stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูกิ ฟูรูกาวะ
ชีวิตส่วนตัว

ฟูรูกาวะเกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1987 ที่กรุงโตเกียว เขาและครอบครัวย้ายไปแคนาดาเมื่อเขาอายุได้เจ็ดขวบ เขาย้ายไปสหรัฐอเมริกาเมื่ออายุ 16 ปีในช่วงมัธยมศึกษาตอนปลาย และกลับมาญี่ปุ่นเพื่อศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเคโอ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เขาประกาศว่าแต่งงานแล้วและกำลังจะมีลูกคนแรก ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2019 ฟูรูกาวะและภรรยาประกาศผ่านทางบริษัทและทวิตเตอร์ของเขาว่าลูกสาวคนแรกคลอดแล้ว
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 ฟูรูกาวะประกาศทางอินสตาแกรมว่าออกจากโฮริโปรแล้ว และเป็นนักแสดงอิสระ
อาชีพ

ฟูรูกาวะเป็นที่รู้จักจากบทบาทที่ทำให้เขาแจ้งเกิดในปี ค.ศ. 2013 ในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่อง Mischievous Kiss: Love in Tokyo ซึ่งเขาได้รับบทนำเป็น นาโอกิ อิริเอะ เขานำเสนอภาพลักษณ์ใหม่ของบทมังงะคลาสสิกของอิริเอะ นาโอกิ และแสดงคู่กับ โฮโนกะ ยาฮางิ ที่รับบทเป็นคนรักของเขา ภายในสองเดือนหลังจากสมัครเข้าเวย์ปั๋ว เว็บไซต์จีนซึ่งเทียบได้กับทวิตเตอร์ เขามีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นกว่า 500,000 คน เนื่องจากความนิยมของเขาในประเทศจีน เขาจึงได้แสดงในละครเว็บเรื่อง Mysterious Summerของ Fuji TV/iQiyi ซึ่งเป็นละครซีรีส์เรื่องแรกที่ญี่ปุ่นและจีนร่วมกันผลิต ซีรีส์นี้มีผู้ชมมากกว่า 60 ล้านครั้งบนแพลตฟอร์มวิดีโอออนไลน์ของจีน iQiyi และเผยแพร่ออนไลน์ในประเทศกว่า 35 ประเทศทั่วโลก
เขาเป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นคนแรกที่มีแฟนมีตติงในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Yae's Sakura | ฮิโรมิจิ โคซากิ | ละครไทงะ |  |
| 2013–14 | Mischievous Kiss: Love in Tokyo | นาโอกิ อิริเอะ | 2 ฤดูกาล |  |
| 2017 | Erased | ซาโตรุ ฟูจินูมะ | บทบาทนำ |  |
| 2017 | Beppinsan | เค็นตาโร มูราตะ | อาซาโดระ |  |
| 2020 | Line no Kotae Awase: Otome to kanchigai | ยาซูอิ สึกาซะ | บทบาทนำ |  |
| 2020 | People Who Don't Work | เคตะ นิตตะ |  |  |
| 2020 | O Maidens in Your Savage Season | โทโมอากิ ยามางิชิ |  |  |
| 2022 | Kami-sama no Ekohiiki | คามิซามะ |  |  |
| 2024 | Golden Kamuy: Hokkaido Tattooed Prisoners Scramble Arc | ยาซากุ เอโดไง |  |  |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 2015 |  Poison Berry in My Brain  | เรียวอิจิ ซาโอโตเมะ |  |  |
| 2018 | Colours of Wind | เรียว/ริว | Lead role |  |
| 2020 | Restart After Come Back Home | มิตสึโอมิ โคซูกะ | บทบาทนำ |  |
| 2020 | Love Me, Love Me Not | โซตะ อินูอิ |  |  |
ผลงาน > มิวสิควิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Heaven's Door: Hi no Ataru Basho | Chise Kanna |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Horipro profile[ลิงก์เสีย]
ยูกิ ฟูรูกาวะ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ยูกิ ฟูรูกาวะ ที่อินสตาแกรม
ยูกิ ฟูรูกาวะ ที่เฟซบุ๊ก
ยูกิ ฟูรูกาวะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มือปราบเฉือนคมอาชญากรรม

| มือปราบเฉือนคมอาชญากรรม |
| --- | --- |

ประเภท:   Crime drama  Police procedural 
สร้างโดย: เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์
เขียนโดย: เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์
กำกับโดย: เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์
แสดงนำ: เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์ ไมเคิล ราพาพอร์ต เอลิซาเบธ มาสุชชี แคททรีน่า บาว์เดน รูเบน ซานติอาโก้ ฮัดสัน วาส เอ็ม. สตีเวนส์ เคทท์ น็อบส์ ออสติน สโตเวลล์ แพทธริค เมอร์นีย์ ลินดอน สมิธ ไบรอัน ไวล์ส คอร์แมค คัลลิเนน
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนตอน: (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์ สตีเวน สปีลเบิร์ก จัสติน ฟัลวีย์ แดริล แฟรงค์ แอรอน รูบิน
บริษัทผู้ผลิต: Amblin Television TNT Original Productions Marlboro Road Gang Productions
ออกอากาศ
เครือข่าย: TNT
ออกอากาศ: 25 สิงหาคม ค.ศ. 2015 (2015-08-25) – 20 ตุลาคม ค.ศ. 2015 (2015-10-20)
มือปราบเฉือนคมอาชญากรรม (อังกฤษ: Public Morals) เป็นละครโทรทัศน์แนวอาชญากรรม ออกอากาศทางช่อง TNT ในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2015 จนถึงวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ในไทยจะมีให้ชมที่ช่อง โมโนพลัส นำแสดงโดย เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์, ไมเคิล ราพาพอร์ต, เอลิซาเบธ มาสุชชี, แคททรีน่า บาว์เดน, รูเบน ซานติอาโก้ ฮัดสัน, วาส เอ็ม. สตีเวนส์, เคทท์ น็อบส์, ออสติน สโตเวลล์, แพทธริค เมอร์นีย์, ลินดอน สมิธ, ไบรอัน ไวล์ส, คอร์แมค คัลลิเนน
โครงเรื่อง

เรื่องราวในช่วงปี 1960 แห่งมหานครนิวยอร์ค ที่ซึ่งตำรวจเลือกเดินเส้นทางระหว่างศีลธรรม อาชญากรรม หรือแม้แต่การทุจริต ล้วนเป็นสิ่งเย้ายวนของความเลวร้ายและจบลงด้วยการนองเลือด
นักแสดงนำ

เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์ รับบท เทอร์รีย์ มัลดูน
ไมเคิล ราพาพอร์ต รับบท ชาร์ลี บูลแมน
เอลิซาเบธ มาสุชชี รับบท คริสทีน มัลดูน
แคททรีน่า บาว์เดน รับบท ฟอร์จูน
รูเบน ซานติอาโก้ ฮัดสัน รับบท แอล.ที. คิง
วาส เอ็ม. สตีเวนส์ รับบท วินส์ วาทอคซี
เคทท์ น็อบส์ รับบท แพท ดัฟฟี่
ออสติน สโตเวลล์ รับบท ฌอน โอ แบนนอน
แพทธริค เมอร์นีย์ รับบท เพอร์ทีย์ แม๊ค มาเคนน่า
ลินดอน สมิธ รับบท แดร์เดล์
ไบรอัน ไวล์ส รับบท จิมมี่ ชีเอห์
คอร์แมค คัลลิเนน รับบท เจมส์ มัลดูน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มือปราบเฉือนคมอาชญากรรม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
รูปสิบแปดเหลี่ยม

ในทางเรขาคณิต รูปสิบแปดเหลี่ยม (อังกฤษ octadecagon) คือ รูปหลายเหลี่ยมที่มี 18 ด้าน และมี 18 มุม
รูปสิบแปดเหลี่ยมปกติ หรือ รูปสิบแปดเหลี่ยมด้านเท่า นั้นมีมุมภายในมุมละ 160°
ภาษาชอง

ระวังสับสนกับ ภาษาชอุง
| ภาษาชอง |
| --- | --- |
พะซา ช์อง
ออกเสียง: /pʰəsaː cʰɔ̤ːˀŋ/ [pʰasaː t͡ɕʰɔ̤̀ːˀŋ]
ประเทศที่มีการพูด: ไทย
ภูมิภาค: จังหวัดจันทบุรี, จังหวัดตราด, จังหวัดระยอง
ชาติพันธุ์: ชาวชอง 2,000 คน (2550)
จำนวนผู้พูด: 500 คน  (2550)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรมอญ-เขมรตะวันออกปอร์ปอร์ตะวันตกภาษาชอง
ระบบการเขียน: อักษรไทย, อักษรเขมร,  อักษรชอง (ประดิษฐ์เมื่อ พ.ศ. 2553)
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย
รหัสภาษา
ISO 639-3: cog
ภาษาชอง (ชอง: พะซา ช์อง) เป็นภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก สาขามอญ-เขมร สาขาย่อยปอร์ตะวันตก ใช้พูดกันในหมู่ชาวชองในจังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด และจังหวัดระยอง (ในอดีตมีในจังหวัดฉะเชิงเทรา เรียกว่า ภาษาป่า) ในปัจจุบันภาษาชองเป็นจุดสนใจของโครงการฟื้นฟูภาษาโครงการหนึ่งในประเทศไทย
ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งของภาษาชองคือการจำแนกความต่างระหว่างลักษณะน้ำเสียง 4 ลักษณะ ระบบไวยากรณ์ยังไม่ได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวาง ภาษาชองเป็นภาษาที่ไม่มีตัวเขียนจนกระทั่ง พ.ศ. 2543 เมื่อเจ้าของภาษาได้ร่วมกับนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยมหิดลสร้างระบบการเขียนภาษาชองด้วยอักษรไทย หลังจากนั้นจึงมีการจัดทำสื่อการเรียนการสอนเป็นภาษาชองขึ้น
ในขณะที่ภาษาชองในประเทศไทยได้รับการศึกษาเรื่อยมา แต่ภาษาชองในประเทศกัมพูชายังไม่ได้รับการค้นคว้าวิจัยมากนัก เดวิด แบรดลีย์ นักภาษาศาสตร์ชาวอเมริกัน รายงานว่าไม่มีผู้พูดภาษานี้เหลืออยู่แล้วในประเทศกัมพูชา
การจำแนก

ภาษาจำนวนหนึ่งในกลุ่มภาษาปอร์ถูกเรียกว่า "ภาษาชอง" แต่ทั้งหมดไม่ได้ประกอบกันเป็นภาษาเดียว ภาษาชองแท้ประกอบด้วยวิธภาษาส่วนใหญ่ที่พอล ซิดเวลล์ จัดอยู่ในกลุ่ม "ชองตะวันตก" ซึ่งรวมถึงภาษาถิ่นภาษาหลักในจังหวัดจันทบุรี (ส่วนใหญ่อยู่ทางตอนใต้ของอำเภอเขาคิชฌกูฏและทางด้านตะวันตกของอำเภอโป่งน้ำร้อน) วิธภาษาในกลุ่มดังกล่าวเป็นคนละกลุ่มกับวิธภาษาที่เรียกว่า "กะซอง" หรือ "ชองจังหวัดตราด" ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่ม "ชองกลาง" ร่วมกับภาษาซำเร ในทำนองเดียวกัน บรรดาภาษาและวิธภาษาที่เรียกว่า "ชอุง" หรือ "สโอจ" ในจังหวัดกาญจนบุรีและในประเทศกัมพูชาเป็นภาษาย่อยของภาษาเดียวกันคือภาษาชอุง และจัดอยู่ในกลุ่ม "ชองใต้" ร่วมกับภาษาซูโอย
ภาษาหรือวิธภาษาในกลุ่มภาษาชองตะวันตก (ชองแท้) ตามการจำแนกของซิดเวลล์มีดังนี้
ชองจันทบุรี (Baradat ms.)
(สาขา)
ชองเฮิบ (Martin, 1974)
ชองคลองพลู (Siripen Ungsitibonporn, 2001)
(สาขา)
ชองลอ (Martin, 1974)
ชองวังกระแพร (Siripen Ungsitibonporn, 2001)
ชอง (Huffman, 1983)
มารี อา. มาร์แต็ง ได้แบ่งภาษาชอง (ในจังหวัดจันทบุรี) ออกเป็น 2 ภาษาถิ่นตามคำลงท้ายประโยค โดยเรียกภาษาชองที่พูดในอำเภอเขาคิชฌกูฏว่า ชองลอ และเรียกภาษาชองที่พูดในอำเภอโป่งน้ำร้อนว่า ชองเฮิบ ต่อมาอิสระ ชูศรี ได้ศึกษาภูมิศาสตร์ภาษาถิ่นของภาษาชองในจังหวัดจันทบุรีแล้วเสนอให้แบ่งภาษาชองออกเป็น 3 ภาษาถิ่นตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ดังนี้
ภาษาชองถิ่นเหนือ อยู่บริเวณบ้านคลองพลู บ้านน้ำขุ่น ตำบลคลองพลู และบ้านตะเคียนทอง บ้านชำเคราะห์ ตำบลตะเคียนทอง อำเภอเขาคิชฌกูฏ เป็นภาษาถิ่นที่มีจำนวนผู้พูดมากที่สุดและเป็นส่วนหนึ่งของภาษาชองถิ่นตะวันตกหรือ ชองลอ ตามการแบ่งของมาร์แต็ง
ภาษาชองถิ่นใต้ อยู่บริเวณบ้านพังคะแลง บ้านทุ่งตาอิน บ้านกระทิง ตำบลพลวง และบ้านทุ่งสะพาน ตำบลชากไทย อำเภอเขาคิชฌกูฏ เป็นส่วนหนึ่งของภาษาชองถิ่นตะวันตกหรือ ชองลอ ตามการแบ่งของมาร์แต็ง
ภาษาชองถิ่นตะวันออก อยู่บริเวณบ้านวังกระแพร ตำบลทับไทร อำเภอโป่งน้ำร้อน ในปัจจุบันมีผู้พูดอยู่เพียงจำนวนน้อยและส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ภาษาถิ่นนี้ยังมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า ชองเฮิบ ตามการแบ่งของมาร์แต็ง
จากการสัมภาษณ์ผู้พูดภาษาถิ่นเหนือและผู้พูดภาษาถิ่นใต้ของอิสระ ชูศรี ทำให้ทราบว่าผู้พูดภาษาถิ่นทั้งสองสามารถเข้าใจภาษาของอีกฝ่ายได้ดีแม้จะมีความแตกต่างด้านการออกเสียงและด้านวงศัพท์อยู่บ้าง แต่พวกเขาไม่ทราบเกี่ยวกับภาษาถิ่นตะวันออก (ซึ่งอยู่อีกด้านหนึ่งของเขาสอยดาว) มากนัก
สัทวิทยา > พยัญชนะ

| ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง> ริมฝีปาก | ตำแหน่งเกิดเสียง> ปุ่มเหงือก | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานแข็ง | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานอ่อน | ตำแหน่งเกิดเสียง> เส้นเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | m | n | ɲ | ŋ |  |  |
| เสียงหยุด | ก้อง | ก้อง | b | d |  |  |  |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | ไม่พ่นลม | p | t | c | k | ʔ |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | พ่นลม | pʰ | tʰ | cʰ | kʰ |  |  |
| เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | (f) | s |  |  | h |  |
| เสียงรัว | เสียงรัว | เสียงรัว |  | r |  |  |  |  |
| เสียงข้างลิ้น | เสียงข้างลิ้น | เสียงข้างลิ้น |  | l |  |  |  |  |
| เสียงกึ่งสระ | เสียงกึ่งสระ | เสียงกึ่งสระ | w |  | j |  |  |  |
หน่วยเสียงที่อยู่ในวงเล็บคือหน่วยเสียงที่ปรากฏในคำยืมจากภาษาไทย
หน่วยเสียงที่เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายมี 12 หน่วยเสียง ได้แก่ /m/, /n/, /ɲ/, /ŋ/, /p/, /t/, /c/, /k/, /ʔ/, /h/, /w/ และ /j/
หน่วยเสียงพยัญชนะต้นควบในภาษาชองถิ่นตะเคียนทองและคลองพลูมี 12 หน่วยเสียง ได้แก่ /mr/, /ml/, /pr/, /pl/, /pʰr/, /pʰl/, /kr/, /kl/, /kw/, /kʰr/, /kʰl/ และ /kʰw/ ทั้งนี้ ในภาษาชองถิ่นวังกระแพรออกเสียง /kʰw/ เป็น [f]
สัทวิทยา > สระ > สระเดี่ยว

| ระดับลิ้น | ตำแหน่งลิ้น> หน้า | ตำแหน่งลิ้น> กลาง | ตำแหน่งลิ้น> หลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| สูง | i, iː | ɨ, ɨː | u, uː |
| กลาง | e, eː | ə, əː | o, oː |
| ต่ำ | ɛ, ɛː | a, aː | ɔ, ɔː |
สัทวิทยา > สระ > สระประสม

ภาษาชองถิ่นตะเคียนทองและคลองพลูมีหน่วยเสียงสระประสม 3 หน่วยเสียง ได้แก่ /iə/, /ɨə/ และ /uə/ สองหน่วยเสียงแรกปรากฏเฉพาะในคำยืมจากภาษาไทย
สัทวิทยา > ลักษณะน้ำเสียง

ภาษาชองถิ่นตะเคียนทองและคลองพลูมีลักษณะน้ำเสียง 4 ลักษณะ ได้แก่ ลักษณะน้ำเสียงปกติ (เสียงกลางปกติ) [V], ลักษณะน้ำเสียงก้องมีลม (เสียงต่ำใหญ่) [V̤̀], ลักษณะน้ำเสียงปกติตามด้วยการกักของเส้นเสียง (เสียงสูงบีบ) [V̂ˀ] และลักษณะน้ำเสียงก้องมีลมตามด้วยการกักของเส้นเสียง (เสียงต่ำกระตุก) [V̤̀ˀ]
ระบบการเขียน

เดิมทีภาษาชองไม่มีตัวอักษรสำหรับเขียน เนื่องจากเป็นภาษาที่ใช้พูดเท่านั้น ต่อมาเฉิน ผันผาย อดีตกำนันตำบลคลองพลู อำเภอเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี ที่มีความพยายามในการรักษาอัตลักษณ์ชอง ได้คิดค้นระบบการเขียนใหม่ โดยศึกษาจากอักษรไทย อักษรมอญ อักษรเขมร และอักษรโรมัน และได้รับคำแนะนำจากนักภาษาศาสตร์แคนาดาที่ออกแบบอักษรให้ใช้งานง่าย มีระบบการเขียนบรรทัดเดียวแบบภาษาอังกฤษ ไม่มีสระและวรรณยุกต์อยู่เหนือหรือใต้บรรทัด และมีความพยายามที่จะทำเป็นชุดแบบอักษร ใน พ.ศ. 2553 มีผู้สามารถใช้อักษรนี้ได้ระดับคล่องแคล่ว 20 คน
ตัวเขียนภาษาชองอักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทยแห่งราชบัณฑิตยสถาน (ปัจจุบันคือสำนักงานราชบัณฑิตยสภา) ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
สถานการณ์ในปัจจุบัน

ปัจจุบันภาษาชองอยู่ภาวะวิกฤตใกล้สูญ คนเฒ่าคนแก่เสียดายที่ภาษาชองจะสูญหายไป โดยปัจจุบันมีชาวชองอยู่อาศัยถิ่นฐานเดิมบริเวณตำบลคลองพลู อำเภอเขาคิชฌกูฏ (แต่แหล่งที่พูดกันมากที่สุดอยู่ที่ตำบลตะเคียนทอง) จังหวัดจันทบุรี ประมาณ 6,000 คน แต่ที่พูดได้มีเพียงประมาณ 500 คน โดยส่วนใหญ่เป็นคนสูงอายุที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป ส่วนวัยรุ่นชาวชองนั้นอายที่จะพูดภาษาดั้งเดิมประจำชาติพันธุ์ของตน
ขณะนี้มหาวิทยาลัยมหิดลพยายามจะฟื้นฟูโดยให้ชาวบ้านมีส่วนร่วมในการบันทึกเสียงและถอดภาษาพูดเป็นภาษาเขียน ให้โรงเรียนบ้านคลองพลูสอนภาษาชองให้กับลูกหลานชอง แทรกเป็นหลักสูตรท้องถิ่นในช่วงชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
จากการศึกษาของอิสระ ชูศรี พบว่า ผู้พูดภาษาชองถิ่นเหนือ (ตะเคียนทอง–คลองพลู) มองว่าตนเองเป็นกลุ่มผู้พูดภาษาถิ่นแยกต่างหากจากผู้พูดภาษาชองถิ่นใต้ (พลวง–ชากไทย) ความตระหนักนี้เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ผู้พูดภาษาถิ่นเหนือเลือกที่จะเปิดโครงการฟื้นฟูภาษาชองในถิ่นตนเองแทนที่จะเป็นภาษาชองของทั้งอำเภอเขาคิชฌกูฏ อิสระ ชูศรี ยังให้ความเห็นว่า จากมุมมองทางภาษาศาสตร์สังคม ภาษาชองถิ่นเหนือมีอนาคตที่สดใสกว่าภาษาชองถิ่นใต้ในแง่การคงจำนวนผู้พูดไว้ ในขณะที่ภาษาชองถิ่นตะวันออก (วังกระแพร) ในอำเภอโป่งน้ำร้อนนั้นอยู่ในภาวะใกล้สูญเต็มที
อ่านเพิ่ม

เจตน์จรรย์ อาจไธสง, พระอธิการธวัชชัย จนฺทโชโต, พระอาจารย์สี เตชพโล, เฉิน ผันผาย, และคำรณ วังศรี. (2556). แบบเรียนภาษาชอง. พิมพ์ครั้งที่ 3. จันทบุรี: [ต้นฉบับ].
พระครูธรรมสรคุณ (เขียน ขนฺธสโร), และธรรม พันธุศิริสด. (2541). "อารยธรรมชอง จันทบุรี." ใน อารยธรรม ชอง จันทบุรี และอาณาจักรจันทบูร เมืองเพนียต. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไทยรายวัน.
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.). (2005). Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
DiCanio, C.T. (2009) The Phonetics of Register in Takhian Thong Chong, Journal of the International. Phonetic Association, 39(2): 162–188
Huffman, Franklin E. (1985). "The phonology of Chong, a Mon-Khmer language of Thailand". {{cite journal}}: Cite journal ต้องการ |journal= (help)
Isarangura, N. N. (1935). Vocubulary of Chawng words collected in Krat Province. [S.l: s.n.].
Premsrirat, Suwilai; Rojanakul, Nattamon (2015). Chong. In Paul Sidwell and Mathias Jenny (eds.), The Handbook of Austroasiatic Languages, 603-642. Leiden: Brill.
Suphanphaiboon, Surekha (1982). The Phonology of Chong (Takianthong, Makham District Chantaburi) (วิทยานิพนธ์).
| ด ค กมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาภาษา โดยกระทรวงวัฒนธรรม |
| --- | --- |
อักษร:  ไทน้อย  ธรรมล้านนา  ธรรมอีสาน (ธรรมลาว) 
ภาษาท้องถิ่น:  ก่อ (อึมปี้)  กะซอง  กูย  กฺ๋อง  เขมรถิ่นไทย  ชอง  ชอุง  ซำเร  โซ่ (ทะวืง)  ญ้อ  ญัฮกุร  ตากใบ (เจ๊ะเห)  ไทยโคราช (ไทยเบิ้ง)  บีซู  ผู้ไท  พวน  พิเทน  มลาบรี  มอแกน  มานิ (ซาไก)  เลอเวือะ (ละว้า)  สะกอม  แสก  โส้  อูรักลาโวยจ 
 ศิลปะการแสดง  ช่างฝีมือดั้งเดิม  วรรณกรรมพื้นบ้าน  กีฬาภูมิปัญญาไทย  แนวปฏิบัติทางสังคม พิธีกรรมและงานเทศกาล  ความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล  ภาษา  มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เฮติ
สมเด็จพระจักรพรรดินีและสมเด็จพระราชินีแห่งเฮติ

| พระรูป | พระนาม | ประสูติ | อภิเษกสมรส | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | สวรรคต | คู่อภิเษกสมรส |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
จักรวรรดิเฮติที่ 1
|  | มารีย์ แคลร์ เฮอรุส เฟลิคีท์ | 3 กุมภาพันธ์ 1758 | 2 เมษายน 1800 or 21 ตุลาคม 1801 | 22 กันยายน 1804 พระสวามีครองราชย์ | 17 ตุลาคม 1806 พระสวามีถูกลอบสังหาร | 8 สิงหาคม 1858 | ฌาคส์ที่ 1 |  |
ราชอาณาจักรเฮติ
|  | มารีย์ ลุยส์ คอยดาวิด | 8 พฤษภาคม 1778 | 15 กรกฎาคม 1793 | 28 มีนาคม 1811 พระสวามีครองราชย์ | 8 ตุลาคม 1820 พระสวามีถูกลอบสังหาร | 14 มีนาคม 1851 | อองรีที่ 1 |  |
จักรวรรดิเฮติที่ 2
|  | อาเดลีนา เลฟเวกุย | 6 สิงหาคม 1795 | 11 ธันวาคม 1849 | 11 ธันวาคม 1849 | 22 มกราคม 1859 พระสวามีสละราชสมบัติ | 6 กรกฎาคม 1870 | ฟาอุสตินที่ 1 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Christopher Buyers. "Dessalines Genealogy (Page 2)". สืบค้นเมื่อ 2009-10-17.
Christopher Buyers. "Christophe Genealogy (Page 4)". สืบค้นเมื่อ 2009-10-17.
Christopher Buyers. "Soulouque Genealogy (Page 6)". สืบค้นเมื่อ 2009-10-17.
ดูเพิ่ม

รายพระนามและรายนามประมุขแห่งรัฐเฮติ
มือปราบฮาวาย ฤดูกาลที่ 4

ฤดูกาลของรายการโทรทัศน์
| มือปราบฮาวาย ฤดูกาลที่ 4 |
| --- | --- |
ฤดูกาลที่ 4
นำแสดง:  อเล็กซ์ โอลัชลิน  สก๊อตต์ แคน  แดเนียล แด คิม  เกรซ ปาร์ค  มาซิ โอกะ  มิเชลล์ บอร์ธ  ไช แม็คไบรด์ 
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
จำนวนตอน: 22
การออกอากาศ
เครือข่าย: ซีบีเอส
ออกอากาศ: 27 กันยายน ค.ศ. 2013 (2013-09-27) – 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 (2014-05-09)
ลำดับฤดูกาล
← ก่อนหน้า ฤดูกาลที่ 3 ถัดไป → ฤดูกาลที่ 5 
มือปราบฮาวาย ฤดูกาลที่ 4 (อังกฤษ: Hawaii Five-O Season 4) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในปี ค.ศ. 2010 ละครเรื่องนี้เป็นละครภาคที่ 4 ของละครโทรทัศน์เรื่อง มือปราบฮาวาย นำแสดงโดย อเล็กซ์ โอลัชลิน, สก๊อตต์ แคน, แดเนียล แด คิม, เกรซ ปาร์ค, มิเชลล์ บอร์ธ, ไช แม็คไบรด์ ออกอากาศทางช่อง CBS ในสหรัฐอเมริกา เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2013 ออกอากาศในไทยทางช่องโมโน 29
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของหน่วยพิเศษที่ตั้งขึ้นโดยผู้ว่าการของรัฐฮาวาย นำโดย สตีฟ แม๊คกาเร็ทท์ ซึ่งเขาได้รวมทีมซึ่งประกอบด้วย นักสืบแดนนี่ วิลเลียมส์ ที่เพิ่งย้ายมาจากรัฐนิวเจอร์ซีย์ และเพื่อนสมัยเรียน ชิน กอ เกลล์ กับลูกพี่ลูกน้องของชิน ที่ชื่อ โกโน ทั้งหมดร่วมมือกันเพื่อปราบปรามอาชญากรรมร้ายแรงที่เกิดขึ้นในรัฐฮาวาย หน่วยพิเศษถูกจัดตั้งอย่างกระทันหันหลังจากที่อดีตนายตำรวจเกษียณอายุที่เป็นที่นับถือถูกผู้ก่อการร้ายระดับโลกบุกเข้าไปสังหารถึงในบ้านพักข้าราชการ
นักแสดง > นักแสดงหลัก

อเล็กซ์ โอลัชลิน รับบท สตีเว่น เจ. "สตีฟ" แม๊คกาเร็ทท์
สก๊อตต์ แคน รับบท แดเนียล "แดนนี่" "แดนโน่" วิลเลี่ยมส์
แดเนียล แด คิม รับบท ชิน โค เคลลี่
เกรซ ปาร์ค รับบท โกโน กานากาอัว
มาซิ โอกะ ดร. แม๊กซ์ เบิร์กแมน
มิเชลล์ บอร์ธ รับบท แคทเธอรีน ลอล์ลินส์
ไช แม็คไบรด์ รับบท ลอว์ กรอฟเฟอร์
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

เทย์เลอร์ วิลลี รับบท กาเมโกน่า
เดนนิส ชุน รับบท ดุ๊ก ลูเคล่า
มาร์ค ดาคาสคอส รับบท โว แฟต
เอียน แอนโทนี เดล รับบท อดัม โนชิมูริ
เทเลอร์ กรับส์ รับบท เกรซ วิลเลี่ยมส์
ชอว์น มากัวนีย์ การ์เนตต์ รับบท ฟลิปปา
จัสติน บรูเอนนิง รับบท วิลเลี่ยม "บิลลี่" ฮาร์ริงก์ตอน
ออทัม รีเซอร์ รับบท ดร. เกเบียลเล่ อาซาโน่
เทร์รี โอควินน์ รับบท โจ ไวท์
รูเมอร์ วิลลิส รับบท เซบรีน่า เลน
ไบรอัน ยาง รับบท เช "ชาร์ลี" ฟง
ทารีน แมนนิง รับบท แมรี่ แอนน์ แม๊คกาเร็ทท์
ริชาร์ด ทีโมธี โจนส์ รับบท แซม เดนนี่
ฮอร์เฮ การ์ซีอา รับบท เจอร์รี่ ออร์เตก้า
เอ็กซิบิท รับบท เจสัน เด็กเกอร์
นิก โจนาส รับบท เอียน ไรท์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
แม่แบบ:Imdb episodes
แม่แบบ:Tv.com episodes
List of Hawaii Five-0 episodes at The Futon Critic
Hawaii Five-0 ที่เอปไกดส์ดอตคอม
มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว

| --- | --- |
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว
ふたりはプリキュア
ชื่อภาษาอังกฤษ: Futari wa Precure
แนว: สาวน้อยเวทมนตร์, คอมเมดี้, แอคชั่น
อนิเมะโทรทัศน์
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว
กำกับโดย: Nishio Daisuke
สตูดิโอ:  Toei Animation
เครือข่าย:  ทีวีอาซาฮี    โมเดิร์นไนน์ทีวี
ฉาย:  1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547  –  30 มกราคม พ.ศ. 2548
ตอน: 49
อนิเมะโทรทัศน์
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว แมกซ์ฮาร์ต
กำกับโดย: Nishio Daisuke
สตูดิโอ:  Toei Animation
เครือข่าย:  ทีวีอาซาฮี    โมเดิร์นไนน์ทีวี
ฉาย:  6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548  –  29 มกราคม พ.ศ. 2549
ตอน: 47
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว (Futari wa Precure) เป็นอนิเมะในซีรีส์เรื่องแรกของพริตตี้เคียวและมีภาคต่อคือ มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว แมกซ์ฮาร์ต (Futari wa Precure Max Heart) ผลิตโดย Toei Animation
เนื้อเรื่อง > ภาคแรก

มิสึมิ นางิสะ นักกีฬาชมรมลาครอสชั้น ม.2 ของโรงเรียนเวโรเน่ได้เจอกับตัวประหลาดจากสวนแห่งแสงสว่างที่ชื่อว่า "เมปเปิ้ล" ในคืนที่มีฝนดาวตก ในขณะเดียวกัน ยูกิชิโระ โฮโนกะ นักเรียนผู้ได้รับฉายาว่า "ราชินีอัจฉริยะ" เพื่อนร่วมห้องเดียวกันก็เจอตัวประหลาดแบบเดียวกันที่ชื่อ "มิปเปิ้ล" อีกต่างหาก ทั้งคู่จึงตกกระไดพลอยโจนกลายเป็นนักรบในตำนานพริตตี้เคียวแบบไม่ตั้งใจเพื่อปกป้องปริซึมสโตน หินทั้ง 7 ที่มีพลังแห่งการเกิดของสวนแห่งแสงสว่างจากเหล่าร้ายดาร์คคิง นางิสะกับโฮโนกะจะต้องร่วมมือกับเมปเปิ้ลและมิปเปิ้ลเพราะถ้ามันถูกแย่งชิงไปได้ทั้งหมดละก็... แม้แต่สวนแห่งสายรุ้งหรือโลกของเราก็จะไม่เหลือแน่
เนื้อเรื่อง > ภาคแมกซ์ฮาร์ต

เหตุการณ์ผ่านไปไม่นานจากภาคแรก ทั้งๆ ที่คิดว่าคงไม่สามารถเป็นพริตตี้เคียวได้อีกแล้ว เมปเปิ้ลกับมิปเปิ้ลก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ในตอนที่นางิสะกับโฮโนกะกำลังคับขัน นักรบในตำนานพริตตี้เคียวจึงเกิดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง พร้อมด้วยพลังที่มากกว่าเดิม ทางด้านจาร์คคิงได้รวมพลังเฮือกสุดท้ายแล้วโจมตีใส่ราชินีแห่งแสงสว่าง ทำให้เจตจำนงค์ทั้ง 3 ของควีน อันประกอบด้วย "ชีวิตหัวใจและฮาร์ตเทียลทั้ง 12" แยกออกจากกันและกระจายมาที่สวนแห่งสายรุ้ง เป็นหน้าที่ของพริตตี้เคียวที่จะต้องตามหา 3 สิ่งนั้นและทำให้ควีนกลับเป็นเหมือนเดิมให้ไวที่สุดก่อนที่จาร์คคิงจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง
ตัวละครหลัก

เคียวแบล็ค (Cure Black) / ซูเปอร์เคียวแบล็ค (Super Cure Black) / เรนโบว์เคียวแบล็ค (Rainbow Cure Black) / มิสึมิ นางิสะ (Misumi Nagisa)
"ตัวแทนแห่งแสงสว่าง เคียวแบล็ค!"
สีประจำตัว : "สีดำ" (   ), "สีชมพู" (   )
"ท่าไม้ตาย"
"Precure Marble Screw!"
"Precure Rainbow Therapy!"
"Precure Rainbow Storm!"
"Precure Marble Screw Max!"
"Precure Marble Screw Max Spark!"
"Extreme Luminario!"
"Extreme Luminario Max!"
เคียวไวท์ (Cure White) / ซูเปอร์เคียวไวท์ (Super Cure White) / เรนโบว์เคียวไวท์ (Rainbow Cure White) / ยูกิชิโระ โฮโนกะ (Yukishiro Honoka)
"ตัวแทนแห่งแสงสว่าง เคียวไวท์!"
สีประจำตัว : "สีขาว" (   ), "สีฟ้า" (   )
"ท่าไม้ตาย"
"Precure Marble Screw!"
"Precure Rainbow Therapy!"
"Precure Rainbow Storm!"
"Precure Marble Screw Max!"
"Precure Marble Screw Max Spark!"
"Extreme Luminario!"
"Extreme Luminario Max!"
ไชน์นี่ลูมินัส (Shiny Luminous) / ซูเปอร์ไชน์นี่ลูมินัส (Super Shiny Luminous) / เรนโบว์ไชน์นี่ลูมินัส (Rainbow Shiny Luminous) / คุโจ ฮิคาริ (Kujou Hikari)
"ชีวิตที่เจิดจ้า ไชน์นี่ลูมินัส! หัวใจและเจตจำนงค์แห่งแสงสว่าง เพื่อทำให้ทุกสิ่งเป็นหนึ่งเดียว!"
สีประจำตัว : "สีเหลือง" (   ), "สีชมพู" (   )
"ท่าไม้ตาย"
"Extreme Luminario!"
"Extreme Luminario Max!"
"Luminous Heartiel Action!"
ตัวละครหลัก > ผู้ช่วยของพรีเคียว

เมปเปิ้ล (Mepple)
ผู้กล้าผู้ถูกเลือกจากสวนแห่งแสงสว่าง หน้าที่ของเขาคือการปกป้องเจ้าหญิงแห่งความหวังแต่ตอนที่นำปริซึมสโตน 1 ใน 2 ก้อนที่เหลือหนีออกมายังสวนแห่งสายรุ้งก็พลัดกับมิปเปิ้ลซะได้ นิสัยชอบจ้อน่ารำคาญและกินจุ เป็นคู่หูของเคียวแบล็ค
มิปเปิ้ล (Mipple)
เจ้าหญิงแห่งความหวังของสวนแห่งแสงสว่าง มิปเปิ้ลเป็นอีกคนที่ถือครองปริซึมสโตน 1 ใน 2 ก้อนที่ยังไม่ถูกดาร์คคิงชิงไป เป็นคู่รักของเมปเปิ้ล ถึงแบบนั้นมิปเปิ้ลก็มีนิสัยเป็นผู้ใหญ่กว่ามาก เป็นคู่หูของเคียวไวท์
โปรุน (Pollun)
เจ้าชายแห่งแสงสว่างผู้มีพลังนำไปสู่อนาคต พลังพิเศษของโปรุนคือการทำนาย โปรุนสามารถทำนายเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้ เอาแต่ใจสุดๆ อยากได้อะไรแล้วต้องเอาให้ได้ ใครห้ามก็ไม่ฟังทั้งนั้นเพราะองครักษ์แห่งหินได้ฝากพลังของปริซึมสโตนไว้กับโปรุน ทำให้โปรุนสามารถเพิ่มพลังกับพริตตี้เคียวโดยเรนโบว์เบรสได้
รูรุน (Lulun)
น้องสาวของโปรุน
วิสด้อม (Wisdom)
องครักษ์ผู้ดูแลปริซึมสโตนและเขานี่เองที่เป็นผู้มอบไดอารี่ให้กับพริตตี้เคียว ความจริงแล้วไม่มีใครรู้ชื่อของเขาเลย จนกระทั่งอิลคูโบเอ่ยออกมา เราถึงได้รู้กันว่าเขาชื่อ "วิสด้อม"
ผู้เฒ่า (Elder)
คนสนิทของราชินี ขี้หลงขี้ลืมบ่อยๆ
ราชินีแห่งแสงสว่าง (Light of Queen)
ราชินีผู้ปกครองสวนแห่งแสงสว่าง
ตัวละครหลัก > ตัวละครอื่นๆ

มิสึมิ ทาคาชิ (Misumi Takashi)
คุณพ่อของนางิสะ
มิสึมิ ริเอะ (Misumi Rie)
คุณแม่ของนางิสะ
มิสึมิ เรียวตะ (Misumi Ryouta)
น้องชายของนางิสะ
ยูกิชิโระ ซานาเอะ (Yukishiro Sanae)
คุณย่าของโฮโนกะ
ยูกิชิโระ ทาโร่ (Yukishiro Taro)
คุณพ่อของโฮโนกะ
ยูกิชิโระ อายะ (Yukishiro Aya)
คุณแม่ของโฮโนกะ
ชูทาโร่ (Chuutaro)
สุนัขที่โฮโนกะเลี้ยงไว้
คุโบตะ ชิโฮะ (Kubota Shiho)
เพื่อนสนิทของนางิสะ อยู่ชมรมลาครอสด้วยกัน มักจะชอบพูดย้ำคำ 3 รอบเสมอ
ทาคาชิมิซุ รินะ (Takashimizu Rina)
เพื่อนสนิทของนางิสะ อยู่ชมรมลาครอสเหมือนกัน ตัวสูงชะลูดกว่าชาวบ้าน
ฟูจิมุระ โชโงะ (Fujimura Shougo)
เพื่อนสมัยเด็กของโฮโนกะ กัปตันชมรมฟุตบอลของเวโรเน่ ใครๆ ก็พากันเรียกเขาว่า "ฟูจิพี"
คิมาตะ (Kimata)
เพื่อนสนิทของฟูจิพี อยู่ชมรมฟุตบอลเหมือนกัน
ฟูจิตะ อาคาเนะ (Fujita Akane)
เจ้าของร้านทาโกะคาเฟ่ เคยเรียนที่โรงเรียนเวโรเน่และเคยอยู่ทีมลาครอสมาก่อน เอกลักษณ์คือผ้าโพกหัวสีแดง
นาคางาวะ ยูมิโกะ (Nakagawa Yumiko)
โคเมะสึกิ เคียวโตะ (Kometsuki Kyouto)
อุปกรณ์ของพรีเคียว > ภาคแรก

การ์ดคอมมูนส์ (Card Communes)
พรีเคียวเรนโบว์เบรสเลตส์ (Precure Rainbow Bracelets)
ปริซึมทรูเลิฟดิเทคเทอร์ (Prism True Love Detector)
พริตตี้คอมมูน (Pretty Commune)
ปริซึมโฮปพิช (Prism Hopish)
อุปกรณ์ของพรีเคียว > ภาคแมกซ์ฮาร์ต

ฮาร์ตฟูลคอมมูนส์ (Heartful Communes)
ทัชคอมมูน (Touch Commune)
มิราเคิลคอมมูน (Miracle Commune)
ฮาร์ตบาทอน (Heart Baton)
ฮาร์ตเทียลโบรช (Heartiel Brooch)
สปาร์คเกิ้ลบาร์เคอเลตส์ (Sparkle Bracelets)
ศัตรูของพรีเคียว > ดาร์คโซน (ภาคแรก)

พีซาร์ด (Pisard)
เกคิดราโก้ (Gekidrago)
พอยด์โซนี่ (Poisony)
คิริยะ (Kiriya)
อิลคูโบ (Ilkubo)
ศัตรูของพรีเคียว > นักรบแห่งความมืด (ภาคแรก)

เบลเซ่เกอร์ทรูด (Belzei Gertrude)
เรกีน่า (Regine)
จูน่า (Juna)
ซาเคนน่า (Zakenna)
จาร์คคิง (Evil King)
ศัตรูของพรีเคียว > นักรบแห่งความมืด (ภาคแมกซ์ฮาร์ต)

เซอร์คิวลัส (Circulas)
อุรางานอส (Uraganos)
วีบลิส (Viblis)
บัลเดส (Baldez)
คุโจ ฮิคารุ (Kujou Hikaru)