โซล

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โซล (แก้ความกำกวม)
| โซล 서울 |
| --- | --- |
นครพิเศษ
นครพิเศษโซล  서울특별시
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 서울특별시
 • ฮันจา: 서울特別市
 • การถอดเป็นอักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Seoul Teukbyeolsi
 • แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Sŏul T'ŭkpyŏlsi
บนลงล่างและซ้ายไปขวา: สะพานซ็องชัน, พระราชวังท็อกซู, เขตคังนัม, โซลยามค่ำคืน, ตลาดคย็องดง, คลองช็องกเยช็อน, พระราชวังคย็องบก
   ธง ตรา
แผนที่ของประเทศเกาหลีใต้เน้นโซล
พิกัด:  37°33′N 126°59′E﻿ / ﻿37.550°N 126.983°E﻿ / 37.550; 126.983
ประเทศ:  เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ซูโดกว็อน (เขตเมืองหลวงและปริมณฑล)
เขต:  25 เขตโทบง (도봉구; 道峰區) เขตทงแดมุน (동대문구; 東大門區) เขตดงจัก (동작구; 銅雀區) เขตอึนพย็อง (은평구; 恩平區) เขตคังบก (강북구; 江北區) เขตคังดง (강동구; 江東區) เขตคังนัม (강남구; 江南區) เขตคังซอ (강서구; 江西區) เขตคึมช็อน (금천구; 衿川區) เขตคูโร (구로구; 九老區) เขตควานัก (관악구; 冠岳區) เขตควังจิน (광진구; 廣津區) เขตชงโน (종로구; 鍾路區) เขตชุง (중구; 中區) เขตชุงนัง (중랑구; 中浪區) เขตมาโพ (마포구; 麻浦區) เขตโนว็อน (노원구; 蘆原區) เขตซอโช (서초구; 瑞草區) เขตซอแดมุน (서대문구; 西大門區) เขตซ็องบุก (성북구; 城北區) เขตซ็องดง (성동구; 城東區) เขตซงพา (송파구; 松坡區) เขตยังช็อน (양천구; 陽川區) เขตย็องดึงโพ (영등포구; 永登浦區) เขตยงซัน (용산구; 龍山區) 
การปกครอง
 • ประเภท: รัฐบาลนครพิเศษโซล
 • นายกเทศมนตรี: โอ เซ-ฮุน
พื้นที่
 • นครพิเศษ: 605.25 ตร.กม. (233.69 ตร.ไมล์)
ประชากร (2017)
 • นครพิเศษ: 10,006,968 คน
 • ความหนาแน่น: 16,492 คน/ตร.กม. (42,710 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 25,425,184 คน
 • ภาษาถิ่น: โซล
เดมะนิม: โซลไลต์, ซออุล ซี-มิน
ดอกไม้: ฟอร์ซิเทีย
ต้นไม้: แปะก๊วย
นก: นกกางเขน
เว็บไซต์: seoul.go.kr
โซล (เกาหลี: 서울; อาร์อาร์: Seoul; เอ็มอาร์: Sŏul; การออกเสียงภาษาเกาหลี [sʌ.ul]( ฟังเสียง) ซออุล) ชื่ออย่างเป็นทางการ นครพิเศษโซล เป็นเมืองหลวงและมหานครที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเกาหลีใต้ แม้จะเคยมีการบันทึกจำนวนประชากรสูงสุดที่ 10 ล้านคนใน ค.ศ. 2014 ทว่าหลังจากนั้นประชากรลดจำนวนลงเล็กน้อยอยู่ที่ประมาณ 9.7 ล้านคนในปัจจุบัน กรุงโซลยังเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองหลวงและปริมณฑล โดยมีประชากรรวมในเขตเมืองทั้งหมด 25 ล้านคน ซึ่งเป็นบริเวณที่อยู่อาศัยซึ่งประกอบด้วยมหานครอินช็อนและจังหวัดคย็องกี เกือบครึ่งหนึ่งของประชากรในเกาหลีใต้อาศัยอยู่ในเขตเมืองหลวงนี้ โซลได้รับการจัดอันดับให้เป็นเมืองเศรษฐกิจอันดับหกของโลกวัดตามผลิตภัณฑ์มวลรวมรองจากปารีส, ซานฟรานซิสโก, ลอสแอนเจลิส, โตเกียว และนิวยอร์ก และเป็นที่ตั้งของรัฐบาลเกาหลีใต้ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การท่องเที่ยว วัฒนธรรม และความบันเทิงของประเทศ
โซลมีสถานะเป็นเมืองหลวงมาตั้งแต่สมัยโบราณในยุคของอาณาจักรแพ็กเจ, ราชวงศ์โชซ็อน, จักรวรรดิเกาหลี และ โครยอ (ในฐานะเมืองหลวงอันดับสอง) กรุงโซลมีประวัติความเป็นมายาวนานกว่าสองพันปี ก่อตั้งเมื่อ 18 ปีก่อนคริสตกาลโดยอาณาจักรแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ต่อมา เมืองนี้ถูกกำหนดให้เป็นเมืองหลวงของเกาหลีโดยราชวงศ์โชซ็อน กรุงโซลตั้งอยู่บริเวณภูมิประเทศที่เป็นภูเขาและเนินเขา โดยมีภูเขาพุกฮันซานตั้งอยู่ทางตอนเหนือ เขตเมืองหลวงและปริมณฑลเป็นที่ตั้งของแหล่งมรดกโลกจำนวนห้าแห่ง ได้แก่ พระราชวังชังด็อก, ป้อมฮวาซ็อง, ศาลเจ้าชงมโย, นัมฮันซันซ็อง และ สุสานหลวงราชวงศ์โชซ็อน กรุงโซลยังเป็นที่ตั้งของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น หอคอยเอ็นโซล, อาคาร 63, ลอตเตเวิลด์ทาวเวอร์, ทงแดมุนดีไซน์พลาซา และ ลอตเต้เวิลด์
โซลได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเมืองที่น่าอยู่ที่สุดในทวีปเอเชียในแง่คุณภาพชีวิตประชากร ด้วยอัตราจีดีพีเฉลี่ยต่อคนสูงถึง 40,000 ดอลลาร์ โซลเป็นศูนย์กลางทางเทคโนโลยีที่สำคัญในประเทศโดยเป็นที่ตั้งของเขตคังนัมและเมืองแห่งสื่อดิจิทัล รวมถึงสำนักงานใหญ่ของบริษัทชั้นนำกว่า 15 แห่งโดยฟอร์จูนโกลบอล 500 (บริษัทชั้นนำ 500 อันดับแรกของโลก) รวมถึง ซัมซุง แอลจี และ ฮุนได กรุงโซลอยู่ในอันดับที่เจ็ดตามดัชนีเมืองมหาอำนาจระดับโลก (Global Power City Index) และ ดัชนีการแข่งขันทางด้านการเงิน (Global Financial Centers Index) โซลเป็นเมืองที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อกิจการระดับโลกในฐานะที่เป็นหนึ่งในห้าสถานที่จัดการประชุมชั้นนำระดับโลก โซลเคยเป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ 1986, โอลิมปิกฤดูร้อน 1988, ฟุตบอลโลก 2002 และการประชุมสุดยอด จี-20 2010 โซลได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งการออกแบบในปี 2010 โดยสมาคมออกแบบอุตสาหกรรมนานาชาติ และเป็นศูนย์รวมของวัฒนธรรมประชานิยมสมัยใหม่ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของกระแสเกาหลีในศตวรรษที่ 21
สถานีรถไฟโซลเป็นสถานีปลายทางหลักของรถไฟความเร็วสูงเคทีเอ๊กซ์และสถานีรถไฟใต้ดินโซลยังเป็นสถานีที่มีผู้ใช้งานมากเป็นอับดับที่สองของโลกโดยมีลักษณะเป็นสายวงรอบที่ยาวที่สุดและและมีเส้นทางรถไฟไต้ดินจนสุดสายที่ยาวเป็นอับดับที่สองของโลก โซลนั้นได้รวมระบบขนส่งมวลชนเข้ากับเมืองอินช็อนและจังหวัดคย็องกี โดยสามารถให้ผู้โดยสารสามารถใช้บริการรถโดยสารประจำทางหรือรถไฟไต้ดินได้อย่างอิสระโดยใช้บัตรที-มันนี่และเชื่อมต่อโดยทางเอเร็กซ์เพื่อไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน ซึ่งถูกจัดเป็นสนามบินยอดเยี่ยมตั้งแต่ปี 2005 โดยสภาการท่าอากาศยานนานาชาติ