stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะซิมส์: สัตว์เลี้ยงแสนรู้
ตัวละครพิเศษ

แรคคูน เป็นสัตว์ NPC เช่นเดียวกับหมี ซึ่งมีโอกาสสุ่มมาที่บ้านของชาวซิมส์ มันจะไม่ทำความเสียหายใด ๆ แต่จะสร้างความรำคาญโดยการปัสสวะเรี่ยราดบริเวณบ้าน แต่หากคุณเลี้ยงสุนัขหรือแมวไว้ พวกมันจะทำการต่อสู้กับแรคคูนให้ออกไปจากพื้นที่
เดอะดิไวน์คอนสไปเรซี

เดอะดีไวน์คอนซพิราซี (อังกฤษ: The Divine Conspiracy) คืออัลบั้มเต็มอันดับที่ 3 ของวง Epica วางแผงในปี 2007
รายชื่อเพลง

"Indigo ~ prologue" - 2:05
"The Obsessive Devotion" - 7:13
"Menace of Vanity" - 4:13
"Chasing the Dragon" - 7:40
"Never Enough" - 4:47
"La‘petach Chatat Rovetz ~ the Final Embrace" - 1:46
"Death of a Dream ~ the Embrace that Smothers part VII" - 6:03
"Living a Lie ~ the Embrace that Smothers part VIII" - 4:56
"Fools of Damnation ~ the Embrace that Smothers part IX" - 8:42
"Beyond Belief" - 5:25
"Safeguard to Paradise" - 3:46
"Sancta Terra" - 4:57
"The Divine Conspiracy" - 13:56
Bonus Tracks

"Higher High" (Bonus Track) - 5:27
"Replica" (Fear Factory Cover) (Bonus Track) - 4:10
สมาชิก

Simone Simons - ร้องนำ
Mark Jansen - กีต้าร์, คำราม, กรีดร้อง
Ad Sluijter - กีต้า
Coen Janssen - เปียโนและSynths
Yves Huts - เบส
Ariën Van Weesenbeek - กลอง
ผู้ที่ถูกรับเชิญ

Sander Gommans - คำรามแบบเดธในเพลง "Death of a Dream ~ The Embrace That Smothers part VII"
Olaf Reitmeier - เล่นกีต้าร์ในเพลง "Chasing The Dragon"
Amanda Somerville - พูดในเพลง "The Obsessive Devotion"
Gjalt Lucassen - สอนศาสนาในเพลง "Living a Lie ~ The Embrace That Smothers part VIII"
Jaff Wade - พูดในเพลง "Fools of Damnation ~ The Embrace That Smothers part IX"
เดอะบิวตีฟูลวันส์

| "เดอะบิวตีฟูลวันส์"> เพลงโดยพรินซ์ และเดอะเดอะรีโวลูชั่น.จากอัลบั้มPurple Rain |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 25 มิถุนายน ค.ศ. 1984
บันทึกเสียง: September 1983 Sunset Sound, Los Angeles
แนวเพลง: Soul, R&B, new wave, psychedelic rock
ความยาว: 5:13
ค่ายเพลง: Warner Bros.
ผู้ประพันธ์เพลง: พรินซ์
โปรดิวเซอร์: พรินซ์
เบบี้ไอม์อะสตาร์ (อังกฤษ: Baby I'm a Star) เป็นเพลงของพรินซ์ และเดอะเดอะรีโวลูชั่น จากอัลบั้มในปี ค.ศ. 1984 Purple Rain ออกจำหน่ายในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1984
เพลงนี้ถูกแทนที่เพลง "Electric Intercourse" ในอัลบั้ม Purple Rain ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อ Susannah Melvoin (หนึ่งในสมาชิกวงเดอะเดอะรีโวลูชั่น ซึ่งน้องสาวฝาแผดของWendy Melvoin)
เวอร์ชันโคเวอร์

Mariah Carey ได้ขับร้องเพลงนี้ (บันทึกเสียงพร้อมกับ Dru Hill) ในอัลบั้มปี 1997 ของเธอ Butterfly
Teena Marie ได้ขับร้องเพลงนี้ ในชื่อเพลง "Black Rain" ในอัลบั้มปี 2004 ของเธอ La Doña
Beyoncé ได้ขับร้องเพลงนี้ในการแสดงคอนเสิร์ต I Am... Yours
เดอะ แบทแมน

| เดอะ แบทแมน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: แมตต์ รีฟส์
เขียนบท:   แมตต์ รีฟส์  ปีเตอร์ เคร็ก 
สร้างจาก: ตัวละคร จาก ดีซี
อำนวยการสร้าง:   ดีแลน คลาร์ก  แมตต์ รีฟส์ 
นักแสดงนำ:   โรเบิร์ต แพตตินสัน  โซอี คราวิตซ์  พอล เดโน  เจฟฟรีย์ ไรท์  จอห์น ตรูตรูโร  ปีเตอร์ ซาร์สการ์ด  แอนดี เซอร์กิส  โคลิน ฟาร์เรล 
กำกับภาพ: เกร็ก ฟราเซอร์
ตัดต่อ:   วิลเลียม ฮอย  ไทเลอร์ เนลสัน 
ดนตรีประกอบ: ไมเคิล จะคีโน
บริษัทผู้สร้าง:   ดีซีฟิล์มส์  ซิกท์แอนด์ไอดาโฮโปรดักชันส์  ดีแลน คลาร์ก โปรดักชันส์  
ผู้จัดจำหน่าย: วอร์เนอร์บราเธอส์พิกเจอร์ส
วันฉาย:   3 มกราคม ค.ศ. 2022 (2022-01-03) (ลินคอล์นเซนเตอร์)    3 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-03) (ไทย)    4 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-04) (สหรัฐ) 
ความยาว: 176 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 185–200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 772.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เดอะ แบทแมน (อังกฤษ: The Batman) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโรฉายในปี ค.ศ. 2022 สร้างจากตัวละคร แบทแมน ของ ดีซีคอมิกส์ ภาพยนตร์สร้างโดย ดีซีฟิล์มส์, ซิกท์แอนด์ไอดาโฮและดีแลน คลาร์ก โปรดักชันส์ จัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอส์พิกเจอร์ส และเป็นการรีบูตแฟรนไชส์ภาพยนตร์ แบทแมน ภาพยนตร์กำกับโดย แมตต์ รีฟส์ โดยเขาเขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับ ปีเตอร์ เคร็ก แสดงนำโดย โรเบิร์ต แพตตินสัน เป็น บรูซ เวย์น / แบทแมน ร่วมกับ โซอี คราวิตซ์, พอล เดโน, เจฟฟรีย์ ไรท์, จอห์น ตรูตรูโร, ปีเตอร์ ซาร์สการ์ด, แอนดี เซอร์กิสและโคลิน ฟาร์เรล ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในปีที่สองของการต่อสู้กับอาชญากรรมของแบทแมน ในขณะที่เขาสำรวจการคอรัปชันภายในเมืองก็อตแธม เขาได้เผชิญหน้ากับฆาตกรต่อเนื่องที่มีชื่อว่า ริดเลอร์ (เดโน) ที่มุ่งเป้าไปที่กลุ่มชนชั้นสูงของเมืองก็อตแธม
ภาพยนตร์เริ่มต้นพัฒนาเมื่อปี ค.ศ. 2013 หลัง เบน แอฟเฟล็ก ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น แบทแมน ใน จักรวาลขยายดีซี ในปี ค.ศ. 2014 แอฟเฟล็ก เซ็นสัญญาเป็นผู้กำกับ, ผู้อำนวยการสร้าง, ผู้เขียนบทร่วมและนักแสดงนำใน เดอะ แบทแมน แต่แอฟเฟล็กถอนตัวออกจากโครงการและแมตต์ รีฟส์ เข้ามารับช่วงต่อ โดยได้เขียนบทใหม่และตัดการเชื่อมโยงกับจักรวาลขยายดีซี เขาพยายามสำรวจด้านนักสืบของแบทแมนมากกว่าภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ และดึงแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ในทศวรรษ 1970 และการ์ตูน เช่น "เยียร์วัน" (1987), เดอะลองฮาโลวีน (1996–97) และ อีโก (2000) แพตตินสันได้รับการคัดเลือกให้แสดงเป็นแบทแมน แทนที่แอฟเฟล็กในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 มีการคัดเลือกนักแสดงเพิ่มเติมจนถึงปลายปี ค.ศ. 2019 การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 ที่สหราชอาณาจักรและชิคาโก
เดอะ แบทแมน ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ลินคอล์นเซนเตอร์ในนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2022 และฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ภาพยนตร์ถูกเลื่อนฉายสองครั้งเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 จากกำหนดเดิมในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ภาพยนตร์ทำเงิน 770 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากทุนสร้าง 185–200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ห้าในปี ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ โดยชมในเรื่องการแสดง, การกำกับภาพ, การกำกับของรีฟส์, สไตล์ภาพ, ฉากโลดโผนและเนื้อเรื่อง แต่ติในเรื่องความยาวของภาพยนตร์ เดอะ แบทแมน ตั้งใจเปิดจักรวาลร่วมใหม่ด้วยภาพยนตร์ภาคต่อสองเรื่องกับละครโทรทัศน์แยกสองชุดซึ่งกำลังพัฒนาเพื่อลงใน เอชบีโอแม็กซ์
เรื่องย่อ

ในปีที่สองของการต่อสู้กับอาชญากรรมของแบทแมน เขาได้สำรวจการคอรัปชันที่เกิดขึ้นภายในเมืองก็อตแธมและมันเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเขาได้อย่างไรและเขาได้เผชิญหน้ากับฆาตกรต่อเนื่องที่มีชื่อว่า ริดเลอร์
นักแสดง

โรเบิร์ต แพตตินสัน เป็น บรูซ เวย์น / แบทแมน:
มหาเศรษฐีสันโดษ ผู้ที่ปกป้องเมืองก็อตแธมอย่างหมกมุ่นในฐานะศาลเตี้ยสวมหน้ากากเพื่อรับมือกับอดีตอันเจ็บปวดของเขา แบทแมนมีอายุประมาณ 30 ปีและยังไม่ได้เป็นนักสู้อาชญากรรมที่มีประสบการณ์ ในแบบที่ผู้กำกับ แมตต์ รีฟส์ ต้องการสำรวจตัวละครก่อนที่เขาจะกลายเป็นตัวละครที่ "สมบูรณ์แบบ" รีฟส์และแพตทินสันอธิบายว่าแบทแมนเป็น โรคนอนไม่หลับ ที่ไม่สามารถแยกแยะระหว่างบุคลิกของแบทแมนกับอัตลักษณ์สาธารณะ "ผู้สันโดษร็อคสตาร์" ของเขาในฐานะบรูซ รีฟส์เปรียบเทียบความหมกมุ่นของเขากับการเป็นแบทแมนเหมือนกับการติดยา แพตทินสันกล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะตั้งคำถามถึงธรรมชาติของความกล้าหาญ เนื่องจากแบทแมนมีข้อบกพร่องมากกว่าฮีโรทั่วไป และไม่สามารถควบคุมตัวเองได้, พยายามหาทางระบายความโกรธและ "สร้างความยุติธรรมในแบบของเขา" ออสการ์ โนวัก แสดงเป็น บรูซ เวย์น ในวัยเด็ก
โซอี คราวิตซ์ เป็น เซลีนา ไคล์ / แคตวูแมน:
แมวขโมย ที่ได้พบเจอกับแบทแมน คราวิตซ์เคยให้เสียงตัวละครเดียวกันในภาพยนตร์เรื่อง เดอะ เลโก้ แบทแมน มูฟวี่ (2017) คราวิตซ์กล่าวว่า แคตวูแมนนั้นแสดงถึงความเป็นผู้หญิงตรงข้ามกับแบทแมนที่แสดงถึงความเป็นผู้ชาย และเสริมว่าแบทแมนและแคตวูแมนนั้นถูกดึงดูดด้วยความปรารถนาที่จะ "ต่อสู้เพื่อคนที่ไม่มีใครที่เป็นคนต่อสู้เพื่อพวกเขา" คราวิตซ์ดึงแรงบันดาลใจจาก มิเชลล์ ไฟฟ์เฟอร์ ผู้แสดงเป็นแคตวูแมนในภาพยนตร์ แบทแมน รีเทิร์นส ตอน ศึกมนุษย์เพนกวินกับนางแมวป่า (1992) และการ์ตูน แบทแมน ในเนื้อเรื่องช่วง "เยียร์วัน" (1987)
พอล เดโน เป็น เอ็ดเวิร์ด แนชตัน / ริดเลอร์:
ฆาตกรต่อเนื่องหน้าใหม่ผู้เยาะเย้ยแบทแมนและตำรวจด้วยปริศนา รีฟส์ อธิบายว่า ริดเลอร์ใน เดอะ แบทแมน จะไม่เหมือนกับตัวละครที่ปรากฏมาก่อนหน้านี้ และการที่ตัวละครเป็นฆาตกรต่อเนื่อง นั้นได้รับแรงบันดาลใจจาก ฆาตกรจักรราศี
เจฟฟรีย์ ไรท์ เป็น เจมส์ กอร์ดอน:
 พันธมิตรของแบทแมนในสถานีตำรวจเมืองก็อตแธม ไรท์เป็นนักแสดงผิวสีคนแรกที่แสดงเป็นตัวละครนี้ ไรท์เตรียมตัวสำหรับบทบาทนี้ด้วยการอ่านหนังสือการ์ตูน แบทแมน: เดอะลองฮัลโลวีน (1996–1997)
จอห์น ตรูตรูโร เป็น คาร์มายน์ ฟาลโคน: เจ้าพ่ออาชญากรรมในเมืองก็อตแธม
ปีเตอร์ ซาร์สการ์ด เป็น กิล โคสัน: อัยการเขตของก็อตแธม
แบร์รี คีโอเกน เป็น สแตนลีย์ เมอร์เคิล: เจ้าหน้าที่ในสถานีตำรวจเมืองก็อตแธม
เจมี ลอว์สัน เป็น เบลลา รีอัล: ผู้สมัครนายกเทศมนตรีในเมืองก็อตแธม
แอนดี เซอร์กิส เป็น อัลเฟรด เพนนีเวิร์ท: พ่อบ้านและที่ปรึกษาของแบทแมน
โคลิน ฟาร์เรล เป็น ออสวอลด์ "ออซ" คอบเบิลพอต / เพนกวิน:
เจ้าพ่ออาชญากรรมที่หน้าตาเสียโฉม เขายังไม่ได้เป็นเจ้าพ่ออาชญากรรมเต็มตัวจากหนังสือการ์ตูนและไม่ชอบถูกเรียกว่าเพนกวิน ฟาร์เรลนั้นถูกแต่งหน้าแบบเทียมและสวมชุดอ้วน สร้างโดยศิลปินแต่งหน้า ไมก์ มาริโน โดยเขาเลือกสวมชุดอ้วนแทน หลังมีประสบการณ์ที่ไม่ดีกับการเพิ่มน้ำหนักให้กับละครโทรทัศน์เรื่อง เดอะนอร์ทวอเทอร์ ฟาร์เรลเวลาใส่สวมชุดแล้ว มักจะมีคน "จำไม่ได้" ว่าเป็นเขา เช่น เจฟฟรีย์ ไรท์และรูเพิร์ต เพนรี-โจนส์ ก็จำเขาไม่ได้ช่วงแรกในตอนที่เข้าฉากถ่ายทำ
นอกจากนี้ยังมี อเล็กซ์ เฟิร์นส์ แสดงเป็น ผู้บัญชาการ พีต ซาเวจ ขณะที่ กิล เปเรซ-อับราฮัม, ฝาแฝด ชาร์ลีและแม็กซ์ คาร์เวอร์, รูเพิร์ต เพนรี-โจนส์, และคอน โอ'นีล ได้รับการคัดเลือกให้แสดงในบทบาทที่ยังไม่เปิดเผย
การสร้าง > การพัฒนา > เบน แอฟเฟล็ก

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 เบน แอฟเฟล็ก ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น บรูซ เวย์น / แบทแมน ในภาพยนตร์หลายเรื่องที่ดำเนินเรื่องอยู่ในจักรวาลขยายดีซี เขาเปิดตัวในภาพยนตร์ แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม (2016) ต่อมาเขาปรากฏตัวใน ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย (2016) และ จัสติซ ลีก (2017) ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 วอร์เนอร์บราเธอส์ เปิดเผยแผนการสร้างภาพยนตร์เดี่ยวของแบทแมน โดยมีแอฟเฟล็กแสดงนำ และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 เขาอยู่ระหว่างการเจรจาเพื่อกำกับและร่วมเขียนบทภาพยนตร์กับ เจฟฟ์ จอห์นส การถ่ายทำคาดว่าจะเริ่มต้นหลังแอฟเฟล็กทำภาพยนตร์ ลีฟ บาย ไนท์ (2016) เสร็จ
แอฟเฟล็กและจอห์นส์ร่างบทแรกเสร็จในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 จอห์นส์บอกเป็นนัยว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะสำรวจการเสียชีวิตของ โรบิน ซึ่งถูกบอกใบ้ไว้ใน แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน ที่งานซีนีมาคอนในเดือนเมษายน ผู้บริหารสูงสุดของวอร์เนอร์บราเธอส์ เควิน สึจิฮาระ ยืนยันว่าภาพยนตร์กำลังเดินหน้าโดยมีแอฟเฟล็กเป็นผู้กำกับ ในเดือนต่อมา เจเรมี ไอเอินส์และโจ แมงแกเนียลโล ยืนยันว่าจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ โดยแมงแกเนียลโลแสดงเป็นเดธสโตรกและ จาเรด เลโท แสดงความสนใจในการกลับรับบทเดิมของเขาเป็น โจ๊กเกอร์ จากใน ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย  แอฟเฟล็กเปิดเผยว่าชื่อเรื่องภาพยนตร์คือ เดอะ แบทแมน ในเดือนตุลาคม และในเดือนธันวาคม เขากล่าวว่าการถ่ายทำจะเริ่มต้นในช่วงกลางปี ค.ศ. 2017 กำหนดฉายปี ค.ศ. 2018 ในเดือนนั้น ภาคต่อของ จัสติซ ลีก ได้ถูกเลื่อนออกไปเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับ เดอะ แบทแมน อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 แอฟเฟล็กกล่าวว่าภาพยนตร์ยังไม่มีบทและเขาอาจจะไม่ได้กำกับ แม้ว่าแอฟเฟล็กจะยืนยันอีกครั้งถึงความมุ่งมั่นในกำกับ หลังเขาปรากฏตัวในรายการ จิมมี คิมเมล ไลฟ์! แต่ในสิ้นเดือน เขาตัดสินใจถอนตัวออกจากตำแหน่งผู้กำกับและผู้เขียนบท ถึงกระนั้น เขากล่าวว่าเขายังคงแสดงนำและอำนวยการสร้าง ณ จุดนี้ คริส เทอร์ริโอ ได้ส่งบทภาพยนตร์ที่เขียนใหม่
บทภาพยนตร์ของแอฟเฟล็กนั้น ดำเนินเรื่องหลังเหตุการณ์ใน แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม และ จัสติซ ลีก  มีเนื้อเรื่องเป็นต้นฉบับที่ใช้องค์ประกอบของหนังสือการ์ตูนเป็นแรงบันดาลใจ แอฟเฟล็กกล่าวว่าเหมือนกับที่ แซ็ก สไนเดอร์ ทำใน แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน  รอเบิร์ต ริชาร์ดสัน เคยเป็นผู้กำกับภาพในช่วงแรกของการพัฒนา กล่าวว่า บทภาพยนตร์ของแอฟเฟล็กดำเนินเรื่องหลัก ๆ อยู่ในอาร์แคมอะไซลัมและต่อสู้กับความวิกลจริต ในบทภาพยนตร์นั้น เดธสโตรกวางแผนที่จะหลบหนีออกจากอาร์แคมเพื่อทำร้ายแบทแมนและทำให้เขาอ่อนแอ โดยบทภาพยนตร์ได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือการ์ตูน อาร์แคมอะไซลัม: อะซีเรียสเฮาส์ออนซีเรียสเอิร์ท (1989) และ "ไนต์ฟอล" (1992–1994), เช่นเดียวกับวิดีโอเกม แบทแมน: อาร์แคมอะไซลัม (2009) แมงแกเนียลโล อธิบายว่า เดธสโตรกเชื่อว่าแบทแมนมีส่วนที่ทำให้ลูกชายของเขาเสียชีวิต และในบทภาพยนตร์ เดธสโตรกได้ทำลายชีวิตของแบทแมนอย่างเป็นระบบและฆ่าคนที่ใกล้ชิดเขาเหมือน "ตัวร้ายในภาพยนตร์แนวสยองขวัญ" แมงแกเนียลโล ระบุว่าบทภาพยนตร์นั้นคล้ายคลึงกับ เกมตาย...ต้องไม่ตาย (1997) ของ เดวิด ฟินเชอร์ ตัวละคร แบทเกิร์ล วางแผนว่าจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ในฉากไคลแมกซ์ เพื่อช่วยแบทแมนในขณะที่เขากำลังต่อสู้กับเดธสโตรกผ่านถนนของก็อตแธม สไนเดอร์ตื่นเต้นกับเนื้อเรื่องนี้ และได้ถ่ายทำฉากที่ เล็กซ์ ลูเธอร์ (เจสซี ไอเซนเบิร์ก) ได้เปิดเผยตัวจริงของแบทแมนให้กับเดธสโตรก เป็นการช่วยสร้างเนื้อเรื่องส่งต่อให้กับ เดอะ แบทแมน ซึ่งปรากฏในฉากหลังเครดิตของ จัสติซ ลีก แต่ฉากนี้ถูกเปลี่ยนช่วงหลังการถ่ายทำ โดยพูดถึง อินจัสติซลีก แทน แต่ฉากเดิมก็ได้รับการกูกลับคืนมาและปรากฏอยู่ใน จัสติซ ลีก ของ แซ็ก สไนเดอร์ (2021)
การสร้าง > ก่อนการถ่ายทำ

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 โรเบิร์ต แพตตินสัน, นิโคลัส เฮาลต์, อาร์มี แฮมเมอร์และแอรอน เทย์เลอร์-จอห์นสัน อยู่ในรายชื่อนักแสดง ที่จะมาแทน เบน แอฟเฟล็ก ในบทแบทแมน โดยมีแพตตินสันเป็นตัวเต็ง รีฟส์เริ่มพิจารณาแพตตินสันในช่วงแรกของการพัฒนา แต่ไม่แน่ใจว่าเขาต้องการมีส่วนร่วมหรือไม่และไม่ได้ติดต่อกับเขา การหลีกเลี่ยง "ภาพยนตร์แฟรนไชส์ของสตูดิโอขนาดใหญ่" ของแพตตินสัน หมายความว่าเขายังไม่เคยปรากฏตัวในโครงการใด ๆ ของมาร์เวลสตูดิโอซึ่งเป็นคู่แข่งเลย ทำให้วอร์เนอร์บราเธอร์สนั้นถูกใจเขา เฮาลต์เป็นคู่แข่งคนอื่นที่สำคัญ ของบทบาทนี้ เฮาลต์เคยปรากฏตัวภาพยนตร์ชุด X-เม็น ที่ดัดแปลงจากการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งไม่ได้ดำเนินเรื่องในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลของมาร์เวลสตูดิโอ และคิตระบุว่า "เฮาลต์ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับภาพยนตร์เหล่านั้น แต่ไม่มีใครจำได้" เนื่องจากการแต่งหน้าของเขา
รีฟส์ "ใช้เวลาหลายชั่วโมงในการตรวจสอบผลงานของนักแสดงสองคน" และเขาพบกันพวกเขาทั้งสองในเดือนเมษายน ในวันที่ 20 พฤษภาคม ทั้งสองคนบินไป เบอร์แบง, แคลิฟอร์เนีย เพื่อนทดสอบหน้ากล้อง รีส์เลือกแพตตินสัน เพราะ "ต้องการสิ่งที่เฉพาะเจาะจงอย่างมาก" และวันที่ 31 พฤษภาคม แพตตินสันได้รับการคัดเลือก ข่าวการคัดเลือกนักแสดงของแพตตินสันนั้นรั่วไหล ก่อนที่เขาจะทดสอบหน้ากล้องไม่นานนัก โดยแพตตินสันเล่าว่า "ผมแม่งโคตรโกรธ ทุกคนหงุดหงิดมาก ทุกคนตื่นตระหนกจากทีมของผม ผมคิดว่ามันกันทุกอย่างระเบิดหายไปทั้งหมด" การคัดเลือกนักแสดงได้รับตอบรับที่รุนแรงจากแฟน ๆ แบทแมน มีบางคนตั้งคำร้องใน Change.org เพื่อให้เปลี่ยนนักแสดงกลับเป็นคนเดิม แต่แพตตินสันกล่าวว่า เขาพบว่าการตอบรับนั้น "ทำลายความรู้สึกน้อยกว่าที่ผมคาดหวังเอาไว้ [...] มันสนุกกว่ามากเมื่อคุณเป็นมวยรอง ไม่มีความคาดหวังจากคุณ"
เจฟฟรีย์ ไรท์ เข้าสู่การเจรจาเพื่อเล่นเป็น เจมส์ กอร์ดอน ในเดือนกันยายน และ โจนาห์ ฮิลล์ เข้าสู่การเจรจาเพื่อเล่นเป็น ริดเลอร์ หรือ เพนกวิน ในเดือนตุลาคม ไรท์ได้รับคัดเลือกแต่ฮิลล์ออกจากการเจรจา จัสติน โครลล์ ของ วาไรตี รายงานว่า ฮิลล์ต้องการค่าตัวเป็นจำนวนเงิน 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จำนวนเงินมากกว่าที่แพตตินสันจะรับได้ถึงสองเท่า คิตเขียนว่าวอร์เนอร์บราเธอส์และฮิลล์ ไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะรับบทใด โซอี คราวิตซ์ ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น เซลีนา ไคล์ / แคตวูแมน (กลับมารับบทเดิมของเธอจากภาพยนตร์เรื่อง เดอะ เลโก้ แบทแมน มูฟวี่ ในปี ค.ศ. 2017) หลังทดสอบหน้ากล้องกับแพตตินสัน อนา เดอ อาร์มาส, เอลลา บาลินสกาและเอซา กอนซาเลซ เข้ามาแข่งขันเพื่อบทบาทนี้ด้วย พอล เดโน ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็นริดเลอร์หลังจากนั้นไม่นาน มีการเปิดเผยว่า แมตต์สัน ทอมลิน ได้เข้าร่วมโครงการเพื่อเขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับรีฟส์ ในเดือนพฤศจิกายน แอนดี เซอร์กิส, โคลิน ฟาร์เรลและจอห์น ตรูตรูโร ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็น อัลเฟรด เพนนีเวิร์ท, เพนกวินและคาร์มายน์ ฟาลโคน ตามลำดับ เจมี ลอว์สัน เข้าร่วมกับนักแสดงเป็นนักการเมือง ปีเตอร์ ซาร์สการ์ด ได้รับคัดเลือกในเดือนธันวาคม
การฉาย

เดอะ แบทแมน ออกฉาย 4 มีนาคม ค.ศ. 2022 ในสหรัฐโดย วอร์เนอร์บราเธอส์ แต่เดิมกำหนดฉายวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ก่อนจะเลื่อนไปเป็นวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2021 และเลื่อนเป็นวันฉายปัจจุบัน วอร์เนอร์บราเธอส์ปรับวันฉายทั้งสองครั้งเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
แหล่งข้อมูลอื่น

เดอะ แบทแมน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เบน แอฟเฟล็ก ในตอนแรกถูกกำหนดให้กำกับ, เขียนบท, อำนวยการสร้างและแสดงนำใน เดอะ แบทแมน แต่เขาออกจากโครงการในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เนื่องจากปัจจัยหลายอย่างรวมกัน
แมตต์ รีฟส์ เข้ามารับหน้าที่เป็นผู้กำกับและผู้เขียนร่วมแทนแอฟเฟล็กและปรับปรุงภาพยนตร์ให้เล่าเรื่องราวของแบทแมนในช่วงเริ่มต้นอาชีพของเขา
โรเบิร์ต แพตตินสัน (ภายถ่ายในปี 2017) ได้รับคัดเลือกแสดงเป็นแบทแมน แทนที่ เบน แอฟเฟล็ก ในเดือนพฤษภาคม 2019
เดอะดอกเตอร์

| เดอะดอกเตอร์ |
| --- | --- |
ตัวละครใน ดอกเตอร์ฮู
ปรากฏครั้งแรก: An Unearthly Child
สร้างโดย: Sydney Newman
แสดงโดย: นำแสดงโดย:  William Hartnell (1963–66)  Patrick Troughton (1966–69)  Jon Pertwee (1970–74)  Tom Baker (1974–81)  Peter Davison (1982–84)  Colin Baker (1984–86)  Sylvester McCoy (1987–89)  Paul McGann (1996)  Christopher Eccleston (2005)  David Tennant (2005–10)  Matt Smith (2010–13)  Peter Capaldi (2014–2017)  Jodie Whittaker (2018–ปัจจุบัน)  อื่นๆ:  John Hurt (2013) 
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: จ้าวแห่งกาลเวลา
ดาวบ้านเกิด: แกลลิเฟรย์
ร่างเกิดใหม่:  คนที่หนึ่ง  คนที่สอง  คนที่สาม  คนที่สี่  คนที่ห้า  คนที่หก  คนที่เจ็ด  คนที่แปด  สงคราม  คนที่เก้า  คนที่สิบ  คนที่สิบเอ็ด  คนที่สิบสอง  คนที่สิบสสาม 
เดอะดอกเตอร์ (อังกฤษ: The Doctor) เป็นตัวละครหลักและตัวละครสำคัญของภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องแนววิทยาศาสตร์ของบีบีซีเรื่อง ดอกเตอร์ฮู แล้วยังมีส่วนร่วมในภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องภาคแยก, นวนิยายภาคแยกอีกมากมาย, ละครวิทยุ และหนังสือการ์ตูนที่เชื่อมโยงกับภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้
ในภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องเรื่องนี้ "เดอะดอกเตอร์" คือนามแฝงของมนุษย์ต่างดาวอายุนับร้อยปี(ปัจจุบันนับอายุตามคำของด็อกเตอร์ที่ 12 คือ อายุราวๆ 2100+ และในอีกแง่ที่นับตามเวลาที่ติดในเดอะแมทริตช์แห่งการสำนึกบาป คือ อายุราว 1200+ ล้าน)ผู้ที่สามารถไปที่ไหนก็ได้ในกาลเวลาและอวกาศโดยทาร์ดิส (TARDIS) กับคู่หูของเขา
นับตั้งแต่ภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้ออกอากาศในปี ค.ศ.1963 ตัวละครนี้ก็ถูกนำแสดงโดยนักแสดงถึงสิบสองคน การเปลี่ยนนักแสดงได้รับการอธิบายในภาพยนตร์ชุดเกี่ยวกับ "การเจริญทดแทน" โดยเผ่าพันธุ์ของเขามีความสามารถในการเปลี่ยนและฟื้นฟูเซลล์ที่เสียหายหลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัส
ดอกเตอร์รุ่นล่าสุดในตอนนี้นั่นก็คือ ดอกเตอร์รุ่นที่สิบสอง นำแสดงโดยปีเตอร์ คะแพลดี ผู้ที่มารับบทต่อจากแมตต์ สมิท จากตอน "เดอะไทม์ออฟเดอะดอกเตอร์" ซึ่งเป็นตอนพิเศษช่วงคริสต์มาสในปี ค.ศ. 2013  นักแสดงนำคนอื่น ๆ ก็ล้วนแต่มีประสบการณ์ในการแสดงละครเวทีและละครเสียง รวมถึงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อีกด้วย
ตัวละครนี้เป็นที่รู้จักกันดีในสาธารณะเนื่องจากการได้รับคะแนนเสียงจากประชาชนใน "Britain's favourite alien"
ประวัติตัวละคร

ภายในเรื่อง เดอะดอกเตอร์คือจ้าวแห่งกาลเวลาจากดาวแกลลิเฟรย์ ที่ท่องไปใน กาลเวลาและอวกาศ ในเครื่องข้ามมิติที่ "ข้างในใหญ่กว่าข้างนอก" ทาร์ดิส (ย่อมาจาก : เวลาและมิติสัมพันธภาพในอวกาศ) ซึ่งภายนอกจะเป็นป้อมตำรวจในรูปแบบของตู้โทรศัพท์จากปี ค.ศ.1963 และยังคงสภาพแบบนั้นตลอดทั้งภาพยนตร์ชุด เผ่าพันธุ์ของเขาอุทิศตนให้กับการดูแลควบคุมทั้งเรื่องการเดินทางท่องเวลาและอวกาศให้ปราศจากภัยคุกคามต่างๆ ดอกเตอร์เลือกที่จะทิ้งบ้านของเขาโดยขโมยยานทาร์ดิสที่เสื่อมสภาพแล้วจากที่ได้เผยมาในปี ค.ศ.1969 ตอน The War Games และยังปรากฏในตอน "The Name of the Doctor" กับพาหนะของเขา ดอกเตอร์มักจะท่องจักรวารไปพร้อมกับ คู่หูชาวมนุษ์ที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของผู้ชมซึ่งจะเป็นคนคอยถามคำถามที่สงสัยและดอกเตอร์ก็จะเป็นคนตอบคำถามนั้นๆ
"ดอกเตอร์" คือชื่อเรียกแทนตัวเองที่เขาได้เลือกไว้ โดยภายในช่วงหลังของซีรีส์ชุดใหม่โดยเฉพาะในช่วงของผู้ดำเนินรายการอย่างสตีเว่น มอฟแฟตจะดำเนินเรื่องเกี่ยวกับผลกระทบอันร้ายแรงที่เกิดขึ้นถ้าหากมีคนได้เอ่ยชื่อจริงของดอกเตอร์ ซึ่งก็ได้ดำเนินเรื่องอยู่ภายในตอน "The Time of the Doctor"
สื่อต่างๆ ได้เสนอคำอธิบายเอาไว้ว่าชื่อจริงของเขานั้นไม่สามารถออกเสียงได้โดยมนุษย์ ในตอน "The Name of the Doctor" ดอกเตอร์รุ่นที่สิบเอ็ดได้บอกกับคู่หูของเขา คลาร่า ออสวอลด์ ว่าชื่อ "ดอกเตอร์" เป็นคำมั่นสัญญาที่เขาสร้างขึ้น และเผยอยู่ในตอน "The Day of the Doctor" : "ไม่กระทำโหดร้ายหรือขลาดตาขาว ไม่ยอมแพ้แม้คราวสิ้นหวัง"
งานของเดอะด็อคเตอร์ในปัจจุบันได้แก่ ภารโรง(ในโลก) และ ประธานาธิบดีสูงสุดแห่งสภาจ้าวเวลาสูงสุดและดาวกัลลิเฟรย์ภายหลังการปฏิวัติขับไล่ประธานาธิบดีคนก่อนและคนแรกแห่งกัลลิเฟรย์ ราซิลอน (ด็อกเตอร์เคยดำรงตำแหน่งนี้ในร่างอวตารที่ 4และ5 ในช่วงสั้นๆ) และเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโลก(ชั่วคราว)ในเหตุการณ์ไซเบอร์แมนโดยการนำของเดอะมาสเตอร์ในร่างผู้หญิงและเหตุการณ์สนธิสัญญาไซกอน
ประวัติตัวละคร > ชีวิตในวัยเด็ก

ช่วงชีวิตของดอกเตอร์ในวัยเด็กสมัยยังอยู่กัลลิเฟรย์ได้ถูกเอ่ยถึงน้อยมาก ภาพยนตร์ชุดสมัยดั้งเดิมได้กล่าวถึงช่วงเวลาที่เขายังเรียนอยู่ในสถานศึกษาและวีรกรรมอันโด่งที่เคยก่อไว้กับไพโดเนี่ยนนักศึกษาของจ้าวแห่งกาลเวลา 
ในตอน "The Sound of Drums" ดอกเตอร์ได้กล่าวถึงการทำพิธีรับเข้าเป็นนักศึกษาของโรงเรียนว่า ตอนอายุครบแปดปี เหล่าจ้าวแห่งกาลเวลาในวัยเด็ก จะต้องมองเข้าไปในช่องว่างระหว่างกาลเวลาและอวกาศเพื่อที่จะดูไทม์วอร์เท็กซ์ บ้างก็ได้รับแรงบัลดาลใจ บ้างก็เสียสติ (ซึ่งก็ได้เกิดขึ้นกับศัตรูของเขา เดอะ มาสเตอร์) และบ้างก็วิ่งหนีไป เมื่อลองถามว่าเขาอยู่กลุ่มไหน ดอกเตอร์ตอบกลับมาว่า "อ๋อ ก็กลุ่มที่วิ่งหนีจากมันนั่นแหละ และผมก็ไม่เคยหยุดเลยด้วย!"
เหล่านักเรียนในสถานศึกษา เขาได้ถูกสอนโดยจ้าวแห่งอนาคตโบรูซาและอาซเมลรวมถึงมาสเตอร์เพื่อนในวัยเด็กของดอกเตอร์ที่กลายมาเป็นศัตรูของเขาในภายหลังในช่วงของดอกเตอร์คนที่สามและยังคงเป็นศัตรูของเขาสืบเนื่องมาจนได้มากลับตัวกลับใจในตอน The End of Time ตอนสุดท้ายของดอกเตอร์คนที่สิบ
ประวัติตัวละคร > ครอบครัว

การกล่าวถึงครอบครัวของดอกเตอร์ในชุดภาพยนตร์มีน้อยมาก ในระหว่างช่วงสองปีแรกเขาได้ท่องเที่ยวไปกับหลานของเขา ซูซาน ฟอร์แมน, แล้วเธอก็ยังได้ปรากฏตัวอีกครั้งในตอน The Five Doctors, ภายในตอน "Smith and Jones" เขาได้กล่างถึงว่าเขามีน้องชาย, ในช่วงชีวิตที่สอง เมื่อเขาถูกถามเกี่ยวกับครอบครัวของเขา เขาตอบกลับมาว่า ความทรงจำของเขานั้นยังมีเรื่องราวของครอบครัวของเขาอยู่ภายในหัว (The Tomb of the Cybermen), ในตอน The Curse of Fenric ดอกเตอร์คนที่เจ็ดกลับตอบมาว่าเขาไม่รู้ ในภาพยนตร์ปี 1996 เขาได้บอกว่าแม่ของเขานั้นเป็นมนุษย์ มีหลายต่อหลายครั้งหลังจากที่เขาโดนถามเกี่ยวกับเรื่องของครอบครัวเขาก็จะเปลี่ยนหัวข้อการสนทนาใหม่ อย่างเช่นในตอน "Fear Her", "The Beast Below" และ "A Good Man Goes to War" ภายในตอน 
"The Empty Child" ดร.คอนสแตนตินได้บอกกับเขาว่า "ก่อนที่สงครามนี้จะเริ่มขึ้น ผมเป็นทั้งคุณพ่อและคุณปู่ ในตอนนี้ผมกลับไม่ใช่ทั้งคู่แต่ว่าผมก็ยังเป็นคุณหมออยู่" ดอกเตอร์คนที่เก้าตอบกลับมาว่า "ผมเข้าใจความรู้สึกนั้น"
ใน The End of Time บุคคลลึกลับที่มีชื่อปรากฏในเครดิตท้ายเรื่องเพียงแค่ว่า "ผู้หญิง" ได้ปรากฏตัวต่อ วิลเฟรด มอตต์ ตลอดทั้งสองตอน ต่อมาก็ได้ถูกเผยว่าเธอเป็นจ้าวแห่งการเวลาที่ไม่เห็นด้วย เป็นฝ่ายค้านต่อสภาสูงของจ้าวแห่งการเวลาที่วางแผนหลบหนีในสงครามแห่งกาลเวลา เมื่อเธอเผยใบหน้าของเธอต่อดอกเตอร์ การตอบสนองของดอกเตอร์ระบุได้ว่าเขานั้นรู้จักกับเธอ จูลี่ การ์ดเนอร์ ได้อธิบายไว้ว่าจ้าวแห่งกาลเวลาคนนั้นคือแม่ของดอกเตอร์ แต่ว่าทั้งเธอและรัสเซล ที. เดวีส์ ก็ไม่ปรารถนาที่จะเผยตัวตนของเธอให้แน่ชัด หลังจากนั้นวิลเฟรดก็ได้ถามคำถามกับดอกเตอร์ไปว่าเธอคือใคร ดอกเตอร์กลับหลีกเลี่ยงไม่ยอมตอบคำถามนั้น ทำให้เรื่องทั้งหมดไม่กระจ่าง ในดอกเตอร์ฮู: The Writer's Tale – บทสุดท้าย รัสเซล ที เดวีส์ ก็ได้มาเผยว่าเขาได้สร้างตัวละครนั้นให้เป็นแม่ของดอกเตอร์และนี่คือสิ่งที่นักแสดง แคร์ บลูม ได้กล่าว
สันนิษฐานได้ว่าดอกเตอร์นั้นได้แต่งงานกับคุณย่าของซูซาน รวมถึงช่วงของผู้เขียนบท สตีเว่น มอฟแฟต, ดอกเตอร์ในตอน "The Wedding of River Song" เขาได้แต่งงานกับสหายหรือคนรักของเขาอย่าง ริเวอร์ ซอง ภายในช่วงปีที่เจ็ดอย่างตอน "The Angels Take Manhattan" ทั้งดอกเตอร์และริเวอร์ได้ยืนยันว่าทั้งคู่ได้แต่งงานกันแล้ว ก่อนหน้านั้นในตอน The End of Time ได้เอ่ยถึงเกี่ยวกับดอกเตอร์คนที่สิบซึ่งได้อภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ซึ่งก็หมายความได้ว่าทั้งคู่นั้นได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง ดอกเตอร์ได้เคยพูดติดตลกเอาไว้ว่า "ชื่อเล่นของเธอ พระราชินีผู้พรหมจรรย์ ไม่มีอีกต่อไปแล้ว" การอภิเษกสมรสของทั้งคู่ได้ปรากฏในตอน "The Day of the Doctor" ระหว่างการตามหา ไซกอนส์ ในปี 2010 ตอนพิเศษวันคริสต์มาส "A Christmas Carol" ดอกเตอร์คนที่สิบเอ็ดก็ได้แต่งงานโดยบังเอิญกับ มาริลิน มอนโร แต่ผู้เขียนบทอย่างสวีเว่น มอฟแฟตกลับไม่นับรวมพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 กับ มาริลิน มอนโรว่าเป็นภรรยาของดอกเตอร์