stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาร์วันเอสอี

| R1SE |
| --- | --- |
ที่เกิด: จีน
แนวเพลง: ซีป็อป แมนโดป็อป
ช่วงปี: 2019 – 2021
ค่ายเพลง: Wajijiwa Entertainment
อดีตสมาชิก:  โจว เจิ้นหนาน  เหอ ลั่วลั่ว  เยียน สวี่เจีย  เซี่ย จื่อกวง  เหยาเชิน  จ๋าย เซี่ยวเหวิน  จาง เหยียนฉี  หลิวเหย่  เหริน หาว  จ้าวเหล่ย  จ้าวร่าง 
อาร์วันเอสอี (อังกฤษ: R1SE) เป็นวงบอยแบนด์ไอดอลสัญชาติจีนที่ก่อตั้งโดย เทนเซ็นต์ ผ่านรายการเรียลลิตี้โชว์ปี พ.ศ. 2562 รายการ พรอดิวซ์แคมป์ 2019 ทาง เทนเซ็นต์ วิดีโอ ประกอบด้วยสมาชิก 11 คน ได้แก่ โจว เจิ้นหนาน, เหอ ลั่วลั่ว, เยียน สวี่เจีย, เซี่ย จื่อกวง, เหยาเชิน, จ๋าย เซียวเหวิน, จาง เหยียนฉี, หลิวเหย่, เหรินหาว, จ้าวเหล่ย และ จ้าวร่าง
พวกเขาเปิดตัวในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ด้วยเพลงเปิดตัว "R.1.S.E" อาร์วันเอสอี เป็นบอยแบนด์ที่มีเวลาจำกัดและทำงานเป็นกลุ่มภายใน 2 ปี สัญญาสิ้นสุดลงในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ประวัติ > ชื่อวง R1SE

“R” ย่อมาจาก “Running”
“1” ย่อมาจาก “Number 1”
“S” ย่อมาจาก “Sun”
“E” ย่อมาจาก “Energy”
ประวัติ > ชื่อแฟนคลับ

ชื่อแฟนคลับของวง R1SE คือ "12" หรือ "สือเออร์"
ประวัติ > สีในการสนับสนุน

สีในการสนับสนุนวง R1SE คือ Daybreak (#FF3200 ) (#FF6D34 ) (#0DCAEF )
สมาชิก

| ชื่อ | วันเกิด | สถานที่เกิด | แหล่งกำเนิด / สัญชาติ | สังกัด | อันดับสุดท้าย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โจว เจิ้นหนาน Zhou Zhennan / Vin Zhou / (周震南) |  (2000-06-21) 21 มิถุนายน ค.ศ. 2000 (24 ปี) | ฉงชิ่ง |  จีน | Wajijiwa Entertainment  (哇唧唧哇娱乐) | 1 |
| เหอ ลั่วลั่ว He Luoluo / Stark He / (何洛洛) |  (2001-05-04) 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 (23 ปี) | หางโจว |  จีน | Original Plan  (原际画) | 2 |
| เยียน สวี่เจีย Yan Xujia / Davis Yan / (焉栩嘉) |  (2001-09-23) 23 กันยายน ค.ศ. 2001 (23 ปี) | หยานไถ |  จีน | Wajijiwa Entertainment  (哇唧唧哇娱乐) | 3 |
| เซี่ย จือกวง Xia Zhiguang / X-Light Xia / (夏之光) |  (2000-01-04) 4 มกราคม ค.ศ. 2000 (25 ปี) | เหอเฝย์ |  จีน | Wajijiwa Entertainment  (哇唧唧哇娱乐) | 4 |
| เหยา เชิน Yao Chen / Ivan Yao / (姚琛) |  (1998-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | ฉงชิ่ง |  จีน | Fanling Culture  (泛领文化) (JYP China全资公司) | 5 |
| จ๋าย เซียวเหวิน Zhai Xiaowen / Bill Zhai / (翟潇闻) |  (1999-05-28) 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) | จี๋หนาน |  จีน | Wajijiwa Entertainment  (哇唧唧哇娱乐) | 6 |
| จาง เหยียนฉี Zhang Yanqi / YoRoll Zhang / (张颜齐) |  (1998-07-02) 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | ฉงชิ่ง |  จีน | Attitude Music  (态度音乐) | 7 |
| หลิว เหย่ Liu Ye / Yea Liu / (刘也) |  (1993-11-15) 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 (31 ปี) | ซงหยวน |  จีน | Pelias  (依海文化) | 8 |
| เหริน หาว Ren Hao / P.O.I Ren / (任豪)  |  (1995-07-17) 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 (29 ปี) | เฉิงตู |  จีน | White Media  (白色系) | 9 |
| จ้าว เหล่ย Zhao Lei / Ray Zhao / (赵磊) |  (1999-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 1999 (26 ปี) | เฉิงตู |  จีน | Wajijiwa Entertainment  (哇唧唧哇娱乐) | 10 |
| จ้าว ร่าง Zhao Rang / Ryan Zhao / (赵让)  |  (2001-04-24) 24 เมษายน ค.ศ. 2001 (23 ปี) | กว่างโจว |  จีน | SDT Entertainment  (SDT娱乐) | 11 |
แหล่งข้อมูลอื่น

R1SE บน Sina Weibo
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ศิลปิน :  มิวสิกเบรนซ์
อาร์เอช (รถดีเซลราง)

| Diesel-Railcar Hitachi / RH |
| --- | --- |
รถดีเซลรางอาร์เอช ที่สถานีรถไฟขอนแก่น
ประจำการ: พ.ศ. 2510 - ปัจจุบัน
ผู้ผลิต: ฮิตาชิ
เข้าประจำการ: พ.ศ. 2510
จำนวนที่ผลิต: 20 คัน (รถกำลัง 10 คัน / รถพ่วง 10 คัน)
รูปแบบการจัดขบวน: [พซข.]+[กซข.]
หมายเลขตัวรถ: พซข.11 - 20 , กซข.1011 - 1020
ความจุผู้โดยสาร: 80 ที่นั่ง/คัน (พซข.11 - 20) 74 ที่นั่ง/คัน (กซข.1011 - 1020)
ผู้ให้บริการ: การรถไฟแห่งประเทศไทย
โรงซ่อมบำรุง: โรงรถจักรนครราชสีมา
สายที่ให้บริการ: สายตะวันออกเฉียงเหนือ
คุณลักษณะ
วัสดุตัวถัง: เหล็กกล้า
ความยาว: 20.800 เมตร
ความกว้าง: 2.815 เมตร
ความสูง: 3.596 เมตร
ความสูงชานชาลา: 0.50 เมตร / 1.10 เมตร
จำนวนประตู: 4 (ข้างละ 2)
รูปแบบการจัดวางล้อ: 1A-A1
ความเร็วสูงสุด: 85 กม./ชม.(เดิม) 90 กม./ชม.
น้ำหนัก: 36 ตัน (รถพ่วง) 37.45 ตัน (รถกำลัง)
น้ำหนักกดเพลา: 9ตัน (รถพ่วง) 9.36 ตัน (รถกำลัง)
ระบบส่งกำลัง: ไฮดรอลิก
เครื่องยนต์: Cummins NHH 220 B1 (เดิม) Cummins N855-R2
กำลังขับเคลื่อน: 220 x 2 แรงม้า ที่ 2,100 รอบ/นาที (เดิม) 235 x 2 แรงม้า ที่ 2,100 รอบ/นาที (ปัจจุบัน)
ระบบปรับอากาศ: พัดลม
ระบบเบรก: ลมอัด (2 สูบ)
มาตรฐานทางกว้าง: 1.000 เมตร
อาร์เอช (RH) หรือ รถดีเซลรางฮิตาชิ  (อังกฤษ: Hitachi Diesel Railcar) เป็นรถดีเซลรางของการรถไฟแห่งประเทศไทย ใช้สำหรับการทำขบวนรถโดยสาร และ ขบวนรถท้องถิ่น สั่งซื้อจากบริษัทฮิตาชิ, ประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 มีต้นแบบมาจาก อาร์ที (RT) ที่สั่งซื้อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2509
ประวัติ

หลังจากการใช้งานเอ็นไอไอ (NII) และ อาร์ที (RT) เป็นที่น่าพอใจ การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงสั่งซื้อ อาร์เอช (RH) มาเพิ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510
การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ใช้รถดีเซลรางรุ่นนี้ทำขบวนรถชานเมือง และ รถธรรมดา เนื่องจากมีความคล่องตัวในการใช้งานมากกว่าการใช้รถจักรลากตู้โดยสาร โดยประจำการที่โรงรถดีเซลรางกรุงเทพ เป็นกำลังหลัก และยังเป็นรถต้นแบบให้กับ อาร์เอชเอ็น (RHN) อีกด้วย
ภายหลังจากการสั่งซื้อ ทีเอชเอ็น (THN) และ เอ็นเคเอฟ (NKF) ช่วงปี พ.ศ.2526 - 2528 อาร์เอช (RH) ก็ได้ถูกลดบทบาทลง และมีการถยอยย้ายไปประจำการที่โรงรถจักรนครราชสีมา และ ทางรถไฟสายชานเมืองแม่กลอง
โดยปัจจุบัน อาร์เอช (RH) ได้ประจำการที่โรงรถจักรนครราชสีมา โดยทำขบวนรถท้องถิ่นสายตะวันออกเฉียงเหนือเป็นหลัก ทำขบวนร่วมกับ อาร์เอชเอ็น (RHN)  เช่น เส้นทาง นครราชสีมา-หนองคาย, นครราชสีมา-อุบลราชธานี, แก่งคอย-บัวใหญ่, แก่งคอย-ขอนแก่น และ มักจะมีการนำไปเสริมขบวนรถด่วนในช่วงเทศกาลโดยทำขบวนร่วมกับ ทีเอชเอ็น (THN) และ เอ็นเคเอฟ (NKF)
ข้อมูลทั่วไป

ประเภท : รถดีเซลราง
ชื่อรุ่น : RH (Diesel-Railcar Hitachi)
รุ่นเลขที่ :
พซข.11 - 20 (รถพ่วงดีเซลราง) จำนวน 10 คัน
กซข.1011 - 1020 (รถกำลังดีเซลราง) จำนวน 10 คัน
เครื่องยนต์  : Cummins NHH 220 B1 (เดิม)
Cummins N855-R2 (ปัจจุบัน)
กำลังขับเคลื่อน : 220 x 2 แรงม้า ที่ 2,100 รอบ/นาที (เดิม)
235 x 2 แรงม้า ที่ 2,100 รอบ/นาที (ปัจจุบัน)
ระบบขับเคลื่อน : ใช้เครื่องถ่ายทอดกำลังแบบไฮดรอลิค (Hydraulic Torque Converter)
ความเร็วสูงสุด : 85 กม./ชม.(เดิม)
90 กม./ชม.
น้ำหนักตัวรถ : 36 ตัน (รถพ่วง)
37.45 ตัน (รถกำลัง)
น้ำหนักกดเพลา : 9ตัน (รถพ่วง)
9.36 ตัน (รถกำลัง)
ประตูขึ้น-ลงรถ : ประตูอัตโนมัติ 4 ประตู ข้างละ 2 ประตู
จำนวนที่นั่ง : 80 ที่นั่ง/คัน (พซข.11 - 20)
74 ที่นั่ง/คัน (กซข.1011 - 1020)
ผู้ผลิต :  Hitachi, Ltd.  , ประเทศญี่ปุ่น
ปีที่เข้าประจำการ: พ.ศ. 2510
ขบวนรถที่ให้บริการ

ขบวนรถท้องถิ่นที่ 415/418 นครราชสีมา - หนองคาย - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 417/416 นครราชสีมา - อุดรธานี - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 419/420 นครราชสีมา - อุบลราชธานี - ลำชี
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 421/422 นครราชสีมา - อุบลราชธานี - ลำชี
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 425/426 ลำชี - อุบลราชธานี - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 427/428 นครราชสีมา - อุบลราชธานี - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 429/430 นครราชสีมา - บัวใหญ่ - นครราชสีมา
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 431/432 ชุมทางแก่งคอย - ขอนแก่น - ชุมทางแก่งคอย
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 433/434 ชุมทางแก่งคอย - ชุมทางบัวใหญ่ - ชุมทางแก่งคอย
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 437/438 ชุมทางแก่งคอย - ลำนารายณ์ - ชุมทางแก่งคอย (ปัจจุบันงดให้บริการชั่วคราว)
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 439/440 ชุมทางแก่งคอย - ชุมทางบัวใหญ่ - ชุมทางแก่งคอย
ขบวนรถด่วนที่ 71/72 กรุงเทพอภิวัฒน์ - อุบลราชธานี - กรุงเทพอภิวัฒน์ (เสริมเฉพาะช่วงเทศกาล)
ขบวนรถด่วนที่ 75/76 กรุงเทพอภิวัฒน์ - หนองคาย - กรุงเทพอภิวัฒน์ (เสริมเฉพาะช่วงเทศกาล)
อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล (วัลเลตตา)

| อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล |
| --- | --- |
อาสนวิหารชั่วคราวและโบสถ์ปาริชคอลเลกิเอตนักบุญเปาโล
Il-Pro-Katidral ta' San Pawl

th
 35°54′1.2″N 14°30′41.5″E﻿ / ﻿35.900333°N 14.511528°E﻿ / 35.900333; 14.511528
ที่ตั้ง: วัลเลตตา
ประเทศ:  มอลตา
นิกาย: คริสต์จักรแห่งอังกฤษ
Churchmanship: ไฮเชิร์ช
เว็บไซต์: Cathedral Website
ประวัติ
สถานะ: อาสนวิหารชั่วคราว
ก่อตั้ง: 20 มีนาคม 1839
ผู้ก่อตั้ง: Queen Adelaide
อุทิศแก่: นักบุญเปาโล
วันอุทิศ: 1 พฤศจิกายน 1844
สถาปัตยกรรม
สถานะการใช้งาน: เปิด
สถาปนิก: Richard Lankesheer (ปรับแต่งภายหลังโดย William Scamp)
รูปแบบสถาปัตย์: นีโอคลาสสิก
งานฐานราก: 1839
แล้วเสร็จ: 1844
โครงสร้าง
ความสูงยอดแหลม: 200 ft (61 m)
การปกครอง
Archdeaconry: อิตาลีและมอลตา
มุขมณฑล: ยุโรป
แขวง:  คันเทอร์บรี
นักบวช
มุขนายก: Robert Innes
ผู้แทน: Simon Godfrey
ฆราวาส
นักออร์แกน: Hugo Agius Muscat Philip Galea
Churchwarden(s): Clive Bennington Bernice Caruana
อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล (มอลตี: Il-Pro-Katridral ta' San Pawl, อังกฤษ: St Paul's Pro-Cathedral) หรือชื่อทางการ อาสนวิหารชั่วครวและโบสถ์คอลเลกิเอตนักบุญเปาโล (อังกฤษ: The Pro-Cathedral and Collegiate Church of Saint Paul) เป็นอาสนวิหารชั่วคราว (pro-cathedral) ในนิกายอังกลิคันภายใต้อัครสังฆมณฑลในยุโรป ตั้งอยู่ที่จัตุรัสเอกราช วัลเตตา ประเทศมอลตา โบสถ์นี้เป็นหนึ่งในสามอาสนวิหารของอัครสังฆมณฑลยิบรอลตาร์ประจำยุโรป
อาสนวิหารสร้างขึ้นโดยสตรีสูงศักดิ์ ราชินีอะเดเลด ขณะเยือนมอลตาในศตวรรษที่ 19 เมื่อนางพบว่าบนเกาะมอลตาไม่มีศาสนสถานสำหรับศาสนิกชนของนิกายอังกลิคัน ก่อนหน้าที่จะมีการสร้างโบสถ์หลังนี้ ศาสนิกชนนิกายอังกลิคันต้องประกอบพิธีกรรมในพระราชวังแกรนด์มาสเตอร์ โบสถ์สร้างขึ้นตรงจุดที่เป็น Auberge d'Allemagne (ที่พำนักคอนเวนต์ของอัศวินผู้บริบาลชาวเยอรมัน) และเป็นผลงานออกแบบโดย William Scamp เริ่มก่อสร้างในปี 1839 แล้วเสร็จในปี 1844 ราชินีอะเดเลดเป็นผู้เดินทางมาวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 20 มีนาคม แปลนก่อสร้างเดิมออกแบบโดย Richard Lankasheer แต่ว่าต่อมาได้รับการพิสูจน์ว่าแปลนก่อสร้างนั้นไม่มั่นคง จึงเปลี่ยนมาใช้แปลนของ Scamp ในปี 1841 แปลนแรกของ Scamp ตั้งให้พระแท่นบูชาอยูทางตะวันตกของโบสถ์ แต่บิชอปแห่งยิบรอลตาร์มีมุมมองที่เป็นอนุรักษนิยมกว่า จึงได้แก้ไขแปลนใหม่โดย Scamp ออกแบบให้มีส่วนโค้งครึ่งวงกลม (apse) ภายในประตูใหญ่ (great doors) สำหรับเป็นสักการสถาน (sanctuary) ทางตะวันออก
อาร์เอพีดี

การทดลองเทคนิคอาร์เอพีดี
อาร์เอพีดี (อังกฤษ: random amplification of polymorphic DNA, ย่อได้ว่า RAPD อาจอ่านได้ว่า "เรปิด" (rapid)) เป็นวิธีตรวจลายพิมพ์ดีเอ็นเอโดยใช้เทคนิคพีซีอาร์ แบบหนึ่งที่ไม่จำเป็นต้องทราบข้อมูลเกี่ยวกับลำดับเบสของดีเอ็นเอเป้าหมาย เนื่องจากไพรเมอร์ที่ใช้ไม่จำเพาะเจาะจงกับดีเอ็นเอบริเวณใด (arbitrary primer) วิธีการนี้มีการเรียกชื่อแบบอื่นได้อีก เช่น arbitrarily primed PCR (AP-PCR), DNA amplification fingerprinting (DAF) หรือ multiple arbitrary amplicon profiling (MAAP) ซึ่งแต่ละวิธีที่เรียกนี้มีข้อแตกต่างกันบ้าง คือ ขนาดของไพรเมอร์ที่ใช้ แต่หลักการไม่แตกต่างกัน คือ ใช้ไพรเมอร์ที่มีขนาดสั้นเพียงชนิดเดียวเพื่อเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอแบบสุ่ม มีนักวิจัยบางกลุ่มใช้ไพรเมอร์ 2 ชนิดพร้อมกัน ซึ่งก็ใช้ได้เช่นเดียวกัน แต่ที่นิยมคือ ใช้ไพรเมอร์เพียงชนิดเดียวและใช้วิธีแบบที่เรียกว่าอาร์เอพีดี คิดค้นขึ้นโดย วิลเลียมส์ และคณะในปี ค.ศ. 1990 โดยใช้ไพรเมอร์ขนาด 10 นิวคลีโอไทด์เพียงชนิดเดียวเพื่อเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอ แล้วแยกขนาดของดีเอ็นเอที่ได้โดยการทำอิเล็กโทรโฟรีซิสในเจลอะกาโรส และย้อมแถวดีเอ็นเอด้วยเอธิเดียมโบรไมด์
DAF ใช้ครั้งแรกโดยคณะของ Caetano-Anolles ในปี ค.ศ. 1991 โดยใช้ไพรเมอร์ขนาดสั้นเพียง 5–8 นิวคลีโอไทด์ และใช้โปรแกรมการเพิ่มปริมาณโดยใช้อุณหภูมิ 2 ระดับเท่านั้น แทนที่จะใช้ 3 ระดับแบบที่ใช้กับ PCR ทั่วไป แล้วแยกชิ้นดีเอ็นเอที่ได้โดยทำอิเล็กโทรโฟรีซิในเจลพอลิอะครีลาไมด์ และย้อมด้วยซิลเวอร์ไนเตรท
AP-PCR  ทำโดย Welsh และ McClelland ในปี ค.ศ. 1990 โดยใช้ไพรเมอร์ขนาด 20 หรือ มากกว่า 20 นิวคลีโอไทด์ ใช้โปรแกรมการเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอ 2 โปรแกรม คือ ใช้อุณหภูมิสำหรับ annealing ต่ำในรอบแรกแล้วจึงเพิ่มให้สูงขึ้นอีก 30–40 รอบ ในการทำ PCR ช่วงหลังใส่นิวคลีโอไทด์ที่ติดฉลากด้วยสารกัมมันตรังสีลงไป แล้วจึงแยกขนาดดีเอ็นเอด้วยเจลพอลิอะคลีลาไมด์ตรวจสอบผลโดยทำออโตเรดิโอกราฟ ซึ่งนับเป็นวิธีที่ยุ่งยากที่สุด
หลักการทำ RAPD

วิธี RAPD ของ William และคณะ ใช้ไพรเมอร์ขนาด 10 นิวคลีโอไทด์ ซึ่งจะเข้าไปเกาะกับดีเอ็นเอเป้าหมายในบริเวณที่มีเบสเป็นคู่สมกัน  โดยไม่จำเป็นต้องทราบว่าไพรเมอร์จะเข้าไปเกาะกับดีเอ็นเอส่วนใดบนโครโมโซมใด โอกาสที่จะพบลำดับเบสที่เป็นคู่สมกับไพรเมอร์คือ 1 ใน 410 โดยประมาณ ถ้าไพรเมอร์เข้าไปเกาะกับดีเอ็นเอโดยเกิดคู่สมได้ 100 เปอร์เซ็นต์ และนิวคลีโอไทด์แต่ละชนิดมีสัดส่วนเท่า ๆ กันในจีโนม สามารถประมาณค่าของจำนวนแถบดีเอ็นเอที่จะเกิดขึ้นจากไพรเมอร์ 1 ชนิดได้จากสมการ
b = (2,000 x 4-2n) x c
เมื่อ
ตัวอย่างเช่น ข้าวโพดมีจีโนมขนาด 6 x109 คู่เบส นำมาทำ RAPD โดยใช้ไพรเมอร์ขนาด 10 นิวคลีโอไทด์ (10-mer) จะได้แถบดีเอ็นเอประมาณ 10.9 แถบ
อย่างไรก็ตาม จากการทดลองของนักวิจัยหลายท่านพบว่าจำนวนแถบดีเอ็นที่เกิดขึ้นไม่ได้ขึ้นกับขนาดของจีโนม พืชที่มีจีโนมขนาดใหญ่อาจเกิดแถบดีเอ็นเอที่น้อยกว่าพืชที่มีจีโนมขนาดเล็กก็ได้ การเกิดแถบดีเอ็นเอเป็นผลมาจากไพรเมอร์เข้าไปเกาะได้หลายบริเวณ ถ้าไพรเมอร์ไปเกาะกับดีเอ็นเอ 2 บริเวณที่อยู่ไม่ไกลกันมาก โดยเกาะกับดีเอ็นเอคนละสายในทิศทางเข้าหากัน (5’ -> 3’) จะสามารถเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอในช่วงดังกล่าวได้ แต่ถ้าไพรเมอร์เกาะกับดีเอ็นเอสายเดียวกันในทิศทางเดียวกัน หรือเกาะกับดีเอ็นเอคนละสายแต่ทิศทางแยกออกจากกันหรือเกาะได้ใน 2 สายที่ห่างไกลกันมาก แม้ทิศทางจะเข้าหากันก็ไม่สามารถจะเกิดผลผลิตได้ ความแตกต่างของแถบ RAPD หรือพอลิมอร์ฟิซึมที่เกิดขึ้นระหว่างแต่ละตัวอย่างอาจจะเกิดจาก
มีชิ้นส่วนดีเอ็นเอขนาดใหญ่มาสอดแทรกในระหว่างตำแหน่ง 2 ตำแหน่งที่ไพรเมอร์เกาะ ทำให้ไพรเมอร์ทั้งสองโมเลกุลอยู่ห่างกันเกินกว่าที่จะเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอได้ จึงไม่เกิดแถบดีเอ็นเอ
ชิ้นส่วนดีเอ็นเอส่วนที่เป็นที่เกาะกับไพรเมอร์หายไปหนึ่งตำแหน่งหรือทั้ง 2 ตำแหน่งทำให้ไม่เกิดแถบดีเอ็นเอจากบริเวณดังกล่าว
มีการแทนที่หรือเปลี่ยนแปลงเบสบริเวณที่เป็นที่เกาะของไพรเมอร์ทำให้ไพรเมอร์เกาะกับดีเอ็นเอเป้าหมายไม่ได้จึงไม่เกิดแถบดีเอ็นเอ
มีชิ้นส่วนดีเอ็นเอขนาดเล็กสอดแทรกเข้ามาหรือหายไป ทำให้ขนาดของแถบดีเอ็นเอที่เกิดขึ้นเปลี่ยนแปลงไป
อย่างไรก็ดี พอลิมอร์ฟิซึมของ RAPD มักเกิดขึ้นในลักษณะการมีและไม่มีแถบดีเอ็นเอที่ตำแหน่งหนึ่ง ๆ มากกว่าการเปลี่ยนขนาดของแถบดีเอ็นเอ เนื่องจากดีเอ็นเอของพืชพบทั้งจากนิวเคลียส คลอโรพลาสต์ และไมโทคอนเดรีย ในการสกัดดีเอ็นเอจากเซลล์ทั้งหมดนำมาวิเคราะห์ RAPD พบว่าแถบดีเอ็นเอบางส่วนประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์เกิดจากการเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอในส่วนของไมโทคอนเดรีย และน้อยกว่า 5  เปอร์เซ็นต์มาจากดีเอ็นเอในคลอโรพลาสต์ ดังนั้นแถบดีเอ็นเอของเครื่องหมาย RAPD (RAPD marker) ส่วนใหญ่จึงมาจากดีเอ็นเอในนิวเคลียส ซึ่งมีการถ่ายทอดมาจากทั้งฝ่ายพ่อและฝ่ายแม่ แม้ว่าเทคนิค RAPD จะทำได้ง่าย รวดเร็ว และให้ข้อมูลได้มาก แต่ก็มีข้อเสียในเรื่องการทดลองซ้ำ บางครั้งได้ผลที่ต่างจากเดิมเนื่องจาก RAPD มีความไวต่อการเปลี่ยนสภาวะต่าง ๆ จึงต้องระมัดระวังและควบคุมสภาพการทดลองให้คงที่  นอกจากนี้แถบดีเอ็นเอที่เกิดจาก RAPD ยังแสดงการข่ม (dominance) ต่อการไม่เกิดแถบดีเอ็นเอ ซึ่งทำให้ไม่สามารถบอกความแตกต่างระหว่างโฮโมไซโกตและเฮเทอโรไซโกตได้
วิธีปฏิบัติ

เทคนิค RAPD ทำได้ง่ายและรวดเร็ว นับว่าเป็นพื้นฐานที่ดีสำหรับผู้ที่จะเริ่มงานทางด้านดีเอ็นเอ วิธีปฏิบัติเริ่มจากการเก็บตัวอย่างที่ต้องการศึกษา นำมาสกัดดีเอ็นเอ วัดปริมาณดีเอ็นเอที่ได้ ตรวจสอบคุณภาพ และนำมาทำ PCR โดยสุ่มเลือกไพรเมอร์หลายๆ ชนิด เมื่อเลือกได้ไพรเมอร์ที่เหมาะสมแล้ว จึงวิเคราะห์ RAPD จากตัวอย่างและวิเคราะห์ผลที่ได้
การวิเคราะห์ผลของ RAPD

จากแถบดีเอ็นเอที่ได้ สามารถใช้แยกความแตกต่างของสิ่งมีชีวิตแต่ละตัวอย่าง และบอกความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการระหว่างตัวอย่างได้ด้วย โดยการเปรียบเทียบความเหมือนและความแตกต่างของแถบดีเอ็นเอที่เกิดขึ้น  โดยตัวอย่างที่พบแถบดีเอ็นเอที่ตำแหน่งหนึ่ง ๆ ให้สัญลักษณ์เป็น "+" หรือให้คะแนนเป็น "1" ส่วนตัวอย่างที่ไม่พบแถบดีเอ็นเอที่ตำแหน่งเดียวกันนั้นให้สัญลักษณ์เป็น "-" หรือให้คะแนนเป็น "0" ในการให้คะแนนแถบดีเอ็นเอเกิดปัญหาได้บ่อยๆ เช่น แถบดีเอ็นเอในบางแถวจางหรือไม่ชัดเจน หรือตำแหน่งอาจคลาดเคลื่อนจากกัน เนื่องจากเจลเกิด smile อันมีสาเหตุจากแถบดีเอ็นเอแถวที่อยู่ด้านนอกเคลื่อนที่ไปช้ากว่าแถบดีเอ็นเอที่อยู่แถวกลาง เป็นต้น ในกรณีดังกล่าวนี้ถ้าแถบดีเอ็นเอในแถวใดไม่ชัดเจน ไม่อาจบอกได้แน่ชัด ให้ตัดแถบดีเอ็นเอดังกล่าวออกไปไม่ต้องนำมาคิด การให้คะแนนหรือตรวจดูแถบดีเอ็นเอนี้อาจดูด้วยสายตาหรือใช้เครื่องอ่านก็ได้ เปรียบเทียบความเหมือนของแถบของดีเอ็นเอที่ได้จากแต่ละคู่โดยใช้ค่า similarity index (S) โดย S จะมีค่าตั้งแต่ 0 ถึง 1 โดย 0 คือ ทั้งสองตัวอย่างไม่มีแถบดีเอ็นเอที่เหมือนกันเลย และ S=1 หมายถึง ทั้งสองตัวอย่างมีแถบดีเอ็นเอเหมือนกันทั้งหมด
อาวีญงปาปาซี

พระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง
อาวีญงปาปาซี (อังกฤษ: Avignon Papacy) หรือ สมณสมัยอาวีญง คือช่วงเวลาที่พระสันตะปาปา 7 พระองค์ประทับ ณ เมืองอาวีญง ราชอาณาจักรฝรั่งเศส แทนการประทับที่กรุงโรมตามปกติ สืบเนื่องมาจากความขัดแย้งระหว่างองค์พระสันตะปาปากับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ภายหลังจากความขัดแย้งระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 กับพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 11 ผู้สืบทอดตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 และดำรงสมณศักดิ์ได้เพียง 8 เดือน การประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาให้อาร์ชบิชอปแบร์ทร็อง ชาวฝรั่งเศส ขึ้นดำรงสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 1305 ทรงปฏิเสธที่จะเสด็จย้ายจากฝรั่งเศสไปประทับที่กรุงโรม และในปี ค.ศ. 1309 ทรงย้ายสันตะสำนักมายังรัฐพระสันตะปาปา ณ อาวีญง (อังกฤษ: Papal Enclave at Avignon) ซึ่งดำรงอยู่สืบต่อมาอีก 67 ปี ในบางครั้งการที่โรมไร้สมเด็จพระสันตะปาปาประทับอยู่ในครั้งนี้ถูกขนานนามว่า พระสันตะปาปาเป็นเชลยของบาบิโลน (Babylonian Captivity of the Papacy) โดยสมเด็จพระสันตะปาปาที่ครองสมณศักดิ์ ณ อาวีญงทั้ง 7 พระองค์ถัดมาล้วนแล้วแต่เป็นชาวฝรั่งเศสทุกพระองค์ และในเวลาถัดมาก็ทรงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1376 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงตัดสินพระทัยเสด็จจากอาวีญงและย้ายสันตะสำนักกลับกรุงโรม (เสด็จถึงกรุงโรม ณ วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1377) นับเป็นการสิ้นสุดลงของสมณสมัยอาวีญงอย่างเป็นทางการ
พระสันตะปาปาแห่งอาวีญง

พระสันตะปาปาอาวีญงปาปาซี 7 พระองค์มีพระนามดังนี้
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 5 - ค.ศ. 1305 - ค.ศ. 1314
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 - ค.ศ. 1316 - ค.ศ. 1334
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 12 - ค.ศ. 1334 - ค.ศ. 1342
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 6 - ค.ศ. 1342 - ค.ศ. 1352
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 6 - ค.ศ. 1352 - ค.ศ. 1362
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 5 - ค.ศ. 1362 - ค.ศ. 1370
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 - ค.ศ. 1370 - ค.ศ. 1378
ในปี ค.ศ. 1376 พระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงย้ายกลับไปประทับที่กรุงโรมตามเดิม หลังจากนั้นก็เกิดการแตกแยกระหว่างพระคาร์ดินัลจึงทำให้มีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา (Antipope) ขึ้นที่อาวีญงพร้อมกับโรม:
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 - ค.ศ. 1378 - ค.ศ. 1394 (คนละองค์กับสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7)
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 - ค.ศ. 1394 - ค.ศ. 1423 (คนละคนกับสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13) - (ถูกขับจากอาวีญงเมื่อ ค.ศ. 1403)
ช่วงเวลาระหว่างปี ค.ศ. 1378 ถึงปี ค.ศ. 1417 เป็นช่วงเวลาที่นักวิชาการโรมันคาทอลิกเรียกว่า ศาสนเภทตะวันตก (Western Schism) หรือ “การโต้แย้งครั้งใหญ่เรื่องพระสันตะปาปาเท็จ” หรือที่บรรดานักประวัติศาสตร์ฝ่ายโปรเตสแตนต์เรียกกันว่า “มหาศาสนเภทครั้งที่สอง” เพราะเป็นการแตกแยกของพระคาร์ดินัลกลุ่มต่าง ๆ ผู้สนับสนุนพระสันตะปาปาที่โรม ที่อาวีญง และที่อื่นว่าใครเป็นพระสันตะปาปาที่แท้จริง จนกระทั่งมายุติลงจากผลการสังคายนาคอนชตันซ์ในปี ค.ศ. 1417 (Council of Constance)
รัฐสันตะปาปา (ในปัจจุบันมีเพียงที่นครรัฐวาติกัน) ในขณะนั้นรวมไปถึงที่ดินบริเวณอาวีญงและบริเวณเล็ก ๆ และทางตะวันออก มาจนกระทั่งการปฏิวัติฝรั่งเศสจึงกลับไปเป็นของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1791
ดูเพิ่ม

พระสันตะปาปา
กาเตรีนาแห่งซีเอนา
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี

นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันตรวจสอบระเบิดนิวเคลียร์ ดับเบิลยู 48 ซึ่งเป็นลูกระเบิดนิวเคลียร์ขนาด 155 มิลลิเมตร
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี (อังกฤษ: tactical nuclear weapon) หมายถึง อาวุธนิวเคลียร์ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้ในสนามรบในสถานการณ์ทางการทหาร ซึ่งเป็นอาวุธที่มีลักษณะตรงกันข้ามกับอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์ ซึ่งเน้นไปทางการทำลายชีวิตของประชากรจำนวนมาก และทำลายความสามารถของศัตรูในการทำสงคราม หรือเพื่อเป็นการยับยั้งศัตรู อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธีได้รับการพิจารณาว่าเป็นองค์ประกอบสำหรับการรบด้วยอาวุธนิวเคลียร์แบบจำกัด แต่จนถึงปัจจุบันนี้ อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธียังไม่เคยถูกนำมาใช้ในความขัดแย้งในทางปฏิบัติแต่อย่างใด
การนำไปใช้

อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธีถูกออกแบบมาเพื่อ:
ต่อต้านกองกำลังภาคพื้นดินขนาดใหญ่
โจมตีบังเกอร์ใต้ดินที่มีการป้องกันอย่างหนาแน่น
ทำลายเป้าหมายในระยะไกล หรือมีการป้องกันอย่างแน่นหนา ซึ่งยากที่จะเข้าถึงได้โดยใช้อาวุธปกติ
ทำลายเรือบรรทุกเครื่องบิน หรือเรือใต้น้ำ
กองกำลังสะเทินน้ำสะเทินบกขนาดใหญ่
ขบวนรถขนาดใหญ่
ฝูงเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

CRS Report for Congress
อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด

| อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด |
| --- | --- |
Guildford Cathedral
อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ดทางขวามือของมหาวิทยาลัยเซอร์เรย์

51°14′28″N 0°35′24″W﻿ / ﻿51.24111°N 0.59000°W﻿ / 51.24111; -0.59000
ที่ตั้ง: กิลด์ฟอร์ด, มณฑลเซอร์เรย์
ประเทศ:  สหราชอาณาจักร
นิกาย: แองกลิคัน
เว็บไซต์: อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: สถาปัตยกรรมสมัยใหม่
ปีสร้าง: ค.ศ. 1936
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1961
ความสูงอาคาร: หอสูง 160 ฟุต
อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด (อังกฤษ: Guildford Cathedral) มีชื่อเป็นทางการว่าอาสนวิหารพระวิญญาณบริสุทธิ์ (Cathedral Church of the Holy Spirit, Guildford) เป็นอาสนวิหารในนิกายแองกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองกิลด์ฟอร์ด มณฑลเซอร์รีย์ (Surrey) สหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงเป็นอาสนวิหารแองกลิคันอาสนวิหารเดียวที่สร้างใหม่ทางภาคใต้ของสหราชอาณาจักรหลังจากการการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ หลังจากที่เขตมิสซังกิลด์ฟอร์ดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1927 ทางเขตมิสซังก็เริ่มพิจารณาการสร้างอาสนวิหารใหม่ตามแบบของเซอร์เอ็ดเวิร์ด มอฟ (Edward Maufe) การก่อสร้างจริงเริ่มขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1936 โดยมี ดร.คอสโม กอร์ดอน แลง อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี (Dr Cosmo Gordon Lang) เป็นผู้วางศิลาฤกษ์ การก่อสร้างต้องระงับไปชั่วคราวระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1939 ถึงปี ค.ศ. 1952 อาสนวิหารได้รับการอภิเษกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1961
ข้อมูลเพิ่มเติม

สถาปัตยกรรมสมัยใหม่
กิลด์ฟอร์ด
| ด ค กอาสนวิหารในอังกฤษ |
| --- | --- |
 อาสนวิหารเบอร์มิงแฮม  อาสนวิหารบริสตอล  อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี  อาสนวิหารเชล์มฟอร์ด  อาสนวิหารชิชิสเตอร์  อาสนวิหารโคเวนทรี  อาสนวิหารดาร์บี  อาสนวิหารอีลี  อาสนวิหารเอ็กซิเตอร์  อาสนวิหารยิบรอลตาร์  อาสนวิหารกลอสเตอร์  อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด  อาสนวิหารเฮริฟอร์ด  อาสนวิหารเลสเตอร์  อาสนวิหารลิคฟิลด์  อาสนวิหารลิงคอล์น  อาสนวิหารนักบุญเปาโล  อาสนวิหารนอริช  อาสนวิหารอ๊อกซฟอร์ด  อาสนวิหารปีเตอร์บะระ  อาสนวิหารพอร์ทสมัธ  อาสนวิหารรอเชสเตอร์  อาสนวิหารซอลส์บรี  อาสนวิหารซัทเธิค  อาสนวิหารนักบุญออลบัน  อาสนวิหารเซนต์เอ็ดมันส์บรี  อาสนวิหารแสตนลีย์  อาสนวิหารทรูโร  อาสนวิหารเว็ลส์  อาสนวิหารวินเชสเตอร์  อาสนวิหารวุร์สเตอร์  อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์  อาสนวิหารแบล็คเบิร์น  อาสนวิหารแบร็ดฟอร์ด  อาสนวิหารคาร์ไล  อาสนวิหารเชสเตอร์  อาสนวิหารเดอรัม  อาสนวิหารลิเวอร์พูล  อาสนวิหารแมนเชสเตอร์  อาสนวิหารนิวคาสเซิล  อาสนวิหารพีล  อาสนวิหารริพพอน  อาสนวิหารเชฟฟิลด์  อาสนวิหารเซาท์เวล  อาสนวิหารเวกฟีลด์  อาสนวิหารยอร์ก 
 คริสต์ศาสนสถาน  แผนผังอาสนวิหาร  สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก  สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในอังกฤษในยุคกลาง
อาร์มาเกดดอน (เพลง)

2025 ซิงเกิลโดยเอสปา
"อาร์มาเกดดอน" (อังกฤษ: Armageddon) เป็นเพลงที่บันทึกโดยเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดแรกในชื่อเดียวกัน วางจำหน่ายโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 เป็นเพลงไตเติลที่สองจากอัลบั้ม
เบื้องหลังและการวางจำหน่าย

วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2024 เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าเอสปาจะปล่อยสตูดิโออัลบั้มชุดแรกชื่อในชื่อ อาร์มาเกดดอน และมีสองซิงเกิลนำได้แก่: "ซูเปอร์โนวา" และ "อาร์มาเกดดอน" โดยเพลงแรกจะว่างจำหน่ายในวันที่ 13 พฤษภาคมและอัลบั้มจะวางจำหน่ายในวันที่ 27 พฤษภาคม เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม รายชื่อเพลงถูกเปิดเผยพร้อมกับวิดีโอทีเซอร์ไฮไลต์เมดเลย์ วันที่ 26 พฤษภาคม ทีเซอร์มิวสิกวิดีโอได้รับการเผยแพร่ "อาร์มาเกดดอน" เปิดตัวพร้อมกับอัลบั้มและมิวสิกวิดีโอเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม
การโปรโมต

ก่อนเปิดตัวอาร์มาเกดดอนในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 เอสปาได้จัดงานแสดงสดในชื่อ "Aespa 'Armageddon' Countdown Live" ผ่านช่องทางยูทูบ, ติ๊กต็อก, และ วีเวิร์ส เพื่อแนะนำอัลบั้มและเพลง รวมถึงเพลง  "อาร์มาเกดดอน" และเพื่อสื่อสารกับแฟน ๆ และได้ขึ้นแสดงในรายการเพลงหนึ่งรายการ: เอ็มเคานต์ดาวน์ของเอ็มเน็ต ในวันที่ 30 พฤษภาคม
รางวัล

| รายการ | วันที่ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- |
| เอ็มเคานต์ดาวน์ | 6 มิถุนายน 2024 |  |
| เอ็มเคานต์ดาวน์ | 13 มิถุนายน 2024 |  |
| เอ็มเคานต์ดาวน์ | 20 มิถุนายน 2024 |  |
| โชว์แชมเปียน | 5 มิถุนายน 2024 |  |
ชาร์ต > ชาร์ตประจำสัปดาห์

| ชาร์ต (2024) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
Global 200 (Billboard): 28
Hong Kong (Billboard): 9
Indonesia (Billboard): 8
Japan (Japan Hot 100): 63
Japan Streaming (Oricon): 41
Malaysia (Billboard): 6
Malaysia International (RIM): 5
Netherlands (Global Top 40): 29
New Zealand Hot Singles (RMNZ): 24
Philippines (Philippines Hot 100): 85
Singapore (RIAS): 8
South Korea (Circle): 4
Taiwan (Billboard): 7
UK Download (OCC): 20
UK Singles Sales (OCC): 21
ชาร์ต > ชาร์ตประจำเดือน

| ชาร์ต (2024) | ตำแหน่ง |
| --- | --- |
South Korea (Circle): 4
ประวัติการวางจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | สังกัด |
| --- | --- | --- | --- |
| ต่าง ๆ | 27 พฤษภาคม 2024 | ดิจิทัลดาวน์โหลด สตรีมมิง | เอสเอ็ม กาเกา |