stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซังฮยังอาดีบุดดา

"นาโม อาดี บุดดายา" (นโม อาทิ พุทธายะ) แปลว่า "ข้าพเจ้าขอนอบน้อมต่อพระผู้เป็นเจ้า" เขียนด้วยอักษรชวา ภายในวัดแห่งหนึ่งในยกยาการ์ตา
ซังฮยังอาดีบุดดา (อินโดนีเซีย: Sanghyang Adi Buddha) เป็นพระผู้สร้างในศาสนาพุทธของประเทศอินโดนีเซีย เกิดขึ้นในช่วงที่ศาสนาพุทธกำลังได้รับการฟื้นฟูในอินโดนีเซียกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการประกาศหลักการปัญจศีลและถูกรวมเข้าไปในรัฐธรรมนูญของประเทศ ที่ระบุว่า "เชื่อในพระเป็นเจ้าสูงสุดเพียงพระองค์เดียว" (Ketuhanan Yang Maha Esa) องค์กรใด ๆ สงสัยหรือปฏิเสธการมีอยู่ของพระเป็นเจ้าถือว่าผิดกฎหมาย แต่ก็ขัดกับหลักการของศาสนาพุทธซึ่งปฏิเสธเรื่องการมีอยู่ของพระเป็นเจ้า สภาพุทธศาสนิกชนอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นตัวแทนของศาสนาพุทธในประเทศทั้งหมดทั้งนิกายมหายาน เถรวาท และวัชรยาน จึงใช้ชื่อพระเป็นเจ้าตามที่พระอชิน ชินรักขิตตั้งไว้ โดยอิงจากความเชื่อเรื่องอาทิพุทธะของศาสนาพุทธแบบตันตระที่ใช้เรียกพระพุทธเจ้าองค์แรกของโลก คณะสงฆ์สูงสุดและสภาพุทธศาสนิกชนอินโดนีเซียจึงตกลงที่จะใช้พระนามนี้สำหรับพระเป็นเจ้าสูงสุดของศาสนาพุทธในอินโดนีเซีย พระอชิน ชินรักขิตกล่าวว่า "แนวคิดเรื่อง 'พระเป็นเจ้าสูงสุด' จากธรรมะนี้ จะเป็นรู้จักและได้รับการยอมรับมากในองค์กรต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม"
อนึ่งความเชื่อเรื่องอาทิพุทธะนี้ไม่ปรากฏในเอกสารบาลี หากแต่พบในเอกสารวัชรยานของชวายุคเก่า เช่น ซังฮยังกามาฮายานิกัน (Sanghyang Kamahayanikan)
แหล่งข้อมูลอื่น

Brown, Iem (1987). Contemporary Indonesian Buddhism and Monotheism, Journal of Southeast Asian Studies, Vol. 18 (1), 108-117
ดายักใหญ่

ดายักใหญ่ (อินโดนีเซีย: Dayak Besar, สะกดแบบเก่า Dajak Besar ; ดัตช์: Groot Dajak) เป็นเขตปกครองตนเองของสหรัฐอินโดนีเซีย (United States of Indonesia) ในแคว้นดายักบนเกาะบอร์เนียว. มันถูกก่อตั้งในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ.1946 โดยมีเมืองหลวงชั่วคราวที่บันจัรมาซิน (Banjarmasin; Bandjermasin). ดายักใหญ่ถูกล้มเลิกในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ.1950 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกาลีมันตัน ซึ่งก่อตั้งในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ.1950 โดยมีศูนย์กลางเป็นบันจัรมาซินเหมือนเดิม แล้วตามมาด้วยการแบ่งเขตปกครองของจังหวัดกาลีมันตัน พื้นที่ที่เคยเป็นดายักใหญ่เคยถูกตั้งในจังหวัดกาลีมันตันใต้ในปีค.ศ.1956 และค่อยย้ายไปตั้งที่จังหวัดกาลีมันตันกลางในปีค.ศ.1957 จนถึงปัจจุบัน
ดวงใจ พิจิด

นักการเมืองชาวลาว
| พลโท ดวงใจ พิจิด |
| --- | --- |

รองนายกรัฐมนตรีลาว
ดำรงตำแหน่ง 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
นายกรัฐมนตรี: บัวสอน บุบผาวัน ทองสิง ทำมะวง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงป้องกันประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 27 มีนาคม พ.ศ. 2544 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
ก่อนหน้า: จูมมะลี ไซยะสอน
ถัดไป: แสงนวน ไซยะลาด
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 5 เมษายน พ.ศ. 2487 อัตตะปือ, พระราชอาณาจักรลาว
เสียชีวิต: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 (70 ปี) บ้านาดี, สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
พรรคการเมือง: พรรคประชาชนปฏิวัติลาว
คู่สมรส: พันโทหญิง ทันดา พิจิด (เสียชีวิต 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557)

พลโท ดวงใจ พิจิด (ลาว: ດວງໃຈ ພິຈິດ; 5 เมษายน พ.ศ. 2487 - 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557) เป็นนักการเมืองชาวลาวจากแขวงอัตตะปือ และ สมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (ตั้งแต่คณะบริหารงานศูนย์กลางพรรคสมัยที่ 7 จนกระทั่งเสียชีวิต) เขาดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงป้องกันประเทศ
เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 พลโท ดวงใจ และภริยา พันโทหญิง ทันดา พิจิด เสียชีวิตในอุบัติเหตุเครื่องบินตกทางภาคเหนือของลาว
ขณะนั้นพลโท ดวงใจ กำลังเดินทางไปยังแขวงเชียงขวางเพื่อจะเข้าร่วมพิธีเฉลิมฉลองครบรอบ 55 ปี ของกองทัพประชาชนลาว
ซูราบายา

| ซูราบายา |
| --- | --- |
นคร
นครซูราบายา Kota Surabaya
การถอดเสียงภาษาชวา
 • ชวา: ꦯꦸꦫꦧꦪ
   ธง ตรา
สมญา: Kota Pahlawan (City of Heroes)
คำขวัญ: Sparkling Surabaya
ที่ตั้งภายในจังหวัดชวาตะวันออก
th
ซูราบายาที่ตั้งในเกาะชวาและประเทศอินโดนีเซียแสดงแผนที่เกาะชวาซูราบายาซูราบายา (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 7°15′55″S 112°44′33″E﻿ / ﻿7.26528°S 112.74250°E﻿ / -7.26528; 112.74250
ประเทศ: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: เกาะชวา
จังหวัด: จังหวัดชวาตะวันออก
ตั้งถิ่นฐาน: ค.ศ. 1037
ก่อตั้ง: 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1293
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Tri Rismaharini
 • รองนายกเทศมนตรี: Whisnu Sakti Buana
พื้นที่
 • นคร: 350.5 ตร.กม. (135.3 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,787 ตร.กม. (1,076 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 5,925 ตร.กม. (2,288 ตร.ไมล์)
ความสูง: 5 เมตร (16 ฟุต)
ประชากร (ประมาณการ ค.ศ. 2015)
 • นคร: 3,457,409 คน
 • ความหนาแน่น: 9,900 คน/ตร.กม. (26,000 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 13,319,229 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 4,800 คน/ตร.กม. (12,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 13,123,948 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 2,200 คน/ตร.กม. (5,700 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์:  รายการ Javanese, Chinese, Indian, Madurese, Sundanese, Minangkabau, Batak, Banjar, Balinese, Bugis, Malay, Arabs  
 • ศาสนา: อิสลาม 80.13%  คริสต์ 18.10%  ฮินดู 0.26%  พุทธ 1.49%  ขงจื๊อ 0.01%
 • HDI:  0.810 (สูงมาก)
 • GDP PPP (นคร): 116 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2016)
 • GDP PPP (มหานคร): 354 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2016)
เขตเวลา: UTC+07:00 (เวลามาตรฐานอินโดนีเซียตะวันตก)
รหัสไปรษณีย์: 60xxx, 61xxx
รหัสพื้นที่: (+62) 31
ท่าอากาศยาน: ท่าอากาศยานนานาชาติจูวันดา
เว็บไซต์: www.surabaya.go.id
ซูราบายา (อินโดนีเซีย: Surabaya) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่สองของอินโดนีเซีย และเป็นเมืองเอกของจังหวัดชวาตะวันออก ในวันที่ 13-14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 มีการก่อการร้ายเกิดขึ้นที่เมืองนี้มีผู้เสียชีวิตรวม 25 ราย บาดเจ็บอย่างน้อย 55 ราย
ดาฮิล ซา โย

ภาพหน้าปกซิงเกิล Dahil sa Iyo ฉบับภาษาอังกฤษ โดย ทอม สปิโนซา วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี 1964
ดาฮิล ซา โย (ตากาล็อก: Dahil Sa Iyo) เป็นเพลงรักที่แต่งโดย มิเกล เวลาร์ด จูเนียร์ ประกอบภาพยนตร์ฟิลิปปินส์เรื่อง Bituing Marikit  ที่แสดงนำและขับร้องเพลงต้นฉบับภาษาตากาล็อกโดย โรเกลิโอ เดอ ลา โรซา ในปี ค.ศ. 1938   เพลงนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง โดยเฉพาะในหมู่ชาวฟิลิปปินส์โพ้นทะเลในสหรัฐอเมริกา  มีผู้แต่งคำร้องภาษาอังกฤษใช้ชื่อว่า "ฺBecause of You" ในปี ค.ศ. 1964 และแปลเป็นภาษา่อื่นอีกหลายภาษา
นักร้องที่มีชื่อเสียงที่เคยขับร้องเพลงนี้ เช่น แนท คิง โคล และดิเล็ตเตอร์เมน
ซางีรัน

| แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซางีรัน * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ซากดึกดำบรรพ์ที่พบในซางีรัน
พิกัด: 7°27′20.5″S 110°50′03.2″E﻿ / ﻿7.455694°S 110.834222°E﻿ / -7.455694; 110.834222
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (iii), (vi)
อ้างอิง: 593
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2539 (คณะกรรมการสมัยที่ 20)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ซางีรัน (อินโดนีเซีย: Sangiran) คือแหล่งขุดค้นมนุษย์ชวาที่ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกของประเทศอินโดนีเซีย ค้นพบครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936)
มรดกโลก

แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซางีรันได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 20 เมื่อปี พ.ศ. 2539 ที่เมืองเมริดา ประเทศเม็กซิโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
ซาบัง

| ซาบัง |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงOther
 • Jawoë: سابڠ
เกาะรูบียะฮ์ เมืองซาบัง
   ธง ตรา
สถานที่ตั้งบนอาเจะฮ์
ซาบังสถานที่ตั้งบนจังหวัดสุมาตราเหนือ เกาะสุมาตรา และอินโดนีเซียแสดงแผนที่สุมาตราเหนือซาบังซาบัง (เกาะสุมาตรา)แสดงแผนที่เกาะสุมาตราซาบังซาบัง (ประเทศอินโดนีเซีย)แสดงแผนที่ประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 5°53′39″N 95°19′9″E﻿ / ﻿5.89417°N 95.31917°E﻿ / 5.89417; 95.31917
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จังหวัด:  จังหวัดอาเจะฮ์
การปกครอง
 • Mayor: Nazaruddin
 • Vice Mayor: Suradji
พื้นที่[ต้องการอ้างอิง]
 • ทั้งหมด: 153.00 ตร.กม. (59.07 ตร.ไมล์)
ประชากร (2014)
 • ทั้งหมด: 32,271 คน
เขตเวลา: UTC+7 (Indonesia Western Time)
Area code: (+62) 652
เว็บไซต์: sabangkota.go.id
ซาบัง (อินโดนีเซีย: Sabang) เป็นนครที่ประกอบด้วยเกาะใหญ่ (เกาะเวะฮ์) และเกาะเล็ก ๆ อีกหลายเกาะนอกชายฝั่งทางทิศเหนือของเกาะสุมาตรา หมู่เกาะเหล่านี้ได้รวมกันเป็นนครในจังหวัดอาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย ศูนย์กลางการปกครองตั้งอยู่บนเกาะเวะฮ์ 17 กม. ทางเหนือของบันดาอาเจะฮ์ นครครอบคลุมพื้นที่ 153 ตร.กม. และจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 30,653 คน จากการประมาณการณ์ในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 32,271 คน ซาบังยังเป็นเมืองทางเหนือสุด และตะวันตกสุดของประเทศอินโดนีเซีย
เมื่อญีปุ่นเข้าครอบครองเกาะนี้ได้ก่อสร้างหลุมหลบภัย ป้อมและปืนใหญ่จำนวนมาก ยังคงสามารถพบส่วนที่หลงเหลือได้อยู่ แม้ว่าบางแห่งจะนำมาดัดแปลงหรือรื้อถอนไปเสียส่วนใหญ่ วันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 เรือดำน้ำของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ไอ-29 ได้ปฏิบัติภารกิจยานากินำผู้นำอินเดีย สุภาษ จันทระ โพสและอาบิด ฮะซัน (Abid Hasan) ขึ้นฝั่งที่เมืองซาบัง บนเกาะเวะฮ์ แทนเกาะปีนัง เพื่อหลีกเลี่ยงการสืบค้นของสปายชาวอังกฤษ
เกาะ

เกาะเกละฮ์  (0.186 กม²)
เกาะรนโด (0.650 กม²)
เกาะรูบียะฮ์ (0.357 กม²)
เกาะเซอลาโก (0.055 กม²)
เกาะเวะฮ์ (121 กม²)
จังหวัดมาลูกู

| จังหวัดมาลูกู Provinsi Maluku (อินโดนีเซีย) |
| --- | --- |
จังหวัด
   ธง ตรา
คำขวัญ: Siwa Lima (อัมบน)   (Belongs together)
ที่ตั้งจังหวัดมาลูกูในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 3°42′18″S 128°10′12″E﻿ / ﻿3.70500°S 128.17000°E﻿ / -3.70500; 128.17000
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
เมืองหลัก: อัมบน
การปกครอง
 • ผู้ปกครอง: Said Assagaff (Golkar)
 • รองผู้ว่าราชการ: Zeth Sahuburua
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 46,914.03 ตร.กม. (18,113.61 ตร.ไมล์)
ประชากร (2014)
 • ทั้งหมด: 1,708,190 คน
 • ความหนาแน่น: 36 คน/ตร.กม. (94 คน/ตร.ไมล์)
ชาติพันธุ์[ต้องการอ้างอิง]
 • ชาติพันธุ์: Significantly mixed ethnicity; Melanesian, Kei (11%), Ambonese (11%), Buton (11%), Malays, Javanese, Chinese
 • ศาสนา: อิสลาม (50.8%), โปรเตสแตนต์ (41.6%), โรมันคาทอลิก (6.8%), ฮินดู (0.4%), พุทธ (<0.1%), ลัทธิขงจื๊อ (<0.1%), others (0,4%)
 • ภาษา: ภาษาอินโดนีเซีย, ภาษาอัมบน, other languages
เขตเวลา: WIT (UTC+9)
เว็บไซต์: www.malukuprov.go.id
มาลูกู (อินโดนีเซีย: Maluku) เป็นจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย โดยประกอบไปด้วยพื้นที่ภาคกลางและภาคใต้ของหมู่เกาะโมลุกกะ เมืองหลักของจังหวัดมาลูกูคืออัมบน บนเกาะอัมบนขนาดเล็ก
หน่วยการบริหาร

พื้นที่จังหวัดมาลูกูแบ่งออกเป็น 9 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 118 ตำบลหรือเกอจามาตัน
อำเภอเกอปูเลาวันตานิมบาร์ (Kabupaten Kepulauan Tanimbar)
อำเภอเกอปูเลาวันอารู (Kabupaten Kepulauan Aru)
อำเภอเซรัมบากียันตะวันตก (Kabupaten Seram Bagian Barat)
อำเภอเซรัมบากียันตะวันออก (Kabupaten Seram Bagian Timur)
อำเภอบูรู (Kabupaten Buru)
อำเภอบูรูใต้ (Kabupaten Buru Selatan)
อำเภอมาลูกูกลาง (Kabupaten Maluku Tengah)
อำเภอมาลูกูตะวันตกเฉียงใต้ (Kabupaten Maluku Barat Daya)
อำเภอมาลูกูตะวันออกเฉียงใต้ (Kabupaten Maluku Tenggara)
ตูวัล (Tual)
อัมบน (Ambon; เมืองหลัก)
ประชากร

| สถิติจำนวนผู้นับถือศาสนาต่าง ๆ ของจังหวัดมาลูกู ในปี ค> ศ. 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ศาสนา | ศาสนา |  | ร้อยละ | ร้อยละ |
| อิสลาม | อิสลาม |    | 50.8% | 50.8% |
| โปรแตสแตนต์ | โปรแตสแตนต์ |    | 41.6% | 41.6% |
| พุทธ | พุทธ |    | 0.1% | 0.1% |
| โรมันคาทอลิก | โรมันคาทอลิก |    | 6.8% | 6.8% |
| ฮินดู | ฮินดู |    | 0.4% | 0.4% |
| ขงจื้อ | ขงจื้อ |    | 0.1% | 0.1% |
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กจังหวัดในประเทศอินโดนีเซีย |
| --- | --- | --- |
 เมืองหลวง จาการ์ตา (ปัจจุบัน) นูซันตารา (กำลังก่อสร้าง) 
| สุมาตรา |  เกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุง  เกอปูเลาวันรีเยา  จัมบี  เบิงกูลู  รีเยา  ลัมปุง  สุมาตราตะวันตก  สุมาตราใต้  สุมาตราเหนือ  อาเจะฮ์  |  |
| ชวา |  จาการ์ตา  ชวากลาง  ชวาตะวันตก  ชวาตะวันออก  บันเติน  ยกยาการ์ตา  |  |
| กาลีมันตัน |  กาลีมันตันกลาง  กาลีมันตันตะวันตก  กาลีมันตันตะวันออก  กาลีมันตันใต้  กาลีมันตันเหนือ  |  |
| ซุนดาน้อย |  นูซาเติงการาตะวันตก  นูซาเติงการาตะวันออก  บาหลี  |  |
| ซูลาเวซี |  โก-รนตาโล  ซูลาเวซีกลาง  ซูลาเวซีตะวันตก  ซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้  ซูลาเวซีใต้  ซูลาเวซีเหนือ  |  |
| มาลูกู |  มาลูกู  มาลูกูเหนือ  |  |
| นิวกินีตะวันตก |  ปาปัว  ปาปัวกลาง  ปาปัวตะวันตก  ปาปัวตะวันตกเฉียงใต้  ปาปัวใต้  ปาปัวที่สูง  |  |
| อดีตจังหวัด |  สุมาตรากลาง  ติมอร์ตะวันออก  |  |
ซูตัน ชะฮ์รีร์

ชะฮ์รีร์เมื่อ พ.ศ. 2489
หน้าปกหนังสือ Our Struggle เมื่อ พ.ศ. 2488
การปราศรัยของชะฮ์รีร์ในบาหลีเมื่อ พ.ศ. 2498
ซูตัน ชะฮ์รีร์ (อินโดนีเซีย: Sutan Sjahrir) เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของอินโดนีเซียในสมัยปฏิวัติ ดำรงตำแหน่งเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2498 เขาเกิดในสุมาตราตะวันตกเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2452 ได้ไปศึกษาต่อด้านกฎหมายที่เนเธอร์แลนด์ กลับมาสู่หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์เมื่อ พ.ศ. 2474 และร่วมมือกับโมฮัมมัด ฮัตตาในการจัดตั้งพรรคชาตินิยมขึ้นใน พ.ศ. 2477  ต่อมาเขาถูกจับและถูกส่งตัวไปนิวกินีและบันดา
เมื่อญี่ปุ่นเข้ายึดครอง เขาปฏิเสธไม่ร่วมมือกับญี่ปุ่น และจัดตั้งขบวนการต่อต้านขนาดเล็กขึ้น เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามแล้ว เขาได้ร่วมมือกับอามีร์ ชารีฟุดดิน ยึดอำนาจจากซูการ์โน เพื่อตั้งรัฐบาลที่ไม่มีภาพลักษณ์ว่าเคยร่วมมือกับญี่ปุ่น เขาได้เป็นนายกรัฐมนตรี ชะฮ์รีร์เรียกร้องเอกราชโดยใช้หลักการเจรจาแต่ล้มเหลวเพราะเนเธอร์แลนด์ใช้กำลังเข้ายึดครองอีก ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2489 ชะฮ์รีร์ได้ลอบเจรจากับเนเธอร์แลนด์ ให้สาธารณรัฐอินโดนีเซียมีอำนาจปกครองเกาะชวา มาดูรา และสุมาตรา ส่วนเกาะอื่น ๆ ให้อยู่ในอำนาจของเนเธอร์แลนด์ และจะตั้งสหพันธรัฐอินโดนีเซียในสหภาพเนเธอร์แลนด์-อินโดนีเซีย เมื่อความจริงถูกเปิดเผย ทำให้ชาวอินโดนีเซียผิดหวังมากจนชะฮ์รีร์ต้องลาออกและอามีร์ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทนในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2490
หลังจากนั้น ชะฮ์รีร์ก็ไม่ได้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองใด ๆ อีก เขาเป็นหัวหน้าพรรคสังคมนิยมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 แต่ได้คะแนนเสียงเพียงร้อยละ 2 ต่อมาใน พ.ศ. 2505 เขาถูกจับเพราะสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับกบฏ แต่เมื่อเขาเจ็บป่วยใน พ.ศ. 2508 ก็ได้รับอนุญาตให้ไปรักษาตัวที่สวิตเซอร์แลนด์ จนถึงแก่กรรมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2509
แหล่งข้อมูลอื่น

Mrázek, Rudolf (1994). Sjahrir: Politics and Exile in Indonesia. Ithaca, NY: Cornell Southeast Asia Program. ISBN 978-0-87727-713-2
Souvenirs of Sjahrir by Sol Tas
(อินโดนีเซีย) Sjahrir's biography เก็บถาวร 2010-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ดัตช์) Sjahrir's biography, History website[ลิงก์เสีย]
Brittanica online.
Transcript interview with Sutan Sjahrir, 1956.
(อินโดนีเซีย) Photo gallery on Sutan Sjahrir commemoration website. เก็บถาวร 2012-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กนายกรัฐมนตรีอินโดนีเซีย (ค> ศ. 1945–1959) |
| --- | --- |
 ชะฮ์รีร์  ชารีฟุดดิน  ฮัตตา  ฮาลิม  นัตซีร์  ซูกีมัน  วีโลโป  อาลี  บูร์ฮันอุดดิน  อาลี  จูวันดา
ตาลีไซ (จังหวัดเซบู)

| ตาลีไซ (จังหวัดเซบู) |
| --- | --- |
Component Component city
City of Talisay

สมญา: Aquatic City in Cebu
Map of เซบู with ตาลีไซ (จังหวัดเซบู) highlighted
ตาลีไซ (จังหวัดเซบู)ที่ตั้งใน ประเทศฟิลิปปินส์
พิกัด: 10°15′N 123°50′E﻿ / ﻿10.25°N 123.83°E﻿ / 10.25; 123.83
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: เซบู
จังหวัด: เซบู
District: 1st district of Cebu
Founded: 1648
Cityhood: 30 December 2000
Barangays: 22 (see Barangays)
การปกครอง 
 • ประเภท: Sangguniang Panlungsod
 • นายกเทศมนตรี[*]: Eduardo Gullas
 • Vice Mayor: Alan Bucao
 • Congressman: Gerald Anthony Gullas Jr.
 • Electorate: 148,704 voters ([[Philippine general election, ข้อผิดพลาด: เวลาไม่ถูกต้อง|ข้อผิดพลาด: เวลาไม่ถูกต้อง]])
พื้นที่ 
 • ทั้งหมด: 39.87 ตร.กม. (15.39 ตร.ไมล์)
ประชากร (การสำมะโนประชากรปี 2015) 
 • ทั้งหมด: 263,048 คน
 • ความหนาแน่น: 6,600 คน/ตร.กม. (17,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
ZIP code: 6045
PSGC: 072250000
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)32
ระดับรายได้: 3rd city income class
Revenue (₱): ₱1,265,095,132.74 (2020)
ภาษา: ภาษาเซบัวโน  ภาษาตากาล็อก
ตาลีไซ (ตากาล็อก: Talisay) เป็นเมืองในจังหวัดเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ ตามการสำมะโนประชากร ค.ศ. 2015 เมืองนี้มีประชากร 263,048 คน.
ชื่อของตาลีไซมาจากต้นมักตาลีไซซึ่งมีมากมายในเมืองนี้
ตีโดเร

| ตีโดเร Tidore |
| --- | --- |
นคร
นครเกาะตีโดเร Kota Tidore Kepulauan
เกาะตีโดเรเมื่อมองจากเกาะเตอร์นาเต
คำขวัญ: Toma Loa Se Banari
ที่ตั้งภายในหมู่เกาะมาลูกู
ตีโดเรที่ตั้งในฮัลมาเฮรา
พิกัด: 0°41′N 127°24′E﻿ / ﻿0.683°N 127.400°E﻿ / 0.683; 127.400
ประเทศ: อินโดนีเซีย
จังหวัด: มาลูกูเหนือ
เกาะ: ฮัลมาเฮรา
เขตเวลา: UTC+9 (WIT)
ตีโดเร (อินโดนีเซีย: Tidore) เป็นเมืองและเกาะในหมู่เกาะโมลุกกะ ทางตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่นอกฝั่งด้านตะวันตกของเกาะฮัลมาเฮรา เป็นศูนย์กลางของอาณาจักรสุลต่านที่ทรงอำนาจจนถึง ค.ศ. 1500 โปรตุเกสได้เข้ายึดครองในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 และสร้างป้อมค่ายขึ้นใน ค.ศ. 1578 ในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวสเปนได้เข้ายึดครอง ครั้นต่อมาในตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ตกเป็นของฮอลันดา ในสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองระหว่าง ค.ศ. 1942-1945
ตักโลบัน

| ตักโลบัน |
| --- | --- |
นครที่มีความเป็นเมืองสูง


ตักโลบันสถานที่ตั้งในฟิลิปปินส์
พิกัด: 11°15′N 125°00′E﻿ / ﻿11.250°N 125.000°E﻿ / 11.250; 125.000
ประเทศ: ฟิลิปปินส์
เขต: อีสเทิร์นวิซายา (Region VIII)
จังหวัด: จังหวัดเลเต
เขต: เขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดเลเต
บารังไกย์: 138 แห่ง
เมือง: เชื่อว่าตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1770
เมืองหลักของจังหวัด: 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1830
เมืองที่ได้รับกฎบัตร: 12 มิถุนายน ค.ศ. 1953
นครที่มีความเป็นเมืองสูง: 18 ธันวาคม ค.ศ. 2008 
การปกครอง
 • ประเภท: นายกเทศมนตรี-สภา
 • นายกเทศมนตรี: อัลเฟรด เอส. โรมูอัลเดซ
พื้นที่
 • พื้นดิน: 201.72 ตร.กม. (77.88 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2010)
 • ทั้งหมด: 221,174 คน
 • ความหนาแน่น: 1,100 คน/ตร.กม. (3,000 คน/ตร.ไมล์)
 • Demonym: Taclobanon
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
ZIP code: 6500
รหัสพื้นที่: +63 53
City Symbols: วันที่ 30 มิถุนายนของทุกปี
- Right Portion: Leyte
- Left Portion: Samar
- Center: Galleon
เว็บไซต์: www.tacloban.gov.ph
ตักโลบัน (วาไร-วาไรและตากาล็อก: Tacloban, ออกเสียง: [tɐkˈloban]) มีชื่อทางการว่า นครตักโลบัน (วาไร-วาไร: Syudad han Tacloban; ตากาล็อก: Lungsod ng Tacloban) เป็นเมืองหลักของจังหวัดเลเตในเขตอีสเทิร์นวิซายา ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงมะนิลาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 360 ไมล์ (580 กม.) ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะเลเต ที่ปลายสุดตอนใต้ของช่องแคบซานฮัวนีโกและบนฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของอ่าวซานเปโดร
ทอง ขุน

ทอง ขุน  (เขมร: ថោង ខុន; เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1951) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชา เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสังกัดพรรคประชาชนกัมพูชา โดยเป็นผู้แทนราษฎรจากจังหวัดกำปงธม ในรัฐสภากัมพูชา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยว ตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998
โมนยวา

| โมนยวา |
| --- | --- |
เมือง
ภาพถ่ายทางอากาศของโมนยวา
โมนยวาที่ตั้งเมืองโมนยวาในประเทศพม่า
พิกัด: 22°6′30″N 95°8′30″E﻿ / ﻿22.10833°N 95.14167°E﻿ / 22.10833; 95.14167
ประเทศ:  พม่า
เขต:  ภาคซะไกง์
จังหวัด: โมนยวา
อำเภอ: โมนยวา
ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2014)
 • เมือง: 372,095 คน
 • เขตเมือง: 207,489 คน
 • นอกเมือง: 164,606 คน
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลาในประเทศพม่า)
รหัสพื้นที่: 71
โมนยวา (พม่า: မုံရွာ, ออกเสียง: [mòʊ̯ɰ̃.jwà]) เป็นเมืองหลักของภาคซะไกง์ ประเทศพม่า อยู่ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 136 กิโลเมตร
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโมนยวา (ค> ศ. 1981-2010).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 33.8 (92.8) | 39.3 (102.7) | 41.5 (106.7) | 44.0 (111.2) | 45.8 (114.4) | 43.5 (110.3) | 42.0 (107.6) | 41.0 (105.8) | 38.9 (102) | 38.8 (101.8) | 37.4 (99.3) | 32.6 (90.7) | 45.8 (114.4) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 29.1 (84.4) | 32.5 (90.5) | 36.5 (97.7) | 39.1 (102.4) | 37.9 (100.2) | 34.9 (94.8) | 36.0 (96.8) | 34.8 (94.6) | 33.8 (92.8) | 32.9 (91.2) | 30.7 (87.3) | 28.6 (83.5) | 33.9 (93) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 13.5 (56.3) | 15.5 (59.9) | 19.0 (66.2) | 23.3 (73.9) | 25.4 (77.7) | 25.8 (78.4) | 25.9 (78.6) | 25.5 (77.9) | 24.7 (76.5) | 23.4 (74.1) | 19.3 (66.7) | 15.0 (59) | 21.4 (70.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 10.0 (50) | 11.0 (51.8) | 14.2 (57.6) | 18.0 (64.4) | 20.0 (68) | 20.2 (68.4) | 23.1 (73.6) | 21.0 (69.8) | 20.4 (68.7) | 17.6 (63.7) | 12.0 (53.6) | 8.3 (46.9) | 8.3 (46.9) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 1.0 (0.039) | 1.2 (0.047) | 7.8 (0.307) | 25.8 (1.016) | 87.4 (3.441) | 88.3 (3.476) | 50.6 (1.992) | 104.1 (4.098) | 161.6 (6.362) | 113.9 (4.484) | 37.3 (1.469) | 3.7 (0.146) | 682.7 (26.878) |
แหล่งที่มา: Norwegian Meteorological Institute
การศึกษา

มหาวิทยาลัยโมนยวา
วิทยาลัยการศึกษาโมนยวา
สถาบันเศรษฐศาสตร์โมนยวา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโมนยวา
มหาวิทยาลัยคอมพิวเตอร์โมนยวา
คลังภาพ

พระพุทธไสยาสน์ขนาดใหญ่มะฮาบอดิตะทอง
ชเวซี่โกนพะย่า
อองแซะจะพะย่า
แหล่งข้อมูลอื่น

City of Monywa เก็บถาวร 2011-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Burman photograph album 1897 Old photos of Monywa
Chindwin River - lifeblood of upper Sagaing Myanmar Times, January 16–22, 2006
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
ดารุลอิซลัม

| ดารุลอิซลัม/กองกำลังติดอาวุธอิสลามแห่งอินโดนีเซีย |
| --- | --- |
Darul Islam/Tentara Islam Indonesia دار الإسلام إندونيسيا Dārul Islām Indūnisiyyā   มีส่วนร่วมในกบฏ DI/TII
    ธงและตราของ DI/TII
ปฏิบัติการ: 1949–1962
แนวคิด: ลัทธิอิสลาม
ผู้นำ:   เซการ์มาจี มารีจัน การ์โตซูวีร์โย (อิหม่ามของกบฏ)  Daud Beureu'eh  อามีร์ ฟาตะฮ์  อับดุล กาฮาร์ มูซักการ์  
พื้นที่ปฏิบัติการ:   จังหวัดอาเจะฮ์  จังหวัดชวากลาง (มีการยึดครองในจังหวัดชวาตะวันตกบางส่วน)  จังหวัดซูลาเวซีใต้  จังหวัดกาลีมันตันใต้ 
ปรปักษ์: หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ประเทศอินโดนีเซีย
ดารุลอิซลัม (อินโดนีเซีย: Darul Islam; หมายถึง สำนักอิสลาม) มีอีกชื่อว่า ดารุลอิซลัม/กองกำลังติดอาวุธอิสลามแห่งอินโดนีเซีย (Darul Islam/Tentara Islam Indonesia, DI/TII) เป็นกลุ่มกบฏต่อต้านรัฐบาลสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2491 โดยมี เอส เอ็ม การ์โตซูวีโจร์ เป็นผู้นำ กลุ่มนี้ประกาศจัดตั้งรัฐอิสลามอินโดนีเซียและไม่ยอมรับอำนาจของสาธารณรัฐอินโดนีเซียที่รับมอบอำนาจจากเนเธอร์แลนด์แล้ว ฐานอำนาจของกลุ่มอยู่ในชวาตะวันตกและได้ขยายเข้าไปในชวากลางและมีความเชื่อมโยงอย่างหลวมๆกับกลุ่มนิยมแนวคิดอิสลามในสุมาตราและซูลาเวซี
รัฐบาลอินโดนีเซียเริ่มใช้กำลังกวาดล้างกลุ่มนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 กลุ่มนี้ได้อ่อนกำลังลงเรื่อย ๆ และถึงจุดจบอย่างแท้จริงในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2505 เมื่อการ์โตซูวีโจร์ถูกจับและสั่งให้พรรคพวกของตนวางอาวุธ
แหล่งข้อมูลอื่น

(ในภาษาอินโดนีเซีย) Ahmad Sudirman page
จังหวัดชวาตะวันตก

| จังหวัดชวาตะวันตก Provinsi Jawa Barat ᮏᮝ ᮊᮥᮜᮧᮔ᮪ |
| --- | --- |
จังหวัด
   ธง ตรา
สมญา: Pasundan  (ซุนดา) บ้านเกิดชาวซุนดา
คำขวัญ: Gemah Ripah Répéh Rapih  (ซุนดา) รุ่งเรือง สงบ ร่มเย็น สมานฉันท์
   ชวาตะวันตก ใน    ประเทศอินโดนีเซีย
โอเพนสตรีตแมป
พิกัด: 6°45′S 107°30′E﻿ / ﻿6.750°S 107.500°E﻿ / -6.750; 107.500
เมืองหลวง: บันดุง
เมืองใหญ่สุด: เบอกาซี
ก่อตั้ง: 19 สิงหาคม ค.ศ. 1945
ก่อตั้งใหม่: 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1950
การปกครอง
 • องค์กร: องค์การบริหารจังหวัดชวาตะวันตก (Pemerintah Provinsi Jawa Barat)
 • ผู้ว่าการ: เบย์ ตรียาดี มัคมุดดิน (รักษาการ)
 • รองผู้ว่าการ: ตำแหน่งว่าง
 • ฝ่ายนิติบัญญัติ: สภาผู้แทนราษฎรระดับภูมิภาคแห่งจังหวัดชวาตะวันตก (Dewan Perwakilan Rakyat Daerah Provinsi Jawa Barat)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 37,040.04 ตร.กม. (14,301.24 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 21
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาเจอเรอไม): 3,078 เมตร (10,098 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 0 เมตร (0 ฟุต)
ประชากร (ประมาณการกลางปี ค.ศ. 2022)
 • ทั้งหมด: 49,405,808 คน
 • อันดับ: ที่ 1
 • ความหนาแน่น: 1,332 คน/ตร.กม. (3,450 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: ที่ 2
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: 71.87% ซุนดา 13.29% ชวา 6.2% เบอตาวี 4.22% จีเรอบน 1.09% บาตัก 0.63% มีนังกาเบา 0.59% จีน 0.44% มลายู 1.67% อื่น ๆ
 • ภาษา: อินโดนีเซีย (ทางการ) ซุนดา (ท้องถิ่น) จีเรอบน เบอตาวี
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดนีเซียตะวันตก)
รหัส ISO 3166: ID-JB
HDI (2021):  0.725 (สูง)
อันดับ HDI: ที่ 10 (ค.ศ. 2021)
GDP: $150.30 พันล้าน
GDP PPP (ค.ศ. 2019): $493.97 พันล้าน
อันดับ GDP: ที่ 3 (ค.ศ. 2019)
รายได้ต่อหัว: US$ 3,048 (ค.ศ. 2019)
PPP ต่อหัว: US$ 10,017 (ค.ศ. 2019)
อันดับต่อหัว: ที่ 21 (ค.ศ. 2019)
เว็บไซต์: jabarprov.go.id
ชวาตะวันตก หรือ จาวาบารัต (อินโดนีเซีย: Jawa Barat; ซุนดา: Jawa Kulon) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองบันดุงเป็นศูนย์กลาง จังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะชวา จากข้อมูลปี ค.ศ. 2014 มีประชากร 46.3 ล้านคน ทำให้เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดของอินโดนีเซีย
หน่วยการบริหาร

พื้นที่จังหวัดชวาตะวันตกแบ่งออกเป็น 18 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 9 นครหรือโกตา และ 627 ตำบลหรือเกอจามาตัน
อำเภอการาวัง (Kabupaten Karawang)
อำเภอการุต (Kabupaten Garut)
อำเภอกูนีงัน (Kabupaten Kuningan)
อำเภอจียันจูร์ (Kabupaten Cianjur)
อำเภอจียามิซ (Kabupaten Ciamis)
อำเภอจีเรอบน (Kabupaten Cirebon)
อำเภอซูกาบูมี (Kabupaten Sukabumi)
อำเภอซูบัง (Kabupaten Subang)
อำเภอซูเมอดัง (Kabupaten Sumedang)
อำเภอตาซิกมาลายา (Kabupaten Tasikmalaya)
อำเภอบันดุง (Kabupaten Bandung)
อำเภอบันดุงตะวันตก (Kabupaten Bandung Barat)
อำเภอเบอกาซี (Kabupaten Bekasi)
อำเภอโบโกร์ (Kabupaten Bogor)
อำเภอปางันดารัน (Kabupaten Pangandaran)
อำเภอปูร์วาการ์ตา (Kabupaten Purwakarta)
อำเภอมาจาเลิงกา (Kabupaten Majalengka)
อำเภออินดรามายู (Kabupaten Indramayu)
จีเรอบน (Cirebon)
จีมาฮี (Cimahi)
ซูกาบูมี (Sukabumi)
เดปก (Depok)
ตาซิกมาลายา (Tasikmalaya)
บันจาร์ (Banjar)
บันดุง (Bandung; เมืองหลัก)
เบอกาซี (Bekasi)
โบโกร์ (Bogor)