stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระตำหนักสิริยาลัย
จารึก

หลังจากที่สร้างพระตำหนักแล้วพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลปัจจุบัน ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร  ทรงพระกรุณาให้จารึกคำลงไปในแผ่นเงินบริเวณฝาภายในพระตำหนักว่า
พระตำหนักหลังนี้มีความหมาย
พ่อกับชายสร้างถวายแม่
วิมานทองแห่งนี้คือดวงแด
ลูกกับแม่ผูกพันนิรันดร
อนุภาพแห่งความรักสลักจิต
เนรมิตเรือนไทยอนุสรณ์
ครบหกสิบพรรษาพระมารดร
ประชากรแซ่ซ้องพระบารมี
ขอบูชาจารึกด้วยชีวิต
ชายอุทิศกายใจไว้ที่นี่
เพื่อถวายความจงรักและภักดี
อีกหมื่นปีไม่มีคลายจากชายเอย
ศิลปกรรม

พระตำหนักหลังนี้เป็นพระตำหนักแบบไม้ยูคาลิปตัสศิลปกรรมแบบหมู่เรือนไทยโบราณประดับประดาไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์โดยมีศาลาริมน้ำและมีบันไดบริเวณท่าน้ำด้วย
ผู้ออกแบบ

พระตำหนักหลังนี้ออกแบบโดยหม่อมหลวงเท้าเทวกุล สถาปนิกคือ นายเดชา บุญค้ำ
ปัจจุบัน

ปัจจุบันพระตำหนักแห่งนี้ไม่อนุญาตให้ประชาชนเข้าชม
ภาษาคอมพิวเตอร์

ภาษาคอมพิวเตอร์ หมายถึง ภาษาใด ๆ ที่ผู้ใช้งานใช้สื่อสารกับคอมพิวเตอร์ หรือคอมพิวเตอร์ด้วยกัน แล้วคอมพิวเตอร์สามารถทำงานตามคำสั่งนั้นได้ คำนี้มักใช้เรียกแทนภาษาโปรแกรม แต่ความเป็นจริงภาษาโปรแกรมคือส่วนหนึ่งของภาษาคอมพิวเตอร์เท่านั้น และมีภาษาอื่น ๆ ที่เป็นภาษาคอมพิวเตอร์เช่นกัน ยกตัวอย่างเช่น เอชทีเอ็มแอล เป็นทั้งภาษามาร์กอัปและภาษาคอมพิวเตอร์ด้วย แม้ว่ามันจะไม่ใช่ภาษาโปรแกรม หรือภาษาเครื่องนั้นก็นับเป็นภาษาคอมพิวเตอร์ ซึ่งโดยทางเทคนิคสามารถใช้ในการเขียนโปรแกรมได้ แต่ก็ไม่จัดว่าเป็นภาษาโปรแกรม
ภาษาคอมพิวเตอร์สามารถแบ่งออกเป็นสองกลุ่มคือ ภาษาระดับสูง (high level) และภาษาระดับต่ำ (low level) ภาษาระดับสูงถูกออกแบบมาเพื่อให้ใช้งานง่ายและสะดวกสบายมากกว่าภาษาระดับต่ำ โปรแกรมที่เขียนถูกต้องตามกฎเกณฑ์และไวยากรณ์ของภาษาจะถูกแปล (compile) ไปเป็นภาษาระดับต่ำเพื่อให้คอมพิวเตอร์สามารถนำไปใช้งานหรือปฏิบัติตามคำสั่งได้ต่อไป ซอฟต์แวร์สมัยใหม่ส่วนมากเขียนด้วยภาษาระดับสูง แปลไปเป็นออบเจกต์โค้ด (object code) แล้วเปลี่ยนให้เป็นชุดคำสั่งในภาษาเครื่อง
ภาษาคอมพิวเตอร์อาจแบ่งกลุ่มได้เป็นอีกสองประเภทคือ ภาษาที่มนุษย์อ่านออก (human-readable) และภาษาที่มนุษย์อ่านไม่ออก (non human-readable) ภาษาที่มนุษย์อ่านออกถูกออกแบบมาเพื่อให้มนุษย์สามารถเข้าใจและสื่อสารได้โดยตรงกับคอมพิวเตอร์ ส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ) ส่วนภาษาที่มนุษย์อ่านไม่ออกจะมีโค้ดบางส่วนที่ไม่อาจอ่านเข้าใจได้
ตัวอย่างภาษาคอมพิวเตอร์

ภาษาโปรแกรม
ภาษาสคริปต์
ภาษามาร์กอัป
ภาษาสอบถาม
ดูเพิ่ม

การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์
ภาษาเชก-วอง

| ภาษาเชก-วอง |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: มาเลเซีย
จำนวนผู้พูด: 660 คน (พ.ศ. 2546)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  กลุ่มภาษามอญ-เขมร กลุ่มภาษาอัสลีภาษาเชก-วอง
รหัสภาษา
ISO 639-3: cwg
ภาษาเชก-วอง (Cheq Wong language) หรือภาษาเชวองมีผู้พูดประมาณ 660 คน (พ.ศ. 2546) ทางใต้ของรัฐปาหัง ประเทศมาเลเซีย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัสลี ผู้พูดภาษานี้กำลังเพิ่มขึ้น
ฟูลเลอรีน

ฟลูเรอรีน รูปทรงสามเหลี่ยมด้านเท่า ยี่สิบหน้า (icosahedron) C540
ฟูลเลอรีน (Fullerene) เป็นอัญรูปหนึ่งของคาร์บอนที่เพิ่งค้นพบ โดยตั้งชื่อตาม บักมินสเตอร์ ฟุลเลอร์ (Buckminster Fuller) ฟูลเลอรีนประกอบด้วยโมเลกุลของธาตุคาร์บอนทั้งหมด โดยมีรูปทรงเป็นทรงกลมกลวง ทรงรี หรือ ท่อ ฟูลเลอรีนทรงกลมนั้นบางครั้งก็เรียกว่า "บักกีบอล" (buckyballs) รูปC60 นั้นมักจะถูกเปรียบเทียบกับลูกฟุตบอลสีขาวดำ สำหรับฟูลเลอรีนทรงกระบอกนั้น เรียกว่า "บักกี้ทูบ" หรือ "คาร์บอนนาโนทูบ
ฟูลเลอรีนนั้นมีโครงสร้างคล้ายกับแกรไฟต์ ซึ่งประกอบด้วยแผ่นวงแหวนหกเหลี่ยม แต่มีวงแหวนห้าเหลี่ยม (หรือบางครั้งก็เป็นวงแหวนเจ็ดเหลี่ยม) ซึ่งกั้นมิให้แผ่นวงแหวนนั้นกลายเป็นแผ่นเรียบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Kim Allen เก็บถาวร 2006-08-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Center for Nanoscale Science and Technology เก็บถาวร 2011-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Dr. Smalley's brief autobiography เก็บถาวร 2001-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Dr. Smalley's webpage
Potential use of fullerenes in medicine เก็บถาวร 2006-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Carbon Fullerene & Nanotube Models เก็บถาวร 2006-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Vincent Herr, Houston, TX
Fullerene Images for Web and Presentation เก็บถาวร 2005-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Diffraction and Interference with Fullerenes: Wave-particle duality of C60 เก็บถาวร 2006-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, University of Vienna
Fullerene-based architectures for quantum computing in Germany เก็บถาวร 2006-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน and in Great Britain เก็บถาวร 2009-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the QIP IRC
Molview from bluerhinos.co.uk เก็บถาวร 2007-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน See Buckminsterfullerene (C60) in 3D
Interactive 3D molecular visualization of fullerene (requires Macromedia Flash)
Computational Chemistry Wiki เก็บถาวร 2006-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
A Spherical Revelation
C60 3D-view and pdb-file
พระครูพิพัฒนิโรธกิจ (ปาน)

| พระครูพิพัฒนิโรธกิจ (ปาน ) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: หลวงพ่อปาน
ส่วนบุคคล
เกิด: พ.ศ. 2368
มรณภาพ: 29 สิงหาคม พ.ศ. 2453
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดมงคลโคธาวาส จังหวัดสมุทรปราการ
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดมงคลโคธาวาส
พระครูพิพัฒนิโรธกิจ หรือ หลวงพ่อปาน เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดมงคลโคธาวาส (วัดบางเหี้ย) และพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงจากการสร้างเขี้ยวเสือแกะ
ประวัติ

หลวงพ่อปาน เป็นชาวตำบลบางเหี้ย (ตำบลคลองด่านในปัจจุบัน) เกิดปี พ.ศ. 2368 เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายปลื้มกับนางตาล มีเชื้อสายจีนทั้งสองคน เมื่อโตขึ้นได้เรียนหนังสือที่วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร แล้วบวชเป็นสามเณรโดยมีพระศรีสากยบุตร (เซ่ง) เป็นพระอุปัชฌาย์ แต่ภายหลังได้ลาสิกขาบทเพื่อกลับมาช่วยทำงานหาเลี้ยงครอบครัว จนอายุครบ 20 ปี จึงอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดอรุณราชวราราม โดยมีพระศรีสากยบุตร (เซ่ง) เป็นพระอุปัชฌาย์ ไม่ปรากฏฉายาแน่ชัด (บ้างว่าติสฺสโร บ้างว่าอคฺคปญฺโ) ท่านอยู่ศึกษากรรมฐานพอสมควรแล้วจึงลากลับมาอยู่วัดมงคลโคธาวาส และได้เป็นเจ้าอาวาสต่อมา
ในการพระราชพิธีฉัตรมงคล ร.ศ. 120 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เลื่อนเป็นพระครูสัญญาบัตรที่พระครูพิพัฒนิโรธกิจ มีนิตยภัตราคาเดือนละ 6 บาท พัดยศเป็นตาลปัตรพุดตานพื้นกำมะหยี่ขาวหักทองขวาง ท่านมาไม่ทันงานพระราชพิธี จึงโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงธรรมการส่งสัญญาบัตร ไตร และพัดยศไปพระราชทาน
พระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว "เรื่องเสด็จประพาสมณฑลปราจีน" เมื่อ ร.ศ. 127 เพื่อตรวจเยี่ยมการสร้างประตูชลประทานคลองบางเหี้ย ทรงเล่าว่าได้พบพระครูปาน เนื้อความในพระราชหัตถเลขาว่า (อักขรวิธีตามพระราชหัตถเลขา)
พระครูปานมาหาด้วย พระครูปานรูปนี้เปนที่นิยมกันในทางวิปัสนาและธุดงควัตร มีพระสงฆ์วัดต่าง ๆ ไปเดินธุดงค์ด้วยสองร้อยสามร้อย แรกลงไปประชุมอยู่ที่วัดบางเหี้ย มีสัปบุรุษที่ศรัทธาเลื่อมใสช่วยกันเลี้ยง กินน้ำจืดที่มีไว้เกือบจะหมดแล้วก็ออกเดิน ทางที่เดินนั้นลงไปบางปลาสร้อยแล้วจึงเวียนกลับขึ้นมาปราจีน นครนายก ไปพระบาท แล้วเดินลงมาทางสระบุรี ว่ามาตามทางรถไฟ แต่ไม่ขึ้นรถไฟ เว้นแต่พระที่เลื่อยล้าเจ็บไข้ ผ่านกรุงเทพฯ กลับลงไปบางเหี้ย ออกเดินอยู่ในแรมเดือนยี่ กลับไปวัดอยู่ในเดือนห้าเดือนหก ประพฤติเป็นอาจิณวัตรเช่นนี้มา ๔๐ ปีแล้ว คุณวิเศษที่คนเลื่อมใส คือให้ลงตะกรุด ด้ายผูกมือ รดน้ำมนต์ ที่นิยมกันมากนั้นคือรูปเสือแกะด้วยเขี้ยวเสือเล็กบ้างใหญ่บ้างฝีมืออยาบ ๆ ข่าวที่ล่ำลือกันว่าเสือนั้นเวลาจะปลุกเศก ต้องใช้เนื้อหมูเศกเป่าไปยังไรเสือนั้นกระโดดลงไปในเนื้อหมูได้ ตัวพระครูเองเห็นจะได้ความลำบากเหน็ดเหนื่อย ในการที่ใคร ๆ กวนให้ลงโน่นลงนี่ เขาว่าบางทีก็หนีไปอยู่ป่าช้า ที่พระบาทก็หนีขึ้นไปอยู่เสียบนเขาโพธิ์ลังกาคนก็ยังตามขึ้นไปกวนไม่เป็นอันหลับอันนอน แต่บริวารเห็นจะได้ผลประโยชน์ ในการที่ทำอะไร ๆ ขาย มีแกะรูปเสือเป็นต้น ถ้าปรกติราคาตัวละบาท เวลาแย่งชิงกันก็ขึ้นไปถึง ๓ บาท ว่า ๖ บาทก็มี ได้รูปเสือนั้นแล้วจึงไปให้พระครูปลุกเศก สังเกตดูอัชฌาศัยเป็นอย่างคนแก่ใจดีกิริยาเรียบร้อย อายุ ๗๐ แล้วยังไม่แก่มาก รูปร่างล่ำสันใหญ่โต เป็นคนพูดน้อย มีคนอื่นมาช่วยพูด
พระครูพิพัฒนิโรธกิจ อาพาธเป็นฝีในคอ มรณภาพเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2453 เวลา 22:45 นาที  ถึงวันอาทิตย์ที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เจ้าพนักงานส่งหีบเพลิงไปพระราชทานเพลิงศพ และพระราชทานเงิน 1,000 สตางค์ ผ้าขาวพับ 2 พับ
ภาษาลันนัง

| ภาษาลันนัง |
| --- | --- |
Lân-lâng-oé; 咱人話/咱儂話
ประเทศที่มีการพูด: ฟิลิปปินส์
ภูมิภาค: เมโทร มะนิลา, Angeles, เซบู, Bacolod, Vigan, นากา,  Ilagan, และชุมชนชาวจีนในฟิลิปปินส์
จำนวนผู้พูด: 592,200 คน (98.7% ของชาวจีนในฟิลิปปินส์)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: จีน-ทิเบต  ภาษาจีนภาษาหมิ่นภาษาจีนฮกเกี้ยนภาษาลันนัง
รหัสภาษา
ISO 639-1: zh
ISO 639-2: chi (B) zho (T)
ISO 639-3: nan
ภาษาลันนัง(咱人話, หรือ 咱儂話),  หรือ 'Lan-nang-oé', เป็นสำเนียงของภาษาจีนฮกเกี้ยนในฟิลิปปินส์ ชื่อ lan-nang-oé หมายถึง ' ภาษา (oé)ของประชาชน (lâng) ของเรา (lán) ' เป็นสำเนียงแม่ของสำเนียงเซียแมนหรืออมอย ใช้พูดในชุมชนชาวจีนในฟิลิปปินส์ ได้รับอิทธิพลจากภาษาตากาล็อก ภาษาสเปน และภาษาจีนกวางตุ้ง มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 592,200 คนหรือ 98.5% ของชาวจีนในฟิลิปปินส์ทั้งหมด
พระครูพิศาลพรหมจรรย์ (สวัสดิ์ ปฺณณสีโล)

| พระครูพิศาลพรหมจรรย์ (สวัสดิ์ ปฺณณสีโล)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 18 มีนาคม พ.ศ. 2452
มรณภาพ: 1 เมษายน พ.ศ. 2547 (95 ปี 14 วัน)
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบึงบวรสถิตย์ จังหวัดชลบุรี
อุปสมบท: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2476
พรรษา: 70 ปี 102 วัน
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดบึงบวรสถิตย์   เจ้าอาวาสวัดชากนิมิตรวิทยา   เจ้าคณะอำเภอบ้านบึง
พระครูพิศาลพรหมจรรย์ หรือ หลวงพ่อสวัสดิ์ ปุณณสีโล (18 มีนาคม พ.ศ. 2452 - 1 เมษายน พ.ศ. 2547) เป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงรูปหนึ่งของชลบุรี และภาคตะวันออก เชื่อกันว่าท่านสำเร็จอภิญญา อิทธิวัตถุมงคลทุกรุ่นที่ท่านตั้งจิตอธิษฐานจิตปลุกเสกไว้มีพุทธคุณเป็นเยี่ยมทางด้านมหาอุดและคงกระพันให้โจษจันเล่าขานตลอดมา เมื่อประจักษ์แก่สายตาของบรรดาเหล่าศิษย์
ประวัติ

พระครูพิศาลพรหมจรรย์ (สวัสดิ์ ปฺณณสีโล) ท่านเกิดเมื่อวันพฤหัสบดี แรม 13 ค่ำ เดือน 4 ปีวอก เวลา 04:07 น ตรงกับวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2452 (นับแบบใหม่) ในรัชสมัยปลายแผ่นดินรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่ออายุ 25 ปี ตรงกับวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ณ พัทธสีมา วัดดอกไม้ ตำบลคลองโค อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ โดมีหลวงพ่อกล่อม เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากอุปสมบทได้อยู่ปฏิบัติพระอุปัชฌาย์ 2 พรรษา แล้วออกเดินธุดงค์สั่งสมประสบการณ์ในทางธรรมไปในสถานที่ต่าง ๆ เช่น ภาคเหนือ ภาคอีสาน ก่อนข้ามไปศึกษาวิชาในเขมร จนถึงปี พ.ศ. 2479 เข้าจำพรรษาอยู่ที่วัดกำแพง ก่อนที่จะเป็นเจ้าอาวาสวัดซากนิมิตรวิทยา อำเภอบ้านบึง พอถึงปี พ.ศ. 2528 ได้สร้างสำนักวิปัสสนาเม้าสุขา จากนั้นปี พ.ศ. 2530 ได้ย้ายมาเป็นเจ้าอาวาสวัดบึงบวรสถิตย์และเป็นเจ้าคณะอำเภอบ้านบึงจนถึงปี พ.ศ. 2542 หลวงพ่อท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2547 ในแผ่นดินรัชกาลที่ 9 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดช ระยะเวลา 5 แผ่นดิน สิริอายุได้ 95 ปี พรรษา 70
จริยวัตร

หลวงพ่อสวัสดิ์ท่านเป็นคนสมถะเรียบง่าย มีความเมตตาต่อญาติโยม ไม่ว่าใครจะมีทุกข์ร้อนอะไรมาขอความช่วยเหลือ ท่านจะช่วยสงเคราะห์ให้ตลอด เป็นนักพัฒนารูปสำคัญของจังหวัดชลบุรี ได้ดำริจัดสร้างสถานที่ต่าง ๆ ไว้มากมาย รวมทั้งให้ความสำคัญกับการศึกษาของเด็กและเยาวชนด้วยการจัดตั้งโรงเรียนสอนเด็กวันอาทิตย์โรงเรียนสอนเด็กอ่อนเกณฑ์ในวัดรวมทั้งสถานที่ปฏิบัติธรรมเพื่อหล่อหลอมจิตใจของชาวบ้าน โดยการอบรมวิปัสสนากรรมฐานอย่างต่อเนื่อง เป็นผู้นำพระภิกษุทั่วทั้งอำเภอออกธุดงค์เป็นเวลาประมาณ 1 เดือนเป็นประจำทุกปีและนำสิ่งของไปช่วยผู้ประสบอุทกภัยและวาตภัยทั่วประเทศอยู่เสมอมา
ภาษาละเว็น

| ภาษาละเว็น |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ลาว
จำนวนผู้พูด: 40,519 คน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  มอญ-เขมรมอญ-เขมรตะวันออกภาษากลุ่มบะห์นาริกภาษาละเว็น
รหัสภาษา
ISO 639-3: lbo
ภาษาละเว็น (Laven) หรือภาษาโลเว็น ภาษาโบโลเว็น ภาษาบอริเว็น ภาษายะรู มีผู้พูด 40,519 คน (พ.ศ. 2538) บริเวณที่ราบสูงบอละเวน แขวงจำปาศักดิ์และแขวงอัตตะปือ ลาวตะวันออกเฉียงใต้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก
ระเบียงธารน้ำขาว

ระเบียงธารน้ำขาว หรือ ไป๋สุ่ยไถ (จีน: 白水台; พินอิน: Báishuǐ tái ไป๋สุ่ยไถ; อังกฤษ: White Water Terraces)

"ระเบียงธารน้ำขาว" ตั้งอยู่ในตำบลซานป้า เมืองเซียงเก๋อหลี่ลาหรือแชงกรีลา มณฑลอวิ๋นหนาน (ยูนนาน) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 2,380 เมตร และมีพื้นที่ประมาณ 3 ตารางกิโลเมตร  เนื่องจากแคลเซียมคาร์บอเนตละลายในน้ำ จึงสร้างความมหัศจรรย์ทางธรรมชาติให้ได้พบเห็น และเป็นที่รู้จักในสมญานามว่า "เมฆสีขาวบนโลกมนุษย์"
ระเบียง

ระเบียงแบบต่าง ๆ
ระเบียง เป็นส่วนหนึ่งประกอบหนึ่งของบ้านโดยมีลักษณะยื่นออกมาจากกำแพงรองรับโดยเสาหรือ ฉากที่ยึดติดกับตัวอาคาร โดยระเบียงมักจะมีประตูทางเข้าจากตัวบ้านหรือตัวอาคาร ระเบียงยังสามารถหมายถึงส่วนเปิดของชั้นลอยภายในตัวอาคาร
ในโรงละครระเบียงมักจะถูกใช้เป็นจุดหลักในการแสดง เนื่องจากมีลักษณะเปิดโล่งทั้งด้านบนและด้านล่าง
พระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี

| พระเจ้าไปยิกาเธอ  กรมหลวงนรินทรเทวี |
| --- | --- |
สิ้นพระชนม์: ราว พ.ศ. 2370
พระภัสดา: กรมหมื่นนรินทรพิทักษ์
พระบุตร: พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนรินทรเทพ พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรนทรบริรักษ์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก
พระมารดา: พระน้องนางของพระอัครชายา
พระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี [อ่าน นะรินทอนเทวี] หรือ เจ้าครอกวัดโพธิ์ พระนามเดิม กุ (ไม่ปรากฏ — พ.ศ. 2370) เป็นพระธิดาลำดับที่ 6 ในสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก ประสูติแต่พระกนิษฐาของพระอัครชายา (หยก)
พระประวัติ

พระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี มีพระนามเดิมว่า กุ เป็นพระกนิษฐาต่างพระชนนีในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ทรงสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็น พระองค์เจ้ากุ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงมีพระยศเปนพระเจ้าบรมวงษ์ สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปีกุน จ.ศ. 1189 ตรงกับ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง เมื่อวันอาทิตย์ แรม 14 ค่ำ เดือน 6 ปีชวด
ถึงวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2395 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าให้สถาปนาพระอัฐิเป็นกรมหลวงนรินทรเทวี
กรมหลวงนรินทรเทวี มีพระสวามีชื่อหม่อมมุก ซึ่งต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นกรมหมื่นนรินทรพิทักษ์ มีพระโอรส 2 พระองค์ คือ
กรมหมื่นนรินทรเทพ
กรมหมื่นนเรนทรบริรักษ์
และเจ้านายที่สืบเชื้อสายจากพระองค์ ถือว่าอยู่ในราชสกุลนรินทรกุล วังของพระองค์อยู่ติดกับวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร (วัดโพธิ์) อีกทั้งขณะยังดำรงพระชนม์ชีพพระองค์ยังมิได้ทรงกรม ชาววังจึงเอ่ยพระนามว่า เจ้าครอกวัดโพธิ์ (เจ้าครอก เป็นคำที่ใช้เรียกเจ้านายที่ยังไม่ได้ทรงกรม)
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงพบบันทึกจำนวนหนึ่งเล่มสมุดไทย เมื่อ พ.ศ. 2451 โดยไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แต่ง และได้นำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีพระบรมราชวินิจฉัยว่าผู้แต่งน่าจะเป็นกรมหลวงนรินทรเทวี และทรงตั้งชื่อหนังสือนี้ว่า "จดหมายเหตุความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี (เจ้าครอกวัดโพธิ์) ตั้งแต่จุลศักราช ๑๑๒๙ ถึงจุลศักราช ๑๑๘๒ เป็นเวลา ๕๓ ปี"
พระเกียรติยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ กรมหลวงนรินทรเทวี |
| --- | --- |
การทูล: ใต้ฝ่าพระบาท
การแทนตน: ข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับ: พ่ะย่ะค่ะ/เพคะ
พระอิสริยยศ

ไม่ปรากฏ : กุ
พ.ศ. 2325 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้ากุ
สมัยรัชกาลที่ 4 : พระเจ้าอัยยิกาเธอ พระองค์เจ้ากุ กรมหลวงนรินทรเทวี (สถาปนาพระอัฐิ)
สมัยรัชกาลที่ 5 : พระเจ้าไปยิกาเธอ พระองค์เจ้ากุ กรมหลวงนรินทรเทวี (สถาปนาพระอัฐิ)
ดูเพิ่ม

พระปฐมวงศ์ในพระบรมราชวงศ์จักรี
ระเบิดไทป์ 97

|  ระเบิดมือ ไทป์ 97  |
| --- | --- |
ระเบิดไทป์ 97 ของญี่ปุ่น, ด้วยสลักระเบิดอยู่คงอยู่
ชนิด: ระเบิดมือ
แหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
บทบาท
ประจำการ: 1937-1945
ผู้ใช้งาน:  กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น  กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
สงคราม: สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง สงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่น สงครามโลกครั้งที่สอง การก่อการกำเริบฮุกบาลาฮับ การปฏิวัติแห่งชาติอินโดนีเซีย สงครามกลางเมืองซีเรีย
ประวัติการผลิต
ช่วงการออกแบบ: 1936
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 0.45 kg (16 oz)
ความยาว: (3.78 in)

วัตถุระเบิด: TNT
น้ำหนักวัตถุระเบิด: 65 g (2.3 oz)
กลไกการจุดชนวน: Pyrotechnic delay 4 to 5 seconds
ระเบิดมือ ไทป์ 97 (九七式手榴弾 Kyūnana-shiki Teryūdan) เป็นระเบิดมือแบบแตกกระจายแบบมาตรฐานของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น และกองกำลังยกพลขึ้นบกพิเศษ(SNLF)ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองและสงครามโลกครั้งที่สอง.
ประวัติเเละการพัฒนา
ระเบิดมือชนิดขว้างแบบสังหารบุคคล type-97 ได้รับการพัฒนาต่อมาจาก ระเบิดก่อนหน้านี้อย่าง type-91 ซึ่งเป็นระเบิดใช้งานร่วมกับเครื่องยิงลูกระเบิดอย่าง type-10 และ type-89 ที่เมื่อยิงออกไป จะมีชนวนหน่วงเวลาเอาไว้ ซึ่งจะทำให้ระเบิดมีช่วงหน่วงเวลาที่นานขึ้น ซึ่งมันจะนานกว่าระเบิดมือแบบขว้างปกติทั่วไปมาก เพื่อไม่ให้ระเบิดแตกคาลำกล้องขณะผู้ยิงกำลังทำการยิง และ type-10 ยังมีแรงระเบิดที่ค่อนข้างต่ำ ทำให้มันไม่ค่อยมีประสิทธิภาพ ในการใช้งานในสนามรบที่เพียงพอ และด้วยสาเหตุเหล่านี้เพื่อ แก้ไขและปรับปรุงประสิทธิภาพ  สำนักเทคนิคกองทัพบกจึงได้ทำการพัฒนาออกแบบใหม่ในปี [1936-1937] ระเบิดจะถูกทาสี แดงด้านบนไกล้กับตัวสลักให้เป็นสัญลักษณ์ประจุระเบิด
พระสนมอึยบิน ตระกูลซอง

| พระสนมอึยบิน ตระกูลซอง> พระสนมเอกในพระมหากษัตริย์แห่งโชซ็อน |
| --- | --- |
ดำรงพระยศ: พ.ศ. 2326 - พ.ศ. 2329

ประสูติ: 6 สิงหาคม พ.ศ. 2296
สิ้นพระชนม์: 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2329 (33 ปี)
พระสวามี: พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน
พระราชบุตร: เจ้าชายรัชทายาทมุนฮโย,องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม
พระราชบิดา: ซองยุนอู
พระสนมอึยบิน ตระกูลซองแห่งชางนย็อง (เกาหลี: 의빈 성씨; ฮันจา: 宜嬪 成氏; 6 สิงหาคม 1753 - 4 พฤศจิกายน 1786) เป็นพระสนมอันเป็นที่รักของ พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน และพระมารดาของ เจ้าชายรัชทายาทมุนฮโย
พระประวัติ

พระสนมอึยบินประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2296 ระหว่างปีที่ 29 ในรัชสมัยของพระเจ้าย็องโจ ภายในตระกูลซองแห่งชางนยอง พระนามเดิมของพระนางคือ ด็อก-อิม (덕임, 德任) พระนางเป็นธิดาของ ซอง ยุน-อู (성윤우, 成胤祐) และภรรยาคนที่สอง คือ ฮูหยินอิม จาก ตระกูลอิมแห่งพูอัน (부안 임씨, 扶安 林氏)
ครอบครัวมีฐานะค่อนข้างยากจน และในตอนที่พระสนมซองประสูติ พระบิดาของพระนางทำงานเป็นพ่อบ้านให้กับ ฮงพงฮัน พระอัยกา (ตา) ของพระเจ้าช็องโจ ต่อมาได้เป็นนายทหาร แต่ลาออกในปี พ.ศ. 2304 เนื่องจากข้อกล่าวหายักยอกทรัพย์
ภรรยาคนแรกของ ซอง ยุน-อู คือ ฮูหยินมา จากตระกูลมาแห่งจางฮึง (장흥 마씨, 長興 馬氏) หลังจากที่เธอถึงแก่กรรม เขาได้แต่งงานกับ ฮูหยินอิม บุตรสาวของ อิม จง-จู (임종주, 林宗胄) ขุนนางชั้นผู้น้อย เธอถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2299 สามปีหลังจากให้กำเนิด พระสนมอึยบิน ภรรยาคนที่สามของ ซอง ยุน-อู คือ ฮูหยินจี จาก ตระกูลจีแห่งทันยาง (단양 지씨, 丹陽 池氏)
พระสนมอึยบินมีพี่น้องเจ็ดคน: พี่ชายหรือน้องชายห้าคนและพี่สาวหรือน้องสาวสองคน พระบิดาของพระนางถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2329 เมื่ออายุได้ 33 ปี
พระราชวงศ์

บิดา : ซองยุนอู
มารดา : ฮูหยิน สกุลอิม
พระสวามี : พระเจ้าจองโจ
พระโอรส : องค์ชายรัชทายาทมุนฮโย อีซุน (문효세자 이순,文孝世子 李㬀,1782-10-13 - 1786-06-06)
พระธิดา : องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม (옹주 翁主,1784 - 1784)
พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่

พิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร
| --- | --- |
พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่
th
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2507
ที่ตั้ง: วัดเทพธิดาราม ถนนมหาไชย แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°45′13″N 100°30′14″E﻿ / ﻿13.753729°N 100.503912°E﻿ / 13.753729; 100.503912
ประเภท: ชีวประวัติ
เจ้าของ: กรุงเทพมหานคร
พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างอุทิศให้กับพระสุนทรโวหาร (ภู่) หรือสุนทรภู่ อาลักษณ์ต้นยุครัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่ด้านเหนือของวัดเทพธิดาราม ริมถนนมหาไชย แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นกุฏิในวัดเทพธิดารามซึ่งเชื่อว่าเป็นกุฏิที่สุนทรภู่เคยพำนักขณะบวชเป็นพระภิกษุและมาจำพรรษาที่วัดเทพธิดารามระหว่าง พ.ศ. 2382-2385 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พิพิธภัณฑ์

พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่เป็นหมู่กุฏิ 3 หลังในหมู่กุฏิคณะ 7 วัดเทพธิดาราม แบ่งการจัดแสดงเป็น 3 ห้อง ได้แก่:
ห้องแรงบันดาลใจไม่รู้จบ: จัดแสดงชีวประวัติและผลงานของสุนทรภู่ ภายในห้องมีรูปหล่อครั้งตัวของสุนทรภู่ซึ่งวัดเทพธิดารามสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2512
ห้องมณีแห่งปัญญา: จัดแสดงเกี่ยวกับการสะท้อนสภาพสังคมผ่านผลงานของสุนทรภู่ มีส่วนกิจกรรมให้ทดลองเรียงบทกวีจากผลงานของสุนทรภู่
ห้องใต้ร่มกาสาวพักตร์: จัดแสดงในกุฎิซึ่งเชื่อว่าสุนทรภู่เคยพำนัก มีการจัดแสดงเครื่องอัฐบริขารและของใช้ต่าง ๆ
บางจุดจัดแสดงมีการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม (AR: Augmented Reality) ในการถ่ายภาพและวิดิโอให้ผู้เข้าชมเสมือนอยู่ในฉากเดียวกับสุนทรภู่ขณะเป็นภิกษุ
ปาเลสไตน์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

รัฐปาเลสไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
กรีฑา > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Bahaa Al Farra | 400 เมตร | 49.93 | 8 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
กรีฑา > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Woroud Sawalha | 800 เมตร | 2:29.16 | 8 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ยูโด

| นักกีฬา | รายการ | รอบ 64 คน> ผล | รอบ 32 คน> ผล | รอบ 16 คน> ผล | รอบรองชนะเลิศ> ผล | Repechage> ผล | นัดชิงชนะเลิศ> ผล | นัดชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Maher Abu Remeleh | ชาย <60 กก. | BYE |  van Tichelt (BEL)L 0000–0100 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ว่ายน้ำ > ประเภทชาย

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ahmed Gebrel | 400 เมตร ฟรีสไตล์ | 4:08.51 | 27 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ว่ายน้ำ > ประเภทหญิง

| นักกีฬา | รายการ | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับ | รอบสุดท้าย> เวลา | รอบสุดท้าย> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Woroud Sawalha | 50 เมตร ฟรีสไตล์ | 28.28 | 51 | ไม่ผ่านเข้ารอบ | ไม่ผ่านเข้ารอบ |
ยูโด
แหล่งข้อมูลอื่

london 2012.com - Palestine - Athletes เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คูเวต   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ  |  |
พระครูพิศาลธรรมประยุต (เกิด ปฺณณปญฺโญ)

| พระครูพิศาลธรรมประยุต (เกิด ปุณณปัญโญ)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2415 (84 ปี)
มรณภาพ: 27 ธันวาคม พ.ศ. 2499
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดสะพาน นครนายก
อุปสมบท: 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2436
พรรษา: 63
ตำแหน่ง: เจ้าอาวาสวัดสะพาน
หลวงพ่อเกิด วัดสะพาน (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2415 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2499) เหรียญของท่านเสมือนอัญมณีชิ้นเอกของเมืองนครนายกวัตถุมงคลของท่านช่วยคุ้มครองป้องกันภัยนานาประการ และดลบันดาลแต่สิ่งที่เป็นมงคลศิษย์เอกขงอท่านที่ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากท่านคือ หลวงพ่อภู่ วัดช้าง อำเภอบ้านนา