stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ผักจินดา
การใช้ประโยชน์ > คุณค่าทางโภชนาการ

ใน 100 กรัม ของผักจินดาประกอบด้วยน้ำประมาณร้อยละ 82.9 พลังงาน 60 แคลอรี ให้คุณค่าทางโภชนาการดังนี้
| --- | --- |
สารอาหาร: ปริมาณ
โปรตีน: 5.4 กรัม
ไขมัน: 1.5 กรัม
คาร์โบไฮเดรต: 6.2 กรัม
ใยอาหาร: 1.6 กรัม
แคลเซียม: 78 มิลลิกรัม
ฟอสฟอรัส: 98 มิลลิกรัม
สังกะสี: 2.3 มิลลิกรัม
วิตามิน เอ: 5905 (I.U.)
วิตามินบี1: 981 มิลลิกรัม
วิตามินบี2: 0.32 มิลลิกรัม
Niacin: 1 มิลลิกรัม
วิตามินซี: 153 มิลลิกรัม
ประวัติศาสตร์การเดินอากาศ

การออกแบบเครื่องบิน (ในปี ค.ศ. 1488) นำเสนอครั้งแรกใน โคเด็กซ์ โน เดอะ ไรท์ ออฟ เบิร์ด.
สกรูเสาอากาศ (ในปี ค.ศ. 1489) ที่บ่งบอกถึงเฮลิคอปเตอร์ จาก โคเด็กซ์ แอตแลนติคัส.
ประวัติศาสตร์การเดินอากาศ 
มีประวัติความเป็นมาที่เป็นรูปธรรมมากกว่าสองร้อยปี ตั้งแต่มีการคิดค้นว่าว, ความพยายามร่อนโดยกระโดดจากหอสูง ไปจนถึงการสร้างอากาศยานที่มีความเร็วเหนือเสียงได้
ความเป็นมา

อย่างไรก็ตามความคิดเรื่องพลศาสตร์การบินนั้นต้องย้อนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 อับบาส อิบน์ ฟิรนาส วางรากฐานการบินซึ่งได้รับอิทธิพลแนวคิดจากอาร์คิมิดีส ของกฎแรงลอยตัว ไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เลโอนาร์โด ดา วินชี ได้เคยฝันถึงสิ่งประดิษฐ์ที่สามารถบินได้ เขาได้พยายามออกแบบสิ่งประดิษฐ์ดังกล่าวหลายชิ้น แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ
ในปี ค.ศ. 1670 ฟรันเซสโก ลานา เด เตรซี (Francesco Lana de Terzi) ได้ตีพิมพ์ชิ้นงานเสนอความคิดเรื่องความเป็นไปได้ของอากาศยานที่เบากว่าอากาศ (Lighter than air) การใช้วัตถุกลวงที่มีผิวเป็นฟอยล์ทองแดงบาง ๆ ในขณะที่ด้านในเป็นสุญญากาศอาจจะทำให้วัตถุนั้นเบากว่าอากาศจนสามารถยกเรือเหาะได้ อย่างไรก็ตามทฤษฎีดังกล่าวก็ตกไปเนื่องจากความจริงที่ว่าความดันอากาศที่แตกต่างอย่างมหาศาลนั้นจะทำให้เรือเหาะยุบตัว ทฤษฎีดังกล่าวในปัจจุบันถูกรู้จักในชื่อ "เรือเหาะสุญญากาศ" (Vacuum airship)
การค้นพบแก๊สไฮโดรเจนในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้นำไปสู่การคิดค้นบอลลูนไฮโดรเจนขึ้นมา ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่พี่น้องมงกอลฟีเย (Montgolfier) ได้สร้างบอลลูนอากาศร้อนขึ้นมาและเริ่มทำการบิน ในขณะเดียวกันก็เป็นยุคที่วิศวกรและนักฟิสิกส์ได้สร้างทฤษฎีใหม่ๆขึ้นมา วิชาพลศาสตร์ของไหล และกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ทำให้เซอร์จอร์จ เคย์ลีย์ (Sir George Cayley) วิศวกรชาวอังกฤษ สามารถพัฒนาไปสู่วิชาอากาศพลศาสตร์สมัยใหม่ (Modern aerodynamics) และทำให้เขาได้รับขนานนามเป็น "บิดาแห่งเครื่องบิน"
บอลลูน

จากเอกสารที่มีรายละเอียดสมบูรณ์ ได้ระบุว่า บอลลูนที่มีมนุษย์โดยสารเที่ยวแรก เป็นบอลลูนอากาศร้อนซึ่งประดิษฐ์ขึ้นโดยสองพี่น้องโฌแซ็ฟ-มีแชล มงกอลฟีเย ชาวฝรั่งเศส หลังจากที่ได้ทดลองหลายครั้งทั้งแบบไร้ผู้โดยสารและใช้สัตว์โดยสารในที่สุด บอลลูนแบบโยงเชือกที่มีมนุษย์โดยสารก็ถูกสาธิตขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1783 ณ พระราชวังแวร์ซาย ต่อหน้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และบอลลูนลอยเสรีที่มีมนุษย์โดยสารได้ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายนในปีเดียวกัน การสาธิตบอลลูนลอยเสรีครั้งนี้สำเร็จได้ด้วยดี
ไม่กี่วันให้หลัง ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1783 ศาสตราจารย์ฌัก ชาร์ล (Jacques Charles) และพี่น้องรอแบร์ต ได้สาธิตบอลลูนแบบใหม่ขับเคลื่อนโดยไฮโดรเจนขนาด 380 คิวบิกเมตรและลอยสูงราว 550 เมตร โดยล่ามเชือกไว้และลากไปยังจุดหมายเริ่มจากพระราชวังตุยเลอรีในปารีสไปยังมณฑลวาล-ดวซ ใช้เวลาล่องรวม 2 ชั่วโมง 5 นาทีกับระยะทาง 33 กิโลเมตร ซึ่งในครั้งนี้มีขุนนางชั้นสูงโดยสารอยู่ในบอลลูนด้วยสี่คนและพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ร่วมทอดพระเนตร หลังจากนี้บอลลูนก็ได้รับการพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 1794 ช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส กองทัพฝรั่งเศสได้ใช้บอลลูนไฮโดรเจนแบบผูกเชือกเพื่อสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวของกองทัพออสเตรียในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1795 ฌ็อง-ปิแยร์ บล็องชาร์ (Jean-Pierre Blanchard) นักคิดค้นบอลลูนชาวฝรั่งเศส สามารถล่องบอลลูนไฮโดรเจนข้ามช่องแคบอังกฤษได้ บอลลูนของเขาลอยได้สูงถึง 1,800 เมตร
ในต้นศควรรษที่ 19 บอลลูนถือเป็นกีฬานิยมอย่างหนึ่งในอังกฤษ โดยบอลลูนเหล่านี้ใช้ก๊าซจากการเผาถ่านเป็นแรงขับ ซึ่งก๊าซเหล่านี้มีกำลังเพียงครึ่งเดียวของไฮโดรเจนเท่านั้น ดังนั้นบอลลูนเหล่านี้จึงมีขนาดค่อนข้างใหญ่
เรือเหาะ

เดิมเรือเหอะถูกเรียกว่า "บอลลูนที่บังคับได้" (Dirigible balloon) เรือเหาะได้ถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1884 เมื่อกองทัพฝรั่งเศสได้สร้างเรือเหาะไฟฟ้าแบบบินได้เสรีขึ้น ชื่อว่า ลาฟร็องซ์ (La France) มีความยาว 52 เมตรและบรรจุแก๊สได้ถึง 1,900 คิวบิกเมตร มีมอเตอร์ใบพัดกำลัง 8½ แรงม้า ด้วยความเร็ว 8 กิโลเมตรต่อ 23 นาทีซึ่งเชื่องช้ามากทำให้เรือบินนี้ถูกใช้งานเพียงสั้น ๆ เรือเหาะเริ่มแพร่หลายเมื่อมีการคิดค้นเครื่องยนต์สันดาปภายในขึ้น
เรือเหาะแบบแรกที่ใช้ประจำในเส้นทางบินเป็นเรือเหาะแบบไร้โครง (non-rigid airship) ซึ่งเป็นเรือเหาะที่ไม่มีโครงประกอบหรือกระดูกงู เรือเหาะแบบไร้โครงแบบแรกที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือเรือเหาะของนายเอาแบร์ตู ซาตูส-ดูมง (Alberto Santos-Dumont) วิศวกรชาวบราซิล เขาบูรณาการบอลลูนกับเครื่องยนต์สันดาปภายในได้อย่างมีประสิทธิผล ในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1901 เขาบังคับเรือเหาะ หมายเลข 6 จากอุทยานชานเมืองปารีสไปบินวนรอบหอไอเฟลและกลับมาลงจอดที่เดิมในเวลา 30 นาที
ในช่วงเวลาเดียวกัน เรือเหาะแบบไร้โครงก็เริ่มฉายแวว เมื่อเรือเหาะ LZ 1 ที่สร้างขึ้นโดยวิศวกรชาวเยอรมัน เคานต์แฟร์ดีนันด์ ฟอน เซพเพอลิง (Ferdinand von Zeppelin) ซึ่งมีความยาวถึง 128 เมตร ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ 14.2 แรงม้าสองตัว มีความเร็วเป็นเท่าตัวของลาฟร็องซ์ ได้ขึ้นบินเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 แต่จากสภาพอากาศและตัวรักษาสมดุลเสียหายทำให้เรือเหาะตกลงในทะเลสาบโบเดิน
ท่านเคานต์ต้องใช้เวลาอีกหลายปีกว่าจะระดมทุนสร้างเรือเหาะลำใหม่ขึ้นมาได้ บริษัทของเซพเพลิงกลายเป็นผู้ผลิตเรือเหาะรายใหญ่ที่สุด เยอรมนีกลายเป็นชาติที่มีเทคโนโลยีเรือเหาะล้ำหน้าที่สุดเหนือชาติต้นตำหรับอย่างฝรั่งเศส เรือเหาะได้ถูกใช้งานทั้งในด้านพลเรือนและทหารไปอีกราว 3 ทศวรรษ มีการเปิดเส้นทางบินมากมาย โดยเส้นทางที่ได้รับความนิยมที่สุดคือเส้นทางระหว่างยุโรปกับสหรัฐอเมริกา โดยการเดินทางโดยเรือเหาะถือเป็นการเดินทางระดับหรูหรา บรรจุผู้โดยสารได้ 40 - 75 คนต่อเที่ยว จนกระทั่งเมื่อเกิดโศกนาฎกรรมเรือเหาะฮินเดินบวร์คของเยอรมันระเบิดขณะลงจอดในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1937 อุตสาหกรรมเรือเหาะก็ถึงคราวเสื่อมถอย
เครื่องบิน

หลังพี่น้องไรต์ได้ออกแบบและสร้างเครื่องบินที่สามารถทะยานขึ้นเองได้สำเร็จในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็เริ่มเข้าสู่ยุคบุกเบิก (Pioneer Era) ซึ่งเริ่มมองเห็นลู่ทางที่จะใช้เครื่องบินและเรือเหาะในการขนส่งผู้คนและใช้งานทางทหาร
แม้ว่าแบบเครื่องบินของพี่น้องไรต์จะถูกตีพิมพ์ต่อสาธารณะเมื่อปี ค.ศ. 1906 แต่แบบของพี่น้องไรต์ก็ยังไม่ได้รับการยอมรับมากพอ พวกยุโรปต้องการเครื่องบินที่เชื่อถือและมีเสถียรภาพมากกว่านี้ วิศวกรจำนวนมากในยุโรปพยายามออกแบบและพัฒนาเครื่องบินของตนเองขึ้น ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องยากเหมือนแต่ก่อนเนื่องจากเทคโนโลยีเครื่องยนต์ที่มีพละกำลังสูงขึ้น ในปี ค.ศ. 1909 หลุยส์ แบลริโอ (Louis Bleriot) ชาวฝรั่งเศส ได้ขับเครื่องบินที่เขาประดิษฐ์ข้ามช่องแคบอังกฤษ ทำให้อังกฤษเริ่มตระหนักได้ถึงความมั่นคงที่ไม่ปลอดภัยและเริ่มหันมาพัฒนาเครื่องบินของตนอย่างจริงจัง ในปี ค.ศ. 1914 ก่อนเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โรมาเนียเป็นชาติแรกที่สามารถสร้างเครื่องบินซึ่งทำด้วยเหล็ก ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง การบินพลเรือนได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยส่วนใหญ่ดัดแปลงมาจากเครื่องบินทหารเดิมเพื่อใช้ขนส่งผู้โดยสารและสินค้า นอกจากนี้เทคโนโลยีต่างๆซึ่งเดิมถูกคิดค้นมาเพื่อการทหาร อาทิ เรดาร์ ก็ได้ถูกนำมาใช้ในการบินพลเรือน
จากระยะเวลาการเดินทางทางอากาศที่สั้นทำให้เรือเดินสมุทรถูกลดบทบาทในการขนส่งผู้คนลง ในยุคแรกของการเดินอากาศ การขนส่งสินค้าทางอากาศยังไม่แพร่หลายมากนักเนื่องจากต้นทุนที่สูง ประกอบกับสนามบินพาณิชย์และเส้นทางการบินยังมีไม่มากพอ การขนส่งสินค้าระหว่างประเทศส่วนใหญ่ยังคงใช้การขนส่งทางเรือเป็นหลัก สินค้าที่ขนส่งทางอากาศมักเป็นสินค้าที่มีมูลค่าสูงและสินค้าน้ำหนักเบาจำพวกไปรษณียภัณฑ์ขนาดไม่ใหญ่มาก ซึ่งเป็นสินค้าที่ต้องการความรวดเร็วในการส่ง ในปี ค.ศ. 1912 สหรัฐอเมริกาได้ทดลองการส่งไปรษณียภัณฑ์ทางอากาศเป็นครั้งแรกและประสบผลสำเร็จ
การพัฒนาเครื่องบินให้มีขนาดใหญ่ขึ้นและบรรทุกได้มากขึ้น เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การบินพลเรือนสามารถขยายตัวได้อย่างรวดเร็ว ปัจจุบันมีผู้ผลิตอากาศยานรายใหญ่ของโลกอยู่ 5 ราย อันได้แก่
แอร์บัส (Airbus) มีฐานในทวีปยุโรป
โบอิง (Boeing) มีฐานในสหรัฐอเมริกา
บอมบาร์ดิเอร์ (Bombardier) มีฐานในแคนาดา
เอ็มบราเยร์ (Embraer) มีฐานในบราซิล
ยูไนเต็ดแอร์คราฟต์ (United Aircraft) มีฐานในรัสเซีย
และจากข้อมูลของธนาคารโลกพบว่าในปี ค.ศ. 2015 มีผู้โดยสารทางอากาศกว่า 3,440 ล้านเที่ยวคนทั่วโลก ซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างมากจากปี ค.ศ. 1970 ที่ขณะนั้นมีเพียง 310 ล้านเที่ยวคน และจากการสำรวจโดยสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ พบว่าผู้โดยสารกว่า 49% ในปี ค.ศ. 2015 มีอายุระหว่าง 25 - 44 ปี
จากการแข่งขันด้านการเดินอากาศที่เข้มข้น ทำให้ 5 สายการบินชั้นนำร่วมกันจัดตั้งพันธมิตรสายการบินที่ชื่อว่า สตาร์อัลไลแอนซ์ ขึ้นในปี ค.ศ. 1997 ซึ่งปัจจุบันเป็นพันธมิตรสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของโลก และตามมาด้วยการจัดตั้งพันธมิตร สกายทีม ในปี ค.ศ. 2000 บรรดาสายการบินร่วมพันธมิตรจะสามารถทำเส้นทางบินแบบเที่ยวบินร่วม (code-share) ได้ ซึ่งผู้โดยสารจะซื้อและออกตั๋ว ณ ต้นทางครั้งเดียว การต่อเที่ยวบินไปยังสายการบินอื่น ๆ ที่ร่วมพันธมิตรนั้น ไม่จำเป็นต้องออกตั๋ว รับ/โหลดสัมภาระซ้ำ ช่วยให้การเดินทางเป็นไปโดยสะดวกยิ่งขึ้น
ปัจจุบัน การบินพลเรือนของแต่ละประเทศอยู่ภายใต้กฎและมาตรฐานของสถาบันหลักสองแห่งคือ สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติ (FAA) และ องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) การบินพลเรือนของประเทศใดที่มีมาตรฐานต่ำอาจทำให้ประเทศนั้นเผชิญกับมาตรการกีดกันทางการบิน และผู้ที่คอยออกกฎและมาตรฐานของสายการบินทั่วโลกคือ สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ (IATA)
ดูเพิ่ม

ยานอวกาศ
บอลลูนลาดตระเวน L'Intrépide ของฝรั่งเศส ค.ศ. 1796 เป็นวัตถุบินได้ที่เก่าแก่ที่สุด ปัจจุบันรักษาไว้ที่กรุงเวียนนา
เรือเหาะ หมายเลข 6 ของนายเอาแบร์ตู ซาตูส-ดูมง บินวนรอบหอไอเฟล ค.ศ. 1901
เที่ยวบินแรกของพี่น้องไรต์เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1903 ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
ผีเสื้อขอบปีกเลื่อยจุดแดง

| ผีเสื้อขอบปีกเลื่อยจุดแดง |
| --- | --- |

ผีเสื้อขอบปีกเลื่อยจุดแดงกำลังกินโป่ง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ชั้น:: แมลง Insecta
อันดับ:: ผีเสื้อ Lepidoptera
วงศ์:: Pieridae Pieridae
สกุล:: Prioneris Prioneris (Boisduval, 1836)
สปีชีส์:: Prioneris philonome
ชื่อทวินาม
Prioneris philonome (Boisduval, 1836)

ชื่อพ้อง
 Pieris philonome Boisduval, 1836  Prioneris vollenhovii Wallace, 1867  Prioneris clemanthe themana Fruhstorfer, 1903
ผีเสื้อขอบปีกเลื่อยจุดแดง (อังกฤษ: Red-spot Sawtooth) เป็นแมลงจำพวกผีเสื้อชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Prioneris philonome อยู่ในวงศ์ผีเสื้อหนอนกะหล่ำ (Pieridae) พบกระจายพันธุ์ในเขตนิเวศอินโดมาลายา
ลักษณะเป็นผีเสื้อที่ปีกด้านบนมีสีขาว มีเส้นปีกลายสีดำพาดสลับตามยาว ที่ปีกด้านล่างคล้ายกันกับปีกด้านบน ปีกคู่หลังมีสีเหลือง เกือบทั่วปีกด้านหลัง บริเวณโคนปีกแต้มด้วยสีแดงสด มีหนวดสองเส้น ตั้งตรงเป็นรูปตัว V มีลำตัวยาวประมาณ 80–90 มิลลิเมตร จึงจัดเป็นผีเสื้อที่ขนาดยาวมากชนิดหนึ่ง  กินอาหารที่เป็นของเหลว เช่น เศษใบไม้ น้ำหวานจากดอกไม้ โดยใช้ปากที่เป็นหลอดดูดเพื่อดูดกินอาหาร
มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่ตามที่โล่งแจ้ง ตามชายป่า สวนดอกไม้ทั่วไป เป็นผีเสื้อที่ไม่ชอบอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม พบเห็นได้ทั่วไป หากินตามบริเวณพื้นดินมากกว่าบนต้นไม้  ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค
สายพันธุ์ย่อย

Prioneris philonome philonome (ชวาตะวันออก)
Prioneris philonome vollenhovii Wallace, 1867 (บอร์เนียว)
Prioneris philonome themana Fruhstorfer, 1903 (คาบสมุทรมลายู, สุมาตรา)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Prioneris philonome
Prioneris ที่ Markku Savela's Lepidoptera and Some Other Life Forms
Prioneris philonome clemanthe (Doubleday, 1846) : Red-spot Sawtooth / ผีเสื้อขอบปีกเลื่อยจุดแดง Butterflies of Thailand.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q2720077  BOLD: 79955  EoL: 179033  GBIF: 1920467  iNaturalist: 525812  IRMNG: 11197117  LepIndex: 180103  NCBI: 320201
ปีเตอร์ คัมมินส์

ปีเตอร์ คัมมินส์ (เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1931 ที่เมลเบิร์น) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรเลีย เริ่มแสดงภาพยนตร์ในคริสตทศวรรษที่ 1970
ผลงาน

Stork (1971)
Dalmas (1973)
Alvin Purple (1973)
Sunday Too Far Away (1975)
The Removalists (1975)
Storm Boy (1976)
High Rolling (1977)
Blue Fire Lady (1977)
Frog Dreaming (1986)
The Man from Snowy River II (1988)
แหล่งข้อมูลอื่น

ปีเตอร์ คัมมินส์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Peter Cummins theatre credits at AusStage
ปราสาทตระเปียงเตีย

ปราสาทตระเปียงเตีย
ปราสาทตระเปียงเตีย หรือ ปราสาทตะเปียงเตีย ตั้งอยู่ที่บ้านหนองเกาะ ตำบลตะเปียงเตีย อำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ มีลักษณะเป็นปรางค์ก่อด้วยอิฐ หันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสซ้อนกัน 4 ชั้น ส่วนยอดทำเป็นรูปดอกบัวตูม เมื่อพิจารณาจากลัษณะสถาปัตยกรรม พบว่าเป็นแบบลาวร่วมสมัยกับอยุธยาตอนปลาย หรือรัตนโกสินทร์ตอนต้น
ตระเปียงเตีย เป็นภาษาเขมรท้องถิ่น คำว่า "ตระเปียง" แปลงว่าบ่อ สระ หนอง หรือหลุมที่มนุษย์ขุดขึ้น หรืออาจจะหมายถึงบารายที่ปราสาทขอมทุกแห่งมักจะมี หรืออาจจะเป็นแหล่งน้ำที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ส่วนคำว่า "เตีย" หมายถึง เป็ด แปลรวมกันได้ความว่า ตระเปียงเตีย แปลว่า หนองเป็ด ซึ่งเป็นไปได้ว่าในอดีตบริเวณดังกล่าวมีนกเป็ดน้ำอพยพย้ายถิ่นมาอาศัยอยู่ในบริเวณดังกล่าวก็เป็นได้
พ.ศ. 22

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -5  -4  -3
ปี::  19  20  21  22  23  24  25
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 22
ปฏิทินกริกอเรียน: 522 BC
Ab urbe condita: 232
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4229
ปฏิทินบาไฮ: −2365 – −2364
ปฏิทินเบงกอล: −1114
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 429
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 23
ปฏิทินพม่า: −1159
ปฏิทินไบแซนไทน์: 4987–4988
ปฏิทินจีน: 戊寅年 (ขาลธาตุดิน) 2175 หรือ 2115     — ถึง — 己卯年 (เถาะธาตุดิน) 2176 หรือ 2116
ปฏิทินคอปติก: −805 – −804
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 645
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −529 – −528
ปฏิทินฮีบรู: 3239–3240
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −465 – −464
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2580–2581
ปฏิทินโฮโลซีน: 9479
ปฏิทินอิกโบ: −1521 – −1520
ปฏิทินอิหร่าน: 1143 BP – 1142 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1178 BH – 1177 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1812
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2433 ก่อน ROC 民前2433年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 22 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 522
พ.ศ. 2194

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2191  2192  2193  2194  2195  2196  2197
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2194
ปฏิทินกริกอเรียน: 1651 MDCLI
Ab urbe condita: 2404
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1100 ԹՎ ՌՃ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6401
ปฏิทินบาไฮ: −193 – −192
ปฏิทินเบงกอล: 1058
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2601
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 2 Cha. 2 – 3 Cha. 2 (Interregnum)
พุทธศักราช: 2195
ปฏิทินพม่า: 1013
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7159–7160
ปฏิทินจีน: 庚寅年 (ขาลธาตุโลหะ) 4347 หรือ 4287     — ถึง — 辛卯年 (เถาะธาตุโลหะ) 4348 หรือ 4288
ปฏิทินคอปติก: 1367–1368
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2817
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1643–1644
ปฏิทินฮีบรู: 5411–5412
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1707–1708
 - ศกสมวัต: 1573–1574
 - กลียุค: 4752–4753
ปฏิทินโฮโลซีน: 11651
ปฏิทินอิกโบ: 651–652
ปฏิทินอิหร่าน: 1029–1030
ปฏิทินอิสลาม: 1061–1062
ปฏิทินญี่ปุ่น: Keian 4 (慶安４年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 3984
ปฏิทินหมินกั๋ว: 261 ก่อน ROC 民前261年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2194 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1651 - มีนาคม ค.ศ. 1652
มหาศักราช 1573
พ.ศ. 2195

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2192  2193  2194  2195  2196  2197  2198
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2195
ปฏิทินกริกอเรียน: 1652 MDCLII
Ab urbe condita: 2405
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1101 ԹՎ ՌՃԱ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6402
ปฏิทินบาไฮ: −192 – −191
ปฏิทินเบงกอล: 1059
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2602
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 3 Cha. 2 – 4 Cha. 2 (Interregnum)
พุทธศักราช: 2196
ปฏิทินพม่า: 1014
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7160–7161
ปฏิทินจีน: 辛卯年 (เถาะธาตุโลหะ) 4348 หรือ 4288     — ถึง — 壬辰年 (มะโรงธาตุน้ำ) 4349 หรือ 4289
ปฏิทินคอปติก: 1368–1369
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2818
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1644–1645
ปฏิทินฮีบรู: 5412–5413
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1708–1709
 - ศกสมวัต: 1574–1575
 - กลียุค: 4753–4754
ปฏิทินโฮโลซีน: 11652
ปฏิทินอิกโบ: 652–653
ปฏิทินอิหร่าน: 1030–1031
ปฏิทินอิสลาม: 1062–1063
ปฏิทินญี่ปุ่น: Keian 5 / Jōō 1 (承応元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 3985
ปฏิทินหมินกั๋ว: 260 ก่อน ROC 民前260年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2195 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1652 - มีนาคม ค.ศ. 1653
มหาศักราช 1574
ประวัติศาสตร์การสื่อสาร

ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในเทคโนโลยีการสื่อสาร (สื่อ และเครื่องมือจารึกที่เหมาะสม) มีการพัฒนาควบคู่กับการเปลี่ยนแปลงในระบบการเมืองและเศรษฐกิจและโดยการขยายระบบอำนาจ การสื่อสารสามารถบอกช่วงจากกระบวนการที่ละเอียดอ่อนมากในการแลกเปลี่ยนการสนทนาเต็มรูปแบบ และการสื่อสารมวลชน การสื่อสารของมนุษย์ถูกปฏิวัติโดยกำเนิดขึ้นประมาณ 500,000 ปีที่ผ่านมา ,มีสัญลักษณ์ที่ได้รับการพัฒนาประมาณ 30,000 ปีที่ผ่านมา ด้วยความไม่สมบูรณ์ของคำพูด ทำให้ได้รับการพัฒนาเผยแพร่ให้ได้ง่ายขึ้นจากความคิด และสิ่งประดิษฐ์กระตุ้น ส่งผลให้เกิดรูปแบบการสื่อสารรูปแบบใหม่ ๆ ปรับปรุงทั้งในช่วงที่ผู้คนสามารถติดต่อสื่อสาร และการมีอายุยืนยาวของข้อมูล
สัญลักษณ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่สร้างขึ้น เพื่อวัตถุประสงค์ในการสื่อสาร คือ ภาพวาดในถ้ำ ,รูปแบบของภาพบนหิน ,ในยุคหินเก่าปลาย ภาพวาดถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักกันดีที่ตั้งอยู่ภายใน ถ้ำโชเวต์ ซึ่งเขียนตั้งแต่ 30,000 ปีก่อนคริสตกาล ภาพเหล่านี้มีการเพิ่มจำนวนของข้อมูล ได้แก่ มนุษย์อาจจะสร้างปฏิทินแรกย้อนหลังไปถึง 15,000 ปีก่อน ,การเชื่อมต่อระหว่างรูปวาด และการเขียนที่แสดงต่อไปด้วยภาษาศาสตร์ เช่น ในอียิปต์โบราณ และกรีกโบราณ มีแนวคิด และคำพูดของการวาดภาพ และการเขียนเป็นแบบเดียวกัน
ศิลปะสกัดหิน

ข้อมูลเพิ่มเติม: ศิลปะสกัดหิน
พิกโตแกรมส์

พิกโตแกรมส์ (สัญลักษณ์) เป็นสัญลักษณ์ที่ใช่แสดงแนวคิดวัตถุกิจกรรมสถานที่หรือเหตุการณ์โดยภาพประกอบ เป็นรูปแบบ Pictography ของการเขียนโปรโตโดยการคิดจะถูกส่งผ่านการวาดภาพ Pictographs เป็นก้าวต่อไปของวิวัฒนาการด้านการสื่อสาร เช่น ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดระหว่าง petroglyphs และ pictograms คือ petroglyphs เป็นเพียงการแสดงเหตุการณ์ แต่ pictograms จะบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังนั้นพวกเขาสามารถยกตัวอย่างเช่นตามลำดับ
พิกโตแกรมส์ ถูกนำมาใช้โดยวัฒนธรรมโบราณต่าง ๆ ทั่วโลกตั้งแต่ 9000 ปีก่อนคริสตกาล
ไอดิโอแกรม

ในทางกลับกัน การพัฒนาเป็นไอดิโอแกรม สัญลักษณ์กราฟิกที่แสดงถึงความคิด บรรพบุรุษของพวกเขาในรูปสัญลักษณ์เหล่านี้อาจแสดงเฉพาะบางสิ่งที่คล้ายกับรูปแบบของพวกเขาเท่านั้น เช่น ดังรูปสัญลักษณ์ของวงกลมที่เป็นตัวแทนของดวงอาทิตย์ ,แต่ไม่ใช่แนวคิดอื่นๆ เช่น 'ความร้อน', 'แสง', 'วัน' หรือ 'พระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ของดวงอาทิตย์' ไอดิโอแกรมในทางตรงกันข้ามสามารถถ่ายทอดแนวความคิดรวบยอดได้มากขึ้นตัวอย่างเช่นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนของไม้สองชิ้นอาจหมายถึงไม่เพียง แต่ 'ขา' เท่านั้น แต่ยังเป็นคำกริยาในการเดิน
เนื่องจากความคิดบางอย่างเป็นสากลวัฒนธรรมที่แตกต่างกันจำนวนมากได้พัฒนารูปแบบที่เหมือนกัน ตัวอย่างเช่นตาที่มีน้ำตาหมายถึง 'ความเศร้า' ในอุดมการณ์ไอดิโอแกรมของกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐในแคลิฟอร์เนีย เช่นเดียวกับชาวแอซเท็ก ,ในช่วงต้นของจีนและชาวอียิปต์
ไอดิโอแกรม เป็นรากฐานของระบบการเขียน logographic เช่น ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ และอักษรจีน
การเขียน > ตัวอักษร

ข้อมูลเพิ่มเติม: ประวัติศาสตร์อักษร
ประวัติศาสตร์โทรคมนาคม

ประวัติศาสตร์โทรคมนาคม เป็นการส่งสัญญาณไปไกลเพื่อการสื่อสาร โดยมีการเริ่มตั้งแต่ 1000 ปีมาแล้วโดยใช้สัญญาณควันไฟและกลองในแอฟริกา อเมริกา และบางส่วนของเอเชีย ในคริสต์ทศวรรษ 1790 ระบบสัญญาณแรกคงที่เกิดขึ้นในยุโรป แต่อย่างไรก็ตามจนถึงช่วงคริสต์ทศวรรษ 1830 ระบบไฟฟ้า [โทรคมนาคม] เริ่มปรากฏขึ้น
ดูเพิ่ม

ภาษาศาสตร์ และประวัติศาสตร์ภาษาศาสตร์
สัญลักษณ์ศาสตร์
การสื่อสารของสัตว์
ศิลปะสกัดหินจาก Häljesta, ในประเทศสวีเดน ยุคสำริดของชาวยุโรป
Pictograph จาก 1510 บอกเล่าเรื่องราวของการมาของ มิชชันนารียังเกาะฮิสปันโยลา
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

ประเทศเม็กซิโก จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเม็กซิโกเป็นตัวแทนประเทศเม็กซิโกในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน  คน ใน  ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 1 | 1 | 2 |
| สกีข้ามทุ่ง | 1 | 0 | 1 |
| สเกตลีลา | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 3 | 1 | 4 |
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
สกีข้ามทุ่ง

บทความหลัก: กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 และ กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติเม็กซิโกในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาเม็กซิโกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   เอริเทรีย   กานา   มาดากัสการ์   โมร็อกโก   ไนจีเรีย 
อเมริกา:   อาร์เจนตินา   โบลิเวีย   บราซิล   แคนาดา   ชิลี   โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   เฮติ   จาเมกา   เม็กซิโก   เปรู   ปวยร์โตรีโก   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อิหร่าน   ญี่ปุ่น   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   เลบานอน   มาเลเซีย   มองโกเลีย   ปากีสถาน   ฟิลิปปินส์   ซาอุดีอาระเบีย   เกาหลีใต้   จีนไทเป   ไทย   อุซเบกิสถาน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   มาซิโดเนียเหนือ   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   นิวซีแลนด์ 
อื่นๆ:   อาร์โอซี
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (ไมด์-อเมริกา เวอร์ชั่น)

เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (NWA World Tag Team Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์แทกทีมของNWA Mid-America ที่ใช้หลักๆในTennessee และ Alabama ตั้งแต่ปี 1957 จนถึง 1977
ดูเพิ่ม

National Wrestling Alliance
NWA World Tag Team Championship
พ.ศ. 220

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  217  218  219  220  221  222  223
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 220
ปฏิทินกริกอเรียน: 324 BC
Ab urbe condita: 430
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4427
ปฏิทินบาไฮ: −2167 – −2166
ปฏิทินเบงกอล: −916
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 627
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 221
ปฏิทินพม่า: −961
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5185–5186
ปฏิทินจีน: 丙申年 (วอกธาตุไฟ) 2373 หรือ 2313     — ถึง — 丁酉年 (ระกาธาตุไฟ) 2374 หรือ 2314
ปฏิทินคอปติก: −607 – −606
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 843
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −331 – −330
ปฏิทินฮีบรู: 3437–3438
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −267 – −266
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2778–2779
ปฏิทินโฮโลซีน: 9677
ปฏิทินอิกโบ: −1323 – −1322
ปฏิทินอิหร่าน: 945 BP – 944 BP
ปฏิทินอิสลาม: 974 BH – 973 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2010
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2235 ก่อน ROC 民前2235年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 220 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 324
ปัญจปรเมษฐี

ภาพเขียนแสดงปัญจปรเมษฐีบนสิทธศิลา ภาษาประกฤตประกอบภาษาคุชราต, ศตวรรษที่ 17
ปัญจปรเมษฐี (สันสกฤต: पञ्च परमेष्ठी ; Pañca-Parameṣṭhi, "สิ่งมีชีวิตยิ่งใหญ่สุดห้าประการ")  ในศาสนาเชนเป็นลำดับขั้นห้าลำดับทางศาสนาที่ควรแก่การเคารพบูชา อันได้แก่:
อริหันต์: วิญญาณที่ตรัสรู้และเข้าถึงเกวลญาณ ตีรถังกรทั้ง 24 องค์ ล้วนเป็นอริหันต์
สิทธะ: วิญญาณที่หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด (สังสาระ)
อาจารยะ
อุปัชฌายะ
มุณี คือ นักบวชในศาสนาเชน
อักษรแรกของทั้งห้าชื่อ A+A+A+U+M รวมกันเกิดเป็นเสียงโอม
พ.ศ. 2198

| --- | --- |
ศตวรรษ::  16  17  18
ปี::  2195  2196  2197  2198  2199  2200  2201
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2198
ปฏิทินกริกอเรียน: 1655 MDCLV
Ab urbe condita: 2408
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1104 ԹՎ ՌՃԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6405
ปฏิทินบาไฮ: −189 – −188
ปฏิทินเบงกอล: 1062
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2605
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 6 Cha. 2 – 7 Cha. 2 (Interregnum)
พุทธศักราช: 2199
ปฏิทินพม่า: 1017
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7163–7164
ปฏิทินจีน: 甲午年 (มะเมียธาตุไม้) 4351 หรือ 4291     — ถึง — 乙未年 (มะแมธาตุไม้) 4352 หรือ 4292
ปฏิทินคอปติก: 1371–1372
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2821
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1647–1648
ปฏิทินฮีบรู: 5415–5416
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1711–1712
 - ศกสมวัต: 1577–1578
 - กลียุค: 4756–4757
ปฏิทินโฮโลซีน: 11655
ปฏิทินอิกโบ: 655–656
ปฏิทินอิหร่าน: 1033–1034
ปฏิทินอิสลาม: 1065–1066
ปฏิทินญี่ปุ่น: Jōō 4 / Meireki 1 (明暦元年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 10 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 3988
ปฏิทินหมินกั๋ว: 257 ก่อน ROC 民前257年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2198 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1655 - มีนาคม ค.ศ. 1656
มหาศักราช 1577
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง (พ.ศ. 2173 - พ.ศ. 2199)