stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สนามกีฬาเมตไลฟ์

| --- | --- |
The New Meadowlands

th
ชื่อเดิม: New Meadowlands Stadium (2010)
ที่ตั้ง: One MetLife Stadium Dr. East Rutherford, New Jersey 07073 United States
พิกัด: 40°48′49″N 74°4′28″W﻿ / ﻿40.81361°N 74.07444°W﻿ / 40.81361; -74.07444
เจ้าของ: New Jersey Sports and Exposition Authority
ผู้ดำเนินการ: MetLife Stadium Company, LLC (joint venture between the New York Giants and New York Jets)
ความจุ: 82,500
พื้นผิว: FieldTurf
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 5 กันยายน ค.ศ. 2007
เปิดใช้สนาม: 10 เมษายน ค.ศ. 2010
งบประมาณในการก่อสร้าง: $1.6 billion ($1.99 พันล้าน in 2024 dollars)
สถาปนิก: 360 Architecture EwingCole Rockwell Group Bruce Mau Design, Inc.
ผู้จัดการโครงการ: Hammes Company Sports Development
วิศวกรโครงสร้าง: Thornton Tomasetti
ผู้รับเหมาทั่วไป: Skanska AB
การใช้งาน
New York Giants (NFL) (2010–present) New York Jets (NFL) (2010–present) Big City Classic (NCAA) (2010–present) WrestleMania XXIX (WWE) (2013)   Super Bowl XLVIII (NFL) (2014)
เมทไลฟ์ ลเตเดียม (อังกฤษ: MetLife Stadium) เป็นสนามกีฬาในนิวยอร์กเมโตรโพลิตานแอเรีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเมียดโดว์แลนด์สปอร์ตคอมเพล็ค ซึ่งอยู่ในเมืองรัตเธอร์ฟอร์ดตะวันออก,รัฐนิวเจอร์ซีย์ เปิดทำการตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2010 เป็นสนามกีฬาหลักของทีมนิวยอร์ก ไจแอนส์ และนิวยอร์ก เจ็ตซึ่งเป็นทีมอเมริกันฟุตบอลของเอ็นเอฟแอล และตั้งอยู่ติดกับสถานเดิมของไจแอนต์สเตเดียม ทีมนิวยอร์ก ไจแอนส์ได้เป็นสนามกีฬาหลักของสนามแห่งนี้ ในช่วงปี ค.ศ. 1976 จนถึงธันวาคม ค.ศ. 2009 เช่นเดียวกับทีมนิวยอร์ก เจ็ต ในช่วงปี ค.ศ. 1984 จนถึงมกราคม ค.ศ. 2010 เช่นเดียวบรรพบุรุษ เป็นสนามกีฬาใหม่ของทีมในเอ็นเอฟแอล เท่านั้น ที่ใช้ร่วมกันโดยทั้ง 2 ทีม
ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ทางดับเบิลยูดับเบิลยูอี จะใช้สนามแห่งนี้เป็นเจ้าภาพในการจัดศึกซึ่งเพย์-เพอร์-วิวเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2013
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
New Meadowlands Stadium Project Scoping Document เก็บถาวร 2006-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Overgaard Ltd. / Facade Design & Supply เก็บถาวร 2014-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กสนามแข่งขันนัดชิงชนะเลิศในฟุตบอลโลก |
| --- | --- |
 Estadio Centenario (1930)  Stadio Nazionale PNF (1934)  สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์ (1938)  สนามกีฬามารากานัง (1950)  Wankdorf Stadium (1954)  Råsunda Stadium (1958)  สนามกีฬาแห่งชาติฆูลิโอ มาร์ติเนซ ปราดาโนส (1962)  สนามกีฬาเวมบลีย์ (1966)  อัซเตกา (1970)  โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (1974)  สนามกีฬาอันโตนิโอ เบสปูซิโอ ลิเบร์ติ (1978)  สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว (1982)  อัซเตกา (1986)  สตาดีโอโอลิมปีโก (1990)  Rose Bowl (1994)  สตาดเดอฟร็องส์ (1998)  สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ (2002)  โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (2006)  ซอกเกอร์ซิตี (2010)  สนามกีฬามารากานัง (2014)  สนามกีฬาลุจนีกี (2018)  สนามกีฬานานาชาติลูซัยล์ (2022)  สนามกีฬาเมตไลฟ์ (2026)  TBD (2030)  TBD (2034)
สนามบินโคกกะเทียม

สนามบินโคกกะเทียม (อังกฤษ: Khok Katiam Air Force Base) หรือ ฐานบินโคกกะเทียม ตั้งอยู่ที่ ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เป็นสนามบินในสังกัดกองทัพอากาศไทย ใช้เป็นฐานการบินปฏิบัติการหลักของกองบิน 2 ลพบุรี
สนามบินโคกกะเทียม ได้มีประกาศกระทรวงคมนาคมกำหนดเขตบริเวณใกล้เคียงสนามบินโคกกะเทียม ในท้องที่อำเภอบ้านหมี่ และอำเภอโคกสำโรง อำเภอเมืองลพบุรี อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี และอำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี เป็นเขตปลอดภัยในการเดินอากาศ เมื่อปี 2535
สนามฟรานซิส (เซนต์หลุยส์)

| --- | --- |


ที่ตั้ง: เซนต์หลุยส์, รัฐมิสซูรี, สหรัฐอเมริกา
ความจุ: 4,000
พื้นผิว: หญ้าเทียม
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 1903
เปิดใช้สนาม: 1904
การใช้งาน
โอลิมปิกฤดูร้อน 1904
สนามฟรานซิส (อังกฤษ: Francis Field) ตั้งอยู่ภายในอาณาเขตของมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1903 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1904 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 1 ของสหรัฐอเมริกา
ในปี ค.ศ. 1904 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่ 3 ที่สหรัฐอเมริกาเป็นเจ้าภาพ
พิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่ 3
สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)

| --- | --- |
National Astronomical Research Institute of Thailand
ตราสัญลักษณ์ของสถาบัน
ภาพรวมสถาบัน
ก่อตั้ง: 1 มกราคม พ.ศ. 2552; 15 ปีก่อน (2552-01-01)
ประเภท: องค์การมหาชน
สำนักงานใหญ่: อุทยานดาราศาสตร์สิรินธร ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
บุคลากร: 177 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 417,458,100 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสถาบัน: ศรัณย์ โปษยะจินดา, ผู้อำนวยการ ธนา ธนาเจริญพร, รองผู้อำนวยการ วิภู รุโจปการ, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสถาบัน: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสถาบัน
สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) (สดร.) (อังกฤษ: National Astronomical Research Institute of Thailand; NARIT) เป็นหน่วยงานของรัฐบาลไทยประเภทองค์การมหาชน สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม เป็นหน่วยงานหลักด้านการพัฒนาเทคโนโลยีดาราศาสตร์ของประเทศ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ ณ อุทยานดาราศาสตร์สิรินธร ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ

20 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ปัจจุบันเป็นกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม) ดำเนินโครงการจัดตั้งสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ ในรูปแบบองค์การมหาชน เพื่อรองรับนโยบายของรัฐบาลในการสนับสนุนการเพิ่มขีดความสามารถการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม ตลอดจนการสนับสนุนการสร้างความเข้มแข็งด้านการวิจัยวิทยาศาสตร์พื้นฐานและการสร้างสังคมการเรียนรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีให้แก่ประชาชนชาวไทย และนอกจากนี้ เพื่อเฉลิมฉลองในวาระ 200 ปี แห่งการพระราชสมภพพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์แห่งวิทยาศาสตร์ไทย พ.ศ. 2547 และเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) พระบิดาแห่งเทคโนโลยีไทย เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
15 สิงหาคม พ.ศ. 2549 สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติเข้าร่วมเป็นสมาชิกระดับประเทศ (National Membership) ของสหพันธ์ดาราศาสตร์นานาชาติ (International Astronomical Union)
22 ตุลาคม พ.ศ. 2551 คณะรัฐมนตรีเห็นชอบร่างพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)
27 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ตราพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2551 ขึ้น และประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา เล่ม 25 ตอนที่ 138 ก วันที่ 31 ธันวาคม 2551
วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) มีผลใช้บังคับ ถือวันเป็นสถาปนา สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) หน่วยงานดาราศาสตร์ของชาติ อย่างเป็นทางการ โดยได้เช่าอาคารศิริพานิชเป็นสำนักงานของสถาบัน ก่อนใหญ่มายังอุทยานดาราศาสตร์สิรินธรเมื่อปี พ.ศ. 2563
ผู้อำนวยการ

รองศาสตรจารย์บุญรักษา สุนทรธรรม (1 มกราคม พ.ศ. 2552 - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2560)
ดร.ศรัณย์ โปษยะจินดา (30 มิถุนายน พ.ศ. 2560 - ปัจจุบัน)
สถานที่ในกำกับดูแล > จังหวัดเชียงใหม่

อุทยานดาราศาสตร์สิรินธร สำนักงานใหญ่ของสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) (เปิดให้บริการประชาชนตั้งแต่ 27 มกราคม พ.ศ. 2563)
ศูนย์บริการข้อมูลสารสนเทศ และฝึกอบรมทางดาราศาสตร์ ตั้งอยู่บริเวณที่ทำการอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ (กม.31) อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นสถานที่จัดฝึกอบรมและจัดกิจกรรมทางดาราศาสตร์
หอดูดาวแห่งชาติ  ตั้งอยู่ที่สถานีทวนสัญญาณทีโอที อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ กม. 44.4 อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
หอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์วิทยุแห่งชาติ ตั้งอยู่ในบริเวณศูนย์พัฒนาห้วยฮ่องไคร้อันเนื่องมาจากพระราชดำริ  อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่
สดร. ขยายการศึกษาและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทั้งงานวิจัย เทคโนโลยีและวิศวกรรมด้านดาราศาสตร์วิทยุ ภายใต้โครงการพัฒนาเครือข่ายดาราศาสตร์วิทยุและยีออเดซี่ มีแผนดำเนินการสร้าง “หอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์วิทยุแห่งชาติ” ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งชาติ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 40 เมตร เพื่อเพิ่มขีดความสามารถเชิงสังเกตการณ์ด้านคลื่นวิทยุ และกล้องโทรทรรศน์วิทยุขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 13 เมตร เพื่อสร้างงานวิจัยด้านยีออเดซี่และวิทยาศาสตร์บรรยากาศ และยังสามารถเข้าร่วมเครือข่ายกล้องโทรทรรศน์ทางไกล (Very Long Baseline Interferometer: VLBI) เพื่อเชื่อมต่อและร่วมสังเกตการณ์กับเครือข่าย VLBI ของโลก ซึ่งเป็นความร่วมมือกับหลายหน่วยงานในต่างประเทศ เช่น จีน เกาหลี ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ เยอรมัน อังกฤษ เป็นต้น
สถานที่ในกำกับดูแล > หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา ภูมิภาค

สดร. ดำเนินโครงการก่อสร้างหอดูดาวภูมิภาคสำหรับประชาชน จำนวน  5 แห่ง ได้แก่ นครราชสีมา ฉะเชิงเทรา สงขลา ขอนแก่น และพิษณุโลก มีเป้าหมายให้เป็นศูนย์การเรียนรู้ดาราศาสตร์สำหรับประชาชนและสถานศึกษาในท้องถิ่น สนับสนุนการบริการวิชาการดาราศาสตร์แก่ชุมชน สนับสนุนการจัดการเรียนการสอนของสถาบันการศึกษา รวมทั้งเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางวิชาการที่สำคัญของภูมิภาค
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา นครราชสีมา (เปิดให้บริการตั้งแต่ 14 พฤศจิกายน 2557)
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา ฉะเชิงเทรา (เปิดให้บริการตั้งแต่ 2 กุมภาพันธ์ 2561)
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา สงขลา (เปิดให้บริการตั้งแต่  25 กรกฎาคม 2562)
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา ขอนแก่น  (เปิดให้บริการตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน 2566)
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา พิษณุโลก (อยู่ระหว่างดำเนินการ)
สถานที่ในกำกับดูแล > ต่างประเทศ

สดร. ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.4-0.7 เมตร ในต่างประเทศ ณ พื้นที่มีทัศนวิสัยที่เหมาะสมต่อการสังเกตการณ์วัตถุท้องฟ้า ควบคุมการทำงานจากระยะไกลผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ทำให้สามารถติดตามการเปลี่ยนแปลงของวัตถุท้องฟ้าได้ตลอดเวลาทั้งซีกฟ้าเหนือและซีกฟ้าใต้ นอกจากนี้ ยังสนับสนุนงานวิจัยระดับโรงเรียนโดย ครู อาจารย์ และนักเรียนอีกด้วย ปัจจุบัน ติดตั้งแล้วเสร็จ 4 แห่ง ได้แก่
หอดูดาวเซอร์โรโทโลโล อินเตอร์อเมริกัน ประเทศชิลี
หอดูดาวเกาเหมยกู่ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
หอดูดาวเซียร่ารีโมท มลรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
หอดูดาวสปริงบรู๊ค รีเซิร์ช ประเทศออสเตรเลีย
การเข้าร่วมโครงการวิทยาศาสตร์ระดับโลก

สดร. ได้รับการยอมรับให้เข้าร่วมโครงการวิทยาศาสตร์ระดับโลกหลายโครงการ แสดงถึงการยอมรับและศักยภาพด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของไทยในเวทีโลก เข้าร่วมโครงการขนาดใหญ่นี้ของประเทศไทย เป็นการเปิดโอกาสให้คนไทยได้พัฒนาศักยภาพ และสามารถศึกษาวิจัยวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้าได้ทัดเทียมกับประเทศที่มีความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ระดับโลก และมีโอกาสพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงที่ยังไม่เคยมีในประเทศไทย
ตัวอย่าง โครงการวิทยาศาสตร์ระดับโลกที่ สดร. เข้าร่วม มีดังนี้
การเข้าร่วมโครงการหมู่กล้องโทรทรรศน์รังสีเชเรนคอฟ (Cherenkov Telescope Array: CTA) เป็นความร่วมมือของ 25 ประเทศ มูลค่ารวม 400 ล้านยูโร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา High Energy Astroparticles จะติดตั้งหมู่กล้องโทรทรรศน์รังสีเชเรนคอฟ ณ ประเทศสเปน และชิลี สดร. เข้าร่วมโครงการ CTA ในส่วนการพัฒนาเครื่องเคลือบกระจกสะท้อนแสงของกล้องโทรทรรศน์ จำนวน 6,400 บาน โดยความร่วมมือกับสถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
การเข้าร่วมโครงการ Jiangmen Underground Neutrino Observatory : JUNO ภายใต้สถาบันฟิสิกส์พลังงานสูง สาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อสร้างห้องปฏิบัติการศึกษาอนุภาคนิวตริโน มีหน่วยงานร่วมดำเนินการมากกว่า 70 สถาบัน จาก 16 ประเทศทั่วโลก มูลค่ารวม 300 ล้านเหรียญสหรัฐ  ประเทศไทยเข้าร่วมในลักษณะการเป็น Consortium ของ 3 หน่วยงาน ได้แก่ สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รับผิดชอบการออกแบบคอยล์แม่เหล็ก เพื่อป้องกันอุปกรณ์รับสัญญาณจากสนามแม่เหล็กโลก
สดร. เข้าร่วมโครงการ Gravitational-Wave Optical Transient Observer : GOTO  ร่วมกับมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักรและออสเตรเลีย เพื่อติดตั้งกล้องโทรทรรศน์มุมกว้าง ที่สามารถถ่ายภาพวัตถุทั่วท้องฟ้าตลอดเวลาทั้งซีกฟ้าเหนือและซีกฟ้าใต้ เพื่อติดตามวัตถุที่อาจเป็นต้นกำเนิดของคลื่นความโน้มถ่วง เมื่อมีการตรวจวัดเหตุการณ์คลื่นความโน้มถ่วงโดยหอสังเกตการณ์ LIGO  รวมถึงสามารถใช้ในการสำรวจท้องฟ้า เพื่อค้นหาวัตถุในระบบสุริยะที่ยังไม่เคยมีการค้นพบมาก่อน
ความร่วมมือทางดาราศาสตร์กับหน่วยงานภายในประเทศและต่างประเทศ

สดร. มีบทบาทสำคัญในระดับนานาชาติที่ใช้ดาราศาสตร์เป็นเครื่องมือในการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน สร้างความตระหนักและความตื่นตัวทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เปิดโลกการเรียนรู้ให้ประชาชนทุกเพศ ทุกวัยได้รับการยอมรับให้เป็นศูนย์ดาราศาสตร์เพื่อการพัฒนาในระดับนานาชาติ 2 ศูนย์ ได้แก่ International Training Center in Astronomy under the Auspices of UNESCO (ITCA) และ Southeast Asia - Regional Office of Astronomy for Development (SEAROAD)
ปัจจุบัน (ปี 2563) มีความร่วมมือกับหน่วยงานต่างๆ ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ รวม 67 ฉบับ (ในประเทศ  33  ฉบับ และต่างประเทศ 34 ฉบับ)
ตัวอย่าง ความร่วมมือกับหน่วยงานต่างๆ ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ เป็นดังนี้
Max Planck Institute for Radio Astronomy (Germany) ในการสร้างเครื่องรับสัญญาณวิทยุในช่วงคลื่น L-band และ K-band
Jodrell Bank Center for Astrophysics, University of Manchester (UK) ในการสร้าง Universal backend ซึ่งจะใช้ GPU เป็นตัวประมวลผลแทนแบบเดิม
Institut d’Optique Graduate School (France) ในการพัฒนาเครื่องมือขั้นสูงทางทัศนศาสตร์
National Astronomical Observatory of Japan (Japan) ในการทดสอบเพื่อการตรวจรับงานสร้างกล้องโทรทรรศน์วิทยุ
Polar Research Institute of China, Chinese Academy of Sciences (China) ในการวิจัยดาราศาสตร์ที่ขั้วโลกใต้
Centre for Astrophysics and Space Science (CASS), CSIRO (Australia) ในความร่วมมือด้านดาราศาสตร์วิทยุ
ภาคีความร่วมมือพัฒนาความสามารถเทคโนโลยีอวกาศไทย

ภาคีความร่วมมือพัฒนาความสามารถเทคโนโลยีอวกาศไทย (Thai Space Consortium) สดร. ริเริ่มและผลักดันให้เกิดความร่วมมือสำคัญของ 3 หน่วยงานภายใต้สังกัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้แก่ สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ - สดร. สำนักงานเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศแห่งชาติ - สทอภ. และสถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน- สซ. ในการพัฒนาดาวเทียมขนาดเล็กเพื่อใช้ในการวิจัย ดาวเทียมดังกล่าว จะถูกออกแบบและสร้างโดยทีมวิศวกรและบุคลากรของ 3 หน่วยงาน เป็นการสร้างประสบการณ์การพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงในประเทศไทย และอนาคตจะเป็นพื้นฐานให้เกิดอุตสาหกรรมอวกาศ คาดว่าจะสามารถส่งขึ้นสู่อวกาศได้ภายในปี 2567 ดาวเทียมดวงนี้ มีน้ำหนักประมาณ 100 กิโลกรัม มี Payload หลัก ได้แก่ กล้องโทรทรรศน์ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 ซม. ซึ่งออกแบบและสร้างโดย สดร. มี Payload รอง ได้แก่ อุปกรณ์ตรวจวัดที่ศึกษาสภาวะการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ และจะถูกส่งไปที่วงโคจร 500-800 กิโลเมตร
การสร้างความตระหนักและความตื่นตัวด้านดาราศาสตร์สู่สังคมไทย

สดร. สร้างความตระหนัก และสื่อสารดาราศาสตร์ไปสู่สาธารณชนในหลากหลายรูปแบบ ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายทุกระดับ ทั้งเด็กและเยาวชน ครูอาจารย์ ประชาชนทั่วไป และนักดาราศาสตร์สมัครเล่น เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ กระตุ้นความสนใจ ยกระดับและสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แต่ละกิจกรรมที่จัดขึ้น ได้คำนึงถึงเนื้อหาที่เหมาะสม และสอดคล้องกับความต้องการของกลุ่มเป้าหมาย มีผู้เข้าร่วมกิจกรรมรวมมากกว่า 200,000 คน ต่อปี
การสร้างความตระหนักและความตื่นตัวด้านดาราศาสตร์สู่สังคมไทย > โครงการกระจายโอกาสการเรียนรู้ดาราศาสตร์ “77 จังหวัดเปิดฟ้าส่องโลกดาราศาสตร์ เปิดโอกาสเรียนรู้ทั่วหล้า”

สดร. ได้ริเริ่ม โครงการกระจายโอกาสการเรียนรู้ดาราศาสตร์ “77 จังหวัดเปิดฟ้าส่องโลกดาราศาสตร์ เปิดโอกาสเรียนรู้ทั่วหล้า”  ตั้งแต่ปี 2558 ทำการคัดเลือกโรงเรียนจากทั่วประเทศเพื่อรับมอบกล้องโทรทรรศน์ และสื่อการเรียนรู้ดาราศาสตร์ชุดใหญ่ สำหรับจัดการเรียนการสอน กิจกรรมทางดาราศาสตร์ และสังเกตการณ์ท้องฟ้า ภายในโรงเรียนและชุมชนรอบข้าง มุ่งสร้างเครือข่ายการเรียนรู้และพัฒนาองค์ความรู้ดาราศาสตร์ให้ทั่วถึงและทัดเทียมกันทั่วประเทศ เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี “60 พรรษา เจ้าฟ้านักดาราศาสตร์”
ปัจจุบัน ได้ส่งมอบไปแล้วทั้งสิ้น 410 โรงเรียน 72 จังหวัด โรงเรียนที่ได้รับมอบกล้องโทรทรรศน์และสื่อการเรียนรู้ดาราศาสตร์ ได้นำไปใช้ในการจัดการเรียนการสอน รวมทั้งจัดกิจกรรมดาราศาสตร์ทั้งในโรงเรียน และชุมชนใกล้เคียงอย่างต่อเนื่อง ก่อให้เกิดการตื่นตัวทางดาราศาสตร์ในวงกว้างที่ผ่านมาในปี 2558-2561 เกิดกิจกรรมดาราศาสตร์รวมมากกว่า 4,500 กิจกรรม และยังสนับสนุนสื่อเรียนรู้ให้แก่โรงเรียน สถานศึกษา หน่วยงาน หรือชุมชนนำไปใช้ประโยชน์ในการจัดการเรียนการสอน ปีละมากกว่า 500 หน่วยงาน นอกจากนี้ ได้ขยายผลโครงการ เกิดเป็นโครงการ “มุมดาราศาสตร์ดาราศาสตรในโรงเรียน (Astro Corner)” มอบสื่อการเรียนรู้ดาราศาสตร์เพื่อให้โรงเรียนหรือสถานศึกษานำไปใช้ประโยชน์ในการจัดการเรียนการสอน หรือกิจกรรมทางดาราศาสตร์ เสริมสร้างทักษะ กระตุ้นการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ และหวังว่าจะก่อให้เกิดเครือข่ายแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทางดาราศาสตร์ที่เข้มแข็ง นำดาราศาสตร์ให้เข้าถึงเยาวชนและประชาชนในทุกภูมิภาคอย่างเท่าถึงและทัดเทียมกัน
การสร้างความตระหนักและความตื่นตัวด้านดาราศาสตร์สู่สังคมไทย > การสื่อสารดาราศาสตร์สู่สังคมไทย

สดร. ให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อ “การสื่อสารดาราศาสตร์สู่สังคมไทย” มีการสื่อสารผ่านช่องทางต่างๆ หลากหลายรูปแบบ เช่น การส่งข่าวแจกเผยแพร่ผ่านสื่อมวลชนแขนงต่างๆ แถลงข่าวกรณีมีปรากฏการณ์หรือเหตุการณ์น่าสนใจ ในแต่ละปีมีการส่งข่าวแจกมากกว่า 90 ครั้ง มีเวปไซต์สำหรับเผยแพร่ข้อมูลและกิจกรรม มีผู้เข้าชมเว็ปไซต์มากกว่า 100,000 คนต่อเดือน มีช่องทางสื่อสังคมออนไลน์เพื่อเป็นช่องทางการสื่อสารระหว่าง สดร. กับประชาชน มีการอัปเดตข้อมูลข่าวสารผ่านเฟซบุ๊ค www.facebook.com/NARITpage มากกว่า 1,000 ครั้งต่อปี ปัจจุบันมีสมาชิกแฟนเพจที่ติดตาม มากกว่า 350,000 คน ฯลฯ นอกจากนี้ในช่วงต้นปี มีการจัดแถลงข่าว 10 เรื่อง ดาราศาสตร์ที่น่าติดตาม เพื่อให้ประชาชนทราบข้อมูลล่วงหน้า
ปัจจุบันมีประชาชนให้ความสนใจและเปิดรับข้อมูลข่าวสารดาราศาสตร์เพิ่มมากขึ้น แสดงให้เห็นว่าดาราศาสตร์มีส่วนทำให้เกิดกระแสความสนใจ สร้างความตระหนัก ความตื่นตัว สร้างแรงบันดาลใจ สร้างการรับรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีให้เกิดขึ้นในสังคมไทยอย่างแพร่หลาย สดร. คาดหวังว่าจะใช้ดาราศาสตร์จะเป็นเครื่องมือในการพัฒนาคนให้มีกระบวนการคิดอย่างเป็นเหตุและผลเพื่อเป็นรากฐานการสร้างสังคมไทยให้เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ต่อไป
NARIT Facebook fanpage เป็น 1 ใน 100 ครีเอเตอร์ไทยที่มีผลงานโดดเด่นในรอบปี 2019 จากการจัดอันดับของ Rainmaker
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม |
| --- | --- | --- |
 สึบทอดจาก:กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา  สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย  สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ 
| กรม |  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กรมวิทยาศาสตร์บริการ  สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ  สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ  สถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่เป็นส่วนราชการ  |  |
| รัฐวิสาหกิจ |  สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย  องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ  |  |
| องค์การมหาชน |  สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน)  สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)  สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)  สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)  สถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน (องค์การมหาชน)  สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำ (องค์การมหาชน)  ศูนย์ความเป็นเลิศด้านชีววิทยาศาสตร์ (องค์การมหาชน)  |  |
| หน่วยงานอื่น ๆ |  สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ  สถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ  สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ  สถานศึกษาเคมีปฏิบัติ (กรมวิทยาศาสตร์บริการ)  สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม  |  |
หมวดหมู่
↑  รายงานประจำปี 2566 สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ
↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๖๘, เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๕๙ ก หน้า ๔๓, ๓๐ กันยายน ๒๕๖๗
อุทยานดาราศาสตร์สิรินธร
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา ฉะเชิงเทรา
กล้องโทรทรรศน์ทางไกลอัตโนมัติ ณ Cerro Tololo Inter-american Observatory, Chile
กระจกกล้องโทรทรรศน์ในโครงการหมู่กล้องโทรทรรศน์รังสีเชเรนคอฟ
ต้นแบบอุปกรณ์ชดเชยสนามแม่เหล็กโลก ณ สถาบันฟิสิกส์พลังงานสูง ประเทศจีน
กิจกรรมดาราศาสตร์สำหรับประชาชน
การฝึกปฏิบัติการใช้กล้องโทรทรรศน์ดอปโซเนียน
สนามกีฬาในร่มแห่งชาติปักกิ่ง

| --- | --- |
สนามกีฬาในร่มแห่งชาติในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019
th
ที่ตั้ง: โอลิมปิกกรีน, ปักกิ่ง, ประเทศจีน
พิกัด: 39°59′41.21″N 116°23′2.25″E﻿ / ﻿39.9947806°N 116.3839583°E﻿ / 39.9947806; 116.3839583
เจ้าของ: รัฐบาลจีน
ความจุ: 18,000 (บางครั้งติดตั้งเพิ่มชั่วคราว 2,000 ที่นั่ง)
พื้นผิว: พื้น
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2005
เปิดใช้สนาม: 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007
งบประมาณในการก่อสร้าง: 650 ล้านหยวน 95 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 65 ล้านยูโร
สถาปนิก: สถาบันการออกแบบเทคโนโลยีปักกิ่ง สถาบันวิจัยและออกแบบวิศวกรรมเมืองปักกิ่ง
การใช้งาน
คณะกรรมการโอลิมปิกจีน
ภายในสนามกีฬา (สิงหาคม ค.ศ. 2008)
สนามกีฬาในร่มแห่งชาติ (อังกฤษ: National Indoor Stadium; ชื่อทางการ); จีนตัวย่อ: 国家体育馆; จีนตัวเต็ม: 國家體育館; พินอิน: Guójiā Tǐyùguǎn) เป็นสนามกีฬาในร่มที่ตั้งอยู่ในโอลิมปิกกรีนในปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน สนามกีฬาจุคนได้ 20,000 คน และสร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 มีอีกชื่อว่า เดอะแฟน (扇子, shànzi แปลว่า พัด) เนื่องจากการออกแบบที่คล้ายกับพัดจีนโบราณ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Beijing National Indoor Stadium
Beijing National Indoor Stadium Official Website
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  Structurae 
| ด ค ก สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 (ปักกิ่ง) |
| --- | --- | --- |
| สนามใหม่ |  สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง  ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง  สนามกีฬาในร่มแห่งชาติปักกิ่ง  สนามยิงปืนปักกิ่ง  สนามกีฬาในร่มวูซอง  เหลาซาน เวโลโดรม   สวนพายเรือแคนูโอลิมปิกชุนอี้  โรงยิมมหาวิทยาลัยเกษตรจีน  โรงยิมมหาวิทยาลัยปักกิ่ง  โรงยิมมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปักกิ่ง  โรงยิมมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีปักกิ่ง  ศูนย์เทนนิสโอลิมปิกกรีน  |  |
| สนามที่มีอยู่แล้ว |  ศูนย์กีฬาโอลิมปิก  โรงยิมศูนย์กีฬาโอลิมปิก  เวิร์กเกอร์สสเตเดียม  สนามกีฬาในร่มของคนงาน  แคปิตอล อินดอร์ สเตเดี้ยม  สนามซอฟต์บอลเฝิงไท่  ยิงตุงนาเตอเรียม  สนามจักรยานเสือภูเขาเหล่าซาน  สนามเป้าดินเหนียวสนามยิงปืนปักกิ่ง  โรงยิมสถาบันเทคโนโลยีปักกิ่ง  โรงยิมมหาวิทยาลัยเป่ยหาง  |  |
| สนามชั่วคราว |  ศูนย์การประชุมโอลิมปิกกรีน  สนามฮอกกี้โอลิมปิกสีเขียว  สนามยิงธนูโอลิมปิกสีเขียว  สนามเบสบอลวุคซง  สนามวอลเลย์บอลชายหาดสวนเฉาหยาง  สนามบีเอ็มเอ็กซ์  สถานที่จัดไตรกีฬา  สนามปั่นจักรยานถนนในเมือง  |  |
| สนามนอกปักกิ่ง |  ศูนย์แล่นเรือใบนานาชาติชิงเต่า  สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้  สนามกีฬาโอลิมปิกฉินหวงเต่า  สถานที่ขี่ม้าในฮ่องกง  สนามกีฬาโอลิมปิกเทียนจิน  สนามกีฬาเสิ่นหยาง โอลิมปิก สปอร์ต เซ็นเตอร์  |  |
สนามกีฬาโซไฟ

| --- | --- |



ที่ตั้ง: อินเกิลวูด, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
ความจุ: 70,240 100,240 (โอลิมปิกฤดูร้อน 2028)
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 (8 ปี)
เปิดใช้สนาม: 8 กันยายน 2020; 4 ปีก่อน (2020-09-08)
การใช้งาน
โอลิมปิกฤดูร้อน 2028
สนามกีฬาโซไฟ (อังกฤษ: SoFi Stadium) หรือ สนามกีฬาซิตีออฟแชมเปียนส์ (อังกฤษ: City of Champions Stadium) เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในเมืองอินเกิลวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สร้างในพื้นที่เดิมของสนามแข่งรถอุทยานฮอลลีวูด สนามกีฬาโซไฟเป็นสนามเหย้าของทีมลอสแอนเจลิส ชาร์เจอส์ และลอสแอนเจลิส แรมส์ ในเนชันแนลฟุตบอลลีก นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในสนามกีฬาหลักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสนามกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน |
| --- | --- |
 สนามกีฬาโอลิมปิก  อุทยานโอลิมปิก  หมู่บ้านโอลิมปิก 
ฤดูร้อน:  1896 สนามกีฬาพานาธิเนอิก  1900 วีละโดรมแว็งเซน  1904 สนามฟรานซิส (เซนต์หลุยส์)  1908 สนามกีฬาไวต์ซิตี  1912 สนามกีฬาโอลิมปิกสต็อกโฮล์ม  1920 สนามกีฬาโอลิมปิก (แอนต์เวิร์ป)  1924 สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์  1928 สนามกีฬาโอลิมปิก (อัมสเตอร์ดัม)  1932 โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส  1936 โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (เบอร์ลิน)  1948 สนามกีฬาเวมบลีย์ (1923)  1952 สนามกีฬาโอลิมปิกเฮลซิงกิ  1956 สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น  1960 สตาดีโอโอลิมปีโก  1964 สนามกีฬาแห่งชาติ (โตเกียว)  1968 สนามกีฬาโอลิมปิกมหาวิทยาลัย  1972 โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)  1976 สนามกีฬาโอลิมปิก (มอนทรีออล)  1980 สนามกีฬาลุจนีกี  1984 โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส  1988 สนามกีฬาโอลิมปิกโซล  1992 สนามกีฬาโอลิมปิกยูอิส กุมปัญส์  1996 สนามกีฬาโอลิมปิกศตวรรษ  2000 สนามกีฬาออสเตรเลีย  2004 สนามกีฬาโอลิมปิก (เอเธนส์)  2008 สนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง  2012 สนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน)  2016 สนามกีฬามารากานัง  2020 กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น  2024 สตาดเดอฟร็องส์  2028 โคลิเซียมอนุสรณ์/สนามกีฬาอินเกิลวูด  2032 แลงพาร์ก
สถาปัตยสวนศาสตร์

ภาพรวมสถาปัตยสวนศาสตร์
สถาปัตยสวนศาสตร์ (อังกฤษ: Architectural Acoustics) ศาสตร์ด้านเสียงที่เกี่ยวข้องในสถาปัตยกรรม โดยมีวัตถุประสงค์ให้เสียงภายในอาคารมีคุณภาพที่ดี เนื้อหาโดยรวมจะเกี่ยวข้อง การป้องกันเสียงรบกวนจากภายนอกอาคาร, การป้องกันเสียงจากการสั่นสะเทือนของเครื่องจักรที่อยู่ภายในอาคาร, การปรับปรุงเพื่อลดเสียงก้อง-เสียงสะท้อนภายในอาคาร, การป้องกันเสียงกระแทก เสียงเดินจากชั้นบน, การปรับปรุงคุณภาพเสียงภายใน หอประชุม ห้องประชุม ห้องสัมมนา ห้องบันทึกเสียง ห้องเรียน สำนักงาน โรงภาพยนตร์ และห้องอื่นๆภายในอาคาร
การป้องกันเสียงรบกวนจากภายนอกอาคาร

การป้องกันเสียงจากภายนอก (External Noise) เสียงภายนอกได้แก่ ฝนตก, รถยนต์, เสียงจราจร, เสียงเครื่องบิน สามารถแก้ไขได้ โดยการ เสริมผนังเพื่อกันเสียง, ติดตั้งฉนวนกันเสียงใต้หลังคา, การติดตั้งฝ้าเพดานกันเสียง, การติดตั้งประตูกันเสียง, การติดตั้งหน้าต่างกันเสียง, การใช้ กระจกกันเสียง เพื่อป้องกันเสียงรบกวนจากภายนอกอาคาร
การป้องกันเสียงรบกวนจากภายในอาคาร

การป้องกันเสียงจากภายใน (Interior Noise) เสียงรบกวนจากภายในอาคารเอง เช่น เสียงพูดคุยจากห้องอื่นๆ สามารถแก้ไขได้โดยการทำ ผนังกันเสียง, ประตูกันเสียง
การป้องกันเสียงเดิน เสียงกระแทกจากชั้นบน

การป้องกันเสียงกระแทก (Impact Noise) สามารถทำได้โดยการแก้ไขพื้นชั้นบน ลดเสียงกระแทก โดยการปูพรม หรือ เสริมพื้นชั้นบน หรือ ทำฝ้าเพดานกันเสียงที่ชั้นล่าง ฯลฯ