stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย

| Communist Party of the Russian Federation Коммунистическая Партия Российской Федерации |
| --- | --- |

เลขานุการเอก: Gennady Zyuganov
รองเลขาธิการ: Ivan Melnikov
คำขวัญ: "รัสเซีย! แรงงาน! อำนาจประชาชน! สังคมนิยม!" "ชนกรรมาชีพทั่วโลกจงสามัคคีกัน!"
ก่อตั้ง: 14 กุมภาพันธ์ 1993; 31 ปีก่อน (1993-02-14)
ก่อนหน้า: พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ที่ทำการ: Moscow, Russia
หนังสือพิมพ์: Pravda, more than 30 regional editions
ฝ่ายเยาวชน: Leninist Young Communist League
สมาชิกภาพ  (ปี 2015): 570,000
อุดมการณ์: Communism Marxism–Leninism Stalinism Left-wing nationalism
จุดยืน: Far-left (self-proclaimed)
กลุ่มระดับสากล: International Meeting of Communist and Workers' Parties International Communist Seminar
Continental affiliation: Union of Communist Parties – Communist Party of the Soviet Union
เพลง: "The Internationale"
Seats in the State Duma: 92 / 450 
Governors: 2 / 85 
Seats in the Regional Parliaments: 460 / 3,980 
เว็บไซต์
cprf.ru
การเมืองรัสเซีย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (รัสเซีย: Коммунистическая партия Российской Федерации; КПРФ, อักษรโรมัน: Kommunisticheskaya partiya Rossiyskoy Federatsii; KPRF) เป็นพรรคการเมืองรัสเซีย เป็นพรรคการเมืองใหญ่ที่สุดอันดับสองในสหพันธรัฐรัสเซีย องค์การเยาวชนของพรร คือ เลนินิสต์คอมโซมอลแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย พรรคฯ ถือว่าตนสืบทอดพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
อุดมการณ์

อุดมการณ์อย่างเป็นทางการของพรรค คือ คอมมิวนิสต์ มาร์กซ-เลนินและความรักชาติ พรรคเน้นยำคุณลักษณะรัสเซียอันเป็นเอกลักษณ์ และได้ปลุกความรักชาติและชาตินิยมรัสเซียอย่างต่อเนื่อง นอกเหนือไปจากมาร์กซ์-เลนินอย่างเป็นทางการของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ที่แตกต่างจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตหลัง พ.ศ. 2499 เป็นต้นมา คือ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซียสรรเสริญการปกครองของโจเซฟ สตาลิน ในโอกาสวันคล้ายวันเกิดของโจเซฟ สตาลินเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ซยูกานอฟเรียกร้องให้สังคมรัสเซีย "ใช้ลัทธิสตาลินอีกครั้ง" ในจดหมายเปิดผนึกถึงประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ ตามคำปราศรัยของโฆษกพรรคใน พ.ศ. 2554 พรรคได้แยกตนออกจากความเป็นเสรีนิยมซึ่งเกี่ยวข้องกับการประท้วงในรัสเซีย พ.ศ. 2554 อย่างแข็งขัน
ภาษากอตต์

ภาษากอตต์  (รัสเซีย: Коттский язык) เป็นภาษากลุ่มเยนิสเซเอียนที่เคยใช้พูดในไซบีเรียกลาง บริเวณชายฝั่งแม่น้ำมานา ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำเยนิลเซย ภาษานี้กลายเป็นภาษาตายเมื่อราว พ.ศ. 2393 นักภาษาศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าภาษาอัสซานเป็นลูกหลานของภาษากอตต์ ภาษากอตต์นี้ใกล้เคียงกับภาษาเกตที่ใช้พูดทางเหนือของแม่น้ำเยนิลเซย
ปลาสเตอร์เจียน

| ปลาสเตอร์เจียน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ครีเตเชียส-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ปลาสเตอร์เจียนขาว (Acipenser transmontanus) ขนาดใหญ่ในฟาร์มเพาะเลี้ยงที่แคลิฟอร์เนีย

ภาพวาดปลาสเตอร์เจียนในยุคโบราณของญี่ปุ่นที่เรียกว่า Ryugyo (ญี่ปุ่น: 龍魚) (แปลว่า 'ปลามังกร') ซึ่งครั้งหนึ่งเชื่อว่าเป็นสัตว์ประหลาด

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Acipenseriformes
วงศ์:: Acipenseridae Bonaparte, 1831
วงศ์ย่อย::  Acipenserinae  Scaphirhynchinae
สกุล::  Acipenser  Huso  Pseudoscaphirhynchus

ชนิด
 27 ชนิด
ปลาสเตอร์เจียน (อังกฤษ: Sturgeon, รัสเซีย: Oсетр, จีน: 鱘) ปลากระดูกแข็งขนาดใหญ่ในวงศ์ Acipenseridae ในอันดับ Acipenseriformes อาศัยได้อยู่ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล เมื่อยังเล็กจะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืด ทะเลสาบหรือตามปากแม่น้ำ แต่เมื่อโตขึ้นจะว่ายอพยพสลงสู่ทะเลใหญ่ และเมื่อถึงฤดูวางไข่ก็จะว่ายกลับมาวางไข่ในแหล่งน้ำจืด
ปลาสเตอร์เจียน เป็นปลาที่มนุษย์ใช้เป็นอาหารมานานแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งไข่ปลา ที่เรียกว่า คาเวียร์  ซึ่งนับเป็นอาหารราคาแพงที่สุดชนิดหนึ่งของโลก
ปลาสเตอร์เจียน มีรูปร่างคล้ายปลาฉลาม มีหนามแหลมสั้น ๆ บริเวณหลัง หัว และเส้นข้างลำตัวไว้เพื่อป้องกันตัว มีหนวดทั้งหมด 2 คู่อยู่บริเวณปลายจมูก ปลายหัวแหลม ปากอยู่ใต้ลำตัว ลำตัวไม่มีเกล็ด ภายในปากไม่มีฟัน ตามีขนาดเล็ก  ซึ่งหนวดของปลาสเตอร์เจียนนี้มีหน้าที่สัมผัสและรับคลื่นกระแสไฟฟ้าขณะที่ว่ายน้ำ เนื่องจากไม่สามารถมองเห็นวัตถุที่อยู่ด้านใต้ของลำตัว เพราะฉะนั้นหนวดเหล่านี้มีหน้าที่เหมือนมือที่คอยสัมผัสกับสิ่งของที่อยู่ข้างใต้ของตัวเอง  หากินตามพื้นน้ำโดยอาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ  สเตอร์เจียนจะพบแต่เฉพาะซีกโลกทางเหนือซึ่งเป็นเขตหนาวเท่านั้น ได้แก่ ทวีปเอเชียตอนเหนือและตะวันออก, ทวีปยุโรปตอนเหนือ และทวีปอเมริกาเหนือตอนบน เช่น อะแลสกา, แคนาดา และบางส่วนในสหรัฐอเมริกา สถานะปัจจุบันของปลาชนิดนี้ในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์เต็มที แต่ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในบางชนิด
ปลาสเตอร์เจียน มีทั้งหมด 27 ชนิด  ใน 3 สกุล โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลาฮูโซ่ (Huso huso) พบในรัสเซีย สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 5 เมตร หนักกว่า 900 กิโลกรัม และมีอายุยืนยาวถึง 210 ปี  นับเป็นปลาที่มีอายุยืนยาวที่สุดในโลก เท่าที่มีการบันทึกมา และเป็นชนิดที่ให้ไข่รสชาติดีที่สุดและแพงที่สุดด้วย  ส่วนชนิดที่เล็กที่สุดคือ ปลาสเตอร์เจียนแคระ (Pseudoscaphirhynchus hermanni) ที่โตเต็มที่มีขนาดไม่ถึง 1 ฟุตเสียด้วยซ้ำ
นอกจากนี้แล้ว ปลาสเตอร์เจียนยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
ในประเทศไทย ปลาสเตอร์เจียนชนิด ปลาสเตอร์เจียนไซบีเรีย (Acipenser baerii) ได้มีการทดลองเลี้ยงในโครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ดอยคำ อันเป็นโครงการในพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่อำเภอเวียงแหง ที่หน่วยวิจัยประมงบนพื้นที่สูงดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง และศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดเชียงใหม่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งผลการทดลองเป็นไปได้อย่างดี
รูปภาพ

ปลาสเตอร์เจียนขาว ขนาดเล็ก
ปลาสเตอร์เจียนไซบีเรีย (Acipenser baerii)
ดูเพิ่ม

คาเวียร์
ปลาฉลามปากเป็ด
แหล่งข้อมูลอื่น

FishBase info on Acipenser
Man-made sturgeon spawning reef created by American/Canadian partnership เก็บถาวร 2008-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Official Website of the World Sturgeon Conservation Society
Sturgeon Face
พระราชวังเทอเรม

ด้านหน้าของพระราชวังเทอเรม
พระราชวังเทอเรม หรือ พระราชวังเทอเรมนอย (รัสเซีย: Теремной дворец) เป็นอาคารที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในหมู่พระราชวังเครมลินแห่งมอสโก ประเทศรัสเซีย ซึ่งเคยถูกใช้เป็นที่ประทับของซาร์แห่งรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชื่อของพระราชวังได้มาจากคำในภาษากรีกที่ว่า τερεμνον (แปลว่า ที่พักอาศัย) ปัจจุบันอาคารดังกล่าวไม่สามารถเข้าชมได้ เนื่องจากถูกใช้เป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีรัสเซีย
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาโลอิซิโอ ดา มิลาโน สถาปนิกชาวอิตาลี ได้ทำการก่อสร้างสถานที่พำนักสำหรับเหล่าพระราชวงศ์แห่งแรกในบริเวณนี้ แต่มีเพียงชั้นล่างเท่านั้นที่ยังคงหลงเหลือให้เห็นถึงปัจจุบัน พระเจ้าซาร์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์โรมานอฟ คือ ซาร์มีไฮล์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ได้ก่อสร้างพระราชวังแห่งนี้ใหม่จนแล้วเสร็จในช่วงปีค.ศ. 1635 - 1636 อาคารแห่งใหม่ล้อมรอบไปด้วยอาคารต่างๆและสิ่งก่อสร้างที่เพิ่มเติมขึ้นมา รวมถึงแท่นยกพื้นโบยาร์ ขั้นบันไดและระเบียงสีทอง และป้อมหอคอยต่างๆ ด้วยพระประสงค์ของซาร์มีไฮล์ ทรงให้สร้างห้องชุดสีทองของซารีนาไว้ร่วมในพระราชวังด้วย ซึ่งเป็นการสร้างให้เหมือนกับรัชสมัยของซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1560 ซึ่งขนาบไปด้วยโดมสีทอง 11 หลังของมหาวิหาร  Upper Saviour ความซับซ้อนของพระราชวังยังคงปรากฏให้เห็นจากการก่อสร้างโบสถ์หลายแห่งในช่วงการก่อสร้างแรกๆ รวมถึงการสร้างโบสถ์การประสูติของพระแม่ผู้นิรมลด้วย (Church of the Virgin's Nativity) ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1360
พระราชวังมีทั้งหมด 5 ชั้น ชั้นที่สามเป็นที่ประทับขององค์ซารีนาและพระโอรสธิดา ชั้นที่สี่เป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของพระเจ้าซาร์ ชั้นบนเหนือนั้นจะมีลักษณะโครงสร้างแบบเต็นท์ใช้สำหรับประชุมสภาโบยาร์ดูมา ภายนอกมีการตกแต่งอย่างประณีตด้วยลวดลายอิฐและกระเบื้องเคลือบสีแดง เหลือง และส้ม ภายในเคยถูกตกแต่งด้วยภาพวาด แต่ภาพจิตรกรรมฝาผนังยุคดั้งเดิมถูกทำลายจากเพลิงไหม้ไปแล้ว ในไฟไหม้ใหญ่ปีค.ศ. 1812 การตกแต่งภายในจึงถูกปรับปรุงใหม่ให้สอดคล้องกับภาพวาดเก่าในแบบสถาปัตยกรรมรัสเซียยุคฟื้นฟู
ภาพ

ป้อมหอคอย
พระราชวังเครมลิน

| พระราชวังเครมลิน |
| --- | --- |
Большой Кремлёвский дворец
มุมมองจากอีกฟากของแม่น้ำมอสโก
th
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: ฟื้นฟูรัสเซีย, ฟื้นฟูไบแซนไทน์
ที่ตั้ง: มอสโก, รัสเซีย
พิกัด: 55°45′00″N 37°36′57″E﻿ / ﻿55.75°N 37.6158°E﻿ / 55.75; 37.6158
เริ่มสร้าง: 1837
แล้วเสร็จ: 1849
ความสูง: 47 เมตร
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่แต่ละชั้น: 25,000 ตร.ม
พระราชวังเครมลิน (รัสเซีย: Большой Кремлёвский дворец, อักษรโรมัน: Bolshoy Kremlyovskiy dvorets) ก่อสร้างระหว่าง ค.ศ. 1837 ถึง 1849 ตั้งอยู่ที่เครมลินแห่งมอสโก,  กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย บนที่ดินกรรมสิทธิ์ของแกรนด์ปรินซ์ ซึ่งได้จัดตั้งขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 บนเนินโบโรวิตสกี ออกแบบโดยทีมสถาปนิกภายใต้การบริหารจัดการของคอนสแตนติน ธอน พระราชวังเครมลินมีเจตนาที่จะตอกย้ำถึงความยิ่งใหญ่ของระบอบอัตตาธิปไตยรัสเซีย คอนสแตนติน ธอนยังเป็นสถาปนิกของเครมลินอาร์มรี และมหาวิหารพระคริสต์ผู้ไถ่
พระราชวังเครมลินเดิมเคยเป็นพระตำนักของซาร์ในมอสโก การก่อสร้างพระราชวังรวมไปถึงขั้นตอนการระเบิดอดีตพระราชวังสถาปัตยกรรมบาโรกในบริเวณดังกล่าว ซึ่งออกแบบโดยรัสเตรลลี และคริสตจักรนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ซึ่งก่อสร้างขึ้นตามโครงการของอโลอีซิโอเดอะนิวแทนที่โบสถ์แห่งแรกที่สร้างขึ้นในมอสโก
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กพระราชวังและพระราชฐานในประเทศรัสเซีย |
| --- | --- | --- |
| Imperial residences |  พระราชวังอะเลคซันโดรวิช  พระราชวังอะนิชกอฟ  พระราชวังเยกาเจรีนา  พระราชวังกัจจินสกี  พระราชวังหลวงเครมลิน  วังคาเมนนูสตรอฟสกี  อรานีนบาว  พระราชวังปาวลอฟสก์  พระราชวังเปเตียร์กอฟ  ปราสาทซิงต์ไมเคิล  พระราชวังฤดูหนาว  วังเยลาจีน  Alexander Palace  Anichkov Palace  Catherine Palace  Gatchina Palace  Grand Kremlin Palace  Kamenny Island Palace  Oranienbaum  Pavlovsk Palace  Peterhof Palace  Saint Michael's Castle  Winter Palace  Yelagin Palace  |  |
| Grand ducal residences |  Alexis Palace  Beloselsky-Belozersky Palace  Constantine Palace  Marble Palace  Mariinsky Palace  Mikhailovsky Palace  New Michael Palace  Nicholas Palace  Tauride Palace  Vladimir Palace  |  |
| In Crimea |  Dulber  Livadia Palace  Massandra Palace  |  |
| Outside the Russian Federation |  Belweder  Białowież  Helsingfors  Kadriorg  Langinkoski  Kiev  Likani  Skierniewice  |  |
| Historical |  Annenhof  Catherine Palace  Babolovo Palace  Catherinehof  Kolomenskoye Palace  Pella Palace  Ropsha  Summer Palace of Empress Elisabeth  Summer Palace of Peter the Great  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
ปูตินส์พาเลซ

| ปูตินส์พาเลซ |
| --- | --- |
ลานในบ้านพักที่แหลมอีโดโคปาส

ชื่อต้นฉบับ: Дворец для Путина. История самой большой взятки
 
กำกับ: อะเลกเซย์ นาวัลนืย (ไม่มีในเครดิต)
เขียนบท: อะเลกเซย์ นาวัลนืย
อำนวยการสร้าง: มูลนิธิต่อต้านคอร์รัปชั่น (FBK)
ผู้บรรยาย: อะเลกเซย์ นาวัลนืย
กำกับภาพ: Felix Angermaier
ตัดต่อ: Vitaly Kolesnikov
ผู้จัดจำหน่าย: มูลนิธิต่อต้านการทุจริต
วันฉาย:   19 มกราคม ค.ศ. 2021 (2021-01-19) (ยูทูบ)  25 มกราคม ค.ศ. 2021 (2021-01-25) (ทีวีพีอินโฟ) 
ความยาว: 113 นาที
ประเทศ: รัสเซีย
ภาษา: ภาษารัสเซีย (มีซับไตเติลภาษาอังกฤษประกอบอย่างเป็นทางการ), ทีวีพีอินโฟ: ภาษาโปแลนด์
| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 "Дворец для Путина. История самой большой взятки" (Putin's Palace. History of World's Largest Bribe) ในซับไตเติลภาษาอังกฤษ
ปูตินส์พาเลซ ฮิสทรีออฟเวิล์ดส์ลาร์เจสต์ไบรบ์ (อังกฤษ: Putin's Palace. History of World's Largest Bribe; รัสเซีย: Дворец для Путина. История самой большой взятки, แปลตรงตัว 'วังสำหรับปูติน: เรื่องราวเกี่ยวกับสินบนที่ใหญ่ที่สุด') เป็นภาพยนตร์สารคดีรัสเซียที่เผยแพร่ในปี 2021 โดยองค์กรไม่แสวงผลกำไรมูลนิธิต่อต้านคอร์รัปชั่น (FBK) ภาพยนตร์มีเนื้อเกี่ยวกับการคอร์รัปชั่นของประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูตินที่เป็นที่ครหากับบ้านพักที่แหลมอีโดโคปาส ภาพยนตร์ประมาณการณ์ว่าหมู่อาคารที่อยู่อาศัยซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเกเลนด์จีค ดินแดนครัสโนดาร์นี้สร้างขึ้นให้กับปูตินและคิดเป็นมูลค่าการก่อสร้างสูงกว่าหนึ่งแสนล้านรูเบิล (ราว 4 หมื่นล้านบาท หรือ 1.35 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ซึ่งกล่าวไว้เป็น "การติดสินบนที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์"
ปูตินกล่าวว่าทั้งตนและครอบครัวไม่ได้ถือครองวังนี้ และประณามการสอบสวน Arkady Rotenberg ผู้มีอำนาจที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับปูติน อ้างสิทธิความเป็นเจ้าของ
ดูเพิ่ม

การประท้วงในประเทศรัสเซีย 2021
วังของปูติน
ฮีอิสนอทดีมอนทูยู
การประท้วงในประเทศรัสเซีย 2017-2018
การคอร์รัปชั่นในประเทศรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ A Palace for Putin. The Story of the Biggest Bribe
A Palace for Putin. The Story of the Biggest Bribe ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Official video on Alexei Navalny's channel
Palace for Putin - Full investigation on Alexei Navalny's website (in Russian)
Troianovski, Anton (19 January 2021). "Navalny, From Jail, Issues Report Describing an Opulent Putin 'Palace'". The New York Times.
Rothrock, Kevin (20 January 2021). "Following the money". Meduza.
นีโคไล อะปาลีคอฟ

นีโคไล เซียร์เกเยวิช อะปาลีคอฟ (รัสเซีย: Апаликов, Николай Сергеевич; อังกฤษ: Nikolay Sergeevich Apalikov) เกิดวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวรัสเซีย เกิดที่ โอสค์, โอเรนบุร์กโอบลาสต์, สหภาพโซเวียต เขามีความสูง 2.03 เมตร และเล่นตำแหน่งตัวบล็อกกลาง เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมรัสเซียที่ได้รับเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ผลงานในระดับอาชีพ

นีโคไล ได้แชมป์ในรายการวอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2011-12 ร่วมกับเซนิต คาซัน นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัล บล็อกยอดเยี่ยม ในการแข่งขันนี้
สโมสร

โลโคโมที-ไอซัมรัด (2000-2007)
เซนิต คาซัน (2007-)
ผลงาน > บุคคล

วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2011-12 "บล็อกยอดเยี่ยม"
ผลงาน > ผลงานร่วมกับสโมสร

2008/09, 2009/10, 2010/11 แชมป์วอลเลย์บอลชายรัสเซียซุปเปอร์ลีก
2000/01, 2007/08, 2009/10 แชมป์วอลเลย์บอลชายรัสเซียซุปเปอร์คัพ
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2007-08  แชมป์, ร่วมกับ ไดนาโม-Tattransgaz
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2010-11  รองชนะเลิศ, ร่วมกับ เซนิต คาซัน
วอลเลย์บอลซีอีวีแชมป์เปียนลีก 2011-12  แชมป์, ร่วมกับ เซนิต คาซัน
ผลงาน > ทีมชาติ

วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป 2005
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2011
วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

Apalikov`s page on the VC Zenit-Kazan's site เก็บถาวร 2014-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| [[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] |
| --- | --- |
ชื่อ: อะปาลีคอฟ, นีโคไล}
ชื่ออื่น: 
รายละเอียดโดยย่อ: Russian Volleyball player
วันเกิด: 26 สิงหาคม พ.ศ. 2525
สถานที่เกิด: โอสค์, โอเรนบุร์กโอบลาสต์, สหภาพโซเวียต
วันตาย: 
สถานที่ตาย:
พระราชวังเปเตียร์กอฟ

พระราชวังเปเตียร์กอฟ
พระราชวังเปเตียร์กอฟ หรือ พระราชวังปีเตอร์ฮอฟ (รัสเซีย: Петерго́ф) เป็นพระราชวังในเทศบาลเปเตียร์กอฟ ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์กของประเทศรัสเซีย สร้างขึ้นตามบัญชาของซาร์ปีเตอร์มหาราช ภายในพระราชวังประกอบด้วยพระที่นั่งหลายองค์และอุทยานหลายแห่ง ตกแต่งสถาปัตยกรรมบาโรก ด้วยความงดงามของมันทำให้มีสมญาว่าเป็น "วังแวร์ซายแห่งรัสเซีย" พระราชวังแห่งนี้และบริเวณใจกลางเมืองได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ปัจจุบันเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เปเตียร์กอฟ
เว็บไซต์ทางการ available in Russian or English.
| ด ค กพระราชวังและพระราชฐานในประเทศรัสเซีย |
| --- | --- | --- |
| Imperial residences |  พระราชวังอะเลคซันโดรวิช  พระราชวังอะนิชกอฟ  พระราชวังเยกาเจรีนา  พระราชวังกัจจินสกี  พระราชวังหลวงเครมลิน  วังคาเมนนูสตรอฟสกี  อรานีนบาว  พระราชวังปาวลอฟสก์  พระราชวังเปเตียร์กอฟ  ปราสาทซิงต์ไมเคิล  พระราชวังฤดูหนาว  วังเยลาจีน  Alexander Palace  Anichkov Palace  Catherine Palace  Gatchina Palace  Grand Kremlin Palace  Kamenny Island Palace  Oranienbaum  Pavlovsk Palace  Peterhof Palace  Saint Michael's Castle  Winter Palace  Yelagin Palace  |  |
| Grand ducal residences |  Alexis Palace  Beloselsky-Belozersky Palace  Constantine Palace  Marble Palace  Mariinsky Palace  Mikhailovsky Palace  New Michael Palace  Nicholas Palace  Tauride Palace  Vladimir Palace  |  |
| In Crimea |  Dulber  Livadia Palace  Massandra Palace  |  |
| Outside the Russian Federation |  Belweder  Białowież  Helsingfors  Kadriorg  Langinkoski  Kiev  Likani  Skierniewice  |  |
| Historical |  Annenhof  Catherine Palace  Babolovo Palace  Catherinehof  Kolomenskoye Palace  Pella Palace  Ropsha  Summer Palace of Empress Elisabeth  Summer Palace of Peter the Great  |  |
พระราชวังเยกาเจรีนา

ทิศใต้ของพระราชวัง มองจากอุทยานแอร์มิทาช
พระราชวังเยกาเจรีนา หรือ พระราชวังแคเธอริน (รัสเซีย: Екатерининский дворец) เป็นพระราชวังศิลปะโรโกโก ตั้งอยู่ในเทศบาลพุชกิน ราว 30 กิโลเมตรไปทางใต้ของนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในประเทศรัสเซีย เป็นพระราชวังฤดูร้อนของซาร์แห่งรัสเซีย
พระราชวังแห่งนี้สร้างในปี ค.ศ. 1717 ในรัชสมัยของจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 1 และพระนางก็โปรดฯให้มีการขยายพระราชวังอีกในปี ค.ศ. 1733 อย่างไรก็ตามในรัชสมัยของจักรพรรดินีเอลิซาเบธ กลับไม่โปรดพระราชวังแห่งนี้ ด้วยดำริว่าพระราชวังที่สร้างขึ้นโดยพระราชมารดาของพระนางนั้น โบราณคร่ำครึและน่าอึดอัด พระนางจึงโปรดให้สถาปนิกหลวงชาวอิตาลี บาร์โธโลมีโอ ราสเตลรี รื้อพระที่นั่งหลังเก่าและแทนด้วยหลังใหม่ที่ใหญ่โตกว่าเดิมและมีศิลปะแบบโรโกโก พระที่นั่งหลังใหม่ใช้เวลาก่อสร้างราว 4 ปีจึงแล้วเสร็จ และเมื่อราสเตลรีได้ทูลเชิญพระนางมาทอดพระเนตรในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1756 นั้น พระที่นั่งขนาดมโหฬารความยาวกว่า 325 เมตรก็สร้างความตื่นตะลึงไปทั้งราชสำนักและเหล่าทูตานุทูต
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website เก็บถาวร 2018-11-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Detailed description and history from Tsarskoe Selo in 1910
Photo Tour of the Cameron Gallery from the Alexander Palace Time Machine
| ด ค กพระราชวังและพระราชฐานในประเทศรัสเซีย |
| --- | --- | --- |
| Imperial residences |  พระราชวังอะเลคซันโดรวิช  พระราชวังอะนิชกอฟ  พระราชวังเยกาเจรีนา  พระราชวังกัจจินสกี  พระราชวังหลวงเครมลิน  วังคาเมนนูสตรอฟสกี  อรานีนบาว  พระราชวังปาวลอฟสก์  พระราชวังเปเตียร์กอฟ  ปราสาทซิงต์ไมเคิล  พระราชวังฤดูหนาว  วังเยลาจีน  Alexander Palace  Anichkov Palace  Catherine Palace  Gatchina Palace  Grand Kremlin Palace  Kamenny Island Palace  Oranienbaum  Pavlovsk Palace  Peterhof Palace  Saint Michael's Castle  Winter Palace  Yelagin Palace  |  |
| Grand ducal residences |  Alexis Palace  Beloselsky-Belozersky Palace  Constantine Palace  Marble Palace  Mariinsky Palace  Mikhailovsky Palace  New Michael Palace  Nicholas Palace  Tauride Palace  Vladimir Palace  |  |
| In Crimea |  Dulber  Livadia Palace  Massandra Palace  |  |
| Outside the Russian Federation |  Belweder  Białowież  Helsingfors  Kadriorg  Langinkoski  Kiev  Likani  Skierniewice  |  |
| Historical |  Annenhof  Catherine Palace  Babolovo Palace  Catherinehof  Kolomenskoye Palace  Pella Palace  Ropsha  Summer Palace of Empress Elisabeth  Summer Palace of Peter the Great  |  |
ปาเวล โมรอซ

ปาเวล วาซีเลียวิช โมรอซ (รัสเซีย: Павел Васильевич Мороз; 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวรัสเซีย เขาเล่นตำแหน่งตัวบุกแดนหลัง ให้กับสโมสรอินช็อนโคเรียนแอร์จัมโบส์
ผลงานระดับอาชีพ

ในปี ค.ศ. 2013 เขาได้เข้าร่วมสโมสรโลโคโมทีฟ โนโวซีบีสค์ และเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 เขาได้ต่อสัญญากับทางสโมสรนี้
สังกัดสโมสร

เอ็มกตู มอสโก (2004–2010)
คุซบัสส์เคเมโรโว (2010–2013)
โลโคโมทีฟ โนโวซีบีสค์ (2013–2015)
อินช็อนโคเรียนแอร์จัมโบส์ (2015–2016)
อูรัลอูฟา (2016–2017)
ฟาเกลโนวีอูเรนกอย (2017–)
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB profile
พินัยกรรมของเลนิน

| พินัยกรรมของเลนิน |
| --- | --- |

ลงวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1922
สร้าง: 1922-1923
นำเสนอ: มกราคม ค.ศ. 1924
ผู้เขียน: วลาดีมีร์ เลนิน
หัวข้อ: ความเป็นผู้นำสหภาพโซเวียตในอนาคต
พินัยกรรมของเลนิน หรือ จดหมายถึงที่ประชุม (รัสเซีย: Письмо к съезду) เป็นเอกสารที่วลาดีมีร์ เลนินเขียนในปลาย ค.ศ. 1922 ถึงต้น ค.ศ. 1923 ในพินัยกรรม เลนินเสนอให้เปลี่ยนแปลงโครงสร้างองค์กรปกครองของสหภาพโซเวียต เมื่อรับรู้ได้ถึงความตายที่กำลังคืบเข้ามา เขายังวิจารณ์ผู้นำบอลเชวิคทั้ง กรีโกรี ซิโนเวียฟ เลฟ คาเมเนฟ เลออน ทรอตสกี นีโคไล บูฮาริน เกออร์กี เปียตาคอฟ และ โจเซฟ สตาลิน เขาเตือนถึงความเป็นไปได้ที่ผู้นำพรรคจะเกิดความแตกแยกระหว่างทรอตสกีและสตาลิน หากไม่มีมาตรการที่เหมาะสมเพื่อป้องกันสิ่งนี้ ในคำลงท้าย เขายังเสนอแนะให้โจเซฟ สตาลินออกจากตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย แม้ว่าจะมีคำถามทางประวัติศาสตร์บางประการเกี่ยวกับที่มาของเอกสาร แต่มุมมองส่วนใหญ่ก็คือเอกสารดังกล่าวเขียนโดยเลนิน
แหล่งข้อมูลอื่น

Lenin's Last Testament (text)
On the suppressed Testament of Lenin by Leon Trotsky (written in December 1932, published in 1934, sometimes incorrectly dated as 1926)
ฟีลิปป์ ออคเตียบร์สกี

| ฟีลิปป์ ออคเตียบร์สกี |
| --- | --- |

เกิด: 23 ตุลาคม ค.ศ. 1899(1899-10-23) Lukshino village ใกล้ตเวียร์ จักรวรรดิรัสเซีย
เสียชีวิต: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1969(1969-07-08) (69 ปี) เซวัสโตปอล สหภาพโซเวียต
รับใช้:  สหภาพโซเวียต
แผนก/สังกัด:  กองทัพเรือโซเวียต
ประจำการ: 1917–1960
ชั้นยศ: พลเรือเอก (1944)
บังคับบัญชา: กองเรือเล็กอามูร์, กองเรือทะเลดำ
การยุทธ์: สงครามกลางเมืองรัสเซีย, สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน - สามครั้ง  เครื่องอิสริยาภรณ์อูชาคอฟ - สองครั้ง  เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง - สามครั้ง  เครื่องอิสริยาภรณ์นาฮีมอฟ  เครื่องอิสริยาภรณ์ซูโวรอฟ  เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวแดง - สองครั้ง 
ฟีลิปป์ เซียร์เกเยวิช ออคเตียบร์สกี (รัสเซีย: Филипп Серге́евич Октябрьский, นามสกุลจริง: อีวานอฟ - Иванов) เป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือโซเวียต เขาเริ่มทำงานให้กองเรือบอลติกในเดือนพฤศจิกายน 1917 ตั้งแต่ปี 1925–27 เขาศึกษาที่วิทยาลัยทหารเรือในเลนินกราด  ในฐานะพลเรือโท เขาได้รับคำสั่งจากกองเรือทะเลดำ ในเดือนมีนาคม 1939 และมุ่งหน้าในการกระทำในช่วงการล้อมที่เซวัสโตปอลและ โอเดสซา หลังจากสงคราม เขาเป็นรองผู้บัญชาการทหารเริอสูงสุด และผู้บัญชาการศูนย์ทดสอบของกองทัพเรือทั้งหมด และตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1960 ออคเตียบร์สกีได้เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนนายทหารเรือระดับสูงนาฮีมอฟในเซวัสโตปอล
แหล่งข้อมูลอื่น

Октябрьский Филипп Сергеевич на сайте Министерства обороны Российской Федерации
Н. Г. Кузнецов Из материалов по обороне Севастополя (О Ф. С. Октябрьском)
"Октябрьский (Иванов) Филипп Сергеевич". Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898—1991. สืบค้นเมื่อ 2016-09-30.
ปืนพกมาคารอฟ

|  ปืนสั้นมาคารอฟ  |
| --- | --- |

ชนิด: ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ
แหล่งกำเนิด:  สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ: 1951-ปัจจุบัน
สงคราม: สงครามอินโดจีน สงครามเวียดนาม ความยุ่งยากนิการากัว สงครามกลางเมืองเลบานอน  สงครามกลางเมืองแองโกลา  สงครามกลางเมืองบุรุนดี สงครามอัฟกานิสถาน สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย สงครามกลางเมืองลิเบีย สงครามกลางเมืองซีเรีย
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ: นิโคไล ฟยูโดโรวิช มาคารอฟ
ช่วงการออกแบบ: 1948
บริษัทผู้ผลิต: แหล่งผลิตยุทโธปกรณ์อิสอีวาก (โซเวียต/รัสเซีย), ซิมป์สัน (เยอรมนี), อาร์เซนอล เอดี (บัลแกเรีย), โนรินโค (จีน), โรงงาน 626 (จีน)
ช่วงการผลิต: 1949-ปัจจุบัน
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 730 g (26 oz)
ความยาว: 161.5 mm (6.36 in)
ความยาวลำกล้อง: 93.5 mm (3.68 in)
ความกว้าง: 29.4 mm (1.16 in)

กระสุน: 9x18 มิลลิเมตรมาคารอฟ .380 เอซีพี
ความเร็วปากกระบอก: 315 m/s (1,030 ft/s)
ระยะหวังผล: 50 m (160 ft)
ระบบป้อนกระสุน: 8 นัด
มาคารอฟ (รัสเซีย: Пистолет Макарова, Pistolet Makarova, literally Makarov's Pistol) เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติชนิดหนึ่งของสหภาพโซเวียต และใช้มาจนถึงยุคของประเทศรัสเซีย ถูกออกแบบโดยนิโคไล ฟยูโดโรวิช มาคารอฟ เมื่อปี ค.ศ. 1948 และเริ่มประจำการเป็นอาวุธประจำกายหลักของกองทัพสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1951
การใช้งานและรุ่น

ปืนสั้นมาคารอฟนั้น ผลิตเพื่อใช้ประจำการในประเทศคอมมิวนิสต์ในช่วงสงครามเย็น และปืนสั้นมาคารอฟ ยังมีประเทศที่ผลิตปืนชนิดนี้อีกด้วย เช่น เยอรมนีตะวันตก บัลแกเรีย และจีน
รุ่นที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด และแพร่หลายมากที่สุด คือรุ่น พีเอ็มเอ็ม (PMM) (Pistolet Makarova Modernizirovannyy or Modernised Makarov pistol) ผลิตจากปืนรุ่นเดิมในปี ค.ศ. 1990 โดยทีมงานที่ผลิตปืนชนิดนี้ชุดเดิมจากปืนรุ่นต้นฉบับ ปืนสั้นมาคารอฟรุ่นต้นฉบับนั้นบรรจุกระสุนได้ 8 นัด ส่วน PMM บรรจุกระสุนได้ 12 นัด พีเอ็มเอ็มนั้นใช้กระสุน 9.2x18 มิลลิเมตร
อีกรุ่นคือรุ่น ไบกัน ออกแบบในปี ค.ศ. 1962 หลังจากปืนมาคารอฟรุ่นเดิมใช้การได้ผล จึงผลิตปืนชนิดนี้ออกมาเป็นรุ่นดังกล่าว และปืนรุ่นนี้ที่เป็นรุ่นสำหรับที่ใช้ในกีฬายิงปืนคือ Bikan-442 โดยไบกันนั้นใช้กระสุน .380 เอซีพี
ประเทศผู้ใช้งาน

อัฟกานิสถาน
แอลเบเนีย
แอลจีเรีย
แองโกลา
อาร์มีเนีย
อาเซอร์ไบจาน
บัลแกเรีย
บุรุนดี
เบลารุส
จีน
คิวบา
เยอรมนีตะวันออก
เอริเทรีย
เอสโตเนีย
เอธิโอเปีย
กรีเนดา
จอร์เจีย
อินโดนีเซีย[ต้องการอ้างอิง]
อิรัก
คาซัคสถาน
คีร์กีซสถาน
ลาว
ลัตเวีย
ลิเบีย
ลิทัวเนีย
มาซิโดเนียเหนือ
มาลี
มอลตา
มอลโดวา
มองโกเลีย
โมซัมบิก
นิการากัว
เกาหลีเหนือ
เซียร์ราลีโอน
สโลวีเนีย
สหภาพโซเวียต
โรมาเนีย
รัสเซีย
ซีเรีย:
ทาจิกิสถาน
เติร์กเมนิสถาน
ยูเครน
อุซเบกิสถาน
เวียดนาม
ซิมบับเว[ต้องการอ้างอิง]
มายาโคโว

| มายาโคโว |
| --- | --- |
หมู่บ้าน
พิกัด: 58°07′50″N 29°09′40″E﻿ / ﻿58.13056°N 29.16111°E﻿ / 58.13056; 29.16111
มายาโคโว (รัสเซีย: Маяково) เป็นหมู่บ้านในจังหวัดสตรูโก-คราสเนนสกี แคว้นปัสคอฟ โดยตั้งอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำซิตนยา ตอนเหนืองของปัสคอฟ ซึ่งในปี ค.ศ. 2010 มีการสำรวจสำมโนครัวพบว่า มีประชากร 72 คน (การสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010);