stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เดนนิส ริตชี
แหล่งข้อมูลอื่น

Transcript of an interview with Dennis Ritchie – Interview by Michael S. Mahoney
Interview with Dennis M. Ritchie - By Manuel Benet (published in LinuxFocus.org in July 1999)
Unix.se DMR interview published February 7. 2003 เก็บถาวร 2010-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Ritchie and Thompson Receive National Medal of Technology from President Clinton เก็บถาวร 2003-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The future according to Dennis Ritchie - LinuxWorld.com 12/4/00 เก็บถาวร 2006-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Limbo Programming Language by Dennis M. Ritchie
เดนนิส ริตชี (ขวา) กับเคน ทอมป์สัน
เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ

| เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: วาล์ว คอร์ปอเรชั่น
ผู้จัดจำหน่าย: วาล์ว คอร์ปอเรชั่น
แต่งเพลง: แดน เฮก
เอนจิน: ซอร์ซ
เครื่องเล่น: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, แมคโอเอส เท็น, ลินุกซ์
วางจำหน่าย:  September 26, 2005  วินโดวส์   ทั่วโลก: September 26, 2005   แมคโอเอส เท็น   ทั่วโลก: July 12, 2010   ลินุกซ์   ทั่วโลก: March 14, 2013  
แนว: วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
รูปแบบ: ผู้เล่นหลายคน
เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ (อังกฤษ: Day of Defeat: Source) เป็นเกมแนวยิงปืนในมุมมองบุคคลที่ 1 พัฒนาขึ้นโดยวาล์ว คอร์ปอเรชั่น. ตั้งอยู่ใน สงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นเกมสร้างใหม่ ของ เดย์ออฟดิฟีท ปรับปรุงจาก GoldSrc Engine มาใช้ใน Source Engine แทน เกมถูกวางขายสำหรับ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในวันที่ 26  เดือนกันยายน พ.ศ. 2548 ตัวเกมถูกวางขายผ่านระบบสตีมส่วนการขายปลีกนั้นถูกรองรับไว้ด้วย อิเล็กทรอนิก อาตส์
เกมส์ได้ออกแถลงการณ์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ระหว่างช่วงการพัฒนา, เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ ก้าวหน้าจากการเปลี่ยนแปลงโดยตรงจากเกม Day of Defeat และได้ทำการการออกแบบสิ่งใหม่ๆ เพิ่มเข้ามาอีกด้วย เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ ถูกใช้โดย วาล์ว เพื่อเสนอสิ่งใหม่ๆที่ถูกออกแบบใน Source engine อย่างเช่น high dynamic range rendering และ ลูกเล่น cinematic ตัวเกมจะมีให้เลือกอยู่สองทีม คือ ทีมสหรัฐอเมริกา และ ทีมแวร์มัคท์ ทั้งสองฝั่งจะมีตัวละครให้เล่นถึง 6 class ต่อสู้อยู่ในความหลากหลายของเหตุการณ์ที่ได้ต้นแบบมาจากสงครามโลกครั้งที่ 2
เมื่อตัวเกมถูกปล่อยตัว ตัวเกมได้รับการต้อนรับที่ดี โดนยกย่องในเรื่องของบรรยากาศในการนำเสนอ และเป็นเกมแนวกลยุทธ์ที่มีกราฟิก,เสียงและภาพรวมการนำเสนอได้ดี อย่างไรก็ตามเกมส์ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ด้านเนื้อหาที่น้อย ถึงแม้ว่าจะปรับปรุงเกมเพิ่มโหมดและด่านของเกมขึ้นใหม่ก็ตาม
ระบบการเล่น

เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ ตั้งอยู่ในสงครามโลกครั้งที่สองโดยเฉพาะ European Theater ในปี พ.ศ. 2487 ผู้เล่นเข้าร่วมกองกำลังของกองทัพสหรัฐฯหรือเยอรมนี Wehrmacht และแข่งขันกันในโหมดเกมต่างๆ ผู้เล่นเลือกจากหนึ่งในหกตัวละครที่จะเล่น แต่ละตัวละครมีบทบาทของตัวเองภายในทีม ตัวละครของผู้เล่นไม่สามารถสร้างความเสียหายได้มากและในบางสถานการณ์สามารถถูกฆ่าโดยกระสุนนัดเดียวทำให้ผู้เล่นต้องใช้ประโยชน์จากที่กำบังเพื่อให้มีชีวิตอยู่ เมื่อตัวละครของผู้เล่นตายผู้เล่นคนนั้นจะเริ่มนับถอยหลังสั้น ๆ สำหรับการเกิดใหม่ เมื่อตัวจับเวลาหมดผู้เล่นและผู้เล่นที่เป็นมิตรได้เสียชีวิตไป จะไปเกิดใหม่เป็นทหารกองต่อไป อาวุธทั้งหมดในเกมมีขีดจำกัด ที่สมจริงในการใช้งาน: ปืนกลต้องถูกตั้งกับพื้นเพื่อนำไปใช้เพื่อรักษาความแม่นยำของการยิงหรือการยิงจรวดต้องมีการเล็งและการยิงปืนไรเฟิลจะยิงได้แม่นยำที่สุดเมื่อใช้การเล็งเป้าและระเบิดมีระยะเวลาในการระเบิด ก่อนปาออกไปฝ่ายตรงข้ายอาจหลบหนีได้ง่ายหรืออาจโยนกลับโดยฝ่ายศัตรู
เกมนี้ได้รับการปล่อยตัวออกมาด้วยแผนที่ 4 แผนที่แม้ว่าจะมีการอัปเดตแผนที่ใหม่เข้ามาเพิ่ม 5 แผนที่ และแผนที่ชุมชน 8 แห่งที่ได้รับการสนับสนุนจาก Valve แผนที่ของเกมจะขึ้นอยู่กับการต่อสู้ที่แท้จริงในในอิตาลีซิซิลีและฝรั่งเศสเช่นกระเป๋าฟาเยียร์หรือการลงจอดชายหาดของ Operation Shingle ที่ Anzio ตลอดจนการสู้รบในนวนิยาย การสู้รบสามารถเกิดขึ้นได้ในหลายสภาพแวดล้อมเช่นถนนในเมืองอาคารและท่อระบายน้ำ แต่ละเกมสามารถรองรับผู้เล่นได้สูงสุดถึง 32 คน
เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ เช่นเดียวกับเกมอื่นๆ ที่พัฒนาขึ้นโดย Valve จะติดตามข้อมูลสถิติโดยละเอียดสำหรับผู้เล่นแต่ละราย รวมถึงเวลาที่ใช้ในการเล่นแต่ละตัวละคร ความถูกต้องและประสิทธิภาพการทำงานของแต่ละอาวุธที่ใช้จับธงและรายละเอียดอื่น ๆ เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ มี "รางวัลความสำเร็จ" จำนวนมากสำหรับการดำเนินงานบางอย่างเช่นการฆ่าจำนวนหนึ่ง ๆ ด้วยอาวุธโดยเฉพาะหรือจบรอบภายในระยะเวลาหนึ่ง ความสำเร็จหลายอย่างเป็นแบบเฉพาะสำหรับแต่ละคนโดยให้แรงจูงใจสำหรับผู้เล่นในการปรับปรุงความสามารถของตนในแต่ละชั้นอย่างเท่าเทียมกัน ความสำเร็จที่ปลดล็อกและสถิติจากเกมที่เล่นก่อนหน้านี้จะแสดงอยู่ในหน้าโปรไฟล์ Steam ของผู้เล่น
ระบบการเล่น > เกมโหมด

มีสองเกมโหมดหลักใน เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซ: โหมด territorial ควบคุมและวางระเบิด ในโหมด territorial ผู้เล่นต้องต่อสู้เพื่อควบคุมจุดยุทธศาสตร์ของแผนที่ เพื่อทีจะทำคะแนนในเชิงกลยุทธ์ต่างๆอย่างเช่นทำลายรถถังที่อยู่ในถนนหรือการทำลายตึกและยึดธงอยู่ที่แถวถนน,ซึ่งแสดงกองทัพของทีมที่ควบคุมจุดยุทธศาสตร์อยู่ จุดยุทธศาสตร์จะแสดงจำนวนของทีมสมาชิกที่อยู่รอบๆจุดยุทธศาสตร์ที่เป็นตัวประเด็นของการยึดธง ผู้เล่นอีกฝ่ายสามารถเข้าไปขัดขวางการยึดธงโดยการเข้าไปในเขตพื้นที่จุดยุทธศาสตร์หรือโดยการฆ่าศัตรูในจุดยุทธศาสตร์นั้นๆทึมแรกที่ควบคุมจุดยุทธศาสตร์ได้ทั้งหมดจะชนะในรอบนั้นๆ
วัตถุประสงค์คือของด่านระเบิดคือการวางระเบิดบนตำแหน่งพื้นที่ของศัตรูจำนวนมากซึ่งประกอบด้วย ปืนต่อต้านรถถัง รถถัง และรถหุ้มเกราะ บางตำแหน่งต้องถูกโจมตีสองครั้งเพื่อให้ถูกทำลาย ผู้เล่นสามารถป้องกันตำแหน่งได้โดยการกู้ระเบิดก่อนที่จะเกิดการระเบิดขึ้น รูปแบบของโหมดเกมนี้ฝ่ายหนึ่งต้องปกป้องตำแหน่งของตนเป็นระยะเวลาหนึ่งโดยมีการทำลายอุปกรณ์แต่ละชิ้นให้กับทีมศัตรูเป็นเวลามากขึ้น ผู้พิทักษ์ชัยชนะถ้าพวกเขาสามารถดำรงตำแหน่งได้นานพอสำหรับเวลาที่จะหมดในขณะที่ผู้บุกรุกชนะเมื่อวัตถุประสงค์ทั้งหมดได้ถูกทำลาย ใน version อื่นทั้งสองทีมจะต้องโจมตีเป้าหมายของคนอื่นในขณะที่ปกป้องตนเอง ทีมแรกที่ทำลายอุปกรณ์ทั้งหมดของศัตรูจะเป็นฝ่ายชนะ.
ระบบการเล่น > คลาส

โดยทั้งสองทีมใน เดย์ออฟดิฟีท: ซอร์ซสามารถเข้าถึง 6 ตัวละคร แต่ละตัวละครถูกออกแบบให้เหมาะกับการต่อสู้กับสถานการณ์ ดังนั้นทีมต้องใช้ทีมเวิร์คจะประสบความสำเร็จมากที่สุด อาวุธและเครื่องมือที่ใช้อยู่ในแต่ละที่ตัวละครจะอยู่บนพื้นฐานของอาวุธที่ถูกใช้โดยทั้งสองฝั่ง คือ กองทัพ US Army กองทัพและ Wehrmacht ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 บางตัวละครจะใช้อาวุธ pistols—the American M1911 หรือฝั่งกองทัพเยอรมันจะใช้อาวุธ Walther P38—ขณะที่ตัวละครอื่นๆมีเครื่องมือพร้อมกับ trench มีด หรือ entrenching เครื่องมือ สำหรับการต่อสู้ระยะประชิด จำนวนระเบิดของแต่ละตัวละครขึ้นอยู่กับพวกบทบาทการเล่นเกม—riflemen มีเครื่องมือพร้อมกับ rifle, grenades the assault classes มีอาวุธเดียวคือ fragmentation ระเบิด และ ระเบิดควัน สำหรับในปิดบังต่างๆ ตัวละคร Support จะมีระเบิดพื้นฐาน 2 อัน Riflemen จะใช้อาวุธ M1 Garand หรือ Karabiner 98 kurz และออกแบบสำหรับการโจมตีระยะกลางถึงระยะไกล ในระหว่างที่ตัวละคร Assault จะใช้อาวุธ M1 ทอมป์สัน หรือที่ MP40 ซึ่งเป็นอาวุธระยะยิงประชิด ตัวละคร Support ถูกออกแบบสำหรับการโจมตีระยะกลาง อาวุธรองถูกสวมใส่ด้วย M1918 Browning ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ หรือ StG44 ตัวละคร Sniper ที่ใช้สำหรับการทำร้ายเป้าหมายศัตรูจากระยะไกล ดังนั้นจึงใช้อาวุธ usa. kgm M1903 หรือ Karabiner 98k ทั้งสองมีเครื่องมือสำหรับการโจมตีระยะไกล Machine gunners ใช้อาวุธ M1919 Browning หรือ MG42 เพื่อปกป้องตำแหน่งสำคัญที่ในแผนที่หรือเพื่อให้เป็น ฐานการยิง สำหรับความ Advance ใน team Machine gunners ต้องทำการเตรียมอาวุธที่ยิงของพวกเขาอยู่ก่อนยิง ปืนเพื่อความแม่นยำ ตัวละครสุดท้ายมีอาวุธ บาซูก้า หรือ Panzerschreck เอาไว้ยิงศัตรูพวก sniper หรือ machine gunner คลาสนี้ถืออาวุธเหมือนกัน M1 carbine หรือ Mauser M712 เพื่อปกป้องตัวเองตอนที่กำลังเคลื่อนที่
เดย์ไทม์เฟรนส์ (อัลบั้ม)

เดย์ไทม์เฟรนส์ (อังกฤษ: Daytime Friends) เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวลำดับที่ 3 ของศิลปินชาวอเมริกา เคนนี โรเจอส์ ภายใต้สังกัด United Artist Records วางจำหน่ายทั่วโลกในปี 1977 ถือเป็นอัลบั้มลำดับที่ 2 ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง หลังจากแยกวงกับ เดอะเฟิสต์เอดิชัน ในปี 1976 ( เลิฟลิฟเท็ดมี ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกของเขานั้นประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย ส่วนอัลบั้มที่ 2 ที่มีชื่อว่า เคนนี โรเจอส์ นั้นทะยานขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตเพลงคันทรีและข้ามไปยังชาร์ตเพลงป๊อปหลักในอีกหลายประเทศ)
อัลบั้มนี้มีซิงเกิล ซึ่งติดอันดับท๊อป 10 ทั้ง 2 เพลง ซิงเกิลแรกชื่อเดียวกับอัลบั้ม สามารถขึ้นถึงอันดับ 1 ได้ในชาร์ตเพลงคันทรี ทั้งชาร์ตซิงเกิลและเพลง (ท๊อป 40 ในชาร์ตเพลงป้อปของฝั่งอังกฤษ)ซิงเกิลที่ 2 "สวีตมิวสิกแมน" (โรเจอส์เป็นผู้แต่ง) ขึ้นสูงสุดอันดับ 9 อีกหนึ่งเพลงในอัลบั้มคือ "Am I Too Late" ภายหลังโรเจอส์กล่าวว่าเพลงนี้เป็นหนึ่งในเพลงโปรดของเขา แม้ว่าจะไม่ได้ถูกตัดเป็นซิงเกิลก็ตาม
อัลบั้มนี้สามารถขึ้นสูงสุดอันดับ 2 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรี
รายชื่อเพลง

"Daytime Friends" (Ben Peters) [3:10]
"Desperado" (Don Henley, Glenn Frey) [3:44]
"Rock and Roll Man" (Kenny O'Dell) [2:46]
"Lying Again" (Chips Moman, Larry Butler) [2:41]
"I'll Just Write My Music and Sing My Songs" (Thomas Cain) [2:55]
"My World Begins and Ends With You" (Larry Keith, Steve Pippin) [2:43]
"Sweet Music Man" (Rogers) [4:16]
"Am I Too Late" (Larry Keith) [3:31]
"We Don't Make Love Anymore" (Rogers) [3:51]
"Ghost of Another Man" (Frank Dycus, George Richey, Roger Bowling) [2:57]
"Let Me Sing For You" (Casey Kelly, Julie Dodier) [4:39]
บุคคลากร

Kenny Rogers - vocals
Billy Sanford, Dave Kirby, Jerry Shook, Jimmy Capps, Jim Colvard, Johnny Christopher, Larry Keith, Reggie Young, T.G. Engel - guitar
Pete Drake - steel guitar
Bob Moore, Joe Osborn, Mike Leech, Tommy Allsup - bass
Bobby Wood, Charles Cochran, Edgar Struble, Gene Golden, Hargus "Pig" Robbins, Steve Glassmeyer - keyboards
Shane Keister - Moog synthesizer
Bobby Daniels, Jerry Carrigan, Kenny Malone - drums
Bergen White, Bobby Daniels, Buzz Cason, Don Gant, Gene Golden, Johnny MacCrae, The Jordanaires, Larry Keith, Randy Rogers, Sandy Rogers, Steve Glassmeyer, Steve Pippin - background vocals
Brenton Banks, Byron Theodore Bach, Carl Gorodetzky, Gary Vanosdale, George Binkley, Lennie Haight, Marvin Chantry, Pamela Sixfin, Roy Christensen, Sheldon Kurland, Stephanie Woolf, Steven Maxwell Smith, Wilfred Lehmann - strins
Bill Justis - string arrangement
ชาร์ต

| ชาร์ต (1977) | สูงสุด อันดับ |
| --- | --- |
U.S. Billboard Top Country Albums: 2
U.S. Billboard 200: 39
เดลฟินเนียม

| เดลฟิเนียม |
| --- | --- |

Delphinium elatum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช
หมวด:: พืชดอก
ชั้น:: Magnoliopsida
อันดับ:: Ranunculales
วงศ์:: Ranunculaceae
สกุล:: Delphinium คาโรลัส ลินเนียส

เดลฟิเนียม (อังกฤษ: Delphinium) เป็นสกุลพืชที่มีด้วยกันราว 300 สปีชีส์ ที่เป็นพืชโตชั่วฤดูยืนต้นประเภทพืชดอกในวงศ์พวงแก้วกุดั่น เป็นพืชที่มีถิ่นฐานทางซีกโลกตอนเหนือ (Northern Hemisphere) และบนที่สูงในบริเวณเขตร้อนในแอฟริกา ชื่อสามัญ “ลาร์คเสปอร์” ใช้ร่วมกับสกุล Consolida ที่ใกล้เคียงกัน
ทรงใบเป็นรูปใบปาล์มเป็นอุ้งเป็นสามถึงเจ็ดแฉก กิ่งดอกชลูดขึ้นไป ขนาดของแต่ละสปีชีส์ก็ต่างกันออกไปที่สูงตั้งแต่ 10 เซนติเมตรไปจนถึงสองเมตร แต่ละก้านก็จะมีดอกรอบกระจายออกไปรอบก้าน สีก็มีตั้งแต่สี่ม่วง, น้ำเงิน, ฟ้า ไปจนถึงแดง เหลือง และขาว แต่ละดอกมีคล้ายกลีบนอกห้ากลีบแต่ติดกันตลอดเหมือนถุงที่มีจะงอยตรงปลาย ภายในกลีบนอกก็จะมีกลีบในสี่กลีบ เมล็ดมีขนาดเล็กและมักจะเป็นสีดำเป็นมัน ดอกบานตั้งแต่ปลายฤดูใบไม้ผลิไปจนถึงปลายฤดูร้อน ผสมพันธุ์โดยผีเสื้อและผึ้ง สปีชีส์ส่วนใหญ่เป็นพิษ
ดูเพิ่ม

พืชดอก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เดลฟิเนียม
เดวิด ซีแมน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซีแมนในปี 2012
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  เดวิด แอนดรูว์ ซีแมน
วันเกิด:   (1963-09-19) 19 กันยายน ค.ศ. 1963 (61 ปี)
สถานที่เกิด:  รอเทอรัม อังกฤษ
ส่วนสูง:  1.91 เมตร (6 ฟุต 3 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เวมบลีย์ (ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู)
สโมสรเยาวชน
1981–1982:  ลีดส์ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1981–1982 |  ลีดส์ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| 1982–1984 |  ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด |  91 |  (0) |
| 1984–1986 |  เบอร์มิงแฮมซิตี |  75 |  (0) |
| 1986–1990 |  ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ |  141 |  (0) |
| 1990–2003 |  อาร์เซนอล |  405 |  (0) |
| 2003–2004 |  แมนเชสเตอร์ซิตี |  19 |  (0) |
| รวม |   |  731 |  (0) |
ทีมชาติ
| 1984–1986 |  อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี |  10 |  (0) |
| 1987–1992 |  อังกฤษ บี |  6 |  (0) |
| 1988–2002 |  อังกฤษ |  75 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
เดวิด แอนดรูว์ ซีแมน เอ็มบีอี (อังกฤษ: David Andrew Seaman; เกิด 19 กันยายน ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 จนถึง 2004 เป็นที่รู้จักจากการเล่นให้กับอาร์เซนอล และลงเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ 75 นัด และเป็นผู้รักษาประตูคนที่สองต่อจากปีเตอร์ ชิลตันที่ลงเล่นมากที่สุด ในปี ค.ศ. 1997 ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น เอ็มบีอี จากการทำคุณประโยชน์ให้กับฟุตบอล
แหล่งข้อมูลอื่น

Photos and stats at sporting-heroes.net
สถิติของ เดวิด ซีแมน ที่ Soccerbase
Profile เก็บถาวร 2019-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at UpThePosh! The Peterborough United Database
เดวิด ซีแมน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
David Seaman in the Goalkeeping Museum
เดดพูล

| เดดพูล |
| --- | --- |

รายละเอียดการตีพิมพ์
สำนักพิมพ์: มาร์เวลคอมิกส์
ปรากฏตัวครั้งแรก: นิวมิวแตนท์ #98 (กุมภาพันธ์ 1991)
สร้างสรรค์โดย: ร็อบ ลายเฟลด์ เฟเบียน นิซืซา
รายละเอียดตัวละคร
ชื่อจริง: เวด วินสตัน วิลสัน
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
มิตรสหาย: เอ็กซ์เมน
สมญานามอื่น: เวด วิลสัน, รบด้วยปาก, ตัวตลกสีแดงเข้ม, คนเลวที่เกิดใหม่, ชิยาโนซาเกะ, ทอม ครูซ, คนช่างพูด, ปีเตอร์ ปาร์กเกอร์, มนุษย์น่ารัก, จอห์นนี ซิลวีนี, มีธรัส, ฮอบก็อบลิน, เดนนี, โรเดส, โล, ตัวแทน
เดดพูล
ทีมงานสร้างสรรค์
เดดพูล (อังกฤษ: Deadpool) หรือ เวด วิลสัน (อังกฤษ: Wade Wilson) เป็นตัวละครที่เป็นทหารรับจ้าง และเป็นทั้งตัวร้ายและตัวเอกปฏิลักษณ์ ปรากฏในหนังสือการ์ตูนที่จัดพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ วาดโดยร็อบ ไลเฟลด์ และเขียนเรื่องโดยไรเฟล นิเซียซา ซึ่งเดดพูลปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เดอะนิวมิวแตนท์ ฉบับที่ 98 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991
เดดพูลเป็นทหารรับจ้างผู้มีจิตใจคุ้มดีคุ้มร้าย ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะวายร้ายในหนังสือการ์ตูนชุด นิวมิวแตนท์ และต่อมาในหนังสือการ์ตูนชุด เอ็กซ์ฟอร์ซ ตัวละครนี้ยังได้เป็นดารานำในหลายซีรีส์อย่างต่อเนื่อง โดยมีชื่อปรากฏร่วมกับตัวละครอื่นๆ เช่น เคเบิล เป็นต้น ทั้งนี้ เดดพูลได้รับการจัดอันดับความนิยมเป็นลำดับที่ 182 โดยนิตยสารวิซาร์ด จาก 200 รายชื่อตัวละครในหนังสือการ์ตูนที่ได้รับความนิยมตลอดกาล และได้รับการจัดอันดับความนิยมเป็นลำดับที่ 45 โดยนิตยสารเอ็มไพร์ จากตัวละครในหนังสือการ์ตูนยอดเยี่ยมที่สุดทั้ง 50 ราย
ประวัติการจัดพิมพ์

เดดพูลได้ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เดอะนิวมิวแตนท์ ฉบับที่ 98 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ซึ่งในการปรากฏตัวครั้งแรกของเขา เดดพูลได้รับการจ้างวานจากทอลลิเวอร์ ในการโจมตีเคเบิล กับเหล่ามิวแตนท์สายพันธุ์ใหม่ ในช่วงต่อมาเคเบิลได้ปรากฏตัวในหนังสือการ์ตูน เอ็กซ์ฟอร์ซ ในฐานะตัวละครที่แจ้งเกิดขึ้นอีกครั้ง นอกจากนี้ เดดพูลยังได้เป็นดารารับเชิญให้ปรากฏตัวในหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์หลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น อเวนเจอร์ส, แดร์เดวิล, ฮีโร่ฟอร์ไฮร์ และในปี ค.ศ. 1993 ตัวละครได้รับบทบาทสำคัญในมินิซีรีส์ของตนเอง โดยใช้ชื่อว่า เดอะเซอร์เคิล เชส ซึ่งได้รับการเขียนเรื่องโดยไรเฟล นิเซียซา และวาดลายเส้นดินสอโดย โจ มาดูเรรา การร่วมงานกันในครั้งนี้ถือได้ว่าประสบความสำเร็จ และเดดพูลได้เป็นดาราหลักในครั้งที่สอง โดยใช้ชื่อของเดดพูลเองเป็นชื่อเรื่อง ซึ่งเขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1994 โดยมาร์ค เวด และได้รับการวาดลายเส้นดินสอโดยเอียน เชอร์ชิล
ในปี ค.ศ. 1997 เดดพูลได้รับการใช้ชื่อนี้ในการจัดพิมพ์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งเขียนครั้งแรกโดยโจ เคลลี่ หลังจากนั้นได้มีเอ็ด แมกควินเนส มาร่วมในงานฝ่ายศิลป์ ซึ่งซีรีส์ชุดนี้ได้มีตัวละครสมทบเพิ่มขึ้นหลายราย ไม่ว่าจะเป็น ไบลด์ อัล หรือเพื่อนสนิทของเขาอย่าง วีเซล[ต้องการอ้างอิง] ซึ่งเดดพูลได้กลายมาเป็นตัวละครตลกล้อเลียนชุดละครที่ออกอากาศ และเป็นตัวเอกปฏิลักษณ์อย่างยิ่งของช่วงเวลานั้น
การปรากฏตัวในสื่ออื่น > ภาพยนตร์

เอ็กซ์เมน กำเนิดวูล์ฟเวอรีน
เดดพูล/เวด วิลสัน ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องเอ็กซ์เมน กำเนิดวูล์ฟเวอรีน โดยผู้แสดงเป็นเวดคือไรอัน เรย์โนลด์ส และ เดดพูล/เวพอน XI มีผู้รับบทโดยสกอตต์ แอทคินส์ ซึ่งปรากฏตัวในฐานะนักสู้ที่มีฝีมือสูง และเป็นทหารรับจ้างเจ้าคารม ผู้ใช้ดาบคู่ที่มีความเร็วเหนือมนุษย์ ทั้งมีทักษะในการหักเหการจู่โจมจากอาวุธปืน
เดดพูล
ในภาพยนตร์เรื่องเดดพูล ตัวเวด วิลสันรับบทโดยไรอัน เรย์โนลด์สเช่นเดิม ซึ่งเนื้อเรื่องจะเป็นไปตามหนังสือการ์ตูนเกือบทุกประการ ตั้งแต่เป็นโรคมะเร็งจึงได้ร่วมทดลองเวพอนเอ็กซ์ ซึ่งทำให้มะเร็งหายไปและแข็งแกร่ง แต่ก็ทำให้หน้าตาอัปลักษณ์ เขาจึงไปเป็นทหารรับจ้างเหมือนในคอมิค ซึ่งต้องการที่จะล้างแค้นผู้ที่ทำให้เขาต้องกลายเป็นแบบนี้
การปรากฏตัวในสื่ออื่น > วิดีโอเกม

เดดพูลเป็นตัวละครที่ได้รับการยืนยันว่าจะเป็นตัวละครหลักของเกมต่อสู้ที่มีชื่อว่ามาร์เวล vs. แคปคอม 3: เฟทออฟทูเวิลด์ ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงระหว่างการจัดสร้าง ในการนำเสนอภาพตัวอย่างที่งาน E3 2010 เขาได้แสดงฝีมือการต่อสู้กับดังเต้ซึ่งเป็นตัวละครจากเกมเดวิลเมย์ครายที่ผลิตโดยบริษัทแคปคอม
แหล่งข้อมูลอื่น

Deadpool at Marvel.com
Deadpool ที่เดอะคอมิกส์บุ๊กดีบี
X-Men Nation article Deadpool, the Merc Who's Over Exposed? In depth analysis of Deadpool's character in comics and film เก็บถาวร 2010-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเอ็กซ์เมน |
| --- | --- |
 ผู้สร้าง สแตน ลี แจ็ก เคอร์บี 
สมาชิก:  อาโนล  อาร์คแองเจิล  แอเรียล  อาร์เมอร์  ออโรร่า  แบนชี  บีสต์  บิชอป  บลินโฟลด์  บลิงก์  บูม-บูม  บ็อกซ์  เคเบิล  แคนนอนบอล  แชมเบอร์  เชนจ์ลิ่ง  ไซเปอร์  โคล้ก และ แด็กเกอร์  โคลอสซัส  ไซคลอปส์  ไซเฟอร์  ดาร์วิน  แดซเลอร์  เดดพูล  ด็อกเตอร์ เนเมซิส  มิสทีค  โดมิโน่  ดัสต์  อีลิกซ์เซอร์  แฟนธอเม็กซ์  ไฟร์สตาร์  ฟอร์ก  เฟรนซี่  เอมมา ฟรอสต์  แกมบิท  เจนเทิล  เกรย์มาลคิน  ฮาวอค  เฮลเลียน  เฮปซิบ้า  โฮป  ฮัสก์  ไอซ์แมน  อิงก์  โจเซฟ  จูบิลี่  คาร์ม่า  เลดี้ มาสเตอร์มายนด์  ไลฟ์การ์ด  ล็อกฮีด  ลองช็อท  เอ็ม  แม็กก็อตต์  มาจิค  แม็กมา  แมร์โร่ว์  แม็กนีโต้  เมอร์คิวรี่  มินิก  มูนสตาร์  นามอร์  ไนท์ครอว์เลอร์  นอร์ธสตาร์  โอเมก้า เซนติเนล  เพตรา  ฟินิกซ์  พิกซี่  โพลาริส  โพรดิกี้  ศาสตราจารย์ เอ็กซ์  ไซล็อกส์  รีแวนช์  ร็อคสไลด์  โร้ค  เซจ  ชาโดว์แคท  สลิปสตรีม  สเตซี่ เอ็กซ์  สตอร์ม  เรเชล ซัมเมอร์ส  ซันไฟร์  ซันสป็อต  เซิร์ก  ซาเวย์  ธันเดอร์เบิร์ด (จอหน์ พราวนด์สตาร์)  ธันเดอร์เบิร์ด (นีล ชาร่า)  วอร์ล็อค  วอร์แพธ  วูลฟ์คลับ  วูล์ฟเวอรีน  เอ็กซ์-23  เอ็กซ์แมน  เชน ซอร์น 
วายร้าย:  อะโพคาลิปส์  อซาเซล  จักเกอร์น็อต  เลดี้เดธสไตร์ค  แม็กนีโต้  มิสเตอร์ซินิสเตอร์  มิสทีค  โอเมก้าเรด  ออนสล็อจท์  เซเบอร์ทูธ  ชาโดว์คิง  ซิลเวอร์ซามูไร  วิลเลี่ยม สไตรเกอร์  เซบาสเตียน ชอว์  โทด  เคานท์เนเฟียเรีย  ครี  มาสเตอร์โมลด์  มาสเตอร์มายด์  เมสเมอโร่  โมโจ  เซนติเนลส์  บราเธอร์ฮูดออฟมิวแทนต์ส 
ภาพยนตร์:  X-เม็น ศึกมนุษย์พลังเหนือโลก  X-เม็น 2  X-เม็น รวมพลังประจัญบาน  X-เม็น: กำเนิดวูล์ฟเวอรีน  X-เม็น รุ่น 1  เดอะ วูล์ฟเวอรีน  X-เม็น สงครามวันพิฆาตกู้อนาคต  เดดพูล  X-เม็น อะพอคคาลิปส์  โลแกน เดอะ วูล์ฟเวอรีน  เดดพูล 2  X-เม็น ดาร์ก ฟีนิกซ์  เดดพูล วูล์ฟเวอรีน 
  หมวดหมู่ 
| ด ค กธันเดอร์โบลท์ส |
| --- | --- |
 Kurt Busiek  Mark Bagley 
สมาชิกเริ่มต้น:  Atlas  Fixer  Helmut Zemo  MACH-I  Moonstone  Songbird 
ผู้นำที่มีชื่อเสียง:  Green Goblin Norman Osborn  ลู้ก เคจ  Red Hulk  Winter Soldier  Taskmaster  U.S. Agent  ฮอว์กอาย 
สมาชิกที่มีชื่อเสียง:  Agent Venom  Amazon  Ant-Man  Batroc the Leaper  Blackheath  Blizzard  Boomerang  Bullseye  Centurius  Charcoal  Crossbones  Cyclone  Dark Avengers Hiro-Kala  Ragnarok  Skaar  Toxie Doxie  Trick Shot  เดดพูล  ดอกเตอร์ออกโทปุส  Elektra  โกสต์  Ghost Rider  Grizzly  Harrier  Headsman  Hyperion  Juggernaut  Man-Thing  Mister Hyde  Mister X  Nighthawk  Ogre  Paladin  Penance  Photon  Punisher  Radioactive Man  Red Leader  Dallas Riordan  Satana  Scourge  Shocker  Skein  Smuggler  Speed Demon  Swordsman  Troll  Venom Mac Gargan 
วายร้าย:  Baron Strucker  Blizzard  Circus of Crime  Count Nefaria  Cyclone  Enforcers  Grandmaster  Graviton  Henry Peter Gyrich  ไฮดร้า  แคงผู้พิชิต  Maggia  มาสเตอร์ออฟอีวิล  Plantman  Purple Man  Skrull  Speed Demon  Squadron Sinister 
โครงเรื่อง:  Civil War  Secret Invasion  Dark Reign  Siege  Heroic Age  Shadowland  Fear Itself  Infinity  Devil's Reign 
ในสื่ออื่น:  ธันเดอร์โบลต์ส 
ไรอัน เรย์โนลด์ส รับบทเป็นเวด วิลสัน ในภาพยนตร์เรื่องเอ็กซ์เมน กำเนิดวูล์ฟเวอรีนและเดดพูล
เดมี-ลีห์ ทีโบว์

| เดมี-ลีห์ ทีโบว์ |
| --- | --- |

เกิด: เดมี-ลีห์ เนล-ปีเตอร์  (1995-06-28) 28 มิถุนายน ค.ศ. 1995 (29 ปี) เชดจ์ฟิลด์ จังหวัดเวสเทิร์นเคป ประเทศแอฟริกาใต้
บ้านเกิด: จังหวัดเวสเทิร์นเคป ประเทศแอฟริกาใต้
การศึกษา: มหาวิทยาลัยนอร์ทเวสต์
อาชีพ: นางแบบ นางงาม
คู่สมรส: ทิม ทีโบว์ (สมรส 2020)
ส่วนสูง: 1.71 เมตร (5 ฟุต 7 1⁄2 นิ้ว)
เป็นที่รู้จักจาก: มิสแอฟริกาใต้ 2017 นางงามจักรวาล 2017
ผู้ดำรงตำแหน่งการประกวดความงาม
สีผม: น้ำตาล
รางวัล: มิสแอฟริกาใต้ 2017  (ชนะเลิศ) นางงามจักรวาล 2017  (ชนะเลิศ)
เดมี-ลีห์ ทีโบว์ (อังกฤษ: Demi-Leigh Tebow; เกิด 28 มิถุนายน ค.ศ. 1995) เป็นนางแบบและนางงามชาวแอฟริกาใต้ เป็นผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 2017 เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ที่รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา โดยเธอเป็นนางงามจักรวาลคนที่ 2 ของประเทศแอฟริกาใต้ ต่อจาก มาร์กาเร็ต การ์ดิเนอร์ ที่ได้รับเลือกให้เป็นนางงามจักรวาล 1978 ก่อนหน้านี้เธอได้รับตำแหน่งมิสแอฟริกาใต้ 2017
ชีวิตและอาชีพ > ชีวิตในวัยเด็ก

เนล-ปีเตอร์ เกิดวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ.1995 ใน เชดจ์ฟิลด์, เวสเทิร์นเคป เธอเป็นบุตรสาวของ เบนนี ปีเตอร์ และ แอน-มารี สเตียนกัมป์ น้องสาวของเธอ ฟรันเยอ มีความพิการทางร่างกายและ เนล-ปีเตอร์ กล่าวว่าเธอเป็นแรงจูงใจที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ เธอจบปริญญาตรีสาขาบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสต์ และสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษและภาษาอาฟรีกานส์ได้อย่างคล่องแคล่ว
ชีวิตและอาชีพ > การประกวด > มิสแอฟริกาใต้ 2017

เนล-ปีเตอร์เป็นตัวแทนจากจังหวัดเวสเทิร์นเคป เข้าร่วมประกวดมิสแอฟริกาใต้ 2017 ซึ่งเธอได้รับตำแหน่งชนะเลิศ ในฐานะที่เป็นมิสแอฟริกาใต้เธอมีสิทธิ์ที่จะเป็นตัวแทนของแอฟริกาใต้ทั้งการประกวดมิสเวิลด์ 2017 และนางงามจักรวาล 2017 แต่เนื่องจากวันที่ประกวดรอบสุดท้ายของทั้งสองเวทีใกล้เคียงกัน เธอจึงถูกส่งเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาลเท่านั้น ที่ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา
ชีวิตและอาชีพ > การประกวด > นางงามจักรวาล 2017

เนล-ปีเตอร์เป็นผู้ชนะในการประกวดนางงามจักรวาล 2017 เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ในดิแอซิส ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา เธอเป็นนางงามจากประเทศแอฟริกาใต้คนที่สองที่ได้รับตำแหน่งในรอบ 39 ปี ต่อจากมาร์กาเรต การ์ดิเนอร์ และเป็นนางงามคนที่ 7 ของแอฟริกาใต้ที่ผ่านเข้ารอบ 5 คนสุดท้ายหลังจากซินดี เนล ในปี ค.ศ. 2003 นอกจากนี้เธอยังเป็นนางงามจากทวีปแอฟริกาคนที่ 5 ที่ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ต่อจากไลลา ลอปึช ของประเทศแองโกลา ในปี ค.ศ. 2011
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เดมี-ลีห์ เนล-ปีเตอร์
Nel-Peters เดมี-ลีห์ ทีโบว์ ที่เฟซบุ๊ก
เดมี-ลีห์ ทีโบว์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เดมี-ลีห์ ทีโบว์ ที่อินสตาแกรม
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | เดมี-ลีห์ ทีโบว์> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อีริส มีเตอนาร์ |  | นางงามจักรวาล  (2017) |  |  แคทรีโอนา เกรย์ |
|  เอ็นทานโดเยนโคซี คูเนเน |  | มิสเซาท์แอฟริกา   (2017) |  |  อาเด ฟัน เฮียร์เดิน |
เดวาล แพทริค

| เดวาล แพทริค |
| --- | --- |


 ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ 71st
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  4 มกราคม พ.ศ. 2550
รักษาการแทน: ทิม เมอร์เรย์ (2007–2013) Vacant (2013–)
ก่อนหน้า: มิตต์ รอมนีย์
United States Assistant Attorney General for the Civil Rights Division
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2537 – พ.ศ. 2540
ประธานาธิบดี: บิล คลินตัน
ก่อนหน้า: จอห์น อาร์. ดูนน์
ถัดไป: บิล แลนน์ ลี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: เดวาล ลอร์ดีน แพทริค 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 (68 ปี) ชิคาโก, รัฐอิลลินอย
ศาสนา: Presbyterian
พรรคการเมือง: เดโมแครต
คู่สมรส: ไดแอน บีมุส
บุตร: ซาราห์ แคเทอรีน
ที่อยู่อาศัย: มิลตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (B.A., J.D.)
ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ

เดวาล ลอร์ดีน แพทริค (อังกฤษ: Deval Laudine Patrick) เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 เป็นนักการเมืองสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนปัจจุบัน เขาเป็นลูกครึ่งชาวแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกที่ได้เป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ เขาเกิดและอาศัยอยู่กับแม่เพียงสองคน ในเขตเซาท์ไซด์ ในชิคาโก
รายการอ้างอิง

↑  "Gov. Deval Patrick (D)". National Journal. สืบค้นเมื่อ December 25, 2012.
แหล่งข้อมูลอื่น

Governor of Massachusetts Deval Patrick เก็บถาวร 2013-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน official Massachusetts government site
Deval Patrick for Governor เก็บถาวร 2006-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน official campaign site
Biography at the National Governors Association
Profile at Ballotpedia
Profile at Notable Names Database
Biography, interest group ratings, public statements, votes and actions, and campaign finances at Project Vote Smart
Fact-checking at PolitiFact.com
Financial information at FollowTheMoney.org
Issue positions and quotes at On the Issues
Works by or about เดวาล แพทริค in libraries (WorldCat catalog)
Appearances on C-SPAN programs
Appearances at the Internet Movie Database
Collected news and commentary at Bloomberg News
Collected news and commentary at The New York Times
Collected news and commentary at The Washington Post
Transcript of Patrick's 2006 acceptance speech The Boston Globe, November 8, 2006