stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4

พระบรมฉายาสาทิสลักษณ์ สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 แห่งตาฮีตี
พระบรมฉายาสาทิสลักษณ์ สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 แห่งตาฮีตี
สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 แห่งตาฮีตี (อังกฤษ: Queen Pōmare IV of Tahiti) หรือพระนามอย่างเป็นทางการ ไอมาตา โปมาเรที่ 4 วาฮีเน โอ ปูนูอาเตราอีตูอา (อังกฤษ: Aimata Pōmare IV Vahine-o-Punuateraʻitua) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งตาฮีตีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2360 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2410 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชอาณาจักรตาฮีตี
ครอบครัว

สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าโปมาเรที่ 2 แห่งตาฮีตี กับ เตริโตโอเตไร เตเรโมเอโมเอ พระอัยกาของพระองค์คือพระเจ้าโปมาเรที่ 1 แห่งตาฮีตี พระองค์ทรงครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งตาฮีตี หลังจากที่พระเชษฐาของพระองค์สวรรคต ขณะที่พระองค์มีพระชนมายุได้ 14 พรรษา
พระราชประวัติ

ในปีพ.ศ. 2386 ฝรั่งเศสได้ประกาศว่าเกาะตาฮีตีอยู่ภายใต้การอารักขาของฝรั่งเศส และได้แต่งตั้งผู้ว่าการที่ปาเปเอเต สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรพยายามอย่างไร้ผลที่จะส่งสารถึงกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเพื่อขอให้อังกฤษแทรกแซงการครอบครองตาฮีตีของฝรั่งเศส และเนรเทศพระองค์เองไปยังราอีอาเตอาเพื่อเป็นการประท้วง ผลที่ตามมาคือสงครามฝรั่งเศส-ตาฮีตี ซึ่งกินเวลาจากปีพ.ศ. 2386 ถึง พ.ศ. 2390 ซึ่งส่งผลกระทบต่อทุกอาณาจักรในหมู่เกาะโซไซตี ชาวตาฮีตีต้องบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก แต่ฝ่ายฝรั่งเศสก็สูญเสียไม่น้อย แม้ว่าอังกฤษไม่เคยช่วยชาวตาฮีตี แต่อังกฤษก็ประณามการกระทำของฝรั่งเศสและเกือบจะสงครามระหว่างมหาอำนาจทั้งสองในภูมิภาคแปซิฟิก ความขัดแย้งเหล่านี้จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของกองกำลังตาฮีตีที่ป้อมเฟาเตาอา แม้ว่าฝรั่งเศสจะได้รับชัยชนะ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะยึดเกาะเนื่องจากแรงกดดันทางการทูตจากบริเตนใหญ่ ซึ่งประโยชน์ที่บริเตนใหญ่จะได้รับคือ คำสั่งจะได้ข้อยุติสงครามคือการที่พันธมิตรของพระราชินีในฮูอาฮีเน ราอีอาเตอา และบอราบอรา จะได้รับอนุญาตให้รักษาความเป็นอิสระ
ในที่สุดสมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 ก็ยอมอ่อนข้อและปกครองภายใต้ฝรั่งเศส ซึ่งปกครองตั้งแต่ พ.ศ. 2380 จนถึง พ.ศ. 2410 สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2410 ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 64 พรรษา พระบรมศพของพระองค์ได้รับการฝังที่สุสานพระราชวงศ์โปมาเร พระเจ้าโปมาเรที่ 5 แห่งตาฮีตี พระราชโอรสจึงครองราชย์ต่อจากพระองค์ ครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2410 จนถึง พ.ศ. 2413
อภิเษกสมรสและรัชทายาท

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2365 สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรทรงอภิเษกสมรสกับว่าที่กษัตริย์ตาโปอาที่ 2 แห่งตาฮาอาและบอราบอรา การอภิเษกสมรสครั้งนี้จบลงด้วยการหย่าร้าง
ต่อมาพระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2375 กับเตนานีอา อารีอีฟาไอเต (10 มกราคม พ.ศ. 2363 - 6 สิงหาคม พ.ศ. 2416)  โดยพระสวามีพระองค์ที่สอง มีพระราชย์โอรสธิดาได้แก่
พระราชโอรส (1833 สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์)
เฮนรี โปมาเร (สิงหาคม 1835 สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์)
อารีอีอาอูเอ (12 สิงหาคม 1838 - 10 พฤษภาคม 1856) มกุฎราชกุมารแห่งตาฮีตี
โปมาเรที่ 5 (3 พฤศจิกายน 1839 - 12 มิถุนายน 1891) ต่อมาได้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ตาฮีตีพระองค์ต่อมา
เตรีอีมาเอวารูอาที่ 2 (23 พฤษภาคม 1841 - 12 กุมภาพันธ์ 1873) ต่อมาได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งบอราบอรา
ตามาโตอาที่ 5 (23 กันยายน 1842 - 30 กันยายน 1881) ต่อมาได้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ราอีอาเตอา
วิกตอเรีย โปมาเร วาฮีเน (1844 – มิถุนายน 1845)
เตรีอีตาปูนูอี โปมาเร (30 มีนาคม 1846 - 18 กันยายน 1888), Ariʻi of Afaʻahiti
เตรีอีตูอา ตูอาวีลา โปมาเร (17 ธันวาคม 1847 - 9 เมษายน 1875), Ariʻirahi of Hitiaʻa, called the "Prince de Joinville"
เตวาฮิตูอา โปมาเร (1850 สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์)
ตัวโมตู

กลุ่มเกาะตัวโมตูไม่เคยถูกฝรั่งเศสผนวกเข้าไปส่วนหนึ่งของตน พวกเขาเพียงครอบครองโดยไม่ได้ประกาศอำนาจอธิปไตย ดั้งนั้นจึงถือว่าชอบธรรมทางกฎหมายที่หมู่เกาะแห่งนี้จะเป็นทรัพย์สินที่ถูกต้องของราชวงศ์โปมาเรและผู้ใดก็ตามที่อยู่อาศัยบนเกาะ แต่ฝรั่งเศสไม่ประกาศโดยปกติพวกเขามีอำนาจควบคุมโดย "ชอบธรรม" บนหมู่เกาะส่วนใหญ่ของตาฮีตีและดินแดนอื่นของราชย์วงศ์
เนื่องจากฝรั่งเศสไม่เคยครองครองหมู่เกาะตัวโมตูในทางนิตินัย ทำให้ไม่สามารถล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ที่มี ดังนั้นสถาบันจึงยังคงอยู่ในการดำรงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ ฝรั่งเศสมีอำนาจเพียงพฤตินัยเหนือตัวโมตู
กรณีดังกล่าวที่คล้ายกันสามารถพบได้ทั่วโลกและแปซิฟิก นิวซีแลนด์ ที่บ่งบอกว่าคนพื้นเมืองในภูมิภาคที่ส่วนใหญ่ไม่เคยถูกผนวกอย่างถูกต้องตามกฎหมายและที่เนื่องจากมีการละเมิดสนธิสัญญา(ซึ่งพระมหากษัตริย์ยินยอม) ทำให้อาจจะไม่ถูกต้องตามกฎหมายในการเรียกร้องอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนอื่น
พระนาม

28 กุมภาพันธ์ 1813 – พฤศจิกายน 1815: เจ้าหญิงไอมาตา โปมาเร
พฤศจิกายน 1815 – 7 ธันวาคม 1821: เจ้าหญิงไอมาตาแห่งตาฮีตี
7 ธันวาคม 1821 – 11 มกราคม 1827: มกุฎราชกุมารีแห่งตาฮีตี
11 มกราคม 1827 – 17 กันยายน 1877: สมเด็จพระราชินีนาถแห่งตาฮีตี
การสืบทอด

| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าโปมาเรที่ 3 |  |   ราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรตาฮีตี  (พ.ศ. 2370 – 2420) |  | พระเจ้าโปมาเรที่ 5 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรตาฮีตี |
| --- | --- | --- |
|  พระเจ้าโปมาเรที่ 1  พระเจ้าโปมาเรที่ 2  พระเจ้าโปมาเรที่ 3  สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4  พระเจ้าโปมาเรที่ 5  |  พระเจ้าโปมาเรที่ 1  พระเจ้าโปมาเรที่ 2  พระเจ้าโปมาเรที่ 3  สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4  พระเจ้าโปมาเรที่ 5  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ 
ศิลปิน:  Te Papa (New Zealand) 
อื่น ๆ:  IdRef
สวนจี้ชั่ง

สวนจี้ชั่ง
สวนจี้ชั่ง
31°34′55″N 120°15′58″E﻿ / ﻿31.581863°N 120.266143°E﻿ / 31.581863; 120.266143
สวนจี้ชั่ง (จีน: 寄畅园; พินอิน: Jì Chàng Yuán; อังกฤษ: Jichang Garden) ตั้งอยู่ถนนเขาฮุ่ย (Huishan Street) ในสวนซีฮุ่ย (锡惠公园) ทางตะวันออกของเขาฮุ่ย (惠山) ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกในแถบชานเมืองอู๋ซี มณฑลเจียงซู ประเทศจีน และยังตั้งอยู่ใกล้กับวัดการุญบรรพต (惠山寺)
สวนจี้ชั่งมีชื่อเสียงว่าเป็นสวนจีนโบราณในภาคใต้ของประเทศจีน และได้รับการบันทึกให้เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาติเมื่อวันที่ 13 มกราคม 1988 มีสวนหลายแห่งที่ใช้สวนจี้ชั่งเป็นต้นแบบ เช่น สวนสราญรมย์ (谐趣园) ในพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอหยวน (颐和园) และสวนกั้วหรันต้ากง (廓然大公) หรือหอกระเรียนคู่ (双鹤斋) ในพระราชวังฤดูร้อนหยวนหมิงหยวน (圆明园) เมืองปักกิ่ง
ประวัติ

สวนจี้ชั่งมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "สวนฉิน" (秦园) เคยเป็นที่ตั้งอารามสองแห่งของวัดการุญบรรพต คือ อารามหนันหยิ่น (南隐) และอารามโอว-ยฺวี่ (沤寓) ครั้นสมัยจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ ราชวงศ์หมิง ฉิน จิน (秦金) ซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารหนันจิง เป็นราชบัณฑิตในรัชกาลจักรพรรดิหงจื้อ และเป็นลูกหลานของฉิน กวน (秦观) นักประพันธ์เพลงที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ได้ซื้ออารามโอว-ยฺวี่ไว้ และขยายพื้นที่อารามเดิม ถมเนินเขา ขุดสระน้ำ ปลูกต้นไม้ทั้งไม้ดอกและไม้ยืนต้น สร้างที่พัก ปรับเปลี่ยนพื้นที่เดิมจนกลายเป็นสวนอันสวยงาม แล้วตั้งชื่อสวนนี้ว่า "ผารังหงส์สัญจร" (凤谷行窝) ภายในสวนมีต้นไม้โบราณอายุเก่าแก่จำนวนมาก มีเนินเขาอยู่ทางด้านหลังซึ่งโจว เฉิน (周忱) เจ้าเมืองเจียงหนัน สร้างขึ้นในปี 1445 เป็นปีที่ 10 แห่งรัชกาลจักรพรรดิเจิ้งถ่ง เพื่อปรับปรุงฮวยจุ้ยของวัดการุญบรรพต
เมื่อเริ่มก่อตั้งสวนแห่งนี้ ฉิน จิน ได้เขียนบทกวีไว้ว่า
名山投老住，卜筑有行窝。
曲涧盘幽石，长松育碧萝。
峰高看鸟渡，径僻少人过。
清梦泉声里，何缘听玉珂。
ย้ายไปอยู่ภูเขาเรืองนามในวัยปลาย สร้างรังประหลาดสำหรับตัว
ลำห้วยเคี้ยวคดไหลผ่านโขดหินเปลี่ยวเหงา สนเขียวขจียืนตระหง่านเด่น
ยลวิหคผกบินบนยอดเขา เห็นคนเดินเหินผ่านช่องทางเงียบงัน
ยินลำนำสายน้ำในความฝัน ช่างโชคดีได้สดับเสียงไพรทิพย์
Move to reside in the famed mountain at late age, build an eccentric nest for myself.
Winding creeks run around lonesome stones, colossal pine trees foster greenish vines.
Gliding birds were seen on the hilltop, few passengers were spotted in the secluded lane.
Have a dream in melodious sounds of springs, what a fortune to listen to the fairy jingle.
หลังจากที่ฉิน จิน เสียชีวิตลง สวนนี้จึงตกทอดแก่ฉิน เหลียง (Qin Liang) บุตรชายของเขาซึ่งเป็นเหรัญญิกมณฑลเจียงซี และฉิน ฮาน (Qin Han) หลานของฉิน จิน ในปี 1560 ฉิน ฮาน ได้สร้างสวนอีกแห่งหนึ่งขึ้นที่บริเวณเชิงเขาฮุ่ย และเรียกสวนแห่งใหม่นี้ว่า "ตำหนักผาหงส์" (凤谷山庄)
หลังจากฉิน เหลียง เสียชีวิต ฉิน เยา (Qin Yao) หลานของเขา ก็รับมรดกต่อ ฉิน เยา เป็นรองผู้อำนวยการสำนักตรวจการ เป็นผู้ว่าการมณฑลหูก่วง และเป็นสมาชิกพรรคป่าบูรพา (東林黨) ในปี 1591 ฉิน เยา ถูกถอดจากตำแหน่งหลังจากจาง จวีเจิ้ง (张居正) อาจารย์ของเขา ถูกกล่าวโทษ ฉิน เยา จึงเดินทางกลับเมืองอู๋ซีด้วยความเศร้าหมอง โดยหวังว่า สวนอันงดงามจะช่วยให้จิตใจของเขาดีขึ้น และเปลี่ยนชื่อสวนเป็น "จี้ชั่ง"  โดยได้รับแรงบันดาลใจจากบทกวีของหวัง ซีจือ (王羲) ที่กล่าวว่า "จี้ชั่งชันฉุ่ยอิน" (寄畅山水荫) แปลว่า "พึ่งพิงความยิ่งใหญ่ของเขาสูงและสายน้ำเพื่อบรรลุสู่ความสงบสุข" (resort to the supremacy of mountains and waters to attain the pleasure)
ในช่วงรอยต่อระหว่างการสิ้นสุดรัชกาลจักรพรรดิซุ่นจื้อ และการเริ่มรัชกาลจักรพรรดิคังซี ฉิน เต๋อเจ่า (秦德藻) เหลนของฉินเยา ได้บูรณะสวนใหม่ โดยให้จาง เหลียน (张涟) นักออกแบบสวนผู้มีชื่อเสียง กับจาง ชื่อ (张轼) หลานชายของจาง เหลียน ปรับเปลี่ยนสวนเดิมทั้งในส่วนสิ่งปลูกสร้าง เนินเขา สระน้ำ และสวนหินต่าง ๆ ทำให้สวนจี้ชั่งงดงามและดึงดูดใจยิ่งขึ้น
จักรพรรดิคังซีและจักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จภาคใต้ถึงหกครั้งต่อพระองค์ และทุกครั้งทั้งสองพระองค์จะประพาสสวนจี้ชั่ง จักรพรรดิเฉียนหลงทรงชื่นชมทัศนียภาพสวนแห่งนี้มาก จนรับสั่งให้จำลองสวนจี้ชั่งขึ้น ณ พระราชวังฤดูร้อน และทรงตั้งชื่อให้สวนจำลองนั้นว่า สวนการุญบรรพต (惠山园) ต่อมาในปี 1811 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น สวนสราญรมย์ (谐趣园)
ในรัชกาลจักรพรรดิเสียนเฟิงและจักรพรรดิถงจื้อ สิ่งก่อสร้างของสวนจี้ชั่งถูกทำลายลงเพราะสงครามในปี 1860 แต่ได้รับการบูรณะในภายหลัง
ในปี 1952 ทายาทสกุลฉินมอบสวนจี้ชั่งให้แก่รัฐ และสวนได้รับการดูแลและบูรณะตั้งแต่นั้นมา
การออกแบบ

ปัจจุบันสวนจี้ชั่งมีพื้นที่ 14.85 หมู่ (畝) (1 หมู่ = 1/15 เฮกเตอร์) แบ่งเป็นสองด้าน คือ ด้านตะวันออก และด้านตะวันตก ด้านตะวันออกมีทัศนียภาพที่โดดเด่น คือ สระน้ำ Jin Hui Yi และทางเดินรอบสระ สระดังกล่าวมีลักษณะแคบยาว มีสะพานเจ็ดดาว (七星橋) และสะพาน Lang แบ่งสระเป็นสองฟาก ส่วนความสวยงามของด้านตะวันตกอยู่ที่สวนป่าซึ่งมีต้นไม้โบราณเป็นจำนวนมาก และสวนหินที่สร้างเลียนแบบยอดเขาเก้ายอดของเขาฮุ่ย ด้านหลังของสวนเป็นเนินเขาฮุ่ย และสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของพระธาตุแสงนาค (龙光宝塔) ที่อยู่บนเขาซี (锡山) ได้
แหล่งข้อมูลอื่น

"The Oxford Companion to the Garden", edited by Patrick Taylor, Oxford University Press, 2006
Emperor Qianlong fond Jichang Garden in Wuxi[ลิงก์เสีย]
Jichang Garden of Wuxi
สวนสาธารณะมิลเอนส์

สวนสาธารณะมิลเอนส์ ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2550
สวนสาธารณะมิลเอนส์ ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2547 (ก่อนการสร้างใหม่)
สวนสาธารณะมิลเอนส์ (อังกฤษ: Mill Ends Park; บางครั้งถูกเรียกผิด ๆ ว่า สวนสาธารณะมิลส์เอนด์) ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา เป็นสวนสาธารณะขนาดเล็ก ซึ่งถูกสร้างขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 เพื่อให้เป็นที่อยู่ของภูตและใช้แข่งหอยทาก บันทึกสถิติโลกกินเนสส์ จัดให้สวนสาธารณะมิลเอนส์เป็นสวนสาธารณะที่เล็กที่สุดในโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2514 จนถึง พ.ศ. 2565
สวนสาธารณะมิลเอนส์มีลักษณะเป็นวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.61 เมตรและมีพื้นที่ทั้งหมด 0.292 ตารางเมตร ตั้งอยู่บนเกาะกลางถนนซึ่งเดิมทีมีไว้ติดตั้งเสาไฟ เมื่อไม่มีการนำเสาไฟมาติดตั้งและเริ่มมีวัชพืชงอกขึ้นมา ดิค ฟาแกน คอลัมนิสต์ของ ออริกอนเจอนัล ก็ได้ปลูกดอกไม้ที่หลุมนั้นแล้วตั้งชื่อว่ามิลเอนส์ตามคอลัมน์ที่ตนเขียน
ฟาแกนเคยเล่าเรื่องของสวนนี้ว่า ครั้งหนึ่งตนเคยเห็นภูตขุดดินอยู่ที่หลุมนี้และจับตัวไว้ได้ ซึ่งภูตให้ฟาแกนขอพรได้หนึ่งประการ ฟาแกนบอกว่าเขาอยากได้สวนสาธารณะของตัวเอง แต่เพราะไม่ได้บอกขนาดของสวน ภูตจึงให้หลุมนั้นมา หลังจากนั้นเป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่ฟาแกนเขียนถึงสวนนี้และหัวหน้าภูตชื่อแพททริค โอ'ทูลในคอลัมน์ของตน
หลังจากที่ฟาแกนเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปี 2512 สวนนี้ก็ยังได้รับการดูแลโดยคนอื่นๆและได้เป็นสวนสาธารณะประจำเมืองในปี พ.ศ. 2519 วงกลมเล็ก ๆ นี้มีสิ่งแปลก ๆ อย่างสระว่ายน้ำของผีเสื้อที่มีกระดานกระโดดด้วย เกือกม้าเศษของอาคารที่ตั้งออริกอนเจอร์นัล และชิงช้าสวรรค์ขนาดเล็กที่ให้รถเครนขนย้ายมา
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้มีการเคลื่อนย้ายสวนนี้จากตำแหน่งเดิมไป 24 เมตรเพื่อสร้างถนนไปยังเวิลด์เทรดเซนเตอร์พอร์ตแลนด์ ก่อนจะย้ายกลับมาตั้งในตำแหน่งเดิมเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2550
แหล่งข้อมูลอื่น

Portland Parks on Mill Ends Park
45°30′58″N 122°40′24″W﻿ / ﻿45.516194°N 122.673226°W﻿ / 45.516194; -122.673226
สวิงแมน

สวิงแมน (อังกฤษ: swingman) เป็นศัพท์ในกีฬาบาสเกตบอล ใช้เรียกผู้เล่นซึ่งสามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ด และชู้ตติ้งการ์ด ในขณะที่นักบาสเกตบอลเอ็นบีเอ ลาร์รี เบิร์ด (Larry Bird) สูง 6 ฟุต 9 นิ้วเหมาะกับสมอลฟอร์เวิร์ด และเร็กจี มิลเลอร์ (Reggie Miller) สูง 6 ฟุต 7 นิ้ว เหมาะกับชู้ตติ้งการ์ด ผู้เล่นที่มีความสามารถหลากหลายเช่น เลอบรอน เจมส์ (LeBron James) ซึ่งสูง 6 ฟุต 8 นิ้ว สามารถเล่นสลับข้ามกันระหว่างสองตำแหน่ง
แนวความคิดของสวิงแมน เริ่มปรากฏให้เห็นช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ถึงต้น 1980 เมื่อผู้เล่นมีชื่อเสียง เช่น จอร์จ เกอร์วิน (George "Iceman" Gervin) มีลักษณะที่ไม่ตรงกับตำแหน่งสองและสาม แต่ใช้ความสูงที่อยู่ก้ำกึ่งและความสามารถทางกีฬามาเป็นข้อได้เปรียบตอนประกบคู่แข่ง คือวิ่งเร็วกว่าผู้เล่นที่ตัวใหญ่กว่า และชู้ตลูกข้ามคนที่ตัวเล็กกว่า ไมเคิล จอร์แดน (Michael Jordan) และเพื่อนร่วมทีม สก็อตตี พิพเพน (Scottie Pippen) เป็นอีกผู้เล่นที่เป็นสวิงแมนที่มีชื่อเสียงมาก นักบาสเกตบอลยอดนิยมในปัจจุบันหลายคนก็เป็นสวิงแมน เช่น เทรซี แม็คเกรดี (Tracy McGrady) , วินส์ คอร์เตอร์ (Vince Carter) , โคบี ไบรอันต์ (Kobe Bryant) , เลอบรอน เจมส์ และ พอล เพียส (Paul Pierce)
สวิงแมนที่ยังเป็นคนถือลูกและกำหนดแผนการบุก ซึ่งรวมทักษะของพอยท์การ์ด ชู้ตติ้งการ์ด และสมอลฟอร์เวิร์ดเข้าด้วยกัน เรียกว่า พอยท์ฟอร์เวิร์ด สก็อตตี พิพเพน เป็นพอยท์ฟอร์เวิร์ดที่มีชื่อเสียงที่สุด เลอบรอน เจมส์ และเทรซี แม็คเกรดี ก็จัดเป็นพอยท์ฟอร์เวิร์ดได้เช่นกัน
สลับหน้าล่าล้างนรก

"Face Off" เปลี่ยนทางมาที่นี่  สำหรับรายการโทรทัศน์ไทย ดูที่ Face Off แฝดคนละฝา
| สลับหน้าล่าล้างนรก |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: จอห์น วู
เขียนบท: Mike Werb Michael Colleary
อำนวยการสร้าง: David Permut Barrie M. Osborne Terence Chang 
นักแสดงนำ: จอห์น ทราโวลตา นิโคลัส เคจ โจน แอลเลน อเลซซานโดร นิโวลา จีนา เกอร์ชอน
กำกับภาพ: Oliver Wood
ตัดต่อ: Steven Kemper Christian Wagner
ดนตรีประกอบ: John Powell Michael A. Reagan (source music)
บริษัทผู้สร้าง: ทัชสโตนพิกเจอส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: พาราเมาต์พิกเจอส์ (สหรัฐเอเมริกา) Buena Vista International (ทั่วโลก)
วันฉาย: June 27, 1997
ความยาว: 140 min.
ประเทศ: U.S.A.
ภาษา: English
ทุนสร้าง: $80 million
ทำเงิน: $245,676,146
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
สลับหน้าล่าล้างนรก หรือ สลับหน้าล่าล้างโลก (อังกฤษ: Face/Off) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นจากสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการโคจรมาพบกันของสองนักแสดงชื่อดังอย่าง จอห์น ทราโวต้า, นิโคลัส เคจ กำกับโดยผู้กำกับชาวฮ่องกง จอห์น วู
โครงเรื่อง

เพื่อล้างแค้นให้ลูกชายที่ถูกฆ่า ฌอน อาร์เชอร์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอได้ผ่าตัดเอาใบหน้าของ แคสเตอร์ ทรอย ศัตรูคู่อาฆาตที่อยู่ในอาการปางตาย ซึ่งเป็นหัวหน้าวายร้ายมาใช้เพื่อปลอมตัวเข้าไปแทรกซึมในฝ่ายผู้ก่อการร้าย เพื่อทำลายแผนการชั่วร้ายของพวกมัน แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อ แคสเตอร์ ทรอย (ตัวจริง) ได้ฟื้นขึ้นมาแล้วเอาใบหน้าของ ฌอน อาร์เชอร์ มาใช้บ้าง แล้วสมอ้างตนว่าเป็นฝ่ายดี พร้อมกับแทรกซึมเข้าไปในครอบครัวของฌอน เพื่อดำเนินแผนการร้ายต่อไป เหตุการณ์ทั้งหมดก่อให้เกิดเรื่องราวของความขัดแย้ง และ ฌอน ต้องใช้ความคิดต่างๆนานาในการแก้ปัญหาสถานการณ์อันเลวร้ายที่เกิดขึ้น เพื่อปกป้องคนที่เขารักจากน้ำมือของ แคสเตอร์ ทรอย
ตัวละครหลัก

จอห์น ทราโวตา รับบทเป็น ฌอน อาร์เชอร์/แคสเตอร์ ทรอย (แปลงโฉม)
นิโคลัส เคจ รับบทเป็น แคสเตอร์ ทรอย/ฌอน อาร์เชอร์ (แปลงโฉม)
โจน แอลเลน รับบทเป็น ดร.อีฟ อาร์เชอร์ (ภรรยาของฌอน อาร์เชอร์)
อเลซซานโดร นิโวลา รับบทเป็น พอลลักซ์ ทรอย (น้องชายของแคสเตอร์ ทรอย)
จีนา เกอร์ชอน รับบทเป็น ซาชา ฮาสสเลอร์ (ภรรยาของแคสเตอร์ ทรอย)
กระแสตอบรับ

จากบทบาทที่มีการหักเหลี่ยมเฉือนคมของภาพยนตร์เรื่องFace/Offนี้เอง ที่ทำให้ได้รับการยอมรับจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ชั้นนำว่าเป็นผลงานภาพยนตร์แอคชั่นที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของผู้กำกับจอห์น วู
แหล่งข้อมูลอื่น

Face/Off ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Face/Off เก็บถาวร 2010-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Metacritic
สวนสัตว์พาต้า

รางวัลที่สวนสัตว์พาต้าได้รับ
บัวน้อย ขณะนั่งเล่นชิงช้า
สวนสัตว์พาต้า (อังกฤษ: Pata Zoo) เป็นสวนสัตว์ขนาดเล็ก ตั้งอยู่ที่ชั้น 6–7 ของห้างสรรพสินค้าพาต้า สาขาปิ่นเกล้า ในเขตบางพลัด ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร บริเวณแยกบรมราชชนนี ด้านมุ่งหน้าไปทางสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า เปิดดำเนินกิจการเมื่อต้นปี พ.ศ. 2526 โดยเริ่มแรกเปิดให้เข้าฟรี ต่อมาจึงเริ่มเก็บค่าเข้าชม ในอัตราเด็ก 5 บาท ผู้ใหญ่ 10 บาท ปัจจุบันอยู่ที่ ผู้ใหญ่ 120 บาท เด็ก 80 บาท เปิดตั้งแต่ 10.00-17.00 น. ทุกวัน ในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดราชการมีการแสดงพิเศษจากสัตว์ต่าง ๆ เช่น ละครลิง
แหล่งข้อมูลอื่น

สวนสัตว์พาต้า ที่เฟซบุ๊ก
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สวนสัตว์พาต้า
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°46′17″N 100°29′02″E﻿ / ﻿13.771305°N 100.484025°E﻿ / 13.771305; 100.484025
ห้องอนุบาลสัตว์
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี

| สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี |
| --- | --- |
ประเภท: สวนสาธารณะ
ที่ตั้ง: บ้านทุ่งนาคราช ตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
พื้นที่: 600 ไร่
เปิดตัว: 31 มกราคม พ.ศ. 2531
ผู้ดำเนินการ: วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกาญจนบุรี
สถานะ: ทุกวัน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี (อังกฤษ: Stone Garden) คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 8 ตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งนาคราช ตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี มีเนื้อที่ 600 ไร่เศษ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2531 ประชาชนทั่วไปเรียกสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ว่า “สวนหิน”  หรืออุทยานหินเพราะในบริเวณนั้นมีหินงอกอยู่เรียงราย อย่างเป็นระเบียบในเนื้อที่ประมาณ 200 ไร่
การเดินทางไปสวนหิน เส้นทางที่ใกล้ที่สุด คือเดินทางจากหลักเมืองไปยังท่าร่วมของแม่น้ำสองสาย คือ แม่น้ำแควน้อย และแม่น้ำแควใหญ่ ข้ามแพขนานยนต์ไปยังฝั่งตรงข้าม เดินทางผ่านสุสานเขาช่องไก่ ถ้ำเขาปูน และวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกาญจนบุรี ระยะทางประมาณ 9 กิโลเมตร อีกเส้นทางหนึ่งไปตามถนนแสงชูโต ผ่านสุสานสัมพันธมิตรถึงสามแยกแก่งเสี้ยนเลี้ยวซ้าย ผ่านสะพานข้ามแม่น้ำแควใหญ่ ไปตามเส้นทางวัดเขาปูนจะถึงบริเวณสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี ระยะทาง 21 กิโลเมตร
หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกาญจนบุรี ต้นไม้ประจำสวน คือ กาญจนิกา ไม้พื้นถิ่นของของประเทศไทยที่มีมากในกาญจนบุรี
ลักษณะของสวน

สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี แต่เดิมกำหนดสร้างที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 ณ ตำบลหว้ากอซึ่งเป็นที่ตั้งของอุทยานวิทยาศาสตร์หว้ากอ ในปัจจุบัน แต่ด้วยความไม่พร้อมของสถานที่จึงย้ายไปจังหวัดกาญจนบุรีซึ่งอยู่เขตการศึกษาเดียวกัน
ที่ตั้งของสวนอยู่ในบริเวณวิทยาลัยเกษตรกรรมและเทคโนโลยีกาญจนบุรี เป็นที่ราบเชิงเขาอุดมไปด้วยพรรณไม้ประจำถิ่นมากมายและหลากหลายชนิด มีความสวยงามที่แตกต่างไปจากสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์แห่งอื่น ๆ กล่าวคือ ที่เชิงเขาหินปูนอุดมปด้วยหินโผล่เหนือดินหลากหลายรูปร่างและขนาด สามารถให้จินตนาการเป็นรูปต่าง ๆ ตามความคิดของผู้มอง เช่น รูปเสือ สิงโต ปลา ปลาวาฬ แรด ไดโนเสาร์ ฯลฯ บางก้อนมีเสียงกังวานเหมือนระฆังเมื่อตีด้วยไม้ บางก้อนมีต้นไม้ใหญ่กอดรัด บางก้อนมีต้นไม้เล็กสอดแทรกตามร่องรูหรือรอยแตก รวมทั้งมอส และเฟิร์น นอกจากสวนหินธรรมชาติแล้วยังมีพรรณไม้ธรรมชาติและสัตว์ป่านานาชนิด รวมทั้ง เก้ง เลียงผา กระต่ายป่า ไก่ฟ้าและนกมากมายหลายชนิด สัตว์ในธรรมชาติเหล่านี้เริ่มปรากฏจำนวนเพิ่มมากขึ้น
พระราชานุสาวรีย์

เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เสด็จเป็นประธานเปิดพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนคริทราบรมราชชนนีที่ประดิษฐานในสวนแห่งนี้
ดูเพิ่ม

นครินทรา
สวนประติมากรรมจิ้งอัน

| สวนประติมากรรมจิ้งอัน |
| --- | --- |
ภายในสวนประติมากรรมจิ้งอัน

ประเภท: สวนประติมากรรม
ที่ตั้ง:  จีน เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 31°14′05″N 121°27′51″E﻿ / ﻿31.234829°N 121.464118°E﻿ / 31.234829; 121.464118
พื้นที่: 65,000 ตารางเมตร
เปิดตัว: เดือนเมษายน พ.ศ.2553
สถานะ: เปิดให้บริการ
สวนประติมากรรมจิ้งอัน (จีน: 静安雕塑公园; พินอิน: jìng'ān diāosù gōngyuán; อังกฤษ: Jingan Sculpture Park) เป็นสวนประติมากรรม ตั้งอยู่ทางตะวันออกของในเขตจิ้งอัน ของเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 65,000 ตารางเมตร สวนประติมากรรมนี้อยู่ในพื้นที่เดียวกันกับพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติเซี่ยงไฮ้ และไม่ไกลจากถนนหนานจิงซี
ประวัติ

สวนระยะแรก มีพื้นที่ 30,000 ตารางเมตร เริ่มก่อสร้างในเดือนตุลาคม  พ.ศ. 2550 แล้วเสร็จในปี พ.ศ.2551 ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ.2553 การขยายพื้นที่สวนระยะที่สองแล้วเสร็จสมบูรณ์
ในเดือนเมษายน 2558 ของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติเซี่ยงไฮ้ เปิดอย่างเป็นทางการ ภายในพื้นที่สวนประติมากรรมจิ้งอัน
ผังภายในสวน > พื้นที่ชมทัศนียภาพสวนบ๊วย

พื้นที่ชมทัศนียภาพสวนบ๊วย (梅园景区) ใช้แนวคิดของการทำสวนแบบดั้งเดิมผสมผสานการจัดแสดงแบบสวนสมัยใหม่ ที่สร้างขึ้นในพื้นที่เกือบหนึ่งหมื่นตารางเมตร จุดเด่นคือกำแพงหินสลักวัฒนธรรม "การชมดอกเหมย์บาน" (ดอกบ๊วย) ซึ่งมีประวัติยาวนานกว่า 1,700 ปี
ผังภายในสวน > พื้นที่แกเลอรีด้านใต้

พื้นที่แกเลอรีด้านใต้ (长廊南广场; South Square Gallery) ติดกับทางเข้าที่ 1 ของสวนประติมากรรมจิ้งอัน เป็นทางเดินยาวที่รายรอบด้วยต้นซากุระ วลาที่ดีที่สุดในการดูดอกซากุระบานคือ เดือนมีนาคม
ผังภายในสวน > แถบไม้ดอก

อยู่ในช่วงกลางของสวนประติมากรรม ตกแต่งด้วยไม้ดอกในแต่ละฤดู หลากหลายชนิดจากทั่วโลก
อาคารโค้งด้านหลังสระ คือ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติเซี่ยงไฮ้
สวิตช์ปรอท

สวิตช์ปรอท วางอยู่บนกระดาษกราฟ
สวิตช์ปรอท (อังกฤษ: mercury switch) เป็นสวิตช์ไฟฟ้า
ที่ใช้หยดปรอทเปิดปิดวงจรตามความเอียงของตัวสวิตช์
สวิตช์ปรอทจะประกอบด้วยหลอดแก้วกลวงขนาดเล็ก ซึ่งมีหยดปรอทอยู่ภายใน
ที่ด้านหนึ่งของหลอดจะมีขั้วไฟฟ้า 2 ขั้ว เมื่อตัวสวิตช์ปรอทเอียงด้านที่มีขั้วไฟฟ้าลง
ปรอทจะไหลมาเจอกับขั้วไฟฟ้า ทำให้กระแสไฟฟ้าไหลครบวงจร
และเมื่อสวิตช์เอียงด้านตรงข้ามขั้วไฟฟ้าลง ปรอทจะไหลออกจากฝั่งขั้วไฟฟ้า
ทำให้วงจรไฟฟ้าขาดออกจากกัน
สมเกียรติ

| สมเกียรติ |
| --- | --- |
ที่เกิด: กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อปร็อก
ช่วงปี: 2555 – 2564
ค่ายเพลง: สมอลล์รูม
อดีตสมาชิก: คนาวิน เชื้อแถว (โบ๊ท)  ภูริช พันธุ์สุข (บอส)  ธนญ แสงเล็ก (นนท์)  ณัฐ เบญจรงค์รัตน์ (นัท)  แทนทวิช ทวิชศรี (โซ่)  ประวิทย์ ฮันสแตน (ยิ้ม)
สมเกียรติ (อังกฤษ: SOMKIAT) เป็นวงดนตรีแนวป็อปร็อก สัญชาติไทย สังกัดค่ายสมอลล์รูม
ประวัติ

สมเกียรติเกิดจากการรวมตัวตั้งวงเล่นดนตรีโดยเริ่มจาก นนท์, โบ๊ท, บอส เรียนอยู่ที่เดียวกัน ต่อมาได้ “นัท” และ “โซ่” ตามมาสมทบจนเกิดเป็นวงที่ร่วมเล่นดนตรีกันอย่างจริงจัง เก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการออกไปเล่นตามผับ ตามร้านต่าง ๆ จนมีโอกาสได้เข้าร่วมประกวดวงดนตรี ด้วยฝีไม้ลายมือในการแสดงสดทั้งการร้องและการเล่นเข้าตากรรมการ จนได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดวงดนตรีเวที Coke Music Award 2010 ซึ่งนั่นถือเป็นจุดเริ่มต้นของวง “สมเกียรติ”
ต่อมาได้เจอกับพี่รุ่งและพี่เชาว์ จึงชวนกันไปส่ง Demo เพลงให้กับสมอลล์รูม และใช้เวลาอยู่กับการผลิตผลงานดนตรีเป็นเวลากว่า 2 ปี จึงได้ออกมาเป็นดนตรีที่มีกลิ่นอายของยุคสมัยใหม่และมีเมโลดี้สำเนียงการร้องที่เป็นเอกลักษณ์ เพิ่มด้วยจังหวะและ Rhythm ที่มีความสนุกชวนให้เต้น จึงออกมาเป็นพวกเรา “สมเกียรติ”  ต่อมา “โซ่” มือกลองต้องออกจากวง เนื่องจากติดภารกิจส่วนตัว จึงได้ “ยิ้ม” มาเป็นมือกลองแทน
สมาชิกวง > อดีตสมาชิก

โบ๊ท - คนาวิน เชื้อแถว (ร้องนำ) เกิดวันที่ 21 กันยายน
บอส - ภูริช พันธุ์สุข (กีต้าร์) เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน
นนท์ - ธนญ แสงเล็ก (กีต้าร์ - คอรัส) เกิดวันที่ 20 กรกฎาคม
นัท - ณัฐ เบญจรงค์รัตน์ (เบส) เกิดวันที่ 5 มีนาคม
โซ่ - แทนทวิช ทวิชศรี (กลองชุด)
ยิ้ม - ประวิทย์ ฮันสเตน (กลองชุด)
ผลงาน > สตูดิโออัลบั้ม > _SARA (พ.ศ. 2558)

INTRO / อินโทร
ช่างมัน / WHATEVER
นิสัย / SELF
แล้วแต่ / PRANK
ขอวอน1 / TOGETHER i
เจอกัน / UNKNOWN
ทนไว้ / SWEETLESS
ใกล้ตัว / BEHALF
ขอวอน2 / TOGETHER ii
บ้ากัน / RELIEF
โคตรดี / BFF
คิดถึง / REGARDS
ผลงาน > ซิงเกิ้ลเพลง

เพลง อาย
เพลง คนที่ยังไม่พร้อม
เพลง อาย (Perfume sound Version)
เพลง ช่างมัน (Whatever)
เพลง ทะเลใจ Ost. คาราบาว เดอะซีรีส์
เพลง ทนไว้ (Sweetless)
เพลง นิสัย (Self)
โคตรดี (BFF)
เจอกัน (UNKNOWN)
คิดถึง (REGARDS)
ใกล้ตัว (BEHALF)
ขอวอน2 (TOGETHER ii)
ขอเถอะปีนี้
คิดถึงขนาด (THINKING)
1-100
มึงนี่มัน (SKUNK)
ดาวกะพริบ (SPARK)
คำหวาน (GUARANTEE)
ธรรมดา (GOOD LUCK)
ออกเดินทาง (TRANSIT)
ดีใจ (Happiness)
อยากเข้าใจ (Roulette)
สิ่งสุดท้าย (Memory)
มีกัน (Help!)
ผลงาน > ผลงานเพลงอื่น ๆ

คนหนังเหนียว ร่วมร้องกับ แกน The Jukks 	(เพลงประกอบคาราบาว เดอะ ซีรีส์)
ทะเลใจ (เพลงประกอบคาราบาว เดอะซีรีส์)
นางฟ้าจำแลง (ประกอบโฆษณา Wacoal ชุด Beautiful Moment)
NOW ! | เพราะวันนี้มีแค่ครั้งเดียว (ประกอบโครงการ Tiger Jams Showcase)
ผลงาน > ผลงานอื่น ๆ ของสมาชิก

ประวิทย์ ฮันสแตน (ยิ้ม) มือกลองของวง เพื่อนพระเอก (Goodfella) , มันเป็นใคร (Alright) แสดงร่วมกับ แต้ว - ณฐพร เตมีรักษ์ , ภักดี (Faith) แสดงร่วมกับ เก้า - สุภัสสรา ธนชาต ของ โพลีแคต
ประวิทย์ ฮันสแตน (ยิ้ม) มือกลองของวง ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง ภวังค์รัก (Concrete Clouds) ของ ลี ชาตะเมธีกุล
ประวิทย์ ฮันสแตน (ยิ้ม) มือกลองของวง ได้ร่วมแสดงในโปรเจกต์ Bangkok Stories Film ตอน เยาวราช
ฝืน (ต้นฉบับโดย อภิชัย ตระกูลเผด็จไกร) ร่วมกับ สุภัสสรา ธนชาต ประกอบภาพยนตร์ เรื่อง รักของเรา (the moment)
ผลงาน > อัลบั้มพิเศษ

The Starters (พ.ศ. 2554) สมเกียรติขับร้องในเพลง เรือชูชีพ  (ต้นฉบับเป็นของวง เดธ ออฟ อะ เซลส์แมน ในอัลบั้ม Death of a Salesman พ.ศ. 2545)
หมายเหตุ: อัลบั้มนี้เป็นการขับร้องโดย ผู้เข้ารอบ 10 คน จากการประกวด Coke Music Awards 2010 โดยนำเพลงค่าย สมอลล์รูม นำมาร้อยเรียงใหม่ในสไตล์ของตนเอง
รางวัล

รางวัลชนะเลิศ จาก Coke Music Award 2010
รางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จาก สีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 27