stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กวางคุณพ่อดาวีด

| กวางคุณพ่อดาวีด ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 3–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   ไพลโอซีนตอนปลายถึงโฮโลซีน |
| --- | --- |

กวางคุณพ่อดาวีดตัวผู้ที่วูเบิร์นซาฟารีพาร์ก ประเทศอังกฤษ
สถานะการอนุรักษ์
 สูญพันธุ์จากธรรมชาติ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
วงศ์:: Cervidae
วงศ์ย่อย:: Cervinae
สกุล:: Elaphurus Milne-Edwards, 1866
สปีชีส์:: E.  davidianus
ชื่อทวินาม
Elaphurus davidianus Milne-Edwards, 1866

กวางคุณพ่อดาวีด หรือ กวางปักกิ่ง (อังกฤษ: Père David's deer; จีน: 麋鹿; พินอิน: mílù; ชื่อวิทยาศาสตร์: Elaphurus davidianus) เป็นกวางชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Elaphurus
กวางคุณพ่อดาวีด เป็นกวางชนิดที่พบได้เฉพาะในประเทศจีนเท่านั้น โดยกระจายพันธุ์อยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของลุ่มน้ำแยงซี ได้ชื่อว่า "ดาวีด" มาจากชื่อของบาทหลวงชาวฝรั่งเศส อาร์ม็อง ดาวีด ซึ่งเป็นชาวตะวันตกคนแรกที่พบเห็นและรู้จักกวางชนิดนี้
ชาวจีนมองว่า กวางคุณพ่อดาวีดเป็นสัตว์ที่แปลก โดยมีลักษณะ 4 ประการที่เหมือนหรือคล้ายคลึงกับสัตว์ชนิดต่าง ๆ ผสมผสานกัน  (จีน: 四不像; พินอิน: sì bú xiàng; ญี่ปุ่น: shifuzō) คือ มีส่วนหัวเหมือนม้า, มีตีนเหมือนวัว, มีหางเหมือนลา และมีเขาเหมือนกวางแต่งองุ้มไปข้างหลัง
กวางคุณพ่อดาวีดตัวเมีย
กวางคุณพ่อดาวีด เป็นกวางที่หากินในที่ราบลุ่มที่น้ำท่วมขังหรือสภาพพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น หนอง, บึง โดยกินหญ้าและตะไคร่น้ำเป็นอาหาร ในฤดูผสมพันธุ์ เมื่อเป็นสัด กวางตัวผู้จะตกแต่งเขาตัวเองด้วยใบไม้ต่าง ๆ ห้อยย้อยลงมา กวางตัวผู้จะต่อสู้กันด้วยความดุเดือดเพื่อแย่งชิงตัวเมีย ขณะที่กวางตัวเมียจะไม่มีเขา กวางคุณพ่อดาวีดจะผสมพันธุ์กันปีต่อปี ในขณะที่ลูกกวางที่เกิดขึ้นจากการผสมพันธุ์เมื่อปีที่แล้วยังไม่หย่านม แต่จะอยู่รวมกันเป็นฝูงในหมู่ลูกกวางด้วยกัน จึงทำให้หลีกเลี่ยงที่จะเผชิญกับกวางตัวผู้ที่ก้าวร้าว
ปัจจุบัน สถานะของกวางคุณพ่อดาวีดได้สูญพันธุ์ไปแล้วจากธรรมชาติ ในจีนคาดว่ามีจำนวนประชากรราว 2,500 ตัว ในเขตอนุรักษ์ การที่ยังมีกวางคุณพ่อดาวีดหลงเหลืออยู่นั้นเกิดจากในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 กวางในธรรมชาติได้สูญพันธุ์ลงแล้ว แต่ยังมีการนำไปเลี้ยงและได้ขยายพันธุ์ในโบสถ์ของประเทศอังกฤษ ในทวีปยุโรป และได้นำส่งกลับมายังจีนจำนวน 40 ตัว ในปี ค.ศ. 1980 ซึ่งได้สืบพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Elaphurus davidianus ที่วิกิสปีชีส์
กวนเต๋ง

กวนเต๋ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กวนติ้ง (อังกฤษ: Guan Ding; จีนตัวย่อ: 关定; จีนตัวเต็ม: 關定; พินอิน: Guān Dìng; เวด-ไจลส์: Kuan Ting) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นบิดาของกวนเหล็งและกวนเป๋ง อาศัยอยู่บริเวณใกล้เมืองกิจิ๋ว
เมื่อกวนอูได้เดินทางไปตามเล่าปี่ซึ่งกำลังอยู่กับอ้วนเสี้ยวที่เมืองกิจิ๋ว กวนอูได้ให้ซุนเขียนเข้าไปหาเล่าปี่ ส่วนตนเข้าไปขอพักค้างคืนที่บ้านของกวนเต๋ง กวนเต๋งได้ยินชื่อเสียงของกวนอูมานานจึงกล่าวว่า "ท่านกับเราเป็นแซ่เดียวกัน แต่ก่อนนั้นเราก็ได้ยินลืออยู่ว่าท่านมีฝีมือกล้าหาญ ประกอบทั้งความสัตย์ซื่อ ซึ่งได้พบท่านนี้เป็นบุญของเรา" แล้วจึงเรียกกวนเหล็งกับกวนเป๋งผู้บุตรมาคำนับกวนอู และจัดที่พักอาศัยให้เป็นอย่างดี เมื่อเล่าปี่ได้เดินทางมาพบกวนอูที่บ้านของกวนเต๋งและจะลาไป กวนเต๋งได้ขอให้เล่าปี่รับกวนเป๋งลูกชายคนรองให้ติดตามรับใช้กวนอู เล่าปี่เห็นว่ากวนอูยังไม่มีบุตรจึงให้กวนเป๋งเป็นบุตรบุญธรรมของกวนอู
ชื่อของกวนเต๋งไม่ปรากฏในจดหมายเหตุสามก๊ก คาดว่าเป็นตัวละครที่ล่อกวนตงสมมติขึ้นในวรรรณกรรมสามก๊ก
ดูเพิ่ม

สามก๊ก
กวนอู
กวนเป๋ง
| ด ค กบุคคลสำคัญในยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น (ค> ศ. 189-220) |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  จักรพรรดิฮั่นหลิง (พระเจ้าเลนเต้)  จักรพรรดิฮั่นเซ่า (หองจูเปียน)  จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน (พระเจ้าเหี้ยนเต้/หองจูเหียบ) 
พระมเหสีและพระสนม:  พระนางตังไทฮอ  พระนางโฮเฮา  พระสนมอองบีหยิน  พระสนมถัง  พระนางฮกเฮา  พระสนมตังกุยฮุย  พระนางโจเฮา 
ผู้สำเร็จราชการ:  โฮจิ๋น  ตั๋งโต๊ะ  อ้องอุ้น  ลิฉุย  กุยกี  โจโฉ  โจผี 
ขุนศึก:  กองซุนก๋ง  กองซุนของ  กองซุนจ้าน  กองซุนตู้  กิมสวน  โกกัน  ขงมอ  ขงหยง  เค้าก๋อง  เงียมแปะฮอ  จางหอง  ฉกหยง  ชื่อเซี่ย  ซุนกวน  ซุนเกี๋ยน  ซุนเซ็ก  เต๊งหงวน  เตียวก๊ก  เตียวสิ้ว  เตียวหอม  เตียวฬ่อ  เตียวเอี๋ยง  เตียวเอี๋ยน  โตเกี๋ยม  เปาสิ้น  เปียนจาง  ม้าเฉียว  ม้าเท้ง  ลิโป้  เล่ากี๋  เล่าจ๋อง  เล่าเจี้ยง  เล่าเตา  เล่าปี่  เล่าเปียว  เล่าเอี๋ยน  หลิวสฺวิน  เล่าหงี  เล่าอิ้ว  หันซุย  อ้วนซง  อ้วนถำ  อ้วนสุด  อ้วนเสี้ยว  อ้วนอุ๋ย  อ้วนฮี  อองของ  อองลอง  เอียวฉิว  ฮันเหียน  ฮันฮก 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กองซุนอวด  กันหยง  กากุ๋ย  กาเซี่ยง  กัวเต๋า  กุยแก  เก๊งเหลียง  เก๊งอวด  เกียวก๊กโล  โกกัน  เขาเฉียว  เขาฮิว  งอสิด  จงฮิว  จิวยี่  จูกัดกิ๋น  จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง)  จูฮี  โจโก๋  ชีสิว  ชีซี  ซัวหยง  ซินเป๋ง  ซินผี  ซุนเขียน  ซุนฮก  ซุนฮิว  ซุยตำ  ตังสิน  ตันก๋ง  เต๊งไก๋  เตียนห้อง  เตียวกั๋ง  เตียวเจียว  เตียวเมา  เตียวสง  เตียวอุ๋น  เตียวเหียน  เทียหยก  บังทอง  บิต๊ก  บิฮอง  มอกาย  ม้าเลี้ยง  ลกซุน  ลิยู  ลิห้อม  ลู่คัง  เล่าจ๋อง  เล่าต้าย  เล่าฮก  โลซก  โลติด  สิมโพย  สุมาหลัง  สุมาหอง  สุมาจุ้น  สุมาอี้  หวดเจ้ง  อ๋องก้าย  อ้วนอิ๋น  อ้วนอุ๋ย  อองสิ้ว  อองซัน  อุยของ  เอียวสิ้ว  ฮองกี๋  ฮัวหิม  แฮหัวอัน 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กวนเป๋ง  กวนอู  กิเหลง  กำเหลง  กุยห้วย  เกียงขิม  โกซุ่น  โกลำ  เคาทู  ชัวมอ  งอเก๋ง  งออี้  งอหลัน  งักจิ้น  งันเหลียง  งิวขิ้ม  งิวฮู  งุยซก  เงียมหงัน  เงียมอี๋  จงป้า  จิวท่าย  จิวซุน  จิวอิ๋น  เจียวขิม  จูล่ง  จูตี  จูหวน  จูเหลง  จูเหียน  โจจิ๋น  โจเจียง  โจซุน  โจป้า  โจเมา  โจเสง  โจหยิน  โจหอง  โจฮิว  ชีเซ่ง  ซงเหียน  ซิหลง  ซีเอ๋ง  ซุนเกียว  ซุนเจ้ง  ซุนเซียง  ซุนเปิน  ซุนฟู่  โซหุย  ตังสิด  ตันเซ็ก  ตันบู  เตงฮอง  เตียนอุย  เตียวคับ  เตียวเจ  เตียวเลี้ยว  เตียวหยิม  เตียวหุย  เตียวอุ๋น  เตียวโอย  เทียเภา  ไทสูจู้  บังเต๊ก  บุนทิว  บุนเพ่ง  เบ้งตัด  เปาจิด  เปาสูหยิน  พัวเจี้ยง  ม้าต๋ง  ม้าเทียด  ม้าฮิว  ลิซก  ลิเงียม  ลิเตียน  ลิกอง  ลิบอง  ลิบ้อง  ลิต้าย  ลิอุยหอง  ลีถอง  เล่งโฉ  เล่งทอง  เล่ากี๋  เล่าชุน  เล่าผวน  เล่าเพ็ก  เล่าฮอง  เลียงหิน  เลียวฮัว  วัวเหลง  หมันทอง  หวนเตียว  หลันเป้ง  หองจอ  หันเซียม  อองเป๋ง  อ่องหอง  อิกิ๋ม  อิเขง  อินเล้  อุยก๋วน  อุยกาย  อุยเอี๋ยน  เอียวฮอง  ฮองตง  ฮองฮูสง  ฮันต๋ง  ฮันโฮ  ฮัวหยง  เฮาเฉีย  เฮาเสง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวเอี๋ยน 
สตรีสำคัญ:  กำฮูหยิน  งอฮูหยิน  จาง ชุนหัว  ชัวฮูหยิน  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  ซุนฮูหยิน  ไต้เกี้ยว  บิฮูหยิน  เปียนสี  ปู้ฮูหยิน  ลิหลิงฉี  เสียวเกี้ยว  หวังอี้  อุ๋ยซี  เอียนสี 
บุคคลสำคัญอื่น ๆ:  กวนลอ  เกียดเป๋ง  เกียนสิด  จางจ้งจิ่ง  เจียวก้าน  โจงั่ง  โจจู๋  โจฉอง  โจหิม  โจสิด  ชิวลี่จฺวี  ซุนของ  เตียนติ๋ว  ปื่งเหยฺวียน  เป๊กตุ้น  ยีเอ๋ง  สิบขันที  สุมาเต๊กโช  หลิวเป้า  อิเกียด  อุยสิง่าน  ฮัวโต๋
กวางรูซาชวา

| กวางรูซาชวา |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
วงศ์:: Cervidae
วงศ์ย่อย:: Cervinae
สกุล:: Rusa
สปีชีส์:: R.  timorensis
ชื่อทวินาม
Rusa timorensis (Blainville, 1822)


พื้นที่การกระจายพันธุ์ทั้งในปัจจุบันและในอดีต
ชื่อพ้อง
  Cervus celebensis Rorig, 1896  Cervus hippelaphus G.Q. Cuvier, 1825  (ชื่อเดิมที่เคยมีผู้ตั้งไว้ก่อนแล้ว)   Cervus lepidus Sundevall, 1846  Cervus moluccensis Quoy & Gaimard, 1830  Cervus peronii Cuvier, 1825  Cervus russa Müller & Schlegel, 1845  Cervus tavistocki Lydekker, 1900  Cervus timorensis Blainville, 1822  Cervus tunjuc Horsfield, 1830  (ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย) 
กวางรูซาชวา หรือเรียกสั้น ๆ ว่า กวางรูซา (อังกฤษ: Javan rusa; ชื่อวิทยาศาสตร์: Rusa timorensis) เป็นกวางชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดที่เกาะชวาของอินโดนีเซีย ลักษณะโดยทั่วไป คือเป็นกวางขนาดกลาง ลำตัวมีสีน้ำตาลเหลือง-น้ำตาลเทา บริเวณใต้คอและใต้ท้องมีสีน้ำตาลอ่อน เพศเมียจะมีสีอ่อนกว่าเพศผู้ น้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ของตัวผู้ประมาณ 120-160 กิโลกรัม ตัวเมีย 65-90 กิโลกรัม ความยาวรอบตัว 1.3-2.5 เมตร ความยาวหาง 10-30 เซนติเมตร เมื่อโตเต็มที่ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะมีความสูงเท่ากับ 110 เซนติเมตรและ 90 เซนติเมตรตามลำดับ
การจำแนกแบ่งออกได้เป็น 6 ชนิดย่อย ดังนี้
Rusa timorensis timorensis (Blainville, 1822) – กวางติมอร์ พบที่บริเวณแถบเกาะติมอร์
Rusa timorensis moluccensis (Quoy & Gaimard, 1830) – กวางโมลุกกะ พบที่หมู่เกาะโมลุกกะ
Rusa timorensis russa (Müller & Schlegel, 1840) – กวางชวา พบที่เกาะชวา
Rusa timorensis macassaricus (Heude, 1896) – กวางเซเลบีส พบที่เกาะเซเลบีส
Rusa timorensis floresiensis (Heude, 1896) พบที่เกาะลมโบะก์และบริเวณใกล้เคียง
Rusa timorensis djonga (Bemmel, 1949) พบที่เกาะมูนาและเกาะบูตุง
ตัวเมีย
อุปนิสัยของกวางรูซาชวา มักอยู่เป็นฝูงใหญ่ในบริเวณป่าโปร่ง ทุ่งหญ้า ตามพุ่มไม้เมื่อต้องการพักผ่อนจะหลบไปซ่อนตัวในป่าทึบ ไม่ชอบพื้นที่ที่มีน้ำท่วมขัง แยกฝูงตัวผู้ตัวเมีย ตัวผู้จะคุมฝูงเฉพาะฤดูผสมพันธุ์ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้ที่มีศักดิ์สูงจะเข้าคุมฝูงและจัดตั้งฮาเร็มของตัวเอง แผดเสียงร้องดัง ส่งเสียงคำรามท้าทายตัวอื่น มีการต่อสู้แย่งชิงตัวเมียจนบางครั้งต่อสู้กันถึงตาย ระบบสังคมในฝูงของกวางตัวเมียที่มีอายุมากจะเป็นผู้นำภายในฝูง
กวางรูซาชวาถือเป็นสัตว์เศรษฐกิจที่มีการเพาะเลี้ยงกันในเชิงพาณิชย์ เพื่อเอาเขากวางอ่อน และเนื้อในการบริโภค นิยมเลี้ยงกันในออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rusa timorensis ที่วิกิสปีชีส์
กวางเรนเดียร์

| กวางเรนเดียร์ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไพลสโตซีน 620,000 ปีก่อน ถึงปัจจุบัน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ไม่มั่นคง  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
วงศ์:: Cervidae
วงศ์ย่อย:: Odocoileinae
สกุล:: Rangifer Smith, 1827
สปีชีส์:: R.  tarandus
ชื่อทวินาม
Rangifer tarandus (Linnaeus, 1758)


แผนที่กระจายพันธุ์
กวางเรนเดียร์ หรือ กวางแคริบู (อังกฤษ: reindeer, caribou; ชื่อวิทยาศาสตร์: Rangifer tarandus) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดใหญ่จำพวกกวาง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Rangifer ที่ยังสืบเผ่าพันธุ์
มีนิสัยดุร้าย มีลักษณะคล้ายคลึงกับกวางเอลก์ จัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ใหญ่ที่สุดของแคนาเดียนทุนดรา ตัวเมียมีน้ำหนักประมาณ 60–170 กิโลกรัม ส่วนสูงประมาณ 162– 205 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่า มีน้ำหนักประมาณ 100–318 กิโลกรัม ส่วนสูงประมาณ 180–214 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 14– 20 เซนติเมตร ตัวผู้ที่มีอายุมากจะผลิเขาในเดือนธันวาคม ตัวผู้ที่อายุน้อยจะผลิเขาในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนตัวเมียจะผลิเขาในฤดูร้อน เขาแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ เขาที่อยู่สูงกว่า และเขาที่อยู่ต่ำกว่า เขากวางเรนเดียร์ตัวผู้ มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 รองจากกวางมูส คือ กว้างประมาณ 100 เซนติเมตร ยาวประมาณ 135 เซนติเมตร ถือเป็นกวางที่มีขนาดเขาใหญ่ที่สุดในโลก ขนตามลำตัวยามปกติจะมีสีน้ำตาล แต่เมื่อเข้าสู่ฤดูหนาว ขนจะเปลี่ยนไปเป็นสีอ่อนขึ้น หรือสีขาว
กวางเรนเดียร์ มีกีบเท้าที่แยกออกเป็น 2 ง่ามชัดเจน ใช้สำหรับว่ายน้ำ โดยว่ายได้เร็วถึง 10 กิโลเมตร/ชั่วโมง และเมื่อเดินกระดูกตรงข้อเท้าและเส้นเอ็นจะทำให้เกิดเสียงไปตลอด สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อติดต่อกับระหว่างฝูงในยามที่อยู่ในที่ ๆ ภาวะวิสัยมองเห็นไม่ชัด เช่น ยามเมื่อหิมะตกหนัก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงชนิดเดียวในโลกที่สามารถมองเห็นรังสีอัลตราไวโอเลตได้
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่กรีนแลนด์, อเมริกาเหนือแถบแคนาดาและอลาสกา, สแกนดิเนเวีย จนถึงออสเตรเลียและแอนตาร์กติกา ใน สันนิษฐานว่ากวางเรนเดียร์ที่กระจายพันธุ์ในจีนอพยพมาจากไซบีเรียเมื่อราว 2,000 ปีมาแล้ว  จากการศึกษาพบว่าประชากรของกวางเรนเดียร์ในจีนลดลงถึงร้อยละ 28 จาก ปี ค.ศ. 1970 เนื่องจากถูกแยกออกเป็นฝูงเล็ก ๆ ทำให้มีตัวเลือกน้อยในการผสมพันธุ์และแพร่ขยายพันธุ์ ในปี ค.ศ. 2012 พบกวางเรนเดียร์ในจีนเหลืออยู่เพียง 33 ฝูงเท่านั้น โดยจำนวนประชากรกวางเรนเดียร์ที่พบในธรรมชาติมากที่สุดในโลกพบที่คาบสมุทรไครเมียในรัสเซีย และจำนวนที่เหลืออยู่ประมาณ 600,000 ตัว โดยลดฮวบจากในอดีตอย่างมาก สาเหตุหลักเกิดจากอุณหภูมิที่ถิ่นที่อยู่อาศัยร้อนขึ้น 1.5 องศาเซลเซียส, การคุกคามจากมนุษย์, ไฟป่า รวมถึงโรคระบาดจากยุง
กวางเรนเดียร์ เป็นกวางชนิดที่ใช้เป็นสัตว์พาหนะลากรถเลื่อนรวมถึงซานตาคลอสด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

1935 Reindeer Herding in the Northwest Territories เก็บถาวร 2013-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
General information on Caribou and Reindeer
Human Role in Reindeer/Caribou Systems เก็บถาวร 2005-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Reindeer Studies in South Georgia and Norway เก็บถาวร 2008-03-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Reindeer hunting as World Heritage – a ten thousand year-long tradition เก็บถาวร 2012-12-20 ที่ archive.today
The Scandinavian reindeer (Rangifer tarandus L.) after the last glacial maximum: time, seasonality and human exploitation
Adaptations To Life In The Arctic เก็บถาวร 2010-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Instructional slide-show, University of Alaska
Rangifer  เก็บถาวร 2008-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – world's only scientific journal dealing exclusively with husbandry, management and biology of Arctic and northern ungulates
กองกำลังสนับสนุนทางยุทธศาสตร์กองทัพปลดปล่อยประชาชน

| กองกำลังสนับสนุนทางยุทธศาสตร์ กองทัพปลดปล่อยประชาชน |
| --- | --- |
中国人民解放军战略支援部队   จงกั๋วเหรินหมินเจี่ยฟ่างจฺวิน จ้าน-ลฺเว่จือ-ยฺเหวียนปู้ตุ้ย
เครื่องหมายติดหน้าอกประจำกองกำลัง
ประจำการ: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558; 8 ปีก่อน
ประเทศ:  สาธารณรัฐประชาชนจีน
ขึ้นต่อ:  พรรคคอมมิวนิสต์จีน
รูปแบบ: กองทัพอวกาศ กองทัพไซเบอร์
บทบาท: การสงครามอวกาศ การสงครามไซเบอร์ การสงครามอิเล็กทรอนิกส์ การสงครามจิตวิทยา
ขึ้นกับ:  กองทัพจีน
เพลงหน่วย: 我们是刀尖，我们是铁拳  ("เราคือปลายมีด เราคือหมัดเหล็ก")
เว็บไซต์: chinamil.com.cn
ผู้บังคับบัญชา
ผู้บัญชาการ: พลเอก จฺวี้ เฉียนเชิง
ผู้บังคับการการเมือง: พลเอก หลี เหว่ย์
เสนาธิการ: พลเอก ห่าว เว่ย์จง
เครื่องหมายสังกัด
ตราสัญลักษณ์: The emblem of PLASSF
เครื่องหมายแขนไหล่: 
กองกำลังสนับสนุนทางยุทธศาสตร์กองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLASSF; อังกฤษ: People's Liberation Army Strategic Support Force; จีน: 中国人民解放军战略支援部队; พินอิน: Zhōngguó rénmín jiěfàngjūn zhànlüè zhīyuán bùduì) เป็นกองกำลังการสงครามทางอวกาศ ไซเบอร์ การเมือง และอิเล็กทรอนิกส์ และเป็นเหล่าทัพ ที่ 5 ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน สถาปนาขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปกองทัพจีนระยะแรก
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงความสามารถของกองทัพในการต่อสู้กับสิ่งที่จีนเรียกว่า "สงครามสารสนเทศ" (จีน: 信息化战争; พินอิน: xìnxīhuà zhànzhēng) และเพิ่มขีดความสามารถในการแสดงอำนาจของกองทัพปลดปล่อยประชาชนในอวกาศและปริภูมิไซเบอร์ กองกําลังใหม่นี้ถูกอ้างว่าได้รับการออกแบบมาเพื่อมุ่งทําลายอุปสรรคของการแบ่งปันข่าวกรองและการประสานงานในหน่วยงานต่าง ๆ ของแต่ละเหล่าทัพ
กองกำลังเฉพาะกิจโอดิน

แผ่นปะชุดเครื่องแบบกองกำลังเฉพาะกิจโอดิน
กองกำลังเฉพาะกิจโอดิน (อังกฤษ: Task Force ODIN) เป็นชื่อตัวย่อสำหรับสังเกตการณ์, ตรวจจับ, พิสูจน์ และต่อต้าน เป็นกองพันแผนกการบินทหารบกสหรัฐกองทัพบกสหรัฐที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 เพื่อดำเนินการลาดตระเวน, เฝ้าระวัง และการได้มาซึ่งเป้าหมาย (RSTA) เพื่อต่อสู้กับผู้ปฏิบัติการก่อความไม่สงบของระเบิดแสวงเครื่องในประเทศอิรัก
หน่วยนี้ได้รับการก่อตั้งที่ฟอร์ตฮูด รัฐเท็กซัส และได้กรีธาพลครั้งแรกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2006 บทความของกองทัพบกกล่าวว่าหน่วยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตอบสนอง "ความต้องการที่สำคัญในการ 'ชนะหลังทาง' โดยใช้ทรัพย์สินการบินกองทัพบก เพื่อจับตามองอย่างต่อเนื่องในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงสำหรับระเบิดแสวงเครื่อง" กองทัพบกสหรัฐได้จัดตั้งกองกำลังเฉพาะกิจโอดินในฐานะโครงการความสามารถในการตอบสนองที่รวดเร็วซึ่งพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพ ดังนั้นจึงมีผลบังคับใช้ในการกำหนดทิศทางของกระทรวงกลาโหมในการจัดตั้งโครงการกองทัพอากาศเสรีและภารกิจอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับไอเอสอาร์
โอดินเป็นหน่วยเดียวของกองทัพบกที่ดำเนินการบินยานพาหนะทางอากาศไร้คนขับเอ็มคิว-1บี วอริเออร์-แอลฟา สร้างโดยระบบการบินเจเนอรัลอะตอมมิก ยานพาหนะทางอากาศไร้คนขับลูกผสมมีแพ็คเกจเซ็นเซอร์ผสมผสานเซ็นเซอร์ชนิดให้แสงไฟฟ้าขั้นสูง รวมถึงระบบตรวจการณ์อินฟราเรด และเรดาร์ช่องเปิดสังเคราะห์พร้อมกับเครื่องวัดระยะทางด้วยแสงเลเซอร์และอุปกรณ์ชี้เป้าด้วยเลเซอร์ ต่อมาเป็นวงเป้าหมายสำหรับการโจมตีด้วยขีปนาวุธเฮลไฟร์และลูกระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์
เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 วอริเออร์-แอลฟา ใช้เวลาในการบินกว่า 6,000 ชั่วโมง และมีส่วนร่วมในการสังหารผู้ก่อความไม่สงบ 3,000 คนในอิรัก
กองกำลังเฉพาะกิจได้ฝึกผู้ปฏิบัติการสำหรับใช้งาน, สำรอง และกองกำลังรักษาความมั่นคงแห่งชาติ นักวิเคราะห์เหล่านี้ทำงานกับหน่วยงานทุกประเภทรวมถึงหน่วยลับสุดยอดของกองทัพ
กองกำลังเฉพาะกิจโอดินได้รับรางวัลยกย่องหน่วย (กองทัพบก) สำหรับการทำงานกับกองทหารราบที่ 25
กองทัพนี้ได้จัดตั้งกองกำลังพี่น้องคือกองกำลังเฉพาะกิจโอดิน-เอ ซึ่งเป็นหน่วยในอัฟกานิสถาน หลังจาก "ปฎิบัติการรุ่งอรุณใหม่" (OND) กองกำลังเฉพาะกิจโอดินอยู่ในตำแหน่งที่ไม่เปิดเผยชั่วคราวจนกว่าจะมีการเคลื่อนย้ายไปยังอัฟกานิสถานเพื่อรวมทั้งกองกำลังเฉพาะกิจโอดิน และกองกำลังเฉพาะกิจโอดิน-เอ เข้าด้วยกันในฐานะกองกำลังเฉพาะกิจโอดิน-อี ปฏิบัติการเสรีภาพยั่งยืน โดยมีหลายหน่วยงานย่อยในกองกำลังเฉพาะกิจ ได้แก่ ไฮไลต์เตอร์, เดสเซิร์ตเอาล์ และไนต์อีเกิล ต่อชื่อเสียงเล็กน้อย
เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 กองกำลังเฉพาะกิจโอดินได้ทำการเปิดตัวเอ็มคิว-1บี วอริเออร์-แอลฟา ขีปนาวุธต่อสู้ครั้งแรก
อ้างอิงถึงนายพล เดวิด เพเทรียส ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 เผยว่าในช่วง 90 วันก่อนหน้าในข้อมูลอัฟกานิสถานที่จัดทำโดยโอดิน ส่งผลให้มีการสังหารหรือจับกุมผู้นำสงครามที่แข็งข้อ 365 คน, กักตัวทหารราบผู้ก่อการกำเริบ 1,335 นาย และสังหารตอลิบานอีก 1,031 คน
ณ เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 แมกแอโรสเปซยังคงช่วยเหลือกองทัพสหรัฐในการต่อสู้กับตอลิบานที่ประเทศอัฟกานิสถาน ในฐานะส่วนหนึ่งของกองกำลังเฉพาะกิจโอดิน ภายใต้โครงการระบบลาดตระเวนและเฝ้าระวังระดับกลางของกองทัพบก (MARSS)
กว่างโจวอินเตอร์เนชันนัลไฟแนนซ์เซ็นเตอร์

| กว่างโจวอินเตอร์เนชันนัลไฟแนนซ์เซ็นเตอร์ 广州国际金融中心 |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: กว่างโจว,  จีน
สถานะ: เสร็จสมบูรณ์
เริ่มสร้าง: ธันวาคม 2548
เปิดตัว: พ.ศ. 2553
การใช้งาน: หลากหลาย
ความสูง
เสาอากาศ / ยอด: 440.2 เมตร (1,444 ฟุต)
หลังคา: 437.5 เมตร (1,435 ฟุต)
ชั้นสูงสุด: 432.0 เมตร (1,417 ฟุต)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 103 ชั้น
พื้นที่ชั้น: 285,000 ตร.ม. (3,068,000 ตร.ฟุต)
บริษัท
สถาปนิก:  วิลคินสัน
กว่างโจวอินเตอร์เนชันนัลไฟแนนซ์เซ็นเตอร์ (จีนตัวย่อ: 广州国际金融中心; จีนตัวเต็ม: 廣州國際金融中心; พินอิน: Guǎngzhōu Guójì Jīnróng Zhōngxīn; อังกฤษ: Guangzhou International Finance Center) เป็นตึกระฟ้าขนาด 103 ชั้น สูง 440.2 เมตร (1,444 ฟุต) กำลังก่อสร้างติดถนนจูเจียงตะวันตกในเขตเทียนเหอ เมืองกว่างโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน ตึกได้สร้างถึงจุดสูงสุดในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2551
ในการก่อสร้างตึกกวางเจาอินเตอร์เนชันนัลไฟแนนซ์เซ็นเตอร์ ผู้ออกแบบอาคารคือวิลคินสัน อาร์เร เริ่มต้นสร้างในปี พ.ศ. 2548 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2553 ตึกนี้เป็นตึกที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในกว่างโจวและประเทศจีน ตึกแห่งนี้สำหรับใช้เป็นศูนย์ประชุม โรงแรม และสำนักงาน โดยชั้นที่ 1 ถึง 66 จะใช้เป็นสำนักงาน ชั้นที่ 67 ถึง 68 เป็นห้องควบคุมเครื่องกล ชั้น 69 ถึง 98 เป็นโรงแรมและชั้น 99 และ 100 เป็นจุดชมวิวทิวทัศน์เมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

Skyscraperpage entry
Skyscrapercity thread
23°7′13.25″N 113°19′5.07″E﻿ / ﻿23.1203472°N 113.3180750°E﻿ / 23.1203472; 113.3180750
กวางรูซา

| กวางรูซา |
| --- | --- |

กวางรูซาชวา (R. timorensis)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
โดเมน:: Eukarya
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ไฟลัมย่อย:: Vertebrata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Artiodactyla
วงศ์:: Cervidae
วงศ์ย่อย:: Cervinae
สกุล:: Rusa C. H. Smith, 1827

ชนิด
 ดูในเนื้อหา
กวางรูซา (อังกฤษ: Rusa) เป็นสกุลของกวางในสกุล Rusa พบกระจายพันธฺุ์ในทางตอนใต้ของทวีปเอเชีย มักจะได้รับการจัดให้อยู่ในสกุล Cervus แต่จากการศึกษาทางพันธุกรรมพบว่า สมควรจัดให้อยู่ในสกุลนี้
แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด โดย 3 ชนิดมีการกระจายค่อนข้างแคบในฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย แต่จะมีจำนวนประชากรเพิ่มมากขึ้นทางด้านอินเดียตะวันออกและทางตอนใต้ของจีนและทิศใต้ของหมู่เกาะซุนดา ทั้งหมดกำลังถูกคุกคามจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัยและการล่าสัตว์
การจำแนก

Rusa alfredi - กวางจุดฟิลิปปิน
Rusa marianna - กวางสีน้ำตาลฟิลิปปิน หรือ กวางแซมบาฟิลิปปิน
Rusa timorensis -  กวางซุนดา หรือ กวางรูซาชวา
Rusa unicolor -  กวางป่า หรือ กวางแซมบาร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rusa ที่วิกิสปีชีส์
กล้องจุลทรรศน์แบบโฟกัสร่วมชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกน

หลักการทำงานของกล้องโฟกัสร่วม
ตัวอย่างของโปรตีนเรืองแสงสีเขียว  Green Fluorescent Protein (GFP)
กล้องจุลทรรศน์แบบโฟกัสร่วมชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกน (อังกฤษ: Confocal laser scanning microscope ; Confocal laser scanning microscopy ; CLSM ; LSCM) เป็นกล้องจุลทรรน์แบบโฟกัสร่วมที่ใช้สำหรับงานที่ต้องการภาพความละเอียดสูงและสามารถเลือกชั้นความลึกที่ต้องการเก็บภาพ ซึ่งคุณสมบัติหลักของกล้องจุลทรรศน์แบบโฟกัสร่วมชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนคือ มันมีความสามารถที่จะเก็บภาพเฉพาะบริเวณจุดโฟกัสโดยสามารถเลือกระดับความลึกได้ ซึ่งกระบวนการนี้เรียกว่า การตัดด้วยแสง (อังกฤษ: optical sectioning) การบันทึกภาพของกล้องชนิดนี้เป็นการเก็บสัญญาณแสงจากจุดโฟกัสทีละจุดแล้วนำสัญญาณทั้งหมดมาสร้างเป็นภาพด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ ด้วยกระบวนการดังกล่าวทำให้สามารถสร้างภาพ 3 มิติ ของวัตถุที่ซับซ้อนขึ้นมาได้ โดยสำหรับวัตถุทึบแสงสามารถใช้กล้องชนิดนี้ศึกษาลักษณะของพื้นผิวใด้ ในกรณีที่เป็นวัตถุโปร่งแสงเราสามารถถ่ายภาพโครงสร้างภายในของวัตถุได้โดยใช้กล้องชนิดนี้ ซึ่งภาพที่ได้จะมีคุณภาพดีกว่าใช้กล้องทั่วไป  เพราะภาพที่ได้จากระดับวามลึกที่เราต้องการนั้นจะไม่ถูกซ้อนทับโดยภาพที่ระดับความลึกอื่น ในขณะที่ภาพที่ได้จากกล้องจุลทรรศน์แบบธรรมดาจะเป็นภาพของแสงสะท้อนทั้งหมดจากทุกชั้นความลึกที่แสงสามารถทะลุผ่านลงไปได้
หลักการของการถ่ายภาพแบบคอลโฟคอลนั้นได้การจดสิทธิบัตรโดย Marvin Minsky ในปี ค.ศ. 1957 แต่การพัฒนาการของการใช้แสงเลเซอร์นั้นใช้เวลาอีก 30 ปี จึงสามารถนำมาใช้กับกล้องจุลทรรศน์แบบคอลโฟคอล จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1980 กล้องจุลทรรศน์แบบโฟกัสร่วมชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนได้กลายเป็นเทคนิคอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยม โดยในปี ค.ศ. 1978 นั้น Thomas Cremer และ Christoph Cremer ได้ออกแบบกระบวนการใช้แสงเลเซอร์ในการสแกนแบบทีละจุดโดยใช้จุดโฟกัสของลำแสงเลเซอร์เพื่อให้ได้ภาพ 3 มิติ โดยกล้องจุลทรรศน์แบบโฟกัสร่วมที่ใช้แสงเลเซอร์ในการสแกนและใช้ตัวรับแสงเพื่อสร้างภาพ 3 มิติ ตัวแรกที่ถูกออกแบบนั้นได้ถูกใช้สำหรับถ่ายภาพวัตถุทางชีววิทยาซึ่งถูกเคลือบสารฟลูออเรสเซ็นต์ ในทศวรรตต่อมากล้องจุลทรรศน์แบบโฟกัสร่วมทำงานด้วยแสงฟลูออเรสเซ็นได้ถูกพัฒนาอย่างจริงจังโดยกลุ่มนักวิจัย University of Amsterdam และ European Molecular Biology Laboratory (EMBL) และ องกรณ์ซึ่งเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ
การเกิดภาพ

การเกิดภาพของกล้องจุลทรรศน์แบบโฟกัสร่วมชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนเริ่มต้นจากลำแสงเลเซอร์ผ่านช่องของแล่งกำเนิดแสงแบบจุดและถูกโฟกัสด้วยเลนส์วัตถุเป็นปริมาตรของจุดโฟกัส (focal volume) ภายในหรือบนพื้นผิวของชิ้นเนื้อตัวอย่าง แสงสะท้อนจากวัตถุถูกสะท้อนกลับมายังเลนส์วัตถุอีกครั้งโดยแสงสะท้อนนี้มีความยาวคลื่นแตกต่างจากแสงที่มาจากแหล่งกำเนิดแสงแบบจุด เมื่อแสงสะท้อนเดินทางมาถึงตัวแยกแสง (beam slitter) โดยตัวแยกแสงนี้มีคุณสมบัติคือจะยอมให้แสงความยาวคลื่นหนึ่งผ่านไปได้แต่จะสะท้อนแสงอีกความยาวคลื่นหนึ่ง โดยแสงที่สามารถผ่านไปได้จะเป็นแสงจากแหล่งกำเนิดแสงแต่แสงที่สะท้อนมาจากวัตถุจะถูกสะท้อนอีกครั้งหนึ่งเพื่อผ่านไปยังรูขนาดเล็กด้านตัวรับแสง ซึ่งรูขนาดเล็กนี้จะทำการกำจัดแสงที่ไม่ได้มาจากจุดโฟกัสทำให้ได้ภาพที่คมชัดกว่ากล้องจุลทรรศน์แบบปกติ และสามารถเก็บภาพเฉพาะชั้นความลึกที่ต้องการเท่านั้น และในที่สุดจะเดินทางไปถึงตัวรับแสงแบบตัวคูณ (Photo Multiplier Tube; PMT) ซึ่งตัวรับแสงแบบตัวคูณจะทำหน้าที่แปลงสัญญาณแสงเป็นสัญญาณไฟฟ้า โดยส่วนมากจะมีตัวกรองแสง (optical filter) ระหว่างรูขนาดเล็กกับตัวรับแสงเพื่อกรองแสงที่ไม่ต้องการออกอีกครั้งหนึ่งเพื่อให้ได้ภาพที่คมชัดขึ้น
จากที่กล่าวมาข้างต้นแสงที่ได้รับมาจากวัตถุนั้นเป็นแสงสะท้อนจากปริมาตรของจุดโฟกัส โดยแสงสะท้อนนั้นจะกลายเป็นพิกเซล (pixel) ในภาพที่เป็นผลลัพพ์สุดท้าย โดยความสว่างของภาพจะขึ้นอยู่กับความเข้มของสัญญาณแสงสะท้อน ดังนั้นหากเราต้องการภาพหนึ่งภาพ เราจะต้องทำการสแกนแบบจุดต่อจุดให้ทั่วทั้งบริเวณที่เราต้องการ แล้วนำสัญญาณแสงมาแปลงเป็นแต่ละพิกเซล ในการสแกนลำแสงเลเซอร์ให้ทั่วบริเวณที่เราต้องการภาพนั้น เราใช้กระจกที่สามารถปรับได้เพื่อสะท้อนลำแสงเลเซอร์ไปยังบริเวณที่ต้องการได้ ซึ่งการทำกระจกให้สามารถปรับได้นั้นอาจใช้มอเตอร์มาช่วยเพื่อควบคุมมุมของการสะท้อนของลำแสงเลเซอร์ วิธีการที่ใช้ในการสแกนลำแสงเลเซอร์โดยปกตินั้นเป็นวิธีการที่ตอบสนองช้าและสามารถปรับความเร็วได้ เนื่องจากกล้องจุลทรรศน์จะเก็บแสงเฉพาะที่ปริมาตรของจุดโฟกัสเท่านั้นทำให้ต้องใช้เวลาในการเปิดหน้ากล้องนานกว่ากล้องแบบปกติ ดังนั้นการที่สแกนช้าจะส่งผลดีต่อภาพคือทำให้อัตราส่วนระดับสัญญาณแสงสะท้อนต่อสัญญาณรบกวน (signal-to-noise ratio) สูงขึ้น ส่งผลให้ความคมชัดและความละเอียดของภาพสูงขึ้น
การเก็บภาพที่ระดับความลึกต่างๆของวัตถุนั้นทำได้โดยการปรับความสูงของฐานของกล้องจุลทรรศน์หรือปรับระดับความสูงของเลนส์วัตถุเพื่อเปลี่ยนตำแหน่งของจุดโฟกัสให้ต่ำลงหรือสูงขึ้น เมื่อเราได้ภาพ 2 มิติ ที่ระดับความลึกต่างๆแล้ว เมื่อเรานำภาพต่างๆมาประกอบกันโดนเรียงเป็บชั้นๆเราจะได้ภาพโครงสร้างแบบ 3 มิติ
กล้องจุลทรรน์แบบโฟกัสร่วมนี้มีความสามารถในการตัดทางแสง (optical sectioning) ซึ่งทำให้ไม่จำเป็นที่จะต้องทำลายตัวอย่างเพื่อทำการศึกษาโครงสร้างภายใน และทำให้ลดระยะและการวางแผนสำหรับการทดสอบต่างๆ รวมทั้งทำให้ภาพถ่ายมีความละเอียดเพิ่มขึ้น ชิ้นเนื้อตัวอย่างในงานชีววิทยานั้นปกติจะถูกย้อมด้วยสีย้อมของฟลูออเรสเซ็นต์ (fluorescent dye) สำหรับการสังเกตเฉพาะสิ่งที่ต้องการเท่านั้น อย่างไรก็ตามในความเป็นจริงความเข้มข้นของสีย้อมอาจถูกทำให้น้อยลงเพื่อลดการรบกวนในระบบ ดังนั้นกล้องหรือเครื่องมือวัดบางชนิดสามารถจับแสงฟลูออเรสเซ็นต์ได้เพียงโมเลกุลเดียว ดังนั้นจึงมีการใช้ transgenic techniques เพื่อที่จะสร้างโมเลกุลแบบฟลูออเรสเซ็นต์เสมือน (fluorescent chimeric molecules)ขึ้นมา เช่นการนำเอา Green Fluorescent Protein (GFP) มารวมกับโปรตีนชนิดที่เราสนใจในการสังเกตในงานชีววิทยา