stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วิทยาลัยแพทยศาสตร์และโรงพยาบาลอาร์. จี. กร

| --- | --- |

คติพจน์: ชิภตา โชฺยติรโมหี อพธิ
ประเภท: รัฐบาล
สถาปนา: 1886; 138 ปีที่แล้ว (1886)
ผู้สถาปนา: ราธา โคพินท์ กร
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพเบงกอลตะวันตก
สังกัดวิชาการ: WBUHS NMC แพทยสภารัฐเบงกอลตะวันตก
ศึกษาธิการ: สัปตศรี จัตโตรจี 
อาจารย์ใหญ่: มนัส กุมาร พันทโยปาธยาย
คณบดี: สัปตศรี จัตโตรจี
ปริญญาตรี: 250
บัณฑิตศึกษา: 175
นักศึกษาปริญญาเอก: 28
ที่ตั้ง: เพลกาจิยา โกลกาตา, รัฐเบงกอลตะวันตก, ประเทศอินเดีย 22°36′15″N 88°22′42″E﻿ / ﻿22.60417°N 88.37833°E﻿ / 22.60417; 88.37833
วิทยาเขต: ในเมือง
เว็บไซต์: www.rgkarmch.in 
วิทยาลัยแพทยศาสตร์และโรงพยาบาลอาร์. จี. กร (RGKMCH; R. G. Kar Medical College and Hospital) เป็นวิทยาลัยแพทยศาสตร์และโรงพยาบาลสอนในโกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย วิทยาลัยนี้เป็นวิทยาลัยแพทยศาสตร์แห่งแรกในทวีปเอเชียที่เป็นของเอกชน ก่อตั้งขึ้นในปี 1886 เพื่อให้บริการและฝึกสอนวิชาการแพทย์ในอินเดียสมัยอาณานิคม และอยู่ภายใต้กำกับของมหาวิทยาลัยกัลกัตตาในปี 1916 ถึง 2003 หลังจากนั้นมา อยู่ภายใต้กำกับของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การแพทย์รัฐเบงกอลตะวันตก
ประวัติศาสตร์

วิทยาลัยก่อตั้งขึ้นในปี 1886 ในชื่อ วิทยาลัยแพทยศาสตร์กัลกัตตา (Calcutta School of Medicine) โดยแรกเริ่มไม่มีโรงพยาบาลสอน และต้องฝึกสอนจากโรงพยาบาลเมโย (Mayo Hospital) อาคารโรงพยาบาลก่อสร้างขึ้นในปี 1902 และในปี 1916 เปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยแพทยศาสตร์เพงคาจิยา (Belgachia Medical College) ในปี 1918 ถึง 1948 วิทยาลัยใช้ชื่อว่า วิทยาลัยแพทยศาสตร์คาร์มีเคิล (Carmichael Medical College) ตามชื่อของทอมัส กิบสัน-คาร์มีเคิล ผู้ว่าการรัฐเบงกอลในปี 1916 ชื่อปัจจุบันนั้นเริ่มใช้เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 1948 โดยตั้งชื่อตามนายแพทย์ราธา โคพินทะ กร
สถาปัตยกรรมสากล

สถาปัตยกรรมสากล เป็นความพยายามออกแบบสถาปัตยกรรมให้เป็นแบบสากล (International Style) คือสามารถไปก่อสร้างที่ไหนในโลกนี้ ก็ได้โดยเมินเฉยต่อบริบทในช่วงกลางศตวรรษที่20 แต่มิได้ประสบผลสำเร็จ เพราะตอบปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัยไม่ได้ เนื่องจากไม่สนใจบริบทด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมอันมีเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละถิ่นแต่ละที่
วรรณา บัวแก้ว

วรรณา บัวแก้ว ชื่อเล่น นา เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ตำแหน่งตัวรับอิสระ และตัวเชต เธอเคยเป็นหนึ่งในนักวอลเลย์บอลทีมชาติไทยที่ได้เล่นวอลเลย์บอลอาชีพกับสโมสรจอห์นสัน สเปซาโน ในประเทศอิตาลี วรรณา บัวแก้ว เป็นนักกีฬาที่มีความมุ่งมั่นสูงสังเกตได้จากที่อายุมากแล้วก็ยังรักษามาตรฐานของตัวเองจนสามารถรับใช้ทีมชาตินับสิบปี มีผลงานรับใช้ทีมชาติในระดับโลกมากมาย เช่น เวิลด์กรังปรีด์ เวิลด์แชมเปี้ยนชีพ เวิลด์คัพ และอีกหลายรายการ วรรณา บัวแก้ว ถือเป็นนักกีฬาสายเลือดเก่าในยุคของแอนนา ไภยจินดา พัชรี แสงเมืองและพัฒนาฝีมือการเล่นร่วมกับชุดปัจจุบันได้อย่างลงตัว จนทีมชุดปัจจุบันเป็นทีมหนึ่งในแนวหน้าของโลก
ประวัติ

วรรณา บัวแก้ว เป็นชาวจังหวัดสระแก้ว บิดาชื่อแดง (เสียชีวิตหลังจากที่เธอติดทีมชาติเพียงไม่กี่ปี) และมารดาชื่อสนิท ซึ่งวรรณาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีและปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต (อาร์แบค) เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่เรียนระดับประถมศึกษา ขณะเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา ณ โรงเรียนหนองกะพ้อ จังหวัดสระแก้ว หลังจากจบชั้นประถมศึกษา ก็เดินทางเข้ามาศึกษาที่กรุงเทพฯ โดยศึกษาชั้นมัธยมที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ พร้อมกับเล่นให้แก่หลายสโมสรจนกระทั่งติดทีมชาติ ใน พ.ศ. 2552 วรรณาได้ทำงานที่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ในฝ่ายสังคมและสิ่งแวดล้อม ตำแหน่งนักวิเคราะห์นโยบาย
นอกจากนี้ วรรณา บัวแก้ว ยังเป็นนักกีฬาต้นแบบของนริศรา แก้วมะ รวมถึงเคยสอนเทคนิคการเล่นวอลเลย์บอลให้แก่นริศราด้วยเช่นกัน
ผลงาน

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2014 : อันดับที่ 5
แชมป์ วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2009
แชมป์ ซีเกมส์ 2009 ที่ประเทศเวียดนาม
แชมป์ ซีเกมส์ 2007 ที่ประเทศไทย
แชมป์ ซีเกมส์ 2005 ที่ประเทศฟิลิปปินส์
แชมป์ ซีเกมส์ 2003 ที่ประเทศเวียดนาม
แชมป์ ซีเกมส์ 2001 ที่ประเทศมาเลเซีย
อันดับ 3 วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2007 ที่ประเทศไทย (ได้สิทธิ์แข่งเวิลด์คัพ 2007 ที่ประเทศญี่ปุ่น และวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2008)
แชมป์ปริ๊นเซส คัพ แสงโสมวีเม่น วอลเลย์บอล อินวิเตชั่น ครั้งที่ 13 (พ.ศ. 2549) ที่ประเทศไทย คว้าอันดับ 1 ได้ในรอบ 24 ปี โดยเอาชนะเวียดนามได้ 3 - 0 เซต
อันดับ 10 (จาก 12 ทีม) ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพ 2007 ที่ประเทศญี่ปุ่น
พ.ศ. 2551 อันดับ 3 การแข่งขันเอเชียน คัพ ครั้งที่ 1 ที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ
พ.ศ. 2552 (อันดับ 6) ประเทศไทยในฐานะแชมป์ทวีปเอเชีย
พ.ศ. 2556 (อันดับ 5) ประเทศไทยในฐานะแชมป์ทวีปเอเชีย
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก
พ.ศ. 2553 (ผ่านเข้ารอบสุดท้าย) ประเทศญี่ปุ่น
พ.ศ. 2545 (อันดับ 18) ประเทศเยอรมนี
2014 : ลำดับที่ 17
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์
พ.ศ. 2556 (อันดับ 13)
พ.ศ. 2555 (อันดับ 4)
พ.ศ. 2554 (อันดับ 6)
พ.ศ. 2553 (อันดับ 10)
พ.ศ. 2552 (อันดับ 8)
พ.ศ. 2551 (อันดับ 11)
พ.ศ. 2549 (อันดับ 11)
พ.ศ. 2548 (อันดับ 12)
พ.ศ. 2547 (อันดับ 10)
พ.ศ. 2546 (อันดับ 9)
พ.ศ. 2545 (อันดับ 8)
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย
พ.ศ. 2556 (อันดับ 1)
พ.ศ. 2554 (อันดับ 4)
พ.ศ. 2552 (อันดับ 1)
พ.ศ. 2550 (อันดับ 3)
พ.ศ. 2548 (อันดับ 6)
พ.ศ. 2546 (อันดับ 4)
พ.ศ. 2544 (อันดับ 3)
เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก
ครั้งที่ 24 พ.ศ. 2550 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย (อันดับ 4)
สโมสร

เฟดเดอร์บรอย (2542-2544)
Volley Spezzano (2545-2546)
เฟดเดอร์บรอย (2551-2552)
อิกติซาดชิ บากู (2552-2553)
ทรีบรอดแบนด์ นครนนท์ (2553-2554)
เฟดเดอร์บรอย (2554-2555)
อิกติซาดชิ บากู (2555-2556)
ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์ (2557-2558)
อาเซอร์เรล บากู (2558-2559)
Allianz MTV Stuttgart (2559-2560)
สโมสรวอลเลย์บอลบางกอกกล๊าส (2560-2561)
รางวัลที่ได้รับ

ตำแหน่งตัวรับอิสระยอดเยี่ยม ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย
พ.ศ. 2552 ประเทศเวียดนาม
พ.ศ. 2550 นครราชสีมา ประเทศไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วรรณา บัวแก้ว
วรรณา บัวแก้ว ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กอิกติซาดชิ บากู – ทีมปัจจุบัน |
| --- | --- | --- |
| 1 วรรณา บัวแก้ว • 2 เลนคา เดือร์ • 3 คิม วิลละบี • 5 ปลื้มจิตร์ ถินขาว • 6 อรอุมา สิทธิรักษ์ • 7 เอเรียลเล วิลสัน • 8 เว่ย ชิวเยว่ • 10 วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์  • 12 มาโนน เฟลียร์ • 15 หม่า ยุ่นเหวิน • 16 จาง เหล่ย • 18 วาเลนตีนา เซเรนา • ผู้ฝึกสอน:  บือแลนท์ คาซิโลลู | 1 วรรณา บัวแก้ว • 2 เลนคา เดือร์ • 3 คิม วิลละบี • 5 ปลื้มจิตร์ ถินขาว • 6 อรอุมา สิทธิรักษ์ • 7 เอเรียลเล วิลสัน • 8 เว่ย ชิวเยว่ • 10 วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์  • 12 มาโนน เฟลียร์ • 15 หม่า ยุ่นเหวิน • 16 จาง เหล่ย • 18 วาเลนตีนา เซเรนา • ผู้ฝึกสอน:  บือแลนท์ คาซิโลลู |  |
วัดห้วยน้ำทรัพย์

| วัดห้วยน้ำทรัพย์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดห้วยน้ำทรัพย์(พระธาตุวาโย)
ที่ตั้ง: อำเภอสนามชัยเขต ฉะเชิงเทรา
เจ้าอาวาส: พระครูสุตสีตลาธิคุณ ฐานสมฺปนฺโน (ป.ธ.4)
จุดสนใจ: - พระมหาเจดีย์ - หลวงพ่อใหญ่ประทานพร - อนุสาวรีย์สมเด็จพ่อแสนคำฟ้า - พระสังกัจจายน์ - ปิดทองรอยพระพุทธบาท - พระพิฆเนศ - ศาลท้าวพญานาคา
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดห้วยน้ำทรัพย์ หรือที่เรียกกันติดปากว่า วัดพระธาตุวาโย ตั้งอยู่ริมอ่างเก็บน้ำลาดกระทิง ในอำเภอสนามชัยเขต หากเดินทางจากตัวเมืองฉะเชิงเทรา ใช้เส้นทางเข้าสู่อำเภอท่าตะเกียบ (ทางที่จะเข้าสู่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน (3259))
พระมหาเจดีย์ พระธาตุวาโย ที่มีรูปแบบเจดีย์ 3 สี ประดิษฐานพระพุทธเจ้าห้าพระองค์ และขึ้นไปยังชั้นบนขององค์เจดีย์เพื่อชมวิวทิวทัศน์อ่างเก็บน้ำลาดกระทิง
ประวัติ

วัดห้วยน้ำทรัพย์ เดิมเป็นเพียงสำนักสงฆ์ หลังจากนั้นมีคุณแม่สุจิตรา พานทอง และคณะศิษย์ ร่วมสนับสนุนให้สร้างเป็นวัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยเกิดจากนิมิตรของคุณแม่สุจิตรา เกี่ยวกับเรื่องเมืองวาโยนคร ว่าในสมัยหลังพุทธกาลสองร้อยกว่าปี ดินแดนแห่งนี้เคยเป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ ถูกขนานนามว่า "วาโยนคร" มีท้าวแสนชัยเป็นเจ้าเมือง ที่นำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ดินแดนแห่งนี้ แต่ด้วยภัยธรรมชาติและโรคระบาดครั้งใหญ่ ทำให้ดินแดนแห่งนี้สาบสูญไป
วัดห้วยน้ำทรัพย์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
ศรี มหิลา คฤหะ อุทโยค ลิชชัต ปาปัฑ

| --- | --- |
ซองปาปัฑยี่ห้อลิชชัต
ประเภท: สหกรณ์แรงงาน
อุตสาหกรรม: ปาปัฑ สบู่ ผงซักฟอก ขนมอบ ขนมปัง มสาลา  แป้ง
ก่อตั้ง: 15 มีนาคม 1959 (65 ปีก่อน) (1959-03-15)
ผู้ก่อตั้ง: ชัสวันติเพน ชนมทาส โปปาต ปารวตีเพน รามทาส โฐทนี อุชัมเพน นรันทาส กุนฑลิยา พานุเพน เอ็น ตันนา ลคุเพน อมฤตลาล โคทนี ชยเพน วี วิฐาลนี ทิวาเพน ลุกกะ
สำนักงานใหญ่: มุมไบ, ประเทศอินเดีย
พื้นที่ให้บริการ: อินเดีย และ 25 ประเทศ
บุคลากรหลัก: สวตี ปรัทกร (ประธานบริษัท)
พนักงาน: 45000 (พฤษภาคม 2021)
เว็บไซต์: www.lijjat.com
ศรี มหิลา คฤหะ อุทโยค ลิชชัต ปาปัฑ (อักษรโรมัน: Shri Mahila Griha Udyog Lijjat Papad, แปลว่า ปาปัฑอร่อยอุตสาหกรรมครัวเรือนสตรี) หรือนิยมเรียกว่า ลิชชัต (อักษรโรมัน: Lijjat หรือ ลิจจัต) เป็นสหกรณ์แรงงานสตรีอินเดีย ผู้ผลิตผลิตภัณฑ์สินค้าอุปโภคบริโภคซึ่งมีวัตถุประสงค์หลักคือการเสริมพลังแก่สตรีผ่านการให้โอกาสประกอบอาชีพ ลิชชัตเริ่มต้นในปี 1959 โดยสตรีชาวคุชราตเจ็ดคนในมุมไบ โดยมีทุนเริ่มจัดตั้งเพียง 80 รูปี และในทศวรรษสามารถสร้างเงินมากกว่า 1600 โกรร์ และสร้างอาชีพให้กับสตรีกว่า 45,000 คน
ลิชชัตเริ่มต้นเป็นอุตสาหกรรมครัวเรือนเริ่มแรกในเขตเมือง และต่อมาจึงขยายไปสู่แถบชนบท และถือเป็นธุรกิจที่เริ่มต้นโดยสตรีที่โดดเด่นที่สุดเจ้าหนึ่งของอินเดีย และยังกลายมาเป็นดั่งตัวแทนของพลังสตรีในอินเดีย ลิชชัตมีผลิตภัณฑ์แรกเริ่มคือปาปัฑและยังคงเป็นผลิตภัณฑ์หลักจนถึงปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์

ลิชชัตเริ่มต้นก่อตั้งโดยสตรีชาวคุชราตเจ็ดคนที่อาศัยอยู่ในโลหนานิวาส (Lohana Niwas) ซึ่งเป็นหมู่อาคารห้าหลังในย่านคิรคาวของนครมุมไบ พวกเธอต้องการจะตั้งธุรกิจขึ้นเพื่อดำรงชีพได้อย่างยั่งยืนด้วยตนเอง สตรีทั้งเจ็ดคนที่เป็นผู้ก่อตั้งลิชชัตได้แก่ ชัสวันติเพน ชนมทาส โปปาต (Jaswantiben Jamnadas Popat), ปารวตีเพน รามทาส โฐทนี (Parvatiben Ramdas Thodani), อุชัมเพน นรันทาส กุนฑลลิยา (Ujamben Narandas Kundalia), พานุเพน เอ็น ตันนา (Banuben. N. Tanna), ลาคุเพน อมฤตลาล โคหานี (Laguben Amritlal Gokani), ชยเพน วี วิฐาลนี (Jayaben V. Vithalani) และ ทิวาลีเพน ลุกกา (Diwaliben Lukka) ทุนจัดตั้งเริ่มต้นคือ 80 รูปีอินเดีย ซึ่งไปยืมมาจากฉคันลาล กรัมสี ปาเรข นักสังคมสงเคราะห์และสมาชิกคณะทาสรับใช้สังคมอินเดีย และด้วยเงินจำนวนนี้ พวกเธอเข้าซื้อเครื่องมือผลิตจากบริษัทผลิตปาปัฑที่กำลังขาดทุนของบุคคลนามว่าลักษมีทาสภาอี (Laxmidas bhai) การผลิตเริ่มต้นครั้งแรกในวันที่ 15 มีนาคม 1959 โดยพวกเธอรวมตัวกันที่ระเบียงของอาคารที่พักอาศัยและผลิตปาปัฑสี่ถุงออกมา ในช่วงแรกปาปัฑนี้นำไปฝากขายกับร้านค้าที่พวกเธอรู้จักในย่านภุเลศวร พวกเธอตั้งมั่นว่าจะไม่ไปขอรับบริจาคหรือขอความช่วยเหลือจากใครอีกทั้งนั้น แม้ว่าจะขาดทุนก็ตาม ธุรกิจดำเนินการภายใต้คำแนะนำของฉคันลาล ปาเรข ซึ่งเป็นผู้ให้ยืมเงินก่อตั้ง แรกเริ่ม ปาปัฑจะถูกผลิตออกมาเป็นสองคุณภาพ โดยแบบคุณภาพต่ำกว่าจะจำหน่ายที่ราคาต่ำกว่า แต่ภายใต้คำแนะนำของปาเรข พวกเธอจึงหันมาผลิตเพียงปาปัฑแบบมาตรฐานเดียวโดยไม่มีการลดทอนคุณภาพ รวมถึงยังแนะนำให้พวกเธอทำบัญชีอย่างเป็นระบบ และดำเนินการผลิตปาปัฑแบบเป็นธุรกิจ
ลิชชัตขยับขยายขึ้นภายใต้ระบบสหกรณ์ โดยเริ่มแรกเปิดรับสมาชิกสหกรณ์เป็นสตรีทุกวัย ก่อนที่จะกำหนดอายุขั้นต่ำที่สิบแปดปี สามเดือนหลังก่อตั้ง ลิชชัตสามารถรวบรวมสมาชิกได้ 25 คนที่ร่วมกันผลิตปาปัฑ และมียอดขายในปีแรกรวม 6196 รูปี ส่วนปาปัฑที่แตกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ระหว่างการผลิตถูกนำไปแจกจ่ายแก่เพื่อนบ้าน และในช่วงปีแรก ต้องมีการพักการผลิตไปนานสี่เดือนเนื่องจากเป็นฤดูมรสุม ทำให้ไม่สามารถตากแห้งปาปัฑได้ ในปีต่อมาจึงมีการซื้อเตาเพื่อให้สามารถทำปาปัฑแห้งแม้จะมีฝนลง
ระบบอาร์-เอส-ที

เอสมิเตอร์ (เครื่องรับส่งสัญญาณเอชเอฟ ไอคอม ไอซี-732)
ระบบอาร์-เอส-ที (อังกฤษ: R-S-T system) ใช้กันในหมู่นักวิทยุสมัครเล่น, ผู้ฟังคลื่นสั้น และนักวิทยุอื่น ๆ เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับคุณภาพของสัญญาณวิทยุที่ได้รับ รหัสเป็นตัวเลขสามหลัก โดยแต่ละหลักมีตัวเลขสำหรับการประเมินความชัดเจน ความแรง และความใสของเสียงของสัญญาณ รหัสนี้ได้รับการพัฒนาในปี พ.ศ. 2477 โดยนักวิทยุสมัครเล่น อาเธอร์ ดับเบิลยู. บราเทน สัญญาณเรียกขาน W2BSR และคล้ายกับรหัสที่ประมวลผลในข้อบังคับวิทยุของสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ ไคโร พ.ศ. 2481
ความชัดเจน

R ย่อมาจาก Readability หรือ ความชัดเจนในการรับฟังข้อความ คือการประเมินเชิงคุณภาพว่าการถ่ายทอดข้อมูลที่ส่งระหว่างการส่งสัญญาณนั้นยากงานแค่ไหน ในการส่งสัญญาณโทรเลขรหัสมอร์ส ความชัดเจนหมายถึง ความง่ายหรือยาก ในการแยกแยะอักขระแต่ละตัวในข้อความที่ส่ง ในการส่งสัญญาณเสียง ความชัดเจนหมายถึง ความง่ายหรือยากในการเข้าใจคำพูดแต่ละคำอย่างถูกต้อง ความชัดเจนในการรับฟังจะแบ่งเป็นระดับ 1 ถึง 5
รับไม่ได้เลย
ไม่ชัดเจน แยกแยะคำได้เป็นบางครั้ง
ชัดเจน แต่รับข้อความได้ลำบา
ชัดเจน รับข้อความได้ดี
ชัดเจนดีมาก
ความแรง

S ย่อมาจาก Strength หรือ ความแรงของสัญญาณ คือการประเมินความแรงของสัญญาณที่ได้รับ ณ ตำแหน่งที่รับสัญญาณ แม้ว่าเครื่องวัดความแรงของสัญญาณที่แม่นยำจะสามารถกำหนดค่าเชิงปริมาณสำหรับความแรงของสัญญาณได้ แต่ในทางปฏิบัติ รหัสอาร์เอสทีส่วนนี้เป็นการประเมินเชิงคุณภาพ ซึ่งมักจะดูจากเอสมิเตอร์ (S meter) ของเครื่องรับวิทยุ ณ ตำแหน่งที่รับสัญญาณ ความแรงของสัญญาณจะแบ่งเป็นระดับ 1 ถึง 9
สัญญาณแทบจะไม่สามารถรับได้
สัญญาณอ่อนมาก
สัญญาณอ่อน
สัญญาณรับได้
สัญญาณค่อนข้างดี
สัญญาณดี
สัญญาณแรงปานกลาง
สัญญาณแรง
สัญญาณแรงมาก
สำหรับการประเมินเชิงปริมาณ เครื่องรับวิทยุแบบเอชเอฟที่มีคุณภาพสูงจะได้รับการปรับเทียบเพื่อให้ระดับ 9 บนเอสมิเตอร์จะสอดคล้องกับสัญญาณ 50 μV ที่ความต้านทานขั้วต่อมาตรฐานของสายอากาศ 50 โอห์ม ความแตกต่างของค่าเอสมิเตอร์หนึ่งระดับควรสอดคล้องกับ 6 dB ที่มีความแรงของสัญญาณ (แรงดันไฟฟ้า 2x = กำลัง 4x) บนเครื่องรับวีเอชเอฟและยูเอชเอฟที่ใช้สำหรับการสื่อสารด้วยสัญญาณอ่อน ระดับ 9 บนเอสมิเตอร์มักจะสอดคล้องกับ 5 μV ที่ขั้วต่อสายอากาศ 50 โอห์ม นักวิทยุสมัครเล่น (แฮม) อาจใช้ความแรงของสัญญาณ "20 ถึง 60 ต่อจากระดับ 9" หรือ "+20 ถึง +60 ต่อจากระดับ 9" ข้อมูลนี้มักใช้รายงานสัญญาณที่เกินกว่าระดับ 9 บนมิเตอร์สัญญาณบนเครื่องรับเอชเอฟ
ความใสของเสียง

T ย่อมาจาก Tone หรือ ความใสของเสียงสัญญาณ แบ่งเป็นระดับ 1 ถึง 9 ความใสของเสียงเกี่ยวข้องกับรหัสมอร์สและโหมดการส่งสัญญาณดิจิทัลอื่น ๆ เท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีการใช้งานในการออกอากาศด้วยเสียง ด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ ความไม่สมบูรณ์ในคุณภาพของการปรับสัญญาณดิจิทัลของเครื่องส่งสัญญาณที่รุนแรงพอที่จะตรวจพบโดยหูของมนุษย์ทำได้ยาก
| ค่า | ความหมาย |
| --- | --- |
1: 60 Hz (หรือ 50 Hz) ความถี่ AC หรือน้อยกว่า หยาบมากและแรง
2: ความถี่ AC หยาบ ระคายหูมาก
3: ความถี่ AC หยาบพอได้ยิน เข้าที่เข้าทางแต่ไม่ถูกกรองออก
4: หยาบอยู่ แต่มีการกรองพอฟังรู้เรื่อง
5: เข้าที่ พอกรองได้บ้าง แต่ยังเกิดการกล้ำสัญญาณอยู่
6: เสียงถูกกรอง การกล้ำสัญญาณยังพอมีอยู่บ้าง
7: เสียงเกือบสะอาด การกล้ำสัญญาณบางเบาลง
8: เสียงเกือบสมบูรณ์ มีการกล้ำสัญญาณน้อยมาก
9: เสียงสมบูรณ์ ไม่มีการกล้ำสัญญาณแทรกเข้ามาเลย
หากมีคุณสมบัติด้านความใสของเสียงที่โดดเด่นอื่นๆ ให้เพิ่มตัวอักษร A–X อย่างน้อยหนึ่งตัวตามรายการด้านล่างหลังตัวเลข
ในอดีต คำต่อท้ายถูกเพิ่มเพื่อระบุคุณสมบัติของสัญญาณอื่น ๆ และอาจส่งเป็น 599K เพื่อระบุสัญญาณที่ชัดเจนและแรง แต่มีการคลิกคีย์ที่น่ารำคาญ
| รหัสต่อท้าย | ความหมาย |
| --- | --- |
A: สัญญาณถูกบิดเบือนจากการแพร่กระจายของแสงออโรร่า
C: ความถี่กระชากขึ้นลง (การเปลี่ยนความถี่เมื่อกดคีย์) (chirp)
K: คลิกคีย์ (key click)
M: สัญญาณบิดเบี้ยวโดยการแพร่กระจายแบบหลายเส้นทาง (multipath propagation)
S: สัญญาณบิดเบี้ยวโดยการแพร่กระจายแบบกระจาย (scatter propagation)
X: ความถี่คงที่ (การควบคุมคริสตัลความถี่)
รูปแบบต่างๆ

ตัวอย่างการรายงานแบบอาร์เอสทีสำหรับการส่งสัญญาณเสียงคือ "59" ซึ่งปกติจะออกเสียงว่า "ห้าเก้า" หรือ "ห้าโดยเก้า" ซึ่งเป็นรายงานที่ระบุสัญญาณที่ชัดเจนและแรงมาก สัญญาณที่แรงเป็นพิเศษถูกกำหนดโดยจำนวนเดซิเบล (dB) เชิงปริมาณซึ่งเกินกว่า "เอสมิเตอร์ระดับ 9" ซึ่งแสดงบนมิเตอร์ S ของเครื่องรับ ตัวอย่าง: "สัญญาณของคุณคือ 30 dB มากกว่า เอสมิเตอร์ 9" หรือพูดง่ายๆ ก็คือ "สัญญาณของคุณคือ 30 มากกว่า 9" โดยในประเทศไทยมักใช้การรายงานในรูปแบบ 59+30 dB (อ่านว่า ห้าเก้า บวกสามสิบดีบี)
เนื่องจากอักขระ N ในรหัสมอร์สต้องใช้เวลาในการส่งน้อยกว่าเลข 9 ในระหว่างการแข่งขันวิทยุสมัครเล่นซึ่งสถานีวิทยุสมัครเล่นที่แข่งขันกันล้วนใช้รหัสมอร์ส ดังนั้นเลขเก้าใน RST มักจะย่อเป็น N เพื่ออ่านว่า 5NN โดยทั่วไป แนวทางปฏิบัตินี้เรียกว่าตัวเลขแบบย่อหรือแบบ "ตัด"
ระบบอาร์เอสคิว (RSQ system) ยังได้รับการเสนอให้มีการใช้งานสำหรับโหมดดิจิทัลเพื่อเป็นทางเลือกแทนระบบอาร์เอสที โดย Q แทนที่ "Tone" ด้วย "Quality" ในระดับ 1-9 ที่คล้ายกันซึ่งบ่งชี้ว่ามีหรือจำนวนของ 'คู่แถบด้านข้าง' ที่ไม่ต้องการในโหมดดิจิทัลย่านความถี่แคบ
ดูเพิ่ม

การตรวจสอบสัญญาณวิทยุด้วยภาษาธรรมดา
รหัสซินโป (SINPO)
รายงานความแรงของสัญญาณและความชัดเจน
บัตรยืนยันการติดต่อ
แหล่งข้อมูลอื่น

Ham Radio RST Signal Reporting System for CW Operation, by Charlie Bautsch, W5AM
RSQ - An Improved Signal Reporting System for PSK
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 25

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 25 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่บุคลากรในวงการภาพยนตร์ไทย จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

ดาวคะนอง - โสฬส สุขุม, ลี ชาตะเมธีกุล , เบญจวรรณ สมสิน , อโนชา สุวิชากรพงศ์ (อิเล็คทริค อีล ฟิล์ม)
เทริด
ธุดงควัตร - บุญส่ง นาคภู่ , วรรณลักษณ์ อินทร์จันทร์ (ปลาเป็นว่ายทวนน้ำ)
ปั๊มน้ำมัน - ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ , ศิรินภา บุญเสริฐ , อรรถพล ณ บางช้าง (ทรูวิชั่นส์ กรุ๊ป, อาร์ตโฟ โปรดักชั่น)
มหาสมุทรและสุสาน - พิมพกา โตวิระ, ชาติชาย ไชยยนต์ (เอ็กซ์ตร้า เวอร์จิ้น)
ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม

ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ - ปั๊มน้ำมัน
พิมพกา โตวิระ - มหาสมุทรและสุสาน
อารยะ สุริหาร - 20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น
อโนชา สุวิชากรพงศ์ -  ดาวคะนอง
เอกชัย ศรีวิชัย - เทริด
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

ฉันทวิชช์ ธนะเสวี - แฟนเดย์ แฟนกันแค่วันเดียว
ปรมะ อิ่มอโนทัย - ปั๊มน้ำมัน
ไพศาล ขุนหนู - เทริด
มาริโอ้ เมาเร่อ - Take Me Home สุขสันต์วันกลับบ้าน
เอกชัย ศรีวิชัย - เทริด
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

ดาวิกา โฮร์เน่ - 20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น
นิษฐา จิรยั่งยืน - แฟนเดย์ แฟนกันแค่วันเดียว
ประภามณฑล เอี่ยมจันทร์ - โรงแรมต่างดาว
ศศิธร พานิชนก - มหาสมุทรและสุสาน
อภิญญา สกุลเจริญกุล - อวสานโลกสวย
นักแสดงสบทบชายยอดเยี่ยม

Nay Toe - ถึงคน...ไม่คิดถึง
กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม - 20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น
จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร - 20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น
ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์ - อวสานโลกสวย
รอง เค้ามูลคดี - 20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น
นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

Wutt Hmone Shawe Yi - ถึงคน...ไม่คิดถึง
นีรนุช ปัทมสูตร - 20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล - ปั๊มน้ำมัน
วิโอเลต วอเทียร์ - พรจากฟ้า
อาภา ภาวิไล - ปั๊มน้ำมัน
บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Lost in Blue ระหว่างเราครั้งก่อน - เอกพงษ์ สราญเศรษฐ์ , จิรัศยา วงษ์สุทิน , ปภาวี จิณสิทธิ์
ดาวคะนอง - อโนชา สุวิชากรพงศ์
แฟนเดย์ แฟนกันแค่วันเดียว -
ปั๊มน้ำมัน - ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์
มหาสมุทรและสุสาน -พิมพกา โตวิระ
ลำดับภาพยอดเยี่ยม

Take Me Home สุขสันต์วันกลับบ้าน -
ขุนพันธ์ -
ดาวคะนอง - ลี ชาตะเมธีกุล, มัชฌิมา อึ๊งศรีวงษ์
ปั๊มน้ำมัน - ภราดร เวศอุรัย, เพียรนิพพาน คดีธรรม
มหาสมุทรและสุสาน - หรินทร์ แพทรงไทย, เบญจรัตน์ ชูนวน, อุรุพงศ์ รักษาสัตย์
กำกับภาพยอดเยี่ยม

ดาวคะนอง – Ming Kai Leung
ธุดงควัตร – อุรุพงศ์ รักษาสัตย์
ปั๊มน้ำมัน – ธัชชัย เอกขัตติยากร
มหาสมุทรและสุสาน – พุทธิพงษ์ อรุณเพ็ง
โรงแรมต่างดาว – ชนานันท์ โชติรุ่งโรจน์
ออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม

Take Me Home สุขสันต์วันกลับบ้าน – ธนะ เมฆาอัมพุท, วุฒิกร ศรีโพธิ์ทอง
ขุนพันธ์ –
ปั๊มน้ำมัน – ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์, พรชัย เจียมพัฒนาตระกูล
มหาสมุทรและสุสาน – วิกรม เจนพนัส
โรงแรมต่างดาว – ราสิเกติ์ สุขกาล, มานพ แจ้งสว่าง
ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม

ขุนพันธ์ –
เทริด –
ปั๊มน้ำมัน – ชัพวิชญ์ เต็มนิธิกุล
มหาสมุทรและสุสาน – Inspirative, นพนันทน์ พานิชเจริญ
โรงแรมต่างดาว – จิติวี บาลไธสง, ศิวนัส บุญศรีพรชัย
เพลงประกอบยอดเยี่ยม

20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น – เด็กกระโดดกำแพง
Father - ความหมายที่หายไป
เทริด – เทริด
ถึงคน...ไม่คิดถึง - ฉันจะไป
ปั๊มน้ำมัน – รักได้แค่คนเดียว
นักทำหนังหน้าใหม่

20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น - อารยะ สุริหาร
Lost in Blue ระหว่างเราครั้งก่อน -
อวสานโลกสวย - ปัญญ์ หอมชื่น และ อรอุษา ดอนไสว
โรงแรมต่างดาว - ปราบดา หยุ่น
เทริด - เอกชัย ศรีวิชัย
ร็อคเก็ตแมน

ร็อคเก็ตแมน เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดย โมโตฮิโร่ คาโต้
ชื่อไทย : ร็อคเก็ตแมน
แต่งโดย : Motohiro Kaou (โมโตฮิโร่ คาโต้)
แนวเรื่อง : แอคชั่น
ภาษาไทยจัดพิมพ์โดย : วิบูลย์กิจคอมมิค
พิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาญี่ปุ่นโดย : Kodansha LTD.,Tokyo
ตัวละครหลัก

มิสุนาชิ โย
นางาซึกิ ยาโยอิ
R
ไอเยเนส
จื่อเสีย
ซาคามากิ
ร็อคเก็ตเมเนีย!

| ร็อคเก็ต มาเนีย! Rocket Mania! |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: Nuclide Games
ผู้จัดจำหน่าย: ป๊อปแค็ป เกม
ออกแบบ: Luc Van den Borre
เอนจิน: PopCap Games Framework
เครื่องเล่น: Windows, Windows Mobile
วางจำหน่าย: 1.0 (15 สิงหาคม, ค.ศ. 2003)
แนว: Puzzle
รูปแบบ: Single player
ร็อคเก็ต มาเนีย! เป็นเกมส์แนว Puzzle เขียนโดย ป๊อปแค็ป เกม.
ดูเพิ่ม

Official Game Homepage
Nuclide Games
เกมรถแข่ง
Game
เกมออนไลน์
เกมทำอาหาร เก็บถาวร 2017-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2014–15

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2014–15
ชนะเลิศ: บอร์นมัท (แชมป์สมัยแรก)
เลื่อนชั้น: บอร์นมัท วัตฟอร์ด นอริชซิตี
ตกชั้น: มิลล์วอลล์ วีแกน แอทเลติก แบล็กพูล
จำนวนการแข่งขันทั้งหมด: 552
จำนวนประตูทั้งหมด: 1474 (2.67 ต่อนัด)
ผู้ยิงประตูสูงสุด: ดารีล เมอร์ฟี (27 ประตู)
ทีมเหย้าชนะสูงสุด: 7 นัดดาร์บี เคาน์ตี 5–0 วุลเวอร์แฮมป์ตัน วอนเดอเรอส์ (8 พฤศจิกายน 2014) เบอร์มิงแฮม ซิตี 6–1 เรดิง (13 ธันวาคม 2014) นอริช ซิตี 5–0 ฮัดเดอส์ฟีลด์ ทาวน์ (13 ธันวาคม 2014) นอริช ซิตี 6–1 มิลล์วอลล์ (26 ธันวาคม 2014) วัตฟอร์ด 5–0 ชาร์ลตัน แอธเลติก (17 มกราคม 2015) วัตฟอร์ด 7–2 แบล็กพูล (24 มกราคม 2015) วุลเวอร์แฮมป์ตัน วอนเดอเรอส์ 5–0 รอเธอร์แฮม ยูไนเต็ด (21 กุมภาพันธ์ 2015)
ทีมเยือนชนะสูงสุด: เบอร์มิงแฮม ซิตี 0–8 บอร์นมัท (25 ตุลาคม 2014)
ประตูสูงสุด: วัตฟอร์ด 7–2 แบล็กพูล (24 มกราคม 2015)
สถิติชนะติดต่อกันสูงสุด: 6 นัด บอร์นมัท นอริช ซิตี
สถิติไม่แพ้ติดต่อกันสูงสุด: 14 นัด  บอร์นมัท
สถิติไม่ชนะติดต่อกันสูงสุด: 17 นัด  แบล็กพูล
สถิติแพ้ติดต่อกันสูงสุด: 6 นัด  แบล็กพูล
ผู้เข้าชมมากที่สุด: 33,381 คน มิดเดิลส์เบรอ 0–0 ไบรท์ตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบียน (2 พฤษภาคม 2015)
ผู้เข้าชมน้อยที่สุด: 8,250 คน  มิลล์วอลล์ 2–2 แบล็กเบิร์น โรเวอส์ (4 พฤศจิกายน 2014)
ผู้เข้าชมทั้งหมด: 9,771,471 คน
ผู้เข้าชมโดยเฉลี่ย: 17,863 คน
← 2013–14 2015–16 →
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2014–15 (หรือเรียกว่า สกายเบตแชมเปียนชิป ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ฤดูกาลที่ 11 ของลีกภายใต้ชื่อปัจจุบันและในฤดูกาลที่ 23 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน. โดยจะเริ่มต้นฤดูกาลวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2014, และสิ้นสุดการแข่งขันในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2015.
การเปลี่ยนแปลงจากฤดูกาลที่แล้ว > การเปลี่ยนแปลงทีม

ทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม โดยเป็น 17 ทีมจากในฤดูกาล 2013-14, 3 ทีมที่ตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2013–14 และอีก 3 ทีมที่เลื่อนชั้นจากฟุตบอลลีกวัน ฤดูกาล 2013-14.
การเปลี่ยนแปลงจากฤดูกาลที่แล้ว > การเปลี่ยนแปลงทีม > มายังแชมเปียนชิป

เลื่อนชั้นจาก ลีกวัน
วุลเวอร์แฮมป์ตัน วอนเดอเรอส์
เบรนท์ฟอร์ด
รอเธอร์แฮม ยูไนเต็ด
ตกชั้นจาก พรีเมียร์ลีก
นอริชซิตี
ฟูลัม
คาร์ดิฟฟ์ ซิตี
การเปลี่ยนแปลงจากฤดูกาลที่แล้ว > การเปลี่ยนแปลงทีม > จากแชมเปียนชิป

ตกชั้นจาก ลีกวัน
ดอนคาสเตอร์ โรเวอร์ส
บาร์นสลีย์
เยโอวิล ทาวน์
เลื่อนชั้นจาก พรีเมียร์ลีก
เลสเตอร์ซิตี
เบิร์นลีย์
ควีนส์พาร์ก เรนเจอส์