stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในโซลอีทเตอร์
โรงเรียนช่างเฉพาะกิจผลิตอาวุธ หรือชื่อย่อ ชิบุเซ็น > เดธไซส์

อาวุธ ที่กินวิญญาณไข่คิชิน 99 ดวง และวิญญาณแม่มด 1 ดวงเป็นดวงสุดท้ายก็จะกลายเป็นเดธไซส์ โดยในเรื่องนั้นปรากฏกัน 8 คน แต่ละคนจะประจำการที่ทวีปต่างๆ ทั่วโลก
เดธไซส์/สปิริต อัลบาร์น (Death Scythe/Spirit Albarn ; デス・サイズ)
พากษ์โดย อภินันท์ ธีระนันทกุล (ไทย)
โดยสามารถอ่านคลื่นและดึงประสิทธิภาพพลังวิญญาณสูงสุดของผู้ใช้ออกมา จึงเป็นเดธไซส์ที่เก่งกาจ ส่วนสิทธิการดูแลมากะอยู่ที่ทางฝ่ายแม่ทั้งหมด ส่วนตนก็ย้ายไปอยู่บ้านยมทูต ซึ่งตนมักถูกมากะของยืมบัตรของตนเพื่อยืมหนังสือในห้องสมุด ทำให้มากะเผลอยืมหนังสือที่เบาะแสเกี่ยวกับศึกต่างๆ เสมอ
จัสติน ลอว์ (Justin Law ; ジャスティン･ロウ)
พอคิชินคืนชีพและหลบหนีไปซ่อนตัว ตนรับภารกิจตามหาคิชิน แต่ลุ่มหลงในจิตบ้าคลั่ง จึงทรยศชิบุเซ็น หันไปนับถือคิชิน หลังจบศึกชิงบรีล ฆ่าบีเจ ที่สัมผัสรู้ที่อยู่คิชินได้ กับใส่ความสไตน์ จนถูกสไตน์กับแมรี่ไล่ล่า
พอจบศึก อราคโนโฟเบีย ไปชวนกิริโกะเข้าร่วมกับโนอา โดยตนหวังรู้ที่ซ๋อนคิชิน ชวนไปเข้าร่วมกับโนอา พอสไตน์กับแมรี่ตามมาเจอเกิดสู้กัน ที่แถบนอกเมืองชิบุเซ็น ตนสู้ไม่ไหว จึงสารภาพกับหนีไป
โดยตนไปไล่ล่าเมดูซ่าที่มีข้อมูลวิจัยสร้างคิชิน ทำให้ชิบุเซ็นชิงข้อมูลไปได้ ตนจึงหลอมรวมจิตบ้าคลั่งกับตัวตลก สู้กับเมดูซ่า แต่เทสก้ามาขวาง ตนจึงหนีไป จึงต้องหนี พอพวกสไตน์บุกฐานโนอา ตนออกจากการต่อสู้ เพราะรู้ที่อยู่คิชิน โดยขณะไปอีกที ถูกเทสก้าแอบตามตลอด จึงสู้กัน ตนบาดเจ็บแค่ใบหน้าหน้ากับไหล่ข้างซ้าย แต่ฆ่าเทสก้าได้ กับรีบไปดวงจันทร์ พอทัพชิบุเซ็นบุกมา ตนรวมตัวกับตัวตลกสู้แพ้สไตน์จนเสียชีวิต
แมรี่ มิโอลนีร์ (Marie Mjolnir ; マリー･ミョルニル)
พากษ์โดย เบญจวรรณ วนิชจิวพันธ์ (ไทย)
ตอนคิชินหนีไป ถูกเรียกตัวมา กับรับคำสั่งเป็นคู่หูสไตน์ พอบีเจถูกฆ่า ตนเสียใจมาก จึงร่วมมือกับสไตน์หาฆาตรกรตัวจริง จนรู้ว่าคือจัสติน แต่จัสตินก็หนีไป ในตอนจบมีลูกกับสไตน์
ยูมิ อาซึสะ (Yumi Azusa ; 弓 梓)
เทสก้า ทลิโพก้า (Tezca Tlipoca ; テスカ・トリポカ)
ในศึกอราคโนโฟเบีย คอยเฝ้าข้างนอก เพื่อป้องกันกับเป็นคนสั่งการทัพตอนบุก พอเมดูซ่ายึดร่างอาราคเน่ที่โดนมากะจัดการ ตนโผล่มาช่วยมากะไว้
ตนออกตามหาจัสติน โดยหวังว่าจัสติยจะกลับตัว โดยส่องเงาจัสตินตอนสู้กับเมดูซ่า เพื่อสืบที่อยู่คิชิน
ในตอนไปบุกฐานโนอา ตนแกล้งตาย เพื่อสืบต่อจนรู้ที่อยู่คิชิน กับใส่หัวกระรอก พอเจอจัสติน ตอนนั้นใส่หัวหมาป่า จึงสู้กัน พยายามกล่อมจัสตินแต่ล้มเหลวกับถูกฆ่า จน่รางถูกทำลาย แต่ก่อนตาย ย้ายวิญญาณย้ายไปอยู่ในกระจกไปมา เพื่อกลับชิบุเซ็นไปรายงานว่าคิชินอยู่อยู่บนดวงจันทร์
ในตอนจบวิญญาณต้องสิงอยู่ในกระจกกับทำหน้าที่ในฐานะเดธไซส์
ซาร์ ปุชก้า (Tsāri Pūshuka ; ツァーリ・プーシュカ)
เด็งกุ ดินก้า (Dengu Dinga ; デング・ディンガ)
จิน กัลแลนด์ (Jinn Galland ; ジン・ガラン)
โรงเรียนช่างเฉพาะกิจผลิตอาวุธ หรือชื่อย่อ ชิบุเซ็น > ครูในชิบุเซ็น

ดร.แฟรงเก้น สไตน์ (Franken Stein ; フランケン・シュタイン)
พากษ์โดย ณฐพงษ์ เธียรสวัสดิ์กิจ (ไทย)
ในตอนแรกรับงานจากยมทูต เพื่อสั่งสอนพวกมากะที่ล่าวิญญาณได้ 0 โดยตนจับซิดที่ตายมาดัดแปลงเป็นซอมบี้ เพื่อหลอกชาวบ้าน พอเห็นความตั้งใจที่พวกโซลปกป้องกัน ตนจึงยอมเฉลยว่าแค่แกล้งเล่น กับมาเป็นครูสอนในชิบุเซ็น
ตอนมากะกับโซลไปเรียนนอกหลักสูตร ตนทราบเรื่องดาบมารจึงชวนสปิริตไปช่วยพวกมากะ พอโซลติดเลือดสีดำ ตนสงสัยว่าเมดูซ่าเป็นแม่มด กับเปิดโปง แต่ช้าไป จึงนำพวกมากะไปยับยั้งการคืนชีพคิชิน โดยตนสู้ถ่วงเวลาเมดูซ่ากับชนะ แต่เมดูซ่าหนีไป
หลังจากคิชินคืนชีพ ตนถูกลูกหลงจากจิตบ้าคลั่ง ยมทูตจึงจัดให้เป็นคู่หูกับแมรี่ พอบีเจถูกฆ่า โดยใส่ความตน ตนกับแมรี่ถูกพวกสปิริตช่วยพาหนี เพื่อทั้งคู่ไปสืบหาคนร้ายจนพบว่าจัสตินคือฆาตกร แต่ตอนเปิดโปง จัสตินหนีไป ตนกลับมาเป็นครูอีกครั้ง
ร่วมศึกบุกฐานโนอา กับบนดวงจันทร์ ในตอนจบมีลูกกับแมรี่
อาจารย์ซิด(Sid ; 死人)
พากษ์โดย ธีระ โรจนานันท์ (ไทย)
ในอดีตเก็บแบล็คสาร์ที่ยังเด็ก ให้ชิบุเซ็นรับเลี้ยง
มิร่า นีกัส (Mira Nygus ; ミーラ･ナイグス)
พากษ์โดย ฉันทนา ธาราจันทร์ (ไทย)
โรงเรียนช่างเฉพาะกิจผลิตอาวุธ หรือชื่อย่อ ชิบุเซ็น > สปารทอริ

กลุ่มเฉพาะกิจที่ถูกจัดตั้งหลังจบศึกอราคโนโฟเบีย โดยสมาชิกคือ เหล่าผู้ใช้หัวกะทิ 1 ดาว กับอาวุธคู่หู โดยผู้ใช้ถูกเลื่อนขั้นเป็น 2 ดาว
อ๊อก ฟอร์ด(Ox Ford ; オックスフォード)
พากษ์โดย  Hiroyuki Yoshino (ญี่ปุ่น)
ฮาเปอร์ เอกเรล(Harvar de Éclair ; ハーバー・ド・エクレール )
พากษ์โดย  Wataru Hatano (ญี่ปุ่น)
คิริค รุงค์ ( Kilik Rung ; キリク・ルング)
พากษ์โดย   Kenichi Suzumura (ญี่ปุ่น)
ไฟร์เออร์(Pot of Fire ; ポット・オブ・ファイア)
ธันเดอร์(Pot of Thunder ; ポット・オブ・サンダー)
คีเมีย "คิม" ดีลห์(Kim Diehl ; キム・ディール)
พากษ์โดย  Chiwa Saitō  (ญี่ปุ่น) ฉันทนา ธาราจันทร์ (ไทย)
แจ็คเกอลีน โอแลนแทิร์น ดูเพร(Jacqueline O'Lantern Dupré ; ジャクリーン・オー・ランタン・デュプレ)
พากษ์โดย  Kanae Oki(ญี่ปุ่น)
กลุ่มเมดูซ่า

เมดูซ่า กอร์กอน(Medusa Gorgon ; メデューサ)
พากษ์โดย พนาวรรณ ศรีวะโลสกุล (ไทย)
พี่น้องคนกลางใน 3 พี่น้องกอร์กอน กับเป็นแม่แท้ๆของโครน่า ทำวิจับเลือดสีดำกับลูก ถึงกับทรมานเลี้ยงแบบผิดๆ กับปลอมเป็นครูพยาบาลในชิบุเซ็น หมายที่คืนชีพชิบุเซ็นหมายคืนชีพคิชิน พอเริ่มแผน สู้สไตน์กับสปิริต จนตนโดนกำจัดไปครั้งหนึ่ง แต่วิญญาณสิงไปอยู่ในงู กับไปสิงในร่างของเด็กผู้หญิงที่ชื่อ เรเชล กับชิงบรีลในศึกชิงบรีลไป โดยยอมมอบตัวกับชิบุเซ็นนำทางพวกมากะ ไปบุกถล่มอราคโนโฟเบีย เพื่อยึดร่างของอราคเน่
จากนั้นก็หนีจัสติน จนเสียข้อมูลวิจัยให้ชิบุเซ็น พอโครน่ากลับมาหาตน ตนก็ก็อ่อนโยนกับลูกครั้ง จนถูกโครน่าฆ่าตาย ซึ่งตนจงใจให้การวิจัยสำเร็จ
มีท่าไม้ตาย คือ เวกเตอร์แอร์โรว์ เวกเตอร์เพลท เวกเตอร์สตอร์ม และเวกเตอร์เบลด
คำร่ายเวท : เนค สเนค คอบร้า คอบร้า ร่ายซ้ำหลายที
โครน่า มาเคนชิ (Crona Makenshi ; クロナ)
พากษ์โดย ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ (ไทย)
พอถูกเมดูซ่าหลอกใช้ให้ปลุกจิตบ้าคลั่งใส่สไตน์ ตนจึงทำกับหายตัวไป แท้จริงเมดูซ่าทำการวิจัย จนโครน่าพัฒนามาก กับได้รับตัวตลกสีดำจนมีพลังเพิ่มขึ้น ถึงขั้นฆ่าซาร์ ปุชก้ากับคู่หู จากนั้นถูกอยู่กับเมดูซ่าที่บ้านเก่า ได้รับความอ่อนโยนจากแม่ ตนก็คลุ้มคลั่งฆ่าเมดูซ่า กับไปซ่อนที่โบสถ์ ที่พบกับมากะครั้งแรก พอมากะมาพบ ตนก็หนีไปตามหาคิชินที่ดวงจันทร์ กับดูดกลืนคิชิน สู้มากะกับสปิริต จนคิชินกลืนกินตนจากภายในจนเสียชีวิต พอมากะโดนดู ตนที่รู้สึกถึงมากะ แม้ตนตายไปแล้วก็ได้สติจึงบอกลากับทำลายคิชินจากภายใน
แร็คนาร็อค (Ragnarok ; ラグナロク)
พากษ์โดย ธวัช รัตตะชัย (ไทย)
ฟรี (Free ; フリー,)
พอเมดูซ่าสั่งให้เอลก้าไปช่วยแหกคุก ตนจึงขอบคุณ กับถูกเอลก้าทักว่ามีวิธีแหกคุยง่าย ตนจึงเสียดายกับเพิ่งคิดได้ พอพวกผู้คุมตามล่า ตนจึงจัดการ กับตั้งชื่อใหม่ว่า ฟรี(อิสระ) เข้าร่วมกับเมดูซ่าอย่างเต็มใจ
ตนไปท้าพวกมากะสู้เพื่อฝึกใช้เวทจากดวงตาแม่มดอาวุโส
ร่วมศึกปลุกคิชิน โดยขังชิบุเซ็นไว้ในหอคอย แต่นานสุดคือ 1 ชั่วโมง จึงร่วมมือกับเอลก้าเอาเลือดสีดำคืนชีพคิชินจนสำเร็จ แต่ยมทูตออกมาได้ใน 45 นาที เพราะตนฝึกไม่ชิน
ในศึกชิงบรีล มีเอลก้ากับพวกมิสึเนะร่วมมือขโมยบรีลองจริงสลับเปลี่ยนกับของปลอม
ในศึกอราคโนโฟเบีย หลงมาเจอคิด ร่วมมือกันสู้กับมอสคีโต้ กับให้คิดเป็นนกต่อ เพื่อตนแอบไปทำลายหอคอย
พอทราบว่าเอลก้าโดนชิบุเซ็นจับ จึงคิดไปช่วย แต่ก็โง่ทำตัวเองถูกจับตามมา ร่วมกลุ่มไปเจรจากับแม่มด ไปบุกดวงจันทร์ กับพากลุ่มหนีจนคิดติดมาด้วย ในตอนจบตนหมดโทษ
คำร่ายเวท : วูล์ฟ บุช วูล์ฟ วูล์ฟ บุช
เน้นใช้เวทน้ำแข็งกับภาพลวงตา กับเทเลพ็อทเป็นหลัก
เอลก้า ฟร้อก (Eruka Frog ; エルカ)
พากษ์โดย เบญจวรรณ วนิชจิวพันธ์ (ไทย)
พอเมดูซ่าสู้กับจัสติน ตนถูกแบล็คสตาร์จับไปชิบุเซ็น ร่วมมือกับแม่มดทั้ง 3 ส่งพวกมากะไปยังบันทึกของเอบอนเพื่อช่วยคิด กับถูกขัง พอฟรีมาช่วยแต่ถูกจับเหมือนกันก็หมดหวัง ร่วมกลุ่มไปเจรจากับแม่มด ไปบุกดวงจันทร์ ในตอนจบตนหมดโทษ
คำร่ายเวท : คาเอร็อก ฟุโระเอล เกโคเอล ฟุรกเกะ
มิสึเนะ (Mizune ; ミズネ)
องค์กรอราคโนโฟเบีย

แม่มดอาราคเน่ (Arachne ; アラクネ)
ถูกคืนชีพขึ้นมาได้เพราะจิตบ้าคลั่งของคิชิน จนแมงมุมทั่วโลกกลับมารวมตัวเป็นตนอีกครั้ง โดยรับรู้ผ่านแมงมุมที่กระจัดกระจาย กับเป็นผู้นำของอราคโนโฟเบีย
ในศึกอราคโนโฟเบีย คิดใช้เครื่องควบคุมปล่อยจิตบ้าคลั่งเพื่อควบคุมโลก แต่ล้มเหลว สู้แพ้มากะจนเสียชีวิต
มอสคีโต้(Mosquito ; モスキート, )
100 ปี คือช่วงบึกที่สุด,200 ปี คือช่วงที่เร็วที่สุด,400 ปี คือช่วยที่มีจำนวนเยอะที่สุด ,800 ปี คือช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด
ศึกชิงบรีล สู้กับพวกมากะจนแพ้ แต่ส่วนหัวหนีไปได้
พอพวกมากะบุกฐาน ตนเฝ้าที่หอคอยเบอร์ 8 สู้คิดกับฟรี จนชนะ พอฟรีหนีไป คิดใช้บรีลจนแพ้กับหนีไป ตนถูกโนอาทำร้ายจนเสียชีวิต
มิฟุเนะ(Mifune ; ミフネ)
กลุ่มโนอา

โนอา (Noah ; ノア)
พอพวกสปาริทอริมาช่วยคิดออกมาได้ ตนเรียกของสะสมทั้งหมดออกมาสู้จนแพ้กับเสียชีวิต แต่ที่เสียชีวิตนั้นเป็นเพียงไอคอนของความโลภในบันทึกที่สารบัญบงการ ตนถูกสร้างใหม่ในรูปแบบของความโกรธขึ้นมา กับนำกอเฟอร์ไปหาคิชินบนดวงจันทร์ เพื่อสู้แต่ถูกจิตบ้าคลั่งกลืนกิน จนแยกออมาเป็นบาป 6 ส่วนยกเว้นความโลภ ปัจจุบันถูกกอเฟอร์พา 6 หัวบินจากไปในตอนจบ
สารบัญ(The Table of Contents ; 目次 )
สารบัญถูกสร้างขึ้นมาโดยใช้เอ็กคาลิเบอร์เป็นต้นแบบ เพราะเอบอนรำคาญเอ็กคาลิเบอร์ หวังทำให้จมูกโค้งลงให้ได้ จึงมีรูปร่างแบบนี้ ปัจจุบันถูกคิชินกินพร้อมกับโนอา
กอเฟอร์(Mosquito ; モスキート, )
พอล่าวิญญาณมากะมาพลาด ตนเศร้าที่ถูกโนอาต่อว่า จะไปทำร้ายกับทรมานคิดเพื่อระบาย
หลังจากที่โนอา(ความโลภ)เสียชีวิต ตนเก็บบันทึกของเอบอนหนีไป พอโนอา(ความโกรธ)ถูกสารบัญสร้างใหม่ ก็ร่วมเดินทางไปดวงจันทร์ พอคินชินกินโนอาแล้วคลายออกมาเป็น 6 ร่างในตอนจบ ตนหิ้วร่างโนอา 6 หัวบินหายไปอย่างมีความสุข
กิริโคะ(Giriko ; ギリコ)
โดยปลูกถ่ายความทรงจำตนใส่ลูกหลานซ้ำไปมา ในศึกชิงบรีลสู้กับจัสตินเสมอ จึงหนีไป ในศึกอราคโนโฟเบียถูกพี่น้องทอมสันวางยาสลบในเหล้า จนหลับไป พอตื่นมาทราบว่ากลุ่มล่ม ถูกจัสตินชักชวนเข้าร่วมกับโนา เพราะอยากสู้ โดยสู้แพ้มากะโซลในบันทึกของเอบอน จนร่างถูกทำลาย แต่ตนหนีไปสิงในร่างลูกสาวตน กับใช้บรีลเร่งการเติบโต คิดฆ่าทั้งคู่แต่ว่าวิญญาณทนรับจิตสังหารตลอด 800 ปีไม่ไหวจนวิญญาณแหลกสลายไป
เกรทโอลวัน

เอ็กคาลิเบอร์ ( Excalibur ; エクスカリバー)
ซึ่งถ้าใครใช้ตนเป็นอาวุธสู้ยังไงก้ต้องชนะอย่างง่ายดาย เผลอๆชนะคิชินก็ได้ แต่ไม่มีใครทนนิสัยกวนๆ น่ารำคาญของตนได้
เคยมีครั้งหนึ่งแบล็คสตาร์ที่สอบตก หนีการจัดหนังสือในห้องสมุดกับคิดที่สนใจตน ทั้งคู่มาหา แต่พอทั้งคู่รำคาญ จึงเลิกสนกับจากไป กับเคยเป็นคู่หูกับฮีโร่  ยึดชิบุเซ็นมาทีหนึ่ง แต่ตนถูกทิ้งไว้ที่เดิมพระฮีโร่รำคาญที่ตนจามไม่หยุดมาทีหนึ่ง
เอบอน (Eibon ;エイボン )
ปัจจุบันอาศัยอยู่ในใจกลางเกาะที่สาปสูญ ที่ใครเข้าไปเห็นภาพลวงตาในอดีต ถ้าใครเข้าไปเกิน 20 นาที ร่างจะสลายไปเป็นส่วนหนึ่งของภาพลวงตานั้น แต่จะไร้ผลกับเกรทโอลวันหรือทายาทของพวกนั้น เช่น คิดเป็นต้น  ในศึกชิงบรีล ตนเผยมาทีหนึ่ง ซึ่งทุกคนคิดว่าเผยภาพลวงตา
ตอนที่คิดมาสืบเบาะแสเรื่องที่ซ่อนของคิชิน คิดจับได้ว่าตนคือตัวจริง จึงคุยกัน ซึ่งตนให้คำใบ้กับรอคอย
ตัวแทนแห่งพลัง
ตอนที่คิดถูกขังในนั้น กับพวกมากะเข้ามา ตนมอบพลังให้คิดกับแบล็คสตาร์สู้กันติดสินกัน จนทั้งเสมอกับเลิกสู้ ตนจึงยอมกับกับส่งพวกมากะออกจากบันทึกของเอบอน
ตัวละครอื่นๆ

คิชิน อาชูร่า (Asura ; 阿修羅))
พากษ์โดย ธีระ โรจนานันท์ (ไทย)
วันหนึ่งกลัวตาย จนทนไม่ไหว จึงเอาวิญญาณคนดีไปให้อาวุธคู่หูที่ชื่อวัชระกินเพื่อเพิ่มพลัง จากนั้นก็นำมอบให้กินเรื่อย พอถูกยมทูตจับได้ ตนเกิดบ้าคลั่งไม่ไว้ใจใคร จึงกินอาวุธคู่หูเข้าไป กลายเป็นคิชิน จนวัชระเสียชีวิตกลายเป็นอาวุธที่ถูกเรียกมาใช้ตรงปาก และกินสมาชิก เกรทโอลวันอีก 3 คนเพื่อเพิ่มพลังจนบ้าคลั่ง จึงสู้กับยมทูตจนแพ้กับถูกผนึก กับถูกถลกหนังมาเป็นผ้าห่อผนึกตัวเอง เป็นต้นเหตุให้ยมทูตจึงสสร้างเดธซิตี้กับชิบุเซ็นขึ้นมา
800 ปีต่อมา พวกเมดูซ่าฉีดเลือดสีดำในตัว คิชินจึงคืนชีพครั้ง สู้กับยมทูต คุยกันถึงอดีต ซึ่งตนบอกลากับหนีไปซ่อน ทำให้ทั่วโลกโดนจิตบ้าคลั่ง จนเพิ่มคนเลวมากขึ้น อราคโนโฟเบียที่นำโดยแม่มดอาราคเน่ ก็เป็น 1 ในนั้น ซึ่งชิบุเซ็นออกตามหาเพื่อกำจัด แต่หาไม่เจอ
แท้จริงตนได้ซ่อนบนดวงจันทร์ โดยหลับไหลอยู่ที่นั้น ซึ่งมีตัวตลกจำนวนมากที่ฟื้นตัวและแกร่งกว่าเดิม เป็นกองทัพ
ตอนชิบุเซ็นบุกมาทีแรก ก็ตนได้เปรียบ พอชิบุเซ็นนำแม่มดมาร่วมทัพ ตนเสียเปรียบ ตนจึงสู้กับโนอาจนชนะกับแยกเป็น 6 ส่วน กับยอมให้โครน่ากินตน เพื่อตนกัดกินจากภายใน เพื่อเพิ่มพลังให้แกร่งกว่าเดิม จากนั้นสู้ตัดสินกับมากะ,แบล็คสตาร์,คิด ซึ่งตนบอกความจริงเรื่องตนกับยมทูตให้คิดรู้ จนแพ้และเสียชีวิต จนเลือดสีดำในตัวพุ่งมาคลุมดวงจันทร์เสี้ยวกลายเป็นจันทร์เต็มดวงสีดำนับแต่นั้น
แบลร์ (Blair ; ブレア)
เคยมีครั้งหนึ่งหลังการสอบ มากะได้ที่ 1 สปิริตดีใจจึงวานให้ตนไปซื้อหนังสือที่มากะชอบกับโน้ต แต่ตนได้ก่อเรื่องซื้อชุดชั้นในมาแทน จึงใช้เวทย่อให้ขนาดเท่าของมากะแล้วมาฝากให้มากะแทน จนมากะเข้าใจผิดว่าพ่อคิดอยากให้ตนเป็นเด็กใจแตก
แม่มดแอนเจล่า (Angela ; アンジェラ)
นาคาสึคาสะ มาซามุเนะ ( Masamune Nakatsukasa ; 中務 マサムネ)
เรเชล  (Rachel)
ฮีโร่
พากษ์โดย ธวัช รัตตะชัย (ไทย)
| ด ค กผลงานของอัตสึชิ โอกูโบะ |
| --- | --- |
 B. Ichi  โซลอีทเตอร์ มังงะ  อนิเมะ  ตัวละคร  โซลอีทเตอร์ น็อต!  หน่วยผจญคนไฟลุก มังงะ  ตัวละคร
รายพระนามจักรพรรดินีเวียดนาม
ราชวงศ์เหงียน

| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | ประสูติ | เสกสมรส | เริ่มดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง | สิ้นพระชนม์ | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีถั่ว เที่ยน | ค.ศ. 1762 | ค.ศ. 1780 | ค.ศ. 1806 | ค.ศ. 1814 | ค.ศ. 1814 | สมเด็จพระจักรพรรดิยา ลอง |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีเตริ่น ที ดัง | ค.ศ. 1769 | ค.ศ. 1810 | ค.ศ. 1814 | ค.ศ. 1820 | ค.ศ. 1846 | สมเด็จพระจักรพรรดิยา ลอง |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีโห่ ถิ ฮัว  สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์ | ค.ศ. 1790 | ค.ศ. 1805 | ค.ศ. 1820 | ค.ศ. 1840 | ค.ศ. 1806 | จักรพรรดิมินห์ มาง |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีตือ ซุ | ค.ศ. 1810 | ค.ศ. 1846 | ค.ศ. 1846 | ค.ศ. 1847 | ค.ศ. 1902 | สมเด็จพระจักรพรรดิเทียว ตรี |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีหวู ถิ เซียน | ค.ศ. 1828 | ค.ศ. 1845 | ค.ศ. 1861 | ค.ศ. 1883 | ค.ศ. 1903 | สมเด็จพระจักรพรรดิตือ ตึ๊ก |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีตึ มิ่น เว้ | ค.ศ. 1855 | ค.ศ. 1871 | ค.ศ. 1883 | ค.ศ. 1883 | ค.ศ. 1906 | สมเด็จพระจักรพรรดิดิว ดั๊ก |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีมาร์แชล โลนี  อภิเษกสมรสหลังสละราชบัลลังก์ | ค.ศ. 1884 | ค.ศ. 1904 | สถาปนาหลังสละราชบัลลังก์ | สถาปนาหลังสละราชบัลลังก์ | ค.ศ. 1974 | สมเด็จพระจักรพรรดิห่าม งี |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีฟู่ เทียน ต้วน | ค.ศ. 1870 | ค.ศ. 1885 | ค.ศ. 1885 | ค.ศ. 1889 | ค.ศ. 1935 | สมเด็จพระจักรพรรดิดง คานห์ |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีเหงียน ถิ ดิ่นห์ | ไม่ปรากฏ | ค.ศ. 1900 | ค.ศ. 1900 | ค.ศ. 1907 | หลัง ค.ศ. 1907 | สมเด็จพระจักรพรรดิถั่นห์ ไท่ห์ |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีไม ถิ บั่ง | ค.ศ. 1899 | ค.ศ. 1916 | ค.ศ. 1916 | ค.ศ. 1916 | ค.ศ. 1980 | สมเด็จพระจักรพรรดิดุย ทัน |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีซึง ยือ ที ทิน | ค.ศ. 1899 | ค.ศ. 1916 | ค.ศ. 1916 | ค.ศ. 1925 | ค.ศ. 1925 | สมเด็จพระจักรพรรดิขาย ดิ่ญ |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีตือ กุ่ง | ค.ศ. 1890 | ค.ศ. 1916 | ค.ศ. 1916 | ค.ศ. 1925 | ค.ศ. 1980 | สมเด็จพระจักรพรรดิขาย ดิ่ญ |
|  | สมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง | ค.ศ. 1914 | ค.ศ. 1934 | ค.ศ. 1934 | ค.ศ. 1945 | ค.ศ. 1963 | สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ได๋ |
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์เหงียน
รายพระนามจักรพรรดิเวียดนาม
รายชื่อธงในประเทศมาเลเซีย

ตารางต่อไปนี้แสดงภาพธงชนิดต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศมาเลเซีย
ธงชาติ

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 | ธงชาติมาเลเซีย | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นริ้วแดงสลับขาวรวม 14 ริ้ว ที่มุมบนด้านคันธงมีดาว 14 แฉกและจันทร์เสี้ยวสีเหลืองในพื้นสี่เหลี่ยมสีน้ำเงิน |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 | ธงแสดงสัญชาติสีแดง | ธงพื้นสีแดง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีธงชาติมาเลเซียขอบสีน้ำเงิน |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 | ธงแสดงสัญชาติสีแดง | ธงพื้นสีน้ำเงิน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีธงชาติมาเลเซียขอบสีน้ำเงิน |
ธงพระอิสริยยศ

บทความหลัก: ธงพระอิสริยยศสำหรับพระมหากษัตริย์แห่งมาเลเซีย
| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  | ธงสำหรับยังดี เปอร์ตวน อากง | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเหลือง กลางธงมีรูปตราแผ่นดินของมาเลเซียล้อมด้วยช่อรวงข้าวในวงกลมสีขาว. |
|  |  | ธงสำหรับรายา ประไหมสุหรี อากง | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเขียวกลางธงมีรูปตราแผ่นดินของมาเลเซียล้อมด้วยช่อรวงข้าว. |
|  |  | ธงประจำตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นแถบตามยาวสีเหลือง-ฟ้า กลางธงมีรูปตราแผ่นดินของมาเลเซีย. |
ธงทหาร

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  | ธงกองบัญชาการทหารสูงสุด | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นแถบตามยาวสีฟ้า-แดง-น้ำเงิน กลางธงมีตราของกองบัญชาการทหารสูงสุด. |
|  |  | ธงแสดงสัญชาติกองทัพบก | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง มีรูปธงชาติมาเลเซียที่มุมธงบนด้านคันธง บนพื้สีแดงนั้นมีตราของกองทัพบก |
|  |  | ธงแสดงสัญชาติกองทัพอากาศ | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีฟ้า มีรูปธงชาติมาเลเซียที่มุมธงบนด้านคันธง บนพื้นสีฟ้านั้นมีตราดาราแห่งสหพันธ์ |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2511 | ธงราชนาวี | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาว มีรูปธงชาติมาเลเซียที่มุมธงบนด้านคันธง บนพื้นสีขาวมีรูปสมอซ้อนทับด้วยกริชไขว้ 2 เล่ม โดยเอาปลายกริชชี้ขึ้นทางด้านบน รูปสัญลักษณ์เหล่านี้เป็นสีน้ำเงิน |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2511 | ธงแสดงสัญชาติตำรวจ |  |
|  | ตั้งแต่ พ.ศ. 2511 | ธงของสำนักงานควบคุมการใช้กฎหมายทางน้ำของมาเลเซีย | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีฟ้า มีรูปธงชาติมาเลเซียที่มุมธงบนด้านคันธง บนพื้นสีฟ้านั้นมีตราประจำหน่วยงาน |
ธงเขตการปกครอง > ธงประจำรัฐ

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  | ธงประจำรัฐปะลิส | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ครึ่งบนเป็นสีเหลือง ครึ่งล่างสีฟ้า |
|  |  | ธงประจำรัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) | ธงแดงประดับตราประจำรัฐเกอดะฮ์ที่มุมธงบนด้านคันธง |
|  |  | ธงประจำรัฐปีนัง | ธงแถบแนวตั้งสีฟ้า-ขาว-เหลือง มีรูปต้นปาล์มในพื้นสีขาว |
|  |  | ธงประจำรัฐเประ | ธงสามแถบแนวนอนสีขาว-เหลือง-ดำ |
|  |  | ธงประจำรัฐกลันตัน | ธงสีแดง กลางธงมีรูปดาวห้าแฉก ขนาบด้วยลูกศรข้างละ 1 ดอก และกริชข้างละ 1 เล่ม รูปทั้งหมดอยู่ในเสี้ยงวงเดือนหงาย |
|  |  | ธงประจำรัฐตรังกานู | ธงพื้นดำขอบขาว มีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวสีขาวในพื้นดำ |
|  |  | ธงประจำรัฐปะหัง | ธงแถบแนวนอนสีขาว-ดำ |
|  |  | ธงประจำรัฐเซอลาโงร์ | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบ่งภายในเป็น 4 ช่อง ช่องซ้ายบนและขวาล่างสีแดง ช่องขวาบนและซ้ายล่างสีเหลือง ที่ช่องซ้ายบนนั้นมีรูปจันทร์เสี้ยวและดาว |
|  |  | ธงประจำรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | ธงสีเหลือง มีรูปสี่เหลี่ยมแบ่งตามแนวทแยงเป็นสองสี ซึกหนึ่งสีดำ อีกซีกหนึ่งสีแดง |
|  |  | ธงประจำรัฐมะละกา | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบ่งครึ่งล่างเป็นสีขาว ครึ่งบนแบ่งตามแนวตั้งออกเป็น 2 ส่วน ครึ่งซ้ายเป็นพื้นสีน้ำเงินมีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวสีเหลือง ครึ่งขวาเป็นพื้นสีแดง |
|  |  | ธงประจำรัฐยะโฮร์ | ธงสีน้ำเงิน มีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวสีขาวบนสี่เหลี่ยมสีแดงที่มุมธงบนด้านคันธง |
|  | พ.ศ. 2531 | ธงประจำรัฐซาราวัก | ธงพื้นแดง มีแถบสีดำและสีแดงพาดตามแนวทแยงจากมุมซ้ายบนไปมุมขวาล่าง กลางธงมีดาวเก้าแฉกสีเหลือง |
|  |  | ธงประจำรัฐซาบะฮ์ | ธงสามแถวแนวนอนพื้นสีฟ้า-ขาว-แดง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปภูเขาสีน้ำเงินในกรอบสี่เหลี่ยมสีฟ้า |
ธงดินแดนสหพันธ์

เฉพาะธงสำหรับดินแดนสหพันธ์โดยรวมได้กำหนดให้มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยกระทรวงดินแดนสหพันธ์แห่งมาเลเซีย
| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พ.ศ. 2549 | ธงดินแดนสหพันธ์ | ธงสามแถบแนวนอน พื้นสีเหลือง-น้ำเงิน-แดง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน ที่กลางธงมีภาพตราแผ่นดิน |
|  | พ.ศ. 2533 | ธงประจำกัวลาลัมเปอร์ | ธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า แถบกลางเป็นสีน้ำเงิน มีรูปจัทร์เสี้ยวและดาราสหพันธ์อยู่ที่ด้านติดคันธง ขนาบด้วยริ้วสีแดงสลับขาว 6 ริ้วที่ตอนบนและตอนล่าง |
|  | พ.ศ. 2533 | ธงประจำเมืองลาบวน | ธงสามแถบแนวนอน พื้นสีแดง-ขาว-น้ำเงิน แต่ละแถบกว้างเท่ากัน ที่กลางธงมีภาพดาราสหพันธ์และจันทร์เสี้ยว |
|  | พ.ศ. 2544 | ธงประจำเมืองปูตราจายา | ธงแถบแนวตั้งสีน้ำเงิน-เหลือง-น้ำเงิน กลางธงมีภาพตราแผ่นดิน แถบเหลืองนั้นกว้างเป็นสองเท่าของแถบสีน้ำเงิน |
ธงในอดีต > ธงที่เกี่ยวข้องกับอาณานิคมในคาบสมุทรมลายู

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1511 – 1641 | ธงของมะละกาของโปรตุเกส อาณานิคมของจักรวรรดิโปรตุเกส | สี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาว มีตราแผ่นดินอยู่ตรงกลาง มีโล่ 5 อันวางอยู่บนพื้นสีขาว และปราสาท 7 หลังบนโล่ทรงโค้ง และมีมงกุฎราชวงศ์อยู่ด้านบน |
|  | พ.ศ. 2184 – 2338 | ธงบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ (VOC) ในอาณานิคมมะละกา | ธงสามแถบแนวนอนสีแดง-ขาว-น้ำเงิน กลางธงมีอักษรย่อ VOC (ย่อมาจาก Vereenigde Oost-Indische Compagnie) |
|  | พ.ศ. 2338 – 2344 | ธงชาติสหราชอาณาจักร | ใช้โดยกองทัพสหราชอาณาจักรระหว่างการยึดครองอาณานิคมของดัตช์ในฐานะสินสงครามจากยุคสงครามนโปเลียน |
|  | พ.ศ. 2344 – 2368 | ธงชาติสหราชอาณาจักร | ใช้โดยกองทัพสหราชอาณาจักรระหว่างการยึดครองอาณานิคมของดัตช์ในฐานะสินสงครามจากยุคสงครามนโปเลียน |
|  | พ.ศ. 2361 | ธงชาติสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ | เหตุที่ใช้ธงของรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ มีที่มาจากการล้มละลายของบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์จากปัญหาทางการเงินหลังสิ้นยุคสงครามนโปเลียน   สินทรัพย์ในความครอบครองทั้งหมดจึงถูกโอนเป็นกรรมสิทธิ์แก่รัฐบาลสาธารณรัฐปัตตาเวีย ซึ่งได้แปรสภาพเป็นสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ในเวลาต่อมา |
|  | พ.ศ. 2469 - 2398 | ธงของบริษัทอินเดียตะวันออก | ธงพื้นแถบขาว 6 แถบ สลับแถบแดง 7 แถบ ที่มุมธงบนด้านคันธง มีรูปธงชาติสหราชอาณาจักร |
|  | พ.ศ. 2369 – 2489 | ธงอาณานิคมช่องแคบ | ใช้สำหรับอาณานิคมช่องแคบ ซึ่งประกอบด้วยปีนัง มะละกา ดินดิง และสิงคโปร์ |
ธงในอดีต > ธงซึ่งมีประวัติสืบเนื่องกับธงชาติมาเลเซีย

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พ.ศ. 2439 - 2493 | ธงชาติสหภาพมาลายา | ธงแถบแนวนอนสีขาว-แดง-เหลือง-ดำ กลางธงมีรูปเสือเผ่นในวงรีสีขาว รัฐในสหพันธ์มลายู  (Federated Malay States) ในที่นี้หมายถึงรัฐสุลต่านที่เข้าร่วมเป็นสหพันธ์เดียวกันภายใต้การอารักขาของสหราชอาณาจักร ใช้ธงสืบทอดต่อมาจากธงของกลุ่มรัฐในสหพันธ์มลายู |
|  | พ.ศ. 2493 - 2506 | ธงชาติสหพันธรัฐมาลายา | ธงริ้วแดงสลับขาว 11 ริ้ว ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปจันทร์เสี้ยวและดาราสหพันธ์ 11 แฉกในพื้นสี่เหลี่ยมสีน้ำเงิน |
ธงในอดีต > ธงประจำอาณานืคม

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1841–1848 | ธงของราชอาณาจักรซาราวัก ต่อมาคือธงประจำรัฐซาราวัก | ธงกางเขนแห่งเซนต์จอร์จ |
|  | 1848–1870 | ธงของราชอาณาจักรซาราวัก ต่อมาคือธงประจำรัฐซาราวัก | ธงพื้นเลือง กางเขนแห่งเซนต์จอร์จแถบสีน้ำเงิน (ค.ศ. 1848) และ สีดำ (ค.ศ. 1870) กับ สีแดง กลางธงมีมงกุฎสีเหลือง |
|  | 1870–1946, 1963–1973 | ธงของราชอาณาจักรซาราวัก ต่อมาคือธงประจำรัฐซาราวัก | ธงพื้นเลือง กางเขนแห่งเซนต์จอร์จแถบสีน้ำเงิน (ค.ศ. 1848) และ สีดำ (ค.ศ. 1870) กับ สีแดง กลางธงมีมงกุฎสีเหลือง |
|  | 1946–1963 | ธงของมกุฎราชอาณานิคมแห่งซาราวัก | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีตราแผ่นดินของซาราวัก |
|  | 1882–1948 | ธงของบอร์เนียวเหนือของบริเตน | ธงแสดงสัญชาติสีแดง และ ธงแสดงสัญชาติสีแดง มีตรามกุฎราชอาณานิคมรูปสิงโตสีแดงในวงกลมสีเหลือง |
|  | 1882–1948 | ธงของบอร์เนียวเหนือของบริเตน | ธงแสดงสัญชาติสีแดง และ ธงแสดงสัญชาติสีแดง มีตรามกุฎราชอาณานิคมรูปสิงโตสีแดงในวงกลมสีเหลือง |
|  | 1948–1963 | ธงของมกุฎราชอาณานิคมแห่งบอร์เนียวเหนือ | ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 บอร์เนียวเหนือมีสถานะเป็นมกุฎราชอาณานิคม. ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีตราของบริษัทบอร์เนียวเหนือ. |
|  | 1912–1946 | ธงของมกุฎราชอาณานิคมแห่งลาบวน | ธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีตรามกุฎราชอาณานิคมรูปเรือกำลังแล่นในทะเล. |
ธงในอดีต > ธงประจำรัฐ

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1949–1957 | ธงประจำรัฐปีนัง (ค.ศ. 1949-1957) | คล้ายกับธงในปัจจุบัน แต่จะมีกำแพงกันคลื่นสีน้ำเงินและขาว |
|  | 1963–1981 | ธงประจำรัฐซาบะฮ์ |  |
|  | 1982–1988 | ธงประจำรัฐซาบะฮ์ |  |
|  | 1963–1965 | ธงประจำรัฐสิงคโปร์ | สิงคโปร์เข้าร่วมในสหพันธรัฐมาลายาเป็นช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อรัฐดังกล่าวประกาศแยกตัวจากสหพันธรัฐแล้ว จึงได้ธงนี้เป็นธงชาติของสาธารณรัฐสิงคโปร์สืบมา |
ธงในอดีต > ธงทหาร

| ภาพธง | ระยะเวลาการใช้ | การใช้ | คำอธิบาย |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พ.ศ. 2506 - พ.ศ. 2511 | ธงราชนาวีมาเลเซีย | ธงพื้นสีขาวกากบาทสีแดง มีรูปธงชาติมาเลเซียขอบสีน้ำเงินที่มุมธงบนด้านคันธง |
|  | พ.ศ. 2500 - พ.ศ. 2506 | ธงราชนาวีสหพันธรัฐมาลายา | ธงพื้นสีขาวกากบาทสีแดง มีรูปธงชาติสหพันธรัฐมาลายาขอบสีน้ำเงินที่มุมธงบนด้านคันธง |
ดูเพิ่ม

เนการากู
ตราแผ่นดินของมาเลเซีย
วัดศรีสวรรค์สังฆาราม

วัดศรีสวรรค์สังฆาราม (วัดถือน้ำ) เลขที่ 144 บ้านถือน้ำ หมู่ที่ 2 ตำบลนครสวรรค์ออก อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดคณะมหานิกาย มีที่ดินจำนวน 33 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ทิศเหนือติดที่ดินนายเกลี้ยง รุ่งรัตน์ ทิศใต้จรดที่ดิน ร.ต.หล่ำ ชาญธัญการ ทิศตะวันออกติดที่ดินนางฟื้น สิมมาขันธ์ และทิศตะวันตกติดกับทางสาธารณะและแม่น้ำเจ้าพระยา ตามเอกสาร ส.ค.1 เลขที่ 9
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งตะวันออก อยู่ห่างจากที่ตั้งหน่วยมณฑลทหารบกที่ 31 ค่ายจิรประวัติ ประมาณ 1500 เมตร
วัดศรีสวรรค์สังฆาราม เดิมมีชื่อว่า “ วัดถือน้ำ ” ได้สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2350 เคยเป็นสถานที่ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของทางราชการประจำทุกปี ต่อมาทางราชการได้สร้างศาลหลักเมืองขึ้น จึงได้ย้ายไปประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาที่ศาลหลักเมือง นามวัดจึงได้เปลี่ยนเป็นวัดศรีสวรรค์สังฆาราม แต่ชาวบ้านยังนิยมเรียกนามเดิมว่า “ วัดถือน้ำ ” อยู่ตลอดมา
รายชื่อสายการบินในฮ่องกง

นี่คือรายชื่อสายการบินที่มีบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศซึ่งออกโดยอธิบดีการบินพลเรือนของฮ่องกง (จีน: 民航處處長) และการกำกับดูแลที่ ICAO ยอมรับนั้นอยู่กับกรมการบินพลเรือน
สายการบินตามกำหนดการ

| สายการบิน | สายการบิน (ภาษาจีน) | Image | ICAO | IATA | สัญญาณเรียก | เริ่มดำเนินการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| คาเธ่ย์แปซิฟิค | 國泰航空公司 |  | CPA | CX | CATHAY | พ.ศ. 2489 |  |
| ฮ่องกงแอร์ไลน์ | 香港航空 |  | CRK | HX | BAUHINIA | พ.ศ. 2549 |  |
| ฮ่องกงเอ็กซเพรส | 香港快運航空 |  | HKE | UO | HONGKONG SHUTTLE | พ.ศ. 2547 | เปลี่ยนชื่อใหม่จาก 港聯航空 (พ.ศ. 2547-2549) |
สายการบินเช่าเหมาลำ

| สายการบิน | สายการบิน (ภาษาจีน) | Image | ICAO | IATA | สัญญาณเรียก | เริ่มดำเนินการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ฮ่องกงเจ็ท |  |  | HKJ |  |  | พ.ศ. 2554 |  |
| เมโทรเจ็ท |  |  | MTJ | - | METROJET | พ.ศ. 2538 |  |
| สกายชัดทัลเฮลิคอปเตอร์ |  |  | HHK | 3E |  | พ.ศ. 2540 | เปลี่ยนชื่อใหม่จากเฮลิเอ็กซเพรส (พ.ศ. 2540-2553) |
| ทีเอจี เอวิเอชั่น เอเชีย |  |  | TBJ | - |  | พ.ศ. 2549 |  |