stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เกลาดีโอ มาร์กีซีโอ
แหล่งข้อมูลอื่น

Juventus เก็บถาวร 2012-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน official profile
Profile เก็บถาวร 2016-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Italian FA official website (อิตาลี)
Claudio Marchisio – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
Personal Website
Statistics เก็บถาวร 2013-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Lega Serie A website (อิตาลี)
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลโลก 2014 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 มอตตา  6 กันเดรวา  7 อาบาเต  8 มาร์กีซีโอ  9 บาโลเตลลี  10 กัสซาโน  11 Cerci  12 ซีรีกู  13 เปริน  14 อากวีลานี  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 อิมโมบีเล  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 Paletta  21 ปีร์โล  22 อินซิญเญ  23 แวร์รัตตี  ผู้ฝึกสอน: Prandelli  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 มอตตา  6 กันเดรวา  7 อาบาเต  8 มาร์กีซีโอ  9 บาโลเตลลี  10 กัสซาโน  11 Cerci  12 ซีรีกู  13 เปริน  14 อากวีลานี  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 อิมโมบีเล  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 Paletta  21 ปีร์โล  22 อินซิญเญ  23 แวร์รัตตี  ผู้ฝึกสอน: Prandelli  |  |
เซเรเนด

เซเรเนด หรือ เซเรนาต้า (อังกฤษ: serenade ; อิตาลี: serenata) ในความหมายทั่ว ๆ ไป หมายถึงเพลงที่แต่งให้เพื่อเป็นเกียรติแก่คนรัก เพื่อน หรือบุคคลอื่นๆ ใช้บรรเลงในช่วงค่ำหรือจากทางใต้หน้าต่าง
ส่วนในความหมายทางประวัติศาสตร์ดนตรี สมัยโรแมนติก หรือคลาสสิก เซเรเนดหมายถึงรูปแบบหนึ่งของดีแวร์ติเมนโตที่ประกอบไปด้วยหลายท่อน แต่มีลักษณะเบากว่าบทเพลงที่มีโครงสร้างขนาดใหญ่และซับซ้อนกว่า (เช่น ซิมโฟนี) เซเรเนดจะเน้นท่วงทำนองมากกว่าอารมณ์ที่เข้มข้น ตัวอย่างของเซเรเนดได้แก่งานของโมซาร์ท ที่เซเรเนดของเขามีมากกว่าสี่ท่อน บางทีถึงสิบท่อน
ตัวอย่างเพลงประเภทเซเรเนด

Serenade - Schubert
Serenade - Toselli
Eine Kleine Nachtmusik - Mozart
Serenade in C for String, Op.48 - Tchaikovsky
Serenade from String Quartet in F major, Op.3 No.5 - Hayden
Spanish serenade - Bizet
Serenade in D major - Brahms
เตรชีเมดีลาวาเรโด

| เตรชีเมดีลาวาเรโด |
| --- | --- |
ไดรซินเนิน
ผาฝั่งเหนือของเตรชีเม
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 2,999 เมตร (9,839 ฟุต) 
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 568 เมตร (1,864 ฟุต)
รายชื่อ: เกรทนอร์ธเฟสซิสออฟดิแอลปส์
พิกัด: 46°37′07″N 12°18′20″E﻿ / ﻿46.61861°N 12.30556°E﻿ / 46.61861; 12.30556 
ชื่อ
ความหมาย: สามยอด, สามใบสอ (ภาษาอิตาลี, ภาษาเยอรมัน)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
เตรชีเมดีลาวาเรโดจังหวัดเบลลูโนและจังหวัดอัลโตอาดีเจ ประเทศอิตาลี 
ประเทศ:  อิตาลี
แคว้น: เวเนโตและเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
เทือกเขา: เซกซ์เทนโดโลไมต์, แอลป์
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก: 21 สิงหาคม 1869 (ยอดใหญ่) โดยเพาล์ โกรมัน
เตรชีเมดีลาวาเรโด (อิตาลี: Tre Cime di Lavaredo, ออกเสียง: [ˌtre tˈtʃiːme di lavaˈreːdo]; แปลว่า สามยอดเขาแห่งลาวาเรโด) หรือ ไดรซินเนิน (เยอรมัน: Drei Zinnen, ออกเสียง: [ˌdʁaɪ ˈtsɪnən] ( ฟังเสียง); แปลว่า สามใบสอ) เป็นยอดเขาสามยอดในเทือกเขาเซกซ์เทนโดโลไมต์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี ยอดเขาทั้งสามได้แก่ "ยอดเล็ก" (อิตาลี: Cima Piccola; เยอรมัน: Kleine Zinne), "ยอดใหญ่" (อิตาลี: Cima Grande; เยอรมัน: Große Zinne) และ "ยอดตะวันตก" (อิตาลี: Cima Ovest; เยอรมัน: Westliche Zinne)
แหล่งข้อมูลอื่น

Auronzo di Cadore
CAI Auronzo
The Great War in the Dolomites (Italian)
360° Panorama view เก็บถาวร 2019-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Homepage of the Tourism Authority
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
อันโตนีโอ กอนเต

อันโตนีโอ กอนเต (อิตาลี: Antonio Conte; เกิด 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมนาโปลีในเซเรียอา เขาเป็นที่จดจำในฐานะผู้ปลุกกระแสการใช้แผนการเล่นในรูปแบบกองหลังสามคนมาตั้งแต่ทศวรรษ 2010 ซึ่งแผนดังกล่าวเคยเป็นที่นิยมในฟุตบอลอิตาลีช่วงปลายทศวรรษ 1990
กอนเตเคยเล่นฟุตบอลอาชีพในตำแหน่งกองกลาง สโมสรแรกคืออูนีโอเนสปอร์ตีวาเลชเช ก่อนจะย้ายร่วมทีมยูเวนตุสซึ่งเขากลายเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ประสบความสำเร็จที่สุดของสโมสร เขาชนะเลิศลีกสูงสุดอย่างเซเรียอา 5 สมัย, โกปปาอีตาเลีย 1 สมัย และยังประสบความสำเร็จในฟุตบอลยุโรปด้วยการชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่าคัพรายการละ 1 สมัย กอนเตรับบทบาทเป็นกัปตันทีมระหว่าง ค.ศ. 1996–2001 กอนเตยังมีส่วนร่วมกับทีมชาติอิตาลี ได้ลงแข่งขันฟุตบอลโลก 1994 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 ซึ่งอิตาลีคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศทั้งสองรายการ
ภายหลังเลิกเล่นอาชีพ กอนเตเริ่มต้นการเป็นผู้จัดการทีมให้สโมสรอาเรซโซในช่วงสั้น ๆ จากนั้นเขามีโอกาสไปบริหารโซซีเอตาสปอร์ตีวากัลโชบารี และพาทีมคว้าแชมป์เซเรียบีในฤดูกาล 2008–09 เขาย้ายไปคุมทีมอาตาลันตาหนึ่งฤดูกาล ก่อนจะไปคุมสโมสรเซียนาและพาทีมเลื่อนชั้นสู่เซเรียอาในฤดูกาล 2010–11 จากนั้น กอนเตเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมยูเวนตุสและพาทีมชนะเลิศเซเรียอาสามฤดูกาลติดต่อกัน เขาอำลาทีมใน ค.ศ. 2014 เพื่อไปรับตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติอิตาลี พาทีมเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และไปเป็นผู้จัดการทีมเชลซีในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2016–17 และพาทีมคว้าแชมป์ลีกได้ตั้งแต่ฤดูกาลแรก ตามด้วยแชมป์เอฟเอคัพฤดูกาล 2017–18 แต่ก็ถูกปลดเนื่องจากพาทีมจบเพียงอันดับ 5 ในลีก กอนเตรับตำแหน่งผู้จัดการทีมอินเตอร์มิลานใน ค.ศ. 2019 และพาทีมเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกได้ในฤดูกาลแรก ก่อนจะคว้าแชมป์เซเรียอา ฤดูกาล 2020–21 และอำลาทีมเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล จากนั้น เขาย้ายไปคุมทอตนัมฮอตสเปอร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 และอำลาทีมในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 ตามด้วยการรับตำแหน่งผู้จัดการทีมนาโปลีในฤดูกาล 2024–25
เกียรติประวัติ > ผู้เล่น

ยูฟ่าคัพ (1): 1992–93
เซเรียอา (5): 1994–95, 1996–97, 1997–98, 2001–02, 2002–03
โกปปาอีตาเลีย (1): 1994–95, 2001–02 (รองชนะเลิศ), 2003–04 (รองชนะเลิศ)
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา (4): 1995, 1997, 1998 (รองชนะเลิศ), 2002, 2003
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1): 1995–96, 1996–97 (รองชนะเลิศ), 1997–98 (รองชนะเลิศ), 2002–03 (รองชนะเลิศ)
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ (1): 1996
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ (1): 1996
ยูฟ่าอินเตอร์โตโต้คัพ (1): 1999
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: ยูโร 2000 (รองชนะเลิศ)
ฟุตบอลโลก: 1994 (รองชนะเลิศ)
เกียรติประวัติ > ผู้จัดการทีม

เซเรียเบ (1): 2008-09
เซเรียบี: 2010-11 (รองชนะเลิศ)
เซเรียอา (1): 2011–12
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา (1): 2012
โกปปาอีตาเลีย: 2011–12 (รองชนะเลิศ)
พรีเมียร์ลีก (1): 2016–17
เอฟเอคัพ (1): 2017–18
เซเรียอา (1): 2020–21
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2019–20 (รองชนะเลิศ)
เกียรติประวัติ > เกียรติส่วนตัว

Albo Panchina d'Argento (1): 2008-09
Albo Panchina d'Oro (1): 2011-12
ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเซเรียอา (1): 2011-12
Trofeo Maestrelli Best Italian Manager (1): 2011-12
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของโซชีเอตาสปอร์ตีวากัลโชนาโปลี  |
| --- | --- |
 1 Meret  4 Buongiorno  5 อาลัง  6 รุย  7 กาเยฆอน  8 แม็กโทมิเนย์  9 โอซิมเฮน  11 ลูกากู  12 Elmas  13 Luperto  14 แมร์เตินส์  19 มักซีมอวิช  20 Zieliński  21 Chiricheș  22 ดี โลเรนโซ  23 Hysaj  24 อินซิญเญ (c)  25 โอสปินา  26 Koulibaly  27 Karnezis  30 Rog  31 Ghoulam  33 อูนัส  34 Younes  44 Manolas  70 Gaetano  77 ควารัตส์เคเลีย  ผู้จัดการ: สปัลเล็ตติ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิตาลี  สหรัฐ
เดกาเมรอน

| --- | --- |
ภาพเขียนการเล่าเดกาเมรอน  โดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์
ผู้ประพันธ์: โจวันนี บอกกัชโช
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Il Decamerone
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1350 ถึง ค.ศ. 1353
เดกาเมรอน หรือ เดกาเมโรเน (อิตาลี: Decameron หรือ Decamerone) เป็นจุลนวนิยาย (novella) ร้อยเรื่องที่โจวันนี บอกกัชโช นักประพันธ์ชาวอิตาลี เขียนขึ้น อาจเริ่มเขียนราวปี ค.ศ. 1350 และจบลงในปี ค.ศ. 1353 “เดกาเมรอน” เป็นหนังสือที่เขียนเป็นอุปมานิทัศน์ที่เป็นเรื่องราวของความรักแบบต่าง ๆ ตั้งแต่รักที่ยั่วยวนไปจนถึงรักที่จบลงด้วยโศกนาฏกรรม บางท่านก็เชื่อว่าบางส่วนของหนังสือได้รับอิทธิพลมาจาก “ตำราแห่งความรัก” (The Book of Good Love) โดย ฆวน ราอูส
“เดกาเมรอน” มีอิทธิพลต่องานประพันธ์และงานจิตรกรรมต่อมาอีกมากเช่น “แคนเทอร์บรีเทลส์” โดยเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ หรือ “เริ่มดีจบดี” (All's Well That Ends Well) โดยวิลเลียม เชกสเปียร์ ที่มีรากฐานมาจากเล่มสามเรื่องที่เก้า หรือโคลง “อิสาเบลลาและกระถางใบโหระพา” (Isabella, or the Pot of Basil) โดยจอห์น คีตส์ ที่มาจากเรื่องของลิสาเบ็ตตา
ชื่อเรื่องมาจากคำภาษากรีกสองคำผสมกัน “δέκα” หรือ “déka” ที่แปลว่า “สิบ” และ “ἡμέρα” หรือ “hēméra” ที่แปลว่า “วัน”
เนื้อเรื่อง

“เดกาเมรอน” เป็นหนังสือที่เขียนโดยใช้โครงสร้างแบบที่เรียกว่า “Frame Narrative” และถือกันว่าเป็นนวนิยายเล่มแรก ที่เขียนเสร็จโดยโจวันนี บอกกัชโชในปี ค.ศ. 1353 บอกกัชโชเริ่มด้วยการบรรยายถึงกาฬโรค (กาฬโรคระบาดในยุโรป) และนำไปสู่การแนะนำกลุ่มชายหนุ่มสามคนและหญิงสาวอีกเจ็ดคนที่เป็นตัวละครในเรื่อง ที่หลบหนีจากโรคระบาดในฟลอเรนซ์ไปยังพำนักอยู่ที่คฤหาสน์ในเนเปิลส์ เพื่อเป็นการฆ่าเวลา สมาชิกแต่ละคนในกลุ่มก็จะเล่าเรื่องหนึ่งเรื่องต่อแต่ละคืนที่พำนักอยู่ในคฤหาสน์
“เดกาเมรอน” เป็นงานชิ้นสำคัญตรงที่ให้คำบรรยายอย่างละเอียดถึงผลกระทบกระเทือนทั้งทางกาย ทางใจ และทางสังคมของกาฬโรคต่อยุโรป และสิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือเรื่องหลายเรื่องมาปรากฏใน “แคนเทอร์บรีเทลส์” โดยเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ แต่ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนว่าชอเซอร์รู้จัก “เดกาเมรอน” หรือไม่
แพมพิเนีย ตัวละครสตรีคนหนึ่งได้รับเลือกให้เป็นราชินีของวันแรก แต่ละวันราชินีหรือราชาของวันก่อนหน้านั้นก็จะเลือกหัวข้อของวันต่อไป แต่ละวันก็จะเป็นหัวเรื่องใหม่ นอกจากวันแรกและวันที่เก้า หัวข้อต่าง ๆ ก็รวมทั้งหัวข้อที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ร้ายที่ในที่สุดก็นำความสุขที่มิได้คาดหวังมาให้, ผู้ที่ได้รับความสำเร็จตามที่หวังไว้หรือพบสิ่งที่หายไป, เรื่องรักที่จบลงด้วยความไม่มีความสุข, เรื่องรักที่รอดจากภัยพิบัติอันร้ายแรง, ผู้ที่สามารถรอดจากอันตราย, กลเม็ดของสตรีที่ใช้กับสามี, กลเม็ดของทั้งชายและหญิงที่ใช้ต่อกัน และผู้ที่ได้รับสิ่งต่าง ๆ อย่างมากไม่ว่าจะเป็นความรักหรืออื่น ๆ
บรรยากาศของเรื่องที่บรรยายใน “เดกาเมรอน” มีอิทธิพลเป็นอย่างมากมาจากความเชื่อและความสำคัญของเลขศาสตร์ (numerology) ของยุคกลาง เช่นเป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าสตรีเจ็ดคนในเรื่องเป็นสัญลักษณ์ของคุณธรรมสี่ประการ (ความรอบคอบ ความพอประมาณ ความอดทน และความยุติธรรม) และคุณธรรมสามประการของคริสต์ศาสนา (ความศรัทธา ความหวัง และ ความรัก) และมีผู้เสนอต่อไปว่าชายสามคนเป็นสัญลักษณ์ของการแบ่งสภาวะของกรีกสามอย่าง (ความมีเหตุผล ความโกรธ และความหลง)
ชื่อตัวละครในเรื่องของสตรีเจ็ดคนก็ได้แก่ แพมพิเนีย ฟามเม็ตตา ฟิโลเมนา เอมิเลีย ลอเร็ตตา เนฟิเล และ เอลิสสา ตัวละครชายก็ได้แก่ พานฟิโล ฟิโลสตราโต และ ดิโอเนโอ
เจ้าหญิงมาเรีย โบนาแห่งซาวอย-เจนัว

เจ้าหญิงบอนน์ แห่งซาวอย-เจนัว หรือต่อมาเป็น เจ้าหญิงโบนาแห่งบาวาเรีย (Maria Bona Margarita Albertina Vittoria; 1 สิงหาคม ค.ศ. 1896 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971) เป็นพระธิดาใน เจ้าชายตอมมาโซ ดยุกแห่งเจนัว และ  เจ้าหญิงอีซาเบ็ลลาแห่งบาวาเรีย
พระองค์เป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าการ์โล อัลแบร์โต ทางฝ่ายพระบิดา และ พระเจ้าลูทวิชที่ 1 ทางฝ่ายพระมารดา พระองค์ยังทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ผ่านทางสายพระบิดา พระองค์และพระเชษฐาและขนิษฐาและพระอนุชาทุกพระองค์ ประสูติที่ปราสาทเอลเจน ซึ่างเป็นปราสาทที่พระบิดาของพระองค์ซื้อไว้ประทับร่วมกับครอบครัวย
เสกสมรส

เจ้าหญิงบอนน์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรีย ผู้เป็นพระญาติ เมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1921 ซึ่งงานเสกสมรสของพระองค์นั้น ถูกจัดขึ้นที่ ปราสาทปิเยมอนเต โดยมีผู้เข้าร่วมงานหลายพระองค์ อาทิ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี เจ้าชายอุมแบร์โต เจ้าชายแห่งปีเยมอนเต และ เจ้าชายเอมานูเอเล ฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งออสตา และพระสหายของพระองค์ จำพวกสตรีชั้นสูงของหลายประเทศเข้าร่วม ซึ่งงานเสกสมรสของพระองค์และเจ้าชายค็อนราท พระสวามี เป็นการจัดงานเสกสมรสของพระราชวงศ์แห่งอิตาลีและเยอรมันขึ้นครั้งแรกหลังจากทั้ง 2 เป็นอริกันในสงครามโลก และยังเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ที่ดีของทั้ง 2 ประเทศ ทั้ง 2 มีพระบุตร 2 พระองค์คือ
เจ้าหญิงอามาลี อีซาเบ็ลลาแห่งบาวาเรีย
เจ้าชายอ็อยเกนแห่งบาวาเรีย
พระชนม์ชีพภายหลัง

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง เจ้าชายค็อนราท พระสวามีถูกทหารจับไปที่เมืองฮินเทินชไตน์ และทรงถูกนำตัวไปที่ลินเดา และทรงฝึกงานอยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่งร่วมกับ เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมาร และอดีตนักการทูตนามว่า ฮันส์ ฟอร์แมคเกอร์ พระองค์หรือที่ทรงรู้จักในนามของ เจ้าหญิงค็อนราท พระชายา ทรงงานเรื่องพยาบาลทหาร กับพระญาติหลายพระองค์ แต่ไม่ถูกถูกอนุญาตให้เสด็จเข้ามาในประเทศเยอรมนี ได้ และสามารถกลับมารวมพระญาติอีกครั้งในปี ค.ศ. 1947 ซึ่งขณะนั้น พระสวามีมีอาชีพที่ดีขึ้น ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 สิริพระชันษา 74 ปี
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี

| เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี |
| --- | --- |

ประเภท: อิสริยาภรณ์ห้าชั้น
วันสถาปนา:  (1951-03-03) 3 มีนาคม ค.ศ. 1951 (73 ปี)
ประเทศ:  อิตาลี
ผู้สมควรได้รับ: ข้าราชการทหาร ข้าราชการพลเรือน ประชาชนชาวอิตาลีและชาวต่างชาติ
สถานะ: ยังมอบให้อยู่
ผู้สถาปนา: Luigi Einaudi
ประธาน: ประธานาธิบดีอิตาลี
ลำดับเกียรติ
สูงกว่า: ไม่มี
รองมา: เครื่องอิสริยาภรณ์ทหารแห่งอิตาลี
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี  (อิตาลี: Ordine al merito della Repubblica Italiana, อังกฤษ: Order of Merit of the Italian Republic) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ประเทศอิตาลี สถาปนาเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2494 โดย Luigi Einaudi
ประธานาธิบดีอิตาลีเป็นประธานเครื่องอิสริยาภรณ์และเป็นผู้มอบเครื่องอิสริยาภรณ์ให้กับข้าราชการทหาร ข้าราชการพลเรือน ประชาชนชาวอิตาลีและชาวต่างชาติ
ลำดับชั้น

| แพรแถบย่อแบบเก่า (1951-2001) | แพรแถบย่อแบบปัจจุบัน (2001-ปัจจุบัน) | ลำดับชั้น | ชื่อเต็ม(ภาษาอิตาลี) | จำนวนผู้ที่ได้รับ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | ชั้นสูงสุด | Cavaliere di Gran Croce Decorato di Gran Cordone Ordine al Merito della Repubblica Italiana |  |
|  |  | ชั้นที่ 1 / ประถมาภรณ์ | Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana | 8,814 |
|  |  | ชั้นที่ 2 / ทวีติยาภรณ์ | Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana | 24,170 |
|  |  | ชั้นที่ 3 / ตริตาภรณ์ | Commendatore Ordine al Merito della Repubblica Italiana | 45,843 |
|  |  | ชั้นที่ 4 / จัตุรถาภรณ์ | Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana | 29,765 |
|  |  | ชั้นที่ 5 / เบญจมาภรณ์ | Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana | 127,654 |
การประดับ

| ด ค ก เครื่องอิสริยาภรณ์อิตาลี |
| --- | --- | --- |
| ราชอาณาจักร (ค.ศ. 1861–1946) |   เครื่องราชอิสริยาภรณ์แม่พระรับสาร (ค.ศ. 1362)   เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญมอริซและลาซารัส (ค.ศ. 1572)   เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎแห่งอิตาลี (ค.ศ. 1868–1983)   เครื่องราชอิสริยาภรณ์ทหารแห่งซาวอย (ค.ศ. 1815–1946)   เครื่องราชอิสริยาภรณ์พลเรือนแห่งซาวอย (ค.ศ. 1831)   เครื่องอิสริยาภรณ์แรงงานแห่งอิตาลี (ค.ศ. 1901–1923)   เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาราแห่งอาณานิคมอิตาลี (ค.ศ. 1914–1943)  |  |
| ราชอาณาจักรแอลเบเนีย (ค.ศ. 1931–1939) |   เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งความจงรักภักดี (ค.ศ. 1925–1939)   เครื่องอิสริยาภรณ์หมวกแห่งสแกนเดอร์เบิร์ก (ค.ศ. 1925–1939)  |  |
| สาธารณรัฐสังคมอิตาลี (ค.ศ. 1943–1945) |   เครื่องอิสริยาภรณ์อินทรีแห่งโรมัน (ค.ศ. 1942–1944)   เครื่องอิสริยาภรณ์ผู้อุปถัมภ์นักบุญแห่งอิตาลี (ค.ศ. 1944–1945)  |  |
| สาธารณรัฐ (ค.ศ. 1946–ปัจจุบัน) |   เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี (ค.ศ. 1951)   เครื่องอิสริยาภรณ์ทหารแห่งอิตาลี (ค.ศ. 1947)   เครื่องอิสริยาภรณ์แรงงานแห่งอิตาลี (ค.ศ. 1923)   เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราแห่งอิตาลี (ค.ศ. 2011)   Order of Vittorio Veneto (ค.ศ. 1968–2010)   Order of the Star of Italian Solidarity (ค.ศ. 1947–2011)  |  |
See also: Template:Orders of Italian States before unification
การประดับเครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลีในแต่ละระดับ
เจโรลาโม การ์ดาโน

| เจโรลาโม การ์ดาโน |
| --- | --- |
เจโรลาโม การ์ดาโน
เกิด: 24 กันยายน ค.ศ. 1501(1501-09-24) ปาวีอา
เสียชีวิต: 21 กันยายน ค.ศ. 1576(1576-09-21) (74 ปี) โรม
สัญชาติ: อิตาลี
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยปาวีอา
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: วิทยาศาสตร์, คณิตศาสตร์, ปรัชญา, วรรณกรรม
มีอิทธิพลต่อ: แบลซ ปัสกาล, ฟร็องซัว วิเอต์, ปีแยร์ เดอ แฟร์มา, ไอแซก นิวตัน, กอทท์ฟรีด วิลเฮล์ม ไลบ์นิซ, มาเรีย แกตานา แอนเยซี, โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์, คาร์ล ฟรีดริช เกาส์
ได้รับอิทธิพลจาก: อาร์คิมิดีส, มุฮัมมัด อิบน์ มูซา อัลคอวาริซมีย์, เลโอนาร์โด ฟีโบนัชชี
 
เจโรลาโม การ์ดาโน (อิตาลี: Gerolamo Cardano, บางครั้งใช้ Girolamo หรือ Geronimo; 24 กันยายน ค.ศ. 1501 – 21 กันยายน ค.ศ. 1576) เป็นนักคณิตศาสตร์, นักวิทยาศาสตร์และแพทย์ชาวอิตาลี เป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มวิชาความน่าจะเป็น, เป็นบุคคลแรก ๆ ที่แนะนำการใช้สัมประสิทธิ์ทวินาม, ทฤษฎีบททวินามและจำนวนลบในยุโรป รวมถึงร่วมคิดค้นเพลาขับและระบบล็อกแบบเข้ารหัส
ประวัติ

เจโรลาโม การ์ดาโนเกิดที่เมืองปาวีอาในปี ค.ศ. 1501 เป็นบุตรของฟาซีโอ การ์ดาโนกับเคียรา มีเชรี ในวัยเด็กเขาได้รับการเลี้ยงดูที่ไม่ดีและเจ็บป่วยบ่อย เนื่องจากเป็นบุตรนอกสมรสและคลอดก่อนกำหนด ในปี ค.ศ. 1520 การ์ดาโนเรียนปรัชญาและวิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปาวีอา แทนวิชากฎหมายที่บิดาคาดหวัง ในช่วงสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526) มหาวิทยาลัยปาวีอาถูกสั่งปิด ทำให้การ์ดาโนต้องย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยปาโดวา หลังเรียนจบ เขาพยายามเข้าเรียนต่อที่วิทยาลัยแพทย์ที่เมืองมิลาน แต่ได้รับการปฏิเสธ
ต่อมาการ์ดาโนย้ายไปอาศัยอยู่ที่เมืองซักโกลองโกเพื่อทำงานเป็นแพทย์โดยไม่มีใบอนุญาต  ในปี ค.ศ. 1531 เขาแต่งงานกับลูเชีย แบนเดรินี ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน การ์ดาโนได้รับความช่วยเหลือจนได้งานเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ในเมืองมิลาน หลังได้รับใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะ เขาทำงานเป็นแพทย์และครูสอนคณิตศาสตร์ควบคู่กันไปและประสบความสำเร็จในวิชาชีพแพทย์จนผู้ปกครองหลายคนต้องการตัว ในปี ค.ศ. 1543 การ์ดาโนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยปาวีอาและทำงานอยู่ที่นี่ถึงปี ค.ศ. 1560
ในปี ค.ศ. 1560 โจวันนี บัตติสตา บุตรชายคนโตของการ์ดาโนถูกจับข้อหาฆาตกรรมภรรยาตัวเองและถูกตัดสินประหารชีวิต เหตุการณ์ดังกล่าวรวมถึงการถูกกดดันจากเพื่อนร่วมงาน ทำให้การ์ดาโนย้ายไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยโบโลญญาในปี ค.ศ. 1562 ต่อมาในปี ค.ศ. 1570 เขาถูกจับขึ้นศาลไต่สวนศรัทธาและถูกจำคุกอยู่หลายเดือน หลังพ้นโทษและถูกบอกเลิกตำแหน่งศาสตราจารย์ การ์ดาโนย้ายไปอยู่ที่กรุงโรมและได้รับเงินบำนาญจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1576
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจโรลาโม การ์ดาโน
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ เจโรลาโม การ์ดาโน
วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ เจโรลาโม การ์ดาโน
เซเรียดี

| --- | --- |

องค์กรจัดการ: Lega Nazionale Dilettanti
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1948 ในชื่อ โปรโมซีโอเน  ค.ศ. 1981 ในชื่อ กัมปีโอนาโตอินแตร์เรโจนาเล
ประเทศ: อิตาลี
สโมสรอื่นจาก: ซานมารีโน (1 ทีม)
สมาพันธ์: ยูฟ่า
ดิวิชัน: 9
จำนวนทีม: 166
ระดับในพีระมิด: 4
เลื่อนชั้นสู่: เซเรียซี
ตกชั้นสู่: เอชเชลเลนซา
ถ้วยระดับลีก: โกปปาอีตาเลีย โกปปาอีตาเลียเซเรียดี
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: อาเวลลีโน (สมัยที่ 1)  (2018–19)
ชนะเลิศมากที่สุด: โรบูร์ซีเอนา (2 สมัย)
เว็บไซต์: https://seried.lnd.it/it/serie-d
เซเรียดี (อิตาลี: Serie D) เป็นลีกฟุตบอลระดับสูงสุดของสมาคมฟุตบอลลีกฟุตบอลนอกอาชีพอย่าง เลกานาซีโอนาเลดีเลตตันตี โดยสมาคมลีกนี้ครอบคลุมสโมสรในอิตาลีกว่า 400 สโมสร และนักฟุตบอลกว่า 12,000 คน เซเรียดีเป็นลีกที่อยู่ในระดับต่ำกว่าเซเรียซี (ลีกระดับที่สามและลีกอาชีพระดับสุดท้าย) จึงเปรียบเสมือนว่าเป็นลีกฟุตบอลระดับที่สี่ของประเทศ
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the Serie D
News of Serie D เก็บถาวร 2021-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Tutti i gironi della serie D su Calciotel
| ด ค ก ฟุตบอลในประเทศอิตาลี |
| --- | --- |
สหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี
ทีมชาติ:  อิตาลี  ทีม บี  ทีม ซี  โอลิมปิก  ไม่เกิน 21 ปี  ไม่เกิน-21 ปี ทีม บี  ไม่เกิน 20 ปี  ไม่เกิน 19 ปี  ไม่เกิน 18 ปี  ไม่เกิน 17 ปี  ไม่เกิน 16 ปี  ไม่เกิน 15 ปี  อิตาลีหญิง 
ลีก:  เลกาเซเรียอา  เลกาเซเรียบี  Lega Italiana Calcio Professionistico  Lega Nazionale Dilettanti  Lega Calcio (ยุบ)  Direttorio Divisioni Superiori (ยุบ) 
การแข่งขันลีก:  เซเรียอา Prima Divisione  Divisione Nazionale  เซเรียบี  เซเรียซี เลกาโปรปรีมาดีวีซีโอเน  Lega Pro Seconda Divisione  เซเรียดี  Eccellenza  Promozione  Prima Categoria  Seconda Categoria  Terza Categoria 
การแข่งขันฟุตบอลถ้วย:  โกปปาอีตาเลีย  ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา  Coppa Italia Serie C  Supercoppa di Serie C Supercoppa di Lega di Seconda Divisione  Coppa Italia Serie D  Coppa Italia Dilettanti 
การแข่งขันระดับเยาวชน:  ลีก Campionato Primavera 1  Campionato Primavera 2  Campionato Nazionale Dante Berretti  Campionato Juniores Nazionali  Coppa Italia Primavera  Supercoppa Primavera  Torneo di Viareggio 
การแข่งขันฟุตบอลหญิง:  เซเรียอา  โกปปาอีตาเลีย  ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 
รางวัล:  Gran Galà del Calcio AIC  Serie A Awards  หอเกียรติยศฟุตบอลอิตาลี 
รายชื่อ:  รายชื่อสโมสร  รายชื่อสโมสรเรียงตามจำนวนแชมป์  สโมสรในการแข่งขันระดับนานาชาติ 
อื่น ๆ:  Totonero 1980  Totonero 1986  Italian Law 91/1981, Article 18B  financial doping scandals  Caso Genoa  กัลโชโปลี  2011–12 Italian football scandal  2015 Italian football scandal  Article 52 of N.O.I.F.  Scudetto 
 สนาม  สถิติ  การแข่งขัน  รางวัล  คู่ปรับ 
| ด ค กฟุตบอลลีกระดับสี่ของแต่ละประเทศโดยฟีฟ่า |
| --- | --- |
ยูฟ่า:  อีเอฟแอลลีกทู1 ·  เซเรียดี ·  เรกิโอนาลลีกา ·  เตร์เซราดีบีซีออน1 ·  Championnat de France Amateur
เอเอฟซี:  เจแปนฟุตบอลลีก ·  เคลีก 42 ·  China Amateur Football League ·  ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก1
คอนคาแคฟ:  สหรัฐ (NPSL2 · USL League Two2)   Premier Development League2 ·  Pacific Coast Soccer League2 ·  Tercera División de México
คอนเมบอล:  Campeonato Brasileiro Série D ·  Primera C
ซีเอเอฟ:  Egyptian Fourth Division ·  SAFA Regional League
อดีต:  Soviet Second League B
1เฮดทูเฮด = ในกรณีที่แต้มเท่ากัน ดูตัวต่อตัว ถ้าใน 2 นัด ทีมไหนที่ยิงประตูได้มากกว่าชนะ แต่ในกรณีที่ประตูเท่ากันให้ดูอเวย์โกลว์ 2ไม่มีการเลื่อนชั้น/ตกชั้น
เปรูจา

| เปรูจา |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Perugia
Piazza IV Novembre
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของเปรูจา 
เปรูจาที่ตั้งของเปรูจาในUmbria
พิกัด: 43°6′44″N 12°23′20″E﻿ / ﻿43.11222°N 12.38889°E﻿ / 43.11222; 12.38889
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: อุมเบรีย
จังหวัด: Perugia (PG)
Frazioni: See list
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Andrea Romizi (Forza Italia)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 449.92 ตร.กม. (173.72 ตร.ไมล์)
ความสูง: 493 เมตร (1,617 ฟุต)
ประชากร (30 September 2010)
 • ทั้งหมด: 168,066 คน
 • ความหนาแน่น: 370 คน/ตร.กม. (970 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Perugini
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 06100
รหัสเขตโทรศัพท์: 075
นักบุญองค์อุปถัมภ์: St. Constantius, St. Herculanus, St. Lawrence
วันสมโภชนักบุญ: 29 January
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
เปรูจา (อิตาลี: Perugia เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [peˈruːdʒa] ( ฟังเสียง); Perusia) เป็นเมืองหลักของแคว้นอุมเบรียและจังหวัดเปรูจา ประเทศอิตาลี มีแม่น้ำไทเบอร์ไหลผ่านเมือง
เมืองตั้งอยู่ราว  164 กิโลเมตร (102 ไมล์) ทางทิศเหนือของกรุงโรม และ 148 กิโลเมตร (92 ไมล์) ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองฟลอเรนซ์ เมืองพื้นที่ครอบคลุมบริเวณยอดเขาสูงและหุบเขา
ประวัติศาสตร์ของเมืองเปรูจาสามารถย้อนกลับไปได้ถึงยุคอีทรัสคัน ถือเป็นหนึ่งเมืองสำคัญของอีทรัสคัน
เมืองยังเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองมหาวิทยาลัย มีมหาวิทยาลัยเปรูจา ก่อตั้งปี ค.ศ. 1308 มีนักศึกษาราว 34,000 คน มีมหาวิทยาลัยสำหรับชาวต่างชาติเปรูจา (University for Foreigners Perugia) มีนักศึกษา 5,000 คน และยังมีวิทยาลัยเล็ก ๆ อย่างสถาบันการศึกษาวิจิตรศิลป์ "ปีเอโตร วันนุชชี" (อิตาลี: Accademia di Belle Arti "Pietro Vannucci") เป็นต้น
เปรูจายังเป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์กลางวัฒนธรรมและศิลปะของอิตาลี ยังมีการจัดเทศกาลและงานประจำปีหลายงาน อาทิ เทศกาลยูโรชอกโกแลต (จัดตุลาคม), เทศกาลแจ๊ซอุมเบรีย (จัดกรกฎาคม) และเทศกาลวารสารศาสตร์นานาชาติ (เดือนเมษายน)
จิตรกรชื่อดัง ปีเอโตร เปรูจีโน เป็นชาวซิตตาเดลลาปีเอเว ใกล้กับเมืองเปรูจา เขาเป็นผู้เขียนงาน Sala del Cambio เป็นชุดเฟรสโก โดยภาพจำนวน 8 ภาพสามารถหาชมได้ที่หอศิลป์แห่งชาติอุมเบรีย
เทือกเขาแอเพนไนน์

เทือกเขาแอเพนไนน์
เทือกเขาแอเพนไนน์ (อังกฤษ: Apennines; ละติน: Appenninus; อิตาลี: Appennini)  เป็นเทือกเขาซึ่งมีขนาดความยาว 1000 กม. และความกว้างสูงสุดอยู่ที่ 80/140  km จากเหนือจรดใต้ของประเทศอิตาลีตามชายฝั่งทางตะวันออก
ชื่อของเทือกเขาสันนิษฐานว่ามาจากรากศัพท์ภาษาละติน "เปนเน" (penne) ซึ่งหมายถึง ขนนก หรือ ขน และยังเป็นรากศัพท์ของคำว่า "pinnacle" (จุดยอด) ในภาษาอังกฤษอีกด้วย ดังนั้นในทางนิรุกติศาสตร์ของเทือกเขาเพนไนน์ในอังกฤษ
ชื่อของเทือกเขาเป็นที่มาของชื่อคาบสมุทรแอเพนไนน์ซึ่งเป็นส่วนประกอบใหญ่ของประเทศอิตาลี ภูเขาส่วนใหญ่มีสีเขียวและเต็มไปด้วยป่าเขาลำนาไพร ถึงแม้ว่ายอดสูงสุดของเทือกเขานี้ กอร์โนกรันเด (2,912 ม.) ปกคลุมไปด้วยธารน้ำแข็งที่อยู่ใต้สุดของทวีปยุโรป ส่วนลาดเอียงของเทือกเขาทางตะวันออกของประเทศอิตาลีไปจนถึงทะเลเอเดรียติกลาดชันมาก ขณะที่ส่วนลาดเอียงของเทือกเขาทางตะวันตกทำให้เกิดที่ราบซึ่งเป็นที่ที่เมืองทางประวัติศาสตร์ของอิตาลีส่วนใหญ่ตั้งอยู่
การแบ่ง

นักภูมิศาสตร์สมัยใหม่ได้แบ่งเทือกเขานี้ออกเป็น 3 ส่วนด้วยกัน: เหนือ กลาง และใต้
43°16′54″N 12°34′55″E﻿ / ﻿43.28167°N 12.58194°E﻿ / 43.28167; 12.58194