stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ธงชาติมาลาวี
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติมาลาวี ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
นิสิต สินธุไพร

| นิสิต สินธุไพรม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด
ดำรงตำแหน่ง 6 มกราคม พ.ศ. 2544 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551   (7 ปี 331 วัน)
เขตเลือกตั้ง: เขต 6 (2544–2548)   เขต 5 (2548–2550) เขต 2 (2550–2551)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 มีนาคม พ.ศ. 2499 (68 ปี) อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด ประเทศไทย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2557–ปัจจุบัน)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: ความหวังใหม่ (2533–2545) ไทยรักไทย (2545–2550) พลังประชาชน (2550–2551)
คู่สมรส: เอมอร สินธุไพร
บุตร: จิราพร สินธุไพร   ชญาภา สินธุไพร

นิสิต สินธุไพร (เกิด 12 มีนาคม พ.ศ. 2499) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด แกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ และผู้อำนวยการสโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด
ประวัติ

นิสิต สินธุไพร เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2499 เป็นชาวบ้านโนนชัยศรี ตำบลโพธิ์ใหญ่ อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของนายใส และนางผาด สินธุไพร มีน้องสาวคือ จุรีพร สินธุไพร
นิสิตสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาสังคมศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม โดยขณะศึกษาในระดับปริญญาตรี ได้รับแต่งตั้งให้เป็นอุปนายกองค์การนิสิตนักศึกษา, ระดับปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ,ระดับปริญญาเอก หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และได้รับประกาศนียบัตรวิชาการเมืองการปกครองชั้นสูง จาก สถาบันพระปกเกล้า
นิสิตเป็นนักเคลื่อนไหวคนสำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เคยรับราชการครู และเคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการศึกษามากมาย เช่น คณะกรรมการการประถมศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด ผู้นำครูภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นต้น ก่อนผันตัวเข้าสู่แวดวงการเมือง
นิสิต สมรสกับ เอมอร สินธุไพร มีบุตรสาวสองคนได้แก่ จิราพร สินธุไพร รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และชญาภา สินธุไพร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 8 จังหวัดร้อยเอ็ด
งานการเมือง

นิสิตได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ภายใต้สังกัดพรรคความหวังใหม่ ซึ่งต่อมาถูกยุบรวมกับ พรรคไทยรักไทย โดยสามารถเอาชนะเจ้าของพื้นที่เก่าอย่าง ชัชวาลย์ ชมภูแดง ต่อมาได้รับเลือกให้เป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด ในปี พ.ศ. 2548 สังกัด พรรคไทยรักไทย ในขณะนั้นนิสิตเป็นผู้ริเริ่มนำเสนอ โครงการอาจสามารถโมเดล หรือโมเดลแก้จนใน อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด จนนำไปสู่การลงพื้นที่ของอดีตนายกรัฐมนตรี ดร.ทักษิณ ชินวัตร ร่วมกับคณะรัฐมนตรีและข้าราชการทุกภาคส่วน โดยมีนักการทูตจากหลายประเทศเข้าร่วมสังเกตการณ์ ได้มีการถ่ายทำรายการเรียลลิตี้โชว์ปฏิบัติการแก้จนออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นครั้งแรก แต่โครงการไม่ได้รับการสานต่อเนื่องจากเกิดเหตุการณ์รัฐประหารในปี 2549 โครงการนี้จึงถูกพับไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งภายใต้สังกัด พรรคพลังประชาชน ซึ่งนิสิตดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน และเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการวางยุทธศาสตร์การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ต่อมานิสิตถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี โดยเป็นหนึ่งในสมาชิก บ้านเลขที่ 109 จากคดียุบพรรคพลังประชาชน หลังพ้นจากการตัดสิทธิ์ทางการเมืองได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งในปีพ.ศ. 2557 สังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ภายหลังศาลรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยให้การเลือกตั้งครั้งนั้นเป็นโมฆะ
นิสิตเคยถูกจำคุกในคดี เหตุการณ์ก่อความไม่สงบของกลุ่ม นปช. เมษายน พ.ศ. 2552 ในศาลชั้นต้น ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 ต่อมาใน วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558 เขาได้รับการประกันตัวในวงเงิน 8 แสนบาท เขาถูกจำคุกอีกครั้งในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2560 ตามคำตัดสินของศาลอุทธรณ์ในคดีดังล่าว และไม่ได้รับการประกันตัว
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 39 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นิสิต สินธุไพร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคความหวังใหม่ → พรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคพลังประชาชน
การเคลื่อนไหวกับคนเสื้อแดง

หลังการรัฐประหารในปี 2549 นิสิต สินธุไพร เริ่มเคลื่อนไหวในฐานะประธานกลุ่มคนรักทักษิณไม่เอาเผด็จการ โดยเคลื่อนไหวชุมนุมประท้วง คมช. ตลอดระยะเวลาการรัฐประหาร จากนั้นเป็นแกนนำ แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการ นปก. ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ หรือ นปช. นอกจากนี้ยังเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน นปช. ซึ่งเน้นให้ความรู้ด้านประชาธิปไตยแก่ประชาชน ปัจจุบันเป็นผู้ดำเนินรายการทาง "เปิดปมสู่ปฏิรูป" ร่วมกับนายธนาวุฒิ วิชัยดิษฐ์ และนายพิพัฒนชัย ไพบูลย์ ทางพีซทีวี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
บึงบอระเพ็ด

| บึงบอระเพ็ด |
| --- | --- |
บึงบอระเพ็ด
บึงบอระเพ็ด
ที่ตั้ง: จังหวัดนครสวรรค์ ประเทศไทย
พิกัด: 15°41′N 100°15′E﻿ / ﻿15.683°N 100.250°E﻿ / 15.683; 100.250
ประเทศในลุ่มน้ำ: ประเทศไทย

พื้นที่พื้นน้ำ: 224 ตารางกิโลเมตร (86 ตารางไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 25 เมตร (82 ฟุต)

เมือง: จังหวัดนครสวรรค์
ภูมิทัศน์บึงบอระเพ็ดในปี พ.ศ. 2563
บึงบอระเพ็ด เป็นบึงทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีเนื้อที่ 132,737 ไร่ อยู่ในท้องที่สามอำเภอของจังหวัดนครสวรรค์ ได้แก่ อำเภอเมืองนครสวรรค์ อำเภอท่าตะโก และอำเภอชุมแสง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดนครสวรรค์ กลางบึงมีตำหนักแพที่สร้างขึ้นครั้งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐาน
เดิมบึงบอระเพ็ดแห่งนี้มีชื่อว่า "ทะเลเหนือ" หรือ "จอมบึง" เนื่องจากมีสัตว์และพันธุ์พืชน้ำเป็นจำนวนมาก รวมทั้งจระเข้ จากการสำรวจพบว่ามีสัตว์อาศัยอยู่ประมาณ 148 ชนิด พืช 44 ชนิด มีพันธุ์สัตว์ที่หายากได้แก่ นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร (พบครั้งแรกที่บึงบอระเพ็ด) ปลาเสือตอ ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคมจะมีนกเป็ดน้ำอพยพมาที่บึงแห่งนี้เป็นจำนวนมาก พื้นที่บางส่วนได้รับการประกาศให้เป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า
ตำแหน่งที่ตั้งทางภูมิศาสตร์

บึงบอระเพ็ดตั้งอยู่ ณ. ตำแหน่งภูมิศาสตร์ที่ละติจูด 15 องศา 40 ลิปดา ถึง 15 องศา 45 ลิปดาเหนือ และ ลองจิจูด 100 องศา 10 ลิปดา ถึง 100 องศา 23 ลิปดาตะวันออก มีพื้นที่ประมาณ 132, 737 ไร่ หรือ (212.3792 ตารางกิโลเมตร) อยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดนครสวรรค์ รวม 3 อำเภอ คือ อำเภอเมืองนครสวรรค์ อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก ซึ่งทั้ง 3 อำเภอได้แบ่งเขตที่กลางบึงบอระเพ็ด โดยมีอาณาเขต ดังนี้
ทิศเหนือ ขนานไปกับคลองปลากดในเขต อำเภอชุมแสง ท้องที่ตำบล ทับกฤช มีถนนสายทับกฤช – ท่าตะโก โดยได้แบ่งพื้นที่บึงบอระเพ็ดไปส่วนหนึ่งซึ่งพื้นที่ในด้านนี้จะมีความตื้น เขินมาก และมีราษฎร บุกรุกจับจองมากที่สุด
ทิศตะวันออก จากปากคลองปลากดใน ถึงบ้านแหลมจันทร์ ในเขตอำเภอชุมแสงผ่านบ้านคลองบอน บ้านกระทุ่มเจ้า บ้านปากง่ามเหนือ ในเขตอำเภอท่าตะโก รวมถึงพื้นที่เขาพนมเศษ
ทิศใต้ อยู่ในเขตอำเภอท่าตะโก และอำเภอเมือง จะขนานไปกับถ.สายนครสวรรค์–ท่าตะโก
ทิศตะวันตก อยู่ในเขตตำบลแควใหญ่ ตำบลเกรียงไกร อำเภอเมือง และ ตำบล ทับกฤช ในเขตอำเภอชุมแสงใช้ทางรถไฟเป็นขอบเขตจากสถานีรถไฟนครสวรรค์ (สถานีหนองปลิงเดิม) ถึงสถานีคลองปลากด
ประวัติความเป็นมาและการพัฒนา

พื้นที่ของบึงบอระเพ็ดในอดีตนั้นเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมไปด้วยป่าไม้เบญจพรรณอันอุดมสมบูรณ์ มีลำคลองเล็กๆ ไหลผ่านและประกอบไปด้วยหนองน้ำหลายแห่ง เมื่อถึงฤดูฝนจะมีน้ำทางเหนือไหลหลากทำให้บริเวณบึงบอระเพ็ดมีน้ำท่วมเป็น บริเวณกว้างจนกลายเป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ อุดมไปด้วยสัตว์น้ำนานาชนิด ทั้งพันธุ์ปลาชนิดต่างๆ จระเข้ กุ้งก้ามกรามและตะพาบน้ำ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องจระเข้แล้วเป็นที่เลื่องลือกันว่าบึงบอระเพ็ดมี จระเข้ชุกชุมมาก จนผู้คนที่นั่งรถไฟผ่านบึงบอระเพ็ดสามารถมองเห็นจระเข้ที่ลอยอยู่ในบึงและ ส่วนหนึ่งก็ขึ้นมานอนผึ่งแดดตามชายบึงหรือบนเกาะ
ในปี พ.ศ. 2466 ดร.ฮิวจ์ เอ็ม. สมิท ชาวอเมริกันซึ่งเป็นที่ปรึกษาด้านการประมง กระทรวงเกษตราธิการได้ออกสำรวจบึงบอระเพ็ดและได้รายงานผลการสำรวจเมื่อวัน ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 ว่าบึงบอระเพ็ดเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่และมีความสำคัญมากเกี่ยวกับเรื่องการ ประมง เพราะว่าเป็นแหล่งพันธุ์ปลา เป็นทำเลที่ปลาอาศัยเลี้ยงตัว วางไข่ และแพร่พันธุ์ ควรจะมีการบำรุงรักษาให้เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของปลา
กระทรวงเกษตราธิการจึงได้นำเรื่องนี้กราบบังคมทูลขอพระบรมราชานุญาตสงวนบึง บอระเพ็ดไว้เป็นที่สงวนพันธุ์สัตว์น้ำ โดยการสร้างคันกั้นน้ำและประตูระบายน้ำ เพื่อเก็บกักน้ำที่ระดับ 23.80 ร.ท.ก. ตลอดปี และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ดำเนินการเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2469
การก่อสร้างทำนบกั้นน้ำและประตูระบายน้ำเริ่มจากปี พ.ศ. 2470 และเสร็จในปี พ.ศ. 2471 สามารถกักเก็บน้ำได้ตลอดปี
กระทรวงพระคลังมหาสมบัติในเวลานั้นได้ประกาศกำหนดเขตบึงบอระเพ็ดไว้เป็นที่ รักษาพืชพันธุ์ปลาน้ำจืด ในปี พ.ศ. 2471 และพิจารณาแก้ไข ในปี พ.ศ. 2473 โดยกำหนดเนื้อที่ประกาศเป็นเขตหวงห้ามไว้ประมาณ 250,000 ไร่ และต่อมารัฐบาลได้ตราพระราชกฤษฎีกา ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2480 ถอนการหวงห้ามเหลืออยู่จนถึงปัจจุบัน 132,737 ไร่ 56 ตารางวา โดยมีอาณาเขตติดต่อกัน 3 อำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก ในปี พ.ศ. 2490 กระทรวงเกษตราธิการได้แบ่งเขตรักษาพืชพันธุ์ออกเป็น 2 เขต คือ
เขตที่ 1 เป็นเขตหวงห้ามมิให้ผู้ใดทำการประมง โดยเด็ดขาด มีเนื้อที่ 38,850 ไร่
เขตที่ 2 เป็นเขตหวงห้ามที่อนุญาตให้ราษฎรทำการประมง โดยใช้เครื่องมือบางชนิดที่กำหนดให้ใช้ได้ มีเนื้อที่ 93,887 ไร่ 56 ตารางวา
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเขตห้ามล่าสัตว์ป่าในประเทศไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ: ดอยสุเทพ • ถ้ำผาท่าพล • หนองบงคาย • เขาค้อ • วังโป่ง-ชนแดน • ถ้ำเจ้าราม • เขาน้อย-เขาประดู่ • เขาใหญ่-เขาหน้าผาตั้งและเขาตาพรม • หนองน้ำขาว • ทับพญาลอ • ภูฟ้า
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: อ่างเก็บน้ำห้วยจระเข้มาก • อ่างเก็บน้ำสนามบิน • อ่างเก็บน้ำห้วยตลาด • หนองแวง • บึงโขงหลง • ถ้ำผาน้ำทิพย์ • ลำปาว • ดูนลำพัน • หนองหัวคู • เขากระโดง • เขาแผงม้า • ลำนางรอง
ภาคกลาง: บึงบอระเพ็ด • วัดไผ่ล้อมและวัดอัมพุวราราม • เขาสมโภชน์ • ถ้ำประทุน • วัดตาลเอน • วัดราษฎร์ศรัทธากะยาราม • อ่างเก็บน้ำบางพระ • เขาชีโอน • คุ้งกระเบน • ถ้ำค้างคาว • บึงฉวาก • เขาประทับช้าง • อุทยานสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี • เขากระปุก-เขาเตาหม้อ • วัดถ้ำระฆัง • ถ้ำละว้า-ถ้ำดาวดึงส์ • พันท้ายนรสิงห์ • แก่งคอย
ภาคใต้: หนองทุ่งทอง • ทะเลสาบสงขลา • เขาท่าเพชร • เกาะลิบง • เขาน้ำพราย • เขาพระแทว • หนองปลักพระยา • ทะเลน้อย •  ป่ากราด • คลองลำชาน • แหลมตลุมพุก • เขาปะช้าง-แหลมขาม • เขาเหรง • ป่ารังไก่ • พรุค้างคาว • ป่าพรุ • ทุ่งทะเล • บ่อล้อ
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ อุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย 
| ด ค กแหล่งท่องเที่ยวในโครงการ 12 เดือน 7 ดาว 9 ตะวัน ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| 12 เดือน |  ซากูระเมืองไทย  บึงบอระเพ็ด  ดอยภูคา  ดงดอกทองกวาว  หมู่เกาะสุรินทร์  เกาะห้อง  สามพันโบก  ป่าแก่งกระจาน  ป่าภูเขียว  คลองปลากั้ง  ทุ่งแสลงหลวง  ภูหลวง  ทุ่งดอกกระเจียว  ภูหินร่องกล้า  ภูสอยดาว  ผาเดียวดาย  ดอยอินทนนท์  ทุ่งเหยี่ยวอพยพ  ผาแต้ม  ลำน้ำว้า  ดอยแม่อูคอ  ทุ่งพลับพลา  ภูกระดึง  เกาะตะรุเตา  |  |
| 7 ดาว |  งานจองพารา  เทศกาลปอยเหลิน  มอหินขาว  พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร  เทศกาลไหลเรือไฟ  เทศกาลแห่ดาว  กรุงเก่า  |  |
| 9 ตะวัน |  เวียนเทียนกลางน้ำ  น้ำตกทีลอซู  ปราสาทหินพนมรุ้ง  ผาชนะได  ถ้ำมรกต  แหลมพรหมเทพ  ถ้ำพระนาง  ดอยแม่ระเมิง  ถ้ำพระยานคร  |  |
 หมวดหมู่
ภาพถ่ายเรือนบนบึงบอระเพ็ดเมื่อปี 2473
นิสสัย เวชชาชีวะ

| นิสสัย เวชชาชีวะ |
| --- | --- |

โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 – 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
นายกรัฐมนตรี: สัญญา ธรรมศักดิ์
ก่อนหน้า: พันเอก อาจศึก ดวงสว่าง
ถัดไป: วีระ มุสิกพงศ์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 เมษายน พ.ศ. 2475
เสียชีวิต: 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 (88 ปี)
คู่สมรส: มารินา เวชชาชีวะ

นายนิสสัย เวชชาชีวะ  อดีตกรรมการอิสระ บริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตอธิบดีกรมสารนิเทศ ในรัฐบาลของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ อดีตผู้อำนวยการสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกันแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กรมองค์การระหว่างประเทศ และเป็นบิดาของนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ
ประวัติ

นิสสัย เวชชาชีวะ เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 เป็นบุตรของนายโฆสิต เวชชาชีวะ (น้องชายของพระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ) อดีตปลัดกระทรวงสาธารณสุข และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข) กับนางสุเพี้ยน เวชชาชีวะ มีน้องชายที่มีชื่อเสียง 2 คน คือ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ บิดาของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรี คนที่ 27 ของไทย และ วิทยา เวชชาชีวะ อดีตปลัดกระทรวงการต่างประเทศ
ด้านชีวิตครอบครัว นายนิสสัย เวชชาชีวะ สมรสกับนางมารินา เวชชาชีวะ มีบุตรชายคือ สุรนันทน์ เวชชาชีวะ
นิสสัย เวชชาชีวะ เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จากนั้นได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยบอสตัน และปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก และผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรของวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 17
24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯ พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุ วัดธาตุทอง​ กรุงเทพมหานคร​
การทำงาน > งานการทูต

นิสสัย เวชชาชีวะ เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกระทรวงการต่างประเทศ เคยดำรงตำแหน่ง หัวหน้ากองการหนังสือพิมพ์ 
กรมสารนิเทศ
ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 มีมติคณะรัฐมนตรีตั้งแต่เป็น ผู้อำนวยการสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกันแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กรมองค์การระหว่างประเทศ วันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2517 ได้รับแต่งตั้งเป็น ที่ปรึกษาสำนักงานปลัดกระทรวงการต่างประเทศ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูต ประจำกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวงต่างประเทศวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมสารนิเทศ
เอกอัครราชทูตหลายประเทศ ดำรงตำแหน่งสุดท้ายคือ เอกอัครราชทูต ณ กรุงสต็อกโฮล์ม โดยลาออกจากราชการ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2534 ก่อนที่จะเกษียณอายุ
การทำงาน > งานการเมือง

นิสสัย เวชชาชีวะ ได้รับการแต่งตั้งเป็นโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ตั้งแต่ช่วงหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา จนถึงปี พ.ศ. 2518 (ครม.33 และ ครม.34) และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (สุรเกียรติ์ เสถียรไทย) ในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการ ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2545
การทำงาน > ด้านการศึกษา

นิสสัย เวชชาชีวะ เคยเป็นนายกสภาสถาบันราชภัฏมหาสารคาม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2523 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2525 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
ประเทศกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกินีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
|  ยูโด | 0 | 1 | 1 |
|  ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 2 | 3 | 5 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ผลการแข่งขัน
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ก่อนรองฯ> ผล | ก่อนรองฯ> อันดับ | รองฯ> ผล | รองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mohamed Lamine Dansoko | Men's 100 m | 11.05 | 6 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
| Makoura Keita | Women's 100 m | 12.66 | 4 | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน | ไม่ผ่าน |
ดูเพิ่ม

ประเทศกินีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเวศน์ ปฐวิกรณ์ยิม

| ประเวศน์ ปฐวิกรณ์ยิม |
| --- | --- |
เกิด: นายณรงค์เวศน์ ขันต้น 13 มีนาคม พ.ศ. 2520 (47 ปี)
ประเวศน์ สิงห์วังชา หรือ ณรงค์เวศน์ ขันต้น  เป็นชาวจังหวัดตราด เกิดเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2520 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 18) เสมอ 2 แพ้ 2
ชื่อนักมวยอื่นๆ

ประเวศน์ ศักดิ์เมืองแกลง
ประเวศน์ ปฐวิกรณ์ยิม
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ชิง 24 กันยายน 2540 ชนะคะแนน สุดสาคร เกียรติ ธ.บ.อุบล
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, ตุลาคม 2543 ชนะน็อค มหาสมุทร เกียรติปากพนัง ยก ?
สละแชมป์
แชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท (2543 - 2548)
ชิง 27 พฤศจิกายน 2542 ชนะคะแนน แอนโดโน่ จายาเตียร์ตา ( อินโดนีเซีย) ที่ บาตาม
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 เมษายน 2543 เสมอกับ อาคูมัด นันดา (อินโดนีเซีย)  ที่ อินโดนีเซีย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 พฤษภาคม 2544 ชนะคะแนน เดนนิส ลอเรนเต้ ( ฟิลิปปินส์) ที่ห้างเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 กรกฎาคม 2544 ชนะคะแนน ปีเตอร์ คาปัว (อินโดนีเซีย) ที่ห้างเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 31 สิงหาคม 2544 ชนะน็อค ยก 4 แฮงกี้ โทเปียส (อินโดนีเซีย) ที่ ห้างเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 25 เมษายน 2545 ชนะคะแนน เฟอร์ดินาน (อินโดนีเซีย) ที่ อินโดนีเซีย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 18 สิงหาคม 2545 ชนะน็อค ยก 2 อาเหม็ด เอ็มมี่มานอฟ ( รัสเซีย) ที่ เวทีมวยราชดำเนิน
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 13 ธันวาคม 2545 ชนะน็อค ยก 2 จูนจูน เดอราดีโน่ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นครสวรรค์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 7 มีนาคม 2546 ชนะน็อค ยก 2 เดดี้ สุวันดาน่า (อินโดนีเซีย) ที่ จ.นครสวรรค์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 23 เมษายน 2546 ชนะน็อค ยก 6 เจอรัล ดิกส์ ( แอฟริกาใต้) ที่ โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 8 สิงหาคม 2546 ชนะน็อค ยก 7 คิล คีโอ ( เกาหลีใต้) ที่ จ.นครราชสีมา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 18 กุมภาพันธ์ 2547 ชนะน็อค ยก 6 โซเล่ห์ ซุนดาวา (อินโดนีเซีย) ที่ จ.ตาก
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 26 เมษายน 2547 ชนะน็อค ยก 4 มอนเต้ คาร์ลอส (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 21 กรกฎาคม 2547 ชนะคะแนน เฟอร์นันโด มอลทิญญา (ฟิลิปปินส์) ที่ จ. นครราชสีมา
สละแชมป์ มิ.ย. 2548
แชมป์เงา WBC รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
ชิง 16 เมษายน 2552 ชนะคะแนน เฮรี่ อันดริยันโต (อินโดนีเซีย) ที่ สวนสาธารณะโผน กิ่งเพชร จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1,25 สิงหาคม 2552 ชนะทีเคโอยก 3 สตีวี ออนเกน เฟอร์ดิเนียส (อินโดนีเซีย) ที่ จังหวัดเลย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2,12 กุมภาพันธ์ 2553 ชนะน็อคยก 5 อูเซไบโอ บารวต (ฟิลิปปินส์) ที่ จังหวัดนนทบุรี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3,9 ธันวาคม 2553ชนะคะแนน แดน นาซารีโน จูเนียร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ หมู่บ้านมายแอร์พอร์ต
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4,14 ตุลาคม 2554 ชนะคะแนน โคสุเกะ อิวาชิตะ ( ญี่ปุ่น) ที่ ตลาดใหม่ปัฐวิกรณ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5,9 มีนาคม 2555 ชนะคะแนน เอ็ดการ์ คาร์บินจัน (ฟิลิปปินส์) ที่ จังหวัดนครราชสีมา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 11 พฤษภาคม 2550 เสมอกับ โฆเซ กอตโต ( ปวยร์โตรีโก) ที่ โคลิซิโอ แองเจิล โซลโล เอสปราดา
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 29 ธันวาคม 2550 แพ้คะแนน โฆเซ อัลฟาโร่ ( นิการากัว) ที่ Seidensticker Halle, Bielefeld, Nordrhein-Westfalen เยอรมนี
ปลากระดี่อินเดีย

| ปลากระดี่อินเดีย |
| --- | --- |

ปลากระดี่แคระ (T. lalia) ตัวผู้ (ล่าง) และตัวเมีย (บน)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Anabantiformes
อันดับย่อย:: Anabantoidei
วงศ์:: Osphronemidae
วงศ์ย่อย:: Luciocephalinae
สกุล:: Trichogaster Bloch & Schneider, 1801

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ชื่อพ้อง
 Colisa Valenciennes, 1831
ปลากระดี่อินเดีย เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในวงศ์ Ostoglossidae ใช้ชื่อสกุลว่า Trichogaster (เดิมใช้ Colisa)
มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับปลาในสกุล Trichopodus หรือปลากระดี่ ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่ทว่ามีขนาดที่เล็กกว่า ครีบทุกครีบสั้น มีสีสันตามลำตัวที่หลากหลายและสวยสดใส ในบางชนิดที่มีลายบั้ง ๆ สีแดงสดสลับกับสีน้ำเงิน มีครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยวยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 12-19 ก้าน และก้านครีบแขนง 7-14 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 15-20 ก้าน และก้านครีบแขนง 11-20 ก้าน ครีบหางปลายเว้าเล็กน้อย
มีขนาดโดยเฉลี่ยราว 6 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ 12 เซนติเมตร พบทั้งหมด 4 ชนิดได้แก่
T. chuna
T. fasciata
T. labiosa
T. lalia
ทั้งหมดแพร่กระจายพันธุ์ในอนุทวีปอินเดียไปจนถึงพม่า นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลากระดี่ที่ถือว่านิสัยไม่ก้าวร้าวเท่าปลากระดี่สกุล Trichopodus ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง ปลาตัวผู้มีสีสันสดสวยกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อผสมพันธุ์วางไข่ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่จนกว่าจะฟักเป็นตัว และอาจทำร้ายตัวเมียจนถึงแก่ตายได้ และหลังผสมพันธุ์แล้วปลาตัวเมียมักจะตาย โดยไข่จะมีขนาดเล็กมาก
ธงชาติยูโกสลาเวีย

ระวังสับสนกับ ธงชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ 
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 (1946-02-01)
ลักษณะ: ธงแถบแนวนอนสามแถบ สีน้ำเงิน-สีขาว-สีแดง กลางธงมีดาวสีแดงขอบทอง
ออกแบบโดย: Đorđe Andrejević-Kun
 


การใช้: ธงพลเรือน 
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: ค.ศ. 1950
ลักษณะ: ลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติ แตกต่างกันที่สัดส่วน
 


การใช้: ธงนาวี 
สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: ค.ศ. 1963
ออกแบบโดย: ธงพื้นสีแดง ที่มุมบนธงมีธงชาติ (ธงแถบน้ำเงิน-ขาว-แดง กลางธงมีดาวสีแดงขอบทอง) มีขอบสีขาว
 
ธงชาติยูโกสลาเวีย เป็นธงแถบตามยาว สีนำเงิน, สีขาว, และสีแดง ธงชาติ และ ธงพาณิชย์ เป็นธงสามสีพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ (Pan-Slavic colours) ธงสามสีพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ ประกาศใช้ที่กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก เมื่อปี พ.ศ. 2391
การออกแบบ และ สัญลักษณ์

รูปแบบธงได้รับอิทธิพลจากสมัยราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย เมื่อ พ.ศ. 2461 ในปี พ.ศ. 2486 ได้มีการเพิ่มดาวสีแดงตรงกลางธง สื่อถึงชัยชนะของกองทัพปาร์ติซานชาวเซิร์บในสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึงดาวแดงบนธงชาติในยุคสหพันธรัฐประชาธิปไตยขณะนั้นมีขนาดที่โตกว่าที่ใช้ในธงแบบปัจจุบัน ในภายหลังจากการสถาปนาสหพันธ์สาธารณรัฐ ได้มีการแก้ไขแบบดาวบนธงชาติเป็นดาวสีแดงขอบทอง ธงผืนดังกล่าวได้ใช้จนถึงช่วงการล่มสลายของยูโกสลาเวีย
ประวัติ

บทความหลัก: ธงในประเทศยูโกสลาเวีย
ประวัติ > ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย

บทความหลัก: ธงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
ธงชาติของ ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย เป็นสีน้ำเงิน-ขาว-แดงในแนวนอนเทียบกับไม้เท้าแนวตั้ง ธงประจำชาติทั่วไปเป็นแบบเดียวกับธงแพน-สลาฟอันเก่าแก่ที่ได้รับอนุมัติจากสภาแพน-สลาฟในกรุงปราก 1848.
ธงนาวิกโยธิน (ธงสงคราม) ของราชอาณาจักรยูโกสลาเวียมีสีน้ำเงิน-ขาว-แดงโดยมีตราแผ่นดินแบบง่ายน้อยกว่า: หนึ่งในสามของความยาวธงจะต้องมีตราแผ่นดินพร้อมมงกุฎ ความสูงของอาร์มและมงกุฎ (ไม่รวมลูกโลกและกากบาท) จะต้องเป็นครึ่งหนึ่งของความสูงของธง
ธงของราชอาณาจักรนี้ใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี 1922 จนกระทั่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวียถูกยึดครองโดยฝ่ายอักษะในปี 1941 หลังจากนั้น ธงนี้ถูกใช้โดยรัฐบาลพลัดถิ่นที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ ผู้แทนทางการทูต และฝ่ายสัมพันธมิตรจนถึงปี 1945 ในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพยูโกสลาเวียในปิตุภูมิ (หรือที่เรียกว่า เชทนิกส์) ยังคงใช้ธงต่อไป
ราชอาณาจักรเเห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 1918 และเปลี่ยนชื่อเป็นราชอาณาจักรยูโกสลาเวียเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 1929 ธงแรกของรัฐได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในปี 1922  ธงยูโกสลาเวียทั้งหมด (รวมถึงธงแรก) เป็นรูปแบบของธงแพน-สลาฟ ที่นำมาใช้ในสภา ในกรุงปรากในปี 1848 ธงสภา เป็นธงสามสีล้วนสีน้ำเงิน-ขาว-แดงในแนวนอนตัดกับแนวตั้งไม้เท้า ธงชาติ ธงพลเรือนและรัฐระหว่างช่วง ค.ศ. 1918–1943 (ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) เหมือนกันทุกประการ ธงทหารเรือในช่วงเวลาดังกล่าวเป็นธงสามสีสีน้ำเงิน-ขาว-แดง พร้อมด้วยตราอาร์มของยูโกสลาเวียที่ลดความซับซ้อนลง
ปฏิญญาคอร์ฟูระบุว่าธงชาติและตราแผ่นดินของเซอร์เบีย โครเอเชีย และสโลวีเนียแต่ละผืนมีความเท่าเทียมกัน และสามารถจัดแสดงและใช้ได้อย่างอิสระในทุกโอกาส
| --- | --- |
 ธงพลเรือน และ ธงเรือราษฎร์ ():  ธงราชการ และ ธงเรือราชการ ()
 ธงนาวี พ.ศ. 2463 ():  ธงนาวี ()
ประวัติ > สหพันธรัฐประชาธิปไตย

ในปี 1941 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ยูโกสลาเวียถูกรุกรานและยึดครองโดยฝ่ายอักษะ และรัฐบาลยูโกสลาเวียลี้ภัยไปอยู่ลอนดอน หลังจากนั้นไม่นาน กลุ่มต่อต้านยูโกสลาเวีย ซึ่งก็คือพลพรรคก็ได้ก่อตัวขึ้น พลพรรคไม่สนับสนุนรัฐบาลพลัดถิ่นของยูโกสลาเวียและเริ่มใช้ธงต่างๆ กันหลายธงจนกระทั่งในที่สุดก็มีธงหนึ่งผืนถูกนำไปใช้ในระดับสากล ธงใหม่เป็นธงไตรรงค์สีน้ำเงิน-ขาว-แดงของยูโกสลาเวีย โดยมีดาวสีแดงอยู่กลางผืนสีขาว และมีขนาดเปลี่ยนเป็น 1:2 แทนที่จะเป็น 2:3 พลพรรคได้รับการยอมรับจากฝ่ายสัมพันธมิตรในปลายเดือนพฤศจิกายน 1943 (การประชุมเตหะราน) และชื่อของรัฐยูโกสลาเวียถูกเปลี่ยนเป็นสหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย (DFY) ธงเก่ายังคงใช้โดยรัฐบาลพลัดถิ่น (จนถึงการรวมเข้ากับรัฐบาลพรรค NKOJ ในปี 1944) โดยผู้แทนทางการทูต และโดยพันธมิตรตะวันตกจนถึงปี 1945 ขณะที่อยู่ในยูโกสลาเวีย ธงรุ่นที่มี ดาวแดงถูกใช้งานเป็นหลัก
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ธงชาติ () |  ธงเรือราษฎร์ () |  ธงเรือราชการ () |
|  ธงฉาน |  ธงกองทัพ  () |  ธงนาวี  () |