stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อวีจัง
ประวัติศาสตร์

อวีจังเป็นชื่อเรียกรวมของสองภูมิภาคคือ "อวี" (དབུས) และ "จัง" (གཙང) โดยเขต "อวี" นั้นเดิมในภาษาจีนยังเรียกว่า "เฉียนจ้าง" (前藏) ตั้งอยู่แถวเมืองลาซา เมืองซานหนาน และส่วนตะวันตกของเมืองญิงจี ส่วนเขต "จัง" นั้นในภาษาจีนยังเรียกว่า "โฮ่วจ้าง" (后藏) ตั้งอยู่บริเวณเมืองซีกาเจ (ยกเว้นบางส่วนทางตอนเหนือ) ทั้งเฉียงจ้างและโฮ่วจ้างนี้เป็นเขตที่แบ่งในสมัยราชวงศ์ชิง ชาวทิเบตไม่ได้เรียกแบบนี้ไปด้วย
ในยุคแรกสุด "อวี" และ "จัง" ถูกปกครองโดยพุทธศาสนาทิเบตสองนิกายคือนิกายเกลุกใน "อวี" และ นิกายสักยะ  ใน"จัง" สมัยราชวงศ์ชิงแถบนี้ถูกเรียกว่า "เว่ย์จ้าง" (衛藏) และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ซีจ้าง" (西藏) ระหว่างปี 1906 และ 1913 และในปี 1950 ปันเชนลามะจะขอทวงคืนพื้นที่บริเวณโฮ่วจ้าง แต่ถูกทางรัฐบาลจีนปฏิเสธ
อิตาลี (แก้ความกำกวม)

อิตาลี อาจหมายถึง
ประเทศอิตาลี ประเทศในทวีปยุโรป
ภาษาอิตาลี ภาษาที่ใช้เป็นหลักในประเทศอิตาลี
ชาวอิตาลี บุคคลที่เกิดและโตในประเทศอิตาลี
คาบสมุทรอิตาลี
อิตาเลียนตริโปลิเตเนีย

อิตาเลียนตริโปลิเตเนีย หรือ ตริโปลิเตเนียของอิตาลี เป็นอาณานิคมของอิตาลี ตั้งอยู่ในลิเบียทางตะวันตกในปัจจุบัน ดำรงอยู่ตั้งแต่ปี 1911 ถึง 1934 เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนที่ถูกยึดครองจากจักรวรรดิออตโตมันหลังสงครามอิตาลี-ตุรกีในปี 1911 ตริโปลิเตเนียของอิตาลีรวมพื้นที่ทางตอนเหนือด้านตะวันตกของลิเบียด้วย โดยมีตริโปลีเป็นเมืองหลวง ในปี 1934 ได้มีการรวมผนวกกับไซเรไนกาของอิตาลีในอาณานิคมของลิเบียของอิตาลี ในปี 1942 ตริโปลิเตเนียถือเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมชายฝั่งที่ 4 ของราชอาณาจักรอิตาลี
แม้ว่าการต่อต้านอาณานิคมของอิตาลีจะแพร่หลายน้อยกว่าในตริโปลิเตเนียมากกว่าไซเรไนกา (ซึ่งเป็นการทำสงครามกองโจรครั้งใหญ่) กลุ่มต่อต้านได้ก่อตั้งสาธารณรัฐตริโปลิเตเนียขึ้นในปี 1918 แม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในการสถาปนาสาธารณรัฐ แต่ก็แสดงให้เห็นถึงความพยายามที่จะต่อต้านอาณานิคม โดยอาณานิคมของอิตาลีแห่งนี้ได้ก่อตั้งโครงการโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถนนและทางรถไฟ โบราณคดีเป็นลักษณะสำคัญอีกประการหนึ่งของการเข้ามาของอิตาลีในตริโปลิเตเนีย เนื่องจากอิตาลีมุ่งความสนใจไปที่การขุดค้นในเมืองเก่าของจักรวรรดิโรมัน
สโมสรฟุตบอลเทียนจินฉวนเจียน

สโมสรฟุตบอลเทียนจินฉวนเจียน (จีน: 天津权健; พินอิน: Tiānjīn Quánjiàn) เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศจีน โดยลงเล่นในไชนีสซูเปอร์ลีก สโมสรตั้งอยู่ที่เทียนจิน และมีสนามเหย้าคือ ไหเหอเอ็ดดูเคชันนัลฟุตบอลสเตเดียม ซึ่งมีความจุ 30,000 ที่นั่ง เจ้าของสโมสรคือ Quanjian Nature Medicine ซึ่งซื้อกิจการสโมสรตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2015
ชื่อสโมสร

ค.ศ. 2006–2007 "สโมสรฟุตบอลโหหตปิ่นไห" 呼和浩特滨海
ค.ศ. 2008–2015 "สโมสรฟุตบอลเทียนจินสงเจียง" 天津松江
ค.ศ. 2015–  "สโมสรฟุตบอลเทียนจินฉวนเจียน" 天津权健
เกียรติประวัติ

ไชนาลีกวัน (ลีกระดับที่สอง)
ผลงานแบ่งตามฤดูกาล

ข้อมูลล่าสุดเมื่อจบฤดูกาล 2017
| ฤดูกาล | ระดับลีก | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | อันดับ | เอฟเอคัพ | ซูเปอร์คัพ | เอซีแอล | ผู้ชมโดยเฉลี่ย | สนามเหย้า |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | 3 | 14 | 4 | 6 | 4 | 19 | 19 | 0 | 18 | 5  | ยังไม่จัดแข่งขัน | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  | สนามกีฬาประชาชนโหหต |
| 2008 | 3 | 18 | 12 | 2 | 4 | 36 | 14 | 22 | 29 | 5 | ยังไม่จัดแข่งขัน | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  | ศูนย์กีฬาเหอตง |
| 2009 | 3 | 14 | 4 | 7 | 3 | 18 | 15 | 3 | 18 | 9 | ยังไม่จัดแข่งขัน | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  | สนามกีฬาฉุยตีเอาเตอร์ |
| 2010 | 3 | 19 | 11 | 5 | 3 | 32 | 12 | 20 | 35 | 2 | ยังไม่จัดแข่งขัน | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  | สนามกีฬาโอลิมปิกเทียนจิน |
| 2011 | 2 | 26 | 5 | 10 | 11 | 23 | 31 | −8 | 25 | 12 | รอบแรก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก |  | สนามกีฬาโอลิมปิกเทียนจิน |
| 2012 | 2 | 30 | 12 | 9 | 9 | 27 | 24 | 3 | 45 | 6 | รอบสอง | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 2,998 | สนามฟุตบอลเทียนจินถวนโป่ |
| 2013 | 2 | 30 | 8 | 11 | 11 | 31 | 36 | −5 | 35 | 10 | รอบสาม | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 2,247 | สนามฟุตบอลเทียนจินถวนโป่ |
| 2014 | 2 | 30 | 12 | 7 | 11 | 39 | 33 | 6 | 43 | 7 | รอบสาม | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 2,511 | สนามฟุตบอลเทียนจินถวนโป่ |
| 2015 | 2 | 30 | 9 | 9 | 12 | 28 | 33 | −5 | 36 | 9 | รอบสาม | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 7,369 | สนามฟุตบอลเทียนจินถวนโป่ |
| 2016 | 2 | 30 | 18 | 5 | 7 | 61 | 27 | 34 | 59 | 1 | รอบก่อนรองชนะเลิศ | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 12,165 | ไหเหอเอ็ดดูเคชันนัลฟุตบอลสเตเดียม |
| 2017 | 1 | 30 | 15 | 9 | 6 | 46 | 33 | 13 | 54 | 3 | รอบก่อนรองชนะเลิศ | ไม่ผ่านการคัดเลือก | ไม่ผ่านการคัดเลือก | 24,877 | ไหเหอเอ็ดดูเคชันนัลฟุตบอลสเตเดียม |
| 2018 | 1 | 30 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ไม่ผ่านการคัดเลือก | กำลังแข่งขัน |  | ไหเหอเอ็ดดูเคชันนัลฟุตบอลสเตเดียม |
ก^Note 1 : ในนอร์ทลีก
ข^Note 1 : ในรอบแบ่งกลุ่ม
ผลงานแบ่งตามฤดูกาล > ผลงานในระดับทวีป

| ฤดูกาล | การแข่งขัน | รอบ | คู่แข่ง | เหย้า | เยือน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบเพลย์ออฟ |  Ceres–Negros | 2–0 | – |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  Kitchee | 3–0 | 1–0 |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  คะชิวะ เรย์โซล | 3–2 | 1–1 |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบแบ่งกลุ่ม |  ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ | 4–2 | 3–6 |
| 2018 | เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก | รอบ 16 ทีมสุดท้าย |  กว่างโจวเอเวอร์แกรนด์ |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสร เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กไชนีสซูเปอร์ลีก |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2023 |  เป่ย์จิงกั๋วอัน  Cangzhou Mighty Lions  Changchun Yatai  Chengdu Rongcheng  Dalian Pro  กว่างโจว ซิตี  Henan Songshan Longmen  Kunshan  Meizhou Hakka  Nantong Zhiyun  ชิงเต่า  ชานตงไท่ชาน  เซียงไฮ้พอร์ต  เซี่ยงไฮ้ เซิ่นหัว  เชินเจิ้น  เทียนจิน ไทเกอร์  อู่ฮั่น  Zhejiang  Cangzhou Mighty Lions  Changchun Yatai  Chongqing Liangjiang Athletic  Dalian Professional  |  |
| สโมสรที่เคยอยู่ในไชนีสซูเปอร์ลีก |  Beijing Renhe  กว่างโจว  Guizhou Hengfeng Zhicheng  เหอเป่ย์  Qingdao Manatee  Shijiazhuang Ever Bright  Zhejiang Yiteng  Zhejiang Pro  |  |
| สโมสรในอดีต |  เจียงซูซูหนิง  เทียนจิน เทียนไห่  Chengdu Tiancheng  Dalian Shide  Liaoning Whowin  Shanghai Shenxin  Shanghai United  Sichuan Guancheng  Wuhan Optics Valley  Xiamen Blue Lions  Yanbian Funde  |  |
หนานผิง

ระวังสับสนกับ หนานจิง หรือ หนานหนิง
| หนานผิง 南平市 |
| --- | --- |
นครระดับจังหวัด

สมญา: หมิ่นเหนือ
ที่ตั้งของนครหนานผิงในมณฑลฝูเจี้ยน
พิกัด (Nanping Administrative Services Center (南平市行政服务中心)): 26°38′30″N 118°10′39″E﻿ / ﻿26.6418°N 118.1774°E﻿ / 26.6418; 118.1774
ประเทศ:  จีน
มณฑล: ฝูเจี้ยน
ศูนย์กลางการปกครอง: เขตหยานผิง (ปัจจุบัน), เขตเจี้ยนหยาง (อนาคต)
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค: Yuan Yi
 • นายกเทศมนตรี: Xu Weize
พื้นที่
 • ทั้งจังหวัด: 26,278 ตร.กม. (10,146 ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 2,660 ตร.กม. (1,030 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,660 ตร.กม. (1,030 ตร.ไมล์)
ความสูง: 89 เมตร (291 ฟุต)
ประชากร (สำมะโน 2010)
 • ทั้งจังหวัด: 2,645,549 คน
 • ความหนาแน่น: 100 คน/ตร.กม. (260 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 491,287 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 180 คน/ตร.กม. (480 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 491,287 คน
 • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล: 180 คน/ตร.กม. (480 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 353000, 354000
รหัสพื้นที่: 0599
รหัส ISO 3166: CN-FJ-07
GDP: 2009
 - รวม: CNY 62.174 พันล้าน (US$9.11 พันล้าน)
 - ต่อหัว: CNY 21,439 (US$3,142)
 - เติบโต:  13.9%
ป้ายทะเบียนรถ: 闽H
ภาษาท้องถิ่น: ภาษาหมิ่นเหนือ
เว็บไซต์: np.gov.cn
หนานผิง
หนานผิง (จีน: 南平; พินอิน: Nánpíng เดิมเรียกว่า Yenping) เป็นนครระดับจังหวัด (นครชั้น 3) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับหนิงเต๋อ ทิศใต้ติดกับซานหมิง ทิศเหนือและทิศตะวันตกติดกับมณฑลเจ้อเจียงและมณฑลเจียงซี ตามลำดับ
เขตการปกครอง

นครระดับจังหวัดหนานผิงแบ่งการปกครองออกเป็น 2 เขต, 3 นครระดับอำเภอ และ 5 อำเภอ
เขตหยานผิง (延平区)
เขตเจี้ยนหยาง (建阳区)
นครเช่าอู่ (邵武市)
นครอู่อี๋ชาน (武夷山市)
นครเจี้ยนโอว (建瓯市)
อำเภอชุ่นชาง (顺昌县)
อำเภอผู่เฉิง (浦城县)
อำเภอกวางเจ๋อ (光泽县)
อำเภอซงซี (松溪县)
อำเภอเจิ้งเหอ (政和县)
ภาพ

สัญลักษณ์ประจำนครหนานผิง มังกรแปลงร่างเป็นดาบสองเล่ม
สะพานฉุ่ยหนาน
แม่น้ำหมิ่น
หนานผิง มองจากสวนพฤกษศาสตร์
ทิวทัศน์หยานผิงยามค่ำคืน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลนครหนานผิง (ในอักษรจีนตัวย่อ)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
อวี๋ ซาน

Chinese actress
อวี๋ ซานในนิตยสาร China Pictorial จากปี 1952
อวี๋ ซาน (俞珊, ค.ศ. 1908-ค.
ศ. 1968) เป็นนักแสดงชาวจีนและเป็นหนึ่งในนักแสดงละครที่เก่าแก่ที่สุดในจีน
ชีวิตส่วนตัว

อวี๋ ซาน เกิดในปี ค.ศ. 1908 ที่เมืองชานยินมณฑลเจ้อเจียง (ปัจจุบันคือเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียง) ในครอบครัว อวี๋ ที่มีชื่อเสียงในชานยิน บิดาของเธอ อวี๋ ต้าชุน เป็นข้าราชการในสาธารณรัฐจีน ปู่ของเธอ อวี๋ หมิงเจิ้น เป็นนักวิชาการฮั่นหลินในสมัยปลายราชวงศ์ชิง ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ควบคุมสถาบันการเดินเรือเจียงหนาน ลูกพี่ลูกน้องรุ่นที่หนึ่งของพ่อเธอ (ลูกพี่ลูกน้องรุ่นที่หนึ่งของ ต้า ชุน) อวี๋ ต้าเหว่ย เป็นนักการเมืองในสาธารณรัฐจีน
เธอเริ่มการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมหญิงหนานไค่ในเทียนจิน นอกจากนี้เธอยังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยดนตรีเซี่ยงไฮ้ และได้รับเชิญจากเถียน ฮั่น นักเขียนบทละครชาวจีน ให้เข้าร่วมSouth China Societyในปี ค.ศ. 1929 ซึ่งเธอได้มีชื่อเสียงโด่งดังจากการเล่นบทนำในละคร สะโลเม ของออสการ์ ไวลด์ ในปีถัดมา เธอแสดงนำในผลงานดัดแปลงของเถียน ฮั่นจากเรื่อง การ์เมน ของ ฌอร์ฌ บีแซ การแสดงของเธอในละคร สะโลเม ได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางในนิตยสารชั้นนำรวมทั้งในนิตยสาร Southland Monthly ความมีเสน่ห์ทางกายที่สำคัญของเธอถูกบรรยายโดยนิตยสารว่าเป็น"ความงดงามที่ไม่มีเทียบ"
เธอยังเป็นที่จดจำถึงความสัมพันธ์ของเธอกับบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมในประเทศจีน เช่นเถียน ฮั่น,จ้าว ไท่โหมว,สวี จิโม่,เหวิน อี้ตู้, และเหลียง ซือชิว
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1933 เธอแต่งงานกับนักการศึกษาจ้าว ไท่โหมวซึ่งเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนขบวนการละครแห่งชาติและเป็นสมาชิกของคณะกรรมการเตรียมการของมหาวิทยาลัยชิงเต่า อย่างไรก็ตามทั้งสองหย่ากันในเวลาต่อมา
ในปี ค.ศ. 1948 อวี๋ ซานแปรพักตร์ไปยังพื้นที่ควบคุมของคอมมิวนิสต์ทางตอนเหนือของจีน หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนเธอทำงานให้กับคณะงิ้วปักกิ่งเจียงซูและสถาบันโอเปร่าศึกษาของจีน
น้องสาวของเธอ อวี๋ จิน เป็นแพทย์จากความนิยมของเธอ หวาง จิง (ค.ศ. 1912–ค.ศ. 1958) หนึ่งในพี่ชายของเธอได้ทำงานให้กับองค์การการเมืองบางส่วนในวงการละครในเซี่ยงไฮ้อวี๋เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1968 ระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
อิมปุมงอิง โนะ ทะยู

อิมปุมงอิง โนะ ทะยู ใน ร้อยคนร้อยบทกลอน (ญี่ปุ่น: 小倉百人一首; โรมาจิ: Ogura Hyakunin Isshu)
อิมปุมงอิง โนะ ทะยู (ญี่ปุ่น: 殷富門院大輔; โรมาจิ: Inpumon'in no Tayū; พ.ศ. 1673 — พ.ศ. 1743) เป็นกวีหญิงชาวญี่ปุ่นที่มีผลงานช่วงยุคเฮอัง บทกวีของเธอถูกรวบรวมบทกวีไว้จำนวนมาก อาทิ ร้อยคนร้อยบทกลอน (ญี่ปุ่น: 小倉百人一首; โรมาจิ: Ogura Hyakunin Isshu) และใน ชุดสะสมหนึ่งพันปี (ญี่ปุ่น: 千載和歌集; โรมาจิ: The Senzai Wakashū) เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

E-text of her poems
อาร์เนล ทิคัมเปย์

| อาร์เนล ทิคัมเปย์ |
| --- | --- |
เกิด: อาร์เนล คานิโอล ทิคัมเปย์ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527
อาร์เนล ทินัมเปย์ (Arniel Tinampay) หรือ อาร์เนล คานิโอล ทิคัมเปย์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์เกิดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่โบฮอล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 8)เสมอ 1 แพ้ 17
ประวัติ

ทิคัมปายขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เสมอกับ แอนโทนี โรซัล ที่ ฟิลิปปินส์จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ ได้เดินทางมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ เกียรติสิงห์น้อย และศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน คูรี โนดา ป้องกันตำแน่งได้ 1 ครั้ง ก็เดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ยอดสนั่น ส.นันทชัย และชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สมชาย นักบาลี จากนั้นชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ไม่ได้แชมป์
เมื่อกลับไปฟิลิปปินส์ ทิคัมปายก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้คะแนน เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ทิคัมปายจึงเลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน ดอนดอน สุลต่าน ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ทิคัมปายไปชิงแชมป์ WBC เอเชียและ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทที่คาซักสถาน แพ้คะแนน วิตาลี เดมยาเนนโก ไม่ได้แชมป์ ทิคัมปายป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้อีก 3 ครั้ง ก็ได้ไปชิงแชมป์ PABA และแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน รอบบี ไบรยาน ไม่ได้แชมป์ ทิคัมปายยังชกต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2558 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน อากิโนริ วาตานาเบะ ที่ ญี่ปุ่น เมื่อ 16 เมษายน ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
เกียรติประวัติ

แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (2548 - 2550)
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท (2550 - )
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 27 กรกฎาคม 2549 แพ้คะแนน สมชาย นักบาลี ที่ ราชบุรี
ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 กันยายน 2549 แพ้คะแนน ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ที่ นครปฐม
ชิงแชมป์ ABCO และ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 19 เมษายน 2551 แพ้คะแนน วิตาลี เดเมียเนนโก ที่ คาซัคสถาน
ชิงแชมป์ PABA และแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน รอบบี ไบรยาน ที่ ออสเตรเลีย
ออร์แลนโด แมจิก

| --- | --- |
ออร์แลนโด แมจิก Orlando Magic

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1989
สนามประจำทีม: แอมเวย์เซนเตอร์
ประวัติ: ออร์แลนโด แมจิก 1989–ปัจจุบัน
สีประจำทีม: ฟ้า, ดำ, เงิน, ขาว         
ชนะเลิศเอ็นบีเอ: 0
ชนะเลิศคอนเฟอเรนซ์: 2 (1995, 2009)
ชนะเลิศดิวิชัน: 5' (1995, 1996, 2008, 2009, 2010)
เจ้าของทีม: Orlando Magic, Ltd., a subsidiary of RDV Sports, Inc.
หัวหน้าโค้ช: Stan Van Gundy
ตัวนำโชคประจำทีม: 
ออร์แลนโด แมจิก เป็นทีมบาสเกตบอลในลีกเอ็นบีเอ ในเมืองออร์แลนโด รัฐฟลอริดา เล่นอยู่ในดิวิชั่นภาคตะวันออกเฉียงใต้ในคอนเฟอเรนส์ตะวันออก  เป็นหนึ่งในสี่ทีมที่เพิ่มขึ้นมาจากการขยายเอ็นบีเอในช่วง ค.ศ. 1988-1989
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
NBA Standings (2018-19 season)
| E A S T E R N | Atlantic | Raptors | Celtics | 76ers | Nets | Knicks |  |
| E A S T E R N | Central | Bucks | Pistons | Pacers | Bulls | Cavaliers |  |
| E A S T E R N | Southeast | Hornets | Heat | Hawks | Magic | Wizards |  |
| W E S T E R N | Northwest | Nuggets | Blazers | Jazz | Wolves | Thunder |  |
| W E S T E R N | Pacific | Warriors | Clippers | Kings | Lakers | Suns |  |
| W E S T E R N | Southwest | Pelicans | Grizzlies | Spurs | Mavericks | Rockets |  |
หลวงอังคณานุรักษ์ (สมถวิล เทพาคำ)

หลวงอังคณานุรักษ์ (สมถวิล เทพาคำ) (21 มีนาคม พ.ศ. 2444 -  14 เมษายน พ.ศ. 2512) เป็นอดีตรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ 2 สมัย อดีตข้าหลวงเมืองมหาสารคาม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ

หลวงอังคณานุรักษ์ เป็นข้าราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวง (ผู้ว่าราชการจังหวัด) เมืองมหาสารคาม อ่างทอง และภูเก็ต เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งข้าหลวงเมืองมหาสารคาม ได้มีดำริให้ก่อตั้งโรงเรียนประถมอาชีพการช่างปั้น อำเภอเมืองมหาสารคาม รับนักเรียนที่จบประถมศึกษาปีที่ 4 เข้าเรียนหลักสูตร 2 ปี และดำริให้มีการขุดคลองเพื่อแก้ปัญหาขาดแคลนน้ำในเมืองมหาสารคาม จึงตั้งชื่อคลองว่า "คลองสมถวิล"
งานการเมือง

หลวงอังคณานุรักษ์ ได้เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 เป็นสมาชิกวุฒิสภา (ในสัดส่วนของ ส.ส.) และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ ครั้งแรกในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 14 เมื่อปี พ.ศ. 2489 และครั้งที่สอง ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 19 เมื่อปี พ.ศ. 2490
ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 ซึ่งในการดำรงตำแหน่งวาระนี้ หลวงอังคณานุรักษ์ ได้มีส่วนร่วมในการเสนอร่างพระราชบัญญัติจัดตั้งคณะรัฐศาสตร์ขึ้นใหม่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นในเดือนเมษายนของปีเดียวกัน ได้มีการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2491 และมีการแต่งตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2491 ซึ่งหลวงอังคณานุรักษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญในครั้งนั้นด้วย
ต่อมาย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
อิมป์

ภาพผู้หญิงกำลังให้อาหารอิมป์
อิมป์ เป็นตัวละครในเทพนิยาย พบได้เฉพาะในอังกฤษและไอร์แลนด์ บางครั้งอาจจำสับสนกับตัวพิกซีได้ ทั้งคู่มีส่วนสูงใกล้เคียงกัน (ประมาณหกถึงแปดนิ้ว) แม้ว่าอิมป์จะบินไม่ได้อย่างพิกซี และสีสันไม่จัดจ้านเท่า (อิมป์มักจะมีสีน้ำตาลเข้มถึงดำ) แต่อิมป์ก็มีอารมณ์ขันแบบทำลายข้าวของคล้ายคลึงกับพิกซี่ อิมป์ชอบอยู่ตามที่ที่เปียกชื้นหรือเป็นหนองบึง มักจะพบอิมป์กินแมลงตัวเล็กๆ เป็นอาหาร ลักษณะการขยายพันธุ์เหมือนกับแฟรี่ ต่างกันเพียงอิมป์ไม่มีช่วงที่ต้องเป็นดักแด้ ไข่ของอิมป์จะฟักตัวเป็นตัวอ่อนที่สมบูรณ์เลยและมีส่วนสูงประมาณหนึ่งนิ้ว
ดูเพิ่ม

ก็อบลิน
กัปปะ
โอเกอร์
โอะนิ
เกรมลิน
พิกซี
อรรถกถามูลปริยายวรรค
บรรณานุกรม

พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2550). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร.
Jayarava Attwood. (2012). Proliferation : An exploration of the concept of  papanca in the Pali Suttas with translations of relevant texts.
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปปัญจสูทนี. อรรถกถา พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร. กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
พระศรีปริยัติโมลี. (2542). เก็บเพชรจากคัมภีร์พระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หน้า 129 - 144
หลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร)

| หลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) |
| --- | --- |

นายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมหรือหัวหน้าผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระธาตุพนม อดีตกวานบ้านชะโนด
ก่อนหน้า: พระปราณีศรีมหาพุทธบริษัท (เมฆ รามางกูร)
ถัดไป: ท้าวสุริยะราชวัตริ์ (อ้วน รามางกูร)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: บ้านชะโนด เมืองมุกดาหาร
เสียชีวิต: บ้านชะโนด เมืองมุกดาหาร
ศาสนา: ศาสนาพุทธ
คู่สมรส: อาดยานางแก้วคำพา

หลวงอามาตย์ราชวงษาหรือกวานหลวงอำมาตย์หรือกวานอามาถย์ หรือท้าวอำนาจราชวงส์ บ้างเรียกหลวงอำนาจ อดีตนายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนม หรือผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระธาตุพนม หรือนายกองบ้านธาตุพนมลำดับแรกหลัง พ.ศ. ๒๓๗๑ (ราชวงศ์เวียงจันทน์ล่มสลาย) หลังเมืองธาตุพนมยุบเป็นกองบ้าน และอดีตกวานเวียงชะโนดหรือบ้านชะโนดเมืองมุกดาหารคนที่ ๓
ประวัติ

พื้นเมืองพระนม (ประวัติวงส์เจ้าเมืองธาตุพนม) ระบุหลวงอามาตย์ฯ มาจากตระกูลปกครองและตั้งเมืองหลวงโพนสิมในแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว ที่เกี่ยวดองกับขุนโอกาสในราชวงเวียงจันทน์ เดิมเป็นกวานเวียงดงชะโนดหรือเมืองเก่าตาลรุกขาในอำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร เป็นที่ท้าวพระอามาตย์กรมการบ้านชะโนดและโพนสิมเก่า ปกครองชะโนดหลังท้าวมหานามพี่ชายถึงแก่กรรม หลังสงครามเจ้าอนุวงศ์ขุนโอกาสธาตุพนมว่างลงอาดยานางบุสดีภรรยาเจ้าพระรามราชปราณีฯ (ศรี) ผู้หลานอา ถือโอกาสเชิญปกครองกองข้าโอกาสพระธาตุพนมชั่วคราวแล้วสละตำแหน่งมอบให้บุตรแทน เป็นบุตรเจ้าสูวันนะสีหะหรือท้าวคำสิงห์ผู้ตั้งท่าชะโนดคนแรกในฝั่งขวาน้ำโขงและตั้งบ้านท่าสะโหน (ท่าชะโน) ฝั่งซ้ายน้ำโขง ท้าวคำสิงห์เป็นพี่เจ้ารัตนะสิมพะลีหรือท้าวแก้วสิมพลีผู้ตั้งเมืองมุกดาหานทะบูลีสีสัตตะตาลนคร (บังมุก) ฝั่งขวาน้ำโขงและตั้งบ้านท่าแห่ (ท่าแฮ่) ฝั่งซ้ายน้ำโขง ทั้ง ๒ เป็นบุตรหม่อมบ่าวหลวงกวานดงเขนยผู้ตั้งเมืองหลวงโพนสิม (บ้านหลวง บ้านโพน บ้านสิม) กับนางสิมมาผู้ตั้งบ้านดงดอกไม้หรือเมืองคันทะบูลี (นครไกสอนพมวิหาน) แขวงสุวรรณเขต
 หลวงอามาตย์ฯ มีพี่น้อง ๑๐ ท่านคือท้าวมหานามกวานบ้านชะโนดลำดับ ๒, พระหมื่นนำรวงหรือหมื่นพระน้ำฮุ่ง (คำยาด) กรมการธาตุพนมบิดาอาดยานางบุสดีภรรยาเจ้าพระรามราชปราณีฯ, หลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ), ท้าวราชวัตร (ราชวงศ์) กรมการธาตุพนม, หลวงราชวงษ์เมือง (กวานหลวงราช) ผู้ตั้งบ้านหว้านน้อย, ท้าววงษาเสนา ร่วมกับหลวงราชวงษ์เมืองตั้งบ้านหว้านน้อย, นางแจ่ม, นางทองสุก, นางคำซาว, นางบุญลา
ประวัติ > ทายาท

หลวงอามาตย์ฯ มีบุตรธิดา ๑๐ ท่าน เป็นนายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนม ๒ ท่าน คือ นางหล้า, นางตุ๊, ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร) นายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมลำดับ ๒, ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) นายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมลำดับ ๓, ท้าวสีหานาม (กวานสีหานาม), ท้าวราชวัตริ์ (กวานราชวัตริ์) ผู้ตั้งบ้านนาดี, ท้าวทา ร่วมกับท้าวราชวัตริ์ตั้งบ้านนาดี, ท้าวโพธิ์สะราช (กวานโพชะราช) ผู้ตั้งบ้านหนองผือ, แสนจันทร์ ผู้ร่วมท้าวโพธิ์สะราชตั้งบ้านหนองผือ, นางซาว
เฉพาะท้าวสีหานาม (กวานสีหานาม) ผู้บุตรเป็นผู้ตั้งบ้านหว้านใหญ่หรืออำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร มีบุตรธิดาคือท้าวหมาคำ ร่วมท้าวสีหานามตั้งบ้านหว้านใหญ่, นางแก้วฝา นางแก้วฝาสมรสกับท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) บุตรธิดาคือนางทุม (แดงทุม) นางทุมสมรสกับท้าวสีหาบุตร (แก้ว) กรมการบ้านหว้านใหญ่เลื่อนเป็นหลวงเดชพลพักตร์ (กวานหลวงเดชพลพักตร์) กำนันตำบลหว้านใหญ่บุตรหลวงอินทร์ (พระจำเริญ) กวานชะโนดลำดับ ๔ หลานปู่ท้าวมหานามกวานชะโนดลำดับแรก, ท้าวจูม, ท้าวกุ, ท้าวเล, นางใบ, นางหลอย นางหลอยสมรสกับขุนหว้านวิรุฬคาม (ท้าวพังคี) กำนันตำบลหว้านใหญ่บุตรท้าวบุญเฮืองกับนางผอง หลานปู่เจ้าเมืองโขง นางผองเป็นธิดาท้าวมหานะคร (ขาว) กับนางบุ ท้าวมหานะครเป็นบุตรหลวงอะภัยบ้านชะโนด นางบุเป็นธิดาท้าวควรกับนางทองสุกธิดาท้าวคำสิงห์ผู้ตั้งเวียงชะโนด นางหลอยกับขุนหว้านฯ มีบุตรธิดาคือท้าวทองทิพย์, ท้าวสีทวน, นางเทพ, นางคำบ่อ, นางโซ่น, นางรัดเซน, นางบรรเย็น (บานเย็น)
ประวัติ > ถึงแก่กรรม

พื้นพระบาทใช้ชาติระบุสั้น ๆ เพียงว่า ...สังกาดได้ ๒ ฮ้อยซาว ๑ อาดยาหลวงโอกาดตนซื่อพระอำมาดลาสสะวงสาจุตติ เอาเจ้าสูวัณณะเสดถถาเซื้อพระลามมะลาสขึ้นเป็นขุรโอกาด...
| ก่อนหน้า |  | หลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระปราณีศรีมหาพุทธบริษัท (เมฆ รามางกูร) |  | นายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมหรือหัวหน้าผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระธาตุพนม  , อดีตกวานบ้านชะโนด    |  | ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร) |
ออกซาซิลลิน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
รหัส ATC: J01CF04 (WHO) QJ51CF04 (WHO)
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (2S,5R,6R)-3,3-dimethyl-6-[(5-methyl-3-phenyl- 1,2-oxazole-4-carbonyl)amino]-7-oxo-4-thia-1- azabicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid 
เลขทะเบียน CAS: 66-79-5 Y
PubChem CID: 6196
DrugBank: DB00713 N
ChemSpider: 5961 N
UNII: UH95VD7V76
KEGG: D08307 Y
ChEBI: CHEBI:49566 N
ChEMBL: CHEMBL819 N
ECHA InfoCard: 100.000.577 
 สารานุกรมเภสัชกรรม
ออกซาซิลลิน (Oxacillin)
ออร์แลนโด
แหล่องข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เมืองออร์แลนโด
หลี่ เหลียนเจี๋ย

| หลี่ เหลียนเจี๋ย  Jet Li 李連杰 |
| --- | --- |
หลี่ เหลียนเจี๋ย ในงานสภาเศรษฐกิจโลกเมื่อปี ค.ศ. 2009
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1963-04-26) 26 เมษายน ค.ศ. 1963 (61 ปี) Li Lian Jie
คู่สมรส: Huang Qiuyan (1987-1990)  Nina Li Chi (1997-ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง, ผู้กำกับ, ผู้อำนวยการสร้าง
ผลงานเด่น: หวง เฟยหง ใน Once Upon a Time in China ฟ่ง ไสหยก ใน Fong Sai-Yuk ฮั่ว หยวนเจี๋ย ใน Fearless
หลี่ เหลียนเจี๋ย หรือ เจ็ท ลี / Jet Li  (จีนตัวย่อ: 李连杰; จีนตัวเต็ม: 李連杰; พินอิน: Lǐ Liánjié) เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2506  ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน  เป็นนักแสดง ,โปรดิวเซอร์ , ผู้กำกับ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ของเกาะฮ่องกง อดีตแชมป์เยาวชนกีฬาวูซู 5 ปีซ้อน เป็นผู้นำศิลปะการต่อสู้วิชากังฟู หรือวูซู ในภาษาจีนกลาง สู่โลกภาพยนตร์จนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก
ประวัติ

หลี่ เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2506 ในกรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เป็นลูกคนสุดท้องในพี่น้องทั้งหมด 5 คน บิดาเป็น​วิศวก​ร​ เสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุเพียง 2 ขวบ เขาจึงถูกเลี้ยงดูโดยแม่มาเพียงลำพัง
หลี่ พออายุได้ 8 ขวบ เขาก็ได้รับการฝึกฝนวิชากังฟู (อักษรจีน : 功夫; พินอิน: gōngfu ) หรือวูซู ในภาษาจีนกลาง (จีนตัวย่อ: 武术; จีนตัวเต็ม: 武術; พินอิน: wǔshù) ในช่วงเวลาปิดเทอมภาคฤดูร้อนของทุกปี หลี่อุทิศชีวิตตลอดช่วงวัยเด็กให้กับกีฬาวูซู พอเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นได้เป็นตัวแทนนักกีฬาวูซูของประเทศจีนไปแข่งขันยังมหกรรมกีฬาต่างๆมากมาย จนเขาได้เป็น แชมป์เยาวชนกีฬาวูซู 5 ปีซ้อน ต่อมาในปี 1974 หลี่กับทีมของเขาไปแสดงศิลปะการต่อสู้วูซู ต่อหน้าประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน แห่งสหรัฐอเมริกา ในสมัยเรียนวิชาวูซูกับอาจารย์อู๋ปินนั้น หลีมีเพื่อนร่วมรุ่นที่ต่อมามีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกคือ เจิ้น จื่อตัน หลังจากนั้น หลี่ก็ผันตัวเองไปเป็นโค้ชทีมกีฬาวูซู เริ่มเข้าสู่วงการแสดงตอนอายุเพียง 20 ปี มีชื่อเสียงในวงกว้างจากภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ เรื่อง Shaolin Temple ,1982 หรือชื่อไทย เสี่ยวลิ้มยี่ และมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นพลุแตกจากบท หวง เฟยหง ในภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ เรื่อง Once Upon a Time in China  (1991) หรือ หวงเฟยหง ภาค 1 เขามีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อยๆ จนถึงระดับโลกในกาลต่อมา
ในต้นปี 2010 หลี่เปิดเผยว่า จะรับงานแสดงน้อยลง เพื่อที่จะไปทุ่มเทให้กับการทำมูลนิธิเพื่อช่วยเหลือชีวิตเพื่อนมนุษย์ ชื่อ The One Foundation  หลังจากที่เจ้าตัวรอดตายมาจาก เหตุการณ์สึนามิที่มัลดีฟส์เมื่อปลายปี 2004  โดยบอกว่าตนพบว่าศิลปะการต่อสู้มิได้ช่วยอะไรให้รอดชีวิตได้เลยเมื่อต้องต่อสู้กับธรรมชาติ และการแสดงต่อไปนี้เป็นเพียงงานอดิเรกเท่านั้น
ปัจจุบัน หลี่ ได้ป่วยเป็นโรคเกี่ยวระบบไทรอยด์(ไฮเปอร์ไทรอยด์) มานานหลายปีแล้ว จึงห่างหายจากการแสดงภาพยนตร์ไปพักหนึ่ง และจะกลับมาแสดงภาพยนตร์ให้กับค่ายดิสนีย์ ในภาพยนตร์เรื่องยิ่งใหญ่ มู่หลาน (Mulan) ที่จะเข้าฉายทั่วโลกในปี 2020 นี้