stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดอีโลอีโล

| จังหวัดอีโลอีโล |
| --- | --- |
จังหวัด
ต้นคริสต์มาสที่ศาลากลางจังหวัดอีโลอีโล
   ธง ตรา
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: คันลูรังคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1566
เมืองหลัก: อีโลอีโลซิตี
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Arthur Defensor, Sr. (LP)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Christine Garin (LP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,000.83 ตร.กม. (1,930.83 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 19 จาก 81
 : (ไม่รวมพื้นที่อีโลอีโลซิตี)
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาบาโลย): 1,909 เมตร (6,263 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 1,936,423 คน
 • อันดับ: 11 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 390 คน/ตร.กม. (1,000 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 14 จาก 81
 : (ไม่รวมประชากรในอีโลอีโลซิตี)
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 1 (อีโลอีโลซิตี)
 • นคร: 1 (ปาสซี)
 • เทศบาล:  42  Ajuy   Alimodian   Anilao   Badiangan   Balasan   Banate   Barotac Nuevo   Barotac Viejo   Batad   Bingawan   Cabatuan   Calinog   Carles   Concepcion   Dingle   Dueñas   Dumangas   Estancia   Guimbal   Igbaras   Janiuay   Lambunao   Leganes   Lemery   Leon   Maasin   Miagao   Mina   New Lucena   Oton   Pavia   Pototan   San Dionisio   San Enrique   San Joaquin   San Miguel   San Rafael   Santa Barbara   Sara   Tigbauan   Tubungan   Zarraga  
 • บารังไกย์: 1,721 รวมอีโลอีโลซิตี: 1,901
 • Districts: 1st to 5th districts of Iloilo  including independent cities: Lone district of Iloilo City
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 5000–5043
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)33
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: ฮีลีไกโนน กินาไรอา คาปิซ Ati ฟิลิปีโน อังกฤษ
ผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนเสียง: 1,347,514 คน (ค.ศ. 2016) รวมอีโลอีโลซิตี
เว็บไซต์: iloilo.gov.ph
จังหวัดอีโลอีโล (ฮีลีไกโนน: Kapuoran sang Iloilo; กินาไรอา: Probinsiya kang Iloilo; ฟิลิปปินส์: Lalawigan ng Iloilo) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะปาไนย์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอันตีเคทางทิศตะวันตก ติดกับจังหวัดคาปิซทางทิศเหนือ ติดกับช่องแคบจีนโตโตโลทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับช่องแคบกีมารัสทางทิศตะวันออก และติดกับช่องแคบอีโลอีโลและอ่าวปาไนย์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ไม่ไกลจากชายฝั่งของจังหวัดอีโลอีโล เป็นที่ตั้งของเกาะจังหวัดกีมารัส ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีโลอีโล เมืองหลักของจังหวัดอีโลอีโลมีชื่อเดียวกันกับชื่อจังหวัด คือ อีโลอีโลซิตี ซึ่งยังเป็นนครอิสระ ไม่ขึ้นกับรัฐบาลประจำจังหวัด สำหรับในปี ค.ศ. 2015 ประชากรในจังหวัดมี 1,936,423 คน โดยไม่รวมอีโลอีโลซิตี แต่ถ้ารวมประชากรในอีโลอีโลซิตีไปด้วย จะมีทั้งหมด 2,361,042 คน
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของจังหวัดอีโลอีโล> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 29.7 (85.5) | 30.2 (86.4) | 31.7 (89.1) | 33.1 (91.6) | 33.1 (91.6) | 31.6 (88.9) | 30.7 (87.3) | 30.4 (86.7) | 30.8 (87.4) | 31.1 (88) | 30.9 (87.6) | 30.2 (86.4) | 31.12 (88.02) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 26.1 (79) | 26.5 (79.7) | 27.6 (81.7) | 28.9 (84) | 29.1 (84.4) | 28.1 (82.6) | 27.6 (81.7) | 27.5 (81.5) | 27.6 (81.7) | 27.7 (81.9) | 27.5 (81.5) | 26.8 (80.2) | 27.59 (81.66) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 22.7 (72.9) | 22.7 (72.9) | 23.5 (74.3) | 24.6 (76.3) | 25.1 (77.2) | 24.7 (76.5) | 24.4 (75.9) | 24.5 (76.1) | 24.4 (75.9) | 24.2 (75.6) | 24.0 (75.2) | 23.4 (74.1) | 24.02 (75.24) |
| ปริมาณฝน มม (นิ้ว) | 39.9 (1.571) | 19.1 (0.752) | 27.1 (1.067) | 47.7 (1.878) | 117.9 (4.642) | 255.2 (10.047) | 313.2 (12.331) | 363.7 (14.319) | 266.8 (10.504) | 264.1 (10.398) | 174.8 (6.882) | 64.2 (2.528) | 1,953.7 (76.917) |
| ความชื้นร้อยละ | 82 | 80 | 75 | 73 | 77 | 82 | 85 | 85 | 85 | 84 | 84 | 83 | 81.25 |
แหล่งที่มา:
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดอีโลอีโล
คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดอีโลอีโล จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดอีโลอีโล ที่โอเพินสตรีตแมป
Iloilo Travel Website เก็บถาวร 2018-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Philippine Standard Geographic Code
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
กองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม

| กองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม Bộ đội Biên phòng Việt Nam |
| --- | --- |
ตราสัญลักษณ์
ธงทางทหารของหน่วย
คำขวัญ: Đồn là nhà, Biên giới là quê hương, Đồng bào các dân tộc là anh em ruột thịt ฐานคือบ้าน ชายแดนคือบ้านเกิด คนทุกชาติพันธุ์เป็นพี่น้องร่วมสายเลือด
ข้อมูลองค์กร
ก่อตั้ง: 3 มีนาคม 2502
โครงสร้างเขตอำนาจ
เขตอำนาจในการปฏิบัติการ: เวียดนาม
ส่วนปกครอง: กระทรวงกลาโหม (เวียดนาม)
ลักษณะทั่วไป: สารวัตรทหาร
เขตอำนาจเฉพาะด้าน: ตระเวนชายแดน รักษาความปลอดภัย และความมั่นคง
สำนักงานใหญ่: ฮานอย, เวียดนาม
 
ผู้บริหารหน่วยงาน: พลโท Lê Đức Thái, ผู้บัญชาการ พลโท Đỗ Danh Vượng, นายทหารการเมือง พลตรี Hoàng Hữu Chiến, เสนาธิการ
หน่วยงานปกครอง: กองทัพประชาชนเวียดนาม
กองบัญชาการ: กองบัญชาการป้องกันชายแดนเวียดนาม
บุคคลสำคัญ
ปฏิบัติการสำคัญ: สงครามเวียดนาม สงครามกัมพูชา–เวียดนาม สงครามจีน–เวียดนาม การจี้เรือ MT Orkim Harmony
วันครบรอบ: 3 มีนาคม (วันก่อตั้ง)
รางวัล:  วีรบุรุษแห่งกองทัพประชาชน x2  โกลด์สตาร์ออร์เดอร์ (เวียดนาม)  โฮจิมินห์ออร์เดอร์  อินดิเพนเดนซ์ออร์เดอร์  Military Exploit Order
เว็บไซต์
www.bienphongvietnam.gov.vn
กองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม (อังกฤษ: Vietnam Border Guard; เวียดนาม: Bộ đội Biên phòng Việt Nam) เป็นเหล่าทัพความมั่นคงชายแดนของกองทัพประชาชนเวียดนาม
มีหน้าที่รับผิดชอบในการบริหารจัดการและปกป้องอำนาจอธิปไตย บูรณภาพแห่งดินแดน ความปลอดภัย ความสงบเรียบร้อย และเขตแดนแห่งชาติบนแผ่นดินใหญ่ เกาะ ทะเล และจุดผ่านแดนตามที่กฎหมายกำหนด และเป็นสมาชิกกองกำลังในพื้นที่ป้องกันจังหวัด เขตชายแดนของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
จุดเริ่มต้น

เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 โปลิตบูโรแห่งพรรคแรงงานแห่งเวียดนามได้ตัดสินใจรวมกองกำลังป้องกันประเทศและหน่วยทหารซึ่งมีภารกิจในการป้องกันภายในประเทศ การป้องกันชายแดน การป้องกันชายหาด แนวเขต และกองกำลังอื่น ๆ ที่รับผิดชอบในการปกป้องชายแดนระหว่างประเทศภายในประเทศ ภายใต้การบริหารของกรมตำรวจและตั้งชื่อพวกเขาว่ากองกำลังพิทักษ์ (Guard forces) ประกอบด้วย กองกำลังป้องกันชายแดน และ กองกำลังป้องกันมาตุภูมิ
ตามมติของโปลิตบูโร กองกำลังป้องกันชายแดนมีหน้าที่รับผิดชอบในการ:
การปราบปรามสายลับ หน่วยคอมมานโด โจร โจรสลัดทะเล และกลุ่มเล็ก ๆ ที่เข้าร่วมในกิจกรรมสร้างความบ่อนทำลายประเทศในพื้นที่ชายแดนและชายฝั่ง
โจมตีกองทัพใด ๆ ที่ละเมิดพรมแดนของประเทศ และเพื่อรับมือกับกิจกรรมสงครามทั้งหมดในขณะที่รอการเสริมกำลังของกองทัพ
การป้องกันและลงโทษผู้ลักลอบขนของเข้าในพื้นที่ชายแดน
การใช้กฎระเบียบเกี่ยวกับการจราจรข้ามพรมแดนที่ประกาศใช้โดยรัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม และการควบคุมการจราจรข้ามพรมแดน รวมถึงรถยนต์ ผู้คน สัมภาระ สินค้า งาน และวัตถุทางวัฒนธรรม
คุ้มครองชีวิตและทรัพย์สินรวมทั้งทรัพย์สินของรัฐในพื้นที่ชายแดน
กองกำลังป้องกันมาตุภูมิมีหน้าที่รับผิดชอบ (งานนี้โอนไปยังหน่วยอารักขาของตำรวจภายใต้กรมตำรวจ กระทรวงความมั่นคงสาธารณะ):
ปราบปรามกิจกรรมบ่อนทำลายทั้งหมดที่เสียค่าธรรมเนียมเล็กน้อย การกระโดดร่มของสายลับและความรุนแรง การบ่อนทำลายกลุ่มต่อต้านการปฏิวัติอื่น ๆ
ปกป้องกองบัญชาการ ผู้นำพรรคและรัฐ คณะผู้แทนทางการทูต ผู้นำระดับนานาชาติ และแขกต่างชาติที่มาเยือนเวียดนาม
ปกป้องโรงงาน เหมืองแร่ คลังสินค้าที่สำคัญ ศูนย์กลางข้อมูลติดต่อที่สำคัญ เบาะแสและการขนส่งหลักที่สำคัญ และการขนส่งที่สำคัญ สิ่งอำนวยความสะดวกทางวัฒนธรรม วิทยาศาสตร์และศิลปะเป็นสิ่งสำคัญ
การปกป้องเมืองหลวง เมือง และเทศบาลเป็นสิ่งสำคัญ โดยการป้องกันการชุมนุมด้วยกฎข้อบังคับของรัฐบาลกลาง คำสั่งของฝ่ายบริหาร เคอร์ฟิวตามความจำเป็น และทำหน้าที่ตำรวจประชาชน เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยทั่วไป
การรักษาความปลอดภัยค่าย เรือนจำ การคุ้มกันนักโทษการเมือง และคดีอาญา
เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 1959 นายกรัฐมนตรีเวียดนามได้ลงนามในมติหมายเลข 100 - TTg เกี่ยวกับการจัดตั้งกองกำลังติดอาวุธเพื่อรับผิดชอบการป้องกันชายแดนและภายในประเทศ ซึ่งจะเรียกว่า ตำรวจติดอาวุธประชาชน ภายใต้การนำของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ โดยวันที่นี้ถือเป็นวันจัดตั้งกองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม
พิธีจัดตั้งกองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชน จัดขึ้นเมื่อเย็นวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2502 เวลา 19.00 น. ณ สโมสรทหาร กรุงฮานอย
เมื่อสิ้นสุดปี พ.ศ. 2522 ตำรวจติดอาวุธประชาชนได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น กองกำลังป้องกันชายแดน และโอนไปอยู่ภายใต้กระทรวงกลาโหม (เวียดนาม) ในปี พ.ศ. 2531 หน่วยรักษาชายแดนย้ายไปอยู่ภายใต้กระทรวงมหาดไทยโดยตรงจนถึงปลายปี พ.ศ. 2538 จากนั้นจึงย้ายไปอยู่ภายใต้กระทรวงกลาโหม (เวียดนาม)
ภารกิจ

กองกำลังป้องกันชายแดน เป็นกองกำลังหลักที่รับผิดชอบในการประสานงานกับกองกำลังติดอาวุธอื่น ๆ ในพื้นที่และกรมที่เกี่ยวข้อง และต้องอาศัยคนในการจัดการ ปกป้องชายแดน รักษาความปลอดภัยทางการเมือง ความสงบเรียบร้อยทางสังคมและความปลอดภัยในพื้นที่ชายแดน ตลอดจนรักษาชายแดนภายนอก หน่วยป้องกันชายแดนปฏิบัติงานภายใต้กฎหมายของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม สนธิสัญญาระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับอำนาจอธิปไตย ความมั่นคงแห่งชาติ และชายแดนบนแผ่นดินใหญ่ เกาะ ทะเล และจุดผ่านแดนที่สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามได้ลงนามหรือเข้าร่วม
โครงสร้าง

ระบบการจัดหน่วยของกองกำลังป้องกันชายแดน แบ่งออกเป็น 3 ระดับ คือ ระดับกองบัญชาการ (ส่วนกลาง), ระดับกองบัญชาการจังหวัด และระดับด่านชายแดน
กองบัญชาการกองกำลังป้องกันชายแดน
ทหารเสนาธิการ
กรมการเมือง
กรมส่งกำลังบำรุง
กรมเทคโนโลยีและยุทโธปกรณ์
กรมลาดตระเวน
กรมป้องกันยาเสพติด
กรมการผ่านแดน
สำนักงานบังคับบัญชา
กองพันข้อมูลข่าวสารที่ 21
วิทยาลัยกองกำลังป้องกันชายแดน
โรงเรียนกองกำลังป้องกันชายแดน
กองบัญชาการชายแดนจังหวัดและเทศบาลนครของประเทศเวียดนาม
ด่านชายแดน
กองเรือป้องกันชายแดน
หมวดเรือป้องกันชายแดน
ยศ

ดูเพิ่ม: ยศทหารเวียดนาม
ยศ > ยศนายทหารชั้นสัญญาบัตร

ยศของนายทหารชั้นสัญญาบัตร
| กลุ่มชั้นยศ | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายพล / นายทหารชั้นนายพล | นายทหารสัญญาบัตรอาวุโส | นายทหารสัญญาบัตรอาวุโส | นายทหารสัญญาบัตรอาวุโส | นายทหารสัญญาบัตรอาวุโส | นายทหารสัญญาบัตรอาวุโส | นายทหารสัญญาบัตรอาวุโส | นายทหารสัญญาบัตร | นายทหารสัญญาบัตร | นายทหารสัญญาบัตร | นายทหารสัญญาบัตร | นายทหารสัญญาบัตร | นายทหารสัญญาบัตร | นายทหารสัญญาบัตร | นายทหารสัญญาบัตร | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย | นักเรียนนายร้อย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

 กองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม ด ค ก: 
|  กองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม ด ค ก |  |  |  |  |  |  | พลโท (Trung tướng) | พลโท (Trung tướng) | พลตรี (Thiếu tướng) | พลตรี (Thiếu tướng) | พันเอกพิเศษ (Đại tá) | พันเอก (Thượng tá) | พันโท (Trung tá) | พันโท (Trung tá) | พันตรี (Thiếu tá) | พันตรี (Thiếu tá) | ร้อยเอกพิเศษ (Đại úy) | ร้อยเอกพิเศษ (Đại úy) | ร้อยเอก (Thượng úy) | ร้อยเอก (Thượng úy) | ร้อยโท (Trung úy) | ร้อยโท (Trung úy) | ร้อยตรี (Thiếu úy) | ร้อยตรี (Thiếu úy) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) | นักเรียน นายร้อย (Học viên sĩ quan) |
ยศ > ยศอื่น ๆ

เครื่องหมายยศของนายทหารชั้นประทวนและกำลังพลชั้นประทวน
| กลุ่มชั้นยศ | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวนอาวุโส | นายทหารประทวน | นายทหารประทวน | นายทหารประทวน | นายทหารประทวน | นายทหารประทวน | นายทหารประทวน | พลสมัคร และพลทหาร | พลสมัคร และพลทหาร | พลสมัคร และพลทหาร | พลสมัคร และพลทหาร | พลสมัคร และพลทหาร | พลสมัคร และพลทหาร | พลสมัคร และพลทหาร | พลสมัคร และพลทหาร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

 กองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม ด ค ก: 
|  กองกำลังป้องกันชายแดนเวียดนาม ด ค ก |  |  |  |  |  |  | Thượng sĩ | Thượng sĩ |  |  | Trung sĩ | Trung sĩ | Trung sĩ | Trung sĩ | Trung sĩ | Trung sĩ |  |  |  |  |  |  | Hạ sĩ | Hạ sĩ | Hạ sĩ | Hạ sĩ |  |  | Binh nhất | Binh nhất | Binh nhất | Binh nhất | Binh nhất | Binh nhất | Binh nhì | Binh nhì |
ยุทโธปกรณ์ > อาวุธทหารราบ

| รุ่น> ปืนพก | รูปภาพ> ปืนพก | ประเภท> ปืนพก | ความกว้างปากลำกล้อง> ปืนพก | แหล่งกำเนิด> ปืนพก | หมายเหตุ> ปืนพก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| K14VN |  | ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ | 7.62×25 มม. Tokarev |  เวียดนาม |  |
| ทีที-33 |  | ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ | 7.62×25 มม. Tokarev |  สหภาพโซเวียต |  |
| ไทป์ 54/K54 |  | ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ | 7.62×25 มม. Tokarev |  จีน  เวียดนาม |  |
ปืนเล็กยาวจู่โจม
| เอเค 47 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 7.62×39 มม. M43 |  สหภาพโซเวียต  เวียดนาม |  |
| Galil ACE |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 7.62×39 มม. |  อิสราเอล  เวียดนาม |  |
| STV-022 |  | ปืนเล็กยาวจู่โจม | 7.62×39 มม. |  เวียดนาม |  |
| STV-215 |  |  | 7.62×39 มม. |  เวียดนาม |  |
ยุทโธปกรณ์ > เรือตรวจการณ์

| ชั้น | รูปภาพ | แบบ | เรือ | แหล่งกำเนิด | จำนวน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Damen Stan Patrol 4207 |  | เรือตรวจการณ์ | BP  BP28-01-01  BP28-19-01  BP28-19-02 |  เนเธอร์แลนด์  เวียดนาม | 4 |  |
จังหวัดเอาโรรา

| เอาโรรา |
| --- | --- |
จังหวัด
จังหวัดเอาโรรา
ศาลากลางจังหวัดเอาโรรา
   ธง
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: กิตนางลูโซน
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1951 (ในฐานะกิ่งจังหวัดของเกซอน)
สถาปนาเป็นจังหวัด: 13 สิงหาคม ค.ศ. 1979
เมืองหลัก: บาเลร์
การปกครอง
 • ประเภท: Sangguniang Panlalawigan
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Gerardo A. Noveras (NPC)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Rommel Rico T. Angara (LDP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 3,147.32 ตร.กม. (1,215.19 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 42 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาอานาคูเอา): 1,819 เมตร (5,968 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 214,336 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 70 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 68 คน/ตร.กม. (180 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 77 จาก 81
เขตการปกครอง
 • เทศบาล: 8
 • บารังไกย์: 151
 • Districts: Lone district of Aurora
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: ตากาล็อก (53%) อีโลกาโน (31%) กันกานาย (16%)
 • ภาษา: ตากาล็อก อีโลกาโน กาปัมปางัน ปังกาซีนัน อังกฤษ
เขตเวลา: UTC+8 (PST)
รหัสไปรษณีย์: 3200–3207
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)42
รหัส ISO 3166: PH
เว็บไซต์: www.aurora.gov.ph
จังหวัดเอาโรรา (ฟิลิปปินส์: Lalawigan ng Aurora; อีโลกาโน: Probinsia ti Aurora) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซนของประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ติดกับทะเลฟิลิปปิน เมืองหลักคือบาเลร์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเกซอน, บูลาคัน, นูเอวาเอซีฮา, นูเอวาวิซคายา, คีรีโน และอีซาเบลา
ก่อนปี ค.ศ. 1979 เอาโรราเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเกซอน โดยชื่อจังหวัดเอาโรรานั้น ตั้งชื่อตาม เอาโรรา อารากอน ภริยาของมานูเอล เอเล. เกซอน อดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดเอาโรรา
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดเอาโรรา ที่โอเพินสตรีตแมป
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
จำปาดะ

| จำปาดะ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Rosales
วงศ์:: Moraceae
เผ่า:: Artocarpeae
สกุล:: Artocarpus
สปีชีส์:: A.  integer
ชื่อทวินาม
Artocarpus integer Spreng.

ชื่อพ้อง
 Artocarpus champeden (Thunb.) Merr.  Artocarpus polyphema Pers.
จำปาดะ (มลายู: cempedak, เจิมเปอดะก์; ชื่อวิทยาศาสตร์: Artocarpus integer) คือชื่อของไม้ยืนต้นชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Moraceae ซึ่งอยู่ในวงศ์เดียวกับขนุน ถิ่นกำเนิดอยู่ในคาบสมุทรมลายู อินโดนีเซีย และเกาะนิวกินี ลักษณะเป็นไม้ยืนต้น มียางสีขาวขุ่น ใบเป็นมัน ผลคล้ายขนุนแต่เล็กกว่า ผลดิบเปลือกแข็ง มียางมาก พอสุก เปลือกนิ่มลง ยางน้อยลง เนื้อมีกลิ่นหอมและรสหวานจัด
ผลจำปาดะผ่าครึ่ง
จำปาดะในตลาดที่ประเทศจีน
ผลจำปาดะสามารถทำอาหารได้หลากหลาย มีกลิ่นเฉพาะตัว ทั้งกินเป็นผลไม้สด ชุบแป้งข้าวเจ้าแล้วทอดซึ่งเป็นที่นิยมในภาคใต้ของไทย สิงคโปร์และมาเลเซีย เมล็ดอย่างเดียวนำไปต้มให้สุก หรือใส่ในกับข้าวเช่นแกงไตปลา  ผลอ่อนต้มกับกะทิใช้เป็นผัก ผลอ่อนนำไปแกงได้ เนื้อไม้สีเหลืองหรือน้ำตาลใช้ทำเครื่องเรือนและต่อเรือ เปลือกลำต้นใช้ฟั่นเชือก
แหล่งข้อมูลอื่น

"Fruits of the Future: Chempedak" by David K. Chandlee  เก็บถาวร 2005-03-24 ที่ archive.today
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Artocarpus integer ที่วิกิสปีชีส์
จังหวัดอักลัน

| จังหวัดอักลัน |
| --- | --- |
จังหวัด

เพลง: "Aklan Hymn"
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: เขตคันลูรังคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง: 25 เมษายน ค.ศ. 1956
เมืองหลัก: คาลีโบ
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Florencio Miraflores (Liberal)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Reynaldo Quimpo (Nacionalista)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1,821.42 ตร.กม. (703.25 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 64 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขานอซัง): 1,650 เมตร (5,410 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 574,823 คน
 • อันดับ: 53 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 320 คน/ตร.กม. (820 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 23 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นคร: 0
 • เทศบาล:  17  Altavas   Balete   Banga   Batan   Buruanga   Ibajay   คาลีโบ   Lezo   Libacao   Madalag   Makato   Malay   Malinao   Nabas   New Washington   Numancia   Tangalan  
 • บารังไกย์: 327
 • Districts: Lone district of Aklan
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 5600–5616
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)36
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: อักลัน Malaynon ฮีลีไกโนน Ati Kinaray-a คาปิซ ตากาล็อก อังกฤษ
เว็บไซต์: www.aklan.gov.ph
จังหวัดอักลัน (Akean) (เสียงอ่านภาษาอักลัน: [ak'ɤan]) (อักลัน: Probinsiya it Aklan; ฮีลีไกโนน: Kapuoran sang Aklan; ฟิลิปปินส์: Lalawigan ng Aklan) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือคาลีโบ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะปาไนย์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอันตีเก‎ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจังหวัดคาปิซทางทิศตะวันออก จังหวัดอักลันติดกับทะเลซีบูยันและจังหวัดโรมโบลนทางทิศเหนือ
การขนส่ง > ท่าอากาศยาน

ท่าอากาศยานนานาชาติคาลีโบ
ท่าอากาศยานโกโดเฟรโด พี. ราโมส
การขนส่ง > ท่าเรือทะเล

ท่าเรืออะเลเกรีย
ท่าเรือบาตัน
ท่าเรือคักบัน
ท่าเรือคาติกลันเจ็ตตี
ท่าเรือโคโลง-โคโลง
ท่าเรือดูมากีต
ท่าเรือคาลีโบเจ็ตตี (โครงการ)
ท่าเรือนิววอชิงตัน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดอักลัน
คู่มือการท่องเที่ยว จังหวัดอักลัน จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดอักลัน ที่โอเพินสตรีตแมป
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2009-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Official Website of Kalibo Ati-atihan Festival
ABS-CBN Choose Philippines travel guide to Aklan
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
จังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร

| จังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร |
| --- | --- |
จังหวัด
ชายหาดสีขาวในเปอร์โตกาเลรา
   ธง
เพลง: Martsa ng Silangang Mindoro
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ:  ฟิลิปปินส์
เขต: มีมาโรปา
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1955
เมืองหลัก: คาลาปัน
การปกครอง
 • ประเภท: ซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัด: Alfonso Umali, Jr. (Liberal)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัด: Humerlito "Bonz" Dolor (Liberal)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,238.38 ตร.กม. (1,636.45 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 28 จาก 81
ความสูงจุดสูงสุด (ภูเขาฮาลคอน): 2,586 เมตร (8,484 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)
 • ทั้งหมด: 844,059 คน
 • อันดับ: 32 จาก 81
 • ความหนาแน่น: 200 คน/ตร.กม. (520 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: 47 จาก 81
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ: 0
 • นคร: 1 (คาลาปัน)
 • เทศบาล:  14  Baco   Bansud   Bongabong   Bulalacao   Gloria   Mansalay   Naujan   Pinamalayan   Pola   Puerto Galera   Roxas   San Teodoro   Socorro   Victoria  
 • บารังไกย์: 426
 • Districts: 1st and 2nd districts of Oriental Mindoro
เขตเวลา: UTC+8 (PHT)
รหัสไปรษณีย์: 5200–5214
ไอดีดี : รหัสโทรศัพท์ : +63 (0)43
รหัส ISO 3166: PH
ภาษา: ฟิลิปีโน มังยัน อังกฤษ
เว็บไซต์: www.ormindoro.gov.ph
จังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร (ฟิลิปปินส์: Silangang Mindoro, สเปน: Mindoro Oriental) เป็นจังหวัดบนเกาะมินโดโร เขตมีมาโรปา ประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 140 กิโลเมตร (87 ไมล์) มีอาณาเขตติดต่อกับช่องแคบเกาะเวิร์ดและจังหวัดบาตังกัสทางทิศเหนือ ติดกับจังหวัดมารินดูเก, เกาะแมสเตรเดอคัมโป, ช่องแคบตาบลาส และจังหวัดโรมโบลนทางทิศตะวันออก ติดกับเกาะเซมีราราและเกาะคาลูยา จังหวัดอันตีเก ทางทิศใต้ และติดกับจังหวัดโอกซีเดนตัลมินโดโรทางทิศตะวันตก เมืองศูนย์กลางประจำจังหวัดคือคาลาปัน
โอเรียนตัลมินโดโรเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางของการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ซึ่งในปี ค.ศ. 2005 ฟิลิปปินส์ได้กลายเป็นศูนย์กลางความหลากหลายของปลาทะเล และมีระบบนิเวศทางทะเลที่มีความหลากหลายมากที่สุดในโลก ซึ่งถูกค้นพบโดยนักชีววิทยาชาวอเมริกัน เคนต์ คาร์เพนเทอร์ และวิกเตอร์ สปริงเกอร์ ชนิดเฉพาะถิ่นถูกค้นพบในช่องแคบเกาะเวิร์ดระหว่างเกาะมินโดโรกับเกาะลูซอน โดยช่องแคบแห่งนี้มีสิ่งมีชีวิตประมาณ 2,983 สายพันธุ์ในปี ค.ศ. 2005
ยูเนสโกประกาศให้เปอร์โตกาเลรา แหล่งสงวนทางชีวภาพ ให้อยู่ในแผนการทางชีวภาพในคริสต์ทศวรรษ 1970 ส่วนช่องแคบเกาะเวิร์ด อยู่ที่ปลายของสามเหลี่ยมปะการัง (ฟิลิปปินส์, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย) ซึ่งเป็นศูนย์กลางความหลากหลายทางชีวภาพในทะเล
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ จังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร ที่โอเพินสตรีตแมป
Local Governance Performance Management System เก็บถาวร 2016-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bird Watching Philippines เก็บถาวร 2016-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
จังหวัดเตวียนกวาง

| จังหวัดเตวียนกวาง Tỉnh Tuyên Quang |
| --- | --- |
จังหวัด
ที่ตั้งของจังหวัดเตวียนกวางในประเทศเวียดนาม
พิกัด: 22°7′N 105°15′E﻿ / ﻿22.117°N 105.250°E﻿ / 22.117; 105.250
ประเทศ:  เวียดนาม
ภูมิภาค: ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เมืองหลัก: เตวียนกวาง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,870.4 ตร.กม. (2,266.6 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 25
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 784,811 คน
 • อันดับ: 52
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: เวียดนาม, ตั่ย, เย้า, ซ้านจัย
เขตเวลา: UTC+7 (ICT)
รหัสโทรศัพท์: 27
รหัส ISO 3166: VN-07
เว็บไซต์: tuyenquang.gov.vn
เตวียนกวาง (เวียดนาม: Tuyên Quang) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงฮานอย ตรงใจกลางหุบเขาแม่น้ำโลซึ่งเป็นแควสาขาของแม่น้ำแดง การก่อตัวของดินดอนสามเหลี่ยมในจังหวัดนี้เรียกว่าดินดอนสามเหลี่ยมตังเกี๋ย เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองเตวียนกวาง ใน ค.ศ. 2019 มีประชากร 784,811 คน
จังหวัดเตวียนกวางมีพรมแดนติดกับจังหวัดห่าซางทางทิศเหนือ, จังหวัดกาวบั่งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดบั๊กกั่นและจังหวัดท้ายเงวียนทางทิศตะวันออก, จังหวัดหวิญฟุกทางทิศใต้, จังหวัดฟู้เถาะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจังหวัดเอียนบ๊ายทางทิศตะวันตก
เขตการปกครอง

จังหวัดเตวียนกวางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 1 นครและ 6 อำเภอ ได้แก่
| ชื่อภาษาไทย | ชื่อภาษาเวียดนาม | ประชากร (ค> ศ. 2019) |
| --- | --- | --- |
| นครเตวียนกวาง | Tuyên Quang | 104,645 |
| อำเภอเจียมฮว้า | Chiêm Hóa | 127,073 |
| อำเภอเซินเซือง | Sơn Dương | 183,600 |
| อำเภอเลิมบิ่ญ | Lâm Bình | 31,137 |
| อำเภอหน่าฮาง | Nà Hang | 43,248 |
| อำเภอห่ามเอียน | Hàm Yên | 121,342 |
| อำเภอเอียนเซิน | Yên Sơn | 173,766 |