stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 Aug | 10:00 | รัสเซีย  | 3–0 |  อิตาลี | 25–22 | 25–19 | 25–23 |   |   | 75–64 | P2 P3 |
รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 Aug | 12:00 | สหรัฐ  | 3–1 |  บราซิล | 20–25 | 25–22 | 25–21 | 25–23 |   | 95–91 | P2 P3 |
รางวัล

| --- | --- |
 ผู้เล่นทรงคุณค่า  คลายตัน สเตนลี่ย์ ทำคะแนนสูงสุด  คลายตัน สเตนลี่ย์ ตบยอดเยี่ยม  เซเบสเตียน ชูว์เดอร์สวีส์ บล็อกยอดเยี่ยม  กัสตาโว อันเดรส เสิร์ฟยอดเยี่ยม  คลายตัน สเตนลี่ย์:  รับลูกตบยอดเยี่ยม  อเล็กซี่ เวอร์คอร์ฟ เซ็ตยอดเยี่ยม  พาเวลส์ ซาร์กัมมีส์ รับลูกเสิร์ฟยอดเยี่ยม  มิชาลส์ วิเนียร์สวีส์ ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม  เมียร์โคว์ คอร์ซาโนว์
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the 2008 men's Olympic volleyball tournament
Olympic volleyball story at FIVB.org
Results at Todor66.com
Results at Sports123.com เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Results at Sports–Reference.com เก็บถาวร 2009-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Medalists at Olympic.org
สมเด็จพระราชาธิบดีกาปีลีเล ฟาวปาลา

| สมเด็จพระราชาธิบดีกาปีลีเล ฟาวปาลา |
| --- | --- |

กษัตริย์ แห่งอาณาจักรอูเวีย วาลิสและฟูตูนา
ครองราชย์: 25 มิถุนายน พ.ศ. 2551
รัชกาลก่อนหน้า: สมเด็จพระราชาธิบดีโตมาซิ กูลิโมเอโตเกที่ 2
รัชกาลถัดไป: ยังอยู่ในราชสมบัติ
ประสูติ: พ.ศ. 2483
กาปีลีเล ฟาวปาลา
ราชวงศ์: ราชวงศ์ตากูมาชิวา
พระราชบิดา: สมเด็จพระราชาธิบดีโตมาซิ กูลิโมเอโตเกที่ 2
สมเด็จพระราชาธิบดีกาปีลีเล ฟาวปาลา เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอูเวีย ซึ่งเป็นหนึ่งในสามอาณาจักรบนหมู่เกาะวาลิสและฟูตูนาองค์ปัจจุบัน ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2483 เป็นโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีโตมาซิ กูลิโมเอโตเกที่ 2 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ25 มิถุนายน พ.ศ. 2551 หลังจากที่พระราชบิดาสวรรคต
สุวรรณ เมืองสุรินทร์

สุวรรณ เมืองสุรินทร์ สถิติการชก 10 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 1) แพ้ 4
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 12 มิถุนายน 2524 แพ้น็อค วิลเลียม เดเวลอส ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 11 เมษายน 2525 แพ้คะแนน ยู ฮวานคิล (เกาหลีใต้) ที่ เกาหลีใต้
หยาง เย่

หยาง เย่ (จีน: 楊業; Pinyin: Yáng Yè) หรือ หยาง จีเย่ (จีน: 楊繼業; Pinyin: Yáng Jìyè) (?-ค.ศ.986) เป็นแม่ทัพคนสำคัญในประวัติศาสตร์จีน โดยเฉพาะในตำนานขุนศึกตระกูลหยาง เดิมเป็นแม่ทัพของราชวงศ์โฮ่วฮั่น และภายหลังถูกใส่ร้าย จึงพาครอบครัวมาพึ่งบุญของราชวงศ์ซ่ง จนได้เป็นแม่ทัพใหญ่ฝ่ายขวา หยาง เย่ เป็นบุคคลสำคัญของแผ่นดิน เป็นสามีของเฉอ ไซ่ฮวา เป็นพ่อของหยางซื่อหลาง หยางลิ่วหลาง ภายหลังตายลงพร้อมกับหยางต้า เอ่อร์ ซันหลาง ในศึกที่จินซาทาน
หยาง เจ้า

หยาง เจ้า (楊詔) เป็จักรพรรดิที่ 2 แห่งอาณาจักรต้าอี้หนิง เป็นน้องชายของหยาง ก้านเจิน ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1473–1480 (ค.ศ. 930–937)
ศาลเจ้ายาซูกูนิ

| ศาลเจ้ายาซูกูนิ |
| --- | --- |
靖国神社 Yasukuni Jinja
ฮนเด็ง ศาลเจ้ายาซูกูนิ
ศาสนา
ศาสนา: ชินโต
เทศกาล: ชุนคิ เรไทไซ
ประเภท: Chokusaisha (former bekkaku-kanpeisha)
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: 3-1-1 คุดันกิตะ, เขตชิโยดะ, กรุงโตเกียว
ที่ตั้งในประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°41′38″N 139°44′34″E﻿ / ﻿35.69389°N 139.74278°E﻿ / 35.69389; 139.74278
สถาปัตยกรรม
รูปแบบ: ชินเม
ผู้ก่อตั้ง: จักรพรรดิเมจิ
เริ่มก่อตั้ง: มิถุนายน ค.ศ. 1869
 อภิธานศัพท์ชินโต
ในยุคแรกหรือโตเกียวโชกนชะ
ศาลเจ้ายาซูกูนิ (ญี่ปุ่น: やすくにじんじゃ; โรมาจิ: Yasukuni JinJa) เป็นศาลเจ้าชินโตตั้งอยู่ที่เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว สร้างขึ้นครั้งแรกในยุคเมจิ ปี พ.ศ. 2412 ตามความเชื่อของลัทธิชินโต มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นที่ระลึกถึงผู้เสียชีวิตในสงครามโบชิง ระหว่างกองกำลังฝ่ายรัฐบาลเอโดะกับฝ่ายราชสำนักเกียวโต จุดประสงค์ของศาลเจ้าได้ขยายออกไปเพื่อรวมผู้เสียชีวิตในสงครามที่เกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น (ช่วงจักรวรรดิญี่ปุ่น) ทั้งหมดตั้งแต่สมัยเมจิและสมัยไทโชและช่วงต้นของสมัยโชวะในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ศาลเจ้ายังถูกใช้เป็นที่สถิตของเหล่าดวงวิญญาณของทหารญี่ปุ่นที่สละชีพในสงครามรวมไปถึงอาชญากรสงครามของญี่ปุ่นด้วย
ศาลเจ้าเป็นที่สถิตวิญญาณทหารญี่ปุ่นที่เสียชีวิตของจำนวน 2,466,532 คน ในจำนวนนี้มีผู้ถูกตัดสินว่าเป็นอาชญากรสงครามมีความผิด 1,066 คน ในจำนวนนี้ถูกตั้งข้อหาในศาลทหารระหว่างประเทศสำหรับตะวันออกไกล
ประวัติ

ในยุคเมจิ เกิดสงครามกลางเมืองภายในประเทศญี่ปุ่น เรียกว่าสงครามโบชิง ซึ่งเป็นการสู้รบระหว่างฝ่ายรัฐบาลเอโดะและฝ่ายของผู้จงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิ สุดท้ายฝ่ายองค์จักรพรรดิเป็นผู้ชนะ สิ้นสุดยุคของโชกุนโทกูงาวะที่ปกครองญี่ปุ่นยาวนานกว่า 260 ปี มีผู้คนล้มตายจำนวนมาก องค์จักรพรรดิเมจิมีรับสั่งให้สร้างอนุสรณ์สถานเพื่อรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์สงครามโบชิงและพระราชทานชื่อว่า โตเกียวโชกนชะ (ญี่ปุ่น: 東京招魂社; โรมาจิ: Tōkyō Shōkonsha)  ต่อมา จักรพรรดิเมจิ ได้ทรงเปลี่ยนชื่อเป็นยาซูกูนิในปี พ.ศ. 2422 ซึ่งหมายถึง ประเทศที่สงบสุข
ตัวศาลในปัจจุบันสร้างขึ้นด้วยโครงสร้างเหล็กน้ำหนักรวมกว่า 100 ตัน หรือประมาณ 100,000 กิโลกรัม นับเป็นศาลเจ้าตามลัทธิชินโตที่ใหญ่ที่สุดของกรุงโตเกียว
ความเชื่อ

ศาลเจ้ายาซูกูนิ นับเป็นส่วนหนึ่งของความเชื่อตามลัทธิชินโต ซึ่งเป็นเสมือนศาสนาพื้นเมืองของญี่ปุ่น มีอิทธิพลต่อแนวความคิดทางการเมืองและทางทหารของญี่ปุ่นเป็นอย่างสูง ในคัมภีร์ชินโตระบุว่าหมู่เกาะญี่ปุ่นได้ถูกสร้างขึ้นโดยเทพเจ้า พระจักรพรรดิองค์แรกของญี่ปุ่นสืบเชื้อสายมาจากเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ และชาวญี่ปุ่นก็ล้วนได้รับการคัดเลือกจากเทพเจ้า ประเทศญี่ปุ่นจึงเป็นเสมือนดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้า
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ญี่ปุ่นได้พัฒนาประเทศให้เจริญเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว ได้มีการแบ่งลัทธิชินโตออกเป็น 2 ส่วน คือ
ชินโตแบบรัฐ (State Shinto) ซึ่งเป็นพิธีการแสดงถึงความรักชาติ ชาวญี่ปุ่นทุกคนไม่ว่าจะนับถือศาสนาใด ต้องเข้าร่วมชินโตแห่งรัฐด้วย ศาลเจ้ายะซุกุนิ ได้ถูกจัดให้อยู่ในชินโตแห่งรัฐ
ชินโตแบบนิกาย (Sectarian Shinto) ซึ่งถือเป็นศาสนาหนึ่งที่มีการบูชาเทพเจ้าประจำธรรมชาติ
ภายหลังจากที่ญี่ปุ่นได้ชัยชนะทางการทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มีการเผยแพร่ลัทธิความรักชาติครั้งใหญ่ และขยายแนวความคิดไปสู่การครอบครองโลก มีการนำเอาความเชื่อในชินโตแห่งรัฐมาเป็นอุดมการณ์สร้างลัทธิทางการทหารขึ้นในประเทศ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า พระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นจะได้ทรงปกครองโลกทั้งฝ่ายอาณาจักรและศาสนจักร การครอบครองโลกนี้จะกระทำด้วยสันติวิธี แต่ถ้าวิธีดังกล่าวไร้ผล ก็มีเหตุผลทีเดียวที่จะกระทำด้วยการใช้กำลังอาวุธ
ญี่ปุ่นแผ่ขยายอำนาจทางการทหารในประเทศแถบเอเชียกลายเป็นสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งในที่สุดญี่ปุ่นประสบกับความพ่ายแพ้สงครามในปี พ.ศ. 2488 ความเชื่อตามลัทธิชินโตถูกล้มล้างอย่างสิ้นเชิงโดยฝ่ายสัมพันธมิตร องค์จักรพรรดิโชวะแห่งญี่ปุ่นมีรับสั่งว่า สายใยแห่งความผูกพันระหว่างเรากับประชาชนของเรา มิอาจจะขึ้นอยู่กับเพียงตำนานและเทพนิยายเท่านั้น จะต้องไม่มีการกล่าวอ้างต่อไปอีกถึงแนวความเชื่อผิด ๆ ที่ว่าพระจักรพรรดิคือเทพเจ้า และชนชาติญี่ปุ่นสูงส่งกว่าชนชาติอื่นและถูกกำหนดมาให้ปกครองโลก พระจักรพรรดิมิใช่เทพเจ้า
เมื่อสหรัฐเข้ามามีบทบาทสำคัญในการจัดการภายในของประเทศญี่ปุ่น ได้กำหนดให้ทางการญี่ปุ่นเลือกว่าศาลเจ้าแห่งนี้เป็นของรัฐหรือจะให้เป็นอิสระจากรัฐ ซึ่งญี่ปุ่นเลือกที่จะให้เป็นอิสระจากรัฐบาล  หลังจากนั้นศาลเจ้ายาซูกูนิถูกใช้เพื่อเป็นที่สถิตให้แก่เหล่าดวงวิญญาณของทหารญี่ปุ่นที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 2 กว่า 2,466,000 คนด้วย 
ภายในศาลมีป้ายชื่อทหารที่เสียชีวิตระหว่างสงคราม บางคนมีชื่อเป็นอาชญากรสงครามรวมอยู่ด้วยกว่า 12 คน รวมทั้งนายฮิเดกิ โทโจ นายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นผู้บัญชาการให้กองทัพญี่ปุ่นโจมตีอ่าวเพิร์ล ฮาร์เบอร์ ของสหรัฐอเมริกา ก็ได้รับการอัญเชิญดวงวิญญาณให้มาที่สถิตอยู่ในศาลเจ้าแห่งนี้ด้วยเช่นกัน
ในเวลากว่า 100 ปี ตั้งแต่ยุคเมจิ ยุคไทโช ยุคโชวะ องค์จักรพรรดิญี่ปุ่นเสด็จเยือนศาลเจ้ายาซูกูนิ รวมทั้งสิ้น 77 ครั้ง ไม่รวมการเสด็จเยือนขององค์จักรพรรดินี มกุฎราชกุมาร ตลอดจนพระบรมวงศานุวงศ์ ต่างก็เสด็จเยือนศาลเจ้าแห่งนี้เช่นกัน นอกจากนี้เหล่าญาติของทหารที่เสียชีวิตในสงครามต่างก็มาเยือนศาลเจ้าแห่งนี้เป็นประจำ ซึ่งแต่ละปีจะมีการจัดสักการะปีละ 2 ครั้ง คือช่วงวันที่ 21 - 23 เมษายน และ 17 - 20 ตุลาคม ของทุกปี
ความขัดแย้ง

ศาลเจ้ายาซูกูนิเป็นสัญลักษณ์แห่งความโหดร้ายของสงครามในสายตาของชาวเอเชียตะวันออกอย่างจีนและเกาหลีใต้ เป็นประเด็นความขัดแย้งระหว่างประเทศมาโดยตลอด และตกเป็นข่าวดังภายหลังจากจุนอิจิโร โคอิซูมิ นายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นในขณะนั้นเดินทางไปสักการะศาลเจ้า ซึ่งถือเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกในรอบหลายปีของญี่ปุ่นที่เดินทางไปสักการะ แม้การกระทำดังกล่าวสร้างความไม่พอใจแก่ประเทศจีนและเกาหลีใต้เป็นอย่างมาก แต่จุนอิจิโรก็ยังคงปฏิบัติเช่นเดิมตลอดวาระของการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกว่า 6 ปี มีเพียงปีเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้ไปเนื่องจากการประชุมเอเชีย-แอฟริกา
การท่องเที่ยว

ในด้านการท่องเที่ยวศาลเจ้ายาซูกูนิ เป็นอีกสถานที่หนึ่งที่นักท่องเที่ยวนิยมเดินทางเข้าชม และมีการจัดงานฉลองเกือบทั้งปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ศาสนาชินโต ภาพศาลเจ้ายะสุคุนิ เก็บถาวร 2012-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ข้อมูลการท่องเที่ยวญี่ปุ่น เก็บถาวร 2011-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ศาลเจ้ายาซูกูนิ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
35°41′39″N 139°44′35″E﻿ / ﻿35.694167°N 139.743056°E﻿ / 35.694167; 139.743056
จักรพรรดิโชวะ (องค์สมมุติเทพตามศาสนาชินโต) เสด็จพระราชดำเนินเยือนศาลเจ้ายาซูกูนิ ค.ศ.1934
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรสยาม เสด็จพระราชดำเนินเยือนศาลเจ้า ค.ศ. 1931
หยาง เซียงจ้ง

| หยาง เซียงจ้ง |
| --- | --- |
เกิด: 楊 相中 29 กันยายน พ.ศ. 2517
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ  จีน.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  กรุงเทพ 1998  | ไลท์ฟลายเวท |
หยาง เซียงจ้ง (Yang Xiangzhong;楊 相中) เกิดเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2517 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวจีน ติดทีมชาติจีนเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้งใน พ.ศ. 2539 และ 2543 แต่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล หยางเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2541 และได้เหรียญเงินในรุ่นไลท์ฟลายเวท
สกุลหมามุ่ย

| สกุลหมามุ่ย |
| --- | --- |

ดอกของ Mucuna gigantea

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Faboideae
เผ่า:: Phaseoleae
สกุล:: Mucuna Adans.

Species
 Some 100, see text.
ชื่อพ้อง
 Carpopogon Roxb.  Citta Lour.  Macranthus Lour.  Stizolobium P.Browne
ฝักMucuna poggei
Mucuna birdwoodiana ใน ฮ่องกง
สกุลหมามุ่ย หรือMucuna เป็นสกุลของพืชที่มีสมาชิก 100 สปีชีส์ ที่เป็นไม้เลื้อยและไม้พุุ่ม ในวงศ์ Fabaceae พบได้ทั่วไปในเขตร้อน
สปีชีส์

| --- | --- |
 Mucuna adans  Mucuna acuminata  Mucuna amblyodon  Mucuna argyrophylla  Mucuna atropurpurea (Roxb.) DC. ex Wight & Arn.  Mucuna aurea  Mucuna bennettii F.Muell. – Red Jade Vine  Mucuna biplicata  Mucuna birdwoodiana Tutcher  Mucuna bracteata DC. ex Kurz  Mucuna calophylla  Mucuna canaliculata  Mucuna championii  Mucuna coriacea Baker Mucuna coriacea subsp. coriacea  Mucuna coriacea subsp. irritans (Burtt Davy) Verdc.  Mucuna curranii  Mucuna cyclocarpa  Mucuna diabolica Hayne(disputed)  Mucuna diplax  Mucuna discolor  Mucuna elliptica  Mucuna fawcettii Urb.  Mucuna ferox  Mucuna flagellipes Hook.f.  Mucuna gigantea (Willd.) DC.  Mucuna glabrialata  Mucuna gracilipes  Mucuna hainanensis Hayata Mucuna hainanensis subsp. hainanensis  Mucuna hainanensis subsp. multilamellata Wilmot-Dear  Mucuna holtonii (Kuntze) Moldenke  Mucuna hooglandii  Mucuna huberi  Mucuna humblotii  Mucuna imbricata DC. ex Baker  Mucuna interrupta  Mucuna killipiana  Mucuna lamellata  Mucuna lamii  Mucuna lane-poolei  Mucuna longipedunculata  Mucuna macmillanii  Mucuna macrobotrys  Mucuna macrocarpa Wall.  Mucuna macroceratides (disputed)  Mucuna macrophylla  Mucuna macropoda:  Mucuna manongarivensis  Mucuna mapirensis  Mucuna melanocarpa Hochst. ex A.Rich.  Mucuna membranacea  Mucuna mindorensis  Mucuna mitis (disputed)  Mucuna mollis  Mucuna mollissima Teijsm. & Binn. ex Kurz  Mucuna monosperma DC. ex Wight  Mucuna mutisiana (Kunth) DC.  Mucuna nigricans  Mucuna novo-guineensis Scheff. – New Guinea Creeper  Mucuna oligoplax  Mucuna pachycarpa  Mucuna pacifica  Mucuna pallida  Mucuna paniculata  Mucuna platyphylla  Mucuna platyplekta  Mucuna pluricostata (disputed)  Mucuna poggei Taub. Mucuna poggei var. pesa (De Wild.) Verdc.  Mucuna poggei var. poggei  Mucuna pruriens (L.) DC. – Velvet Bean, Cowhage, Kapikachu, atmagupta, yerepe (Yoruba), "buffalo bean" Mucuna pruriens var. hirsuta (Wight & Arn.) Wilmot-Dear  Mucuna pruriens var. pruriens  Mucuna pruriens var. sericophylla (Perkins) Wilmot-Dear  Mucuna pruriens var. utilis (Wall. ex Wight) Baker ex Burck  Mucuna psittacina (disputed)  Mucuna reptans  Mucuna reticulata  Mucuna revoluta  Mucuna rostrata Benth.  Mucuna samarensis  Mucuna schlechteri  Mucuna sempervirens Hemsl.  Mucuna sloanei Fawc. & Rendle  Mucuna stanleyi  Mucuna stans Welw. ex Baker  Mucuna stenoplax  Mucuna terrens  Mucuna thailandica  Mucuna tomentosa  Mucuna urens (L.) Medik.  Mucuna warburgii
สปีชีส์ > เคยอยู่สกุลนี้

Canavalia mattogrossensis (Barb. Rodr.) Malme (as M. mattegrossensis Barb. Rodr.)
Psophocarpus scandens (Endl.) Verdc. (as M. comorensis Vatke)
แหล่งข้อมูลอื่น

Bat-Pollinated Mucuna Flowers – The Source Of Tropical Sea Beans เก็บถาวร 2006-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mucuna News homepage.
Mucuna sloanei ภาพวาดจาก Vervolg ob de Avbeeldingen der artseny-gewassen met derzelver Nederduitsche en Latynsche beschryvingen (Adolphus Ypey, 1813)
Mucuna urens
Mucuna urens - MHNT
สมเด็จพระราชาธิบดีจาฟาร์

| สมเด็จพระราชาธิบดีจาฟาร์ |
| --- | --- |
ยังดี เปอร์ตวน อากงแห่งมาเลเซีย ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์แห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน

ยังดี เปอร์ตวน อากง ลำดับที่ 10
ครองราชย์: 26 เมษายน พ.ศ. 2537 - 25 เมษายน พ.ศ. 2542
ราชาภิเษก: 22 กันยายน พ.ศ. 2537
ก่อนหน้า: อัซลันแห่งเประ
ถัดไป: ซาลาฮุดดีนแห่งเซอลาโงร์
นายกรัฐมนตรี: มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์แห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน
ครองราชย์: 18 เมษายน พ.ศ. 2510 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2551
ราชาภิเษก: 8 เมษายน พ.ศ. 2511
ก่อนหน้า: ตวนกู มูวาวีรึ
ถัดไป: ยังดีเปอร์ตวน เบซาร์ ตวนกู มูห์ริซ

พระราชสมภพ: 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 เซอลาโงร์ สหพันธรัฐมลายู บริติชมาลายา
สวรรคต: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (86 พรรษา) เนอเกอรีเซิมบีลัน มาเลเซีย
พระราชบุตร: 8 พระองค์
พระราชบิดา: สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู อับดุล ระห์มัน
พระราชมารดา: Che Engku Maimunah Binti Abdullah (Dulcie Campbell)
ศาสนา: อิสลาม
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู จาฟาร์ เป็นยังดีเปอร์ตวนอากงพระองค์ที่ 10 ของมาเลเซีย และเป็นสุลต่านพระองค์ที่ 11 ของรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน เป็นพระราชโอรสของสุลต่าน ตวนกู อับดุล ระห์มัน พระราชสมภพวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 ที่รัฐเซอลาโงร์ ขึ้นครองราชย์ต่อจาก ยังดีเปอร์ตวน เบซาร์ตวนกู มูวาวีร์ พระเชษฐา พระองค์ได้รับตำแหน่ง ยังดี เปอร์ตวน อากง เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2537 จนถึงวันที่25 เมษายน พ.ศ. 2542 สวรรคตเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2551 รวมพระชนมายุได้ 86 ปี 161 วัน
| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชาธิบดีจาฟาร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์ |  |   ยังดี เปอร์ตวน อากง  (26 เมษายน พ.ศ. 2537 - 25 เมษายน พ.ศ. 2545) |  | สมเด็จพระราชาธิบดีซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ |
| ยังดีเปอร์ตวน เบซาร์ตวนกู มูวาวีร์ |  | ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์แห่งรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน  (2510- 2551) |  | สมเด็จพระราชาธิบดียังดีเปอร์ตวน เบซาร์ ตวนกู มูห์ริซ |
| ด ค กพระมหากษัตริย์มาเลเซีย |
| --- | --- |
 อับดุล ระห์มัน  ฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์  ซัยยิด ปุตรา  อิสมาอิล นาซีรุดดิน ชาห์  อับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์  ยะห์ยา เปตรา  ฮัจญี อาห์หมัด ชาห์  อิสกันดาร์  อัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์  จาฟาร์  ซาลาฮุดดีน อับดุล อาซิซ  ซัยยิด ซีรอญุดดีน  มีซัน ไซนัล อาบีดิน  มูฮัมมัดที่ 5  อับดุลละฮ์ ชะฮ์  อิบราฮิม อิซมาอิล
วิทยสัประยุทธ์

| วิทยสัประยุทธ์ |
| --- | --- |
ประเภท: เกมโชว์
เสนอโดย: ณัฐธีร์ โกศลพิศิษฐ์
ประเทศแหล่งกำเนิด:  ประเทศไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ความยาวตอน: 55 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 5
ออกอากาศ: 5 มีนาคม พ.ศ. 2554 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
วิทยสัประยุทธ์ เป็นรายการเกมโชว์ที่ริเริ่มขึ้นโดย สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) กระทรวงศึกษาธิการ[ต้องการอ้างอิง] เป็นรายการเกมโชว์เกี่ยวกับทางด้านวิทยาศาสตร์ ผลิตรายการโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) โดยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 เริ่มออกอากาศคืนวันเสาร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554 และออกอากาศครั้งสุดท้ายวันเสาร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ดำเนินรายการโดย ณัฐธีร์  โกศลพิศิษฐ์ เดิมออกอากาศในเวลา 20.20-21.15 น. แต่ใน พ.ศ. 2555 ได้ย้ายเวลาออกอากาศเป็น 18.00-18.55 น.
รูปแบบรายการ

รูปแบบรายการเป็นการแข่งขันการแก้ไขปัญหาทางวิทยาศาสตร์ โดยทางรายการจะกำหนดโจทย์ให้แต่ละทีมประดิษฐ์อุปกรณ์ที่จะนำมาแก้ไข พร้อมทั้งนำเสนอระบบการทำงานของอุปกรณ์นั้นให้กับคณะกรรมการ
ปีที่ 1 จะแบ่งการแข่งขันออกเป็น 3 สาย ได้แก่ สายภูผา (ภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) สายแผ่นดิน (ภาคกลางและภาคตะวันออก) และสายมหาสมุทร (ภาคใต้และภาคตะวันออก) ซึ่งแต่ละสายจะมีโรงเรียนเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 16 ทีม เพื่อหาแชมป์ประจำสาย โดยแชมป์และรองแชมป์ในแต่ละสาย รวมถึงโรงเรียนที่มีคะแนนสูงสุดของทั้ง 3 สาย 2 โรงเรียนมีสิทธิเข้าร่วมแข่งขันในรอบชิงแชมป์ระดับประเทศ
ปีที่ 2 จะแบ่งการแข่งขันออกเป็น 4 สาย โดยได้เพิ่มมาอีก 1 สายคือ สายแผ่นฟ้า (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) แต่ในแต่ละสายจะมีโรงเรียนเข้าร่วมแข่งขันเหลือเพียง 8 ทีม โดยจะแตกต่างจากปีที่ 1 คือ จะมีเพียงแชมป์และรองแชมป์ในแต่ละสายเท่านั้น ที่จะมีมีสิทธิเข้าร่วมแข่งขันในรอบชิงแชมป์ระดับประเทศ และคณะกรรมการจะเพิ่มมาอีก 1 ท่าน คือ ผู้เชียวชาญในแต่ละสาขาตามที่โจทย์กำหนดในแต่ละสัปดาห์ โดยของสายภูผาและสายแผ่นฟ้าการถ่ายทำในช่วงที่ประดิษฐ์อุปกรณ์การแข่งขันจะเปลี่ยนจากในห้องส่งไปถ่ายทำที่โรงเรียนแทน และตั้งแต่รอบชิงแชมป์ประจำสายแผ่นฟ้าเป็นต้นไปก็กลับมาถ่ายที่ห้องส่งตามเดิม แต่มีการถอดรหัสเพื่อรับโจทย์ด้วย โดยให้ใช้เวลา 6 ชั่วโมงในการถอดรหัสและการประดิษฐ์ ในรอบชิงแชมป์ระดับประเทศ ในการแข่งขันเป็นการแข่งขันแบบพบกันหมด จำนวน 4 คู่ 8 โรงเรียน โรงเรียนที่ชนะจะได้รับ 1 คะแนน ส่วนที่โรงเรียนที่แพ้นั้นจะได้รับคะแนน 0 คะแนน โรงเรียนใดที่มีคะแนนสะสมมากกว่า 2 อันดับแรกไปแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศ ส่วนที่อันดับ 3 และ 4 ไปแข่งขันในรอบชิงอันดับ
| ปี | สาย | แชมป์ประจำสาย | รองแชมป์ประจำสาย | รองแชมป์ระดับประเทศ | แชมป์ระดับประเทศ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปีที่ 1  (พ.ศ. 2554) | สายภูผา | โรงเรียนสวรรค์อนันต์วิทยา จ.สุโขทัย | โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จ.เชียงใหม่ | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี |  โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จ.เชียงใหม่ |
| ปีที่ 1  (พ.ศ. 2554) | สายแผ่นดิน | โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า กรุงเทพมหานคร | โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยรังสิต จ.ปทุมธานี | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี |  โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จ.เชียงใหม่ |
| ปีที่ 1  (พ.ศ. 2554) | สายมหาสมุทร | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี | โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย นครศรีธรรมราช จ.นครศรีธรรมราช | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี |  โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จ.เชียงใหม่ |
| ปีที่ 2  (พ.ศ. 2555) | สายภูผา | โรงเรียนปัว จ.น่าน | โรงเรียนสวรรค์อนันต์วิทยา จ.สุโขทัย | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี |  โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม จ.ขอนแก่น |
| ปีที่ 2  (พ.ศ. 2555) | สายแผ่นฟ้า | โรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย (โครงการ วมว. มทส.) จ.นครราชสีมา | โรงเรียน ศรีกระนวนวิทยาคม จ.ขอนแก่น | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี |  โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม จ.ขอนแก่น |
| ปีที่ 2  (พ.ศ. 2555) | สายมหาสมุทร | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี | โรงเรียนแกลง "วิทยสถาวร" จ.ระยอง | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี |  โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม จ.ขอนแก่น |
| ปีที่ 2  (พ.ศ. 2555) | สายแผ่นดิน | โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี จ.เพชรบุรี | โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ จ.นครปฐม | โรงเรียนดาราสมุทร ศรีราชา จ.ชลบุรี |  โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม จ.ขอนแก่น |
รูปแบบรายการ > 16 อันดับการสัประยุทธ์

| อันดับ | โจทย์ |
| --- | --- |
16: ถล่มตึกด้วยประทัด  หย่อนลูกไฟข้ามกำแพง
15: เหลาดินสอ 1,000 แท่งแข่งกับเวลา
14: ทลายกำแพงกระป๋องระยะไกลด้วยกระดาษ 1 แผ่น
13: หยุดไถลใกล้หน้าผา
12: ใช้หนังยางตัดของ
11: อาม่ายกรถ
10: จุดพลุระยะไกลด้วยไฟจากไม้ขีด
9: เรือกะละมัง พลังน้ำแข็งแห้ง
8: ส่งเสบียงขึ้นตึก
7: ส่งธิดาช้างเก็บมะพร้าว
6: แยกหมูเป็ดไก่
5: ลากรถด้วยไฟ
4: ย้ายถังน้ำมันด้วยเชือก
3: ขนภูเขาแก้ว ขึ้นเขาลงห้วย
2: ดิ่งพสุธาจากตึก 6 ชั้น
1: ใช้ลม ชกมวย
คณะกรรมการ

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุรเชษฐ์ หลิมกำเนิด บัณฑิตโครงการ พสวท.และ อาจารย์ประจำภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (5 มีนาคม 2554 - 23 กุมภาพันธ์ 2556)
ดร.วรวรงค์ รักเรืองเดช บัณฑิตโครงการ พสวท.รองผู้อำนวยการสถาบันการเรียนรู้และอาจารย์ประจำคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (2 เมษายน 2554 - 23 กุมภาพันธ์ 2556)
ดร.วิฑูร ชื่นวชิรศิริ บัณฑิตโครงการ พสวท.และ อาจารย์ประจำคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (10 มีนาคม 2554 - 11 มิถุนายน 2554)
อ.ราม ติวารี สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (5 มีนาคม 2554)
อ.สติยา ลังการ์พินธุ์ บัณฑิตโครงการ พสวท.และหัวหน้าโครงการบริหารโครงการพิเศษ สสวท. (10 กันยายน 2554 - 24 กันยายน 2554)
ดร.ณัฏฐวี เนียมศิริ อาจารย์ประจำคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (17 มีนาคม 2555 - 31 มีนาคม 2555 )
ผู้ช่วยศาสตราจารย์  ดร.ประมุข อุณหเลขกะ อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ (สิงหาคม - 8 กันยายน 2555)
ดร.วรการ นียากร บัณฑิตในโครงการ พสวท. อาจารย์ประจำภาควิชาฟิสิกส์ประยุกต์ คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (15 กันยายน 2555)
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลชนะเลิศประเภทสาขาเกมโชว์ยอดเยี่ยม จาก เวที ASIAN TELEVISION AWARDS 2011 ครั้งที่ 16 ประจำปี 2554 ณ ประเทศสิงคโปร์
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประเภทรางวัลรายการส่งเสริมความรู้ทั่วไปดีเด่น จากชมรมส่งเสริมโทรทัศน์ ครั้งที่ 26 ประจำปี 2554 ณ หอประชุมใหญ่ กรมประชาสัมพันธ์
รางวัลเมขลา ครั้งที่ 24 สาขารางวัลรายการส่งเสริมความรู้และการศึกษามณีเมขลาดีเด่นยอดนิยม
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 4 สาขารางวัลรายการเด็กยอดเยี่ยม
สถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ)

| --- | --- |
Institute for Good Governance Promotion

ภาพรวมหน่วยงาน
สำนักงานใหญ่: 120 หมู่ 3 อาคารศูนย์ประชุมวายุภักษ์ ชั้น 1 ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: หม่อมหลวงพัชรภากร เทวกุล, ผู้อำนวยการ
เว็บไซต์: igpthai.org
สถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี เป็นหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ จัดตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2547 ตามประกาศ ก.พ.ร. ลงวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2548 ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 122 ตอนพิเศษที่ 26ง วันที่ 25 มีนาคม 2548 ปัจจุบันเป็นหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ 1 ใน 2 แห่งของประเทศไทย
ประวัติ

สถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี จัดตั้งขึ้นเป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ เมื่อปี พ.ศ. 2545 ต่อมาคณะรัฐมนตรี ได้มีมติในการประชุมเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2547 เห็นชอบในหลักการและแนวทางจัดโครงสร้างองค์กรรูปแบบอื่นที่ไม่ใช่ส่วนราชการ (หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ) โดยเริ่มทดลองปฏิบัติในสถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
จนกระทั่งมีประกาศ ก.พ.ร. ลงวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2548 ให้เปลี่ยนแปลงสภาพของสถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ เป็นหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ
บทบาทหน้าที่

สถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี มีบทบาทหน้าที่ในการดำเนินการ ดังนี้
การบริการให้คำแนะนำปรึกษาด้านการบริหาร
การบริการงานวิจัยเพื่อการพัฒนา
การบริการฝึกอบรมและพัฒนา
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
สกุลหญ้าดอกลาย

| สกุลหญ้าดอกลาย |
| --- | --- |

Swertia perennis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Gentianaceae
สกุล:: Swertia L.

ชนิดต้นแบบ
Swertia perennis L. 
สปีชีส์
 120-150 ดูเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Kingdon-Wardia C. Marquand  Ophelia D. Don  Pleurogyne Eschsch. ex Griseb.  Swertopsis Makino  Synallodia Raf.  Tesseranthium Kellogg  Probable synonyms  Anagallidium Griseb.  Possible synonyms  Frasera Walter  Lomatogoniopsis T. N. Ho & S. W. Liu  Sources: GRIN, ING, NHM
สกุลหญ้าดอกลาย หรือ Swertia เป็นสกุลของพืชวงศ์Gentianaceaeซึ่งพืชที่มีชื่อสามัญว่าfelworts อยู่ในวงศ์นี้ด้วย พืชบางชนิดในวงศ์นี้มีดอกสีน้ำเงินหรือสีม่วง  พืชในสกุลFrasera บางครั้งถือว่าอยู่ในสกุลนี้ด้วย บางครั้งถือว่าเป็นสกุลต่างหาก บางครั้งถือว่าเป็นชื่อพ้อง