stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เตเฟาเปเยเดน
โลโก้

โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ.1970
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในปี ค.ศ.1975 – ค.ศ.1976
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในปี ค.ศ.1976 – 22 ธันวาคม ค.ศ.1985
โลโก้เตเฟาเปเยเดน วันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ.1985 – มิถุนายน ค.ศ.1987
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1987 – 29 กุมพาพันธ์ ค.ศ.1992)
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ.1992 – 6 มีนาคม ค.ศ.2003
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ.2003 – ปัจุจปัน
ดูเพิ่ม

เตเฟาเปดวา
สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศโปแลนด์
ภาพทดสอบเตเฟาเป
แอนนา เสืองามเอี่ยม

| แอนนา เสืองามเอี่ยม |
| --- | --- |

เกิด: 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 (26 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
สัญชาติ:  ไทย
ชื่ออื่น: แอน, แอนนาเสือ
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โรงเรียนมหรรณพาราม
อาชีพ:  นักแสดง  นางงาม 
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2565−ปัจจุบัน
ตัวแทน: TPN Global
ส่วนสูง: 175 cm (5 ft 9 in)
ตำแหน่ง: มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2565
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: แอนชิลี สก็อต-เคมมิส
ผู้สืบตำแหน่ง: แอนโทเนีย โพซิ้ว
บิดามารดา: สมชาย เสืองามเอี่ยม (บิดา) สมพร ศรีบุญเรือง (มารดา)
รางวัล: มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2565
แอนนา เสืองามเอี่ยม (เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น แอน เป็นนักแสดงและนางงามชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน ผู้ได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2565 และเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามจักรวาล 2022 ณ นครนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ
ประวัติ

แอนนา เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ณ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของสมชาย เสืองามเอี่ยม ลูกครึ่งไทย-เยอรมัน กับสมพร ศรีบุญเรือง ชาวจังหวัดเพชรบูรณ์ ทั้งสองเป็นลูกจ้างประจำของสำนักงานเขตตลิ่งชัน แอนนาจบการศึกษาระดับมัธยมที่ โรงเรียนมหรรณพาราม และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ 1 เหรียญทอง สาขาวิชาการจัดการโรงแรมและท่องเที่ยว จากคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| พ> ศ. | เรื่อง | รับบท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2565 | บ่วงใบบุญ | วารี | ช่อง 8 |
| 2565 | มงกุฎกรรม | เมี่ยง | ช่อง 8 |
| 2567 | Affair รักเล่นกล | ม.ล.สิปปกร (คุณหนึ่ง) | ช่องวัน 31 IQIYI |
| 2568 | Club Friday The Series Theory of Love ตอน ความรักคือการให้ | มิลิน | ช่องวัน 31 Viu |
| 2568 | พิศวาสข้ามภพ | โรส | ช่อง 8 |
ผลงาน > พิธีกร

พิธีกรรับเชิญ รายการ Talk กะเทย EP.127 ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง GMM25
พิธีกรการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2566 รอบ Preliminary
พิธีกรงานพิธีเปิดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่49 "นนทรีเกมส์ 2567"
พิธีกรภาคสนามประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2567 รอบตัดสิน
พิธีกรรายการมูเตเลดี้ ทางช่องอมรินทร์ทีวี
ผลงาน > มิวสิควิดีโอ

เพลง "เสี่ยงแชทอ้ายไว้ไส" ของ นนท์ อชิระ (หมอลำไอดอล)
การประกวด > มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2565

แอนนาได้เข้าร่วมประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2565 และเป็นผู้ชนะเลิศในการประกวดดังกล่าว ที่จัดขึ้นเมื่อคืนวันเสาร์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ที่ทรู ไอคอน ฮอลล์ ศูนย์การค้าไอคอนสยาม โดยในรอบ Preliminary Competition ที่จัดขึ้นเมื่อวันพุธที่ 27 กรกฎาคม และมีการเก็บคะแนนเพื่อเข้ารอบนั้น เธอได้รับรางวัลพิเศษถึง 3 รางวัล  ได้แก่ 1. Miss Metaverse By Bitkub 2. Miss Photogicnic By Love Production House และ 3. Miss Smart Life By True 5G และยังเข้ารอบ 7 คนสุดท้ายในกิจกรรม True 5G Fashion Campaign ในช่วงต้นของการประกวดอีกด้วย
การประกวด > มิสยูนิเวิร์ส 2022

แอนนา เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสยูนิเวิร์ส 2022 ที่นครนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา อเมริกา ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2566 และเป็นการจัดประกวดมิสยูนิเวิร์สครั้งแรกของ เจเคเอ็น โกลบอล กรุ๊ป ของประเทศไทยเช่นกัน ภายหลังเข้าซื้อกิจการองค์กรนางงามจักรวาล (MUO) ต่อจากเอนเดฟเวอร์ โดยผลปรากฏว่าแอนนาไม่ผ่านเข้ารอบ 16 คนสุดท้าย อย่างไรก็ตาม แอนนายังได้รับรางวัลพิเศษ ImpactWayv Challenge Award หรือรางวัลผู้สร้างอิมแพ็คให้กับสังคม และชุดราตรี Hidden Precious Diamond ที่แอนนาสวมใส่ในการประกวดครั้งนี้ ออกแบบและตัดเย็บโดยแบรนด์ MANIRAT จากการนำเอาวัสดุเหลือใช้จากฝากระป๋องอะลูมิเนียม
รางวัลและเกียรติประวัติ

ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "ทูตมือวิเศษกรุงเทพ" โดย สำนักสิ่งแวดล้อม กรุงเทพมหานคร
รางวัลเยาวชนต้นแบบแห่งปี 2022-2023 สาขาผู้สร้างแรงบันดาลใจ จากชมรมสร้างสรรค์พัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

แอนนา เสืองามเอี่ยม ที่อินสตาแกรม
แอนนา เสืองามเอี่ยม ที่ติ๊กต็อก
แอนนา เสืองามเอี่ยม ที่เฟซบุ๊ก
| ก่อนหน้า> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | แอนนา เสืองามเอี่ยม> รางวัลและความสำเร็จ | รางวัลและความสำเร็จ | ถัดไป> รางวัลและความสำเร็จ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| แอนชิลี สก็อต-เคมมิส |  |  มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์  (2565) |  |  แอนโทเนีย โพซิ้ว |
| ปรียาภัทร ศิลาหอม |  | มิสโมบายล์ไทยแลนด์   (2561) |  | อาทิติยา เบ็ญจะปัก |
| ด ค กผู้ดำรงตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ |
| --- | --- |
 กุลธิดา เย็นประเสริฐ (2543)  วรินทร ผดุงวิถี (2544)  จันจิรา จันทร์โฉม (2545)  เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์ (2546)  มรกต กิตติสาระ (2547)  ชนันภรณ์ รสจันทน์ (2548)  ไอยวริญท์ โอสถานนท์ (2549)  ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม (2550)  กวินตรา โพธิจักร (2551)  ชุติมา ดุรงค์เดช (2552)  ฝนทิพย์ วัชรตระกูล (2553)  ชัญษร สาครจันทร์ (2554)  ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์ (2555)  ชาลิตา แย้มวัณณังค์ (2556)  เวฬุรีย์ ดิษยบุตร* (2557)  อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ (2558)  ชลิตา ส่วนเสน่ห์ (2559)  มารีญา พูลเลิศลาภ (2560)  โศภิดา กาญจนรินทร์ (2561)  ปวีณสุดา ดรูอิ้น (2562)  อแมนด้า ออบดัม (2563)  แอนชิลี สก็อต-เคมมิส (2564)  แอนนา เสืองามเอี่ยม (2565)  แอนโทเนีย โพซิ้ว (2566)  สุชาตา ช่วงศรี (2567) 
* สละตำแหน่ง
จักรพรรดิเรเง็ง

ซาโตฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 識仁; โรมาจิ: Satohito) ได้รับการเลื่อนพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดิเรเง็ง (ญี่ปุ่น: 霊元天皇; โรมาจิ: Reigen-tennō; 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654 – 24 กันยายน ค.ศ. 1732) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 112 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1663 — ค.ศ. 1687
พระราชประวัติ

หลังจากเจ้าชายซาโตฮิโตะประสูติได้ไม่นาน จักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 110 ผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อเจ้าชายซะโตะฮิโตะมีพระชนมายุเพียง 4 เดือนจักรพรรดิโกะ-โคเมียวก็ประชวรด้วยไข้ฝีดาษและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 ขณะมีพระชนมายุเพียง 21 พรรษาราชบัลลังก์จึงตกมาอยู่ที่เจ้าชายนะงะฮิโตะพระเชษฐาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์หนึ่งพระชนมายุเพียง 16 พรรษาที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ
เจ้าชายซะโตะฮิโตะเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเมื่อวันที่ 26 เดือน 1 ปี คันบุง ที่ 3 ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1663 ภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิโกะ-ไซหลังจากนั้นไม่นานได้มีพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิเรเง็งที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 จักรพรรดิเรเง็งได้สถาปนา เจ้าชายอะซะฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 朝仁) พระราชโอรสองค์ที่ 5 พระชนมายุเพียง 7 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์และได้มีการจัดพิธีเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากมิได้จัดมานานกว่า 300 ปี
จักรพรรดิเรเง็งได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะซะฮิโตะขึ้นเป็น จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี โจเกียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 24 ปีหลังจากนั้นอีก 4 วันคือวันที่ 25 เดือน 3 ปี โจเกียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 ได้มีการจัดพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิฮิงะชิยะมะขึ้นที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ
หลังจากอดีตจักรพรรดิเรเง็งสละราชบัลลังก์แล้วได้ย้ายไปประทับที่ พระราชวังหลวงเซนโต ในพระราชสถานะ ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) และที่พระราชวังแห่งนี้พระองค์ได้กุมพระราชอำนาจอยู่เหนือพระราชโอรสและพระราชนัดดานานถึง 26 ปีจนกระทั่งอดีตจักรพรรดิเรเง็งเสด็จออกผนวชเมื่อ ค.ศ. 1713 โดยได้รับฉายาทางธรรมว่า โซโจ (Sojō)
จนกระทั่งวันที่ 6 เดือน 8 ปี เคียวโฮ ที่ 17 ตรงกับวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1732 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิฮิงะชิยะมะจักรพรรดิองค์ที่ 114 ผู้เป็นพระราชนัดดาอดีตจักรพรรดิเรเง็งหรือพระภิกษุโซโจเสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมายุ 79 พรรษา
ข้อมูล

Meyer, Eva-Maria. (1999). Japans Kaiserhof in der Edo-Zeit: unter besonderer Berücksichtigung der Jahre 1846 bis 1867.  Münster: LIT Verlag. ISBN 978-3-8258-3939-0; OCLC 42041594
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1956). Kyoto: The Old Capital of Japan, 794–1869. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 182637732
__________. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii
อำเภอสุไหงโก-ลก

| อำเภอสุไหงโก-ลก |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Su-ngai Kolok
สถานีรถไฟสุไหงโก-ลก
คำขวัญ: สุไหงโก-ลกใต้สุดแดนสยาม วัฒนธรรมงามสองศาสนา ปาเต๊ะ-บาติกดูงามตา แหล่งศึกษาป่าพรุสิรินธร
แผนที่จังหวัดนราธิวาส เน้นอำเภอสุไหงโก-ลก
พิกัด: 6°1′46″N 101°57′58″E﻿ / ﻿6.02944°N 101.96611°E﻿ / 6.02944; 101.96611
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: นราธิวาส
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 134.8 ตร.กม. (52.0 ตร.ไมล์)
ประชากร (2565)
 • ทั้งหมด: 78,543 คน
 • ความหนาแน่น: 582.66 คน/ตร.กม. (1,509.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 96120
รหัสภูมิศาสตร์: 9610
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอสุไหงโก-ลก ถนน ทรายทอง 2 ตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส 96120
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สุไหงโก-ลก เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส มีศูนยฺ์กลางอยู่ที่เมืองสุไหงโก-ลก ซึ่งเป็นเมืองที่ประชากรมากเป็นอันดับสองในจังหวัดนราธิวาส เป็นศูนย์กลางทางการค้า การคมนาคม การลงทุน การเงิน และธนาคารที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของชายแดนภาคใต้ เนื่องด้วยเป็นหัวเมืองเศรษฐกิจที่สำคัญมีด่านศุลกากร ที่เป็นศูนย์กลางการค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้าทั้งนำเข้าและส่งออกไปยังประเทศมาเลเซีย และเป็นปลายทางของทางรถไฟสายใต้ที่สถานีรถไฟสุไหงโก-ลก เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้และสถานีสุดท้ายของทางรถไฟสายใต้ โดยสุดเขตแดนเมืองรันตูปันยัง ประเทศมาเลเซีย และมีระยะทางห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพมากที่สุด ถึง 1,142 กิโลเมตร
ปัจจุบันอำเภอสุไหงโก-ลกมีความเจริญและเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของภาคใต้ตอนล่าง มีด่านการค้าชายแดนที่ใหญ่ที่สุดของฝั่งตะวันออก เป็นศูนย์กลางของการค้าขายส่งสินค้าทั้งพืชผักผลไม้ ตลอดจนไม้ สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องใช้ไฟฟ้า และขนมนมเนยจากประเทศเพื่อนบ้าน และเป็นศูนย์กลางทางการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวจากประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย ที่ผ่านเข้าออกด่านสุไหงโก-ลกกว่าปีละหลายแสนคน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอสุไหงโก-ลกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสุไหงปาดีและอำเภอตากใบ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับรัฐกลันตัน (ประเทศมาเลเซีย)
ทิศใต้ ติดต่อกับรัฐกลันตัน (ประเทศมาเลเซีย) และอำเภอแว้ง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสุไหงปาดี
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

การปกครองของอำเภอสุไหงโก-ลกมี 4 ตำบล 19 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | สุไหงโก-ลก |  |  |  | (Su-ngai Kolok) |  |  |  | ยกเลิกระบบหมู่ |  |
| 2. | ปาเสมัส |  |  |  | (Pase Mat) |  |  |  | 8 หมู่บ้าน |  |
| 3. | มูโนะ |  |  |  | (Muno) |  |  |  | 5 หมู่บ้าน |  |
| 4. | ปูโยะ |  |  |  | (Puyo) |  |  |  | 6 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอสุไหงโก-ลกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุไหงโก-ลกทั้งตำบล
เทศบาลตำบลปาเสมัส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปาเสมัสทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลมูโนะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมูโนะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปูโยะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปูโยะทั้งตำบล
หน่วยกู้ภัย

มูลนิธิเซิ่งหมู่ธารน้ำใจสุไหงโก-ลก
มูลนิธิสว่างอารมย์สุไหงโก-ลก
ประชากร

เชื้อชาติ มีชาวไทยเชื้อสายกวางตุ้งเป็นหลัก และมีชนกลุ่มอื่นๆอีกเช่น ชาวมลายูปัตตานี ชาวไทยใต้ และชาวมาเลเซีย เป็นต้น
ศาสนา ประชาชนชาวไทยและไทยเชื้อสายจีนส่วนใหญ่ในเขตเมืองจะนับถือศาสนาพุทธและศาสนาคริสต์ ชาวไทยเชื้อสายมลายูนับถือศาสนาอิสลาม
อาชีพ ส่วนใหญ่ประชาชนในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลกจะประกอบอาชีพธุรกิจค้าขาย ส่งออกสินค้า ไม้แปรรูป ผลิตผลทางเกษตรกรรม แลกเปลี่ยนสินค้า เช่น เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ งานบริการการท่องเที่ยว ธุรกิจร้านอาหาร โรงแรม และประกอบการร้านค้าบันเทิงทั่วไป ข้าราชการ ส่วนรอบนอกประกอบอาชีพเกษตรกร โดยมากจะนิยมปลูกลองกองและยางพารา
สถานที่ท่องเที่ยว

ด่านการค้าชายแดนสุไหงโก-ลก (ไทย-มาเลเซีย) โดยมีศูนย์กลางการค้าขายอยู่ในตัวเมืองสุไหงโก-ลกที่ศูนย์พาณิชกรรมเก็นติ่งหลังโรงแรมเก็นติ่งเยื้องสถานีรถไฟสุไหงโก-ลก
ศาลเจ้าแม่โต๊ะโมะ สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของชายไทยเชื้อสายจีน จะมีพิธีสมโภชองค์เจ้าแม่โต๊ะโมะ ในระหว่างวันที่ 3 เดือน 3 ตามปฏิทินจีนของทุกปี ซึ่งจะมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศเข้ามาท่องเที่ยวมาก
ป่าพรุสิรินธร ป่าพรุธรรมชาติผืนสุดท้ายที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยและแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่นอกเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลกอีกไปประมาณ 6 กิโลเมตร มีศูนย์พัฒนาและวิจัยป่าพรุสิรินธรซึ่งสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ เปิดด้วยพระองค์เอง
สวนสิรินธร สวนภูมินทร์ สวนรื่นอรุณ สวนมิ่งขวัญประชา และสวนสาธารณะเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก ทั้งหมดเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในหลายพื้นที่ของอำเภอสุไหงโก-ลก มีความสวยงามและน่าท่องเที่ยวพักผ่อนมาก
พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ประดิษฐานอยู่ ณ บริเวณกลางสวนภูมินทร์ เป็นที่เคารพและสักการะของชาวเมืองและจังหวัดใกล้เคียง
แหล่งท่องเที่ยวในตัวเมืองยามค่ำคืน ตั้งแต่บริเวณถนนเจริญเขต ถนนประชาวิวัฒน์ ถนนวรคามินทร์ ตลอดจนสุดสายถนนเป็นที่ตั้งของแหล่งช้อปปิ้ง ร้านกาแฟ คาเฟ่ ร้านอาหารกึ่งผับ บาร์ เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวยามค่ำคืนที่ไม่ยอมหลับใหล
สถานที่สำคัญ

เทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก
เทศบาลตำบลปาเสมัส
สนามกีฬาจังหวัดนราธิวาส
ด่านศุลกากรสุไหง-โกลก
สำนักงานขนส่งจังหวัดนราธิวาส สาขาอำเภอสุไหงโกลก
สำนักงานสรรพากรอำเภอสุไหงโกลก
สำนักงานที่ดินอำเภอสุไหงโกลก
สำนักงานประกันสังคมจังหวัดนราธิวาส สาขาอำเภอสุไหงโกลก
สำนักงานเกษตรอำเภอสุไหงโกลก
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดนราธิวาส 2
สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองและตำรวจตรวจคนเข้าเมือง
สำนักงานด่านตรวจคนเข้าเมืองภาคใต้
สำนักงานด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดนราธิวาส
สถานีตำรวจภูธรสุไหงโก-ลก
สถานีตำรวจภูธรมูโนะ
สถานีรถไฟสุไหงโก-ลก
ด่านตรวจพืช
สำนักงานปศุสัตว์อำเภอสุไหงโก-ลก
ที่ว่าการอำเภอสุไหงโก-ลก
สำนักงานสาธารณสุขอำเภอสุไหงโก-ลก
โรงพยาบาลสุไหงโก-ลก
สำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคสุไหงโก-ลก
สำนักงานการประปาส่วนภูมิภาคสุไหงโก-ลก
ศูนย์โทรคมนาคม
การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
โรงพยาบาลเทพสิรินธร
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
ธนาคาร
ออมสิน
ออมสิน สาขาถนนประชาวิวัฒน์
เพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธกส)
เพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธกส) สาขาทรายทอง
ไทยพาณิชย์
ไทยพาณิชย์ สาขาถนนเจริญเขต3
กรุงไทย
กรุงไทย สาขาถนนเทศปฐม
กรุงเทพ
กสิกรไทย
ทหารไทย
ธนชาต
กรุงศรีอยุธยา
อาคารสงเคราะห์
ยูโอบี
เอเซีย
อิสลามแห่งประเทศไทย
สถานปฏิบัติการชั้นคลินิก โรงพยาบาลเทพสิรินธร คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
โรงแรมและสถานที่พัก

โรงแรมและสถานที่พักอำเภอสุไหงโก-ลกมีหลายหลายให้เลือกโดยมีห้องพักทั้งหมดประมาณมากกว่า 5,000 กว่าห้อง (พ.ศ. 2549)
โรงแรมเก็นติ้ง ถนนเอเซีย 18 (ตั้งอยู่เยื้องสถานีรถไฟสุไหงโก-ลก)
โรงแรมเซ็นเตอร์พ้อยท์ สุไหงโก-ลก)
โรงแรมมารีน่าสายธาร ถนนเจริญเขต 3 (ซอยภูธร)
โรงแรมแกรนการ์เดนร์ ถนนประชาวิวัฒ
โรงแรมอินเตอร์ทาวเวอร์ ถนนประชาวิวัฒ
โรงแรมธารารีเจน ถนนเจริญเขต 3 (ซอยภูธร)
โรงแรมซิตี้
โรงแรมเวนิส พาเลซ โฮเทล
โรงแรมเมอลินร์ แมนดาลิน โอเต็ล
โรงแรมแพน แปซิฟิค
โรงแรมแกรนด์ มิลเลนเนียม สุไหงโก-ลก
โรงแรมริเวียร่า
โรงแรมปาร์คสัน
โรงแรมแชงกรีลา
โรงแรมเดอะ แกรนด์ โฟร์วิงส์ คอนเวนชั่น
โรงแรมทักษิณ 1
โรงแรมทักษิณ 2
โรงแรมอิมเพรส
โรงแรมพลาซ่า โอเต็ล
โรงแรมพิมานโฮเต็ล
โรงแรมวาเลนไทน์โฮเต็ล
โรงแรมแกรนด์ เซ็นเตอร์พอยต์ สุไหงโก-ลก
โรงแรมเบิร์จอาราเบียน แอนด์ เปอร์เซีย
โรงแรมเซ็นทรัลซีตี้
โรงแรมรอยัลปาร์ค (ถนนชื่นมรรคา)
บังกะโลโก-ลก (12 หลัง) และโรงแรมอื่น ๆ อีกประมาณ 30 แห่ง (รวมทั้งเมืองมีโรงแรมประมาณ 54 แห่ง)
โรงแรมรามัน ริเวอร์แพน (จำนวน 185 ห้อง) ถนนประชานิเวศ
แหล่งข้อมูลอื่น

6°04′22″N 101°59′30″E﻿ / ﻿6.07269°N 101.99158°E﻿ / 6.07269; 101.99158
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ อำเภอสุไหงโก-ลก
แผนที่ จาก มัลติแมป โกลบอลไกด์ หรือ กูเกิลแผนที่
ภาพถ่ายทางอากาศ จาก เทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
ภาพถ่ายดาวเทียม จาก วิกิแมเปีย
จักรพรรดินากามิกาโดะ

ยาซูฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 慶仁; โรมาจิ: Yasuhito; 14 มกราคม ค.ศ. 1702 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1737) ได้รับการเลื่อนพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดินากามิกาโดะ (ญี่ปุ่น: 中御門天皇; โรมาจิ: Nakamikado-tennō) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 114 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1709 จนถึง ค.ศ. 1735 เมื่อพระองค์สละราชสมบัติ
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของนากามิกาโดะ

ในปี โฮเอะ ที่ 5 ตรงกับ ค.ศ. 1708 จักรพรรดิฮิงาชิยามะได้โปรดให้จัดพิธีสถาปนาเจ้าชายโยชิฮิโตะพระราชโอรสองค์ที่ 5 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิฮิงาชิยามะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโยชิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดินากามิกาโดะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 6 ปี โฮเอะ ที่ 6 ตรงกับวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1709 โดยได้มีการจัดพิธีราชาภิเษกขึ้นที่ พระราชวังหลวงเกียวโต เมื่อวันที่ 11 เดือน 11 ปี โฮเอะ ที่ 7 ตรงกับวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1710
ในรัชสมัยของพระองค์ถือว่าความสัมพันธ์ระหว่างราชสำนักกับรัฐบาลโชกุนยังคงราบรื่นถึงขั้นองค์จักรพรรดิได้ยกเจ้าหญิงยาโซะพระธิดาในจักรพรรดิเรเง็ง จักรพรรดิองค์ที่ 112 ผู้เป็นพระปิตุจฉา (อา) ในจักรพรรดินากามิกาโดะให้สมรสกับโทกูงาวะ อิเอสึงุ โชกุนคนที่ 7 แต่งานพิธีต้องถูกยกเลิกเนื่องจากการอสัญกรรมอย่างกะทันหันของโชกุนที่เอโดะ
จักรพรรดินากามิกาโดะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอากิฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิซากูรามาจิ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี เคียวโฮ ที่ 20 ตรงกับวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1735 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 25 ปีโดยพระองค์ยังคงกุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสเช่นเดียวกับพระอัยกาและพระราชบิดาในฐานะไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) แต่หลังจากนั้นอีกเพียง 2 ปีอดีตจักรพรรดินากามิกาโดะก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 เดือน 4 ปี เก็นบุง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1737 ขณะมีพระชนมายุเพียง 35 พรรษาโดยได้มีการฝังพระบรมศพที่พระราชสุสาน สึกิ โนะ วะ โนะ มิซะซะงิ เมื่อวันที่ 8 เดือน 5 ปี เก็นบุง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1737
ข้อมูล

Adams, Thomas Francis Morton. (1953). Japanese Securities Markets: A Historical Survey, Tokyo: Seihei Okuyama. OCLC 4376900
Brownlee, John S. (1999). Japanese Historians and the National Myths, 1600–1945: The Age of the Gods and Emperor Jinmu. Vancouver: University of British Columbia Press. ISBN 978-0-7748-0645-9; OCLC 248071153
Hall, John Whitney. (1988). The Cambridge History of Japan, Vol. 4. Early Modern Japan. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-22355-3; OCLC 489633115
Foreign Press Center. (1997). Japan: Eyes on the Country, Views of the 47 Prefectures. Tokyo: Foreign Press Center. ISBN 978-4-900849-16-7; OCLC 39537893
Hayami, Akira, Osamu Saitō, Ronald P Toby. (2004) The Economic History of Japan: 1600–1990. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-828905-0; OCLC 314513300
Meyer, Eva-Maria. (1999). Japans Kaiserhof in der Edo-Zeit: unter besonderer Berücksichtigung der Jahre 1846 bis 1867.  Münster: LIT Verlag. 	ISBN 978-3-8258-3939-0; OCLC 42041594
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1956). Kyoto: The Old Capital of Japan, 794–1869. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 182637732
__________. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Screech, Timon. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822. London: RoutledgeCurzon. ISBN 978-0-203-09985-8; OCLC 65177072
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
พรรคมัชฌิมาธิปไตย

| พรรคมัชฌิมาธิปไตย  |
| --- | --- |

ผู้ก่อตั้ง: สมศักดิ์ เทพสุทิน
หัวหน้า: อนงค์วรรณ เทพสุทิน
เลขาธิการ: พรทิวา นาคาศัย
โฆษก: ศุภพรพงศ์ ชวนบุญ
คำขวัญ: ชีวิตร่ำรวย ประชาเป็นสุข ได้รับความเป็นธรรม
ก่อตั้ง: 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550
ถูกยุบ: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (1 ปี 62 วัน)
แยกจาก: พรรคไทยรักไทย   พรรคประชาราช
ถัดไป: พรรคภูมิใจไทย (โดยพฤตินัย)   พรรคชาติไทยพัฒนา
ที่ทำการ: 131 ถนนขาว แขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
จุดยืน: กลาง
สี: แดงและน้ำเงิน
เว็บไซต์
http://www.matchima.or.th
การเมืองไทย   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคมัชฌิมาธิปไตย (อังกฤษ: Neutral Democratic Party; ชื่อเดิม: พรรคมัชฌิมา) เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งโดยกลุ่มมัชฌิมา ซึ่งนำโดยอนงค์วรรณ เทพสุทิน และกลุ่มประชัย เลี่ยวไพรัตน์ อดีตเลขาธิการพรรคประชาราช มีนโยบายรวม 42 ข้อ โดยนโยบายหลักๆ ได้แก่ ขุดบ่อน้ำทั้งประเทศ 9 ล้านบ่อ, ลดค่าโดยสารรถไฟฟ้าตลอดสาย เหลือเพียง 15 บาทเป็นระยะเวลา 10 ปี, ประกันราคาพืชผลทางการเกษตรในราคาที่สูง, เรียนฟรีจนถึงปริญญาตรี เพื่อสำหรับการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550
ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ได้มีมติให้ประชัยพ้นจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค เนื่องจากวินิจฉัยว่า การยื่นใบลาออกของนายประชัยตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ที่ประชุมของพรรคได้มีมติให้ อนงค์วรรณ เทพสุทิน เป็นหัวหน้าคนใหม่สืบไป รวมทั้งได้เปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรค โดยมีทั้งหมด 14 คน แต่ยังคงนโยบายเดิม รวมทั้งเปลี่ยนที่ทำการพรรคใหม่จาก ชั้น 10 อาคารทีพีไอทาวเวอร์ ถนนจันทน์ตัดใหม่ แขวงทุ่งมหาเมฆ เขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นเลขที่ 131 ถนนขาว แขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร อันเป็นที่ตั้งเดิมของกลุ่มมัชฌิมา
กรรมการผู้บริหารพรรค

นางอนงค์วรรณ เทพสุทิน หัวหน้าพรรค
นางพรทิวา นาคาศัย เลขาธิการพรรค
พลตรีอินทรัตน์ ยอดบางเตย รองหัวหน้าพรรค
พันตำรวจโทบรรยิน ตั้งภากรณ์ รองหัวหน้าพรรค
นายวิวัฒน์ นิติกาญจนา รองหัวหน้าพรรค
นายวีระศักดิ์ จินารัตน์ รองหัวหน้าพรรค
ร้อยเอกรชฏ พิสิษฐบรรณกร รองเลขาธิการพรรค
นายดิษฐ์อัชพณ สูตรสุคนธ์  รองเลขาธิการพรรค
นายศุภพรพงษ์ ชวนบุญ โฆษกพรรค
นายพิเชษฐ์ หวังเทพอนุเคราะห์  รองโฆษกพรรค
วันมูหะมัดนอร์ มะทา กรรมการบริหารพรรค (ประธานคณะกรรมการยุทธศาสตร์การเลือกตั้ง พ.ศ.2550) (ลาออกวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2550)
ซูการ์โน มะทา กรรมการบริหารพรรค (ลาออกวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2550)
นโยบายพรรค

พรรคมัชฌิมาธิปไตย มีนโยบายพรรค 42 ข้อ แบ่งออกเป็น 13 กลุ่ม คือ
บททั่วไป
ด้านเศรษฐกิจการเงินการคลังและการลงทุน
ด้านการคมนาคมขนส่ง
ด้านแรงงาน
ด้านการท่องเที่ยว
ด้านพลังงาน
ด้านการเพิ่มรายได้เกษตรกร
ด้านที่ดินและแหล่งน้ำ
ด้านการบริหารระบบราชการและส่วนท้องถิ่น
ด้านการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม
ด้านสาธารณสุข
ด้านการส่งเสริมกลุ่มสตรีและความมั่นคงของสถาบันครอบครัว
ด้านกีฬา
การเลือกตั้ง

| ผลการเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ที่นั่งเปลี่ยน | ผลการเลือกตั้ง | ผู้นำเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2550 | 7 / 480 | 450,382 | 1.50% | 7 | ร่วมรัฐบาล | อนงค์วรรณ เทพสุทิน |
ยุบพรรค

ในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2551 ที่ประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) เพื่อพิจารณากรณี พรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตย ได้ลงมติ 4 ต่อ 1 เห็นชอบตามที่นายอภิชาติ สุขัคคานนท์ ประธาน กกต. ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมือง เสนอให้ส่งเรื่องถึงอัยการสูงสุด เพื่อพิจารณาเสนอต่อศาลรัฐธรรมนูญให้วินิจฉัยยุบพรรคพรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตย โดยมติเสียงข้างน้อย 1 เสียง คือ นายสมชัย จึงประเสริฐ กกต.ฝ่ายกิจการสอบสวนสอบสวน
โดยในส่วนของคำวินิจฉัยเรื่องพรรคมัชฌิมาธิปไตย ศาลรัฐธรรมนูญมีมติเป็นเอกฉันท์สั่งยุบพรรคมัชฌิมาธิปไตย เนื่องจากมีความผิดตามมาตรา 237 วรรค 2 และมาตรา 68 ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ โดยกลุ่ม สส. ของพรรคมัชฌิมาธิปไตยได้ย้ายมารวมตัวกับกลุ่มเพื่อนเนวินจากพรรคพลังประชาชน ก่อตั้งพรรคภูมิใจไทยขึ้น และเข้าร่วมรัฐบาลกับพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อสนับสนุนให้อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี
ยุบพรรค > กรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตยชุดที่ถูกคำสั่งยุบพรรค

กรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย ชุดที่ถูกคำสั่งยุบพรรค เป็นผลให้ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี
นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ หัวหน้าพรรค
นายประมวล เลี่ยวไพรัตน์ รองหัวหน้าพรรค
นายสุนทร วิลาวัลย์ รองหัวหน้าพรรค (ถูก กกต.เพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง)
พลตรี อินทรัตน์ ยอดบางเตย รองหัวหน้าพรรค
พันตำรวจโท บรรยิน ตั้งภากรณ์ รองหัวหน้าพรรค
นายประดุจ มั่นหมาย รองหัวหน้าพรรค
นายการุณ ใสงาม รองหัวหน้าพรรค
นายธนพร ศรียากูล รองหัวหน้าพรรคและนายทะเบียนสมาชิกพรรค
นายวิวัฒน์ นิติกาญจนา รองหัวหน้าพรรค
นางอนงค์วรรณ เทพสุทิน เลขาธิการพรรค
นายมนู มณีวัฒนา รองเลขาธิการพรรค
ร้อยเอก รชฏ พิสิษฐบรรณกร รองเลขาธิการพรรค
นายสมบูรณ์ ทองบุราณ รองเลขาธิการพรรค
นายสุวิช ชมพูนุทจินดา รองเลขาธิการพรรค
นายศิลปิน บูรณศิลปิน เหรัญญิกพรรค
นายณรงค์ พิริยอเนก โฆษกพรรค
นายสมพร หลงจิ รองโฆษกพรรค
นายศุภพรพงศ์ ชวนบุญ รองโฆษกพรรค
นางกนกวรรณ วิลาวัลย์ รองโฆษกพรรค
พันตำรวจเอก สุเทพ สัตถาผล กรรมการบริหารพรรค
นายชุมพร ขุณิกากรณ์ กรรมการบริหารพรรค
นายเมธี ฉัตรจินดารัตน์ กรรมการบริหารพรรค
นางมาลีรัตน์ แก้วก่า กรรมการบริหารพรรค
นายคำนวณ เหมาะประสิทธิ์ กรรมการบริหารพรรค
นายกฤษฎา สัจจกุล กรรมการบริหารพรรค
นายสุขุม เลาวัณย์ศิริ กรรมการบริหารพรรค
นายนาวิน ขันธหิรัญ กรรมการบริหารพรรค
นางบุษบา ยอดบางเตย กรรมการบริหารพรรค
นายดิษฐ์อัชพณ สูตรสุคนธ์ กรรมการบริหารพรรค
ภายหลังการยุบพรรค

สส. ของพรรคที่ยังเหลืออยู่ได้ย้ายไปสังกัดพรรคอื่น ดังนี้
พรรคภูมิใจไทย 8 คน
พรรคชาติไทยพัฒนา 2 คน
พรรคประชาธิปัตย์ 1 คน