ฌอร์ฌ บีแซ
ประวัติ > ช่วงเริ่มต้น > โรงเรียนสอนดนตรี

บีแซ ได้รับการรับรองเข้าเรียนที่สถาบันดนตรีปารีส (Conservatoire) เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1848 เพียงสองสัปดาห์ก่อนวันเกิดครบรอบ 10 ปีของเขา   เขาสร้างความประทับใจตั้งแต่เนิ่น ๆ ภายในระยะเวลาหกเดือน เขาได้รับรางวัลชนะเลิศด้าน solfège ซึ่งเป็นความสามารถที่สร้างความประทับใจให้กับ Pierre-Joseph-Guillaume Zimmerman อดีตอาจารย์สอนเปียโนของสถาบันดนตรีปารีส (Conservatoire) ซิมเมอร์มันได้สอน บีแซ แบบตัวต่อตัวในวิชา counterpoint และ fugue ซึ่งดำเนินต่อไปจนกระทั่งชายชราผู้นี้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1853 บีแซได้พบกับลูกเขยของซิมเมอร์แมนซึ่งเป็นนักแต่งเพลง Charles Gounod, ในชั้นเรียนเหล่านี้ ซึ่งในที่สุดกลายเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างยาวนานต่อสไตล์ดนตรีของนักเรียนรุ่นเยาว์ แม้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่มักจะตึงเครียดในปีต่อ ๆ มาก็ตาม นอกจากนี้เขายังได้พบกับลูกศิษย์ของ Gounod อีกคนหนึ่ง ซึ่งก็คือ Camille Saint-Saëns วัย 13 ปี ซึ่งยังคงเป็นเพื่อนที่ดีของบีแซ ภายใต้การสอนของ Antoine François Marmontel ศาสตราจารย์ด้านเปียโนของ Conservatoire การเล่นเปียโนของบีแซพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาได้รับรางวัลที่สองของ Conservatoire สาขาเปียโนในปี ค.ศ. 1851 และรางวัลที่หนึ่งในปีถัดมา บีแซจะเขียนถึง Marmontel ในภายหลังว่า "ในชั้นเรียนของคุณ คนหนึ่งอะไรบางอย่างที่นอกเหนือจากเปียโน อีกคนหนึ่งกลายเป็นนักดนตรี"
บทประพันธ์ชิ้นแรกของ บีแซ ที่ยังคงอยู่ เป็นเพลงร้อง (songs) สองเพลงที่ไม่มีเนื้อร้องสำหรับ โซปราโน ซึ่งมีอายุราวๆ ปี ค.ศ. 1850  ในปี ค.ศ. 1853 เขเข้าร่วมชั้นเรียนแต่งเพลงของ Fromental Halévy และเริ่มสร้างสรรค์ผลงานที่มีความซับซ้อนและคุณภาพเพิ่มมากขึ้น  เพลงสองเพลงของเขา "Petite Marguerite" และ "La Rose et l'abeille" ถูกตีพิมพ์เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1854  ในปี ค.ศ. 1855 เขาแต่ง บทโหมโรง (overture) อันทะเยอทะยานสำหรับวงออเคสตราขนาดใหญ่  และเรียบเรียงผลงานสองชิ้นของกูโนด์เป็นเวอร์ชันเปียโนสี่มือ ได้แก่ โอเปร่า La nonne sanglante  และซิมโฟนีหมายเลข D แรงบันดาลใจจากการทำงานกับซิมโฟนีของกูโนด์ ทำให้ บีแซ แต่ง ซิมโฟนีของตัวเอง หลังจากวันเกิดครบรอบ 17 ปีของเขาในไม่ช้า ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับของกูโนด์อย่างมาก - มีบางช่วงที่เหมือนกันทุกประการ บีแซ ไม่เคยเผยแพร่ซิมโฟนีนี้ ซึ่งเพิ่งกลับมาเป็นที่รู้จักอีกครั้งในปี ค.ศ. 1933 และได้รับการแสดงอีกครั้งในปี ค.ศ. 1935
ในปี ค.ศ. 1856 บีแซ เข้าร่วมชิงรางวัล Prix de Rome อันทรงเกียรติ ผลงานของเขาไม่ประสบความสำเร็จ แต่ผลงานของคนอื่นๆ ก็เช่นเดียวกัน รางวัลในปีนั้นไม่มีผู้ได้รับ  หลังจากความพ่ายแพ้ครั้งนี้ บีแซ เข้าร่วมการประกวดละครโอเปร่า ซึ่ง Jacques Offenbach จัดขึ้นสำหรับนักแต่งเพลงรุ่นใหม่ โดยมีรางวัลเป็นเงิน 1,200 ฟรังก์. รางวัลสำหรับการประกวดคือการใช้ บทประพันธ์ บทเดียวของ Le docteur Miracle ที่แต่งโดย Léon Battu และ Ludovic Halévy รางวัลนี้มอบให้แก่ บีแซ ร่วมกับ Charles Lecocq  ซึ่งเป็นการตัดสินประนีประนอม ต่อมาหลายปี Charles Lecocq ได้วิจารณ์การตัดสินครั้งนี้ โดยกล่าวว่าคณะกรรมการมีการแทรกแซงโดย Fromental Halévy เพื่อผลักดันให้ บีแซ ชนะเลิ ผลจากความสำเร็จ ทำให้ บีแซ กลายเป็นแขกประจำในงานปาร์ตี้วันศุกร์ของ Offenbach ซึ่งเขาได้พบกับนักดนตรีคนอื่นๆ รวมถึง Gioachino Rossini ผู้มีอายุมากแล้ว ท่านได้มอบรูปถ่ายที่มีลายเซ็นต์ให้กับชายหนุ่มคนนี้  บีแซ ชื่นชมผลงานของ รอสซินี (Rossini) เป็นอย่างมาก  หลังจากการพบกันครั้งแรกไม่นาน เขียนว่า "รอสซินี (Rossini) เป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาพวกเขาทั้งหมด เพราะเขามีคุณสมบัติครบถ้วนเหมือนโมสาร์ท"
สำหรับการประกวด Prix de Rome ปี 1857 บีแซ ได้รับการสนับสนุนอย่างกระตือรือร้นจาก กูโนด์ เลือกที่จะใช้ cantata Clovis et Clotilde ที่แต่งโดย Amédée Burion บีแซ ได้รับรางวัลนี้หลังจากสมาชิกของ Académie des Beaux-Arts ลงมติใหม่ ซึ่งพลิกคำตัดสินเบื้องต้นของคณะกรรมการ ที่ตัดสินให้ นักโอโบ ชาร์ลส์ โคลิน ชนะเลิศ ตามเงื่อนไขของรางวัล บีแซ ได้รับเงินทุนสนับสนุนเป็นเวลาห้าปี โดยสองปีแรกใช้ในกรุงโรม ปีที่สามในเยอรมนี และสองปีสุดท้ายในปารีส ข้อกำหนดเพียงอย่างเดียวคือการส่ง "envoi" ซึ่งเป็นผลงานต้นฉบับที่สร้างความพึงพอใจให้กับ สถาบันศิลปะ (Académie des Beaux-Arts) ทุกปี  ก่อนเดินทางไปกรุงโรมในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1857 บีแซ ได้รับการแสดง cantata รับรางวัลที่ สถาบันศิลปะ (Académie des Beaux-Arts) ต่อหน้าผู้ชมที่ต้อนรับอย่างกระตือรือร้น