stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดอะ ฮังเกอร์เกมส์ ปฐมบทเกมล่าเกม
เพลงประกอบ

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 นักแต่งเพลงเจมส์ นิวตัน ฮาวเวิร์ดยืนยันว่าเขาจะกลับมาทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ เพลงประกอบสำหรับ เดอะ ฮังเกอร์เกมส์ ปฐมบทเกมล่าเกม มีเพลงในเวอร์ชันของภาพยนตร์ เช่น "้เดอะแฮงกิ้งทรี", "เพียวแอสอะไดรเวนสโนว์" ซึ่งได้รับการยืนยันจากผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ นีน่า เจคอบสัน เรเชล เซเกลอร์ ร้องเพลงเวอร์ชั่นของภาพยนตร์ ดนตรีมีบทบาทสำคัญกว่าในภาคก่อนเนื่องจากภูมิหลังของ Covey วงดนตรีพเนจรในเรื่อง
โปรดิวเซอร์เดฟ คอบบ์และทีมงานสร้างสรรค์ดึงเอาดนตรีโฟล์กคันทรี่แอปพาเลเชียนมาใช้เป็นส่วนใหญ่ ในขณะที่ลอเร็ตตา ลินน์ และ ดอลลี่ พาร์ตันในยุคแรกและลอเร็ตตา ลินน์แห่งซิสซี สเปเซกเป็นแรงบันดาลใจให้การร้องของ ลูซี่ เกรย์ เซเกลอร์ร้องเพลงทั้งหมดของลูซี่ เกรย์ สดตลอดการถ่ายทำ
เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2566 "เดอะแฮงกิ้งทรี (เวอร์ชันของลูซี เกรย์)" ซึ่งแสดงโดย เซเกลอร์ ได้รับการล้อเล่นในวิดีโอโปรโมตสั้นๆ สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ ตามที่ได้รับการยืนยันโดย เจคอบสัน  "เดอะแฮงกิ้งทรี  (เวอร์ชั่นของลูซี เกรย์)" วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2566
ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 เพลงประกอบอย่างเป็นทางการ "The Hunger Games: The Ballad of Songbirds & Snakes (Music From & Inspired By)" ได้รับการประกาศรายชื่อเพลงร่วมกับ โอลิเวีย ร็อดริโก ได้รับการประกาศให้เป็นศิลปินอย่างเป็นทางการเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะปรากฏในอัลบั้มนี้ โดยมีเพลง  "แคนท์แคชมีนาว" เป็นซิงเกิลที่สองในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 รวมถึงเพลงของศิลปินรุ่นเยาว์ในแนวโฟล์ค/อเมริกานาที่ เซเกลอร์ ร่วมแสดงที่จะบรรจุในอัลบั้ม
เพลงประกอบ > รายชื่อเพลงประกอบภาพยนตร์

1. Olivia Rodrigo – Can’t Catch Me Now
2. Rachel Zegler – The Hanging Tree
3. Flatland Cavalry – Wool
4. Rachel Zegler – Nothing You Can Take From Me
5. Sierra Ferrell – The Garden
6. Rachel Zegler – The Ballad of Lucy Gray Baird
7. Molly Tuttle – Bury Me Beneath the Willow
8. Rachel Zegler, James Newton Howard – The Old Therebefore / Singing at Snakes
9. Bella White – Burn Me Once
10. The Covey Band – District 12 Stomp
11. Rachel Zegler, The Covey Band – Nothing You Can Take From Me (Boot-Stompin’ Version)
12. Billy Strings – Cabin Song
13. Rachel Zegler – Lucy Gray (part 1)
14. Rachel Zegler, The Covey Band – Pure As The Driven Snow
15. Charles Wesley Godwin – Winter’s Come And Gone
16. Josie Hope Hall, The Covey Band – Keep On The Sunny Side
17. Rachel Zegler – Lucy Gray (part 2)
การฉาย

ภาพยนตร์มีกำหนดฉายในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับในสหรัฐอเมริกาอย่างล้นหลาม โดยชื่นชมการแสดงของทีมนักแสดง โดยเฉพาะทอม บลายธ์ และเรเชล เซกเลอร์ ที่ภาพยนตร์ทำรายได้เกิน 300 ล้านเหรียญ เป็นความสำเร็จครั้งสำคัญของพวกเขาโดยเฉพาะเรเชล เซกเลอร์ที่มีภาพยนตร์ทำเงินเกิน 200 ล้านเหรียญสหรัฐในระยะเวลาไม่ถึง 3 ปี นับตั้งแต่ เวสต์ ไซด์ สตอรี่ ในปี 2021 เช่นเดียวกับที่ทอม บลายธ์ที่ขึ้นรับบทนำในภาพยนตร์ครั้งแรกก็ประสบความสำเร็จเช่นเดียวกัน
แม้ภาพยนตร์จะเปิดตัวสัปดาห์แรกในอเมริกาค่อนข้างต่ำกว่าที่คาดการณ์ แต่กลับเป็นม้ามืดประจำเดือนพฤศจิกายน โดยเป็นภาพยนตร์ที่สามารถครองอันดับ 1 สองสัปดาห์ติด เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้าในแฟรนไชน์ อีกทั้งยังอยู่ในอันดับ 2 จนกระทั่งครบ 1 เดือน รักษาตำแหน่งแชมป์เดิมจาก พรมหัศจรรย์ ที่เปิดตัวในช่วงวันขอบคุณพระเจ้าไว่ได้ แม้กระแสของนักวิจารณ์จะเป็นในแง่วิจารณ์ความยาวและจังหวะการเล่าเรื่อง แต่ภาพยนตร์กลับสามารถทำเงินได้วันละล้าน และได้ปล่อยขายในวีดิทัศน์ตามคำขอ โดยคาดการณ์ว่าภาพยนตร์จะยังทำเงินต่อไปเรื่อย ๆ แม้ว่าจะภาพยนตร์ใหม่เข้ามา และปิดยอดที่ 350 ล้านเหรียญ แม้จะเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินน้อยที่สุดของแฟรนไชน์ก็ตาม ปัจจุบันภาพยนตร์ยังอยู่ที่อันดับ 9 หลังภาพยนตร์ใหม่เข้าฉายกว่า 8 เรื่อง
แหล่งข้อมูลอื่น

เดอะ ฮังเกอร์เกมส์ ปฐมบทเกมล่าเกม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กเกมล่าชีวิต โดย ซูซาน คอลลินส์ |
| --- | --- |
นวนิยายชุด:  เกมล่าชีวิต (2008)  ปีกแห่งไฟ (2009)  ม็อกกิ้งเจย์ (2010)  ลำนำแห่งนกร้องเพลงและอสรพิษ (2020)  ซันไรส์ออนเดอะรีปปิง (2025) 
ภาพยนตร์ชุด:  เกมล่าเกม (2012)  แคชชิ่งไฟเออร์ (2013)  ม็อกกิ้งเจย์ พาร์ท 1 (2014)  พาร์ท 2 (2015)  ปฐมบทเกมล่าเกม (2023)  ซันไรส์ออนเดอะรีปปิง (2026)  รางวัล 
ตัวละคร:  แคตนิส เอฟเวอร์ดีน  พีต้า เมลลาร์ก  เกล ฮอว์ธอร์น  คอริโอเลนัส สโนว์ 
เพลง:  เดอะฮังเกอร์เกมส์ เพลงประกอบ "เซฟแอนด์ซาวด์"  "อายส์โอเพน"  ดนตรีประกอบ  แคชชิ่งไฟเออร์ เพลงประกอบ "แอตลาส"  "อีลาสติกฮาร์ต"  "วีรีเมน"  "ฮูวีอาร์"  "เอเวอรีบอดีวอนส์ทูรูลเดอะเวิลด์"  ดนตรีประกอบ  ม็อกกิ้งเจย์ พาร์ท 1 เพลงประกอบ "เมลต์ดาวน์"  "ออลล์มายเลิฟ"  "เยลโลว์ฟลิกเกอร์บีต"  "เดอะแฮงกิงทรี"  ดนตรีประกอบ  ม็อกกิ้งเจย์ พาร์ท 2 ดนตรีประกอบ  ปฐมบทเกมล่าเกม เพลงประกอบ "แคนต์แคตช์มีนาว"  ดนตรีประกอบ 
 หมวดหมู่
วัตรนารีวงศ์

| วัตรนารีวงศ์ |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ประเภท: สถานพุทธบริษัทของสามเณรี
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัตรนารีวงศ์ คือ สถานพุทธบริษัทของสามเณรี ซึ่งเป็นนิวาสสถานของนรินทร์กลึง ปัจจุบันเป็นบ้านนรินทร์กลึง ตั้งอยู่เชิงสะพานพระราม 5 ในตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี วัตรนารีวงศ์ แปลว่าตระกูลของผู้หญิง ใช้คำว่าวัตรที่หมายถึงวัตรปฏิบัติแทนคำว่าวัด กล่าวกันว่าเป็น "วัตรภิกษุณีแห่งแรกในพุทธศาสนา"
ประวัติ

นรินทร์กลึงมีแนวคิดรื้อฟื้นการบวชภิกษุณีมาตั้งแต่ก่อตั้งพุทธบริษัทสมาคม เมื่อ พ.ศ. 2455 โดยได้เขียนลงวารสาร สาระธรรม เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2456 "ยั่วหญิงสัมมาทิฐิให้ริคิด ประกอบกิจกู้ชาติศาสนา ตามเยี่ยงอย่างโคตมีมีแบบมา เพื่อพาลาจะได้ว่าน้อยลงเอย" ขณะที่ลูกสาวคนแรกอายุได้ 3 ปี จนเมื่อลูกสาว ชื่อ สาระ วัย 18 ปี กับ จงดี วัย 13 ได้ออกบวชเป็นสามเณรี โดยได้ตั้งวัตร์นารีวงศ์เมื่อ พ.ศ. 2471 นรินทร์กลึงได้นำเงินจากกำไรที่ทำธุรกิจยาดอง "ยานกเขาทั้งคู่" มาสร้างตึกสูง 7 ชั้น คล้ายวัด เริ่มแรกสร้างเป็นสถานที่สำหรับศึกษาธรรมะ ต่อมากลายเป็นที่ตั้งของสถานพุทธบริษัทในนาม "วัตรนารีวงศ์"
ข่าวในหนังสือพิมพ์ บางกอกการเมืองระบุว่า
...นายกลึง (พนม สารนริน) บ้านริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตำบลบางไผ่ อำเภอนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ได้นำบุตรีสาวไปบวชยังสำนักท้องที่จังหวัดเพ็ชร์บุรีเปนสามเณรี 2 รูป แล้วมาสำนักอยู่ที่บ้านนายกลึงจนบัดนี้
เพียง 2 วันหลังจากนั้น พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ออกพระบัญชา ลงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2471 ว่าห้ามมิให้พระสงฆ์ไทยทำการบวชให้ภิกษุณี สิกขมานา และสามเณรี
ต่อมามีสตรีอีก 6 คนออกบวชเพิ่ม นับรวมแล้วขณะนั้นมีสามเณรี 8 รูป แต่ไม่ปรากฏชื่อของอุปัชฌาย์ เนื่องมาจากการป้องกันมิให้รัฐเข้าจัดการกับภิกษุรูปนั้น
ต่อมาเจ้าหน้าที่ได้จับกุมสามเณรีที่วัตรนารีวงศ์ มาดำเนินคดีสามเณรี 4 รูป และศาลจังหวัดนนทบุรีได้พิพากษาจำคุก แต่สามเณรีไม่ยอม ผู้คุมจึงดึงจับกดพื้นและดึงจีวรออกในที่สาธารณะ แต่จำคุกเพียงรูปเดียวเป็นเวลา 7 วัน ในข้อหาไม่ยอมปฏิบัติตามคำสั่ง ต่อมา พ.ศ. 2478 รัฐสภาได้มีมติให้จับกุมภิกษุณีและสามเณรี โดยให้เจ้าหน้าที่ถอดจีวรสามเณรีออก นายนรินทร์เห็นว่าเป็นการกระทำเกินกว่าเหตุ จึงถวายฎีกาแก่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่พระองค์มีพระบรมราชวินิจฉัยฎีกามีความสรุปว่า เห็นควรให้นายนรินทร์เลิกล้มความคิดเรื่องที่จะฟื้นฟูภิกษุณีเสีย
สิ่งก่อสร้าง

ในอดีตวัตรนารีวงศ์ประกอบไปด้วยที่พักสงฆ์รูปทรงตึกสูง 7 ชั้น มีชั้นใต้ดิน 1 ชั้น บนดิน 4 ชั้น ดาดฟ้า 1 ชั้น หอคอย 1 ชั้น ยังมีป้อมซึ่งเป็นบันไดเวียนขึ้นไปบนยอดเสาประดิษฐานพระพุทธรูปยืน ค่าก่อสร้างในขณะนั้นอยู่หลักแสน อาคารสูง 7 ชั้นทุบทิ้งช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นช่วงเดียวกับที่นรินทร์ติดคุกอยู่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช
ปัจจุบันสิ่งก่อสร้างที่ยังคงหลงเหลืออยู่ คือ ภูเขาจำลอง ซากโบสถ์ และศาลาท่าน้ำ โดยภูเขาจำลองมีความสูงประมาณ 2 เมตร มีต้นไม้ปกคลุมไปทั่ว ภูเขาถูกตกแต่งด้วยไหและโอ่ง บนภูเขามีโบสถ์ขนาดจิ๋วสร้างประดิษฐานไว้ แต่ปัจจุบันโบสถ์จิ๋วได้พังทลายลงมา ซากผนังโบสถ์ เป็นศิลปะปูนปั้นรูปพระพุทธเจ้าปางป่าเลไลยก์ มีรูปช้างกับลิงนั่งหมอบอยู่เคียงข้าง ลายปูนปั้นมีลักษณะสมบูรณ์ ส่วนศาลาท่าน้ำคงอยู่สมบูรณ์ที่สุด เป็นศาลาท่าน้ำสีน้ำตาลทราย ไม่มีการตกแต่งทาสี
ดูเพิ่ม

ทรงธรรมกัลยาณีภิกษุณีอาราม
สามเณรีสาระ และสามเณรีจงดี เมื่อ พ.ศ. 2471
นารีผล

| --- | --- |
ภาพนารีผล หรือ มักกะลีผลในจิตรกรรมแบบไทยที่วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
กลุ่ม: ต้นไม้ในปรัมปราวิทยา สิ่งมีชีวิตในตำนาน
กลุ่มย่อย: Sylvan
เทพปกรณัม: เทพปกรณัมพื้นบ้านในไทย
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
นารีผล หรือ มักกะลีผล เป็นพรรณไม้ตามความเชื่อจากตำนานป่าหิมพานต์มีพืชที่ออกลูกเป็นหญิงสาว เมื่อผลสุกแล้ว  บรรดา ฤๅษี กินนร วิทยาธร คนธรรพ์ จะนำไปเสพสังวาส
ความในวรรณคดี

ในวรรณคดีระบุว่า มักกะลีผลเมื่อสุกแล้ว จะกลายเป็นหญิงสาวงามอายุราว 16 แต่ที่ศีรษะจะยังมีขั้วติดอยู่ นิ้วมือทั้ง 5 ยาวเท่ากัน ผมยาวสีทอง ตากลมโต  คอเป็นปล้อง ไม่มีโครงกระดูก แต่ส่งเสียงได้เหมือนมนุษย์จริง ๆ มักกะลีผลที่ยังอ่อนมีลักษณะเหมือนคนนั่งคู้เข่าอยู่ เมื่อโตขึ้นขาจะเหยียดออกก่อน เมื่อโตเต็มที่จึงเหยียดตัวเหมือนคนยืนตัวตรง บรรดาฤๅษี กินนร วิทยาธร คนธรรพ์ ที่ยังมีตัณหาอยู่  จะมาออที่โคนต้น เพื่อรอสุกก็จะแย่งชิงกันเด็ดไปเป็นภรรยา ต้องยื้อแย่งกัน ทำร้ายกันถึงตาย ผู้ที่เหาะได้ก็เหาะขึ้นไปเก็บ ผู้ที่เหาะไม่ได้ก็ใช้ไม้สอยหรือปีนขึ้นไปเก็บ เมื่อมาแล้วก็จะนำไปที่อยู่ของตน ทะนุถนอมระแวดระวังอย่างดีมิให้ใครแย่งเอาไป แต่มักกะลีผลมีชีวิตอยู่ได้เพียง 7 วัน ก็จะเน่าเปื่อยไป
ซึ่งในวรรณคดีไทยที่มีการกล่าวถึง มักกะลีผล ได้แก่ ไตรภูมิพระร่วง โคบุตร สิงหไตรภพ
ข่าวครึกโครมและในวัฒนธรรมร่วมสมัย

ในกลาง พ.ศ. 2539 เรื่องราวของมักกะลีผลตกเป็นข่าวครึกโครมตามหน้าหนังสือพิมพ์ในประเทศไทย ก่อนหน้าเรื่องช้างน้ำเล็กน้อย เมื่อมีการเปิดเผยว่ามีซากคล้ายกับซากสัตว์แห้ง ๆ คู่หนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ซ้ำยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนกลิ่นไม้หอมอีก ซึ่งผู้ครอบครองอ้างว่าเป็นมักกะลีผล ได้มาจากวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสิงห์บุรี
ซึ่งเมื่อมีการนำไปเอกซเรย์แล้วพบว่าไม่มีโครงกระดูกเหมือนมนุษย์ สำหรับผู้ที่ไม่เชื่อก็สันนิษฐานไปต่าง ๆ ทั้งคิดว่าอาจเป็นทารกที่ผิดปกติที่เรียกว่าลูกกรอก บ้างก็ว่าเป็นมนุษย์ต่างดาวไปก็มี นอกจากนี้แล้ว ที่จังหวัดกาญจนบุรี มีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่ผู้คนในหมู่บ้านเชื่อว่า ในป่าที่ใกล้กับหมู่บ้านมีมักกะลีผลอยู่ มีผู้เข้าไปค้นหาและพบว่าหายตัวไป เชื่อว่ามักกะลีผลมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่เล็กกว่ามาก เคลื่อนไหวเร็ว มีเสียงร้องแหลมสูง และชื่นชอบน้อยหน่าเป็นพิเศษ มีผู้หญิงคนหนึ่งอ้างว่าขณะที่ตนเข้าไปในป่า ได้เห็นอะไรบางเคลื่อนไหวอยู่ใต้กิ่งไม้บนต้นไม้ ซึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์ แต่เห็นว่าไม่ใช่ทั้งมนุษย์และสัตว์
มีการอ้างอิงถึงนารีผลหรือมักกะลีผลในวัฒนธรรมร่วมสมัย คือ มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ซีดีในเชิงอีโรติกในชื่อเรื่อง "นารีผล คนพฤกษา" และ "Devil Ivy นารีผล" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ไทยทั้งสองเรื่อง และยังเป็นตอนหนึ่งของสารคดีชุด Destination Truth ซีซันที่ 4 ในตอน Thai Tree People ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทีมสำรวจเรื่องราวลึกลับเหนือธรรมชาติจากลอสแอนเจลิส ได้เดินทางมาที่ป่าในจังหวัดกาญจนบุรีเพื่อตามหานารีผล ออกอากาศในปี พ.ศ. 2554
ดูเพิ่ม

ช้างน้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น

มักกะลีผลวัดช่องแสมสาร
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สเปน

รายพระนามสมเด็จพระราชินี และ พระมหากษัตริย์พระราชสวามีแห่งสเปน
ราชวงศ์ฮับส์บูร์กหรือราชวงศ์ออสเตรีย

| พระนาม | พระนาม | ขึ้นดำรงพระอิสริยยศ | สิ้นสุด | พระราชสวามี | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อิซาเบลลาแห่งโปรตุเกส | ค.ศ. 1526 | ค.ศ. 1539 | พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 |  |
|  | แมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ | ค.ศ. 1556 | ค.ศ. 1558 | พระเจ้าฟิลิปที่ 2 |  |
|  | เอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ | ค.ศ. 1559 | ค.ศ. 1568 | พระเจ้าฟิลิปที่ 2 |  |
|  | อันนาแห่งออสเตรีย   (สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส) | ค.ศ. 1570 | ค.ศ. 1580 | พระเจ้าฟิลิปที่ 2 |  |
|  | มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย   (สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส) | ค.ศ. 1598 | ค.ศ. 1611 | พระเจ้าฟิลิปที่ 3 |  |
|  | เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส   (สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส) | ค.ศ. 1621 | ค.ศ. 1644 | พระเจ้าฟิลิปที่ 4 |  |
|  | มาเรียนาแห่งออสเตรีย | ค.ศ. 1649 | ค.ศ. 1675 | พระเจ้าฟิลิปที่ 4 |  |
|  | มาเรีย หลุยส์แห่งออร์เลอองส์ | ค.ศ. 1679 | ค.ศ. 1689 | พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 |  |
|  | มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-น็อยแบร์ก | ค.ศ. 1690 | ค.ศ. 1700 | พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 |  |
ราชวงศ์บูร์บง

| พระนาม | พระนาม | ขึ้นดำรงพระอิสริยยศ | สิ้นสุด | พระราชสวามี | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย | ค.ศ. 1701 | ค.ศ. 1714 | พระเจ้าฟิลิปที่ 5 |  |
|  | เอลิซาเบธแห่งปาร์มา ครั้งแรก | ค.ศ. 1714 | 14 มกราคม ค.ศ. 1724 | พระเจ้าฟิลิปที่ 5 |  |
|  | หลุยส์ เอลิซาเบธแห่งออร์เลอองส์ | 14 มกราคม ค.ศ. 1724 | 31 สิงหาคม ค.ศ. 1724 | พระเจ้าลุยส์แห่งสเปน |  |
|  | เอลิซาเบธแห่งปาร์มา   ครั้งที่สอง | 6 กันยายน ค.ศ. 1724 | ค.ศ. 1746 | พระเจ้าฟิลิปที่ 5 |  |
|  | บาร์บาราแห่งโปรตุเกส | ค.ศ. 1746 | ค.ศ. 1758 | พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 6 |  |
|  | มาเรีย อมาเลียแห่งแซกโซนี | ค.ศ. 1759 | ค.ศ. 1760 | พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 |  |
|  | มาเรีย ลุยซาแห่งปาร์มา | ค.ศ. 1788 | ค.ศ. 1808 | พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 |  |
ราชวงศ์โบนาปาร์ต

| พระนาม | พระนาม | ขึ้นดำรงพระอิสริยยศ | สิ้นสุด | พระราชสวามี | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | จูลี คลารี | ค.ศ. 1808 | ค.ศ. 1813 | พระเจ้าโคเซที่ 1 |  |
ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูครั้งแรก

| พระนาม | พระนาม | ขึ้นดำรงพระอิสริยยศ | สิ้นสุด | พระราชสวามี | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | มาเรีย อิซซาเบลแห่งโปรตุเกส | ค.ศ. 1816 | ค.ศ. 1818 | พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 |  |
|  | มาเรีย โจเซปาแห่งแซ็กโซนี | ค.ศ. 1819 | ค.ศ. 1829 | พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 |  |
|  | มาเรีย คริสติน่าแห่งทูซิซิลี | ค.ศ. 1829 | ค.ศ. 1840 | พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 |  |
|  | พระเจ้าฟรานซิส พระราชสวามี | ค.ศ. 1846 | ค.ศ. 1868 | พระนางเจ้าอิซาเบลลาที่ 2 |  |
ราชวงศ์ซาวอย

| พระนาม | พระนาม | ขึ้นดำรงพระอิสริยยศ | สิ้นสุด | พระราชสวามี | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | มาเรีย วอตโตเรีย เดล ปอซโซ เดลลา ชิสแตร์นา | ค.ศ. 1870 | ค.ศ. 1873 | พระเจ้าอะมาเดโอที่ 1 |  |
ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูครั้งที่สอง

| พระนาม | พระนาม | ขึ้นดำรงพระอิสริยยศ | สิ้นสุด | พระราชสวามี | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เมอร์เซเดสแห่งออร์เลอ็อง | 23 มกราคม ค.ศ. 1878 | 26 มิถุนายน ค.ศ. 1878 | พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 |  |
|  | มาเรีย คริสตินาแห่งออสเตรีย  ค.ศ. 1885 - ค.ศ. 1902  | ค.ศ. 1879 | ค.ศ. 1902 | พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 |  |
|  | วิกตอเรีย ยูจีนีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก | ค.ศ. 1906 | ค.ศ. 1931 | พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 |  |
ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูครั้งที่สาม

| พระนาม | พระนาม | พระบิดา | พระราชสมภพ | อภิเษกสมรส | ขึ้นดำรงพระอิสริยยศ | สิ้นสุด | สวรรคต | พระราชสวามี | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เจ้าหญิงโซเฟียแห่งกรีซและเดนมาร์ก | สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ (ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก) | 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 | 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 | 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 พระสวามีครองราชย์ | 19 มิถุนายน ค.ศ. 2014 พระสวามีสละราชบัลลังก์ | ยังทรงพระชนม์ | สมเด็นพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 |  |
|  | เลตีเซีย ออร์ติซ โรกาโซลาโน | เคซุส โคเซ ออร์ติซ อัลบาเรซ | 15 กันยายน ค.ศ. 1972 | 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 | 19 มิถุนายน ค.ศ. 2014 พระสวามีครองราชย์ | ปัจจุบัน | ยังทรงพระชนม์ | พระราชาธิบดีเฟลีเปที่ 6 แห่งสเปน |  |
สุนทรี เวชานนท์

| สุนทรี เวชานนท์ |
| --- | --- |
เกิด: 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 (69 ปี) สุนทรี เวชานนท์
บุตร: ลานนา คัมมินส์
อาชีพ: นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2520–ปัจจุบัน
สังกัด: ห้องอัดเสียงทอง, นิธิทัศน์ โปรโมชั่น, พีจีเอ็ม
คัมมินส์/ ThaiFilmDb
สุนทรี เวชานนท์ (เกิด 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498) เป็นนักร้องหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงจากผลงานเพลงแนวโฟล์คซองคำเมือง โดยเฉพาะเพลง สาวเชียงใหม่ และ ล่องแม่ปิง ซึ่งทำงานร่วมกับ จรัล มโนเพ็ชร และน้องชายสามคนของจรัล คือ กิจจา มโนเพ็ชร คันถ์ชิด มโนเพ็ชร และเกษม มโนเพ็ชร ในนาม "พี่น้องมโนเพ็ชร"
ประวัติ

สุนทรีมีพ่อเป็นชาวจันทบุรี มีแม่เป็นคนเมืองแพร่ เกิดและเติบโตที่ อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ และเข้ามาเรียนหนังสือในเมืองเชียงใหม่ ต่อมา สุนทรี ได้รับรางวัลพระพิฆเนศทองคำพระราชทาน ปี 2540 สาขา ศิลปินเพลงพื้นบ้านภาคเหนือยอดเยี่ยม และในอัลบั้ม เพลงกล่อมโลก อัลบัมนี้ได้รับรางวัลคมชัดลึก อะวอร์ด ครั้งที่ 11 (ปี 2557) 3 รางวัล คือ 
รางวัลเพลงยอดเยี่ยม (เพลงปี่จุม)  
รางวัลอัลบั้มยอดเยี่ยม 
รางวัลนักร้องหญิงยอดเยี่ยม 
และได้รับรางวัลสีสัน อะวอร์ด ครั้งที่ 26 ในสาขานักร้องหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม
ด้านชีวิตส่วนตัว สุนทรี สมรสกับสามีชาวออสเตรเลีย ที้งคู่มีบุตรด้วยกัน ซึ่งหนึ่งในนั้นมีลานนา คัมมินส์ หรือชื่อจริง ลานนา เวชานนท์ คัมมินส์ (ชื่อเล่น : นา) เป็นนักร้องเช่นเดียวกัน
ผลงานเพลง

แด่หนุ่มสาวผู้ร้าวราน (ธันวาคม พ.ศ. 2533) อัลบั้มชุดแรก
แด่หนุ่มสาวผู้ร้าวราน
ผู้หญิงธรรมดา
เพื่อน
ดอกฝิ่น
ไม่เคยเสียใจ
อ้างว้าง
รักสับสน (ร้องคู่ จรัล มโนเพ็ชร)
รางวัลแด่คนช่างฝัน
เปลี่ยน
แนวร้างทางเดิม
กุหลาบลานนา (พฤศจิกายน พ.ศ. 2537)
สามปอยหลวง
กาสะลอง
เจ้าจันทร์ผมหอม
พรหมอื่อลูก
น้ำใจสาวเหนือ
นิราศเวียงพิงค์
มนต์เมืองเหนือ
กล้วยไม้
เชียงรายรำลึก
แม่สอดสะอื้น
ตำนานสุนทรี ชุดที่ ๑ ลูกป้อจาย (พฤศจิกายน พ.ศ. 2538)
ลูกป้อจาย
เจิญตางหน้าปี้จาย
กำแม่
ฮู้เธอเป่อเร๊อะ
สาวหล่ายดอย
บ้านเฮา
สิ้นสายปลายฟ้า
กึ๊ดกอย
ละอ่อนวัยน้อย
ตึงฮักเดียว
เจียงดาว
แม่ปิง
ตำนานสุนทรี ชุดที่ ๒ เอื้องแซะ (มีนาคม พ.ศ. 2541)
เอื้องแซะ
ใฝ่หามาเจย (ร้องคู่ ดาริน กันทะวงค์)
เจ้นดินเจ้นฟ้า
ปันฝัน
ยินดีเจ้า
งามแต๊ (ร้องคู่ ปฏิญญา ตั้งตระกูล)
แอ่วดอย
เฮาขอ (ร้องคู่ ปฏิญญา ตั้งตระกูล)
น้ำทิพย์
อู้แต๊ (ร้องคู่ ปฏิญญา ตั้งตระกูล)
แม่อุ้ยแก้ว
คนขี้เฝ่า
ตำนานสุนทรี ชุดที่ ๓ กุหลาบเวียงพิงค์ (กรกฎาคม พ.ศ. 2541) อัลบั้มรวมเพลงฮิต ทำดนตรีใหม่ และเพิ่มเพลงใหม่
กุหลาบเวียงพิงค์
น้ำใจสาวเหนือ
มนต์เมืองเหนือ
นิราศเวียงพิงค์
แม่สอดสะอื้น
กล้วยไม้
ข้ามฟ้าแดนดอย
สามปอยหลวง
เจ้าจันทร์ผมหอม
พรหมอื่อลูก
กาสะลอง
เชียงรายรำลึก
ตำนานสุนทรี ชุดที่ ๔ (มีนาคม พ.ศ. 2543) อัลบั้มรวมเพลงฮิต
กุหลาบเวียงพิงค์
น้ำใจสาวเหนือ
มนต์เมืองเหนือ
เอื้องแซะ
ข้ามฟ้าแดนดอย
แม่สอดสะอื้น
นิราศเวียงพิงค์
กล้วยไม้
ใฝ่หามาเจย (ร้องคู่ ดาริน กันทะวงค์)
ลูกป้อจาย
ทางน้ำฟ้า (เมษายน พ.ศ. 2543)
สายน้ำแห่งความรัก
ขอสูมาเตอะ
นพบุรีศรีเชียงใหม่แก้ว
ทางน้ำฟ้า
บางที
ยิ้มเถอะนะ
ปาหนัน
สิ้นสวาท
รักซ้อน
ดอกทองกวาว
ให้
รักสามเส้า
คิดถึง...โฟล์คซองคำเมือง (ธันวาคม พ.ศ. 2544) อัลบั้มรำลึกถึง จรัล มโนเพ็ชร
บ้านบนดอย
รางวัลแด่คนช่างฝัน
อุ้ยคำ
มะเมี้ยะ
ตากับหลาน
ลานนา
เอื้องผึ้ง-จันผา
ล่องแม่ปิง
มิดะ
ลุงต๋าคำ
แม่ค้าปลาจ่อม
ของกิ๋นคนเมือง
ดอกไม้เมือง (ตุลาคม พ.ศ. 2548)
ล่องแม่วัง
ดอกไม้เมือง
ของกิ๋นคนเมือง ภาค 2 (ร้องคู่ เกษม มโนเพ็ชร)
กึ๊ดเติงหา
สาวเชียงใหม่
ยินดีต้อนรับ (ร้องคู่ เกษม มโนเพ็ชร)
เดือนดับที่ดอยหลวง
สัปปะลี่ขี้คุย
To The Brave Dreamer (ร้องโดย เกษม มโนเพ็ชร)
น้อยไจยา (ร้องคู่ เกษม มโนเพ็ชร)
เพลงกล่อมโลก (สิงหาคม พ.ศ. 2556) อัลบั้มชุดสุดท้าย
นางนอน (Echoes Of The Legendary Mountains)
ปรารถนา (Wish)
สองแผ่นดินเดียวกัน (Two Cities-One Love)
ขวัญข้าว ขวัญนา (Spirits Of The Rice)
ปิงเอย แม่ข้า (The Mother's River)
ปี่จุม (The Vows Of Windwood)
เพลงกล่อมโลก (World's Lullaby)
ตถา (Constant)
ฮักฮิมปิง (A Stream Of Love)
ผลงานละคร

2535 บ่วง ช่อง 3
บทเพลงของสุนทรี เวชานนท์

[บทเพลงที่สุนทรี เวชานนท์เคยขับร้อง ขณะทำงานร่วมกับ จรัล มโนเพ็ชร]
น้อยไจยา
สาวมอเตอร์ไซค์
ของกิ๋นคนเมือง
เปิ้นฮักตั๋ว
ลานนา
จากยอดดอย
ดอกฝิ่น
รักสับสน
ถึงใครคนหนึ่ง
สาวเชียงใหม่
ซอของแปง
สามล้อ
เงี้ยว
มะเมี๊ยะ
ฉันมีความรักมาให้
ยินดีต้อนรับ
สวาทเธอ
เมียวเมียว มูมู
หา...ดวงเดือน
ม่วนขนาด
ฮานี้บ่าเฮ้ย
ล่องแม่ปิง
เสเลเมา
รอยพระบาท
สดุดีแม่เจ้าหลวง
[เพลงประกอบละครโทรทัศน์]
เพลงประกอบละคร นิมิตแห่งรัก (พ.ศ. 2538) ช่อง 3
สุดสายปลายฟ้า
เพลงประกอบละคร แม่อายสะอื้น (พ.ศ. 2547) ช่อง 7
แม่อายสะอื้น
[อัลบั้มพิเศษร่วมงานกับศิลปินคนอื่น]
สุนทรี เวชานนท์ กับ ณรงค์ มานแมน (พ.ศ. 2523)
เสียงครวญจากซาอุฯ
บุหงาอยู่ไหน
โอ้แม่จ๋า....
ชีวิตพเนจร
แรงงานสร้างสรรค์
รอยช้ำ รอยมลทิน
ชีวิตชาวเล
อยากลืมความหลัง
รื่นเริงเถอะเรา
ชีวิตนี้เพื่ออะไร
รักและหวัง (พ.ศ. 2535) ร่วมกับ สุรชัย จันทิมาธร
คนทั่วไป
รักและหวัง
ยิ้มรับตะวัน
รำวงชาวฟ้า
น้าหงาบลูส์
ไร้คำตอบ
พี่น้องผองเพื่อน
แด่เจ้าดอกไม้
หนุ่มชาวดง
ที่ใจของเรา
ใกล้ตาไกลตีน
ผู้ใหญ่ลา 35
บทบาทและจุดยืนทางการเมือง

สุนทรี เวชานนท์ มีบทบาทในการสนับสนุนการชุมนุมของกลุ่ม กปปส. และเคยแสดงความคิดเห็นในลักษณะไม่เห็นด้วยกับการเสนอตัวเป็นนายกรัฐมนตรีของ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

สุนทรี เวชานนท์ ที่เฟซบุ๊ก
พิพิธภัณฑ์บุงเกียว

พิพิธภัณฑ์เมืองในเขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
| --- | --- |
文京ふるさと歴史館
ทางเข้าพิพิธภัณฑ์บุงเกียว
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2534
ที่ตั้ง: ย่านฮงโง เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°42′29″N 139°45′24″E﻿ / ﻿35.70802125290514°N 139.75675237257676°E﻿ / 35.70802125290514; 139.75675237257676
เจ้าของ: เขตพิเศษบุงเกียว
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์บุงเกียว (ญี่ปุ่น: 文京ふるさと歴史館; โรมาจิ: Bunkyō furusato rekishikan) เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของพื้นที่บุงเกียว พิพิธภัณฑ์เปิดทำการเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2534 พิพิธภัณฑ์มีทั้งนิทรรศการถาวรและนิทรรศกรพิเศษ มีการตีพิมพ์จดหมายข่าว "ข่าวพิพิธภัณฑ์บุงเกียว" ปีละหนึ่งครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ในปี พ.ศ. 2564 พิพิธภัณฑ์ได้ฉลองครบรอบ 30 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2563 มีผู้เยี่ยมชมมากกว่า 560,000 คน
นิทรรศการ

พิพิธภัณฑ์มี 2 ชั้นที่จัดนิทรรศการหลัก และชั้นใต้ดินที่จัดนิทรรศการพิเศษ นิทรรศการหลักเริ่มด้วยประวัติศาสตร์ของยุคโจมงและยุคยาโยอิ โดยให้ความสำคัญกับโบราณคดีของยุคยาโยอิ (900–250 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพิเศษเนื่องจากชื่อของยุคตั้งตามย่านยาโยอิในเขตบุงเกียวซึ่งเป็นสถานที่ที่ค้นพบวัตถุจากยุคยาโยอิเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1884 โดยศาสตราจารย์โชโงโระ สึโบอิและเพื่อนร่วมงาน พื้นที่จัดแสดงส่วนที่เหลือของพิพิธภัณฑ์ส่วนใหญ่เน้นไปที่ยุคเอโดะจนถึงยุคปัจจุบัน นิทรรศกาารมีโมเดลจำลองของอาคารและถนนเก่าจำนวนมาก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ (ภาษาญี่ปุ่น)
ลินิน

ผ้าเช็ดหน้าลินินมีด้ายเย็บรอบขอบ
ลินิน (อังกฤษ: Linen; /ˈlɪnən/) เป็นสิ่งทอที่ทำจากเส้นใยของต้นแฟลกซ์
ลินินมีความแข็งแรงและดูดซับได้ดีและแห้งเร็วกว่าผ้าฝ้าย ด้วยคุณสมบัตินี้ ผ้าลินินจึงสวมใส่สบายในอากาศร้อนและมีคุณค่าในการนำมาใช้ทำเสื้อผ้า ผ้าลินินสามารถทำจากเส้นใยต้นแฟลกซ์ เส้นด้าย รวมไปถึงผ้าทอและผ้าถัก ผ้าลินินยังมีลักษณะเด่นอื่น ๆ เช่นยับง่าย
ผ้าลินินดูเหมือนจะเป็นสิ่งทอที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยมีประวัติศาสตร์ยาวนานหลายพันปี มีการพบเส้นใยลินินที่ย้อมสีในถ้ำแห่งหนึ่งในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ (ปัจจุบันคือ จอร์เจีย) แสดงให้เห็นว่าการใช้ผ้าลินินที่ทอจากต้นแฟลกซ์ป่าอาจมีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปได้ถึง 30,000 กว่าปี ยังมีการใช้ผ้าลินินในอารยธรรมโบราณรวมทั้งเมโสโปเตเมีย  และอียิปต์โบราณ และผ้าลินินยังได้รับการกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิลด้วย ในศตวรรษที่ 18 และหลังจากนั้น อุตสาหกรรมผ้าลินินมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของหลายประเทศในยุโรป รวมถึงอาณานิคมในอเมริกาด้วย
สิ่งทอที่มีเนื้อสัมผัสแบบผ้าลินิน แม้จะทำจาก ฝ้าย ป่าน หรือเส้นใยอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ลินิน ก็ยังเรียกกันว่า "ผ้าลินิน"
สะพานพระราม 7

| สะพานพระราม 7 |
| --- | --- |
สะพานพระราม 7
เส้นทาง: ถนนจรัญสนิทวงศ์, ถนนวงศ์สว่าง
ข้าม: แม่น้ำเจ้าพระยา
ที่ตั้ง: ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี, แขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
ชื่อทางการ: สะพานพระราม 7
ผู้ดูแล: กรมทางหลวงชนบท
รหัส: ส.007
เหนือน้ำ: สะพานพระราม 5
ท้ายน้ำ: สะพานพระราม 6
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานชนิดต่อเนื่อง
วัสดุ: คอนกรีตอัดแรงรูปกล่อง
ความยาว: 290 เมตร
ความกว้าง: 29.10 เมตร
ความสูง: 8.90 เมตร
ช่วงยาวที่สุด: 120.00 เมตร
จำนวนช่วง: 3
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: 18 มกราคม พ.ศ. 2533; 34 ปีก่อน (2533-01-18)
วันสร้างเสร็จ: 23 กันยายน พ.ศ. 2535; 32 ปีก่อน (2535-09-23)
สะพานพระราม 7 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมระหว่างตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี กับแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
สะพานพระราม 7 เป็นสะพานแบบคอนกรีตอัดแรงชนิดต่อเนื่อง มีจำนวนช่องทางรถวิ่ง 6 ช่องทางจราจร ความกว้างของสะพาน 29.10 เมตร และมีความยาว 934 เมตร สร้างเสร็จและเปิดการจราจรเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2535 มีนายมานะ มหาสุวีระชัย เป็นผู้อำนวยการโครงการ โดยเปิดใช้เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแทนสะพานพระราม 6  ปัจจุบันสะพานแห่งนี้อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท
ข้อมูลทั่วไป

วันที่ทำการก่อสร้าง : วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2533
วันเปิดการจราจร : วันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2535
บริษัทที่ทำการก่อสร้าง : บริษัท สุมิโตโม คอนสตรัคชั่น จำกัด, บริษัท โอบายาชิ คอร์โปเรชั่น จำกัด และบริษัท นันทวัน จำกัด
ราคาค่าก่อสร้าง : 1,008,000,000 บาท
แบบของสะพาน : เป็นสะพานชนิดต่อเนื่อง
โครงสร้างส่วนบน : คานคอนกรีตอัดแรงรูปกล่อง
สูงจากระดับน้ำ : 8.90 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง
จำนวนช่วงสะพานกลางน้ำ : 3 ช่วง (85.00+120.00+85.00)
ความกว้างของสะพาน : 29.10 เมตร (2 * 14.55)
ความยาวของสะพาน : 290 เมตร
เชิงลาดสะพาน ฝั่งธนบุรี : 335.87 เมตร
เชิงลาดสะพาน ฝั่งพระนคร : 184.80 เมตร
รวมความยาวทั้งหมด : 933.19 เมตร
จำนวนช่องทางวิ่ง 6 ช่องทางจราจร : (ด้านละ 3 ช่องจราจร)
ความกว้างผิวจราจรสะพาน : 19.50 เมตร (6 * 3.25)
ความกว้างของสะพาน : 29.10 เมตร
ความกว้างของทางเท้าแต่ละด้าน : 2.50 เมตร
ออกแบบรับน้ำหนัก : H-20-44
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานพระราม 7
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°48′50″N 100°30′52″E﻿ / ﻿13.813775°N 100.514442°E﻿ / 13.813775; 100.514442