stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาเอโรลิเนอาเดลเอสตาโดเมฆิกาโน

บทความนี้เกี่ยวกับสายการบินใหม่ที่ปฏิบัติการในชื่อเมฆิกานาเดอาเบียซิออน สำหรับสายการบินเดิมที่ใช้ชื่อเดียวกันซึ่งเลิกดำเนินการใน ค.ศ. 2010 ดูที่ เมฆิกานาเดอาเบียซิออน
อาเอโรลิเนอาเดลเอสตาโดเมฆิกาโน (สเปน: Aerolínea del Estado Mexicano) ซึ่งปฏิบัติการในชื่อ เมฆิกานาเดอาเบียซิออน (Mexicana de Aviación) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติเม็กซิโก ที่มีสำนักงานใหญ่และฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติเฟลิเป อังเฆเลส ในซานตาลูซิอา สายการบินก่อตั้งขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 และดำเนินการภายใต้ชื่อ เมฆิกานาเดอาเบียซิออน ที่รัฐบาลเม็กซิโกได้โอนย้ายสิทธิการใช้ชื่อและทรัพย์สินของสายการบินคืนแก่รัฐในวันที่ 9 สิงหาคมของปีเดียวกัน
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 เมฆิกานาเดอาเบียซิออนให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางต่างๆ ในประเทศเม็กซิโกดังนี้:
| เมือง | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| อากาปุลโก | ท่าอากาศยานนานาชาติอากาปุลโก | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
| กัมเปเช | ท่าอากาศยานนานาชาติกัมเปเช |  |  |
| เชตูมัล | ท่าอากาศยานนานาชาติเชตูมัล |  |  |
| ซิวดัดบิกโตเรีย | ท่าอากาศยานนานาชาติซิวดัดบิกโตเรีย | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
| กัวดาลาฮารา | ท่าอากาศยานนานาชาติกัวดาลาฮารา มิเกล อิดัลโก อี โกสติยา | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
| อิกซ์ตาปา/ซิวาตาเนโฆ | ท่าอากาศยานนานาชาติอิกซ์ตาปา-ซิวาตาเนโฆ | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
| อิกซ์เตเปก | ท่าอากาศยานอิกซ์เตเปก | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
| มาซาตลัน | ท่าอากาศยานนานาชาติมาซาตลัน |  |  |
| เมริดา | ท่าอากาศยานนานาชาติเมริดา |  |  |
| เม็กซิโกซิตี | ท่าอากาศยานนานาชาติเฟลิเป อังเฆเลส | ฐานการบิน |  |
| มอนเตร์เรย์ | ท่าอากาศยานนานาชาติมอนเตร์เรย์ |  |  |
| นูเอโวลาเรโด | ท่าอากาศยานนานาชาตินูเอโวลาเรโด | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
| ปาเลงเก | ท่าอากาศยานนานาชาติปาเลงเก | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
| ปูเอร์โตบายาร์ตา | ท่าอากาศยานนานาชาติกุสตาโบ ดิอัซ ออร์ดัซ |  |  |
| ซานโฮเซเดลกาโบ | ท่าอากาศยานนานาชาติลอสกาโบส |  |  |
| ติฆัวนา | ท่าอากาศยานนานาชาติติฆัวนา |  |  |
| ตูลุม | ท่าอากาศยานนานาติตูลุม |  |  |
| อุรูอาปัน | ท่าอากาศยานนานาชาติอุรูอาปัน | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
| บิยาเอร์โมซา | ท่าอากาศยานนานาชาติบิยาเอร์โมซา | ดำเนินการโดยตาร์อาเอโรลิเนอัส |  |
ฝูงบิน

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2024 เมฆิกานาเดอาเบียซิออนมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-300 | — | 1 | รอประกาศ |  |
| โบอิง 737-800 | 3 | — | 180 |  |
| เอ็มบราเออร์ 145แอลอาร์ | 3 | — | 50 | เช่าจากตาร์อาเอโรลิเนอัส |
| เอ็มบราเออร์ อี190-อี2 | — | 10 | 108 | เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2025 |
| เอ็มบราเออร์ อี195-อี2 | — | 10 | 132 | เริ่มส่งมอบในปี ค.ศ. 2025 |
| รวม | 6 | 21 |  |  |
เมฆิกานามีอายุฝูงบินเฉลี่ย 16.4 ปี
ดูเพิ่ม

เมฆิกานาเดอาเบียซิออน
โบอิง 737-800 ของเมฆิกานา
อิจิจูซันไซ

| --- | --- |
สำรับอาหารอิจิจูซันไซซึ่งประกอบด้วยข้าวหนึ่งชาม ซุปคาวหนึ่งถ้วย จานเนื้อหรือปลา และเครื่องเคียงหลายชนิดจากผัก
มื้อ: จานหลัก
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้อง: ญี่ปุ่น
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อนหรืออุณหภูมิห้อง
ส่วนผสมหลัก: ข้าวพร้อมกับข้าวหลายชนิด
 ตำราอาหาร: อิจิจูซันไซ
อิจิจูซันไซ (ญี่ปุ่น: 一汁三菜; โรมาจิ: Ichijū-sansai) เป็นธรรมเนียมการจัดสำรับอาหารญี่ปุ่นซึ่งประกอบด้วยข้าวหนึ่งชาม ซุปหนึ่งถ้วย และกับข้าวสามอย่าง (จานหลักหนึ่งอย่างและเครื่องเคียงสองอย่าง) อิจิจูซันไซเป็นองค์ประกอบสำคัญของไคเซกิซึ่งสะท้อนความงามแบบญี่ปุ่นและคุณค่าทางโภชนาการของอาหารญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์

ต้นกำเนิดของอิจิจูซันไซสามารถสืบย้อนไปได้ถึงยุคเฮอังและวิวัฒนาการผ่านยุคมูโรมาจิซึ่งในสมัยนั้นจะเป็นธรรมเนียมการจัดสำรับอาหารของซามูไร รูปแบบของอิจิจูซันไซเริ่มเป็นมาตรฐานเมื่อถึงยุคเอโดะ นอกจากรูปแบบ "อิจิจูซันไซ" หรือซุปหนึ่งอย่าง กับข้าวสามอย่างแล้วยังมีรูปแบบอื่น ๆ อีกเช่น "อิจิจูนิไซ" (ซุปหนึ่งอย่าง กับข้าวสองอย่าง) หรือ "นิจูโงไซ" (ซุปสองอย่าง กับข้าวห้าอย่าง) เป็นต้น
แม้ว่าการจัดสำรับอิจิจูซันไซจะเริ่มเสื่อมความนิยมหลังยุคเมจิ แต่อิจิจูนิไซซึ่งเป็นรูปแบบที่ง่ายกว่านั้นก็ยังคงมีอิทธิพลต่อธรรมเนียมการจัดสำรับอาหารของญี่ปุ่นในปัจจุบัน ชาวญี่ปุ่นในปัจจุบันนิยมจัดสำรับรูปแบบนี้สำหรับโอกาสพิเศษ ซึ่งเป็นการสร้างภาพลักษณ์ให้กับอาหารญี่ปุ่นแบบร่วมสมัยขึ้นมา
องค์ประกอบของสำรับ

สำรับอาหารอิจิจูซันไซหนึ่งสำรับจะประกอบด้วย
อาหารจานหลัก (ชูไซ) ซึ่งโดยส่วนใหญ่จะเป็นจานเนื้อหรือปลา
เครื่องเคียง (ฟูกูไซ) จะประกอบด้วยอาหารสองชนิดซึ่งทำจากผัก ซึ่งอาจจะเป็นสลัด ผักดอง หรือผักต้ม
ข้าว อาหารหลักของชาวญี่ปุ่น
ซุป โดยทั่วไปจะเป็นซุปมิโซะ
องค์ประกอบของสำรับ > ในสังคมปัจจุบัน

ในครัวเรือนญี่ปุ่นปัจจุบัน อิจิจูซันไซจะประกอบด้วยข้าว ซุป อาหารจานหลักหนึ่งอย่างและเครื่องเคียงสองอย่าง ซึ่งสะท้อนถึงคุณค่าทางโภชนาการและการจัดองค์ประกอบอย่างสวยงาม การกำหนดปริมาณอาหารให้มีขนาดเหมาะสมยังช่วยให้ภาพลักษณ์ของสำรับที่จัดออกมาดูสมดุลกันด้วย ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าการจัดสำรับอาหารแบบอิจิจูซันไซทำให้ผู้รับประทานมีสุขภาพดี แม้ว่าปริมาณไขมันและเกลือที่สูงอาจจะเป็นที่กังวลก็ตาม
ดูเพิ่ม

ไคเซกิ
เซญญอร์แอร์

เซญญอร์แอร์ (สเปน: Señor Air) เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติเม็กซิโก ที่มีฐานการลินหลักในท่าอากาศยานนานาชาติกาโบซานลูกัส สายการบินเริ่มดำเนินงานเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2023 โดยใช้เครื่องบินเอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-135 และมีคำสั่งซื้อสำหรับเอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-145 ซึ่งได้รับมอบในปี 2024
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 เมฆิกานาเดอาเบียซิออนให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางต่าง ๆ ในพื้นที่อ่าวแคลิฟอร์เนียของประเทศเม็กซิโกดังนี้:
| เมือง | ท่าอากาศยาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| กาโบซานลูกัส | ท่าอากาศยานนานาชาติกาโบซานลูกัส | ฐานการบิน |
| ซิวดัดโอเบรกอน | ท่าอากาศยานนานาชาติซิวดัดโอเบรกอน |  |
| ชิวาวา | ท่าอากาศยานนานาชาติชิวาวา |  |
| ลาปาซ | ท่าอากาศยานนานาชาติลาปาซ |  |
| โลสโมชิส | ท่าอากาศยานนานาชาติโลสโมชิส |  |
| มาซาตลัน | ท่าอากาศยานนานาชาติมาซาตลัน |  |
| ปูเอร์โตบายาร์ตา | ท่าอากาศยานนานาชาติกุสตาโบ ดิอัซ ออร์ดัซ |  |
| เม็กซิโกซิตี | ท่าอากาศยานนานาชาติเฟลิเป อังเฆเลส | รอประกาศ |
ฝูงบิน

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 เซญญอร์แอร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-135 | 1 | — | 37 |  |
| เอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-145 | 1 | — | 50 |  |
| รวม | 2 | — |  |  |
เซญญอร์แอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 23.8 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศมาดากัสการ์ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: MAD
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกมาดากัสการ์
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 6 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): ดามิเอลลา โนเมนจานาฮารี เอริก อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): N/A
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศมาดากัสการ์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 13 ของประเทศ นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี 1964
นักกีฬาจากประเทศมาดากัสการ์ 6 คนได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมการแข่งขัน โดยแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา ดามิเอลลา โนเมนจานาฮารี และ เอริก อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า ได้รับเลือกให้เป็นผู้เชิญธงชาติมาดากัสการ์ระหว่างขบวนพาเหรดแห่งชาติในพิธีเปิด ไม่มีนักกีฬาชาวมาดากัสการ์เข้าร่วมในพิธีปิด
จำนวนนักกีฬา

จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 1 | 0 | 1 |
| ยูโด | 0 | 1 | 1 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| ยกน้ำหนัก | 2 | 0 | 2 |
| รวม | 4 | 2 | 6 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
มาดากัสการ์ได้รับสิทธิ์สากลจากเวิลด์แอธเลติก เพื่อส่งนักกรีฑาชายไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
โทดิโซอา ราเบียริสัน เข้าเส้นชัยเป็นอันดับที่ 8 ในการแข่งขันวิ่ง 400 เมตร ชาย ด้วยเวลา 48.40 วินาที ซึ่งถือเป็นเวลาที่ดีที่สุดของฤดูกาล แต่ช้ากว่าสถิติส่วนตัวของเขาเพียง 1.6 วินาที และไม่สามารถผ่านเข้ารอบต่อไปได้
:
หมายเหตุ–อันดับที่กำหนดไว้สำหรับการแข่งขันประเภทลู่จะอยู่ภายในกลุ่มของนักกีฬาเท่านั้น
Q = ผ่านเข้ารอบต่อไป
q = ผ่านเข้ารอบต่อไปในฐานะผู้แพ้ที่เร็วที่สุด หรือ ในการแข่งขันประเภทลาน โดยพิจารณาจากตำแหน่งโดยไม่บรรลุเป้าหมายการผ่านเข้ารอบ
NR = สถิติระดับประเทศ
N/A = รอบที่ไม่สามารถแข่งขันได้
Bye = นักกีฬาไม่จำเป็นต้องแข่งขันในรอบ
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โทดิโซอา ราเบียริสัน | 400 เมตร ชาย | 48.40 SB | 8 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
มาดากัสการ์ผ่านการคัดเลือกนักยูโด 1 คนในรุ่นฮาล์ฟมิดเดิลเวทหญิง (63 กก.) ในการแข่งขันครั้งนี้ ดามิเอลลา โนเมนจานาฮารี ได้รับเลือกจากทวีปแอฟริกาให้เป็นนักยูโดอันดับสูงสุดของประเทศนอกเหนือจากตำแหน่งที่ผ่านการคัดเลือกโดยตรงในรายชื่อการจัดอันดับโลกของ IJF เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | 32 คน> คู่แข่ง ผล | 16 คน> คู่แข่ง ผล | ก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | แก้ตัว> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ/ทองแดง> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ/ทองแดง> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดามิเอลลา โนเมนจานาฮารี | 63 กก. หญิง |  เซนตรากกิโอ (ITA) แพ้ 00–01 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
มาดากัสการ์ได้รับคำเชิญจาก FINA เพื่อส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เฮริเนียโว ราโซลอนฌาโตโว | กรรเชียง 100 เมตร ชาย | 59.81 | 40 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| เทียนา ราบาริโยนา | ฟรีสไตล์ 400 เมตร หญิง | 4:28.41 | 23 | — | — | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ยกน้ำหนัก

บทความหลัก: กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
มาดากัสการ์ส่งนักยกน้ำหนัก 2 คนเข้าแข่งขันโอลิมปิก พี่น้อง เอริก อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า (61 กก. ชาย) และ โตโยนิรินา อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า (67 กก. ชาย) ทั้งคู่ครองตำแหน่งสูงสุดในกลุ่มนักยกน้ำหนักโซนแอฟริกาในรุ่นน้ำหนักของตนเองตามการจัดอันดับความแน่นอนรายทวีปของ IWF
ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก โตโยนิรินา อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า จบอันดับที่ 11 ในการแข่งขันรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 67 กิโลกรัม ชาย โดยยกน้ำหนักได้ 130 กิโลกรัม ในท่าสแนตช์ และ 155 กิโลกรัม ในท่าคลีนแอนด์เจิร์ก ทำให้มีน้ำหนักรวม 285 กิโลกรัม เอริก อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า ยกน้ำหนักได้ 114 กิโลกรัม ในท่าสแนตช์และ 150 กิโลกรัม ในท่าคลีนแอนด์เจิร์ก ทำให้มีน้ำหนักรวม 264 กิโลกรัม จบการแข่งขันในตำแหน่งเดียวกับเพื่อนร่วมทีม อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า ในการแข่งขันรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 61 กิโลกรัม ชาย
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | สแนตช์> ผล | สแนตช์> อันดับ | คลีนแอนด์เจิร์ก> ผล | คลีนแอนด์เจิร์ก> อันดับ | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอริก อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า | 61 กก. ชาย | 114 | 13 | 150 | 9 | 264 | 11 |
| โตโยนิรินา อันดรีอันต์ซีโตเฮย์น่า | 67 กก. ชาย | 130 | 13 | 155 | 11 | 285 | 11 |
มิซากิ คูโนะ

| มิซากิ คูโนะ |
| --- | --- |
久野 美咲
เกิด:  (1993-01-19) 19 มกราคม ค.ศ. 1993 (32 ปี) จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: คูโนะจัง (くのちゃん)
อาชีพ: นักพากย์
ส่วนสูง: 150 ซม.
มิซากิ คูโนะ (ญี่ปุ่น: 久野 美咲, เกิด 19 มกราคม 1993) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดอยู่โอซาวะจิมุโชะ
ผลงานที่เป็นที่รู้จักดีได้แก่ เคต โฮชิมิยะ ใน "World Conquest ~ Zvezda Plot ~", ฮอว์ก ใน "ศึกตำนาน 7 อัศวิน", คาวาโมโตะ โมโมะ ใน "ตราบวันฟ้าใส" และอื่น ๆ
มอร์นิงมูซูเมะ

| モーニング娘。 มอร์นิงมูซูเมะ |
| --- | --- |
มอร์นิงมูซูเมะในขณะที่แสดงสดใน "เอเชียมิวสิคเน็ทเวิร์คบิกคอนเสิร์ต" ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2016
ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: โมมูซุ 早安少女組。
ที่เกิด: กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจป็อป
ช่วงปี: 1997–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: เซติมะ
กลุ่มย่อย:  ทัมโปโปะ  พุจจิโมนิ  มินิโมนิ  มอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ  มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ  มอร์นิงมูซูเมะ ทันโจจูเน็นคิเน็นไต  ดับเบิลยู  เอโคโมนิ  ดรีมมอร์นิงมูซูเมะ 

สมาชิก: สมาชิกปัจจุบัน
อดีตสมาชิก

เว็บไซต์: Hello! Project Official Website
มอร์นิงมูซูเมะ (ญี่ปุ่น: モーニング娘。; โรมาจิ: Mōningu Musume; อังกฤษ: Morning Girls/Morning Daughter) เป็นกลุ่มไอดอลของเฮลโล! โปรเจกต์ จากสังกัด อัพ-ฟรอนต์กรุป ประเทศญี่ปุ่น กลุ่มได้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 กันยายน 1997 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 มกราคม 1998
ชื่อ "มอร์นิงมูซูเมะ" เกิดจากการรวมกันของคำว่า "มอร์นิง" (Morning) ซึ่งเป็นคำในภาษาอังกฤษแปลว่า "ยามเช้า" กับคำว่า "มูซูเมะ" (娘) ซึ่งเป็นคำในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า "ลูกสาว" หรือ "เด็กผู้หญิง" เมื่อรวมทั้งสองคำนี้เข้าด้วยกัน คำว่ามอร์นิงมูซูเมะจึงมีความหมายว่า "สาวน้อยยามรุ่งอรุณ" (Morning Girls) หรือ "ลูกสาวยามรุ่งอรุณ" (Morning Daughter)  ชื่อมอร์นิงมูซูเมะนี้ ยังมักจะถูกเรียกแบบย่อโดยกลุ่มผู้ฟังและสื่อมวลชนต่าง ๆ ว่า "โมมูซุ" (モームス) หรือ "โมมูซูเมะ" (モー娘) อีกด้วย
ในปัจจุบันนี้ มอร์นิงมูซูเมะคือกลุ่มไอดอลหญิงชั้นนำของประเทศญี่ปุ่น ที่ยังมีซิงเกิล,อัลบั้มเพลงและจัดคอนเสิร์ตร่วมกับกลุ่มไอดอลหญิงวงอื่นในเฮลโล! โปรเจกต์อย่างต่อเนื่อง
สมาชิก

บทความหลัก: รายชื่อสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะ
มอร์นิงมูซูเมะ มีจำนวนสมาชิกรวมทั้งหมด 47 คน (1997-ปัจจุบัน) โดยแบ่งออกเป็นสมาชิกที่สำเร็จการศึกษาแล้ว 33 คนสมาชิกที่ลาออก 2 คน และรวมรุ่นทั้งหมด 17 รุ่น สมาชิกปัจจุบันในมอร์นิงมูซูเมะมีทั้งหมด 12 คน ประกอบด้วยรุ่นที่ 9, 11, 12, 13, 15, 16 และ 17
ซึ่งสมาชิกในกลุ่มจะหมุนเวียนทั้งเข้าและออก (สำเร็จการศึกษา) อยู่เป็นประจำ โดยจะมีการจัดแบ่งตัวสมาชิกออกเป็นรุ่นๆ ไป ซึ่งแต่ละครั้งที่รับสมาชิกใหม่เข้ามา ก็จะนับสมาชิกที่เข้ามาใหม่นั้นเป็นอีกรุ่นหนึ่งทันที
ประวัติ > 1997–1999

ในช่วงเดือนกันยายน 1997 หลังจากจบโครงการคัดเลือกนักร้องหญิงของชารัม คิว ในรายการอาซายัน มิตสึโอะ เทราดะหรือสึงกุ ซึ่งเป็นนักร้องและโปรดิวเซอร์ชาวญี่ปุ่น ได้นำยูโกะ นากาซาวะ, อายะ อิชิงูโระ, คาโอริ อีดะ, นัตสึมิ อาเบะ  และอาซูกะ ฟูกูดะ มารวมเป็นกลุ่มนักร้องชั่วคราวโดยใช้หลายชื่อ และสุดท้ายสึงกุได้ตั้งชื่อกลุ่มนักร้องเล็กๆ ว่า "มอร์นิงมูซูเมะ" โดยสึงกุได้ท้าทายพวกเธอว่า หากพวกเธอสามารถขายเพลงซิงเกิล "ไอโนะทาเนะ" ซึ่งเป็นผลงานซิงเกิลตัวอย่างผลงานแรกของกลุ่ม มียอดจำหน่าย 50,000 ชุดขึ้นไปภายในเวลา 5 วัน กลุ่มของพวกเธอจะได้รับการก่อตั้งอย่างเป็นทางการต่อไป และสุดท้ายพวกเธอสามารถทำสำเร็จตามคำท้าของสึงกุได้ภายในระยะเวลา 4 วันโดยยอดจำหน่ายได้ครบ 50,000 ชุดตามคำท้าทาย จึงเป็นผลให้เกิดข้อตกลงในการก่อตั้งมอร์นิงมูซูเมะอย่างเป็นทางการในที่สุด
วันที่ 28 มกราคม 1998 มอร์นิงมูซูเมะออกผลงานซิงเกิลอย่างเป็นทางการชุดแรกที่ชื่อว่า "มอร์นิงคอฟฟี" โดยซิงเกิลชุดนี้ได้รับความนิยมเป็นอันดับที่ 6 ในโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์
หลังจากนั้น ในวันที่ 12 มีนาคม สึงกุได้เปิดตัวสมาชิกรุ่นที่ 2 ของกลุ่มจำนวน 3 คน ได้แก่ เค ยาซูดะ, มาริ ยางูจิ และซายากะ อิจิอิ โดยโครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 2 "สึอิกะ ออดิชัน" โดยซิงเกิลเปิดตัวของสมาชิกรุ่นที่ 2 คือ "ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์" ที่วางจำหน่ายในวันที่ 27 พฤษภาคม
วันที่ 8 กรกฎาคม มอร์นิงมูซูเมะเปิดตัวอัลบั้มชุดแรกที่ชื่อว่า "เฟิสต์ไทม์"
วันที่ 9 กันยายน มอร์นิงมูซูเมะได้ออกผลงานเพลงซิงเกิลที่ 3 "ไดเตะ โฮลด์ออนมี!" และเพลงนี้ได้ติดอันดับ 1 ในโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์เป็นครั้งแรก
ต่อมาในวันที่ 31 ธันวาคม มอร์นิงมูซูเมะได้รับรางวัลจากงานเจแปนเรคคอร์ด อวอร์ด ครั้งที่ 40 ในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม รวมไปถึงได้เข้าร่วมรายการ "เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัซเซ็ง" เป็นครั้งแรก
วันที่ 18 เมษายน 1999 อาซูกะ ฟูกูดะ สมาชิกรุ่นก่อตั้งได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์เป็นคนแรก เพื่อมุ่งเน้นกับการเรียนอย่างเต็มที่ โดยซิงเกิลสุดท้ายของฟูกูดะในฐานะสมาชิกคือ ซิงเกิลที่ 4 "เมโมรี เซชุงโนะฮิการิ" ที่วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์
วันที่ 14 กรกฎาคม ซิงเกิลที่ 6 "ฟูรูซาโตะ" วางจำหน่าย โดยในซิงเกิลนี้ นัตสึมิได้ร้องเอาไว้ในแนวเสียงหลักเกือบทั้งเพลง ส่วนสมาชิกกลุ่มที่เหลือได้ร้องในแนวเสียงประสาน
วันที่ 28 กรกฎาคม มอร์นิงมูซูเมะออกอัลบั้มชุดที่ 2 โดยใช้ชื่อว่า "เซคเคินด์มอร์นิง"
ในวันที่ 9 กันยายน มอร์นิงมูซูเมะได้เปิดตัวผลงานซิงเกิลที่ 7 "เลิฟแมชีน" ออกมา ซึ่งเป็นซิงเกิลเปิดตัวของโกโตและเป็นซิงเกิลสุดท้ายของอายะ อิชิงูโระ ในฐานะสมาชิก ก่อนที่อิชิงูโระได้สำเร็จการศึกษาจากกลุ่มและเฮลโล! โปรเจกต์ในต้นปีถัดมา โดยผลงานชุดนี้สามารถสร้างยอดจำหน่ายได้เกิน 1 ล้านชุดได้เป็นครั้งแรกและเป็นยอดจำหน่ายที่สูงสุดในทุกซิงเกิลของมอร์นิงมูซูเมะ ยอดจำหน่ายรวมทั้งหมดของเลิฟแมชีนเท่ากับ 1,646,630 ชุด และเพลงเลิฟแมชีนได้ขึ้นอันดับ 1 ของโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์อีกด้วย
กลุ่มย่อย

ทัมโปโปะ (1998–2003)
พุจจิโมนิ (1999–2003)
มินิโมนิ (2000–2004)
มอร์นิงมูซูเมะ ซากูรางูมิ (2003–2004)
มอร์นิงมูซูเมะ โอโตเมงูมิ (2003–2004)
มอร์นิงมูซูเมะ ทันโจ จูเน็น คิเน็นไต (2007)
ผลงาน

บทความหลัก: รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
First Time (1998)
Second Morning (1999)
3rd: Love Paradise (2000)
4th Ikimasshoi! (2002)
No. 5 (2003)
Ai no Dai 6 Kan (2004)
Rainbow 7 (2006)
Sexy 8 Beat (2007)
Platinum 9 Disc (2009)
10 My Me (2010)
Fantasy! Jūichi (2010)
12, Smart (2011)
13 Colorful Character (2012)
14 Shō: The Message (2014)
15 Thank You, Too (2017)
16th ~That's J-POP~ (2021)
Professionals-17th (2024)
มอร์นิงมูซูเมะกับประเทศไทย

มอร์นิงมูซูเมะ ร่วมกับ ดาปัมป์, อามิ ซูซูกิ และโคโคนัตส์มูซูเมะ เคยเดินทางมาแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทยในฐานะของตัวแทนศิลปินจากประเทศญี่ปุ่น โดยร่วมแสดงกับศิลปินชาวไทยจากสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประกอบด้วย แจมป์, ฟลาย, มิสเตอร์ทีม, ไชน่า ดอลส์ และนิโคล เทริโอ ในคอนเสิร์ต "เอเชีย 2000 มิวสิกเฟสติวัลอินแบงคอก" (Asia 2000 Music Festival in Bangkok) โดยจัดแสดง 1 รอบ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เอ็มซีซีฮอลล์ ชั้น 4 ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ สาขาบางกะปิ
"เฮลโล! มอร์นิง" (ハロー！モーニング。) เป็นรายการโทรทัศน์รายการเดียวของมอร์นิงมูซูเมะที่เคยออกอากาศในประเทศไทย ผ่านทางระบบเคเบิลของทรูวิชันส์ ช่องฟิล์มเอเชีย โดยเนื้อหาของรายการที่ออกอากาศในประเทศไทย จะล่าช้ากว่าเนื้อหาที่ฉายในประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบัน รายการดังกล่าวได้ยุติการออกอากาศไปแล้วทั้งในประเทศญี่ปุ่นและประเทศไทย โดยออกอากาศครั้งสุดท้ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2007 (พ.ศ. 2550) และออกอากาศครั้งสุดท้ายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคมในปีเดียวกัน
ไอ ทากาฮาชิ สมาชิกรุ่นที่ 5 และเอริ คาเม สมาชิกรุ่นที่ 6 เคยเดินทางมาที่จังหวัดภูเก็ต เพื่อถ่ายแบบและถ่ายทำดีวีดีสมุดรวมภาพถ่ายชุด "เลิฟเฮลโล! อินภูเก็ต" ซึ่งผลงานของทั้งสองคนนี้ เป็นผลงานเดี่ยวแยกจากกัน
มอร์นิงมูซูเมะได้เดินทางมายังประเทศไทยอย่างเป็นทางการอีกครั้ง เพื่อร่วมงาน Hello! Project 15th Anniversary～THANK YOU～ Worldwide Handshake Events ในวันที่ 17 ตุลาคม 2012 (พ.ศ. 2555) ณ ศูนย์การค้าเกตเวย์ เอกมัย นำโดยซายูมิ มิจิชิเงะ, เรนะ ทานากะ, มิซูกิ ฟูกูมูระ, ฮารูนะ อีกูโบะและอายูมิ อิชิดะ
รางวัล

รางวัลสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จาก เจแปนเรคคอร์ด อวอร์ด ครั้งที่ 40
รางวัลศิลปินหน้าใหม่แห่งปี จาก รางวัลแผ่นเสียงทองคำญี่ปุ่น 1999
รางวัล Active Artist of the Year 2013 จาก บิลบอร์ดเจแปนมิวสิก อวอร์ด 2013
ดูเพิ่ม

เจป็อป
เฮลโล! โปรเจกต์
โครงการคัดเลือกสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะ
รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูทูบ
อินสตาแกรม
ติ๊กต๊อก
| ด ค กเฮลโล! พรอเจกต์ |
| --- | --- |
วงไอดอลหลัก (วงหลัก):  มอร์นิงมูซูเมะ  แองจูลูม  จูซ=จูซ  สึบากิแฟคตอรี  บียอนด์  โอจะ นอร์มา 
วงไอดอลในปัจจุบัน:  มอร์นิงมูซูเมะ  แองจูลูม  จูซ=จูซ  สึบากิแฟคตอรี  บียอนด์  โอจะ นอร์มา  เฮลโล! โปรเค็งชูเซ  เฮลโล! โปรเค็งชูเซ ฮกไกโด 
วงไอดอลในอดีต:  ไทโยโตะซิสโคมูน  โคโคนัทส์มูซูเมะ  คันทรีมูซูเมะ  เมลอนคิเน็มบิ  เชกิ-ดอล  เฮลโล! พรอเจกต์ คิดส์  ดับเบิลยู  บียูเด็ง  คิวต์  โบโน!  คันทรีเกิร์ล  โคบูชิแฟคตอรี 
นักร้องเดี่ยวที่จบการศึกษา:  มิจิโยะ เฮเกะ  จินัตสึ มิโยชิ  ยูกิ มาเอดะ  อายะ มัตสึอูระ  อัตสึโกะ อินาบะ  ยูโกะ นากาซาวะ  ริกะ อิชิอิ  มิกิ ฟูจิโมโตะ  มากิ โกโตะ  เค ยาซูดะ  นัตสึมิ อาเบะ  คาโอริ อีดะ  มาริ ยางูจิ  เอริกะ มิโยชิ  ยูอิ โอกาดะ  เอรินะ มาโนะ  ฮิโตมิ โยชิซาวะ  โนโซมิ สึจิ  มาโกโตะ โองาวะ  อาซามิ คนโนะ  มิตสึอิ ไอกะ  ริโฮะ ซายาชิ 
ค่ายเพลง:  เซติมะ  ฮาจามะ  พิคโกโล ทาวน์ 
| ด ค กมอร์นิงมูซูเมะ |
| --- | --- |
 เอรินะ อิกูตะ  อายูมิ อิชิดะ  ซากูระ โอดะ  มิกิ โนนากะ  มาเรีย มากิโนะ  อากาเนะ ฮากะ  เรนะ โยโกยามะ  ริโอ คิตางาวะ  โฮมาเระ โอกามูระ  เมอิ ยามาซากิ  ริโอ ซากูราอิ  ฮารูกะ อิโนอูเอะ  อาโกะ ยูมิเงตะ 
อดีตสมาชิก:  อาซูกะ ฟูกูดะ  อายะ อิชิงูโระ  ซายากะ อิจิอิ  ยูโกะ นากาซาวะ  มากิ โกโต  เค ยาซูดะ  นัตสึมิ อาเบะ  โนโซมิ สึจิ  ไอ คาโงะ  คาโอริ อีดะ  มาริ ยางูจิ  ริกะ อิชิกาวะ  อาซามิ คนโนะ  มาโกโตะ โองาวะ  ฮิโตมิ โยชิซาวะ  มิกิ ฟูจิโมโตะ  โคฮารุ คูซูมิ  เอริ คาเม  หลี่ ฉุน  เฉียน หลิน  ไอ ทากาฮาชิ  ริซะ นีงากิ  ไอกะ มิตสึอิ  เรนะ ทานากะ  ซายูมิ มิจิชิเงะ  ริโฮะ ซายาชิ  คานง ซูซูกิ  ฮารูกะ คูโด  ฮารูนะ โองาตะ  ฮารูนะ อีกูโบะ  มาซากิ ซาโต  ชิซากิ โมริโตะ  คาเอเดะ คากะ  มิซูกิ ฟูกูมูระ 
สตูดิโออัลบั้ม:  เฟิสต์ไทม์  เซคเคินด์มอร์นิง  เทิร์ด -เลิฟพาราไดซ์-  4th Ikimasshoi!  No. 5  Ai no Dai 6 Kan  Rainbow 7  7.5 Fuyu Fuyu Morning Musume Mini!  Sexy 8 Beat  Platinum 9 Disc  10 My Me  Fantasy! Jūichi  12, Smart  13 Colorful Character  14 Shō: The Message  15 Thank You, Too  ฮาทาชิ โนะ มอร์นิงมูซูเมะ  16th: That's J-pop 
อัลบั้มคัฟเวอร์:  Cover You 
รวบรวม:  เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 1  เบสท์! มอร์นิงมูซูเมะ 2  Early Single Box  Morning Musume All Singles Complete: 10th Anniversary  Morning Musume Zen Single Coupling Collection  เดอะ เบสท์! ~อัปเดต มอร์นิงมูซูเมะ~  Morning Musume '14 Coupling Collection 2  Best! Morning Musume 20th Anniversary  Morning Musume Best Selection ~The 25 Shuunen~ 
กลุ่มย่อย:  ทัมโปโปะ  เพททีโมนิ  มินิโมนิ  มอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ  มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ  มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต 
 ผลงานการแสดง  ผลงานเพลง  ซิงเกิล  สมาชิก 
แผนผังการเปลี่ยนแปลงของสมาชิกและผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
แอนด์ทีวี

| --- | --- |
ประเทศ: อินเดีย
สำนักงานใหญ่: มุมไบ, รัฐมหาราษฏระ, อินเดีย
แบบรายการ
ภาษา: ฮินดี
ระบบภาพ: 1080p
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: Zee Entertainment Enterprises (to be merged with Sony Pictures Networks India) (pending)
ช่องรอง: &Pictures, &Flix, &Privé
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: แม่แบบ:Launch date and age ในประเทศอินเดีย แม่แบบ:Launch date and age ในสหราชอาณาจักร แม่แบบ:Launch date and age ในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสเตรเลีย แม่แบบ:Launch date and age ในสหรัฐอมริกา
แทนที่: Zee Lamhe
ยุติออกอากาศ: 1 June 2019 (ในสหราชอาณาจักร)
ลิงก์
เว็บไซต์: www.andtv.com www.uk.andtv.com  (closed)
แอนด์ทีวี (อังกฤษ: &TV) เป็นช่องบันเทิงภาษาฮินดีอีกช่องหนึ่ง ภายใต้การบริหารของบริษัท Zee Entertainment Enterprises เปิดตัวในฐานะช่องบันเทิงทั่วไปภายใต้กลุ่มบริษัท ZEEL group เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2558 ในวันที่ 1 มิถุนายน 2019 แอนด์ทีวี ได้ปิดตัวลงในสหราชอาณาจักร เนื่องจากมีการเปิดตัวแพลตฟและ ZEE5 จะออกอากาศรายการเก่าเสียเป็นส่วนใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
&TV เก็บถาวร 2018-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on OZEE
↑  ZEE Entertainment launches new Hindi General Entertainment Channel ‘&TV’. Times of India. 22 January 2015.]
เพชรมณี ก่อเกียรติยิม

ปัญญา ตกแต่งศรี เป็นนักมวยอาชีพชาวไทยที่ครองแชมป์รุ่นมินิฟลายเวทของ WBC ตั้งแต่ปี 2563 ถึง 2566.
ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2564 ประดาบศรี อยู่ในอันดับนักมวยรุ่นสตรอว์เวทอันดับ 4 ของโลก BoxRec, และ ESPN, นักมวยรุ่นสตรอว์เวทอันดับ 2 ของโลก TBRB, ในขณะที่ The Ring เขาจัดอยู่ในอันดับที่ 5.
อาชีพการงาน

พื้นหลัง
ปราสาทศรี (ชื่อเล่น:ยา) เกิดที่จังหวัดอุบลราชธานี ภาคอีสาน แต่เติบโตที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ห่างจากกรุงเทพฯ ไปทางเหนือประมาณ 76 กิโลเมตร (47.2 ไมล์) เขาเคยชกมวยไทยมาแล้วมากกว่า 200 ครั้งภายใต้ชื่อ "ปอห้า เอ็กซ์ซินเดคองยิม". Later, he went to Bangkok to live and practice at the Muay Thai gym in the Bang Bon neighbourhood. He switched to boxing after being persuaded by Tepparith Kokietgym. He fought under the same manager as Kokietgym, Kokiet "Sia Ko" Panichayarom of the Kokiet Group. He had trained at Buakaw Banchamek's gym
with Kompayak Porpramook as his partner.
He is currently under the stable of Virat "Sia Nao" Vachirarattanawong's Petchyindee Boxing Promotions, a former stable of his main rival Wanheng Menayothin, with the former Thai national amateur boxer and former WBC world flyweight champion Chatchai Sasakul as a trainer.