stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ค.ศ. 1923
แผ่นดินไหว

บันทึกของกัปตันเรือ SS Dongola ขณะที่เรือของเขาทอดสมอในโยโกฮามะ ระบุว่า:

"เมื่อเวลา 11:55 น. เรือเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงและเมื่อมองไปทางชายฝั่งได้มีแผ่นดินไหวรุนแรงเกิดขึ้นอาคารหลายแห่งกำลังยุบตัวทุกทิศทางและไม่กี่นาทีต่อมาฝุ่นผงจากอาคารได้กระจายไปทั่วทำให้ไม่สามารถมองเห็นตัวเมืองได้ เขามองเห็นไฟที่กำลังลุกไหม้ทั่วทิศทางและเวลาครึ่งชั่วโมงต่อมาทั้งเมืองก็อยู่ใต้เปลวเพลิง"
แผ่นดินไหวครั้งนี้ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมากในโตเกียวและโยโกฮามะรวมถึงจังหวัดโดยรอบได้แก่ จังหวัดชิบะ จังหวัดคานางาวะ และจังหวัดชิซูโอกะ และก่อให้เกิดความเสียหายอย่างกว้างขวางทั่วภูมิภาคคันโต แรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวครั้งนี้แรงมากจนสามารถเคลื่อนพระพุทธรูปโคโตกูอิงที่มีน้ำหนักถึง 121 ตัน ที่อยู่ห่างจากศูนย์กลาง 60 กม. ได้ถึง 60 เซนติเมตร
มีผู้เสียชีวิตประมาณ 142,800 ราย สูญหายประมาณ 40,000 คน ผู้สูญหายส่วนใหญ่ถูกสันนิษฐานว่าเสียชีวิต ตามรายงานสรุปของคาจิมะ คอร์ปอเรชั่นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2004 มีผู้เสียชีวิต 105,385 รายในแผ่นดินไหว
ความเสียหาย

แผ่นดินไหวได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผู้คนกำลังทำอาหาร ผู้เสียชีวิตหลายคนเสียชีวิตเนื่องจากเหตุการณ์ไฟไหม้ที่เกิดขึ้นหลังแผ่นดินไหว ไฟได้เริ่มไหม้ทันทีหลังจากที่เกิดแผ่นดินไหว ไม่นานไฟไหม้ได้เพิ่มกำลังขึ้นเป็นพายุไฟทำให้ไฟลุกลามไปทั่วเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Great Kanto Earthquake 1923 Online photo gallery by A. Kengelbacher
35°06′N 139°30′E﻿ / ﻿35.1°N 139.5°E﻿ / 35.1; 139.5
แอสซิสต์

แอสซิสต์ เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ assist เป็นคำที่นิยมใช้ในการแข่งขันกีฬา สามารถหมายถึง
แอสซิสต์ (บาสเกตบอล) การที่ผู้เล่นช่วยให้ผู้เล่นคนอื่นในทีมทำคะแนนได้
แอสซิสต์ (เบสบอล)
แอสซิสต์ (ฟุตบอล)
แอสซิสต์ (ฮอกกี้)
เวิน ปี้เสีย

| เวิน ปี้เสีย |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 (58 ปี) เวิน ปี้หยู่ ฮ่องกง
คู่สมรส: เหอ จู่กวง (何祖光) (พ.ศ. 2543 - ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: ปี พ.ศ. 2525 - ปัจจุบัน
สังกัด: สถานีโทรทัศน์ทีวีบี (พ.ศ. 2534 - 2544) 
ฐานข้อมูล
IMDb
เวิน ปี้เสีย หรือ Irene Wan (จีน :温碧霞; พินอิน :wēn bì xiá; กวางตุ้ง :wan1 bik1 ha4; อังกฤษ :Irene Wan) เป็นนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ที่มีชื่อภาษาอังกฤษว่า ไอรีน วัน ในอดีตเธอโด่งดังและเป็นที่รู้จักในฐานะ "เซ็กซี่สตาร์" ที่ดูมีระดับ ไม่โป๊เปลือยจนเกินงาม และเป็นขวัญใจหนุ่มๆ ในยุค 90s เป็นอย่างมาก
ในช่วงแรกที่เธอเข้าวงการแสดง เธอมักจะได้รับการจัดอันดับว่าเป็น ดาราสาวที่มีความสวยและมีความสามารถในการแสดง เธอเริ่มมีชื่อเสียงมาตั้งแต่ยุค 80s มีผลงานภาพยนตร์หลายต่อหลายเรื่อง แต่ทว่าภาพยนตร์เรื่อง ขายรัก แต่ไม่ขายใจ (Everlasting Love , 1984) ร่วมแสดงกับ หลิว เต๋อหัว ประสบความสำเร็จมากในยุคนั้น ได้สร้างภาพลักษณ์เซ็กซี่สตาร์ให้กับตัวเธอ และในยุค 90s เธอมาโด่งดังเปรี้ยงปร้างทั่วเอเชียเป็นอย่างมาก กับบทบาทไห่เฉา ในผลงานละครชุดสุดฮิตเรื่อง กุหลาบไฟ กับตัวละครที่มีวลีเด็ดว่า " สวยซ่อนแค้น รุนแรงดั่งไฟ พร้อมจะเผาผลาญหัวใจผู้ชายทุกคน เพราะฉันคือ กุหลาบไฟ " จากความโด่งดังของเธอในละครเรื่องนี้ ทำให้เธอมีฉายาที่ถูกเรียกว่า "กุหลาบไฟ" ซึ่งกลายเป็นชื่อเรียกที่เป็นตัวแทนของเธอไปเลย อีกทั้งด้วยภาพลักษณ์ของเธอที่ดูร้อนแรง เซ็กซี่ แบบพอดีไม่โป๊เกลื่อน และดูมีคลาส มีระดับ จึงทำให้ในยุคนั้นเธอได้รับการยกย่องว่าเป็น เซ็กซี่ตัวแม่แห่งเกาะฮ่องกง ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้น ทำให้ตอนนี้เธอกลายเป็นศิลปินหญิงอาวุโสคนหนึ่งของฮ่องกง แต่ทว่าเธอยังคงรักษาความสวยและรูปร่างที่งดงามไว้ได้อยู่เสมอ
ปัจจุบัน เธอยังคงรับงานแสดงเป็นช่วงๆ และมีชีวิตครอบครัวที่ดี กับสามี เหอ จู่กวง (何祖光) ซึ่งเป็นนักธุรกิจผู้ร่ำรวยคนหนึ่งในฮ่องกง มีบุตรบุญธรรมอีก หนึ่งคน
ชีวิตส่วนตัว

เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เวินปี้เสีย ได้เข้าพิธีแต่งงานกับ เหอ จู่กวง (何祖光) ซึ่งเป็นหนุ่มนักธุรกิจผู้มั่งคั่งในฮ่องกงและทำงานที่ ซาโลมอนบราเดอร์สฮ่องกง (Salomon Brothers Hong Kong Limited) ในตำแหน่งรองประธานฝ่ายการธนาคารเพื่อการลงทุนในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ทั้งคู่ได้จัดพิธีแต่งงานที่โรงแรมบันยันทรี (Banyan Tree Phuket) ซึ่งตั้งอยู่ที่ภูเก็ตในเมืองไทย อีกทั้งนาย เหอจู่กวง ยังเป็นหลานชายแท้ๆ ของนาย เหอ อิงชิน (何應欽) ซึ่งเป็นอดีตทหารผ่านศึกพรรคชาตินิยมจีน ทั้งคู่ไม่มีบุตรร่วมกัน แต่มีบุตรบุญธรรมชื่อว่า เหอ กุ้ยหลุน
ผลงานบางส่วน > ภาพยนตร์

เพชรฆาตสัญชาติฮ้อ (The Lucky Stars Series 1986)
คนตัดเดือด (Love Unto Waste 1986)
ตำรวจกับพี่ชายหัวขโมย (caper 1986)
แสบเผาขน (TIGER CAGE 1988)
ขันทีคนสุดท้าย (Last Eunuch in China 1988)
ล่ารัก...59ปี (Rouge 1988)
เถื่อนทัวร์นรก (Fatal Vacation 1989)
มังกรตัดโหด หรือ โหดแหกสกุล (Bloody Brotherhood 1989)
เธอชื่อโคตรเพชฌฆาต (Touch and Go 1991)
เพื่อเพื่อนสับมันเลย (The Tigers 1991)
รักติ๊กติ๊ก ไม่ต้องไขลาน (Now You See Love, Now You Don't 1992)
เหวี่ยงใหญ่ให้ติดดิน (Circus Kids 1994)
ร้อนรัก...กุหลาบไฟ (All of a Sudden 1996)
ห้องซ้อน...ซ่อนปม (A Tragic Room 2003)
ศึกพิชิตใจของนายไฮโซ (Impetuous Love in Action 2014 ‧)
ผลงานบางส่วน > ละครโทรทัศน์ (ค่ายทีวีบี)

กุหลาบ...ไร้หนาม (Heartbreak Blues 1991)
ซ่อนรักซ่อนแค้น (The Fugitives 1991)
กุหลาบ...ไฟ (Vengeance 1992)
ห้องเรียน..รุ่น93 (Class of '93)
เสน่ห์แม่ยั่วเมือง (Gentle Reflections 1994)
ยอดดาบวงพระจันทร์ (Against the Blade of Honour 1997)
นาจาเทพจอมอิทธิฤทธิ์ - Gods of Honour (2001)
แหล่งข้อมูล

เวิน ปี้เสีย ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เวิน ปี้เสีย ที่ HK cinemagic[ลิงก์เสีย]
เวิน ปี้เสีย ที่ loveHKfilm
เวินปี้เสีย ที่ ซินล่างเวย์ปั๋ว
เทศกาลอารีรัง

| เทศกาลอารีรัง 아리랑 축제 |
| --- | --- |
เทศกาลการแสดงและร่ายรำอันยิ่งใหญ่ใน กรุงเปียงยาง เกาหลีเหนือ
สถานะ: ปกติจัดทุกปี แต่ไม่แน่นอน
ประเภท: เทศกาลการแสดงและร่ายรำ
ความถี่: เทศกาลประจำปี
สถานที่: สนามกีฬารึงนาโด 1 พฤษภาคม
ที่ตั้ง: กรุงเปียงยาง เกาหลีเหนือ
ประเทศ: ประเทศเกาหลีเหนือ
ช่วงปี: พ.ศ. 2545—2556; 2561—2563
| --- | --- |
เทศกาลอารีรัง
โชซ็อนกึล: 아리랑 축제
ฮันจา: 아리랑 祝祭
อาร์อาร์: Arirang chukje 
เอ็มอาร์: Arirang ch'ukche 
เทศกาลการแสดงและร่ายรำอันยิ่งใหญ่ (เกาหลี: 아리랑 축제) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อารีรังแมสส์เกมส์ หรือ เทศกาลอารีรัง เป็นการแสดงยิมนาสติกและการร่ายรำ ซึ่งจะจำขึ้นเป็นประจำในสนามกีฬารึงนาโด 1 พฤษภาคม กรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ โดยการแสดงนี้จะเริ่มแสดงในช่วงต้นเดือนสิงหาคมและปิดงานลงในวันที่ 10 กันยายนของทุกปี
โดยสำนักข่าวรัสเซีย "ตัสส์" (TASS)  ได้เปิดเผยว่าเทศกาลอารีรังเป็นเทศกาลการแสดงและยิมนาสติกซึ่งเป็นการบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับประเทศเกาหลี ประเทศทางตะวันออกที่มีความสงบเสงี่ยมในตอนเช้า และเรื่องราวประวัติศาสตร์แห่งความเศร้าและต้องสู้จนกลับมายื่นหยัดได้ด้วยเพลงอารีรัง ซึ่งการแสดงนี้ยิ่งใหญ่จนถึงขั้นได้รับขนานนามจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นการแสดงกายกรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ประวัติ

ชื่อของเทศกาลนั้นเอามาจาก "อารีรัง" ซึ่งเป็นเพลงพื้นบ้านเกาหลีที่เกี่ยวกับการจากลาจากคนรัก หรือสงคราม
เทศกาลนี้จัดขึ้นทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ถึง 2556 ยกเว้นปี 2548 เทศกาลนี้ไม่ได้จัดใน พ.ศ. 2557 ถึง 2560 อีกทั้งในช่วงหลังนี้ทางการเกาหลีเหนือได้เริ่มมีการอนุญาตให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติสามารถเข้ารับชมเทศกาลนี้ได้
เทศกาลนี้ถูกกลับมาหลังจากหายไปใน 5 ปี ที่เกิดขึ้นจากวันที่ 9 กันยายน ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 ปัจจุบันนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเทศกาลว่า ปิตุภูมิรุ่งโรจน์ (빛나는 조국) พ.ศ. 2561 และ ประเทศของประชาชน (인민의 나라) พ.ศ. 2562
ใน พ.ศ. 2564 ไม่มีการจัดเทศกาลนี้
ผู้มีส่วนร่วมในการแสดง

ผู้แสดงนั้นจะเริ่มมีการคัดเลือกเด็กตั้งแต่อายุ 5 ขวบขึ้นไปโดยเลือกจากระดับทักษะการแสดง เมื่อถูกเลือกให้เป็นผู้แสดงแล้วเด็กๆเหล่านั้นก็จะได้ทำหน้าที่นี้ไปจนกว่าจะเกษียณอายุหรือโดนปลดออก โดยเด็กเหล่านั้นจะถูกเลือกจากโรงเรียน 8 แห่งในกรุงเปียงยางซึ่งแต่ละโรงเรียนจะมีสีเป็นสัญลักษณ์ดังนี้[ต้องการอ้างอิง]
서성 Seoseong (สีแดงและสีเหลือง)
평천 Pyeongcheon (สีเขียวและสีขาว)
대동강 Daedonggang (สีฟ้าและสีเหลือง)
모란봉 Moranbong (สีแดงและสีขาว)
보통강 Botonggang (สีฟ้าและสีขาว)
만경대 Mangyeongdae (สีแดงและสีขาว)
대성 Daeseong (สีฟ้าและสีขาว)
락랑 Rakrang (สีแดงและสีเหลือง)
สถิติโลก

ในเดือนสิงหาคม 2550 เทศกาลอารีรังนั้นได้รับการบันทึกสถิติจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นการแสดงกายกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีผู้ร่วมแสดงทั้งหมด 100,090 คน
หนังสือ

Burnett, Lisa (2013). "Let Morning Shine over Pyongyang: The Future-Oriented Nationalism of North Korea's Arirang Mass Games". Asian Music. 44 (1): 3–32. doi:10.1353/amu.2013.0010. ISSN 1553-5630. S2CID 191491691.
"Interview with Song Sok Hwan, Vice Cultural Minister: Re-extended 'Arirang' Performance Is Intended to Give Fresh Impetus to Economic Renovation in DPRK". The People's Korea. 13 July 2002. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 August 2003. สืบค้นเมื่อ 22 October 2018.
Kim Jong-il (August 15, 2002). The Grand Mass Gymnastics and Artistic Performance Arirang is a World-class Masterpiece Representative of the New Century (PDF). Pyongyang: Foreign Languages Publishing House. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 25 September 2016. สืบค้นเมื่อ 15 May 2017.
Song Mo Kim; Song Il Thak; Chol Man Kim (2002). Mass Gymnastics in Korea. Pyongyang: Foreign Languages Publishing House. OCLC 499981837. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-12.
ข้อมูลเพิ่มเติม

Werner Kranwetvogel with Koryo Tours Massgames Pictures
DPRK 360 Video and 360 VR of the Mass Games
Steve Gong Arirang Festival, North Korea 2008
Arirang Festival 1stopkorea.com
Mass Gymnastics and Artistic Performance "Arirang" picture album เก็บถาวร 16 กรกฎาคม 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Naenara
Mass Gymnastics in Korea picture album เก็บถาวร 4 มีนาคม 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Naenara
A slide show about Arirang Festival 2012 (in German)
39°2′58.47″N 125°46′30.79″E﻿ / ﻿39.0495750°N 125.7752194°E﻿ / 39.0495750; 125.7752194
ภาพถ่ายเทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2555
เทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2550
เทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2554
เอจิ ทาเกโมโตะ

| เอจิ ทาเกโมโตะ |
| --- | --- |
竹本 英史
เกิด:  (1973-03-07) 7 มีนาคม ค.ศ. 1973 (51 ปี) จังหวัดยามางุจิ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1993 – ปัจจุบัน
องค์การ: อาโอนิโปรดักชัน
ส่วนสูง: 165 ซม.
เอจิ ทาเกโมโตะ (ญี่ปุ่น: 竹本 英史; โรมาจิ: Takemoto Eiji, 7 มีนาคม 1973 –) เป็นนักพากย์และผู้บรรยาย ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองชูนัง จังหวัดยามางุจิ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ส่วนสูง 165 ซม.
เวิน เจ้าหลุน

| เวิน เจ้าหลุน |
| --- | --- |
เกิด: วันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 (59 ปี) เวิน เจ้าหลุน ฮ่องกง
คู่สมรส: -"หลี่ เหม่ยหลิง" (พ.ศ. 2532-2536) -"พาน เยี่ยนหนี" (พ.ศ. 2545-2545) -"เจ้าถิง" (พ.ศ. 2556-ปัจจุบัน)
คู่ครอง: "เฉิน เหมยซิน" (พ.ศ. 2538-2539) -"กัว เสี้ยนหนี" (พ.ศ. 2546-2548)  -"เวิน เจียหรง" (พ.ศ. 2549-2552)
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง
ปีที่แสดง: ปีพ.ศ. 2529-ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: -บท "อาคัง" เรื่อง "คู่แค้นสายโลหิต" (พ.ศ. 2532) ค่าย "ทีวีบี" -บท "" เรื่อง "เลือดเจ้าพ่อ"(พ.ศ. 2533) ค่าย "ทีวีบี" -บท "เกาเทียนจุ้น" เรื่อง "เพื่อนรักเพื่อนแค้น"(พ.ศ. 2534) ค่าย "ทีวีบี"
สังกัด: ทีวีบี
ฐานข้อมูล
IMDb
"เวินเจ้าหลุน" (จีนตัวย่อ: 温兆伦; จีนตัวเต็ม: 溫兆倫; พินอิน: Wen Zhao-Lun, กวางตุ้ง: Wan Siu Lun มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Deric Wan "เด-ริค เวิน" เป็นนักแสดงชายชื่อดังชาวฮ่องกง
ที่มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชียเป็นอย่างมากในช่วงปีพ.ศ. 2532-2539 ผลงานที่เป็นที่จดจำมากที่สุด คือการรับบท "อาคัง" ในละครยอดนิยมเรื่อง "คู่แค้นสายโลหิต"
เวิน เจ้าหลุน เป็นนักแสดงชายชื่อดังแห่งสถานีโทรทัศน์ทีวีบี เป็นที่นิยมของคอหนังชุดฮ่องกงเป็นอย่างมาก เขาคือเจ้าของผลงานดัง ๆ มากมาย ในยุค 90s อาทิ เลือดเจ้าพ่อ, คู่แค้นสายโลหิต, ดาวฟ้าประกาศิต, หักเหลี่ยมอำมหิต, เพื่อนรักเพื่อนแค้น ฯลฯ ที่ยังตราตรึงอยู่ในความทรงจำของผู้ชมละคร
เขาเคยเล่นละครให้ทั้งสถานีโทรทัศน์ TVB  และ CCTV แต่ปัจจุบันเขาทำงานอยู่ที่ STTV
ประวัติ

ชีวิตวัยเด็กของ เวิน เจ้าหลุน สนใจเรื่องดนตรีและการร้องเพลงเป็นอย่างมาก เขาได้รับอิทธิพลจากลุงของเขาที่ชอบทางด้านดนตรี 
ตั้งแต่เข้าชั้นเรียนในโรงเรียนมัธยม เขามักจะเข้าร่วมประกวดแข่งขันความสามารถด้านการร้องเพลงและคว้ารางวัลชนะเลิศ รองชนะเลิศ มาครองอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งปีพ.ศ. 2525 เขาได้มีโอกาสเข้าประกวดร้องเพลงที่จัดโดยสถานีโทรทัศน์ทีวีบี แต่ต้องตกรอบ 15 คนสุดท้าย แต่อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ เขาก็ได้รับการติดต่อให้มารับหน้าที่เป็นพิธีกรรายการดนตรีใน สถานีวิทยุ-โทรทัศน์ RTHK ของฮ่องกง ในรายการที่ชื่อว่า "บานาน่าโบ๊ท" ซึ่งถือว่าเป็นก้าวแรกในวงการบันเทิงฮ่องกงของเขาอย่างแท้จริง
หลังจากทำหน้าที่พิธีกรได้ราวหนึ่งปี ผู้บริหารเห็นแววจึงสนับสนุนให้ เวิน เจ้าหลุน จัดรายการเพลงทางสถานีวิทยุ จากนั้นอีก 2 ปีถัดมาซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่เรียนจบชั้นมัธยมศึกษา เขาได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัด Crown Records หลังจากจบการศึกษา เขาก็ก้าวเข้าสู่อาชีพนักร้องเต็มตัวอย่างที่เคยใฝ่ฝันเอาไว้
พ.ศ. 2529 เวิน เจ้าหลุน ได้มีโอกาสเล่นละครชุดครั้งแรกในซีรีส์เรื่อง "City Japes" ของทีวีบีจนเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากขึ้นหลังจากนั้นก็มีผลงานละครตามมาอีกหลายเรื่อง โดยหนึ่งในผลงานที่นับว่าสร้างชื่อให้เขามากที่สุดคือบทตัวร้ายในละครเรื่อง  "คู่แค้นสายโลหิต" (Looking Back in Anger) พ.ศ. 2532 โดยเวิน เจ้าหลุน รับบท "อาคัง" ซึ่งมีดาราแถวหน้า เช่น หวง เย่อหัว, โจว ไห่เม่ย, หลิว เจียหลิง และ เส้า เหม่ยฉี ร่วมแสดงนำ
เมื่อละครเรื่อง คู่แค้นสายโลหิต ออกฉาย ก็กลายเป็นหนึ่งในละครชุด ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี    สุดคลาสสิคที่โด่งดังและประสบความสำเร็จไปทั่วเอเชีย รวมทั้งในประเทศไทย และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้กลายเป็นนักแสดงชายยอดนิยมเบอร์ต้น ๆ ของช่อง ทีวีบี โดยทันที ทำให้เขามีผลงานละครดัง ๆ ตามมาอีกมากมาย อาทิเช่น มังกรคะนองรัก (The Legend Of The Dragon Pearl) พ.ศ. 2533 แสดงกับ เถาต้าหวี่, หม๋าเหมี่ยน, ละครเรื่อง "เพื่อนรักเพื่อนแค้น"
(The Breaking Point) พ.ศ. 2534 ที่รับบทตัวร้ายตามเคย แสดงกับ หลี่ หมิง, โอวหยังเจิ้นหัว, โจว ไห่เม่ย, เส้า เหม่ยฉี และ  และผลงานละครสุดฮิตอย่าง "เลือดเจ้าพ่อ" (Blood of good and evil) พ.ศ. 2533 แสดงกับ เส้า เหม่ยฉี และ หลี เหม่ยเสียน เป็นต้น 
ในปีพ.ศ. 2535 เขาได้มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเย้ยยุทธจักร" (Royal Tramp) โดย รับบท "จักรพรรดิคังซี"ที่มี "โจว ซิงฉือ" แสดงนำ
หลังจากปีพ.ศ. 2539 ชื่อเสียงของเขาลดลง และต่อมาก็ได้ออกจากสถานีโทรทัศน์ทีวีบี หันไปรับงานแสดงที่ ไต้หวัน และ จีนแผ่นดินใหญ่แทน
จนกระทั่งช่วงปีพ.ศ. 2544-2548  เขาได้กลับมารับงานละครชุดของ "สถานีโทรทัศน์ทีวีบี" อีกครั้ง แต่กลับไม่ได้รับความนิยม อีกเลย.
ชีวิตส่วนตัว

เวินเจ้าหลุน ถือได้ว่าเป็น เพลย์บอย ตัวพ่ออีกคนของวงการ ในด้านชีวิตรักของเขา มักมีข่าวฉาวอยู่ตลอด เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงชายอีกคนของวงการที่มีข่าวกับสาวๆ มากหน้าหลายตา แต่
ภรรยาคนแรกของเขาคือ "หลี่เหม่ยหลิง" สาวเชื้อสายจีนชาวมาเลเซีย ที่เจอกันในปีพ.ศ. 2531 ต่อมาคบหาดูใจจนได้แต่งงานกันในปีถัดมา อย่างไรก็ตามการแต่งงานครั้งนี้ใช้เวลาเพียง 4 ปีก็ต้องหย่าร้างกันในปีพ.ศ. 2536 โดยฝ่ายชายฟ้องหย่ารวมทั้งทวงเงินอดีตภรรยาเป็นจำนวน 1.4 แสนหยวน
ในปีพ.ศ. 2538 หลังจาก เวินเจ้าหลุน หย่าร้าง กับภรรยามาได้สักพัก เขาก็ได้เปิดเผยกับสื่อว่ากำลังคบหาดูใจกับ อดีตมิสฮ่องกง "เฉิน เหมยซิน" แต่ทว่าความรักครั้งนี้ยืนยาวเพียง 1 ปีก่อนที่จะจบไม่สวย ในปีพ.ศ. 2539 เพราะฝ่ายชาย ได้พบรักใหม่กับ "พาน เยี่ยนหนี" นักแสดงที่เคยร่วมงานกัน จนแต่งงานกันในปีพ.ศ. 2545 และก็หย่าร้างในปีเดียวกัน โดยมีข่าวลือว่ากันว่าทั้งคู่พบรักกันเพราะเงิน เนื่องจากฝ่ายหญิงรับอาสาใช้หนี้ที่ฝ่ายชายสร้างไว้ แต่ทว่าทั้งคู่ก็ต้องเลิกรากันเพราะเงินเช่นกัน เมื่อธุรกิจประสบปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจส่งผลให้ความรักของทั้งคู่ก็จืดจางตามไปด้วย และในที่สุดก็เลิกกัน
ต่อมา เวิน เจ้าหลุน หันไปคบหากับนักแสดงสาวสวยคนใหม่ "กัว เสี้ยนหนี" แต่ก็ไปด้วยกันไม่รอดโดยมีข่าวลือว่าเป็นเพราะฝ่ายหญิงทนไม่ไหวที่เวิน เจ้าหลุนถูกตามทวงหนี้บ่อย ๆ นั่นเอง
จนเวลาผ่านไป ข่าวฉาวเกี่ยวกับตัวเขาก็เงียบหายไปหลายปี จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2555 ก็มีข่าวฉาวว่าอดีตแฟนของเขา ที่เป็นนางแบบชาวจีนแผ่นดินใหญ่ "เวิน เจียหรง" ออกมาแฉว่า เวิน เจ้าหลุนซึ่งเป็นอดีตแฟน มีพฤติกรรมฉ้อโกงยักยอกทรัพย์ของเธอไปร่วม 5 แสนหยวน นอกจากนั้นก็ยังนอกใจและทำร้ายร่างกายฝากแผลยาวถึง 4 นิ้วไว้ด้วย
ฝ่ายหญิงแฉว่าทั้งคู่เคยคบหาดูใจกันถึงขั้นจะวางแผนแต่งงาน แต่ทว่าสุดท้ายความรักกลับจบลงในปีพ.ศ. 2552 เมื่อเธอพบภาพของเขาอยู่บนเตียงกับผู้หญิงหลายคนในโทรศัพท์มือถือ โดยหนึ่งในภาพหญิงสาวเหล่านั้นคือ "จ้าวถิง" ดาราสาวชาวจีนแผ่นดินใหญ่วัย 20 ปี ที่ตอนหลังเพิ่งจะเปิดตัวว่าเป็นคนรักล่าสุดของเขานั่นเอง
เวิน เจ้าหลุนออกมาโต้ข้อกล่าวหาดังกล่าว และกล่าวหากลับฝ่ายคนรักเก่าว่า "หล่อนหวังจะใช้เรื่องอื้อฉาวสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง" ต่อมาข่าวฉาวเรื่องนี้ก็เงียบหายไป จนถัดมาในปีพ.ศ. 2556 เวิน เจ้าหลุนได้แต่งงานกับ "จ้าวถิง" แฟนสาวของเขา จนทั้งสองมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคนและยังครองรักกันดีมาจนถึงปัจจุบัน
ผลงาน > ละคร

Da Ming Yi Sheng Li Shi Zhen รับบท Emperor Jia Jing (2009)
The Legend of Love (TVB, 2007)
Da Qi Ying Xiong Zhuan รับบท Zhu Zao (CCTV, 2007)
Li Wei Ci Guan 李卫辞官 (2006)
Wu Guo Jie Xing Dong (2006)
Misleading Track (TVB, 2005)
100% Senorita (CTS / SETTV, 2004)
The Vigilante in the Mask (TVB, 2004)
At Dolphin Bay (SETTV, 2003)
Golden Faith (TVB, 2002)
Good Against Evil (TVB, 2002)
Feng Yu Ao Men รับบท Huang Ming Liang (1999)
Outburst (TVB, 1996)
A Good Match from Heaven (TVB, 1995)
Conscience (TVB, 1994)
All About Tin (1993)
Heroes from Shaolin (1993)
Vengeance (TVB, 1992)
On the Edge (1991)
The Breaking Point (TVB, 1991)
One Step Beyond (1991)
Blood of Good and Evil (TVB, 1990)
The Commandments War of the Dragon (TVB, 1989)
Looking Back in Anger (TVB, 1989)
Radio Tycoon (TVB, 1983)
ผลงาน > เพลงประกอบละคร

Yesterday's Profound Passion (昨日情深), Conscience insert song (1994)
Frog Princess (靑蛙公主), Conscience insert song (1994)
What did I Get (我得到什麼), Conscience theme song (1994)
After You Left (沒有你之後), War of the Dragon ending theme song (1989)
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์ส่วนตัวของ เวินเจ้าหลุน ที่ ซินล่างเวย์ปั๋ว
แหล่งรวบรวมข่าวสารของ เวินเจ้าหลุน ที่ ซินล่างบล็อก
ประวัติและผลงาน ที่ Douban
เวิน เจ้าหลุน ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)แม่แบบ:Zh-cn
เวิน เจ้าหลุน ที่ฮ่องกงมูวีเดตาเบส
เวิน เจ้าหลุน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เสลา

| เสลา |
| --- | --- |

เสลาที่ริมถนน บริเวณหน้ามหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
อันดับ:: อันดับชมพู่ Myrtales
วงศ์:: วงศ์ตะแบก Lythraceae
สกุล:: Lagerstroemia Lagerstroemia Teijsm. & Bin
สปีชีส์:: Lagerstroemia loudonii
ชื่อทวินาม
Lagerstroemia loudonii Teijsm. & Bin

เสลา [สะ-เหฺลา] หรือ อินทรชิต (ชื่อวิทยาศาสตร์: Lagerstroemia loudonii Teijsm. & Binn.) เป็นต้นไม้ขนาดกลางโตช้า ผลัดใบ สูง 1-2 เดคาเมตร เรือนยอดทรงกลมทึบ ใบดก กิ่งโน้มลงรอบทรงพุ่ม เปลือกต้นสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ มีรอยแตกเป็นทางยาวตลอดลำต้น ใบเดี่ยว ออกตรงข้าม รูปขอบขนาน กว้าง 6-10 เซนติเมตร ยาว 16-24 เซนติเมตร ปลายเรียวแหลมเป็นติ่ง โคนมน เนื้อใบหนาปานกลาง เส้นใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน ดอกสีม่วง ม่วงอมชมพู หรือม่วงกับขาว ออกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง กีบเลี้ยงเชื่อมกันเป็นรูปถ้วย ปลายแยกเป็น 5-8 แฉก กลีบดอกส่วนใหญ่เป็น 6 กลีบ รูปกลมบางยับย่น ขอบย้วย โคนคอดเป็นก้านสั้น ๆ เมื่อบาน เส้นผ่านศูนย์กลาง 3-4 เซนติเมตร เกสรตัวผู้จำนวนมาก ผลรูปเกือบกลม ผิวแข็ง ยาวประมาณ 2 เซนติเมตร ผลแห้งแตกตามยาว 5-6 พู เมล็ดสีน้ำตาลเข้มจำนวนมาก มีปีก ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด
ต้นเสลาขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ป่าดิบ และป่าชายหาด พบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก และภาคกลาง
เนมูโระ

เนมูโระ (ญี่ปุ่น: 根室市; โรมาจิ: Nemuro-shi; ไอนุ: ニムオロ นิมุโอโร) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งสำนักงานกิ่งจังหวัดเนมูโระ เป็นเทศบาลที่อยู่ทางตะวันออกสุดบนเกาะหลักของฮอกไกโด และเป็นนครที่อยู่ทางตะวันออกสุดของประเทศญี่ปุ่น
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเนมูโระ> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | −1.2 (29.8) | −1.6 (29.1) | 1.6 (34.9) | 7.2 (45) | 11.5 (52.7) | 14.4 (57.9) | 17.9 (64.2) | 20.8 (69.4) | 18.8 (65.8) | 14.4 (57.9) | 8.3 (46.9) | 2.1 (35.8) | 9.52 (49.14) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | −3.7 (25.3) | −4.3 (24.3) | −1.3 (29.7) | 3.4 (38.1) | 7.3 (45.1) | 10.6 (51.1) | 14.2 (57.6) | 17.3 (63.1) | 15.7 (60.3) | 11.3 (52.3) | 5.3 (41.5) | −0.5 (31.1) | 6.28 (43.3) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | −6.9 (19.6) | −7.6 (18.3) | −4.3 (24.3) | 0.4 (32.7) | 4.1 (39.4) | 7.7 (45.9) | 11.5 (52.7) | 14.7 (58.5) | 13.1 (55.6) | 8.2 (46.8) | 1.9 (35.4) | −3.6 (25.5) | 3.27 (37.89) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 35.5 (1.398) | 22.6 (0.89) | 52.5 (2.067) | 66.5 (2.618) | 102.1 (4.02) | 90.9 (3.579) | 121.7 (4.791) | 120.8 (4.756) | 167.0 (6.575) | 106.3 (4.185) | 84.5 (3.327) | 50.4 (1.984) | 1,020.8 (40.189) |
| ปริมาณหิมะ ซม (นิ้ว) | 62 (24.4) | 55 (21.7) | 50 (19.7) | 14 (5.5) | 1 (0.4) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 0 (0) | 5 (2) | 36 (14.2) | 223 (87.8) |
| ความชื้นร้อยละ | 71 | 73 | 75 | 78 | 82 | 89 | 91 | 89 | 84 | 75 | 69 | 68 | 78.7 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.5 mm) | 9.8 | 6.0 | 9.3 | 9.4 | 10.5 | 9.7 | 11.3 | 10.6 | 11.5 | 10.4 | 10.0 | 9.7 | 118.2 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 25.6 | 24.9 | 19.8 | 3.3 | 0.1 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 1.2 | 11.6 | 86.5 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 152.8 | 164.8 | 190.8 | 177.4 | 176.2 | 135.6 | 112.6 | 127.7 | 145.5 | 167.7 | 146.5 | 146.0 | 1,843.6 |
แหล่งที่มา: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
ระเบียงภาพ

ภูมิทัศน์ของแหลมโอจิอิชิ
แหลมโนซัปปุ
ประภาคารฮานาซากิ
ซากปรักหักพังชาชิบนคาบสมุทรเนมูโระ
อาทิตย์ตกที่ชุงกูนิไต
ถนนภายในเนมูโระ ป้ายจราจรมีภาษารัสเซีย
การขนส่ง

บริษัทรถไฟฮกไกโด: สายหลักเนมูโระ
สถานีภายในเมือง: อัตโตโกะ−ฮัตตาอูชิ−เบ็ตโตงะ−โอจิอิชิ−คมบูโมริ−นิชิวาดะ−ฮานาซากิ−ฮิงาชิเนมูโระ−เนมูโระ
ทางหลวงหมายเลข 44
ทางหลวงหมายเลข 243
ท่าอากาศยานนากาชิเบ็ตสึ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เนมูโระ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii
เทศบาลในประเทศไทย

สำนักงานเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี
เทศบาล เป็นรูปแบบการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบหนึ่งที่ใช้ในประเทศไทยปัจจุบัน การปกครองรูปแบบเทศบาลเป็นการกระจายอำนาจให้แก่ท้องถิ่นดำเนินการปกครองตนเองตามระบอบประชาธิปไตย เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเริ่มจากการจัดตั้งสุขาภิบาลกรุงเทพฯ ร.ศ.116 (พ.ศ. 2440) โดยมีพระราชกำหนดสุขาภิบาลกรุงเทพฯ ร.ศ. 116 ในส่วนภูมิภาค มีการตราพระราชบัญญัติจัดการสุขาภิบาลท่าฉลอม ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) ขึ้นมีวิวัฒนาการเรื่อยมา จนถึงปี พ.ศ. 2475 ได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้มีการกระจายอำนาจการปกครองที่สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น
โดยมีการจัดตั้งเทศบาลขึ้นในปี พ.ศ. 2476 โดยมีการตราพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ. 2476 มีการยกฐานะสุขาภิบาลขึ้นเป็นเทศบาลหลายแห่ง ต่อมาได้มีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงยกเลิกกฎหมายเกี่ยวกับเทศบาลหลายครั้ง จนในที่สุดได้มีการตราพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ยกเลิกพระราชบัญญัติเดิม ทั้งหมดขณะนี้ยังมีผลบังคับใช้ซึ่งมีการแก้ไขครั้งสุดท้าย โดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2543 ในปัจจุบันเทศบาลทั่วประเทศมีจำนวนประมาณสองพันแห่ง
4 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้มีการประกาศ กำหนดให้ 24 เมษายน เป็นวันเทศบาล
การปกครองท้องถิ่นได้เริ่มต้นมาเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว แต่การปกครองท้องถิ่นไม่ว่าจะเป็นรูปใดก็ยังไม่เข้มแข็งพอแต่พอจะเป็นหลักได้บ้างก็คือการปกครองท้องถิ่นรูปแบบของกรุงเทพมหานครและเทศบาลเท่านั้น ซึ่งรัฐบาลหลายรัฐบาลได้พยายามที่จะพัฒนารูปแบบให้เหมาะสมกับประเทศไทยอยู่หลายครั้ง โดยมีการทดลองรูปแบบเมืองพัทยาแต่ก็ไม่ได้ผลเท่าที่ควร จึงกลับมาดำเนินการในรูปแบบเทศบาล โดยให้เมืองพัทยาบริหารตามรูปแบบของเทศบาลนคร ในปัจจุบันนี้กฎหมายรัฐธรรมนูญได้บัญญัติให้สามารถรวมการปกครองท้องถิ่นในจังหวัดให้เป็นท้องถิ่นขนาดใหญ่ทั้งจังหวัดได้ดังนี้
"มาตรา 78 รัฐต้องกระจายอำนาจให้ท้องถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจในกิจการท้องถิ่นได้เอง พัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่นและระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดทั้งโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศในท้องถิ่นให้ทั่วถึงและเท่าเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มีความพร้อมให้ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขนาดใหญ่โดยคำนึงถึงเจตนารมณ์ของประชาชนในจังหวัดนั้น"
ปัจจุบัน ณ วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563 มีเทศบาลทุกประเภท (ไม่รวมกรุงเทพมหานครและเมืองพัทยา) ทั้งสิ้น 2,469 แห่ง
สุขาภิบาล

พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลบังคับเมื่อพ้น 90 วันนับแต่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ทำให้สุขาภิบาลทั่วประเทศเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลไปพร้อมกัน
ขนาดเทศบาล

เทศบาลในประเทศไทยแบ่งออกเป็น 3 ประเภทตามจำนวนประชากรและรายได้ของเทศบาลนั้น ๆ ในพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช 2496 มาตรา 9, 10, 11 ได้กำหนดขนาดเทศบาลดังนี้
มาตรา 9 เทศบาลตำบล ได้แก่ ท้องถิ่นซึ่งมีการประกาศกระทรวงมหาดไทยยกฐานะเป็นเทศบาลตำบล ประกาศกระทรวงมหาดไทยนั้นให้ระบุชื่อและเขตเทศบาลไว้ด้วย
มาตรา 10 เทศบาลเมือง ได้แก่ ท้องถิ่นอันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดหรือท้องถิ่นชุมนุมชนที่มีราษฎรตั้งแต่ 10,000 คนขึ้นไป ทั้งมีรายได้พอควรแก่การที่จะปฏิบัติหน้าที่อันต้องทำตามพระราชบัญญัตินี้ และซึ่งมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็นเทศบาลเมือง พระราชกฤษฎีกานั้นให้ระบุชื่อและเขตของเทศบาลไว้ด้วย
มาตรา 11 เทศบาลนคร ได้แก่ ท้องถิ่นชุมนุมชนที่มีราษฎรตั้งแต่ 50,000 คนขึ้นไป ทั้งมีรายได้พอควรแก่การที่จะปฏิบัติหน้าที่อันต้องทำตามพระราชบัญญัตินี้ และซึ่งมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็นเทศบาลนคร พระราชกฤษฎีกานั้นให้ระบุชื่อและเขตของเทศบาลไว้ด้วย
ประเภทของเทศบาล

เทศบาล ในประเทศไทย แบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่
ประเภทสามัญ
ประเภทสามัญ ระดับสูง
ประเภทพิเศษ