stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นางอั้วสิม
ประวัติ

เมื่อนั้นพญางำเมือง ตีเมืองวรนครสำเร็จ จึงโปรดให้ นางอั้วสิม (ชายา) กับบุตรชาย ชื่อ เจ้าอามป้อม ให้ดูแลเมืองวรนคร (ปัว) ครั้นถึงปีใหม่ นางพญาปัว (อั้วสิม) กับเจ้าอามป้อม (บุตรชาย) แต่งบรรณาการไปถวายพญางำเมือง นางพญาปัว (อั้วสิม) ไปถึงเมืองพะเยา แล้วก็ได้ถวายเครื่องบรรณาการต่าง ๆ 
ต่อมานางพญาปัว และเจ้าอามป้อม ก่อนจะลาพญางำเมือง กลับเมืองปัว (วรนคร) ก็ทำแกงเนื้อควายนำไปถวายพระยางำเมือง ในการนี้ด้วย พญางำเมืองได้กินแกงเนื้อควายแล้ว ก็พูดหยอกล้อเล่นนางพญาปัวว่า "แกงควายยังหวานแด่เท่าว่าน้ำหนักหนาว่าอัน" นางพญาปัวได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจ 
นางพญาปัว กับเจ้าอามป้อมผู้เป็นลูก ก็ได้ไปกราบลาพญางำเมือง แล้วก็เดินทางกลับเมืองปัว 
นางพญาปัว ครั้นมาถึง เมืองปัวแล้ว นางพญาปัวจึงทำหนังสือไปหาเจ้าเมืองปราด (เจ้าขุนใสยศ) แล้วเจ้าขุนใสยศ ก็รีบเอาช้างม้ารี้พลโยธาทั้งหลาย เจ้าเมืองปราดครั้นมาถึงเมืองปัวแล้ว นางพญาปัว ก็รีบไปต้อนไปรับเอาเจ้าเมืองปราดเมื่อนั้นนางพญาปัว และเจ้าเมืองปราด (ขุนใสยศ) ทั้ง 2 คน ก็สนิทสนม จนสุดท้ายก็ได้เป็นสามีภรรยากัน
สนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (ค.ศ. 1919)

| สนธิสัญญาสันติภาพระหว่างมหาพันธมิตร และออสเตรีย |
| --- | --- |
นายกรัฐมนตรีอออสเตรีย เร็นเนอร์ ลงนามในสนธิสัญญา
วันลงนาม: 10 กันยายน ค.ศ. 1919
ที่ลงนาม: แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ฝรั่งเศส
วันมีผล: 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1920
เงื่อนไข: สัตยาบันโดยออสเตรียและสี่มหาสัมพันธมิตร
ผู้ลงนาม:  ออสเตรีย  จักรวรรดิบริติช   ฝรั่งเศส   อิตาลี   ญี่ปุ่น   สหรัฐ   ยูโกสลาเวีย   พันธมิตรอื่นๆ   เบลเยียม    จีน    คิวบา    เชโกสโลวาเกีย    กรีซ    นิการากัว    ปานามา    โปแลนด์    โปรตุเกส    โรมาเนีย    สยาม  
ผู้เก็บรักษา: รัฐบาลฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส, อังกฤษ, อิตาลี
ข้อความทั้งหมด
 Treaty of Saint-Germain-en-Laye ที่ วิกิซอร์ซ
สนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1919 โดยพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งผู้เป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะในสงคราม กับสาธารณรัฐออสเตรียอีกฝ่ายหนึ่ง สนธิสัญญานี้ก็เช่นเดียวกับสนธิสัญญาแวร์ซายกับจักรวรรดิเยอรมันที่เป็นสนธิสัญญาที่มีเนื้อหาที่ร่างโดยสันนิบาตชาติ และผลก็มิได้รับการรับรองจากสหรัฐอเมริกา
สนธิสัญญาประกาศการยุบเลิกจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี สาธารณรัฐใหม่ของออสเตรียประกอบด้วยบริเวณแอลป์ที่พูดภาษาเยอรมันของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย, ยอมรับอิสรภาพของฮังการี, เชโกสโลวาเกีย, โปแลนด์  และรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ สนธิสัญญารวมการจ่ายค่าปฏิกรรมหรือค่าเสียหายที่เกิดขึ้นจากสงครามเป็นจำนวนมหาศาลโดยตรงต่อฝ่ายพันธมิตร
ดินแดนในครอบครองของออสเตรียถูกลดลงไปเป็นเชโกสโลวาเกีย โปแลนด์ และยูโกสลาเวีย และดินแดนส่วนอื่นให้แก่อิตาลี และโรมาเนีย แต่เบอร์เกนแลนด์ที่เดิมเป็นของฮังการีกลับมาเป็นของออสเตรีย
ข้อสำคัญของสนธิสัญญาระบุยับยั้งออสเตรียจากการเปลี่ยนสถานะภาพของความเป็นอิสรภาพ ที่หมายถึงสาธารณรัฐใหม่เยอรมันออสเตรียที่เป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี ออสเตรียไม่สามารถเข้าทำการรวมตัวไม่ว่าจะเป็นทางเศรษฐกิจหรือทางการเมืองร่วมกับเยอรมนีโดยมิได้รับความเห็นชอบกับสันนิบาตชาติ
ออสเตรีย-ฮังการี ค.ศ. 1914
กองทัพออสเตรียถูกจำกัดจำนวนลงเหลือเพียงกองทหารอาสาสมัคร 30,000 คน นอกจากนั้นก็ยังมีข้อปลีกย่อยที่เกี่ยวกับการเดินเรือบนลำแม่น้ำดานูบ, การเปลี่ยนมือของระบบการรถไฟ และการแบ่งแยกจักรวรรดิออกเป็นรัฐอิสระย่อย ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1920  สนธิสัญญาทรียานง (Treaty of Trianon) ระหว่างฝ่ายพันธมิตรกับฮังการีก็เป็นการยุติการครอบครองโดยราชบัลลังก์ร่วมระหว่างออสเตรียและฮังการีอย่างเป็นทางการ
การลดขนาดของดินแดน ประชากร และทรัพยากรของออสเตรียลงไปเป็นจำนวนมากเมื่อเทียบกับขนาดของจักรวรรดิเดิมมีผลกระทบกระเทือนทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรงต่อประเทศออสเตรียที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นใหม่ โดยเฉพาะในเวียนนาเมืองหลวงเดิมของจักรวรรดิที่ไม่มีจักรวรรดิหนุนหลัง
สนธิสัญญามีการลงนามอย่างเป็นทางการที่แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ในประเทศฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม

สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
แหล่งข้อมูลอื่น

Text of the Treaty, from the website of the Australasian Legal Information Institute, hosted by UNSW and UTS
| ด ค กสนธิสัญญา (ดูเพิ่ม: รายชื่อสนธิสัญญาตั้งแต่ราว 1280 ก่อนคริสต์ศักราช ถึงปัจจุบัน) |
| --- | --- |
เนื้อหาสาระ (หมวดหมู่): สนธิสัญญาด้านอาวุธ  ·  สนธิสัญญาด้านพันธมิตรทางการทหาร  ·  สนธิสัญญาด้านสิ่งแวดล้อม  ·  สนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชน  ·  สนธิสัญญาด้านทรัพย์สินทางปัญญา  ·  สนธิสัญญาด้านการค้า
ทวีปเกี่ยวข้อง: ทวีปอเมริกาใต้  ·  ทวีปอเมริกาเหนือ  ·  ทวีปเอเชีย  ·  ทวีปยุโรป  ·  ทวีปออสเตรเลีย  ·  ทวีปแอฟริกา
ประเทศเกี่ยวข้อง: อเมริกันอินเดียน  ·  อาร์เมเนีย  ·  ออสเตรเลีย  ·  ออสเตรีย  ·  แคนาดา  ·  จีน  ·  เช็กเกีย  ·  เดนมาร์ก  ·  อังกฤษ  ·  ฝรั่งเศส  ·  เยอรมนี  ·  จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  ·  ฮังการี  ·  อินเดีย  ·  อินโดนีเซีย  ·  อิตาลี  ·  ญี่ปุ่น  ·  เกาหลี  ·  ลิทัวเนีย  ·  เนเธอร์แลนด์  ·  จักรวรรดิออตโตมัน  ·  ปากีสถาน  ·  โปแลนด์  ·  โปรตุเกส  ·  รัสเซีย  ·  สเปน  ·  สหภาพโซเวียต  ·  สวีเดน  ·  สวิตเซอร์แลนด์  ·  ไทย  ·  ตุรกี  ·  สหราชอาณาจักร  ·  ยูเครน  ·  สหรัฐ  ·  ยูโกสลาเวีย
คริสต์ศตวรรษ: คริสต์ศตวรรษที่ 10  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 11  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 12  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 13  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 14  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 15  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 16  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 17  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 18  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 19  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 20  ·  คริสต์ศตวรรษที่ 21
บทความเกี่ยวข้อง: กฎหมายระหว่างประเทศ  ·  สงคราม  ·  การควบคุมอาวุธ  ·  ความตกลงว่าด้วยสิ่งแวดล้อม  ·  สิทธิมนุษยชน  ·  ทรัพย์สินทางปัญญา  ·  ความตกลงทางการค้า
สนธิสัญญา · ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ · กฎหมายระหว่างประเทศ · สงคราม  · ประวัติศาสตร์
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก กลุ่มจี

กลุ่มจีของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งในสิบกลุ่มที่ใช้ตัดสินหาทีมเข้ารอบสำหรับทัวร์นาเมนต์ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบสุดท้าย.  กลุ่ม จี ประกอบไปด้วยหกทีม: ออสเตรีย, อิสราเอล, ลัตเวีย, มาซิโดเนียเหนือ, โปแลนด์ และ สโลวีเนีย, โดยที่พวกเขาจะลงเล่นในการพบกันหมดในรูปแบบเหย้าและเยือน.
สองทีมที่ดีที่สุดจะได้เข้ารอบสุดท้ายโดยอัตโนมัติ ไม่เหมือนกับครั้งก่อนหน้านี้, การมีส่วนร่วมของ รอบเพลย์ออฟ จะไม่ถูกนำมาตัดสินขึ้นอยู่กับผลการแข่งขันจากรอบคัดเลือกรอบแบ่งกลุ่ม, แต่แทนที่ขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของพวกเขาใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19.
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  โปแลนด์ | 10 | 8 | 1 | 1 | 18 | 5 | +13 | 25 | ผ่านเข้ารอบ รอบสุดท้าย |  | — | 0–0 | 2–0 | 3–2 | 4–0 | 2–0 |
| 2 |  ออสเตรีย | 10 | 6 | 1 | 3 | 19 | 9 | +10 | 19 | ผ่านเข้ารอบ รอบสุดท้าย |  | 0–1 | — | 2–1 | 1–0 | 3–1 | 6–0 |
| 3 |  มาซิโดเนียเหนือ | 10 | 4 | 2 | 4 | 12 | 13 | −1 | 14 |  |  | 0–1 | 1–4 | — | 2–1 | 1–0 | 3–1 |
| 4 |  สโลวีเนีย | 10 | 4 | 2 | 4 | 16 | 11 | +5 | 14 |  |  | 2–0 | 0–1 | 1–1 | — | 3–2 | 1–0 |
| 5 |  อิสราเอล | 10 | 3 | 2 | 5 | 16 | 18 | −2 | 11 |  |  | 1–2 | 4–2 | 1–1 | 1–1 | — | 3–1 |
| 6 |  ลัตเวีย | 10 | 1 | 0 | 9 | 3 | 28 | −25 | 3 |  |  | 0–3 | 1–0 | 0–2 | 0–5 | 0–3 | — |
แหล่งที่มา: ยูฟ่า
กฎการจัดอันดับ: Tiebreakers
หมายเหตุ:
1 2  คะแนนเฮดทูเฮด: นอร์ทมาซิโดเนีย 4, สโลวีเนีย 1
ผู้ทำประตู

การแข่งขันทั้งหมดมี 84 ประตูที่ทำได้ใน 30 นัด สำหรับค่าเฉลี่ย 2.8 ประตูต่อนัด.
อีรัน ซาฮาวี
มาร์คอ อาร์เนาทอวิช
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี
โมอาเนส ดาบัวร์
อีลิฟ เอลมัส
กชึชตอฟ ปีออนแต็ก
โจซิป อิลิชิช
วาเลนติโน ลาซาโร
มาร์เซล ซาบิตเซอร์
อีนิส บาร์ดไฮ
โดเมน แชร์นิกอจ
อันดราซ สปอราร์
แบนจามิน แวร์บิช
มิฮา ซาจช์
ดาวิด อาลาบา
กุยโด บูร์กสตัลเลอร์
มิชาเอล เกรกอริตช์
มาร์ติน ฮินเตเรกเกอร์
คอนรัด ไลเนอร์
สเตฟาน ไลเนอร์
สเตฟาน พอสช์
บิบรัส นัตโค
วลาดิมีร์ส คาเมสส์
มาร์ซิส ออสส์
อาริจัน อาเดมี
เอซกยัน อาลิโอสกี
บอบัน นิคอลอฟ
กอรัน ปันเดฟ
วลัตคอ สตอยานอฟสกี
เปร์เซมีสลอฟ ฟรันคอฟสกี
คามิล กลิค
จาเช็ก กอรัลสกี
คามิล กรอซิคกี
ดาเมียน คัดซิออร์
กแชกอร์ต กรือคอเวียก
อาร์คาดิอุสซ์ มิลิค
รอมัน เบซจัค
ทิม มาตาฟซ์
อัลจัซ สตรูนา
มาร์ติน ฮินเตเรกเกอร์ (ในนัดที่พบกับ มาซิโดเนียเหนือ)
ปาแว็ลส์ ชไตน์บอร์ส (ในนัดที่พบกับ ออสเตรีย)
อิกอร์ ทาราซอฟส์ (ในนัดที่พบกับ สโลวีเนีย)
เอกซอน เบตจูไล (ในนัดที่พบกับ ออสเตรีย)
ดาร์คอ เวลคอฟสกี (ในนัดที่พบกับ ลัตเวีย)
ระเบียบวินัย

| ทีม | ผู้เล่น | โดนลงโทษในนัดที่พบกับ | ติดโทษแบนในนัดที่พบกับ |
| --- | --- | --- | --- |
|  อิสราเอล | ดอร์ เปเรตซ์ |  พบกับ สโลวีเนีย (21 มีนาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ ลัตเวีย (7 มิถุนายน ค.ศ. 2019)  พบกับ สโลวีเนีย (9 กันยายน ค.ศ. 2019) | พบกับ ออสเตรีย (10 ตุลาคม ค.ศ. 2019) |
|  ลัตเวีย | อันเดรจส์ ซิกานิคส์ |   พบกับ มาซิโดเนีย (21 มีนาคม ค.ศ. 2019) | พบกับ โปแลนด์ (24 มีนาคม ค.ศ. 2019) |
|  ลัตเวีย | ยานิส อิเคานิเอกส์ |  พบกับ โปแลนด์ (24 มีนาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ มาซิโดเนียเหนือ (9 กันยายน ค.ศ. 2019)  พบกับ อิสราเอล (15 ตุลาคม ค.ศ. 2019) | พบกับ สโลวีเนีย (16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019) |
|  ลัตเวีย | วิตาลิจส์ มัคซิเมนโก |  พบกับ โปแลนด์ (24 มีนาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ มาซิโดเนียเหนือ (9 กันยายน ค.ศ. 2019)  พบกับ โปแลนด์ (10 ตุลาคม ค.ศ. 2019) | พบกับ อิสราเอล (13 ตุลาคม ค.ศ. 2019) |
|  มาซิโดเนียเหนือ | เอกซอน เบตจูไล |  พบกับ สโลวีเนีย (24 มีนาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ ออสเตรีย (10 มิถุนายน ค.ศ. 2019)  พบกับ ลัตเวีย (9 กันยายน ค.ศ. 2019) | พบกับ สโลวีเนีย (10 ตุลาคม ค.ศ. 2019) |
|  มาซิโดเนียเหนือ | วิซาร์ มุสลีอู |   พบกับ โปแลนด์ (7 มิถุนายน ค.ศ. 2019) | พบกับ ออสเตรีย (10 มิถุนายน ค.ศ. 2019) |
|  มาซิโดเนียเหนือ | อิลิจา เนสโตรอฟสกี |  พบกับ สโลวีเนีย (24 มีนาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ โปแลนด์ (7 มิถุนายน ค.ศ. 2019)  พบกับ โปแลนด์ (13 ตุลาคม ค.ศ. 2019) | พบกับ ออสเตรีย (16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019) |
|  มาซิโดเนียเหนือ | บอบัน นิคอลอฟ |  พบกับ สโลวีเนีย (24 มีนาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ อิสราเอล (5 กันยายน ค.ศ. 2019)  พบกับ โปแลนด์ (13 ตุลาคม ค.ศ. 2019) | พบกับ ออสเตรีย (16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019) |
|  สโลวีเนีย | บอยัน ยอคิช |  พบกับ อิสราเอล (21 มีนาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ มาซิโดเนียเหนือ (24 มีนาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ ลัตเวีย (10 มิถุนายน ค.ศ. 2019) | พบกับ โปแลนด์ (6 กันยายน ค.ศ. 2019) |
|  สโลวีเนีย | เดนิส ปอปอวิช |  พบกับ ออสเตรีย (13 ตุลาคม ค.ศ. 2019) | พบกับ ลัตเวีย (16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019) |
|  สโลวีเนีย | อัลจัซ สตรูนา |  พบกับ โปแลนด์ (6 กันยายน ค.ศ. 2019)  พบกับ ออสเตรีย (13 ตุลาคม ค.ศ. 2019)  พบกับ ลัตเวีย (16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019) | พบกับ โปแลนด์ (19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019) |
แหล่งข้อมูลอื่น

UEFA Euro 2020, UEFA.com
European Qualifiers, UEFA.com
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก |
| --- | --- |
 รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  กลุ่มอี  กลุ่มเอฟ  กลุ่มจี  กลุ่มเอช  กลุ่มไอ  กลุ่มเจ  รอบเพลย์ออฟ 
การแข่งขันที่เกี่ยวข้อง: ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19
ทากามูโกะ โนะ คูโรมาโระ

ทากามูโกะ โนะ คูโรมาโระ (ญี่ปุ่น: 高向 玄理; โรมาจิ: Takamuko no Kuromaro; เสียชีวิต ค.ศ. 654) เป็นนักวิชาการและทูตชาวญี่ปุ่นในยุคอาซูกะ
คูโรมาโระเดินทางไปที่จีนร่วมกับโอโนะ โนะ อิโมโกะในฐานะ เค็นซูอิชิ ผู้เป็นตัวแทนจักรพรรดินีซูอิโกะใน ค.ศ. 608 เขายังคงอยู่ที่จีนเป็นเวลา 32 ปี หลังจากกลับประเทศใน ค.ศ. 640 เขาได้รับตำแหน่ง คูนิ โนะ ฮากาเซะ (国博士, "นักวิชาการแห่งชาติ") คูโรมาโระมีส่วนช่วยเขียนการปฏิรูปปีไทกะใน ค.ศ. 645 เขาถูกส่งเป็นทูตถึงจีนอีกครั้ง (เค็นโตชิ) ทากามูโกะเสียชีวิตขณะเดินทางถึงฉางอันใน ค.ศ. 654
ดูเพิ่ม

ตระกูลทากามูโกะ [ja]
ข้อมูล

Nussbaum, Louis Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan Encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 48943301
Sansom, George (1961). A History of Japan: 1334–1615. Stanford, California: Stanford University Press.
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2500

รัฐประหาร 16 กันยายน พ.ศ. 2500 เป็นรัฐประหารโดยมีจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นหัวหน้าเพื่อโค่นรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงครามสมัยที่สอง เป็นการยุติยุคการเมืองสามเส้า (พ.ศ. 2490–2500) และเข้าสู่ยุคพ่อขุนอุปถัมถ์แบบเผด็จการและเผด็จการทหารที่ครองอำนาจจนถึงปี 2516 และการฟื้นฟูพระราชอำนาจที่เสื่อมลงตั้งแต่การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475
สาเหตุเกิดจากขั้วอำนาจของจอมพล ป. และพล.ต.อ. เผ่า พ่ายแพ้ต่ออิทธิพลของขั้วอำนาจกลุ่มเจ้าและอนุรักษนิยมที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยอาจมีชนวนเหตุมาจากความพยายามของ จอมพล ป. ในการนำตัว ปรีดี พนมยงค์ กลับประเทศเพื่อช่วยค้ำจุนอำนาจของตน ความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลกับสถาบันพระมหากษัตริย์และความเสื่อมนิยมอันเนื่องจากการเลือกตั้งสกปรกเมื่อต้นปีทำให้จอมพล สฤษดิ์ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นด้วย
เหตุการณ์ภายหลัง

รัฐประหารครั้งนี้ เป็นรัฐประหารอีกครั้งที่พลิกโฉมหน้าประวัติศาสตร์การเมืองไทย โดยเข้าสู่ยุคพ่อขุนอุปถัมภ์แบบเผด็จการ และมีฟื้นฟูสถานภาพและพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์หลังจากเสื่อมลงตั้งแต่ พ.ศ. 2475 หลังจากนั้น อำนาจทั้งหมดก็ตกอยู่ที่ จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ที่ต่อมาก็ได้รัฐประหารอีกครั้งในวันที่ 20 ตุลาคม ในปีต่อมา เมื่อไม่สามารถควบคุมความวุ่นวายในสภาฯ ได้  และเป็นที่มาของการใช้อำนาจอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 17 ที่มอบอำนาจให้นายกรัฐมนตรีสามารถส่งการให้ดำเนินการอย่างเด็ดขาดต่อผู้ที่กระทำการเป็นปรปักษ์ต่อความมั่นคงของรัฐได้ทันที
อย่างไรก็ตาม เอกสาร CIA - RDP79R00890A000900010020-5 ซึ่งได้บันทึกสถานการณ์การปฏิวัติของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัตน์ เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 เอาไว้ เอกสารดังกล่าวได้ให้รายละเอียดตามสถานการณ์จากการสัมภาษณ์บางบุคคล แต่ก็ได้แสดงความกังวลต่อบทบาทของในหลวงรัชกาลที่ 9 ไว้ในข้อ V. ข้อย่อย C. อย่างน่าสนใจ ว่า “King and royalists will have to be careful, however, not to provoke the power-and-money-hungry men in whose hands rests the real power in Thailand–the royalists need Sarit much more than Sarit needs them.” ซึ่งแปลได้ว่า… “ทั้งพระมหากษัตริย์และรอยัลลิสต์ จำต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง ที่จะไม่ทำให้พวกคนจำพวกกระหายเงินและอำนาจ บังเกิดความไม่พอใจขึ้นได้ ซึ่งคนพวกนี้แหละ คือผู้ที่ถือครองอำนาจที่แท้จริงในเมืองไทย ทั้งนี้ พวกรอยัลลิสต์ต้องหวังพึ่งจอมพลสฤษดิ์ มากกว่าที่จอมพลสฤษดิ์ ต้องการพวกเขาเสียอีก” ดังนั้น ในสายตาของอเมริกา ผู้มีอำนาจที่แท้จริงของไทยในเวลานั้นจึงไม่ใช่ในหลวงรัชกาลที่ 9 หรือกลุ่มเจ้านายแต่อย่างใด
ในส่วนของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม หลังจากหลบหนีไปทางกัมพูชาแล้ว ก็ลี้ภัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 3 เดือน จากนั้นจึงเดินทางไปบวชที่วัดไทยพุทธคยา ประเทศอินเดีย อุปสมบท ณ วันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2503 และขอลี้ภัยการเมืองเข้าประเทศญี่ปุ่น ซึ่ง ณ ที่นั่น จอมพล ป. และครอบครัวได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากรัฐบาลญี่ปุ่น เนื่องจากญี่ปุ่นถือว่าจอมพล ป. มีบุญคุณต่อประเทศญี่ปุ่น เพราะเป็นผู้อนุมัติให้ทหารญี่ปุ่นสามารถยกพลเข้าสู่ประเทศไทยได้โดยง่าย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ทหารญี่ปุ่นจำนวนมากมิต้องล้มตาย และจอมพล ป. ก็ได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างเงียบ ๆ ที่บ้านพักย่านชานกรุงโตเกียว จนถึงแก่กรรม ในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ด้วยอายุ 67 ปี ต่อมา ครอบครัวได้ทำการฌาปนกิจที่นั่น และนำอัฐิกลับสู่ประเทศไทยในวันที่ 27 มิถุนายน ปีเดียวกัน ท่ามกลางพิธีรับจากกองทหารเกียรติยศจากทั้งกองทัพบกและกองทัพอากาศ
ดูเพิ่ม

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
บรรณานุกรม

เลียววาริณ, วินทร์ (1997). ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน. ดอกหญ้า. ISBN 974-85854-7-6.
คลองหลวง, ส. (2000). 2484 ญี่ปุ่นบุกไทย. เคล็ดไทย.
ภาพเหตุการณ์ขณะที่ จอมพลสฤษดิ์ นำคณะนักศึกษาเข้าพบจอมพล ป. ที่ทำเนียบรัฐบาล
รูปปั้นนูนต่ำชีวประวัติของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัตช์ ณ อนุสาวรีย์จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัตช์ ที่จังหวัดขอนแก่น แสดงภาพเหตุการณ์รัฐประหารใน พ.ศ. 2500
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 กลุ่มซี

กลุ่มซี ของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 จะแข่งขันตั้งแต่วันที่ 13 ถึง 21 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ที่โยฮัน ไกรฟฟ์ อาเรนา อัมสเตอร์ดัม และอาเรนานัตซียอนาเลอ บูคาเรสต์ กลุ่มนี้ประกอบไปด้วยเนเธอร์แลนด์ ชาติเจ้าภาพ, ยูเครน, ออสเตรีย และมาซิโดเนียเหนือ
ทีม

| อันดับในการจับสลาก | ทีม | โถ | วิธีการเข้ารอบ | วันที่เข้ารอบ | การลงเล่นในรอบสุดท้าย | การลงเล่นครั้งล่าสุด | ผลงานที่ดีที่สุดครั้งที่ผ่านมา | อันดับในรอบคัดเลือก พฤศจิกายน 2019 | อันดับโลกฟีฟ่า พฤษภาคม 2021 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซี1 |  เนเธอร์แลนด์ (เจ้าภาพ) | 2 | รองชนะเลิศ กลุ่มซี | 16 พฤศจิกายน 2019 | ครั้งที่ 10 | 2012 | ชนะเลิศ (1988) | 11 | 16 |
| ซี2 |  ยูเครน | 1 | ชนะเลิศ กลุ่มบี | 14 ตุลาคม 2019 | ครั้งที่ 3 | 2016 | รอบแบ่งกลุ่ม (2012, 2016) | 6 | 24 |
| ซี3 |  ออสเตรีย | 3 | รองชนะเลิศ กลุ่มจี | 16 พฤศจิกายน 2019 | ครั้งที่ 3 | 2016 | รอบแบ่งกลุ่ม (2008, 2016) | 16 | 23 |
| ซี4 |  มาซิโดเนียเหนือ | 4 | ชนะเลิศ เพลย์ออฟสายดี | 12 พฤศจิกายน 2020 | ครั้งที่ 1 | — | ครั้งแรก | 30 | 62 |
หมายเหตุ
↑  การจัดอันดับโดยรวมเมื่อเดือนพฤศจิกายน จะใช้สำหรับการจัดทีมวางในการจับสลากรอบสุดท้าย
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีมด ค ก | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เนเธอร์แลนด์ (H) | 3 | 3 | 0 | 0 | 8 | 2 | +6 | 9 | ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก |
| 2 |  ออสเตรีย | 3 | 2 | 0 | 1 | 4 | 3 | +1 | 6 | ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก |
| 3 |  ยูเครน | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 5 | −1 | 3 | ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก |
| 4 |  มาซิโดเนียเหนือ | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 8 | −6 | 0 |  |
แหล่งที่มา: ยูฟ่า
กฎการจัดอันดับ: Group stage tiebreakers
 เจ้าภาพ.
ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย
ทีมชนะเลิศกลุ่มซี, เนเธอร์แลนด์ ผ่านเข้าไปเล่นกับทีมอันดับสามของกลุ่มดี, กลุ่มอี หรือกลุ่มเอฟ
ทีมรองชนะเลิศกลุ่มซี, ออสเตรีย ผ่านเข้าไปเล่นกับทีมชนะเลิศของกลุ่มเอ, อิตาลี
ทีมอันดับสามของกลุ่มซี, ยูเครน อาจผ่านเข้าไปเล่นกับทีมชนะเลิศของกลุ่มอี หรือกลุ่มเอฟ
การแข่งขัน

ตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง (UTC+2) สำหรับนัดที่แข่งในบูคาเรสต์ ใช้ตามเวลาท้องถิ่น (เวลาออมแสงยุโรปตะวันออก, UTC+3)
การแข่งขัน > ออสเตรีย พบ มาซิโดเนียเหนือ

| ออสเตรีย  | 3–1 |  มาซิโดเนียเหนือ |
| --- | --- | --- |
| ไลเนอร์  18' เกรโกริทช์  78' อาร์เนาทอวิช  89' | รายงาน | ปันแดฟ  28' |
ผู้ชม: 9,082 คน
ผู้ตัดสิน: อันเดรียอัส เอียกแบร์ย (สวีเดน)
| --- | --- |
             ออสเตรีย :              มาซิโดเนียเหนือ
การแข่งขัน > เนเธอร์แลนด์ พบ ยูเครน

21:00
| เนเธอร์แลนด์  | 3–2 |  ยูเครน |
| --- | --- | --- |
| ไวนัลดึม  52' เวคอสต์  59' ดึมฟรีส  85' | รายงาน | ยาร์มอแลนกอ  75' ยาแรมชุก  79' |
ผู้ชม: 15,837 คน
ผู้ตัดสิน: เฟลิคส์ บรึช (เยอรมนี)
| --- | --- |
             เนเธอร์แลนด์ :              ยูเครน
การแข่งขัน > ยูเครน พบ มาซิโดเนียเหนือ

| ยูเครน  | 2–1 |  มาซิโดเนียเหนือ |
| --- | --- | --- |
| ยาร์มอแลนกอ  29' ยาแรมชุก  34' | รายงาน | อาลีออสกี  57' |
ผู้ชม: 10,001 คน
ผู้ตัดสิน: เฟร์นันโด ราปาลินิ (อาร์เจนตินา)
| --- | --- |
             ยูเครน :              มาซิโดเนียเหนือ
การแข่งขัน > เนเธอร์แลนด์ พบ ออสเตรีย

21:00
| เนเธอร์แลนด์  | 2–0 |  ออสเตรีย |
| --- | --- | --- |
| เดอไป  11' (ลูกโทษ) ดึมฟรีส  67' | รายงาน |  |
ผู้ชม: 15,243 คน
ผู้ตัดสิน: โอเรล กรินเฟลด์ (อิสราเอล)
| --- | --- |
             เนเธอร์แลนด์ :              ออสเตรีย
การแข่งขัน > มาซิโดเนียเหนือ พบ เนเธอร์แลนด์

18:00
| มาซิโดเนียเหนือ  | 0–3 |  เนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | เดอไป  24' ไวนัลดึม  50', 58' |
ผู้ชม: 15,227 คน
ผู้ตัดสิน: อิสต์วัน กอวัช (โรมาเนีย)
| --- | --- |
             มาซิโดเนียเหนือ :              เนเธอร์แลนด์
การแข่งขัน > ยูเครน พบ ออสเตรีย

| ยูเครน  | 0–1 |  ออสเตรีย |
| --- | --- | --- |
|  | รายงาน | เบาม์การ์ทเนอร์  21' |
ผู้ชม: 10,472 คน
ผู้ตัดสิน: จือเนย์ท ชาคือร์ (ตุรกี)
| --- | --- |
             ยูเครน :              ออสเตรีย
ระเบียบวินัย

คะแนนแฟร์เพลย์จะได้รับการนำมาพิจารณาก็ต่อเมื่อสถิติเฮดทูเฮดและสถิติโดยรวมของแต่ละทีมเท่ากัน โดยคำนวณจากจำนวนใบเหลืองและใบแดงที่ได้รับในการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มดังนี้
ใบเหลืองแรก = ลบ 1 คะแนน
ใบแดงทางอ้อม (ใบเหลืองใบที่สอง) = ลบ 3 คะแนน
ใบแดงโดยตรง = ลบ 3 คะแนน
ใบเหลืองและใบแดงโดยตรง = ลบ 4 คะแนน
การหักคะแนนอย่างใดอย่างหนึ่งจากสี่อย่างข้างต้นจะถูกนำไปใช้กับผู้เล่นคนหนึ่ง ๆ ในการแข่งขันนัดเดียว
| ทีม | นัดที่ 1>  | นัดที่ 1>   | นัดที่ 1>  | นัดที่ 1>   | นัดที่ 2>  | นัดที่ 2>   | นัดที่ 2>  | นัดที่ 2>   | นัดที่ 3>  | นัดที่ 3>   | นัดที่ 3>  | นัดที่ 3>   | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  เนเธอร์แลนด์ |  |  |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | −1 |
|  ยูเครน | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | −2 |
|  ออสเตรีย | 1 |  |  |  | 2 |  |  |  |  |  |  |  | −3 |
|  มาซิโดเนียเหนือ | 2 |  |  |  | 2 |  |  |  | 4 |  |  |  | −8 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 |
| --- | --- |
รอบ:  รอบคัดเลือก  รอบแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ  กลุ่มบี  กลุ่มซี  กลุ่มดี  กลุ่มอี  กลุ่มเอฟ  รอบแพ้คัดออก  รอบชิงชนะเลิศ 
ข้อมูลทั่วไป:  การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ  การแพร่ภาพกระจายเสียง  ผู้เล่น  สถิติ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช

| พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นตรี

เสนาบดีกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง: 1 เมษายน พ.ศ. 2471 – 19 มิถุนายน พ.ศ. 2474
รัชสมัย: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ก่อนหน้า: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
ถัดไป: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร

ประสูติ: 2 เมษายน พ.ศ. 2420 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
สิ้นพระชนม์: 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 (76 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
ชายา: หม่อมเจ้าผจงรจิตร์ กฤดากร
หม่อม: หม่อมทิพวัน กฤดากร ณ อยุธยา หม่อมศรีนวล กฤดากร ณ อยุธยา
ราชวงศ์: จักรี
ราชสกุล: กฤดากร
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์
พระมารดา: หม่อมสุภาพ กฤดากร ณ อยุธยา

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สยาม
แผนก/สังกัด: กองทัพบก กองเสือป่า
ชั้นยศ: พลเอก นายพลเสือป่า
 
พลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช (2 เมษายน พ.ศ. 2420 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496) อดีตเสนาบดีกระทรวงกลาโหม เป็นผู้นำคณะกู้บ้านกู้เมืองพยายามยึดอำนาจจากรัฐบาลคณะราษฎร เมื่อ พ.ศ. 2476
การเมือง > การเปลี่ยนแปลงการปกครอง

บทความหลัก: การปฏิวัติสยาม
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบ้านการเมือง ตั้งแต่ช่วงก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อ พ.ศ. 2475 ไม่นาน เมื่อทรงได้วิพากษ์วิจารณ์เรื่องการปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชอย่างเปิดเผย โดยยังทรงเป็นที่นับถือของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในฐานะที่ทรงเป็นนายทหารชั้นอาวุโส และทรงสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเดียวกับพระองค์
ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองไม่นาน คณะราษฎรนำโดยพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) ได้ลองทาบทามพระองค์ให้เข้าร่วมกับคณะราษฎร พระองค์เจ้าบวรเดชรับสั่งให้พระยาพหลฯ และพรรคพวกเขียนความเห็นในเรื่องการเปลี่ยนแปลงการปกครองลงหนังสือพิมพ์ ทำนองขอประชามติเช่นเดียวกับอารยประเทศในทวีปยุโรป ซึ่งพระยาพหลฯ กราบทูลว่า ผู้ที่ทำเช่นนั้นติดคุกไปแล้วหลายคน วิธีที่ดีที่สุดคือ ใช้กำลังบุกจู่โจมจับคณะอภิรัฐมนตรีขังไว้ แล้วกราบขอพระราชทานรัฐธรรมนูญ ก็คงจะสำเร็จ แต่พระองค์เจ้าบวรเดชได้ทรงตอบพระยาพหลฯ ไปว่า ตัวพระองค์เกิดในพระราชวงศ์จักรี หากทำเช่นนั้นจะได้ชื่อว่าอกตัญญู
ในการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พระองค์เจ้าบวรเดช ถือเป็นเจ้านายระดับสูงเพียงไม่กี่พระองค์ที่ไม่ถูกควบคุมองค์ไว้ในฐานะองค์ประกัน แต่ในเวลาราว 23.00 น. ของคืนวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 อันป็นวันที่มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม ซึ่งเป็นสถานที่ ๆ คณะราษฎรได้ยึดกุมเอาไว้เป็นสถานที่บัญชาการ พระองค์เจ้าบวรเดชก็ยังได้ไปปรากฏพระองค์ที่หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคม ทรงแจ้งความประสงค์จะขอพบกับหัวหน้าคณะผู้ก่อการ เมื่อได้พบแล้ว พระองค์ท่านได้สนทนาเพียงสั้น ๆ ว่า ทำอะไรกัน ทำไมไม่บอกให้รู้กันก่อน เมื่อหัวหน้าผู้ก่อการ คือ พระยาพหลพลพยุหเสนา ได้ทูลตอบว่า จะให้ทรงทราบไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่สำเร็จ พระองค์เจ้าบวรเดชจึงกล่าวว่า เมื่อทำแล้ว ก็ขอให้ทำให้ถึงที่สุด เสร็จแล้วก็เสด็จกลับ