stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์
ประวัติ > จุดเริ่มต้น

สายการบินได้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1992 เพื่อทดแทน ยูเครนแอร์ไลน์ ซึ่งเป็นส่วนที่เหลือจากสมัยโซเวียตที่แต่ละประเทศมีสายการบินที่ให้บริการภายใต้การควบคุมของแอโรฟลอต จนกระทั่งสหภาพโซเวียตล่มสลาย สายการบินเหล่านั้นตกเป็นทรัพย์สินของรัฐนั้นๆ แทน ในช่วงต้นปี 1992 รัฐมนตรีกระทรวงการบินในยูเครนในขณะนั้นบรรลุข้อตกลงในการเช่าเครื่องบิน โบอิง 737-400 จำนวน 2 ลำจากกินเนสพีทเอวิเอชัน (จีพีเอ) บริษัทให้เช่าเครื่องบินสัญชาติไอร์แลนด์ และการจัดตั้งสายการบินใหม่เพื่อดำเนินการใน มาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับในระดับสากลด้านความปลอดภัย ความน่าเชื่อถือ และการบริการระหว่างยูเครนและยุโรป
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1992 จีพีเอและสายการบินใหม่นี้ได้มอบหมายให้ Avia International ซึ่งเป็นที่ปรึกษาด้านการบินระหว่างประเทศจากดับลิน ไอร์แลนด์ ให้เป็นผู้นำในการก่อตั้งและเปิดตัวสายการบิน ด้วยการทำงานอย่างใกล้ชิดกับอดีตพนักงานจากยูเครนแอร์ไลน์ ทำให้ประสบความสำเร็จในการเปิดตัวเที่ยวบินตามกำหนดเวลาเป็นเที่ยวบินแรก โดยเป็นเที่ยวบินจากเคียฟ-ลอนดอนเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน นอกจากนี้ได้เปิดเส้นทางจากเคียฟสู่เบอร์ลิน, ปารีส, แฟรงก์เฟิร์ต, เวียนนา,และอัมสเตอร์ดัม
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ได้กลายเป็นหนึ่งใน "การร่วมทุนกับทุนต่างประเทศ" ครั้งแรกๆ ในยูเครน และเป็นสายการบินแรกในอดีตสหภาพโซเวียตที่ใช้เครื่องบินโบอิง 737-400 รุ่นใหม่ ณ เวลานั้น ผู้ถือหุ้นผู้ก่อตั้งคือสมาคมการบินพลเรือนแห่งยูเครนและกินเนสพีทเอวิเอชัน
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 สายการบินเริ่มปฏิบัติการขนส่งสินค้าด้วยเครื่องบินโบอิง 737-200 ไปยังลอนดอนและอัมสเตอร์ดัม
จุดหมายปลายทาง

ยูไอเอเชื่อมต่อยูเครนเข้ากับจุดหมายปลายทาง 80 แห่งในยุโรป ตะวันออกกลาง สหรัฐ, แคนาดา และเอเชีย รวมถึงจุดหมายปลายทางภายในประเทศ ยูไอเอให้บริการเที่ยวบิน 1,100 เที่ยวบินต่อสัปดาห์ ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ถูกบังคับให้ปรับเปลี่ยนตารางบินช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2019 ด้วยการลดจำนวนและอัตราบรรทุกของบางเที่ยวบินลงไป
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
แอร์อัสตานา
แอร์ฟรานซ์
แอร์มอลโดวา
แอร์บอลติก
ออสเตรียนแอร์ไลน์
อาเซอร์ไบจานแอร์ไลน์
อียิปต์แอร์
ไอบีเรีย
เคแอลเอ็ม
ตัปแอร์ปูร์ตูกัล
เตอร์กิชแอร์ไลน์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร> B | ผู้โดยสาร> E+ | ผู้โดยสาร> E | ผู้โดยสาร> รวม | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-800 | 3 | — | 18 | — | 168 | 186 | ทั้งหมดจัดเก็บที่ท่าอากาศยานบอรึสปิล (UR-PSE, UR-PSW & UR-UIA) |
| โบอิง 737-900อีอาร์ | 1 | — | — | — | 215 | 215 | จัดเก็บที่ท่าอากาศยานบอรึสปิล (UR-PSJ) |
| โบอิง 767-300อีอาร์ | 2 | — | 12 | 38 | 211 | 261 | ทั้งหมดจัดเก็บที่ท่าอากาศยานบอรึสปิล (UR-GEA & UR-GED) |
| เอ็มบราเออร์ อี190 | 4 | — | 12 | — | 92 | 104 | สี่ลำจัดเก็บที่ท่าอากาศยานบอรึสปิล (UR-EMA, UR-EMB, UR-EMD & UR-EME) หนึ่งลำจัดเก็บที่ท่าอากาศยานออแดซา (UR-EMC) |
| เอ็มบราเออร์ อี195 | 1 | — | 12 | — | 95 | 108 | จัดเก็บที่ท่าอากาศยานนานาติบอรึสปิล  (UR-EMF) |
| รวม | 11 |  |  |  |  |  |  |
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 15.2 ปี
โบอิง 737-800
โบอิง 767-300อีอาร์
เอ็มบราเออร์ อี195
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | รวม | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อานโตนอฟ อาน-148-100บี | 3 | 2011 | 2013 | เครื่องบินอานโตนอฟลำเดียวของสายการบิน |
| โบอิง 737-200 | 3 | 1994 | 2005 | เครื่องบินชนิดแรกของสายการบิน |
| โบอิง 737-300 | 9 | 1995 | 2018 |  |
| โบอิง 737-300BDSF | 1 | 2008 | 2017 |  |
| โบอิง 737-400 | 7 | 1993 | 2015 |  |
| โบอิง 737-500 | 13 | 2001 | 2018 |  |
| โบอิง 777-200อีอาร์ | 3 | 2018 | 2020 |  |
อานโตนอฟ อาน-148
โบอิง 737-200
โบอิง 737-300
โบอิง 737-300BDSF
โบอิง 737-400
โบอิง 737-500
โบอิง 777-200อีอาร์
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

ในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2020 ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 752 โบอิง 737-800 ทะเบียน UR-PSR ถูกขีปนาวุธจากพื้นสู่อากาศยิงตกโดยกองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามหลังขึ้นบินจากท่าอากาศยานนานาชาติเตหะรานอิหม่ามโฆเมย์นี ส่งผลให้ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 176 คนเสียชีวิต โดยฝั่ง IRGC อ้างว่าเป็นความผิดพลาดของมนุษย์ เหตุการณ์ในครั้งนี้นับเป็นอุบัติเหตุครั้งแรกของสายการบินที่ผลให้มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่ก่อตั้งสายการบินในปี 1992
โบอิง 737-200 ของยูไอเอในปี 1998
รัฐสหภาพรัสเซียและเบลารุส

| รัฐสหภาพ Союзное государство (รัสเซีย) Саюзная дзяржава (เบลารุส) |
| --- | --- |

สำนักงานใหญ่: 8/5 จัตุรัสสตารายา, ทางเข้า 3, 103132 มอสโก ประเทศรัสเซีย
เมืองใหญ่สุด: มอสโก 55°45′N 37°37′E﻿ / ﻿55.750°N 37.617°E﻿ / 55.750; 37.617
ภาษาราชการ: เบลารุส รัสเซีย
ประเภท: องค์การระหว่างประเทศ
รัฐสมาชิก:    เบลารุส   รัสเซีย 
ผู้นำ

• ประธานสภารัฐสูงสุด :  อาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา
• ประธานคณะรัฐมนตรี :  มีฮาอิล มีชุสติน
• เลขาธิการ :  ดมีตรี เมเซนต์เซฟ
 
สภานิติบัญญัติ: ศาลรัฐสูงสุด
ก่อตั้ง

• การล่มสลายของสหภาพโซเวียต : 26 ธันวาคม ค.ศ. 1991
• เครือจักรภพแห่งเบลารุสและรัสเซีย : 2 เมษายน 1996
• สนธิสัญญาก่อตั้งรัฐสหภาพรัสเซียและเบลารุส : 8 ธันวาคม ค.ศ. 1999
 
พื้นที่
• รวม: 17,305,841 ตารางกิโลเมตร (6,681,823 ตารางไมล์)
ประชากร
• 2021 ประมาณ:  158,000,000 คน
• ความหนาแน่น: 8.88 ต่อตารางกิโลเมตร (23.0 ต่อตารางไมล์)
จีดีพี (อำนาจซื้อ) : 2021 (ประมาณ)
• รวม:  4.6 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ
จีดีพี (ราคาตลาด) : 2021 (ประมาณ)
• รวม:  1.8 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ
สกุลเงิน: รูเบิลเบลารุส รูเบิลรัสเซีย
เขตเวลา: UTC+2 ถึง +12
รูปแบบวันที่: วว.ดด.ปปปป
ขับรถด้าน: ขวามือ
เว็บไซต์ soyuz.by 
 ^  รวมจำนวนในเบลารุสและรัสเซีย ไม่รวมไครเมียที่ถูกยึดครองใน ค.ศ. 2014 
รัฐสหภาพแห่งรัสเซียและเบลารุส (รัสเซีย: Союзное государство России и Беларуси; เบลารุส: Саюзная дзяржава Расіі і Беларусі) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า รัฐสหภาพ (รัสเซีย: Союзное государство; เบลารุส: Саюзная дзяржава) เป็นองค์การเหนือชาติที่ประกอบด้วยรัสเซียและเบลารุส ซึ่งมีจุดมุ่งหมายที่ระบุไว้ เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างสองรัฐให้มากยิ่งขึ้นผ่านนโยบายในด้านเศรษฐกิจและการป้องกันประเทศ เดิมที รัฐสหภาพนี้มีเป้าหมายก่อตั้งสมาพันธรัฐ แต่ทั้งสองประเทศยังคงความเป็นเอกราช รัฐสภาพนี้ก่อตั้งขึ้นตามสนธิสัญญาระหว่างรัสเซียกับเบลารุสในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1997 ถึงแม้ว่าจะมีแค่รัสเซียและเบลารุส ประเทศอื่น ๆ สามารถเข้าร่วมได้ สหภาพเหนือชาตินี้ปกครองผ่านศาลรัฐสูงสุดและคณะปกครองอื่น ๆ ผู้ดำรงตำแหน่งในปัจจุบันคืออาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา ผู้ดำรงตำแหน่งนี้มาตั้งแต่ ค.ศ. 2000 เป้าหมายหลักปัจจุบันของรัฐสหภาพมุ่งเน้นถึงการบูรณาการทางเศรษฐกิจ, การเก็บภาษี และบูรณาการในด้านอุปกรณ์ป้องกันและหน่วยสืบราชการลับ
การก่อตั้ง

เครือจักรภพแห่งเบลารุสและรัสเซีย (Commonwealth of Belarus and Russia) เกิดขึ้นวันที่ 2 เมษายน 1996 พื้นฐานของสหภาพได้สถาปนาวันที่ 2 เมษายน 1997 ด้วยการลงนามของ "สนธิสัญญาสหภาพระหว่างเบลารุสและรัสเซีย" จากนั้นก็เปลี่ยนชือเป็น รัฐสหภาพแห่งรัสเซียและเบลารุส สนธิสัญญาลงนามที่ 25 ธันวาคม 1998 ด้วยความร่วมมือกันระหว่างการเมืองเศรษฐกิจและสังคมบูรณาการระหว่างทั่งสองมากขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

หน้ารัฐสหภาพ (ในภาษาอังกฤษและรัสเซีย)
หน้ารัฐสหภาพ (ในภาษารัสเซีย)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 2  สหรัฐ  เช็กเกีย 
อาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา ผู้นำเบลารุสและบอริส เยลต์ซิน ผู้นำรัสเซียลงนามสนธิสัญญาก่อตั้งสหภาพระหว่างเบลารุสและรัสเซียที่พระราชวังเครมลิน ในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1997
ไปรษณียากรที่ระลึกของรัสเซียเกียวกับสนธิสัญญาสหภาพระหว่างเบลารุสและรัสเซีย
ราชคฤห์

| ราชคฤห์ |
| --- | --- |
นคร
วิศวสันติสถูป
ราชคฤห์
พิกัด:  25°02′N 85°25′E﻿ / ﻿25.03°N 85.42°E﻿ / 25.03; 85.42
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: พิหาร
เขต: นาลันทา
ความสูง: 73 เมตร (240 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 41,619 คน
ภาษา
 • ทางการ: ภาษามคธี ภาษาฮินดี
เขตเวลา: UTC+5:30 (เวลามาตรฐานอินเดีย)
รหัสไปรษณีย์: 803116
รหัสโทรศัพท์: 916112
ทะเบียนพาหนะ: BR
Sex ratio: 1000/889 ♂/♀
อัตราการไม่รู้หนังสือ: 51.88%
Lok Sabha constituency: Nalanda
Vidhan Sabha constituency: Rajgir(SC)(173)
ราชคฤห์ (บาลี: ราชคห; สันสกฤต: राजगिर ราชคริ; ฮินดี: राजगीर ราชคีร; อังกฤษ: Rajgir; อูรดู: راجگیر) เป็นชื่อเมืองหลวงของแคว้นมคธสมัยพุทธกาล เป็นเมืองในหุบเขา มีภูเขาล้อมรอบ 5 ลูก จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า เบญจคีรีนคร
ราชคฤห์เป็นเมืองตั้งหลักพระพุทธศาสนาของพระพุทธเจ้า โดยพระพุทธเจ้าเสด็จไปโปรดพระเจ้าพิมพิสารผู้ครองนคร เป็นเมืองที่มีประวัติความเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนามากที่สุด สถานที่ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้าและพระสาวกยังปรากฏอยู่มากมาย เช่น พระคันธกุฎีบนยอดเขาคิชฌกูฏ วัดเวฬุวันซึ่งเป็นวัดแห่งแรกในพระพุทธศาสนา ถ้ำสุกรขาตาที่พระสารีบุตรได้บรรลุธรรม ถ้ำสัตบรรณคูหาที่ทำสังคายนาครั้งแรก เป็นต้น
สถานะเมืองหลวงของราชคฤห์ถูกเปลี่ยนโอนไปอยู่ที่ปาฏลีบุตรตั้งแต่สมัยพระเจ้าอชาตศัตรู ส่งผลให้ราชคฤห์ในปัจจุบันเป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ ในรัฐพิหาร มีผู้อยู่อาศัยไม่มาก มีสภาพเกือบเป็นป่า แต่เป็นสถานที่แสวงบุญของชาวพุทธทั่วโลกแห่งหนึ่ง
ระเบียงภาพ

พระพุทธรูปยืนกลางมณฑลโบราณสถานวัดเวฬุวันมหาวิหาร เมืองราชคฤห์
พระคันธกุฎี บนยอดเขาคิชกูฏ
ถ้ำสัตบรรณคูหา สถานที่ทำปฐมสังคายนา
ตโปธาราม บ่อน้ำโบราณอายุกว่า 2,500 ปี
พระมูลคันธกุฎิยอดเขาคิชกูฏ เมื่อมองจากสันติสถูป
ราดอวาน การาจิช

ราดอวาน การาชิช ในปี1994
ราดอวาน การาจิช (เซอร์เบีย: Радован Караџић; อักษรโรมัน: Radovan Karadžić; เกิด 19 มิถุนายน ค.ศ. 1945) เป็นอดีตนักการเมืองและอาชญากรสงครามผู้ต้องโทษชาวเซิร์บบอสเนีย ซึ่งเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐเซิร์ปสการะหว่างสงครามบอสเนียและมุ่งสร้างเอกภาพสาธารณรัฐเซิร์ปสกาโดยตรงกับประเทศเซอร์เบีย
เขาสำเร็จการศึกษาเป็นจิตแพทย์ ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยเซิร์บในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐเซิร์ปสกาคนแรกระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 1996 เขาเป็นผู้หลบหนีคดีตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 หลังถูกคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย (ICTY) ฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์ฐานอาชญากรรมสงคราม คำฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์สรุปว่า มีเหตุผลอันเชื่อได้ว่าเขาก่ออาชญากรรมสงคราม ซึ่งรวมถึงพันธุฆาตต่อพลเรือนมุสลิมบอสเนียและโครแอตระหว่างสงครามบอสเนีย (ค.ศ. 1992–1995) ระหว่างหลบหนีคดีอาญา เขาทำงานที่คลินิกเอกชนในเบลเกรด เป็นผู้ชำนาญเฉพาะด้านการแพทย์ทางเลือกและจิตวิทยาโดยใช้ชื่อปลอม
สุดท้าย เขาถูกจับกุมในเบลเกรดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 และถูกนำขึ้นศาลอาชญากรรมสงครามของเบลเกรดอีกไม่กี่วันถัดมา เขาถูกส่งผู้ร้ายข้ามแดนไปประเทศเนเธอร์แลนด์ และอยู่ในการคุมขังของคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวียในหน่วยกักขังสหประชาชาติสเคเฟอนิงเงิน (Scheveningen) ซึ่งเขาถูกตั้งข้อกล่าวหาอาชญากรรมสงคราม 11 กระทง วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2016 เขาถูกวินิจฉัยว่ามีความผิดฐานพันธุฆาตในสเรเบรนิตซา (Srebrenica) อาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ รวม 10 จาก 11 กระทง และถูกตัดสินลงโทษจำคุก 40 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
ราชฆาฏ

| ราชฆาฏ |
| --- | --- |
อนุสรณ์มหาตมา คานธี ที่ราชฆาฏ

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: ที่ไว้ศพ
ที่ตั้ง: ถนนวงแหวน ชาห์จาฮานาบาด เดลี ประเทศอินเดีบ
พิกัด: 28°38′25.8″N 77°14′57.6″E﻿ / ﻿28.640500°N 77.249333°E﻿ / 28.640500; 77.249333
ลงเสาเข็ม: 1948
ราชฆาฏ (อักษรโรมัน: Raj Ghat) หรือ ราชฆาฏสมาธิปริสร (ฮินดี: राजघाट समाधि परिसर; ราชฆาฏและอนุสรณ์ไว้ศพโดยรอบ) เป็นหมู่อนุสรณ์ไว้ศพ ในเดลี ประเทศอินเดีย อนุสรณ์แรกสุดตั้งขึ้นแด่มหาตมา คานธี โดยเป็นปะรำหินอ่อนดำยกระดับเหนือจุดที่เผาศพคานธี ตั้งขึ้นเมื่อ 31 มกราคม 1948 และที่ปลายฝั่งหนึ่งมีเปลวเพลิงนิรันดร์ คำว่า "ราชฆาฏ" แปลโดยง่ายได้ว่า บันไดหลวง โดยคำว่า "ฆาฏ" หรือบันไดในที่นี้หมายถึงว่าพื้นที่นี้ต้องไต่บันไดขึ้นมาจากริมฝั่งแม่น้ำยมุนา
รายนามอนุสรณ์

นับตั้งแต่การตั้งอนุสรณ์แรกในราชฆาฏแด่มหาตมา คานธี ได้มีการขยับขยายเพื่อตั้งอนุสรณ์ไว้ศพ (สมาธิ) ของผู้นำอีกหลายคนในพื้นที่ราชฆาฏ ภูมิทัศน์และการออกแบบของพื้นที่เดิมที่เป็นแบบแปลนของอัลลอก เพอร์ศี-แลงคัสเตอร์ (Alick Percy-Lancaster) ผู้กำกับการกิจการพืชสวนของรัฐบาลอินเดีย
รายนามอนุสรณ์ 18 จุดสำหรับผู้นำ 18 คนของอินเดียที่อยู่ที่ราชฆาฏ ได้แก่
| อนุสรณ์ในราชฆาฏ> ลำดับ | อนุสรณ์ในราชฆาฏ> ชื่อ | อนุสรณ์ในราชฆาฏ> ตำแหน่ง | อนุสรณ์ในราชฆาฏ> วันที่เสียชีวิต | อนุสรณ์ในราชฆาฏ> ชื่ออนุสรณ์ (คำแปล) | อนุสรณ์ในราชฆาฏ> ภาพถ่าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | มหาตมา คานธี | ผู้นำขบวนการเอกราชอินเดีย | 30 มกราคม 1948 | ราชฆาฏ (ปะรำหลวง) |  |
| 2 | ชวาหัรลาล เนห์รู | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่หนึ่ง | 27 พฤษภาคม 1964 | ศานติวน (ป่าแห่งสันติ) |  |
| 3 | ลาล บะฮาดูร์ ศาสตรี | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สอง | 11 มกราคม 1966 | วิชัยฆาฏ (ปะรำแห่งชัยชนะ) |  |
| 4 | สัญชัย คานธี | อดีตสมาชิกรัฐสภา (โลกสภา) | 23 มิถุนายน 1980 | สัญชัย คานธี สมาธิ (สุสานของสัญชัย คานธี) |  |
| 5 | อินทิรา คานธี | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สาม | 31 ตุลาคม 1984 | ศักติสถล (สถานแห่งพลัง) |  |
| 6 | ชัคชีวัน ราม | รองนายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สี่ | 6 กรกฎาคม 1986 | สมตสถล (สถานแห่งความเท่าเทียม) |  |
| 7 | จรัน สิงห์ | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่ห้า | 29 พฤษภาคม 1987 | กิสันฆาฏ (ปะรำชาวนา) |  |
| 8 | ราชีพ คานธี | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่หก | 21 พฤษภาคม 1991 | วีรภูมิ (แดนดินแห่งความกล้า) |  |
| 9 | ลลิตา ศาสตรี | คู่ครองของลาล บะฮาดูร์ ศาสตรี | 13 เมษายน 1993 | ลลิตา ศาสตรี สมาธิ (สุสานลลิตา ศาสตรี) |  |
| 10 | คิยานี ซาอิล สิงห์ | ประธานาธิบดีอินเดียคนที่เจ็ด | 25 ธันวาคม 1994 | เอกตสถล (สถานแห่งเอกภาพ) |  |
| 11 | ศังกระ ทยัล ชาร์มา | ประธานาธิบดีอินเดียคนที่เก้า | 26 ธันวคาม 1999 | กรรมภูมิ (แดนดินแห่งหน้าที่) |  |
| 12 | เทวี ลาล | รองนายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่หก | 6 เมษายน 2001 | สังฆรรษสถล (สถานแห่งการดิ้นรน) |  |
| 13 | วี พี นรสิงห์ ราว | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่เก้า | 23 ธันวาคม 2004 | สมฤติสถล (สถานแห่งการระลึก) |  |
| 14 | เค อาร์ นารายณัน | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สิบ | 9 พฤศจิกายน 2005 | อุทัยภูมิ (แดนดินแห่งอาทิตย์อุทัย) |  |
| 15 | จันทระ เศขร | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่แปด | 8 กรกฎาคม 2007 | ชนนายกนถล (สถานแห่งผู้นำประชาชน) |  |
| 16 | อาร์ เวนกตรามัน | ประธานาธิบดีอินเดียคนที่แปด | 27 มกราคม 2009 | เอกตสถล (สถานแห่งเอกภาพ) |  |
| 17 | อินทร์ กุมาร คุชราล | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สิบสอง | 30 พฤศจิกายน 2012 | สมฤติสถล (สถานแห่งการระลึก) |  |
| 18 | อตาล พิหารี วัชปายี | นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่สิบ | 16 สิงหาคม 2018 | Sadaiv Atal (Firm Forever) |  |
ราชอาณาจักรโบฮีเมีย

ราชอาณาจักรโบฮีเมีย (อังกฤษ: Kingdom of Bohemia; เช็ก: České království; เยอรมัน: Königreich Böhmen; ละติน: Regnum Bohemiae) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในตอนกลางของทวีปยุโรปที่ได้รับการก่อตั้งโดยสารตราทองแห่งซิซิลีที่ออกโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1212 ที่เป็นพระราชโองการที่ยกฐานะดัชชีโบฮีเมียขึ้นเป็นราชอาณาจักร ราชอาณาจักรโบฮีเมียจึงเป็นสมาชิกอิสระของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียและมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีล่มสลายลง เมื่อพระเจ้าคาร์ลที่ 3 แห่งโบฮีเมียทรงสละราชสมบัติ การประชุมสภาแห่งชาติปลดราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงินและประกาศให้เป็นสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 1
ราชอาณาจักรโบฮีเมียเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินของพระมหากษัตริย์โบฮีเมีย (Lands of the Bohemian Crown) ที่รวมทั้ง:
อาณาจักรมาร์ชแห่งโมราเวีย (March of Moravia) ได้มาโดยประมุขโบฮีเมียหลังจากยุทธการเล็คเฟลด์ (Battle of Lechfeld) ในปี ค.ศ. 955, มาเสียไปให้แก่ราชอาณาจักรโปแลนด์ ใน ค.ศ. 999 และได้คืนมาอีกครั้งโดยพระเจ้าเบรติสเลาสที่ 1 แห่งโบฮีเมีย ราวระหว่าง ค.ศ. 1019 ถึง ค.ศ. 1029
ดัชชีออสเตรีย ใน ค.ศ. 1251 ดัชชีสติเรีย ใน ค.ศ. 1261 เอเกอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 1266, ดัชชีคารินเทีย พร้อมกับดัชชีคาร์นีโอลา และดัชชีวินดิก ใน ค.ศ. 1269 และดัชชีฟริอุลิ ใน ค.ศ. 1272 ดินแดนทั้งหมดนี้ได้มาโดยพระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย และมาเสียไป ใน ค.ศ. 1278 ในยุทธการที่มาร์ชเฟลด์ (Battle on the Marchfeld)
ลูเซเชียเหนือถูกผนวกโดยพระเจ้าจอห์นแห่งโบฮีเมีย ใน ค.ศ. 1319 และ ใน ค.ศ. 1329 เกอร์ลิทซ์ (Görlitz) และลูเซเชียใต้ (เดิมเป็นดัชชีลูเซเชีย) ที่ได้มาโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จาก ออทโทที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย ใน ค.ศ. 1367 ต่อมาจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ก็เสียลูเซเชียให้แก่รัฐผู้คัดเลือกซัคเซินใน ค.ศ. 1635
ดัชชีไซลีเชียได้มาใน ค.ศ. 1335 จากสนธิสัญญาเทรนเซ็น (Treaty of Trencsén) ระหว่าง Jan Lucemburský และพระเจ้าคาซิเมียร์ที่ 3 แห่งโปแลนด์ ต่อมาจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาเสียดินแดนไซเลเซียยกเว้นไซเลเซียออสเตรีย ให้แก่พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1742
ดินแดนโอเบิร์ฟฟัล์ซ ("โบฮีเมียใหม่") ผนวกโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 ใน ค.ศ. 1355 เวนซสเลาส พระมหากษัตริย์แห่งโรมัน พระราชโอรสของพระองค์เสียโอเบิร์ฟฟัล์ซ ใน ค.ศ. 1400 แก่รูเปิร์ตแห่งเยอรมนี
ดัชชีบรันเดินบวร์คได้มาโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 จากออทโทที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย ใน ค.ศ. 1373 พระราชโอรสในจักรพรรดิซีกิสมุนด์เสียบรันเดินบวร์คใน ค.ศ. 1415 แก่ฟรีดริชที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
ระหว่างรัชสมัยของพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ Přemyslid และราชวงศ์ลักเซมเบิร์กต่อมาโดยเฉพาะในรัชสมัยของจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของอาณาจักร จนดินแดนโบฮีเมียไม่กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เช่นที่ระบุไว้ในการปฏิรูปจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Imperial Reform) ของปี ค.ศ. 1500
สาธารณรัฐเช็กในปัจจุบันยังคงใช้สัญลักษณ์บางอย่างของราชอาณาจักรโบฮีเมียเช่นสิงห์โตสองหางในตราอาร์มของ และใช้ปราสาทปรากเป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดี
ราเชนทระ ปรสาท

| ราเชนทระ ปรสาท |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีของอินเดีย
ดำรงตำแหน่ง 26 มกราคม พ.ศ. 2493 – 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2505
นายกรัฐมนตรี: ชวาหระลาล เนห์รู
รองประธานาธิบดี: สรวปัลลี ราธากฤษณัน
ก่อนหน้า: ไม่มี
ถัดไป: สรวปัลลี ราธากฤษณัน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2427 รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย
เสียชีวิต: 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 (78 ปี) กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย
ศาสนา: ฮินดู
พรรคการเมือง: พรรคคองเกรสอินเดีย
คู่สมรส: ราชวันศี เทวี

ราเชนทระ ปรสาท (ฮินดี: राजेन्द्र प्रसाद; 3 ธันวาคม พ.ศ. 2427 – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506) เป็นประธานาธิบดีคนแรกของอินเดีย นอกจากนี้ ราเชนทระมีความสามารถในการพูดภาษาฮินดี ภาษาเบงกอล ภาษาเปอร์เซีย และภาษาอังกฤษ และราเชนทระก็ยังเป็นสมาชิกของพรรคคองเกรสอินเดียร่วมกับมหาตมา คานธี อีกด้วย ราเชนทระเป็นมังสวิรัติ ในขบวนเรียกร้องเอกราชแก่อินเดีย เขาเดินร่วมกับมหาตมา คานธี โดยเขาเป็นคนพยุงตัวมหาตมา คานธี และมหาตมา คานธี ก็กล่าวชมเขาว่า "เขาเป็นผู้กล้าหาญ"[ต้องการอ้างอิง]
| ก่อนหน้า |  | ราเชนทระ ปรสาท |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ไม่มี |  | ประธานาธิบดีอินเดีย คนที่ 1  (26 มกราคม พ.ศ. 2493 – 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2505) |  | ดร. สรวปัลลี ราธากฤษณัน |
| ด ค ก ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอินเดีย |
| --- | --- | --- |
| ราเชนทระ ปรสาท • สรวปัลลี ราธากฤษณัน • ซากีร์ ฮุสเซน • วราหคิรี เวกฏะ คิรี • มุหัมมัด หิทายตุลลาห์ • วราหคิรี เวกฏะ คิรี • ฟากูรุดดีน อาลี อะห์มัด • พสัปปา ธนัปปา ชตี • นีลัม สันชีวะ เรฑฑี • ไซล สิงห์ • รามสวามี เวนกทรมัณ • ศานกร ทยาล ศารมา • โกจเจรีล รามัน นารายณัน • อับดุล กลาม • ประติภา ปาฏีล • ปรณพ มุขรจี • ราม นาถ โกวินท์ • เทราปที มุรมู | ราเชนทระ ปรสาท • สรวปัลลี ราธากฤษณัน • ซากีร์ ฮุสเซน • วราหคิรี เวกฏะ คิรี • มุหัมมัด หิทายตุลลาห์ • วราหคิรี เวกฏะ คิรี • ฟากูรุดดีน อาลี อะห์มัด • พสัปปา ธนัปปา ชตี • นีลัม สันชีวะ เรฑฑี • ไซล สิงห์ • รามสวามี เวนกทรมัณ • ศานกร ทยาล ศารมา • โกจเจรีล รามัน นารายณัน • อับดุล กลาม • ประติภา ปาฏีล • ปรณพ มุขรจี • ราม นาถ โกวินท์ • เทราปที มุรมู |  |
รามเสตุ

9°07′16″N 79°31′18″E﻿ / ﻿9.1210°N 79.5217°E﻿ / 9.1210; 79.5217
ภาพรามเสตุมองไปทางตะวันตก
สะพานอาดัม (อังกฤษ: Adam's Bridge) หรือ รามเสตุ (สะพานพระราม) เป็นสายของสันดอนหินปูนระหว่างเกาะปัมบันหรือเกาะราเมศวร ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย กับ เกาะมันนาร์ บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศศรีลังกา หลักฐานทางธรณีวิทยาเสนอว่าในอดีตเคยเป็นแผ่นดินที่เชื่อมระหว่างดินแดนของอินเดียกับศรีลังกา
สันดอนมีความยาว 48 กิโลเมตร (30 ไมล์) และแยกอ่าวมันนาร์ (ตะวันตกเฉียงใต้) ออกจากช่องแคบปัล์ก (ตะวันออกเฉียงเหนือ) บางส่วนอยู่เหนือน้ำ บางส่วนอยู่ใต้น้ำ ตามตำนานของราเมศวรมนเทียรระบุว่าสะพานอาดัมอยู่เหนือน้ำมาตลอดจนกระทั่งไซโคลนเข้าถล่มในปี 1480
แหล่งข้อมูลอื่น

Photo essay on the Palk Strait. เก็บถาวร 2018-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Complete Information about Sethusamudram
Ram Sethu campaign by Hindu Organizations เก็บถาวร 2010-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF
ราเนอส์

| ราเนอส์ |
| --- | --- |
The old Town Hall on the square in Randers with a statue of Niels Ebbesen in front.
   ตรา ตราอาร์ม
ราเนอส์สถานที่ตั้งในเดนมาร์ก
พิกัด: 56°27′25″N 10°02′21″E﻿ / ﻿56.4569°N 10.0392°E﻿ / 56.4569; 10.0392
Country:  เดนมาร์ก
Region: Midtjylland
Municipality: Randers
การปกครอง
 • Mayor: Henning Jensen Nyhuus
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 800.14 ตร.กม. (308.94 ตร.ไมล์)
ประชากร (2012)
 • ทั้งหมด: 61,121 คน
เขตเวลา: UTC+1 (Central Europe Time)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ราเนอส์ (เดนมาร์ก: Randers, IPA: [ˈʁɑnɐs]) เป็นเมืองในเทศบาลราเนอส์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรจัตแลนด์ ในประเทศเดนมาร์ก เป็นเมืองท่าทางทะเล ในออร์ฮูสเคาน์ตี บนฝั่งแม่น้ำกูเดนอ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำไหลลงราเนอส์ฟยอร์ด ห่างจากน่านน้ำคัตเทกัต 24 กม. เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศเดนมาร์ก เป็นศูนย์กลางของเขตเกษตรกรรม ผลิตนม เบียร์ และถุงมือ
ริการ์ดู บูฟิลย์

| ริการ์ดู บูฟิลย์ ลาบี |
| --- | --- |

เกิด: 5 ธันวาคม ค.ศ. 1939(1939-12-05) บาร์เซโลนา สเปน
เสียชีวิต: 14 มกราคม ค.ศ. 2022(2022-01-14) (82 ปี) บาร์เซโลนา, สเปน
สัญชาติ: สเปน
รางวัล: Vittorio de Sica Architecture Prize, Life Time Achievement Award. The Israelí Building Center, Chicago Architecture Award, Illinois Council/American Institute of Architects/Architectural Record, Awarded Officier de l’Ordre des Arts et des Lettres Degree, Ministry of Culture France

การทำงาน: Ricardo Bofill Taller de Arquitectura
โครงการสำคัญ: Terminal 1 at Barcelona Airport, Sunshine Upper East (ปักกิ่ง), Paribas Marché Saint Honoré (ปารีส), Antigone Quarter (มงเปอลีเย), Swift Headquarters. La Hulpe (เบลเยียม), United Airlines Tower (ชิคาโก), Ginza Shiseido Building (โตเกียว), La Paix Residentiel (ดาการ์ เซเนกัล), Port of Savona (อิตาลี), Walden 7 (บาร์เซโลนา)
 
ริการ์ดู บูฟิลย์ ลาบี  (กาตาลา: Ricardo Bofill Leví, ออกเสียง: [riˈkaɾðu βuˈfiʎ ləˈβi]; 5 ธันวาคม ค.ศ. 1939 – 	14 มกราคม ค.ศ. 2022) เป็นสถาปนิกชาวสเปน โดยนับตั้งแต่ ค.ศ. 1963 เป็นผู้นำในการออกแบบสถาปัตยกรรมนานาชาติและออกแบบเมืองให้แก่บริษัท ริการ์ดูบูฟิลย์ตาเยร์เดอาร์กิเตกตูรา ริการ์ดู บูฟิลย์เกิดในครอบครัวนักก่อสร้างที่เมืองบาร์เซโลนา เข้าศึกษาที่วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์บาร์เซโลนา จบการศึกษาจากวิทยาลัยศิลปะและการออกแบบในเจนีวา ขณะมีอายุ 17 ปี เขาออกแบบโครงการเป็นครั้งแรก เป็นบ้านพักฤดูร้อนในอิบิซา และขณะมีอายุ 23 ปี เป็นสถาปนิกหลักในเอลตาเยร์ มากกว่า 50 ปีที่บูฟิลย์ยังคงเป็นสถาปนิกผู้นำให้กับริการ์ดูบูฟิลย์ตาเยร์เดอาร์กีเตกตูรา มีโครงการมากกว่า 1,000 โครงการ มากกว่า 50 ประเทศ
รถไฟใต้ดินบากู

| รถไฟใต้ดินบากู |
| --- | --- |

สถานีซาฮิล
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อพื้นเมือง: Bakı metropoliteni
เจ้าของ: Baku Metro CJSC
ที่ตั้ง: บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน
ประเภท: ระบบขนส่งมวลชนเร็ว
จำนวนสาย: 4 (2 โครงการ)
จำนวนสถานี: 27 (8 ก่อสร้าง- รวม 50 โครงการ)
ผู้โดยสารต่อวัน: 629,315 (เฉลี่ยรายวัน, 2019)
ผู้โดยสารต่อปี:  229.7 ล้าน (2019)
ผู้อำนวยการ: Zaur Huseynov
เว็บไซต์: metro.gov.az
การให้บริการ
เริ่มดำเนินงาน: 6 พฤศจิกายน 1967; 57 ปีก่อน (1967-11-06) 
ผู้ดำเนินงาน: Bakı Metropoliteni
จำนวนขบวน: 228
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง: 40.7 กิโลเมตร (25.3 ไมล์)
รางกว้าง: 1,520 mm (4 ft 11 27⁄32 in)
การจ่ายไฟฟ้า: รางที่สาม, 825V DC
รถไฟใต้ดินบากู (อาเซอร์ไบจาน: Bakı Metropoliteni) เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วใต้ดินที่ให้บริการในเขตบากู เมืองหลวงของประเทศอาเซอร์ไบจาน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 ระหว่างอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ปัจจุบันมีระยะทางรวมทั้งสิ้น 40.3 กิโลเมตร (25.0 ไมล์) จำนวน 27 สถานี เป็นระบบขนส่งมวลชนเพียงหนึ่งเดียวในอาเซอร์ไบจาน
เส้นทาง

| สาย | ส่วน | เปิดให้บริการ | ระยะทาง | สถานี |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แดง | อิแชริแชแฮร์ ↔ แฮซี อัสลานอฟ | 1967 | 20 กม. | 13 |
| เขียว | แดร์แนกึล ↔ แฮซี อัสลานอฟ | 1976 | 31 กม. | 19 |
| เขียว | ชาห์อิสมาอิล แคตาอี ↔ แจแฟร์ จับบาร์ลือ | 1976 | 2 กม. | 2 |
| ม่วง | Xocəsən ↔ 8 Noyabr | 2016 | 5 กม. | 4 |
โครงการส่วนต่อขยาย

ในปัจจุบันมีโครงการส่วนต่อขยายที่กำลังก่อสร้างอยู่ ในปี ค.ศ. 2011 นาย Taghi Ahmadov ประกาศว่าจะสร้างสถานีรถไฟฟ้าใหม่ 70 สถานีภายในปี ค.ศ. 2040 โดยจะมีส่วนต่อขยายไปเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติ Heydar Aliyev  สถานีรถไฟฟ้าใหม่ 3 สถานี มีแนวโน้มจะเปิดบริการในปี ค.ศ. 2015
นอกจากนี้ยังมีโครงการรถไฟฟ้าสาย 3 ที่กำลังวางแผนอยู่
การดำเนินการ

ปัจจุบันมี 2 เส้นทาง เนื่องจากภูมิประเทศในบากูที่มีลักษณะไม่ราบเรียบ สถานีแต่ละสถานีจึงอยู่ลึกมาก จึงมักถูกใช้เป็นที่กำบังจากระเบิดปรมาณู โดยมี 13 สถานี เป็นสถานีแบบชานชาลาเสาคู่ และมี 1 สถานี คือ Bakmil เป็นชานชาลาเดี่ยว
การดำเนินการ > ระบบรถไฟฟ้า

มีศูนย์ซ่อมบำรุงเพียงแห่งเดียว ตั้งอยู่ถัดจากสถานี Bakmil และมีชื่อเรียกเดียวกัน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 ระบบมีรถไฟฟ้า 228 คัน โดยเป็นแบบ 5 คันต่อขบวน 43 ขบวน ส่วนรถไฟฟ้าที่เหลือนั้น ใช้ในกรณีพิเศษ รถไฟฟ้ารุ่นแรกเป็นรุ่น Ezh3 และรุ่น Em-508 ในขณะที่รถไฟฟ้าส่วนใหญ่ เป็นรุ่น 81-717/714 ซึ่งนำเข้าในปี ค.ศ. 1980s
ปัจจุบันมีการวางแผนจะส่งซื้อรถไฟฟ้าจากโรงงาน Metrovagonmash ในชานกรุงมอสโก เพื่อนำมาใช้งานในสาย 3 ในอนาคต และมีแผนจะติดตั้งระบบปรับอากาศในรถไฟฟ้าอีกด้วย รถไฟฟ้าชุดล่าสุดถูกนำเข้าในปี ค.ศ. 2013
สมุดภาพ

สถานี 28 มาย
สถานีแฮซี อัสลานอฟ