stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นที ขลิบทอง
แหล่งข้อมูล

จากเว็บไซต์ nia.or.th เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 54 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  ทักษิณ ชินวัตร  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  ชวลิต ยงใจยุทธ  สุวิทย์ คุณกิตติ  เดช บุญ-หลง  ปองพล อดิเรกสาร  พิทักษ์ อินทรวิทยนันท์  สมคิด จาตุศรีพิทักษ์  กร ทัพพะรังสี  จาตุรนต์ ฉายแสง  พรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช  วิษณุ เครืองาม  ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์  โภคิน พลกุล  สุชาติ เชาว์วิศิษฐ  ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา  วันมูหะมัดนอร์ มะทา  สุวัจน์ ลิปตพัลลภ  พินิจ จารุสมบัติ  สมศักดิ์ เทพสุทิน  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  จาตุรนต์ ฉายแสง  ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา  สมศักดิ์ เทพสุทิน  กระแส ชนะวงศ์  พงศ์เทพ เทพกาญจนา  สุวัจน์ ลิปตพัลลภ  |  |
| กลาโหม |  ชวลิต ยงใจยุทธ  ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา  เชษฐา ฐานะจาโร  สัมพันธ์ บุญญานันต์  ยุทธศักดิ์ ศศิประภา  |  |
| การคลัง |  สมคิด จาตุศรีพิทักษ์  สุชาติ เชาว์วิศิษฐ  สมคิด จาตุศรีพิทักษ์  วราเทพ รัตนากร  สุชาติ เชาว์วิศิษฐ  |  |
| การต่างประเทศ |  สุรเกียรติ์ เสถียรไทย  |  |
| การท่องเที่ยวและกีฬา |  สนธยา คุณปลื้ม  |  |
| การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ |  อนุรักษ์ จุรีมาศ  สรอรรถ กลิ่นประทุม  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  ชูชีพ หาญสวัสดิ์  สรอรรถ กลิ่นประทุม  สมศักดิ์ เทพสุทิน  วันมูหะมัดนอร์ มะทา  ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์  นที ขลิบทอง  เนวิน ชิดชอบ  |  |
| คมนาคม |  วันมูหะมัดนอร์ มะทา  สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ  ประชา มาลีนนท์  พงศกร เลาหวิเชียร  นิกร จำนง  พิเชษฐ สถิรชวาล  วิเชษฐ์ เกษมทองศรี  |  |
| ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม |  ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์  สุวิทย์ คุณกิตติ  |  |
| เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร |  สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี  |  |
| พาณิชย์ |  อดิศัย โพธารามิก  วัฒนา เมืองสุข  สุวรรณ วลัยเสถียร  เนวิน ชิดชอบ  วัฒนา เมืองสุข  พงษ์ศักดิ์ รักตพงศ์ไพศาล  อนุทิน ชาญวีรกูล  |  |
| พลังงาน |  พงศ์เทพ เทพกาญจนา  พรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช  |  |
| มหาดไทย |  ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์  วันมูหะมัดนอร์ มะทา  โภคิน พลกุล  สรอรรถ กลิ่นประทุม  สมบัติ อุทัยสาง  ประชา มาลีนนท์  ประมวล รุจนเสรี  สุธรรม แสงประทุม  |  |
| ยุติธรรม |  พงศ์เทพ เทพกาญจนา  จาตุรนต์ ฉายแสง  ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์  พงศ์เทพ เทพกาญจนา  |  |
| แรงงาน |  เดช บุญ-หลง  สุวัจน์ ลิปตพัลลภ  อุไรวรรณ เทียนทอง  ลดาวัลลิ์ วงศ์ศรีวงศ์  |  |
| วัฒนธรรม |  อุไรวรรณ เทียนทอง  อนุรักษ์ จุรีมาศ  |  |
| วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี |  สนธยา คุณปลื้ม  พินิจ จารุสมบัติ  เชษฐา ฐานะจาโร  กร ทัพพะรังสี  |  |
| ศึกษาธิการ |  เกษม วัฒนชัย  ทักษิณ ชินวัตร  ปองพล อดิเรกสาร  สุวิทย์ คุณกิตติ  อดิศัย โพธารามิก  จำลอง ครุฑขุนทด  สิริกร มณีรินทร์  สุธรรม แสงประทุม  อารีย์ วงศ์อารยะ  |  |
| สาธารณสุข |  สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์  สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี  ประชา พรหมนอก  จำลอง เอี่ยมแจ้งพันธุ์  สิริกร มณีรินทร์  อนุทิน ชาญวีรกูล  สุชัย เจริญรัตนกุล  |  |
| อุตสาหกรรม |  สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ  สมศักดิ์ เทพสุทิน  พินิจ จารุสมบัติ  พงษ์ศักดิ์ รักตพงศ์ไพศาล  พิเชษฐ สถิรชวาล  |  |
| ทบวงมหาวิทยาลัย |  สุธรรม แสงประทุม  สุวัจน์ ลิปตพัลลภ  |  |
| โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี |  ยงยุทธ ติยะไพรัช  ศิธา ทิวารี  จักรภพ เพ็ญแข  ณหทัย ทิวไผ่งาม  ณัฐวุฒิ ประเสริฐสุวรรณ  กุเทพ ใสกระจ่าง  ชัชวาลย์ ชมภูแดง  ภูมิ สาระผล  ศันสนีย์ นาคพงศ์  ต่อพงษ์ ไชยสาส์น  ยุรนันท์ ภมรมนตรี  |  |
 พ้นจากตำแหน่ง  รัฐมนตรีช่วยว่าการ
กอดฟรีย์แห่งบูยง

| กอดฟรีย์แห่งบูยง |
| --- | --- |
 กอดฟรีย์แห่งบูยง
ขุนนางฝรั่งเศส
เกิด: ราว ค.ศ. 1060, บูลอญ-ซูร์-แมร์
เสียชีวิต: 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1100, เยรูซาเลม
บิดา: ยูสตัซที่ 2 เคานต์แห่งบูลอญ
มารดา: ไอดาแห่งลอแรน
บทบาท/งาน: ผู้มีบทบาทในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
ขุนนางฝรั่งเศส - กษัตริย์ฝรั่งเศส - ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
กอดฟรีย์แห่งบูยง (อังกฤษ: Godfrey of Bouillon; ฝรั่งเศส: Godefroy de Bouillon; ราว ค.ศ. 1060 - 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1100) กอดฟรีย์แห่งบูยงเป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส ผู้เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1060 ที่บูลอญ-ซูร์-แมร์ในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน กอดฟรีย์แห่งบูยงเป็นบุตรคนที่สองของยูสตัซที่ 2 เคานต์แห่งบูลอญและไอดาแห่งลอแรน (บุตรีของกอดฟรีย์ที่ 3 ดยุคแห่งโลว์เออร์ลอแรนและโดดา) กอดฟรีย์มีฐานะเป็นลอร์ดแห่งบูลอญ (Lord of Bouillon) ตั้งแต่ ค.ศ. 1076 และดยุคแห่งโลว์เออร์ลอแรนตั้งแต่ ค.ศ. 1087 แต่ไม่ได้สมรส
กอดฟรีย์เป็นผู้นำคนหนึ่งผู้มีบทบาทในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1096 จนกระทั่งเสียชีวิตในกรุงเยรูซาเลมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1100 หลังจากการตีเมืองเยรูซาเลมได้ใน ค.ศ. 1099 กอดฟรีย์ก็กลายเป็นผู้ครองราชอาณาจักรเยรูซาเลมแต่ไม่ได้ใช้ตำแหน่ง “กษัตริย์”
กลุ่มรณรงค์เพื่อประชาธิปไตยและสังคมแห่งยุโรป

กลุ่มสังคมนิยม (ฝรั่งเศส: Rassemblement démocratique et social européen, RDSE) เป็นกลุ่มการเมืองในวุฒิสภาฝรั่งเศส ที่ร่วมอุดมการณ์แบบเสรีนิยมประชาธิปไตย (ฝ่ายซ้าย)
ในปัจจุบันมีสมาชิกในวุฒิสภาจำนวนทั้งสิ้น 17 ที่นั่ง ประกอบด้วยวุฒิสภาจากพรรคฝ่ายซ้าย จำนวน 11 ที่นั่ง พรรคสหภาพเพื่อขบวนการประชาชน จำนวน 1 ที่นั่ง พรรคขบวนการพลเมืองและพลรัฐ จำนวน 1 ที่นั่ง พรรคสังคมนิยม จำนวน 2 ที่นั่ง และวุฒิสภาฝ่ายซ้ายอิสระอีกจำนวน 2 ที่นั่ง โดยมีประธานกลุ่มคือ ฌัค เมซาร์
ดูเพิ่ม

รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
การเมืองประเทศฝรั่งเศส
ระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
My Best Friend

| My Best Friend |
| --- | --- |

กำกับ: ปาทริค ลีโคนต์
เขียนบท: โอลิเวียร์ ดาซาท ปาทริค ลีโคนต์ เจอโรม ทอนเร
อำนวยการสร้าง: โอลิเวียร์ เดลบอสซ์ มาร์ค มิสซอนเนีย
นักแสดงนำ: แดเนียล ออเทล ดานี บูน  จูลี่ กาเยต จูลี่ ดูราน
กำกับภาพ: ฌอง-มารี ดรูโช
ดนตรีประกอบ: ซาเวียร เดอร์เมเลียซ
วันฉาย: 12 กันยายน 2006
ความยาว: 94 นาที
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ภาษา: ฝรั่งเศส
ทุนสร้าง: 11,3 ล้านยูโร
ข้อมูลจาก IMDb
My Best Friend (ฝรั่งเศส: Mon meilleur ami) ภาพยนตร์ฝรั่งเศส ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 นำแสดงโดย แดเนียล ออเทล, ดานี บูน กำกับการแสดงโดย ปาทริก ลีโคนต์
เนื้อเรื่อง

ฟรองซัวร์ (แดเนียล ออเทล) นายหน้าค้าศิลปะวัยกลางคนชาวปารีส ไม่รู้ตัวมาก่อนว่าใคร ๆ ก็ต่างปฏิเสธตัวเขา เพราะเขาเป็นคนที่เย็นชา ไม่มีมิตรภาพ ฟรองซัวร์จึงท้าพนันกับ แคทเธอรีน (จูลี่ กาเยต) หุ้นส่วนสาวว่า ภายใน 10 วัน เขาจะต้องหาเพื่อนสนิทให้ได้ ฟรองซัวร์มีลูกสาววัยรุ่นคนหนึ่งที่ไม่ถูกกับเขาอย่างรุนแรง ชื่อ หลุยส์ (จูลี่ ดูราน) หลุยส์เป็นโรคแพ้ฝุ่นอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่ยอมไปรักษา ฟรองซัวร์ชนะประมูลแจกันใบหนึ่งยุคกรีกโบราณได้ ที่มีภาพวาดของอคิลลีสกับเปโตรคัส แม้จะมีคนมาติดต่อขอซื้อกับเขาด้วยราคาที่สูง แต่ก็ไม่ขาย เพื่อที่จะเอาชนะ
วันหนึ่ง ฟรองซัวร์ได้นั่งแท็กซี่ คนขับเป็นคนอัธยาศัยดีและมีความรู้รอบตัวอย่างดีเยี่ยมชื่อ บรูโน่ (ดานี บูน) บรูโน่ใฝ่ฝันอยากจะออกเกมโชว์รายการ เกมเศรษฐี มาตั้งแต่เด็ก แต่ก็ไม่มีโอกาส เพราะเขาฉลาดเกินไป แรกเริ่มฟรองซัวร์รำคาญบรูโน่ แต่แล้วหลังจากได้สังเกตว่าบรูโน่เป็นคนที่เข้ากับคนอื่นได้ง่าย ใคร ๆ ก็ชอบเขา ฟรองซัวร์จึงขอให้บรูโน่สอนวิธีการเข้าหาผู้คนให้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของมิตรภาพระหว่างทั้งสอง แต่ฟรองซัวร์ก็หักหลังบรูโน่ด้วยการหลอกเขา เพื่อเพียงที่จะเอาชนะพนันแคทเธอรีน ทำให้บรูโน่เสียใจเป็นอย่างมาก เพราะในอดีตเขาเคยถูกเพื่อนรักหักหลังแบบนี้มาแล้ว ฟรองซัวร์จึงแก้ตัว ด้วยการจัดการให้บรูโน่ได้ออกรายการเกมเศรษฐี
การทำใหม่

เวส แอนเดอร์สัน ผู้กำกับชาวอเมริกันได้สนใจที่จะนำบทภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่ โดยเริ่มในปี ค.ศ. 2009
แหล่งข้อมูลอื่น

My Best Friend ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กอนาอีฟว์

| กอนาอีฟว์ |
| --- | --- |

กอนาอีฟว์ที่ตั้งเมืองในจังหวัดอาร์ตีบอนิต, เฮติ
พิกัด: 19°27′N 72°41′W﻿ / ﻿19.450°N 72.683°W﻿ / 19.450; -72.683
ประเทศ: เฮติ
จังหวัด: จังหวัดอาร์ตีบอนิต
การปกครอง
 • Mayor: Stephen Moise
ความสูง: 6 เมตร (20 ฟุต)
ประชากร (2003)
 • ตัวเมือง: 206,426 คน
 • รวมปริมณฑล: 104,825 คน
เขตเวลา: UTC-5 (Eastern)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-4 (Eastern)
กอนาอีฟว์ (ฝรั่งเศส: Gonaïves) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศเฮติ บนชายฝั่งอ่าวกอนาฟว์ ห่างจากกรุงปอร์โตแปรงซ์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 109 ม. เป็นเมืองหลวงของจังหวัดอาร์ตีบอนิต มีประชากร 104,825 คน (ข้อมูลสำรวจประชากรปี ค.ศ. 2003) เป็นเมืองการค้า มีท่าจอดเรือ ส่งฝ้าย กาแฟ และไม้เป็นสินค้าออก ประเทศเฮติประกาศเอกราชที่เมืองนี้เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1804
กลุ่มสหภาพสายกลาง

กลุ่มสหภาพและพลรัฐรวมอำนาจ (ฝรั่งเศส: Union centriste et républicaine, UCR) เป็นกลุ่มการเมืองในวุฒิสภาฝรั่งเศส ที่ร่วมอุดมการณ์สนับสนุนรูปแบบของความเป็นกลาง (Centrist) โดยได้ก่อตั้งในปีค.ศ.1986 ในนามของกลุ่มสหภาพฝ่ายกลาง (Centrist Union, UC) โดยได้เปลี่ยนชื่อเป็นอย่างปัจจุบันในปีค.ศ.2011
ในปัจจุบันมีสมาชิกในวุฒิสภาจำนวน 31 ที่นั่ง โดยมีประธานกลุ่มคือ ฟร็องซัว โซเกตโต้
ดูเพิ่ม

รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
การเมืองประเทศฝรั่งเศส
ระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
กอร์ดงเบลอ

| --- | --- |
Schnitzel Cordon Bleu ในสวิตเซอร์แลนด์
แหล่งกำเนิด: ฝรั่งเศส
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เนื้อสัตว์ทอดยัดไส้ชีส
 ตำราอาหาร: กอร์ดงเบลอ   สื่อ: กอร์ดงเบลอ
กอร์ดงเบลอ (ฝรั่งเศส: cordon bleu) เป็นอาหารฝรั่งเศสที่นำเนื้อสัตว์มาแล่ให้เป็นชิ้นบาง ๆ ใส่แฮมและชีสเป็นไส้ แล้วนำเนื้อไก่มาหุ้มให้มิด นำไปชุบไข่และเกล็ดขนมปัง ทอดให้สุก เนื้อสัตว์ที่ใช้มีทั้งไก่และแฮม เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากชนิทเซิลที่เป็นเนื้อสัตว์ทอดยัดชีสในสวิตเซอร์แลนด์
ประภาพันธุ์ กรโกสียกาจ

| ประภาพันธ์​ุ กรโกสียกาจ |
| --- | --- |
ประสูติ: 3 ธันวาคม พ.ศ. 2472 วังบูรพาภิรมย์ จังหวัดพระนคร หม่อมเจ้าประภาพันธุ์ ภาณุพันธุ์
สิ้นชีพตักษัย: 24 มีนาคม พ.ศ. 2563 (90 ปี) โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ กรุงเทพมหานคร
คู่อภิเษก: โกสีย์ กรโกสียกาจ (พ.ศ. 2504–2554)
พระบิดา: พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช
พระมารดา: หม่อมมาลี ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
รองศาสตราจารย์ ประภาพันธ์​ุ กรโกสียกาจ (เดิม: หม่อมเจ้าประภาพันธุ์ ภาณุพันธุ์; 3 ธันวาคม พ.ศ. 2472 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2563) เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช กับหม่อมมาลี ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา เป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และอดีตอาจารย์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
พระประวัติ

หม่อมเจ้าประภาพันธุ์ ภาณุพันธุ์ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงภา เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช กับหม่อมมาลี ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม สุขเจริญ)  ประสูติเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2472 ณ พระตำหนักญี่ปุ่น วังบูรพาภิรมย์ เป็นพระนัดดาในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อมีชันษาได้ 4 ปี พระบิดาได้สิ้นพระชนม์ หม่อมเจ้าประภาพันธุ์มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระมารดาสององค์คือ คือหม่อมเจ้าสุริยพันธุ์ ภาณุพันธุ์ และพันธุ์วโรภาส เศวตรุนทร์
หม่อมเจ้าประภาพันธุ์ได้ขอพระราชทานกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับพลอากาศตรี โกสีย์ กรโกสียกาจ บุตรพลอากาศตรี หลวงกรโกสียกาจ (กอน โสมนะพันธ์) กับอบ กรโกสียกาจ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 มีโอรสธิดาด้วยกันสามคน
แม้ประภาพันธุ์จะลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์แล้ว แต่ก็ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรให้ดำรงพระฐานะเป็นพระราชวงศ์ฝ่ายใน และได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดจากพระคลังข้างที่เป็นประจำทุกปี ตลอดจนใช้คำราชาศัพท์ชั้นหม่อมเจ้าตามเดิม ทั้งยังมีความสนิทสนมกับพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้น 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นมหาวชิรมงกุฎ แก่ท่านหญิงประภาพันธุ์เป็นกรณีพิเศษ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดาทรงเรียกท่านหญิงประภาพันธุ์อย่างสนิทสนมว่า "ยายชวด"
ประภาพันธุ์ กรโกสียกาจสิ้นชีพิตักษัยด้วยโรคมะเร็งตับ เมื่อช่วงเช้าของวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2563 ณ โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ สิริชันษา 90 ปี 3 เดือน ในการนี้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงสรงพระศพ และทรงรับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ 3 วัน ตั้งศพบำเพ็ญพระกุศล ณ ศาลาภาณุรังษี วัดเทพศิรินทราวาส ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศแปดเหลี่ยมประกอบศพ และพระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์ในการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงศพโดยตลอด และในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
การทำงาน

หม่อมเจ้าประภาพันธุ์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย, โรงเรียนราชินี และโรงเรียนราชินีบน ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตจากคณะอักษรศาสตร์และคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาพัฒนาการ จากวิทยาลัยวิชาการศึกษา (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ) เมื่อปี พ.ศ. 2500 ทรงเริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิตด้านการศึกษา (DODT.) จากประเทศฟิลิปปินส์ และเกษียณอายุราชการเมื่อปี พ.ศ. 2533 ในตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ระดับ 9
ประภาพันธุ์ได้ทรงงานด้านสาธารณกุศล เช่น เป็นองค์ประธานมูลนิธิหม่อมเจ้าพิจิตรจิราภา เทวกุล ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี เพื่อประทานทุนการศึกษาให้แก่นักเรียน นิสิต นักศึกษาที่ใฝ่เรียน แต่ขาดแคลนทุนทรัพย์[ต้องการอ้างอิง] เป็นแบบอย่างของการปฏิบัติตนที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการพัฒนาการศึกษาของชาติ จนเป็นที่ประจักษ์ชัดและเป็นที่ยอมรับของสังคม ทำให้ได้รับการประกาศเกียรติคุณเป็น "ผู้มีคุณูปการต่อการศึกษาของชาติ" ประเภทบุคคลในปี พ.ศ. 2558
การทำงาน > นิพนธ์

เพลงเทพมหาจักรี (พ.ศ. 2528) เพลงสดุดีเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
เพลงบัวแก้ว (พ.ศ. 2529) เพลงสดุดีเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
เพลงขวัญฟ้า (พ.ศ. 2529) เพลงสดุดีเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2524 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
Ikoku Meiro no Croisée

บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาญี่ปุ่น เนื่องจากยังไม่มีชื่อภาษาไทยที่กระชับ เหมาะสม หรือไม่รู้วิธีอ่านในภาษาไทย
| --- | --- |
Ikoku Meiro no Croisée
ไฟล์:Ikoku-Meiro-no-Croisee.jpgIkoku Meiro no Croisée
異国迷路のクロワーゼ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Croisée in a Foreign Labyrinth
แนว: ประวัติศาสตร์, ชีวิต
มังงะ
Ikoku Meiro no Croisée
เขียนโดย: ฮินาตะ ทาเคดะ
สำนักพิมพ์:  Fujimi Shobo
อนิเมะ
Ikoku Meiro no Croisée
กำกับโดย: เคนจิ ยาสุดะ
เขียนบทโดย: จุนอิจิ ซาโต้
ดนตรีโดย: ko-ko-ya
สตูดิโอ:  Satelight
Ikoku Meiro no Croisée (ญี่ปุ่น: 異国迷路のクロワーゼ; โรมาจิ: Ikoku Meiro no Kurowāze) (อังกฤษ: Croisée in a Foreign Labyrinth) (ฝรั่งเศส: La croisée dans un labyrinthe étranger) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวประวัติศาสตร์และบันทึกชีวิต แต่งเรื่องและวาดภาพโดย ฮินาตะ ทาเคดะ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสาวน้อยชาวญี่ปุ่นซึ่งบ้านของเธอมีธรรมเนียมที่ต้องส่งทายาทออกไปทำงานนอกบ้าน แล้วเธอเลือกที่จะมาทำงานที่ปารีส เป็นการแสดงออกถึงวัฒนธรรมในอดีตและความแตกต่างในการใช้ชีวิตของชาวยุโรปและชาวญี่ปุ่นในอดีตได้เป็นอย่างดี
เนื้อเรื่องย่อ

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ในปารีส ยุเนะ สาวน้อยชาวญี่ปุ่น ได้เดินทางมาที่นี่พร้อมกับ ออสการ์ โกลเดล ผู้ที่เดินทางไปเที่ยวที่ญี่ปุ่น เธอติดตามเขามาเนื่องจากเป็นธรรมเนียมของบ้านเธอที่ให้ทายาทต้องออกมาทำงานนอกบ้าน ยุเนะได้มาทำงานในร้านรับขึ้นรูปโลหะในกาเลอรีดูว์รัว ตลาดที่แสนโบราณและล้าสมัยมุงหลังคาด้วยกระจกสว่าง เธอได้พบกับ โกล๊ด โกลเดล ผู้สืบทอดร้านนี้ต่อจากพ่อและออสการ์ผู้เป็นคุณปู่ ผู้ซึ่งถึงจะใจร้อนแต่ก็อ่อนโยน ยุเนะผู้ออกมาใช้ชีวิตในต่างแดน จะพบเจอเรื่องแบบไหนบ้างนะ?
ตัวละครหลัก

ตัวเอกของเรื่อง สาวน้อยผู้เดินทางมายังปารีส ตามธรรมเนียมของบ้านเธอที่ต้องส่งทายาทออกมาทำงานนอกบ้าน เป็นคนเรียบร้อยน่ารัก จริงจังเสียจนเรียกได้ว่าหัวดื้อ เมื่อตั้งใจจะทำสิ่งใดจะไม่มีการยกเลิกเป็นอันขาด
ทายาทตระกูลโกลเดลผู้รับสืบทอดอาชีพช่างขึ้นรูปโลหะ พยายามรักษาร้านที่เป็นสิ่งที่คุณปู่และพ่อสร้างไว้ ดูเผินๆเหมือนคนเลือดร้อน แต่กลับมีความอ่อนโยนและอบอุ่นซ่อนอยู่ในใจ เป็นห่วงยุเนะมาก และมักจะกังวลเกี่ยวกับยุเนะเป็นประจำ
ปู่ของโกล๊ด ผู้ก่อตั้งร้านขึ้นรูปโลหะ อ็องแซญดูว์รัว เป็นคนสบายๆ ไม่เรื่องมาก ใจดี แต่ชอบหลีสาว เมื่อเขาเบื่อๆก็มักจะหาเรื่องออกเดินทางประจำ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2015-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
(จากซ้าย) โกล๊ด โกลเดล, ยุเนะ และ ออสการ์ โกลเดล
กองทัพฝรั่งเศสเสรี

| กองทัพฝรั่งเศสเสรี |
| --- | --- |
กางเขนแห่งลอร์แรง สัญลักษณ์ของฝรั่งเศสเสรี
ประจำการ: 18 มิถุนายน 1940–8 พฤษภาคม 1945
ประเทศ: ฝรั่งเศส
กำลังรบ: 550,000 (1944) 1,300,000 (1945)
เพลงหน่วย: Le Chant des Partisans
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามโลกครั้งที่สอง Occupation of France  สมรภูมิแอฟริกาเหนือ  สมรภูมิอิตาลี  การบุกครองนอร์ม็องดี  การปลดปล่อยกรุงปารีส 
ผู้บังคับบัญชา
ผบ. สำคัญ: ชาร์ล เดอ โกล, Philippe Leclerc
กองทัพฝรั่งเศสเสรี (อังกฤษ: Free French Forces, ฝรั่งเศส: Forces Françaises Libres ย่อว่า FFL) คือกลุ่มต่อต้านชาวฝรั่งเศส ผู้ซึ่งยังต่อสู้กับกองกำลังฝ่ายอักษะของรัฐบาลฝรั่งเศสเสรี หลังจากการยอมแพ้ของประเทศฝรั่งเศสต่อนาซีเยอรมนี และยอมรับการปกครองภายใต้รัฐบาลนาซี ซึ่งก็คือ รัฐบาลวีชี และผู้ให้ความร่วมมือกับนาซีเยอรมนีในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
และมีฐานบัญชาการอยู่ที่ประเทศอังกฤษ  กรุงลอนดอน
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.france-libre.net (le site officiel de la Fondation de la France libre)
http://www.ordredelaliberation.fr (la plupart des Compagnons de la Libération sont Français libres)
http://www.francaislibres.net (réalisé par le fils d'un Français libre, spahi de l'escadron Jourdier)
กองกำลังป้องกันชาติ (ฝรั่งเศส)

กองกำลังสำรองของกองทัพและตำรวจฝรั่งเศส เป็นตำรวจกึ่งทหารด้วย
| กองกําลังป้องกันชาติ |
| --- | --- |
Garde nationale
ตราสัญลักษณ์ของกองกําลังป้องกันชาติฝรั่งเศส (ตั้งแต่ ค.ศ. 2016)
ประจำการ: ค.ศ. 1789–1827 ค.ศ. 1831–1872 ค.ศ. 2016–ปัจจุบัน
ประเทศ: ฝรั่งเศส
รูปแบบ: กองกำลังสำรอง ฌ็องดาร์เมอรี
กำลังรบ: มากกว่า 77,000 นาย
ขึ้นกับ: กองทัพบกฝรั่งเศส ตำรวจแห่งชาติ
คำขวัญ: Honneur et Patrie ('เกียรติยศและปิตุภูมิ')
ปฏิบัติการสำคัญ:  สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส  สงครามนโปเลียน  สงครามประกาศอิสรภาพกรีซ  การพิชิตแอลจีเรีย  สงครามไครเมีย  สงครามฝรั่งเศส-ออสเตรีย  สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย  คอมมูนปารีส (รายชื่อของสงครามที่เกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส)
เว็บไซต์: garde-nationale.gouv.fr (ในภาษาฝรั่งเศส)
ผู้บังคับบัญชา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม: เซบัสเตียง เลคอร์นู
เลขาธิการแห่งกองกำลังป้องกันชาติ: General Louis-Mathieu Gaspari
ผบ. สำคัญ:  ฌีลแบร์ ดูว์ มอตีเย, มาร์กี เดอ ลา ฟาแย็ต
กองกําลังป้องกันชาติฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Garde nationale) เป็นกองกำลังสำรองของตำรวจ ฌ็องดาร์เมอรี (gendarmerie แปลว่า ตำรวจกึ่งทหาร) และกองทัพฝรั่งเศส ประจำการในรูปแบบปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 2016 แต่เดิมถูกก่อตั้งใน ค.ศ. 1789 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส
ในประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ กองกำลังป้องกันชาติ โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่นายทหารนั้น ถูกมองอย่างกว้างขวางว่า เป็นพวกที่ภักดีต่อผลประโยชน์ของชนชั้นกลาง ถูกก่อตั้งขึ้นโดยแยกตัวออกจากกองทัพบกฝรั่งเศสและการมีอยู่สำหรับทั้งการตรวจตรารักษาความสงบ และกองกำลังสำรองทหาร อย่างไรก็ตาม ในช่วงเริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1792 ถึง ค.ศ. 1795 กองกำลังป้องกันชาติได้ถูกมองว่าเป็นพวกฝ่ายปฏิวัติและระดับชั้นล่างถูกระบุโดยซ็อง-กูว์ล็อต ประสบกับช่วงเวลาแห่งการถูกยุบเลิกอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่ ค.ศ. 1827 ถึง ค.ศ. 1830 แต่ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ไม่นานภายหลังจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียใน ค.ศ. 1870-71 กองกำลังป้องกันชาติในปารีสถูกมองอีกครั้งว่าเป็นพวกฝ่ายปฏิวัติที่เป็นภัยอันตราย ซึ่งส่งผลทำให้กองกำลังหน่วยนี้ต้องถูกยุบเลิกไปใน ค.ศ. 1871
ใน ค.ศ. 2016 ฝรั่งเศสได้ประกาศก่อตั้งกองกำลังป้องกันชาติอีกครั้งเป็นครั้งที่สอง เพื่อเป็นการตอบโต้การโจมตีในประเทศหลายครั้งของเหล่าผู้ก่อการร้าย
การก่อตั้ง

การก่อตั้งของ "กองกำลังพิทักษ์กระฎุมพี"("garde bourgeoise") สำหรับปารีสได้ถูกพิจารณาโดยสมัชชาแห่งชาติ เมื่อวันที่ 11 กรกฏาคม ค.ศ. 1789 เพื่อตอบสนองต่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 สั่งปลดฌัก แนแกร์ออกจากตำแหน่งมุขมนตรีแห่งรัฐฝรั่งเศสและขุนคลังเอก แล้วให้บารอนแห่งเบรอเตยเข้ามาทำหน้าที่แทนอย่างรวดเร็วและน่าตกใจในวันนั้น การสับเปลี่ยนบุคคลครั้งนี้สร้างความโกรธแค้นและความรุนแรงลุกลามไปทั่วปารีสอย่างรวดเร็ว สมัชชาแห่งชาติได้ประกาศจัดตั้ง "กองทหารอาสาสมัครกระฎุมพี" ("milice bourgeoise") เมื่อวันที่ 13 กรกฏาคม ในช่วงเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น การค้นหาอาวุธสำหรับกองทหารอาสาสมัครหน่วยใหม่นี้นำไปสู่การบุกทลายศาลากลาง ออแตลเดแซ็งวาลีด และจากนั้นจึงบุกทลายคุกบัสตีย์
ลาฟาแย็ตได้รับเลือกให้เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทหารอาสาสมัครกระฎุมพี เมื่อวันที่ 14 กรกฏาคม และเปลี่ยนชื่อเป็น "กองกำลังป้องกันชาติแห่งปารีส" เมื่อกองกำลังพิทักษ์ฝรั่งเศส (French Guards) ได้ลุกฮือก่อกบฎ และถูกยุบเลิกในเดือนเดียวกัน ยศตำแหน่งและแฟ้มข้อมูลส่วนใหญ่ของอดีตกรมทหารหลวงหน่วยนี้กลายเป็นกลุ่มคนที่ได้รับการฝึกแบบเต็มเวลาของกองกำลังป้องกันชาติแห่งปารีส หน่วยทหารที่มีความคล้ายคลึงกันของกองกำลังป้องกันชาติถูกสร้างขึ้นด้วยตนเองในเมืองและเขตชนบทของฝรั่งเศสเพื่อตอบสนองต่อความหวาดกลัวอย่างกว้างขวางต่อความวุ่นวายโกลาหลหรือการต่อต้านการปฏิวัติ กองทหารอาสาสมัครกระฎุมพีได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองกำลังป้องกันชาติ เช่นเดียวในลีมอฌ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1789 ซึ่งไม่อนุญาตให้มีหน่วยทหารหน่วยอื่น
ในช่วงแรก เมืองใหญ่ เมืองเล็ก และหมู่บ้านแต่ละแห่งจะคอยกำกับดูแลกองกำลังป้องกันชาติที่ถูกดำเนินโดยรัฐบาลท้องถิ่นของตนในตำบลเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งปี พวกเขารวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียวในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1790 ภายใต้การนำของลาฟาแย็ต ผู้ได้รับการแต่งตั้งเป็น "นายพลผู้บัญชาการกองกำลังป้องกันชาติทั้งปวงแห่งราชอาณาจักร" และรับผิดชอบต่อพระมหากษัตริย์ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพ
โอสมานี ควนโตเรนา

โอสมานี ควนโตเรนา ปอร์โตวโด (สเปน: Osmany Juantorena Portuondo; 12 สิงหาคม ค.ศ. 1985 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชาวคิวบาที่โอนสัญชาติเป็นอิตาลี ผู้ทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรกูชีเนลูเบตเรอีอาในอิตาลี
ชีวิตส่วนตัว

ควนโตเรนา เกิดในซานเตียโกเดกูบา เขาเป็นหลานชายของอัลเบร์โต ควนโตเรนา อดีตนักวิ่งและนักการเมือง โอสมานี ควนโตเรนา และภรรยาของเขาเกลนดา กลายเป็นพ่อแม่ครั้งแรก เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 โดยได้ให้กำเนิดลูกสาว พวกเขาตั้งชื่อว่า วิคตอเรีย
ผลงานในระดับอาชีพ > สโมสร

เขาเริ่มอาชีพในระดับเยาวชนตอนอายุ 12 ปี ในโอเรียนตาเลสเดซานเตียโก หลังจากนั้นหลายปีผ่านมา เขาย้ายไปสโมสรอาชีพครั้งแรกในสโมสรอูรัลอูฟา ประเทศรัสเซีย และในฤดูกาลถัดไปเขาได้ไปเล่นให้กับสโมสรอีตัสเดียเทคเตรนตีโน ในช่วงที่เขาเล่นในประเทศอิตาลีเขาได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันซีอีวีแชมเปียนส์ลีก 2 ครั้ง (2009/2010, 2010/2011) และ เหรียญทองแดง 1 ครั้ง (2012) เขาได้รับเหรียญทอง 4 ครั้ง ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก (2009, 2010, 2011, 2012) ร่วมกับสโมสรเตรนตีโน เขาได้เหรียญเงิน 2 ครั้ง (2009/2010, 2011/2012) และเหรียญทอง 1 ครั้ง (2010/2011) จากการแข่งขันอิตาเลียนแชมเปียนชิพ และ 2 เหรียญทอง จากการแข่งขันอิตาเลียนคัพส์ (2010, 2012) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 เขาเล่นถูกยืมตัวในระยะเวลาสั้นๆ ในประเทศกาตาร์ เขากลับมาเล่นให้สโมสรอีตัสเดียเทคเตรนตีโน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ใน ฤดูดาล 2012/2013 เขาได้แชมป์อิตาเลียนคัพส์และอิตาเลียนแชมเปียนชิพ
หลังจากนั้นย้ายไปให้สโมสรฮัลก์บังก์อังการา ในปี ค.ศ. 2013 เขาได้แชมป์เตอร์กิชซูเปอร์คัพ 2013 และเตอร์กิชแชมเปียนชิพ ในปี ค.ศ. 2014 สโมสรฮัลก์บังก์อังการารวมทั้งควนโตเรนา ได้แชมป์เตอร์กิชซูเปอร์คัพอีกครั้ง ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 เขาได้ประกาศว่าเขาจะเล่นอาชีพของเขาในสโมสรกูชีเนลูเบตเรอีอา
เกียรติประวัติ > สโมสร > ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก

2009/2010 – ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2010/2011 – ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2011/2012 – ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2013/2014  – ร่วมกับ ฮัลก์บังก์อังการา
เกียรติประวัติ > สโมสร > วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก

กาตาร์ 2009 – ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
กาตาร์ 2010 – ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
กาตาร์ 2011 – ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
กาตาร์ 2012 – ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
เกียรติประวัติ > สโมสร > สโมสรภายในประเทศ

2009/2010  อิตาเลียนคัพ เซเรีย A, ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2009/2010  อิตาเลียนแชมเปียนชิพ, ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2010/2011  อิตาเลียนแชมเปียนชิพ, ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2011/2012  อิตาเลียนคัพ เซเรีย A, ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2011/2012  อิตาเลียนแชมเปียนชิพ, ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2012/2013  อิตาเลียนคัพ เซเรีย A, ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2012/2013  อิตาเลียนแชมเปียนชิพ, ร่วมกับ อีตัสเดียเทคตเรนตีโน
2013/2014  เตอร์กิชซูเปอร์คัพ2013, ร่วมกับ ฮัลก์บังก์อังการา
2013/2014  เตอร์กิชแชมเปียนชิพ, ร่วมกับ ฮัลก์บังก์อังการา
2014/2015  เตอร์กิชซูเปอร์คัพ2014, ร่วมกับ ฮัลก์บังก์อังการา
2014/2015  เตอร์กิชคัพ, ร่วมกับ ฮัลก์บังก์อังการา
2014/2015  เตอร์กิชแชมเปียนชิพ, ร่วมกับ ฮัลก์บังก์อังการา
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

2003  แพนอเมริกันเกมส์ 2003
2005  วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2005
2015  วอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2015
เกียรติประวัติ > รางวัลรายบุคคล

2005 รัสเซียนแชมเปียนชิพ "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2005 วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก "รับลูกเสิร์ฟยอดเยี่ยม"
2009 วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก "เสิร์ฟยอดเยี่ยม'"'
2010 ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2010 วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก "ตบยอดเยี่ยม"
2010 วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2011 ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2011 วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก "ตบยอดเยี่ยม"
2011 วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2012 อิตาเลียนคัพ "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2012 วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรโลก "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2014 อิตาเลียนคัพ "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2015 วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"