stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โบสถ์น้อยตอร์นาบูโอนี
ประวัติ

งานจิตรกรรมฝาผนังของชาเปลหลักของบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลาเขียนครั้งแรกในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยอันเดรอา ออร์ชานยา ร่องรอยที่เหลือจากภาพเขียนของออร์ชานยาพบในคริสต์ทศวรรษ 1940 ที่เป็นภาพจากพันธสัญญาเดิม บางส่วนของภาพได้รับการร่อนออกเป็นแผ่นมาตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ของวัด
เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 จิตรกรรมฝาผนังของออร์ชานยาก็อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรม ตระกูลซาสเซ็ตติซึ่งเป็นตระกูลที่มั่งคั่งในฟลอเรนซ์ผู้เป็นนายธนาคารของตระกูลเมดิชิมีสิทธิในการตกแต่งแท่นบูชาเอกของชาเปลหลักในวัดนี้มาเป็นเวลานาน ขณะที่หน้าที่ตกแต่งผนังของบริเวณร้องเพลงสวดเป็นหน้าที่ของตระกูลริชชิ แต่ตระกูลริชชิไม่มีโอกาสได้ฟื้นตัวจากการล้มละลายในปี ค.ศ. 1348 จึงได้ขายสิทธิการตกแต่งบริเวณร้องเพลงสวดให้แก่ตระกูลซาสเซ็ตติ ฟรานเชสโค ซาสเซ็ตติต้องการจะตกแต่งชาเปลด้วยภาพที่เป็นฉากชีวิตของนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ แต่นักบวชโดมินิคันผู้เป็นเจ้าของบาซิลิกาปฏิเสธ ซาสเซ็ตติจึงต้องย้ายการตกแต่งที่ต้องการไปยังชาเปลซาสเซ็ตติภายในวัดซานตาทรินิตา ที่เป็นที่ที่โดเมนนิโค เกอร์ลันเดาสร้างงานชิ้นเอก สิทธิในการตกแต่งจึงถูกขายให้กับจิโอวานนิ ทอร์นาบุโอนิ
แต่โดเมนนิโค เกอร์ลันเดาผู้ขณะนั้นมีห้องเขียนภาพที่ใหญ่ที่สุดในฟลอเรนซ์ไม่ได้เสียสัญญาจ้างในการตกแต่งชาเปล เพราะเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1485 จิโอวานนิก็จ้างให้เกอร์ลันเดาเขียนภาพในชาเปลหลัก ครั้งนี้หัวเรื่องเปลี่ยนเป็นฉากชีวิตของพระแม่มารีและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของทอร์นาบุโอนิและเมืองฟลอเรนซ์ อาจเป็นไปได้ว่าภาพที่เขียนใหม่เขียนตามโครงที่อันเดรอา ออร์ชานยาเขียนไว้ก่อนหน้านั้น
เกอร์ลันเดาทำงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลระหว่างปี ค.ศ. 1485 ถึงปี ค.ศ. 1490 ร่วมกับห้องเขียนภาพของตนเองที่รวมทั้งพี่น้องดาวิเด และ เบเนเดตโต, น้องเขยเซบาสติอาโน มาอินาร์ดิ (Sebastiano Mainardi) และอาจะรวมทั้งไมเคิล แอนเจโล นอกจากนั้นหน้าต่างก็ยังสร้างตามแบบที่เกอร์ลันเดาออกแบบ การตกแต่งชาเปลจบลงด้วยฉากแท่นบูชา “พระแม่มารีให้นมกับเทวดาและนักบุญ” (Madonna del Latte in Glory with Angel and Saints) และ “นักบุญแคทเธอรินแห่งเซียนนาและนักบุญลอเร็นซ์” ด้านหลังเป็นภาพ “การคืนชีพของพระเยซู” ภาพนี้แบ่งกันระหว่างพิพิธภัณฑ์ที่เบอร์ลิน และพิพิธภัณฑ์เก่าแห่งมิวนิก
โครงสร้างของภาพ

ภาพเขียนฉากชีวิตเขียนบนผนังสามด้านเป็นฉาก “ชีวิตของพระแม่มารี” และฉาก “ชีวิตของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ทางผนังซ้ายและขวาแต่ละผนังแบ่งเป็นสามชั้นแต่ละชั้นแบ่งเป็นช่องสี่เหลี่ยมสองช่องที่ล้อมกรอบด้วยลวดลายสถาปัตยกรรม และตอนบนเป็นช่องพระจันทร์ครึ่งดวง (lunette) แต่ละผนังเป็นฉากชีวิตเจ็ดภาพที่เริ่มจากมุมล่าง
ผนังด้านพิธีเป็นหน้าต่างเป็นซี่ที่ตกแต่งด้วยกระจกสีที่สร้างโดยอเลสซานโดร อโกลันติในปี ค.ศ. 1492 ตามแบบที่เกอร์ลันเดาเขียน ตอนล่างของผนังเป็นภาพเหมือนผู้อุทิศของจิโอวานนิ ทอร์นาบุโอนิและภรรยาฟรานเชสคา พิตติ สองข้างหน้าต่างเป็นภาพเล็ก ๆ ที่เป็นฉากชีวิตของนักบุญของลัทธิโดมินิคัน เหนือหน้าต่างเป็นช่องพระจันทร์ครึ่งดวงอีกช่องหนึ่ง ที่เป็นภาพ “การสวมมงกุฎของพระแม่มารี” และบนเพดานโค้งเป็นภาพ “ผู้ประกาศข่าวอันประเสริฐทั้งสี่”
| --- | --- |
 ชีวิตของพระแม่มารี ทางด้านซ้ายของชาเปล: “ขับโยฮาคิมจากวัด”  “การประสูติของพระแม่มารี”  “การนำพระแม่มารีเข้าวัด”  “การแต่งงานของพระแม่มารี”  “การประกาศของเทพ” (ผนังกลาง, ซ้ายกลาง)  “การประสูติของพระเยซู” (“การชื่นชมของแมไจ”)  “การสังหารทารกบริสุทธิ์”  “การสิ้นพระชนม์และอัสสัมชัญของพระแม่มารี” (ช่องพระจันทร์ครึ่งดวง)  “การสวมมงกุฎของพระแม่มารี” (ช่องพระจันทร์ครึ่งดวง เหนือผนังกลาง):  ชีวิตของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ทางด้านขวาของชาเปล: “การปรากฏตัวของเทวดาต่อหน้านักบุญแซ็คคาไรห์”  “การประกาศของพระแม่มารี”  “การประสูติของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์”  “แซ็คคาไรห์เขียนชื่อนักบุญจอห์น”  “นักบุญจอห์นกลางทะเลทราย” (ผนังกลาง, ขวากลาง)  “การเทศนาของนักบุญจอห์น”  “พระเยซูรับศีลจุ่ม”  “งานเลี้ยงฉลองของแฮรอด อันทิพาส” (ช่องพระจันทร์ครึ่งดวง)
| --- | --- |
 นักบุญของลัทธิโดมินิคันและผู้อุปถัมภ์ ผนังกลางตอนบนและล่าง: “นักบุญโดมินิค ทดสอบหนังสือในกองไฟ”  “การสังหารนักบุญปีเตอร์”  “ภาพเหมือนผู้อุทิศของจิโอวานนิ ทอร์นาบุโอนิ”  “ภาพเหมือนผู้อุทิศของฟรานเชสคา พิตติ”:  ผู้ประกาศข่าวอันประเสริฐทั้งสี่ บนเพดานโค้ง: “นักบุญจอห์น”  “นักบุญแม็ทธิว”  “นักบุญลูค”  “นักบุญมาร์ค”
ดูเพิ่ม

โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา
ชีวิตของพระแม่มารี
ชีวิตของพระเยซู
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชาเปลทอร์นาบุโอนิ
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ 
ผังของภาพเขียน: สีเขียว “ชีวิตของพระแม่มารี”, สีแดง: “ชีวิตของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์”, สีม่วง: “ชีวิตของนักบุญของลัทธิโดมินิคันและผู้อุปถัมภ์สองคน” และ สีม่วง: “ผู้ประกาศข่าวอันประเสริฐทั้งสี่”
นิวรี

ที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในไอร์แลนด์เหนือ
| นิวรี สกอต: Newrie  ไอริช: Iúr Cinn Trá/An tIúr |
| --- | --- |
 โบสถ์นักบุญแพทริก
นิวรีที่ตั้งในไอร์แลนด์เหนือ
ประชากร: 26,967 (สำมะโนครัวปี 2011)
ไอริชกริด: J085265
อำเภอ: นิวรี เมิร์น และดาวน์
เคาน์ที: เทศมณฑลอาร์มาและเทศมณฑลดาวน์
ประเทศ: ไอร์แลนด์เหนือ
รัฐเอกราช: สหราชอาณาจักร
โพสท์ทาวน์: NEWRY
เขตรหัสไปรษณีย์: BT34, BT35
รหัสโทรศัพท์: 028

ตำรวจ: ไอร์แลนด์เหนือ
ดับเพลิง: ไอร์แลนด์เหนือ
รถพยาบาล: ไอร์แลนด์เหนือ
 
รัฐสภาสหราชอาณาจักร: นิวรีและอาร์มา
เว็บไซต์: www.newrymournedown.org
 รายชื่อสถานที่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์เหนือ  54°10′34″N 6°20′56″W﻿ / ﻿54.176°N 6.349°W﻿ / 54.176; -6.349
นิวรี (อังกฤษ: Newry, ออกเสียง: /ˈnjʊəri/; จากไอริช: An Iúraigh) เป็นนครแห่งหนึ่ง ในไอร์แลนด์เหนือ มีพื้นที่ตั้งอยู่ในเทศมณฑลอาร์มาและเทศมณฑลดาวน์โดยมีแม่น้ำนิวรีหรือแม่น้ำแคลนไรย์คั่นกลาง นครแห่งนี้อยู่ห่างจากเบลฟาสต์ 34 ไมล์ (55 กิโลเมตร) และห่างจากดับลิน 67 ไมล์ (108 กิโลเมตร) จากการสำมะโนครัวในปี 2011 พบว่านิวรีมีประชากร 26,967 คน
นิวรีถูกก่อตั้งใน ค.ศ. 1144 ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่ก่อตั้งคณะซิสเตอร์เชียน ทำให้นิวรีเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของไอร์แลนด์ นิวรีเป็นที่ตั้งของ "แก็ปออฟเดอะนอร์ท" ซึ่งอยู่ห่างจากพรมแดนประเทศไอร์แลนด์ไปประมาณ 5 ไมล์ (8 กิโมเลมตร) นครแห่งนี้เติบโตขึ้นด้วยการเป็นเมืองการค้าและเมืองทหารรักษาการณ์ จนกระทั่งในปี 1742 ได้ยกระดับเป็นเมืองท่า ซึ่งนครสามารถเชื่อมต่อกับทะเลสาบล็อกเนได้ด้วยการขุดคลอง ต่อมาใน ค.ศ. 2002 เนื่องในวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 นิวรีได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนครของสหราชอาณาจักรพร้อมกับลิสเบิร์น
แหล่งข้อมูลอื่น

Newry City.com
Destination Newry and Mourne
นิวรี ที่เว็บไซต์ Curlie
Newry.ie – All things Newry with Events, Photograph Archive from the 80's and latest News
| ด ค กนครในสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
อังกฤษ:  กลอสเตอร์  คอเวนทรี  คาร์ไลล์  คิงส์ตันอะพอนฮัลล์  เคมบริดจ์  แคนเทอร์บรี  โคลเชสเตอร์  ชิชิสเตอร์  เชฟฟีลด์  เชสเตอร์  ซอลฟอร์ด  ซอลส์บรี  ซันเดอร์แลนด์  เซนต์ออลบันส์  เซาท์เอนด์-ออน-ซี  เซาแทมป์ตัน  ดองคัสเตอร์  ดาร์บี  เดอรัม  ทรูโร  นครเวสต์มินสเตอร์  นครหลวงลอนดอน  นอตทิงแฮม  นอริช  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์  บริสตอล  บาธ  เบอร์มิงแฮม  แบรดฟอร์ด  ไบรตันและโฮฟ  พลิมัธ  พีเทอร์เบรอห์  เพรสตัน  มิลตันคีนส์  แมนเชสเตอร์  ยอร์ก  ริพพอน  ลิงคอล์น  ลิชฟีลด์  ลิเวอร์พูล  ลีดส์  เลสเตอร์  แลงคาสเตอร์  วินเชสเตอร์  วุร์สเตอร์  วุลเวอร์แฮมป์ตัน  เวกฟีลด์  เวลล์ส  สโตก-ออน-เทรนต์  ออกซฟอร์ด  อีลี  เอ็กซิเตอร์  เฮริฟอร์ด 
สกอตแลนด์:  กลาสโกว์  ดันดี  ดันเฟิร์มลีน  เพิร์ท  สเตอร์ลิง  อินเวอร์เนสส์  เอดินบะระ  แอเบอร์ดีน 
เวลส์:  คาร์ดิฟฟ์  เซนต์เดวิดส์  เซนต์แอซัฟ  นิวพอร์ต  แบงกอร์  เรกซัม  สวอนซี 
ไอร์แลนด์เหนือ:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  แบงเกอร์  ลิสเบิร์น  อาร์มา 
| ด ค กเทศมณฑลและนครของไอร์แลนด์เหนือ |
| --- | --- |
เทศมณฑล:  ดาวน์  ทิโรน  เฟอร์แมนา  ลันดันเดร์รี  อาร์มา  แอนทริม 
นคร:  เดร์รี  นิวรี  เบลฟาสต์  ลิสเบิร์น  อาร์มา
เซเรียอา

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 1898 - อิตาเลียนฟุตบอลแชมเปียนชิป  1929 - กัลโชเซเรียเอ
ประเทศ:  อิตาลี
สมาพันธ์: ยูฟ่า
จำนวนทีม: 20
ตกชั้นสู่: เซเรียบี
ถ้วยระดับประเทศ: โกปปาอีตาเลีย ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
ถ้วยระดับนานาชาติ: ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ยูฟ่ายูโรปาลีก ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: อินเตอร์ มิลาน (20 สมัย)  (2023–24)
ชนะเลิศมากที่สุด: ยูเวนตุส (36 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: SKY Italia  Mediaset Premium  บีอินสปอตส์ ทรูวิชั่นส์ (ในประเทศไทย) พีพีทีวี (ในประเทศไทย)
เว็บไซต์: www.legaseriea.it
ปัจจุบัน: 2024–25
กัลโชเซเรียเอ (อิตาลี: Serie A) อิตาเลียนฟุตบอลแชมเปียนชิป เรียกสั้น ๆ ว่า กัมปีโอนาโต หรือสกูเดตโต เป็นชื่อของลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศอิตาลี ที่เริ่มทำการแข่งขันกันมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1898 อยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี ซึ่งเจนัว เป็นสโมสรแรกที่คว้าแชมป์ได้ ในขณะที่โดยรวมแล้ว ยูเวนตุสเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยได้แชมป์ไป 36 สมัย รองลงมาเป็นอินเตอร์มิลาน  20 สมัย และอันดับสามเป็นเอซี มิลาน 19 สมัย ซึ่งสโมสรที่คว้าแชมป์ได้ทุก ๆ 10 สมัย จะได้รับสัญลักษณ์ดาวสีทอง ติดอยู่ด้านบนของสัญลักษณ์ทีมบนเสื้อ 1 ดวง ดังนั้น ยูเวนตุส จึงมี 3 ดาวติดอยู่ด้านบนของสัญลักษณ์ทีมบนเสื้อ ขณะที่อินเตอร์มิลาน มี 2 ดาว และเอซี มิลาน มี 1 ดาว
การแข่งขันรายการนี้ในบางปีนั้นไม่มีแชมป์ ได้แก่ ในปี ค.ศ. 1915-1919 เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 และปี ค.ศ. 1943-1945 เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1944 FIGC มอบแชมป์ย้อนหลังให้กับสเปเซีย นอกจากนี้ ยังมีการริบแชมป์ของโตรีโน ในปี ค.ศ. 1927 อีกทั้งยังมีคดีกัลโช่โปลีที่ทีมฟิออเรนติน่า มิลาน ลาซิโอ และยูเวนตุส ต้องถูกฟ้องในข้อหา การพัวพันการกำหนดตัวผู้ตัดสินในนัดที่ตัวเองลงแข่ง โดยมีหลักฐานมาจากซิมการ์ดโทรศัพท์ที่มีบทสนทนาของเหล่าทีมข้างต้น เป็นเหตุให้ยูเวนตุสถูกริบแชมป์ ในปี ค.ศ. 2005 และ 2006 (ในปี ค.ศ. 2006 FIGC มอบแชมป์ให้กับอินเตอร์ ทีมอันดับที่ 2 ในฤดูกาลนั้น) ซึ่งภายหลังแม้จะมีการตรวจสอบพบว่า อินเตอร์ก็มีส่วนพัวพันกับคดีนี้ด้วย แต่เนื่องจากคดีหมดอายุความ ทำให้อินเตอร์ไม่ถูกสอบสวน
ส่วนในฤดูกาล ค.ศ. 1921-22 นั้น มีทีมแชมป์อยู่ 2 ทีม คือ โนเวเซ ซึ่งรับรองโดย FIGC และโปรแวร์เชลลี ที่รับรองโดย CCI
เมื่อจบฤดูกาล 3 ทีมอันดับสุดท้ายของตารางจะตกชั้นลงในเล่นในเซเรียบี และทีมจากเซเรียบีจะเลื่อนชั้นขึ้นมา ส่วน 4 ทีมที่อันดับดีสุดจะได้ผ่านเข้าไปเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยสี่ทีมอันดับแรกจะผ่านเข้าไปรอในรอบแบ่งกลุ่ม (ทีมชนะเลิศได้อยู่โถ 1) ส่วนอันดับ 5 จะมีสิทธิเข้าไปเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก
เจ็ดสาวน้อย

ในวงการฟุตบอลอิตาลี จะมีคำศัพท์เรียกว่า "7 sorelle" แปลว่า "7 สาวน้อย" อันหมายถึงทีมที่มีสิทธิ์ที่จะได้แชมป์เซเรียอา (โดยเฉพาะในช่วงยุคทศวรรษที่ 90) ซึ่งประกอบไปด้วยทั้งหมด 7 ทีม คือ ยูเวนตุส, เอซีมิลาน, อินเตอร์มิลาน, โรมา, ลัตซีโย, ปาร์มา และ ฟีออเรนตีนา
สโมสรที่เข้าร่วม (ฤดูกาล 2022–23)

อาตาลันตา
โบโลญญา
เครโมเนเซ
เอมโปลี
ฟีออเรนตีนา
อินเตอร์ มิลาน
ยูเวนตุส
ลัตซีโย
เลชเช
มิลาน
มอนซา
นาโปลี
โรมา
ซาแลร์นิตานา
ซัมป์โดเรีย
ซัสซูโอโล
สเปเซีย
โตรีโน
อูดีเนเซ
เวโรนา
ที่ตั้งของสโมสรที่ลงแข่งขันใน เซเรียอา ฤดูกาล 2022–23
| สโมสร | เมือง | สนาม | ความจุ (คน) |
| --- | --- | --- | --- |
| อาตาลันตา | แบร์กาโม | สตาดีโออัตเลตีอัซซูร์รีดีตาเลีย | 21,000 |
| โบโลญญา | โบโลญญา | สนามกีฬาเรนาโต ดัลลารา | 36,462 |
| เครโมเนเซ | เครโมนา | สนามกีฬาจิโอวานนี ซินี | 16,003 |
| เอมโปลี | เอมโปลี | สนามกีฬาคาร์โล คัสเตลลานี | 16,284 |
| ฟีออเรนตีนา | ฟลอเรนซ์ | สนามกีฬาอาร์เตมีโอ ฟรังกี | 43,147 |
| เฮลแลส เวโรนา | เวโรนา | สตาดีโอ มาร์กันโตนีโอ เบนเตโกดี | 31,045 |
| อินเตอร์ มิลาน | มิลาน | ซานซีโร | 75,923 |
| ยูเวนตุส | ตูริน | สนามกีฬายูเวนตุส | 41,507 |
| ลัตซีโย | โรม | สตาดีโอโอลิมปีโก | 70,634 |
| เลชเช | เลชเช | สนามกีฬา เวีย เดล มาเร | 31,533 |
| เอซีมิลาน | มิลาน | ซานซีโร | 75,923 |
| มอนซา | มอนซา | สนามกีฬา บริอันเตโอ | 15,039 |
| นาโปลี | เนเปิลส์ | สตาดีโอ ดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา | 54,726 |
| โรมา | โรม | สตาดีโอโอลิมปีโก | 70,634 |
| ซาแลร์นิตานา | ซาแลร์โน | สตาดีโอ อาเรคี | 37,180 |
| ซัมป์โดเรีย | เจนัว | สนามกีฬาลุยจี แฟร์ราริส | 36,599 |
| ซัสซูโอโล | ซัสซูโอโล | สนามกีฬามาเปย์-ชิตตาเดลตรีโกโลเร | 21,525 |
| สเปเซีย | ลา สเปเซีย | สตาดีโอ อัลแบร์โต ปิคโค | 11,512 |
| โตรีโน | ตูริน | สตาดีโอโอลิมปีโกกรันเดโตรีโน | 27,958 |
| อูดีเนเซ | อูดีเน | สตาดีโอฟรีอูลี | 25,144 |
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ > ผู้ชนะเลิศแบ่งตามสโมสร

| สโมสร | สมัย | ฤดูกาลที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| ยูเวนตุส | 36 | 1905, 1925-26, 1930-31, 1931-32, 1932-33, 1933-34, 1934-35, 1949-50, 1951-52, 1957-58, 1959-60, 1960-61, 1966-67, 1971-72, 1972-73, 1974-75, 1976-77, 1977-78, 1980-81, 1981-82, 1983-84, 1985-86, 1994-95, 1996-97, 1997-98, 2001-02, 2002-03, 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2019-20 |
| อินเตอร์ | 20 | 1909-10, 1919-20, 1929-30, 1937-38, 1939-40, 1952-53, 1953-54, 1962-63, 1964-65, 1965-66, 1970-71, 1979-80, 1988-89, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2020-21, 2023-24 |
| มิลาน | 19 | 1901, 1906, 1907, 1950-51, 1954-55, 1956-57, 1958-59, 1961-62, 1967-68, 1978-79, 1987-88, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1995-96, 1998-99, 2003-04, 2010-11, 2021-22 |
| เจนัว | 9 | 1898, 1899, 1900, 1902, 1903, 1904, 1914-15, 1922-23, 1923-24 |
| โตรีโน | 7  | 1927-28, 1942-43, 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1948-49, 1975-76 |
| โบโลญญา | 7 | 1924-25, 1928-29, 1935-36, 1936-37, 1938-39, 1940-41, 1963-64 |
| โปรแวร์เชลลี | 7 | 1908, 1909, 1910-11, 1911-12, 1912-13, 1920-21, 1921-22 |
| โรมา | 3 | 1941-42, 1982-83, 2000-01 |
| นาโปลี | 3 | 1986-87, 1989-90, 2022-23 |
| ลาซีโอ | 2 | 1973-74, 1999-2000 |
| ฟีออเรนตีนา | 2 | 1955-56, 1968-69 |
| คัลยารี | 1 | 1969-70 |
| กาซาเล | 1 | 1913-14 |
| โนเวเซ | 1 | 1921-22 |
| สเปเซีย | 1 | 1944 |
| เวโรนา | 1 | 1984-85 |
| ซัมป์โดเรีย | 1 | 1990-91 |
สถิติผู้ชนะเลิศ > ผู้ชนะเลิศแบ่งตามแคว้น

| แคว้น | สมัย | ทีมชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| พีดมอนต์ | 52 | ยูเวนตุส (36), โปรแวร์เชลลี (7), โตรีโน (7), กาซาเล (1), โนเวเซ (1) |
| ลอมบาร์ดี | 39 | อินเตอร์ (20), มิลาน (19) |
| ลีกูเรีย | 11 | เจนัว (9), ซัมป์โดเรีย (1), สเปเซีย (1) |
| เอมีเลีย-โรมัญญา | 7 | โบโลญญา (7) |
| ลาซีโอ | 5 | โรมา (3), ลาซีโอ (2) |
| คัมปาเนีย | 3 | นาโปลี (3) |
| ทัสกานี | 2 | ฟีออเรนตีนา (2) |
| ซาร์ดิเนีย | 1 | คัลยารี (1) |
| เวเนโต | 1 | เวโรนา (1) |
สถิติผู้ชนะเลิศ > ผู้ชนะเลิศแบ่งตามเมือง

| เมือง | สมัย | ทีมชนะเลิศ |
| --- | --- | --- |
| ตูริน | 43 | ยูเวนตุส (36), โตรีโน (7) |
| มิลาน | 39 | อินเตอร์ (20), มิลาน (19) |
| เจนัว | 10 | เจนัว (9), ซัมป์โดเรีย (1) |
| โบโลญญา | 7 | โบโลญญา (7) |
| แวร์เชลลี | 7 | โปรแวร์เชลลี (7) |
| โรม | 5 | โรมา (3), ลาซีโอ (2) |
| เนเปิลส์ | 3 | นาโปลี (3) |
| ฟลอเรนซ์ | 2 | ฟีออเรนตีนา (2) |
| คัลยารี | 1 | คัลยารี (1) |
| กาซาเลมอนแฟร์ราโต | 1 | กาซาเล (1) |
| ลาสเปเซีย | 1 | สเปเซีย (1) |
| โนวีลีกูเร | 1 | โนเวเซ (1) |
| เวโรนา | 1 | เวโรนา (1) |
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศอิตาลี
ฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site
FIGC Official Site
ข้อมูลเซเรียอา จาก สยามสปอร์ต
กัลโช่มาเนีย - calciomania ทางเฟซบุ๊ก
Calcio Serie A Thailand ทางเฟซบุ๊ก
| ด ค กลีกฟุตบอลชายสูงสุดของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  ออสเตรีย Tagblatt Pokal  Gauliga Ostmark  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย รีพับบลิก  สเตต  เชโกสโลวาเกีย  เดนมาร์ก  เยอรมนีตะวันออก  อังกฤษ  ฟินแลนด์  เยอรมนี Bezirksliga Bayern  Gauliga  Kreisliga Bayern  Hessen  Nordmain  Odenwald  Pfalz  Saar  Südmain  Südwest  Württemberg  Nordkreis-Liga  Oberliga Berlin  Oberliga Nord  Oberliga Süd  Oberliga Südwest  Oberliga West  Südkreis-Liga  Westkreis-Liga  ยิบรอลตาร์  เฮอร์เซก-บอสเนีย  ปาเลสไตน์  สกอตแลนด์ พรีเมียร์ดิวิชัน  พรีเมียร์ลีก  ซาร์แลนด์  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ตุรกี Turkish Championship  National Division  ยูโกสลาเวีย 
ไม่รับรอง:  Artsakh  Crimea  Isle of Man  โมนาโก  นอร์เทิร์นไซปรัส  นครรัฐวาติกัน 
ลีชเทินชไตน์เป็นเพียงสมาชิกเดียวของยูฟ่าที่ไม่มีลีกฟุตบอล
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศอิตาลี |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี
ทีมชาติ:  อิตาลี  ทีม บี  ทีม ซี  โอลิมปิก  ไม่เกิน 21 ปี  ไม่เกิน-21 ปี ทีม บี  ไม่เกิน 20 ปี  ไม่เกิน 19 ปี  ไม่เกิน 18 ปี  ไม่เกิน 17 ปี  ไม่เกิน 16 ปี  ไม่เกิน 15 ปี  อิตาลีหญิง 
ลีก:  เลกาเซเรียอา  เลกาเซเรียบี  Lega Italiana Calcio Professionistico  Lega Nazionale Dilettanti  Lega Calcio (ยุบ)  Direttorio Divisioni Superiori (ยุบ) 
การแข่งขันลีก:  เซเรียอา Prima Divisione  Divisione Nazionale  เซเรียบี  เซเรียซี เลกาโปรปรีมาดีวีซีโอเน  Lega Pro Seconda Divisione  เซเรียดี  Eccellenza  Promozione  Prima Categoria  Seconda Categoria  Terza Categoria 
การแข่งขันฟุตบอลถ้วย:  โกปปาอีตาเลีย  ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา  Coppa Italia Serie C  Supercoppa di Serie C Supercoppa di Lega di Seconda Divisione  Coppa Italia Serie D  Coppa Italia Dilettanti 
การแข่งขันระดับเยาวชน:  ลีก Campionato Primavera 1  Campionato Primavera 2  Campionato Nazionale Dante Berretti  Campionato Juniores Nazionali  Coppa Italia Primavera  Supercoppa Primavera  Torneo di Viareggio 
การแข่งขันฟุตบอลหญิง:  เซเรียอา  โกปปาอีตาเลีย  ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 
รางวัล:  Gran Galà del Calcio AIC  Serie A Awards  หอเกียรติยศฟุตบอลอิตาลี 
รายชื่อ:  รายชื่อสโมสร  รายชื่อสโมสรเรียงตามจำนวนแชมป์  สโมสรในการแข่งขันระดับนานาชาติ 
อื่น ๆ:  Totonero 1980  Totonero 1986  Italian Law 91/1981, Article 18B  financial doping scandals  Caso Genoa  กัลโชโปลี  2011–12 Italian football scandal  2015 Italian football scandal  Article 52 of N.O.I.F.  Scudetto 
 สนาม  สถิติ  การแข่งขัน  รางวัล  คู่ปรับ
โปเตนซา

| โปเตนซา Potenza |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Potenza
เมืองโปเตนซา
พิกัด: 40°38′N 15°48′E﻿ / ﻿40.633°N 15.800°E﻿ / 40.633; 15.800
ประเทศ:  อิตาลี
แคว้น: บาซีลีคาตา
จังหวัด: โปเตนซา (AQ)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Vito Santarsiero
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 173 ตร.กม. (67 ตร.ไมล์)
ความสูง: 819 เมตร (2,687 ฟุต)
ประชากร (30 เมษายน พ.ศ. 2552)
 • ทั้งหมด: 68,608 คน
 • ความหนาแน่น: 396.6 คน/ตร.กม. (1,027 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Potentini
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
Patron saint: St. Gerard
เว็บไซต์: www.comune.potenza.it
โปเตนซา (อิตาลี: Potenza) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี และเป็นเมืองหลักของจังหวัดโปเตนซาในแคว้นบาซีลีคาตา ซึ่งตั้งอยู่ในเทือกเขาแอเพนไนน์ โปเตนซาเป็นศูนย์กลางพาณิชย์ของแคว้นที่ถูกล้อมรอบด้วยเขตเกษตรกรรม การผลิตประกอบด้วยด้านอาหารและเครื่องจักร เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ทางโบราณคดีที่มีชื่อเสียง โปเตนซาก่อตั้งโดยชาวโรมันในช่วงก่อนคริสต์ศักราช 200 ปี และในช่วงคริสต์วรรษที่ 6 ถูกปกครองโดยชาวลอมบาร์ด โปเตนซาเคยเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงในปี ค.ศ. 1273 และ ค.ศ. 1857
สถานที่สำคัญ

ดูโอโมแห่งซานเกราร์โด บูรณะขึ้นใหม่ในคริสต์วรรษที่ 18
โบสถ์แห่งซานฟรานเซสโก ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1274
ทอร์เร เกวฟารา ปราสาทเก่าแก่ ซึ่งในปัจจุบันใช้เป็นที่แสดงนิทรรศการศิลปะ
พาลาซโซ ลอฟเฟรโด อาคารในยุคคริสต์วรรษที่ 17
ซากโบราณของหมู่บ้านโรมัน
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

โปเตนซามีลักษณะภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน
| เดือน | ม> ค. | ก> พ. | มี> ค. | เม> ย. | พ> ค. | ม> ย. | ก> ค. | ส> ค. | ก> ย. | ต> ค. | พ> ย. | ธ> ค. | ปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ย °C (°F) | 6.2 (43.2) | 6.7 (44.1) | 9.3 (48.7) | 13 (55.4) | 18 (64.4) | 21.7 (71.1) | 25 (77.0) | 25 (77.0) | 21.4 (70.5) | 16.2 (61.2) | 11.2 (52.2) | 7.5 (45.5) | 15.1 (59.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดโดยเฉลี่ย °C (°F) | 0.8 (33.4) | 0.9 (33.6) | 2.4 (36.3) | 5.2 (41.4) | 9.2 (48.6) | 12.5 (54.5) | 15 (59.0) | 15.3 (59.5) | 12.6 (54.7) | 8.8 (47.8) | 5 (41.0) | 2.2 (36.0) | 7.5 (45.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม. (นิ้ว) | 64 (2.5) | 53 (2.1) | 53 (2.1) | 61 (2.4) | 46 (1.8) | 43 (1.7) | 30 (1.2) | 36 (1.4) | 46 (1.8) | 69 (2.7) | 79 (3.1) | 74 (2.9) | 653 (25.7) |
แหล่ง:  2 มีนาคม 2010
เมืองพี่น้อง

โปเตนซามีเมืองพี่น้องอยู่ 2 เมือง ได้แก่
เดนเวอร์ - ประเทศสหรัฐอเมริกา
ฟอกชาน - ประเทศโรมาเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของเมืองโปเตนซา
ทูร์ลัฆ (ทะเลสาบ)

ทะเลสาบชั่วคราวประเภทหนึ่งที่พบในพื้นที่หินปูนของประเทศไอร์แลนด์
ทูร์ลัฆที่เทศมณฑลแคลร์ ประเทศไอร์แลนด์ โดยระดับน้ําสูงขึ้นหลังจากอากาศเปียกชื้น (ปลายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005)
ทูร์ลัฆ (ไอริช: turloch หรือ turlach) เป็นแหล่งน้ำชั่วคราวหรือตามฤดูกาล ส่วนใหญ่พบในพื้นที่คาร์สหินปูนทางตะวันตกของแม่น้ำแชนนอน ประเทศไอร์แลนด์ ชื่อของแหล่งน้ำมีที่มาจากคำว่า "ทูร์" (tur) หมายถึง "แห้งแล้ง" กับคำว่า "ลัฆ" (loch) หมายถึง "ทะเลสาบ" โดยปกติในช่วงฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วง ระดับน้ำในแหล่งน้ำจะเหือดแห้งหรือมีระดับต่ำมาก ส่วนในฤดูหนาวจะมีระดับน้ำเต็ม เมื่อระดับน้ำบาดาลลดลง น้ําจะไหลออกไปใต้ดินผ่านรอยแตกในหินปูนคาร์ส
ทูร์ลัฆแทบจะเป็นเอกลักษณ์ของประเทศไอร์แลนด์ แม้ว่าแหล่งน้ำประเภทนี้จะพบได้ในที่อื่นอีก เช่น ในเวลส์ สหราชอาณาจักร รวมถึงยังเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์จำนวนมาก โดยนักธรณีสัณฐานวิทยาสนใจว่าทูร์ลัฆเกิดขึ้นมาได้อย่างไร นักอุทกวิทยาได้พยายามอธิบายสิ่งที่ทําให้ทูร์ลัฆท่วม นักพฤกษศาสตร์ศึกษาพืชพันธุ์แปลกซึ่งปกคลุมพื้นทูร์ลัฆ และนักสัตววิทยาศึกษาสัตว์ที่เกี่ยวข้องกับทูร์ลัฆ
หนังสืออ่านเพิ่ม

Kilroy, Garrett, Catherine Coxon, Donal Daly, Áine O'Connor, Fiona Dunne, Paul Johnston, Jim Ryan, Henning Moe, and Matthew Craig. (2009) "Chapter 5.4 : Monitoring the Environmental Supporting Conditions of Groundwater Dependent Terrestrial Ecosystems in Ireland", in Quevauviller, Philippe, Case Studies for Groundwater Assessment and Monitoring in the Light of EU Legislation, pp245–258. Chichester, UK : John Wiley & Sons, Ltd. doi:10.1002/9780470749685.ch16, 9780470749685, 9780470778098, OCLC 552775381.
Moran, James, Michael Gormally, and Micheline Sheehy Skeffington. "Turlough ground beetle communities: the influence of hydrology and grazing in a complex ecological matrix". Journal of Insect Conservation : An International Journal Devoted to the Conservation of Insects and Related Invertebrates. 16 (1): 2012:51-69. doi:10.1007/s10841-011-9393-8, ISSN 1366-638X, OCLC 5659508429.
National Parks and Wildlife Service (c. 1980) Wetlands Discovered. (Duchas, National Parks and Wildlife Service)
O'Gorman, Fergus (ed);  Gerrit van Gelderen, Eamon de Buitlear and Richard Mills (ill.) (1979) The Irish Wildlife Book, Irish Wildlife Publications, Dublin. (pages 58–60). ASIN B001F6YLO4, John Coughlan (pub.), revised edition (January 1, 1980).
O’Neill, F.H. & J.R. Martin (2015) Summary of findings from the "Survey of Potential Turloughs 2015", volumes I & II.
Praeger, R. Lloyd (1950) The Natural History of Ireland,  William Collins Ltd.; 1st edition, Ireland. แม่แบบ:Asin
Webb, D.A. & Scannell, M. (1983) Flora of Connemara and the Burren. Royal Dublin Society, Cambridge University Press. ISBN 978-0521233958.
Waldren, S. (2015) Turlough Hydrology, Ecology and Conservation. Unpublished Report, National Parks & Wildlife Services. Department of Arts, Heritage and the Gaeltacht, Dublin, Ireland.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Turloughs". ENFO. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 November 2007.
Turloughs - TCD
Survey of potential turloughs, 2015 NPWS, as of January 20, 2016.
The Turlough lake in Westmeath
Mullygollan Turlough SAC - NPWS.
Turloughs in general, Carran Turlough by Darrell Watts
Flora of the turloughs by Clare Library.