stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
นางาโนะ (เมือง)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Nagano
คู่มือการท่องเที่ยว Nagano จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ศูนย์การประชุมและผู้ติดต่อ เก็บถาวร 2006-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nagano 2005 Special เว็บไซต์ทางการกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
บริษัทรถไฟฟ้านางาโนะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ด ค ก เมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว |
| --- | --- |
 1924:  ชามอนี  1928:  ซังคท์โมริทซ์  1932:  เลคพลาซิด  1936:  การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน  1940: ไม่มี[c]  1944: ไม่มี[c]  1948:  ซังคท์โมริทซ์  1952:  ออสโล  1956:  กอร์ตีนาดัมเปซโซ  1960:  สควอว์วัลเลย์  1964:  อินส์บรุค  1968:  เกรอนอบล์  1972:  ซัปโปโระ  1976:  อินส์บรุค  1980:  เลคพลาซิด  1984:  ซาราเยโว  1988:  แคลกะรี  1992:  อาลแบร์วีล  1994:  ลิลเลอฮาเมอร์  1998:  นางาโนะ  2002:  ซอลต์เลกซิตี  2006:  ตูริน  2010:  แวนคูเวอร์  2014:  โซชี  2018:  พย็องชัง  2022:  ปักกิ่ง  2026:  มิลาน - กอร์ตีนาดัมเปซโซ  2030: TBA 
[c] ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง
ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล

ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล (Baltimore/Washington International Thurgood Marshall Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองลินธิคัม ในแอนน์อรันเดิลเคาน์ตี รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา หรือเรียกกันทั่วไปว่า BWI ตามชื่อรหัสสนามบิน รองรับการจราจรภายในเขตนครหลวงบัลติมอร์-วอชิงตัน ห่างจากใจกลางเมืองบัลติมอร์ประมาณ 16 กิโลเมตร และจากใจกลางเมืองวอชิงตันประมาณ 55 กิโลเมตร ยังเป็นท่าอากาศยานสำคัญของสายการบินเซาท์เวสต์แอร์ไลน์
ตั้งแต่สายการบินเซาท์เวสต์มาลงให้บริการที่ท่าอากาศยาน BWI ในปี พ.ศ. 2536 ท่าอากาศยาน BWI ได้รู้จักในฐานะท่าอากาศยานที่ค่าโดยสารถูก
บัลติมอร์/วอชิงตัน เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 เพื่อเป็นเกียรติต่ออดีตผู้พิพากษาศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกา เธอร์กู้ด มาร์แชล ซึ่งเกิดและเติบโตในบัลติมอร์
สายการบิน > อาคารเทียบเครื่องบิน เอ/บี

เซาท์เวสต์แอร์ไลน์
สายการบิน > อาคารเทียบเครื่องบิน ซี

เดลต้า แอร์ไลน์
เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
แพนแอม คลิปเปอร์ คอนเนคชั่น ให้บริการโดย บอสตัน-เมนแอร์เวย์
อเมริกันแอร์ไลน์
อเมริกันอีเกิล
สายการบิน > อาคารเทียบเครื่องบิน ดี

คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์
นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์เลน์
มิดเวสต์แอร์ไลน์
มิดเวสต์คอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวย์แอร์ไลน์
มิดเวสต์คอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส์สเตทแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เพียดมอนต์แอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์วิสคอนซิน
แอร์ทรานแอร์เวย์
สายการบิน > อาคารเทียบเครื่องบิน อี (อาคารเทียบเครื่องบินระหว่างประเทศ ผู้ว่าการวิลเลียม โดนัลด์ เชเฟอร์)

นอร์ธอเมริกันแอร์ไลน์
บริติช แอร์เวย์
ยูเอสเอ 3000
แอร์แคนาดา
แอร์แคนาดาแจ๊ซ
แอร์ทรานแอร์เวย์ เที่ยวบินซึ่งมาจากต่างประเทศ
แอร์โมบิลิตีคอมมานด์
แหล่งข้อมูลอื่น

ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล (อังกฤษ)
อาคารเทียบเครื่องบิน อี
ตราแผ่นดินของอัฟกานิสถาน

| ตราแผ่นดินของเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน |
| --- | --- |

รายละเอียด
ผู้ใช้ตรา: เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน
เริ่มใช้: 15 สิงหาคม 2021; 3 ปีก่อน (2021-08-15)
โล่: เมียะห์รอบที่มีมินบัรข้างใน รองรับคัมภีร์อัลกุรอาน และสวมด้วยดวงอาทิตย์
ประคองข้าง: ดาบอาหรับ 2 เล่ม, ข้าวสาลี 2 มัด และล้อเฟือง
คำขวัญ: لا إله إلا الله محمد رسول الله
ตราแผ่นดินของอัฟกานิสถาน เป็นสัญลักษณ์ที่เป็นทางการของประเทศอัฟกานิสถาน
ตราในอดีต

เอมิเรตอัฟกานิสถาน (1901–1919)
เอมิเรตอัฟกานิสถาน (1919–1926)
ราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน (1926–1928)
ราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน (1928–1929)
เอมิเรตอัฟกานิสถาน (1929)
ราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน (1931–1973)
สาธารณรัฐอัฟกานิสถาน (1973–1974)
สาธารณรัฐอัฟกานิสถาน (1974–1978)
สาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถาน (1978–1980)
สาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถาน (1980–1987)
สาธารณรัฐอัฟกานิสถาน (1987–1992)
รัฐอิสลามอัฟกานิสถาน (1992–2002)
รัฐอิสลามเปลี่ยนผ่านอัฟกานิสถาน (2002–2004)
สาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน (2004–2021)
(เทียบกับรูปแบบสีดำ)
ตราในอดีต > ตัวเลขปี

ในบางตรามีปีที่แตกต่างกัน ดังตัวอย่างข้างล่าง (นอกจากนี้ยังพบเลขปีในตราประจำ ค.ศ. 1974–1978)
| ฮิจเราะห์ | ฮิจเราะห์ | คริสต์ศักราช | เหตุการณ์ | ตรา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۲۹۸ | 1298 สุริยคติ | 1919–1920 | เอกราช   (สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สาม) | 2004–2021 |
| ١٣٤٨ | 1348 จันทรคติ | 1929–1930 | การขึ้นครองราชย์ของนาดีร์ ชาฮ์   (สงครามกลางเมือง ค.ศ. 1928–1929) | 1931–1973, 1992–2002, 2002–2004 |
| ١٤١٥ | 1415 จันทรคติ | 1994–1995 | การขึ้นสู่อำนาจของตอลิบาน   (สงครามกลางเมือง ค.ศ. 1992–1996) | 1996–2001, 2021–ปัจจุบัน |
ดูเพิ่ม

ธงชาติอัฟกานิสถาน
เพลงชาติอัฟกานิสถาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Afghanistan Ministry of Foreign Affairs เก็บถาวร 2021-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
/Afghanistan-national-symbol.htm Afghanistan/Khurasan National Emblem
นาโอฮิโระ อิเกดะ

นาโอฮิโระ อิเกดะ (ญี่ปุ่น: 池田 尚弘; โรมาจิ: Ikeda Naohiro; เกิดวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1940 — 2021) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1968
ประวัติ

นาโอฮิโระ อิเกดะ เกิดที่จังหวัดซางะ
ในปี ค.ศ. 1964 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมชาติญี่ปุ่นเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดง
และในปี ค.ศ. 1968 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมชาติญี่ปุ่นเข้ารับรางวัลเหรียญเงิน
แหล่งข้อมูลอื่น

第十九回　日本バレーボール栄光の日は再びくるのか？ เก็บถาวร 2007-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
profile[ลิงก์เสีย]
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  ญี่ปุ่น 
วิชาการ:  CiNii
ทะเลสาบซาโรมะ

| ทะเลสาบซาโรมะ |
| --- | --- |
Saroma Lagoon
ทะเลสาบซาโรมะ
ทะเลสาบซาโรมะ
ที่ตั้ง: อาบาชิริ ฮกไกโด ญี่ปุ่น
พิกัด: 44°10′N 143°43′E﻿ / ﻿44.167°N 143.717°E﻿ / 44.167; 143.717
ชนิด: Mesotrophic
ชื่อในภาษาแม่: サロマ湖  (ญี่ปุ่น)
แหล่งน้ำไหลออก: ทะเลโอค็อตสค์
พื้นที่รับน้ำ: 618 km2 (239 sq mi)
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 150 km2 (37,000 เอเคอร์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 8.7 m (29 ft)
ความลึกสูงสุด: 19.5 m (64 ft)
ปริมาณน้ำ: 1.3 km3 (0.31 cu mi)
ความยาวชายฝั่ง1: 82.4 km (51.2 mi)
ความสูงของพื้นที่: 0 m (0 ft)

แข็งตัว: เดือนธันวาคมถึงเดือนมีนาคม
เกาะ: none
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบซาโรมะ (ญี่ปุ่น: サロマ湖; โรมาจิ: Saroma-ko) เป็นทะเลสาบชายฝั่ง ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติอาบาชิริควาซี ใกล้เมืองซาโรมะ คิตามิ ยูเบ็ตสึ กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นทะเลสาบที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่น และใหญ่ที่สุดในฮกไกโด
ตารางเปรียบเทียบสัทอักษร อังกฤษ-ไทย

ตารางเปรียบเทียบสัทอักษร อังกฤษ-ไทย อย่างง่าย เทียบเสียงตามภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน สำหรับเนื้อหาหลักอย่างละเอียด ดูได้ที่ สัทอักษรสากล ภาษาอังกฤษ และ ภาษาไทย
|   | เสียงก้อง | ริมฝีปาก | ริมฝีปาก-ฟัน | ฟัน | โคนฟัน | โคนฟันด้านบน | เพดานปาก ส่วนแข็ง | เพดานปาก ส่วนอ่อน | เสียงจากลำคอ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงหยุด | เสียงไม่ก้อง ลมน้อย | [ pʰ ] - ผ,พ,ภ - P |   |   | [ tʰ ] - ฐ,ฒ,ท,ธ - T |   |   | [ kʰ ] - ข,ฃ,ค,ฅ,ฆ -  K | [ ʔ ] - อ - O |
| เสียงหยุด | เสียงไม่ก้อง ลมมาก | [ p ] - ป |   |   | [ t ] - ฏ,ต |   |   | [ k ] - ก |   |
| เสียงหยุด | เสียงก้อง | [ b ] - บ  -  B |   |   | [ d ] - ฎ,ฑ,ด  -  D |   |   | [ g ]  -  G |   |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงไม่ก้อง ลมน้อย |   |   |   | [ tɕ ] - จ | [ tɕʰ ] - ฉ, ช, ฌ |   |   |   |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงไม่ก้อง ลมมาก |   |   |   |   | [ tʃ ]  - CH |   |   |   |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงก้อง |   |   |   |   | [ dʒ ]  - J |   |   |   |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงไม่ก้อง |   | [ f ] - ฝ,ฟ  -  F | [ θ ] -  TH | [ s ] - ซ,ศ,ษ,ส -  S | [ ʃ ]  - SH |   |   | [ h ] - ห,ฮ  -  H |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงก้อง |   | [ v ] - V | [ ð ] -  TH | [ z ] - Z | [ ʒ ] |   |   |   |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงก้อง | [ m ] - ม  -  M |   |   |   | [ n ] - ณ,น -  N |   | [ ŋ ] - ง -  NG |   |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงก้อง |   |   |   | [ r ] - ร |   | [ r ] - R |   |   |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงก้อง | [ w ]  -  ว - W |   |   |   |   | [ j ] - ญ,ย - |   |   |
| เสียง ต่อเนื่อง | เสียงก้อง |   |   |   | [ l ] - ล,ฬ | [ l ] - L |   |   |   |

หมายเหตุ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| เสียงที่มีทั้งอังกฤษและไทย | เฉพาะเสียงไทย | เฉพาะเสียงอังกฤษ |
ตารางแสดงตำแหน่งของลิ้นในการออกเสียง ยกเว้นเสียงจากลำคอ
ตัวอักษรสัทอักษรสากล แสดงใน [ ]
ตัวอักษร C ออกเสียงได้ 2 แบบ ดูที่ เสียง ส /s/  ดูได้ที่เสียง [s]สำหรับการออกเสียง ค /k/ ดูได้ที่เสียง [k]
ตัวอักษร G ออกเสียงได้ 2 แบบ
ตัวอักษร CH ออกเสียงได้ 3 แบบ คือ /ch/ /sh/ /k/ ดูเพิ่มที่ การออกเสียง
ตัวอักษร TH ออกเสียงได้ 2 แบบ
เสียง อ.อ่าง O ในภาษาอังกฤษ ถือว่าอยู่ในเสียงสระ
ทริส สตราตัส

| Trish Stratus |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Patricia Anne Stratigeas
เกิด:  (1975-12-18) 18 ธันวาคม ค.ศ. 1975 (48 ปี) Toronto, Ontario, Canada
ที่พัก: Toronto, Ontario, Canada
คู่สมรส: Ron Fisico (สมรส 2006)
บุตร: 2
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Trish Stratus
ส่วนสูง: 5 ฟุต 5 นิ้ว (165 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 125 ปอนด์ (57 กิโลกรัม)
มาจาก: Toronto, Ontario, Canada
ฝึกหัดโดย: Ron Hutchison Dave Finlay
เปิดตัว: March 19, 2000
รีไทร์: August 11, 2019
ลายเซ็น

แพทริเชีย แอน สตราติเจียส (Patricia Anne Stratigias) หรือที่รู้จักกันในชื่อของ ทริส สตราตัส (Trish Stratus) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพกึ่งเลิกปล้ำ นักแสดง และครูสอนโยคะชาวแคนาดา ปัจจุบันเธอเซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้สัญญานักมวยปล้ำระดับตำนาน มักได้รับการยกย่องว่าเป็นนักมวยปล้ำหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล นอกจากนี้ เธอยังเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ได้รับความนิยมมากที่สุดใน WWE
หลังจากเริ่มต้นอาชีพนางแบบฟิตเนส  สตราติเจียสเริ่มทำงานเป็นนักมวยปล้ำให้กับ WWF ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น WWE ในปี ค.ศ. 2002 ในช่วงต้นอาชีพของเธอ เธอเป็นผู้จัดการแท็กทีม T & A (เทสต์ และ ปรินซ์ อัลเบิร์ต) และเรื่องราวความสัมพันธ์ (ในบท) ระหว่างเธอกับวินซ์ แม็กแมน เจ้าของ WWE
ผลงานแสดง

Bail Enforcers (2011)
Gridlocked (2015)
ชีวิตส่วนตัว

สตราติเจียสมีเชื้อสายกรีกและโปแลนด์ และเป็นลูกสาวคนโตของจอห์นและอลิซ สตราติเจียส น้องสาวของเธอชื่อคริสตี้และเมลิสสา สตราติเจียสแต่งงานกับ รอน ฟิซิโก คนรักสมัยมัธยมปลายของเธอที่คบกันมา 14 ปี เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2006
ผลงานแชมป์ความสำเร็จ

Fighting Spirit Magazine
Double X Award (2006)
Three Degrees Award (2006)
Pro Wrestling Illustrated
Woman of the Year (2002, 2003, 2005, 2006)
Woman of the Decade (2000–2009)
World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment / WWE
WWE Hardcore Championship (1 time)
WWF/E Women's Championship (7 times)
Babe of the Year (2001–2003)
Diva of the Decade (2000s)
WWE Hall of Fame (Class of 2013)
Wrestling Observer Newsletter
Worst Worked Match of the Year (2002) with Bradshaw vs. Christopher Nowinski and Jackie Gayda on Raw, July 7
เชิงอรรถ

Leiker & Vancil (2003). WWE Unscripted. Pocket Books. ISBN 0-7434-7761-8.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ทริส สตราตัส ที่ WWE.com
Trish Stratus ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แชมป์หญิง WWE
นาสิบู เอมมานูอัล

นาสิบู เอมมานูอัล เป็นผู้บังคับบัญชาทหารบกของจักรวรรดิเอธิโอเปีย และพี่ชายของเขาที่ชื่อ Wasane เขาเคยได้รับให้ถูกแต่งตั้งในกระทรวงสงคราม ในช่วงสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง เขาได้บังคับบัญชาการทางภาคใต้ของเอธิโอเปีย เขาได้สั่งให้ทหารเอธิโอเปียเข้าสู้กับนายพลโรดอลโฟ กราซีอานี
ของราชอาณาจักรอิตาลี ระหว่างรบในยุทธการโอกาเดน ในเดือนพฤษภาคม 1936 จักรพรรดิและเขาถูกเนรเทศเขาทำหน้าที่เป็นผู้แทนของเอธิโอเปีย ในกรุงเจนีวา ต่อมาเขาได้ป่วยและเสียชีวิตเนื่องจากสัมผัสก๊าซพิษในสวิตเซอร์แลนด์
นาสะ

ขุนพลปีศาจนาสะ
นาสะ (ญี่ปุ่น: 那唖挫) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องซามูไรทรูปเปอร์ เขาเป็นขุนพลปีศาจผู้สวมเกราะแห่งงูเห่า ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากความกตัญญู เป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งความกตัญญูอันเป็นคุณสมบัติประจำตัวของเขา นาสะสามารถใช้พิษและเพลงดาบอันน่ากลัวเข้าจู่โจมศัตรูอย่างรุนแรง โดยเฉพาะการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ทำให้ดูราวกับว่านาสะมีแขนถึง 6 แขน
ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ

| ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ |
| --- | --- |


ญี่ปุ่น: 逃げるは恥だが役に立つ
 
ประเภท: โรแมนติกคอเมดี
เค้าโครงจาก: มังงะต้นฉบับ "เดอะฟูลไทม์ไวฟ์เอสเคปปิสต์" โดย สึนามิ อูมิโนะ
บทโดย: อากิโกะ โนงิ
กำกับโดย:   ฟูมิโนริ คาเกโกะ  โนบูฮิโระ โดอิ  ยาซูฮารุ อิชิอิ 
แสดงนำ:   ยูอิ อารางากิ  เก็น โฮชิโนะ  เรียวเฮ โอตานิ  อาราตะ ฟูราตะ  ยูริโกะ อิชิดะ 
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง:   เค็นอิจิโร ซูเอฮิโระ  มายูโกะ 
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "ซูซูเมะ, ทามานินิเงเตโมะ" โดย ชารังโปะรันตัง
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "โคอิ" โดย เก็น โฮชิโนะ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ประเทศญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาญี่ปุ่น
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 11 + 1 ตอนพิเศษ
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง:   จุน นาซูดะ  ฮิโรชิ โทเงดะ  มาซาโกะ มิยาซากิ 
ความยาวตอน: 54–69 นาที
บริษัทผู้ผลิต: ทีบีเอสทีวี
ออกอากาศ
เครือข่าย: ทีบีเอสทีวี
ออกอากาศ: 11 ตุลาคม ค.ศ. 2016 (2016-10-11) – 2 มกราคม ค.ศ. 2021 (2021-01-02)
ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ (ญี่ปุ่น: 逃げるは恥だが役に立つ; อังกฤษ: We Married as a Job) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวโรแมนติกคอเมดี ตอนแรกของละครโทรทัศน์ออกอากาศเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2016 และออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 20 ธันวาคมในปีเดียวกัน สร้างจากมังงะในชื่อเดียวกันของ สึนามิ อูมิโนะ ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ เล่าความสัมพันธ์ระหว่าง มิกูริ โมริยามะ แสดงโดย ยูอิ อารางากิ หญิงสาววัยกลางคนที่ว่างงานแม้ศึกษาจนได้ปริญญาโทแล้วก็ตาม และ ฮิรามาซะ สึซากิ แสดงโดย เก็น โฮชิโนะ นักวิศวกรคอมพิวเตอร์ที่ไม่มีเวลาทำความสะอาดห้องพักของตน ว่าจ้างมิกูริผ่านพ่อของเธอให้เข้ามาช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่ แต่เมื่อครอบครัวของมิกูริตัดสินใจย้ายบ้านไปอยู่ต่างจังหวัด ทำให้ค่าใช้จ่ายของมิกูริเพิ่มสูงขึ้นหากยังคงทำงานให้แก่สึซากิ เธอและสึซากิจึงตัดสินใจทำสัญญา "การสมรสโดยพฤตินัย" ระหว่างกันและอาศัยอยู่ในห้องพักเดียวกัน จากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองจึงเริ่มพัฒนา
ละครโทรทัศน์ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกเป็นส่วนใหญ่ โดยได้รับความชื่นชมจากการนำเสนอปัญหาสังคมญี่ปุ่นของทีมผลิต "โคอิ" เพลงของโฮชิโนะ นักแสดงสมทบชายในเรื่อง ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ทีมผลิตและนักแสดงได้รับรางวัลในหลายเวที โดยเฉพาะที่เดอะเทเรวิชันดรามาอะแคเดมีอวอร์ดครั้งที่ 91 ซึ่งสามารถคว้ารางวัลได้ทั้งสิ้น 7 รายการ หลังจากความสำเร็จของฉันแต่งงานเป็นอาชีพ มีการผลิตตอนพิเศษของละครโทรทัศน์ ออกอากาศเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2021
นักแสดง > ตัวละครหลัก

ยูอิ อารางากิ แสดงเป็น มิกูริ โมริยามะ:
หญิงสาวผู้จบการศึกษาได้ปริญญาโทแต่ถูกให้ออกจากงาน ทำสัญญา "การสมรสโดยพฤตินัย" เพื่อเป็นแม่บ้านอาศัยอยู่ในห้องพักเดียวกันกับสึซากิแลกกับการไม่ต้องเช่าหอพักหลังพ่อแม่ของเธอตัดสินใจย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด
เก็น โฮชิโนะ แสดงเป็น ฮิรามาซะ สึซากิ:
นักวิศวกรคอมพิวเตอร์หนุ่มที่ไม่มีเวลาทำความสะอาดบ้านตัดสินใจว่าจ้างมิกูริให้เข้ามาทำความสะอาดห้องพักของเขา จากนั้นจึงทำสัญญา "การสมรสโดยพฤตินัย" กับมิกูริเพื่อไม่ให้เธอต้องออกจากงาน
เรียวเฮ โอตานิ แสดงเป็น เรียวตะ คาซามิ:
เพื่อนร่วมงานของสึซากิที่รักความเป็นอิสระและไม่สนใจเรื่องความรัก แต่มักให้คำปรึกษาแก่สึซากิอยู่บ่อยครั้ง
อาราตะ ฟูราตะ แสดงเป็น โยริสึนะ นูมาตะ:
เพื่อนร่วมงานของสึซากิที่เป็นเกย์และสงสัยการสมรสระหว่างสึซากิและมิกูริที่ดูไม่เหมือน "ข้าวใหม่ปลามัน"
ยูริโกะ อิชิดะ แสดงเป็น ยูริ สึจิยะ:
พี่สาวของมิกูริ ผู้หญิงทำงานในวัยย่างเข้า 50 ที่ยังไม่มีคู่รัก เธอพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้มิกูริมีความสุขที่สุด
นักแสดง > ตัวละครสมทบ

ทากาชิ ฟูจิอิ แสดงเป็น ฮิเดชิ ฮิโนะ:
เพื่อนร่วมงานของสึซากิและยุ่งกับการเลี้ยงลูกอายุยังน้อย
เรียว นาริตะ แสดงเป็น นัตสึกิ อูเมฮาระ:
ลูกน้องของยูริ มักได้รับการยกย่องว่าเป็นชายหน้าตาดีในบริษัท ต่อมาเขาเปิดเผยว่าเป็นเกย์
โคโตโกะ ยามางะ แสดงเป็น ยูซุ โฮริอูจิ:
ลูกน้องของยูริ ไม่เก่งด้านการเขียนจึงมักได้รับการแก้ไขเอกสารโดยยูริอยู่บ่อยครั้ง
ทากาชิ อูกาจิ แสดงเป็น โทจิโอะ โมริยามะ:
พ่อของมิกูริ เขาเป็นคนเสนอให้เธอทำงานเป็นแม่บ้านให้แก่สึซากิหลังรู้ว่ามิกูริตกงาน
ยาซูโกะ โทมิตะ แสดงเป็น ซากูระ โมริยามะ:
แม่ของมิกูริซึ่งเธอได้รับความชำนาญในการทำความสะอาดบ้าน
เอรินะ มาโนะ แสดงเป็น ยาซูเอะ ทานากะ / ยัซซัง:
เพื่อนสมัยมัธยมฯ​ ของมิกูริที่ยังติดต่อกันอยู่ เธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวหลังหย่าร้างกับสามี มิกูริได้รับอิทธิพลด้านความรักจากเธอหลายครั้ง
การผลิต > การพัฒนาและทีมผลิต

จุน นาซูดะ, ฮิโรชิ โทเงดะ และ มาซาโกะ มิยาซากิ เป็นผู้อำนวยการสร้างของฉันแต่งงานเป็นอาชีพ ทั้งสามต้องการผลิตละครโทรทัศน์เรื่องนี้เพื่อ "ตอบแทนการทำงานอย่างหนัก" แก่ผู้ชม อากิโกะ โนงิ เป็นผู้ประพันธ์บทละครโทรทัศน์ โดยแปลงมาจากผลงานมังงะต้นฉบับของ สึนามิ อูมิโนะ เดอะฟูลไทม์ไวฟ์เอสเคปปิสต์ (The Full-Time Wife Escapist) ก่อนหน้าการรับหน้าที่เป็นผู้ประพันธ์บทให้ ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ โนงิเคยแปลงมังงะอย่างเรื่อง หน่วยพิทักษ์ห้องสมุด (Library War) มาก่อน และเธอได้รับคำชมจากผู้เขียนมังงะต้นฉบับจากการคงไว้ซึ่งแก่นเดิมของเนื้อเรื่อง อีกทั้งฉันแต่งงานเป็นอาชีพ ยังเป็นการร่วมงานครั้งที่สามระหว่างโนงิ และ ยูอิ อารางากิ ซึ่งรับบทนำแสดงในละครโทรทัศน์ อารางากิได้รับการคัดเลือกจากผู้อำนวยการสร้างให้เป็นนักแสดงนำของเรื่อง เธอพบว่ามังงะต้นฉบับซึ่งกล่าวถึงการสมรสผ่านสัญญานั้นมีความน่าสนใจ อีกทั้งยังยกประเด็นปัญหาสมัยใหม่อย่างความยากลำบากในการหางานและการที่ผู้หญิงทำงานไม่สามารถสมรสได้ ทำให้เธอตัดสินใจรับบทตัวละครนำ
การผลิต > การคัดนักแสดง

ยูอิ อารางากิ (ซ้าย) แสดงเป็น มิกูริ โมริยามะ เก็น โฮชิโนะ (ขวา) แสดงเป็น ฮิรามาซะ สึซากิ
จุน นาซูดะ ผู้อำนวยการสร้าง กล่าวถึงสาเหตุที่มีการเลือกอารางากิเป็นนักแสดงนำว่า ตลอดที่เขาอ่านบทต้นฉบับนั้น อารมณ์ขันและทักษะความสามารถในการแสดงของอารางากิทำให้เขารู้สึกว่าเธอเหมาะสมกับตัวละครตลกหญิง (comedienne) ตัวนี้ที่มีความกระฉับกระเฉงและความเอาใจใส่ อีกทั้งยังมอบรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้แก่ผู้คนรอบข้าง ขณะที่อูมิโนะกล่าวเพิ่มว่า เพื่อนของเธอเคยพูดไว้อย่างไม่จริงจังก่อนจะมีการตัดสินใจแปลงเป็นบทละครโทรทัศน์ว่า "ถ้ามิกูริจังเป็นยูอิ อารางากิจังล่ะ เธอจะว่าอย่างไร" เก็น โฮชิโนะ ได้รับการเสนอบทโดยนาซูดะและโทเงดะซึ่งทั้งสองเป็นผู้อำนวยการสร้างของละครโทรทัศน์เรื่องคุณหมอนกกระสา (Dr. Storks) หลังการถ่ายทำเสร็จสิ้นลงไม่นานเมื่อปลาย ค.ศ. 2015 โฮชิโนะได้รับบทเป็น ฮิรามาซะ สึซากิ ซึ่งมีความจริงจังและจริงใจ ซุ่มซ่ามแต่น่ารักในเวลาเดียวกัน โทเงดะระบุว่ามีเพียงแค่โฮชิโนะเท่านั้นที่สามารถสร้างบรรยากาศของ "ความเป็นสึซากิ" ได้ ก่อนหน้าการรับบทนี้ โฮชิโนะไม่เคยมีประสบการณ์ในการแสดงแนวโรแมนติกคอเมดีมาก่อน
เรียวตะ คาซามิ ลูกน้องของสึซากิ รับบทโดย เรียวเฮ โอตานิ ซึ่งเขารับบทแสดงละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก เพราะตลอดที่ผ่านมาเขารับเพียงแต่งานแสดงในประเทศเกาหลีใต้ ฮิโรชิ โทเงดะ ระบุว่าครั้งแรกที่ผู้อำนวยการสร้างทั้งสามพบกับโอตานินั้นต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า "เท่มาก" โทเงดะกล่าวต่อว่าคาซามิเป็นตัวละครที่เล่นยาก เพราะมักไม่แสดงอาการหุนหันหรืออาการกังวลใด ๆ ออกมา ทำให้ผู้คนรอบข้างไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น คาซามิเป็นคนที่มีความคิดที่แน่วแน่ (firm core) และใช้ความคิดนั้นนำทางวิธีการใช้ชีวิตของเขา อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางตัวเลือกนักแสดงหลายคน ผู้อำนวยการสร้างเลือกโอตานิโดยระบุเหตุผลว่าพวกเขาประทับใจการแสดงอารมณ์และลักษณะนิสัยที่นุ่มสุขุมเป็นธรรมดาของโอตานิ
โยริสึนะ นูมาตะ เกย์ที่แอบย่องเขาไปในความสัมพันธ์ของมิกูริกับสึซากิ รับบทโดย อาราตะ ฟูราตะ แต่เดิมในมังงะต้นฉบับ นูมาตะเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมสูงจากผู้อ่าน และเป็นตัวละครสำคัญที่ช่วย "เพิ่มรสชาติ" ของเรื่องและเสริมสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวละครอื่น ๆ ในช่วงที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครนั้นแย่ลง นูมาตะเป็นผู้สร้างบรรยากาศให้แก่ผู้คนรอบข้าง (mood maker) แต่ขณะเดียวกันเขายังมีด้านที่ละเอียดอ่อน โทเงดะกังวลว่าจะมีใครสามารถรับบทนี้ได้จนมีการคัดเลือกว่าฟูราตะจะเป็นผู้รับบทนี้ ความกังวลของเขาจึงหายไปเพราะภาพลักษณ์ของฟูราตะที่มีความสนุกสนาน ยูริ สึจิยะ หญิงทำงานและพี่สาวของมิกูริ รับบทโดย ยูริโกะ อิชิดะ เธอได้รับการคัดเลือกโดยโทเงดะด้วยลักษณะนิสัยของอิชิดะซึ่งคล้ายคลึงกับตัวละครมังงะต้นฉบับที่มีความเป็นผู้ใหญ่วัยทำงานและในขณะเดียวกันยังมีความเป็นเด็กหญิงตัวน้อย
การผลิต > เพลงธีม

การเดินหน้าต่อนั้นเป็นเรื่องสำคัญ แต่บางทีจะหนีบ้างก็ไม่เป็นไร ไม่ว่าจะหันหน้าไปข้างหน้าหรือข้างหลัง ทางซ้ายหรือทางขวา ก็ไม่สำคัญเท่า (การเอาชีวิตรอดของ) ตนเองในปัจจุบัน
—ชารังโปะรันตัง ผู้ประพันธ์ธีมเปิด
"โคอิ" เป็นเพลงธีมปิดของฉันแต่งงานเป็นอาชีพ ประพันธ์และร้องโดย เก็น โฮชิโนะ ซึ่งเขาแสดงเป็นหนึ่งในตัวละครหลักของเรื่อง ได้รับรางวัลเพลงธีมยอดเยี่ยมในงานโตเกียวดรามาอวอร์ด 2017 โฮชิโนะกล่าวว่า "มันเป็นเรื่องที่สนุกเมื่อต้องแสดง (เป็นตัวละครในเรื่อง) และต้องร้องเพลงธีม (ในฐานะนักร้อง) ในเวลาเดียวกัน" ในเครดิตปิดเรื่อง นักแสดงหลักและนักแสดงสมทบเต้นเพลง "โคอิ" หรือที่เรียกว่า "โคอิแดนซ์" ผู้อำนวยการสร้างตกลงว่า การเพิ่มฉากเต้นในเครดิตท้ายเรื่องจะเป็นการเน้นให้เห็นถึงเอกลักษณ์ของการแปลงเป็นละครโทรทัศน์เรื่องนี้ที่มีความแตกต่างจากมังงะต้นฉบับ โดยมีบ้านของสึซากิ หนึ่งในตัวละครหลักของเรื่องเป็นฉากหลัง ท่าเต้นออกแบบโดย มิกิโกะ ผู้มีชื่อเสียงจากการออกแบบท่าเต้นให้แก่วงเกิร์ลกรุป "เพอร์ฟูม" หลังจากการออกอากาศตอนแรก "โคอิแดนซ์" เป็นที่นิยมอย่างมาก แต่เดิมทีมผลิตเรียกการเต้นกับเพลง "โคอิ" ว่า "นิเงฮาจิแดนซ์" ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็น "โคอิแดนซ์" ในปัจจุบัน โทเงดะให้เหตุผลว่าเขาไม่อยากให้ความนิยมถูกจำกัดอยู่เพียงแค่ที่ละครโทรทัศน์เท่านั้น จึงเปลี่ยนชื่อเพื่อทำให้การเต้นนี้สามารถเข้าถึงผู้คนได้ง่ายมากยิ่งขึ้น
ชารังโปะรันตัง ประพันธ์ธีมเปิด "ซูซูเมะ, ทามานินิเงเตโมะ" (進め、たまに逃げても, "เดินหน้าเข้าไว้ แม้บางครั้งจะหนีบ้างก็ตาม") เพลงนี้เขียนหลังอ่านมังงะต้นฉบับ เพราะฉะนั้นทำนองเพลงและเนื้อร้องจึงมีความเชื่อมโยงกับเนื้อหาของละครโทรทัศน์
เค็นอิจิโร ซูเอฮิโระ และ มายูโกะ เป็นผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบทั้งสิ้น 26 เพลง
การผลิต > ลำดับเปิดและลีลา

ลำดับเปิดของเรื่องดำเนินด้วยธีมเปิด "ซูซูเมะ, ทามานินิเงเตโมะ" โดยปรากฏมิกูริในชุดแต่งงานเผชิญหน้ากับอักษรคำขนาดใหญ่ซึ่งสอดคล้องกับแก่นเรื่อง เช่น "นายจ้าง–ลูกจ้าง" หรือ "ผู้หญิงอวดดี" ทุก ๆ ตอนลำดับเปิดจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย ในตอนที่ 1 อารางากิเผชิญกับตัวอักษรเรียงเป็นคำว่า "ตกงาน ไม่มีคนรัก ไร้ที่อยู่ เงินเดือน 194,000 เยน, สัญญาสมรส" เธอกัดริมฝีปากแสดงอาการกังวล ในตอนที่ 4 ปรากฏคำว่า "ผู้หญิงอวดดี ผู้ชายความมั่นใจในตัวเองต่ำ [...]" อารางากิทำตาโต ขมวดคิ้ว และตัวสั่นระรัวก่อนวิ่งออกจากฉากไป
ตลอดการดำเนินของเรื่อง มิกูริซึ่งเป็นตัวละครหลักจะแสดงอาการเพ้อจินตนาการถึงรายการโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงหลายรายการ โดยส่วนใหญ่รายการดังกล่าวมักมีทีมผลิตละครโทรทัศน์บางคนเป็นส่วนหนึ่งของการผลิตรายการมาก่อน เช่น โจเนสึไทริกุ (情熱大陸) รายการสารคดีติดตามชีวิตบุคคล รายการข่าวนิวส์23 ลีลาการตัดต่อโดยอิงอนิเมะเรื่องอีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา หรือรายการปกิณกะไคอุน! นันเดโมะคันเตดัน (開運!なんでも鑑定団) ออกอากาศทางทีวีโตเกียว ในตอนพิเศษ มิกูริแสดงเลียนแบบเป็น โยชิฮิเดะ ซูงะ ถือป้ายประกาศชื่อยุคและศักราชใหม่ของประเทศญี่ปุ่น "เรวะ" และกล่าวถึงปัญหาการเข้าถึงบริการฝากครรภ์ที่ไม่มีประสิทธิภาพแม้จะเข้าสู่ยุคสมัยใหม่แล้ว