stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สัตววิทยา

สัตววิทยา (อังกฤษ: Zoology, มาจากภาษากรีกโบราณ ζῷον (zoon) หมายถึง "สัตว์" และ λόγος หมายถึง "วิทยาการ หรือ ความรู้") จัดเป็นศาสตร์ด้านชีววิทยาสาขาหนึ่ง เกี่ยวข้องกับสมาชิกในอาณาจักรสัตว์ และชีวิตสัตว์โดยทั่วไป โดยเป็นการศึกษาเรื่องสัตว์ ตั้งแต่พวกสัตว์ชั้นต่ำพวก ฟองน้ำ แมงกะพรุน พยาธิตัวแบน นีมาโทดา กลุ่มหนอนปล้อง สัตว์ที่มีข้อปล้อง กลุ่มสัตว์พวกหอย ปลาดาว จนถึง สัตว์มีกระดูกสันหลัง และ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
สัตววิทยาศึกษาโดยรวมเกี่ยวกับร่างกายของสัตว์ ไม่ได้เน้นส่วนใดส่วนหนึ่ง และกระบวนการสำคัญในการสืบพันธุ์กัน
ดำรงชีพ แต่ศึกษาความสัมพันธ์ของสัตว์หรือกลุ่มสัตว์กับสภาพแวดล้อม เนื่องจากเป็นขอบเขตการศึกษาที่กว้าง จึงมักจะแบ่งย่อยเป็นสาขาอื่นๆ อีก เช่น วิทยาเซลล์, วิทยาตัวอ่อน, สัณฐานวิทยา, โบราณชีววิทยา, พันธุศาสตร์และวิวัฒนาการ, อนุกรมวิธาน, พฤติกรรมวิทยา, นิเวศวิทยา และสัตวภูมิศาสตร์ เป็นต้น
สัตววิทยานั้นมีการศึกษามาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ และจักรวรรดิโรมัน จากงานของฮิปโปเครเตส, อะริสโตเติล, และพลินี นักธรรมชาตินิยมสมัยต่อมาเจริญรอยตามอริสโตเติล จนในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมื่อมีการพิมพ์แพร่หลาย ความรู้เหล่านี้ก็กว้างขวางขึ้น มีการศึกษาและเผยแพร่มากขึ้น เช่น วิลเลียม ฮาร์วีย์ (การไหลเวียนของเลือด), คาโรลุส ลินเลียส (ระบบการตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์), ฌอร์ฌ-หลุยส์ เลอแกลร์ก กงต์เดอบูว์ฟง (ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ) และฌอร์ฌ กูว์วีเย (กายวิภาคเปรียบเทียบ) ซึ่งเป็นการศึกษาในขั้นลึกของสัตววิทยา
จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ของการศึกษาสัตววิทยา ก็เมื่อชาลส์ ดาร์วิน ได้ตีพิมพ์หนังสือ กำเนิดพงศ์พันธุ์ (On the Origin of Species by Means of Natural Selection) ซึ่งได้อธิบายทฤษฎีวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต นับแต่นั้นการศึกษาด้านพันธุศาสตร์เริ่มมีความจำเป็นในการศึกษาทางชีววิทยา และการศึกษาในแนวลึกเฉพาะด้านเริ่มมีมากขึ้น และยังมีการศึกษาคาบเกี่ยวกันในแต่ละสาขาวิชาด้วย
สำหรับสถาบันที่เปิดสอนศาสตร์ด้านสัตววิทยานั้น ในประเทศไทย ตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ  ต้องผ่านการสอบคัดเลือกเพื่อเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา ที่มีหลักสูตร สาขาวิชาสัตววิทยา และสาขาวิชาชีววิทยา เช่น  คณะวิทยาศาสตร์ คณะเกษตร  คณะประมง เช่น  คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่,  คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์,  คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น หลักสูตร  4  ปี  สำเร็จการศึกษาได้วุฒิปริญญาตรี  เป็นต้น และเมื่อศึกษาจบแล้ว สามารถเข้าทำงานในหน่วยงานภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือเอกชนได้ต่าง ๆ หลากหลาย
สาขาแขนงของสัตววิทยา

กีฏวิทยา
บรรพชีวินวิทยา
มีนวิทยา
ปักษีวิทยา
ชีววิทยาทางทะเล
วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
วานรวิทยา
สังขวิทยา
ดูเพิ่ม

พฤกษศาสตร์
สัตว์ลึกลับวิทยา
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.ezathai.org/history02.html เก็บถาวร 2011-03-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เท็ตสึฮิโกะ อาซาอิ

ปรมาจารย์คาราเต้สายโชโตกังชาวญี่ปุ่น
| เท็ตสึฮิโกะ อาซาอิ |
| --- | --- |

เกิด: 7 มิถุนายน ค.ศ. 1935(1935-06-07) จังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 15 สิงหาคม ค.ศ. 2006(2006-08-15) (71 ปี) ประเทศญี่ปุ่น มะเร็งตับ
รูปแบบ: คาราเต้โชโตกัง
ครูผู้สอน: กิชิง ฟูนาโกชิ, มาซาโตชิ นากายามะ, เทรูยูกิ โอกาซากิ
อันดับ: 10 ดั้ง (สหพันธ์คาราเต้โชโตแห่งประเทศญี่ปุ่น/สมาคมคาราเต้นานาชาติแห่งประเทศญี่ปุ่น)
คู่สมรส: เคโกะ อาซาอิ
ลูก: 1 คน
นักเรียนเด่น: ซาดามุ อูริอุ, โซเกะ ทาเกชิ ตางาวะ
เว็บไซต์: http://www.jks.jp/ http://www.ijka.net/
เท็ตสึฮิโกะ อาซาอิ (ญี่ปุ่น: 浅井哲彦; โรมาจิ: Asai Tetsuhiko; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1935 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 2006) เป็นปรมาจารย์ชาวญี่ปุ่นผู้มีชื่อเสียงด้านคาราเต้โชโตกังแห่งสมาคมคาราเต้แห่งประเทศญี่ปุ่น (JKA) ผู้ก่อตั้งและหัวหน้าผู้ฝึกสอนของสมาคมคาราเต้โดนานาชาติแห่งประเทศญี่ปุ่น (IJKA) ตลอดจนผู้ก่อตั้งสหพันธ์คาราเต้โชโตแห่งประเทศญี่ปุ่น (JKS; เดิมเรียกว่าสหพันธ์คาราเต้โชโต-เร็นเม)
ชีวิตช่วงต้น

อาซาอิเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1935 ในจังหวัดเอฮิเมะ (บนเกาะชิโกกุ) ประเทศญี่ปุ่น เขาเป็นพี่คนโตจากพี่น้องทั้งหมดเจ็ดคน ซึ่งตอนเด็กเขาเคยฝึกซูโม่ นอกจากนี้ พ่อของเขา (ซึ่งเป็นตำรวจ) ยังได้สอนยูโด, เค็นโด และโซจุตสึ ให้แก่เขา เมื่อเขาอายุได้ 12 ขวบ เขาได้เห็นการต่อสู้ระหว่างนักมวยสากลกับนักคาราเต้ โดยนักคาราเต้สามารถเตะคู่ต่อสู้จนหมดสภาพ และอาซาอิก็รู้สึกประทับใจ
อาชีพคาราเต้

ใน ค.ศ. 1958 อาซาอิสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยทากูโชกุ ซึ่งเขาได้ฝึกคาราเต้ภายใต้การฝึกของกิชิง ฟูนาโกชิ และมาซาโตชิ นากายามะ โดยเขาได้รับการฝึกฝนอย่างหนักและได้รับอนุญาตให้นอนในหอพักคาราเต้ ตามคำแนะนำของนากายามะ เขาเข้าเรียนหลักสูตรฝึกอบรมผู้สอนของสมาคมคาราเต้แห่งประเทศญี่ปุ่น และสำเร็จการศึกษาหลักสูตรดังกล่าวในสามปีต่อมา นอกจากนั้น อาซาอิได้คว้าแชมป์สมาคมคาราเต้แห่งประเทศญี่ปุ่นในการแข่งคูมิเตะ (ต่อสู้) ใน ค.ศ. 1961 และคาตะ (ท่ารำ) ใน ค.ศ. 1963 ซึ่งเขาได้เป็นแชมป์สมาคมคาราเต้แห่งประเทศญี่ปุ่นประจำ ค.ศ. 1961 โดยได้อันดับหนึ่งในการแข่งคูมิเตะและอันดับสองในการแข่งคาตะในปีนั้น รวมทั้งอาซาอิได้เป็นครูสอนคนแรกที่นำคาราเต้เข้ามาในไต้หวัน ทั้งนี้ ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1960 เขาได้สอนคาราเต้ในฮาวายเป็นเวลาห้าปี โดยมีลูกศิษย์ของเขาหลายคน เช่น เคนเนธ ฟูนาโกชิ (ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สี่ของกิชิง ฟูนาโกชิ)
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา อาซาอิได้ก้าวหน้าในสมาคมคาราเต้แห่งประเทศญี่ปุ่น และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิค หลังจากการเสียชีวิตของนากายามะ กลุ่มสมาคมคาราเต้แห่งประเทศญี่ปุ่นประสบปัญหาทางการเมืองและแตกแยกกัน อาซาอิและเพื่อนร่วมงาน (รวมทั้งเคโงะ อาเบะ และมิกิโอะ ยาฮาระ) ได้จัดตั้งกลุ่มขึ้นกลุ่มหนึ่ง ในขณะที่นากายามะ โนบูยูกิ และเพื่อนร่วมงานได้จัดตั้งกลุ่มอีกกลุ่มหนึ่งขึ้น ซึ่งได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในชื่อสมาคมคาราเต้แห่งประเทศญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1999 ส่วนใน ค.ศ. 2000 เขาได้ก่อตั้งสมาคมคาราเต้โดนานาชาติแห่งประเทศญี่ปุ่น และสหพันธ์คาราเต้โชโต-เร็นเม แห่งประเทศญี่ปุ่น รวมทั้งนอกจากการได้รับจัดอันดับอยู่ที่ระดับ 9 ดั้งในคาราเต้สายโชโตกังแล้ว เขายังได้รับการจัดอันดับอยู่ที่ระดับ 3 ดั้งในโจโด, ระดับ 2 ดั้งในจูเค็นโด และระดับ 2 ดั้งในเค็นโด
ชีวิตต่อจากนั้น

เมื่อไตร่ตรองถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้ฝึกสอนสมาคมคาราเต้แห่งประเทศญี่ปุ่นที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยทากูโชกุ อาซาอิกล่าวว่า "ทุกวันนี้พวกเราค่อนข้างจะเข้ากันได้ดี ตรงกันข้ามกับจุดยืนอย่างเป็นทางการและสหพันธ์ของเรา ถึงเราจะพูดอย่างนั้น แต่ชีวิตก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ? ... ผมดีใจที่จะบอกว่าความขัดแย้งที่หยั่งรากลึกในหมู่เพื่อนร่วมอาชีพของผมได้หายไปเกือบหมดแล้ว ผมคิดว่าการจากไปของคุณเอโนเอดะ, คุณคาเสะ, คุณทาบาตะ, คุณโชจิ และคนอื่น ๆ ได้นำพวกเราหลายคนกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ที่มหาวิทยาลัยทากูโชกุเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวกับผู้บุกเบิกคาราเต้ระดับนานาชาติที่แก่ตัวลงมากด้วย"
สุขภาพของอาซาอิเสื่อมลงตามอายุ และเขาต้องเข้ารับการผ่าตัดตับเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 เขาเสียชีวิตเมื่อเวลา 14.50 น. ของวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2006 โดยทิ้งภรรยาชื่อเคโกะ อาซาอิ และลูกสาวชื่อโฮชิมิ อาซาอิ ไว้ข้างหลัง ซึ่งมีผู้คนมากกว่า 2,000 คนเข้าร่วมพิธีศพของเขา โดยจัดขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2006 ที่วัดโงโกกุ ในโตเกียว ทั้งนี้ อาซาอิได้รับ 10 ดั้งหลังเสียชีวิตจากสหพันธ์คาราเต้โชโตแห่งประเทศญี่ปุ่น และในที่สุดก็ได้รับการสืบทอดตำแหน่งประธานของสมาคมคาราเต้โดนานาชาติแห่งประเทศญี่ปุ่นโดยภรรยาม่ายของเขา (แม้ว่าเธอจะไม่ใช่นักคาราเต้ก็ตาม)
แหล่งข้อมูลอื่น

Japan Karate Shoto Federation (ในภาษาญี่ปุ่น)
Japan Karate Shoto Federation (ในภาษาอังกฤษ)
เทียนกิ่งขาว

| เทียนกิ่งขาว |
| --- | --- |

Lawsonia inermis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Myrtales
วงศ์:: Lythraceae
สกุล:: Lawsonia
สปีชีส์:: L.  inermis
ชื่อทวินาม
Lawsonia inermis L.

เทียนกิ่งขาว หรือ เฮนนา (Henna; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lawsonia inermis) เป็นพืชในวงศ์ Lythraceae และเป็นพืชมีดอกชนิดเดียวในสกุล Lawsonia คำว่าเฮนนาในภาษาอังกฤษมาจาก ภาษาอาหรับ حِنَّاء (ALA-LC: ḥinnāʾ; ออกเสียง ħɪnˈnæːʔ) หรือ حناหรือ /ħinna/ เป็นไม้พุ่มเปลือกเรียบ สีน้ำตาล ใบเดี่ยว รูปรี ออกตรงข้ามกัน โคนใบรูปลิ่ม ดอกช่อออกตามปลายกิ่ง ดอกขาวเรียกเทียนกิ่งขาว ดอกแดงเรียกเทียนกิ่งแดง ผลกลมสีเขียวแก่แล้วสีน้ำตาล
เปลือกต้น ผลและรากเมื่อรับประทานทำให้อาเจียน ท้องร่วง เป็นอัมพาตและแท้งบุตร กระจายพันธุ์ในแอฟริกาและเอเชียใต้ ใบสดของเทียนกิ่งต้มรวมกับเหง้าขมิ้นชันใช้รักษาเล็บขบ ผงใบแห้งใช้ย้อมผมให้เป็นสีแดงส้ม ใบมีสารลอว์โซน เป็นผลึกสีส้มแดงพืชชนิดนี้ใช้ทำสีย้อมที่เรียกเฮนนาเช่นกัน โดยใช้ทาผิวหนัง เส้นผม เล็บ ผ้าไหม ผ้าฝ้าย และยังมีส่วนสำคัญในการทำสีสำหรับทำปฏิมากรรมต่างๆของอาณาจักรในแอฟริกา
มูลค่าทางเศรษฐกิจ

ในปี 2020 ขนาดของตลาดผงเฮนน่าทั่วโลกอยู่ที่ USD million หรือ ล้านเหรียญสหรัฐ และคาดว่าจะถึง USD million ภายในปี 2027 โดยจะเติบโตอย่างต่อเนื่องขึ้น โดยมี CAGR% ระหว่างปี 2564-2570
ลักษณะทางพฤกศาสตร์

ไม้พุ่ม สูง 3-5 เมตร ทรงพุ่มโปร่ง เปลือกสีน้ำตาลอมเทา กิ่งแก่มีหนาม ใบ เป็นใบเดี่ยว กว้าง 1-2 เซนติเมตร ยาว 3-4 เซนติเมตร เรียงตรงข้าม รูปวงรีแกมรูปใบหอก เนื้อใบค่อนข้างแข็ง และหนา ดอก เป็นดอกแบบช่อกระจุก ช่อดอกออกที่ปลายกิ่ง ดอกมีกลิ่นหอมอ่อนๆ มีดอกทั้งปี กลีบดอกสีขาว หรือสีแดง ดอกย่อยขนาดเล็ก มี 2 พันธุ์ คือ พันธุ์ดอกขาว และพันธุ์ดอกแดง กลีบเลี้ยงสีเขียวโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดสั้น  ผล ผลแห้งแตก รูปทรงกลมสีเขียว ขนาด 0.5-0.8 เซนติเมตร เมื่อแก่มีสีน้ำตาล
ประวัติการใช้ประโยชน์

ตำรายาไทย ใบ รสฝาดเฝื่อน ใช้แก้กลากเกลื้อน แก้น้ำเหลืองเสีย พอกสมานบาดแผล รักษาแผลมีหนอง ตำกับขมิ้นและเติมเกลือเล็กน้อยพอกแก้เล็บขบ เล็บถอด เล็บช้ำ หรือเป็นหนอง แก้ปวดนิ้วมือนิ้วเท้า ถอนพิษปวดแสบปวดร้อน ฝี แผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก แผลฟกช้ำ ผิวหนังอักเสบ ห้ามเลือด ใช้เป็นเครื่องสำอาง พอกเล็บ เป็นยาย้อมผม และขน ยอดอ่อน รสฝาด ใช้ยอดอ่อนประมาณ 1 กำมือ ต้มดื่มแก้ท้องร่วงในเด็ก ใบและยอดอ่อน รักษาโรคเชื้อราที่เล็บ พอกหุ้มเล็บแก้เล็บขบ กันเล็บถอด เล็บช้ำ แก้ท้องเสีย สารมีสีในใบแห้ง ใช้ย้อมผม ย้อมผ้า และขนสัตว์ ให้สีน้ำตาลแดง ราก ใช้ขับประจำเดือน รักษาตาเจ็บ ขับปัสสาวะ รักษาโรคลมบ้าหมู เปลือก ขับน้ำเหลืองเสียในโรคเรื้อน ดอก ใช้ขับประจำเดือน แก้ปวดศีรษะ รักษาดีซ่าน ผล ใช้ขับประจำเดือน
Etymology

Lawsonia inermis  ตั้งชื่อตามแพทย์ชาวสก๊อตที่มีชื่อว่า Isaac Lawson ส่วนคำว่าเฮนนาในภาษาอังกฤษมาจาก ภาษาอาหรับ حِنَّاء (ALA-LC: ḥinnāʾ; ออกเสียง ħɪnˈnæːʔ) หรือ حناหรือ /ħinna/
ตำนาน เรื่องเล่า ความเชื่อ

ชาวมุกัลนำ Henna (Mehendi หรือ เทียนกิ่ง) มายังประเทศอินเดีย ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีการใช้ Henna ตามประเพณีต่าง ๆ โดยการนำใบ Henna มาทำให้แห้งและบดให้ละเอียด จากนั้นนำมาใช้ทาหรือตกแต่งเป็นลาดลายบนฝ่ามือ ซึ่ง Henna มีคุณสมบัติในการเป็นสีย้อมให้สีแดงสนิมหรือส้มอิฐ และไม่มีผลข้างเคียงกับผิว ประเพณีของ Henna เกิดขึ้นในแอฟริกาเหนือและตะวันออกกลาง เชื่อกันว่าใช้เป็นเครื่องสำอางมานับหมื่นปี การใช้เฮนนาทาบนมือและเท้าของผุ้หญิงเป็นที่แพร่หลาย ซึ่งไม่เกี่ยวกับเรื่องระดับชนชั้นทางสังคมหรือสถานภาพการสมรส โดยความนิยมใช้ Henna เริ่มมาจากชนชั้นคนร่ำรวยและพระราชวงศ์และกลายมาเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในชนชั้นอื่น ๆ
การใช้ Henna ทางทิศตะวันตก มีการแนะนำการใช้ Henna มาสู่วัฒนธรรมยูโรอเมริกัน ซึ่งถือว่าเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการทำรอยสักของชาวตะวันตก
การใช้ Henna  ในศาสนาฮินดู นิยมนำมากทั้งชายและหญิง อีกทั้งถูกแปรรูปเป็นครีมและยาย้อมผม  Henna ยังใช้ในช่วง Vratas ต่าง ๆ หรือ Fasts เช่น Karwa Chauth สังเกตได้จากผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว การออกแบบลวดลายของ Henna จุดขนาดใหญ่ตรงกลางมือและจุดเล็ก ๆ สี่จุดที่ด้านข้างบนฝ่ามือของพระพิฆเนศวร และพระลักษมี การใช้ Henna ในงานแต่ง ซึ่งถือว่ามีบทบาทสำคัญมาก สีน้ำตาลแดงของ Henna หมายถึงความมั่งคั่งที่เจ้าสาวจะได้รับจากครอบครัวใหม่ของเธอ พิธีกรรม Mehendi จะเกิดขึ้นในวันก่อนแต่งงาน โดยฝ่ายหญิงจะรวมตัวกันเพื่อทำพิธี Mehendi คือการทำเครื่องหมายบริเวณข้อมือ ฝ่ามือ และเท้าของพวกเขาด้วยสีแดงจาก Henna รวมไปถึงเจ้าบ่าวก็สามารถทาสีจาก Henna ลงบนฝ่ามือได้เช่นกัน
การใช้ประโยชน์

สมุนไพร
ใบ
-  มีตัวยาสำคัญชื่อลอร์โซน (Lawsone) มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อโรค ใช้ทำยากันเล็บถอด เล็บช้ำ เล็บขบ แก้ปวดนิ้วมือนิ้วเท้า แผลมีหนอง ถอนพิษปวดแสบปวดร้อน ฝี แผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก แผลฟกช้ำ ผิวหนังอักเสบ
- รักษากามโรค แก้ปวดท้อง ท้องร่วง ขับปัสสาวะ
- ในสมัยโบราณ ใช้เป็นเครื่องสำอาง พอกเล็บ เป็นยาย้อมผม ขน
ราก
- ใช้ขับประจำเดือน รักษาตาเจ็บ ขับปัสสาวะ และรักษาโรคลมบ้าหมู
เปลือก
- ขับน้ำเหลืองเสียในโรคเรื้อน
ดอก
- ใช้ขับประจำเดือน แก้ปวดศีรษะ รักษาดีซ่าน
ผล
- ใช้ขับประจำเดือน
วิธีและปริมาณที่ใช้:
ยากันเล็บถอด เล็บขบ เล็บช้ำ
วิธีที่ 1  ใช้ใบเทียนกิ่งสด 20-30 ใบ ล้างให้สะอาดตำให้ละเอียด เอาข้าวสุกปั้นเป็นก้อนขนาดเท่าแม่มือ เผาไฟให้บางส่วนดำเป็นถ่านตำรวม ใส่เกลือเล็กน้อย พอกที่เล็บซึ่งถูกของหนักๆ ทับ หรือตรงจมูกเล็บเป็นหนอง หนองก็จะหาย เล็บไม่ถอด
วิธีที่ 2 ใช้ใบเทียนกิ่งสด 20-30 ใบ
วิธีการย้อมผมด้วยเทียนกิ่งหรือเฮนน่า
ผสมผงเฮนน่าปริมาณ 100 กรัม มะนาวครึ่งผล และน้ำชาที่ผ่านการต้มจนเดือดแล้ว 1 แก้ว ในชามแก้ว คนให้เข้ากัน ทิ้งไว้นาน 8 ชั่วโมง เมื่อครบบกำหนดแล้ว นำมาย้อมผมให้ทั่ว หมักทิ้งไว้นานตามที่ต้องการ แล้วสระผมด้วยน้ำสะอาดโดยไม่ต้องใช้แชมพูเช็ดผมให้แห้ง การนำเฮนน่ามาผสมร่วมกับสมุนไพรอื่น ๆ จะทำให้ได้สีย้อมที่แตกต่างกันไป เช่น
- ผงกาแฟ 1-2 ช้อนโต๊ะ ผสมลงในเฮนน่า จะให้สีโทนแดง
- นำดอกอัญชัน (เตรียมโดยใช้ดอกอัญชัน 30-50 ดอก ต้มกับน้ำชาจนสีดอกจางลง แล้วคั้นเอากากออก) ผสมลงในเฮนน่า จะให้โทนสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ
- น้ำส้มไซเดอร์  3 ช้อนโต๊ะ ผสมลงในเฮนน่า จะให้สีประกายทอง
- ผงกานพลู 3 กรัม ผสมลงในเฮนน่า จะทำให้สีเฮนน่าเข้มขึ้น ให้สีใกล้เคียงสีดำ
คุณค่าทางโภชนาการ/คุณสมบัติสำคัญ

องค์ประกอบทางเคมี:
ใบ พบสาร 2-hydroxy-1, 4-napthoquinone (HNQ;lawsone) 1.0-1.4% ซึ่งเป็นสารสำคัญที่ให้สีย้อมจากธรรมชาติ, 1, 4dihydroxynaphthalene    1,4-naphthoquinone, 1,2-dihydroxy-glucoyloxynaphthaleneและ 2-hydroxy-1,4-diglucosyloxynaphthalene  สารกลุ่ม flavonoids ได้แก่ luteolins, apigenin    สารกลุ่ม coumarins ได้แก่ esculetin, fraxetin, scopletin
เปลือกต้น พบสาร napthoquinone, isoplumbagin,triterpenoids-hennadiol, aliphatics (3-methylnonacosan-1-ol), betulin, betulinic acid, lawsone, lupeol
ดอก พบน้ำมันหอมระเหย 0.02% ซึ่งประกอบด้วย ionones 90% ซึ่งมีองค์ประกอบหลักคือ β-ionones
เปลือกผล พบสาร lawsone  (สุนทรี, 2536)
สาระสำคัญที่พบ

สารสีในเทียนกิ่งคือ lawsone หรือ hennotannic acid (2-hydroxy-1, 4- naphthoquinone) พบมากที่สุดในส่วนของใบ นอกจากนี้ยังพบในส่วนของดอก กิ่ง เปลือกต้น และเมล็ด สาร lawsone จะให้สีส้มแดง สามารถละลายได้ในน้ำ ร้อน และจะใช้ย้อมสีผมได้ดีเมื่ออยู่ในสารละลายที่มีสภาวะเป็นกรด สาร lawsone จะยึดติดแน่นกับโปรตีนหรือเคอราตินของเส้นผม ทำให้สีติดแน่นทนนาน โดยส่วนใหญ่จะเคลือบอยู่บนเส้นผม จึงไม่ทำลายโครงสร้างของเส้นผม
รัฐแอริโซนา
สถานที่ท่องเที่ยว

สวนสัตว์ฟินิกซ์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
รัฐแอริโซนา ที่เว็บไซต์ Curlie
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ รัฐแอริโซนา ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค ก เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- | --- |
รัฐ:  คอนเนทิคัต  เคนทักกี  แคนซัส  แคลิฟอร์เนีย  โคโลราโด  จอร์เจีย  เซาท์แคโรไลนา  เซาท์ดาโคตา  เดลาแวร์  เท็กซัส  เทนเนสซี  นอร์ทแคโรไลนา  นอร์ทดาโคตา  นิวเจอร์ซีย์  นิวเม็กซิโก  นิวยอร์ก  นิวแฮมป์เชอร์  เนแบรสกา  เนวาดา  เพนซิลเวเนีย  ฟลอริดา  มอนแทนา  มิชิแกน  มินนิโซตา  มิสซิสซิปปี  มิสซูรี  เมน  แมริแลนด์  แมสซาชูเซตส์  ยูทาห์  โรดไอแลนด์  ลุยเซียนา  วอชิงตัน  วิสคอนซิน  เวสต์เวอร์จิเนีย  เวอร์จิเนีย  เวอร์มอนต์  ไวโอมิง  ออริกอน  อะแลสกา  อาร์คันซอ  อินดีแอนา  อิลลินอย  แอริโซนา  แอละแบมา  โอคลาโฮมา  โอไฮโอ  ไอดาโฮ  ไอโอวา  ฮาวาย 
เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์:  วอชิงตัน ดี.ซี. 
พื้นที่เกาะ:  กวม  ปวยร์โตรีโก  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  อเมริกันซามัว 
เกาะเล็กรอบนอก:  เกาะจาร์วิส  เกาะนาแวสซา  เกาะเบเกอร์  เกาะเวก  เกาะฮาวแลนด์  คิงแมนรีฟ  จอห์นสตันอะทอลล์  แพลไมราอะทอลล์  มิดเวย์อะทอลล์ 
เขตสงวนอินเดียน: รายชื่อเขตสงวนอินเดียน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  SNAC  IdRef 
35°N 112°W﻿ / ﻿35°N 112°W﻿ / 35; -112﻿ (State of Arizona)
สายัณห์ สัญญา

| สายัณห์ สัญญา |
| --- | --- |
(ภาพสายัณห์ ในปี 2519)
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: สายัณห์ ดีเสมอ
ฉายา: แหบมหาเสน่ห์
เกิด: 31 มกราคม พ.ศ. 2496 อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย
เสียชีวิต: 11 กันยายน พ.ศ. 2556 (60 ปี) โรงพยาบาลธนบุรี กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
แนวเพลง: ลูกทุ่ง
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
ช่วงปี: พ.ศ. 2515–2556 (อายุ 41 ปี)
ค่ายเพลง: วงดนตรีลูกทุ่ง สายัณห์ สัญญา (พ.ศ. 2515–2527) อาร์เอส (พ.ศ. 2527–2544) แกรมมี่ เอ็นเตอร์ เทอร์เมน (พ.ศ. 2544–2556)
สายัณห์ สัญญา (31 มกราคม พ.ศ. 2496 – 11 กันยายน พ.ศ. 2556) ชื่อเล่น เป้า เป็นอดีตนักร้องเพลงลูกทุ่งชาวไทย มีน้ำเสียง ลีลา อันเป็นเอกลักษณ์ สายัณห์ สัญญา มีผลงานเพลงอันเป็นอมตะ ติดหูคนไทยมากมายหลายสิบเพลง มานานกว่า 3 ทศวรรษ
ประวัติ > ชีวิตช่วงต้น

สายัณห์ สัญญา มีชื่อจริงเดิมคือ สายัณห์ ดีเสมอ ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น พรสายัณห์ มีโชคดีเสมอ เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2496 (บางเเหล่งบอกว่าเกิดปี 2495) ที่บ้านเลขที่ 63 หมู่ 6 ตำบลหนองโพธิ์ อำเภอหนองหญ้าไซ (เดิมแยกจากอำเภอเดิมบางนางบวช และ แยกจากอำเภอสามชุก) จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายอ่อง และนางบุญช่วย ดีเสมอ  มีพี่ชาย 1 คน แต่ได้เสียชีวิตไปตั้งแต่สายัณห์ยังเล็ก ๆ ครอบครัวประกอบอาชีพทำนา  เมื่อตอนเด็ก ๆ ได้ร่ำเรียนหนังสือที่โรงเรียนใกล้ ๆ บ้านคือ โรงเรียนบ้านใหม่ไร่อ้อย จนจบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วก็ออกมาช่วยพ่อแม่ทำนาที่บ้าน ไม่นานคุณพ่ออ่องก็เสียชีวิตกลางคัน ทำให้สายัณห์ต้องอยู่กับแม่ตามลำพัง
ประวัติ > เส้นทางสู่วงการเพลง

สายัณห์นิยมชมชอบและรักการร้องเพลงลูกทุ่งมาตั้งแต่เด็ก ตระเวนประกวดร้องเพลงมามากมายนับครั้งไม่ถ้วน ได้รับรางวัลชนะเลิศมาก็หลายครั้ง โดยมีญาติผู้ใหญ่ที่ชื่อ "น้าสว่าง" เป็นผู้พาไปสมัครประกวดร้องเพลงตามสถานที่ต่าง ๆ จากนั้นออกมาช่วยพ่อแม่ทำนา
จนกระทั่งวันหนึ่งวงดนตรี ผ่องศรี วรนุช มาเปิดทำการแสดงที่วัดราษฎร์บำรุง อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งบนเวทีจัดให้มีการประกวดร้องเพลง สายัณห์จึงมาสมัครเพื่อเข้าร่วมประกวดร้องเพลงด้วย แต่ปรากฏว่าเขาปิดรับสมัครไปก่อนแล้ว ในช่วงที่รอการตัดสินการประกวดร้องเพลง สายัณห์จึงขอขึ้นเวทีไปร้องโชว์แทน ซึ่งเพลงที่เขาร้องคือ เพลงแฟนจ๋า ของ สุรพล สมบัติเจริญ ปรากฏว่าเมื่อร้องเพลงจบได้รับเสียงปรบมืออย่างกึกก้องจากผู้ชม ขณะที่ ผ่องศรี วรนุช ก็รู้สึกประทับใจ จึงรับสายัณห์เข้าวงดนตรีเมื่อปี พ.ศ. 2509
ที่นี่สายัณห์เริ่มออกเวทีในฐานะหางเครื่อง ต่อมาก็ได้มีโอกาสร้องเพลงด้วย ใช้ชื่อว่า "กัมชัย ราษฎร์บำรุง" หรือ "กรรมชัย ราชบำรุง" และ "กัมชัย ราชบำรุง" ช่วงนี้เขาร้องเพลงแนวศรคีรี ศรีประจวบ เป็นหลัก สายัณห์อยู่ที่นี่ได้ 3 ปี วงก็ยุบ
จากนั้นสายัณห์ก็ไปอยู่กับวงดนตรีอีกมากมายหลายวง อย่าง "รวมดาวกระจาย" ของครูสำเนียง ม่วงทอง, บรรจบ เจริญพร, ก้าน แก้วสุพรรณ และชินกร ไกรลาศ โดยในยุคนี้ได้มีโอกาสอัดแผ่นเสียง ซึ่งเพลงที่สามารถหาฟังได้ในปัจจุบัน คือเพลง "หักใจไม่ลง" ต่อมาสายัณห์มาอยู่กับวง "รวมพร" ของคุณเล็ก และคุณน้อยศรี อิงคะนันท์ เจ้าของปั๊มน้ำมันพรรุ่งโรจน์ ย่านบุคคโล และได้รับการสนับสนุนจากคนทั้งสองให้บันทึกเสียงเป็นครั้งแรก คือ "รักเธอเท่าฟ้า" ของครูฉลอง การะเกต ซึ่งทำให้เขาพอจะเป็นที่รู้จักของแฟนเพลงอยู่บ้าง
พ.ศ. 2515 สายัณห์ สัญญา มีความตั้งใจใฝ่ฝันที่จะเป็นนักร้องจึงแสวงหาโอกาสให้ตัวเองทั้งการเดินสายประกวดร้องเพลง และทำหน้าที่คนแบกกลอง หางเครื่องในวงดนตรี และย้ายวงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งโชคชะตาได้นำพาให้มาเจอผู้อุปการะ คือ คุณพ่อเล็กและแม่น้อยศรี อิงคะนันท์ ซึ่งเป็นเจ้าของปั๊มน้ำมันพรรุ่งโรจน์ บุคคโล และเป็นเจ้าของวงดนตรีรวมพร ผู้มีอุปการะทั้งสองออกทุนให้สายัณห์อัดแผ่นเสียงเริ่มต้นจากเพลงรักเธอเท่าฟ้า และเพลงพลัดคู่ แต่แผ่นเสียงไม่ได้รับการเผยแพร่ สร้างความเสียใจและท้อใจ ที่สุดก็เป็นเด็กล้างรถอยู่ที่ปั๊มน้ำมันพรรุ่งโรจน์ บุคคโล...ทำหน้าที่เด็กปั๊มสักระยะ โชคชะตาก็เข้าข้างอีกครั้งเมื่อ ครูชลธี ธารทอง ไปพบสายัณห์ สัญญา ที่ปั๊มน้ำมันแห่งนั้น เมื่อได้ยินเงาเสียงของศรคีรี ก็เกิดชอบใจ จึงแต่งเพลง "ลูกสาวผู้การ" และ "แหม่มปลาร้า" ให้สายัณห์ขับร้อง
ประวัติ > ก่อตั้งวงดนตรีและมีชื่อเสียง

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 มีการตั้งวงดนตรีสายัณห์ สัญญา โดยแสดงครั้งแรกที่บึงพลาญชัย จังหวัดร้อยเอ็ด โดยได้รับค่าแสดงรวมกันทั้งวง 8,000 บาท และนับตั้งแต่นั้น สายัณห์ ก็ผลิตผลงานออกมาประดับวงการลูกทุ่งเมืองไทยมากมาย ในปี พ.ศ. 2525 สายัณห์ได้ผ่าตัดลำคอทำให้เสียงกลายเป็นเสียงแหบ และได้ฉายาว่า "แหบมหาเสน่ห์" จากนั้นในปี พ.ศ. 2527 สายัณห์ก็ได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์อย่างเต็มตัว ทำให้ผลงานเพลงเงียบหายไปพักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาทำผลงานเพลงอีกครั้ง
สายัณห์ สัญญา ได้ชื่อว่าเป็นนักร้องลูกทุ่งชายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดหลังจากการถึงแก่กรรมของสุรพล สมบัติเจริญ แม้จะไม่เคยได้รับรางวัลทางการร้องเพลงใด ๆ เลยก็ตาม แต่สายัณห์ก็เป็นนักร้องที่มีเสน่ห์ มีคำออดอ้อนแม่ยก แฟนเพลง ผู้สนับสนุน ด้วยประโยคที่คุ้นเคยคือ รักสายัณห์น้อย ๆ แต่รักนาน ๆ  ซึ่งเป็นรูปแบบของพระเอกลิเก มีการไว้เคราแพะเป็นเอกลักษณ์ประจำตัว
บทบาทการเมือง

สายัณห์ สัญญา ชื่นชอบ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ถึงขั้นแต่งเพลงเชิดชูให้ และเคยขึ้นเวทีปราศรัยของ แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ที่ท้องสนามหลวง สนับสนุนให้ พ.ต.ท.ทักษิณกลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง และได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทยด้วย เมื่อปี พ.ศ. 2552
ชีวิตครอบครัว

สายัณห์ สัญญาเคยใช้ชีวิตคู่กับวรรณพร สัมฤทธิ์ อดีตนางงามจังหวัดนครศรีธรรมราช มีบุตรและบุตรีด้วยกัน 4 คนคือ สวามินี ชื่อเล่น เบสท์, ศิรประภา ชื่อเล่น เกรซ, เวสารัช ชื่อเล่น บิ๊ก และภัทรกัญญา ชื่อเล่น เฟิร์ส ก่อนหน้านี้สายันต์มีบุตรชายอีกคนที่เกิดกับอารมณ์ แต่งทรง อดีตหางเครื่อง ชื่อ อนุสรณ์ มุสิกสินธุ์ ชื่อเล่น ปุ้ม
ชีวิตครอบครัว > ชีวิตบั้นปลาย

สายัณห์ สัญญา ได้รับการเข้าพักรักษาตัวด้วยโรคมะเร็งตับที่โรงพยาบาลศรีวิชัย เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ญาติกล่าวว่าขณะที่สายัณห์นอนพูดคุยกับครอบครัวที่บ้านพัก เกิดฟุบหมดสติ เนื่องจากอาการน็อกเบาหวาน หลังการตรวจอย่างละเอียดแพทย์พบจุด 4 จุดในตับอ่อน และอยู่ในสภาวะกระจายตัว แพทย์จึงนำชิ้นเนื้อไปตรวจ และพบว่าเป็นเซลล์มะเร็ง
ต่อมาสายัณห์ได้ย้ายไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลพระราม 9 และโรงพยาบาลธนบุรีตามลำดับ โดยระหว่างการรักษาตัวในเดือนกรกฎาคม สายัณห์ได้ขออนุญาตแพทย์เพื่อขึ้นแสดงในคอนเสิร์ตอำลาขวัญใจคนเดิม ซึ่งจัดโดยโทรทัศน์ดาวเทียม แซบแชแนล ณ พระประแดงอาเขต จังหวัดสมุทรปราการ และได้ขออนุญาตแพทย์อีกครั้งเพื่อขึ้นแสดงคอนเสิร์ต ณ วัดไร่ขิง จังหวัดนครปฐม ในช่วงปลายเดือนสิงหาคม
ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2556 แพทย์เปิดเผยว่า สายัณห์อยู่ในภาวะวิกฤติ ไตทำงานผิดปกติเป็นผลมาจากโรคมะเร็งตับที่แพร่กระจายไปทั่วร่างกายแล้ว อาการต้องดูวันต่อวัน และระวังไม่ให้มีโรคแทรกซ้อน ไม่เช่นนั้นคนไข้จะทรุดทันที ต่อมาเมื่อเวลา 12:35 นาฬิกาของวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2556 สายัณห์ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบที่โรงพยาบาลธนบุรี ญาติประกอบพิธีรดน้ำศพที่วัดไร่ขิงในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2556 และพระราชทานเพลิงศพ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ณ วัดป่าเลไลยก์วรวิหาร จังหวัดสุพรรณบุรี
ผลงานการแสดงภาพยนตร์

พ่อหอยโข่ง (2523) รับบท สายัณห์
เสน่ห์นักร้อง (2526) รับบท เป้า ป่าโมก
สวรรค์บ้านนา (2526) รับบท สายัณห์
ลูกทุ่งพเนจร (2527) รับบท พัน
นักเพลงผู้ยิ่งใหญ่ (2527) รับบท สายัณห์ (รับเชิญ)
นักร้องนักเลง (2527) รับบท เป้า
ฟ้าบันดาล (2527) รับบท สายัณห์
แพแตก (2527) รับบท ไอ้เสือไผ่
นักร้องปืนโหด (2528) รับบท เป้า
ลูกทุ่งเสียงทอง (2528) รับบท สายัณห์
ความรักเหมือนยาขม (2530) รับบท เป้า
เพลงรักลูกทุ่ง (2539) รับบท สายัณห์
เจ้าคณะใหญ่จีนนิกาย

| เจ้าคณะใหญ่จีนนิกาย |
| --- | --- |
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน พระมหาคณาจารย์จีนธรรมวชิราจารย์ (เย็นอี่) ตั้งแต่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2566 (รักษาการแทน)
จวน: วัดโพธิ์แมนคุณาราม
ผู้แต่งตั้ง: สมเด็จพระสังฆราช โดยมีพระบัญชาแต่งตั้ง
วาระ: ตลอดชีวิต
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: พระอาจารย์จีนวังสสมาธิวัตร (สกเห็ง)
เงินตอบแทน: 10,300 บาท
เจ้าคณะใหญ่จีนนิกาย คือเจ้าคณะใหญ่ผู้ปฏิบัติหน้าที่ในคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย รูปปัจจุบันคือพระมหาคณาจารย์จีนธรรมวชิราจารย์ (เย็นอี่)(รักษาการ) ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2566
อำนาจตามกฎหมาย

ตามข้อ 8 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2536) ออกตามความในพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 กำหนดให้เจ้าคณะใหญ่มีอำนาจหน้าที่ ดังนี้
แต่งตั้งบรรพชิตในคณะสงฆ์เป็นเจ้าอาวาส รองเจ้าอาวาส ผู้ช่วยเจ้าอาวาส ตามหลักเกณฑ์ที่เจ้าคณะใหญ่กำหนดด้วยความเห็นชอบของสมเด็จพระสังฆราช
แต่งตั้งบรรพชิตรูปใดรูปหนึ่งเป็นเลขานุการเจ้าคณะใหญ่
ตามข้อ 9 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2520) ออกตามความในพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 กำหนดให้เจ้าคณะใหญ่มีอำนาจหน้าที่ ดังนี้
ดำเนินการปกครองให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย ลัทธิ นิกาย กฎหมาย และพระบัญชาสมเด็จพระสังฆราช
ควบคุมและส่งเสริมการปกครอง การศาสนศึกษา การศึกษาสงเคราะห์ การเผยแผ่พระพุทธศาสนา การสาธารณูปการ และสาธารณสงเคราะห์ ให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย
วินิจฉัยการลงนิคหกรรม และวินิจฉัยข้ออุทธรณ์คำสั่ง หรือคำวินิจฉัยของบรรพชิตในตำแหน่งรองลงมา
แก้ไขข้อขัดข้องในการปกครองคณะสงฆ์
ปกครองบรรพชิตในคณะสงฆ์ให้เป็นไปโดยความเรียบร้อย
พัดยศ > พัดประจำตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่จีนนิกาย

พัดประจำตำแหน่งเป็น พัดแฉกพุ่มข้าวบิณฑ์งาล้วน  กระจังขอบนอกฉลุลายใบเทศ ขอบในแกะเป็นลายธรรมจักร โดยรอบสามชั้น ใจกลางคาบตับแกะเป็นลายหน้าราหูใหญ่ สานเส้นทอง ขอบทอง  ยอดแกะเป็นบัวซ้อนสามชั้น  สันและคอแกะเป็นบัวกลุ่ม  ด้ามงาทั้งแท่ง
พัดยศ > พัดประจำตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่จีนนิกายพิเศษ

พัดประจำตำแหน่งเป็น พัดแฉกพุ่มข้าวบิณฑ์ กระจังใบใหญ่ 5 กลีบ ริ้วไหมทองเส้นหยาบ ปักดิ้นเลื่อมทองแร่ง ลายใบเทศและลายก้ามปู พื้นแพรขาว ขอบในแพรเหลืองสลับแดง ใจกลางมีตราสัญลักษณ์ งานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ นมพัดปักลายหน้าราหูใหญ่ ท่ามกลางดอกบัวบาน ยอดงาแกะเป็นบัวซ้อนสามชั้น สันและคองาแกะเป็นบัวกลุ่ม ด้ามงาทั้งแท่ง