stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ภัทรวดี เหลาสา
ประวัติ

ภัทรวดี เหลาสา เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2541 เป็นนักแสดงชาวไทย เธอเริ่มเข้าวงการตั้งแต่อยู่ ป.3 โดยการตระเวนประกวดตามงานต่างๆ จากนั้นก็ได้ไปประกวดโครงการตามล่าหาแก๊งค์น้องใหม่ จนได้เล่นซีรีส์เรื่อง บีทอล์ค (BeeTalk) รวมถึงซิทคอมเรื่อง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ แล้วก็มีงานถ่ายแฟชั่น แสดงหนังสั้นเข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งเธอได้เข้ามาอยู่ในสังกัด โมโนทาเลนท์ได้ก็เพราะประกวดกอสซิปเกิร์ลปี 2014 ปรากฏว่าได้ตำแหน่งชนะเลิศ จึงเข้ามาเซ็นสัญญากับทางโมโน 2 ปี จนได้มีโอกาสมาร่วมคัดเลือกนักแสดงและทำให้ได้เล่นละครซีรีส์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ และในขณะนี้เธอก็เริ่มหันมาร้องเพลงแบบจริงจัง และก็มีการพูดคุยกับทางโปรดักชั่นเพื่อทำเพลงกับทางค่ายโมโน 29
ภาพยนตร์

Sweet Secret สืบสวน ป่วนรัก (2021) รับบท โยเกิร์ต
ขุนแหย (2022) รับบท ลินดา
ภาพยนตร์ > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2556 | น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ |  | รับเชิญ |
ภาพยนตร์ > ละครซีรีส์

| ปี | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2560 | ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ฤดูกาลที่ 1 | องค์หญิงวิไลกัลยา | ตัวละครหลัก |
| 2561 | ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ฤดูกาลที่ 2 | องค์หญิงวิไลกัลยา | ตัวละครหลัก |
| 2562 | ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ฤดูกาลที่ 3 | องค์หญิงวิไลกัลยา | ตัวละครหลัก |
| 2562 | Bangkok Vampire รสรินล่าแวมไพร์ | มู่ | ตัวละครหลัก |
| 2567 | เด็ด​ดวงโจร |  |  |
ภาพยนตร์ > รายการทีวี

รายการ เวคคลับ
รายการ Teen club
ภาพยนตร์ > เพลง

"หัวใจไม่ปิดหน้าต่าง" ในนาม ถุงแป้ง GELATO (พ.ศ. 2561 / ค่าย MONO MUSIC)
"ความรักดีๆ อยู่ที่ไหน" ร่วมกับ นิชนารถ พรหมมาตร และ ณัฐธิดา ตรีชัยยะ (พ.ศ. 2561 / ค่าย MONO MUSIC)
"ไม่จำเป็นต้องรู้" ร่วมกับวง Gelato (พ.ศ. 2562/ ค่าย MONO MUSIC)
"O-Hanami" ร่วมกับวง Gelato (พ.ศ. 2562/ ค่าย MONO MUSIC)
แหล่งข้อมูลอื่น

ภัทรวดี เหลาสา ที่เฟซบุ๊ก
ภัทรวดี เหลาสา ที่อินสตาแกรม
ซิตีป็อป

Sub-genre of Japanese pop music emerged in the 1970s
| ซิตีป็อป |
| --- | --- |
ชื่อพื้นเมือง: シティ・ポップ
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ป็อป นิวมิวสิก ฟังก์ อาร์แอนด์บี disco ซอฟต์ร็อก ยอช์ตร็อก เอโออาร์ แจ๊ซฟิวชัน บูกี โซล โอกินาวา บอสซาโนวา ละติน แคริบเบียน โพลีนีเซีย
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ญี่ปุ่นช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970
รูปแบบอนุพันธุ์: เวเพอร์เวฟ ฟิวเจอร์ฟังก์
หัวข้ออื่น ๆ
เจป็อป
ซิตีป็อป (ญี่ปุ่น: City pop; โรมาจิ: シティ・ポップ; ทับศัพท์: shiti poppu) เป็นคำกว้าง ๆ ที่หมายถึงเพลงเจป็อปที่รับอิทธิพลจากดนตรีอเมริกัน เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 จนได้รับความนิยมจนถึงจุดสูงสุดระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 เดิมทีเป็นสาขาหนึ่งของแนวเพลง "นิวมิวสิก" ซึ่งเป็นแนวเพลงที่ได้รับอิทธิพลดนตรีตะวันตก แต่ได้รวมแนวที่หลากหลายกว้างขวางตั้งแต่ฟังก์, ดิสโก, อาร์แอนด์บี, เอโออาร์, ซอฟต์ร็อก และบูกี ซึ่งเป็นช่วงที่ญี่ปุ่นเพิ่งเริ่มมีเศรษฐกิจที่เฟื่องฟูและชนชั้นสูง รวมถึงมีเทคโนโลยีใหม่ ๆ เช่น วอล์คแมน รถยนต์ที่มีผนวกเครื่องเล่นเทปคาสเซตต์และเครื่องวิทยุเอฟเอ็ม และเครื่องดนตรีอิเลกทรอนิกส์อันหลากหลาย
โป๊ยกั้ก

| โป๊ยกั้ก |
| --- | --- |

Illicium verum ที่ United States National Arboretum

ผลและเมล็ดรูปดาว

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
อันดับ:: Austrobaileyales Austrobaileyales
วงศ์:: Schisandraceae Schisandraceae
สกุล:: Illicium Illicium Hook.f.
สปีชีส์:: Illicium verum
ชื่อทวินาม
Illicium verum Hook.f.

ชื่อพ้อง
   Illicium san-ki Perr. 
โป๊ยกั้ก (八角, จีนแต้จิ๋ว: boih4 gag4, /poiʔ.kak/) หรือ จันทน์แปดกลีบ (star anise, star aniseed, badiane หรือ Chinese star anise) เป็นเครื่องเทศที่มีผลเป็นรูปดาว เป็นต้นไม้ขนาดเล็กไม่ผลัดใบ มีถิ่นกำเนิดทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในอาหารจีน ในอาหารอินเดีย อย่างในการัมมาซารา (Garam Masala) และในอาหารมลายู-อินโดนีเซีย โป๊ยกั้กเป็นส่วนผสมของผงห้าเครื่องเทศในการปรุงอาหารจีนแบบดั้งเดิม
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

โป๊ยกั้กเป็นไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 18 เมตร ใบรูปใบหอกกลับถึงรูปรีแคบ โคนสอบ ปลายใบแคบเป็นแถบยาว ปลายสุดเว้าหรือแหลม ไม่ผลัดใบ ดอกเดี่ยวสีเหลือง บางครั้งแต้มสีชมพูถึงแดง ดอกรูปทรงกลมแกมรูปถ้วย กลีบดอก 10 กลีบ รูปรีกว้าง ขอบกลีบมีขน และเป็นกระพุ้ง ก้านดอกยาวได้ถึง 4 เซนติเมตร ผลเป็นรูปดาว มี 5–13 พู เมล็ดรูปไข่ แต่ละพูมี 1 เมล็ด
วรนันทน์ ชัชวาลทิพากร

| วรนันทน์ ชัชวาลทิพากร |
| --- | --- |
[[File:‎|frameless|upright=1]]
เกิด: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2497 (70 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักเขียน ช่างภาพ
สัญชาติ:  ไทย
วรนันทน์ ชัชวาลทิพากร ศิลปินแห่งชาติผู้ได้รับการเชิดชูเกียรติในฐานะศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ สาขาย่อยการ(ภาพถ่าย) ประจำปีพุทธศักราช 2552 "รู้สึกว่าเป็นเกียรติ ภูมิใจ และก็ดีใจ ไม่คิดว่าทางผู้ใหญ่ยังเห็นความสำคัญของการถ่ายภาพ เป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล และเป็นเกียรติแก่วงการถ่ายภาพของเรา เพราะว่าทางสาขาถ่ายภาพเขาให้น้อยมาก เพิ่งจะเป็นคนที่ 5 ตั้งแต่ปี 2528 ถือว่าเราอายุยังน้อย ก็คิดว่าผมก็ยังมีส่วนจะช่วยผลักดันคนรุ่นใหม่ ๆ ให้สนใจถ่ายภาพได้ยิ่งขึ้น" ความรู้สึกจากใจของหนึ่งในสุดยอดช่างภาพรางวัลยอดเยี่ยมระดับโลก ทั้งรางวัลภายในประเทศและต่างประเทศ สามารถคว้ารางวัลนักถ่ายภาพอันดับ 1 ของโลก ประเภทภาพท่องเที่ยว จากสมาคมถ่ายภาพแห่งอเมริกา (P.S.A.) มาถึง 17 ปี และติดอันดับท็อปเท็นของโลกมาโดยตลอดตั้งแต่ปีค.ศ. 1987 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 2009
ประวัติ

อาจารย์ วรนันทน์ ชัชวาลทิพากร เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พุทธศักราช 2497 ที่จังหวัดพระนคร จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 จากโรงเรียนวัดราชสิงขร ในราวปี พ.ศ. 2523 เห็นประกาศในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งว่ามีการอบรมการถ่ายภาพของวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ จึงเข้ามาสมัครเรียน ได้เรียนกับ อ.พูน เกษจำรัส (ศิลปินแห่งชาติด้านภาพถ่ายท่านแรก ปี พ.ศ. 2531) รวมถึง อ.สุมิตรา อ.อาภรณ์ และ อ.สุรพงษ์ เรียนถึง 4 คอร์ส จากนั้นจึงสมัครเข้าเป็นสมาชิกสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูประถัมภ์ ในปี พ.ศ. 2525และเข้าอบรมการถ่ายภาพทั้งในและต่างประเทศ พร้อมทั้งฝึกฝนการถ่ายภาพอย่างสม่ำเสมอมากว่า 40 ปี
การศึกษา

จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนโกศลวิทยา กรุงเทพมหานคร ประจำปีการศึกษา พ..ศ. 2508
จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 7 จากโรงเรียนโรงเรียนวัดราชสิงขร กรุงเทพมหานคร ประจำปีการศึกษา พ.ศ. 2511
การทำงาน

"เมื่อตอนเด็ก ๆ เริ่มทำงานตั้งแต่อายุ 15 ปี เป็นพนักงานขายเสื้อผ้าวิ่งตามต่างจังหวัด เดินทางทั่วประเทศโดยในช่วงระหว่างที่เดินทางไปแต่ละจังหวัดของประเทศไทย ได้เห็นทั้งภูมิทัศน์ บรรยากาศต่าง ๆ ในระหว่างที่เราไป มันสวยงาม เลยคิดว่า อยากจะฝึกถ่ายภาพและเก็บรูปต่าง ๆ มาเป็นเจ้าของ ก็เลยเริ่มฝึกถ่ายภาพมาตั้งแต่เด็ก" คือคำบอกเล่าจุดเริ่มต้นของการทำงานเมื่อจบการศึกษาโดย อาจารย์ วรนันทน์ เริ่มทำงานเป็นพนักงานขายส่งสินค้า และปัจจุบันเป็นผู้จัดการบริษัท โฟโต้ฮอบบี้ จำกัด อาจารย์ วรนันทน์ ชัชวาลทิพากร เป็นศิลปินที่สร้างสรรค์ภาพถ่ายได้โดดเด่น และมีเอกลักษณ์เฉพาะตน เน้นการถ่ายภาพที่ให้แสงธรรมชาติตามที่พบ และสามารถนำเสนอด้วยศิลปะการถ่ายภาพในแง่มุมต่าง ๆ ที่มีความงดงาม ขณะเดียวกันก็จะทำคำอธิบายรายละเอียดการถ่ายภาพและสถานที่ เพื่อเป็นแนวทางแก่ผู้ที่สนใจและต้องการเรียนรู้วิธีการถ่ายภาพ ที่สำคัญภาพถ่ายเหล่านี้ยังได้ถ่ายทอดความงดงามของสถานที่จนทำให้ผู้พบเห็นอยากไปเยือน จึงถือได้ว่ามีส่วนช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยวอีกทางหนึ่ง
รางวัลอันทรงเกียรติ

ในปี พ.ศ. 2552 ปีแห่งการได้รับการเชิดชูเกียรติในฐานะ "ศิลปินแห่งชาติ" นั้นมีผู้เข้าร่วมรับรางวัลทั้งหมด 9 ท่าน ดังนี้ 
ศิลปินที่ได้รับเลือกเป็นศิลปินแห่งชาติใน 3 สาขา ได้แก่ ทัศนศิลป์ วรรณศิลป์ และ สาขาศิลปะการแสดง ประจำปี พ.ศ. 2552
1. ศาสตราจารย์ปรีชา เถาทอง ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาทัศนศิลป์ ด้านจิตรกรรม
2. นายองอาจ สาตรพันธุ์ ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาทัศนศิลป์ ด้านสถาปัตยกรรมร่วมสมัย
3. นางเพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาทัศนศิลป์ ด้านประณีตศิลป์- แกะสลักเครื่องสด
4. นายวรนันท์ ชัชวาลทิพากร ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาทัศนศิลป์ด้านภาพถ่าย
5. นายเสกสรรค์ ประเสริฐกุล ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาวรรณศิลป์ ด้านเรื่องสั้น สารคดี นวนิยาย กวีนิพนธ์
6. นายจตุพร รัตนวราหะ ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาศิลปะการแสดง ด้านนาฏศิลป-โขน
7. นายอุทัย แก้วละเอียด ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาศิลปะการแสดง ด้านดนตรีไทย
8. นางมัณฑนา โมรากุล ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาศิลปะการแสดง ด้านดนตรีไทยสากล-คำร้อง
9. นายประยงค์ ชื่นเย็น ศิลปินแห่งชาติ ปี 2552 สาขาศิลปะการแสดง ด้านดนตรีไทยลูกทุ่ง-ผู้เรียบเรียงเสียงประสาน
โดยศิลปินแห่งชาติทั้ง 9 ท่านได้ผ่านหลักเกณฑ์การคัดเลือกศิลปินแห่งชาติอัน ประกอบด้วย 3 หลักเกณฑ์ใหญ่ ดังนี้
1. เป็นผู้มีความรู้ความสามารถ มีความเชี่ยวชาญและมีผลงานดีเด่น
2. เป็นที่ยอมรับของวงการศิลปะแขนงนั้น
3. เป็นผู้มีคุณธรรม มีผลงานที่ยังเป็นประโยชน์ต่อสังคมและมนุษยชาติ ได้รับรางวัลหรือเกียรติคุณระดับท้องถิ่น ระดับชาติ หรือระดับนานาชาติ
ซึ่งในปี พุทธศักราช 2552 มีผู้ผ่านการคัดเลือกจำนวนมาก และคณะกรรมการได้มีกระบวนการพิจารณาอย่างละเอียดมากที่สุดโดยศิลปินแห่งชาติปี 2552 ได้เข้ารับพระราชทานโล่และเข็มเชิดชูเกียรติจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวันที่ 24 ก.พ. พ.ศ. 2553 เนื่องในวันศิลปินแห่งชาติ ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
ถ่ายทอดองค์ความรู้ควรคู่เกียรติ

อาจารย์พิเศษและวิทยากรให้ความรู้เกี่ยวกับการถ่ายภาพให้กับสมาคมถ่ายภาพ สถาบันการศึกษาและผู้สนใจการถ่ายภาพ ซึ่งส่งผลให้นักเรียน นิสิต นักศึกษา และประชาชน สนใจการถ่ายภาพมากยิ่งขึ้น และหนึ่งในคำแนะนำสำหรับผู้สนใจถ่ายภาพให้ประสบความสำเร็จ คือ "ช่างภาพที่จะประสบความสำเร็จมีข้อง่าย ๆ คือ จะต้องมีใจรักและสนใจก่อนในข้อแรก ข้อที่สองคือ ค่อย ๆ ศึกษาหาความรู้ ไม่ว่าจากในหนังสือ ในอินเทอร์เน็ตซึ่งเราสามารถเข้าไปท่องในเว็บต่าง ๆ ซึ่งมีความรู้การถ่ายภาพมากมาย แล้วก็ไปเรียนครอส์สั้นต่าง ๆ หรือเข้าไปอบรมตามที่เขามีสอนอย่างที่ว่าเราอยากรู้เรื่องอะไร พอได้ศึกษามีความรู้แล้วก็หากล้องอุปกรณ์ที่ใช้งานได้ดี ไม่จำเป็นต้องแพงมาก และศึกษาแต่ละจุดว่ามันใช้งานอย่างไร หลังจากนั้นข้อสำคัญคือต้องมีโอกาสและเวลา คือถ้าคุณมีความรู้ มีใจรัก แต่ถ้าคุณไม่มีเวลา มีโอกาสออกถ่ายรูปเลย โอกาสที่คุณจะได้รูปยาก พอคุณมีโอกาสและเวลาออกถ่ายรูป สิ่งสำคัญคือรูปที่เราถ่ายมาอย่าเก็บไว้ดูคนเดียว จะต้องให้ผู้ที่รู้ช่วยชี้แนะและวิจารณ์ว่ารูปนี้มีข้อดีข้อเสียอย่างไร หลังจากชี้แนะแล้ววิจารณ์แล้ว เราก็ต้องสร้างสรรค์งานของเราและนำเสนอ ประกวดภาพบ้าง สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้มันก็คือจะทำให้ช่างภาพสนุกและเป็นการมีโอกาสที่จะเป็นช่างภาพดีขึ้น เพราะว่ามันจะต้องทำงานแข่งกับตัวเอง ต้องฝึกฝนตัวเองไปเรื่อย ๆ"
ผลงานและรางวัลของศิลปินแห่งชาติ

อาจารย์วรนันทน์มีผลงานซึ่งได้รับรางวัลจากสมาคมถ่ายภาพทั่วโลกประมาณ ๑,๐๐๐ รางวัล อาทิเช่น
รางวัลชนะเลิศยอดเยี่ยม (Best of Show) การประกวดภาพถ่ายสไลด์สีนานาชาติทั่วโลก
เหรียญทองจากสมาคมถ่ายภาพแห่งสหรัฐอเมริกา จำนวน ๘๖ ครั้ง นับว่าเป็นศิลปินต้นแบบที่สามารถถ่ายทอดความรู้ และประสบการณ์ให้แก่ผู้ศึกษาวิชาการถ่ายภาพศิลปะได้อย่างดียิ่ง จนทำให้นักศึกษาและประชาชนที่ได้รับการถ่ายทอดความรู้จากท่านได้รับรางวัลทั้งในประเทศและต่างประเทศหลายคน
มีผลงานภาพ อาทิ ภาพถ่ายวันพ่อแห่งชาติ, ภาพยามเช้าริมฝั่งโขงนครพนม, ภาพสัญจรเหนือวารี, ภาพสุดฝีเท้า, ภาพสวดพระปาติโมกข์, ภาพน้ำใสไหลเย็น, ภาพทำความสะอาด, ภาพยิ้มพิมพ์ใจ ฯลฯ
อาจารย์ วรนันทน์ ชัชวาลทิพากร จึงเหมาะสมอย่างยิ่งที่ควรได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภาพถ่าย) หนึ่งในศิลปินของชาติผู้ซึ่งมีความรู้ ความสามารถ และมีคุณค่าต่อประเทศชาติเป็นอย่างยิ่ง.
พ.ศ. 887

| --- | --- |
ศตวรรษ::  3  4  5
ปี::  884  885  886  887  888  889  890
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 887
ปฏิทินกริกอเรียน: 344 CCCXLIV
Ab urbe condita: 1097
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5094
ปฏิทินบาไฮ: −1500 – −1499
ปฏิทินเบงกอล: −249
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1294
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 888
ปฏิทินพม่า: −294
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5852–5853
ปฏิทินจีน: 癸卯年 (เถาะธาตุน้ำ) 3040 หรือ 2980     — ถึง — 甲辰年 (มะโรงธาตุไม้) 3041 หรือ 2981
ปฏิทินคอปติก: 60–61
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1510
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 336–337
ปฏิทินฮีบรู: 4104–4105
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 400–401
 - ศกสมวัต: 266–267
 - กลียุค: 3445–3446
ปฏิทินโฮโลซีน: 10344
ปฏิทินอิกโบ: −656 – −655
ปฏิทินอิหร่าน: 278 BP – 277 BP
ปฏิทินอิสลาม: 287 BH – 286 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 344 CCCXLIV
ปฏิทินเกาหลี: 2677
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1568 ก่อน ROC 民前1568年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 887 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 344 - มีนาคม ค.ศ. 345
มหาศักราช 266
เดวิด รูฟโฟโล

| [[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] |
| --- | --- |
ชื่อ: }}}
ชื่ออื่น: 
รายละเอียดโดยย่อ: 
วันเกิด: 
สถานที่เกิด: {{{}}}
วันตาย: 
สถานที่ตาย: 
ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.เดวิด จอห์น รูฟโฟโล (Professor Dr. David John Ruffolo) เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2511 ได้รับทุนวิจัยเมธีวิจัยอาวุโส ในปี พ.ศ. 2559 จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย และได้รับอีกครั้งในปี 2562, จากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว) เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับรางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่นของไทย สาขาฟิสิกส์ ประจำปี 2560
ประวัติ

ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. เดวิด รูฟโฟโล เกิดที่เมืองไอโอวา ซิตี้ มลรัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2511 เป็นลูกคนเดียวของ ศาสตราจารย์ ดร. จอห์น เจ. และ นางแอลลา ดี. รูฟโฟโล สมรสกับนางรมณีย์ รูฟโฟโล และมีบุตร 3 คน คือ ด.ช. แพททริค ด.ช. วิคเตอร์ และ ด.ญ. เซอรีนา ปัจจุบันทำงานอยู่ที่ภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
การศึกษา

พ.ศ. 2523 เข้าร่วมในโครงการ Talent Identification Program (TIP) ของ Duke University ซึ่งครอบคลุมนักเรียนอายุ 12 ปีในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ที่มีคะแนนสูงสุดใน 3% แรก และจากเด็ก 11,000 คนที่เข้าข่าย มี 9,000 คนที่ร่วมโครงการโดยสอบข้อสอบมาตรฐานเพื่อเข้ามหาวิทยาลัย (SAT) โดยได้คะแนนสูงอันดับสอง (Math 740 และ Verbal 640 จาก 800)
พ.ศ. 2524 เข้าร่วมในค่ายคณิตศาสตร์กับ TIP และเรียนคณิตศาสตร์ระดับ precalculus จนครบ
พ.ศ. 2524-2528 เข้าศึกษาเมื่ออายุ 13 ปี ที่ มหาวิทยาลัยซินซินแนติ สหรัฐอเมริกา ได้รับ ปริญญา B.S. in Physics และ B.A. in Mathematics (summa cum laude) และทำงานวิจัยเรื่องสภาพ glass ในสารกึ่งตัวนำ (มีผลงานตีพิมพ์ใน Physical Review Letters)
พ.ศ. 2528-2534 เข้าศึกษาเมื่ออายุ 17 ปี ที่ มหาวิทยาลัยชิคาโก สหรัฐอเมริกา ได้รับ ปริญญา Ph.D. in Physics และทำงานวิจัยเรื่องรังสีคอสมิกและอนุภาคพลังงานสูงจากพายุสุริยะ (มีผลงานตีพิมพ์ใน Nuclear Instruments and Methods และ Astrophysical Journal)
การทำงาน

ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์พิเศษ ประจำภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยเริ่มการทำงานหลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาเอก ในปี พ.ศ. 2534 ได้ทำงานเป็นนักวิจัยที่ Enrico Fermi Institute, University of Chicago สหรัฐอเมริกา ระยะ 6 เดือน หลังจากนั้นเดินทางมาประเทศไทยทำงานเป็นอาจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 จนถึง พ.ศ 2546 จึงได้ย้ายมาที่ภาควิชาฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยมหิดลจนถึงปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2547 ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์พิเศษ (ตามกระบวนการเหมือนศาสตราจารย์) และได้เป็นครูพิเศษ สอนดาราศาสตร์ระดับมัธยม 4 ที่โรงเรียนจิตรลดา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 จนถึงปัจจุบัน ได้มีส่วนร่วมในงานบริหาร โดยได้รับเลือกเป็นกรรมการประจำคณะวิทยาศาสตร์ ประเภทคณาจารย์ประจำตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 พร้อมกับที่เป็น "กรรมการประจำคณะฯ ประเภทคณาจารย์ประจำ" ก็เป็นกรรมการสภาอาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์ และได้รับเลือกเป็น กรรมการสภามหาวิทยาลัยจากคณาจารย์ประจำตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562
รางวัลและประกาศเกียรติคุณ

พ.ศ. 2554 รางวัลผลงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารระดับนานาชาติของมหาวิทยาลัยมหิดลประจำปี 2553 สาขาวิทยาศาสตร์กายภาพ
พ.ศ. 2555 ได้รับสัญชาติไทย
พ.ศ. 2556 รางวัลอาจารย์ตัวอย่าง (ระดับอาวุโส) จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2556 Fellow ของ The World Academy of Sciences (TWAS) โดยเป็นคนไทยคนที่ 5 ที่เคยได้รับเลือก และเป็นคนแรกในเวลา 18 ปีที่ผ่านมา
พ.ศ. 2557 MU Brand Ambassador ของมหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2557 รางวัลมหาวิทยาลัยมหิดล ด้านวิจัย
พ.ศ. 2558 Fellow ภายใต้ Chinese Academy of Sciences President’s International Fellowship Initiative
พ.ศ. 2558 รางวัลอาจารย์ตัวอย่าง จากสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2559 ทุนส่งเสริมกลุ่มวิจัย (เมธีวิจัยอาวุโส สกว.) จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
พ.ศ. 2560 รางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น โดยเป็นนักฟิสิกส์คนที่ 3 ที่ได้รับ และคนแรกในรอบ 30 ปีที่ผ่านมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
เดชคัมภีร์เทวดา

หน้าปกดีวีดีภาค 2
เดชคัมภีร์เทวดา ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์จีนกำลังภายใน ชื่อภาษาอังกฤษว่า The Swordsman (ภาษาจีนกลาง : 笑傲江湖 กว่างหลิงซ่าน) นำแสดงโดย แซม ฮุย กำกับโดย หูจินเฉวียน อำนวยการสร้างโดย ฉีเคอะ ออกฉายในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ความยาว 120 นาที ภาพยนตร์มีภาค 2 คือ เดชคัมภีร์เทวดา 2 (The Swordsman 2 , 1992) และภาค 3 เดชคัมภีร์เทวดา 3 หมื่นปีมีข้าคนเดียว (The Swordsman 3 ;The East is Red , 1993)
เนื้อเรื่องย่อ

เหล็งฮู้ชง (แซม ฮุย) เป็นศิษย์เอกสำนักหัวซาน เป็นศิษย์ของงักปุ๊กคุ้ง เจ้าสำนักหัวซาน เหล็งฮู้ชงเป็นคนไม่มีพรสวรรค์ด้านการฝึกวิชา แต่เป็นคนชอบสนุกสนานรื่นเริงและจริงใจกับคนรอบด้าน เขาได้ออกเดินทางผจญภัยไปในยุทธภพและได้พบกับฟงชิงหยาง ผู้เฒ่าพเนจรผู้ก่อตั้งสำนักหัวซาน  ฟงชิงหยางได้สอนวิชากระบี่โต๊ะโกให้แก่เหล็งฮู้ชง ทำให้เหล็งฮู้ชงกลายเป็นผู้เยี่ยมยุทธ และท้ายที่สุด งักปุ๊กคุ้ง อาจารย์ของเหล็งฮู้ชง ผู้ที่เหมือนว่าจะเป็นผู้ดีแต่จริง ๆ แล้วต้องการจะครอบครองคัมภีร์ทานตะวันเพื่อเป็นเจ้ายุทธจักร ผู้ดีเป็นผู้ร้าย มีแต่เพียงเหล็งฮู้ชง บุคคลที่ไม่เอาไหนเท่านั้น ที่สามารถจะร้องเพลงเยาะเย้ยยุทธจักรได้อย่างแท้จริง เป็นการฉีกแนวภาพยนตร์ที่พระเอกกลายเป็นผู้ที่ไม่ได้เก่งกล้ากว่าคนอื่นมากที่สุดแต่อย่างใด
ความนิยม

เดชคัมภีร์เทวดา เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากนวนิยายเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักรของกิมย้ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นนิยายเสียดสีล้อเลียนการเมืองของจีนในปี พ.ศ. 2510 ใจความสำคัญอยู่ที่ผู้ที่ดูเหมือนจะเป็นผู้ดีแต่จริง ๆ แล้วเป็นผู้ร้าย และบุคคลธรรมดา ๆ ที่ไม่โดดเด่น ไม่เอาไหน ต่างหากคือบุคคลที่จริงใจ และยิ้มเย้ยยุทธจักรได้อย่างแท้จริง
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากในการออกฉาย รวมทั้งในประเทศไทยด้วย และมีการสร้างภาคต่อตามมาใน เดชคัมภีร์เทวดา 2 ที่นำแสดงโดย หลี่เหลียนเจี๋ย, หลินชิงเสีย ในปี พ.ศ. 2535 และ ภาค 3 ในปี พ.ศ. 2536 ตอน บูรพาไม่แพ้ (The East is Red) นำแสดงโดย หลินชิงเสีย รับบทเป็น ตงฟางปุ๊ป้าย, หวังจู่เสียน,  อีกทั้งได้ถูกสร้างออกมาเป็นละครโทรทัศน์อีกหลายต่อหลายครั้งในภายหลัง  และยังเป็นภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้แก่ ฉีเคอะ ผู้อำนวยการสร้างเป็นอย่างมากอีกด้วย ซึ่งต่อมาได้เป็นผู้กำกับเองในภาค 2 และภาค 3 อีกด้วย
ดูเพิ่ม

กระบี่เย้ยยุทธจักร
คนเล็กนักเรียนโต 3

| คนเล็กนักเรียนโต 3 |
| --- | --- |
กำกับ: หว่อง จิง
เขียนบท: หว่อง จิง
นักแสดงนำ: โจวซิงฉือ   จาง เหมี่ยน   เหมย ยั่นฟาง
ผู้จัดจำหน่าย: โกลเด้นท์ ฮาร์เวสท์ สหมงคลฟิล์ม (ไทย)
วันฉาย: 2536
ประเทศ:  ฮ่องกง
ภาษา: กวางตุ้ง   แมนดาริน
ก่อนหน้านี้: คนเล็กนักเรียนโต 2
ข้อมูลจากสยามโซน
คนเล็กนักเรียนโต 3 ภาพยนตร์ฮ่องกง แนวตลกออกฉายครั้งแรกเมื่อปี 2536 นำแสดงโดย โจวซิงฉือ และ จาง เหมี่ยน ร่วมด้วย เหมย ยั่นฟาง นักแสดงสาวระดับตำนานผู้ล่วงลับ
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวในภาคนี้นายตำรวจสายสืบอย่าง โจวซิงซิง (โจวซิงฉือ) ได้รับภารกิจจากผู้บังคับบัญชาให้ปลอมตัวเป็น หวังไต้อ้วน (โจวซิงฉือ) มหาเศรษฐีผู้มีหน้าตาคล้ายอาซิงซึ่งถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม
เพื่อสืบหาฆาตกรทั้งๆที อาเหมี่ยน (จาง เหมี่ยน) คู่หมั้นของอาซิงได้ขอร้องให้เลิกเป็นสายสืบ
โดยผู้ต้องสงสัยในคดีนี้คือ จูดี้ ทง (เหมย ยั่นฟาง) อดีตนางแบบและเป็นภรรยาม่ายของหวังไต้อ้วนรวมถึงเพื่อนรักของหวังไต้อ้วนและเมื่ออาซิงสืบคดีนี้ลึกลงไปเขากลับค้นพบความลับที่ไม่มีใครรู้ของจูดี้และทำให้รู้ว่าฆาตกรไม่ใช่จูดี้และเพื่อนของหวังไต้อ้วนแต่เป็นคนที่ทุกคนคาดไม่ถึง
นักแสดง

โจวซิงฉือ - โจวซิงซิง/หว่องไต้อ้วน
จาง เหมี่ยน - อาเหมี่ยน
เหมย ยั่นฟาง - จูดี้ ทง
แหล่งข้อมูลอื่น

Fight Back to School III ที่สยามโซน
การสังหารหมู่ที่ออแดซา ค.ศ. 1941

| การสังหารหมู่ที่ออแดซา ค> ศ. 1941 |
| --- | --- |
แถวของพลเรือนชาวยิวถูกส่งตัวไปยังทรานส์นีสเตรียโดยมีทหารโรมาเนียคุ้มกัน
สถานที่: ออแดซา
วันที่: 22–24 ตุลาคม 1941
ประเภท: การสังหารหมู่, การฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุ
ตาย: 34,000–100,000 คน
ผู้เสียหาย: ส่วนมากชาวยิวและชาวโรมานี
ผู้ก่อเหตุ:  โรมาเนีย สนับสนุนโดย:  ไรช์เยอรมัน
แผนที่ของฮอโลคอสต์ในยูเครน สลัมออแดซาถูกมาร์กเป็นดาวที่ทองและแดง ส่วนทรานส์นิสเตรียถูกมาร์กเป็นกะโหลกสีแดง
การสังหารหมู่ที่ออแดซา เป็นชื่อที่มอบให้กับการสังหารหมู่ประชากรชาวยิวที่ออแดซาและบริเวณรอบเมืองในเขตผู้ว่าการทรานส์นิสเตรียในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 1941 และฤดูหนาว ปี ค.ศ. 1942 ในขณะที่อยู่ภายใต้การควบคุมของโรมาเนีย ถือเป็นหนึ่งในการสังหารหมู่ที่ร้ายแรงที่สุดในดินแดนยูเครน
การสังหารหมู่ที่ออแดซาอาจสื่อถึงเหตุการณ์ในวันที่ 22–24 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ที่มีชาวยิวถูกยิงหรือเผา 25,000 ถึง 34,000 คน หรือการฆาตกรรมชาวยิวในเมืองสูงถึง 100,000 และพื้นที่ระหว่างแม่น้ำนีสเตอร์และแม่น้ำบุก (bug) ในช่วงการยึดครองของโรมาเนียและเยอรมนี ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขที่ยอมรับของการกล่าวถึงและขอบเขต ณ ค.ศ. 2018 ประมาณการว่ามีประชากรสูงถึง 30,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวยูเครนเชื้อสายยิว ถูกสังหารในการสังหารหมู่ในช่วงวันที่ 22–23 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ผู้ก่อการหลักคือทหารโรมาเนีย เอ็สเอ็ส ไอน์ซัทซ์กรุพเพิน และคนท้องถิ่นที่มีเชื้อสายเยอรมัน
ภูมิหลัง

ก่อนเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ออแดซามีประชากรยิวอยู่มากมาย โดยมีประมาน 200,000 คนและคิดเป็นร้อยละ 30 ของประชากรเมือง ณ ตอนนั้น เมื่อเวลาที่โรมาเนียได้ยึดครองเมือง ชาวยิวจำนวน 80,000 ถึง 90,000 คนยังคงอยู่ที่เมืองออแดซา ส่วนที่เหลือได้หนีหรือทำการอพยพโดยสหภาพโซเวียต ในขณะที่การสังหารหมู่เกิดขึ้น ชาวยิวจากหมู่บ้านโดยรอบถูกกักขังในค่ายกักกันออแดซา และค่ายกักกันโรมาเนียที่จัดตั้งขึ้นในพื้นที่โดยรอบ
เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม หลังจากการล้อมออแดซาสองเดือน เยอรมนีและโรมาเนียได้ยึดครองเมืองออแดซา
การสังหารหมู่ของตัวประกันและชาวยิว ณ วันที่ 22-24 ตุลาคม > การทำลายของกองบัญชาการทหารโรมาเนีย

ณ วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1941 อาคารของเอ็นเควีดีบนถนนมาราซลีฟสกายาซึ่งเป็นที่อยู่ของผู้บังคับบัญชากองทัพโรมาเนียและกองบัญชาการของกองพลที่ 10 ของโรมาเนียที่ซึ่งได้รุกเข้ายึงเมืองออแดซา ทุ่นระเบิดวิทยุที่ติดตั้งไว้ ณ อาคารนั้นได้ระเบิดขึ้น โดยที่ตัวทุ่นระเบิดนั้นถูกติดตั้งโดยทหารช่างของกองทัพแดงก่อนการยอมจำนนของกองทัพแดงในการล้อมออแดซา ตัวอาคารได้พังทลายลง โดยมีจำนวนผู้เสียชีวิตอยู่ที่ 67 คน รวมทั้งเจ้าหน้าที่ทหารชั้นสัญญาบัตร 16 นาย และหนึ่งในผู้เสียชีวิตคือผู้บังคับบัญชาทหารที่มาปกครองเมืองออแดซา พลเอกโยอาน กโลโกชานู การระเบิดครั้งนี้ถูกกล่าวหาว่าพวกชาวยิวและคอมมิวนิสต์อยู่เบื้องหลังการระเบิดกองบัญชาการ
การสังหารหมู่ของตัวประกันและชาวยิว ณ วันที่ 22-24 ตุลาคม > การสังหารตัวประกัน

เพื่อเป็นการตอบโต้ต่อการระเบิดครั้งนี้ พลเอกนิโคลาแย ทาทารานูได้รับคำสั่งจากจอมพลอียอน อันตอเนสกูว่าต้องทำการตอบโต้ด้วยกำลังต่อชาวยิวโดยทันที ทหารโรมาเนียและไอน์ซัทซ์กรุพเพินของนาซีเยอรมนีได้มาถึงเมืองออแดซา ณ วันที่ 23 ตุลาคม เพื่อสังหารตัวประกันประมาณ 5,000 ถึง 10,000 คน โดยส่วนมากจะเป็นชาวยิว
ทั่วถนนมาราซลีฟสกายา ผู้ยึดครองเมืองได้บุกห้องอยู่อาศัยของประชาชนของเมืองออแดซาและสังหารหรือแขวนคอผู้อยู่อาศัยที่พบเห็นอย่างไม่มีข้อยกเว้น ผู้ยึดครองนั้นได้บุกถนน ตลาด และตัวชานเมืองของออแดซาและผู้คนที่ไม่รู้ว่ามีเหตุระเบิดถูกยิงโดยทันทีตรงรั้วหรือกำแพงบ้าน คนเกือบ 100 นายถูกจับและยิงใน Big Fountain ประมาณ 200 คนในย่านสโลโบดกาที่ซึ่งอยู่ใกล้ตลาดถูกสังหาร และใน อเล็กซานดรอฟสกี ปร็อสเปย็ก ชาวเมืองประมาณ 400 คนถูกปลิดชีวิตลง แถวของตัวประกันได้ถูกขับไล่ไปยังพื้นที่โกดังเก็บปืนใหญ่บนถนนลุสท์ดอร์ฟ ซึ่งตัวประกันเหล่านั้นได้ถูกยิงหรือเผาทั้งเป็นทุกนาย
หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้จบหลง ศพราว ๆ 22,000 นายได้ถูกค้นพบในสุสานหมู่
การสังหารหมู่ของตัวประกันและชาวยิว ณ วันที่ 22-24 ตุลาคม > จุดเริ่มต้นของฮอโลคอสต์

เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม มีการออกคำสั่งข่มขู่ชาวยิวทุกคนให้เสียชีวิตเมื่อพบเห็น และสั่งให้พวกเขารายงานตัวที่หมู่บ้านดาลนึกในวันที่ 24 ตุลาคม ในช่วงบ่ายของวันที่ 24 ตุลาคม ชาวยิวประมาณ 5,000 คนรวมตัวกันใกล้ด่านหน้าของหมู่บ้านดาลนึก 50 คนแรกถูกนำตัวไปที่คูต่อต้านรถถังและยิงโดยพันโทนิโคลาเย เดเลยานู ผู้บัญชาการกองพันปืนกลที่ 10
กองบัญชาการทหารแห่งขุนเขา ออแดซาทำให้ประชากรออแดสซาและบริเวณโดยรอบเกิดความสนใจว่าหลังจากการก่อการร้ายที่กระทำต่อกองบัญชาการทหารเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ถูกยิง: สำหรับเจ้าหน้าที่เยอรมันหรือโรมาเนียทุกคนและเจ้าหน้าที่พลเรือน 200 คนบอลเชวิค และสำหรับทหารเยอรมันหรือโรมาเนียทุกคน 100 บอลเชวิค ถูกจับเป็นตัวประกัน ซึ่งหากกระทำการดังกล่าวซ้ำ ๆ จะถูกยิงร่วมกับครอบครัวของพวกเขา
เพื่อเร่งกระบวนการทำลายล้างชาวยิวถูกขับเข้าไปในค่ายทหารสี่แห่งซึ่งมีการสร้างรูสำหรับปืนกลและพื้นก็เต็มไปด้วยน้ำมันเบนซิน ผู้คนในค่ายทหารสองแห่งถูกยิงด้วยปืนกลในวันเดียวกัน เวลา 17.00 น. ค่ายทหารถูกจุดไฟ วันรุ่งขึ้น นักโทษถูกยิง ถูกวางไว้ในค่ายทหารอีก 2 แห่งที่เหลือ และเกิดเหตุระเบิดในค่ายทหารแห่งหนึ่งในนั้น
ในขณะเดียวกัน ชาวยิวที่ไม่ได้รับเลือกให้อยู่ในกลุ่มแรก และที่มาถึงดาลนึกแล้ว ก็ได้รับแจ้งว่าพวกเขา "ได้รับการอภัย" แล้ว พวกเขาถูกส่งไปยังกองบัญชาการทหารหลายแห่งและสถานีทหารเพื่อ "ลงทะเบียน" ซึ่งพวกเขาถูกควบคุมตัวด้วยระยะเวลาต่างกันออกไป เมื่อพวกเขาได้รับการปล่อยตัว พวกเขาพบว่าบ้านของพวกเขาถูกยึดและทรัพย์สินของพวกเขาถูกปล้น
ในช่วงสัปดาห์แรกของการยึดครองออแดสซาของโรมาเนีย เมืองนี้สูญเสียประชากรไปแล้วประมาณ 10%
ปวิตร คชเสนี

ปวิตร คชเสนี เป็นนักกีฬายิงปืนโอลิมปิกชาวไทย ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ในประเภทแทรป ที่ประเทศเม็กซิโก โดยเขาอยู่ในอันดับที่ 40 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออล ซึ่งเขาอยู่ในอันดับที่ 34
ประวัติ

ปวิตร คชเสนี เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2475 ที่กรุงเทพมหานคร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 รวมอายุได้ 82 ปี เป็นบุตรในเจ้าวงศ์จันทร์ คชเสนี กับปฐม คชเสนี และเป็นราชนัดดาในเจ้าราชบุตร (วงศ์ตวัน ณ เชียงใหม่) ซึ่งปวิตรเป็นพี่ชายของวิจันทรา บุนนาค
ปวิตรสมรสกับนงลักษณ์ คชเสนี และมีธิดาด้วยกัน 3 คน ทั้งนี้ ปวิตรเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมยิงเป้าบินแห่งประเทศไทย และดำรงตำแหน่งรองประธานที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ของสมาคมดังกล่าว