stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ครีเอเตอร์

| ครีเอเตอร์ |
| --- | --- |
ครีเอเตอร์ในการแสดงสด ไลฟ์แอมทัสกา ปี ค.ศ. 2013
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: เอสเซิน, รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน, เยอรมนี
แนวเพลง:  แทรชเมทัล  เดทเมทัล  แบล็กเมทัล 
ช่วงปี: ค.ศ. 1982-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง:  อีพิก  สตีมแฮมเมอร์  ดรากคาร์  จี.ยู.เอ็น.  นอยส์  นิวเคลียร์บลาสต์ 

สมาชิก: Miland "Mille" Petrozza   Jürgen "Ventor" Reil   Christian "Speesy" Giesler   Sami Yli-Sirniö
อดีตสมาชิก: Michael Wulf   Jörg "Tritze" Trzebiatowski   Frank "Blackfire" Gosdzik   Tommy Vetterli   Roberto "Rob" Fioretti   Andreas Herz   Joe Cangelosi

เว็บไซต์: kreator-terrorzone.de
ครีเอเตอร์ (อังกฤษ: Kreator) เป็นวงแทรชเมทัลจากเอสเซิน ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1982 ด้วยสไตล์ดนตรีของครีเอเตอร์ที่มีความคล้ายคลึงกับวง โซดอม เดสสตัครชัน และทานคาร์ด ทำให้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสี่บิ๊กโฟว์แห่งกลุ่มทิวโทนิกแทรชเมทัล หรือ กลุ่มแทรชเมทัลของเยอรมัน นอกจากนี้ ด้วยเนื้อหาของเพลงและดนตรีของครีเอเตอร์นี้เอง ที่ผลักดันแนวเดทเมทัล และ แบล็กเมทัล ขึ้นในเวลาต่อมา ครีเอเตอร์ประสบความสำเร็จด้านยอดจำหน่ายกว่า 2 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้เป็นหนึ่งในวงแทรชเมทัลสัญชาติเยอรมันที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดตลอดกาล
ครีเอเตอร์มีการเปลี่ยนแปลงสไตล์การเล่นดนตรีหลายครั้งในหลายปีที่ผ่านมา เริ่มจากอิทธิพลของวงเวนอม ในทำนองที่รวดเร็วแบบ สปีดเมทัล จนต่อมาก็ได้เปลี่ยนไปเล่นแนว แทรชเมทัล เป็นหลัก แม้ว่าในช่วงทศวรรษที่ 90 วงจะหันไปเล่นแนว อินดัสเทรียลเมทัล และ กอทิกเมทัล ก็ตาม จนในที่สุดในช่วงต้นทศวรรษที่ 20 วงก็กลับไปสู่แนวแทรชเมทัลเดิม ซึ่งกลายเป็นแนวที่พวกเขายึดมั่นเล่นมาจวบจนปัจจุบัน
ปัจจุบัน ครีเอเตอร์ได้ออกสตูดิโออัลบั้มมาแล้วถึง 14 อัลบั้ม 2 อีพี 2 อัลบั้มแสดงสด และ 3 อัลบั้มรวมเพลง พวกเขาประสบความสำเร็จในฐานแฟนเพลงแทรชเมทัลใต้ดินระดับสากล  นอกจากนี้ยังเป็นวงแทรชเมทัลวงแรกที่มีโอกาสได้เซนต์สัญญาเข้าค่ายเพลงใหญ่อย่างอีพิก ในปี ค.ศ. 1988 อัลบั้ม Phantom Antichrist (2012) และ "Gods of Violence" (2017) ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ 13 และ 14 ของวง ประสบความสำเร็จด้วยการไต่ขึ้นอันดับหนึ่งบนเยอรมันชาร์ต และอันดับสูงๆ ในหลายชาร์ตของประเทศอื่นๆ
สมาชิก > สมาชิกชุดปัจจุบัน

Miland "Mille" Petrozza – ร้องนำ, กีตาร์ (1984–ปัจจุบัน)
Jürgen "Ventor" Reil – กลองชุด, เสียงร้อง (1984–1994, 1996–ปัจจุบัน)
Christian "Speesy" Giesler – กีตาร์เบส (1994–present)
Sami Yli-Sirniö – กีตาร์ (2001–present)
สมาชิก > สมาชิกในอดีต

Roberto "Rob" Fioretti – กีตาร์เบส (1984–1992)
Jörg "Tritze" Trzebiatowski – กีตาร์ (1986–1989)
Frank "Blackfire" Gosdzik – กีตาร์ (1989–1996)
Andreas Herz – กีตาร์เบส (1992–1994)
Joe Cangelosi – กลองชุด (1994–1996)
Tommy Vetterli – กีตาร์ (1996–2001)
สมาชิก > สมาชิกแสดงสด

Michael Wulf – กีตาร์ (1986; เสียชีวิต 1993)
Bogusz Rutkiewicz – กีตาร์เบส (1988)
Marco Minnemann – กลองชุด (2009)
สตูดิโออัลบั้ม

Endless Pain (1985)
Pleasure to Kill (1986)
Terrible Certainty (1987)
Extreme Aggression (1989)
Coma of Souls (1990)
Renewal (1992)
Cause for Conflict (1995)
Outcast (1997)
Endorama (1999)
Violent Revolution (2001)
Enemy of God (2005)
Hordes of Chaos (2009)
Phantom Antichrist (2012)
Gods of Violence (2017)
Hate Über Alles (2022)
ครีเอเตอร์ในงานคอนเสิร์ต "โฮลอินเดอะสกาย" ปี ค.ศ. 2007
คริสโตเฟอร์ โนวินสกี

นักประสาทวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน
| คริสโตเฟอร์ โนวินสกี |
| --- | --- |
โนวินสกีใน ค.ศ. 2005
เกิด: คริสโตเฟอร์ จอห์น โนวินสกี  (1978-09-24) 24 กันยายน ค.ศ. 1978 (46 ปี) โอกพาร์ก รัฐอิลลินอย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (ศศ.บ.) มหาวิทยาลัยบอสตัน (ปร.ด.)
อาชีพ: ผู้ร่วมก่อตั้งและซีอีโอของมูลนิธิคันคัสชันเลกาซี นักเขียน นักมวยปล้ำอาชีพ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2001–2003 (มวยปล้ำอาชีพ)
ผลงานเด่น: เฮดเกมส์: ฟุตบอลส์คันคัสชันไครซิส
คู่สมรส: นิโคล โรเดอร์แมน (แต่งงาน ค.ศ. 2013–ปัจจุบัน)
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: คริส ฮาวาร์ด ฮาวาร์ด คริส คริสโตเฟอร์ โนวินสกี คริส โนวินสกี
ส่วนสูง: 6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 270 ปอนด์ (122 กิโลกรัม)
ฝึกหัดโดย: อัล สโนว์ คิลเลอร์ โควอลสกี แทสส์
เปิดตัว: 29 มิถุนายน ค.ศ. 2001
รีไทร์: 24 มิถุนายน ค.ศ. 2003
 
คริสโตเฟอร์ จอห์น โนวินสกี (อังกฤษ: Christopher John Nowinski; 24 กันยายน ค.ศ. 1978 – ) เป็นนักประสาทวิทยาศาสตร์, นักเขียน และอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน หลังจากค้นคว้าเกี่ยวกับความกระทบกระเทือนในอเมริกันฟุตบอลอย่างกว้าง ๆ โนวินสกีได้ร่วมก่อตั้งมูลนิธิคันคัสชันเลกาซี ซึ่งปัจจุบันเขาเป็นซีอีโอ และร่วมก่อตั้งศูนย์ซีทีอีของมหาวิทยาลัยบอสตัน ในฐานะนักมวยปล้ำอาชีพ เขาเป็นที่รู้จักกันดีจากการครองตำแหน่งกับสมาคมดับเบิลยูดับเบิลยูอี ภายใต้ชื่อเรียกขานว่าคริส ฮาวาร์ด (อังกฤษ: Chris Harvard)
ชีวิตตอนต้นและการศึกษา

โนวินสกีเข้าเรียนที่จอห์น เฮอร์ซีย์ ไฮสกูล ในอาร์ลิงทันไฮส์ รัฐอิลลินอย โดยทำหน้าที่เป็นกัปตันทีมอเมริกันฟุตบอลและบาสเกตบอล เขาสำเร็จการศึกษาระดับเกียรตินิยมจากฮาร์วาร์ดด้วยศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาสังคมวิทยาใน ค.ศ. 2000 โนวินสกีเล่นอเมริกันฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัยให้แก่ทีมคริมสันในฐานะดีเฟนซีฟแทกเคิล และได้รับเกียรติทีมที่สองจากออล-ไอวีลีก ต่อมา เขาทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านเภสัชกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพในบอสตันหลังจากสำเร็จการศึกษาได้ไม่นาน
ครั้นใน ค.ศ. 2017 เขาสำเร็จการศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตในสาขาประสาทวิทยาศาสตร์เชิงพฤติกรรมจากมหาวิทยาลัยบอสตัน
ความสำเร็จ > วิทยาศาสตร์และธุรกิจ

รองเรียก Nowinski "ชายผู้รับผิดชอบมากที่สุดในการทำให้ CTE เป็นส่วนหนึ่งของการสนทนาระดับชาติ" และในปี 2010 Sports Illustrated พิมพ์ว่า: "บุคลิกภาพของ Nowinski ปรากฏอยู่เบื้องหลังแพทย์และพาดหัวข่าว และการถกเถียงเกี่ยวกับความมุ่งมั่นที่เพิ่งค้นพบของกีฬาในการลดการบาดเจ็บที่ศีรษะ
รางวัลเวชศาสตร์การกีฬา Ernst Jokl ประจำปี 2019 จากสถาบันการกีฬาแห่งสหรัฐอเมริกา
ผู้สร้างความแตกต่างในอุตสาหกรรมประจำปี 2018 ธุรกิจด้านกีฬา
40 อายุต่ำกว่า 40 ปี, วารสารธุรกิจบอสตัน, 2017
รางวัล Dr. Alan Ashare Safety Award, แมสซาชูเซตส์ฮ็อกกี้, 2016
เหรียญรางวัลประธาน วิทยาลัยเวสเทิร์นนิวอิงแลนด์ 2011
ผู้นำด้านสุขภาพ 20 - ผู้ที่ทำให้การดูแลสุขภาพดีขึ้น สื่อผู้นำด้านสุขภาพ 2011
ข่าวฮอกกี้ 40 ต่ำกว่า 40 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในกีฬาฮอกกี้ 2011
ภาพประกอบกีฬา นักกีฬาแห่งปีเข้ารอบสุดท้าย 2010
รางวัล James Brady, สมาคมอาการบาดเจ็บที่สมองแห่งอิลลินอยส์ 2010
ความสำเร็จ > มวยปล้ำอาชีพ

World Wrestling Entertainment
WWE Hardcore Championship (2 times)
Wrestling Observer Newsletter
Worst Worked Match of the Year (2002) with Jackie Gayda vs. Bradshaw and Trish Stratus on Raw on July 8
อ่านเพิ่ม

PBS Frontline "League of Denial" extended interview
Conflicts arise in sports-related concussions fight
แหล่งข้อมูลอื่น

Concussion Legacy Foundation
เว็บไซต์ทางการ
คริสโตเฟอร์ โนวินสกี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรายชื่อแชมป์ฮาร์ดคอร์ WWE |
| --- | --- |
แมนไคด์  ·  บิ๊กบอสแมน  ·  โรด ด็อก  ·  ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี  ·  บิลลี กัน  ·  อัล สโนว์  ·  เดอะ บริทิช บูลด็อก  ·  เทสต์  ·  แครช ฮอลลี  ·  พีต แกส  ·  แทสส์  ·  วิสเซรา  ·  ฟูนากิ  ·  ร็อดนี  ·  โจอี แอบส์  ·  แทรเชอร์  ·  เพร์รี แซตเทิร์น  ·  แมต ฮาร์ดี  ·  ก๊อดฟาเธอร์ โฮ  ·  เจรัลด์ บริสโก  ·  แพต แพตเตอร์สัน  ·  สตีฟ แบล็กแมน  ·  เชน แม็กแมน  ·  เรเวน  ·  บิ๊กโชว์  · เค-ควิก  ·  ไรโน  ·  เคน  ·  คริส เจริโค  ·  ไมค์ ออซัม  ·  เจฟฟ์ ฮาร์ดี  ·  ร็อบ แวน แดม  ·  เคิร์ต แองเกิล  ·  ดิอันเดอร์เทเกอร์  ·  เมเวน  ·  โกลดัสต์  ·  สไปก์ ดัดลีย์  ·  เดอะเฮอร์ริเคน  ·  ไมตี มอลลี  ·  คริสเตียน  ·  บับบา เรย์ ดัดลีย์  ·  วิลเลียม รีกัล  ·  ทอมมี ดรีเมอร์  ·  สตีวี ริชาดส์  ·  ชอว์น สตาซีแอก  ·  จัสติน เครดิเบิล  ·  บูเกอร์ ที  ·  ทริส สตราตัส  ·  เทร์รี  ·  แบรดชอว์  ·  คริสโตเฟอร์ โนวินสกี  ·  จอห์นนี สแตมโบลี
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
คลาร์ก เกเบิล

| คลาร์ก เกเบิล |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901(1901-02-01) คลาร์ก เกเบิล Cadiz, Ohio, สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960(1960-11-16) (59 ปี) ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: Josephine Dillon (1924-1930) Maria "Ria" Franklin Printiss Lucas Langham (1931-1939) Carole Lombard (1939-1942) Sylvia Ashley (1949-1952) Kay Williams (1955-1960)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1923-1960
วิลเลียม คลาร์ก เกเบิล (อังกฤษ: William Clark Gable) (1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 - 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีฉายาว่า "ราชาแห่งฮอลลีวูด" ในช่วงที่เขาประสบความสำเร็จที่สุด ในปี 1999 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ให้เกเบิลติดอันดับ 7 ของดาราฝ่ายชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
บทโด่งดังที่สุดของเกเบิลคือบท เรตต์ บัตเลอร์ในภาพยนตร์ปี 1939 เรื่อง Gone with the Wind ที่เขาแสดงร่วมกับวิเวียน ลีห์ ผลงานการแสดงนี้ของเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม เขาได้รับรางวัลจากเรื่อง It Happened One Night (1934) และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจาก Mutiny on the Bounty (1935) และผลงานการแสดงอันน่าจดจำของเขาอย่างเรื่อง Run Silent, Run Deep และผลงานเรื่องสุดท้ายของเขา The Misfits (1961) ที่แสดงร่วมกับมาริลีน มอนโร ในเรื่องสุดท้ายของเธอเช่นกัน
คริสตจักรที่ 1 สำเหร่

| คริสตจักรที่ 1 สำเหร่ |
| --- | --- |
First Presbyterian Church, Samray
บริเวณด้านหน้าวัด มุมหันออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา

ที่ตั้ง: เลขที่ 37 ซอยเจริญนคร 59 ถนนเจริญนคร แขวงสำเหร่ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
ประเทศ:  ประเทศไทย
นิกาย: โปรเตสแตนต์
ประวัติ
สถานะ: เปิดใช้งาน
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2403
ผู้ก่อตั้ง: คณะอเมริกันเพรสไบทีเรียน
สถาปัตยกรรม
ประเภทสถาปัตย์: ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก่ออิฐถือปูน
รูปแบบสถาปัตย์: นีโอคลาสสิก โคโลเนียล
ปีสร้าง: พ.ศ. 2453
โครงสร้าง
จำนวนชั้น: 1
การปกครอง
มุขมณฑล: คณะอเมริกันเพรสไบทีเรียน
ภาพในอดีต ค.ศ. 1928
คริสตจักรที่ 1 สำเหร่ (อังกฤษ: The First Presbyterian Church of Bangkok) เป็นโบสถ์คริสต์ของนิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 37 ซอยเจริญนคร 59 ถนนเจริญนคร แขวงสำเหร่ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เป็นคริสตจักรแห่งแรกของคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียน (The American Presbyterian Mission) ซึ่งมิชชันนารีคณะนี้ได้เริ่มวางรากฐานการเผยแพร่คริสต์ศาสนาในประเทศไทยตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
โบสถ์คริสตจักรที่ 1 สำเหร่ได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ปี พ.ศ. 2547 จากสมาคมสถาปนิกสยามฯ
มิชชันนารีโปรเตสแตนท์ยุคบุกเบิกรุ่นแรก

ค.ศ. 1828 ศาสนาจารย์นายแพทย์ คาร์ล เฟรเดอริค ออกัสตัส กุ๊ตสลาฟ (Dr.Karl Frederick Augustus Gustaff) และศาสนาจารย์จาคอบ ทอมลิน (Rev. Jacob Tomlin) เป็นมิชชันนารีโปรเตสแตนต์  2 ท่านแรกที่เดินทางเข้ามาในประเทศไทย จากนั้นเป็นต้นมามิชชันนารีจากคณะอื่น ๆ เดินทางเข้ามาอย่างต่อเนื่อง คือคณะอเมริกันแบ๊บติสต์ได้ส่ง ศจ.เทเลอร์ โจนน์ เข้ามาในปี ค.ศ. 1833  คณะอเมริกันบอร์ด ได้ส่ง ศจ .ชาร์ล โรบินสัน และ ศจ.สตีเฟน จอห์สัน เข้ามาในปี ค.ศ. 1834  แต่การประกาศศาสนาในประเทศไทยขณะนั้นยังมีความยากลำบากต้องประสบกับการต่อต้านต่าง ๆ นานา มิชชันนารีบางท่านเจ็บป่วยด้วยโรคในเขตร้อน เช่น อหิวาตกโรค ทำให้หลายคณะต้องล้มเลิกการประกาศศาสนาในประเทศไทย
การเข้ามาของมิชชันนารีคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียน

ค.ศ. 1840  คณะอเมริกันเพรสไบทีเรียนได้ส่ง ศจ.วิลเลียม พี บูแอล (William P. Buell) และภรรยาเดินทางเข้ามาในประเทศไทยแต่มาพำนักอยู่ในประเทศไทยได้ไม่นานภรรยาท่านก็เจ็บป่วยทำให้ต้องเดินทางกลับประเทศสหรัฐอเมริกา งานของคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียนได้เริ่มวางฐานรากอย่างถาวรและจริงจัง โดยการเข้ามาของ ศจ.สตีเฟน แมตตูน (Rev. Stephen Mattoon, D.D.) และภรรยา (Mary Lourie Mattoon) กับ ศจ. ซามูแอล เรโนล์ เฮาส์ (Rev. Samuel Reynolds House, M.D.) ในปี ค.ศ.1847  ชาวไทยเรียกหมอแมตตูนว่า “หมอมะตูม” และหมอเฮาส์ว่า “หมอเหา” มิชชันนารีกลุ่มนี้ยังพักอาศัยร่วมอยู่กับมิชชันนารีกลุ่มอื่นที่บริเวณปากคลองบางหลวงและยังไม่ได้สร้างพระวิหารสำหรับนมัสการแต่ประการใด  ค.ศ. 1849 ศจ.สตีเฟน บุช (Rev.Stephen Bush)และภรรยาเดินทางมาสบทบ
การตั้งคริสตจักรเพรสไบทีเรียนที่ 1 กรุงเทพ

ในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1849 คณะมิชชันนารี 5 คน ประกอบด้วย ศจ. สตีเฟน แมตตูนและภรรยา ศจ. สตีเฟน บุช และภรรยา และศจ. ซามูเอล เรโนล์ เฮาส์ ได้ประชุมอธิษฐานร่วมกันก่อตั้งคริสตจักรขึ้น เรียกว่าคริสตจักรเพรสไบทีเรียนที่ 1 กรุงเทพฯ โดยให้บ้านพักของมิชชั่นนารีบริเวณกุฎีจีน (หลังวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร) เป็นสถานที่นมัสการ โดยมี ศจ. สตีเฟน แมตตูน เป็นศิษยาภิบาลคนแรกของคริสตจักรแห่งนี้
หลังจากตั้งคริสตจักรไม่กี่วัน คณะมิชชั่นก็ได้มีโอกาสต้อนรับสมาชิกคนแรก (Chinese Christian) คือ ท่านซินแส กีเอ็ง ก๊วยเซียน (Quasien Kieng) เดิมท่านซินแส เป็นคริสเตียนในสังกัดของคณะอเมริกันบอร์ด (A.B.C.F.M.) ต่อมามิชชั่นคณะนั้นได้โยกย้ายจากสยามไปทำงานในประเทศจีน ท่านซินแสจึงย้ายสมาชิกภาพเข้ามาสังกัดคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียน (ท่านเป็นครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนชายสมัยนั้น ที่ต่อมาคือโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย)
ย้ายมาสำเหร่

ค.ศ.1857 ได้ย้ายบ้านพักมิชชันนารี โรงเรียน สถานที่ทำงาน จากกุฎีจีนมาที่สำเหร่เพราะมีอาณาเขตกว้างขวางกว่าและเพื่อรองรับการขยายการทำงานในอนาคต  วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1859  “นายชื่น” เป็นคนไทยคนแรกที่รับเชื่อโดยการประกาศของคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียน
สร้างพระวิหารหลังแรก

ค.ศ. 1860 ได้เริ่มสร้างพระวิหารหลังแรกโดยการเรี่ยไรเงินจากพ่อค้ากะลาสี ทูต และชาวต่างประเทศที่พำนักในประเทศไทย และยังได้เรี่ยไรประเทศสหรัฐอเมริกาด้วย ใช้เงินในการก่อสร้าง 700 ดอลลาร์ และมีพิธีมอบถวายในวันที่ 25 พฤษภาคม  ค.ศ. 1862 นับนั้นเป็นต้นมาคริสตจักรที่ 1 สำเหร่ ก็เป็นศูนย์กลางการทำงานของมิชชั่นนารีคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียน  ค.ศ. 1890 ศาสนาจารย์จอห์น เอ. เอกิ้น ได้ย้ายโรงเรียนของท่านจากกุฎีจีนมารวมกับโรงเรียนของมิชชั่นที่สำเหร่ และใช้ชื่อว่า “โรงเรียนสำเหร่บอยส์คริสเตียนไฮสคูล” ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1902 โรงเรียนนี้ย้ายมาที่ถนนประมวญและเปลี่ยนชื่อเป็น “โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย” ในเวลาต่อมา
ศิษยาภิบาลคนไทยคนแรกของคริสตจักร

วันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1896 คริสตจักรได้สถาปนา ศบ.ย่วญ เตียงหยก เป็นศิษยาภิบาลประจำคริสตจักรนับเป็นศิษยาภิบาลคนไทยคนแรกของคริสตจักร  ค.ศ. 1902 ผป.ปลีก อุนยะวงษ์ ก่อตั้งคณะ King’s Daughters หรือคณะราชธิดาแห่งคริสตจักร ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของคณะสตรีคริสเตียนของคริสตจักรในเวลาต่อมา
สร้างพระวิหารหลังปัจจุบัน

ค.ศ. 1910 สร้างพระวิหารปัจจุบัน โดยรื้อพระวิหารหลังเดิมลงและสร้างบนที่เดิม แต่ยังคงรูปแบบสถาปัตยากรรมของพระวิหารหลังแรกไว้ เงินที่ใช้ในการก่อสร้างมาจากการเรี่ยไรสมาชิกของคริสตจักรใช้เงินก่อสร้างมากกว่า 7,000 บาท มีพิธีมอบถวายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1910 ซึ่งพระวิหารนี้ยังคงใช้นมัสการพระเจ้ามาจนกระทั่งปัจจุบันนี้  ค.ศ. 1912 สร้างหอระฆัง  ค.ศ. 1963 สร้างศาลาเตียงหยก ค.ศ. 1988 ขยายพระวิหารให้ยาวกว่าเดิม 3.50 เมตร ส่วนบริเวณธรรมาสน์ได้ขยายออกไปอีก 4.50 เมตร เพื่อรองรับจำนวนผู้มานมัสการที่จะเพิ่มขึ้นในอนาคต
คริสตจักรในปัจจุบัน

ในปัจจุบันคริสตจักรได้มีการพัฒนาขึ้นในหลาย ๆ ด้าน อาทิเช่น ได้มีการพัฒนาเรื่องของอาคารสถานที่ ด้านการประกาศ การเลี้ยงดูสมาชิก และการสร้างสาวก เป็นต้น ปัจจุบันคริสตจักรมีศิษยาภิบาล คือศาสนาจารย์  ประยูร คาระวานนท์ ผู้ปกครองประจำการ 11 คน มัคนายก 7 คน และกรรมการพันธกิจต่าง ๆ อีก 7 ด้านคือ คริสเตียนศึกษา การประกาศ ดนตรี บ้านและครอบครัว ปฏิคม เยี่ยมเยียน และประชาสัมพันธ์ ปัจจุบันคริสตจักรมีสมาชิกจำนวน 205 คน  ปัจจุบัน คริสตจักรที่ 1 สำเหร่ อยู่ในสังกัดคริสตจักรภาคที่ 6 ของสภาคริสตจักรในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของคริสตจักรที่ 1 สำเหร่
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ คริสตจักรที่ 1 สำเหร่
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°42′19″N 100°29′39″E﻿ / ﻿13.705292°N 100.494071°E﻿ / 13.705292; 100.494071
คลาสสิก

คลาสสิก (classic) อาจหมายถึง
ดนตรียุคคลาสสิก
ดนตรีคลาสสิก
ศิลปะคลาสสิก
รถยนต์คลาสสิก
กีตาร์คลาสสิก
ภาษาคลาสสิก กลุ่มของภาษาที่มีการใช้กันมาเป็นระยะเวลานาน
คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต (ชื่ออังกฤษ: The Classic) ภาพยนตร์เกาหลี
คลาร์ก ปีเตอส์

| คลาร์ก ปีเตอส์ |
| --- | --- |
ปีเตอส์ในเอดินบะระเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010
เกิด: ปีเตอร์ คลาร์ก  (1952-04-07) 7 เมษายน ค.ศ. 1952 (72 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง, นักเขียน, ผู้กำกับ
ปีปฏิบัติงาน: คริสต์ทศวรรษ 1970–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Janine Martyne Penny
บุตร: 5 คน
ปีเตอร์ คลาร์ก (อังกฤษ: Peter Clarke; เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2495) เป็นที่รู้จักกันในนามของ คลาร์ก ปีเตอส์ เป็นนักแสดง, นักร้อง, นักเขียน และผู้กำกับชาวอเมริกัน เขาแสดงเป็นนักสืบ Lester Freamon และ Albert "Big Chief" Lambreaux ในละครของเดวิด ไซมอน ทางช่องเอชบีโอเรื่อง เดอะไวร์, ทรีม และ โชว์มีอะฮีโร, รับบทอะลอนโซ ควินน์ ในละครอาชญากรรมของช่องซีบีเอสเรื่อง เพอร์ซันออฟอินทริสต์, ไอซาเอีย เพจ ในเรื่อง เดอะดิไวด์ และโอทิส ในเรื่อง 5 เลือดอหังการ ของสไปก์ ลี (2020)
คลินตันเคาน์ตี (รัฐนิวยอร์ก)

| Clinton County |
| --- | --- |
County of New York State
County of Clinton

ที่ตั้งของนิวยอร์ก
ที่ตั้งของนิวยอร์กในสหรัฐ
พิกัด:  44°44′N 73°41′W﻿ / ﻿44.74°N 73.68°W﻿ / 44.74; -73.68
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ: แม่แบบ:Country data นิวยอร์ก
ก่อตั้ง: 1788
ตั้งชื่อจาก: George Clinton
ที่ตั้ง: แพลตส์บูร์ก
เมืองใหญ่สุด: แพลตส์บูร์ก
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,118 ตร.ไมล์ (2,900 ตร.กม.)
 • พื้นดิน: 1,038 ตร.ไมล์ (2,690 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ: 80 ตร.ไมล์ (200 ตร.กม.)  7.1%%
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด: 82,128 คน
 • ความหนาแน่น: 79.1 คน/ตร.ไมล์ (30.5 คน/ตร.กม.)
เขตเวลา: UTC−5 (ตะวันออก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (EDT)
เขตสภาผู้แทนราษฎร: 21st
เว็บไซต์: www.clintoncountygov.com
คลินตันเคาน์ตี (อังกฤษ: Clinton County) เป็นเคาน์ตีในรัฐนิวยอร์กของสหรัฐ ตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2010 มีประชากรทั้งหมด 82,128 คน และมีศูนย์กลางการปกครองที่แพลตส์บูร์กเมืองนี้ตั้งชื่อตาม จอร์จ คลินตัน ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กคนแรกที่ได้เป็นรองประธานาธิบดี เคาน์ตีนี้ตั้งอยู่ใต้ชายแดนระหว่างสหรัฐและแคนาดากับรัฐควิเบก
ครีบยัน

ครีบยันใช้ที่โบสถ์เมียงโอ ประเทศฟิลิปปินส์
ครีบยันที่ใช้ที่มหาวิหารเบเวอร์ลีย์ในอังกฤษซึ่งเป็นครีบยันทึกผสมกับครีบยันแบบปีกที่กางออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้าง
ครีบยัน (อังกฤษ: buttress) คือวัสดุหรือส่วนของโครงสร้างที่ใช้พยุง รับน้ำหนัก ยึด วัตถุ สิ่งของ หรือโครงสร้าง ให้มีความแข็งแรง มีเสถียรภาพในการคงอยู่ ไม่ล้ม หรือพังทลาย
ครีบยันประเภทต่าง ๆ

ในการก่อสร้างอาคาร ครีบยันจะใช้เป็นเสาชั่วคราวในการรับน้ำหนักของไม้แบบเพื่อการก่อสร้างโครงสร้างส่วนบน ซึ่งมักจะเป็นไม้หรือโลหะ
ในการขุดดินที่มีบริเวณกว้างและมีความลึกมาก ครีบยันจะเป็นส่วนของโครงสร้างชั่วคราว เพื่อใช้เป็นตัวยึดเสาเข็มเหล็กให้มีเสถียรภาพ มั่นคง แข็งแรง ไม่พังทลายจากแรงดันดิน วัสดุที่ใช้มักจะเป็นเหล็ก
ครีบยันในโครงหลังคาเหล็กหรือไม้ ที่เป็นโครงถัก คือชิ้นส่วนที่อยู่ทแยงระหว่างชิ้นส่วนในแนวดิ่งและแนวราบ
สำหรับเรือนไทย ไม้ครีบยันหรือไม้เท้าแขน จะใช้รองรับชายคาที่ยื่นออกมาจากตัวอาคาร ครีบยันสำหรับอาคารทางสถาปัตยกรรมไทย อื่น ๆ เช่น โบสถ์ วัด วิหาร จะเรียกว่า คันทวย
ในด้านการเกษตรกรรมและภูมิสถาปัตยกรรม ไม้ค้ำยันจะใช้พยุงต้นอ่อนของพันธุ์ไม้ต่าง ๆ เพื่อให้พันธุ์ไม้เหล่านั้นตั้งตรง ไม่ล้ม และคงอยู่ได้
ฯลฯ
ดูเพิ่ม

นั่งร้าน
ครีบยันลอย
คลาริโทรมัยซิน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
รหัส ATC: J01FA09 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 84029
DrugBank: APRD00181
ECHA InfoCard: 100.119.644 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
คลาริโทรมัยซิน (อังกฤษ: Clarithromycin) เป็นยาปฏิชีวนะประเภทแมคโคไรด์
ครึ่งชีวิต

บทความนี้เกี่ยวกับเวลาที่สารกัมมันตรังสีใช้สลายตัวเหลือครึ่งหนึ่ง สำหรับเกมคอมพิวเตอร์ ดูที่ ฮาล์ฟ-ไลฟ์
| ครึ่งชีวิต ที่ | เศษส่วน ที่เหลือ | ร้อยละ ที่เหลือ | ร้อยละ ที่เหลือ |
| --- | --- | --- | --- |
| 0 | 1/1 | 100 |  |
| 1 | 1/2 | 50 |  |
| 2 | 1/4 | 25 |  |
| 3 | 1/8 | 12 | .5 |
| 4 | 1/16 | 6 | .25 |
| 5 | 1/32 | 3 | .125 |
| 6 | 1/64 | 1 | .563 |
| 7 | 1/128 | 0 | .781 |
...
| n | 1/2n | 100/(2n) | 100/(2n) |
ครึ่งชีวิต (t½) (อังกฤษ: Half-life) คือเวลาที่สารกัมมันตรังสีใช้ในการสลายตัวของสารเหลือครึ่งหนึ่งของที่มีอยู่เดิม มักถูกใช้ในฟิสิกส์นิวเคลียร์เพื่ออธิบายความเร็วช้าของการสลายตัวของสารกัมมันตรังสี แต่อาจจะใช้เพื่ออธิบายปริมาณใด ๆ ก็ตามที่มีการสลายตัวแบบเอ็กโพเนนเชียลด้วย
จุดกำเนิดของคำศัพท์คำนี้ ได้ระบุไว้ว่าเออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ดได้ค้นพบหลักการนี้ในปี 1907 และเรียกว่า "ช่วงเวลาครึ่งชีวิต" (half-life period) ต่อมาคำนี้ถูกย่อให้สั้นลงเหลือเป็น "ครึ่งชีวิต" (half-life) ในช่วงต้นทศวรรษปี 1950 หลังจากการค้นพบนั้น เขาก็ได้นำหลักการของครึ่งชีวิตของธาตุกัมมันตรังสีไปศึกษาอายุของหินโดยการวัดช่วงเวลาการสลายตัวของ เรเดียม ไปเป็น ตะกั่ว-206
ค่าครึ่งชีวิตจะมีค่าคงที่ตลอดช่วงชีวิตการสลายตัวของสารที่สลายตามสมการการสลายตัวครึ่งชีวิตแบบเอกซ์โปเนนเชียล ซึ่งสามารถแสดงเป็นสมการได้ตามตารางด้านข้าง
สมการการสลายตัวแบบครึ่งชีวิต

การสลายแบบเอ็กซ์โพเนนเชียล มีสมการที่เกี่ยวข้องดังนี้
N(t)=N_{0}\left({\frac {1}{2}}\right)^{\frac {t}{t_{1/2}}}
N(t)=N_{0}e^{\frac {-t}{\tau }}
N(t)=N_{0}e^{-\lambda t}
โดยที่
N_{0}คือปริมาณสารตั้งต้น
N(t)เป็นปริมาณสารที่เหลือหลังจากเวลาผ่านไปแล้ว  t
t_{1/2}เป็นเวลาครึ่งชีวิต
\tau  เป็นเวลาชีวิตทั้งหมดของสารตั้งต้นที่จะสลายไปจนหมด
\lambda  เป็นค่าคงที่ของการสลายตัว
ซึ่งพารามิเตอร์  t_{1/2},  \tau , และ  \lambda  มีความสัมพันธ์ดังนี้
t_{1/2}={\frac {\ln(2)}{\lambda }}=\tau \ln(2)
ในที่นี้ ln(2) คือ ลอการิทึมธรรมชาติ (มีค่าโดยประมาณ 0.693)
สมการการสลายตัวแบบครึ่งชีวิต > ครึ่งชีวิตกับอันดับของปฏิกิริยา

ค่าของครึ่งชีวิตมีความสัมพันธ์กับอันดับของปฏิกิริยาดังนี้
สมการการสลายตัวแบบครึ่งชีวิต > ครึ่งชีวิตกับอันดับของปฏิกิริยา > ปฏิกิริยาอันดับศูนย์

อัตราการเกิดปฏิกิริยาในปฏิกิริยาอันดับนี้จะไม่ขึ้นกับความเข้มข้นของสารตั้งต้น
จากสมการกฎอัตราของปฏิกิริยาอันดับศูนย์  [A]=[A_{0}]-kt
ในการจะหาค่าครึ่งชีวิตของปฏิกิริยาอันดับศูนย์นั้นทำได้โดยการแทนค่าความเข้มข้นท้ายด้วยปริมาณครึ่งหนึ่งของความเข้มข้นตั้งต้น และเมื่อจัดรูปสมการ จะได้ค่าค่าครึ่งชีวิตของปฏิกิริยาอันดับศูนย์ดังนี้
t_{1/2}={\frac {[A_{0}]}{2k}}
และจากสมการ จะเห็นได้ว่าเวลาของครึ่งชีวิตของปฏิกิริยาอันดับศูนย์ขึ้นกับความเข้มข้นสารตั้งต้นและ ค่าคงที่อัตราการเกิดปฏิกิริยา
สมการการสลายตัวแบบครึ่งชีวิต > ครึ่งชีวิตกับอันดับของปฏิกิริยา > ปฏิกิริยาอันดับหนึ่ง

อัตราการเกิดปฏิกิริยาในปฏิกิริยาอันดับนี้ อัตราการเกิดปฏิกิริยาจะลดลงเรื่อยจนเป็น 0 และเวลาของครึ่งชีวิตจะไม่ขึ้นกับความเข้นข้นของสารตั้งต้นหรือสารผลิตภัณฑ์
kt=-\ln {\biggl (}{\frac {[A]}{[A_{0}]}}{\biggr )}
และเมื่อจัดรูปสมการ หลังจากแทนค่าความเข้มข้นของสารตั้งต้น ณ เวลาใด ๆ เป็นครึ่งหนึ่งของความเข้มข้นของสารตั้งต้น ณ เวลาเริ่มต้นแล้ว จะได้ค่าครึ่งชีวิตของปฏิกิริยาอันดับหนึ่งดังนี้
t_{1/2}={\frac {\ln 2}{k}}
และจากสมการ จะเห็นได้ว่าเวลาของครึ่งชีวิตของปฏิกิริยาอันดับหนึ่งนั้นขึ้นกับค่าคงที่อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพียงอย่างเดียว
สมการการสลายตัวแบบครึ่งชีวิต > ครึ่งชีวิตกับอันดับของปฏิกิริยา > ปฏิกิริยาอันดับสอง

ในปฏิกิริยาอันดับสอง ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะลดลงตามสมการ  {\frac {1}{[A]}}=kt+{\frac {1}{[A_{0}]}}
และเมื่อแทนค่า และจัดรูปในรูปแบบเดียวกันกับปฏิกิริยาอันดับศูนย์ และปฏิกิริยาอันดับหนึ่งจะได้ค่าครึ่งชีวิตของปฏิกิริยาอันดับสองดังนี้
t_{1/2}={\frac {1}{k[A_{0}]}}
สังเกตได้ว่าเวลาของครึ่งชีวิตของปฏิกิริยาอันดับสองขึ้นกับความเข้มข้นสารตั้งต้นและ ค่าคงที่อัตราการเกิดปฏิกิริยา เหมือนกับปฏิกิริยาอันดับศูนย์
↑  "ทฤษฎีการชน". il.mahidol.ac.th.
↑  "อันดับของปฏิกิริยา (ปฏิกิริยาอันดับหนึ่ง)". il.mahidol.ac.th.
↑  "อันดับของปฏิกิริยา (ปฏิกิริยาอันดับสอง)". il.mahidol.ac.th.
คลิฟฟ์ ทอร์เบิร์น

| --- | --- |

เกิด:  (1948-01-16) 16 มกราคม ค.ศ. 1948 (76 ปี) วิกตอเรีย, รัฐบริติชโคลัมเบีย
สัญชาติ:  แคนาดา
ฉายา: The Grinder
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 1972-1996
อันดับสูงสุด: 1 (1981/82)
เบรกสูงสุด: 147 (1983 World Championship และ 1989 Matchroom League)
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการสะสมคะแนนที่ชนะ: 2
รายการไม่สะสมคะแนนที่ชนะ: 16
เวิลด์แชมเปียน: 1980
คลิฟฟอร์ด ชาลส์ เดฟลิน ทอร์เบิร์น, จตุรถาภรณ์แห่งแคนาดา (อังกฤษ: Clifford Charles Devlin Thorburn, CM) หรือรู้จักกันในชื่อ คลิฟฟ์ ทอร์เบิร์น (Cliff Thorburn) เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1948 เป็นอดีตนักสนุกเกอร์อาชีพชาวแคนาดา อดีตนักสนุกเกอร์มือ 1 ของโลก เขาได้แชมป์เวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิปในปี 1980 เป็นหนึ่งในสามผู้เล่นจากต่างประเทศ (ไม่ใช่ชาวสหราชอาณาจักร) ที่ได้แชมป์ในยุคปัจจุบัน (ตามด้วย เคน โดเฮอร์ตี และ นีล โรเบิร์ตสัน) ในปี 1983 ทอร์เบิร์นกลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำแม็กซิมัมเบรกในเวิลด์แชมเปียนชิป
คฤหาสน์โรมัน
ตัวอย่างคฤหาสน์โรมัน

คฤหาสน์เฮเดรียน, ทิโวลี, อิตาลี
คฤหาสน์อาร์มิรา ไม่ไกลจาก Ivaylovgrad, บัลแกเรีย
คฤหาสน์โรมันฟิชบอร์น, ซัสเซ็กซ์, อังกฤษ
คฤหาสน์โรมันลัลลิงสตัน, เค้นท์, อังกฤษ
คฤหาสน์โรมันคาซาเล, ซิซิลี, อิตาลี
คฤหาสน์โรมันเช็ดเวิร์ธ, กลอสเตอร์เชอร์, อังกฤษ
คฤหาสน์โรมันลิทเทิลโคท, วิลท์เชอร์, อังกฤษ
คฤหาสน์โรมันรูมานาอินราบัต, มอลตา
คฤหาสน์มิสตีรีส์, ปอมเปอี, อิตาลี
คฤหาสน์เมนานเดอร์, ปอมเปอี, อิตาลี
คฤหาสน์โรมันโอลเมดา, ปาเลนเซีย, สเปน
หนังสืออ่านเพิ่ม

Branigan, Keith 1977. The Roman villa in South-West England
Hodges, Richard, and Riccardo Francovich 2003. Villa to Village: The Transformation of the Roman Countryside (Duckworth Debates in Archaeology)
Frazer, Alfred, editor. The Roman Villa: Villa Urbana (Williams Symposium on Classical Architecture, University of Pennsylvania, 1990)
Johnston, David E. 2004. Roman Villas
McKay, Alexander G. 1998. Houses, Villas, and Palaces in the Roman World
Percival, John 1981. The Roman Villa: A Historical Introduction
du Prey, Pierre de la Ruffiniere 1995. The Villas of Pliny from Antiquity to Posterity
Rivert, A. L. F. 1969. The Roman villa in Britain (Studies in ancient history and archaeology)
Shuter, Jane 2004. Life in a Roman Villa (series Picture the Past)
Smith, J.T. 1998. Roman Villas
ดูเพิ่ม

คฤหาสน์ชนบท
สถาปัตยกรรมโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คฤหาสน์โรมัน