stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บอร์น (ภาพยนตร์ชุด)

| บอร์น |
| --- | --- |
ชุดดีวีดี บอร์น ทั้ง 5 ภาค
กำกับ: ดั๊ก ลีแมน (1) พอล กรีนกราส (2–3, 5) โทนี กิลรอย (4)
บทภาพยนตร์: โทนี กิลรอย (1–4) วิลเลียม เบลค เฮอร์รอน (1) สก็อตต์ ซี. เบินส์ (3) จอร์จ นอลฟี (3) แดน กิลรอย (4) พอล กรีนกราส (5) คริสโตเฟอร์ เราส์ (5)
สร้างจาก: นวนิยายชุด บอร์น โดย รอเบิร์ต ลัดลัม
อำนวยการสร้าง: แพทริก คราวลีย์ (1–4) แฟรงค์ มาร์แชล (2–5) ดั๊ก ลีแมน (1) เบน สมิท (4–5) แม็ตต์ เดม่อน (5) ริชาร์ด เอ็น. แกลดสไตน์ (1) พอล แอล. แซนด์เบิร์ก (2–3) เจฟฟรีย์ เอ็ม. ไวเนอร์ (4–5) พอล กรีนกราส (5) เกรกอรี กูดแมน (5)
นักแสดงนำ: แม็ตต์ เดม่อน (1–3, 5) เจเรมี เรนเนอร์ (4)
กำกับภาพ: โอลิเวอร์ วู้ด รอเบิร์ต เอลสวิท
ตัดต่อ: ซาอาร์ ไคลน์ ริชาร์ด เพียร์สัน คริสโตเฟอร์ เราส์ จอห์น กิลรอย
ดนตรีประกอบ: จอห์น พาวเวลล์ เจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด เดวิด บัคลีย์
บริษัทผู้สร้าง: The Kennedy/Marshall Company Relativity Media  
ผู้จัดจำหน่าย: Universal Pictures
วันฉาย: ค.ศ. 2002 – ปัจจุบัน
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 490 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 1,637 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บอร์น (อังกฤษ: Bourne) เป็นภาพยนตร์ชุดแนวสายลับ/โลดโผน ดัดแปลงจากนวนิยายชุดที่ใช้ชื่อเดียวกันของรอเบิร์ต ลัดลัม ปัจจุบันมีทั้งสิ้น 5 ภาค โดยภาคที่ 1-3  และภาค 5 เป็นเรื่องราวของเจสัน บอร์น (รับบทโดย แม็ตต์ เดม่อน) มือสังหารที่ความจำเสื่อมและต้องหนีจากการตามล่า ส่วนในภาคที่ 4 เป็นเรื่องราวของแอรอน ครอส (รับบทโดย เจเรมี เรนเนอร์) สายลับที่ถูกตามล่าหลังโครงการที่เขาสังกัดอยู่ถูกสั่งปิด
ภาพยนตร์ชุด บอร์น อยู่ในอันดับที่ 37 ของชุดภาพยนตร์ที่ทำเงินมากที่สุดตลอดกาล ทำรายได้กว่า 1,600 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ภาพยนตร์

ล่าจารชน ยอดคนอันตราย (ค.ศ. 2002)
สุดยอดเกมล่าจารชน (ค.ศ. 2004)
ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย (ค.ศ. 2007)
พลิกแผนล่า ยอดจารชน (ค.ศ. 2012)
เจสัน บอร์น ยอดจารชนคนอันตราย (ค.ศ. 2016)
ข้อมูลและทีมงาน

| ข้อมูล | ภาพยนตร์> ล่าจารชน ยอดคนอันตราย | ภาพยนตร์> สุดยอดเกมล่าจารชน | ภาพยนตร์> ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย | ภาพยนตร์> พลิกแผนล่า ยอดจารชน | ภาพยนตร์> เจสัน บอร์นยอดจารชนคนอันตราย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กำกับโดย | ดั๊ก ลีแมน | พอล กรีนกราส | พอล กรีนกราส | โทนี กิลรอย | พอล กรีนกราส |
| อำนวยการสร้างโดย | ดั๊ก ลีแมน แพทริก คราวลีย์ ริชาร์ด เอ็น. แกลดสไตน์ | แฟรงค์ มาร์แชล แพทริก คราวลีย์ พอล แอล. แซนด์เบิร์ก | แฟรงค์ มาร์แชล แพทริก คราวลีย์ พอล แอล. แซนด์เบิร์ก | แฟรงค์ มาร์แชล แพทริก คราวลีย์ เจฟฟรีย์ เอ็ม. ไวเนอร์ เบน สมิท | แฟรงค์ มาร์แชล เจฟฟรีย์ เอ็ม. ไวเนอร์ เบน สมิท พอล กรีนกราส แม็ตต์ เดม่อน เกรกอรี กูดแมน |
| ตัดต่อโดย | ซาอาร์ ไคลน์ | คริสโตเฟอร์ เราส์ ริชาร์ด เพียร์สัน | คริสโตเฟอร์ เราส์ | จอห์น กิลรอย | คริสโตเฟอร์ เราส์ |
| กำกับภาพโดย | โอลิเวอร์ วู้ด | โอลิเวอร์ วู้ด | โอลิเวอร์ วู้ด | รอเบิร์ต เอลสวิท | แบร์รี แอ็ครอยด์ |
| ดนตรีประกอบโดย | จอห์น พาวเวลล์ | จอห์น พาวเวลล์ | จอห์น พาวเวลล์ | เจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด | จอห์น พาวเวลล์ เดวิด บัคลีย์ |
| เขียนโดย | เขียนบท: โทนี กิลรอย วิลเลียม เบลค เฮอร์รอน อ้างอิง: The Bourne Identity โดย รอเบิร์ต ลัดลัม | เขียนบท: โทนี กิลรอย อ้างอิง: The Bourne Supremacy โดย รอเบิร์ต ลัดลัม | เขียนบท: โทนี กิลรอย สก็อตต์ ซี. เบินส์ จอร์จ นอลฟี อ้างอิง: The Bourne Ultimatum โดย รอเบิร์ต ลัดลัม | เขียนบท: โทนี กิลรอย แดน กิลรอย เขียนเรื่อง: โทนี กิลรอย อ้างอิง: ชุด บอร์น โดย รอเบิร์ต ลัดลัม | เขียนบท: พอล กรีนกราส คริสโตเฟอร์ เราส์ อ้างอิง: ชุด บอร์น โดย รอเบิร์ต ลัดลัม |
เผยแพร่: Universal Pictures
| ฉาย | 14 มิถุนายน ค.ศ. 2002 | 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 | 3 สิงหาคม ค.ศ. 2007 | 10 สิงหาคม ค.ศ. 2012 | 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 |
| ความยาว | 118 นาที | 108 นาที | 116 นาที | 135 นาที | 123 นาที |
รายได้และการตอบรับ > บ็อกซ์ออฟฟิศ

| ภาพยนตร์ | ฉาย | รายได้> สหรัฐอเมริกา (เปิดตัว) | รายได้> สหรัฐอเมริกา | รายได้> ต่างประเทศ | รายได้> ทั่วโลก | อันดับในบ็อกซ์ออฟฟิศ> สหรัฐอเมริกา | อันดับในบ็อกซ์ออฟฟิศ> ทั่วโลก | ทุนสร้าง (ล้าน) | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ล่าจารชน ยอดคนอันตราย | 14 มิถุนายน ค.ศ. 2002 | $27,118,640 | $121,661,683 | $92,372,541 | $214,034,224 | #455 | #587 | $60 |  |
| สุดยอดเกมล่าจารชน | 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 | $52,521,865 | $176,241,941 | $112,258,276 | $288,500,217 | #227 | #396 | $75 |  |
| ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย | 3 สิงหาคม ค.ศ. 2007 | $69,283,690 | $227,471,070 | $215,353,068 | $442,824,138 | #126 | #195 | $110 |  |
| พลิกแผนล่า ยอดจารชน | 10 สิงหาคม ค.ศ. 2012 | $38,142,825 | $113,203,870 | $162,940,880 | $276,144,750 | #514 | #414 | $125 |  |
| เจสัน บอร์น ยอดจารชนคนอันตราย | 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 | $59,215,365 | $162,434,410 | $253,050,504 | $415,484,914 | #267 | #222 | $120 |  |
| รวม | รวม | รวม | $801,012,974 | $835,975,269 | $1,636,988,243 |  |  | $490 |  |
| เฉลี่ย | เฉลี่ย | เฉลี่ย | $157,587,160 | $159,284,953 | $323,872,113 |  |  |  |  |
รายได้และการตอบรับ > การตอบรับ

| ภาพยนตร์ | Rotten Tomatoes | Metacritic | CinemaScore | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ล่าจารชน ยอดคนอันตราย | 83% (187 ความเห็น) | 68 (38 ความเห็น) | A- |  |
| สุดยอดเกมล่าจารชน | 81% (193 ความเห็น) | 73 (39 ความเห็น) | A- |  |
| ปิดเกมล่าจารชน คนอันตราย | 93% (261 ความเห็น) | 85 (38 ความเห็น) | A |  |
| พลิกแผนล่า ยอดจารชน | 56% (220 ความเห็น) | 61 (42 ความเห็น) | B |  |
| เจสัน บอร์น ยอดจารชนคนอันตราย | 55% (283 ความเห็น) | 58 (50 ความเห็น) | A- |  |
เจียวเจ้

ขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 249)
| เจียวเจ้ (เจี่ยง จี้) |
| --- | --- |
蔣濟

เสนาบดีกลาโหม (太尉 ไท่เว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง 1 กันยายน ค.ศ. 242 (242) – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 249 (249)
กษัตริย์: โจฮอง
ก่อนหน้า: หมันทอง
ถัดไป: หวาง หลิง
ขุนพลนำทัพ (領軍將軍 หลิ่งจฺวินเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 239 (239) – 1 กันยายน ค.ศ. 242 (242)
กษัตริย์: โจฮอง
ทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 ซ่านฉีฉ่างชื่อ)
ดำรงตำแหน่ง ?–?
กษัตริย์: โจยอย
ดำรงตำแหน่ง ?–ค.ศ. 223
กษัตริย์: โจผี
ขุนพลพิทักษ์ทัพ (護軍將軍 ฮู่จฺวินเจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ?–?
กษัตริย์: โจยอย
ผู้พิทักษ์ทัพกลาง (中護軍 จงฮู่จฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 228–?
กษัตริย์: โจยอย
ราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 223–228
กษัตริย์: โจผี โจยอย
ขุนพลราชองครักษ์ตะวันออก (東中郎將 ตงจงหลางเจี้ยง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 223
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 220–?
กษัตริย์: โจผี
หัวหน้าเลขานุการของอัครมหาเสนาบดี (相國長史 เซียงกั๋วฉางฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง 15 มีนาคม ค.ศ. 220 (220) – 11 ธันวาคม ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์: โจผี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ นครหฺวายอาน มณฑลอานฮุย
เสียชีวิต: 18 พฤษภาคม ค.ศ. 249 นครลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน
บุตร: เจี่ยง ซิ่ว บุตรชายคนอื่นอีกอย่างน้อย 1 คน
อาชีพ: ขุนนาง, ขุนพล
ชื่อรอง: จื่อทง (子通)
สมัญญานาม: จิ่งโหว (景侯)
บรรดาศักดิ์: ตูเซียงโหว (都鄉侯)

เจียวเจ้ (เสียชีวิต ค.ศ. 18 พฤษภาคม ค.ศ. 249) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยง จี้ (จีน: 蔣濟; พินอิน: Jiǎng Jì) ชื่อรอง จื่อทง (จีน: 子通; พินอิน: Zǐtōng) เป็นขุนนางและขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เจียวเจ้เกิดในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เริ่มรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ระดับล่างในมณฑลยังจิ๋วที่เป็นบ้านเกิด ก่อนจะมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของโจโฉขุนศึกผู้ควบคุมราชสำนักในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หลังสิ้นสุดยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เจียวเจ้รับราชการในรัฐวุยก๊กตลอดรัชสมัยของจักรพรรดิ 3 พระองค์แรกคือโจผี, โจยอย และโจฮอง และดำรงตำแหน่งจำนวนมากในกองทัพก่อนจะได้ขึ้นเป็นเสนาบดีกลาโหมซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งสูงที่สุดในราชสำนัก ในช่วงเวลาที่เจียวเจ้รับราชการในวุยก๊กมีชื่อเสียงว่าเป็นขุนนางผู้ถวายคำแนะนำแก่จักรพรรดิอย่างตรงไปตรงมาในหลายประเด็น ทั้งการรวมศูนย์อำนาจ การระงับโครงการก่อสร้างที่สิ้นเปลืองแรงงาน และการใช้อำนาจในทางที่ผิดของข้าราชการ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 เจียวเจ้เข้าร่วมกับผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาอี้ในการก่อรัฐประหารโค่นอำนาจของโจซองที่เป็นผู้สำเร็จราชการร่วม แต่เจียวเจ้ก็เสียชีวิตด้วยอาการป่วยในอีกไม่กี่เดือนต่อมา
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). พงศาวดารราชวงศ์จิ้น (จิ้นชู).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
de Crespigny, Rafe (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  เซียวค้า  เซียวหลวน  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลิว ฉือ  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน (เว่ย์ กว้าน)  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เคาหงี  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนไค  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกิ๋น  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน (หฺวาง เฉฺวียน)  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  เอียวหัว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
วิหารพระมงคลบพิตร

| วิหารพระมงคลบพิตร |
| --- | --- |
   บริเวณด้านหน้าทางเข้าวิหารพระมงคลบพิตรฝั่งทิศตะวันออกเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 และพระมงคลบพิตร พระประธานประจำวิหาร

ชื่อสามัญ: วิหารพระมงคลบพิตร
ที่ตั้ง: ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วิหาร
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระประธาน: พระมงคลบพิตร พระพุทธรูปบุสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่
ความพิเศษ: โบราณสถาน
เวลาทำการ: ทุกวัน 08.30-18.30 น.
จุดสนใจ: พระมงคลบพิตร
หมายเหตุ: 

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์: วัฒนธรรม: (iii)
ขึ้นเมื่อ: 1991
เป็นส่วนหนึ่งของ: นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
เลขอ้างอิง: 576
 
 

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วิหารพระมงคลบพิตร (วัดมงคลบพิตร)
ขึ้นเมื่อ: 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
เป็นส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
เลขอ้างอิง: 0000319
 
 
 
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วิหารพระมงคลบพิตร ตั้งอยู่ที่ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ทางทิศใต้ของวัดพระศรีสรรเพชญ์ มีจุดเด่นที่สำคัญคือ เป็นวิหารเก่าแก่ในเขตกำแพงเมือง ที่ได้รับการบูรณะอย่างดี ภายในวิหารมีพระมงคลบพิตร พระพุทธรูปประธานขนาดใหญ่ที่เสียหายตั้งแต่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง แต่ได้รับการบูรณะใหม่ทั้งหมด ด้วยทองสำริดหุ้มทองตามปัจจุบัน
ประวัติ

สันนิฐานว่า พระวิหารสร้างขึ้นในสมัยราวแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง โดยพระมงคลบพิตรเคยประดิษฐานอยู่ที่วัดชีเชียงมาก่อน จนกระทั่งสมเด็จพระเจ้าปราสาททองโปรดให้รื้อซากของวัดชีเชียง แล้วให้ชลอพระพุทธรูปมาไว้ทางด้านทิศตะวันตก แล้วให้สร้างมณฑปขึ้นครอบไว้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2246 สมัยสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดียอดมณฑปต้องอสนีบาต (ฟ้าผ่า) ไฟไหม้เครื่องบนมณฑปหักพังลงมาต้องพระเศียรหัก สมเด็จพระเจ้าเสือ จึงโปรดฯ ให้แปลงมณฑปเป็นวิหารแต่ยังคงส่วนยอดของมณฑปไว้ แล้วซ่อมพระเศียรพระพุทธรูปใหม่ กระทั่งในรัชกาล สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ทรงบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่หมด เปลี่ยนหลังคาคล้ายในปัจจุบัน เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งสุดท้ายวิหารและพระพุทธรูปถูกไฟไหม้ ชำรุดทรุดโทรม เครื่องบนวิหารหักลงมาต้องพระเมาฬี และพระกรข้างขวาหัก
ในปี พ.ศ. 2474 พระยาโบราณราชธานินทร์ ตำแหน่งสุมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยา คุณหญิงอมเรศร์สมบัติกับพวก ได้ขอยื่นเรื่องซ่อมแซมวิหาร แต่รัฐบาลไม่อนุญาต เนื่องจากต้องการที่จะรักษาตามแบบอย่างทางโบราณคดี โดยจะออกแบบให้ปูชนียสถานกลางแจ้งเหมือนไดบุตสึของญี่ปุ่น แต่ด้วยเวลานั้นรัฐบาลยังไม่มีงบประมาณพร้อมในการดำเนินการ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2499 รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม จึงได้เริ่มการบูรณปฏิสังขรณ์พระวิหารและองค์พระพุทธเสียใหม่ดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ ในคราวบูรณะพระมงคลบพิตรในปี พ.ศ. 2500 กรมศิลปากรได้พบพระพุทธรุปบรรจุไว้ในพระอุระด้านขวา เป็นจำนวนมาก ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา และ พระราชวังจันทรเกษม
พระมงคลบพิตร

บทความหลัก: พระมงคลบพิตร
พระมงคลบพิตร เป็นพระพุทธรูปใหญ่หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์องค์เดียวในประเทศไทย ลงรักปิดทองมีแกนเป็นอิฐ ส่วนผิวนอกบุด้วยสำริด ทำเป็นท่อน ๆ มาเชื่อมกัน สูง 12.54 เมตร หน้าตักกว้าง 4 วาเศษ สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสมเด็จพระไชยราชา ราว พ.ศ. 2081 เดิมประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง ต่อมาในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญมาไว้ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของวัดพระศรีสรรเพชญ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Wat Phra Mongkhon Bophit (Ayutthaya)
ภาพพาโนรามา 360 องศา ภายในวิหารพระมงคลบพิตร
| ด ค กอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา |
| --- | --- | --- |
| ในเกาะเมือง |  วัดพระศรีสรรเพชญ์  พระราชวังโบราณ อยุธยา พระที่นั่งสรรเพชญมหาปราสาท  วัดมหาธาตุ  วัดราชบูรณะ  วิหารพระมงคลบพิตร  วัดพระราม  พระราชวังจันทรเกษม  วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร  วัดโลกยสุธาราม  วัดธรรมิกราช  วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร  วัดสวนหลวงสบสวรรค์  กำแพงและป้อมปราการกรุงเก่า  |  |
| นอกเกาะเมือง |  วัดไชยวัฒนาราม  วัดพุทไธศวรรย์  วัดหน้าพระเมรุ  วัดใหญ่ชัยมงคล  วัดกษัตราธิราชวรวิหาร  วัดพนัญเชิงวรวิหาร  วัดกุฎีดาว  วัดดุสิดาราม  วัดภูเขาทอง  วัดพระยาแมน  วัดวรเชษฐาราม  หมู่บ้านโปรตุเกส  หมู่บ้านฮอลันดา  หมู่บ้านญี่ปุ่น  เพนียดคล้องช้าง  โบสถ์นักบุญยอแซฟ  |  |
| ส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง |  ปราสาทนครหลวง  พระราชวังบางปะอิน  พระนารายณ์ราชนิเวศน์  |  |
  หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
วัดพระศรีสรรเพชญ์

| --- | --- |
องค์พระเจดีย์ประธาน 3 องค์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566
ที่ตั้งของวัดพระศรีสรรเพชญ์ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาแสดงแผนที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาวัดพระศรีสรรเพชญ์ (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
ที่ตั้ง: ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดหลวงประจำพระราชวังโบราณ อยุธยา
ส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
ความเป็นมา
ผู้สร้าง: สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
สร้าง: พ.ศ. 1991
ละทิ้ง: พ.ศ. 2310
สมัย: อยุธยา
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ผู้ขุดค้น: กรมศิลปากร
สภาพ: หลงเหลือเพียงเจดีย์ประธาน 3 องค์และเจดีย์รายบางส่วน
ผู้บริหารจัดการ: กรมศิลปากร
การเปิดให้เข้าชม: ทุกวัน 08.00-18.30 น.
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม: อยุธยา

 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกณฑ์: วัฒนธรรม: (iii)
ขึ้นเมื่อ: 1991
เป็นส่วนหนึ่งของ: นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
เลขอ้างอิง: 576
 
 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดพระศรีสรรเพชญ์
ขึ้นเมื่อ: 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
เป็นส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
เลขอ้างอิง: 0000325
 
 
วัดพระศรีสรรเพชญ์ หรือ วัดพระศรีสรรเพชญ เป็นอดีตวัดหลวงประจำพระราชวังโบราณ อยุธยา ตั้งอยู่ที่ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ทางทิศเหนือของวิหารพระมงคลบพิตรในเขตอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2035 โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2
วัดพระศรีสรรเพชญ์ มีจุดที่น่าสนใจที่สำคัญคือเจดีย์ทรงลังกา จำนวนสามองค์ที่วางตัวเรียงยาวตลอดทิศตะวันออกและทิศตะวันตก สร้างขึ้นเป็นองค์แรกทางฝั่งตะวันออก เมื่อปี พ.ศ. 2035 โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่อบรรจุพระบรมอัฐิของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พระราชบิดา) ต่อมาในปี พ.ศ. 2042 ก็ทรงให้สร้างเจดีย์องค์ต่อมา (องค์กลาง) ของสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 (พระเชษฐาต่างพระมารดาของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2) และในรัชสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 ก็ทรงสร้างเจดีย์อีกองค์ในฝั่งทิศตะวันตกให้ สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 (พระราชบิดาของสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 (พระหน่อพุทธางกูร)) รวมเป็นสามองค์ตามปัจจุบัน
วัดพระศรีสรรเพชญ์ เป็นวัดประจำวังที่ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา จึงกลายเป็นต้นแบบของ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ในพระบรมมหาราชวัง ที่ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาในเวลาต่อมา
ประวัติ

ภาพพาโนรามิกตามเส้น (Linear panoramic) พระเจดีย์ประธาน 3 องค์ซึ่งบรรจุพระบรมอัฐิสามารถเรียงจากซ้ายมาขวาได้ดังนี้ (1) เจดีย์บรรจุพระบรมอัฐิของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 (2) เจดีย์บรรจุพระบรมอัฐิของสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 และ (3) เจดีย์บรรจุพระบรมอัฐิของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
วัดพระศรีสรรเพชญ์ เดิมในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ใช้เป็นที่ประทับ ต่อมาสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ทรงสร้างพระราชมณเฑียรขึ้นใหม่ทางตอนเหนือ แล้วจึงโปรดฯ ให้ยกเป็นเขตพุทธาวาส เพื่อประกอบพิธีสำคัญต่าง ๆ ของบ้านเมือง จึงเป็นวัดในเขตพระราชวังที่ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา ทั้งวัดพระศรีสรรเพชญ์ อยุธยา และวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ต่างก็ถูกสถาปนาขึ้นในมูลเหตุการสร้างวัดเดียวกันนั่นคือสร้างเพื่อเป็นวัดประจำพระราชวัง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2035 รัชสมัยของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระสถูปเจดีย์องค์ตะวันออก เพื่อบรรจุพระอัฐิของพระราชบิดา สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ และพระสถูปเจดีย์องค์กลางเพื่อบรรจุพระอัฐิของสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 ผู้เป็นพระเชษฐา
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2042 พระองค์โปรดให้สร้างพระวิหารหลวงขึ้น
ในปีต่อมา พ.ศ. 2043 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ทรงสร้างพระวิหาร ทรงหล่อพระพุทธรูป ยืนสูง 8 วา (ประมาณ 16 เมตร) หุ้มด้วยทองคำหนัก 286 ชั่ง (ประมาณ 171 กิโลกรัม) ประดิษฐานไว้ในวิหาร ถวายพระนามว่า พระศรีสรรเพชญดาญาณ ต่อมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 1 โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายมาประดิษฐานวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร และบรรจุชิ้นส่วนซึ่งบูรณะไม่ได้เหล่านั้นไว้ในเจดีย์องค์ใหญ่ที่สร้างขึ้นแล้วพระราชทานชื่อเจดีย์ว่า เจดีย์ศรีสรรเพชญดาญาณ
เจดีย์องค์ที่ 3 ถัดมาจากด้านทิศตะวันตกเป็น เจดีย์บรรจุพระอัฐิ ของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ซึ่งสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 (พระหน่อพุทธางกูร) พระราชโอรสได้โปรดให้สร้างขึ้น เจดีย์ทั้งสามองค์นี้เป็นเจดีย์แบบลังกา
ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมพระองค์โปรดเกล้าฯ ให้สร้าง พระที่นั่งจอมทอง ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กำแพงทางด้านติดกับ วิหารพระมงคลบพิตร เพื่อให้เป็นสถานที่ให้พระสงฆ์บอกเล่าหนังสือพระสงฆ์
ราวรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ มีการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดหลวงแห่งนี้เป็นครั้งแรก ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระยาโบราณราชธานินทร์ สมุหเทศาภิบาลมณฑลกรุงเก่าได้ดำเนิน การขุดสมบัติจากกรุภายในเจดีย์ พบพระพุทธรูป เครื่องทอง มากมาย และในสมัย จอมพลแปลก พิบูลสงครามได้มีการบูรณะวัดนี้จนมีสภาพที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน
ระเบียงภาพ

พระวิหารทางทิศตะวันออก
พระวิหารพระป่าเลไลยก์
วัดพระศรีสรรเพชญ์ในช่วงค่ำคืน
โมเดลจำลองวัดพระศรีสรรเพชญ์ในอดีต
วัดพระศรีสรรเพชญ์เมื่อปี พ.ศ. 2508
องค์พระเจดีย์ประธาน มุมมองจากพระวิหารพระป่าเลไลยก์
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดพระศรีสรรเพชญ์
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°21′21″N 100°33′31″E﻿ / ﻿14.355888°N 100.558609°E﻿ / 14.355888; 100.558609
| ด ค กพระราชวังโบราณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา |
| --- | --- |
วัดพระศรีสรรเพชญ์ • พระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์ • พระที่นั่งวิหารสมเด็จ • พระที่นั่งสรรเพชญ์มหาปราสาท • พระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ • พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์ • พระที่นั่งเบญจรัตน์ตำหนักตึก
| ด ค กอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา |
| --- | --- | --- |
| ในเกาะเมือง |  วัดพระศรีสรรเพชญ์  พระราชวังโบราณ อยุธยา พระที่นั่งสรรเพชญมหาปราสาท  วัดมหาธาตุ  วัดราชบูรณะ  วิหารพระมงคลบพิตร  วัดพระราม  พระราชวังจันทรเกษม  วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร  วัดโลกยสุธาราม  วัดธรรมิกราช  วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร  วัดสวนหลวงสบสวรรค์  กำแพงและป้อมปราการกรุงเก่า  |  |
| นอกเกาะเมือง |  วัดไชยวัฒนาราม  วัดพุทไธศวรรย์  วัดหน้าพระเมรุ  วัดใหญ่ชัยมงคล  วัดกษัตราธิราชวรวิหาร  วัดพนัญเชิงวรวิหาร  วัดกุฎีดาว  วัดดุสิดาราม  วัดภูเขาทอง  วัดพระยาแมน  วัดวรเชษฐาราม  หมู่บ้านโปรตุเกส  หมู่บ้านฮอลันดา  หมู่บ้านญี่ปุ่น  เพนียดคล้องช้าง  โบสถ์นักบุญยอแซฟ  |  |
| ส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง |  ปราสาทนครหลวง  พระราชวังบางปะอิน  พระนารายณ์ราชนิเวศน์  |  |
  หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา 
วัดพระศรีสรรเพชญ์ เมื่อปี พ.ศ. 2508
ละไม่ง์ (อำเภอเย่)

| ละไม่ง์ |
| --- | --- |
เมือง
ละไม่ง์ที่ตั้งเมืองละไม่ง์ในประเทศพม่า
พิกัด: 15°30′08″N 97°50′03″E﻿ / ﻿15.50222°N 97.83417°E﻿ / 15.50222; 97.83417
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐมอญ
จังหวัด: เย่
อำเภอ: เย่
ความสูง: 13 เมตร (43 ฟุต)
ประชากร (พ.ศ. 2557)
 • เมือง: 88,476 คน
 • เขตเมือง: 13,614 คน
 • นอกเมือง: 74,862 คน
 • กลุ่มชาติพันธุ์: มอญ
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า)
ละไม่ง์ (พม่า: လမိုင်း; มอญ: လၟိုၚ်) เป็นเมืองในอำเภอเย่ จังหวัดเย่ รัฐมอญ ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศพม่า ละไม่ง์ตั้งอยู่บนที่ราบชายฝั่งห่างจากก่อดุไปทางทิศตะวันออกราว 6 กิโลเมตร (3.7 ไมล์) และห่างจากหม่อกะนีนไปทางทิศตะวันตกราว 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์)
แหล่งข้อมูลอื่น

"Lamaing Map — Satellite Images of Lamaing" Maplandia World Gazetteer
| ด ค ก รัฐมอญ |
| --- | --- | --- |
เมืองหลวง: มอละมไยน์
| จังหวัดไจโท |  อำเภอไจโท  อำเภอบี้ลี่น  |  |
| จังหวัดมอละมไยน์ |  อำเภอไจมะรอ  อำเภอช่องโซน  อำเภอตาน-พยูซะยะ  อำเภอมุโดน  อำเภอมอละมไยน์  |  |
| จังหวัดเย่ |  อำเภอเย่  |  |
| จังหวัดสะเทิม |  อำเภอปอง  อำเภอสะเทิม  |  |
| เมืองสำคัญ |  กะมาแวะ  คอซา  ไจคะมี  ไจโท  ไจมะรอ  ช่องโซน  ซิต้อง  ซี่นไจ  ตาน-พยูซะยะ  ตุวูนนะวดี  บี้ลี่น  ปอง  มุโดน  มอละมไยน์  เย่  สะเทิม  |  |
ปางปฐมเทศนา

ลักษณะพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา
ปางปฐมเทศนา เป็นพระพุทธรูปลักษณะประทับ (นั่ง) ขัดสมาธิราบ พระหัตถ์ซ้ายทำประคองพระหัตถ์ขวา วางบนพระเพลา (ตัก) หรือถือชายจีวร พระหัตถ์ขวายกขึ้นเสมอพระอุระ (อก) จีบนิ้วพระหัตถ์ เป็นเครื่องหมายว่าพระธรรมจักร มีเครื่องประกอบทำเป็นรูปวงล้อ (ธรรมจักร) กับรูปกวางไว้ตรงพุทธบัลลังก์ และบางทีมีปัญจวัคคีย์พนมมือด้วย (พระพุทธรูปปางนี้ที่ไทยเอามาสมมุติเรียกว่า พระคันธารราฐสำหรับขอฝน)
ปางปฐมเทศนานี้ มีต้นแบบสำคัญที่ได้รับอิทธิพลจากพระพุทธรูปที่ค้นพบในอินเดีย ที่เรียกกันว่า Dharmachakra Mudra โดยเฉพาะพระพุทธรูปสมัยคุปตะ (ราวพุทธศักราช 800-1200) ที่ขุดพบที่เมืองสารนาถ เป็นปางที่แสดงสัญลักษณ์การเริ่มหมุนวงล้อธรรมจักรเป็นครั้งแรก หมายถึงการแสดงปฐมเทศนาที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน (ธรรมจักรกัปปวัตนสูตร)
พระพุทธรูปสารนาถถือเป็นต้นแบบให้กับพระพุทธรูปปางธรรมจักรมุทรา หรือปางปฐมเทศนาในยุคถัดมา ทั้งในอินเดียและประเทศอื่น ๆ ที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธ เช่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเอเชียกลาง
ประวัติ

ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 หรือวันเพ็ญเดือนอาสาฬหปุณมี สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมจักรกัปปวัตนสูตร อันเป็นปฐมเทศนาโปรดปัญจวัคคีย์ มีใจความสำคัญดังนี้ คือ ทรงให้งดเว้นทางสุดโต่ง 2 สาย คือ กามสุขขัลลิกานุโยค ได้แก่ การประกอบตนให้หมกมุ่นในกาม และอัตตกิลมถานุโยค คือ ทำตนเองให้ลำบาก ทรงแสดงมัชฌิมาปฏิปทา หรือทางสายกลาง ได้แก่ มรรคมีองค์ ๘ อันเป็นข้อปฏิบัติให้ถึงทางดับทุกข์ และอริยสัจ ๔ หรือความจริงอันประเสริฐ ได้แก่ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค และเมื่อแสดงธรรมจบลง โกณฑัญญพราหมณ์ (พระอัญญาโกณฑัญญะ) หนึ่งในปัญจวัคคีย์ได้ดวงตาเห็นธรรม (สำเร็จเป็นพระโสดาบัน) ในวันนั้น เป็นบุคคลแรกในพุทธศาสนาที่ได้สำเร็จเป็นอริยบุคคล
ลักษณะพระพุทธรูป

พระพุทธรูปปางปฐมเทศนา ศิลปะคุปตะ ค้นพบที่สารนาถ
พระพุทธรูปปางปฐมเทศนา ศิลปะ ทวารวดี พระปฐมเจดีย์
พระพุทธรูปปางปฐมเทศนา ในพระวิหารวัดหัวลำโพง
ความเชื่อและคตินิยม

สร้างเป็นที่ระลึกถึงการเทศนาครั้งแรกของพระพุทธเจ้าต่อมหาชน
เป็นพระพุทธรูปประจำเดือน 8
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส

| --- | --- |

ประเภท: บริษัท สาขา
อุตสาหกรรม: ภาพยนตร์
ก่อตั้ง: ค.ศ. 2002
ผู้ก่อตั้ง: วินซ์ แม็กแมน 
สำนักงานใหญ่: ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
บุคลากรหลัก: วินซ์ แม็กแมเฮิน (Creator, Executive Producer) Mike Pavone (Executive Vice President)
บริษัทแม่: เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ อิงค์
เว็บไซต์: corporate.wwe.com/company/wwe-studios 
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส (อังกฤษ: WWE Studios) เป็นบริษัทในเครือของ WWE ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2002 ในชื่อ WWE Films ทำหน้าที่ผลิตภาพยนตร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น WWE Studios จนถึงปัจจุบัน
ผลงานทั้งหมด

The Scorpion King (2002)
The Rundown (2003)
Walking Tall (2004)
Behind Enemy Lines: Colombia (2009, Direct-to-DVD)
The Mania of WrestleMania (2004) - A documentary film following the WWE roster through WrestleMania XIX
เกี่ยว ลาก กระชากนรก (ค.ศ. 2006)
คนคลั่งล่าทะลุสุดขีดนรก (ค.ศ. 2006)
The Condemned (2007)
ฝ่าวิกฤติ 12 รอบระห่ำนรก (ค.ศ. 2009)
The Marine 2 (2009, Direct-to-DVD)
Legendary (2010)
Knucklehead (2010)
The Chaperone (2011)
That's What I Am (2011)