stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาร์กาเรต ทิวเดอร์
สวรรคต

สมเด็จพระพันปีหลวงมาร์กาเรตเสด็จสวรรคตที่ปราสาทเม็ทเวน ในเพิร์ทเชอร์ วันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1541 เฮนรี เรย์ ตำแหน่งBerwick Pursuivant ได้รายงานว่า พระนางประชวรพระโรคอัมพาตในวันศุกร์และสวรรคตในวันอังคารถัดมา เนื่องจากพระนางทรงเชื่อว่าพระนางจะทรงหายจากพระอาการประชวร พระนางจึงไม่ทรงทำพระราชพินัยกรรม พระนางทรงส่งพระราชหัตถเลขาถึงพระเจ้าเจมส์ ซึ่งประทับอยู่ที่พระราชวังฟอล์กแลนด์ แต่พระองค์ก็เสด็จมาไม่ทันเวลา ขณะใกล้สวรรคตพระนางมีพระราชประสงค์ให้บาทหลวงที่เข้ามาประกอบพิธีแสวงหาวิธีที่ทำให้พระมหากษัตริย์และเอิร์ลแห่งแองกัสปรองดองกันได้ พระนางทรงหวังว่าพระมหากษัตริย์จะทรงพระราชทานพระราชทรัพย์ของพระนางให้กับเลดีมาร์กาเร็ต ดักลาส พระธิดาของพระนาง พระเจ้าเจมส์เสด็จมาถึงหลังจากที่พระนางสวรรคตแล้ว และพระองค์ทรงมีพระบัญชาให้โอลิเวอร์ ซินแคลร์และจอห์น เทนเนนท์ จัดเก็บทรัพย์สินของพระนาง พระบรมศพของพระนางถูกฝังที่โบสถ์เซนต์จอห์นคณะคาร์ทูเซียนในเพิร์ท (โบสถ์ถูกทำลายในระหว่างการปฏิรูปศาสนาสกอตแลนด์ ค.ศ. 1559)
ต่อมาราชวงศ์ทิวเดอร์สิ้นสุดลงโดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ไม่ทรงมีรัชทายาท และสายสืบราชสันตติวงศ์อังกฤษได้ถูกผ่านมายังสายสันตติวงศ์ของพระนางมาร์กาเรต พระปนัดดาของพระนางคือ พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ได้กลายเป็น พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ดังนั้นถือเป็นการรวมราชบัลลังก์ของทั้งสองราชอาณาจักรและเป็นชัยชนะของพระนางมาร์กาเรตหลังจากที่เสด็จสวรรคตไปแล้ว
ตราอาร์มประจำพระองค์

ตราอาร์มประจำพระองค์ในฐานะสมเด็จพระราชินีแห่งชาวสก็อต
บรรณานุกรม

Bain, Joseph, ed., Calendar of Documents relating to Scotland, 1357-1509, vol. 4, HM Register House, Edinburgh (1888)
Buchanan, Patricia H. (1985). Margaret Tudor Queen of Scots. Scottish Academic Press. ISBN 0-7073-0424-5.
Chapman, Hester W. (1969). The Thistle and the Rose: The Sisters of Henry VIII. Coward, McCann & Geoghegan Inc. LCC 79-159754.
Jansen, Sharon L. (2002). The Monstrous Regiment of Women: Female Rulers in Early Modern Europe.
Leland, John, De Rebus Britannicis Collectanea, .., ed., Hearne, Thomas,  vol. 4, (1770), pp. 258-300
Mackie, J. D. (1994). The Earlier Tudors: 1485 - 1558. ISBN 0-19-285292-2.
Perry, Maria. The Sisters of Henry VIII: The Tumultuous Lives of Margaret of Scotland and Mary of France. ISBN 0-306-80989-3.
Routh, C. R. (2001). Who's Who in Tudor England.
Ashley, Mike (2002). British Kings & Queens. Carroll & Graf. pp. 280–286. ISBN 0-7867-1104-3.
Fradenburg, Louise O., 'Troubled Times: Margaret Tudor and the Historians,' in Mapstone & Wood, ed., The Rose and the Thistle, Tuckwell (1998), pp. 38–58
Glenne, Michael, King Harry's sister: Margaret Tudor, Queen of Scotland, Long, (1952)
Lenz, Harvey Nancy, The Rose and the Thorn: The Lives of Mary and Margaret Tudor, Macmillan, (1975)
Perry, Maria, Sisters to the King, André Deutsch, (2007)
Plowden, Alison, Tudor Women, Sutton (2002)
เว็บไซต์อ้างอิง

A short profile of Margaret alongside other influential women of her time
Margaret Tudor Gallery
http://www.tudorplace.com.ar/Bios/MargaretTudor(QueenScotland).htm
| ก่อนหน้า |  | มาร์กาเรต ทิวเดอร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ว่าง ลำดับก่อนหน้า เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งสกอตแลนด์ (ราชวงศ์สทิวเวิร์ต)   (8 สิงหาคม ค.ศ. 1503 – 9 กันยายน ค.ศ. 1513) |  | ว่าง ลำดับถัดไป เจ้าหญิงเมดเดลีนแห่งฝรั่งเศส |
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ |
| --- | --- |
 Gruoch (c. 1040 – 1057)  Ingibiorg Finnsdottir (1058–1069)  Margaret of Wessex (1070–1093)  Ethelreda of Northumbria (1093–1094)  Sybilla of Normandy (1107–1122)   Maud of Northumbria (1124–1130)  Ermengarde de Beaumont (1186–1214)  โจแอนแห่งอังกฤษ (1221–1238)  Marie de Coucy (1239–1249)  มาร์กาเร็ตแห่งอังกฤษ (1251–1275)  อียอล็องด์แห่งเดรอ (1285–1286)  Elizabeth de Burgh (1306–1327)  Joan of the Tower (1329–1362)  Margaret Drummond (1364–1369)  Euphemia de Ross (1371–1386)  Anabella Drummond (1390–1401)  Joan Beaufort (1424–1437)  Mary of Guelders  (1449–1460)  มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก (1469–1486)  มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ (1503–1513)  Madeleine of Valois (1537)  มารีแห่งกีซ (1538–1542)  พระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 แห่งฝรั่งเศส (1558–1560)  เฮนรี ดยุกแห่งออลบานี  (1565–1567)  เจมส์ เอิร์ลแห่งโบธธ์เวลล์ (1567)  แอนน์แห่งเดนมาร์ก (1589–1619)  อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส (1625–1649)  กาตารีนาแห่งบรากังซา (1662–1685)  แมรีแห่งโมดีนา (1685–1688)  เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งคัมบาลันด์ (1702–1707) 
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตและเจ้าชายเฮนรี (พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ) รายละเอียดจากภาพการเข้าเฝ้าพระโอรสธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ของอีราสมุสที่พระราชวังอีแทมใน ปีค.ศ. 1499 วาดโดยแฟรงก์ คาโดแกน คาวเปอร์ในราวปี ค.ศ. 1910
พระเจ้าเจมส์ที่ 4 และสมเด็จพระราชินีมาร์กาเรต
พระนางมาร์กาเรตขณะทรงสวดมนต์ในฉลองพระองค์วันราชาภิเษก วาดขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเจอราร์ด โฮเรนโบท์
พระสาทิสลักษณ์พระนางมาร์กาเร็ต คาดว่าร่างในช่วงที่ทรงดำรงพระชนม์ชีพ
ภาพพิมพ์จากพงศาวลีของพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ: สมเด็จพระพันปีหลวงมาร์กาเรต (ซ้าย) และอาร์ชิบาลด์ ดักลาส เอิร์ลที่ 6 แห่งแองกัส (ขวา)
ภาพ พระนางมาร์กาเรตทรงปฏิเสธที่จะมอบสิทธิในการดูแลพระโอรสของพระนางแก่จอห์น สทิวเวิร์ต ดยุกแห่งออลบานี วาดโดยจอห์น ฟีด ในปี ค.ศ. 1859
พระนางมาร์กาเรตในช่วงปีค.ศ. 1520 - 1538 วาดโดยดานีล มิจเทนส์
ปราสาทเม็ทเวน
สิทธิ เศวตศิลา

| พลอากาศเอกสิทธิ เศวตศิลาป> จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ภ.ป.ร.3 |
| --- | --- |


องคมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 9 กันยายน พ.ศ. 2533 – 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 (25 ปี 87 วัน)
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
หัวหน้าพรรคกิจสังคม
ดำรงตำแหน่ง 30 มกราคม พ.ศ. 2529 – 2 กันยายน พ.ศ. 2533
ก่อนหน้า: คึกฤทธิ์ ปราโมช
ถัดไป: คึกฤทธิ์ ปราโมช
รองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 15 มกราคม พ.ศ. 2529 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 (6 เดือน 21 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เปรม ติณสูลานนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 – 26 สิงหาคม พ.ศ. 2533 (10 ปี 6 เดือน 15 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์   เปรม ติณสูลานนท์   ชาติชาย ชุณหะวัณ
ก่อนหน้า: อุปดิศร์ ปาจรียางกูร
ถัดไป: สุบิน ปิ่นขยัน
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 (8 เดือน 18 วัน)ดำรงตำแหน่งร่วมกับ  เรืออากาศตรีบุญยง วัฒนพงศ์ สวัสดิ์ คำประกอบ พลโทเฉลิมชัย จารุวัสตร์ เกษม จาติกวณิช ปรีดา กรรณสูต พลเอกยศ เทพหัสดิน ณ อยุธยา บุญยิ่ง นันทาภิวัฒน์ ประมวล กุลมาตย์ พลเอกพร ธนะภูมิ
นายกรัฐมนตรี: เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ก่อนหน้า: พลโทบุญเรือน บัวจรูญ สมพร บุณยคุปต์ พลเรือเอกถวิล รายนานนท์
ถัดไป: ดำริ น้อยมณี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มกราคม พ.ศ. 2462 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 (96 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
พรรคการเมือง: พรรคกิจสังคม
คู่สมรส: ท่านผู้หญิงธิดา เศวตศิลา
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
สังกัด:  กองทัพอากาศไทย
ประจำการ: พ.ศ. 2500–2523
ยศ:  พลอากาศเอก
บังคับบัญชา:  กองทัพอากาศไทย

พลอากาศเอก สิทธิ เศวตศิลา (7 มกราคม พ.ศ. 2462 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558) เป็นทหารอากาศและนักการเมืองชาวไทย อดีตองคมนตรีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร อดีตรองนายกรัฐมนตรี, อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ อดีตเลขาธิการสำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ และ อดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (พฤษภาคม พ.ศ. 2528) โดยควบตำแหน่งกับ หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี
ประวัติ

พล.อ.อ. สิทธิ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2462 ที่จังหวัดพระนคร ในบ้านหลังวัดชนะสงคราม เป็นบุตรของมหาอำมาตย์ตรี พระยาวันพฤกษ์พิจารณ์ (ทองคำ เศวตศิลา) และคุณหญิงขลิบ วันพฤกษ์พิจารณ์ (สกุลเดิม บุนนาค) เป็นหลานปู่ของเฮนรี อาลาบาศเตอร์ หลานตาของเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) และเหลนของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) มีพี่น้อง ดังนี้
นายสุวรรณ เศวตศิลา
นายวันชัย (ทองดี) เศวตศิลา
นายบุญธรรม (ทองหล่อ) เศวตศิลา
พล.อ.อ. สิทธิ เศวตศิลา
นางสมจิตต์ สกลคณารักษ์
นางสมใจ อาสนจินดา ภรรยาของ สมชาย อาสนจินดา หรือ ส. อาสนจินดา ศิลปินแห่งชาติ นักแสดง ผู้กำกับ และผู้สร้างภาพยนตร์อาวุโส
ร้อยตรี สนั่น เศวตศิลา
นายสนิท เศวตศิลา
นายปั้น เศวตศิลา
นางประทิน จิตตินันท์
นางสุจิตรา อุณหสุวรรณ
นางพูนศรี พูนพิพัฒน์
นางฉวีวรรณ ภาสะวณิช
นางเจริญสุข แลร์ ภรรยาของ พ.ต.อ. เจมส์ วิลเลี่ยม แลร์ ผู้ก่อตั้งตำรวจตระเวนชายแดนและก่อตั้งตำรวจพลร่ม
นางเฉลิมศรี เบิร์ด
พล.อ.อ. สิทธิ สมรสกับ เภสัชกรหญิง ท่านผู้หญิงธิดา เศวตศิลา บุตรีพระยาอรรถกรมนุตรี (อรรถกรม ศรียาภัย) กับท่านผู้หญิงเฉลา อรรถกรมนุตรี (เฉลา ศรียาภัย) มีบุตรธิดา 4 คน ได้แก่
นางธนิฏฐา เศวตศิลา มณีโชติ
นายธีรสิทธิ เศวตศิลา
นายธาดา เศวตศิลา สามีของมยุรา ธนบุตร นักแสดงหญิงและพิธีกรไทย
นางสุทธินี ญาณอมร
พล.อ.อ. สิทธิ เศวตศิลา สำเร็จการศึกษาเบื้องต้นจากโรงเรียนวัดสุทัศน์ จังหวัดพระนคร ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล, โรงเรียนวัดราชบพิธ, โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และโรงเรียนมหาวชิราวุธ
ในระดับอุดมศึกษาพล.อ.อ. สิทธิ สอบเข้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย ปี พ.ศ. 2481 โดยสอบได้เป็นที่ 1 ของรุ่น เมื่อเรียนถึงปี 3 ได้รับทุนกองทัพอากาศ ไปศึกษาวิชาวิศวกรรมโลหะวิทยา (Metallurgy Engineering) สำเร็จการศึกษาได้ทั้ง ปริญญาตรี และปริญญาโทวิศวกรรมศาสตร์ โลหะวิทยา จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 6 ในปีพ.ศ. 2506
ในระหว่างศึกษาที่สหรัฐอเมริกา เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 และเข้าร่วมกับขบวนการเสรีไทย ทำงานร่วมกับสำนักบริการด้านยุทธศาสตร์ ของสหรัฐอเมริกาอย่างใกล้ชิด ขณะที่อายุเพียง 25 ปี โดยอาสาสมัครเองเป็นรุ่นที่ 2 ได้รับภารกิจกระโดดร่มลงที่กรุงเทพมหานคร เพื่อนำคริสตัลหรือสมุดรหัสส่งต่อแก่ขบวนการเสรีภายในประเทศ ซึ่งมีส่วนที่ทำให้ประเทศไทยรอดพ้นจากสภาพการเป็นประเทศผู้แพ้สงครามในที่สุด
บทบาททางการเมือง

พล.อ.อ. สิทธิ เข้าสู่แวดวงการเมืองครั้งแรกในฐานะล่ามแปลภาษาในคณะกรรมการนเรศวร ซึ่งเป็นคณะกรรมการรับความช่วยเหลือจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกาให้แก่กรมตำรวจ ในยุค พล.ต.อ. เผ่า ศรียานนท์ เป็นอธิบดีกรมตำรวจ และต่อมาได้รับตำแหน่งอธิบดีกรมประมวลราชการแผ่นดิน (ปัจจุบัน คือ สำนักข่าวกรองแห่งชาติ) ในปี พ.ศ. 2497
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2500 ได้รับพระราชทานยศ"พลอากาศจัตวา"ด้วยอายุเพียง 37 ปี นับว่าเป็นนายพลอายุน้อยที่สุดในกองทัพอากาศขณะนั้น ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ได้รับตำแหน่งเป็นรองเลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ
หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติในปีเดียวกัน และได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ขณะมียศ"พลอากาศตรี" และได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศพลอากาศโทเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2517  ต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ และได้รับพระราชทานยศ"พลอากาศเอก"เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2523  ต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในรัฐบาลพล.อ. เปรม ติณสูลานนท์ ติดต่อกันนานถึง 10 ปี เป็นรองนายกรัฐมนตรี รวมไปถึงรัฐบาลพล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ และเป็นอดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ เมื่อพฤษภาคม พ.ศ. 2528
และได้เป็นสมาชิกพรรคกิจสังคม และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 2 สมัย ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2529 และเป็นหัวหน้าพรรคกิจสังคม ก่อนที่จะยุติบทบาททางการเมืองในปี พ.ศ. 2534 หลังการรัฐประหาร กระทั่งวันที่ 24 ธันวาคม ปีเดียวกัน พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้เป็นองคมนตรีพร้อมกับนาย จุลนภ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
บทบาทในฐานะองคมนตรี

พล.อ.อ. สิทธิ ถือเป็นบุคคลหนึ่งที่ต่อต้านอำนาจของทักษิณ ชินวัตร เขามีความไม่สบายใจต่อการดำรงอยู่ของอำนาจฝ่ายทักษิณอยู่ตลอดเวลา โดยเขามองว่าทักษิณ เป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อราชอาณาจักรที่มีพระมหากษัตริย์เป็นศูนย์กลาง
จากเอกสารโทรเลขในเว็บไซต์วิกิลีกส์ ระบุว่า ในปี พ.ศ. 2551 องคมนตรีสิทธิได้เสนอให้สมัคร สุนทรเวช ลาออก หรือยุบสภา แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนอง แต่ในขั้นต้น นายอานันท์ และพลเอกอนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก ยังไม่ตอบรับข้อเสนอของสิทธิ แผนการนี้มีผู้ร่วมสนับสนุนหลายคน หนึ่งในนั้นปรากฏชื่อของ ปราโมทย์ นาครทรรพ และยังมีนายทหารระดับสูงของกองทัพอากาศ ตลอดจนตุลาการศาลรัฐธรรมนูญคนหนึ่ง  แต่อย่างไรก็ตาม ในอีกหกวันต่อมา ศาลรัฐธรรมนูญก็ปลดสมัคร สุนทรเวช ออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ในช่วงที่อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี องคมนตรีสิทธิมองว่าอภิสิทธิ์ใช้เวลาอยู่บนโพเดียมมากเกินไป จนไม่มีเวลาที่จะสร้างทีมงานที่มีประสิทธิภาพ นอกจากนี้องคมนตรีสิทธิยังพยายามแทรกแซงให้กองทัพปลดพลตรีขัตติยะ สวัสดิผล ซึ่งเขามองเป็น "ทหารนอกแถว" ออกจากราชการ องคมนตรีสิทธิมองว่า"พลเอกอนุพงษ์ไร้ความสามารถในการควบคุมพลตรีขัตติยะ" องคมนตรีสิทธิมองว่าพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา รองผู้บัญชาการทหารบก น่าจะสามารถจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้ดีกว่าพลเอกอนุพงษ์
องคมนตรีสิทธิโจมตีทักษิณว่า พยายามใช้เงินผู้ชุมนุมเสื้อแดง และฮุน เซน เพื่อทำลายประเทศ แต่สิทธิทำนายว่าทักษิณจะทำไม่สำเร็จ ทักษิณไม่เคยพยายามเจรจา สิทธิแนะนำว่า ข้อเรียกร้องทักษิณจะได้รับการตอบสนอง ถ้าเขากลับเข้าประเทศและรับโทษในคุกพอเป็นพิธี ทักษิณก็น่าจะได้รับการอภัยโทษอย่างรวดเร็ว และได้รับการปล่อยตัวในฐานะอดีตนายกรัฐมนตรี
ถึงแก่อสัญกรรม

พล.อ.อ. สิทธิ เศวตศิลา ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2558 เวลา 05.30 น. ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือด สิริอายุ 96 ปี 332 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เกียรติคุณ

" .... ผลงานชิ้นเอกที่สุด [ของ พล.อ.อ. สิทธิ เศวตศิลา] มีอยู่สองชิ้น คือ การรวบรวมเสียงชาวโลกให้คว่ำบาตรเวียดนาม [ในการสกัดกั้นการขยายตัวของเวียดนามในอินโดจีน]เหมือนกับที่ [ประธานาธิบดี] จอร์จ [เอช ดับเบิลยู] บุช รวบรวมโลกคว่ำบาตรอิรัก และการริเริ่มโครงการให้ทูตไทยช่วยเป็นพ่อค้าขายสินค้าไทยในต่างประเทศ ซึ่งได้ผลเริ่มเปลี่ยนไทยเป็นประเทศส่งออก ...."
ได้รับปริญญาปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ ประจำปีการศึกษา 2526
ได้รับปริญญาปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเเห่งชาติสิงคโปร์ ประจำปีการศึกษา 2528
ได้รับปริญญารัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาการระหว่างประเทศและการทูต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประจำปีการศึกษา 2533
ได้รับปริญญารัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ประจำปีการศึกษา 2535
ได้รับปริญญารัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประจำปีการศึกษา 2537
ได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ประจำปีการศึกษา 2539
ได้รับปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาพัฒนศาสตร จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประจำปีการศึกษา 2540
ได้รับเหรียญประกาศเกียรติคุณเสรีไทย จากสำนักข่าวกรองกลาง เพื่อเชิดชูวีรกรรมการต่อต้านกองทัพญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2543
เกียรติคุณ > ยศทหารและกองอาสารักษาดินแดน > ทหาร

1 เมษายน พ.ศ. 2489 : ว่าที่เรืออากาศตรี
1 มกราคม พ.ศ. 2492 : เรืออากาศตรี
5 พฤจิกายน พ.ศ. 2492 : ว่าที่เรืออากาศเอก
1 มกราคม พ.ศ. 2493 : นาวาอากาศตรี
1 มกราคม พ.ศ. 2496 : นาวาอากาศโท
1 มกราคม พ.ศ. 2498 : นาวาอากาศเอก
1 มกราคม พ.ศ. 2500 : พลอากาศจัตวา
1 มกราคม พ.ศ. 2503 : ว่าที่พลอากาศตรี
1 มกราคม พ.ศ. 2503 : พลอากาศตรี
1 ตุลาคม พ.ศ. 2517 : พลอากาศโท
30 มกราคม พ.ศ. 2523 : พลอากาศเอก
เกียรติคุณ > ยศทหารและกองอาสารักษาดินแดน > กองอาสารักษาดินแดน

พ.ศ. 2500 : นายกองโท
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2518 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2518 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2504 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2511 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

สหรัฐ :
พ.ศ. 2503 -  เหรียญฟรีดอม
เกาหลีใต้ :
พ.ศ. 2524 -  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งการทูต ชั้นที่ 2
ชิลี :
พ.ศ. 2524 -  เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม ชั้นประถมาภรณ์
อาร์เจนตินา :
พ.ศ. 2524 -  เครื่องอิสริยาภรณ์นายพลซาน มาร์ติน ผู้ปลดปล่อย ชั้นประถมาภรณ์
ออสเตรีย :
พ.ศ. 2525 -  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย ชั้นมหาอิสริยาภรณ์ทอง (พร้อมสายสะพาย)
มาเลเซีย :
พ.ศ. 2525 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ยัง มูเลีย ปังกวน เนการา ชั้นที่ 2
เบลเยียม :
พ.ศ. 2526 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎ ชั้นที่ 1
ฟิลิปปินส์ :
พ.ศ. 2526 -  เครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา ชั้นประถมาภรณ์
เยอรมนีตะวันตก :
พ.ศ. 2526 -  เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นประถมาภรณ์
อุรุกวัย :
พ.ศ. 2527 -  เครื่องอิสริยาภรณ์สาธารณรัฐอุรุกวัย ชั้นที่ 2
เนปาล :
พ.ศ. 2527 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระตรีศักติปัตตะ ชั้นที่ 1
โปรตุเกส :
พ.ศ. 2528 -  เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ ชั้นประถมาภรณ์
ญี่ปุ่น :
พ.ศ. 2529 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1
จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

| --- | --- |
สัญลักษณ์และความหมาย
*: ส.ส.ระบบเขตเลือกตั้งที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
**: ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา
†: ผู้สมัครที่ถูกตัดสิทธิ์
✔: ผู้สมัครที่เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
( ): หมายเลขประจำตัวของผู้สมัคร
ตัวหนา: ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต > เขตเลือกตั้งที่ 1

เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดพัทลุงทั้งจังหวัด
| ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพัทลุง> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพัทลุง> พรรค | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพัทลุง> ผู้สมัคร | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพัทลุง> คะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพัทลุง> % | ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดพัทลุง> ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ประชาธิปัตย์   | พร้อม บุญฤทธิ์ (1)* | 83,384 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | วีระ มุสิกพงศ์ (3)* | 80,638 |  |  |
|  | ประชาธิปัตย์   | โอภาส รองเงิน (2)* | 74,469 |  |  |
|  | ชาติไทย  | สนั่น สันติยา (13) | 37,638 |  |  |
|  | สหประชาธิปไตย   | อุดมเดช คำคง (7) | 24,155 |  |  |
|  | กิจประชาคม   | เหิม อักษรพิมพ์ (11) | 17,029 |  |  |
|  | ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)   | วิศิษฏ์ ประทุมสุวรรณ (5) | 12,610 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2529)   | สุพัฒน์ มุลเมฆ (16) | 11,835 |  |  |
|  | กิจประชาคม   | สุธรรม สวัสดี (10) | 3,723 |  |  |
|  | ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)   | ประสิทธิ์ ขุนจันทร์ (4) | 3,604 |  |  |
|  | กิจสังคม  | เสถียร คงปาน (20) | 3,126 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2529)   | เดชศักดิ์ สายลมุล (18) | 2,351 |  |  |
|  | กิจสังคม  | สุพร อ่อนเรือง (21) | 2,318 |  |  |
|  | ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)   | พิศาล หิมะพานิช (6) | 1,984 |  |  |
|  | สหประชาธิปไตย   | ชม หนูพริก (8) | 1,835 |  |  |
|  | สหประชาธิปไตย   | สุธรรม สุดใหม่ (9) | 1,808 |  |  |
|  | กิจประชาคม   | จำเนียร ถึงมาก (12) | 1,767 |  |  |
|  | กิจสังคม  | ศรศักดิ์ ณ พัทลุง (19) | 1,549 |  |  |
|  | พลังใหม่   | รัตนาพร กาญจนอุดม (24) | 773 |  |  |
|  | ราษฎร (พ.ศ. 2529)   | ประเสริฐ เลาแก้วหนู (17) | 742 |  |  |
|  | ชาติไทย  | ชูศักดิ์ จำปา (14) | 547 |  |  |
|  | พลังใหม่   | สามารถ มาลีเลิศ (23) | 495 |  |  |
|  | ชาติไทย  | ทวี ปักษี (15) | 485 |  |  |
|  | พลังใหม่   | สมชาย ฝั่งชลจิตร (22) | 460 |  |  |
| บัตรดี | บัตรดี | บัตรดี |  |  | – |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน |  |  | – |
| บัตรเสีย | บัตรเสีย | บัตรเสีย |  |  | – |
| ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง | ผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง |  |  | – |
| ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง | ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง |  |  | — |
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
: ประชาธิปัตย์   รักษาที่นั่ง
ดูเพิ่ม

จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
เรียว นาริตะ

นายแบบและนักแสดงชาวญี่ปุ่น (เกิดปี ค.ศ. 1993)
| เรียว นาริตะ |
| --- | --- |
成田 凌
เกิด:  (1993-11-22) 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) จังหวัดไซตามะ, ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2013–ปัจจุบัน
ตัวแทน: Sony Music Artists
ส่วนสูง: 1.82 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
เว็บไซต์: Agency profile
เรียว นาริตะ (成田 凌, Narita Ryō, เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวญี่ปุ่น เขาอยู่ภายใต้สังกัดโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เจแปน เริ่มต้นอาชีพในฐานะนายแบบให้กับนิตยสาร Men's Non-no เขาแสดงในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง Flashback
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Tobenai Kotori to Merry-go-round | เอบะ ชิมาซากิ |  |  |
| 2016 | คนสืบวิญญาณ | ยามาโมโตะ |  |  |
| 2016 | หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ | คะสึฮิโกะ เทะชิงะวะระ (พากย์เสียง) |  |  |
| 2016 | L | เบเกอร์ |  |  |
| 2016 | วัน พีซ ฟิล์ม โกลด์ | เคิร์ฟ (พากย์เสียง) |  |  |
| 2017 | 4 ทันตะ หัวใจดนตรี | 92 |  |  |
| 2017 | Shinjuku Swan II | ฮิโรชิ |  |  |
| 2018 | Smokin' on the Moon | ราคุโตะ โฮชิโนะ |  |  |
| 2018 | Love × Doc | ซากุรางิ |  |  |
| 2018 | Code Blue: The Movie | ชุนเป ฮาอิตานิ |  |  |
| 2018 | It's Boring Here, Pick Me Up | ชิอินะ |  |  |
| 2018 | Stolen Identity | อุราโนะ |  |  |
| 2018 | The Antique | อินางากิ |  |  |
| 2018 | Just Only Love | มะมะรุ |  |  |
| 2019 | Chiwawa | โยชิดะ |  |  |
| 2019 | Fly Me to the Saitama | อิงาราชิ | รับเชิญ |  |
| 2019 | Farewell Song | ชิมะ |  |  |
| 2019 | สูญสิ้นความเป็นคน | จุนอิจิ ซากุระ |  |  |
| 2019 | ฤดูฝัน ฉันมีเธอ | เทะชิงะวะระ คัทสึฮิโกะ (พากย์เสียง) |  |  |
| 2019 | Talking the Pictures | ชุนทาโร่ โซเมยะ | บทนำ |  |
| 2020 | The Cornered Mouse Dreams of Cheese | วาตารุ อิมางาเสะ | บทนำ |  |
| 2020 | Stolen Identity 2 | อุราโนะ |  |  |
| 2020 | All About March | ทาโร่ ยามาดะ | บทนำ |  |
| 2020 | Threads: Our Tapestry of Love | นาโอกิ ทาเคฮาระ |  |  |
| 2021 | Over the Town | ทาเคชิ มามิยะ |  |  |
| 2021 | You're Not Normal, Either | ยาซุโอมิ โอโนะ | บทนำ |  |
| 2021 | Remain in Twilight | คาซึกิ โยชิโอะ | บทนำ |  |
| 2021 | Homunculus | มานาบุ อิโต |  |  |
| 2021 | Belle | ชิโนบุ ฮิซาทาเกะ (พากย์เสียง) |  |  |
| 2022 | Niwatori Phoenix | ราคุโตะ โฮชิโนะ | บทนำ |  |
| 2022 | Just Remembering | ฟุมิโอะ |  |  |
| 2022 | Convenience Story | คาโต | บทนำ |  |
| 2023 | How to Find a Lover |  |  |  |
| 2024 | Stolen Identity: The Last Hacker | อุราโนะ | บทนำ |  |
| 2024 | Ame no Naka no Yokujō | โยชิโอะ | บทบาทนำ; ภาพยนตร์ญี่ปุ่น-ไต้หวัน |  |
| 2024 | เกิดใหม่เป็นลูกโอชิ | โกโร อามามิยะ |  |  |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Flashback | เรียวมะ คางามิ | บทบาทนำ |  |
| 2015 | The Girl's Speech | ริคุ โอกุระ |  |  |
| 2015 | She | ฮารุโตะ มุราโอกะ |  |  |
| 2015 | Lunch no Akko-chan | ริวอิจิโร ซาซายามะ |  |  |
| 2015 | Busu to Yaju | โซสึเกะ คิตาฮาระ |  |  |
| 2015 | Summer Stalkers Blues | มาซาฮิโกะ |  |  |
| 2015 | Itsuka Tiffany de Breakfast o | ยูอิจิ มิเนตะ |  |  |
| 2016 | Ramen Daisuki Koizumi-san 2016 Shinshun SP | นารูโตะ มิซึกุนิ |  |  |
| 2016 | Furenabaochin | ริว ซาเอกิ |  |  |
| 2016 | The Full-Time Wife Escapist | นัตสึกิ อุเมฮาระ |  |  |
| 2017 | It's All About the Looks | เคอิจิ ซาคากิ |  |  |
| 2018 | Laugh It Up! | ชุนยะ คิตามูระ | อาซาโดระ |  |
| 2020 | Alibi Breaker | ยูมะ โทไก |  |  |
| 2020–21 | Ochoyan | อิปเป อามามิ | อาซาโดระ |  |
| 2022 | Duty and Revenge | เคสุเกะ ฟูจิกิ | บทบาทนำ |  |
| 2022 | Modern Love Tokyo | เค็นโกะ ชิโอตะ | บทนำ; ตอนที่ 4 |  |
| 2024 | A Suffocatingly Lonely Death | จิน ซาเอกิ | บทบาทนำ |  |
| 2024 | เกิดใหม่เป็นลูกโอชิ | โกโร อามามิยะ |  |  |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อ | ศิลปิน | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | "Hachigatsu no Yoru" | Silent Siren |  |
| 2015 | "Dare ni Datte Cinderella Story" | Rina Katahira |  |
| 2016 | "Nigeru wa Hajidaga Yakunitatsu" | Charan Po Rantan |  |
| 2022 | "Koi-kaze ni Nosete" | Vaundy |  |
บรรณานุกรม > นิตยสาร

| ปี | ชื่อ |
| --- | --- |
2013: Men's Non-no