stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลูกทุ่งไอดอล (ฤดูกาลที่ 1)
รอบสู้ยกทีม > โจทย์เพลงแหล่

| ทีม | ชื่อ | เพลงที่แข่งขัน | ทีมที่ชนะ | ผู้ที่ผ่านเข้ารอบ | ผู้ที่ตกรอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทีมเทรนเนอร์กระแต |  แพรว รัตนาพร นอสูงเนิน  คาเฟ่ พรนภา ศีรษะบงค์  ต้อม บุหงา จงเด่นกลาง  แคท ประภัสสร แก้วทวี | อาลัยพระรถ | ทีมเทรนเนอร์ฮายและเทรนเนอร์จิ้งหรีดขาว |  แพรว รัตนาพร นอสูงเนิน  ต้อม บุหงา จงเด่นกลาง  แคท ประภัสสร แก้วทวี |  คาเฟ่ พรนภา ศีรษะบงค์ |
| ทีมเทรนเนอร์ฮายและเทรนเนอร์จิ้งหรีดขาว |  ใบตอง พิมพ์วลัญช์ ดุษฎีปรีชา  อีฟ ปริณดา ทองกลิ่น  ไอซ์ พิทยารัตน์ เสนสอน  นะโม นิตยา แซ่ตั้ง | สี่กาสั่งนาค | ทีมเทรนเนอร์ฮายและเทรนเนอร์จิ้งหรีดขาว |  ใบตอง พิมพ์วลัญช์ ดุษฎีปรีชา  อีฟ ปริณดา ทองกลิ่น  ไอซ์ พิทยารัตน์ เสนสอน  นะโม นิตยา แซ่ตั้ง |  |
| ทีมเทรนเนอร์แคท |  อุ้ม ใจประพัทธ์ สนใจ  ลิน ปาลวรินทร์ วิลา  ใบเฟิร์น รัตติยาภรณ์ ซาโปร่ง  เบลล์ นฤมล ชุ่มรอด | แหล่กินรี | ทีมเทรนเนอร์ฮายและเทรนเนอร์จิ้งหรีดขาว |  ลิน ปาลวรินทร์ วิลา  ใบเฟิร์น รัตติยาภรณ์ ซาโปร่ง  เบลล์ นฤมล ชุ่มรอด |  อุ้ม ใจประพัทธ์ สนใจ |
| ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  แอมมี่ ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม  กระต่าย สโรชา บุญรักษา  ผึ้ง พรทิพย์ ลมูลน้อย  ชบาแก้ว รุ่งนภัสสร มาพล  คะแนน พรพนา ศรีสะอาด | สี่กษัตริย์เดินดง | ทีมเทรนเนอร์ฮายและเทรนเนอร์จิ้งหรีดขาว |  แอมมี่ ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม  กระต่าย สโรชา บุญรักษา  ผึ้ง พรทิพย์ ลมูลน้อย  ชบาแก้ว รุ่งนภัสสร มาพล |  คะแนน พรพนา ศรีสะอาด |
|  |  |  | ทีมเทรนเนอร์ฮายและเทรนเนอร์จิ้งหรีดขาว |  |  |
รอบสู้ยกทีม > โจทย์เพลงลูกทุ่งอีสานหมอลำ

| ทีม | ชื่อ | เพลงที่แข่งขัน | ทีมที่ชนะ | ผู้ที่ผ่านเข้ารอบ | ผู้ที่ตกรอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทีมเทรนเนอร์กระแต |  แพรว รัตนาพร นอสูงเนิน  ต้อม บุหงา จงเด่นกลาง  แคท ประภัสสร แก้วทวี | ลำซิ่งสายโสด | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  แพรว รัตนาพร นอสูงเนิน  ต้อม บุหงา จงเด่นกลาง |  แคท ประภัสสร แก้วทวี |
| ทีมเทรนเนอร์ฮายและเทรนเนอร์จิ้งหรีดขาว |  ใบตอง พิมพ์วลัญช์ ดุษฎีปรีชา  อีฟ ปริณดา ทองกลิ่น  ไอซ์ พิทยารัตน์ เสนสอน  นะโม นิตยา แซ่ตั้ง | ห่อหมกฮวกไปฝากป้า | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  อีฟ ปริณดา ทองกลิ่น  ไอซ์ พิทยารัตน์ เสนสอน  นะโม นิตยา แซ่ตั้ง |  ใบตอง พิมพ์วลัญช์ ดุษฎีปรีชา |
| ทีมเทรนเนอร์แคท |  ลิน ปาลวรินทร์ วิลา  ใบเฟิร์น รัตติยาภรณ์ ซาโปร่ง  เบลล์ นฤมล ชุ่มรอด | อีสานบ้านเฮา | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  ลิน ปาลวรินทร์ วิลา  ใบเฟิร์น รัตติยาภรณ์ ซาโปร่ง |  เบลล์ นฤมล ชุ่มรอด |
| ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  แอมมี่ ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม  กระต่าย สโรชา บุญรักษา  ผึ้ง พรทิพย์ ลมูลน้อย  ชบาแก้ว รุ่งนภัสสร มาพล | เอาผัวไปเทิร์น | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  แอมมี่ ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม  กระต่าย สโรชา บุญรักษา  ผึ้ง พรทิพย์ ลมูลน้อย  ชบาแก้ว รุ่งนภัสสร มาพล |  |
|  |  |  | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  |  |
รอบสู้ยกทีม > โจทย์เพลงลูกทุ่งโชว์พลังเสียง

| ทีม | ชื่อ | เพลงที่แข่งขัน | ทีมที่ชนะ | ผู้ที่ผ่านเข้ารอบ | ผู้ที่ตกรอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ทีมเทรนเนอร์กระแต |  แพรว รัตนาพร นอสูงเนิน  ต้อม บุหงา จงเด่นกลาง | สัญญากับใจ | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  แพรว รัตนาพร นอสูงเนิน |  ต้อม บุหงา จงเด่นกลาง |
| ทีมเทรนเนอร์ฮายและเทรนเนอร์จิ้งหรีดขาว |  อีฟ ปริณดา ทองกลิ่น  ไอซ์ พิทยารัตน์ เสนสอน  นะโม นิตยา แซ่ตั้ง | โรงแรมใจ | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  ไอซ์ พิทยารัตน์ เสนสอน  นะโม นิตยา แซ่ตั้ง |  อีฟ ปริณดา ทองกลิ่น |
| ทีมเทรนเนอร์แคท |  ลิน ปาลวรินทร์ วิลา  ใบเฟิร์น รัตติยาภรณ์ ซาโปร่ง | ตะวันลับฟ้า | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  ใบเฟิร์น รัตติยาภรณ์ ซาโปร่ง |  ลิน ปาลวรินทร์ วิลา |
| ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  แอมมี่ ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม  กระต่าย สโรชา บุญรักษา  ผึ้ง พรทิพย์ ลมูลน้อย  ชบาแก้ว รุ่งนภัสสร มาพล | น้ำตาโนราห์ | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  แอมมี่ ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม  กระต่าย สโรชา บุญรักษา  ผึ้ง พรทิพย์ ลมูลน้อย  ชบาแก้ว รุ่งนภัสสร มาพล |  |
|  |  |  | ทีมเทรนเนอร์ฝนและเทรนเนอร์หลิว |  |  |
ผู้เข้าแข่งขัน 8 คนสุดท้าย

ผู้เข้าแข่งขัน 8 คนสุดท้ายจะมีซิงเกิลเพลงเป็นของตัวเอง โดยได้มีการแสดงซิงเกิลเพลงใหม่เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน และ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 โดยไม่มีการแข่งขันและคัดผู้เข้าแข่งขันออก และในวันเดียวกัน ทางรายการเริ่มเปิดให้ผู้ชมทางบ้านได้โหวตเพื่อใช้เป็นคะแนนในการตัดสินในรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งแต่ละคนมีซิงเกิลเพลง ดังนี้
L1 ไอซ์ ลูกทุ่งไอดอล (พิทยารัตน์ เสนสอน) - เพลง โป๊ะแตก
L2 ผึ้ง ลูกทุ่งไอดอล (พรทิพย์ ลมูลน้อย) - เพลง กอดกันตายในกองไฟ
L3 แอมมี่ ลูกทุ่งไอดอล (ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม) - เพลง ก็มาดิค้าบ
L4 กระต่าย ลูกทุ่งไอดอล (สโรชา บุญรักษา) - เพลง ไม่มีแผล...แต่เจ็บ
L5 ชบาแก้ว ลูกทุ่งไอดอล (รุ่งนภัสสร มาพล) - เพลง ชุดนอนไม่ได้นอน
L6 นะโม ลูกทุ่งไอดอล (นิตยา แซ่ตั้ง) - เพลง ไม่หลับถ้าไม่ได้ขยับ
L7 แพรว ลูกทุ่งไอดอล (รัตนาพร นอสูงเนิน) - เพลง เป็นตาสิดู๋
L8 ใบเฟิร์น ลูกทุ่งไอดอล (รัตติยาภรณ์ ซาโปร่ง) - เพลง ยิ่งกอด...ยิ่งหนาว
รอบจับคู่ท้าชิง

ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 8 คน จะต้องจับคู่ทำโชว์ขึ้นมา โดยใช้เพลงที่เลือกเอง ผู้เข้าแข่งขัน 2 คู่ที่ทำคะแนนได้สูงสุดจะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
| คู่ที่ | ชื่อ | เพลงที่แข่งขัน | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  แอมมี่ ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม  ชบาแก้ว รุ่งนภัสสร มาพล | น้องนอนไม่หลับ | คะแนนสูงสุดอันดับที่ 2 เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ |
| 2 |  ผึ้ง พรทิพย์ ลมูลน้อย  กระต่าย สโรชา บุญรักษา | จูบแล้วลา | ตกรอบ |
| 3 |  ไอซ์ พิทยารัตน์ เสนสอน  ใบเฟิร์น รัตติยาภรณ์ ซาโปร่ง | อีก้อเข้ากรุง | ตกรอบ |
| 4 |  แพรว รัตนาพร นอสูงเนิน  นะโม นิตยา แซ่ตั้ง | คุณนายขาแมลงสาบ | คะแนนสูงสุดอันดับที่ 1 เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ |
รอบชิงชนะเลิศ

ผู้เข้าแข่งขันต้องทำมินิคอนเสิร์ตเป็นของตัวเอง โดยผลการตัดสินมาจากการโหวตของผู้ชมทางบ้านทั้งหมด ผู้เข้าแข่งขันที่ได้คะแนนโหวตสูงสุดจะได้เป็นสุดยอดลูกทุ่งไอดอล
| รหัส | ชื่อ | เพลงที่แข่งขัน | ผลการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- |
| L3 | แอมมี่ ศิริลักษณ์ เภกกิ้ม |  อายแสงนีออน  เลิกคุยทั้งอำเภอเพื่อเธอคนเดียว | ชนะเลิศ |
| L7 | แพรว รัตนาพร นอสูงเนิน |  ผู้สาวขาเลาะ  ตะกายดาว | รองชนะเลิศอันดับที่ 1 |
| L5 | ชบาแก้ว รุ่งนภัสสร มาพล |  กล่อมโลก  เต่างอย | รองชนะเลิศอันดับที่ 2 |
| L6 | นะโม นิตยา แซ่ตั้ง |  อยากบอกรักเธอ  คนดังลืมหลังควาย | รองชนะเลิศอันดับที่ 3 |
กระแสตอบรับ

รายการลูกทุ่งไอดอลได้รับกระแสตอบรับในแง่ลบอยู่ระดับหนึ่งในช่วงก่อนเริ่มการออกอากาศ เนื่องจากหลังปล่อยมิวสิกวิดีโอของเพลงประจำรายการไป ก็ได้มีการกล่าวหาว่ารูปแบบรายการได้ลอกเลียนแบบมาจากรายการโปรดิวซ์ 101 และไม่ได้ซื้อลิขสิทธิ์จากเอ็มเน็ต แต่หลังถ่ายทำรายการเทปแรกเสร็จสิ้น ทางเซ้นส์ เอนเตอร์เทนเมนท์ ได้จัดการแถลงข่าวปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าว ลบมิวสิกวิดีโอที่เป็นต้นปัญหาออก และเตรียมดำเนินการฟ้องร้องผู้กล่าวหาในประเด็นดังกล่าวทุกคนในข้อหาหมิ่นประมาทภายใน 48 ชั่วโมงหลังจบการแถลงข่าว
อีฟว์ แซ็ง โลร็อง

อีฟว์ แซ็ง โลร็อง (Yves Saint Laurent) อาจหมายถึง:
อีฟว์ แซ็ง โลร็อง (นักออกแบบ), (พ.ศ. 2479–2551) นักออกแบบแฟชั่นชาวฝรั่งเศส
อีฟว์ แซ็ง โลร็อง (ตราสินค้า) แฟชั่นเฮ้าส์หรูหราก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2504
อีฟว์ แซ็ง โลร็อง (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2557
แซ็ง โลร็อง (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2557
หน่วยรองย่อย

| ด ค กหน่วยทหารและ การจัดกำลังทหาร |
| --- | --- |
หน่วยรอง:  ชุดยิง / ชุด  Ø  หมู่  ●  ตอน / ชุดลาดตระเวน  ●● หมวด / กอง  ●●●  ชตัฟเฟิล  ●●●●  
หน่วย:  กองร้อย / กองร้อยปืนใหญ่ / ฝูงบิน ❘  กองพัน / กองพันทหารม้า / โคฮอร์ต ❘ ❘  กรม / กลุ่ม  ❘ ❘ ❘   
รูปขบวน:  กองพลน้อย / กลุ่ม / กองบิน ☓  กองพล / ลีเจียน ☓☓  กองทัพน้อย ☓☓☓  
หน่วยบัญชาการ:  กองทัพภาค / กองบัญชาการ ☓☓☓☓  หมู่กองทัพ / แนวรบ ☓☓☓☓☓  ภูมิภาค / ยุทธบริเวณ ☓☓☓☓☓☓  
หน่วยเฉพาะกาล:  หน่วยแยก  การตรวจตรา  กองกำลังสนาม  กองกำลังเฉพาะกิจ  กลุ่มกองพลน้อย  หน่วยเคลื่อนที่เร็ว  หน่วยบัญชาการรบ  กรมผสม  กลุ่มกองพันยุทธวิธี  กลุ่มชุดรบ  หมู่กองทัพ  ชุดรบ 
หน่วยรองย่อย (อังกฤษ: sub-subunit หรือ sub-sub-unit) เป็นหน่วยรองที่มีขนาดเล็กกว่าหน่วยระดับกองร้อยหรือหน่วยรอง ซึ่งปกติแล้วอาจจะไม่ได้มีการระบุจำแนกในเอกสารสั่งการด้วยชื่อ, หมายเลข หรือตัวอักษร โดยทั่วไปจะประกอบไปด้วย ชุดยิง, หมู่, ชุด, ตอน และชุดลาดตระเวน
ประเภทหน่วยรองย่อย

บทความหลัก: หน่วยทางทหาร § ลำดับชั้นสมัยใหม่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  สัญลักษณ์เนโท |  สัญลักษณ์เนโท | บุนเดิสแวร์ | บุนเดิสแวร์ | บุนเดิสแวร์ | อังกฤษ | ฝรั่งเศส | รัสเซีย | โปแลนด์ |
| ไอคอน | คำอธิบาย | การกำหนด | โครงสร้าง | ผู้บัญชาการ / ผู้นำ | อังกฤษ | ฝรั่งเศส | รัสเซีย | โปแลนด์ |
|   | หนึ่งจุดเหนือกรอบไอคอนหน่วย | Trupp | 2–7 นาย, พลประจำรถถัง | Unteroffizier ⇒ Hauptgefreiter | Squad | Equipe Equipage | Группа (gruppa) Звено (zveno) Расчёт (raschot) | Drużyna |
|   | สองจุดเหนือกรอบไอคอนหน่วย | Gruppe, Halbzug | 8–12 นาย, 2 พลประจำรถถัง | Oberfeldwebel ⇒ Unteroffizier | Section | Groupe Patrouille | Отделе́ние (otdelenie) Экипаж (ekipazh) Расчёт (raschot) | Drużyna Załoga Działon |
|  |  | Rotte | อากาศยาน 2 ลำ | Oberfeldwebel ⇒ Unteroffizier | Two-ship flight/Pair | Patrouille légère | Пара (para) | N.N. |
|   | สามจุดเหนือกรอบไอคอนหน่วย | Zug, Hörsaal | ca. 40 นาย | Hauptmann ⇒ Hauptfeldwebel | Platoon | Section | Взвод (vzvod) | Pluton |
|  |  | Schwarm/Kette | อากาศยาน 3–4 ลำ | Hauptmann ⇒ Hauptfeldwebel | Flight | Patrouille Peloton | Звено (zveno) | Klucz |
|   | สี่จุดเหนือกรอบไอคอนหน่วย | Staffel |  | Hauptmann ⇒ Hauptfeldwebel | Echelon  | Escadrille |  | Eskadra |
กองทัพบก
กองทัพอากาศ
อิชิกาวะ

ระวังสับสนกับ อิจิกาวะ
อิชิกาวะ (石川) อาจหมายถึง
จังหวัดอิชิกาวะ - จังหวัดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น
อิชิกาวะ (จังหวัดโอกินาวะ) - เมืองที่เคยมีอยู่ในจังหวัดโอกินาวะ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของนครอุรุมะ
ตระกูลอิชิกาวะ - นามสกุลหนึ่งที่มีคนใช้มากในญี่ปุ่น
หยาง ลฺหวี่-อฺวี้

| หยาง ลฺหวี่-อฺวี้ |
| --- | --- |
杨鲁豫

นายกเทศมนตรีคนที่ 20 ของจี่หนาน
ดำรงตำแหน่ง มกราคม ค.ศ. 2012 – 6 เมษายน ค.ศ. 2016
ก่อนหน้า: จาง เจี้ยน กั๋ว
หน่วยงานลับพรรคคอมมิวนิสต์ของไท่อาน
ดำรงตำแหน่ง กุมภาพันธ์ ค.ศ 2008 – ธันวาคม ค.ศ. 2011
ก่อนหน้า: เกิ่ง เหวิน ชิง (耿文清)
ถัดไป: หลี่ หง เฟิง (李洪峰)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: มีนาคม ค.ศ. 1957 (อายุ 66–67 ปี) เขตจวี่ มณฑลซานตง ประเทศจีน
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์จีน
ศิษย์เก่า: สถาบันเทคโนโลยีฮาร์บิน

หยาง ลฺหวี่-อฺวี้ (จีน: 杨鲁豫; พินอิน: Yáng Lǔyù; เกิดเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1957) เป็นอดีตนักการเมืองจีน และดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีของจี่หนาน มณฑลซานตง ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2012 จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2016
อาชีพ

หยาง ลฺหวี่-อฺวี้ เกิดในเขตจวี่ มณฑลซานตง เขาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1985 และจบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีฮาร์บิน และในปี ค.ศ. 2012 เขาได้รับเลือกให้เป็นนายกเทศมนตรีของจี่หนาน
หยาง ลฺหวี่-อฺวี้ ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีของจี่หนานจนถึงวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2016
ส้มจี๊ด

| ส้มจี๊ด |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: เงาะ Sapindales
วงศ์:: วงศ์ส้ม Rutaceae
สกุล:: สกุลส้ม Citrus
Informal group:: ส้มจี๊ด Kumquats

ส้มจี๊ด หรือ ส้มกิมจ๊อ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Citrus Japonica Thunb; จีน: 金桔 หรือ 金橘; พินอิน: jīnjú อ่าน จิงจู๋ แปลตามตัว ส้มสีทอง) ในสกุลส้มและวงศ์ส้ม เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง แตกแขนงเป็นพุ่มแน่น ใบรูปไข่ สีเขียวสดเป็นมัน มีหูใบขนาดเล็ก ดอกออกดอกเดี่ยว แต่มักออกรวมกันเป็นกลุ่ม มีสีขาว ติดผลดก ผลกลมเหมือนส้มทั่วไป แต่มีขนาดเล็ก เป็นส้มชนิดที่กินเปลือก ผลขนาดเล็ก มีทั้งกลมและรี เปลือกสีเหลือง เหลืองอมเขียว หรือเหลืองทอง ผลดก ผิวที่หนา มีรสเปรี้ยว อมหวานเฝื่อนนิด ๆ จึงนิยมนำเปลือกไปดองเค็มเรียกกิมจ๊อ เป็นพืชท้องถิ่นในประเทศจีนทั้งแผ่นดินใหญ่และโดยรอบเช่นเกาะไต้หวัน แล้วจึงแพร่หลายไปสู่ญี่ปุ่น และเกาหลี ภาษาจีนกวางตุ้งเรียกว่า กัมกั้ด ซึ่งเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ Kumquat เป็นได้ทั้งไม้กินผลและไม้ประดับ เปลือกส้มมีสรรพคุณช่วยขับลม ช่วยย่อย ทำให้เจริญอาหาร ขับเสมหะ ดองเกลือและทำให้แห้ง อมแก้เจ็บคอ แต่งรสเปรี้ยวในการทำน้ำผลไม้ ใช้ทำแยม
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ส้มจี๊ดเป็นไม้พุ่มขนาดกลาง สูง 1.5-3 เมตร ลำต้นสีน้ำตาล แตกแขนงเป็นพุ่มแน่น กิ่งอ่อนมี
หนามแหลมคม ใบเดี่ยวหรือใบประกอบ เรียงสลับ รูปรีหรือรูปไข่ กว้าง 2.8-3.2
เซนติเมตร ยาว 7.5-8.3 เซนติเมตร ปลายแหลม โคนมน ขอบเรียบ แผ่นใบสีเขียว
เข้ม เป็นมัน ค่อนข้างหนา ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบหรือปลายกิ่ง ดอกสีขาว กลีบ
เลี้ยง 4-5 กลีบ สีเขียวอ่อน กลีบดอก 4-6 กลีบ เกสรเพศผู้จำนวนมาก เกสรเพศเมีย 
1 เกสร ดอกมีกลิ่นหอม ผลมีลักษณะกลม ผลอ่อนสีเขียวเข้ม ผลแก่จะมีสีเขียวปน
เหลืองหรือสีเหลืองอมส้มหรือสีส้ม เปลือกผลหรือผนังผลชั้นนอก (exocarp) มีต่อม
น้ำมัน
อ่านเพิ่ม

Burkill, I. H. (1931). "An enumeration of the species of Paramignya, Atalantia and Citrus, found in Malaya". Gard. Bull. Straits Settlem. 5: 212–220.
Mabberley, D. J. (1998). "Australian Citreae with notes on other Aurantioideae (Rutaceae)" (PDF). Telopea 7 (4): 333–344.
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q5122903  BOLD: 437775  FoC: 242313265  GRIN: 10724 
ผลส้มจี๊ดผ่าครึ่ง
อำเภอฮิงาชิสึงารุ

ที่ตั้งของอำเภอฮิงาชิสึงารุในจังหวัดอาโอโมริ
อำเภอฮิงาชิสึงารุ (ญี่ปุ่น: 東津軽郡; โรมาจิ: Higashitsugaru-gun) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 652.72 ตร.กม. (ตารางกิโลเมตร)
เมืองและหมู่บ้าน

ในอำเภอฮิงาชิสึงารุมีจำนวน 3 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ดังนี้
เมือง (町)
เมืองโซโตงาฮามะ
เมืองอิมาเบ็ตสึ
เมืองฮิราไน
หมู่บ้าน (村)
หมู่บ้านโยโมงิตะ
อเมเนมเฮต (พระราชโอรสในทุตโมสที่สาม)

อเมเนมเฮต เป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ทุตโมสที่สาม
พระองค์เป็นพระราชโอรสคนโตและได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทแห่งฟาโรห์ เป็นไปได้ว่าพระราชมารดาของพระองค์เป็นพระมเหสีซาทิอาห์ แต่ก็ยังได้รับการเสนอว่าเป็นพระนางเนเฟอร์รูเร พระราชธิดาของของพระนางแฮตเชปซุตและฟาโรห์ทุตโมสที่สอง และอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทุตโมสที่สาม แม้ว่าพระนางเนเฟอร์รูเร จะถูกระบุหลายครั้งในฐานะพระมเหสีของฟาโรห์ทุตโมสที่สาม ในขณะที่พระนางแฮตเชปซุตสำเร็จราชการแทนพระองค์ ผู้ซึ่งทำหน้าที่แทนเป็นฟาโรห์ ทำให้นักโบราณคดีบางคนคิดว่าน่าจะเป็นพระนางเนเฟอร์รูเรที่เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายอเมเนมเฮต
อำเภอฮิงาชิอิบารากิ

ที่ตั้งของอำเภอฮิงาชิอิบารากิในจังหวัดอิบารากิ (สีเหลือง)
อำเภอฮิงาชิอิบารากิ (ญี่ปุ่น: 東茨城郡; โรมาจิ: Higashiibaraki-gun; ทับศัพท์: ฮิงาชิอิบารากิกุง) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2003 อำเภอนี้มีประชากรประมาณ 122,478 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 284 คน/กม.² มีเนื้อที่ทั้งหมด 431.44 กม.²
เมืองและหมู่บ้าน

ชิโรซาโตะ
อิบารากิ
โออาไร
| ด ค ก จังหวัดอิบารากิ |
| --- | --- | --- |
มิโตะ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  มิโตะ  |  |
| นครพิเศษ |  สึกูบะ  |  |
| นคร |  คาชิมะ  คาซามะ  คาซูมิงาอูระ  คามิซุ  คิตะอิบารากิ  โคงะ  โจโซ  ชิกูเซ  ชิมตสึมะ  ซากูรางาวะ  ทากาฮางิ  โทริเดะ  นากะ  นาเมงาตะ  บันโด  โมริยะ  ยูกิ  รีวงาซากิ  สึกูบามิราอิ  สึจิอูระ  อิชิโอกะ  อิตาโกะ  อินาชิกิ  อูชิกุ  โอมิตามะ  ฮิตาจิ  ฮิตาจินากะ  ฮิตาจิโอตะ  ฮิตาจิโอมิยะ  โฮโกตะ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอคิตะโซมะ โทเนะ  อำเภอคูจิ ไดโงะ  อำเภอซาชิมะ โกกะ  ซาไก  อำเภอนากะ นากะ  อำเภอยูกิ ยาจิโยะ  อำเภออินาชิกิ คาวาจิ  มิโฮะ  อามิ  อำเภอฮิงาชิอิบารากิ ชิโรซาโตะ  อิบารากิ  โออาไร  |  |
36°28′44″N 140°19′37″E﻿ / ﻿36.479°N 140.327°E﻿ / 36.479; 140.327
อันเดรย์ คอลโมโกรอฟ

อันเดรย์ นิโคลาเยวิช คอลโมโกรอฟ
อันเดรย์ นิโคลาเยวิช คอลโมโกรอฟ (รัสเซีย: Андре́й Никола́евич Колмого́ров; อังกฤษ: Andrey Nikolaevich Kolmogorov), เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1903 เสียชีวิต 20 ตุลาคม ค.ศ. 1987, เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซีย ยักษ์ใหญ่ในวงการคณิตศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีผลงานโดดเด่นมากในงาน ทฤษฎีความน่าจะเป็นและทอพอโลยี. อันที่จริงแล้ว คอลโมโกรอฟมีผลงานในแทบทุกแขนงของคณิตศาสตร์ เช่น ตรรกศาสตร์, อนุกรมฟูรีเย, ความปั่นป่วน (turbulence), กลศาสตร์คลาสสิก นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในผู้คิดค้น ความซับซ้อนแบบคอลโมโกรอฟ ร่วมกับ เกรโกรี ไชตัง และ เรย์ โซโลโมนอฟ ในช่วงช่วงปี ค.ศ. 1960 ถึง ค.ศ. 1970.
คอลโมโกรอฟเสมือนเป็นบิดาของ ทฤษฎีความน่าจะเป็นสมัยใหม่ (บางครั้งเรียกว่าทฤษฎีความน่าจะเป็นเชิงคณิตศาสตร์) เนื่องจากได้ปูรากฐานของทฤษฎีความน่าจะเป็นใหม่ทั้งหมด ด้วยสัจพจน์ที่เรียบง่ายเพียงไม่กี่ข้อ. โดยงานวิจัยด้านทฤษฎีความน่าจะเป็นเชิงคณิตศาสตร์ในปัจจุบัน (คนละประเภทกับงานวิจัยด้านทฤษฎีความน่าจะเป็นแบบเบย์)  มีรากฐานทั้งหมดอยู่บนสัจพจน์คอลโมโกรอฟนี้
เดวิด ซาลส์เบิร์ก กล่าวยกย่องคอลโมโกรอฟว่าเป็น โมซาร์ทแห่งคณิตศาสตร์ ในหนังสือ The Lady Tasting Tea: How Statistics Revolutionized Science in the Twentieth Century
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 1920 คอลโมโกรอฟได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งมอสโกว์ และได้ศึกษาในหลายสาขาวิชา โดยนอกจากคณิตศาสตร์และวิทยาศาตร์แล้ว คอลโมโกรอฟยังได้เข้าเรียนวิชาผสมโลหะและประวัติศาสตร์ด้วย. ในเวลานั้นคอลโมโกรอฟได้รับอิทธิพลทางด้านคณิตศาสตร์จากนักคณิตศาสตร์ชื่อดังของรัสเซียหลายท่าน ไม่ว่าจะเป็น พี.เอส. อเล็กซานดรอฟ, ลูซิน, เอโกรอฟ, ซัสลิน และ สเตปานอฟ. โดย พี.เอส. อเล็กซานดรอฟ ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังมากในสมัยนั้นเพิ่งจะกลับมาทำวิจัยที่มหาวิทยาลัยมอสโกว์อีกครั้ง ในช่วงที่คอลโมโกรอฟเข้ามาเรียนปริญญาบัณฑิตพอดี. อย่างไรก็ตามคอลโมโกรอฟรู้สึกประทับใจในวิชาอนุกรมตรีโกณมิติที่สเตปานอฟสอนมากที่สุด.
มีข้อสังเกตที่น่าสนใจว่า แม้ขณะที่คอลโมโกรอฟยังเรียนอยู่ในระดับปริญญาตรี เขาก็ได้เริ่มทำงานวิจัยที่มีผลกระทบในวงกว้างแล้ว. ในฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1922 คอลโมโกรอฟได้ทำบทความวิชาการเกี่ยวกับตัวดำเนินการทางเซตจนเสร็จสิ้น งานชิ้นนี้ได้ขยายแนวความคิดเดิมของซัสลินให้ใช้ได้อย่างกว้างขวางมากขึ้น. และในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน คอลโมโกรอฟสามารถสร้างฟังก์ชันที่มีลักษณะแปลกประหลาด คือ ฟังก์ชันที่หาผลรวมได้แต่ลู่ออกแทบทุกจุด (a summable function which diverged almost everywhere) ซึ่งไม่เคยมีนักคณิตศาสตร์ท่านใดคาดคิดมาก่อนว่าจะมีฟังก์ชันประเภทนี้อยู่จริง งานนี้ส่งผลให้ชื่อของคอลโมโกรอฟเริ่มกระจายไปทั่วโลก.  และในช่วงเวลาเดียวกันนี้คอลโกโกรอฟก็ยังสนใจงานคณิตวิเคราะห์ ไม่ว่าจะเป็นอนุพันธ์ ปริพันธ์ หรือทฤษฎีการวัด. คอลโมโกรอฟทำวิจัยในหลาย ๆ เรื่องทางคณิตศาสตร์ที่แตกต่างกันออกไป โดยแต่ละผลงานของเขาสามารถเห็นความเป็นต้นฉบับในรูปแบบของเขา เห็นเทคนิกวิธีการแก้ไขปัญหาที่หลากหลาย และเห็นความคิดที่ลึกซึ้งของคอลโมโกรอฟในการเจาะปัญหาแต่ละแบบ.
ดูเพิ่ม

สัจพจน์ของความน่าจะเป็น
ความซับซ้อนแบบคอมโมโกรอฟ
ปริภูมิคอลโมโกรอฟ
การทดสอบแบบคอลโมโกรอฟ-สเมอรนอฟ
สมการของแชปแมน-คอลโมโกรอฟ
Kolmogorov-Arnold-Moser theorem
Kolmogorov's zero-one law
Kolmogorov dimension (upper box dimension)
หนังสือชีวประวัติ

Selected works of A.N. Kolmogorov / edited by V.M. Tikhomirov; translated from the Russian by V.M. Volosov. 3 volumes. Dordrecht; Boston : Kluwer Academic Publishers, c1991-c1993 ISBN 90-277-2795-3 .
แหล่งข้อมูลอื่น

The Legacy of Andrei Nikolaevich Kolmogorov Curriculum Vitae and Biography. Kolmogorov School. Ph.D. students and descendants of A.N. Kolmogorov. A.N. Kolmogorov works, books, papers, articles. Photographs and Portraits of A.N. Kolmogorov.
St. Andrews MacTutor History of Mathematics Archive เก็บถาวร 2005-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Biography of Andrey Nikolaevich Kolmogorov.
Collection of links to Kolmogorov resources
Andrei Nikolaevich Kolmogorov เก็บถาวร 2006-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in Russian)
Kolmogorov School at Moscow University
Mathematical genealogy of A.N. Kolmogorov
ส้มฉุน

สำหรับอาหารว่าง ดูที่ส้มฉุน (ยำ)
| --- | --- |
ส้มฉุนมีลักษณะเป็นแบบลอยแก้ว
ประเภท: ของหวาน
แหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อุณหภูมิเสิร์ฟ: เย็น
ส่วนผสมหลัก: ลิ้นจี่, ลำไย, มะยงชิด, เงาะ, มะม่วง, ส้มซ่า, ขิง, น้ำตาล, เกลือ
 ตำราอาหาร: ส้มฉุน
ส้มฉุน เป็นอาหารว่างและของหวานชนิดหนึ่งของไทย โดยส้มฉุนแบ่งออกเป็นสองแบบ คือ ส้มฉุนแบบชาวบ้านคือการนำนำผลไม้รสเปรี้ยว เช่น มะม่วงหรือมะยมดิบ ไปยำกับน้ำตาล น้ำปลา และกุ้งแห้ง แต่ส้มฉุนตำรับชาววังจะเป็นของหวานโดยใช้ผลไม้หน้าร้อนรสหวานอมเปรี้ยวโดยเฉพาะลิ้นจี่ลอยในน้ำเชื่อม มีลักษณะใกล้เคียงกับลอยแก้ว ถือเป็นของหวานคลายร้อนชนิดหนึ่ง เพราะให้รสเย็นสดชื่น
ปัจจุบันส้มฉุนลอยแก้วตำรับชาววังนั้นหารับประทานได้ยาก และมีวิธีทำหลากหลายสูตรตามการปรับประยุกต์ของผู้สืบสันดานในแต่ละสายตระกูล
ส้มฉุนชาวบ้าน

ส้มฉุนแบบชาวบ้านนั้น ปรากฏอยู่ใน พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ระบุว่า “ส้มฉุน คือของกินชนิดหนึ่ง ใช้มะม่วงดิบ มะยมดิบ ยำกับกุ้งแห้ง ใส่น้ำปลา น้ำตาล บางทีก็นำไปตากแดด ส้มลิ้มก็เรียก” ซึ่งมีลักษณะเป็นอาหารประเภทยำ ใกล้เคียงกับยำมะม่วง เพียงแต่ส้มฉุนแบบดังกล่าวไม่มีการใส่พริกลงไป ซึ่งจากความหมายดังกล่าวนั้น มีลักษณะที่ต่างออกไปจากส้มฉุนตำรับชาววังอย่างสิ้นเชิง เข้าใจว่าส้มฉุนชนิดนี้ อาจเป็นส้มฉุนของชาวบ้านตำรับหนึ่ง และมียำส้มฉุนแบบชาววังที่จะโรยหน้าด้วยเครื่องเคราต่าง ๆ เช่น หมูหวาน ปลาดุกฟู เป็นอาทิ
ส่วนอีกคำคือ "ส้มลิ้ม" มีอีกความหมายแปลว่ามะม่วงกวน ซึ่งเป็นอาหารชาวบ้านอีกชนิดหนึ่ง ปรากฏในบทเสภา ขุนช้างขุนแผน ถึงตอนนางวันทองจัดเตรียมเสบียงเดินทางให้พลายงามโดยใส่ไว้ในไถ้ให้สะดวกต่อการเดินทาง ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| จึงเย็บไถ้ใส่ขนมกับส้มลิ้ม |  | ทั้งแช่อิ่มจันอับลูกพลับหวาน |
| แหวนราคาห้าชั่งทองบางตะพาน |  | ล้วนต้องการเก็บใส่ในไถ้น้อย |


— ขุนช้างขุนแผน
ส้มฉุนชาววัง

ส้มฉุนตำรับชาววังนั้นจะมีลักษณะที่ต่างออกไปจากส้มฉุนแบบชาวบ้านอย่างสิ้นเชิง เพราะมีลักษณะเป็นของหวานใกล้เคียงกับการลอยแก้ว ด้วยการนำผลไม้รสเปรี้ยวหวานมาลอยในน้ำเชื่อม ซึ่งทำมาจากน้ำลอยดอกมะลิแช่ไว้ข้ามคืน ก่อนนำไปเคี่ยวกับน้ำตาล แล้วบีบด้วยน้ำส้มซ่า (หรือใส่ผิวส้มซ่าหรือมะกรูดไปด้วย) ซึ่งรสชาติของน้ำนี้จะต้องไม่ฝาดเปรี้ยว และไม่หวานแหลม จากนั้นจึงนำผลไม้รสหวานอมเปรี้ยวคว้านเมล็ดและใยมาลอย โดยมีลิ้นจี่เป็นผลไม้ยืนพื้น และมีผลไม้ตามฤดูกาลมาลอยอีกสองถึงสามชนิด เช่น มะม่วงฝอย ส้ม ลำไย มะปราง หรือมะยงชิด เป็นอาทิ ผลไม้บางชนิดสามารถนำไปแกะสลักเพื่อเพิ่มความสวยงามไปด้วย จากนั้นนำผลไม้ดังกล่าวแช่ไว้ข้ามคืนเพื่อให้น้ำเชื่อมซึมเข้าเนื้อผลไม้ เมื่อจะรับประทาน จะโรยด้วยถั่วลิสงคั่ว หอมเจียว ขิงอ่อนซอย เพื่อเพิ่มรสสัมผัส และเสริมกลิ่นให้หอมสดชื่น ในยุคปัจจุบันบางแห่งก็มีการใส่น้ำแข็งเกล็ดเล็ก ๆ อย่างน้ำแข็งไสเพื่อเพิ่มความเย็นชื่นใจแก่การรับประทานส้มฉุน
ทั้งนี้ส้มฉุนปรากฏครั้งแรกในบทเห่ชมผลไม้ กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงยกย่องฝีพระหัตถ์การประกอบอาหารของสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ความว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ลิ้นจี่มีครุ่นครุ่น |  | เรียกส้มฉุนใช้นามกร |
| หวนถวิลลิ้นลมสมร |  | ชอ้อนถ้อยร้อยกระบวน |


— กาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน
จากกาพย์บทดังกล่าว ทำให้ทราบว่าชาววังในยุคนั้นจะเรียกลิ้นจี่ว่า ส้มฉุน อันเป็นที่มาของชื่ออาหารชนิดนี้ด้วย โดยคำว่า "ส้ม" แปลว่า รสเปรี้ยว ส่วน "ฉุน" หมายถึงกลิ่นของลิ้นจี่ดองที่คล้ายส่าเหล้า เมื่อจะรับประทานจะต้องนำส้มซ่ามาดับกลิ่นส่า เพราะในอดีตไทยต้องนำเข้าลิ้นจี่อันเป็นผลไม้จากประเทศจีน เนื่องจากการขนส่งในอดีตต้องใช้เวลานานซึ่งต้องดองลิ้นจี่ทั้งผลในไห ดังปรากฏในหนังสือ แม่ครัวหัวป่าก์ (พ.ศ. 2451) ของท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ระบุเนื้อหาไว้ว่า
"...ลิ้นจี่นี้เป็นผลไม้ที่ไม่มีตามฤดูกาล บางต้นก็เว้นปีไม่มีผลเหมือนผลไม้มีชื่อใช้รับประทานสดและลอยแก้ว ทำส้มฉุนและกวนด้วยน้ำตาล ทั้งใช้เป็นเครื่องกับข้าวที่ผลเปรี้ยวยำแกงผัดก็ได้ ปอกคว้านบ้าง ทั้งผลบ้าง ในปัจจุบันนี้ลิ้นจี่กระป๋องซึ่งเข้ามาจากเมืองจีนมากอยู่ในท้องตลาดเสมอมีใช้ตลอดฤดูกาล แต่ก่อนนั้นลิ้นจี่จีนดองทั้งเปลือกเข้ามาตามฤดูหน้าเรือเข้า แต่เดี๋ยวนี้ทางเรือเมล์ไปมาเร็วขึ้น จนผลลิ้นจี่สดจากเมืองจีนก็บรรทุกเข้ามาได้ จึงเป็นผลไม้ที่มีตลอดทั้งสดและดองตามฤดูกาลหรือนอกฤดู ของกระป๋องและดองใช้แทนลิ้นจี่สดนี้ ท่านผู้ดีรับประทานใช้ปอก ที่เป็นสามัญก็ตั้งทั้งผลผู้รับประทานปอกเอง"
แม้ส้มฉุนมีลิ้นจี่เป็นผลไม้หลักในการประกอบอาหาร แต่กรรมวิธีในการทำส้มฉุนของแต่ละครอบครัวก็จะมีความแตกต่างกันออกไปบ้างตามความพอใจของเจ้าของสูตร หรือตามการปรับประยุกต์ของผู้สืบสันดานในแต่ละสายตระกูล อย่างเช่น ส้มฉุนตำรับสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี จะไม่ใช้ลิ้นจี่เป็นวัตถุดิบหลัก แต่จะใช้สับปะรดหอมสุวรรณ ส้มเช้ง และส้มโอขาวน้ำผึ้ง โรยด้วยหอมเจียว และผิวส้มซ่าขูด แต่จะไม่ใส่ขิงฝอย
ลิ้นจี่ วัตถุดิบหลักในการทำส้มฉุน
อิตา (เจ้าหญิงแห่งอียิปต์โบราณ)

อิตา เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่สิบสอง ราวประมาณ 1850 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นทราบจากรูปสลักสฟิงซ์ที่พบที่เมืองโบราณกัตนาในประเทศซีเรียปัจจุบัน ปัจจุบันรูปสลักดังกล่าวอยู่ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ (หมายเลข AO 14075) บนรูปสลักนี้ได้ระบุว่า พระองค์ทรงมีพระอิสริยยศเป็นขุนนางสตรี (iryt-p`t) และพระราชธิดาแห่งกษัตริย์ในร่างกายของพระองค์ พระองค์อาจเป็นที่ทราบมากขึ้นจากสถานที่ฝังพระศพของพระองค์ที่อยู่ถัดจากพีระมิดของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 ที่ดาห์ชูร์ โดยพระศพของพระองค์ยังอยู่ในสภาพที่ดีไม่บุบสลาย และพบโลงพระศพไม้ที่มีข้อความทางศาสนาขนาดยาว รวมทั้งพระนามของพระองค์และชุดเครื่องประดับส่วนตัวอันล้ำค่า รวมทั้งกริชที่ประดับประดาอย่างวิจิตรงดงาม แต่ไม่แน่ใจว่าทั้งสองพระองค์จะเป็นบุคคลพระองค์เดียวกันหรือไม่ โดยตำแหน่งของสถานที่ฝังพระศพอาจบ่งบอกว่า พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2
อี้เซฺวียน

ฉุนชินหวัง ซึ่งมีพระนามเดิมว่าอี้เซฺวียน (จีน: 醇親王奕譞; พินอิน: Chún Qīnwáng Yìxuān; 16 ตุลาคม ค.ศ. 1840 – 1 มกราคม ค.ศ. 1891) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 7 ในจักรพรรดิเต้ากวังกับจวงซุ่นหวงกุ้ยเฟย์ เป็นพระราชบิดาของจักรพรรดิกวังซวี่และเป็นพระอัยกาของจักรพรรดิผู่อี๋