stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงพยาบาลพระนารายณ์มหาราช
รายชื่อผู้บริหารโรงพยาบาลพระนารายณ์มหาราช

รายนามผู้อำนวยการตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
1.นพ.กิติ ตยัคคานนท์ - พ.ศ. 2499 - 2517
2.นพ.ส่ง ศรีสุภาพ - พ.ศ. 2517 - 2533
3.ศ.นพ.ประสงค์ เกียรติบำเพ็ญ - พ.ศ. 2533 - 2536
4.นพ.ฟู เบญจดล - พ.ศ. 2536 - 2539
5.นพ.ธวัช นาวีระ - พ.ศ. 2539 - 2548
6.นพ.สมคิด เอื้ออภิสิทธิ์วงศ์ - พ.ศ. 2548 - 2551
7.นพ.สุชัย สุทธิกาศนีย์ - พ.ศ. 2551 - 2555
8.นพ.วีรศักดิ์ คลองลาภเจริญ - พ.ศ. 2555 - 2557
9.นพ.นิพัธ กิตติมานนท์ - พ.ศ. 2557 - 2562
10.ผศ.(พิเศษ) นพ.ทศพร ศิริโสภิตกุล - พ.ศ. 2562 - 2564
11.พญ.นุชนินทร์  อักษรดี - พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน
บริการและคลินิกต่าง ๆ ของโรงพยาบาลพระนารายณ์มหาราช

ตรวจโรคทั่วไป
คลินิกนอกเวลาราชการ
คลินิกประกันสังคม
คลินิกศัลยกรรม
คลินิกกระดูกและข้อ
คลินิกฝังเข็ม
คลินิกเบาหวานและต่อมไร้ท่อ
คลินิกหัวใจ และความดันโลหิตสูง
คลินิกวัณโรคและโรคปอด
คลินิกโรคไต
คลินิกโรคทางเดินอาหาร
คลินิกนรีเวชและวางแผนครอบครัว
คลินิกฝากครรภ์
คลินิกกุมารเวชกรรม
คลินิกสุขภาพเด็กดี
คลินิกหู คอ จมูก
คลินิกจักษุ
คลินิกโรคผิวหนัง
คลินิกทันตกรรม
คลินิกทันตกรรมนอกเวลา
บริการให้คำปรึกษาโรคจิต ยาเสพติดและโรคเอดส์
บริการให้คำปรึกษาสุขภาพทั่วไป
ดูเพิ่ม

จังหวัดลพบุรี
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโรงพยาบาลพระนารายณ์มหาราช เก็บถาวร 2009-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หอกระจายภาพเบอร์ลิน

หอกระจายภาพเบอร์ลิน
หอกระจายภาพเบอร์ลิน (เยอรมัน: Berliner Fernsehturm) เป็นหอกระจายภาพโทรทัศน์ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ใกล้อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ หอแห่งนี้ก่อสร้างระหว่าง ค.ศ. 1965–1969 โดยรัฐบาลเยอรมนีตะวันออก เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของระบอบคอมมิวนิสต์ในกรุงเบอร์ลินตะวันออก ด้วยความสูง 368 เมตร (รวมเสาอากาศ) ทำให้มันเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในประเทศเยอรมนี และเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงอันดับสามในสหภาพยุโรป สามารถมองเห็นทิวทัศน์ไกลถึง 42 กิโลเมตรในวันที่อากาศแจ่มใส
ปัจจุบัน หอกระจายภาพเบอร์ลินไม่เพียงแต่กระจายคลื่นโทรทัศน์เท่านั้น แต่ยังเป็นจุดหมายตาและสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ ชั้นบนของหอกระจายภาพเป็นจุดชมวิวในสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในเยอรมนี มีผู้เข้าเยี่ยมชมกว่าหนึ่งล้านคนในแต่ละปี โดยมากกว่าครึ่งเป็นชาวต่างชาติ หอกระจายภาพมีลิฟต์จำนวนสองตัวโดยแต่ละตัวบรรทุกได้ 12 คน ใช้เวลา 40 วินาทีในการเคลื่อนไปยังชั้นชมวิวที่ความสูง 203 เมตร บนชั้นชมวิวมีห้องอาหาร "เทเลอคาเฟ" (Telecafé) ซึ่งจะหมุนตัวเองครบหนึ่งรอบทุก ๆ ครึ่งชั่วโมง
อิชตาดียูดาลุช

บทความนี้เกี่ยวกับสนามกีฬาในลิสบอน สำหรับสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ ดูที่ สเตเดียมออฟไลต์
| --- | --- |
A Catedral

th
ชื่อเต็ม: Estádio do Sport Lisboa e Benfica
ที่ตั้ง: ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
พิกัด: 38°45′9.64″N 9°11′4.85″W﻿ / ﻿38.7526778°N 9.1846806°W﻿ / 38.7526778; -9.1846806
เจ้าของ: สปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา
ผู้ดำเนินการ: สปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา
ที่นั่งพิเศษ: 156
ความจุ: 65,647 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 105 x 68 เมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2545
เปิดใช้สนาม: ตุลาคม พ.ศ. 2545
สถาปนิก:  โปปูลูออส
การใช้งาน
สปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา (ค.ศ. 2003–ปัจจุบัน) ไบฟีกา เบ (2003-2006) ฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกส
อิชตาดียูดาลุช (โปรตุเกส: Estádio da Luz) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ อิชตาดียูดูสปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา (Estádio do Sport Lisboa e Benfica) ซึ่งหากแปลตรงตัวจากภาษาโปรตุเกส จะแปลว่า "สนามแห่งแสง" เป็นสนามฟุตบอลในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลไบฟีกา ซึ่งสนามนี้แฟนบอลของไบฟีกา จะเรียกว่า อากาตึดรัล ("อาสนวิหาร")
สนามแห่งนี้เคยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 รวมทั้งนัดชิงชนะเลิศ โดยก่อนหน้านี้ สนามอิชตาดียูดาลุชเก่าของไบฟีกาเป็นสนามที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ด้วยความจุถึง 120,000 ที่นั่ง ถูกทำลายทิ้ง และสร้างสนามนี้ขึ้นมาใหม่ด้วยความจุ 65,400 ที่นั่ง โดยสนามนี้ออกแบบโดยโปปูลูออส บริษัทออกแบบจากสหรัฐ แผนการออกแบบนั้น ทำให้สนามนี้สว่างด้วยแสงจากธรรมชาติ
หน่วยการจำแนกวัสดุ

ในการจัดการสินค้าคงคลัง หน่วยการจำแนกวัสดุ หรือ เอสเคยู (อังกฤษ: stock keeping unit ย่อว่า SKU) เป็นหน่วยวัดที่ใช้จัดการจำแนกวัสดุ ช่วยให้แยกสินค้าสำหรับการขาย การซื้อ หรือการติดตามในคลังสินค้า เช่น ผลิตภัณฑ์หรือบริการ และคุณลักษณะต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประเภทรายการที่ทำให้รายการมีความแตกต่างจากประเภทรายการอื่น (สำหรับผลิตภัณฑ์ คุณลักษณะเหล่านี้อาจรวมถึงผู้ผลิต คำอธิบาย วัสดุ ขนาด สี บรรจุภัณฑ์ และเงื่อนไขการรับประกัน) เมื่อผู้ทำธุรกิจบันทึกรายการสินค้าคงคลัง จะนับเป็นจำนวนหน่วยหรือ SKU ที่มีในแต่ละหน่วย
SKU ยังสามารถหมายถึง ตัวระบุเอกลักษณ์ (unique identifier) ซึ่งบางครั้งจะแสดงโดยใช้บาร์โค้ด เพื่อการสแกนและการติดตาม ซึ่งหมายถึงหน่วยการจำแนกวัสดุที่เฉพาะเจาะจง ตัวระบุเหล่านี้ไม่ได้รับการควบคุมหรือมาตรฐาน เมื่อบริษัทได้รับสินค้าจากผู้ขาย บริษัทจะมีทางเลือกในการคง SKU ของผู้ขายไว้หรือสร้าง SKU ของตัวเอง ซึ่งจะแตกต่างจากหมายเลขสินค้าการค้าสากล (GTIN) ซึ่งเป็นหน่วยติดตามมาตรฐานสากล
นาคปุระ

| นาคปุระ |
| --- | --- |
มหานคร
เรียงจากด้านบนตามเข็มนาฬิกา: สวามีนารายันมนเทียร, ส้มนาคปุระ, สนามกีฬาสมาคมคริกเก็ตวิทรภะ, มุมมองเมืองของนาคปุระ, พิธีคเณศวิสรชันที่นาคปุระ
สมญา: เมืองแห่งส้ม, หัวใจของอินเดีย เมืองหลวงแห่งเสือของอินเดีย
นาคปุระสถานที่ตั้งของเมืองนาคปุระในรัฐมหาราษฏระ
พิกัด:  21°9′N 79°5′E﻿ / ﻿21.150°N 79.083°E﻿ / 21.150; 79.083
ประเทศ:  อินเดีย
รัฐ: รัฐมหาราษฏระ
ภูมิภาค: Vidarbha
อำเภอ: นาคปุระ
ก่อตั้ง: 1702
ผู้ก่อตั้ง: Gond King Bakht Buland Shah
การปกครอง
 • ประเภท: Mayor–Council
 • องค์กร: Nagpur Municipal Corporation   Nagpur Improvement Trust   Nagpur Metropolitan Region Development Authority   Nagpur smart and sustainable city development corporation Ltd.
 • MP: Nitin Gadkari (BJP)
 • นายกเทศมนตรี: Nanda Jichkar  (BJP)
 • Collector: Ashwin Mudgal (IAS)
 • Municipal Commissioner: Virendra Singh (IAS)
 • Police Commissioner: B. K. Upadhyay (IPS)
พื้นที่
 • นครนาคปุระ: 227.36 ตร.กม. (87.78 ตร.ไมล์)
ความสูง: 310 เมตร (1,020 ฟุต)
ประชากร (2011)
 • นครนาคปุระ: 2,405,665 คน
 • อันดับ: ประเทศอินเดีย: ที่ 13   รัฐมหาราษฏระ : ที่ 3   ภูมิภาค Vidarbha: ที่ 1
 • ความหนาแน่น: 11,000 คน/ตร.กม. (27,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 2,497,870 คน
 • อันดับรวมปริมณฑล: ที่ 13
เดมะนิม: Nagpurkar, Nagpurian, Nagpurite
เขตเวลา: UTC+5:30 (IST)
Pin code: 440 001 – 440 037
รหัสโทรศัพท์: +91-712
ทะเบียนพาหนะ: MH31 (Nagpur West) MH49 (Nagpur North) MH40 (Nagpur Rural)
ภาษาทางการ: ภาษามราฐี
UN/LOCODE: IN NAG
HDI: สูงมาก
เว็บไซต์: www.nagpur.gov.in   www.nmcnagpur.gov.in   www.nitnagpur.org   www.nmrda.org   www.nagpurpolice.gov.in
นาคปุระ (มราฐี: नागपूर) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 และเป็นเมืองหลวงฤดูหนาวของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 13 ของอินเดีย จากรายงานเศรษฐศาสตร์ออกซฟอร์ด เมืองนาคปุระเป็นเมืองที่เจริญเติบโตเร็วที่สุดอันดับ 5 ของโลกระหว่างปี 2019-2035 โดยมีค่าเฉลี่ยการเจริญเติบโต 8.41%
จากการสำรวจของ เอบีซีนิวส์-อิปซอส เมืองนาคปุระถือเป็นเมืองที่ดีที่สุดของอินเดียในด้านความเป็นอยู่ที่ดี พื้นที่สีเขียว ระบบขนส่งสาธารณะ และบริการทางด้านสุขภาพ จากดัชนีในปี 2013 ยังถือว่าเป็นเมืองที่สะอาดเป็นอันดับ 20 ของอินเดีย และขึ้นอันดับสูงสุดในฝั่งตะวันตก จากการสำรวจของ Swachh Sarvekshan เมื่อปี 2016 เมืองยังได้รับรางวัลเมืองดีที่สุดในแง่นวัตกรรมและปฏิบัติที่เป็นเลิศในการสำรวจของ Swachh Sarvekshan ในปี 2018
ไฮอะซินท์

| ไฮอะซินท์ |
| --- | --- |

Hyacinthus orientalis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Asparagaceae
วงศ์ย่อย:: Scilloideae
สกุล:: Hyacinthus Tourn. ex. L.

Species
 Hyacinthus litwinowii  Hyacinthus orientalis  Hyacinthus transcaspicus
ไฮอะซินท์ (อังกฤษ: hyacinth) หรือ ไฮอะซินทัส (อังกฤษ: hyacinthus) เป็นพืชในสกุลพืชมีหัวขนาดเล็ก เป็นพืชหลายปีออกดอกในฤดูใบไม้ผลิ เป็นพืชดอกมีกลิ่นหอมที่อยู่ในวงศ์หน่อไม้ฝรั่ง วงศ์ย่อย Scilloideae พืชสกุลนี้มีต้นกำเนิดบริเวณทางตะวันออกของบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน จากทางเหนือของประเทศบัลแกเรียไปจนถึงตอนเหนือของภูมิภาคปาเลสไตน์
พวกคลัสเตอร์ลิลลี่, สคิลลา และพืชอื่น ๆ หลายชนิดที่แต่เดิมเคยถูกจัดอยู่ในวงศ์ลิลลี่ และมีดอกเป็นกลุ่มอยู่ตามก้านช่อดอกโดดยังถูกเรียกรวม ๆ ว่า "ไฮอะซินท์" ด้วย โดยไม่ควรสับสนพืชสกุลนี้กับสกุลมัสคารีหรือไฮอะซินท์พวงองุ่น
คำอธิบาย

ไฮอะซินท์เจริญขึ้นจากหัว แต่ละหัวจะสร้างใบหอกสี่ถึงหกใบและช่อเชิงลด (spike) หรือช่อกระจะ (raceme) ของดอกหนึ่งถึงสามช่อ ในสปีชีส์ไฮอะซินท์ป่า ดอกจะมีระยะห่างอย่างกว้างอย่างน้อยหนึ่งถึงสองดอกต่อช่อกระจะใน Hyacinthus litwinowii และหกถึงแปดดอกใน Hyacinthus orientalis ซึ่งมีความสูงได้ 15–20 ซม. (6–8 นิ้ว) ส่วน H. orientalis พันธุ์ปลูก จะมีความหนาแน่นของช่อเชิงลดดอกน้อยกว่าและโดยทั่วไปแล้วจะทนทานกว่า
อนุกรมวิธาน

ชื่อสกุล Hyacinthus น่าจะมาจากโฌเซฟ ปิตตง เดอ ตูร์เนอฟอร์ตซึ่งถูกนำมาใช้โดยคาโรลัส ลินเนียสในปี ค.ศ. 1753 โดยชื่อมาจาก ὑάκινθος (hyákinthos, ฮากินโทส) ชื่อพืชในภาษากรีกโดยโฮเมอร์ ซึ่งเป็นดอกไม้ที่คาดว่าน่าจะขึ้นจากเลือดของเด็กหนุ่มในชื่อเดียวกันนี้ เนื่องจากถูกเทพเซไฟร์สังหาร โดยพืชป่าแต่เดิมที่รู้จักในชื่อฮากินโทสของโฮเมอร์นั้น คือ Scilla bifolia ท่ามกลางพืชที่เป็นไปได้อื่น ๆ ลินเนียสนิยามว่าสกุล Hyacinthus นั้นประกอบด้วยสปีชีส์ที่ปัจจุบันนี้อยู่ในสกุลของวงศ์ย่อย 	Scilloideae เช่น Muscari (เช่น Hyacinthus botryoides) และ Hyacinthoides (เช่น Hyacinthus non-scriptus)
Hyacinthus แต่เดิมถูกแยกไปเป็นสกุลของวงศ์ Hyacinthaceae ก่อนที่ภายหลังจะถูกจัดเข้าไปไว้ในวงศ์ลิลลี่
อนุกรมวิธาน > สปีชีส์

สกุลไฮอะซินท์ประกอบด้วยสามสปีขีส์:
Hyacinthus litwinovii
Hyacinthus orientalis - ไฮอะซินท์ดัตช์หรือไฮอะซินท์สวน
Hyacinthus transcaspicus
หน่วยงานบางแห่งยังจัดให้ H. litwonovii และ H. transcaspicus อยู่ในสกุล Hyacinthella ด้วย ซึ่งจะทำให้ไฮอะซินท์กลายเป็นสกุลมีชนิดเดียว (monotypic)
การกระจาย

สกุลไฮอะซินท์มีที่มาอยู่ในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ประกอบด้วย ประเทศตุรกี ประเทศเติร์กเมนิสถาน ประเทศอิหร่าน ประเทศอิรัก ประเทศเลบานอน และประเทศอิสราเอล นอกจากนี้ยังมีการนำไปปลูกตามธรรมชาติอย่างกว้างขวางในพื้นที่อื่น ๆ ได้แก่ ทวีปยุโรป (ประเทศเนเธอร์แลนด์ ฝรั่งเศส ซาร์ดิเนีย อิตาลี ซิซิลี โครเอเชีย เซอร์เปีย มอนเตเนโกร บัลแกเรีย นอร์ทมาซีโดเนีย แอลเบเนีย กรีซ และไซปรัส), ประเทศเกาหลี, ทวีปอเมริกาเหนือ (สหรัฐและแคนาดา) และตอนกลางของประเทศเม็กซิโก คิวบา และเฮติ
การเพาะปลูก

ไฮอะซินท์ดัตช์หรือไฮอะซินท์บ้าน (H. orientalis มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้) เป็นที่นิยมในศตวรรษที่ 18 โดยมีการนำไปปลูกในประเทศเนเธอร์แลนด์มากกว่า 2,000 พันธุ์ปลูกเพื่อการค้าขายเชิงพาณิชย์ ไฮอะซินท์นี้มีดอกที่มีกลิ่นหอมที่มีช่อเชิงลดหนาแน่น ตัวดอกมีสีแดง น้ำเงิน ขาว ส้ม ชมพู ม่วง หรือเหลือง รูปแบบที่พบได้ทั่วไป คือ ไฮอะซินท์ที่มีความทนน้อยกว่า ดอกสีน้ำเงินที่มีขนาดเล็กกว่าหรือมีกลีบดอกสีขาว คือ ไฮอะซินท์โรมัน (Roman hyacinth) ไม้ดอกพวกนี้ต้องการแสงทางอ้อมและควรรดน้ำในระดับปานกลาง
ความเป็นพิษ

หัวไฮอะซินท์มีพิษ ซึ่งส่วนหัวนั้นประกอบด้วยกรดออกซาลิก การสัมผัสหัวไฮอะซินท์ด้วยมือนั้นอาจทำให้เกิดการระคายเคืองที่ผิวหนังเล็กน้อย จึงแนะนำให้สวมถุงมือเพื่อป้องกัน
พืชบางชนิดในวงศ์ย่อย Scilloideae ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่า ไฮอะซินท์ แต่ไม่ได้เป็นสมาชิกของสกุลไฮอะซินท์ นั้นกินได้ เช่น ไฮอะซินท์พู่ (Leopoldia comosa) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอาหารในบางประเทศแถบเมดิเตอร์เรเนียน
วัฒนธรรม

ไฮอะซินท์มักเกี่ยวข้องกับฤดูใบไม้ผลิและการเกิดใหม่ ดอกไฮอะซินท์ถูกใช้ในการจัดโต๊ะฮาร์ฟชินเพื่อเฉลิมฉลองปีใหม่ของชาวเปอร์เซีย หรือ วันโนวรุซซึ่งจัดขึ้นในวิษุวัตช่วงเดือนมีนาคม โดยในภาษาเปอร์เซียเรียกไฮอะซินท์ว่า سنبل (ซันบัล)
ในธรรมเนียมของโรมันคาทอลิก ไฮอะซินท์บ้านแสดงถึงความรอบคอบ ความมั่นคง และความปรารถนาของสวรรค์ และความสงบของจิตใจ และยังเป็นเรื่องราวของไฮอะซินทัส ผู้ซึ่งมีดอกไม้ผลิออกมาหลังความตายด้วย
ตำนานกรีก
วันหนึ่งอะพอลโลโดนลงโทษตากซุสให้ไปรับใช้บนโลกมนุษย์เป็นเวลา 1 ปี ในวันนั้น อะพอลโล ได้พบเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารัก เป็นเจ้าชายแห่งสปาต้า มีนามว่า ไฮยาซินทัส มีข่าวลือในเมืองสปาต้าว่าไฮยาซินทัสมีหน้าตาเหมือนกุลสตรีหญิงแก่ก็เลยตกหลุมรัก แต่มีเทพอีกองค์นึงมีนามว่าเซฟีรัสอยู่ด้วย แต่เขากับอิจฉาเพราะว่า เด็กหนุ่มคนนี้นั้นได้เล่นกับอะพอลโลเล่นในช่วงนั้นที่อะพอลโลได้สอนต่างๆ จนมาถึงการสอนกีฬาคือการขว้างจาน แต่ไฮยาซินทัสทำได้ดีมาก จนเขาเกิดความโกรธและเขาก็เลยต้องเป่าลมใส่ เลือกกำจัด อะพอลโล แต่บังเอิญไปโดนไฮยาซินทัส จนหัวคว่ำกับหินบาดเจ็บสาหัส แต่อะพอลโลจะพยายามช่วยแล้วแต่ไม่มีผลเพราะว่าไฮยาซินทัสได้สิ้นใจตาย และอะพอลโล เสียใจและน้ำตาของเขาจึงหยดออกมา เป็นดอกไม้ที่สวยงาม มีทั้งสีม่วง สีน้ำเงินม่วง และ สีแดง นี่คือตำนานดอกไม้ไฮยาซินเป็นอนุสรณ์แก่ความรักของ อะพอลโล และ ไฮยาซินทัส มาจนถึงทุกวันนี้
ระเบียบภาพ

ไฮอะซินท์บ้านชนิดพันธุ์ป่า
ไฮอะซินท์พันธุ์ปลูกในเทศกาลฟลอริเอดที่แคนเบอร์รา
ไฮอะซินท์พันธุ์ปลูกในเทศกาลฟลอริเอดที่แคนเบอร์รา
ไฮอะซินท์พันธุ์ปลูกสีขาวและสีม่วงในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน
สี

สีของดอกไฮอะซินท์สีน้ำเงินนั้นหลากหลายกันไปตั้งแต่ "น้ำเงินกลาง" สีคราม และสีม่วงน้ำเงิน ในช่วงสีนี้สามารถพบสี Persenche ได้ ซึ่งเป็นชื่อสี hyacinth hue ของอเมริกา การวิเคราะห์ของสี Persenche นี้ คือ สีกรมท่า 73% สีแดง 9% และสีขาว 18%
ดูเพิ่ม

วงศ์ลิลี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไฮอะซินท์
ดอกไฮอะซินท์ในวันโนวรุซ
ซีเอ็นทาวเวอร์

ซีเอ็นทาวเวอร์
ซีเอ็นทาวเวอร์ (อังกฤษ: CN Tower) ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นหอคอยสื่อสารและสังเกตการณ์ สูง 553 เมตร (1,815 ฟุต) เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 และมีความสูงมากกว่าหอคอยออสตานกิโนในมอสโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 ทั้งที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ  ซีเอ็นทาวเวอร์ได้รับการบันทึกว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสูงที่สุดในโลกเป็นเวลาถึง 32 ปี  จนถึงวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2007 จึงถูกแทนที่ด้วยอาคารบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ (ขณะนั้นใช้ชื่อ บุรจญ์ดูไบ)
ชื่ออาคาร ซีเอ็น ย่อมาจาก "Canadian National Railway" เป็นกิจการรถไฟที่เป็นเจ้าของโครงการก่อสร้างในระยะแรก แต่ในปัจจุบัน นิยมอ้างอิงว่า ซีเอ็น หมายถึง "หอคอยแห่งชาติแคนาดา" (Canada's National Tower) ตัวหอคอยมีภัตตาคารอยู่ที่ชั้นความสูง 1,136 ฟุต และจุดชมทิวทัศน์ที่ความสูง 1,465 ฟุต
ปัจจุบัน ซีเอ็นทาวเวอร์เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดเป็นอันดับสามในโลก รองจากบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ และหอคอยกว่างโจว แต่ยังครองสถิติสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในซีกโลกตะวันตก
แหล่งข้อมูลอื่น

CBC Archives - CN Tower opens to the public. (Multimedia)
Official CN Tower Website
43°38′33″N 79°23′14″W﻿ / ﻿43.6426°N 79.3871°W﻿ / 43.6426; -79.3871
ทอมสกา

ทอมัส เจมส์ ริดจ์เวลล์ (อังกฤษ: Thomas James Ridgewell; เกิด 27 มิถุนายน 1990) หรือที่รู้จักในโลกออนไลน์ในชื่อ ทอมสกา (TomSka) เป็นยูทูเบอร์, ผู้สร้างภาพยนตร์, ผู้กำกับ, นักแสดง, นักพากย์, โปรดิวเซอร์, นักดนตรีและตลกชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตสื่อเทอร์โบพันช์ ลิมิเต็ด (Turbopunch Ltd.) เขาเป็นที่รู้จักจากเว็บซีรีส์แอนิเมชั่นชุด asdfmovie (อาสดัฟมูฟวี่), เอ็ดดส์เวิลด์ และ Crash Zoom (แครชซูม) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 ช่องยูทูบของเขามีผู้ติดตามมากว่า 6.69 ล้านคน และมียอดเข้าชมมากกว่า 1.7 พันล้านครั้ง
ชีวิตส่วนตัว

น้อง/พี่สาวฝาแฝดของริดจ์เวลล์ เอมีเลีย (Amelia) เสียชีวิตในครรภ์หลังมารดาได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
เขาเติบโตมาในครอบครัวนิกายพยานพระยะโฮวา แต่เขาไม่ได้เชื่อในศาสนานี้ในปัจจุบัน
ถึงแม้เขาจะไม่ใช่คนที่ทำมาหากินกับการเล่นดนตรี แต่ริดจ์เวลล์ปรากฏเล่นกีตาร์เบสในหลายวิดีโอของเขา เช่น "Guitar Warfare" (กีตาร์วอร์แฟร์) และ "Mine Turtle" (ไมน์เทอร์เทิล) ในฐานะศิลปินรับเชิญคู่กับ LilDeuceDeuce
เขานิยมพรรคแรงงานในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2560 และแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต่อต้านทั้งเบร็กซิต และพรรคอนุรักษนิยม
หนังสือ

Art is Dead: the asdf book (2015, Little Brown Book Group, ISBN 978-0-7515-6304-7)
Sam Kills Christmas (2018, Little Brown Book Group, ISBN 0-7515-6305-6)
แหล่งข้อมูลอื่น

ทอมสกา ที่ยูทูบ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
หอคอยเอ็นโซล

แผนที่
หอคอยเอ็นโซล หรือ หอคอยโซล (อังกฤษ: N Seoul Tower, Seoul Tower; ฮันกุล: N서울타워) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ คือ หอคอยวายทีเอ็นโซล (YTN Seoul Tower) เป็นหอคอยสำหรับชมเมือง ตั้งอยู่ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ หรือบางครั้งเรียก หอคอยนัมซัน  (Namsan Tower) เพราะตั้งอยู่บนภูเขานัมซัน ใจกลางกรุงโซล เป็นหอคอยที่มีความสูงจากฐานประมาณ 236.7 เมตร ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1969 เพื่อเป็นฐานส่งสัญญาณวิทยุและวิทยุโทรทัศน์แห่งแรกของกรุงโซล ซึ่งเป็นปัจจุบันเป็นฐานที่ส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ของหลายสถานี เช่น มุนฮวา, เคบีเอส, เอสบีเอส และเปิดให้เข้าชมเมื่อ ปี ค.ศ. 1980
หอคอยแห่งนี้ได้รับว่าเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งกรุงโซล เนื่องจากมึความสวยงามมาก ในตอนกลางคืน ทำให้เป็นที่สนใจทั้งผู้คนในประเทศและนักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่ขึ้นไปบนหอคอย เพื่อไปชมความสวยงาม ของกรุงโซลในยามค่ำคืน มีทั้งหอดูดาว มีภัตตาคาร มีร้านส่งเสริมการขายโสมของรัฐบาล รวมถึงมีการคล้องแม่กุญแจเป็นจำนวนมากไว้กับรั้วเหล็กที่อยู่ทางด้านล่าง เพื่อเป็นการบ่งบอกถึงความรัก ซึ่งมัคคุเทศก์เมื่อนำนักท่องเที่ยวมาเที่ยว ณ ที่แห่งนี้มักจะแนะนำให้ทำเช่นนั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

พิกัดภูมิศาสตร์ 37°33′5.13″N 126°59′16.80″E﻿ / ﻿37.5514250°N 126.9880000°E﻿ / 37.5514250; 126.9880000
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (เกาหลี)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการท่องเที่ยว เก็บถาวร 2010-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Seoul Tower ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
ไนเจิล อึ้ง

ไนเจิล อึ้ง (อักษรโรมัน: Nigel Ng, /ˈnaɪdʒəl əŋ/; จีนกลาง: หวง จิ่นหยู; เกิดวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงตลกเดี่ยวชาวมาเลเซียที่มีถิ่นพำนักอยู่ในสหราชอาณาจักร เขาเป็นที่รู้จักในฐานะบทบาทตลกของเขา อังเคิลโรเจอร์ (Uncle Roger) ชายวัยกลางคนชาวเอเชียสวมเสื้อโปโลสีส้ม
ในเดือนกรกฎาคม 2020 ไนเจิลกลายเป็นกระแสทั่วโลกจากการสวมบทบาทเป็น “อังเคิลโรเจอร์” ชายวัยกลางคนชาวเอเชียซึ่งชมและวิจารณ์วิดีโอสอนทำข้าวผัดไข่วิดีโอหนึ่ง ปัจจุบันเขามียอดเข้าชมในยูทูบ 415.46 ล้านครั้ง บนช่องยูทูบของเขา และเขามีผู้ติดตามช่องของเขากว่า 6.01 ล้านคน
ชีวิตช่วงต้น

อึ้งเกิดในกัวลาลัมเปอร์ในครอบครัวมาเลเซียเชื้อสายจีนจากแต้จิ๋ว เขาจบการศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์และปรัชญาจากมหาวิทยาลัยนอร์ธเวสเติร์นในปี 2014 อึ้งเคยทำงานเป็นนักวิทยาศาสตร์ข้อมูลและมีหน้าบนกิตฮับ
การศึกษา

อึ้งจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมฉงฮว่าอินดีเพนเดนต์ กัวลาลัมเปอร์ และมหาวิทยาลัยนอร์ธเวสเติร์นตามลำดับ ต่อมาเขาได้เดินทางไปศึกษาต่อด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่สหรัฐอเมริกาที่ซึ่งเขาได้เริ่มแสดงตลกเป็นกิจกรรมยามว่างในชิคาโก จากนี่นเขาได้ย้ายไปลอนดอน สหราชอาณาจักรเพื่อตามแฟนสาว ซึ่งปัจจุบันได้เลิกรากันแล้ว และเพื่อประกอบอาชีพนักวิทยาศาสตร์ข้อมูลให้กับสตาร์ตอัปเทคโนโลยีหลายแห่ง ก่อนจะตัดสินใจประกอบอาชีพตลกเต็มตัวในปี 2019
อาชีพ

อึ้งได้รับรางวัลอมิวสด์มูสลาฟ-ออฟ (Amused Moose Laugh-Off) ประจำปี 2016 และรองชนะเลิศลาฟฟิงฮอร์ส นิวแอ็กต์ออฟเดอะเยียร์ (Laughing Horse New Act of the Year) ประจำปี 2015 เขาเข้ารอบสุดท้ายสำหรับรางวัลตลกแห่งปี เลสเตอร์เมอร์คิวรี ในปี 2016 และตลกหน้าใหม่แห่งปี เลสเตอร์สแควร์ ในปี 2015
เขาเคยปรากฏตัวบนโทรทัศน์ในรายการ ร็อบ เดลานีย์ส์ สแตนด์อัปเซนทรอล, โรสต์แบตเติล และ ม็อกเดอะวีค
เขาจัดพอดคาสต์ ไรซ์ทูมีทยู (Rice to Meet You) คู่กับตลกขาวสวีเดนที่อาศัยในสหราชอาณาจักร Evelyn Mok [sv]
อาชีพ > บทบาทในฐานะอังเคิลโรเจอร์

ในเดือนกรกฎาคม 2020 อึ้งกลายเป็นที่รู้จักจากวิดีโอของเขาที่วิจารณ์วิดีโอสอนทำข้าวผัดไข่ของเฮร์ชา ปเฏล (Hersha Patel) ทางบีบีซีฟู้ด จากวิดีโอที่เป็นที่นิยมนี้ อึ้งกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วในฐานะของบทบาทของเขาที่เป็นอังเคิลโรเจอร์ (Uncle Roger) ผู้พูดจากด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงกวางตุ้งอย่างชัดเจนและแสดงออกอย่างภาคภูมิใจในภาพเหมารวม (stereotypes) อังเคิลโรเจอร์เป็นชายวัยกลางคน อายุประมาณ 50 ปี สวมเสื้อโปโลสีส้ม บริเวณรอบเอวจะมีกระเป๋าใส่โทรศัพท์ และนั่งในท่าที่เอาขาซ้ายมาวางบนเก้าอี้ ความเป็นเอเชียหลาย ๆ อย่างที่เขาแสดง หลังวิดีโอของอึ้งเป็นที่นิยม ทั้งอึ้งและปเฏลต่อมาได้รับเชิญให้ออกอากาศบนบีบีซีร่วมกัน นอกจากนี้ทั้งคู่ยังปรากฏตัวร่วมกันในวิดีโอ "Uncle Roger Meet Egg Fried Rice Lady (@Hersha Patel)" (อังเคิลโรเจอร์พบกับนางข้าวผัดไข่) และปกป้องเธอภายหลังมีผู้คนแสดงความคิดเห็นเชิงลบต่อเธอจำนวนมากบนสื่อโซเชียล ในเดือนกันยายน 2020 เขาได้โพสต์วิดีโอวิจารณ์วิดีโอสอนทำข้าวผัดของกอร์ดอน แรมซีย์ เซเลบริตีเชฟชื่อดังชาวอังกฤษ แต่ในครั้งนี้เขาชื่นชมในเทคนิคที่กอร์ดอนใช้ว่าถูกต้อง
ในช่วงเดือนสิงหาคมและกันยายน เขาได้โพสต์วิดีโอสอนทำแกงเขียวหวาน 2 คลิป ของเจมี ออลิเวอร์ และ มาร์ก วีนส์ ซึ่งเขาได้วิจารณ์การทำแกงเขียวหวานของออลิเวอร์เป็นเชิงลบเสียส่วนใหญ่ ส่วนการทำแกงเขียวหวานของวีนส์นั้นเขาวิจารณ์ไปในทางที่ว่าแม่ยายของเขาแทบจะเป็นคนทำหลัก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ไนเจิล อึ้ง ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ช่องของไนเจิล อึ้ง บนยูทูบ
Yap, Audrey Cleo (2020-08-19). "How Comedian Nigel Ng Became the Internet's Favorite Asian Uncle". Variety (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
Yeung, Jessie. "The Uncle Roger controversy: Why people are outraged by a video about cooking rice". CNN (ภาษาอังกฤษ).
Logan, Brian (2020-02-05). "Nigel Ng review – primetime culture-clash comedy". the Guardian (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-02-18.
"영국 BBC에서 만든 계란 볶음밥에 전 세계 아시아인이 분노한 이유?". SBS NEWS (ภาษาเกาหลี). 2020-08-05.
"知名华人网红在英国被打，网友怀疑和他之前的节目有关". 凤凰网 (ภาษาจีน). 环球网. สืบค้นเมื่อ 2021-02-18.
เมนโรด

| --- | --- |
เวมบลีย์ทางตอนเหนือ (The Wembley of the North)
Aerial view of Maine Road on 11 May 2003, the day of the final match
th
ที่ตั้ง: Moss Side, Manchester
พิกัด: 53°27′4″N 2°14′7″W﻿ / ﻿53.45111°N 2.23528°W﻿ / 53.45111; -2.23528
เจ้าของ: Manchester City F.C.
ความจุ: 35,150 (at closing) 100,000 (maximum)
สถิติผู้ชม: 84,569 (1934 - remains record attendance in English football)
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 1923
เปิดใช้สนาม: 1923
ปรับปรุง: 1931, 1957, 1970, 1994
ต่อเติม: 1935
ปิด: 2003
ทำลาย: 2004
งบประมาณในการก่อสร้าง: £100,000
สถาปนิก: Charles Swain
วิศวกรโครงสร้าง: Sir Robert McAlpine
การใช้งาน
แมนเชสเตอร์ซิตี (ค.ศ. 1923–2003) Events 18 FA Cup semi-finals 1 Football League Cup Final 4 Charity Shield matches 11 Rugby League Championship finals
เมนโรด (อังกฤษ: Maine Road) เป็นสนามกีฬาฟุตบอลในย่านมอสไซด์ เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เคยเป็นสนามกีฬาเหย้าของแมนเชสเตอร์ซิตี ที่สโมสรได้ใช้ตั้งแต่ปี 1923 ถึง 2003 สนามเคยใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ ชาริตีชีลด์ นัดตัดสินลีกคัพและเพราะสนามมีความจุสนามมาก จึงได้รับฉายาอีกชื่อว่า เวมบลีย์ทางตอนเหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี |
| --- | --- |
 ผู้เล่น  ผู้จัดการทีม  ทีมสำรองและทีมเยาวชน  ฤดูกาล  บันทึกและสถิติ  เกียรติประวัติ  ระดับทวีป  ฤดูกาลปัจจุบัน 
ประวัติ:  1880–1928  1928–1965  1965–2001  2001–ปัจจุบัน 
ภาพรวม:  ฐานะการเงินและการเป็นเจ้าของ 
บุคคล:  ผู้เล่น ลงเล่นมากกว่า 100 นัด  25–99 นัด  1–24 นัด  ผู้จัดการทีม  ผู้สนับสนุน 
สนาม:  สนามยุคแรก (1880–1887)  ไฮด์โรด (1887–1923)  เมนโรด (1923–2003)  เอทิฮัตสเตเดียม (2003–ปัจจุบัน) 
สนามทีมสำรอง:  อะคาเดมีสเตเดียม 
สนามซ้อม:  สนามซ้อมแคร์ริงตัน (2001–2014)  เอทิฮัตแคมปัส (2014–ปัจจุบัน) 
ทีม:  ทีมแรก  Elite Development Squad  ทีมเยาวชน  หญิง  Women's Development Squad 
ทีมพันธมิตรในเครือซีเอฟจี:  สโมสรฟุตบอลฌิโรนา  Lommel S.K.  สโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นซิตี  Montevideo City Torque  สโมสรฟุตบอลมุมไบซิตี  สโมสรฟุตบอลนิวยอร์กซิตี  Sichuan Jiuniu F.C.  Troyes AC  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส 
ทีมเยาวชนพันธมิตร:  Sun Jihai Youth Training Football Base 
สื่อ:  สื่อ  แอลออร์นอทติง  บลูมูนไรซิง  ฟุตบอลแมเนีย  There's Only One Jimmy Grimble  เดอะคีปเปอร์ 
คู่ปรับ:  บันทึกในลีกแบ่งตามคู่แข่ง  คู่ปรับของสโมสร  แมนเชสเตอร์ดาร์บี  การแข่งขันกับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล 
สถานศึกษา:  Connell Sixth Form College 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  English football bribery scandal  Revie Plan  The Kippax  The Poznań  "บลูมูน"  "โรลวิทอิต"  นัดการแข่งขันที่สำคัญ  สโมสรฟุตบอลเมนโรด  สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี (เซียร์ราลีโอน) 
  หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี   หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี 
| ด ค กสนามแข่งขันในพรีเมียร์ลีก |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กูดิสันพาร์ก  เคนิลเวิร์ทโรด  เครเวนคอตทิจ  ซิตีกราวด์  ซิตีออฟแมนเชสเตอร์  เซนต์เจมส์พาร์ก  เซลเฮิสต์พาร์ก  ดีนคอร์ต  ทอตนัมฮอตสเปอร์  เทิร์ฟมัวร์  บรามอลล์เลน  เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม  ฟัลเมอร์  มอลินิว  ลอนดอนสเตเดียม  วิลลาพาร์ก  สแตมฟอร์ดบริดจ์  เอมิเรตส์สเตเดียม  แอนฟีลด์  โอลด์แทรฟฟอร์ด 
อดีต:  เบ็ต365 สเตเดียม  Bloomfield Road  Boundary Park  คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม  แคร์โรว์โรด  County Ground  ดีดับเบิลยูสเตเดียม  อีวุดพาร์ก  Fratton Park  ฮิลส์โบโร  KCOM Stadium  เกิร์กลีส์  ลิเบอร์ตีสเตเดียม  ลอฟตัสโรด  มาเดสกีสเตเดียม  Oakwell  Portman Road  ไพรด์พาร์ก  ริเวอร์ไซด์  สเตเดียมออฟไลต์  เซนต์แอนดรูว์  University of Bolton Stadium  เดอะฮอว์ทอนส์  The Valley  Valley Parade  วิคาริจโรด  เวมบลีย์  คิงเพาเวอร์สเตเดียม  เซนต์แมรีส์สเตเดียม  เอลแลนด์โรด 
ถูกทำลาย:  Ayresome Park  Baseball Ground  บุลินกราวนด์  Burnden Park  The Dell  Filbert Street  ไฮบิวรี  Highfield Road  เมนโรด  Roker Park  ไวต์ฮาร์ตเลน
นานาโอะ อาการิ

| นานาโอะ อาการิ |
| --- | --- |
รู้จักในชื่อ: อาจัง
เกิด: 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 (29 ปี)   โอซากะ,  ญี่ปุ่น
เครื่องดนตรี: กีตาร์
ช่วงปี: พ.ศ.2554 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: โซนี่มิวสิคเอ็นเตอร์เท็นเมนต์เจแปน

เว็บไซต์: ナナヲアカリ
นานาโอะ อาการิ (ญี่ปุ่น: ナナヲアカリ; โรมาจิ: Nanawo Akari เกิด 12 พฤศจิกายน พ.ศ.2538 - ) เป็นนักร้องป๊อปและยูทูเบอร์หญิงชาวญี่ปุ่น มีชื่อเล่นของเธอคือ อาการิน (ญี่ปุ่น: あかりん; โรมาจิ: Akarin) และ อาจัง (ญี่ปุ่น: あーちゃん; โรมาจิ: Āchan)