stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การบริหารรัฐกิจ
ประวัติ > ในประเทศสหรัฐอเมริกา > ทศวรรษที่ 1940

การแยกการเมืองออกจากการบริหารที่วิลสันสนับสนุนยังคงมีบทบาทสำคัญในการบริหารรัฐกิจในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม การครอบงำของการแบ่งขั้วนี้ถูกท้าทายโดยนักวิชาการรุ่นที่สอง ซึ่งเริ่มต้นในช่วงทศวรรษที่ 1940 การแบ่งขั้วข้อเท็จจริง-คุณค่าของ ลูเธอร์ กูลลิค (นักสังคมศาสตร์) (Luther Gulick (social scientist)) เป็นคู่แข่งสำคัญของ การเมือง-การปกครองแบบแบ่งขั้ว (politics-administration dichotomy) ที่วิลสันเสนอไว้ แทนที่จะแยกจากกันแบบรุ่นแรกของวิลสัน กูลลิคสนับสนุน "เครือข่ายดุลยพินิจและปฏิสัมพันธ์ที่ไร้รอยต่อ"
ลูเธอร์ กูลลิค และ ลินดัล เออร์วิค (Lyndall Urwick) เป็นนักวิชาการรุ่นที่สอง กูลลิค เออร์วิค และนักบริหารรุ่นใหม่ได้ต่อยอดงานของนักวิชาการด้านพฤติกรรม การบริหาร และองค์กรร่วมสมัย ซึ่งรวมถึง อองรี ฟาโยล (Henri Fayol) เฟรเดอริก วินสโลว์ เทย์เลอร์ (Fredrick Winslow Taylor) พอล แอปเปิลบี แฟรงค์ กู๊ดโนว์ และวิลเลียม วิลลาวบี ทฤษฎีองค์กรรุ่นใหม่ไม่ได้อาศัยสมมติฐานเชิงตรรกะและการวางนัยทั่วไปเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์อีกต่อไป เช่นเดียวกับนักทฤษฎีแบบคลาสสิกและแบบส Enlightenment
กูลลิคพัฒนาทฤษฎีองค์กรทั่วไปที่ครอบคลุม ซึ่งเน้นวิธีการทางวิทยาศาสตร์ ประสิทธิภาพ ความเป็นมืออาชีพ การปฏิรูปโครงสร้าง และการควบคุมของผู้บริหาร กูลลิคสรุปหน้าที่ของผู้บริหารด้วยตัวย่อ POSDCORB ซึ่งย่อมาจาก planning (การวางแผน) organizing (การจัดองค์กร) staffing (การสรรหาบุคลากร) directing (การสั่งการ) coordinating (การประสานงาน) reporting (การรายงาน) และ budgeting (การจัดทำงบประมาณ) ฟาโยลพัฒนาแนวทางการจัดการภาคเอกชนแบบเป็นระบบ 14 ข้อ นักทฤษฎีรุ่นที่สองได้นำแนวปฏิบัติในการจัดการภาคเอกชนมาใช้กับวิทยาศาสตร์การบริหาร มีความคิดว่าทฤษฎีการจัดการทั่วไปเพียงทฤษฎีเดียวที่เชื่อมโยงระหว่างภาคเอกชนและภาครัฐเป็นไปได้ ด้วยทฤษฎีทั่วไป ทฤษฎีการบริหารจึงสามารถมุ่งเน้นไปที่องค์กรของรัฐบาลได้ นักทฤษฎีในช่วงกลางทศวรรษที่ 1940 ได้ท้าทายวิลสันและกูลลิค การเมือง-การปกครองแบบแบ่งขั้วยังคงเป็นศูนย์กลางของการวิพากษ์วิจารณ์
ประวัติ > ในประเทศสหรัฐอเมริกา > ชมรมสตรีและขบวนการการตั้งถิ่นฐาน

นักวิชาการร่วมสมัย     กำลังเรียกร้องเรื่องราวต้นกำเนิดของการบริหารรัฐกิจที่เป็นเพื่อนร่วมทาง ซึ่งรวมถึงผลงานของสตรี สิ่งนี้กลายเป็นที่รู้จักในนามแบบจำลองการบริหารรัฐกิจแบบ "ทางเลือก" หรือ "การตั้งถิ่นฐาน"  ในช่วงศตวรรษที่ 19 สตรีชั้นสูงในสหรัฐอเมริกาและยุโรปได้จัดตั้งสมาสมาคมอาสาสมัครที่ทำงานเพื่อบรรเทาผลกระทบที่มากเกินไปจากการขยายตัวของเมืองและอุตสาหกรรมในเมืองของพวกเขา ในที่สุด สมาคมอาสาสมัครเหล่านี้ก็กลายเป็นเครือข่ายที่สามารถเป็นผู้นำในการเปลี่ยนแปลงนโยบายและการบริหาร   สโมสรพลเมืองของสตรีเหล่านี้ทำงานเพื่อทำให้เมืองและสถานที่ทำงานปลอดภัยยิ่งขึ้น (ถนน น้ำ น้ำเสีย และสถานที่ทำงานที่สะอาดขึ้น รวมถึงกฎระเบียบในสถานที่ทำงาน) และเหมาะสมกับความต้องการของบุตรหลานของพวกเขามากขึ้น (สนามเด็กเล่น ห้องสมุด ศาลเยาวชนและครอบครัว กฎหมายแรงงานเด็ก) สิ่งเหล่านี้เป็นพื้นที่การบริหารและนโยบายที่พ่อและสามีของพวกเขามองข้าม งานของสโมสรเหล่านี้ถูกขยายผลโดยองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่จัดตั้งขึ้นใหม่ (บ้านพักคนงาน (Settlement houses)) ซึ่งมักตั้งอยู่ในสลัมในเมืองอุตสาหกรรมที่เต็มไปด้วยผู้อพยพ
การปฏิรูปที่เกิดขึ้นจาก สัญญาใหม่ (New Deal) (เช่น รายได้สำหรับผู้สูงอายุ ประกันการว่างงาน ความช่วยเหลือสำหรับเด็กที่ขาดผู้อุปการะและคนพิการ ข้อห้ามการใช้แรงงานเด็ก และการจำกัดชั่วโมงการทำงาน ฯลฯ) ได้รับการสนับสนุนจากผู้นำของการเคลื่อนไหวการตั้งถิ่นฐาน ริชาร์ด สติลแมน  ให้เครดิต เจน แอดดัมส์ (Jane Addams) ผู้นำคนสำคัญของการเคลื่อนไหวการตั้งถิ่นฐานและผู้บุกเบิกการบริหารรัฐกิจ ในการ "คิดค้นและวางไข่" สวัสดิการของรัฐสมัยใหม่ ความสำเร็จของการเคลื่อนไหวการตั้งถิ่นฐานและแนวคิดเกี่ยวกับการบริหารรัฐกิจของพวกเขาถูกละเลยในวรรณกรรมยุคแรก ๆ ของการบริหารรัฐกิจ แบบจำลองทางเลือกของการบริหารรัฐกิจนั้นมองไม่เห็นหรือถูกฝังไว้ประมาณ 100 ปี จนกระทั่งคามิลลา สไตเวอร์ส ตีพิมพ์หนังสือ Bureau Men and Settlement Women ในปี ค.ศ. 2000
คนงานในนิคมต่อสู้เพื่อความยุติธรรมทางสังคมอย่างชัดเจนในขณะที่พวกเขารณรงค์เพื่อการปฏิรูป  พวกเขาแสวงหาการเปลี่ยนแปลงนโยบายที่จะปรับปรุงชีวิตของผู้อพยพ สตรี เด็ก ผู้ป่วย ผู้สูงอายุ และผู้ยากไร้ ทั้งการดูแลทำความสะอาดเทศบาลและความเป็นพลเมืองในอุตสาหกรรมได้นำจริยธรรมแห่งการดูแลที่ได้รับแจ้งจากประสบการณ์ของผู้หญิงเกี่ยวกับนโยบายและการบริหารมาใช้  ในขณะที่พวกเขาเห็นความเกี่ยวข้องของค่านิยมการบริหารรัฐกิจแบบดั้งเดิม (ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล ฯลฯ) และแนวปฏิบัติ   ของกลุ่มผู้สนับสนุนการปฏิรูปเพศชาย พวกเขายังเน้นย้ำถึงความยุติธรรมทางสังคมและความเสมอภาคทางสังคมด้วย ตัวอย่างเช่น เจน แอดดัมส์ เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง เอ็นเอเอซีพี (NAACP) หรือสมาคมแห่งชาติเพื่อความก้าวหน้าของคนผิวสี
ประวัติ > ในประเทศสหรัฐอเมริกา > ชมรมสตรีและขบวนการการตั้งถิ่นฐาน > รูปแบบการชำระหนี้ของการบริหารรัฐกิจ

การเคลื่อนไหวการตั้งถิ่นฐานและผู้นำ เช่น เจน แอดดัมส์ จูเลีย ลาธรอป (Julia Lathrop) และ ฟลอเรนซ์ เคลลีย์ (Florence Kelley) มีส่วนสำคัญในการสร้างแบบจำลองการบริหารรัฐกิจแบบทางเลือกที่ได้รับแรงบันดาลใจจากสตรี   แบบจำลองการตั้งถิ่นฐานของการบริหารรัฐกิจนี้มีองค์ประกอบที่สัมพันธ์กันสองประการ ได้แก่ การดูแลทำความสะอาดเทศบาลและความเป็นพลเมืองในอุตสาหกรรม   การดูแลทำความสะอาดเทศบาล  เรียกร้องให้บริหารเมืองเหมือนบ้านที่ห่วงใย เมืองควรได้รับการออกแบบให้เป็นส่วนขยายของบ้านที่ครอบครัวสามารถอยู่อย่างปลอดภัยและเด็ก ๆ ได้รับการดูแล ถนนที่สะอาด น้ำสะอาด สนามเด็กเล่น การปฏิรูปหลักสูตรการศึกษา และศาลเยาวชนและครอบครัว เป็นตัวอย่างของการปฏิรูปที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวนี้ ความเป็นพลเมืองในอุตสาหกรรม  มุ่งเน้นไปที่ปัญหาและความเสี่ยงของการเข้าร่วมในกำลังแรงงานในเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมใหม่ที่เพิ่งเริ่มต้น การปฏิรูปที่บรรเทาปัญหาในที่ทำงาน เช่น การใช้แรงงานเด็ก สถานที่ทำงานที่ไม่ถูกสุขลักษณะ กำหนดเวลาทำงานที่มากเกินไป ความเสี่ยงจากอุบัติเหตุจากอุตสาหกรรม และความยากจนในวัยชรา เป็นจุดสนใจของความพยายามเหล่านี้ ความพยายามในการปฏิรูปของสตรีในนิคมที่ได้รับการจัดตั้งขึ้น นำไปสู่กฎหมายความปลอดภัยในที่ทำงานและการตรวจสอบ ผู้ปฏิรูปการตั้งถิ่นฐานได้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารระดับท้องถิ่น รัฐ และรัฐบาลกลาง เจน แอดดัมส์ เป็นผู้ตรวจสอบขยะ ฟลอเรนซ์ เคลลีย์ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้ตรวจโรงงานของรัฐอิลลินอยส์ จูเลีย ลาธรอป เป็นผู้อำนวยการคนแรกของ สำนักงานสตรีแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Women's Bureau) และ ฟรานเซส เพอร์กินส์ (Francis Perkins) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานในช่วงรัฐบาลของเอฟ. รูสเวลต์
สาขา > สาขาหลัก

ในแวดวงวิชาการ สาขาการบริหารรัฐกิจประกอบด้วยสาขาย่อยหลายสาขา นักวิชาการได้เสนอชุดสาขาย่อยที่แตกต่างกันหลายชุด หนึ่งในแบบจำลองที่นำเสนอใช้ห้า "เสาหลัก"
ทฤษฎีองค์กรในการบริหารรัฐกิจ คือการศึกษาโครงสร้างของหน่วยงานของรัฐและรายละเอียดต่าง ๆ มากมายที่ฝังอยู่ในนั้น
การควบคุมในการบริหารรัฐกิจ ทำหน้าที่เป็นแนวทางเชิงบรรทัดฐานในการตัดสินใจ
วิเคราะห์นโยบาย และ คืนนี้โครงการ ทำหน้าที่เป็นแนวทางเชิงประจักษ์ในการตัดสินใจ
งบประมาณภาครัฐและการคลังของรัฐ
การจดทะเบียนเดินทาง คือกิจกรรมภายในรัฐบาลที่พยายามจัดสรรทรัพยากรที่ขาดแคลนท่ามกลางความต้องการที่ไม่จำกัด
การเงินสาธารณะ เป็นการศึกษาบทบาทของรัฐบาลในระบบเศรษฐกิจ เป็นสาขาหนึ่งของเศรษฐศาสตร์ที่ประเมิน รายรับรายจ่าย และ รายจ่ายของหน่วยงาน ของหน่วยงานสาธารณะ และการปรับเปลี่ยนอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อให้บรรลุผลที่พึงประสงค์และหลีกเลี่ยงผลที่ไม่พึงประสงค์
การจัดการทรัพยากรส่วนบุคคล เป็นโครงสร้างภายในที่ทำให้แน่ใจว่าการจัดเจ้าหน้าที่บริการสาธารณะจะดำเนินการในลักษณะที่เป็นกลาง มีจริยธรรม และยึดตามค่านิยม หน้าที่พื้นฐานของระบบ HR คือ ผลประโยชน์ของพนักงาน การดูแลสุขภาพของพนักงาน ค่าตอบแทน และอื่น ๆ อีกมากมาย (เช่น สิทธิมนุษยชน พระราชบัญญัติคนพิการแห่งอเมริกา) ผู้บริหารที่จัดการผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรบุคคลและบุคลากรสำคัญของแผนกอื่น ๆ ก็เป็นส่วนหนึ่งของระบบบริหารสาธารณะด้วย
สาขา > สาขาอื่น ๆ

การจัดการองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร คือการวิจัยและการปฏิบัติงานขององค์กรไม่แสวงหากำไรที่ดำเนินงานและผลกระทบ
การจัดการเหตุเหตุฉุกเฉิน เป็นหน้าที่การจัดการที่มีหน้าที่สร้างกรอบการทำงานภายในชุมชนลด ความไดรฟ์ ไปสู่อันตรายและรับมือกับภัยพิบัติ
สาขาวิชา

ข้อมูลเพิ่มเติม: Public policy school, Public policy degrees, และ Political science § Education
มหาวิทยาลัยสามารถเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรีและสูงกว่าปริญญาตรี สาขาการบริหารรัฐกิจ หรือรัฐบาล รัฐศาสตร์ และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ที่มีการมุ่งเน้นหรือเชี่ยวชาญด้านนโยบายสาธารณะและการบริหาร ปริญญาบัณฑิตศึกษา ได้แก่ ปริญญา รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Public Administration (MPA)) ปริญญา ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Arts (MA)) หรือ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Science (MS)) สาขาการบริหารรัฐกิจ (สำหรับสายการจัดการ) และ ปริญญาโทสาขานโยบายสาธารณะ (Master of Public Policy (MPP)) ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (MA) หรือวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (MS) สาขานโยบายสาธารณะ (สำหรับสายการวิจัย)
ในสหรัฐอเมริกา สาขาการบริหารรัฐกิจในแวดวงวิชาการนั้นอาศัยรัฐศาสตร์และกฎหมายปกครองเป็นอย่างมาก หลักสูตร MPA บางหลักสูตรประกอบด้วยหลักสูตรเศรษฐศาสตร์เพื่อให้นักศึกษามีพื้นหลังเกี่ยวกับประเด็นเศรษฐศาสตร์จุลภาค (ตลาด กลไกการปันส่วน ฯลฯ) และประเด็นเศรษฐศาสตร์มหภาค (เช่น หนี้สาธารณะ) นักวิชาการ เช่น จอห์น เอ. โรห์ (John A. Rohr) เขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อันยาวนานเบื้องหลังความชอบธรรมตามรัฐธรรมธรรมของระบบราชการของรัฐบาล
ดอนัลด์ เคทเทิล นักวิชาการด้านการบริหารรัฐกิจคนหนึ่ง โต้แย้งว่า "การบริหารรัฐกิจอยู่ในสภาวะที่ไม่ก้าวหน้า" เพราะ "ในช่วงรุ่นที่ผ่านมา นักวิชาการพยายามที่จะรักษาหรือแทนที่ด้วยสาขาการศึกษา เช่น การนำไปปฏิบัติ การจัดการสาธารณะ และทฤษฎีระบบราชการที่เป็นทางการ"  เคทเทิลระบุว่า "การบริหารรัฐกิจ ในฐานะสาขาย่อยภายในรัฐศาสตร์ กำลังดิ้นรนเพื่อกำหนดบทบาทของตนภายในสาขาวิชา"  เขาตั้งข้อสังเกตถึงปัญหาสองประการเกี่ยวกับการบริหารรัฐกิจ: "ดูเหมือนว่าจะล้าหลังทางระเบียบวิธี" และ "งานเชิงทฤษฎีของสาขานี้มักดูเหมือนจะไม่ได้ให้คำจำกัดความ" อันที่จริง "แนวคิดล่าสุดที่น่าสนใจที่สุดบางส่วนในการบริหารรัฐกิจมาจากนอกสาขา"
ทฤษฎีการบริหารรัฐกิจ (Public administration theory) เป็นขอบเขตที่การอภิปรายเกี่ยวกับความหมายและวัตถุประสงค์ของรัฐบาล บทบาทของระบบราชการในการสนับสนุนรัฐบาลประชาธิปไตย งบประมาณ การกำกับดูแล และกิจการสาธารณะเกิดขึ้น
สาขาวิชา > การบริหารรัฐกิจแบบเปรียบเทียบ

การบริหารรัฐกิจเปรียบเทียบ หรือ CPA ถูกกำหนดให้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับระบบการบริหารในเชิงเปรียบเทียบ หรือการศึกษาการบริหารรัฐกิจในประเทศอื่น ๆ ปัจจุบัน มีแผนกหนึ่งของสมาคมการบริหารรัฐกิจแห่งอเมริกาที่เชี่ยวชาญด้านการบริหารเปรียบเทียบ โดยรับผิดชอบ รางวัลริกส์สำหรับความสำเร็จตลอดชีวิตในการบริหารรัฐกิจระหว่างประเทศและเชิงเปรียบเทียบ (Riggs Award for Lifetime Achievement in International and Comparative Public Administration) ประจำปี
มีหลายประเด็นที่ขัดขวางการพัฒนาการบริหารรัฐกิจเปรียบเทียบ รวมถึงความแตกต่างที่สำคัญระหว่างประเทศตะวันตกและประเทศกำลังพัฒนา การขาดหลักสูตรในสาขาย่อยนี้ในหลักสูตรการบริหารรัฐกิจ และการขาดความสำเร็จในการพัฒนาแบบจำลองทางทฤษฎีที่สามารถทดสอบทางวิทยาศาสตร์ได้ แม้ว่า CPA โดยรวมจะเป็นสาขาที่ก่อตัวขึ้นอย่างอ่อนแอ แต่สาขาย่อยของการบริหารรัฐกิจนี้เป็นความพยายามในการวิเคราะห์ข้ามวัฒนธรรม เป็น "การแสวงหารูปแบบและความสม่ำเสมอของการกระทำและพฤติกรรมทางการบริหาร"  CPA เป็นส่วนสำคัญในการวิเคราะห์เทคนิคการบริหารรัฐกิจ กระบวนการเปรียบเทียบช่วยให้สามารถทดสอบนโยบายที่นำไปใช้ได้อย่างกว้างขวางมากขึ้นในหลากหลายสถานการณ์
การบริหารรัฐกิจเปรียบเทียบขาดหลักสูตร ซึ่งทำให้ไม่สามารถกลายเป็นสาขาการศึกษาที่สำคัญได้ การขาดความเข้าใจในแนวคิดพื้นฐานที่สร้างรากฐานของสาขานี้ ทำให้สุดท้ายแล้วไม่ได้มีการนำไปใช้ ตัวอย่างเช่น วิลเลียม วอห์ ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยรัฐจอร์เจีย ได้กล่าวไว้ว่า "การศึกษาเปรียบเทียบเป็นเรื่องยาก เนื่องจากจำเป็นต้องให้ข้อมูลที่เพียงพอเกี่ยวกับบริบททางสังคมและการเมืองของโครงสร้างและกระบวนการบริหารระดับชาติ เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจว่าเหตุใดจึงมีความแตกต่างและความคล้ายคลึงกัน"  นอกจากนี้ เขายังยืนยันว่า "แม้ว่าจะมีวรรณกรรมจำนวนมากเกี่ยวกับการบริหารรัฐกิจเปรียบเทียบ แต่วรรณกรรมเหล่านี้กระจัดกระจายและล้าสมัย"
สาขาวิชา > ปริญญาตรี, สาขาวิชาการ และสาขาย่อยทางวิชาการ

มหาวิทยาลัยเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี สาขาการบริหารรัฐกิจ หรือรัฐบาล รัฐศาสตร์ และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ที่มีการมุ่งเน้นหรือเชี่ยวชาญด้านนโยบายสาธารณะและการบริหาร ในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง การบริหารรัฐกิจระดับปริญญาตรีและการศึกษาการจัดการที่ไม่แสวงหาผลกำไรจะถูกรวมเข้าด้วยกัน (พร้อมกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและการศึกษาความมั่นคง) ในหลักสูตรรัฐศาสตร์
สาขาวิชา > ปริญญาโท

หลักสูตรการบริหารรัฐกิจบางหลักสูตรมีความคล้ายคลึงกับหลักสูตร บริหารธุรกิจ (business administration) ในกรณีที่นักศึกษาจากทั้งหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (MPA) และบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (MBA) เรียนหลักสูตรเดียวกันหลายหลักสูตร  ในบางหลักสูตร MPA (หรือ MAPA) จะแตกต่างจาก MBA อย่างชัดเจน ตรงที่ MPA มักให้ความสำคัญกับเกณฑ์ทางจริยธรรมและสังคมวิทยาที่แตกต่างกันอย่างมาก ซึ่งเกี่ยวข้องกับการบริหารโครงการของรัฐบาลเพื่อประโยชน์สาธารณะ ซึ่งไม่ใช่เกณฑ์สำคัญสำหรับผู้จัดการธุรกิจ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มผลกำไรหรือราคาหุ้นสูงสุด
สาขาวิชา > วุฒิปริญญาเอก

มีปริญญาเอกสองประเภทในสาขาการบริหารรัฐกิจ ได้แก่ ปริญญาเอกสาขารัฐประศาสนศาสตร์ (DPA) และ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (Ph.D.) สาขาการบริหารรัฐกิจ DPA เป็นปริญญาเอกด้านการวิจัยประยุกต์ในสาขาการบริหารรัฐกิจ โดยมุ่งเน้นไปที่การปฏิบัติงานด้านการบริหารรัฐกิจมากกว่าด้านทฤษฎี โดยทั่วไปแล้ว ปริญญาเอกจะเป็นที่ต้องการของบุคคลที่ต้องการเป็นอาจารย์สอนด้านการบริหารรัฐกิจหรือนักวิจัย บุคคลที่ศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาการบริหารรัฐกิจมักเลือกหัวข้อวิทยานิพนธ์เชิงทฤษฎีมากกว่าผู้ที่เรียน DPA
สาขาวิชา > นักวิชาการผู้มีชื่อเสียง

นักวิชาการที่มีชื่อเสียงด้านการบริหารรัฐกิจมาจากหลากหลายสาขา ในช่วงเวลาก่อนที่การบริหารรัฐกิจจะมีอยู่เป็นสาขาวิชาย่อยที่เป็นอิสระของรัฐศาสตร์ นักวิชาการที่มีส่วนร่วมในสาขานี้มาจากเศรษฐศาสตร์ สังคมวิทยา การจัดการ รัฐศาสตร์ กฎหมาย โดยเฉพาะกฎหมายปกครอง และสาขาที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ เมื่อไม่นานมานี้นักวิชาการจากสาขาการบริหารรัฐกิจและนโยบายสาธารณะได้มีส่วนร่วมในการศึกษาและทฤษฎีที่สำคัญ
สาขาวิชา > สถาบันที่มีชื่อเสียง

สำหรับสถาบันที่มีชื่อเสียง โปรดดูบทความวิกิพีเดียเกี่ยวกับ วิทยาลัยนโยบายสาธารณะ (public policy school)
องค์กรระหว่างประเทศ

มีองค์กรการบริหารรัฐกิจระหว่างประเทศอยู่จำนวนหนึ่ง สมาคมการบริหารและการจัดการภาครัฐแห่งเครือจักรภพ (CAPAM) ประกอบด้วย 56 ประเทศสมาชิกเครือจักรภพ ตั้งแต่อินเดียและสหราชอาณาจักรไปจนถึงนาอูรู  องค์กรที่เก่าแก่ที่สุดคือ สถาบันวิทยาศาสตร์การบริหารระหว่างประเทศ (International Institute of Administrative Sciences) (IIAS) ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม หน่วยงานอีกแห่งหนึ่งคือ คณะกรรมการระหว่างประเทศของ เครือข่ายโรงเรียนนโยบายสาธารณะ กิจการ และการบริหาร (Network of Schools of Public Policy, Affairs, and Administration) (NASPAA) ซึ่งตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกา ได้พัฒนาความสัมพันธ์หลายอย่างทั่วโลก ซึ่งรวมถึงฟอรัมระดับภูมิภาคย่อยและระดับชาติ เช่น CLAD, INPAE และ NISPAcee, APSA, ASPA
ศูนย์การบริหารเพื่อการพัฒนาลุ่มน้ำลาตินอเมริกา (CLAD) ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงคารากัส ประเทศเวเนซุเอลา เป็นเครือข่ายระดับภูมิภาคของโรงเรียนการบริหารรัฐกิจที่จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลในลาตินอเมริกา
NISPAcee เป็นเครือข่ายของผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการ และผู้ปฏิบัติงานที่ทำงานด้านการบริหารรัฐกิจในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก รวมถึงสหพันธรัฐรัสเซีย คอเคซัส และเอเชียกลาง
องค์การบริหารส่วนจังหวัดภาคตะวันออก (Eastern Regional Organization for Public Administration) (EROPA) เป็นองค์กรที่เป็นสมาชิกของรัฐ เปิดรับองค์กรและบุคคลอื่น ๆ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ฟิลิปปินส์ โดยมีศูนย์กลางและสมาชิกที่จัดตั้งขึ้นทั่วภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก EROPA จัดการประชุมประจำปีและตีพิมพ์วารสาร Asian Review of Public Administration (ARPA) มีศูนย์กลางหลายแห่งในภูมิภาค และให้ความช่วยเหลือในการสร้างเครือข่ายผู้เชี่ยวชาญกับสมาชิก
การบริหารจัดการภาครัฐ

"การจัดการสาธารณะ" เป็นแนวทางในการบริหารราชการและการบริหารที่ไม่แสวงหาผลกำไร ซึ่งคล้ายคลึงหรือดึงเอาเทคนิคและแนวทางการจัดการและธุรกิจของภาคเอกชนมาใช้ แนวทางทางธุรกิจเหล่านี้มักมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุด และให้บริการลูกค้าที่ดีขึ้น มีการเปรียบเทียบกับการศึกษาการบริหารรัฐกิจ ซึ่งให้ความสำคัญกับปัจจัยขับเคลื่อนทางสังคมและวัฒนธรรมของรัฐบาล ซึ่งหลายคนโต้แย้ง (เช่น เกรแฮม ที. อัลลิสัน (Graham T. Allison) และ ชาร์ลส์ กูดเซลล์ (Charles Goodsell)) ว่าทำให้แตกต่างจากภาคเอกชน  มีการเสนอคำจำกัดความเชิงบวกและเชิงลบของการจัดการสาธารณะ แนวทางเชิงบวกเป็นดังนี้: "กระบวนการเชิงปฏิบัติและถูกต้องตามกฎหมายของการบริการสาธารณะสำหรับประชาชน เพื่อประโยชน์ของคนรุ่นปัจจุบันและคนรุ่นหลัง ผ่านการเสริมสร้างความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ความสามารถในการแข่งขันของเศรษฐกิจของประเทศ และการเพิ่มอรรถประโยชน์ทางสังคมในทางปฏิบัติ ผ่านการจัดสรรทรัพยากรสาธารณะอย่างมีประสิทธิภาพ"  แนวทางเชิงลบเป็นดังนี้: "เรื่องแต่ง ที่มีเป้าหมายเพื่อความเป็นไปได้ในการจัดสรรสินค้าสาธารณะชั่วคราวหรือถาวร สำหรับการดำเนินการตามผลประโยชน์เฉพาะของกลุ่มสังคมแคบ ๆ "  การศึกษาและการสอนเกี่ยวกับการจัดการสาธารณะเป็นสิ่งที่ปฏิบัติกันอย่างแพร่หลายใน ประเทศที่พัฒนาแล้ว (developed nation)
การบริหารจัดการภาครัฐ > องค์กร

หน่วยงานหลายแห่งศึกษาการจัดการสาธารณะโดยเฉพาะ ในหลายประเทศ รวมถึง:
ในสหรัฐอเมริกา สมาคมการบริหารสาธารณะแห่งอเมริกา มหาวิทยาลัยอินเดียนา บลูมิงตัน
ในแคนาดา สถาบันบริหารสาธารณะแห่งแคนาดา ''Observatoire de l'Administration publique'' และโครงการต่าง ๆ ของ สหพันธ์เทศบาลแห่งแคนาดา และ ที่อยู่อาศัย โครงสร้างพื้นฐาน และชุมชนแห่งแคนาดา
ในสหราชอาณาจักร Institute of Local Government Studies, INLOGOV, Newcastle Business School, Warwick Business School, London School of Economics, University College London, UK local democracy project และ London Health Observatory
ในประเทศเนเธอร์แลนด์ มหาวิทยาลัย Erasmus Rotterdam
ในออสเตรเลีย สถาบันการบริหารสาธารณะแห่งออสเตรเลีย
ในประเทศฝรั่งเศส มี École nationale d'administration, Sciences Po School of Public Affairs, INET, สถาบันแห่งชาติด้านการศึกษาดินแดน และ IMPGT [fr], สถาบันการจัดการสาธารณะและการปกครองดินแดนใน Aix-en-Provence, มหาวิทยาลัย Aix-Marseille
ในประเทศเบลเยียม สถาบันธรรมาภิบาลสาธารณะ KU Leuven
ในประเทศเยอรมนี มี มหาวิทยาลัยการบริหารศาสตร์แห่งเยอรมนี สเปเยอร์, โรงเรียนการปกครอง เฮอร์ตี้, ปริญญาตรีและปริญญาโท สาขาวิชาการเมือง การบริหาร และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (PAIR) ที่ มหาวิทยาลัย Zeppelin ฟรีดริชส์ฮาเฟน และปริญญาตรีและปริญญาโทสาขาวิชานโยบายสาธารณะและการจัดการ และปริญญาโทสาขาวิชาการจัดการสาธารณะระดับบริหารจาก มหาวิทยาลัยพอทส์ดัม
ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยเจนีวา และ วิทยาลัยบริหารรัฐกิจบัณฑิตแห่งสวิส (IDHEAP)
ในอิตาลี SDA Bocconi School of Management ซึ่งเป็นคณะบริหารธุรกิจระดับบัณฑิตศึกษาของ Bocconi University ในเมืองมิลาน
ในไซปรัส สถาบันการจัดการระหว่างประเทศแห่งไซปรัส หรือ CIIM
ในประเทศไอร์แลนด์ สถาบันการบริหารรัฐกิจ ดับลิน
ในแอฟริกาใต้ Regenesys Business School ผ่านทาง Regenesys School of Public Management และ MANCOSA
การจัดการสาธารณะเปรียบเทียบ ผ่าน การตรวจสอบประสิทธิภาพการทำงานของรัฐบาล (government performance auditing) จะตรวจสอบประสิทธิภาพและประสิทธิผลของรัฐบาลตั้งแต่สองแห่งขึ้นไป
ดูเพิ่ม

ฝ่ายบริหาร (รัฐบาล)
ดุลยพินิจทางการบริหาร
งบประมาณ
อำมาตยาธิปไตย
ประชาสังคม
งานบริการชุมชน
มัคส์ เวเบอร์
เทศบาล
การเมือง
การศึกษานโยบาย
การปฏิรูประบบราชการ
นโยบายสาธารณะ
องค์การกับการจัดบริการสาธารณะ
การบริหารทรัพยากรมนุษย์
การคลังและงบประมาณ
ธรรมาภิบาล
การปกครองท้องถิ่น
การบริหารรัฐกิจใหม่
ดูเพิ่ม > สังคม

สถาบันวิทยาศาสตร์การบริหารระหว่างประเทศ
สมาคมการบริหารรัฐกิจแห่งอเมริกา
สมาคมบริหารสาธารณะแห่งโลตัส
สมาคมการบริหารรัฐกิจแห่งโลหะ
สถาบันการบริหารรัฐกิจแห่งอินเดีย
มหาวิทยาลัยผสมผสานด้านสังคมศาสตร์
สถาบันการบริหารรัฐกิจแห่งเกาหลี
ราชบัณฑิตยสถานแห่งการบริหารรัฐกิจ
ดูเพิ่ม > แหล่งวิชาการด้านการจัดการภาครัฐ

นโยบายสาธารณะและการควบคุม, ISSN 1749-4192, (อิเล็กทรอนิกส์) ISSN 0952-0767 (พิมพ์), สิ่งพิมพ์ SAGE และ Joint University Council of the Applied Social วิทยาศาสตร์
วารสารการจัดการภาคสาธารณะระหว่างประเทศ, ISSN 0951-3558, สำนักพิมพ์ Emerald Group
Public Management Review, ISSN 1471-9045 (อิเล็กทรอนิกส์) ISSN 1471-9037 (เอกสาร) Routledge
นโยบายและการจัดการงานสาธารณะ ISSN 1552-7549 (อิเล็กทรอนิกส์) ISSN 1087-724X (เอกสาร) สิ่งพิมพ์ SAGE
การควบคุมรัฐกิจและการพัฒนา, ISSN 1099-162X, ไวร์ไรเนอร์ (ผู้จัดพิมพ์)
อ่านเพิ่ม

Dubois, HFW และ Fattore, G. (2009), 'คำจำกัดความและรูปแบบในการวิจัยบริหารรัฐกิจ: กรณีของการกระจายอำนาจ', วารสารการบริหารรัฐกิจระหว่างประเทศ, 32(8): 704–27
Jeong Chun Hai @Ibrahim และ Nor Fadzlina Nawi (2007) ''หลักการบริหารรัฐกิจ: บทนำ'' กัวลาลัมเปอร์: Karisma Publications ISBN 978-983-195-253-5
สมิธ, เควิน บี. และลิคาริ, ไมเคิล เจ. (2006) ''การบริหารรัฐกิจ – อำนาจและการเมืองในสาขาที่สี่ของรัฐบาล'', LA: Roxbury Pub. Co. ISBN 1-933220-04-X
White, Jay D. และ Guy B. Adams. “การวิจัยในการบริหารรัฐกิจ: การสะท้อนถึงทฤษฎีและการปฏิบัติ” 1994.
Donald Menzel และ Harvey White (บรรณาธิการ) 2011. ''The State of Public Administration: Issues, Challenges and Opportunity''. นิวยอร์ก: ME Sharpe
อ่านเพิ่ม > การบริหารจัดการภาครัฐ

Janicke, M. (1990). "ความล้มเหลวของรัฐ". เคมบริดจ์: Polity Press
Kanter, RM (1985). "The Change Masters: Corporate Entrepreneurs at Work" เฮเมลเฮมป์สเตด: Unwin Paperbacks
Lane, RE (1991). ''The Market Experience''. นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
ลินน์ แอลอี จูเนียร์ (1996). "การจัดการสาธารณะในฐานะศิลปะ วิทยาศาสตร์ และอาชีพ" แชแธมเฮาส์, CQ Press
ลินน์ แอลอี จูเนียร์ (2549). "การจัดการสาธารณะ: เก่าและใหม่" รูทเลดจ์
Raczkowski, K. (2016). “การจัดการสาธารณะ: ทฤษฎีและการปฏิบัติ” Springer
ผู้ดูแลระบบมักจะทำงานกับทั้งเอกสารกระดาษและไฟล์คอมพิวเตอร์: "มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญจากบันทึกกระดาษเป็นบันทึกอิเล็กทรอนิกส์ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา แม้ว่าสถาบันของรัฐจะยังคงพิมพ์และรักษาเอกสารกระดาษเป็น 'บันทึกอย่างเป็นทางการ' แต่ปัจจุบันบันทึกส่วนใหญ่ถูกสร้างและจัดเก็บในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์" ในภาพคือ Stephen C. Dunn รองผู้ควบคุมบัญชีของกองทัพเรือสหรัฐ
โดโรว์ วอล์ลสัน
ลูทัวร์รินลิค (1892–1993) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการบริหารรัฐกิจ
สงครามเวียตนาม ที่มีราคาแพงทำให้พลเมืองสหรัฐฯ แปลกแยกจากรัฐบาลของตน ภาพคือ ไฟอาร์คแลน ปฏิบัติการทิ้งระเบิดของสหรัฐฯ
อนุมัตี

| อนุมัตี |
| --- | --- |
เทพีแห่งดวงจันทร์
ส่วนหนึ่งของ พระจันทรเทวี
ชื่อในอักษรเทวนาครี: अनुमति
ส่วนเกี่ยวข้อง: เทพนารี, พระจันทรเทวี, หนึ่งในพระชายาเทพคณะอาทิตย์
ที่ประทับ: ดวงจันทร์
ดาวพระเคราะห์: ดวงจันทร์
วัน: วันจันทร์
พาหนะ: แอนทิโลปอินเดีย
เพศ: สตรี
คู่ครอง: พระธาฤต
เทพที่เทียบเท่าในความเชื่ออื่น
เทียบเท่าในกรีก: เซลีนี
เทียบเท่าในโรมัน: ลูนา
เทียบเท่าในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน: ไท้อิมแชกุน ฉางเอ๋อ
อนุมติ (อักษรเทวนาครี: अनुमति) เป็นพระจันทรเทวี(เทพธิดาดวงจันทร์) และเทพีแห่งจิตวิญญาณในศาสนาฮินดู นางมีลักษณะโดดเด่นคือ มีเทพพาหนะเป็น กฤษมริคัม(Krisha Mrigam) หรือ กฤษจิกะห์(Krishna Jinka) อันหมายถึงแอนทิโลปอินเดีย
นามอนุมติ ในภาษาบาลีสันสฤตและภาษาฮินดีหมายถึง "ความรู้ตาม" หรือ "ความยินยอม "
พระสามีของนาง คือ พระธาฤตอันเป็นบุตรลำดับที่เจ็ดของพระอทิติร่วมกับเทพีอีกสามองค์คือ นางกุทุ (Kuhū) นางสินีวาลี(Sinīvālī) และพระจันทรเทวีในศาสนาพราหมณ์ ฮินดูอีกองค์หนึ่ง อันมีนามว่า รากา (Rākā)
แคน2แผ่นดิน

| แคน2แผ่นดิน |
| --- | --- |
แนว: แอ็คชั่น-ดราม่า
บทประพันธ์: ดรรชนี / ภูเขา
บทละครโทรทัศน์: ภูเขา
กำกับโดย: ฉลอง ภักดีวิจิตร   สำรวย รักชาติ 
แสดงนำ: ชาคริต บุญสิงห์ วิชญพงศ์ เอี่ยมสะอาด พรชดา วราพชระ รัญดภา มันตะลัมพะ นนทพันธ์ ใจกันทา พลพจน์ พูลนิล สุรศักดิ์ โชติทินวัฒน์ ทัตพงศ์ พงศทัต จตุรงค์ โกลิมาศ ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: แคน2แผ่นดิน ขับร้องโดย : ท่านตู๋ ไดนาไมต์
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: คือเธอทุกอย่าง ขับร้องโดย : เกิบ ณัฐพงศ์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 17 ตอน
การผลิต
ผู้จัดละคร: คณะกรรมการพิจารณาการผลิตละครโทรทัศน์
ควบคุมงานสร้าง: ฉลอง ภักดีวิจิตร พิมพ์สุภัค ภักดีวิจิตร
สถานที่ถ่ายทำ: ไทย
ความยาวตอน: 115 นาที
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท โกลด์ ซี.พี.จี.เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 7 HD
ออกอากาศ: 22 มิถุนายน 2566 - 24 สิงหาคม 2566
แคน2แผ่นดิน เป็นละครโทรทัศน์แนวแอกชัน-ดราม่า ออกอากาศทางช่อง 7 HD ผลิตโดย บริษัท โกลด์ ซี.พี.จี.เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด สร้างโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร บทประพันธ์โดย ดรรชนี / ภูเขา บทโทรทัศน์โดย ภูเขา กำกับการแสดงโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร และ สำรวย รักชาติ ละครเริ่มตอนแรกวันพฤหัสที่ 22 มิถุนายน 2566
แคน2แผ่นดิน เปิดตัวพร้อมสถิติละครเรตติ้งเปิดตัวสูงสุดครึ่งปีแรกของพ.ศ. 2566 เพราะสามารถทำเรตติ้งตอนแรกได้สูงถึง 8.1 และจากผลการสรุปละครที่มีเรตติ้งเฉลี่ยสูงสุดแห่งปี 2566 ของช่อง7HD แคน2แผ่นดิน สามารถคว้าอันดับ 1 ไปครอง (ร่วมกับละครเรื่อง เพลิงไพร) ด้วยเรตติ้งเฉลี่ย 4.3