stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ศิษย์เก่าชาวต่างชาติที่มีชื่อเสียง

ฟิลิป จอห์นสัน สถาปนิกแนวสมัยใหม่ ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 1979
แฟรงก์ เกห์รี (Frank Gehry) สถาปนิกร่วมสมัย ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 1989
ไอ. เอ็ม. เพ (I. M. Pei) สถาปนิกร่วมสมัย ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 1983
ฟูมิฮิโกะ มากิ (Fumihiko Maki) สถาปนิกร่วมสมัย ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 1993
ทอม เมย์น (Thom Mayne) สถาปนิกร่วมสมัย ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 2005
ฮิเดโอะ ซาซากิ (Hideo Sasaki) ภูมิสถาปนิก ที่มีผลงานด้านงานออกแบบพื้นที่สาธารณะขนาดใหญ่หลายแห่ง
ริชาร์ด แฮก (Richard Haag) ภูมิสถาปนิกมีชื่อเสียงจากการพัฒนาพื้นที่อุตสาหกรรม หรือพาณิชยกรรมที่ถูกทิ้งร้าง มาเป็นพื้นที่สาธารณะ
ชาร์ลส์ เจนค์ส (Charles Jencks) ภูมิสถาปนิกและนักทฤษฎีด้านภูมิสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
แดน ไคลีย์ (Dan Kiley) ภูมิสถาปนิก เป็นที่รู้จักจากงานภูมิสถาปัตยกรรมที่ใช้คอนเซปต์เชิงปรัชญา
แจ็ค แดนเจอร์มอนด์ (Jack Dangermond) ภูมิสถาปนิก นักธุรกิจผู้พัฒนาระบบ GIS ในนามบริษัท Esri จำกัด
เอียน แม็กฮาร์จ (Ian McHarg) ภูมิสถาปนิก เป็นที่รู้จักจากการนำ GIS เข้ามาใช้ในงานออกแบบภูมิสถาปัตยกรรม ผู้ก่อตั้งภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
การ์เร็ตท์ เอ็กค์โบ (Garrett Eckbo) ภูมิสถาปนิก เป็นที่รู้จักจากงานภูมิสถาปัตยกรรมที่ใช้คอนเซปต์จากศิลปะเข้ามาใช้ในการออกแบบ
อวี้ข่งเจี้ยน (Kongjian Yu) ภูมิสถาปนิกชาวจีน ผู้ก่อตั้งสำนักงานออกแบบ Turenlandscape ศาสตราจารย์และคณบดีประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
ลอว์เลนซ์ ฮาลพริน (Lawrence Halprin) ภูมิสถาปนิกแนวสมัยใหม่
ปีเตอร์ วอกเกอร์ (Peter Walker) ภูมิสถาปนิก ผู้ก่อตั้งสำนักงานออกแบบ PWP Landscape Architecture
มาร์ธา ชวาร์ตซ์ (Martha Schwartz) ภูมิสถาปนิก เป็นที่รู้จักการใช้ภูมิศิลป์ในงานออกแบบ ผู้ก่อตั้งบริษัท Martha Schwartz Partners
ศิษย์เก่าชาวไทยที่มีชื่อเสียง

ศาสตราจารย์ อัน นิมมานเหมินท์ อดีตอาจารย์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศาสตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภูมิสถาปัตยกรรม) ประจำปี พ.ศ. 2549 ผู้บุกเบิกการเรียนการสอนภูมิสถาปัตยกรรมขึ้นเป็นครั้งในประเทศไทย และผู้ก่อตั้งภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผศ.ดร.พรพรรณ ฟูตระกูล อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เมธา บุนนาค สถาปนิก และศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม) ประจำปี พ.ศ. 2555
วิชัย ตันตราธิวุฒิ สถาปนิก ผู้ก่อตั้งสำนักสถาปนิกดีไซน์ 501 จำกัด นายกสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย อดีตนายกสมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดประเทศไทย
ดร.ดนัย ทายตะคุ ภูมิสถาปนิก นักวิจัยชาวไทยและอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้บุกเบิกการเรียนการสอนภูมินิเวศน์ (Landscape Ecology) คนแรก ๆ ของประเทศไทย
ปรีดาพนธ์ บัณฑิตยานนท์ ภูมิสถาปนิก กรรมการผู้จัดการบริษัท ภูมิสถาปนิก 49 จำกัด (L49)
สมหวัง ลีวาณิชยกูล ภูมิสถาปนิก ผู้บุกเบิกบริษัทเบล คอลลิน อินเตอร์เนชั่นแนล ในประเทศไทย
ศาสตราจารย์ ฉัตรชัย วิริยะไกรกุล สถาปนิก อาจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รศ.ดร.นวณัฐ โอศิริ ภูมิสถาปนิก และอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วรรณพร พรประภา ภูมิสถาปนิก ผู้ก่อตั้งสำนักงานออกแบบบริษัท พี แลนด์สเคป จำกัด (P Landscape)
ผศ.ปราณิศา บุญค้ำ ภูมิสถาปนิก และอาจารย์ประจำสาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กชกร วรอาคม ภูมิสถาปนิก ผู้ก่อตั้งสำนักงานออกแบบบริษัท แลนด์โปรเสส จำกัด (Landprocess)
ผศ.ภาวิณี อินชมภู ภูมิสถาปนิกและอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผศ.ดร.สุภาพิมพ์ คชเสนี อาจารย์ภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
ญารินดา บุนนาค นักร้อง นักแสดง พิธีกร และสถาปนิก ผู้ร่วมก่อตั้งสำนักงานออกแบบ Imaginary Objects (บริษัท อิมเมจินารีออปเจ็กต์ส จำกัด) อาจารย์พิเศษสาขาวิชาการออกแบบ สถาปัตยกรรม (หลักสูตรนานาชาติ) หรือ INDA
ชล ศุภวงศ์ ภูมิสถาปนิก อดีตภูมิสถาปนิกสำนักงานออกแบบ Design Workshop Inc อาจารย์ประจำสาขาวิชาการออกแบบ สถาปัตยกรรม (หลักสูตรนานาชาติ) หรือ INDA
ดร.ชูศักดิ์ จันทร์ปฐมพงศ์ ภูมิสถาปนิก อดีตภูมิสถาปนิกอาวุโสสำนักงานออกแบบ Sasaki Associate Inc. อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อรรถพร คบคงสันติ ภูมิสถาปนิก ผู้ก่อตั้งสำนักงานออกแบบบริษัท ทร็อพ จำกัด (TROP : Terrains + Open space)
ฉัตรพงษ์ ชื่นฤดีมล สถาปนิก ก่อตั้งสำนักงานออกแบบบริษัท ฉัตร จำกัด (CHAT architect)
อมตะ หลูไพบูลย์ สถาปนิก ผู้ร่วมก่อตั้งสำนักงานออกแบบบริษัท ดีพาร์ทเมนต์ออฟอาร์คีเท็คเจอร์ จำกัด (Department of ARCHITECTURE Co.)
สมเกียรติ โชควิจิตรกุล ภูมิสถาปนิก ผู้ร่วมก่อตั้งสำนักงานออกแบบบริษัท แลนด์สเคปคอลลาโบเรชัน จำกัด (Landscape Collaboration)
วารัตน์ ลิ่มวิบูลย์ สถาปนิก ภูมิสถาปนิก ผู้ร่วมก่อตั้งสำนักงานออกแบบบริษัท ภาวะ จำกัด (PAVA)
ชาร์ลส์ เอเลียต นอร์ทัน เป็นผู้บุกเบิกการเรียนการสอนสถาปัตยกรรมขึ้นครั้งแรกที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. 1874
วัลเทอร์ โกรพีอุส หนึ่งในบิดาแห่งวงการโมเดิร์น ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นมาสเตอร์คนสำคัญคนหนึ่งของการออกแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
สุรชัย แสงมรกต

| สุรชัย แสงมรกต |
| --- | --- |
เกิด: สุรชัย แลบัว 15 กันยายน พ.ศ. 2520 (47 ปี)
สุรชัย แสงมรกต มีชื่อจริงว่า สุรชัย แลบัว เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2520 ที่ ตำบลนาเหล่าอำเภอนากลาง จังหวัดอุดรธานี (ปัจจุบัน คือ ตำบลนาเหล่า อำเภอนาวัง จังหวัดหนองบัวลำภู) มีสถิติการชกทั้งหมด 31 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 14) แพ้ 6
ชื่อนักมวยอื่น ๆ

ยอดสิงห์ แสงมรกต
สุรชัย ตราใบห่อยิม
เกียรติประวัติ

แชมป์ประเทศไทยรุ่นมินิฟลายเวท (2537)
ชิง, 20 เมษายน 2537 ชนะคะแนน นกน้อย ส.ธนิกุล
แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBU (2538 - 2540)
ชิง, 5 สิงหาคม 2538 ชนะน็อค ยก 5 เฟอร์นันโด มาร์ติเนซ ( เม็กซิโก) ที่ กรุงเทพฯ
ป้องกันครั้งที่ 1, 23 ธันวาคม 2538 ชนะน็อค ยก 2 รูดี้ อีดาโน่ ( ฟิลิปปินส์) ที่ กรุงเทพฯ
ป้องกันครั้งที่ 2, 18 มกราคม 2540 ชนะน็อค ยก 4 ฟินไดเล งิงิ ( แอฟริกาใต้) ที่ หนองบัวลำภู
เสียแชมป์,  18 เมษายน 2540 แพ้คะแนน โรแลนโด ทูยูกอน (ฟิลิปปินส์) ที่ อุดรธานี
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBCเมื่อ 17 ก.ย. 2537 แพ้น็อค ยก 1 ริการ์โด โลเปซ (เม็กซิโก) ที่ ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิฟลายเวท เมื่อ 11  กุมภาพันธ์ 2538 แพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส  ( อินโดนีเซีย) ที่ [[]] อินโดนีเซีย
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิฟลายเวท เมื่อ 11 พฤษภาคม 2538 แพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส  (อินโดนีเซีย) ที่ อินโดนีเซีย
การสื่อสาร

การสื่อสาร คือกระบวนการสำหรับแลกเปลี่ยนสาร รูปแบบอย่างง่ายของสาร คือ จะต้องส่งจากผู้ส่งสารหรืออุปกรณ์เข้ารหัส ไปยังผู้รับสารหรืออุปกรณ์ถอดรหัส อาจอยู่ในรูปแบบของท่าทางสัญลักษณ์ บางอย่างอยู่ในรูปแบบของภาษา การสื่อสารเกิดจากความต้องการที่คนจะส่งข้อมูลหากัน การศึกษาเกี่ยวกับ​ยวกับการสื่อสารอาจจำแนกได้หลายหมวดหมู่
รูปแบบของการสื่อสาร

การสื่อสารของสัตว์
การสื่อสารระหว่างบุคคล
การตลาด
การโฆษณา
การโฆษณาชวนเชื่อ
กิจการสาธารณะ
การประชาสัมพันธ์
การสื่อสารภายในบุคคล
การสื่อสารด้วยคำพูด
การสื่อสารข้ามวัฒนธรรม
โจฮอง

จักรพรรดิวุยก๊กตั้งแต่ ค.ศ. 239 ถึง ค.ศ. 254
โจฮอง (ค.ศ. 232–274) มีชื่อภาษาจีนกลางว่า เฉา ฟาง (จีน: 曹芳; พินอิน: Cáo Fāng; การออกเสียงไฟล์:Cao Fang.ogg) ชื่อรอง หลานชิง (จีน: 蘭卿; พินอิน: Lánqīng) (蘭卿) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 3 แห่งวุยก๊กในยุคสามก๊กของประวัติศาสตร์จีน เป็นพระโอรสบุญธรรมของโจยอย จักรพรรดิพระองค์ที่ 2 ของวุยก๊ก โจฮองครองราชย์ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 239 ถึงตุลาคม ค.ศ. 254 ก่อนจะถูกผู้สำเร็จราชการสุมาสูปลดจากการเป็นจักรพรรดิ และลดลงมามีฐานันดรศักดิ์เป็น "เจอ๋อง" ภายหลังการล่มสลายของวุยก๊กในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 266 โจฮองได้รับฐานันดรศักดิ์เป็น "เช่าหลิงกง" โดยจักรพรรดิสุมาเอี๋ยน (จิ้นอู่ตี้) แห่งราชวงศ์จิ้น เมื่อโจฮองสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 274 พระองค์ได้รับสมัญญานามว่า "ลี่" จึงมีสมัญญานามเต็มว่า "เช่าหลิงลี่กง"
ภูมิหลัง

ภูมิหลังเกี่ยวกับพระกำเนิดของโจฮองนั้นไม่แน่ชัด เอกสารเว่ย์ชื่อชุนชิว (魏氏春秋) ระบุว่าโจฮองเป็นพระโอรสของเฉา ข่าย (曹楷) ผู้เป็นอ๋องแห่งบู๊เสง (任城王 เริ่นเฉิงหวาง) และเป็นบุตรชายของโจเจียง จักรพรรดิโจยอยจักรพรระดิพระองค์ที่ 2 ของวุยก๊กทรงรับโจฮองมาเป็นพระโอรสบุญธรรมตั้งแต่โจฮองยังทรงพระเยาว์ โจฮองได้รับฐานันดรศักดิ์เป็นเจอ๋อง (齐王 ฉีหวาง) ใน ค.ศ. 235
ราว ค.ศ. 239 จักรพรรดิโจยอยประชวรและตกลงพระทัยจะมอบราชสมบัติให้โจฮองสืบต่อ ในตอนแรกทรงต้องการมอบหมายให้โจฮูผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ของพระองค์เป็นผู้สำเร็จราชการคอยช่วยเหลือโจฮอง ร่วมกับคณะผู้สำเร็จราชการได้แก่ เซี่ยโหว เซี่ยน (夏侯獻), โจซอง, เฉา เจ้า (曹肇) และจีนล่ง (秦朗 ฉิน หล่าง) แต่เล่าฮอง (劉放 หลิว ฟ่าง) และซุนจู (孫資 ซุน จือ) ขุนนางคนสนิทของจักรพรรดิโจยอยไม่ถูกกันกับเซี่ยโหว เซี่ยนและเฉา เจ้า เล่าฮองและซุนจูเกรงว่าเซี่ยโหว เซี่ยนและเฉา เจ้าจะขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการจึงทูลเสนอจักรพรรดิโจยอยให้ตั้งโจซองและสุมาอี้เป็นผู้สำเร็จราชการร่วมแทน ส่วนโจฮู, เซี่ยโหว เซี่ยน, เฉา เจ้า และจีนล่งถูกปลดจากการเป็นผู้สำเร็จราชการ
ราวครึ่งเดือนต่อมา ก่อนที่จักรพรรดิโจยอยจะสวรรคต สุมาอี้ได้มาถึงลกเอี๋ยง โจยอยทรงจับมือสุมาอี้และมีรับสั่งให้โจฮองและเฉา สฺวิน (曹詢; พระโอรสบุญธรรมอีกพระองค์ของโจยอย) มาข้างพระแท่นบรรทม พระองค์ทรงชี้ที่โจฮองและตรัสให้โจฮองกอดสุมาอี้เสมือนกอดพระบิดา จากนั้นโจยอยทรงตั้งให้โจฮองเป็นรัชทายาท โจยอยสวรรคตในวันเดียวกันนั้น
รัชสมัย

เนื่องจากโจฮองขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ รัชกาลของโจฮองจึงดำเนินไปผ่านคณะผู้สำเร็จราชการที่ประกอบด้วยโจซองกับสุมาอี้ กระทั่งสุมาอี้ยึดอำนาจทางการเมืองจากโจซอง ได้ใน ค.ศ. 249 สุมาอี้จึงได้สำเร็จราชการแต่ผู้เดียว ครั้นสุมาอี้เสียชีวิตใน ค.ศ. 251 สุมาสูบุตรของสุมาอี้ก็เข้าสืบตำแหน่งผู้สำเร็จราชการต่อ จักรพรรดิโจฮองทรงพยายามจะนำอำนาจปกครองกลับคืนมาจากผู้สำเร็จราชการ แต่ไม่สำเร็จ และสุมาสูถอดจักรพรรดิโจฮองออกจากราชสมบัติ
รัชสมัย > ในสมัยที่โจซองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

ช่วงแรกโจซองกับสุมาอี้บริหารอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการร่วมกัน แต่ภายหลังโจซองพยายามถอดสุมาอี้ออกจากอำนาจ โดยให้สุมาอี้ไปดำรงตำแหน่งชั้นสูงที่มีอำนาจแต่ในนามแทน โจซองจึงได้ใช้อำนาจผู้สำเร็จราชการแต่ผู้เดียว และตั้งคนสนิทของตน เช่น เตงเหยียง (鄧颺 เติ้ง หยาง), หลีซิน (李勝 หลี่ เชิ่ง), โฮอั๋น (何晏 เหอ เยี่ยน), และเตงปิด (丁謐 ติง มี่) ขึ้นเป็นขุนนางผู้ใหญ่
ในปี ค.ศ. 243 จักรพรรดิโจฮองเสกสมรสกับจักรพรรดินีเจิน หลานสาวของเจิน เหยี่ยน (甄儼) พระอนุชาของเอียนซีพระอัยยิกาของโจฮอง
ในปี ค.ศ. 244 โจซองนำทัพไปตีฮันต๋ง (漢中 ฮั่นจง) เมืองชายแดนของรัฐจ๊กก๊ก แม้ผลการรบจะไม่แพ้ไม่ชนะ แต่กองทัพของโจซองประสบความสูญเสียอย่างหนัก ประกอบกับขาดเสบียง จึงต้องถอยกลับไป แม้จะไม่สามารถมีชัยในสมรภูมิได้ดังหวัง แต่โจซองก็ยังมีอำนาจมั่นคงในฐานะผู้สำเร็จราชการต่อไป
ในปี ค.ศ. 247 สุมาอี้ลาออกจากราชการอ้างเหตุป่วย
ใน ค.ศ. 249 ขณะที่จักรพรรดิโจฮองกับผู้สำเร็จราชการโจซองออกนอกพระนครลกเอี๋ยง (洛阳 ลั่วหยาง) ไปยังสุสานโกเบงเหลง (高平陵 เกาผิงหลิ่ง) เพื่อเซ่นไหว้พระศพของจักรพรรดิโจยอยนั้น สุมาอี้ระดมกำลังกลุ่มผู้ต่อต้านโจซอง เข้ายึดพระนคร แล้วอ้างพระเสาวนีย์ของกวยทายเฮา พระมเหสีของจักรพรรดิโจยอยออกประกาศประณามโจซองว่าฉ้อราษฎร์บังหลวง และเรียกร้องให้ถอดโจซองกับญาติพี่น้องออกจากอำนาจ โจซองยอมคืนอำนาจเมื่อสุมาอี้สัญญาว่าจะให้โจซองคงอยู่ในบรรดาศักดิ์ตามเดิม แต่ไม่ช้าหลังได้อำนาจจากโจซองแล้ว สุมาอี้ก็ให้ประหารโจซอง ทั้งโคตรด้วยข้อหากบฏ ทำให้สุมาอี้ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแต่ผู้เดียว เหตุการณ์นี้เรียกว่าอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง
รัชสมัย > ในสมัยที่สุมาอี้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

เมื่อได้อำนาจแล้ว สุมาอี้ก็ใช้อำนาจนั้นขจัดคู่แข่งทางการเมืองจนสิ้น กลุ่มผู้สนับสนุนสุมาอี้บีบให้จักรพรรดิโจฮองประทานเครื่องยศเก้าอย่าง (九錫 จิ่วชื่อ) ให้แก่สุมาอี้ แต่สุมาอี้ทำทีปฏิเสธ นอกจากนี้ สุมาอี้ยังใช้อำนาจปราบปรามการทุจริตในวงราชการ และเกื้อหนุนขุนนางสุจริตหลายคน ทำให้ระบบราชการสะอาดขึ้นกว่ายุคโจซอง
ใน ค.ศ. 249 นั้นเอง หวัง หลิง (王淩) ผู้ปกครองเมืองฉิวฉุน (壽春 โช่วชุน) พยายามยึดอำนาจจากสุมาอี้ แต่ไม่สำเร็จ เพราะลูกน้องคือหฺวาง หฺวา (黃華) กับหยาง หง (楊弘) นำแผนการมาแจ้งแก่สุมาอี้ ทำให้สุมาอี้ ยกทัพไปยึดเมืองฉิวฉุนได้ก่อนที่หวัง หลิงจะดำเนินการสำเร็จ สุมาอี้สัญญาจะอภัยโทษให้หวัง หลิง ทำให้หวัง หลิงยอมจำนน แต่ภายหลังก็บีบให้หวัง หลิงฆ่าตัวตาย ทั้งประหารครอบครัวกับบริวารของหวัง หลิงทั้งสิ้น
ปีเดียวกันนั้น สุมาอี้ถึงแก่กรรม บุตรชายคือสุมาสูจึงสืบอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิโจฮอง
การพ้นจากราชสมบัติ

ใน ค.ศ. 252 จักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กสวรรคต สุมาสูอาศัยโอกาสนี้นำทัพไปตีง่อก๊กแต่แพ้
ปีถัดมา สุมาสูนำทัพไปง่อก๊กอีกครั้ง ครั้งนี้สุมาสูมีชัยเหนือจูกัดเก๊กผู้สำเร็จราชการของง่อก๊ก สุมาสูจึงมีชื่อเสียงขึ้นในด้านการทหาร
ในปี ค.ศ. 254 สุมาสูพยายามรวบอำนาจในราชสำนัก และสงสัยว่าจักรพรรดิโจฮอง กับขุนนางลิฮอง (李豐 หลี่ เฟิง) กำลังร่วมกันกำจัดตน สุมาสูจึงเรียกลิฮองไต่สวน แต่ลิฮองไม่ยอมเปิดเผยว่าทูลสิ่งใดต่อจักรพรรดิโจฮองบ้าง สุมาสูจึงเอาด้ามดาบตีลิฮองถึงแก่ความตาย แล้วสั่งประหารคนสนิทของลิฮอว คือแฮเฮาเหียนกับเตียวอิบพร้อมครอบครัวในข้อหากบฏ นอกจากนี้ สุมาสูยังบีบให้จักรพรรดิโจฮอง ถอดเตียวฮองเฮาพระมเหสีซึ่งเป็นธิดาของเตียวอิบออกจากตำแหน่ง แล้วตั้งจักรพรรดินีหวางขึ้นเป็นพระมเหสีพระองค์ใหม่ ทำให้จักรพรรดิโจฮองคับแค้นพระทัย
ในปีนั้นเอง ผู้สนับสนุนจักรพรรดิโจฮอง ทูลเสนอให้ทรงประหารสุมาเจียวน้องชายของสุมาสู ขณะที่สุมาเจียวมาเข้าเฝ้าในพระราชวัง จะได้ยึดกองกำลังของสุมาเจียวเอามาต่อสู้กับสุมาสู ชิงอำนาจกลับคืนมาเป็นของจักรพรรดิ แต่จักรพรรดิโจฮอง ทรงประหวั่นและไม่กล้าลงมือ ทำให้แผนการรั่วไหลไปถึงสุมาสู สุมาสูจึงถอดจักรพรรดิโจฮองออกจากราชสมบัติลงเป็นเจอ๋องดังเดิม แล้วยกโจมอพระญาติขึ้นเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่
ปลายพระชนม์

เมื่อถูกถอดลงเป็นเจอ๋องแล้ว โจฮองต้องทรงย้ายไปประทับที่เมืองโห้ลาย (河內郡 เหอเน่ย์จฺวิ้น)
ต่อมาใน ค.ศ. 265 สุมาเอี๋ยนบุตรของสุมาเจียวยึดราชสมบัติจากจักรพรรดิโจฮวนและถอดเจ้านายสกุลโจซึ่งรวมถึงโจฮองลงเป็นขุนนางบรรดาศักดิ์กง (公)
ครั้น ค.ศ. 274 อดีตจักรพรรดิโจฮองสิ้นพระชนม์ ได้รับพิธีศพตามฐานะขุนนางชั้นกง แทนที่จะเป็นพระราชพิธีศพอย่างจักรพรรดิ และได้รับสมัญญานามว่า "เช่าหลิงลี่กง" (邵陵厲公)
ไม่ปรากฏว่า โจฮองมีพระโอรสธิดาหรือไม่
ชื่อศักราช

เจิ้งฉื่อ (正始) ค.ศ. 240-249
เจียผิง (嘉平) ค.ศ. 249-254
พงศาวลี

พระบิดา: เฉา ข่าย (曹楷) มีฐานันดรศักดิ์อ๋องแห่งบู๊เสง (任城王 เริ่นเฉิงหวาง) บุตรของโจเจียง บุตรคนที่ 3 ของโจโฉ
พระชายา
เจินชื่อ (甄氏; แปลว่า "นางเจิน"; เสียชีวิต ค.ศ. 251) ได้เป็นพระมเหสีเรียก หฺวายหฺวังโฮ่ว (懷皇后)
จางชื่อ (張氏; แปลว่า "นางจาง") ได้เป็นพระมเหสีเรียกเตียวฮองเฮา (張皇后 จางหฺวังโฮ่ว)
หวังชื่อ (王氏; แปลว่า "นางหวัง") ได้เป็นพระชายาเรียก หวังหวังเฟย์ (王王妃)
Gammaracanthus

| Gammaracanthus |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropod
ไฟลัมย่อย:: สัตว์พวกกุ้งกั้งปู Crustacea
ชั้น:: Malacostraca 
อันดับใหญ่:: Peracarida 
อันดับ:: Amphipoda 
วงศ์:: Gammaracanthidae 
สกุล:: Gammaracanthus  Spence Bate, 1862

Gammaracanthus เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Gammaracanthidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปและอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Gammaracanthus aestuariorum Lomakina, 1952
Gammaracanthus caspius Sars, 1896
Gammaracanthus lacustris Sars, 1867
Gammaracanthus loricatus (Sabine,
ชะนีแก้มขาว

| ชะนีแก้มขาว,ชะนีแก้มขาวเหนือ |
| --- | --- |

ชะนีแก้มขาวตัวผู้

ชะนีแก้มขาวตัวเมีย
สถานะการอนุรักษ์
 เสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Primates
วงศ์ใหญ่:: Hominoidea
วงศ์:: Hylobatidae
สกุล:: Nomascus
สปีชีส์:: N.  leucogenys
ชื่อทวินาม
Nomascus leucogenys (Ogilby, 1840)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ (สีน้ำตาล — สถานที่พบ, สีส้ม — สถานที่ ๆ เป็นไปได้ว่าสูญพันธุ์แล้ว)
ชื่อพ้อง
 Hylobates leucogenys (Ogilby, 1840)
ชะนีแก้มขาว หรือ ชะนีแก้มขาวเหนือ (อังกฤษ: White-cheeked gibbon, Northern white-cheeked gibbon, ชื่อวิทยาศาสตร์: Nomascus leucogenys) เป็นชะนีชนิดหนึ่ง
มีลักษณะที่แตกต่างกันชัดเจนระหว่างตัวผู้และตัวเมีย กล่าวคือ ตัวผู้จะมีขนสีดำตลอดทั้งลำตัว ยกเว้นบริเวณแก้มซึ่งจะมีสีขาวเด่นชัด ส่วนตัวเมียนั้นจะมีขนสีเหลืองอ่อนหรือสีครีมตลอดทั้งลำตัว ยกเว้นบริเวณกระหม่อมหรือกลางศีรษะซึ่งมีสีดำ
ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีความยาวลำตัวตั้งแต่ศีรษะ 45-63 เซนติเมตร น้ำหนักตัวผู้ประมาณ 5.6 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมีย 5.8 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นของทางตอนเหนือของลาวติดต่อกับพรมแดนเวียดนาม และจีน
มีพฤติกรรมและนิเวศวิทยาอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็ก ๆ บนต้นไม้สูง ซึ่งในฝูงจะเป็นครอบครัวกัน ประกอบไปด้วยตัวผู้จ่าฝูง 1 ตัว ตัวเมีย 1 ตัว และลูก ๆ อีก 2-3 ตัว จะมีอาณาเขตครอบครองเป็นของตัวเอง และมักจะส่งเสียงร้องที่สอดประสานกันระหว่างตัวผู้และตัวเมีย ขณะที่ห้อยโหนไปกับกิ่งไม้ โดยที่ตัวผู้จะมีเสียงร้องที่สลับซับซ้อนกว่า
ประชากรชะนีแก้มขาวในจีน เดิมเคยเหลือเพียง 60 ตัวเท่านั้น ก่อนที่จะมีการอนุรักษ์ ซึ่งปัจจุบันได้มีจำนวนเพิ่มขึ้นแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nomascus leucogenys ที่วิกิสปีชีส์
Gammaroporeia

| Gammaroporeia |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropod
ไฟลัมย่อย:: สัตว์พวกกุ้งกั้งปู Crustacea
ชั้น:: Malacostraca 
อันดับใหญ่:: Peracarida 
อันดับ:: Amphipoda 
วงศ์:: Gammaroporeiidae  Bousfield, 1979
สกุล:: Gammaroporeia  (Bousfield & Hubbard, 1968)
สปีชีส์:: Gammaroporeia alaskensis
ชื่อทวินาม
Gammaroporeia alaskensis (Bousfield & Hubbard, 1968)

Gammaroporeia เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Gammaroporeiidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Gammaroporeia alaskensis
สปีชีส์นี้พบในอเมริกาตะวันตก
ยูอิ โฮริเอะ

| ยูอิ โฮริเอะ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 20 กันยายน พ.ศ. 2519 (48 ปี) โยชิโกะ โฮริเอะ   (ญี่ปุ่น: 堀江 由子; โรมาจิ: Horie Yoshiko)
อาชีพ: นักพากย์, นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2540 - ปัจจุบัน
สังกัด: Starchild
ฐานข้อมูล
IMDb
ยูอิ โฮริเอะ (ญี่ปุ่น: 堀江 由衣; โรมาจิ: Horie Yui) เป็นนักพากย์และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สังกัดค่าย VIMS (เดิมเคยสังกัด อาตส์วิชัน) มีชื่อเล่นที่แฟนๆ ตั้งให้มากมาย เช่น โฮจจัง (ほっちゃん) โฮจะ (ほちゃ) โฮตซัง (ほっさん) ยูอิจัง (ゆいちゃん) ยูอิตัง (ゆいたん) แต่ชื่อเล่นที่แฟนๆ นิยมเรียกมากที่สุดคือ "โฮจจัง" เธอเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากบท นารุเสะงาวะ นารุ ในเรื่องบ้านพักอลเวง
นอกจากงานพากย์แล้ว โฮริเอะยังดำรงตำแหน่งรองประธานแฟนคลับ "คุโระเนโกะโดเม" (「黒ネコ同盟」 สมาคมแมวดำ) ของตนเอง ส่วนในด้านงานเพลง โฮริเอะเคยออกอัลบั้มร่วมกับเพื่อนสนิท ยูการิ ทามูระ ในนามของ "ยามาโตะนาเดชิโกะ" และเคยเป็นหัวหน้าวง Aice5 (ไอซ์) ด้วย
ผลงานพากย์

ตัวหนา คือบทที่เป็นตัวเอก หรือตัวเด่นของเรื่อง
ผลงานพากย์ > ดราม่า ซีดี

Bludgeoning Angel Dokuro-Chan - Dokuro-chan
Pandora Hearts - Sharon Reinsworth
Rozen Maiden - Shinku
Shinshi Doumei Cross - Ushio Amamiya
ผลงานเพลง > อัลบั้ม

มิซึทามาริ นิ อึทสึรึ เซไค (ญี่ปุ่น: 水たまりに映るセカイ; โรมาจิ: Mizutamari ni Utsuru Sekai) (2543)
คุโระเนะโคะ โทะ ทสึคิ คิคิว โอะ เมะงึรึ โบเค็ง  (ญี่ปุ่น: 黒猫と月気球をめぐる冒険; โรมาจิ: Kuroneko to Tsuki Kikyū o Meguru Bōken) (2544)
โฮะ? (ญี่ปุ่น: ほっ?; โรมาจิ: Ho?) (2546)
สกาย (อังกฤษ: sky) (2546)
ระคุเอ็ง  (ญี่ปุ่น: 楽園; โรมาจิ: Rakuen) (2547)
อึโซทสึคิ อลิส โทะ คึจิระโก โอะ เมะงึรึ โบเค็ง  (ญี่ปุ่น: 嘘つきアリスとくじら号をめぐる冒険; โรมาจิ: Usotsuki Alice to Kujiragō o Meguru Bōken) (2548)
ดาร์ลิ่ง  (อังกฤษ: Darling) (2551)
A Votre Sante!! (2551) (ร่วมกับ คูโรบาระ โฮโซนคาอิ)
HONEY JET!! (2552)
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

Eternal Fantasy 3 Perpetual Blue (ญี่ปุ่น: 悠久幻想曲３パーペチュアルブルー; โรมาจิ: Yūkyū Gensōkyoku 3 Pāpechuaru Burū) Maxi Single Collection Part.6 (2543)
Merry Merrily (Yamato Nadeshiko) (2544)
Love Destiny (16 พฤษภาคม 2544)
Kirari Takaramono (ญี่ปุ่น: キラリ☆宝物) (28 กุมภาพันธ์ 2545)
All My Love (24 กรกฎาคม 2545)
Kokoro Harete Yo mo Akete (ญี่ปุ่น: 心晴れて 夜も明けて) (4 กุมภาพันธ์ 2547)
Scramble (Yui Horie with UNSCANDAL) (27 ตุลาคม 2547)
Hikari (Inukami! Opening Theme) (24 พฤษภาคม 2549)
Days (Includes theme songs for Nagasarete Airantō) (2 พฤษภาคม 2550)
Koisuru Tenkizu (ญี่ปุ่น: 恋する天気図) (Including the ending theme for the second half of Nagasarete Airantō) (17 สิงหาคม 2550)
Vanilla Salt (เพลงปิดเพลงแรกของ โทระโดระ!) (22 ตุลาคม 2551)
Silky Heart (เพลงเปิดเพลงที่สองของ โทระโดระ!) (28 มกราคม 2552)
YAHHO!! (เพลงปิดของ คะนะเมะโมะ) (26 สิงหาคม 2552)
ผลงานเพลง > ดีวีดี

CLIPS 1 — includes a number of live action promotional videos, including:
Sakura - her first promotional video, for her first album, 水たまりに映るセカイ (Mizutamari ni Utsuru Sekai)
Love Destiny - parts of the live action video can be seen in the Sister Princess opening animation
Kirari Takaramono - the song is the opening theme for Love Hina Again
All My Love - the song is the opening theme for Earth Defender Mao-chan
Kokoro Harete Yo mo Akete - the song is the ending theme for Jubei-chan 2
LIVE DVD 2006 - The Adventure Over Yui Horie (ญี่ปุ่น: 堀江由衣をめぐる冒険; โรมาจิ: Horie Yui o Meguru Bōken)
LIVE DVD 2007 - Horie Yui Christmas Live (ญี่ปุ่น: 堀江由衣 クリスマスライブ~由衣がサンタに着がえたら; โรมาจิ: Yui Ga Ni Santa Kigaetara)
ผลงานเพลง > เพลงโดดเด่น

Love Destiny - Sister Princess, Opening
Mainichi ga O-tenki (lit. Good Weather Every Day) - Love Hina, Insert
Egao No Mirai E (lit. Towards A Future Of Smiles) - Love Hina
Kirari Takaramono (lit. Glittering Treasures) - Love Hina Again, Opening
Be For You, Be For Me - Love Hina Again, Ending
Yakusoku (lit. Promise) - Love Hina, Insert
Happy Happy Rice Shower - Love Hina
Tsubasa (lit. Wings) - Sister Princess Ending
Girlish - Sister Princess, Sakuya's Theme
Destiny - Kikaider, Ending
Feel my feeling - School Rumble, Eri's Theme
RAMUNE iro no natsu - Love Hina
Kokoro Harete Yo mo Akete - Jubei-chan 2
IN YOU - Shaman King, Image Song
ALL MY LOVE - Ground Defense Force! Mao-chan, Opening
IT's MY STYLE - Earth Defender Mao-chan, Ending
Soyokaze no Harmony - From D.C.- Da Capo (Kotori Shirakawa's Song)
Sono Saki no Justice - Shaman King, Iron Maiden Jeanne Song
Aosusuki - Samurai Deeper Kyo, Image Song
Scramble - School Rumble, Opening
Pacem in Terris - Shaman King, Iron Maiden Jeanne S. F. O. V Song
Aki Uta ~Sarara~ - Bottle Fairy, Ending (Episodes 7-9)
Anata ga Suki (I like You) - Ultra Maniac, Ayu Tateishi image song
Hikari - Inukami!, Opening
Days - Nagasarete Airantou first opening
Say Cheese! - Nagasarete Airantō first ending
Koisuru Tenkizu -  Nagasarete Airantō 2nd ending
Poetry Love - Kogado game Heartful Memories
Nano Desu - Higurashi no Naku Koro ni Kai Character CD
Vanilla Salt - Toradora!First E.D
Silky Heart - Toradora!Second O.P
YAHHO! - KanamemoE.D
Darling Ddarling - Kämpfer Insert
Happy Halloween Maria! - Umineko no Naku Koro ni, Maria Ushiromiya Character Song
sugar sweet nightmare - Bakemonogatari, 5th Opening
แหล่งข้อมูลอื่น

Cyber Little Metro Line (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโดยสตาร์ไชลด์) (ญี่ปุ่น)
| ด ค กเซยูอะวอดส์ สาขานักพากย์สมทบยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
นักพากย์สมทบชายยอดเยี่ยม (2007–2022):  อากิระ อิชิดะ / โคกิ มิยาตะ (2007)  ฮิโรชิ คามิยะ / ไดซูเกะ โอโนะ (2008)  คาซูฮิโกะ อิโนอูเอะ / โทโมกาซุ ซูงิตะ (2009)  ชินอิจิโร มิกิ / ไดซูเกะ นามิกาวะ (2010)  คาซูยะ นากาอิ / โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ (2011)  เรียวเฮ คิมูระ / มาโมรุ มิยาโนะ (2012)  ยูกิ โอโนะ / จุนอิจิ ซูวาเบะ (2013)  โยชิมาซะ โฮโซยะ (2014)  คัตสึยูกิ โคนิชิ / โทชิยูกิ โมริกาวะ (2015)  โยชิมาซะ โฮโซยะ / เค็นอิจิ ซูซูมูระ (2016)  โฮจู โอตสึกะ (2017)  จุนอิจิ ซูวาเบะ (2018)  โทรุ ฟูรูยะ / เค็นตะ มิยาเกะ (2019)  มาโกโตะ ฟูรูกาวะ / ไคโตะ อิชิกาวะ (2020)  ทาเกฮิโตะ โคยาซุ / โนบูนางะ ชิมาซากิ (2021)  ฟูมิฮิโกะ ทาจิกิ / ยูอิจิ นากามูระ (2022) 
นักพากย์สมทบหญิงยอดเยี่ยม (2007–2022):  ยูโกะ โกโต / อามิ โคชิมิซุ (2007)  ริเอะ คูงิมิยะ / มิตสึกิ ไซงะ (2008)  อายะ เอ็นโด / มิยูกิ ซาวาชิโระ (2009)  คิกูโกะ อิโนอูเอะ / ยูอิ โฮริเอะ (2010)  ซาโตมิ อาราอิ / คานาเอะ อิโต (2011)  เอมิริ คาโต (2012)  ซายากะ โอฮาระ / ฮารูกะ โทมัตสึ (2013)  ยูอิ อิชิกาวะ (2014)  คานะ ฮานาซาวะ / มิยูกิ ซาวาชิโระ (2015)  ชิซูกะ อิโต / ซาโอริ ฮายามิ (2016)  เมงูมิ ฮัง (2017)  ซาโอริ โอนิชิ / อายาเนะ ซากูระ (2018)  ยู เซริซาวะ / นาโอะ โทยามะ (2019)  อัตสึมิ ทาเนซากิ (2020)  เรนะ อูเอดะ / อาการิ คิโต (2021)  มิกาโกะ โคมัตสึ / ริเอะ ทากาฮาชิ (2022) 
นักพากย์สมทบยอดเยี่ยม† (2023–ปัจจุบัน):  ชูอิจิ อิเกดะ / เรียวตาโร โอกิอายุ / อัตสึมิ ทาเนซากิ (2023)  โยเฮ อาซากามิ / มานากะ อิวามิ / มามิโกะ โนโตะ (2024) 
† ตั้งแต่ พ.ศ. 2566 (เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 17) เป็นต้นไป หมวดหมู่นักพากย์ชาย/หญิงจะถูกรวมเป็น "นักพากย์ยอดเยี่ยม" โดยไม่มีการแบ่งแยกทางเพศ
ฮิปฮอปไทย

ฮิปฮอปในประเทศไทย เป็นเพลงฮิปฮอปที่ผลิตในประเทศไทย  ฮิปฮอปของไทยแตกต่างจากอเมริกันฮิปฮอป ไม่เพียงแต่เสียงและภาษาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวัฒนธรรมที่ใช้ทำดนตรีด้วย