stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำนานชีวิตดาร์เรน แชน

| --- | --- |

มนุษย์ประหลาดสยองขวัญ (Cirque Du Freak)   ผู้ช่วยผีดูดเลือด (The Vampire's Assistant)   อุโมงค์ปีศาจ (Tunnels of Blood)   ภูเขาผีดูดเลือด (Vampire Mountain)   การทดสอบมรณะ (Trials of Death)   เจ้าชายผีดูดเลือด (The Vampire Prince)   นักล่าแห่งสนธยา (Hunters of the Dusk)   พันธมิตรแห่งรัตติกาล (Allies of the Night)   มือสังหารแห่งรุ่งอรุณ (Killers of the Dawn)   ทะเลสาบวิญญาณ (The Lake of Souls)   เจ้าแห่งเงา (Lord of the Shadows)   ผลแห่งพรหมลิขิต (Sons of Destiny)
ผู้ประพันธ์: ดาร์เรน โอชอนิสซี
ผู้แปล: ปัญญาลักษณ์
ประเทศ:  สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ประเภทหนังสือ: แฟนตาซี , สยองขวัญ
สำนักพิมพ์:  HarperCollins    Little, Brown and Company    นานมีบุ๊กส์
ตำนานชีวิตดาร์เรน แชน เป็นชุดนวนิยายสยองขวัญแฟนตาซี เขียนโดย ดาร์เรน โอชอนิสซี ชาวไอร์แลนด์ มีทั้งหมด 12 เล่ม แปลเป็นภาษาไทยแล้วจำนวน 12 เล่ม และทาง Universal Studios กำลังจะสร้างสามเล่มแรกเป็นภาพยนตร์ มีกำหนดฉาย พ.ศ. 2551 ในชื่อ Cirque Du Freak
ตัวละคร

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในตำนานชีวิตดาร์เรน แชน
ตัวละคร > ผีดูดเลือด

ดาร์เรน แชน เป็นคนครึ่งผีดูดเลือด โดยเปลี่ยนมาเป็นผีดูดเลือดเต็มตัวในภายหลัง ผู้ที่ถ่ายเลือดให้คือคุณเครปสลีย์ และเป็นหนึ่งในคณะนักล่า
ลาร์เทน เครปสลีย์ เคยเป็นผู้ตรวจการผีดูดเลือด และถ่ายเลือดให้ดาร์เรน แชน เคยเป็นคู่ของแอรา เซลส์ เสียชีวิตในเล่มเก้า ถูกฆ่าโดยสตีฟ เลพเพิด
แกฟเนอร์ เพิร์ล เพื่อนสนิทของคุณเครปสลีย์ เป็นผู้ตรวจการผีดูดเลือด เสียชีวิตในเล่มห้า ถูกฆ่าโดยเคอร์ดา สมอลต์
แวนชา มาร์ช เจ้าชายผีดูดเลือดหัวรุนแรง แต่ไม่รังเกียจปีศาจดูดเลือด ชื่อเก่าคือ แวนชา ฮาสต์ เคยเป็นปีศาจดูดเลือด แต่แยกตัวออกมาภายหลังและได้ถ่ายเลือดใหม่ให้เป็นผีดูดเลือดโดยปารีส สกายล์
เคอร์ดา สมอลต์ ว่าที่เจ้าชายผีดูดเลือดผู้รักสันติ เป็นผู้นำพาปีศาจดูดเลือดสามสิบแปดคนมาโจมตีผีดูดเลือดเพื่อยึดครองศิลาโลหิต แต่ทำไปเพราะเจตนาดี มักถูกมองว่าเป็นคนขี้ขลาดเนื่องจากไม่รักการต่อสู้ เคยเป็นเพื่อนสนิทกับดาร์เรนจนกระทั่งดาร์เรนเห็นเคอร์ดาฆ่าแกฟเนอร์ เพิร์ล จึงคิดว่าเคอร์ดาเป็นคนทรยศ เสียชีวิตในเล่มหก
ซีบา ไนล์ ผีดูดเลือดอาวุโส เคยเป็นอาจารย์ของคุณเครปสลีย์ มีโทรจิตสื่อสารกับแมงมุมได้
ปารีส สกายล์ ผีดูดเลือดที่อายุยืนที่สุด เป็นเจ้าชายผีดูดเลือด และมีวีรกรรมโด่งดัง  เสียชีวิตในเล่มแปด
มิกกา เวอร์ เลฟ เจ้าชายผีดูดเลือดที่อายุน้อยที่สุดก่อนเคอร์ดา สมอลต์ และดาร์เรน แชน มักแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีดำเสมอและเคร่งครัดเรื่องกฎระเบียบ
แอร์โรว์ เจ้าชายผีดูดเลือดที่มีความเกลียดชังปีศาจดูดเลือดมากจนเป็นตำนาน มีรอยสักรูปลูกศรที่หน้าผาก
แอรา เซลส์ ผีดูดเลือดหญิงหนึ่งในไม่กี่คนในภูเขาผีดูดเลือด เป็นนักสู้ที่เก่งกาจมาก และไม่ยอมจับมือกับคนที่ไม่ใช่นักสู้เด็ดขาด ยกเว้นตอนที่เคอร์ดา สมอลต์ชนะเธอบนคานประลอง
แวเนซ เบลน ผู้ควบคุมกีฬาตาบอดในภูเขาผีดูดเลือด
ไซรัส ผีดูดเลือดที่เข้าร่วมแผนการทรยศของเคอร์ดา สมอลต์
ดาเรียส แชน ลูกของสตีฟ เลพเพิด และแอนนี แชน ดาเรียสเป็นคนครึ่งปีศาจดูดเลือดแต่ดาร์เรนถ่ายเลือดใหม่ให้กลายเป็นผีดูดเลือด
ตัวละคร > ปีศาจดูดเลือด

พี่น้องของผีดูดเลือดที่แยกตัวออกไปเมื่อหลายร้อยปี เนื่องจากเชื่อว่าการไม่ดูดเลือดเหยื่อให้หมดตัวเป็นเรื่องน่าละอาย ทำให้มีผิวสีม่วงและตา ปาก เส้นผมเป็นสีแดง
สตีฟ (เลพเพิด) เลนเนิด พญาปีศาจดูดเลือด เคยเป็นเพื่อนเก่าของดาร์เรน แชน เสียชีวิตในเล่มสิบสอง
แกนเน็น ฮาสต์ องครักษ์อันดับหนึ่งของพญาปีศาจดูดเลือด เป็นน้องชายของแวนชา มาร์ช
ร.ม. เล่มสอง - เร็กกี้ มนุษย์ผัก แต่ในเล่มแปดอ้างว่าย่อมาจาก รักปีศาจดูดเลือด มิตรผู้ทรงธรรม เสียแขนทั้งสองข้างไปเพราะมนุษย์หมาป่า แต่คิดว่าดาร์เรนเป็นคนทำ จึงเกลียดชังดาร์เรนและเข้าร่วมกับปีศาจดูดเลือด ถูกฆ่าโดยสตีฟในเล่มสิบสอง
เมอร์ล็อก ปีศาจดูดเลือดวิกลจริต ฆ่าคนเป็นว่าเล่น ถูกฆ่าโดยคุณเครปสลีย์ในเล่มสาม
กลอลดา เพื่อนของเคอร์ดา สมอลต์ ถูกฆ่าในเล่มหกโดยดาร์เรน แชน
บาร์เจ็น ปีศาจดูดเลือดที่ยอมรับว่าร.ม.ทาตัวเป็นสีม่วงและใส่คอนเท็กเลนส์สีแดง
ตัวละคร > สมุนปีศาจ

เป็นมนุษย์ธรรมดา แต่เรียนรู้การต่อสู้แบบปีศาจดูดเลือด มีรอยสักรูปตัววีอยู่ที่เหนือใบหูข้างใดข้างหนึ่ง และทาสีแดงรอบดวงตา
มอร์แกน เจมส์ นายตำรวจที่ดาร์เรนไม่ไว้ใจในเล่มเก้า ฆ่าคุณทอลล์ในเล่มสิบเอ็ด และถูกฆ่าโดยฮาร์แคต มัลดส์ในเล่มเดียวกัน
มาร์ก ไรเตอร์ ตัวประกันที่แวนชา มาร์ชจับมาเค้นความจริง
ตัวละคร > แนวร่วมผีดูดเลือด

เป็นมนุษย์ธรรมดาเหมือนกับปีศาจดูดเลือด แต่เข้าร่วมกับผีดูดเลือด ส่วนใหญ่จะเป็นคนเร่ร่อน คนจรจัดและขอทาน มีโทรศัพท์ไว้คอยติดต่อเรื่องปีศาจดูดเลือด ก่อตั้งโดยอลิซ เบอร์เจสและเด็บบี เฮมล็อก
ดีแคลน ชายที่ช่วยดาร์เรนไว้เมื่อดาร์เรนถูกดาเรียสยิงด้วยลูกศรในเล่มสิบเอ็ด
ลิตเติลเคนนี
ตัวละคร > นักแสดงในคณะซีร์ก ดู ฟรีก

เป็นคณะรวมผู้ที่มีความสามารถน่าทึ่ง ออกแสดงไปทั่วทุกสถานที่
ไฮเบอร์เนียส ทอลล์ เจ้าของคณะ มีอำนาจหยั่งรู้อนาคตและอ่านใจคนได้ ถูกฆ่าในเล่มสิบเอ็ดโดยมอร์แกน เจมส์
เอฟรา ฟอน เด็กงู เป็นเพื่อนสนิทของดาร์เรน แชน ภายหลังแต่งงานกับเมอร์ลา ฟอนมีลูกสามคนคือแชนคัส เออร์ชา และลิเลีย ฟอน
เมอร์ลา แชนคัส เออร์ชา และลิเลีย ฟอน ภรรยาและลูกๆของเอฟรา เมอร์ลาสามารถถอดใบหูมาใช้เป็นบูมเมอแรงได้ ส่วนแชนคัสและลิเลียเป็นเด็กงู แชนคัสถูกหักคอจนเสียชีวิตในเล่มสิบเอ็ดโดยสตีฟ
มนุษย์หมาป่า ครึ่งคนครึ่งหมาป่า ดุร้ายมาก กัดแขนของร.ม.จนขาดในเล่มสอง
รามุสสองกระเพาะ ชายที่อ้วนมาก กินทุกอย่างได้แม้แต่เหล็ก
อเล็กซานเดอร์ซี่โครง ชายที่ผอมมาก
แบรดลีย์จอมยืดหยุ่น ชายที่ยืดหยุ่นตัวได้อย่างพิสดาร แต่หายตัวไปอย่างลึกลับ ภายหลังพบว่าถูกสังหารโดยกลุ่มคนจิ๋ว
เกอร์ธาฟันเหล็ก หญิงสาวตัวใหญ่ที่มีฟันแข็งที่สุดในโลก
คอร์แมคมนุษย์งอก ชายที่ไม่ว่าส่วนใดของร่างกายถูกตัดออกไปก็จะงอกกลับมาได้เสมอ แต่เขาไม่รู้ว่าถ้าตัดที่หัวจะงอกได้หรือไม่ จนถูก ร.ม. ตัดหัวในเล่ม12 จึงพบว่าหัวก็สามารถงอกได้
ทรูสกา ผู้หญิงสวยที่สามารถทำให้เครางอกขึ้นมาได้ตามใจต้องการ เป็นเพื่อนเก่าของแวนชา มาร์ช
ไซฟ์กับเซียร์ซา คู่แฝดเกลียว บิดตัวพันกันได้น่าทึ่ง
ฮันส์มนุษย์มือ ชายที่วิ่งได้เร็วที่สุดในโลก
ตัวละคร > บุคคลอื่นๆ

ฮาร์แคต มัลดส์ คนตัวจิ๋วเพื่อนสนิทที่สุดของดาร์เรน ชำนาญในการใช้ขวาน สร้างขึ้นโดยคุณไทนี โดยใช้ร่างของคนที่ตายแล้วมาสร้างเป็นร่างใหม่ ร่างเก่าของฮาร์แคตคือ เคอร์ดา สมอลต์ ซึ่งคุณไทนีส่งกลับมายังอดีตเพื่อช่วยดาร์เรนจากการถูกหมีโจมตีในเล่มสี่และการไม่ผ่านการทดสอบมรณะครั้งที่สี่หรือหมูป่าบ้าเลือดในเล่มห้า
เดสมอนด์ ไทนี จอมขมังเวทย์ มีอำนาจลึกลับเกี่ยวกับกาลเวลา จิตใจเหี้ยมโหดผิดมนุษย์แม้ภายนอกจะดูใจดีก็ตาม
คุณหญิงอีแวนนา เป็นสายเลือดของคุณไทนี มีอำนาจเกี่ยวกับกาลเวลาแต่ไม่ชัดเจนเท่ากับคุณไทนี เป็นพี่น้องกับคุณทอลล์
เด็บบี เฮมล็อก เพื่อนหญิงของดาร์เรน แชน
อลิซ เบอร์เจส สารวัตรหญิง เคยเกลียดชังพวกผีดูดเลือด แต่เปลี่ยนความคิดใหม่ในภายหลังและจัดตั้งกลุ่มแนวร่วมผีดูดเลือด
แอนนี แชน น้องสาวคนเดียวของดาร์เรน แม่ของดาเรียส
สมิกกี้ มาร์ติน เด็กผู้ชายในเล่มแปดที่คอยหาเรื่องดาร์เรนอยู่เสมอ
ริชาร์ด มอนโทรส เพื่อนนักเรียนคนแรกของดาร์เรนในเล่มแปด รู้จักกันเพราะดาร์เรนไปช่วยริชาร์ดไว้จากการกลั่นแกล้งของสมิกกี้ มาร์ติน แต่เมื่อรู้ว่าดาร์เรนเป็นผีดูดเลือดแล้วกลับหวาดกลัว
ทอมมี โจนส์ เพื่อนสนิทหนึ่งในสี่คนของดาร์เรน ภายหลังได้เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียง แต่ถูกฆ่าโดยร.ม.ในเล่มสิบเอ็ด
อลัน มอริส เพื่อนสนิทหนึ่งในสี่คนของดาร์เรน เป็นคนนำใบปลิวซีร์ก ดู ฟรีกมาให้ ภายหลังได้เป็นนักวิทยาศาสตร์ ดัดแปลงจนได้มังกรขึ้นโดยร่วมกันกับคุณไทนี
สิ่งที่เกี่ยวข้องกับเดสมอนด์ ไทนี

คนตัวจิ๋ว คนตัวเล็กมีผิวสีเทา ตาโตสีเขียว ไม่มีจมูก หายใจเอาอากาศปกติเข้าไปเกินสิบชั่วโมงไม่ได้ เกิดจากคนที่ตายแล้วได้รับการชุบร่างขึ้นมาใหม่โดยคุณไทนี
ผู้พิทักษ์โลหิต คนผิวซีดเหมือนคนตาย พูดภาษาที่ฟังไม่ออก อาศัยอยู่ในภูเขาผีดูดเลือด
โลงอัคนี โลงที่ใช้ค้นหาพญาปีศาจดูดเลือด ถ้าคนปกติเข้าไปนอนจะถูกเผา มีแต่พญาปีศาจดูดเลือดเท่านั้นที่กลับออกมาได้ มีปีศาจดูดเลือดหลายคนกล้าลงไปนอนในโลงนี้และได้ตายไป แต่เมื่อสตีฟ เลนเนิดลงไปกลับออกมาได้โดนที่ไม่เป็นอะไรเลยสตีฟ เลนเนิดคือพญาปีศาจดูดเลือด
ศิลาโลหิต หินสีแดงขนาดใหญ่ ใช้ค้นหาผีดูดเลือด ความจริงคือสมองมังกรที่คุณไทนีนำกลับไปให้ผีดูดเลือด
ภาพยนตร์

ผจญโลกแวมไพร์มรณะ เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือสามเล่มแรกในหนังสือชุดนี้
คนเลี้ยงผึ้ง

คนเลี้ยงผึ้ง
คนเลี้ยงผึ้ง คือ ผู้ที่จะคอยดูแลผึ้งงาน โดยคาดหวังถึงผลผลิตต่างๆ ที่เกิดจากบรรดาผึ้ง เช่น น้ำผึ้ง ขี้ผึ้ง เกสรดอกไม้ น้ำที่ผึ้งใช้เลี้ยงตัวอ่อน รวมถึงการผสมพันธุ์เกสรที่เกิดจากผึ้งกับพวกพืชผักและผลไม้ โดยพวกเขาจะเพิ่มจำนวนนางพญาผึ้งและบรรดาผึ้งงานเพื่อขายให้เกษตรกรคนอื่น ๆ ต่อไป หรืออาจทำเพื่อการตอบสมมุติฐานทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งผู้เลี้ยงผึ้ง นั้นอาจจะทำเป็นงานอดิเรกเพื่อหารายได้พิเศษ หรืออาจทำเป็นอาชีพหลัก ซึ่งขึ้นอยู่กับจำนวนผึ้งที่เลี้ยงอยู่
ความหมาย

คนเลี้ยงผึ้งนั้นอาจเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า เกษตรกรผู้ผลิตน้ำผึ้ง (“apiarists”) ซึ่งมาจากภาษาละติน โดยคำว่า “apis” นั้นมีความหมายว่า “ผึ้ง” โดยคำว่าคนเลี้ยงผึ้งนั้น มักจะกล่าวถึงผู้ที่เลี้ยงผึ้งงาน ไว้ในรังผึ้ง กล่อง หรือภาชนะอื่นๆ
คนเลี้ยงผึ้งนั้นจะไม่ฝึกให้ผึ้งนั้นเชื่องแต่พวกเขาจะควบคุมเพียงรังผึ้งหรือกล่องที่ใช้เลี้ยงและอุปกรณ์อื่นๆที่เกี่ยวข้องเท่านั้น และพวกผึ้งนั้นสามารถหาอาหารหรืออพยพไปที่อื่นได้อย่างอิสระตามที่พวกมันต้องการ พวกผึ้งทั้งหลายจะกลับสู่รังของคนเลี้ยงผึ้งก็ต่อเมื่อมันสะอาด ทืบแสง และเป็นที่กำบังหลบภัยได้
การจำแนกประเภท

คนเลี้ยงผึ้งโดยส่วนใหญ่แล้วจะเลี้ยงเป็นงานอดิเรก โดยที่พวกเขาจะมีรังผึ้งที่เลี้ยงไว้เพียงไม่กี่รัง เพื่อการศึกษาทางนิเวศวิทยาและธรรมชาติในการใช้ชีวิตของผึ้งและน้ำผึ้งก็เป็นผลพลอยได้ ด้วยราคาของน้ำผึ้งที่มีราคาราวร้อยดอลลาร์สหรัฐ ทำให้มีฟาร์มเลี้ยงผึ้งเกิดขึ้น รวมถึงการจัดการรังผึ้งทั้งหลายและการใช้เครื่องมือเก็บน้ำผึ้งที่ใช้เวลาหลายต่อหลายชั่วโมง คนเลี้ยงผึ้งที่ทำเป็นงานอดิเรกนั้นแทบจะไม่มีประโยชน์นอกทวีปยุโรป ที่มีผลิตภัณฑ์จากผึ้งตาม ธรรมชาติจำนวนน้อย เพราะความต้องการที่ไม่แน่นอน
ผู้ที่เลี้ยงผึ้งเป็นอาชีพเสริมนั้น พยามที่จะเลี้ยงผึ้งของพวกเขาต่อไปโดยอาศัยรายได้ ส่วนอื่นในการใช้จ่าย พวกเขาจะเลี้ยงผึ้งประมาณ 300 รัง ที่พลิตน้ำผึ้งราว 10-20 ตัน โดยมีมูลค่าประมาณ10,000 ดอลลาร์ต่อปี
เกษตรกรที่เลี้ยงผึ้งเป็นอาชีพหลักนั้น จะมีผึ้งหลายร้อยหรือเป็นพันรัง และมีผู้เลี้ยงผึ้งมากถึง 50,000 รังที่สามารถให้น้ำผึ้งได้เป็นล้านปอนด์ ผู้เลี้ยงผึ้งเป็นอาชีพหลักคนแรก คาดว่าจะเป็น เปโตร โปรโคโปวิค ชาวยูเครน เขาเลี้ยงผึ้งถึง 6,600 รัง ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 โมเสส ควินบี เป็นเกษตรกรผู้เลี้ยงผึ้งในสหรัฐอเมริการเป็นคนแรก โดยมีผึ้ง 1,200 รัง ราวปี ค.ศ. 1840 หลังจากนั้น ในช่วงปี ค.ศ. 1960-1970 จิม พาวเวอส์ ในไอดาโฮ สหรัฐอเมริกา ก็เลี้ยงผึ้งจำนวน 30,000 รัง มิเอล คาร์โลตา ได้เลี้ยงผึ้งร่วมกับหุ้นส่วนของเขา อาร์ทูโร วูฟราธ์และฮวน สเปคค์ ชาวเม็กซิโก เลี้ยงผึ้งอย่างน้อย 50,000 รัง ในช่วงปี ค.ศ. 1920 ถึง 1960 ในปัจจุบัน เอดี ฮันนี่ ฟาร์ม ในเซาท์ดาโกตา สหรัฐอเมริกา เลี้ยงผึ้ง 80,000 รัง และสแกนเดีย ฮันนี่ คอมปานี ในอัลเบอร์ตา แคนาดา เลี้ยงผึ้ง 12,000 รัง ซึ่งทั้ง 2 ฟาร์มนั้นถือเป็นฟาร์มน้ำผึ้งที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยทั่วโลกมีธุรกิจการเลี้ยงผึ้งประมาณ 5% โดยผลิตน้ำผึ้งประมาณ 60% ให้กับโลก
ประเภทของผู้เลี้ยงผึ้ง

ผู้เลี้ยงผึ้งส่วนใหญ่ จะนำผลิตภัณฑ์ที่ได้จากฟาร์ม ออกจำหน่าย น้ำผึ้งถือเป็นผลผลิตที่มีค่ามากที่สุดที่พวกเขานำมาจำหน่าย ผู้เลี้ยงผึ้งจะดูแลฝูงผึ้งของพวกเขาให้สมบูรณ์ที่สุด โดยอาศัยน้ำหวาน จากเกสรดอกไม้จำนวนมาก พวกเขาผลิตและจำหน่ายของเหลวที่ถูกสกัด และในบางครั้งอาจรวมถึงรวงผึ้งด้วย ผู้เลี้ยงผึ้งอาจขายผลผลิตของพวกเขาแบบปลีก ด้วยตัวเองหรือ อาจขายส่งให้พ่อค้าคนกลาง และตัวแทนต่างๆ ขี้ผึ้ง เกสรดอกไม้ น้ำที่ผึ้งใช้เลี้ยงตัวอ่อน และการผสมพันธุ์พืชนั้น ถือเป็นการสร้างรายได้เสริม อีกทางหนึ่ง เช่นผู้เลี้ยงผึ้งชาวไต้หวันนั้นส่งออกน้ำที่ผึ้ง ใช้เลี้ยงตัวอ่อนจำนวน หลายตัน ที่เป็นอาหารชั้นเลิศของนางพญาของเหล่าผึ้งที่ให้น้ำผึ้ง ผู้เลี้ยงผึ้งในปัจจุบันไม่นิยมเลี้ยงผึ้งงานเพื่อผลิต ขี้ผึ้งสักเท่าไหร่ ขี้ผึ้งนั้นจะถูกเก็บพร้อมน้ำผึ้งและนำไปแยกเพื่อจำหน่าย
ผู้เลี้ยงผึ้งบางคน ให้บริการการผสมพันธุ์เกสร แก่ชาวสวนคนอื่นๆ ผู้เลี้ยงผึ้งประเภทนี้อาจไม่ได้ผลิตน้ำผึ้งเพื่อการจำหน่าย การผสมพันธุ์เกสรนั้น ผู้เลี้ยงผึ้งเคลื่อนย้ายรังผึ้งในตอนกลางคืน ไปยังที่ที่มีจำนวนพืชผัก ผลไม้ มากพอในการผสมเกสรดอกไม้ เพื่อให้ได้ผลผลิตเป็นจำนวนมาก การที่จะทำแบบนี้ได้นั้นจะต้องใช้ฝูงผึ้งที่มีความสมบูรณ์และนำพวกมันไปปล่อยในหมู่พืชผลต่างๆ เช่น อัลมอนด์ แอปเปิ้ล เชอร์รี่ บลูเบอร์รี่ และ แตงชนิดต่างๆ เป็นต้น ซึ่งรายได้เหล่านี้มักจะมาเป็นเงินสด
ผู้เพาะพันธุ์นางพญา คือ ผู้เลี้ยงผึ้งเฉพาะทาง เป็นผู้ที่เพาะเลี้ยง นางพญาผึ้ง เพื่อจำหน่ายแก่ผู้เลี้ยงผึ้งคนอื่นๆ ผู้เพาะพันธุ์จะคัดเลือกผึ้งที่สมบูรณ์และ ดูแลเอาใจใส่ เลี้ยงดู ผึ้งของพวกเขาเป็นอย่างดี ในที่ที่เป็นธรรมชาติ ตอนช่วงต้นของฤดูใบไม้ผลิ ผู้เลี้ยงผึ้งประเภทนี้จะจำหน่ายผึ้งชนิดพิเศษให้กับผู้เลี้ยงผึ้งแต่ละประเภท ไม่ว่าจะเป็นผู้ผลิตน้ำผึ้ง ผู้ที่รับผสมพันธุ์เกสรหรือ ผู้เลี้ยงผึ้งเป็นงานอดิเรก ผู้ที่ต้องการเริ่ม หรือขยับขยาย ฟาร์มของพวกเขา ผู้เพาะพันธุ์นางพญาจะใช้ชุด "เจนเตอร์"(ชุดที่ใช้ในการขยายพันธุ์นางพญา) ในการเพาะ พันธุ์นางพญาผึ้งที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ เป็นจำนวนมาก แบรนดอน วูด คือหนึ่งในผู้เพาะพันธุ์ นางพญาที่โด่งดัง โดยเขาเพาะพันธุ์ผึ้ง ให้แก่ฟาร์มต่างๆในช่วงปลายศตวรรษที่ 20
จอมโจรอัจฉริยะ

| --- | --- |
จอมโจรอัจฉริยะ
まじっく快斗
ชื่อภาษาอังกฤษ: Magic Kaito
แนว: สุขนาฏกรรม, อาชญากรรม
มังงะ
เขียนโดย: โกโช อาโอยามะ
สำนักพิมพ์:  โชงากูกัง  วิบูลย์กิจ
ตีพิมพ์ตั้งแต่: 10 มิถุนายน พ.ศ. 2530 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5 เล่ม (รายชื่อตอนมังงะ)
ซีรีส์ภาพยนตร์อนิเมะ
จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาล
กำกับโดย: โทชิกิ ฮิราโนะ
อำนวยการสร้างโดย: มาซาฮิโตะ โยชิโอกะ
ดนตรีโดย: อัตสึชิ อูเมโบริ
สตูดิโอ: ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ฉาย:  17 เมษายน 2553  –  29 ธันวาคม 2555
ภาพยนตร์: 12
อนิเมะโทรทัศน์
จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาล 1412
กำกับโดย: ซูซูมุ คูโด
เขียนบทโดย: คูนิฮิโกะ โอกาดะ โทชิยะ โอโนะ
ดนตรีโดย: ทากุ อิวาซากิ
สตูดิโอ: เอ-1 พิกเจอส์
เครือข่าย:  NNS (ytv)  ทรูสปาร์ก (อนิเมะ)  การ์ตูนคลับ
ฉาย:  4 ตุลาคม 2557  –  28 มีนาคม 2558
ตอน: 24 (รายชื่อตอน)
จอมโจรอัจฉริยะ (ญี่ปุ่น: まじっく快斗; โรมาจิ: Majikku Kaito) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดยโกโช อาโอยามะ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงากูกัง (ญี่ปุ่น) และวิบูลย์กิจ (ไทย) เรื่องราวของคุโรบะ ไคโตะ เด็กมัธยมศึกษาตอนปลาย ได้สานต่อความฝันของพ่อด้วยการปลอมตัวเป็นจอมโจรคิด (ญี่ปุ่น: 怪盗キッド; โรมาจิ: Kaitō Kiddo) โจรผู้มีชื่อเสียง ปัจจุบันจอมโจรอัจฉริยะตีพิมพ์ออกมา 5 เล่ม โดยตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 จำนวน 2 เล่ม แล้วจึงตีพิมพ์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 อีก 1 เล่ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 จึงตีพิมพ์เล่มที่ 4 และในปี พ.ศ. 2560 จึงตีพิมพ์เล่มที่ 5
ทั้งนี้จอมโจรคิดและตัวละครอื่น ๆ ในจอมโจรอัจฉริยะยังปรากฏใน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งเป็นผลงานการ์ตูนอีกชิ้นหนึ่งของโกโช อาโอยามะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะ
ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (TMS Entertainment) ได้นำ จอมโจรอัจฉริยะ ไปทำเป็นอนิเมะจำนวน 12 ตอน ออกอากาศเมื่อปี 2553-2555 โดยจะอิงเนื้อหาจากมังงะ ในไทยใช้ชื่อว่า จอมโจรอัจฉริยะ (ทรูสปาร์ก), เมจิกไคโตะ (การ์ตูนคลับ) และ จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาล (ทีไอจีเอ) ต่อมาเอ-1 พิกเจอส์ (A-1 Pictures) ได้นำมาทำเป็นอนิเมะโทรทัศน์จำนวน 24 ตอน ใช้ชื่อว่า เมจิกไคโตะ 1412 (ญี่ปุ่น: まじっく快斗1412) ออกอากาศช่วงปี 2557-2558 ในไทยใช้ชื่อว่า จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาล 1412 เนื้อเรื่องจะต่อยอดและอิงเนื้อหาจากยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ทั้งสองพากย์ไทยโดยทีไอจีเอ
ที่มา

ตัวละครจาก จอมโจรอัจฉริยะ ถูกดัดแปลงจากตัวละครจากเรื่องสั้น ลูแปง โจรขโมยหัวใจ ซึ่งโกโช อาโอยามะเคยเขียนไว้ก่อนหน้า โดยจอมโจรคิด ผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจจากอาร์แซน ลูแปงของมอริส เลอบล็อง ต่างจากคุโด้ ชินอิจิจากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งได้เชอร์ล็อก โฮมส์ของอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เป็นตัวละครต้นแบบ
เนื้อเรื่อง

คุโรบะ ไคโตะซึ่งเป็นตัวละครเอกของเรื่องเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมปลายที่มีฝีมือในการเล่นมายากล ซึ่งได้รับการฝึกสอนจากคุโรบะ โทอิจิ ผู้เป็นพ่อ แต่ต่อมาพ่อของไคโตะประสบอุบัติเหตุจนถึงแก่ชีวิตขณะแสดงมายากล กระทั่งแปดปีต่อมาหลังการเสียชีวิตของโทอิจิ ไคโตะได้พบห้องลับของพ่อจากการจับรูปของพ่อแล้วรูปก็พลิกกลับหลังที่ทำให้เขาได้พบห้องลับดังกล่าว และเมื่อเข้าไปก็เจอหมวกทรงสูงสีขาว สูทขาว พร้อมผ้าคลุม และแว่นตาขาเดียว จึงรู้ว่าแท้จริงแล้วพ่อของตนเป็นจอมโจรคิดและทราบอีกว่าพ่อของตนนั้นถูกฆาตกรรม เพื่อสืบหาศัตรูที่ฆ่าพ่อของตัวเอง เขาจึงรับบทเป็นจอมโจรคิดมาแต่นั้น เพื่อล่อให้ฆาตกรตัวจริงปรากฏตัวออกมา
ทั้งนี้จอมโจรคิดจะเป็นโจรที่ช่ำชองด้านโจรกรรมและการแปลงโฉม ทั้งสามารถเลียนแบบน้ำเสียงของผู้ถูกปลอมตัวได้ ส่วนที่มาของชื่อ ปรากฏในมังงะเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน อธิบายว่า "คิด" (KID) มาจากรหัสอาชญากรว่า 1412 ต่อมาคุโด้ ยูซากุซึ่งเป็นนักเขียน ได้อ่านลายมือหวัด ๆ ของนักข่าวที่ลงเรื่องราวเกี่ยวกับโจรผู้นี้ จึงอ่านอย่างเล่นคำแล้วตั้งชื่อให้ว่า "คิด"
ตามท้องเรื่องเขาที่เป็นจอมโจรนั้นจะถูกนาคาโมริ กินโซ พ่อของอาโอโกะซึ่งเป็นตำรวจตามจับกุมและประสบกับความล้มเหลวอยู่เสมอ ๆ ทั้งนี้บุคลิกของจอมโจรคิดในจอมโจรอัจฉริยะจะมีลักษณะตลก ยียวนกวนประสาท และซุ่มซ่ามจนผิดพลาดบ่อย ๆ ซึ่งต่างจากบุคลิกใน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ที่จอมโจรคิดจะมีลักษณะเคร่งขรึม ลึกลับ ซ้ำยังล่วงรู้ความลับของโคนันที่แท้จริงแล้วคือคุโด้ ชินอิจิ
ตัวละคร > ตัวละครหลัก

คุโรบะ ไคโตะ (ญี่ปุ่น: 黒羽 快斗; โรมาจิ: Kuroba Kaito) หรือ จอมโจรคิด (ญี่ปุ่น: 怪盗キッド; โรมาจิ: Kaitō Kiddo) เป็นตัวละครเอกของเรื่อง ชื่อสกุล "คุโรบะ" แปลว่า "ปีกดำ" ส่วนชื่อตัว "ไคโตะ" แปลว่า "ว่าว" และพ้องเสียงกับคำว่าไคโตะที่แปลว่า "โจร" เป็นลูกชายของคุโรบะ โทอิจิ นักมายากลที่มีชื่อเสียงซึ่งเป็นจอมโจรด้วย กับมารดาชื่อคุโรบะ จิคาเงะ ครั้นโทอิจิเสียชีวิตลง เขาจึงรับบทบาทเป็นจอมโจรคิดคนถัดมาเพื่อตามหาฆาตกรที่ฆ่าพ่อ ตามเนื้อเรื่องเขารับความรู้ด้านมายากลจากบิดา โกโช อาโอยามะอธิบายรูปลักษณ์ของจอมโจรคิดไว้ว่า "แว่บไปแว่บมาหาตัวจับยาก ห้าวหาญไม่มีใครเปรียบ หน้าตาหล่อเหลาหรือก็คือ "อาร์แซน ลูแปง" นั่นแหละครับ และก็ต้องเจ้าเล่ห์ด้วย..." เขาสนิทสนมกับนาคาโมริ อาโอโกะ ลูกสาวของสารวัตรนาคาโมริ กินโซ
นาคาโมริ อาโอโกะ (ญี่ปุ่น: 中森 青子; โรมาจิ: Nakamori Aoko) เป็นลูกสาวคนเดียวของนาคาโมริ กินโซ ชื่อตัวมาจากคำว่า "อาโอะ" แปลว่า "สีน้ำเงิน" เธอเรียนร่วมชั้นกับคุโรบะ ไคโตะและสนิทสนมกัน โดยที่ไม่ทราบว่าจริง ๆ แล้วเขาคือจอมโจรคิด
นาคาโมริ กินโซ (ญี่ปุ่น: 中森 銀三; โรมาจิ: Nakamori Ginzō) เป็นนายตำรวจตำแหน่งสารวัตร และเป็นบิดาของนาคาโมริ อาโอโกะ เขาหมายตาที่จะจับจอมโจรคิดตามหน้าที่ โดยที่เขาไม่ทราบเลยว่าทั้งคุโรบะ โทอิจิ และคุโรบะ ไคโตะ ชายคนสนิทของลูกสาวเป็นโจร ทั้งนี้เขาเคยเฉลียวใจว่าไคโตะคือจอมโจรคิด แต่ด้วยไหวพริบไคโตะจึงเอาตัวรอดมาได้
การเผยแพร่ > หนังสือการ์ตูน

จอมโจรอัจฉริยะแต่งและวาดภาพประกอบโดยโกโช อาโอยามะ ถูกตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งซันเดย์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 แต่หลังจากรวมเล่มมังงะประเภทจบในเรื่องได้เพียงสองเล่มก็ยุติการตีพิมพ์ของโชเน็งซันเดย์ในปีถัดมา เพราะผู้เขียนไปเอาดีกับการเขียนมังงะเรื่อง ไยบะ และ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตามลำดับ โดยให้จอมโจรคิดเป็นตัวละครรับเชิญในมังงะเรื่องหลังแทน แต่ภายหลังเมื่อเสียงตอบรับดี ก็จะมีการปล่อยจอมโจรอัจฉริยะตอนใหม่ออกมาเป็นครั้งคราว ลักษณะเขียน ๆ หยุด ๆ เว้นระยะห่างค่อนข้างนาน โดยมีการตีพิมพ์มังงะเล่มที่ 3 ในปี พ.ศ. 2537 เล่มที่ 4 ในปี พ.ศ. 2550 การนี้โกโช อาโอยามะได้กล่าวว่า "ขอโทษนะครับที่ให้รอเล่ม 4 ตั้ง 13 ปี...ตอนแรกที่วาดเล่ม 1 นั้นอายุระหว่างไคโตะกับคนวาดยังต่างกันแค่ 4-5 ปี แต่ตอนนี้ช่องว่างระหว่างวัยกว้างขึ้นซะแล้ว...การสร้างเรื่องก็ยากขึ้นด้วย แต่ยังไงก็จะพยายามครับ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ" หลังจากนั้นก็มีการปล่อยมาเป็นตอน ๆ มีสองตอนตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2554 อีกสามตอนในปี พ.ศ. 2557 และอีกสามตอนในปี พ.ศ. 2560 ก่อนรวมเป็นเล่มที่ 5 ในปีเดียวกัน
ในไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ เดิมเคยสะกดชื่อเรื่องว่า จอมโจร..อัจฉริยะ!! และสะกดชื่อคุโรบะ ไคโตะว่า "ไคโต คุโบตะ" ตีพิมพ์ออกมาสองเล่ม ปัจจุบันวิบูลย์กิจยังเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในไทยและมีจำนวน 5 เล่มเท่ากับของญี่ปุ่น
การเผยแพร่ > หนังสือการ์ตูน > รายชื่อตอนที่ยังไม่ได้รวมเล่ม

37. "กรีนดราก้อน (ตอนต้น)" (ญี่ปุ่น: グリーン・ドラゴンの巻(前編); โรมาจิ: Gurīn Doragon no Maki (Zenpen))
38. "กรีนดราก้อน (ตอนกลาง)" (ญี่ปุ่น: グリーン・ドラゴンの巻(中編); โรมาจิ: Gurīn Doragon no Maki (Chūhen))
39. "กรีนดราก้อน (ตอนปลาย)" (ญี่ปุ่น: グリーン・ドラゴンの巻(後編); โรมาจิ: Gurīn Doragon no Maki (Kōhen))
การเผยแพร่ > การ์ตูนโทรทัศน์ตอนพิเศษ

มีการผลิตรายการโทรทัศน์พิเศษสำหรับมังงะเรื่อง จอมโจรอัจฉริยะ เป็นอนิเมะ โดยการผลิตจะอิงเนื้อหาจากมังงะเป็นหลัก กำกับโดยโทชิกิ ฮิราโนะ จากทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนช่วงปี พ.ศ. 2553-2555 อันเป็นช่วงเวลาฉาย ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ลายเส้นนั้นก็เป็นแบบเดียวกับเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งหลายคนเข้าใจว่าเป็น ยอดนักสืบจิ๋วโคนันตอนพิเศษ ทั้ง ๆ ที่ตัวเรื่องไม่มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องดังกล่าวเลยก็ตาม ออกอากาศครั้งแรก 17 เมษายน 2553
ในไทยใช้ชื่อว่า จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาล พากย์และจำหน่ายโดยทีไอจีเอ ออกอากาศทางช่องทรูสปาร์ก ใช้ขื่อว่า จอมโจรอัจฉริยะ และทางช่องการ์ตูนคลับใช้ชื่อว่า จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาล
| #  | ตอน  | ออกอากาศครั้งแรก  |
| --- | --- | --- |
| 1 | ยอดนักสืบจิ๋วโคนันสเปเชียล: ความลับการกำเนิดจอมโจรคิด (名探偵コナンスペシャル 「怪盗キッド誕生の秘密」)  | 17 เมษายน 2553 |
| 2 | ยอดนักสืบจิ๋วโคนันสเปเชียล: เดทที่แสนยุ่งเหยิงของจอมโจรคิด (名探偵コナン　夏の怪盗キッド祭り 「怪盗キッドの忙しいデート」)  | 6 สิงหาคม 2554 |
| 3 | ยอดนักสืบจิ๋วโคนันสเปเชียล: เจ้าหญิงผู้ชื่นชอบมายากล (名探偵コナン　夏の怪盗キッド祭 「王女様はマジックがお好き」)  | 13 สิงหาคม 2554 |
| 4 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียล: แม่มดที่ไม่ยอมหลั่งน้ำตา (怪盗キッドスペシャル 　「魔女は涙をこぼさない」)  | 24 กันยายน 2554 |
| 5 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียล: บลูเบิร์ธเดย์แห่งพรหมลิขิต (怪盗キッドスペシャル　「運命のブルーバースデー」)  | 29 ตุลาคม 2554 |
| 6 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียล: รักที่ลานสกีในวันคริสต์มาสอีฟ (怪盗キッドスペシャル　「聖夜は恋するゲレンデで」)  | 24 ธันวาคม 2554 |
| 7 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียลฤดูร้อน: คู่แข่งที่แสนงดงาม (夏の怪盗キッド祭り　まじっく快斗「華麗なるライバルたち」)  | 4 สิงหาคม 2555 |
| 8 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียลฤดูร้อน: ความลับของน้ำตาสีแดง (夏の怪盗キッド祭り　「レッド・ティアーの秘密」)  | 11 สิงหาคม 2555 |
| 9 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียล: แม่มดกับนักสืบ และจอมโจร (怪盗キッドスペシャル 「魔女と探偵と怪盗と」)  | 29 กันยายน 2555 |
| 10 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียล: โกลเด้นอายแห่งความทรงจำ (怪盗キッドスペシャル 「魔女と探偵と怪盗と」)  | 3 พฤศจิกายน 2555 |
| 11 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียลฤดูหนาว: น้ำตาของคริสตัลมาเธอร์ (冬の怪盗キッドスペシャル　「涙のクリスタル・マザー」)  | 22 ธันวาคม 2555 |
| 12 | จอมโจรคิด บุรุษรัตติกาลสเปเชียลฤดูหนาว: น้ำตาแห่งรักของอัศวินดำ (冬の怪盗キッドスペシャル　「ダーク･ナイトに愛の涙を」)  | 29 ธันวาคม 2555 |
การเผยแพร่ > การ์ตูนโทรทัศน์

มีการผลิต จอมโจรอัจฉริยะ เป็นการ์ตูนโทรทัศน์ใช้ชื่อว่า ไคโตะคิด 1412 (ญี่ปุ่น: まじっく快斗1412) ผลิตโดยเอ-วันพิกเจอส์ (A-1 Pictures) เนื้อเรื่องจะต่อยอดและอิงเนื้อหาจากยอดนักสืบจิ๋วโคนัน และลายเส้นจะต่างออกไปจากที่ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เมนต์เคยผลิตในครั้งก่อน ออกอากาศทางช่องนิปปอนเทเลวิชันเน็ตเวิร์กซิสเตม (NNS) ในปี 2557-2558 นอกจากนี้ยังเป็นรายการใหม่ของช่องครันชีโรล (Crunchyroll) ในอเมริกาเหนือ ออกอากาศตั้งแต่ตอนที่ 13
ในไทยใช้ชื่อไทยว่า จอมโจรคิด 1412 พากย์และจัดจำหน่ายโดยทีไอจีเอ ออกอากาศทางช่องการ์ตูนคลับ เริ่มตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560
| #  | ตอน  | ออกอากาศครั้งแรก  |
| --- | --- | --- |
| 1 | การกลับมาของจอมโจรคิด (蘇る怪盗KID)  | 4 ตุลาคม 2557 |
| 2 | บลูเบิร์ธเดย์ (ブルーバースデイ)  | 11 ตุลาคม 2557 |
| 3 | Hustler ปะทะนักมายากล (ハスラーVSマジシャン)  | 18 ตุลาคม 2557 |
| 4 | ยอดนักสืบผู้มากับแสงสว่าง (名探偵は白日の下に)  | 25 ตุลาคม 2557 |
| 5 | สิ่งที่เย้ายวนสีแดง (緋色の誘惑)  | 1 พฤศจิกายน 2557 |
| 6 | Black Star (ブラックスター)  | 8 พฤศจิกายน 2557 |
| 7 | คุโรบะ ไคโตะกับวันหยุดที่แสนวุ่นวาย (黒羽快斗の忙しい休日)  | 15 พฤศจิกายน 2557 |
| 8 | การทำนายของผู้ใหญ่ (大人のおまじない)  | 22 พฤศจิกายน 2557 |
| 9 | Phantom Lady ปรากฏตัว (怪盗淑女 登場)  | 29 พฤศจิกายน 2557 |
| 10 | Phantom Lady และสมบัติของเรียวมะ (怪盗淑女と龍馬のお宝)  | 6 ธันวาคม 2557 |
| 11 | คิด โคนัน และภาพลวงตาในสมบัติของเรียวมะ (KID コナンの龍馬お宝イリュージョン)  | 13 ธันวาคม 2557 |
| 12 | คืนศักดิ์สิทธิ์กับจอมโจรคิดทั้งสอง (聖夜・二人の怪盗KID)  | 27 ธันวาคม 2557 |
| 13 | ตัดใจไปจากเขาเถอะ (彼から手をひいて)  | 10 มกราคม 2558 |
| 14 | Crystal Mother (クリスタル・マザー)  | 17 มกราคม 2558 |
| 15 | ราชินีกับจอมโจร (王女と泥棒の即興劇)  | 24 มกราคม 2558 |
| 16 | คิด ปะทะ โคนัน กับมายากลกลางเวหาที่แสนน่าอัศจรรย์ (KID VS コナン 奇跡の空中飛行)  | 31 มกราคม 2558 |
| 17 | Green Dream (グリーンドリーム)  | 7 กุมภาพันธ์ 2558 |
| 18 | Golden Eye (ตอนแรก) คำท้าของชานัวร์ (ゴールデン・アイ《前編》 黒猫の挑戦)  | 14 กุมภาพันธ์ 2558 |
| 19 | Golden Eye (ตอนจบ) ศึกตัดสิน คิดปะทะชานัวร์ (ゴールデン・アイ《後編》 決着KIDvs黒猫)  | 21 กุมภาพันธ์ 2558 |
| 20 | Dark Knight (ダーク・ナイト)  | 28 กุมภาพันธ์ 2558 |
| 21 | คิด ปะทะ โคนัน เคลื่อนไหวในพริบตาใต้แสงจันทร์ (KIDvsコナン 月下の瞬間移動)  | 7 มีนาคม 2558 |
| 22 | Red Tear (レッド.ティアー)  | 14 มีนาคม 2558 |
| 23 | Midnight Crow  (ตอนแรก) ชื่อนั้นคือจอมโจรคอร์โบ! (真夜中の烏 《前編》 その名は怪盗コルボー！)  | 21 มีนาคม 2558 |
| 24 | Midnight Crow (ตอนจบ) ประจัญบาน สีขาวหรือสีดำ!? (真夜中の烏 《後編》 激突！白か黒か！？)  | 28 มีนาคม 2558 |
หอจดหมายเหตุประธานาธิบดีโจเซฟ อาร์. ไบเดิน จูเนียร์

| --- | --- |


ภาษาที่ใช้ได้: อังกฤษ
สำนักงานใหญ่: จะแจ้งให้ทราบในภายหลัง
ประเทศต้นทาง: สหรัฐอเมริกา
เจ้าของ: สำนักงานจดหมายเหตุแห่งชาติและการบริหารงานเอกสาร
สร้างโดย: แผนกปฏิบัติการด้านเอกสาร – ห้องสมุดประธานาธิบดีไบเดิน (Archival Operations Division – Biden Presidential Library)
บุคคลสำคัญ: โจ ไบเดิน
ยูอาร์แอล: bidenlibrary.gov
เชิงพาณิชย์: ไม่
เปิดตัว: 20 มกราคม 2025; 40 วันก่อน (2025-01-20)
ลิขสิทธิ์เนื้อหา: สาธารณสมบัติ
หอจดหมายเหตุประธานาธิบดีโจเซฟ อาร์. ไบเดิน จูเนียร์ (Joseph R. Biden Jr. Presidential Library) เป็นหอจดหมายเหตุภายใต้การดูแลของสำนักงานจดหมายเหตุแห่งชาติและการบริหารงานเอกสาร (National Archives and Records Administration - NARA) ซึ่งเก็บรวบรวมเอกสารทางราชการที่เกี่ยวข้องกับการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของโจ ไบเดิน หลังสิ้นสุดวาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา รวมถึงโครงการที่เสนอให้จัดตั้งหอสมุดประธานาธิบดีเกี่ยวกับโจ ไบเดิน
ภูมิหลัง

หอจดหมายเหตุประธานาธิบดีเป็นแหล่งรวบรวมเอกสารและวัตถุสำคัญที่เกี่ยวข้องกับประธานาธิบดีสหรัฐฯ และการบริหารงานของเขา รวมถึงเป็นพิพิธภัณฑ์ด้วย
แม้ว่าหอจดหมายเหตุและเนื้อหาจะได้รับการดูแลโดยสำนักงานจดหมายเหตุแห่งชาติและการบริหารงานเอกสาร (NARA) แต่ค่าใช้จ่ายอื่น ๆ มักได้รับการสนับสนุนจากผู้บริจาคส่วนตัว โดยตามข้อมูลของ NARA อดีตประธานาธิบดีแต่ละคนจะเป็นผู้เลือกสถาปนิกสำหรับการออกแบบหอจดหมายเหตุด้วยตนเอง และรับผิดชอบในการเลือกสถานที่ตั้งสุดท้าย รวมถึงค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างทั้งหมด