stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกายแทร็กซ์
อันดับสายการบิน > สายการบินในภูมิภาคที่ดีที่สุดในโลก (เที่ยวบินระยะสั้น)

| ปี (ค> ศ) | อันดับที่ 1 | อันดับที่ 2 | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  คาเธ่ย์ ดรากอน |  อีเจียนแอร์ไลน์ |  บางกอกแอร์เวย์ส |
| 2014 |  บางกอกแอร์เวย์ส |  คาเธ่ย์ ดรากอน |  อีเจียนแอร์ไลน์ |
| 2015 |  คาเธ่ย์ ดรากอน |  บางกอกแอร์เวย์ส |  อีเจียนแอร์ไลน์ |
| 2016 |  บางกอกแอร์เวย์ส |  คาเธ่ย์ ดรากอน |  ฮ่องกงแอร์ไลน์ |
| 2017 |  บางกอกแอร์เวย์ส |  ฮ่องกงแอร์ไลนื |  คาเธ่ย์ ดรากอน |
| 2018 |  บางกอกแอร์เวย์ส |  คาเธ่ย์ ดรากอน |  อะแลสกาแอร์ไลน์ |
| 2019 |  บางกอกแอร์เวย์ส |  คาเธ่ย์ดรากอน |  เจ็ตบลูแอร์เวย์ |
2020: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
2021: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| 2022 |  บางกอกแอร์เวย์ส |  อีเจียนแอร์ไลน์ |  เวสต์เจ็ต |
| 2023 |  บางกอกแอร์เวย์ส |  อีเจียนแอร์ไลน์ |  สตาร์ลักซ์แอร์ไลน์ |
อันดับสายการบิน > พันธมิตรสายการบินที่ดีที่สุดในโลก

| ปี (ค> ศ.) | อันดับที่ 1 | อันดับที่ 2 | อันดับที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 | วันเวิลด์ | สตาร์อัลไลแอนซ์ | สกายทีม |
| 2014 | วันเวิลด์ | สตาร์อัลไลแอนซ์ | สกายทีม |
| 2015 | วันเวิลด์ | สตาร์อัลไลแอนซ์ | สกายทีม |
| 2016 | สตาร์อัลไลแอนซ์ | วันเวิลด์ | สกายทีม |
| 2017 | สตาร์อัลไลแอนซ์ | วันเวิลด์ | สกายทีม |
| 2018 | สตาร์อัลไลแอนซ์ | วันเวิลด์ | สกายทีม |
| 2019 | สตาร์อัลไลแอนซ์ | วันเวิลด์ | สกายทีม |
2020: ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
| 2021 | วันเวิลด์ | สตาร์อัลไลแอนซ์ | สกายทีม |
| 2022 | สตาร์อัลไลแอนซ์ | สกายทีม | วันเวิลด์ |
| 2023 | สตาร์อัลไลแอนซ์ | สกายทีม | วันเวิลด์ |
อันดับท่าอากาศยาน > ท่าอากาศยาน 5 ดาวของโลก

แหล่งที่มา:
| ประเทศ | ท่าอากาศยาน |
| --- | --- |
 อาเซอร์ไบจาน: ท่าอากาศยานนานาชาติเฮย์ดาร์อาลิเยฟ, บากู
 บาห์เรน: ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน, มานามา
 จีน: ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูเทียนฟู่, เฉิงตู
 จีน: ท่าอากาศยานนานาชาติไห่โข่วเหม่ย์หลาน, ไห่โข่ว
 จีน: ท่าอากาศยานนานาชาติช่างไห่หงเฉียว, เซี่ยงไฮ้
 จีน: ท่าอากาศยานนานาชาติเชินเจิ้นเป่าอัน, เชินเจิ้น
 เอกวาดอร์: ท่าอากาศยานนานาชาติกีโต, กีโต
 เยอรมนี: ท่าอากาศยานมิวนิก, มิวนิก
 ฮ่องกง: ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง, ฮ่องกง
 อิตาลี: ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน, โรม
 ญี่ปุ่น: ท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์, นาโงยะ
 ญี่ปุ่น: ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว, โตเกียว
 โอมาน: ท่าอากาศยานนานาชาติเศาะลาละฮ์, เศาะลาละฮ์
 กาตาร์: ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด, โดฮา
 รัสเซีย: ท่าอากาศยานนานาชาติปลาตอฟ, รอสตอฟ-นา-โดนู
 สิงคโปร์: ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์, สิงคโปร์
 เกาหลีใต้: ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน, โซล
 ตุรกี: ท่าอากาศยานอิสตันบูล, อิสตันบูล
 สหรัฐ: ท่าอากาศยานวิลเลียม พี. ฮอบบี, ฮิวสตัน
อันดับท่าอากาศยาน > ท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในโลก

| อันดับที่ (ค> ศ. 2023) | ท่าอากาศยาน | อันดับที่ (ค> ศ. 2022) | อันดับที่ (ค> ศ. 2021) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ | 3 | 3 |
| 2 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด | 1 | 1 |
| 3 |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว | 2 | 2 |
| 4 |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน | 5 | 4 |
| 5 |  ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล | 6 | 15 |
| 6 |  ท่าอากาศยานอิสตันบูล | 8 | 17 |
| 7 |  ท่าอากาศยานมิวนิก | 7 | 6 |
| 8 |  ท่าอากาศยานซือริช | 9 | 7 |
| 9 |  ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ | 4 | 5 |
| 10 |  ท่าอากาศยานอาโดลโฟ ซัวเรซ มาดริด-บาราฆัส | 16 | ไม่มี |
อันดับท่าอากาศยาน > ท่าอากาศยานที่สะอาดที่สุดในโลก

| อันดับที่ (ค> ศ. 2023) | ท่าอากาศยาน | อันดับที่ (ค> ศ. 2022) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว | 1 |
| 2 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ | 2 |
| 3 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด | 3 |
| 4 |  ท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์ | ไม่มี |
| 5 |  ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ | 5 |
| 6 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง | 8 |
| 7 |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน | 4 |
| 8 |  ท่าอากาศยานเฮลซิงกิ | ไม่มี |
| 9 |  ท่าอากาศยานซือริช | 9 |
| 10 |  ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกน | ไม่มี |
สกายแทร็กซ์เพิ่มรางวัลต่อต้านโควิด-19 (anti-Covid 19 Awards) สำหรับท่าอากาศยานในปี 2020
อันดับท่าอากาศยาน > อาคารผู้โดยสารที่ดีที่สุดในโลก

| อันดับที่ (ค> ศ. 2020) | อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยาน | อันดับที่ (ค> ศ. 2019) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน – อาคาร 2 | — |
| 2 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ – อาคาร 3 | 2 |
| 3 |  ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ – อาคาร 2 | 4 |
| 4 |  ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล – อาคาร 2M | — |
| 5 |  ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ – อาคาร 5 | 1 |
| 6 |  ท่าอากาศยานมิวนิก – อาคาร 2 | 3 |
| 7 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ – อาคาร 4 | 6 |
| 8 |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว – อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ | 7 |
| 9 |  ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน – อาคาร 2 | 9 |
| 10 |  ท่าอากาศยานอาโดลโฟ ซัวเรซ มาดริด-บาราฆัส – อาคาร 4 | 9 |
อันดับท่าอากาศยาน > ระบบขนส่งท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในโลก

| อันดับที่ (ค> ศ. 2020) | ท่าอากาศยาน | อันดับ (ค> ศ. 2019) |
| --- | --- | --- |
| 1 |  ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน | 1 |
| 2 |  ท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ | 2 |
| 3 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮะมัด | 5 |
| 4 |  ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว | 4 |
| 5 |  ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ | 7 |
| 6 |  ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง | 3 |
| 7 |  ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิปโฮล | 10 |
| 8 |  ท่าอากาศยานมิวนิก | 6 |
| 9 |  ท่าอากาศยานซือริช | 9 |
| 10 |  ท่าอากาศยานแฟรงก์เฟิร์ต | 8 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สกายแทร็กซ์ ที่ยูทูบ
สตาร์มาร์ค

สตาร์มาร์ค (อังกฤษ: Starmark) เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจออกแบบตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ภายใน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2520 ชื่อ "เพชรเกษมเครื่องเรือน" โดยนายสมชาย ศรีสกุลภิญโญ ต่อมาในปีพ.ศ. 2534 นายสมชาย ศรีสกุลภิญโญ ได้ร่วมทุนกับนายปรีชา ศรีสกุลภิญโญ ในการเปิดโรงงานขนาดใหญ่ ชื่อ "บริษัท สตาร์มาร์ค แมนูแฟคเชอร์ริ่ง จำกัด"
| --- | --- |

ประเภท: บริษัทเอกชน
อุตสาหกรรม: เฟอร์นิเจอร์
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2525
สำนักงานใหญ่: 27/8 หมู่ 8 ถนนบรมราชชนนี แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ  10170
บุคลากรหลัก: สมชาย ศรีสกุลภิญโญ - ผู้ก่อตั้ง  ณัฐปภัสร์ ศรีสกุลภิญโญ - กรรมการผู้จัดการ ธนัฏฐ์โชค ศรีสกุลภิญโญ - กรรมการผู้จัดการ ดร. พัฒน์ปกรณ์ ศรีสกุลภิญโญ - ประธานกรรมการบริหาร
ผลิตภัณฑ์: ชุดห้องครัว ชุดห้องน้ำ
พนักงาน: 1200+
เว็บไซต์: www.starmark.co.th
ผลงาน

ในปี พ.ศ. 2539  - นำชุดครัวเข้าร่วมจัดแสดงในงาน Cologne International Furniture Fair ณ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ซึ่งเป็นเฟอร์นิเจอร์ครัวแบรนด์เดียวจากประเทศไทยที่เข้าร่วมแสดงสินค้า
- นำชุดครัวสตาร์มาร์คเข้าจัดจำหน่ายในโมเดิร์นเทรด โฮมโปร สาขารังสิต เป็นสาขาแรก
ในปี พ.ศ .2540 ก้าวสำคัญแห่งการพัฒนางานดีไซน์เฟอร์นิเจอร์ครัวร่วมกับโครงการอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำ เป็นแบรนด์เฟอร์นิเจอร์ครัวรายแรกที่ส่งมอบพร้อมกับบ้านพร้อมอยู่
ในปี พ.ศ. 2553 ชุดครัวรุ่น "Ellipse" ได้รับรางวัลการออกแบบผลิตภัณฑ์ยอดเยี่ยมจากประเทศญี่ปุ่น 
DEmark Design Award
Gmark Design Award
ในปี พ.ศ.2556 ชุดครัวไทยสำเร็จรูป "ครัวหลังบ้าน" ได้รับรางวัลชมเชย ผลิตภัณฑ์นวัตกรรมงานสถาปนิก'56
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
↑  http://inseenews.com/news-detail_1895_27258%5Bลิงก์เสีย%5D
↑  https://www.brighttv.co.th/special-reports/396296%5Bลิงก์เสีย%5D
↑  https://www.matichon.co.th/local/crime/news_1546475
↑  https://mgronline.com/crime/detail/9620000058301
สตาร์ วอร์ส เรเบลส์

| Star Wars Rebels ศึกกบฏพิทักษ์จักรวาล |
| --- | --- |

ประเภท: บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ Action/Adventure Drama CGI Animated series
เสียงของ: เฟรดดี พรินซ์ จูเนียร์ Taylor Gray Steve Blum Tiya Sircar Vanessa Marshall
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐ
จำนวนฤดูกาล: 3
จำนวนตอน: 46
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Simon Kinberg เดฟ ฟิโลนี Greg Weisman
บริษัทผู้ผลิต: ลูคัสฟิล์ม Lucasfilm Animation
ออกอากาศ
เครือข่าย: Disney XD (2014)  ดิสนีย์แชนแนล (premiere)
ออกอากาศ: ฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2014 (2014)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
  สตาร์ วอร์ส: เดอะ โคลน วอร์ส  สตาร์ วอร์ส: ทีมโคตรโคลนมหากาฬ  อาโซกา 
สตาร์ วอร์ส เรเบลส์ (อังกฤษ: Star Wars Rebels) เป็นการ์ตูนชุดทางโทรทัศน์แนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ในรูปแบบแอนิเมชันสามมิติจากประเทศสหรัฐอเมริกา ผลิตโดยลูคัสฟิล์มแอนิเมชัน เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส ดำเนินเรื่องราวในช่วงระหว่างเหตุการณ์ในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 3 ซิธชำระแค้น และ สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4 ความหวังใหม่ ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิกาแลกติกกำลังแผ่ขยายอำนาจในกาแลกซีและไล่ล่าเหล่าอัศวินเจได ในขณะที่กลุ่มกบฏที่ต่อต้านจักรวรรดิกำลังค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น งานภาพของซีรีส์ชุดนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพแนวคิดหลักของภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ไตรภาคดั้งเดิม โดยราลฟ์ แมคควอรี ตัวละครในเรื่องมีทั้งตัวละครใหม่และตัวละครที่เคยมีบทบาทในภาพยนตร์ไตรภาคดั้งเดิม และซีรีส์การ์ตูนชุดเดอะโคลนวอร์ส
ตอนแรกของซีรีส์ชุดนี้ออกฉายทางโทรทัศน์เป็นภาพยนตร์การ์ตูนยาวหนึ่งชั่วโมง ให้ชื่อตอนว่า ศึกกบฎพิทักษ์จักรวาล (อังกฤษ: Spark of Rebellion) ออกฉายทางดิสนีย์แชนแนลเมื่อ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ก่อนที่ตัวซีรีส์จะออกฉายทางดิสนีย์เอ็กซ์ดีเมื่อ 13 ตุลาคม ปีเดียวกัน ซีซั่นที่สองออกฉายเมื่อ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2015 โดยเปิดซีซั่นด้วยภาพยนตร์ตอนยาวเดอะซีจออฟโลธาล ("ศึกยึดโลธาล") ซีซั่นที่สามออกฉายเมื่อ 24 กันยายน ค.ศ. 2016 พร้อมภาพยนตร์ตอนยาวสเต็ปอินทูชาโดว์ ("ก้าวสู่เงามืด") ซีซั่นที่สี่ซึ่งเป็นซีซั่นสุดท้ายออกฉายเมื่อ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2017 พร้อมภาพยนตร์ตอนยาวฮีโรส์ออฟแมนดาลอร์ ("เหล่าวีรบุรุษแห่งแมนดาลอร์") โดยตอนสุดท้ายได้ออกฉายเมื่อ 5 มีนาคม ค.ศ. 2018
เดฟ ฟิโลนี, ไซมอน คินเบิร์ก, และ เกร็ก ไวส์แมน รับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารให้กับซีซั่นแรกของซีรีส์ชุดนี้ โดยไวส์แมนได้ถอนตัวจากซีรีส์ชุดนี้ไปหลังจบซีซั่นแรก
ตัวละครและนักแสดง > ลูกเรือยานโกสต์

เอสร่า บริดเจอร์ (อังกฤษ: Ezra Bridger) ให้เสียงโดย เทย์เลอร์ เกรย์
เด็กหนุ่มข้างถนน/นักต้มตุ๋นชาวมนุษย์อายุ 15 ปี เป็นผู้มีสัมผัสแห่งพลัง พ่อแม่ของเขาถูกกองทัพจักรวรรดิคุมขังเนื่องจากเผยแพร่ข่าวสารที่ต่อต้านการปกครองของจักรวรรดิ หลังจากนั้นได้ใช้ชีวิตหากินด้วยการขโมยของจากจักรวรรดิ แต่วันหนึ่ง เขาได้ขโมยของที่เหล่าลูกเรือยานโกสท์ต้องการจนทำให้เขาต้องตกกระไดพลอยโจนกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกลูกเรือยานโกสท์ไปโดยปริยาย หลังจากนั้นเคนันก็พบว่า เอสร่ามีสัมผัสแห่งพลังจึงได้ฝึกเพื่อเป็นเจได เขาได้ใช้ที่ยิงหนังสติ๊กพลังงานเป็นอาวุธ ก่อนที่ต่อมาจะใช้กระบี่แสงแบบใหม่ที่เขาประดิษฐ์เอง ซึ่งเป็นลูกผสมระหว่างกระบี่แสงกับ ปืนสตันท์ ในช่วงซีซั่นที่ 2 เอสร่าได้สร้างกระบี่แสงขึ้นใหม่แทนที่เล่มเดิมที่พังไป และแสดงให้เห็นถึงทักษะเจไดที่พัฒนาขึ้นมาก
เคนัน จาร์รัส (อังกฤษ: Kanan Jarrus) ให้เสียงโดย เฟรดดี้ พรินซ์ จูเนียร์
อัศวินเจไดชาวมนุษย์ที่รอดชีวิตจากคำสั่งที่ 66 เคยได้รับการฝึกภายใต้อาจารย์เจไดเดปา บิลลาบา และเป็นผู้นำโดยปริยายของลูกเรือยานโกสต์ มีอาวุธเป็นกระบี่แสงสองเฟส ที่สามารถแยกส่วนได้ เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกจับได้ว่าเป็นเจได และปืนบลาสเตอร์ดีแอล-18 ต่อมาเขาได้ถูกดาร์ธ มอลทำร้ายด้วยกระบี่แสงจนดวงตากลายเป็นเหมือนต้อกระจกและสูญเสียการมองเห็นไป จึงต้องใช้พลังในการสัมผัสเท่านั้น ถึงแม้ว่าดวงตาจะมองไม่เห็น แต่ฝีมือต่อสู้ของเคนันก็ไม่ได้ด้อยลงไปเลย เพลงดาบของเขายังคงเฉียบคมราวกับว่ามองเห็นได้ปกติ และในซีซั่นที่ 2 เขายังได้ฝึกซาบีนให้ใช้ ดาร์คเซเบอร์ อีกด้วย
เฮร่า ซินดูลลา (อังกฤษ: Hera Syndulla) ให้เสยงโดย วาเนสซา มาร์แชล
หญิงสาวชาวทวิเล็กเจ้าของยานโกสท์ เป็นบุตรสาวของชาม ซินดุลลา ที่เคยมีบทบาทในซีรีส์ เดอะโคลนวอร์ส เดฟกล่าวไว้ว่า "เธอเป็นตัวละครที่มีความมุ่งมั่นมาก เป็นเหมือนหัวใจของกลุ่ม เธอรวมทุกคนเข้าไว้ด้วยกัน ถ้าไม่มีเธอเสียแล้วทุกคนคงจะแตกแยกกันไปหมด"
ซาบีน เวร็น (อังกฤษ: Sabine Wren) ให้เสียงโดย ทียา เซอร์คาร์
หญิงสาวชาวแมนดาลอเรียน ตระกูลวิสล่า(House Vizsla)ของกลุ่มเดธวอทช์ (Death Watch) ผู้มีความชื่นชอบศิลปะ เธอมักชอบพ่นสีสเปรย์ ความสามารถของเธอคือ เคลื่อนไหวอย่างว่องไว และวางระเบิด
เกราเซ็บ "เซ็ป" ออร์แรเลียส (อังกฤษ: Garazeb "Zeb" Orrelios) ให้เสียงโดย สตีเวน บลูม
หนึ่งในสมาชิกของโกสท์ เป็นชาวลาซัส(lasat)ซึ่งเป็นผู้หนึ่งที่ได้รอดพ้นจากการกวาดล้างของจักรวรรดิกาแลคติกที่ดาวลาซานซึ่งชาวลาซัสได้เกือบสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ มีพละกำลังมหาศาล อาวุธประจำกายคือ  AB-75 Bo-Rifle  ปืนไรเฟิลบาสเตอร์ที่สามารถเปลี่ยนเป็นกระบองไฟฟ้าได้ ในตอนแรกเซ็ปมักจะเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเอสร่า บริดเจอร์เสมอ ต่อมาก็ได้เป็นคู่หูกันคอยร่วมมือกันต่อสู้กับจักรวรรดิกาแลคติก
ซีวัน-วันซีโรพี "ช็อปเปอร์" (อังกฤษ: C1-10P "Chopper")
หุ่นยนต์แอดนแอสโตรเมคดรอยด์รุ่นซีวัน-ซีรีส์ เป็นหุ่นยนต์แอดนแอสโตรเมคดรอยประจำยานโกสท์ มีอุปกรณ์พิเศษหลากหลายเก็บไว้ในตัว มีนิสัยส่วนตัวที่ค่อยข้างยียวน
ตัวละครและนักแสดง > ฝ่ายจักรวรรดิกาแลคติก

จักรพรรดิพัลพาทีน (อังกฤษ: Emperor Palpatine)
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิกาแลคติก และเป็นซิธลอร์ดที่ทรงพลัง ผู้เป็นอาจารย์ของดาร์ธ เวเดอร์
ดาร์ธ เวเดอร์ (อังกฤษ: Darth Vader)
นักรบซิธลอร์ดไซบอร์กแห่งจักรวรรดิกาแลคติกในชุดเกราะสีดำสนิท เป็นจอมพลแห่งกองทัพจักรวรรดิ และเป็นผู้ฝึกแก่เหล่านักสืบสวน ดิ อินควิซิเตอร์ ให้ตามล่าและกำจัดพวกเจไดที่รอดชีวิต
แกรนด์มอฟฟ์ ทาร์คิน (อังกฤษ: Grand Moff Tarkin)
เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดคนหนึ่งในจักรวรรดิกาแลกติก เป็นแกรนด์มอฟฟ์ผู้สร้างระเบียบปกครองของจักรวรรดิ
เอเจนส์ คาลัส (อังกฤษ: Agent Kallus)
เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและความมั่นคงของจักรวรรดิ (Imperial Security Bureau-ISB) มีรหัสนามว่า ISB-021 มีความต้องการและพยายามที่จะจับกุมพวกลูกเรือยานโกสท์ให้ได้เพราะเป็นภัยต่อความมั่นคงต่อจักรวรรดิกาแลคติกที่จะทำให้เกิดการก่อกบฏ ในอดีตเขาได้นำกองทัพจักรวรรดิเข้าโจมตีดาวลาซานซึ่งเป็นดาวที่ชาวลาซัสอาศัยอยู่และทำการกวาดล้างชาวลาซัสจนเกือบสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ด้วยการอนุมัติให้หน่วยสตอรมทรูเปอร์ใช้ปืนย่อยสลายอะตอม T-7 Ion Disruptor ทำให้กลายเป็นศัตรูคู่แค้นกับการาเซ็บ "เซ็ป" ออร์เรลิออส ไป อาวุธประจำกายคือ  AB-75 Bo-Rifle  ปืนไรเฟิลบาสเตอร์ที่สามารถเปลี่ยนเป็นกระบองไฟฟ้าได้ซึ่งได้ยึดมาจากทหารกองกำลังชาวลาซัสนั่นเอง
แกรนด์ อินควิซิเตอร์ (อังกฤษ: Grand Inquisitor)
เป็นหัวหน้ากลุ่มสมาชิกของเหล่าผู้มีพลังสัมผัสซึ่งเป็นผู้รับใช้จักรวรรดิและนักล่าเจไดซึ่งได้รับการฝึกจากดาร์ธ เวเดอร์ คอยทำหน้าที่ตามล่าและสังหารเจไดไปทั่วกาแล็คซี่ มีกระบี่แสงสองปลายรูปแบบพิเศษ ที่แตกต่างจากกระบี่ที่พวกเจไดและซิธใช้ หลังพบว่าเคนันและเอสร่าเป็นเจได เขาก็ตามล่าพวกเคนันอย่างชนิดกัดไม่ปล่อย
เซเว่น ซิสเตอร์  (อังกฤษ: Seventh Sister)
เป็นหนึ่งในสมาชิกอินควิสซิสเตอร์ เพศหญิง เป็นพี่น้องคนที่ 7 ของกลุ่ม
ฟิฟ บราเธอร์  (อังกฤษ: Fifth Brother)
เป็นหนึ่งในสมาชิกอินควิสซิสเตอร์ เพศชาย เป็นพี่น้องคนที่ 5 ของกลุ่ม
ตัวละครและนักแสดง > ตัวละครอื่น

อาโซก้า ทาโน่ (อังกฤษ: Ahsoka Tano) แสดงโดย แอชลีย์ เอ็คสไตน์
อดีตเจไดที่ถอนตัวออกจากนิกายเพราะไม่เห็นด้วยกับแนวคิดที่ปิดกั้นมากเกินไป หลังจากสงครามโคลนสิ้นสุด และจักรวรรดิก่อตั้งขึ้น อาโซก้าก็หายตัวไปและหลบซ่อนตัวจากพวกจักรวรรดิ เธอกลับมาปรากฏตัวต่อหน้าเหล่าลูกเรือยานโกสต์ เพื่อช่วยต่อสู้กับพวก ดิ อินควิซิเตอร์ จนพวกมันต้องล่าถอยไป หลังจากนั้นอาโซก้าก็ร่วมเดินทางไปกับยานโกสต์ด้วย กระบี่แสงคู่ที่เธอใช้ปัจจุบัน มีใบมีดสีขาว มีที่มาจากไคเบอร์คริสตัลของกระบี่แสง ที่เธอได้มาหลังจากเอาชนะ 1 ในสมาชิก อินควิซิเตอร์ แล้วจึงนำมาใช้พลังชำระพลังด้านมืดออก โดยอาโซก้าในภาคนี้มีระดับฝีมือเทียบเท่าอาจารย์เจไดแล้ว
ตัวละครหลักจากซ้ายไปขวา ซาบีน เฮรา เอซรา เซ็บ และเคนัน ตามลำดับ
สติ๊กวิทยู

Error ซิงเกิลโดยThe Pussycat Dolls
สติ๊กวิทยู (อังกฤษ: Stickwitu) เป็นเพลงของเกิร์ลกรุ๊ปชาวอเมริกันชื่อ Pussycat Dolls ซึ่งนำมาจากสตูดิโออัลบั้มเปิดตัว PCD (2005) เขียนโดย Franne Golde, Kasia Livingston และ Robert Palmer และอำนวยการสร้าง Ron Fair และ Tal Herzberg เพลงนี้เป็นเพลงป๊อปบัลลาดที่ได้รับอิทธิพลจากโซลที่เฉลิมฉลองความสัมพันธ์คู่สมรสคนเดียว เอแอนด์เอ็มเรคคอร์ดเปิดตัว "Stickwitu" ไปยังสถานีวิทยุในสหรัฐเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2548 เป็นซิงเกิลที่สองจากพีซีดี เพลง urban รีมิกซ์ที่มีนักร้องอาร์แอนด์บี Avant เปิดตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548
สตีฟ นิโคล

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  สตีเฟน นิโคล
วันเกิด:   (1961-12-11) 11 ธันวาคม ค.ศ. 1961 (62 ปี)
ส่วนสูง:  1.78 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  แบ็คขวา
สตีเฟน นิโคล (อังกฤษ: Stephen Nicol; เกิด 11 ธันวาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักฟุตบอล โค้ช และผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอลทางโทรทัศน์ชาวสกอตแลนด์ นิโคลเล่นเป็นแบ็กขวาเป็นส่วนใหญ่ และบางครั้งก็เล่นในตำแหน่งอื่นๆ ทั้งในแนวรับและมิดฟิลด์ เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพนักฟุตบอลกับทีมลิเวอร์พูลที่ประสบความสำเร็จในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เขายังเป็นผู้เล่นตัวจริงของทีมชาติสกอตแลนด์และเป็น 1 ในสมาชิกทีมชาติสกอตแลนด์ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1986 ที่เม็กซิโก
นิโคลเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับสโมสรท้องถิ่นคือ Ayr United ก่อนจะย้ายไปลิเวอร์พูลในปี ค.ศ. 1981 เขาคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 5 สมัย เอฟเอคัพ 3 สมัย และยูโรเปียนคัพ 1984 ตลอด 14 ปีกับลิเวอร์พูล
สตีฟ คาเรล

| สตีฟ คาเรล |
| --- | --- |
คาเรลในปี ค.ศ. 2014
เกิด: สตีเวน จอห์น คาเรล  (1962-08-16) สิงหาคม 16, 1962 (62 ปี) คองคอร์ด รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเดนิสัน (ศศ.บ.)
อาชีพ:  นักแสดง  นักแสดงตลก  ผู้เขียนบท  ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ 
ปีปฏิบัติงาน: 1989–ปัจจุบัน
คู่สมรส: แนนซี วอลส์ (สมรส 1995)
บุตร: 2 คน
สตีเวน จอห์น "สตีฟ" คาเรล (อังกฤษ: Steven John "Steve" Carell) เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1962 เป็นนักแสดง ดาราตลก โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับและนักเขียน ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการรับบทในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง The Daily Show with Jon Stewart ในช่วงปี 1999 ถึง 2004 และในซีรีส์ The Office ตั้งแต่ปี 2005 เป็นต้นมา เขาแสดงในภาพยนตร์ฮอลลีวูดหลายเรื่อง อย่างเช่น Anchorman, The 40-Year-Old Virgin, Little Miss Sunshine, Evan Almighty, Dan in Real Life, Get Smart, และ Date Night เขายังพากย์เสียงให้กับภาพยนตร์แอนิเมชันอย่าง Over the Hedge, Horton Hears a Who!, และ Despicable Me
คาเรลได้รับการเสนอชื่อ "ชาวอเมริกันผู้มีอารมณ์ขันมากที่สุด" จากนิตยสารไลฟ์ เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากซีรีส์ตลกทางโทรทัศน์ ในบทบาท ไมเคิล สก็อต จากซีรีส์อเมริกันเรื่อง  The Office ในช่วงปี 2006
สตีฟ ซิดเวลล์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  สตีฟ เจมส์ ซิดเวลล์
เกิด:   (1982-12-14) 14 ธันวาคม ค.ศ. 1982 (41 ปี)
เกิดที่:  Wandsworth, ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
สูง:  5 ฟุต 10 นิ้ว (1.78 เมตร)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  สโตก ซิตี
หมายเลข:  21
ชุดเยาวชน
:  อาร์เซนอล
ชุดใหญ่*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น† |  (ประตู)† |
| 1999–2003 |  อาร์เซนอล |  0 |  (0) |
| 2001–2002 |  → เบรนท์ฟอร์ด (ยืม) |  30 |  (4) |
| 2002 |  → เบเวเรน (ยืม) |  0 |  (0) |
| 2002–2003 |  → ไบรท์ตันฯ (ยืม) |  12 |  (5) |
| 2003–2007 |  เรดิง |  168 |  (29) |
| 2007–2008 |  เชลซี |  15 |  (0) |
| 2008–2011 |  แอสตันวิลลา |  45 |  (3) |
| 2011–2014 |  ฟูลัม |  92 |  (14) |
| 2014–2016 |  สโตก ซิตี |  13 |  (0) |
ทีมชาติ‡
|  |  England U21 |  5 |  (0) |
 จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ชุดใหญ่และจำนวนประตูนับเฉพาะลีกท้องถิ่นเท่านั้น และ เป็นข้อมูล ณ วันที่ 09:02, 22 December 2010 (UTC).  † ลงเล่น (ประตู)  ‡ จำนวนนัดที่ลงเล่นและจำนวนประตูในนามทีมชาติ ข้อมูล ณ วันที่ 21:08, 26 July 2007 (UTC)
สตีเวน เจมส์ "สตีฟ" ซิดเวลล์ (อังกฤษ: Steven James "Steve" Sidwell) เกิดเมื่อวันที่  14 ธันวาคม ค.ศ. 1982 นักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองกลาง กับสโมสรแอสตันวิลลา ในพรีเมียร์ลีก
สตีฟ มาร์ติน

| สตีฟ มาร์ติน |
| --- | --- |
งาน Tribeca Film Festival
ชื่อจริง: สตีเฟน เกลน มาร์ติน
เกิด:  (1945-08-14) สิงหาคม 14, 1945 (79 ปี) Waco, Texas สหรัฐอเมริกา
สื่อ: Stand-up โทรทัศน์ ภาพยนตร์ ดนตรี, publishing
สัญชาติ: อเมริกัน
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1967 – ปัจจุบัน
ประเภท: Improvisational, sketch, slapstick
คู่สมรส: Victoria Tennant (20 November 1986–1994) Anne Stringfield (2007–present)
เว็บไซต์: www.stevemartin.com
สตีเฟน เกลน "สตีฟ" มาร์ติน (อังกฤษ: Stephen Glenn "Steve" Martin) เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เป็นนักแสดง ดาราตลก นักเขียน ผู้เขียนบท โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ นักดนตรี และนักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน เขาเติบโตในเมืองเล็ก ๆ ที่ชื่อ การ์เดนโกล์ฟ ในเซาท์แคลิฟอร์เนีย ที่เขาได้รับอิทธิพลในการทำงานที่ดิสนีย์แลนด์และน็อตส์เบอร์รีฟาร์ม และทำงานมายากล และแสดงตลก ที่งานเล็ก ๆ ในแถบนั้น งานในอดีตของเขาที่สร้างชื่อเสียงให้กับเขาคืองานเป็นนักเขียนให้กับ Smothers Brothers Comedy Hour และต่อมาได้รับเชิญใน Tonight Show อยู่บ่อยครั้ง
ในคริสต์ทศวรรษ 1970 มาร์ตินแสดงตลกไร้สาระเป็นประจำ ก่อนที่จะทัวร์ในระดับประเทศ ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้แสดงในสแตนด์-อัปคอเมดี เขาประสบความสำเร็จในการเป็นนักแสดง นักเขียนบท นักเปียโน นักเล่นบันโจ เขายังได้รับรางวัลเอมมี รางวัลแกรมมี่และ รางวัลอเมริกันคอเมดี
สติกซ์ (ดาวบริวาร)

สำหรับความหมายอื่นของ "สติกซ์" ดูที่ สติกซ์ (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
  ภาพการค้นพบดวงจันทร์สติกซ์ (จุด Styx ในภาพ) จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ถ่ายเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2555
การค้นพบ
ค้นพบโดย:: Showalter, M. R. และคณะ
ค้นพบเมื่อ:: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2555 (ยืนยัน 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2555)
หลักการค้นพบ:: ถ่ายภาพโดยตรง
ลักษณะของวงโคจร
รัศมีวงโคจรเฉลี่ย:: ≈ 46,400 กิโลเมตร (29,000 ไมล์)
ความเยื้องศูนย์กลาง:: ≈ 0
คาบการโคจร:: 20.2 ± 0.1 วัน
ความเอียง:: ≈ 0
ดาวบริวารของ:: ดาวพลูโต
ลักษณะทางกายภาพ
เส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ย:: 10–24 กิโลเมตร (6–15 ไมล์)
โชติมาตรปรากฏ:: 27.0 ± 0.3
สติกซ์ (อังกฤษ: Styx) เดิมชื่อ S/2012 (134340) 1 หรือ P5 เป็นดาวบริวารขนาดเล็กของดาวพลูโต ประกาศการค้นพบเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 นับเป็นดวงจันทร์ดวงที่ 5 ของดาวพลูโตเท่าที่มีการค้นพบจนถึงปัจจุบัน ถัดจากการค้นพบดวงจันทร์ดวงที่สี่ของดาวพลูโต (ชื่อว่า เคอร์เบอรอส) ประมาณหนึ่งปี โดยดวงจันทร์ดวงนี้ถูกตรวจพบจากชุดภาพถ่ายจำนวน 9 ชุดจากกล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ภาพทั้ง 9 ชุดดังกล่าว ถ่ายในเดือนมิถุนายน วันที่ 26 27 29 และเดือนกรกฎาคม วันที่ 7 และ 9 พ.ศ. 2555
ดวงจันทร์ดวงนี้คาดว่ามีรูปทรงบิดเบี้ยว เส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 10–24 กิโลเมตร ซึ่งค่าประมาณนี้ได้จากการหาความส่องสว่างปรากฏ และค่าสัมประสิทธิ์การสะท้อนแสงของดาว (albedo) ที่มีค่าประมาณ 0.35 และ 0.04 จากขอบด้านบนและขอบด้านล่างของดาวตามลำดับ ดวงจันทร์ดวงนี้เคลื่อนที่รอบดาวพลูโตโดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางวงโคจรประมาณ 58,000 ไมล์ อยู่ห่างจากดาวพลูโตประมาณ 26,000 ไมล์ (42,000 กิโลเมตร) ซึ่งระยะทางนี้ทำให้สติกซ์มีวงโคจรอยู่ระหว่างคารอนและนิกซ์ และยังมีระนาบวงโคจรใกล้เคียงกับดวงจันทร์ดวงอื่น ๆ ของดาวพลูโต มีการสันนิษฐานว่าดวงจันทร์ของดาวพลูโตอาจเกิดจากการชนกันของวัตถุในแถบไคเปอร์กับดาวพลูโตในอดีต
โครงการสำรวจที่นำไปสู่การค้นพบดวงจันทร์ดวงนี้ เป็นหนึ่งในแผนเตรียมการไปถึงดาวพลูโตของยานอวกาศนิวฮอไรซันส์ ซึ่งขณะนี้กำลังอยู่ระหว่างการเดินทาง จากการค้นพบดวงจันทร์ที่มีขนาดเล็กดวงใหม่นี้ทำให้ทีมงานตระหนักถึงความเสี่ยงต่อการพุ่งชนยานอวกาศของเทห์ฟ้าต่าง ๆ โดยเฉพาะวัตถุที่มีขนาดเล็กยากต่อการตรวจจับ
ชื่อของดวงจันทร์ สติกซ์ (Styx) ตั้งตามชื่อเทพีแห่งแม่น้ำและชื่อของแม่น้ำในยมโลกตามเทพปกรณัมกรีก ชื่อนี้ได้รับการเห็นชอบโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล และประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 พร้อมกับดวงจันทร์อีกดวง เคอร์เบอรอส (Kerberos) ซึ่งเดิมชื่อ S/2011 (134340) 1 หรือ P4
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) Showalter, Mark. Hubble Discovers a Fifth Moon Orbiting Pluto – แถลงการณ์การค้นพบดวงจันทร์ดวงที่ห้าของดาวพลูโต โดย Hubble Press Release.
สตาร์ชิปทรูเปอร์ส (แฟรนไชส์)

| สตาร์ชิปทรูเปอร์ส |
| --- | --- |
สัญลักษณ์แฟรนไชส์อย่างเป็นทางการ
สร้างโดย:   โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ (นวนิยายต้นฉบับ)  เอ็ดเวิร์ด นอยไมเออร์ และ พอล แวร์โฮเวน (ภาพยนตร์และโซนี่พิคเจอร์ส – ดัดแปลงเอง) 
งานต้นฉบับ: สตาร์ชิปทรูเปอร์ส (1959)
เจ้าของ:   รางวัลไฮน์ไลน์ ทรัสต์ (ลิขสิทธิ์นวนิยายต้นฉบับ)  โซนี่พิคเจอร์ส ถึง ไตรสตาร์พิคเจอร์ส (โซนี่เอนเตอร์เทนเมนต์) (โซนี่)  (ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์) 
ปี: ค.ศ. 1959–ปัจจุบัน
สื่อสิ่งพิมพ์
นวนิยาย: สตาร์ชิปทรูเปอร์ส (1959)
ภาพยนตร์และโทรทัศน์
ภาพยนตร์: สงครามหมื่นขาล่าล้างจักรวาล (1997)
แอนิเมชันซีรีส์:   สตาร์ชิปทรูเปอร์ส (1988)  โร้กเนกส์: สตาร์ชิปทรูเปอร์สโครนิเคิลส์ (1999–2000) 
ภาพยนตร์โทรทัศน์: สตาร์ชิปทรูเปอร์ส 2: ฮีโร่ออฟเดอะเฟเดอเรชัน (2004)
ภาพยนตร์ลงแผ่น:   สตาร์ชิปทรูเปอร์ส 3: มารูเดอร์ (2008)  สตาร์ชิปทรูเปอร์ส: อินเวชัน (2012)  สตาร์ชิปทรูเปอร์ส: เทรเตอร์ออฟมาร์ส (2017) 
เกม
ดั้งเดิม:   สตาร์ชิปทรูเปอร์ส (1976)  สตาร์ชิปทรูเปอร์ส: เดอะมิเนียเจอร์สเกม (2005) 
สวมบทบาท: สตาร์ชิปทรูเปอร์ส: เดอะโรลเพลย์อิงเกม (2005)
วิดีโอเกม:   สตาร์ชิปทรูเปอร์ส: เทอร์รันแอสเซนแดนซี (2000)  สตาร์ชิปทรูเปอร์ส (2005)  สตาร์ชิปทรูเปอร์ส: เทอร์ทันดีมานด์ (2022) 
เบ็ดเตล็ด
พินบอล: สตาร์ชิปทรูเปอร์ส (1997)
เว็บไซต์ทางการ
starshiptroopers.com
สตาร์ชิปทรูเปอร์ส (อังกฤษ: Starship Troopers) เป็นสื่อแฟรนไชส์นิยายวิทยาศาสตร์การทหารอเมริกันอิงตามนวนิยายชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1959  โดย โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ และภาพยนตร์ดัดแปลงปี ค.ศ. 1997 โดยผู้เขียนบท เอ็ดเวิร์ด นอยไมเออร์ และผู้กำกับ พอล แวร์โฮเวน
ภาพยนตร์ > ฉบับคนแสดง

| เรื่อง | วันที่วางจำหน่ายในสหรัฐ | ผู้กำกับ | ผู้เขียนบท | ผู้อำนวยการสร้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สงครามหมื่นขาล่าล้างจักรวาล | 7 พฤศจิกายน 2540 | พอล แวร์โฮเวน | เอ็ดเวิร์ด นอยไมเออร์ | จอน เดวิสัน อลัน มาร์แชล |
| สงครามหมื่นขาล่าล้างจักรวาล 2: ฮีโร่แห่งสหพันธ์ | 24 เมษายน 2547 | ฟิล ทิปเปตต์ | เอ็ดเวิร์ด นอยไมเออร์ | จอน เดวิสัน |
| สงครามหมื่นขาล่าล้างจักรวาล 3: มารอเดอร์ | 5 สิงหาคม 2551 | เอ็ดเวิร์ด นอยไมเออร์ | เอ็ดเวิร์ด นอยไมเออร์ | เดวิด แลงคาสเตอร์ |
ภาพยนตร์ > อนาคต

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ นีล เอช. มอริตซ์ ได้ประกาศแผนการสร้างฉบับรีบูตของแฟรนไชส์ภาพยนตร์เรื่อง สตาร์ชิปทรูเปอร์ส ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 โคลัมเบียและมอริตซ์ประกาศว่าทีมเขียนบทของมาร์ค สวิฟต์และ เดเมียน แชนนอน ได้ลงนามเพื่อเขียนบทภาพยนตร์แล้ว เวอร์โฮเวนแสดงความกังขาต่อการสร้างครั้งใหม่นี้ โดยเขาอ้างว่ามีรายงานว่าบทนั้นดัดแปลงมาจากนิยายแนวทหารฉบับดั้งเดิมในปี ค.ศ. 1959 มากเกินไป
ภาพยนตร์ > แอนิเมชัน

| ภาพยนตร์ | วันที่วางจำหน่ายในสหรัฐ | ผู้กรรมการ | ผู้เขียนบท | เรื่องโดย | ผู้อำนวยการสร้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สตาร์ชิปทรูเปอร์ส: การบุกรุก | 28 สิงหาคม 2555 | ชินจิ อารามากิ | ฟลินท์ ดิลล์ | ชินจิ อารามากิ โจเซฟ โจว ชิเกฮิโตะ คาวาดะ | โจเซฟ ชู |
| สตาร์ชิปทรูเปอร์ส: ผู้ทรยศแห่งดาวอังคาร | 21 สิงหาคม 2560 | ชินจิ อารามากิ มาซารุ มัตสึโมโตะ | เอ็ดเวิร์ด นอยไมเออร์ |  | โจเซฟ โช แม็กซ์ นิชิ โทมิ ฮาชิโมโตะ |