stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บากูมัตสึ
วิกฤตการณ์และความขัดแย้ง > วิกฤตทางเศรษฐกิจและการเงิน

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
มูลค่าการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น (1860–1865, สกุลเงินดอลล่าร์เม็กซิโก)
|  | 1860 | 1865 |
| การส่งออก | 4.7 ล้าน | 17 ล้าน |
| Iการนำเข้า | 1.66 ล้าน | 15 ล้าน |
การแทรกแซงทางทหารต่อกลุ่มซนโนโจอิ (ค.ศ. 1863–1865) > การโจมตีเมืองคะโงะชิมะ (ส.ค. 1863)

บทความหลัก: การโจมตีคะโงะชิมะ
จากความไม่พอใจชาวตะวันตกที่ลุกลามไปทั้งประเทศ ทำให้มีการตรา "โองการขับไล่คนเถื่อน" ขึ้น และญี่ปุ่นเริ่มการขับไล่โดยการเข้าโจมตีกองเรือสินค้าของชาติตะวันตกที่ผ่านช่องแคบชิโมะโนะเซะกิ ทำให้บรรดาชาติตะวันตกนำโดยราชนาวีอังกฤษทำการตอบโต้ญี่ปุ่น
สนธยาแห่งรัฐบาลโชกุน > สงครามโบะชิง

บทความหลัก: สงครามโบะชิง
จากการที่กลุ่มขุนนางและซะมุไรในราชสำนักซึ่งเดิมไม่พอใจนโยบายต่างประเทศของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ สามารถขึ้นมามีอิทธิพลจนสามารถควบคุมราชสำนักไว้ได้อย่างมั่นคง ภายใต้รัชสมัยใหม่ของจักรพรรดิเมจิ ทำให้ โทกูงาวะ โยะชิโนะบุ ผู้ดำรงตำแหน่งโชกุนในเวลานั้น ได้ตระหนักถึงสถานการณ์ของตน จึงได้สละตำแหน่งและถวายพระราชอำนาจการปกครองคืนแก่องค์จักรพรรดิ โดยหวังไว้ว่าการกระทำดังกล่าวของตนจะช่วยรักษาตระกูลโทกูงาวะ และเปิดทางให้คนในตระกูลเข้าไปมีส่วนร่วมในรัฐบาลชุดใหม่
อย่างไรก็ตาม กลุ่มขุนนางก็ไม่เปิดทางให้โทกุงะวะขึ้นมามีอำนาจอีก ทำให้การเมืองในยุคนั้นถูกแบ่งเป็นสองฝ่าย คือฝ่ายตระกูลโทกูงาวะ และฝ่ายราชสำนัก และในไม่ช้าก็มีพระบรมราชโองการให้แคว้นซะสึมะและแคว้นโชชูล้มล้างตระกูลโทกูงาวะ ได้ทำให้โยะชิโนะบุต้องเปิดฉากการรบเพื่อยึดราชสำนักของจักรพรรดิที่นครหลวงเคียวโตะ แต่ด้วยกองทัพที่ทันสมัยของราชสำนักทำให้ฝ่ายโทกูงาวะต้องล่าถอยขึ้นไปทางเหนือที่เกาะฮกไกโด ณ ที่นั่นฝ่ายโทกูงาวะได้สถาปนาสาธารณรัฐเอะโสะ ในที่สุด กองทัพของราชสำนักก็สามารถพิชิตฮกไกโดได้ และทำให้อำนาจการปกครองในญี่ปุ่นรวมศูนย์อยู่ที่ราชสำนักอย่างแท้จริง
ดูเพิ่ม > บุคคลสำคัญ

โอมุระ มะซุจิโร
ซะกะโมะโตะ เรียวมะ
คนโด อิซะมิ
ฮิจิกะตะ โทะชิโซ
ทะกะซุงิ ชินซะกุ
มะสึไดระ กะตะโมะริ
ไซโง ทะกะโมะริ
โทกูงาวะ โยะชิโนะบุ
โยะชิดะ โชอิน
คะสึระ โคะโงะโร
Nomura Motoni
Matthew C. Perry
บุคคลสำคัญในระดับรองของยุค:
Hayashi Daigaku no kami (Lord Rector, Confucianist)
Ido Tsushima no kami (Governor of Yedo, former Gov. of Nagasaki)
Izawa Mimasaka no kami (Gov. of Uraga, former Gov of Nagasaki)
Kawakami Gensai (Greatest of 4 hitokiri, active in assassinations during this time period)
Takano Chōei – Rangaku scholar
Matsudaira Yoshinaga, Date Munenari, Yamanouchi Toyoshige and Shimazu Nariaki are collectively referred to as Bakumatsu no Shikenkō ญี่ปุ่น: 幕末の四賢侯.
ผู้สังเกตการณ์ชาวต่างชาติ:
Ernest Satow in Japan 1862–69
Edward and Henry Schnell
Robert Bruce Van Valkenburgh, American Minister-Resident
ดูเพิ่ม > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

Gaikoku bugyō
Franco-Japanese relations
Anglo-Japanese relations
German-Japanese relations
แหล่งข้อมูลอื่น

Languages and the Diplomatic Contacts in the Late Tokugawa Shogunate เก็บถาวร 2003-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.webkohbo.com/info3/bakumatu_menu/bakutop.html (ญี่ปุ่น)
การโจมตีบุคคลสัญชาติอังกฤษในเอโดะ ค.ศ. 1861
ภาพวาดแสดงความคิด โจอิ (攘夷, "ขับคนป่าเถื่อน") ในปี ค.ศ. 1861
ภาพมุมสูงของการยิงถล่มเมืองคะโงะชิมะโดยราชนาวีอังกฤษ, 15 สิงหาคม ค.ศ. 1863 ภาพจากหนังสือพิมพ์ Le Monde Illustré
กองทัพรัฐบาลโชกุนเคลื่อนพลไปปราบกบฏแคว้นมิโตะในปี ค.ศ. 1864
การยิงถล่มชิโมะโนะเซะกิ, ค.ศ. 1863–1864
ผักชีฝรั่ง

| ผักชีฝรั่ง |
| --- | --- |

Eryngium foetidum leaves

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Apiales
วงศ์:: Apiaceae
สกุล:: Eryngium
สปีชีส์:: E.  foetidum
ชื่อทวินาม
Eryngium foetidum L.

ผักชีฝรั่ง เป็นไม้ล้มลุกเมืองร้อนปีเดียวหรือหลายปี ในวงศ์ผักชี (Apiaceae) มีถิ่นกำเนิดในประเทศเม็กซิโกและทวีปอเมริกาใต้ แต่มีการปลูกเลี้ยงไปทั่วโลก
ผักชีฝรั่งมีชื่อพื้นเมืองอื่นดังนี้ ผักชีดอย (เหนือ, เชียงใหม่) มะและเด๊าะ (กะเหรี่ยง, แม่ฮ่องสอน) หอมป้อมกุลา (เหนือ) ผักหอมเป (อีสาน)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ผักชีฝรั่งมีลำต้นเตี้ยติดดิน ใบออกรอบโคนต้น ไม่มีก้านใบ ใบรูปหอก ยาวรี โคนใบสอบลง ยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร กว้างประมาณ 2-3 เซนติเมตร ขอบใบจักรแบบฟันเลื่อย และที่ปลายจักรมีหนามอ่อนๆ ดอกมีก้านชูสูงประมาณ 10-20 เซนติเมตร แตกกิ่งช่อดอกตรงปลาย ดอกเป็นกระจุกกลม สีขาวอมเขียว ตรงโคนช่อดอกมีใบประดับรูปดาว มีกลิ่นหอมทั้งต้นและใบ
สรรพคุณทางยา

ใบ ตำเป็นยาทาแก้แผลเรื้อรัง และแก้บวม ทั้งต้น แก้แมลงสัตว์กัดต่อย แก้ปวดศีรษะ อาหารเป็นพิษ (ผักพื้นบ้าน อาหารพื้นเมือง, 2550, 56)}
แหล่งข้อมูลอื่น

Long Coriander (Eryngium foetidum L.) page from Gernot Katzer's Spice Pages
Mexican Coriander (Eryngium foetidum L.) page Information on the various common names of "Long Coriander" & cultivation tips.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1146782  Wikispecies: Eryngium foetidum  APDB: 27429  EoL: 584334  EPPO: ERXFO  FoC: 200015526  GBIF: 3034425  GRIN: 15716  iNaturalist: 162702  IPNI: 841796-1  IRMNG: 11365442  ITIS: 29507  NCBI: 477864  Plant List: kew-2799284  PLANTS: ERFO5  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:841793-1  Tropicos: 1700080
ปลาค้าวขาว (สกุล)

ระวังสับสนกับ ปลาค้าวขาว
| ปลาค้าวขาว |
| --- | --- |

ภาพวาดของปลาค้าวขาว (W. attu)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Siluridae
สกุล:: Wallago Bleeker, 1851

ชนิด
 W. attu  † W. maemohensis
ปลาค้าวขาว หรือ ปลาเค้าขาว เป็นสกุลปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่งในอันดับปลาหนังของวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ใช้ชื่อสกุลเป็นภาษาละตินว่า Wallago มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวยาว ลำตัวที่อยู่ค่อนไปทางหางมีลักษณะแบนข้างมาก ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และแบน ปากกว้าง ภายในมีฟันซี่เล็ก ๆ อยู่ในขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง มีหนวด 2 คู่ โดยคู่ที่อยู่มุมปากมีลักษณะเรียวยาว ส่วนคู่ที่ใต้คางจะสั้นและเล็กมาก มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบก้นใหญ่และยาวจรดครีบหาง ขอบปลายหางด้านบนจะใหญ่กว่าด้านล่าง
พบกระจายพันธุ์โดยทั่วไปตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงแหลมมลายู มีอุปนิสัยคือมักอยู่นิ่ง ๆ กับพื้นน้ำ กินอาหารจำพวกปลาขนาดเล็กกว่า และออกหากินในเวลากลางคืน
ปลาค้าวขาวจัดเป็นปลาขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ ที่พบได้ในทวีปเอเชีย และถือว่าใหญ่เป็นอันดับสองรองจากสกุล Silurus ที่พบได้ในทวีปยุโรป โดยมีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 1 เมตร
ปัจจุบันพบว่ามีปลาทั้งหมด 2 ชนิดในสกุลนี้ ได้แก่
W. attu ยาวได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักกว่า 60 กิโลกรัม พบได้ในอนุทวีปอินเดียและภูมิภาคอินโดจีน นิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
† W. maemohensis สูญพันธุ์ไปตั้งแต่สมัยไมโอซีน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ สกุลปลาค้าวขาว ที่วิกิสปีชีส์
ปลาค้าวดำเหนือ

| ปลาค้าวดำเหนือ |
| --- | --- |

ปลาค้าวดำเหนือที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทตโตกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น
สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มีข้อมูล  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Siluridae
สกุล:: Wallagonia
สปีชีส์:: W.  micropogon
ชื่อทวินาม
Wallagonia micropogon (Ng, 2004)

ชื่อพ้อง
 Wallago micropogon Ng, 2004
ปลาค้าวดำเหนือ หรือ ปลาเค้าดำเหนือ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Wallagonia micropogon) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) จัดเป็นปลาที่อยู่ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes)
ปลาค้าวดำเหนือมีรูปร่างลำตัวยาวแต่ค่อนข้างป้อม ลำตัวที่อยู่ค่อนไปทางหางมีลักษณะแบนข้างมาก พื้นลำตัวสีเทาถึงดำสนิท ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และแบน ปากกว้าง ภายในมีฟันซี่เล็ก ๆ อยู่ในขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง มีหนวด 2 คู่ โดยคู่ที่อยู่มุมปากมีลักษณะเรียวยาว ส่วนคู่ที่ใต้คางจะสั้นและเล็กมาก มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบก้นใหญ่และยาวจรดครีบหาง ขอบปลายหางด้านบนจะใหญ่กว่าด้านล่าง ส่วนท้องป่องออก ส่วนหลังยกสูงขึ้นกว่าปลาค้าวขาว (Wallago attu) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่จัดอยู่ในคนละสกุล
มีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 1 เมตร น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม โดยอาจยาวได้ถึงกว่า 2 เมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม สถิติที่ใหญ่ที่สุดพบที่ปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์
พฤติกรรมตามปกติ มักจะซุกตัวอยู่นิ่ง ๆ ใต้น้ำ เป็นปลาที่สายตาไม่ดี จึงใช้หนวดในการนำทางและหาอาหาร พบตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ทั้งภาคกลางและภาคอีสานของประเทศไทย เช่น แม่น้ำเจ้าพระยาและสาขา, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำโขงและสาขา และพบได้ถึงประเทศเวียดนาม
เดิมทีถูกจัดให้อยู่รวมเป็นชนิดเดียวกับปลาค้าวดำใต้ (W. leerii) ซึ่งเป็นปลาค้าวดำที่พบในภาคใต้ แต่ได้ถูกแยกออกมาใน ค.ศ. 2004 เมื่อมีการศึกษาใหม่ โดยปลาค้าวดำเหนือมีครีบอกยาวกว่า หัวงอนขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเล็กกว่า และมีหนวดยาวถึงบริเวณฐานครีบท้อง
ปลาค้าวดำเหนือเป็นปลาไทยอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่เป็นปลาที่มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว หวงถิ่นที่อยู่อาศัยมาก กินปลาขนาดเล็กตัวอื่นเป็นอาหาร จึงมักเลี้ยงตัวเดียวเดี่ยว ๆ นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นปลาที่สามารถฮุบกลืนกินเหยื่อหรืออาหารขนาดใหญ่ได้ โดยในอดีตที่บ้านปากกิเลน อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เคยมีเหตุการณ์ปลาค้าวดำเหนือกินคนมาแล้ว โดยเกิดเหตุที่โป๊ะท่าน้ำ เมื่อทารกคนหนึ่งอุจจาระเลอะเปรอะเปื้อนทั้งตัว ผู้เป็นแม่จึงนำไปแกว่งล้างในแม่น้ำ ทันใดนั้นก็ได้มีปลาค้าวดำเหนือตัวใหญ่โผล่ขึ้นมาจากน้ำฮุบกินเด็กเข้าไปทั้งตัว เหตุการณ์นี้เป็นที่แตกตื่นตกใจของผู้คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนั้น
นอกจากนี้แล้ว ปลาค้าวดำเหนือมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาอีทุก" หรือ "ปลาทุก" ในภาษาอีสาน โดยเรียกตามสีลำตัวที่มีสีดำสนิทเหมือนกับคนสวมชุดไว้ทุกข์
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาค้าวดำเหนือ
พ.ศ. 100

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -4  -3  -2
ปี::  97  98  99  100  101  102  103
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 100
ปฏิทินกริกอเรียน: 444 BC
Ab urbe condita: 310
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4307
ปฏิทินบาไฮ: −2287 – −2286
ปฏิทินเบงกอล: −1036
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 507
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 101
ปฏิทินพม่า: −1081
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5065–5066
ปฏิทินจีน: 丙申年 (วอกธาตุไฟ) 2253 หรือ 2193     — ถึง — 丁酉年 (ระกาธาตุไฟ) 2254 หรือ 2194
ปฏิทินคอปติก: −727 – −726
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 723
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −451 – −450
ปฏิทินฮีบรู: 3317–3318
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −387 – −386
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2658–2659
ปฏิทินโฮโลซีน: 9557
ปฏิทินอิกโบ: −1443 – −1442
ปฏิทินอิหร่าน: 1065 BP – 1064 BP
ปฏิทินอิสลาม: 1098 BH – 1097 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 1890
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2355 ก่อน ROC 民前2355年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 100 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 444
ถนนราชพฤกษ์

|  ทางหลวงชนบท นบ> 3021 |
| --- | --- |
ถนนราชพฤกษ์

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 42.320 กิโลเมตร (26.296 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2543–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้: ถ.สมเด็จพระเจ้าตากสิน ใน เขตธนบุรี กรุงเทพฯ
 :    ถ.กัลปพฤกษ์ ใน เขตภาษีเจริญ กรุงเทพฯ  ถ.เพชรเกษม ใน เขตภาษีเจริญ กรุงเทพฯ   ถ.บรมราชชนนี ใน เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ   ถ.นครอินทร์ ใน อ.บางกรวย จ.นนทบุรี   ถนนรัตนาธิเบศร์ ใน อ.เมืองนนทบุรี จ.นนทบุรี   ถ.ชัยพฤกษ์ ใน อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี   ทล.345 ใน อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี    ถนนกาญจนาภิเษก ใน อ.เมืองปทุมธานี จ.ปทุมธานี 
ปลายทางทิศเหนือ:  ทล.346 ใน อ.เมืองปทุมธานี จ.ปทุมธานี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงชนบท 
ถนนราชพฤกษ์ (อักษรโรมัน: Thanon Ratchaphruek) หรือ ทางหลวงชนบท นบ.3021 สายราชพฤกษ์ เป็นถนนที่ทอดยาวจากกรุงเทพมหานครสู่จังหวัดปทุมธานี เป็นเส้นทางคมนาคมสำคัญสายหนึ่ง โดยสามารถเดินทางจากถนนสาทรถึงอำเภอเมืองปทุมธานีได้โดยไม่ต้องผ่านทางแยกสัญญาณไฟจราจรแม้แต่แห่งเดียว
ประวัติ

ทางราชการได้ตัดถนนราชพฤกษ์ช่วงตากสิน-เพชรเกษมขึ้นเป็นช่วงแรก ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่เขตภาษีเจริญ เขตจอมทอง เขตธนบุรี และเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2533 เพื่อลดปัญหาการจราจรและทำให้การคมนาคมขนส่งระหว่างกรุงเทพมหานครกับบริเวณรอบนอกขยายตัวอย่างเป็นระบบ เมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดการจราจรในปี พ.ศ. 2543 หน่วยงานต่าง ๆ ได้ใช้ชื่อถนนในเบื้องต้นว่า ถนนตากสิน-เพชรเกษม
ถนนราชพฤกษ์ช่วงเพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์ตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอเมืองนนทบุรี อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี และเขตตลิ่งชัน เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2537 โดยเป็นหนึ่งในโครงการถนนต่อเชื่อมสายติวานนท์-เพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์ (แนวเหนือ-ใต้) เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การคมนาคม การขนส่ง และการจราจร แต่เนื่องจากกฎหมายดังกล่าวได้หมดอายุบังคับใช้ไปก่อนที่กรมโยธาธิการจะสำรวจแนวเขตที่ดินที่จะเวนคืนให้แล้วเสร็จ จึงได้ออกพระราชกฤษฎีกาเดียวกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นจึงเริ่มเวนคืนที่ดินและก่อสร้างเส้นทาง
จนกระทั่งเมื่อการตัดถนนต่อเชื่อมสายติวานนท์-เพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์ดังกล่าวแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2546 กรมทางหลวงชนบทผู้รับผิดชอบสายทาง (รับโอนมาจากกรมโยธาธิการ) ได้หารือกับกรมศิลปากรเพื่อตั้งชื่อถนนอย่างเป็นทางการ โดยถนนแนวเหนือ-ใต้นี้ กรมทางหลวงชนบทเสนอชื่อ ถนนราชพฤกษ์ โดยให้เหตุผลว่ามีโครงการจะปลูกต้นราชพฤกษ์ (Cassia fistula) เรียงรายตามแนวถนนสายนี้ และนอกจากนี้ชื่อราชพฤกษ์ยังเป็นชื่อที่ไม่ซ้ำซ้อนกับถนนสายใด ๆ ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลอีกด้วย
ต่อมากรมทางหลวงชนบทได้ขอให้กรมศิลปากรพิจารณาชื่อถนนตากสิน-เพชรเกษมใหม่ (พร้อมกับถนนแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอก (ถนนกาญจนาภิเษก) ซึ่งต่อมาใช้ชื่อว่าถนนกัลปพฤกษ์) กรมศิลปากรโดยสำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์จึงพิจารณาโดยใช้หลักการที่กรมทางหลวงชนบทเคยใช้ตั้งชื่อถนนในโครงการสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณวัดนครอินทร์และถนนต่อเชื่อมสายติวานนท์-เพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์มาแล้ว กล่าวคือ ใช้ชื่อพรรณไม้มงคลตั้งเป็นชื่อถนน ในส่วนของถนนตากสิน-เพชรเกษมให้รวมเป็นสายเดียวกับถนนที่ตัดใหม่จากเพชรเกษมไปรัตนาธิเบศร์ เพราะเป็นถนนขนาดเดียวกัน (6-10 ช่องจราจร) และมีแนวเส้นทางที่ต่อเนื่องกัน ดังนั้นถนนช่วงนี้จึงมีชื่อว่า "ถนนราชพฤกษ์"
ส่วนถนนราชพฤกษ์ช่วงรัตนาธิเบศร์‒ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 สร้างขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอปากเกร็ด อำเภอบางบัวทอง และอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2540 ต่อมาสำนักนายกรัฐมนตรีกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์บริเวณแนวเวนคืนนั้นเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเมื่อปี พ.ศ. 2543 อย่างไรก็ตาม การก่อสร้างก็เสร็จสมบูรณ์และสามารถเปิดให้ใช้คมนาคมได้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2549 โดยในเรื่องชื่อถนนนั้น กรมศิลปากรเห็นด้วยกับที่กรมทางหลวงชนบทจะใช้ชื่อ "ถนนราชพฤกษ์" ด้วยเช่นกัน เนื่องจากเป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อจากถนนราชพฤกษ์เดิม
ส่วนถนนช่วงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345‒อำเภอเมืองปทุมธานี สร้างขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลบ้านฉาง ตำบลบางปรอก ตำบลบางหลวง ตำบลบางเดื่อ ตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี ตำบลคูบางหลวง ตำบลคลองพระอุดม อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี และตำบลคลองข่อย อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2560 โดยการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์และสามารถเปิดให้ใช้คมนาคมในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2561
รายละเอียดเส้นทาง > ช่วงตากสิน-เพชรเกษม

เริ่มจากถนนสมเด็จพระเจ้าตากสินที่แยกตากสิน ในพื้นที่แขวงบุคคโล เขตธนบุรี ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ในพื้นที่แขวงบุคคโล (โดยเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบุคคโลกับแขวงบางยี่เรือ จนกระทั่งข้ามคลองบางน้ำชนจึงเป็นเส้นแบ่งแขวงบุคคโลกับแขวงตลาดพลู) ตัดกับถนนรัชดาภิเษกที่สี่แยกรัชดา-ราชพฤกษ์ (อุโมงค์รัชดา - ราชพฤกษ์เปิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2565) เข้าพื้นที่แขวงดาวคะนอง (และเป็นเส้นแบ่งแขวงดาวคะนองกับแขวงตลาดพลู) ข้ามคลองบางสะแกเข้าพื้นที่แขวงตลาดพลู มุ่งขึ้นไปทางทิศตะวันตก ตัดผ่านทางรถไฟสายแม่กลอง ตัดกับถนนวุฒากาศ ข้ามคลองด่าน (บางหลวงน้อย) เข้าสู่พื้นที่แขวงบางค้อ เขตจอมทอง ตัดกับถนนกัลปพฤกษ์ที่ทางแยกต่างระดับสวนเลียบ แล้วข้ามคลองตาม่วงเข้าพื้นที่แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ จากนั้นวกขึ้นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เลียบคลองสวนเลียบ ตัดผ่านถนนเทอดไท (พัฒนาการเดิม) และข้ามคลองภาษีเจริญไปตัดกับถนนเพชรเกษมที่ทางแยกต่างระดับเพชรเกษม
รายละเอียดเส้นทาง > ช่วงเพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์ > เขตกรุงเทพมหานคร

เริ่มจากถนนเพชรเกษมในพื้นที่แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ ไปทางทิศเดิม ข้ามคลองบางจากเข้าพื้นที่แขวงคูหาสวรรค์ จากนั้นเข้าพื้นที่แขวงบางจากและแขวงบางแวก โค้งขึ้นไปทางทิศเหนือ ตัดผ่านถนนบางแวก (จรัญสนิทวงศ์ 13) ที่ทางแยกต่างระดับบางแวก ข้ามคลองบางเชือกหนังเข้าพื้นที่แขวงบางเชือกหนัง เขตตลิ่งชัน ข้ามคลองบางน้อยเข้าพื้นที่แขวงบางพรม ตัดผ่านถนนปากน้ำกระโจมทอง ตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดผ่านโครงการถนนพรานนก-พุทธมณฑล สาย 4 และตัดผ่านถนนบางพรม (วัดแก้ว-พุทธมณฑล สาย 1) ข้ามคลองบางพรมเข้าพื้นที่แขวงบางระมาด ตัดผ่านถนนอินทราวาส (วัดประดู่) ข้ามคลองบ้านไทรเข้าพื้นที่แขวงฉิมพลี ก่อนตัดกับถนนบรมราชชนนีที่ทางแยกต่างระดับบรมราชชนนี โค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตัดผ่านถนนฉิมพลี ตัดผ่านทางรถไฟสายใต้เข้าพื้นที่แขวงตลิ่งชัน ตรงขึ้นไปทางทิศเหนือและตัดกับถนนสวนผักที่ทางแยกต่างระดับคลองมหาสวัสดิ์-ถนนสวนผัก ก่อนข้ามคลองมหาสวัสดิ์เข้าเขตจังหวัดนนทบุรี
รายละเอียดเส้นทาง > ช่วงเพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์ > เขตจังหวัดนนทบุรี

เริ่มจากสะพานข้ามคลองมหาสวัสดิ์ในพื้นที่ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย ตรงไปทางทิศเหนือ ตัดผ่านถนนบางกรวย-จงถนอม ข้ามคลองบางขวาง (บางโคเผือก) เข้าพื้นที่ตำบลบางขนุน จากนั้นเข้าพื้นที่ตำบลบางขุนกอง ก่อนตัดกับถนนนครอินทร์ที่วงเวียนบางขุนกอง (ราชพฤกษ์) ข้ามคลองบางกอกน้อยเข้าพื้นที่ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี แนวเส้นทางเบี่ยงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือเล็กน้อยก่อนตัดกับถนนบางกรวย-ไทรน้อยและตัดผ่านทางหลวงชนบท นบ.5038 ข้ามคลองอ้อมเข้าพื้นที่ตำบลบางรักน้อย เบี่ยงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนรัตนาธิเบศร์
รายละเอียดเส้นทาง > ช่วงรัตนาธิเบศร์-ทางแยกต่างระดับขุนมหาดไทย

เริ่มจากถนนรัตนาธิเบศร์ในพื้นที่ตำบลบางรักน้อย  อำเภอเมืองนนทบุรี มุ่งขึ้นไปทางทิศเดิม ข้ามคลองวัดแดงเข้าพื้นที่ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด ข้ามคลองบางบัวทองเข้าพื้นที่ตำบลอ้อมเกร็ด เบี่ยงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนืออีกครั้ง ข้ามคลองบางพลับเข้าพื้นที่ตำบลบางพลับ ตัดกับถนนชัยพฤกษ์ที่แยกต่างระดับสาลีโขฯ (บางพลับ) และไปในทิศเดิมจนกระทั่งข้ามคลองข่อยเข้าพื้นที่ตำบลคลองข่อย จึงโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อนไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 ที่แยกต่างระดับขุนมหาดไทย (คลองข่อย) ระยะทางรวม 9.55 กิโลเมตร
รายละเอียดเส้นทาง > ช่วงทางแยกต่างระดับขุนมหาดไทย-ทางแยกต่างระดับปทุมธานี > เขตจังหวัดนนทบุรี

เริ่มจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 ที่ทางแยกต่างระดับขุนมหาดไทยในพื้นที่ตำบลคลองข่อย อำเภอปากเกร็ด แล้วจึงโค้งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือผ่านข้ามคลองพระอุดม ถึงซอยวัดท่าเกวียน เบี่ยงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อนตรงไปบรรจบแนวระวางโฉนดที่ดินระหว่างจังหวัดนนทบุรีกับจังหวัดปทุมธานี เข้าเขตจังหวัดปทุมธานี
รายละเอียดเส้นทาง > ช่วงทางแยกต่างระดับขุนมหาดไทย-ทางแยกต่างระดับปทุมธานี > เขตจังหวัดปทุมธานี

เริ่มจากแนวระวางโฉนดที่ดินระหว่างจังหวัดนนทบุรีกับจังหวัดปทุมธานี ในพื้นที่ตำบลคลองพระอุดม อำเภอลาดหลุมแก้ว ตรงไปจึงโค้งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือผ่านข้ามคลองเกาะเกรียง บริเวณถนนวัดเกาะเกรียง-คลองพระอุดม จากนั้นตรงไปแล้วเบี่ยงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือผ่านข้ามคลองตาทรัพย์ เข้าพื้นที่ตำบลบางเดื่อ อำเภอเมืองปทุมธานี จากนั้นข้ามคลองบางเดื่อ บริเวณถนนเลียบคลองบางเดื่อ ไปจนถึงทางแยกต่างระดับไพร่ฟ้า รวมถึงทางหลวงชนบท นบ.1036 จากนั้นซอยวัดไพร่ฟ้า ข้ามคลองบางโพธิ์ใต้ เข้าพื้นที่ตำบลบางหลวง ถึงถนนเลียบคลองบางโพธิ์ใต้-บางหลวง จึงโค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จากนั้นข้ามคลองพระยามหาโยธา แล้วตรงไปถึงซอยบางหลวง-เทคโนแหลมทอง ผ่านข้ามคลองบางหลวง เข้าพื้นที่ตำบลบ้านฉาง ก่อนไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 ที่ทางแยกต่างระดับปทุมธานี หรือแยก อบจ. ปทุมธานีเดิม รวมระยะทาง 10.4 กิโลเมตร โดยแนวเส้นทางเหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในเขตอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานีและบางส่วนอยู่ในเขตอำเภอลาดหลุมแก้ว รวมถึงในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
สถานที่สำคัญบนเส้นทาง

รถไฟฟ้าบีทีเอสสายสีลม (สถานีโพธิ์นิมิต ตลาดพลู วุฒากาศ และบางหว้า)
สถานีตำรวจภูธรบางกรวย
ฝ่ายเวนคืน สำนักก่อสร้างสะพาน กรมทางหลวงชนบท
สมาคมองค์การบริหารส่วนจังหวัดแห่งประเทศไทย
โรงเรียนนนทบุรีวิทยาลัย
ศูนย์บำรุงทางหลวงชนบทราชพฤกษ์
โรงพยาบาลปากเกร็ด 2
สถานที่สำคัญบนเส้นทาง > ศูนย์การค้า

เดอะเซอร์เคิล ราชพฤกษ์
เดอะวอล์ค ราชพฤกษ์
เดอะ คริสตัล ราชพฤกษ์
โลตัส นอร์ธ ราชพฤกษ์
เซ็นทรัล เวสต์วิลล์
โรบินสันไลฟ์สไตล์ ราชพฤกษ์
แหล่งข้อมูลอื่น

โครงการก่อสร้างถนนเชื่อมต่อถนนราชพฤกษ์ เก็บถาวร 2014-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โครงการก่อสร้างทางคู่ขนานถนนราชพฤกษ์ เก็บถาวร 2013-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โครงการก่อสร้างทางลอดบริเวณวงเวียนราชพฤกษ์ เก็บถาวร 2010-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนราชพฤกษ์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°44′59″N 100°26′49″E﻿ / ﻿13.749691°N 100.446820°E﻿ / 13.749691; 100.446820
ถนนราชพฤกษ์ บริเวณศูนย์ซ่อมบำรุงย่อยบางหว้าของรถไฟฟ้าบีทีเอส
ถนนราชพฤกษ์ บริเวณวงเวียนราชพฤกษ์
ถนนราชพฤกษ์ ช่วงอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
ปลาค้าวดำใต้

| ปลาค้าวดำใต้ |
| --- | --- |

ปลาค้าวดำใต้ที่ถูกจับได้
สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Siluriformes
วงศ์:: Siluridae
สกุล:: Wallagonia
สปีชีส์:: W.  leerii
ชื่อทวินาม
Wallagonia leerii (Bleeker, 1851)

ชื่อพ้อง
 Wallago leerii Bleeker, 1851  Wallago nebulosus Vaillant, 1902  Wallago tweediei Hora & Misra, 1941
ปลาค้าวดำใต้ หรือ ปลาเค้าดำใต้ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Wallagonia leerii) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) จัดเป็นปลาที่อยู่ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes)
ปลาค้าวดำใต้มีรูปร่างลำตัวยาวแต่ค่อนข้างป้อม ลำตัวที่อยู่ค่อนไปทางหางมีลักษณะแบนข้างมาก พื้นลำตัวสีเทาถึงดำสนิท ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และแบน ปากกว้าง ภายในมีฟันซี่เล็ก ๆ อยู่ในขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง มีหนวด 2 คู่ โดยคู่ที่อยู่มุมปากมีลักษณะเรียวยาว ส่วนคู่ที่ใต้คางจะสั้นและเล็กมาก มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบก้นใหญ่และยาวจรดครีบหาง ขอบปลายหางด้านบนจะใหญ่กว่าด้านล่าง ส่วนท้องป่องออก ส่วนหลังยกสูงขึ้นกว่าปลาค้าวขาว (Wallago attu) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่จัดอยู่ในคนละสกุล
มีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 1 เมตร น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม โดยอาจยาวได้ถึงกว่า 2 เมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม
ปลาค้าวดำใต้พบในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศ เช่น แม่น้ำตาปี จนถึงคาบสมุทรมลายู เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียวในประเทศอินโดนีเซีย
เป็นปลาที่ใกล้สูญพันธุ์มาก แต่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดสุราษฎร์ธานี ใน ค.ศ. 1990 โดยได้มีการปล่อยลูกปลาที่เพาะได้กลับคืนถิ่นธรรมชาติ
เดิมที จัดให้เป็นชนิดเดียวกันกับปลาค้าวดำเหนือหรือปลาอีทุก (W. micropogon) แต่ได้ถูกจัดแยกออกเป็นชนิดต่างหากเมื่อ ค.ศ. 2004 จากการศึกษาที่มากขึ้น โดยปลาค้าวดำใต้มีฐานครีบอกที่สั้นกว่า หัวงอนน้อยกว่า ดวงตามีขนาดโตกว่า และหนวดไม่ยาวถึงฐานครีบท้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปและข้อมูลปลาค้าวดำใต้
ตำบลโนนสะอาด (อำเภอชุมแพ)

ตำบลโนนสะอาด เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ประวัติความเป็นมา

ตำบลโนนสะอาด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลโนนหัน ต่อมาได้แยกการปกครองออกจากตำบลโนนหันในวันที่ 24 ตุลาคม 2534 มีหมู่บ้านอยู่ในเขตการปกครอง จำนวน 9 หมู่บ้านที่ให้ชื่อ "ตำบลโนนสะอาด" เนื่องจากว่าบ้านโนนสะอาดเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่อยู่ในเขตการปกครอง มีประชากรหนาแน่น ประชาชนในหมู่บ้านมีความพร้อมในการพัฒนามาก สามารถเป็นแบบอย่างแก่หมู่บ้านอื่นในตำบลจึงได้ชื่อว่า "บ้านโนนสะอาด
สภาพทั่วไปของตำบล

ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอชุมแพ 12 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดขอนแก่น 92 กิโลเมตร สถาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มแหล่งน้ำตามธรรมชาติที่สำคัญได้แก่ ลำน้ำเชิน 
เป็นแม่น้ำสายหลัก เหมาะแก่การเพาะปลูก
อาณาเขตติดต่อ

ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลหนองเขียด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลโนนคูณ อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ
ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลโนนหัน และตำบลชุมแพ อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลโนนคูณ อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ
จำนวนประชากรของตำบล > จำนวนประชากรทั้งสิ้น 5,265 คน

เป็นชาย 2,450 คน
เป็นหญิง 2,815 คน
ข้อมูลอาชีพของตำบล

อาชีพหลัก ทำนา
อาชีพเสริม รับจ้าง ทำสวน
ข้อมูลสถานที่สำคัญของตำบล > วัด

วัดแจ้งสว่างนอก
วัดสระแก้ว บ้านเหมือดแอ่
วัดสว่างศรีบุญเรือง
วัดป่าโนนลาน
วัดโนนสะอาด
วัดโนนสำราญ
วัดโนนบุรุษ
วัดบึงสว่าง
วัดโนนเรียน
ข้อมูลสถานที่สำคัญของตำบล > โรงเรียน

โรงเรียนเหมือดแอ่หนองบัว
โรงเรียนบ้านโนนลาน
โรงเรียนบ้านโนนบุรุษ
โรงเรียนโนนหันวิทยายน
โรงเรียนชุมชนโนนหันวันครู
ข้อมูลสถานที่สำคัญของตำบล > สถานที่อื่นๆ

ที่ทำการเทศบาลตำบลโนนสะอาด
ที่ทำการเทศบาลตำบลโนนหัน
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโนนสะอาด
ฝายชลประทาน 1 แห่ง
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 2 แห่ง
กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 8 (ค่ายมหาศักดิพลเสพ)
ปัญหาการเรียงพิมพ์อักษรไทย

การเรียงพิมพ์อักษรไทยในระบบคอมพิวเตอร์ปัจจุบันเน้นรูปมากกว่าเสียง ซึ่งสืบทอดมาจากการเรียงพิมพ์ในเครื่องพิมพ์ดีดที่แยกอักขระเป็นตัว ๆ แล้วกดแป้นไปตามลำดับ แต่ถึงกระนั้นก็ยังทำให้เกิดปัญหาบางประการอยู่บ่อยครั้ง
สระตามรูปที่ปรากฏ

เสียงสระหนึ่งเสียงในภาษาไทยมีรูปแบบหลากหลาย โดยใช้อักษรไทยหลายตัวประกอบเข้าด้วยกัน เช่นสระเอีย ประกอบด้วย ไม้หน้า พินทุ์อี (สระอี) (พินทุ์อิ + ฝนทอง) และตัวยอ, สระเออ ก็มีทั้งรูปแบบ เออ เอิง เอย เป็นต้น จึงต้องกดแป้นตามรูปที่ปรากฏ ไม่สามารถเรียงพิมพ์ได้เหมือนอักษรตระกูลพราหมีส่วนใหญ่ที่ใช้ในอินเดีย เช่นอักษรเทวนาครี อักษรทมิฬเป็นต้น ที่จัดเสียงสระหนึ่งเสียงเป็นอักขระหนึ่งตัว และกำหนดให้สระต้องวางไว้หลังพยัญชนะเสมอในคอมพิวเตอร์
การกดแป้นตามรูปที่ปรากฏนำไปสู่ปัญหาการค้นคืนและการเรียงลำดับระเบียนที่เป็นภาษาไทย เนื่องจากคำไทยจำนวนมากขึ้นต้นด้วยรูปสระหน้า เ, แ, โ, ใ, ไ แต่ดัชนีตัวจริงคือพยัญชนะที่อยู่ถัดไป การค้นคืนระเบียนที่ขึ้นต้นด้วย "ส" จะไม่มีผลลัพธ์ เส, แส, โส, ใส, ไส ออกมาด้วยทำให้ต้องระบุเงื่อนไขเพิ่มเติม และไม่สามารถค้นคืนตามเสียงอ่านได้เพราะเสียงสระมีหลายรูปดังกล่าว การเรียงลำดับก็เช่นกัน การไม่คำนึงถึงดัชนีพยัญชนะที่แท้จริงทำให้ผลของการเรียงลำดับออกมาไม่ถูกต้องเท่าที่ควร