stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน
แบบต่างๆ > แบบตามการผลิตหลัก > เอฟ-16อี/เอฟ

เอฟ-16อี (หนึ่งที่นั่ง) เอฟ-16เอฟ (สองที่นั่ง) เดิมที่แล้วแบบหนึ่งที่นั่งของเจเนรัล ไดนามิกส์ เอฟ-16เอ็กซ์แอลจะใช้ชื่อว่าเอฟ-16อีและเอฟสำหรับสองที่นั่ง สิ่งนี้ถูกนำไปใช้กับการเลือกเอฟ-15อี สไตรค์อีเกิลของกองทัพสหรัฐเมื่อปีพ.ศ. 2527 การตั้งชื่อบล็อก 60 ยังได้ทำการหยุดเอาไว้ในปีพ.ศ. 2532 สำหรับเอ-16 แต่ก็ถูกยกเลิกไป  ชื่อเอฟ-16อี/เอฟในปัจจุบันเป็นของรุ่นพิเศษที่สร้างให้กับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และบางครั้งถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่าดีเซิร์ทฟอลคอน (Desert Falcon)
บล็อก 60 มีพื้นฐานมาจากเอฟ-16ซี/ดี บล็อก 50/52 จุดเด่นของมันคือเรดาร์และอิเลคทรอนิกอากาศที่พัฒนาและถังเชื้อเพลิงพิเศษ มันถูกขายให้กับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เท่านั้น ครั้งหนึ่งรุ่นนี้ถูกเข้าใจผิดว่าใช้ชื่อเอฟ-16ยู ความแตกต่างหลักจากบล็อกก่อนหน้าคือเรดาร์เออีเอสเอรุ่นเอเอ็น/เอพีจี-80 ของนอร์ทธรอป กรัมแมน ซึ่งทำให้เครื่องบินมีความสามารถในการติดตามและทำลายเป้าหมายบนพื้นดินและในอากาศได้ในเวลาเดียวกัน เครื่องยนต์เอฟ110-จีอี-132 ของบล็อก 60 นั้นพัฒนามาจากรุ่น -129 และมีอัตราให้แรงขับที่ 32,500 ปอนด์ บล็อก 60 นั้นสามารถใช้อาวุธทุกอย่างของบล็อก 50/52 รวมทั้งเอไอเอ็ม-132 อัสแรมและเอจีเอ็ม-84อี สแลม ถังเชื้อเพลิงพิเศษได้เพิ่มความจุเชื้อเพลิงอีก 450 แกลลอนสหรัฐ ทำให้เพื่มพิสัยหรือเวลาประจำสถานี และพื้นที่ว่างให้กับขีปนาวุธที่ใต้ปีก ตัวเก็บข้อมูลเอ็มไอแอล-เอสทีดี-1553 ถูกแทนที่ด้วยเอ็มไอแอล-เอสทีดี-1773 ที่สามารถจัดการข้อมูลได้เพิ่มขึ้น 1000 เท่า สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้มอบทุนในการพัฒนาเป็นเงิน 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และแลกเปลี่ยนด้วยการแสดงความรับผิดชอบหากมีเครื่องบล็อก 60 ลำใดๆ ถูกขายให้กับประเทศอื่น การรายงานกล่าวว่า "นี่เป็นครั้งแรกที่สหรัฐขายเครื่องบินที่เหนือกว่าของที่ตนเองมีให้กับประเทศอื่น"
ประเทศผู้ใช้งาน

| --- | --- |
  บาห์เรน   เบลเยียม   ชิลี   เดนมาร์ก   อียิปต์   กรีซ   จอร์แดน   อินโดนีเซีย   อิสราเอล   อิตาลี   โมร็อกโก   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์:   โอมาน   ปากีสถาน   โปแลนด์   โปรตุเกส   สิงคโปร์   สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)   เกาหลีใต้   ไทย   ตุรกี   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   สหรัฐอเมริกา   เวเนซุเอลา
อุบัติเหตุ > อุบัติเหตุในต่างประเทศ

ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ในขณะที่ทำการซ้อมแสดงแรงระดับ 9 จีของเครื่องวายเอฟ-16 (หมายเลข 72-1568) ที่ฟอร์ทวอน์ธก่อนที่จะส่งไปงานแสดงในปารีส เกิดการขัดข้องของล้อล้อหนึ่ง นักบินทดสอบเนลล์ แอนเดอร์สันได้ทำการลงจอดฉุกเฉินโดยไม่กางล้อและลงจอดในสนามหญ้าโดยหวังที่จะลดความเสียหายและผู้บาดเจ็บที่เป็นผู้ชม เครื่องบินได้รับความเสียหายเล็กน้อย มันถูกกำหนดให้ไปแสดงในงานที่ปารีสแต่ด้วยอุบัติเหตุทำให้ต้นแบบแรก (หมายเลข 72-1567) ถูกส่งไปแทน
ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เอฟ-16 จากกองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์ตกในเมืองเฮนเกโล เครื่องยนต์เสียหายไม่นานหลังจากที่บินขึ้นและนักบินได้พยายามบินกลับไปที่ฐานบิน นักบินดีดตัวและตกลงอย่างปลอดภัยบนหลังคาอาคาร เอฟ-16 นั้นตกระหว่างบ้านโดยไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ
ในการฝึกของกองทัพอากาศกับกองทัพบกที่จัดขึ้นที่ฐานทัพอากาศโป๊ป รัฐแคโรไลน่า เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2537 เอฟ-16ดี (หมายเลข 88-0171) จากฝูงบินขับไล่ที่ 74 เป็นจุดเริ่มต้นของการชน และได้รู้จักกันในชื่อ"หายนะกรีนแรมพ์" (อังกฤษ: Green Ramp disaster) ส่งผลให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 80 ราย สาหัส 24 ราย
ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2543 เอฟ-16ดี-30เอฟของกองทัพอากาศอิสราเอลในฐานบินมัทเดวิด ได้ตกลงในทะเลมิดิเตอร์เรเนียนขณะซ้อมบิน 31 กิโลเมตรห่างจากหมู่บ้านชายฝั่งในทางเหนือของอิสราเอล นักบินโยนาธาน เบกินเป็นหลานของอดีตนายกรัฐมนตรีเมนาเฮม เบกิน ทั้งเขาและนักบินร่วม ร้อยโทไลออร์ ฮาราริ ไม่ได้โทษฝ่ายควบคุมการบินภาคพื้น
อุบัติเหตุ > อุบัติเหตุในประเทศไทย

ในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เอฟ-16เอ บล็อก 15 โอซียู หรือบ.ข.19 หมายเลข 40315 พร้อม เรืออากาศเอก ฐานิกร  เหลืองรุ่งวารี นักบินฝูงบิน 403 ของกองทัพอากาศไทยตกขณะซ้อมบินจากกองบิน 4 นครสวรรค์ไปกองบิน 41 เชียงใหม่ โดยบินเกาะหมู่ 4 ลำ แต่เมื่อไปถึงสนามบินเชียงใหม่ พบว่ามีเพียง 3 ลำที่ลงจอด ต่อมา พบว่าเครื่องบินลำดังกว่า ตกที่บ้านเด่นไม้ซุง หมู่ 9 ตำบลแม่สลิด อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก โดยสันนิษฐานว่า เกิดจากนักบินหลงสภาพอากาศ จึงทำให้เครื่องบินพุ่งชนแนวสันเขา อุบัติเหตุครั้งนี้ทำให้ เรืออากาศเอก ฐานิกร  เหลืองรุ่งวารี นักบินเสียชีวิต
ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2554 เครื่องบิน F-16 ADF จำนวน 2 เครื่องจากฝูงบิน 102 กองบิน 1 จ.นครราชสีมา  ประสบอุบัติเหตุตกบนเทือกเขาภูแลนคา ในพื้นที่หมู่ 3 และหมู่ 4 ต.ท่าหินโงม อ.เมือง จังหวัดชัยภูมิ  ขณะทำการฝึกคอบร้าโกลด์ (Cobra Gold) ร่วมกับกองทัพอากาศสหรัฐฯ  นักบินทั้งสองนายคือ  นาวาอากาศตรี กฤษดา สุขจันทร์ และ เรืออากาศเอก ชัชชานนท์ พรหมเดช สามารถดีดตัวออกจากเครื่องได้อย่างปลอดภัย
ในวันที่ 20 กุมพาพันธ์ 2558 เมื่อเวลา 14.53 น. เกิดเหตุเครื่องบินขับไล่แบบ F-16A ของฝูงบิน 103 กองบิน 1 นครราชสีมา ตกที่ ม.4 ต.วังเพลิง อ.โคกสำโรง จ.ลพบุรี ตกระหว่างการฝึก ขณะปฏิบัติภารกิจฝึกบินใช้อาวุธทางอากาศ ตามวงรอบปกติของกองบิน ที่สนามชัยบาดาล โดยมีนักบินชื่อ ร.อ.นพนนท์ นิวาสานนท์ เสียชีวิต ส่วนสาเหตุที่เครื่องบินตกในครั้งนี้ ยังไม่สามารถสรุปได้
ดูเพิ่ม

การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง
เอฟ-16 เอไจล์ฟอลคอน
เอฟ-16 วิสต้า
เจเนรัล ไดนามิกส์ เอฟ-16เอ็กซ์แอล
ที-50 โกลเด้นอีเกิล
มิตซูบิชิ เอฟ-2
เครื่องบินที่เทียบเท่า
เฉิงตู เจ-10
ดัซโซลท์ มิราจ 2000
เอฟ-20 ไทเกอร์ชาร์ค
ไอเอไอ ลาวิ
ยาส 39
เจเอฟ-17 ธันเดอร์
มิโคยัน มิก-29
นอร์ทธรอป วายเอฟ-17
รายละเอียด เอฟ-16ซี

ลูกเรือ 1 นาย
ความยาว 15 เมตร
ความสูง 4.8 เมตร
ระยะระหว่างปลายปีก 9.45 เมตร
พื้นที่ปีก 27.87 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 8,670 กิโลกรัม
น้ำหนักพร้อมอาวุธ 12,000 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 14,968 กิโลกรัม
ขุมกำลัง เครื่องยนต์เทอร์โบแฟนพร้อมสันดาปท้ายแบบเอฟ110-จีอี-100 ให้แรงขับ 17,155 ปอนด์และ 28,600 ปอนด์เมื่อใช้สันดาปท้าย
ความเร็วสูงสุด
1.2 มัค (1,470 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ในระดับน้ำทะเล
2.27 มัค (2,415 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ในระดับสูง
รัศมีทำการรบ 550 กิโลเมตรพร้อมระเบิด 450 กิโลกรัม
ระยะในการขนส่ง 4,220 กิโลมตรพร้อมถังที่สลัดทิ้งได้
เพดานบินทำการ > 60,000 ฟุต
อัตราการไต่ระดับ 50,000 ฟุตต่อนาที
น้ำหนักบรรทุกที่ปีก 194 กิโลกรัมต่อตารางเมตร
อัตราแรงขับต่อน้ำหนัก 1.1
อาวุธ
ปืน ปืนแกทลิ่งเอ็ม61 วัลแคนขนาด 20 ม.ม.หนึ่งกระบอก พร้อมกระสุน 515 นัด
จรวด
กระเปาะจรวดแบบแอลเอยู-61/แอลเอยู/68 4 อัน (แต่ละอันมีจรวดไฮดรา 70 19 และ 7 ลูกตามลำดับ) หรือ
กระเปาะจรวดแบบแอลเอยู-5003 4 อัน (แต่ละอันมีจรวดซีอาร์วี7 19 ลูก) หรือ
กระเปาะจรวดแบบแอลเอยู-10 4 อัน (แต่ละอันมีจรวดซูนิ 4 ลูก)
ขีปนาวุธ
ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ
เอไอเอ็ม-7 สแปร์โรว์ 2 ลูก หรือ
เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์ 6 ลูก หรือ
ไอริส-ที 6 ลูก หรือ
เอไอเอ็ม-120 แอมแรม 6 ลูก หรือ
ไพธอน-4 6 ลูก
ขีปนาวุธอากาศสู่พื้น
เอจีเอ็ม-45 ไชรค์ 6 ลูก หรือ
เอจีเอ็ม-65 มาเวอร์ริก 6 ลูก หรือ
เอจีเอ็ม-88 ฮาร์ม 4 ลูก
ขีปนาวุธต่อต้านเรือ
เอจีเอ็ม-84 ฮาร์พูน 2 ลูก หรือ
เอจีเอ็ม-119 เพนกวิน 4 ลูก
ระเบิด
ซีบียู-87 2 ลูก
ซีบียู-89 2 ลูก
ซีบียู-97 2 ลูก
จีบียู-10 เพฟเวย์ 2 4 ลูก
จีบียู-12 เพฟเวย์ 2 6 ลูก
ระเบิดวิถีด้วยเลเซอร์ตระกูลเพฟเวย์ 6 ลูก
เจแดม 4 ลูก
ระเบิดมาร์ค 84 4 ลูก
ระเบิดมาร์ค 83 8 ลูก
ระเบิดมาร์ค 82 12 ลูก
ระเบิดนิวเคลียร์ บี61
อื่นๆ
เครื่องปล่อยพลุล่อเป้าแบบเอสยูยู-42เอ/เอ หรือ
อีเอ็มซีแบบเอเอ็น/เอแอลคิว-131 และเอเอ็น/เอแอลคิว-184 หรือ
กระเปาะหาเป้าแบบแลนเทิร์น ล็อกฮีด มาร์ติน สไนเปอร์ เอ็กซ์อาร์ และไลท์นิ่ง หรือ
ถังเชื้อเพลิงทิ้งได้ขนาด 300/330/370 แกลลอนสหรัฐฯ ได้มากถึง 3 ถังเพื่อทำการขนส่งหรือเพิ่มระยะ
อิเลคทรอนิกอากาศ
เรดาร์แบบเอเอ็น/เอพีจี-68
แหล่งข้อมูลอื่น

เอฟ-16 ของกองทัพอากาศสหรัฐ
เอฟ-16 ใน LockheedMartin.com เก็บถาวร 2009-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เอฟ-16 ใน GlobalSecurity.org
F-16.net Extensive and up-to-date แหล่งไฟทิงฟอลคอน
เอฟ-16 ใน Aerospaceweb.org
ข่าวโครงการพัฒนาเอฟ-16 เก็บถาวร 2006-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กการกำหนดแบบเครื่องบินขับไล่ของกองทัพไทย |
| --- | --- |
บ.ข (ขับไล่):  บ.ข.1  บ.ข.2 (I)  บ.ข.2 (II)  บ.ข.2 (III)  บ.ข.2 (IV)  บ.ข.3 (I)  บ.ข.3 (II)  บ.ข.4  บ.ข.5  บ.ข.6  บ.ข.7  บ.ข.8  บ.ข.9  บ.ข.10  บ.ข.11  บ.ข.12  บ.ข.13  บ.ข.14  บ.ข.15  บ.ข.16  บ.ข.17 เค  บ.ข.18  บ.ข.19  บ.ข.20 (I)  บ.ข.20 (II) 
แบบที่เกี่ยวข้อง:  บ.ขฝ.1  บ.ขฝ.2 
มุมมองจากด้านขวาของวายเอฟ-16 และนอร์ทธรอฟ วายเอฟ-17 แต่ละลำติดขีปนาวุธเอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์
เอฟ-16ซีของกองทัพอากาศสหรัฐในกองกำลังรักษาดินแดนทางอากาศของโคโลราโด ที่เพิ่งบินผละออกจากการเติมเชื้อเพลิงเหนือแคนาดา (จะเห็นช่องเชื้อเพลิงที่ยังเปิดอยู่)
เอฟ-16ซีเจพร้อมขีปนาวุธอากาศสู่อากาศและระเบิดซีด
ห้องนักบินเอฟ-16 สำหรับฝึก
นักบินเอฟ-16 ของกองกำลังรักษาดินแดนทางอากาศในห้องนักบินพร้อมกล้องมองกลางคืน
ช่องรับลมสำหรับความเร็วเหนือเสียง
เอฟ-16 บล็อก 30 สามลำของกองทัพอากาศสหรัฐบินเหนือเกาหลีใต้
เอฟ-16 บล็อก 60 ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์บินขึ้นจากโรงงานของล็อกฮีด มาร์ตินในฟอร์ทวอร์ธรัฐเท็กซัส
ประเทศผู้ใช้งานเอฟ-16

ปืนเอ็ม61เอ1 บนแท่นแสดง
เอโนค (บุตรคาอิน)

บุตรชายของคาอินในหนังสือปฐมกาล
สำหรับบุคคลในปฐมกาล 5 ดูที่ เอโนค
| เอโนค |
| --- | --- |
ภาพแสดงเหตุการณ์ที่คาอินก่อตั้งเมืองเอโนค โดย Julius Schnorr von Carolsfeld.
เกิด: 190-196 ปีหลังการสร้างโลก
บุตร: อิราด
บิดามารดา: คาอินและอาวาน
เอโนค (อังกฤษ: Enoch; /ˈiːnək/; ฮีบรู: חֲנוֹךְ; Ḥănōḵ) เป็นบุคคลในหนังสือปฐมกาล เป็นบุตรชายของคาอินและเป็นบิดาของอิราด
เรื่องเล่า

หลังคาอินเดินทางมาถึงในแผ่นดินโนดที่ซึ่งพระยาห์เวห์เนรเทศให้คาอินไปอยู่เพื่อลงโทษที่คาอินสังหารอาเบลน้องชายของตนเอง ภรรยาของคาอินก็ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชายคนแรกของคาอินซึ่งได้รับการแต่งชื่อว่าเอโนค
ระวังสับสนระหว่างเอโนคคนนี้กับเอโนคบุตรยาเรดซึ่งถือกันว่าเป็นผู้เขียนหนังสือเอโนค
หลังการถือกำเนิดของเอโนค ความในภาษาฮีบรูของปฐมกาล 4:17  ไม่ชัดเจนว่าคาอินสร้างเมืองและตั้งชื่อเมืองตามชื่อของบุตรชาย หรือเป็นตัวเอโนคเองที่เป็นผู้สร้างเมือง ความในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐานระบุให้ชัดเจว่าเป็นคาอินที่สร้างเมืองและตั้งชื่อเมืองตามชื่อของบุตรชาย
หนังสือจูบิลีส์ 4:9 ระบุว่ามารดาหรือป้า/น้าของเอโนคมีชื่อว่าอาวาน
เอโนค

บุคคลในคัมภีร์ไบเบิลก่อนสมัยน้ำท่วมโลกของโนอาห์
สำหรับบุคคลในปฐมกาล 4 ดูที่ เอโนค (บุตรคาอิน)
| เอโนค |
| --- | --- |
เอโนคจากภาพจิตรกรรมในโปแลนด์ คริสต์ศตวรรษที่ 17
อัครบิดาก่อนสมัยน้ำท่วมโลก
นับถือ ใน: ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม ศาสนายูดาห์ ขบวนการศาสนาใหม่
วันฉลอง: วันอาทิตย์ ก่อนวันประสูติของพระคริสต์ในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ 22 มกราคมในคริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์ 19 กรกฎาคม (วันขึ้นสู่สวรรค์ในคริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์)
เอโนค (อังกฤษ: Enoch; /ˈiːnək/ ไฟล์:En-ca-Enoch.ogg; ฮีบรู: חֲנוֹךְ‎‎, ใหม่: Ḥanōḵ, ไทบีเรียน: Ḥănōḵ; กรีก: Ἑνώχ Henṓkh; อาหรับ: أَخْنُوخ ʼAkhnūkh) เป็นบุคคลในคัมภีร์ไบเบิลและเป็นปฐมบรรพบุรุษก่อนสมัยน้ำท่วมโลกของโนอาห์ เป็นบุตรชายของยาเรดและเป็นบิดาของเมธูเสลาห์
ความในหนังสือปฐมกาลระบุว่าเอโนคมีอายุ 365 ปีก่อนที่พระเจ้าจะรับเอโนคไป ความกล่าวว่าเอโนค "ดำเนินกับพระเจ้าแล้วก็หายไปเพราะพระเจ้าทรงรับเขาไป" (ปฐมกาล 5:21 -24) ซึ่งตีความได้ว่าเอโนคขึ้นสวรรค์ขณะมีชีวิตในบางประเพณีของศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ ในขณะที่ประเพณีอื่น ๆ มีการตีความแตกต่างกันไป
เอโนคเป็นบุคคลสำคัญในประเพณีของศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์จำนวนมาก ถือกันว่าเอโนคเป็นผู้เขียนหนังสือเอโนค และยังเรียกว่าเป็นอาลักษณ์แห่งการพิพากษา ในพันธสัญญาใหม่ เอโนคถูกกล่าวถึงในพระวรสารนักบุญลูกา, จดหมายถึงชาวฮีบรู และจดหมายของนักบุญยูดา จดหมายของนักบุญยูดายังอ้างอิงความจากหนังสือเอโนค ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก, อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ เอโนคได้รับการยกย่องเป็นนักบุญ
ชื่อของเอโนค (ฮีบรู: חֲנוֹךְ Ḥănōḵ) มาจากรากศัพท์ภาษาฮีบรู חנך (ḥ-n-ḵ) มีความหมายว่า ฝึกฝน, ริเริ่ม, อุทิศ, เปิดฉาก โดย חֲנוֹךְ/חֲנֹךְ (Ḥănōḵ) เป็นรูปคำสั่งของคำกริยา
แหล่งข้อมูลอื่น

The Descendants of Adam, The Legacy of Cain, The Souls Elijah and Enoch
Catholic Encyclopedia Henoch (1914)
Andrei A. Orlov essays on 2 Enoch: Enoch as the Heavenly Priest, Enoch as the Expert in Secrets, Enoch as the Scribe and Enoch as the Mediator
Ed. Philip P. Wiener Dictionary of the History of Ideas: Cosmic Voyages (1973)
Dr. Reed C. Durham, Jr. Comparison of Masonic legends of Enoch and Mormon scriptures description of Enoch (1974)
| ด ค กเชื้อสายของอาดัมถึงดาวิดตามคัมภีร์ฮีบรู |
| --- | --- |
การทรงสร้างถึงน้ำท่วม:  อาดัม  เสท  เอโนช  เคนัน  มาหะลาเลล  ยาเรด  เอโนค  เมธูเสลาห์  ลาเมค  โนอาห์  เชม 
ปฐมบรรพบุรุษหลังน้ำท่วม:  อารปัคชาด  เคนัน  เช-ลาห์  เอเบอร์  เปเลก  เรอู  เสรุก  นาโฮร์  เท-ราห์  อับราฮัม  อิสอัค  ยาโคบ 
เผ่ายูดาห์ถึงราชอาณาจักร:  ยูดาห์  เปเรศ  เฮสโรน  ราม  อัมมีนาดับ  นาโชน  สัลโมน  โบอาส  โอเบด  เจสซี  ดาวิด 
ชื่อในตัวเอียงปรากฏเฉพาะในฉบับเซปทัวจินต์ภาษากรีก
เอไกหว่า ภาค 2

| เอไกหว่า ภาค 2 |
| --- | --- |
กำกับ: เฉินหลง
นักแสดงนำ: เฉินหลง กวน จือหลิน จางม่านอวี้ มาร์ส เหอ เจียจิ้ง
ผู้บรรยาย: ทีมพากย์เสียงเอก(เสียงโรง) ทีมพากย์อินทรีย์(United DVD) ทีมพากย์พันธมิตร(United VCD)
กำกับภาพ: Cheung Yiu Tsou
ดนตรีประกอบ: มิเชล หลาย
ผู้จัดจำหน่าย: Golden Harvest นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ (ไทย)
ความยาว: 106 min.
ประเทศ:  ฮ่องกง
ภาษา: Cantonese
ก่อนหน้านี้: เอไกหว่า
เอไกหว่า ภาค 2 (อังกฤษ: Project A Part II) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวแอคชั่น ออกฉายในปี พ.ศ. 2530 กำกับภาพยนตร์โดย เฉินหลง ประพันธ์ดนตรีโดย มิเชล หลาย นำแสดงโดย เฉินหลง จาง ม่านอวี้ กวน จือหลิน หลิว เจียหลิง มาร์ส เหอ เจียจิ้ง เป็นเรื่องราวภาคต่อจากภาพยนตร์เรื่อง เอไกหว่า
เนื้อเรื่องย่อ

ในภาพยนตร์ภาคนี้ เฉินหลง สวมบทบาทเป็น หม่าหยูหลง นายตำรวจชั้นผู้น้อยที่ออกมาต่อต้านพวกโจรสลัดที่ออกปล้นฆ่าในทะเล ตำรวจขี้ฉ้อ และเหล่านักการเมืองที่หากินกับตำแหน่งของตัวเองอย่างออกนอกหน้า ด้วยความหวังที่จะทำให้บ้านเมืองพบกับความสุขอย่างแท้จริงเสียที ในขณะที่ หม่าหยูหลง ต้องการออกไปกวาดล้างพวกโจรสลัดก็ต้องเจอการขัดขวางจากฝ่ายตรงข้าม หม่าหยูหลงจึงรวบรวมพวกพ้องที่เห็นด้วยกับการทำงานของตัวเองแล้วตั้งทีมขึ้นเพื่อทำงานดังกล่าว
นำแสดงโดย

เฉินหลง รับบท หม่าหยูหลง
กวน จือหลิน รับบท ปัก
จาง ม่านอวี้ รับบท เยชาน/ แม็กกี้
หลิว เจียหลิง รับบท คารินา
มาร์ส รับบท มาร์ส
เหอ เจียจิ้ง รับบท จี้คิง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เอไกหว่า ภาค 2 ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เอไกหว่า ภาค 2 ที่ออลมูวี
เอ็กซอน

ระวังสับสนกับ แอกซอนซึ่งเป็นเส้นใยที่ยื่นออกจากเซลล์ประสาท และเอ็กซอนซึ่งเป็นตราสินค้าน้ำมันปิโตรเลียมของบริษัทเอ็กซอนโมบิล
กระบวนการ RNA splicing จะนำเอาส่วนอินทรอนออก และรวมส่วนเอ็กซอนเข้าด้วยกัน
เอ็กซอน (อังกฤษ: exon) เป็นยีนส่วนที่เข้ารหัสส่วนหนึ่งของอาร์เอ็นเออันได้จากยีนหลังจากที่กระบวนการ RNA splicing ได้นำเอาส่วนอินทรอนออกแล้ว เป็นอาร์เอ็นเอสมบูรณ์ที่เรียกว่า mature mRNA
คำว่า เอ็กซอน หมายเอาทั้งลำดับดีเอ็นเอภายในยีนที่เป็นเหตุ และลำดับรหัสอาร์เอ็นเอที่เป็นผล
กระบวนการ RNA splicing จะนำเอาส่วนอินทรอนออก แล้วเชื่อมเอ็กซอนเข้าด้วยกันอาศัยพันธะโคเวเลนต์เพื่อสร้างเอ็มอาร์เอ็นเอที่สมบูรณ์
เอ็กซอนทั้งหมดในจีโนมรวมกันเป็น exome เหมือนกับที่ยีนทั้งหมดของสิ่งมีชีวิตสปีชีส์หนึ่งรวมกันเป็นจีโนม
ดูเพิ่ม

อินทรอน
เอ็มอาร์เอ็นเอ
ไมโครอาร์เอ็นเอ
Non-coding RNA
แหล่งข้อมูลอื่น

Exon-intron graphic maker
เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์

|  เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์  |
| --- | --- |

ชนิด: อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้
แหล่งกำเนิด:  สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ: พ.ศ. 2499-ปัจจุบัน (เอไอเอ็ม-9บี)
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: แนมโม เรย์เธียน ฟอร์ด แอโรสเปซ โลรัล คอร์เปอเรชั่น
มูลค่าต่อหน่วย: 85,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 91 กิโลกรัม
ความยาว: 2.85 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลาง: 127 ม.ม.
ความยาวระหว่างปลายปีก: 630 ม.ม.
กลไกการจุดชนวน: พลังแม่เหล็ก (แบบเก่า) อินฟราเรดปฏิบัติ (เอไอเอ็ม-9แอลเป็นต้นไป)

เครื่องยนต์: จรวดเชื้อเพลิงแข็ง
พิสัยปฏิบัติการ: 1-35.4 กิโลเมตร
ความเร็วสูงสุด: มัค 2.5
ระบบนำวิถี: อินฟราเรด
ฐานยิง: อากาศยานและเฮลิคอปเตอร์
เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์ (อังกฤษ: AIM-9 Sidewinder) เป็นอาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้ติดตามความร้อน ซึ่งใช้กับเครื่องบินขับไล่และเฮลิคอปเตอร์โจมตี แบบอื่นและการพัฒนายังคงอยู่ในประจำการในกองทัพอากาศต่างๆ หลังจากผ่านไปห้าทศวรรษ นักบินนาโต้ใช้รหัสเรียกมันว่าฟ็อกซ์ ทู (Fox Two) ซึ่งหมายถึงขีปนาวุธติดตามความร้อน
ไซด์ไวน์เดอร์เป็นขีปนาวุธที่ใช้กว้างขวางที่สุดในฝั่งตะวันตก ด้วยการผลิตมากกว่า 110,000 ลูกสำหรับสหรัฐและอีก 27 ประเทศ ซึ่งอาจมีเพียง 1 % เท่านั้นที่ใช้ในการรบ มันถูกผลิตภายใต้ใบอนุญาตโดยบางชาติรวมทั้งสวีเดน เอไอเอ็ม-9 เป็นหนึ่งในอาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศที่เก่าแก่ที่สุด ถูกที่สุด และประสบความสำเร็จที่สุด ด้วยคะแนนสังหารถึง 270 จากทั่วโลก
มันถูกออกแบบมาเพื่อทำการพัฒนาได้โดยง่าย กล่าวกันว่าเป้าหมายของการออกแบบสำหรับไซด์ไวน์เดอร์ดั้งเดิมนั้นคือสร้างขีปนาวุธที่ไว้ใจได้และมีประสิทธิภาพ กองทัพเรือสหรัฐได้ฉลองครบรอบ 50 ปีของการใช้มันในปีพ.ศ. 2545
ไซด์ไวน์เดอร์ (sidewinder) มาจากชื่อของงูหางกระดิ่ง ซึ่งใช้อินฟราเรดในการหาความร้อนจากตัวเหยื่อ
หลักฟิสิกส์ในการใช้อินฟราเรด

ในทศวรรษที่ 1920 มีการค้นพบว่าการเผยสารประกอบตัวนำกำมะถันให้กับอินฟราเรดจะลดการต้านทานไฟฟ้าของการผสมสาร สิ่งนี้เป็นตัวอย่างของสิ่งที่เรียกว่า"โฟโตคอนดักทิวิตี้" (อังกฤษ: photoconductivity) สิ่งนี้ยังสามารถเปล่งแสงได้โดยคลื่นความยาวของแสง สิ่งดังกล่าวสามารถวัดขนาดผลในปัจจุบันและจากนั้นก็ส่งต่อผลดังกล่าวเพื่อเกิดการกระทำ—ในกรณีนี้ หัวที่หาเป้าจะส่งผลให้ขีปนาวุธเพื่อบินตรงไปที่แหล่งความร้อน
ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังส่วนใหญ่พยายามที่จะสร้างระบบมองกลางคืนโดยใช้เครื่องตรวจจับตัวนำกำมะถันและจอมองเพิ่มความเข้มข้น ส่วนใหญ่สำหรับการตรวจจับเครื่องบินในระยะไกล แต่ก็ไม่มีการพิสูจน์ใดๆ ที่พบว่าประสบผลสำเร็จและมีเพียงระบบสแปนเนอร์ (Spanner) ของเยอรมันเท่านั้นที่เข้าสู่การผลิต สแปนเนอร์ใช้ท่อมองขนาดยาวฉายผ่านจอของเครื่องบินเพื่อให้นักบินมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างหน้าได้อย่างชัดเจนแต่มันก็มีพิสัยที่จำกัด โครงการทั้งหมดนี้จบลงด้วยการใช้เรดาร์ทางอากาศ
เครื่องตรวจจับอินฟราเรดถูกใช้อย่างกว้างขวางบนฐานภาคพื้นดิน สิ่งเหล่านี้ยังรวมทั้งทุกสิ่งจากระบบมองเห็นสำหรับรถถังและแม้แต่พลซุ่มยิง เพื่อช่วยในการเคลื่อนที่ในตอนกลางคืน อย่างไรก็ตามเยอรมนียังได้ทำการทดลองระบบนำวิถีขีปนาวุธอัตโนมัติโดยตั้งใจที่จะนำไปหาความร้อนจากเครื่องยนต์เครื่องบิน มันใช้เครื่องตรวจจับเพียงเครื่องเดียวตรงกล้องมองขนาดเล็ก พร้อมกังหันสี่ตำแหน่งระหว่างเครื่องตรวจจับและกล้องโทรทรรศน์ กล้งอโทรทรรศน์จะส่งผลให้สัญญาณตกลงบนเครื่องตรวจจับเพื่อเพิ่มและลดโดยขึ้นอยู่กับว่าสัญญาณถูกกั้นจากกังหันมากแค่ไหน จากนั้นสัญญาณนี้จะถูกใช้เป็นเสมือนนักบินอัตโนมัติ โดยจากนั้นจะเริ่มหันไปที่แกนของกล้องโทรทรรศน์ ขีปนาวุธถูกนำวิถีไปที่เป้าหมายโดยใช้สิ่งที่เรียกว่าการไล่ตาม (pure pursuit) การพัฒนาไม่สิ้นสุดจนกระทั่งสงครามจบลง
ข้อมูลทั่วไป

ประเภท AIR TO AIR MISSILE
ผู้ผลิต LOCKHEED MARTIN USA.
ปีผลิต 1956
ระยะยิง 10-18 MILE (depending on altitude)
ความเร็ว SUPERSONIC MACH 2.5
ดินขับ SOLID STATE
หัวรบ 20.8-25 LBS. BLAST FRAGMENTATION
ระบบนำวิถี INFRARED HOMIMG SYSTEM
เอ็กซ์-เพรส เพิร์ล

| --- | --- |
เรือขณะไอก๊าซสีเหลืองของกรดไนตริกกำลังรั่วไหลออกมา
ประวัติ
สิงคโปร์
ชื่อ: X-Press Pearl
ผู้ให้บริการ: X-Press Feeders
ท่าเรือจดทะเบียน: สิงคโปร์
อู่เรือ: อู่ต่อเรือ โจวชานฉางหงอินเตอร์เนชันนัล (Zhoushan Changhong International, 舟山长宏国际产业园)
Yard number: CHB084
สร้างเสร็จ: 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021
หยุดให้บริการ: 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
รหัสระบุ:  หมายเลขไอเอ็มโอ: 9875343   หมายเลขเอ็มเอ็มเอสไอ: 563118200 
ความเป็นไป: จม
ลักษณะเฉพาะ
ชั้น::  Super Eco 2700 [de]
ประเภท::  เรือคอนเทนเนอร์
ขนาด (ตัน)::  36,149 ตันเดดเวท 31,629 ตันกรอส
ขนาด (ระวางขับน้ำ)::  48,848 ตัน
ความยาว::  186.0 m (610 ft 3 in)
ความกว้าง::  34.0 m (111 ft 7 in)
ความลึก::  17.9 m (58 ft 9 in)
ความจุ::  2,700 TEUs
เอ็กซ์เพรสเพิร์ล (อังกฤษ: X-Press Pearl) เป็นเรือคอนเทนเนอร์สัญชาติสิงคโปร์ระดับ Super Eco 2700 [de] ประกอบในปี ค.ศ. 2021 และมีความยาวประมาณ 186 เมตร (610 ฟุต 3 นิ้ว) ดำเนินการโดยเอ็กซ์เพรสฟีดเดอส์
เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 เกิดเหตุเพลิงไหม้บนเรือขณะอยู่นอกชายฝั่งเมืองโคลอมโบ ประเทศศรีลังกา เรือลุกท่วมเป็นไฟในวันที่ 27 พฤษภาคม เข้าใจว่านักดับเพลิงจากศรีลังกาดับควบคุมเพลิงสำเร็จในช่วงดึกของวันเดียวกัน หลังเรือลุกไหม้เป็นเวลา 12 วัน เรือจมลงในวันที่ 2 มิถุนายน ในขณะเดียวกันก็ค่อย ๆ ถูกพัดไปส่วนที่ลึกกว่าของมหาสมุทร เหตุการณ์นี้เป็นภัยพิบัติทางทางนิเวศวิทยาที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของศรีลังกา
เรือออกจากท่าเรือเมืองหสีราของประเทศอินเดียในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ขณะนั้นบนเรือบรรทุกคอนเทนเนอร์จำนวน 1,486 ตู้ ซึ่งบรรทุกกรดไนตริก สารเคมีอื่น ๆ และเครื่องสำอางขนาด 25 ตัน เดินทางเข้าถึงท่าเรือของเมืองโคลอมโบในวันที่ 19 พฤษภาคม เรือกำลังอยู่ระหว่างขากลับซึ่งจะกินเวลา 30 วันจากพอร์ตกลัง ประเทศมาเลเซีย ไปกาตาร์ และ ดูไบ
ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม

หน่วยพิทักษ์สิ่งแวดล้อมชายฝั่ง (Marine Environment Protection Authority, සමුද්‍රීය පරිසර ආරක්ෂණ අධිකාරිය; MEPA) ของศรีลังกาประกาศดำเนินการตรวจสอบผลกระทบทางนิเวศ ปรากฏมลภาวะการรั่วไหลของเม็ดพลาสติกถูกซัดขึ้นฝั่งของศรีลังกาแล้วตั้งแต่ 27 พฤษภาคม เช่นเดียวกับเม็ดพลาสติก LDPE จากรายงานของ MEPA ระบุว่ามีคอนเทนเนอร์เม็ดพลาสติกจำนวนสามตู้อยู่บนเรือ แต่ละตู้บรรจุเม็ดพลาสติกน้ำหนักตู้ละ 26,000 กิโลกรัม
เอ็นพีอาร์ โดย ลอเรล แวมสลี (Laurel Wamsley) เรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็นภัยพิบัติทางสิ่งแวดล้อม
เจ้าหน้าที่มีประกาศแจ้งเตือนว่ามีความเสี่ยงเผชิญฝนกรดระดับอ่อนในศรีลังกา อันเป็นผลจากการรั่วไหลของก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ นอกจากนี้รัฐบาลยังประกาศห้ามทำการประมงในพื้นที่ตั้งแต่กลุตรา ไปถึง เนโฆมโบ ส่งผลให้มีเรือประมงแบบไปกลับจำนวน 5,600 ลำที่ได้รับผลกระทบจากคำสั่งนี้และรัฐบาลสัญญาว่าจะจ่ายเงินชดเชย
หลังมีรายงานว่าเรือกำลังจมลงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ได้มีความกังวลอย่างมากถึงผลกระทบต่อระบบนิเวศและสิ่งมีชีวิตในมหาสมุทรลึก ในวันที่ 2 มิถุนายน เจ้าหน้าที่ดำเนินการขึงไม่ให้ซากเรือถูกพัดออกไปไกลจากชายฝั่งมาก สำหรับการรั่วไหลของน้ำมันยังไม่เป็นที่แน่ใจ แต่ได้มีการจัดสรรเจ้าหน้าที่จับตาการรั่วไหลของน้ำมันเช่นกัน
เอไลจาห์ คลาร์ก

สำหรับนักมวยไทย ดูที่ เอไลจาห์ คลาร์ก (นักมวยไทย)
| เอไลจาห์ คลาร์ก |
| --- | --- |
ภาพเหมือน วาดโดยแร็มบรันต์ พีลล์
เกิด: ค.ศ. 1742 แอนสันเคาน์ตี รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 15 ธันวาคม ค.ศ. 1799
อาชีพ: นายทหาร
บุตร: เอไลจาห์ คลาร์ก จูเนียร์ จอห์น คลาร์ก
ญาติ: เอ็ดเวิร์ด คลาร์ก (หลานชาย)
เอไลจาห์ คลาร์ก (อังกฤษ: Elijah Clarke; ค.ศ. 1742 — 15 ธันวาคม ค.ศ. 1799) เป็นนายทหารชาวอเมริกัน
ชีวิตในวัยเยาว์

เอไลจาห์ คลาร์ก เกิดในปี ค.ศ. 1742 ที่แอนสันเคาน์ตี รัฐนอร์ทแคโรไลนา
ผลงาน

คลาร์กทำหน้าที่ในกองทหารอาสาสมัครรัฐจอร์เจียในช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา เมื่อกองกำลังรัฐได้แยกย้ายหลังจากการยอมจำนนของเมืองซาแวนา เขาก็ได้มาเป็นผู้พันในมณฑลทหารบกของเขตวิลค์ส เขาได้ทำการต่อสู้ในโรงละครทางใต้ และทำหน้าที่ภายใต้ พ.อ.แอนดรู พิกเกนส์ ในศึกแห่งแคทเทิลครีค
ภายหลังจากศึกสงคราม คลาร์กได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐจอร์เจีย ในปี ค.ศ. 1794 เขาได้จัดตั้งสาธารณรัฐทรานส์โอโกนี โดยเป็นการตั้งถิ่นฐานในหลายเทศมณฑลของรัฐจอร์เจีย ซึ่งเป็นอาณาเขตครีคดั้งเดิม จากนั้นเขาก็โจมตีหมู่บ้านชาวครีค แต่ก็ถูกยับยั้งโดยจอร์จ แมทธิวส์ ผู้ว่าราชการรัฐจอร์เจีย
การเสียชีวิตและสิ่งสืบเนื่อง

คลาร์กเสียชีวิต ณ วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1799
ตัวตนของคลาร์ก กับการทำหน้าที่ของเขาได้เป็นส่วนหนึ่งของแหล่งที่มาของตัวละครที่สวมบทโดยเบนจามิน มาร์ติน ในภาพยนตร์เดอะ แพทริออต ชาติบุรุษ ดับแค้นฝังแผ่นดิน ที่ได้รับการจัดฉายในปี ค.ศ. 2000 นอกจากนี้ เขายังเป็นตัวละครสำคัญในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องรังแตน (The Hornet's Nest) ที่ประพันธ์โดยจิมมี คาร์เตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Elijah Clarke เก็บถาวร 2012-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, New Georgia Encyclopedia.
เอเอสพี

เอเอสพี (อังกฤษ: ASP ย่อมาจาก Active Server Page) เป็นเทคโนโลยีประเภท Server-Side Script (โปรแกรมที่ทำงานบนเครื่อง Server) ที่นิยมใช้อย่างแพร่หลาย สร้างโดยบริษัท ไมโครซอฟท์ สำหรับระบบปฏิบัติการ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ซึ่งใช้ร่วมกับโปรแกรม Internet Infomation Service หรือ IIS. ASP นั้นใช้ภาษาสคริปต์ VBScript, JScript หรือ PerlScript ในการเขียน โดยเว็บเพจที่ใช้ ASP เขียน จะระบุเป็นตระกูลไฟล์ที่ลงท้ายด้วย .asp ซึ่ง ASP ยังสามารถใช้เขียนเพื่อควบคุมฐานข้อมูลต่างๆ ผ่าน ODBC ADO DAO JET และอื่นๆ
ปัจจุบันนี้ไมโครซอฟท์ได้ยกเลิกการพัฒนาเทคโนโลยี ASP แล้วและได้เปลี่ยนเป็น ASP.NET แทน. ซึ่งคำว่า Classic ASP นั้นอาจใช้เรียกแทนเอเอสพีเดิม
แนะนำ ASP

ASP (Active Server Page) เป็นเทคโนโลยีที่ทำงานทางฝั่งด้านเซิร์ฟเวอร์ ที่ถูกออกแบบมาให้ง่ายต่อการพัฒนาแอปพลิเคชันผ่านเว็บเซิร์ฟเวอร์สำหรับนักพัฒนาเว็บไซต์ 
การใช้งาน ASP สามารถกระทำได้โดยเขียนคำสั่งหรือสคริปต์ต่างๆ ในรูปของเท็กซ์ไฟล์ธรรมดาทั่วๆไป แล้วนำมาเก็บไว้ที่เซิร์ฟเวอร์ เมื่อมีการเรียกใช้งานจากเบราว์เซอร์ ไฟล์เอกสาร ASP ก็จะถูกแปลโดย Server Interpreter แล้วส่งผลที่ได้ส่งกลับไปเป็นภาษา HTML ให้เบราว์เซอร์ที่เรียกดังกล่าว 
เนื่องจาก ASP สามารถรองรับได้หลายภาษา เช่น VBScript ,Jscript ,Perl และภาษาสคริปต์อื่นๆ ดังนั้นนักพัฒนาเว็บไซต์จึงไม่มีความจำเป็นต้องมีความรู้หรือต้องศึกษาในทุกภาษาเนื่องจาก ASP ได้ถูกออกแบบมาให้ขึ้นกับความรู้ของนักพัฒนาเว็บไซต์นั่นเอง 
การทำงานของโปรแกรม ASP นั้นจะทำงานอยู่ที่ฝั่งของ Server เท่านั้น เราจึงเรียกว่าเป็นการทำงานแบบ Server Side ซึ่งจากการทำงานทางฝั่ง Server ของ ASP นั้น ทำให้ Web Browser ของฝั่ง Client จะทำหน้าที่เพียงรับผลลัพธ์ที่ได้จากการทำงานทางฝั่ง Server เท่านั้น โดยอ้าย
รุ่นของ ASP

ASP มีการเปิดตัวรุ่นใหม่หลักๆ อยู่ 4 ครั้ง ดังนี้:
ASP 1.0 (ติดตั้งมาพร้อมกับ IIS 3.0) ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1997,
ASP 2.0 (ติดตั้งมาพร้อมกับ IIS 4.0) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1998,
ASP 3.0 (ติดตั้งมาพร้อมกับ IIS 5.0) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2000,
ASP.NET (เป็นส่วนหนึ่งของ .NET Framework) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002
ASP.NET 2.0 (เปิดตัวเมื่อ 7 พฤศจิกายน, ค.ศ. 2005).