stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยไซปรัส

มหาวิทยาลัยไซปรัส ก่อตั้งขึ้นในปี 1989 และได้รับนักศึกษาเป็นครั้งแรกในปี 1992 มหาวิทยาลัย ได้รับการก่อตั้งขึ้นในการตอบสนองต่อความต้องการทางปัญญาที่เพิ่มขึ้นของคน ไซปรัสและเป็นที่วางไว้อย่างดีเพื่อตอบสนองแรงบันดาลใจของหลายประเทศ 
มหาวิทยาลัยเป็นชุมชนที่แข็งแรงของนักวิชาการมีส่วนร่วมในการผลิตและการกระจายของความรู้ แม้จะมีประวัติสั้น ๆ ของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้รับความชื่นชมของสังคมไซปรัส มหาวิทยาลัยได้รับนักศึกษาส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีคือการสอบเข้าที่จัดโดยกระทรวงการศึกษาและวัฒนธรรมของสาธารณรัฐไซปรัส นอกจากนี้ยังมีจำนวนที่จะสงวนไว้สำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษหรือมีความยากจน เพื่อที่พยายามจะทำเพื่อนำเสนอการปฏิบัติให้กับนักเรียนที่ประสบปัญหา โดยเฉพาะไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกของมหาวิทยาลัยหรือความช่วยเหลือเกี่ยวกับปัญหาทางวิชาการ เมื่อมหาวิทยาลัยไซปรัสได้เปิดให้กับนักเรียน มีนักศึกษาในชั้นเรียนที่เข้ามาศึกษาต่อเพียง 486 คน แต่หลังจากนั้นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ระหว่างปีการศึกษา 2010-2011 มีถึง 4691 คน
หลักสูตรที่เปิดสอน

มีแปดคณะภายในมหาวิทยาลัยคือ
คณะมนุษยศาสตร์: สามหน่วยงานและศูนย์ภาษา คณะบริสุทธิ์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์: ห้าหน่วยงานและสมุทรศาสตร์ศูนย์ คณะสังคมศาสตร์และการศึกษา: สี่หน่วยงานและศูนย์การศึกษาออฟ คณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ: สองฝ่ายศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและศูนย์การวิจัยการธนาคารและการเงิน คณะวิศวกรรมศาสตร์: สี่แผนกนาโนเทคโนโลยีศูนย์วิจัย Kios ศูนย์วิจัยสำหรับระบบอัจฉริยะและเครือข่ายและ Nireas นานาชาติน้ำศูนย์วิจัย คณะอักษร: สามหน่วยงานและหน่วยวิจัยทางโบราณคดี  บัณฑิตวิทยาลัย และ แพทย์ของโรงเรียน
ห้องสมุด

ห้องสมุดมีหนังสือมากกว่า 267289 เล่ม มีการเพิ่มขึ้นแต่ละปีประมาณ 12000 เล่ม คอลเลกชันที่สำคัญในหมู่ผู้ถือครองห้องสมุดรวมถึงการศึกษาของไซปรัส เก็บรวบรวมคอลเลกชันโบราณคดีและตุรกีศึกษา ส่วนใหญ่ของหนังสือที่มีมีการจัดหมวดหมู่และสามารถเรียกข้อมูลจากห้องสมุดแคตตาล็อก (ADVANCE / GEAC) จากคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อภายในเครือข่ายมหาวิทยาลัยรวมทั้งจากที่ใดก็ได้ ผ่านทางแคตตาล็อกออนไลน์เข้าถึงประชาชนบนเว็บห้องสมุด (WebOpac) ในปีที่ผ่านมาห้องสมุดของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้กลายเป็นแหล่งศึกษาอย่างแท้จริงได้เต็มที่โดยมี อิเล็กทรอนิกส์ (ฟังก์ชันที่ชาญฉลาด) และไฮบริด (เนื้อหาฉลาด) ตั้งแต่คอลเลกชันรวมถึงการพิมพ์ดิจิทัลและวัสดุโสต นอกจากนี้ห้องสมุดมีความสามารถในการผลิตวัสดุในรูปแบบอักษรเบรลล์สำหรับผู้ใช้ที่บกพร่อง
มิธลอนด์

มิธลอนด์ (Mithlond) หรือ เกรย์ฮาเวนส์ (Grey Havens) คือเมืองท่าเรือในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตั้งอยู่ริมฝั่งอ่าวลูน (Lune) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปมิดเดิลเอิร์ธ เลยจากเขตแดนตะวันตกของแคว้นไชร์ คำว่า มิธลอนด์ แปลว่า ท่าเรือสีเทา หรือ เกรย์เฮเวนส์ เป็นท่าเรือที่พวกเอลฟ์ใช้แล่นไปสู่ตะวันตก มีเอลฟ์นายช่างต่อเรือนามว่า เคียร์ดัน เป็นผู้ปกครองดูแลเมือง แต่เดิมเมืองท่ามิธลอนด์เป็นเมืองที่อยู่ในเขตอาณาจักรลินดอน ซึ่งเป็นอาณาจักรเอลฟ์แห่งแรกในยุคที่สอง ปกครองโดยกิล-กาลัด กษัตริย์เอลฟ์องค์สุดท้าย
ฟุตบอลลีก ฤดูกาล 1888–89

| --- | --- |
ฤดูกาล: 1888–89
ทีมชนะเลิศ:  เพรสตันนอร์ทเอนด์  (แชมป์ลีก สมัยที่ 1)
Failed re-election: None
จำนวนนัด: 132
จำนวนประตู: 586 (4.44 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: จอห์น กูดดอลล์ (เพรสตันนอร์ทเอนด์), 21
ทีมเหย้า ชนะสูงสุด: แอสตันวิลลา – นอตส์เคาน์ตี 9–1 (29 Sep 1888)
ทีมเยือน ชนะสูงสุด: นอตส์เคาน์ตี – เพรสตันนอร์ทเอนด์ 0–7 (3 พฤศจิกายน 1888)
จำนวนประตูสูงสุด: 10: แอสตันวิลลา – นอตส์เคาน์ตี 9–1 (29 Sep 1888) โบลตันวอนเดอเรอส์ – นอตส์เคาน์ตี 7–3 (9 Mar 1889) แบล็กเบิร์นโรเวอส์ – แอ็กคริงตัน 5–5 (15 Sep 1888)
ชนะติดต่อกัน มากที่สุด: 6 – เพรสตันนอร์ทเอนด์ (8 กันยายน – 13 ตุลาคม 1888)
ไม่แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด: 22 – เพรสตันนอร์ทเอนด์ (8 กันยายน 1888 – 9 กุมภาพันธ์ 1889), the entire season
แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด: 8 – ดาร์บีเคาน์ตี (29 กันยายน – 8 ตุลาคม 1888)
1889–90 → 
ฟุตบอลลีก ฤดูกาล 1888–89 (อังกฤษ: 1888–89 Football League) การแข่งขันฟุตบอลลีกครั้งแรกจัดขึ้นในฤดูใบไม้ร่วงปี 1888 ถึงฤดูใบไม้ผลิปี 1889 ฟุตบอลลีกได้ก่อตั้งขึ้นในเมืองแมนเชสเตอร์ระหว่างการประชุมผู้ก่อตั้งฟุตบอลลีกเมื่อวันที่ 17 เมษายน 1888 ฟุตบอลลีกเป็นลีกฟุตบอลอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
เริ่มต้นฤดูกาลในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1888 โดยมีสมาชิกผู้ก่อตั้งลีกเป็น 12 สโมสรฟุตบอลจาก มิดแลนด์ และทางเหนือของอังกฤษ: แอ็กคริงตัน, แอสตันวิลลา, แบล็กเบิร์นโรเวอส์, โบลตันวอนเดอเรอส์, เบิร์นลีย์, ดาร์บีเคาน์ตี, เอฟเวอร์ตัน, นอตส์เคาน์ตี, เพรสตันนอร์ทเอนด์, สโตกซิตี, เวสต์บรอมมิชอัลเบียน และ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ โดยแต่ละสโมสรแข่งขันกันทีมละ 2 นัด 1 นัดในบ้านและนัดเยือน 1 นัด จบฤดูกาลเมื่อวันที่ 20 เมษายน 1889 โดยเพรสตันครองแชมป์ลีกเป็นทีมแรก พวกเขาไม่แพ้เลยตลอดทั้งฤดูกาล ซึ่งเป็นความสำเร็จที่หายากมาก ซึ่งทำได้อีกครั้ง เมื่ออาร์เซนอลคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 2003–04
กฎดั้งเดิมของลีกระบุว่าอันดับตารางคะแนนคำนวณจาก "ชัยชนะ เสมอ และแพ้" โดยไม่ได้ระบุรายละเอียดเพิ่มเติม ระบบคะแนนได้ถูกนำมาใช้ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน โดยทีมที่ชนะจะได้รับ 2 คะแนน และทีมที่เสมอกันจะได้รับ 1 คะแนน ค่าเฉลี่ยประตูเคยถูกใช้เพื่อจัดอันดับทีมฟุตบอลที่จบฤดูกาลด้วยคะแนนเท่ากัน
ฤดูกาล > วันเสาร์ที่ 8 กันยายน 1888: นัดเปิดฤดูกาล

10 จากทั้งหมด 12 ทีม ลงสนามในนัดเปิดสนามฟุตบอลลีกเมื่อวันเสาร์ที่ 8 กันยายน 1888 และแม้ว่าจะไม่มีการตีพิมพ์ตารางลีกในหนังสือพิมพ์ในขณะนั้น แต่เวสต์บรอมมิชอัลเบียนก็เป็นจ่าฝูงทีมแรกของลีก ตามการคำนวณแบบปัจจุบัน ดาร์บีเคาน์ตีน่าจะเป็นจ่าฝูงทีมแรกของลีกเนื่องจากผลต่างประตูได้เสียที่เหนือกว่าซึ่งคือ +3 หลังจากนัดแรก เวสต์บรอมมิชชนะสโตกซิตี 2–0 ต่อหน้าผู้ชม 4,500 คนที่วิคตอเรียกราวด์ และขึ้นเป็นจ่าฝูงเหนือเพรสตันนอร์ทเอนด์, ดาร์บีเคาน์ตี และเอฟเวอร์ตันโดยอาศัยค่าเฉลี่ยประตูขณะที่พวกเขาเก็บคลีนชีตได้ ค่าเฉลี่ยประตูคือจำนวนประตูที่ทำได้หารด้วยจำนวนประตูที่เสียไป ค่าเฉลี่ยประตูใช้เพื่อแยกทีมที่มีคะแนนเท่ากันในขณะนั้น เพรสตันเอาชนะเบิร์นลีย์ 5–2, ดาร์บีชนะโบลตัน 6–3 และเอฟเวอร์ตันเฉือนแอ็คคริงตัน 2–1 เกอร์ชอม ค็อกซ์ กองหลังแอสตันวิลล่าทำประตูแรกในลีกโดยทำเข้าประตูตัวเองอย่างน่าเสียดายในเกมเสมอกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 1–1 และเฟร็ด ดิวเฮิร์สต์ ยิงประตูแรกให้กับเพรสตันเพียงไม่กี่นาทีต่อมา ก่อนที่เพรสตันจะถล่มเบิร์นลีย์ 5–2 อย่างไรก็ตาม รายงานหลังการแข่งขันเกี่ยวกับเวลาคิกออฟแสดงให้เห็นว่าการแข่งขันส่วนใหญ่ล่าช้าเพื่อให้ผู้ชมมีเวลาเข้าสนาม ประตูของเคนนี ดาเวนพอร์ต ปีกทีมชาติอังกฤษของโบลตันในช่วง 2 นาทีในการแข่งขันกับดาร์บีเคาน์ตี ถือเป็นประตูแรกในฟุตบอลลีก ทั้งแบล็กเบิร์นโรเวอส์และนอตส์เคาน์ตีไม่ได้ลงเล่นในนัดเปิดฤดูกาล
ฤดูกาล > วันเสาร์ที่ 15 กันยายน: เพรสตันขึ้นเป็นจ่าฝูงของลีก

เพรสตันนอร์ทเอนด์แซงหน้าเวสต์บรอมมิชอัลเบียนขึ้นเป็นจ่าฝูงในการแข่งขันนัดที่ 2 เมื่อวันเสาร์ที่ 15 กันยายน 1888 เมื่อพวกเขาชนะวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 4–0 โดยอาร์ชี กูดอลล์ ยิงประตูในเกมประเดิมสนามให้กับเพรสตัน เวสต์บรอมมิชชนะดาร์บีเคาน์ตี 2–1 แต่ชัยชนะครั้งนี้ทำให้พวกเขามีค่าเฉลี่ยประตูที่ต่ำกว่าเพรสตัน ขณะที่ เอฟเวอร์ตัน เป็นทีมเดียวที่เก็บ 4 แต้มเต็มจาก 2 นัดแรก ทั้งแบล็กเบิร์นโรเวอส์และนอตส์เคาน์ตีเริ่มต้นการแข่งขันฟุตบอลลีกเป็นครั้งแรกตามลำดับ แบล็กเบิร์นเสมอ 5–5 กับแอกคริงตันในขณะที่นอตส์เคาน์ตีแพ้เอฟเวอร์ตัน 1–2
ฤดูกาล > วันเสาร์ที่ 22: มีเพียงเพรสตันเท่านั้นที่เก็บสถิติได้ 100%

เวสต์บรอมมิชอัลเบียนพ่ายแบล็กเบิร์น 2–6 และเอฟเวอร์ตันพ่ายแอสตันวิลลา 1–2 ส่งผลให้เพรสตันกลายเป็นทีมเดียวที่เก็บชัยชนะได้ทั้ง 3 นัด หลังจากเอาชนะโบลตัน 3–1 ที่ดีพเดล สโตกซิตีคว้าชัยชนะในลีกนัดแรกด้วยสกอร์ 3–0 เหนือนอตส์เคาน์ตี ส่งผลให้นอตส์เคาน์ตีร่วงลงไปอยู่อันดับบ๊วยของตารางแทนที่สโตก นอตส์เคาน์ตีแพ้รวด 2 นัดติดต่อกัน ขณะที่โบลตันยังไม่สามารถคว้าแต้มแรกได้ หลังจากเล่นไปแล้ว 3 นัด
ฤดูกาล > วันเสาร์ที่ 29: เพรสตันรักษาสถิติ 100%

เพรสตันนอร์ทเอนด์รักษาสถิติชนะรวด 100% ไว้ได้สำเร็จหลังบุกไปชนะดาร์บีเคาน์ตี 3–2 ขณะที่ แอสตันวิลลา ทีมรองจ่าฝูงสร้างสถิติใหม่ด้วยการถล่ม นอตส์เคาน์ตี ทีมบ๊วยของตาราง 9–1
ตารางคะแนนที่เผยแพร่ใน Cricket and Football Field เมื่อวันที่ 15 กันยายน เนื่องจากยังไม่มีการนำระบบคะแนนมาใช้ รายชื่อทีมจึงเรียงตามตัวอักษร
ฟุตบอลในประเทศกรีซ

| ฟุตบอลในประเทศกรีซ |
| --- | --- |
ประเทศ: กรีซ
องค์กรบริหารดูแล: สหพันธ์ฟุตบอลเฮลเลนิก
ทีมชาติ: กรีซ
แข่งขันครั้งแรก: 1905–06 (ไม่เป็นทางการ) 1927–28 (ทางการ)
จำนวนสโมสร: ประมาณ 2,500 สโมสร
การแข่งขันระดับชาติ
   กรีกคัพ  กรีกอะเมเจอร์คัพ  กรีกซูเปอร์คัพ  กรีกลีกคัพ (ยุบ) 
การแข่งขันของสโมสร
   ซูเปอร์ลีก 1  ซูเปอร์ลีก 2  ฟุตบอลลีก  แกมเอธนีกี  เดลตาเอธนีกี (ยุบ)  แชมเปียนชิปท้องถิ่น 
การแข่งขันระดับนานาชาติ
   สโมสร:  แชมเปียนส์ลีก  ยูโรปาลีก  ยูฟ่าซูเปอร์คัพ  ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก  ทีมชาติ:  ฟุตบอลโลก  ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป  ยูฟ่าเนชันส์ลีก 
บทความนี้กล่าวถึงรายละเอียดของฟุตบอลในประเทศกรีซ
ระบบลีก

ลีกแรกของฟุตบอลอาชีพกรีซก่อตั้งขึ้นในชื่อแพนเฮลเลนิกแชมเปียนชิปใน ค.ศ. 1927 ลีกนี้ได้ดำเนินการแข่งขันจนถึง ค.ศ. 1959 ซึ่งมันถูกแทนที่โดยอัลฟาเอธนีกี ซึ่งดำเนินการจนถึง ค.ศ. 2006 สุดท้ายถูกแทนที่โดยซูเปอร์ลีกกรีซ
ใน ค.ศ. 2011 ฟิฟโปร หน่วยงานซึ่งแสดงข้อมูลผู้เล่นอาชีพ เปิดเผยว่า เกือบร้อยละ 70 ของผู้เล่นทั้งหมดในกรีซไม่ได้รับค่าจ้าง
ซูเปอร์ลีกกรีซเป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศกรีซ มีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 14 สโมสร โดยสโมสรที่ชนะเลิศมากที่สุดคือโอลิมเบียโกส ซึ่งชนะเลิศ 45 สมัย รองลงมาคือปานาซีไนโกส ชนะเลิศ 20 สมัย และอาเอกเอเธนส์ ชนะเลิศ 12 สมัย
ถ้วย

การแข่งขันฟุตบอลคัพหลักเพียงหนึ่งเดียวของประเทศคือกรีกคัพ ซึ่งสโมสรจากลีกทุกระดับสามารถเข้าร่วมแข่งขันได้ นอกจากนี้ ยังเคยมีการแข่งขันกรีกซูเปอร์คัพ ซึ่งเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศซูเปอร์ลีกกับทีมชนะเลิศกรีกคัพ
ระหว่างประเทศ > การแข่งขันของยูฟ่า

สโมสรสามารถคว้าสิทธิ์ในการแข่งขันระดับทวีปยุโรปโดยการตัดสินของฟีฟ่า ทีมชนะเลิศซูเปอร์ลีกจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม ทีมในอันดับที่สองถึงห้า จะต้องเพลย์ออฟแบบพบกันหมดเพื่อหาทีมชนะที่จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสาม ทีมอื่น ๆ อีกสามทีม จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีกในรอบเพลย์ออฟ, รอบคัดเลือกรอบสาม หรือรอบคัดเลือกรอบสอง ทีมชนะเลิศกรีกคัพก็ได้สิทธิ์ในการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีกเช่นกัน แต่ถ้าหากทีมนั้นได้สิทธิ์ของยูฟ่าในลีกอยู่ก่อนแล้ว สิทธิ์นั้นจะตกไปอยู่กับทีมรองชนะเลิศกรีกคัพแทน
โอลิมเปียกอสกลายเป็นทีมกรีกทีมแรกและทีมเดียวที่ชูถ้วยยูฟ่า โดยคว้าแชมป์ยูโรปาลีกในฤดูกาล 2023–24 โดยเอาชนะฟิออเรนตินาในรอบชิงชนะเลิศ นอกจากนี้ทีมเยาวชนของโอลิมเปียกอสยังคว้าแชมป์ยูฟ่า ยูธ ลีก ในฤดูกาลเดียวกัน โดยเอาชนะเอซี มิลาน ในรอบชิงชนะเลิศ
ระหว่างประเทศ > ทีมชาติ

บทความหลัก: ฟุตบอลทีมชาติกรีซ
การแข่งขันนัดแรกของทีมชาติกรีซเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1929 ในนัดที่พ่ายแพ้ต่ออิตาลี 1-4  กรีซเคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกสามครั้ง ในปี 1994, 2010 และ 2014 และเคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสี่ครั้ง ในปี 1980, 2004, 2008 และ 2012 แต่ครั้งที่ทีมชาติประสบความสำเร็จมากที่สุดคือปี 2004 ซึ่งกรีซสามารถคว้าแชมป์โดยเอาชนะเจ้าภาพอย่างโปรตุเกสในนัดชิงชนะเลิศได้
อันเกลอส ชาริสเตอัส ทำประตูชัยให้กับกรีซในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
ภาษาเปอร์เซียของชาวยิว

| ภาษาเปอร์เซียของชาวยิว |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: อิสราเอล อิหร่าน อัฟกานิสถาน อุซเบกิสถาน ทาจิกิสถาน อาเซอร์ไบจาน รัสเซีย จีน
จำนวนผู้พูด: ไม่ทราบ (60,000 คนในอิสราเอล อ้างถึง1995)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอิหร่านตะวันตกตะวันตกเฉียงใต้เปอร์เซียภาษาเปอร์เซียของชาวยิว
ระบบการเขียน: ฮีบรู
รหัสภาษา
ISO 639-2: jpr
ISO 639-3: jpr
ภาษาเปอร์เซียของชาวยิว (Judæo-Persian)หรือ ภาษายีดี (Jidi; IPA: /ʤiːdiː/) เป็นภาษาเปอร์เซียที่พูดโดยชาวยิวที่อาศัยอยู่ในอิหร่าน และเอกสารภาษาเปอร์เซียของชาวยิวที่เขียนด้วยอักษรฮีบรู ถ้ามองในมุมกว้าง ภาษานี้จะรวมสำเนียงทั้งหมดของภาษาเปอร์เซียที่ใช้โดยชาวยิวในจักรวรรดิเปอร์เซีย ในมุมที่แคบลง ภาษานี้หมายถึงสำเนียงที่พูดในเตหะราน
คำภาษาเปอร์เซียในภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิก

หลักฐานแรกที่บ่งถึงการเข้ามาของคำในภาษาเปอร์เซียและเข้าสู่ภาษาในอิสราเอลพบในไบเบิล ภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิกมีคำเฉพาะจากภาษาเปอร์เซียเป็นจำนวนมาก ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในจักรวรรดิอาแคมินิด หลังจากสิ้นสุดราชวงศ์นี้ไป 500 ปี เกิดการแพร่กระจายของชาวยิว การใช้ภาษาเปอร์เซียของชาวยิวในตะวันออกเป็นเช่นเดียวกับการใช้ภาษากรีกของชาวยิวในตะวันตก  ภาษาเปอร์เซียจึงเป็นภาษาสำคัญของชาวยิวในบาบิโลเนีย  ชาวยิวเหล่านี้ไม่มีสิทธิ์ในการพูดภาษาอราเมอิกและจะใช้ภาษาฮียรูหรือภาษาเปอร์เซีย การใช้ภาษาอราเมอิกของชาวยิวจะพบในอิสราเอล ดังนั้น จึงมีคำภาษาเปอร์เซียในทัลมุดของบาบิโลเนีย ส่วนตาร์คุมที่ใช้ภาษาอราเมอิกจะพบศัพท์ภาษาเปอร์เซียน้อยมาก
วรรณคดี

มีกวีนิพนธ์ทางศาสนาที่ใช้ภาษาเปอร์เซียของชาวยิว ใกล้เคียงกับกวีนิพนธ์ในภาษาเปอร์เซียคลาสสิก
ข้อมูล

Judæo-Persian (from the 1906 Public Domain Jewish Encyclopedia)
Vera Basch Moreen (tr. and ed.), In Queen Esther's Garden: An Anthology of Judeo-Persian Literature (Yale Judaica): Yale 2000, ISBN 978-0-300-07905-0
Moreen, Vera B. "The Legend of Adam in the Judeo-Persian Epic" Bereshit [Nāmah]"(14th Century)." Proceedings of the American Academy for Jewish Research. American Academy of Jewish Research, 1990.
แหล่งข้อมูลอื่น

Jewish dialect of Isfahan[ลิงก์เสีย]
Judæo-Persian literature (from Jewish Encyclopedia)
Ethnologue's Dzhidi page
Article from Jewish Languages site เก็บถาวร 2018-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
ฟุตบอลทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

ฟุตบอลทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  (บอสเนีย: Nogometna/Fudbalska reprezentacija Bosne i Hercegovine; ซีริลลิก: Ногометна/Фудбалска репрезентација Боснe и Херцеговинe) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มีผลงานที่ดีที่สุดคือการเข้ารอบแบ่งกลุ่มในฟุตบอลโลก 2014 เป็นครั้งแรก
ผู้เล่น > ชุดปัจจุบัน

รายชื่อผู้เล่นที่ลงแข่งขันใน ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก พบกับกรีซ วันที่ 13 พฤศจิกายน 2016

ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 13 พฤศจิกายน หลังจากการพบกับกรีซ
| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | อัสมีร์ เบกอวิช (vice-captain) |  (1987-06-20) 20 มิถุนายน ค.ศ. 1987 (37 ปี) | 54 | 0 |  Chelsea |
| 12 | 1GK | Ibrahim Šehić |  (1988-09-02) 2 กันยายน ค.ศ. 1988 (36 ปี) | 6 | 0 |  Qarabağ |
| 22 | 1GK | Kenan Pirić |  (1994-07-07) 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 (30 ปี) | 0 | 0 | Unattached |

| 4 | 2DF | Emir Spahić |  (1980-08-18) 18 สิงหาคม ค.ศ. 1980 (44 ปี) | 93 | 6 | Unattached |
| 6 | 2DF | Ognjen Vranješ |  (1989-10-24) 24 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (34 ปี) | 28 | 0 |  AEK Athens |
| 15 | 2DF | Toni Šunjić |  (1988-12-15) 15 ธันวาคม ค.ศ. 1988 (35 ปี) | 25 | 0 |  Palermo |
| 17 | 2DF | Ervin Zukanović |  (1987-02-11) 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 (37 ปี) | 18 | 0 |  Atalanta |
| 3 | 2DF | Ermin Bičakčić |  (1990-01-24) 24 มกราคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) | 17 | 2 |  1899 Hoffenheim |
| 5 | 2DF | เซอัด กอลาชินัตส์ |  (1993-06-20) 20 มิถุนายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) | 17 | 0 |  Schalke 04 |
| 2 | 2DF | Edin Cocalić |  (1987-12-05) 5 ธันวาคม ค.ศ. 1987 (36 ปี) | 7 | 0 |  Mechelen |

| 10 | 3MF | มิราเล็ม ปิยานิช |  (1990-04-02) 2 เมษายน ค.ศ. 1990 (34 ปี) | 72 | 12 |  Juventus |
| 8 | 3MF | Haris Medunjanin |  (1985-03-08) 8 มีนาคม ค.ศ. 1985 (39 ปี) | 54 | 8 |  Maccabi Tel Aviv |
| 16 | 3MF | Senad Lulić |  (1986-01-18) 18 มกราคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) | 52 | 2 |  Lazio |
| 20 | 3MF | Izet Hajrović |  (1991-08-09) 9 สิงหาคม ค.ศ. 1991 (33 ปี) | 22 | 3 |  Werder Bremen |
| 14 | 3MF | Tino-Sven Sušić |  (1992-02-13) 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 (32 ปี) | 9 | 0 |  Genk |
| 7 | 3MF | Gojko Cimirot |  (1992-12-19) 19 ธันวาคม ค.ศ. 1992 (31 ปี) | 3 | 0 |  PAOK |
| 23 | 3MF | Mato Jajalo |  (1988-05-25) 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) | 2 | 0 |  Palermo |
| 13 | 3MF | Danijel Milićević |  (1986-01-05) 5 มกราคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) | 1 | 0 |  Gent |

| 11 | 4FW | เอดิน เจกอ (captain) |  (1986-03-17) 17 มีนาคม ค.ศ. 1986 (38 ปี) | 83 | 49 |  Roma |
| 9 | 4FW | Vedad Ibišević |  (1984-08-06) 6 สิงหาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี) | 77 | 26 |  Hertha Berlin |
| 18 | 4FW | Milan Đurić |  (1990-05-22) 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) | 14 | 7 |  Bristol City |
เกียรติประวัติ

ยูฟ่าเนชันส์ลีก ลีกบี
ชนะเลิศ (1): 2018–19
คิรินคัพ
ชนะเลิศ (1): 2016
แหล่งข้อมูลอื่น

Bosnia and Herzegovina national team at N/FSBiH (in Bosnian and English)
Bosnia and Herzegovina เก็บถาวร 2018-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FIFA (in English)
Bosnia and Herzegovina at UEFA (in English)
Bosnian Support Army เก็บถาวร 2017-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Bosnian Support Army (in Bosnian and English)
Reprezentacija.ba – News site of Bosnian national team (in Bosnian)
SportSport.ba Portal – Sports news portal (in Bosnian)
Sport Centar Portal – Sports news portal (in Bosnian)
Sport.ba Portal – Sports news portal (in Bosnian)
Bosnian football results since 1998
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  โครเอเชีย  คอซอวอ  คาซัคสถาน  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  หมู่เกาะแฟโร  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  นอร์ทมาซิโดเนีย  ยูเครน  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สาธารณรัฐไอร์แลนด์  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ไอร์แลนด์ (พ.ศ. 2425–2493)  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต เครือรัฐเอกราช  ยูโกสลาเวีย 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- |
แชมป์:  เยอรมนี
รองแชมป์:  อาร์เจนตินา
อันดับสาม:  เนเธอร์แลนด์
อันดับสี่:  บราซิล (เจ้าภาพ)
รอบแปดทีม:  เบลเยียม •  โคลอมเบีย •  คอสตาริกา •  ฝรั่งเศส
รอบสอง:  แอลจีเรีย •  ชิลี •   กรีซ •  เม็กซิโก •   ไนจีเรีย •   สวิตเซอร์แลนด์ •  สหรัฐอเมริกา •  อุรุกวัย
รอบแรก:  ออสเตรเลีย •  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา •  แคเมอรูน •  โครเอเชีย •  เอกวาดอร์ •  อังกฤษ •  กานา •  ฮอนดูรัส  •  อิหร่าน •  อิตาลี •  โกตดิวัวร์ •  ญี่ปุ่น •  โปรตุเกส •  รัสเซีย •   เกาหลีใต้ •  สเปน
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 เบกอวิช  2 Vršajević  3 Bičakčić  4 Spahić (c)  5 กอลาชินัตส์  6 Vranješ  7 Bešić  8 ปิยานิช  9 Ibišević  10 Misimović  11 เจกอ  12 Fejzić  13 Mujdža  14 T. Sušić  15 Šunjić  16 Lulić  17 Ibričić  18 Medunjanin  19 Višća  20 Hajrović  21 Hadžić  22 Avdukić  23 Salihović  ผู้ฝึกสอน: S. Sušić  |  1 เบกอวิช  2 Vršajević  3 Bičakčić  4 Spahić (c)  5 กอลาชินัตส์  6 Vranješ  7 Bešić  8 ปิยานิช  9 Ibišević  10 Misimović  11 เจกอ  12 Fejzić  13 Mujdža  14 T. Sušić  15 Šunjić  16 Lulić  17 Ibričić  18 Medunjanin  19 Višća  20 Hajrović  21 Hadžić  22 Avdukić  23 Salihović  ผู้ฝึกสอน: S. Sušić  |  |
พอล รูเบนส์

| Paul Reubens |
| --- | --- |
Reubens ในปี 2016
เกิด: Paul Rubenfeld 27 สิงหาคม ค.ศ. 1952(1952-08-27) Peekskill, New York, U.S.
เสียชีวิต: 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2023(2023-07-30) (70 ปี) Los Angeles, California, U.S.
การศึกษา: Boston University California Institute of the Arts (BFA)
อาชีพ: Actor comedian writer producer
ปีปฏิบัติงาน: 1977–2023
บิดามารดา: Milton Rubenfeld (บิดา)
ญาติ: Abby Rubenfeld (sister)
เว็บไซต์: peewee.com
พอล รูเบนส์ (/ˈruːbənz/; né Rubenfeld; 27 สิงหาคม พ.ศ. 2495 – 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2566) เป็นนักแสดงและนักแสดงตลกชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากการสร้างและแสดงตัวละคร พี-วี เฮอร์แมน
ประวัติ

พอล รูเบนส์ เริ่มต้นอาชีพนักแสดงตลกในปี 1970 ด้วยการเป็นนักแสดงละครเวที และเข้าร่วมในคณะตลกแสดงสด เดอะ กราวน์ดิงส์ (The Groundlings) ในลอสแองเจลิส และได้เริ่มต้นแสดงคาแรกเตอร์ พี-วี เฮอร์แมน และเปิดตัวการแสดงสดที่มีชื่อว่า ‘The Pee-wee Herman Show’ ในปี 1980 ที่ทำให้คาแรกเตอร์นี้กลายเป็นที่รู้จักมากขึ้น บัตรขายหมดเกลี้ยงภายในระยะเวลา 5 เดือนที่เปิดแสดง และมีการบันทึกภาพการแสดงสดเพื่อนำไปออกอากาศทางช่องเคเบิล HBO จนทำให้ชาวอเมริกันได้รู้จักกับชายเจ้าของคาแรกเตอร์ตลกไร้เดียงสา เจ้าของเสียงหัวเราะเล็กแหลม ใส่ชุดสูทลายสก็อตสีเทา โบว์ไทสีแดงเป็นครั้งแรก
จนกระทั่งในปี 1985 คาแรกเตอร์ พี-วี เฮอร์แมน ได้ถูกนำเสนอในรูปแบบภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในชื่อ ‘Pee-wee’s Big Adventure’ (1985) ซึ่งเป็นผลงานการกำกับหนังเรื่องแรกของ ทิม เบอร์ตัน (Tim Burton) โดยรูเบนส์รับหน้าที่เขียนบท และมีการสร้างภาคต่อออกมาในชื่อ ‘Big Top Pee-wee’ (1988) ที่กำกับโดย แรนดัล เคลย์เซอร์ (Randal Kleiser) และมีการผลิตในรูปแบบรายการทีวีสำหรับเด็กช่วงเช้าในชื่อ ‘Pee-wee’s Playhouse’ ทางสถาทีโทรทัศน์ CBS ตั้งแต่ปี 1986 ถึงปี 1990 ซึ่งตลอดระยะเวลาการออกอากาศ รายการนี้ได้รับการเสนอชื่อ และได้รับรางวัล เดย์ไทม์ เอ็มมี อวอร์ดส (Daytime Emmy Awards) รวม 22 รางวัล
จุดพลิกผันในวงการของเขาเกิดขึ้นในปี 1991 เมื่อรูเบนส์ถูกจับกุมในข้อหากระทำอนาจาร เนื่องจากถูกจับได้ว่ากำลังช่วยตัวเองขณะชมภาพยนตร์ในโรงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ในรัฐฟลอริดา แม้เขาจะปฏิเสธในข้อกล่าวหาดังกล่าว แต่ก็ทำให้ชื่อเสียงของเขาเริ่มเสื่อมเสีย จนทำให้การแสดงของเขาต้องถูกยกเลิก และทำให้เขาไม่ได้แสดงในคาแรกเตอร์นี้อีกนานหลายปี แต่หันไปเป็นนักแสดงในนาม พอล รูเบนส์ และนักพากย์เสียงในเวลาต่อมา โดยบทบาทหนึ่งที่เขาได้รับก็คือ บทบาท ทักเกอร์ คอบเบิลพอต พ่อของ ออสวอลด์ คอบเบิลพอต หรือวายร้ายนาม เพนกวิน ในภาพยนตร์ ‘Batman Returns’ (1992) ที่กำกับโดยเบอร์ตัน ซึ่งภายหลังเขาได้กลับมารับบทเดิมนี้อีกครั้งในซีรีส์ ‘Gotham’ (2015–2017)
จนกระทั่งเขาเริ่มกลับมาแสดงในบทบาทนี้อีกครั้งในปี 2010 ด้วยการฟื้นคืนชีพการแสดงละครเวที ‘The Pee-wee Herman Show’ ปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญ ทั้งในการถ่ายทอดสดการแข่งขันมวยปล้ำ WWE Raw และมีผลงานพากย์เสียงในแอนิเมชันอีกมากมาย เช่น ‘Tron: Uprising’ (2012–2013), ‘Robot Chicken’ (2012–2015), ‘Star Wars Rebels’ (2014) และรูเบนส์ยังได้ร่วมเขียนบท เป็นโปรดิวเซอร์ และร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องที่ 3 ของคาแรกเตอร์ พี-วี เฮอร์แมน ในชื่อ ‘Pee-wee’s Big Holiday’ ที่ออกอากาศทาง Netflix ในปี 2016 ซึ่งถือเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขา
รูเบนส์เคยตอบคำถามกับเว็บไซต์ Collider ในปี 2015 เมื่อถูกถามว่า เขาจะแสดงในคาแรกเตอร์ พี-วี เฮอร์แมน ไปอีกนานเท่าไร เขาตอบแบบสั้น ๆ แบบไม่ลืมอารมณ์ขันว่า
“ผมก็ไม่รู้สิครับ ถ้าใครบอกว่าผมจะยังทำสิ่งนี้ในอีก 30 ปีต่อมา ผมคงหัวเราะแน่ ๆ แต่ตอนนี้ ผมวางแผนแล้วว่าผมจะทำมันไปอีกสัก 30 ปี ตอนที่ผมอายุครบ 140 ปี ไรงี้…”
การเสียชีวิต

พอล รูเบนส์ ได้เสียชีวิตลงในวัย 70 ปี ตัวแทนของรูเบนส์ได้ประกาศข่าวการเสียชีวิตของเขาผ่านทาง Instagram ส่วนตัวของรูเบนส์ เมื่อวันที่ 31 กรกฏาคมที่ผ่านมา ระบุสาเหตุว่าเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ที่เขาต้องเผชิญมายาวนานกว่า 6 ปีเป็นการส่วนตัวโดยที่ไม่ได้แจ้งต่อสาธารณะชน โดยแถลงการณ์ระบุว่า
“เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา เราได้กล่าวคำอำลากับ พอล รูเบนส์ นักแสดงตลก นักเขียน และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกันผู้มีชื่อเสียง ผู้ซึ่งเป็นตัวละคร พี-วี เฮอร์แมน อันเป็นที่รัก ที่ได้สร้างความสุขให้กับเด็ก ๆ และผู้ใหญ่ในช่วงชีวิต ด้วยทัศนคติเชิงบวก ความขี้เล่น และความเชื่อมั่นในความสำคัญของความเห็นอกเห็นใจ”
“พอลต้องต่อสู้กับโรคมะเร็งอย่างกล้าหาญ และเป็นส่วนตัวมานานหลายปีด้วยความดื้อรั้นและเฉลียวฉลาด มีพรสวรรค์และความสามารถล้นเหลือ อันเป็นเครื่องหมายการค้าของเขา เขาจะยังคงอยู่ต่อไปในวิหารแห่งความตลกขบขัน และอยู่ในหัวใจของเรา ในฐานะเพื่อนผู้เป็นที่รัก และเป็นบุคคลผู้มีนิสัยโดดเด่นและมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่”
นอกจากนี้ในโพสต์เดียวกัน ยังได้มีการโพสต์ข้อความส่วนตัวของรูเบนส์เกี่ยวกับโรคมะเร็งที่เขาเผชิญมาอย่างยาวนานโดยไม่ได้เปิดเผยให้แฟน ๆ ได้รับทราบ
“โปรดรับคำขอโทษจากผมด้วย ที่ไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ ในสิ่งที่ผมต้องเผชิญมาตลอด 6 ปี ผมรู้สึกได้ถึงความรัก และความเคารพอย่างมากมายจากเพื่อน ๆ แฟนคลับ และผู้สนับสนุนของผมทุกคน ผมรักพวกคุณทุกคนมาก ๆ และมีความสุขมาก ๆ ที่ได้ทำงานสร้างศิลปะเพื่อพวกคุณ”