stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เคลีก
ทำเนียบแชมป์แต่ละฤดูกาล > เคลีก (1983-2012) > เคลีกคลาสสิก (2013-ปัจจุบัน)

| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| 2013 | โพฮัง สตีลเลอส์ | อุลซัน ฮุนได |
| 2014 | ช็อนบุก ฮุนไดมอเตอส์ | ซูว็อน ซัมซุงบลูวิงส์ |
| 2015 | ช็อนบุก ฮุนไดมอเตอส์ | ซูว็อน ซัมซุงบลูวิงส์ |
| 2016 | เอฟซีโซล | ช็อนบุก ฮุนไดมอเตอส์ |
| 2017 | ช็อนบุก ฮุนไดมอเตอส์ | เชจูยูไนเต็ด |
| 2018 | ช็อนบุก ฮุนไดมอเตอส์ | คย็องนัม |
| 2019 | ช็อนบุก ฮุนไดมอเตอส์ | อุลซัน ฮุนได |
| 2020 | ช็อนบุก ฮุนไดมอเตอส์ | อุลซัน ฮุนได |
ทำเนียบแชมป์แต่ละฤดูกาล > เคลีก (1983-2012) > เคลีกแชลเลนจ์ (2013-ปัจจุบัน)

| ฤดูกาล | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| 2013 | Sangju Sangmu | Police FC |
| 2014 | Daejeon Citizen | Gwangju FC |
| 2015 | Sangju Sangmu | Suwon City |
เคลีก (ฤดูกาล 2013) > สนามของแต่ละสโมสร (2013)

| ปูซานไอพาร์ค | ชอลลาดรากอนส์ | สโมสรฟุตบอลแทกู | แทจ็อนซิตีเซนต์ | สโมสรฟุตบอลคังวอน |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปูซานอาเซดสเตเดียม | ชอลยังฟุตบอลสเตเดียม | แทกูสเตเดียม | แทจ็อนเวิลด์คัพสเตเดียม | คังวอนสเตเดียม |
| Capacity: 53,864  | Capacity: 20,009 | Capacity: 66,422  | Capacity: 40,535 | Capacity: 22,333 |

| สโมสรฟุตบอลคยองซัง | อินชอน ยูไนเต็ด | เชจูยูไนเต็ด | ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ | โปฮัง สตีลเลอส์ |
| ชองวอนฟุตบอลเซนเตอร์ | อินชอนฟุตบอลสเตเดียม | เชจูเวิลด์คัพสเตเดียม | ชอนจูเวิลด์คัพสเตเดียม | สนามฟุตบอลสตีลยาร์ด |
| Capacity: 15,116  | Capacity: 20,891  | Capacity: 35,657  | Capacity: 42,477  | Capacity: 25,000  |

| ซองนัมอิลฮวาชอนมา | เอฟซีโซล | ซูวอนซัมซุงบลูวิงส์ | อุลซัน ฮุนได |  |
| แทจ็อนสปอร์ตคอมเพล็กซ์ | โซลเวิลด์คัปสเตเดียม | ซูวอนเวิลด์คัพสเตเดียม | อุลซันมุนซูฟุตบอลสเตเดียม |  |
| Capacity: 16,250  | Capacity: 66,806  | Capacity: 43,959  | Capacity: 44,474 |  |
ผู้เล่น > ผู้เล่นต่างชาติชื่อดัง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  แอฟริกา  Michel Pensée   Jean-Kasongo Banza   Mutamba Kabongo   Derek Asamoah   Cheick Oumar Dabo เอเชีย  Ahmad Elrich   Matt McKay   Nathan Burns   Saša Ognenovski   Li Weifeng   Feng Xiaoting   Huang Bowen   Abbas Obeid Jassim   Naohiro Takahara   Kazuyuki Toda   Akihiro Ienaga   An Yong-Hak   Jong Tae-Se   Valeri Sarychev   ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน   Server Djeparov   Alexander Geynrikh   Timur Kapadze |  ยุโรป  Jasmin Agić   Mato Neretljak   Dalian Atkinson   Frank Lieberam   Paulo Rink   Slavčo Georgievski   Stevica Ristić   Ion Testemitanu   เดจาน ดามจาโนวิช   Dženan Radončić   Kiki Musampa   Ricardo Nascimento   Pavel Badea   Adrian Neaga |  ยุโรป (ต่อ)  Gabriel Popescu   Ianis Zicu   Denis Laktionov   Andrei Solomatin   Rade Bogdanović   ซาซา ดราคูลิค   Ognjen Koroman   Radivoje Manic   Dragan Mladenović   Alpay Özalan   Ceyhun Eriş   Rahim Zafer   Vitaliy Parakhnevych   Volodymyr Savchenko |  อเมริกาใต้  Carlos Esteban Frontini   Juan Arce   Adi   Andrezinho   Dodô   Edmilson   Edu Gonçalves   Grafite   Itamar   Leandro Machado   Léomar Leiria   Magno Alves   Mota   Nádson   Renaldo   Roberto |  อเมริกาใต้ (ต่อ)  Juan Carlos Arce   Hugo Droguett   Mauricio Molina   Carmelo Valencia   Juan Estiven Vélez   José Ortigoza   Arsenio Luzardo อเมริกาเหนือ  Jeaustin Campos   |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official K League website (อังกฤษ)
Official K League website (เกาหลี)
Official K League Facebook (เกาหลี)
Official K League Twitter (เกาหลี)
Official K League YouTube channel (เกาหลี)
ROKfootball.com website (อังกฤษ)
Footkorean.net website (อังกฤษ)
Soccerphile K League news (อังกฤษ)
| ด ค กเคลีก |
| --- | --- |
เคลีก 1 (2025):  อันยัง  แทกู  แทจ็อนฮานาซิติเซน  คังว็อน  คิมช็อนซังมู  ควังจู  เชจู ยูไนเต็ด  ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์  โพฮัง สตีลเลอส์  เอฟซีโซล  ซูว็อน  อุลซันฮุนได 
เคลีก 2 (2025):  อันซานกรีเนอร์  ปูช็อน 1995  ปูซานไอพาร์ก  ชอนัน ซิตี  ชุนบุก ช็องจู  จุงนัมอาซัน  คิมโพ  คย็องนัม  ฮวาซ็อง  อินช็อนยูไนเต็ด  ช็อนนัมดรากอนส์  ซ็องนัม  โซลอีแลนด์  ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์
มาร์ฮารือตา แปซอตส์กา

มาร์ฮารือตา วอลอดือมือริวนา แปซอตส์กา (ยูเครน: Маргари́та Володи́мирівна Песо́цька; เกิดวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักเทเบิลเทนนิสชาวยูเครน
อาชีพ

แปซอตส์กาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เข้าถึงรอบแรกในการแข่งขันประเภทเดี่ยว เธอได้เหรียญเงินในเทเบิลเทนนิสชิงแชมป์ยุโรป ประเภทเดี่ยว ใน ค.ศ. 2009 สองปีต่อมาเธอได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2011 จากนั้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอเข้ารอบถึงรอบที่สามในการแข่งขันประเภทเดี่ยว แปซอตส์กาได้รับการตาดการณ์ว่าจะเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และถึงขั้นได้รับบัตรเชิญ แต่เธอถอนตัวเนื่องจากอาการบาดเจ็บ
แหล่งข้อมูลอื่น

บทความนี้ไม่มีลิงก์ในวิกิสนเทศ
วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ

| --- | --- |

คติพจน์: วิชาการเป็นเลิศ คุณภาพเด่น เน้นคุณธรรม นำสังคมพัฒนา
ประเภท: วิทยาลัย
ผู้ศึกษา: 274 คน (2566)
ที่อยู่: 492/1 ถนนอังรีดูนังต์ แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร 10330
เว็บไซต์: www.nurse.police.go.th
วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ โรงพยาบาลตำรวจ สังกัด สำนักงานตำรวจแห่งชาติ เป็นสถาบันสมทบเพียงแห่งเดียวของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีจุดประสงค์เพื่อผลิตบุคลากรทางการพยาบาลแก่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ และหน่วยงานอื่น ๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน
ประวัติ

วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ เดิมมีชื่อว่า "โรงเรียนพยาบาลผดุงครรภ์และอนามัย"  สังกัดกองแพทย์ กรมตำรวจ โดยเริ่มเปิดดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2512 เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนพยาบาลในประเทศ รวมทั้ง ภายในโรงพยาบาลตำรวจด้วย กรมตำรวจจึงมีมติให้กองแพทย์ เปิดรับสมัครนักเรียนพยาบาลรุ่นแรกเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2513 โดยผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับประกาศนียบัตรพยาบาลผดุงครรภ์อนามัยซึ่งเทียบเท่าระดับอนุปริญญา
ต่อมา เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2522 ได้รวมโรงเรียนที่ผลิตบุคลากรพยาบาลเข้าไว้ด้วยกัน ได้แก่ โรงเรียนพยาบาลผดุงครรภ์และอนามัย โรงเรียนผู้ช่วยพยาบาล โรงเรียนพยาบาลภาคสนาม และหลักสูตรอบรมสายการแพทย์  เพื่อยกฐานะขึ้นเป็น  "วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ" รวมทั้ง มีการปรับปรุงหลักสูตร เพื่อให้ผู้สำเร็จการศึกษาสามารถได้รับการบรรจุแต่งตั้งเป็น "ว่าที่ร้อยตำรวจตรี" โดยผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับประกาศนียบัตรชั้นสูงการพยาบาลและผดุงครรภ์ และได้เปลี่ยนเป็นหลักสูตร อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2526 โดยผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับประกาศนียบัตรพยาบาลศาสตร์
เมื่อปี พ.ศ. 2530 วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ ได้เข้าสมทบเป็นสถาบันชั้นสูงของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมทั้ง ได้เปลี่ยนหลักสูตรเป็นพยาบาลศาสตรบัณฑิต ในปี พ.ศ. 2532 โดยผู้สำเร็จการศึกษาได้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ร่วมกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2532
หลักสูตร

หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต หลักสูตร 4 ปี
หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต(ต่อเนื่อง 2 ปี)
หลักสูตรนักเรียนผู้ช่วยพยาบาล หลักสูตร 1 ปี
จันทโครพ

จันทโครพ เป็นตัวเอกในนิทานเรื่องจันโครพ มีฐานะเป็นเจ้าชาย ถูกโจรป่าทำร้ายระหว่างการเดินทางกลับเมือง เหตุเพราะไม่เชื่อฟังคำสั่งของอาจารย์
เรื่องย่อ

เจ้าชายจันทโครพแห่งเมืองพาราณสี เมื่อเขาเติบโตเป็นหนุ่ม ได้ออกแสวงหาอาจารย์เพื่อรำเรียนวิชา แล้วได้เจอกับพระฤๅษี ได้ร่ำเรียนวิชาจากท่านจนสำเร็จ จากนั้น จึงได้เดินทางกลับบ้านเมืองของตน แต่ก่อนที่จะออกเดินทางฤๅษีได้มอบผอบแก้วให้แล้วสั่งกำชับว่าห้ามเปิดจนกว่าจะถึงบ้านเมือง แต่จันทโครพได้เสียสัตย์แอบเปิดผอบนั้นเสียก่อน ซึ่งในผอบมีนางโมราได้ปรากฏตัวออกมา จันทโครพก็ได้พานางโมราเดินทางต่อไปแต่ ระหว่างทางได้พบกับโจรป่า ซึ่งเห็นนางโมราเข้าจึงคิดแย่งชิง จันทโครพก็ถูกโจรป่าฆ่าตาย (นางโมราเห็นจันทโครพตาย ก็ย่อมไม่ได้ตำแหน่งอัครมเหสีจึงไปอยู่กับโจรป่า เพราะจันทโครพสัญญาว่าจะมอบตำแหน่งอัครมเหสีให้)
แต่จันทโครพยังไม่ถึงความตายพระอินทร์จึงมาชุบชีวิตให้จันทโครพ แล้วบอกว่าเนื้อคู่ที่แท้จริงอยู่ทางทิศเหนือ แล้วพระอินทร์ก็สาปนางโมราให้เป็นชะนี (โจรป่าคิดว่าวันหนึ่งถ้านางโมราได้เจอคนอื่นที่ดีกว่าตน จะต้องทิ้งตนไปแน่ เพราะขนาดจันทโครพผู้ที่เป็นถึงองค์ชายนางยังทิ้งได้ ดังนั้นโจรป่าจึงหนีไป นางโมราจึงออกตามหาโจรป่า) จันทโครพได้เดินทางไปทางที่พระอินทร์บอก ก็พบถ้ำหนึ่งที่มียักษ์คอยเฝ้าอยู่จันทโครพจึงคิดว่าในถ้ำนั้นมีเนื้อคู่ของตนอยู่จึงฆ่ายักษ์ตนนั้น แล้วเดินเข้าไปก็พบผู้หญิงคนหนึ่งชื่อนางมุจลินทร์จึงอยู่กินกัน แล้วจันทโครพคิดถึงพ่อแม่จึงพานางมุจลินทร์หนี (ตอนนั้นนางมุจลินทร์ท้องอ่อนๆด้วย) แล้วเดินไปสักพักก็เหนี่อยแล้วเผลอหลับไปทั้งคู่ นางยักษ์เกาศิกีซึ่งอาศัยอยู่ลุ่มน้ำบริเวณนั้น เมื่อเห็นเจ้าชายจันทโครพก็เกิดหลงรัก เลยคิดกำจัดนางมุจลินทร์ นางยักษ์เกาศิกีจึงนำตัวนางมุจลินทร์ไปฟาดกับต้นไม้แล้วเหวี่ยงไปสุดแรง จากนั้นก็ปลอมตัวเป็นนางมุจลินทร์ไปนอนข้างจันทโครพ รวมถึงเป่ามนต์สะกดใส่จันทโครพเพื่อให้ไม่ต้องสงสัยในตน เมื่อจันโครพเดินทางมาถึงเมืองก็ขอนอนพักผ่อน แล้วพอตอนกลางคืนนางยักษ์เกาศิกีก็ไปกินวัวของชาวบ้าน โดยหารู้ไม่ว่าเจ้าของวัวดูอยู่ เจ้าของวัวจึงไปบอกพระราชา (พ่อของจันทโครพ) (นางยักษ์ได้นำเสื้อผ้าที่เลอะเลือดไปซ่อนไว้) แต่ตอนนั้นดึกมากแล้วจึงพูดกันพรุ่งนี้เช้า
เมื่อเช้าแล้วจันทโครพได้ปลุกนางมุจลินทร์ปลอม โดยไม่บอกเรื่องคดีแปลกประหลาด แต่นางยักษ์ไม่ได้นอนมาทั้งคืนเลยแสร้งบอกว่าไม่สบาย จันทโครพออกมาเข้าเฝ้าคนเดียว แล้วพระโหราธิบดีก็ตรวจดูดวงให้จันทโครพแล้วบอกว่าพรุ่งนี้ให้จันทโครพพานางมุจลินทร์มาด้วย พอวันรุ่งขึ้นพระโหราธิบดีถามนางมุจลินทร์เกี่ยวกับเวลาที่เกิด แต่นางยักษ์ไม่รู้จึงบอกวันผิดๆไปพระโหราจึงบอกว่า บัดนี้ความจริงเปิดเผยแล้วเจ้าไม่ใช่คนแต่เจ้าเป็นนางยักษ์ นางยักษ์หน้าถอดสี จันทโครพจึงฆ่านางยักษ์เกาศิกีตายแล้วออกตามหานางมุจลินทร์จนพบ และตอนนั้นนางมุจลินทร์ได้คลอดบุตรชายชื่อจันทวงศ์ทั้งสามจึงอยู่กันอย่างมีความสุข
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีล

| โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีล |
| --- | --- |
โรงไฟฟ้าเชียร์โนบีล เมื่อปี พ.ศ. 2556 ในช่วงที่มีการสร้างโดมปิดกั้นรังสี

ที่ตั้ง: ปรือปิยัจ
สถานะ: ไม่ใช้แล้ว
เริ่มสร้าง: 15 สิงหาคม 1972
เริ่มโครงการ: 1977
ปลดระวาง: 2000
เจ้าของ: รัฐบาลยูเครน
ผู้ดำเนินการ: สำนักงานแห่งรัฐว่าด้วยการจัดการเขตหวงห้าม
ความสามารถในการผลิตไฟฟ้า


Units operational: 0
Units decommissioned: 4 x 1,000 MW
กำลังการผลิตติดตั้งรวม: 4,000
Annual net output: 0
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์: www.chnpp.gov.ua (ยูเครน)  www.chnpp.gov.ua/eng/ (อังกฤษ)
คอมมอนส์: มีสื่อที่เกี่ยวข้องอยู่ที่คอมมอนส์
 Reactor status:   เตาปฏิกรณ์หมายเลข 1 ไม่ได้ใช้การ  เตาปฏิกรณ์หมายเลข 2 ไม่ได้ใช้การ  เตาปฏิกรณ์หมายเลข 3 ไม่ได้ใช้การ  เตาปฏิกรณ์หมายเลข 4 หลอมละลายและเกิดระเบิด ในระหว่างภัยพิบัติเชียร์โนบีล  เตาปฏิกรณ์หมายเลข 5 ยังก่อสร้างไม่เสร็จ  เตาปฏิกรณ์หมายเลข 6 ยังก่อสร้างไม่เสร็จ 
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีล (ยูเครน: Державне спецiалiзоване пiдприємство "Чорнобильська АЕС", รัสเซีย: Чернобыльская АЭС) เป็นสถานีไฟฟ้านิวเคลียร์ปลดประจำการแล้วใกล้กับนครปรือปิยัจ ประเทศยูเครน ห่างจากนครเชียร์โนบีลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 18 กิโลเมตร ห่างจากชายแดนยูเครน-เบลารุส 16 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเคียฟไปทางเหนือราว 110 กิโลเมตร เครื่องปฏิกรณ์ที่ 4 เป็นจุดเกิดภัยพิบัติเชียร์โนบีลเมื่อ พ.ศ. 2529
สถานีไฟฟ้าวี.ไอ. เลนิน (รัสเซีย: Чернобыльская АЭС им. В.И.Ленина) ตามที่รู้จักกันในสมัยโซเวียต ประกอบด้วยเครื่องปฏิกรณ์ประเภทอาร์บีเอ็มเค-1000 สี่เครื่อง แต่ละเครื่องผลิตกระแสไฟฟ้าได้ 1,000 เมกะวัตต์ (พลังงานความร้อน 3.2 จิกะวัตต์) และเครื่องปฏิกรณ์ทั้งสี่เครื่องรวมกันผลิตกระแสไฟฟ้า 10% ของยูเครนในช่วงที่เกิดอุบัติเหตุขึ้น ก่อสร้างขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2513 เป็นสถานีไฟฟ้านิวเคลียร์ประเภทอาร์เอ็มบีเคแห่งที่สามในสหภาพโซเวียต (หลังเลนินกราดและเคิสก์) และเป็นโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งแรกบนแผ่นดินยูเครน
โรงไฟฟ้าเชียร์โนบิล มองจากอาคารหลังหนึ่งในเมืองปรือปิยัจ
วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2529 เกิดภัยพิบัติขึ้นที่เครื่องปฏิกรณ์ที่ 4 ซึ่งถูกขนานนามอย่างกว้างขวางว่าเป็นอุบัติเหตุครั้งเลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์พลังงานนิวเคลียร์ ผลคือเครื่องปฏิกรณ์ที่ 4 ถูกทำลายลงสิ้นเชิง และนับแต่นั้นได้ถูกปิดผนึกในโลงหินและคอนกรีตเพื่อป้องกันการรั่วไหลของกัมมันตรังสีเพิ่มเติม พื้นที่ขนาดใหญ่ในยุโรปได้รับผลกระทบจากอุบัติเหตุ เมฆรังสีแผ่ไปไกลถึงนอร์เวย์ในสแกนดิเนเวีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Chernobyl Nuclear Power Plant เก็บถาวร 2012-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – official website (อังกฤษ)
Chernobyl Nuclear Power Plant – official website (ยูเครน)
บัวเรศ คำทอง

| ศาสตราจารย์เกียรติคุณบัวเรศ คำทองม> ว.ม., ป.ช., ท.จ. |
| --- | --- |


อธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ดำรงตำแหน่ง 24 เมษายน พ.ศ. 2512 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2514
ก่อนหน้า: ประเสริฐ รุจิรวงศ์
ถัดไป: บุญสม มาร์ติน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 21 สิงหาคม พ.ศ. 2453 อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ ประเทศไทย
เสียชีวิต: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 (91 ปี)
คู่สมรส: สุมนา วสุวัต

ศาสตราจารย์กิตติคุณ บัวเรศ คำทอง (21 สิงหาคม พ.ศ. 2453 - 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544) อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประวัติทั่วไป

ศาสตราจารย์กิตติคุณ บัวเรศ คำทอง หรือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.บัวเรศ คำทอง เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2453 ณ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายทรัพย์ และนางเปาว์ คำทอง ในปี 2487 ได้สมรสกับนางสาวสุมนา วสุวัต มีบุตร 2 คน คือนายปวเรศ คำทอง และ ดร.นันทิตา (ชมพูนุช) คำทอง ศาสตราจารย์ ดร.บัวเรศ คำทอง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 รวมสิริอายุได้ 91 ปี
ประวัติการศึกษา

ศาสตราจารย์ ดร.บัวเรศ คำทอง ได้รับการศึกษาระดับต้นที่จังหวัดสุรินทร์และระดับมัธยมศึกษาที่ จังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2471 สำเร็จการศึกษาประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย (มัธยมปีที่ 8) จาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โดยมีผลการเรียนดีตลอดหลักสูตร ได้รับการจารึกชื่อบนจาริกานุสรณ์ ในระหว่างปีพ.ศ. 2471-2473 เข้าศึกษาในคณะ อักษรศาสตร์ และ วิทยาศาสตร์ แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับทุนการศึกษาของ กระทรวงศึกษาธิการ และใน พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานทุน สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ในมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชาเคมี ได้รับปริญญา B.Sc. (Honors) และ Ph.D. ในปี 2481 โดยมีผลการศึกษาดีเด่น จึงได้รับการจารึกชื่อที่สถานเอกอัครราชทูตไทยในประเทศอังกฤษ
ปริญญากิตติมศักดิ์

พ.ศ. 2510 ได้รับพระราชทานปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ในการเสด็จพระราชดำเนิน เนื่องในการฉลอง 50 ปี แห่งวันสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2510
พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พ.ศ. 2516 ได้รับปริญญา D.Sc. (Honorary) จาก University of Aston in Birmingham เก็บถาวร 2012-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สหราชอาณาจักร
พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานกิตติบัตรเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณในสาขาวิชาเคมี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผลงานวิชาการ > หนังสือ ตำรา (เท่าที่ค้นพบจากฐานข้อมูลห้องสมุดต่างๆ)

คู่มือถาม-ตอบวิทยาศาสตร์ทั่วไปสำหรับชั้น เตรียมอุดมศึกษา และ ฝึกหัดครู ป.กศ., ทองศุข พงศทัต บัวเรศ คำทอง และ คณิต มีสมมนต์, พระนคร : โรงพิมพ์อักษรเจริญทัศน์, 2501.
แบบเรียนวิชาแสง สำหรับชั้นเตรียมอุดมศึกษา (ม. 7-8) และ ป.ป., สนั่น สุมิตร ทองศุข พงศทัต, บัวเรศ คำทอง, กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช, 2499.
อนินทรีย์เคมี, ทองศุข พงศทัต, บัวเรศ คำทอง และเทพ เชียงทอง, กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์, 2514.
ตำราอนินทรียเคมี, ทองศุข พงศทัต บัวเรศ คำทอง และเทพ เชียงทอง, กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์, 2509.
ประโยชน์ของวิชาเคมีต่อมนุษย์, ทองศุข พงศทัต กัลย์ อิศรเสนา ณ อยุธยา บัวเรศ คำทอง พร้อม วัชระคุปต์ และต่อพงศ์ โทณะวณิก, พระนคร : โรงพิมพ์สำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี, 2505.
เรียนเขียนสมการเคมี โดยตนเอง สำหรับชั้น ม.ศ 4-5 และฝึกหัดครู ป.กศ., ศาสตราจารย์ ทองศุข พงศทัต ศาสตราจารย์ บัวเรศ คำทอง และ อาจารย์ พ.อ. คณิต มีสมมนต์, สำนักพิมพ์อักษรเจริญทัศน์
คู่มือคำนวณวิชาเคมี พร้อมด้วยภาคบรรยาย สำหรับชั้นเตรียมอุดมศึกษา (ม.๗-ม.๘) กวดวิชาเข้ามหาวิทยาลัย และนักเรียนฝึกหัดครู ป.ป และป.ม., อาจารย์ ทองศุข พงศทัต และอาจารย์ ดร.บัวเรศ คำทอง เรียบเรียง, 2500.
Tutorial Chemical calculation สำหรับมหาวิทยาลัย, ทองศุข พงศทัต บัวเรศ คำทอง และกัลย์ อิศรเสนา ณ อยุธยา, กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เทพไพศาล, 2503.
แบบเรียนวิชาเคมี, ทองศุข พงศทัต บัวเรศ คำทอง และ คณิต มีสมมนต์, กรุงเทพมหานคร : ม.ป.พ., 2509.
ผลงานวิชาการ > บทความ (ค้นจาก http://library.stks.or.th เก็บถาวร 2013-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)

การศึกษาวิทยาศาสตร์ชั้นสูง ในชุมนุมวิทยาศาสตร์ ปีที่ 1 ฉบับที่1 (2490) หน้า 1.
เส้นด้ายเส้นไหม ในชุมนุมวิทยาศาสตร์ ปีที่ 1 ฉบับที่ 5 (ธ.ค. 2490) หน้า 29.
การสอนวิชาเคมีในมหาวิทยาลัย ในวารสารวิทยาศาสตร์ ปีที่ 21 ฉบับที่ 6 (มิ.ย. 2510) หน้า514. [ISSN 0125-0515]
ข้อบกพร่องในการตอบข้อสอบขั้นเตรียมอุดมศึกษา : เคมี ในวารสารวิทยาศาสตร์ ปีที่ 17 ฉบับที่ 2 (ก.พ. 2506) หน้า 145. [ISSN 0125-0515]
ผลงานวิชาการ > บทความที่ค้นพบในฐานข้อมูลออนไลน์ (SCOPUS)

1. Furano-compounds. Part III. Euparin
Kamthong, B., Robertson, A.
Journal of the Chemical Society (Resumed), 1939, Pages 925-930.
2. Furano-compounds. Part V. The synthesis of tetrahydroeuparin and the structure of euparin
Kamthong, B., Robertson, A.
Journal of the Chemical Society (Resumed), 1939, Pages 933-936.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2510 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2515 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2506 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

หนังสือพระราชทานเพลิงศพศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.บัวเรศ คำทอง
| ก่อนหน้า |  | บัวเรศ คำทอง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ |  | อธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่  (24 เมษายน พ.ศ. 2512 - 24 มิถุนายน พ.ศ. 2514) |  | ศาสตราจารย์ นายแพทย์ บุญสม มาร์ติน |
| ด ค กอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ |
| --- | --- |
 พระยาศรีวิสารวาจา (หุ่น ฮุนตระกูล)  สุนทร หงส์ลดารมภ์  ประเสริฐ รุจิรวงศ์  บัวเรศ คำทอง  บุญสม มาร์ติน  ตะวัน กังวานพงศ์  ยงยุทธ สัจจวาณิชย์  ประดิษฐ วิชัยดิษฐ  ประยุทธ ฐิตะสุต  อาวุธ ศรีสุกรี  เกษม วัฒนชัย  โชติ ธีตรานนท์  นิพนธ์ ตุวานนท์  พงษ์ศักดิ์ อังกสิทธิ์  นิเวศน์ นันทจิต  พงษ์รักษ์ ศรีบัณฑิตมงคล 
| ด ค กอธิการบดีของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ |
| --- | --- | --- |
|  ถนัด คอมันตร์  สตางค์ มงคลสุข  บัวเรศ คำทอง  สวัสดิ์ สกุลไทย  ผาสุข กุลละวณิชย์  ทองจันทร์ หงศ์ลดารมภ์  ศิริพงษ์ ศรีพิพัฒน์  สุนทร โสตถิพันธุ์  ประเสริฐ ชิตพงศ์  บุญสม ศิริบำรุงสุข  ชูศักดิ์ ลิ่มสกุล  นิวัติ แก้วประดับ  |  ถนัด คอมันตร์  สตางค์ มงคลสุข  บัวเรศ คำทอง  สวัสดิ์ สกุลไทย  ผาสุข กุลละวณิชย์  ทองจันทร์ หงศ์ลดารมภ์  ศิริพงษ์ ศรีพิพัฒน์  สุนทร โสตถิพันธุ์  ประเสริฐ ชิตพงศ์  บุญสม ศิริบำรุงสุข  ชูศักดิ์ ลิ่มสกุล  นิวัติ แก้วประดับ  |  |
เล ดึ๊ก อัญ

| เล ดึ๊ก อัญ Lê Đức Anh |
| --- | --- |

ประธานาธิบดีเวียดนาม คนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 22 กันยายน 1992 – 24 กันยายน 1997
นายกรัฐมนตรี: หวอ วัน เกียต
รองประธานาธิบดี: เหงียน ถิ บิญ
ก่อนหน้า: หวอ จี๊ กง
ถัดไป: เจิ่น ดึ๊ก เลือง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ดำรงตำแหน่ง 16 กุมภาพันธ์ 1987 – 8 สิงหาคม 1992
ก่อนหน้า: Văn Tiến Dũng
ถัดไป: Đoàn Khuê
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1920(1920-12-01) จังหวัดเถื่อเทียนเว้ อันนัม อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 22 เมษายน ค.ศ. 2019(2019-04-22) (98 ปี) ฮานอย ประเทศเวียดนาม
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม (1945–2019)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
สังกัด:  กองทัพประชาชนเวียดนาม
ประจำการ: 1945–1992
ยศ: พลเอกพิเศษ (Đại tướng)
ผ่านศึก: สงครามเวียดนาม

พลเอกพิเศษ เล ดึ๊ก อัญ (เวียดนาม: Lê Đức Anh)  เป็นนายทหารชาวเวียดนาม ต่อมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามคนที่ 5 ระหว่างเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 - กันยายน พ.ศ. 2540
อัญเกิดที่เมืองเว้เมื่อ พ.ศ. 2463 ในวัยหนุ่มเป็นคนงานในโรงงานและเข้าร่วมงานกับพรรคคอมมิวนิสต์ จากนั้นเป็นทหารจนกระทั่งเสร็จสิ้นสงครามเวียดนามและรวมชาติเวียดนามสำเร็จ ได้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมใน พ.ศ. 2523 และมีบทบาทในการรุกรานกัมพูชา และได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมใน พ.ศ. 2529 นอกจากนั้น เขายังเป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามคนแรกที่ไปเยือนจีนแผ่นดินใหญ่อย่างเป็นทางการหลังจากการเดินทางไปเยือนของโฮจิมินห์ใน พ.ศ. 2502
โอยันตา อูมาลา

| โอยันตา อูมาลา |
| --- | --- |
อูมาลาใน พ.ศ. 2559

ประธานาธิบดีเปรู คนที่ 58
ดำรงตำแหน่ง 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
นายกรัฐมนตรี:  ดูรายชื่อ ซัลโลมอน เลอเนอ จีติส ออสกา วัลเดส ฆวน ฮิเมเนส มาเออร์ ซีซา วิลานูเอวา เรเน คอนเนโฮ อัญญา ฆารา เปรโดร ซาเตอร์เดโน 
รองประธานาธิบดี: มารีซัล เอสปิโนซา โอมาร์ เชฮาร์เด (2554-2555)
ก่อนหน้า: อาลัน การ์ซีอา
ถัดไป: เปรโต พาโบล คุซชินสกี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505 (62 ปี) ลิมา, เปรู
เชื้อชาติ:  เปรู
พรรคการเมือง: พรรคชาตินิยมเปรู
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: เปรู วินส์ (2553–2554)   พรรคสหภาพแห่งเปรู (2549)
คู่สมรส: นาดีน เฮอร์เลนเดีย (สมรส 2542)
บุตร: 3 คน
ศิษย์เก่า: โรงเรียนทหารชอร์ลินลอส  มหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งเปรู (ปริญญาโท)
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  เปรู
สังกัด:  กองทัพบกเปรู
ประจำการ: 2524–2548
ยศ: พันโท
ผ่านศึก: ความขัดแย้งภายในเปรู สงครามเซเนปา

โอยันตา โมเซส อูมาลา ตัสโซ (สเปน: Ollanta Moisés Humala Tasso, เกิด 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505 –) เป็นนักการเมืองและอดีตทหารชาวเปรู เคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเปรูระหว่างปี พ.ศ. 2554 จนถึง พ.ศ. 2559 เดิมเขามีแนวคิดทางการเมืองไปทางสังคมนิยมและชาตินิยมฝ่ายซ้าย ต่อมาเขามีแนวคิดแบบเสรีนิยมใหม่และมีจุดยืนแบบการเมืองสายกลางเมื่อเขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี
เขาเกิดในครอบครัวที่เป็นนักการเมืองและนักเคลื่อนไหว บิดาของเขาชื่อไอแซก อูมาลา เป็นนักกฎหมายและทนายความ อูมาลาเข้ารับรัฐการเป็นทหารประจำกองทัพเปรูเมื่อ พ.ศ. 2524 และได้รับยศพันโท ในช่วงที่เขาเป็นทหารนั้น เขามีบทบาทอย่างมากในเหตุการณ์ความขัดแย้งภายในเปรู และเคยร่วมรบในสงครามเซเนปาซึ่งเกิดจากความขัดแย้งระหว่างประเทศเอกวาดอร์กับประเทศเปรู ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 เขาพยายามกระทำรัฐประหารรัฐบาลของอัลเบร์โต ฟูฆิโมริ แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ ต่อมาเมื่อฟูฆิโมริหมดวาระ เขาจึงได้รับการนิรโทษกรรมและได้เข้ามารับรัฐการทหารอีกครั้ง
ใน พ.ศ. 2548 เขาเข้าสู้เส้นทางการเมืองและได้ก่อตั้งพรรคชาตินิยมเปรูและลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปของเปรู พ.ศ. 2549 แต่ได้แพ้อาลัน การ์ซีอา นโยบายและการหาเสียงของเขาได้เป็นที่สนใจของนานาชาติและสื่อมวลชนเป็นอย่างมาก และถือเป็นความสำเร็จของการเมืองฝ่ายซ้ายในละตินอเมริกา ซึ่งเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งใน พ.ศ. 2554 และได้รับชัยชนะการเลือกตั้ง โดยสามารถเอาชนะเกย์โก ฟูฆิโมริ และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีจนถึงปี พ.ศ. 2559
ชัยชนะในการเลือกตั้งของเขาถูกมองว่ามีการแทรกแซงจากนายทุน และมีความกังวลว่าเขาจะดำเนินนโยบายแบบอูโก ชาเบซซึ่งเป็นอดีตประธานาธิบดีของประเทศเวเนซุเอลาและอาจดำเนินนโยบายแบบซ้ายจัดได้ ดังนั้นอูมาลาจึงเปลี่ยนจุดยืนทางการเมืองเป็นสายกลางเมื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี อย่างไรก็ดี ระหว่างเขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีนั้นมีเรื่องอื้อฉาวและพบว่ามีการทุจริตทางการเมืองโดยเขาและภรรยาคือนาดีน เฮอร์เลเดีย ทั้งนี้เขายังถูกวิจารณ์จากนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมจากนโยบายการสร้างเหมืองแร่อีกด้วย โดยวิจารณ์ว่าเขาไม่ได้ทำตามสัญญาที่หาเสียงไว้ว่าจะดำเนินนโยบายควบคุมการทำเหมืองแร่ในเปรูรวมถึงบริษัทผู้สัมปทาน
หลังพ้นตำแหน่งประธานาธิบดี ใน พ.ศ. 2560 เขาถูกทางการเปรูจับกุมข้อหาทุจริตทางการเมือง ต่อมาอูมาลากลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปของเปรู พ.ศ. 2564 แต่เขาได้รับคะแนนเสียงเพียงร้อยละ 1.5 และไม่ได้รับเลือกตั้ง
แม่น้ำหอม

| แม่น้ำหอม แม่น้ำฮวาง |
| --- | --- |
แม่น้ำหอมบริเวณวัดเทียนหมุในเมืองเว้
ชื่อท้องถิ่น: Sông Hương (เวียดนาม)
ที่ตั้ง
ประเทศ: เวียดนาม
จังหวัด: เว้
ลักษณะทางกายภาพ

จุดบรรจบ: Bằng Lãng
 
ความยาว: 30 km (19 mi)
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: Tả Trạch
 • ขวา: Hữu Trạch
แม่น้ำหอม (อังกฤษ: Perfume River) หรือ แม่น้ำฮวาง เวียดนาม: Sông Hương หรือ Hương Giang) เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองเว้ ประเทศเวียดนาม ชื่อของแม่น้ำมีที่มาจากในฤดูใบไม้ร่วง ดอกไม้จากสวนผลไม้บนต้นน้ำจะร่วงโรยลงในแม่น้ำ ทำให้แม่น้ำมีกลิ่นหอม
โทกูซัตสึ

ก็อตซิลลาในภาพยนตร์ชื่อเดียวกัน พ.ศ. 2497. เทคนิคที่พัฒนาโดย เอจิ สึบูรายะ สําหรับ Toho Studios ยังคงใช้ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์โทกูซัตสึ
โทกูซัตสึ (ญี่ปุ่น: 特撮; โรมาจิ: Tokusatsu) เป็นคำศัพท์ในภาษาญี่ปุ่น หมายถึงภาพยนตร์ที่แสดงด้วยมนุษย์จริงหรือละครโทรทัศน์ที่ใช้เทคนิคพิเศษ เนื้อหาส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับนิยายวิทยาศาสตร์ แฟนตาซี หรือสยองขวัญ แต่ภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ในประเภทอื่น ๆ บางครั้งก็สามารถนับเป็นโทกูซัตสึเช่นกัน ประเภทที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของโทกูซัตสึ ได้แก่ 
ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดไคจู เช่น ภาพยนตร์ชุดก็อตซิลลา และ กาเมร่า ละครโทรทัศน์ซูเปอร์ฮีโร่ เช่น คาเมนไรเดอร์และซีรีส์ฮีโร่เกราะเหล็ก และละครเมคา (Mecha) อย่าง Giant Robo และ Ambassador Magma รายการโทรทัศน์โทกูซัตสึบางรายการเป็นการผสมผสานของประเภทข้างต้นด้วย เช่น อุลตร้าแมน และ ซูเปอร์เซ็นไต
โทกูซัตสึที่มีชื่อเสียง

ขบวนการนักสู้ หรือ ซูเปอร์เซ็นไต
มาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์
อุลตร้าซีรีส์
เมทัลฮีโร
โชวเซย์จินซีรีส์
TOMICAฮีโร่ซีรีส์
ก็อดซิลลาซีรีส์
เอยู-23 พีซเมกเกอร์

| เอยู-23 พีซเมกเกอร์ AU-23 Peacemaker |
| --- | --- |

เอยู-23 พีซเมกเกอร์ ขณะทำการบิน
หน้าที่: เครื่องบินติดอาวุธ ต่อต้านการก่อความไม่สงบ ขนส่งสาธารณูปโภค
ผู้ผลิต: แฟร์ไชลด์ แอร์คราฟต์
เที่ยวบินแรก: พ.ศ. 2514; 54 ปีที่แล้ว (2514)
ผู้ใช้หลัก: กองทัพอากาศสหรัฐ กองทัพอากาศไทย
พัฒนาจาก: ปิลาตุส พีซี-6 พอร์เตอร์
เอยู-23 พีซเมกเกอร์ (อังกฤษ: Fairchild AU-23 Peacemaker) หรือ เครื่องบินโจมตีธุรการแบบที่ 2 (บ.จธ.๒) เป็นเครื่องบินดัดแปลงซึ่งมีพื้นฐานจากเครื่องบินพลเรือน คือ ปิลาตุส พีซี-6 พอร์เตอร์ ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นเครื่องบินที่เดิมกองทัพอากาศสหรัฐจัดหาเพื่อประจำการในกองทัพในภารกิจปราบปรามผู้ก่อการร้าย (COIN Counter insurgency) ปฏิบัติการทางจิตวิทยา โจมตีภาคพื้นขนาดเบา ขนส่งลำเลียง จู่โจมทางยุทธวิธี มีขีดความสามารถในการขึ้น-ลงระยะสั้น โดยเฉพาะการขนส่งขึ้นลงเร่งด่วนในสนามบินฉุกเฉิน
กองทัพอากาศสหรัฐได้นำเครื่องบินแบบ เอยู-23 พีซเมกเกอร์ เข้าบินทดสอบการปฏิบัติการในสงครามเวียดนาม โดยใช้ในภารกิจโปรยใบปลิว กระจายข่าว ลำเลียงขนาดเบา โจมตีภาคพื้นด้วยปืนกลเบา ปล่อยพลุส่องสว่างในเวลากลางคืน ธุรการ ทิ้งระเบิด โจมตีด้วยจรวด และชี้เป้าหมายต่างๆ เป็นต้น ซึ่งจากผลการทดสอบนั้นทำให้กองทัพอากาศสหรัฐมีความพึงพอใจในระดับหนึ่ง ต่อมารัฐบาลสหรัฐได้มอบเอยู-23 พีซเมกเกอร์ ให้แก่รัฐบาลไทยเพื่อใช้ในภารกิจทางทหารและปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ ซึ่งกองทัพอากาศไทยเป็นกองทัพอากาศเพียงชาติเดียวในโลกที่มีเครื่องบินชนิดนี้ประจำการอยู่และยังคงใช้งานจนถึงปัจจุบัน