stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยากูซ่า
สมาคม > สามสมาคมที่ใหญ่ที่สุด

แม้ว่าสมาชิกยากูซ่าจะลดลงตั้งแต่มีการดำเนินการตามพระราชบัญญัติต่อต้านโบเรียวกูดัง ใน ค.ศ. 1992 แต่ก็ยังมีสมาชิกยากูซ่าประมาณ 25,900 คนในญี่ปุ่นในค.ศ. 2020 ยากูซ่าไม่ได้ประกอบด้วยกลุ่มเดียว แต่มีกลุ่มสมาคมที่แตกต่างกันจำนวนมากที่รวมกัน เป็นหนึ่งในของกลุ่มอาชญากรที่ใหญ่ที่สุดในโลก
| ครอบครัวหลัก | คำอธิบาย | ตราประจำ |
| --- | --- | --- |
| ยามางูจิ-กูมิ (ญี่ปุ่น: 山口組; โรมาจิ: Yamaguchi-gumi) | ยามางูจิ-กูมิ เป็นตระกูลยากูซ่าที่ใหญ่ที่สุดอันดับหนึ่งในญี่ปุ่น คิดเป็นร้อยละ 30 ของยากูซ่าทั้งหมดในญี่ปุ่น มีสมาชิกประมาณ 8,200 คน ณ ค.ศ. 2020 ก่อตั้งสำนักงานใหญ่ใน โกเบ ดำเนินการกิจกรรมทางอาญาทั่วประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับการดำเนินงานในเอเชียและสหรัฐอเมริกา ชิโนบุ สึคาซะ หรือรู้จักในชื่อ เค็งอิจิ ชิโนดะ เป็นโอยาบุงของยามางูจิ-กูมิ เขาปฏิบัติตามนโยบายการขยายขอบเขตและเพิ่มการดำเนินงานใน โตเกียว (ซึ่งแต่เดิมไม่เคยเป็นอาณาเขตของยามางูจิ-กูมิ)  ตระกูลยามางูจิ ประสบความสำเร็จจนถึงจุดที่ชื่อของตระกูลมีความหมายเหมือนกันกับองค์กรอาชญากรรมของญี่ปุ่นในหลายพื้นที่ของเอเชียนอกประเทศญี่ปุ่น คนจีนหรือเกาหลีหลายคนที่ไม่รู้จักชื่อ "ยากูซ่า" จะรู้จักชื่อ "ยามากุจิ-กูมิ" ซึ่งมักถูกแสดงในภาพยนตร์อันธพาล |   "ยามาบิชิ" (山菱) |
| ซูมิโยชิ-ไก (ญี่ปุ่น: 住吉会; โรมาจิ: Sumiyoshi-kai) | ซูมิโยชิ-ไก เป็นตระกูลยากูซ่าที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองในญี่ปุ่น มีสมาชิกประมาณ 4,200 คน ซูมิโยชิ-ไกเป็นสมาคมของกลุ่มยากูซ่าขนาดเล็ก หัวหน้า (ไคโจ 会長) คนปัจจุบันคือ อิซาโอะ เซกิ โครงสร้างของ ซูมิโยชิ-ไก แตกต่างจากคู่แข่งหลักอย่าง ยามางูจิ-กูมิ ที่มีโครงสร้างเป็นสหพันธ์ สายการบังคับบัญชาของ ซูมิโยชิ-ไก นั้นมีความเข้มงวดน้อยกว่า และมีการกระจายความเป็นผู้นำในหมู่สมาชิกคนอื่น ๆ |  |
| อินางาวะ-ไก (ญี่ปุ่น: 稲川会; โรมาจิ: Inagawa-kai) | อินางาวะ-ไก เป็นตระกูลยากูซ่าที่ใหญ่ที่สุดอันดับสามในญี่ปุ่น มีสมาชิกประมาณ 3,300 คน ตั้งอยู่ในพื้นที่โตเกียว-โยโกฮามะ และเป็นหนึ่งในครอบครัวยากูซ่ากลุ่มแรกที่ขยายการดำเนินงานนอกประเทศญี่ปุ่น |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เจาะลึกยากูซ่า (JapanKIKU.com) เก็บถาวร 2007-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพอูกิโยะแสดงยากูซ่าที่มีรอยสักรูปมังกรกำลังวิ่งไปช่วยสหายของเขาที่กำลังต่อสู้กับตำรวจ
หัวหน้ายากูซ่า ชิมิซุ จิโรโจ (โชโกโระ ยามาโมโตะ)
เกาะคีวชู แหล่งที่ใหญ่ที่สุดของสมาชิก "ยากูซ่า"
รองเท้านารีขาวพังงา

| รองเท้านารีขาวพังงา |
| --- | --- |

ดอกของรองเท้านารีขาวพังงา
สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Orchidaceae
วงศ์ย่อย:: Cypripedioideae
สกุล:: Paphiopedilum
สปีชีส์:: P.  thaianum
ชื่อทวินาม
Paphiopedilum thaianum Iamwir., (2006)

รองเท้านารีขาวพังงา, รองเท้านารีไทยอานัม หรือ  รองเท้านารีไทย เป็น กล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี พบทางภาคใต้ของประเทศไทย
ที่มาของชื่อ

ที่มาของชื่อไทย รองเท้านารีขาวพังงา  เพื่อบ่งบอกว่า เป็นกล้วยไม้สกุลรองเท้านารี ที่มีดอกพื้นสีขาว  และมีแหล่งกำเนิด มาจากจังหวัดพังงา หรือ ชื่อไทย รองเท้านารีไทย เพื่อบอกว่า เป็นกล้วยไม้สกุลรองเท้านารี ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศไทย รองเท้านารีไทยอานัม เรียกตามชื่อละตินของชื่อชนิด
ที่มาของชื่อชนิด ในชื่อละตินทางวิทยาศาสตร์ thaianum เป็นคำคุณศัพท์อเพศ (Neutral gender) ซึ่งผันตามเพศของสกุล Paphiopedilum ซึ่งให้ความหมายถึง มีแหล่งกำเนิดจากประเทศไทย
ประวัติ

รองเท้านารีขาวพังงา เคยถูกค้นพบและนำมาสู่วงการนักเพาะเลี้ยงกล้วยไม้ มาก่อนปี พ.ศ. 2540 แต่ในช่วงนั้นส่วนใหญ่ นักเพาะเลี้ยง และนักอนุกรมวิธานพืชได้มองว่า กล้วยไม้ชนิดนี้เป็นเพียง พันธุ์  (variety) หรือ สายพันธุ์ (race) หนึ่งของ รองเท้านารีขาวสตูลเท่านั้น
ในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2548 ประพันธ์ เอี่ยมวิริยะกุล ได้พบกล้วยไม้รองเท้านารีขาวพังงาในที่เลี้ยง และได้เดินทางไปศึกษาและเก็บตัวอย่างบนเทือกเขาหินปูนในจังหวัดพังงา ได้ทำการรวบรวมข้อมูลและบรรยายพร้อมตั้งชื่อวิทยาศาสตร์เป็นชนิดใหม่ของโลกว่า Paphiopedilum thaianum ในเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2549 ลงในวราสาร Orchid Review ของราชพฤกษชาติสมาคมแห่งสหราชอาณาจักร ประเทศอังกฤษ
ในราวเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ศุภลักษณ์ ภูมิคง และคณะ ได้เริ่มทำการสำรวจและวิจัยชีววิทยาของรองเท้านารีขาวพังงา และชนิดพันธุ์ใกล้เคียง
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ดอกมีพื้นสีขาว บางดอกมีพื้นสีขาวอมเหลืองหรือเขียวค่อนข้างเจือจาง มีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดเล็ก กระจายอยู่ในบริเวณใกล้โคนกลีบ ใบค่อนข้างหนาและแข็ง รูปลิ้นแคบยาวหรือรูปไข่กลับ ยาว 3.5-9.5 ซม.กว้าง 1-2.4 ซม. ปลายใบมีรอยหยักสามง่ามขนาดเล็กมากและโค้งมนต่อขอบใบ ขอบใบใกล้โคนมีขน ใบด้านบนมีลายสีเขียวแก่สลับสีเขียวอ่อน ใต้ท้องใบสีม่วงคล้ำ ดอกมีขนาดกว้างระหว่าง 3.3-4.2 ซม. รูปลักษณะมองจากด้านหน้าค่อนข้างกลมหรือรี ก้านช่อดอกตั้ง ยาวประมาณ 6-23 ซม. มีดอกที่ปลายช่อดอก อาจมีดอกได้ถึง 1-2 ดอกต่อหนึ่งช่อดอก กลีบกระเป๋าโป่งพอง มีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดใหญ่จำนวนหลายจุด บนกลีบกระเป๋าด้านใน  โล่รูปไข่กลับ ทางออกของแมลงผสมเกสร 1.5-1.6 มม. ซึ่งเป็นกลไกคัดเลือกแมลงผสมเกสร
รองเท้านารีขาวพังงา มีลักษณะคล้าย รองเท้านารีขาวสตูล แต่รองเท้านารีขาวพังงามีขนาดดอกและใบเล็กกว่า แต้มกลางโล่สีเขียว และมีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดใหญ่หลายจุดกระจายตัวบนผิวด้านในกลีบกระเป๋า
ถิ่นอาศัย

พบตามธรรมชาติบนพื้นผิวภูเขาหินปูน ขึ้นอยู่ตามซอกหิน ในภาคใต้ของประเทศไทย พบในแถบจังหวัดพังงาเท่านั้น ในระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 350 - 450 ม.
ฤดูออกดอก และระบบสืบพันธุ์

ออกดอกช่วงเดือนเมษายน ถึง พฤษภาคม
จากการศึกษาวิจัยภาคสนามที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2555 โดย HANS BÄNZIGER, ศุภลักษณ์ ภูมิคง และ กนกอร ศรีม่วง ได้ทำการเก็บข้อมูลในแหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติของรองเท้านารีขาวพังงาและรองเท้านารีขาวสตูล พบว่าแมลงผสมเกสรเป็นชันโรง ในสกุล Lasioglossum ซึ่งเป็นชันโรงชนิดใหม่ของโลก และได้บรรยายและตั้งชื่อว่า Lasioglossum orchidodeceptum ซึ่งเป็นคนละชนิดกับแมลงผสมเกสรของรองเท้านารีขาวสตูล ซึ่งเป็นชันโรงคนละสกุลและคนละชนิดกันคือ  Tetragonula testaceitarsis จึงเป็นหลักฐานยืนยันกลไกการแยกชนิด (Speciation mechanism) ที่มีระหว่าง ชนิดซ่อนเร้น (Cryptic species) ทั้งสองชนิดได้เป็นอย่างดี
มิสเวิลด์ 2000

| มิสเวิลด์ 2000 |
| --- | --- |

วันที่: 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
สถานที่จัด: Millennium Dome ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ถ่ายทอดทาง: E! Channel 5
เข้าร่วมประกวด: 95
ผ่านเข้ารอบ: 10
เข้าร่วมครั้งแรก: เบลารุส อังกฤษ มอลโดวา ไอร์แลนด์เหนือ
ถอนตัว: บาร์เบโดส หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน จีนไทเป กือราเซา เดนมาร์ก ไทย นามิเบีย
กลับมาเข้าร่วม: กายอานา ลัตเวีย ซินต์มาร์เติน เซเชลส์ สวาซิแลนด์ สหราชอาณาจักร แซมเบีย
ผู้ชนะเลิศ: ปริยังกา โจปรา  อินเดีย
← 19992001 →
มิสเวิลด์ 2000 เป็นการประกวดครั้งที่ 51 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 ที่ Millennium Dome ลอนดอน สหราชอาณาจักร ผู้ชนะในการประกวดครั้งนี้ คือ ปริยังกา โจปรา จากประเทศอินเดีย
ผลการประกวด > ตำแหน่งสำคัญ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสเวิลด์ 2000:   อินเดีย – Priyanka Chopra
รองอันดับ 1:   อิตาลี – Giorgia Palmas
รองอันดับ 2:   ตุรกี – Yüksel Ak
รองอันดับ 3:   คาซัคสถาน – Margarita Kravtsova
รองอันดับ 4:   อุรุกวัย – Katja Thomsen Grien
ท็อป10:   ชิลี – Isabel Bawlitza   โคลอมเบีย – Andrea Durán   เคนยา – Yolande Masinde   ยูเครน – Olena Scherban   สหรัฐ – Angelique Breaux
ผลการประกวด > คอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี

| ทวีป | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เคนยา – Yolanda Masinde
อเมริกา:   อุรุกวัย – Katja Thomsen
เอเชีย:   อินเดีย – Priyanka Chopra
เกาะแคริบเบียน:   กูราเซา – Jozaine Marianella Wall
ยุโรป:   อิตาลี – Giorgia Palmas
ผู้เข้าประกวด

95 ผู้เข้าร่วมการแข่งขันใน มิสเวิลด์ 2000.
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ – Luciah Hedrington
แองโกลา – Deolinda Vilela
อาร์เจนตินา – Daniela Stucan
อารูบา – Monique van der Horn
ออสเตรเลีย – Renee Henderson
ออสเตรีย – Patricia Kaiser
บาฮามาส – Latia Bowe
บังกลาเทศ – Sonia Gazi
บาร์เบโดส – Leilani McConney
เบลารุส – Sviatlana Kruk
เบลเยียม – Joke van de Velde
โบลิเวีย – Jimena Rico Toro
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา – Jasmina Mahmutović
บอตสวานา – Puna Keleabetswe Serati
บราซิล – Francine Eickemberg
หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน – Nadia Harrigan Ubinas
บัลแกเรีย – Ivanka Peytcheva
แคนาดา – Christine Cho
หมู่เกาะเคย์แมน – Jacqueline Bush
ชิลี – Isabel Bawlitza
จีนไทเป – Shu-Ting Hao
โคลอมเบีย – Andrea Durán
คอสตาริกา – Cristina de Mezerville
โครเอเชีย – Andreja Čupor
กูราเซา – Jozaine Wall
ไซปรัส – Iphigenia Papaioannou
เช็กเกีย – Michaela Salačová
เดนมาร์ก – Anne Katrin Vrang
สาธารณรัฐโดมินิกัน – Gilda Jovine
เอกวาดอร์ – Ana Dolores Murillo
อังกฤษ – Michelle Walker
เอสโตเนีย – Irina Ovtchinnikova
ฟินแลนด์ – Salima Peippo
ฝรั่งเศส – Karine Meier
เยอรมนี – Natascha Berg
กานา – Maame Ewarfaah Hawkson
ยิบรอลตาร์ – Tessa Sacramento
กรีซ – Athanasia Tzoulaki
กัวเตมาลา – Cindy Ramírez
เนเธอร์แลนด์ – Raja Moussaoui
ฮอนดูรัส – Verónica Rivera
ฮ่องกง – Margaret Kan
ฮังการี – Judit Kuchta
ไอซ์แลนด์ – Elva Dögg Melsted
อินเดีย – Priyanka Chopra
ไอร์แลนด์ – Yvonne Ellard
อิสราเอล – Dana Dantes
อิตาลี – Giorgia Palmas
จาเมกา – Ayisha Richards
ญี่ปุ่น – Mariko Sugai
คาซัคสถาน – Margarita Kravtsova
เคนยา – Yolanda Masinde
เกาหลีใต้ – Jung-sun Shin
เลบานอน – Sandra Rizk
ลิทัวเนีย – Martyna Bimbaite
มาดากัสการ์ – Julianna Todimarina
มาเลเซีย – Tan Sun Wei
มอลตา – Katia Grima
เม็กซิโก – Paulina Flores Arias
มอลโดวา – Mariana Moraru †
นามิเบีย – Mia de Klerk
เนปาล – Usha Khadgi
นิวซีแลนด์ – Katherine Allsopp-Smith
ไนจีเรีย – Matilda Kerry
ไอร์แลนด์เหนือ – Julie Lee-Ann Martin
นอร์เวย์ – Stine Pedersen
ปานามา – Ana Raquel Ochy
ปารากวัย – Patricia Villanueva
เปรู – Tatiana Angulo
ฟิลิปปินส์ – Katherine Annwen de Guzman
โปแลนด์ – Justyna Bergmann
โปรตุเกส – Gilda Dias Pe-Curto
ปวยร์โตรีโก – Sarybel Velilla
โรมาเนีย – Aleksandra Cosmoiu
รัสเซีย – Anna Bodareva
สกอตแลนด์ – Michelle Watson
สิงคโปร์ – Charlyn Ding Zung Ee
สโลวาเกีย – Janka Horecna
สโลวีเนีย – Maša Merc
แอฟริกาใต้ – Heather Joy Hamilton
สเปน – Verónica García
ศรีลังกา – Ganga Gunasekera
สวีเดน – Ida Sofia Manneh
สวิตเซอร์แลนด์ – Mahara McKay
เฟรนช์พอลินีเชีย – Vanini Bea
แทนซาเนีย – Jacqueline Ntuyabelikwe
ตรินิแดดและโตเบโก – Rhonda Rosemin
ตุรกี – Yuksel Ak
ยูเครน – Olena Shcherban
สหรัฐ – Angelique Breaux
อุรุกวัย – Katja Thomsen
เวเนซุเอลา – Vanessa Cárdenas
เวลส์ – Sophie-Kate Cahill
ยูโกสลาเวีย – Iva Milivojević
ซิมบับเว – Victoria Moyo
ดูเพิ่ม

มิสเวิลด์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มิสเวิลด์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กมิสเวิลด์ |
| --- | --- |
 1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960 
 1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970 
 1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980 
 1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990 
 1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000 
 2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009   2010 
  2011   2012   2013   2014   2015   2016   2017   2018   2019  2020 
  2021  2022   2023 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  ฟราสแทร็ก  คอนติเนนทอลควีนส์  รางวัลพิเศษ  ประเทศ  คอนติเนนทอลกรุปส์ 
ประเทศและเขตแดนที่ส่งผู้แทนและผลการประกวด Miss World 2000
มหาสีลวชาดก

มหาสีลวชาดก เป็นเรื่องที่ว่าด้วยการปรารภความเพียร ในครั้งที่พระโคตมพุทธเจ้าเสวยพระชาติเป็น พระมหาสีลวราช
เนื้อเรื่อง > อำมาตย์ชั่วยุแหย่พระเจ้าโกศล

ในอดีตกาล ณ กรุงพาราณสี มีพระราชาพระองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่า พระมหาสีลวราช พระองค์ทรงเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถ มีน้ำพระทัยเปี่ยมไป ด้วยพระเมตตากรุณา ทรงปกครองแผ่นดินโดยธรรม โปรดการทำทาน ยิ่งนัก ทรงให้สร้างโรงทาน ไว้ถึง 6 แห่งคือที่ประตูเมืองทั้ง 4 ด้าน ที่กลางพระนคร และที่ประตูพระราชวัง เพื่อเป็นทานแก่คนยากจน คนกำพร้า และคนเดินทาง
ครั้งนั้นมีอำมาตย์ชั่วคนหนึ่งเห็นพระราชามีน้ำพระทัยเปี่ยมไปด้วยพระเมตตา จึงคิดเหิมเกริมถึงขนาดลักลอบเข้าไปในเขต พระราชฐานชั้นในหลายครั้ง จนมีผู้มากราบทูลฟ้องร้องและพระองค์ก็ทรงทราบด้วยพระองค์เอง  ถึงแม้การกระทำนั้นมีความผิดถึงขั้นประหารชีวิต แต่พระองค์มีพระกรุณา จึงทรงเพียงว่ากล่าว และขับไล่ไปจากพระนคร เมื่ออำมาตย์ชั่วถูกขับไล่ออกจากเมืองก็โกรธแค้นพระเจ้ามหาสีลวราช จึงอพยพครอบครัวไปอยู่ที่เมืองโกศล เนื่องจากอำมาตย์ผู้นี้ นอกจากจะเป็นผู้ที่มีฝีมือในการทำงานแล้ว ยังเป็นคนประจบสอพลอ ในที่สุดก็ได้รับการไว้วาง พระราชหฤทัยจากพระเจ้าโกศล อยู่มาวันหนึ่งในขณะที่เหล่าเสนาอำมาตย์ปรึกษาหารือเกี่ยวกับงานราชการอำมาตย์ชั่วจึงได้สบโอกาสที่จะหาทางแก้แค้น พระเจ้าโกศลฟ้งแล้วก็ยังไม่เชื่อทันทีเพราะทราบมาว่า "อำมาตย์ชั่วผู้นี้เคยอยู่เมืองพาราณสีมาก่อน" พระเจ้าโกศลยังไม่เชื่อใจนัก แต่เห็นว่าอำมาตย์ชั่วกล่าวอย่างแข็งขัน จึงได้ลองทำตามที่อำมาตย์พูดสักครั้ง โดยส่งทหารปลอมตัวไปปล้นชาวบ้าน ที่อยู่ชาแดนในเมืองพาราณสี เหตุการณ์ก็เป็นไปตามที่อำมาตย์ชั่วพูด เพราะเมื่อโจรปลอมที่พระเจ้าโกศลส่งไปนั้น เมื่อถูกจับแล้วพระเจ้ามหาสีลวราช ก็ได้ทำการไต่สวนอย่างมีเมตตาธรรม  เมื่อพระเจ้ามหาสีลวราชปล่อยตัวพวกโจรแล้วพวกโจรก็ได้ไปรายงานให้พระเจ้าโกศลทราบทันที เมื่อพระเจ้าโกศลได้รับรายงานแล้ว ก็หลงเชื่อคำยุยงของอำมาตย์ชั่ว แต่เพื่อความแน่พระทัยจึงได้ให้ทหารปลอมตัว ไปปล้นชาวบ้านที่อยู่ใกล้ๆ พระนคร เหตุการณ์ก็เป็นไปอย่างคราวแรก หลังจากที่พวกโจรถูกจับได้ พระเจ้ามหาสีลวราช ก็ทรงปล่อยตัวไป พร้อมกับมอบทรัพย์ให้ไปจำนวนหนึ่งเพื่อให้ไปตั้งตัว หลังจากที่พระเจ้ามหาสีลวราช ได้ปล่อยตัวโจรแล้ว พระเจ้าโกศลก็ยังไม่แน่พระทัยว่าหากถูกแย่งชิงราชสมบัติแล้วจะไม่มีการต่อสู้ จึงได้ส่งโจรไปปล้นชาวบ้านที่อยู่ในเมืองอีกปรากฏว่าเหตุการณ์ก็เป็นดังเดิม
เนื้อเรื่อง > พระเจ้าโกศลทำศึกสงคราม

พระเจ้าโกศลเกิดความลำพองใจ คิดว่าพระเจ้ามหาสีลวราชคงไม่กล้าทำสงคราม จึงได้ยกทัพไปล้อมเมืองพาราณสี กรุงพาราณสีมีเหล่าเสนาอำมาตย์ แม่ทัพ ที่มีความสามารถไม่มีใครเทียบได้จำนวนพันนาย เมื่อพระเจ้าโกศลยกทัพ มาปิดล้อมเมืองพาราณสี นักรบเหล่านั้นก็ขออาสาออกไปทำศึกสงคราม และจะจับพระเจ้าโกศลมาลงโทษให้ได้ แต่พระเจ้ามหาสีลวราชก็ทรงห้ามไว้ ด้วยเหตุนี้พระเจ้าโกศลจึงได้ใจ ยกทัพเข้ามาประชิด เมืองหลวงได้โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ  แม้เหล่าเสนาอำมาตย์ แม่ทัพ อยากจะออกรบ แต่ก็ห้ามใจไว้ เพราะเคารพต่อพระเจ้ามหาสีลวราช ที่มีคุณธรรมยอดเยี่ยม เมื่อพระเจ้าโกศลยกทัพเข้ามาประชิดเมืองพาราณสีอย่างง่ายดาย จึงเกิดหวาดระแวงว่าพระเจ้ามหาสีลวราชจะวางกลอุบายไว้หรือเปล่า จึงได้ส่งพระราชสาส์นมาทูลถามว่าจะยอมยกพระราชสมบัติให้หรือว่าจะรบ  จากนั้นพระเจ้ามหาสีลวราช จึงได้รับสั่งให้ทหารเปิดประตูเมือง พระองค์ก็ทรงประทับอยู่บนบัลลังก์ เหล่าเสนาอำมาตย์ แม่ทัพทั้งพันคนก็อยู่ในอาการสงบ
เนื้อเรื่อง > พระเจ้าโกศลยึดบัลลังก์

เมื่อพระเจ้าโกศลยึดเมืองพาราณาสีได้แล้ว ก็จับพระเจ้ามหาสีลวราช พร้อมด้วยเสนาอำมาตย์ แม่ทัพทั้งพันนายมัดไว้  แล้วนำไปฝังในป่าช้าผีดิบ โดยให้ขุดหลุมลึกฝังลำตัวเหลือไว้แต่ศีรษะ เพื่อรอให้สุนัขป่าและสัตว์ร้ายมากัดกินเป็นอาหาร ถีงแม้ว่าพระเจ้ามหาสีลวราชจะถูกเหยียบย่ำอย่างไรก็ตาม แต่พระองค์ก็หาได้ถือโกรธกลับตั้งมั่นด้วยการประพฤติธรรมและแผ่เมตตาให้กับผู้เป็นศัตรู เหล่าเสนาอำมาตย์ แม่ทัพ ทั้งพันนายต้องอดกลั่นต่อการกระทำของศัตรู ในใจครุกรุ่นไปด้วยความโกรธ แต่ก็สามารถควบคุมสติได้ เพราะได้ผ่านการฝึกมาอย่างยอดเยี่ยม อีกประการหนึ่ง เพราะด้วยความเคารพและศรัทธาต่อพระเจ้ามหาสีลวราช จึงยอมปฏิบัตตามแต่โดยดี และพร้อมเผชิญกับมรณภัยที่จะมาถึง
เนื้อเรื่อง > พระมหาสีลวราชใช้อุบายขึ้นจากหลุม

ในยามค่ำคืนนั้นเอง เหล่าบรรดาหมาป่า,สุนัขจิ้งจอก  และสัตว์ร้าย ก็ออกมาหากินในป่าช้ากันตามปกติ เมื่อพวกมันเห็นศีรษะมนุษย์ที่โผล่ขึ้นมาในป่าช้านั้น จึงเข้าใจว่าเป็นซากศพ ต่างวิ่งกรูเข้าไปหมายจะกัดกินเป็นอาหาร พระเจ้ามหาสีลวราช คาดคะเนถึงภัยที่จะมีขึ้นอยู่แล้ว จึงทรงนัดแนะอุบายให้กับเหล่าบรรดา เสนาอำมาตย์ และแม่ทัพไว้ว่า เมื่อพวกสัตว์ป่าวิ่งรี่เข้ามาก็ให้ตะโกนพร้อมกันดังๆ เสียงนั้นดังกึกก้องไปทั่วทั้งป่าช้า ทำให้พวกมันตกใจกลัวและวิ่งหนีไป ครั้นสุนัขจิ้งจอกเหลียวหลังกลับมาดู ก็ไม่เห็นมีใครไล่ตาม เมื่อฝูงสุนัขจิ้งจอกกลับมา พระราชาและทุกคนก็ตะเพิดมันด้วยเสียงนั้นอีก เป็นอย่างนึ้ถึงสามครั้ง พวกมันรู้แล้วว่าศีรษะคนเหล่านั้นทำเสียงได้อย่างเดียว แต่เข้ามาทำร้ายพวกมันไม่ได้ เจ้าตัวจ่าฝูงก็วิ่งไปที่ศีรษะพระราชาทันที ถึงแม้พระเจ้ามหาสีลวราชจะขยับตัวไม่ได้แต่สติของพระองค์มั่นคงและทรงมีปัญญาเป็นเลิศ ทรงยืดพระศอยืดขึ้นสุดช่วง สุนัขจ่าฝูงเห็นช่องทางสะดวกก็เอียงคอหมายจะงับพระศอให้ถนัด แต่ยังไม่ทันงับพระเจ้ามหาสีลวราชก็ทรงกดพระหนุหนีบส่วนคอมันไว้แน่นราวกับกำลังของหีบยนต์ เจ้าสุนัขจิ้งจอกพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดจนสุดกำลัง เท้าของมันตะกุยดินจนกระทั่งกระจัดกระจายออกไปเป็นวงกว้าง ทำให้ดินปากหลุมที่กลบพระวรกายของพระองค์หลวมขึ้น พอที่จะขยับพระองค์ได้ จึงทรงเงยพระหนุขึ้นปล่อยสุนัขให้วิ่งหนีไป ครั้นแล้วทรงฉุดเหล่าเสนาอำมาตย์ ขุนพล ทั้งหลาย ให้ขึ้นจากหลุม เมื่อทุกคนขึ้นมา ได้แล้ว จึงพักผ่อนอยู่ในป่าช้าแห่งนั้น
เนื้อเรื่อง > พระมหาสีลวราชพระราชทานศพให้แก่ยักษ์สองตน

ในป่าช้าแห่งนี้ เป็นที่หากินของยักษ์สองตน ซึ่งกินซากศพเป็นอาหาร ทั้งสองแบ่งเขตแดนกันเป็นสองเขต หากซากศพ อยุ่ในเขตใดก็เป็นของผู้นั้น แต่ในคืนนั้นมีซากศพถูกนำมาทิ้งไว้ตรงกับเส้นเขตแดนพอดี ยักษ์ทั้งสองตนจึงไม่สามารถแบ่งกันได้จึงได้เถียงกัน ในที่สุดยักษ์ทั้งสองตนซึ่งได้เห็นเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นมาโดยตลอด เห็นว่าพระเจ้ามหาสีลวราช ทรงมีสติ ปัญญาหลักแหลม ทั้งยังตั้งอยู่ในทศพิธราชธรรม ปราศจากอคติทั้งปวง จึงมาเข้าเฝ้าพระองค์ แต่พระมหาสีลวราชนั้นเปื้อนเลอะเทอะ ยักษ์ทั้งสองจึงรึบไปนำน้ำที่อบไว้ในห้องสรงน้ำ พร้อมทั้งนำเครื่องทรง เครื่องหอม และเครื่องประดับ มาถวาย แล้วยังเข้าไปในห้องเครื่องนำพระกระยาหารรสเลิศมาถวาย หล้งจากที่พระเจ้ามหาสีลวราชเสวยพระกระยาหารเสร็จแล้ว เจ้ายักษ์ก็เข้าไปทูลถามว่าจะประสงค์สิ่งใดอีก ยักษ์ทั้งสองก็บุกเข้าไปในห้องพระบรรทม หยิบพระขรรค์ ซึ่งวางอยู่ใกล้พระเศียรของพระเจ้าโกศลมาถวาย  เมื่อพระองค์ได้พระขรรค์คู่พระหัตถ์ก็ทรงผ่าศพออกเป็นสองซีกเท่าๆ กันตั้งแต่หัวลงมา พระราชทานแก่ยักษ์ทั้งสองตน เมื่อยักษ์ได้กินเนื้อซากศพสมใจอยากแล้วก็สำนึกในพระกรุณา จึงกราบทูลอาสาจะสนองพระราชประสงค์ต่อไป
เนื้อเรื่อง > พระเจ้าโกศลประกาศยกราชสมบัติคืนให้แก่พระมหาสีลวราช

เมื่อพระเจ้ามหาสีลวราชเสด็จเข้าไปในห้องพระบรรทม ได้ทอดพระเนตรเห็นพระเจ้าโกศลหลับสนิทอยู่ จึงทรงวางพระขรรค์ลงบนพระอุระของพระเจ้าโกศล พระเจ้าโกศลทรงผวาตื่นขึ้นก็รู้สึกหวาดกลัว ดังเห็นพญามัจจุราชยืนอยู่ต่อหน้า เมื่อพระเจ้าโกศลสำรวมสติได้แล้วจึงตรัสถามด้วยเสียงที่สั่นเครือถึงเหตุที่พระเจ้ามหาสีลวราชทรงรอดชีวิต และทรงกลับมายังห้องพระบรรทมได้ พระมหาสีลวราชทรงปลอบให้หายหวาดกลัว และตรัสเล่าเรื่องทั้งหมด ให้ฟังและไม่ได้ถือโทษ โกรธแต่อย่างใด
จนกระทั่งรุ่งเช้าจึงมีรับสั่งให้บรรดาเหล่าเสนา อำมาตย์ และแม่ทัพ ตลอดจนชาวเมืองมาประชุมพร้อมกันที่หน้าประตูเมือง ครั้นแล้วพระเจ้าโกศลเสด็จออกท่ามกลางมหาชน ตรัสสรรเสริญเกียรติคุณของพระเจ้ามหาสีลวราชเป็นเอนกประการ ทรงทำพิธีขอขมาอีกครั้งหนึ่งต่อหน้ามหาชน แล้วประกาศถวายราชสมบัติทั้งหมดคืนแก่พระเจ้ามหาสีลวราช
จากนั้นพระเจ้าโกศลก็ยกทัพกลับเมือง ทรงมีรับสั่งให้ลงโทษอำมาตย์ชั่วที่ยุแหย่พระองค์ให้กระทำผิด ฝ่ายพระเจ้ามหาสีลวราช เมื่อได้รับราชสมบัติกลับคืนมาก็ทรงรำพึงถึงอานุภาพแห่งความเพียร ตั้งแต่นั้นมาพระเจ้ามหาสีลวราชก็ยิ่งทรงทำบุญ รักษาศีล เจริญภาวนาด้วยศรัทธาอันเปี่ยมล้น ตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์
สาเหตุที่ตรัสชาดก

ในสมัยพุทธกาล พระภิกษุรูปหนึ่งเมื่อบวชก็ตั้งใจปฏิบัติธรรม แต่ยังไม่บรรลุมรรคผลใดๆ ต่อมาจึงประพฤติปฏิบติธรรมย่อหย่อน
พระพุทธองค์มีพระมหากรุณาธิคุณ จึงตรัสเรียกพระภิกษุรูปนั้นมาซักถาม จากนั้นพระพุทธองค์ทรงระลึกชาติด้วยบุพเพนิวาสานุสติญาณ ทรงนำมหาสีลวชาดก มาตรัสเล่า
ข้อคิดจากชาดกเรื่องนี้

เมื่อเรารักษาศีล ประพฤติธรรมจนเป็นที่รู้กันทั่วไปแล้ว อาจจะเกิดมีคนพาลพวกหนึ่งคอยฉวยโอกาสจากการรักษาศีลของเรา ต้องหาทางป้องกัน โดยยึดหลักว่าศีลก็ต้องรักษาให้ครบ ระเบียบวินัยก็ต้องรักษาให้เคร่งครัด ใครทำผิดก็ต้องลงโทษ และไม่เปิดโอกาสให้คนพาลทำชั่ว
เมื่อมีปัญหา อย่าตัดสินปัญหาง่ายๆ ด้วยวิธีแบบรุนแรง มิฉะนั้นเรื่องร้ายจะยืดเยื้อไม่รู้จบเพราะความอาฆาตจองเวร
ดังนั้นผู้มีปัญญาทั้งหลาย เมื่อตัดสินใจแก้ปัญหาอะไร ให้ถือเอาธรรมะเป็นพื้นฐาน
แหล่งข้อมูลอื่น

ชมวิดีโอ มหาสีลวชาดก ได้ที่ Youtube
ตอนที่ 1
ตอนที่ 2
ตอนที่ 3
| ก่อนหน้า |  | มหาสีลวชาดก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ทุมเมธชาดก ชาดกชาติที่ 50 |  | ชาดกชาติที่ 51    |  | จุฬชนกชาดก ชาดกชาติที่ 52 |
รอยัลรัมเบิล (2009)

รอยัลรัมเบิล (Royal Rumble 2009) เป็น รายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ ของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2009 ณ โจ หลุยส์ แอรีนา ในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน โดยเป็นรายการครั้งที่ 22 ที่จัดภายใต้ชื่อ รอยัลรัมเบิล และร่วมด้วยนักมวยปล้ำจาก รอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 5 รายการด้วยกัน
ผล

| ลำดับ |  | กำหนด | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1D | Jimmy Wang Yang ชนะ Paul Burchill | Singles match | Unknown |
| 2 | Jack Swagger (c) ชนะ Matt Hardy | Singles match for the ECW Championship | 10:27 |
| 3 | Melina ชนะ Beth Phoenix (c) (with Santino Marella) | Singles match for the WWE Women's Championship | 05:56 |
| 4 | John Cena (c) ชนะ John "Bradshaw" Layfield (with Shawn Michaels) | Singles match for the World Heavyweight Championship | 15:29 |
| 5 | Edge (with Chavo Guerrero) ชนะ Jeff Hardy (c) | No Disqualification match for the WWE Championship | 19:22 |
| 6 | Randy Orton ชนะโดยปราบ Triple H คนสุดท้าย | 30-man Royal Rumble match for a world championship match at WrestleMania XXV | 58:40 |
  (c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่งขัน  D – หมายถึงเป็นแมทช์การปล้ำก่อนรายการ
ผล > ผลรอยัลรัมเบิล

สีแดง ██ คือ นักมวยปล้ำจากคายรอว์ , สีน้ำเงิน ██ คือ นักมวยปล้ำจากค่ายสแมคดาวน์ ,สีม่วง ██ คือ นักมวยปล้ำจากค่ายอีซีดับเบิลยู, และ สีทอง██ คือ นักมวยปล้ำแขกรับเชิญพิเศษ
| ออกมาคนที่ | รายชือนักมวยปล้ำ | ค่าย | ถูกเหวี่ยงออกเป็นคนที่ | ถูกเหวี่ยงออก โดย | เวลา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 01 !1 | Rey Mysterio | Raw | 20 | Big Show | 49:24 |
| 02 !2 | John Morrison | ECW | 06 !6 | Triple H | 19:32 |
| 03 !3 | Carlito | SD | 03 !3 | Kozlov | 06:11 !6:11 |
| 04 !4 | Montel Vontavious Porter | SD | 02 !2 | Kozlov | 03:52 !3:52 |
| 05 !5 | The Great Khali | SD | 01 !1 | Kozlov | 01:30 !1:30 |
| 06 !6 | Vladimir Kozlov | SD | 04 !4 | Triple H | 02:40 !2:40 |
| 07 !7 | Triple H | SD | 29 | Orton | 49:55 |
| 08 !8 | Randy Orton | Raw | 30 !— | Winner | 48:27 |
| 09 !9 | JTG | Raw | 07 !7 | Undertaker | 11:59 |
| 10 | Ted DiBiase | Raw | 27 | Triple H | 45:11 |
| 11 | Chris Jericho | Raw | 23 | Undertaker | 37:17 |
| 12 | Mike Knox | Raw | 19 | Big Show | 32:42 |
| 13 | The Miz | ECW | 05 !5 | Triple H | 01:18 !1:18 |
| 14 | Finlay | ECW | 21 | Kane | 29:59 |
| 15 | Cody Rhodes | Raw | 28 | Triple H | 37:01 |
| 16 | The Undertaker | SD | 26 | Big Show^  | 32:29 |
| 17 | Goldust | Raw | 08 !8 | Rhodes | 01:11 !1:11 |
| 18 | CM Punk | Raw | 18 | Big Show | 22:29 |
| 19 | Mark Henry | ECW | 09 !9 | Mysterio | 03:14 !3:14 |
| 20 | Shelton Benjamin | SD | 10 | Undertaker | 04:17 !4:17 |
| 21 | William Regal | Raw | 11 | Punk | 04:23 !4:23 |
| 22 | Kofi Kingston | Raw | 12 | Kendrick | 06:58 !6:58 |
| 23 | Kane | Raw | 24 | Orton, Rhodes and DiBiase | 18:21 |
| 24 | R-Truth | SD | 17 | Big Show | 12:06 |
| 25 | Rob Van Dam | - | 22 | Jericho | 17:56 |
| 26 | The Brian Kendrick | SD | 13 | Triple H | 00:15 !0:15 |
| 27 | Dolph Ziggler | Raw | 14 | Kane | 00:21 !0:21 |
| 28 | Santino Marella | Raw | 15 | Kane | 00:01 !0:01 |
| 29 | Jim Duggan | Raw | 16 | Big Show | 02:50 !2:50 |
| 30 | The Big Show | SD | 25 | Orton | 09:32 !9:32 |
เกร็ดความรู้

ซานติโน มาเรลลา เป็นนักมวยปล้ำที่ยืนอยู่บนเวทีสั้นที่สุดแค่เวลา 1 วินาที
เรย์ มิสเตริโอ ถูกเวี่ยงออกมาแล้ว แต่เรย์ได้เหยียบแผ่นหลังของคู่ต่อสู้ที่ตกเวทีแล้วเดินขึ้นเวทีไปปล้ำต่อ กรรมการก็ไม่นับว่าตกรอบ
ดูเพิ่ม

รอยัลรัมเบิล
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
รอยัลรัมเบิล:  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)