stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สาริศา ใหม่ละออ
ประวัติ

สาริศา ใหม่ละออ หรือชื่อเดิม สุนทรี ใหม่ละออ เกิดวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่กรุงเทพฯ แต่ภูมิลำเนาครอบครัวอยู่ที่นครศรีธรรมราช เป็นพี่สาวคนเดียวของน้องชาย 1 คน จบการศึกษาระดับประถมศึกษา โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ มัธยมศึกษา โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย และจบปริญญาตรีภาควิชาสื่อสารมวลชน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เข้าสู่วงการด้วยการถูก วรายุธ มิลินทจินดา ชักนำเข้าวงการ และได้มีโอกาสแสดงละครเรื่องแรก เขยลิเก ตามด้วยภาพยนตร์ บางระจัน ต่อมาเข้าสังกัดช่อง 7 มีผลงาน ทะเล จำปี ดนตรี ทราย, บ้านร้อยดอกไม้, โจรปล้นใจ, หมอลำซัมเมอร์, นิลมณี, เกมตัณหา เป็นต้น ยังได้มีโอกาสเล่นมิวสิควิดีโอเพลงให้โอกาสกับลูกบ้างของ ซูซู กับเพลงแอบรักเขาของ ฝน ธนสุนทร ทั้งยังเป็นพิธีกรรายการแซดทีวี ช่อง 5
ประวัติ > การศึกษา

ประถม โรงเรียนพระฤทัยคอนแวนต์
มัธยม โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
ระดับปริญญาตรีภาควิชาสื่อสารมวลชน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะบริหารธุรกิจคอมพิวเตอร์ เซนต์เทเรซ่า อินติ
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ยกเว้นละครเรื่อง ทะเล จำปี ดนตรี ทราย ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2542 | เขยลิเก | พระนาง |
| 2543 | เกมตัณหา | ขวัญตา |
| 2544 | ทะเล จำปี ดนตรี ทราย | ทราย |
| 2544 | นิลมณี | อรุณี |
2544: 
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2544 | เศรษฐีตีนเปล่า | แก้มใจ ไกลกังวาล |
| 2545 | โก๋ตี๋กี๋หมวย | หงส์เหิร (กี๋หมวย) |
| 2546 | โจรปล้นใจ | จารวี (จา) |
| 2546 | หมอลำซัมเมอร์ | พรีม |
| 2547 | สะใภ้ซ่าส์ แม่ย่าเฮี้ยน | แองจี้ |
| 2548 | บ้านร้อยดอกไม้ | ธัญธร |
| 2549 | ทะเลใจ | ทักษิณา |
| 2550 | หน่วยเปิ่น เกินพิกัด | ลิซ่า |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

มิวสิกวิดีโอเพลง ความรักอยู่ไหน ของ ปอย ภัคพร ไชยหาญ
มิวสิกวิดีโอเพลง ให้โอกาสกับลูกบ้างของ ของ ซูซู
มิวสิกวิดีโอเพลง แอบรักเขา ของ ฝน ธนสุนทร
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

ละครหมอลำซัมเมอร์ ชื่อเพลง "รัก 24 ชั่วโมง"
ผลงาน > ภาพยนตร์

2543 ภาพยนตร์ บางระจัน
2551 ตามล่าขบวนการค้าเด็ก / Yami no kodomo-tachi
2555 ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ รักไม่สิ้น แผ่นดินแม่ ตอน ดั่งดวงตา … จากสรวงสวรรค์
ผลงาน > พิธีกร

รายการแซดทีวี ช่อง 5
ผลงาน > โฆษณา

โฆษณาเครื่องทำน้ำอุ่นมาซูม่า
โฆษณา Creator eyewear
แหล่งข้อมูลอื่น

Campus - Manager Online - ฟิล์ม สาวไฮเปอร์กับหลากความฝัน เก็บถาวร 2004-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กองทัพอากาศแอลเบเนีย

| กองทัพอากาศแอลเบเนีย Albanian Air Force Forcat Ajrore Shqiptare |
| --- | --- |

ประจำการ: 1914 – ปัจจุบัน
ประเทศ: แอลเบเนีย
ขึ้นต่อ: สาธารณรัฐแอลเบเนีย
รูปแบบ: กองทัพอากาศ
ขึ้นกับ: กองทัพแอลเบเนีย
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการปัจจุบัน: พลจัตวา Dhori Spirollari
เครื่องหมายสังกัด
ธงประจำกองทัพ: 
เครื่องหมายอากาศยาน: 
Aircraft flown
Attack: MiG-15, MiG-17, J-5, / retired 2005
เครื่องบินทิ้งระเบิด: H-5 / retired 1997
Fighter: MiG-19, Shenyang J-6C / retired 2005
Interceptor: Chengdu J-7
Patrol: BO-105
Trainer: Agusta AB 206, CJ-6
Transport: Il-14, Mil Mi-4, Harbin Z-5 / retired 2005   Agusta AB 205, Y-5
กองทัพอากาศแอลเบเนีย  (อังกฤษ: Albanian Air Force) เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแอลเบเนียที่ดูแลปฏิบัติการทางทหารที่ใช้อากาศยานในแอลเบเนียโดยขณะนี้ได้ดำเนินการภายใต้ของกองบัญชาการกำลังผสมแอลเบเนีย และถูกจัดกลุ่มใหม่ในกองพลน้อยอากาศแอลเบเนีย กองบัญชาการอยู่ที่ติรานา และเป็นสถานที่ดำเนินงานฐานทัพอากาศสองแห่ง คือ Kuçova Air Base และ ฐานทัพอากาศติรานา
กาเลอาโซ อัลเลซี

กาเลอาโซ อัลเลซี (อังกฤษ: Galeazzo Alessi) (ค.ศ. 1512- 30 ธันวาคม ค.ศ. 1572) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี เกิดและเสียชีวิตที่จังหวัดเปรูจา ได้รับการถ่ายทอดวิชาโดย จิโอวาน บาติสตา คาโปราลิ (Giovan Battista Caporali) อัลเลซี ให้ความสนใจกับ สถาปัตยกรรมยุคโบราณ (ancient architecture) เป็นอย่างมากตั้งแต่วัยเยาว์ แนวทางการออกแบบที่เขาคิดค้นขึ้น ทำให้เขามีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทั่วยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมืองเจนัว ซึ่งเขาได้ทำการออกแบบวังไว้หลายแห่ง บางแห่งได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก อัลเลซี ได้ทำการออกแบบก่อสร้างโบสถ์ และ วัง ในหลายๆ เมือง เช่น มิลาน ซิซิลี ฟลอนเดอร์ (ตอนเหนือของประเทศเบลเยี่ยม) และ เยอรมนี
งานที่สำคัญที่สุดคือ โบสถ์ ซานตา มาเรีย แห่งเมือง อาซิซิ ในจังหวัดเปรูจา ประเทศอิตาลี (Basilica of Santa Maria degli Angeli in Assisi)
กลุ่มรัสเซล

British association of universities
แม่แบบ:Use British English
| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1994; 30 ปีที่แล้ว (1994)
ประเภท: สมาคมของสถาบันอุดมศึกษาที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักร
สํานักงานใหญ่:   50/60 Station Road  Cambridge  CB1 2JH 
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : สหราชอาณาจักร
สมาชิก  :   24:  University of Birmingham  University of Bristol  University of Cambridge  Cardiff University  Durham University  University of Edinburgh  University of Exeter  University of Glasgow  Imperial College London  King's College London  University of Leeds  University of Liverpool  London School of Economics  University of Manchester  Newcastle University  University of Nottingham  University of Oxford  Queen Mary University of London  Queen's University Belfast  University of Sheffield  University of Southampton  University College London  University of Warwick  University of York 
บุคลากรหลัก:   Tim Bradshaw  (Chief Executive)  Nancy Rothwell  (Chair 2020–2023) 
เว็บไซต์: russellgroup.ac.uk 
กลุ่มรัสเซล (อังกฤษ: Russell Group) เป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยที่ประกอบด้วยมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ในสหราชอาณาจักร 18 มหาวิทยาลัยจากสมาชิก 19 แห่ง ติด 20 อันดับแรกของประเทศในด้านงบวิจัย กลุ่มรัสเซลมีมหาวิทยาลัยอันดับต้น ๆ ของสหราชอาณาจักรอยู่เป็นจำนวนมาก
ผู้คนมักเปรียบเทียบกลุ่มรัสเซลของสหราชอาณาจักรกับ ไอวีลีก ซึ่งเป็นกลุ่มสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบที่ไม่ค่อยจะสมเหตุผลเท่าไรนัก เนื่องจากสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำในสหรัฐอเมริกานั้น ส่วนใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากเอกชน (ยกเว้นมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ที่มีบางสาขาได้รับการสนับสนุนจากรัฐ) จึงไม่มีความจำเป็นต้องจัดตั้งกลุ่มล็อบบี้วิ่งเต้น อย่างมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักรซึ่งทุกแห่งรับงบประมาณรัฐ (ยกเว้นเพียงแห่งเดียวคือ มหาวิทยาลัยบักกิงแฮม ที่เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนเต็มรูปแบบ)
จุดประสงค์ของกลุ่มรัสเซลคือ เป็นกระบอกเสียงของสมาชิก (โดยเฉพาะการวิ่งเต้นล็อบบี้รัฐบาลและรัฐสภา) และจัดทำรายงานเพื่อสนับสนุนข้อเรียกร้องต่าง ๆ ประเด็นสนใจของกลุ่มได้แก่ ความต้องการเป็นผู้นำในการวิจัยของสหราชอาณาจักร เพิ่มรายรับให้มากที่สุด ดึงพนักงานและนักเรียนที่ดีที่สุด ลดการแทรกแซงจากรัฐบาล และใช้ประโยชน์จากความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยให้มากที่สุด
งบวิจัย

กลุ่มรัสเซลเรียกตนเองว่าเป็น 'กลุ่มของมหาวิทยาลัยวิจัยขนาดใหญ่ 24 แห่ง' และก็ดูเหมือนคำกล่าวนี้จะเป็นจริงในแง่ของงบวิจัยที่สถาบันสมาชิกแต่ละแห่งได้รับ
ในแง่ของงบวิจัยในปี ค.ศ. 1998/9, มหาวิทยาลัย 17 แห่งแรกเป็นสมาชิกของกลุ่มรัสเซล มีมหาวิทยาลัยคาร์ดิฟฟ์อยู่ในอันดับที่ 19.
โดยมีมหาวิทยาลัยนอกกลุ่มรัสเซล คือ มหาวิทยาลัยเลสเตอร์อยู่ที่ 18 และ ควีนแมรี่ อยู่ที่ 20.
ในภาพรวมทั้งหมด กลุ่มรัสเซลได้งบมากกว่า 60% ของงบวิจัยของสถาบันอุดมศึกษาทั้งสหราชอาณาจักร.
สำหรับวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน (LSE)  มีขนาดเล็กมากเมื่อเทียบกับสมาชิกอื่น ๆ อย่างไรก็ตามทางวิทยาลัย ไม่ได้เปิดสอนด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และการแพทย์ เนื่องจากเป็นวิทยาลัยเฉพาะทางด้านสังคมศาสตร์ ซึ่งด้านสังคมศาสตร์ LSE ได้รับงบวิจัยมากกว่าสถาบันด้านสังคมศาสตร์อื่น ๆ และจากการจัดอันดับโดยรัฐบาล LSE ก็มักจะติด 2 หรือ 3 อันดับแรกเสมอ ๆ ในด้านคุณภาพ
ในปี ค.ศ. 2004/5 ในแคว้นอังกฤษ สมาชิกกลุ่มรัสเซล ได้รับงบ 65% จากงบวิจัยทั้งหมดจาก Higher Education Funding Council for England (HEFCE) โดยในจำนวนนี้ กลุ่มสามเหลี่ยมทองคำ (The Golden Triangle ได้แก่ ออกซฟอร์ด, เคมบริดจ์, และ ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's) + UCL + LSE + อิมพีเรียลคอลเลจ) ได้รับมากกว่า 40%.
ในแคว้นเวลส์ คาร์ดิฟฟ์ได้รับงบ 49% ของงบวิจัยทั้งแคว้น และในแคว้นสก็อตแลนด์ กลาสโกว์และเอดินบะระรวมกันได้งบมากกว่า 50% ของงบวิจัยทั้งแคว้น. โดยถ้านำตัวเลขเหล่านี้มาเปรียบเทียบแล้ว 20 อันดับแรกทั่วทั้งสหราชอาณาจักรจะเป็นกลุ่มรัสเซล
ควรสังเกตด้วยว่า งบวิจัยนั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างนอกเหนือจากคุณภาพงานวิจัย โดยเฉพาะขนาดของสถาบันและสาขาวิชา (ตัวอย่างเช่น ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และการแพทย์มักจะได้รับงบมากกว่า)
สมาชิก

กลุ่มรัซเซลปัจจุบันประกอบไปด้วยสมาชิก 24 สถาบัน</nowiki> โดยแบ่งออกเป็น 20 แห่งตั้งอยู่ในอังกฤษ, 2 แห่งในสกอตแลน, 1 แห่งในเวลส์ และ 1 แห่งในไอร์แลนด์เหนือ นอกจากนี้ปัจจุบันมีสถาบันสมาชิกอยู่ 4 แห่งที่เป็นวิทยาลัยภายในสังกัดของมหาวิทยาลัยลอนดอน
| มหาวิทยาลัย และวิทยาลัย | ปีที่เข้าร่วม |
| --- | --- |
 University of Birmingham: 1994
 University of Bristol: 1994
 University of Cambridge: 1994
 Cardiff University: 1998
 Durham University: 2012
 University of Edinburgh: 1994
 University of Exeter: 2012
 University of Glasgow: 1994
 Imperial College London: 1994
 King's College London‡: 1998
 University of Leeds: 1994
 University of Liverpool: 1994
 London School of Economics‡: 1994
 University of Manchester: 1994
 Newcastle University: 1994
 University of Nottingham: 1994
 University of Oxford: 1994
 Queen Mary University of London‡: 2012
 Queen's University Belfast: 2006
 University of Sheffield: 1994
 University of Southampton: 1994
 University College London‡: 1994
 University of Warwick: 1994
 University of York: 2012
มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม (University of Birmingham)
มหาวิทยาลัยบริสตอล (University of Bristol)
มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (University of Cambridge)
มหาวิทยาลัยคาร์ดิฟฟ์ (Cardiff University)
มหาวิทยาลัยเดอรัม (University of Durham)
มหาวิทยาลัยเอดินบะระ (University of Edinburgh)
มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ (University of Exeter)
มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ (University of Glasgow)
อิมพีเรียลคอลเลจ ลอนดอน (Imperial College London)
ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London)
มหาวิทยาลัยลีดส์ (University of Leeds)
มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล (University of Liverpool)
วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน (LSE - London School of Economics and Political Science)
มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ (University of Manchester)
มหาวิทยาลัยนิวคาสเซิล (University of Newcastle upon Tyne)
มหาวิทยาลัยนอตติงแฮม (University of Nottingham)
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (University of Oxford)
ควีนแมรี มหาวิทยาลัยลอนดอน (Queen Mary University of London)
ควีนส์ยูนิเวอร์ซิตีเบลฟาสท์ (Queen's University Belfast)
มหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ (University of Sheffield)
มหาวิทยาลัยเซาท์แฮมป์ตัน (University of Southampton)
มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน (UCL - University College London)
มหาวิทยาลัยวอริก (University of Warwick)
มหาวิทยาลัยยอร์ก (University of York)
กลุ่มอาการวาร์เดนเบิร์ก

| กลุ่มอาการวาร์เดนเบิร์ก (Waardenburg syndrome)> บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก |
| --- | --- |
ICD-10: E70.3 (ILDS E70.32)
ICD-9: 270.2
DiseasesDB: 14021 33475
MedlinePlus: 001428
eMedicine: ped/2422 derm/690
MeSH: D014849
กลุ่มอาการวาร์เดนเบิร์ก (อังกฤษ: Waardenburg's syndrome หรือในชื่ออื่นๆ ได้แก่ Waardenburg­ Shah Syndrome, Waardenburg-Klein syndrome, Mende's syndrome II, Van der Hoeve-Halbertsma-Waardenburg syndrome, Ptosis-Epicanthus syndrome, Van der Hoeve-Halbertsma-Gualdi syndrome, Waardenburg type Pierpont, Van der Hoeve-Waardenburg-Klein syndrome, Waardenburg's syndrome II และ Vogt’s syndrome) เป็นโรคทางพันธุกรรมอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีภาวะสูญเสียการได้ยินในระดับต่างๆ มีความผิดปกติเล็กน้อยในโครงสร้างของร่างกายที่เจริญมาจากนิวรัลเครสท์ และความผิดปกติของเม็ดสี
กีโยมที่ 10 ดยุกแห่งอากีแตน

| กีโยมที่ 10 ดยุกแห่งอากีแตน William the Saint |
| --- | --- |
 รูปเหมือนของดยุกกีโยมที่ 10 วาดโดยซิโมง วูเอท์
ขุนนางฝรั่งเศส
เกิด: ค.ศ. 1099
เสียชีวิต: 9 เมษายน ค.ศ. 1137
บิดา: กีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตน
มารดา: ฟิลิปปา เคานเทสแห่งตูลูส
ภรรยา: ดัชเชสอาเยนอร์แห่งชาเตลแลร์อูลต์
บุตร/ธิดา: อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน เปทรอนีย์แห่งอากีแตน
ขุนนางฝรั่งเศส - กษัตริย์ฝรั่งเศส - ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
กีโยมที่ 10 ดยุคแห่งอากีแตน (อังกฤษ: William X, Duke of Aquitaine หรือ 'the Saint') (ค.ศ. 1099 - 9 เมษายน ค.ศ. 1137) วิลเลียมมีบรรดาศักดิ์เป็นดยุคแห่งอากีแตน, ดยุคแห่งกาสคอญ และ เคานท์แห่งปัวตู (ในนาม 'กีโยมที่ 8') ระหว่าง ค.ศ. 1126 จนถึง ค.ศ. 1137 วิลเลียมเป็นบุตรของกีโยมที่ 9 ดยุกแห่งอากีแตนกับภรรยาคนที่สองฟิลิปปาเคานเทสแห่งตูลูส วิลเลียมเป็นพระราชบิดาของอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ไวนด์อัปซิตี

ไวน์ดอัพซิตี้ (อังกฤษ: Wind-up City) คือ อัลบั้มเต็มชุดที่สาม ของละอองฟอง ออกวางจำหน่ายทั่วประเทศ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 และ อัลบั้มนี้มีเพลงยอดนิยมที่สร้างชื่อให้กับละอองฟองได้แก่ เพลง "อะไร" "แอบชอบ" "รักเปิดเผย"
ข้อมูลอัลบั้ม

ในอัลบั้มนี้ ทางค่ายสไปซีดิสก์ โดย พี่เต้ง พิชัย จิราธิวัฒน์ ต้องการให้มุมมองของละอองฟองได้กว้างขึ้น จากเดิมซึ่งแต่งเอง โปรดิวซ์เอง จึงได้ชวนเพื่อน ๆ มาร่วมงานในอัลบั้มนี้ เช่น บอย ตรัย ภูมิรัตน มาร่วมแต่งเนื้อเพลงของเพลงอะไร, แสตมป์ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข มาช่วยในเพลง So in love, ก้อ ณฐพล ศรีจอมขวัญ ที่เป็น CoProducer ก็มาร่วมแต่งเนื้อให้กับเพลงแอบชอบ และ แทน ลิปตา ที่ติดใจในเพลง คนบนฟ้า จากอัลบั้ม Cozy Collection จึงได้แต่งเนื้อเพลงพร้อมทำนองให้กับละอองฟองในเพลง เมื่อไหร่จะเช้า
สมาชิก

กรกมล ชัยวัฒนเมธิน (ออน) - ร้องนำ
ตนุภพ โนทยานนท์ (แมน) - กีตาร์/ร้องนำ
พงศ์จักร พิษฐานพร (เอ๊ะ) - เบส/ร้องนำ
รายชื่อเพลง > So In Love

Vocal: ออน
เนื้อร้อง: แสตมป์, ละอองฟอง
ทำนอง: แมน
เรียบเรียง: เอ๊ะ, แมน
เพลงนี้ได้แสตมป์ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข มาช่วยเขียน
รายชื่อเพลง > แอบชอบ Secret Admiring

Vocal: ออน, เอ๊ะ
เนื้อร้อง: ก้อ
ทำนอง: เอ๊ะ
เรียบเรียง: เอ๊ะ, แมน
Single ที่ 2 ของละอองฟองในอัลบั้มนี้ เป็นเพลงคู่ ดนตรีเป็นสไตล์อะคูสติก มีการร้องประสานกัน
นอกจากนี้เพลงแอบชอบ ยังได้เป็นเพลงประกอบในหนังดังสุดสัปดาห์ คุณพ่อกระโปรงบาน และ Official trailer ละคร ธรณีนี่นี้ใครครอง
ปัจจุบัน ละอองฟองได้ทำเพลง แอบชอบ เป็นเวอร์ชันคำเมือง (ภาษาเหนือ) และยังวางแผนทำเป็นเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นเป็น Bonus Track ในอัลบั้มที่กำลังจะวางแผงในประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย
รายชื่อเพลง > กอดเธอได้ไหม Embrace

Vocal: ออน
เนื้อร้อง: ออน, เอ๊ะ
ทำนอง: เอ๊ะ
เรียบเรียง: เอ๊ะ, แมน
รายชื่อเพลง > อะไร What?

Vocal: ออน
เนื้อร้อง: บอยตรัย
ทำนอง: เอ๊ะ
เรียบเรียง: เอ๊ะ, แมน
Single แรกของละอองฟอง หลังจากห่างหายไป 7 ปี ซึ่งบอย ตรัย ภูมิรัตน มาช่วยแต่งเนื้อร้องเพลงนี้ให้ ผสมดนตรี jazz, blue, disco
เพลง อะไร ของละอองฟอง ได้ถูกนำไปเปิดในคลื่นวิทยุ J-wave คลื่นวิทยุยอดนิยมของวัยรุ่นในประเทศญี่ปุ่น จนติดชาร์ทของคลื่น[ต้องการอ้างอิง] ทำให้เพลงอะไร และอัลบั้ม Wind-up City ได้รับการเซ็นสัญญาวางขายในประเทศญี่ปุ่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
รายชื่อเพลง > เหงาจนชิน Always Lonely

Vocal: ออน
เนื้อร้อง: เอ๋ ละอองฟอง
ทำนอง: เอ๊ะ
เรียบเรียง: เอ๊ะ, แมน
ในอัลบั้ม EP เหงาจนชิน(2550) เพลงนี้ก็ถูกบันทึกในอีกเวอร์ชันหนึ่ง
รายชื่อเพลง > เมื่อไหร่จะเช้า Till Dawn

Vocal: ออน
เนื้อร้อง: แทน ลิปตา
ทำนอง: แทน ลิปตา
เรียบเรียง: เอ๊ะ, แมน
เพลงช้า Single ที่ 4 ภายใต้การแต่งขึ้นของแทน ลิปตาที่ต้องการแต่งเพลงนี้ให้กับวงละอองฟองเป็นภาคต่อของเพลง คนบนฟ้า
รายชื่อเพลง > แค่ฝันก็พอ Just a Dream

Vocal: ออน
เนื้อร้อง: เอ๋, แมน *ทำนอง: เอ๊ะ, แมน
เรียบเรียง: เอ๊ะ, แมน
รายชื่อเพลง > รักเปิดเผย Openly Love

Vocal: เอ๊ะ
เนื้อร้อง: เอ๊ะ
ทำนอง: เอ๊ะ
เรียบเรียง:เอ๊ะ
"รักเปิดเผย" ซิงเกิลที่ 3 ของวงดนตรีวินเทจ "รักเปิดเผย" ซิงเกิลที่ 3 ได้เสียงร้องของ เอ๊ะ - พงศ์จักร พิษฐานพร (เบส)
รายชื่อเพลง > รอ Waiting

Vocal: ออน
เนื้อร้อง: แมน
ทำนอง: แมน
เรียบเรียง: แมน
รายชื่อเพลง > ใครหนอ Who?

Vocal: แมน
เนื้อร้อง: แมน
ทำนอง: แมน
เรียบเรียง: แมน
ดนตรีของเพลงนี้เป็นดนตรี Standard Jazz
รายชื่อเพลง > เธอทั้งนั้น It's All you

Vocal: เอ๊ะ, ออน
เนื้อร้อง: บอย โกสิยพงษ์
ทำนอง: เอ๊ะ
เรียบเรียง: เอ๊ะ, แมน
เพลงฮิตจากรุ่นพี่ในค่าย อย่างGroove Riders ที่เดิมเป็นการร้องของผู้ชายสองคน ละอองฟองจึงนำมาเปลี่ยนให้เป็นเพลงคู่ชายหญิง
รายชื่อเพลง > ขอบคุณนะ Thank you

Vocal: ออน
เนื้อร้อง: ออน
ทำนอง: เอ๊ะ
เรียบเรียง: แมน
เพลงนี้เป็นเพลง track สุดท้ายของอัลบั้ม โดยนักร้องนำของวง ออน กรกมล ชัยวัฒนเมธิน ทำหน้าที่แต่งเนื้อเพลงขึ้นมาเอง
ศิลปินที่มาร่วมงาน

ก้อ ณฐพล ศรีจอมขวัญ - Co Producer และผู้แต่งเนื้อเพลง แอบชอบ
แสตมป์ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข - ร่วมแต่งเนื้อเพลง So in love
บอย ตรัย ภูมิรัตน - ร่วมแต่งเนื้อเพลง อะไร
แทน ลิปตา - แต่งเนื้อเพลงและทำนองเพลง เมื่อไหร่จะเช้า
กระแสตอบรับและการเสนอเข้าชิงรางวัล > 2554

เพลง อะไร ติดอันดับที่ 25 ของการจัดอันดับ The Fat 100 ประจำปี 2554 โดยเคยขึ้นสูงสุดที่อันดับ 3 ในการจัดอันดับประจำสัปดาห์
เพลง แอบชอบ ติดอันดับที่ 42 ของการจัดอันดับ The Fat 100 ประจำปี 2554 โดยเคยขึ้นสูงสุดที่อันดับ 2 ในการจัดอันดับประจำสัปดาห์
เพลง รักเปิดเผย ติดอันดับที่ 69 ของการจัดอันดับ The Fat 100 ประจำปี 2554 โดยเคยขึ้นสูงสุดที่อันดับ 11 ในการจัดอันดับประจำสัปดาห์
อัลบั้มWind-up City ได้รับการจัดอันดับเป็น 1 ใน 10 อัลบั้มแห่งปี ในการจัดอันดับของนิตยสาร Hamburger
เพลง อะไร ได้รับการจัดอันดับเป็น 1 ใน 10 เพลงฮิต ของคลื่นวิทยุ J-Wave คลื่นวิทยุชื่อดังของประเทศญี่ปุ่น
กระแสตอบรับและการเสนอเข้าชิงรางวัล > 2555

ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล You2play Awards 2011 สาขา Favorite Music Video จาก MV เพลง รักเปิดเผย
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Seed Awards ครั้งที่ 7 สาขา ศิลปินกลุ่ม/คู่สุดซี้ดแห่งปี จากอัลบั้มWind-up City และ สาขา Music Video สุดซี้ดแห่งปี จาก MV เพลงรักเปิดเผย
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Nine Entertain Awards 2011  สาขาศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยมแห่งปี จากอัลบั้ม Wind-up City และ สาขาเพลงแห่งปี จากเพลง รักเปิดเผย
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Cheeze Awards ครั้งที่ 2 บุคคลผู้เป็นแรงบันดาลใจในการแต่งตัวให้กับผู้อื่น สาขา Best MV Style Icon จาก MV เพลง แอบชอบ
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Bang Awards 2012 สาขา ศิลปินสามัคคีชุมนุม
การระบาดของอหิวาตกโรคในถนนบรอด ค.ศ. 1854

แผนที่ต้นฉบับของจอห์น สโนว์แสดงให้เห็นถึงการกระจุกของบริเวณที่เกิดอหิวาตกโรค (ระบุด้วยสัญลักษณ์รูปสีเหลี่ยมผืนผ้าทึบ) ในลอนดอนซึ่งระบาดใน ค.ศ. 1854 ปั้มที่ปนเปื้อนเชื้อโรคตั้งอยู่บริเวณจุดแยกของถนนบรอดและถนนเคมบริดจ์ (ถนนเลกซิงตันในปัจจุบัน) จนไปถึงถนนลิตเติลวินด์มิลล์
การระบาดของอหิวาตกโรคในถนนบรอด (อังกฤษ: Broad Street cholera outbreak) หรือ การระบาดในโกลเดนสแควร์ (Golden Square outbreak) คือการระบาดของอหิวาตกโรคอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1854 ใกล้เคียงกับถนนบรอด (ถนนบรอดวิคในปัจจุบัน) ในเขตโซโฮของนครเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ และเกิดขึ้นในช่วงที่มีการระบาดของอหิวาตกโรคทั่วโลกในระหว่าง ค.ศ. 1846–1860 การระบาดนี้มีผู้เสียชีวิต 616 คน และเป็นที่รู้จักจากการศึกษาของนายแพทย์จอห์น สโนว์ถึงสาเหตุของการระบาดและสมมติฐานว่าน้ำที่ปนเปื้อนเชื้อโรคเป็นแหล่งกำเนิดของอหิวาตกโรคมากกว่าที่จะเป็นอนุภาคในอากาศ (อ้างอิงจาก "ภาวะอากาศเป็นพิษ") การค้นพบนี้มีอิทธิพลต่อทางสาธารณสุขและวางรากฐานในการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกทางสุขาภิบาลในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นคำศัพท์คำว่า "จุดแหล่งโรคของการติดเชื้อ" (focus of infection) ได้ถูกนำมาใช้ในการอธิบายที่เกิดเหตุ อาทิ เครื่องสูบน้ำในถนนบรอดเป็นปัจจัยสำคัญในการแพร่เชื้อ ความพยายามของสโนว์ในการค้นหาสาเหตุของการแพร่เชื้อยังส่งผลให้เขาสร้างการทดลองแบบอำพรางสองฝ่าย (double-blind experiment) โดยไม่รู้ตัว
บรรณานุกรม

Snow, John (1855). On the Mode of Communication of Cholera (2nd ed.). London: John Churchill. See also: Mode of Communication of Cholera(John Snow, 1855)
แหล่งข้อมูลอื่น

Interactive version of John Snow's Map (Ghost Map)
Microorganisms in water from the Broad Street Pump
กระแสลมหมุนขั้วโลก

บริเวณความกดอากาศต่ำเหนือรัฐเกแบ็ก รัฐนิวบรันสวิก และรัฐเมน ซึ่งเป็นผลจากการอ่อนกำลังลงของกระแสลมหมุนขั้วโลกเหนือในเช้าวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1985 ซึ่งอากาศหนาวเย็นจัดเป็นประวัติการณ์
กระแสลมหมุนขั้วโลก (อังกฤษ: polar vortex) หรือ กระแสอากาศวนแถบขั้วโลก (circumpolar whirl) คือกระแสอากาศเย็นจัดที่พัดวนรอบขั้วโลกทั้งสองขั้วเป็นบริเวณกว้าง กระแสลมหมุนรอบขั้วยังปรากฏในเทหวัตถุแบบดาวเคราะห์ที่หมุนรอบตัวเองและมีแกนเอียงน้อยด้วย ศัพท์ กระแสลมหมุนขั้วโลก อาจใช้เพื่อสื่อถึงปรากฏการณ์ที่แตกต่างกันสองปรากฏการณ์ ได้แก่ กระแสลมหมุนขั้วโลกชั้นสแตรโทสเฟียร์และกระแสลมหมุนขั้วโลกชั้นโทรโพสเฟียร์ กระแสลมหมุนขั้วโลกทั้งในชั้นสแตรโทสเฟียร์และชั้นโทรโพสเฟียร์ต่างพัดไปในทิศทางเดียวกันกับการหมุนของโลก แต่ทั้งสองก็เป็นปรากฏการณ์ที่แยกจากกันโดยมีขนาด โครงสร้าง วัฏจักรตามฤดูกาล และผลกระทบต่อลมฟ้าอากาศแตกต่างกันไป
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นสแตรโตสเฟียร์เป็นบริเวณที่มีลมพัดหมุนวนแบบไซโคลนด้วยความเร็วสูง ที่ความสูงประมาณ 15–50 กิโลเมตร ในบริเวณละติจูดสูงกว่า 50 องศาขึ้นไป และมีความแรงมากที่สุดในฤดูหนาว กระแสลมหมุนนี้ก่อตัวขึ้นในฤดูใบไม้ร่วงในช่วงที่อุณหภูมิในเขตอาร์กติกหรือแอนตาร์กติกลดลงอย่างรวดเร็วเมื่อราตรีขั้วโลกเริ่มต้นขึ้น ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างขั้วโลกกับเขตร้อนที่เพิ่มขึ้นทำให้เกิดลมแรง และปรากฏการณ์กอรียอลิสทำให้เกิดการหมุนวนขึ้น กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นสแตรโตสเฟียร์จะสลายตัวในฤดูใบไม้ผลิเมื่อราตรีขั้วโลกสิ้นสุดลง ปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการอุ่นขึ้นอย่างฉับพลันของชั้นสแตรโตสเฟียร์เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกระแสลมวนในชั้นสแตรโตสเฟียร์สลายตัวในฤดูหนาว และอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อสภาพอากาศที่พื้นผิวโลก[ต้องการอ้างอิง]
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์มักได้รับการนิยามว่าเป็นบริเวณถัดจากกระแสลมกรดในชั้นโทรโพสเฟียร์ขึ้นไปทางขั้วโลก โดยขอบด้านใกล้เส้นศูนย์สูตรอยู่ที่ประมาณละติจูด 40–50 องศา และแผ่ขยายจากพื้นผิวโลกขึ้นไปถึงความสูงประมาณ 10 ถึง 15 กิโลเมตร วัฏจักรประจำปีของกระแสลมหมุนในชั้นโทรโพสเฟียร์แตกต่างจากกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ เนื่องจากกระแสลมหมุนในชั้นโทรโพสเฟียร์มีอยู่ตลอดทั้งปี แต่ก็คล้ายคลึงกับกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ตรงที่มีความแรงมากที่สุดในฤดูหนาวเมื่อแถบขั้วโลกมีอากาศเย็นที่สุด
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับการอธิบายครั้งแรกใน ค.ศ. 1853 ส่วนการอุ่นขึ้นอย่างฉับพลันของกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ได้รับการค้นพบใน ค.ศ. 1952 จากการตรวจวัดด้วยเครื่องวิทยุหยั่งอากาศที่ระดับความสูงมากกว่า 20 กิโลเมตร กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับการกล่าวถึงบ่อยครั้งในข่าวและสื่อเกี่ยวกับลมฟ้าอากาศในฤดูหนาวที่หนาวจัดของทวีปอเมริกาเหนือใน ค.ศ. 2013–2014 ทำให้ศัพท์นี้กลายเป็นที่นิยมในฐานะคำอธิบายอุณหภูมิที่หนาวเย็นมาก กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับความสนใจจากสาธารณชนมากขึ้นใน ค.ศ. 2021 อันเป็นผลมาจากอุณหภูมิที่หนาวเหน็บสุดขั้วในภาคกลางของสหรัฐ โดยผู้เชี่ยวชาญได้เชื่อมโยงผลกระทบของกระแสลมหมุนนี้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
การพร่องของโอโซนเกิดขึ้นมากที่สุดภายในบริเวณกระแสลมหมุนขั้วโลกโดยเฉพาะเหนือซีกโลกใต้ และจะพร่องลงมากที่สุดในฤดูใบไม้ผลิ​​​​​​​​​​​​​​​​
การสูญขี้ผึ้ง

การสูญขี้ผึ้ง (อังกฤษ: lost-wax casting) เป็นการหล่อโลหะโดยอาศัยแม่พิมพ์ที่เป็นวัตถุต้นแบบ หุ้มด้วยขี้ผึ้ง (หรือทำวัตถุต้นแบบด้วยขี้ผึ้งถ้าต้องการวัตถุเนื้อต้น) ปิดทับด้วยวัตถุแข็งเช่นปูนหรือเซรามิกด้านนอก นำไปเผาสำรอกขี้ผึ้งออก ก่อนหล่อโลหะลงไป ครั้นโลหะแข็งตัวช่างจะทุบทำลายแม่พิมพ์ด้านนอกและแม่พิมพ์ด้านใน (ถ้ามี) ออกให้ได้ชิ้นงานตามที่ต้องการ ในงานศิลปกรรมนั้น วัตถุต้นแบบนั้นโดยมากมักใช้วัสดุที่เปราะทำลายง่ายด้วยแรงสะเทือน อาทิ ดินเหนียวผสมมูลวัว ส่วนในทางอุตสาหกรรมมักจะทำแม่แบบด้วยขี้ผึ้งเป็นเนื้อเดียว นอกเหนือจากขี้ผึ้งแล้ว ช่างอาจจะใช้ไขวัว เรซิน น้ำมันดิน ผ้า กระดาษ หรือวัสดุอื่นที่ขึ้นรูปง่ายและสำรอกออกได้ง่ายด้วยความร้อน บางคนจึงเรียกการสูญขี้ผึ้งว่า การหล่อแบบลงทุน (investment casting) ปัจจุบันการสูญขี้ผึ้งยังพอมีใช้ในโรงงานบ้างแต่ไม่เป็นที่นิยมเท่าการหล่อแม่พิมพ์ทราย (sand casting) การสูญขี้ผึ้งนั้นนิยมใช้ในการหล่อพระพุทธรูปหรือเทวรูป โดยใช้ดินเหนียมผสมมูลวัวปั้นหุ่น หุ้มขึ้ผึ้ง ตอกด้วยหลักยึดเรียกว่าทอยก่อนพอกด้วยดินเหนียวผสมทราย มีลวดรัดไว้อีกชั้นหนึ่ง ครั้นจะเทโลหะช่างจะเผาแม่พิมพ์ให้ขี้ผึ้งไหลออกหมด อุดรูรั่ว ก่อนเทโลหะลงไป
กระบวนการ

ในการสูญขี้ผึ้งนั้น มีกระบวนการที่แตกต่างกันระหว่างช่างไทยและช่างตะวันตกบ้าง ช่างไทยซึ่งคุ้นกับการหล่อพระพุทธรูป จะใช้วิธีปั้นหุ่นด้วยดินผสมมูลวัวและทราย หุ้มด้วยขึ้ผึ้งตามด้วยดินชั้นนอก หุ้มลวด ตอกหลักโลหะ (เรียกว่าทอย) เพื่อให้พิมพ์ขั้นในไม่คลอน จากนั้นนำไปเผาเพื่อให้ขี้ผึ้งไหลออก ครั้นขี้ผึ้งไหลออกหมดแล้ว อุดรูรั่ว ก่อนเทโลหะลงไปทางรูที่เรียกว่าปากจอบ ครั้นโลหะเย็นตัวดีแล้วจึงทำลายพิมพ์ทั้งชั้นในและชั้นนอกออก วิธีการนี้เรียกว่าวิธีโดยตรง
ส่วนช่างตะวันตก นิยมใช้วิธีทำต้นแบบด้วยขี้ผึ้งเนื้อตัน หรือใช้ต้นแบบที่เป็นวัตถุเดิมไปทำแบบปูนพลาสเตอร์ก่อน ครั้นได้แบบปูนแล้วจึงเทขี้ผึ้งลงไป ได้เป็นแม่แบบหลายอัน เสร็จแล้วจึงต่อแม่แบบนั้นด้วยแท่งขี้ผึ้งทรงกระบอกเพื่อช่วยให้โลหะไหลผ่านได้หลังจากขี้ผึ้งถูกสำรอก หุ้มด้วยทรายผสมเซรามิกจนหนาและแข็งแรง นำไปอบสำรอกขี้ผึ้งออก ก่อนนำไปเผาให้ร้อนและแข็งตัวดี นำโลหะหลอมเหลวเทลงปากจอบให้่ล้นบ้าง เวลาโลหะเย็นตัวจะหดลงไป เมื่อชิ้นส่วนแข็งตัวดีแล้วจึงทำลายแม่พิมพ์ นำไปตกแต่งตามกรรมวิธีต่อไป
สถานีหลักหก

สถานีหลักหก (อังกฤษ: Lak Hok Station; รหัสสถานี: RN09) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา ตั้งอยู่บนถนนกำแพงเพชร 6 ในพื้นที่ตำบลหลักหก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ถือเป็นสถานีรถไฟฟ้าสายสีแดงสถานีแรกที่มีที่ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดปทุมธานี
ที่ตั้ง

ถนนกำแพงเพชร 6 ติดกับสะพานข้ามทางรถไฟแนวถนนเอกทักษิณ (ทางเข้าหมู่บ้านเมืองเอก และ มหาวิทยาลัยรังสิต) ในพื้นที่ตำบลหลักหก   อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
แผนผังสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสาร, ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า |
| G ชานชาลา ระดับถนน |  | ป้ายรถประจำทาง, ถนนกำแพงเพชร 6, ถนนเอกทักษิณ |
| G ชานชาลา ระดับถนน |  | ราง สายเหนือ, สายตะวันออกเฉียงเหนือ |
G ชานชาลา ระดับถนน: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
| G ชานชาลา ระดับถนน | ชานชาลา 1 | สายสีแดงเข้ม มุ่งหน้า รังสิต |
| G ชานชาลา ระดับถนน | ชานชาลา 2 | สายสีแดงเข้ม มุ่งหน้า กรุงเทพอภิวัฒน์ |
G ชานชาลา ระดับถนน: ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย