stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปฏิบัติการสายลับเดอะซีโร่
การตอบรับ

ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ปฏิบัติการสายลับเดอะซีโร่ ทำรายได้ 12.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากการรับชม 1.012 ล้านครั้ง และรั้งอันดับที่ 1 ของภาพยนตร์ทำเงินในสัปดาห์แรกที่เปิดตัว และเมื่อสิ้นสุดการฉาย ภาพยนตร์ทำรายได้ถึง 9.18 พันล้านเยน กลายเป็นภาพยนตร์อนิเมะที่ทำเงินสูงสุดเป็นอันดับที่ 9 และมากสุดในบรรดาภาพยนตร์ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน แซงหน้าภาคที่แล้วอย่าง ปริศนาเพลงกลอนซ่อนรัก ที่ทำรายได้ 6.87 พันล้านเยนในปี 2017 อย่างไรก็ตาม สถิตินี้ได้ถูกทำลายลงโดยภาพยนตร์ภาคถัดไปอย่าง ศึกชิงอัญมณีสีคราม
ในต่างประเทศ ภาพยนตร์ทำรายได้ 127,365,000 หยวนในจีน, 3,207,824,361 วอนในเกาหลีใต้, 149 ล้านเยนในไต้หวัน, 63,401 ดอลลาร์ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, และ $75,161 ดอลลาร์ในสเปน รวมทั้งหมดแล้ว ภาพยนตร์ทำรายได้ทั่วโลกทั้งสิ้น 108.11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ภาพยนตร์ถูกซื้อลิขสิทธิ์ในฉบับภาษาอังกฤษโดย แบงซูม! เอ็นเตอร์เทนเมนต์ กลายเป็นภาพยนตร์ยอดนักสืบจิ๋วโคนันเรื่องแรกที่ถูกซื้อลิขสิทธิ์ภาษาอังกฤษ ต่อจาก ปริศนาบนถนนสายมรณะ เมื่อปี 2010 ภาพยนตร์ได้ฉายในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์พร้อมคำบรรยายภาษาอาหรับ ต่อมาได้ฉายในอเมริกาในงานอนิเมะเอ็กซ์โป 2019 ด้วยระบบ 4DX ฉบับลิขสิทธิ์ใช้ชื่อตัวละครเป็นภาษาญี่ปุ่น แทนที่ภาษาอังกฤษที่เคยใช้มาก่อน
เพลงประกอบ

Zero -ZERO- (零 -ZERO- Zero -ZERO-?) โดย มาซาฮารุ ฟุคุยามะ
ดาเนียล ฟัดซลี อับดุลละฮ์

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:  14 มกราคม พ.ศ. 2522 (46 ปี)
สถานที่เกิด:  รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย
ตำแหน่ง:  กองกลาง, กองหลัง
สโมสรเยาวชน
:  เกอดะฮ์ดารุลอามัน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2547–2548 |  เกอดะฮ์ดารุลอามัน |   |   |
| 2549–2551 |  เปรัก |   |   |
| 2552 |  ปะลิส |   |   |
| 2553 |  อาร์มฟอซส์ |   |   |
| 2554 |  กลันตัน |   |   |
| 2555 |  อาร์มฟอซส์ |   |   |
| 2556 |  ปีนัง |   |   |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 24 พฤษภาคม 2554
ดาเนียล ฟัดซลี อับดุลละฮ์ (มลายู: Danial Fadzly Abdullah, เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2522) นามเดิม วิรัตน์ หนุ่ม (Wirat Nom) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวมาเลเซียเชื้อสายสยาม เขาเล่นในตำแหน่งกองกลางและกองหลัง
ดาเนียลมีภูมิลำเนาที่บ้านกัมปุงอาการ์ รัฐเกอดะฮ์ นับถือศาสนาพุทธ และมีเชื้อสายสยาม ครั้น พ.ศ. 2547 เขาสมรสกับซูไวดะฮ์ อิซมาอิล (Suwaidah Ismail) หญิงมุสลิมบ้านกัมปุงบุนติง รัฐปะลิส ที่เมืองกัวลากังซาร์ รัฐเปรัก จึงเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามตามภรรยา พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็นดาเนียล ฟัดซลี
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์

| ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ |
| --- | --- |

บาทหลวงและเอกอัครสมณทูตประจำตะวันออกไกล
เกิด: 7 เมษายน ค.ศ.1506 เมืองฆาบิเอร์ ราชอาณาจักรนาวาร์
เสียชีวิต: 3 ธันวาคม ค.ศ.1552 เกาะช่างชฺวาน
นิกาย: โรมันคาทอลิก แองกลิคัน ลูเทอแรน
เป็นนักบุญ: 12 มีนาคม ค.ศ.1622  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15
วันฉลอง: 3 ธันวาคม
องค์อุปถัมภ์: งานธรรมทูต
นักบุญฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ (อังกฤษ: Francis Xavier; สเปน: Francisco Javier; บาสก์: Frantzisko Xabierkoa; ละติน: Franciscus Xaverius) ชื่อจริง ฟรันซิสโก เด ฆาโซ อี อัซปิลิกูเอตา (สเปน: Francisco de Jasso y Azpilicueta) ในประเทศไทยรู้จักในนาม ฟรังซิสเซเวียร์ เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวนาวาร์ (ปัจจุบันเป็นแคว้นหนึ่งของประเทศสเปน) เป็นผู้นำศาสนาคริสต์มาเผยแพร่ที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นคนแรกตลอดจนประเทศต่าง ๆ เช่น อินเดีย ศรีลังกา มาเลเซีย อินโดนีเซีย จีน ญี่ปุ่น เสียชีวิต ณ เกาะช่างชฺวาน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศจีน) และได้รับการประกาศเป็นนักบุญ
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เป็นสมาชิกแรกเริ่มและหนึ่งในสมาชิกที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของคณะเยสุอิต เพราะเขาสนิทสนมกับนักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลาผู้ก่อตั้งคณะ
สถานการณ์ทางประวัติศาสตร์เมื่อเกิด

ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เกิดใน ค.ศ. 1506 หกปีหลังจากนั้น ค.ศ. 1512 ได้เกิดการยึดครองนาวาร์ โดยกองทัพกัสติยาและอารากอนภายใต้การควบคุมของฟาดริเก อัลบาเรซ เด โตเลโด ดุ๊กแห่งอัลบา ตามพระราชโองการของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน ซึ่งทำให้เกิดสงครามกลางเมืองนาวาร์ที่ยุติในปี ค.ศ. 1524 สงครามครั้งนี้ทำให้อาณาจักรนาวาร์ถูกแบ่งแยกโดยที่นาวาร์สูงตกไปอยู่ในการปกครองของกัสติยาถึงแม้ว่าจะคงความเป็นอาณาจักรถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ส่วนนาวาร์ต่ำซึ่งอยู่บริเวณทางเหนือของเทือกเขาพิรินียังคงเป็นรัฐอิสระ แต่ภายหลังก็เข้าร่วมกับฝรั่งเศส
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เกิดในตระกูลชั้นสูงในราชวงศ์อะกรามอนต์ ผู้ปกครองนาวาร์ บิดาของเขาชื่อ ฆวน เด ฆาโซ ซึ่งเป็นประธานสภาที่ปรึกษาของพระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอัลเบรต หลังจากการยึดครองของกัสติยา ฆวนผู้เป็นบิดาและครอบครัวได้หนีภัยไปอยู่ที่ แบร์อาร์น และได้เสียชีวิตที่นั่นในเวลาต่อมา มิเกล และฆวน พี่ชายของฟรานซิสโก ฆาบิเอร์ ได้มีบทบาทสำคัญในการทำศึกเพื่อนำนาวาร์กลับมาอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1521 มิเกลและฆวนได้ต่อสู้กับอิกเนเชียสแห่งโลโยลา ทหารของกัสติยาที่ประจำที่ปัมโปลนา และอิกเนเชียสได้รับบาดเจ็บ แต่ถึงกระนั้นกองทหารกัสติยาก็ชัยชนะอย่างราบคาบในที่สุด ในไม่กี่ปีต่อมา อิกเนเชียสแห่งโลโยลาได้ก่อตั้งคณะแห่งพระเยซูเจ้า และมีฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เป็นสหายและผู้ร่วมงาน
ประวัติ

ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เกิดที่ปราสาทฆาบิเอร์ อาณาจักรนาวาร์ (ปัจจุบันอยู่ในภาคเหนือของประเทศสเปน) เกิดในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1506 ในครอบครัวชั้นสูงของนาวาร์ บิดาของเขาคือ ฆวน เด ฆาโซ ประธานสภาที่ปรึกษาของพระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอัลเบรต มารดาของเขาคือ มาริอา เด อัซปิลิกัวตา ซึ่งมาจากเชื้อสายเดียวกับมาร์ติน เด อัซปิลิกูเอตา ผู้ได้รับสมญานาม doctor navarrus เขาป็นลูกชายคนสุดท้อง มีพี่น้องคือ : มักดาเลนา, อานา, มิเกล, ฆวน และตัวเขาเอง
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ มีชีวิตวัยเยาว์ที่ได้รับผลกระทบการสูญเสียเอกราชของนาวาร์ ซึ่งครอบครัวของเขาได้รับผลกระทบอย่างมาก พี่น้องของเขาที่เป็นทหารของพระเจ้าฆวนที่ 3 แห่งนาวาร์ถูกคุมขัง ด้วยเหตุนี้กระมังที่ทำให้ฟรานซิสโก ฆาบิเอร์ สนใจที่จะเรียนด้านศาสนาและทำการเผยแพร่ภายใต้ความคุ้มกันของโปรตุเกส
ประวัติ > การศึกษาในปารีส

ใน ค.ศ. 1542 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้ตัดสินใจเดินทางไปศึกษา ที่มหาวิทยาลัยปารีส ซึ่งก่อนหน้านี้เขาได้รับการศึกษาในหลายสถาบัน ในหลายเมืองของนาวาร์ และก่อนที่จะเข้ารับการศึกษาในปารีสเขาได้เรียนในปัมโปลนา
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1525 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เดือนทางไปศึกษาที่ปารีส ซึ่งที่นั่นเองเขาได้รู้จักกับอิกเนเชียสแห่งโลโยลา ผู้เป็นเพื่อนสนิท และต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญ อิกเนเชียสไม่เคยทิ้งฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ ในยามลำบาก เช่นเมื่อฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ มีปัญหาด้านการเงิน
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เดือนทางไปศึกษาพร้อมกับสหายอีกห้าคน ซึ่งในเวลาต่อมาคือจุดกำเนิดของคณะเยสุอิต หลังจากที่สำเร็จการศึกษา วันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1534 เหล่าสหายได้ปฏิญาณตนเพื่อถือความรักและความบริสุทธิ์ และในขณะเดียวกันได้ให้คำสัญญาเพื่อจะเดินทางไปแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ ส่วนฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ อยู่ที่ปารีสต่ออีกสองปีเพื่อเรียนเทววิทยา หลังจากนั้นได้รวมการบริหารจิตกับอิกเนเชียสแห่งโลโยลา
ค.ศ. 1537 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ กับอิกเนเชียสแห่งโลโยลาเดินทางไปกรุงโรมเพื่อขอพรจากสมเด็จพระสันตะปาปาเปาโลที่ 3 ก่อนการเดือนทางไปแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ แต่การเดินทางก็ไม่สามารถเกิดขึ้นเนื่องจากเกิดสงครามระหว่างเวนิสกับตุรกี เมื่อสหายทั้งสองได้รับศีลอนุกรมเมื่อมาถึงเวนิส ในวันที่ 24 มิถุนายนของปีเดียวกัน ในขณะที่รอเรือเพื่อจะไปแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ พวกได้เริ่มพระกาศความเชื่อให้กับคนรอบข้าง และพวกเขาได้เสนอตัวต่อสมเด็จพระสันตะปาปาเพื่อจะไปประกาศความรักของพระเจ้าในสถานที่ใดก็ตาม ด้วยเหตุนั้นนี่เองพวกเขาเดินทางไปลิสบอนในปี ค.ศ. 1540 เพี่อเริ่มชีวิตมิชชันนารี เหตุที่ต้องเดินทางไปลิสบอนก็เพราะเอกอัครราชทูตโปรตุเกส ณ กรุงโรม ได้ขอสมาชิกจำนวนหนึ่งจากอิกเนเชียสแห่งโลโยลา ในนามของพระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส เพื่อส่งไปยังอินเดีย ส่วนฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ ถูกส่งไปโดยพระสันตะปาปาโดยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้แทนพระองค์ในแผ่นดินของทะเลแดง อ่าวเปอร์เซีย และทะเลทั้งสองฝั่งของแม่น้ำคงคา
การประกาศเป็นนักบุญ องค์อุปถัมภ์และวันฉลอง

ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 ใน ค.ศ. 1622 พร้อมกับนักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา นักบุญเตเรซาแห่งอาบิลา นักบุญอิซิโดรคนงานไร่ และนักบุญฟีลิปโป เนรี
ได้รับการยกย่องเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ในหลายสถานที่และภารกิจ:
ค.ศ. 1748 องค์อุปถัมภ์ ในแผ่นดินของแหล่งแห่งความหวังดี
ค.ศ. 1904 องค์อุปถัมภ์ การประกาศความเชื่อ
ค.ศ. 1927 สมเด็จพระสันตะปาปาปีอุสที่ 11 สถาปนาเป็นองค์อุปถัมภ์งานแพร่ธรรมร่วมกับนักบุญเตแรซแห่งลีซีเยอ
องค์อุปถัมภ์ลูกเสือคาทอลิก
องค์อุปถัมภ์ของนาวาร์ ร่วมกับนักบุญเฟร์มิน และนักบุญมาริอา ลา เรอัล ต้นเดือนมีนาคมจะมีผู้แสวงบุญจำนวนมากจาริกไปที่ปราสาทฆาบิเอร์
เส้นทางการแพร่ธรรมของนักบุญฟรันซิสโก ฆาบิเอร์
หลุมฝังศพที่กัว
วัดอินทรวิหาร

ระวังสับสนกับ วัดอินทารามวรวิหาร หรือ วัดอินทาราม
| วัดอินทรวิหาร |
| --- | --- |
หลวงพ่อโต วัดอินทรวิหาร

ชื่อสามัญ: วัดอินทรวิหาร พระอารามหลวง
ที่ตั้ง: เลขที่ 144 ถนนวิสุทธิกษัตริย์ แขวงบางขุนพรหม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: เถรวาท มหานิกาย
พระประธาน: หลวงพ่ออินทร์
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อโต
เจ้าอาวาส: พระโสภณธรรมวงศ์ (วศก ปญฺญาอกฺโข)
หมายเหตุ: 

 โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
ชื่อที่ขึ้นทะเบียน: วัดอินทรวิหาร
เป็นส่วนหนึ่งของ: โบราณสถานในเขตกรุงเทพมหานคร
เลขอ้างอิง: 0005570
 
 
 
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดอินทรวิหาร พระอารามหลวง หรือที่เรียกทั่วไปว่า วัดหลวงพ่อโต กรุงเทพมหานคร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นวัดที่สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่ก่อนสมัยรัตนโกสินทร์ เดิมเรียกว่า วัดบางขุนพรหมนอก ต่อมา ชาวลาวที่อาศัยบริเวณใกล้เคียงกับวัด นามว่า เจ้าอินทร์ ผู้เป็นน้าชายของเจ้าน้อยเขียวค่อม พระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทำการบูรณะวัดแห่งนี้ครั้งใหญ่ ชาวบ้านจึงเรียกวัดแห่งนี้ว่า วัดอินทร์ เพื่อให้เกียรติแด่ผู้บูรณะวัดนี้ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามว่า วัดอินทรวิหาร ด้วยอาจเกิดสับสนกับ วัดอินทาราม ที่บางยี่เรือ
วัดอินทรวิหาร พระอารามหลวง เป็นที่รู้จักสำหรับ หลวงพ่อโต พระพุทธรูปปางอุ้มบาตรขนาดใหญ่ สร้างโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)
หลวงพ่อโต

หลวงพ่อโต วัดอินทรวิหาร (พระพุทธศรีอริยเมตไตรย) เป็นพระพุทธรูปยืนปางอุ้มบาตรขนาดใหญ่ มีความสูง สูง 32 เมตร สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) เมื่อ พ.ศ. 2410 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ท่านก็ได้มรณภาพลงขณะที่สร้างไปได้ถึงบริเวณพระนาภี (สะดือ) การก่อสร้างจึงหยุดชะงักลง และได้มีการก่อสร้างต่อจนสำเร็จในปี พ.ศ. 2467 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้จัดให้มีงานสมโภชเป็นครั้งแรกเป็นเวลาสามวัน คือวันที่ 4-6 มีนาคม พ.ศ. 2471 ต่อมาได้ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุบนยอดเกศ (เส้นผม) ซึ่งเป็นพระบรมสารีริกธาตุ ที่รัฐบาลของประเทศศรีลังกามอบให้ ในปี พ.ศ. 2523
หลวงพ่อโตฯ เป็นอดีตรูปปั้นและพระพุทธรูปที่สูงที่สุดในกรุงเทพมหานคร (สูงที่สุดเป็นอันดับที่ 10 ของประเทศไทย) ทางวัดได้จัดงานประจำปี ระหว่างวันที่ 1 - 10 มีนาคม เป็นประจำทุกปี กระทั่งวัดปากน้ำภาษีเจริญได้ก่อสร้างพระพุทธธรรมกายเทพมงคลซึ่งมีความสูง 69 เมตร เสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2564 ทำให้หลวงพ่อโตฯ เป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในกรุงเทพมหานครอันดับที่ 2
พระประธานในพระอุโบสถ ฉากหลังเป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปพระพุทธไสยาสน์ที่วัดสะตือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
พระอุโบสถ
หลวงพ่อโต มุมมองจากพระอุโบสถ
ดูเพิ่ม

รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย
13°45′59″N 100°30′11″E﻿ / ﻿13.766469°N 100.503028°E﻿ / 13.766469; 100.503028
หลวงพ่อโต ในปี พ.ศ. 2519
จุดกราบขอพรและนมัสการบริเวณพระบาท (เท้า)
เทสลาออโตไพลอต

ภาพที่แสดงออโตไพลอตขณะกำลังใช้งานในปี ค.ศ. 2017

เทสลาออโตไพลอต (อังกฤษ: Tesla Autopilot) เป็นระบบช่วยเหลือผู้ขับขี่ขั้นสูง (ADAS) ที่พัฒนาโดยเทสลา ซึ่งเป็นการทำให้รถยนต์สามารถทำงานอัตโนมัติบางส่วน (การทำงานระดับ 2) ตามที่สหพันธ์วิศวกรยานยนต์กำหนด เทสลาให้บริการ "ออโตไพลอตพื้นฐาน" ในรถทุกคัน ซึ่งรวมถึง การรักษากลางเลน และ การควบคุมความเร็วอัตโนมัติที่รับรู้การจราจร เจ้าของรถสามารถซื้อหรือสมัครใช้บริการ ฟูล เซลฟ์-ไดร์ฟวิ่ง (FSD) ซึ่งเพิ่มฟังก์ชันการนำทางที่กึ่งอัตโนมัติที่สามารถตอบสนองต่อสัญญาณไฟจราจรและป้ายหยุด ความช่วยเหลือในการเปลี่ยนเลน การจอดรถอัตโนมัติ และความสามารถในการเรียกรถจากโรงจอดหรือที่จอดรถ
ความตั้งใจของบริษัทคือการให้บริการการขับขี่อัตโนมัติเต็มรูปแบบ (ระดับ 5) ในอนาคต โดยยอมรับว่ามีอุปสรรคทางเทคนิคและข้อบังคับที่ต้องข้ามผ่านเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ ชื่อ "ออโตไพลอต" และ "ฟูล เซลฟ์-ไดร์ฟวิ่ง" ยังเป็นที่ถกเถียงกัน เนื่องจากยานพาหนะยังคงอยู่ในระดับ 2 และยังไม่ใช่ "การขับขี่อัตโนมัติเต็มรูปแบบ" และต้องการการดูแลจากผู้ขับขี่อย่างต่อเนื่อง
บริษัทอ้างว่า คุณสมบัติเหล่านี้ช่วยลดอุบัติเหตุที่เกิดจากการละเลยและความเหนื่อยล้าจากการขับขี่ระยะยาวได้ การชนและการเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับรถยนต์เทสลาที่เปิดใช้งานออโตไพลอตได้ดึงดูดความสนใจจากสื่อและหน่วยงานรัฐบาล ผู้สังเกตการณ์ในอุตสาหกรรมและนักวิชาการได้วิจารณ์การตัดสินใจของเทสลาที่ใช้ผู้บริโภคที่ไม่ได้รับการฝึกฝนเพื่อทดสอบคุณสมบัติในเวอร์ชันเบต้า ว่าเป็นการกระทำที่อันตรายและไร้ความรับผิดชอบ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 ซีอีโอของเทสลา อีลอน มัสก์ ได้ทำนายผิดพลาดเกี่ยวกับการที่เทสลาจะบรรลุความสามารถในการขับขี่อัตโนมัติระดับ 5 ภายในหนึ่งถึงสามปี และล่าสุดทำนายว่าจะเกิดขึ้นในปลายปี ค.ศ. 2023
แหล่งข้อมูลอื่น

"Testing (Semi) Autonomous Cars With Tesla, Cadillac, Hyundai, and Mercedes". Motor Trend. July 5, 2016.
"The New York Times Presents: Elon Musk's Crash Course". FX Networks. 20 May 2022. Video documentary
คำกริยา

คำกริยา คือคำที่ใช้บ่งบอกถึงการกระทำ การปรากฏ หรือสถานะของสิ่งที่กล่าวถึง คำกริยาอาจมีรูปแบบที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับภาษา อันมีองค์ประกอบจากกาล การณ์ลักษณะ มาลา วาจก หรือรวมทั้งบุรุษ ลิงค์ และพจน์ของสิ่งที่กล่าวถึงด้วย
ประเภท

คำกริยาอาจแบ่งได้หลายประเภทตามหน้าที่การใช้งานและไวยากรณ์ของภาษา สำหรับภาษาไทยแบ่งคำกริยาออกเป็น
ปฐมกริยา (primary verb) คือกริยารูปปัจจุบัน เช่น get, hold, ring, drink (ได้/มี,ถือ,กระดิ่ง,ดื่ม) เป็นต้น
ทุติยกริยา (secondary verb) คือกริยารูปอดีต เช่น got, held, rang, drank เป็นต้น
ตติยกริยา (tertiary verb) คือกริยาที่ต่อเนื่องจากอดีต แต่มีผลมาจนถึงปัจจุบัน เช่น gotten, holden, rung, drunk เป็นต้น
อกรรมกริยา (intransitive verb) คือคำกริยาที่ไม่จำเป็นต้องมีกรรมมารองรับ เช่น ยืน เดิน นั่ง นอน วิ่ง หกล้ม ร้องไห้  ตัวอย่างประโยค เช่น เขาร้องไห้ เธอวิ่ง
สกรรมกริยา (transitive verb) คือคำกริยาที่บอกใจความยังไม่สมบูรณ์ ต้องมีกรรมมารองรับ เช่น ทำ กิน ซื้อ ขาย ยืม ขอ เช่า คำกริยาบางคำต้องมีทั้งกรรมตรงและกรรมรอง เช่น ให้ แจก ถวาย และคำกริยาหลายคำก็สามารถเป็นได้ทั้งอกรรมกริยาและสกรรมกริยา ตัวอย่างประโยค เช่น ฉันกินขนมปัง พ่อซื้อคอมพิวเตอร์
วิกตรรถกริยา คือคำกริยาที่บอกใจความยังไม่สมบูรณ์ ต้องมีคำอื่นมารองรับแต่ส่วนนั้นไม่ถือว่าเป็นกรรม เช่น เป็น คือ เหมือน คล้าย มี เท่า คำที่ประกอบวิกตรรถกริยาเรียกว่า บทวิกัติการก (ภาษาอังกฤษถือว่าคำกริยาประเภทนี้เป็นชนิดเดียวกับคำกริยานุเคราะห์)
กริยานุเคราะห์ (auxiliary verb) คือคำกริยาที่ช่วยบอกสถานะหรือกาลของกริยาอื่น เช่น คง อาจ จัก กำลัง เคย ต้อง น่า แล้ว
กริยาสภาวมาลา (clausal verb) คือคำกริยาที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม ในส่วนของประธาน กรรม หรือส่วนขยายของประโยค
ในภาษาอื่นอาจมีคำกริยาประเภทอื่นดังนี้
กริยาประสม (compound verb)
วลีกริยา (phrasal verb) ระวังสับสนกับกริยาวลี (verb phrase)
กริยายก (raising verb)
ดูเพิ่ม

คำกริยาวิเศษณ์ (adverb)
นักพรตหญิง

นักพรตหญิง (อังกฤษ: nun) คือสตรีที่ปฏิญาณอุทิศตนใช้ชีวิตเพื่อศาสนา อาจจะถือวัตรคล้ายนักพรตที่เลือกสละทางโลกแล้วหันไปใช้ชีวิตกับการอธิษฐานและการเพ่งพินิจ อาศัยในอารามหรือคอนแวนต์
"นักพรตหญิง" พบได้ทั้งในศาสนาพุทธ ศาสนาคริสต์ (ทั้งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรน) ศาสนาเชน ศาสนาฮินดู และศาสนาเต๋า ในศาสนาคริสต์คำว่า "นักพรตหญิง" และ "ภคินี" ใช้แทนหรือสลับกันได้เพราะถือว่ามีความหมายเดียวกัน แต่ในบางกรณีก็ถูกจำแนกให้ต่างกันว่านักพรตหญิงคือนักบวชหญิงที่ใช้ชีวิตเป็นนักพรต อยู่แต่ภายในเขตพรต เน้นการเพ่งพินิจ การอธิษฐาน และการรำพึงธรรม ขณะที่ภคินีเป็นนักบวชหญิงที่เน้นนการอธิษฐาน การบริการผู้ยากไร้ เจ็บป่วย ยากจน และขาดการศึกษา
พระพุทธศาสนา

บทความหลัก: ภิกษุณี และ แม่ชี
พระพุทธศาสนาทุกนิกายมีนักพรตหญิง แต่จะมีสถานะแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ พระไตรปิฎกระบุว่าภิกษุณีเกิดขึ้นครั้งแรกหลังจากพระพุทธองค์ตรัสรู้ได้ 5 พรรษา โดยการประทานครุธรรมแปดประการแก่พระนางมหาปชาบดีโคตมีและเจ้าหญิงศากยะ 500 องค์ ณ  เมืองเวสาลี การอุปสมบทแบบนี้เรียกว่า ครุธัมมปฏิคคหณูปสัมปทา ภายหลังทรงบัญญัติ อัฏฐวาจิกาอุปสัมปทาขึ้นใช้ในแทน คือให้ผู้ขอบวชได้รับจตุตถกรรม 2 ครั้ง คือจากฝ่ายภิกษุณีสงฆ์ก่อน แล้วจึงรับจากภิกษุสงฆ์ เมื่อครบแล้วจึงจะเป็นภิกษุณีโดยสมบูรณ์ ตามพระวินัยปิฎกเถรวาทกำหนดให้ภิกษุณีรักษาสิกขาบท 311 ข้อ ส่วนสามเณรและสามเณรีต้องรักษาศีล 10 ข้อ รวมทั้งเสขิยวัตรอีก 75 ข้อ รวมเป็นสิกขาบท 85
ปัจจุบันภิกษุณีสงฆ์คงเหลืออยู่แต่ในนิกายมหายานและวัชรยาน เพราะในนิกายเถรวาทสายภิกษุณีสงฆ์ซึ่งมีเฉพาะที่ลังกาได้ขาดช่วงสืบทอดไปตั้งแต่สมัยถูกโปรตุเกสยึดครอง  ทำให้ไม่สามารถทำการบวชภิกษุณีให้ถูกต้องตามพระไตรปิฎกเถรวาทได้  ปัจจุบันนี้สตรีในประเทศที่นับถือนิกายเถรวาทจึงเลือกบวชเป็นแม่ชีแทน และรักษาเพียงศีลแปดข้อ  ในประเทศไทยแม่ชีหลายท่านยังสามารถก้าวขึ้นมามีบทบาทในด้านการสอนและปฏิบัติธรรมได้ไม่ต่างจากพระภิกษุ เช่น แม่ชีกนิษฐา วิเชียรเจริญ แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต เป็นต้น ปัจจุบันในประเทศไทยมีความพยายามรื้อฟื้นภิกษุณีสงฆ์ในเถรวาท แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับจากมหาเถรสมาคม
คริสต์ศาสนา > โรมันคาทอลิก > ข้อแตกต่างระหว่างนักพรตหญิงกับภคินี (ซิสเตอร์)

ในคริสตจักรคาทอลิก คำว่า "นักพรตหญิง" มีความหมายแคบกว่าภคินี คือนักพรตหญิงหมายถึงภคินีที่เป็นสมาชิกของคณะนักบวชคาทอลิกที่ถือคำปฏิญาณตนอย่างสง่า เพื่ออุทิศตนกับการเพ่งพินิจและรักษาเขตพรตอย่างเคร่งครัด (คืออยู่แต่ภายในเขตพรต) ขณะที่ภคินีมักหมายถึงนักบวชหญิงที่ถือศีลบนทั่วไป มักเน้นทำงานแพร่ธรรมแก่ประชาชน อย่างไรก็ตามคณะภคินีหลายคณะในปัจจุบันก็เน้นการเพ่งพินิจด้วยเช่นกัน
ช่วงสหัสวรรษแรก คณะนักบวชทั้งชายและหญิงจะอุทิศตนกับการอธิษฐานและการเพ่งพินิจ มีการตั้งอาราม แอบบีย์ และคอนแวนต์ในที่ชนบทห่างไกล หรือแยกขาดจากโลกภายนอกด้วยการกำหนดเขตพรต ต่อมามีคณะนักบวชภิกขาจารเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 13 ซึ่งถือวัตรที่ผสมผสานกันทั้งการอธิษฐานและอุทิศตนต่อพระเจ้าผ่านงานเทศน์ ฟังคำสารภาพบาป ช่วยเหลือผู้ยากไร้ สมาชิกโดยส่วนมากของคณะนักบวชนี้จะถูกเรียกว่าไฟรอาร์ ไม่ใช่นักพรต ในเวลานั้นกฎหมายศาสนจักรยังไม่อนุญาตให้นักบวชหญิงที่ผ่านการปฏิญาณตนอย่างสง่าออกนอกเขตพรต นักบวชหญิงในคณะนักบวชภิกขาจาร เช่น คณะดอมินิกัน คณะออกัสติเนียน คณะคาร์เมไลท์ และคณะกลาริส จึงยังต้องใช้ชีวิตในเขตพรตเหมือนนักพรตในคณะนักบวชอารามิก ในอีกด้านหนึ่งคณะนักบวชหญิงที่เรียกตนเองเป็น congregation เช่น  คณะธิดาเมตตาธรรมแห่งนักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล จะถือคำปฏิญาณเพื่อทำงานด้านการสอน การรับใช้ผู้ป่วย และงานเมตตาธรรมอื่น ๆ ดังนั้นเมื่อว่าตามการประยุกต์ใช้ นักพรตหญิงจึงหมายถึงนักบวชหญิงที่ถือคำปฏิญานตนอย่างสง่า ขณะที่ภคินี (หรือเรียกทับศัพท์ว่าซิสเตอร์) คือนักพรตหญิงรวมทั้งนักบวชหญิงที่ถือคำปฏิญาณตนอย่างธรรมดา ปัจจุบันคำว่านักพรตหญิงและภคินีจึงมักถูกใช้แทนกันเพื่อหมายถึงนักบวชหญิงด้วยกัน
นอกจากนี้ในบางคณะอาจมีทั้งนักพรตหญิงและภคินีอยู่ในคณะเดียวกัน เพราะคณะนักบวชหลายคณะที่ถือคำปฏิญาณอย่างธรรมดามักถูกตั้งขึ้นตามวินัยสำหรับคณะนักบวชชั้นที่ 3 ซึ่งในช่วงแรกเป็นคณะของฆราวาสและไม่บังคับเรื่องเขตพรต ตัวอย่างเช่น คณะกลาริส เป็นคณะชีลับซึ่งถือเป็นคณะนักบวชชั้นที่ 2 ของคณะฟรันซิสกัน ขณะที่คณะภคินีนักบุญฟรังซิสเป็นคณะนักบวชชั้นที่ 3 ที่เน้นงานสอน ทำงานในโรงพยาบาล หรือปฏิบัติพันธกิจอื่น ๆ
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ทรงยอมรับอย่างเป็นทางการให้ถือว่าผู้ที่ถือศีลบนเป็นผู้ได้รับการอภิเษกด้วย (consecretion) และในทุกวันนี้คริสตจักรคาทอลิกไม่ถือว่านักบวชหญิงที่ถือคำปฏิญาณอย่างสง่ามีนัยแตกต่างจากนักบวชหญิงที่ถือคำปฏิญาณตนอย่างธรรมดา
คริสต์ศาสนา > แองกลิคัน

คณะนักบวชในนิกายแองกลิคันเป็นองค์การของฆราวาสและ/หรือเคลอจีในแองกลิคันคอมมิวเนียนที่รักษาวินัยสามัญ คำว่า "คณะนักบวช" แตกต่างจากศีลบวช (ซึ่งเป็นศีลศักดิ์สิทธิ์ที่โปรดให้แก่บิชอป บาทหลวง และดีกัน) แม้ว่าหลายคณะนักบวชหลายคณะจะมีสมาชิกที่ได้รับศีลบวชอยู่ด้วยก็ตาม
โครงสร้างและหน้าที่ของคณะนักบวชแองกลิคันคล้ายคลึงกับคณะนักบวชคาทอลิก ประชาคมนักบวชแบ่งออกได้เป็นคณะนักบวชแบบ order ซึ่งสมาชิกจะถือคำปฏิญาณตนอย่างสง่า และคณะนักบวชแบบ congregation ที่สมาชิกถือคำปฏิญาณตนอย่างธรรมดา
ประชาคมนักบวชทั่วทั้งอังกฤษเคยถูกพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ กวาดล้างเพราะในช่วงการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษพระองค์ประสงค์ให้แยกคริสตจักรแห่งอังกฤษออกจากปาปาซี (ดูที่การยุบอาราม) อารามหลายแห่งถูกริบที่ดินและทรัพย์สิน และเหล่าอารามิกชนถูกบังคับให้ใช้ชีวิตแบบฆราวาสถ้าไม่ยอมก็เนรเทศไปอยู่ประเทศอื่น
เมื่อถึงช่วงการฟื้นฟูคาทอลิกและขบวนการอ็อกซฟอร์ดในนิกายแองกลิคันในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 จึงมีการฟื้นฟูชีวิตแบบนักบวชขึ้นในอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1841 และ 1855 คณะนักพรตหญิงหลายคณะก็ได้ถูกก่อตั้งขึ้น เช่น Community of St. Mary ที่ Wantage และ Community of St. Margaret ที่ East Grinstead
ในสหรัฐและแคนาดา มีการตั้งคณะนักพรตหญิงตั้งแต่ปี 1845 คือภคินีภาพแห่งพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ (Sisterhood of the Holy Communion) ที่นิวยอร์ก (ปัจจุบันถูกยุบไปแล้ว)
ใน Episcopal Church in the United States ยอมรับประชาคมทางศาสนา 2 ประเภทคือ คณะนักบวชกับชุมชนคริสตชน ในบางคณะ ภคินีสามารถรับศีลบวชและประกอบพิธีมหาสนิทได้
คริสต์ศาสนา > ออร์ทอดอกซ์

ในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์นั้นหากสตรีที่ประสงค์อยากเข้าอารามสามารถเข้าได้ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นก็สามารถทำได้ ทั้งนี้ทางคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ยังอนุญาตให้สตรีที่เคยมีครอบครัวสามารถเป็นนักพรตได้ด้วย แต่ต้องไม่มีการหย่าร้างตามที่กฎของคริสตจักรห้าม ยกตัวอย่างเช่น แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย โดยลำดับขั้นของนักพรตจะมีอยู่ 4 ลำดับ โดยทั้ง 4 ลำดับนี้จะเหมือนกันทั้งของนักพรตชายและหญิง
ลำดับขั้นของนักพรตหญิง
โนวิซ (Novice) หรือนักพรตฝึกหัด เป็นขั้นแรกสำหรับสตรีที่ต้องการจะเข้าร่วมอาราม  โดยอาจจะกินเวลา 1-2 ปี (หรืออาจจะมากกว่านั้นซึ่งขึ้นอยู่กับแม่อธิการ หรือธรรมเนียมของอารามนั้น ๆ) การเป็นโนวิซนั้นอาจจะได้รับมอบผ้าคลุมศีรษะ (Apostolnik) โดยเรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับแม่อธิการเช่นกัน โนวิซสามารรประสงค์ที่จะออกจากอารามได้หากตนนั้นไม่พร้อม
เรสโซโฟร์ (Rassophore) หากโนวิซต้องการที่จะอยู่ในอารามต่อ และได้รับการพิจารณาจากแม่อธิการแล้ว ก็จะปฏิญาณตน และได้รับมอบชุดคลุม (Cassock) และหมวกโคลบุค (Klobuk) และได้รับชื่อทางศาสนาใหม่ ในธรรมเนียมของทางกรีกนักพรตหญิงจะไม่ใส่หมวกโคลบุค และในบางอารามอาจจะข้ามขั้นนี้ไปยังขั้นสตราฟโรโฟร์เลย ซึ่งขึ้นอยู่กับแม่อธิการ
สตราฟโรโฟร์ (Stavrophore) หรือนักพรตขั้นย่อย (Little Schema) ในขั้นนี้อาจจะใช้เวลานาน เพื่อให้แม่อธิการดูความพร้อมว่าผู้ที่ต้องการปฏิญาณตนนั้นพร้อมในด้านคุณสมบัติไหม หากพร้อมก็จะได้รับการปฏิญาณตนและได้รับชื่อทางศาสนาใหม่อีกครั้ง จะได้รับแฮบิท ในขั้นนี้ผู้ที่รับการแต่งตั้งจะได้รับการเรียกว่า "คุณแม่" และเป็นขั้นที่สามารถเป็นคุณแม่อธิการได้ ในธรรมเนียมของรัสเซียแม่อธิการจะห้อยกางเขนแบบบาทหลวง
นักพรตขั้นสูง หรือสคีม่า (Great Schema) เป็นขั้นที่สูงที่สุดในชีวิตนักพรต และถือว่าเป็นขั้นที่เป็นได้ยากที่สุดเนื่องจากต้องดูในหลาย ๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นความรู้ทางจิตวิญญาณ การดำเนินชีวิต เป็นต้น โดยผู้ที่รับการปฏิญาณตนจะได้รับการเปลี่ยนชื่อใหม่อีกครั้ง และจะได้รับแฮบิทสำหรับนักพรตขั้นสูง ในบางอารามจะทำพิธีปฏิญาณให้กับนักพรตที่ป่วยหรือใกล้เสียชีวิตแล้วเท่านั้น หรือบางอารามอาจจะทำให้สำหรับผู้ที่อยู่ในอารามมาอย่างยาวนานแล้ว ซึ่งเรื่องนี้เป็นธรรมเนียมของแต่ละอาราม
ศาสนาฮินดู

บทความหลัก: โยคินี
ตี่ละฉิ่นชาวพม่าในย่างกุ้ง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร

| --- | --- |
Bangkok National Museum

บริเวณทางเข้าพิพิธภัณฑ์ ประกอบด้วยพระที่นั่งศิวโมกขพิมาน (ซ้ายกลาง) และพระที่นั่งพุทไธสวรรย์ (ขวาหลังป้าย)

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2402
ที่ตั้ง: เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ผลงานสำคัญ: จารึกพ่อขุนรามคำแหง ราชรถ พระพุทธสิหิงค์
ผลงาน: ประวัติศาสตร์ชาติไทย ประวัติศาสตร์ศิลปะและโบราณคดีในประเทศไทย ประณีตศิลป์ และ ชาติพันธุ์วิทยา
จำนวนผู้เยี่ยมชม: 710,007 คน (พ.ศ. 2555)
ผู้ก่อตั้ง: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าของ: สำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ  กรมศิลปากร
ขนส่งมวลชน: รถประจำทาง: 3, 6, 9, 15, 19, 30, 32, 33, 53, 59, 64, 65, 70, 80, 84, 123, 165, ปอ. 3, ปอ.6, ปอ.7, ปอ.39, ปอ.80, ปอ.91, ปอ.พ.8
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร (อังกฤษ: Bangkok National Museum) เป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ถนนหน้าพระธาตุ แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของพระราชวังบวรสถานมงคล ที่ประทับของกรมพระราชวังบวรสถานมงคลในอดีต ที่มีมีอาณาเขตตั้งแต่บริเวณมหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์, มณฑลพิธีท้องสนามหลวงตอนเหนือฝั่งตะวันตก, อนุสาวรีย์ทหารอาสา และโรงละครแห่งชาติในปัจจุบัน
ภายในพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยหมู่พระที่นั่งต่าง ๆ ได้แก่ พระที่นั่งศิวโมกขพิมาน พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย หมู่พระวิมาน พระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์ อาคารประพาสพิพิธภัณฑ์ และ อาคารมหาสุรสิงหนาท
เดิมพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ที่หอคองคอเดีย (ศาลาสหทัยสมาคม ในปัจจุบัน) เรียกว่า "มิวเซียม" หรือ "พิพิธภัณฑสถานหอคองคอเดีย" โดยมีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2417 จนต่อมาเมื่อกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ เสด็จทิวงคต พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงให้ยกเลิกตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานมงคลลง เป็นเหตุให้พระราชวังบวรสถานมงคลว่าง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายพิพิธภัณฑสถานมาจัดแสดงในพื้นที่บางส่วนของพระราชวังบวรฯ จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนพระราชมณเฑียรของพระราชวังบวรฯ ทั้งหมดได้เปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑสถานสำหรับพระนครและหอสมุดพระวชิรญาณ เพื่อจัดตั้งเป็น พิพิธภัณฑสถานสำหรับพระนคร เมื่อ พ.ศ. 2469
ภายในพิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ชาติไทย ประวัติศาสตร์ศิลปะและโบราณคดีในประเทศไทย งานประณีตศิลป์และชาติพันธุ์วิทยา รวมไปถึงนิทรรศการชั่วคราวต่าง ๆ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีสถิติจำนวนผู้เข้าชมมากที่สุดในประเทศไทย จากข้อมูลปี พ.ศ. 2555 มีผู้เข้าชมราว 710,007 คน