stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดนัย อุดมโชค
สถิติ > ประเภทคู่ > ไอทีเอฟ ชาลเลนเจอร์ > รองชนะเลิศ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | วันที่ | รายการ | สนาม | รางวัล | จับคู่กับ | ผู้ชนะเลิศ | คะแนน |
| 1. | 22 ก.ค.45 | บราซิล | ฮาร์ด | $ |  จีนไทเป Yen-Hsun Lu |  เม็กซิโก Alejandro Hernandez    บราซิล Daniel Melo | W/O |
| 2. | 19 เม.ย.47 | เม็กซิโกซิตี เม็กซิโก | ฮาร์ด | $ |  จีนไทเป Yen-Hsun Lu |  ออสเตรเลีย Nathan Healy    ฟินแลนด์ Tuomas Ketola | 5-7, 6-7 (6) |
| 3. | 8 พ.ย.47 | แนชวิลล์ เทนเนสซี สหรัฐ | ฮาร์ด | $ |  ฟิลิปปินส์ Cecil Mamiit |  สหรัฐ Jason Marshall    สหรัฐ Travis Parrott | 3-6, 4-6 |
| 4. | 16 พ.ค.48 | เฟอร์กานา อุซเบกิสถาน | ฮาร์ด | $ |  จีนไทเป Yen-Hsun Lu |  อุซเบกิสถาน Murad Inoyatov    อุซเบกิสถาน Denis Istomin | 1-6, 3-6 |
| 5. | 17 เม.ย.49 | Chikmagalur อินเดีย | ฮาร์ด | $25K |  จีนไทเป Yen-Hsun Lu |  ไทย สนฉัตร รติวัฒน์    ไทย สรรค์ชัย รติวัฒน์ | 3-6, 2-6 |
| 6. | 30 ต.ค.49 | โซล เกาหลีใต้ | ฮาร์ด | $ |  โรมาเนีย Florin Mergea |  ออสเตรีย Alexander Peya    เยอรมนี Bjorn Phau | 4-6, 2-6 |
สถิติ > สรุปผลงาน

| รายการการแข่งขัน | 2550 | 2549 | 2548 | 2547 | 2546 | 2545 | 2544 | 2543 | 2542 | 2541 | 2540 | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ออสเตรเลียนโอเพน | รอบ3 | QLF/ รอบ1 | Q1 | Q2 | Q1 | Q1 | Q1 | Q2 | - | - | - |  |
| เฟรนช์โอเพน | รอบ1 | - | - | Q1 | Q1 | Q1 | - | - | - | - | - |  |
| วิมเบิลดัน | รอบ2 | รอบ1 | QLF/ รอบ2 | Q3 | Q1 | - | - | - | - | - | - |  |
| ยูเอสโอเพน | รอบ1 | Q1 | Q3 | QLF/ รอบ1 | Q2 | Q3 | Q1 | Q2 | - | - | - |  |
| รวม ชนะ-แพ้ | 9-19 | 9-12 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 29-32 |
| อันดับโลกเมื่อสิ้นปี | 155 | 102 | 121 | 204 | 162 | 211 | 283 | 268 | 292 | 590 | 1288 |  |
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพวิดีโอ จากยูทูบ
พระธรรมราชาธิราชรามาธิบดีที่ 2

สมเด็จพระธรรมราชาธิราชรามาธิบดีที่ 2 (ព្រះបាទស្រីធម្មរាជាទី២,พ.ศ.2141 - 2177) บางทีรู้จักในฐานะ พญาตู (ពញាតូ) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชาซึ่งครองราชบัลลังก์ระหว่าง พ.ศ.2171 ถึง 2174
พญาตูเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระไชยเชษฐาที่ 2 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาในฐานะกษัตริย์ในปี พ.ศ. 2171 เวลาเดียวกัน พระองค์สถาปนาพระเจ้าอาคือ พระอุไทย เป็นผู้สำเร็จราชการ ในตำแหน่ง พระมหาอุปโยราช (ឧភយោរាជ) ซึ่งมักจะเป็นพระอิสริยยศของกษัตริย์ที่สละราชบัลลังก์แล้ว แต่ยังคงพระราชอำนาจบริหารไว้
พญาตูทรงพอพระทัยนักองค์วาที พระขนิษฐาต่างพระมารดา และหมายที่จะให้ถวายตัวเป็นบาทบาจาริกาในพระองค์ อย่างไรก็ตามนักองค์วาทีได้ถวายตัวเป็นพระสนมของพระอุไทย ในปี พ.ศ. 2173 แต่พระองค์ได้ทรงตกหลุมรัก นักองค์วาที อย่างสุดซึ้งและแอบมีปฏิพัทธ์เสน่หากันแบบลับๆ แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ได้ล่วงรู้ถึงพระอุไทย ทำให้พระอุไทยเกิดความเจ็บแค้นเป็นอันมาก โดยขณะที่พระศรีธรรมราชาที่ 2 เสด็จเยือน เมืองพระนคร พระองค์ถูกทหารรับจ้างต่างด้าวของพระอุไทยสังหารระหว่างหลบหนี เมื่อพระองค์ทิวงคตแล้วพระอุไทยจึงอัญเชิญนักองค์นูพระอนุชาของพระองค์ขึ้นสืบราชสมบัติแทนพระนามว่า พระองค์ทองราชา
พระธรรมราชาธิราชรามาธิบดีที่ 1

พระธรรมราชาธิราชรามาธิบดีที่ 1 เขมร : ព្រះរាជឱង្ការ ព្រះធម្មរាជា រាមាធិបតី) ทรงเป็นพระราชโอรสของพระบรมราชา (เจ้าพระยาญาติ) ไม่ทราบปีประสูติที่แน่นอน หลังจากที่พระราชบิดาสวรรคตแล้ว พระนารายณ์รามาธิบดี พระเชษฐาทรงขึ้นครองราชย์ต่อได้ 5 ปีก็เสด็จสวรรคตหลังจากนั้น พระศรีราชา โอรสเจ้าพระยาญาติอีกพระองค์หนึ่งได้อ้างสิทธิ์ในราชสมบัติและขึ้นครองราชย์ที่เมืองจตุมุข ต่อมา พระศรีสุริโยไทยราชา พระนัดดาของพระศรีราชาซึ่งเป็นพระโอรสของ พระนารายณ์รามาธิบดี กษัตริย์ในรัชกาลก่อนก็ได้อ้างสิทธิ์ในราชสมบัติเช่นเดียวกันและเกิดการจลาจลแย่งชิงราชสมบัติกันขึ้นโดยพระศรีสุริโยไทยราชาประกาศตนเป็นกษัตริย์ที่เมืองศรีสันทร  ทำให้ขณะนั้นในพระราชอาณาจักรมีกษัตริย์พร้อมกันถึงสองพระองค์คือพระศรีราชาครองราชย์ที่เมืองจตุมุข และกษัตริย์อีกพระองค์คือพระศรีสุริโยไทยราชาครองราชย์ที่เมืองศรีสันทรและเกิดการรบพุ่งแย่งชิงราชสมบัติกันบ้านเมืองเกิดเป็นทุรยศราษฏรเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า
ต่อมาพระธรรมราชาธิราชรามาธิบดี พระโอรสอีกพระองค์ของพระบรมราชา (เจ้าพระยาญาติ) ทรงตั้งตนเป็นใหญ่และสามารถปราบปราม พระศรีราชา ลงได้ หลังจากนั้นทรงเนรเทศพระศรีราชาไปยังกรุงศรีอยุธยาจนสิ้นพระชนม์ ต่อมาทรงทำสงครามแย่งชิงราชสมบัติกันกับ พระศรีสุริโยไทยราชา กษัตริย์อีกพระองค์  และสามารถปราบปรามทั้งพระศรีราชาและพระศรีสุริโยไทยราชาลงได้ใน พ.ศ. 2020 เมื่อทั้งสองพระองค์ถูกเนรเทศไปกรุงศรีอยุธยาแล้ว พระองค์จึงทรงปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งกัมพูชา
พระธรรมราชาธิราชรามาธิบดีพระองค์มีพระราชบุตรสองพระองค์ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ทั้งคู่ คือ พระศรีสุคนธบท และ พระบรมราชาที่ 2 (พญาจันทน์) พระธรรมราชาธิราชรามาธิบดีทรงเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2047  อยู่ในราชสมบัติ 37 ปี
ดนุพร ปุณณกันต์

| ดนุพร ปุณณกันต์ม> ว.ม. ป.ช. |
| --- | --- |
ดนุพร พ.ศ. 2566

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
โฆษกพรรคเพื่อไทย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  27 ตุลาคม พ.ศ. 2566
ก่อนหน้า: ลิณธิภรณ์ วริณวัชรโรจน์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
ดำรงตำแหน่ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 – 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
เขตเลือกตั้ง: เขต 7
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 กันยายน พ.ศ. 2514 (53 ปี) สหรัฐ
พรรคการเมือง: ไทยรักไทย (จนถึง 2550) พลังประชาชน (2550–2551) เพื่อไทย (2551–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
คู่สมรส: สุวนันท์ คงยิ่ง (สมรส 2552)
บุตร: 2 คน
บุพการี: เหลือพร ปุณณกันต์ (บิดา) ดาริกา ปุณณกันต์ (มารดา)
ญาติ: พุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ (พี่ชาย)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา  มหาวิทยาลัยรามคำแหง (ร.บ.; ร.ม.)   มหาวิทยาลัยแอนติออก   มหาวิทยาลัยซีแอตเติล (ศ.ม.)
อาชีพ: นักการเมือง นักแสดง พิธีกร นักธุรกิจ
ชื่อเล่น: บรู๊ค
อาชีพแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2541–2548
ผลงานเด่น: อนาวิล (ต้นตาล) - ลูกตาลลอยแก้ว (2541)  คาวี - สวรรค์เบี่ยง (2541)  เจ้าศุขวงศ์ (เจ้าน้อย) - รากนครา (2543)  รุทร/วาทิต - เงาใจ (2544)  คุณภาคย์ - ดาวพระศุกร์ (2545)  ดามพ์ ดัสกร - 7 พระกาฬ (2547)
สังกัด: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (2541–2548)
 

ดนุพร ปุณณกันต์ ชื่อเล่น บรู๊ค (เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2514) อดีตนักแสดง พิธีกรชาวไทยสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ โฆษกพรรคเพื่อไทย  กรรมการผู้จัดการบริษัททูทเวนตี้ทรี จำกัด เป็นอดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีใน ครม.ทักษิณ 2 อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ประวัติ

นายดนุพร ปุณณกันต์ มีชื่อเล่นว่า บรู๊ค เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2514 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นบุตรของ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ เหลือพร และนางดาริกา ปุณณกันต์ เป็นหลานชายของ พลเอกพงษ์ ปุณณกันต์ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง นอกจากนี้นายดนุพรยังเป็นน้องชายของ พุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคพลังประชารัฐ และในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2552 นายดนุพรได้เข้าพิธีสมรสกับ นางสาวสุวนันท์ คงยิ่ง (กบ) หลังจากที่คบหาดูใจกันมานานกว่า 10 ปี และปัจจุบันมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน คือ ณดา - ปุณณดา ปุณณกันต์ คลอดเมื่อวันที่ 22 เมษายน 2554 ที่โรงพยาบาลสมิติเวช เวลา 8 โมงเช้า ด้วยน้ำหนักตัว 3020 กรัม และล่าสุด สุวนันท์ได้ให้กำเนิดบุตรคนที่2 เป็นเพศชายให้ชื่อว่า "น้องปุญณดล ปุณณกันต์" ที่โรงพยาบาลสมิติเวช เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2557 ด้วยน้ำหนักตัว 2,805 กรัม โดยปุญณดล มีความหมายว่า "ผู้ที่เกิดจากบุญ
นายดนุพร จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จบมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรี และปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์สาขาการปกครอง จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง จบปริญญาตรีใบที่ 2 จากมหาวิทยาลัยแอนติออก เมืองซีแอตเติล และจบปริญญาโทใบที่ 2 สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยซีแอตเติล
วงการบันเทิง

เป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่ปี 2541 - 2548 (เป็นเวลา 8 ปี) ละครเรื่องแรก ลูกตาลลอยแก้ว ปี พ.ศ. 2541 แล้วเรื่องสุดท้ายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 คือเรื่อง พยัคฆ์ร้ายหัวใจจิ๋ว ปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันไม่ได้เป็นนักแสดง และหันมุ่งทางนักการเมืองอย่างเต็มตัว
งานการเมือง

นายดนุพร เริ่มงานการเมืองด้วยการเข้าสังกัดพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นการทำงานการเมืองคนละขั้วกับพี่ชาย (นายพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์) แต่ก็ยังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขเป็นตำแหน่งแรกในทางการเมือง ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2548 ในเขตสาธรและยานนาวา กรุงเทพมหานคร แต่ไม่ได้รับเลือก โดยแพ้ให้กับ กรณ์ จาติกวณิช ผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2548 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
การเลือกตั้งในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2549 ซึ่งพรรคร่วมฝ่ายค้าน (พรรคประชาธิปัตย์, พรรคชาติไทย และพรรคมหาชน) ได้ประกาศบอยคอตไม่ลงเลือกตั้ง โดยนายดนุพรได้รับเลือกด้วยคะแนนมากกว่าร้อยละ 20 แต่ศาลรัฐธรรมนูญได้มีมติให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ และกำหนดวันเลือกตั้งใหม่ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2549 แต่ต้องยกเลิกไปเนื่องจากเกิดการรัฐประหาร
ภายหลังจากการยุบพรรคไทยรักไทย นายดนุพร ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งใน เขต 7 กรุงเทพมหานคร (บางกะปิ, สะพานสูง, มีนบุรี  และลาดกระบัง) ในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกเป็นอันดับที่ 1 ของเขตเลือกตั้ง นอกจากนี้นายดนุพรยังได้ดำรงตำแหน่งโฆษกคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎรอีกด้วย
ต่อมาเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยให้ยุบพรรคพลังประชาชน ร่วมกับพรรคมัชฌิมาธิปไตย และพรรคชาติไทย และตัดสิทธิ์ทางการเมืองของคณะกรรมการบริหารพรรคคนละ 5 ปี รวม 109 คน (พรรคพลังประชาชน 37 คน,พรรคมัชฌิมาธิปไตย 29 คน และพรรคชาติไทย 43 คน) นายดนุพร จึงย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย และยังได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่โฆษกคณะทำงานเตรียมการอภิปรายไม่ไว้วางใจของฝ่ายค้านอีกด้วย
และในการเลือกตั้งปี 2554 นี้ นายดนุพร ได้ย้ายมาลงสมัครในแบบบัญชีรายชื่อ อันดับที่ 62 ของพรรคเพื่อไทย โดยไม่ได้รับเลือก แต่เนื่องจากนายบัณฑูร สุภัควณิช ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏร ระบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย เนื่องจากไปเป็นข้าราชการการเมือง เลยส่งผลให้นายดนุพร ได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคเพื่อไทย ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนี้นายดนุพร ได้หาเสียงเพื่อช่วยผู้สมัครพรรคเพื่อไทย เรียกร้องว่าถ้าพรรคเพื่อไทยได้เสียงลำดับ 1 แล้วไม่ได้จัดตั้งรัฐบาล ขอให้ลุกขึ้นมาสวมเสื้อแดงแล้วไปราชประสงค์กันอีกรอบ และเรียกร้องว่าทำไมกรณี 91 ศพ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะจึงไม่รับผิดชอบ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 87 และในการเลือกตั้งอีกเก้าปีต่อมา เขาสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อสังกัดพรรคเดิม ในลำดับที่ 25  และได้รับการเลือกตั้ง นอกจากนี้เขายังได้รับมอบหมายเป็นประธานคณะกรรมการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งในเขตกรุงเทพมหานครของพรรคอีกด้วย เดือนตุลาคมปีเดียวกันที่ประชุมพรรคเพื่อไทยได้มีมติเลือกเขาเป็นโฆษกพรรค
ทางการเมือง

รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (รัฐบาลทักษิณ 2) (15 มีนาคม 2548 - 19 กันยายน 2549)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร (2551 - 2554)
โฆษกคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร (2551 - 2554)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ (2554 - 22 พฤษภาคม 2557)
โฆษกคณะกรรมาธิการการป้องกันปราบปรามการฟอกเงินและยาเสพติด สภาผู้แทนราษฎร (5 ตุลาคม 2554 - 22 พฤษภาคม 2557)
ผลงานแสดง > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | ละคร | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2541 | ลูกตาลลอยแก้ว | อนาวิล รัชชานนท์ (ต้นตาล) |  |
| 2541 | อีสา-รวีช่วงโชติ | หม่อมราชวงศ์รวีช่วงโชติ รวีวาร |  |
| 2541 | สวรรค์เบี่ยง | คาวี วรวัฒน์ |  |
| 2542 | ตั้งไข่ล้ม พรหมไม่ลิขิต | แตงโม/จักรินทร์ | รับบทฝาแฝด |
| 2543 | รากนครา | ศุขวงศ์ (เจ้าน้อย) เจ้าราชภาติยะแห่งเชียงคำ |  |
| 2543 | หัวใจสองภาค | เสี่ยชัค |  |
| 2544 | เงาใจ | รุทร / วาทิต | รับบทฝาแฝด |
| 2545 | คำมั่นสัญญา | สาริน |  |
| 2545 | บอดี้การ์ดสาว | กฤต เดชโชดม |  |
| 2545 | นางมาร | ภาคม |  |
| 2545 | ดาวพระศุกร์ | ภาคย์ |  |
| 2546 | เหยี่ยวสาวมือใหม่ | รดิษ |  |
| 2546 | พรพรหมอลเวง | นายแพทย์ปฐวี โภควัฒน์ |  |
| 2547 | สะใภ้ซ่าส์ แม่ย่าเฮี้ยน | ดลวีร์ ศิริรุ่งโรจน์ |  |
| 2547 | หลังคาแดง | ทองดี |  |
| 2547 | ฟ้าใหม่ | เจ้าฟ้าดอกมะเดื่อ |  |
| 2547 | 7 พระกาฬ | ดามพ์ ดัสกร |  |
| 2547 | กลับบ้านเรานะ..รักรออยู่ | เขตรัฐ |  |
| 2548 | พยัคฆ์ร้ายหัวใจจิ๋ว | ปกป้อง |  |
| 2562 | ไดมอนด์ อายส์ ตา-สัมผัส-ผี 2 (DIAMOND EYES) | พ.ต.ท.แดเนี่ยล ซาโต้ |  |
ผลงานแสดง > ผลงานพิธีกร

รายการ I-STYLE
รายการเวลาพารวย (พ.ศ. 2543)
รายการทำจริงไม่จน (พ.ศ. 2549 - 2550)
รายการ 07 โชว์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2567 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
บลู รีเฟลกชั่น

| บลู รีเฟลกชั่น |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: Gust
ผู้จัดจำหน่าย: Koei Tecmo
กำกับ: อาซูซะ ทากาฮาชิ
อำนวยการผลิต: จุนโซ โฮโซอิ
ออกแบบ: อาซูซะ ทากาฮาชิ
โปรแกรมเมอร์: คัตสึโตะ คาวาอูจิ
ศิลปิน: เมล คิชิดะ
เขียนบท: เทตสึ ชิรากาวะ ยูรินะ โคมูรัสกิ โชเฮ ซาไก
แต่งเพลง: ฮายาโตะ อาซาโนะ
เครื่องเล่น: PlayStation 4, PlayStation Vita, Microsoft Windows
วางจำหน่าย: PlayStation 4JP: 30 มีนาคม พ.ศ. 2560 NA: 26 กันยายน พ.ศ. 2560 EU: 29 กันยายน พ.ศ. 2560PlayStation VitaJP: 30 มีนาคม พ.ศ. 2560Microsoft WindowsNA: 26 กันยายน พ.ศ. 2560 EU: 29 กันยายน พ.ศ. 2560
แนว: เล่นตามบทบาท
บลู รีเฟลกชั่น เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทพัฒนาโดยบริษัท Gust จัดจำหน่ายโดย Koei Tecmo ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 ในประเทศญี่ปุ่นสำหรับเครื่องเล่น PlayStation 4 และ PlayStation Vita และจำหน่ายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ในอเมริกาเหนือและยุโรป สำหรับเครื่องเล่น PlayStation 4 และ Microsoft Windows ได้รบการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเจซีสตาฟในชื่อเรื่องว่า บลู รีเฟลกชั่น เรย์ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2564
การดัดแปลงเป็นอนิเมะ

| --- | --- |
บลู รีเฟลกชั่น เรย์
ชื่อภาษาอังกฤษ: Blue Reflection Ray
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ริซาโกะ โยชิดะ
เขียนบทโดย: อากิโกะ วาบะ
ดนตรีโดย: ไดซูเกะ ชิโนดะ
สตูดิโอ: เจซีสตาฟ
เครือข่าย: MBS, TBS, BS-TBS
ฉาย:  10 เมษายน พ.ศ. 2564  –  25 กันยายน พ.ศ. 2564
ตอน: 24
เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ได้มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเจซีสตาฟชื่อเรื่องว่า บลู รีเฟลกชั่น เรย์ ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยริซาโกะ โยชิดะ เขียนบทโดยอากิโกะ วาบะ ออกแบบตัวละครโดยโคอิจิ คิกูตะโดยดัดแปลงจากแบบตัวละครในเกมต้นฉบับที่ออกแบบโดยเมล คิชิดะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยไดซูเกะ ชิโนดะ ซีรีส์อนิเมะแบ่งการออกอากาศเป็น 2 คอร์ (2 ฤดูกาล) โดยออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน ถึงวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Animeism ของช่อง MBS, TBS และ BS-TBS. EXiNA จะร้องเปิดของอนิเมะชื่อเพลงว่า "DiViNE" ส่วน ACCAMER จะร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Seishin". Mighty Media ถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
ประเทศซีเรียในเอเชียนเกมส์

| ประเทศซีเรีย ในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SYR
เอ็นโอซี: Syrian Olympic Committee
เหรียญ อันดับ 26:  ทอง 9 เงิน 8 ทองแดง 14 รวม 31 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1951 1954 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
ประเทศซีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1978 ที่จัดขึ้น ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซีเรีย เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาซีเรียเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติซีเรียได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันทั้งหมด 9 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน 14 เหรียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 31 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์
| การแข่งขัน | อันดับ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1978 Bangkok | 1 | 70 | 58 | 49 | 177 |
| 1982 Delhi | 2 | 57 | 52 | 44 | 153 |
| 1986 Seoul | 3 | 58 | 76 | 77 | 211 |
| 1990 Beijing | 3 | 38 | 60 | 76 | 174 |
| 1994 Hiroshima | 2 | 64 | 75 | 79 | 218 |
| 1998 Bangkok | 3 | 52 | 61 | 68 | 181 |
| 2002 Busan | 3 | 44 | 74 | 72 | 190 |
| 2006 Doha | 3 | 50 | 71 | 77 | 198 |
| 2010 Guangzhou | 3 | 48 | 74 | 94 | 216 |
| 2014 Incheon | 3 | 47 | 77 | 76 | 200 |
| 2018 Jakarta & Palembang | 2 | 75 | 56 | 74 | 205 |
2022 Hangzhou: Future event
2026 Nagoya: Future event
| รวม | 26 | 9 | 8 | 14 | 31 |
ดูเพิ่ม

ประเทศซีเรียในโอลิมปิก
นีออซ

| นีออซ รายสัปดาห์ |
| --- | --- |
  ภาพปกนิตยสารนีออซ ฉบับวันที่ 12/05/2553
บรรณาธิการ: สมหมาย สระแก้ว
ประเภท: มังงะ
นิตยสารราย: สัปดาห์
บริษัท: วิบูลย์กิจ
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
เว็บไซต์: http://www.vibulkij.com/
นีออซ รายสัปดาห์ เป็นนิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยต้นฉบับส่วนใหญ่มาจากนิตยสาร โชเนนซันเดย์ และนิตยสารในเครือของสำนักพิมพ์ โชงะกุกัง ที่เหลือบางส่วนมาจากนิตยสาร ยังก์แอนิมอล ของสำนักพิมพ์ ฮะคุเซนชะ และบางส่วนเป็นการ์ตูนไทยของทางสำนักพิมพ์เองตีพิมพ์จัดจำหน่ายเป็นครั้งแรก ในปี พ.ศ.2543. ก่อนจะยุติตัวเองลงในปี พ.ศ.2558.
การ์ตูนญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์อยู่ก่อนปิดตัว

การตีพิมพ์การ์ตูนในนิตยสารนีออซ จะมีการสลับสับเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ โดยจะมีการตีพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่นสัปดาห์ละ 6-8 เรื่อง และเป็นการ์ตูนไทย 1-2 เรื่อง (แล้วแต่สัปดาห์) สำหรับการ์ตูนญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์อยู่ในขณะนี้ (4 ธันวาคม พ.ศ. 2556) มีรายชื่อดังต่อไปนี้
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (โชเนนซันเดย์ โชงะกุกัง)
ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน (โชเนนซันเดย์ โชงะกุกัง)
สามพลังป่วนพิทักษ์โลก (โชเนนซันเดย์ โชงะกุกัง)
จันทราประกาศิต (โชเนนซันเดย์ โชงะกุกัง)
ลูกแกะพันธุ์เสือ เคนอิจิ (โชเนนซันเดย์ โชงะกุกัง)
เบอร์เซิร์ก (ยังก์แอนิมอล ฮาคุเซ็นฉะ)
จอมหมัดสนับเหล็ก เซสทัส (ยังก์แอนิมอล ฮาคุเซ็นฉะ)
น้องสาวจากดวงดาว (บิ๊กโคมิกซุพีเรียร์ รายปักษ์ โชงะกุกัง) (พักการตีพิมพ์ ตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2554)
รักสยองของซาโยโกะ (ยังก์แอนิมอล ฮาคุเซ็นฉะ)
ฤทธิ์หมัดโลกลืม (ยังก์แอนิมอล ฮาคุเซ็นฉะ)
มิกซ์ (โชเนนซันเดย์ ฉบับรายเดือน โชงะกุกัง)
แอเรีย ดี แดนกักกันคนพันธุ์นรก (โชเนนซันเดย์ โชงะกุกัง)
ไม บอล (ยังก์แอนิมอล ฮาคุเซ็นฉะ)
การ์ตูนญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์จบไปแล้ว

ครอสเกม (โชเนนซันเดย์)
ตุลาการทมิฬ (ซันเดย์GX โชงะกุกัง)
มหาศึกมนตรา ไฮด์&โครเซอร์ (โชเนนซันเดย์)
ดับแค้นมัจจุราช (ยังก์ซันเดย์ โชงะกุกัง)
BUG (ยังก์ซันเดย์ โชงะกุกัง)
ไอคอล์ (โชเนนซันเดย์)
มือขวากับขาโจ๋ (โชเนนซันเดย์)
เอชทู (โชเนนซันเดย์)
ล่าปักษาพญายม (สำนักพิมพ์โชงะกุกัง)
น้องหนูคู่หูนินจา (ยังก์แอนิมอล)
จอมโจรอัจฉริยะ ตอนพิเศษ (โชเนนซันเดย์)
Frogman (ยังก์แอนิมอล)
Q & A (โชเนนซันเดย์ ฉบับรายเดือน)
อามางามิ precious diary (ยังก์แอนิมอล ฮาคุเซ็นฉะ)
สลับร่างล้างอธรรม ภาค เบอร์ดี้ EVOLUTION (โชเนนซันเดย์)
จุ๊บนี้เพื่อเธอ various heroines (ยังก์แอนิมอล ฮาคุเซ็นฉะ)
การ์ตูนไทย

ป่าผี
Trick
รอนจุกจอมวุ่น
ถนนพระอาทิตย์
คะน้า 151 ภาคมารคะนอง
ยอดมนุษย์คนสุดท้าย
เตะระเบิดไม่ต้องเปิดตำรา
หนีตายนรก3/1
4 Elements สี่จตุรธาตุกู้โลก
Post Boy
Endanger
4WD
จูเลียตสีเงิน
นิทานอิแสบ
หาญสู้ผีนรก The Cabbalist ภาคของทวน
เพื่อน
กรุผี
Jean
ซุปเปอร์หน่อไม้ แสบนี้ไม่มีเบรค
แก๊งค์ซ่า คาถาแสบ
Sea World อภินิหารสุดขอบโลก
The Love Cup
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็ปไซด์อย่างเป็นทางการ (ไทย)
โชเนนซันเดย์ (นิตยสารต้นฉบับของนีออซ)
| ด ค กการ์ตูนซีรีส์ในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ใน วิบูลย์กิจคอมิกส์ |
| --- | --- |
นิตยสาร: นีออซ, KC.Digimag
นีออซ:  ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน  จอมโจรอัจฉริยะ  ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: วันสบาย ๆ ของซีโร่  ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ฮันซาวะ ตัวร้ายสุดโหด  สามพลังป่วนพิทักษ์โลก  น้องสาวจากดวงดาว  ฤทธิ์หมัดโลกลืม  มิกซ์  แอเรีย ดี แดนกักกันคนพันธุ์นรก 
KC.Digimag:  คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา  ศึกจอมเวทอภินิหาร ภารกิจ 100 ปี  ก้าวแรกสู่สังเวียน  กาลวิบัติ 4 อัศวิน  หน่วยผจญคนไฟลุก  จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก  ยอดกุ๊กแดนมังกร  ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์  โนรางามิ เทวดาขาจร
นาฬิกาหนี้ประชาชาติ

40°45′20″N 73°59′05″W﻿ / ﻿40.7555°N 73.9848°W﻿ / 40.7555; -73.9848
นาฬิกาในที่ตั้งก่อนหน้า ใกล้กับ Sixth Avenue และถนนสายที่ 42 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ในเวลานั้นนาฬิการะบุที่ 19.9 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐบนนาฬิกาหนี้
นาฬิกาหนี้ประชาชาติ (อังกฤษ: National Debt Clock) เป็นป้ายแสดงตัวเลขวิ่งแบบอิเล็กทรอนิกส์ในลักษณะคล้ายป้ายโฆษณา ทำหน้าที่แสดงหนี้ประชาชาติของสหรัฐและส่วนแบ่งหนี้ต่อครอบครัวในสหรัฐโดยปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันติดตั้งอยู่ด้านตะวันตกของสวนวันไบรอันต์ อาคารแบงค์ออฟอเมริกา อยู่ทางทิศตะวันตกของ Sixth Avenue ระหว่างถนนเส้นที่ 42 และ 43 ในแมนฮัตตัน นิวยอร์กซิตี ซึ่งเป็นที่ตั้งแรกของนาฬิกานี้
แนวคิดของนาฬิกานี้เกิดจากเซย์มัวร์ ดัสต์ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ชาวนิวยอร์กที่ต้องการจะเน้นให้เห็นถึงการเพิ่มสูงขึ้นของหนี้ประชาชาติ ในปี ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532) เขาได้สนับสนุนให้ติดตั้งนาฬิกานี้ขึ้นครั้งแรกซึ่งตั้งอยู่ที่ Sixth Avenue ระหว่างถนนเส้นที่ 42 และ 43 ห่างจากไทม์สแควร์ไป 1 บล็อก ต่อมาในปี ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ได้นำนาฬิกาเดิมออกและติดตั้งนาฬิกาใหม่ใกล้กับถนนเส้นที่ 44 และ Sixth Avenue จากนั้นในปี ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) หนี้ประชาชาติของสหรัฐพุ่งสูงถึง 10 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐเป็นครั้งแรก มีรายงานว่าค่าในนาฬิกาดังกล่าวนั้นอาจจะเกินกว่าค่าที่สามารถแสดงได้ ทำให้มีการเปลี่ยนไฟที่แสดงเครื่องหมายดอลลาร์เป็นหมายเลข 1 แทนในหลักสิบล้านล้าน ในปี ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) มีการย้ายนาฬิกาอีกครั้งไปยังที่ตั้งปัจจุบัน
บริบท

เซย์มัวร์ ดัสต์ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ชาวนิวยอร์กผู้ที่คิดและสนับสนุนนาฬิกานี้ ได้ตั้งแนวความคิดของแรงขับเคลื่อนที่ไม่เข้าข้างฝ่ายใดและอธิบายแรงจูงใจเบื้องหลังโครงการของเขาในชื่อ "ความเท่าเทียมระหว่างรุ่นต่อรุ่น" ว่า "พวกเราเป็นธุรกิจภาคครอบครัว พวกเราคิดอย่างรุ่นต่อรุ่น และพวกเราไม่ต้องการที่จะเห็นคนรุ่นต่อไปสะดุดล้มลงด้วยภาระนี้"
ดักลาส บุตรของเซย์มัวร์กล่าวว่าบิดาของเขาได้แสดงให้เห็นความคิดพื้นฐานเพื่อดึงความสนใจถึงการพุ่งสูงของหนี้ประชาชาติตั้งแต่ช่วงปี 1980 เมื่อช่วงวันหยุดบิดาได้ส่งบัตรอวยพรปีใหม่ไปยังสมาชิกวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐมีใจความว่า "สุขสันต์วันปีใหม่ ส่วนหนี้ประชาชาติของคุณอยู่ที่ 35,000 ดอลลาร์สหรัฐ". ในช่วงทศวรรษที่ 1980 เซย์มัวร์มีความพยายามจะพัฒนาความคิดของเขาให้เป็นนาฬิกาที่สามารถปรับปรุงตัวเลขได้ แต่ในขณะนั้นเทคโนโลยียังไม่เอื้ออำนวยให้ทำได้ ซึ่งในช่วงนั้น หนี้ประชาชาติกำลังจะพุ่งไปสู่ 1 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐอย่างรวดเร็ว
นาฬิการุ่นแรก

นาฬิกาหนี้ประชาชาติรุ่นแรกได้ติดตั้งขึ้นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532) โดยขณะนั้นหนี้ประชาชาติอยู่ที่ 2.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ นาฬิกานี้มีขนาดอยู่ที่ 11 × 26 ฟุต (3.4  × 7.9 เมตร) ใช้งบประมาณในการสร้างราว 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ส่วนการบำรุงรักษาหลอดไฟแสดงตัวเลขจำนวน 305 ดวง คิดเป็นเดือนละ 500 ดอลลาร์สหรัฐ โดยครั้งแรกติดตั้งบนอาคารดัสต์ (ปัจจุบันถูกทำลายลงแล้ว) ที่ Sixth Avenue ใกล้กับถนนเส้นที่ 42 (ห่างจากไทม์สแควร์ไป 1 บล็อก) ตรงข้ามกับด้านทิศเหนือของถนนเส้นที่ 42 และสวนไบรอันต์ สร้างโดย Artkraft Strauss ซึ่งบริษัทผลิตป้ายในนิวยอร์ก ตัวนาฬิกาแสดงตัวเลขในลักษณะเป็นจุดตามหลอดไฟจำลองการแสดงตัวเลขแต่ละตัวความละเอียดขนาด 5×7 จุด กลไกการปรับตัวเลขนั้นตั้งค่าเป็นความเร็วโดยประมาณของการเติบโตของหนี้คล้ายมาตรระยะทางบนรถยนต์ ซึ่งนาฬิารุ่นที่สองใช้กลไกที่ใกล้เคียงกัน และปรับตามตัวเลขล่าสุดที่กระทรวงการคลังสหรัฐรายงานเป็นรายสัปดาห์ เซย์มัวร์กล่าวว่านาฬิกานี้จะ "คงอยู่ตราบจนกว่าหนี้หรือเมืองนี้จะสูญสิ้น" และ "ถ้ามันรบกวนผู้ใด แปลว่ามันยังทำงานอยู่""
กระทั่งหนึ่งสัปดาห์ก่อนที่เซย์มัวร์จะเสียชีวิตในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2538) เซย์มัวร์ได้ปรับนาฬิกานี้ผ่านโมเด็มด้วยตนเอง หลังจากที่เขาได้เสียชีวิตลง ดักลาสผู้เป็นบุตรของเซย์มัวร์ได้เข้าเป็นประธานของ Durst Organization ซึ่งถือกรรมสิทธิ์และบำรุงรักษานาฬิกานี้ ส่วน Artkraft Strauss ยังคงรักษากลไกการแสดงตัวเลขนับแต่นั้นมา ในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2538) นาฬิกาได้หยุดวิ่งเป็นครั้งแรกในรอบหกปีนับแต่เริ่มทำงาน จากผลการหยุดของรัฐบาลกลางในขณะนั้น ทำให้นาฬิกาหยุดค้างตัวเลขอยู่ที่ 4,985,567,071,200 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541) นาฬิกาชำรุดในระยะเวลาสั้น ๆ หลังจากที่ตัวเลขพุ่งไปสู่ 5.5 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐอย่างรวดเร็วมาก โดยสาเหตุมากว่ามีตัวเลขที่เข้าสู่นาฬิกา "ที่สูงเกินไป" ทำให้บริษัทที่ผลิตนาฬิกาดังกล่าวได้ติดตั้งคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ไว้ภายในนาฬิกาดังกล่าว
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) นาฬิกาเริ่มเดินถอยหลังเนื่องจากหนี้ประชาชาติมีการลดถอยลงโดยแท้จริง ขณะนั้นแสดงตัวเลขหนี้ประชาชาติอยู่ที่ 5.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ และส่วนแบ่งหนี้ของแต่ละครอบครัวอยู่ที่ 74,000 ดอลลาร์สหรัฐ เดิมวัตถุประสงค์ของนาฬิกานี้ คือ เพื่อเน้นย้ำให้เห็นถึงการเพิ่มสูงขึ้นของหนี้ เมื่อเกิดเหตุการณ์ในลักษณะตรงข้ามกันทำให้เกิดปัจจัยหลายประการ ประกอบกับนาฬิกาไม่ได้ออกแบบให้สามารถเดินถอยหลังได้อย่างราบลื่น ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) มีรายงานว่านาฬิกาดังกล่าวจะยุติการทำงานลงในวันที่ 7 กันยายน อันเป็นวันครบรอบวันเกิดปีที่ 87 ของเซย์มัวร์ ดักลาสกล่าวว่าการตัดสินใจครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะ "มันได้สร้างความสนใจการในเพิ่มสูงของหนี้ประชาชาติ และมันได้ทำหน้าที่นี้ตามวัตถุประสงค์แล้ว" ในเดือนกันยายน นาฬิกาดังกล่าวถูกยุติการทำงานลงและคลุมด้วยม่านสีแดง-ขาว-น้ำเงิน ด้วยในขณะนั้นตัวเลขของหนี้อยู่ที่ 5.7 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ไม่ถึงสองปีจากนั้น ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) ม่านถูกนำออกไปและนาฬิกากลับมาทำงานติดตามการเพิ่มขึ้นของหนี้ประชาชาติอีกครั้ง โดยตัวเลขเริ่มที่ 6.1 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ