stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดาร์ธ เวเดอร์
ประวัติ > วัยหนุ่ม (ปีที่ 32 - 22 ก่อนยุทธการยาวิน)

"เขามีทักษะที่ยอดเยี่ยม"
"แต่เขายังต้องเรียนรู้อีกมาก อาจารย์ ความสามารถของเขาทำให้เขา…ทรนง
ในช่วงวัยรุ่น อนาคินมีปัญหาเรื่องการเข้าสังคม เป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหัน จากทาส มาเป็นดาวรุ่งในนิกายเจได ความสามารถและพรสวรรค์ของเขาทำให้เขาอยู่เหนือกว่าเพื่อนฝูง และมันทำให้เขาห่างเหินจากนักเรียนคนอื่น ๆ ในวัยเดียวกัน อนาคินชอบอวดดี และทำผิดกฏหลายครั้ง แต่ก็ยังให้ความภักดี และจริงใจต่อนิกายอยู่เสมอ สำหรับเขาโอบีวันเป็นเสมือนพ่อของเขา เขาปราดเปรื่องเหมือนอาจารย์โยดา และทรงพลังเหมือนอาจารย์วินดู แต่เขาเองก็รู้ดีว่าตนเหนือกว่าเคโนบีในหลาย ๆ ด้าน และคิดไปเองว่าเคโนบีรั้งเขาเอาไว้ ความสัมพันธ์ของเขากับอาจารย์นั้นซับซ้อน และขัดแย้ง แม้แต่ตัวโอบีวันเองก็สงสัยเสียด้วยซ้ำ ว่าเขาจะสามารถฝึกอนาคินได้สำเร็จหรือไม่ ซึ่งความไม่แน่นอนเป็นสิ่งที่อนาคินไม่ต้องการ โดยเฉพาะในช่วงวิกฤตชีวิตของเขา ด้วยความสิ้นหวัง เขาได้หันไปหาที่พึ่งอีกคนแทน สมุหนายกพัลพาทีน
เป็นไปได้ที่เขาทำให้ข้านึกถึงตอนที่อายุเท่าเขา ยะโส ใจร้อน ทรนง ข้าตระหนักว่าความอ่อนน้อมเป็นสิ่งสูงส่งในความดี สิ่งที่ไม่สามารถเลือกเองได้ หากชะตากรรมกำลังมองหาบางอย่างเพื่อทำให้สกายวอล์คเกอร์ถ่อมตน ข้าจะเป็นคนอาสาเอง
เมื่อความเป็นเพื่อนของอนาคินกับพัลพาทีนดำเนินไปในช่วงแรกๆ สมุหนายกพูดอย่างเห็นอกเห็นใจกับอนาคิน เป็นสิ่งที่เพิ่มความทรนงของเขา ดูเหมือนว่าการทำให้อนาคินมั่นใจใหม่อีกครั้งโดยพัลพาทีนจะทำให้เขาบกพร่องในการควบคุมตนเอง—ไม่ว่าเมื่อใดก็ตามที่เขาถูกตำหนิโดยโอบีวัน พัลพาทีนจะบอกอนาคินเสมอว่าเขาทำถูกแล้ว อนาคินจึงแทบไม่ได้ปรับปรุงพฤติกรรมของเขาเลย นั่นเป็นเหตุผลที่เขาถูกพัลพาทีนชักจูงเข้าด้านมืดได้ง่าย
ประวัติ > วัยหนุ่ม (ปีที่ 32 - 22 ก่อนยุทธการยาวิน) > ศิษย์ของโอบีวัน

"อาจารย์โยดา ข้าสัญญากับไควกอนแล้ว ข้าจะฝึกอนาคิน...ไม่ว่าสภาจะเห็นด้วยหรือไม่"
"[…]เป็นอันว่าสภาเห็นด้วยกับเจ้า ยอมให้รับสกายวอล์คเกอร์ เป็นศิษย์"
ความสัมพันธ์ของอนาคินและโอบีวัน มีจุดเริ่มต้นที่ไม่ราบรื่นนัก โอบีวันไม่เพียงแต่เล็งเห็นศักยภาพของเขา แต่คิดว่าเขาอันตรายด้วยซ้ำไป เหตุผลเดียวที่เขาฝึกสอนอนาคินนั้น เป็นเพราะคำสั่งเสียก่อนตายของไควกอนผู้เป็นอาจารย์ เขามองว่ามันเป็นหน้าที่อันใหญ่หลวง แม้ว่าโอบีวันเองจะไม่คิดว่าเขามีความรู้มากพอจะสอนอนาคินได้ ในอีกทางหนึ่ง อนาคินรู้ว่าตนเองแตกต่างจากคนอื่น และเพราะความแตกต่าง อนาคินจึงมักปลีกตัวจากคนอื่น อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังให้ความเคารพและจริงใจต่อโอบีวัน เพราะสำหรับเขา อาจารย์เป็นเสมือนพ่อที่เขาไม่เคยมี ในเวลาไม่นาน อาจารย์และศิษย์ก็เริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น เมื่ออนาคินเข้าสู่วัยหนุ่ม
ขณะอยู่ที่คอรัสซัง อนาคินยังคงหลงใหลในเครื่องจักรไม่เปลี่ยนแปลง และที่วิหารเจไดก็เป็นที่ที่เขาสร้างดรอยด์ขึ้นมา เขายังชอบผจญภัยและหาความสนุกในวัยสิบสองปี เขาได้สร้างยานแข่งขึ้นมา และแอบลงแข่งในสนามแข่งที่ใต้เมืองกาแลกติก ในการแข่งครั้งหนึ่งเขาเกือบถูกฆ่าก่อนที่โอบีวันจะมาพบเขา
ประมาณปีที่สามในการฝึกของเขา อนาคินและโอบีวันได้รับภารกิจแรกให้สืบสวนผู้นำลัทธิชื่อคัด ชุน ชุนเรียกตนเองว่าอูนิ นำกลุ่มที่คิดจะแบ่งแยกตนเอง บิดาของคัด วอกซ์ ชุน หัวหน้าของลัทธิถูกฆ่าเมื่อโอบีวันและอนาคินมาทำการสืบสวน ต่อมา คัดยกโทษให้โอบีวันสำหรับสิ่งที่พวกเขาทำลงไป
ภารกิจต่อไปนั้นพวกเขาได้ไปเยือนดาวโซนาม่าซีคอทเพื่อตามหาอัศวินเจไดเวอร์เกียร์ ผู้ที่ซึ่งหายไปขณะทำภารกิจบนดาว พวกเขาไม่รู้เลยว่าถูกตามรอยโดยวิลฮัฟฟ์ ทาร์กินและไรธ์ ไซนาร์ ซึ่งมาเอาประโยชน์จากเทคโนโลยียานขับไล่อันทันสมัยของโซนาม่าซีคอท สร้างมันให้มีอัตราที่น่าทึ่งและคุณภาพสูงอย่างไม่น่าเชื่อ ที่บนดาวนั้น ชาวอาณานิคมได้ขาย "ซีด-พาร์ทเนอร์" (seed-partner) ซึ่งจะเชื่อมตัวเองกับผู้ที่มันอาศัยและทำให้ดาวดวงนี้สามารถดัดแปลงยานขับไล่ที่ไม่เหมือนใครออกมา อนาคินดูเหมือนจะสนใจในสิ่งนี้มากกว่าใคร ๆ และดังนั้น เขาก็มียานที่ใหญ่และซับซ้อนกว่า เขาตั้งชื่อให้ยานใหม่ลำนี้ว่า จาบิธา (Jabitha) เมื่อทาร์กินและไซนาร์มาถึง ดาวได้เปิดเผยต่อเจไดว่า เวอร์เกียร์ได้จากไปพร้อมกับ "ผู้มาจากแดนไกล" ที่ลึกลับเพื่อที่จะปกป้องโซนาม่าซีคอท อนาคินและโอบีวันอาจไม่สามารถช่วยเวอร์เกียร์ไว้ได้ แต่พวกเขาสามารถหยุดการโจมตีของทาร์กินได้
เมื่อเค ไดฟ์ ซึ่งเป็นผู้อารักขาทาร์กิน ได้พยายามฆ่าอนาคิน เด็กหนุ่มไม่สามารถควบคุมความโกรธได้และใช้พลังจิตเผาไดฟ์จากข้างใน โชคร้าย อนาคินถูกจับ และนำตัวไปให้ทาร์กิน อย่างไรก็ตาม โอบีวันก็สามารถทำลายยานธงของทาร์กินและช่วยอนาคินเอาไว้ได้ ในช่วงนี้เอง โซนาม่าซีคอทก็สามารถใช้ไฮเปอร์ไดรฟ์ของมันได้ และทำให้ดาวหายไป มุ่งหน้าสู่ดินแดนที่ไม่มีใครรู้จัก หลังจากนั้น ไซนาร์และทาร์กินกลับสู่สาธารณรัฐ โชคร้าย ยานของอนาคินพัง หลังจากสรุปภารกิจ โอบีวันและอนาคินก็กลับสู่คอรัสซัง
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > พบกับอมิดาลาอีกครั้ง

เจ้าขอให้ข้ามีเหตุผล นั่นคือสิ่งที่ข้ารู้ว่าข้าทำไม่ได้ เชื่อข้าสิ ข้าอยากจะละทิ้งความรู้สึกนี้ไปได้ แต่ข้าทำไม่ได้
หลายวันก่อนที่เข้าจะอายุได้ยี่สิบปี มีการพยายามลอบสังหารแพดเม่ อมิดาล่าซึ่งตอนนี้ได้สละราชบัลลังก์ มาดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิกเขตชอมเมลล์ โดยนักล่าเงินรางวัลแซม วีเซลล์ สกายวอล์คเกอร์ได้รับมอบหมายให้อารักขาและคุ้มกันอมิดาล่า กลับไปที่บ้านเกิดของเธอ เพื่อหลักเลี่ยงความสนใจพวกเขาจึงเดินทางแบบผู้อพยพ สกายวอล์คเกอร์ไม่ได้พบเธอมานับสิบปี แม้ว่าเขาจะเฝ้าคิดถึงเธอทุกวันตั้งแต่วันที่พวกเขาจากกันที่นาบู ความรักที่เขามีให้เธอเมื่อวัยเด็กของเขาได้เพิ่มมากขึ้น ในบทสนทนาสกายวอล์คเกอร์ได้เผยความรัก ไม่เชื่อในกระบวนการทางการเมือง และมุมมองของเขาที่ว่าต้องการผู้นำที่แข็งแกร่ง ภายในเวลาอันสั้นความหลงใหลของเขาก็หลายมาเป็นสิ่งที่มากกว่านั้นคือรัก ท้ายสุดอมิดาล่าเริ่มรู้สึกเช่นเดียวกันต่อเขา
ณ ที่หลบภัยของอมิดาล่า ที่ซึ่งทั้งสองได้จูบกันครั้งแรก ทั้งสองกลมเกลียวกันเป็นหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่มาจากสังคมที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม อมิดาล่าก็เลือกที่จะปฏิเสธ และสกายวอล์คเกอร์ก็ห่วงความรู้สึกของเธอเช่นกัน จึงยอมถอยออกมาก่อน และขอให้เก็บเรื่องระหว่างพวกเขาเป็นความลับ
สำหรับอมิดาลา ความรับผิดชอบและหน้าที่มาเป็นอย่างแรกเสมอ เธอรู้ดีว่าสถานการณ์ในปัจจุบัน จะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ราบรื่น การไล่ตามความสัมพันธ์ของสกายวอล์คเกอร์นั้น ขัดต่อกฎของเจไดอย่างร้ายแรง ซึ่งตามหลักการของเจไดนั้น หน้าที่ต้องมากก่อนความรู้สึกส่วนตัว และที่สำคัญกว่าสิ่งอื่นใดคือ เชื่อมั่นในพลัง
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > กลับสู่ทาทูอีน

"ข้าซ่อมอะไรก็ได้ทุกอย่าง แต่ทำไมข้าช่วยแม่ข้าไม่ได้ ทำไมแม่ข้าต้องตายด้วย"
"บางครั้งมีบางอย่างที่เราซ่อมแซมไม่ได้ แอนนี่"
"สักวันข้าจะต้องเป็นเจไดที่ทรงพลังที่สุด! ข้าให้สัญญา ข้าจะเรียนรู้แม้แต่วิธีที่จะหยุดคนไว้จากความตาย!"
สกายวอล์คเกอร์เจ็บปวดจากการที่เขาสามารถมองเห็นอนาคตของ ฉมี ผู้เป็นแม่ เพราะหลายเดือนก่อนที่จะพบอมิดาล่าอีกครั้ง และเพราะพวกเขา ขัดคำสั่งที่ให้ปกป้องอมิดาล่าด้วยการพาเธอไปยังทาทูอินเพื่อตามหาฉมี เมื่อลงจอดบนทาทูอินสกายวอล์คเกอร์ได้เดินทางไปที่ร้านของวัตโต้ ที่ซึ่งเขาพบว่าชาวไร่ความชื้นที่ชื่อคลีกก์ ลาร์ส ได้ปลดปล่อยและแต่งงานกับแม่ของเขา
ในขณะที่คุยกับลาร์ส เขาก็ได้รับรู้ถึงสิ่งที่น่ากลัวว่า ฉมีได้ถูกจับตัวไปโดยกลุ่มทัสเคนเรดเดอร์ เขารีบออกไปตามหาเธอทันทีโดยใช้สวูปไบค์ของโอเวน ลาร์ส คืนนั้นเองเจไดหนุ่มได้พบค่ายของทัสเคน และแอบเข้าไปในเต็นท์หลังหนึ่งที่ฉมีถูกมัดอยู่ ด้วยการใช้สัมผัสทางพลัง เขาแก้มัดเธอ แต่ก็สายไปเสียแล้ว ด้วยการที่ถูกทรมาน อดน้ำ อดอาหารและอดนอน ฉมี สกายวอล์คเกอร์ ได้เห็นหน้าลูกชายของเธอเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะสิ้นใจตายในอ้อมกอดของเขา
สกายวอล์คเกอร์หนุ่มปล่อยให้การตายของแม่ จุดชนวนความโกรธของเขา เขาไล่ฆ่าชาวทัสเค่นเรเดอร์ทุกคนในกลุ่ม ไม่เว้นแม้แต่ "ผู้หญิงและเด็ก ๆ" —:ซึ่งเขายอมสารภาพกับอมิดาล่าในภายหลัง
"ข้าฆ่าพวกมัน ข้าฆ่าพวกมันหมด ไม่ใช่แค่พวกผู้ชาย แต่ผู้หญิงและเด็กก็ด้วย พวกมันเหมือนกับสัตว์ และข้าฆ่าพวกมันเช่นเดียวกับสัตว์ !"
เจไดมากมายรวมทั้ง โยดา และ ไควกอน จิน รับรู้ถึงการสังหารหมู่ เมื่อพลังมหาศาลของสกายวอล์คเกอร์หนุ่มถลำเข้าสู่ด้านมืด
อมิดาล่ากังวลกับสิ่งที่สกายวอล์คเกอร์ทำลงไป เธอเหนื่อยที่จะปลอบโยนเขาด้วยความเห็นใจ เพราะความโกรธจนหน้ามืดตามัวของเขา และตัดสินใจไม่บอกใครถึงสิ่งที่สกายวอล์คเกอร์ทำลงไป ด้วยความโกรธและเศร้าของเขา เขาจึงสาบานว่าสักวันหนึ่งเขาจะต้องทรงพลังจนหยุดคนไว้จากความตายได้
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > ยุทธการจีโอโนซิส

เหล่าอัศวินเจได พร้อมกับกองทัพโคลนที่ได้รับการอนุมัติใช้ ภายใต้การนำของโยดา ขณะนั้นอาจารย์เจไดเมซ วินดูพาเจไดกว่า 200 นาย บุกไปช่วยโอบีวัน อนาคิน และ อมิดาล่า ในขณะที่เจไดกำลังเสียท่ากับพวกดรอยอยู่ โยดานำกองทัพโคลนส์มาช่วย ทำให้เจไดรอดตายและสงครามระหว่างพวกดรอยด์และโคลนได้อุบัติขึ้น และเจไดที่เหลือก็เข้าสู่สนามรบด้วย ขบวนการแบ่งแยกต่าง ๆ เมื่อเห็นว่ากำลังจะตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จึงถอนทัพกลับ เคาท์ดูกูได้หนีไปยังโรงเก็บยาน โอบีวันและอนาคินไล่ตามไป แต่อนาคินเกิดใจร้อนบุ่มบ่าม ปรี่เข้าไปหาเคาต์ดูกู จึงถูกพลังสายฟ้าซิธฟาดเข้าจัง ๆ จนสลบไป เหลือเพียงโอบีวันเพียงคนเดียวที่เข้าต่อสู้ด้วยกระบี่แสงกับดูกู แต่ด้วยความที่เคาต์ดูกู เป็นถึงอาจารย์ของไควกอน ผู้เป็นอาจารย์ของโอบีวัน ฝีมือและประสบการณ์ย่อมเหนือกว่ามาก โอบีวันจึงพลาดท่า โดนเคาท์ดูกูใช้ปลายดาบกรีดที่แขนและขา จนเคลื่อนไหวไม่ได้ 
ขณะที่ดูกูกำลังจะลงดาบปลิดชีวิตเคโนบี อนาคินที่ฟื้นขึ้นมาทันท่วงทีจึงพุ่งเข้ามากันดาบไว้ได้ และเปิดฉากดวลกระบี่แสงกับดูกู ช่วงแรกนั้นดูเหมือนว่าทั้งคู่จะสูสี แต่อนาคินกลับเสียหลักจนถูกเคาท์ดูกูตัดแขนขวาขาดไป ปรมาจารย์โยดาที่ตามมาสมทบ ก็ได้ดวลพลังกับเคาท์ดูกู แต่ทั้งคู่ฝีมือทัดเทียมกันไม่สามารถตัดสินได้ จึงประลองเพลงกระบี่แสง ทว่าเคาท์ดูกูอาศัยจังหวะหลบหนีไปได้
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > สมรสกับแพดเม่

เมื่อได้รับชัยชนะ และได้รับการรักษาแขนขวา อนาคินพาแพดเม่กลับมายังนาบู และจัดพิธีแต่งงานกันอย่างลับ ๆ โดยมีนักบวชเป็นผู้ทำพิธีให้ พร้อมด้วยซีทรีพีโอและอาร์ทูดีทูเป็นพยาน
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > สงครามโคลน (ปีที่ 22 - 19 ก่อนยุทธการยาวิน) > "มืออสูร"

ในช่วงการโอบล้อมเขตรอบนอก โอบีวัน เคโนบีและอนาคินถูกย้ายจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง พวกเขาถูกส่งไปเป็นทีมในหลายสมรภูมิโดยบัญชาการกองยานโอเพ่นเซอร์เคิล ไม่นานก่อนยุทธการคอรัสซังโอบีวันและอนาคินถูกส่งไปที่ดาวน้ำแข็งชื่อเนลวาอันเพื่อตามหากรีวัส ชาวเนลวาอันเนียนทักทายอนาคินว่าเขาคือ"มืออสูร"และหมอผีของหมู่บ้านรอกรูลได้ส่งเขาไปตามหาและช่วยเหลือผู้คนของพวกเขาจากภัยคุกคามที่ได้พิชิตเหล่านักสู้ของพวกเขา อนาคินตกลงและเข้าไปในถ้ำที่ซึ่งเขาได้เห็นนิมิตของนักล่าผู้ยิ่งใหญ่ผู้ที่สูญเสียแขนของตนในตอนต่อสู้ อย่างไรก็ตามเขาก็ตอบโต้กลับและยังคงสังหารสัตว์ร้ายต่อไปด้วยแขนสีดำของเขา พลังของเขามากจนกระทั่งมันเกินที่จะควบคุม แขนสีดำได้กลายเป็นเขาวงกตที่ทำลายทุกสิ่งที่วีรบุรุษรัก
เสียงร้องของแพดเม่ตามหลังจากลางร้ายของเขาวงกตสีดำที่ครั้งหนึ่งมันเคยเป็นแขนของยอดวีรบุรุษแปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่น่ากลัว—ใบหน้าของนักรบมืดปริศนา ดาร์ธ เวเดอร์ ผู้ซึ่งอนาคินจะเป็นในอีกไม่นาน
เมื่ออนาคินฟื้นจากความฝันเขาได้ไปที่ห้องทดลองของสหภาพเทคโนโลยีที่ซึ่งพวกเขาได้ทำการทดลองกับชาวเนลวาอันเนียนโดยการทำให้พวกเขากลายเป็นสัตว์ร้ายที่มีแขนเป็นบลาสเตอร์ ด้วยการช่วยเหลือจากชาวเนลลาอันเนียนผู้ซึ่งไม่ได้ถูกเปลี่ยนร่าง เขากล่อมพวกนักรบที่ถูกทดลองให้ช่วยเขาทำลายโรงงานอันเป็นเหตุให้เขาต้องสูญเสียแขนไป นักวิทยาศาสตร์มากมายพยายามที่จะหลบหนี แต่อนาคินสังหารพวกเขาในทันทีที่เห็น หลังจากนั้น พวกชาวเนลวาอันเนียนเพศชายได้พากันถอดแขนบลาสเตอร์กันหมดและยกย่องให้อนาคินเป็นยอดนักรบ อนาคินได้พาชาวเนลวาอันเนียนเพศชายที่ถูกจับไปกลับไปยังหมู่บ้าน แม้พวกเขาจะไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้แต่ครอบครัวของพวกเขาต่างก็ยินดีต้อนรับโดยไม่ได้รังเกียจอะไรเลย อนาคินและชาวเนลวาอันเนียนเพศชายที่แขนขวาขาดต่างได้รับทำเข้าเฝือกแทนแขนขวาที่เสียไปพร้อมกับจัดงานเลี้ยงในหมู่บ้านกันอย่างมีความสุข
หลังจากเสร็จภารกิจที่ดาวเนลวาอันแล้ว โอบีวันและอนาคินได้ออกจากดาวเพื่อไปทำภารกิจเดิมคือตามล่ากรีวัสต่อไป อนาคินได้ทำแขนกลขึ้นมาใหม่โดยใช้สีดำ ต่อมาโอบีวันและอนาคินได้รับการติดต่อจากอาจารย์เมซ วินดูโดยผ่านทางจากอาร์ทูดีทูแจ้งว่า ดาวคอรัสซังได้ถูกสหภาพพิภพอิสระโจมตีและนายพลกรีวัสได้ลักพาตัวสมุหนายกพัลพาทีนไปจึงขอความช่วยเหลือ เมื่อรับรู้ว่า นายพลกรีวัสอยู่ที่คอรัสซัง อนาคินจึงได้สั่งให้กองยานมุ่งหน้ากลับไปยังดาวคอรัสซังเพื่อช่วยสมุหนายกพัลพาทีนและกำจัดนายพลกรีวัสให้จงได้
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > กลายเป็นเวเดอร์ (ปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน) > ช่วยเหลือสมุหนายก

ท่านหยุดข้าไม่ได้หรอก ดาร์ธเวเดอร์ จะทรงพลังกว่าเราทั้งสองคนเสียอีก
ไม่นานก่อนที่สงครามจะจบ ยุทธการคาโตเนโมอีเดียครั้งแรกได้ให้เบาะแสกับอนาคินและโอบีวันถึงดาร์ธ ซีเดียสผู้ลึกลับ เมซ วินดูได้ขึ้นนำบนคอรัสซังขณะที่สกายวอล์คเกอร์และเคโนบีนำการรุกในการโอบล้อมเขตรอบนอก การผจญภัยของทั้งสองทีมได้นำพวกเขากลับมาสู่คอรัสซังในช่วงการโจมตีคอรัสซังโดยพวกสมาพันธ์พอดีทำให้สกายวอล์คเกอร์และเคโนบีรีบกลับสู่คอรัสซังหลังจากที่พวกเขาไปเยือนดาวไทธ เมื่อกลับมาสู่คอรัสซังพวกเขาก็เริ่มเห็นภาพของดาร์ธ ซีเดียสเป็นเงาลาง ๆ การรบนั้นเป็นการไขข้อสงสัยในการสืบสวน วินดูได้เข้าร่วมการต่อสู้จนปะทะกับนายพลกรีวัสผู้ซึ่งสามารถหนีไปได้แม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บก็ตาม กรีวัสยังได้จับตัวสมุหนายกพัลพาทีนไปที่ยานธงอินวิซิเบิลแฮนด์ของเขา
ก่อนที่กองยานของฝ่ายแบ่งแยกดินแดนจะสามารถหลบหนีออกจากคอรัสซังสกายวอล์คเกอร์และเคโนบีก็กลับมาถึงและพยายามที่จะช่วยสมุหนายกที่ถูกจับ พวกเขาเคลื่อนที่เข้าสู่สมรภูมิเดือดด้วยยานขับไล่ความเร็วสูงขนาดเบา อีทา-2 แอคติส-คลาส อัศวินเจไดทั้งสองได้ฟันฟ่าเพื่อไปให้ถึงยานธงจนกระทั่งขึ้นไปบนหอบังคับการของยาน ที่ซึ่งพัลพาทีนถูกจับเอาไว้เป็นตัวประกัน เมื่อเจไดทั้งสองพยายามพาตัวพัลพาทีนออกไป เคาท์ดูกูก็เข้ามาในห้องโดยมีบี2 ซูเปอร์แบทเทิลดรอยด์สองตัวคุ้มกันเพื่อเผชิญหน้ากับเจไดทั้งสอง
แต่คราวนี้ไม่เหมือนกับครั้งแรกที่เขาสู้กับดูกู สกายวอล์คเกอร์และเคโนบี ต่อสู้ด้วยกันเป็นทีม จนกระทั่งดูกูพยายามแยกทั้ง 2 ออกจากกันเพื่อให้รับมือง่ายขึ้น ดูกูใช้พลังบีบคอเคโนบี พร้อม ๆ กับที่เขาเตะอนาคินกระเด็นออกไป และโยนเคโนบีไปที่มุมห้อง แรงกระแทกทำให้เขาหมดสติ สกายวอล์คเกอร์พุ่งเข้ามา และสู้ต่อไปจนเสียการควบคุมอารมณ์ เมื่อดูกูยั่วความโกรธเขา เขาทุ่มพลังทั้งหมดต่อสู้กับมาคาชิดูกู แต่ครั้งนี้การฝึกฝนในรูปแบบที่ 5 ชิเอ็น เป็นผลสำเร็จ การดวลจบลงเมื่อสกายวอล์คเกอร์ อาศัยจังหวะตัดมือของดูกูทำให้เขาสู้ต่อไปไม่ได้
พัลพาทีนสั่งให้อนาคินสังหารดูกู หลังจากที่ลังเลที่จะไม่ทำตามคำขอของสมุหนายก สกายวอล์คเกอร์ได้ตัดศีรษะของดูกูด้วยกระบี่สองเล่มไขว้ที่คอของเขา อนาคินยังไม่รู้ว่าพัลพาทีนคือดาร์ธ ซีเดียส อนาคินเสียใจกับสิ่งที่เขาทำลงไปเพราะนั่นไม่ใช่วิถีของเจไดที่จะฆ่าผู้ที่ไม่สามารถต่อสู้ได้
อนาคินได้ปล่อยตัวพัลพาทีนและหาทางหลบหนี โดยแบกโอบีวันที่หมดสติกลับไปด้วย เขาไม่สนใจคำสั่งของพัลพาทีนที่บอกให้ทิ้งอาจารย์เจไดเอาไว้ อย่างไรก็ดีการหลบหนีของพวกเขานั้นไม่นานก็ถูกจับและนำตัวไปที่สะพานเดินเรือของนายพลกรีวัส ด้วยคำสั่งของสกายวอล์คเกอร์อาร์ทูดีทูก็ได้หันเหความสนใจทำให้อนาคินและเคโนบีเอากระบี่แสงคืนได้ พวกเขาต่อสู้กับดรอยด์ของกรีวัสจนเอาชนะได้ โชคไม่ดีที่กรีวัสสามารถหลบหนีไปได้ และทิ้งให้ยานธงตกลงสู่ดาวคอรัสซัง สกายวอล์คเกอร์สามารถบินยานและนำมันลงจอดได้อย่างปลอดภัยบนคอรัสซัง
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > กลายเป็นเวเดอร์ (ปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน) > เข้าสู่ด้านมืด

"เจ้าตายตอนคลอดลูก "
"แล้วเด็กล่ะ"
"ข้าไม่รู้"
"มันเป็นแค่ฝัน"
"ข้าจะไม่ยอมให้ฝันนั้นเป็นจริง"
เมื่อเขากลับสู่คอรัสซังสกายวอล์คเกอร์ได้พบกับภรรยาอีกครั้งซึ่งเธอได้บอกเขาถึงการตั้งครรภ์ของเธอซึ่งเขาดีใจมากที่ได้ยินข่าว อย่างไรก็ตามต่อมาเขาก็มีปัญหากับนิมิตของแพดเม่ที่ตายตอนคลอดลูก เพื่อช่วยชีวิตเธอสกายวอล์คเกอร์ต้องการความรู้จากอาจารย์ เป็นความรู้ที่ถูกห้ามโดยยกเว้นอาจารย์เจได เมื่อพัลพาทีนให้อนาคินเป็นตัวแทนของเขาในสภาเจไดเขาจึงมีสิทธิ์รวมว่าเป็นอาจารย์ ดังนั้นเขาจึงได้รับสิทธินอกเหนือกฎต้องห้ามนั้น อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าเจไดคนอื่นๆ จะไม่เต็มใจในการให้อนาคินเข้าทำหน้าที่พวกเขาก็ปฏิเสธที่จะมอบตำแหน่งอาจารย์เจไดให้กับอนาคิน หลังจากที่สกายวอล์คเกอร์ระบายความคับข้องใจกับเคโนบี เขาก็ต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อช่วยแพดเม่เอาไว้
นอกจากเชื่อในพวกเขาทางสภายังให้สกายวอล์คเกอร์สอดแนมพัลพาทีนถึงแม้ว่าเคโนบีจะไม่เห็นด้วยต่อการตัดสินใจดังกล่าว นี่ทำให้สกายวอล์คเกอร์สูญเสียความเคารพในสมาชิกสภาและไม่เชื่อว่ามันจะช่วยภรรยาของเขาได้ ไม่นานสกายวอล์คเกอร์ก็ได้พบกับไอกูนิผู้ที่เห็นนิมิตที่อนาคินเข้าสู่ด้านมืด สกายวอล์คเกอร์ได้ปรึกษากับโยดาถึงฝันที่เขาเห็นแม้ว่าเขาไม่ได้ระบุตัวบุคคลก็ตาม โยดาไม่ได้ระวังถึงความรักของอนาคินที่มีต่ออมิดาล่า โยดาได้บอกเขาว่า"เพื่อฝึกตัวเจ้า...ต้องปล่อยวางทุกอย่างที่เจ้ากลัวที่จะสูญเสีย" อนาคินไม่พอใจกับการจัดการเช่นนั้น
เมื่อเขาไปพบกับพัลพาทีน สมุหนายกผู้ค่อย ๆ เริ่มเพาะเมล็ดพันธุ์ของด้านมืดในตัวสกายวอล์คเกอร์ ด้วยการรู้ว่าเขากลัวการตายของอมิดาล่าเขาจึงเล่าเรื่องให้สกายวอล์คเกอร์ถึงเรื่องราวของซิธลอร์ดดาร์ธ เพลกัสผู้ที่ทรงพลังมากพอที่จะช่วยคนไว้จากความตายซึ่งทำให้อนาคินสนใจอย่างมาก จนกระทั่งในที่สุดพัลพาทีนก็ได้เปิดเผยตนเองให้อนาคินรู้ว่าเขาคือซิธลอร์ด ดาร์ธ ซีเดียส ทำให้อนาคินชักกระบี่แสงหมายจะสังหาร สุดท้ายอนาคินก็ฆ่าไม่ลง แต่ได้ไปรายงานวินดู แม้ว่าเขาจะเสียใจต่อทางเลือกมากพอ ๆ กับการที่คำพูดของพัลพาทีนที่ทรมานจิตใจของเขา หลังจากที่สั่งให้สกายวอล์คเกอร์อยู่รอที่วิหารเจไดเมซ วินดู ก็ไปพร้อมกับอาจารย์เจไดอีกสามคน—อาเกน โคลาร์ ซาซี ทิอิน และคิท ฟิสโต—เพื่อจับกุมตัวสมุหนายก พัลพาทีนได้ต่อสู้กับอาจารย์เจไดทั้ง 4 และมีสามคนที่ถูกสังหารแทบจะในทันที โดยเหลือเพียงวินดูที่วิชาดาบแก่กล้าที่สุดเท่านั้นที่ยังต้านไว้ได้ เขาและพัลพาทีนยังคงต่อสู้กันต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งอาจารย์เจไดได้เปรียบและจี้ดาบไปที่คอของซิธลอร์ด กลับไปที่วิหารเจไดในขณะนั้นเองสกายวอล์คเกอร์ก็กลัวว่าหากพัลพาทีนตาย โอกาสที่เขาจะช่วยแพดเม่เอาไว้ได้นั้นก็จะหายไปด้วย สกายวอล์คเกอร์หนุ่มจึงรีบรุดเข้าไปขัดขวาง ก่อนจะทำสิ่งเลวร้ายที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างลงไป
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > กลายเป็นเวเดอร์ (ปีที่ 19 ก่อนยุทธการยาวิน) > การตัดสินใจแห่งโชคชะตา

เด็กหนุ่มที่เจ้าเคยฝึก...จากไปแล้ว ถูกกลืนกิน..โดยดาร์ธ เวเดอร์
ด้วยการที่เขาต้องทรมานจากความคิดถึงการตายของแพดเม่หากไม่ได้รับการช่วยเหลือจากพัลพาทีน สกายวอล์คเกอร์จึงรีบออกจากวิหารเจไดและมุ่งหน้าสู่ที่ทำงานของพัลพาทีน เขาไม่แน่ใจนักว่าเขากำลังจะทำอะไร เขารู้เพียงแค่ว่าเขาต้องทำอะไรสักอย่าง ด้วยความบังเอิญสกายวอล์คเกอร์ก็มาถึงพอดีกับตอนที่วินดูกำลังจะสังหารพัลพาทีน
พัลพาทีนโจมตีใส่วินดูด้วยพลังสายฟ้าขณะที่ร้องขอให้สกายวอล์คเกอร์ช่วยเขา ขณะที่วินดูกำลังใช้กระบี่แสงหักเหทิศทางสายฟ้าของพัลพาทีน เขาก็หันไปห้ามอนาคินไม่ให้หลงเชื่อคำของลอร์ดมืด จากการที่เขาถูกสายฟ้าของตัวเอง พัลพาทีนก็กลายสภาพเมื่อโดนพลังด้านมืดของตนเองย้อนกลับมาทำร้าย ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว และดวงตากลายเป็นสีเหลือง ผัวหนังซีดเป็นสีเทา วินดูเป็นฝ่ายได้เปรียบและต้องการที่จะสังหารพัลพาทีนและจบสิ้นพวกซิธ อย่างไรก็ตามสกายวอล์คเกอร์ขัดขวางเขาโดยกล่าวว่าพัลพาทีนต้องถูกนำตัวขึ้นศาลและการฆ่าเขาไม่ใช่วิถีของเจได สิ่งนี้ดูเหมือนว่าเขาเสียใจที่สังหารดูกูเมื่อก่อนหน้าในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันแต่ก็ดูเหมือนว่าเขากลัวที่จะสูญเสียโอกาสในการช่วยภรรยาของเขาไว้จากความตาย วินดูปฏิเสธสกายวอล์คเกอร์และพร้อมที่จะสังหารพัลพาทีนแต่อนาคินที่ตื่นกลัวชักกระบี่แสงออกมาและตัดมือขวาของวินดู ก่อนที่วินดูจะทันโต้ตอบพัลพาทีนก็ใช้พลังสายฟ้าส่งอาจารย์เจไดทะลุหน้าต่างสู่ความตาย
เมื่อรู้ว่าเขาได้ทำอะไรลงไปอนาคินกลับรู้สึกผิดและสงสัยในการกระทำของตน แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพัลพาทีนได้ ผู้ซึ่งกล่าวว่าเขาได้เติมเต็มให้กับโชคชะตาของตน เขาขอให้สกายวอล์คเกอร์ยอมรับด้านมืดและมาเป็นศิษย์ของเขา อนาคินตกลงที่จะทำทุกอย่างที่พัลพาทีนต้องการโดยมีข้อแม้ว่าให้ช่วยแพดเม่ให้รอดชีวิต และเขายอมทำทุกอย่างที่พัลพาทีนสั่ง พัลพาทีนสัญญาว่าจะทำตามข้อแม้ แต่เขาบอกว่าไม่มีความสามารถที่จะหยุดความตายได้ จึงขออนาคิน สกายวอล์คเกอร์ก้าวเข้าสู่นิกายซิธ อนาคินยอมทำตามทุกอย่างต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ยอมเพื่อครอบครัวของเขา และซีเดียสก็มอบชื่อใหม่ให้กับเขา ดาร์ธ เวเดอร์
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > ดาร์ธ เวเดอร์ผงาด

เจไดหนุ่มนามว่าดาร์ธ เวเดอร์ ผู้เคยเป็นลูกศิษย์ของข้า เขากลับช่วยจักรวรรดิตามล่ากวาดล้างอัศวินเจได เขาทรยศและฆ่าพ่อของเจ้า
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > ดาร์ธ เวเดอร์ผงาด > การบุกวิหารเจได

อาจารย์สกายวอล์คเกอร์ พวกมันมีมากมายเหลือเกิน เราจะทำอย่างไรดี?
พัลพาทีนบอกกับเวเดอร์ว่าเจไดทุกคนคือศัตรูของรัฐ รวมทั้งโอบีวัน เคโนบี และมันจะเป็นสงครามกลางเมืองที่ไม่รู้จบหากเจไดยังไม่ถูกทำลาย เวเดอร์ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ซิธ ซึ่งบอกกับเขาว่าหากต้องการพลังด้านมืดมากพอที่จะช่วยชีวิตอมิดาล่า เขาได้นำกองทหารที่ 501เข้าสู่วิหารเจไดและสังหารเจไดทุกคน เวเดอร์ทำโดยปราศจากคำถาม สังหารเจไดทุกคนรวมทั้งยังลิ่ง หรือเจไดเด็ก มียังลิ่งบางคนเข้าหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ โดยไม่รู้ว่าพวกเขากำลังเข้าหาจุดจบ ความโหดร้ายที่ทำโดยเวเดอร์และกองทหารที่ 501 ส่งผลให้ควันไฟพวยพุ่งออกมาจากวิหารเจได สามารถมองเห็นได้จากตึกวุฒิสภา สิ่งนี้ได้เริ่มการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > ดาร์ธ เวเดอร์ผงาด > ภารกิจที่มุสตาฟาร์

สงครามยุติแล้ว! ลอร์ดซีเดียสสัญญาว่าจะสงบศึก! เราแค่ต้องการ—
ไม่นานหลังจากที่ทำการบุกวิหารเจไดสำเร็จเขาก็กลับไปหาอาจารย์ของเขาเพื่อคำสั่งต่อไป ซีเดียสได้สั่งารให้เวเดอร์เดินทางไปยังมุสตาฟาร์ที่ซึ่งเขาต้องไปสังหารสภาแบ่งแยกดินแดนและนำสันติมาสู่จักรวรรดิใหม่ เวเดอร์รับคำสั่ง ก่อนที่เขาจะเดินทางเขาไปพบอมิดาล่า และเล่าให้เธอฟังถึงภารกิจของเขาที่ต้องไปยุติสงคราม เมื่อเขากำลังจากไป เวเดอร์กล่าวว่าทุกอย่างจะเหมือนเดิมและบอกให้เธออย่าไปไหน
เวเดอร์เดินทางสู่มุสตาฟาร์และใช้รหัสของซีเดียสเพื่อผ่านการรักษาความปลอดภัยของฝ่ายแบ่งแยกดินแดน เวเดอร์ทิ้งอาร์ทูดีทูให้รอที่ยานเพื่อให้ไม่มีใครบันทึกการกระทำของเขา เขาได้เข้าไปที่ห้องบัญชาการ ซึ่งผู้นำฝ่ายแบ่งแยกดินแดนอยู่ข้างในและปิดประตูทุกบานลง เพื่อไม่ให้สมาชิกคนใดหนีรอดออกไป ในตอนแรกผู้นำมากมายตอนรับเขาอย่างดีก่อนที่พวกเขาจะจำหน้าของอนาคินได้ ด้วยความแตกตื่น เวเดอร์เริ่มไล่สังหารสมาชิกสภาแบ่งแยกดินแดนทีละคน
หลังจากที่สังหารเหล่าสมาชิกทั้งหมด เขาก็หันไปที่คนสุดท้ายที่เหลืออยู่ นูต กันเรย์ อดีตพันธมิตรของซีเดียสผู้ที่ได้ทำการรุกรานนาบูก่อนที่จะถูกเอาชนะโดยสกายวอล์คเกอร์เมื่อสิบสามปีก่อน ก่อนที่เขาจะตายกันเรย์ร้องของต่อเวเดอร์โดยอ้างว่าลอร์ดซีเดียสให้สัญญาพวกเขาถึงความสงบสุข อย่างไรก็ตามเวเดอร์ก็สังหารเขาโดยกล่าวว่า ลอร์ดซีเดียสหมายถึงให้เขาตายอย่างสงบต่างหาก ภารกิจของเขาเสร็จสมบูรณ์และซิธลอร์ดหนุ่มก็ก้าวออกจากห้องไปโดยไม่พูดอะไร
ที่ด้านนอกขณะเขากำลังมองภูมิประเทศภูเขาไฟที่ระเบิดออก และแสงอาทิตย์ที่น้อยนิดเต็มที อนาคินเสียใจกับสิ่งที่เขาได้ทำลงไป เพราะเขารู้ดีว่ามันผิด และเขารู้ดีว่าตนได้มาไกลเกินจะถอยกลับแล้ว ความรู้สึกที่ไม่อาจซ่อนได้ไหลออกมาเป็นน้ำตาหยดสุดท้าย ขณะที่เขาคิดเช่นนั้นเขาก็จำได้ถึงคำสั่งของอาจารย์ให้รายงานทันทีเมื่อศัตรูพ่ายแพ้
ประวัติ > วัยผู้ใหญ่ (ปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน - ปีที่ 4 หลังยุทธการยาวิน) > เผชิญหน้าอาจารย์เก่า

หลังจากเหตุการณ์ในภาค ซิธชำระแค้น 10 ปี ผ่านไป จักรวรรดิเรืองอำนาจ อนาคินในฐานะ ดาร์ธเวเดอร์ ยังคงหมกมุ่นกับการตามล่าอาจารย์เก่าของตน โอบีวัน เคโนบี ซึ่งยังคงหาไม่พบกระทั่งโอบีวันเริ่มเคลื่อนไหว เพราะได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจาก เบล ออร์กาน่า ให้เดินทางไปช่วยเจ้าหญิงเลอา เวเดอร์จึงรีบส่งนักสืบสวนจักรวรรดิ (อินควิซิเตอร์) 3 คนไปที่ดาวเคราะห์ ไดยู ทันที แต่โอบีวันก็ยังคงหนีไปพร้อมกับเลอาได้ โดยทั้งคู่เดินทางไปยังดาว มาพูโซ่ แต่ก็ยังไม่พ้นเงื้อมมือของจักรวรรดิ เวเดอร์จึงเดินทางไปด้วยตัวเอง และสังหารชาวบ้านทีละคนเพื่อบีบให้เคโนบีปรากฏตัวออกมา จนในที่สุดเวเดอร์ก็ได้พบกับอาจารย์เก่า โอบีวันใจเสียเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นอดีตลูกศิษย์ตรงหน้าในสภาพที่จำแทบไม่ได้
"เจ้ากลายเป็นอะไรไปแล้ว!?"
"ข้าคือสิ่งที่เจ้าสร้างเอาไว้ !"
เวเดอร์ไม่รอช้า เปิดฉากโจมตีโอบีวันทันที แต่โอบีวันที่ไม่มีจิตใจอยากจะสู้ จึงได้แต่หนีไปเรื่อย ๆ แต่สุดท้ายก็จนมุม และถูกเวเดอร์ใช้พลังตรึงไว้ก่อนจะจุดไฟเผาร่างโอบีวัน เพื่อทรมาณให้สาสมกับที่เขาถูกไฟคลอกในอดีต แต่เวเดอร์ก็ไม่ได้ฆ่าโอบีวันทันที พร้อมสั่งให้สตอร์มทรูเปอร์จับตัวกลับไปด้วย ขณะนั้นเอง ทาล่า ที่ซุ่มดูอยู่ที่เนินเขาใกล้ ๆ ก็ยิงปืนสกัดเพื่อถ่วงเวลาก่อนพาโอบีวันหนีไป 
ดาร์ธเวเดอร์ ตามล่าโอบีวันมาเรื่อย ๆ หมายจะสังหารเพื่อล้างแค้น และกำจัดเสี้ยนหนามของจักรวรรดิ ก่อนจะถูก เรวา หรือ เธิร์ดซิสเตอร์ อินควิซิเตอร์ ทรยศ แม้เวเดอร์จะแทงกระบี่แสงเข้าที่กลางลำตัวของเรวา ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้สังหารเธอทันที และปล่อยทิ้งเอาไว้อย่างนั้น ก่อนจะออกตามล่าอาจารย์เก่าต่อไป และแล้ว เวเดอร์กับ โอบีวันก็ได้เผชิญหน้ากันอีกครั้งบนดาวเคราะห์ร้างดวงหนึ่งก่อนจะได้ประดาบกัน โดยที่ครั้งนี้ โอบีวันกลับมาด้วยจิตใจที่พร้อมจะสู้เพื่อปกป้องอีกหลายชีวิต
"เจ้ามาเพื่อกำจัดข้างั้นรึ ? โอบีวัน"
"ข้าจะทำสิ่งที่ต้องทำ !"
"งั้นก็ตายเสียเถอะ !"
การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างอาจารย์และอดีตศิษย์ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง ในช่วงแรกเวเดอร์ได้เปรียบด้านพลังเป็นอย่างมาก ทำให้โอบีวันพลาดท่าถูกหินถล่มทับจนติดอยู่ด้านล่าง แต่ด้วยแรงใจที่ต้องการช่วยทุกคนให้รอด โอบีวันจึงใช้พลังระเบิดก้อนหินที่ทับร่างตัวเองอยู่ออกไปได้ และปรี่เข้าโจมตีดาร์ธเวเดอร์อีกครั้ง โดยโอบีวันเลือกที่จะใช้กลยุทธ์ต่อสู้แทนที่จะใช้แต่กำลัง เวเดอร์ถูกโอบีวันใช้พลังพุ่งก้อนหินจำนวนมากเข้าใส่จนเสียหลัก และตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแทน โอบีวันอาศัยจังหวะที่เวเดอร์เปิดช่องว่าง ใช้ด้ามกระบี่แสงกระแทกแผงควบคุมระบบหายใจของเวเดอร์ จนเขาเริ่มหายใจลำบากและเคลื่อนไหวช้าลง ขณะที่โอบีวันพุ่งเข้ามาและฟันใส่หน้ากากเวเดอร์จนเสียหาย เผยให้เห็นใบหน้าไร้อารมณ์และดุดันของอนาคิน โอบีวันจึงรู้สึกผิดต่อลูกศิษย์ที่เขารักษาไว้ไม่ได้จนหลั่งน้ำตาออกมา เขาโทษตัวเองที่ไม่สามารถเป็นอาจารย์ที่ดีให้อนาคินได้ แต่แล้วอนาคินในคราบเวเดอร์ก็กล่าวต่ออดีตอาจารย์ว่า อนาคินได้จากไปแล้ว ซึ่งเขาเป็นคนฆ่าด้วยตนเอง โอบีวันจึงจำต้องตัดใจคิดว่าลูกศิษย์ของตนได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ และทิ้งเวเดอร์ที่บาดเจ็บไว้เบื้องหลังเป็นครั้งที่ 2
"อนาคิน?"
"อนาคินตายไปแล้ว ข้าคือซากที่เหลืออยู่"
"ข้าขอโทษ ข้าขอโทษสำหรับทุกอย่าง"
"เจ้าไม่ได้ล้มเหลวเรื่องข้าหรอก โอบีวัน"
"เจ้าไม่ได้ฆ่า อนาคิน สกายวอล์คเกอร์...ข้าต่างหาก และเช่นเดียวกันข้าจะกำจัดเจ้า"
"งั้นสหายข้าคงตายแล้วจริง ๆ ลาก่อน ดาร์ธ"