stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2563
พายุ > พายุไต้ฝุ่นไห่เฉิน

วันที่ 29 สิงหาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ติดตามหย่อมความกดอากาศต่ำเขตร้อนที่ไม่เป็นระเบียบอย่างมาก ห่างจากกวมไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือเป็นระยะหลายร้อยไมล์ โดยเป็นที่สังเกตว่าแบบจำลองพยากรณ์อากาศหลัก ๆ ไม่มีการพยากรณ์ถึงการพัฒนาของระบบนี้เลย เว้นแต่แบบจำลอง ECMWF ของศูนย์ยุโรปเพื่อการพยากรณ์อากาศระยะปานกลาง วันต่อมา หย่อมความกดอากาศต่ำได้จัดระเบียบขึ้นอย่างรวดเร็ว และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ออกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน (TCFA) กับตัวหย่อมความกดอากาศต่ำ วันต่อมา ระบบได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนและได้รับรหัสจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมว่า 11W
การเคลื่อนตัวของระบบในขณะนั้นเคลื่อนไปทางตะวันตกเฉียงใต้โดยทั่วไป โดยตัวพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนอย่างรวดเร็ว ไม่นานนัก กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นก็ได้ปรับให้ระบบเป็นพายุโซนร้อน และให้ชื่อว่า ไห่เฉิน (Haishen) ซึ่งเสนอชื่อมาจากประเทศจีน แปลว่าชื่อเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ต่อมา พายุไห่เฉินได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และมีทิศทางมุ่งหน้าทางตะวันตกเฉียงใต้เข้าสู่ทะเลฟิลิปปิน
การทวีกำลังแรงขึ้นในวันที่ 3 กันยายนนั้นมีนัยสำคัญ กล่าวคือ พายุไต้ฝุ่นไห่เฉินที่มีตาพายุขนาดเล็กในช่วงเช้าของวันนั้น กลับเข้าสู่วัฏจักรการแทนที่กำแพงตา เป็นผลให้กำแพงตานั้นเกิดความไม่เสถียร ซึ่งจะช่วยให้กำแพงตามีความแข็งแรงและมั่นคงมากขึ้น และช่วยให้พายุไห่เฉินทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วไปต่อเนื่องตลอดทั้งวันด้วย
โดยพายุไห่เฉินได้เคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ ทำให้ PAGASA ใช้ชื่อ กริสตีน (Kristine) ซึ่งเป็นชื่อท้องถิ่นกับพายุไห่เฉิน ช่วงเช้าของวันที่ 4 พฤศจิกายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมประเมินว่าพายุไห่เฉินมีกำลังเทียบเท่ากับพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 ตามมาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน โดยมีความเร็วลมเฉลี่ยใน 1 นาทีที่ 135 นอต (250 กม./ชม.) พร้อมด้วยตาพายุที่มีความชัดเจนและสมมาตรซึ่งเห็นได้ผ่านทางภาพถ่ายดาวเทียม
วันที่ 5 กันยายน ละติจูดของพายุไห่เฉินเพิ่มขึ้น ความจุตวามร้อนของมหาสมุทรในพื้นที่นั้นลดลง ซึ่งทำให้แกนของระบบพายุถูกรบกวน และทำให้ภาพถ่ายดาวเทียมของตาพายุนั้นดูยุ่งเหยิง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าตัวพายุนั้นกำลังอ่อนกำลังลง และมีความรุนแรงต่ำกว่าระดับพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น
ระบบพายุตอนนี้มีการเคลื่อนตัวไปทางเหนือเข้าหาหมู่เกาะญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งอ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 และหลังจากผ่านใกล้หมู่เกาะรีวกีวไปได้ไม่นานนัก พายุก็อ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 โดยทางการญี่ปุ่นโต้ตอบโดยการสั่งอพยพประชาชนกว่าล้านคนทางภาคตะวันตกของประเทศ พายุไห่เฉินพัดขึ้นฝั่งที่นครอุลซัน ประเทศเกาหลีใต้ ในวันที่ 7 กันยายน เวลาประมาณ 09:00 น. ตามเวลาท้องถิ่นเกาหลี ด้วยความเร็วลมเฉลี่ยใน 10 นาทีที่ 140 กม./ชม. และความกดอากาศที่ศูนย์กลาง 955 hPa
พายุไห่เฉินทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนสองคนในประเทศญี่ปุ่น และมีผู้สูญหายอีกสี่คนจากเหตุโคลนถล่มในจังหวัดมิยาซากิ และในประเทศเกาหลีใต้ยังมีผู้เสียชีวิตอีกสองคน และเกิดอุทกภัยเป็นวงกว้างในประเทศเกาหลีเหนือ
พายุ > พายุโซนร้อนโนอึล

วันที่ 15 กันยายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ออกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนกับระบบที่พัดอยู่ในทะเลฟิลิปปิน ต่อมากรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ขณะที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมก็เฝ้าติดตามระบบเรื่อยมาจนออกคำเตือนฉบับแรกในเวลา 15:00 UTC ขณะที่ PAGASA ได้ให้ชื่อท้องถิ่นของตัวเองกับพายุว่า เลโอน (Leon) เนื่องจากพายุได้ก่อตัวขึ้นมาอยู่ในพื้นที่ของสำนักงาน ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ให้รหัสเรียกกับพายุนี้ว่า 13W ไม่กี่ชั่วโมงถัดมา พายุดีเปรสชันได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และได้รับชื่อสากลจากกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นว่า โนอึล (Noul) ซึ่งเสนอโดยประเทศเกาหลีเหนือ แปลว่า ท้องฟ้าสีแดง/เรืองแสง พายุโนอึลพัดขึ้นฝั่งในวันที่ 18 กันยายน เวลา 03:00 UTC (เวลา 07:00 น. ตามเวลาท้องถิ่นประเทศเวียนนาม) ระหว่างจังหวัดกว๋างจิกับจังหวัดเถื่อเทียนเว้ ต่อมาในเวลา 09:00 UTC ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่นจึงได้ออกคำเตือนให้กับระบบเป็นฉบับสุดท้าย
โดยหลังจากอ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำแล้ว โนอึลได้เคลื่อนตัวไปทางตะวันตก และเข้าสู่มหาสมุทรอินเดียต่อไป
ก่อนที่พายุจะพัดเข้าประเทศเวียดนาม รัฐบาลเวียดนามได้สั่งปิดท่าอากาศยานจำนวนสามแห่ง และสั่งอพยพประขาชนมากกว่าหนึ่งล้านคนในพื้นที่ได้รับผลกระทบ ในเมืองเว้ พายุโนอึลทำให้บ้านเรือนได้รับความเสียหาย ต้นไม้และเสาไฟฟ้าหักโค่น โดยวัดปริมาณน้ำฝนสูงสุดได้ที่ 310 มม. ในเมืองดานัง และทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 6 คน และสร้างความเสียหายในประเทศเวียดนามกว่า 7.05 หมื่นล้านด่ง
พายุ > พายุโซนร้อนกำลังแรงดอลฟิน

เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2563 เวลา 06.00 UTC เกิดหย่อมความกดอากาศต่ำต่อตัวขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงเหนืองภายในเขตรับผิดชอบของฟิลิปปินส์ PAGASAได้ปรับให้เป็นพายุดีเปรสชัน และตั้งชื่อท้องถิ่นว่า มาร์เซ  JTWC ได้ประกาศแจ้งเตือนการต่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ระดับปานกลางเท่านั้น  JTWC ได้ปรับให้เป็นพายุโซนร้อน เวลา 12:00 UTC. วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2563 เวลา 03.00 UTC.ได้ออกเขตรับผิดชอบของฟิลิปปินส์ ในเวลาต่อว่า JMA ได้ปรับให้เป็น พายุโซนร้อน และตั้งชื่อสากลว่า ดอลฟิน ซึ่งชื่อตั้งโดยเขตบริหารพิเศษฮ่องกงฮ่องกง ซึ่งแปลว่า โลมาขาว  หลังจากนั้นพายุได้เปลี่ยนเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน และJTWC ได้ออกคำเตือนครั้งสุดท้ายในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2563 เวลา 03:00 UTC.
พายุ > พายุไต้ฝุ่นโคนี

บทความหลัก: พายุไต้ฝุ่นโคนี
โคนี (เกาหลี: 고니; แปลว่า หงส์) หรือที่ในฟิลิปปินส์เรียกว่า รอลลี (ฟิลิปปินส์: Rolly) เป็นซูเปอร์ไต้ฝุ่นเทียบเท่าระดับ 5 ที่ทรงพลังอย่างยิ่งซึ่งเพิ่งขึ้นฝั่งที่เกาะคาตันดัวเนสในฟิลิปปินส์ โคนีเป็นพายุลูกที่ 19 พายุไต้ฝุ่นลูกที่ 9 และซูเปอร์ไต้ฝุ่นลูกที่ 2 ที่ได้รับการตั้งชื่อในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2563 โคนีเริ่มก่อตัวขึ้นจากพายุดีเปรสชันทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะกวมเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม จากนั้นได้เพิ่มกำลังขึ้นเป็นพายุโซนร้อนและได้รับการตั้งชื่อในวันที่ 27 ตุลาคม โคนีได้ทวีความรุนแรงอย่างมากในทะเลฟิลิปปิน จนถึงขณะนี้ถือเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในโลกใน พ.ศ. 2563
พายุดีเปรสชันเขตร้อน

รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน

หลังจากหนึ่งเดือนที่ไม่มีกิจกรรมพายุ กลุ่มเมฆได้เริ่มก่อตัวขึ้นในทะเลฟิลิปปิน ซึ่งหย่อมความกดอากาศต่ำได้เริ่มจัดระบบขึ้น โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ให้คำนิยามกับระบบว่าเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรง (invest) ขณะที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นประกาศให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ขณะที่ PAGASA ได้ปรับให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และให้ชื่อท้องถิ่นว่า การีนา (Carina)
วันที่ 27 กรกฎาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังอ่อน ขณะที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้จัดให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนอย่างไม่เป็นทางการ โดยระบบเป็นระบบที่มีโอกาสในการเป็นพายุหมุนเขตร้อนต่ำ อย่างไรก็ตาม ระบบได้สลายตัวไปในช่วงต้นของวันที่ 30 กรกฎาคม โดยไม่มีผลกระทบกับบริเวณใด
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 06W

ระบบผสมก่อตัวขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม ทางใต้ของประเทศญี่ปุ่น ตัวระบบเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกอย่างช้า ๆ และในวันที่ 9 สืงหาคม ระบบได้เปลี่ยนผ่านไปเป็นพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากการรบกวนของระบบผสมที่มีกำลังลมในระดับพายุโซนร้อนอยู่แล้ว ทำให้ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมปรับให้ระบบเป็นพายุโซนร้อนในทันที โดยให้รหัสว่า 06W จากนั้น 06W มีกำลังสูงสุดด้วยความเร็วลม 55 กม./ชม. และความกดอากาศสูงผิดปกติที่ 1012 มิลลิบาร์ แต่กำลังสูงสุดนั้นคงอยู่เพียงสั้น ๆ โดย 06W อ่อนกำลังลงไปตามลำดับ จนวันที่ 10 สิงหาคม เวลา 15:00 UTC ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจึงได้ปรับลดความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 06W นั้นสิ้นสุดการติดตามโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นในวันที่ 12 สิงหาคม เนื่องจากการยุบตัวไปของกิจกรรมการพาความร้อน การมีอากาศแห้งไหลเข้าที่ระดับบน และปัจจัยอื่น ๆ ที่เป็นผลให้มีการยุติการติดตามอย่างเป็นทางการ ขณะที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมยังคงออกการอัปเดตข้อมูลของ 06W อยู่ แม้ว่าระบบจะมีสัญญาณของกิจกรรมเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หลังจากที่พายุเคลื่อนไปทางตะวันตกอย่างต่อเนื่อง ระบบได้เริ่มเคลื่อนไปทางตะวันตกเฉียงใต้เข้าสู่พื้นที่ของฟิลิปปินส์ ทำให้ PAGASA ให้ชื่อกับระบบว่า เฮร์เนอร์ (Gener) วันที่ 13 สิงหาคม เวลา 03:00 UTC ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมออกคำเตือนกับ 06W เป็นฉบับสุดท้าย และยุติการติดตามระบบไปในที่สุด
พายุดีเปรสชันเขตร้อน > พายุดีเปรสชันเขตร้อน 12W

วันที่ 10 กันยายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มติดตามหย่อมความกดอากาศต่ำที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือเยื้องไปทางเหนือของเกาะอิโอจิมะ ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในเวลา 15:00 UTC ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ออกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนกับระบบ วันที่ 12 กันยายน เวลา 03:00 UTC ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ประกาศให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน 12W อย่างไรก็ตาม ต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมก็ได้ออกคำเตือนเป็นฉบับสุดท้ายในวันเดียวกันนั้น
รายชื่อพายุ

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง 65 km/h (40 mph) พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป
รายชื่อพายุ > ชื่อสากล

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65 km/h (40 mph) โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุถ้ามันถูกใช้ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2563 คือ หว่องฟ้ง จากชุดที่ 3 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้าย คือ กรอวาญ จากชุดที่ 4 รวมมีชื่อถูกใช้ทั้งหมด 23 ชื่อ
| รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชื่อพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชุด | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> รหัสพายุ | รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2563> ชื่อพายุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชุดที่ 3 | 2001 | หว่องฟ้ง (Vongfong) | ชุดที่ 3 | 2006 | เมขลา (Mekkhala) | ชุดที่ 3 | 2011 | โนอึล (Noul) | ชุดที่ 3 | 2016 | นังกา (Nangka) | ชุดที่ 3 | 2021 | เอตาว (Etau) |
| ชุดที่ 3 | 2002 | นูรี (Nuri) | ชุดที่ 3 | 2007 | ฮีโกส (Higos) | ชุดที่ 3 | 2012 | ดอลฟิน (Dolphin) | ชุดที่ 3 | 2017 | โซเดล (Saudel) | ชุดที่ 3 | 2022 | หว่ามก๋อ (Vamco) |
| ชุดที่ 3 | 2003 | ซินลากู (Sinlaku) | ชุดที่ 3 | 2008 | บาหวี่ (Bavi) | ชุดที่ 3 | 2013 | คูจิระ (Kujira) | ชุดที่ 3 | 2018 | โมลาเบ (Molave) | ชุดที่ 4 | 2023 | กรอวาญ (Krovanh) |
| ชุดที่ 3 | 2004 | ฮากูปิต (Hagupit) | ชุดที่ 3 | 2009 | ไมสัก (Maysak) | ชุดที่ 3 | 2014 | จันหอม (Chan-hom) | ชุดที่ 3 | 2019 | โคนี (Goni) |  |  |  |
| ชุดที่ 3 | 2005 | ชังมี (Jangmi) | ชุดที่ 3 | 2010 | ไห่เฉิน (Haishen) | ชุดที่ 3 | 2015 | หลิ่นฟา (Linfa) | ชุดที่ 3 | 2020 | อัสนี (Atsani) |  |  |  |
รายชื่อพายุ > ฟิลิปปินส์

สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2024 (พ.ศ. 2567) ด้วย ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น กริสตีน (Kristine), เลโอน (Leon) และนีกา (Nika) ที่ถูกนำมาแทน กาเรน (Karen) ลาวิน (Lawin) และนีนา (Nina) ที่ถูกถอนไป โดยชื่อที่ไม่ถูกใช้จะปรากฏเป็น อักษรสีเทา
| รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนท้องถิ่นฟิลิปปินส์ในฤดูกาล 2563 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| อัมโบ (Ambo) | เฟร์ดี (Ferdie) | กริสตีน (Kristine) | เปปีโต (Pepito) | ยูลิสซีส (Ulysses) |
| บุตโชย (Butchoy) | เฮร์เนอร์ (Gener) | เลโอน (Leon) | กินตา (Quinta) | บิกกี (Vicky) |
| การีนา (Carina) | เฮเลน (Helen) | มาร์เซ (Marce) | รอลลี (Rolly) | วอร์เรน (Warren) (ไม่ถูกใช้) |
| ดินโด (Dindo) | อินเม (Igme) | นีกา (Nika) | โชนี (Siony) | โยโยง (โยโยง) (ไม่ถูกใช้) |
| เอนเตง (Enteng) | ฮูเลียน (Julian) | โอเฟล (Ofel) | โตนโย (Tonyo) | โซซีโม (Zosimo) (ไม่ถูกใช้) |
รายชื่อเพิ่มเติม
| อาลักดัน (Alakdan) (ไม่ถูกใช้) | กลารา (Clara) (ไม่ถูกใช้) | เอสโตง (Estong) (ไม่ถูกใช้) | โกเมอร์ (Gomer) (ไม่ถูกใช้) | อิสมาเอล (Ismael) (ไม่ถูกใช้) |
| บัลโด (Baldo) (ไม่ถูกใช้) | เดนซีโย (Dencio) (ไม่ถูกใช้) | เฟลีเป (Felipe) (ไม่ถูกใช้) | เฮลิง (Heling) (ไม่ถูกใช้) | ฮูลีโย (Julio) (ไม่ถูกใช้) |
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2563
รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2563
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2563
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2563
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2562–2563, 2563–2564
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2562–2563, 2563–2564
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2562–2563, 2563–2564
แหล่งข้อมูลอื่น

กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (อังกฤษ)
กรมอุตุนิยมวิทยาจีน (อังกฤษ)
ดิจิทัลไต้ฝุ่น (อังกฤษ)
หอสังเกตการณ์ฮ่องกง (อังกฤษ)
ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น (อังกฤษ)
สำนักบริหารอุตุนิยมวิทยาเกาหลี (อังกฤษ)
ศูนย์บริการสภาพอากาศแห่งชาติกวม (อังกฤษ)
กรมอุตุนิยมวิทยามาเลเซีย (มลายู)
PAGASA (อังกฤษ)
สำนักสภาพอากาศกลางไต้หวัน (อังกฤษ)
TCWC จาการ์ตา (อินโดนีเซีย)
กรมอุตุนิยมวิทยาไทย
ไต้ฝุ่น2000 (อังกฤษ)
สำนักบริการพลังงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเวียดนาม (อังกฤษ)
| ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ> ศ. 2560–2569 |
| --- | --- |
 ก่อนหน้า: 2559  2560  2561  2562  2563  2564  2565  2566  2567  2568  2569  ต่อไป: 2570
ไก่ฟ้าหลังเทา

| ไก่ฟ้าหลังเทา |
| --- | --- |

ตัวผู้
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Galliformes
วงศ์:: Phasianidae
วงศ์ย่อย:: Phasianinae
สกุล:: Lophura
สปีชีส์:: L.  leucomelanos
ชื่อทวินาม
Lophura leucomelanos (Latham, 1790)

ไก่ฟ้าหลังเทา (อังกฤษ: Kalij pheasant; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lophura leucomelanos) เป็นไก่ฟ้าที่พบในป่าทึบโดยเฉพาะในตีนเขาของเทือกเขาหิมาลัย จากแม่น้ำสินธุไปทางตะวันตกจนถึงไทย มันถูกนำเข้าสู่รัฐฮาวาย (แต่ค่อน ข้างหายาก) ที่นั่นมันจัดเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่กินและแพร่กระจายพืชชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ตัวผู้มีขนหลากหลายขึ้นกับชนิดย่อย แต่อย่างน้อยก็มีสีขนดำออกฟ้า ขณะที่เพศเมียเป็นสีน้ำตาลทั้งตัว ทั้งสองเพศมีหนังสีแดงที่หน้า ขาออกเทา ชนิดย่อยทางตะวันออก 3 ชนิด (oatesi, lineata และ crawfurdi) กำลังถูกคุกคามและ moffitti ซึ่งไม่ทราบสถานะแน่ชัด
อนุกรมวิธาน

ไก่ฟ้าหลังเทาเป็นญาติใกล้ชิดกับไก่ฟ้าหลังขาวและมีลูกผสมที่เกิดจากไก่ฟ้าทั้งสองชนิด การจัดวางทางอนุกรมวิธานของ lineata และ crawfurdi ยังคงเป็นที่โต้เถียงกันว่ามันควรจัดเป็นชนิดย่อยของไก่ฟ้าหลังเทา หรือไก่ฟ้าหลังขาว มันมีขาสีเทาเหมือนไก่ฟ้าหลังเทาแต่มีชุดขนคล้ายกับไก่ฟ้าหลังขาว เหตุผลหนึ่งที่ควรจัดเป็นชนิดย่อยของไก่ฟ้าหลังขาวคือ lineata และ crawfurdi พบทางตะวันออกของแม่น้ำอิระวดี จากเครื่องแบ่งทางสัตววิทยาแล้ว ชนิดย่อยอื่นของไก่ฟ้าหลังเทาพบทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ (oatesi ชนิดย่อยของไก่ฟ้าหลังเทามีรายงานว่าพบทางตะวันออกของแม่น้ำ แต่ไม่ถูกต้อง) บนพื้นฐานของ mtDNA เมื่อเร็วๆนี้ ช่วยยืนยันว่า lineata และ crawfurdi ควรเป็นชนิดย่อยของไก่ฟ้าหลังเทา
ลักษณะ

ตัวผู้ยาว 63-74 ซม. ตัวเมียยาว 50-60 ซม. ลำตัวกลม ชนิดย่อยแบ่งได้เป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรก (hamiltoni, leucomelanos, melanota, moffitti และ lathami) พบทางตะวันตกและตอนกลางของพิสัยการกระจายพันธุ์ กลุ่มที่สอง (williamsi, oatesi, lineata และ crawfurdi) พบทางตะวันออก ในตัวผู้กลุ่มแรก มีขนสีดำ-น้ำเงินเหลือบ ตะโพกขาวหรือส่วนล่างขาว ชนิด hamiltoni กระหม่อมขาว (ชนิดอื่นสีดำ-น้ำเงิน) ในกลุ่มที่สองส่วนล่างและกระหม่อมสีดำ-น้ำเงินเหลือบ หางและส่วนบนสีขาว (หรือสีเทาจางๆ) ปนกับขนแน่นเป็นคลื่นสีดำ
ตัวเมียสีออกน้ำตาล ส่วนล่างมีแต้มขาวสลับดำ ส่วนอื่นๆขนคล้ายเป็นเกล็ด
พฤติกรรม > อาหาร

อาหารได้แก่ แมลง ตัวหนอน ไส้เดือน สัตว์ขนาดเล็ก และเมล็ดพืชบางชนิด เช่นขุยไผ่ เมล็ดหญ้า ผลไม้สุก
พฤติกรรม > การสืบพันธุ์

ฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนมีนาคม - พฤษภาคม ทำรังตามแอ่งบนพื้นดินใต้กอไม้รกๆ รองรังด้วยใบหญ้าแห้ง วางไข่ครั้งละ 6 - 9 ฟอง ไข่มีตั้งแต่สีครีมจนถึงสีเนื้อแกมแดง ใช้เวลาฟักไข่ 24 -25 วัน โดยตัวเมียฟักไข่เพียงตัวเดียว ลูกนกแรกเกิดมีขนอุยปกคลุมทั่วตัว หลังออกจากไข่ 3 - 4 ชั่วโมง หรือเมื่อขนแห้งก็จะเดินตามแม่ไปหาอาหารได้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lophura leucomelanos ที่วิกิสปีชีส์
Kalij Pheasant
L. leucomelanos lathami ตัวผู้ในอินเดีย
เขตบางคอแหลม

| เขตบางคอแหลม |
| --- | --- |
เขต
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khet Bang Kho Laem

คำขวัญ: สวนเฉลิมพระเกียรติฯ ริมน้ำ งามล้ำธรรมาสน์บุษบก ถนนตกถิ่นเก่า ลือเล่าหลวงพ่อแดง เมืองแห่งเศรษฐกิจใหม่ งามวิไลพระสัมฤทธิ์ สองทิศติดเจ้าพระยา สูงสง่าสะพานพระราม 3
แผนที่กรุงเทพมหานคร เน้นเขตบางคอแหลม
พิกัด: 13°41′36″N 100°30′9″E﻿ / ﻿13.69333°N 100.50250°E﻿ / 13.69333; 100.50250
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 10.921 ตร.กม. (4.217 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 77,673 คน
 • ความหนาแน่น: 7,112.26 คน/ตร.กม. (18,420.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10120
รหัสภูมิศาสตร์: 1031
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 193 ซอยพระรามที่ 3 ซอย 7 ถนนพระรามที่ 3 แขวงบางคอแหลม เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร 10120
เว็บไซต์: www.bangkok.go.th/bangkholaem
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางคอแหลม เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพโดยทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
ที่ตั้งและอาณาเขต

เขตบางคอแหลมตั้งอยู่ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตสาทร มีคลองกรวย, ซอยจันทน์ 34/2 (มิตรสามัคคี), ลำกระโดงกิ่งจันทน์, ซอยเจริญราษฎร์ 8 (อยู่ดี), ซอยเจริญราษฎร์ 5 (อยู่ดี), ซอยจันทน์ 43 แยก 14 (อยู่ดี 20/1), ซอยจันทน์ 43 (วัดไผ่เงิน), ซอยจันทน์ 43 แยก 33 และซอยสาธุประดิษฐ์ 12 (ทวีสิทธิ์) เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตยานนาวา มีถนนสาธุประดิษฐ์, แนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตยานนาวากับเขตบางคอแหลม, ถนนรัชดาภิเษก และคลองบางมะนาวเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตราษฎร์บูรณะ มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตธนบุรีและเขตคลองสาน มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ประวัติศาสตร์

พื้นที่เขตบางคอแหลมเดิมขึ้นอยู่กับอำเภอบ้านทะวาย จังหวัดพระนคร ต่อมาอำเภอนี้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอยานนาวาและเขตยานนาวา กรุงเทพมหานครในสมัยต่อมา
ภายหลังพื้นที่เขตยานนาวามีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้น รวมทั้งพื้นที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต ในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2532 กรุงเทพมหานครจึงได้จัดตั้งสำนักงานเขตยานนาวา สาขา 2 (แขวงบางคอแหลม) ดูแลพื้นที่เขตยานนาวา 3 แขวง คือ แขวงบางคอแหลม แขวงวัดพระยาไกร และแขวงบางโคล่ และต่อมาได้แยกเขตปกครองออกมาเป็น เขตบางคอแหลม เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย
การแบ่งเขตการปกครอง

ขตบางคอแหลมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 แขวง ได้แก่
| หมาย เลข | อักษรไทย | อักษรโรมัน | พื้นที่ (ตร> กม.) | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2566) | ความหนาแน่นประชากร (ธันวาคม 2566) | แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | บางคอแหลม | Bang Kho Laem | 2.749 | 21,451 | 7,803.20 |  |
| 2. | วัดพระยาไกร | Wat Phraya Krai | 2.300 | 22,268 | 9,681.74 |  |
| 3. | บางโคล่ | Bang Khlo | 5.872 | 33,954 | 5,782.36 |  |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 10.921 | 77,673 | 7,112.26 |  |
ประชากร

| สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตบางคอแหลม> ปี (พ.ศ.) | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตบางคอแหลม> ประชากร | สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎร เขตบางคอแหลม> การเพิ่มและการลด |
| --- | --- | --- |
| 2535 | 140,050 | ไม่ทราบ |
| 2536 | 133,956 | -6,094 |
| 2537 | 132,087 | -1,869 |
| 2538 | 129,356 | -2,731 |
| 2539 | 125,011 | -4,345 |
| 2540 | 123,082 | -1,929 |
| 2541 | 121,853 | -1,229 |
| 2542 | 120,388 | -1,465 |
| 2543 | 118,485 | -1,903 |
| 2544 | 117,327 | -1,158 |
| 2545 | 114,638 | -2,689 |
| 2546 | 113,781 | -857 |
| 2547 | 106,458 | -7,323 |
| 2548 | 105,685 | -773 |
| 2549 | 104,479 | -1,206 |
| 2550 | 103,391 | -1,088 |
| 2551 | 101,862 | -1,529 |
| 2552 | 99,994 | -1,868 |
| 2553 | 98,870 | -1,124 |
| 2554 | 96,422 | -2,448 |
| 2555 | 94,877 | -1,545 |
| 2556 | 93,508 | -1,369 |
| 2557 | 92,273 | -1,235 |
| 2558 | 91,405 | -868 |
| 2559 | 90,377 | -1,028 |
| 2560 | 89,358 | -1,019 |
| 2561 | 88,288 | -1,070 |
| 2562 | 86,898 | -1,390 |
| 2563 | 82,733 | -4,165 |
| 2564 | 80,978 | -1,755 |
| 2565 | 79,095 | -1,883 |
| 2566 | 77,673 | -1,422 |
การคมนาคม

| --- | --- |
 ถนนพระรามที่ 3  ถนนเจริญกรุง  ถนนเจริญราษฎร์  ถนนรัชดาภิเษก:  ถนนมไหสวรรย์  ถนนจันทน์  ถนนสาธุประดิษฐ์  ทางพิเศษศรีรัช  
| --- | --- |
 ถนนสุดประเสริฐ  ถนนแฉล้มนิมิตร  ซอยเจริญกรุง 79 / ซอยสุดประเสริฐ 11 (บางขวาง)  ซอยเจริญกรุง 85 / ซอยสุดประเสริฐ 9 (บ้านใหม่)  ซอยเจริญกรุง 107 / ซอยเจริญราษฎร์ 7 / ซอยเจริญราษฎร์ 10 (ประดู่ 1):  ซอยเจริญราษฎร์ 5 / ซอยเจริญราษฎร์ 5 แยก 4 / ซอยเจริญราษฎร์ 7 แยก 7 / ซอยเจริญราษฎร์ 8 (อยู่ดี)  ซอยเจริญราษฎร์ 7 แยก 35 (ราษฎร์อุทิศ 1)  ซอยจันทน์ 43 (วัดไผ่เงิน) ทางน้ำมีแม่น้ำเจ้าพระยาใช้สัญจร  
นอกจากนี้ เขตบางคอแหลมยังมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 2 แห่ง คือ สะพานกรุงเทพและสะพานพระราม 3 ซึ่งเชื่อมระหว่างแขวงบางคอแหลม เขตบางคอแหลม กับแขวงสำเหร่และแขวงดาวคะนอง เขตธนบุรี
สถานที่สำคัญ

| --- | --- |
 วัดเรืองยศสุทธาราม  วัดวรจรรยาวาส  วัดบางโคล่นอก  วัดลาดบัวขาว  วัดไทร  วัดไผ่เงินโชตนาราม  วัดราชสิงขร  มัสยิดอัลอะติ๊ก:  โบสถ์นักบุญยอแซฟ  เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟรอนท์ เดสติเนชั่น  เทอร์มินอล 21 พระราม 3  สถานีตำรวจนครบาลวัดพระยาไกร  สวนเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (ฝั่งพระนคร)  สวนเชิงสะพานพระราม 3 (แท่นศิลาฤกษ์การก่อสร้าง ถนนรัชดาภิเษก)  รถรางสายบางคอแหลมคันสุดท้าย (เก็บไว้ที่ การไฟฟ้านครหลวง เขตยานนาวา)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์สำนักงานเขตบางคอแหลม
แผนที่เขตบางคอแหลม เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เขตบางคอแหลม
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°41′35″N 100°30′07″E﻿ / ﻿13.693°N 100.502°E﻿ / 13.693; 100.502
| ด ค กเขตในกรุงเทพมหานคร |
| --- | --- | --- |
| ฝั่งธนบุรี |  คลองสาน  จอมทอง  ตลิ่งชัน  ทวีวัฒนา  ทุ่งครุ  ธนบุรี  บางกอกน้อย  บางกอกใหญ่  บางขุนเทียน  บางแค  บางบอน  บางพลัด  ภาษีเจริญ  ราษฎร์บูรณะ  หนองแขม  |  |
| ฝั่งพระนคร |  คลองเตย  คลองสามวา  คันนายาว  จตุจักร  ดอนเมือง  ดินแดง  ดุสิต  บางกะปิ  บางเขน  บางคอแหลม  บางซื่อ  บางนา  บางรัก  บึงกุ่ม  ปทุมวัน  ประเวศ  ป้อมปราบศัตรูพ่าย  พญาไท  พระโขนง  พระนคร  มีนบุรี  ยานนาวา  ราชเทวี  ลาดกระบัง  ลาดพร้าว  วังทองหลาง  วัฒนา  สวนหลวง  สะพานสูง  สัมพันธวงศ์  สาทร  สายไหม  หนองจอก  หลักสี่  ห้วยขวาง  |  |
รายชื่อตลาดในกรุงเทพมหานคร

ต่อไปนี้คือ ตลาดในกรุงเทพมหานคร