stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สไตล์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
การตอบรับบนอันดับเพลง

"สไตล์" เปิดตัวที่อันดับ 60 บนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ของสหรัฐในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2014 หลังการปล่อยอัลบัมแม่ 1989 หลังการแสดงเพลง "สไตล์ " โดยสวิฟต์ที่งานแสดงแฟชั่นวิกตอเรียส์ซีเคร็ต ปี 2014 เพลงกลับเข้ามาในชาร์ตอีกครั้งที่อันดับ 75 ของวันที่ 27 ธันวาคม 2014 หลังผู้บริหารของบิกแมชชีน บอร์ชเชตตา ประกาศว่าเขาสนับสนุนให้ "สไตล์" ปล่อยในรูปซิงเกิลในเดือนธันวาคม 2014 เพลงเปิดตัวบน บิลบอร์ด เมนสตรีมท็อป 40 ที่อันดับ 39 ของวันที่ 12 มกราคม 2015 ซิงเกิลขึ้นสูงสุดที่อันดับสิบบนชาร์ตฮอต 100 ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2015 และกลายมาเป็นเพลงที่สามติดต่อกันของอัลบัม 1989 ที่อยู่ในสิบอันดับแรกของฮอต 100 ต่อจากซิงเกิลอันดับหนึ่งทั้ง "เชกอิตออฟ" และ "แบลงก์สเปซ" เพลงไต่ถึงอันดับสูงสุดที่อันดับหกของชาร์ตในวันที่ 21 มีนาคม 2015
ซิงเกิลยังประสบความสำเร็จบนชาร์ตคอมโพเนนต์ของ บิลบอร์ด โดยอยู่อันดับหนึ่งของเมนสตรีมท็อป 40, อะดัลต์ท็อป 40 และอะดัลต์คอนเทมพอรารี "สไตล์" เป็นเพลงที่มีผลงานดีที่สุดอันดับเจ็ดบนชาร์ตเรดิโอเซิงส์ของปี 2015 โดย บิลบอร์ด โดยมีการกดฟัง (audience impressions) รวม 3.163 พันล้านครั้ง จากการเปิดเพลงนี้ 550,000 ครั้งตลอดทั้งปี เพลงนี้ได้รับการรับรองทริปเปิลแพลตินัมโดยสมาคมอุตสาหกรรมค่ายเพลงอเมริกา (RIAA) ซึ่งมอบให้กับเพลงที่มีมูลค่าเทียบเท่าการขายสามล้านหน่วย โดยเทียบจากการวางจำหน่ายและจากสตรีม ภายในเดือนพฤศจิกายน 2017 "สไตล์" มียอดจำหน่าย 2.2 ล้านก็อปปีในสหรัฐ
ในแคนาดา ซิงเกิลขึ้นสูงสุดที่อันดับหกบนแคนาเดียนฮอต 100 และได้รับการรับรองทริปเปิลแแพลทินัมจากมิวสิกแคนาดา (MC) "สไตล์" ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งในยุโรป อยู่ในยี่สิบอันดับแรกของชาร์ตในประเทศสก็อตแลนด์ (9), เช็กเกีย (11), โปแลนด์ (13), สโลวะเกีย (14) และฮังการี (18) ซิงเกิลไต่อันดับถึงที่ 21 บนยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต และได้รับการรับรองแพลตินัมจากอุตสาหกรรมโฟโนกราฟิกบริเตน (BPI) ซึ่งมอบให้เพลงที่มียอดเทียบเท่าการจำหน่ายและการสตรีม 600,000 หน่วย เพลงนี้ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ในโอเชียเนีย ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 8 บนชาร์ตของออสเตรเลีย และอันดับ 11 บนชาร์ตของนิวซีแลนด์ เพลงได้รับการรับรองดับเบิลแพลตินัมโดยสมาคมอุตสาหกรรมค่ายเพลงออสเตรเลีย (ARIA) และการรับรองโกลด์โดย เรเคิดเด็ดมิวสิก เอนเซด (RMNZ) นอกจากนั้นยังขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตของแอฟริกาใต้ด้วย
มิวสิกวิดีโอ

นักสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน คายล์ นิวแมน เป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอของเพลง "สไตล์" โดยถ่ายทำในลอสแองเจลิส และถ่ายทำเสร็จภายในเวลาสี่วันในช่วงฤดูร้อนของปี 2014 ก่อนการปล่อย สวิฟต์ได้โพสต์ภาพตัวอย่างและคลิปสั้นจากวิดีโอลงบนบัญชีสื่อสังคมของเธอ เธอวางแผนฉายวิดีโอรอบปฐมทัศน์ในรายการ กูดมอร์นิงอเมริกา ในเช้าวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2015 แต่ช่องดนตรีสัญชาติแคนาดา มัช ได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอนี้ไปก่อนในช่วงเที่ยงคืนก่อนหน้า สวิฟต์ได้อัปโหลดวิดีโอขึ้นบนบัญชีวีโวของเธอในวันเดียวกัน ในวิดีโอมีนักแสดงชาวอังกฤษ ดอมินิก เชอร์วูด รับบทเป็นคนรักของสวิฟต์ สวิฟต์ติดต่อเขาผ่านทางข้อความมือถือราวหนึ่งเดือนก่อนการถ่ายทำ ทั้งสองรู้จักกันผ่านเพื่อนที่มีร่วมกัน ในขณะที่ถ่ายทำวิดีโอ เชอร์วูดพึ่งเสร็จสิ้นการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง Take Down ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น Billionaire Ransom (ออกฉายปี 2016)
วิดีโอไม่มีแสดงถึงบท (narrative) ที่ชัดเจน แต่แสดงภาพย้อนอดีต (flashback) ที่ต่างกันของสวิฟต์และคนรักของเธอริมชายหาด, ในป่า และบนรถ ในบางช่วง ชิ้นส่วนกระจกที่แตกที่ซึ่งสวิฟต์และคนรักต่างมองเห็นกันและกันผ่านทางกระจกนี้ เป็นตัวแทนถึงความทรงจำของความสัมพันธ์ในอดีตที่ยังคงเหลืออยู่ บทตีพิมพ์ของสื่อชื่นชมและชี้ให้เห็นถึงบรรยากาศที่มืด, เป็นนามธรรม และออกเชิงเพศ (sensual) มากกว่า เมื่อเทียบกับมิวสิกวิดีโอของเพลง "เชกอิตออฟ" และ "แบลงก์สเปซ" เคลซีย์ แม็กคินนีย์ (Kelsey McKinney) จาก ว็อกซ์ ออกความเห็นว่าสวิฟต์ได้โอบรับเอาความเป็นเพศ (sexuality) ของเธอ ผ่าน "ภาพเชิงเพศ" (sensual imagery) ของเธอกำลังสัมผัสตนเอง ซึ่งเป็นการแสดงตัวอย่างถึงการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ของสวิฟต์ในฐานะศิลปิน เอมิลี ลินดเนอร์ (Emilee Lindner) จาก เอ็มทีวี บรรยายวิดีโอนี้ว่า "เป็นผู้ใหญ่, มีรสชาติ และ ... เซ็กซี่" (mature, tasteful, and ... sexy) ส่วน สเปนซ์ คอร์นแฮเบอร์ (Spence Kornhaber) จาก ดิแอตแลนติก ระบุว่าสวิฟต์ได้แสดงความเป็นเพศของเธอออกมาในลักษณะที่สงวน (conservative manner) มากกว่ารูปลักษณ์ของเธอที่ร่วมสมัยกันซึ่งทำให้เธอแตกต่างจาก "ความหมกมุ่นของดนตรีป็อปกับทรวดทรงของผู้หญิง" (the pop obsession with women's bodies) นักเขียนของ อินสไตล์ เฮลีย์ สเปนเซอร์ (Hayley Spencer) เรียกขานให้เป็น "วิดีโอที่มีความเป็นภาพยนตร์มากที่สุดของสวิฟต์ในตอนนี้" ("Swift's most cinematic video to date")
ภาพจำนวนมากในวิดีโอเป็นภาพเงา (silhouettes) ของศีรษะของสวิฟต์ วางซ้อนด้วยฉากอื่น ๆ ของคนรักเธอ, ป่าไม้, เมฆควัน หรือพายุฝน ลักษณะดังกล่าวได้รับการเปรียบเปรยว่าคล้ายกับเครดิตเปิดของละครชุดแนวดรามา-อาชญากรรมเรื่อง ทรูดีเท็กทีฟ ในขณะที่ ไมเคิล ดริสคอล (Michael Driscoll) จาก เดอะวอลสตรีตเจอร์นัล เปรียบเปรยบรรยากาศของวิดีโอว่าคล้ายกับวิดีโอดนตรีป็อปในยุค 1980s โดยเฉพาะซิงเกิลปี 1989 ของคริส อีซาก เพลง "วิกเค็ตเกม" มิกาเอล วูด (Mikael Wood) จาก ลอสแองเจลิสไทม์ เรียกลักษณะภาพ (visual) ว่าเป็น "การแสดงคารวะแบบหลอน ๆ" (a creepy homage) แก่ภาพยนตร์แนวปริศนาของเดวิด ลินช์ เรื่อง มูลฮอลแลนด์ไดรฟ์ (2001)
การแสดงสดและการนำไปใช้ในกรณีอื่น

สวิฟต์แสดงสดเพลง "สไตล์" ครั้งแรกใน "ช่วงลับ 1989" (1989 Secret Session) ซึ่งแสดงบนดาดฟ้าตึกเอมพายร์สเตท และถ่ายทอดสดโดยยาฮู! กับ ไอฮาร์ดเรดิโอ (iHeartRadio) เมื่อ 27 ตุลาคม 2014 ในวันที่ 2 ธันวาคม เธอแสดงเพลงนี้ร่วมกับ "แบลงก์สเปส" ที่งานแสดงแฟชั่นของวิกตอเรียซีเคร็ตปี 2014 ในลอนดอน "สไตล์" เป็นหนึ่งในรายชื่อเพลงเฮดไลน์ของสวิฟต์ที่จะแสดงใน 1989 เวิลด์ทัวร์ของปี 2015 สวิฟต์ยังใส่เพลงนี้ในรายชื่อเพลงสำหรับแสดงในคอนเสิร์ตปี 2018 เรพูเทชั่นสเตเดียมทัวร์ โดยเป็นส่วนหนึ่งของเมดเลย์ของเพลง "เลิฟสตอรี" และ "ยูบีเลิงวิธมี"
ในวันที่ 23 เมษายน 2019 สวิฟต์แสดงสดเวอร์ชันอะคูสติกของเพลงที่ศูนย์ศิลปะการแสดงลิงคอล์นในงานกาล่าของ ไทม์ 100 ที่ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเป็นหนึ่งใน "100 บุคคลทรงอิทธิพลแห่งปี" ของปีนั้น สวิฟต์ยังแสดงเพลงนี้อีกครั้งในเทศกาลแวงโกแทงโกในวันที่ 1 มิถุนายน, ในคอนเสิร์ตแอมะซอนไพรม์เดน์ในวันที่ 10 กรกฎาคม และที่คอนเสิร์ตหนึ่งวันซิตีออฟลัฟเวอร์ในปารีสเมื่อ 9 กันยายน 2019
นักร้องเพลงร็อก ไรอัน แอดัมส์ คัฟเวอร์เพลง "สไตล์" ในอัลบัมที่เขาคัฟเวอร์ทุกเพลงจากอัลบัม 1989 ปล่อยในปี 2015 โดยที่แอดัมส์เปลี่ยนช่วงที่เนื้อร้องอ้างถึงเจมส์ ดีน เป็น "You've got that 'Daydream Nation' look in your eye" (คุณมีหน้าตาแบบ "เดย์ดรีมเนชัน" อยู่ในแววตาของคุณ" ซึ่งเป็นการแสดงความเคารพต่อวงดนตรีร็อกซอนิกยูธจากยุค 1980 นอกจากนี้เขายังนำรูปแบบดนตรีแนวร็อกมาใช้ ซึ่งได้รับการเปรียบเปรยกับผลงานโดยวงดนตรีร็อกสัญชาติไอริช ยูทู และนักร้องนำ โบโน แอนนี ซาเลสกี จาก ดิเอ.วี.คลับ มองว่าเพลงนี้เป็นเพลงเด่นของ 1989 ที่แอดัมส์ทำคัฟเวอร์ และชื่นชมว่า "ให้ความรู้สึกหวนถึงอดีต ให้อารมณ์คอลเลจร็อกฟีเวอร์ดรีมจากยุค 80 ประกอบเสียงคำรามแบบพังก์แทรก" สแลนต์แมกกาซีน โดยเจเรีมี วิโนกราด (Jeremy Winograd) กลับมองว่าเพลงนี้เป็น "เพลง U2 ห่วย ๆ เพลงหนึ่ง"
เครดิตและผู้มีส่วนร่วม

ข้อมูลต่อไปนี้ปรับมาจากไลเนอร์โนตส์ของ 1989
เทย์เลอร์ สวิฟต์ – เสียงร้อง, เสียงร้องพื้นหลัง, ประพันธ์เพลง
แม็กซื มาร์ติน – โพรดิวเซอร์, ประพันธ์เพลง, คีย์บอร์ด
เชลแบ็ก – โพรดิวเซอร์, ประพันธ์เพลง, คีย์บอร์ด, โพรแกรมมิง, กีตาร์เพิ่มเติม
อาลี เพยามี – โพรดิวเซอร์, ประพันธ์เพลง, คีย์บอร์ด, โพรแกรมมิง
ไมเคิล อิลเบอร์ท (Michael Ilbert)  – อัดเสียง
นิกลัส ลยุงเฟลต์ (Niklas Ljungfelt)  – กีตาร์
แซม ฮอลแลนด์ (Sam Holland)  – อัดเสียง
คอรี ไบซ์ (Cory Bice)  – ผู้ช่วยอัดเสียง
เซอร์แบน เกเนีย – มิกซ์
จอห์ย ฮานีส (John Hanes)  – เอนจิเนียร์ฟอร์มิกซ์
ทอม คอย์น – มาสเตอริง
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| Australia (ARIA) | 2× Platinum | 140,000^ |
| Canada (Music Canada) | 3× Platinum | 240,000* |
| New Zealand (RMNZ) | Gold | 7,500* |
| Norway (IFPI Norway) | Gold | 30,000 |
| United Kingdom (BPI) | Platinum | 600,000 |
| United States (RIAA) | 3× Platinum | 3,000,000 |
 *ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ประวัติการปล่อย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | ค่ายเพลง | อ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐ | 9 กุมภาพันธ์ 2015 | ฮ็อตอะดัลต์คอนเทมพอรารี | บิกแมชชีน รีพับลิก |  |
| สหรัฐ | 10 กุมภาพันธ์ 2015 | คอนเทมพอรารีฮิตเรดิโอ | บิกแมชชีน รีพับลิก |  |
| สหรัฐ | 10 กุมภาพันธ์ 2015 | ริทธึมมิกเรดิโอ | บิกแมชชีน รีพับลิก |  |
| อิตาลี | 3 เมษายน 2015 | เรดิโอแอร์เพลย์ | บิกแมชชีน ยูนิเวอร์ซอล |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Taylor Swift – Style (Music video) ที่ยูทูบ
เนื้อเพลงเต็มของเพลงนี้ ที่เมโทรลิริกส์

มิวสิกวีดีโอของ "สไตล์" มีภาพเงา (silhouettes) ดังเช่นในภาพนี้เป็นฉากภาพของสวิฟต์ วางซ้อนบนช็อตของถ้ำที่มีรูปคล้ายกัน และคนรักของเธอ ภาพเงาเช่นนี้ได้รับการเปรียบเปรยโดยนักวิจารณ์ว่าคล้ายกับซีเควนซ์เปิดของ ทรูดีเท็กทีฟ
สวิฟต์กำลังแสดงสดเพลง "สไตล์" ในเดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์
เส้นแบ่งความยากจน

จำนวนประชากรโลกที่อยู่ได้ด้วยเงินน้อยกว่า 1.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน ประมาณการณ์ของสหประชาชาติ ค.ศ. 2000-2007
เส้นแบ่งความยากจน (อังกฤษ: poverty line) หรือ ขีดแบ่งความยากจน (อังกฤษ: poverty threshold) เป็นระดับรายได้ซึ่งถือว่าเพียงพอแก่การดำรงชีพในประเทศหนึ่ง ในทางปฏิบัติ เช่นเดียวกับนิยามของความยากจน เส้นแบ่งในประเทศพัฒนาแล้วมักอยู่สูงกว่าประเทศกำลังพัฒนา เส้นแบ่งความยากจนนานาชาติในอดีตอยู่ที่ 1 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน ใน ค.ศ. 2008 ธนาคารโลกได้ปรับตัวเลขนี้เป็น 1.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน โดยให้เทียบกับความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) ณ ค.ศ. 2005
การกำหนดเส้นแบ่งความยากจนมากจะทำโดยการหาค่าใช้จ่ายทั้งปวงที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตของคนวัยผู้ใหญ่เฉลี่ยตลอดหนึ่งปี ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่มักเป็นค่าเช่าสำหรับการอยู่อาศัยในอพาร์ตเมนต์ ดังนั้นนักเศรษฐศาสตร์จึงมักให้ความใส่ใจกับตลาดอสังหาริมทรัพย์และราคาที่อยู่อาศัยว่าเป็นตัวกำหนดเส้นแบ่งความยากจนที่สำคัญ ปัจจัยในชีวิตของปัจเจกบุคคลที่นำเข้ามาพิจารณาด้วยก็ได้แก่ สถานภาพการเป็นพ่อแม่ ความชราภาพ การแต่งงาน เส้นแบ่งความยากจนอาจถูกปรับใหม่ทุกปีได้
เส้นแบ่งความยากจนประชาชาติ

ค่าประมาณการณ์เส้นแบ่งความยากจนของประเทศได้จาก ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักตามกลุ่มย่อยของประชากรอันได้มาจากการสำรวจครัวเรือน นิยามของเส้นแบ่งความยากจนแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ในประเทศที่ร่ำรวยมากจะมีมาตรฐานที่สูงกว่าประเทศที่ยากจน ดังนั้นจึงไม่อาจเปรียบเทียบตัวเลขที่แต่ละประเทศรายงานมาได้โดยตรง
ใน ค.ศ. 2010 เส้นแบ่งความยากจนในสหรัฐอเมริกาสำหรับคนที่อายุต่ำกว่า 65 ปีคือรายได้ 11,344 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำหรับครัวเรือนที่มีผู้ใหญ่สองคนและเด็กสองคนคือรายได้ 22,133 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำนักสำมะโนประชากรสหรัฐฯ เปิดเผยว่าใน ค.ศ. 2010 มีประชากรที่อยู่ใต้เส้นแบ่งความยากจนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 15.1
ในสหราชอาณาจักร สถาบัน IPPR รายงานว่า "กว่าห้าล้านคน หรือกว่าหนึ่งในห้า (ร้อยละ 23) ของลูกจ้างทั้งหมด ได้รับค่าแรงน้อยกว่า £6.67 ต่อชั่วโมงในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 ... ซึ่งหากทำงาน 35 ชั่วโมงต่อสัปดาห์จะได้รายได้ £9,191 ต่อปี (ก่อนหักภาษีและ National Insurance) "
เส้นแบ่งความยากจนของทางการอินเดีย มีสองมาตรฐานสำหรับชนบทและในเมือง สำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองเส้นแบ่งความยากจนอยู่ที่ 538.60 รูปี (ราว 12 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อเดือน ในขณะที่เส้นแบ่งความยากจนในชนบทอยู่ที่ 356.35 รูปี (ราว 7.50 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อเดือน
ข้อวิพากษ์

การใช้เส้นแบ่งความยากจนอาจไม่ใช่ตัวชี้วัดที่ดีเพราะการมีรายได้มากน้อยกว่าเส้นแบ่งนั้นก็อาจไม่ได้ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ต่างออกไปอย่างมีนัยสำคัญ ผลแห่งความยากจนมักจะเกิดขึ้นต่อเนื่องมากกว่าจะมีเส้นแบ่งที่ชัดเจน และผลแห่งรายได้ที่น้อยก็ส่งผลกระทบต่อแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพื่อก้าวข้ามข้อจำกัดนี้ไป บางครั้งจึงมีการใช้ดัชนีความยากจนแทน
แผนที่แสดงปริมาณประชากรที่อยู่ใต้เส้นแบ่งความยากจนตามมาตรฐานของประเทศนั้น ๆ
แสงโลก (ดาราศาสตร์)

แสงโลกเมื่อมองจากกล้องโทรทรรศน์ ด้านสว่างเกิดจากแสงอาทิตย์โดยตรง แต่ส่วนที่เหลือของดวงจันทร์เกิดจากแสงอาทิตย์ที่สะท้อนมาจากผิวโลก
ภาพร่างแสงโลก โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ในหนังสือ Codex Leicester ระหว่าง ค.ศ. 1506–1510
ปรากฏการณ์แสงโลก (อังกฤษ: earthshine) เป็นปรากฎการณ์ที่เกิดจากแสงอาทิตย์สะท้อนกับผิวโลกไปยังดวงจันทร์ และสะท้อนกลับมายังผู้สังเกตบนโลกอีกต่อหนึ่ง ทำให้ผู้สังเกตบนโลกเห็นแสงจาง ๆ จากด้านกลางคืนของดวงจันทร์ ปรากฏการณ์นี้จะสังเกตได้ดีในช่วงวันขึ้น 1–3 ค่ำ หรือ แรม 12–14 ค่ำ ซึ่งเป็นช่วงจันทร์ดับ เมื่อสังเกตจากโลกจะเห็นดวงจันทร์มืดมิด แต่หากสังเกตจากดวงจันทร์ จะเห็นว่าโลกมีแสงสว่าง การเกิดแสงโลกนี้จะทำให้เห็นพื้นผิวดวงจันทร์ได้เกือบทั้งหมด
เลโอนาร์โด ดา วินชีได้อธิบายปรากฏการณ์นี้ในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 เมื่อเขาเห็นว่าโลกและดวงจันทร์นั้นสะท้อนแสงอาทิตย์ในเวลาเดียวกัน
หากเกิดปรากฏการณ์เดียวกันบนดาวเคราะห์ดวงอื่น จะเรียกว่า "planetshine"
แหล่งข้อมูลอื่น

การถ่ายภาพปรากฏการณ์แสงโลก (Earthshine) เก็บถาวร 2012-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แสงโลกไขความลับภูมิอากาศ
เสือพูมา

| เสือพูมา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 0> 3–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓  สมัยไพลสโตซีนตอนกลาง – สมัยโฮโลซีน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Mammalia
อันดับ:: สัตว์กินเนื้อ Carnivora
อันดับย่อย:: เฟลิฟอเมีย Feliformia
วงศ์:: เสือและแมว Felidae
วงศ์ย่อย:: แมว Felinae
สกุล:: Puma Puma (Linnaeus, 1771)
สปีชีส์:: Puma concolor
ชื่อทวินาม
Puma concolor (Linnaeus, 1771)

ชนิดย่อย
 P. c. concolor  P. c. couguar และอื่น ๆ

การกระจายพันธุ์ของเสือพูมา (ไม่มีข้อมูลยืนยันการมีตัวตนในดินแดนทางเหนือของแคนาดา, สหรัฐฝั่งตะวันออก และรัฐอะแลสกา)
เสือพูมา หรือ เสือคูการ์ หรือ สิงโตภูเขา (อังกฤษ: cougar, puma, mountain lion, mountain cat, catamount, panther; ชื่อวิทยาศาสตร์: Puma concolor) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในวงศ์เสือและแมว (Felidae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา เป็นแมวรักสันโดษขนาดใหญ่ที่มีการกระจายพันธุ์กว้างที่สุดในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดใหญ่ในซีกโลกตะวันตก จากยูคอนในประเทศแคนาดาถึงทางตอนใต้ของเทือกเขาแอนดีสในอเมริกาใต้  เป็นสัตว์ที่ปรับตัวได้เก่ง สามารถพบในถิ่นอาศัยเกือบทุกแบบในทวีปอเมริกา  เป็นสัตว์จำพวกแมวที่หนักเป็นอันดับสองในซีกโลกตะวันตก รองจากเสือจากัวร์ แม้ว่าเสือพูมาจะมีขนาดใหญ่มันกลับมีพันธุกรรมใกล้ชิดกับแมวบ้านมากกว่าสิงโตคาดว่าสืบเชื้อสายมาจากเสือชีตาห์อเมริกาที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
ด้วยความเป็นนักล่าที่มีความสามารถในการย่องเงียบและซุ่มโจมตี ทำให้เสือพูมาสามารถล่าเหยื่อได้หลากหลาย เหยื่ออันดับแรก ประกอบด้วย สัตว์มีกีบ เช่น กวาง, กวางเอลก์, กวางมูส, และแกะบิ๊กฮอร์น รวมทั้งปศุสัตว์อย่าง วัวบ้าน, ม้า และแกะ  นอกจากนี้ยังล่าสัตว์ขนาดเล็กอย่างแมลงและสัตว์ฟันแทะ  เสือพูมาชอบอาศัยในบริเวณที่มีพุ่มไม้และก้อนหินหนาแน่นเพื่อการหลบซ่อน แต่มันก็สามารถอาศัยในพื้นที่เปิดได้เช่นกัน เสือพูมาเป็นสัตว์ที่มีอาณาเขต มีความหนาแน่นของประชากรในแต่ละบริเวณต่ำ ขนาดของเขตแดนแต่ละเขตขึ้นกับ ภูมิประเทศ พืชพรรณ และความอุดมสมบูรณ์ของเหยื่อ แม้เป็นนักล่าขนาดใหญ่ แต่มันไม่จำเป็นต้องเป็นนักล่าที่โดดเด่นของบริเวณนั้น เพราะมันต้องแข่งขันในการล่ากับนักล่าอื่น เช่น เสือจากัวร์, หมาป่าสีเทา, หมีดำ, และหมีกริซลีย์ มันเป็นสัตว์สันโดษและหลีกเลี่ยงมนุษย์ การโจมตีมนุษย์นั้นเกิดขึ้นน้อยมาก แม้ว่าปัจจุบันจะมีความถี่เพิ่มขึ้น
เพราะการล่าสัตว์มากเกินไปของชาวยุโรปที่มาตั้งถิ่นฐานในอเมริกาและการเจริญของสังคมมนุษย์ในถิ่นอาศัยของเสือพูมา ทำให้ประชากรของเสือพูมาลดลงในพื้นที่กระจายพันธุ์ส่วนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เสือพูมาได้สูญพันธุ์ไปแล้วในทางตะวันออกของอเมริกาเหนือในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ยกเว้น ประชากรส่วนน้อยในรัฐฟลอริดา อย่างไรก็ตาม ในทศวรรษที่ผ่านมาประชากรได้ย้ายจากทางทิศตะวันออกไปในส่วนตะวันตกของดาโกตาส์, รัฐเนแบรสกา, และรัฐโอคลาโฮมา มีการยืนยันถึงเพศผู้ผ่านถิ่นในคาบสมุทรบนของรัฐมิชิแกนและรัฐอิลลินอยส์ที่ซึ่งมันถูกยิงในเขตเมืองของชิคาโก  และอย่างน้อยหนึ่งตัวที่สังเกตพบในตะวันออกไกลของรัฐคอนเนตทิคัต
ลูกผสม

ในศตวรรษที่ 19 และ 20 มีการพยายามเลี้ยงเสือพูมาที่ผสมกับแมวขนาดใหญ่ต่างกันหลายตัวในสวนสัตว์และมีรายงานว่าประสบความสำเร็จ ได้แก่เสือพูมาผสมเสือดาว (เรียกว่า พูมาพาร์ด) และ เสือพูมาผสมเสือจากัวร์
นอกจากนี้ ยังมีรายงานการผสมพันธุ์ระหว่างเสือพูมากับบอบแคตในป่า โดยที่ลูกผสมมีชื่อเรียกขานว่า "บูการ์" (bougar)
นอกจากนั้น ยังมีการผสมพันธุ์อย่างน้อยหนึ่งครั้งระหว่างเสือพูมาและโอเซลอตเกิดขึ้นในสวนสัตว์
ดูเพิ่ม

Baron, David (2004). The Beast in the Garden: A Modern Parable of Man and Nature. New York: W. W. Norton and Company. ISBN 0-393-05807-7.
Bolgiano, Chris (2001). Mountain Lion:An Unnatural History of Pumas and People (Paperback ed.). Mechanicsburg, PA: Stackpole Books. ISBN 0-8117-2867-6.
Eberhart, George M. (2002). Mysterious Creatures: A Guide to Cryptozoology. Vol. 2. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO. pp. 153–161. ISBN 1-57607-283-5. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-09. สืบค้นเมื่อ 2011-11-06.
Hamm, Neil (November 2007). "Survival Stories: Mauled by a Cougar". Outside magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-02-17. สืบค้นเมื่อ June 12, 2011.
Hornocker, Maurice; Negri, Sharon; Lindzey, Fred, บ.ก. (2010). Cougar: Ecology and Conservation (Hardcover ed.). Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-35344-9.
Kobalenko, Jerry (2005). Forest Cats of North America. Hove: Firefly Books Ltd. ISBN 1-55209-172-4.
Lester, Todd (October 2001). "Search for Cougars in the East North America" (PDF). North American BioFortean Review. Zoological Miscellania website. 3 (7): 15–17. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-09-27. สืบค้นเมื่อ 2011-11-06.
Logan, Ken; Linda Sweanor (2001). Desert Puma: Evolutionary Ecology and Conservation of an Enduring Carnivore. Island Press. ISBN 1-55963-866-4.
"Publications". Mountain Lion Foundation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-21. สืบค้นเมื่อ 2011-11-06.
Parker, Gerry (1994). The Eastern Panther – Mystery Cat of the Appalachians (Softcover ed.). Nimbus Publishing (CN). ISBN 1-55109-268-9.
Wright, Bruce S (1972). The Eastern Panther: A Question of Survival. Toronto: Clark, Irwin, and Company.
"Annotated Bibliography". easterncougar.org – Cougar Rewilding Foundation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-04. สืบค้นเมื่อ 2011-11-06.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิซอร์ซมีข้อความของบทความ "" จาก  ฉบับ ค.ศ. 1905
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ

Puma concolor (หมวดหมู่)
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q35255  Wikispecies: Puma concolor  ADW: Puma_concolor  BioLib: 1995  BOLD: 12521  EoL: 311910  Fossilworks: 51265  GBIF: 2435099  iNaturalist: 42007  IRMNG: 10212875  ITIS: 552479  IUCN: 18868  MSW: 14000204  NCBI: 9696  Species+: 6330 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
อื่น ๆ:  NARA
ไส้เดือนน้ำ

| ไส้เดือนน้ำ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Annelida
ชั้น:: Clitellata
อันดับ:: Oligochaeta
วงศ์:: Tubificidae
สกุล:: Tubifex
สปีชีส์:: T.  tubifex
ชื่อทวินาม
Tubifex tubifex (Müller, 1774)

ชื่อพ้อง
 Lumbricus tubifex Müller, 1774
ไส้เดือนน้ำ (อังกฤษ: Tubiflex worm; ชื่อวิทยาศาสตร์: Tubiflex tubiflex) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่เป็นสัตว์พวกหนอนปล้องชนิดหนึ่ง
มีการดำรงชีวิตอยู่ตามแหล่งน้ำจืดต่าง ๆ โดยกินอาหารจำพวกอินทรียวัตถุที่เน่าเปื่อยในดินชั้นล่างของแหล่งน้ำที่อาศัย จะขุดรูคล้ายท่อหรือหลอดในโคลนโดยทิ้งให้ส่วนหัวอยู่ด้านล่าง และยื่นออกมาเฉพาะส่วนท้ายของหางโผล่ออกมาจากดิน ส่วนของหางจะทำหน้าที่ในการโบกกลับไปมา ทำให้เกิดการหมุนเวียนของกระแสน้ำเพื่อแลกเปลี่ยนออกซิเจนในการหายใจด้วย ดังนั้นจะเห็นไส้เดือนน้ำมักรวมกลุ่มกันเป็นก้อนโบกตัวไปมาใต้พื้นน้ำ
ไส้เดือนน้ำนิยมให้เป็นอาหารปลา โดยเฉพาะปลาสวยงาม มีคุณค่าทางสารอาหาร คือ ประกอบไปด้วยโปรตีนร้อยละ 60, ไขมันร้อยละ 6.50, ความชื้นร้อยละ 6, ไฟเบอร์ร้อยละ 0.30 ถือว่ามีคุณค่าทางสารอาหารสูงกว่าหนอนแดงเสียอีก แต่ทว่าไส้เดือนน้ำมักมีความสกปรก เมื่อนำไปให้ปลากิน ปลามักจะป่วยหรือตายได้ง่าย ๆ ฉะนั้นก่อนจะให้ ผู้เลี้ยงจึงต้องทำความสะอาดด้วยการล้างด้วยน้ำเปล่าสะอาด ๆ หลายครั้ง อีกทั้งการเก็บรักษาก็ยุ่งยากกว่าอาหารปลาที่เป็นอาหารสดทั่วไป โดยต้องให้ออกซิเจนตลอดเวลา จึงมักเก็บไว้ในภาชนะที่มีระบบน้ำไหลผ่านตลอดเวลา ไม่เช่นนั้นไส้เดือนน้ำจะตายได้และจะทับถมกันจนน้ำเน่าเสีย ส่งกลิ่นเหม็น
ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู

| ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Annelida
ชั้น:: Clitellata
ชั้นย่อย:: Oligochaeta
อันดับ:: Haplotaxida
วงศ์:: Megascolecidae
สกุล:: Pheretima
สปีชีส์:: P.  darnleiensis
ชื่อทวินาม
Pheretima darnleiensis Fletcher, 1886

ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู (อังกฤษ: Kinabalu giant earthworm)  เป็นสัตว์จำพวก Annelid มีสีเทาออกน้ำเงิน พบได้เฉพาะแถบยอดเขากีนาบาลูบนเกาะบอร์เนียว เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวราว 70 ซม. อาศัยอยู่ในโพรงในดินที่หนานุ่มบนระดับความสูง 3,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ผิวหนังปกคลุมด้วยขนขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ทำให้ผิวเป็นเงามันสีเหลือบออกเขียว นักล่าตามธรรมชาติของไส้เดือนชนิดนี้คือ ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ซึ่งเป็น annelid ขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง สัตว์ทั้งสองชนิดนี้พบเห็นได้เฉพาะเวลาฝนตกหนักหรือหลังฝนหยุดตกไม่นาน
เส้นประสาทรับกลิ่น

| เส้นประสาทรับกลิ่น หรือ เส้นประสาทสมองเส้นที่ 1 หรือ ฆานประสาท  (Olfactory nerve) |
| --- | --- |

รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: nervus olfactorius
MeSH: D009832
นิวโรเนมส์: 32
TA98: A14.2.01.004  A14.2.01.005
TA2: 6181
FMA: 46787
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ฆานประสาท หรือ ประสาทรับกลิ่น หรือ ประสาทสมองเส้นที่ 1 หรือ เส้นประสาทโอลแฟ็กทอรี (อังกฤษ: olfactory nerve) เป็นเส้นประสาทสมองคู่แรกจากทั้งหมด 12 คู่ เซลล์ประสาทรับรู้กลิ่นของเส้นประสาทนี้อยู่ในเยื่อเมือกรับกลิ่น (olfactory mucosa) ที่อยู่ด้านบนของโพรงจมูก เส้นประสาทรับกลิ่นประกอบด้วยใยประสาทรับความรู้สึกที่มาจากเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวรับกลิ่น (olfactory epithelium) ไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ (olfactory bulb) โดยผ่านรูเปิดเล็กๆ จำนวนมากที่มีลักษณะเหมือนตะแกรงที่เรียกว่า แผ่นคริบิฟอร์ม ของกระดูกเอทมอยด์
เซลล์ประสาทรับกลิ่นเกิดขึ้นตลอดช่วงชีวิต และยืดแอกซอนใหม่ๆ ไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ เซลล์ Olfactory ensheathing glia ห่อหุ้มมัดของแอกซอนเหล่านี้และเชื่อว่าช่วยค้ำจุนให้เข้าไปยังระบบประสาทกลางได้สะดวกขึ้น
ความรู้สึกของกลิ่นมาจากการกระตุ้นของตัวรับกลิ่น (olfactory receptor) โดยการกระตุ้นของโมเลกุลแก๊สซึ่งผ่านเข้าไปในจมูกระหว่างการหายใจเข้า ผลจากกลไกทางไฟฟ้าจะนำกระแสประสาทไปยังออลแฟคทอรี บัลบ์ ซึ่งต่อมาจะส่งกระแสประสาทไปยังส่วนต่างๆ ของระบบรับรู้กลิ่น (olfactory system) และส่วนอื่นๆ ของระบบประสาทกลางผ่านทางออลแฟคทอรี แทร็กท์ (olfactory tract)
เส้นประสาทรับกลิ่นเป็นเส้นประสาทสมองที่สั้นที่สุด และเป็นหนึ่งในสองเส้นประสาทสมองที่ไม่เชื่อมต่อกับก้านสมอง (อีกเส้นหนึ่งคือเส้นประสาทตา)
การทดสอบเส้นประสาทรับกลิ่น

การทดสอบการทำงานของเส้นประสาทรับกลิ่นทำได้โดยให้แพทย์อุดรูจมูกของผู้ป่วยไว้ข้างหนึ่ง และให้กลิ่นที่ฉุน [เช่น กลิ่นกาแฟชื้น (damp coffee essence)] ไว้ใต้รูจมูกข้างที่เปิด สังเกตการตอบสนองการรับรู้กลิ่นของผู้ป่วย และให้ทดสอบแบบนี้กับรูจมูกอีกข้างหนึ่ง
เชิงอรรถ

↑  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน เก็บถาวร 2017-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลปรับปรุงวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2544
↑  บัญชีจำแนกโรคระหว่างประเทศ ฉบับประเทศไทย (อังกฤษ-ไทย) ฉบับปี 2009. สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข, 2552. บทที่ 6 โรคของระบบประสาท หน้าที่ 290
แหล่งข้อมูลอื่น

Cranial Nerves at Yale
Norman/Georgetown Cranial Nerve เก็บถาวร 2012-12-08 ที่ archive.today I เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เส้นโค้งฮิลเบิร์ท

เส้นโค้งฮิลเบิร์ท 8 ขั้นแรก
เส้นโค้งฮิลเบิร์ทขั้นที่ 1
เส้นโค้งฮิลเบิร์ทอันดับที่ 1 และ 2
เส้นโค้งฮิลเบิร์ทอันดับที่ 1, 2 และ 3
เส้นโค้งฮิลเบิร์ทใน 3 มิติ
เส้นโค้งฮิลเบิร์ท  (อังกฤษ: Hilbert curve) เป็นแฟรกทัลรูปแบบหนึ่ง เป็นเส้นโค้งที่แผ่ปิดคลุมปริภูมิ เสนอขึ้นโดยดาวิท ฮิลเบิร์ท นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน
มิติเฮาส์ดรอฟของเส้นโค้งฮิลเบิร์ทที่จะเติมเต็มผิวระนาบที่อันดับ  n\to \infty  มีค่าเป็น 2
ระยะทางแบบยูคลิดของเส้นโค้งฮิลเบิร์ท  H_{n} อันดับ  n เป็น  2^{n}-{1 \over 2^{n}} นั่นคือเพิ่มขึ้นตาม  n แบบเอกซ์โพเนนเชียล
ในระบบ L

เส้นโค้งฮิลเบิร์ท สามารถอธิบายโดยใช้การเขียนระบบ L ดังนี้
โดยที่ F แทน "ลากเส้นไปข้างหน้า", + แทน "เลี้ยวขวา 90°", - แทน "เลี้ยวซ้าย 90°" โดย A และ B จะไม่ถูกพิจารณาเมื่อตอนวาดภาพ
ดูเพิ่ม

เส้นโค้งค็อค
เส้นโค้งเบลอม็องฌ์
เส้นโค้งมังกร

ภาพแอนิเมชันที่แสดงวิธีทำเส้นโค้งมังกรไฮเวย์
เส้นโค้งมังกร (อังกฤษ: dragon curve) เป็นชื่อเรียกเส้นโค้งกลุ่มหนึ่งที่มีคุณสมบัติของความคล้ายตนเอง ซึ่งสร้างขึ้นโดยวิธีการเรียกตนเอง (recursive) เช่น สามารถนิยามโดยระบบ L เส้นโค้งมังกรจัดเป็นแฟร็กทัลประเภทหนึ่ง ตัวอย่างเส้นโค้งมังกร เช่น มังกรไฮเวย์ (Heighway dragon) มังกรคู่ (twindragon) เป็นต้น
มังกรไฮเวย์

มังกรไฮเวย์ ศึกษาเป็นครั้งแรกโดยนักฟิสิกส์ขององค์การนาซา ได้แก่ จอห์น ไฮเวย์ (John Heighway) บรูซ แบงคส์ (Bruce Banks) และ วิลเลียม ฮาร์เทอร์ (William Harter) ต่อมาถูกบรรยายโดย มาร์ติน การ์ดเนอร์ (Martin Gardner) ในคอลัมน์ Mathematical Games ในนิตยสาร Scientific American เมื่อ ค.ศ. 1967 คุณสมบัติหลาย ๆ ด้านได้ถูกตีพิมพ์โดย แชนด์เลอร์ เดวิส (Chandler Davis) และ โดนัล คนุท (Donald Knuth) อีกทั้งยังปรากฏบนหน้ากระดาษของนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง จูราสสิค พาร์ค (Jurassic Park) ของ ไมเคิล ไครชตัน (Michael Crichton)
เส้นโค้งมังกรไฮเวย์ สามารถเขียนในรูประบบ L ดังนี้
มุม 90°
ข้อความเริ่มต้น FX
กฎการแทนที่ข้อความ
X  \mapsto  X+YF+
Y  \mapsto  -FX-Y
ในที่นี้ F หมายถึง ลากเส้นไปข้างหน้า, - หมายถึงเลี้ยวซ้าย 90°, + หมายถึงเลี้ยวขวา 90° ส่วน X และ Y ใช้สำหรับการเรียกตนเองเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับการลากเส้น
นอกจากนี้ เส้นโค้งมังกรไฮเวย์ ยังเป็นลิมิตของระบบวนซ้ำในระนาบเชิงซ้อนของสมการ
มังกรคู่

มังกรคู่ หรือ มังกรเดวิส-คนุท (Davis-Knuth dragon) ได้จากการนำมังกรไฮเวย์สองตัวมาต่อกัน และยังเป็นลิมิตของระบบวนซ้ำของสมการ
| --- | --- |
เส้นโค้งมังกรคู่: วิธีการสร้างมังกรคู่จากมังกรไฮเวย์