stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อเฟิร์สสเตจบูสเตอร์ของจรวดฟัลคอน 9

จากซ้สยไปขวา: Falcon 9 v1.0, v1.1, v1.2 "Full Thrust", Falcon 9 Block 5, Falcon Heavy, และ Falcon Heavy Block 5.
รายชื่อเฟิร์สสเตจบูสเตอร์ของจรวดฟัลคอน 9 (อังกฤษ: List of Falcon 9 first-stage boosters) เป็นรายชื่อที่รวบรวมเฟิร์สสเตจบูสเตอร์ ซึ่งเป็นตัวเร่งจรวดแบบใช้ซ้ำได้ที่ใช้กับจรวดวงโคจร Falcon 9 และ Falcon Heavy ที่ผลิตโดย SpaceX การผลิตบูสเตอร์ขั้นแรกคิดเป็นประมาณ 60% ของราคาปล่อยตัวของ Falcon 9 ตัวเดียว (และ 3 ตัวนั้นมากกว่า 80% ของราคาปล่อยตัวของ Falcon Heavy) ซึ่งทำให้ SpaceX พัฒนาโปรแกรมเฉพาะสำหรับการกู้คืนและนำกลับมาใช้ใหม่ของบูสเตอร์เหล่านี้ เพื่อลดต้นทุนการปล่อยตัวได้อย่างมาก หลังจากความพยายามหลายครั้งในช่วงต้นปี ค.ศ. 2010 ในการควบคุมการย้อนกลับของเฟิร์สสเตจหลังจากแยกจากเซคอนสเตจ การลงจอดที่ควบคุมได้สำเร็จครั้งแรกของเฟิร์สสเตจเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ในเที่ยวบินแรกของเวอร์ชัน Full Thrust ตั้งแต่นั้นมาเฟิร์สสเตจบูสเตอร์ของ Falcon 9 ได้รับการลงจอดและกู้คืน 67 ครั้งจาก 77 ครั้ง รวมถึงการกู้คืนแบบซิงโครไนซ์ของเครื่องกระตุ้นด้านข้างของการบินทดสอบ Falcon Heavy, Arabsat-6A และภารกิจ STP-2 หนึ่งในสามของบูสเตอร์ตัวกลางของ Falcon Heavy ร่อนลงอย่างนุ่มนวล แต่ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงระหว่างการขนส่ง
มีการปรับปรุงบูสเตอร์ที่กู้คืนได้ทั้งหมด 25 ตัวและบินเป็นครั้งที่สองรวมถึงบูสเตอร์หลายตัวที่มีภารกิจสามหรือสี่ภารกิจ, หนึ่งกับห้าภารกิจ และสองกับหกภารกิจ SpaceX ตั้งใจจำกัดบูสเตอร์บล็อก 3 และบล็อก 4 ให้บินได้เพียงสองภารกิจต่ออัน  แต่บริษัทคาดว่ารุ่น Block 5 จะบรรลุ 10 เที่ยวบินต่ออันโดยไม่ต้องปรับปรุงใหม่
รายชื่อผลงานวิดีโอของที-อารา

| ผลงานเพลงของวิดีโอของที-อารา |
| --- | --- |

มิวสิกวิดีโอ: 54
อัลบั้มวิดีโอ: 4
รายชื่อผลงานวิดีโอของเกิร์ลกรุปจากเกาหลีใต้ ที-อารา (อังกฤษ: T-ara) ประกอบด้วย 56 มิวสิกวิดีโอ, 7 อัลบั้มวิดีโอ, 7 เรียลลิตีทางโทรทัศน์ และ 15 โฆษณา ในปี ค.ศ. 2011 ที-อารา ได้รับรางวัลมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมจากเมลอนมิวสิคอวอร์ด ครั้งที่ 3 เป็นอันดับที่หนึ่งของปีในเพลง "โรลีโพลี" ในปีเดียวกันพวกเธอได้รับรางวัล ท็อปซีเอฟโมเดลอวอร์ด และรางวัลโฆษณาอีกมากมาย
อัลบั้มวิดีโอ

| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดในชาร์ต> JPN  | ยอดจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | T-ARA.COM DVD-Box 1 วางจำหน่าย: February 24, 2012  ภาษา: Korean  สังกัด: วิคเตอร์เอนเตอร์เทนเมนต์ |  107 |  |
| 2012 | T-ARA.COM DVD-Box 2 วางจำหน่าย: March 3, 2012  ภาษา: Korean  สังกัด: วิคเตอร์เอนเตอร์เทนเมนต์ |  54 |  |
| 2012 | Cry Cry & Lovey-Dovey Music Video Collection วางจำหน่าย: April 25, 2012  สังกัด: อีเอ็มไอมิวสิคเจแปน  รูปแบบ:  DVD, Blu-ray |  17 |  3,940+ |
| 2012 | T-ara's Best of Best 2009-2012: Korean ver. วางจำหน่าย: October 10, 2012  สังกัด: อีเอ็มไอมิวสิคเจแปน  รูปแบบ: DVD |  8 |  15,678+ |
| 2012 | T-ara Japan Tour 2012: Jewelry Box วางจำหน่าย: December 5, 2012  สังกัด: อีเอ็มไอมิวสิคเจแปน  รูปแบบ: DVD, Blu-ray |  9 |  8126+ |
| ปี | รายละเอียดอัลบั้ม | อันดับสูงสุดในชาร์ต> JPN  | ยอดจำหน่าย |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 | T-ara Japan Tour 2013: Treasure Box วางจำหน่าย: December 11, 2013  สังกัด: อีเอ็มไอมิวสิคเจแปน  รูปแบบ: DVD, Blu-ray |  10 |  6299+ |
| 2013 | T-ara Free Time in Europe วางจำหน่าย: December 11, 2013  ภาษา: Korean  สังกัด: LOEN Entertainment  รูปแบบ: DVD |  |  |
รายชื่อผลงานภาพยนตร์ > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2010 | T-ara World | ตัวเอง |
| 2010 | T-ara Dot Com | ตัวเอง |
| 2010 | T-ara's Hello Baby | ตัวเอง |
| 2010 | T-ara Dream Girls | ตัวเอง |
| 2011 | T-ara's Pretty Boys | ตัวเอง |
| 2012 | T-ara Star Life Theater | ตัวเอง |
| 2012 | T-ara's Confession | ตัวเอง |
| 2013 | Daily T-ara | ตัวเอง |
| 2013 | Princess T-ara | ตัวเอง |
ดูเพิ่ม

รายชื่อผลงานของที-อารา
รายชื่อรางวัลที่ที-อาราได้รับและได้เข้าชิง
รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา

| ผลงานเพลงของเล็งกา |
| --- | --- |
การแสดงของเล็งกาที่พอร์ตแลนด์ พ.ศ. 2551
สตูดิโออัลบั้ม: 3
มิวสิกวิดีโอ: 10
ซิงเกิล: 8
ซิงเกิลพิเศษ: 3
รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา (อังกฤษ: Lenka) นักร้อง นักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักจากเพลง "เดอะโชว์" เธอเข้าสู่วงการโดยการเป็นนักแสดงก่อนที่จะเป็นนักร้อง โดยเธอได้ปล่อยอัลบั้มแรกชื่อเดียวกันกับเธอ ในปี พ.ศ. 2551 มีเพลงโด่งดังที่ทำให้เธอเป็นรู้จักกว้างขว้าง คือ เดอะโชว์ และ ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่มีชื่อว่า ทู ซึ่งมีเพลงที่ใช้ประกอบโฆษณาวินโดวส์ 8 คือ เอเวอรีติงแอทวันซ์ และในปี พ.ศ. 2556 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่สามชื่อว่า แชโดว์ส
สตูดิโออัลบั้ม

| ปี | รายละเอียด | อันดับในแต่ละชาร์ต> AUS | อันดับในแต่ละชาร์ต> AUT | อันดับในแต่ละชาร์ต> GER | อันดับในแต่ละชาร์ต> POL | อันดับในแต่ละชาร์ต> SWI | อันดับในแต่ละชาร์ต> UK | อันดับในแต่ละชาร์ต> USA | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008 | เล็งกา ออกจำหน่าย : 23 กันยายน ค.ศ. 2008  ค่ายเพลง : อีพิกเรเคิดส์ | — | 30 | 35 | 4 | 48 | 58 | 142 | - |
| 2011 | ทู ออกจำหน่าย : 19 เมษายน ค.ศ. 2011  ค่ายเพลง : อีพิกเรเคิดส์ | — | — | — | — | 88 | — | 196 | - |
| 2013 | แชโดว์ส  ออกจำหน่าย: 2 มิถุนายน ค.ศ. 2013  ค่ายเพลง : ซคิพพาลองเรเคิดส์ | — | — | — | — | — | — | — | - |
"—" หมายถึงยังไม่ได้ระบุมาจากชาร์ต
ซิงเกิล

| ปี | รายละเอียด | อันดับในแต่ละชาร์ต> AUT | อันดับในแต่ละชาร์ต> BEL Tip-Fl | อันดับในแต่ละชาร์ต> CZE | อันดับในแต่ละชาร์ต> EU | อันดับในแต่ละชาร์ต> GER | อันดับในแต่ละชาร์ต> JPN | อันดับในแต่ละชาร์ต> NOR | อันดับในแต่ละชาร์ต> SWI | อันดับในแต่ละชาร์ต> UK | จากอัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | "เดอะโชว์" | 13 | 4 | 35 | 48 | 23 | 24 | — | 21 | 22 | เล็งกา |
| 2009 | "ทราเบิลอิสอะเฟรนด์" | — | — | — | — | 65 | — | 10 | — | — | เล็งกา |
| 2011 | "ฮาร์ตสกิพอะบีต" | — | 3 | — | — | — | — | — | — | — | ทู |
| 2011 | "ทู" | — | — | — | — | — | — | — | — | — | ทู |
| 2012 | "เอเวอรีติงแอทวันซ์" | 47 | 8 | 1 | — | 7 | — | — | 53 | 69 | ทู |
| 2013 | "ฮาร์ตทูเดอะปาร์ตี้" | — | — | — | — | — | — | — | — | — | แชโดว์ส |
| 2013 | "นัธอิงเฮียร์บัตเลิฟ" | — | — | — | — | — | — | — | — | — | แชโดว์ส |
| 2013 | "อาฟเตอร์เดอะวินเตอร์" | — | — | — | — | — | — | — | — | — | แชโดว์ส |
"—" หมายถึงยังไม่ได้ระบุมาจากชาร์ต
มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อเพลง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |

| ค.ศ. 2008 | "เดอะโชว์" |  |
| ค.ศ. 2010 | "ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์" | มิวสิกวิดีโอมีทั้งหมด 2 รูปแบบ |
| ค.ศ. 2011 | "วีวิลน็อทโกรโอลด" | มิวสิกวิดีโอสตอปโมชัน |
| ค.ศ. 2011 | "ฮาร์ตสกิปส์อะบีต" | มิวสิกวิดีโอมีทั้งหมด 2 รูปแบบ |
| ค.ศ. 2011 | "โรลวิธเดอะผับเชส" | มิวสิกวิดีโอสตอปโมชัน |
| ค.ศ. 2011 | "ทู" | เธอใช้มือของเธอในการถ่ายมิวสิกวิดีโอ |
| ค.ศ. 2012 | "เอเวอรีติงแอทวันซ์" | มิวสิกวิดีโอสีขาว-ดำ |
| ค.ศ. 2013 | "นัธอิงเฮียร์บัตเลิฟ" |  |
| ค.ศ. 2013 | "ฮาร์ตทูเดอะปาร์ตี้" |  |
| ค.ศ. 2013 | "อาฟเตอร์เดอะวินเตอร์" |  |
ซิงเกิลพิเศษ

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "ฟอร์ซออฟเนเจอร์" | 3:33 |
| 2. | "เมย์บีไอเลิฟยู" | 3:27 |
| 3. | "โรทมีเอาต์" | 4:24 |
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลอีก็อต

รางวัลอีก็อต (อังกฤษ: EGOT) เป็นชื่อรางวัลที่ย่อมาจากรางวัลเอมมี (Emmy), แกรมมี (Grammy), ออสการ์ (Oscar), และโทนี (Tony) เป็นชื่อที่มอบให้แก่ผู้ที่ได้รับรางวัลด้านความบันเทิงที่สำคัญของอเมริกาทั้งสี่รางวัลตามลำดับ รางวัลเหล่านี้ยกย่องความสำเร็จที่โดดเด่นในวงการโทรทัศน์ การบันทึกเสียง ภาพยนตร์ และละครบรอดเวย์ ความสำเร็จสูงสุดของการได้รับรางวัลอีก็อตจะได้รับการขนานนามว่าเป็น "แกรนด์สแลม" (grand slam) ของธุรกิจการแสดง ข้อมูลเมื่อ 2023 ปัจจุบันมีผู้ได้รับรางวัลนี้รวม 18 คนในขณะที่อีก 5 คนได้รับรางวัลกิตติมศักดิ์หรือรางวัลพิเศษ
ตัวย่ออีก็อตได้รับการประกาศเกียรติคุณจากนักแสดงฟิลิป ไมเคิล ทอมัสในช่วงปลายปี ค.ศ. 1984 เมื่อบทบาทของเขาในละครโทรทัศน์เรื่อง มือปราบไมอามี ทำให้เขามีชื่อเสียงอย่างมาก และเขาได้แสดงความปรารถนาที่จะบรรลุอีก็อตภายในห้าปี (ทอมัสยังไม่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอีก็อต) คำย่อนี้ได้รับการยอมรับในวงกว้างมากขึ้นหลังจากตอน 30 ร็อก ในปี ค.ศ. 2009 ที่แนะนำการมีสถานะอีก็อตเป็นโครงเนื้อเรื่อง
ผู้ชนะอีก็อต > อีก็อตที่ไม่ใช่การแข่งขัน

ศิลปินเพิ่มเติมอีกห้าคนได้รับรางวัลทั้งสี่รางวัล แม้ว่ารางวัลหนึ่งจะมอบให้เป็นรางวัลกิตติมศักดิ์หรือรางวัลอื่นที่คล้ายคลึงกัน: บาร์บรา สไตรแซนด์ไม่ได้รับรางวัลโทนีในระดับการแข่งขัน ส่วนไลซา มินเนลลิไม่ได้รับรางวัลแกรมมีในระดับการแข่งขัน และแฮร์รี เบลาฟอนเต, เจมส์ เอิร์ล โจนส์ และควินซี โจนส์ ไม่ได้รับรางวัลออสการ์ในระดับการแข่งขัน
| ศิลปิน | รางวัลที่ 1 | รางวัลที่ 1 | รางวัลที่ 2 | รางวัลที่ 2 | รางวัลที่ 3 | รางวัลที่ 3 | รางวัลที่ 4 | รางวัลที่ 4 | ช่วงปี | หมวดหมู่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บาร์บรา สไตรแซนด์ | 1964 | แกรมมี | 1965 | เอมมี | 1969 | ออสการ์ | 1970 | รางวัลโทนีพิเศษ | 6 | นักแสดงและนักร้อง |
| ไลซา มินเนลลิ | 1965 | โทนี | 1973 | ออสการ์ | 1973 | เอมมี | 1990 | รางวัลตำนานแกรมมี | 25 | นักแสดงและนักร้อง |
| เจมส์ เอิร์ล โจนส์ | 1969 | โทนี | 1977 | แกรมมี | 1991 | เอมมี | 2011 | รางวัลออสการ์กิตติมศักดิ์ (ออสการ์) | 42 | นักแสดงและนักพากย์ |
| แฮร์รี เบลาฟอนเต | 1954 | โทนี | 1960 | เอมมี | 1961 | แกรมมี | 2014 | รางวัลมนุษยธรรมฌอง เฮอร์โชลต์ (ออสการ์) | 60 | นักกิจกรรมทางสังคม นักแสดง และนักร้อง |
| ควินซี โจนส์ | 1964 | แกรมมี | 1977 | เอมมี | 1994 | รางวัลมนุษยธรรมฌอง เฮอร์โชลต์ (ออสการ์) | 2016 | โทนี | 52 | นักกิจกรรมทางสังคม นักเรียบเรียงเสียงประสาน นักแต่งเพลง วาทยกร นักดนตรี และผู้ผลิตแผ่นเสียง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี: 18 ดาวที่เป็นผู้ชนะอีก็อต
| ด ค กผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี, แกรมมี, ออสการ์ และโทนี |
| --- | --- |
เรียงตามระยะเวลาและปีที่สำเร็จ
ผู้ได้รับรางวัลอีก็อต:  ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส (1946–1962)  เฮเลน เฮส์ (1932–1977)  รีตา มอเรโน (1962–1977)  จอห์น กีลกุด (1948–1991)  ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1954–1994)  มาร์วิน แฮมลิช (1974–1995)  โจนาธาน ทูนิก (1978–1997)  เมล บรูกส์ (1967–2001)  ไมก์ นิโคลส์ (1961–2001)  วูปี โกลด์เบิร์ก (1985–2002)  สกอตต์ รูดิน (1984–2012)  โรเบิร์ต โลเปซ (2004–2014)  จอห์น เลเจนด์ (2006–2018)  แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ (1980–2018)  ทิม ไรซ์ (1980–2018)  อลัน เมนเกน (1990–2020)  เจนนิเฟอร์ ฮัดสัน (2007–2022)  ไวโอลา เดวิส (2001–2023) 
ผู้ได้รับกิตติมศักดิ์:  บาร์บรา สไตรแซนด์ (1964–1970)  ไลซา มินเนลลิ (1965–1990)  เจมส์ เอิร์ล โจนส์ (1969–2011)  แฮร์รี เบลาฟอนเต (1954–2014)  ควินซี โจนส์ (1964–2016)  แฟรงค์ มาร์แชล (2019–2023) 
| ด ค กรางวัลแกรมมี |
| --- | --- |
 สาขา  ผู้ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลแกรมมี  สถิติ  สถานที่  อีก็อต 
รางวัลพิเศษ:  รางวัลตำนาน  ศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต  รางวัลผู้พิทักษ์  รางวัลแกรมมี่พิเศษ/ด้านเทคนิค  หอเกียรติยศ  บุคคลแห่งปีของมูซิแครส์ 
พิธีประกาศรางวัล:  1958  1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  พิพิธภัณฑ์แกรมมี 
แบ่งตามประเทศ:  สหรัฐ  อาร์เจนตินา  ออสเตรเลีย  ออสเตรีย  บราซิล  อังกฤษ  แคนาดา  จีน  คิวบา  ฝรั่งเศส  อินเดีย  ไอริช  อิตาลี  ญี่ปุ่น  มาลี  เม็กซิกัน  ไนจีเรีย  นิวซีแลนด์  เปรู  โปแลนด์  เซเนกัล  แอฟริกาใต้  สเปน 
 รางวัลแกรมมี  สถาบันการบันทึกเสียง อัลบั้มแห่งปี  บันทึกเสียงแห่งปี  เพลงแห่งปี  ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก

รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก (อังกฤษ: List of Olympic teams by medals won) หรือ เจ้าเหรียญทอง รายชื่อประเทศเหล่านี้เป็นประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกมากที่สุด 3 อันดับแรกในโอลิมปิกแต่ละครั้ง โดยสหรัฐได้อันดับที่หนึ่งในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 18 ครั้ง ตามด้วยสหภาพโซเวียตด้วยชัยชนะทั้งหมด 6 ครั้ง (ไม่รวมอันดับที่หนึ่งในปี ค.ศ. 1992 ที่เข้าร่วมในนามทีมรวม (Unified Team)) ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว นอร์เวย์ได้อันดับที่หนึ่ง 8 ครั้ง และสหภาพโซเวียต (ก่อนที่จะยุบในปี ค.ศ. 1991) ได้อันดับที่หนึ่ง 7 ครั้ง
โอลิมปิกฤดูร้อน > แบ่งตามประเทศ

| ประเทศ | อันดับ 1 | อันดับ 2 | อันดับ 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  สหรัฐ | 18 | 8 | 2 |
|  สหภาพโซเวียต | 6 | 3 | 0 |
|  จีน | 1 | 3 | 2 |
|  เยอรมนี | 1 | 2 | 3 |
|  สหราชอาณาจักร | 1 | 1 | 4 |
|  ฝรั่งเศส | 1 | 0 | 3 |
|  ทีมรวม | 1 | 0 | 0 |
|  สวีเดน | 0 | 3 | 1 |
|  เยอรมนีตะวันออก | 0 | 3 | 1 |
|  รัสเซีย | 0 | 2 | 2 |
|  ฟินแลนด์ | 0 | 1 | 1 |
|  อิตาลี | 0 | 1 | 1 |
|  กรีซ | 0 | 1 | 0 |
|  โรมาเนีย | 0 | 1 | 0 |
|  ญี่ปุ่น | 0 | 0 | 3 |
|  ฮังการี | 0 | 0 | 2 |
|  คิวบา | 0 | 0 | 1 |
|  ออสเตรเลีย | 0 | 0 | 1 |
|  บัลแกเรีย | 0 | 0 | 1 |
|  เยอรมนีตะวันตก | 0 | 0 | 1 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
ฐานข้อมูล
| ด ค ก กีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
 พิธีการ ประธานในพิธี  ผู้เก็บธงโอลิมปิก  กฎบัตร  ประเทศที่เข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน  โอลิมปิกฤดูหนาว  เมืองเจ้าภาพ การคัดเลือก  สนามแข่งขัน  ไอโอซี คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ  รหัสประเทศ  เหรียญรางวัล ตารางสรุปเหรียญ  จ้าวเหรียญทอง  ผู้ที่ได้เหรียญ  ผู้ได้รับเหรียญร่วมกัน  ผู้ที่ได้รางวัลพิเศษ  ประกาศนียบัตร  ปัญหา ลัทธิอาณานิคม  การใช้สารกระตุ้น  กีฬา  สัญลักษณ์ การวิ่งคบเพลิง  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  ผู้หญิง  การเสียชีวิต สงครามโลกครั้งที่ 1  สงครามโลกครั้งที่ 2  วิดิโอเกมโอลิมปิก  รางวัลตอบแทนสำหรับผู้ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกของแต่ละประเทศ 
| ฤดูร้อน |   1896 เอเธนส์    1900 ปารีส    1904 เซ็นต์หลุยส์    1908 ลอนดอน    1912 สต็อกโฮล์ม    1916†   1920 แอนต์เวิร์ป    1924 ปารีส    1928 อัมสเตอร์ดัม    1932 ลอสแอนเจลิส    1936 เบอร์ลิน     1940‡   1944‡   1948 ลอนดอน    1952 เฮลซิงกิ    1956 เมลเบิร์น    1960 โรม    1964 โตเกียว    1968 เม็กซิโกซิตี    1972 มิวนิก    1976 มอนทรีออล    1980 มอสโก    1984 ลอสแอนเจลิส    1988 โซล    1992 บาร์เซโลนา    1996 แอตแลนตา    2000 ซิดนีย์    2004 เอเธนส์    2008 ปักกิ่ง    2012 ลอนดอน    2016 รีโอเดจาเนโร    2020 โตเกียว §   2024 ปารีส    2028 ลอสแอนเจลิส    2032 บริสเบน    2036 TBA  |  |
| ฤดูหนาว |   1924 ชามอนี    1928 ซังคท์โมริทซ์    1932 เลคพลาซิด    1936 การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน    1940‡   1944‡   1948 ซังคท์โมริทซ์    1952 ออสโล    1956 กอร์ตีนาดัมเปซโซ    1960 สควอว์วัลเลย์    1964 อินส์บรุค    1968 เกรอนอบล์    1972 ซัปโปโระ    1976 อินส์บรุค    1980 เลคพลาซิด    1984 ซาราเยโว    1988 แคลกะรี    1992 อัลแบร์วิล    1994 ลิลเลฮัมเมร์    1998 นางาโนะ    2002 ซอลต์เลกซิตี    2006 ตูริน    2010 แวนคูเวอร์    2014 โซชิ    2018 พย็องชัง    2022 ปักกิ่ง    2026 มิลาน–กอร์ตีนา    2030 เฟรนช์แอลป์   2034 ซอลต์เลกซิตี   |  |
 †ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  ‡ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง  §เลื่อนไปปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา   กีฬาโอลิมปิกโบราณ  กีฬาซ้อน 1906  พาราลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน   โอลิมปิกอีสปอร์ตซีรีส์ 
| ด ค กสรุปเหรียญโอลิมปิก |
| --- | --- |
 เหรียญรางวัลโอลิมปิก  สรุปเหรียญโอลิมปิกตลอดกาล  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  กีฬาโอลิมปิกซ้อน (1906) 
โอลิมปิกฤดูร้อน:  1896  1900  1904  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
โอลิมปิกฤดูหนาว:  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026  2030 
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อผู้ที่ถูกริบเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลโอลิมปิกแบ่งตามประเทศเจ้าภาพ  รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลเสมอกันในโอลิมปิก
รายชื่อดาวเคราะห์ในสตาร์ วอร์ส

รายชื่อดาวเคราะห์ในสตาร์ วอร์ส
ค

ดาวที่เก่าแก่ที่สุดของชาวเนโมอีเดียน, คาโต เนโมอีเดียเป็นสถานที่ตั้งของปราการลับของนูต กันเรย์ ดาวนี้อยู่ใกล้กับดาวบ้านเกิดของชาวเนโมอีเดียนชื่อเนโมอีเดีย, รวมทั้งเป็นดาวอาณานิคมอีกด้วย
มีแต่ชาวเนโมอีเดียนที่รวยที่สุดเท่านั้นที่จะอยู่อาศัยบนดาวนี้ได้ สมบัติของพวกเขาจะถูกดูแลและปกป้องอยู่ในภูมิประเทศที่แตกต่างกันออกไปโดยดรอยด์รบ บี1 นครของคาโต เนโมอีเดียถูกสร้างบนสะพานที่เชื่อมหินขนาดใหญ่ที่ยื่นออกมา  คาโต เนโมอีเดีย ถูกดูแลโดย ทาส มินิน ชาวเปาอันที่เชี่ยวชาญการคุมทัพ
ค > เครต

เครต (อังกฤษ: Crait) ปรากฎในปัจฉิมบทแห่งเจได เป็นดาวเคราะห์ขนาดเล็ก อยู่ในพื้นที่ห่างไกลของกาแลกซี มีแร่ธาตุอยู่มาก ปกคลุมด้วยเกลือสีขาวบนดินสีแดง ครั้งหนึ่งเคยมีฐานที่มั่นของพันธมิตรกบฎตั้งแต่ยุคแรกของจักรวรรดิ
จ

จีโอโนซิสเป็นดาวบ้านเกิดของชาวจีโอโนเซียนและเป็นดาวหลักดวงแรกของฝ่ายแบ่งแยกดินแดนรวมทั้งเป็นจุดสร้างดรอยด์ขนาดใหญ่อีกด้วย
เจสทีแฟด (อังกฤษ: ภาษาอังกฤษ: Jestefad) เป็นดาวแก๊สยักษ์ที่อยู่ใกล้กับมุสตาฟาร์อย่างมาก
แรงดึงดูดของมันได้ยื้อดึงกับแรงดึงดูดของดาวแก๊สยักษ์เลฟรานิจนทำให้มุสตาฟาร์อยู่ตรงกลางระหว่างวงโคจรของดาวทั้งสองดวง
ด

บทความหลัก: เดโกบาห์
ป

แต่เดิมนั้น โปลิส แมซซา เคยเป็นดาวเคราะห์เล็กๆ ที่ไม่มีความน่าสนใจเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นที่อยู่ของอารยธรรมอีลเลยิน (Eellayin) ที่ไม่เป็นที่รู้จักมากนัก อารยธรรมนี้สร้างเมืองลึกลงไปใต้ดินอย่างเช่นเมืองวิเยนทาห์ (Wiyentaah) แต่ด้วยภัยพิบัติลึกลับ ทำให้ดาวเคราะห์ดวงนี้แตกสลายกลายเป็นหมู่ดาวเคราะห์น้อย ซึ่งยังคงเป็นที่รู้จักในชื่อเดิม คือโปลิส แมซซา โดยเฉพาะดาวเคราะห์น้อยที่ใหญ่ที่สุด ส่วนอารยธรรมอีลเลยินนั้นได้เสื่อมสลายไปจนหมดสิ้น สเตดมิน คราวซา ผู้นำของดาว โปลิส แมสซา ได้ร่วมมือกับฝ่ายแบ่งแยกดินแดน โปลิส แมสซา กลายเป็นโรงงานหลอมหุ่นดรอยด์โรงงานผลิตปืน สเตดมินต้องการให้ โปลิส แมสซา กลายเป็น อุตสหกรรมโปลิชแมสเซียนเหมือน อุตสหกรรมจีโอโนเซียนของดาวจีโอโนซิส
ฟ

ฟีลูเซียมีพืชพันธุ์และสัตว์แปลกประหลาดที่หลากหลาย ซึ่งคล้ายยางและปิดบังแสงแดด อย่างหม้อข้าวหม้อแกงลิงขนาดยักษ์ เมื่อดวงอาทิตย์ส่องแสง สภาพแวดล้อมก็จะส่องแสงระยิบระยับเหมือนทุ่งหลากสี  พื้นที่ส่วนใหญ่ของฟีลูเซียนั้นชุ่มชื้น และสิ่งมีชีวิตมากมายอย่างสัตว์พื้นเมืองเจลากรับ  สัตว์ที่ย้ายถิ่นมาอย่างแอคเล่ย์ ตัวซาร์แลคขนาดมหึมา ฟีลูเซียมีชาวพื้นเมืองคือชาวฟีลูเซียน ซึ่งสามารถได้รับอิทธิพลจากผู้ใช้พลังที่แข็งแกร่ง ทั้งสว่างและมืด พืชและสัตว์ส่วนใหญ่ของฟีลูเซียได้สร้างการป้องกันตัวเองเพื่อปกป้องตัวเองจากพวกอื่น ซึ่งทำให้พวกมันเป็นอันตรายกับผู้ที่มาจากดาวอื่น
ผู้นำดาวฟีรูเซีย ชื่อ แมงครอส แมก้า ได้ร่วมมือ กับ ชูไม ประธาน สมาคมการค้า ฟีรูเซียได้เป็น โรงงานผลิตปืนใหญ่ และเข้าร่วมกับ ฝ่ายแบ่งแยกดินแดน ฟีรูเซียเลย กลายเป็น กลุ่มโรงงานผลิตปืนใหญ่และหลอมหุ่นดรอยด์ นำโดย แมงครอส แมก้า
ย

มันอยู่ห่างจากแกนหลัก 51,000 ปีแสง ยูทาเปาโคจรรอบดวงอาทิตย์ดวงเดียวและมีดวงจันทร์เก้าดวงโคจรรอบตัวมัน มันประกอบด้วยแกนโลหะที่หลอมเหลว ปกคลุมไปด้วยหินมากมาย มีเปลือกดาวที่แข็ง ที่พื้นผิวมีน้ำเพียง 0.9% ของพื้นที่ดาวทั้วงหมด ถึงแม้ว่าจะเป็นส่วนสำคัญที่สุด มหาสมุทรกลับอยู่ที่ใต้ดินของดาว ครั้งหนึ่งมหาสมุทรขนาดใหญ่เคยปกคลุมดาว พวกมันเริ่มรั่วลงไปใต้ดินผ่านถ้ำต่างๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยมีแมกม่าไหลผ่าน ทะเลเกิดขึ้นในบ่อน้ำขนาดใหญ่ที่ลึกลงไปในผิวดิน ทำให้มันกลายเป็นบริเวณที่สามารถอยู่อาศัยได้ เพราะว่ามีแร่มากมายใต้มหาสมุทร มันจึงกลายเป็นแหล่งรายได้ของดาว
อ > อัคโต

ดาวเคราะห์อัคโต (อังกฤษ: Ahch-To) ปรากฎในอุบัติการณ์แห่งพลัง เป็นดาวเคราะห์ที่พื้นผิวปกคลุมด้วยน้ำเป็นส่วนใหญ่ เป็นที่อยู่ของวิหารเจไดแห่งแรก และต้นไม้ที่เก็บรักษาตำราโบราณของเจได และเป็นที่ที่ลุค สกายวอล์คเกอร์ หลบหนีไปซ่อนตัวอยู่ หลังจากล้มเหลวในการฝึกสอนเจไดรุ่นใหม่
ท้องฟ้าของดาวแอนแซทนั้นถูกปกคลุมไปด้วยแสงที่สามารถพบเห็นได้จากทุกที่ ชาวแอนซาทิรุ่นแรกๆ เชื่อว่าพวกมันคือพลังงานของบรรพบุรุษ แอนซาทิเชื่อว่าพวกเขาสามารถได้ยินเสียงที่ไร้เสียงของแสงพวกนั้นในจิตใจของพวกเขา
ชาวแอนซาทิส่วนใหญ่ใช้ชีวิตบนภูเขาที่ยื่นออกมาจากกลุ่มหมอก ใต้หมอกนั้นเป็นที่ที่อยู่ได้ยาก แต่ก็มีส่วนน้อยที่อยู่ที่นั่น ดาวแอนแซทมีสีต้นไผ่แดงและต้นไม้ที่ประหลาด และมีหิมะในฤดูหนาว
ท่าอวกาศจะเป็นแท่นลอยที่ลอยตัวอยู่เหนือกลุ่มหมอก และเป็นที่เดียวที่คนที่มาจากดาวอื่นจะปลอดภัย ดังนั้นมันจึงเป็นที่ที่มีการค้าขายเกิดขึ้น
ฮ

บทความหลัก: ฮอธ
ราชันย์แห่งภูต

| --- | --- |
ราชันย์แห่งภูต
シャーマンキング
ชื่อภาษาอังกฤษ: Shaman King
แนว: ต่อสู้,ตลก,แฟนตาซี
มังงะ
เขียนโดย: ฮิโรยูกิ ทาเคอิ
สำนักพิมพ์:  สำนักพิมพ์ชูเอชะ    สำนักพิพม์สยามอินเตอร์คอมิกส์
อนิเมะ
กำกับโดย: เซจิ มิซึชิมะ
สตูดิโอ: ซีเบค
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โจจิ ฟูรูตะ
เขียนบทโดย: โชจิ โยเนมูระ
ดนตรีโดย: ยูกิ ฮายาชิ
สตูดิโอ: บริดจ์
ถือสิทธิ์โดย: เน็ตฟลิกซ์
เครือข่าย: TV Tokyo, TVO, TVA, TSC, TVh, TVQ, BS TV Tokyo
ฉาย:  1 เมษายน พ.ศ. 2564  – ปัจจุบัน
ตอน: 52 ตอน
ราชันย์แห่งภูต (ญี่ปุ่น: シャーマンキング; โรมาจิ: Shamankingu) (อังกฤษ: Shaman King) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ ฮิโรยูกิ ทาเคอิ เรื่องราวเกี่ยวกับ อาซาคุระ โย ผู้มีพลังมองเห็นวิญญาณ และเกิดในตระกูลชาแมน ซึ่งมีหน้าที่ติดต่อกับวิญญาณ และความฝันของโยก็เพื่อที่จะสร้างโลกที่มีแต่ความสุข ทุกคนมีเวลาที่จะผ่อนคลายได้มองสายลม สูดกลิ่นธรรมชาติได้อย่างไม่เร่งร้อนเหมือนโลกปัจจุบัน และสิ่งที่จะช่วย อาซาคุระโยได้ก็คือ การประลองราชันแห่งภูตที่จะได้รับพรจากเกรทสปิริตหากเป็นผู้ชนะ
ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยความร่วมมือของ TV Tokyo, NAS และ Xebec ออกอากาศทั้งหมด 64 ตอนทางช่อง TV Tokyo ของญี่ปุ่นตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2544 ถึงกันยายน พ.ศ. 2545 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ภาครีบูตสร้างโดยสตูดิโอบริดจ์ เริ่มออกอากาศทางช่อง TV Tokyo และช่องอื่น ๆ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2546
ในประเทศไทย ราชันย์แห่งภูต ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซึ่งตีพิมพ์เป็นตอนๆ ลงในนิตยสารซีคิดส์ ส่วนภาคอนิเมะ ได้ลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายโดยอามีโก้ และเคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ในรายการ ไอทีวี การ์ตูนคลับ ทุกวันสาร์-อาทิตย์ เวลา 8.30-9.00 น. ตั้งแต่ 1 มกราคม - กลางเดือนสิงหาคม 2548
เนื้อเรื่อง

เรื่องราชันย์แห่งภูตได้เริ่มจาก การที่มีการจัดชาแมนไฟท์ขึ้นทุกๆ 500 ปี และปีนี้ชาแมนไฟท์ได้จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นเมืองโตเกียว เป็นเวลาที่ตระกูลอาซาคุระรอคอยเพื่อให้โยได้ลงแข่งขั้นครั้งนี้ ความปรารถนาของตระกูลอาซาคุระไมได้ต้องการให้โยได้ครอบครองโลกแต่เหตุผลคือ ต้องการให้โยยับยั้งการกลับมาของฮาโอ ซึ่งถือได้ว่าเป็นบรรพบุรุษของโยเมื่อ 1,000 ปีก่อน ฮาโอ ได้เป็นราชันแห่งภูต และครั้งนี้ฮาโอก็ต้องการกลับมาเป็นอีกครั้ง แต่ที่ต้องยับยั้งไว้เพราะว่า วัตถุประสงค์ของฮาโอเมื่อได้เป็นราชันแห่งภูต และได้เกรตสปิริตมาครอบครองแล้วก็คือ ฆ่าทุกคนที่ไม่ใช่ชาแมนบนโลกนี้ทิ้งให้หมดเพื่อสร้างโลกที่มีแต่ชาแมน และตั้งตัวเป็นใหญ่เพื่อครอบครองโลกนี้
โยไม่ได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้เลย เขารู้เพียงแต่ว่าปู่ของเขาต้องการให้เขาต่อสู้เพื่อให้ได้ตำแหน่งราชันแห่งภูตมา เขาคิดเสมอว่า ถ้าเขาได้ตำแหน่งนี้มา สิ่งที่เขาอยากจะทำคือ การที่ให้ทุกคนได้อยู่อย่างมีความสุข
โยมีเพื่อนคนหนึ่งชื่อมันตะ เขาเป็นเพื่อนคนแรกที่ยอมรับโยได้ในสิ่งที่โยเป็น เขาไม่รู้สึกว่าโยเป็นตัวประหลาด และสองคนนี้เป็นเพื่อนรักกันมาก เพื่อที่โยจะได้มาซึ่งตำแหน่งราชันแห่งภูตนั้น เค้าได้รับการฝึกฝนมากมายจากตัวเขาเอง ประสบการณ์ที่ต้องสู้กับคนอื่น ปู่ของเขา และแอนนา คู่หมั้นของโย โยได้ทำให้ริวดาบไม้ซึ่งเป็นคนมีปัญหา และทำตัวเป็นอันธพาลเพื่อหาที่พักใจของตัวเอง ได้กลับใจและมาเป็นเพื่อนกับโย ซึ่งหลังจากนั้นโยก็ได้ทำให้ดวงวิญญาณที่ชั่วร้ายดวงหนึ่งได้กลับใจ ดวงวิญญาณดวงนี้ชื่อ โทคาเงโร่ ซึ่งเป็นดวงวิญญาณที่เคียดแค้นอาบิดามารุเป็นอย่างมาก เพราะว่าอาบิดามารุเป็นผู้สังหารเขาเมื่อ 600 ปีที่ผ่านมา แต่ด้วยความจริงใจของโยที่ต้องการจะช่วยผู้อื่น โยจึงเอาชนะใจโคทาเงโร่ได้สำเร็จ โทคาเงโร่ จึงได้กลายเป็น วิญญาณประจำตัวของริวดาบไม้
เมื่อการคัดเลือกชาแมนได้เริ่มขึ้น เขาก็ได้เจอกับหนึ่งในผู้คุมกฎของเผ่าปัจชื่อ ซิลเวอร์ และได้ต่อสู้กัน จนโยได้เป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมการแข่งขันชาแมนครั้งนี้ และยังได้เรียนรู้การโอเวอร์โซลอันแข็งแกร่งจากซิลเวอร์อีกด้วย ก่อนหน้านั้นเค้าได้รู้จักกับวิญญาณดวงหนึ่ง ชื่อ อาบิดามารุ ซึ่งเป็นวิญญาณ ซามูไรเมื่อ 600 ปีก่อน และเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน โยได้รับแจ้งให้ต่อสู้กับชาแมนหลายคน ได้แก่ โฮโรโฮโร่ เฮาส์ที่ 8 และเร็น จนในที่สุดทุกคนก็กลายเป็นเพื่อนกัน และได้ผ่านเข้ารอบต่อไปของชาแมนไฟท์ได้
ต่อจากนี้คือสิ่งที่พวกเขาจะต้องเผชิญหน้า เพื่อไปถึงจุดมุ่งหมายคือ การได้เป็นราชันแห่งภูต โยได้รู้ความต้องการของเพื่อนๆ ของเขาว่าเมื่อพวกเขาได้เป็นราชันแห่งภูต พวกเขาต้องการอะไร โยได้สัญญากับทุกคนไว้ว่าถ้าเขาได้เป็นราชันแห่งภูต เขาจะทำความฝันของทุกคนให้เป็นจริง และทำให้โลกนี้สงบสุข และพวกเขาก็ต้องไปกินเหล้ากันอย่างเมามัน
เกร็ดเนื้อเรื้อง

ตอนจบในการ์ตูนยังไม่สมบูรณ์ใช้ภาพที่มีการถือส้มยูสุที่มีความหมายว่าปาหมอนนั้นเอง เรื่องนี้เป็นที่มาของคำว่า ปาหมอน หรือ ยูสุ ซึ่งค้างคาใจของผู้อ่านเป็นอย่างมากโดยสาเหตุที่ทางผู้เขียนมีปัญหาบางอย่างกับทางต้นสังกัด
จากเหตุการณ์ดังกล่าวทางต้นสังกัดโดนฟ้องร้องและได้มีการเปลี่ยนผู้จัดการใหม่ทั้งหมดและมีเสียงร้องเรียนตลอด จึงขอร้องให้เขียนเพิ่มหรือตัดจบให้ดีกว่าเดิม แต่ทางอาจารย์ได้รับโอกาสใหม่จึงยอมรับและเขียนตัดจบและขึ้นเรื่องใหม่ทันที
จากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบภาพใหม่โดยตีพิมพ์เพิ่มตั้งแต่ 1-20 และเริ่มตีพิมพ์ตอนใหม่อีกครั้ง
ซึ่งโอกาสนี้ของอ.ฮิโรยูกิ ทำให้ชาแมนคิงที่มีตอนจบใหม่นี้ มีชื่อภาคว่า シャーマンキング完全版 (ShamanKing Kang Zeng-Bang หรือ ShamanKing Perfect Edition (Complete) หรือชาแมนคิง ฉบับสมบูรณ์) โดยมีทั้งหมด 27 เล่มจบ จำนวน 300 ตอน และลายเส้นของเนื้อเรื่องก็ถูกแก้ไขใหม่ทั้งหมดตั้งแต่ตอนที่ 1 อีกด้วย
ณ ปัจจุบันได้ออกมาจนจบพร้อมต่อไปถึงภาคสอง (flower) ที่เป็นภาคของฮานะลูกของโยกับแอนนาแล้ว