stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เชสเตอร์ เบนนิงตัน
เสียชีวิต

เบนนิงตันเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ร่างของเขาถูกพบเมื่อเวลาประมาณ 9 นาฬิกา (ตามเวลาในท้องถิ่น) ที่บ้านพักส่วนตัวของตนเองใกล้กับลอสแอนเจลิส ซึ่งเบื้องต้นสันนิษฐานว่าเป็นการฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ สาเหตุในการแขวนคอของเบนนิงตันคาดว่าน่าจะมาจากโรคซึมเศร้า ที่เบนนิงตันต่อสู้กับโรคนี้มาอย่างยาวนาน โดยต่อมา ไมค์ ชิโนะดะ สมาชิกร่วมวงได้ออกมาโพสต์ทวิตเตอร์ส่วนตัว โดยยืนยันว่าเรื่องดังกล่าวเป็นความจริง โดยการเสียชีวิตของเบนนิงตันตรงกับวันคล้ายวันเกิดครบ 53 ปี ของคริส คอร์เนลล์ เพื่อนสนิท  ซึ่งเสียชีวิตด้วยลักษณะเดียวกันเมื่อสองเดือนก่อนหน้านั้น และเบนนิงตันยังเป็นพ่อทูนหัวของคริสโตเฟอร์ ลูกชายของคอร์แนลอีกด้วย ไมค์ ชิโนะดะได้บันทึกว่าเบนนิงตันนั้นจะโศกเศร้าอย่างมากเมื่อวงแสดงเพลง "วันมอร์ไลต์" จากอัลบั้มในชื่อเดียวกัน ซึ่งเขาไม่สามารถร้องเพลงจนจบได้ไม่ว่าจะเป็นการซ้อมหรือแสดงสด
ผลงานอื่น > ผลงานภาพยนตร์

เชสเตอร์ได้เป็นนักแสดงของภาพยนตร์เรื่อง Crank เป็น คนขายยา, Crank: High Voltage เป็น คนฮอลลีวูด และใน Saw: The Final Chapter เป็นคนเหยียดสีผิว หนึ่งในกลุ่ม สกินเฮด ที่โดนทดสอบโดยมาร์ก ฮอฟแมน
| ปี | ชื่อภาพยนตร์ | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | Crank | Pharmacy Stoner |  |  |
| 2009 | Crank: High Voltage | Hollywood Park Guy |  |  |
| 2010 | Saw 3D | Evan |  |  |
| 2012 | Artifact | ตัวของเขาเอง |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เชสเตอร์ เบนนิงตัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เว็บไซต์ของลิงคินพาร์ก
| ด ค กลิงคินพาร์ก |
| --- | --- |
 ไมค์ ชิโนะดะ  แบรด เดลสัน  โจ ฮาห์น  เดฟ ฟาร์เรล  เอมิลี อาร์มสตรอง  โคลิน บริตเตน มาร์ก เวกฟิลด์  เชสเตอร์ เบนนิงตัน  ร็อบ บัวร์ดอน 
สตูดิโออัลบั้ม:  ไฮบริดทีโอรี  เมทีโอรา  มินิตส์ทูมิดไนต์  อะเทาซันด์ซันส์  ลิฟวิงทิงส์  เดอะฮันติงปาร์ตี  วันมอร์ไลต์  ฟรอมซีโร 
อัลบั้มรีมิกซ์:  รีแอนิเมชัน  รีชาจด์ 
อัลบั้มบันทึกการแสดงสด:  ไลฟ์อินเท็กซัส  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 7.0  โรดทูเรโวลูชัน: ไลฟ์แอตมิลตันคีนส์ 
อัลบั้มเดโม:  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 9: เดโมส์  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ X: เดโมส์  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 11.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 12.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ XIII  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ XIV 
อัลบั้มรวมเพลง:  ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ  อะดีเคดอันเดอร์กราวด์  ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ V2.0  ดาวน์โหลดทูโดเนต: สึนามิรีลีฟ 
อีพี:  ไฮบริดทีโอรี (อีพี)  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 2.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 3.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 4.0  คอลลิชันคอร์ส  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 5.0  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 6.0  ซองส์ฟรอมดิอันเดอร์กราวด์  ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 8.0  อะไลต์แดตเนเวอร์คัมส์ (รีมิกซ์) 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์  แมชชีนชอปเรเคิดดิงส์  ดาวน์โหลดทูโดเนต  มิวสิกฟอร์รีลีฟ  8-บิตรีเบลเลียน!  เดดบายซันไรส์  ฟอร์ตไมเนอร์  สโตนเทมเพิลไพล็อตส์
เอโอวีน

| --- | --- |
ตัวละครใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
{{{character_name}}}
[[ไฟล์:|200px]] character_name = เอโอวีน
ชื่อ: {{{character_name}}}
ฉายา: เดิร์นเฮล์ม, Lady of the Shield-arm, ท่านหญิงขาวแห่งโรฮัน
ตำแหน่ง: เลดี้แห่งโรฮัน
เผ่า: มนุษย์
วัฒนธรรม: โรเฮียร์ริม
เพศ: หญิง
ดินแดน: โรฮัน
ช่วงชีวิต: ยุคที่สาม ปี 2995 - ?
อาวุธ: ดาบ
จากภาพยนตร์ของปีเตอร์ แจ็กสัน
นักแสดง: มิแรนด้า ออตโต
เสียงพากย์: มิแรนด้า ออตโต
เอโอวีน (Éowyn) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน นางเป็นสตรีสูงศักดิ์ในอาณาจักรโรฮัน เป็นที่รู้จักกันในนาม "ท่านหญิงขาวแห่งโรฮัน" หรือ "เลดี้แห่งอิธิลิเอน" ชื่อ เอโอวีน เป็นคำในภาษาอังกฤษเก่า ซึ่งโทลคีนใช้ในการถอดความ (ตามที่เขาว่า) ถ้อยคำต่างๆ ในภาษาโรเฮียริค มีความหมายว่า "ผู้ยินดีในอาชา" มาจากคำว่า เอโอ (Eoh-) หมายถึง ม้า และ วีน (-wyn) หมายถึง ความรื่นเริงยินดี แต่ชื่อจริงๆ ของนางในภาษาโรเฮียริคนั้นไม่ได้ถูกกล่าวถึง
ประวัติ

เอโอวีนเป็นบุตรีของแม่ทัพเอโอมุนด์ กับเธโอดวีน (น้องสาวของกษัตริย์เธโอเดน) แห่งอาณาจักรโรฮัน เป็นน้องสาวของเอโอแมร์ ซึ่งภายหลังได้เป็นกษัตริย์องค์ที่ 17 ของโรฮัน บิดามารดาของทั้งสองเสียชีวิตตั้งแต่พวกเขายังเล็ก ทั้งเอโอแมร์และเอโอวีนจึงเติบโตขึ้นมาในราชสำนักด้วยความอุปการะของลุงคือเธโอเดน ในวังทองเมดูเซลด์ แห่งเอโดรัส
ตามเนื้อเรื่องบรรยายถึงเอโอวีนว่า เป็นสตรีที่มีร่างสูงโปร่ง ผมสีทอง มีใบหน้างดงาม ทว่ามีจิตใจกล้าหาญกร้าวแกร่งไม่แพ้บุรุษ เอโอวีนได้รู้จักกับอารากอร์นเมื่อครั้งที่เขาเดินทางมากับแกนดัล์ฟ เลโกลัส และกิมลี เพื่อช่วยเธโอเดนให้พ้นจากคำสาปของซารูมาน นางหลงรักอารากอร์น แต่ก็ไม่สมหวัง
ในระหว่างสงครามแหวน เมื่อทัพโรฮันได้รับการร้องขอความช่วยเหลือ และยกไปช่วยอาณาจักรกอนดอร์ในการรบที่สมรภูมิทุ่งเพเลนนอร์ เอโอวีนได้ปลอมตัวเป็นชาย ลอบติดตามไปในกองทัพด้วย นางใช้ชื่อขณะปลอมตัวว่า เดิร์นเฮล์ม (Dernhelm) ในการรบที่ทุ่งเพเลนนอร์นี้เอง นางได้ต่อสู้กับราชันขมังเวทย์ หรือวิชคิง ตามคำทำนายของกลอร์ฟินเดลกล่าวว่า "ราชันขมังเวทย์จะไม่มีวันตายด้วยน้ำมือของบุรุษใด" แต่เอโอวีนผู้ซึ่งไม่ใช่บุรุษ (นางเป็นสตรี) และเมอร์รี่ผู้ไม่ใช่บุรุษ (เขาเป็นฮอบบิท!) จึงสามารถจ้วงแทงวิชคิง และสังหารเขาได้
หลังการรบครั้งนั้น เอโอวีนได้รับบาดเจ็บสาหัส และได้มารักษาตัวที่หออภิบาลในเมืองมินัสทิริธ ที่นี่นางจึงได้พบรักกับฟาราเมียร์ บุตรแห่งเดเนธอร์ และได้วิวาห์กันหลังจากสิ้นสุดสงครามแหวน ฟาราเมียร์ได้เป็นเจ้าชายแห่งอิธิลิเอน นางจึงได้เป็นเลดี้แห่งอิธิลิเอน ทั้งสองมีหลานชื่อ บาราเฮียร์ ซึ่งเป็นผู้เขียนบันทึกเรื่อง 'ตำนานของอารากอร์นกับอาร์เวน' ในยุคที่สี่
เอ็ม. เอส. วลิยัตตาน

| ดร>  นพ. มารตตัณฏะ วรรมมะ ศังกรัน วลิยัตตาน  Ch M (ลิเวอร์พูล), FRCS (อังกฤษ), FRCS (เอดินบะระ), FRCPS (แคนาดา), FRCP(ลอนดอน) |
| --- | --- |

เกิด:  (1934-05-24) 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 (90 ปี) มเวลีกระ ราชอาณาจักรติรุวิตางกูร   บริติชอินเดีย
สัญชาติ: อินเดีย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเกรละ   มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล   วิทยาลัยแพทยศาสตร์จอนส์ ฮ็อพคินส์
อาชีพ: ศัลยแพทย์ทรวงอกและหัวใจ
คู่สมรส: Ashima
บุตร: Manna และ Manish
บิดามารดา: มารตตันฏะ วรรมมะ  ชนกี วรรมมะ
มารตตัณฏะ วรรมะ ศังกรัน วลิยัตตาน (อักษรโรมัน: Marthanda Varma Sankaran Valiathan, เกิด 24 พฤษภาคม 1934) เป็นศัลยแพทย์ทรวงอกและหัวใจชาวอินเดีย อดีตประธานสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติและศาสตราจารย์สถาบันวิจัยแห่งชาติของรัฐบาลอินเดีย ผู้รับปัทมภูษาณในปี 2005 จากรัฐบาลอินเดีย, เครื่องราชอัศวิน Ordre des Palmes Académiques จากรัฐบาลฝรั่งเศสในปี 1999 และผู้รับรางวัล ดร.ซามูแอล พี. แอสเพอร์ (Dr. Samuel P. Asper International Award) ของวิทยาลัยแพทยศาสตร์จอนส์ ฮ็อพคินส์ในปี 2009 เขาเป็นที่รู้จักจากการพัฒนาลิ้นหัวใจเทียมจิตรา (Chitra Valve) และการค้นคว้าเกี่ยวกับศาสตร์การแพทย์ทางเลือกอายุรเวท
วลิยัตตานจบการศึกษาแพทยศาสตร์วุฒิ MBBS จากมหาวิทยาลัยเกรละในปี 1956 ศึกษาต่อเป็นศัลยแพทย์ที่มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลในอังกฤษ และได้รับทุนจากราชวิทยาลัยศัลยแพทย์เอดินบะระและอังกฤษในปี 1960 เขาเข้าศึกษาต่อเฉพาะทางเป็นศัลยแพทย์หัวใจที่จอนส์ ฮ็อพคินส์ มหาวิทยาลัยวอชิงตัน และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ในสหรัฐ เขาเป็นแพทย์ต่อยอดภายใต้กำกับของวินเซนต์ ก็อตที่ฮ็อพคินส์ และชาลส์ ฮัฟแนเกลที่จอร์จทาวน์
เส้นเมริเดียนที่ 137 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 137 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 137 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 43 องศาตะวันตก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 138 องศาตะวันออก
แทน

แทน อาจหมายถึง
การแทนที่
สีแทน - เฉดของสีน้ำตาล
แทนเจนต์ - องค์ประกอบของฟังก์ชันตรีโกณมิติ
แทน (วงดนตรี) - กลุ่มดนตรีสัญชาติเกาหลีใต้
แทน นครปฐม - นักร้องลูกทุ่งชาวไทย
ธารณ ลิปตพัลลภ - นักดนตรีชาวไทย สมาชิกวงลิปตา
แทนตะวัน ทัดเดโอ - นักแสดงชาวไทย
แทนคุณ จิตต์อิสระ - นักการเมืองชาวไทย
ธัญญา สื่อสันติสุข - นักร้อง นักแสดง และนางงามชาวไทย
เส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันตก

เส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันตกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 45 องศาตะวันออก
สำหรับเขตเวลาอลาสก้า เส้นนี้เป็นฐานของเวลาสุริยะเฉลี่ย
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 135°0′W﻿ / ﻿90.000°N 135.000°W﻿ / 90.000; -135.000﻿ (Arctic Ocean) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 74°33′N 135°0′W﻿ / ﻿74.550°N 135.000°W﻿ / 74.550; -135.000﻿ (Beaufort Sea) | ทะเลโบฟอร์ต |  |
| 69°28′N 135°0′W﻿ / ﻿69.467°N 135.000°W﻿ / 69.467; -135.000﻿ (Canada) |  แคนาดา | นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ — เกาะริชาร์ด และแผ่นดินหลัก  ยูคอน — จากพิกัด 67°0′N 135°0′W﻿ / ﻿67.000°N 135.000°W﻿ / 67.000; -135.000﻿ (Yukon)  บริติชโคลัมเบีย — จากพิกัด 60°0′N 135°0′W﻿ / ﻿60.000°N 135.000°W﻿ / 60.000; -135.000﻿ (British Columbia) |
| 59°19′N 135°0′W﻿ / ﻿59.317°N 135.000°W﻿ / 59.317; -135.000﻿ (United States) |  สหรัฐ | รัฐอลาสก้า — อลาสก้าตะวันออกเฉียงใต้ (แผ่นดินหลัก) |
| 58°47′N 135°0′W﻿ / ﻿58.783°N 135.000°W﻿ / 58.783; -135.000﻿ (Lynn Canal) | คลองลินน์ |  |
| 58°31′N 135°0′W﻿ / ﻿58.517°N 135.000°W﻿ / 58.517; -135.000﻿ (United States) |  สหรัฐ | รัฐอลาสก้า — เกาะลินคอล์น |
| 58°29′N 135°0′W﻿ / ﻿58.483°N 135.000°W﻿ / 58.483; -135.000﻿ (Lynn Canal) | คลองลินน์ | ผ่านทางตะวันตกของเกาะแอดเมอร์ราลต, Alaska,  สหรัฐ (ที่พิกัด 58°21′N 134°57′W﻿ / ﻿58.350°N 134.950°W﻿ / 58.350; -134.950﻿ (Admiralty Island)) |
| 58°3′N 135°0′W﻿ / ﻿58.050°N 135.000°W﻿ / 58.050; -135.000﻿ (United States) |  สหรัฐ | รัฐอลาสก้า — เกาะชิชากอฟ และ เกาะบารานอฟ |
| 56°29′N 135°0′W﻿ / ﻿56.483°N 135.000°W﻿ / 56.483; -135.000﻿ (Pacific Ocean) | มหาสมุทรแปซิฟิก |  |
| 23°6′S 135°0′W﻿ / ﻿23.100°S 135.000°W﻿ / -23.100; -135.000﻿ (French Polynesia) |  เฟรนช์พอลินีเชีย | เกาะมันกาเรวา |
| 23°7′S 135°0′W﻿ / ﻿23.117°S 135.000°W﻿ / -23.117; -135.000﻿ (Pacific Ocean) | มหาสมุทรแปซิฟิก |  |
| 60°0′S 135°0′W﻿ / ﻿60.000°S 135.000°W﻿ / -60.000; -135.000﻿ (Southern Ocean) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 74°31′S 135°0′W﻿ / ﻿74.517°S 135.000°W﻿ / -74.517; -135.000﻿ (Antarctica) | แอนตาร์กติกา | ดินแดนไม่ถูกอ้างสิทธิ์ |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันตก
| ด ค กวงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- | --- |
  เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก เส้นศูนย์สูตร ทรอปิกออฟแคนเซอร์ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น วงกลมอาร์กติก วงกลมแอนตาร์กติก ต.ต. 0° ต.อ. 30° 60° 90° 120° 150° 180° 30° 60° 90° 120° 150° 180° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 5° 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 95° 105° 115° 125° 135° 145° 155° 165° 175° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 10° 20° 40° 50° 70° 80° 100° 110° 130° 140° 160° 170° 0° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 10° 20° 30° 40° 50° 60° 70° 80° 90° 5° น. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 5° ต. 15° 25° 35° 45° 55° 65° 75° 85° 45x90 45x90 45x90 45x90
เหรียญปราบฮ่อ

| เหรียญปราบฮ่อ |
| --- | --- |

มอบโดย พระมหากษัตริย์สยาม
อักษรย่อ: ร.ป.ฮ.
ประเภท: เหรียญราชอิสริยาภรณ์ประเภทบำเหน็จความกล้าหาญ
วันสถาปนา: พ.ศ. 2427
ประเทศ:  ราชอาณาจักรสยาม
จำนวนสำรับ: ไม่จำกัดจำนวน
แพรแถบ: 
ผู้สมควรได้รับ: ผู้ไปราชการสงครามปราบฮ่อ
สถานะ: พ้นสมัยพระราชทาน
ผู้สถาปนา: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ล้มเลิก: พ.ศ. 2449
สถิติการมอบ
รายแรก: พระยาพหลพลพยุหเสนา  21 กันยายน พ.ศ. 2427
รายล่าสุด: หม่อมราชวงศ์เล็ก  6 กันยายน พ.ศ. 2449
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: เหรียญราชนิยม
รองมา: เหรียญงานพระราชสงครามทวีปยุโรป
เหรียญปราบฮ่อ เป็นสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ใช้อักษรย่อ ร.ป.ฮ. โปรดเกล้าฯ เป็นเหรียญราชอิสริยาภรณ์ขึ้นเพื่อเป็นบำเหน็จความดีความชอบแก่ผู้ไปราชการสงครามปราบฮ่อเมื่อปีพ.ศ. 2427
ลักษณะ

เป็นเหรียญเงินรูปกลม  ด้านหน้าเป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระพักตร์เสี้ยว ผินพระพักตร์ไปทางซ้าย มีพวงมาลัยรองรับ  เบื้องบนเป็นแถวอักษรตามแนวขอบเหรียญเป็นข้อความ "จุฬาลงกรณ บรมราชาธิราช"  ด้านหลังเป็นรูปพระสยามเทวาธิราชทรงช้างถือพระแสงของ้าว มีควาญอยู่ท้ายช้างคนหนึ่ง  รองรับด้วยกลุ่มแพรแถบ  เบื้องบนของรูปนั้นมีอักษรตามแนวขอบเหรียญเป็นข้อความ "ปราบฮ่อ ๑๒๓๙ ๑๒๔๗ ๑๒๔๙" เหรียญนี้ใช้ห้อยกับแพรแถบสีดำริมสีเหลือง ขนาดกว้าง 2.5 เซนติเมตร ที่แพรแถบประดับเข็มบอกปีจุลศักราชที่มีการปราบฮ่อ ได้แก่ "๑๒๓๙" (พ.ศ. 2420) "๑๒๔๗" (พ.ศ. 2428) และ "๑๒๔๙" (พ.ศ. 2430) ใช้ประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย เข็มปีจุลศักราชที่ประดับบนแพรแถบจะประดับให้สำหรับผู้ที่ไปราชการสงครามปราบฮ่อแต่ละคราว ๆ ไป เหรียญนี้ไม่มีการกำหนดอัตราการพระราชทาน ผู้ได้รับพระราชทานเหรียญนี้จะไม่ได้รับประกาศนียบัตรกำกับ แต่จะได้รับการประกาศชื่อลงในราชกิจจานุเบกษา  ปัจจุบันเหรียญนี้พ้นสมัยการพระราชทานแล้ว
การผลิตเหรียญ

รัฐบาลสยามได้ว่าจ้างให้บริษัทบีกริมแอนด์โกผลิตเหรียญปราบฮ่อที่ประเทศเยอรมนี โดยมีจำนวนผลิตเพียง 500 เหรียญ เมื่อปี พ.ศ. 2436 และได้จัดส่งมายังประเทศสยามในปีถัดมา และได้เริ่มพระราชทานแจกเป็นระยะ ๆ โดยเริ่มพระราชทานครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2441 จำนวน 49 คน
เส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียน 136 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 44 องศาตะวันตก
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 137 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 45 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก

เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
| พิกัด | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 90°0′N 135°0′E﻿ / ﻿90.000°N 135.000°E﻿ / 90.000; 135.000﻿ (มหาสมุทรอาร์กติก) | มหาสมุทรอาร์กติก |  |
| 76°40′N 135°0′E﻿ / ﻿76.667°N 135.000°E﻿ / 76.667; 135.000﻿ (ทะเลลัปเตฟ) | ทะเลลัปเตฟ |  |
| 71°30′N 135°0′E﻿ / ﻿71.500°N 135.000°E﻿ / 71.500; 135.000﻿ (รัสเซีย) |  รัสเซีย | สาธารณรัฐซาฮา  คาบาโรฟสกีไคร — จากพิกัด 59°6′N 135°0′E﻿ / ﻿59.100°N 135.000°E﻿ / 59.100; 135.000﻿ (คาบาโรฟสกีไคร)  แคว้นปกครองตนเองเยวิช — จากพิกัด 48°42′N 135°0′E﻿ / ﻿48.700°N 135.000°E﻿ / 48.700; 135.000﻿ (แคว้นปกครองตนเองเยวิช), ผ่านทางตะวันตกของคาบาโรฟสกี (ที่พิกัด 48°25′N 135°7′E﻿ / ﻿48.417°N 135.117°E﻿ / 48.417; 135.117﻿ (คาบาโรฟสกี))  คาบาโรฟสกีไคร — จากพิกัด 48°21′N 135°0′E﻿ / ﻿48.350°N 135.000°E﻿ / 48.350; 135.000﻿ (คาบาโรฟสกีไคร)  ปรีโมสกีไคร — จากพิกัด 47°11′N 135°0′E﻿ / ﻿47.183°N 135.000°E﻿ / 47.183; 135.000﻿ (ปรีโมสกีไคร) |
| 43°27′N 135°0′E﻿ / ﻿43.450°N 135.000°E﻿ / 43.450; 135.000﻿ (ทะเลญี่ปุ่น) | ทะเลญี่ปุ่น |  |
| 35°41′N 135°0′E﻿ / ﻿35.683°N 135.000°E﻿ / 35.683; 135.000﻿ (ญี่ปุ่น) |  ญี่ปุ่น | เกาะฮนชู — จังหวัดเกียวโต — จังหวัดเฮียวโงะ — จากพิกัด 35°32′N 135°0′E﻿ / ﻿35.533°N 135.000°E﻿ / 35.533; 135.000﻿ (จังหวัดเฮียวโงะ) — จังหวัดเกียวโต — จากพิกัด 35°23′N 135°0′E﻿ / ﻿35.383°N 135.000°E﻿ / 35.383; 135.000﻿ (จังหวัดเกียวโต) — จังหวัดเฮียวโงะ — จากพิกัด 35°17′N 135°0′E﻿ / ﻿35.283°N 135.000°E﻿ / 35.283; 135.000﻿ (จังหวัดเฮียวโงะ)  เกาะอาวาจิ — จากพิกัด 34°36′N 135°0′E﻿ / ﻿34.600°N 135.000°E﻿ / 34.600; 135.000﻿ (เกาะอาวาจิ) — จังหวัดเฮียวโงะ |
| 34°33′N 135°0′E﻿ / ﻿34.550°N 135.000°E﻿ / 34.550; 135.000﻿ (อ่าวโอซากะ) | อ่าวโอซากะ |  |
| 34°17′N 135°0′E﻿ / ﻿34.283°N 135.000°E﻿ / 34.283; 135.000﻿ (มหาสมุทรแปซิฟิก) | มหาสมุทรแปซิฟิก | ผ่านทางตะวันออกของเกาะนุมฟอร์,  อินโดนีเซีย (ที่พิกัด 1°2′S 134°59′E﻿ / ﻿1.033°S 134.983°E﻿ / -1.033; 134.983﻿ (นุมฟอร์))  ผ่านทางตะวันตกของเกาะมีออสนุม,  อินโดนีเซีย (ที่พิกัด 1°30′S 135°6′E﻿ / ﻿1.500°S 135.100°E﻿ / -1.500; 135.100﻿ (มีออสนุม)) |
| 3°19′S 135°0′E﻿ / ﻿3.317°S 135.000°E﻿ / -3.317; 135.000﻿ (อินโดนีเซีย) |  อินโดนีเซีย | เกาะนิวกินี |
| 4°20′S 135°0′E﻿ / ﻿4.333°S 135.000°E﻿ / -4.333; 135.000﻿ (ทะเลอะราฟูรา) | ทะเลอะราฟูรา | ผ่านทางตะวันออกของหมู่เกาะอารู,  อินโดนีเซีย (ที่พิกัด 6°19′S 134°54′E﻿ / ﻿6.317°S 134.900°E﻿ / -6.317; 134.900﻿ (หมู่เกาะอารู)) |
| 12°13′S 135°0′E﻿ / ﻿12.217°S 135.000°E﻿ / -12.217; 135.000﻿ (ออสเตรเลีย) |  ออสเตรเลีย | นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี  รัฐเซาท์ออสเตรเลีย — จากพิกัด 26°0′S 134°59′E﻿ / ﻿26.000°S 134.983°E﻿ / -26.000; 134.983﻿ (รัฐเซาท์ออสเตรเลีย) |
| 33°44′S 135°0′E﻿ / ﻿33.733°S 135.000°E﻿ / -33.733; 135.000﻿ (มหาสมุทรอินเดีย) | มหาสมุทรอินเดีย | ทางการออสเตรเลียถือว่าบริเวณนี้เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรใต้ |
| 66°0′S 135°0′E﻿ / ﻿66.000°S 135.000°E﻿ / -66.000; 135.000﻿ (มหาสมุทรใต้) | มหาสมุทรใต้ |  |
| 65°21′S 135°0′E﻿ / ﻿65.350°S 135.000°E﻿ / -65.350; 135.000﻿ (แอนตาร์กติกา) | แอนตาร์กติกา | ออสเตรเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี, อ้างสิทธิ์ โดย  ออสเตรเลีย |
ดูเพิ่ม

เส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันออก
เสาร์มนตรา

| เสาร์มนตรา   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: การ์ธ นิกซ์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Superior Saturday
ผู้แปล: แสงตะวัน
ศิลปินปก: หริรักษ์ มงคลพร
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ไทย
ชุด: อาณาจักรแห่งกาลเวลา
ประเภท: นวนิยายแฟนตาซี,  วรรณกรรมเยาวชน
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์เอ็นเธอร์บุ๊คส์ในเครือสำนักพิมพ์แจ่มใส
วันที่พิมพ์: 20 พ.ค. พ.ศ. 2553
ชนิดสื่อ: หนังสือปกอ่อน พิมพ์ด้วยกระดาษถนอมสายตา
หน้า: 224 หน้า
ISBN: ISBN 978-616-7265-23-0 ข้อผิดพลาดพารามิเตอร์ใน {{ISBNT}}: invalid character
เรื่องก่อนหน้า: อาณาจักรแห่งกาลเวลา ตอน ศุกร์รัตติกาล 
เรื่องถัดไป: อาณาจักรแห่งกาลเวลา ตอน อาทิตย์สิ้นสูญ 
เสาร์มนตรา เป็นหนังสือเล่มที่ 6 ของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา ของการ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลีย ปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์แจ่มใส ปัจจุบันออกจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม อีก 5 เล่มคือ จันทร์มหันตภัย อังคารอหังการ พุธเพชฌฆาต พฤหัสเจ้าศาสตรา และศุกร์รัตติกาล
เนื้อเรื่องย่อ

หลังจากพิชิตวันศุกร์ อาเธอร์และลีฟพาคนหลับกลับมายังโลก ทุกอย่างกำลังเป็นไปได้ดี จนกระทั่งจู่ๆ โทรศัพท์ก็ปรากฏขึ้นในกระเป๋ากางเกงของเขา และนำข่าวร้ายจากอีราซมุซ พี่ชายที่เป็นทหารของเขาว่า เมืองจะถูกถล่มด้วยระเบิดนิวเคลียร์ในนาทีแรกของเช้าวันเสาร์ โดยคำสั่งจากศัตรูเก่าของเขา "นายพล" พราวิล ซึ่งรับคำสั่งมาจากเสาร์เลอเลิศอีกที เหลือเวลาไม่ถึง 10 นาที อาเธอร์จึงหยุดเวลาของเมืองเอาไว้และจากไป และจะกลับมายุติความเลวร้ายนี้หลังจากหยุดยั้งวันเสาร์ได้
แต่เมื่อเขากลับมายังบ้านก็พบว่า บ้านเบื้องล่างและผืนดินไกลกำลังถูกสุญญะกลืนกิน การที่บ้านอ่อนแอยังทำให้ผู้ชราแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ การจะหยุดยั้งวิกฤตนี้ อาเธอร์ต้องหาทางบุกไปยังบ้านเบื้องบน แต่วันเสาร์ปิดเส้นทางเข้าสู่ดินแดนของเธอหมดแล้ว ทันใดนั้นอาเธอร์ก็นึกถึง "วิธีพิเศษ" ของหนูเติบโตได้ เขาจึงพาซูซี่ ด็อกเตอร์สคาแมนดรอส และตัวเขาเองเข้าสู่ทะเลกั้นอาณาเขต และสามารถเข้าสู่บ้านเบื้องบนได้ในที่สุด
ถึงกระนั้น บ้านเบื้องบนก็เต็มไปด้วยนักเวทที่พร้อมจะจับเขาหากใช้กุญแจดอกที่ห้า การออกตามหาพินัยกรรมส่วนที่หกโดยไม่ใช้เวทมนตร์เป็นไปได้ยาก แถมยังมีซูซี่เป็นผู้ช่วยเพียงคนเดียว ทั้งสองตั้งใช้ชื่อปลอมอีกครั้งและปกปิดตัวเป็นลิงหยอดน้ำมัน เด็กของคนเป่าปี่ที่ทำงานให้กับเสาร์ บนหอคอยสูงหนึ่งหมื่นเจ็ดพันฟุต อาเธอร์ผู้ที่กำลังเปลี่ยนเป็นพลเมือง ต้องต่อสู้กับจิตใจอันดำมืดที่เข้าครอบงำเขา ขณะเดียวกัน แผนการที่แท้จริงของวันเสาร์ก็ถูกเปิดเผย...
ตัวละครสำคัญ

วันเสาร์เลอเลิศ
ดูเพิ่มที่ วันเสาร์เลอเลิศ
คุณหญิงพรีมัส ส่วนที่หนึ่งถึงห้าของพินัยกรรม หลังจากรวมร่างเข้ากับส่วนที่ห้า เครื่องแต่งกายของเธอเปลี่ยนเป็นเกราะอ่อนที่ทำจากแผ่นกลมสีทอง เกราะไหล่ของเธอเป็นกรงเล็บที่มีเดือยแหลม หลังจากตักเตือนเรื่องการรับของจากคนแปลกหน้า เธอก็แจ้งข่าวกับอาเธอร์ว่า ทิวเขาของวงกตยิ่งใหญ่ได้อ่อนแอลงเนื่องจากการระเบิดสุญญะฝีมือคนเป่าปี่ และรายงานการลุกล้ำของสุญญะทั่วทั้งห้าเขตแดนอาเธอร์ไม่อยากใช้กุญแจ จึงขอให้เธอแบ่งร่าง เธอได้แบ่งตัวเองออกเป็น คุณหญิงควอร์โต (Dame Quarto-ที่สี่) และคุณหญิงเซ็ปตัม (Dame Septum-ที่เจ็ด) อย่างไม่เต็มใจนัก  ควอร์โตไปซ่อมแซมทิวเขา ส่วนเซ็ปตัมไปฟื้นฟูบ้านเบื้องกลาง
มาร์สัน (Marson) อดีตผู้ควบคุมลิฟต์ประจำผืนดินไกล เขาเป็นคนที่เห็นการทำลายล้างผืนดินไกลของสุญญะและเอาชีวิตรอดมาได้ แต่ก็ต้องเสียร่างกายไปจนเหลือเพียงศีรษะ คุณสเคอร์ริคิมช่วยหยุดการกัดกินของสุญญะได้ และใช้เวทมนตร์ถ่ายทอดสิ่งที่เขาเห็นออกมาให้ทุกคนที่กองบัญชาการดู
คุณสเคอร์ริคิม (Mr Skerrikim) เป็นผู้เชี่ยวชาญเวทมนตร์ที่ไม่ใช่นักเวท แต่ได้รับการฝึกฝนเป็นอย่างดี เป็นผู้สอบปากคำเซอร์พฤหัสบดี และมีความสามารถในการใช้เวทมนตร์กับจิตใจของพลเมือง เขาสวมเสื้อนอกตัวยาวสีเข้ม ผ้าผูกคอสีดำ และหมวกกลม เพียงสบตาครั้งแรก เขาก็ไม่ถูกคอกับสคาแมนดรอสเสียแล้ว สคาแมนดรอสไม่ไว้ใจพลังของเขา และปฏิเสธวิธีของเขาที่ทำกับผู้ควบคุมลิฟต์
อาลีส (Alyse) คนเคลื่อนที่ขั้นที่หนึ่ง หัวหน้าลิงหยอดน้ำมันของกองซ่อมบำรุงโซ่และแรงเคลื่อนที่ยี่สิบเจ็ดแห่งบ้านเบื้องบน เธอสวมชุดหมีของลิงหยอดน้ำมัน และไว้ผมที่ตัดเองแหว่งๆ  ในตอนแรกเธอให้ความช่วยเหลือกับอาเธอร์และซูซี่เป็นอย่างดี แต่หลังจากรู้สถานะที่แท้จริงของอาเธอร์แล้ว เธอก็พยายามกำจัดพวกเขา โดยอ้างประวัติหน้าที่ ท้ายสุดอาเธอร์ต้องบังคับให้เธอปฏิญาณตนกับเขาว่าจะไม่หักหลังอีก
ฮร็อด (Whrod) คนขันสกรูขั้นที่สอง เขากับอาเธอร์ทำงานร่วมกัน เขาเป็นคนที่ให้ข้อมูลที่มีประโยชน์กับอาเธอร์ แต่หลังจากใช้คำเสียดหูกับอาเธอร์ เขาก็ถูกอาเธอร์ที่ฟิวส์ขาดเข้าทำร้าย จนเกือบไม่รอดถ้าซูซี่ไม่เข้ามาหยุดอาเธอร์ไว้
ว็อกซ์รอธ (Woxroth) นักเวทสำรองคนหนึ่ง เขาโชคร้ายถูกอาเธอร์กับพินัยกรรมฟาดจนสงบแล้วปลอมตัวเป็นเขาเพื่อปกปิดตัวเองในตอนท้าย
ดูเพิ่ม

อาณาจักรแห่งกาลเวลา
เครื่องจักรนิรันดร์
เอ็ม-150

| --- | --- |

ขวด เอ็ม-150 ในปี พ.ศ. 2556
ประเภท: เครื่องดื่มชูกำลัง
อุตสาหกรรมการผลิต: โอสถสภา
ประเทศต้นกำเนิด: ไทย
เปิดตัว: พ.ศ. 2528
สี: เหลืองอำพัน
รสชาติ: หวาน
เว็บไซต์: www.m-150.com
เอ็ม-150 (อังกฤษ : M-150) เป็นเครื่องดื่มชูกำลังไม่อัดลม จำหน่ายโดยบริษัท โอสถสภา จำกัด (มหาชน) จำหน่ายในขวดแก้วขนาด 150 มิลลิลิตร ใน พ.ศ. 2553 มีรายงานว่าเอ็ม-150 มีส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 65 แต่ลดลงเหลือร้อยละ 46 ในปี พ.ศ. 2557
ขวดเครื่องดื่ม M-150 วางขายเมื่อปี พ.ศ.2553
ดูเพิ่ม

คาราบาวแดง
กระทิงแดง
เทศมณฑลเหมียวลี่

เทศมณฑลเหมียวลี่ (จีน: 苗栗縣; พินอินจีนกลาง: miáo lì xiàn; พักฟ้าซื้อฮากกา: Mèu-li̍t-yen; เป่อ่วยจีฮกเกี้ยน: Biâu-le̍k-koān หรือ Miâu-le̍k-koān) เป็นเทศมณฑลหนึ่งทางด้านตะวันตกของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับเทศมณฑลซินจู๋และนครซินจู๋ ทิศใต้ติดกับนครไถจง และทิศตะวันตกติดกับช่องแคบไต้หวัน ตามการแบ่งภูมิภาคของสภาการพัฒนาแห่งชาติ เหมียวลี่จัดเป็นเทศมณฑลในภาคกลางของไต้หวัน ในขณะที่สำนักพยากรณ์อากาศกลาง จัดให้เป็นเทศมณฑลในภาคเหนือของไต้หวัน เทศมณฑลเหมียวลี่มีเมืองหลวงชื่อ นครเหมียวลี่ ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็น "เมืองภูเขา"
เขตการปกครอง

เทศมณฑลเหมียวลี่แบ่งออกเป็น 2 นคร, 5 เมือง, 10 ตำบล และ 1 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา เทศมณฑลเหมียวลี่มีจำนวนเมืองมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากเทศมณฑลจางฮว่า มีนครเหมียวลี่เป็นเมืองหลวง ซึ่งเป็นที่ตั้งขององค์การบริหารเทศมณฑลเหมียวลี่ และสภานครเหมียวลี่ ผู้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเทศมณฑลเหมียวลี่คนปัจจุบัน คือ สวี เย่าชาง สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ประเภท | ชื่อ | อักษรจีน | ภาษาไต้หวัน | ภาษาฮากกา | พื้นที่ (ตร.กม.) | จำนวน หมู่บ้าน | จำนวน ละแวก | ประชากร | ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |
| นคร | เหมียวลี่ | 苗栗市 | Biâu-le̍k หรือ Miâu-le̍k | Mèu-li̍t | 37.8872 | 28 | 702 | 90,063 | 2,401 |
| นคร | โถวเฟิ่น | 頭份市 | Thâu-hūn | Thèu-fun | 53.32 | 32 | 538 | 102,654 | 1,925 |
| เมือง | โฮ่วหลง | 後龍鎮 | Āu-lâng | Heu-liùng | 75.8072 | 23 | 367 | 38,360 | 506 |
| เมือง | ทงเซียว | 通霄鎮 | Thong-siau | Thûng-sêu | 107.768 | 24 | 394 | 36,941 | 343 |
| เมือง | ย่วนหลี่ | 苑裡鎮 | Oán-lí | Yen-lî | 68.2472 | 25 | 360 | 48,589 | 712 |
| เมือง | จู๋หนาน | 竹南鎮 | Tek-lâm | Tsuk-nàm | 37.5592 | 25 | 515 | 83,622 | 2,226 |
| เมือง | จั๋วหลาน | 卓蘭鎮 | Tah-lân | Cho̍k-làn | 75.316 | 11 | 176 | 18,353 | 240 |
| ตำบล | ต้าหู | 大湖鄉 | Tōa-ô͘ | Thai-fù | 90.8392 | 12 | 180 | 15,549 | 171 |
| ตำบล | กงกว่าน | 公館鄉 | Kong-koán | Kûng-kón | 71.452 | 19 | 281 | 34,847 | 488 |
| ตำบล | หนานจวาง | 南庄鄉 | Lâm-chng | Nàm-chông | 165.4936 | 9 | 184 | 10,674 | 65 |
| ตำบล | ซานวาน | 三灣鄉 | Sam-oan | Sâm-vân | 52.296 | 8 | 93 | 7,132 | 136 |
| ตำบล | ซานอี้ | 三義鄉 | Sam-gī | Sâm-ngi | 69.3424 | 7 | 161 | 17,235 | 249 |
| ตำบล | ชือถาน | 獅潭鄉 | Sai-thâm | Sṳ̂-thàn | 79.432 | 7 | 100 | 4,725 | 59 |
| ตำบล | ถงหลัว | 銅鑼鄉 | Tâng-lô | Thùng-lò | 78.38 | 10 | 218 | 18,909 | 241 |
| ตำบล | โถวอู | 頭屋鄉 | Thâu-ok | Thèu-vuk | 52.504 | 8 | 120 | 11,377 | 217 |
| ตำบล | ซีหู | 西湖鄉 | Se-ô͘ | Sî-fù | 41.0752 | 9 | 108 | 7,589 | 185 |
| ตำบล | เจ้าเฉียว | 造橋鄉 | Chō-kiô | Cho-khièu | 47.9976 | 9 | 118 | 13,456 | 280 |
| ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา | ไท่อาน | 泰安鄉 | Thài-an | Thai-ôn | 614.5936 | 8 | 64 | 6,157 | 10 |
| รวมทั้งเทศมณฑล | รวมทั้งเทศมณฑล | รวมทั้งเทศมณฑล | รวมทั้งเทศมณฑล | รวมทั้งเทศมณฑล | 1,820.3149 | 274 | 4,679 | 567,132 | 312 |
สีที่แสดงในตารางบ่งบอกถึงสถานะความเป็นภาษากลางของภาษาฮากกาในแต่ละเขตการปกครอง นอกจากนี้ หนานจวางและไท่อาน ก็เป็นพื้นที่ชนพื้นเมืองของชาวอตายัลด้วย