stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โคเบะ
ภูมิศาสตร์

โคเบะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งและภูเขา เป็นเมืองที่ยาวและแคบ ทางตะวันออกติดกับนครอาชิยะ ทางตะวันตกติดกับนครอากาชิ และมีเมืองอื่น ๆ ที่สำคัญตั้งอยู่รอบ ๆ เช่น ทาการาซูกะ นิชิโนมิยะ และมิกิ
จุดสังเกตที่สำคัญของพื้นที่บริเวณท่าเรือโคเบะคือหอคอยท่าเรือ อันเป็นหอคอยเหล็กกล้าสีแดง และชิงช้าสวรรค์ยักษ์ในย่านฮาร์เบอร์แลนด์ นอกจกนี้ยังมีการถมทะเลเพื่อสร้างเป็นเกาะพอร์ทและเกาะร็อกโกเพื่อขยายพื้นที่ของเมืองอีกด้วย
สำหรับย่านไกลจากทะเลนั้น มีย่านโมโตมาชิ ซันโนมิยะ และไชน่าทาวน์ เป็นย่านที่สำคัญของเมือง มีทางรถไฟหลายสายให้บริการรับส่งผู้โดยสารจากฝั่งตะวันออกไปถึงฝั่งตะวันตกของเมือง โดยมีศูนย์กลางรถไฟหลักอยู่ที่สถานีซันโนมิยะ สถานีโคเบะ และสถานรถไฟชิงกันเซ็งชินโคเบะ
จุดชมวิวที่สำคัญของเมืองอยู่บนภูเขารกโก สูงจากระดับน้ำทะเล 931 เมตร สามารถมองเห็นทิวทัศน์ได้ทั้งเมือง และจะมีความสวยงามเป็นพิเศษในช่วงฤดูใบไม้ร่วง
หอคอยท่าเรือโคเบะ
ฮาร์เบอร์แลนด์
ไชน่าทาวน์ โคเบะ
แพนด้ายักษ์คูคู ที่สวนสัตว์โอจิ
เขตปกครอง

เทศบาลนครโคเบะแบ่งการปกครองออกเป็น 9 เขต ได้แก่
| ชื่อเขต | คันจิ | พื้นที่ (ตร> กม) | หมายเลข |
| --- | --- | --- | --- |
| เขตคิตะ | 北区 | 241.84 | 2 |
| เขตชูโอ | 中央区 | 28.37 | 7 |
| เขตซูมะ | 須磨区 | 30 | 4 |
| เขตทารูมิ | 垂水区 | 26.89 | 3 |
| เขตนางาตะ | 長田区 | 11.46 | 5 |
| เขตนาดะ | 灘区 | 31.4 | 8 |
| เขตนิชิ | 西区 | 137.86 | 1 |
| เขตฮิงาชินาดะ | 東灘区 | 30.36 | 9 |
| เขตเฮียวโงะ | 兵庫区 | 14.54 | 6 |
ภูมิอากาศ

โคเบะ เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (CFA ตามระบบการแบ่งภูมิอากาศของเคิปเปน) มีฤดูร้อนที่ร้อนและฤดูหนาวที่อากาศเย็น ความชื้นในช่วงฤดูร้อนจะสูงกว่าฤดูหนาว แม้ว่าเป็นค่าที่ค่อนข้างต่ำกว่าบริเวณอื่น ๆ ในเกาะฮนชู และเป็นเมืองที่ไม่ค่อยจะมีหิมะตก
| ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของKobe> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 8.4 (47.1) | 8.8 (47.8) | 12.3 (54.1) | 18.5 (65.3) | 22.9 (73.2) | 26.0 (78.8) | 29.8 (85.6) | 31.6 (88.9) | 27.6 (81.7) | 22.0 (71.6) | 16.6 (61.9) | 11.3 (52.3) | 19.65 (67.37) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 4.7 (40.5) | 5.0 (41) | 8.0 (46.4) | 14.0 (57.2) | 18.4 (65.1) | 22.0 (71.6) | 25.9 (78.6) | 27.3 (81.1) | 23.6 (74.5) | 17.7 (63.9) | 12.5 (54.5) | 7.5 (45.5) | 15.55 (59.99) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 1.4 (34.5) | 1.5 (34.7) | 4.0 (39.2) | 9.8 (49.6) | 14.4 (57.9) | 18.8 (65.8) | 23.1 (73.6) | 24.3 (75.7) | 20.4 (68.7) | 14.1 (57.4) | 8.8 (47.8) | 4.1 (39.4) | 12.06 (53.71) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 43.4 (1.709) | 54.4 (2.142) | 92.6 (3.646) | 136.4 (5.37) | 144.2 (5.677) | 218.0 (8.583) | 156.8 (6.173) | 91.7 (3.61) | 170.8 (6.724) | 103.1 (4.059) | 66.2 (2.606) | 38.0 (1.496) | 1,315.6 (51.795) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 1 (0.4) | 1 (0.4) | 1 (0.4) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 3 (1.2) |
| ความชื้นร้อยละ | 61 | 63 | 62 | 64 | 67 | 74 | 77 | 73 | 71 | 67 | 66 | 63 | 67.3 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 144.7 | 127.9 | 161.1 | 170.1 | 195.9 | 146.7 | 174.5 | 201.6 | 145.8 | 159.3 | 143.1 | 146.9 | 1,917.6 |
แหล่งที่มา: NOAA (1961-1990)
ประชากร

เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 โคเบะมีประชากร 1,530,295 คน คิดเป็น 658,876 หลังคาเรือน เพิ่มขึ้นร้อยละ 0.1 จากปีที่แล้ว ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 2,768 คนต่อตารางกิโลเมตร มีอัตราส่วนของผู้ชาย 90.2 คนต่อผู้หญิง 100 คน มีอัตราส่วนของประชากรอายุระหว่าง 0-14 ปีอยู่ที่ร้อยละ 13 อายุระหว่าง 15-64 ปีอยู่ที่ร้อยละ 67 และอายุเกิน 65 ปีอยู่ที่ร้อยละ 20
มีชาวต่างชาติที่ลงทะเบียนอาศัยอยู่ในโคเบะประมาณ 44,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวเกาหลี (22,237 คน) ชาวจีน (12,516 คน) ชาวเวียดนาม (1,301 คน) และชาวสหรัฐอเมริกา (1,280 คน)
เศรษฐกิจ

ท่าเรือโคเบะ เป็นท่าเรือที่สำคัญและเป็นศูนย์กลางการผลิตของเขตอุตสาหกรรมฮันชิง โคเบะเป็นเป็นท่าเรือขนส่งสินค้าที่มีเรือเข้าออกมากที่สุดในภูมิภาค มากกว่าท่าเรือโอซากะ และสูงเป็นอันดับ 4 ของญี่ปุ่น
ในปี ค.ศ. 2004 โคเบะมีผลิตภัณฑ์มวลรวมอยู่ที่ 6.3 ล้านล้านเยน คิดเป็นร้อยละ 34 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัดเฮียวโงะและคิดเป็นร้อยละ 8 ของแถบคันไซ รายได้ต่อหัวของประชากรอยู่ที่ 2.7 ล้านเยนต่อปี แบ่งเป็นประเภทหนึ่ง (เกษตรกรรม ประมง และเหมืองแร่) ร้อยละ 1 ประเภทที่สอง (การผลิตและอุตสาหกรรม) ร้อยละ 21 และประเภทบริการ ร้อยละ 78
มูลค่าของสินค้าที่ผลิตได้ในปี 2004 ของโคเบะคือ 2.5 ล้านล้านเยน โดยส่วนใหญ่เป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็ก อาหาร อุปกรณ์การขนส่ง และอุปกรณ์การสื่อสาร
การคมนาคม > การขนส่งทางราง

สถานีซันโนมิยะ เป็นศูนย์กลางการคมนาคมของโคเบะ โดยมีรถไฟเจอาร์สายโคเบะเชื่อมต่อโคเบะกับโอซากะและฮิเมจิ ส่วนรถไฟฮันกีวสายโคเบะและรถไฟฮันชิงสายโคเบะก็เชื่อมต่อโคเบะกับสถานีอูเมดะในโอซากะ นอกจากนี้ รถไฟใต้ดินโคเบะก็เชื่อมต่อกับรถไฟซันโย ชิงกันเซ็งที่สถานีชินโคเบะ และรถไฟฟ้าซันโยก็ให้บริการรถไฟเชื่อมต่อกับฮิเมจิด้วยรถไฟด่วนโคเบะ
นอกจากนี้ ยังมีรถไฟเชื่อมเมืองโคเบะกับส่วนอื่น ๆ ในจังหวัดเฮียวโงะอีก เช่น รถไฟฟ้าโคเบะ รถไฟโฮกุชิงเกียวกุ และรถไฟโคเบะนิวทรานซิท
การคมนาคม > การคมนาคมทางถนนและทางอากาศ

โคเบะเป็นศูนย์กลางของทางด่วน โดยเฉพาะทางด่วนเมชิง (นาโงยะ–โคเบะ) และทางด่วนฮันชิง (โอซากะ–โคเบะ) มีทางด่วนโคเบะ–อาวาจิ–นารูโตะที่เชื่อมโคเบะกับนารูโตะผ่านเกาะอาวาจิทางสะพานอากาชิไคเกียวที่มีชื่อเสียงในฐานะสะพานแขวนที่ยาวที่สุดในโลก
สำหรับการคมนาคมทางการอากาศ มีท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะและท่าอากาศยานโคเบะที่อยู่ใกล้กับเมือง ขณะที่ศูนย์กลางการคมนาคมทางอากาศของภูมิภาคคันไซจะอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
การศึกษา

เมืองโคเบะมีโรงเรียนระดับประถมศึกษา 169 แห่ง มีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 81 แห่ง มีนักเรียนประมาณ 80,200 และ 36,000 คนตามลำดับ สำนักงานเขตโคเบะให้บริการการศึกษาระดับมัธยมปลาย 7 แห่ง และสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดเฮียวโงะรับผิดชอบโรงเรียนมัธยมปลายอีก 18 แห่ง มีนักเรียนทั้งสิ้น 43,400 คน
โคเบะยังมีมหาวิทยาลัยรัฐและเอกชนตั้งอยู่มากมาย โดยมีมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงคือ มหาวิทยาลัยโคเบะ
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > เมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้อง

ซีแอตเทิล, สหรัฐอเมริกา (1957)
มาร์แซย์, ฝรั่งเศส (1961)
รีโอเดจาเนโร, บราซิล (1969)
ไฟซาลาบาด, ปากีสถาน (2000)
รีกา, ลัตเวีย (1974)
บริสเบน, ออสเตรเลีย (1985)
บาร์เซโลนา, สเปน (1993)
ไฮฟา, อิสราเอล (2004)
อินชอน, เกาหลีใต้ (2010)
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > ท่าเรือพี่น้อง

รอตเทอร์ดาม, เนเธอร์แลนด์ (1967)
ซีแอตเทิล, สหรัฐอเมริกา (1967)
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > ความร่วมมือทางธุรกิจ

เทียนจิน, จีน (เมืองพันธมิตร) (1973)
ฟิลาเดเฟีย, สหรัฐอเมริกา (เมืองพันธมิตรและเมืองความร่วมมือทางธุรกิจ) (1986)
แตร์นี, อิตาลี (เมืองพันธมิตรและเมืองความร่วมมือทางธุรกิจ) (1993)
แทกู, เกาหลีใต้ (เมืองความร่วมมือทางธุรกิจ) (2010)
คลังภาพ

วัดไทซัน สถานที่เก็บสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น
สุสานอันโยอิน
ภาพวาดนิชิกิเอะ แสดงเรือกลไฟของชาวต่างชาติกำลังเทียบท่าเรือเฮียวโงะในช่วงเปิดประเทศสู่โลกตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19
โคเบะจากมุมมองบนเครื่องบิน
สะพานอากาชิไคเกียว
ย่านใจกลางเมือง
ทัศนียภาพยามค่ำคืนจากคิกูเซได
ทัศนียภาพยามค่ำคืน
ทัศนียภาพยามค่ำคืนเมื่อมองจากสวนสมุนไพรนูโนบิกิ
อนุสรณ์สถานแผ่นดินไหวโคเบะ
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
(อังกฤษ) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโคเบะ เก็บถาวร 2019-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
(ญี่ปุ่น) Channel ของโคเบะในเว็บไซต์ YouTube
คู่มือการท่องเที่ยว Kobe จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef 
แผนที่เขตของนครโคเบะ
ท่าเรือโคเบะเป็นท่าที่มีเรือเข้าออกมากที่สุดในแถบคันไซ
สะพานอากาชิไคเกียว เชื่อมต่อโคเบะกับเกาะอาวาจิ
สกุลปลาหัวโต

| สกุลปลาหัวโต |
| --- | --- |

ปลาซ่ง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: ปลาตะเพียน Cypriniformes
วงศ์:: วงศ์ปลาตะเพียน Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Xenocyprinae Xenocyprinae
สกุล:: สกุลปลาหัวโต Hypophthalmichthys Bleeker, 1860

ชนิดต้นแบบ
Leuciscus molitrix Valenciennes, 1844
ชนิด
 ดูข้อความ
ชื่อพ้อง
 Abramocephalus Steindachner, 1869  Aristichthys Ōshima, 1919  Cephalus Basilewsky, 1855  Onychodon Dybowski, 1872
สกุลปลาหัวโต  (อังกฤษ: Silver carp, Bighead carp) เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืด 3 ชนิด ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีชื่อสกุลว่า Hypophthalmichthys เป็นปลาที่ต้นกำเนิดอยู่ในประเทศจีนแถบแม่น้ำฮวงโหและแม่น้ำสาขา
เป็นปลาที่มีลักษณะโดยร่วมคือ มีส่วนหัวโต ตาเล็กอยู่ต่ำกว่ามุมปาก ปากและข้างแก้มกว้าง ครีบหลังเล็กอยู่ประมาณกึ่งกลางลำตัว ครีบก้นเล็ก ครีบหางเว้าลึก เกล็ดเล็กแบบขอบเรียบ  ตัวมีสีเงินคล้ำที่ด้านหลัง และสีเงินแวววาวที่ด้านท้อง หัวมีสีคล้ำอมแดงหรือสีเนื้อ ครีบมีลักษณะสีจาง ด้านท้องจะแคบหรือกลมมนขึ้นอยู่กับชนิด
เป็นปลาที่ปัจจุบันได้มีการเลี้ยงและเพาะขยายพันธุ์ไปทั่วโลก ในประเทศไทย ในชนิด H. molitrix ได้ถูกนำเข้ามาโดยชาวจีนโดยเรือสำเภาจากเมืองซัวเถา ในราวปี พ.ศ. 2465 ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้สำเร็จเป็นครั้งแรกด้วยการผสมเทียม ปัจจุบัน กลายเป็นปลาเศรษฐกิจและชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในประเทศไทย โดยพบมากในชนิด H. molitrix และ  H. nobilis ซึ่งถูกเรียกเป็นชื่อภาษาไทยรวม ๆ กันว่า "ปลาจีน" หรือ "ปลาหัวโต" ร่วมกับปลาไน (Cyprinus carpio), ปลาเฉา (Ctenopharyngodon idella)
ชนิด

ปัจจุบันมีปลาสามชนิดในสกุลนี้ที่ได้รับการรับรอง:
H. harmandi Sauvage, 1884 (largescale silver carp)
H. molitrix (Valenciennes, 1844) (ปลาลิ่น)
H. nobilis (J. Richardson, 1845) (ปลาซ่ง)
เจี๋ยง เหว่ย์กั๋ว

| เจี๋ยง เหว่ย์กั๋ว 蔣緯國 |
| --- | --- |
เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วในช่วงศึกษาที่เยอรมัน รับราชการทหารในกองทัพแวร์มัคท์ มียศร้อยตรี Fahnenjunker

เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ คนที่ 4 แห่งสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1986 – 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993
ประธานาธิบดี: เจี่ยง จิงกั๋ว หลี่ เติงฮุ่ย
ก่อนหน้า: Wang Tao-yuan
ถัดไป: Shih Chi-yang
ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของหน่วยกองทัพร่วม คนที่ 12 แห่งสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 7 เมษายน ค.ศ. 1980 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 1984
ประธานาธิบดี: เจี่ยง จิงกั๋ว
ก่อนหน้า: Wang To-nien
ถัดไป: Wen Ha-hsiung
อธิการบดีคนที่ 2 แห่งมหาวิทยาลัย Tri-service
ดำรงตำแหน่ง 16 สิงหาคม ค.ศ. 1975 – 6 มิถุนายน ค.ศ. 1980
ประธานาธิบดี: Yen Chia-kan Chiang Ching-kuo
ก่อนหน้า: Yu Po-chuan
ถัดไป: Wang To-nien
อธิการบดีคนที่ 3 วิทยาลัยกองบัญชาการและเจ้าหน้าที่แห่งกองทัพสาธารณรัฐจีน
ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน ค.ศ. 1963 – 31 สิงหาคม 1968
ประธานาธิบดี: เจียง ไคเชก
ก่อนหน้า: Wu Wen-chi
ถัดไป: Lu Fu-ning
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 6 ตุลาคม ค.ศ. 1916 โตเกียว, จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 22 กันยายน ค.ศ. 1997(1997-09-22) (80 ปี) ไทเป, สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
ที่ไว้ศพ: Wuzhi Mountain Military Cemetery
เชื้อชาติ:  สาธารณรัฐจีน
พรรคการเมือง:  พรรคก๊กมินตั๋ง
รางวัล:  เครื่องอิสริยาภรณ์ตะวันสาดส่อง ท้องฟ้าสีคราม  กางเขนเหล็กชั้นที่ 1
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สาธารณรัฐจีน  นาซีเยอรมนี
ประจำการ:  1936-1939   1936, 1939-1997
ยศ:  นักเรียนนายร้อย ยศร้อยตรี Fahnenjunker  นายพล
หน่วย: กรมทหารติดอาวุธที่ 1
บังคับบัญชา:  ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองกำลังติดอาวุธ
ผ่านศึก:  อันชลุส  การทัพโปแลนด์  สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง  สงครามกลางเมืองจีน

เจี๋ยง เหว่ย์กั๋ว (จีนตัวเต็ม: 蔣緯國; จีนตัวย่อ: 蒋纬国; พินอิน: Jiǎng Wěiguó,; 6 ตุลาคม ค.ศ. 1916 - 22 กันยายน ค.ศ. 1997 ) เป็นบุตรบุญธรรมของประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน จอมทัพเจียง ไคเชก, น้องชายบุญธรรมของประธานาธิบดี เจี่ยง จิงกั๋ว,
เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วเคยดำรงตำแหน่งนายพลแห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน (ที่เคยรับการศึกษาและฝึกฝนโดยกองทัพแวร์มัคท์ของนาซีเยอรมัน), และเป็นบุคคลสำคัญในพรรคก๊กมินตั๋ง เมื่อสาธารณรัฐจีนถอยมาไต้หวัน เขายังได้เป็นนายพลแห่งกองทัพสาธารณรัฐจีน เขามีชื่อตามธรรมเนียมจีน คือ เจี้ยนเก่า (建鎬) และ เนี่ยนถัง (念堂) แวร์มัคท์มักเรียกเขาว่า เหว่ย์กั๋ว เจี่ยง;  (Wego Chiang)
ประวัติ > ชีวิตช่วงแรก

ในฐานะหนึ่งในบุตรชายสองคนของเจี่ยงไคเชกชื่อของเจี๋ยง เหว่ย์กั๋วมีความหมายเฉพาะตามที่พ่อตั้งใจไว้ "เว่ย" มีความหมายตามตัวอักษรแปลว่า "ขนาน (ของละติจูด)" ขณะที่ "กั๋ว" หมายถึง "ประเทศชาติ"; ซึ่งพี่ชายของเขา, "จิง" แปลตามอักษรแปลว่า "ลองจิจูด" ชื่อได้รับแรงบันดาลใจจากการอ้างอิงในภาษาจีนคลาสสิกเช่นกั๋ว-ยฺหวี่, ที่ซึ่ง "เพื่อวาดเส้นลองจิจูดและละติจูดของโลก" ใช้เป็นการอุปมาสำหรับบุคคลที่มีความสามารถสูงโดยเฉพาะในการบริหารประเทศ
เกิดที่กรุงโตเกียว ขณะเจี่ยงไคเชกและสมาชิกพรรคก๊กมินตั๋งถูกกวาดล้างโดยรัฐบาลเป่ยหยางและหนีลี้ภัยไปที่ญี่ปุ่นด้วยความจำยอม เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วเป็นบุตรชายที่แท้จริงของไท้ ชีเตาที่เกิดขณะลี้ภัยกับสุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น, (ญี่ปุ่น: ชิเงะมัตสึ คาเนะโกะ; โรมาจิ: 重松金子) 
ก่อนหน้านี้เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วทำให้ไม่ยอมรับในคำกล่าวอ้างข่าวลือใด ๆ และยืนยันว่าเขาเป็นลูกชายที่แท้จริงของเจี่ยงไคเชกจนกระทั่งปีต่อมา (ค.ศ. 1988) เมื่อเขายอมรับว่าเขาเป็นลูกบุญธรรม
ตามคำนินทาที่ได้รับความนิยม ไท้เชื่อว่าการรับรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์กับสุภาพสตรีชาวญี่ปุ่นของเขาจะถูกฝ่ายญี่ปุ่นนำไปใช้ทำลายการแต่งงานและอาชีพด้านการงานของเขา ดังนั้นเพื่อแก้ปัญหาเขาจึงยกเจี๋ยงเหว่ย์กั๋วให้เป็นบุตรบุญธรรมของเจียงไคเชก โดยฝากทารกเจี๋ยงกับชาวญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: ยะมาดะ จุนทาโร่; โรมาจิ: 山田純太郎) ไปยังเมืองเซี่ยงไฮ้ในประเทศจีน เหยา เย่เฉิง (姚冶誠), ภรรยาคนที่สองของเจียงไคเชก, ได้รับเลี้ยงดูเจี๋ยง เหว่ย์กั๋วเสมือนแม่บุญธรรม
ปี ค.ศ. 1910 เจี๋ยงเหว่ย์กั๋วได้ย้ายภูมิลำเนาตามเจียงไคเชกไปยังเมืองซีโข่วในเฟิงหัว ต่อมาเจี๋ยงได้เข้าศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยซูโจว
ในกองทัพแวร์มัคท์

เนื่องจากพี่ชายของเจี๋ยงเหว่ย์กั๋ว เจี่ยง จิงกั๋วถูกควบคุมตัวเป็นเสมือนตัวประกันทางการเมืองในสหภาพโซเวียต โดยโจเซฟ สตาลิน ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในกรุงมอสโก เจียงไคเชกจึงส่งเจี๋ยงเหว่ย์กั๋วไปยังประเทศเยอรมนีเพื่อการศึกษาด้านการทหารที่ Kriegsschuleในมิวนิค ที่นี่เขาจะได้เรียนรู้หลักคำสอนยุทธวิธีทางทหารของเยอรมันที่ทันสมัยที่สุด อีกทั้งองค์กรและการใช้อาวุธในสนามรบสมัยใหม่ เช่นทฤษฎีแรงบันดาลใจจากเยอรมันของ Maschinengewehr (ปืนกลขนาดกลางในสมัยนั้น หรือปืนกลแบบMG-34)
บทบาทในกองทัพเยอรมัน

เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วและเจ้าหน้าที่กองทัพแวร์มัคท์ก่อน ปี ค.ศ. 1939
เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วในช่วงดำรงตำแหน่งในกองทหารภูเขาของเยอรมัน หรือ ('Gebirgsjager')
เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วในกองทัพแวร์มัคท์ ปี ค.ศ 1939
อาชีพทางการเมืองและการทหาร

ตำแหน่งของเขาในรัฐบาลสาธารณรัฐจีน ประกอบไปด้วย:
ผู้บัญชาการกองกำลังติดอาวุธของกองทัพบก (陸軍裝甲兵司令)
ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของหน่วยบริการรวม (聯勤總司令)
อธิการบดีวิทยาลัยกองบัญชาการและเจ้าหน้าที่แห่งกองทัพสาธารณรัฐจีน  (陸軍指揮参謀大學校長)
อธิการบดีแห่งมหาวิทยาลัย Tri-service (三軍大學校長)
ที่ปรึกษาอาวุโส ของ สำนักงานประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน (中華民國總統府資政)
เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติแห่งสาธารณรัฐจีน (國安會議秘書長)
อาชีพทางการเมืองและการทหาร > งานเขียน

Grand Strategy Summary 《大戰略概說》
A Summary of National Strategy 《國家戰略概說》
The strategic value of Taiwan in the world 《臺灣在世局中的戰略價值》 (1977)
The Middle Way and Life 《中道與人生》 (1979)
Soft military offensive 《柔性攻勢》
The basic principles of the military system 《軍制基本原理》 (1974)
The Z that creates this age 《創造這個時代的Z》
บรรณานุกรม

Wang Shichun (汪士淳), (1996). Travelling alone for a thousand mountains: The Life of Chiang Wei-kuo (千山獨行 蔣緯國的人生之旅), Tianxia Publishing, Taiwan. ISBN 957-621-338-X
Zhou Shao (周劭). The trifles of Chiang Wei-kuo's youth (青年蔣緯國瑣事), within the volume "Huanghun Xiaopin" (黃昏小品), Shanghai Guji Publishing House (上海古籍出版社), Shanghai, 1995. ISBN 7-5325-1235-5
KWAN Kwok Huen (關國煊). Biography of Chiang Wei-kuo (蔣緯國小傳). Biography Literature (傳記文學), 78, 4.
อดีตที่พำนักอาศัยของเจี่ยงเว่ยกั๋วในนครหนานจิง
เจี๋ยง เหว่ย์กั๋วขณะเป็นนักเรียนนายร้อยในกองทัพเยอรมัน ปี ค.ศ. 1938
สกุลปลาทอง

| สกุลปลาทอง |
| --- | --- |

ปลาทอง (C. auratus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Cypriniformes
วงศ์:: Cyprinidae
วงศ์ย่อย:: Cyprininae
สกุล:: Carassius Nilsson, 1832 

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
ปลาทอง (อังกฤษ: Goldfish, Common carp, Crucian carp) เป็นสกุลของปลาน้ำจืด ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Carassius (/คา-ราส-สิ-อัส/) ในวงศ์ย่อย Cyprininae
เป็นปลาที่มนุษย์คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เหมือนกับปลาในสกุล Cyprinus ที่เดิมอยู่รวมอยู่ด้วยกันมาก่อน ในฐานะของปลาที่เป็นปลาใช้ในการบริโภค และต่อมาได้มีการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีรูปร่าง และสีสันสวยงามมากขึ้น เพื่อเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยชาวจีนเมื่อกว่า 2,000 ปีมาแล้ว
ปลาในสกุลนี้ มีรูปร่างทั่วไปเหมือนกับปลาในสกุล Cyprinus จุดที่แตกต่างกันคือ ไม่มีหนวดที่ริมฝีปาก และมีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่เฉพาะภูมิภาคเอเชียตะวันออก และบางส่วนในรัสเซียเท่านั้น ขณะที่บางชนิดเป็นปลาเฉพาะถิ่นพบได้เฉพาะทะเลสาบบิวะ ที่ประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น
การจำแนก

Carassius auratus (Linnaeus, 1758)
Carassius auratus argenteaphthalmus Nguyễn, 2001
Carassius auratus auratus (Linnaeus, 1758)
Carassius auratus buergeri Temminck & Schlegel, 1846
Carassius auratus grandoculis Temminck & Schlegel, 1846
Carassius auratus langsdorfii Temminck & Schlegel, 1846
Carassius carassius (Linnaeus, 1758)
Carassius cuvieri Temminck & Schlegel, 1846 (เป็นชนิดที่พบได้เฉพาะทะเลสาบบิวะเท่านั้น)
Carassius gibelio (Bloch, 1782)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Carassius ที่วิกิสปีชีส์
สกุลปลาวัวปิกาโซ

| สกุลปลาวัวปิกาโซ |
| --- | --- |

ปลาวัวปิกาโซ (Rhinecanthus aculeatus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Tetraodontiformes
วงศ์:: Balistidae
สกุล:: Rhinecanthus Swainson, 1839

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
สกุลปลาวัวปิกาโซ (อังกฤษ: Picasso triggerfish) เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งน้ำเค็มสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาวัว (Balistidae) อันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes) ใช้ชื่อสกุลว่า Rhinecanthus (มาจากภาษากรีก rhinos หมายถึง "จมูก" และ akantha หมายถึง "หนาม" หรือ"เงี่ยง")
มีชื่อสามัญเรียกรวม ๆ กันว่า "ปลาวัวปิกาโซ" ขณะที่ในภาษาฮาวายจะเรียกปลาวัวสกุลนี้ว่า Humuhumu (ฮูมูฮูมู) หมายถึง "ปลาวัวที่มีหน้าคล้ายหมู" อันเนื่องจากมีส่วนหน้าที่ยื่นยาวออกมาเหมือนหมู ปากมีขนาดเล็ก ฟันแหลมคม และตามลำตัวมีลวดลายและสีสันต่าง ๆ สวยงาม ทั้ง สีดำ, สีฟ้า, สีเหลือง บนพื้นลำตัวสีขาวหรือสีส้ม
มีขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 25–30 เซนติเมตร กระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการัง ของแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ฮาวาย จนถึงอินโดนีเซีย
จัดเป็นปลาวัวที่ไม่ดุร้ายมากนักเมื่อเทียบกับสกุลอื่น ๆ ประกอบกับสีสันที่สวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ก็สามารถกัดให้ได้รับบาดเจ็บเหมือนกัน
การจำแนก

Rhinecanthus abyssus Matsuura & Shiobara, 1989
Rhinecanthus aculeatus (Linnaeus, 1758)
Rhinecanthus assasi (Forsskål, 1775)
Rhinecanthus cinereus (Bonnaterre, 1788)
Rhinecanthus echarpe (Anonymous, 1798)
Rhinecanthus lunula Randall & Steene, 1983
Rhinecanthus rectangulus (Bloch & Schneider, 1801)
Rhinecanthus verrucosus (Linnaeus, 1758)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhinecanthus ที่วิกิสปีชีส์
อี.ที. (เพลง)

Error ซิงเกิลโดยเคที เพร์รี ร่วมกับคานเย เวสต์
"อี.ที." เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน เคที เพร์รี จากกสตูดิโออัลบั้มชุดที่สาม ทีนเอจดรีม (ค.ศ. 2010) เพลงได้เป็นซิงเกิลที่สี่ ออกอากาศทางสถานีวิทยุต่าง ๆ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 "อี.ที." เขียนโดยเพร์รีร่วมกับโปรดิวเซอร์ ดร.ลู้ก แมกซ์ มาร์ติน และแอมโม และได้เชิญนักร้องแร็ป คานเย เวสต์ มาร่วมร้องด้วย ด้านดนตรี เพลงเป็นแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ และฮิปฮอปบัลลาด ที่มีความเป็นดั๊บสเตปและเทคโนอย่างหนักหน่วง และมีเสียงดรัมแอนด์เบสที่โดดเด่นรองลงมา ในด้านเนื้อร้อง เพลงพูดถึง "การตกหลุมรักกับคนที่มาจากต่างแดน"
"อี.ที." ได้รับคำวิจารณ์ทั่วไปในด้านบวก มีนักวิจารณ์เพลงจำนวนมากชื่นชมเสียงร้องของเพร์รีและผลิตผลของทั้งเพลง ขณะที่รูปแบบการร้องแร็ปของคานเย เวสต์ได้รับการตอบรับแบบคละกัน เพลง "อี.ที." กลายเป็นเพลงที่ห้าของเพร์รีที่ติดอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และในแคนาดา นิวซีแลนด์ โปแลนด์ ออสเตรเลีย ไอร์แลนด์ สกอตแลนด์ และโครเอเชีย จนถึงปัจจุบัน เพลง "อี.ที." ขายได้หกล้านหน่วยดิจิทัลดาวน์โหลดทั่วโลก กลายเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดตลอดกาล และเป็นเพลงที่ขายดีเป็นอันดับที่สองของเพร์รีในสหรัฐฯ ตามข้อมูลของบิลบอร์ด เพลงดังกล่าวเป็นเพลงที่ยิ่งใหญ่เป็นอันดับที่สี่ของ ค.ศ. 2011
ในการสนับสนุนเพลง เพร์รีและเวสต์แสดงเพลงนี้ในรายการอเมริกันไอดอล ซีซันที่สิบ ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 54 และที่สวนเมดิสันสแควร์การ์เดนในงานจิงเกิลบอล จัดโดย Z100 มิวสิกวิดีโอกำกับโดยฟลอเรีย ซิจิสมอนดี แสดงเพร์รีที่เป็นมนุษย์ต่างดาวกำลังกลายร่างระหกระเหินอยู่ในอวกาศ ก่อนจะตกลงมาและถูกทิ้งบนพื้นโลกที่ปกคลุมด้วยขยะ พร้อมกับมีคลิปของการเกมล่าสัตว์คล้ายแมวกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป และมิวสิกวิดีโอได้รับคำวิจารณ์ด้านบวก
เบื้องหลังและการจำหน่าย

เพร์รีตัดสินใจแต่งเพลง "อี.ที." เกิดขึ้นหลังจากมีการเล่นจังหวะเพลงนี้โดยบังเอิญระหว่างบันทึกเสียงกับดร.ลู้ก แมกซ์ มาร์ติน และแอมโม เดิมตั้งใจให้เป็นเพลงของกลุ่มนักร้องฮิปฮอปอเมริกัน ทรีซิกซ์มาเฟีย อย่างไรก็ตาม หลังจากเพร์รีได้ยินจังหวะนี้ เธอเลือกนำมาต่อยอดทำเป็นเพลง เธอกล่าวกับเอ็มทีวีนิวส์ "ฉันได้ยินจังหวะนั้นและฉันรู้เสมอว่าฉันอยากจะเขียนเพลงที่มีเนื้อหาเป็นอนาคตและมนุษย์ต่างดาว และพวกเขาพยายามจะหยุด และฉันพูดว่า เดี๋ยวก่อน ฉันว่าฉันเข้าใจมัน ฉันรู้ว่าฉันต้องพยายามนานหน่อย แต่ฉันคิดว่าฉันมีชิ้นงานที่สมบูรณ์แบบที่จะเอามาใส่ในเพลง"
ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2010 เพลงฉบับร้องเดี่ยวออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลวิทยุจากอัลบั้มทีนเอจดรีม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 เพร์รีขอให้แฟนคลับผ่านทวิตเตอร์ช่วยเธอเลือกซิงเกิลที่สี่จากอัลบั้ม ในวันี่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2010 เธอทวีตว่า "ขอบคุณสำหรับทุกคำแนะนำเรื่องซิงเกิลต่อไปในวันนี้" และ "ฉันรับฟังเสียงของคุณแล้ว เราเข้าใจกัน" ในต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เพร์รีประกาศทางเฟซบุ๊กว่า "อี.ที." จะเป็นซิงเกิลที่สี่จากอัลบั้ม การประกาศมาพร้อมกับภาพหน้าปกซิงเกิล แสดงให้เห็นเพร์รีในชุด "ประดับด้วยโลหะแวววาว ทำผมม้า แต่งหน้าเป็นตาแมว" ซิงเกิลฉบับมีท่อนแร็ป ร้องโดยคานเย เวสต์ เพลงรีมิกซ์เปิดตัวทั่วโลกวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2011 เพลงถูกเปิดตามสถานีวิทยุในเมือง
การรับรอง

}
}
</ref>}}
| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 3× Platinum | 210,000^ |
| Austria (IFPI Austria) | Gold | 15,000* |
| Canada (Music Canada) | 4× Platinum | 320,000* |
| Denmark (IFPI Danmark) | Gold | 15,000^ |
| France | — | 65,000 |
| Germany (BVMI) | Gold | 150,000^ |
| Italy (FIMI) | Platinum | 30,000* |
| Mexico (AMPROFON) | Gold | 30,000* |
| New Zealand (RMNZ) | Platinum | 15,000* |
| United Kingdom (BPI) | Platinum | 600,000^ |
| United States (RIAA) | 8× Platinum | 6,000,000 |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว