stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
ประวัติ

ประเทศญี่ปุ่นนั้นเป็นประเทศที่มีการสืบทอดสันตติวงศ์มายาวนานที่สุดในโลก ซึ่งมีความคล้ายคลึงกันกับราชวงศ์อังกฤษ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศนั้นเกิดขึ้นจากแนวคิดนามนัย ที่แสดงถึงพระจักรพรรดิและอำนาจทางกฎหมายในการดำรงอยู่ของรัฐบาล ซึ่งแตกต่างจากอังกฤษ แนวคิดของสถาบันพระมหากษัตริย์ในญี่ปุ่นนั้นพัฒนามา โดยแตกต่างจากแนวคิดเดิมในช่วงก่อนปี ค.ศ. 1947 ตัวอย่างเช่น การไม่ให้มีการรับรู้ถึงการแยกทรัพย์สินของรัฐชาติออกจากตัวบุคคล และการครอบครองทรัพย์สินส่วนพระองค์ของพระจักรพรรดิ
ตามตำนานกล่าวว่า ราชวงศ์ญี่ปุ่นนั้นได้สถาปนาขึ้นในช่วง 660 ปีก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิจิมมุ และในปัจจุบันนั้น สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ ได้ขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมาเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 126 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น และตามบันทึกประวัติศาสตร์ที่ยังคงหลงเหลืออยู่นั้น ได้พาย้อนกลับไปในรัชสมัยของจักรพรรดิโอจิง ว่าพระองค์ได้ทรงครองราชสมบัติในช่วงต้นศตวรรษที่ 4
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เจ้าชายฮิโระฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น ได้ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงเวลาหลายปีในการปกครองของพระราชบิดา เมื่อจักรพรรดิไทโชพระราชบิดา มีพระวรกายที่ไม่สามารถปฏิบัติพระราชกรณียกิจใด ๆ ได้ ถึงอย่างไรก็ตาม เจ้าชายฮิโระฮิโตะนั้น ก็ยังคงขาดพระราชอำนาจ นั้นก็คือการครองราชย์บนพระราชบัลลังก์ ซึ่งพระองค์นั้นสามารถมีพระราชอำนาจได้อย่างสมบูรณ์ ก็ต่อเมื่อพระราชบิดาของพระองค์ได้เสด็จสวรรคตลงแล้วเท่านั้น
รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันของญี่ปุ่น ถือว่าพระจักรพรรดินั้นเป็น "สัญลักษณ์ของรัฐและความสามัคคีของประชาชน" โดยให้องค์พระจักรพรรดินั้นทรงปกครองตามระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ความหมายเชิงนามนัยของ "ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ" นั้นได้รวมถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ในปัจจุบันและรายพระนามพระจักรพรรดิตามลำดับทั้งในตำนานและในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ญี่ปุ่น
ทากามิกูระ

ราชบัลลังก์ ทากามิกูระ (ญี่ปุ่น: 高御座) จริง ๆ นั้นตั้งอยู่ที่พระราชวังหลวงเกียวโต เป็นราชบังลังก์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกใช้โดยราชวงศ์ญี่ปุ่น และยังคงอยู่มาจนถึงยุคปัจจุบัน รูปแบบราชบัลลังก์ในปัจจุบัน ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของจักรพรรดิไทโช ในปี ค.ศ. 1912 โดยราชบัลลังก์นั้น จะตั้งอยู่บนแท่นยกพื้นรูปแปดเหลี่ยม ขนาดสูง 5 เมตร (16 ฟุต) เหนือพื้น ซึ่งจะแบ่งตามส่วนที่ว่างของห้องราชบัลลังก์ด้วยผ้าม่าน
ดูเพิ่ม

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
ท้องพระโรงนี้ในยุคเมจินั้นถูกใช้โดยจักรพรรดิโชวะ ซึ่งท้องพระโรงดังกล่าวนั้น ได้ถูกทำลายไปในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2
ราชบัลลังก์ ทากามิกูระ ที่ถูกเก็บไว้ในพระราชวังหลวงเกียวโต
ราชวงศ์จาลุกยะ

ราชวงศ์จาลุกยะ (กันนาดา: ಚಾಲುಕ್ಯರು, อังกฤษ: Chalukya dynasty) คือราชวงศ์อินเดียผู้ปกครองดินแดนอันกว้างใหญ่ในอินเดียใต้และอินเดียกลางระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 6 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12
แม้ว่าความเห็นในเรื่องต้นกำเนิดของราชวงศ์จาลุกยะจะมีด้วยกันหลายทฤษฎีแต่โดยทั่วไปแล้วต่างก็เห็นพ้องกันว่าผู้ก่อตั้งจักรวรรดิที่บาดามีเป็นผู้ที่มาจากบริเวณรัฐกรณาฏกะ ในช่วงที่มีอำนาจจาลุกยะปกครองแบ่งการปกครองเป็นสามราชวงศ์ที่ต่างกันแต่มีความสัมพันธ์กัน ราชวงศ์แรกที่สุดมีชื่อว่า “บาดามีจาลุกยะ” (Badami Chalukyas) ปกครองจากเมืองหลวงวาตาปี (บาดามีปัจจุบัน) ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 บาดามีจาลุกยะเริ่มแสดงตัวเป็นอิสระเมื่อราชอาณาจักรพานาวสี (en:Banavasi) ของราชวงศ์กทัมพะ (en:Kadamba Dynasty) เริ่มเสื่อมโทรมลง และมารุ่งโรจน์ในรัชสมัยของปุละเกศีที่ 2 (en:Pulakesi II) หลังจากที่ปุละเกศีที่ 2 เสด็จสวรรคต จาลุกยะตะวันออก (en:Eastern Chalukyas) ก็แยกตัวเป็นราชอาณาจักรอิสระในเด็คคาน (Deccan) จาลุกยะตะวันออกปกครองจากเมืองหลวง เวงคิ จนกระทั่งถึงจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ทางตะวันตกของเด็คคานการเรืองอำนาจของราษฏฺรกูฏ (Rashtrakutas) ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 8 ก็ลบอำนาจของบาดามีจาลุกยะก่อนที่จะได้รับการฟื้นฟูโดยจาลุกยะตะวันตก (Western Chalukyas) ผู้เป็นผู้สืบเชื้อสายในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 จาลุกยะตะวันตกปกครองจากกัลยานี (ปัจจบีนคือเมืองพสภะกัลยาณ) จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12
การปกครองของราชวงศ์จาลุกยะเป็นการปกครองในยุคที่สำคัญของประวัติศาสตร์ของอินเดียใต้และเป็นยุคทองของรัฐกรณาฏกะ แนวโน้มทางการเมืองทางตอนใต้ของอินเดียเปลี่ยนจากราชอาณาจักรขนาดเล็กมาเป็นการก่อตั้งจักรวรรดิที่มีขนาดใหญ่ที่เริ่มโดยบาดามีจาลุกยะ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่อินเดียใต้เริ่มรวมดินแดนทั้งภูมิภาคตั้งแต่แม่น้ำกาเวรี (Kaveri) ไปจนถึง แม่น้ำนัมมทา (Narmada) ความรุ่งเรืองของจักรวรรดินำมาซึ่งระบบบริหารที่มีประสิทธิภาพ การค้าขายกับต่างประเทศ และการวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมที่เรียกว่า "สถาปัตยกรรมจาลุกยะ" วรรณคดีกันนาดาที่ได้รับการอุปถัมภ์จากราชสำนักมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 ก็ได้รับการต้อนรับโดยจาลุกยะตะวันตกตามแบบฉบับของเชนและวีรไศวะ (Veerashaiva) เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ก็เป็นการกำเนิดของวรรณคดีเตลูกู (Telugu literature) ภายใต้การอุปถัมภ์ของจาลุกยะตะวันออก
ราชวงศ์สุย

ราชวงศ์สุย (อังกฤษ: Sui Dynasty; จีน: 隋朝; พินอิน: Suí cháo) เป็นราชวงศ์ที่ทรงอำนาจทางการทหารแต่มีระยะเวลาการปกครองที่ค่อนข้างสั้น สถาปนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1124 ภายหลังจากยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ โดยจักรพรรดิสุยเหวิน (หยางเจียน) อดีตแม่ทัพแห่งราชวงศ์โจวเหนือ โดยในรัชกาลของพระองค์ทรงสามารถรวบรวมแผ่นดินจีนให้เป็นปึกแผ่นอีกครั้ง มีนครฉางอันเป็นเหมืองหลวงระหว่าง พ.ศ. 1124 - พ.ศ. 1148 และต่อมาย้ายไปนครลั่วหยางระหว่าง พ.ศ. 1148 - พ.ศ. 1161  แต่ราชวงศ์สุยมีอันต้องล่มสลายลงในปี พ.ศ. 1161 ในรัชกาลจักรพรรดิสุยหยาง(หยางกว่าง) พระราชโอรสองค์รองของสุยเหวิน
จักรพรรดิสุยเหวิน ดำเนินนโยบายอย่างแยบยล โดยการหล่อหลอมเอาวัฒนธรรมแต่ละแคว้นเข้าด้วยกัน เพื่อผสมผสานให้แต่ละแคว้นมีความเป็นปึกแผ่น โดยมีการผสมผสานหลักการของศาสนาพุทธที่หยางเจียนนับถือ เข้ากับลัทธิขงจื๊อและลัทธิเต๋า แล้วนำมาพัฒนาเป็นการสร้างความมั่นคงให้แก่กฎหมายของราชวงศ์ โดยแม้ต่อมา ราชวงศ์ถังจะสถาปนาขึ้น ก็ยังรับเอาวัฒนธรรมการหล่อหลอมคำสอนศาสนามาใช้ต่อเนื่อง หลังจากนั้น ทรงดำเนินนโยบายให้ขุนนางในราชสำนักรวมไปถึงเชื้อพระวงศ์ได้แต่งงานกับชนเผ่าต่าง ๆ เพื่อเป็นการเจริญสัมพันธไมตรี เพราะโดยพื้นเพเดิมนั้น ทั้งหยางเจียนและพระมเหสี ก็ทรงเป็นตระกูลจีนแท้ผสมกับชนเผ่าเติร์กอยู่แล้ว
สุยหยางตี้ทรงดำเนินนโยบาย ขุดคลองต้ายุ่นเหอขนาดมหึมา ยาวกว่า 2,500 กิโลเมตร จากนครลั่วหยางเป็นศูนย์กลาง ขึ้นเหนือสู่จั๋วจวิน (ปักกิ่งปัจจุบัน) ลงใต้ไปถึงเมืองอู๋หาง (หางโจวปัจจุบัน) เป็นการเชื่อมแม่น้ำไห่เหอ แม่น้ำฮวงโห แม่น้ำหวยเหอ แม่น้ำแยงซีเกียง และแม่น้ำเฉียนถังเจียงเข้าด้วยกัน เพื่อการขนส่งสินค้า การท่องเที่ยวดินแดนเจียงหนาน และเพื่อเชื่อมต่อดินแดนภาคเหนือและใต้เข้าด้วยกัน รวมไปถึง การสร้างยุ้งฉางกักตุนสินค้าขนาดใหญ่โต เพื่อรองรับสินค้าเกือบตลอดแนวคลอง คลองขุดสายนี้นับเป็นโครงการอันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน
มีการริเริ่มการสอบจอหงวน เป็นครั้งแรก ทั่วราชอาณาจักร เพื่อคัดเลือกผู้ที่มีความสามารถเข้ามารับราชการในตำแหน่งขุนนาง  ทำให้แต่เดิม ที่ขุนนางจะมีเพียงแต่ชนชั้นสูงที่สืบทอดสกุลต่อกันมา ทำให้อาจจะมีแต่ตำแหน่งแต่ไร้ความสามารถ จึงได้ผู้ที่มีฝีมือและความรู้อย่างแท้จริง ซ้ำยังทำให้ประชาชนได้มีโอกาสมารับราชการในราชวัง นับว่าเป็นการลดการเหลื่อมล้ำทางสังคมอีกด้วย
แต่ต่อมา เมื่อหยางกว่างขึ้นครองราชย์ ทรงประกาศสงครามกับชนเผ่าต่าง ๆ ทำให้ทรงขยายพื้นที่ทางด้านตะวันตกได้พอสมควร ซ้ำยังยกทัพไปบุกเกาหลีและแมนจู แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะด้วยประสบกับความหนาวเหน็บ ซ้ำยังไม่มีการควบคุมทัพที่ดีพอ ทำให้พ่ายศึก ตามพงศาวดารกล่าวไว้ว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | กำลังพลของสุยหยางตี้ ที่เคลื่อนทัพผ่านด่านซานไห่กวน เพื่อไปทำสงครามกับเกาหลีนั้น ต้องใช้เวลากว่า 30 วัน ในการเดินทัพจากต้นขบวนถึงท้ายขบวน เรือรบกว่า 3000 ลำ ทหารราบกว่า 1 ล้านคน ทหารม้าอีก 5 หมื่นกว่านาย พลเกาทัณฑ์อีกกว่า 5,000 นาย | ” |
ซึ่งสุยหยางตี้บัญชาให้ยกทัพขนาดมหึมานี้  ถึง 4 ครั้ง ทำให้ราชวงศ์สุย เสียหายอย่างหนัก ด้วยเหตุนี้ จึงการการก่อจลาจลทั่วทุกหัวระแหง ที่ใหญ่ ๆ มี 3 กลุ่ม อันได้แก่ กองกำลังหวากัง นำโดยใจ๋หยางและหลี่มี่ กองกำลังเจียงไหว นำโดยตู้ฝูเว่ย และกองกำลังเหอเป่ย นำโดยโต้วเจี้ยนเต๋อ รวมไปถึงการก่อกบฏในราชสำนักเองอีกด้วย สุดท้าย สุยหยางตี้ถูกลอบปลงพระชนม์โดยพระประยูรฐาติของพระองค์ นำโดยอวี้เหวินฮั่วจี๋ ราชวงศ์สุยถึงกาลอาวสาน เมื่อปี พ.ศ. 1161
รางวัลเนบิวลา

รางวัลเนบิวลา (อังกฤษ: Nebula Awards) ได้มาจากการลงคะแนนเสียงของบรรดาสมาชิก Science Fiction and Fantasy Writers of America, Inc. ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ (Sci-Fi) แฟนตาซีที่มีชื่อเสียง พิจารณามอบกันทุกปีโดยเริ่มมอบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1965
ดูเพิ่ม

รางวัลฮิวโก
เชิงอรรถ

↑  Reynolds, Simon (2008-04-03). "Warner Bros picks up 'Hyperion Cantos'". Digital Spy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-03. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01.
↑  "2005 Nebula Award winners". Science Fiction and Fantasy Writers of America Inc. 2006-05-06. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-05. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01.
↑  "2006 SFWA Final Nebula Awards ballot". Science Fiction and Fantasy Writers of America Inc. 2007-05-07. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-08. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01.
↑  "2007 SFWA Final Nebula Awards Ballot". Science Fiction and Fantasy Writers of America Inc. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-13. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01.
↑  Mills, Nicole (2008-04-28). "Newsmakers: Chabon takes Nebula". Austin American-Statesman. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-07. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01.
↑  "2008 SFWA Final Nebula Awards Ballot". Science Fiction and Fantasy Writers of America Inc. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-04. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01.
↑  
"Nebula Awards 2009". Cover It Live. 2009-04-25. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-01-24. สืบค้นเมื่อ 2009-04-25.
↑  "SWFA live". Twitter. 2009-04-25. สืบค้นเมื่อ 2009-04-25.
↑  "2009 SFWA Final Nebula Awards Ballot". Science Fiction and Fantasy Writers of America Inc.
↑  Winners: 2009 Nebula Awards เก็บถาวร 2010-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, SF Signal, accessed May 15, 2010.
↑  http://www.sfwa.org/2011/02/2010-nebula-nominees/
ราชวงศ์อ็อทโท

ตารางราชวงศ์อ็อทโท
ราชวงศ์อ็อทโท (อังกฤษ: Ottonian dynasty) เป็นราชตระกูลของพระเจ้าแผ่นดินเยอรมันที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 919 จนถึง ค.ศ. 1024 ชื่อของราชวงศ์ตั้งตามอ็อทโทที่ 1 มหาราช ผู้สถาปนาราชวงศ์ บางครั้งราชวงศ์นี้ก็เรียกว่า “ราชวงศ์ซัคเซิน” ตามที่มาของบรรบุรุษของราชวงศ์ หรือบางครั้งก็เรียกว่า “ลึยโดลฟิงส์” (Liudolfings) ตามนามของลึยโดลฟ์ ดยุคแห่งซัคเซิน องค์ปฐมวงศ์ ราชวงศ์อ็อทโทถือกันว่าเป็นราชวงศ์แรกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อจากราชวงศ์การอแล็งเฌียง
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ราชวงศ์บาร์เซโลนา

| --- | --- |

พระราชอิสริยยศ:  กษัตริย์แห่งอารากอน  กษัตริย์แห่งบาเลนเซีย  กษัตริย์แห่งมาจอร์กา  กษัตริย์แห่งซิซิลี  กษัตริย์แห่งซาร์ดิเนียและกอร์ซิกา  ดยุคแห่งเอเธนส์  ดยุคแห่งนาอูปาตริอา  เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์  เคานต์แห่งบาร์เซโลนา  เคานต์แห่งฌิโรนา  เคานต์แห่งอูโซนา  เคานต์แห่งบาซาลู  เคานต์แห่งพรอว็องส์  เคานต์แห่งฟอร์กาลกีเย  เคานต์แห่งซาร์ดัญญา  ลอร์ดแห่งมงเปอลีเย 
ปกครอง: อาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราชอาณาจักรอาร์ล ราชอาณาจักรอารากอน ราชบัลลังก์แห่งอารากอน ราชอาณาจักรมาจอร์กา ราชอาณาจักรบาเลนเซีย
ประมุขพระองค์แรก: วิลเฟรดผู้ขนดก
ประมุขพระองค์สุดท้าย: มาร์ตินแห่งอารากอน
สิ้นสุด: ค.ศ. 1433 (เพศชาย) ค.ศ. 1445 (เพศหญิง)
ล่มสลาย: ค.ศ. 1410
ด ค ก
ราชวงศ์บาร์เซโลนา (อังกฤษ: House of Barcelona) เป็นราชวงศ์ในยุคกลางที่ปกครองอาณาจักรเคานต์บาร์เซโลนาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ค.ศ. 878 และบัลลังก์แห่งอารากอนตั้งแต่ ค.ศ. 1137 (ในฐานะกษัตริย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1162) โดยสืบเชื้อสายมาจากกลุ่มชนเบลโลนิด ลูกหลานของวิลเฟรดผู้ขนดก สืบทอดต่อพื้นที่ส่วนใหญ่ของอาณาจักรเคานต์กาตาลาในคริสตศตวรรษที่ 13 และก่อตั้งราชรัฐกาตาลุญญาขึ้นมา รวมมันเข้ากับอาณาจักรอารากอนผ่านทางการแต่งงานและการพิชิตดินแดนและอาณาจักรมากมายจนกระทั่งลูกหลานเพศชายที่ถูกต้องตามกฎหมายคนสุดท้ายของสายหลัก มาร์ตินผู้มีมนุษยธรรม สิ้นพระชนม์ ใน ค.ศ. 1410 สายย่อยของตระกูลปกครองอูร์เฌ็ลย์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 992) และกันดิอาต่อไป สายย่อยของราชวงศ์ยังปกครองอูโซนาเป็นช่วง ๆ ตั้งแต่ ค.ศ. 878 จนถึง ค.ศ. 1111, พรอว็องส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1112 ถึง ค.ศ. 1245 และซิซิลี ตั้งแต่ ค.ศ. 1282 ถึง ค.ศ. 1409 ด้วยการประนีประนอมแห่งกัสเปในปี ค.ศ. 1412 บัลลังก์แห่งอารากอนถูกส่งต่อไปยังสายของตระกูลตรัสตามารา ที่สืบเชื้อสายมาจากอินฟันตาอะลีอูโนแห่งตระกูลบาร์เซโลนา
ยศตำแหน่งของตระกูลบาร์เซโลนาและวันที่ได้รับมา

เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์ (ค.ศ. 870–992)
เคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ค.ศ. 878–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล (ตระกูลซาลาบี - ซาลาบาร์ริอา - นาปูลาอ็อน ซาลาบาร์ริอาที่ 3 แห่งมุนซาร์รัต)
เคานต์แห่งฌิโรนา (ค.ศ. 878–1410)
เคานต์แห่งอูโซนา (ค.ศ. 1111–1410)
เคานต์แห่งบาซาลู (ค.ศ. 1111–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล
เคานต์แห่งพรอว็องส์ (ค.ศ. 1112–1245)
เคานต์แห่งเบร์กา (ค.ศ. 1118–1410)
เคานต์แห่งซาร์ดัญญา (ค.ศ. 1118–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล
เคานต์แห่งกุมเฟล็น (ค.ศ. 1118–1410)
เจ้าชายแห่งอารากอน (ค.ศ. 1137–1162)
กษัตริย์แห่งอารากอน (ค.ศ. 1162–1410)
เคานต์แห่งรูซียง (ค.ศ. 1172–1410)
เคานต์แห่งปัลยัสฌูซา (ค.ศ. 1192–1410)
ลอร์ดแห่งมงเปอลีเย (ค.ศ. 1204–1249)
กษัตริย์แห่งบาเลนเซีย (ค.ศ. 1238–1410)
กษัตริย์แห่งมาจอร์กา (ค.ศ. 1276–1410)
กษัตริย์แห่งซิซิลี (ค.ศ. 1282–1410)
กษัตริย์แห่งซาร์ดิเนียและกอร์ซิกา (ค.ศ. 1297–1410)
ดยุคแห่งเอเธนส์ (ค.ศ. 1312–1388)
เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์ (ค.ศ. 1314–1413)
ดยุคแห่งนาอูปาตริอา (ค.ศ. 1319–1390)
รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์

| รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส |
| --- | --- |
ล่าสุด: สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2009 ครั้งที่ 8
รางวัลสำหรับ: ให้แก่บุคคลที่มีผลงานบันเทิงยอดเยี่ยม
ประเทศ:  ไทย
จัดโดย: สมาคมนักข่าวบันเทิง
รางวัลแรก: 18 เมษายน พ.ศ. 2545 (22 ปี)
รางวัลสุดท้าย: 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 (14 ปี)
ทีมงานและนักแสดง ร่วมถ่ายรูปในงานสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2007
รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์ (อังกฤษ: Star Entertainment Awards) เป็นงานประกาศรางวัล ผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมประจำปี โดยสมาคมนักข่าวบันเทิง เริ่มจัดงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 รางวัลนี้เป็นการมอบรางวัลให้กับผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมทั้งภาพยนตร์, ละคร, รายการโทรทัศน์ และเพลง โดยในปี 2550 มีการมอบรางวัล 10 สาขารางวัล (ลดลงจากปี 2549  4 รางวัล)  ซึ่งโดยมากมักจัดงานในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน ของทุกปี
สาขารางวัลที่มอบรางวัล > รางวัลประเภทภาพยนตร์

รางวัลออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
รางวัลแต่งหน้ายอดเยี่ยม
รางวัลเพลงและดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
รางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
รางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
รางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม
รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม
รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
สาขารางวัลที่มอบรางวัล > รางวัลประเภทรายการโทรทัศน์

รางวัลรายการข่าวและวิเคราะห์ข่าวยอดเยี่ยม
รางวัลผู้ประกาศข่าวยอดเยี่ยม
รางวัลผู้ประกาศข่าวชายยอดเยี่ยม
รางวัลผู้ประกาศข่าวหญิงยอดเยี่ยม
รางวัลรายการส่งเสริมกีฬายอดเยี่ยม
รางวัลรายการข่าวบันเทิงยอดเยี่ยม
รางวัลรายการสารคดียอดเยี่ยม
รางวัลรายการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมยอดเยี่ยม
รางวัลรายการเกมโชว์ยอดเยี่ยม
รางวัลรายการวาไรตี้ยอดเยี่ยม
รางวัลรายการส่งเสริมอาชีพยอดเยี่ยม
รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการยอดเยี่ยม
รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการชายยอดเยี่ยม
รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการหญิงยอดเยี่ยม
รางวัลบทละครยอดเยี่ยม
รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
รางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
รางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม
รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม
รางวัลละครยอดเยี่ยม
สาขารางวัลที่มอบรางวัล > รางวัลประเภทดนตรี > เพลงสตริง

รางวัลนักร้องชายยอดนิยม
รางวัลนักร้องหญิงยอดนิยม
รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม
รางวัลเพลงยอดนิยม
สาขารางวัลที่มอบรางวัล > รางวัลประเภทดนตรี > ด้านเพลงลูกทุ่ง

รางวัลนักร้องชายยอดนิยม
รางวัลนักร้องหญิงยอดนิยม
รางวัลนักร้องดาวรุ่งยอดนิยม
รางวัลเพลงยอดนิยม
สาขารางวัลที่มอบรางวัล > รางวัลพิเศษ

รางวัลเกียรติยศ ปูชนียบุคคลแห่งวงการบันเทิง
รางวัลขวัญใจนักข่าวบันเทิงฝ่ายชาย
รางวัลขวัญใจนักข่าวบันเทิงฝ่ายหญิง
| ด ค กรางวัลบันเทิงไทย |
| --- | --- |
ตุ๊กตาทอง / พระราชทานพระสุรัสวดี:  2500  2501  2502  2503  2505  2506  2507  2508  2516/17  2518/19  2520  2522  2524  2525  2526  2527  2528  2529  2530  2531  2532  2533  2534  2535  2536  2537  2538  2539  2540  2541  2542  2543  2544  2545  2547  2549  2555  2557  2560  2563  2564  2565 
สุพรรณหงส์ทองคำ:  2521  2523  2524  2525  2526  2529  2530 
ภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์:  ภาพยนตร์  ผู้กำกับภาพยนตร์  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  2534  2535  2536  2537  2538  2539  2540  2541  2542  2543  2544  2545  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562–2563 
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง:  2533  2534  2535  2536  2537  2540  2541  2542  2543  2544  2545  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563 
คมชัดลึก อวอร์ด:  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2561  2562  2563  2564 
เฉลิมไทยอวอร์ด:  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2555 
แชนแนลวีไทยแลนด์มิวสิกวีดีโออวอร์ดส:  2545  2546  2547  2548  2549  2552  2554 
ไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์:  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2566  2567 
ท็อปอวอร์ด:  2543  2544  2545  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2555 
สตาร์ เอนเตอร์เทนเม้นท์ อวอร์ดส์:  2544  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552 
ทีวีพูลสตาร์ปาร์ตี้อวอร์ดส์:  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556 
รางวัลนาฏราช:  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563  2564 
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ:  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง 
สยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์:  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2561 
เพชรในเพลง:  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2563  2564 
รางวัลสตาร์พิคส์:  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงสมทบชาย  นักแสดงสมทบหญิง  2546  2547  2548  2549  2550  2551  2552  2553  2554  2555  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563 
ดาราเดลี่ อวอร์ดส์:  2554  2556  2557  2558  2559  2560  2561  2562 
รางวัลแยกตามประเภท:  ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  นักแสดงนำชาย  นักแสดงนำหญิง  นักแสดงประกอบชาย  นักแสดงประกอบหญิง  กำกับการแสดง  บทภาพยนตร์  บทภาพยนตร์ดัดแปลง  กำกับภาพ  ลำดับภาพ  บันทึกเสียง  พากย์เสียง  กำกับศิลป์  เครื่องแต่งกาย  เพลงประกอบ  ดนตรีประกอบ  เทคนิคการสร้างภาพพิเศษ
ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 4 ธันวาคม 2427 (2427-12-04)
ที่ตั้ง: เพิร์ธ สกอตแลนด์
สมาชิก  : 2,700 คน (ตุลาคม 2562)
ผู้อุปถัมภ์: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ประธาน: Iain Simpson Stewart
ผู้บริหารระดับสูง: Mike Robinson
เว็บไซต์: rsgs.org
ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์ (อังกฤษ: Royal Scottish Geographical Society, ย่อ: RSGS) เป็นองค์กรการกุศลเพื่อการศึกษาในเมืองเพิร์ท ประเทศสกอตแลนด์ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2427 มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิชาทางภูมิศาสตร์ให้ก้าวหน้าไปทั่วโลก การสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกรอบตัว และจัดหาแหล่งข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เชื่อถือได้และเป็นกลาง
นอกเหนือจากนั้น สมาคมยังให้ความสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงทางภูมิอากาศ อาทิ มีการประชุมสุดยอดด้านสภาพอากาศแบบฉุกเฉิน, ห้า(คำถาม)เพื่ออนาคต, การรวมตัวของสมาคมภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ, การทำบล็อกและวิดีโอเกี่ยวการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งถือว่าเป็นงานหลักของสมาคมเช่นเดียวกัน
ราชวงศ์แพลนแทเจอนิต

| --- | --- |


พระราชอิสริยยศ:   พระมหากษัตริย์อังกฤษ  พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส (อ้างสิทธิ)  พระมหากษัตริย์ของชาวโรมัน  ลอร์ดแห่งไอร์แลนด์  เจ้าชายแห่งเวลส์  ดยุกแห่งอากีแตน  ดยุกแห่งนอร์ม็องดี  ดยุกแห่งเบรอตาญ  เคานต์แห่งอ็องญู  เคานต์แห่งเมน  เคานต์แห่งน็องต์  เคานต์แห่งปัวตู  ลอร์ดแห่งไซปรัส 
ปกครอง:   ราชอาณาจักรอังกฤษ  ราชอาณาจักรฝรั่งเศส  ลอร์ดชิปแห่งไอร์แลนด์  ราชรัฐเวลส์  จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ 
ประมุขพระองค์แรก: ฌอฟรัวที่ 5 แห่งอ็องฌู
ประมุขพระองค์สุดท้าย: ริชาร์ดที่ 3
สถาปนา: คริสต์ศตวรรษที่ 12
สิ้นสุด: ค.ศ. 1485
ด ค ก
ราชวงศ์แพลนแทเจอนิต หรือ แพลนแทจินิต (อังกฤษ: House of Plantagenet) เป็นราชวงศ์ที่กำเนิดขึ้นในดินแดนอ็องฌู (Anju) ของประเทศฝรั่งเศส และได้ครองราชบัลลังก์อังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1154 ด้วยการขึ้นเสวยราชย์ของเฮนรีที่ 2 เมื่อสิ้นยุคแอนะคี ไปจนถึง ค.ศ. 1485 เมื่อริชาร์ดที่ 3 สิ้นพระชนม์ในสงคราม
ราชอาณาจักรอังกฤษเปลี่ยนแปลงสภาพไปมากภายใต้ราชวงศ์นี้ โดยกษัตริย์ราชวงศ์นี้มักถูกบีบให้ยอมประนีประนอมทางการเมือง เช่น ในกรณีมหากฎบัตรซึ่งยอมให้จำกัดพระราชอำนาจแลกกับการสนับสนุนทางการคลังและทางทหาร ทำให้กษัตริย์สิ้นพระราชอำนาจเด็ดขาด แต่ยังคงมีพระราชอำนาจในการตัดสินคดี ในการได้รับบรรณาการ และในการทำสงคราม และยังคงมีพระราชกิจต่อแผ่นดินตามที่กำหนดไว้ โดยมีกระบวนการยุติธรรมที่ซับซ้อนคอยกำกับพระองค์อยู่ นอกจากนี้ ความขัดแย้งของราชวงศ์นี้กับชาวฝรั่งเศส สกอต เวลช์ และไอริช กับทั้งการกำหนดให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลัก ก็ทำให้เอกลักษณ์ของบ้านเมืองเด่นชัดขึ้น
ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ราชวงศ์นี้พ่ายสงครามร้อยปี และถูกรุมเร้าด้วยปัญหานานัปการในทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจ ประชาชนลุกฮือขึ้นทุกหย่อมหญ้าเนื่องเพราะถูกพรากเสรีภาพหลายอย่าง ทั้งขุนนางก็ยังผสมโรงด้วยการระดมกำลังเข้ารบรากันในความขัดแย้งส่วนตัวและในการออกหน้าต่อต้านเฮนรีที่ 6
การชิงอำนาจกันในสายย่อยของราชวงศ์นี้ คือ สายยอร์กกับสายแลงแคสเตอร์ นำไปสู่สงครามดอกกุหลาบซึ่งรบพุ่งกันนานหลายสิบปีด้วยปัญหาการสืบทอดราชบัลลังก์ ซึ่งรุนแรงถึงขึดสุดในยุทธการที่ทุ่งบอสเวิร์ทเมื่อ ค.ศ. 1485 และเมื่อริชาร์ดที่ 3 สิ้นพระชนม์ในสมรภูมิ ก็ทำให้การครองอำนาจและยุคสมัยของราชวงศ์นี้ยุติลง และเปิดทางให้เฮนรีที่ 7 ผู้สืบเชื้อสายจากแลงแคสเตอร์ ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์อังกฤษ ห้าเดือนให้หลัง เฮนรีที่ 7 เสกสมรสกับเอลิซาเบธแห่งยอร์ก เป็นอันจบสงครามดอกกุหลาบและสถาปนาราชวงศ์ทิวเดอร์ซึ่งมุ่งรวมพระราชอำนาจเข้าศูนย์กลาง ทำให้สามารถเลี่ยงปัญหาที่กัดกินกษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งแพลนแทเจอนิตได้สำเร็จ และอำนวยให้เกิดสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ จุดเริ่มประเทศบริเตนต้นยุคปัจจุบัน
ราชสมาคมศิลปกรรม

| --- | --- |
ราชสมาคมเพื่อการส่งเสริมศิลปกรรม ประดิษฐกรรม และพาณิชยกรรม


ชื่อย่อ: RSA
สถาปนา: 1754; 270 ปีที่แล้ว (1754)
ผู้ก่อตั้ง: วิลเลียม ชิปลีย์
ก่อตั้งที่: ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ประเภท: องค์กรการกุศลขึ้นทะเบียน
สาขาวิชา: ศิลปกรรม และวัฒนธรรม
สมาชิก  : 30,000+ สมาชิก
ภาษาทางการ : อังกฤษ
เว็บไซต์: www.thersa.org
ระวังสับสนกับ ราชวิทยาลัยศิลปกรรม
ราชสมาคมเพื่อการส่งเสริมศิลปกรรม ประดิษฐกรรม และพาณิชยกรรม (อังกฤษ: Royal Society for the Encouragement of Arts, Manufactures and Commerce) หรือนิยมเรียกว่า ราชสมาคมศิลปกรรม (อังกฤษ: Royal Society of Arts) เป็นองค์กรการกุศลในประเทศอังกฤษ
สมาคมแห่งนี้ก่อตั้งในปี 1754 โดยนายวิลเลียม ชิปลีย์ (William Shipley) จิตรกรชาวอังกฤษ ต่อมาในปี 1847 ได้รับพระราชทานให้อยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์ และในปี 1908 ก็ได้รับพระราชานุญาตให้ใช้คำว่า "ราช" นำหน้าชื่อสมาคม ประธานสมาคมในปัจจุบันคือเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 2011
ราช กรุ๊ป

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SET:RATCH
อุตสาหกรรม: ทรัพยากร
รูปแบบ: พลังงานและสาธารณูปโภค
ก่อตั้ง: 7 มีนาคม พ.ศ. 2543; 24 ปีก่อน (2543-03-07)
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 8/8 หมู่ที่ 2 ถนนงามวงศ์วาน ตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 
บุคลากรหลัก: นิทัศน์ วรพนพิพัฒน์ (กรรมการผู้จัดการใหญ่)
เว็บไซต์: www.ratch.co.th
บริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: Ratch Group Public Co., Ltd.; ย่อ: RATCH) บริษัทดำเนินกิจการประกอบธุรกิจในรูปของบริษัทโฮลดิ้ง โดยบริษัทจะมุ่งลงทุนในธุรกิจผลิตไฟฟ้าและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง และบริษัทมีรายได้หลักจากเงินปันผลของบริษัทย่อยและกิจการที่ควบคุมร่วมกัน
ประวัติ

ในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2542 ตามมติคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติแผนการระดมทุนจากภาคเอกชนในโครงการโรงไฟฟ้าราชบุรี โดยการจัดตั้งบริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด แล้วระดมทุนโดยเสนอขายหุ้นให้แก่ประชาชนทั่วไป และนำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์  โดย กฟผ.ได้จัดตั้ง บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2543 กฟผ.ถือหุ้นร้อยละ 100 ต่อมาในวันที่ 18 สิงหาคม 2543  บริษัทได้จดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนจำกัดและจดทะเบียนเพิ่มทุน และในวันที่ 11 ตุลาคม 2543 สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ อนุญาตให้เสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนครั้งแรกของบริษัทให้แก่ประชาชนทั่วไป และตลาดหลักทรัพย์ฯ รับหลักทรัพย์ของบริษัทให้เป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2543 และในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2543 หลักทรัพย์ของบริษัทเข้าซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เป็นวันแรก บริษัทลงทุนในธุรกิจผลิตกระแสไฟฟ้า ปัจจุบันบริษัทมีสถานะเป็นบริษัทมหาชนและจดทะเบียนซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยด้วยสัญลักษณ์ “RATCH” โดยมีการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ถือหุ้นใหญ่ในสัดส่วนร้อยละ 45
17 เมษายน 2562 บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) ได้มีการปรับเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เพื่อให้สอดคล้องกับวิสัยทัศน์ของบริษัทที่เป็นบริษัทชั้นนำด้านพลังงานและระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน
การประกอบธุรกิจ

บริษัทมีลักษณะการประกอบธุรกิจในรูปของบริษัทโฮลดิ้ง โดยมีหน้าที่เป็นแกนนำของกลุ่มบริษัทในการกำหนดทิศทางการดำเนินงาน และแผนกลยุทธ์ต่างๆให้สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนา และการขยายกิจการของบริษัทที่มุ่งลงทุนในธุรกิจผลิตไฟฟ้าและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง โดยบริษัทมีรายได้หลักจากเงินปันผลของบริษัทย่อยและกิจการที่ควบคุมร่วมกัน
สำหรับการจ่ายเงินปันผลของบริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยหลักจะเป็นไปตามเกณฑ์การจ่ายเงินปันผลของบริษัทจำกัด กล่าวคือ จะจ่ายเงินปันผลจากกำไรสุทธิหลังหักเงินสำรองตามกฎหมายแล้ว ทั้งนี้ จะต้องเป็นไปตามเงื่อนไขในสัญญาเงินกู้และจะต้องมีเงินสดคงเหลืออยู่ในบัญชีผู้กู้ยืมด้วย
บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรี จำกัด มีลักษณะการประกอบธุรกิจเช่นเดียวกับผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายอื่นๆ รายได้หลักจะมาจากการขายไฟฟ้าตามสัญญาซื้อขายไฟฟ้าซึ่งได้ลงนามกับ กฟผ.  เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2543 จำนวน 2 สัญญา คือ สัญญาซื้อขายไฟฟ้าสำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อน และสัญญาซื้อขายไฟฟ้าสำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วม สัญญาทั้ง 2 ฉบับมีอายุ 25 ปี ปัจจุบันบริษัทถือหุ้นในบริษัทย่อย 14 บริษัท และกิจการที่ควบคุมร่วมกันและบริษัทร่วม จำนวน 21 บริษัท รวมทั้งเงินลงทุนอื่นๆ 1 บริษัท