stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชินชิยา

| ชินชิยา |
| --- | --- |

ชินชิยาหางยาวที่สวนสัตว์วรอตสวัฟในโปแลนด์

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน:: Eukaryota
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Chinchillidae
วงศ์ย่อย:: Chinchillinae
สกุล:: Chinchilla Bennett, 1829

ชนิดต้นแบบ
Chinchilla lanigera Bennett, 1829
ชนิด
 Chinchilla chinchilla  Chinchilla lanigera

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของ C. chinchilla และ C. lanigera   C. chinchilla   C. lanigera
ชินชิยา (สเปน: chinchilla) คือสกุลของสัตว์แทะ 2 ชนิด ได้แก่ ชินชิยาหางสั้น (Chinchilla chinchilla) และชินชิยาหางยาว (Chinchilla lanigera) มีถิ่นกำเนิดอยู่บริเวณเทือกเขาแอนดีสในทวีปอเมริกาใต้ ชินชิยาเป็นสัตว์ที่ออกหากินยามสนธยา อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในพื้นที่สูงจนถึง 4,270 เมตร (14,000 ฟุต) ในอดีตกระจายพันธุ์อยู่ในพื้นที่บางส่วนของโบลิเวีย เปรู และชิลี แต่ในปัจจุบันพบประชากรในธรรมชาติที่ชิลีเท่านั้น ชินชิยาจัดเป็นสัตว์ในวงศ์ชินชิยา (Chinchillidae) ร่วมกับบิซกาชาซึ่งเป็นญาติใกล้ชิด อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์กับหนูชินชิยาอีกด้วย
ชินชิยาเป็นสัตว์ที่มีขนหนาแน่นที่สุดในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมดที่อาศัยอยู่บนบก โดยมีขนประมาณ 20,000 เส้นต่อตารางเซนติเมตร และมีขนประมาณ 50 เส้นงอกออกมาจากรากขนแต่ละราก (ในน้ำ นากทะเลเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนหนาแน่นกว่า) ชินชิยาได้รับการตั้งชื่อตามชาวชินชาแห่งเทือกเขาแอนดีส เนื่องจากครั้งหนึ่งพวกเขาเคยนำขนชินชิยาซึ่งมีผิวสัมผัสนุ่มคล้ายกำมะหยี่มาทำเครื่องนุ่งห่ม เมื่อถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชินชิยากลายเป็นสัตว์หายากหลังจากถูกล่าอย่างหนักเพื่อเอาขน ชินชิยาส่วนใหญ่ที่ถูกจับไปใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมขนสัตว์ทุกวันนี้มาจากฟาร์มเพาะเลี้ยง ชินชิยาบ้านที่สืบเชื้อสายมาจากชินชิยาหางยาวมักถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลินและอาจถือเป็นสัตว์เลี้ยงฉบับกระเป๋าชนิดหนึ่ง
สามารถ แก้วมีชัย

| สามารถ แก้วมีชัยม> ป.ช., ม.ว.ม., จ.ภ. |
| --- | --- |
สามารถ ใน พ.ศ. 2555

รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง
ดำรงตำแหน่ง 13 สิงหาคม พ.ศ. 2551 – 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ก่อนหน้า: สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์
ถัดไป: เจริญ จรรย์โกมล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 (74 ปี) อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
พรรคการเมือง: พลังใหม่ (2517–2526, 2529-2531)   ชาติประชาธิปไตย (2526–2529)   เสรีธรรม (2538–2539)   ไทยรักไทย (2543–2549)   พลังประชาชน (2550–2551)   เพื่อไทย (2551–2563, 2564–2565)   ไทยสร้างไทย (2564)   ภูมิใจไทย (2565–2567)
คู่สมรส: รัตนพร แก้วมีชัย

สามารถ แก้วมีชัย (เกิด 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494) อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย สังกัดพรรคเพื่อไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ

สามารถ เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนเชียงรายวิทยาคม ชั้นมัธยมตอนปลายจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย และระดับปริญญาตรี รัฐศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (เกียรตินิยมดี) (รุ่นที่ 22) เมื่อปี พ.ศ. 2517
การทำงาน

สามารถ แก้วมีชัย เคยทำงานที่การเคหะแห่งชาติ ก่อนจะลาออกไปเป็นนักธุรกิจก่อนจะเข้ามาทำงานการเมืองท้องถิ่น เป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองเชียงราย และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540 ต่อมาจึงได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักไทยและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงราย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน ต่อมาก็ได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทยพร้อมกันกับสมาชิกจากพรรคพลังประชาชนเดิม
สามารถ แก้วมีชัย เคยได้รับตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล โฆษกคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล เลขานุการคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล ประธานคณะกรรมการประสายงานพรรคร่วมรัฐบาล ต่อมาในปี 2551 จึงได้รับการเลือกตั้งจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 แทนนายสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์
ใน การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 นายสามารถยังได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกสมัย ส่วน การเลือกตั้งเมื่อวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ แต่ใน การเลือกตั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 นายสามารถสูญเสียตำแหน่งให้กับนาย เอกภพ เพียรพิเศษ จาก พรรคอนาคตใหม่ ที่ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ต่อมาในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 นายสามารถได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
กระทั่งวันศุกร์ที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2562 นายสามารถได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคและคณะกรรมการบริหารพรรคเพื่อไทย  ต่อมาในวันพฤหัสบดีที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2563 นายสามารถได้โพสต์ภาพหนังสือการลาออกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทยลงบนเฟซบุ๊กส่วนตัวโดยระบุว่าได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทยจำนวน 3 ฉบับแก่นาย สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ หัวหน้าพรรค นาวาอากาศเอกอนุดิษฐ์ นาครทรรพ เลขาธิการพรรคและ พันตำรวจเอก จรุงวิทย์ ภุมมา เลขาธิการ คณะกรรมการการเลือกตั้ง ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองและให้มีผลตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2563 เป็นต้นไปโดยให้เหตุผลว่าต้องการเป็นอิสระและปลอดสังกัดพรรคการเมือง
ในปี 2564 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยสร้างไทย ซึ่งนำโดยคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ แต่อีกหลายเดือนให้หลังก็ย้ายกลับเข้าพรรคเพื่อไทยในวันที่ 14 ธันวาคม แต่ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2565 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
ชินชิยาหางสั้น

| ชินชิยาหางสั้น |
| --- | --- |

ชินชิยาหางสั้นในโขดหินแถบเทือกเขาแอนดีส
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
CITES Appendix I (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน:: Eukaryota
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Chinchillidae
สกุล:: Chinchilla
สปีชีส์:: C.  chinchilla
ชื่อทวินาม
Chinchilla chinchilla Lichtenstein, 1829


การกระจายพันธุ์ในอดีตของชินชิยาหางสั้น
ชื่อพ้อง
 Chinchilla brevicaudata Waterhouse, 1848  Eriomys chinchilla Lichtenstein, 1829
ชินชิยาหางสั้น (สเปน: chinchilla de cola corta), ชินชิยาเปรู (chinchilla peruana), ชินชิยาที่ราบสูง (chinchilla del altiplano), ชินชิยาเทือกเขา (chinchilla cordillerana, chinchilla de las cordilleras) หรือ ชินชิยาหลวง (chinchilla real) เป็นสัตว์แทะขนาดเล็กชนิดหนึ่งในวงศ์ชินชิยา (Chinchillidae) ซึ่งองค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติจัดว่าเป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์ ชินชิยาหางสั้นมีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ ในอดีตกระจายพันธุ์อยู่ในเปรู โบลิเวีย ชิลี และอาร์เจนตินา ทุกวันนี้เหลือประชากรในธรรมชาติจำกัดอยู่ในแถบเทือกเขาแอนดีสทางตอนเหนือของชิลี แต่ก็เพิ่งมีการพบประชากรกลุ่มเล็ก ๆ อีกกลุ่มทางตอนใต้ของโบลิเวีย
ลักษณะเด่นของชินชิยาหางสั้นคือขนสีเทาอมฟ้าซึ่งมีความหนาแน่นและนุ่มมาก สัตว์ชนิดนี้จัดอยู่ในสกุลชินชิยา (Chinchilla) ร่วมกับชินชิยาหางยาว เมื่อเทียบกับชนิดหางยาวแล้ว ชนิดหางสั้นจะมีลำตัวใหญ่กว่า คอหนากว่า ไหล่กว้างกว่า หูเล็กและกลมกว่า ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดอยู่ที่ความยาวของหาง โดยชนิดหางสั้นมีหางยาวได้ถึง 100 มิลลิเมตร ในขณะที่ชนิดหางยาวมีหางยาวได้ถึง 130 มิลลิเมตร ชินชิยาทั้งสองชนิดมีหัวกว้างและมีร่องรอยกระพุ้งแก้มเก็บอาหารซึ่งเป็นโครงสร้างที่เหลือค้างมาจากวิวัฒนาการ
มนุษย์ได้จับชินชิยามาใช้ประโยชน์ต่าง ๆ มานานหลายศตวรรษ การล่าชินชิยาหางสั้นเพื่อเอาขนไปใช้ในเชิงพาณิชย์เริ่มจากที่ชิลีใน ค.ศ. 1828 ส่งผลให้ความต้องการขนชินชิยาในยุโรปและสหรัฐเพิ่มสูงขึ้น เมื่อความต้องการขนชินชิยาเพิ่มขึ้น ประชากรชินชิยาก็ลดจำนวนลงจนดูเหมือนว่าพวกมันจะสูญพันธุ์ไปใน ค.ศ. 1917 มีการออกกฎหมายห้ามล่าชินชิยาใน ค.ศ. 1929 แต่ก็ไม่มีการบังคับใช้อย่างเคร่งครัดจนกระทั่ง ค.ศ. 1983 แม้จะมีการค้นพบชินชิยาหางสั้นอีกครั้งในธรรมชาติใน ค.ศ. 1953 แต่ประชากรสัตว์ชนิดนี้ก็ยังคงลดลงอย่างต่อเนื่องจนถูกจัดเป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์ ชินชิยาหางสั้นมีภัยคุกคามมากมาย เช่น การล่าสัตว์อย่างผิดกฎหมาย การสูญเสียแหล่งที่อยู่ การตัดไม้ทำฟืน การทำเหมือง เป็นต้น ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา ชินชิยาได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในฐานะสัตว์เลี้ยงแปลกใหม่ ส่งผลให้การล่าและดักจับพวกมันเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย
เตรูเอล

| เตรูเอล |
| --- | --- |
เทศบาล

   ธง ตราอาร์ม
thที่ตั้งของเตรูเอล
เตรูเอลที่ตั้งในแคว้นอารากอนและสเปนแสดงแผนที่Aragonเตรูเอลเตรูเอล (สเปน)แสดงแผนที่สเปน
พิกัด: 40°20′37″N 1°6′26″W﻿ / ﻿40.34361°N 1.10722°W﻿ / 40.34361; -1.10722
ประเทศ:  สเปน
แคว้นปกครองตนเอง: แม่แบบ:Country data Aragón
จังหวัด: เตรูเอล
โกมาร์กา: Comunidad de Teruel
Judicial district: Teruel
ก่อตั้ง: 1171
การปกครอง
 • Alcalde: Emma Buj (Partido Popular de Aragón)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 440.41 ตร.กม. (170.04 ตร.ไมล์)
ความสูง: 915 เมตร (3,002 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 36,240 คน
 • ความหนาแน่น: 82 คน/ตร.กม. (210 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Turolense
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 44001 - 44003
รหัสโทรศัพท์: 978
ภาษาทางการ: สเปน
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
เตรูเอล (สเปน: Teruel; ภาษาสเปน: [teˈɾwel] ไฟล์:Pronunciation of Teruel in Spanish.ogg ) เป็นนครในแคว้นอารากอน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศสเปน และยังเป็นเมืองหลักของจังหวัดเตรูเอลอีกด้วย เมืองมีประชากร 35,900 คน ในปี 2022 ทำให้เป็นเมืองหลักของจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในสเปน เมืองนี้มีชื่อเสียงในเรื่องสภาพอากาศที่เลวร้าย โดยมีอุณหภูมิที่แตกต่างกันในแต่ละวัน และมีแฮมเลื่องชื่อ นอกจากนี้ยังมีเครื่องปั้นดินเผา แหล่งโบราณคดี ที่อยู่รายล้อม หินโผล่ที่มีซากไดโนเสาร์ ที่เก่าแก่ที่สุดของคาบสมุทรไอบีเรีย และมีงานที่มีชื่อเสียง เช่น La Vaquilla del Ángel
นฤชาติ บุญสุวรรณ

| นฤชาติ บุญสุวรรณท> ม., ต.ช..ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 11 มกราคม พ.ศ. 2489 อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
เสียชีวิต: 4 สิงหาคม พ.ศ. 2567 (78 ปี) อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ประเทศไทย

นฤชาติ บุญสุวรรณ (11 มกราคม พ.ศ. 2489 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2567) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ

นฤชาติ เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2489 ที่ตำบลชะแล้ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา เป็นบุตรนายมุ่น นางเลียน บุญสุวรรณ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน

นฤชาติ เคยเป็นนักวิชาการสำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ถึง 7 ปี ก่อนที่จะย้ายประจำที่ อำเภอหาดใหญ่
การทำงาน > งานการเมือง

นฤชาติ ได้รับการชักชวนจากบัญญัติ บรรทัดฐาน ให้ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 2 ครั้ง เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาชน ในปี พ.ศ. 2531 หลังจากนั้นก็ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเรื่อยมา แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเลยสักครั้ง
การทำงาน > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นฤชาติ บุญสุวรรณ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เสียชีวิต

นฤชาติ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2567 สิริอายุ 78 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ณ สุสานวัดหนองหอย ตำบลวัดขนุน อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา โดยการนี้มีเดชอิศม์ ขาวทอง เลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ เป็นประธานในงานพระราชทานเพลิงศพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
สมาพันธรัฐเยอรมัน

สมาพันธรัฐเยอรมัน (อังกฤษ: German Confederation; เยอรมัน: Deutscher Bund) เป็นสมาคม 39 รัฐเยอรมันในยุโรปกลางอย่างหลวม ตั้งขึ้นโดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ค.ศ. 1815 เพื่อประสานเศรษฐกิจของประเทศที่พูดภาษาเยอรมันต่าง ๆ และเพื่อแทนที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เดิม สมาพันธรัฐดังกล่าวเป็นกันชนระหว่างรัฐออสเตรียและปรัสเซียที่ทรงอำนาจ ล่มสลายลงจากการแข่งขันระหว่างปรัสเซียและออสเตรียที่เรียกว่า "ทวินิยมเยอรมัน" (German dualism) การสงคราม และ การปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ประกอบกับความที่รัฐสมาชิกหลายประเทศไม่สามารถประนีประนอมกันได้ สมาพันธรัฐเยอรมันยุบลงด้วยชัยชนะของปรัสเซียในสงครามเจ็ดสัปดาห์และการสถาปนาสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือใน ค.ศ. 1866
ประวัติศาสตร์ > เบื้องหลัง

สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สามกินเวลาประมาณปี 1803 ถึง 1806 หลังจากพ่ายแพ้ในยุทธการเอาสเตอร์ลิตซ์โดยฝรั่งเศสภายใต้นโปเลียนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1805 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ฟรานซิสที่ 2 สละราชสมบัติ และจักรวรรดิก็ถูกยุบเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 1806 สนธิสัญญาที่เพรสเบิร์กเป็นผลพวงของการก่อตั้งสมาพันธ์แม่น้ำไรน์ขึ้นในเดือนกรกฎาคม 1806 โดยร่วมกับพันธมิตรของฝรั่งเศสจำนวน 16 ประเทศในรัฐต่างๆ ของเยอรมนี (รวมถึงบาวาเรียและเวิร์ทเทมแบร์ก) ภายหลังการรบที่เยนา–เอาเออร์สเต็ดท์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1806 ในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ รัฐอื่นๆ ในเยอรมนี รวมทั้งซัคเซินและเว็สท์ฟาเลิน ก็เข้าร่วมสมาพันธรัฐด้วย มีเพียงออสเตรีย ปรัสเซีย เดนมาร์ก ฮ็อลชไตน์ ปอเมอเรเนียของสวีเดน และราชรัฐเออร์เฟิร์ตที่ฝรั่งเศสยึดครองอยู่เท่านั้นที่อยู่นอกสมาพันธ์แม่น้ำไรน์ สงครามสหสัมพันธมิตรครังที่หกระหว่างปี ค.ศ. 1812 ถึงฤดูหนาว ค.ศ. 1814 เป็นการพ่ายแพ้ของนโปเลียนและการปลดปล่อยเยอรมนี ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1814 ไฮน์ริช วอม สไตน์ ผู้รักชาติชาวเยอรมันผู้โด่งดังได้ก่อตั้งหน่วยงานจัดการกลางของเยอรมนี (Zentralverwaltungsbehörde) ในแฟรงค์เฟิร์ตเพื่อแทนที่สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ที่ถูกยุบไปอย่างไรก็ตาม เหล่าผู้มีอำนาจที่รวมตัวกันที่การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้สร้างสมาพันธรัฐที่หลวมตัวกว่าของรัฐในเยอรมนีมากกว่าที่สไตน์คิดไว้
กำลังทหาร

กองทัพสมาพันธรัฐเยอรมัน (Deutsches Bundesheer) ควรร่วมกันปกป้องสมาพันธ์เยอรมันจากศัตรูภายนอก โดยเฉพาะฝรั่งเศส กฎหมายต่อเนื่องที่ผ่านโดย สมัชชาสมาพันธ์ กำหนดรูปแบบและหน้าที่ของกองทัพตลอดจนข้อจำกัดการบริจาคของรัฐสมาชิก สภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจประกาศสงครามและมีหน้าที่แต่งตั้งผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการของกองทัพแต่ละหน่วย ทำให้การระดมพลช้ามากและเพิ่มมิติทางการเมืองให้กับกองทัพ นอกจากนี้ สภาผู้แทนราษฎรยังดูแลการก่อสร้างและบำรุงรักษาป้อมปราการแห่งสมาพันธรัฐเยอรมันหลายแห่ง และรวบรวมเงินทุนทุกปีจากประเทศสมาชิกเพื่อการนี้
การคาดการณ์ความแข็งแกร่งของกองทัพได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2378 แต่งานในการจัดตั้งกองทัพบกยังไม่เริ่มจนกระทั่ง พ.ศ. 2383 อันเป็นผลมาจากวิกฤตแม่น้ำไรน์ เงินสำหรับป้อมปราการถูกกำหนดโดยการกระทำของ สมัชชาสมาพันธ์ ในปีนั้น ในปี ค.ศ. 1846 ลักเซมเบิร์กยังไม่ได้จัดตั้งกองกำลังขึ้นเอง และปรัสเซียก็ถูกปฏิเสธไม่ให้จัดหาทหาร 1,450 นายไปประจำการที่ป้อมปราการลักเซมเบิร์ก ซึ่ง Waldeck และLippe ควรจัดหาให้ ในปีเดียวกันนั้นเอง ได้มีการตัดสินใจว่าสัญลักษณ์ทั่วไปของกองทัพสมาพันธรัฐควรเป็นนกอินทรีสองหัวของจักรวรรดิแต่ไม่มีมงกุฎ คทา หรือดาบ เนื่องจากอุปกรณ์ใดๆ ก็ตามที่บุกรุกอธิปไตยของรัฐแต่ละรัฐ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซียเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ที่เย้ยหยัน "อินทรีปลดอาวุธ" เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ
กองทัพสมาพันธรัฐเยอรมันแบ่งออกเป็นสิบกองพล (ต่อมาขยายเพื่อรวมกองกำลังสำรอง) อย่างไรก็ตาม กองทัพบกไม่ได้มีเฉพาะในสมาพันธรัฐเยอรมันแต่ประกอบด้วยกองทัพแห่งชาติของประเทศสมาชิก และไม่รวมถึงกองกำลังติดอาวุธทั้งหมดของรัฐ ตัวอย่างเช่น กองทัพของปรัสเซียประกอบด้วยกองทหารราบ 9 กองแต่สนับสนุนเพียงสามกองทัพในกองทัพสหพันธรัฐเยอรมัน
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Blackbourn, David (1998). The Long Nineteenth Century: A History of Germany, 1780–1918. ISBN 9780195076714.
Blackbourn, David; Eley, Geoff (1984). The Peculiarities of German History: Bourgeois Society and Politics in Nineteenth-Century Germany. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-07. สืบค้นเมื่อ 2022-11-05.
Brose, Eric Dorn (1997). German History, 1789–1871: From the Holy Roman Empire to the Bismarckian Reich. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-01. สืบค้นเมื่อ 2022-11-05.
Evans, Richard J.; Lee, W. R., บ.ก. (1986). The German Peasantry: Conflict and Community from the Eighteenth to the Twentieth Centuries.
Nipperdey, Thomas (1996). Germany from Napoleon to Bismarck.
Pflanze, Otto (1971). Bismarck and the Development of Germany, Vol. 1: The Period of Unification, 1815-1871.
Ramm, Agatha (1967). Germany, 1789–1919.
Sagarra, Eda (1977). A Social History of Germany: 1648–1914. pp. 37–55, 183–202. ISBN 0841903328.
Sagarra, Eda (1980). Introduction to Nineteenth Century Germany.
Sheehan, James J (1993). German History, 1770–1866.
Werner, George S (1977). Bavaria in the German Confederation 1820–1848.
| ด ค ก รัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน (ค> ศ. 1815–1866) |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิ |  ออสเตรีย  |  |
| ราชอาณาจักร |  ปรัสเซีย  บาวาเรีย  ซัคเซิน  ฮันโนเฟอร์  เวือร์ทเทิมแบร์ค  |  |
| นครรัฐผู้คัดเลือก |  เฮ็สเซิน  |  |
| แกรนด์ดัชชี |  บาเดิน  เฮ็สเซิน  ลักเซมเบิร์ก  เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน  เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์  อ็อลเดินบวร์ค  ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค  |  |
| ดัชชี |  อันฮัลท์ แบร์นบวร์ค1  เดสเซา1  เคอเทิน2  เบราน์ชไวค์  ฮ็อลชไตน์  ลิมบวร์ค3  นัสเซา  ซัคเซิน อัลเทินบวร์ค4  โคบวร์ค-ซาลเฟลด์5  โคบวร์ค-โกทา4  โกทา-อัลเทนบวร์ค5  ฮิลด์บวร์คเฮาเซิน5  เลาเอินบวร์ค  ไมนิงเงิน  |  |
| ราชรัฐ |  เฮ็สเซิน-ฮอมบวร์ค  โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เฮ็คคิงเงิน6  ซิกมาริงเงิน6  ลิกเตนสไตน์  ลิพเพอ  รอยส์-ไกรซ์  รอยส์-เกรา  เชาม์บวร์ค-ลิพเพอ  ชวาทซ์บวร์ค-รูดอลชตัท  ชวาทซ์บวร์ค-ซ็อนเดิร์สเฮาเซิน  วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์  |  |
| นครรัฐ |  เบรเมิน  ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์  ฮัมบวร์ค  ลือเบค  |  |
 1 รวมกับอันฮัลท์ตั้งแต่ ค.ศ. 1863  2 จนถึง ค.ศ. 1847  3 ตั้งแต่ ค.ศ. 1839  4 ตั้งแต่ ค.ศ. 1826  5 จนถึง ค.ศ. 1826  6 จนถึง ค.ศ. 1850 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  IdRef 
50°06′29″N 8°40′30″E﻿ / ﻿50.108°N 8.675°E﻿ / 50.108; 8.675
แผนที่สมาพันธรัฐเยอรมัน สีน้ำเงินคือปรัสเซีย สีเหลืองคือจักรวรรดิออสเตรีย สีเทาคือรัฐสมาชิกอื่นๆ ในสมาพันธ์
ภาพผู้นำรัฐสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมันกับกษัตริย์แห่งปรัสเซีย ณ แฟรงค์เฟิร์ต ปี1863
พริสทิน

| พริสทิน |
| --- | --- |
พริสทินในปี 2017 จากซ้ายไปขวา: ยูฮา, เยฮานา, คย็อล-กย็อง, ชีย็อน, อึนอู, โรอา, เรนา, ซ็องย็อน, นาย็อง และไคลา
ข้อมูลพื้นฐาน
ฉายา: เพลดิสเกิลซ์
ที่เกิด: โซล เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป
ช่วงปี: ค.ศ. 2016 (2016)–2019
ค่ายเพลง: เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
กลุ่มย่อย: พริสทินไฟฟ์

อดีตสมาชิก:  นาย็อง  โรอา  ยูฮา  อึนอู  เรนา  คย็อล-กย็อง  เยฮานา  ซ็องย็อน  ชีย็อน  ไคลา 

เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
พริสทิน (เกาหลี: 프리스틴; อังกฤษ: Pristin) เป็นวงเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ สังกัดค่ายเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2016 ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวนสิบคนคือ นาย็อง, โรอา, ยูฮา, อึนอู, เรนา, คย็อล-กย็อง, เยฮานา, ซ็องย็อน, ชีย็อน และไคลา สมาชิกส่วนใหญ่เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ พรอดิวซ์ 101 และมีสมาชิกสองคนที่ชนะการแข่งขันคือ นาย็อง และ คย็อลกย็อง ซึ่งได้เปิดตัวเป็นสมาชิกวงที่ชื่อว่าไอโอไอ ก่อนที่จะกลับมารวมตัวกับสมาชิกคนอื่น ๆ เพื่อเปิดตัวในฐานะพริสตินเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2017 พร้อมเอกซ์เทนเดดเพลย์ชื่อ ไฮ! พริสติน
ประวัติ > ก่อนเปิดตัว

ในปี ค.ศ. 2013 สมาชิกบางส่วนของเพลดิสเกิร์ล (ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นศิลปินฝึกหัด) ได้ร่วมขึ้นแสดงในคอนเสิร์ต Like Seventeen ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตของวงเซเว่นทีน ศิลปินชายร่วมสังกัด และในปี ค.ศ. 2014 สมาชิกของเพลดิสเกิร์ลก็ได้ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอเพลง "My Copycat" ของวงออเรนจ์คาราเมล ในฐานะแบ็กอัพแดนเซอร์ด้วย
ในปี ค.ศ. 2016 สมาชิกบางส่วนของเพลดิสเกิร์ล ได้แก่ นาย็อง, โรอา, ยูฮา, อึนอู, เรนา, กย็อลกย็อง และชีย็อน ได้เข้าร่วมรายการเรียลลิตีโชว์ที่ชื่อ โปรดิวซ์ 101 ซึ่งเป็นรายการค้นหาศิลปินเกิร์ลกรุปของประเทศเกาหลีใต้ โดยนาย็องและคย็อลกย็องเป็นผู้ที่ได้รับคะแนนโหวตจากผู้ชมทั่วประเทศอยู่ใน 11 อันดับแรก จึงได้รับเลือกให้เปิดตัวเป็นเกิร์ลกรุปในโปรเจกต์ที่ชื่อว่า ไอโอไอ
ในช่วงเดือนพฤษภาคม-กันยายน ค.ศ. 2016 เพลดิสเกิร์ลได้จัดคอนเสิร์ตที่ชื่อ Pledis Girlz Concert ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นทุก ๆ วันเสาร์ เวลา 17.00 น. ที่พาร์กแอเวนู โดยนาย็องและคย็อลกย็องไม่ได้เข้าร่วมในคอนเสิร์ตครั้งนี้เนื่องจากอยู่ในระหว่างการเป็นสมาชิกวงไอโอไอ
ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2016 เพลดิสเกิร์ลได้ปล่อยซิงเกิลส่งเสริมชื่อ "We" โดยในเพลงนี้เพลดิสเกิร์ลได้มีส่วนร่วมในการแต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงด้วยตัวเอง และในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2017 พริสทินได้จัดคอนเสิร์ตสุดท้ายที่ชื่อว่า BYE & HI ซึ่งในคอนเสิร์ตได้มีการเปิดเผยชื่อวงอย่างเป็นทางการในชื่อ พริสทิน (Pristin) ซึ่งมาจากการรวมกันของคำว่า พริสมาติก (Prismatic) และ อีลาสทิน (Elastin)
ประวัติ > 2019: ยุบวง

พริสทินยุบวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่า คย็อล-กย็อง, เยฮานา, และ ซ็องย็อน ยังคงอยู่ในบริษัท ขณะที่เจ็ดคนที่เหลือ (ชีย็อน, เรนา, โรอา, ไคลา, นาย็อง, ยูฮา, และอึนอู) ได้ออกจากต้นสังกัดไป
สมาชิก

นาย็อง (나영) — หัวหน้าวง
โรอา (로아)
ยูฮา (유하)
อึนอู (은우)
เรนา (레나)
คย็อล-กย็อง (결경)
เยฮานา (예하나)
ซ็องย็อน (성연)
ชีย็อน (시연)
ไคลา (카일라)
สมาชิก > กลุ่มย่อย

พริสทินวี (프리스틴 V) – นาย็อง, โรอา, อึนอู, เรนา, คย็อล-กย็อง
ผลงานเพลง

Hi! Pristin (2017)
Schxxl Out (2017)
Like a V (2018)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
สงบ ทิพย์มณี

| สงบ ทิพย์มณีป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 สิงหาคม พ.ศ. 2481 อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
เสียชีวิต: 31 มกราคม พ.ศ. 2562 (80 ปี)
พรรคการเมือง: ธรรมสังคม (2517–2519) พลังใหม่ (2519) ประชาธิปัตย์ (2522–2535)
คู่สมรส: เสริมสุข ทิพย์มณี

สงบ ทิพย์มณี (17 สิงหาคม พ.ศ. 2481 – 31 มกราคม พ.ศ. 2562) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ

สงบ ทิพย์มณี เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2481 มีศักดิ์เป็นญาติผู้น้อง เชื้อ ทิพย์มณี อดีต ส.ส. สงขลา สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรสกับ เสริมสุข ทิพย์มณี (สกุลเดิม พลพิบูลย์)
สงบ ทิพย์มณี ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2562 สิริอายุรวม 80 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ณ วัดแหลมทราย จังหวัดสงขลา
งานการเมือง

อดีตเคยเป็นทนายความ สงบลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคธรรมสังคม แต่ได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2522 สังกัด พรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 4 ครั้ง
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สงบ ทิพย์มณี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
กัสเตยอนเดลาปลานา

| กัสเตยอนเดลาปลานา/ กัสเต็ลโยเดลาปลานา |
| --- | --- |
Municipality
El Fadrí.
   ธง ตราอาร์ม
สถานที่ตั้งในแคว้นบาเลนเซีย
กัสเตยอนเดลาปลานา/ กัสเต็ลโยเดลาปลานาสถานที่ตั้งในสเปน
พิกัด: 39°58′59″N 0°1′59″W﻿ / ﻿39.98306°N 0.03306°W﻿ / 39.98306; -0.03306
ประเทศ:  สเปน
Autonomous community:  แคว้นบาเลนเซีย
Province: Castelló
Comarca: Plana Alta
Judicial district: Castelló de la Plana
การปกครอง
 • Alcalde: Alfonso Bataller Vicent (2011) (PP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 108.80 ตร.กม. (42.01 ตร.ไมล์)
ความสูง: 30 เมตร (100 ฟุต)
ประชากร (2009)
 • ทั้งหมด: 180,005 คน
 • ความหนาแน่น: 1,700 คน/ตร.กม. (4,300 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Castellonenc, Castellonenses
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Official language(s): Valencian, Spanish
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
กัสเตยอนเดลาปลานา (สเปน: Castellón de la Plana) หรือ กัสเต็ลโยเดลาปลานา (กาตาลา: Castelló de la Plana) เป็นเมืองหลักของจังหวัดกัสเตยอนในแคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรไอบีเรีย ชายฝั่งโกสตาเดลอาซาอาร์ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นเมืองการท่องเที่ยวและการปลูกส้ม พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอารากอนทรงยึดเมืองนี้จากพวกมัวร์ได้ใน ค.ศ. 1233
| ด ค กเมืองหลักของจังหวัดในประเทศสเปน |
| --- | --- | --- |
|  กาดิซ  กรานาดา  กัสเตยอนเดลาปลานา  กาเซเรส  กอร์โดบา  กูเองกา  กัวดาลาฆารา  ฆาเอน  เฆโรนา  ซิวดัดเรอัล  ซานเซบัสเตียน  ซันตันเดร์  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  บาดาโฆซ  บาร์เซโลนา  บายาโดลิด  บาเลนเซีย  บิลบาโอ  บูร์โกส  บิโตเรีย-กัสเตอิซ  ปัมโปลนา  ปัลมาเดมายอร์กา  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  เลออน  โลโกรโญ  ลัสปัลมัส  ลูโก  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลิกันเต  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อูเอสกา  อูเอลบา  โอเบียโด  โอว์แรนเซ  อูเอสกา   |  กาดิซ  กรานาดา  กัสเตยอนเดลาปลานา  กาเซเรส  กอร์โดบา  กูเองกา  กัวดาลาฆารา  ฆาเอน  เฆโรนา  ซิวดัดเรอัล  ซานเซบัสเตียน  ซันตันเดร์  ซาโมรา  ซาราโกซา  ซาลามังกา  ซานตากรุซเดเตเนริเฟ  เซโกเบีย  เซบิยา  โซเรีย  ตาร์ราโกนา  เตรูเอล  โตเลโด  บาดาโฆซ  บาร์เซโลนา  บายาโดลิด  บาเลนเซีย  บิลบาโอ  บูร์โกส  บิโตเรีย-กัสเตอิซ  ปัมโปลนา  ปัลมาเดมายอร์กา  ปาเลนเซีย  โปนเตแบดรา  มาดริด  มาลากา  มูร์เซีย  แยย์ดา  เลออน  โลโกรโญ  ลัสปัลมัส  ลูโก  อาโกรุญญา  อาบิลา  อาลิกันเต  อัลบาเซเต  อัลเมริอา  อูเอสกา  อูเอลบา  โอเบียโด  โอว์แรนเซ  อูเอสกา   |  |