stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขตฮีลากังมินดาเนา
ภูมิศาสตร์

เขตมีเนื้อที่ 2,049,602 เฮกตาร์ (5,064,680 เอเคอร์) โดยมากกว่าร้อยละ 60 เป็นพื้นที่ป่าไม้ มีอาณาเขตติดทะเล เหมาะแก่การทำอาชีพประมง สำหรับภูมิอากาศ มีฝนตกแทบตลอดทั้งปี และมีอุณหภูมิที่เหมาะสม จึงมีความอุดมสมบูรณ์ในพื้นที่
| ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของคากายันเดอโอโร เขตฮีลากังมินดาเนา‎> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 37 (99) | 38 (100) | 38 (100) | 38 (100) | 38 (100) | 39 (102) | 37 (99) | 37 (99) | 36 (97) | 37 (99) | 38 (100) | 37 (99) | 39 (102) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 30 (86) | 30 (86) | 31 (88) | 32 (90) | 32 (90) | 32 (90) | 31 (88) | 32 (90) | 31 (88) | 31 (88) | 31 (88) | 30 (86) | 31 (88) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 27 (81) | 27 (81) | 27 (81) | 28 (82) | 29 (84) | 28 (82) | 28 (82) | 28 (82) | 28 (82) | 28 (82) | 27 (81) | 27 (81) | 28 (82) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 23 (73) | 23 (73) | 23 (73) | 25 (77) | 25 (77) | 25 (77) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 24 (75) | 23 (73) | 24 (75) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 17 (63) | 17 (63) | 18 (64) | 20 (68) | 22 (72) | 18 (64) | 17 (63) | 21 (70) | 22 (72) | 18 (64) | 20 (68) | 18 (64) | 17 (63) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 10 | 7 | 6 | 6 | 8 | 13 | 14 | 14 | 15 | 15 | 11 | 11 | 130 |
แหล่งที่มา: Weatherbase
การแบ่งเขตการปกครอง

ประกอบด้วย 5 จังหวัด, 2 นครที่มีประชากรอย่างสูง (คากายันเดอโอโรและอีลีกัน), 7 นครทั่วไป, 84 เทศบาล และ 2,022 บารังไกย์
| จังหวัดหรือนคร>  | จังหวัดหรือนคร>  | เมืองหลัก>  | ประชากร (ค> ศ. 2015) . | ประชากร (ค> ศ. 2015) . | พื้นที่> กม.2 | พื้นที่> ตร.ไมล์ | ความหนาแน่น> /กม.2 | ความหนาแน่น> /ตร.ไมล์ | นคร>  | เทศบาล>  | บารังไกย์>  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บูคิดโนน | บูคิดโนน | มาไลบาไล | 30.2% | 1,415,226 | 10,498.59 | 4,053.53 | 130 | 340 | 2 | 20 | 464 |  |
| คามีกิน‎ | คามีกิน‎ | มัมบาเฮา | 1.9% | 88,478 | 237.95 | 91.87 | 370 | 960 | 0 | 5 | 58 |  |
| ฮีลากังลาเนา‎ | ฮีลากังลาเนา‎ | ตูโบด | 14.4% | 676,395 | 3,346.57 | 1,292.12 | 200 | 520 | 0 | 22 | 462 |  |
| คันลูรังมีซามิส | คันลูรังมีซามิส | โอโรคีเยตา | 12.8% | 602,126 | 2,055.22 | 793.52 | 290 | 750 | 3 | 14 | 490 |  |
| ซีลางังมีซามิส | ซีลางังมีซามิส | คากายันเดอโอโร | 18.9% | 888,509 | 3,131.52 | 1,209.09 | 280 | 730 | 2 | 23 | 424 |  |
| คากายันเดอโอโร | † | — | 14.4% | 675,950 | 412.80 | 159.38 | 1,600 | 4,100 | — | — | 80 |  |
| อีลีกัน | † | — | 7.3% | 342,618 | 813.37 | 314.04 | 420 | 1,100 | — | — | 44 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 4,689,302 | 20,496.02 | 7,913.56 | 230 | 600 | 9 | 84 | 2,022 |  |
  †  คากายันเดอโอโร และอีลีกัน เป็นเมืองที่มีประชากรอย่างสูง ซึ่งเป็นเอกเทศจากจังหวัดซีลางังมีซามิส และจังหวัดฮีลากังลาเนา ตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตฮีลากังมินดาเนา‎
Philippine Standard Geographic Code listing for Northern Mindanao เก็บถาวร 2012-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - National Statistical Coordination Board
| ด ค กเขตของประเทศฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| ลูซอน |  I — เขตอีโลโคส  II — ลัมบักนางคากายัน  III — กิตนางลูโซน  IV-A — คาลาบาร์โซน  มีมาโรปา‎ — เขตเซาท์เวสเทิร์นตากาล็อก  V — เขตบีโคล  CAR — เขตบริหารคอร์ดิลเยรา‎  NCR — เขตนครหลวงมะนิลา  |  |
| วิซายัส‎ |  VI — คันลูรังคาบีซายาอัน  VII — กิตนางคาบีซายาอัน  VIII — ซีลางังคาบีซายาอัน  |  |
| มินดาเนา |  IX — ตังไวนางซัมบวงกา‎  X — ฮีลากังมินดาเนา‎  XI — เขตดาเบา  XII — โซกซาร์เจน  XIII — คารากา‎  BARMM — เขตปกครองตนเองบังซาโมโรมินดาเนามุสลิม  |  |
| เขตในอดีต |  ARMM — เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม  NIR — เขตเกาะเนโกรส  เขตเซาเทิร์นตากาล็อก  |  |
แผนที่ทางรัฐกิจ
อองตู

ระวังสับสนกับ อองตู (นักวอลเลย์บอล)
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อองตู สมัยเล่นให้กับโปลิศ เทโร ในปี 2561
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  อองตู
วันเกิด:  22 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 (28 ปี)
สถานที่เกิด:  ปยี่นมะน่า พม่า
ส่วนสูง:  1.68 m (5 ft 6 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  อุทัยธานี
หมายเลข:  36
สโมสรเยาวชน
2554–2556:  สถาบันฟุตบอลมัณฑะเลย์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2556–2563 |  ยะดะนาโบน |  58 |  (24) |
| 2561 |  → โปลิศ เทโร (ยืม) |  31 |  (11) |
| 2562 |  → เมืองทอง ยูไนเต็ด (ยืม) |  13 |  (3) |
| 2563–2565 |  บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด |  35 |  (4) |
| 2566 |  ลำพูน วอร์ริเออร์ |  13 |  (1) |
| 2566– |  อุทัยธานี |  9 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2554 |  พม่า อายุไม่เกิน 16 ปี |  4 |  (4) |
| 2556–2558 |  พม่า อายุไม่เกิน 20 ปี |  19 |  (12) |
| 2560–2561 |  พม่า อายุไม่เกิน 23 ปี |  16 |  (5) |
| 2558– |  พม่า |  43 |  (10) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 29 ตุลาคม 2566 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 27 มีนาคม 2561
อองตู (พม่า: အောင်သူ; เกิด 22 พฤษภาคม 2539) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวพม่า ปัจจุบันเล่นให้กับอุทัยธานี
ในไทยลีก ด้วยตำแหน่งกองหน้า เขาเคยลงเล่นให้กับหลายสโมสรในไทย เช่น โปลิศ เทโร, เมืองทอง ยูไนเต็ด, บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด และ ลำพูน วอร์ริเออร์
สโมสรอาชีพ > ช่วงแรก

ใน พ.ศ. 2552 อองตูในวัย 13 ปี ทำ 3 ประตูให้กับ ปยี่นมะน่า ในการแข่งขันดิวิชันรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ต่อมาเขาได้เข้าร่วมเมียนมาร์ฟุตบอลอะคาเดมีในมัณฑะเลย์
สโมสรอาชีพ > ยะดะนาโบน

ยะดะนาโบนเซ็นสัญญาอองตูจากเมียนมาร์ฟุตบอลอะคาเดมี เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของลีกใน ค.ศ. 2559 และ 2560[ต้องการอ้างอิง]
สโมสรอาชีพ > ยะดะนาโบน > โปลิศ เทโร (ยืมตัว)

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 อองตูถูกปล่อยยืมตัวให้กับโปลิศ เทโร เพื่อที่จะได้ลงเล่นในฤดูกาล 2561 ก่อนหน้านี้ เขาทำหลายประตูและแอสซิสต์ จนได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน ประตูที่เขายิงใส่สุโขทัยในการแข่งขันไทยลีกนัดที่ 11 เป็นหนึ่งใน 5 ประตูยอดเยี่ยมของสัปดาห์นั้น
สโมสรอาชีพ > ยะดะนาโบน > เมืองทอง ยูไนเต็ด (ยืม)

อองตูถูกปล่อยยืมตัวให้กับเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2562 พร้อมตัวเลือกในการซื้อขาด
สโมสรอาชีพ > ยะดะนาโบน > บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (ยืมตัว)

ในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2563 อองตูลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะชลบุรีที่ชลบุรีสเตเดียม 2–0 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวพม่าคนแรกที่ลงเล่นให้กับสโมสร ต่อมาในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เขาทำประตูแรกในลีกและในนามสโมสร ช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะราชบุรี มิตรผลไปได้ 3–0 ต่อมาในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2564 เขาทำประตูที่ 2 ในลีกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะพีที ประจวบ 4–0 ช่วยให้ทีมการันตีจบอันดับที่ 2 ของตารางได้สำเร็จ
วันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 อองตูทำสองประตูในไทยลีก ฤดูกาล 2564–65 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะขอนแก่น ยูไนเต็ดไปได้ 4–0 ซึ่งนี่ถือเป็นประตูแรกในลีกฤดูกาลนี้ของเขา
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก> ระดับ | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ลีกคัพ> ลงเล่น | ลีกคัพ> ประตู | เอเชีย> ลงเล่น | เอเชีย> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 2563–64 | ไทยลีก | 7 | 2 | 0 | 0 | — | — | — | — | — | — | 7 | 2 |
| บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 2564–65 | ไทยลีก | 26 | 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 28 | 2 |
| บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด | 2565–66 | ไทยลีก | 2 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 |
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| พม่า | 2015 | 6 | 1 |
| พม่า | 2016 | 12 | 3 |
| พม่า | 2017 | 7 | 3 |
| พม่า | 2018 | 6 | 1 |
| พม่า | 2019 | 9 | 1 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 40 | 9 |
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| # | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ประตู | ผล | รายการแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 13 ตุลาคม 2558 | สนามศุภชลาศัย กรุงเทพมหานคร |  ลาว | 3–1 | 3–1 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 2. | 29 มีนาคม 2559 | สนามกีฬานานาชาติไซดอน ไซดอน |  เลบานอน | 1–0 | 1–1 | ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก |
| 3. | 20 พฤศจิกายน 2559 | สนามกีฬาธูวันนา ย่างกุ้ง |  เวียดนาม | 1–1 | 1–2 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 |
| 4. | 23 พฤศจิกายน 2559 | สนามกีฬาธูวันนา ย่างกุ้ง |  กัมพูชา | 3–1 | 3–1 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 |
| 5. | 5 ตุลาคม 2560 | สนามกีฬามันดาลาร์ธีรี มัณฑะเลย์ |  ไทย | 1–2 | 1–3 | กระชับมิตร |
| 6. | 10 ตุลาคม 2560 | สนามกีฬาธูวันนา ย่างกุ้ง |  คีร์กีซสถาน | 1–2 | 2–2 | เอเชียนคัพ 2019 รอบคัดเลือก |
| 7. | 9 พฤศจิกายน 2560 | สนามกีฬาโอลิมปิก พนมเปญ |  กัมพูชา | 2–1 | 2–1 | กระชับมิตร |
| 8. | 16 พฤศจิกายน 2561 | สนามกีฬาแห่งชาติลาว หลัก 16 เวียงจันทน์ |  ลาว | 1–1 | 3–1 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 |
| 9. | 14 พฤศจิกายน 2562 | สนามกีฬามันดาลาร์ธีรี มัณฑะเลย์ |  ทาจิกิสถาน | 3–1 | 4–3 | ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก |
เกียรติประวัติ > สโมสร

เมียนมาเนชันแนลลีก: 2016
ไทยลีก: 2564–65
ไทยเอฟเอคัพ: 2564–65
ไทยลีกคัพ: 2564–65
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

ผู้เล่นยอดเยี่ยมเมียนมาเนชันแนลลีกประจำฤดูกาล (3): 2015, 2016, 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ อองตู ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลอุทัยธานี  |
| --- | --- |
 1 ธนกร  2 อดิศักดิ์  3 ซาราลัมปอส  4 พศวีร์  5 เซซาร์  6 วัฒนา  7 สุมัญญา  8 วิลเลียม  9 ฮะมัด  10 เบน  11 ซังตุส  14 ยุน-แจ นัม  16 อันโตนิโอ  17 จักรกฤษ  18 บุญเกียรติ  19 วัฒนา  20 นนทพัทธ์  21 ศิริมงคล  22 อภิโชค  26 ขวัญชัย  27 เจมส์  36 อองตู  65 ทิตาธร  77 อี กี-จุน  99 เอ็มบาห์  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ยอกซิช
เจ้าชายนายิฟ บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด

เจ้าชายนายิฟ บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด (อาหรับ: نايف بن عبد العزيز آل سعود; ค.ศ. 1934 – 16 มิถุนายน ค.ศ. 2012) ทรงเป็นทั้งมกุฎราชกุมารกับรองนายกรัฐมนตรีตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแห่งซาอุดีอาระเบียตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1975 จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012
พระราชประวัติช่วงต้น

เจ้าชายนายิฟประสูติ ณ เมืองอัฏฏออิฟ ใน ค.ศ. 1934 โดยมีพระราชบิดา คือ กษัตริย์อับดุลอะซีซ ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงเป็นหนึ่งในพี่น้องอัสซุดัยรี ทั้งนี้ พระองค์ทรงเป็นราชบุตรลำดับที่ยี่สิบสามในกษัตริย์อับดุลอะซีซ
สิ้นพระชนม์

เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2012 เวลาประมาณ 13:00 น. (UTC+3) ทางสถานีโทรทัศน์แห่งรัฐซาอุดีอาระเบียได้รายงานการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายนายิฟ ตามสำนักข่าวรอยเตอร์ได้รายงานว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ในเมืองเจนีวา
ทางราชสำนักระบุว่างานพระศพของพระองค์จะจัดขึ้น ณ วันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2012 โดยช่องข่าวอัลอาระเบียรายงานว่าจะมีการสวดภาวนาที่จะจัดขึ้นในมัสยิดของเมืองมักกะฮ์อันศักดิ์สิทธิ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Nayef bin Abdulaziz
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  เนเธอร์แลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef
เมืองบุนเหนือ

| เมืองบุนเหนือ ເມືອງບຸນເໜືອ |
| --- | --- |
เมือง (อำเภอ)
ประเทศ:  ลาว
แขวง: แขวงพงสาลี
เขตเวลา: UTC+7 (UTC + 7)
เมืองบุนเหนือ (ลาว: ເມືອງບຸນເໜືອ) เป็นเมือง (เทียบเท่ากับอำเภอของประเทศไทย) ที่อยู่ทางตะวันตกของแขวงพงสาลี ซึ่งเป็นแขวงตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศลาว อยู่ห่างจากเมืองพงสาลีไปทางทิศตะวันตกประมาณ 40 กิโลเมตร เมืองบุนเหนือติดต่อกับประเทศจีนทางทิศตะวันตก
เลวี หลี่

| เลวี หลี่ |
| --- | --- |
เกิด: เลวี หลี่ ซู่หลิน 20 ตุลาคม พ.ศ. 2530 (37 ปี) กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
สัญชาติ: มาเลเซีย
อาชีพ: นางแบบ โฆษก
ตำแหน่ง: มิสยูนิเวิร์สมาเลเซีย 2551
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน: อะเดเลน ฉิน
ผู้สืบตำแหน่ง: โจอันนาเบล อึ๊ง
เลวี หลี่ (มลายู: Levy Li; เกิด 20 ตุลาคม พ.ศ. 2530) หรือ หลี่ ซู่หลิน (จีน: 李素琳) เป็นผู้ชนะเลิศการประกวดมิสยูนิเวิร์สมาเลเซีย 2551 และเป็นตัวแทนของประเทศมาเลเซียในการประกวดนางงามจักรวาลในปีเดียวกัน จัดขึ้นที่ประเทศเวียดนาม เธอประกอบกิจเป็นนางแบบ โฆษก และประกอบธุรกิจส่วนตัว
หลี่เกิดในครอบครัวชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนและไทย มีภูมิลำเนาเดิมในกรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย หลังคว้าตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สมาเลเซีย 2008 โดยเป็นตัวแทนจากรัฐตรังกานู ถือเป็นการประกวดนางงามครั้งแรกในชีวิต เธอเริ่มงานเป็นนางแบบและโฆษกมืออาชีพ และมีส่วนร่วมในงานจัดแสดงแฟชั่นโชว์ต่าง ๆ ถือเป็นสตรีเชื้อสายไทยคนที่สองที่ชนะเลิศการประกวดมิสยูนิเวิร์สมาเลเซีย ต่อจาก ม่อนคำ แอนน์-โลว์ ศรีประสม (Monkam Ann-Lowe Siprasome) ตัวแทนจากรัฐเกอดะฮ์ เมื่อ พ.ศ. 2510
หลี่เป็นทูตตราสินค้าของวาโก้ใน พ.ศ. 2551 และเป็นทูตตราสินค้าของชิเซโด้ใน พ.ศ. 2552
เมืองคอบ

คอบ (ลาว: ຄອບ) ตั้งอยู่เหนือสุดของแขวงไชยบุรี ห่างจากเทศบาลไปทางทิศตะวันตกประมาณ 255 กิโลเมตร เมืองคอบเป็นเมืองที่จัดอยู่ในสี่เมืองเหนือของแขวงไชยบุรี ทิศเหนือติดกับเมืองปากทา กั้นด้วยแม่น้ำโขง ทิศตะวันออกติดกับเมืองเชียงฮ่อน แขวงไชยบุรี ส่วนทิศตะวันตกและทิศใต้ ติดกับจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย เป็นหนึ่งในสี่เมืองของแขวงไชยบุรีที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศไทย
ในสมัยที่ประเทศลาวมีเขตพิเศษ 2 แห่งคือ เขตพิเศษไชยสมบูรณ์กับเขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงสา เมืองคอบตั้งอยู่ในเขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงสา ต่อมา หลังจากเขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงสาถูกยุบ เมืองคอบจึงเป็นเมืองหนึ่งของแขวงไชยบุรี เมืองคอบเป็นเมืองที่มีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำคอบไหลผ่านกลางเมืองก่อนลงสู่แม่น้ำโขง
| ด ค ก เมืองของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวงเวียงจันทน์:  เวียงจันทน์ จันทบุรี  ศรีโคตรบอง  ไชยเชษฐา  ศรีสัตตนาค  หาดทรายฟอง  นาทรายทอง  ชัยธานี  สังข์ทอง  ปากงึม 
แขวงพงสาลี:  พงสาลี  ใหม่  ขวา  สัมพันธ์  บุนเหนือ  ยอดอู  บุนใต้ 
แขวงหลวงน้ำทา:  หลวงน้ำทา  สิงห์  ลอง  เวียงภูคา  นาแล 
แขวงอุดมไซ:  ไซ  หลา  นาหม้อ  งา  แบ่ง  ฮุน  ปากแบ่ง 
แขวงบ่อแก้ว:  ห้วยทราย  ต้นผึ้ง  เมิง  ผาอุดม  ปากทา 
แขวงหลวงพระบาง:  หลวงพระบาง  เชียงเงิน  นาน  ปากอู  น้ำบาก  งอย  ปากแซง  โพนชัย  จอมเพชร  เวียงคำ  ภูคูน  โพนทอง 
แขวงหัวพัน:  ซำเหนือ  เชียงค้อ  เวียงทอง  เวียงชัย  หัวเมือง  ซำใต้  สบเบา  แอด 
แขวงไชยบุรี:  ไชยบุรี  คอบ  หงษา  เงิน  เชียงฮ่อน  เพียง  ปากลาย  แก่นท้าว  บ่อแตน  ทุ่งมีชัย 
แขวงเชียงขวาง:  แปก  คำ  หนองแฮด  คูณ  หมอกใหม่  ภูกูด  ผาชัย 
แขวงเวียงจันทน์:  โพนโฮง  ธุรคม  แก้วอุดม  กาสี  วังเวียง  เฟือง  ชนะคาม  แมด  หินเหิบ  เวียงคำ  ฮ่ม  ไชยสมบูรณ์ 
แขวงบอลิคำไซ:  ปากซัน  ท่าพระบาท  ปากกระดิง  บริคัณฑ์  คำเกิด  เวียงทอง  ไชจำพอน 
แขวงคำม่วน:  ท่าแขก  มหาไชย  หนองบก  หินบูรณ์  ยมราช  บูรพา  นากาย  เซบั้งไฟ  ไชยบัวทอง  คูนคำ 
แขวงสุวรรณเขต:  ไกสอน พมวิหาน  อุทุมพร  อาดสะพังทอง  พีน  เซโปน  นอง  ท่าปางทอง  สองคอน  จำพอน  คันธบุรี  ไชยบุรี  วีละบูลี  อาดสะพอน  ไชยภูทอง  พลาญไชย 
แขวงสาละวัน:  สาละวัน  ตะโอ้ย  ตุ้มลาน  ละครเพ็ง  วาปี  คงเซโดน  เล่างาม  สะม้วย 
แขวงเซกอง:  ละมาม  กะลึม  ดักจึง  ท่าแตง 
แขวงจำปาศักดิ์:  ปากเซ  ชนะสมบูรณ์  บาเจียงเจริญสุข  ปากช่อง  ปทุมพร  โพนทอง  จำปาศักดิ์  สุขุมา  มูลปาโมกข์  โขง 
แขวงอัตตะปือ:  ไชยเชษฐา  สามัคคีชัย  สนามชัย  สานไชย  ภูวง 
แขวงไชยสมบูรณ์:  อะนุวง  ล้องแจ้ง  ล้องซาน  ฮ่ม  ท่าโทม
เมืองภูวง

| เมืองภูวง ເມືອງພູວົງ |
| --- | --- |
เมือง (อำเภอ)
ที่ตั้งเมืองภูวงในประเทศลาว
ประเทศ:  ลาว
แขวง: แขวงอัตตะปือ
เขตเวลา: UTC+7 (UTC + 7)
เมืองภูวง (ลาว: ເມືອງພູວົງ) เป็นเมือง (เทียบเท่ากับอำเภอของประเทศไทย) ของแขวงอัตตะปือ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศลาว
เขตลัมบักนางคากายัน

| เขตลัมบักนางคากายัน เขตที่ 2 |
| --- | --- |
เขต
 บนสุด: ภูเขาไฟคากัว ล่างซ้าย: โบสถ์บาโยมโบง; ล่างขวา: ประภาคารแหลมเองกาโญ
แผนที่ของประเทศฟิลิปปินส์แสดงที่ตั้งของเขตลัมบักนางคากายัน
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
หมู่เกาะ: เกาะลูซอน
ศูนย์กลางการบริหารเขต: ตูเกกาเรา
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 28,228.83 ตร.กม. (10,899.21 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 3,451,410 คน
 • ความหนาแน่น: 120 คน/ตร.กม. (320 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
จังหวัด:  5  จังหวัดบาตาเนส   จังหวัดคากายัน   จังหวัดอีซาเบลา   จังหวัดนูเอวาวิซคายา   จังหวัดคีรีโน  
เมือง:  4  คาวายัน   อีลากัน   ซันเตียโก   ตูเกกาเรา  
เทศบาล: 89
บารังไกย์: 2,311
ผู้แทนราษฎร: 10
ภาษา: อีโลคาโน อีบานัก อีวาตัน อีตาวิส กัดดัง โยกัด อีซีไน อีโลงโกต ตากาล็อก อังกฤษ และอื่น ๆ
ลัมบักนางคากายัน (ฟิลิปปินส์: Lambak ng Cagayan; อังกฤษ: Cagayan Valley; อีโลคาโน: Tanap ti Cagayan; อีบานัก: Tana' na Cagayan; อีตาวิส: Tanap yo Cagayan) หรือ เขตที่ 2 เป็นเขตการปกครองระดับบนสุดเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ประกอบด้วยจังหวัด 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดบาตาเนส, จังหวัดคากายัน, จังหวัดอีซาเบลา, จังหวัดนูเอวาวิซคายา และจังหวัดคีรีโน และมีนคร 4 แห่ง ได้แก่ คาวายัน, อีลากัน, ซันเตียโก และตูเกกาเรา
พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในหุบเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ อยู่ระหว่างทิวเขาคอร์ดิลเยรา‎กับซีเยร์รามาเดร แม่น้ำสายสำคัญคือแม่น้ำคากายัน ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่สองของประเทศ ไหลจากทิวเขาคาราบัลโยทางทิศใต้ ไปสู่ช่องแคบลูซอนทางทิศเหนือ เขตนี้ยังครอบคลุมถึงหมู่เกาะบาบูยันและกลุ่มเกาะบาตาเนสทางทิศเหนืออีกด้วย
ลัมบักนางคากายันเป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ รองจากเขตมีมาโรปา
การแบ่งเขตการปกครอง

เขตลัมบักนางคากายันประกอบไปด้วย 5 จังหวัด, 1 นครอิสระ, 3 นครองค์ประกอบ, 89 เทศบาล และ 2,311 บารังไกย์
การแบ่งเขตการปกครอง > จังหวัด

ชื่อในวงเล็บ หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ
จังหวัดบาตาเนส (บัสโก)
จังหวัดคากายัน (ตูเกกาเรา)
จังหวัดอีซาเบลา (อีลากัน)
จังหวัดนูเอวาวิซคายา (บาโยมโบง)
จังหวัดคีรีโน (คาบาร์โรกิส)
บัสโก, จังหวัดบาตาเนส
ตูเกกาเรา, จังหวัดคากายัน
อีลากัน, จังหวัดอีซาเบลา
บาโยมโบง, จังหวัดนูเอวาวิซคายา
ระเบียงภาพ

ทิวเขาซีเยร์รามาเดรที่ปาลานัน
ชายฝั่งทะเลในจังหวัดอีซาเบลา
โบสถ์ตูเกกาเรา
ชายฝั่งทะเลในจังหวัดคากายัน
ปลายทิวเขาซีเยร์รามาเดร
เกาะบาตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตลัมบักนางคากายัน
| ด ค กเขตของประเทศฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| ลูซอน |  I — เขตอีโลโคส  II — ลัมบักนางคากายัน  III — กิตนางลูโซน  IV-A — คาลาบาร์โซน  มีมาโรปา‎ — เขตเซาท์เวสเทิร์นตากาล็อก  V — เขตบีโคล  CAR — เขตบริหารคอร์ดิลเยรา‎  NCR — เขตนครหลวงมะนิลา  |  |
| วิซายัส‎ |  VI — คันลูรังคาบีซายาอัน  VII — กิตนางคาบีซายาอัน  VIII — ซีลางังคาบีซายาอัน  |  |
| มินดาเนา |  IX — ตังไวนางซัมบวงกา‎  X — ฮีลากังมินดาเนา‎  XI — เขตดาเบา  XII — โซกซาร์เจน  XIII — คารากา‎  BARMM — เขตปกครองตนเองบังซาโมโรมินดาเนามุสลิม  |  |
| เขตในอดีต |  ARMM — เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม  NIR — เขตเกาะเนโกรส  เขตเซาเทิร์นตากาล็อก  |  |
เนวี่น

ผู้เผด็จการพม่าตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ถึง ค.ศ. 1988
บทความนี้เกี่ยวกับประธานาธิบดีพม่า สำหรับนักการเมืองชาวไทย ดูที่ เนวิน ชิดชอบ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เนวิน
ในบทความนี้ชื่อตัวคือ  ไม่มีนามสกุล
| ฯพณฯ อัคคมหาสเรสิตู พลเอกเนวี่น |
| --- | --- |
နေဝင်း
เนวี่น เมื่อ ค.ศ. 1959

 ประธานาธิบดีพม่า คนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง 2 มีนาคม ค.ศ. 1974 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981
ก่อนหน้า: วี่น-มอง (ค.ศ. 1962)
ถัดไป: ซ่านยุ
นายกรัฐมนตรีพม่า
ดำรงตำแหน่ง 29 ตุลาคม ค.ศ. 1958 – 4 เมษายน ค.ศ. 1960
ประธานาธิบดี: วี่น-มอง
ก่อนหน้า: อู้นุ
ถัดไป: อู้นุ
ดำรงตำแหน่ง 2 มีนาคม ค.ศ. 1962 – 2 มีนาคม ค.ศ. 1974
ก่อนหน้า: อู้นุ
ถัดไป: เซนวี่น
ประธานพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า
ดำรงตำแหน่ง 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1988
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: เซน-ลวีน
ประธานประธานสภาปฏิวัติสหภาพ
ดำรงตำแหน่ง 2 มีนาคม ค.ศ. 1962 – 2 มีนาคม ค.ศ. 1974
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ยกเลิกตำแหน่ง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ชูมอง 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1911(1911-05-24) จังหวัดพะโค พม่าตอนล่าง บริติชอินเดีย (ปัจจุบันคือประเทศพม่า)
เสียชีวิต: 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002(2002-12-05) (92 ปี) ย่างกุ้ง สหภาพเมียนมา
ที่ไว้ศพ: อัฐิถูกโปรยในแม่น้ำย่างกุ้ง
เชื้อชาติ: พม่า
พรรคการเมือง: พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า (BSPP)
คู่สมรส: 5 คน รวมถึงยะดะหน่า นะ-เม
บุตร: 6 คน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
อาชีพ: นายพล นักการเมือง
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  สหภาพพม่า
สังกัด:  กองทัพบกพม่า
ประจำการ: ค.ศ. 1931–1974
ยศ:  พลเอก

พลเอก เนวี่น (พม่า: နေဝင်း, ออกเสียง: [nè wɪ́ɰ̃]; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1910 หรือ 14 หรือ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1911 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีพม่าอย่างยาวนานถึง 26 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ถึง ค.ศ. 1974 ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของพม่าภายหลังการรัฐประหารรัฐบาลอู้นุเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1962
เนวี่นลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 หลังการรัฐประหารที่นำโดยพลเอกอาวุโส ซอมอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (อายุ 92 ปี)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2506 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.)
พ.ศ. 2503 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
เขตอีโลโคส

| เขตอีโลโคส เขตที่ 1 |
| --- | --- |
เขต
 จากบนซ้ายไปล่างขวา: ฟาร์มกังหันลมบังกี, ถนนครีโซโลโก, โบสถ์ดิงกรัส, ทันเดอร์เบิร์ดริซอตส์ และอุทยานแห่งชาติร้อยเกาะ
แผนที่ของประเทศฟิลิปปินส์แสดงที่ตั้งของเขตอีโลโคส
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
หมู่เกาะ: เกาะลูซอน
ศูนย์กลางการบริหารเขต: ซันเฟร์นันโด (ลาอูนยอน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13,012.60 ตร.กม. (5,024.19 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 5,026,128 คน
 • ความหนาแน่น: 390 คน/ตร.กม. (1,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
จังหวัด:  4  จังหวัดอีโลโคสนอร์เต   จังหวัดอีโลโคสซูร์   จังหวัดลาอูนยอน   จังหวัดปังกาซีนัน  
เมือง:  9  อาลามีโนส   บาตัก   คันโดน   ดากูปัน   ลาวัก   ซันคาร์โลส   ซันเฟร์นันโด   อูร์ดาเนตา   บีกัน  
เทศบาล: 116
บารังไกย์: 3,265
ผู้แทนราษฎร: 12
ภาษา: อีโลคาโน ปังกาซีนัน โบลีเนา อังกฤษ ฟิลิปีโน
เขตอีโลโคส (ฟิลิปปินส์: Rehiyon ng Ilocos; อังกฤษ: Ilocos Region; อีโลคาโน: Rehion/Deppaar ti Ilocos; ปังกาซีนัน: Sagor na Baybay na Luzon) หรือ เขตที่ 1 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ติดกับเขตบริหารคอร์ดิลเยราทางทิศตะวันออก, เขตลัมบักนางคากายันทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกเฉียงใต้ และเขตกิตนางลูโซนทางทิศใต้ ส่วนทิศตะวันตกติดกับทะเลจีนใต้
จังหวัดของเขตนี้ได้แก่ อีโลโคสนอร์เต, อีโลโคสซูร์, ลาอูนยอน และปังกาซีนัน ศูนย์กลางของเขตอยู่ที่เมืองซันเฟร์นันโดในจังหวัดลาอูนยอน ประชากรร้อยละ 66.36 ของเขตนี้พูดอีโลคาโน รองลงมาคือภาษาปังกาซีนัน (ร้อยละ 27.05) และภาษาตากาล็อก (ร้อยละ 3.21)
เขตการปกครอง

เขตอีโลโคสประกอบไปด้วย 4 จังหวัด, 1 นครองค์ประกอบอิสระ, 8 นครองค์ประกอบ, 116 เทศบาล และ 3,265 บารังไกย์
เขตการปกครอง > จังหวัด

ในวงเล็บ หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ
จังหวัดอีโลโคสนอร์เต (ลาวัก)
จังหวัดอีโลโคสซูร์ (บีกัน)
จังหวัดลาอูนยอน (ซันเฟร์นันโด)
จังหวัดปังกาซีนัน (ลิงกาเยน)
ลาวัก
บีกัน
ซันเฟร์นันโด
ลิงกาเยน
ดูเพิ่ม

เมโทรดากูปัน
อัมบูรายัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เขตอีโลโคส
Ilocano: Ti Pagsasao ti Amianan
| ด ค กเขตของประเทศฟิลิปปินส์ |
| --- | --- | --- |
| ลูซอน |  I — เขตอีโลโคส  II — ลัมบักนางคากายัน  III — กิตนางลูโซน  IV-A — คาลาบาร์โซน  มีมาโรปา‎ — เขตเซาท์เวสเทิร์นตากาล็อก  V — เขตบีโคล  CAR — เขตบริหารคอร์ดิลเยรา‎  NCR — เขตนครหลวงมะนิลา  |  |
| วิซายัส‎ |  VI — คันลูรังคาบีซายาอัน  VII — กิตนางคาบีซายาอัน  VIII — ซีลางังคาบีซายาอัน  |  |
| มินดาเนา |  IX — ตังไวนางซัมบวงกา‎  X — ฮีลากังมินดาเนา‎  XI — เขตดาเบา  XII — โซกซาร์เจน  XIII — คารากา‎  BARMM — เขตปกครองตนเองบังซาโมโรมินดาเนามุสลิม  |  |
| เขตในอดีต |  ARMM — เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม  NIR — เขตเกาะเนโกรส  เขตเซาเทิร์นตากาล็อก  |  |
แผนที่แสดงจังหวัดต่าง ๆ ในเขตอีโลโคส
เซิน หง็อก ถั่ญ

| เซิน หง็อก ถั่ญ |
| --- | --- |


นายกรัฐมนตรีกัมพูชา คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 14 สิงหาคม พ.ศ. 2488 – 16 ตุลาคม พ.ศ. 2488
กษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
ก่อนหน้า: เจ้านโรดม สีหนุ
ถัดไป: สมเด็จกรมพระสีสุวัตถิ์ มุนีเรศ
ดำรงตำแหน่ง 18 มีนาคม พ.ศ. 2516 – 15 ตุลาคม พ.ศ. 2516
ประธานาธิบดี: ลอน นอล
ก่อนหน้า: สีสุวัตถิ์ สิริมตะ
ถัดไป: ฮาง ทุน ฮัก
รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2516
ก่อนหน้า: คาน์ วิค
ถัดไป: ลอง โบเรต
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 ธันวาคม พ.ศ. 2451 จ่าวิญ โคชินจีน
เสียชีวิต: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2520 (68 ปี) เวียดนาม
พรรคการเมือง: กรมประชาชน เขมรเสรี

เซิน หง็อก ถั่ญ (เวียดนาม: Sơn Ngọc Thành; เขมร: សឺង ង៉ុកថាញ់) เป็นนักการเมืองชาตินิยมและนิยมสาธารณรัฐในกัมพูชา มีประวัติการต่อสู้ที่ยาวนานในฐานะกบฏผู้ต่อต้านรัฐบาลและได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเวลาสั้น ๆ
ชีวิตช่วงแรก

เซินเกิดที่เมืองจ่าวิญ ในเวียดนามใต้เมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2451 บิดาเป็นชาวเขมรต่ำ มารดาเป็นลูกครึ่งจีน-เวียดนาม ผ่านการศึกษาในไซ่ง่อนและปารีส เรียนกฎหมายอีก 1 ปีแล้วจึงกลับสู่อินโดจีน โดยมาทำงานเป็นพนักงานฝ่ายปกครองในโพธิสัตว์และอัยการในพนมเปญก่อนจะเป็นรองผู้อำนวยการสถาบันพุทธศาสนา  เซินร่วมมือกับปัช เชือน ออกหนังสือพิมพ์ภาษาเขมรฉบับแรกชื่อ นครวัต เมื่อ พ.ศ. 2479 แนวคิดของหนังสือพิมพ์นี้คือเรียกร้องให้ชาวเขมรต่อต้านการครอบงำทางการค้าของต่างชาติ และเริ่มต้นธุรกิจของตนเอง แนวคิดของทัญเป็นพวกฝ่ายขวา นิยมสาธารณรัฐ ทำให้เขากลายเป็นฝ่ายตรงข้ามกับพระนโรดม สีหนุเขายังให้การสนับสนุนความร่วมมือระหว่างเอเชียและสนับสนุนการสอนภาษาเวียดนามในโรงเรียน