stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามพระมหากษัตริย์นาวาร์
พระมหากษัตริย์และผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ > ฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| หลุยส์ที่ 7 หลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส (1) 1814–1815  (2) 1815–1824 |  | 9 ตุลาคม 1757 พระราชวังแวร์ซายส์ พระราชโอรสในหลุยส์ โดแฟงแห่งฝรั่งเศสกับมารี-โฌแซฟแห่งแซ็กโซนี | มารี-โฌเซฟินแห่งซาวอย 14 พฤษภาคม 1771 ไม่มีรัชทายาท | 16 กันยายน 1824 ปารีส, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส พระชนมายุ 68 |
| ชาร์ลส์ที่ 5 ชาร์ลส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส 1824-1830 |  | 17 พฤศจิกายน 1755 พระราชวังแวร์ซายส์ พระราชโอรสในหลุยส์ โดแฟงแห่งฝรั่งเศสกับมารี-โฌแซฟแห่งแซ็กโซนี | มาเรีย เทเรซ่าแห่งซาวอย 16 พฤศจิกายน 1773 4 พระองค์ | 6 พฤศจิกายน 1836 กอริเซีย, จักรวรรดิออสเตรีย พระชนมายุ 79 |
| หลุยส์ที่ 8 หลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส 2 สิงหาคม 1830 |  | 6 สิงหาคม 1775 พระราชวังแวร์ซายส์ พระราชโอรสใน พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 และ มาเรีย เทเรซ่าแห่งซาวอย | มารี แตเรซแห่งฝรั่งเศส 10 มิถุนายน 1799 ไม่มีรัชทายาท | 3 มิถุนายน 1844 กอริเซีย, จักรวรรดิออสเตรีย พระชนมายุ 68 |
| อองรีที่ 4 อองรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส 2–9 สิงหาคม 1830 |  | 29 กันยายน 1820 พระราชวังตุยเลอรี พระโอรสใน เจ้าชายชาร์ลส์ เฟอร์ดินานด์ ดยุคแห่งแบร์รี และ เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งเนเปิลส์และซิซิลี | มารี แตเรซแห่งออสเตรีย เอสต์7 พฤศจิกายน 1846 ไม่มีรัชทายาท | 24 สิงหาคม 1883 Schloss Frohsdorf พระชนมายุ 63 |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์นาวาร์

พระเจ้าอองรีที่ 4 สิ้นพระชนม์โดยปราศจากรัชทายาทใน ค.ศ. 1883 การอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสและนาวาร์แยกจากกัน สิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสถูกส่งต่อไปยัง ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายเลชีตีมีสต์ ขณะที่สิทธิในราชบัลลังก์นาวาร์ตกแก่ โรเบิร์ตที่ 1 ดยุคแห่งปาร์มา พระโอรสในเจ้าหญิงหลุยส์ มารี แตเรซแห่งอาร์ตัว ดัชเชสม่ายแห่งปาร์มา พระเชษฐภคินีในพระเจ้าอองรีที่ 4
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์นาวาร์ > ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สิ้นพระชนม์ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โรเบิร์ตที่ 1 ดยุคแห่งปาร์มา  1883-1907 |  | 9 กรกฎาคม 1848 ฟลอเรนซ์ พระโอรสใน ชาร์ลส์ที่ 3, ดยุคแห่งปาร์มาและ เจ้าหญิงหลุยส์ มารี แตเรซแห่งฝรั่งเศส | เจ้าหญิงมาเรีย ปิอาแห่งซิซิลีทั้งสอง 12 พระองค์  มาเรีย แอนโทเนียแห่งโปรตุเกส 12 พระองค์ | 16 พฤศจิกายน 1907 เวียเรกจิโอ พระชนมายุ 59 |
| เอนริเกที่ 5 1907-1939 |  | 13 มิถุนายน 1873 วาร์เท็ก  พระโอรสใน โรเบิร์ตที่ 1, ดยุคแห่งปาร์มา และ เจ้าหญิงมาเรีย ปิอาแห่งซิซิลีทั้งสอง | มิได้อภิเษกสมรส | 16 พฤศจิกายน 1939 เปียโนเร  พระชนมายุ 66 |
| โคเซ 1939-1950 |  | 30 มิถุนายน 1875 Biarritz  พระโอรสใน โรเบิร์ตที่ 1, ดยุคแห่งปาร์มา และ เจ้าหญิงมาเรีย ปิอาแห่งซิซิลีทั้งสอง | มิได้อภิเษกสมรส | 7 มกราคม 1950 เปียโนเร  พระชนมายุ 74 |
| เอเลียส 1950-1959 |  | 23 กรกฎาคม 1880 Biarritz  พระโอรสใน โรเบิร์ตที่ 1, ดยุคแห่งปาร์มา และ เจ้าหญิงมาเรีย ปิอาแห่งซิซิลีทั้งสอง | มาเรีย อานาแห่งออสเตรีย เวียนนา 8 พระองค์ | 27 มิถุนายน 1959 ฟรีดแบร์ก สตีเรีย  พระชนมายุ 79 |
| โรแบร์โต อูโก้ 1959-1974 | - | 7 สิงหาคม 1909 Weilburg  พระโอรสในเจ้าชายเอเลียสและมาเรีย อานาแห่งออสเตรีย | มิได้อภิเษกสมรส | 25 พฤศจิกายน 1974 เวียนนา  พระชนมายุ 65 |
| เอลิซาเบตตา 1974-1983 | - | 17 มีนาคม 1904 พระธิดาในเจ้าชายเอเลียสและมาเรีย อานาแห่งออสเตรีย | มิได้อภิเษกสมรส | 13 มิถุนายน 1983  พระชนมายุ 79 |
| มาเรีย ฟรานเซสกา 1983-1994 | - | 5 กันยายน 1906  พระธิดาในเจ้าชายเอเลียสและมาเรีย อานาแห่งออสเตรีย | มิได้อภิเษกสมรส | 20 กุมภาพันธ์ 1994  พระชนมายุ 87 |
| อลิซ 1994-2017 |  | 13 พฤศจิกายน 1917 เวียนนา  พระธิดา ในเจ้าชายเอเลียสและมาเรีย อานาแห่งออสเตรีย | อินฟันเต้อัลฟอนโซ, ดยุคแห่งคาลาเบรีย 3 พระองค์ | 28 มีนาคม 2017   มาดริด   พระชนมายุ 99 |
| เปโดรที่ 2 2017- | - | 16 ตุลาคม 1968 เวียนนา  พระโอรสในคาร์ลอส ดยุคแห่งกาลาเบรียและอานน์แห่งออร์เลอองส์ | เจ้าหญิงโซเฟีย ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย 7 พระองค์ | ยังมีพระชนม์ |
นาวาร์บน > ราชวงศ์ตรัสตามารา, 1516-1555

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ฆัวนาที่ 3 1516-1555 |  | 6 พฤศจิกายน 1479  พระราชธิดาใน พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1กับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งกัสติยา | เฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยา 6 พระองค์ | 12 เมษายน 1555 ตอร์เดซิลัส พระชนมายุ 75 |
นาวาร์บน > ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก, 1516-1700

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| การ์โลสที่ 4 1516-1556 |  | 24 กุมภาพันธ์ 1500  พระราชโอรสในเฟลิเปที่ 1 แห่งกัสติยากับฆัวนาที่ 3 แห่งนาวาร์ | อิซาเบลแห่งโปรตุเกส 3 พระองค์ | 21 กันยายน 1558 ยุสเต พระชนมายุ 58 |
| เฟลิเปที่ 4 1556-1598 |  | 21 พฤษภาคม 1527   พระราชโอรสในการ์โลสที่ 4 กับ อิซาเบลแห่งโปรตุเกส | มาเรีย มานูเอลาแห่งโปรตุเกส 1 พระองค์ เอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ 2 พระองค์ แอนนาแห่งออสเตร่ย 3 พระองค์ | 13 กันยายน 1598 เอสโกเรียล พระชนมายุ 71 |
| เฟลิเปที่ 5 1598-1621 |      | 14 เมษายน 1578   พระราชโอรสในเฟลิเปที่ 4กับแอนนาแห่งออสเตรีย | มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย 5 พระองค์ | 31 มีนาคม 1621 มาดริด พระชนมายุ 42 |
| เฟลิเปที่ 6 1621-1665 |      | 8 เมษายน 1605   พระราชโอรสในเฟลิเปที่ 5กับมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย | เอลิซาเบธแห่งบูร์บง 2 พระองค์ มาเรียนาแห่งออสเตรีย 2 พระองค์ | 17 กันยายน 1665 มาดริด พระชนมายุ 60 |
| การ์โลสที่ 5 1665-1700 |      | 6 พฤศจิกายน 1661   พระราชโอรสใน เฟลิเปที่ 6 กับ มาเรียนาแห่งออสเตรีย | มารี หลุยส์แห่งออร์เลอองส์ ไม่มีรัชทายาท มาเรีย แอนนาแห่งนอยบูร์ก ไม่มีรัชทายาท | 1 พฤศจิกายน 1700 มาดริด พระชนมายุ 38 |
นาวาร์บน > ราชวงศ์บูร์บง, 1700-1833

| พระนาม | พระรูป | ประสูติ | อภิเษกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เฟลิเปที่ 7 1700-1724 |      | 19 ธันวาคม 1683  พระราชโอรสในเจ้าชายหลุยส์โดแฟงแห่งฝรั่งเศสกับมาเรีย อันนา วิตอเรียแห่งบาวาเรีย | มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย 2 พระองค์ เอลิซาเบธ ฟาร์เนส 6 พระองค์ | 9 กรกฎาคม 1746 มาดริด พระชนมายุ 62 |
| ลุยส์ที่ 2 1724 |      | 25 สิงหาคม 1707   พระราชโอรสในเฟลิเปที่ 7กับมาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย | หลุยส์ เอลิซาเบธแห่งออร์เลอองส์ ไม่มีรัชทายาท | 31 สิงหาคม 1724 มาดริด พระชนมายุ 17 |
| เฟลิเปที่ 7 1724-1746 |      | 19 ธันวาคม 1683  พระราชโอรสในเจ้าชายหลุยส์โดแฟงแห่งฝรั่งเศสกับมาเรีย อันนา วิตอเรียแห่งบาวาเรีย | มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย 2 พระองค์ เอลิซาเบธ ฟาร์เนส 6 พระองค์ | 9 กรกฎาคม 1746 มาดริด พระชนมายุ 62 |
| เฟร์นันโดที่ 2 1746-1759 |      | 23 กันยายน 1713   พระราชโอรสในเฟลิเปที่ 7 กับ มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย | บาร์บาราแห่งโปรตุเกส ไม่มีรัชทายาท | 10 สิงหาคม 1759 มาดริด พระชนมายุ 45 |
| การ์โลสที่ 6 1759-1789 |      | 20 มกราคม 1716   พระราชโอรสในเฟลิเปที่ 7กับเอลิซาเบธ ฟาร์เนส | มาเรีย อาเมเลียแห่งแซ็กโซนี 13 พระองค์ | 14 ธันวาคม 1788 มาดริด พระชนมายุ  72 |
| การ์โลสที่ 7 1789-1808 |      | 11 พฤศจิกายน 1748   พระราชโอรสในการ์โลสที่ 6 กับ มาเรีย อาเมเลียแห่งแซ็กโซนี | มาเรีย ลุยซาแห่งปาร์มา 14 พระองค์ | 20 มกราคม 1819 มาดริด พระชนมายุ 70 |
| เฟร์นันโดที่ 3 1808-1833 |  | 14 ตุลาคม 1784   พระราชโอรสในการ์โลสที่ 7 กับ มาเรีย ลุยซาแห่งปาร์มา | มาเรีย แอนโทเนียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี No children มาเรีย อิซาเบลแห่งโปรตุเกส 2 พระองค์ มาเรีย โจเซฟา อาเม้ลียแห่งแซ็กโซนี ไม่มีรัชทายาท มาเรีย คริสติน่า แห่งซิซิลีทั้งสอง 2 พระองค์ | 29 กันยายน 1833 มาดริด พระชนมายุ 48 |
ห้าชนเผ่า

การรุกรานของห้าชนเผ่าในช่วงราชวงศ์จิ้น
ห้าชนเผ่า หรือ อู่หู (จีน: 五胡; พินอิน: Wǔ Hú) เป็นประวัติศาสตร์จีนช่วงที่ถูกเรียกชื่อจากชาวฮั่นสำหรับห้าชาติพันธุ์ที่ไม่ใช่ฮั่น ซึ่งได้อพยพมาจากทางเหนือของแผ่นดินจีนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หลังจากนั้นได้ล้มล้างราชวงศ์จิ้นตะวันตกและสถาปนาอาณาจักรขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 4–5 ชาติพันธุ์ที่ได้ถูกจัดกลุ่มเป็นห้าชนเผ่าคือ ชาติพันธุ์ซฺยงหนู (匈奴), ชาติพันธุ์เจี๋ย (羯), ชาติพันธุ์เซียนเปย์ (鲜卑), ชาติพันธุ์ตี (氐)  และชาติพันธุ์เชียง (羌) ในกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งห้ากลุ่ม ชาติพันธุ์ซยฺงหนูและเผ่าเซียนเปย์เป็นชนร่อนเร่จากทุ่งหญ้าสเตปป์ทางตอนเหนือ เอกลักษณ์ชาติพันธุ์ซยฺงหนูนั้นไม่มีความแน่นอน แต่เซียนเปย์นั้นจะมีความคล้ายคลึงกับชาติพันธุ์มองโกล ส่วนชาติพันธุ์เจี๋ยนั้นล้วนเลี้ยงสัตว์ในทุ่งหญ้าและอาจนับเป็นส่วนย่อยของชาติพันธุ์ซยฺงหนู ที่น่าจะเป็นชาวเยนีเซย์ (Yeniseian) หรืออิหร่าน ชาติพันธุ์ตีและเซียงนั้นมาจากที่ราบสูงทางตะวันตกของจีน ชาติพันธุ์เซียงเป็นพวกคนเลี้ยงสัตว์เป็นส่วนใหญ่และพูดภาษาในตระกูลจีน-ทิเบต (ทิเบต-พม่า) ในขณะที่เผ่าตีล้วนทำการเกษตรและอาจพูดภาษาในตระกูลจีน-ทิเบต หรือภาษาเตอร์กิก
ประวัติ

คำว่า "ห้าชนเผ่า" ถูกใช้ครั้งแรกในพงศาวดารฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงของสิบหกอาณาจักร (ค.ศ. 501–522) ซึ่งบันทึกประวัติศาสตร์ของราชวงศ์จิ้นตะวันตกตอนปลายและยุคสิบหกอาณาจักรที่เกิดการกบฏและการทำสงครามโดยในหมู่ผู้ที่ไม่ใช่ชาวฮั่น  ชนกลุ่มน้อยชาวจีนได้ทำลายล้างจีนตอนเหนือ  คำว่า "อู๋" ในข้อความก่อนหน้านี้ใช้เพื่ออธิบายชาวซงหนู แต่กลายเป็นคำเรียกรวมสำหรับชนกลุ่มน้อยที่ตั้งรกรากอยู่ทางตอนเหนือของจีนและจับอาวุธระหว่างการจลาจลของชนเผ่าทั้งห้า  คำนี้รวมถึงซงหนู เสียนเป่ย ตี้ เกี๋ยง และเจี๋ย
นักประวัติศาสตร์ยุคหลังระบุว่ามีชนเผ่าเร่ร่อนมากกว่าห้าเผ่าเข้าร่วมด้วย และคำว่า ห้าชนเผ่า ได้กลายเป็นคำเรียกรวมกันสำหรับชาวเร่ร่อนทุกคนที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของอาณาจักรก่อนหน้านี้ของจีน
อายา

อายา เป็นพระมเหสีของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณของราชวงศ์ที่สิบสาม (ระหว่าง 1803 ถึง 1649 ปีก่อนคริสตกาล)
พระองค์เป็นที่รู้จักจากสองแหล่ง พระนางอายาปรากฏบนภาพสลักในวอร์ซบูร์ก  จากแหล่งข้อมูลนี้เป็นที่ชัดเจนว่าพระองค์เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวผู้มีอิทธิพลของศาลสูงและมีส่วนเกี่ยวข้องกับอัครมหาเสนาบดีนามว่า อังค์คุ
อันดับเน่าใน

| อันดับเน่าใน |
| --- | --- |

มาเต

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Aquifoliales Senft

วงศ์
 Aquifoliaceae  Cardiopteridaceae  Helwingiaceae   Phyllonomaceae   Stemonuraceae 
อันดับเน่าใน หรือ Aquifoliales เป็นอันดับของพืชมีดอก ประกอบด้วยวงศ์ Aquifoliaceae และ Helwingiaceae และ Phyllonomaceae ใน พ.ศ. 2544 ได้เพิ่มวงศ์ Stemonuraceae และ Cardiopteridaceae ในอันดับนี้  ในระบบ Cronquistไม่มีอันดับ Aquifoliales  Aquifoliaceae aอยู่ในอันดับ Celastrales
หอดูดาวแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)

| --- | --- |
国立天文台 Kokuritsu tenmondai


ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 1988; 36 ปีที่แล้ว (1988)
สำนักงานใหญ่: มิตากะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ต้นสังกัดหน่วยงาน: สถาบันวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ (NINS)
เว็บไซต์: www.nao.ac.jp
หอดูดาวแห่งชาติ  (ญี่ปุ่น: 国立天文台; โรมาจิ: Kokuritsu tenmondai, NAOJ) ของประเทศญี่ปุ่น เป็นหน่วยงานสถาบันวิจัยที่ศึกษาทางดาราศาสตร์ทั้งในทฤษฎีและการสังเกตการณ์ เป็นส่วนหนึ่งของสถาบันวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ (NINS)
สำนักงานใหญ่ของหอดูดาวแห่งชาติตั้งอยู่ที่วิทยาเขตมิตากะ ในเมืองมิตากะ กรุงโตเกียว นอกจากนี้ยังมีหอดูดาวหรือศูนย์วิจัยหลายแห่งตั้งอยู่ทั่วประเทศญี่ปุ่น รวมถึงนอกประเทศ เช่น กล้องโทรทรรศน์ซูบารุที่เกาะฮาวายด้วย
ภาพรวม

หอดูดาวแห่งชาติสมัยใหม่ในญี่ปุ่น มีจุดเริ่มต้นมาจากหอดูดาวที่ตั้งขึ้นในย่านอาซาบุได (ปัจจุบันอยู่ในเขตมินาโตะของโตเกียว) โดยสำนักอุทกศาสตร์ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
เมื่อมีการจัดตั้งภาควิชาวิทยาศาสตร์ดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยหลวงโตเกียว (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยโตเกียว) หอดูดาวแห่งใหม่ได้จัดตั้งขึ้นที่อาซาบุมินามิอานะโจ ในฐานะสถาบันวิจัยในเครือ กลายเป็น หอดูดาวโตเกียว (東京天文台) อยู่ในสังกัดของมหาวิทยาลัย เนื่องจากการพัฒนาเขตเมืองของโตเกียว พื้นที่รอบ ๆ อาซาบุจึงเริ่มไม่เหมาะสมสำหรับการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์เนื่องจากแสงไฟที่รบกวนเพิ่มขึ้นในตอนกลางคืน ด้วยเหตุผลนี้จึงตัดสินใจย้ายที่ตั้งไปที่มิตากะ ซึ่งขณะนั้นเป็นหมู่บ้านเกษตรกรรมที่มีป่าไม้และทุ่งนากว้างขวาง แต่ในขณะเดียวกันก็มีการคมนาคมที่ดีขึ้นเนื่องจากการเปิดให้บริการโคบุเท็ตสึโด (ปัจจุบันคือสายหลักชูโอของ JR) โดยการก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี 1914 เจ้าหน้าที่และครอบครัวซึ่งไม่เต็มใจที่จะออกจากเมืองในตอนแรกก็ได้ย้ายไปอยู่ที่บริเวณมิตากะหลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต (ปี 1923)
หอดูดาวดาราศาสตร์โตเกียวได้รับการถ่ายโอนและรวมเข้ากับสถาบันวิจัยของมหาวิทยาลัยนาโงยะ และกระทรวงศึกษาธิการ และกลายเป็นหอดูดาวแห่งชาติ ซึ่งเป็นสถาบันวิจัยภายใต้การควบคุมโดยตรงของกระทรวงศึกษาธิการ เนื่องจากการปฏิรูปการบริหาร สถาบันวิจัยแห่งชาติ 4 แห่ง เช่น สถาบันวิทยาศาสตร์โมเลกุล จึงได้รับการบูรณาการ จัดระเบียบใหม่ และรวมเข้าด้วยกัน และกลายเป็นหอดูดาวแห่งชาติในสังกัดของสถาบันวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ
ประวัติศาสตร์

ปี 1872 - สำนักอุทกศาสตร์กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นได้จัดตั้งหอดูดาวขึ้นที่อาซาบุได
ปี 1878 - ก่อตั้งหอดูดาวของภาควิชาดาราศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยโตเกียว (ปัจจุบันคือที่ย่านฮงโง เขตบุงเกียว ในโตเกียว)
ปี 1888 - มีการควบรวมหอดูดาวมหาวิทยาลัยโตเกียว หอดูดาว กระทรวงกองทัพเรือ และ สำนักภูมิศาสตร์ของกระทรวงกิจการภายใน  และได้มีการตั้งหอดูดาวโตเกียวขึ้น สังกัดอยู่กับมหาวิทยาลัยหลวง หลังจากนั้น การสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์และการจัดทำปฏิทินซึ่งเคยอยู่ภายใต้อำนาจของสำนักงานภูมิศาสตร์ของกระทรวงมหาดไทยก็ได้มาอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและได้โอนไปยังหอดูดาวโตเกียวอย่างเป็นทางการ
ปี 1894 - มีอาคารหลังหนึ่งได้รับความเสียหายอย่างมากในแผ่นดินไหวโตเกียวยุคเมจิ แต่เป็นช่วงเวลาที่สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่งเริ่มต้นขึ้น จึงได้แค่ทำการซ่อมแซมแบบชั่วคราว
ปี 1899 - ก่อตั้งหอดูดาวละติจูดชั่วคราวในเมืองมิซึซาวะ อำเภออิซาวะ จังหวัดอิวาเตะ (ปัจจุบันคือเมืองโอชู)
ปี 1909 - เนื่องจากการขยายตัวพื้นที่เมืองโดยรอบที่ตั้งของหอดูดาว จึงเริ่มวางแผนย้ายออกจากบริเวณเดิม โดยได้ซื้อที่ดินในหมู่บ้านมิตากะ
ปี 1914 - เริ่มงานก่อสร้างในมิตากะ
ปี 1923 - หอดูดาวได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต
ปี 1924 - เนื่องจากความเสียหายที่เกิดจากแผ่นดินไหว หอดูดาวโตเกียวจึงถูกย้ายจากเขตอาซาบุกลางเมืองโตเกียว ไปยังที่ตั้งปัจจุบันในหมู่บ้านมิตากะ (ปัจจุบันคือเมืองมิตากะ)
ปี 1925 - เริ่มจัดทำสิ่งพิมพ์ ลำดับเหตุการณ์ทางวิทยาศาสตร์ (理科年表)
ปี 1943 - เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจที่ถูกจำกัดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กระดาษและวัสดุอื่น ๆ ขาดตลาดจึงหยุดการตีพิมพ์
กุมภาพันธ์ 1945 - ไฟไหม้ทำให้เอกสารบางส่วนเสียหาย
19 ตุลาคม 1960 - เปิดหอดูดาวโอกายามะ
ปี 1997 - เปิดหอดูดาวที่เกาะฮาวาย ซึ่งถือเป็นศูนย์วิจัยในต่างประเทศแห่งแรกของญี่ปุ่น
ปี 1999 เริ่มแสงแรกของกล้องโทรทรรศน์ซูบารุขนาด 8.2 เมตร
ปี 2002 ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์ ASTE ซึ่งเป็นศูนย์สังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ในต่างประเทศในทะเลทรายอาตากามาของประเทศชิลี
ปี 2005 - เปิดหอดูดาวเกาะอิชิงากิจิมะ ซึ่งเป็นหอดดูดาวสาธารณะในเมืองอิชิงากิ จังหวัดโอกินาวะ
ปี 2011 - เริ่มการสังเกตการณ์ทางวิทยาศาสตร์ด้วยกล้อง ALMA ร่วมกับนานาชาติ
ปี 2019 - กล้องโทรทรรศน์คลื่นความโน้มถ่วง KAGRA สร้างเสร็จ
กล้องโทรทรรศน์ที่ใช้ในปี 1880 ปัจจุบันเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ จัดแสดงที่ พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติและวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
อาคารหลักเดิมของหอดูดาวที่จังหวัดอิวาเตะซึ่งสร้างเสร็จในปี 1921 ปัจจุบันคืออาคารยูงากุกังของหอดูดาว VLBI มิซึซาวะ
โดมทรงกระบอกสำหรับกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ
อันดับเงาะ

| อันดับเงาะ |
| --- | --- |

Manitoba Maple (Acer negundo)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: โรสิด Rosids
เคลด:: มัลวิด Malvids
อันดับ:: เงาะ Sapindales Dumortier

วงศ์
 ดูเนื้อหา
อันดับเงาะหรือ Sapindales /sæpɪnˈdeɪliːz/ เป็นอันดับของพืชมีดอกที่มีสมาชิกที่สำคัญคือเมเปิล เงาะ ลิ้นจี่ สะเดา มะม่วง
วิวัฒนาการชาติพันธุ์ของอันดับเงาะอิงจากระบบ Angiosperm Phylogeny Group IV (2016)
ระบบ APG II ได้จัดให้อันดับนี้อยู่ในกลุ่มโรสิดแท้ ในกลุ่มใหญ่โรสิด และในพืชใบเลี้ยงคู่แท้ มี  9 วงศ์:
Anacardiaceae
Biebersteiniaceae
Burseraceae
Kirkiaceae
Meliaceae
Nitrariaceae (รวม Peganaceae กับ Tetradiclidaceae)
Rutaceae
Sapindaceae
Simaroubaceae
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพรง

| องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพรง |
| --- | --- |
องค์การบริหารส่วนตำบล
อบต.หนองโพรงที่ตั้งที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพรง
พิกัด: 13°52′06.8″N 101°32′02.6″E﻿ / ﻿13.868556°N 101.534056°E﻿ / 13.868556; 101.534056
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ปราจีนบุรี
อำเภอ: ศรีมหาโพธิ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 82.99 ตร.กม. (32.04 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 13,141 คน
 • ความหนาแน่น: 158.34 คน/ตร.กม. (410.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 06250807
ที่อยู่ที่ทำการ: เลขที่ 172 หมู่ที่ 5 ตำบลหนองโพรง อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี รหัสไปรษณีย์ 25140
เว็บไซต์: nongprong.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพรง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1–5, 7–12 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 6 ของตำบลหนองโพรง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลศรีมหาโพธิ) ในอำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลหนองโพรงใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพรงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ในปี พ.ศ. 2564 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีประชากรทั้งหมด 13,141 คน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพรง
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดปราจีนบุรี |
| --- | --- | --- |
| เทศบาลเมือง |  ปราจีนบุรี  หนองกี่  |  |
| เทศบาลตำบล |  กบินทร์  กรอกสมบูรณ์  โคกปีบ  โคกมะกอก  นาดี  บ้านนาปรือ  บ้านสร้าง  ประจันตคาม  โพธิ์งาม  เมืองเก่า  ศรีมหาโพธิ  สระบัว  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  กบินทร์  กรอกสมบูรณ์  เกาะลอย  แก่งดินสอ  เขาไม้แก้ว  คำโตนด  โคกไทย  โคกปีบ  โคกไม้ลาย  ดงกระทงยาม  ดงขี้เหล็ก  ดงบัง  ดงพระราม  ท่างาม  ท่าตูม  ทุ่งโพธิ์  นนทรี  นาแขม  นาดี  เนินหอม  โนนห้อม  บ่อทอง  บางกระเบา  บางเดชะ  บางเตย  บางแตน  บางปลาร้า  บางพลวง  บางยาง  บ้านทาม  บ้านนา  บ้านพระ  บ้านสร้าง  บ้านหอย  บุฝ้าย  บุพราหมณ์  ประจันตคาม  ไผ่ชะเลือด  เมืองเก่า  ไม้เค็ด  ย่านรี  รอบเมือง  ลาดตะเคียน  วังดาล  วังตะเคียน  วังท่าช้าง  วัดโบสถ์  ศรีมหาโพธิ  สะพานหิน  สำพันตา  หนองแก้ว  หนองโพรง  หนองแสง  หัวหว้า  หาดนางแก้ว  |  |
อายันเหนือ

วันอายัน คือ วันที่มีกลางวันยาวนานที่สุดและวันที่มีกลางคืนยาวนานที่สุด ได้แก่
1. วันที่ 21 มิถุนายน ในซีกโลกเหนือซึ่งเป็นวันเริ่มต้นฤดูร้อนจะมีกลางวันยาวนานที่สุด ส่วนซีกโลกใต้ซึ่งเป็นวันเริ่มต้นฤดูหนาวจะมีกลางคืนยาวนานที่สุด เพราะวันนี้โลกจะหันขั้วโลกเหนือเข้าหาดวงอาทิตย์มากที่สุดและหันขั้วโลกใต้ออกห่างดวงอาทิตย์มากที่สุด เรียกว่า “วันครีษมายัน” หรือ “วันอุตรายัน” (summer solstice) (บางปีอาจเป็นวันที่ 20 มิถุนายน)
2. วันที่ 21 ธันวาคม ในซีกโลกเหนือซึ่งเป็นวันเริ่มต้นฤดูหนาวจะมีกลางคืนยาวนานที่สุด ส่วนซีกโลกใต้ซึ่งเป็นวันเริ่มต้นฤดูร้อนจะมีกลางวันยาวนานที่สุด เพราะวันนี้โลกจะหันขั้วโลกเหนือออกห่างจากดวงอาทิตย์มากที่สุดและหันขั้วโลกใต้เข้าหาดวงอาทิตย์มากที่สุด เรียกว่า “วันเหมายัน” (อ่านว่า เห-มา-ยัน) หรือ “วันทักษิณายัน” (winter solstice) (บางปีอาจเป็นวันที่ 22 ธันวาคม)
อ้างอิงจาก ดร.วัฒนา กันบัว ผอ.ศูนย์อุตุนิยมวิทยาทะเล กรมอุตุนิยมวิทยา
สาหร่ายใบมะกรูด

| สาหร่ายใบมะกรูด |
| --- | --- |

Halimeda tuna

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Protista
หมวด:: Chlorophyta
ชั้น:: Bryopsidophyceae
อันดับ:: Bryopsidales
วงศ์:: Halimedaceae
สกุล:: Halimeda J.V.Lamouroux, 1812

ชนิดต้นแบบ
Halimeda tuna (J. Ellis & Solander) J.V. Lamouroux, 1816
Species
 see text.
ฟอสซิลของสาหร่ายใบมะกรูด
สาหร่ายใบมะกรูด เป็นสาหร่ายสีเขียวในสกุล Halimeda ส่วนที่เป็นแทลลัสของสาหร่ายเป็นชิ้นสีเขียว รูปฟัดหรือรูปไต เป็นแผ่นแบน ติดกันเหมือนใบมะกรูด มีแคลเซียมคาร์บอเนตเป็นส่วนประกอบ ทำให้ไม้ถูกสิ่งมีชีวิตอื่นกิน เช่นเดียวกับสาหร่ายในอับดับ Bryopsidales สาหร่ายใบมะกรูดประกอบด้วยเซลล์เดียวแต่มีหลายนิวเคลียส  เป็นสกุลของสาหร่ายสีเขียวขนาดใหญ่ที่มีการศึกษามากสกุลหนึ่ง
การแพร่กระจายของสาหร่ายใบมะกรูด
สปีชีส์

H. bikinensis
H. borneensis
H. cereidesmis
H. copiosa
H. cryptica
H. cuneata
H. cylindracea
H. discoidea
H. distorta
H. favulosa
H. fragilis
H. gigas
H. goreauii
H. gracilis
H. heteromorpha
H. howensis
H. hummii
H. incrassata
H. kanaloana
H. lacrimosa
H. lacunalis
H. macroloba
H. macrophysa
H. magnidisca
H. melanesica
H. micronesica
H. minima
H. monile
H. opuntia
H. pumila
H. pygmaea
H. renschii
H. scabra
H. simulans
H. stuposa
H. taenicola
H. tuna
H. velasquezii
แหล่งข้อมูลอื่น

"Deepwater seagrass and Halimeda: lost lawns of the outer shelf" เก็บถาวร 2006-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน,
Australian Institute of Marine Science, retrieved 10 November 2006
"Other species of conservation concern" เก็บถาวร 2007-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน,
Great Barrier Reef Marine Park Authority, retrieved 10 November 2006
หม่อมเจ้าธำรงสิริ ศรีธวัช

| หม่อมเจ้าธำรงสิริ ศรีธวัช |
| --- | --- |
หม่อมเจ้า ชั้น 4

องคมนตรี
ดำรงตำแหน่ง: 4 เมษายน พ.ศ. 2458 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2475

ประสูติ: 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2421
สิ้นชีพตักษัย: 26 มีนาคม พ.ศ. 2477 (55 ปี)
หม่อม: หม่อมเอื้อน ศรีธวัช ณ อยุธยา หม่อสาย ศรีธวัช ณ อยุธยา
บุตร: 13 คน
ราชสกุล: ศรีธวัช
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนศิริธัชสังกาศ
พระมารดา: หม่อมอุ่ม ศรีธวัช ณ อยุธยา
มหาอำมาตย์โท หม่อมเจ้าธำรงสิริ ศรีธวัช (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2421 – 26 มีนาคม พ.ศ. 2477) เป็นพระโอรสของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนศิริธัชสังกาศ กับ หม่อมอุ่ม[ลิงก์เสีย] ประสูติ ณ วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2421 ทรงเข้าพิธีเกศากันต์ ณ วันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2431
หม่อมเจ้าธำรงสิริ ศรีธวัช ข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลร้อยเอ็ดองค์แรก เป็นข้าหลวงเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลปราจิณบุรีและมณฑลจันทบุรี ทรงดำรงตำแหน่งราชองครักษ์เวร และองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 6 องคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ถึงชีพิตักษัย ณ วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2476 (นับแบบปัจจุบัน พ.ศ. 2477) สิริพระชันษา 56 ปี
รับราชการ

– นายอำเภอเสนาใหญ่
23 มกราคม 2447 – ปลัดเมืองปราจิณบุรี
3 พฤษภาคม 2448 – รักษาราชการแทนผู้ว่าราชการเมืองปราจิณบุรี
8 กันยายน 2451 – ผู้ว่าราชการเมืองชลบุรี
15 พฤษภาคม 2455 – ข้าหลวงเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลร้อยเอ็ด
11 มิถุนายน 2455 – กราบถวายบังคมลาไปรับตำแหน่ง
19 มกราคม 2457 – สมุหเทศาภิบาลมณฑลจันทบุรี
17 กันยายน 2458 – สมุหเทศาภิบาลมณฑลปราจิณบุรี
9 ธันวาคม 2458 – ราชองครักษ์เวรเสือป่า
พระยศ > พระยศเสือป่า

28 กันยายน 2454 – นายหมู่ตรี
3 เมษายน 2455 – นายหมู่โท
24 พฤศจิกายน 2456 – นายหมู่ใหญ่
16 เมษายน 2458 – นายกองตรี
6 มกราคม 2459 – นายกองโท
30 ธันวาคม 2461 – นายกองเอก
โอรส - ธิดา

หม่อมเอื้อน ศรีธวัช ณ อยุธยา (สกุลเดิม : บุนนาค) ธิดาพระยาทรงสุรเดช
หม่อมราชวงศ์ธชานุชาติ ศรีธวัช
หม่อมราชวงศ์หญิงอ่องศรี ศรีธวัช (ลดาวัลย์)
หม่อมราชวงศ์หญิงทรงศิริ ศรีธวัช
หม่อมราชวงศ์หญิงอิลา ศรีธวัช (พิบูลนครินทร์)
หม่อมสาย ศรีธวัช ณ อยุธยา (สกุลเดิม : สิงหสุวิช)
หม่อมราชวงศ์ธวัลธวัช ศรีธวัช (ถึงแก่กรรมเมื่ออายุ 9 ปี)
หม่อมราชวงศ์สุทธสิริ ศรีธวัช (ถึงแก่กรรมเมื่ออายุ 23 ปี)
นาวาเอก นายแพทย์ หม่อมราชวงศ์ไกรธวัช ศรีธวัช ร.น. ตจ.
หม่อมราชวงศ์หญิงอวยศรี ศรีธวัช
หม่อมราชวงศ์สุทธิธวัช ศรีธวัช (ถึงแก่กรรมเมื่ออายุ 3 เดือน)
หม่อมราชวงศ์สุรธวัช ศรีธวัช
หม่อมราชวงศ์ชยธวัช ศรีธวัช
หม่อมราชวงศ์ทวีธวัช ศรีธวัช
หม่อมราชวงศ์หญิงสุขศรี ศรีธวัช (ศาลิคุปต์)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

หม่อมเจ้าธำรงสิริ ศรีธวัช ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เหรียญและเข็มต่างๆ ดังนี้
พ.ศ. 2464 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2461 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2458 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2471 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญศารทูลมาลา (ร.ศ.ท.)
พ.ศ. 2457 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)
พ.ศ. 2468 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7)
พ.ศ. 2452 – เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้นที่ 3 (เงิน)
พ.ศ. 2457 – เข็มข้าหลวงเดิม
หยี

| หยี |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
สกุล:: Dialium
สปีชีส์:: D.  cochinchinense
ชื่อทวินาม
Dialium cochinchinense Pierre

หยี (ชื่อวิทยาศาสตร์: Dialium cochinchinense) ทางภาคใต้เรียก เขลง กาหยี ภาคอีสานเรียกนางดำ เป็นพืชท้องถิ่นในรัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวัก พบในกัมพูชา ลาว มาเลเซีย พม่า ไทย และเวียดนาม เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ใบรูปไข่คล้ายใบพิกุล ดอกสีขาว ขนาดเล็ก ออกเป็นช่อ ผลออกเป็นพวง เมื่อดิบสีเขียว สุกแล้วเป็นสีดำ เนื้อสีน้ำตาล หวานอมเปรี้ยว เมล็ดสีน้ำตาล รูปร่างแบน ผลมีวิตามินซีสูง ไม่รับประทานสดแต่นิยมนำมาแปรรูป เช่น ลูกหยีฉาบ ลูกหยีกวน ลูกหยีทรงเครื่อง ใช้ทำน้ำผลไม้
อะ-ฮ่า

| --- | --- |
อุตสาหกรรม: Music
ก่อตั้ง: พ.ศ. 2546
สำนักงานใหญ่: 419/1 ซอย ลาดพร้าว 15 ถ.ลาดพร้าว แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพฯ 10900
บุคลากรหลัก: ระวี กังสนารักษ์ - กรรมการผู้จัดการ
ผลิตภัณฑ์: Pop
อะ-ฮ่า (A-HA) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2546 - 2547 ภายใต้การนำของโดย ระวี กังสนารักษ์ นักแต่งเพลงชื่อดังคนหนึ่งของวงการ