โรคนิ่วไต
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2  Schulsinger, David A. (2014). Kidney Stone Disease: Say NO to Stones! (ภาษาอังกฤษ). Springer. p. 27. ISBN 9783319121055. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2017.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19  "Kidney Stones in Adults". February 2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 May 2015. สืบค้นเมื่อ 22 May 2015.
↑  Knoll T, Pearle MS (2012). Clinical Management of Urolithiasis (ภาษาอังกฤษ). Springer Science & Business Media. p. 21. ISBN 9783642287329. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 กันยายน 2017.
1 2 3 4  Qaseem, A; Dallas, P; Forciea, MA; Starkey, M;  และคณะ (4 November 2014). "Dietary and pharmacologic management to prevent recurrent nephrolithiasis in adults: A clinical practice guideline from the American College of Physicians". Annals of Internal Medicine. 161 (9): 659–67. doi:10.7326/M13-2908. PMID 25364887.
1 2  Vos, Theo;  และคณะ (GBD 2015 Disease and Injury Incidence and Prevalence Collaborators) (October 2016). "Global, regional, and national incidence, prevalence, and years lived with disability for 310 diseases and injuries, 1990-2015: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015". Lancet. 388 (10053): 1545–1602. doi:10.1016/S0140-6736(16)31678-6. PMC 5055577. PMID 27733282.
1 2  Wang, Haidong;  และคณะ (GBD 2015 Disease and Injury Incidence and Prevalence Collaborators) (October 2016). "Global, regional, and national life expectancy, all-cause mortality, and cause-specific mortality for 249 causes of death, 1980-2015: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015". Lancet. 388 (10053): 1459–1544. doi:10.1016/s0140-6736(16)31012-1. PMC 5388903. PMID 27733281.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  
Miller, NL; Lingeman, JE (2007). "Management of kidney stones" (PDF). BMJ. 334 (7591): 468–72. doi:10.1136/bmj.39113.480185.80. PMC 1808123. PMID 17332586. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 27 December 2010.
1 2 3 4  Morgan, MS; Pearle, MS (14 March 2016). "Medical management of renal stones". BMJ (Clinical research ed.). 352: i52. doi:10.1136/bmj.i52. PMID 26977089.
1 2  
Afshar, K; Jafari, S; Marks, AJ; Eftekhari, A; MacNeily, AE (29 June 2015). "Nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) and non-opioids for acute renal colic". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 6: CD006027. doi:10.1002/14651858.CD006027.pub2. PMID 26120804.
↑  Wang, RC; Smith-Bindman, R; Whitaker, E; Neilson, J; Allen, IE; Stoller, ML; Fahimi, J (7 September 2016). "Effect of Tamsulosin on Stone Passage for Ureteral Stones: A Systematic Review and Meta-analysis". Annals of Emergency Medicine. doi:10.1016/j.annemergmed.2016.06.044. PMID 27616037.
1 2 3 4 5 6 7  Preminger GM (2007). "Chapter 148: Stones in the Urinary Tract".  ใน Cutler RE (บ.ก.). The Merck Manual of Medical Information Home Edition (3rd ed.). Whitehouse Station, New Jersey: Merck Sharp and Dohme Corporation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2014. สืบค้นเมื่อ 7 August 2011.
↑  Nephrolithiasis~Overview จาก eMedicine § Background.
1 2 3  Pearle MS, Calhoun EA, Curhan GC (2007). "Ch. 8: Urolithiasis" (PDF).  ใน Litwin MS, Saigal CS (บ.ก.). Urologic Diseases in America (NIH Publication No. 07–5512). Bethesda, Maryland: National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, National Institutes of Health, United States Public Health Service, United States Department of Health and Human Services. pp. 283–319. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 ตุลาคม 2011.
1 2  Cavendish M (2008). "Kidney disorders". Diseases and Disorders. Vol. 2 (1st ed.). Tarrytown, New York: Marshall Cavendish Corporation. pp. 490–3. ISBN 978-0-7614-7772-3. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 April 2021. สืบค้นเมื่อ 6 November 2020.
1 2  
Curhan, GC; Willett, WC; Rimm, EB; Spiegelman, D;  และคณะ (February 1996). "Prospective study of beverage use and the risk of kidney stones" (PDF). American Journal of Epidemiology. 143 (3): 240–7. doi:10.1093/oxfordjournals.aje.a008734. PMID 8561157.
↑  Knight J, Assimos DG, Easter L, Holmes RP (November 2010). "Metabolism of fructose to oxalate and glycolate". Hormone and Metabolic Research. 42 (12): 868–73. doi:10.1055/s-0030-1265145. PMC 3139422. PMID 20842614.
1 2 3 4 5 6 7 8  Johri N, Cooper B, Robertson W, Choong S, Rickards D, Unwin R (2010). "An update and practical guide to renal stone management". Nephron Clinical Practice. 116 (3): c159-71. doi:10.1159/000317196. PMID 20606476. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 January 2021. สืบค้นเมื่อ 18 May 2019.
1 2 3 4  Moe OW (มกราคม 2006). "Kidney stones: pathophysiology and medical management" (PDF). Lancet. 367 (9507): 333–44. doi:10.1016/S0140-6736(06)68071-9. PMID 16443041. S2CID 26581831. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 15 สิงหาคม 2011.
↑  Thakker RV (มีนาคม 2000). "Pathogenesis of Dent's disease and related syndromes of X-linked nephrolithiasis" (PDF). Kidney International. 57 (3): 787–93. doi:10.1046/j.1523-1755.2000.00916.x. PMID 10720930. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2012.
1 2  National Endocrine and Metabolic Diseases Information Service (2006). "Hyperparathyroidism (NIH Publication No. 6–3425)". Information about Endocrine and Metabolic Diseases: A-Z list of Topics and Titles. Bethesda, Maryland: National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, National Institutes of Health, Public Health Service, US Department of Health and Human Services. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 พฤษภาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2011.
1 2  Hoppe B, Langman CB (October 2003). "A United States survey on diagnosis, treatment, and outcome of primary hyperoxaluria". Pediatric Nephrology. 18 (10): 986–91. doi:10.1007/s00467-003-1234-x. PMID 12920626. S2CID 23503869.
1 2 3 4 5  Reilly RF, Ch. 13: "Nephrolithiasis". In Reilly & Perazella 2005, pp. 192–207.
↑  National Kidney and Urologic Diseases Information Clearinghouse (2008). "Medullary Sponge Kidney (NIH Publication No. 08–6235)". Kidney & Urologic Diseases: A-Z list of Topics and Titles. Bethesda, Maryland: National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, National Institutes of Health, Public Health Service, US Department of Health and Human Services. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 สิงหาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2011.
↑  National Digestive Diseases Information Clearinghouse (2006). "Crohn's Disease (NIH Publication No. 06–3410)". Digestive Diseases: A-Z List of Topics and Titles. Bethesda, Maryland: National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, National Institutes of Health, United States Public Health Service, United States Department of Health and Human Services. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 มิถุนายน 2014. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2011.
↑  Farmer, RG; Hossein Mir-Madjlessi, S; Kiser, WS (1974). "Urinary excretion of oxalate, calcium, magnesium, and uric acid in inflammatory bowel disease: Relationship to urolithiasis". Cleveland Clinic Quarterly. 41 (3): 109–17. doi:10.3949/ccjm.41.3.109. PMID 4416806.
↑  "Summary". In Committee to Review Dietary Reference Intakes for Vitamin D and Calcium 2011, pp. 1–14.
1 2  "Tolerable upper intake levels: Calcium and vitamin D". In Committee to Review Dietary Reference Intakes for Vitamin D and Calcium 2011, pp. 403–56.
1 2 3  Parmar MS (June 2004). "Kidney stones". BMJ. 328 (7453): 1420–4. doi:10.1136/bmj.328.7453.1420. PMC 421787. PMID 15191979.
↑  Liebman M, Al-Wahsh IA (พฤษภาคม 2011). "Probiotics and other key determinants of dietary oxalate absorption" (PDF). Advances in Nutrition. 2 (3): 254–60. doi:10.3945/an.111.000414. PMC 3090165. PMID 22332057. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 16 มกราคม 2016.
↑  Committee on Fluoride in Drinking Water of the National Academy of Sciences (2006). "Chapter 9: Effects on the Renal System". Fluoride in Drinking Water: A Scientific Review of EPA's Standards. Washington, DC: The National Academies Press. pp. 236–48. ISBN 978-0-309-65799-0. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 กรกฎาคม 2011.
1 2  Riley, JM; Kim, H; Averch, TD; Kim, HJ (October 2013). "Effect of magnesium on calcium and oxalate ion binding". J Endourol. 27 (12): 1487–92. doi:10.1089/end.2013.0173. PMC 3883082. PMID 24127630.
1 2  Negri, AL; Spivacow, FR; Del Valle, EE (2013). "[Diet in the treatment of renal lithiasis. Pathophysiological basis]". Medicina (B Aires). 73 (3): 267–71. PMID 23732207.
↑  Goodwin JS, Tangum MR (November 1998). "Battling quackery: attitudes about micronutrient supplements in American academic medicine". Archives of Internal Medicine. 158 (20): 2187–91. doi:10.1001/archinte.158.20.2187. PMID 9818798.
↑  Brawer, MK; Makarov, DV; Partin, AW; Roehrborn, CG;  และคณะ (2008). "Best of the 2008 AUA Annual Meeting: Highlights from the 2008 Annual Meeting of the American Urological Association, May 17-22, 2008, Orlando, FL". Reviews in Urology. 10 (2): 136–56. PMC 2483319. PMID 18660856.
↑  Mirheydar, Hossein S.; Banapour, Pooya; Massoudi, Rustin; Palazzi, Kerrin L.; Jabaji, Ramzi; Reid, Erin G.; Millard, Frederick E.; Kane, Christopher J.; Sur, Roger L. (December 2014). "What is the Incidence of Kidney Stones after Chemotherapy in Patients with Lymphoproliferative or Myeloproliferative Disorders?". Int Braz J Urol. 40 (6): 772–80. doi:10.1590/S1677-5538.IBJU.2014.06.08. PMID 25615245.
↑  Caudarella, R; Vescini, F (September 2009). "Urinary citrate and renal stone disease: the preventive role of alkali citrate treatment". Archivio Italiano di Urologia, Andrologia. 81 (3): 182–7. PMID 19911682.
↑  Perazella MA, Ch. 14: "Urinalysis". In Reilly & Perazella 2005, pp. 209–26.
1 2 3 4 5 6  Knudsen BE, Beiko DT, Denstedt JD, Ch. 16: "Uric Acid Urolithiasis". In Stoller & Meng 2007, pp. 299–308.
↑  Nephrolithiasis~Overview จาก eMedicine § Pathophysiology.
1 2 3  Coe FL, Evan A, Worcester E (October 2005). "Kidney stone disease". The Journal of Clinical Investigation. 115 (10): 2598–608. doi:10.1172/JCI26662. PMC 1236703. PMID 16200192.
↑  
del Valle, EE; Spivacow, FR; Negri, AL (2013). "Citrate and renal stones". Medicina (B Aires). 73 (4): 363–8. PMID 23924538.
1 2 3 4 5  Anoia EJ, Paik ML, Resnick MI (2009). "Ch. 7: Anatrophic Nephrolithomy".  ใน Graham SD, Keane TE (บ.ก.). Glenn's Urologic Surgery (7th ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. pp. 45–50. ISBN 978-0-7817-9141-0. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 April 2021. สืบค้นเมื่อ 6 November 2020.
↑  Weaver SH, Jenkins P (2002). "Ch. 14: Renal and Urological Care". Illustrated Manual of Nursing Practice (3rd ed.). Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 978-1-58255-082-4.
↑  American College of Emergency Physicians (27 October 2014). "Ten Things Physicians and Patients Should Question". Choosing Wisely. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 March 2014. สืบค้นเมื่อ 2015-01-14.
↑  "American Urological Association | Choosing Wisely". www.choosingwisely.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 February 2017. สืบค้นเมื่อ 28 May 2017.
1 2 3  Smith RC, Varanelli M (July 2000). "Diagnosis and management of acute ureterolithiasis: CT is truth". AJR. American Journal of Roentgenology. 175 (1): 3–6. doi:10.2214/ajr.175.1.1750003. PMID 10882237. S2CID 73387308.
1 2 3 4  Fang LS (2009). "Chapter 135: Approach to the Paient with Nephrolithiasis".  ใน Goroll AH, Mulley AG (บ.ก.). Primary care medicine: office evaluation and management of the adult patient (6th ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. pp. 962–7. ISBN 978-0-7817-7513-7. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 March 2021. สืบค้นเมื่อ 6 November 2020.
1 2 3 4 5 6  Pietrow PK, Karellas ME (กรกฎาคม 2006). "Medical management of common urinary calculi" (PDF). American Family Physician. 74 (1): 86–94. PMID 16848382. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2011.
↑  Bushinsky D, Coe FL, Moe OW (2007). "Ch. 37: Nephrolithiasis".  ใน Brenner BM (บ.ก.). Brenner and Rector's The Kidney. Vol. 1 (8th ed.). Philadelphia: WB Saunders. pp. 1299–349. ISBN 978-1-4160-3105-5. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 ตุลาคม 2011.
↑  Smith RC, Levine J, Rosenfeld AT (September 1999). "Helical CT of urinary tract stones. Epidemiology, origin, pathophysiology, diagnosis, and management". Radiologic Clinics of North America. 37 (5): 911–52, v. doi:10.1016/S0033-8389(05)70138-X. PMID 10494278.
↑  Smith-Bindman, R; Aubin, C; Bailitz, J; Bengiamin, RN;  และคณะ (18 September 2014). "Ultrasonography versus computed tomography for suspected nephrolithiasis". The New England Journal of Medicine. 371 (12): 1100–1110. doi:10.1056/NEJMoa1404446. PMID 25229916.
↑  National Kidney and Urologic Diseases Information Clearinghouse (2007). "Kidney Stones in Adults (NIH Publication No. 08–2495)". Kidney & Urologic Diseases: A-Z list of Topics and Titles. Bethesda, Maryland: National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, National Institutes of Health, Public Health Service, US Department of Health and Human Services. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 กรกฎาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2011.
↑  Becker KL (2001). Principles and practice of endocrinology and metabolism (3 ed.). Philadelphia, Pa. [u.a.]: Lippincott, Williams & Wilkins. p. 684. ISBN 978-0-7817-1750-2. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 กันยายน 2017.
↑  "Cystine stones". UpToDate. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 February 2014. สืบค้นเมื่อ 20 February 2014.
↑  Bailey & Love's/25th/1296
↑  National Endocrine and Metabolic Diseases Information Service (2008). "Renal Tubular Acidosis (NIH Publication No. 09–4696)". Kidney & Urologic Diseases: A-Z list of Topics and Titles. Bethesda, Maryland: National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, National Institutes of Health, Public Health Service, US Department of Health and Human Services. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 กรกฎาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2011.
1 2 3 4  De Mais, Daniel (2009). ASCP Quick Compendium of Clinical Pathology (2nd ed.). Chicago: ASCP Press.
1 2 3 4 5  Weiss M, Liapis H, Tomaszewski JE, Arend LJ (2007). "Chapter 22: Pyelonephritis and Other Infections, Reflux Nephropathy, Hydronephrosis, and Nephrolithiasis".  ใน Jennette JC, Olson JL, Schwartz MM, Silva FG (บ.ก.). Heptinstall's Pathology of the Kidney. Vol. 2 (6th ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. pp. 991–1082. ISBN 978-0-7817-4750-9. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2021. สืบค้นเมื่อ 6 November 2020.
↑  Halabe A, Sperling O (1994). "Uric acid nephrolithiasis". Mineral and Electrolyte Metabolism. 20 (6): 424–31. PMID 7783706.
↑  Kamatani N (December 1996). "[Adenine phosphoribosyltransferase(APRT) deficiency]". Nihon Rinsho. Japanese Journal of Clinical Medicine (ภาษาญี่ปุ่น). 54 (12): 3321–7. PMID 8976113.
↑  Rosenberg LE, Durant JL, Elsas LJ (June 1968). "Familial iminoglycinuria. An inborn error of renal tubular transport". The New England Journal of Medicine. 278 (26): 1407–13. doi:10.1056/NEJM196806272782601. PMID 5652624.
↑  Coşkun T, Ozalp I, Tokatli A (1993). "Iminoglycinuria: a benign type of inherited aminoaciduria". The Turkish Journal of Pediatrics. 35 (2): 121–5. PMID 7504361.
↑  "Patient Information about Crixivan for HIV (Human Immunodeficiency Virus) Infection" (PDF). Crixivan® (indinavir sulfate) Capsules. Whitehouse Station, New Jersey: Merck Sharp & Dohme Corporation. 2010. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 15 สิงหาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2011.
↑  Schlossberg D, Samuel R (2011). "Sulfadiazine". Antibiotic Manual: A Guide to Commonly Used Antimicrobials (1st ed.). Shelton, Connecticut: People's Medical Publishing House. pp. 411–12. ISBN 978-1-60795-084-4. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2021. สืบค้นเมื่อ 25 August 2020.
↑  Carr MC, Prien EL, Babayan RK (December 1990). "Triamterene nephrolithiasis: renewed attention is warranted". The Journal of Urology. 144 (6): 1339–40. doi:10.1016/S0022-5347(17)39734-3. PMID 2231920.
↑  McNutt WF (1893). "Section IV: Diseases of the Bladder, Chapter VII: Vesical Calculi (Cysto-lithiasis)". Diseases of the Kidneys and Bladder: A Text-Book for Students of Medicine. Philadelphia: J.B. Lippincott Company. pp. 185–6. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 April 2021. สืบค้นเมื่อ 6 November 2020.
1 2 3 4 5  Gettman MT, Segura JW (March 2005). "Management of ureteric stones: issues and controversies". BJU International. 95 (Suppl 2): 85–93. doi:10.1111/j.1464-410X.2005.05206.x. PMID 15720341. S2CID 36265416.
↑  Segura, Joseph W. (1997). "STAGHORN CALCULI". Urologic Clinics of North America. 24 (1): 71–80. doi:10.1016/S0094-0143(05)70355-4. ISSN 0094-0143.
1 2  Fink, HA; Wilt, TJ; Eidman, KE; Garimella, PS;  และคณะ (2 April 2013). "Medical management to prevent recurrent nephrolithiasis in adults: A systematic review for an American College of Physicians clinical guideline". Annals of Internal Medicine. 158 (7): 535–43. doi:10.7326/0003-4819-158-7-201304020-00005. PMID 23546565.
1 2 3  Qaseem, A; Dallas, P; Forciea, MA; Starkey, M; Denberg, TD; Clinical Guidelines Committee of the American College of, Physicians (4 November 2014). "Dietary and pharmacologic management to prevent recurrent nephrolithiasis in adults: a clinical practice guideline from the American College of Physicians". Annals of Internal Medicine. 161 (9): 659–67. doi:10.7326/m13-2908. PMID 25364887.
↑  Goldfarb DS, Coe FL (พฤศจิกายน 1999). "Prevention of recurrent nephrolithiasis". American Family Physician. 60 (8): 2269–76. PMID 10593318. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 สิงหาคม 2005.
1 2  Finkielstein VA, Goldfarb DS (พฤษภาคม 2006). "Strategies for preventing calcium oxalate stones". CMAJ. 174 (10): 1407–9. doi:10.1503/cmaj.051517. PMC 1455427. PMID 16682705. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 ตุลาคม 2008.
↑  "Citric Acid and Kidney Stones" (PDF). uwhealth.org. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-05.
↑  Taylor, EN; Curhan, GC (September 2006). "Diet and fluid prescription in stone disease". Kidney International. 70 (5): 835–9. doi:10.1038/sj.ki.5001656. PMID 16837923.
↑  "What are kidney stones?". kidney.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 May 2013. สืบค้นเมื่อ 19 August 2013.
↑  Heaney RP (มีนาคม 2006). "Nutrition and chronic disease". Mayo Clinic Proceedings. 81 (3): 297–9. doi:10.4065/81.3.297. PMID 16529131.
1 2  Tiselius HG (May 2003). "Epidemiology and medical management of stone disease". BJU International. 91 (8): 758–67. doi:10.1046/j.1464-410X.2003.04208.x. PMID 12709088. S2CID 28256459.
1 2  Taylor EN, Stampfer MJ, Curhan GC (December 2004). "Dietary factors and the risk of incident kidney stones in men: new insights after 14 years of follow-up" (PDF). Journal of the American Society of Nephrology. 15 (12): 3225–32. doi:10.1097/01.ASN.0000146012.44570.20. PMID 15579526. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 21 September 2017. สืบค้นเมื่อ 3 June 2011.
↑  Cicerello, E; Merlo, F; Maccatrozzo, L (September 2010). "Urinary alkalization for the treatment of uric acid nephrolithiasis". Archivio Italiano di Urologia, Andrologia. 82 (3): 145–8. PMID 21121431.
↑  Cameron JS, Simmonds HA (June 1987). "Use and abuse of allopurinol". British Medical Journal. 294 (6586): 1504–5. doi:10.1136/bmj.294.6586.1504. PMC 1246665. PMID 3607420.
↑  Macaluso JN (November 1996). "Management of stone disease--bearing the burden". The Journal of Urology. 156 (5): 1579–80. doi:10.1016/S0022-5347(01)65452-1. PMID 8863542.
↑  Pathan SA, Mitra B, Cameron PA (April 2018). "A Systematic Review and Meta-analysis Comparing the Efficacy of Nonsteroidal Anti-inflammatory Drugs, Opioids, and Paracetamol in the Treatment of Acute Renal Colic". European Urology. 73 (4): 583–595. doi:10.1016/j.eururo.2017.11.001. PMID 29174580.
1 2 3  
Seitz, C; Liatsikos, E; Porpiglia, F; Tiselius, HG;  และคณะ (September 2009). "Medical therapy to facilitate the passage of stones: What is the evidence?". European Urology. 56 (3): 455–71. doi:10.1016/j.eururo.2009.06.012. PMID 19560860.
↑  
Campschroer, T; Zhu, Y; Duijvesz, D; Grobbee, DE;  และคณะ (2 April 2014). "Alpha-blockers as medical expulsive therapy for ureteral stones". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 4 (4): CD008509. doi:10.1002/14651858.CD008509.pub2. PMID 24691989.
↑  Campschroer, T; Zhu, Y; Duijvesz, D; Grobbee, DE; Lock, MT (2 April 2014). "Alpha-blockers as medical expulsive therapy for ureteral stones". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 4 (4): CD008509. doi:10.1002/14651858.CD008509.pub2. PMID 24691989.
↑  Wang, Ralph C.; Smith-Bindman, Rebecca; Whitaker, Evans; Neilson, Jersey; Allen, Isabel Elaine; Stoller, Marshall L.; Fahimi, Jahan (September 2016). "Effect of Tamsulosin on Stone Passage for Ureteral Stones: A Systematic Review and Meta-analysis". Annals of Emergency Medicine. doi:10.1016/j.annemergmed.2016.06.044. PMID 27616037.
1 2 3 4 5 6 7 8 9  Shock Wave Lithotripsy Task Force (2009). "Current Perspective on Adverse Effects in Shock Wave Lithotripsy" (PDF). Clinical Guidelines. Linthicum, Maryland: American Urological Association. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 18 กรกฎาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 13 ตุลาคม 2015.
↑  Lingeman JE, Matlaga BR, Evan AP (2007). "Surgical Management of Urinary Lithiasis".  ใน Wein AJ, Kavoussi LR, Novick AC, Partin AW, Peters CA (บ.ก.). Campbell-Walsh Urology. Philadelphia: W. B. Saunders. pp. 1431–1507.
↑  Preminger GM, Tiselius HG, Assimos DG, Alken P, Buck C, Gallucci M, Knoll T, Lingeman JE, Nakada SY, Pearle MS, Sarica K, Türk C, Wolf JS (December 2007). "2007 guideline for the management of ureteral calculi". The Journal of Urology. 178 (6): 2418–34. doi:10.1016/j.juro.2007.09.107. PMID 17993340.
1 2  Evan AP, McAteer JA (1996). "Ch. 28: Q-effects of Shock Wave Lithotripsy".  ใน Coe FL, Favus MJ, Pak CY, Parks JH, Preminger GM (บ.ก.). Kidney Stones: Medical and Surgical Management. Philadelphia: Lippincott-Raven. pp. 549–60. ISBN 9780781702638.
1 2 3  Evan AP, Willis LR (2007). "Ch. 41: Extracorporeal Shock Wave Lithotripsy: Complications".  ใน Smith AD, Badlani GH, Bagley DH, Clayman RV, Docimo SG (บ.ก.). Smith's Textbook on Endourology. Hamilton, Ontario, Canada: B C Decker, Inc. pp. 353–65.
↑  Young JG, Keeley FX, Ch. 38: "Indications for Surgical Removal, Including Asymptomatic Stones" in Rao, Preminger & Kavanagh 2011, pp. 441–454.
↑  Wynberg, JB; Borin, JF; Vicena, JZ; Hannosh, V; Salmon, SA (October 2012). "Flexible ureteroscopy-directed retrograde nephrostomy for percutaneous nephrolithotomy: description of a technique". J Endourol. 26 (10): 1268–74. doi:10.1089/end.2012.0160. PMID 22563900.
↑  Lam JS, Gupta M, Ch. 25: "Ureteral Stents". In Stoller & Meng 2007, pp. 465–83.
↑  Marks AJ, Qiu J, Milner TE, Chan KF, Teichman JM (6 January 2011), Ch. 26: "Laser Lithotripsy Physics", Springer, ISBN 9781848003620, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 February 2021, สืบค้นเมื่อ 6 November 2020 in Rao, Preminger & Kavanagh 2011, pp. 301–310.
1 2 3 4  Romero V, Akpinar H, Assimos DG (2010). "Kidney stones: a global picture of prevalence, incidence, and associated risk factors". Reviews in Urology. 12 (2–3): e86-96. PMC 2931286. PMID 20811557.
↑  Lieske JC, Segura JW (2004). "Ch. 7: Evaluation and Medical Management of Kidney Stones".  ใน Potts JM (บ.ก.). Essential Urology: A Guide to Clinical Practice (1st ed.). Totowa, New Jersey: Humana Press. pp. 117–52. ISBN 978-1-58829-109-7.
↑  Lozano, R; Naghavi, Mohsen; Foreman, Kyle; Lim, Stephen;  และคณะ (15 December 2012). "Global and regional mortality from 235 causes of death for 20 age groups in 1990 and 2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010". Lancet. 380 (9859): 2095–128. doi:10.1016/S0140-6736(12)61728-0. hdl:10536/DRO/DU:30050819. PMID 23245604.
↑  Windus D (2008). The Washington manual nephrology subspecialty consult (2nd ed.). Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins Health. p. 235. ISBN 978-0-7817-9149-6. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กันยายน 2016.
↑  Lewis SM (2017). Medical-surgical nursing : assessment and management of clinical problems. Elsevier. ISBN 978-0-323-32852-4. OCLC 944472408.
↑  Celsus AC (1831). "Book VII, Chapter XXVI: Of the operation necessary in a suppression of urine, and lithotomy".  ใน Collier GF (บ.ก.). A translation of the eight books of Aul. Corn. Celsus on medicine (2nd ed.). London: Simpkin and Marshall. pp. 306–14. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 กรกฎาคม 2014.
1 2  Shah J, Whitfield HN (May 2002). "Urolithiasis through the ages". BJU International. 89 (8): 801–10. doi:10.1046/j.1464-410X.2002.02769.x. PMID 11972501. S2CID 44311421.
1 2  Ellis H (1969). A History of Bladder Stone. Oxford, England: Blackwell Scientific Publications. ISBN 978-0-632-06140-2.
↑  Bigelow HJ (1878). Litholapaxy or rapid lithotrity with evacuation. Boston: A. Williams and Company. p. 29. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 April 2021. สืบค้นเมื่อ 25 August 2020.
↑  "nephrolithiasis", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (แพทยศาสตร์) โรคนิ่วไต
↑  Dwyer, Moira E.; Krambeck, Amy E.; Bergstralh, Eric J.; Milliner, Dawn S.; Lieske, John C.; Rule, Andrew D. (July 2012). "Temporal Trends in Incidence of Kidney Stones Among Children: A 25-Year Population Based Study". Pediatric Urology. 188 (1): 247–252. doi:10.1016/j.juro.2012.03.021. PMC 3482509. PMID 22595060.
↑  "Diet and Definition of Kidney Stones, Renal Calculi". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 November 2007. สืบค้นเมื่อ 11 October 2013.