stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นางสาวส้มหล่น
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์ > งานสร้างละครโทรทัศน์

ผู้เขียนบทละครโทรทัศน์ไทยเรื่องนี้คือ วรพันธ์ รวี ที่เคยทำงานให้กับละคร ธิดาวานร และหลาย ๆ เรื่อง วิธีการทำงานเริ่มต้นตั้งแต่อ่านบทประพันธ์ให้จบ แล้วจึงค่อย ๆ เรียบเรียงตามเส้นเวลาของเรื่อง เสร็จแล้วจึงทำความรู้จักกับตัวละคร และบริบทสังคม ตัดรายละเอียดเหตุการณ์ที่ไม่สำคัญออกหรือแก้ไข นำมายุบรวมกับอีกเหตุการณ์ หรือบางเหตุการณ์ไม่มีความแข็งแรงพอ ก็อาจเพิ่มเติม ขณะเดียวกันก็มีการตัดบางตัวละครในนิยายออก
แนวคิดการสร้างละครเรื่องนี้โดยทีมงานบริษัท มากกว่าฝัน จำกัด และวีรภาพ สุภาพไพบูลย์, ศิริพิชญ์ วิมลโนช ได้รับแรงบันดาลใจจากโดยผู้จัด วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ เคยได้รับโอกาสร่วมแสดงในละคร นางสาวส้มหล่น เมื่อในปี พ.ศ. 2548 ในบทบาท "ศิลา" แสดงคู่กับ ไปรยา สวนดอกไม้ ในบทบาท "สราสินี" / "ส้ม" ในช่วงยุคนั้นเป็นละครหลังข่าวภาคค่ำ ได้รับกระแสตอบรับที่ดี ภายหลังผู้จัด วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ จึงได้นำละคร นางสาวส้มหล่น นำกลับมารีเมคใหม่ในต้นฉบับในปี พ.ศ. 2565 นำแสดงโดย วรากร ศวัสกร ในบทบาท "ศิลา" ทายาทลูกเจ้าของโรงแรมชื่อดัง และ พัชร์สิตา อธิอนันตศักดิ์ ในบทบาท "สราสินี" / "ส้ม" หญิงสาวสู้ชีวิตที่หลงรักในการเข้าสู่เวทีประกวดนางงาม และนักแสดงร่วมอีกจำนวนมาก เป็นต้น
สถานที่ถ่ายทำละครเรื่องนี้ ได้แก่ ห้างสรรพสินค้า,  และ กรุงเทพมหานคร
นักแสดง

| ปี | พ> ศ. 2548 | พ> ศ. 2565 |
| --- | --- | --- |
| สถานีออกอากาศ | ช่อง 7 สี | ช่อง 7HD |
| ผู้ผลิต | บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด | บริษัท มากกว่าฝัน จำกัด |
บทประพันธ์: เกตุวดี
| บทโทรทัศน์ | วรพันธ์ รวี | พลพล พงษ์แพทย์ |
| ผู้กำกับการแสดง | จรูญ ธรรมศิลป์ | วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ |
ตัวละคร: นักแสดงหลัก
| ศิลา ธัญสิทธิ์ | วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ | วรากร ศวัสกร |
| สราสินี โสภิตา (ส้ม) | ไปรยา สวนดอกไม้ | พัชร์สิตา อธิอนันตศักดิ์ |
| ทรงพรต | รติพงษ์ ภู่มาลี | สมิตพงศ์ สกุลพงศ์ชัย |
| รติรส | อาริษา วิลล์ | อังคณา วรรัตนาชัย |
| ศิการ ธัญสิทธิ์ | วรพรต ชะเอม | กฤษฎา สุภาพพร้อม |
ตัวละคร: นักแสดงสมทบ
| ชลาลัย / เจ๊เก๊กฮวย | สุคนธวา เกิดนิมิตร | กวินตรา โพธิจักร |
| โตมร ภักดีไทย | วิชญะ จารุจินดา | อัครัช จิตตะศิริ |
| มุก (2548)   จุฑารัตน์ (จูน) (2565) | ชัชฎาภรณ์ ธนันทา | เกษรา วัฒนสังข์ |
| ป้าแจ๊สซี่ (2548)   น้ากาหลง (2565) | ภัสสร เหลียวรักวงศ์ | ษรฉัตร สหัชธนชัย |
| คุณหญิงพราวมาศ ธัญสิทธิ์ | อาภาพร กรทิพย์ | กชกร นิมากรณ์ |
| ศักดา ธัญสิทธิ์ | เฉลิมพร พุ่มพันธ์วงศ์ | ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา |
| เสี่ยเฮง (2548)   เสี่ยเทพ (2565) | พิพัฒน์พล โกมารทัต | ปริยะ วิมลโนช |
| อรุณมาศ / ลำดวน | มัณฑนา โห่ศิริ | พาเมล่า เบาว์เด้น |
| ตรึงตรา ภักดีไทย | สรวงสุดา ศรีธัญรัตน์ | ณธษา เวชประสิทธิ์ |
| สุภัค ธัญสิทธิ์ | กุสุมา ตันสกุล | กัญญกร พินิจ |
| เรไร พุ่มเเย้ม (เร) | ธนิดา กาญนานุกูลกิจ | ชนารดี อุ่นทะศรี |
| จาด  ภักดีไทย | วาสิฏฐี ศรีโลฟุ้ง | ราตรี วิทวัส |
| หล้า ภักดีไทย | พอเจตน์ แก่นเพชร | วีระชัย หัตถโกวิท |
| ดิเรก (พ่อของส้ม) | สมิท ธนโชติ |  |
| เตมีย์ | ไซมอน แดชเลอร์ |  |
|  | แรม วรธรรม |  |
|  | วิไลลักษณ์ ไวงาม |  |
ตัวละคร: นักแสดงรับเชิญ
| สุนิสา | ปานวาด เหมมณี | พิมพ์ชนก แก้วลุ่มใหญ่ |
| ท่านประสพ | ทนงศักดิ์ ศุภการ |  |
| คนรับใช้ | จารุศิริ ภูวนัย |  |
| มานพ | บริพันธุ์ ชัยภูมิ |  |
| น้องวิว (ลูกของศิการกับสุภัค) |  | ด.ญ.อลินรดา ไชยศิริ |
ตัวละคร: นักแสดงตัวประกอบ
| เจ้าหน้าที่ในการประกวดเวทีนางงาม |  | ฮันนี่ แสง แซ่อึ้ง |
แหล่งข้อมูลอื่น

เรื่องละคร นางสาวส้มหล่น (พ.ศ. 2565)mgronline.com
กุลฑีรา ยอดช่าง

| กุลฑีรา ยอดช่าง |
| --- | --- |
เกิด: 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 (18 ปี) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2553−ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: น้องเมย์ - พรพรหมอลเวง (2556)  ฮันนี่ - อย่าลืมฉัน (2556)  อายูมิ - กลกิโมโน (2558)  กระถิน (ตอนเด็ก) - เลือดรักทระนง (2559)  บัวเกี๋ยง - กลิ่นกาสะลอง (2562)  กลิกา (ก๋า) - ใต้เงาตะวัน (2566)   แสงจันทร์ - เรือนทาส (2567)
กุลฑีรา ยอดช่าง (เกิด 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549) ชื่อเล่น อันดา เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย โด่งดังจากการรับบท “น้องเมย์“ จากละครเรื่อง พรพรหมอลเวง (2556) และบทบาท “บัวเกี๋ยง“ (วัยเด็ก) จากละครเรื่อง กลิ่นกาสะลอง (2562)
ประวัติและการศึกษา

กุลฑีรา ยอดช่าง มีชื่อเล่นว่า อันดา เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 จบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนกรพิทักษ์ศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน ในหลักสูตร Intensive English Program ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี และปัจจุบันได้เข้าศึกษาในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ รุ่นเดียวกับอ๊ะอาย กรณิศ เล้าสุบินประเสริฐ มีน้องสาว 1 คนชื่อ กวิสฎ์ศรา อัศวสันติชัย หรือน้องเอวา
เข้าสู่วงการ

กุลฑีราเข้าสู่วงการจากการถ่ายโฆษณา จากนั้นจึงได้แสดงละครเรื่องแรกคือเรื่องธาราหิมาลัย ในซีรีส์ชุด 4 หัวใจแห่งขุนเขา เมื่อปี พ.ศ. 2553 โดยรับบทเป็น ทิพย์ธารา หรือ น้ำ นางเอกของเรื่องในวัยเด็ก จากนั้นจึงเริ่มเป็นที่รู้จักจากการรับบท เมริน หรือ น้องเมย์ ในละครเรื่องพรพรหมอลเวง เมื่อปี พ.ศ. 2556 
จากนั้นจึงมีผลงานละครเรื่อยมาโดยส่วนใหญ่เป็นผลงานละครที่ออกกับทางช่อง 3 รวมถึงบทของ บัวเกี๋ยง ในวัยเด็กจากละครเรื่องกลิ่นกาสะลอง เมื่อปี พ.ศ. 2562 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ช่อง 3

| ปี | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2553 | ธาราหิมาลัย | ทิพย์ธารา อดิศวร (น้ำ) (วัยเด็ก) (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2556 | อย่าลืมฉัน | ฮันนี่ | ช่อง 3 |
| 2556 | พรพรหมอลเวง | เมริน มกรธวัช (น้องเมย์) | ช่อง 3 |
| 2556 | สามี | หม่อมราชวงศ์หญิงน้ำฟ้า ประกาศเกียรติ (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2557 | จุดนัดภพ | น้ำมนต์ | ช่อง 3 |
| 2557 | ภพรัก | น้ำริน (วัยเด็ก) | ช่อง 3 |
| 2558 | กลกิโมโน | อายูมิ มิยาคาวะ | ช่อง 3 |
| 2559 | เลือดรักทระนง | กระถิน (วัยเด็ก) | ช่อง 3 |
| 2560 | รากนครา | เจ้านางแม้นแก้ว (รับเชิญตอนจบ) | ช่อง 3 |
| 2561 | เกมเสน่หา | เหมือนชนก วัชรัมพร (นก) (วัยเด็ก) | ช่อง 3 |
| 2562 | กลิ่นกาสะลอง | บัวเกี๋ยง | ช่อง 3 |
| 2565 | ยมทูตกับภูตสาว | ทูตอาวุโส | ช่อง 3 |
| 2565 | สายลับลิปกลอส | ปัญวีร์ (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2566 | ใต้เงาตะวัน | กลิกา เชิญอิสราชัย (ก๋า) | ช่อง 3 |
| 2566 | เกมรักทรยศ | นานา | ช่อง 3 |
| 2567 | เรือนทาส | แสงจันทร์ | ช่อง 3 |
| 2567 | ในวันที่ฝนพร่างพราย | ฟ้านภา | ช่อง 3 |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31

| ปี | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2561 | กาหลมหรทึก | เด็กหญิงวาด แก่นจำปา | ช่องวัน 31 |
| 2562 | อรุณา 2019 | มินนี่ | ช่องวัน 31 |
| 2566 | พนมนาคา | สิทธา / สรีธาร | ช่องวัน 31 |
ผลงาน > ซิตคอม

| ปี | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2567 | หกฉากครับจารย์ | อันดา (รับเชิญ) | ช่องเวิร์คพอยท์ |
ผลงาน > ละครชุด

| พ> ศ. | เรื่อง | บทบาท | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2564 | Baker Boys รักของผม ขนมของคุณ | พิกเล็ท | ช่องจีเอ็มเอ็ม 25 |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

พ.ศ. 2556 : เมื่อไหร่จะได้พบเธอ - ภูริต ภิรมย์ภักดี (GMM Grammy/YouTube:GMM GRAMMY OFFICIAL)
พ.ศ. 2556 : ลมเปลี่ยนทิศ (cover ver.) - โรส ศิรินทิพย์ (GMM Grammy/YouTube:GMM GRAMMY OFFICIAL)
แหล่งข้อมูล

กุลฑีรา ยอดช่าง ที่เฟซบุ๊ก
ซาวาจิกะ เอริ

| ซาวาจิกะ เอริ |
| --- | --- |

ชื่อเล่น:: องค์หญิง (お嬢 Ojō)
วันเกิด/ราศี:: 28 กุมภาพันธ์ / ราศีกุมภ์
หมู่โลหิต:: A
อายุ:: 17
นักพากย์:: ยูอิ โฮริเอะ
ซาวาจิกะ เอริ (ญี่ปุ่น: 沢近愛理; โรมาจิ: Sawachika Eri) เป็นหนึ่งในตัวละครจาก หนังสือ/ภาพยนตร์การ์ตูน เรื่องสกูลรัมเบิ้ล สูตรรักฉบับนักเรียน
ประวัติตามท้องเรื่อง

เอริ เป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของ ซึคาโมโต้ เท็นมะ พ่อของเอริเป็นเศรษฐีชาวอังกฤษ ส่วนแม่ของเธอเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น เอริจึงไม่ถนัดการใช้ตัวอักษรคันจิ ฐานะทางบ้านของเธอดีมาก และถูกเลี้ยงดูมาแบบตามใจ (ชาวยุโรปในญี่ปุ่นมักจะถูกมองว่ามีฐานะดีและมีชีวิตที่หรูหรา) แม้ว่าเอริจะรักพ่อมากแต่พ่อของเธอก็มักจะยุ่งเรื่องงานอยู่เสมอ จนไม่ค่อยมีเวลาให้เธอ และเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่ทำให้ เอริได้เริ่มพัฒนาความรู้สึกของเธอที่มีต่อ ฮาริมะ เคนจิ แม้ว่าเธอจะชอบฮาริมะ แต่เธอก็มักจะไม่ยอมรับกับเพื่อนๆหรือแม้แต่กับตัวเธอเอง เธอพยายามอย่างมากที่จะเกลียดฮาริมะ แต่นั่นกลับยิ่งทำให้ความรู้สึกของเธอที่มีต่อฮาริมะรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ และพยายามหาทางเข้าหาเขาอยู่ตลอดจนต้องมีปัญหากับเพื่อนสนิทของตัวเองมาแล้วอย่างเท็นมะและมิโคโตะนอกจากนี้เธอก็ยังไม่ค่อยถูกชะตากับยาคุโมะเท่าไรนักเพราะเธอมองยาคุโมะในฐานะคู่แข่งอีกคน เอรินั้นแม้จะเป็นลูกคุณหนูผู้ดีมีสตางค์แต่เธอก็ไม่ค่อยมีความสุขมากนักซึ่งเธอไม่เคยแสดงส่วนนี้ออกมาให้ใครเห็นและมักจะชอบยิ้มกลบเกลื่อนความในใจแทนแต่กับฮาริมะเธอกลับหลุดได้เกือบตลอดเวลาแม้ภายนอกจะดูเหมือนทะเลาะกันก็ตามทำให้เธอพบว่าเมื่ออยู่กับเขาแล้วนั้นเธอกลับเป็นตัวของตัวเธอเองมากกว่าเวลาอื่นๆซึ่งจากตรงนี้ทำให้เธอแอบชอบฮาริมะ(แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ยอมรับอยู่ดี)ถึงแม้จะถูกแซวจากเพื่อนๆก็ตาม
ฮาริมะมักเรียกเอริด้วยชื่อเล่นว่า "คุณหนู" ขณะที่เอริเรียกฮาริมะว่า "หนวด"
ดาวเทียมไทยโชต

| ธีออส |
| --- | --- |
รายชื่อเก่า: ไทยโชต

ประเภทภารกิจ: สังเกตการณ์โลก
ผู้ดำเนินการ: สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)
COSPAR ID: 2008-049A
SATCAT no.: 33396
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ผู้ผลิต: แอสเทรียม
มวลขณะส่งยาน: 715 kg (1,576 lb)
ขนาด: 2.1x2.1x2.4 m (6.89x6.89x7.87 ft)
กำลังไฟฟ้า: 840 W
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: 06:37:00, 1 ตุลาคม ค.ศ. 2008 (UTC) (2008-10-01T06:37:00Z)
จรวดนำส่ง: นีเปอร์
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: วงโคจรที่มีศูนย์กลางอยู่ที่พื้นโลก
ระบบวงโคจร: วงโคจรแบบซิงโครนัสกับดวงอาทิตย์, วงโคจรต่ำของโลก
ความเยื้อง: ≈0
ระยะใกล้สุด: 825 km (513 mi)
ระยะไกลสุด: 826 km (513 mi)
ความเอียง: 98.78°
คาบการโคจร: 101.4 minutes
 
 
ดาวเทียมไทยโชต (Thaichote)  หรือ ดาวเทียมธีออส (THEOS: Thailand Earth Observation Satellite) เป็นดาวเทียมสำรวจข้อมูลระยะไกล (Remote Sensing) เพื่อใช้สำรวจทรัพยากรธรรมชาติของประเทศไทย 
โดยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลฝรั่งเศส ดำเนินงานโดย สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (สทอภ. หรือ GISTDA) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 
ร่วมกับ บริษัท อี เอ ดี เอส แอสเตรียม (EADS Astrium) ประเทศฝรั่งเศส ด้วยงบประมาณ 6,000 ล้านบาท 
นับเป็นดาวเทียมสำรวจทรัพยากรดวงแรกของไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชื่อเรียก

ชื่อ THEOS มาจากคำย่อภาษาอังกฤษว่า Thailand Earth Observation Satellite หมายถึง ระบบสำรวจพื้นผิวโลกโดยใช้เทคโนโลยีภาพถ่ายจากดาวเทียมของประเทศไทย โดยพ้องกับภาษากรีก แปลว่า พระเจ้า
วันที่ 20 มกราคม 2554 กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้มีหนังสือไปยัง สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรีเพื่อขอพระราชทานชื่อใหม่ให้ดาวเทียม THEOS ต่อมา วันที่ 18 มกราคม 2555 สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี  ได้มีหนังสือตอบกลับความว่า พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อดาวเทียมดังกล่าวว่า ไทยโชต และให้ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Thaichote ตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม 2554 สืบไป โดยมีความหมายว่า "ดาวเทียมที่ทำให้ประเทศไทยรุ่งเรือง"
ลักษณะ

ดาวเทียมไทยโชต เป็นดาวเทียมขนาดเล็ก มีน้ำหนัก 750 กิโลกรัม เป็นดาวเทียมวงโคจรต่ำ (Low Earth Orbit: LEO) โคจรสูงจากพื้นโลกประมาณ 820 กิโลเมตร โคจรรอบโลกซ้ำแนวโคจรเดิมทุก 26 วัน มีอายุทางเทคโนโลยีขั้นต่ำ 5 ปี แต่อายุการใช้งานจริงมากกว่านั้น มีกล้องถ่ายภาพ 2 กล้อง ใช้ระบบซีซีดี สามารถบันทึกภาพจากการสะท้อนแสงของพื้นโลก (ต้องการแสงอาทิตย์) ได้ทั้ง ภาพแบบขาวดำ (Panchromatic) ที่รายละเอียด 2 เมตร ความกว้างของภาพที่มุมตั้งฉากกับพื้นผิวโลก 22 กม. และภาพแบบหลายช่วงคลื่น (Multispectral) เพื่อนำมาแสดงร่วมกันให้เห็นเป็นภาพสี จำนวน 4 ช่วงคลื่น ที่รายละเอียด 15 เมตร ความกว้างของภาพที่มุมตั้งฉากกับพื้นผิวโลก 90 กิโลเมตร ได้แก่ 3 ช่วงคลื่นแสงที่ตามองเห็น (ช่วงคลื่นแสงสีแดง สีเขียว และสีน้ำเงิน) และ 1 ช่วงคลื่น ใกล้อินฟราเรด (Near IR)
การส่งขึ้นสู่อวกาศ

ดาวเทียมธีออส ขึ้นสู่อวกาศ วันพุธที่  1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เวลาในประเทศไทย 13:37:16 น. หรือ 6:37:16 น. ตามเวลามาตรฐานสากล (UTC) 
โดยจรวดนำส่ง เนปเปอร์ (Dnepr) ของบริษัท ISC Kosmotras ประเทศยูเครน จากฐานส่งจรวดเมืองยาสนี (Yasny) ประเทศรัสเซีย
เหตุการณ์การส่งดาวเทียมไม่สามารถถ่ายทอดสดได้ เนื่องจากฐานส่งจรวดที่เมืองยาสนีเป็นเขตทหาร จึงเป็นการรายงานสดทางโทรศัพท์มายังสถานีควบคุมและรับสัญญาณดาวเทียมธีออส อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี 
จรวดถูกยิงสู่ท้องฟ้าจากไซโลด้วยแรงขับเคลื่อนของจรวดท่อนที่ 1 ไปทางทิศใต้ตามแนวขั้วโลกมีมุมเอียงไปทางตะวันตก 8.9 องศา จรวดท่อนที่ 1 ขับเคลื่อนจากพื้นดินเป็นเวลา 110 วินาทีขึ้นไปที่ระดับสูง 60 กิโลเมตร แล้วแยกตัวออกและตกลงสู่พื้นโลกที่ประเทศคาซัคสถาน ต่อจากนั้นจรวดท่อนที่ 2 ขับเคลื่อนและนำดาวเทียมขึ้นต่อไปอีกเป็นเวลา 180 วินาที ได้ระดับความสูง 300 กิโลเมตร หรือเมื่อผ่านไป 290 วินาทีจาก Lift-off แล้วจรวดท่อนที่ 2 แยกตัวและตกลงในมหาสมุทรอินเดีย จรวดส่วนสุดท้ายพร้อมดาวเทียม เคลื่อนต่อไปตามวิถีการส่งจนถึงระดับความสูง 690 กิโลเมตร ดาวเทียมแยกตัวออกมาโคจรเป็นอิสระจากจรวดส่วนสุดท้าย ที่เวลาในประเทศไทย 15:09 น. สถานีควบคุมและรับสัญญาณดาวเทียมที่เมืองคิรูนา (Kiruna) ประเทศสวีเดน จะเป็นสถานีแรกที่ติดต่อกับดาวเทียมได้ (First Contact) ต่อจากนั้นดาวเทียมโคจรผ่านประเทศไทยครั้งแรก เวลา 21:16 น. ซึ่งสถานีควบคุมและรับสัญญาณดาวเทียมธีออส อ.ศรีราชา เริ่มปฏิบัติการควบคุมการโคจรดาวเทียมและตรวจสอบการทำงานต่างๆ เพื่อให้ดาวเทียม THEOS มีความสมบูรณ์พร้อมใช้งาน อันเป็นงานและภารกิจหลักในการให้บริการข้อมูลดาวเทียมแก่หน่วยงานทั้งในและต่างประเทศ
สถานีรับสัญญาณ

สถานีรับสัญญาณดาวเทียมอยู่ที่เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร และสถานีควบคุมดาวเทียม อยู่ที่ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
ผลประโยชน์

สิทธิการใช้งาน ตัวดาวเทียมธีออส และสถานีควบคุมและรับสัญญาณภาคพื้นดิน
ใช้สำรวจทรัพยากรทั้งภายในประเทศ ซึ่งมีหน่วยงานทั้งภาครัฐ และเอกชน แสดงความประสงค์นำข้อมูลดาวเทียมธีออสไปใช้ประโยชน์ในการสำรวจหาข้อมูล และใช้ทำแผนที่ในภารกิจที่รับผิดชอบ เช่น เช่น การสำรวจหาชนิดของพืชผลการเกษตร, การประเมินหาผลผลิตการเกษตร, การสำรวจหาพื้นที่ป่าไม้, การสำรวจหาพื้นที่ป่าถูกบุกรุกทำลาย, การสำรวจหาพื้นที่ป่าถูกไฟไหม้, การสำรวจหาพื้นที่สวนป่า, การสำรวจหาชนิดป่า, การสำรวจหาพื้นที่ทำนากุ้งและประมงชายฝั่ง, การสำรวจหามลพิษจากคราบน้ำมันในทะเล, การสำรวจหาแหล่งน้ำ, การสำรวจหาแหล่งชุมชน, การสำรวจหาพื้นที่ปลูกฝิ่น, การวางผังเมือง, การสร้างถนนและวางแผนจราจร, การทำแผนที่, การสำรวจหาบริเวณที่เกิดอุทกภัย, การสำรวจหาพื้นที่ที่เกิดดินถล่ม, การสำรวจหาพื้นที่ประสบภัยจากคลื่นยักษ์สึนามิ
ลดค่าใช้จ่ายการสั่งซื้อภาพจากดาวเทียมต่างประเทศ และสามารถขายข้อมูลการสำรวจทรัพยากรระหว่างประเทศ
ได้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยีการออกแบบและสร้างดาวเทียม แก่บุคลากรไทย
การพัฒนาระบบดาวเทียม ระบบภาคพื้นดิน การควบคุมรับสัญญาณ และการจัดทำผลิตภัณฑ์ภาพ
ได้สิทธิ์ในการรับสัญญาณและการให้บริการข้อมูลดาวเทียม SPOT-2, 4, และ 5 ก่อนดาวเทียมธีออสจะขึ้นสู่อวกาศ
ได้สิทธิ์ในการพัฒนาบุคลากร ทั้งจากการได้ทุนการศึกษา ตลอดระยะเวลา 10 ปี โดยเป็นทุนฝึกอบรมในฝรั่งเศส สำหรับเจ้าหน้าที่ไทย ในด้านเทคโนโลยีดาวเทียมและการประยุกต์ใช้ จำนวน 80 ทุน และทุนการศึกษาระดับปริญญาโท-เอก จำนวนทั้งสิ้น 24 ทุน
นอกจากนี้ ผู้เชี่ยวชาญจากฝรั่งเศสจะเดินทางมาเพื่ออบรม และจัดสัมมนาให้แก่เจ้าหน้าที่ไทยทุกปี
แหล่งข้อมูลอื่น

THEOS Thailand Earth Observation Satellite, สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 มิถุนายน 2017, สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2010
สทอภ. - ตอบคำถามถามบ่อย เก็บถาวร 2007-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สทอภ. - การปล่อยสู่วงโคจร เก็บถาวร 2023-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รู้จัก “ธีออส” ดาวเทียมสำรวจทรัพยากรสัญชาติไทยดวงแรก เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การแต่งงานแบบไทย

การแต่งงานแบบไทย พิธีการแต่งงานตามธรรมเนียมไทย การแต่งงานเกิดขึ้นหลังจากที่ฝ่ายชายและหญิงเกิดความรักใคร่ชอบพอกันในเวลาอันสมควร เมื่อทั้งสองฝ่ายตกลงปลงใจที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ฝ่ายชายจะบอกกับพ่อแม่ ให้ทราบเพื่อให้จัดการผู้ใหญ่มาทาบทามสู่ขอฝ่ายหญิงจากพ่อแม่ของฝ่ายหญิง
ในสมัยนี้พิธีการแต่งงาน ได้ถูกตัดทอนย่นย่อลงมาก เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจและสังคมในปัจจุบัน สิ่งที่สิ้นเปลืองก็ตัดออกไป แต่ยังคงรักษาพิธีการแต่งงานตามธรรมเนียมไทยสืบต่อกันมา
นายพิธี ผู้นำพิธีและผู้เชี่ยวชาญ มีความเข้าใจในขนบธรรมเนียมต่าง ๆ มาพร้อมผู้ช่วยลำดับพิธีการ ทำให้บ่าวสาวจัดงานได้อย่างสะดวกสบายมากขึ้น
การสู่ขอ

ผู้ที่ได้รับมอบหมายให้มาสู่ขอตามธรรมเนียมประเพณีไทยเรียกว่า "เฒ่าแก่" ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นผู้ใหญ่ที่มีฐานะดี มีผู้ให้การเคารพนับถือ และที่รู้จักพ่อแม่หรือผู้ปกครองของทั้งสองฝ่ายเป็นอย่างดี รวมทั้งรู้จักอุปนิสัยใจคอของฝ่ายชายเป็นอย่างดี เพราะตัวเฒ่าแก่จะเป็นผู้รับรองในตัวฝ่ายชาย
การสู่ขอ > พิธีการสู่ขอ

เฒ่าแก่จะไปพบพ่อแม่หรือผู้ปกครองของฝ่ายหญิง เพื่อทำการเจรจาสู่ขอ สมัยโบราณต้องมีการเลียบเคียงด้วยวาจาอันไพเราะ ดังนี้
"ได้ยินมาว่า บ้านนี้มีฟักแฟงแตงเต้าดกงาม ก็ใคร่จะมาขอพันธุ์ไปเพาะปลูกบ้าง" หากทางฝ่ายหญิงทราบล่วงหน้าอยู่แล้ว ในวันที่เฒ่าแก่ฝ่ายชายจะมาเจรจาสู่ขอ จะมีการจัดบ้านและแต่งตัวให้สวยงามเป็นพิเศษ หรืออาจมีการจัดเตรียมอาหารไว้เลี้ยงฉลองกันตามธรรมเนียม
หลังจากการเจรจาผ่านไปได้ด้วยดี โดยตกลงเรื่องสินสอดทองหมั้น และการหาฤกษ์ยามสำหรับจัดพิธี สมัยก่อน พ่อแม่ฝ่ายหญิงจะไม่ยกลูกสาวให้โดยง่ายในการเจรจาสู่ขอครั้งแรก อาจผัดผ่อน เพื่อจะสืบประวัติฝ่ายชาย และถามความสมัครใจจากฝ่ายหญิงก่อน หรือขอวันเดือนปีเกิดของฝ่ายชายไว้เพื่อผูกดวงตรวจดูเสียก่อน แต่ถ้าฝ่ายหญิงปฏิเสธการสู่ขอ สามารถยกเหตุเรื่องดวงชะตาของทั้งสองฝ่ายไม่สมพงศ์กันมาเป็นข้ออ้างได้ เพื่อเป็นการถนอมน้ำใจซึ่งกัน หากเป็นในปัจจุบัน การเจรจาสู่อาจตกลงกันได้เลยในครั้งแรก เพราะพ่อแม่ฝ่ายหญิงได้รู้จักฝ่ายชายมาบ้างแล้ว
การสู่ขอ > การแจ้งผลการสู่ขอ

หากการเจรจาเป็นไปอย่างราบรื่น มีการตกลงกันเรื่องสินสอดทองหมั้นและการหาฤกษ์ยามสำหรับจัดพิธี เฒ่าแก่จะเป็นผู้แจ้งข่าวดีแก่ทางฝ่ายชาย และดำเนินการพูดคุยเพื่อเตรียมการ เช่นการจัดขบวนขันหมากซึ่งเป็นหน้าที่ของฝ่ายชาย และฝ่ายหญิงมีหน้าที่จัดเตรียมอาหารของกำนัลขอบคุณผู้ถือขันหมากทั้งหมด ต้องถามจำนวนแขกของฝ่ายชาย เพื่อให้ไม่เกิดความบกพร่อง ซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญในเรื่องการเลี้ยงดูปูเสื่อของธรรมเนียมไทย
การปลูกเรือนหอ

หลังจากเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ในสมัยโบราณฝ่ายชายต้องทำการปลูกเรือนหอ ซึ่งควรปลูกให้เสร็จก่อนถึงวันแต่งงาน อาจเป็นเพราะการเว้นระยะจากการหมั้นค่อนข้างนานจึงจะทำการแต่ง จึงมีเวลาปลูกเรือนหอได้ทัน ในปัจจุบัน หากมีทรัพย์น้อยอาจจะต้องทำการกู้เงินเพื่อมาปลูกเรือนหอหรือซื้อบ้านแบบวิธีซื้อผ่อนสักระยะหนึ่งก็ได้เป็นกรรมสิทธิ์ หากว่ายังไม่พร้อม อาจขออาศัยอยู่บ้านของพ่อแม่ของฝ่ายชาย ซึ่งเรียกว่า อาวาหมงคล แต่หากฝ่ายชายมาอยู่บ้านพ่อแม่ฝ่ายหญิง เราเรียกว่า วิวาหมงคล
การหมั้น

หลังจากได้มีเจรจาสู่ขอเป็นที่ตกลงกันเรียบร้อยแล้ว บางครั้งทางผู้ใหญ่ต้องการให้มีการหมั้นกันสักระยะหนึ่งก่อน แล้วค่อยจัดงานแต่งภายหลัง เพื่อให้โอกาสทั้งฝ่ายหญิงและฝ่ายชายได้ศึกษาอุปนิสัยกันมากขึ้น ต้องมีการกำหนดฤกษ์ยามในวันหมั้น รวมทั้งกำหนดสินสอดทองหมั้น หรือที่เรียกว่า "ขันหมากหมั้น" ตามธรรมเนียมการหมั้นนั้น เท่ากับเป็นการจอง หรือวางมัดจำไว้นั่นเอง หญิงที่ถูกหมั้นถือว่าได้ถูกจองไว้แล้ว จะไปรับจากชายอื่น หรือผู้ใหญ่ฝ่ายหญิงจะยกให้ใครอื่นอีกไม่ได้จะลองมองกันให้ดีแล้ว
การหมั้น > สินสอดทองหมั้น หรือของหมั้น

โดยปกติการแต่งงานลูกสาว มักถือเป็นงานออกหน้าออกตาใหญ่โต ทางฝ่ายหญิงจึงพยายามเรียกร้องกันมาก ๆ คือเรียกของหมั้นที่มีราคาแพง เดิมทีการหมั้นมักจะเรียกเป็นทองคำ และการเรียกเป็นน้ำหนัก จนเป็นศัพท์ติดปากมาจนกระทั่งบัดนี้ว่า "ทองหมั้น" ซึ่งประเพณีโบราณถือเป็นของเจ้าสาว ที่จะนำไปเป็นเครื่องแต่งตัว เพื่อเป็นทรัพย์สมบัติติดตัวในเวลาแต่งงาน
นอกจากนี้ ยังมีการกำหนดเงินสินสอดและผ้าไหว้อีกด้วย เรียกว่า "สินสอด" ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของพ่อแม่ ถือกันว่า เป็นค่าเลี้ยงดูหรือค่าน้ำนม
การหมั้น > การกำหนดฤกษ์ยามในวันหมั้น

การกำหนดฤกษ์ยามในวันหมั้น โดยมากนิยมกำหนดตอนเช้า ก่อนเที่ยง หรือไม่ก็ควรเป็นตอนบ่าย นอกจากนั้นต้องมีการหาฤกษ์อีก 3 ฤกษ์ คือ ฤกษ์ขันหมากนิยม ฤกษ์รดน้ำและทิศทางที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวจะนั่ง และฤกษ์ปูที่นอนและส่งตัว ซึ่งประเพณีโบราณถือว่าสำคัญมาก มักจะให้พระผู้ใหญ่หรือพราหมณ์เป็นผู้หาฤกษ์ โดยถือเกณฑ์ดวงชะตาของฝ่ายหญิงและฝ่ายชายเป็นหลักในการคำนวณ หรือในสมัยนี้อาจปรึกษาโหราจารย์ที่น่าเชื่อถือได้
การหมั้น > ขันหมากหมั้น

เมื่อถึงกำหนดฤกษ์ตามที่ได้กำหนดไว้ ฝ่ายชายจะเตรียมขันหมากหมั้นเพื่อยกไปทำการหมั้นฝ่ายหญิงโดยเฒ่าแก่ ฝ่ายชายจะเป็นผู้นำไปมอบให้ฝ่ายหญิง เฒ่าแก่ฝ่ายชายซึ่งอาจเป็นคนเดียวกับที่ไปเจรจาสู่ขอ หรือจะให้ผู้อื่นทำแทนก็ได้ เพราะไม่ค่อยถือเหมือนเฒ่าแก่ขันหมาก ตอนแต่งควรเป็นเฒ่าแก่คนเดียวกับที่ไปทำการเจรจาสู่ขอ
การหมั้น > การจัดขั้นหมากหมั้น

เฒ่าแก่ขันหมากหมั้น นิยมใช้คู่สามีภรรยาที่อยู่กินกันมาอย่างมีความสุข เป็นการถือเคล็ดชีวิตคู่ บางแห่งอาจให้ฝ่ายหญิง หรือฝ่ายชายเป็นผู้ทำหน้าที่เฒ่าแก่ ขั้นหมากหมั้นเพียงคนเดียวก็ได้
ขันหมาก โดยมากใช้ขันทอง ขันถม หรือขันเงินแล้วแต่ฐานะ
การหมั้น > สิ่งที่ต้องจัดเตรียมในขั้นหมากหมั้น

ในแต่ละท้องถิ่นอาจแตกต่างกันไป ใช้หมากดิบ ทั้งลูก 4 ผล หรือ 8 ผล แต่ต้องเป็นระแง้หรือตะแง้ (กิ่งที่แยกออก จากทะลายหมาก) เดียวกัน หรือถ้าต่างระแง้ก็ต้องมีระแง้ละ 2 ผล หรือ 4 ผล คือต้องเป็นคู่ เพราะถือเคล็ดการนับเป็นคู่ และการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แล้วใช้ปูนแดงป้ายที่เปลือกหมากเล็กน้อยทุกลูก มีพลูใบ 4 เรียง หรือ 8 เรียงก็ได้ เรียงละ 5 ใบ หรือ 10 ใบ ตัดก้านเสียแล้วใช้ปูนแดงแต้มที่โคนของของใบพลูทุกใบแล้วให้วางเรียงเข้ารอบ ๆ ภายใน ของขัน ดูให้เสมอกัน และก็เพราะเหตุที่ขันนี้ใส่หมากนั่นเอง จึงเรียกว่า "ขันหมาก" ซึ่งขันมีขนาดเล็กกว่าขันสินสอด
ขันสินสอด หรือขันหมั้น

ใช้ขันขนาดและชนิดเดียวกับขันหมาก ภายในบรรจุเงินทองหรือของหมั้นค่าสินสอดตามที่ตกลงกับทางฝ่ายหญิงไว้แล้ว เช่น สร้อย แหวน กำไล ฯลฯ อาจมีการใส่เศษเงินเพิ่มเข้าไปเป็นการถือเคล็ดว่า เงินสินสอดนี้จะได้งอกเงยได้ดอกออกผล และใส่ใบเงิน ใบทอง ใบนาถ ใบแก้ว ใบรัก และเย็บถุงแพรเล็ก ๆ ใส่ข้าวเปลือก ถั่วงา แล้วใช้ผ้าแพรคลุมไว้ บางทีแยกขั้นหมากเป็น 2 คู่ คือใส่หมากพลู 1 คู่ และขั้นสินสอด 1 คู่ บางทีไม่แยก แต่เพิ่มขันใส่ใบเงินใบทอง ถุงข้าวเปลือก ถั่วงาอีกขั้นหนึ่ง ไม่จัดปนอยู่ในขันหมากพลูและขันสินสอด
ขันสินสอด หรือขันหมั้น > การจัดขบวนขันหมากหมั้น

เมื่อได้ฤกษ์ขั้นหมาก (โดยมากมักเป็นตอนเช้าเช่นเดียวกับฤกษ์หมั้น) การจัดขบวนขั้นหมากตามที่ได้ตกลงไว้กับฝ่ายหญิง โดยเฒ่าแก่ฝ่ายชายจะต้องจัดหาหญิงสาว หรือเด็กที่หน้าตาหมดจด (โดยมากมักใช้ลูกหลาน) เป็นผู้เชิญขั้นหมากไปยังบ้านเจ้าสาว เพราะการเชิญขั้นหมาก สินสอด หรือผ้าไหว้นี้ ถือว่าเป็นเกียรติยศ เมื่อมอบหมายหน้าที่เรียบร้อยแล้ว ก็จัดเข้าขบวนออกจากบ้านฝ่ายชายไปบ้านฝ่ายหญิง ซึ่งต้องตรงกับฤกษ์พอดี
เมื่อมาถึงบ้านฝ่ายหญิงแล้ว เฒ่าแก่ฝ่ายชายก็จะจัดขบวนอีกครั้ง โดยส่วนใหญ่นิยมจัดให้คนเชิญดอกไม้ธูปเทียนเป็นผู้นำขบวนแสดงถึงการคารวะ ถัดมาก็เป็นคนถือขันหมาก แล้วก็ขันสินสอด ตัวเฒ่าแก่ และผ้าไหว้ หรือบางทีตัวเฒ่าแก่ก็เดินคุมหลัง หรือเดินเคียงขบวน จะว่าอะไรขึ้นก่อนนี้ไม่แน่นอน บางทีอาจใช้ ขันหมาก นำหน้า เพราะถือเป็นสิ่งสำคัญ
ขันสินสอด หรือขันหมั้น > การยกขันหมากหมั้น

เมื่อได้ฤกษ์งามยามดี เฒ่าแก่ขั้นหมากหมั้น จะทำการยกขันหมากหมั้นไปยังบ้านฝ่ายหญิง ซึ่งทางฝ่ายหญิงจะจัดเฒ่าแก่ไว้ต้อนรับเช่นกัน
เมื่อขันหมากหมั้นยกมาถึง จะมีเด็กเล็ก ๆ หน้าตาหมดจดแต่งตัวน่ารัก โดยมากมักเป็นลูกหลานของฝ่ายหญิง ทำหน้าที่ถือพานหมากออกมารับ ในพานจะมีหมากพลูที่เจียนและจีบเป็นคำ ๆ ใส่ไว้นับเป็นจำนวนคู่ พอขันหมากหมั้นมาถึง เด็กจะส่งพานหมากพลูให้แก่เฒ่าแก่ฝ่ายชาย เมื่อเฒ่าแก่ฝ่ายชายรับแล้วก็จะให้เงินเป็นของขวัญพร้อมทั้งคืนพานหมากให้ด้วย ซึ่งก่อนคืนอาจับไปเคี้ยวกินพอคำเป็นพิธี
หลังจากนั้น เด็กจะนำไปยังสถานที่ซึ่งทางฝ่ายหญิงจัดไว้เพื่อทำพิธีหมั้น ซึ่งก่อนจะถึงห้องที่เฒ่าแก่ฝ่ายหญิงคอยต้อนรับอยู่ บางทีจะมีเด็ก (ลูกหลานฝ่ายหญิง) ถือเข็มขัดเงินหรือสายสร้อยเงินมา กั้นประตู เฒ่าแก่ฝ่ายชายจะต้องภามว่าประตูอะไร ผู้กั้นจะตอบว่า "ประตูเงิน" แล้วเฒ่าแก่ฝ่ายชายก็ควักเงินห่อที่เตรียมไว้ ให้เป็นรางวัล เด็กจึงยอมให้ผ่าน อาจกั้นตั้ง 2-3 ประตูก็ได้ ยิ่งประตูเข้ามาใกล้ยิ่งมีค่ามากขึ้น คือใช้ทองหรือเพชรกั้นประตู ซึ่งเฒ่าแก่ฝ่ายชายต้องมีการตกลงกับทางฝ่ายหญิงก่อนว่าจะมีการกั้นประตูหรือไม่ และกี่ประตู จะได้เตรียมเงินไว้เป็นรางวัลถูก เมื่อห้องที่เตรียมไว้แล้ว เฒ่าแก่ฝ่ายหญิงจะออกมาต้อนรับเชิญเฒ่าแก่ฝ่ายชายให้นั่งและวางขันหมากและบริวารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังจากพักดื่มน้ำพอหายเหนื่อยแล้วจึงจะเริ่มทำพิธี
ขันสินสอด หรือขันหมั้น > การนับสินสอดทองหมั้น

ก่อนทำพิธีเฒ่าแก่ของทั้งสองฝ่ายจะเจรจา เฒ่าแก่ฝ่ายชายจะเปิดกรวยดอกไม้ธูปเทียนออกและเป็นผู้เริ่มต้นก่อน โดยพูดถึงฤกษ์ยามอันเป็นมงคลในวันนี้ ตนได้ทำหน้าที่นำ ขันหมากหมั้น ของฝ่ายชายซึ่งเป็นบุตรคนนั้น ๆ มาให้ฝ่ายหญิงด้วยเงินสินสอดทองหมั้นเท่านั้นเท่านี้ตามที่ตกลงกันไว้ และขอให้เฒ่าแก่ ฝ่ายหญิงทำการเปิดตรวจนับดูว่า ถูกต้องครบถ้วนหรือเปล่า
เฒ่าแก่ฝ่ายหญิงจะแสดงความรับรู้และกล่าวเห็นดีเห็นงามในการหมั้นครั้งนี้ด้วย และร่วมพูดคุยเพิ่มความสนิทสนม หลังจากนั้น เฒ่าแก่ฝ่ายชายก็เปิดผ้าที่คลุมออกแล้วส่งให้เฒ่าแก่ฝ่ายหญิงเพื่อตรวจนับสินสอดตามธรรมเนียม โดยต้องมีการตรวจบนับต่อหน้า เฒ่าแก่และญาติทั้งสองฝ่ายเพื่อเป็นสักขีพยาน เฒ่าแก่ฝ่ายหญิงก็จะนำแป้งกระแจะซึ่งใส่โถปริกเตรียมพร้อมไว้แล้ว ออกมาเจิมเงินสินสอดเพื่อเป็นสิริมงคล
หากมีแหวน หรือสร้อยกำไล เฒ่าแก่ทั้งสองฝ่ายจะเรียกให้ฝ่ายชายหรือว่าที่เจ้าบ่าวทำการสวมให้ฝ่ายหญิง หรือว่าที่เจ้าสาวของตน ต่อหน้าทุกคนเพื่อให้เป็นสักขีพยาน ซึ่งพิธีการสวมแหวนหมั้นนี้นิยมใช้กันมาก คือตัดขั้นตอนการยกขบวนขันหมากหมั้นออกไป เหลือเพียง แต่นำสินสอด หรือของหมั้นมาหมั้นฝ่ายหญิง และมีการกินเลี้ยงฉลองกันในหมู่ญาติ ทั้งแล้วแต่จะเห็นสมควร ส่วนเงินนั้นฝ่ายหญิงจะเป็นผู้เก็บรักษา อาจนำเงินสินสอดมาในวันทำพิธีแต่งงาน ซึ่งเรื่องนี้แล้วแต่การตกลงของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย
เมื่อฝ่ายหญิงนำสินสอดทองหมั้นหรือของหมั้นไปเก็บรักษาไว้ ก็คืนขันหรือภาชนะมักจะมีของแถมพกให้แก่ผู้ที่ทำการยกขันหมากทุกคน สำหรับผู้เฒ่าแก่ของทั้งสองฝ่ายจะได้ของสมนาคุณพิเศษ หลังจากนั้นร่วมกันกันเลี้ยงฉลองการหมั้น ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับ
การผิดสัญญาหมั้น

หากฝ่ายชายผิดสัญญาไม่มาทำการแต่งงานตามวันเวลาที่กำหนด ทำให้ฝ่ายหญิงเป็นหม้ายขันหมาก ฝ่ายชายจะต้องถูกริบสินสอด ทองหมั้น จะเรียกร้องคืนไม่ได้
หากฝ่ายหญิงผิดสัญญา คือไม่ยอมแต่งงานกับฝ่ายชายด้วยเหตุผลใดก็ตาม จะต้องคืนสินสอดทองหมั้นทั้งหมดแก่ฝ่ายชาย ด้วยเหตุนี้เฒ่าแก่อาจต้องจดบันทึกรายการของหมั้นเอาไว้เป็นหลักฐาน แต่มักไม่นิยมเพราะเหมือนกับว่าไม่ไว้ใจกัน การผิดสัญญาหมั้น