stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ปีศาจของฉัน
รางวัลและการเสนอชื่อ

| พิธีมอบรางวัล | ปี | หมวดหมู่ | ผู้ได้รับการเสนอชื่อ/ทำงาน | ผลลัพธ์ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| SBS Drama Awards | 2023 | Top Excellence Award, Actor in a Miniseries Romance/Comedy Drama | Song Kang | ชนะ |  |
| SBS Drama Awards | 2023 | Top Excellence Award, Actress in a Miniseries Romance/Comedy Drama | Kim Yoo-jung | ชนะ |  |
| SBS Drama Awards | 2023 | Best Couple Award | Song Kang and Kim Yoo-jung | ชนะ |  |
| SBS Drama Awards | 2023 | Best Supporting Actress in a Miniseries Romance/Comedy Drama | Seo Jeong-yeon | ชนะ |  |
| SBS Drama Awards | 2023 | Best Supporting Actor in a Miniseries Romance/Comedy Drama | Jung Soo-won | ชนะ |  |
| SBS Drama Awards | 2023 | Best Supporting Actress in a Miniseries Romance/Comedy Drama | Lee Yoon-ji | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| SBS Drama Awards | 2023 | Best Supporting Actor in a Miniseries Romance/Comedy Drama | Heo Jung-do | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| SBS Drama Awards | 2023 | Scene Stealer Award | Kim Cheol-jin | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| SBS Drama Awards | 2023 | Excellence Award, Actor in a Miniseries Romance/Comedy Drama | Kim Tae-hoon | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
ปีศาจของฉัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปีศาจของฉัน ที่ฮันซีเนมา
↑
มาเรีย

มาเรีย สามารถหมายถึง
มาเรีย (ชื่อ) - ชื่อต้นของบุคคล
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา - จักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ตัวละครในบันเทิงคดี

มาเรีย (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า) - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
มาเรีย ซานติอาโก - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์และเดอะคาซากรานเด้ส์
มาเรีย โรบอทนิก - ตัวละครจากเรื่องโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
มาเรีย ฟริตซ์ - ตัวละครจากเรื่องผ่าพิภพไททัน
อุชิโรมิยะ มาเรีย - ตัวละครจากเรื่องอุมิเนะโกะโนะนะกุโคะโระนิ
มาเรีย รอส - ตัวละครจากเรื่องแขนกล คนแปรธาตุ
มาเรีย วาเรน - ตัวละครจากเรื่องภารกิจล้างพันธุ์นรก
ดูเพิ่ม

ไคเซอรินมาเรีย
แมรี
ยฺเหวียน หฺวา

| ยฺเหวียน หฺวา |
| --- | --- |
เกิด:  (1950-09-02) 2 กันยายน ค.ศ. 1950 (74 ปี) หยง จื้อ ฮ่องกง
อาชีพ: นักแสดง, นักออกแบบท่าต่อสู้
ปีที่แสดง: ค.ศ. 1966–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: คนเล็กหมัดเทวดา
ยฺเหวียน หฺวา ในภาษาจีนกลาง หรือ ยฺหวิ่น หว่า ในภาษากวางตุ้ง (จีน: 元華; พินอิน: Yuán Huá; ยฺหวิดเพ็ง: Jyun4 Waa4; อักษรโรมัน: Yuen Wah) เกิดวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1950 เป็นนักแสดงภาพยนตร์จีนแอ็คชั่น, นักออกแบบท่าต่อสู้, สตันท์แมน และผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ชาวฮ่องกงที่ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์กว่า 160 เรื่อง รวมถึงละครโทรทัศน์อีกกว่า 20 ซีรีส์
ประวัติ

ยฺเหวียน หฺวา เป็นที่รู้จักในด้านทักษะความคล่องตัวและการแสดงผาดโผน เขาเริ่มต้นอาชีพในการแสดงแทน บรูซ ลี ในภาพยนตร์ชุด ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง ล้างแค้น (ค.ศ. 1972) และ ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง มังกรประจัญบาน (ค.ศ. 1973) นอกจากนี้ เขายังได้ออกแสดงเปิดตัวใน ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง ล้างแค้น ในบทของชาวญี่ปุ่นผู้ซึ่งเรียกร้องให้ บรูซ ลี คลานและส่งเสียงร้องแบบสุนัข รวมถึงเขายังได้เริ่มรับบทเป็นจำนวนมากในภาพยนตร์ของชอว์บราเธอร์
ในช่วงทศวรรษที่ 1980 เขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์เป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่จะรับบทเป็นดาวร้ายในภาพยนตร์ที่เป็นของเพื่อนเขาจากโรงเรียนงิ้วปักกิ่งร่วมกับ หง จินเป่า, เฉินหลง และ ยฺเหวียน เปียว และใน ค.ศ. 2004 ยฺเหวียนได้แสดงเป็นเจ้าของอาคารเก็บค่าเช่าในภาพยนตร์ตลกของ โจว ซิงฉือ เรื่อง คนเล็กหมัดเทวดา และในงานฮ่องกงฟิล์มอะวอร์ด ค.ศ. 2005 เขาก็ได้มีโอกาสรับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากเพื่อนร่วมงานของเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

ยฺเหวียน หฺวา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Biographical Essay at brns.com
ภาณุ อิงคะวัต

ภาณุ อิงคะวัต เป็นทั้งนักสร้างสรรค์งานโฆษณา และนักออกแบบแฟชั่น เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและผู้ถือหุ้นหลักของบริษัท เกรย์ฮาวด์ แบรนด์เสื้อผ้าสัญชาติไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 และเป็นบุคลากรยุคบุกเบิกในยุคโฆษณาสมัยใหม่ของประเทศไทย
ภาณุ อิงคะวัต จบการศึกษาด้านกราฟิกดีไซน์จากลอนดอน ประเทศอังกฤษ  เข้าสู่วงการโฆษณาที่บริษัท ดีทแฮล์มแอดเวอร์ไทซิ่ง (ปัจจุบันคือบริษัท ลีโอ เบอร์เนทท์ (ประเทศไทย) เป็นเวลา 25 ปี  จนดำรงตำแหน่งสูงสุดเป็นครีเอทีฟไดเรคเตอร์ และประธานกรรมการผู้บริหารของ บริษัท ลีโอ เบอร์เนทท์ (ประเทศไทย)  มีผลงานได้รับรางวัลในระดับประเทศคือ TACT Award, B.A.D.Award (Bangkok Art Directors' Association) มาหลายชิ้น และปัจจุบันก็ยังได้รับเชิญไปเป็นคณะกรรมการตัดสินและบรรยายพิเศษเกี่ยวกับงานสร้างสรรค์และงานโฆษณาอยู่บ่อยครั้ง
ภาณุ อิงคะวัต ได้เปลี่ยนทางตัวเองมาอยู่ในวงการออกแบบแฟชั่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 ปัจจุบัน ภาณุ อิงคะวัต ก็ยังคงเป็นประธานที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ให้กับบริษัท ลีโอ เบอร์เนทท์ รวมไปถึงตำแหน่งสำคัญในสมาคมอื่นๆ เช่น นายกสมาคมแฟชั่นดีไซเนอร์กรุงเทพ
แหล่งข้อมูลอื่นๆ

โพสต์ทูเดย์: ผู้นำรสนิยมไฮ-สไตล์ ภาณุ อิงคะวัต[ลิงก์เสีย]
ผู้จัดการรายสัปดาห์: Greyhound กรณีศึกษาการต่อยอดแบรนด์  เก็บถาวร 2021-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มาเรีย ฟอน บือโลว์

มารี แชนเซอร์ ฟอน บือโลว (12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1857 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1941) เป็นนักแสดงละครเวที และ ภาพยนตร์ลูกครึ่งออสเตรีย-เยอรมัน
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก

Vengeance Is Mine (1916)
Wenn Frauen lieben und hassen (1917)
Sein letzter Seitensprung (1918)
Das Tagebuch einer Verlorenen (1918)
Eugen Onegin (1919)
The Fairy of Saint Ménard (1919)
The Boy in Blue (1919)
Mazeppa, der Volksheld der Ukraine
Monte Carlo (1921)
The Sun of St. Moritz (1923)
แหล่งข้อมูลอื่น

มาเรีย ฟอน บือโลว์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มะม่วงหิมพานต์

| มะม่วงหิมพานต์ |
| --- | --- |

มะม่วงหิมพานต์สุกพร้อมเก็บ ใน Guinea-Bissau

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Anacardiaceae
สกุล:: Anacardium
สปีชีส์:: A.  occidentale
ชื่อทวินาม
Anacardium occidentale L.

มะม่วงหิมพานต์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Anacardium occidentale) เป็นไม้ดอกยืนต้น ในวงศ์ Anacardiaceae กลุ่มเดียวกับมะม่วง (mango) และถั่วพิสตาชีโอ มะม่วงหิมพานต์เป็นพืชพื้นเมืองของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล ซึ่งเรียกเป็นภาษาโปรตุเกสว่า "กาฌู" (caju - ผล) หรือ "กาฌูเอย์รู" (cajueiro - ต้น) ปัจจุบันเติบโตแพร่หลายทั่วไปในภูมิภาคเขตร้อน เพื่อใช้ประโยชน์จากเมล็ด และผล นำเข้ามาปลูกครั้งแรกที่ภาคใต้ของประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2444 โดยพระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) เป็นพืชที่มีคุณค่าทางสารอาหารสูง ประกอบด้วยโปรตีนที่ย่อยง่าย ไขมันที่ส่วนใหญ่เป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัว (เมื่อบริโภคเข้าไปจะไม่เพิ่มไขมันในเส้นเลือด) คาร์โบไฮเดรต วิตามินเอ, บี, อี และเกลือแร่ แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก และด้วยพื้นดินที่ติดทะเลส่งผลให้ผลมะม่วงหิมพานต์มีความหวานกว่าภาคอื่น ๆ จังหวัดภาคใต้ที่ติดทะเล เช่น นครศรีธรรมราช ชุมพร สุราษฎร์ธานี พัทลุง สงขลา ปัตตานี นราธิวาส ระนอง พังงา ภูเก็ต กระบี่ ตรัง สตูล เป็นต้น
มะม่วงหิมพานต์เป็นไม้ไม่ผลัดใบ ลำต้นมีความสูง 10-12 เมตร ต้นเตี้ย สยายกิ่งก้านไม่สม่ำเสมอ ใบจัดเรียงเป็นแบบเกลียว ผิวมันลื่น รูปโค้งจนถึงรูปไข่ ความยาว 4-22 เซนติเมตร และกว้าง 2-15 เซนติเมตร ขอบใบเรียบ ส่วนดอกนั้นเกิดจาก ที่ยาวถึง 26 เซนติเมตร แต่ละดอกตอนแรกมีสีเขียวซีด จากนั้นสีสดเป็นแดงจัด มี 5 กลีบ ปลายแหลม เรียว ยาว 7-15 มิลลิเมตร
ส่วนที่จะปรากฏไปเป็นผลของมะม่วงหิมพานต์นั้น ก็คือ ผลวิสามัญ (accessory fruit) รูปไข่หรือรูปลูกแพร์ ซึ่งจะเติบโตจากฐานดอกขึ้นมา ผลมะม่วงหิมพานต์นี้มีชื่อเรียกในแถบอเมริกากลางว่า "มารัญญอน" (marañón) เมื่อสุกจะมีสีเหลืองหรือส้มแดง มีความยาวประมาณ 5-11 เซนติเมตร
ผลแท้ของมะม่วงหิมพานต์นั้นเป็นผลเมล็ดเดียว รูปไต หรือรูปนวมนักมวย งอกออกจากปลายของผลเทียม ก้านดอกจะขยายตัวออกมาเป็นผลเทียม ภายในผลแท้นั้น เป็นเมล็ดเดี่ยว แม้ว่าโดยทั่วไปจะมองว่าส่วนเนื้อขาวนวลนั้นเป็นผลที่มีเปลือกแข็ง (nut) แต่ในทางพฤกษศาสตร์ถือว่า เป็นเมล็ด (seed) อย่างไรก็ตาม ส่วนของผลแท้นั้น นักพฤกษศาสตร์บางท่านถือว่าเป็นผลที่มีเปลือกแข็งก็มี เมล็ดนั้นห่อหุ้มด้วยเปลือกสองชั้น ประกอบด้วยยางฟีโนลิก (caustic phenolic resin) น้ำมัน urushiol, พิษที่ระคายเคืองต่อผิวหนังอย่างรุนแรง บางคนแพ้มะม่วงหิมพานต์ แต่ปกติถือว่าก่อให้เกิดอาการแพ้น้อยกว่าผลเปลือกแข็งชนิดอื่น ๆ
ชื่อ

ในประเทศไทย มะม่วงหิมพานต์พบได้ทั่วไปในภาคใต้ และมีชื่อเรียกตามสำเนียงภาษาถิ่นใต้แตกต่างกันไป เช่น กาหยู กาหยี (เข้าใจว่าเป็นคำยืมจากภาษามลายู ซึ่งยืมจากภาษาโปรตุเกสอีกทอดหนึ่ง) เม็ดล่อ ยาร่วง หัวครก ยาโห้ย เป็นต้น ซึ่งกระบวนการผลิตในภาคใต้นิยมเอาไปคั่วหรือเผาไฟร้อน ๆ
ประโยชน์

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 100 กรัม (3> 5 ออนซ์) |
| --- | --- |
พลังงาน: 2,314 กิโลจูล (553 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 30.19 g
น้ำตาล: 5.91 g
ใยอาหาร: 3.3 g
 

ไขมัน: 43.85 g
 

โปรตีน: 18.22 g
 

วิตามิน
ไทอามีน (บี1): (37%) .42 มก.
ไรโบเฟลวิน (บี2): (5%) .06 มก.
ไนอาซิน (บี3): (7%) 1.06 มก.
กรดแพนโทเทนิก (บี5  ) : (17%) .86 มก.
วิตามินบี6: (32%) .42 มก.
โฟเลต (บี9): (6%) 25 μg
วิตามินซี: (1%) .5 มก.
 

แร่ธาตุ
แคลเซียม: (4%) 37 มก.
เหล็ก: (51%) 6.68 มก.
แมกนีเซียม: (82%) 292 มก.
ฟอสฟอรัส: (85%) 593 มก.
โพแทสเซียม: (14%) 660 มก.
สังกะสี: (61%) 5.78 มก.
 
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: USDA FoodData Central
ปัจจุบันมะม่วงหิมพานต์พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเขตร้อน เพราะเติบโตได้อย่างเหมาะสมในสภาพอากาศที่ชื้น และอบอุ่น ทั้งในเอเชีย และอเมริกาใต้ นิยมใช้เนื้อภายในเมล็ดเป็นอาหารว่าง และยังเป็นผลิตภัณฑ์ส่งออกของอินเดีย เวียดนาม และบราซิล ทั้งสามประเทศนี้ มีอัตราการส่งออกถึง 90% ของผลิตภัณฑ์เมล็ดมะม่วงหิมพานต์ทั่วโลก
ส่วนผลมะม่วงหิมพานต์นั้นเนื้อนิ่ม ฉ่ำน้ำ แต่มีรสเปรี้ยว รับประทานได้ทั้งห่ามและสุก ทางภาคใต้ของไทย นิยมนำผลห่ามแกงส้ม แกงเลียง  ส่วนผลสุก รับประทานกับเกลือเป็นของกินเล่น บางครั้งออกรสฝาดเล็กน้อย นอกจากนี้ยังสามารถนำไปหมักเป็นไวน์ น้ำส้มสายชู หรือเครื่องดื่มอื่น ๆ ได้ ผลมะม่วงหิมพานต์มีส่วนประกอบของแทนนินมาก และเน่าเสียเร็วมาก ด้วยเหตุนี้ โดยทั่วไปจึงมักจะทิ้งผลเทียม หลังจากเก็บเมล็ดออก
ส่วน urushiol นั้น จะต้องนำออกจากเปลือกเมล็ดสีเขียวเข้มก่อนที่จะรับประทานเนื้อสีขาวนวลข้างใน ยางจากเปลือกเมล็ดมะม่วงหิมพานต์นี้ในอินเดีย ควาญช้างนำมาใช้เพื่อคุมช้างให้เชื่อง
เมล็ดมะม่วงหิมพานต์นับเป็นส่วนประกอบอาหารหลายชนิดในเอเชีย อาจบดให้ป่น เป็นเนยเมล็ดมะม่วงสำหรับใช้ทาขนมปังแบบเดียวกับเนยถั่วก็ได้ เมล็ดมะม่วงนี้มีน้ำมันพืชสูงมาก มีการนำไปใช้ในเนยถั่วอื่น ๆ บางชนิด เพื่อเพิ่มน้ำมันพิเศษ เมล็ดมะม่วงบรรจุหีบห่อที่พบในสหรัฐอเมริกา ปริมาณ 30 กรัม มีพลังงาน 180 แคลอรี (750 กิโลจูล) โดยมีไขมัน 70% เม็ดมะม่วงหิมพานต์สดได้จากการกะเทาะเปลือกของผลแก่ออก นำมาแช่น้ำปูนใสเพื่อป้องกันไม่ให้ดำ นำไปปรุงอาหารได้หลายชนิด เช่นใส่ในแกงไตปลา แกงส้ม นำไปอบแล้วผัดกับน้ำตาลปี๊บเคี่ยว กินเป็นของหวาน เช่นหัวครกฉาบ
ของเหลวที่มีอยู่ในเปลือก ที่หุ้มเนื้อข้างใน เรียกว่า Cashew Nut Shell Liquid (CNSL) มีประโยชน์หลายประการในด้านอุตสาหกรรม ซึ่งมีการพัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรกในราวทศวรรษ 1930 ของเหลวชนิด CNSL นี้ถูกนำไปผ่านกระบวนการคล้ายการกลั่นน้ำมันปิโตรเลียม โดยได้ผลผลิตเบื้องต้นสองอย่าง นั่นคือ ของแข็งบดละเอียด ใช้หุ้มเบรก และของเหลวสีอำพัน  ที่ใช้เพื่อสร้างตัวทำให้แข็งแบบฟีนอลคามีน (phenalkamine) และตัวปรับปรุงคุณภาพเรซิน สารฟีนอลคามีนนั้นเดิมใช้ในการเคลือบอีพอกซีสำหรับตลาดผลิตภัณฑ์ปูพื้นและเกี่ยวกับการเดินเรือ เนื่องจากมีคุณสมบัติที่มีไฮโดรโฟบิกเข้มข้น และสามารถมีปฏิกิริยาเคมีได้ดีที่อุณหภูมิต่ำ
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Jostock, Carolyn. "Cashew Industry" in Encyclopedia of Latin American History and Culture, vol. 2, p. 5. New York: Charles Scribner's Sons 1996.
Olaya, Clara Inés. "Cajú/ Marañon/ Merey/Acaiu/Cashew Nut", in Americas 42, no. 3 (1990), 52–53.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มะม่วงหิมพานต์
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Anacardium occidentale ที่วิกิสปีชีส์
ผลมะม่วงหิมพานต์
เมล็ดมะม่วงหิมพานต์คั่ว โรยเกลือ เป็นอาหารว่าง
รถไฟฟ้าฉงชิ่ง สาย 1

รถไฟฟ้าฉงชิ่ง สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครฉงชิ่ง สถานีปลายทางคือสถานีเฉาเทียนเหมิน และสถานีต้าซัวเฉิง เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ระยะทาง 16.4 กิโลเมตร ผู้โดยสาร 36,000 คน/ชั่วโมง/ทิศทาง จำนวน 23 สถานี ได้แก่ สถานีเฉาเทียนเหมิน, เซียนจี่ซี่, เจาฉั่งเกา, ควิซิ่งกัน, เหลียงหลูเกา, อีหลิง, ต้าปิง, ชิเยาหลู, เซียไตซี่, ชิเควาปู, เคาเหมียวคัน, มาเจียหยัน, เซียงหลงกัน, ฉาปิงบา, เลียชิมู, ซิควิเกา, ฉวงปิงหนาน, ฉวงปิงเป่ย์, แลเจี้ยเคียว, ถู่จู, ฮูซิ, และต้าซัวเฉิง
รถไฟฟ้าฉงชิ่ง สาย 2

รถไฟฟ้าฉงชิ่ง สาย 2 วิ่งจากสถานีเจียวฉางเกา ไปยังสถานีซินฉานคัน เปิดให้บริการในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2005 โดยเป็นระบบรถไฟฟ้าโมโนเรล (monorail) สายแรกของระบบ
ฟาโรห์อเลเฟ็น

ฟาโรห์อเลเฟ็น (หรืออาจจะอ่านว่า เพน-อาบู) เป็นพระนามชั่วคราวของฟาโรห์พระองค์หนึ่งแห่งอียิปต์โบราณก่อนยุคราชวงศ์ แต่เนื่องจากหินแกะสลักและงาช้างแกะสลักที่แสดงพระนามของพระองค์นั้นค่อนข้างเสียหายการระบุพระนามและการมีตัวตนของพระองค์ยังคงเป็นปริศนา
รัชสมัย

ฟาโรห์อเลเฟ็นอาจครองราชย์ในสมัยนากาดาที่ 3 ตอนต้น และยังไม่มีใครทราบที่ตั้งของสถานที่ฝังศพของพระองค์
ยินดีที่ไม่รู้จัก

| "ยินดีที่ไม่รู้จัก"> เพลงโดยทเวนตีไฟฟ์อาวส์ .จากอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ กวน มึน โฮ |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2553
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ค่ายเพลง: จีทีเอช
ผู้ประพันธ์เพลง: ปิยวัฒน์ มีเครือ (เนื้อร้อง)  ประทีป สิริอิสสระนันท์ (ทำนอง)
"ยินดีที่ไม่รู้จัก" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง กวน มึน โฮ โดยวงทเวนตีไฟฟ์อาวส์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยปิยวัฒน์ มีเครือ ทำนองโดยประทีป สิริอิสสระนันท์ และเรียงเรียงโดยทเวนตีไฟฟ์อาวส์
ที่มาของเพลงผู้กำกับภาพยนตร์ บรรจง ปิสัญธนะกูล กล่าวว่า เมื่อตอนเลือกเพลงประกอบ เนื้อเรื่องซึ่งมีคำในภาพยนตร์คือคำว่า ยินดีที่ไม่รู้จัก เป็นเนื้อหาหลัก ผู้กำกับและจิระ มะลิกุล ซึ่งพอรู้จักวงอยู่แล้วก็เห็นด้วย ถึงแม้ว่าจะเป็นวงอินดี้ ส่วนในการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอที่ใช้งบร่วมสามแสนบาท ได้ผู้กำกับคือ นิธิวัฒน์ ธราธร มากำกับมิวสิกวิดีโอ มีแนวความคิดการเสนอภาพด้วยเทคนิคของมุมกล้องที่แตกต่างจากมิวสิกวิดีโอที่เคยผ่านมา
โดยต่อยอดแนวคิดจากโปสเตอร์ภาพยนตร์ และปรับเทคนิคให้สนุกยิ่งขึ้นโดยการเล่นมุมกล้องกับแรงโน้มถ่วงของโลก โดยเซทสตูดิโอคัลเลอร์เฟรม ให้กลายเป็นห้องใหญ่ๆ หนึ่งห้อง เป็นฉาก 5 ด้าน ใช้เฟอร์นิเจอร์ติดบนเพดานและผนัง เมื่อถ่ายเสร็จก็รื้อฉากมาใหม่ และหมุนจนครบด้าน โดยในมิวสิกวิดีโอได้ 2 พระนาง เต๋อ และหนูนา จากภาพยนตร์เป็นตัวแสดง
ด้านอันดับเพลง เพลงนี้ติดชาร์ตซี๊ดชาร์ต ที่อันดับ 2
ยิน ลี่หฺวา

| ยิน ลี่หฺวา |
| --- | --- |
ภาพวาดของยิน ลี่หฺวา
จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ดำรงพระยศ: ค.ศ. 41–57
ก่อนหน้า: กั่ว เชิ่งทง

ประสูติ: ค.ศ. 5
สวรรคต: ค.ศ. 64
พระสวามี: จักรพรรดิฮั่นกวังอู่
พระราชบุตร: จักรพรรดิฮั่นหมิง
ราชวงศ์: ฮั่นตะวันออก
ยิน ลี่หฺวา (陰麗華; ค.ศ. 5–64) ฐานันดรศักดิ์ว่า จักรพรรดินีกวังเลี่ย (光烈皇后) เป็นจักรพรรดินีสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นมเหสีองค์ที่สองของจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ (汉光武帝) แต่เสกสมรสกับฮั่นกวังอู่ก่อนกั่ว เชิ่งทง (郭聖通) มเหสีองค์แรก ความงามและนอบน้อมของยิน ลี่หฺวา เป็นที่เลื่องลือ พระนามที่ยิน ลี่หฺวา ได้รับหลังสิ้นพระชนม์แล้วเป็นจุดเริ่มต้นค่านิยมที่จะเฉลิมพระนามจักรพรรดินีที่สิ้นพระชนม์แล้วด้วยบางส่วนของพระนามที่พระสวามีได้รับหลังสวรรคตประกอบกับอักษรเพิ่มเติมเพื่อพรรณนาคุณลักษณะ แทนที่ประเพณีเดิมตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกที่ใช้พระนามหลังสวรรคตของพระสวามีเพียงอย่างเดียว
| ก่อนหน้า |  | ยิน ลี่หฺวา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กั่ว เชิ่งทง |  | จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก   (ค.ศ. 41–57) |  | จักรพรรดินีหม่า (ราชวงศ์ฮั่น) |
พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี

| พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี |
| --- | --- |
เกิด: 1 กันยายน พ.ศ. 2531 (36 ปี) พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน
สังกัด: โดโจ ซิตี้
ThaiFilmDb
พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี ชื่อเล่น พิ้งค์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นศิลปินวงมิสเตอร์ซิสเตอร์ โด่งดังจากเพลง อาม่าดุ
ประวัติ

พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี (สกุลเดิม วิริยะวงศ์ไพศาล) เกิดในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2531 เธอเป็นลูกครึ่งไทย-จีน มีชื่อเล่นว่า พิ้งค์ แต่สื่อและแฟนเพลงจะจดจำเธอในชื่อ พิ้งค์ มิสเตอร์ซิสเตอร์ เธอเข้าวงการจากการแนะนำของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ ซึ่งชักชวนให้เธอเป็นศิลปินในค่าย โดโจ ซิตี้ ในขณะนั้นมีศิลปินอยู่ในค่ายนั้นหลายวง เช่น ไทรอัมพ์ส คิงดอม, วงเอช, วงนีซ และ ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์ ในขณะนั้นทำให้พิ้งค์ ได้เข้าร่วมเป็นนักร้องนำของวง โดยมีสมาชิกอีกหนึ่งคน คือ อังคณา สุระเรืองชัย (ปุ๋ย) และได้ทำผลงานเพลงโดยใช้ชื่อวงดนตรีว่า มิสเตอร์ซิสเตอร์ โดยออกผลงานเพลงทั้งหมด 1 อัลบั้มเต็ม และ 2 อัลบั้มพิเศษ
ผลงานแรกของวงมิสเตอร์ซิสเตอร์ วางแผงเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ด้วยแนวเพลงสไตล์โดโจ ที่เน้นความสดใส ภายใต้การควบคุมอย่างละเอียดของโปรดิวเซอร์อย่าง สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ มีเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง อาม่าดุ วาเลนไทน์ และ จริง
ในปี 2556 พิ้งค์ได้ขึ้นคอนเสิร์ตที่รวบรวมศิลปินค่ายเบเกอรี่มิวสิค และค่ายโดโจ ซิตี้ อาทิศิลปินค่ายโดโจ โบ สุรัตนาวี สุวิพร (โบ ทีเค), นีซ, เอช, ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์ และอีกมากมาย ชื่อคอนเสิร์ตว่า "BMW Millennium Auto Presents P.O.P Party of The Bakerian" และกำลังจะมีคอนเสิร์ตอีกครั้งกับ "Boyd Ko Family Christmas Together" ในวันเสาร์ที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ในด้านการทำงาน พิ้งค์ได้เริ่มทำงานอย่างจริงจังอยู่ที่ "โรงแรมสยาม เคมปินสกี้" ก่อนที่จะมาทำงานเป็นแอร์สายการบิน "Singapore Airlines (สายการบินสิงคโปร์)"
ผลงาน > ผลงานเพลง > อัลบั้ม Mr.Sister (พ.ศ. 2545)

อาม่าดุ (Amadoo) aka Agadou dou dou
จริง
อยากรู้
เพื่อนผู้หญิง
จินตนาการ
Valentine
Family ! Family !
เพื่อนผู้หญิง (Is It Mix ? Version)
จินตนาการ (Acoustic Vesion)
Valentine (Remix Version)
ผลงาน > ซิงเกิล

เพลง เปิดโลกการเรียนรู้ (ในนามมิสเตอร์ซิสเตอร์) (พ.ศ. 2547)
เพลง คนบนฟ้า - Mr. Z (ร่วมกับ: กิ วงนีซ, ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์, แอนนี่ และ กิ๊ฟท์ วงเอช) (พ.ศ. 2560)
อัลบั้มพิเศษ > อัลบั้ม BACk 2 THE DOJO CITY พ.ศ. 2546

อัลบั้มพิเศษชื่อชุด "BACk 2 THE DOJO CITY" วางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2546 เป็นอัลบั้มพิเศษทางค่าย โดโจ ซิตี้ นำเพลงเก่า ๆ มารวบรวมในรูปแบบซีดี
| --- | --- |
 1. ใครคือคนนั้น / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม   2. จินตนาการ / ศิลปิน มิสเตอร์ซิสเตอร์   3. ดอกไม้ / ศิลปิน วงนีซ   4. อย่ายอมนะ / ศิลปิน วงเอช   5. DON"MAKE ME CRY/ ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม   6. JUST DON"STOP / ศิลปิน วงนีซ   7. คิดถึงเธอ / ศิลปิน วงเอช   8. อยากรู้ / ศิลปิน มิสเตอร์ซิสเตอร์   9. อยากได้ / ศิลปิน ออย ช๊อกกิ้งพิ้งค์   10. ตอบแทน / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม   11. ข้อความ / ศิลปิน วงเอช   12. ดาว / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล  :  1. เขิน / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม   2. ไม่รู้ / ศิลปิน วงเอช   3. เศษส่วน / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล   4. ปลอดภัย / ศิลปิน นีซ   5. ล่ำบึก / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม   6. KISS / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล   7. ผ้าเช็ดหน้า / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม   8. โอม / ศิลปิน วงเอช   9. ลายมือไม่สวย / ศิลปิน นีซ   10. อาม่าดุ / ศิลปิน มิสเตอร์ซิสเตอร์   11. คืนนี้ขอหอม / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม   12. BYE / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล
อัลบั้มอื่น ๆ

อัลบั้ม Made In Dojo City 1
"Made In Dojo City 1" คืออีกหนึ่งอัลบั้มรวมเพลงจากสาว ๆ ค่ายโดโจ ซิตี้ แต่ในอัลบั้มนี้ทุกเพลงจะมาในรูปแบบของอะคูสติก น่าฟังไปอีกแบบ หลายเพลงฮิตจากหลายศิลปินในค่ายถูกรวมไว้ในอัลบั้มของพวกเธอ เช่น "อยากอยู่อย่างนี้ไปนาน ๆ " ของ Project H, "ไม่ชอบ ไม่ชอบ", "ไปพัก" ของ Niece และ "อยากบอกกับเธอว่ารักเธอ" ของออย
อัลบั้ม Made in Dojo City 2 (Acoustic)
"Made In Dojo City 2 Dojo Acoustic" คืออีกหนึ่งอัลบั้มรวมเพลงจากสาว ๆ ค่ายโดโจ ซิตี้เหมือนกับ "Made In Dojo City 1" แต่ในอัลบั้มนี้ทุกเพลงจะมาในรูปแบบของอะคูสติก น่าฟังไปอีกแบบ หลายเพลงฮิตจากหลายศิลปินในค่ายถูกรวมไว้ในอัลบั้มของพวกเธอ เช่น "ไม่รู้" ของ Project H , "บีบมือ" ของ Niece, "กันและกัน" ของ TK และ "อยากได้" ของ ออย
อัลบั้มอื่น ๆ > คอนเสิร์ต

Medley Dojo City @ B DAY THE CONCERT (รวมศิลปินค่ายโดโจ ซิตี้)
P.O.P Party of The Bakerian (รวมศิลปินค่ายเบเกอรี่มิวสิค และโดโจ ซิตี้) 29 มิถุนายน พ.ศ. 2556
Dojo B5 Super ติ่ง Home Coming Live Concert วันเสาร์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2557
มะไฟ

| มะไฟ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
หมวด:: Magnoliophyta
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Phyllanthaceae
สกุล:: Baccaurea
สปีชีส์:: B.  ramiflora
ชื่อทวินาม
Baccaurea ramiflora Lour.

มะไฟ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Baccaurea ramiflora; วงศ์: Phyllanthaceae) ภาคใต้เรียกส้มไฟ เพชรบูรณ์เรียกหัมกัง เป็นพืชพื้นเมืองของอินโดนีเซีย ต่อมาจึงแพร่หลายไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบเดี่ยว รูปไข่ ดอกเป็นช่อสีชมพูอ่อนหรืออมเหลือง มีกลิ่นหอมอ่อน ผลออกเป็นช่อ ผลอ่อนมีขนคล้ายกำมะหยี่ พอแก่ผิวเกลี้ยง เปลือกสีเหลือง เนื้อสีขาวขุ่นหรือขาวใสอมชมพู แล้วแต่พันธุ์ เมล็ดแบนสีน้ำตาล พันธุ์ที่นิยมปลูก ได้แก่
พันธุ์ไข่เด่า ผลกลมรี ก้นแหลม เนื้อสีอมชมพู หวานอมเปรี้ยว มี 3-4 พู
พันธุ์เหรียญทอง ผลใหญ่ ก้นเรียบ สีขาวขุ่น มี 2-3 พู ฉ่ำน้ำ หวานน้อยกว่าพันธุ์ไข่เต่า
ในสิบสองปันนา ประเทศจีน มีมะไฟสีม่วง โดยเปลือกเป็นสีม่วง
การใช้ประโยชน์

มะไฟกินสุกเป็นผลไม้สด ทำน้ำผลไม้ ผลอ่อนนำไปแกง ผลมะไฟช่วยให้ชุ่มคอ ขับและละลายเสมหะ เปลือกต้มแก้โรคผิวหนัง ชาวกะเหรี่ยงนำยอดอ่อนไปใส่แกงปลา มีรสเปรี้ยว
แหล่งข้อมูลอื่น

Baccaurea ramiflora in Chinese Plant Names @ efloras.org
ภูเขาในมิดเดิลเอิร์ธ

ในปกรณัมชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ทั้งทวีปมิดเดิลเอิร์ธ และทวีปอามัน ตลอดจนถึงดินแดนอื่นๆ ทั่วพิภพอาร์ดา มีเทือกเขาใหญ่น้อยมากมาย ต่อไปนี้เป็นรายชื่อภูเขาหรือเทือกเขาที่สำคัญ
ค

คริสซายกริม
คาราธราส
คาลาเคียร์ยา
เคเล็บดิล
ท

ทานิเควทิล ยอดเขาสูงสุดของทวีปอามันและของพิภพ ตั้งอยู่บนเทือกเขาเพโลริ เป็นที่ตั้งพระราชฐานของมานเวกับวาร์ดา
ธ

ธังโกโรดริม ยอดเขาที่มอร์กอธสร้างขึ้นเป็นสามยอด ตั้งอยู่เหนืออาณาจักรบาดาลอังก์บันด์ ทางตอนเหนือของแผ่นดินเบเลริอันด์
พ

เพโลริ
ม

มิสตี้ หรือ "เทือกเขาแห่งหมอก" เป็นเทือกเขาที่สูงใหญ่ที่สุดบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ตั้งเป็นแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันตกของแม่น้ำอันดูอิน ข้างใต้เทือกเขาเป็นโถงถ้ำมากมาย และเป็นที่ตั้งของอาณาจักรเหมืองมอเรีย ของพวกคนแคระ - ดู ฮ : ฮิธายเกลียร์
อ

อะมอนซูล
อะมอนเฮน
เอโฅริอัธ
เอเฟลดูอัธ
เอเร็ดนิมไรส์ หรือ "เทือกเขาขาว" ตั้งอยู่บนทวีปมิดเดิลเอิร์ธตอนกลาง เหนืออ่าวเบลฟาลัส ใต้เทือกเขามิสตี้ เป็นที่ตั้งของอาณาจักรกอนดอร์ เมืองและป้อมปราการสำคัญที่ตั้งอยู่บนเทือกเขานี้คือ มินัสทิริธ เมืองหลวงในยุคหลังของกอนดอร์ ตั้งอยู่ทางปลายสุดตะวันออกของเทือกเขาขาว  อะกลารอนด์ ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเทือกเขา
เอเร็ดลิธุย
เอเร็ดลินดอน "เทือกเขาแห่งเสียงเพลง" ชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งของเอเร็ดลูอิน เนื่องจากเป็นที่อยู่อาศัยของบรรดาเอลฟ์ชาวเทเลริ (คือชาวนันดอร์ ผู้รักเสียงเพลง)
เอเร็ดลูอิน "เทือกเขาสีน้ำเงิน" เทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันตกของทวีปมิดเดิลเอิร์ธ กั้นแบ่งระหว่างแผ่นดินเบเลริอันด์ทางฟากตะวันตก กับแผ่นดินเอเรียดอร์ทางฟากตะวันออก เมืองสำคัญที่ตั้งอยู่บนเทือกเขานี้คือ โนกร็อด และ เบเลกอสต์ อาณาจักรของเหล่าคนแคระ
เอเร็ดเวธริน
เอเรบอร์ "ภูเขาโลนลี่" ขุนเขาโดดเดี่ยวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแผ่นดินโรห์วานิออน เป็นที่ตั้งอาณาจักรของคนแคระที่ใหญ่ที่สุดในยุคที่สาม มีชื่อเดียวกับชื่อภูเขา คืออาณาจักรเอเรบอร์
โอโรคาร์นิ "เทือกเขาสีแดง" เทือกเขาหลักหนึ่งในสี่ของมิดเดิลเอิร์ธ ทอดตัวในแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันออกของทวีป
โอโรดรูอิน (Orodruin) หรือ เมาท์ดูม (Mount Doom) ชื่อภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ใจกลางแผ่นดินมอร์ดอร์ เป็นสถานที่ซึ่งเซารอน ใช้หลอมสร้างแหวนเอกธำมรงค์ ผ่านทางร่องแยกบนภูเขาไฟที่ทะลุลึกลงไปถึงใจกลางโลก เรียกว่า แซมมัธเนาร์ (Sammath Naur)  คำว่า 'โอโรดรูอิน' เป็นคำในภาษาซินดาริน  หมายถึง 'ภูเขาที่เต็มไปด้วยไฟ'  ส่วนคำซินดารินที่มีความหมายเดียวกับ เมาท์ดูม คือคำว่า อะมอน อมาร์ธ (Amon Amarth) ซึ่งหมายถึง 'ภูเขาแห่งชะตา'  ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับภาษาไทยแปลชื่อภูเขานี้ว่า ภูมรณะ
ฮ

ฮิธายเกลียร์ หรือ เทือกเขามิสตี้ เป็นเทือกเขาที่สูงใหญ่ที่สุดบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ทอดตัวอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ ทางฟากตะวันตกของแม่น้ำอันดูอิน มหานที  ฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้คือแผ่นดินเอเรียดอร์  ส่วนฟากตะวันออกคือแผ่นดินโรห์วานิออน
เทือกเขามิสตี้เป็นเทือกเขาใหญ่ มียอดเขาสูงสุดหลายยอด ที่โดดเด่นคือ คาราธราส นอกจากนี้ยังมีเส้นทางผ่านช่องเขาอีกหลายแห่ง ส่วนเส้นทางลอดใต้ขุนเขาก็มีมากมาย ดังเช่นที่กอลลัมเคยหลบหนีไปซ่อนตัวอยู่ในโถงถ้ำภายในเทือกเขาแห่งนี้ แต่ส่วนโถงถ้ำใต้ดินที่ใหญ่มากจนเป็นอาณาจักรสำคัญ คือ เหมืองหรืออาณาจักรมอเรีย ซึ่งเป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของเหล่าคนแคระ
| ด ค กปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ>  อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- | --- |
ตีพิมพ์ก่อนเสียชีวิต:  เดอะฮอบบิท  เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  การผจญภัยของทอม บอมบาดิล  The Road Goes Ever On 
ตีพิมพ์หลังเสียชีวิต:  ตำนานแห่งซิลมาริล  เกร็ดตำนานที่จารมิจบ  ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (12 เล่ม)  Bilbo's Last Song  ตำนานบุตรแห่งฮูริน  ประวัติศาสตร์เดอะฮอบบิท  เบเรนกับลูธิเอน  การล่มสลายของกอนโดลิน 
รายชื่อบทความแบ่งตาม:  หมวดหมู่  ตัวละคร  ชาติพันธุ์  ภูเขา  แม่น้ำ  อาณาจักร  ยุคสมัย
ยฺเหวียน ซินเยฺว่

ยฺเหวียน ซินเยว่ (จีน: 袁心玥; พินอิน: Yuán Xīnyuè; 21 ธันวาคม ค.ศ. 1996 –) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวจีน ในตำแหน่งตัวบล็อกกลาง
ผลงานในระดับอาชีพ

เจิ๋ง เข้าแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 ให้แก่ทีมกวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์ โดยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงหลังจากเป็นฝ่ายชนะทีมโฟเลโรซือริช ที่ 3-1 เซต
สังกัดสโมสร

กวางตุ้ง เอเวอร์แกรนด์ (ค.ศ. 2012–2013)
ปาอี (ค.ศ. 2013–2020)
เทียนจิน โบไฮแบงค์ (ค.ศ. 2020–)
รางวัลที่ได้รับ > สโมสร

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 -  เหรียญทองแดง, ร่วมกับทีมสโมสรวอลเลย์บอลหญิงกวางตุ้งเอเวอร์แกรนด์
รถรางฮ่องกง

รถรางฮ่องกง (จีนตัวย่อ: 香港电车; จีนตัวเต็ม: 香港電車; พินอิน: Xiānggǎng diànchē; ยฺหวิดเพ็ง: Hoeng1gong2 Din6ce1) เป็นระบบขนส่งมวลชนรูปแบบรถรางรางแคบบนเกาะฮ่องกง ดำเนินกิจการโดยอาร์เอทีพี เดฟ ทรานส์เดฟ เอเชีย (RATP Dev Transdev Asia) โดยเชื่อมการเดินทางจากระหว่างย่านเคนเนดีทาวน์ (Kennedy Town) กับย่านซ้าวเก๊ย์ว๊าน (Shau Kei Wan) และมีทางย่อยที่วิ่งผ่านย่านแฮปปีวัลเลย์ (Happy Valley)
รถรางฮ่องกงระบบขนส่งมวลชนแห่งแรก ๆ ให้บริการครั้งแรก ตั้งแต่ ค.ศ. 1904 ช่วงยุคอาณานิคมสหราชอาณาจักร โดยเป็นรถรางไฟฟ้ามาตั้งแต่แรกเริ่ม ไม่เคยใช้รถรางเทียมม้าหรือรถรางไอน้ำมาก่อน มีรางสองชั้นให้บริการรถจำนวนมากที่สุดในโลก และเป็นหนึ่งในไม่กี่แห่งที่ยังใช้รถรางชนิดนี้