stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บาฮามาสแอร์
ประวัติ > คริสต์ทศวรรษ 1980

ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1980 บาฮามาสแอร์พยายามขยายเส้นทางบินไปยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรั โดยเปิดเที่ยวบินไปยังฟิลาเดลเฟีย วอชิงตัน ดี.ซี. และนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ แต่ในปี 1989 กรรมการบริหารสายการบินตัดสินใจว่าเส้นทางเหล่านั้นไม่สร้างผลกำไรและได้ยกเลิกเส้นทางไปในที่สุด นอกจากนี้ในปี 1989 ได้มีการนำเครื่องบินโบอิง 727-200 เข้ามาประจำการ พร้อมกับการเปิดตัวอัตลักษณ์องค์กรใหม่ ทั้งลวดลายอากาศยานและเครื่องแบบพนักงาน อย่างไรก็ตาม สายการบินก็ไม่สามารถนำโบอิง 727 ให้บริการได้นานเนื่องจากได้รับความช่วยเหลือทางการเมืองและการแทรกแซง ส่งผลให้สายการบินสูญเสียเงินจำนวนมหาศาลในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990
ประวัติ > คริสต์ทศวรรษ 1990

ในปี 1991 สายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8 เพื่อทดแทนเครื่องบินไอพ่นทั้งหมดพร้อมกับการปลดประจำการโบอิง 737-200ตามข้อมูลในคู่มือสายการบินอย่างเป็นทางการ (OAG) เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1994 เที่ยวบินส่วนใหญ่ของสายการบินจะดำเนินการด้วยเครื่องบินใบพัด แดช 8 โดยที่มีการใช้เครื่องบินชอร์ต 360 และเซสนา 402 ในบางเส้นทางเช่นกัน บาฮามาสแอร์ได้ใช้เครื่องบินแดช 8 ในในเส้นทางทั้งหมดระหว่างบาฮามาสและฟลอริดา ในปี 1997 สายการบินในกลับมาให้บริการโบอิง 737 อีกครั้งเนื่องจากมีความต้องการในการบรรทุกสินค้าและผู้โดยสาร โดยได้นำ 737-200 ไปใช้ในเที่ยวบินสู่ฟอร์ตลอเดอร์เดล ไมแอมี และออร์แลนโด รวมถึงเส้นทางภายในประเทศหนึ่งเส้นทางคือแนสซอ-ฟรีพอร์ต
ประวัติ > การพัฒนาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 รัฐบาลได้หารือแผนการทดแทนเครื่องบินโบอิง 737-200 ของบาฮามาสแอร์ด้วยเครื่องบินที่ประหยัดเชื้อเพลิงและคุ้มค่ามากขึ้น โดยมีการกล่าวกันว่าจะทดแทนเครื่องบินโบอิง 737-500 มือสอง ในปี 2012 บาฮามาสแอร์ยืนยันว่าจะได้รับมอบเครื่องบินโบอิง 737-500 จำนวน 2 ลำ โดยที่มีความจุผู้โดยสาร 120 คน ในชั้นประหยัดทั้งหมด เครื่องบินลำแรกได้รับการส่งมอบเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2012 และให้บริการในเดือนเมษายน และลำที่สองจะได้รับการส่งมอบเมื่อวันที่ 21 มิถุนายนของปีเดียวกัน บาฮามาสแอร์ปลดประจำการโบอิง 737-200 สองลำสุดท้ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 และได้รับเครื่องบินโบอิง 737-500 ลำที่สามในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 บาฮามาสแอร์ประสบปัญหาขาดทุนและอยู่ในขั้นตอนของการปรับโครงสร้างใหม่ตามคำแนะนำของรัฐบาล ซึ่งรวมถึงข้อตกลงสหภาพแรงงานใหม่ตลอดจนการวางแผนฝูงบินที่มีอายุมากแล้ว โดยสายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบินเอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72 ใหม่จำนวน 5 ลำเพื่อทดแทนเครื่องบินบอมบาร์เดียร์ แดช 8 ทั้งหมด
สายการบินได้รับมอบเครื่องบินเอทีอาร์ 72–600 ลำแรกเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015
จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์มีเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางต่างๆ กว่า 21 แห่งในแคริบเบียนและสหรัฐ
จุดหมายปลายทาง > ข้อตกลงการบินร่วม

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
แอร์การาอิบ
อะแลสกาแอร์ไลน์
ค็อนดอร์
ฝูงบิน > ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์มีเครื่องบินประจำกสนในฝูงบินดังนี้:
| เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เอทีอาร์ 42-600 | 3 | — | 50 |  |
| เอทีอาร์ 72-600 | 2 | — | 70 |  |
| โบอิง 737-700 | 4 | — | 138 |  |
| รวม | 9 | — |  |  |
บาฮามาสแอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 12.9 ปี
ฝูงบิน > ฝูงบินในอดีต

บาฮามาสแอร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
| เครื่องบิน | จำนวน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| แอร์บัส เอ320-200 | 1 |  |
| บีเอซี วันอีเลฟเว่น 400 | 4 |  |
| โบอิง 727-200 | 2 |  |
| โบอิง 737-200 | 17 |  |
| โบอิง 737-300 | 1 |  |
| โบอิง 737-400 | 1 |  |
| โบอิง 737-500 | 3 |  |
| บอมบาร์ดิเอร์ แดช 8-300 | 7 | ห้าลำทดแทนด้วยเครื่องบินเอทีอาร์ / 2 ลำปลดออก |
| เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์ | 3 |  |
| แฟร์ไชลด์ฮิลเลอร์ เอฟเอช-227 | 4 |  |
| ฮอว์เกอร์ซิดเดลีย์ เอชเอส 748 | 4 |  |
| ชอร์ต 330 | 1 | ขนส่งสินค้า |
| ชอร์ต 360 | 2 |  |
| แอโรคอมแมนเดอร์ 500เอส ชไรก์คอมแมนเดอร์ | 4 |  |
| เซสนา 402ซี | 3 |  |
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

ณ ปี 2024 บาฮามาสแอร์ไม่เคยประสบอุบัติเหตุที่ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่การก่อตั้งในปี 1973 แต่ได้สูญเสียเครื่องบินสามลำจากอุบัติเหตุเล็กน้อยและภัยธรรมชาติ
วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 แฟร์ไชลด์ฮิลเลอร์ เอฟเอช-227 ชนเข้ากับทางวิ่งหลังขึ้นบินจากท่าอากาศยานนานาชาติชับเคย์ เครื่องบินไถลออกนอกทางวิ่งโดยที่ไม่มีผู้เสียชีวิต เครื่องบินได้รับความเสียหายเกินกว่าการซ่อมแซมและถูกปลดประจำการไป
วันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ฮอว์เกอร์ซิดเดลีย์ เอชเอส 748 ได้รับความเสียหายเกินกว่าการซ่อมแซมจากเฮอริเคนมิตช์ขณะจอดอยู่บนหลุมจอดในแนสซอ
วันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2007 บอมบาร์ดิเอร์ แดช 8-300 ประสบเหตุระบบล้อลงจอดซ้ายล้มเหลว ส่งผลให้เครื่องบินไถลออกนอกทางวิ่งที่ท่าอากาศยานกัฟเวอร์เนอร์สฮาร์เบอร์ โดยทั้งผู้โดยสาร 48 คนและลูกเรือ 3 คนรอดชีวิต เครื่องบินได้รับความเสียหายเกินกว่าการซ่อมแซมและถูกปลดประจำการไป
วันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2017 เอทีอาร์ 72-600 ได้รับความเสียหายจากพายุทอร์นาโดขณะจอดอยู่บนหลุมจอดในแนสซอ ล้อลงจอดหลักฝั่งซ้ายทรุดตัวลง
โบอิง 727-200 แอดวานซ์ของบาฮามาสแอร์ที่ท่าอากาศยานไมแอมีในปี 1990
โบอิง 737-200 ของบาฮามาสแอร์ในอดีต (ค.ศ. 2012)
โบอิง 737-700 ของบาฮามาสแอร์
เอทีอาร์ 72-600 ของบาฮามาสแอร์
โบอิง 737-500 ของบาฮามาสแอร์ในอดีต
บอมบาร์ดิเอร์ แดช 8-300 ของบาฮามาสแอร์ในอดีต
ชอร์ต 330 ของบาฮามาสแอร์ในอดีต
บิวเฟิร์ด (รัฐไวโอมิง)

| บิวเฟิร์ด |
| --- | --- |
เมือง
บน: ป้ายเมืองบิวเฟิร์ด เมษายน พ.ศ. 2563 ล่าง: บิวเฟิร์ดเมื่อมองจากทางหลวงแผ่นดิน พ.ศ. 2558
บิวเฟิร์ดที่ตั้งในสหรัฐ
พิกัด: 41°7′25″N 105°18′9″W﻿ / ﻿41.12361°N 105.30250°W﻿ / 41.12361; -105.30250
ประเทศ: สหรัฐ
รัฐ: ไวโอมิง
เทศมณฑล: แอลบานี
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2409
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ไม่มี
ประชากร (2563)
 • ทั้งหมด: 0 คน
เขตเวลา: UTC-7 (Mountain (MST))
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC-6 (MDT)
ZIP codes: 82052
GNIS feature ID: 1586078
บิวเฟิร์ด (อังกฤษ: Buford) เป็นชุมชนที่ไม่ได้อยู่ในการปกครองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในเขตเทศมณฑลแอลบานี รัฐไวโอมิง สหรัฐ ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 80 ระหว่างเมืองแลรามี (Laramie) กับเมืองไชแอนน์ (Cheyenne) ประชากรคนสุดท้ายที่อาศัยอยู่เมืองนี้ยาวนานถึงสองทศวรรษได้ย้ายออกไปเมื่อ พ.ศ. 2555  และจากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ พ.ศ. 2563 พบว่าเมืองแห่งนี้ไม่มีประชากรอาศัยแม้แต่คนเดียว
ที่ตั้ง

บิวเฟิร์ดตั้งอยู่แถบเทือกเขาแลรามี ตั้งอยู่ระหว่างเมืองแลรามีกับเมืองไชแอนน์ โดยตัวเมืองบิวเฟิร์ดตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 80 ทางหลวงลิงคอล์น และทางรถไฟสายโอเวอร์แลนด์ ทางตะวันออกของเขาเชอร์แมนฮิลล์ นอกจากนี้เมืองบิวเฟิร์ดยังเป็นเส้นทางไปยังอนุสาวรีย์แอเมส ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของทางรถไฟข้ามทวีปสายเก่า
ประวัติ

บิวเฟิร์ดก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2409 จากบทความใน ชิคาโกทรีบูน ฉบับ พ.ศ. 2555 ระบุว่า เดิมบิวเฟิร์ดเป็นที่ตั้งของค่ายทหารเมื่อช่วงการก่อสร้างทางรถไฟข้ามทวีป แต่ในเวลาต่อมาได้มีการย้ายค่ายทหารไปยังเมืองแลรามีซึ่งอยู่ใกล้เคียง ประชากรในเมืองบิวเฟิร์ดจึงหดตัวลง ทั้งนี้บิวเฟิร์ดเคยมีประชากรรวม 2,001 คน มีการก่อตั้งไปรษณีย์บิวเฟิร์ดเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2443 เดิมอยู่ในเขตการรับผิดชอบของเทศมณฑลแลรามี ต่อมาภายหลังจึงถูกโอนไปขึ้นกับเทศมณฑลแอลบานีใน พ.ศ. 2444 กระทั่งไปรษณีย์บิวเฟิร์ดหยุดให้บริการเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 การบริการนำส่งไปรษณีย์ในเมืองบิวเฟิร์ดยุติลงเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และโอนการรับผิดชอบไปยังที่ทำการไปรษณีย์ไชแอนน์แทน
ก่อนหน้านี้ดอน แซมมอนส์ (Don Sammons)  ชาวรัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมภรรยาและบุตร ได้โยกย้ายเข้าไปตั้งรกรากที่เมืองบิวเฟิร์ดเมื่อ พ.ศ. 2523 กระทั่ง พ.ศ. 2535 แซมมอนส์ได้ซื้อที่ผืนหนึ่งขนาด 10 เอเคอร์ (4.0 เฮกตาร์) อันประกอบไปด้วยเมืองบิวเฟิร์ด ร้านค้าในเมืองบิวเฟิร์ด และปั๊มน้ำมันบิวเฟิร์ด และเขายังรับผิดชอบเป็นบุรุษไปรษณีย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 และได้เป็นนายไปรษณีย์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2537 และทำงานอยู่ที่นั่นเรื่อยมาจนกระทั่งที่ทำการไปรษณีย์ประจำเมืองถูกยุบลง ครั้นเมื่อภรรยาของแซมมอนส์เสียชีวิตลงเมื่อ พ.ศ. 2538 และลูกชายของแซมมอนส์ย้ายออกจากเมืองใน พ.ศ. 2551 แซมมอนส์ตัดสินใจย้ายไปอยู่ใกล้ ๆ กับบุตร และนำที่ดินผืนดังกล่าวออกประมูลเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2555
มีการประมูลที่ดินของแซมมอนส์เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2555 โดยมีชายชาวเวียดนามจำนวนสองคนเสนอราคาสูงสุดไว้ที่ 900,000 ดอลลาร์สหรัฐ ภายหลังจึงมีการเปิดเผยชื่อหนึ่งในนั้นคือ ฟัม ดิญ เหงียน (Pham Dinh Nguyen) เป็นเจ้าของที่ดินคนใหม่ เขานำเข้ากาแฟจากประเทศเวียดนาม ยี่ห้อ "ฟินเดลี" (PhinDeli) มาวางขายในร้านสะดวกซื้อ ต่อมาเขาได้เปลี่ยนชื่อที่ดินผืนดังกล่าวว่า "ฟินเดลีทาวน์บิวเฟิร์ด" (PhinDeli Town Buford) ใน พ.ศ. 2556 กระทั่งผู้จัดการของร้านประกาศลาออก และร้านสะดวกซื้อก็ถูกปิดตายลงในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลในเว็บไซต์แก๊สบัดดีดอตคอม ระบุว่า ปั๊มน้ำมันและมินิมาร์เก็ตฟินเดลี ยังเปิดให้บริการจนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 เป็นอย่างน้อย และการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ พ.ศ. 2563 ปรากฏว่าไม่พบประชากรอาศัยอยู่ในเมืองนี้แม้แต่คนเดียว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บิวเฟิร์ด (รัฐไวโอมิง)
บิมสเทค

| ความริเริ่มแห่งอ่าวเบงกอลสำหรับความร่วมมือหลากหลายสาขาทางวิชาการและเศรษฐกิจ บิมสเทค |
| --- | --- |
   ธง

สำนักงานเลขาธิการ: ธากา บังกลาเทศ
ภาษาราชการ: อังกฤษ
สมาชิก:  ไทย  เนปาล  บังกลาเทศ  พม่า  ภูฏาน  ศรีลังกา  อินเดีย
ผู้นำ

• ผู้นำ :  ศรีลังกา (ตั้งแต่กันยายน 2561)
• เลขาธิการ : Tenzin Lekphell  ภูฏาน
 
สถาปนา: 6 มิถุนายน พ.ศ. 2540 (27 ปี)
เว็บไซต์ bimstec.org
ความริเริ่มแห่งอ่าวเบงกอลสำหรับความร่วมมือหลากหลายสาขาทางวิชาการและเศรษฐกิจ (อังกฤษ: Bay of Bengal Initiative Multi-Sectoral Technical and Economic Cooperation) หรือ บิมสเทค (อังกฤษ: BIMSTEC) เป็นองค์กรระหว่างประเทศของ 7 ประเทศในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีประชากร 1.73 พันล้านคน และมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศรวมกัน 4.4 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ (2565) ประเทศสมาชิกบิมสเทค ได้แก่ บังกลาเทศ ภูฏาน อินเดีย พม่า เนปาล ศรีลังกา และไทย อยู่ในกลุ่มประเทศที่ตั้งอยู่บริเวณอ่าวเบงกอล
ประวัติ

ความร่วมมือภายใต้กรอบ BIMSTEC ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2540 ภายใต้การริเริ่มและผลักดันของไทยโดยใช้ชื่อว่า Bangladesh-India-Sri Lanka-Thailand Economic Cooperation หรือ BIST-EC ซึ่งในช่วงเริ่มต้นนี้มีสมาชิกเพียง 4 ประเทศ คือ บังกลาเทศ ศรีลังกา อินเดีย และไทย สำหรับ ประเทศพม่าได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกในกรอบความร่วมมือนี้อย่างเป็นทางการในวันที่ 22 ธันวาคม 2540 และเปลี่ยนชื่อกรอบความร่วมมือเป็น Bangladesh-India-Myanmar-Sri Lanka-Thailand Economic Cooperation หรือ BIMST-EC ต่อมาเมื่อเดือนธันวาคม 2546 ประเทศเนปาลและภูฏานได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกกรอบความร่วมมือนี้ ทำให้ในปัจจุบัน ความร่วมมือภายใต้กรอบ BIMSTEC มีสมาชิกรวม 7 ประเทศ คือ บังกลาเทศ ศรีลังกา อินเดีย ไทย พม่า เนปาล และภูฏาน ซึ่งภายหลังจากการประชุมระดับผู้นำกลุ่มประเทศ BIMSTEC หรือ BIMSTEC Summit ครั้งที่ 1 ได้มีมติเปลี่ยนแปลงชื่อกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจนี้ใหม่เป็น Bay of Bengal Initiative for Multi-Sectoral Technical and Economic Cooperation หรือ BIMSTEC ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายและสมาชิกของกลุ่มมากขึ้น
ทั้งนี้ ในการประชุมรัฐมนตรีครั้งที่ 8 ที่ประชุมมีมติประกาศให้วันที่ 6 มิถุนายนของทุกปีเป็นวัน BIMSTEC โดยส่งเสริมให้สมาชิกจัดกิจกรรมประชาสัมพันธ์ BIMSTEC ในช่วงเวลาดังกล่าวตามที่เห็นเหมาะสม
วัตถุประสงค์

ความร่วมมือภายใต้กรอบ BIMSTEC มีจุดเด่น คือ เป็นเวทีเชื่อมประสานนโยบาย Look East ของกลุ่มประเทศเอเชียใต้ กับนโยบาย Look West ของไทย และเป็นกลไกหนึ่งที่ส่งเสริมโอกาสด้านการค้า การลงทุน และการท่องเที่ยวระหว่างไทยกับภูมิภาคเอเชียใต้ โดยมีวัตถุประสงค์หลัก คือ การสร้างความเจริญทางเศรษฐกิจและสังคมในภูมิภาคที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเท่าเทียมกัน และส่งเสริมผลประโยชน์ร่วมกันทางด้านเศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยี และความช่วยเหลือระหว่างประเทศสมาชิก ในรูปของการฝึกอบรม รวมถึงการค้นคว้าวิจัย และการกระชับความร่วมมือระหว่างประเทศเพื่อใช้ประโยชน์จากภาคกสิกรรมและอุตสาหกรรม การขยายการค้าและการลงทุน ตลอดจนปรับปรุงการสื่อสารและการคมนาคม เพื่อยกระดับความเป็นอยู่ของประชากรในภูมิภาค และส่งเสริมความร่วมมือที่ใกล้ชิดกับองค์การระหว่างประเทศ
สาขาความร่วมมือ

ประเทศสมาชิก BIMSTEC ได้ตกลงทำความร่วมมือใน 14 สาขาหลัก ได้แก่
การค้า ลงทุน คมนาคม สื่อสาร พลังงาน ท่องเที่ยว เทคโนโลยี ประมง เกษตร สาธารณสุข ยากจน ต่อต้าน ภัยพิบัติ วัฒนธรรม ปฏิสัมพันธ์ อากาศ
โดยในความร่วมมือในแต่ละสาขาได้แบ่งการดำเนินการออกเป็น 3 ระดับ คือ
ความร่วมมือสาขาหลัก (Sector) ซึ่งมีประเทศนำ (Lead Country) ในแต่ละสาขาเป็นผู้รับผิดชอบ
ความร่วมมือสาขาย่อย (Sub-Sector) ซึ่งมีประเทศประธาน (Chair Country) เป็นผู้รับผิดชอบ
โครงการ (Project) ซึ่งมีประเทศผู้ประสานงานโครงการ (Coordinating Country) เป็นผู้รับผิดชอบ
กลไกการทำงาน

โครงสร้างของกลไกการทำงานของ BIMSTEC สามารถแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ กลไกการทำงานของภาครัฐและภาคเอกชน โดยกลไกการทำงานของภาครัฐจะแบ่งการดำเนินการเป็น 5 ระดับได้แก่
การประชุมระดับผู้นำ (BIMSTEC Summit) เป็นกลไกสำคัญที่จะส่งเสริมให้กรอบความร่วมมือมีความก้าวหน้าอย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งเป็นการสร้างเจตนารมณ์ทางการเมืองและเป็นการสนับสนุนตามกระบวนการ Top-down เพื่อผลักดันกรอบความร่วมมือ BIMSTEC ในระดับนโยบายของประเทศ โดยการประชุมระดับผู้นำครั้งแรกเกิดขึ้นที่ประเทศไทย เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2547 ซึ่งการประชุมครั้งที่สองนั้น จะมีขึ้นในวันที่ 12-13 พฤศจิกายน 2551 ที่ประเทศอินเดีย
การประชุมระดับรัฐมนตรี (Ministerial Meeting) โดยที่ประชุมรัฐมนตรีเศรษฐกิจ/การค้า พิจารณากำกับดูแลความคืบหน้าของการดำเนินงานในสาขาการค้าและการลงทุน และนโยบายเขตการค้าเสรี ส่วนที่ประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศ เป็นกลไกด้านกำหนดนโยบายสูงสุดสำหรับการประชุมผู้นำ ทั้งนี้ ในอดีต การประชุมสูงสุดของ BIMSTEC อยู่ในระดับรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศเท่านั้น แต่ในการประชุม ครั้งที่ 5 ที่กรุงโคลัมโบ เมื่อเดือนธันวาคม 2545 ได้มีการยกระดับเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เป็นครั้งแรก การประชุมระดับรัฐมาตรีครั้งถัดไปจะมีขึ้นในวันที่ 12 พฤศจิกายน 2551 ที่ประเทศอินเดีย
การประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโส แบ่งเป็น 2 ด้าน คือ ด้านการค้าและเศรษฐกิจ (Senior Trade / Economic Official Meeting: STEOM) และด้านต่างประเทศ (Senior Official Meeting: SOM)โดยมีระดับปลัดกระทรวงเศรษฐกิจ/การค้าและกระทรวงการต่างประเทศ เป็นหัวหน้าคณะผู้แทน ตามลำดับ ทำหน้าที่พิจารณากรอบการค้าเสรี การดำเนินงานสาขาการค้าและการลงทุน และ15 สาขาย่อย และรายงานต่อที่ประชุมรัฐมนตรีเศรษฐกิจ/การค้า ส่วนระดับเจ้าหน้าที่อาวุโสด้านต่างประเทศ ทำหน้าที่พิจารณาการดำเนินการของสาขาต่างๆ ที่เหลือและของคณะทำงาน และรายงานต่อที่ประชุมระดับรัฐมนตรี
การประชุมคณะทำงาน ที่กรุงเทพฯ (Bangkok Working Group: BWG) เป็นการประชุมร่วมระหว่างอธิบดีกรมเศรษฐกิจระหว่างประเทศ และเอกอัครราชทูตของประเทศสมาชิกประจำประเทศไทยประชุมทุกเดือน ที่กรุงเทพฯ เพื่อติดตามและผลักดันให้การดำเนินงานในสาขาความร่วมมือต่างๆ มีความก้าวหน้า นอกจากนี้ ยังมีการพิจารณาในเรื่องแนวทางและนโยบายของความร่วมมือก่อนเสนอต่อที่ประชุมระดับเจ้าหน้าที่อาวุโส
การประชุมรายสาขาและสาขาย่อยความร่วมมือ 6 สาขา จะเป็นเจ้าภาพจัดให้มีการประชุมผู้เชี่ยวชาญสาขาปีละ 1 ครั้ง รายงานผลการประชุมให้คณะทำงานที่กรุงเทพฯทราบผ่านทางสถานเอกอัครราชทูตประเทศนำนั้นๆประจำประเทศไทยนำเสนอต่อที่ประชุมระดับเจ้าหน้าที่อาวุโสพิจารณาต่อไปส่วนกลไกการทำงานของภาคเอกชนนั้นจะมีการจัดการประชุม BUSINESS FORUM 1 ครั้ง จะหมุนเวียนการเป็นเจ้าภาพ นำเสนอผลการประชุมดังกล่าวที่ประชุม ECONOMIC FORUM ภาครัฐและภาคเอกชน นอกจากนี้ภาคเอกชนยังจะต้องมีการจัดการประชุม BIMSTEC Chamber of Commerce & Industry ปีละ 1 ครั้ง
ศูนย์บิมสเทค

รัฐมนตรีต่างประเทศ BIMSTEC ครั้งที่ 6 เห็นชอบให้จัดตั้งศูนย์สนับสนุนทางวิชาการ BIMSTEC(Technical Support Facility: BTSF)Center เวลา 2 ปี เพื่อเป็นกลไกประสานงานกลางการดำเนินกิจกรรมความร่วมมือในภาพรวมถึงกิจกรรมกลุ่มทำงาน BIMSTEC Working Group BWG) สภาหอการค้า BIMSTEC(Chamber of Commerce)ไทยได้ให้การสนับสนุนจัดตั้งศูนย์ดังกล่าวเป็นโครงการนำร่องจะมีประเมินผลดำเนินการพิจารณารูปแบบการจัดตั้งสำนักเลขาธิการแบบถาวรต่อไป ศูนย์บิมสเทคตั้งอยู่ที่สถาบันยุทธศาสตร์การค้า อาคาร 20 มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ซึ่งได้มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2547 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของประเทศไทย
ศูนย์บิมสเทค
สถาบันยุทธศาสตร์การค้า
แหล่งข้อมูลอื่น

BIMSTEC Official Website
ดาวน์โหลดจดหมายข่าวบิสเทค เก็บถาวร 2008-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สถาบันยุทธศาสตร์การค้า เก็บถาวร 2022-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กองค์การระดับภูมิภาค |
| --- | --- |
องค์การ:  สหภาพแอฟริกา  สันนิบาตอาหรับ  ความร่วมมือเอเชีย  เอเปค  OCS  อาเซียน  BBIN  บิมสเทค  ประชาคมแคริบเบียน  Central American Integration System  เครือรัฐเอกราช  เครือจักรภพแห่งประชาชาติ  Community of Latin American and Caribbean States  สภายุโรป  ประชาคมแอฟริกาตะวันออก  อีซีโอดับบลิวเอเอส  องค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจ  สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย  อียู  GUAM  คณะมนตรีความร่วมมืออ่าว  IORA  Latin American Parliament  Melanesian Spearhead Group  เมร์โกซูร์  เนโท  คณะมนตรีนอร์ดิก  องค์การนานารัฐอเมริกา  PIF  Polynesian Leaders Group  Prosur  อาร์เซ็ป  เอสซีโอ  เอสเอเออาร์ซี  TAKM  Trilateral Cooperation Secretariat  องค์การนานารัฐเตอร์กิก  สหภาพประชาชาติอเมริกาใต้  วี4  คณะมนตรีนอร์ดิกตะวันตก 
หัวข้อ:  การรวมกลุ่มระดับภูมิภาค  องค์การระดับภูมิภาคเรียงตามจำนวนประชากร  ภูมิภาคนิยม (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ)
บีตติงมายฮาร์ต

"บีตติงมายฮาร์ต" (อังกฤษ: Beating My Heart) คือซิงเกิลแรกของจอน แม็กลาฟลิน นักร้องหนุ่มชาวอเมริกันจากอัลบั้ม โอเคนาว ออกเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ผ่านการดาวน์โหลดโปรแกรมดิจิทัลของไอทูนส์ เพลงนี้นับเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของจอนในชาร์ต บิลบอร์ด โดยชัค เทย์เลอร์ จากนิตยสาร บิลบอร์ด กล่าวชื่นชมในผลงานเพลงนี้
มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ถ่ายทำ ณ มาลิบู รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2551]] (ฉากชายหาด) และวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 (ฉากแวร์เฮาส์) มิวสิกวิดีโอนี้เป็นผลงานการอำนวยการผลิตโดยไรอัน ทราวิส ปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน [[พ.ศ. 2552 ผ่านเว็บไซต์แอมะซอน.คอม
เพลงนี้ขึ้นชาร์ต บิลบอร์ด อันดับสูงสุดที่ 38 และในประเภทชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ยอดนิยม 40 เพลงในอันดับที่ 19
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2551) | อันดับ สูงสุด |
| --- | --- |
บิลบอร์ด เพลงยอดนิยม 40 เพลง: 18
บิลบอร์ด เพลงยอดนิยมชาวคริสต์: 27
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ พระมหาธรรมราชา

| สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ พระมหาธรรมราชา |
| --- | --- |
ประสูติ: ?
สวรรคต: ?
ราชวงศ์: ราชวงศ์สุโขทัย
พระราชบิดา: สมเด็จพระนเรศวรมหาราช?
พระราชมารดา: ไม่ปรากฏพระนาม
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ พระมหาธรรมราชา (?–?) เป็นเชื้อพระวงศ์ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ที่ในพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) ระบุว่าอาจจะเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เนื่องจากพระราชพงศาวดารฉบับนี้ระบุว่าสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ พระมหาธรรมราชา เป็นแม่ทัพใหญ่ไปปราบพระยาออน โดยยกไปทางโพธิสัตว์พร้อมกับพระยาธรรมาธิบดี พระยาสวรรคโลก พระยากำแพงเพชร พระยาสุโขทัย พระยาพันธารา พร้อมด้วยช้าง 50 ช้าง, ม้า 100 ตัว, ทหาร 10,000 คน กระทั่งโจมตีทัพพระยาออนจนแตกพ่ายไป จากนั้นจึงเสด็จกลับมาทางพระนครหลวง เข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทั้ง 2 พระองค์
สอดคล้องกับในพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ ที่ระบุเหตุการณ์ พระเจ้าฝ่ายหน้ายกทัพไปตีกรุงกัมพูชา ใน จุลศักราช 965 ปีเถาะ เบญจศก ซึ่งตรงกับปี 2146 อันตรงกับปลายรัชสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช แต่หลังจากนั้นก็ไม่ปรากฏพระนามของพระองค์อีก
บีชมาร์เทิน

| บีชมาร์เทิน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Mustelidae
สกุล:: Martes
สปีชีส์:: M.  foina
ชื่อทวินาม
Martes foina (Erxleben, 1777)

ชนิดย่อย
  M. f. bosniaca Brass, 1911  M. f. bunites (Bate, 1906)	   M. f. foina (Erxleben, 1777)  M. f. intermedia (Severtzov, 1873)	   M. f. kozlovi Ognev, 1931	  M. f. mediterranea (Barrett-Hamilton, 1898)	   M. f. milleri Festa, 1914  M. f. nehringi (Satunin, 1906)  M. f. rosanowi Martino and Martino, 1917  M. f. syriaca (Nehring, 1902)  M. f. toufoeus (Hodgson, 1842)	 

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
บีชมาร์เทิน (อังกฤษ: Beech marten; ชื่อวิทยาศาสตร์: Martes foina) เป็นสัตว์ลูกด้วยนมกินเนื้อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกมาร์เทิน หรือหมาไม้
มีขนสีตั้งแต่สีน้ำตาลเข้มไปจนถึงสีเทาอ่อนออกน้ำตาล มีริ้วสีขาวหรือสีครีมในบริเวณคางและคอไปจนถึงหน้าอก ตัวเต็มวัยมีความยาวหัวและลำตัวมีขนาด 400–500 มิลลิเมตร หางยาว 200–300 มิลลิเมตร น้ำหนักตัวราว 1.10–2.30 กิโลกรัม
บีชมาร์เทิน มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียว ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ตามป่าผลัดใบหรือตามโขดหินบนภูเขา ฤดูผสมพันธุ์จะอยู่ในช่วงกลางฤดูร้อนถึงแม้ว่าการฝังตัวของไข่ที่ปฏิสนธิแล้วในมดลูกจะไม่เกิดขึ้นจนกว่าจะถึงฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งเป็นฤดูที่อาหารอุดมสมบูรณ์ ระยะเวลาตั้งท้องจะอยู่ที่ 28 วัน มีลูกได้ครอกละ 2–7 ตัว ลูกบีชมาร์เทินจะหย่านมเมื่ออายุได้ 2 เดือน แม่จะเป็นผู้สอนวิธีการล่าสัตว์ให้ หลังจากนั้นลูกบีชมาร์เทินจะออกไปอยู่เป็นอิสระในช่วงปลายฤดูร้อน
มีอายุขัยโดยปกติในธรรมชาติจะอยู่ประมาณ 3 ปี และมีอายุยืนมากที่สุดในป่าประมาณ 10 ปี ในที่เลี้ยงมีอายุอยู่ได้นานถึง 18 ปี
พบกระจายพันธุ์ไปในหลายพื้นที่ของทวีปยุโรป ตั้งแต่ยุโรปใต้ เช่น สเปน และโปรตุเกส จนถึงเอเชียกลาง เช่น สหภาพโซเวียต, จีน, ตะวันออกกลาง, อนุทวีปอินเดีย จนถึงภาคเหนือของพม่า แบ่งออกได้เป็น 11 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
ระบบโครงกระดูก
บีชมาร์เทน เป็นสัตว์ที่ถูกล่าเพื่อนำขนและหนังทำเป็นเสื้อขนสัตว์เช่นเดียวกับสัตว์ชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน เป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้ดี สามารถเข้ามาอาศัยอยู่ในบ้านเรือนของมนุษย์ได้ เช่น ตามยุ้งฉาง หรือเพดานบ้าน ถือเป็นสัตว์รังควานชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์ที่กินอาหารได้ไม่เลือก จึงอาจทำลายเครื่องใช้ไฟฟ้า, เครื่องเรือน หรือเครื่องยนต์ของรถยนต์ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Martes foina ที่วิกิสปีชีส์
บีจิวเวลด์ บลิสต์

| บีจิวเวลด์ บลิสต์  |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: PopCap Games
ผู้จัดจำหน่าย: PopCap Games
ออกแบบ: Jason Kapalka, Jon David, Andy Piro 
ชุด: Bejeweled
เครื่องเล่น: Windows, Mac OS X, iOS, Facebook Connect, Xbox 360, Android
วางจำหน่าย: April 5, 2010
แนว: Puzzle
รูปแบบ: Single-player
บีจิวเวลด์ บลิสต์  (อังกฤษ: Bejeweled Blitz)เป็นเกมปริศนาที่มีในเฟซบุ๊ก ผลิตและเผยแพร่โดยปอปแคปเกมส์
วิธีเล่น

หน้าเกมเป็นตารางขนาด 8 x 8 ผู้เล่นต้องสลับอัญมณีให้เป็นสามอันเพื่อได้คู่ แล้วอัญมณีก็จะหายไป อัญมณีพิเศษจะได้ก็ต่อเมื่อจับคู่อัญมณีได้สี่หรือมากกว่านั้นก็ได้ ผู้เล่นจะได้ 250 คะแนนในทุกๆ การจับคู่ ถ้าจับคู่ได้เร็วสามครั้ง จะเกิดคะแนนความเร็วพิเศษที่เริ่มด้วย 200 และนับเรื่อยๆ จนถึง 1,000 แล้วถ้าผู้เล่นจับคู่เร็วมากพอ จะเกิดพลังพิเศษที่เรียกว่าเบลสซิ่ง สปีด ในช่วงนั้นตารางจะลุกเป็นไฟและการจับคู่ทุกครั้งจะเกิดระเบิดทำลายทุกอย่างที่อยู่ข้างๆ อัญมณีที่ระเบิด. ถ้าตัวคูณถูกจับคู่จะทำให้การได้คะแนนเพิ่มขึ้น โดยเริ่มที่ 2x จนถึง 8x. หลังจากนั้นหนึ่งนาที (1:05 ถ้าใช้เวลาพิเศษ, 1:45 ถ้าผสมระหว่างติ๊กต๊อกกับเวลาพิเศษ หรือ 2:25 ถ้าผสมระหว่างโครโนสโตนและเวลาพิเศษ) ผู้เล่นจะได้รับช่วงพิเศษที่เรียกว่าโอกาสสุดท้าย เมื่อมันเกิดขึ้น อัญมณีพิเศษและตัวคูณจะถูกออกไปให้หมดแล้วผู้เล่นจะได้คะแนนพิเศษ แล้วจะมีการจัดอันดับหลังจากจบเกม. มีดาวอยู่ 15 ดาว ดาวที่ผู้เล่นจะได้นั้นขึ้นอยู่กับคะแนนที่ทำ ดาวดวงแรกสำหรับ 25,000 คะแนน ดาวดวงที่สองสำหรับ 50,000 คะแนน ฯลฯ
เว็บที่เชื่อมโยง

Developer PopCap Games website