิขสิทธิ์เฉพาะ เช่นรา คาลสเบิร์กโนเจนซิส เป็นราลิขสิทธิ์ที่ใช้ในการผลิตเบียร์ คาลสเบิร์ก การผลิตยีสต์ที่ได้คุณภาพจะต้องผ่านการรับรองจากสถาบัน Leco ถึงจะสามารถบรรจุวางขายในซูเปอร์มาร์เก็ตของยุโรปเช่น ร้าน Hermes และ Struers ได้
ยีสต์ มีคุณสมบัติในการเปลี่ยนน้ำตาลให้เป็นคาร์บอนไดออกไซด์และแอลกอฮอล์ได้ โดยหลักการทำงานของยีสต์ หรือ "เบเกอร์ ยีสต์" (Baker yeast) ที่ใส่ให้ขนมปังฟู เนื่องมาจากยีสต์ที่ใส่ลงไปมีการใช้น้ำตาลในแป้งขนมปัง หรือที่เรียกกันว่า "โด้" (dough) เป็นอาหาร และระหว่างที่มันกินอาหารมันจะเกิดการหายใจแบบไม่ใช้ออกซิเจน สลายกลูโคสได้ adenosine triphosphate และคายแก็สคาร์บอนไดออกไซต์ออกมา และเมื่อเราเอาแป้งไปอบ ก๊าซที่มันคายออกมาก็ผุดขึ้นมาระหว่างเนื้อขนมปังทำให้เกิดรูพรุนจนฟูขึ้นมา
ส่วนพวก "บริวเวอร์ ยีสต์" (Brewer yeast) ซึ่งเป็นยีสต์ที่นำมาหมักทำเบียร์และไวน์ มีรสชาติค่อนข้างรุนแรง บริวเวอร์ยีสต์ ประกอบไปด้วยธาตุอาหารมากมีกรดอะมิโน16ชนิด เกลือแร่14ชนิด วิตามิน17ชนิด นอกจากนี้ยังมีเกลือแร่สูง คือ โครเมี่ยม สังกะสี เหล็ก ฟอสฟอรัส และเซเลเนียม อีกทั้งบริวเวอร์ยีสต์ยังเป็นแหล่งสำคัญของโปรตีนถึง 16 กรัมต่อปริมาตรยีสต์ 30 กรัม มีมากถึง 50%-55% ทั้งนี้ โดยยีสต์ไม่ใช้ออกซิเจนในการหายใจ
การเพิ่มจำนวนและการดำรงชีพ

เชื้อราเพิ่มจำนวนได้ด้วยการสืบพันธุ์ พบว่ามีการสืบพันธุ์มีทั้งแบบมีเพศ และไม่มีเพศ การสืบพันธุ์แบบมีเพศ จะเกิดเมื่อเซลล์ของเชื้อที่เหมาะสมกันได้พบกันเท่านั้น  แม้ว่าเชื้อราบางชนิดจะมีเซลล์ที่เพศแตกต่างกันอยู่ด้วยกันก็ตาม ก็ไม่สามารถเกิดการผสมกันได้ การสืบพันธุ์แบบมีเพศและเซลล์ที่เกิดเป็นหลักการสำคัญในการจัดจำแนกชนิดเชื้อรา สำหรับการสืบพันธุ์แบบไร้เพศนั้นเกิดจากเซลล์ปรับตัว อาจโดยการแตกหน่อ การสร้างสปอร์ชนิดต่าง ๆ บนสายใย ลักษณะการเกิด รูปร่าง สี การจัดเรียงตัวสปอร์ที่เกิดขึ้น เป็นเอกลักษณ์ของเชื้อรา ซึ่งเป็นประโยชน์ในการตั้งชื่อ เช่น ยีสต์เซลล์ที่เกิดใหม่ที่เกิดจากการแตกหน่อจากเซลล์แม่ เรียก เซลล์ใหม่ว่า blastospore สำหรับเชื้อราเส้นสายบางชนิด เมื่ออายุมากขึ้น เซลล์แต่ละเซลล์ในสายใยพร้อมที่จะแยกตัวเพื่อการเจริญต่อไป ผนังเซลล์ของสายใยนั้นจะหนาขึ้นและแตกหักตามผนังกั้นเซลล์ (fragmentation) เรียกเซลล์ที่เกิดใหม่ว่า arthrospore เป็นต้น ในธรรมชาติ สามารถพบเชื้อราได้ทั้งในน้ำ ดิน และในอากาศ การเพิ่มจำนวนและการดำรงอยู่อาศัยปัจจัยอะไรและอย่างไร? สารอินทรีย์ คาร์บอน ไนโตรเจน เป็นแหล่งอาหารที่สำคัญโดยเชื้อราจะหลั่งน้ำย่อยออกมานอกเซลล์เพื่อย่อยสาสรอาหารเหล่านั้นเป็นโมเลกุลเล็กแล้วจึงดูดซึมเข้าสู่เซลล์โดยมีความชื้นเป็นปัจจัยหลักอีกปัจจัยหนึ่ง การดูดซึมจะผ่านผนังเซลล์ (cell wall) และเยื่อหุ้มเซลล์ (cell membrane) ที่มีความแข็งแกร่งคล้ายกำแพงห้อง และมีสาร ergosterol เป็นส่วนประกอบ ซึ่งเป็นตำแหน่งสำคัญในการจับกับยารักษาเชื้อรา
ลักษณะภายนอกและโครงสร้างของเซลล์

รูปร่างค่อนข้างกลม (spheroidal or globular structures)
ขนาดเล็กมากเพียง 3 – 4 ไมครอน ต้องดูด้วยกล้องจุลทรรศน์กำลังขยายสูงยังเห็นเป็นเซลล์ค่อนข้างกลมขนาดเล็กเท่านั้น
โครงสร้างของเซลล์ประกอบด้วยผนังเซลล์ (cell wall) ภายในเป็นของเหลว (cytoplasm) นิวเคลียส (nucleus) รูปทรงกลมขนาดใหญ่อยู่เกือบกลางเซลล์ และมีช่องว่าง (vacuole) ขนาดใหญ่อยู่ทางด้านท้ายของเซลล์
การใช้ประโยชน์จากยีสต์ในปัจจุบัน

ทำอาหารหมักบางชนิด ได้แก่ ข้าวหมาก อุ สาโท และกระแช่
ประโยชน์ในอุตสาหกรรมหลายประเภท เช่น การทำขนมปัง ไวน์ เหล้า เบียร์ แอลกอฮอล์
แหล่งข้อมูลอื่น

Yeast Development, Different Forms of Yeast...
Cell cycle and metabolic cycle regulated transcription in yeast เก็บถาวร 2011-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Yeast Resource Center
Yeast growth and the cell cycle เก็บถาวร 2007-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Yeast virtual library
Ancient Egyptian Bread Making เก็บถาวร 2010-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Current research on Yeasts at the Norwich Research Park
ยุทธการที่วินซ์บี

| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษ |
| --- | --- |
ครั้งที่ 1 – ครั้งที่ 2 – ครั้งที่ 3
| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 |
| --- | --- |
ฮัลล์ (1642) - เพาวิคบริดจ์ - เอ็ดจฮิลล์ - อายสบรี - เบรนท์ฟอร์ด - เทอแนมกรีน - แบรดด็อคดาวน์ - ฮอพตันฮีธ - ซีครอฟมัวร์ - เซาเออร์ตันดาวน์ - สรัตตัน - ชาลโกรฟฟิลด์ - แอดวาลตันมัวร์ - แลนสดาวน์ - ราวนด์เวย์ดาวน์ - การบุกบริสตอล - เกนสบะระห์ - ฮัลล์ (1643) - วินซบีย์ - เรดดิง - กลอสเตอร์ - นิวบรีครั้งที่ 1 - อัลตัน - เชอริตัน - นันทวิค - โบลดันฮิลล์ - การช่วยนิวอารค์ - ยอร์ค - การสังหารหมู่ที่โบลตัน - โครเพอรดีย์บริดจ์ - มารสตันมัวร์ - ลอสวิเธล - นิวบรีครั้งที่ 2 - การล้อมเมือง - เนสบีย์ - แลงพอร์ต - โรว์ตันฮีธ - สโตว์-ออน-เดอะ-วอลล์ - อ๊อกซฟอร์ด
ยุทธการที่วินซ์บี (อังกฤษ: Battle of Winceby) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1643 ที่หมู่บ้านวินซ์บีในเทศมณฑลลิงคอล์นเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยวิลเลียม วิดดริงตัน บารอนวิดดริงตันที่ 1 กับฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยเอดเวิร์ด มอนทากิว เอิร์ลที่ 2 แห่งแมนเชสเตอร์และโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิตราว 200-300 คนในสนามรบและถูกจับอีก 800 คนส่วนฝ่ายรัฐสภามีผู้เสียชีวิตราว 20 คน
ดูเพิ่ม

พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายรัฐสภา
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
ยุทธการที่สะพานโพวิก

| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษ |
| --- | --- |
ครั้งที่ 1 – ครั้งที่ 2 – ครั้งที่ 3
| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 |
| --- | --- |
ฮัลล์ (1642) - เพาวิคบริดจ์ - เอ็ดจฮิลล์ - อายสบรี - เบรนท์ฟอร์ด - เทอแนมกรีน - แบรดด็อคดาวน์ - ฮอพตันฮีธ - ซีครอฟมัวร์ - เซาเออร์ตันดาวน์ - สรัตตัน - ชาลโกรฟฟิลด์ - แอดวาลตันมัวร์ - แลนสดาวน์ - ราวนด์เวย์ดาวน์ - การบุกบริสตอล - เกนสบะระห์ - ฮัลล์ (1643) - วินซบีย์ - เรดดิง - กลอสเตอร์ - นิวบรีครั้งที่ 1 - อัลตัน - เชอริตัน - นันทวิค - โบลดันฮิลล์ - การช่วยนิวอารค์ - ยอร์ค - การสังหารหมู่ที่โบลตัน - โครเพอรดีย์บริดจ์ - มารสตันมัวร์ - ลอสวิเธล - นิวบรีครั้งที่ 2 - การล้อมเมือง - เนสบีย์ - แลงพอร์ต - โรว์ตันฮีธ - สโตว์-ออน-เดอะ-วอลล์ - อ๊อกซฟอร์ด
ยุทธการที่สะพานโพวิก (อังกฤษ: Battle of Powick Bridge) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1642 ที่เมืองวุร์สเตอร์ในเทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่นำโดยเจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ กับฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยนายพันนาแทเนียล ไฟนส์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายนิยมกษัตริย์ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ความเสียหายของฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิตที่เป็นจำนวนเพียงเล็กน้อย ส่วนฝ่ายรัฐสภามีผู้เสียชีวิต 40 คนและบาดเจ็บอีก 100 คน
ดูเพิ่ม

พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายรัฐสภา
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
ยุทธการที่อินาบ

ยุทธการที่อินาบ (อังกฤษ: Battle of Inab) เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ระหว่างกองทัพของราชรัฐแอนติออก/แอสซาสซิน (Assassins) กับกองทัพมุสลิมราชวงศ์เซนกิดส์แห่งอะเลปโป/กองทัพดามัสกัส เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1149 ที่เมืองอินาบ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศซีเรีย)
เมื่อบิดาของนูร์ อัดดิน เซนกี (Nur ad-Din Zangi) ผู้สถาปนาราชวงศ์เซนกิดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1146 นักรบครูเสดจากราชอาณาจักรเยรูซาเลมได้ยกทัพมาตีเมืองดามัสกัส แต่นูร์ อัดดิน เซนกีป้องกันเมืองไว้ได้ กองทัพครูเสดอีกกลุ่มหนึ่งจากแอนติออก นำโดยเรย์มอนด์แห่งแอนติออก (Raymond of Antioch) ได้ยกทัพมาตีเมืองอะเลปโปซึ่งตอนนั้นอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิเซลจุค ปาลยปี ค.ศ. 1148 นูร์ อัดดิน เซนกีจึงยกทัพไปตีเมืองแอนติออกคืนบ้าง แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1149 เขายกทัพไปตีแอนติออกอีกครั้งและร่วมกับทัพของอูนูร์แห่งดามัสกัส (Mu'in ad-Din Unur) ล้อมป้อมอินาบไว้ เรย์มอนด์ซึ่งถูกปฏิเสธความช่วยเหลือจากรัฐครูเสดอื่น ๆ ยกทัพที่ประกอบด้วยทหารราบ 1,000 นายและอัศวิน 400 นาย ไปที่ป้อมอินาบ เขาร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่มแอสซาสซินของอาลี อิบน์ วาฟา (Ali ibn-Wafa) เมื่อยกทัพมาถึง นูร์ อัดดิน เซนกีได้ถอนกำลังออกไป ทัพครูเสด/แอสซาสซินจึงตั้งทัพในที่โล่ง ในคืนวันนั้นทัพดังกล่าวได้ถูกทัพมุสลิมล้อมไว้
ในวันที่ 29 มิถุนายน นูร์ อัดดิน เซนกีได้นำทัพเข้าโจมตีทัพของเรย์มอนด์ แม้ว่าเขาจะมีโอกาสหนี แต่เรย์มอนด์ก็ยังคงปักหลักสู้กับทัพมุสลิม เขาเสียชีวิตในสนามรบเช่นเดียวกับอาลี อิบน์ วาฟา ผู้นำแอสซาสซิน ทหารครูเสดส่วนน้อยหนีรอดไปได้ และดินแดนส่วนใหญ่ของแอนติออกถูกนูร์ อัดดิน เซนกียึดโดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง
หลังการรบ นูร์ อัดดิน เซนกีได้ยึดป้อมที่สำคัญหลายแห่งก่อนจะยกทัพไปล้อมแอนติออก มีการเจรจาเกิดขึ้นโดยนูร์ อัดดิน เซนกีจะไม่ทำลายเมืองนี้และคงกำลังทหารบางส่วนเพื่อป้องกันการยึดเมืองคืน แลกกับทรัพย์สินจากท้องพระคลัง จากนั้นก็ยกทัพไปยึดป้อมอะฟามิยะ (Afamiya; ปัจจุบันคือเมืองอะพาเมียในซีเรีย) เมื่อพระเจ้าบอลด์วินที่ 3 (Baldwin III) กษัตริย์แห่งเยรูซาเลมทราบข่าว พระองค์ได้นำทัพและอัศวินเทมพลาร์ไปที่ป้อมดังกล่าว พระเจ้าบอลด์วินที่ 3 และนูร์ อัดดิน เซนกีได้เจรจาจนมีการตกลงเรื่องพรมแดนกันใหม่ระหว่างแอนติออกกับอะเลปโป
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยุทธการที่อินาบ
ยุคโลหะ

| --- | --- |
เกราะที่ทำจากโลหะ ถูกค้นพบในยุโรปกลาง คาดว่าอยู่ในช่วงยุคสำริด
ศักราช
5,000-900 ปีก่อนพุทธศักราช
ยุคย่อย
ยุคทองแดงปนหิน ยุคสำริด ยุคเพชรเม็ดเเดง
ยุคที่เกี่ยวข้อง
ยุคก่อนหน้า: ยุคหินใหม่
ยุคต่อไป: ยุคโบราณ (ยุคประวัติศาสตร์)
ยุคโลหะ (อังกฤษ: Metal Age) เป็นยุคที่อยู่ในช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์ เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,000 − 900 ปีก่อนพุทธศักราช ยุคที่มนุษย์รู้จักนำเอาแร่โลหะมาจากธรรมชาตินำมาใช้เพื่อประโยชน์ เช่น ทองแดง, สำริด และเหล็ก นำมาหล่อหรือขึ้นเป็นมีด, หอก และดาบ เพื่อใช้ในการล่าสัตว์ หรือมาประกอบเป็นเครื่องมือ เครื่องใช้ และเครื่องประดับ มนุษย์สมัยนี้พัฒนาการเป็นอยู่อาศัยและการเกษตรกรรมให้ดียิ่งขึ้น เช่น การสร้างบ้านให้ใต้ถุนบ้านสูง มีความเชื่อในเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยยุคโลหะ แบ่งออกเป็น 3 ยุคย่อยคือ ยุคทองแดงปนหิน ยุคสำริด และยุคเหล็ก
จุดเริ่มต้นของยุคโลหะ

ยุคโลหะเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,000 - 6,000 ปีก่อนพุทธศักราช แต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์เท่าที่พบในขณะนี้ ยังไม่สามารถนำมายืนยันแน่ชัดว่ายุคโลหะเริ่มที่ใด แต่สันนิษฐานว่า ยุคโลหะเริ่มในเอเชียตอนกลาง บริเวณประเทศอียิปต์ มนุษย์ได้เริ่มเรียนรู้เรื่องของโลหะวิทยาเกี่ยวกับการถลุง, การหล่อ และการขึ้นรูปโลหะ โดยส่วนมากจะเป็น ทองแดง ต่อมาประมาณ 3,500 ปีก่อนพุทธศักราช มนุษย์หันมาใช้สำริด โดยใช้ทำอาวุธ, เสื้อเกราะ, ภาชนะต่าง ๆ, ของใช้ และเครื่องประดับ แม้ในยุคต่อมาได้มีการใช้เหล็กเป็นโลหะหลักก็ตาม แต่สำริดยังเป็นโลหะที่มีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมจนถึงปัจจุบัน และต่อมาประมาณ 900 ปีก่อนพุทธศักราช ชาวฮิตไทต์ ซึ่งเป็นกลุ่มชนที่มีอำนาจในเอเชียไมเนอร์ บริเวณตอนใต้ของทะเลดำ ได้พบวิธีถลุงเหล็กจากแร่เหล็ก หลังจากนั้นความรู้เกี่ยวกับการถลุงเหล็กได้กระจายไป ยังประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป จนเกิดอุตสาหกรรมการถลุงเหล็กขึ้น เนื่องจากเหล็กมีคุณสมบัติหลายอย่างดีกว่าสำริด เช่น แข็งกว่า ใช้ทำอาวุธทุกชนิดที่มีอำนาจการทำลายเหนือกว่า มนุษยจึงหันมาใช้เหล็กทำเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ โดยเฉพาะเครื่องมือในงานช่าง และที่นิยมมากที่สุดคือ ใช้ทำอาวุธ เช่น ดาบ หอก อุตสาหกรรมเหล็กได้พัฒนาไปถึงการทำเหล็กกล้า ซึ่งมีคุณสมบัติดีกว่าเหล็กธรรมดา เพราะนอกจากจะแข็งและเหนียวกว่าแล้ว ยังสามารถเพิ่มความแข็งโดยการอบชุบได้ดี
ยุคโลหะในประเทศไทย

ยุคโลหะในประเทศไทยเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 3,000 – 5,000 ปีที่ผ่านมา โดยมนุษย์ในสมัยนั้นมีการนำโลหะสำริด ทองคำ และเหล็ก มาหล่อและตีขึ้นรูปเป็นเครื่องใช้ต่าง ๆ ได้เท่าหรือดีกว่ามนุษย์ยุคเดียวกันในส่วนอื่นของโลก ซึ่งมีการค้นพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์หลายที่ เช่น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ บ้านเก่า  และแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง โดยนักโบราณคดีจะพบโครงกระดูกมนุษย์และเครื่องมือ เครื่องใช้ต่าง ๆ โดยเฉพาะที่แหล่งโบราณคดีบ้านเชียงที่เกิดปัญหาว่า ขุดค้นพบเครื่องมือ เครื่องใช้ ซึ่งตัดสินว่าเป็นของมนุษย์ยุคโลหะตอนปลาย แต่เมื่อได้ส่งหลักฐานทางประวัติศาสตร์ไปพิสูจน์อายุ โดยวิธีเทอโมลูเนสเซ็นส์ (thermoluminescence) แล้วปรากฏผลว่าหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ขุดได้จากระดับความลึก 70-80 เซนติเมตรจากผิวดิน มีอายุประมาณ 5,554–460 ปีมาแล้ว และอีกชิ้นส่วนได้จากระดับความลึก 120 เซนติเมตร มีอายุประมาณ 5,574–175 ปีมาแล้ว นักโบราณคดีบางท่าน จึงสรุปว่ามนุษย์ผู้เป็นเจ้าของวัฒนธรรมบ้านเชียงนั้นได้สร้างสรรค์วัฒนธรรมเหล่านี้ไว้เมื่อประมาณ 5,000–7,000 ปีมาแล้ว
นอกจากนี้ในภาคใต้ของประเทศไทยพบร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ยุคหินต่อเนื่องมาจนถึงยุคโลหะ สำหรับในจังหวัดชุมพรพบร่องรอยของมนุษย์ยุคหินใหม่ ในแถบภูเขาหินปูนทางทิศตะวันตกของจังหวัด ในยุคโลหะพบว่ามีการตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรที่ชุมชนโบราณเขาสามแก้ว ซึ่งเป็นแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ พบหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับโลหะ เช่น เครื่องมือโลหะ หุ่นจำลองสำริดรูปคนและสัตว์ และกลองมโหระทึก เป็นต้น ชุมชนโบราณเขาสามแก้วมีลักษณะเป็นเมืองท่าค้าขาย พบหลักฐานการติดต่อกับจีน เวียดนาม และอินเดีย ซึ่งกลุ่มพ่อค้าต่างชาติเหล่านี้อาจเป็นผู้นำวิธีการผลิตโลหะมาเผยแพร่ให้กับคนพื้นเมือง
ยุทธการที่สิงคโปร์

ยุทธการที่สิงคโปร์ (อังกฤษ: Battle of Singapore) เป็นเหตุการณ์สู้รบในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังญี่ปุ่นได้รับชัยชนะในการทัพมาลายาเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 แล้ว ญี่ปุ่นก็เริ่มรุกรานเกาะสิงคโปร์ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ซึ่งถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ของอังกฤษ สิงคโปร์ในขณะนั้นมีฉายาว่า "ยิบรอลตาแห่งตะวันออก" ถือเป็นฐานที่มั่นหลักของกองทัพอังกฤษในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และถือเป็นหน้าด่านสำคัญที่จะป้องกันไม่ให้ข้าศึกรุกรานเข้ามาในมหาสมุทรอินเดียอันเป็นที่ตั้งของอาณานิคมต่าง ๆ จำนวนมากของอังกฤษ
ญี่ปุ่นเริ่มข้ามช่องแคบรัฐยะโฮร์มาสู่เกาะสิงคโปร์ในเวลา 20:30 น. ของวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 และในเช้าวันนั้นเองสิงคโปร์ก็ถูกโจมตีทางอากาศจากเครื่องบินทิ้งระเบิดของญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก การต่อสู้กินเวลาราวหนึ่งสัปดาห์ พล.ท. อาเธอร์ เพอร์ซิวัล ผู้บัญชาการกองทหารเครือจักรภพก็ได้ยกธงขาวเพื่อยอมจำนนในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ส่งผลให้ทหารในบังคับของอังกฤษราว 80,000 นาย (ซึ่งรวมถึงทหารจากออสเตรเลีย และทหารแขกจากอินเดีย) ตกเป็นเชลยของญี่ปุ่นในทันที ถือเป็นการยอมจำนนครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การทหารของอังกฤษ นายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลได้เรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็น "หายนะครั้งเลวร้ายสุด" ในประวัติศาสตร์การทหารของอังกฤษ
ยิมนาสติกสากลชิงแชมป์โลก

ยิมนาสติกสากลชิงแชมป์โลก (อังกฤษ: Artistic Gymnastics World Championships) เป็นการแข่งขันกีฬายิมนาสติกสากลระดับโลกที่ควบคุมโดยสหพันธ์ยิมนาสติกนานาชาติ (FIG) การแข่งขันชิงแชมป์ครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1903 สำหรับนักยิมนาสติกชายเท่านั้น นับตั้งแต่การแข่งขันครั้งที่ 10 ในปี ค.ศ. 1934 รายการหญิงได้จัดแข่งขันร่วมกับรายการชาย
สหพันธ์ฯ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1881 และเดิมมีชื่อว่า FEG (Fédération Européenne de Gymnastique) แต่เปลี่ยนชื่อในปี ค.ศ. 1921 เป็น Fédération Internationale de Gymnastique (FIG); การเปลี่ยนชื่อนี้มีความสัมพันธ์คร่าว ๆ กับการตั้งชื่อที่แท้จริงของการแข่งขันชิงแชมป์โลก แม้ว่าการแข่งขันดังกล่าวจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 แต่เดิมพวกเขาไม่ได้เรียกว่า "ชิงแชมป์โลก" การแข่งขันครั้งแรกที่เรียกจริง ๆ ว่า 'ชิงแชมป์โลก' หรือ 'World Championships' เป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1931 ซึ่งในขณะที่มีการอ้างถึงในสิ่งพิมพ์อย่างเป็นทางการของสหพันธ์ฯ ว่า "First Artistic Men's World Championships" มักจะถูกละเลยโดยหน่วยงานกีฬาต่าง ๆ การแข่งขันชิงแชมป์ก่อนคริสต์ทศวรรษที่ 1930 ซึ่งเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1903 ท้ายที่สุดแล้วก็จะได้รับการยอมรับในฐานะการแข่งขันชิงแชมป์โลก
ตารางสรุปเหรียญรางวัลตลอดกาล

อัปเดตล่าสุดหลังจากวันที่ 5 ของยิมนาสติกสากลชิงแชมป์โลก 2022
ตารางสรุปเหรียญรางวัลตลอดกาล > รายการชาย

| อันดับ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 67 | 33 | 28 | 128 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต | 61 | 46 | 31 | 138 |
| 3 |  ญี่ปุ่น | 46 | 53 | 58 | 157 |
| 4 |  ฝรั่งเศส | 25 | 29 | 20 | 74 |
| 5 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 19 | 15 | 14 | 48 |
| 6 |  เชโกสโลวาเกีย | 18 | 16 | 14 | 48 |
| 7 |  ยูโกสลาเวีย | 17 | 9 | 8 | 34 |
| 8 |  อิตาลี | 14 | 9 | 23 | 46 |
| 9 |  รัสเซีย | 13 | 21 | 14 | 48 |
| 10 |  โรมาเนีย | 12 | 9 | 5 | 26 |
| 11 |  เบลารุส | 12 | 7 | 11 | 30 |
| 12 |  โบฮีเมีย  | 10 | 8 | 10 | 28 |
| 13 |  สหรัฐ | 9 | 10 | 14 | 33 |
| 14 |  ฮังการี | 9 | 10 | 5 | 24 |
| 15 |  กรีซ | 7 | 2 | 2 | 11 |
| 16 |  เยอรมนีตะวันออก | 6 | 6 | 14 | 26 |
| 17 |  เกาหลีใต้ | 6 | 2 | 3 | 11 |
| 18 |  เกาหลีเหนือ | 6 | 0 | 2 | 8 |
| 19 |  เยอรมนี | 5 | 8 | 12 | 25 |
| 20 |  เนเธอร์แลนด์ | 5 | 5 | 2 | 12 |
| 21 |  เครือรัฐเอกราช  | 5 | 2 | 3 | 10 |
| 22 |  บริเตนใหญ่ | 4 | 10 | 5 | 19 |
| 23 |  ยูเครน | 4 | 8 | 12 | 24 |
| 24 |  บัลแกเรีย | 4 | 6 | 11 | 21 |
| 25 |  บราซิล | 4 | 4 | 2 | 10 |
| 26 |  สโลวีเนีย | 3 | 4 | 0 | 7 |
| 27 |  ฟินแลนด์ | 2 | 5 | 2 | 9 |
| 28 |  เยอรมนีตะวันตก | 2 | 5 | 1 | 8 |
| 29 |  สเปน | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 30 |  ฟิลิปปินส์ | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 31 |  ออสเตรเลีย | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 31 |  โปแลนด์ | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 33 |  โครเอเชีย | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 34 |  ตุรกี | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 35 |  ลักเซมเบิร์ก | 1 | 0 | 4 | 5 |
| 36 |  คาซัคสถาน | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 37 |  เบลเยียม | 0 | 4 | 4 | 8 |
| 38 |  แคนาดา | 0 | 3 | 4 | 7 |
| 39 |  อิสราเอล | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 40 |  คิวบา | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 41 |  จีนไทเป | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 41 |  ลัตเวีย | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 43 |  ออสเตรีย-ฮังการี  | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 44 |  เม็กซิโก | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 45 |  อาร์มีเนีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 45 |  อาเซอร์ไบจาน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 45 |  ไอร์แลนด์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 45 |  ปวยร์โตรีโก | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 45 | สหพันธ์ยิมนาสติกรัสเซีย  | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 45 |  สวีเดน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 45 |  อุซเบกิสถาน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| – | นักกีฬาไร้สังกัด  | 0 | 0 | 1 | 1 |

| รวม | รวม | 405 | 370 | 361 | 1136 |
ตารางสรุปเหรียญรางวัลตลอดกาล > รายการหญิง

| อันดับ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 51 | 38 | 28 | 117 |
| 2 |  สหภาพโซเวียต | 50 | 40 | 28 | 118 |
| 3 |  โรมาเนีย | 36 | 36 | 37 | 109 |
| 4 |  รัสเซีย | 23 | 22 | 22 | 67 |
| 5 |  จีน | 21 | 22 | 18 | 61 |
| 6 |  เชโกสโลวาเกีย | 16 | 13 | 6 | 35 |
| 7 |  เยอรมนีตะวันออก | 11 | 7 | 15 | 33 |
| 8 |  ญี่ปุ่น | 4 | 3 | 10 | 17 |
| 9 |  โปแลนด์ | 4 | 0 | 7 | 11 |
| 10 |  ยูเครน | 3 | 4 | 5 | 12 |
| 11 |  บริเตนใหญ่ | 3 | 2 | 5 | 10 |
| 12 |  สวีเดน | 3 | 1 | 1 | 5 |
| 13 |  ฮังการี | 2 | 5 | 3 | 10 |
| 14 |  เกาหลีเหนือ | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 15 |  บราซิล | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 16 |  เบลเยียม | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 17 |  เบลารุส | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 18 |  อิตาลี | 1 | 3 | 6 | 10 |
| 19 |  เยอรมนี | 1 | 2 | 4 | 7 |
| 20 |  ออสเตรเลีย | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 20 |  อุซเบกิสถาน | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 22 |  ออสเตรีย | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 22 | สหพันธ์ยิมนาสติกรัสเซีย  | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 24 |  บัลแกเรีย | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 25 |  สเปน | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 26 |  แคนาดา | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 27 |  เนเธอร์แลนด์ | 0 | 3 | 1 | 4 |
| 28 |  ยูโกสลาเวีย | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 29 |  ฝรั่งเศส | 0 | 1 | 5 | 6 |
| 30 |  เครือรัฐเอกราช  | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 31 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 32 |  คิวบา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  เม็กซิโก | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 32 |  เวียดนาม | 0 | 0 | 1 | 1 |

| รวม | รวม | 243 | 220 | 222 | 685 |
แหล่งข้อมูลอื่น

สหพันธ์ฯ
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น
ยุทธการที่อาเฟก

ยุทธการที่อาเฟก (อังกฤษ: Battle of Aphek) เป็นเหตุการณ์ในคัมภีร์ไบเบิลที่บรรยายในหนังสือซามูเอล ฉบับที่ 1  (1 ซามูเอล 4:1-10) ของคัมภีร์ฮีบรู ในยุทธการนี้ชาวฟีลิสเตียเอาชนะทัพของชาวอิสราเอลและยึดหีบแห่งพันธสัญญาไป  ในบรรดานักวิชาการคัมภีร์ไบเบิล ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ของเหตุการณ์ช่วงต้นในหนังสือซามูเอลเป็นที่ถกเถียงกัน โดยนักวิชาการบางคนมองว่าเหตุการณ์ในหนังสือซามูเอลเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ และบางคนมองว่ามีความเป็นประวัติศาสตร์จริงอยู่น้อย