stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยรัวร์ โบคุม
แหล่งข้อมูลอื่น

Web site of the Ruhr University Hospitals
Web site of the medical faculty of the Ruhr-Universität Bochum
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
ไรชส์เกาวาร์เทอลันท์

ไรชส์เกาวาร์เทอลันท์ (เยอรมัน: Reichsgau Wartheland) เรียกอีกชื่อว่า ไรชส์เกาโพเซิน หรือ วาร์เทอเกา เป็นเขตการปกครองของนาซีเยอรมนีคือ ไรชส์เกา จากส่วนหนึ่งของดินแดนโปแลนด์ที่ถูกผนวกในปี ค.ศ. 1939 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบด้วยบริเวณเกรตเตอร์โปแลนด์และพื้นที่บริเวณใกล้เคียง ส่วนของวอร์เทอเกาตรงกับชื่อปรัสเซียก่อนสนธิสัญญาแวร์ซาย จังหวัดโพเซิน (Posen) ชื่อแรกที่ได้มาจากเมืองหลวง โพเซิน (พอซนาน) และต่อมาจากแม่น้ำใหญ่ วาร์เทอ (วาร์ทา)
ในช่วงการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สามจากปี ค.ศ. 1795 พื้นที่ถูกผนวกโดยราชอาณาจักรปรัสเซียจนกระทั่งปรัสเซียใต้ ปี ค.ศ. 1807 จากปี ค.ศ. 1815–1849 ดินแดนได้กลายเป็นรัฐปกครองอิสระคือดัชชีโพเซิน (Grand Duchy of Posen) ซึ่งเป็นจังหวัดโพเซิน จนกระทั่งประเทศโปแลนด์ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918–1919 ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พื้นที่ปัจจุบันคือจังหวัดวีแยลกอปอลสกา
แหล่งข้อมูลอื่น

HolocaustHistory.org: "ninety-seven thousand have been processed, using three vans, without any defects showing up in the vehicles." Postwar testimony Obersturmbannführer August Becker, the gas van inspector. See: Ernst Klee, Willi Dressen, Volker Riess (1991). The gas-vans: A new and better method of killing had to be found. The Good Old Days: The Holocaust As Seen by Its Perpetrators and Bystanders. Konecky Konecky. pp. 69–70. ISBN 1568521332. Also in: Christopher Browning (2000), Evidence for the Implementation of the Final Solution with archives of the RSHA.
Ian Kershaw (2013). Hitler 1936-1945. Penguin UK. pp. vi. ISBN 0141909595.
"Poles: Victims of the Nazi Era". United States Holocaust Memorial Museum. Retrieved 24 May 2013.
Lynn H. Nicholas, Cruel World: The Children of Europe in the Nazi Web pp. 207-9, ISBN 0-679-77663-X.
"Special treatment" (Sonderbehandlung)". The Holocaust History Project.
ไอเซอนัค

| ไอเซอนัค   |
| --- | --- |
เมือง

   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของไอเซอนัค 
ไอเซอนัค  แสดงแผนที่เยอรมนีไอเซอนัค  แสดงแผนที่รัฐทือริงเงิน
พิกัด:  50°58′34″N 10°19′14″E﻿ / ﻿50.97611°N 10.32056°E﻿ / 50.97611; 10.32056
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ทือริงเงิน
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
เขตการปกครอง: 11
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 103.84 ตร.กม. (40.09 ตร.ไมล์)
ความสูง: 220 เมตร (720 ฟุต)
ประชากร (31 ธันวาคม 2006)
 • ทั้งหมด: 43,626 คน
 • ความหนาแน่น: 420 คน/ตร.กม. (1,100 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 99817
รหัสโทรศัพท์: 03691
ทะเบียนพาหนะ: EA
เว็บไซต์: www.eisenach.de
ไอเซอนัค (เยอรมัน: Eisenach) เป็นเมืองชนบทในรัฐทือริงเงิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากแฟรงก์เฟิร์ตไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 200 กิโลเมตร ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของทือริงเงินระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ปราสาทวาร์ทบวร์คในเมืองนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อุตสาหกรรมหลักของเมืองคืออุตสาหกรรมยานยนต์ เมืองไอเซอนัคเป็นบ้านเกิดของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค คีตกวีในยุคบาโรก และ แอนสท์ อับเบอ นักฟิสิกส์
| ด ค ก  เขตการปกครองในรัฐทือริงเงินแห่งประเทศเยอรมนี   |
| --- | --- |
อำเภอเมือง   (urban district):  เกรา  ซูล  เยนา  ไวมาร์  แอร์ฟวร์ท  ไอเซอนัค 
อำเภอชนบท   (rural district):  โกทา  ไกรทซ์  คิฟฮ็อยเซอร์ไครส์  ชมัลคัลเดิน-ไมนิงเงิน  ซ็อนเนอแบร์ค  ซาลเฟ็ลท์-รูด็อลชตัท  ซาเลอ-ออร์ลา-ไครส์  ซาเลอ-ฮ็อลทซ์ลันท์-ไครส์  เซิมเมอร์ดา  นอร์ทเฮาเซิน  วาร์ทบวร์คไครส์  ไวมาเรอร์ลันท์  อัลเทินบัวร์เกอร์ลันท์  อิล์ม-ไครส์  อุนชตรูท-ไฮนิช-ไครส์  ไอชส์เฟ็ลท์  ฮิลท์บวร์คเฮาเซิน
ไฮนทซ์ บาร์เม็ทเลอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ไฮนทซ์ บาร์เม็ทเลอร์
ส่วนสูง:  1.81 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  Central defender
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  FC Zurich
หมายเลข:  21
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15 May 2008
ไฮนทซ์ บาร์เม็ทเลอร์ เบโลซ (เยอรมัน: Heinz Barmettler Veloz) เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลจากสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหลังให้กับ เอฟซีซูริก ในสวิสซูเปอร์ลีก เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมผู้ชนะ สวิสวูเปอร์ลีก ในปี 2006-07
ในวันที่ 14 พฤศจิกายน บาร์เม็ทเลอร์เข้าเล่นในระดับนานาชาติครั้งแรกให้ทีมสวิส พ่ายให้กับนอร์เวย์ 0–1 ในการเล่นเต็ม 90 นาที
ไรน์-เน็คคาร์-อาเรนา

| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: ซินส์ไฮม์ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี
พิกัด: 49°14′17.1″N 8°53′15.4″E﻿ / ﻿49.238083°N 8.887611°E﻿ / 49.238083; 8.887611
ความจุ: 30,150 ที่นั่ง (การแข่งขันในลีก) 25,641 ที่นั่ง (การแข่งขันระหว่างทีมชาติ)
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม: ค.ศ. 2007
เปิดใช้สนาม: 24 มกราคม ค.ศ. 2009
งบประมาณในการก่อสร้าง: 100 ล้านยูโร
สถาปนิก: Eheim Moebel Sattler Europe
การใช้งาน
1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ (ค.ศ. 2009–ปัจจุบัน) ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี (บางนัด)
ไรน์-เน็คคาร์-อาเรนา (เยอรมัน: Rhein-Neckar-Arena) หรือ เวียร์ซ็อลไรน์-เน็คคาร์-อาเรนา (Wirsol Rhein-Neckar-Arena) ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเมืองซินส์ไฮม์ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นสนามเหย้าของสโมสร 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ ความจุ 30,150 ที่นั่ง โดยถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้แทนสนามเดิม คือ ดีทมาร์-ฮ็อพ-ชตาดีอ็อน
ไรน์-เน็คคาร์-อาเรนา เป็นสนามที่ใหญ่ที่สุดในเขตมหานครไรน์-เน็คคาร์ แม้ว่าจะตั้งอยู่ในเมืองที่มีประชากรเพียง 36,000 คน
การแข่งขันนัดแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2009 ในนัดที่ฮ็อฟเฟินไฮม์เปิดบ้านเอาชนะเอแนร์กีค็อทบุส 2–0 นอกจากนี้ ยังใช้จัดแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 และใช้จัดแข่งขัน "ดีดีแอลวินเทอร์เกม 2017" ประเภทกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง นัดระหว่างอาดเลอร์มันไฮม์กับชเว็นนิงเงอร์ไวลด์วิงส์เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2017
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลและภาพถ่าย เก็บถาวร 2010-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
โมเดลสามมิติ เก็บถาวร 2012-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนผังสนามจากเว็บไซต์สโมสร เก็บถาวร 2008-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
เวิลด์สเตเดียม เก็บถาวร 2009-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไลช์เต คาวาลเลอรี

Overture
The overture to , played by the United States Marine Band
ไลช์เต คาวาลเลอรี (เยอรมัน: Leichte Kavallerie, อังกฤษ: Light Cavalry) เป็นอุปรากรภาษาเยอรมัน ความยาว 3 องก์ โดยฟรานซ์ ฟอน ซุปเป แต่งคำร้องโดยคาร์ล คอสตา ออกแสดงครั้งแรกที่คาร์ลเทียเตอร์ เวียนนา เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1866
ดนตรีท่อนโอเวอร์เชอร์จากอุปรากรเรื่องนี้ เป็นผลงานดนตรีที่ได้รับความนิยมบรรเลงโดยวงดุริยางค์
แหล่งข้อมูลอื่น

โน้ตเพลงเสรีของ Leichte Kavallerie (1866) ที่โครงการห้องสมุดดนตรีนานาชาติ (IMSLP)
Leichte Kavallerie เก็บถาวร 2008-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (MIDI)
Light Cavalry Overture - Franz Von Suppe อำนวยเพลงโดย คาราจาน
ไฮนทซ์ ลิงเงอ

| ไฮนทซ์ ลิงเงอ |
| --- | --- |

เกิด: 23 มีนาคม ค.ศ. 1913(1913-03-23) เบรเมิน, ประเทศเยอรมนี
เสียชีวิต: 9 มีนาคม ค.ศ. 1980(1980-03-09) (66 ปี) ฮัมบวร์ค, ประเทศเยอรมนีตะวันตก
รับใช้:  นาซีเยอรมนี
แผนก/สังกัด:  ชุทซ์ชทัฟเฟิล
ประจำการ: ค.ศ. 1933–1945
ชั้นยศ: เอ็สเอ็ส-โอเบอร์ชตวร์มบันฟือเรอร์ (พันโท)
หน่วย: กองพลยานเกราะที่ 1 แห่งเอ็สเอ็ส "เอ็สเอ็สองครักษ์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์"; กองบัญชาการคุ้มกันฟือเรอร์
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง ยุทธการที่เบอร์ลิน  (เชลย) 
ไฮนทซ์ ลิงเงอ (เยอรมัน: Heinz Linge; 23 มีนาคม ค.ศ. 1913 — 9 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นพันโทในหน่วยเอ็สเอ็ส (ชุทซ์ชทัฟเฟิล) ซึ่งทำหน้าที่เป็นพนักงานขับรถให้แก่ฟือเรอร์อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ลิงเงอเป็นหนึ่งในบุคคลที่อยู่ในฟือเรอร์บุงเคอร์เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 ในช่วงที่ฮิตเลอร์กระทำอัตวินิบาตกรรม
โยฮันเนิส บรามส์

| โยฮันเนิส บรามส์ |
| --- | --- |
บราห์มส์ในปีค.ศ. 1889
เกิด: 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1833 ฮัมบวร์ค สมาพันธรัฐเยอรมัน (ปัจจุบันคือฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี)
เสียชีวิต: 3 เมษายน ค.ศ. 1897 เวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือเวียนนา ประเทศออสเตรีย)
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพ: คีตกวี
โยฮันเนิส บรามส์ (เยอรมัน: Johannes Brahms; 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1833 - 3 เมษายน ค.ศ. 1897) เป็นคีตกวีและวาทยกรชาวเยอรมัน หลายคนยกย่องเขาในฐานะทายาททางดนตรีของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ซิมโฟนีบทแรกของเขาได้รับการยกย่องจาก ฮันส์ ฟ็อน บือโล ว่าเป็นซิมโฟนีบทที่ 10 ของเบทโฮเฟิน
โยฮันเนิส บรามส์
ชีวประวัติและผลงาน

บรามส์เกิดเมื่อวันที่  7 พฤษภาคม ค.ศ. 1833 ที่นครฮัมบวร์คประเทศเยอรมนี
บิดาของบรามส์เป็นนักเล่นดับเบิลเบสและยังเป็นครูดนตรีคนแรกของเขาอีกด้วย บรามส์ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถมากอันโดดเด่นเกินวัย สนใจเครื่องดนตรีทุกประเภท ครูดนตรีคนสำคัญของเขาได้แก่เอดูอาร์ท มาคส์เซิน ได้สอนเขาอย่างตั้งอกตั้งใจ ด้วยความหวังที่ว่าเขาจะกลายเป็นนักเปียโนเอกในอนาคต โดยได้สอนเทคนิคการเล่นของบัค โมทซาร์ท และเบทโฮเฟิน ซึ่งกลายเป็นที่จดจำของบรามส์ไปตลอด โดยมิได้ทำลายพรสวรรค์ทางการสร้างสรรค์ของศิษย์
ความสามารถทางการเล่นเปียโนของเขา ทำให้เขาได้เป็นนักดนตรีอาชีพครั้งแรกที่ผับแห่งหนึ่งในนครฮัมบวร์ค ตั้งแต่มีอายุเพียงสิบสามปี
ในปีค.ศ. 1853 บรามส์ออกตระเวนเปิดการแสดงกับเพื่อนนักไวโอลิน ชื่อแอแด แรเมญี ซึ่งทำให้เขามีโอกาสได้พบกับนักไวโอลินชื่อดังแห่งยุค โยเซ็ฟ โยอาคิม ผู้ซึ่งประทับใจฝีมือของบรามส์มาก และยังได้แนะนำให้เขาได้รู้จักกับฟรันทซ์ ลิสท์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งชูมัน กับภรรยา คลารา ชูมัน ซึ่งเขาได้สนิทสนมด้วยเป็นอย่างดี อิทธิพลของชูมันที่มีต่องานของบรามส์นั้นใหญ่หลวงนัก
ระหว่างปี ค.ศ. 1857 ถึง ค.ศ. 1859 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าคณะนักร้องประสานเสียงประจำวังของเจ้าชายแห่งเด็ทม็อลท์ ในช่วงเวลานี้เองที่เขาได้ประพันธ์เซเรเนดสำหรับวงดุริยางค์ขึ้นสองบท และคอนแชร์โตสำหรับเปียโนชื้นแรก
ในค.ศ. 1862 เขาได้เดินทางกลับสู่นครเวียนนา ชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีของเขาเพิ่มขึ้น และได้รับการยกย่องให้เป็น ทายาทดนตรีของเบทโฮเฟิน เพลงสวดเรเควียมของเขาเป็นเครื่องพิสูจน์คำกล่าวนั้นได้เป็นอย่างดี
ในปีค.ศ. 1870 เขาได้พบกับวาทยกรฮันส์ ฟ็อน บือโล ผู้ซึ่งมีอุปการคุณต่องานดนตรีของบรามส์เป็นอย่างมากในภายหลัง
ในปีค.ศ. 1876 บรามส์แต่งซิมโฟนีบทแรกสำเร็จ ได้รับการขนานนามว่าเป็น ซิมโฟนีบทที่ 10 ของเบทโฮเฟิน ตามคำกล่าวของบือโล จากนั้นก็มีงานประพันธ์สำหรับวงดุริยางค์ตามมาจำนวนมาก ซิมโฟนีอีกสามบท คอนแชร์โตสำหรับไวโอลิน  คอนแชร์โตหมายเลขสองสำหรับเปียโน จนกระทั่งถึงผลงานเอกในช่วงบั้นปลายชีวิต นั่นก็คือบทเพลงสำหรับแคลริเน็ต
งานของบรามส์ได้รับอิทธิพลหลากหลาย โดดเด่นด้วยศาสตร์แห่งเคานเตอร์พ็อยนต์และพอลิโฟนี ความงดงามของบทเพลงที่เขาประพันธ์อยู่ที่รูปแบบคลาสสิกที่ถูกแต่งแต้มด้วยความถวิลหาของยุคโรแมนติก แต่ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว สีสันทางดนตรีอันบรรเจิด ท่วงทำนองที่สร้างสรรค์ และจังหวะทำให้ประหลาดใจด้วยการสอดประสานกัน
เป็นผลงานส่วนตัวของบรามส์ที่เปี่ยมด้วยคุณภาพ ซึ่งเราอาจนึกว่าจะเข้าใจยากเมื่อแรกได้ยิน แต่เราก็จะเข้าถึงได้และขาดไม่ได้ในที่สุด
นับเป็นหนึ่งในคีตกวีคนสำคัญของประวัติศาสตร์ดนตรีตะวันตก ศพของโยฮันเนิส บรามส์ถูกฝังไว้ที่สุสานกลางแห่งนครเวียนนา ในส่วนของนักดนตรีคนสำคัญผู้ล่วงลับ
ผลงานหลักๆ > สำหรับวงดุริยางค์

เซเรเนด โอปุส 11 และโอปุส 16
ซิมโฟนีหมายเลข 1 ในบันไดเสียง เอไมเนอร์ โอปุส 68
ซิมโฟนีหมายเลข 2 ในบันไดเสียง ดีเมเจอร์ โอปุส 75
ซิมโฟนีหมายเลข 3 ในบันไดเสียง เอเมเจอร์ โอปุส 90
ซิมโฟนีหมายเลข 4 ในบันไดเสียง อีไมเนอร์ โอปุส 98
เพลงโหมโรง "อะคาเดมิก เฟสติวัล" โอปุส 81
เพลงโหมโรง "ทราจิก" โอปุส 81
วาริเอชั่นจากทำนองของไฮเดิน โอปุส 56
ฮังกาเรียน แดนซ์
ผลงานหลักๆ > คอนแชร์โต

คอนแชร์โตสำหรับเปียโน หมายเลข 1 โอปุส 15
คอนแชร์โตสำหรับเปียโน หมายเลข 2 โอปุส 83
คอนแชร์โตสำหรับไวโอลิน โอปุส 77
ดัลเบิ้ลคอนแชร์โตสำหรับไวโอลิน และเชลโล่ โอปุส 102
ผลงานหลักๆ > เชมเบอร์มิวสิก

ควินเต็ต สำหรับแคลริเน็ตและเครื่องสาย โอปุส 115
ทริโอ สำหรับ แคลริเน็ต เชลโล่ และเปียโน โอปุส 114
เซ็กเต็ตสำหรับเครื่องสาย หมายเลข 1 โอปุส 18
เซ็กเต็ตสำหรับเครื่องสาย หมายเลข 2 โอปุส 36
โซนาต้าสำหรับแคลริเน็ตและเปียโน โอปุส 120
โซนาต้าสำหรับไวโอลินและเปียโน โอปุสที่ 100 โอปุส 108
โซนาต้าสำหรับเชลโล่และเปียโน หมายเลข 2 โอปุส 99
ควินเต็ตสำหรับเครื่องสาย หมายเลข 1 โอปุส 88
ควินเต็ตสำหรับเครื่องสาย หมายเลข 2 โอปุส 111
ควอร์เต็ตสำหรับเครื่องสาย หมายเลข 1 และหมายเลข 2 โอปุส 51
ควอร์เต็ตสำหรับเครื่องสาย หมายเลข 3 โอปุส 67
ควอร์เต็ตสำหรับเปียโนและเครื่องสาย หมายเลข 1 โอปุส 25 หมายเลข 2 โอปุส 26 และหมายเลข 3 โอปุส 60
ผลงานหลักๆ > ดนตรีขับร้อง

"เยอรมัน" เรเควียม โอปุส 45
Magelone Romanzen  (เพลงโรแมนซ์สิบห้าบท) โอปุส 33 ; Zigeurnerlieder  (เพลงร้องยิปซี) , Volskieder  (เพลงพื้นบ้าน)
Rinaldo โอปุส 50
เพลงขับร้องสี่บท โอปุส 121
แรพโซดี้สำหรับ นักร้องเสียงอัลโต้ และวงดุริยางค์ โอปุส 53
เพลงอื่น ๆ อีกมากมาย
ผลงานหลักๆ > ดนตรีสำหรับเปียโน

บรามส์ ได้แต่งเพลงบรรเลงเปียโนไว้เพียง 12 ชิ้น จากแคตตาล็อกผลงานทั้งหมดรวมกว่า 122 ชิ้น
โซนาต้าสำหรับเปียโน หมายเลข 1 โอปุส 1
โซนาต้าสำหรับเปียโน หมายเลข 3 ในบันไดเสียง เอฟไมเนอร์ โอปุส 5
บัลลาร์ดสำหรับเปียโน โอปุส 10
วาริเอชั่น กับ ฟิวก์ จากทำนองเพลงของไฮเดิ้น โอปุส 24
วาริเอชั่น กับ ฟิวก์ จากทำนองเพลงของปากานีนี โอปุส 35
วอลซ์ 16 บท โอปุส 39
แรพโซดี้ โอปุส 76
แรพโซดี้สำหรับเปียโน โอปุส 79
บทเพลงสำหรับเปียโน โอปุส 116 และโอปุส 117
บทเพลงหกชิ้นสำหรับเปียโน โอปุส 118 และ 119
บรามส์ยังได้ประพันธ์เพลงจำนวนหนึ่งไว้สำหรับบรรเลงด้วยเปียโนสี่มือ :
ฮังกาเรียน แดนซ์ 21 บท
ผู้ถ่ายทอดผลงานของบรามส์ที่มีชื่อเสียง

วาทยากร : Carl Schuricht, Bruno Walter, Karel Ančerl, Wilhelm Furtwängler, Arturo Toscanini, Claudio Abbado, Herbert von Karajan
นักเปียโน : Wilhelm Backhaus, Julius Katchen, Claudio Arrau, Rudolf Serkin, Maurizio Pollini, Radu Lupu
นักไวโอลิน : Ginette Neveu, Nathan Milstein, Christian Ferras, Josef Suk, Itzhak Perlman
เชมเบอร์มิวสิก : วงควอร์เต็ต แห่ง Wienerkonzerthaus, วงบุชส์ควอร์เต็ต วงบูดาเปสต์ควอร์เต็ต วงอมาดิอุส ควอร์เต็ต, วงอัลบัน แบร์กควอร์เต็ต
นักร้องเดี่ยว : Kathleen Ferrier, Hans Hotter, Dietrich Fischer-Dieskau, Jorge Chaminé,  Thomas Quastoff, Alexander Kipnis
แหล่งข้อมูลอื่น

เกี่ยวกับบรามส์ (ภาษาอังกฤษ) เก็บถาวร 2004-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แคตตาล็อกผลงานของบรามส์ฉบับสมบูรณ์ (ภาษาฝรั่งเศส) เก็บถาวร 2005-03-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Classic Cat - Brahms mp3s เก็บถาวร 2010-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาท

แผนที่ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทยูเครน ซึ่งหนึ่งในไรชส์ค็อมมิสซารีอาทที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาท (เยอรมัน: Reichskommissariat) เป็นชื่อเยอรมันสำหรับประเภทของเขตการปกครองโดยเจ้าหน้าที่รัฐบาลซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ ไรชส์ค็อมมิสซาร์ (Reichskommissar) แม้ว่าสำนักงานดังกล่าวจะมีอยู่หลายแห่งในช่วงตลอดระยะเวลาของจักรวรรดิเยอรมันและสมัยนาซีในจำนวนของอาณาเขตที่แตกต่างกัน (อย่างเช่น โครงสร้างพื้นฐานสาธารณะ, การวางแผนเชิงพื้นที่, การล้างชาติพันธุ์ เป็นต้น) มันเป็นสิ่งที่ปกติที่ถูกใช้เพื่ออ้างถึงการจัดตั้งเขตการปกครองแบบกึ่งอาณานิคมซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยนาซีเยอรมนีในหลายประเทศที่ถูกยึดครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในขณะที่ตั้งอยู่ในภายนอกไรช์เยอรมันอย่างเป็นทางการในแง่ของกฎหมาย หน่วยงานเหล่านี้ถูกควบคุมโดยตรงจากเจ้าหน้าที่พลเรือนที่มีอำนาจสูงสุด (ไรชส์ค็อมมิสซาร์) ผู้มีหน้าที่ในการปกครองดินแดนที่ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ว่าการรัฐเยอรมันทั้งในนามของและฐานะตัวแทนโดยตรงของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
การริเริ่มการบริหารปกครองดินแดนเหล่านี้มีวัตถุประสงค์หลายประการ การก่อตั้งขึ้นมานั้นหรือวางแผนที่จะก่อตั้งขึ้นในทางตะวันตกและตอนเหนือของยุโรปโดยทั่วไปในฐานะที่เป็นขั้นตอนการเปลี่ยนผ่านสำหรับการรวมตัวกันในอนาคตของชนชาติเยอรมันจากด้านนอกหลายประเทศต่างๆในช่วงก่อนสงครามเยอรมนีเข้าสู่การขยายตัวรัฐนาซี ในสิ่งที่คล้ายคลึงของทางด้านตะวันออกของพวกเขาได้มีหน้าที่เป็นอาณานิคมหลักและวัตถุประสงค์ของจักรวรรดินิยมเป็นแหล่งที่มาของอนาคต เลเบนสเราม์สำหรับการตั้งถิ่นฐานของชาวเยอรมันและการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ
ด้วยความแตกต่างอีกอย่างหนึ่งก็คือระดับของการบริหารปกครองที่ปรับปรุงใหม่ที่ได้ดำเนินการในสองประเภท เช่นเดียวกับในดินแดนอื่น ๆ จำนวนมากที่ถูกยึดครองโดยเยอรมนี ผู้บริหารท้องถิ่นและข้าราชการได้ถูกกดดันเพื่อดำเนินการตามปกติแบบวันต่อวัน (โดยเฉพาะในระดับกลางและล่าง) แม้ว่าจะอยู่ภายใต่การกำกับดูแลของเยอรมนีก็ตาม ในช่วงสงคราม ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทในยุโรปตะวันตกและตอนเหนือยังคงรักษาโครงสร้างการบริหารที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ด้านตะวันออกก็ได้มีโครงสร้างขึ้นมาใหม่อย่างเสร็จสมบูรณ์ที่ได้รับการนำเสนอ
ทั้งหมดของหน่วยงานเหล่านี้ต่างก็มีวัตถุประสงค์เดียวกันสำหรับกรณีการรวมตัวเข้าสู่ไรช์เยอรมันใหญ่ (Großdeutsches Reich) ครอบคลุมพื้นที่ทั่วไปของยุโรปซึ่งทอดยาวจากทะเลเหนือไปยังเทือกเขายูรัล, ซึ่งเยอรมันจะสร้างเป็นพื้นฐาน
ทวีปยุโรปเหนือและตะวันตก

ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทในนอร์เวเกน (นอร์เวย์ภายใต้การยึดครองของเยอรมนี ในระหว่างปี ค.ศ. 1940 และ 1945).
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทในนีเดอร์ลันด์ (เนเธอร์แลนด์ภายใต้การยึดครองของเยอรมนี ในระหว่างปี 1940 และ 1945).
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทในเบลเยียมและฝรั่งเศสเหนือ (เบลเยียมและฝรั่งเศสเหนือภายใต้การยึดครองของเยอรมนี นอร์-ปาดกาแล ในปี ค.ศ. 1944.ได้ถูกผนวกย้อนหลังรวมเข้ากับไรสช์เยอรมันใหญ่ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 ให้เป็นไรสช์ใหม่ ได้แก่  แฟลนเดอส์, วอลโลเนีย และ บรัสเซลส์, แม้ว่าพื้นที่ส่วนใหญ่ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเยอรมนีอีกต่อไป
อดีตดินแดนที่สหภาพโซเวียตเคยปกครอง

ในฤดูร้อนปี ค.ศ. 1941 อัลเฟรด โรเซนเบิร์ก นักอุดมการณ์นาซีชาวเยอรมันเสนอแนะว่าเพื่ออำนวยความสะดวกในการแบ่งแยกการปกครองของสหภาพโซเวียตและรัสเซียในฐานะหน่วยงานทางภูมิศาสตร์ ดินแดนโซเวียตที่ยึดครองควรได้รับการบริหารในสี่ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทต่อไปนี้:
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทในอ็อสท์ลันท์ (RKO) (อดีตโซเวียตเอสโตเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนีย ยกเว้นเกล็ยเปดา และโซเวียตเบลารุส ยกเว้นโฆเมียล ในระหว่างปี 1941-1945)
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทยูเครน (RKU) (อดีตโซเวียตยูเครนและแคว้นรอสตอฟ ลบแคว้นกาลิเซีย โอเดสซา วินนีตเซีย และไครเมีย ในระหว่างปี 1941-1944)
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทมอสโกเวียน (RKM) (ยุโรปรัสเซีย ลบคาเรเลีย และคาบสมุทรโกลา); ไม่เคยจัดตั้งขึ้นอย่างสมบูรณ์ การรุกคืบของกองทัพเยอรมันหยุดชะงักในปี 1941/42
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทเคาคาเซียน (RKK) (รัสเซียตอนใต้และบริเวณคอเคซัส); ไม่เคยจัดตั้งขึ้นอย่างสมบูรณ์ การรุกคืบของกองทัพเยอรมันหยุดชะงักในปี 1942/43
ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทเตอร์เกสถาน (RKT) (สาธารณรัฐและดินแดนในเอเชียกลาง); ไม่เคยถูกก่อตั้ง
ไฮนทซ์ ฟิชเชอร์

| ไฮนทซ์ ฟิชเชอร์ |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีออสเตรีย
ดำรงตำแหน่ง 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
ก่อนหน้า: โทมัส เคล็สทิล
ถัดไป: อเล็กซานเดอร์ แวน เดอ เบลเลน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2481 (86 ปี) กราซ, นาซีเยอรมนี
พรรคการเมือง: นักการเมืองอิสระ (ตั้งแต่ พ.ศ. 2547)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคประชาธิปไตยสังคมออสเตรีย (ก่อน พ.ศ. 2547)
คู่สมรส: มาร์กิท ฟิชเชอร์

ไฮนทซ์ ฟิชเชอร์  (เยอรมัน: Heinz Fischer) เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2481 เป็นนักการเมืองชาวออสเตรีย และเป็นประธานาธิบดีคนปัจจุบันของออสเตรีย เขาเริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สองเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2553 ฟิชเชอร์เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ระหว่าง พ.ศ. 2526–2530 และเป็นประธานสภาแห่งชาติออสเตรียระหว่าง พ.ศ. 2533–2545 เขาเคยเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยสังคมออสเตรีย
ไฮนทซ์ บรันท์

| ไฮนทซ์ บรันท์ |
| --- | --- |
ที่เพเนอมึนเดอ (ค.ศ. 1941): บรันท์อยู่ข้างซ้ายของแวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์ (ที่สวมชุดพลเมือง)
เกิด: 11 มีนาคม ค.ศ. 1907(1907-03-11) ชาร์ล็อทเทินบวร์ค เบอร์ลิน
เสียชีวิต: 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1944(1944-07-21) (37 ปี) รัสเทินบวร์ค ปรัสเซียตะวันออก
รับใช้:  เยอรมนี  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: ค.ศ. 1925–1944
ชั้นยศ: พลตรี (หลังเสียชีวิต)
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> กีฬาขี่ม้า.ตัวแทนของ  เยอรมนี |
| --- | --- | --- |
|  | 1936 เบอร์ลิน | Show jumping, Team |
พลตรี ไฮนทซ์ บรันท์ (เยอรมัน: Heinz Brandt; 11 มีนาคม ค.ศ. 1907 – 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1944) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยนายพลอาด็อล์ฟ ฮ็อยซิงเงอร์ หัวหน้าของหน่วยปฏิบัติการของนายพล อาจจะกล่าวได้ว่า เขาได้ช่วยชีวิตอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ อย่างไม่ได้ตั้งใจ โดยได้ใช้เท้าย้ายกระเป๋าที่ใส่ระเบิดที่ถูกวางเอาไว้โดยเคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค ให้ไปอยู่หลังขาโต๊ะประชุมในเหตุการณ์แผนลับ 20 กรกฎาคม ทำให้ฮิตเลอร์รอดชีวิตจากระเบิด แต่ตัวเขากลับเสียชีวิตจากแรงระเบิดพร้อมกับเสียขาไป
| ด ค กผู้ตายหรือบาดเจ็บในแผนลับ 20 กรกฎาคม |
| --- | --- |
คนบาดเจ็บ:  Heinz Assmann  คาร์ล โบเดนชัทซ์  Heinrich Borgmann  Heinz Buchholz  Walther Buhle  Herbert Büchs  แฮร์มันน์ เฟเกิลไอน์  ออทโท กึนเชอ  อาด็อล์ฟ ฮ็อยซิงเงอร์  อดอล์ฟ ฮิตเลอร์  อัลเฟรท โยเดิล  วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล  Walter Scherff  Nicolaus von Below  Ernst John von Freyend  Karl-Jesko von Puttkamer  Franz von Sonnleithner  ฮันส์-เอริช โวสส์  Heinz Waizenegger  วัลเทอร์ วาร์ลีม็อนท์ 
ถูกฆ่าตาย:  Heinz Berger  ไฮนซ์ บรันดท์  กึนเทอร์ คอร์เทิน  Rudolf Schmundt
ไฮนทซ์ ฮ็อฟมัน

ไฮนทซ์ ฮ็อฟมัน
ไฮนทซ์ ฮ็อฟมัน (เยอรมัน: Heinz Hoffmann; 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมแห่งชาติในสภารัฐมนตรีของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมันและตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2516 สมาชิกโปลิตบูโรของคณะกรรมการกลางของพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี
| ด ค กรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงครามและกลาโหมเยอรมนี |
| --- | --- |
สาธารณรัฐไวมาร์  (1918–1933) :  กุสทัฟ น็อสเคอ  อ็อทโท เก็สเลอร์  วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์  ควร์ท ฟ็อน ชไลเชอร์ 
นาซีเยอรมนี  (1933–1945) :  แวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค  ตำแหน่งว่าง (1939–1945)  คาร์ล เดอนิทซ์ 
เยอรมนีตะวันออก   (1949–1990) :  วิลลี ชโตฟ  ไฮนทซ์ ฮ็อฟมัน  ไฮนทซ์ เค็สเลอร์  เทโอดอร์ ฮ็อฟมัน  ไรเนอร์ เอ็พเพิลมัน 
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี  (1949–) :  ธิโอดอร์ แบลงค์  ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชเตราส์  Kai-Uwe von Hassel  แกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์  เฮ็ลมูท ชมิท  Georg Leber  ฮันส์ อาเพล  Manfred Wörner  รูเพิร์ต โชลซ์  แกร์ฮาร์ท ชโตลเทินแบร์ค  Volker Rühe  Rudolf Scharping  ปีเตอร์ สตรัค  ฟรันซ์ โจเซฟ ช็อง  Karl-Theodor zu Guttenberg  โทมัส เดอ เม็ซซีแอร์  อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน  อันเนเกรต ครัมป์-คาร์เรนบาวเออร์  คริสติน แลมเบร็ค  บอริส พิสโตเรียส
ไมเซิน

บทความนี้เกี่ยวกับเมือง สำหรับผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผา ดูที่ เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน
ไมเซิน (เยอรมัน: Meißen; อังกฤษ: Meissen, Sorbian: Mišno; Latin: Misena, Misnia, Misnensium) เป็นเมืองหนึ่ง ใกล้นครเดรสเดิน ในรัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี
เมืองไมเซิน ตั้งอยู่ห่างออกไป 25 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเดรสเดนซึ่งเมืองหลวงของสหพันธรัฐแซกโซนี มีประชากรประมาณ 30,000 คน เมืองไมเซนในปัจจุบันเป็นเมืองขนาดเล็ก แต่มีความสำคัญ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน ปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก วิหารโกธิคไมเซน และโบสถ์เฟราเอนไมเซน
ปราสาท และวิหารไมเซิน
ปราสาทไมเซิน ยามย่ำค่ำ
มหาวิหารไมเซิน
ประวัติ

เมืองไมเซิน เป็นที่รู้จักกันในฐานะจุดเริ่มต้นของรัฐซัคเซิน มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ถึงการตั้งรกรากของกลุ่มมิสนีกลุ่มแรกในบริเวณนี้ที่เมืองไมเซนตั้งแต่ยุคสลาวิก ต่อมาในปี ค.ศ. 929จึงได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ์เยอรมนี ซึ่งตรงกับยุคของกษัตริย์เฮนรี นักล่า เป็นผู้ปกครองจักรวรรดิ์เยอรมนีในขณะนั้น
ต่อมาในปี ค.ศ. 968 ได้มีการจัดตั้งมุขมณฑลไมเซินขึ้น มีมุขนายกเป็นประมุขฝ่ายศาสนจักร และศาสนจักรมีบทบาทสำคัญต่อเมืองจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1559 ได้เกิดการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยความสนับสนุนของเจ้าผู้ครองสหพันธรัฐแซกโซนี (Elector) เป็นเหตุให้มุขมณฑลไมเซินถูกยกเลิกไปเมือปี ค.ศ. 1581 แต่กระนั้นระบบมุขมณฑลของโรมันคาทอลิกในรัฐซัคเซิน ได้จัดตั้งขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1921 ณ เมืองเดรสเดิน และคงอยู่มาจนปัจจุบัน
การปกครองโดยระบบขุนนางในไมเซิน ได้เริ่มในปี ค.ศ 968 เช่นกัน โดยเมืองไมเซน มีฐานะเป็นเมืองหลวง มีประชนชนกว่า 1,000 ครัวเรือนตั้งรกรากอยู่ในเขตใจกลางเมือง ต่อมาในปี ค.ศ. 1018เมืองไมเซนถูกมอบให้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโปแลนด์  และได้กลับมาเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีอีกครั้งในปี ค.ศ. 1332
วิหารไมเซิน เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1260 บนเนินเขาเดียวกันกับปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก และด้วยข้อจำกัดเรือ่งสถานที่ ทำให้วิหารไมเซิน เป็นหนึ่งในวิหารที่เล็กที่สุดในยุโรป
ในยุคสมัยฮิตเลอร์ปกครองเยอรมัน ไมเซน เป็นอีกเมืองที่มีค่ายกักกันเชลยศึกที่นี่ โดยมีชื่อว่าค่ายกักกันโฟลสเซนเบอรก
ภูมิประเทศ

เมืองไมเซิน ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำเอลเบ อยู่ห่างจากเดรสเดิน เมืองหลวงของรัฐซัคเซิน ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 25 กิโลเมตร และห่างจากเมืองไลพ์ซิกไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 100 กิโลเมตร เมืองไมเซนตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 95 เมตร
เมืองไมเซน ประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังนี้ เมืองเก่า โพลสเซน เคิลลน์ เควสเทนเบอรก ทรีบิซทาลและบุซบาด โบห์นิทซ์ สปาร์ ทซาเซนดอร์ฟ เลอร์คา นีเดอร์แฟห์เร่ ไทซ-ลา โคลสเทอร์เฮาเซอร์ วิงวิทซ์ โปรซวิทซ์ และ ร๊อตเทวิทซ์
สถานที่สำคัญ

ปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก
วิหารไมเซิน
ตัวเมืองเก่า
โรงงานผลิตภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน
ไฮนทซ์ ฮิตเลอร์

| ไฮน์ริช ฮิตเลอร์ |
| --- | --- |
ชื่อเล่น: ไฮนทซ์ (Heinz)
เกิด: 14 มีนาคม ค.ศ. 1920(1920-03-14) ประเทศเยอรมนี
เสียชีวิต: 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942(1942-02-21) (21 ปี) มอสโก, สหภาพโซเวียต
สุสาน: Unknown, probably Butyrka prison
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: เฮร์
ประจำการ: 1939–1942
ชั้นยศ: Unteroffizier
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการบาร์บารอสซา  ยุทธการที่มอสโก 
บำเหน็จ: เหรียญกางเขนเหล็กชั้นที่ 2
ไฮน์ริช ฮิตเลอร์ (เยอรมัน: Heinrich Hitler; 14 มีนาคม 1920 – 21 กุมภาพันธ์ 1942) หรือ ไฮนทซ์ ฮิตเลอร์ (เยอรมัน: Heinz Hitler) เป็นบุตรชายของอาล็อยส์ ฮิตเลอร์ จูเนียร์และภรรยาคนที่สองของเขา Hedwig Heidemann และเป็นหลานชายของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองได้เริ่มขึ้น เขาได้เข้าร่วมกองทัพเวร์มัคท์และทำหน้าที่การรบในแนวรบด้านตะวันออกจนเขาถูกจับและเสียชีวิตในคุกเมื่อปี 1942
ไฮนทซ์ได้เข้าโรงเรียนการทหารของชนชั้นสูงที่สถาบันการศึกษาเพื่อการเมืองแห่งชาติ(นาโปลา) ใน Ballenstedt/Saxony-Anhalt ด้วยความต้องการที่จะเป็นเจ้าหน้าที่ ไฮนทซ์ได้เข้าร่วมกองทัพเวร์มัคท์โดยเป็นนายสิบวิทยุสื่อสารในกรมทหารปืนใหญ่ที่ 23 พอสดาเมอร์ในปี 1941 และเขาได้มีส่วนร่วมในการรุกรานสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา เมื่อวันที่ 10 มกราคม 1942 ต่อมาเขาได้รับคำสั่งในการเก็บกู้อุปกรณ์วิทยุสื่อสารจากจุดที่ตรวจการณ์ของกองทัพ เขาได้ถูกจับโดยกองกำลังทหารของโซเวียตและถูกทรมานอย่างหนักจนเสียชีวิตที่ค่ายเรือนจำ บูไทร์คา (Butyrka)ในกรุงมอสโก ด้วยวัยเพียงอายุ 21 ปี