stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรือรบในกองทัพเรือไทย
อากาศยาน

บทความหลัก: กองการบินทหารเรือ
| รุ่น> อากาศยานปีกตรึง | ผู้ผลิต> อากาศยานปีกตรึง | ประเภท> อากาศยานปีกตรึง | จำนวน> อากาศยานปีกตรึง | หมายเหตุ> อากาศยานปีกตรึง | อากาศยานปีกตรึง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dornier 228 |  เยอรมนี | เครื่องบินลาดตระเวนทางทะเล | 7 |  |  |
| F-27 |  เนเธอร์แลนด์ | เครื่องบินลาดตระเวนทางทะเล | 1 |  |  |
| P-3 |  สหรัฐ | เครื่องบินลาดตระเวนทางทะเล | 1 |  |  |
| ERJ-135 |  บราซิล | เครื่องบินขนส่งทางทหาร | 2 |  |  |
| F-27 |  เนเธอร์แลนด์ | เครื่องบินขนส่งทางทหาร | 2 |  |  |
เฮลิคอปเตอร์
| H-145 |  ฝรั่งเศส | เครื่องบินอเนกประสงค์ | 5 |  |  |
| Bell 212/Bell 214 |  สหรัฐ | เครื่องบินอเนกประสงค์ | 8 |  |  |
| S-76 |  สหรัฐ | เครื่องบินอเนกประสงค์ | 5 |  |  |
| S-70B/MH-60S |  สหรัฐ | ปราบเรือดำน้ำ, หลายภารกิจ | 8 | S-70 6 ลำ และ MH-60S 2 ลำ |  |
| Super Lynx |  สหราชอาณาจักร | ต่อต้านเรือผิวน้ำ | 2 |  |  |
อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับ
| Aeronautics Orbiter 3B |  อิสราเอล | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับ | ไม่ทราบ | ใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2563. |  |
| Elbit Hermes 900 |  อิสราเอล | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับ | ไม่ทราบ | สั่งซื้อเมื่อปี พ.ศ. 2565. |  |
| Aeronautics Defense Dominator |  อิสราเอล | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับ | ไม่ทราบ | [ถูกระบุโดยเอกสารโดยบางแหล่ง ตัวเครื่องยังไม่ปรากฏให้เห็น] |  |
| Boeing Insitu RQ-21 Blackjack |  สหรัฐ | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับ | ไม่ทราบ | [ถูกระบุโดยเอกสารโดยบางแหล่ง ตัวเครื่องยังไม่ปรากฏให้เห็น] |  |
| DTI U-1 'Sky Scout' |  ไทย | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับ | ไม่ทราบ | ไม่ชัดเจนว่าประจำการแค่ในกองทัพบกหรือในกองทัพเรือด้วย (ใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560) |  |
| DTI D-Eyes 02 |  ไทย | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับ | ไม่ทราบ | ไม่ชัดเจนว่าประจำการแค่ในกองทัพบกหรือในกองทัพเรือด้วย (ใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560) |  |
อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับแบบปีกตรึงขึ้น-ลงทางดิ่ง
| TOP Falcon-V |  ไทย  จีน | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับแบบปีกตรึงขึ้น-ลงทางดิ่ง | ไม่ทราบ | ใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 |  |
| นารายณ์ 3.0 |  ไทย | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับแบบ 4 ใบพัดขึ้น-ลงทางดิ่ง | 44 | ใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 (ใช้ในกองทัพเรือและกองบัญชาการกองทัพไทย) |  |
| ชีเบล คัมค็อพแทร์ เอส-100 |  ออสเตรีย | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับแบบปีกตรึงขึ้น-ลงทางดิ่ง | ไม่ทราบ | ใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2563 |  |
| NRDO MARCUS-B |  ไทย | อากาศยานเฝ้าระวังไร้คนขับแบบปีกนิ่งขึ้น-ลงทางดิ่ง | ไม่ทราบ | ใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2563 (สำหรับใช้งานบนเรือหลวงจักรีนฤเบศร) |  |
Fokker27-MK 400 ของกองทัพเรือไทย
S-70B Seahawk ของกองทัพเรือไทย
อาวุธยุทโธปกรณ์

| Model> ปืนใหญ่เรือ | ผู้ผลิต> ปืนใหญ่เรือ | ประเภท> ปืนใหญ่เรือ | หมายเหตุ> ปืนใหญ่เรือ | ปืนใหญ่เรือ | ปืนใหญ่เรือ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| OTO Melara |  อิตาลี | ปืนใหญ่เรือ ขนาด 76 มม. | ปืนใหญ่เรือหลักของกองเรือ |  |  |  |
| Type 79 |  จีน | ปืนใหญ่เรือ ขนาด 100 มม. | สำหรับชุดเจ้าพระยา |  |  |  |
| Mk 45 |  สหรัฐ | ปืนใหญ่เรือ ขนาด 127 มม. | Mk-45 Mod 4 ในเรือฟริเกตชุดเรือหลวงเนรศวร |  |  |  |
| ปืนใหญ่กล | ปืนใหญ่กล | ปืนใหญ่กล | ปืนใหญ่กล | ปืนใหญ่กล | ปืนใหญ่กล |  |
| Rheinmetall Mk 20 Rh-202 |  เยอรมนี | ปืนใหญ่กล ขนาด 20 มม. |  |  |  |  |
| Oerlikon |  สวิตเซอร์แลนด์ | ปืนใหญ่กล ขนาด 20 มม. |  |  |  |  |
| DLS GI-2 |  แอฟริกาใต้ | ปืนใหญ่กล ขนาด 20 มม. |  |  |  |  |
| Breda-Mauser |  อิตาลี | ปืนใหญ่กล ขนาด 30 มม. |  |  |  |  |
| DS30M |  สหราชอาณาจักร | ปืนใหญ่กล ขนาด 30 มม. |  |  |  |  |
| AK-306 |  รัสเซีย | ปืนใหญ่กล ขนาด 30 มม. |  |  |  |  |
| แบบ 76 |  จีน | ปืนใหญ่กล ขนาด 37 มม. |  |  |  |  |
| Bofors |  สวีเดน | ปืนใหญ่กล ขนาด 40 มม. |  |  |  |  |
ระบบป้องกันระยะประชิด
| ฟาลังซ์ |  สหรัฐ | ระบบป้องกันระยะประชิด | เรือฟริเกต ชุดภูมิพลอดุลยเดช |  |  |  |
ปราบเรือดำน้ำ
| Yu-8 |  จีน | ตอร์ปิโดปราบเรือดำน้ำ | Yu-8 ขนาด 533 มม. สำหรับเรือดำน้ำ S26T |  |  |  |
| Mark 54 |  สหรัฐ | ตอร์ปิโดปราบเรือดำน้ำ | เรือฟริเกต ชุดภูมิพลอดุลยเดช |  |  |  |
| RUM-139 VL-ASROC |  สหรัฐ | ขีปนาวุธโจมตีเรือดำน้ำ | เรือฟริเกต ชุดภูมิพลอดุลยเดช |  |  |  |
| ปืนกลหนัก | ปืนกลหนัก | ปืนกลหนัก | ปืนกลหนัก | ปืนกลหนัก | ปืนกลหนัก |  |
| M2HB |  สหรัฐ | ปืนกลหนัก | ปืนกลหนักที่ใช้งานเป็นหลักในกองเรือของกองทัพเรือไทย |  |  |  |
| ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ |  |
| Selenia Aspide |  อิตาลี | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | สั่งซื้อในปี พ.ศ. 2527 จำนวน 27 ลูก สำหรับใช้ในเรือคอร์เวตชุดรัตนโกสินทร์ |  |  |  |
| อาร์ไอเอ็ม-162 อีเอสเอสเอ็ม |  สหรัฐ | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | สั่งซื้อ 9 ลูก (ตามแผนปี 64) สำหรับเรือฟริเกตชุดภูมิพลอดุลยเดช และ เรือฟริเกตชุดนเรศวร |  |  |  |
| Mistral |  ฝรั่งเศส | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | สำหรับเครื่องยิง SADRAL บนเรือหลวงจักรีนฤเบศร |  |  |  |
| RIM-66 SM-2 |  สหรัฐ | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | เรือฟริเกต ชุดภูมิพลอดุลยเดช |  |  |  |
| ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ |  |
| ฮาร์พูน |  สหรัฐ | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | ขีปนาวุธต่อต้านเรือที่ใช้งานเป็นหลักในกองเรือของกองทัพเรือไทย |  |  |  |
| C-708UNA |  จีน | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | สำหรับเรือดำน้ำ S26T |  |  |  |
| C-802A |  จีน | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | ชุดใหม่สำหรับเรือหลวงเจ้าพระยา |  |  |  |
| ทุ่นระเบิดใต้น้ำ | ทุ่นระเบิดใต้น้ำ | ทุ่นระเบิดใต้น้ำ | ทุ่นระเบิดใต้น้ำ | ทุ่นระเบิดใต้น้ำ | ทุ่นระเบิดใต้น้ำ |  |
| Mk.6 |  สหรัฐ | ทุ่นระเบิดใต้น้ำ | Mk6 mod 5 |  |  |  |
| Mk.18 |  สหรัฐ | ทุ่นระเบิดใต้น้ำ |  |  |  |  |
| Mi 9 |  ไทย | ทุ่นระเบิดใต้น้ำล่องหน |  |  |  |  |
| Mi 11 |  ไทย | ทุ่นระเบิดใต้น้ำล่องหน |  |  |  |  |
อาวุธทหารราบของกองทัพเรือ

บทความที่เกี่ยวข้อง: รายชื่อยุทโธปกรณ์ในหน่วย บัญชาการนาวิกโยธิน, กองพันลาดตระเวน กองพลนาวิกโยธิน และ หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ
| รุ่น> ปืนพก | ผู้ผลิต> ปืนพก | ประเภท> ปืนพก | ขนาดลำกล้อง> ปืนพก | หมายเหตุ> ปืนพก | ปืนพก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| M1911 |  ไทย สหรัฐ | ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ | .45 ACP | ปืนพก M1911A1 ของไทยผลิตภายใต้ใบอนุญาต มีชื่อเรียกทางราชการว่า ปพ.86 |  |
ปืนเล็กยาวจู่โจม
| M16A1/A2/A4 |  ไทย สหรัฐ | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. NATO |  |  |
| CQ-A |  จีน | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 5.56×45 มม. NATO | ไทป์ CQ เป็นปืนไรเฟิล เอ็ม 16 ที่ไม่มีใบอนุญาตของจีนซึ่งผลิตโดย Norinco |  |
เครื่องยิงลูกระเบิด
| M203 |  สหรัฐ | เครื่องยิงลูกระเบิด | 40 มม. |  |  |
ยุทโธปกรณ์ในอดีต > อาวุธยุทโธปกรณ์

| รุ่น | ผู้ผลิต | ประเภท | ประจำการ | จำนวน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sea Cat |  สหราชอาณาจักร | ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ | 2516–2531 | 15 | สำหรับเรือหลวงมกุฎราชกุมาร |
| Gabriel |  อิสราเอล | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | 2520–2561 | 30 | สำหรับเรือหลวงปราบปรปักษ์ TNC-45 FAC |
| C-801 |  จีน | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | 2534–2552 | 50 |  |
| เอ็กโซเซต์ |  ฝรั่งเศส | ขีปนาวุธต่อต้านเรือ | 2523–2562 | 25 |  |
ยุทโธปกรณ์ในอนาคต > แผนการจัดซื้อ

กองทัพเรือไทยมีความพยายามที่จะจัดซื้อเรือดำน้ำเข้ามาเพื่อประจำการมานานหลายปีแล้ว โดยในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 สภานิติบัญญัติแห่งชาติได้อนุมัติงบประมาณ 13,500 ล้านบาท (383 ล้านเหรียญสหรัฐ) เพื่อซื้อเรือดำน้ำ S26T ของจีน 1 ลำ ซึ่งเป็นแบบของเรือชั้นหยวน หรือเรือดำน้ำแบบ 039เอ ของจีน. เรือดำน้ำ S26T ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซล มีระวางขับน้ำ 2,400–3,000 ตัน ซึ่งเรือลำนี้คาดว่าจะเป็นเรือลำแรกที่จะได้รับจากคำสั่งซื้อทั้งหมด 3 ลำ มูลค่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติให้มีการจัดซื้อเรือดำน้ำลำแรก เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2560 วงเงิน 1.35 หมื่นล้านบาท (393 ล้านเหรียญสหรัฐ) ซึ่งรวมทั้งระบบอาวุธ อะไหล่ และการถ่ายทอดเทคโนโลยี โดยคาดว่าจะส่งมอบลำแรกให้ได้ในปี พ.ศ. 2566
กองเรือดำน้ำของกองทัพเรือไทย ได้ทำการฝึกปฏิบัติการในเยอรมนีและเกาหลีใต้ ทั้งที่กองทัพเรือไทยนั้นไม่มีเรือดำน้ำประจำการในปัจจุบัน ซึ่งเรือดำน้ำลำสุดท้ายถูกปลดประจำการในปี พ.ศ. 2493 แต่ยังคงมีกองเรือดำน้ำอยู่ สังกัดกองเรือยุทธการ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 ได้มีการเปิดกองเรือดำน้ำ พร้อมศูนย์ฝึก มูลค่า 17.3 ล้านเหรียญสหรัฐ ณ ท่าเรือสัตหีบ กองบัญชาการหลักของกองทัพเรือไทย
พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ได้อธิบายว่า การซื้อเรือดำน้ำของไทย "ไม่ได้มีเพื่อไปรบไปยิงใคร มีไว้ให้เกรงใจ" พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม กล่าวว่า "...ภัยคุกคามต่อดินแดนที่เพิ่มขึ้นและจำนวนภารกิจทางทะเลที่เพิ่มขึ้นทำให้กองทัพเรือต้องเสริมกำลังหน่วยเรือดำน้ำ"  โดยมีแผนในการสร้างฐานเรือดำน้ำ 3 ฐานทัพ 1 ลำ ที่อู่ทหารเรือมหิดลอดุลยเดช อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี 1 ลำ ที่อู่เรือดำน้ำนอกชายฝั่งสัตหีบ และ 1 ลำที่ชายฝั่งทะเลอันดามัน ในจังหวัดกระบี่หรือจังหวัดพังงา
ยุทโธปกรณ์ในอนาคต > แผนการจัดซื้อ > กองเรือในอนาคต

| Vessel> เรือดำน้ำ | ผู้ผลิต> เรือดำน้ำ | ประเภท> เรือดำน้ำ | ชุดเรือ> เรือดำน้ำ | ระวางขับน้ำ> เรือดำน้ำ | สถานะ> เรือดำน้ำ | หมายเหตุ> เรือดำน้ำ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แบบ S26T |  จีน | เรือดำน้ำ | ชุดเรือหลวงมัจฉาณุ （ปรับปรุงจากชั้นหยวน） | 2,600 ตัน |  | (อนุมัติแล้ว 1 ลำ มีแผนอีก 2 ลำ) |
| เรือดำน้ำจิ๋ว ชุดเรือหลวงชาละวัน |  ไทย | เรือดำน้ำจิ๋ว | ชาละวัน (ไม่เป็นทางการ) | 150–300 ตัน | อยู่ในขั้นตอนการออกแบบ งบประมาณ 193 ล้านบาท | ลูกเรือ: 10 นาย, พิสัย: 300 ก.ม., ราคา: 1 พันล้านบาท, การส่งมอบ 2567 |
เรือฟริเกต
| เรือหลวงประแส (FFG-472) |  ไทย  เกาหลีใต้ | เรือฟริเกตล่องหนหลากบทบาท | ชั้น DW 3000F | 3,700 ตัน | เลื่อนออกไป | ส่งมอบในปี พ.ศ. 256X |
เรือยกพลขึ้นบก
| เรือหลวงช้าง  (LPD-792) |  จีน | เรือยกพลขึ้นบก | แบบ 071 | 20,000 ตัน | ติดตั้งอุปกรณ์ | ส่งมอบในปี พ.ศ. 2566 |
ดูเพิ่ม

หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
ปืนใหญ่เรือ OTO Melara ขนาด 76 มม.
ฟาลังซ์ ซีวิซ
ตอร์ปิโด Mk 54
ขีปนาวุธ Mistral
ขีปนาวุธฮาร์พูน
นัตสึกิ ฮานาเอะ

| นัตสึกิ ฮานาเอะ |
| --- | --- |
花江 夏樹
เกิด: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2534 (33 ปี) จังหวัดคานางาวะ,  ญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ฮานะจัง (ญี่ปุ่น: はなちゃん; โรมาจิ: Hana-chan)
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2554 – ปัจจุบัน
ตัวแทน: แอคครอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ส่วนสูง: 173 ซม.
เว็บไซต์: columbia.jp/hanaenatsuki/
นัตสึกิ ฮานาเอะ (ญี่ปุ่น: 花江夏樹; โรมาจิ: Hanae Natsuki เกิด 26 มิถุนายน พ.ศ. 2534) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดของเขาคือ แอคครอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ประวัติ

นัตสึกิ ฮานาเอะ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ที่จังหวัดคานางาวะ เขาได้เข้าแรงงานในขณะที่อยู่มัธยม เขาคิดถึงอาชีพของเขา แต่เขามุ่งมั่นที่จะเป็นนักพากย์หลังจากดูเรื่อง ชมรมรัก คลับมหาสนุก เขาได้เข้าร่วมสังกัดแอคครอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เขาได้รับบทพากย์ครั้งแรกคือเรื่องคือ บทเพลงบรรเลงฝัน และได้ยกย่องในฐานะนักแต่งเพลงสำหรับตอนที่ 5 และ 12 เขาได้เล่นรับบทตัวละครเป็น ไคซุกะ อินะโฮะ ในเรื่อง อัลด์โนอาเซโร่ คาเนกิ เคน ในเรื่อง โตเกียวกูล และ อาริมะ โคเซ ในเรื่อง เพลงรักสองหัวใจ เขาได้ชนะกับรางวัลเบสต์รูคกีอวอร์ดที่เซยูอวอร์ดครั้งที่ 9 เขากับโอซากะ เรียวตะ เป็นผู้พิธีกรรายการวิทยุโทรทัศน์ชื่อว่า โอฮานะ หรือ โอซากะชิริตสึฮานาเอะกะคุเอ็น (ญี่ปุ่น: 逢坂市立花江学園; โรมาจิ: Ōsaka Shiritsu Hanae Gakuen; แปล: เทศบาลโอซากะโรงเรียนฮานาเอะ) เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เขาได้ประกาศว่าเขาแต่งงานแล้ว เขาได้เริ่มทำวิดีโอเล่นเกมในยูทูบเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 รวบรวมผู้ติดตาม 5 แสนกว่าคนใน 7 เดือนต่อมา
ในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2565 ฮานาเอะมีผลตรวจเป็นบวกสำหรับโควิด-19 เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ได้ประกาศว่าฮานาเอะได้หายจากเชื้อโรคแล้ว
ผลงานพากย์ > ภาพยนตร์อนิเมะ

| ปี | ชื่อเรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ | แหล่งอ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2556 | โค้ด กีอัส อากิโตะผู้ถูกเนรเทศ | มนโตะบัง คุซัน | Film Series (First appears in Ep. 2) |  |
| พ.ศ. 2557 | Kuro no Sumika -Chronus- | นาคาโซโนะ มาโคโตะ | แนะนำอนิเมะเรื่องสั้นจาก อนิเมะ มิไร โดยสตูดิโอ 4°C |  |
| พ.ศ. 2558 | ดราก้อนบอลแซด: เอฟคืนชีพ | เจโก้ สายตรวจจักรวาล |  |  |
| พ.ศ. 2558–2561 | ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri. | ยางามิ ไทจิ |  |  |
| พ.ศ. 2559 | Zutto Mae Kara Suki Deshita | เอะโนะโมโตะ โคทาโระ |  |  |
| พ.ศ. 2559 | Suki ni Naru Sono Shunkan o | เอะโนะโมโตะ โคทาโระ |  |  |
| พ.ศ. 2560 | Fate/kaleid liner Prisma Illya: Oath Under Snow | อิชิงิ จูเลียน | ที่รู้จักในชื่ออื่นเป็น จูเลียน เอนสวอร์ธ |  |
| พ.ศ. 2563 | ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ | ยางามิ ไทจิ |  |  |
| พ.ศ. 2563 | Words Bubble Up Like Soda Pop | ญี่ปุ่น |  |  |
| พ.ศ. 2563 | A Whisker Away | เค็นโตะ |  |  |
| พ.ศ. 2563 | ดาบพิฆาตอสูร เดอะมูฟวี่: ศึกรถไฟสู่นิรันดร์ | คามาโดะ ทันจิโร่ |  |  |
| พ.ศ. 2564 | แม่ฉันชื่อนิกุโกะ | นิโนะมิยะ |  |  |
| พ.ศ. 2564 | ถ้อยคำเอ่อล้นด้วยหัวใจรัก | เจแปน |  |  |
| พ.ศ. 2565 | Goodbye, Don Glees! | คาโมะกาวะ โรมะ |  |  |
| พ.ศ. 2565 | อ็อด แท็กซี่: อินเดอะวูด | โอโดคาวะ |  |  |
| พ.ศ. 2565 | ชินจัง เดอะมูฟวี่ ตอน นินจาคาถาวายุอลเวง | โกมาเอมง เฮโซกาคุเระ |  |  |
| พ.ศ. 2566 | ไคนะแห่งทะเลหิมะอันยิ่งใหญ่ | เบียวซัน |  |  |
| พ.ศ. 2567 | ส่งเสียงสุดใจไปถึงฝัน | อาซายะ คานาตะ |  |  |
ผลงานพากย์ > อนิเมะโอวีเอ

| ปี | ชื่อเรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ | แหล่งอ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2556 | ทูเลิฟรูดาร์คเนส OVA - นานะ & โมโมะ | นักเรียน | OVA 5 |  |
| พ.ศ. 2557 | อินะริคนคนโคอิอิโระวะ | โรโระ |  |  |
| พ.ศ. 2557 | เชนโครนิเคิล | เวย์น |  |  |
| พ.ศ. 2557 | โลลิครองโลก The New Great Zvezda Operation | จิมง อัตสึตะ/ดวา | ตอนที่ไม่ได้ออกอากาศรวมทั้งบลูเรย์/ดีวีดี |  |
| พ.ศ. 2557 | Ace of Diamond Face: Ryosuke Kominato Special Bonus Story | โคมินะโตะ ฮารุอิจิ | รวมทั้งในชุดที่ 44 ของมังงะที่มัดกับดีวีดี |  |
| พ.ศ. 2558 | Ace of Diamond Youichi Kuramochi Special Bonus Story | โคมินะโตะ ฮารุอิจิ | รวมทั้งในชุดที่ Vol. 45 ของมังงะที่มัดกับดีวีดี |  |
| พ.ศ. 2558 | เพลงรักสองหัวใจ MOMENTS | อาริมะ โคเซ | รวมทั้งในชุดที่ 11 ที่มัดกับดีวีดี |  |
| พ.ศ. 2558 | Gakuen Handsome The Animation | มาเอเดะ โยชิอากิ |  |  |
| พ.ศ. 2558 | ยอดนักปรุงโซมะ | ทาคุมิ อัลดินี | รวมในมังงะเล่มที่ 18 ที่มัดกับดีวีดี |  |
โครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์

รูป 1:  โครงสร้างของ MOF-5 ซึ่งเป็นตัวอย่างของโครงข่ายโลหะ—สารอินทรีย์ที่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายและมีการนำไปประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับพลังงานทางเลือก
โครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์ (อังกฤษ: Metal−organic Frameworks: MOFs) หมายถึง โครงข่ายในระดับโมเลกุลที่เกิดจากการสร้างพันธะระหว่างไอออนของโลหะและสารอินทรีย์จนเกิดเป็นโครงสร้างขนาดใหญ่ที่เป็นโครงข่าย (framework)ต่อเนื่องไม่สิ้นสุดหรือโครงข่ายอนันต์ (infinite framework)โดยทั่วไปสารอินทรีย์มักจะเป็นสารที่เป็นโมเลกุลแข็งเกร็ง (rigid molecule) เช่น กรด 1,4−เบนซีนไดคาร์บอกซิลิก กรด 1,3,5−เบนซีนไตรคาร์บอกซิลิก 4,4’−ไบพิริดีน เป็นต้น วัสดุโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์มีศักยภาพในการนำไปประยุกต์ใช้ในหลากหลายแนว อาทิ การเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา  การกักเก็บแก๊ส  การคัดเลือกโมเลกุล เป็นต้น ซึ่งปัจจุบันนักเคมีวัสดุสามารถประยุกต์ใช้วัสดุโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์ในระดับอุตสาหกรรมได้แล้ว
โครงสร้าง

โครงสร้างของโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์จัดเป็นโคออร์ดิเนชันพอลิเมอร์ (coordination polymers) ที่เกิดจากโลหะอะตอมกลางสร้างพันธะโคออร์ดิเนตโคเวเลนต์กับลิแกนด์ที่มีอะตอมผู้ให้หลายอะตอม ต่อเนื่องกันไป โดยโครงสร้างที่ขยายต่อเนื่องออกไปอาจจะเป็นโครงสร้างที่มี หนึ่งมิติ สองมิติ หรือ สามมิติ
โครงสร้าง > แนวคิดบัพ−ตัวเชื่อม

การอธิบายโครงสร้างของโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์อาจพิจารณาได้จากแนวคิดเรื่อง บัพ (node) และ ตัวเชื่อม (linker) ซึ่งมองว่าไอออนของโลหะเป็นบัพที่เชื่อมต่อเข้าด้วยกันโดยโมเลกุลของสารอินทรีย์ที่ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อม ปัจจุบัน ได้เกิดเคมีสาขาใหม่คือ เคมีเรกติคิวลาร์ (reticular chemistry) ที่ศึกษาเกี่ยวกับโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์โดยพิจารณาการเชื่อมต่อหน่วยสร้าง (structural building units: SBUs) เข้าด้วยกันโดยพันธะที่แข็งแรงอย่างพันธะโคเวเลนต์ เป็นต้น
โครงสร้าง > เคมีโคออร์ดิเนชันของโลหะ

สมบัติทางเคมีโคออร์ดิเนชันของโลหะอะตอมกลางมีอิทธิพลต่อการกำหนดโครงสร้างของโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์เป็นอย่างมาก เช่น Ag+ มีแนวโน้มที่จะเกิดสารประกอบโคออร์ดิเนชันที่มีเลขโคออร์ดิเนชันเท่ากับ 2 หรือมีรูปทรงเรขาคณิตเป็นเส้นตรง ทำให้โคออร์ดิเนชันพอลิเมอร์ที่เกิดจาก Ag+ มีโอกาสเป็นโครงสร้าง 1 มิติสูง ในขณะที่สังกะสี (Zn2+) สามารถเกิดสารประกอบโคออร์ดิเนชันที่มีเลขโคออร์ดิเนชันเท่ากับ 6 หรือมีรูปทรงเรขาคณิตเป็นทรงแปดหน้าได้ดี จึงมีแนวโน้มที่จะเกิดโคออร์ดิเนชันพอลิเมอร์ 2 มิติหรือ 3 มิติได้มากกว่า
โครงสร้าง > โครงสร้างของตัวเชื่อม

สารอินทรีย์ที่ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมโลหะอะตอมกลางอาจจะเป็นสารกลุ่มกรดคาร์บอกซิลิก (carboxylic acids) เอมีน (amines) เป็นต้น ตัวเชื่อมต้องมีอะตอมผู้ให้มากกว่า 1 อะตอม วางตัวในทิศทางที่จะส่งเสริมให้เกิดโครงสร้างที่ขยายออกไป เช่น กรด 1,4−เบนซีนไดคาร์บอกซิลิก กรดมาโลนิก กรดซักซินิก จัดเป็น ไดโทปิกลิแกนด์ (ditopic ligands) ซึ่งอะตอมผู้ให้หรือหมู่คาร์บอกซิเลตทั้งสองวางตัวอยู่ในทิศทางตรงกันข้ามกัน 180° ในขณะที่ กรด 1,3,5−เบนซีนไตรคาร์บอกซิลิก ซึ่งเป็น ไตรโทปิกลิแกนด์ (tritopic ligands)ที่หมู่คาร์บอกซิเลตวางตัวอยู่ในตำแหน่งที่ทำมุม 120° ทำให้การวางตัวของโลหะอะตอมกลางมีรูปแบบที่แตกต่างกันไป
กรด 1,4−เบนซีนไดคาร์บอกซิลิก กรด 1,3,5−เบนซีนไตรคาร์บอกซิลิก กรด 1,3,เบนซีนไดคาร์บอกซิลิก
นอกจากนี้ การใช้ตัวเชื่อมที่มีโมเลกุลแข็งเกร็งจะสามารถทำนายโครงสร้างที่จะได้ง่ายกว่าการใช้ตัวเชื่อมที่มีความยืดหยุ่นมากกว่า
ตัวเชื่อมโดยทั่วไปในโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์

สารอินทรีย์ที่ใช้เป็นตัวเชื่อมในโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์มีหลายชนิด ดังตัวอย่างต่อไปนี้
| ชื่อสามัญ> กรดไดคาร์บอกซิลิก | ชื่อ IUPAC> กรดไดคาร์บอกซิลิก | สูตรโมเลกุล> กรดไดคาร์บอกซิลิก | สูตรโครงสร้าง> กรดไดคาร์บอกซิลิก |
| --- | --- | --- | --- |
| กรดออกซาลิก | ethanedioic acid | HOOC-COOH |  |
| กรดมาโลนิก | propanedioic acid | HOOC-(CH2)-COOH |  |
| กรดซักซินิก | butanedioic acid | HOOC-(CH2)2-COOH |  |
| กรดกลูตาริก | pentanedioic acid | HOOC-(CH2)3-COOH |  |
| กรดพาทาลิก | benzene-1,2-dicarboxylic acid o-phthalic acid | C6H4(COOH)2 |  |
| กรดไอโซพาทาลิก | benzene-1,3-dicarboxylic acid m-phthalic acid | C6H4(COOH)2 |  |
| กรดเทอเรพทาริก | benzene-1,4-dicarboxylic acid p-phthalic acid | C6H4(COOH)2 |  |
กรดไตรคาร์บอกซิลิก
| กรดซิตริก | 2-Hydroxy-1,2,3-propanetricarboxylic acid | (HOOC)CH2C(OH)(COOH)CH2(COOH) |  |
| กรดไตรเมสิก | benzene-1,3,5-tricarboxylic acid | C9H6O6 |  |
เอโซล
| 1,2,3-ไตรเอโซล | 1H-1,2,3-triazole | C2H3N3 |  |
| พีโรไดเอโซล | 1H-1,2,4-triazole | C2H3N3 |  |
การจัดจำแนก

นักเคมีวัสดุได้จัดจำแนกสารประกอบโคออร์ดิเนชันออกเป็นชนิดต่างๆโดยพิจารณามิติของการเชื่อมต่อสารอินทรีย์และมิติของการเชื่อมต่อสารอนินทรีย์ ดังนี้
อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมานักเคมีวัสดุไม่มีแนวทางในการเรียกสารประกอบโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์ที่ชัดเจน จนกระทั่ง สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ หรือ IUPAC ได้มีโครงการสำหรับการจัดจำแนกและเรียกชื่อสารประกอบกลุ่มนี้ให้เป็นไปในทางเดียวกัน  และได้ตีพิมพ์ลงในวารสารวิชาการในปี ค.ศ.2012
การประยุกต์ใช้

ในปัจจุบันมีการศึกษาสมบัติของโครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์อย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยใช้เป็นตัวกักเก็บแก๊สไฮโดรเจน  ตัวกักเก็บแก๊สมีเทน  ตัวคัดเลือกโมเลกุล  ตัวเร่งปฏิกิริยาที่จำเพาะเจาะจงต่อสเตอริโอเคมี
ดูเพิ่ม

เคมีวัสดุ
สารประกอบโคออร์ดิเนชัน
รูป:2 การเกิดพันธะโคออร์ดิเนตโคเวเลนต์ระหว่างไอออนของโลหะ M และสารอินทรีย์ที่ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อม สามารถทำให้เกิดโครงสร้าง หนึ่งมิติ สองมิติ หรือ สามมิติได้
รูป 3: ตัวอย่างของการใช้โครงข่ายโลหะ−สารอินทรีย์ในการเร่งปฏิกิริยา
วัดนรวราราม

| วัดนรวราราม |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลโนนยาง อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดนรวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโนนยาง อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา
วัดนรวรารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2455 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 ได้รับประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 122 ตอนพิเศษ 126ง วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ขอบเขตพื้นที่ประมาณ 1 ไร่ 85 ตารางวา
สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ (สิม) เป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นอิทธิพลญวน (เวียดนาม) หน้าบันด้านหน้าอุโบสถ (สิม) ระบุปีที่สร้างว่า พ.ศ. 2471 มีลักษณะเป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้างประมาณ 6.40 เมตร ยาวประมาณ 9.20 เมตร ก่อผนังดินจี่ (ก่ออิฐ) ฉาบปูนขาว ประดับแต่งเครื่องบนหลังคาด้วยไม้แกะสลักล้วน ๆ ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ปูชณียวัตถุมีพระประธาน พระพุทธรูปและเจดีย์
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2547
ภาพรวมฤดูกาล > มาตราพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก

| --- | --- |
  พายุดีเปรสชัน (≤61 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นกำลังแรง (118–156 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อน (62–88 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นกำลังแรงอย่างมาก (157–193 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อนกำลังแรง (89–117 กม./ชม.):   พายุไต้ฝุ่นรุนแรง (≥194 กม./ชม.)
พายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 180 องศาถึงเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออก จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA, RSMC) ภายในภูมิภาคนี้พายุหมุนเขตร้อนจะถูกนิยามเป็นการเริ่มขึ้นของพายุหมุนในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศเหนือทะเลเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน ซึ่งมีการจัดระบบการพาความร้อนและมีการไหลเวียนลมพื้นผิวแบบพายุหมุนอย่างแน่นอน การจัดความรุนแรงขั้นต่ำที่สุดที่ใช้โดยคณะกรรมการไต้ฝุ่น คือ พายุดีเปรสชันเขตร้อน ด้วยความเร็วลมต่อเนื่อง 10 นาที อย่างน้อย 33 นอต (61 กม./ชม. หรือ 17 ม./ว. หรือ 38 ไมล์/ชม.) ถ้าหากพายุดีเปรสชันเขตร้อนนั้นทวีกำลังแรงขึ้น โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 33–47 นอต (61–87 กม./ชม. หรือ 17–24 ม./ว. หรือ 38–54 ไมล์/ชม.) พายุนั้นจะได้รับการตั้งชื่อและถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน ถ้าหากระบบยังทวีกำลังแรงต่อไปอีก โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 48–63 นอต (89–117 กม./ชม. หรือ 25–32 ม./ว. หรือ 55–72 ไมล์/ชม.) พายุนั้นจะถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ส่วนการจัดระดับความรุนแรงที่สูงที่สุดตามมาตราของคณะกรรมการไต้ฝุ่น คือ พายุไต้ฝุ่น โดยพายุจะต้องมีความเร็วลมมากกว่า 64 นอต (119 กม./ชม. หรือ 33 ม./ว. หรือ 74 ไมล์/ชม.)
ภาพรวมฤดูกาล > มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน

| --- | --- |
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.): 
พายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ทางด้านตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติหรือศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ภายในภูมิภาคนี้ พายุหมุนเขตร้อนถูกนิยามว่าเป็นแกนอากาศที่อบอุ่น การแปรปรวนในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศก่อตัวขึ้นเหนือทะเลในเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน โดยมีการจัดระบบการพาความร้อนในชั้นบรรยากาศ และมีศูนย์กลางการหมุนเวียนที่เหมาะสม ในภูมิภาคนี้ยังนิยามพายุหมุนกึ่งเขตร้อนด้วยว่าเป็น การแปรปรวนของหย่อมความกดอากาศต่ำแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศ ซึ่งมีคุณลักษณะเป็นทั้งแบบพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนนอกเขตร้อน โดยเมื่อใดก็ตามที่พายุควรจะได้รับการจัดความรุนแรงตามหมวดเหล่านี้ จะมีการเริ่มออกคำแนะนำ และศูนย์เตือนภัยจะจัดความรุนแรงระบบในฐานะพายุดีเปรสชันเขตร้อน หรือพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนอย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อความเร็วลมต่อเนื่องในหนึ่งนาทีอยู่ที่ประมาณหรืออย่างน้อย 33 นอต (62 กม./ชม. หรือ 38 ไมล์/ชม)
พายุหมุนเขตร้อน > พายุไต้ฝุ่นเตี้ยนหมู่

บทความหลัก: พายุไต้ฝุ่นเตี้ยนหมู่ (พ.ศ. 2547)
พายุหมุนเขตร้อน > พายุไต้ฝุ่นเถ่งเถง

บทความหลัก: พายุไต้ฝุ่นเถ่งเถง (พ.ศ. 2547)
พายุหมุนเขตร้อน > พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้า

บทความหลัก: พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้า (พ.ศ. 2547)
พายุหมุนเขตร้อน > พายุโซนร้อนเมอร์บก

บทความหลัก: พายุโซนร้อนเมอร์บก (พ.ศ. 2547)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน

รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชันเขตร้อน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเขตร้อนเท่านั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W

วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางตะวันตกของชุก ทางเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากมะนิลาไปทางตะวันออกราว 1,500 กิโลเมตร (930 ไมล์) และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกอย่างช้า ๆ เนื่องจากแรงลมเฉือนแนวตั้งที่คงอยู่
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พายุดีเปรสชันเขตร้อนดำเนินการวนตามเข็มนาฬิกา เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้อ่อนกำลังลงเป็นบริเวณที่มีความกดอากาศต่ำทางเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก
วันที่ 19 กุมภาพันธ์ จากนั้นพายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W ก็สลายไป