stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เรสเซิลเมเนีย 2
แหล่งข้อมูลอื่น

The Official Website of WrestleMania 2 เก็บถาวร 2008-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Recap and Analysis at DWS
| ด ค กรายการเพย์-เพอร์-วิวและดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คของดับเบิลยูดับเบิลยูอี |
| --- | --- |
เรสเซิลเมเนีย:  I 1985  2 1986  III 1987  IV 1988  V 1989  VI 1990  VII 1991  VIII 1992  IX 1993  X 1994  XI 1995  XII 1996  13 1997  XIV 1998  XV 1999  2000  X-Seven 2001  X8 2002  XIX 2003  XX 2004  21 2005  22 2006  23 2007  24 2008  25 2009  26 2010  27 2011  28 2012  29 2013  30 2014  31 2015  32 2016  33 2017  34 2018  35 2019  36 2020  37 2021  38 2022  39 2023  40 2024 
ในปัจจุบัน:  รอยัลรัมเบิล (1988–ปัจจุบัน)  อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010–2015, 2017–ปัจจุบัน)  เรสเซิลเมเนีย (1985–ปัจจุบัน)  แบ็กแลช (1999–2009, 2016–ปัจจุบัน)  ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008–2015, 2023–ปัจจุบัน)  มันนีอินเดอะแบงก์ (2010–ปัจจุบัน)  ซัมเมอร์สแลม (1988–ปัจจุบัน)  เพย์แบ็ก (2013–2017, 2023–ปัจจุบัน)  ฟาสต์เลน (2015–2019, 2021, 2023–ปัจจุบัน)  คราวน์ จูเอ็ล (2018–ปัจจุบัน)  เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (1987–ปัจจุบัน) 
ในอดีต:  เดอะเรสต์ลิงคลาสสิก (1985)  ดิสทิวส์เดย์อินเท็กซัส (1991)  วันไนท์โอนลี (1997)  แคปิทอลคาร์เนจ (1998)  เมย์เฮมอินแมนเชสเตอร์ (1998)  อินยัวร์เฮ้าส์ (1995–1999)  โนเมอร์ซี (1999)  โอเวอร์ดิเอดจ์ (1998–1999)  ฟุลลี่โลดเดด (1998–2000)  อินเวชั่น (2001)  คิงออฟเดอะริง (1993–2002)  รีเบลเลียน (1999–2002)  อินเซอร์เรกซ์ชั่น (2000–2003)  แบดบลัด (1997, 2003–2004)  ดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์ (2006)  นิวเยียร์สเรโวลูชั่น (2005–2007)  วันไนท์สแตนด์ (2005–2008)  อันฟอร์กิฟเว่น (1998–2008)  ไซเบอร์ซันเดย์ (2004–2008)  อาร์มาเกดดอน (1999–2000, 2002–2008)  จัดจ์เมนท์เดย์ (1998, 2000–2009)  เดอะเกรทอเมริกันแบช (2004–2009)  เบรกกิ้งพอยท์ (2009)  ไฟเทอร์โฟร์เวย์ (2010)  แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009–2010)  แคปิเทล พูนิชเมนท์ (2011)  เวนเจินส์ (2001–2007, 2011)  โอเวอร์เดอะลิมิต (2010–2012)  โนเวย์เอาท์ (1998, 2000–2009, 2012)  เอ็นเอ๊กซ์ที แอร์ไรวัล (2014)  คิงออฟเดอะริง (1985–1989, 1991, 1993-2002, 2006, 2008, 2010, 2015, 2021)  เดอะบีสอินเดอะอีท (2015)  ไลฟ์ฟรอมเมดิสันสแควร์การ์เดน (2015)  ครุยเซอร์เวทคลาสสิก (2016)  โรดบล็อก (2016)  เกรตบอลส์ออฟไฟร์ (2017)  แบทเทิลกราวด์ (2013–2017)  โนเมอร์ซี (1999–2008, 2016–2017)  แคลชออฟแชมเปียนส์ (2016–2017)  ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์ (2017)  เมยังคลาสสิก (2017–2018)  เกรเทสต์ รอยัลรัมเบิล (2018)  อีโวลูชัน (2018)  ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018–2020)  ทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์ (2009–2020)  เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (2014–2021)  เฮลอินเอเซล (2009–2022)  เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2009–2022)
แสนแสบ

แสนแสบ อาจหมายถึง
คลองแสนแสบ
เรือโดยสารคลองแสนแสบ
แขวงแสนแสบ เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร
เทศบาลตำบลคลองแสนแสบ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา
แสนแสบ เพลงในบันเทิงคดีเรื่องแผลเก่า
อีวาเกะเมย์บี

"อีวาเกะเมย์บี" (ญี่ปุ่น: 言い訳Maybe; โรมาจิ: Iiwake Maybe) (อังกฤษ: Maybe an Excuse) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 13 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เปิดตัวเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยคิงเรคอดส์
รายชื่อเพลง > เวอร์ชันปกติ

เนื้อเพลงทั้งหมดประพันธ์โดยยาซูชิ อากิโมโตะ
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Iiwake Maybe" |   |
| 2. | "Tobenai Agehachou" |   |
| 3. | "Iiwake Maybe (off vocal ver.)" |   |
| 4. | "Tobenai Agehachou (off vocal ver.)" |   |
รายชื่อเพลง > เวอร์ชันโรงละคร

เนื้อเพลงทั้งหมดประพันธ์โดยยาซูชิ อากิโมโตะ
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Iiwake Maybe" |   |
| 2. | "Tobenai Agehachou" |   |
| 3. | "Iiwake Maybe (off vocal ver.)" |   |
| 4. | "Tobenai Agehachou (off vocal ver.)" |   |
สมาชิก

หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
สมาชิก > Iiwake Maybe

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: โทโมมิ อิตาโนะ, ริเอะ คิตาฮาระ, ฮารุนะ โคจิมะ, อามินะ ซาโต้, ยูคาริ ซาโต้, มาริโกะ ชิโนดะ, มินามิ ทากาฮาชิ, อัตสึโกะ มาเอดะ, มินามิ มิเนกิชิ, มิโฮะ มิยาซากิ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเค: ซายากะ อากิโมโตะ, ยูโกะ โอชิมะ, เอเรนะ โอโนะ, โทโมมิ คาซาอิ, อาสึกะ คุราโมจิ, ซาเอะ มิยาซาวะ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: ไอกะ โอตะ, คาซูมิ อูราโนะ, ยูกิ คาชิวางิ, มายุ วาตานาเบะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเอส: จูรินะ มัตสึอิ
สมาชิก > Tobenai Agehachou

เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ: อากิ ทาคาโจ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเค: เมกุมิ โอโฮริ, ยูกะ มาสึดะ, นัตสึมิ มัตสึบาระ
เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมบี: ฮารุกะ คาตายามะ, ริโนะ ซาชิฮาระ, นัตสึมิ ฮิราจิมะ, รูมิ โยเนซาวะ
เอสเคอีโฟร์ตีเอต ทีมเอส: เรนะ มัตสึอิ
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต

"อีวาเกะเมย์บี" เป็นซิงเกิลที่ 13 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต โดยวงประกาศชื่อเพลงและสมาชิกเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ผ่านรายการถ่ายทอดสด (ตู้ปลา) BNK48 Digital Live Studio: New Year Special 2023 และได้มีการเปิดตัวเพลงอย่างเป็นทางการครั้งแรกในงาน BNK48 13th Single “iiwake Maybe” First Performance เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ณ อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต > รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ทำนอง | คำร้องภาษาไทย | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "อีวาเกะเมย์บี" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Iiwake Maybe") | Shunryuu | ตนุภพ โนทยานนท์ | 4:08 |
| 2. | "วันใหม่" (เวอร์ชันคัฟเวอร์ของ "AKB48 - Shoujotachi yo") | Jun Koami | ประภพ ชมถาวร | 4:31 |
| 3. | "เสียงของใบไม้" | พงศ์จักร พิษฐานพร | ตนุภพ โนทยานนท์ | 4:34 |
| 4. | "Iiwake Maybe (off vocal ver.)" |   |   | 4:08 |
| 5. | "วันใหม่ (off vocal ver.)" |   |   | 4:31 |
| 6. | "เสียงของใบไม้ (off vocal ver.)" |   |   | 4:34 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 26:26 |
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต > สมาชิก

หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต > สมาชิก > อีวาเกะเมย์บี

ทีมบีทรี : เฌอปราง อารีย์กุล, นันทภัค กิตติรัตนวิวัฒน์, รชยา ทัพพ์คุณานนต์, มิโอริ โอคุโบะ, ภาริตา ริเริ่มกุล, วีรยา จาง
ทีมบีทรี (ควบทีมเอ็นไฟว์) : ปาฏลี ประเสริฐธีระชัย
ทีมเอ็นไฟว์ : ณัฐทิชา จันทรวารีเลขา, ณัฐกุล พิมพ์ธงชัยกุล, ชัญญาภัค นุ่มประสพ, สาริศา วรสุนทร, พิทยาภรณ์ เกียรติฐิตินันท์
ทีมเอ็นไฟว์ (ควบทีมบีทรี) : นิพพิชฌาน์ พิพิธเดชา
เค็งคิวเซย์ : กัลยารัตน์ ปั้นพิพัฒน์, สิริกร นิลกษาปน์, ภัทรา ธีระวาส
ดูเพิ่ม

รายชื่อผลงานของเอเคบีโฟร์ตีเอต
เปล้าใหญ่

| เปล้าใหญ่ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Malpighiales
วงศ์:: Euphorbiaceae
วงศ์ย่อย:: Crotonoideae
เผ่า:: Crotoneae
สกุล:: Croton
สปีชีส์:: C.  coblongifolius
ชื่อทวินาม
Croton oblongifolius 

เปล้าใหญ่ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Croton oblongifolius Roxb. ชื่ออื่นๆ เปล้าหลวง (เหนือ) เปาะ (กำแพงเพชร) ควะวู (กาญจนบุรี)เป็นพืชในวงศ์ Euphorbiaceae ใบรูปขอบขนาน รูปวงรีแกมขอบขนาน รูปไข่หรือรูปใบหอก ใบลู่ลง ใบรียาว โคนใบและปลายใบแหลมหรือมน ขอบใบจักเป็นซี่ฟันไม่สม่ำเสมอ ใบแก่ค่อนข้างเกลี้ยง หลังใบเรียบสีเขียวเข้ม ท้องใบมีขนไม่มาก
เปล้าใหญ่เป็นพืชสมุนไพร มักใช้ร่วมกับเปล้าน้อย เรียกว่าเปล้าทั้งสอง ใบเป็นยาบำรุงธาตุ แก้คันตามตัว แก้ลมจุกเสียด เป็นยาบำรุงกำลัง แก้กระหาย แก้เสมหะ และลม เปลือกต้น และใบ แก้ท้องเสีย บำรุงโลหิต ยาพื้นบ้านใช้ ใบ ต้มน้ำอาบ แก้ผื่นคัน ทางจังหวัดอุบลราชธานี: ใช้ ใบ เข้ายากับสมุนไพรอื่นต้มน้ำดื่มและอาบ แก้วิงเวียน ช่วยให้เลือดไหลเวียนดี ทางจังหวัดนครราชสีมาใช้ น้ำต้มใบ ชำระล้างบาดแผล
เลย์ลา (วิดีโอเกม)

| เลย์ลา |
| --- | --- |
ภาพปกที่แสดงเลย์ลา (ซ้าย) และไอริส (ขวา)
ผู้พัฒนา: ดีบี-ซอฟต์
ผู้จัดจำหน่าย: ดีบี-ซอฟต์
กำกับ: ฮิโรชิ โอโนะ   เซอิจิ มัตสึโนะ
อำนวยการผลิต: นาโอโตะ ชินาดะ   เมงูมิ โยชิดะ
โปรแกรมเมอร์: นาโอโตะ ชินาดะ   ฮิโรชิ โอโนะ   ยูกิฮารุ นากาจิมะ
ศิลปิน: เซอิจิ มัตสึโนะ
แต่งเพลง: ยาซูฮิโตะ ไซโต
เครื่องเล่น: แฟมิลีคอมพิวเตอร์
วางจำหน่าย: ญี่ปุ่น: 20 ธันวาคม ค.ศ. 1986
แนว: แอ็กชัน
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
เลย์ลา (อักษรโรมัน: Layla; คาตากานะ: レイラ) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเลื่อนด้านข้างที่ผลิตโดยบริษัทดีบี-ซอฟต์ ซึ่งเปิดตัวใน ค.ศ. 1986 เฉพาะสำหรับระบบแฟมิลีคอมพิวเตอร์ (นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมเวอร์ชันญี่ปุ่น)
รูปแบบการเล่น

ในเรื่องราวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากซีรีส์ 2 สิงห์สาวเดอร์ตี้แพร์ เลย์ลาสมาชิกกลุ่มกองกำลังพิเศษแคตวัย 17 ปี จำเป็นต้องช่วยเหลือไอริส ผู้ร่วมทีมของเธอที่ถูกลักพาตัว โดย ดร. มานิโตกะ ผู้ชั่วร้าย เกมนี้ต้องสำรวจดาวเคราะห์น้อยแปดดวงเพื่อค้นหาไอริส ซึ่งแต่ละดวงแบ่งออกเป็นสองส่วน: ส่วนแรกเกี่ยวข้องกับพื้นผิวของดาวเคราะห์น้อย ในขณะที่ส่วนที่สองเกี่ยวข้องกับฐานศัตรูที่แท้จริง
หน้าจอของเกมจะเลื่อนจากซ้ายไปขวาเสมอและไม่ยอมให้มีการย้อนรอยในทุกด่าน ในขณะที่นำทางผ่านภายในที่เหมือนถ้ำของดาวเคราะห์น้อย จะต้องเอาดิสก์พาสเวิร์ดคืนมา โดยในตอนท้ายของแต่ละฐานมีบอสที่ต้องกำจัด และเมื่อพลังชีวิตของผู้เล่นเป็นศูนย์ เธอจะตายและเสียหนี่งชีวิตทันที ส่วนพาสเวิร์ดจะแสดงหลังจากผู้เล่นเกมโอเวอร์เพื่อให้ผู้เล่นสามารถดำเนินการต่อได้ในภายหลัง
เกมนี้สามารถใช้ปืนได้หลายแบบนอกเหนือจากระเบิดมือ ซึ่งปืนพกเป็นอาวุธเริ่มต้นของผู้เล่น แต่สามารถหาอาวุธที่ทรงพลังกว่านี้ได้จากการสำรวจ และอาวุธทุกชนิดมีจำนวนการใช้จำกัด นอกจากนี้ บล็อกบางบล็อกสามารถทำลายได้โดยใช้อาวุธที่ผู้เล่นเลือก ซึ่งบล็อกที่ทำลายได้และทำลายไม่ได้บางครั้งก็แยกไม่ออก ส่วนด่านโบนัสที่แบ่งสรรไปทั่วทั้งเกมทำให้ผู้เล่นสามารถทำลายฝูงบินของยานข้าศึกได้ในขณะที่พวกมันไม่สามารถโจมตีได้อย่างสมบูรณ์
การตอบรับ

เมื่อเกมเลย์ลาได้รับการประกาศในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986 ซึ่งเดิมกำหนดว่าจะมาในเดือนกันยายน เกมดังกล่าวได้รับการกล่าวถึงว่ามีวีรสตรีเป็นคนที่สองในแฟมิคอม ต่อจากวาลคิรีจากเกมวาลคิรีโนะโบเค็ง: โทกิโนะคางิเด็นเซ็ตสึ (ส่วนเพศของซามุส อารัน จากเกมเมทรอยด์เป็นความลับ) อย่างไรก็ตาม ได้มีเกมที่มีตัวละครเอกเป็นผู้หญิงเพิ่มขึ้น เช่น อะธีนา, เดอะวิงออฟมาดูลา และกอลฟอร์ซ ซึ่งปรากฏในช่วงเวลาเดียวกันกับที่เปิดตัวในเดือนธันวาคมในที่สุด โดยเมื่อเปิดตัว เลย์ลาได้รับ 26 คะแนนจากเต็ม 40 คะแนน (5, 7, 7, 7 คะแนน โดยนักวิจารณ์สี่คน) ในนิตยสารแฟมิซือรายสัปดาห์ ซึ่งสามคนชื่นชมความน่ารักในคำอธิบายของพวกเขา ส่วนนักวิจารณ์สามคนจากมารุกัตสึ เอฟซี ให้คะแนนรวมที่ 11 จากเต็ม 15 คะแนน (4, 4, 3 คะแนน โดยนักวิจารณ์สามคน)
ดูเพิ่ม

เกมเซ็นเตอร์ ซีเอกซ์ ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์ของญี่ปุ่นที่นำเสนอเกมดังกล่าวในหนึ่งของความท้าทายช่วงฤดูกาลที่ 11
แหล่งข้อมูลอื่น

Layla ที่ MobyGames
Layla at GameFAQs
เลย์ลา อีล

| Layla |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Layla El
เกิด:  (1977-06-25) 25 มิถุนายน ค.ศ. 1977 (47 ปี) London, England, United Kingdom
คู่สมรส: Richard Young (สมรส 2015)
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Layla Layla El
ส่วนสูง: 5 ฟุต 2 นิ้ว (157 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 119 ปอนด์ (54 กิโลกรัม)
มาจาก: Miami, Florida
ฝึกหัดโดย: Jesse Hernandez Dave Finlay
เปิดตัว: 16 August 2006
รีไทร์: 29 July 2015
เลย์ลา อีล (Layla El) เกิดวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1977 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอังกฤษที่เซ็นสัญญากับสมาคมWWEในชื่อ เลย์ลา (Layla) อดีตคู่แท็กทีมกับมิเชล แมคคูลในชื่อทีมเลย์คูล เป็นอดีตแชมป์โลกหญิง WWE 1สมัย และแชมป์ดีวาส์ 1สมัย ปัจจุบันได้รีไทร์เลิกปล้ำแล้ว
ผลงานอื่นๆ

| ปี | รายการ | รับบท | หมายเหตุ | แหล่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Family Feud | Herself | "WWE Superstars vs Divas" (5 episodes) |  |
| 2008 | Project Runway | Herself | "Raw Talent" (Season 4, episode 10) |  |
| 2008 | Celebrity Fit Club Boot Camp | Herself | Season 6; Trainer |  |
| ปี | ศิลปิน | เพลง | แหล่ง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Timbaland ft. The Hives | "Throw It On Me" |  |
แชมป์และรางวัล

Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked her 6 of the best 50 female singles wrestlers in the PWI Female 50 in 2012
World Wrestling Entertainment/WWE
WWE Divas Championship (1 สมัย)
WWE Women's Championship (1 สมัย)
WWE Diva Search (2006)
สแลมมีอะวอร์ด for Knucklehead Moment of the Year (2010) – Lay-Cool loses to Mae Young — with Michelle McCool
แชมป์และรางวัล > แมตช์ที่มีสิ่งเดิมพัน

| Winner (wager) | Loser (wager) | Location | Event | Date | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Layla (contract) | Michelle McCool (contract) | Tampa, Florida | Extreme Rules | 000000002011-05-01-00001 พฤษภาคม 2011 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เลย์ลา อีล ที่ WWE.com
Miami Heat dancer profile
Online World of Wrestling profile
Layla El ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เอย์นเฮริยาร์

ภาพวาดโถงวัลฮ็อลล์ที่เต็มไปด้วยเหล่าเอย์นเฮริยาร์
ในตำนานนอร์ส เอย์นเฮริยาร์ (นอร์สเก่า: Einherjar) มีความหมายว่า "กองทัพหนึ่งบุรุษ" คือเหล่านักรบที่สิ้นชีพในสงครามและถูกนำพามาที่วัลฮ็อลล์โดยเหล่าวัลกือริยา ในโถงวัลฮ็อลล์ เหล่าเอย์นเฮริยาร์จะรับประทานเนื้อของสัตว์อสูรแซรีมนีร์ (Sæhrímnir) ซึ่งจะฟื้นคืนชีพในทุก ๆ คืน เนื้อนี้ปรุงโดยเอย์นเฮริยาร์ที่เป็นพ่อครัวนามว่าอันดรีมนีร์ (Andhrímnir) ขณะที่เหล่าวัลกือริยาเป็นผู้เตรียมเหล้าน้ำผึ้ง (ที่ได้มาจากเต้าของแพะเฮย์ดรูน) เหล่าเอย์นเฮริยาร์ถูกเลือกโดยโอดินน์ให้มารวมตัวกันที่วัลฮ็อลล์เพื่อรอสู้ในศึกรักนาร็อกซึ่งจะเกิดขึ้นที่สนามวีกรีเดอร์ (Vígríðr)
บทกลอน Poetic Edda ซึ่งเรียบเรียงในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ระบุว่า โอดินน์ได้ประลองเชาวน์กับยักษ์ฉลาดนามวัฟซรูดนีร์ (Vafþrúðnir) โอดินน์ถามว่า "คนพวกไหนที่สู้กันในวิหารทุกวัน" ยักษ์ฉลาดตอบว่า "ปวงเอย์นเฮริยาร์ที่สู้ในวิหารโอดินน์ ทุกวันฆ่าฟันแล้วจบประจัญ แล้วจึงนั่งสงบพร้อมหน้า"
เต็งเตียน

เต็งเตียน (จีน: 丁典; Ding Dian) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในเรื่อง กระบี่ใจพิสุทธิ์ ผลงานการประพันธ์ของกิมย้ง
ประวัติตัวละคร

เต็งเตียน เป็นคนมณฑลเก็งจิ๋ว (มณฑลจิงโจว) หลังจากที่พบกับการรุมสังหารบ๊วยเนี่ยมเซ็งผู้เป็นอาจารย์โดยศิษย์ทรยศทั้งสามคน ที่ต้องการเคล็ดวิชากระบี่ใจพิสุทธิ์ (ซู้ซิมเกี้ยมฮวบ) อันซ่อนลายแทงขุมสมบัติในสมัยราชวงศ์เหนือ-ใต้ของจีน ภายหลังเมื่อได้ช่วยเหลือบ๊วยเนี่ยมเซ็งจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาซิ้นเจี่ยวเก็ง (คัมภีร์เทพพลัง) พร้อมทั้งเคล็ดวิชากระบี่ใจพิสุทธิ์อันเป็นลายแทงขุมทรัพย์ หลังจากที่เต็งเตียนได้ทำป้ายหลุมศพแก่บ๊วยเนี่ยมเซ็ง ก็พวกที่ตามหาทรัพย์สมบัติในคัมภีร์เสาะหาจนพบ จึงหลบหนีออกไปอยู่นอกด่าน
ครั้งหนึ่งไปเที่ยวงานดอกเบศจมาศในตลาดเมืองฮันเค้าและได้มีโอกาสรู้จักกับเล้งซึงฮั้ว ทั้งสองตกหลุมรักซึ่งกันและกัน บิดาของนางก็เห็นชอบด้วย แต่แล้วเต็งเตียนก็ทราบว่าจิตเจตนาที่แท้จริงของนายอำเภอเก็งจิ๋ว เล่งถ่อซือ บิดาของนางในภายหลังว่า การที่ให้เต็งเตียนคบหากับเล้งซึงฮั้วก็เพื่อจะหลอกเอาเคล็ดวิชากระบี่ใจพิสุทธิ์นั่นเอง เมื่อแผนวางยาพิษดอกบัวฮุดจ๋อกิมเน้ยแก่เต็งเตียนสำเร็จ เขาก็ถูกจองจำในคุกของเมืองเก็งจิ๋วตลอดมา จนมาพบเจอกับเต็กฮุ้นพร้อมทั้งได้ถ่ายทอดวิชาซิมเจี่ยวเก็งให้
จากคำบรรยายของกิมย้งทำให้ทราบว่าเต็งเตียนนั้นเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในเรื่องนี้โดยเฉพาะ แต่เนื่องจากถูกพิษดอกบัวฮุดจ๋อกิมเน้ยที่อาบบนโลงศพของเล้งซึงฮั้วคนรักผสมกับถูกไล่ล่าจากหลายฝ่ายจนทำให้ถึงแก่ความตายไปในที่สุด
คำพูดของตัวละคร

ถ้าหากซือม่วยของเจ้าตอบกับเจ้าด้วยความรักอย่างเสมอต้นเสมอปลาย ในที่สุดนางได้ยอมตายเพื่อเจ้า ถ้าเช่นนั้น เจ้าควรตายเพื่อนางได้แล้ว
นี่คือวาสนาชะตากรรม ในโลกนี้ทุกคนล้วนแต่กล่าวกันถึง 'วาสนา' กัน เพียงคำเดียว
คนที่มีความทุกข์เหมือนเราอย่างนี้ มีอยู่ใต้ฟ้ามากมายเหลือเกิน
| ด ค กจักรวาลของกิมย้ง |
| --- | --- |
นิยายขนาดยาว:  แปดเทพอสูรมังกรฟ้า  มังกรหยก  มังกรหยก ภาค 2  ดาบมังกรหยก  กระบี่ใจพิสุทธิ์  กระบี่เย้ยยุทธจักร   มังกรทลายฟ้า  เพ็กฮวยเกี่ยม  อุ้ยเสี่ยวป้อ  จอมใจจอมยุทธ  จิ้งจอกภูเขาหิมะ 
เรื่องสั้น:  กระบี่นางพญา  เทพธิดาม้าขาว  ดาบนกเป็ดน้ำ  จิ้งจอกอหังการ 
สุดยอดฝีมือที่ปรากฏ:  อาแช  หลวงจีนหอไตร  ลิ้มเซียวเอ็ง  เฮ้งเต็งเอี้ยง  อาวเอี๊ยงฮง  จิวแป๊ะทง  เตียซำฮง  ฟงชิงหยาง  อู๋หยาจื่อ  ตังฮึงปุ๊กป้าย  เซียซิหยี  เจี๊ยะพั่วเทียน  จอมยุทธหญิงชุดเหลือง  โอ้วเจ่กตอ 
ยอดฝีมือไม่ปรากฏ:  ต๊กโกวคิ้วป้าย  อึ้งเซียะ  โจ้วซือเอี้ย  เซียวเหยาจื่อ  ขันทีวังหลวง  ลิ้มเอี่ยงโต่ว 
ค่ายสำนัก:  บู๊ตึ๊ง  ง้อไบ๊  ช้วนจินก่า  เส้าหลิน  พรรคกระยาจก  สำนักคุนลุ้น  สำนักคงท้ง  สำนักหัวซาน  นิกายเม้งก่า  ห้าขุนเขากระบี่  สุสานโบราณ  วังคฤธรศักดิ์สิทธิ์  สราญรมณ์  พรรคตะวันจันทรา  พรรคฟ้าดิน  สำนักดาวดึงส์  สำนักกระบี่เหล็ก  สำนักฝ่ามือเหล็ก  สำนักเบญจพิษ(พรรคห้าพิษ)  หุบเขาไร้รัก  ตระกูลต้วน  ตระกูลมู่  ตระกูลเหวิน 
สุดยอดวิชา:  เคล็ดวิชาเพลงไม้ตีสุนัข  ดรรชนีกระบี่หกชีพจร  กระบี่แคว้นเวียด  คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น  เก้าเอี้ยง  สิบเจ็ดฝ่ามือวิญญาณสลาย  เก้าอิม  เก้ากระบี่เดียวดาย  เพลงกระบี่ปราบมาร  คัมภีร์ทานตะวัน  ซิ้นเจี่ยวเก็ง  คัมภีร์งูทอง  เพลงดาบตระกูลโอ้ว  สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร  เคลื่อนย้ายจักรวาล  มหาเวทดูดดาว  พลังคางคก  ฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ  ดรรชนีเอกสุริยัน  ดรรชนีศักด์สิทธ์  เจ็ดหมัดพิการ  ยันต์เป็นตาย
เยาวภา บุรพลชัย

เยาวภา บุรพลชัย (เกิด: 6 กันยายน พ.ศ. 2527) อดีตนักกีฬาเทควันโดหญิงทีมชาติไทย เจ้าของเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 28 ณ กรุงเอเธนส์ สาธารณรัฐเฮลเลนิก จากการแข่งขันในรุ่น 47-51 กิโลกรัม ที่ต่อมาเยาวภาได้เปลี่ยนกีฬาอาชีพไปเป็นกีฬาฟันดาบสากล
ประวัติ

เยาวภา บุรพลชัย ชื่อเล่น วิว เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2527 เป็นบุตรีของร้อยตรีธำรง กับสมศรี บุรพลชัย มีน้องชายหนึ่งคน คือ พระประกิต ฐานชโย หรือ ประกิต บุรพลชัย (ชื่อเล่น: ปอนด์; 10 เมษายน พ.ศ. 2534—16 มกราคม พ.ศ. 2558) อดีตนักกีฬาเทควันโดและฟันดาบ พระประกิตมรณภาพขณะสรงน้ำเนื่องจากสูดแก๊สคาร์บอนที่รั่วออกมาจากเครื่องทำน้ำอุ่น ส่งผลให้สมองขาดอ็อกซิเจน
เริ่มเล่นเทควันโดครั้งแรก ตั้งแต่อายุ 15 ปี ขณะศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยมี อาจารย์ครรชิต อมรภักดี เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก และชเว ย็อง-ช็อก เป็นผู้ฝึกสอนในระดับทีมชาติไทย แต่ในปี พ.ศ. 2551 ก็ประกาศเลิกเล่นเทควันโด เนื่องจากมีอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้า จนต้องพักรักษาตัวเป็นเวลานาน ส่วนการเป็นโค้ชให้กับทีมชาติไทยหรือไม่ เป็นเรื่องของอนาคต แต่ขอศึกษาในระดับปริญญาตรีก่อน
นอกจากนี้เยาวภายังสามารถใช้ภาษาได้ถึง 4 ชาติ คือ ภาษาไทย (ภาษาแม่) ภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น และภาษาเกาหลี
เยาวภา สมรสกับเกรียงไกร เพิ่มทวี ปัจจุบันมีบุตรด้วยกัน 4 คน ชาย2 หญิง2
ประวัติ > การศึกษา

จบการศึกษาชั้นอนุบาลปีที่ 1 จากโรงเรียนขจรโรจน์วิทยา
จบการศึกษาชั้นอนุบาลปีที่ 2 - ประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนเมืองทองนิเวศน์
จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาที่ 6 ที่ โรงเรียนวัดเวฬุวนาราม
จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา (มัธยมปลาย สายศิลป์-ภาษา) จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี รุ่นที่20 อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารธุรกิจ (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง)
เคยศึกษาที่ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาวิชาประวัตืศาสตร์
เคยศึกษาที่ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ
ผลงาน

เมื่อปี พ.ศ. 2542 ลงแข่งขันรายการ Pro Junior ที่โรงแรมแอมบาสซาเดอร์ เป็นรายการแรก ได้รับรางวัลชนะเลิศ หลังจากนั้น มีผลงานสำคัญที่ได้รับรางวัลดังนี้
เหรียญเงิน เอเชียนเกมส์ 2002 ที่ปูซาน เกาหลีใต้ พ.ศ. 2545
เหรียญทองแดง กีฬามหาวิทยาลัยโลก ที่แทกู เกาหลีใต้ พ.ศ. 2546
เหรียญทองแดง ชิงแชมป์โลก ที่เยอรมนี พ.ศ. 2546
เหรียญทอง ซีเกมส์ 2003 ที่เวียดนาม พ.ศ. 2546
เหรียญทองแดง โอลิมปิก ที่กรีซ พ.ศ. 2547
เหรียญเงิน กีฬามหาวิทยาลัยโลก ที่ตุรกี พ.ศ. 2548
เหรียญทอง ชิงแชมป์เอเชีย ที่ไทย พ.ศ. 2549
เหรียญทอง World cup ที่ไทย พ.ศ. 2549
ผู้จัดรายการ

ปี พ.ศ. 2565  ศึกมวยกรงแปดเหลี่ยม "เดอะ ไรส์ ออฟ เดอะ เลเจนด์"  วันเสาร์ เดือนละหนึ่งครั้ง (/YouTube:Legend Fighting Championship, Facebook:Legend Fighting Championships Thailand) (2 เมษายน 2565-)
ผลงานพิธีกร

โทรทัศน์
ปี พ.ศ. 25   (/ช่อง)
ออนไลน์
ปี พ.ศ. 2565  ศึกมวยกรงแปดเหลี่ยม "เดอะ ไรส์ ออฟ เดอะ เลเจนด์"  วันเสาร์ เดือนละหนึ่งครั้ง (/YouTube:Legend Fighting Championship, Facebook:Legend Fighting Championships Thailand) (2 เมษายน 2565-) ร่วมกับ แม้ทธิว พอล ดีน, สุวัฒน์ กลิ่นเกษร
การเมือง

เยาวภาเข้าสู่งานการเมืองโดยการสมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน และลงเป็นผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554  ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง  เยาวภาลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2562 ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เขต 28 ในนามพรรคชาติพัฒนา แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลนักกีฬา จากเว็บไซต์ของ เอเธนส์ 2004 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 2004-09-01)
| ด ค กนักกีฬาทีมชาติไทยที่ได้เหรียญรางวัลโอลิมปิก |
| --- | --- | --- |
ฤดูร้อน 1976  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024
|  เหรียญทอง |  สมรักษ์ คำสิงห์  วิจารณ์ พลฤทธิ์  อุดมพร พลศักดิ์  ปวีณา ทองสุก  มนัส บุญจำนงค์  ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล  สมจิตร จงจอหอ  โสภิตา ธนสาร  สุกัญญา ศรีสุราช  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ (2 เหรียญ)  |  |
|  เหรียญเงิน |  ทวี อัมพรมหา  วรพจน์ เพชรขุ้ม  บุตรี เผือดผ่อง  มนัส บุญจำนงค์  พิมศิริ ศิริแก้ว (2 เหรียญ)  แก้ว พงษ์ประยูร  เทวินทร์ หาญปราบ  กุลวุฒิ วิทิตศานต์  ธีรพงศ์ ศิลาชัย  วีรพล วิชุมา  |  |
|  เหรียญทองแดง |  พเยาว์ พูลธรัตน์  ผจญ มูลสัน  อาคม เฉ่งไล่  วิชัย ราชานนท์  พรชัย ทองบุราณ  เกษราภรณ์ สุตา  อารีย์ วิรัฐถาวร  วันดี คำเอี่ยม (2 เหรียญ)  เยาวภา บุรพลชัย  เพ็ญศิริ เหล่าศิริกุล  สุริยา ปราสาทหินพิมาย  ชนาธิป ซ้อนขำ  ศิริภุช กุลน้อย  สินธุ์เพชร กรวยทอง  พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ  สุดาพร สีสอนดี  จันทร์แจ่ม สุวรรณเพ็ง  สุรจนา คำเบ้า  |  |
แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์

| แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ |
| --- | --- |
เกิด: พรชัย ราชโสภา 11 มิถุนายน พ.ศ. 2522
แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ หรือ พรชัย ราชโสภา เกิดเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2522 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 17
เกียรติประวัติ

เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 17 ส.ค. 2547 แพ้น็อค เรย์ เบาติสต้า (ฟิลิปปินส์) ยก 2 ที่ เซบู, ฟิลิปปินส์
ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBF เมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 แพ้น็อค เอ็มเม็ต กัซซาร์ด ยก 6 ที่ สิงคโปร์
แสนเมืองเลย ก่อเกียรติยิม

| แสนเมืองเลย ก่อเกียรติยิม |
| --- | --- |
เกิด: สุขสันต์ ชัยชนะ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี)
แสนเมืองเลย ก่อเกียรติยิม หรือ นายสุขสันต์ ชัยชนะ เป็นนักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท เกิดเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2528 ที่ จ.เลย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 3
แสนเมืองเลยเป็นลูกชายของกำนันคนหนึ่งในอำเภอปากชม จังหวัดเลย  ชกมวยในสังกัดของก่อเกียรติ พณิชยารมณ์ ขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2551 ชนะคะแนน ส่องแสงเล็ก โพธิ์สุวรรณยิม ที่พระประแดงพลาซ่า จังหวัดสมุทรปราการ ในการชกกำหนด 6 ยก ก่อนที่จะสั่งสมสถิติการชกเรื่อยๆจนได้ครองแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนล WBC รุ่นฟลายเวทและแชมป์ WBC ASIAรุ่นไลท์ฟลายเวทตามลำดับ
แสนเมืองเลยชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 เป็นการชิงแชมป์สภามวยแห่งเอเชีย (WBC ASIA) เข็มขัดเงินรุ่นฟลายเวท สามารถชนะคะแนนนักมวยฟิลิปปินส์ไดที่ แขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว ก่อนจะแขวนนวมไปและกลับไปใช้ชีวิตที่จังหวัดเลยบ้านเกิด จนกระทั่งปรากฏเป็นข่าวเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2557 เมื่อแสนเมืองเลยถูกตำรวจตระเวนชายแดนและเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองเข้าจับกุมในความผิดฐานมีไม้แปรรูปหวงห้ามเกินกว่า 0.20 ลูกบาศก์เมตร ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484
ภายหลังแสนเมืองเลยได้รับโทษเพียงปรับเท่านั้น เนื่องจากไม้ที่ถูกเจ้าหน้าที่จับได้เป็นไม้แปรรูปชิงชัน ไม่ใช่ไม้พะยูงที่มีโทษร้ายแรงมาก ปัจจุบันแสนเมืองเลยทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตากแดด อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
เกียรติประวัติ

แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC
ชิง 16 เมษายน 2552 ชนะคะแนน บายู อังโกโร ( อินโดนีเซีย) ที่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 สิงหาคม 2552 เสมอ อีริค ดิแอซ ซิเรการ์ (อินโดนีเซีย) ที่ จังหวัดเลย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 31 กรกฎาคม 2553 แพ้น็อคยกที่ 11 ไรอัน ปิโต ( ฟิลิปปินส์) ที่ เมโทรมะนิลา ฟิลิปปินส์
แชมป์รุ่น WBC Asia รุ่นไลท์ฟลายเวท
ชิง 23 ธันวาคม 2553 ชนะน็อคยกที่ 2 ไรอัน (อินโดนีเซีย) ที่ อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 ตุลาคม 2554 ชนะคะแนน จูเลียส อันคอส (ฟิลิปปินส์) ที่ วัดบ้านไร่ จังหวัดนคราชสีมา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 พฤษภาคม 2555 ชนะคะแนน ซามูเอล เอฮัวโย่ (อินโดนีเซีย) ที่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 6 พฤศจิกายน 2555 ชนะคะแนน เกบอย แมนซาลาเยา (ฟิลิปปินส์) ที่ จังหวัดหนองคาย
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 21 กุมภาพันธ์ 2557 ชนะคะแนน ไมเคิล แลนดิโร่ (ฟิลิปปินส์) ที่ สะหวันเวกัส แขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว
แม่น้ำชารี

| แม่น้ำชารี |
| --- | --- |

แผนที่แม่น้ำชารีและระบบแม่น้ำสาขา, (พื้นที่สีเข้ม) ที่ราบลุ่มแม่น้ำชารี
ที่ตั้ง
Countries: สาธารณรัฐแอฟริกากลาง, ชาด และแคเมอรูน
ลักษณะทางกายภาพ
ปากน้ำ: ทะเลสาบชาด
ความยาว: 1,400 km (870 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 548,747 km2 (211,872 sq mi)

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: N'djamena
 • เฉลี่ย: 1059 m3/s
 • ต่ำสุด: 8 m3/s
 • สูงสุด: 4846 m3/s
 
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: แม่น้ำโลโกน
แม่น้ำชารี
แม่น้ำชารี เป็นแม่น้ำสายยาวในทวีปแอฟริกากลาง มีต้นกำเนิดในสาธารณรัฐแอฟริกากลางและไหลลงสู่ทะเลสาบชาด ส่วนหนึ่งของเส้นทางที่ไหลเป็นเส้นแบ่งเขตแดนตามธรรมชาติระหว่างชาดและแคเมอรูน มีความยาว 1,400 กม. และมีลุ่มแม่น้ำขนาดประมาณ 548,747 กม² ซึ่งเป็นหนึ่งใน 55 ลุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก น้ำจากแม่น้ำสายนี้คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 90 ของปริมาณน้ำทั้งหมดที่ไหลลงสู่ทะเลสาบชาด
แม่น้ำแควหลักคือแม่น้ำ ซารา, เอาค์, Bahr Keïta, ซาลามัต และโลโกเน เมืองหลักที่ผ่านได้แก่ซารฮ์และอึนจาเมนา
เอรัสมุสมุนดุส

เอรัสมุสมุนดุส (Erasmus Mundus) เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเอรัสมุสของสหภาพยุโรปที่มีเป้าหมายที่จะพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับอุดมศึกษา โดยให้ความช่วยเหลือด้านการศึกษาผ่านทางทุนการศึกษาและความร่วมมือระหว่างสถาบันในทวีปยุโรป และประเทศโลกที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น

Erasmus Mundus เก็บถาวร 2012-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน