stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน

| จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน |
| --- | --- |
กำกับ:   คริสโตเฟอร์ รีฟ  ดาเนียล แซงต์ ปิแอร์  โคลิน แบรดี 
บทภาพยนตร์:   รอเบิร์ต เคิร์ตซ์  เจฟฟ์ แฮนด์ 
เนื้อเรื่อง: โฮเวิร์ด โจนัส
อำนวยการสร้าง:   รอน ทิปป์  อิกอร์ ไคต์ 
นักแสดงนำ:   วิลเลียม เอช. เมซี  ร็อบ ไรเนอร์  ไบรอัน เดนเนฮี  เรเวน-ซิโมเน  โรเบิร์ต แวกเนอร์  ริชาร์ด คินด์  ดานา รีฟ  เจค ที. ออสติน  โจ ตอร์เร  ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์  แมนดี พาตินกิน  วูปี โกลด์เบิร์ก 
กำกับภาพ:   แจน คาร์ลี  แอนดี้ หวัง 
ตัดต่อ: จอห์น ไบรอันท์
ดนตรีประกอบ: จอห์น เด็บนีย์
บริษัทผู้สร้าง: ไอดีทีเอนเตอร์เทนเมนต์ 
ผู้จัดจำหน่าย: ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์
วันฉาย: 15 กันยายน พ.ศ. 2549
ความยาว: 87 นาที
ประเทศ:  สหรัฐอเมริกา  แคนาดา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 16.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน (อังกฤษ: Everyone's Hero) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ผลิตโดย ไอดีทีเอนเตอร์เทนเมนต์ กำกับโดย คริสโตเฟอร์ รีฟ, ดาเนียล แซงต์ ปิแอร์ และโคลิน แบรดี และแสดงนำโดย เจค ที. ออสติน, ร็อบ ไรเนอร์, วิลเลียม เอช. เมซี, เรเวน-ซิโมเน และวูปี โกลด์เบิร์ก
ตัวละครและเสียงพากย์

เจค ที. ออสติน รับบท แยงกี เออร์วิง (Yankee Irving)
ร็อบ ไรเนอร์ รับบท สกรูวี (Screwie)
วูปี โกลด์เบิร์ก รับบท ดาร์ลิน' (Darlin')
โรบิน วิลเลียมส์ รับบท นโปเลียน ครอส (Napoleon Cross)
วิลเลียม เอช. เมซี รับบท เลฟตี แม็กกินนิส (Lefty Maginnis)
ไบรอัน เดนเนฮี รับบท เบ็บ รูธ (Babe Ruth)
เรเวน-ซิโมเน รับบท มาร์ตี บรูว์สเตอร์ (Marti Brewster)
แมนดี พาตินกิน รับบท สแตนลีย์ เออร์วิง (Stanley Irving)
ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ รับบท ลอนนี บรูว์สเตอร์ (Lonnie Brewster)
ดานา รีฟ รับบท เอมิลี เออร์วิง (Emily Irving)
โรเบิร์ต แวกเนอร์ รับบท มิสเตอร์โรบินสัน (Mr. Robinson)
ริชาร์ด คินด์ รับบท โฮโบ แอนดี (Hobo Andy) / แมตร์ เด' (Maitre D')
เชอรีส บูธ รับบท โรเซตตา บรูว์สเตอร์ (Rosetta Brewster)
เอ็ด เฮมส์ รับบท โฮโบ หลุย (Hobo Louie)
รอน ทิปป์ รับบท โฮโบ แจ็ค (Hobo Jack)
การตอบรับ

รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 41 ของผู้วิจารณ์ 68 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 5.1 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 51 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 20 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน ที่รอตเทนโทเมโทส์
จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน ที่เมทาคริติก
จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน ที่ออลมูวี
จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน ที่สยามโซน
จิ๋วซ่าส์ผ่าแชมป์โฮมรัน ที่โต้วป้าน (ในภาษาจีน)
คิวโปรนิกเกิล

คิวโปรนิกเกิล (อังกฤษ: Cupronickel) เป็นโลหะผสมชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยทองแดง 75% และนิกเกิล 25% นิยมใช้เป็นส่วนประกอบของเหรียญในประเทศต่าง ๆ รวมถึงเหรียญ 1 บาท และ 5 บาทในประเทศไทยด้วย
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน

บทความนี้เกี่ยวกับสายพันธุ์ย่อยของเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 สำหรับอักษรกรีก ดูที่ โอไมครอน
แผนภาพแสดงเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์ต่าง ๆ โดยแบ่งตามความใกล้ชิดของแต่ละสายพันธุ์
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน (Ο) หรือเรียกว่า สายพันธุ์ B.1.1.529, สายพันธุ์ GR/484A หรือสายพันธุ์ 21K  เป็นสายพันธุ์ย่อยชนิดหนึ่งของเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ซึ่งเป็นเชื้อก่อโรคโควิด-19 มีการรายงานการค้นพบไวรัสสายพันธุ์นี้เป็นครั้งแรกที่ประเทศแอฟริกาใต้ โดยรายงานต่อองค์การอนามัยโลกเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 หลังจากนั้นองค์การอนามัยโลกได้กำหนดให้ไวรัสสายพันธุ์นี้เป็นสายพันธุ์ที่น่ากังวล และกำหนดชื่อรหัสให้จากอักษรกรีก O (โอมิครอน)
ไวรัสสายพันธุ์โอมิครอนมีตำแหน่งการกลายพันธุ์มากกว่าสายพันธุ์ย่อยอื่น ๆ ที่มีรายงานมาก่อนหน้านี้มาก การกลายพันธุ์หลายอันพบในสายพันธุ์นี้เป็นครั้งแรก และมีหลายอันเกิดขึ้นในตำแหน่งของโปรตีนหนาม ซึ่ง ณ เวลาที่พบสายพันธุ์นี้ ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งที่วัคซีนโควิด-19 หลายชนิดใช้เป็นเป้าหมายในการสร้างภูมิคุ้มกัน ทำให้เกิดความกังวลว่าไวรัสสายพันธุ์นี้อาจดื้อต่อวัคซีน รวมไปถึงเรื่องอื่น ๆ เช่น อาจมีผลต่ออัตราการแพร่กระจาย การหลบหลีกภูมิคุ้มกันในร่างกาย ได้อีกด้วย นี้เองจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้มีการกำหนดให้สายพันธุ์นี้เป็น "สายพันธุ์ที่น่ากังวล" อย่างรวดเร็ว และหลายประเทศออกมาตรการจำกัดการเดินทางแทบจะทันที
การจำแนกประเภท > การตั้งชื่อ

คณะที่ปรึกษาด้านวิชาการเกี่ยวกับวิวัฒนาการไวรัสขององค์การอนามัยโลกได้ประกาศเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ว่าให้เชื้อไวรัสสายพันธุ์ B.1.1.529 จัดเป็นสายพันธุ์ที่น่ากังวล และมีชื่อรหัสอักษรกรีกว่าโอมิครอน โดยองค์การอนามัยโลกได้ข้ามตัวอักษร นิว (Nu) และ ไซ (Xi) เพื่อป้องกันความสับสนกับคำว่า "New" (เป็นภาษาอังกฤษ แปลว่า "ใหม่") และคำว่า "Xi" ซึ่งเป็นนามสกุลที่มีผู้ใช้จำนวนมากในประเทศจีน  สำหรับการตั้งชื่อด้วยอักษรกรีกเช่นนี้ องค์การอนามัยโลกจะตั้งให้กับสายพันธุ์ที่น่ากังวลเท่านั้น
การตรวจหาเชื้อ

การตรวจเชื้อแบบ PCR ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันสามารถตรวจหาเชื้อ SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอนได้ ส่วนการตรวจเชื้อแบบ ATK คาดว่าน่าจะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ แต่ยังต้องรอการตรวจสอบยืนยันจากผู้เชี่ยวชาญก่อน
อาการ

ยังไม่มีข้อมูลบ่งบอกว่าผู้ป่วยจากไวรัสสายพันธุ์นี้จะมีอาการแตกต่างจากสายพันธุ์อื่น ๆ หรือไม่ และผู้ป่วยบางรายอาจไม่มีอาการใด ๆ ส่วนผู้ป่วยบางรายอาจถึงขั้นเสียชีวิต ดังที่มีผู้เสียชีวิตจากไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอนเป็นรายแรกที่สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2564
ประเทศที่มีการพบเชื้อ SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน
  100,000–999,999 คน  10,000–99,999 คน  1,000–9,999 คน  100–999 คน  10–99 คน  1–9 คน  0 คน
ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์

ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (ไอริช: Foireann peile náisiúnta Phoblacht na hÉireann) เป็นทีมฟุตบอลของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในการแข่งขันฟุตบอลระดับชาติ ควบคุมและบริหารงานโดยสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (FAI) ใช้สนามอวีวาสเตเดียม กรุงดับลิน เป็นสนามเหย้า
ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ แยกตัวออกมาจากทีมชาติไอร์แลนด์ดั้งเดิม โดยหลังจากเกาะไอร์แลนด์​แบ่งแยกออกเป็นไอร์แลนด์เหนือ และ สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ฟุตบอลทีมชาติไอร์แลนด์ที่มีมาแต่เดิม ได้เปลี่ยนชื่อเป็นทีมชาติไอร์แลนด์เหนือ ส่วนสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ได้ก่อตั้งทีมชาติของตนเองขึ้นมาใหม่
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่ประเทศฝรั่งเศส โดยในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1924–1936 ทีมได้ลงแข่งขันภายใต้ชื่อทีมชาติ เสรีรัฐไอริช (Irish Free State) ก่อนที่สมาคมฟุตบอลแห่งไอร์แลนด์จะเปลี่ยนมาใช้ชื่อการแข่งขันในระดับชาติว่า ไอร์แลนด์ (Ireland) โดยใช้ชื่อนี้จนถึงปี ค.ศ. 1950 ต่อมาฟีฟ่าได้กำหนดชื่อสำหรับลงแข่งขันฟุตบอลระดับชาติของทั้ง 2 ชาติไอริช โดยสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (FAI) ให้ใช้ชื่อว่าทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ และ สมาคมฟุตบอลไอริช (IFA) ที่มีมาแต่เดิม ให้ใช้ชื่อว่า ทีมชาติไอร์แลนด์เหนือ
ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์เคยเข้ารอบฟุตบอลโลก 3 ครั้ง และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปอีก 3 ครั้ง (หรือ 4 ครั้ง หากนับในปี 1964 ด้วย หากแต่การแข่งขันครั้งนั้นคัดเลือกทีมเข้าไปแข่งขันรอบสุดท้ายเพียง 4 ทีมเท่านั้น โดยไอร์แลนด์ผ่านเข้าไปถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย แต่แพ้ต่อ สเปน เสียก่อน) โดยเข้าร่วมการแข่งขันระดับโลกครั้งแรก คือ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1988 และผลงานดีที่สุดในฟุตบอลโลก คือ เข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย ในฟุตบอลโลก 1990
ประวัติทีม > เสรีรัฐไอริช (1924–1936)

ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1882–1924 ฟุตบอลในระดับทีมชาติของไอร์แลนด์ มีเพียงหนึ่งเดียวมิได้แยกออกจากกันดั่งเช่นปัจจุบัน บริหารงานโดยสมาคมฟุตบอลไอริช (IFA) ซึ่งมีที่ทำการตั้งอยู่ที่เมืองเบลฟาสต์ และลงแข่งขันในนาม ทีมชาติไอร์แลนด์
จากความขัดแย้งภายในเกาะไอร์แลนด์ ทำให้ในปี ค.ศ. 1920 สหราชอาณาจักรได้ออกพระราชบัญญัติรัฐสภาไอร์แลนด์ขึ้น โดยในปี ค.ศ. 1921 ได้มีการแบ่งแยกพื้นที่และการปกครองบนเกาะไอร์แลนด์ออกเป็น 2 ส่วน  ได้แก่ไอร์แลนด์เหนือ (Northern Ireland) ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตอนบนของเกาะ และ ไอร์แลนด์ใต้ (Southern Ireland) ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะ
ในปี ค.ศ. 1922 ไอร์แลนด์ใต้ ได้แยกตัวออกจากการปกครองของสหราชอาณาจักร กลายเป็นเสรีรัฐไอริช (Irish Free State) และมีอำนาจการปกครองตนเองอย่างสมบูรณ์ ส่วนไอร์แลนด์เหนือ ยังคงขึ้นตรงกับสหราชอาณาจักรเช่นเดิม โดยหลังจากเสรีรัฐไอริชแยกออกจากสหราชอาณาจักร ได้ก่อตั้งสมาคมฟุตบอลแห่งเสรีรัฐไอริช (Football Association of the Irish Free State) หรือ FAIFS ขึ้น โดยมีสำนักงานอยู่ที่เมืองดับลิน และแยกออกเป็นเอกเทศต่างหากจาก สมาคมฟุตบอลไอริช (IFA) ที่มีมาแต่เดิม และเริ่มพัฒนาลีกอาชีพและทีมชาติของตนเอง
ต่อมาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่ประเทศฝรั่งเศส ทีมชาติเสรีรัฐไอริช ได้ลงแข่งขันในระดับนานาชาติเป็นครั้งแรก โดยเป็นการพบกับทีมชาติบัลแกเรีย เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์  เมืองกอลมเบ โดยการแข่งขันนัดดังกล่าว เสรีรัฐไอริช เอาชนะไปด้วยผล 1–0 จากประตูของ แพดดี ดันแคน ทำให้เขาถูกบันทึกว่าเป็นผู้เล่นคนแรกที่สามารถทำประตูให้กับทีมชาติได้ และทีมสามารถผ่านเข้าไปจนถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย
14 มิถุนายน ค.ศ. 1924 ทีมชาติเสรีรัฐไอริช ได้ลงแข่งขันในบ้านเป็นครั้งแรก โดยเป็นการพบกับทีมชาติสหรัฐอเมริกา ที่สนามกีฬาเดลีเมาท์ พาร์ก และสามารถเอาชนะไปได้ 3–1 จากการทำแฮตทริกของ เอ็ด บรูคส์ โดยนับเป็นแฮตทริกแรกของทีมชาติ
ต่อมา วันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 เสรีรัฐไอริชได้ลงแข่งขันในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรก โดยเสมอกับทีมชาติเบลเยี่ยม 4–4 จากการทำคนเดียว 4 ประตูของแพดดี มัวร์ ซึ่งนับเป็นผู้เล่นคนแรกที่สามารถทำได้ถึง 4 ประตูจากการลงเล่นหนึ่งนัดในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก
ประวัติทีม > ไอร์แลนด์ (1937–1952)

ในปี ค.ศ. 1936 สมาคมฟุตบอลแห่งเสรีรัฐไอริช (FAIFS) ได้เปลี่ยนมาเป็นสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (FAI) และใช้ชื่อทีมชาติว่า "ไอร์แลนด์" ทำให้มีฟุตบอลทีมชาติไอร์แลนด์อยู่ถึง 2 ทีม จาก 2 สมาคมฟุตบอล คือทีมชาติไอร์แลนด์ดั้งเดิม ที่ยังอยู่ในความปกครองของสหราชอาณาจักร บริหารงานโดยสมาคมฟุตบอลไอริช (IFA) และทีมชาติไอร์แลนด์ใหม่ ที่แยกตัวออกมาจากสหราชอาณาจักร บริหารงานโดยสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (FAI)
ผลจากกรณีดังกล่าวทำให้เกิดข้อพิพาทกันระหว่าง 2 สมาคมฟุตบอล ในการเรียกตัวผู้เล่นสัญชาติไอริชมาติดทีมชาติ โดยมีผู้เล่นหลายรายที่ต้องเล่นให้ทั้งทีมชาติไอร์แลนด์ดั้งเดิม (IFA) และเล่นให้กับทีมชาติไอร์แลนด์ที่ก่อตั้งใหม่ (FAI)
ในฟุตบอลโลก 1950 รอบคัดเลือก เป็นครั้งแรกที่ทั้ง 2 ไอร์แลนด์ต้องลงแข่งขันรายการเดียวกัน มีผู้เล่นทีมชาติถึง 4 ราย ได้แก่ ทอม อเฮิร์น จากสโมสรลูตัน ทาวน์ , เรก ไรอัน และ เดวี วอลช์ จากเวสต์บรอมมิช อัลเบียน และคอน มาร์ติน จากแอสตันวิลลา ที่ต้องลงเล่นให้กับทั้ง 2 ทีมชาติไอร์แลนด์ในรายการเดียวกัน โดยผู้เล่นทั้ง 4 รายเกิดในดินแดนส่วนใต้ที่เป็นของเสรีรัฐไอร์แลนด์ และลงเล่นให้กับทีมชาติไอร์แลนด์ใหม่ (FAI) ไปแล้ว แต่ภายหลังกลับไปเลือกเล่นให้กับทีมชาติไอร์แลนด์ดั้งเดิม (IFA) เรื่องดังกล่าวทำให้ สมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (FAI) ที่บริหารทีมชาติไอร์แลนด์ใหม่ ร้องไปยังฟีฟ่า และเรียกร้องให้ สมาคมฟุตบอลไอริช (IFA) ที่บริหารทีมชาติไอร์แลนด์ดั้งเดิม หยุดเรียกผู้เล่นที่เกิดในแดนของตนไปติดทีมชาติซ้ำซ้อน
จากการที่มีทีมชาติไอร์แลนด์อยู่ถึง 2 ทีม และลงแข่งขันในรายการต่างๆพร้อมกัน ทำให้เกิดปัญหาในหลายๆประเด็น ฟีฟ่าจึงยุติปัญหาดังกล่าวโดยมีคำสั่งให้ทีมชาติไอร์แลนด์ดั้งเดิม ที่บริหารงานโดยสมาคมฟุตบอลไอริช (IFA) เปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า ทีมชาติไอร์แลนด์เหนือ ส่วนทีมชาติไอร์แลนด์ใหม่ ที่บริหารงานโดย สมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (FAI) ให้ใช้ชื่อว่า ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์
ประวัติทีม > สาธารณรัฐไอร์แลนด์  (1953–1968)

หลังจากฟีฟ่าเปลี่ยนชื่อทีมชาติเป็นทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1953 สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก แต่ยังคงไม่ประสบความสำเร็จ โดยไม่สามารถผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายได้
ในปี ค.ศ. 1965 สมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ ได้เรียกตัวผู้เล่นที่เกิดนอกดินแดนของตัวเองมาติดทีมชาติเป็นครั้งแรก โดย เชย์ เบรนแนน กองหลังจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่เกิดในแมนเชสเตอร์ อันเป็นดินแดนของอังกฤษ ถูกเรียกตัวมาติดทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ จากการที่มีพ่อหรือแม่เป็นชาวไอริช หลังจากนั้นสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ก็มีการเรียกตัวผู้เล่นที่เกิดในดินแดนของอังกฤษ โดยมีพ่อหรือแม่เป็นชาวไอริชหลายรายเข้ามาติดทีมชาติ เช่น มาร์ค ลอว์เรนสัน, เดวิด โอเลียรี่, จอห์น อัลดริดจ์, โทนี่ คาสคาริโน่ หรือ เดวิด เคลลี่ นอกจากนี้ยังมีการเรียกตัวผู้เล่นที่เกิดในดินแดนของสก็อตแลนด์ อย่างเรย์ เฮาจ์ตัน โดยใช้หลักมีพ่อหรือแม่เป็นชาวไอริช เข้ามาติดทีมชาติเช่นเดียวกัน
ประวัติทีม > ตกต่ำ (1969–1985)

ในปี ค.ศ. 1969 สมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ ได้แต่งตั้งให้ มิค มีแกน อดีตกองหลังทีมชาติให้เป็นผู้จัดการทีมอย่างถาวรเป็นคนแรก แต่ทว่าในช่วงระยะเวลา 2 ปี ที่มิค มีแกน อยู่ในตำแหน่ง ทีมกลับมีผลงานที่ย่ำแย่ลงอย่างมาก โดยในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1970 รอบคัดเลือก ทีมตกรอบด้วยการแพ้ถึง 5 นัดจากการแข่งขันทั้งหมด 6 นัด ต่อมาในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1972 รอบคัดเลือก ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ก็ยังคงไม่สามารถสร้างผลงานที่ดีขึ้นได้ โดยทีมตกรอบคัดเลือกด้วยการมีคะแนนเป็นอันดับสุดท้ายของกลุ่ม
หลังจากที่มีผลงานย่ำแย่ ทีมได้เปลี่ยนผู้จัดการทีมเป็น เลียม ทูโอฮาย และแม้ทีมจะมีผลงานที่ดีขึ้นแต่ก็ยังไม่ผ่านรอบคัดเลือก ฟุตบอลโลก 1974 ก่อนที่เลียม ทูโอฮาย จะขอลาออกในเวลาต่อมา
ในปี ค.ศ. 1973 สมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ ได้แต่งตั้งให้ จอห์นนี่ กิลส์ อดีตผู้เล่นตำแหน่งกองกลางของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่ขณะนั้นยังคงลงเล่นให้กับเวสต์บรอมมิช อัลเบียน เข้ามาทำหน้าที่แทนเลียม ทูโอฮาย โดยจอห์นนี่ กิลส์ นับเป็นผู้เล่นรายแรกของทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ที่ได้รับตำแหน่งผู้เล่น-ผู้จัดการทีม ซึ่งเขาได้ให้โอกาสกองกลางดาวรุ่งอย่าง เลียม เบรดี้ ได้ขึ้นมาติดทีมชาติชุดใหญ่ ก่อนที่เบรดี้จะกลายมาเป็นผู้เล่นระดับตำนานของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในเวลาต่อมา ส่วนในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1978 รอบคัดเลือก สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ต้องพลาดโอกาสในการไปเล่นรอบสุดท้ายที่ประเทศอาร์เจนตินา ด้วยการมีคะแนนห่างทีมชาติฝรั่งเศสที่เป็นที่ 1 ของกลุ่มเพียงแค่ 2 คะแนน
ต่อมาในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1980 รอบคัดเลือก สาธารณรัฐไอร์แลนด์ยังคงต้องพบกับความผิดหวังเมื่อไม่สามารถผ่านเข้าไปแข่งในรอบสุดท้าย โดยตกรอบคัดเลือกด้วยการมีคะแนนตามหลังทีมชาติอังกฤษที่เป็นที่หนึ่งของสาย และตามหลังทีมชาติคู่แข่งสำคัญอย่างทีมชาติไอร์แลนด์เหนือ ก่อนที่จอห์นนี่ กิลส์จะลาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982 รอบคัดเลือก สมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ ได้แต่งตั้งให้ โอเวน แฮนด์ เข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีมคนใหม่ โดยสาธารณรัฐไอร์แลนด์มีผลงานดีและใกล้เคียงกับการได้เป็นเล่นรอบสุดท้าย แต่ต้องตกรอบเพราะผลต่างประตูได้เสียที่เป็นรองทีมชาติฝรั่งเศส ตามมาด้วยการตกรอบคัดเลือก ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984 และมีผลงานไม่น่าประทับใจในฟุตบอลโลก 1986 รอบคัดเลือก โดยทีมตกรอบคัดเลือกด้วยการทำคะแนนได้อันดับรองสุดท้ายของกลุ่ม ชนะเพียงแค่ 2 นัดจากการแข่งขันทั้งหมด 8 นัด
ทีมงาน

| ตำแหน่ง | ชื่อ | ตั้งแต่ |
| --- | --- | --- |
| ผู้จัดการทีม |  มิก มักคาร์ที | 25 พฤศจิกายน 2018 |
| ผู้ช่วยผู้จัดการทีม |  ร็อบบี คีน | 25 พฤศจิกายน 2018 |
| ผู้ช่วยผู้จัดการทีม |  เทอร์รี คอนเนอร์ |  |
| โค้ชผู้รักษาประตู |  อลัน เคลลี จูเนียร์ |  |
| ประเมินผลระดับสูง |  รุด ดอคเตอร์ | 5 เมษายน 2013 |
ผู้เล่น > ชุดปัจจุบัน

รายชื่อผู้เล่นที่ลงแข่งขันใน ฟุตบอลโลก 2018 รอบเพลย์ออฟ กับทีมชาติเดนมาร์ก วันที่ 11 และ 14 พฤศจิกายน 2017
ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 14 พฤศจิกายน 2017
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | คีวีน เคลลิเฮอร์ |  (1998-11-28) 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 4 | 0 |  ลิเวอร์พูล |
| 16 | 1GK | เจมส์ ทัลบ็อต |  (1997-04-24) 24 เมษายน ค.ศ. 1997 (27 ปี) | 0 | 0 |  โบฮีเมียนส์ |
| 23 | 1GK | แม็กซ์ โอเลียรี |  (1996-10-10) 10 ตุลาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 0 | 0 |  บริสตอล ซิตี |

| 2 | 2DF | เชมัส โคลแมน (กัปตัน) |  (1988-10-11) 11 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) | 64 | 1 |  เอฟเวอร์ตัน |
| 3 | 2DF | ไรอัน แมนนิง |  (1996-06-14) 14 มิถุนายน ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 6 | 0 |  สวอนซี ซิตี |
| 4 | 2DF | เชน ดัฟฟี |  (1992-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 1992 (33 ปี) | 52 | 7 |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน |
| 5 | 2DF | จอห์น อีแกน |  (1992-10-20) 20 ตุลาคม ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 23 | 1 |  เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด |
| 10 | 2DF | แมตต์ โดเฮอร์ตี |  (1992-01-16) 16 มกราคม ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 29 | 1 |  ทอตนัมฮอตสเปอร์ |
| 12 | 2DF | นาธาน คอลลินส์ |  (2001-04-30) 30 เมษายน ค.ศ. 2001 (23 ปี) | 2 | 0 |  เบิร์นลีย์ |
| 18 | 2DF | ดารา โอเช |  (1999-03-04) 4 มีนาคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 11 | 0 |  เวสต์บรอมมิช อัลเบียน |

| 6 | 3MF | โจช คูลเลน |  (1996-04-07) 7 เมษายน ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 16 | 0 |  อันเดอร์เลคต์ |
| 8 | 3MF | คอเนอร์ ฮูริแฮน |  (1991-02-02) 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 (33 ปี) | 33 | 1 |  เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด |
| 11 | 3MF | เจมส์ มักเคลน |  (1989-04-22) 22 เมษายน ค.ศ. 1989 (35 ปี) | 90 | 11 |  วีแกน แอทเลติก |
| 13 | 3MF | เจฟฟ์ เฮนดริก |  (1992-01-31) 31 มกราคม ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 70 | 2 |  ควีนส์ปาร์ก เรนเจอส์ |
| 14 | 3MF | อลัน บราวน์ |  (1995-04-15) 15 เมษายน ค.ศ. 1995 (29 ปี) | 19 | 3 |  เพรสตัน นอร์ท เอนด์ |
| 17 | 3MF | เจสัน ไนท์ |  (2001-02-13) 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 (23 ปี) | 11 | 1 |  ดาร์บี เคาน์ตี |

| 7 | 4FW | แคลลัม โรบินสัน |  (1995-02-02) 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 (29 ปี) | 26 | 7 |  เวสต์บรอมมิช อัลเบียน |
| 9 | 4FW | วิล คีน |  (1993-01-17) 17 มกราคม ค.ศ. 1993 (31 ปี) | 3 | 0 |  วีแกน แอทเลติก |
| 19 | 4FW | สกอตต์ โฮแกน |  (1992-04-13) 13 เมษายน ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 0 | 0 |  แอสตันวิลลา |
สถิติ

แถบสีเขียวคือผู้เล่นที่ยังเล่นให้กับทีมชาติ
สถิติ > ผู้เล่นที่ลงแข่งมากที่สุด

| # | ผู้เล่น | ช่วงเวลา | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คีน, ร็อบบีร็อบบี คีน | 1998–2016 | 146 | 68 |

| 2. | กิฟเวน, เชย์เชย์ กิฟเวน | 1996–2016 | 134 | 0 |

| 3. | โอเช, จอห์นจอห์น โอเช | 2001–2018 | 118 | 3 |

| 4. | คิลบาน, เควินเควิน คิลบาน | 1997–2011 | 110 | 8 |

| 5. | สตอนตัน, สตีฟสตีฟ สตอนตัน | 1988–2002 | 102 | 7 |
| 6. | ดัฟฟ์, เดเมียนเดเมียน ดัฟฟ์ | 1998–2012 | 100 | 8 |
| 7. | มักกีดี, เอเดนเอเดน มักกีดี | 2004– | 93 | 5 |
| 8. | ควินน์, ไนอัลล์ไนอัลล์ ควินน์ | 1986–2002 | 91 | 21 |
8.: 
| วีลัน, เกลนน์เกลนน์ วีลัน | 2008–2019 | 91 | 2 |  |
| 10. | คัสคาริโน, โทนีโทนี คัสคาริโน | 1985–2000 | 88 | 19 |
| 10. | ลอง, เชนเชน ลอง | 2007– | 88 | 17 |
สถิติ > ผู้เล่นที่ทำประตูสูงสุด

| # | ชื่อ | ช่วงเวลา | ประตู | ลงเล่น | ประตูต่อเกม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | คีน, ร็อบบีร็อบบี คีน | 1998–2016 | 68 | 146 | 0.47 |
| 2. | ควินน์, ไนออลล์ไนออลล์ ควินน์ | 1986–2002 | 21 | 91 | 0.23 |
| 3. | สเตเปิลตัน, แฟรงก์แฟรงก์ สเตเปิลตัน | 1977–1990 | 20 | 71 | 0.28 |
| 4. | กิฟเวนส์, ดอนดอน กิฟเวนส์ | 1969–1981 | 19 | 56 | 0.34 |
| 4. | อัลดริดจ์, จอห์นจอห์น อัลดริดจ์ | 1986–1997 | 19 | 69 | 0.28 |
| 4. | คัสคาริโน, โทนีโทนี คัสคาริโน | 1985–2000 | 19 | 88 | 0.22 |

| 7. | ลอง, เชนเชน ลอง | 2007– | 17 | 82 | 0.21 |
| 8. | แคนท์เวลล์, โนเอลโนเอล แคนท์เวลล์ | 1953–1967 | 14 | 36 | 0.39 |
8.: 
| 8. | ดอยล์, เควินเควิน ดอยล์ | 2006–2017 | 14 | 64 | 0.22 |
| จอนาทัน วอลเทอส์ | 2010–2018 | 14 | 51 | 0.27 |  |
| 11. | ดันน์, จิมมีจิมมี ดันน์ | 1930–1939 | 13 | 15 | 0.87 |
| 11. | ดาลี, เจอร์รีเจอร์รี ดาลี | 1973–1986 | 13 | 48 | 0.27 |
นักฟุตบอลทีมชาติยอดเยี่ยมแห่งปี

ผู้เล่นที่ได้รางวัลนักฟุตบอลทีมชาติยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989
| ปี | ผู้เล่น | สโมสร |
| --- | --- | --- |
| 2019 | เดวิด แม็คโกลดริค | เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด |
| 2018 | เชน ดัฟฟี | ไบรตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบียน |
| 2017 | เชน ดัฟฟี | ไบรตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบียน |
| 2016 | ร็อบบี เบรดี | นอริช ซิตี/เบิร์นลีย์ |
| 2015 | จอนาทัน วอลเทอส์ | สโต๊ก ซิตี |
| 2014 | จอห์น โอเช | ซันเดอร์แลนด์ |
| 2013 | ร็อบบี คีน | ลอสแอนเจลิส แกแลกซี |
| 2012 | คีธ แอนดรูว์ | โบลตัน  วันเดอเรอส์ |
| 2011 | ริชาร์ด ดันน์ | แอสตัน วิลลา |
| 2010 | เควิน ดอยล์ | วุลเวอร์แฮมป์ตัน วอนเดอเรอส์ |
| 2009 | Robbie Keane | Liverpool/Tottenham Hotspur |
| 2008 | Kevin Doyle | Reading |
| 2007 | Richard Dunne | Manchester City |
| 2006 | Shay Given | Newcastle United |
| 2005 | Shay Given | Newcastle United |
| 2004 | Kevin Kilbane | Everton |
2003: No award ceremony.
| 2002 | Damien Duff | Blackburn Rovers |
| 2001 | Roy Keane | Manchester United |
| 2000 | Mark Kinsella | Charlton Athletic |
| 1999 | Alan Kelly | Sheffield United/Blackburn Rovers |
| 1998 | Kenny Cunningham | Wimbledon |
| 1997 | Roy Keane | Manchester United |
| 1996 | Alan McLoughlin | Portsmouth |
| 1995 | Andy Townsend | Aston Villa |
| 1994 | Ray Houghton | Aston Villa |
| 1993 | Steve Staunton | Aston Villa |
| 1992 | John Aldridge | Tranmere Rovers |
| 1991 | Paul McGrath | Aston Villa |
| 1990 | Paul McGrath | Aston Villa |
| 1989 | Kevin Moran | Sporting Gijón |
เกียรติประวัติ > รายการหลัก

ฟุตบอลโลก
เกียรติประวัติ > กระชับมิตร

เซลติกเนชันส์คัพ
ไอซ์แลนด์ไตรแองกูลาร์ทัวร์นาเมนต์
เกียรติประวัติ > รางวัลอื่น ๆ

ฟีฟ่าแฟร์เพลย์
ฟุตบอลเวิลด์แชมเปียนชิป (ไม่เป็นทางการ)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Republic of Ireland at FIFA
Republic of Ireland at UEFA
RSSSF archive of most-capped players and highest goalscorers
Reports for all matches of Republic of Ireland national football team
Complete Results and Line-Ups
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย 
ทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ขณะแข่งขันกับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ที่ซิตรัส โบวล์ เมืองออร์แลนโด รัฐฟลอริดา, รอบ 16 ทีมสุดท้าย ฟุตบอลโลก 1994
ร็อบบี คีน ได้รับการบันทึกว่าเป็นผู้เล่นที่ลงสนามและยิงประตูให้ทีมชาติได้มากที่สุด
คุริโบ

| คุริโบ |
| --- | --- |
ตัวละครใน มาริโอ
เป็นภาพคุริโบในเกมซูเปอร์มาริโอทรีดีเวิลด์
ปรากฏครั้งแรก: ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส
แสดงโดย: Thomas Merdis, Michael Harding, Michael Lynch, Scott Mactavish, Wallace Merck, and Fred Folger (Super Mario Bros.)
ให้เสียงโดย(ภาษาอังกฤษ): Hiroko Maruyama and Kazue Komiya (Super Mario Bros.: The Great Mission to Rescue Princess Peach!)
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
บ้านเกิด: อาณาจักรเห็ด
คุริโบ หรือในชื่อภาษาอังกฤษ กูมบา (ญี่ปุ่น: クリボー; โรมาจิ: Kuribō ; อังกฤษ: Goomba) เป็นตัวละครในเกมชุดมาริโอ คุริโบะเป็นศัตรูที่ออกมาเป็นตัวแรกในเกม และสามารถจัดการโดยการกระโดดเหยียบหัว คุริโบออกมาครั้งแรกในเกม ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส ของเครื่องแฟมิคอม และเป็นตัวละครหลักในเกมมารีโอต่อเนื่องกันมา หลายภาค เช่นเดียวกับ คุปปะ พืชปิรันญา
คำว่า คุริ ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง เกาลัด และ โบ หมายถึงคน
และคุริโบหมายถึงการ์ดใบหนึ่งในเกมการ์ดยูกิ
คุริโบยังปรากฏในเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ลิงส์อะเวกเคนนิงของเกมบอยอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "คุริโบ" (อังกฤษ)
จวงจื่อ

จวงจื่อ
จวงจื่อ (จีนตัวเต็ม: 莊子; จีนตัวย่อ: 庄子; พินอิน: Zhuāngzi; อังกฤษ: Zhuangzi) เป็นจอมปราชญ์จีน มีชีวิตเมื่อประมาณ 2,300 ปีที่ล่วงมา ตรงกับยุคจั้นกว๋อ (战国）ท่านเป็นปราชญ์ใหญ่ผู้รังสรรค์แนวคิดอมตะที่ถูกจัดอยู่ในสำนักคิดปรัชญาเต๋า (道家） เป็นปราชญ์รุ่นหลังเล่าจื๊อ (老子）ผู้รจนาคัมภีร์เต้าเต๋อจิง (แต้จิ๋ว: เต๋าเต็กเก็ง; จีนตัวย่อ:道德经) ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสามจอมปราชญ์แห่งสำนักคิดฝ่ายเต๋า จวงจื่อได้สืบทอดและพัฒนาต่อยอดแนวคิดของเล่าจื๊อ แนวคิดของท่านถูกรวบรวมไว้ในชื่อหนังสือ ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับท่าน คือ จวงจื่อ《庄子》
ประวัติ

จวงจื่อ (庄子）ปรมาจารย์ฝ่ายเต๋า ลำดับถัดมาจากท่านเล่าจื๊อ (老子）ประวัติของท่านจวงจื่อไม่มีบันทึกไว้ชัดแจ้ง นักวิชาการจีนบันทึกไว้ว่า น่าจะเกิดในราวปี 369 ก่อน ค.ศ. และตายในราวปี  286 ก่อน ค.ศ.  จวงจื่อ แซ่จวง ชื่อเดิมโจว（周）ชาวรัฐซ่ง (宋）มีชื่อเสียงในการเป็นนักคิด (思想家) นักปรัชญา (哲学家) และนักเขียน (文学家) เคยรับราชการตำแหน่งเล็ก ๆ ดูแลสวนต้นรัก ไม่นานก็ลาออก เป็นปราชญ์ฐานะยากจน แต่มีความสุขสงบใจ มีความเป็นอิสระเสรี ไม่ถูกผูกมัดจากกรอบของสังคมปุถุชน
แนวคิดสำคัญ

ความอิสระเสรี  อุดมคติครองชีวิตอย่างอิสรเสรีเป็นสิ่งที่จวงจื่อพัฒนาต่อยอดเพิ่มเติมจากท่านเล่าจื๊อ ในเต๋าเต็กเก็ง ภาวะ “อิสระเสรี” ของจวงจื่อ คล้ายกับภาวะ “ตื่นรู้บรรลุธรรม” ของนิกายเชน หรือภาวะ “พระอรหันต์” ของนิกายเถรวาท ภาวะอิสรเสรีเป็นมนุษย์ที่แท้ ภาวะหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง เมื่อหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงที่ปุถุชนเขามี เขาหลง เขายึดติด ชีวิตเราจึงมีเสรีภาพอย่างแท้จริง จวงจื่อสอนให้ล่องลอยไปตามครรลองของเต๋า (กฎธรรมชาติ)  ตัวจวงจื่อเองก็ใช้ชีวิตอย่างสันโดษ โดยไปปลูกกระท่อมน้อยอยู่ในป่าใกล้เชิงเขาเสื้อผ้าขาดรองเท้าก็เป็นรูโหว่    จวงจื่อไม่เลือกชีวิตที่ร่ำรวย สูงศักดิ์ มีอำนาจ ท่านเลือกใช้ชีวิตสมถะ สันโดษ เพื่อที่จะมีอิสระเสรีตามวิถีธรรมชาติ
ผลงาน

"จวงจื่อ" 《庄子》ได้กลายเป็นหนึ่งในคัมภีร์อมตะแห่งลัทธิเต๋าอย่างเป็นทางการในราชวงศ์ถัง(ราวปี618-907) แนวการประพันธ์ของจวงจื่อ มักใช้รูปแบบเล่านิทานบรรยายอุดมคติของตน ทำให้ผู้อ่านเพลิดเพลินไปกับอารมณ์ของตนโดยไม่รู้สึกตัว กลวิธีการเขียนก็มีความพลิกแพลง ตื่นเต้น ลึกลับซับซ้อน เป็นหนึ่งในหนังสือที่เด่นที่สุดของหนังสือปรัชญาทั้งหลายในประวัติศาสตร์จีนและก็มีฐานะสำคัญในประวัติวรรณกรรมของจีน หนังสือเรื่อง "จวงจื่อ" ร่วมกับหนังสืออีกสองเรื่องได้แก่ "เต้าเต๋อจิง"《道德经》 หรือ "เล่าจื๊อ"《老子》และ"โจวอี้"หรือ"อี้จิง"《易经》รวมเป็นหนังสือสำคัญ 3 เล่มที่สะท้อนถึงคุณค่าของลัทธิเต๋า ซึ่งเป็นปรัชญาแนวธรรมชาตินิยมได้เป็นอย่างดีที่สุด