stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดิ่งลึก ฉกมหาภัย

| ดิ่งลึก ฉกมหาภัย |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: จอห์น สต๊อกเวลล์
เขียนบท: แม็ท จอห์นสัน
อำนวยการสร้าง: เดวิด ซีลอน
นักแสดงนำ:   พอล วอล์คเกอร์  เจสสิกา อัลบา  สก็อต แคน  แอชลีย สกอตต์  จอช โบรลิน  เจมส์ เฟรน 
กำกับภาพ:   เชน เฮิร์ลบัต  ปีเตอร์ ซัตคารินี 
ตัดต่อ:   นิโคลาส เดอ ทอธ  เดนนิส เวิร์กเลอร์ 
ดนตรีประกอบ: พอล แฮสลิงเกอร์
บริษัทผู้สร้าง: Mandalay Pictures  
ผู้จัดจำหน่าย:   Metro-Goldwyn-Mayer  Columbia Pictures 
วันฉาย: 30 กันยายน พ.ศ. 2548
ความยาว: 110 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $50 ล้าน
ทำเงิน: $44.4 ล้าน
ต่อจากนี้: ดิ่งลึก ฉกมหาภัย 2
ข้อมูลจาก All Movie Guide
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ดิ่งลึก ฉกมหาภัย (อังกฤษ: Into the Blue) เป็นภาพยนตร์โลดโผน ระทึกขวัญที่ออกฉายในปี 2005 กำกับโดยจอห์น สต็อกเวลล์ นำแสดงโดยพอล วอล์คเกอร์, เจสสิกา อัลบา, สก็อต แคน, แอชลีย สกอตต์, จอช โบรลินและเจมส์ เฟรน
นักแสดง

พอล วอล์คเกอร์ - จาเร็ด โคล
เจสสิกา อัลบา - แซม นิโคลสัน
สก็อต แคน - ไบรซ์ ดูนน์
แอชลีย สกอตต์ - อแมนดา คอลลินส์
จอช โบรลิน - เดอเร็ค เบทส์
เจมส์ เฟรน - เรเยส
ไทสัน เบคฟอร์ด - พรีโม่
ดเวยน์ แอ๊ดเวย์ - เจ้าหน้าที่ รอย
เจวอน เฟรเซอร์ - เจ้าหน้าที่ แดนนี
เพลงประกอบภาพยนตร์

Good Old Days - Ziggy Marley
I Will - Holly Palmer
I'll Be - O S Xperience
Time of Our Lives - Paul van Dyk feat. Vega 4
Think It Matters - Paul Haslinger & Dan DiPrima
Clav Dub - Rhombus
No Trouble - Shawn Barry
Whoa Now - Louque
VIP - D Bo
J.O.D.D. - Trick Daddy feat. Khia & Tampa Tony
Papi - The Jackson 2
It's Alright - Guerilla Black
Of Course N*gga You Can - Billy Steel
Perique - Louque
Wonderful World, Beautiful People - Jimmy Cliff
Remember - Abdel Wright
ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เรสเซิลเมเนีย (วิดีโอเกม พ.ศ. 2532)

| ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เรสเซิลเมเนีย |
| --- | --- |
ภาพหน้าปกเวอร์ชันอเมริกาเหนือที่มีฮัลก์ โฮแกน
ผู้พัฒนา: แรร์
ผู้จัดจำหน่าย: อะเคลมเอนเตอร์เทนเมนต์
ออกแบบ: จูลส์ เจมสัน   ทิม สแตมเปอร์
ศิลปิน: เควิน เบย์ลิส
แต่งเพลง: เดวิด ไวส์
เครื่องเล่น: นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม
วางจำหน่าย: อเมริกาเหนือ: กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 ยุโรป: ค.ศ. 1989
แนว: มวยปล้ำ
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น (สูงสุดหกผู้เล่น)
ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เรสเซิลเมเนีย (อังกฤษ: WWF WrestleMania) (ตั้งชื่อตามอีเวนต์จ่ายเมื่อรับชมประจำปี) เป็นวิดีโอเกมนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม (NES) ที่สร้างโดยบริษัทแรร์ และเผยแพร่โดยบริษัทอะเคลมเอนเตอร์เทนเมนต์ใน ค.ศ. 1989 ซึ่งเป็นเกมนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมเกมแรกที่ได้รับอนุญาตจากดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ และเกมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟเกมที่สองของเครื่องเล่นทั้งหมด โดยมีเกมแรกคือไมโครลีกเรสลิง ซึ่งเรสเซิลเมเนียยังเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์อันยาวนานระหว่างบริษัทอะเคลมและดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟซึ่งกินเวลานานถึงสิบปี เกมนี้ได้รับการเปิดตัวเพียงไม่กี่เดือนก่อนเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 5 โดยมีจุดประสงค์เพื่อช่วยสร้างอีเวนต์นั้น และหน้าจอไตเติลของเกมนี้มีสโลแกนสำหรับเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 3 คือ: "บิ๊กเกอร์. เบตเทอร์. แบดเดอร์"
ส่วนเวอร์ชันเกมบอยเริ่มพัฒนาใน ค.ศ. 1990 แต่ถูกยกเลิกไป เกมดังกล่าวได้รับการพัฒนาโดยซิปโปเกมส์ และออกแบบโดยจอห์น พิกฟอร์ด ต่อมา บริษัทแรร์ได้ผลิตเกมที่ติดตามมาคือดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เรสเซิลเมเนียชาลเลนจ์ ส่วนเวอร์ชันเกมกระดานวีซีอาร์ร่วมสมัยซึ่งออกแบบโดยอินเตอร์แอ็กทีฟ วีซีอาร์ เกมส์ ก็เปิดตัวในช่วงเวลาเดียวกันเช่นกัน เช่นเดียวกับเวอร์ชันพกพา
รูปแบบการเล่น

เกมดังกล่าวมีนักมวยปล้ำหกคน ได้แก่ ฮัลก์ โฮแกน, อ็องเดรเดอะไจแอนต์, "มาโชแมน" แรนดี ซาเวจ, "เดอะมิลเลียนดอลลาร์แมน" เท็ด ดีบีอาซี, แบม แบม บิเกโลว์ และเดอะฮ็องกีทองก์แมน นักมวยปล้ำทุกคนมีท่าที่จำกัด ซึ่งประกอบด้วยการยืนต่อยและเตะขั้นพื้นฐาน, การโขกหัว, การวิ่งโจมตี, ออกตัวจากเทิร์นบักเคิล (ซึ่งอ็องเดรเดอะไจแอนต์ และแบม แบม บิเกโลว์ ไม่สามารถกระทำได้) และบอดีสแลม (ซึ่งแบม แบม บิเกโลว์ และฮ็องกีทองก์แมน ไม่สามารถกระทำได้) นักมวยปล้ำทุกคนยังมี "การโจมตีกลับหลัง" ที่สามารถใช้กับคู่ต่อสู้ที่ยืนอยู่ข้างหลังได้ (โดยปกติจะเป็นหมัดกลับหลัง) ส่วนบรรดาท่านั้นได้รับการปรับให้เหมาะกับนักมวยปล้ำแต่ละคน (เช่น แรนดี ซาเวจ ใช้การฟันศอกแทนการชก ในขณะที่แบม แบม บิเกโลว์ มีการโจมตีสองครั้งแทนที่จะเป็นครั้งเดียว) นอกจากนี้ ยังเป็นที่น่าสังเกตว่ามีเพียงฮัลก์ โฮแกน เท่านั้นที่สามารถบอดีสแลมอ็องเดรเดอะไจแอนต์ที่มีร่างใหญ่โตได้ บรรดานักมวยปล้ำไม่สามารถออกจากเวทีได้และสามารถกระทำเทิร์นบักเคิลโจมตีแได้จากสองมุมล่างเท่านั้น และบางครั้ง ในขณะที่นักมวยปล้ำกำลังถูกทารุณกรรม ตัวเขาจะเปลี่ยนเป็นสีแดง ซึ่งแสดงถึงความโกรธ ซึ่งนักมวยปล้ำที่ "โกรธ" สามารถสร้างความเสียหายได้มากกว่าปกติขณะอยู่ในสถานะนี้ รวมถึงในบางครั้ง ในระหว่างการแข่ง จะมีไอคอนปรากฏบนหน้าจอที่นักมวยปล้ำสามารถเก็บเพื่อเพิ่มพลังชีวิตได้ บรรดาไอคอนนี้มีลักษณะเฉพาะตัวสำหรับนักมวยปล้ำแต่ละคน (เช่น ของฮ็องกีทองก์แมนดูเหมือนกีตาร์, ของอ็องเดรดูเหมือนเท้าใหญ่ ในขณะที่ของฮัลก์ โฮแกน ดูเหมือนไม้กางเขน) และไม่สามารถใช้แทนกันได้ (นักมวยปล้ำจะรับได้เฉพาะไอคอนของตัวเองเท่านั้น)
ผู้เล่นสามารถเล่นแมตช์อุ่นเครื่องเดี่ยว (ผู้เล่นหนึ่งคนปะทะคอมพิวเตอร์ หรือผู้เล่นสองคนแบบตัวต่อตัว) หรือแบบทัวร์นาเมนต์ก็ได้ โดยในทัวร์นาเมนต์ผู้เล่นเดี่ยว ผู้เล่นเลือกนักมวยปล้ำหนึ่งคน และต้องชนะอีกห้าคนในการแข่งเพื่อคว้าแชมป์ ส่วนในทัวร์นาเมนต์ที่มีนักมวยปล้ำที่ผู้เล่นควบคุมตั้งแต่สองคนขึ้นไป (สามารถเล่นได้สูงสุดหกคน) นักมวยปล้ำแต่ละคนจะต้องเผชิญหน้ากับนักมวยปล้ำคนอื่น ๆ หนึ่งครั้ง (รวมการแข่งทั้งหมดสิบห้าแมตช์) เมื่อสิ้นสุดทัวร์นาเมนต์ นักมวยปล้ำที่มีสถิติดีที่สุดจะเป็นผู้ชนะการแข่งชิงแชมป์ดังกล่าว และในกรณีที่เสมอกัน นักมวยปล้ำในกลุ่มที่ได้รับชัยชนะเร็วที่สุดในระหว่างทัวร์นาเมนต์จะได้รับการประกาศให้เป็นผู้ชนะ
ในวัฒนธรรมประชานิยม

ฉากหนึ่งในภาพยนตร์ ค.ศ. 2008 เรื่องเพื่อเธอขอสู้ยิบตามีเกมนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมสมมติชื่อเรสเซิลแจม '88 ซึ่งเป็นตัวเกมแบบทดลองที่ใช้งานได้เต็มรูปแบบ โดยมีรูปแบบที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเกมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เรสเซิลเมเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีย่อยวิดีโอเกม
WWF Wrestlemania (NES) at GameSpot
WWF WrestleMania at GameFAQs
WWF WrestleMania ที่ MobyGames
ดิอีโคโนมิสต์

สิ่งพิมพ์ข่าวและกิจการระหว่างประเทศประจำสัปดาห์ภาษาอังกฤษ
| --- | --- |

หน้าปกฉบับวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2020
ประเภท: หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์
รูปแบบ: นิตยสาร ดิจิทัล
เจ้าของ: ดิอีโคโนมิสต์กรุป
ผู้ก่อตั้ง: เจมส์ วิลสัน
บรรณาธิการ: แซนนี มินตัน เบดโดส์
รองบรรณาธิการ: ทอม สแตนเดจ
ก่อตั้งเมื่อ: กันยายน 1843; 181 ปีที่แล้ว (1843-09)
นโยบายทางการเมือง: เสรีนิยมทางเศรษฐกิจ เสรีนิยมสังคม การเมืองสายกลางมูลวิวัติ
สำนักงานใหญ่: 1-11 จอห์น อดัม สตรีต เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ยอดจำหน่าย: 909,476 ฉบับ (พิมพ์) 748,459 ฉบับ (ดิจิทัล) 1.6 ล้านฉบับ (รวมกัน) (as of กรกฎาคม–ธันวาคม ค.ศ. 2019)
เลขมาตรฐานสากล (ISSN): 0013-0613
เว็บไซต์: economist.com
ดิอีโคโนมิสต์ (อังกฤษ: The Economist) เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ระหว่างประเทศที่พิมพ์ในรูปแบบนิตยสารและเผยแพร่ในรูปแบบดิจิทัลซึ่งเน้นที่เหตุการณ์ปัจจุบัน, ธุรกิจระหว่างประเทศ, การเมือง และเทคโนโลยี หนังสือพิมพ์ดังกล่าวตั้งฐานอยู่ในลอนดอน ซึ่งมีดิอีโคโนมิสต์กรุปเป็นเจ้าของ โดยมีกองบรรณาธิการหลักในสหรัฐ เช่นเดียวกับเมืองใหญ่ ๆ ในยุโรปภาคพื้นทวีป, เอเชีย และตะวันออกกลาง ซึ่งใน ค.ศ. 2019 ปริมาณการพิมพ์ทั่วโลกเฉลี่ยมากกว่า 909,476 ฉบับ และเมื่อรวมกับการปรากฏตัวทางดิจิทัลแล้ว มีจำนวนมากกว่า 1.6 ล้านฉบับ ส่วนในแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย มีผู้ชม 35 ล้านคนใน ค.ศ. 2016 หนังสือพิมพ์นี้ให้ความสำคัญกับวารสารศาสตร์ข้อมูล และการวิเคราะห์มากกว่าการรายงานที่เป็นต้นฉบับ ทั้งในด้านคำวิจารณ์และคำชม
ดิอีโคโนมิสต์ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1843 เผยแพร่ครั้งแรกโดยเจมส์ วิลสัน นักเศรษฐศาสตร์ชาวสกอต เพื่อรวบรวมการสนับสนุนการยกเลิกคอร์นลอส์ของอังกฤษ (ค.ศ. 1815–ค.ศ. 1846) ซึ่งเป็นระบบภาษีนำเข้า เมื่อเวลาผ่านไป ความครอบคลุมของหนังสือพิมพ์ได้ขยายไปสู่เศรษฐศาสตร์การเมือง และในที่สุดก็เริ่มเขียนบทความเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน, การเงิน, การพาณิชย์ ตลอดจนการเมืองของอังกฤษ ตลอดช่วงกลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้การขยายการจัดวางและรูปแบบโดยเพิ่มคอลัมน์ความคิดเห็น, รายงานพิเศษ, การ์ตูนล้อการเมือง, จดหมายของผู้อ่าน, เรื่องจากปก, บทวิจารณ์ศิลปะ, บทวิจารณ์หนังสือ และคุณลักษณะทางเทคโนโลยี หนังสือพิมพ์นี้มักจะจดจำได้ด้วยป้ายชื่อสีแดงรถดับเพลิงและภาพประกอบปกเกี่ยวกับหัวข้อ บทความแต่ละบทความเขียนขึ้นโดยไม่ระบุชื่อ ซึ่งไม่มีบรรทัดย่อย เพื่อให้บทความบรรยายเป็นเสียงเดียวกัน เสริมด้วยนิตยสารไลฟ์สไตล์พี่น้องอย่าง 1843 รวมถึงพอดแคสต์, ภาพยนตร์ และหนังสือที่หลากหลาย
จุดยืนของบรรณาธิการดิอีโคโนมิสต์ส่วนใหญ่เวียนวนเกี่ยวกับเสรีนิยมคลาสสิก, เสรีนิยมสังคม และที่โดดเด่นที่สุดคือเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ นับตั้งแต่ก่อตั้ง บริษัทได้สนับสนุนการเมืองสายกลางมูลวิวัติ นิยมนโยบายและรัฐบาลที่รักษาการเมืองสายกลาง โดยทั่วไปแล้ว หนังสือพิมพ์นี้สนับสนุนเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตลาดเสรี, การค้าเสรี, การย้ายถิ่นเสรี, การผ่อนคลายกฎระเบียบ และโลกาภิวัตน์ แม้จะมีจุดยืนด้านบรรณาธิการที่เด่นชัด แต่ก็ถูกมองว่ามีอคติในการรายงานเพียงเล็กน้อย และใช้การตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างเข้มงวดกับการแก้ไขการคัดลอกที่เข้มงวด หนังสือพิมพ์นี้ใช้การเล่นคำครอบคลุม, ราคาสมัครสมาชิกสูง และความครอบคลุมในเชิงลึกได้เชื่อมโยงบทความนี้กับผู้อ่านที่มีรายได้สูงและมีการศึกษา ซึ่งดึงความหมายทั้งด้านบวกและด้านลบ โดยอ้างสอดคล้องกับสิ่งนี้ว่ามีผู้อ่านที่มีอิทธิพลของผู้นำธุรกิจและผู้กำหนดนโยบายที่โดดเด่น
อ่านเพิ่ม

Arrese, Angel (1995), La identidad de The Economist, Pamplona: Eunsa. ISBN 978-84-313-1373-9. (preview)
Edwards, Ruth Dudley (1993), The Pursuit of Reason: The Economist 1843–1993, London: Hamish Hamilton, ISBN 978-0-241-12939-5
Tungate, Mark (2004). "The Economist". Media Monoliths. Kogan Page Publishers. pp. 194–206. ISBN 978-0-7494-4108-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

(
info/dl
)
ไฟล์เสียงนี้ถูกสร้างขึ้นจากรุ่นของบทความ "" เมื่อวันที่   และอาจไม่ใช่การแก้ไขล่าสุด (วิธีใช้เสียง)
เว็บไซต์ทางการ
แม่แบบ:HathiTrust Catalog
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล 
noicon
บทความเสียงวิกิพีเดีย
ดีมอนฟรอนต์

| ดีมอนฟรอนต์ |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: ไอจีเอส
ผู้จัดจำหน่าย: ไอจีเอส
เครื่องเล่น: อาร์เคด
วางจำหน่าย: ค.ศ. 2002
แนว: รันแอนด์กัน
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, 2 ผู้เล่นร่วมมือกัน
ระบบอาร์เคด: โพลีเกมมาสเตอร์
ดีมอนฟรอนต์ (อังกฤษ: Demon Front; จีน: 魔域戰線; พินอิน: Móyù Zhànxiàn) เป็นเกมอาร์เคดแนวรันแอนด์กันเลื่อนด้านข้างที่ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2002 โดยอินเตอร์เนชันแนลเกมส์ซิสเตม ซึ่งเกมนี้มีคุณสมบัติหลายอย่างแบบเดียวกับซีรีส์เมทัลสลัก
และในเดือนเมษายน ค.ศ. 2023 ทางไอจีเอสได้เปิดตัวไอจีเอส คลาสสิกอาร์เคดคอลเลกชัน สำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ซึ่งเป็นการรวบรวมเกมแปดเกมที่สร้างขึ้นสำหรับระบบโพลีเกมมาสเตอร์ของไอจีเอสในตอนแรก โดยดีมอนฟรอนต์ได้รวมอยู่ในคอลเลกชันนี้
รูปแบบการเล่น

เกมนี้รูปแบบการเล่นคล้ายกับเมทัลสลักและเกมรันแอนด์กันอื่น ๆ แต่ขาดยานพาหนะที่เป็นองค์ประกอบของเมทัลสลัก
อย่างไรก็ตาม เกมนี้ยังมีคุณสมบัติพิเศษบางอย่าง โดยตัวละครแต่ละตัวในสี่ตัวจะนำสัตว์เลี้ยงมาด้วย ซึ่งสามารถส่งไปโจมตีศัตรูหรือใช้เป็นโล่ป้องกันได้ เกมนี้มีสามปุ่ม ได้แก่: ยิง, กระโดด และโล่ ซึ่งการกดปุ่มยิงค้างไว้นั้นเพื่อชาร์จสัตว์เลี้ยงของผู้เล่น และเมื่อปล่อยสัตว์เลี้ยงจะทำการโจมตีทำลายล้างอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาสองสามวินาที ส่วนปุ่มโล่จะแปลงสัตว์เลี้ยงเป็นโล่ถาวร - จนกว่าผู้เล่นจะกดปุ่มอีกครั้งหรือได้รับความเสียหายมากพอที่จะหายไป ทั้งนี้ การโจมตีระยะประชิดและการโจมตีด้วยสัตว์เลี้ยงจะปล่อยหัวใจซึ่งช่วยเพิ่มพลังป้องกัน
ตัวละครของผู้เล่นประกอบด้วยเจก และซารา ซึ่งเป็นมนุษย์ธรรมดาสองคนจากโลก, ดร. เจ ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ และมายา ซึ่งเป็นวานร โดยตัวละครทั้งหมดส่วนใหญ่เล่นได้เหมือนกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Site เก็บถาวร 2010-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
NFC World Info and Screenshots
IGN-PSM Videos, Screenshots and Artwork
ดิอะเมซิ่งเรซ 16

| --- | --- |
ดิอะเมซิ่งเรซ 16

ออกอากาศ: 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553   – 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
ระยะเวลาการถ่ายทำ: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552   – 20 ธันวาคม พ.ศ. 2552
จำนวนตอน: 12
ผู้ชนะ: แดนกับจอร์แดน
ทวีปที่ผ่าน: 5
ประเทศที่ผ่าน: 9
เมืองที่ผ่าน: 24
ระยะทางการแข่งขัน: 40,000 ไมล์   (64,372 กิโลเมตร)
จำนวนเลก: 12
ซีซั่นก่อนหน้าและถัดไป
ก่อนหน้า: ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15
ถัดไป: ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 16 (อังกฤษ: The Amazing Race 16) เป็นฤดูกาลที่ 16 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส
การผลิต > การถ่ายทำและการออกอากาศ

ฤดูกาลที่ 16 นี้เดินทางผ่าน 5 ทวีป 9 ประเทศ เป็นระยะทางกว่า 40,000 ไมล์ (64,000 กิโลเมตร) โดยบางส่วนของประเทศที่เดินทางผ่านได้แก่ชิลี เยอรมัน ฝรั่งเศส และเซเชลส์ (เป็นครั้งแรกของรายการ)
มีการพบผู้เข้าแข่งขันออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โดยทีมต่าง ๆ ต้องใช้รถสาธารณะเพื่อเดินทางไปยังจุดเริ่มต้นมายังท่าอากาศยานเอง เช่นเดียวกับที่เคยเกิดขึ้นในฤดูกาลที่ 1 และฤดูกาลที่ 6 มีการรายงานว่าพบทีมต่าง ๆ เข้าจุดพักที่เปอร์โตวาราสในประเทศชิลี ในวันที่ 2 ธันวาคม นอกจากนี้ยังพบการถ่ายทำในซาน คาร์ลอส เด บาริโลเช่ ประเทศอาร์เจนตินา และที่เยอรมนีเป็นที่ต่อไป ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีการพบทีมงานถ่ายทำที่สิงคโปร์ โดยเฉพาะในถนนบูกิสและสิงคโปร์ฟลายเยอร์อีกด้วย
การผลิต > การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน

เดิมกำหนดการรับสมัครผู้เข้าแข่งขันในฤดูกาลนี้ถูกกำหนดไว้ ณ วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 แต่ภายหลังได้ถูกเลื่อนออกไป การสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกในรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 และมีการสัมภาษณ์รอบสุดท้ายต่อมาในเดือนกันยายนและตุลาคม ที่ลอสแอนเจลิส การถ่ายทำเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน
ผู้เข้าแข่งขันที่มีชื่อเสียงประกอบไปด้วยสมาชิกในบ้านจากรายการบิ๊ก บราเธอร์ ฤดูกาลที่ 11 จอร์แดน ลอยด์ (ผู้ชนะ) กับแคลิน อัพตัน เจ้าของตำแหน่งมิสเซาท์แคโรไลนาทีนยูเอสเอ ประจำปี พ.ศ. 2550 (ในขณะที่ทำการแข่งขันเธออายุ 20 ปี ทำให้เธอเป็นผู้เข้าแข่งขันที่อายุน้อยที่สุดที่เคยแข่งใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ ทั้งนี้ไม่นับการแข่งขันในฤดูกาลที่ 8 ซึ่งเป็นการแข่งขันทั้งครอบครัว) ผู้เข้าแข่งขันที่อายุมากที่สุดที่เคยแข่งในรายการ โจดี้ เคลลี (อายุ 71 ปี) โค้ชเมเจอร์ลีกเบสสามของทีมคลีฟแลนด์อินเดียนส์ สตีฟ สมิธ ผู้เข้าแข่งขันอื่น ๆ ประกอบไปด้วยคู่คาวบอย คู่นักสืบ คู่เลสเบี้ยน คู่สมรสที่รักกันมาตั้งแต่สมัยเรียน คู่คุณแม่ที่เป็นทนายความ และคู่สมรสชาวเอเชียซึ่งปรากฏตัวเป็นครั้งแรกของรายการ
ในการแข่งขันครั้งนี้ อลัน วู พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกของรายการ
ชื่อตอนในการแข่งขัน

ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ
"Nanna Is Kickin' Your Butt" - หลุยส์
"When the Cow Kicked Me in the Head" – โจดี้
"Run Like Scalded Dogs!" – เจ็ท
"We Are No Longer in the Bible Belt"  – เจ็ท
"I Think We're Fighting the Germans, Right ?" – ไมเคิล
"Cathy Drone?" – แดน
"Anonymous?" – เบรท
"You're Like Jason Bourne, Right?" – ไมเคิล
"Dumb Did Us In" – แบรนดี้
"I Feel Like I'm in, Like, Sicily" – เบรท
"They Don't Even Understand Their Own Language" – เบรท
"Huger than Huge" – แดน
รางวัล

ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
เลก 1 - แพ็คเกจท่องเที่ยวสำหรับ 2 คนสู่แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย
เลก 2 - เรือใบสำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน
เลก 3 - แพ็กเกจท่องเที่ยวสำหรับ 2 คนสู่ พาทาโกเนีย
เลก 4 - บัตรกำนัลคนละ 5,000 ดอลลาร์สหรัฐจาก ดิสคัฟเวอร์ การ์ด
เลก 5 - โทรทัศน์ขนาด 55 นิ้วสำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม
เลก 6 - แพ็คเกจท่องเที่ยวสำหรับ 2 คนสู่แคนคูน ประเทศเม็กซิโก
เลก 7 - การรับประทานอาหารค่ำบนชายหาดที่เกาะปราสลิน เซเชลส์, การนวดบำบัด, สิทธิในการดื่มเซเว่นอัพที่จุดหยุดพักและเงินสดคนละ 7,000 ดอลลาร์ (รวมเฉพาะเงินสด 14,000 ดอลลาร์สหรัฐ)
เลก 8 - แพ็คเกจท่องเที่ยวสำหรับ 2 คนสู่มาอุย รัฐฮาวาย
เลก 9 - มอเตอร์ไซด์สำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน
เลก 10 - แพ็คเกจท่องเที่ยวสำหรับ 2 คนสู่อะแลสกา
เลก 11 - แพ็คเกจท่องเที่ยวสำหรับ 2 คนสู่ชายฝั่งสเปน
เลก 12 - เงินรางวัลจำนวน 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 1 (สหรัฐอเมริกา → ชิลี)

ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา  (อุทยานแห่งชาติวิสตา เฮอร์โมซา) (จุดเริ่มต้น)
ลอสแอนเจลิส (ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส) ไป ซานเตียโก, ชิลี  (ท่าอากาศยานนานาชาติ Comodoro Arturo Merino Benítez)
ซานเตียโก (สถานีขนส่งซาน บอร์จา) ไป บัลปาราอีโซ (สถานีขนส่ง)
เวลา เดอ มาร์ (ปราสาทวุฟฟ์) (ไม่ได้ออกอากาศ)
บัลปาราอีโซ (สถานีลิฟท์วิลล่าซีคา)
บัลปาราอีโซ (สถานีลิฟท์อาร์ตติลลีเรีย)
บัลปาราอีโซ (พาซิโอ เทมเพิลแมน)
บัลปาราอีโซ (พาลาซิโอ บาบูริซซา)
สำหรับอุปสรรคแรกของการแข่งขัน สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเดินบนเส้นเคเบิล โดยใช้มือจับเชือกอีกเส้นแล้วไต่ไปเป็นระยะทางของสนามฟุตบอล (120 ฟุตหรือ 37 เมตร) เหนือพื้นดิน เมื่อสมาชิกเดินถึงฝั่งตรงข้ามแล้ว ทีมจะเจอกับกล่องคำใบ้ต่อไป
ที่พาซิโอ เทมเพิลแมน ทีมจะต้องหยิบอุปกรณ์ทาบ้าน ได้แก่กระป๋องสี 4 กระป๋อง แปรงและบันได มายังบ้านที่มีสีตรงกับกระป๋องสี แล้วใช้สีทาบริเวณช่องว่างให้เรียบร้อย แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป อย่างไรก็ตามในบริเวณนั้น มีบ้านหลายหลังที่มีสีตรงกัน ซึ่งสตีฟกับแอลลี่เข้าไปในบ้านผิดหลัง แล้วทาสีต่อจากสีที่ทาไว้แล้วบนกำแพงบนกำแพง ท่ามกลางการสับสนของช่างทาสีท้องถิ่นแล้วก็ยังไม่ได้รับคำใบ้ถัดไป
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 2 (ชิลี)

บัลปาราอีโซ ไป เปอร์โตวาราส
อุทยานแห่งชาติวินเซนต์ เปเรซ โรเซล (แม่น้ำเพโทรเว ยังทะเลสาบทูดูส ลอส ซานตอส)
เปอร์โตวาราส (ฟาร์มองส์ เบลล่า วิสต้า)
เปอร์โตวาราส (Gruta de la Virgen, Iglesia del Sagrado Corazón de Jesús de Puerto Varas)
สำหรับทางแยกแรกในรายการ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ความเลื่อมใสในตัวลามะ (Llama Adoration) กับความเกรงกลัวในตัวอีแร้ง (Condor Consternation) โดยทีมที่เลือกความเลื่อมใสในตัวลามะนั้น จะต้องเดินทางจากจุดชมวิวบริเวณทะเลสาบทูดูส ลอส ซานตอส มายังฟาร์มบริเวณใกล้เคียง แล้วทีมจะต้องเลือกตัวลามะ เพื่อวางผ้าห่มลงบนหลังและผูกผ้าพันคอที่คอ สำหรับงานเทศกาล เมื่อทีมทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกความเกรงกลัวในตัววเหยี่ยวนั้น จะต้องเดินทางไปยังชายหาดใกล้เคียง เพื่อทำการระลึกถึงอีแร้งคอนดอร์ โดยการสวมรองเท้าพิเศษ แล้วใช้เครื่องร่อนโครงสร้างเบาและปีกกว้าง ที่มีรูปร่างคล้ายอีแร้งร่อนตัวลงไปในน้ำ แล้วว่ายน้ำไปยังทุ่นที่คำใบ้ต่อไปผูกอยู่ ส่วนอุปสรรคในเลกนี้นั้น สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องรวบรวมส่วนผสม เพื่อใช้ในการทำเค้กภายในฟาร์ม ซึ่งเสนอถึงกลุ่มลูกครึ่งชิลี - เยอรมนี โดยจะต้องเก็บเนย 1 จาน, นมวัว 1 แก้วโดยคั้นสด, ไข่ไก่ 1 โหลจากเล้า น้ำตาล 1 ชามและแป้ง 1 ถุง หลังจากที่สมาชิกเก็บส่วนผสมได้ครบแล้ว จะต้องทำไปให้นักอบขนมปังในครัว เพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 3 (ชิลี → อาร์เจนตินา)

เปอร์โต วาราส (สถานีขนส่งเดล ซาลวาดอร์/ สถานีขนส่งครุซ เดล ซู) ไปซาน คาร์ลอส เด บาริโลเช่, อาร์เจนตินา
ซาน คาร์ลอส เด บาริโลเช่ (เอล โบลิเช่ วายโจ)
ซาน คาร์ลอส เด บาริโลเช่ (เปอนา เกชา)
นิริฮู (เปนเน่ นิริฮู)
จังหวัด Neuquén (Estancia Fortin Chacabuco)
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกจุดโยนเชือก โดยอยู่ห่างจากวัวกระทิงที่ทำจากฟาง 18 ฟุต (5.5 เมตร) แล้วหมุนเชือกเพื่อขว้างให้คล้องส่วนใดส่วนหนึ่งของวัวกระทิง แล้วดึงมันเข้ามา โดยด้านหน้าจะมีคำใบ้ต่อไปแปะอยู่ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างสัมผัสของม้า (Horse Sense) กับกำลังของม้า (Horse Power) โดยทีมที่เลือกสัมผัสของม้า จะต้องเดินทางไปหาคนดวลปืน แล้วจะได้รับกระดาษที่บอกจำนวนก้าวและทิศทางในการเดิน เพื่อหาถุง 2 ถุงซึ่งมีปากกาเขียนบกถึงทิศทางที่ต้องเดินมา โดยอาศัยเพียงเข็มทิศโบราณเป็นตัวบอกทิศเท่านั้น เมื่อทีมหาถุงเจอแล้ว ทีมจะต้องนำถุงมาให้กับหัวหน้าขุนโจร เมื่อเขาเห็นว่าทิศที่เขียนในกระดาษกับถุงตรงกัน เขาจะให้เหรียญ ซึ่งมีสถานที่อันเป็นจุดหยุดพักสลักอยู่ แต่ถ้าหากไม่ใช่ เขาจะบอกให้ไปให้มาใหม่ ส่วนทีมที่เลือกกำลังของม้า จะต้องสวมเสื้อเล่นโปโล โดยนั่งบนม้าไม้ แล้วใช้ไม้แครกเก็ตตีลูกให้เข้าประตูภายใน 9 ลูก ซึ่งทีมจะต้องยกม้าไม้ไปเมื่อตีลูกแต่ละครั้ง เมื่อลูกเข้าประตูแล้ว ทีมจะได้รับถ้วยรางวัล ซึ่งด้านล่างถ้วยจะมีคำใบ้อยู่ แต่ถ้าตีลูกไม่เข้าประตูภายใน 9 ลูก ทีมจะต้องกลับไปตีใหม่อีกกรอบ
ที่ส่วนของคำใบ้ที่บอกให้มายังเอล โบลิเช่ วายโจ ทีมจะได้รับรูปภาพดิจิตอลที่ถูกดัดแปลงของกลุ่มชาวป่าบุช แคสสิดี้ โดยรวมถึงตุ๊กตาโนมอีกด้วย ซึ่งบอกให้ทีมหาตุ๊กตาโนมที่กำแพง ซึ่งที่นั่น ทีมจะต้องเล่นโป๊กเกอร์ 5 ใบให้ชนะผู้ดูแลการสัญจรของตุ๊กตาโนม เพื่อรับตุ๊กตาโนม ซึ่งฐานตัวโนมมีคำใบ้ต่อไปซ้อนอยู่ โดยภารกิจนี้ เป็นการระลึกถึงกลุ่มของบุช แคสสิดี้และซันแดนซ์ ซึ่งหลบหนีมายังอาร์เจนตินา
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 4 (อาร์เจนตินา → เยอรมนี)

ซาน คาร์ลอส เด บาริโลเช่ (ท่าอากาศยานนานาชาติเทนเนียน หลุยส์ แคนเดลลาเรีย) ไปแฟรงค์เฟิร์ต, เยอรมนี  (ท่าอากาศยานนานาชาติแฟรงค์เฟิร์ต)
แฟรงค์เฟิร์ต (สถานีรถไฟระยะยาวท่าอากาศยานแฟรงค์เฟิร์ต) ไปฮัมบวร์ก (ฮัมบวร์ก เฮ้าพท์บานโฮป)
ฮัมบวร์ก (ถนนจุงเฟิร์นสเตค (เยอรมัน))
ฮัมบวร์ก (ศาลากลางเมืองอัลโตเนอร์ (เยอรมัน) - รูปปั้นไกเซอร์ วิลเฮล์มที่ 1)
ฮัมบวร์ก (บาร์ฉลาม เก็บถาวร 2010-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน))
ฮัมบวร์ก (จัตุรัสเดอะบีตเทิลส์)
ฮัมบวร์ก (คลับเพลงอินดรา (เยอรมัน))
ณ จุดเริ่มมือ ทีมจะต้องร่วมมือกับทีมใดทีมหนึ่ง เพื่อทำภารกิจและตัดสินใจร่วมกัน จนกระทั่งคำสั่งอนาคต ในอุปสรรคพิเศษของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคของทั้ง 2 ทีมจะเดินทางโดยรถไฟฟ้าใต้ดิน ไปยังสถานีท่าเรือฮัมบวร์ก แล้วกระโดดบันจีจัมพ์จากบนเครน ซึ่งสูงจากพื้นดืน 150 ฟุต (46 เมตร) เมื่อสมาชิกกระโดดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป และเมื่อสมาชิกที่ทำอุปสรรคกลับมาหาสมาชิกอีกคนหนึ่ง ซึ่งรออยู่ที่ถนนจุงเฟิร์นสเตคแล้ว ทีมไม่จำเป็นที่จะร่วมมือกันอีก ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างกีฬาฟุตบอล (Soccer) กับกะหล่ำดอง (Sauerkraut) โดยทีมที่เลือกกีฬาฟุตบอลนั้น จะต้องเดินทางไปยังสนามกีฬา Adolf-Jäger-Kampfbahn แล้วเตะลูกฟุตบอลให้โดนเป้าทั้ง 5 ลูกจากกรอบเขตโทษ เมื่อทีมเตะโดนครบแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกกะหล่ำดอง จะต้องเดินทางไปยังร้านอาหาร แล้วรับประทานกะหล่ำดองในจาน ระหว่างที่วงดนตรีเล่นเพลงชื่อว่า "Sauerkraut Polka" โดยทีมจะต้องรับประทานให้หมดจาน ก่อนที่วงจะเล่นเพลงจบ แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพนักงานเสิร์ฟ แต่ถ้าหากทีมไม่สามารถรับประทานให้หมดได้ ทีมจะต้องรับประทานหมดอีกรอบหรือเปลี่ยนไปทำทางแยกกีฬาฟุตบอล
ที่บาร์ฉลาม ทีมจะต้องดื่มเบียร์ในแก้วรองเท้าบู๊ตให้หมด ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป
ที่จัตุรัสเดอะบีตเทิลส์ ทีมจะต้องเดินทางโดยเท้าไปตามแหล่งซ่องสุมโสเภณีของฮัมบวร์ก เพื่อเข้าจุดหยุดพักที่คลับเพลงอินดรา
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 5 (เยอรมนี → ฝรั่งเศส)

ฮัมบวร์ก ไป มงเฟฮง, ลอเรน, ฝรั่งเศส  (ปราสาทมงเฟฮง (ฝรั่งเศส))
แชง-เมอเนออูลด์, ฌองปาญจ์ อาร์ค ด่อง (ร้านขนมปังเดอซงแตน)
มาซเซย (สถานที่ฝึกรบมาซเซย) (ฝรั่งเศส)    (ไม่เปิดเผยภายในป้ายว่าใครสั่งยูเทิร์น)
มาซเซย (โบสถ์มาซเซย)
เมื่อทีมเดินทางถึงจุดหยุดพักแล้ว ทีมจะต้องเดินทางโดยรถโดยสารจากฮัมบวร์กไปยังจุดหมายต่อไป ซึ่งก็คือปราสาทมงเฟฮง ที่เมืองลอเรน ประเทศฝรั่งเศสนั่นเอง สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างในสนามเพลาะ (In the Trench) กับใต้เปลวเพลิงไหม้ (Under Fire) โดยทั้งสองทางแยกนั้น ทีมจะต้องสวมเครื่องแต่งกายเป็นทหารสหรัฐอเมริกา ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งให้เรียบร้อยก่อน ซึ่งทีมที่เลือกใต้สนามเพลาะนั้น จะต้องเดินทางไปตามสนามเพลาะ จนถึงสถานที่ที่มีโทรเลข และแปลสัญญาณที่ส่งมาเป็นรหัสมอร์ส จะได้คำว่า "พวกเราชนะแล้วหรือ Vive la France." แล้วนำข้อความที่แปลสัญญาณได้ไปบอกทหาร เพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกใต้เปลวเพลิงไหม้นั้น จะต้องคลานไปตามลวดหนาม จนถึงหลุมหลบภัยที่มีทหารซ่อนตัวอยู่ เพื่อรับข้อความจากทหาร แล้วคลานกลับเพื่อนำข้อความไปบอกทหาร เพื่อให้ทหารนำนกพิราบสื่อสารส่งไปบอกข้อความว่า       "สงครามสงบแล้วหรือ Vive la liberté." เพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนงานเพิ่มเติมของจอร์แดนกับเจฟนั้น จะต้องเดินทางไปตามสนามเพลาะ (สถานที่เดียวกับที่ทำภารกิจทางแยก "ในสนามเพลาะ" แล้วก่อกำแพงสนามเพลาะโดยใช้กิ่งไม้ให้เรียบร้อย เพื่อให้ทหารรู้สึกพึงพอใจ แล้วมอบคำใบ้ต่อไปเพื่อให้พวกเขาสามารถกลับไปทำงานทางแยกได้
ที่ร้านขนมปังเดอซงแตน ทีมจะได้รับบาเกต ซึ่งภายในจะบรรจุคำใบ้ต่อไป
หลังจากที่ทีมทำงานทางแยกเสร็จแล้ว ทีมจะต้องเดินตามถนนมาทางใต้ เพื่อพบกับป้ายย้อนกลับและคำใบ้ต่อไ
หลังจากที่ทีมเดินทางมาถึงโบสถ์มาซเซยแล้ว ทีมจะต้องแต่งกายเป็นเครื่องแบบการขี่จักรยานฝรั่งเศสท้องถิ่น (เช่น หนวดปลอม) แล้วขี่จักรยานโบราณ ไปยังจุดหยุดพัก ซึ่งมีวงดุริยางค์รอต้อนรับทีมอยู่
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 6 (ฝรั่งเศส)

ไรมส์ (โบสถ์นอร์ทเทอดาม - รูปปั้นโยนออฟอาร์ค)
เอแปร์เนย์ (Leclerc Briant เก็บถาวร 2011-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
เปอเร่ (แตทแตงแจร์ - ปราสาทมาเค็ทเตอรี (ฝรั่งเศส))
เอแปร์เนย์ (สำนักงานวัฒนธรรมท้องถิ่นฌองปาญจ์ อาร์ค ด่อง เก็บถาวร 2010-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
อุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องไต่ลงไปในท่อลึก 100 ฟุต (30 เมตร) จนถึงชั้นหินดินสอพองซึ่งเก็บทรัพย์สินของ Leclerc Briant ก็คือแชมเปญ โดยสมาชิกจะต้องหาขวดแชมเปญที่มีสีเหลือง-แดงติดอยู่ที่ก้นขวดภายในที่เก็บแชมเปญ แล้วเดินบันไดขึ้นมาเพื่อเปิดฝาขวด โดยใช้มีดเฉือนซึ่งเป็นวิธีดั้งเดิม เมื่อเฉือนเสร็จแล้ว โดยแรงที่เกิดขึ้นจะผลักดันให้คำใบ้ต่อไปพุ่งออกมา ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างอาคาร (Tower) กับพื้นดิน (Terra) โดยทีมที่เลือกอาคาร จะต้องเข้าไปในห้องที่มีวงดนตรีเล่นเครื่องดนตรีอยู่ แล้วใช้แก้วแชมเปญจำนวน 680 ใบในกล่อง มาเรียงต่อเป็นอาคารสูง 15 ชั้น โดยมีเพียงแก้วใบเดียวอยู่ด้านบน เมื่อเรียงเสร็จแล้ว ทีมจะต้องนำแชมเปญหนัก 16 ปอนด์เทบนแก้วด้านบนสุด เพื่อให้แชมเปญไหลไปตามแก้วที่เรียงไว้ เมื่อเทแชมเปญหมดแล้วโดยที่แก้วไม่แตก ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกพื้นดิน จะต้องเข้าไปในแปลงองุ่นพื้นที่ 1 ตารางกิโมเมตร (250 เอเคอร์) แล้วหาลูกองุ่นที่มีเถาติดสติ๊กเกอร์เหลือง-แดง ซึ่งจะมีธงสีเหลือง-แดงกำกับบอกอยู่ เมื่อทีมหาองุ่นเจอแล้ว ทีมจะต้องนำองุ่นไปแลกคำใบ้ต่อไปจากนักเก็บเกี่ยว