stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อเครื่องยนต์โตโยต้า
ยุค 1970

เครื่องยนต์ T ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบแถวเรียง OHV,SOHC และ DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนตุลาคม พ.ศ. 2513 ถึง เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2528 ผลิตออกมาทั้งหมด 6 รุ่น
รุ่น T ปริมาตรความจุ 1407 ซีซี (1.4 ลิตร)
รุ่น 2T ปริมาตรความจุ 1588 ซีซี (1.6 ลิตร)
รุ่น 3T ปริมาตรความจุ 1770 ซีซี (1.8 ลิตร)
รุ่น 4T ปริมาตรความจุ 1800 ซีซี (1.8 ลิตร)
รุ่น 12T ปริมาตรความจุ 1600 ซีซี (1.6 ลิตร)
รุ่น 13T ปริมาตรความจุ 1770 ซีซี (1.8 ลิตร)
เครื่องยนต์ L ใช้เชื้อเพลิงดีเซล 4 สูบแถวเรียง SOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนตุลาคม พ.ศ. 2520 ไม่ปรากฏปีที่เลิกผลิตหรือจำหน่าย ผลิตออกมาทั้งหมด 4 รุ่น
รุ่น L ปริมาตรความจุ 2188 ซีซี (2.2 ลิตร)
รุ่น 2L ปริมาตรความจุ 2446 ซีซี (2.4 ลิตร)
รุ่น 3L ปริมาตรความจุ 2779 ซีซี (2.8 ลิตร)
รุ่น 5L ปริมาตรความจุ 2986 ซีซี (3.0ลิตร)
เครื่องยนต์ A ยุคที่สอง (Second Ganerration Model A)ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบแถวเรียง SOHC และ DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2521 ถึง เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 ผลิตออกมาทั้งหมด 8 รุ่น
รุ่น 1A ปริมาตรความจุ 1452 ซีซี (1.5 ลิตร)
รุ่น 2A ปริมาตรความจุ 1295 ซีซี (1.3ลิตร)
รุ่น 3A ปริมาตรความจุ 1452 ซีซี (1.5ลิตร)
รุ่น 4A ปริมาตรความจุ 1587 ซีซี (1.6ลิตร)
รุ่น 5A ปริมาตรความจุ 1498 ซีซี (1.5ลิตร)
รุ่น 6A ปริมาตรความจุ 1397 ซีซี (1.4 ลิตร) จำหน่ายเฉพาะในประเทศออสเตรเลีย พ.ศ. 2532 ถึง พ.ศ. 2535
รุ่น 7A ปริมาตรความจุ 1762 ซีซี (1.8ลิตร)
รุ่น 8A ปริมาตรความจุ 1342 ซีซี (1.3ลิตร)
ยุค 1990

เครื่องยนต์ PZ ใช้เชื้อเพลิงดีเซล 6 สูบ แถวเรียง SOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนมกราคม พ.ศ. 2533 ผลิตออกมารุ่นเดียว ไม่ทราบปีที่เลิกผลิต
รุ่น 1PZ ปริมาตรความจุ 3469 ซีซี (3.5 ลิตร)
เครื่องยนต์ TZ ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2533 ถึง เดือนมกราคม พ.ศ. 2543 ผลิตออกมารุ่นเดียว
รุ่น 2TZ ปริมาตรความจุ 2438 ซีซี (2.4 ลิตร)
เครื่องยนต์ JZ ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 6 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2533 ถึง เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 ผลิตออกมาทั้งหมด 2 รุ่น
รุ่น 1JZ ปริมาตรความจุ 2491 ซีซี (2.5 ลิตร)
รุ่น 2JZ ปริมาตรความจุ 2997 ซีซี (3.0 ลิตร)
เครื่องยนต์ FZ ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 6 สูบแถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยติดตั้งในรถยก พ.ศ. 2533 จนถึงปัจจุบัน และอยู่ระหว่างตัดสินว่าจะทำการผลิดต่อไปหรือไม่ รุ่นที่ติดตั้งในรถยนต์นั้น จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2535 ผลิตออกมารุ่นเดียว
รุ่น 1FZ ปริมาตรความจุ 4477 ซีซี (4.5 ลิตร)
เครื่องยนต์ KZ ผลิตร่วมกับ บริษัท ไดฮัทสุ จำกัด ใช้เชื้อเพลิงดีเซล 4 สูบแถวเรียง SOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2536 ผลิตออกมารุ่นเดียว ไม่ทราบปีที่เลิกผลิตหรือจำหน่าย
รุ่น 1KZ ปริมาตรความจุ 2982ซีซี (3.0 ลิตร)
เครื่องยนต์ MZ ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 6 สูบ V6 DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2538 ผลิตออกมาทั้งหมด 3 รุ่น
รุ่น 1MZ ปริมาตรความจุ 2995 ซีซี (3.0 ลิตร)
รุ่น 2MZ ปริมาตรความจุ 2496 ซีซี (3.0 ลิตร)
รุ่น 3MZ ปริมาตรความจุ 3.3 ลิตร)
เครื่องยนต์ GZ ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน และ แก๊สธรรมชาติอัด 12 สูบ V12 DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศ เดือนเมษายน พ.ศ. 2540
รุ่น 1GZ ปริมาตรความจุ 4996ซีซี (5.0 ลิตร)
เครื่องยนต์ NZ ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน และ แก๊สธรรมชาติอัด 4 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนตุลาคม พ.ศ. 2540 ผลิตออกมา 2 รุ่น
รุ่น 1NZ ปริมาตรความจุ  1496 ซีซี (1.5 ลิตร)
รุ่น 2NZ ปริมาตรความจุ 1298 ซีซี (1.3 ลิตร)
เครื่องยนต์ ZZ ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 ผลิตออกมา 4 รุ่น
รุ่น 1ZZ ปริมาตรความจุ 1794 ซีซี (1.8 ลิตร)
รุ่น 2ZZ ปริมาตรความจุ 1796 ซีซี (1.8 ลิตร)
รุ่น 3ZZ ปริมาตรความจุ 1598 ซีซี (1.6 ลิตร)
รุ่น 4ZZ ปริมาตรความจุ 1398 ซีซี (1.4 ลิตร)
เครื่องยนต์ SZ ผลิตโดย บริษัท ไดฮัทสุ จำกัด ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือน มกราคม พ.ศ. 2542 ผลิตออกมา 3 รุ่น
รุ่น 1SZ ปริมาตรความจุ 997ซีซี (1.4 ลิตร)
รุ่น  2SZ ปริมาตรความจุ 1296 ซีซี (1.3 ลิตร)
รุ่น  3SZ ปริมาตรความจุ 1495 ซีซี (1.5 ลิตร)
ยุค 2010 (TNGA)

เครื่องยนต์ A ยุคที่สาม (Third generation model A)ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว
รุ่น A25A - DOHC 2.5 L (2487 cc)
เครื่องยนต์ M ยุคที่สอง (Second generation model M)ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 3 สูบ / 4 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว
รุ่น M15A - DOHC 1.5 L (1490 cc)
รุ่น M20A - DOHC 2.0 L (1987 cc)
เครื่องยนต์ V ยุคที่สอง (Second generation model V)ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 6 สูบ ทวินเทอร์โบ V6 DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว
รุ่น V35A – DOHC 3.4 L (3445 cc)
เครื่องยนต์GD ใช้เชื้อเพลิงดีเซล ระบบคอมมอนเรล 4 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว ผลิตออกมา 2 รุ่น
รุ่น 1GD ปริมาตรความจุ 2755 ซีซี (2.8 ลิตร)
รุ่น 2GD ปริมาตรความจุ 2393 ซีซี (2.4 ลิตร)
ยุค 2020 (TNGA)

เครื่องยนต์ WA ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 3 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว ผลิดโดย Daihatsu
รุ่น WA-VE – DOHC 1.2 L (1198 cc)
เครื่องยนต์ G16E ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 3 สูบ แถวเรียง DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว
รุ่น G16E-GTS - DOHC 1.6 L (1618 cc)
เครื่องยนต์ F ใช้เชื้อเพลิงดีเซล ระบบคอมมอนเรล 6 สูบ ทวินเทอร์โบ V6 DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว
รุ่น F33A-FTV - DOHC 3.3 L (3298 cc)
เครื่องยนต์ T ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบ แถวเรียง DOHC เทอร์โบ ระบายความร้อนด้วยของเหลว
รุ่น T24A-FTS – DOHC 2.4 L (2396 cc)
เครื่องยนต์อื่นๆ

เครื่องยนต์ DZ ใช้เชื้อเพลิงดีเซล 4 ลูกสูบ แถวเรียง OHV ระบายความร้อนด้วยของเหลว สำหรับรถยกไม่ทราบปีที่เริ่มผลิตหรือจำหน่าย ปัจจุบันยังทำการผลิตอยู่ ผลิตออกมา 2 รุ่น
รุ่น 1DZ ปริมาตรความจุ 2486 ซีซี (2.5 ลิตร)
รุ่น 2DZ ปริมาตรความจุ 1974 ซีซี (2.0 ลิตร)
เครื่องยนต์อื่นๆ > เครื่องยนต์สำหรับรถแข่งขัน

เครื่องยนต์ R
1988 – 3.2 L (3,200 cc) รุ่น R32V V8
1989–1994 – 3.6 L (4,663 cc) รุ่น R36V V8
เครื่องยนต์ RV
1996- – 2.65L รุ่น RV8A, RV8B, RV8C, RV8D, RV8E, RV8F V8
2003 – 3.5L รุ่น RV8I V8
2003 – 4.0 L ไม่ทราบรุ่น V8
2006-2008 – 4.0 L รุ่น RV8J V8
2009/2011 – 3.4 L รุ่น RV8K, RV8KG, RV8KLM V8
2011 – 3.0 L รุ่น RVX-05 V10
เครื่องยนต์ RI
2014 – รุ่น RI4A 2.0 L I4
2017 – รุ่น RI4AG 2.0 L I4 Turbo
แหล่งข้อมูลอื่น

Engine (อังกฤษ)
Pick engine family (อังกฤษ)
ลักษณะเครื่องยนต์
Toyota Industrial Key Components(อังกฤษ)
คู่กรรม (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2556)

ระวังสับสนกับ คู่กรรม (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2556)
| คู่กรรม |
| --- | --- |
กำกับ: กิตติกร เลียวศิริกุล
บทภาพยนตร์: กิตติกร เลียวศิริกุล
สร้างจาก: คู่กรรม โดย ทมยันตี
อำนวยการสร้าง: จันทิมา เลียวศิริกุล
นักแสดงนำ: ณเดชน์ คูกิมิยะ   อรเณศ ดีคาบาเลส
เพลงประกอบ: อังศุมาลิน โดย ณเดชน์ คูกิมิยะ
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์
วันฉาย: 4 เมษายน พ.ศ. 2556
ความยาว: 130 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ทำเงิน: 55 ล้านบาท
คู่กรรม (อังกฤษ: Sunset at Chaophraya) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติก-สงคราม-ดรามา กำกับโดย กิตติกร เลียวศิริกุล ดัดแปลงจากนวนิยายในชื่อเรื่องเดียวกัน โดย ทมยันตี เรื่องราวความรักสามเส้าที่สมมติให้เกิดขึ้นในยุคสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศไทย แสดงถึงความโรแมนติกระหว่างนายทหารหนุ่มแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น และหญิงสาวชาวไทยที่เกี่ยวข้องกับขบวนการเสรีไทย ออกฉายเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2556 เป็นหนึ่งในบ็อกซ์ออฟฟิศยอดนิยม (ภาพยนตร์ไทย) ในปี พ.ศ. 2556
นำแสดงโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ รับบทเป็น โกโบริ นายทหารญี่ปุ่นที่อยู่ในกองทัพญี่ปุ่นที่บุกไทย และ อรเณศ ดีคาบาเลส รับบทเป็น อังศุมาลิน (ฮิเดโกะ) หญิงสาวชาวไทยที่มีความรู้สึกต่อโกโบริ คือความรู้สึกชาตินิยมต่อต้านญี่ปุ่น และความตั้งใจของเธอ ที่จะมอบความรักให้กับเพื่อนในวัยเด็กของเธอที่ชื่อ วนัส ซึ่งเป็นสมาชิกเสรีไทยเมื่อเขากลับมาจากต่างประเทศ
เรื่องราวแสดงถึงความรักครั้งแรกจากมุมมองของตัวละครหนุ่มสาว มันส่งผลต่อชีวิตและแรงบันดาลใจของพวกเขาอย่างไร
เนื้อเรื่อง

ในปี พ.ศ. 2482 ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ไทย ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยการพบปะกันเป็นครั้งสุดท้ายระหว่าง อังศุมาลิน กับเพื่อนสมัยเด็กของเธอ ซึ่งเป็นหนุ่มไทยชื่อ วนัส โดยเขากำลังจะเดินทางไปเรียนต่อที่อังกฤษ และหวังว่า อังศุมาลิน จะรอเขาและแต่งงานกับเขาเมื่อเขากลับมา
หลังจากนั้นไม่นาน ประเทศไทยก็ถูกกองทัพญี่ปุ่นรุกราน ในฝั่งธนบุรี ฝั่งตรงข้ามกรุงเทพฯ ที่กั้นด้วยแม่น้ำเจ้าพระยา กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นได้จัดตั้งฐานทัพ นำโดย โกโบริ เรือเอกหนุ่มในอุดมคติของสาว ๆ วันหนึ่งเขาเห็น อังศุมาลิน ว่ายน้ำในแม่น้ำและตกหลุมรักเธอ เธอเป็นผู้หญิงไทยที่ภาคภูมิใจในชาตินิยม เธอดูถูกเขาเพราะเขาเป็นชาวต่างชาติ
อย่างไรก็ตาม โกโบริยังคงเห็นเธอและเกิดการเกี้ยวพาราสีขึ้น อังศุมาลินพบว่าโกโบริเป็นสุภาพบุรุษและเริ่มตกหลุมรักเขา แต่เธอเก็บความรู้สึกของเธอไว้เป็นความลับเพราะสงครามและการต่อต้านญี่ปุ่นของเธอ
ด้วยเหตุผลทางการเมือง พ่อของอังศุมาลิน ซึ่งเป็นผู้นำเสรีไทย ยืนยันว่าให้เธอแต่งงานกับโกโบริ  โกโบริเข้าใจว่าอังศุมาลินไม่ได้แต่งงานกับเขาเพราะความรัก โกโบริสัญญาว่าจะไม่แตะต้องเธอ แต่เขาก็ผิดคำสาบานหลังแต่งงาน
นักแสดง

ณเดชน์ คูกิมิยะ รับบทเป็น เรือเอกโกโบริ
อรเณศ ดีคาบาเลส (หรือ อมราวดี ซึ่งเป็นชื่อในตอนนั้น) รับบทเป็น อังศุมาลิน
นิธิศ วารายานนท์ (โบ๊ท the yers) รับบทเป็น วนัส
กุลพงษ์ บุนนาค (เบิร์ด เบิร์ดกะฮาร์ท) รับบทเป็น พ่อของอังศุมาลิน
สุรชัย จันทิมาธร รับบทเป็น ตาผล
มงคล อุทก รับบทเป็น ตาบัว
เพลงประกอบภาพยนตร์

เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง คู่กรรม ในเวอร์ชันนี้มีชื่อว่า "อังศุมาลิน" จากเสียงร้องของ ณเดชน์ คูกิมิยะ ที่มาร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ร่วมกับ ริชชี่ อรเณศ โดยได้วิชญ วัฒนศัพท์ จากวงทีโบน เป็นผู้แต่งคำร้องและทำนอง ในส่วนของมิวสิกวิดีโอได้มณฑล อารยางกูร หนึ่งในผู้บริหารของ เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ มาเป็นผู้กำกับด้วยตัวเอง นอกจากนี้ยังมีเพลง ฮิเดโกะ หรือ อังศุมาลิน ในเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นจากเสียงร้องของ ยูซูเกะ ซึ่งเป็นผู้แต่งคำร้องโดยได้วิชญเป็นผู้แต่งทำนองเช่นเดียวกัน
รางวัล

| รางวัล | สาขา | ผู้ได้รับการเสนอชื่อ | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2013 | นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม สาขาภาพยนตร์ | ณเดชน์ คูกิมิยะ | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่กรรม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
คู่กรรม (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2556) ที่สยามโซน
Official Website (ในภาษาไทย)
อิเล็กทรอนิกส์กำลัง

หอสูง 16.8 ม. ติดตั้งวาล์วทายริสเตอร์แรงดัน DC สูง (อังกฤษ: high voltage DC (HVDC)) ในห้องโถงที่  Baltic Cable AB ในสวีเดน
อิเล็กทรอนิกส์กำลัง (อังกฤษ: power electronics) เป็นการนำอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ โซลิดสเตต ไปใช้ในการควบคุมและการแปลงพลังงานไฟฟ้า นอกจากนี้ยังหมายถึงหัวข้อของการวิจัยในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าและวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ, การควบคุม, การใช้คอมพิวเตอร์, และการบูรณาการของระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการประมวลพลังงานตามเวลาที่เปลี่ยนแบบ ไม่เชิงเส้น ด้วยไดนามิกของความเร็ว
บทนำ

อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลังสูงตัวแรกคือ วาล์วปรอทประกายไฟโค้ง (อังกฤษ: mercury-arc valve) ในระบบสมัยใหม่ ​​การแปลงระบบไฟฟ้าจะดำเนินการโดยอุปกรณ์ สวิตช์ ที่ทำด้วย สารกึ่งตัวนำ เช่น ไดโอด, ทายริสเตอร์ (thyristors), และ ทรานซิสเตอร์ ซึ่งบุกเบิกโดย R.D. Middlebrook และคนอื่น ๆ เริ่มต้นในทศวรรษที่ 1950 อิเล็กทรอนิกส์กำลังจะทำงานตรงกันข้ามกับระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวกับการส่งและการประมวลผลของสัญญาณและข้อมูล ในสาขาอิเล็กทรอนิกส์กำลัง พลังงานไฟฟ้าจำนวนมากจะถูกนำไปผ่านกระบวนการแปลงจาก AC ให้เป็น DC (อังกฤษ: AC/DC converter). วงจรเรียงกระแส (อังกฤษ: rectifier)​​ เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลังที่พบมากที่สุดในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภคหลายชนิดเช่น เครื่องรับโทรทัศน์, เครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล, เครื่องชาร์จแบตเตอรี่ ฯลฯ ขนาดกำลังไฟฟ้าโดยทั่วไปจะมีตั้งแต่หลายสิบวัตต์จนถึงหลายร้อยวัตต์ ในภาคอุตสาหกรรม การประยุกต์ใช้ทั่วไปคือตัวขับความเร็วแปรได้ (อังกฤษ: Variable Speed Drive (VSD)) ที่ถูกใช้ในการควบคุมมอเตอร์เหนี่ยวนำ กำลังไฟฟ้าของ VSDs เริ่มต้นจากไม่กี่ร้อยวัตต์จนไปจบที่หลายสิบเมกะวัตต์
ระบบการแปลงกำลังไฟฟ้าสามารถจำแนกตามชนิดของอินพุทและเอาต์พุตของกำลังไฟ ได้แก่
AC to DC ตัวเรียงกระแส
DC to AC อินเวอร์เตอร์
DC-DC วงจรชอปเปอร์
AC-AC วงจรควบคุมแรงดัน
ประวัติ

อิเล็กทรอนิกส์กำลังเริ่มต้นด้วยการพัฒนาของตัวเรียงกระแสที่ทำจากวาล์วปรอทประกายไฟโค้ง (อังกฤษ: Mercury-Arc Valve Rectifier) ที่ถูกประดิษฐ์คิดค้นโดยปีเตอร์ คูเปอร์ เฮวิตต์ในปี ค.ศ.1902 มันถูกใช้ในการแปลงไฟฟ้​​ากระแสสลับ (AC) ให้เป็นไฟฟ้ากระแสตรง (DC) ที่แรงดันสูง หลังปี 1920 มีการวิจัยต่อเนื่องโดยการใช้ thyratrons และปรอทวาล์วอาร์กแบบควบคุมด้วยกริดในการส่งกำลังไฟฟ้​​า (power transmission) จากนั้น Uno Lamm ได้พัฒนาวาล์วที่ทำด้วยขั้วไฟฟ้าเป็นชั้นๆมาแทนที่วาล์วปรอทในระบบสายส่งกระแสตรงความดันสูง ในปี ค.ศ.1933 วงจรเรียงกระแสด้วยซีลีเนียมก็ถูกประดิษฐ์ขึ้น
ในปี ค.ศ.1947 ทรานซิสเตอร์สองขั้วแบบ point contact ถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยวอลเตอร์ เอช Brattain และจอห์น Bardeen ภายใต้การดูแลของวิลเลียม Shockley ที่ห้องปฏิบัติการโทรศัพท์เบลล์ ในปี ค.ศ.1948 การประดิษฐ์ของทรานซิสเตอร์สองขั้วแบบ junction (BJT) โดย Shockley ได้ปรับปรุงเสถียรภาพและประสิทธิภาพการทำงานของทรานซิสเตอร์และช่วยลดต้นทุนในการผลิต หลังปี 1950 พาวเวอร์ไดโอดสารกึ่งตัวนำไฟฟ้าเริ่มถูกนำมาใช้แทนที่หลอดสูญญากาศ จากนั้นในปี ค.ศ.1956 ตัวเรียงกระแสควบคุมชนิดซิลิคอน หรือ Silicon-Controlled Rectifier (SCR) ถูกนำมาใช้โดย บริษัท General Electric ซึ่งทำให้มีการประยุกต์ใช้อิเล็กทรอนิกส์กำลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ในทศวรรษที่ 1960 ความเร็วในการสวิตช์ของ BJTs ถูกใช้สำหรับการแปลง AC ความถี่สูงให้เป็น DC ในปี ค.ศ.1976 power MOSFET ออกสู่ตลาด และในปี ค.ศ.1982 Insulated Gate Bipolar Transistor (IGBT) ถูกแนะนำในตลาด
DC to AC Inverter (อินเวอร์เตอร์) > Single-phase half-bridge inverter

single-phase voltage source half-bridge inverters ใช้กับงานที่ใช้แรงดันต่ำ ปกติใช้ใน power supply รูปที่ 2 แสดงรูปแบบของวงจรนี้
ฮาร์โมนิคของกระแสในลำดับต่ำจะถูกป้อนกลับไปที่แหล่งผลิตโดยการทำงานของอินเวอร์เตอร์. ตามรูปตัวเก็บประจุใหญ่ๆสองตัวถูกนำมาใช้ทำหน้าที่เป็นตัวกรอง สวิทช์สองตัวที่อยู่ในรูปจะสลับการทำงานในแต่ละขาของอินเวอร์เตอร์ ตัวเก็บประจุจะผลัดกันต่อคร่อมโหลดเพื่อ bypass ฮาร์โมนิคส์ดังกล่าวตลอดเวลา
DC to AC Inverter (อินเวอร์เตอร์) > Single-phase full-bridge inverter

อินเวอร์เตอร์แบบเต็มรูปมีความคล้ายคลึงกับอินเวอร์เตอร์แบบครึ่งรูป แต่มีขาเพิ่มขึ้นใช้ในการเชื่อมต่อ neutral กับโหลด. รูปที่ 3 แสดงแผนผังวงจรอินเวอร์เตอร์เต็มรูป
เพื่อหลีกเลี่ยงการลัดวงจรของแหล่งแรงดัน, S1+ และ S1- จะต้องไม่ close พร้อมกัน และ  S2+ และ S2- ก็จะต้องไม่ close พร้อมกันเช่นกัน สวิทช์ด้านบนหรือด้านล่างตัวใดตัวหนึ่งในแต่ละขาเท่านั้นที่ close ในเวลาใดเวลาหนึ่ง amplitude สูงสุดของสัญญาณ output จะเท่ากับ Vi และเป็นสองเท่า amplitude ของเอาต์พุตที่ทำได้สูงสุดของระบบครึ่งรูป
DC to AC Inverter (อินเวอร์เตอร์) > Three-phase voltage source inverter

VSIs เฟสเดียวใช้ในงานพลังงานต่ำ ในขณะที่ VSIs สามเฟสครอบคลุมการใช้งานทั้งขนาดพลังงานกลางและสูง รูปที่ 5 แสดงแผนผังวงจรสำหรับสามเฟส VSI
สวิทช์ในขาใด ๆ ของสามขาของอินเวอร์เตอร์ต้องไม่ถูก switch-off พร้อมกัน เพราะจะส่งผลให้แรงดันไปขึ้นกับขั้วของกระแส  States 7 และ 8 สร้างแรงดัน AC ที่เส้นศูนย์ ซึ่งเป็นผลให้กระแสไหลอย่างอิสระผ่านอุปกรณ์ด้านบนหรือด้านล่างด้านใดด้านหนึ่ง อย่างไรก็ตาม แรงดัน state 1 ถึง 6 สร้างแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับที่ประกอบด้วยค่าที่ไม่ติดกันต่อกันเนื่องของ Vi, 0 หรือ -Vi.
สำหรับ Sinusoidal Pulse-width Modulation (SPWM) แบบสามเฟส สัญญาณที่ใช้มอดดูเลตจะมี 120 องศาเอ้าท์ออฟเฟสซึ่งกันและกัน จะถูกนำมาใช้เพื่อสร้างแรงดันแรงดันไฟฟ้าที่โหลด  เพื่อที่จะรักษาคุณลักษณะ PWM ด้วยการใช้สัญญาณพาหะเดียว ความถี่กลาง mf, จะต้องมีผลคูณของสาม ซึ่งจะทำให้ขนาดของแรงดันไฟฟ้าทุกเฟสเหมือนกัน แต่เฟสต่างกัน 120 องศา. แอมพลิจูดสูงสุดของแรงดันเฟสที่ทำได้แบบเชิงเส้น, เมื่อ ma น้อยกว่าหรือเท่ากับหนึ่ง, คือ vphase = vi / 2 แอมพลิจูดสูงสุดของแรงดันลายน์ที่ทำได้ Vab1 = vab •√ 3/2
วิธีเดียวที่จะควบคุมแรงดันไฟฟ้าโหลดคือโดยการเปลี่ยนสัญญาณแรงดันอินพุท DC
DC to AC Inverter (อินเวอร์เตอร์) > Current source inverters

Current source invertersแปลงรูปคลื่นกระแสตรงเป็นรูปคลื่น AC ในงานที่ต้องใช้รูปคลื่นซายน์ AC ขนาดความถี่และเฟสจะต้องมีการควบคุม. CSI มีการเปลี่ยนแปลงของกระแสสูงไปตามเวลา ดังนั้นตัวเก็บประจุจึงถูกนำมาใช้งานด้าน AC, ในขณะที่ inductors ถูกนำมาใช้งานด้านดีซี. เนื่องจากไดโอดที่สามารถควบคุมการไหลของกระแสไม่ได้ถูกใช้งาน ขนาดและน้ำหนักจึงลดลง และมีแนวโน้มที่จะน่าเชื่อถือมากกว่า VSIs. แม้ว่ารูปแบบเฟสเดียวสามารถนำไปใช้งานได้ แต่ CSI สามเฟสถูกนำไปใช้จริงมากกว่า
ในรูปแบบทั่วไปมากที่สุด สามเฟส CSI ใช้ลำดับการทำงานเหมือนกับวงจร rectifier แบบ 6 พั้ลส์. ณ เวลาใด ๆ มีเพียงหนึ่งสวิทช์แบบ common-cathode และหนึ่ง common-anode เท่านั้นที่ on
ผลที่ได้ก็คือ กระแสลายน์ใช้ค่าที่ไม่ติดกันของ -ii, 0 และ ii state จะถูกเลือกเพื่อที่จะได้รูปแบบของคลื่นที่ต้องการออกมาทางเอ้าท์พุท การคัดเลือกนี้มีพื้นฐานของเทคนิคการมอดดูเลต, ซึ่งรวมถึง carrier-based PWM, การกำจัดฮาร์โมนิคที่คัดเลือกไว้และเทคนิคปริภูมิเวกเตอร์.
Carrier-based techniques ที่ถูกใช้กับ VSIs ยังสามารถนำมาใช้กับ CSI ได้ ซึ่งจะมีผลทำให้ line current ใน CSI ทำงานในลักษณะเดียวกับ line voltage ใน VSI  วงจรดิจิทัลที่ถูกใช้สำหรับสัญญาณมอดดูเลตประกอบด้วย switching pulse generator, shorting pulse generator, shorting pulse distributor, และ switching and shorting pulse combiner.  สัญญาณที่ใช้เปิด gate ถูกสร้างขึ้นอยู่กับ carrier current และสามสัญญาณมอดดูเลต.
DC to AC Inverter (อินเวอร์เตอร์) > Multilevel inverters

รูปแบบค่อนข้างใหม่ที่เรียกว่าอินเวอร์เตอร์หลายระดับได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง การทำงานปกติของ CSI และ VSI สามารถจัดเป็นอินเวอร์เตอร์สองระดับเพราะสวิทช์ไฟเชื่อมต่อกับ DC บัสบวกหรือบัสลบ. หากมีมากกว่าสองระดับแรงดันไฟฟ้าที่เอาต์พุตจะเป็นคลื่น AC รูปคลื่นไซน์ที่ดีกว่า. ด้วยเหตุนี้อินเวอร์เตอร์หลายระดับแม้ว่าที่ซับซ้อนมากขึ้นและแพงกว่าแต่ให้ประสิทธิภาพที่ดีกว่า Three-Level Neutral-Clamped Inverter จะแสดงในรูปที่ 10
วิธีการควบคุมอินเวอร์เตอร์สามระดับก็เพียงแต่ช่วยให้สวิทช์สองในสี่ของสวิทช์ในแต่ละขาพร้อมกันเปลี่ยนสถานะการนำไฟฟ้า แบบนี้จะช่วยให้การแลกเปลี่ยนทำได้อย่างราบรื่นและหลีกเลี่ยงการยิงผ่านโดยเฉพาะการเลือก state ที่ถูกต้อง. สังเกตว่าเนื่องจากบัสแรงดันไฟฟ้ากระแสตรงที่ใช้ร่วมกันอย่างน้อยสองวาล์ว ดังนั้นอัตราแรงดันไฟฟ้าจะน้อยกว่าแบบสองระดับ
การใช้งานอินเวอร์เตอร์

โดยทั่วไปอินเวอร์เตอร์ถูกนำมาใช้ในงานที่ต้องการแปลงโดยตรงจากพลังงานไฟฟ้า DC ไปเป็น AC หรือทางอ้อมจากการแปลง AC ไป AC. การแปลง Dc ไป AC จะเป็นประโยชน์สำหรับหลายสาขารวมทั้งเครื่องปรับสภาพไฟฟ้​​า, เครื่องชดเชยฮาร์มอนิค, เครื่องขับมอเตอร์และ grid-integration ของพลังงานทดแทน
แบบจำลองของการใช้ระบบอิเล็กทรอนิกส์กำลัง

วงจรอิเล็กทรอนิกส์กำลังมีการจำลองการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์จำลองเช่น PSIM และ MATLAB / Simulink วงจรมีการจำลองก่อนที่จะมีการผลิตเพื่อทดสอบว่าวงจรการตอบสนองภายใต้เงื่อนไขบางประการ นอกจากนี้ยังมีการสร้างแบบจำลองเป็นทั้งที่ถูกกว่าและเร็วกว่าการสร้างต้นแบบที่จะใช้สำหรับการทดสอบ.
การประยุกต์ใช้

การประยุกต์ใช้อิเล็กทรอนิกส์กำลังมีขนาดในช่วงตั้งแต่ แหล่งจ่ายไฟแบบสลับโหมด ใน เอซีอะแดปเตอร์, ตัวชาร์จแบตเตอรี่, เครื่องขยายเสียง, บัลลาสต์หลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ ไปจนถึง ตัวขับความถี่แปรได้ และตัวขับดีซีมอเตอร์ที่ใช้ในการหมุนปั๊ม, พัดลมและเครื่องจักรการผลิต จนถึงระบบส่งไฟฟ้าแรงสูงกระแสตรงขนาดกิกะวัตต์ที่ใช้ในการเชื่อมต่อเข้ากับกริด ระบบอิเล็กทรอนิกส์กำลังจะพบได้ในเกือบทุกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ตัวอย่างเช่น:
DC/DC converters ใช้ในโทรศัพท์เคลื่อนที่มากที่สุด (โทรศัพท์มือถือ, PDA ฯลฯ ) เพื่อรักษาระดับแรงดันไว้ที่ค่าค่าหนึ่งไม่ว่าระดับแรงดันของแบตเตอรี่จะมีค่าเท่าใดก็ตาม ตัวแปลงแบบนี้ยังใช้สำหรับการแยกวงจรออกต่างหากและใช้ในการแก้พาวเวอร์แฟกเตอร์ power optimizer ก็เป็นตัวแปลงดีซี/ดีซีชนิดหนึ่งที่พัฒนาขึ้นมาเพื่อเก็บเกี่ยวพลังงานจากระบบเซลล์แสงอาทิตย์และกังหันลมให้ได้มากที่สุด
AC/DC converters (วงจรเรียงกระแส) จะใช้ทุกครั้งที่อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เสียบเข้ากับปลั๊กไฟบ้าน (คอมพิวเตอร์, โทรทัศน์, ฯลฯ ) อาจทำแค่เพียงการแปลง AC ให้เป็น DC หรือเปลี่ยนระดับแรงดันไฟฟ้าที่ต้องใช้ในการทำงานภายในอุปกรณ์นั้น
AC/AC converters จะใช้ในการเปลี่ยนทั้งระดับแรงดันไฟฟ้าหรือความถี่ (เช่นอะแดปเตอร์ไฟต่างประเทศ, ไฟหรี่แสง) ในเครือข่ายการกระจายไฟฟ้า การแปลง AC/AC อาจจะใช้ในการแลกเปลี่ยนพลังงานระหว่างกริดพลังงานที่มีความถี่สาธารณูปโภคที่ 50 Hz และความถี่สาธารณูปโภคที่ 60 Hz
DC/AC converters (อินเวอร์เตอร์) จะใช้เป็นหลักใน UPS หรือระบบ พลังงานทดแทน หรือระบบแสงสว่างฉุกเฉิน ในสภาวะปกติไฟฟ้าสายเมนจะชาร์จแบตเตอรี่ DC เมื่อไฟฟ้าสายเมนล้มเหลว อินเวอร์เตอร์จะผลิตไฟฟ้าเอซีที่ระดับแรงดันเมนจากแบตเตอรี่ DC Solar inverter ทั้งแบบแถวขขนาดเล้กและแบบส่วนกลางขนาดใหญ่ รวมทั้ง solar micro-inverter จะถูกใช้ในเซลล์แสงอาทิตย์โดยเป็นชิ้นส่วนหนึ่งของระบบเซลล์แสงอาทิตย์
ตัวขับมอเตอร์จะพบได้ในปั๊ม, เครื่องเป่าลมและตัวขับเครื่องสีสำหรับโรงงานทอผ้า, กระดาษ, ซีเมนต์และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ ตัวขีบอาจจะใช้สำหรับการแปลงพลังงานและการควบคุมการเคลื่อนไหว สำหรับมอเตอร์ AC, การประยุกติใช้จะรวมถึงตัวขับแปรความถี่ได้,  soft starters ของมอเตอร์ และระบบการกระตุ้น
ในยานพาหนะไฟฟ้าแบบไฮบริด (HEVs) อิเล็กทรอนิกส์กำลังถูกใช้ในสองรูปแบบ: ไฮบริดอนุกรมและไฮบริดคู่ขนาน ความแตกต่างระหว่างทั้งสองแบบเป็นความสัมพันธ์ของมอเตอร์ไฟฟ้ากับเครื่องยนต์สันดาปภายใน (ICE) อุปกรณ์ที่ใช้ในยานพาหนะไฟฟ้าจะประกอบด้วยตัวแปลง DC/DC เป็นส่วนใหญ่สำหรับชาร์จแบตเตอรี่และตัวแปลง DC/AC เพื่อจ่ายไฟให้มอเตอร์ขับเคลื่อน รถไฟไฟฟ้าใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลังเพื่อให้ได้กำลังไฟฟ้าเช่นเดียวกับสำหรับการควบคุมด้วยเวกเตอร์โดยใช้วงจรเรียงกระแสแบบ pulse-width modulation (PWM) รถไฟไฟฟ้าได้รับกำลังไฟฟ้าจากสายไฟฟ้า การใช้งานใหม่อีกทางหนึ่งสำหรับอิเล็กทรอนิกส์กำลังอยู่ในระบบลิฟท์ ระบบเหล่านี้อาจใช้ thyristors, อินเวอร์เตอร์, มอเตอร์แม่เหล็กถาวร หรือระบบไฮบริดต่าง ๆ ที่รวมระบบ PWM ระบบและมอเตอร์มาตรฐานเข้าด้วยกัน
การประยุกต์ใช้ > สมาร์ทกริด

สมาร์ทกริด คือ กริด (ไฟฟ้า) ที่ถูกทำให้ทันสมัย มันใช้ เทคโนโลยีข้อมูลข่าวสาร เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลและตอบสนองต่อข้อมูลนั้น เช่นข้อมูลเกี่ยวกับพฤฒิกรรมของผู้ผลิตและผู้บริโภค ข้อมูลจะแสดงในรูปแบบภาพเคลื่อนไหว (อังกฤษ: automated fashion) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ เพิ่มความน่าเชื่อถือ ความประหยัดและความยั่งยืนในการผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้า
พลังงานไฟฟ้าสามารถผลิตขึ้นจากการหมุนของ กังหันลม และกังหัน ไฟฟ้าพลังน้ำ ป้อนเข้า เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบเหนี่ยวนำ แต่น่าเสียดายที่อุปกรณ์เหล่านี้สามารถก่อให้เกิดความแปรปรวนในความถี่ ณ จุดการผลิต อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลังจะถูกนำมาใช้ในระบบเหล่านี้เพื่อแปลงแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับที่สร้างขึ้นให้เป็นกระแสตรงแรงดันสูง (HVDC) กระแสไฟฟ้า HVDC สามารถแปลงได้ง่ายกว่าให้เป็นกำลังไฟสามเฟสที่สอดคล้องกับกระแสไฟฟ้าจากแหล่งจ่ายอื่นบนกริดที่มีอยู่ ด้วยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลังดังกล่าว พลังงานไฟฟ้าจากแหล่งพลังงานทดแทนที่ถูกจัดส่งไปโดยระบบกริดจึงสะอาดและมี power factor ที่สูงขึ้น ในระบบพลังงานลม แรงบิดที่เหมาะสมที่สุดในเครื่องกำเนิดไฟฟ้าจะได้รับผ่านกล่องเกียร์หรือเทคโนโลยีการขับแบบโดยตรงอย่างใดอย่างหนึ่งที่สามารถลดขนาดของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลังได้
พลังงานไฟฟ้าก็สามารถสร้างขึ้นจาก เซลล์แสงอาทิตย์ โดยใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กำลัง จากนั้นพลังงาน DC ที่ผลิตได้มักจะถูกแปลงโดย โซลาร์อินเวอร์เตอร์ อินเวอร์เตอร์จะถูกแบ่งออกเป็นสามประเภทที่แตกต่างกันคือ: ตัวแปลงแบบส่วนกลาง (อังกฤษ: central converter), แบบโมดูลย์รวม (อังกฤษ: module-integrated converter), และแบบแถว (อังกฤษ: string converter) ตัวแปลงแบบส่วนกลางสามารถเชื่อมต่อได้ทั้งในแบบขนานหรือแบบอนุกรมทางฝั่ง DC ของระบบ สำหรับฟาร์มแสงอาทิตย์, ตัวแปลงส่วนกลางเพียงตัวเดียวสามารถใช้ได้ทั้งระบบ ตัวแปลงแบบโมดูลย์รวมมีการเชื่อมต่อแบบอนุกรมทั้งบนฝั่ง DC หรือฝั่ง AC. ปกติจะใช้หลายโมดูลภายในระบบไฟฟ้าโซลาร์เซลล์ เนื่องจากระบบต้องการตัวแปลงเหล่านี้ในทั้งขั้ว DC และขั้ว AC.  ตัวแปลงแบบแถวจะใช้ในระบบที่ใช้เซลล์แสงอาทิตย์ที่หันหน้าไปในทิศทางที่แตกต่างกัน มันถูกใช้ในการแปลงพลังงานที่สร้างขึ้นจากแต่ละแถวหรือสาย ในที่ซึ่งในเซลล์แสงอาทิตย์กำลังมีปฏิสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์