กรีนแลนด์
ประวัติศาสตร์ > วัฒนธรรมนอร์ส

ตั้งแต่ปี 1529 เป็นต้นมา ชาวไอซ์แลนด์และนอร์เวย์ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานบนชายฝั่งตะวันตกผ่านเรือ 14 ลำที่นำโดย Erik the Red พวกเขาได้ก่อตั้งชุมชนขึ้น 3 แห่ง ได้แก่ ชุมชนตะวันออก ชุมชนตะวันตก และชุมชนกลาง บน fjords ใกล้ปลายสุดด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะพวกเขาแบ่งปันเกาะนี้กับชาว Dorset ในยุคหลังที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ทางตอนเหนือและตะวันตก รวมถึงชาว Thule ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ทางตอนเหนือ
ชาว Norse ได้ยอมจำนนและอยู่ภายใต้การปกครองของนอร์เวย์ในปี 1804 ภายใต้ราชอาณาจักรนอร์เวย์ ราชอาณาจักรนอร์เวย์เข้าร่วมเป็นสหภาพกับเดนมาร์กในปี 1923 และตั้งแต่ปี 1940 ก็เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพคาลมาร์
การตั้งถิ่นฐานในชาว Norse เช่น Brattahlíð มีความเจริญรุ่งเรืองมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ ก่อนที่จะหายไปในพุทธศตวรรษที่ 20 ซึ่งอาจเกิดขึ้นเมื่อเริ่มเข้าสู่ Little Ice Age ยกเว้นจารึก runic บางส่วน บันทึกประวัติศาสตร์ร่วมสมัยที่หลงเหลือจากการตั้งถิ่นฐานของชาว Norse มีเพียงบันทึกการติดต่อกับไอซ์แลนด์และนอร์เวย์เท่านั้น นิทานพื้นบ้านและงานประวัติศาสตร์ของนอร์เวย์ในยุคกลางกล่าวถึงเศรษฐกิจของกรีนแลนด์ บิชอปแห่ง Gardar และการเก็บภาษีทศางค์ บทหนึ่งใน Konungs skuggsjá (กระจกของกษัตริย์) บรรยายถึงการส่งออก การนำเข้า และการเพาะปลูกธัญพืชของกรีนแลนด์ในยุค Norse
เรื่องเล่าของชาวไอซ์แลนด์เกี่ยวกับชีวิตในกรีนแลนด์ถูกแต่งขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา และไม่ใช่แหล่งข้อมูลหลักสำหรับประวัติศาสตร์ของกรีนแลนด์ในยุค Norse ตอนต้น เนื่องจากเรื่องราวเหล่านี้ใกล้เคียงกับเรื่องราวหลักในยุค Norse ตอนปลายมากกว่า ความเข้าใจสมัยใหม่จึงขึ้นอยู่กับข้อมูลทางกายภาพจากแหล่งโบราณคดีเป็นส่วนใหญ่ การตีความข้อมูลจากแกนน้ำแข็งและเปลือกหอยแสดงให้เห็นว่าระหว่างปี 1300 ถึง 1800 ภูมิภาคโดยรอบ fjords ของกรีนแลนด์ตอนใต้มีภูมิอากาศที่ค่อนข้างอบอุ่น โดยอุ่นกว่าอุณหภูมิปกติในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือหลายองศาเซลเซียส จึงมีการปลูกต้นไม้และพืชล้มลุกและทำฟาร์มปศุสัตว์ มีการปลูกข้าวบาร์เลย์จนถึงเส้นขนานที่ 70 แกนน้ำแข็งแสดงให้เห็นว่ากรีนแลนด์มีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างมากหลายครั้งในช่วง 100,000 ปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตาม หนังสือการตั้งถิ่นฐานของชาวไอซ์แลนด์บันทึกเหตุการณ์ขาดแคลนอาหารในช่วงฤดูหนาว โดย “คนชราและคนไร้ที่พึ่งจะถูกฆ่าและโยนลงหน้าผา”
การตั้งถิ่นฐานของชาว Norse หายไปในช่วงพุทธศตวรรษที่ 19 และพุทธศตวรรษที่ 20 การล่มสลายของชุมชนตะวันตก เกิดขึ้นพร้อมกับอุณหภูมิในฤดูร้อนและฤดูหนาวที่ลดลง การศึกษาความแปรปรวนของอุณหภูมิตามฤดูกาลของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในช่วง Little Ice Age แสดงให้เห็นว่าอุณหภูมิสูงสุดในฤดูร้อนลดลงอย่างมีนัยสำคัญ โดยเริ่มตั้งแต่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 19 ซึ่งต่ำกว่าอุณหภูมิในฤดูร้อนในปัจจุบัน 6 ถึง 8 องศาเซลเซียส (11 ถึง 14 องศาฟาเรนไฮต์) การศึกษาพบว่าอุณหภูมิฤดูหนาวที่ต่ำที่สุดในช่วง 2,000 ปีที่ผ่านมาเกิดขึ้นในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 และพุทธศตวรรษที่ 20 ชุมชนตะวันออกอาจถูกทิ้งร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 20 ในช่วงเวลาที่มีอากาศหนาวเย็นนี้
ทฤษฎีที่นำมาจากการขุดค้นทางโบราณคดีที่ Herjolfsnes ในช่วงปี 2463 แสดงให้เห็นว่าสภาพกระดูกมนุษย์ในช่วงเวลาดังกล่าวบ่งชี้ว่าประชากร Norse ขาดสารอาหาร ซึ่งอาจเกิดจากการกัดเซาะดินอันเป็นผลมาจากการที่ชาว Norse ทำลายพืชพรรณธรรมชาติในระหว่างการทำฟาร์ม ตัดหญ้า และตัดไม้ นอกจากนี้ ภาวะทุพโภชนาการยังอาจเกิดจากการเสียชีวิตจากโรคระบาดครั้งใหญ่ การลดลงของอุณหภูมิในช่วง Little Ice Age และความขัดแย้งด้วยอาวุธกับ Skræling (คำภาษา Norse ที่แปลว่า "คนชั่วร้าย") การศึกษาทางโบราณคดีเมื่อไม่นานมานี้ท้าทายสมมติฐานทั่วไปที่ว่าการตั้งถิ่นฐานของชาว Norse ส่งผลกระทบเชิงลบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างรุนแรง โดยมีข้อมูลสนับสนุนแนวทางการปรับปรุงดินแบบชาว Norse ที่อาจเป็นไปได้ หลักฐานล่าสุดชี้ให้เห็นว่าชาว Norse ซึ่งไม่เคยมีจำนวนเกิน 2,500 คน ค่อย ๆ ละทิ้งการตั้งถิ่นฐานในกรีนแลนด์ในพุทธศตวรรษที่ 20 เพื่อไปทำงาช้างวอลรัส เป็นสินค้าส่งออกที่มีมูลค่าที่สุดจากกรีนแลนด์ แต่ราคาลดลงเนื่องจากมีการแข่งขันกับแหล่งงาช้างคุณภาพสูงกว่า และแทบไม่มีหลักฐานใด ๆ บ่งชี้ถึงการอดอาหารหรือความยากลำบาก
คำอธิบายอื่น ๆ เกี่ยวกับการหายไปของการตั้งถิ่นฐานของชาว Norse:
กรีนแลนด์ไม่เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐาน
โจรที่เดินทางมาโดยเรือ แทนที่จะเป็น Skræling อาจปล้นสะดมและขับไล่ชาว Norse ออกไป
พวกเขาเป็น "เหยื่อของความคิดที่ยึดติดกรอบและสังคมที่มีลำดับชั้นซึ่งถูกครอบงำโดยคริสตจักรและผู้ครอบครองที่ดิน" ด้วยความลังเลใจที่จะมองตัวเองว่าไม่ใช่ชาวยุโรป ชาว Norse จึงไม่ยอมใช้อุปกรณ์ล่าสัตว์หรือสวมเสื้อผ้าแบบที่ชาวอินูอิตใช้เพื่อป้องกันความหนาวเย็นและความชื้น
ชาว Norse ส่วนหนึ่งที่เต็มใจรับเอาวิถีชีวิตแบบอินูอิตได้แต่งงานและกลมกลืนเข้ากับชุมชนอินูอิต ชาวกรีนแลนด์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันมีเชื้อสายผสมระหว่างอินูอิตและยุโรป ในปี 2481 เมื่อ Stefansson เขียนหนังสือของเขา ไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างการแต่งงานข้ามเชื้อชาติก่อนที่ชาวยุโรปจะสูญเสียการติดต่อกับหลังจากที่การติดต่อกลับคืนมาได้
"โครงสร้างสังคมของชาว Norse สร้างความขัดแย้งระหว่างผลประโยชน์ระยะสั้นของผู้ที่มีอำนาจและผลประโยชน์ในระยะยาวของสังคมโดยรวม"