stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเวียดนามในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศเวียดนาม ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: VIE
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกเวียดนาม
ณ โตเกียว, ญี่ปุ่น 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-24) – 5 กันยายน ค.ศ. 2021 (2021-09-05)
นักกีฬา: 7 คน  ใน 3 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: เกา หง็อก ฮุง
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศเวียดนาม จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเวียดนามได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 1 | 1 | 2 |
| พาววเวอร์ลิฟติง | 1 | 1 | 2 |
| ว่ายน้ำ | 2 | 1 | 3 |
| รวม | 4 | 3 | 7 |
กรีฑา

| นักกีฬา | รายการ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- |
| เกา หง็อก ฮุง | Javelin throw F57 |  |  |
ดูเพิ่ม

ประเทศเวียดนามในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเวียดนามในพาราลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเวียดนามที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

โตเกียว 2020 เก็บถาวร 2016-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โตเกียว 2020 (IOC)
คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย   นักกีฬารัสเซีย
ประยุกต์ศิลป์และหัตถกรรมตะวันออก

ประยุกต์ศิลป์และหัตถกรรมตะวันออก
π
งานประยุกต์ศิลป์

ส่วนใหญ่คืองานศิลปะที่สนองประโยชน์ใช้สอย ในที่นี้จะกล่าวเฉพาะงานประณีตศิลป์ และงานหัตถกรรมเท่านั้น เพราะทั้งสองประเภทนี้ส่วนใหญ่จะเป็นส่งของเครื่องใช้ นับตั้งแต่สิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันขึ้นไปจนถึงสิ่งฟุ่มเฟือยซึ่งสนองตอบในทางตกแต่งประดับประดามากกว่าจะมีความจำเป็นจริงๆ ในเรื่องนี้ถ้าเราหันกลับไปดูในยุคโบราณก็จะเห็นได้ว่ามนุษย์ดึกดำบรรพ์มีทั้งเครื่องมือหิน หนังสัตว์ และเครื่องประดับประดาที่เป็นลูกปัดร้อยเป็นพวงแขวนคอ ดังนั้น เครื่องประดับอาจใช้แทนเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ก็ได้
งานประยุกต์ศิลป์ > ประณีตศิลป์

มักจะเป็นสิ่งของเครื่องใช้ของชนชั้นสูง เช่น เครื่องเงิน เครื่องทอง เครื่องประดับมุก ตลอดจนผ้าแพรพรรณที่ประณีต ลักษณะรูปแบบของประณีตศิลป์ย่อมขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมอีกด้วย เช่น เครื่องประดับร่างกายของชาวอินเดีย จะสวมแหวนในงานพิธี ทั้งนิ้วมือและนิ้วเท้า ของจีนนิยมใช้หยกและทองคำมาทำเครื่องประดับ ส่วนของไทยนิยมทั้งเงิน นาก ทองคำ และยังมี “ นพเก้า ” คือ แก้วมณีทั้ง 9 ชนิดอีกด้วย
งานประยุกต์ศิลป์ > หัตถกรรม

ประณีตศิลป์กับงานหัตถกรรม  มีส่วนคล้ายกันในเรื่องชนิดของงาน เช่น เครื่องใช้ เครื่องประดับ แต่ลักษณะของงานย่อมแสดงให้เห็นว่า งานหัตถกรรมใช้ฝีมือตามวิธีการที่ถ่ายทอดสืบต่อกันมาและมีความละเอียดพอควรแก่ชนิดของงาน การตกแต่งประดับประดาอาจน้อยลง เช่น การทำภาชนะดินเผา ถ้าเป็นระดับงานหัตถกรรม ก็จะทำแต่เฉพาะตัวภาชนะเกลี้ยง ๆ ไม่เคลือบผิว แต่ถ้าเป็นประณีตศิลป์ อาจจะต้องมีขารอง ทำชั้นเชิงที่ขาเพื่อเหมาะกับเขียนลาย แล้วเคลือบสีเขียวลายตกแต่งให้วิจิตรบรรจงขึ้นก็ได้หรือในการทอผ้า ถ้าเป็นผ้าด้ายธรรมดาย้อมสี ก็ทอเป็นผ้าพื้น ผ้าขาวม้า แต่ถ้าทอด้วยไหมสลับดิ้นทองยกเป็นดอกดวงที่ประณีต ก็จะแตกต่างกันไป เพราะเพียงผ้าพื้นและผ้าขาวม้านั้น เป็นเพียงงานหัตกรรมที่มีความจำเป็นในชีวิตประจำวันมากกว่าผ้าไหมสอดดิ้นทองแพววพราวซึ่งเป็นงานประณีตศิลป์ที่ใช้ครั้งคราวเท่านั้น
งานประยุกต์ศิลป์ > เครื่องเคลือบดินเผา

ทำกันมาก่อนในทวีปเอเชีย จนมีชื่อเสียงทั้งของจีนและของไทย แล้วก็มีผู้นำเอาไปในยุโรปภายหลัง จึงเห็นได้ว่า งานประยุกต์ศิลป์และงานหัตถกรรมของตะวันออก มีส่วนผลักดันให้ทางตะวันตกคิดสร้างสรรค์ขึ้นด้วย นอกจากนั้นยังได้แสดงถึงประโยชน์ในการช่างใช้และเหมาะสมกับชีวิตของชาวตะวันออกเอง ซึ่งอาจแตกต่างกันไปตามลักษณะของวัฒธรรมในและละประเทศด้วย
งานประยุกต์ศิลป์ > เครื่องปั้นดินเผา

นับว่าเป็นงานที่มีรูปแบบที่วิวัฒนาการสืบเนื่องมายาวนานที่สุด จากการรวบรวมหลักสูตรมาจนถึงปัจจุบัน ทำให้ทราบได้ว่ามีการทำภาชนะดินเผากันมาไม่ต่ำกว่า 7,000 ปี แล้ว รูปแบบของภาชนะก็จะพัฒนาเปลี่ยนแปลงได้ตามสมัยและในบางยุคสมัยก็ยังสามารถสร้างสรรค์ให้เป็นที่นิยมไปทั่วสารทิศ เช่น ในสมัยสุโขทัย ประมาณกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 การผลิตเครื่องปั้นดินเผาของสุโขทัยยั้งคงผลิตเพื่อใช้ในท้องถิ่นเท่านั้นและในเวลาเดียวกันนี้ ได้มีการผลิตที่พม่าและเขมรเช่นกัน การตั้งอาณาจักรสุโขทัยเปลี่ยนแปลงไปด้วย คือมีการผลิตชนิดที่ดีและมีคุณภาพมากขึ้น เพื่อใช้ในพิธีกรรม ใช้ในครัวเรือน และใช้เป็นวัสดุก่อสร้าง ตามหลักฐานวิเคราะห์ได้ว่ามีการสร้างเตาเผาขึ้นที่บ้านป่ายาง นอกกำแพงเมืองศรีสัชนาลัย เพื่อผลิตวัสดุก่อสร้างภาชนะ เช่น ถ้วยชาม แจกัน ไห และอื่น ๆ เพื่อใช้ภายในอาณาจักร แต่ต่อมามีการขยายตัวมากขึ้น การผลิตเครื่องปั้นดินเผาเพื่อส่งขายเป็นสินค้าออกก็เพิ่มมากขั้น
เครื่องปั้นดินเผาที่พบมากในประเทศอินโดนีเชียและฟิลิปปินส์ เชื่อว่าเมื่อประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 ได้มีพ่อค้าจากอยุธยาซึ่งคงจะเป็นชาวจีน นำเครื่องปั้นดินเผาไทยเข้าไปตีตลาดเครื่องปั้นดินเผาจีนในอินโดนีเชียและฟิลิปปินส์ ซึ่งตลาดทั้งสองแห่งนี้ได้นำมาสู่การขยายตัวของอุตสาหกรรม เครื่องปั้นดินเผาของอาณาจักรสุโขทัย กล่าวคือมีการสร้างเตาเผาขนาดใหญ่ผลิตรูปทรงแปลก ๆ มากขึ้น ลวดลายประณีต และกรรมวิธีที่จะผลิตสินค้าเป็นจำนวนมากได้ถูกนำมาใช้ การส่งออกขายภายนอกอาณาจักรนั้น ดำเนินมาจนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็หยุดชะงักไป เพราะการรุกรานของพม่า กล่าวได้ว่าเตาเผาของอาณาจักรสุโขทัยเป็นแหล่งผลิตเครื่องปั้นดินเผาแท่นใหญ่ที่สุดของไทยในระยะคริสต์ศตวรรษที่ 14-16 นอกจากจะพบเตาเผาที่บ้านป่ายาง บ้านเกาะน้อย ที่อำเภอศรีสัชนาลัย และที่สุโขทัยเมืองเก่าแล้ว ยังพบเตาเผาที่พิษณุโลกอีกด้วย
เตาเผาที่เกาะน้อยเป็นแหล่งผลิตภัณฑ์ที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุด เตาเผาที่เกาะน้อยมีประมาณ 600-800 เตา บ่างแห่งสร้างติดต่อเรียงกันเป็นแนวยาว เตาเผาบางแห่งสร้างซ้อนทับกัน ผู้เขียนได้ไปสำรวจบริเวณการก่อสร้างดังกล่าว เมื่อ พ.ศ. 2526 เพื่อเก็บข้อมูลเรื่องเครื่องปั้นดินเผา พบว่า พัฒนาการของเตาเผาเกาะน้อยเริ่มจากสร้างเป็นหลุมเล็ก ๆ ริมฝั่งแม่น้ำ ต่อมาก่อผนังกั้นไฟสร้างเตาเผาในหลุมบนพื้นราบ มีหลังคาเป็นดินเหนียวโครงทำด้วยไม้ไผ่ เข้าใจว่ามีการค้าขายกับประเทศใกล้เคียง โดยการเผาผลิตภัณฑ์แล้วลำเลียงด้วยเรือ ซึ่งสำรวจพบว่า บริเวณการก่อสร้างเตานั้นมีซากของหอยชนิดต่าง ๆ อยู่ด้วย เข้าใจว่ามีน้ำท่วมบริเวณนั้น เรือสามารถจอดได้ ณ บริเวณการก่อสร้างผลิตภัณฑ์นั่นเอง
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์ 2021

| ประเทศเวียดนาม ในซีเกมส์ 2021 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: VIE
เอ็นพีซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเวียดนาม
ณ โฮจิมินห์ซิตี, ประเทศเวียดนาม 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 (2022-05-12) – 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 (2022-05-23)
นักกีฬา: 965 คน  ใน 40 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: เหงียน ฮวี ฮวง
เหรียญ อันดับ 1:  ทอง 205 เงิน 125 ทองแดง 116 รวม 446 
การเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ (ภาพรวม)
1989 1991 1993 1995 1997 1999 2001 2003 2005 2007 2009 2011 2013 2015 2017 2019 2021 2023
ประเทศเวียดนาม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2021 (พ.ศ. 2564) ณ โฮจิมินห์ซิตี ประเทศเวียดนาม ระหว่างวันที่ 12-23 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเวียดนามเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 965 คนใน 40 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
 กรีฑา : 

รวม:
สรุปเหรียญรางวัล > จำนวนเหรียญแยกตามวัน

| เหรียญรางวัลแยกตามวัน> ลำดับวัน | เหรียญรางวัลแยกตามวัน> วันที่ | เหรียญรางวัลแยกตามวัน> 1 ! | เหรียญรางวัลแยกตามวัน> 2 ! | เหรียญรางวัลแยกตามวัน> 3 ! | เหรียญรางวัลแยกตามวัน> รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| -4 | 8 พฤษภาคม | 0 | 1 | 1 | 2 |
| -3 | 9 พฤษภาคม | 1 | 1 | 0 | 1 |
| -2 | 10 พฤษภาคม | 4 | 2 | 2 | 8 |
| -1 | 11 พฤษภาคม | 6 | 3 | 8 | 17 |
| 0 | 12 พฤษภาคม | พิธีเปิด | พิธีเปิด | พิธีเปิด | พิธีเปิด |
| 1 | 13 พฤษภาคม |  |  |  |  |
| รวม | รวม | 1 | 2 | 1 | 3 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในซีเกมส์ 2021
ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศเวียดนามในซีเกมส์
ประเทศเวียดนามในเอเชียนพาราเกมส์
ประเทศเวียดนามในเอเชียนเกมส์
ประเทศเวียดนามในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเวียดนามที่ได้รับเหรียญรางวัลซีเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเวียดนาม)
| ด ค กซีเกมส์ 2021 (ฮานอย) |
| --- | --- |
  บรูไน   กัมพูชา   อินโดนีเซีย   ลาว   พม่า   มาเลเซีย   ฟิลิปปินส์   สิงคโปร์   ไทย   ติมอร์-เลสเต   เวียดนาม 
 กีฬาทางน้ำ กระโดดน้ำ  ว่ายน้ำตีนกบ  ว่ายน้ำ  ยิงธนู  กรีฑา  แบดมินตัน  บาสเกตบอล  บิลเลียด  เพาะกาย  โบว์ลิ่ง  มวยสากล  เรือแคนู  หมากรุก  จักรยาน  ลีลาศ  อีสปอร์ต  ฟันดาบ  ฟุตบอล ชาย  หญิง  ฟุตซอล ชาย  หญิง  กอล์ฟ  ยิมนาสติก  แฮนด์บอล  ยูโด  ยิวยิตสู  คาราเต้  คิกบ็อกซิง  คูราช  มวยไทย  ปันจักสีลัต  เปตอง  เรือพาย  เซปักตะกร้อ  ยิงปืน  เทเบิลเทนนิส  เทควันโด  เทนนิส  ไตรกีฬา  วอลเลย์บอล ชาย  หญิง  โววีนัม  ยกน้ำหนัก  มวยปล้ำ  วูซู  หมากรุกจีน 
| ด ค กประเทศเวียดนามในซีเกมส์ |
| --- | --- |
กีฬาซีเกมส์:  1989  1991  1993  1995  1997  1999  2001  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019  2021  2023  2025
พ.ศ. 2345

| --- | --- |
ศตวรรษ::  18  19  20
ปี::  2342  2343  2344  2345  2346  2347  2348
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2345
ปฏิทินกริกอเรียน: 1802 MDCCCII
Ab urbe condita: 2555
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1251 ԹՎ ՌՄԾԱ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6552
ปฏิทินบาไฮ: −42 – −41
ปฏิทินเบงกอล: 1209
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2752
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 42 Geo. 3 – 43 Geo. 3
พุทธศักราช: 2346
ปฏิทินพม่า: 1164
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7310–7311
ปฏิทินจีน: 辛酉年 (ระกาธาตุโลหะ) 4498 หรือ 4438     — ถึง — 壬戌年 (จอธาตุน้ำ) 4499 หรือ 4439
ปฏิทินคอปติก: 1518–1519
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2968
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1794–1795
ปฏิทินฮีบรู: 5562–5563
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1858–1859
 - ศกสมวัต: 1724–1725
 - กลียุค: 4903–4904
ปฏิทินโฮโลซีน: 11802
ปฏิทินอิกโบ: 802–803
ปฏิทินอิหร่าน: 1180–1181
ปฏิทินอิสลาม: 1216–1217
ปฏิทินญี่ปุ่น: Kansei 14 / Kyōwa 1 (享和元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 12 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4135
ปฏิทินหมินกั๋ว: 110 ก่อน ROC 民前110年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2345 ตรงกับคริสต์ศักราช 1802 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินจูเลียน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (6 เมษายน พ.ศ. 2325 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
กรมพระราชวังบวรสถานมงคล: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
เจ้าประเทศราช:
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: พระเจ้ากาวิละ
เจ้าผู้ครองนครลำปาง: พระเจ้าดวงทิพย์
เจ้าผู้ครองนครน่าน: เจ้าฟ้าหลวงอัตถวรปัญโญ
ประธานาธิบดีสหรัฐฯ: ทอมัส เจฟเฟอร์สัน (4 มีนาคม พ.ศ. 2344 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2352)
พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (บริเตนใหญ่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2303 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2343, สหราชอาณาจักร 1 มกราคม พ.ศ. 2344 - 29 มกราคม พ.ศ. 2363)
จักรพรรดิฝรั่งเศส: นโปเลียน โบนาปาร์ต (2342-2347 ช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส)
พระมหากษัตริย์สเปน: พระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน (14 ธันวาคม พ.ศ. 2331 - 19 มีนาคม พ.ศ. 2351)
เหตุการณ์สำคัญ

16 มีนาคม - ก่อตั้งเวสต์พอยต์
28 มีนาคม - เอช. ดับเบิลยู. ออลเบอรส์ ค้นพบ ดาวเคราะห์น้อย 2 แปลเลส (2 Pallas)
เหตุการณ์สำคัญ > ไม่ทราบวัน

ประชากรโลก ครบ 1 พันล้านคน
มารี ตุสโซ เปิดพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งในลอนดอน
ค้นพบ ธาตุแทนทาลัม
เหตุการณ์สำคัญ > เหตุการณ์ต่อเนื่อง

สงครามนโปเลียน (2342 - 2358)
สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส (2335 - 2345)
วันเกิด

26 กุมภาพันธ์ - วิกเตอร์ ฮิวโก นักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส
วันถึงแก่กรรม

18 เมษายน - เอรัสมัส ดาร์วิน นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ
พระยาประเสนะชิตศรีพิไลย (ดัด บุนนาค)

| พระยาประเสนะชิตศรีพิไลย |
| --- | --- |
เกิด: 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2419
ถึงแก่กรรม: 7 มีนาคม พ.ศ. 2470 (51 ปี)
สาเหตุเสียชีวิต: หัวใจพิการและอัมพาต
ภรรยาเอก: คุณหญิงทรัพย์ คุณหญิงแจ่ม อนุภรรยาไม่ทราบชื่อ
บุตร: 13 คน
บิดามารดา: พระยาไพบูลย์สมบัติ (เดช บุนนาค) (บิดา) คุณหญิงสวน (มารดา)
มหาอำมาตย์ตรี พระยาประเสนะชิตศรีพิไลย (ดัด บุนนาค) (21 กุมภาพันธ์ 2419 – 7 มีนาคม 2470) เป็นขุนนางชาวไทย อดีตอธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลชุมพร, อดีตอธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลพิษณุโลก, อดีตอธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลราชบุรี, อดีตอธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลอยุธยา และอดีตผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ
ประวัติ

พระยาประเสนะชิตศรีพิไลย เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2419 เป็นบุตรชายของ พระยาไพบูลย์สมบัติ (เดช บุนนาค) ที่เกิดกับ คุณหญิงสวน (สกุลเดิม ศิริวิสูตร) มีพี่ชายร่วมมารดา 1 คนคือ เจ้าพระยาพิชัยญาติ (ดั่น บุนนาค) อดีตประธานรัฐสภา และอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร และมีน้องชายร่วมมารดาอีก 3 คนคือ พระยาอรสุมพลาภิบาล (เด่น บุนนาค), พระยาเสถียรฐาปนกิจ (ดวง บุนนาค) และพระนิตินัยประธาน (พงศ์ บุนนาค) ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงทรัพย์ กับ คุณหญิงแจ่ม (น้องสาวคุณหญิงทรัพย์ ทั้งสองท่านสกุลเดิม จุลดุลย์) มีบุตรชายคือศาสตราจารย์เดือน บุนนาค อดีตเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา เกิดกับคุณหญิงทรัพย์
พระยาประเสนะชิตศรีพิไลย ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2470 ด้วยโรคหัวใจพิการและอัมพาต สิริอายุได้ 51 ปี ปัจจุบันเรือนของท่านได้รับการบูรณะจนกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์โดยได้ตั้งชื่อว่า เรือนประเสนะชิต และเปิดเป็นแหล่งเรียนรู้ที่มีชีวิตชื่อ Villa Musee Khao Yai
รับราชการ

พระยาประเสนะชิตศรีพิไลย เริ่มต้นรับราชการเป็นมหาดเล็กเวรเดชและเป็นเสมียนกรมศึกษาธิการ กระทรวงธรรมการ เมื่อปี 2439 ต่อมาในวันที่ 14 มิถุนายน 2441 ท่านได้เข้าเฝ้ากราบถวายบังคมลาอุปสมบท โดยได้เข้าพิธีอุปสมบท ณ วัดพิชยญาติการามวรวิหาร เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2441 เป็นเวลา 1 พรรษาต่อมาได้เข้าสอบเป็นเนติบัณฑิตจนสอบไล่ได้เป็นเนติบัณฑิตชั้น 2 ในปี 2445 ได้เป็นผู้พิพากษาศาลโปริสภาที่ 2 จากนั้นในวันที่ 18 มกราคม 2446 ได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น หลวงนฤนัยสรนารถ ถือศักดินา 600
จากนั้นในปี 2451 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลชุมพร โดยได้เข้าเฝ้ากราบถวายบังคมลาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2451 ในปี 2453 ได้ย้ายไปเป็นอธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลพิษณุโลก ต่อมาในวันที่ 7 สิงหาคม 2454 ได้รับพระราชทานยศเป็น อำมาตย์เอก หลวงนฤนัยสรนารถ ในศกเดียวกันได้ย้ายไปเป็น อธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลราชบุรี ในวันที่ 5 มกราคม 2455 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เลื่อนขึ้นเป็น พระราชศาสตรนาถสภาบดี ถือศักดินา 800
ต่อมาในเดือนมกราคม 2459 ท่านได้ย้ายไปเป็น อธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลกรุงเก่า แทน พระนาถศาสตรราชสภาบดี ที่ย้ายไปเป็นอธิบดีผู้พิพากษาศาลมณฑลพายัพ จากนั้นในวันที่ 20 ธันวาคม 2460 ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น พระยาประเสนะชิตศรีพิไลย ธรรมานุศัยวรสภาบดี ถือศักดินา 1000 ในวันที่ 2 กันยายน  2465 โปรดเกล้าฯ ให้ท่านมาดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ เป็นตำแหน่งสุดท้ายในราชการ ต่อมาในวันที่ 29 ตุลาคม 2467 ได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนยศเป็น มหาอำมาตย์ตรี พระยาประเสนะชิตศรีพิไลย ธรรมานุศัยวรสภาบดี
ยศ > ยศเสือป่า

14 มิถุนายน 2457 – นายหมู่ตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2463 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2458 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2464 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2459 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 4 (ว.ป.ร.4)
ปาล์มฟอกซ์เทล

ระวังสับสนกับ ปาล์มหางกระรอก
| ปาล์มฟอกซ์เทล |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 Conservation Dependent  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
วงศ์ย่อย:: Arecoideae
เผ่า:: Areceae
สกุล:: Wodyetia
สปีชีส์:: W.  bifurcata
ชื่อทวินาม
Wodyetia bifurcata A.K.Irvine

ปาล์มฟอกซ์เทล ปาล์มหางจิ้งจอก หรือ ปาล์มหางหมาป่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: Wodyetia bifurcata) เป็นปาล์มชนิดเดียวในสกุล Wodyetia เป็นปาล์มประจำถิ่นในรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ลักษณะเป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 15 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 20–25 เซนติเมตร ใบเป็นใบรูปขนนก ใบย่อยเป็นกระจุก แผ่ออกทุกทิศทางเป็นพวงคล้ายหางหมาป่าหรือหางจิ้งจอก ทางใบยาว 2–2.5 เมตร ช่อดอกสีขาวแบบแยกเพศอยู่ร่วมต้น ยาว 50 เซนติเมตร ผลกลมรีขนาด 5–6 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีส้มแดง
ปาล์มฟอกซ์เทลมีชื่ออื่น ได้แก่ ปาล์มหางกระรอก ปาล์มหางจิ้งจอก และปาล์มหางหมาป่า เป็นปาล์มที่ทนต่อสภาพดินและอากาศที่หลากหลาย ปาล์มฟอกซ์เทลเหมาะสำหรับปลูกกลางแจ้ง ต้องการน้ำปานกลาง ขยายพันธุ์ได้ด้วยการเพาะเมล็ดแก่ที่สุกงอมสีแดงหรือเมล็ดที่สีเลือดนก แดงเข้มอมน้ำตาล ได้เพียงวิธีเดียวเท่านั้น เหมือนพืชใบเลี้ยงเดี่ยวระบบลักษณะรากฝอยวงศ์ปาล์มเหมือนกัน เช่น มะพร้าว และไม่สามารถขยายพันธ์ุโดยใช้วิธีทาบกิ่งแบบพืชใบเลี้ยงคู่ระบบลักษณะรากแก้ว เช่น มะม่วง มังคุด มะขาม หรือใช้วิธีแยกหน่อ ในแบบพืชใบเลี้ยงเดี่ยวระบบรากแขนง วงศ์หัวใต้ดินเช่น กล้วย หรือ ขิง ก็ไม่ได้เช่นกัน ระยะเวลางอกนั้นเมื่อสภาวะแวดล้อมจำเพาะเหมาะสมที่ถูกกำหนดไว้โดยจีโนมร่วมในสปีชี่ส์เดียวกัน วงศ์ปาล์ม, หมาก และ มะพร้าว ค่าเฉลี่ยทุกสกุล (ค่ามัธยฐาน) ใช้เวลาจนสามารถแทงรากจนงอกใบขึ้นได้สำเร็จนั้นใช้เวลาทั้งสิ้น 90–120 วัน หรือจนข้ามผ่านฤดูฝนไปก่อน (หนึ่งฤดูคือ 4 เดือน 12 เดือนเป็นหนึ่งปีดังนั้นจึงมี 3 ฤดู) จะงอกผลเป็นต้นอ่อนขึ้นใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปาล์มฟอกซ์เทล
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Wodyetia bifurcata ที่วิกิสปีชีส์
พระครูประกาศธรรมวัตร (สาย ปาโมกโข)

| พระครูประกาศธรรมวัตร (สาย ปาโมกโข) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงปู่สาย  ปาโมกโข
ส่วนบุคคล
เกิด: 5 ตุลาคม 2483 (75 ปี)
มรณภาพ: 25 สิงหาคม พ.ศ. 2558
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: นักธรรมชั้นตรี
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ ศรีสะเกษ
อุปสมบท: พ.ศ. 2503
พรรษา: 55
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าอาวาสวัดตะเคียนราม
หลวงปู่สาย ปาโมกโข เดิมชื่อสาย บุตะเคียน เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ณ บ้านตะเคียนตะวันตก ตําบลปรือใหญ่ อำเภอขุขันธ์จังหวัดศรีสะเกษ ปัจจุบันคือตำบลตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ บิดาชื่อนายพรหม บุตะเคียน มารดาชื่อนางเว็ด บุตะเคียน เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลวงปู่สายบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2500 ที่วัดปราสาทใต้ ตำบลห้วยเหนือ (ปัจจุบันคือตำบลห้วยใต้) อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ พักจำพรรษาที่วัดตะเคียนราม ในระหว่างที่บวชเป็นสามเณรอยู่นั้นมีความเพียรพยายามหาความรู้เช่นศึกษาบทสวดเจ็ดตำนาน ศึกษาคัมภีร์ใบลานอักษรขอม จนสามารถอ่านออกเขียนได้จนแตกฉาน
หลวงปู่สาย ปาโมกโข อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อปี พ.ศ. 2503 ณ พัทธสีมาวัดปราสาทใต้ ตำบลห้วยเหนือ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยมีพระครูโสภิธรรมขันธ์ (เอี้ยง ภคุโณ) วัดกลางขุขันธ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากอุปสมบทได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดตะเคียนราม หลวงปู่สาย ปาโมกโข ได้ศึกษาวิชาอาคมจากอาจารย์จอมขมังเวทย์ที่เป็นฆราวาสชาวไทยและพระสงฆ์ชาวกัมพูชาและหลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน นอกจากศึกษาวิทยาอาคมแล้ว ท่านยังได้ศึกษาสมถะกรรมฐานและวิปัสสนากรรมฐาน และได้ออกธุดงค์ในสถานที่ต่างๆ ทั้งในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา ต่อมาหลวงปู่ได้สร้างเหรียญและวัตถุมงคลหลายรายการเพื่อหาทุนสร้างศาสนวัตถุไว้ในพระพุทธศาสนาซึ่งวัตถุมงคลของหลวงปู่ล้วนเป็นที่กล่าวขานเรื่องประสบการณ์เรื่องแคล้วคลาดและโชคลาภ หลวงปู่สาย  ปาโมกโข ละสังขารเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เวลา 02.00 น. สิริอายุ 75 ปี 55 พรรษา ทางวัดได้สร้างมณฑปปราสาทศิลปะขอมเพื่อตั้งสรีระสังขาร และจัดเป็นพิธภัณฑ์แสดงเครื่องอัฐบริขาร ที่วัดตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยเปิดให้ศิษยานุศิษย์เข้ากราบสรีระสังขารทุกวัน
ปาล์มหางกระรอก

ระวังสับสนกับ ปาล์มฟอกซ์เทล
| ปาล์มหางกระรอก |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Commelinids
อันดับ:: Arecales
วงศ์:: Arecaceae
วงศ์ย่อย:: Arecoideae
เผ่า:: Areceae
สกุล:: Normanbya
สปีชีส์:: N.  normanbyi
ชื่อทวินาม
Normanbya normanbyi (A.W.Hill) L.H.Bailey

ปาล์มหางกระรอก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Normanbya normanbyi) เป็นปาล์มชนิดเดียวในสกุล Normanbya มีถิ่นกำเนิดในออสเตรเลียและเกาะนิวกินี  นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ปัจจุบันมีจำนวนลดลงเนื่องจากการทำลายป่า
ปาล์มหางกระรอกเป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 20 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10–15 เซนติเมตร คอต้นมีสีเขียวอมเทา ใบรูปขนนกเป็นพวง ทางใบยาว 3 เมตร ใบย่อยออกหลายทิศทาง แผ่กางออก สีเขียวเข้ม ใต้ใบสีเหลือบขาว ช่อดอกแยกเพศอยู่ร่วมต้น ออกใต้คอต้น ยาว 40 เซนติเมตร ผลกลม ขนาด 4 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีส้ม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปาล์มหางกระรอก
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Normanbya normanbyi ที่วิกิสปีชีส์
พระยาประมวญวิชาพูล (วงศ์ บุญ-หลง)

| อำมาตย์เอกพระยาประมวญวิชาพูล (วงศ์  บุญ-หลง) |
| --- | --- |


รัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 – 1 เมษายน พ.ศ. 2476
นายกรัฐมนตรี: พระยามโนปกรณนิติธาดา
กรรมการราษฎร
ดำรงตำแหน่ง 28 มิถุนายน – 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475
ประธาน: พระยามโนปกรณนิติธาดา
ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2473 – พ.ศ. 2475
ก่อนหน้า: หลวงแจ่มวิชาสอน (แจ่ม นิยมเหตุ)
ถัดไป: นาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา
 

อำมาตย์เอก พระยาประมวญวิชาพูล (วงศ์  บุญ-หลง)   ได้รับพระราชทานนามสกุล บุญ-หลง (Boon-Long) ระหว่างดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ตำแหน่ง

รัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 1 ของไทย ประกอบด้วยกรรมการราษฎร จำนวน 14 คน มีพระยาประมวญวิชาพูล รวมอยู่ด้วย
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 2 วันที่ 10 ธันวาคม 2475 - 1 เมษายน 2476 พระยาประมวญวิชาพูล (วงศ์ บุญ - หลง) เป็นรัฐมนตรี พระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน  หุตะสิงห์) เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่  10  ธันวาคม  2475  พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงลงพระปรมาภิไธย และเจ้าพระยาพิชัยญาติ (ดั่น  บุนนาค)  ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่  10  ธันวาคม  2475  มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี
อธิบดีกรมพลศึกษา
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2476 อำมาตย์เอกพระยาประมวลวิชาพูล (วงษ์ บุญ-หลง) รักษาราชการในตำแหน่งอธิบดีกรมพลศึกษา  จนกระทั่ง วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2477
อธิบดีกรมสามัญศึกษา
ผู้อำนวยการโรงเรียน
อาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร คนที่10  ระหว่าง พ.ศ. 2473 - พ.ศ. 2475
อาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ผลงาน

ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนสตรีบ้านทวาย เป็นโรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย ระหว่างดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสามัญศึกษา
ได้ทำแบบสอนอ่านเรื่องความรู้รอบตัวเบื้องต้นเล่ม1 สำหรับชั้นประถมศึกษา ของ พระยาประมวญวิชาพูล (วงษ์ บุญ-หลง) กับ พระยาวิรุฬห์พิทยาพรรณ (สวน พุกกะเวส)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2496 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1