เอซี มิลาน
ประวัติ > ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี และยุคทองของสโมสร (ค.ศ. 1986–2012)

ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี เข้าควบคุมกิจการสโมสร และช่วยให้มิลานรอดพ้นจากภาวะเสี่ยงต่อการล้มละลาย เขาแต่งตั้งผู้จัดการทีมอย่าง อาร์ริโก ซาคคี และยุคนั้นเป็นยุคของสามประสานตำนานชาวดัตซ์อย่าง รืด คึลลิต, มาร์โก ฟัน บัสเติน และ ฟรังก์ ไรการ์ด ร่วมกับผู้เล่นตัวหลักอย่างบาเรซี, เปาโล มัลดีนี, อาเลสซันโดร กอสตากูร์ตา และ โรแบร์โต โดนาโดนี ภายใต้การคุมทีมของซาคคี มิลานชนะถ้วยรางวัลหลายรายการ เริ่มต้นด้วยชนะเลิศสกูเดตโตครั้งแรกในรอบเก้าปีในฤดูกาล 1987–88 ปีต่อมา มิลานชนะเลิศยูโรเปียนคัพสมัยที่สาม และเป็นครั้งแรกในรอบกว่าสองทศวรรษ ด้วยการเอาชนะสเตอัวบูคูเรสตีจากโรมาเนียในรอบชิงชนะเลิศ 4–0 และป้องกันแชมป์ได้ในฤดูกาลต่อมา โดยเอาชนะเบนฟิกาในรอบชิงชนะเลิศ 1–0 ชัยชนะในครั้งนั้น ทำให้มิลานเป็นสโมสรสุดท้ายที่ป้องกันแชมป์ได้ ก่อนที่สถิติจะถูกทำลายโดยเรอัลมาดริดใน ค.ศ. 2017 ทีมในยุคนั้นได้รับการขนานนามจากสื่ออิตาลีว่า immortal, (อิมอร์'เทิล) และได้รับการโหวตเลือกให้เป็นทีมที่ดีที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสารฟุตบอลชื่อดังอย่าง เวิลด์ซอคเกอร์
ซาคคีอำลาทีมในปี 1991 และถูกแทนที่ด้วยฟาบีโอ กาเปลโล ผู้พามิลานครองความยิ่งใหญ่อย่างต่อเนื่อง ด้วยการคว้าแชมป์เซเรียอาอีกสามสมัยติดต่อกันระหว่างฤดูกาล 1992–94 โดยเฉพาะในฤดูกาล 1991-1992 ที่พวกเขาชนะเลิศลีกโดยไม้ทีมใด จากผลงานชนะ 22 นัด และเสมอ 12 นัด และแม้ว่ามิลานจะพ่ายต่อออแล็งปิกเดอมาร์แซย์จากฝรั่งเศส ในรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาล 1992–93 แต่ในปีต่อมา มิลานก็เอาชนะบาร์เซโลนาได้ในรอบชิงชนะเลิศ 4–0 ซึ่งเป็นหนึ่งในนัดการแข่งขันที่ดีที่สุดตลอดกาลของมิลาน ตามด้วยแชมป์เซเรียอาในฤดูกาล 1995–96 และกาเปลโลอำลาทีมไปคุมเรอัลมาดริดใน ค.ศ. 1996 แต่สโมสรยังฉลองวาระครบ 100 ปีการก่อตั้งทีมด้วยแชมป์เซเรียอาฤดูกาล 1998–99 ซึ่งเป็นแชมป์สมัยที่ 16
มิลานยังครองความยิ่งใหญ่ได้อย่างต่อเนื่อง ภายใต้การคุมทีมของอีกหนึ่งผู้จัดการทีมดังอย่าง การ์โล อันเชลอตตี ในทศวรรษ 2000 เริ่มต้นด้วยการชนะดวลจุดโทษคู่ปรับอย่างยูเวนตุสในรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาล 2002–03 หลังเสมอกัน 0–0 คว้าแชมป์สมัยที่หก ตามด้วยแชมป์เซเรียอาฤดูกาล 2003–04 ด้วยการมีคะแนนเหนือทีมรองแชมป์อย่างโรมาถึง 11 คะแนน แต่สโมสรแพ้ลิเวอร์พูลในรอบชิงชนะเลิศ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2005 จากการยิงจุดโทษ แม้จะออกนำไปก่อน 3–0 ในครึ่งเวลาแรก แต่จบลงด้วยผลเสมอ 3–3 การแข่งขันครั้งนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนัดชิงชนะเลิศครั้งประวัติศาสตร์ของรายการ แต่มิลานก็แก้มือด้วยการเอาชนะลิเวอร์พูล 2–1 ในนัดชิงชนะเลิศ 2007 คว้าแชมป์สมัยที่ 7
อันเชลอตตีพามิลานชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกสมัยแรกในปี 2007 โดยเอาชนะโบกายูนิออร์ส 4–2 ก่อนที่เขาจะลาทีมใน ค.ศ. 2009 เพื่อไปคุมเชลซี โดยเขาอำลาทีมไปด้วยสถิติการเป็นผู้จัดการทีมที่พามิลานชนะมากที่สุดเป็นอันดับสองตลอดกาลจำนวน 420 นัด ในทศวรรษนี้ มิลานมีผู้เล่นระดับโลกเป็นแกนหลัก อาทิ อันดรีย์ แชวแชนกอ, อันเดรอา ปีร์โล, แกลเรินส์ เซดอร์ฟ, อาเลสซันโดร เนสตา, กาก้า, กาฟู และ ฟีลิปโป อินซากี
สโมสรถูกตั้งข้อหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในเหตุการณ์ล็อคผลการแข่งขัน (กัลโชโปลี) อีกครั้ง สหพันธ์ฟุตบอลอิตาลีมีหลักฐานเพียงพอที่จะตั้งข้อหาต่อรองประธานสโมสรอย่างอาดริอาโน กัลลีอานี บทลงโทษเบื้องต้นคือการตัด 15 คะแนนและตัดสิทธิ์แข่งขันฟุตบอลยุโรปฤดูกาล 2006–07 อย่างไรก็ตาม สโมสรได้ยื่นอุทธรณ์ซึ่งได้รับการลดโทษเหลือการตัดคะแนน 8 คะแนน และได้แข่งขันฟุตบอลยุโรป ในช่วงเวลาที่สโมสรถูกลงโทษจากเหตุการณ์กัลโชโปลี เป็นช่วงที่คู่อริอย่างอินเตอร์ครองความยิ่งใหญ่ในประเทศ ด้วยการคว้าแชมป์เซเรียอาห้าสมัยติดต่อกัน แต่ด้วยการเซ็นสัญญากับผู้เล่นอย่าง ซลาตัน อิบราฮีมอวิช, โรบินยู และ อาเลชังดรี ปาตู ร่วมกับผู้เล่นมีประสบการณ์อีกหลายราย ส่งผลให้มิลานกลับมาคว้าแชมป์ลีกได้ในฤดูกาล 2010–11 ถือเป็นแชมป์ครั้งแรกในรอบเจ็ดฤดูกาล และเป็นสมัยที่ 18