stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียต
สาเหตุ

ปี 1958-1959 โดยเหมา เจ๋อตงไม่ไว้ใจสหภาพโซเวียตที่เป็นพันธมิตรของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ในปี 1959 ครุชชอฟ พบกับ ไอเซนฮาวร์ (1953-1961) เพื่อลดความตึงเครียดทางการเมืองกับโลกตะวันตก สหภาพโซเวียตได้สละความช่วยเหลือในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของจีนและไม่ได้เข้าข้างประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนในสงครามจีน-อินเดีย (1962)
เหมาคาดว่าการตอบโต้ในเชิงรุกจาก ครุชชอฟ ในอุบัติการณ์ยู-2  ที่เกิดขึ้นในปี 1960 จะทำให้โซเวียตเลิกคิดที่จะอยู่ร่วมกันกับกลุ่มชาติตะวันตก ครุชชอฟเรียกร้องคำขอโทษอย่างเป็นทางการจากประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ที่ประชุมสุดยอดปารีส 1960 แต่ไอเซนฮาวร์ปฏิเสธ เหมาและครุชชอฟตีความการกระทำเช่นนี้ว่า ไอเซนฮาวร์ปรามาสประเทศสังคมนิยมทั้งหมด จีนตอบโต้ด้วยเรียกร้องให้ ครุชชอฟ ใช้กองกำลังกระทำการต่อต้านการรุกรานของอเมริกา เมื่อ ครุชชอฟ ไม่ตอบสนองก็เกิดถกเถียงกันในที่ประชุมบูคาเรสต์ของโลกคอมมิวนิสต์และภาคีแรงงาน แต่ละฝ่ายต่างโจมตีอุดมการณ์ของอีกฝ่าย เหมาต่อกล่าวว่าเน้น ครุชชอฟ ว่า “คนที่อ่อนแอ” ครุชชอฟ โต้กลับ เหมา โดยกล่าวว่า “เป็นคนบ้าไร้สติ”
ในที่สุด ปี 1962 ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนและสหภาพโซเวียตก็ตัดความสัมพันธ์ เหมาวิพากษ์วิจารณ์ครุชชอฟ ในวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา (1962) ครุชชอฟตอบด้วยความโกรธว่าความคิดแบบเหมาจะนำไปสู่​​สงครามนิวเคลียร์ ในเวลาเดียวกันโซเวียตเข้าข้างอินเดียในสงครามจีน-อินเดีย (1962)
ความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียต ก็เริ่มตั้งแต่ตอนนั้น โดยโซเวียตตอบโต้โดยนำนักวิทยาศาสตร์และช่างเทคนิคโซเวียต 1,400 คนออกจากประเทศจีนที่นำไปสู่การยกเลิกโครงการมากกว่า 200 โครงการในจีน รวมถึงการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์และการอวกาศ การถอนตัวจากประเทศจีนทำให้เกิดความล้มเหลวทางเศรษฐกิจจีน และแผนการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าล้มเหลว
ภายหลัง

หลังจากนั้นจีนก็ได้ปฏิวัติทางวัฒนธรรมกวาดล้างสิ่งที่ทำให้เกิดการหยุดชะงักและส่งผลกระทบต่อประเทศทางเศรษฐกิจและสังคม ต่อมาหลังจากฟื้นตัวขึ้นมา จีนได้แข่งขันความเป็นใหญ่กับโซเวียตในกลุ่มคอมมิวนิสต์สากล เกิดความขัดแย้งจนนำไปสู่สงครามชายแดนระหว่างจีน-โซเวียตซึ่งจบลงด้วยสถานะก่อนเริ่มสงคราม สหรัฐได้เข้ามาเปิดความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งเป็นการถ่วงดุลยุทธศาสตร์กับสหภาพโซเวียต
หลังยุคเหมาไปความสัมพันธ์จากความตึงเครียดก็เริ่มคลายลง ก่อนความสัมพันธ์จะกลับมาอีกครั้งในปี 1989 ในยุคของมีฮาอิล กอร์บาชอฟกับเติ้ง เสี่ยวผิง
แผนที่แสดงฝ่าย  ฝ่ายของพันธมิตรของโซเวียต
  ฝ่ายของพันธมิตรของจีน  คอมมิวนิสต์แต่ไม่มีพันธมิตร
การรุกรานรัสเซียโดยฝรั่งเศส

การรุกรานรัสเซียโดยฝรั่งเศส (อังกฤษ: French invasion of Russia) หรือในรัสเซียรู้จักกันในชื่อ สงครามของผู้รักชาติปี 1812 (รัสเซีย: Отечественная война 1812 года) หรือในฝรั่งเศสรู้จักกันในชื่อ การทัพรัสเซีย (ฝรั่งเศส: Campagne de Russie)  เป็นความพยายามของจักรวรรดิฝรั่งเศสภายใต้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ในการกดดันให้รัสเซียล้มเลิกทำการค้าขายกับอังกฤษ รวมถึงเพื่อชิงดินแดนโปแลนด์มาจากรัสเซีย ปฏิบัติการครั้งนี้สิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ยับเยินของฝรั่งเศส
เบื้องหลัง

ภายหลังความพ่ายแพ้ในยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์เมื่อปี 1805 จักรพรรดินโปเลียนก็ล้มเลิกแผนการบุกครองเกาะบริเตนใหญ่ และหันไปทำสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ภายในยุโรปตอนกลาง ฝรั่งเศสได้รับชัยชนะในสงครามดังกล่าวในปี 1807 และได้ดินแดนราวครึ่งหนึ่งมาจากราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากนั้น จักรวรรดิออสเตรียก็ก่อสงครามสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้าในปี 1809 เพื่อพยายามโค่นล้มนโปเลียน แต่ก็กลับพ่ายแพ้ต่อกองทัพนโปเลียน และเกิดเป็นสนธิสัญญาเชินบรุน
ด้วยผลของสนธิสัญญาเชินบรุนซึ่งยุติสงครามดังกล่าว ทำให้มณฑลกาลิเซียตะวันตก (ปัจจุบันคือภาคตะวันออกเฉียงใต้ของโปแลนด์) ซึ่งเดิมเป็นของราชวงศ์ออสเตรีย ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นวอร์ซออันเป็นมิตรของฝรั่งเศส รัสเซียมองว่าเหตุการนี้เป็นภัยคุกคามต่อผลประโยชน์ของรัสเซีย และมองว่าเป็นเค้าลางที่ฝรั่งเศสจะยกทัพบุกรัสเซีย
นโปเลียนพยายามเจรจาสันติภาพกับอังกฤษ แต่ถูกอังกฤษปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เช่นนั้นแล้วนโปเลียนจึงพยายามบังคับอังกฤษทางอ้อม โดยการบังคับให้พระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ยุติการติดต่อค้าขายกับอังกฤษ เพื่อกดดันทางอ้อมให้อังกฤษสูญเสียรายได้จนต้องยอมเซ็นสัญญาสันติภาพกับฝรั่งเศส และปฏิบัติการนี้ก็ยังมีเป้าหมายเพื่อแย่งชิงโปแลนด์มาจากรัสเซีย อย่างไรก็ตาม จักรพรรดินโปเลียนในช่วงนี้มีสภาพจิตใจและร่างกายต่างไปจากอดีต พระองค์เริ่มลงพุงและมีโรคภัยไข้เจ็บ
เหตุการณ์ > การบุกรัสเซีย

ปฏิบัติการเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1812 เมื่อกองทัพใหญ่ (Grande Armée) ของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทำการข้ามแม่น้ำเนมันเข้าสู่แผ่นดินรัสเซีย กองทัพใหญ่มีกำลังพลมากถึง 680,000 นาย ในจำนวนนี้เป็นทหารฝรั่งเศสประมาณ 400,000 นาย
จอมพลไมเคิล บาร์เคลย์ ผู้บัญชาการกองทัพรัสเซียเชื้อชาติสกอต กำชับไม่ให้กองทัพรัสเซียเข้าปะทะกับกองทัพฝรั่งเศส แม้ว่ารองผู้บัญชาการอย่างพลเอกบากราตีออนจะเรียกร้องให้ออกโจมตีก็ตาม บาร์เคลย์พยายามสร้างแนวรับที่เหนียวแน่นอยู่หลายครั้ง แต่การรุกของฝรั่งเศสมีความรวดเร็วเกินกว่าจะเตรียมแนวรับสำเร็จ ท้ายที่สุด รัสเซียต้องร่นถอยในทุกครั้ง
การปะทะเล็กหลายครั้งรวมถึงศึกใหญ่ที่สโมเลนสค์ในสิงหาคมปีนั้น ฝรั่งเศสเอาชนะได้เสมอ แต่ถึงแม้ฝรั่งเศสสามารถรุกคืบต่อเนื่อง นโปเลียนก็ไม่พอใจที่กองทัพรัสเซียมีท่าทีหลีกเลี่ยงการปะทะ และเอาแต่ถอยลึกเข้าในแผ่นดิน ทิ้งเมืองสโมเลนสค์ไว้ในกองเพลิง ทำให้แผนการบดขยี้กองทัพรัสเซียที่สโมเลนสค์ถูกล้มเลิก ฝรั่งเศสจำเป็นต้องไล่ตามกองทัพรัสเซียลึกเข้าในแผ่นดิน
ในระหว่างที่กองทัพรัสเซียถอยลึกเข้าในแผ่นดิน พลเอกบากราตีออนสั่งการให้พวกคอสแซคเผาหมู่บ้าน, เมือง และทุ่งข้าวระหว่างทาง เพื่อทำลายสิ่งที่จะเอื้อประโยชน์ต่อฝรั่งเศส กลยุทธ์ผลาญภพของรัสเซียสร้างความยุ่งยากและความตกตะลึงแก่นายทหารฝรั่งเศส พวกเขาไม่อยากเชื่อว่ารัสเซียจะยอมทำร้ายราษฎรและแผ่นดินของตนเองเพื่อสกัดกั้นข้าศึก ซึ่งยากที่แม่ทัพชาวฝรั่งเศสจะเอาอย่าง ด้วยเหตุฉะนี้ ความเป็นอยู่กองทัพนโปเลียนจึงต้องพึ่งการส่งกำลังบำรุงเพียงอย่างเดียว ซึ่งเสบียงที่ถูกขนส่งก็ไม่พอเลี้ยงกองทัพขนาดมหึมา ความขาดแคลนเสบียงบังคับให้กำลังพลฝรั่งเศสออกจากค่ายทหารในเวลากลางคืนเพื่อหาอาหาร ซึ่งบ่อยครั้งที่กำลังพลกลุ่มนี้ถูกจับหรือถูกฆ่าโดยพวกคอสแซค
กองทัพรัสเซียร่นถอนเข้าในแผ่นดินต่อเนื่องเป็นระยะเวลากว่าสามเดือน การสูญเสียดินแดนอันไพศาลเริ่มทำให้ขุนนางรัสเซียกลัดกลุ้ม พวกขุนนางจึงรวมตัวกดดันซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 ให้ปลดจอมพลไมเคิล บาร์เคลย์ ลงจากตำแหน่ง ในที่สุดพระองค์ก็ยินยอมแต่งตั้งทหารเก่าอย่างจอมพลมีฮาอิล คูตูซอฟ วีรบุรุษในสงครามรัสเซีย-ตุรกี ขึ้นมาเป็นผู้บัญชาการกองทัพแทนอย่างไม่ค่อยยินดีพระทัยนัก กระบวนการถ่ายโอนตำแหน่งนี้กินเวลากว่าสองสัปดาห์
7 กันยายน บรรดากองพลฝรั่งเศสจำนวน 135,000 นาย เผชิญหน้ากองทัพรัสเซียราว 111,000 นายในบัญชาของจอมพลคูตูซอฟ ซึ่งขุดสนามเพลาะอยู่เชิงเขาก่อนถึงหมู่บ้านขนาดเล็กชื่อโบโรดีโน ประมาณ 110 กิโลเมตรทางตะวันตกของมอสโก ยุทธการที่โบโรดีโนถือเป็นการปะทะที่นองเลือดที่สุดในวันเดียวของสงครามนโปเลียน ซึ่งมีทหารเสียชีวิตกว่าเจ็ดหมื่นนาย แม้ว่านโปเลียนได้รับชัยชนะในทางเทคนิค แต่ก็เสียนายทหารสัญญาบัตรถึง 49 นายและกำลังพลอีกหลายหมื่น กองทัพรัสเซียที่เหลือรอดสามารถหลบหนีได้ในวันต่อมา
เหตุการณ์ > การยึดมอสโก

หนึ่งสัปดาห์ต่อมาในวันที่ 14 กันยายน นโปเลียนกรีฑาทัพถึงมอสโก ซึ่งสร้างความงุนงงแก่ทุกคนอย่างมากที่มอสโกเป็นเมืองร้างที่มีพลเรือนอยู่เพียงน้อยนิด เนื่องจากจอมพลคูตูชอฟมีคำสั่งให้ถอนสรรพกำลังและประชาชนออกจากมอสโกแล้วตั้งแต่ต้นเดือน อย่างไรก็ตาม ฝ่ายรัสเซียยังทิ้งคนส่วนหนึ่งไว้ในมอสโก คนกลุ่มนี้อาศัยจังหวะที่ฝ่ายฝรั่งเศสเผลอทำการวางเพลิงทั่วมอสโก กองทัพฝรั่งเศสใช้เวลาหกวันในการดับไฟอย่างทุลักทุเล มีการจับกุมและประหารผู้ลอบวางเพลิงจำนวนหลายคน
นโปเลียนยังคงตัดสินใจปักหลักในมอสโกเพื่อรอให้รัสเซียประกาศยอมแพ้ตามธรรมเนียมการเสียเมืองหลวง แต่การเสียมอสโกซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งที่สองก็ไม่ทำให้พระเจ้าซาร์ยอมจำนน อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่ายตระหนักดีถึงความโหดร้ายของฤดูหนาวในรัสเซีย ดังนั้น นโปเลียนจึงต้องพิชิตรัสเซียก่อนเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเต็มรูปแบบ นโปเลียนปักหลักอยู่ในมอสโกหนึ่งเดือนเศษก็ดำริว่ารอไม่ได้อีกแล้ว จึงยกทัพออกจากมอสโกไปยังเมืองคาลูกาทางตะวันตกเฉียงใต้ อันเป็นที่ตั้งทัพของจอมพลคูตูซอฟ
เหตุการณ์ > นโปเลียนถอนทัพ

การเคลื่อนพลของนโปเลียนไปยังคาลูกาถูกจับตาโดยหน่วยสอดแนมของรัสเซีย นโปเลียนปะทะกับกองทัพรัสเซียอีกครั้งที่มาโลยาโรสลาเวตในวันที่ 24 ตุลาคม แม้ว่าจะได้รับชัยชนะ แต่นโปเลียนก็เลิกล้มที่จะไปยังคาลูกาเนื่องจากเริ่มเข้าฤดูหนาวและตัดสินใจถอนสรรพกำลังออกจากรัสเซีย ซึ่งระหว่างที่ถอนกำลัง กองทัพนโปเลียนก็ต้องเผชิญกับความหฤโหดของหน้าหนาวในรัสเซีย ทั้งการขาดที่พักและเสบียงทั้งของทหารและม้า (ผลจากกลยุทธ์ผลาญภพของรัสเซีย), ความขาดแคลนเสื้อกันหนาว, ภาวะตัวเย็นเกิน, ภาวะเหน็ดเหนื่อย ทำให้กองทัพนโปเลียนด้อยศักยภาพลง นี่จึงเป็นโอกาสทองของรัสเซีย รัสเซียได้ทีจึงยกทัพคอยตามตีอยู่เนือง ๆ ในวันที่กองทัพนโปเลียนข้ามแม่น้ำเบเรซีนาในเดือนพฤศจิกายน มีทหารที่พร้อมรบเหลือเพียง 27,000 นาย กองทัพใหญ่ได้สูญเสียกำลังพลในปฏิบัติการนี้ถึง 380,000 นายและตกเป็นเชลยอีกกว่า 100,000 นาย ปฏิบัติการครั้งนี้สิ้นสุดลงเมื่อข้าศึกนายสุดท้ายออกจากแผ่นดินรัสเซียในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1812
นโปเลียนในมอสโกที่มอดไหม้
นโปเลียนถอนทัพออกจากรัสเซีย
ความขัดแย้งนิยมรัสเซียในประเทศยูเครน พ.ศ. 2557

บทความนี้เกี่ยวกับความไม่สงบทั่วยูเครนในช่วงต้น-กลาง ค.ศ. 2014 สำหรับการผนวกไครเมียของรัสเซีย ดูที่ วิกฤตการณ์ไครเมีย พ.ศ. 2557 สำหรับความขัดแย้งที่ตามมา ดูที่ สงครามในดอนบัส สำหรับการแทรหแซงของกองทัพรัสเซียในเหตุการณ์เหล่านั้น ดูที่ สงครามรัสเซีย-ยูเครน
นับแต่สิ้นเดือนกุมภาพันธ์ 2557 เกิดการเดินขบวนโดยกลุ่มนิยมรัสเซีย คลั่งชาติและต่อต้านรัฐบาลเกิดขึ้นในนครหลักทั่วภาคตะวันออกและภาคใต้ของประเทศยูเครน อันเป็นผลจากขบวนการยูโรไมดานและการปฏิวัติยูเครน พ.ศ. 2557 สำนักข่าวรัสเซียหลายสำนักใช้คำว่า "รัชเชียนสปริง" (อังกฤษ: Russian Spring; รัสเซีย: Русская весна, อักษรโรมัน: Russkaya Vesna) อธิบายคลื่นการเดินขบวนเหล่านี้ ในความไม่สงบขั้นแรก ไครเมียถูกสหพันธรัฐรัสเซียผนวกหลังวิกฤตการณ์ในภูมิภาค การแทรกแซงทางทหารของรัสเซียและการลงประชามติซึ่งนานาประเทศวิจารณ์ การประท้วงในแคว้นดอแนตสก์และแคว้นลูฮันสก์ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นการก่อการกำเริบแบ่งแยกดินแดนด้วยอาวุธ ตั้งแต่ปลาย พ.ศ. 2557 เมืองที่อยู่นอกเขตปะทะดอนบัสอย่างคาร์กิว, ออแดซา, เคียฟ และมารีอูปอลถูกโจมตีด้วยการทิ้งระเบิดที่มุ่งเป้าไปที่องค์กรสนับสนุนการรวมยูเครน ซึ่งทำให้รัฐบาลยูเครนเปิดฉากการรุกโต้ตอบทางทหารต่อผู้ก่อการกำเริบ
ดูเพิ่ม

การปฏิวัติยูเครน พ.ศ. 2547
แหล่งข้อมูลอื่น

Bowen, Andrew (2017). "Coercive Diplomacy and the Donbas: Explaining Russian Strategy in Eastern Ukraine". Journal of Strategic Studies. 42 (3–4): 312–343. doi:10.1080/01402390.2017.1413550. S2CID 158522112.
Geneva Statement on Ukraine – US State Department release, 17 April 2014
Why do some Ukrainians want to be part of Russia? – BBC News report, 22 April 2014
Implications of Russia's aggression against Ukraine – Study by the Swedish Defence Research Agency
ชาวตาซี

| --- | --- |
เครื่องแต่งกายของชาวตาซีภายในพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งของประเทศรัสเซีย
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 รัสเซีย: 274 คน
ภาษา
รัสเซีย · จีนกลาง (ภาษาถิ่นตาซี)
ศาสนา
ศาสนาคริสต์นิกายรัสเซียออร์ทอดอกซ์
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
อูเดเก · จีนฮั่น · นาไน 
ตาซี (รัสเซีย: Та́зы, อักษรโรมัน: Tázy) หรือ ถ่าซือ (จีน: 塔兹; พินอิน: Tǎzī) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ลูกผสมระหว่างตุงกูซิกและซินิติก ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในดินแดนปรีมอร์เย ประเทศรัสเซีย ชาวตาซีเกิดจากการสมรสข้ามชาติพันธุ์ระหว่างชาวอูเดเก ชาวนาไน และชาวจีนฮั่น พวกเขาสื่อสารกันด้วยภาษารัสเซียและภาษาจีนกลางถิ่นตะวันออกเฉียงเหนือที่มีคำยืมจากภาษาอูเดเกและนาไน เรียกว่าภาษาถิ่นตาซี เดิมมีจำนวนผู้ใช้ภาษานี้ราวหนึ่งพันคนเมื่อหลายทศวรรษก่อน  แต่ปัจจุบันมีเพียงผู้สูงอายุที่ยังสื่อสารด้วยภาษาถิ่นดังกล่าว ประชากรชาวตาซีรุ่นใหม่หันไปใช้ภาษารัสเซียเป็นหลักแทนภาษาดั้งเดิมของตน
ก่อนที่จักรวรรดิรัสเซียจะผนวกดินแดนปรีมอร์เย ชาวตาซีนับถือศาสนาเฉกเช่นชนเผ่าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน คือ ศาสนาพุทธ ศาสนาชาวบ้านแมนจู ศาสนาชาวบ้านจีน และลัทธิบูชาคนทรง หลัง พ.ศ. 2403 หลังจักรวรรดิรัสเซียขยายอิทธิพลข้ามแม่น้ำอุซซูรีใน พ.ศ. 2403 ชาวตาซีจึงเข้ารีตเป็นคริสต์ศาสนิกชนนิกายรัสเซียออร์ทอดอกซ์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรรัสเซีย พ.ศ. 2545 พบว่ามีชาวตาซีจำนวน 276 คน ทั้งหมดใช้ภาษารัสเซียในการสื่อสาร แบ่งเป็นตามเพศจะได้ เพศชายจำนวน 131 คน (53 คนในเมือง 78 คนในชนบท) และเพศหญิงจำนวน 145 คน (57 คนในเมือง 88 คนในชนบท) หากแบ่งตามแหล่งอาศัยจะพบว่ามีชาวตาซีจำนวน 110 คนอาศัยอยู่ในเขตเทศบาล (แบ่งเป็นชาย 53 คน หญิง 57 คน) และชาวตาซีที่อาศัยอยู่นอกเขตเทศบาลจำนวน 166 คน (แบ่งเป็นชาย 78 คน หญิง 88 คน) โดยในสาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน มีประชากรเพียง 4 คนเท่านั้นที่ระบุตัวตนเป็นชาวตาซี และดินแดนฮาบารอฟสค์ มีประชากรเพียง 3 คนที่ระบุตัวตนเป็นชาวตาซี เป็นเพศหญิงสองคน มีเพศชายเพียงคนเดียว และทั้งหมดอาศัยอยู่ในเขตเทศบาล
และการสำรวจสำมะโนครัวประชากรรัสเซีย พ.ศ. 2553 พบว่าชาวตาซีลดจำนวนลงเหลือ 274 คน
คัฟคัซสกายาเปลนนิตซา

| คัฟคัซสกายาเปลนนิตซา |
| --- | --- |

กำกับ: Leonid Gaidai
เขียนบท: Yakov Kostyukovsky Moris Slobodskoy Leonid Gaidai
อำนวยการสร้าง: มอสฟิล์ม
นักแสดงนำ: อะเลคซันดร์ เดมยาเนนโค นาตาเลีย วาร์ลีย์ ยูรี นีคูลิน Yevgeny Morgunov Georgy Vitsin Vladimir Etush Frunzik Mkrtchyan
กำกับภาพ: Konstantin Brovin
ดนตรีประกอบ: Aleksandr Zatsepin
ผู้จัดจำหน่าย: มอสฟิล์ม
วันฉาย:   1 เมษายน ค.ศ. 1967 (1967-04-01) 
ความยาว: 77 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
คัฟคัซสกายาเปลนนิตซา (รัสเซีย: Кавка́зская пле́нница) เป็นภาพยนตร์แนวตลกของสหภาพโซเวียต ออกฉายในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1967 กำกับโดย Leonid Gaidai เขียนบทโดย Yakov Kostyukovsky และ Moris Slobodskoy และดนตรีประกอบโดย Aleksandr Zatsepin มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการลักพาตัวผู้หญิงไปเป็นเจ้าสาว ซึ่งเคยเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในพื้นที่บางแห่งของภูมิภาคนอร์ทคอเคซัส
นักแสดง

อะเลคซันดร์ เดมยาเนนโค รับบท ชูริค
นาตาเลีย วาร์ลีย์ รับบท นีนา (เสียงของ Nadezhda Rumyantseva)
Vladimir Etush รับบท สหายซาอาฮอฟ
Frunzik Mkrtchyan รับบท จาบราอิล
Ruslan khmetov รับบท เอดิค
ยูรี นีคูลิน รับบท the Fool
Georgy Vitsin รับบท the Coward
Yevgeny Morgunov รับบท the Pro
Donara Mcrtchan รับบท ป้าของนีนา
Mikhail Gloozskiy รับบท ผู้จัดการโรงแรม
Nina Grebeshkova รับบท นางพยาบาล
Petr Repnin รับบท หมอ
Noy Acaliani รับบท ลูกจ้างโรงแรม
Ammanuil Geller รับบท คนขายเคบับ
Georgy Svetlani รับบท คนแก่ข้างซุ้มขายเบียร์
Leonid Dovlatov รับบท ผู้พิพากษา
Georgy Ahundov รับบท คนเล่นดอมิโน
แหล่งข้อมูลอื่น

คัฟคัซสกายาเปลนนิตซา ที่ออลมูวี
คัฟคัซสกายาเปลนนิตซา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Kidnapping, Caucasian style เก็บถาวร 2013-11-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at official Mosfilm site with English subtitles
คีโนโปอีสค์

| --- | --- |

ประเภท: ฐานข้อมูลออนไลน์เกี่ยวกับภาพยนตร์ โทรทัศน์
ภาษาที่ใช้ได้: รัสเซีย
เจ้าของ: ยานเดกซ์
สร้างโดย: Vitaly Tatsiy และ Dmitry Sukhanov
ยูอาร์แอล: www.kinopoisk.ru
เชิงพาณิชย์: ใช่
ลงทะเบียน: ไม่บังคับลงทะเบียน สำหรับสมาชิกที่ต้องการอภิปราย ออกความเห็น จัดอันดับ และให้คะแนน
เปิดตัว: 7 พฤศจิกายน 2003; 21 ปีก่อน (2003-11-07)
คีโนโปอีสค์, คีโนโปอีสค์ดอตอาร์ยู (รัสเซีย: КиноПоиск, КиноПоиск.Ru,) เป็นเว็บไซต์ที่เกี่ยวกับการภาพยนตร์ของรัสเซีย โดยเว็บไซต์มีข้อมูลเกี่ยวกับภาพยนตร์, ทีวีโชว์, นักแสดง, ผู้กำกับ, ผู้อำนวยการสร้าง, นักเขียนบท, นักแต่งเพลง, นักตัตต่อเป็นต้น โดยเป็นเว็บไซต์ที่เป็นที่นิยมของงสังคมออนไลน์ในรัสเซีย และหนึ่งในเว็บไซต์ภาพยนตร์ที่นิยมในRunet, โดยอยู่ในอันดับที่ 18 ของการจัดอันดับเว็บไซต์รัสเซียของ Alexa ในเดือนกรกฎาคม 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

KinoPoisk (รัสเซีย)
Interview with the creators of the website (รัสเซีย)
Official page in VKontakte (รัสเซีย)
Official page in Facebook (รัสเซีย)
Official page in Twitter (รัสเซีย)
คีเฟอร์

| --- | --- |
คีเฟอร์กำลังถูกเทลงแก้ว
ชื่ออื่น: นมเปรี้ยวคีเฟอร์
ส่วนผสมหลัก: น้ำนม, เมล็ดคีเฟอร์ (แบคทีเรีย, ยีสต์, โปรตีน, ไขมัน, น้ำตาล)
 ตำราอาหาร: คีเฟอร์   สื่อ: คีเฟอร์
คีเฟอร์ 
(อังกฤษ: kefir, รัสเซีย: кефир) เป็นนมเปรี้ยวชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายโยเกิร์ต เตรียมโดยใช้ยีสต์และแบคทีเรียของเมล็ดคีเฟอร์ (kefir grains) มีต้นกำเนิดจากยุโรปตะวันออกและรัสเซีย ซึ่งภูมิภาคนี้เตรียมคีเฟอร์โดยการปลูกเชื้อด้วยเมล็ดคีเฟอร์ในนมวัว นมแพะ หรือนมแกะ
ชื่อและต้นกำเนิด

คำว่า “คีเฟอร์” ในภาษารัสเซียปรากฏขึ้นอย่างน้อยตั้งแต่ ค.ศ. 1867 อาจมาจากภาษารัสเซียหรือภาษาในยุโรปตะวันออก หรืออาจมาจากภาษาใดภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาเตอร์กิก คือ köpür (แปลว่า ฟอง) หรือจากภาษาเปอร์เซีย คือ kef (แปลว่า ฟอง)
ในอดีตคีเฟอร์เตรียมโดยการใช้ถุงหนังแพะที่แขวนใกล้ทางเข้าประตู ถุงเหล่านี้จะถูกตีไปมาด้วยประตูเวลาคนเดินเข้าออก การตีไปมานั้นทำให้ส่วนประกอบของคีเฟอร์ คือนมกับเมล็ดคีเฟอร์ ผสมเข้ากันดี ในช่วงต้นของศตวรรษที่ 21 คีเฟอร์ได้เป็นที่รู้จักทั่วยุโรป ญี่ปุ่น และสหรัฐอเมริกา และเมื่อเป็นที่รู้จักในลาตินอเมริกา คนในกลุ่มประเทศนี้ก็เรียกคีเฟอร์ว่า búlgaros ซึ่งแปลว่า เครื่องดื่มบัลแกเรีย
งานชุมนุมที่มอสโก พ.ศ. 2565

| --- | --- |

ชื่อพื้นเมือง:  «Zа мир без нацизма»
ชื่อภาษาอังกฤษ: "เพื่อโลกที่ไร้ซึ่งลัทธินาซี"
วันที่: 18 มีนาคม ค.ศ. 2022 (2022-03-18)
สถานที่: สนามกีฬาลุจนีกี
ที่ตั้ง: มอสโก, รัสเซีย
พิกัด: 55°42′56″N 37°33′13″E﻿ / ﻿55.71556°N 37.55361°E﻿ / 55.71556; 37.55361
ประเภท: งานชุมนุมทางการเมืองและคอนเสิร์ต
จัดโดย: วลาดีมีร์ ปูติน
ผู้เข้าร่วม: 200,000+ (ตามที่ตำรวจกล่าว)
"เพื่อโลกที่ไร้ซึ่งลัทธินาซี" (รัสเซีย: «Zа мир без нацизма») เป็นงานชุมนุมทางการเมืองและคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นที่สนามกีฬาลุจนีกี กรุงมอสโก เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 8 ปีการผนวกไครเมียโดยสหพันธรัฐรัสเซีย ประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูติน ซึ่งปรากฎตัวต่อสาธารณชนในงานนี้เป็นครั้งแรก หลังการประกาศเคลื่อนกองทัพเข้ารุกรานยูเครน กล่าวสุนทรพจน์เพื่ออธิบายเหตุผลในการกระทำดังกล่าว และยกย่องกองทัพรัสเซียต่อฝูงชน ตำรวจนครบาลมอสโกคาดการณ์ว่ามีผู้เข้าร่วมมากกว่า 200,000 คน สำนักข่าวต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงบีบีซี และ มอสโกไทมส์ รายงานว่ามีการส่งเจ้าหน้าที่รัฐไปที่สถานที่ และผู้เข้าร่วมคนอื่น ๆ ได้รับเงินหรือถูกบังคับให้เข้าร่วม
อ่างอิง

↑  "Putin holds rally in Moscow, praises Russian troops as Ukraine fights back invasion". CBC News. March 18, 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 18, 2022. สืบค้นเมื่อ March 18, 2022.
↑  Nechepurenko, Ivan (March 18, 2022). "Putin makes his first public appearance since the invasion of Ukraine". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 March 2022. สืบค้นเมื่อ 19 March 2022.
↑  "Putin Marks Crimea Anniversary, Defends 'Special Operation' in Ukraine in Stadium Rally". The Moscow Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 March 2022. สืบค้นเมื่อ 19 March 2022.
การล่มของดัลนีวอสตอก

| --- | --- |
บริเวณที่ ดัลนีวอสตอก จมบริเวณที่ ดัลนีวอสตอก จม (เขตสหพันธ์ตะวันออกไกล)
วันที่: 1 เมษายน พ.ศ. 2558
ที่ตั้ง:  รัสเซีย ทะเลโอค็อตสก์
ชื่ออื่น: สเตนเด (จนกระทั่ง พ.ศ. 2557)
ผู้เข้าร่วม: 132
ผล: จม มีผู้รอดชีวิต 63 คนที่ช่วยเหลือได้แล้ว
เสียชีวิต: 57
สูญหาย: 12
เรือลากอวนสัญชาติรัสเซีย ดัลนีวอสตอก (รัสเซีย: Дальний Восток) ล่มลงในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 นอกชายฝั่งของคาบสมุทรคัมชัตคา ในทะเลโอค็อตสค์ ลูกเรือ 56 คนจากลูกเรือทั้งหมด 132 คนของเรือ ได้รับการยืนยันแล้วว่าเสียชีวิต ด้วยปฏิบัติการช่วยเหลือผู้รอดชีวิต เรือลากอวนนี้ล่มลงในทางตะวันตกของครูโตโกรอฟสกี ซึ่งเป็นที่ที่มีผู้คนตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตโซโบเลฟสกี
ลูกเรืออีก 63 คนได้รับความช่วยเหลือจากเรือประมงลำอื่นแล้ว ที่เหลืออีก 12 คนยังคงสูญหาย[ต้องการอ้างอิง] แม้ว่าจะมีความพยายามในการค้นหา 12 คนที่เหลือในวันที่ 3 เมษายน แต่สำนักข่าวทีเอเอสเอสรายงานข่าวว่า 12 คนที่สูญหายไปนั้น เชื่อว่าจะจมอยู่ในห้องเครื่อง และผู้รอดชีวิตทุกคนได้รับการช่วยเหลือแล้ว
เบื้องหลัง

| สัญชาติ | จำนวน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
|  รัสเซีย | 78 |  |
|  พม่า (เมียนมาร์) | 42 |  |
|  วานูอาตู | 5 |  |
|  ยูเครน | 4 |  |
|  ลัตเวีย | 3 |  |

ดัลนีวอสตอก เป็นเรือที่มีขนาด 104 เมตร (341 ฟุต) หนัก 5,700 ตัน เรือลำนี้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2532 และมีรหัสไอเอ็มโอ คือ IMO 8730429 เรือลำนี้สร้างขึ้นในชื่อ สเตนเด โดยบริษัทก่อสร้างเรือ ในเมืองนีโคลาเยฟ สหภาพโซเวียต (ปัจจุบันคือเมืองมือกอลายิว ประเทศยูเครน) เรือลำนี้ใช้ในบริเวณกานาเรียส จนกระทั่ง พ.ศ. 2557 บริษัทรัสเซีย แมกเจลเลน แอลแอลซี ได้ซื้อไป ในเวลาที่มันเกิดอุบัติเหตุนั้น เรือลำนี้ได้ออกจากเนวีลสค์ บนเกาะซากาลิน เรือลำนี้ออกหาปลาถึงปริเวณคาบสมุทรคัมชัตคา ในทะเลโอค็อตสค์ ในรัสเซียตะวันออกไกล มีลูกเรือทั้งหมด 132 คนซึ่งเป็นคนสัญชาติรัสเซีย พม่า ยูเครน ลัตเวีย และวานูวาตู เรือลำนี้ยังมีมูลค่า 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่การถอนเรือออกและแทนที่เรือดัลนีวอสตอกก่อนเกิดอุบัติเหตุ มีมูลค่าสูงถึง 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
จอร์จี บาลากซิน

| จอร์จี บาลากซิน |
| --- | --- |
เกิด: จอร์จี รุสลาโนวิช บาลากซิน 6 มีนาคม พ.ศ. 2523
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ   รัสเซีย .โอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- | --- |
|  |  ปักกิ่ง 2551  | ฟลายเวท |
มวยสากลสมัครเล่นเวิลด์คัพ
|  |  มอสโก 2548  | ฟลายเวท |
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ยุโรป
|  |  เพิร์ม 2545   | ฟลายเวท |
|  |  ปูลา 2547   | ฟลายเวท |
|  |  โปลฟดิฟ 2549   | ฟลายเวท |
|  |  แองการา 2554   | ฟลายเวท |
จอร์จี บาลากซิน (Georgiy Balakshin) ชื่อจริง จอร์จี รุสลาโนวิช บาลากซิน (Georgiy Ruslanovich Balakshin; รัสเซีย: Георгий Русланович Балакшин ) เกิดเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2523 ที่สาธารณรัฐซาคา ประเทศรัสเซีย ติดทีมชาติรัสเซียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่ เอเธนส์ ประเทศกรีซ ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก ชนะ เมบาเรก โซลตานี จากแอลจีเรีย เมื่อ 17 สิงหาคม รอบสอง ชนะ มีร์ซาน ราคิมซานอฟ จาก คาซักสถาน เมื่อ 21 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ แพ้ ยูริออคิส แกมบัว จาก คิวบา เมื่อ 25 สิงหาคม ไม่ได้เหรียญรางวัล ครั้งที่ 2 โอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ ปักกิ่ง ประเทศจีน ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก ได้บาย  รอบสอง ชนะ มีรัต ซาร์เซมบาเยฟ จาก คาซักสถาน เมื่อ 16 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ จิเตนดาร์ กุมาร จากอินเดีย เมื่อ 20 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ แอนดรี ลัฟฟีตา จาก คิวบา เมื่อ 22 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง นอกจากนั้น ยังได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ยุโรปสามสมัยด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Yahoo! Sports
Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill;  และคณะ. "Georgiy Balakshin". Olympics at Sports-Reference.com. Sports Reference LLC. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04.
ชาปาเยฟ (ภาพยนตร์)

| ชาปาเยฟ |
| --- | --- |
ไปรษณียากรที่ระลึกครบรอบ 30 ปีการฉายภาพยนตร์
กำกับ: เกออร์กี วาซีเยฟ เซียร์เกย์ วาซีเยฟ
เขียนบท: ดมีตรี ฟูร์มานอฟ (หนังสือ)
นักแสดงนำ: โบริส บาโบชกิน โบริส บลินอฟ วาร์วารา เมียซ์นีโควา เลโอนิด คมีต
ดนตรีประกอบ: กาฟรีลี ปอปอฟ
บริษัทผู้สร้าง: เลนฟิล์ม 
วันฉาย:   ค.ศ. 1934 (1934) 
ความยาว: 95 นาที
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
ชาปาเยฟ (รัสเซีย: Чапаев) เป็นภาพยนตร์แนวสงครามจากสหภาพโซเวียตในปี 1934 กำกับโดยสองพี่น้องวาซีเยฟ ผลิตโดยสตูดิโอภาพยนตร์เลนฟิล์ม  ภาพยนตร์เล่าชีวประวัติสมมติของวาซีลี อีวาโนวิช ชาปาเยฟ ผู้บัญชาการกองทัพแดงที่กลายมาเป็นวีรบุรุษในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย ภาพยนตร์ได้โครงเรื่องจากนวนิยายในชื่อเดียวกันที่เขียนโดยดมีตรี ฟูร์มานอฟ นักเขียนชาวรัสเซียและผู้ตรวจการบอลเชวิคที่ต่อสู้ร่วมกับชาปาเยฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

Chapaev ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Chapaev มีให้โหลดฟรีที่ อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ [อื่นๆ]
ชาปาเยฟ ที่รอตเทนโทเมโทส์
คืยซิล

| คืยซิล Кызы́л |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงอื่น
 • Tuvan: Кызыл
ทิวทัศน์ของกลางเมืองคืยซิล
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งของคืยซิล 
คืยซิลที่ตั้งของคืยซิลแสดงแผนที่รัสเซียคืยซิลคืยซิล (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  51°43′N 94°27′E﻿ / ﻿51.717°N 94.450°E﻿ / 51.717; 94.450
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: สาธารณรัฐตูวา
สถาปนา: 1914
จัดตั้งเป็นนคร: 1914
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: คาริม เบย์เลค-โพโลวิช ซากัน-พูล
ความสูง: 630 เมตร (2,070 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 109,918 คน
 • ประมาณ (2018): 116,983 (+6.4%) คน
 • อันดับ: 146 ในปี 2010
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: เมืองภายใต้เขตอำนาจของสาธารณรัฐ (urban okrug) ของคืยซิล
 • เมืองศูนย์กลางของ: ตูวา
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: เมืองภายใต้เขตอำนาจของสาธารณรัฐ (urban okrug) ของคืยซิล
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Kyzyl Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Kyzyl Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 667000–667005, 667007–667012, 667700, 667899, 667961, 667965, 667966, 667970, 667999
รหัสโทรศัพท์: +7 39422
รหัส OKTMO: 93701000001
เว็บไซต์: mkyzyl.ru
คืยซิล (อังกฤษ: Kyzyl; /kɪˈzɪl/; ตูวัน และ รัสเซีย: Кызыл; แม่แบบ:IPA-tyv, เสียงอ่านภาษารัสเซีย: [kɨˈzɨɫ]) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐตูวา ประเทศรัสเซีย ชื่อของเมืองหมายถึง "สีแดง" หรือ "สีแดงเข้ม" ในภาษาตูวัน (และในภาษาเตอร์กอื่น ๆ อีกมากมาย) มีประชากร 109,918 (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010); 104,105 (สำมะโน ค.ศ. 2002); 84,641 (สำมะโน ค.ศ. 1989).
อุตสาหกรรม

โรงงานผลิต ได้แก่ โรงอิฐ, โรงเลื่อย, การผลิตเครื่องเรือน, และโรงงานแปรรูปอาหาร
ซารีนามารีเยีย โดลโกลรูโคลย่า

| ซารีนามารีเยีย โดลโกลรูโคลย่า |
| --- | --- |
 มารีเยีย โดลโกลรูโคลย่า
ซารีนาแห่งมวลรัสเซีย
สิ้นพระชนม์: ค.ศ. 1580
จักรพรรดินี: ซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย
มารีเยีย โดลโกลรูโคลย่า
ราชวงศ์: รูลิค
ซารีนามารีเยีย โดลโกลรูโคลย่า  (รัสเซีย: Мария Долгорукая อังกฤษ: Maria Dolgorukaya) (สิ้นพระชนม์ราว ค.ศ. 1580)  เป็นมเหสีองค์ที่ 7 ในซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย ทั้งสองพระองค์อาจจะทรงอภิเษกสมรสกันในปี ค.ศ. 1580 (โดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางศาสนจักร)
ตำนานพื้นบ้านของรัสเซียกล่าวว่าซาร์อีวานทรงจับได้ว่าพระนางนอกพระทัยพระองค์ ซาร์อีวานจึงทรงมีรับสั่งให้นำพระนางไปถ่วงนํ้าจนสิ้นพระชนม์ ในบรรดามเหสีทั้ง 8 พระองค์ของพระเจ้าซาร์อีวานที่ 4 มีเพียง ซารีนามารีเยีย โดลโกลรูโคลย่า และ ซารีนาวาซิลีซา เมเลนเตเยวา เท่านั้นที่ไม่มีการกล่าวถึงในเอกสารร่วมสมัย
คอมปอซีตอร์กลีนคา

| คอมปอซีตอร์กลีนคา |
| --- | --- |

กำกับ: กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ
นักแสดงนำ: Boris Smirnov Lev Durasov Lyubov Orlova Yuri Lyubimov Georgy Vitsin
กำกับภาพ: Eduard Tisse
ดนตรีประกอบ: Vladimir Shcherbachov Vissarion Shebalin
บริษัทผู้สร้าง: มอสฟิล์ม 
วันฉาย:   ค.ศ. 1952 (1952) 
ประเทศ: สหภาพโซเวียต
ภาษา: รัสเซีย
คอมปอซีตอร์กลีนคา (รัสเซีย: Композитор Глинка ชื่อที่เข้าฉายในสหรัฐ Man of Music) เป็นภาพยนตร์แนวอัตชีวประวัติจากสหภาพโซเวียตในปี 1953 กำกับโดยกรีโกรี อะเลคซันดรอฟ