stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไรน่าน อรุณรังษี

| ไรน่าน อรุณรังษีท> ช., จ.ม..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 21 เมษายน พ.ศ. 2485 อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ประเทศไทย
เสียชีวิต: 5 สิงหาคม พ.ศ. 2552 (67 ปี) โรงพยาบาลเลิดสิน กรุงเทพมหานคร

ไรน่าน อรุณรังษี (21 เมษายน พ.ศ. 2485 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2552) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง
ประวัติ

ไรน่าน เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2485 ที่อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เป็นชาวไทยมุสลิม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอาลีการ์มุสลิม ประเทศอินเดีย และระดับปริญญาเอก สาขาปรัชญาและศาสนา จากมหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
งานการเมือง

นายไรน่าน เข้าสู่แวดวงการเมืองในช่วงของเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ขณะที่จบการศึกษาปริญญาโท เมื่อได้เดินทางกลับมาสู่ประเทศไทย และร่วมกับเพื่อน ๆ จัดตั้งหนังสือพิมพ์ธงไทย, เพชรไทย  และมหาราษฎร์ ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์แนวซ้าย เรียกร้องรัฐธรรมนูญ และขับไล่รัฐบาลในสมัยนั้น ภายหลังเหตุการณ์ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ร่วมร่างรัฐธรรมนูญฉบับ ปี พ.ศ. 2517
จากนั้นได้ร่วมกับ บุญสนอง บุณโยทยาน ก่อตั้งพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) ในจังหวัดพัทลุง เมื่อปี พ.ศ. 2519 ซึ่งไรน่าน ได้รับเลือกตั้ง
หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2522 ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เขตหนองจอก, มีนบุรี,   ลาดกระบัง, บางเขน แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้นได้เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ ตะวันใหม่
นายไรน่าน ถือเป็นนักแปลหนังสือ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหนังสือเกี่ยวกับปรัชญาศาสนาอิสลามหลายต่อหลายเรื่อง อาทิ รุไบยาตของโอมาร์ คัยยาม และ อิสลาม : ศาสนา ปรัชญา และวิทยาศาสตร์ ซึ่งได้รับเลือกเป็น 100 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย สาขาสารคดีและความรู้ทั่วไปด้วย รวมถึงเป็นอาจารย์พิเศษในสถาบันการศึกษาหลายแห่งอีกด้วย
จากนั้น ได้รับคัดสรรเป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) ในปี พ.ศ. 2551 ในภาควิชาชีพ
นายไรน่าน ถึงแก่กรรมเมื่อเวลา 16.30 ของวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ด้วยโรคถุงลมโป่งพอง ที่โรงพยาบาลเลิดสิน กรุงเทพมหานคร สิริอายุได้ 67 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
คาเมล

| คาเมล |
| --- | --- |
ตัวละครใน ซีรีส์โปเกมอน 
คาเมล (ญี่ปุ่น: カメール; โรมาจิ: Kamēru; ทับศัพท์: Kameil) หรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า วอร์เทอร์เทิล (อังกฤษ: Wartortle) เป็นโปเกมอนเต่า และเป็นร่างพัฒนาของเซนิกาเมะ มันมีลักษณะที่ดูน่ากลัวขึ้นเล็กน้อย นอกเหนือจากความสูงและน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นแล้ว มันยังมีสีที่คล้ำขึ้น มีนัยน์ตาที่เล็กลง และมีเขี้ยวเล็กๆอยู่ที่ปาก กระดองของมันอาจจะมีร่องรอยจากการต่อสู้ ซึ่งคาเมลมักเสาะหาอย่างเต็มใจ คาเมลยังมีหูที่ดูเหมือนขนนกหนึ่งคู่ และหางมีสีขาว ปุยนุ่ม และยาวเกินที่จะหดอยู่ในกระดองได้ รยางค์นี้ช่วยให้คาเมลว่ายน้ำได้อย่างมาก โดยทำหน้าที่เหมือนครีบหรือไม้พาย หางของคาเมลดูจะเป็นของสะสมมูลค่าสูง เป็นเหตุให้คนล่ามัน ทำให้จำนวนประชากรลดลง สาเหตุของการ รุกล้ำนี้อาจเกิดจากหางของคาเมลเป็นสัญลักษณ์ของความอายุยืนในโลกโปเกมอน ว่ากันว่าทำให้สิ่งมีชีวิตอยู่ได้หลายพันปี
ในอนิเมะ คาเมลปรากฏตัวครั้งแรกขณะที่คาเมลป่าตัวหนึ่งพบกับซาโตชิและเพื่อน ๆ บนเกาะซินนาบาร์ หรือเกาะกุเร็น ขณะกำลังหาความช่วยเหลือให้ฝูงเซนิกาเมะ คาเมล และคาเม็กซ์ ผู้นำ ต่างหลับใหลอย่างลึกลับ คาเมลอีกหลาย ๆ ตัวปรากฏว่าเป็นโปเกมอนดับเพลิง และเซนิกาเมะของซาโตชิที่เป็นนักดับเพลิงกิตติมศักดิ์จากบ้านเกิดของมัน กลายเป็นคู่ปรับกับผู้นำ สุดท้ายแล้ว ฮารุกะ เพื่อนอีกคนของซาโตชิ ได้รับเซนิกาเมะจากศาสตราจารย์โอคิโดะในตอน ศูนย์วิจัยโอคิโดะ รวมพลทุกคน! (The Right Place and the Right Mime) เซนิกาเมะของฮารุกะอายุน้อยและขี้ขลาด ในมังงะโปเกมอนสเปเชียล กรีนมีคาเมลตัวหนึ่ง พัฒนาร่างจากเซนิกาเมะตัวที่เธอขโมยจากศาสตราจารย์โอคิโดะ คาเมลของกรีนมีนิสัยเจ้าเล่ห์เหมือนกรีน จากนั้นมันก็พัฒนาร่างเป็นคาเม็กซ์
บรรณาธิการเว็บไซต์เกมส์เรดาร์ เบร็ตต์ เอลสตัน เปรียบคาเมลกับฟุชิงิโซ และลิซาร์โด บรรยายว่าเป็นจุดพักการเดินทาง (pit stop) ไปสู่โปเกมอนที่ทรงพลัง
88ไรซิง

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทเอกชน
อุตสาหกรรม: ความบันเทิงทางดนตรี สื่อมวลชน
ก่อตั้ง: 2015; 10 ปีที่แล้ว (2015)
ผู้ก่อตั้ง: ฌอน มิยาชิโร, เจสัน มา
สำนักงานใหญ่: นครนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
บุคลากรหลัก: Sean Miyashiro (CEO)
พนักงาน: 70
บริษัทในเครือ: Paradise Rising (Philippines) 88INFINITY (Japan) W8VES (China) SEVENATION (China) Sunrise Club (China) DAYDREAM (China) PLAYGROUND (China) House of Jade FLUXGEN NewSounds Family (China) Infinite Thrills
เว็บไซต์: 88rising.com
88ไรซิง (อังกฤษ: 88rising; เขียนเป็น 88⬆; ชื่อเดิม: CXSHXNLY (อ่านว่า "แคช โอนลี่" (Cash only))) เป็นบริษัทค่ายเพลงสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งโดยฌอน มิยาชิโร และ เจสัน มา ในปี 2015 มิยาชิโรอธิบายในเว็บไซต์ว่าเป็น "บริษัทที่บริหารจัดการแบบผสมผสาน ทั้งบริหารค่ายเพลง การผลิตวีดิทัศน์ และทำการตลาด"
บริษัทนี้ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วจากการเป็นแพลตฟอร์มดนตรีและค่ายเพลงให้กับศิลปินชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียโดยเฉพาะ เช่น โจจิ, คีท แอพ, ริช ไบรอัน และ นิกิ ซึ่งเป็นความตั้งใจตั้งแต่แรกเริ่มของมิยาชิโรที่มองเห็นความสามารถของศิลปินเอเชียที่มีไม่ต่างจากศิลปินในกระแสหลัก แต่ขาดพื้นที่ในการส่งเสริมพวกเขา จึงเปิดค่ายเพลงขึ้น โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครนิวยอร์กของสหรัฐ และมีสำนักงานสาขาอีกสองแห่งในลอสแองเจลิสของสหรัฐ และเซี่ยงไฮ้ของประเทศจีน ส่วนชื่อค่ายมาจากการนำตัวเลข 88 ซึ่งในวัฒนธรรมเอเชีย ชาวเอเชียถือว่าเป็นเลขนำโชค มารวมกับคำว่า Rising ซึ่งแปลว่า "การลุกขึ้น" เป็นการอนุมานว่าชาวเอเชียกำลังจะลุกขึ้นมาสร้างผลงานในระดับโลก มิยาชิโรยังเคยกล่าวไว้อีกว่า 88ไรซิง เปรียบเสมือน "ดิสนีย์แห่งฮิปฮอปเอเชีย"
ในปี 2019 88ไรซิง ได้รับรางวัลค่ายเพลงแห่งปีจากเน็ตอีส หนึ่งในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งเพลงที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน
นอกเหนือจากกลุ่มศิลปินหลักแล้ว บริษัทยังได้ร่วมงานกับศิลปินอื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก เช่น KOHH, ซีแอล, ดีพีอาร์ ไลฟ์, อีเยจิ, ภูมิ วิภูริศ, เวอร์เบิล, ฮิการุ อูตาดะ, มิลลิ และ โฟร์อีฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  มิวสิกเบรนซ์ ค่ายเพลง
วิภูแถลง พัฒนภูมิไท

| วิภูแถลง พัฒนภูมิไท |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 (73 ปี) จังหวัดพัทลุง
พรรคการเมือง: ไทยรักษาชาติ

วิภูแถลง พัฒนภูมิไท ชื่อเดิม แถลง รองขุน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย เป็นชาวพัทลุง ผู้ก่อตั้งและเป็นโฆษกกลุ่มคนวันเสาร์ไม่เอาเผด็จการ ที่ออกมาเคลื่อนไหวต่อต้าน คมช. เป็นแนวร่วมกับกลุ่มวิทยุชุมชนคนรักทักษิณของชินวัตร หาบุญผาด ต่อมาเข้าร่วมเป็น 1 ใน 8 แกนนำกลุ่ม นปก. ที่เคลื่อนไหวต่อต้าน คมช.
ประวัติ

วิภูแถลง พัฒนภูมิไท เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ที่ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง เป็นบุตรของนายผอม รองขุน กับนางสวน รองขุน ชื่อเดิมว่า แถลง  รองขุน ปัจจุบันนายวิภูแถลง มีสถานภาพหย่า มีบุตร 1 คน คือ นางสาววริษฐา พัฒนภูมิไท
นายวิภูแถลง เคยเป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนสตรีพัทลุง ต่อมาย้ายมาสอนที่โรงเรียนศรีพฤฒาที่อยู่ในหมู่บ้านนักกีฬา ลาออกจากอาจารย์มาทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แถวดอนเมืองอยู่พักหนึ่ง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 46 สังกัดพรรคเพื่อไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 45
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พระเทพวิสุทธิมงคล (ศรี มหาวีโร)

| พระเทพวิสุทธิมงคล (ศรี มหาวีโร) |
| --- | --- |

ส่วนบุคคล
เกิด: 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 (94 ปี 105 วัน ปี)
มรณภาพ: 16 สิงหาคม พ.ศ. 2554
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดประชาคมวนาราม ร้อยเอ็ด
อุปสมบท: พ.ศ. 2488
พรรษา: 66
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าอาวาสวัดประชาคมวนาราม
พระเทพวิสุทธิมงคล หรือ หลวงปู่ศรี มหาวีโร เป็นพระเถระฝ่ายวิปัสสนาธุระ ศิษย์พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต อดีตเจ้าอาวาสวัดประชาคมวนาราม
ประวัติ > ชาติกำเนิด

นามเดิมของท่านชื่อ ศรี เกิดในสกุลปักกะสีนัง เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 ตรงกับวันศุกร์ เดือนหก ปีมะเมีย ที่บ้านขามป้อม อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม โยมบิดาชื่อนายอ่อนสี โยมมารดาชื่อนางทุม ปักกะสีนัง
ประวัติ > การศึกษา

ในช่วงปฐมวัยท่านเข้าศึกษาที่โรงเรียนประชาบาล วัดบ้านขามป้อม ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำท้องถิ่น จบชั้นประถมปีที่ 6 และได้ขวนขวาย เข้ามาเรียนต่อ ที่โรงเรียนสารคามพิทยาคม ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำจังหวัด จนจบชั้นมัธยมปีที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2480 การศึกษาของท่าน ในยุคสมัยนั้น นับว่าอยู่ในขั้นดี ท่านได้เข้ารับราชการ เป็นครูในปีรุ่งขึ้น หลังจากสำเร็จการศึกษา ชีวิตการเป็นครู ท่านเริ่มที่ โรงเรียนวัดบ้านชาด ตำบลหัวเรือ จังหวัดมหาสารคาม และต่อมาที่โรงเรียน บ้านสวนจิก ตำบลปอภาร จังหวัดร้อยเอ็ด
ประวัติ > บรรพชาอุปสมบท

ด้วยความเลื่อมใสศรัทธา ในพระพุทธศาสนา ท่านได้บรรพชาอุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2488 ณ พัทธสีมาวัดราษฎร์รังสรรค์ บ้านป่ายาง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด โดยมีพระโพธิญาณมุนี (ดำ โพธิญาโณ) เจ้าคณะจังหวัดร้อยเอ็ด (ธรรมยุต) เป็นอุปัชฌาย์ ได้รับฉายา ทางพระพุทธศาสนา เป็นมคธว่า "มหาวีโร" พรรษาแรก ในชีวิตสมณะผู้ละวาง ท่านได้พำนักศึกษาปฏิบัติธรรม อยู่กับท่านพระอาจารย์คูณ อุตตโม วัดประชาบำรุง มหาสารคาม  ปีต่อมา พ.ศ. 2489 ท่านได้จาริกไปจำพรรษ ที่วัดป่าแสนสำราญ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี มีโอกาสศึกษา ปฏิบัติธรรม เจริญวิปัสสนา กับท่านพระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม ซึ่งเป็นศิษย์สำคัญของท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต
ประวัติ > ออกจาริกแสวงธรรม

เมื่อออกพรรษาแล้วพระศรี มหาวีโรในครั้งนั้นได้ออกจาริกแสวงธรรม ไปตามวนาป่าเขาราวไพร อาทิ ภูเก้า ภูผักกูด บ้านห้วยทราย อำเภอคำชะอี จังหวัดนครพนม (ปัจจุบันขึ้นกับจังหวัดมุกดาหาร) ซึ่งที่ภูผักกูด หรือภูผากูดแห่งนี้ เป็นสัปปายะสถาน ที่พ่อแม่ครูอาจารย์หลวงปู่เสาร์ หลวงปู่มั่น เคยธุดงค์จาริก มาพำนัก เป็นแหล่งเจริญธรรม ที่ผู้กล้าแห่งกองทัพธรรม ได้มาประพฤติธรรม บำเพ็ญเพียร ด้วยเป็นสถานที่อยู่ไกลจากชุมชน ขาดแคลนขัดสน ในปัจจัยสี่ แต่มีภูมิทัศน์ ที่เหมาะแก่การพัฒนา ภูมิธรรมสัมมาปฏิบัติเป็นอย่างยิ่ง
ปี พ.ศ. 2490 หลวงปู่ศรี มหาวีโร ธุดงค์ไปพำนักที่ถ้ำพระเวส ครั้นเข้าพรรษา ได้ไปจำพรรษา ที่วัดบ้านนาแก อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม ซึ่งในยุคสมัยนั้น เป็นดินแดนที่ครุกรุ่นไปด้วยสถานการณ์ แห่งความขัดแย้ง ด้านอุดมการณ์ทางการเมือง และสังคม แต่ท่านก็อยู่ด้วยความราบรื่น ปราศจากอันตราย จนกระทั่ง ออกพรรษา จึงจาริกไปยังจังหวัดสกลนคร และปี พ.ศ. 2491 เข้าจำพรรษา ที่วัดโนนนิเวสน์ อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ซึ่งเป็นการเดินตามทางรอยธรรม พ่อแม่ครูอาจารย์ คือหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ซึ่งเคยมาพำนักที่วัดแห่งนี้มาแต่ครั้งอดีต  ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาในปฏิปทาบารมีธรรมของท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต พระบุพพาจารย์ใหญ่ ด้านวิปัสสนากรรมฐาน ซึ่งขณะนั้น อยู่ในช่วงปัจฉิมวัย พำนักอยู่ที่สำนักป่า บ้านหนองผือ ตำบลนาใน อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร
พระอาจารย์ศรี มหาวีโร จึงเข้าไปกราบนมัสการ พระเดชพระคุณหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ที่สำนักป่าบ้านหนองผือ ขออนุญาต พำนักจำพรรษา และศึกษาธรรมกับท่าน ซึ่งหลวงปู่มั่น ก็เมตตาอนุญาต นับเป็นโอกาส อันเป็นมหามงคล ในชีวิตบรรพชิต ที่มีโอกาสศึกษาธรรม และอุปฏฺฐากพระบุพพาจารย์ใหญ่ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต รวมทั้งมีโอกาสเจริญธรรม กับสหธรรมิกร่วมสำนัก ร่วมครูอาจารย์เดียวกัน  เมื่อหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต อาพาธพระอาจารย์ศรี ก็มีโอกาสถวายการปฏิบัติ เมื่อท่านพระอาจารย์ใหญ่ถึงแก่มรณภาพ ก็นำความวิโยคอาดูร มาสู่ผู้เป็นศิษย์ ผู้เคารพศรัทธาครูอาจารย์ อย่างสุดจิต สุดใจ พระอาจารย์ศรี มหาวีโร ได้ถวายสักการะ สรีระ หลวงปู่มั่น เป็นครั้งสุดท้าย ในงานถวายเพลิง ฌาปนกิจ ที่วัดป่าสุทธาวาส จังหวัดสกลนคร
ต่อมาปี พ.ศ. 2493 พระอาจารย์ศรี มหาวีโร ไปจำพรรษาที่วัดป่าบ้านหนอง ผักตบ อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร และปีต่อมา ได้มีโอกาส ไปพำนัก จำพรรษาที่ วัดบ้านห้วยทราย อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร ได้มีโอกาส ศึกษาธรรมกับท่านอาจารย์พระมหาบัว ญาณสัมปันโน ซึ่งเป็นประธานสงฆ์ในสำนักแห่งนี้
ปี พ.ศ. 2495 ได้ร่วมสร้างวัดป่าหนองแซง โดยบัญชาของพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) วัดโพธิสมภรณ์ อุดรธานี
ท่านพระอาจารย์ศรี ได้ออกจาริกห่างถิ่นมหาสารคาม และร้อยเอ็ดไปนานหลายปี จนกระทั่งปี พ.ศ. 2496 ท่านจาริกมายังวัดป่ากุง ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ สร้างมาประมาณ 170 ปี ท่านเป็นผู้นำศรัทธา ในการพัฒนาวัดป่ากุง ให้เรืองรุ่งโดยลำดับ จนกระทั่งเป็น "วัดประชาคมวนาราม" ที่งามสง่า เป็นศาสนสถาน อันไพศาล สำหรับชาวพุทธ ผู้ศรัทธาในธรรมะ ของพระผู้มีพระภาคเจ้า และดำเนินตามธรรมวิถีของพ่อแม่ครูอาจารย์ หลวงปู่ศรี มหาวีโร จำพรรษาที่วัดประชาคมวนาราม หรือวัดป่ากุง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 เป็นต้นมา ท่านเป็นผู้นำ เป็นธุระในกิจการงาน พระศาสนา อย่างจริงจังและ มั่นคง สร้างคุณูปการและสาธารณประโยชน์ เป็นจำนวนมาก
สมณศักดิ์

5 ธันวาคม พ.ศ. 2528 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระอุดมสังวรวิสุทธิเถร
12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชสังวรอุดม บรมญาณดุสิต ธรรมิกคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2545 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพฝ่ายวิปัสสนาธุระที่ พระเทพวิสุทธิมงคล วิมลญาณดิลก สาธกวิปัสสนาธุราทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
นอกจากนั้นท่านยังได้รับปริญญาดุษฎีกิตติมศักดิ์ สาขาพุทธศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2546 โดยมีสมเด็จพระญาณวโรดม (ประยูร สนฺตงฺกุโร) วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร เป็นผู้นำมาประทานมอบให้
พระมหาเจดีย์ชัยมงคล

ที่เป็นงานยิ่งใหญ่อลังการคือการก่อสร้าง "พระมหาเจดีย์ชัยมงคล" ณ วัดเจดีย์ชัยมงคล อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด พระมหาเจดีย์ชัยมงคลแห่งนี้ เป็นผลานิสงส์แห่งแรงศรัทธา ของชาวพุทธ ต่อพระบวรพุทธศาสนา ต่อพระสุปฏิปันโน ต่อบารมีธรรม ของพระเทพวิสุทธิมงคล(หลวงปู่ศรี มหาวีโร) ที่มุ่งเพื่อประโยชน์ ต่อสถาบันชาติ ศาสน์ กษัตริย์ อันเป็นหลักชัยหลักใจของชาวไทย หมายจรรโลงพระพุทธศาสนา สืบสานศิลปวัฒนธรรม งานพุทธศิลปให้สถิตสถาพรสืบไป  รูปแบบอันวิจิตร เป็นศิลปผสมความยิ่งใหญ่ ของพระปฐมเจดีย์ กับความ โอฬารของพระธาตุพนม กลมกลืนเป็นอันหนึ่งอันเดียว ประดิษฐานตระหง่าน ตระการตา ด้วยศิลปกรรม อันล้ำเลิศ ด้วยฝีมือลูกหลานไทย เป็นนฤมิตกรรมแห่งยุคสมัย ที่จะเป็นปูชนียสถานสำคัญ ของไทย และของโลกวัฒนา สืบต่อไปภายภาคหน้า ในยามเช้าผู้คนจากบ้านไกลเรือนไกล จากหลายถิ่น จะมารวมกัน ที่หน้าวัดประชาคมวนาราม เพื่อเตรียมถวายภัตตาหาร บิณฑบาตรพระคุณเจ้า เป็นโอกาสที่พุทธศาสนิกชน จะได้กราบนมัสการหลวงปู่ศรี อย่างใกล้ชิด บางรายบางท่าน ก็มาขอพึ่งบารมีธรรมของท่าน ซึ่งท่านก็เมตตาเสมอตลอดมา
การบิณฑบาต เป็นธุดงควัตรที่พระกรรมฐานประพฤติปฏิบัติ หลวงปู่ศรีจะตื่นแต่ดึก ออกเดินไปรอบ ๆ วัด จนถึงเวลาบิณฑบาต  ท่านเป็นผู้มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรงแม้ช่วงที่มีอายุกว่า 80 ปีแล้ว หลังจากบิณฑบาตรแล้ว สาธุชนจะร่วมกันถวายภัตตาหารแด่พระภิกษุสามเณร หลวงปู่ศรี มหาวีโร ท่านเป็นพระวิปัสนาจารย์กรรมฐาน ที่มีความสามารถอย่างสูงในการแจกแจงแสดงธรรม หลวงปู่ศรี มหาวีโร เป็นพระเถราจารย์ ผู้เปี่ยมด้วยพรหมวิหารธรรม เป็นเนื้อนาบุญอันยิ่งใหญ่ของพระพุทธศาสนา เป็นพระป่า พระกรรมฐาน ที่ศิษย์เคารพ ศรัทธา อย่างมหาศาล เป็นสมณะผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ อย่างสิ้นสงสัย
เจดีย์หิน

บทความหลัก: วัดประชาคมวนาราม
"เจดีย์หิน" ณ วัดประชาคมวนาราม (วัดป่ากุง) อำเภอศรีสมเด็จ จังหวัดร้อยเอ็ด
มรณภาพ

พระเทพวิสุทธิมงคล (หลวงปู่ศรี มหาวีโร) พระวิปัสนาจารย์ชื่อดังภาคอีสาน ละสังขารแล้วเมื่อเวลา 05.34 น. วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ด้วยโรคชรา ภายในศาลากลางน้ำ วัดประชาคมวนาราม (ป่ากุง) อำเภอศรีสมเด็จ จังหวัดร้อยเอ็ด อายุ 94 ปี 3 เดือน 13 วัน ( 66 พรรษา) หลังจากหลวงปู่ฯ อาพาธมาตั้งแต่ ปี 2550 ศิษย์ยานุศิษย์นำเข้ารักษาตัวและเข้าออก โรงพยาบาลศรีนครินทร์ จังหวัดขอนแก่นจำนวนหลายครั้ง พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2555 ณ เมรุชั่วคราว วัดประชาคมวนาราม ตำบลศรีสมเด็จ อำเภอศรีสมเด็จ จังหวัดร้อยเอ็ด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บเพจวัดประชาคมวนาราม (วัดป่ากุง) เผยแพร่ประวัติ ปฏิปทา พระเทพวิสุทธิมงคล (หลวงปู่ศรี มหาวีโร) และศาสนกิจของวัดป่ากุง และวัดสาขา
ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง

ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง (IATA: HKG, ICAO: VHHH) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า สนามบินเช็กล้าปก๊อก เป็นท่าอากาศยานหลักของเขตบริหารพิเศษฮ่องกง สาธารณรัฐประชาชนจีน เปิดใช้เมื่อปีพ.ศ. 2541 แทนที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงเดิม
ท่าอากาศยานแห่งนี้เปิดใช้งานเพื่อการพาณิชย์เมื่อปี พ.ศ. 2541 และเป็นจุดเปลี่ยนถ่ายผู้โดยสารที่สำคัญของสาธารณรัฐประชาชนจีน เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แม้ว่าจะมีประวัติความเป็นมาไม่ยาวนานนัก แต่ท่าอากาศยานแห่งนี้ก็ได้รับรางวัลท่าอากาศยานยอดเยี่ยมระดับนานาชาติมาหลายครั้งในช่วงปี พ.ศ. 2544-2548 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2549 จึงเสียตำแหน่งในรางวัลท่าอากาศยานยอดเยี่ยมที่มอบโดย Skytrax ให้แก่ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ ปัจจุบันท่าอากาศยานแห่งนี้ได้รับการจัดอันดับจาก Skytrax ให้เป็นท่าอากาศยานระดับ 5 ดาวพร้อมกับท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์และท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน พ.ศ. 2552 ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงได้รับการลงคะแนนให้เป็นท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในโลก อันดับที่สองรองจากท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน
ท่าอากาศยานแห่งนี้มีการปฏิบัตงานตามขั้นตอนการบริการผู้โดยสารแบบหมุนเวียน ในแต่ละปีสามารถรองรับผู้โดยสารได้ถึง 45 ล้านคน และน้ำหนักสินค้าอีก 4.3 ล้านตัน ที่นี่ยังเป็นฐานหลักของสายการบินคาเธย์แปซิฟิกและดราก้อนแอร์ และสายการบินขนาดเล็กอีกมากมาย ได้แก่ ฮ่องกงเอ็กซ์เพรสแอร์เวย์ ฮ่องกงแอร์ไลน์ โอเอซิสฮ่องกงแอร์ไลน์ และแอร์ฮ่องกง
ประวัติ

ท่าอากาศยานแห่งนี้สร้างขึ้นบนเกาะขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นจากการถมทะเลระหว่างเกาะเช็คแลปก๊กและเกาะ Lam Chau จนกลายเป็นเกาะเดียว เกาะเดิมทั้ง 2 เกาะนี้ถูกปรับพื้นผิวให้ราบเรียบ ครอบครองพื้นที่ประมาณ 25% ของพื้นที่ท่าอากาศยานทั้งหมดซึ่งมีขนาด 12.48 ตารางกิโลเมตร มีทางเชื่อมต่อกับส่วนเหนือของเกาะลันเตา ใกล้กับหมู่บ้านประวัติศาสตร์ Tung Chung ซึ่งปัจจุบันถูกขยายออกเป็นเมืองใหม่ การปรับปรุงพื้นที่สำหรับท่าอากาศยานแห่งนี้ ทำให้เกิดพื้นดินใหม่เป็นพื้นที่ 1% ของพื้นที่ทั้งหมดของฮ่องกง ท่าอากาศยานแห่งนี้เปิดเพื่อใช้งานแทนท่าอากาศยานไคตั๊กที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ของเกาลูนซิตี ซึ่งจัดว่าไม่ปลอดภัยเนื่องมาจากรันเวย์เดี่ยวที่ยื่นออกไปในอ่าวเกาลูนและพื้นที่ที่ติดกับย่านที่พักอาศัย
การสร้างท่าอากาศยานใหม่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของ Airport Core Programme ซึ่งยังมีแผนการก่อสร้างถนนและทางรถไฟใหม่เชื่อมต่อกับท่าอากาศยานด้วยสะพานและอุโมงค์ต่างๆ และโครงการพัฒนาที่ดินทั้งบนเกาะฮ่องกงและในเกาลูนอีกด้วย ตามบันทึกสถิติใน Guinness World Records แล้ว โครงการนี้เป็นโครงการก่อสร้างท่าอากาศยานที่ใช้งบประมาณสูงที่สุด และการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่นี้ยังได้รับการลงคะแนนให้เป็น 1 ใน 10 สุดยอดงานก่อสร้างแห่งศตวรรษที่ 20 ในการประชุม ConExpo เมื่อ พ.ศ. 2542
ท่าอากาศยานแห่งนี้เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 โดยใช้เวลาก่อสร้างนาน 6 ปี และงบประมาณก่อสร้างทั้งหมด 20,000 ล้านเหรีญสหรัฐ กลุ่มสถาปนิกผู้ออกแบบคือ  Foster and Partners ช่วง 3-5 เดือนแรกที่เปิดใช้ ท่าอากาศยานแห่งนี้ประสบปัญหาหลายๆเรื่อง ทั้งด้านการบริหาร เทคนิค และเครื่องมืออุปกรณ์ต่างๆ ปัญหาเหล่านี้เกือบทำให้การใช้งานท่าอากาศยานต้องหยุดชะงัก จนครั้งหนึ่งทางรัฐบาลต้องเปิดอาคารคลังสินค้าที่ท่าอากาศยานไขตั๊กขึ้นใช้ใหม่เพื่อรองรับการขนส่งสินค้าเนื่องมาจากอาคารคลังสินค้าแห่งใหม่ที่มีชื่อว่า Super Terminal 1 ไม่สามารถใช้ปฏิบัติงานได้อย่างเรียบร้อย จนกระทั่งหลังจากเปิดใช้งานท่าอากาศยานได้ 6 เดือน ปัญหาต่างๆเริ่มได้รับการจัดการคลี่คลายลง และท่าอากาศยานเริ่มใช้งานได้อย่างเรียบร้อยมากขึ้น
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน > อาคารผู้โดยสาร 2

| สายการบิน> ชื่อไทย | สายการบิน> ชื่ออังกฤษ | จุดหมายปลายทาง |
| --- | --- | --- |
| เอมิเรตส์ | Emirates Airways | ดูไบ กรุงเทพมหานคร-สุวรรณภูมิ |
| โอเอซิสฮ่องกงแอร์ไลน์ | Oasia Hong Kong Airlines | ลอนดอน (เริ่มให้บริการ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2550) |
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hong Kong International Airport
เว็บไซต์ทางการ
"Aeronautical Information Publication (All Parts)" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). Civil Aviation Department. 2020.
"Hong Kong International Airport Instrument Approach Chart – Revision2" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). Air Traffic Management Division, Civil Aviation Department. 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-12-27. สืบค้นเมื่อ 2024-02-10.
สารสนเทศภูมิศาสตร์เกี่ยวกับ ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง ที่ โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  Structurae 
ภายในอาคาร 1 ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูอี

| ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูอี> ข้อมูล |
| --- | --- |
สมาชิก: ดูข้างล่าง
ฉายา: Team WWE Team WWF
เปิดตัว: 2001
สมาคม: ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูอี เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำของสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น/เอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรีอ ดับเบิลยูเอฟ/อี กลุ่มนี้ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อ ดิแอลไลแอนซ์ (ดับเบิลยูซีดับเบิลยู และ อีซีดับเบิลยู) มาบุก ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เมื่อปี ค.ศ. 2001
ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ > ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ปะทะ ดิแอลไลแอนซ์ (2001)

บทความหลัก: ดิแอลไลแอนซ์ (มวยปล้ำอาชีพ)
ในปี 2001 ดิแอลไลแอนซ์ (ดับเบิลยูซีดับเบิลยู และ อีซีดับเบิลยู) มาบุก ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เลยทำให้ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2001) ได้มีการปล้ำแทคทีม 10 คน แบบอิลิมิเนชั่น (สมาชิกฝั่งไหนถูกจับกด/ยอมแพ้ จะต้องถูกคัดออก) ระหว่าง ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ปะทะ ดิแอลไลแอนซ์ โดยสมาชิกของ ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ มี แชมป์โลก WCW เดอะ ร็อค, คริส เจอริโค, บิ๊กโชว์, ดิอันเดอร์เทคเกอร์ และ เคน สมาชิกของ ดิแอลไลแอนซ์ มี เจ้าของ WCW เชน แม็กแมเฮิน, แชมป์โลก WWF "สโตนโคล" สตีฟ ออสติน, แชมป์ฮาร์ดคอร์ ร็อบ แวน แดม, เคิร์ต แองเกิล และ บูเกอร์ ที สุดท้าย ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ก็สามารถเอาชนะ ดิแอลไลแอนซ์ ไปได้ และ วินซ์ แม็กแมน ออกมาปรบมือให้กับ เดอะ ร็อค (เดอะ ร็อค สามารถกด "สโตนโคล" สตีฟ ออสติน เป็นคนสุดท้าย และทำให้ ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เอาชนะ ดิแอลไลแอนซ์ ไปได้)
ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ > สงครามระหว่าง จอห์น ซีนา กับ เดอะเน็กซัส/การรวมตัวอีกครั้งของทีมดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2010)

บทความหลัก: เดอะเน็กซัส และ ซัมเมอร์สแลม (2010)
ในเฟทัลโฟร์เวย์ (2010) จอห์น ซีนาต้องป้องกันแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน, เชมัส และ เอดจ์ แบบ 4 เส้า สุดท้าย จอห์น ซีนา ก็ต้องเสียแชมป์ WWE คืนให้กับ เชมัส เพราะกลุ่มNXTซีซั่น 1 มาลอบทำร้าย จอห์น ซีนา ต่อมาซีนาขอท้าชิงแชมป์โลก WWE คืนจาก เชมัส ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2010) ในรูปแบบการปล้ำกรงเหล็ก สุดท้าย จอห์น ซีนา ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE คืนจาก เชมัส มาได้ เนื่องจากกลุ่มเดอะเน็กซัส หรือ NXT ซีซั่น 1 มาก่อกวนการปล้ำของซีนาตลอดเวลา ทำให้ซีนาแค้นมากแล้วไปมีเรื่องกับพวกกลุ่มเดอะเน็กซัส แล้วท้าเจอกันแบบแท็กทีม 7 ต่อ 7 ในซัมเมอร์สแลม (2010) แต่ว่าสมาชิกทีมซีนาอย่างเดอะเกรทคาลี ถูกกลุ่มเน็กซัสลอบทำร้าย ทำให้ไม่สามารถมาร่วมปล้ำได้ และต้องหาคนมาแทนโดยซีนาเลือกแดเนียล ไบรอัน อดีตสมาชิกเน็กซัสมาปล้ำแทนคาลี โดยสุดท้ายซีนาจัดการหัวหน้าเน็กซัส เวด บาร์เร็ตต์ เป็นคนสุดท้าย ทำให้ทีม WWE เอาชนะได้สำเร็จ
สมาชิก > 2001

Acolytes Protection Agency (Bradshaw and Faarooq)
Albert
Al Snow
Big Show
Billy Gunn
Brothers of Destruction (The Undertaker and Kane)
Chris Jericho
Christian
Chuck Palumbo
Crash Holly
Edge
Funaki
Hardcore Holly
Hardy Boyz (Jeff Hardy and Matt Hardy)
Jacqueline
Kurt Angle
Lita
Mick Foley (WWF Commissioner)
Molly Holly
Perry Saturn
The Rock (Leader)
Scotty 2 Hotty
Spike Dudley
Stone Cold Steve Austin
Tajiri
Tazz
Terri
Test
Torrie Wilson
Trish Stratus
Vince McMahon
William Regal
X-Pac
สมาชิก > 2005

Eddie Guerrero
Chris Jericho
Kurt Angle
Rhyno
John "Bradshaw" Layfield
Eric Bischoff
Edge
Matt Morgan
Carlito
Maven
สมาชิก > 2006

Rey Mysterio
Mickie James
Big Show
Randy Orton
Mick Foley
Edge
Mark Henry
Carlito
Shelton Benjamin
Matt Hardy
Finlay
Bobby Lashley
Tatanka
John Cena
Jerry Lawler
Super Crazy
Lita
สมาชิก > 2010

John Cena (leader)
The Great Khali
Daniel Bryan
Edge
Chris Jericho
Bret Hart
John Morrison
R-Truth
นาที รัชกิจประการ

| นาที รัชกิจประการป> ม., ท.ช..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2502 (65 ปี) อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง
พรรคการเมือง: ภูมิใจไทย (2551–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: พิพัฒน์ รัชกิจประการ

สถานะทางคดี: พักโทษ

บทลงโทษ: จำคุก 9 เดือน
จำคุกที่: เรือนจำกรุงเทพมหานคร
 
 

นาที รัชกิจประการ (เกิด 20 สิงหาคม พ.ศ. 2502) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย อดีตเหรัญญิกพรรคภูมิใจไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพัทลุง อดีตประธานสภาพัฒนาสตรีจังหวัดพัทลุง และเป็นแกนนำของพรรคภูมิใจไทยในพื้นที่ภาคใต้สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 9
ประวัติ

นาที รัชกิจประการ เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2502 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาอังกฤษ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จาก Sommerset  University  ประเทศอังกฤษ และปริญญาโท  ครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาการจัดการคุณภาพ) จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปริญญาเอกจากคณะศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
การทำงาน

นาที รัชกิจประการ ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับร้านอาหาร และรีสอร์ทในจังหวัดสระบุรี ต่อมาได้รับเลือกเป็นประธานสภาพัฒนาสตรีจังหวัดพัทลุง