stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขื่อนคิรีธาร
การผลิตไฟฟ้า > เครื่องกังหันน้ำ

โรงไฟฟ้าพลังน้ำคิรีธาร ประกอบไปด้วยเครื่องกังหันน้ำแบบฟรานซิลแกนนอน ขนาด 8,512 แรงม้า ปริมาณน้ำ 5.7 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที จำนวน 2 ชุด
การผลิตไฟฟ้า > เครื่องกำเนิดไฟฟ้า

โรงไฟฟ้าพลังน้ำคิรีธาร ใช้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบซิงโครนัสกระแสสลับ 3 เฟส ขนาด 7,800 กิโลวัตต์แอมแปร์ แรงดันไฟฟ้า 6,600 โวลท์ ความเร็วรอบ 500 รอบต่อนาที จำนวน 2 ชุด กำลังผลิตติดตั้งชุดละ 6,100 กิโลวัตต์ กำลังรวม 12,200 กิโลวัตต์ เริ่มเดินเครื่องผลิตกระแสไฟฟ้าเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2529
การผลิตไฟฟ้า > สายส่งไฟฟ้าแรงสูง

โรงไฟฟ้าพลังน้ำคิรีธาร ใช้สายส่งไฟฟ้าแรงสูงเชื่อมโยงระบบระหว่างโรงไฟฟ้าพลังน้ำคิรีธารกับสถานีย่อยจันทบุรี มีระยะทาง 23.8 กิโลเมตร แรงดันไฟฟ้า 115 กิโลโวลท์ โดยมีโครงสร้างเสาไฟฟ้าแบบโครงเหล็กชุบสังกะสี
การท่องเที่ยว

เขื่อนคิรีธาร เป็นอีกแหล่งท่องเที่ยวสำคัญในจังหวัดจันทบุรี ด้วยทิวทัศน์ที่สวยงามของตัวเขื่อนและธรรมชาติโดยรอบ เนื่องจากมีภูเขาโอบล้อมจากสามด้าน เหมาะกับการเดินทางมาพักผ่อนหย่อนใจบริเวณริมเขื่อน ภายในตัวเขื่อนมีลักษณะเป็นเกาะแก่ง เมื่อถึงช่วงเวลาน้ำลด นักท่องเที่ยวมักจะลงไปตั้งเต็นท์บริเวณรอบ ๆ เขื่อนเพื่อชมความงามของธรรมชาติ และทำกิจกรรมตกปลา ซึ่งตัวเขื่อนมีจุดประสงค์สำหรับกักเก็บน้ำในด้านเกษตรกรรมและผลิตกระแสไฟฟ้า จึงไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากนัก และมีถนนวนรอบอ่างเก็บน้ำของเขื่อนระยะทางประมาณ 24 กิโลเมตร เป็นถนนแอสฟอลต์คอนกรีต สลับกับถนนลูกรัง นักท่องเที่ยวนิยมปั่นจักรยานรอบเขื่อน
เขื่อนคิรีธารมีสวนสาธารณะอยู่ในบริเวณของเขื่อนคือ สวนห้วยสะพานหินจันทบุรี (เขื่อนพลังน้ำคิรีธาร) อยู่ในความดูแลของเทศบาลตำบลบ่อเวฬุ ซึ่งพัฒนาพื้นที่ดังกล่าวให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำหรับผู้ที่เดินทางมาเยี่ยมชมเขื่อนคิรีธาร ประกอบไปด้วยจุดชมวิว ศาลาพักผ่อน ลานกางเต็นท์ ห้องน้ำ และลานจอดรถ
ผลกระทบ

เนื่องจากตัวโครงการนั้นมีการก่อสร้างครอบคลุมไปยังที่ดินกรรมสิทธิ์ของเอกชนและราษฎรในพื้นที่ สำนักงานพลังงานแห่งชาติและจังหวัดจันทบุรีจึงได้ดำเนินการจ่ายค่าทดแทนให้กับราษฎรที่มีสิทธิได้รับการชดเชยเป็นเงินจำนวน 33.25 ล้านบาท โดยที่ทางราชการไม่ต้องจัดหาที่ทำกินใหม่ให้เพื่อชดเชย
ในขณะที่ผลการศึกษาคุณภาพแหล่งน้ำหลังจากการก่อสร้างเขื่อนคิรีธารในปี พ.ศ. 2540 พบว่าคุณภาพน้ำหลังจากผ่านกระบวนการผลิตกระแสไฟฟ้าแล้วนั้นมีคุณภาพที่ไม่แตกต่างจากก่อนผ่านกระบวนการผลิตกระแสไฟฟ้า ซึ่งหากเปรียบเทียบกับมาตรฐานแล้วนั้นน้ำที่ผ่านกระบวนการผลิตกระแสไฟฟ้ามาแล้วยังอยู่ในเกณฑ์ที่ดี ยังมีความเหมาะสมที่จะนำไปใช้งานในการอุปโภคบริโภค การใช้งานในภาคการเกษตร และการประมง
เขื่อนคิรีธารบริเวณจุดชมวิวสวนห้วยสะพานหินจันทบุรี (เขื่อนพลังน้ำคิรีธาร)
พ.ศ. 1088

| --- | --- |
ศตวรรษ::  5  6  7
ปี::  1085  1086  1087  1088  1089  1090  1091
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 1088
ปฏิทินกริกอเรียน: 545 DXLV
Ab urbe condita: 1298
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 5295
ปฏิทินบาไฮ: −1299 – −1298
ปฏิทินเบงกอล: −48
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 1495
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 1089
ปฏิทินพม่า: −93
ปฏิทินไบแซนไทน์: 6053–6054
ปฏิทินจีน: 甲子年 (ชวดธาตุไม้) 3241 หรือ 3181     — ถึง — 乙丑年 (ฉลูธาตุไม้) 3242 หรือ 3182
ปฏิทินคอปติก: 261–262
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 1711
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 537–538
ปฏิทินฮีบรู: 4305–4306
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 601–602
 - ศกสมวัต: 467–468
 - กลียุค: 3646–3647
ปฏิทินโฮโลซีน: 10545
ปฏิทินอิกโบ: −455 – −454
ปฏิทินอิหร่าน: 77 BP – 76 BP
ปฏิทินอิสลาม: 79 BH – 78 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: 545 DXLV
ปฏิทินเกาหลี: 2878
ปฏิทินหมินกั๋ว: 1367 ก่อน ROC 民前1367年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 1088 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 545 - มีนาคม ค.ศ. 546
มหาศักราช 467
กระต่ายขูดมะพร้าว

กระต่ายขูดมะพร้าว เป็นเครื่องมือสำหรับขูดมะพร้าวที่ยังไม่ได้กะเทาะเปลือกออก เดิมทีการขูดเนื้อมะพร้าวคั้นกะทิ จะใช้ช้อนทำจากกะลามะพร้าวขูดให้เป็นฝอย ต่อมาทำเป็นฟันซี่โดยรอบ บางแห่งใช้ซีกไม้ไผ่บากรอยเป็นซี่สำหรับขูดมะพร้าว จนกระทั่งเมื่อมีการใช้เหล็กมาทำของใช้ในครัวเรือน จึงได้ตีเหล็กแผ่นบาง ๆ ตัดรูปโค้งมน ใช้ตะไบถู ทำซี่ละเอียดปลายเหล็กคมเรียกว่า "ฟันกระต่าย" นำส่วนเหล็กขูดฟันกระต่ายนี้ไปประกบหรือเข้าเดือยกับรูปตัวสัตว์ที่เตรียมไว้จนเป็นกระต่ายขูดมะพร้าว
ศัพทมูล

การเรียกชื่อ "กระต่ายขูดมะพร้าว" อาจเนื่องมาจาก ฟันที่ใช้ขูดเนื้อมะพร้าวมีลักษณะเป็นซี่ยาวเหมือนฟันกระต่าย ประกอบกับการทำโครงไม้ซึ่งใช้เสียบฟันขูดและนั่งเวลาขูดมะพร้าว มักทำเป็นตัวกระต่ายมากกว่าสัตว์ประเภทอื่น แม้ว่าจะมีการประดิดประดอยโครงไม้เป็นตัวแมว สุนัข และนก เป็นต้น
นอกจากคำว่า "กระต่ายขูดมะพร้าว" ยังมีคำอื่นอีก เช่น คำว่า "เหล็กขูด" ที่พูดกันมากในภาคใต้ของประเทศไทย และคำว่า "แมว" ที่พูดกันมากในภาคเหนือของประเทศไทย เป็นต้น โดยเมื่อดูความนิยมใช้คำศัพท์เมื่อคิดเป็นร้อยละ ยกเว้นคำว่า "กระต่ายขูดมะพร้าว" ที่นิยมกันมาก ยังมีคำว่า "เหล็กขูด" คิดเป็นร้อยละ 15.64 รองลงมา และนิยมพูดกันมากกว่า 2 คำศัพท์ คิดเป็นร้อยละ 8.96
ลักษณะ

ลักษณะของกระต่ายขูดมะพร้าว มักทำเป็นรูปสัตว์ชนิดต่าง ๆ เช่น แมว สุนัข นก หนู สิงห์ เต่า และตะกวด แต่ชาวบ้านก็ยังเรียกว่า กระต่ายขูดมะพร้าวอยู่ดี ส่วนลำตัวทำมาจากไม้เนื้อแข็งรูปสัตว์ชนิดต่าง ๆ ส่วนหัวเหมือนรูปกระต่าย หรือส่วนเหล็กขูดฟันกระต่ายนี้ไปประกบหรือเข้าเดือยกับรูปตัวสัตว์ที่เตรียมไว้ มีขากระต่าย 4 ขา หรือ 2 ขา
100 หนังสือดีเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนไทย

สัญลักษณ์โครงการ 100 หนังสือดีเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนไทย
100 หนังสือดีเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนไทย เป็นโครงการที่จัดขึ้นโดยสำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน ในงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 17 วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เพื่อส่งเสริมให้เด็กและเยาวชนไทยมีนิสัยรักการอ่าน
หลักเกณฑ์ในการพิจารณา

หลักเกณฑ์ในการพิจารณา 100 หนังสือดีเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนไทยนั้น มีหลักเกณฑ์ทั้งหมด 4 หลักเกณฑ์ ดังนี้
เป็นหนังสือเล่ม
เพียบพร้อมด้วยวรรณศิลป์
เนื้อหา ท่วงทำนอง ภาพประกอบตอบสนองกลุ่มอายุนักอ่าน
เนื้อหาช่วยให้ผู้อ่านสนใจรากเหง้าของสังคม และวัฒนธรรมไทย
หลักเกณฑ์ในการพิจารณา > กรรมการในการพิจารณา

กรรมการในการพิจารณา 100 หนังสือดีเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนไทยนั้น มีทั้งหมด 6 ท่านด้วยกัน ดังนี้
รศ. วิทยากร เชียงกูล
อ.พรพิไล เลิศวิชา
ผศ.จินดา จำเริญ
รศ.เกริก ยุ้นพันธ์
อ.ปรีดา ปัญญาจันทร์
ผศ.รพินทร (ณ ถลาง) คงสมบูรณ์
รายชื่อหนังสือ > กลุ่มเด็กเล็กวัย 0-6 ปี

| ชื่อหนังสือ | เขียนเรื่อง/เรื่องจาก | ภาพประกอบ | สำนักพิมพ์ |
| --- | --- | --- | --- |
| กุ๋งกิ๋ง ชุดนิทานส่งเสริมสุขนิสัย | มนฤดี ทองกลอย | ชาตรี ศรีพลแผ้ว | สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์ |
| ขอหนูหลับหน่อย | รินนา คลานุวัฒน์ | รินนา คลานุวัฒน์ | สำนักพิมพ์แพรวเพื่อเด็ก |
| ความรัก | เพลิกา โลหารชุน | กิตติ อุ่นทรัพย์ | สำนักพิมพ์แต้มฝัน |
| คุณช้างโต...ช่วยหน่อยได้ไหม | วีระยุทธ เลิศสุดวิชัย | วีระยุทธ เลิศสุดวิชัย | สำนักพิมพ์แพรวเพื่อเด็ก |
| งานป่า ตาลุ่ง ตุง ตุ๊ง | ตุ๊บปอง | ณัฐวรรณ ตั้งสัจจะพจน์ | สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์ |
| เจ้าด่างหมาดี | บุญเจิด แก้วกระจ่าง | ประสิทธิ์ อึ้ง | สำนักพิมพ์บรรกิจ |
| ชาวนาไทย | เกริก ยุ้นพันธ์ | เกริก ยุ้นพันธ์ | สำนักพิมพ์เกริกยุ้นพันธ์ |
| ติ๊กต๊อกพักผ่อน | ชัชชัย ทับทิมอ่อน | ธวัชชัย นาคประดิษฐ์ | มูลนิธิเด็ก |
| ติ๊ดตี้ขี้แย | มณิศา ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา | รติมัย หงส์วุสิทธิกุล | สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์ |
| นิ่ง | ชีวัน วิสาสะ | - | สำนักพิมพ์ครูชีวัน |
| นุ่มนิ่มจอมซน | ปิยนุช วงษ์กาญจนรัตน์ | วินิจ ยืสมัน | สำนักพิมพ์ห้องเรียน |
| บทกลอนกล่อมเด็กและบทปลอบเด็ก | แม้นมาศ ชวลิต | - | มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช |
| ไม้อ่อนย่อมดัดได้ดังใจ | พรพิไล เลิศวิชา | - | สำนักพิมพ์ธารปัญญา |
| บ้องแบ๊ว | พรรณทิพย์ บริบูรณ์ ทวี คิรีธนชัย | พรรณทิพย์ บริบูรณ์ ทวี คิรีธนชัย | สำนักพิมพ์แพรวเพื่อเด็ก |
| บ้านซ่อนหาของแม่มดปุ๊กลุก | รศ.พูนสุข บุณย์สวัสดิ์ ศศิพินท์ บุณย์สวัสดิ์ | ศรายุทธ เนียมประยูร | สำนักพิมพ์พาส เอ็ดดูเคชั่น |
| เป็นอะไรดีหนอ | ศ.คุณหญิงแม้นมาส ชวลิต | พรเนตร อร่ามมงคลวิชัย | สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์ |
| เพื่อนรักในป่าใหญ่ | ชาญศิลป์ กิตติโชติพาณิชย์ | ชาญศิลป์ กิตติโชติพาณิชย์ | สำนักพิมพ์ธารปัญญา |
| แมวยายปุ๋ง | ดำรงศักดิ์ บุญสู่ | ธารทิพย์ สมบัติแก้ว | สำนักพิมพ์ชมรมเด็ก |
| ราชากะฤๅษี (1-6) | ปรีดา ปัญญาจันทร์ | ปรีดา ปัญญาจันทร์ | สำนักพิมพ์วาดดาว |
| หนูน้อยพลอยเพสิน | ฐะปะนีย์ นาครทรรพ กิติยวดี บุญซื่อ | - | คณะกรรมการโครงการจัดทำหนังสือสำหรับเด็ก สมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย |
| หัวกลมหาบ้าน | พัชรี สุคนธ์ | วินิจ ยืสมัน | สำนักพิมพ์นานมีบุ๊ค คิดดี้ |
| หัวใจแปลงร่าง | สองขา | จิตใส | สำนักพิมพ์พาส แอท คิดส์ |
| เหมียวสามขา | สุรศักดิ์ พุ่มรัก | สุรศักดิ์ พุ่มรัก | สำนักพิมพ์นานมีบุ๊ค คิดดี้ |
| อั้นไม่ไหว ขอไปด้วย | ลำพู แสงลภ | ชาญศิลป์ กิตติโชติพาณิชย์ | สำนักพิมพ์พาส แอท คิดส์ |
รายชื่อหนังสือ > กลุ่มเด็กโตวัย 6-12 ปี

| ชื่อหนังสือ | เขียนเรื่อง/เรื่องจาก | ภาพประกอบ | สำนักพิมพ์ |
| --- | --- | --- | --- |
| การ์ตูนพุทธประวัติ | โอม รัชเวทย์ | - | สำนักพิมพ์อมรินทร์คอมมิกส์ |
| ม็อกซ์ แมวมหัศจรรย์ | สุมาลี | วราพงษ์ พงศ์เจตน์พงศ์ | สำนักพิมพ์นานมีบุ๊ค ทีน |
| มอม | มลว.คึกฤกธิ์ ปราโมช | - | สำนักพิมพ์ดอกหญ้า |
| โลกจิ๋วตัวร้อน | เยาวนันท์ เชฐรัตน์ | ต้นข้าว | มูลนิธิเด็ก |
| วิกฤตดาว | อภิชาต รอดวัฒนกุล | - | มูลนิธิเด็ก |
| หลวงพี่เฮี้ยงแห่งวัดมะนาวหวาน | อิศรา สุคงคารัตนกุล | ทอปัด สกุลวรรณดี | มูลนิธิเด็ก |
| ชื่อหนังสือ | เขียนเรื่อง/เรื่องจาก | ภาพประกอบ | สำนักพิมพ์ |
| --- | --- | --- | --- |
| ของขวัญของหอยทาก | ชัยฤทธิ์ ศรีโรจน์ฤทธิ์ | พรเนตร อร่างมงคลวิชัย | สำนักพิมพ์แปลนฟอร์คิดส์ |
| ของเล่นเดินทาง | เทพศิริ สุขโสภา | - | มูลนิธิเด็ก |
| ฉันมีความสุขจังเลย | ดร.สายสุรี จุติกุล | - | สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์ |
| ชุดนิทานแสนรักจากนักเขียนเอก เรื่อง ข้าวเพียงเมล็ดเดียว | สมบูรณ์ ศิงฆมานันท์ | ศ.ปรีชา เถาทอง | สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์ |
| ชุดนิทานพื้นบ้านตำนานแผ่นดินและนิทานโม้อมตะ | รัตนา คชนาท | สิทธิพร พวงสุข และคณะ | สำนักพิมพ์ห้องเรียน |
| ตาคมจับยักษ์ และชุดนิทานไทยโดยศิลปินไทย | ชีวัน วิสาสะ | สุรเดช แก้วทำไม้ | สำนักพิมพ์แพรวเพื่อเด็ก |
| นิทานไทลื้อ ในมณฑลยูนนาน | เหยียนเวินเปียน เจิงเผิง | สุชาติ ภูมิบริรักษ์ | สำนักพิมพ์ดีดีบุ๊คส์ |
| นิทานเสียวสวาติ | คาหมาน คนไค | - | สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช |
| นิทาพื้นบ้าน | ธวัช ปุณโณทก | - | สำนักพิมพ์ปันรู้ |
| ปีกของหนู | สุตไผท เมืองไทย | สุตไผท เมืองไทย | สำนักพิมพ์แพรวเพื่อเด็ก |
| โลกจิ๋วตัวร้อน | เยาวนันท์ เชฐรัตน์ | ต้นข้าว | มูลนิธิเด็ก |
| พระเจ้าห้าร้อยชาติ | ชาดกจากพระไตรปิฎก | - | ธรรมสภา |
| โรงเรียนริมทะเล | สาคร พูลสุข | ภูมิไฑ ปทุมสูติ | สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ |
| 101 เรื่องเอก นิทานอีสป | บรรณาธิการสำนักพิมพ์ห้องเรียน | - | สำนักพิมพ์ห้องเรียน |
| สังข์ทอง :นิทานไทยเรื่องเอก, พระสุธน-มโนห์รา | โกศล ทองด้วง | - | สำนักพิมพ์ห้องเรียน |
| ชื่อหนังสือ | เขียนเรื่อง/เรื่องจาก | สำนักพิมพ์ |
| --- | --- | --- |
| แก้วหยดเดียว | ศรีดาวเรือง | มูลนิธิสถาบันวิชาการ 14 ตุลา |
| เจ้าหงิญ | บินหลา สันกาลาคีรี | สำนักพิมพ์มติชน |
| ชุดนิทานในประชาคมอาเซียน | ส.พลายน้อย | สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์ |
| นิทานล้านบรรทัด (1-2) | ประภาส ชลศรานนท์ | สำนักพิมพ์อะบุ๊ค |
| วรรณมาลัย | รวมเรื่องสั้นไทยร่วมสมัยหลัง พ.ศ. 2475 จาก 41 นักเขียนไทย | สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม |
| เส้นสมมุติ | วินทร์ เลียววาริณ | สำนักพิมพ์ 113 |
| ชื่อหนังสือ | เขียนเรื่อง/เรื่องจาก | สำนักพิมพ์ |
| --- | --- | --- |
| กาญจนกานท์ รวมบทกวีวรรคทองร่วมสมัย | สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สถาบันภาษาไทย | สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ |
| บทกวีคัดสรร ตุลาวรรณกรรม (1-2) | บรรณาธิการคณะกรรมการคัดสรรหนังสือชุดตุลาวรรณกรรม | มูลนิธิสถาบันวิชาการ 14 ตุลา |
หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร

ระวังสับสนกับ หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร
| หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร |
| --- | --- |

ประสูติ: 25 สิงหาคม พ.ศ. 2473 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
สิ้นชีพตักษัย: 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 (82 ปี) แอนู ประเทศฝรั่งเศส
สวามี: จาคส์ บัวร์สคเวต
ราชสกุล: บริพัตร
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต
พระมารดา: หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร
ลายพระอภิไธย: 
ศาสตราจารย์ ดร.หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร (25 สิงหาคม พ.ศ. 2473 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2556) เป็นจิตรกรชาวไทยซึ่งทรงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในแวดวงศิลปะ เนื่องจากผลงานของพระองค์สะท้อนถึงความหลากหลายของตัวงานและเอกภาพทางจิตวิญญาณ
พระประวัติ

หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงติ๋ง เป็นพระธิดาองค์เดียวในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต กับหม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล) ประสูติเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2473 ณ วังบางขุนพรหม (ปัจจุบันเป็นที่ทำการธนาคารแห่งประเทศไทย) เป็นพระนัดดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
การศึกษา

ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองพ.ศ. 2475 หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ซึ่งเพิ่งประสูติได้ไม่นาน มีชันษา 1 ปี  ได้ตามเสด็จพระประยูรญาติไปประทับที่เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซียและต่อไปยังประเทศอังกฤษ ได้มีโอกาสเข้าศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ก่อนเสด็จนิวัติประเทศไทยและเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ชั้นประถมปีที่ 4 ในพ.ศ. 2483 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัยต้องย้ายสถานศึกษาไปที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์และครอบครัวจึงอพยพไปประทับยังพระตำหนักส่วนพระองค์ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต ที่บ้านบ่อจืด ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน และทรงขับจักรยานไปโรงเรียนซึ่งอยู่บริเวณวังไกลกังวลทุกวัน จนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลงจึงเสด็จกลับพระนคร และทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัยจนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 จึงเสด็จไปทรงศึกษาต่อที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประเทศฝรั่งเศส และประเทศสเปน ทรงได้รับปริญญา Docteur 's Lettres สาขาวรรณคดี จากมหาวิทยาลัยปารีส ในพ.ศ. 2497 และปริญญาเอก สาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ จากมหาวิทยาลัยอิสระแห่งมาดริด ประเทศสเปน ในพ.ศ. 2502 ขณะชันษา 28 ปี  นับเป็นเจ้านายฝ่ายใน(เจ้านายสตรี)องค์แรกในราชวงศ์จักรีที่ทรงสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต
ชีวิตส่วนองค์

หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์เสกสมรสกับศาสตราจารย์จาคส์ บัวร์สคเวต (Jacques Bousquet) ชาวฝรั่งเศส ซึ่งเคยไปทำงานประจำ ณ องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) กรุงมาดริด ประเทศสเปน อยู่ระยะหนึ่ง แต่ไม่มีโอรส-ธิดาด้วยกัน และเมื่อได้จัดแสดงนิทรรศการศิลปะในฝรั่งเศสอย่างต่อเนื่อง จึงทรงย้ายไปประทับ ณ กรุงปารีส ต่อมาได้เสด็จไปทรงแสดงภาพตาม พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ต่าง ๆ ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส และได้พบเมืองเล็ก ๆ ชื่อ Annot ซึ่งอยู่ในภูเขาบริเวณ Alpes de Haute Provence ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองนิส ก็ทรงตกหลุมรักในเสน่ห์ของเมือง Annot และทรงตัดสินใจซื้อที่ดินบนเนินเขานั้นสร้างสตูดิโอและประทับอยู่ถาวรตั้งแต่พ.ศ. 2513
การทรงงาน

หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ทรงสอนวิชาศิลปะโลกตะวันออกไกลในคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอิสระแห่งมาดริด และเมื่อเสด็จกลับมาประทับในประเทศไทย ได้เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาประวัติศาสตร์ศิลปกรรมตะวันตกที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อยู่ระยะหนึ่ง
แม้หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์จะทรง 'มีแวว' ในด้านศิลปะมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ แต่ก็มิได้เข้าสู่วงการศิลปะอย่างจริงจัง จนกระทั่งชันษาราว 30 ปี จึงทรงเริ่มศึกษาด้วยองค์เองจากงานศิลปะของบรรดาศิลปินต่าง ๆ เช่น ทรงรับคำแนะนำในหลักการวาดภาพจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และเทคนิคการใช้สีจากเพื่อนศิลปิน Andr Poujet และอีกหลายท่าน กระทั่งทรงสร้างสรรค์งานศิลปะขององค์เองและเข้าร่วมกลุ่มศิลปินในประเทศฝรั่งเศสจัดแสดงภาพในนิทรรศการ 'Salon Comparaisons' ณ 'Muse de l’ Art Moderne' ในกรุงปารีสหลายครั้ง ตั้งแต่พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2515 และร่วมกับศิลปินกลุ่ม 'l’ Art Fantastique' ในนิทรรศการ 'Figuratif de l’ Imaginaire Surreal' ซึ่งเป็นงานศิลปะที่แสดงอารมณ์ ความนึกคิด และจินตนาการในลักษณะที่ท่านโปรด ในประเทศไทยได้จัดแสดงที่หอศิลป์พีระศรีขณะสร้างเสร็จใหม่ ๆ ในกรุงเทพมหานคร
ปลายชนม์ชีพ

หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์เริ่มประชวรด้วยพระโรคอัมพาตครึ่งซีกราวปี พ.ศ. 2547 ก่อนจะถึงชีพิตักษัยด้วยพระอาการสงบ ในตำหนัก Vellara เมือง Annot ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 สิริชันษา 82 ปี ในการนี้สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โปรดให้ผู้แทนพระองค์เชิญช่อดอกไม้ส่วนพระองค์มาพระราชทานยังพิธีศพที่พระประยูรญาติได้จัดขึ้น จากนั้นได้ถวายเพลิงศพอย่างเรียบง่าย ณ สุสาน Crématorium de Nice-Côte d’Azur แห่งเมือง Colomars ใกล้กับเมืองนิส ประเทศฝรั่งเศสในวันที่ 11 กรกฎาคมของปีเดียวกัน  ก่อนจะอัญเชิญอัฐิและอังคารนิวัติสู่ประเทศไทย โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญอัฐิและอังคารส่วนหนึ่งไปบรรจุไว้ที่อนุสาวรีย์สุขุมาลย์นฤมิตร ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร  และอีกส่วนหนึ่งพระประยูรญาติได้อัญเชิญไปลอย ณ ทะเลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์  อันเป็นจังหวัดซึ่งบ้านบ่อจืด พระตำหนักส่วนพระองค์ในอดีตของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต ตั้งอยู่   ซึ่งท่านหญิงเคยประทับและทรงใช้ชีวิตที่นั่นเมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ ทรงผูกพันและถือว่าสถานที่ดังกล่าวเปรียบเหมือนบ้านหลังสุดท้ายของท่านในประเทศไทยก่อนจะทรงย้ายไปประทับยังประเทศฝรั่งเศสถาวรตลอดชนม์ชีพ
ทั้งนี้ หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์นับเป็นหม่อมเจ้าเพียงองค์เดียวของราชสกุลบริพัตร เนื่องจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต พระบิดาของท่านหญิงเป็นพระโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ที่ดำรงพระอิสริยยศ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ซึ่งในพระบรมราชโองการสถาปนาพระอิสริยยศดังกล่าว ได้ระบุไว้ว่า หากมีพระบุตรให้พระบุตรเป็นหม่อมเจ้า
จี คาง

นักเขียน นักกวี นักปรัชญา และนักเล่นแร่แปรธาตุชาวจีน (ค.ศ. 223–262)
| จี คาง |
| --- | --- |
嵇康
จี คางเล่นฉิน (ภาพวาดยุคราชวงศ์หมิง)

ขุนนางที่ปรึกษารับใช้ (中散大夫 จงซ่านต้าฟู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจมอ / โจฮวน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 223 อำเภอซุยซี มณฑลอานฮุย
เสียชีวิต: ค.ศ. 262 (39 ปี) นครลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน
คู่สมรส: พระธิดาของเฉา หลิน
บุตร: จี เช่า
บุพการี: จี เจา (บิดา)
ญาติ: จี ซี (พี่ชาย)
อาชีพ: นักประพันธ์ดนตรี, นักเขียนความเรียง, นักปรัชญา, นักกวี
ชื่อรอง: ชูเย่ (叔夜)

จี คาง หรือ ซี คาง (จีน: 嵇康; พินอิน: Jī Kāng หรือ Xī Kāng, ค.ศ. 223–262) ชื่อรอง ชูเย่ (จีน: 叔夜; พินอิน: Shūyè) เป็นนักประพันธ์ดนตรี นักเขียนความเรียง นักปรัชญา และนักกวีชาวจีนในยุคสามก๊ก เป็นหนึ่งในเจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่ผู้ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองที่อันตรายในจีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 3 และอุทิศตนให้กับศิลปะและความประณีต
จี คางเป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนและยังเป็นนักประพันธ์ดนตรีกับนักเล่นกู่ฉินที่มีชื่อเสียง จี คางได้รับการระบุว่าเป็นชายที่รูปงามและร่างสูง (ประมาณ 188 เซนติเมตร)
ประวัติ

จี คางในฐานะนักคิดได้เขียนเกี่ยวกับการมีอายุยืน ทฤษฎีดนตรี การเมือง และจริยธรรม งานเขียนของจีคางได้แก่ หย่างเชิงลุ่น (養生論, ความเรียงเกี่ยวกับการบำรุงชีวิต), เชิงอู๋ไอเล่อลุ่น (聲無哀樂論, วจนิพนธ์ว่าด้วยเสียงที่ไร้ความเศร้าและความสุข), ฉินฟู่ (琴賦, บทเพลงที่เล่นด้วยฉิน) และ ชื่อซือลุ่น (釋私論, วจนิพนธ์ว่าด้วยความเป็นปัจเจก) จี คางในฐานะนักดรีได้ประพันธ์เพลงเดี่ยวสำหรับเล่นด้วยฉินหลายเพลง
จี คางวิจารณ์ลัทธิขงจื๊ออย่างรุนแรงและท้าท้ายขนบธรรมเนียมทางสังคมหลายอย่างในยุคนนั้น จี คางได้สมรสกับหลานสาวของโจโฉ (บางแหล่งข้อมูลระบุว่าเป็นเหลนสาว) จี คางรับราชการในรัฐวุยก๊ก แต่งานราชการทำให้จี คางรู้สึกเบื่อ เมื่อผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียวขึ้นมามีอำนาจ สุมาเจียวได้เสนอตำแหน่งข้าราชการพลเรือนให้กับจี คาง แต่จี คางปฏิเสธจงโฮยผู้แทนของสุมาเจียวด้วยท่าทางยโส เมื่อเพื่อนคนหนึ่งของจี คางถูกจับขังคุกในข้อหาเท็จ จี คางก็มาเป็นพยานเพื่อปกป้องเพื่อน แต่ทั้งคู่ก็ถูกส่งไปเข้าคุก สุมาเจียวตัดสินโทษให้จี คางถูกประหารชีวิตตามการยุยงของจงโฮย บัณฑิตสามพันคนยื่นคำร้องขอการนิรโทษกรรมให้จี คางแต่ไม่เป็นผล กล่าวกันว่าก่อนที่จี คางจะถูกประหารชีวิต จี คางได้บรรเลงเพลงสุดท้ายด้วยกู่ฉิน
จี คางเขียนเพลงกว่างหลิงซ่าน (廣陵散) เป็นเพลงสำหรับกู่ฉินที่เล่าถึงการลอบสังหารอ๋องแห่งรัฐหาน (韓) กล่าวกันว่าเพลงนี้ได้รับแรงบรรดาใจจากการมาเยือนของวิญญาณ และได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่าจี คางได้กลายเป็นเซียนผ่านชือเจี่ย (屍解) โดยลัทธิเต๋ากระแสหลัก
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อนักเขียนชาวจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

Xi Kang Xi Kang and Qin music.
| ด ค กเจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่ |
| --- | --- |
 จี คาง  ชาน เทา  เซี่ยง ซิ่ว  รฺเหวี่ยน จี๋  รฺเหวี่ยน เสียน  หลิว หลิง  อ๋องหยง (หวาง หรง)
คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 7

| คณะรัฐมนตรีพหลพลพยุหเสนา 4 |
| --- | --- |
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 7 แห่งราชอาณาจักรสยาม
สิงหาคม - ธันวาคม  พ.ศ. 2480

วันแต่งตั้ง: 10 สิงหาคม พ.ศ.​ 2480
วันสิ้นสุด: 21 ธันวาคม​ พ.ศ. 2480   (0 ปี 133 วัน)
บุคคลและองค์กร
พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
นายกรัฐมนตรี: พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
จำนวนรัฐมนตรีทั้งหมด: 20
พรรคร่วมรัฐบาล: คณะราษฎร
ประวัติ
สิ้นสุดจากการเลือกตั้ง: 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480
สภานิติบัญญัติ: สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1
วาระสภานิติบัญญัติ: 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2480
ก่อนหน้า: คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 6
ถัดไป: คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 8
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 7 ของไทย (9 สิงหาคม พ.ศ. 2480 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2480)
นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2480
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกอบด้วย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) และนายพลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่น อินทรโยธิน) เป็นผู้ลงนามในประกาศ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
การแถลงนโยบายของรัฐบาล

คณะรัฐมนตรี คณะนี้ ได้แถลงนโยบายต่อ สภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2480
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี

คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุด เพราะเหตุที่สภาผู้แทนราษฎรที่ให้ความไว้วางใจแก่คณะรัฐมนตรีชุดนี้ได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2480 คณะรัฐมนตรีจึงต้องออกจากตำแหน่ง
ศาลแขวง (ประเทศไทย)

ศาลแขวง คือ ศาลยุติธรรมชั้นต้นซึ่งจัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย กำหนดจำนวนผู้พิพากษาเพียง 1 คน เป็นองค์คณะ มีหน้าที่และอำนาจตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม และพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาคดีในศาลแขวง พ.ศ. 2499 ได้แก่ การออกหมายเรียก หมายอาญา หรือหมายสั่งให้ส่งคนมาจากหรือไปยังจังหวัดอื่น การออกคำสั่งใด ๆ ซึ่งมิใช่เป็นไปทางวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทแห่งคดี (พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 15 ประกอบมาตรา 24) ไต่สวนและวินิจฉัยชี้ขาดคำร้องหรือคำขอที่ยื่นต่อศาลแขวงในคดีทั้งปวง ไต่สวนและมีคำสั่งเกี่ยวกับวิธีการเพื่อความปลอดภัย ไต่สวนมูลฟ้องและมีคำสั่งในคดีอาญา พิจารณาพิพากษาทั้งคดีแพ่งซึ่งมีราคาทรัพย์สินที่พิพาทหรือจำนวนเงินที่ฟ้องไม่เกิน 300,000 บาท และคดีอาญาซึ่งกฎหมายกำหนดอัตราโทษอย่างสูงไว้ให้จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ แต่จะลงโทษจำคุกเกิน 6 เดือน หรือปรับเกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ซึ่งโทษจำคุกหรือปรับนั้นอย่างหนึ่งอย่างใดหรือทั้งสองอย่างเกินอัตราที่กล่าวแล้วไม่ได้ (พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 15 ประกอบมาตรา 25)
ประวัติ

ในสมัยรัชกาลที่ 1 ประเทศไทยยังปกครองแบบจตุสดมภ์ กรมเมืองหรือที่เรียกกันว่า “กรมพระนครบาล” เป็นกรมหนึ่งในจตุสดมภ์ มีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยในกรุงเทพมหานคร มีศาลในสังกัดเรียกว่า “ศาลนครบาล” กรมพระนครบาลได้จัดตั้งกองตระเวนขึ้น 2 กอง คือ กองตระเวนซ้ายและกองตระเวนขวา มีพลตระเวนทำหน้าที่จับผู้ร้ายให้ผู้ใหญ่ในกรมชำระตัดสินความได้เอง โดยยังไม่มีผู้พิพากษาตัดสินความได้อย่างในปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2417 มีการปรับปรุงกิจการตำรวจซึ่งเรียกว่า “พลตระเวน” ในกรุงเทพมหานครออกเป็น 3 กอง พลตระเวนทั้งสามกองนี้ เมื่อจับผู้ร้ายได้ก็ชำระความเอง เรียกว่า “ศาลพลตระเวน” สังกัดกรมพระนครบาล  หลังจากประกาศตั้งกระทรวงยุติธรรมแล้ว ในปี พ.ศ. 2436 (ร.ศ.111) ได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้ง "ศาลโปริสภา" เป็นศาลกองตระเวนสำหรับกรุงเทพมหานคร โดยยกเลิกศาลพลตระเวนเดิม ศาลโปริสภาที่จัดตั้งขึ้นมีอำนาจชำระและตัดสินความอาญาลหุโทษเฆี่ยน (ทวน) 50 ทีลงมา และโทษจำไม่ถึงคุก จำที่ตะรางตั้งแต่ 6 เดือนลงมา หรือปรับไม่เกิน 2 ชั่ง (160 บาท) ส่วนคดีแพ่งมีอำนาจชำระและตัดสินความทุนทรัพย์ไม่เกิน 2 ชั่ง (160 บาท)
ในปี พ.ศ. 2437 (ร.ศ.113) มีประกาศตั้งศาลโปริสภาขึ้นในกรุงเทพมหานครเพิ่มอีก 3 ศาล รวมเป็น 4 ศาล คือ ศาลโปริสภาเดิมเป็นศาลโปริสภาที่ 1 มีเขตอำนาจตามเขตอำนาจของศาลแขวงพระนครใต้ในปัจจุบัน ศาลโปริสภาที่ 2 มีเขตอำนาจตามเขตอำนาจของศาลแขวงพระนครเหนือในปัจจุบัน ศาลโปริสภาที่ 3 มีเขตอำนาจตามเขตอำนาจของศาลแขวงธนบุรีในปัจจุบัน และศาลโปริสภาที่ 4 มีเขตอำนาจตามเขตอำนาจของศาลจังหวัดตลิ่งชันในปัจจุบัน นอกจากประกาศตั้งศาลโปริสภาเพิ่มแล้ว ตามประกาศดังกล่าวยังให้งดเว้นการลงโทษทวน (เฆี่ยนตีด้วยลวดหนัง) เปลี่ยนเป็นโทษจำขังแทนเป็นครั้งแรก   ศาลโปริสภาที่ 1 และที่ 2 ตั้งอยู่ฝั่งพระนครมีปริมาณคดีมาก ส่วนศาลโปริสภาที่ 3 ที่ 4 ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งธนบุรีมีปริมาณคดีน้อย ในปี พ.ศ. 2438 จึงประกาศยกเลิกศาลโปริสภาที่ 4 ศาลโปริสภาที่ 3 จึงมีเขตอำนาจในท้องที่ฝั่งธนบุรีทั้งหมด
ในปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ได้จัดทำพระธรรมนูญศาลยุติธรรมเรียกว่า “พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ร.ศ.127 (พ.ศ. 2452) ” แบ่งศาลออกเป็น ศาลในกรุงเทพมหานครและศาลหัวเมือง ศาลโปริสภาเป็นศาลในกรุงเทพฯ ศาลแขวงเป็นศาลในหัวเมือง ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรมฉบับนี้ บัญญัติชื่อศาลแขวงในหัวเมือง ส่วนในกรุงเทพมหานคร ยังใช้คำว่าศาลโปริสภาอยู่ต่อไปจนถึง พ.ศ. 2478 มีการประกาศใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม พ.ศ. 2478 ใช้คำว่าศาลแขวงทั้งในกรุงเทพมหานครและหัวเมือง ในปีเดียวกันนี้ มีพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงสำหรับจังหวัดพระนครและธนบุรี พ.ศ. 2478 ให้ตั้งศาลแขวงพระนครใต้ ศาลแขวงพระนครเหนือ และศาลแขวงธนบุรีขึ้น แบ่งเขตอำนาจตามเขตอำนาจเดิมของศาลโปริสภาที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ตามลำดับ