stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บั๊กนิญ

| บั๊กนิญ Bắc Ninh |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 1)
Thành phố Bắc Ninh นครบั๊กนิญ
สถานที่ต่าง ๆ ในนครบั๊กนิญ

บั๊กนิญที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 21°11′N 106°3′E﻿ / ﻿21.183°N 106.050°E﻿ / 21.183; 106.050
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง
จังหวัด: บั๊กนิญ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 82.60 ตร.กม. (31.89 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2023)
 • ทั้งหมด: 287,658 คน
 • ความหนาแน่น: 2,707 คน/ตร.กม. (7,010 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (เขตเวลาอินโดจีน)
เว็บไซต์: tpbacninh.bacninh.gov.vn
บั๊กนิญ (เวียดนาม: Bắc Ninh ฟังไฟล์:Bac Ninh.ogg) เป็นนครทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม และเป็นเมืองหลักของจังหวัดบั๊กนิญ เป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรม การบริหาร และการพาณิชย์ของจังหวัด เมืองนี้มีเนื้อที่ทั้งหมด 80.82 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 150,331 คน บั๊กนิญได้รับการยกฐานะจากเมือง (thị xã) ขึ้นเป็นนคร (thành phố) เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2006
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บั๊กนิญ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
บาจุ๊ก

| บาจุ๊ก Ba Chúc |
| --- | --- |
เมืองระดับตำบล
Thị trấn Ba Chúc เมืองบาจุ๊ก
ต้นไม้อายุ 300 ปี ใกล้กับเขาเตื่อง เมืองบาจุ๊ก

พิกัด: 10°30′N 104°54′E﻿ / ﻿10.500°N 104.900°E﻿ / 10.500; 104.900
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: อานซาง
อำเภอ: จีโตน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19.46 ตร.กม. (7.51 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2019)
 • ทั้งหมด: 13,762 คน
 • ความหนาแน่น: 707 คน/ตร.กม. (1,830 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+07:00 (เวลาอินโดจีน)
รหัสเขตการปกครอง: 30547
บาจุ๊ก (เวียดนาม: Ba Chúc) เป็นเมือง (thị trấn) ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอจีโตน จังหวัดอานซาง ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม อยู่ห่างจากชายแดนประเทศกัมพูชาประมาณ 3 กิโลเมตร
ในช่วงสงครามเวียดนาม หมู่บ้านแห่งนี้เป็นที่สนใจของสาธารณชนชาวอเมริกัน เมื่อมีการเปิดเผยในเดอะนิวยอร์กไทมส์ว่าพลเรือนที่นั่นถูกเจ้าหน้าที่ของกองทัพแห่งสาธารณรัฐเวียดนาม (ARVN) และที่ปรึกษาชาวอเมริกันบังคับให้กำจัดทุ่นระเบิดที่ถูกวางไว้โดยหน่วยเวียดกงและกองทัพเวียดนามเหนือ
ใน ค.ศ. 1978 หมู่บ้านแห่งนี้เป็นสถานที่เกิดเหตุสังหารพลเรือนประมาณ 3,157 ราย โดยกองกำลังเขมรแดงจากกัมพูชาที่อยู่ใกล้เคียง เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นที่รู้จักในนาม การสังหารหมู่ที่บาจุ๊ก
เดิมบาจุ๊กมีฐานะเป็นตำบลในอำเภอจีโตน จนวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ได้มีการประกาศจัดตั้งเมืองบาจุ๊กโดยแยกออกมาจากตำบลบาจุ๊ก ส่วนตำบลบาจุ๊กเดิมเปลี่ยนชื่อเป็นตำบลหวิญเฟื้อก (xã Vĩnh Phước)
ภาพ

พิพิธภัณฑ์สงครามที่บาจุ๊ก
ฝูลี้

| ฝูลี้ |
| --- | --- |
ฝูลี้ที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 20°32′28″N 105°54′50″E﻿ / ﻿20.54111°N 105.91389°E﻿ / 20.54111; 105.91389
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: ห่านาม
ฝูลี้ (เวียดนาม: Phủ Lý) เป็นเมืองหลักของจังหวัดห่านามในประเทศเวียดนาม
ฝุ่ง กวาง ทัญ

| ฝุ่ง กวาง ทัญ |
| --- | --- |


รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเวียดนาม
ดำรงตำแหน่ง 28 มิถุนายน พ.ศ. 2549 – 8 เมษายน พ.ศ. 2559
ก่อนหน้า: ฝั่ม วัน จ่า
ถัดไป: โง ซวน ลิช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 จังหวัดหวิญฟุก, ประเทศเวียดนามเหนือ (ฮานอย ประเทศเวียดนาม)
เสียชีวิต: 11 กันยายน พ.ศ. 2564(72ปี) ฮานอย ประเทศเวียดนาม
พรรคการเมือง: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม

พลเอก ฝุ่ง กวาง ทัญ (เวียดนาม: Phùng Quang Thanh; 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 — 11 กันยายน พ.ศ. 2564) 
เป็นอดีต​รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของเวียดนาม และเป็นผู้นำลำดับที่ 2 ของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม เขาเป็นเจ้าหน้าที่ของกองทัพประชาชนเวียดนาม และเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม เขาได้สมัครเข้าเป็นทหารในปี พ.ศ. 2512 และได้ต่อสู้ในสมรภูมิต่าง ๆ ในช่วงสงครามเวียดนาม และได้รับเหรียญกล้าหาญวีรบุรุษแห่งกองทัพประชาชนเมื่อ พ.ศ. 2534 เมื่ออายุได้ 22 ปี ต่อมาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเมื่อ พ.ศ. 2549
ท่าอากาศยานนานาชาติก๊าตบี

ท่าอากาศยานนานาชาติก๊าตบี (IATA: HPH, ICAO: VVCI) (เวียดนาม: Cảng hàng không quốc tế Cát Bi a.k.a. เวียดนาม: Sân bay Quốc tế Cát Bi) เป็นท่าอากาศยานในเมืองไฮฟอง ประเทศเวียดนาม โดยอาคารผู้โดยสารและทางวิ่งแห่งใหม่ ได้เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 โดยจะสามารถรองรับเครื่องบิน Boeing 767, Airbus A350 XWB และเครื่องบินขนาดใกล้เคียงกัน
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศเวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

Airport information for VVCI at World Aero Data. Data current as of October 2006.
French military images of Cat Bi supporting the Battle of Dien Bien Phu เก็บถาวร 2018-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บาตูตุต

บาตูตุต (อังกฤษ: Batutut) หรือ คนป่า (เวียดนาม: Người Rừng; อังกฤษ: Forest Man) เป็นชื่อเรียกสิ่งมีชีวิตลึกลับชนิดหนึ่ง ที่พบในประเทศเวียดนาม มีลักษณะคล้ายกับมนุษย์ แต่มีขนดกปกคลุมทั้งลำตัว ไม่มีหาง คล้ายกับเอปหรือลิงใหญ่ เหมือนกับกรณีบิ๊กฟุต หรือแซสแควตช์ ที่พบในอเมริกาเหนือ, โอรังเป็นเดะก์ ที่พบในอินโดนีเซีย หรือยาวี ที่ออสเตรเลีย
บาตูตุตเริ่มเป็นที่รู้จักของโลกตะวันตกจากทหารผ่านศึกชาวอเมริกัน ที่รบในสงครามเวียดนามที่กินระยะเวลายาวนานกว่า 21 ปี และยุติลงเมื่อกว่า 40 ปีที่แล้ว โดยบอกว่า เป็นสัตว์ที่คล้ายกับมนุษย์ อาศัยอยู่ตามภูเขาสูง และจะทำร้ายผู้ที่พบเห็นด้วยการทุ่มหินเข้าใส่ จึงเรียกชื่อมันว่า "วานรหิน" (Rock Ape)
เรื่องราวของบาตูตุตเป็นที่เล่าขานกันรุ่นต่อรุ่นของชาวพื้นเมืองเวียดนาม โดยเล่าว่า หากถูกมันจับไปแล้ว จะถูกกินเป็นอาหาร บาตูตุตมีความสูงราว 5–7 ฟุต ซึ่งนับว่าเตี้ยกว่าบิ๊กฟุตมาก แต่มีลักษณะที่เหมือนกัน คือ มีขนดกปกคลุมทั้งลำตัวสีน้ำตาลเข้มเหมือนสีดิน แขนยาวเกินหัวเข่า ลำตัวเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แต่รูปร่างไม่อ้วน ไม่ลงพุง
มีรายงานการพบเห็นบาตูตุตทั่วทั้งเวียดนาม ทั้งนี้มีการศึกษาในทางวิชาการอย่างจริงจัง โดยเจิ่น ห่ง เหวียต  นักวิชาการชาวเวียดนาม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 โดยทางรัฐบาลเวียดนามออกทุนให้ เจิ่น ห่ง เหวียต เชื่อว่าพื้นที่ที่น่าจะพบบาตูตุตมากที่สุด คือ บริเวณป่าดิบทึบในตอนกลางของเวียดนามที่ติดกับชายแดนลาว แถบอุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง โดยเฉพาะบนที่ราบสูง ซึ่งป่าบริเวณนี้ในรอบ 20 กว่าปีที่ผ่านมา ได้ค้นพบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่ไม่เป็นที่รู้จักของโลกมาแล้วหลายชนิด เช่น ซาวลา จึงเชื่อว่าอาจเป็นไปได้ว่าเป็นที่ที่อยู่อาศัยของบาตูตุต อีกทั้งในปี ค.ศ. 1982 รัฐบาลเวียดนามยังได้กำหนดให้เขตป่าบริเวณตอนกลางของประเทศพื้นที่กว่า 100 ตารางไมล์ เป็นเขตสงวนบาตูตุตด้วย
นอกจากนี้แล้ว เจิ่น ห่ง เหวียต ยังได้เก็บตัวอย่างรอยเท้าของบาตูตุตได้ด้วย เป็นรอยเท้าที่มีความสมบูรณ์มาก โดยรอยเท้านี้มีความยาวกว่า 1 ฟุต ซึ่งใหญ่กว่าเท้ามนุษย์ทั่วไป และจะขยายออกบริเวณตอนกลางของเท้า
ผู้ที่เคยเห็นพบบาตูตุต รวมทั้งผู้ที่รู้เรื่องของมัน ต่างบอกกล่าวว่า มันส่งเสียงร้องว่า "วู้ ๆ ๆ ๆ ๆ" ด้วยเสียงสั้น ๆ เหมือนการสื่อสารกัน นอกจากนี้แล้วยังมีผู้อ้างว่าเคยพบเห็นบาตูตุต 2 ตัว ส่งเสียงเหมือนพูดคุยกันด้วย ซึ่งไม่ใช่ภาษามนุษย์ รวมถึงมีพยาน 3 คน พบเห็นบาตูตุตในระยะใกล้ที่วิ่งสวนผ่านพวกเขาไปด้วย โดยบอกว่า มันวิ่งด้วยความเร็วที่ไม่อาจตามทันได้ และบางคนก็พบเห็นรอยเท้าคล้ายมนุษย์ แต่มีขนาดใหญ่กว่าในถ้ำ สร้างความกลัวให้แก่เขามาก เชื่อว่าเป็นรอยเท้าของบาตูตุต
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ที่สูงตอนกลาง (เวียดนาม)

ที่ตั้งที่สูงตอนกลางในประเทศเวียดนาม
ที่สูงตอนกลาง (เวียดนาม: Tây Nguyên; อังกฤษ: Central Highlands) เป็นหนึ่งในภูมิภาคของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วยจังหวัดดั๊กลัก, จังหวัดดั๊กนง, จังหวัดซาลาย, จังหวัดกอนตูม และจังหวัดเลิมด่ง ภูมิภาคนี้บางครั้งเรียกว่า "ที่สูงในพื้นที่ตอนกลาง" (Cao nguyên Trung bộ) และเคยมีชื่อเรียกว่า "ที่สูงตอนกลาง" (Cao nguyên Trung phần) ในสมัยสาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้)
จังหวัด

| จังหวัด | เมืองหลัก | ประชากร (สำมะโนประชากร 1 เมษายน 2009) | พื้นที่ (กม> ²) |
| --- | --- | --- | --- |
| ดั๊กลัก | บวนมาถ็วต | 1,737,600 | 13,139.2 กม.² |
| ดั๊กนง | ซาเหงีย | 407,300 | 6,516.9 กม.² |
| ซาลาย | เปล็ยกู | 1,161,700 | 15,536.9 กม.² |
| กอนตูม | กอนตูม | 383,100 | 9,690.5 กม.² |
| เลิมด่ง | ด่าหลัต | 1,179,200 | 9,776.1 กม.² |
แหล่งข้อมูลอื่น

13°45′N 108°15′E﻿ / ﻿13.750°N 108.250°E﻿ / 13.750; 108.250
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศเวียดนาม |
| --- | --- |
ภาค:  ชายฝั่งตอนกลางใต้  ชายฝั่งตอนกลางเหนือ  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง  ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  ที่สูงตอนกลาง  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ  ภาคตะวันออกเฉียงใต้  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
เทศบาลนคร:  เกิ่นเทอ  ดานัง  ฮานอย  โฮจิมินห์  ไฮฟอง 
จังหวัด:  กว๋างจิ  กว๋างนาม  กว๋างนิญ  กว๋างบิ่ญ  กว๋างหงาย  กอนตูม  ก่าเมา  กาวบั่ง  เกียนซาง  คั้ญฮหว่า  จ่าวิญ  ซ้อกจัง  ซาลาย  เซินลา  ด่งท้าป  ด่งนาย  ดั๊กนง  ดั๊กลัก  เดี่ยนเบียน  เต็ยนิญ  เตวียนกวาง  เตี่ยนซาง  เถื่อเทียนเว้  ทัญฮว้า  ท้ายเงวียน  ท้ายบิ่ญ  นามดิ่ญ  นิญถ่วน  นิญบิ่ญ  บักเลียว  บั๊กกั่น  บั๊กซาง  บั๊กนิญ  บ่าเสียะ-หวุงเต่า  บิ่ญเซือง  บิ่ญดิ่ญ  บิ่ญถ่วน  บิ่ญเฟื้อก  เบ๊นแจ  ฟู้เถาะ  ฟู้เอียน  ล็องอาน  ลายเจิว  เลิมด่ง  หลั่งเซิน  หล่าวกาย  หวิญฟุก  หวิญล็อง  ห่าซาง  ห่าติ๋ญ  ห่านาม  หายเซือง  เหงะอาน  เหิ่วซาง  อานซาง  เอียนบ๊าย  ฮหว่าบิ่ญ  ฮึงเอียน 
อดีตจังหวัด:  เจิวด๊ก  มิญหาย  ล็องโห่  หวิญฟู้  ห่าเซินบิ่ญ  ห่าเต็ย  ห่านามนิญ  ห่าบั๊ก  เหงะติ๋ญ
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน

บทความนี้เกี่ยวกับพรรคการเมืองในเวียดนาม พ.ศ. 2472–2473 สำหรับพรรคการเมืองในอินโดจีนฝรั่งเศส ดูที่ พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488)
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (อังกฤษ: Communist Party of Indochina; เวียดนาม: Đông Dương Cộng sản Đảng) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์หนึ่งในสามพรรคที่เป็นต้นกำเนิดของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม โดยอีกสองพรรคคือ พรรคคอมมิวนิสต์อันนัม และพันธมิตรคอมมิวนิสต์อินโดจีน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2471 สมาชิกหัวรุนแรงของสมาคมยุวชนเพื่อการปฏิวัติเวียดนามได้แก่ โฮจิมินห์, เจิ่น วัน กุง, เหงียน ดุ๊ก กั๋ญ, จิ่ญ ดิ่ญ กื๋ว, โด๋ หง็อก ซู, เซือง หัก ดิ๊ญ, โง ซา ตึ และกีม โตน ได้จัดตั้งกลุ่มคอมมิวนิสต์กลุ่มแรกในอินโดจีนฝรั่งเศส และได้ประกาศตัวเป็นศูนย์กลางของพรรคคอมมิวนิสต์ที่จะจัดตั้งขึ้นในอนาคต เจิ่น วัน กุงได้รับเลือกเป็นเลขาธิการของกลุ่ม ทั้งนี้ กุงและอีกสองคนคือจิ่ญ ดิ่ญ กื๋ว และกีม โตนได้เข้าร่วมการประชุมของสมาคมยุวชนเพื่อการปฏิวัติเวียดนาม ที่จัดในฮ่องกงเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2472 ในการประชุมครั้งนี้พวกเขาได้เสนอที่จะเปลี่ยนสมาคมไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แต่ถูกปฏิเสธ ทั้งสามคนได้ประท้วงโดยออกจากห้องประชุม และถูกขับออกจากสมาคมในที่สุด
ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2472 กลุ่มนิยมคอมมิวนิสต์ดังกล่าวได้ประชุมร่วมกันที่ฮานอย และตกลงจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน พรรคได้ออกหนังสือพิมพ์ บั๊วเหลี่ยม (Búa Liềm, "ค้อนและเคียว") หลังจากนั้นไม่นาน มีการจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อันนัมในอินโดจีน เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2472 และพรรคปฏิวัติใหม่แห่งเวียดนามที่ได้เปลี่ยนมาเป็นพันธมิตรคอมมิวนิสต์อินโดจีน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2472 ต่อมา ใน พ.ศ. 2473 โฮจิมินห์ได้ประสานงานจนมีการรวมทั้งสามพรรคเข้าด้วยกันเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ท่าอากาศยานด่งเฮ้ย

ท่าอากาศยานด่งเฮ้ย (เวียดนาม: Sân bay Đồng Hới, Cảng hàng không Đồng Hới) เป็นท่าอากาศยานในเมืองด่งเฮ้ย เมืองหลักของจังหวัดกว๋างบิ่ญ ประเทศเวียดนาม ใกล้แขวงคำม่วนของประเทศลาว ทางวิ่งมีขนาด 2400 x 45 เมตร สนามบินแห่งนี้สามารถจุผู้โดยสารได้ 500,000 คนต่อปี
นักล่าอาณานิคมชาวฝรั่งเศสได้สร้างลานบินขึ้นที่นี่โดยยังไม่ได้ลาดยางในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 เพื่อรองรับการทำสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 ต่อมาเวียดนามเหนือได้พัฒนาสนามบินแห่งนี้เป็นฐานทัพเพื่อใช้ขนส่งทหารและยุทโธปกรณ์ไปโจมตีเวียดนามใต้ การปรับปรุงสนามบิน (โครงสร้างปัจจุบัน) เริ่มต้นเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2547 โดยมีกำหนดเปิดใช้ในปี พ.ศ. 2549 แต่มาแล้วเสร็จและเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เที่ยวบินพาณิชย์เที่ยวแรกของสนามบินแห่งนี้มาจากท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่ายในกรุงฮานอย
ณ ปี พ.ศ. 2551 ท่าอากาศยานด่งเฮ้ยเป็นหนึ่งในสนามบินพาณิชย์สามแห่งในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางเหนือของประเทศ อีกสองแห่งได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติฟู้บ่ายในเมืองฮเว้ (ห่างจากด่งเฮ้ยไปทางทิศใต้ 144 กิโลเมตร) และท่าอากาศยานวิญในจังหวัดเหงะอาน (ห่างจากด่งเฮ้ยไปทางทิศเหนือ 155 กิโลเมตร)
สายการบินและจุดหมายปลายทาง

ท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย (กรุงฮานอย)
ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต (นครโฮจิมินห์)
ท่าอากาศยานเชียงใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

Dong Hoi airport put into use[ลิงก์เสีย] (อังกฤษ)
ท่าอากาศยานด่งเฮ้ย
พรรคคอมมิวนิสต์อันนัม

| พรรคคอมมิวนิสต์อันนัม An Nam cộng sản Đảng |
| --- | --- |
ประธาน: โฮจิมินห์
ก่อตั้ง: 7 มกราคม พ.ศ. 2472
ถูกยุบ: 2 มกราคม พ.ศ. 2473
ยุบรวมกับ: พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
อุดมการณ์: ลัทธิคอมมิวนิสต์
ธงประจำพรรค

การเมืองเวียดนาม   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคคอมมิวนิสต์อันนัม (เวียดนาม: An Nam cộng sản Đảng) เป็นพรรคการเมืองในเวียดนามที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2472 และสลายตัวไปในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 ก่อตั้งโดยผู้นำสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์ สันนิบาตนี้ก่อตั้งโดยโฮจิมินห์ ซึ่งเป็นสาขาของสันนิบาตเยาวชนปฏิวัติที่มีฐานที่มั่นที่กว่างโจว ทางตอนใต้ของจีน การประชุมครั้งแรกเกิดขึ้นในฮ่องกงเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2472 เจิ่น วัน กุง ผู้นำสันนิบาตในตังเกี๋ยได้ประท้วงและออกจากที่ประชุม กุงเดินทางกลับมายังเวียดนามและจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนเมื่อ 17 มิถุนายน ส่วนผู้นำคนอื่น ๆ ได้ตัดสินใจไม่เข้าร่วมกับกุงและในเดือนสิงหาคมได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อันนัมขึ้นมา โดยผู้นำพรรคได้แก่ เล ห่ง เซิน, โห่ ตุ่ง เหมิ่ว และเล กวาง ดัต
เมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2472 โคมินเทิร์นได้แสดงความวิตกกังวลเกี่ยวกับพรรคคอมมิวนิสต์ในเวียดนามทั้งสองพรรคและต้องการให้รวมตัวกัน พรรคทั้งสองจึงรวมเข้าด้วยกันในการประชุมที่เกาลูนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472  เกิดเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม ในครั้งนั้น โฮจิมินห์เป็นตัวแทนโคมินเทิร์นในการประชุม หลังจากนั้น พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมจึงสลายตัวไป
พรรคประชาธิปไตยเวียดนาม

| พรรคประชาธิปไตยเวียดนาม Đảng Dân chủ Việt Nam |
| --- | --- |
ชื่อย่อ: ĐDCVN
ประธาน: Dương Đức Hiền
เลขาธิการ: Nghiêm Xuân Yêm
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1944 (1944)
ถูกยุบ: 20 ตุลาคม ค.ศ. 1988 (1988-10-20)
อุดมการณ์: 1944–1954: ชาตินิยมเวียดนาม ประชาธิปไตยสังคมนิยม 1954–1988: สังคมนิยมประชาธิปไตย ลัทธิมากซ์–เลนิน
จุดยืน: การเมืองฝ่ายซ้ายกลาง ถึง การเมืองฝ่ายซ้าย–ฝ่ายขวา
กลุ่มระดับชาติ: แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม
ธงประจำพรรค

การเมืองเวียดนาม   รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคประชาธิปไตยเวียดนาม (เวียดนาม: Đảng Dân chủ Việt Nam) เป็นพรรคการเมืองในเวียดนามเหนือและสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ก่อตั้งเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 เพื่อรวมนักธุรกิจ ชนชั้นกลางและปัญญาชนเข้าด้วยกัน ต่อมาได้เข้าร่วมกับเวียดมินห์ พรรคนี้มีกิจกรรมในเวียดนามเหนือตั้งแต่ พ.ศ. 2497 – 2518 และจาก พ.ศ. 2518 – 2531 ในสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม พรรคนี้สนับสนุนแนวทางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามและกลายเป็นพรรคหุ่นเชิด พรรคนี้เป็นสมาชิกของแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามและเป็นตัวแทนในสภาและรัฐบาลของเวียดนาม ผู้นำพรรคคือเงียมซวนแยม พรรคนี้ได้ถูกสลายตัวไปใน พ.ศ. 2531 พร้อมกับพรรคอีกพรรคที่ไม่ได้เป็นคอมมิวนิสต์ในเวียดนามคือพรรคสังคมนิยมแห่งเวียดนาม ใน พ.ศ. 2549 มีการก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อเดียวกันคือพรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนามขึ้นอีก
พรรคสังคมนิยมเวียดนาม

| พรรคสังคมนิยมเวียดนาม  |
| --- | --- |
ชื่อภาษาเวียดนาม: Đảng Xã hội Việt Nam
เลขาธิการ: Phan Tử Nghĩa Nguyễn Xiển Hoàng Minh Giám
ก่อตั้ง: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 (1946-07-22)
ถูกยุบ: 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 (1988-07-22)
ที่ทำการ: ฮานอย
อุดมการณ์: สังคมนิยม ชาตินิยมเวียดนาม
กลุ่มระดับชาติ: แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม
ธงประจำพรรค

การเมืองเวียดนาม รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคสังคมนิยมเวียดนาม (เวียดนาม: Đảng Xã hội Việt Nam) เป็นพรรคการเมืองในเวียดนามในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2489 – 2531 เช่นเดียวกับพรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนาม พรรคสังคมนิยมได้เข้าร่วมกับรัฐบาลซึ่งต่อมาเป็นรัฐบาลของเวียดนามเหนือ ฮวางมิญสั่มเคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศระยะหนึ่ง ผู้บริหารคนสำคัญของพรรค เช่น เหงียนเสียน ซึ่งเป็นตัวแทนเลขาธิการพรรคระหว่าง พ.ศ. 2489 – 2499 และเป็นเลขาธิการพรรคตั้งแต่ พ.ศ. 2499 จนพรรคสลายตัว และฮวางมิญสั่มตัวแทนเลขาธิการพรรคระหว่าง พ.ศ. 2499 – 2531
ท่าอากาศยานนานาชาติเกิ่นเทอ

อาคารผู้โดยสาร
ภายในอาคารผู้โดยสาร
ท่าอากาศยานนานาชาติเกิ่นเทอ (IATA: VCA, ICAO: VVCT) (เวียดนาม: Sân bay Quốc tế Cần Thơ) ชื่อเดิม ท่าอากาศยานจ่าน้อก เป็นท่าอากาศยานในเมืองเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011 งบประมาณการก่อสร้าง 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ บนเนื้อที่ 20,750 ตารางเมตร (223,400 ตารางฟุต) มีเป้าหมายสำคัญคือ เพื่อรองรับผู้โดยสารได้ถึง 5 ล้านคนต่อปี และเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจของภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง
ดูเพิ่ม

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศเวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

Can Tho International Airport - เว็บไซต์ทางการ
Airport information for VVCT at World Aero Data. Data current as of October 2006.
Can Tho Airport - Vietnam Online
ท่าอากาศยานเถาะซวน

ท่าอากาศยานเถาะซวน (เวียดนาม: Sân bay Thọ Xuân) เดิมชื่อ ท่าอากาศยานซาวหว่าง (Sân bay Sao Vàng) เป็นท่าอากาศยานในเมืองซาวหว่าง อำเภอเถาะซวน จังหวัดทัญฮว้า ประเทศเวียดนาม ทางวิ่งมีขนาด 3,200 × 45 เมตร สนามบินแห่งนี้สามารถจุผู้โดยสารได้ 500,000 คนต่อปี เป็นฐานทัพอากาศและจะทำหน้าที่เที่ยวบินโยธาตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556
สายการบินและจุดหมายปลายทาง

ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต (นครโฮจิมินห์)[1/1/2556]
แหล่งข้อมูลอื่น

Government to implement three airport projects เก็บถาวร 2012-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Vietnamnet.net
Thanh Hoa told to rethink civil airport project เก็บถาวร 2012-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Saigon Times
ตวีฮหว่า

| ตวีฮหว่า |
| --- | --- |
นครภายใต้จังหวัด (ชั้น 2)
นครตวีฮว่า
ตวีฮหว่ายามค่ำคืน

ตวีฮหว่าที่ตั้งในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 13°04′55″N 109°17′42″E﻿ / ﻿13.08194°N 109.29500°E﻿ / 13.08194; 109.29500
ประเทศ:  เวียดนาม
จังหวัด: ฟู้เอียน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 107 ตร.กม. (41 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2555)
 • ทั้งหมด: 202,030 คน
 • ความหนาแน่น: 1,888.1 คน/ตร.กม. (4,890 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7 (เวลาอินโดจีน)
ตวีฮหว่า (เวียดนาม: Tuy Hòa) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดฟู้เอียนซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 107 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 202,030 คน (ณ ปี พ.ศ. 2555) มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด
ภูมิศาสตร์ > ภูมิประเทศและสถานที่ท่องเที่ยว

บริเวณที่ตั้งเมืองตวีฮหว่าก่อตัวขึ้นจากการทับถมของดินตะกอนที่แม่น้ำด่าสั่ง (Đà Rằng) พัดพามา มีภูเขาสองลูกใกล้กับใจกลางเมือง ได้แก่ เขาจ๊อปจ่าย (Chóp Chài) และเขาหญั่น (Nhạn) แม่น้ำด่าสั่งและเขาหญั่นก่อให้เกิดภูมิทัศน์ที่งดงาม บนยอดเขาหญั่นมีปราสาทจามหลังหนึ่งตั้งอยู่ เมื่อยืนตรงจุดนี้ นักท่องเที่ยวจะสามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรวมของเมืองได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ ตวีฮหว่ายังมีหาดทรายขาวละเอียดซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งอีกด้วย
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ตวีฮหว่ามีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: As)
| ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของตวีฮหว่า> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 33.7 (92.7) | 36.5 (97.7) | 36.4 (97.5) | 39.8 (103.6) | 40.5 (104.9) | 39.6 (103.3) | 39.0 (102.2) | 40.1 (104.2) | 38.4 (101.1) | 36.0 (96.8) | 34.5 (94.1) | 33.1 (91.6) | 40.5 (104.9) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 26.4 (79.5) | 27.6 (81.7) | 29.5 (85.1) | 31.8 (89.2) | 33.9 (93) | 34.5 (94.1) | 34.2 (93.6) | 34.0 (93.2) | 32.7 (90.9) | 29.8 (85.6) | 28.0 (82.4) | 26.6 (79.9) | 30.8 (87.4) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 23.3 (73.9) | 23.9 (75) | 25.4 (77.7) | 27.4 (81.3) | 28.9 (84) | 29.4 (84.9) | 29.1 (84.4) | 28.9 (84) | 27.9 (82.2) | 26.5 (79.7) | 25.4 (77.7) | 24.0 (75.2) | 26.7 (80.1) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 21.0 (69.8) | 21.3 (70.3) | 22.4 (72.3) | 24.0 (75.2) | 25.4 (77.7) | 26.1 (79) | 25.8 (78.4) | 25.6 (78.1) | 24.8 (76.6) | 24.1 (75.4) | 23.4 (74.1) | 22.0 (71.6) | 23.9 (75) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 15.2 (59.4) | 16.0 (60.8) | 16.4 (61.5) | 18.8 (65.8) | 21.4 (70.5) | 21.9 (71.4) | 21.7 (71.1) | 22.0 (71.6) | 20.9 (69.6) | 19.1 (66.4) | 17.7 (63.9) | 15.2 (59.4) | 15.2 (59.4) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 66.9 (2.634) | 22.5 (0.886) | 36.0 (1.417) | 46.1 (1.815) | 90.8 (3.575) | 54.3 (2.138) | 45.5 (1.791) | 55.2 (2.173) | 227.4 (8.953) | 539.5 (21.24) | 507.9 (19.996) | 216.5 (8.524) | 1,911.3 (75.248) |
| ความชื้นร้อยละ | 83.4 | 83.3 | 82.9 | 81.7 | 78.3 | 73.9 | 73.9 | 74.7 | 79.9 | 85.1 | 85.5 | 84.2 | 80.6 |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 12.5 | 6.2 | 5.0 | 5.0 | 9.0 | 7.0 | 7.1 | 9.4 | 15.3 | 20.8 | 21.5 | 19.0 | 137.5 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 160.5 | 196.0 | 251.6 | 269.7 | 272.8 | 239.9 | 239.3 | 230.6 | 203.6 | 168.0 | 128.3 | 118.2 | 2,472.9 |
แหล่งที่มา: สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอาคารแห่งเวียดนาม (Vietnam Institute for Building Science and Technology)
ปู้อี

| --- | --- |
หญิงชาวปู้อีที่หน้าบ้านของเธอ
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 จีน 2,870,034 (2010)  เวียดนาม 3,232 (2019)
ภาษา
ภาษาปู้อี  • ภาษาจีนกลาง
ศาสนา
Shigongism • ศาสนาพุทธ
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
จ้วง 
ชาวปู้อี (จีน: 布依族; พินอิน: Bùyīzú; เวียดนาม: người Bố Y) เรียกตัวเองว่า ปู้ใหญ่ ปู้จ่อง และปู้หม่าน มีถิ่นที่อยู่ที่มณฑลเจียงซู รวมจ้วงเหนือแถบเขตปกครองตนเองกวางสีจ้วง มณฑลกุ้ยโจว และตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ที่มักเรียกตนเองว่าปู้อี ไม่เรียกตนเองว่าจ้วง มีประชากรราว 2,049,203 คน มีภาษาและวัฒนธรรมคล้ายจ้วง พูดภาษาไทและภาษาจีน นับถือลัทธิดั้งเดิม และบางส่วนก็หันไปนับถือคริสต์ศาสนา
แหล่งข้อมูลอื่น

The Bouyei ethnic minority (government homepage, in English)
Buxqyaix Qyusmail – 布依在线 (Bouyei online, in Bouyei and Chinese)
僚人全民概况 (Outline of the whole Liao [Rao, Lao, Tai] people)
Bouyei language page (from Ethnologue site)
布依族网论坛[ลิงก์เสีย] (the forum of Bouyei, in Bouyei and Chinese, the biggest site of Bouyei in China)
Map share of ethnic by county of China
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
ป้อมปราการหลวงทังล็อง

| ส่วนกลางของป้อมปราการหลวง ทังล็อง-ฮานอย * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
หอธงกตเก่อ
พิกัด: 21°02′06.9″N 105°50′24.9″E﻿ / ﻿21.035250°N 105.840250°E﻿ / 21.035250; 105.840250
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii), (iii), (iv)
อ้างอิง: 1328
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2553 (คณะกรรมการสมัยที่ 34)
พื้นที่: 18.395 ha
ที่ตั้งของป้อมปราการหลวงทังล็อง ในประเทศเวียดนาม
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ป้อมปราการหลวงทังล็อง (เวียดนาม: Hoàng thành Thăng Long) เป็นโบราณสถานที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 โดยราชวงศ์ลี้ได้สร้างทับป้อมปราการจีนที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 เพื่อแสดงอิสรภาพที่มีต่อชาวจีนของชาวดั่ยเหวียต พระราชวังนี้เป็นศูนย์กลางอำนาจทางการเมืองและการศาสนามากว่า 13 ศตวรรษต่อเนื่องโดยตลอด เป็นราชวังแห่งเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่สร้างด้วยหินทั้งหมดและยังหลงเหลืออยู่
มรดกโลก

ป้อมปราการหลวงทังล็องได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 34 เมื่อ พ.ศ. 2553 ที่กรุงบราซิเลีย ประเทศบราซิล ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
ป้อมปราการของราชวงศ์โห่

| ป้อมปราการของราชวงศ์โห่ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ป้อมปราการของราชวงศ์โห่
พิกัด: 20°04′40.8″N 105°36′16.2″E﻿ / ﻿20.078000°N 105.604500°E﻿ / 20.078000; 105.604500
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (ii), (iv)
อ้างอิง: 1358
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2554 (คณะกรรมการสมัยที่ 35)
พื้นที่: 155.5 ha
ที่ตั้งของป้อมปราการของราชวงศ์โห่ ในประเทศเวียดนาม
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ป้อมปราการของราชวงศ์โห่  (เวียดนาม: Thành nhà Hồ) เป็นป้อมปราการแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนาม สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์โห่ (ค.ศ. 1400–1407) ตั้งอยู่ที่ตำบลเต็ยซาย (Tây Giai) อำเภอหวิญหลก (Vĩnh Lộc) จังหวัดทัญฮว้า ริมชายฝั่งเวียดนามเหนือตอนกลาง
ปราสาทเต็ยโด (Tây Đô) มีรูปทรงเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า ความยาวเหนือจรดใต้เท่ากับ 870.5 เมตร ตะวันออกจรดตะวันตกเท่ากับ 883.5 เมตร มีประตูสี่ด้าน ประตูหน้าคือประตูด้านทิศใต้ มีความสูง 9.5 เมตรและกว้าง 15.17 เมตร อีกสามประตูอยู่ทางทิศเหนือ ตะวันออก และตะวันตก
ตัวปราสาทสร้างขึ้นจากก้อนหิน ซึ่งแต่ละก้อนมีขนาดประมาณ 2 × 1 × 0.7 เมตร
นอกเหนือจากประตูแล้ว ตัวปราสาทเกือบทั้งหมดได้พังทลายไปแล้ว
ป้อมปราการของราชวงศ์โห่ได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมของยูเนสโกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2554
ระเบียงภาพ

ประตูทิศเพ็ญ
ประตูทิศเหนือ
ประตูทิศตะวันออก
กระสุนปืนใหญ่ทำด้วยหินซึ่งพบในป้อม
ธนาคารรัฐแห่งเวียดนาม

| --- | --- |
Ngân hàng Nhà nước Việt Nam
 อาคารของธนาคารรัฐแห่งเวียดนามในนครโฮจิมินห์
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 (73 ปี 184 วัน)
เขตอำนาจ: ทั่วประเทศเวียดนาม
สำนักงานใหญ่: ฮานอย ประเทศเวียดนาม
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: เล มิญ ฮึง, ผู้ว่าการธนาคาร
เว็บไซต์: www.sbv.gov.vn
ธนาคารรัฐแห่งเวียดนาม (เวียดนาม: Ngân hàng Nhà nước Việt Nam) เป็นธนาคารกลางของประเทศเวียดนาม ในปัจจุบันนี้มีสัดส่วนการถือหุ้นประมาณ 65% ของ VietinBank - ธนาคารจดทะเบียนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ