stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อำเภอกู่แก้ว
ประวัติ

กู่แก้ว ในอดีตพื้นที่บริเวณนี้เป็นจุดกึ่งกลางระหว่าง 3เมืองใหญ่สมัยทวารวดี คือเมืองหนองหาน เมืองกุมภวาปี และจังหวัดสกลนครในปัจจุบัน ต่อมาในยุคขอมเรืองอำนาจ พ.ศ. 1700 -1800 อาณาจักรขอมได้มีอำนาจเหนือบริเวณอีสานตอนบน และได้สร้างปราสาทหินแบบขอมให้กับเมืองประเทศราชสร้างอโรคยาศาล สถานรักษาพยาบาลขนาดใหญ่นอกเขตเมือง รวมทั้งสร้างศาลาไฟ จุดพักค้างคืนระหว่างเดินทาง ซึ่งเป็นปราสาทหินขนาดเล็กมากมาย ต่อมาอาณาจักรขอมเสื่อมอำนาจลง บริเวณแห่งนี้ได้ถูกทิ้งร้าง จนกระทั่งปี พ.ศ 2450 ชาวอำเภอหนองหานและชาวอำเภอกุมภวาปี ได้ย้ายถิ่นฐานมาจับจองพื้นที่ทำกินในบริเวณนี้ โดยส่วนใหญ่เลือกตั้งบ้านเรือนอยู่หมู่บ้านใหญ่ในเวลานั้นคือบ้านจีต และบ้านคอนสาย ต่อมาหมู่บ้านในแถบนี้ก็ได้ขยายใหญ่และเจริญขึ้นตามลำดับ
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2506 ตำบลพังงู แยกออกจากตำบลบ้านจีด
วันที่ 6 ตุลาคม 2513 ตั้งตำบลคอนสาย แยกออกจากตำบลบ้านจีด
วันที่ 12 ธันวาคม 2529 ตั้งตำบลค้อใหญ่ แยกออกจากตำบลพังงู
วันที่ 4 ธันวาคม 2533 ตั้งตำบลโนนทองอินทร์ แยกออกจากตำบลบ้านจีต
วันที่ 26 พฤษภาคม 2537 แยกพื้นที่ตำบลบ้านจีต ตำบลโนนทองอินทร์ ตำบลค้อใหญ่ และตำบลคอนสาย อำเภอหนองหาน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอกู่แก้ว ขึ้นกับอำเภอหนองหาน
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอกู่แก้ว อำเภอหนองหาน เป็น อำเภอกู่แก้ว
ที่มาของชื่ออำเภอ

ในครั้งแรกนั้นทางจังหวัดอุดรธานีจะใช้ชื่อว่า อำเภอเฉลิมพระเกียรติ เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ60ปี โดยได้ทำการประชาพิจารณ์ต่อคนในพื้นที่ ซึ่งคนในพื้นที่ได้เสนอให้ใช้ชื่ออำเภอกู่แก้ว เนื่องจากว่าเป็นชื่อเดียวกันกับปรางค์กู่แก้วซึ่งเป็นโบราณสถานสำคัญของอำเภอและของจังหวัดอุดรธานี 
โดยทางจังหวัดเห็นว่าเป็นสถานที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของคนในพื้นที่จึงได้ใช้ชื่อตามที่ประชาชนเสนอมาคือ อำเภอกู่แก้ว จังหวัดอุดรธานีเป็นชื่ออย่างเป็นทางการของอำเภอกู่แก้ว
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอกู่แก้วแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บ้านจีต |  |  | (Ban Chit) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 2. | โนนทองอินทร์ |  |  | (Non Thong In) |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 3. | ค้อใหญ่ |  |  | (Kho Yai) |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |
| 4. | คอนสาย |  |  | (Khon Sai) |  |  | 15 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอกู่แก้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลกู่แก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านจีตทั้งตำบล
เทศบาลตำบลคอนสาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอนสายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนทองอินทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนทองอินทร์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลค้อใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลค้อใหญ่ทั้งตำบล
เคปเลอร์-69

| --- | --- |
 การเปรียบเทียบระบบดาวเคปเลอร์-69 กับระบบสุริยะ Credit: NASA Ames/JPL-Caltech
ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง       วิษุวัต 
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวหงส์

ไรต์แอสเซนชัน: 19h 33m 02.6305s
เดคลิเนชัน: +44° 52′ 08.0203″
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 13.7
คุณสมบัติ
ชนิดสเปกตรัม: G4V
มาตรดาราศาสตร์
ความเร็วแนวเล็ง (Rv): −38.7±0.1 km/s
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: −9.704±0.027 mas/yr   Dec.: −6.707±0.028 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 1.3399 ± 0.0142 mas
ระยะทาง: 2,430 ± 30 ly  (746 ± 8 pc)
รายละเอียด

มวล: 0.810+0.090 −0.081 M☉
รัศมี: 0.93+0.018 −0.012 R☉
แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว (log g): 4.40±0.15
อุณหภูมิ: 5638±168 K

ชื่ออื่น
 KIC 8692861, KOI-172 
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBAD: data
สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ: data
เคปเลอร์-69 (Kepler-69) เป็นดาวแคระเหลือง อยู่ในกลุ่มดาวหงส์ และห่างจากโลก 2,430 ปีแสง อยู่ในช่วงการมองเห็นของยานอวกาศเคปเลอร์ เมื่อวันที่ 18 เมษายน 2013 มีการประกาศว่าดาวฤกษ์นี้มีดาวเคราะห์สองดวง หนึ่งในนั้นโคจรอยู่ในเขตอาศัยได้ชื่อ เคปเลอร์-69ซี แต่คล้ายคลึงกับดาวศุกร์มากไปกว่าโลกและไม่เอื้ออำนวยต่อการดำรงชีวิตอย่างสิ้นเชิง
เจดีย์กลางน้ำ

เจดีย์กลางน้ำ อาจหมายถึง
เจดีย์กลางน้ำ ตำบลบางอ้อ อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก
เจดีย์กลางน้ำ ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง
พระสมุทรเจดีย์ ตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ผู้คนทั่วไปจะเรียกกันติดปากว่า พระเจดีย์กลางน้ำ เนื่องจากเดิมบริเวณที่ก่อสร้างพระสมุทรเจดีย์เป็นเกาะแม่น้ำ แต่ปัจจุบันเกิดแผ่นดินงอก
เขตคามิเงียว

| เขตคามิเงียว 上京区 |
| --- | --- |
เขตในนครเกียวโต
พระราชวังหลวงเกียวโต
ที่ตั้งของเขตคามิเงียว (เน้นสีน้ำเงิน) ในนครเกียวโต
เขตคามิเงียวที่ตั้งของเขตคามิเงียวในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°1′47″N 135°45′24″E﻿ / ﻿35.02972°N 135.75667°E﻿ / 35.02972; 135.75667
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
จังหวัด:  เกียวโต
นคร:  เกียวโต
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1879
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 7.03 ตร.กม. (2.71 ตร.ไมล์)
ความสูงจุดสูงสุด: 77 เมตร (253 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด: 46 เมตร (151 ฟุต)
ประชากร (1 ตุลาคม ค.ศ. 2020)
 • ทั้งหมด: 83,832 คน
 • ความหนาแน่น: 12,000 คน/ตร.กม. (31,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
เว็บไซต์: www.city.kyoto.lg.jp/kamigyo/
เขตคามิเงียว (ญี่ปุ่น: 上京区; โรมาจิ: Kamigyō-ku; เขตเมืองหลวงบน) เป็นหนึ่งใน 11 เขตในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น เขตนี้เป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวงเกียวโต
ประชากร

| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1960  | 148,427 | —     |
| 1970  | 124,456 | −16.2% |
| 1980  | 99,262 | −20.2% |
| 1990  | 87,861 | −11.5% |
| 2000  | 84,187 | −4.2% |
| 2010  | 83,264 | −1.1% |
| 2020  | 83,832 | +0.7% |
ที่มา:
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Kyoto/Nakagyō จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kamigyo-ku, Kyoto
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
อ๊ะป่าว

| "อ๊ะป่าว? (Yes it?)" |
| --- | --- |

เพลงโดยเดอะเทอร์ตี้เอทเยียร์สอโก
วางจำหน่าย: 12 ตุลาคม พ.ศ. 2556
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2556 ที่ Final Mix Studio และ Vintage Studio
แนวเพลง: ป็อป
ความยาว: 3:21
ค่ายเพลง: วอร์เนอร์มิวสิก ไทยแลนด์
ผู้ประพันธ์เพลง: อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ แทน ลิปตา
โปรดิวเซอร์: แทน ลิปตา

มิวสิกวิดีโอ
"อ๊ะป่าว?" ที่ยูทูบ
 
อ๊ะป่าว? (Yes it?) เป็นซิงเกิลของศิลปินดูโอ้ เดอะเทอร์ตี้เอทเยียร์สอโก  ประพันธ์คำร้องโดย อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์, แทน ลิปตา แต่งทำนองโดย อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ และเรียบเรียงโดย แทน ลิปตา ออกจำหน่ายในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2556
เนื้อหาเพลงนี้ต้องการสื่อถึงเหตุการณ์ที่เกิดความสงสัยว่า คนที่เราชอบ เค้ากำลังตั้งสถานะถึงใคร กำลังโพสเพลงให้ใคร หมายถึงเรา หรือหมายถึงใคร ใครที่กำลังสงสัยก็ส่งเพลงนี้ถามเค้าว่าหม­ายถึงฉัน อ๊ะป่าว?
การตอบรับ

เพลง อ๊ะป่าว? (Yes it?) ติดอันดับสูงสุด 6 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 6
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 48
เจดีย์กลางน้ำ (จังหวัดระยอง)

| เจดีย์กลางน้ำ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ถนนสมุทรเจดีย์ ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง
ประเภท: โบราณสถาน
นิกาย: เถรวาท
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
เจดีย์กลางน้ำ ตั้งอยู่ที่ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ตั้งอยู่บนเกาะกลางแม่น้ำระยอง ล้อมรอบด้วยป่าชายเลนมีน้ำล้อมรอบ เนื้อที่ราว 52 ไร่ เทศบาลนครระยองได้สร้างสะพานคอนกรีตเข้าไปสู่เจดีย์ ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของวัดปากน้ำ
เจดีย์กลางน้ำสร้างเมื่อ พ.ศ. 2416 ในสมัยพระยาศรีสมุทรโภคชัยชิตสงคราม (เกตุ ยมจินดา) เป็นเจ้าเมืองระยอง จุดประสงค์การสร้างเพื่อเป็นสัญลักษณ์ ให้ชาวเรือหรือผู้โดยสารที่เดินทางผ่านถึงบริเวณนั้นได้ทราบว่ามาถึงเมืองระยองแล้ว สันนิษฐานว่าคงนำแนวคิดจากพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่บอกให้ทราบว่าใกล้จะถึงกรุงเทพมหานครแล้ว
ราวกลางเดือน 12 ของทุกปีซึ่งเป็นฤดูน้ำหลาก จะมีงานประเพณีทอดกฐินและงานห่มผ้าเจดีย์กลางน้ำ นอกจากนั้นมีประเพณี งานลอยกระทง แข่งเรือยาว ประเพณีห่มผ้าเจดีย์ ผ้าที่จะนำมาห่มต้องเป็นผ้าสีแดง มีความยาว 6 เมตร
ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ก่ออิฐถือปูน สูงราว 10 เมตร ตั้งอยู่บนฐานประทักษิณโดยรอบมีกำแพงแก้วเตี้ย ๆ ล้อมรอบมีบันไดทางขึ้น 2 ทาง  ส่วนฐานก่อเป็นช่องโค้งแหลมพนักระเบียงกรุด้วยกระเบื้องปรุเคลือบสีเขียว
เจดีย์ซงเยว่

| เจดีย์ซงเยว่ |
| --- | --- |
嵩岳寺塔
ภาพถ่ายเจดีย์เมื่อปี 2015
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
ที่ตั้ง
ประเทศ: เติงเฟิง เมืองเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน
ที่ตั้งในมณฑลเหอหนาน
พิกัดภูมิศาสตร์: 34°30′06″N 113°00′57″E﻿ / ﻿34.50167°N 113.01583°E﻿ / 34.50167; 113.01583
เจดีย์ซงเยว่ (จีน: 嵩岳寺塔; พินอิน: Sōngyuè sìtǎ) เป็นเจดีย์จีนในอารามซงเยว่บนเขาซง มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 523 ในสมัยราชวงศ์เว่ย์เหนือ และเป็นหนึ่งในไม่กี่เจดีย์จากศตวรรษที่หกในจีนที่ยังคงอยู่ในสภาพดีจนถึงในปัจจุบัน นอกจากนี้ เจดีย์นี้ยังเป็นเจดีย์สร้างด้วยอิฐที่เก่าแก่ที่สุดของจีนที่ยังคงเหลือถึงปัจจุบัน สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่จากสมัยเดียวกันนั้นสร้างด้วยไม้และสูญหายไปตามกาลเวลา เว้นแต่เพียงป้อมปราการที่ทำจากดินอัด ในปี ค.ศ. 2010 เจดีย์นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในฐานะส่วนหนึ่งของหมู่ปูชนียสถาน "ศูนย์กลางของสวรรค์และโลก" ในนครเติงเฟิง
การเผยแผ่ของศาสนาพุทธมาถึงดินแดนจีนมีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมจีนอย่างมาก ในศตวรรษที่หก ศาสนาพุทธมีอิทธิพลอย่างสูงไปทั่วสังคมจีน และวัฒนธรรมจีนมีการปรับธรรมเนียมให้มีวิถีชีวิตและพิธีกรรมแบบพุทธเป็นส่วนประกอบ สถูปแบบเอเชียใต้ซึ่งเป็นทรงกลมได้รับการแปรสภาพเป็นเจดีย์สูงเพื่อประดิษฐานพระธาตุในใจกลาง รูปร่างของเจดีย์มีการปรับเปลี่ยนเรื่อยมาจากอินเดียสู่จีน ลักษณะของเจดีย์ซึ่งเป็นรูปหลายเหลี่ยมนั้นเสนอว่าอาจเป็นความพยายามในยุคแรกที่จะควบรวมสถาปัตยกรรมจีนอันประกอบด้วยเส้นตรงและมุมเข้ากับรูปแบบวงกลมของพุทธศาสนสถานจากอินเดีย เส้นผ่านศูนย์กลางของเจดีย์ลดหลั่นลงไปตามความสูง ดังที่พบเช่นเดียวกันในเสาของถ้ำคูหาพุทธในเอเชียกลางและอินเดีย ไปจนถึงเจดีย์ทรงวงกลมในจีน
เจดีย์ซงเยว่มีความโดดเด่นที่แปลนรูปสิบสองเหลี่ยม ความสูง 40 เมตร สร้างขึ้นจากอิฐสีออกเหลืองที่เชื่อมต่อกันด้วยปูนขาวดินเหนียว
เคปเลอร์-62เอฟ

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ดาวเคราะห์นอกระบบ | ดาวเคราะห์นอกระบบ | รายชื่อ |
 Artist's impression of the Kepler-62 system (sizes to scale) compared to the planets of the inner Solar System with their respective habitable zones.
ดาวฤกษ์แม่
| ดาวฤกษ์ | ดาวฤกษ์ | Kepler-62 (KOI-701) |
| กลุ่มดาว | กลุ่มดาว | Lyra |
| ไรต์แอสเซนชัน | (α) | 18h 52m 51.0519s |
| เดคลิเนชัน | (δ) | +45° 20′ 59.400″ |
| ความส่องสว่างปรากฏ | (mV) | 13.654 |
| ระยะห่าง | ระยะห่าง | 990±4 ly (304±1 pc) |
| ชนิดสเปกตรัม | ชนิดสเปกตรัม | K2V |
| มวล | (m) | 0.69 (± 0.02) M☉ |
| รัศมี | (r) | 0.64 (± 0.02) R☉ |
| อุณหภูมิ | (T) | 4925 (± 70) K |
| ความเป็นโลหะ | [Fe/H] | −0.37 (± 0.04) |
| อายุ |  | 7 (± 4) พันล้านปี |
ลักษณะทางกายภาพ
| มวล | (m) | 2.8+7.4 −1.6 M⊕ |
| รัศมี | (r) | 1.41 (± 0.07) R⊕ |
| ฟลักซ์การแผ่รังสีของดาว | (F⊙) | 0.41 (± 0.05) ⊕ |
| อุณหภูมิ | (T) | 208 เคลวิน (−65 องศาเซลเซียส; −85 องศาฟาเรนไฮต์) K |
องค์ประกอบวงโคจร
| กึ่งแกนเอก | (a) | 0.718 (± 0.007) AU |
| ความเยื้องศูนย์กลาง | (e) | ~0 |
| คาบการโคจร | (P) | 267.291 (± 0.005) d |
| ความเอียง | (i) | 89.90 (± 0.03)° |
ข้อมูลการค้นพบ
| ค้นพบเมื่อ | ค้นพบเมื่อ | 18 April 2013 |
| ค้นพบโดย | ค้นพบโดย | Kepler spacecraft |
| วิธีตรวจจับ | วิธีตรวจจับ | Transit |
| สถานะการค้นพบ | สถานะการค้นพบ | Published article |
ชื่ออื่น
KOI-701.04; K00701.04; KOI-701 f; 2MASS J18525105+4520595 f; KIC 9002278 f; WISE J185251.03+452059.0 f
อ้างอิงกับฐานข้อมูลอื่น
| สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | ข้อมูล |
| ซิมแบด | ซิมแบด | ข้อมูล  |
เคปเลอร์-62เอฟ (Kepler-62f) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบซูเปอร์เอิร์ธ ที่โคจรในเขตอาศัยได้ของดาวฤกษ์เคปเลอร์-62 เป็นดาวเคราะห์นอกสุดของดาวเคราะห์ห้าดวงที่ค้นพบรอบ ๆ ดาวฤกษ์ ค้นพบโดยยานอวกาศเคปเลอร์ของนาซ่า อยู่ห่างจากโลกประมาณ 990 ปีแสง (304 พาร์กเซ็ก) ในกลุ่มดาวพิณ
เงื่อนไขเชิงตรรกศาสตร์

ในแคลคูลัสเชิงประพจน์ เงื่อนไขเชิงตรรกศาสตร์ คือตัวดำเนินการทางตรรกศาสตร์แบบทวิภาค ที่เชื่อมสองประโยค 'p' และ 'q' ให้เป็น: "ถ้า p แล้ว q" เราเรียก p ว่าเป็น สมมติฐาน (หรือ เหตุ) และ q ว่าเป็น ข้อสรุป (หรือ ผล)   ตัวดำเนินการนี้มักเขียนด้วยลูกศรไปทางขวา → สมมติฐานบางครั้งก็เรียกว่าเงื่อนไขพอเพียงสำหรับข้อสรุป ในขณะที่ข้อสรุปมักถูกเรียกว่าเงื่อนไขจำเป็นสำหรับสมมติฐาน
การตีความหมายของเงื่อนไขนั้น มีได้หลายแบบ ทั้งนี้เนื่องจากเงื่อนไขนั้นเป็นตัวแทนของมโนทัศน์ที่คล้ายคลึงกันหลาย ๆ ประการ ซึ่งแต่ละแบบจะมีชื่อและสัญลักษณ์ที่แตกต่างกัน (เช่น →, ⊃, ⇒) มีความสัมพันธ์กันอยู่
ประโยคเงื่อนไข > ตัวอย่าง

ถ้า ตากฝน(T)   แล้ว ตัวเปียก(T)       เป็นความจริง(T)
ถ้า ตากฝน(T)   แล้ว ตัวไม่เปียก(F)     ไม่เป็นความจริง(F)
ถ้า ไม่ตากฝน(F) แล้ว ตัวเปียก(T)       เป็นความจริง(T)
ถ้า ไม่ตากฝน(F) แล้ว ตัวไม่เปียก(F)     เป็นความจริง(T)
ทุก ๆ คนรู้ดีว่า เมื่อตากฝน ไม่ว่าอย่างไรก็เปียก ดังนั้นข้อแรกจึงเป็นจริง
เมื่อตากฝน แต่ตัวไม่เปียก เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ดังนั้นข้อสองจึงไม่อาจเป็นความจริงได้เลย
เมื่อไม่ตากฝน แต่ตัวคนเปียก ถึงแม้ไม่ถูกน้ำแต่ตัวอาจเปียกน้ำได้เพราะสาเหตุอื่นได้ อย่างเช่นถูกสาด หรืออาบน้ำ ดังนั้นข้อสามจึงเป็นความจริง
เมื่อไม่ตากฝน และตัวก็ไม่เปียก เพราะไม่ถูกน้ำ ข้อที่สี่จึงเป็นจริงได้
หมายเหตุ ผู้ทดลองต้องไม่สวมเครื่องป้องกันจากน้ำและอยู่ภายใต้สายฝนโดยไม่มีเครื่องป้องกันใดใด
เงื่อนไขเชิงวัตถุ

ค่าความจริงของนิพจน์ที่มีเงื่อนไขเชิงตรรกศาสตร์ ถูกนิยามดังตารางค่าความจริง (T=จริง, F=เท็จ) ต่อไปนี้:
| p | q | p → q |
| --- | --- | --- |
T
T: F
F: T
| F | F | T |
"เงื่อนไข" ในรูปแบบนี้เรียกว่า เงื่อนไขเชิงวัตถุ หรือ ความหมายโดยนัยเชิงวัตถุ และจะเหมาะสมกว่าถ้าจะเขียนด้วยเครื่องหมาย ⊃ แทนที่จะเขียนเป็น → ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่เจาะจงน้อยกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

Stanford Encyclopedia of Philosophy entry - สารานุกรมด้านปรัชญาของสแตนฟอร์ด
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งเสลี่ยม

| องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งเสลี่ยม |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
คำขวัญ: พระพุทธรูปทองคำล้ำค่า ชมถ้ำป่าพญากุญชร เรืองขจรผ้าทอพื้นเมือง ลือเลื่องประเพณีอันดีงาม ผลิตภัณฑ์น้ำสมุนไพร ไม้กวาด,ลำไย,ข้าวกล้อง นำร่องเศรษฐกิจพอเพียง คู่เคียงอารยธรรมล้านนา
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สุโขทัย
อำเภอ: ทุ่งเสลี่ยม
การปกครอง
 • นายก: สมบูรณ์ ฝั้นสกุล
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 84.77 ตร.กม. (32.73 ตร.ไมล์)
ประชากร (2555)
 • ทั้งหมด: 6,415 คน
 • ความหนาแน่น: 75.67 คน/ตร.กม. (196.0 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06640903
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่99 หมู่ที่8 ตำบลทุ่งเสลี่ยม อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย 64150
โทรศัพท์: 055 601 034
โทรสาร: 055 659 027
เว็บไซต์: องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งเสลี่ยม
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งเสลี่ยม  เป็นหน่วยงานการปกครอง ตำบลทุ่งเสลี่ยม อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย
ประวัติ

พ.ศ. 2460 ก่อตั้ง บ้านค่าชุม ปัจจุบันคือ บ้านท่าชุม
28 ตุลาคม พ.ศ. 2479 มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 28 ตุลาคม 2479 แยกหมู่บ้านรวม 11 หมู่บ้านของตำบลนาทุ่ง อำเภอวังไม้ขอน จังหวัดสวรรคโลก ตั้งเป็นตำบลทุ่งเสลี่ยม ขึ้นกับอำเภอวังไม้ขอน (ราชกิจจานุเบกษา เล่น 53 หน้า 2012 ลงวันที่ 1 พฤศจิกายน 2479)
19 มกราคม พ.ศ. 2539 ได้จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งเสลี่ยม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล ลงนามโดย นายบรรหาร ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (หน้า 48 เล่ม 113 ตอนที่ 9 ง ราชกิจจานุเบกษา 30 มกราคม 2539)
พ.ศ. 2545 บ้านโซกม่วง หมู่ที่ 12 แยกออกจาก บ้านวังธาร หมู่ที่ 4
ภูมิศาสตร์

องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งเสลี่ยม ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอทุ่งเสลี่ยม เป็นระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลไทยชนะศึก อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลนาขุนไกร อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย
การแบ่งเขตการปกครอง

แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน โดยเป็นหมู่บ้านเต็มพื้นที่จำนวน 5 หมู่บ้าน และที่มีพื้นที่บางส่วนเป็น 6 หมู่บ้าน จำแนกได้ดังนี้
หมู่ที่ 2 บ้านท่าชุม(บางส่วน)
หมู่ที่ 3 บ้านทุ่งเสลี่ยม(บางส่วน)
หมู่ที่ 4 บ้านวังธาร(บางส่วน)
หมู่ที่ 5 บ้านเทพนม(บางส่วน)
หมู่ที่ 6 บ้านท่าเดื่อ
หมู่ที่ 7 บ้านเด่นดีหมี(บางส่วน)
หมู่ที่ 8 บ้านเหมืองนา(บางส่วน)
หมู่ที่ 10 บ้านน้ำดิบ
หมู่ที่ 11 บ้านรุกขมูล
หมู่ที่ 12 บ้านโซกม่วง
หมู่ที่ 13 บ้านภูแก้ว
ประชากร

จำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,415 คน จำนวนครัวเรือนทั้งหมด 2,236 ครัวเรือน
เศรษฐกิจ

ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ ทำนา ทำไร่ ปลูกถั่วเหลือง ปลูกข้าวโพด ปลูกมะม่วง ปลูกลำไย ปศุสัตว์ นอกจากนั้น รับจ้าง รับราชการ ค้าขาย สวนยางพารา
เศรษฐกิจ > สินค้า

ไม้กวาดทางมะพร้าว
เศรษฐกิจ > โรงงาน

เครื่องดื่มน้ำตราเอเอ
การคมนาคม

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1048
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1327
สถานที่สำคัญ

ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านธารน้ำทิพย์
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านโซกม่วง
วัดพิพัฒน์มงคล
วัดป่าชนะสงคราม
ที่ทำการ องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งเสลี่ยม
โรงพยาบาลทุ่งเสลี่ยม
เคปเลอร์-65

| ข้อมูลสังเกตการณ์  ต้นยุคอ้างอิง J2000      วิษุวัต J2000 |
| --- | --- |
กลุ่มดาว: กลุ่มดาวพิณ

ไรต์แอสเซนชัน: 19h 14m 45.2920s
เดคลิเนชัน: +41° 09′ 04.207″
ความส่องสว่างปรากฏ (V): 11.018
คุณสมบัติ 
มาตรดาราศาสตร์
การเคลื่อนที่เฉพาะ (μ):  RA: 0.970±0.056 mas/yr   Dec.: −14.189±0.056 mas/yr 
พารัลแลกซ์ (π): 3.2638 ± 0.0289 mas
ระยะทาง: 999 ± 9 ly  (306 ± 3 pc)
รายละเอียด

มวล: 1.25 M☉
รัศมี: 1.41 R☉
อุณหภูมิ: 6211 K
การหมุนตัว: 7.911±0.155 days

ชื่ออื่น
 KOI-85, KIC 5866724, TYC 3125-976-1, GSC 03125-00976, 2MASS J19144528+4109042 
ฐานข้อมูลอ้างอิงอื่น
SIMBAD: data
KIC: data
เคปเลอร์-65 (Kepler-65) เป็นดาวฤกษ์ที่ใหญ่กว่าดวงอาทิตย์เล็กน้อย มีอย่างน้อยสามดาวเคราะห์
ดาวเคราะห์

| ดาวเคราะห์ (ตามลำดับจากดาว) | มวล | กึ่งแกนเอก (AU) | คาบการโคจร (วัน) | ความเยื้องศูนย์กลาง | ความเอียงของวงโคจร | รัศมี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| b | — | 0.035 | 2.154910 | — | 79.07° | 1.42 R⊕ |
| c | <20 M⊕ | 0.068 | 5.859944 | — | 83.65° | 2.58 R⊕ |
| d | 2 M⊕ | 0.084 | 8.131146 | — | 84.8° | 1.52 R⊕ |
เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์

บทความนี้เกี่ยวกับเจ้าหญิงเฟาซียะห์พระราชธิดาในพระเจ้าฟารุก สำหรับเจ้าหญิงเฟาซียะห์พระองค์อื่น ดูที่ เจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์
| เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์> เจ้าหญิงแห่งอียิปต์ |
| --- | --- |
ประสูติ: 7 เมษายน ค.ศ. 1940 พระราชวังอับดีน ไคโร อียิปต์
สิ้นพระชนม์: 27 มกราคม ค.ศ. 2005 (65 พรรษา)  โลซาน สวิตเซอร์แลนด์
ราชวงศ์: มูฮัมหมัดอาลี
พระราชบิดา: พระเจ้าฟารุกที่ 1
พระราชมารดา: ซาฟีนาซ ซุลฟิการ์
เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์ (อาหรับ: فوزية  Fawziya, ประสูติ 7 เมษายน ค.ศ. 1940 - สิ้นพระชนม์ 27 มกราคม ค.ศ. 2005) พระราชธิดาพระองค์กลางของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์
พระประวัติ

เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์ ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1940 เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ โดยพระองค์มีพระเชษฐภคนี 1 พระองค์ และพระขนิษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์ และเจ้าหญิงฟาดียะห์แห่งอียิปต์ โดยพระนามของพระองค์ เฟาซียะห์ มาจากพระนามของพระน้องนางในพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ คือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ซึ่งพระราชบิดามีความสนิทเสน่หา และพระน้องนางพระองค์นี้ทรงพระสิริโฉมจนถือว่าเป็นหนึ่งในสตรีที่สวยที่สุดในโลกในขณะนั้น และต่อมาได้เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี โดยพระเจ้าฟารุกจึงได้นำพระนามของพระขนิษฐามาตั้งเป็นพระนามของพระราชธิดาพระองค์เอง)
ชีวิตนอกอียิปต์

เมื่อเจ้าหญิงเฟาซียะห์มีพระชนมายุได้ 12 พรรษา พระราชบิดาของพระองค์ คือ พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ ถูกล้มล้างระบอบกษัตริย์ จากการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952 และถูกเนรเทศออกจากประเทศอียิปต์ โดยวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 โดยพระเจ้าฟารุกพร้อมด้วยพระเจ้าลูกเธอทั้ง 3 พระองค์ไปยังเมืองอเล็กซานเดรีย เพื่อที่จะอพยพไปยังกรุงโรม ประเทศอิตาลี และไม่ได้เสด็จนิวัตกลับมายังดินแดนมาตุภูมิอีกเลย
สองปีต่อมาหลังจากออกมาจากดินแดนอียิปต์ พระราชบิดาได้ส่งพระราชธิดาทั้ง 3 พระองค์ ไปศึกษายังโรงเรียนประจำที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนพระราชมารดาของเจ้าหญิงเฟาซียะห์คือ สมเด็จพระราชินีฟารีดา ได้เสด็จนิวัตยังอียิปต์ หลังจากการปฏิวัติในอีก 10 ปีต่อมา โดยก่อนหน้านั้นได้ลี้ภัยไปยังประเทศเลบานอน และประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เพื่อมาอยู่ร่วมกันกับพระราชธิดาทั้ง 3 พระองค์
เมื่อเจ้าหญิงเฟาซียะห์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์มีเป็นบุคคลที่มีความสนุกสนาน พระองค์เป็นคนที่มีพรสวรรค์ และมีความเป็นนักกีฬาอย่างสมบูรณ์ ใฝ่หาการเรียนรู้จากประสบการณ์ พระองค์จึงได้รับใบอนุญาตเป็นนักบินบนเครื่องบิน ด้วยพระองค์มีวัยวุฒิ และมีความเชี่ยวชาญ พระองค์จึงได้ตำแหน่งกัปตัน พระองค์สามารถตรัสเป็นภาษาต่างๆได้หลายภาษา เช่น ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาอังกฤษ, ภาษาอิตาเลียน, ภาษาสเปน และพระองค์ยังมีความเชี่ยวชาญในภาษาอาหรับ พระองค์เป็นสตรีที่มีพระปรีชาสามารถสูง และเป็นสตรีที่มีความขยันขันแข็ง พระองค์มีความสามารถในการเป็นล่ามอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สิ้นพระชนม์

ในช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ เจ้าหญิงเฟาซียะห์ใช้เวลาอย่างจริงจังกับการยิงปืนอย่างมาก ท้ายที่สุดพระองค์มีอาการของโรคมัลติเพิลสเคลอโรซีส (multiple sclerosis) หรือ โรคเอ็มเอส (MS) ในปี ค.ศ. 1995 พระองค์ก็เป็นอัมพาตและล้มหมอนนอนเสื่อ เจ้าหญิงเฟริยาล พระภคินีจึงเข้ามาดูแลพระองค์จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2005
เขตคานางาวะ

| เขตคานางาวะ 神奈川区 |
| --- | --- |
เขต
สำนักงานเขตคานางาวะ

ที่ตั้งของเขตคานางาวะ (เน้นสีม่วง) ในนครโยโกฮามะ
พิกัด: 35°28′37″N 139°37′46″E﻿ / ﻿35.47694°N 139.62944°E﻿ / 35.47694; 139.62944
ประเทศ:  ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด:  คานางาวะ
นคร:  โยโกฮามะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.88 ตร.กม. (9.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (กุมภาพันธ์ 2010)
 • ทั้งหมด: 230,401 คน
 • ความหนาแน่น: 9,650 คน/ตร.กม. (25,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
 •  ต้นไม้: โคบูชิ (Magnolia kobus)
 •  ดอกไม้: ทิวลิป
สำนักงาน:  
 •  ที่อยู่: 3-8 Hirodaiota-chō, Kanagawa-ku, Yokohama-shi, Kanagawa-ken 221-0824
เว็บไซต์: www.city.yokohama.lg.jp/kanagawa/
เขตคานางาวะ (ญี่ปุ่น: 神奈川区; โรมาจิ: Kanagawa-ku) เป็นหนึ่งใน 18 เขตของนครโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น เขตนี้ตั้งอยู่ติดกับทะเล มีอาณาเขตครอบคลุมไปถึงเกาะเทียมหลาย ๆ เกาะที่ถมขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสากรรม โรงงานอุตสากรรมหลักที่ตั้งอยู่ในเขตนี้ได้แก่ นิสสัน, เจวีซี, โรงกลั่นนิปปงปิโตรเลียม, โรงแก้วอาซาฮิ, ศูนย์วิจัยมาสด้า เป็นต้น
ภูมิศาสตร์

เขตคานางาวะตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดคานางาวะ และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจุดกึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของนครโยโกฮามะ
ภูมิศาสตร์ > อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ: เขตโคโฮกุ
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ: เขตสึรูมิ
ทิศตะวันออกเฉียงใต้: อ่าวโตเกียว
ทิศใต้: เขตนิชิ
ทิศตะวันตกเฉียงใต้: เขตโฮโดงายะ
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ: เขตมิโดริ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Kanagawa-ku, Yokohama
Kanagawa Ward Office เก็บถาวร 2010-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kanagawa Ward Office (ในภาษาญี่ปุ่น)
City of Yokohama statistics เก็บถาวร 2007-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ เขตคานางาวะ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
อำเภอเรณูนคร

| อำเภอเรณูนคร |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Renu Nakhon
วัดพระธาตุเรณู
คำขวัญ: เรณูนคร ดอนดินถิ่นผู้ไทย  สาวสวยรวยน้ำใจ เลิศวิไลในวัฒนธรรม
แผนที่จังหวัดนครพนม เน้นอำเภอเรณูนคร
พิกัด: 17°3′22″N 104°40′47″E﻿ / ﻿17.05611°N 104.67972°E﻿ / 17.05611; 104.67972
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นครพนม
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 254.765 ตร.กม. (98.365 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 46,018 คน
 • ความหนาแน่น: 180.63 คน/ตร.กม. (467.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 48170
รหัสภูมิศาสตร์: 4806
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอเรณูนคร เลขที่ 104  หมู่ที่ 9 ตำบลโพนทอง อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม 48170
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เรณูนคร เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครพนม เดิมเป็นท้องที่ของอำเภอธาตุพนม ประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ โดยแยกตำบลเรณู ตำบลโพนทอง และตำบลท่าลาด จากอำเภอธาตุพนมในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
แต่ยังไม่สามารถจัดตั้งเป็นอำเภอใหม่ได้ เนื่องจากไม่เข้าหลักเกณฑ์ในการจัดตั้งอำเภอใหม่ คือ ต้องมี 4 ตำบลขึ้นไป จึงได้แยกการปกครองออกดังนี้
แยก 9 หมู่บ้านของตำบลเรณู และจัดตั้งเป็น ตำบลโคกหินแฮ่
แยก 5 หมู่บ้านของตำบลนาถ่อน และจัดตั้งเป็น ตำบลโพนแพง
แยก 7 หมู่บ้านของตำบลบ้านค้อ อำเภอคำชะอี (จังหวัดมุกดาหารปัจจุบัน) และจัดตั้งเป็น ตำบลโพนงาม รวมทั้งโอนพื้นที่ไปยังการปกครองของกิ่งอำเภอเรณูนคร
ซึ่งต่อมาได้ยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 21 สิงหาคม 2518
ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 บ้านหนองย่างชิ้น หมู่ที่ 15 และอีก 7 หมู่บ้านได้ขอแยกตั้งตำบลใหม่ เป็นตำบลหนองย่างชิ้น
พ.ศ.2532 ตำบลเรณูได้แยกการปกครองของ 9 หมู่บ้าน และจัดตั้งเป็น ตำบลเรณูใต้ และบ้านนาขาม หมู่ที่ 2 และอีก 8 หมู่บ้านได้ขอแยกการปกครองออกจากตำบลท่าลาด โดยตั้งเป็นตำบลนาขาม ทำให้อำเภอเรณูนครมีการปกครอง 8 ตำบลจนถึงปัจจุบันนี้
ภายหลังได้มีการกำหนดการปกครองใหม่ในปี พ.ศ. 2540 โดยที่
ตำบลเรณู มี 13 หมู่บ้าน
ตำบลโพนทอง มี 10 หมู่บ้าน
ตำบลนางาม มี 14 หมู่บ้าน
ตำบลโคกหินแฮ่ มี 15 หมู่บ้าน
ตำบลท่าลาด มี 8 หมู่บ้าน
ตำบลหนองย่างชิ้น มี 8 หมู่บ้าน
ตำบลเรณูใต้ มี 13 หมู่บ้าน
ตำบลนาขาม มี 9 หมู่บ้าน