stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กถาวัตถุอรรถกถา
ตัวอย่างเนื้อหา

ตัวอย่างเช่น การอธิบายความหมายของคำให้กระจ่างยิ่งขึ้นใน มหาวรรค ปุคคลกถา อนุโลมปัญจกะ หครือคำถามแรกในกถาวัตถุที่ว่า "ปุคฺคโล  อุปลพฺภติ  สจฺฉิกฏฐ ปรมฏฺเฐน  สกวาที  ถามว่าท่านหยั่งเห็นบุคคลได้โดยสัจฉิกัตถะ คือ อรรถอันเป็นจริง และปรมัตถะ คือ อรรถอย่างยิ่งหรือ ?" อันเป็นคำถามที่ว่าด้วยเรื่องลักษณะของความตัวเป็นตนของบุคคล ซึ่งพระอรรถกถาจารย์ได้อธิบายคำศัพท์สำคัญของคำถามนี้ก็คือคำว่า สัจฉิถัตถะ หมายถึง อรรถอันเป็นจริง และปรมัตถะ คือ อรรถอย่างยิ่ง นอกจากนี้ พระอรรถกถาจารย์ ยังอธิบายเพิ่มเติมว่า ผู้ที่ถามคำถามนี้คือ "พวกภิกษุวัชชีปุตตกะ  ภิกษุนิกายสมิตยะในพระพุทธศาสนา และอัญญเดียรถีย์เป็นอันมาก ภายนอกพระพุทธศาสนา"
ทั้งนี้ คำถามดังกล่าวไม่ใช่เพียงแสดงถึงหลักธรรมขั้นสูงเท่านั้น แต่ยังมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะถือเป็นมาติกา หรือแม่บทของคัมภีร์กถาวัตถุ ซึ่งพระอรรถกถาจารย์ระบุไว้ว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประทานไว้ ดังความว่า
"พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตั้งมาติกา คือ หัวข้อธรรมไว้สำหรับเป็นแบบฉบับ เพื่อชำระล้างลัทธิอันเห็นผิดทั้งหลายมีประการต่าง ๆ พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ    ท่านตั้งมาติกานี้ตามนัยที่พระศาสดาทรงประทานไว้      และแล้วก็จำแนกความตามแบบที่พระองค์ทรงแสดงไว้นั้น."
โดยหลักการสำคัญของคำถามนี้ก็คือ การชี้ว่าพระพุทธเจ้าทรงเทศนาสอน 2 อย่าง คือสอนตามสมติ คือตามที่โลกนัดหมายกันเรียกขาน กับสอนตามปรมัตถ์ คือสอนตามความจริงอย่างยิ่ง ตัวอย่างเช่น เมื่อเอ่ยถึงเรื่องบุคคล ถ้ากล่าวตามความจริงโดยสมติก็มีอยู่ เวลาสอนเพื่อให้คนทั่วไปรู้และเข้าใจ ก็ต้องใช้สานวนสมมติในทางโลก เรียก ว่าสัตว์ บุคคล ตัวตน เราเขา แต่เมื่อสอนให้รู้ซึ้งถึงสภาพความจริง เพื่อจะได้ไม่ติดไม่ยึดถือในเรื่องสัตว์ บุคคล ตัวตน เราเขา ก็สอนความจริงโดยปรมัตถ์ คือสอนให้เห็นว่าสัตว์ บุคคล ตัวตน เป็นเพียงสิ่งสมมติตามโวหารโลก ประกอบขึ้นจากส่วนย่อย ต่าง ๆ ไม่ควรยึดถือเป็นจริงเป็นจัง
จะเห็นได้ว่า กถาวัตถุอรรถกถามีความลึกซึ้ง กว้างขวาง เกี่ยวข้องกับหลักพระธรรมคำสอนอันเป็นปรมัตถ์ จำเป็นต้องศึกษาอย่างระมัดระวัง แม้เพียงคำถามแรกก็ยังต้องใช้อรรถธิบายอย่างละเอียดในทุกมิติ เพื่อให้อนุชนและผู้ศึกษาธรรมได้เข้าใจในพระธรรมวินัยที่แท้จริงขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้อย่างถ่องแท้
บรรณานุกรม

Bimala Charan Law. (1923). The Life and Work of Buddhaghosa. Calcutta : Thacker, Spink & Co.
Bhikkhu Nyanatusita. (2008). Reference Table of Pali Literature. electronic publication by author
คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2550). วรรณคดีบาลี. กรุงเทพฯ. กองวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาอดิศร ถิรสีโล. (2543). ประวัติคัมภีร์บาลี. กรุงเทพมหานคร. มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระไตรปิฎกฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปรมัตถทีปนี อรรถกถาปัญจปกรณ์ อรรถกถากถาวัตถุปกรณ์.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพฯ . กรมการศาสนา พระทรวงวัฒนธรรม.
ธีรวัส บำเพ็ญบุญบารมี. (2550). อภิธรรม ๗ คัมภีร์ : ศึกษาคัมภีร์กถาวัตถุ สรุปคัมภีร์อรรถกถากถาวัตถุ. มูลนิธิเบญจนิกาย
วัดโพธิ์ไทร (จังหวัดนครนายก)

| วัดโพธิ์ไทร |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโพธิ์ไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก อยู่ติดกับแม่น้ำนครนายก ปัจจุบันมีพระครูนิโครธโพธิคุณ เป็นเจ้าอาวาส
ไม่ปรากฏหลักฐานเอกสารเกี่ยวกับการสร้างวัดโพธิ์ไทร อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552 ในอดีตพื้นที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งของวัด 2 แห่ง คือวัดไทรเหนือและวัดไทรล่าง ต่อมาได้ยุบรวมกันและตั้งชื่อใหม่เป็นวัดโพธิ์ไทรจนถึงทุกวันนี้ เมื่อรวมวัดทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วจะมีเนื้อที่ทั้งหมด 41 ไร่ 20 ตารางวา
อุโบสถหลังเก่าและเจดีย์รายหน้าอุโบสถ มีลักษณะสถาปัตยกรรมรัตนโกสินทร์ตอนต้น ช่วงพุทธศตวรรษที่ 24–25 เป็นการผสมประสานงานศิลปกรรมแบบไทย ตะวันตก จีน และลาวซึ่งเป็นศิลปะแบบท้องถิ่น ซึ่งเป็นชุมชนที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณนี้ เจดีย์รายเป็นเจดีย์แบบทรงเครื่อง ย่อมุมไม้สิบสอง ก่อด้วยอิฐถือปูน เมื่อ  พ.ศ. 2555 กรมศิลปากรได้บูรณะซ่อมแซมเพื่อรักษาสภาพไว้ให้คงเดิม
เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์

| --- | --- |
ไฟล์:Metro-Goldwyn-Mayer logo.pngโลโก้ ตั้งแต่ปี 2021
ชื่อทางการค้า: เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์
ชื่อเดิม: เมโทร-โกลด์วิน พิกเจอส์ (1924)
ประเภท: บริษัทย่อย
อุตสาหกรรม: ภาพยนตร์ โทรทัศน์
ก่อนหน้า: เมโทรพิกเจอส์ คอร์ปอเรชัน โกลด์วินพิกเจอส์ ลุยส์ บี. เมเยอร์ พิกเจส์
ก่อตั้ง: 17 เมษายน 1924; 100 ปีก่อน (1924-04-17)
ผู้ก่อตั้ง: มาร์คัว เลิฟ ซามูเอล โกลด์วิน ลุยส์ บี. เมเยอร์
สำนักงานใหญ่: 245 ถนนนอร์ทเบเวอร์ลีไดรฟ์, เบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย 90210, สหรัฐอเมริกา
จำนวนที่ตั้ง: 4
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: Jennifer Salke (ประธานและ CEO)
ผลิตภัณฑ์: ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ เครือข่ายออกอากาศ
พนักงาน: 4,200 (2022)
บริษัทแม่: เลิฟส์ อิงค์. (1924–1959) เครดิต ลียองเนส์ (1991–1996) เอ็มจีเอ็ม โฮลดิงส์ (2005–2023) อเมซอน เอ็มจีเอ็ม สตูดิโอส์ (2023–ปัจจุบัน)
แผนก: เอ็มจีเอ็ม เทเลวิชัน เอ็มจีเอ็ม+ เอ็มจีเอ็ม มิวสิก ไพรม์วิดีโอสปอร์ต เอ็มจีเอ็ม ออนสเตจ แอมะซอน เอ็มจีเอ็ม สตูดิโอส์ คัสตอมเมอร์ โพรดักส์
บริษัทในเครือ: Rede Telecine (12.5%)
เว็บไซต์: mgm.com
บริษัท เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ สตูดิโอส์ (อังกฤษ: Metro-Goldwyn-Mayer Studios Inc.) หรือย่อว่า เอ็มจีเอ็ม (MGM) เป็นบริษัทสื่อสัญชาติอเมริกันโดยมีเจ้าของคือ Amazon MGM Studios ส่วนมากเกี่ยวข้องกับการผลิตและการเผยแพร่ภาพยนตร์เรื่องยาวและรายการโทรทัศน์ เป็นหนึ่งในสตูดิโอผลิตภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุด สำนักงานใหญ่ของเอ็มจีเอ็มตั้งอยู่ที่ 245 นอร์ทเบเวอร์ลีไดรฟ์ เบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย
ยังเคยเป็นสตูดิโอที่ใหญ่ที่สุด และน่าเชื่อถือที่สุดในฮอลลีวูด ก่อตั้งในปี 1924 เมื่อนักลงทุนด้านบันเทิง มาร์คัว เลิฟ ได้เข้ามาดูแลบริษัท เมโทรพิกเจอส์, โกลด์วินพิกเจอส์ และลุยส์ บี. เมเยอร์ พิกเจส์[ต้องการเลขหน้า]
ปี 1971 ได้ประกาศว่าเอ็มจีเอ็มรวมบริษัทกับทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ แต่ก็ไม่เกิดขึ้นจริง จนผ่านมาอีก 39 ปี สตูดิโอได้ซื้อและขายผ่านมือมาหลายเจ้า จนวันที่ 3 พฤศจิกายน 2010 เอ็มจีเอ็มถูกฟ้องล้มละลาย เอ็มจีเอ็มได้กลับมาใหม่หลังล้มละลายเมื่อ 20 ธันวาคม 2010 โดยการบริหารของสปายกลาสส์เอนเตอร์เทนเมนต์ โดยแกรี บาร์เบอร์ และโรเจอร์ เบิร์นบวม เป็นผู้ร่วมบริหารและผู้ร่วมประธานคณะเจ้าหน้าที่บริหาร ของบริษัท เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ โฮลดิงส์ จากข้อมูลปี 2017 เอ็มจีเอ็มร่วมผลิต ร่วมลงทุน และร่วมจัดจำหน่าย ภาพยนตร์ให้กับโซนีพิกเจอส์  พาราเมาต์พิกเจอส์ และวอร์เนอร์บราเธอส์
อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย

เจ้าหญิงออสเตรีย พระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1
| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย |
| --- | --- |

ประสูติ: 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1856(1856-07-12) ลาเซินบวร์ค, รัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์, จักรวรรดิออสเตรีย
สิ้นพระชนม์: 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1932(1932-07-27) (76 ปี) มิวนิก, รัฐไบเอิร์น, สาธารณรัฐไวมาร์
ฝังพระศพ: วิหารนักบุญมิชชาเอล, มิวนิก
คู่อภิเษก: เจ้าชายเลโอพ็อลท์แห่งบาวาเรีย (สมรส 1873; เสียชีวิต 1930)
พระบุตร:   เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ท มารี  เจ้าหญิงเอากุสเทอ  เจ้าชายเกออร์ค  เจ้าชายค็อนราท 
ราชวงศ์: ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
พระบิดา: จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
พระมารดา: จักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
อาร์ชดัชเชสกีเซอลา ลูอีเซอ มารีแห่งออสเตรีย (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1856 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1932) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 และพระราชบุตรองค์โตในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 และจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย
พระประวัติ

อาร์ชดัชเชสกีเซอลา ประสูติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1856 ณ เมืองลาเซินบวร์ค ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย และดัชเชสเอลิซาเบธในบาวาเรีย เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์แทบจะไม่ได้ประทับอยู่กับพระมารดาเลย เนื่องจากอาร์ชดัชเชสโซฟี ทรงนำพระองค์ไปเลี้ยง โดยทรงไม่ให้พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นพระมารดาเลย โดยพระองค์ทรงมีความสัมพันธ์สนิทสนมกับพระอนุชาของพระองค์ มกุฎราชกุมารรูด็อล์ฟ และอาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี พระขนิษฐาอีกด้วย ถึงแม้ว่าทุกพระองค์จะทรงไม่ได้ประทับด้วยกันก็ตาม
อภิเษกสมรส

เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1873 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์ เจ้าชายเลโอพ็อลท์แห่งบาวาเรีย พระโอรสในลูอิทพ็อลท์ เจ้าชายผู้สำเร็จราชการแห่งบาวาเรีย โดยทั้ง 2 พระองค์มีพระธิดา 2 พระองค์ และพระโอรส 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ท มารีแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1874–1957) ซึ่งอภิเษกสมรสกับอ็อทโท ลูทวิช ฟิลลิพ กราฟ ฟ็อน ซีไฟลท์ เอาฟ์ บัทเทินไฮม์
เจ้าหญิงเอากุสเทอ มารีอาแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1875–1964) ซึ่งอภิเษกสมรสกับอาร์ชดยุกโยเซ็ฟ เอากุสท์แห่งออสเตรีย
เจ้าชายเกออร์คแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1880–1943) ซึ่งอภิเษกสมรสกับอาร์ชดัชเชสอีซาเบ็ลลาแห่งออสเตรีย
เจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1883–1969) ซึ่งอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารีอา บอนน์ มาร์เกรีตาแห่งซาวอย-เจนัว
ช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ

ในช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ พระองค์ทรงอุทิศพระองค์แด่มูลนิธิช่วยเหลือพสกนิกรที่ยากจน ไม่ว่าจะช่วยเหลือประชาชนผู้บาดเจ็บจากสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยมีพระบัญชาให้พระตำหนักของพระองค์เป็นโรงพยาบาลเลยทีเดียว
อาร์ชดัชเชสกีเซอลาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 สิริพระชันษา 76 ชันษา พระศพถูกฝังไว้ที่วิหารนักบุญมิชชาเอล เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย | พระบิดา: จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย | พระอัยกาฝ่ายพระบิดา: อาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย | พระปัยกาฝ่ายพระบิดา: จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย | พระบิดา: จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย | พระอัยกาฝ่ายพระบิดา: อาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระบิดา: มารีอา เทเรซาแห่งเนเปิลส์และซิซิลี |
| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย | พระบิดา: จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระบิดา: เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย | พระปัยกาฝ่ายพระบิดา: พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย |
| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย | พระบิดา: จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระบิดา: เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระบิดา: เจ้าหญิงคาโรลีเนอแห่งบาเดิน |
| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย | พระมารดา: ดัชเชสเอลีซาเบ็ทในบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระมารดา: ดยุกมัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟในบาวาเรีย | พระปัยกาฝ่ายพระมารดา: ดยุกพีอุส เอากุสท์ในบาวาเรีย |
| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย | พระมารดา: ดัชเชสเอลีซาเบ็ทในบาวาเรีย | พระอัยกาฝ่ายพระมารดา: ดยุกมัคซีมีลีอาน โยเซ็ฟในบาวาเรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระมารดา: เจ้าหญิงอามาลี ลูอีเซอแห่งอาเรินแบร์ค |
| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย | พระมารดา: ดัชเชสเอลีซาเบ็ทในบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา: เจ้าหญิงลูโดวีกาแห่งบาวาเรีย | พระปัยกาฝ่ายพระมารดา: พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟแห่งบาวาเรีย |
| อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย | พระมารดา: ดัชเชสเอลีซาเบ็ทในบาวาเรีย | พระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา: เจ้าหญิงลูโดวีกาแห่งบาวาเรีย | พระปัยยิกาฝ่ายพระมารดา: เจ้าหญิงคาโรลีเนอแห่งบาเดิน |
ปปัญจสูทนี

ปปัญจสูทนี คือ คัมภีร์อรรถกถาที่อธิบายความในมัชฌิมนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก พระพุทธโฆสะเป็นผู้เรียบเรียงขึ้นจากอรรถกถาภาษาสิงหฬ เมื่อราว พ.ศ. 1000 โดยอาศัยอรรกถาเก่าภาษาสิงหลที่แปลมาจากภาษมคธหรือภาษาบาลีมาแต่เดิม แต่ต่อมาต้นฉบับสูญหายไปพระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางไปยังลังกาทวีปเพื่อแปลอรรกถาเหล่านี้กลับคืนเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง ทั้งนี้ ชื่อคัมภีร์ "ปปัญจสูทนี" มีหมายความว่า การไขความกระจ่างแก่อุปสรรคแก่ความก้าวหน้าทางจิต
ที่มา

พระพุทธโฆษาจารย์ หรือพระพุทธโฆสะ ได้รจนาคัมภีร์นี้ขึ้นตามคำอาราธนาของพระพุทธมิตตะเถระ เริ่มต้นคัมภีร์ พระพุทธโฆษาจารย์ได้เกริ่นถึงที่มาที่ไปของการรจนาปปัญจสูทนี กล่าวคือ เป็นการแปลจากอรรถกาเดิมที่พระอรหันต์ผู้เชี่ยวชาญ 500 องค์สังคายนาเป็นภาษามคธ หรือภาษาบาลีไว้ตอนปฐมสังคายนา รวมถึงที่พระสังคีติกาจารย์ทั้งหลายสังคายนาเพิ่มเติมในเวลาต่อมา เพื่อเนื้อความแห่งพระสูตร มัชฌิมนิกาย ต่อมาพระมหินทเถระได้นำอรรถกถาเหล่านี้มาเผยแผ่ที่ลังกาทวีป แล้วแปลเป็นภาษาสิงหล เพื่อยังประโยชน์แก่ชาวลังกา ในเวลาต่อมาอรรถกาเดิมในภาษามคธสูญหายไป พระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางมาลังกาเพื่อแปลอรรถกาต่าง ๆ รวมถึงอรรถกถาที่อธิบายมัชฌิมนิกาย กลับเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง นอกจากนี้ ในการแปลครั้งนี้ พระพุทธโฆษาจารย์ยังประกาศว่า อรรถกาเนื้อความมีความสอดคล้องกับคำสอนของพระเถระคณะวัดมหาวิหาร ซึ่งรักษาคำสอนตามแนวทางพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทไว้อย่างครบถ้วน
เนื้อหา

ปปัญจสูทนี มีลักษณะเดียวกับคัมภีร์อรรถกถาอื่น ๆ กล่าวคือ ผู้รจนา จะกล่าวถึงเบื้องหลังที่มีการแสดงพระสูตรนั้น มีการอธิบายคำศัพท์สำคัญในพระสูตร และมีการอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งรายละเอียดของข้อธรรมซึ่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงในพระสูตรนั้น ๆ  โดยในที่นี้จะมีการแบ่งเนื้อหาโดยสรุปของปปัญจสูทนี ตามลักษณะการแบ่งหมวดหมู่ของมัชฌิมนิกาย ดังนี้
ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดมูลปัณณาสก์
อรรถกถามูลปริยายวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาสีหนาทวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาโอปัมมวรรค (10 สูตร)
อรรถกถามหายมกวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาจูฬยมกวรรค (10 สูตร)
ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดมัชฌิมปัณณาสก์
อรรถกถาคหปติวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาภิกขุวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาปริพพาชกวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาราชวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาพราหมณวรรค (10 สูตร)
ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดอุปริปัณณาสก์
อรรถกถาเทวทหวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาอนุปทวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาสุญญตวรรค (10 สูตร)
อรรถกถาวิภังควรรค (10 สูตร)
อรรถกถาสฬายตนวรรค (10 สูตร)
บรรณานุกรม

พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2550). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร.
Jayarava Attwood. (2012). Proliferation : An exploration of the concept of  papanca in the Pali Suttas with translations of relevant texts.
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปปัญจสูทนี. อรรถกถา พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร. กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
พระศรีปริยัติโมลี. (2542). เก็บเพชรจากคัมภีร์พระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หน้า 129 - 144
Bimala Charan Law. (1923). The Life and Work of Buddhaghosa. Calcutta : Thacker, Spink & Co.
ตัวบทคัมภีร์ > ปปญจสูทนี (บาลี)

ปปญจสูทนี ๑
ปปญจสูทนี ๒
ปปญจสูทนี ๓
วัดดง (จังหวัดนครนายก)

| วัดดง |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ที่ตั้งของวัดโดยรอบติดกับวัดอุดมธานีและแม่น้ำนครนายกเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงในฤดูฝน
วัดดงสร้างมาตั้งแต่สมัยช่วงปลายกรุงศรีอยุธยาราว พ.ศ. 2304 เดิมชื่อ วัดบ้านดง ตามชื่อบ้านโดยชาวบ้านดงได้ทำการถางป่าให้โล่งเตียนเพื่อต้องการใช้พื้นที่ทำไร่ทำสวน ขณะทำการถางป่าอยู่นั้นได้พบเศียรพระพุทธรูป (หักแค่คอ) ต่อมาชาวบ้านได้ช่วยกันปลูกโรงไม้ไม้ไผ่มุงด้วยหญ้าคาแล้วนำเศียรพระพุทธรูปไปไว้ เพื่อให้ชาวบ้านดงได้เคารพบูชา และก่อสร้างวัดขึ้นในบริเวณนั้น จากคำบอกเล่า แรกสร้างมีกุฏิไม้ไผ่หลังเล็กปลูกใต้ต้นมะขามใหญ่ ต่อมาได้รับการพัฒนาเรื่อยมาจากชุมชนชาวบ้านดง และชาวลาวที่อพยพมาจากเวียงจันทร์มาอยู่ที่หมู่บ้านใหญ่ลาว ราว พ.ศ. 2323 ได้ก่อตั้งโรงอุโบสถโดยมีหลังคามุงกระเบื้อง หน้าปันไม้สักแกะสลักประดับกระจกเขียนสี และเสาไม้เนื้อแข็ง พื้นยกสูงโดยใช้อิฐวางมีเอวขัน ไม่มีผนัง ศิลปะผสมไทยลาว และสร้างซุ้มเสมาพระประธานในโรงอุโบสถ ตั้งเป็นวัดเมื่อพ.ศ. 2369 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2372 มีการสร้างกุฏิสงฆ์ด้วยไม้เนื้อแข็ง
อุโบสถหลังเก่าเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน มีความกว้างประมาณ 8.4 เมตร ยาวประมาณ 14 เมตร ฐานด้านนอกเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ โครงสร้างหลังคาเครื่องมุงกระเบื้อง หลังคาซ้อนกัน 2 ชั้น ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันอุโบสถทั้งด้านหน้าและด้านหลังทำด้วยไม้ แกะสลัดลวดลาย ส่วนลายเป็นลายตาราง ส่วนบนเป็นลายก้านขดกระหนกเปลว และลายพุ่มข้าวบิณฑ์ และมีการประดับกระจกสีที่ตัวลาย ตรงกลางของหน้าบันเป็นกรอบสามเหลี่ยมโค้งหยัก ปลายแหลม
ศศิ สินทวี

| ศศิ สินทวี |
| --- | --- |
เกิด: 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 (29 ปี) สงขลา, ไทย
สัญชาติ: ไทย
อาชีพ: นางงาม
มีชื่อเสียงจาก: มิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2014 มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2015
ส่วนสูง: 1.73 m (5 ft 8 in)
รางวัล: ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2011 (20 คนสุดท้าย) อีลีทโมเดลลุคไทยแลนด์ 2012 (10 คนสุดท้าย) มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 (ไม่ผ่านเข้ารอบ) มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014 รองอันดับ1 (มิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2014) มิสเอิร์ธ 2014 (16 คนสุดท้าย) มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2015 (ชนะเลิศ) มิสอินเตอร์เนชันแนล 2015 (10 คนสุดท้าย) มิสโมเดลไทยแลนด์ 2019 (ชนะเลิศ) มิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์ 2019 (30 คนสุดท้าย) มิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2022 (5 คนสุดท้าย)
ศศิ สินทวี (เกิด 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น ศิ เป็นนางงามชาวไทยผู้ครองตำแหน่งสูงสุด มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2015
ประวัติ

ศศิเกิด 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 เป็นคนจังหวัดสงขลาได้รับตำแหน่ง มิสเอิร์ธไทยแลนด์ ปี 2014 และมิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ ปี 2015
ประวัติ > การศึกษา

มัธยมศึกษา : โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย
ปัจจุบันกำลังศึกษา มหาวิทยาลัยรังสิต (หลักสูตรนานาชาติ)
การประกวด > มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013

ศศิได้เข้าการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 และผ่านเข้ารอบ 37 คนสุดท้าย.
การประกวด > มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014

ศศิได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014 อีกครั้ง และครั้งนี้เธอก็สามารถคว้าตำแหน่งมิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2014 มาครองได้สำเร็จ
การประกวด > มิสเอิร์ธ 2014

ศศิเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสเอิร์ธ ปี 2014 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ โดยในการประกวดเธอก็สามารถเข้ารอบ 16 คนสุดท้าย พร้อมคว้ารางวัลอีโควีดีโอยอดเยี่ยม เหรียญทองชุดค็อกเทลยอดเยี่ยม เหรียญทองชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม เหรียญเงินชุดสวยในรีสอร์ท
การประกวด > มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2015

ศศิเข้าร่วมประกวดมิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2015 และเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2558 ศศิได้รับรางวัลชนะเลิศของการประกวด มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2015 ซึ่งถือว่าเป็นสาวไทยคนแรกที่ได้ตำแหน่ง มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ ที่จัดการประกวดอย่างเป็นทางการ เธอจะเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวด นางงามนานาชาติ 2015 ณ ประเทศญี่ปุ่น
การประกวด > นางงามนานาชาติ 2015

ศศิเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามนานาชาติ 2015 ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยในการประกวดเธอก็สามารถผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย โดยผู้ชนะในปี 2015 คือ เอดีมาร์ มาติเนซ นางงามจากประเทศเวเนซุเอลา
การประกวด > มิสโมเดลไทยแลนด์ 2019

ศศิเข้าร่วมประกวดมิสโมเดลไทยแลนด์ 2019 และเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ศศิได้รับรางวัลชนะเลิศของการประกวด มิสโมเดลไทยแลนด์ 2019 ที่เทอร์มินอล 21 โคราชและเธอจะเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดมิสโมเดลออฟเดอะเวิลด์ 2019 ณ ประเทศจีนโดยในการประกวดเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 30 คนสุดท้าย และคว้ารางวัลพิเศษนางงามมิตรภาพ
การประกวด > มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2563

ศศิเข้าร่วมประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2563 แต่เธอไม่สามารถผ่านเข้ารอบ 30 คนสุดท้าย
แหล่งข้อมูลอื่น

ศศิ สินทวี (ศศิ) - มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014
| ก่อนหน้า |  | ศศิ สินทวี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ปุณิกา กุลสุนทรรัตน์ |  | มิสเอิร์ธไทยแลนด์  (2014) |  | ชาวิกา วัตรสังข์ |
| ปุณิกา กุลสุนทรรัตน์ |  | มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์  (2015) |  | ภัททิยา พงศ์ไทย |
| กษมา ซื่อตรง |  | มิสโมเดลไทยแลนด์  (2019) |  | อยู่ในตำแหน่ง |
| ด ค กมิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์:  2015  2016  2018 
มิสไทยแลนด์อินเตอร์เนชันแนล:  2023  2024 
รายนาม:  ศศิ สินทวี  ภัททิยา พงศ์ไทย  กีรติกา จารุรัตน์จามร  สุภาภรณ์ ฤทธิพฤกษ์
พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า

| พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
สถานที่ประสูติ: สุจินธนราชอุทยาน กรุงโสภณะ
สถานที่บรรลุธรรม: โคนต้นจัมปกะ (ไม้จำปา)
ตำแหน่ง: พระพุทธเจ้า
ก่อนหน้า: พระปิยทัสสีพุทธเจ้า
ถัดไป: พระธรรมทัสสีพุทธเจ้า
สถานที่ปรินิพพาน: อโนมาราม
ฐานะเดิม
พระราชบิดา: พระเจ้าสาคระ
พระราชมารดา: พระนางสุทัสสนา
วรรณะเดิม: กษัตริย์
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
เมื่อศาสนาของพระปิยทัสสีพุทธเจ้าได้อันตรธานไปแล้ว ในวรกัปเดียวกันนั้น พระพุทธเจ้าพระองค์ที่ 2 ได้อุบัติขึ้น ทรงพระนามว่า พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า
พระประวัติ

พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า ทรงประสูติในราชตระกูลกษัตริย์นครโสภณะ พระราชบิดาทรงพระนามว่า พระเจ้าสาคระ พระราชมารดาทรงพระะนามว่า พระนางสุทัสสนาราชเทวี
ในวันที่กุมารประสูติ เกิดเหตุการณ์อัศจรรย์ทั่วพระนครโสภณะ เมื่อชาวเมืองต่างค้นขุมทรัพย์ใหญ่ที่บรรพบุรุษในตระกูลของตนฝังไว้แต่นานมา จึงมีการขนานนามแก่พระกุมารว่า พระอัตถทัสสีกุมาร
พระอัตถทัสสีกุมาร ทรงเจริญวัยและทรงพระเกษมสำราญอยู่ในปราสาท ๓ หลัง คือ อมรคิรี สุรคิรีและคิริวาหนะ ทรงมีพระนางวิสาขาเทวี เป็นพระอัครมเหสี และทรงมีนางสนมนารีแวดล้อม ๓๓,๐๐๐ นาง
ทรงครองฆราวาสวิสัยได้ ๑๐,๐๐๐ ปี
วันหนึ่ง พระอัตถทัสสีกุมาร ทรงทอดพระเนตรเทวทูตทั้ง ๔ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และสมณะตามลำดับ พระองค์ทรงมีพระหทัยน้อมไปทางบรรพชา
เมื่อพระนางวิสาขาเทวี ทรงประสูติพระโอรส พระนามว่า เสลกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชา ด้วยม้าทรงประทับต้น ชื่อ สุทัสสนอัศวราช มีมนุษย์ออกบรรพชาตามเสด็จ ๙ โกฏิ
พระอัตถทัสสีกุมาร ทรงบำเพ็ญทุกรกริยาอยู่ ๘ เดือน ในวันวิสาขบูรณมี ได้รับข้าวปายาสพร้อมถาดทองคำจาก นางนาคราชชื่อ สุจินธรา และได้รับหญ้าคา ๘ กำที่ มหารุจินาคราชถวาย ทรงปูลาดใต้
โพธิพฤกษ์ชื่อ ต้นจัมปกะ(ไม้จำปา) เป็นโพธิบัลลังก์กว้าง ๕๓ ศอก และทรงได้บรรลุพระโพธิญาณ ณ ที่นั้น
ทรงแสดงพระปฐมเทศนาแก่พระภิกษุที่บวชตาม ๙ โกฏิที่บรรพชาตามพระองค์ ณ อโนมราชอุทยาน ใกล้อโนมนคร พระภิกษุเหล่านั้นจึงสำเร็จเป็นพระอริยบุคคลทั้งหมด
ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระอัตถทัสสีพุทธเจ้าได้บังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ
วาระที่ ๑ แสดงปฐมเทศนา ณ อโนมราชอุทยาน ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่พระภิกษุ ๙ โกฏิ และสัตว์ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ
วาระที่ ๒ แสดงธรรมครั้งเสด็จจาริกไปในเทวโลก ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่เทวดาและสัตว์ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ
วาระที่ ๓ แสดงธรรมโปรดพระพุทธบิดา ณ กรุงโสภณะ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่สัตว์ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ
พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต ๓ ครั้ง

ครั้งที่ ๑ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๙๘,๐๐๐ องค์
ครั้งที่ ๒ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๘๘,๐๐๐ องค์ ครั้งแสดงธรรมแก่พระเสละเถระ พระโอรสของพระพุทธองค์
ครั้งที่ ๓ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๗๘,๐๐๐ องค์ ครั้งทรงแสดงธรรมแก่เทวดาและมนุษย์วันมาฆบูรณมี ในมหามงคลสมาคม
พระสาวกและบุคคลสำคัญ > พระอัครสาวก

พระสันตะเถระ
พระอุปสันตะเถระ
พระสาวกและบุคคลสำคัญ > พระอัครสาวิกา

พระธัมมาเถรี
พระสุธัมมาเถรี
พระสาวกและบุคคลสำคัญ > พระอุปัฐาก

พระอภยะ
พระสาวกและบุคคลสำคัญ > อัครอุบาสก

นกุลอุบาสก
นิสภอุบาสก
พระสาวกและบุคคลสำคัญ > อัครอุบาสิกา

มกิลาอุบาสิกา
ธรรมทินนาอุบาสิกา
พระอัตถทัสสีพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๘๐ ศอก พระรัศมีแผ่กว้าง ๑ โยชน์โดยรอบ เมือ่พระชนมายุ ๑๐๐,๐๐๐ ปี จึงเสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน ณ อโนมาราม พระธาตุของพระองค์เรี่ยรายไปทั่วชมพูทวีป
ศาสนาของพระองค์ดำรงค์อยู่ได้ ๑๐๐,๐๐๐ ปี จึงอันตรธานไปสิ้น
ความเกี่ยวข้องกับพระศรีศากยมุนีโคตมพุทธเจ้า

ในยุคพุทธกาลของพระอัตถทัสสีพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์โคตมะบังเกิดเป็นชฎิลชื่อ สุสีมะชฎิล ผู้ซึ่งสละสมบัติทั้งหมดแก่ผู้อยากไร้อนาถาแล้วออกบวชและบำเพ็ญฌาณจนบรรลุอภิญญา ๕ สมาบัติ ๘ อย่างบริบูรณ์แล้ว ได้มีโอกาสฟังธรรมจากพระอัตถทัสสีพุทธเจ้า เกิดความยินดี จึงได้ใช้ฤทธิ์ของตนขึ้นไปเอาดอกไม้ทิพย์จากสวรรค์มาบูชาพระพุทธองค์ พระดาบสยังให้มีฝนบุปผาชาติตกลงในทิศทั้ง ๔ และสร้างมณฑปด้วยดอกไม้ถวายเป็นพุทธบูชา พระอัตถทัสสีบรมศาสดาจึงทรงมีพุทธพยากรณ์ถึงสุสีมะชฎิลว่า
ล่วงไป ๑,๘๐๐ กัป ท่านชฎิลผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้า
สุสีมะชฎิลได้ฟังพุทธพยากรณ์ก็เกิดความยินดี จึงหมั่นประกอบบารมี ๑๐ ให้เข้มแข็งเรื่อยมา
ดูเพิ่ม

พระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าในอดีต
| ก่อนหน้า |  | พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระปิยทัสสีพุทธเจ้า 100,000 ปี |  | พระพุทธเจ้าในอดีต องค์ที่ ๑๗   (100,000 ปี) |  | พระธรรมทัสสีพุทธเจ้า (100,000 ปี) |
| ด ค กพระพุทธเจ้า |
| --- | --- | --- |
| ประเภท |  อนุพุทธะ  ปัจเจกพุทธะ  สัมมาสัมพุทธะ  |  |
| พระพุทธเจ้าในอดีต (ตามคัมภีร์พุทธวงศ์) |  พระตัณหังกรพุทธเจ้า  พระเมธังกรพุทธเจ้า  พระสรณังกรพุทธเจ้า  พระทีปังกรพุทธเจ้า  พระโกณฑัญญพุทธเจ้า  พระมังคลพุทธเจ้า  พระสุมนพุทธเจ้า  พระเรวตพุทธเจ้า  พระโสภิตพุทธเจ้า  พระอโนมทัสสีพุทธเจ้า  พระปทุมพุทธเจ้า  พระนารทพุทธเจ้า  พระปทุมุตรพุทธเจ้า  พระสุเมธพุทธเจ้า  พระสุชาตพุทธเจ้า  พระปิยทัสสีพุทธเจ้า  พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า  พระธัมมทัสสีพุทธเจ้า  พระสิทธัตถพุทธเจ้า  พระติสสพุทธเจ้า  พระปุสสพุทธเจ้า  พระวิปัสสีพุทธเจ้า  พระสิขีพุทธเจ้า  พระเวสสภูพุทธเจ้า  พระกกุสันธพุทธเจ้า  พระโกนาคมนพุทธเจ้า  พระกัสสปพุทธเจ้า  |  |
| พระพุทธเจ้าในปัจจุบัน |  พระโคตมพุทธเจ้า  |  |
| พระพุทธเจ้าในอนาคต (ตามคัมภีร์อนาคตวงศ์) |  พระศรีอริยเมตไตรย  พระรามสัมพุทธเจ้า  พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า  พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า  พระนารทสัมพุทธเจ้า  พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า  พระเทวเทพสัมพุทธเจ้า  พระนรสีหสัมพุทธเจ้า  พระติสสสัมพุทธเจ้า  พระสุมังคลสัมพุทธเจ้า  |  |
| พระธยานิพุทธะตามคติมหายาน |  พระไวโรจนพุทธะ  พระอักโษภยพุทธะ  พระอมิตาภพุทธะ  พระรัตนสัมภวพุทธะ  พระอโมฆสิทธิพุทธะ  |  |
| พระพุทธเจ้าองค์อื่น ๆ ตามคติมหายาน |  อาทิพุทธะ  พระไภษัชยคุรุ  พระสัทธรรมวิทยาตถาคต  พระสหัสประภาราชาศานติสถิตยตตถาคต  พระประภูตรัตนะ  |  |
กวิยณัฎฐ์ แฮร์มันน์

| ณฉัตร วัลเณซ่า แฮร์มันน์ |
| --- | --- |
เกิด: วัลเณซ่า พวง แฮร์มันน์ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 (33 ปี) ภูเก็ต ประเทศไทย
สัญชาติ: ไทย, เยอรมัน
ชื่ออื่น: วัลเณซ่า เมืองโคตร
ส่วนสูง: 1.74 m (5 ft 8 1⁄2 in)
บิดามารดา: ไรเนอร์ แฮร์มันน์ ปัทมาวดี เมืองโคตร
กวิยณัฎฐ์ แฮร์มันน์ หรือ วัลเณซ่า พวง แฮร์มันน์ เมืองโคตร (อักษรโรมัน: Vanessa Poung Herrmann Muangkod, 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2534) มีชื่อเล่นว่า ณฉัตร และเรียกแทนตัวเองว่า วัล เป็นมิสไทยแลนด์เวิลด์ 2012  และเป็นตัวแทนสาวไทยในการประกวดมิสเวิลด์ปีเดียวกันนั้น ซึ่งจัดขึ้นในเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน สาธารณรัฐประชาชนจีน