stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมรรถนทักษะ

สมรรถนทักษะ (อังกฤษ: hard skills) หรือ ทักษะทางเทคนิค (technical skills) คือทักษะเฉพาะด้านที่เกี่ยวข้องกับหน้าที่การงานหรือสถานการณ์จำเพาะ โดยมุ่งไปที่ความเข้าใจและความชำนิชำนาญทั้งด้านวิธีการ กระบวนการ วิธีดำเนินการ และเทคนิคของกิจกรรมจำเพาะนั้น ๆ ทักษะเหล่านี้สามารถวัดผลหรือประเมินผลได้ชัดเจน ต่างกับจรณทักษะ (soft skills) ซึ่งเป็นทักษะที่เกี่ยวข้องกับบุคลิกภาพของปัจเจกบุคคล สมรรถนทักษะยังเป็นทักษะที่สามารถทดสอบได้หรือผ่านการทดสอบมาแล้ว และบางครั้งอาจจำเป็นต้องมีคุณวุฒิวิชาชีพ ความรู้ทางเทคนิค หรือคุณวุฒิทางวิชาการด้วย
สนุกเกอร์

| --- | --- |
มาร์ก เซลบี กำลังเล่นเกมฝึกซ้อม
สมาพันธ์สูงสุด: สมาคมสนุกเกอร์โลก (World Snooker Association)
เล่นครั้งแรก: ค.ศ.1875 ในอินเดีย
ลักษณะเฉพาะ
หมวดหมู่: บิลเลียด (คิวสปอร์ต)
อุปกรณ์: โต๊ะสนุกเกอร์ ลูกสนุกเกอร์ ไม้คิว สามเหลี่ยม ชอล์ก
จัดแข่งขัน
โอลิมปิก: ได้รับการยอมรับในคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
เวิลด์เกมส์: 2001–ปัจจุบัน
สนุกเกอร์ (อังกฤษ: snooker; ออกเสียง: /ˈsnuːkər/ ในสำเนียงบริติช หรือ /snʊkər/ ในสำเนียงอเมริกัน) เป็นกีฬาที่ใช้ไม้คิวในการเล่น โดยเล่นบนโต๊ะผ้าสักหลาดหนาที่มีหลุมอยู่ 4 มุมโต๊ะ และตรงกลางของด้านยาวอีกด้านละหลุม โต๊ะมีขนาด 12 ฟุต × 6 ฟุต (3.6 ม. x 1.8 ม.) การเล่นใช้ไม้คิวและลูกสนุกเกอร์ มีลูกสีขาว 1 ลูก ลูกสีแดง 15 ลูก มีคะแนนลูกละ 1 คะแนน และมีลูกสีต่าง ๆ คือ สีเหลือง (2 คะแนน), สีเขียว (3), สีน้ำตาล (4), สีน้ำเงิน (5), สีชมพู (6) และสีดำ (7) ผู้เล่น (หรือทีม) ชนะ 1 เฟรม (แต่ละเกม) โดยแต้มที่เหนือกว่าฝั่งตรงข้าม โดยใช้แทงลูกสีแดงและแทงลูกสี ผู้ที่ชนะจำนวนเฟรมมากกว่าจะเป็นผู้ชนะ
สนุกเกอร์ได้เกิดขึ้นในเมืองจาบาลปุร์ ประเทศอินเดียโดยทหารอังกฤษ ได้รับความนิยมในหมู่ผู้เล่นที่ใช้ภาษาอังกฤษและประเทศในเครือจักรภพแห่งชาติ โดยผู้เล่นมืออาชีพมักจะได้รับเงินรางวัลจำนวนมากจากการแข่งขัน ขณะนี้เป็นที่นิยมมากขึ้นในจีน การเดินทางของผู้เล่นอาชีพเพื่อเข้าการแข่งขันที่จัดขึ้นทั่วทุกมุมโลก รายการทัวร์นาเมนต์ใหญ่คือเวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในเมื่องเชฟฟีลด์ ประเทศอังกฤษ
กติกาการเล่น

ผู้เล่นจะใช้ไม้คิวแทงลูกสีขาวเท่านั้น ให้กลิ้งไปกระทบลูกสีให้ลงหลุมจึงจะได้คะแนน และได้เล่นต่อไปจนกว่าผู้เล่นจะไม่สามารถทำให้ลูกสีลงหลุมได้ จึงจะเปลี่ยนให้ผู้เล่นอีกคนได้เล่นบ้าง
โดยมีข้อบังคับในลำดับการเล่นลูกสีต่างๆ ดังนี้
เริ่มเล่นจากลูกสีแดงก่อน หากทำลูกสีแดงลงหลุม จึงจะมีสิทธิ์เล่นลูกสีอื่นๆ สีใดก็ได้ตามแต่ผู้เล่นจะเลือก
หากเล่นลูกสีอื่นลงหลุมอีก ก็กลับมาเล่นลูกสีแดงอีกครั้ง หากสำเร็จอีก ก็เล่นลูกสีอื่นอีกครั้ง
(เมื่อลูกสีลงหลุม กรรมการจะนำกลับมาตั้งใหม่ที่จุดของลูกนั้น ยกเว้นลูกสีแดงที่จะไม่นำกลับมาตั้งใหม่)
เป็นอย่างนี้สลับกันไปเรื่อยๆ จนลูกสีแดงลงหลุมหมดทั้ง 15 ลูก
จึงเล่นลูกสีอื่นตามลำดับดังนี้ เหลือง เขียว น้ำตาล น้ำเงิน ชมพู และ ดำ เป็นลูกสุดท้าย
(ในช่วงนี้ลูกสีจะไม่นำกลับมาตั้งใหม่ที่จุดอีกแล้ว)
เมื่อลูกสีลงหลุมหมดทุกลูก ก็จะนับคะแนนรวมของแต่ละฝ่าย ฝ่ายที่ได้คะแนนมากกว่าจะเป็นฝ่ายชนะในเกมนั้น
ผู้เล่นยังยอมรับการเสียเฟรมได้ในขณะที่จะยกเลิกในเทิร์นของผู้เล่นนั้น ถ้าได้พิจารณาแต้มบนโต๊ะนั้นว่า แต้มจะไม่เพียงพอที่จะเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้ ซึ่งเป็นธรรมดาในสนุกเกอร์อาชีพ แต้มอาจหมายถึงคะแนน เมื่อผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามได้ทำฟาวล์ก็สามารถเกิดขึ้นได้ด้วยเหตุผลหลายอย่างเช่น  แทงลูกขาวแล้วไปโดนลูกสีก่อน เมื่อผู้เล่นพยายามที่จะแทงลูกขาวให้โดนลูกสีแดงและทำให้ลูกขาวลงหลุมด้วย หรือลูกไม่สามารถลอดผ่านไปได้ก็จะเรียกว่า "สนุกเกอร์" (เมื่อลูกขาวของผู้เล่นเจอลูกอุปสรรคแล้วก็ต้องกระทบลูกสีตามที่กติกากำหนดให้โดน โดยการกระทบลูกขาวหลบจากลูกอุปสรรค) คะแนนที่ได้รับจากการฟาวล์ อย่างขั้นต่ำ 4 คะแนน ถึง 7 คะแนน ถ้าโดนลูกสีดำ
นักสนุกเกอร์ที่มีชื่อเสียง

ในยุคนักสนุกเกอร์อาชีพเริ่มต้นด้วย โจ เดวิส ในช่วงทศวรรษที่ 1930 และยังคงเพิ่มขึ้นจนถึงปัจจุบัน มีจำนวนที่ค่อนข้างน้อยของผู้เล่นที่จะได้ประสบความสำเร็จในระดับสูง ถึงการบำรุงรักษาในหมู่ชนชั้นสนุกเกอร์เป็นงานที่ยากสำหรับมาตรฐานของเกมที่ต้องใช้เวลาหลายปีในการอุทิศตนพร้อมกับความพยายามที่เหมาะสมและความสามารถที่เป็นธรรมชาติ ผู้เล่นที่โดดเด่นในแต่ละยุคได้แก่ จอห์น พูลแมน ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เล่นที่สำคัญจนกระทั่งมาถึงยุคของ เรย์ เรียร์ดอน ในทศวรรษ 1960 สตีฟ เดวิส ในทศวรรษที่ 1970 และ 1980 สตีเฟน เฮนดรี ในทศวรรษที่ 1990 เรียร์ดอน ได้แชมป์ 6 ครั้ง (1970, 1973–1976 และ 1978) เดวิส 6 ครั้ง (1981, 1983, 1984 และ 1987-1989) และเฮนดรี ได้ 7 ครั้ง (1990, 1992-1996 และ 1999) นักสนุกเกอร์ในยุคปัจจุบันที่โดดเด่นได้แก่ รอนนี โอซุลลิแวน ได้แชมป์ห้าครั้ง (2001, 2004, 2008, 2012 และ 2013) จอห์น ฮิกกินส์ ได้แชมป์สี่ครั้ง (1998, 2007, 2009 และ 2011) และมาร์ก วิลเลียมส์ ได้แชมป์สามครั้ง (2000, 2003 และ 2018)
สนุกเกอร์ในประเทศไทย

ในปี 1982 (พ.ศ. 2525) ได้ก่อตั้ง สมาคมสนุกเกอร์แห่งประเทศไทย โดยมอริส เคอร์ ชาวอังกฤษที่เป็นผู้บุกเบิกกีฬาสนุกเกอร์เข้ามาในประเทศไทย โดยเริ่มมีการแข่งขันชิงแชมป์อาเซียน ปี 1983 (พ.ศ. 2526) ในปรเทศสิงคโปร์ การกีฬาแห่งประเทศไทยได้บรรจุสนุกเกอร์ให้อยู่ในพระราชบัญญัติกีฬาตั้งแต่ปี 1984 (พ.ศ. 2527) ในปี 1985 (พ.ศ. 2528) ได้มีการแข่งขันสนุกเกอร์มืออาชีพในประเทศไทยในชื่อว่า ไทยแลนด์ มาสเตอร์ (ชื่ออื่น เอเชียนโอเพน และ ไทยแลนด์โอเพน) โดยมีการเริ่มจัดอันดับโลกตั้งแต่ในฤดูกาล 1989/90 (2532/33) จนถึง 2001/02 (2544/45)
ดูเพิ่ม

บิลเลียด
พูล
แหล่งข้อมูลอื่น

สมาคมสนุกเกอร์โลก (World Snooker Association)
International Billiards & Snooker Federation
European Billiards & Snooker Association
Scottish Snooker NGB for Snooker & Billiards in Scotland เก็บถาวร 2012-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์ คิวทอง
เว็บไซต์ สมาคมกีฬาบิลเลียดแห่งประเทศไทย
ผู้พันเนวิลล์ ฟรานซิส ฟิตซ์เจอรัลด์ แชมเบอร์เลน ผู้คิดค้นเกมสนุกเกอร์
รูปตารางสนุกเกอร์ในการตั้งค่าเริ่มต้น
เกมกำลังดำเนินอยู่บนครึ่งโต๊ะ เมื่อลูกแดงไกล้จะลงหลุม
ไม้สไปเดอร์ยาว ถูกนำมาใช้ในการทำสะพานในการแทงลูกด้วยการผ่านลูกอุปสรรค เมื่อลูกแทงอยู่ระยะไกลเกินไปที่จะใช้สะพานมือ
วิดีโอเปิดเบรก
ชอล์ก และ ไม้คิว
สวอน (คอหงส์), สไปเดอร์, เรสต์
รอนนี โอซุลลิแวน นักสนุกเกอร์ที่มีชื่อเสียง
สมณะกระทรวง

สมณะกระทรวง (อังกฤษ: Congregation) คือ องค์การบริหารส่วนกลางในคริสตจักรโรมันคาทอลิกภายในสภาปกครองโรมัน แต่ละสมณะกระทรวงมีสมณมนตรี (prefect) เป็นผู้บริหารสูงสุด สมณมนตรีแต่ละท่านมีสมณศักดิ์เป็นพระคาร์ดินัล
สมณะกระทรวงในปัจจุบัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| สมณะกระทรวง | สมณมนตรี | ประเทศ | ได้รับแต่งตั้ง |
| สมณะกระทรวงหลักความเชื่อ | พระคาร์ดินัลหลุยส์ ลาดาเรีย แฟร์เร |  สเปน | 1 ก.ค. 2017 |
| สมณะกระทรวงพิธีกรรมและศีลศักดิ์สิทธิ์ | พระคาร์ดินัลโรเบิร์ต ซาร่าห์ |  กินี | 27 พ.ค. 2015 |
| สมณะกระทรวงการประกาศพระวรสารสู่ปวงชน | พระคาร์ดินัลหลุยส์ อันโตนีโอ ตักเล |  ฟิลิปปินส์ | 8 ธ.ค. 2019 |
| สมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญ | พระคาร์ดินัลโจวันนี อันเจโล เบคคีอู |  อิตาลี | 31 ส.ค. 2018 |
| สมณะกระทรวงมุขนายก | พระคาร์ดินัลมาร์ก เวเล็ต |  แคนาดา | 30 มิ.ย. 2010 |
| สมณกระทรวงบาทหลวง | พระคาร์ดินัลเบเนียมิโน สเตลล่า |  อิตาลี | 21 ก.ย. 2013 |
| สมณะกระทรวงคริสตจักรตะวันออก | พระคาร์ดินัลเลโอนาร์โด ซันดรี |  อาร์เจนตินา | 9 มิ.ย. 2007 |
| สมณะกระทรวงสถาบันชีวิตที่ถวายแล้วและคณะชีวิตแพร่ธรรม | พระคาร์ดินัลโจเอา บราซ เด อาวิซ |  บราซิล | 4 ม.ค. 2011 |
| สมณะกระทรวงการศึกษาคาทอลิก | พระคาร์ดินัลจูเซปเป แวร์ซาลดี |  อิตาลี | 31 มี.ค. 2015 |
สปายโร

| สปายโร |
| --- | --- |

ประเภท: แพลตฟอร์ม
ผู้พัฒนา: อินซอมนิแอ็กเกม  (1998–2000) Digital Eclipse  (2001–03) Equinoxe Digital Entertainment  (2002) Check Six Studios  (2002) Vicarious Visions  (2004) Eurocom  (2004) Amaze Entertainment  (2005) Toys for Bob  (2018–)
ผู้จัดจำหน่าย: โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์  (1998-2000) วิเวนดิยูนิเวอร์แซลเกม  (2001-2008) แอ็กทิวิชัน  (2008–)
ผู้จัดสร้าง:   Alex Hastings  Brian Hastings  Charles Zembillas  Craig Stitt  Mark Cerny  Michael John  Ted Price 
ระบบปฏิบัติการ:   เพลย์สเตชัน  เพลย์สเตชัน 2  เพลย์สเตชัน 3  เพลย์สเตชัน 4  เกมบอยอัดวานซ์  เกมคิวบ์  นินเท็นโดดีเอส  นินเท็นโดสวิตช์  ไมโครซอฟท์ วินโดวส์  เอกซ์บอกซ์  เอกซ์บอกซ์ 360  เอกซ์บอกซ์วัน 
วางจำหน่ายครั้งแรก: สปายโรเดอะดราก้อน 10 กันยายน 1998
จำหน่ายครั้งล่าสุด: สปายโรเรไนเต็ดไทรโลจี 13 พฤศจิกายน 2018
ภาคแยก: เดอะเลเจนด์ออฟสปายโร สกายแลนเดอร์
สปายโร (อังกฤษ: Spyro) เป็นชุดวิดีโอเกมแนวแพลตฟอร์มซึ่งมีตัวเอกเป็นมังกรนามสปายโร นับตั้งแต่เปิดชุดวิดีโอเกมด้วยเกม สปายโรเดอะดราก้อน บนเพลย์สเตชัน ในปี 1998 สปายโร มีภาคต่อและภาคแยกออกมามากมาย สิทธิ์ในการถือครอง สปายโร เดิมทีเป็นของยูนิเวอร์แซลพิคเจอร์ส (ผ่านยูนิเวอร์แซลอินเตอร์แอ็กทีฟที่ปิดกิจการไปแล้ว) และสร้างโดย อินซอมนิแอ็กเกม (Insomniac Games) แฟรนไชส์ได้ถูกเปลี่ยนมือและทีมพัฒนาหลายครั้งก่อนที่สิทธิ์ในการถือครอง สปายโร จะถูกแอ็กทิวิชันเข้าซื้อในปี 2008 ไปในที่สุด ชุดวิดีโอเกมดังกล่าวได้เปิดตัวภาคแยกแนว toys-to-life ชื่อ สกายแลนเดอร์ ซึ่งเป็นเกมแรกที่เปิดตัวในปี 2011
ในปี 2018 Toys for Bob ที่เป็นที่รู้จักกันในฐานะผู้พัฒนาชุดวิดีโอเกม สกายแลนเดอร์ ประกาศว่าพวกเขากำลังพัฒนาชุดรวมรีมาสเตอร์ของไตรภาค สปายโร เดิมที่ลงในเพลย์สเตชันในชื่อ สปายโรเรไนเต็ดไทรโลจี โดยตัวเกมวางจำหน่ายบนเพลย์สเตชัน 4 และ เอกซ์บอกซ์วัน ในวันที่ 13 พฤศจิกายน 2018 และจะวางจำหน่ายบนนินเท็นโดสวิตช์ และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในวันที่ 3 กันยายน 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
สมบัติทางกายภาพ

สมบัติทางกายภาพ (อังกฤษ: physical property) คือ ลักษณะการเปลี่ยนแปลงทางภายนอกที่สามารถสังเกตได้ด้วยตาเปล่าหรือโดยใช้เครื่องมือวัด สามารถบอกความหนัก-เบา กว้าง-ยาว สูง-เตี้ย ได้ มีคุณสมบัติที่ขึ้นอยู่กับปริมาณและเนื้อสารในวัตถุนั้นๆ
รายการคุณสมบัติ

เป็นคุณสมบัติที่เปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติไม่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางเคมี
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  การดูดซึม (ทางกายภาพ)  การดูดซึม (ทางไฟฟ้า)  การสะท้อนกลับ  โมเมนตัมเชิงมุม  พื้นที่  ความเปราะ  จุดเดือด  ปริมาณ  สี  ความเข้มข้น  ความหนาแน่น  ฉนวนไฟฟ้า  ความอ่อน  การกระจาย (distribution)  ประสิทธิภาพ (efficacy)  สภาพยืดหยุ่น  |  ประจุไฟฟ้า  การนำไฟฟ้า  ความต้านทานไฟฟ้า  สนามไฟฟ้า  ศักย์ไฟฟ้า  การคายพลังงาน  ความอ่อนตัว  อัตราการไหล  ความไหล  ความถี่  ความแข็ง  การเหนี่ยวนำ  ความต้านทานภายใน  ความเข้ม (intensity)  รังสี  ความยาว  |  ที่ตั้ง  ความสว่าง  การเรืองแสง (luminescence)  ความวาว (luster)  ความสามารถในการขึ้นรูป (malleability)  สนามแม่เหล็ก  ฟลักซ์แม่เหล็ก  มวล  จุดหลอมเหลว  โมเมน  โมเมนตัม  ความทึบแสง (opacity)  การดูดซึม (สนามแม่เหล็ก) (permeability)  ความซาบซึมได้ของสนามไฟฟ้า (permittivity)  สภาพพลาสติก  ความดัน  |  ความสว่าง  ความสามารถในการละลาย  ความร้อนจำเพาะ  ความต้านทาน  การสะท้อนของพื้นผิว  ดรรชนีหักเห  วงโครจร (spin)  ความแข็ง  ความฝืด (stiffness)  อุณหภูมิ  แรงดึง  การนำความร้อน  ความเร็ว  ความเหนียว  ปริมาณ  ความต้านทานของคลื่น  |
สมองขาดเลือดเฉพาะที่

| สมองขาดเลือดเฉพาะที่ |
| --- | --- |
แว่นซีทีสแกนของสมองแสดงเนื้อสมองใหญ่ตายเหตุขาดเลือดครึ่งซีกขวา (ด้านซ้ายของภาพ)
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: G45.9, I67.8
ICD-9: 435X,437X
MeSH: D002545
สมองขาดเลือดเฉพาะที่ (อังกฤษ: brain ischemia) หรือสมองใหญ่ขาดเลือดเฉพาะที่ (อังกฤษ: cerebral ischemia) หรือหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ (อังกฤษ: cerebrovascular ischemia) เป็นภาวะซึ่งมีเลือดไหลไปสมองไม่เพียงพอต่อความต้องการทางเมแทบอลิซึม ทำให้มีปริมาณออกซิเจนลดลงหรือภาวะสมองใหญ่มีออกซิเจนน้อย แล้วทำให้เนื้อเยื่อสมองตายหรือเนื้อสมองใหญ่ตายเหตุขาดเลือด / โรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ เป็นชนิดย่อยของโรคหลอดเลือดสมองร่วมกับอาการเลือดออกใต้อะแร็กนอยด์ (subarachnoid hemorrhage) และอาการเลือดออกในสมองใหญ่
การขาดเลือดเฉพาะที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อเมแทบอลิซึมของสมอง ลดอัตราเมแทบอลิซึมและวิกฤตพลังงาน
มีการขาดเลือดเฉพาะที่สองชนิด คือ การขาดเลือดเฉพาะที่จุดรวม (focal ischemia) ซึ่งจำกัดอยู่บริเวณหนึ่งของสมอง กับการขาดเลือดเฉพาะที่ทั่วไป (global ischemia) ซึ่งครอบคลุมเนื้อเยื่อสมองบริเวณกว้าง
อาการหลักเกี่ยวข้องกับการมองเห็น การขยับกายและการพูดบกพร่อง สาเหตุหลักของสมองขาดเลือดเฉพาะที่มีตั้งแต่ภาวะโลหิตจางเซลล์รูปเคียว (sickle cell anemia) ไปจนถึงความบกพร่องแต่กำเนิดของหัวใจ อาการของสมองขาดเลือดเฉพาะที่อาจมีหมดสติ ตาบอด มีปัญหาการประสานงาน และความอ่อนเปลี้ยในกาย ผลอื่นที่อาจเกิดจากสมองขาดเลือดเฉพาะที่ คือ โรคหลอดเลือดสมอง หัวใจหยุดเต้น และความเสียหายต่อสมองแบบผันกลับไม่ได้
การขัดขวางการไหลของเลือดไปสมองเกิน 10 วินาทีทำให้หมดสติ และการขัดขวางการไหลเกินสองสามนาทีโดยทั่วไปทำให้สมองเสียหายแบบผันกลับไม่ได้ ใน ค.ศ. 1974 ฮอสมันน์และซิมเมอร์มันน์แสดงว่าการขาดเลือดเฉพาะที่ที่ชักนำในสมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงสามารถแก้ไขได้อย่างน้อยบางส่วน การค้นพบนี้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ในการรักษาหลังสมองขาดเลือดก่อนความเสียหายนั้นผันกลับไม่ได้
สภาพตึงตัว

ผลกระทบของสารละลายต่าง ๆ ต่อเซลล์เม็ดเลือด
ความดันออสโมซิสที่มีผลต่อเซลล์เม็ดเลือดแดง
สภาพตึงตัว หรือ สภาพมีกำลัง (อังกฤษ: tonicity) เป็นการวัดความแตกต่างของความดันออสโมซิสของสารละลายสองชนิดที่กั้นด้วยเยื่อเลือกผ่าน มักใช้เมื่ออธิบายการตอบสนองของเซลล์ที่จมอยู่ในสารละลายภายนอก เช่นเดียวกับความดันออสโมซิส สภาพตึงตัวได้รับอิทธิพลเฉพาะจากตัวละลายที่ไม่สามารถผ่านเยื่อได้ เพราะตัวละลายเหล่านี้เท่านั้นที่ก่อให้เกิดแรงดันออสโมซิส สารละลายที่สามารถผ่านเยื่อหุ้มได้อย่างอิสระไม่มีผลต่อสภาพตึงตัว เพราะจะมีความเข้มข้นสองด้านของเยื่อเท่ากันเสมอ
การจำแนกสภาพตึงตัวที่สารละลายหนึ่ง ๆ มีได้เมื่อเปรียบเทียบกับสารละลายอื่น มีสามประเภท ได้แก่ สารละลายความดันออสโมซิสสูง (hypertonic) ความดันออสโมซิสต่ำ (hypotonic) และความดันออสโมซิสเสมอเลือด (isotonic)
ในเซลล์พืช คำว่า ความดันออสโมซิสเสมอเลือด ความดันออสโมซิสสูง และความดันออสโมซิสต่ำไม่สามารถใช้ได้แม่น เพราะความดันที่ออกโดยผนังเซลล์กระทบต่อจุดสมดุลออสโมซิสอย่างสำคัญ
ความดันออสโมซิสสูง

ความดันออสโมซิสสูง หมายถึง มีความเข้มข้นสูงกว่า ในวิชาชีววิทยา สารละลายความดันออสโมซิสสูง คือ สารละลายที่มีความเข้มข้นสูงกว่าตัวละลายด้านนอกเซลล์ เมื่อเซลล์จมอยู่ในสารละลายความดันออสโมซิสสูง น้ำจะมีแนวโน้มไหลออกจากเซลล์เพื่อรักษาสมดุลความเข้มข้นของตัวละลาย
เมื่อเซลล์พืชอยู่ในสารละลายความดันออสโมซิสสูง เยื่อหุ้มเซลล์ที่ยืดหยุ่นจะดึงออกจากผนังเซลล์ที่แข็ง แต่ยังคงเชื่อมอยู่กับผนังเซลล์ตรงจุดที่เรียกว่า พลาสโมเดสมาตา เซลล์จะมีรูปร่างเหมือนหมอนปักเข็มหมุด และพลาสโมเดสมาตาแทบสูญเสียการทำหน้าที่ทั้งหมดเพราะการตีบ สภาวะนี้เรียกว่า พลาสโมไลซิส
ความดันออสโมซิสต่ำ

ความดันออสโมซิสต่ำ หมายถึง มีความเข้มข้นต่ำกว่า สารละลายความดันออสโมซิสต่ำมีความเข้มข้นของตัวละลายต่ำกว่าในสิ่งแวดล้อม ฉะนั้น น้ำจึงไหลเข้าไปในเซลล์ เพื่อรักษาสมดุลความเข้มข้น ทำให้เกิดการบวม
สิ่งมีชีวิตบางชนิดวิวัฒนาวิธีการซับซ้อนในการเลี่ยงมิให้มีความดันออสโมซิสต่ำ ตัวยอ่างเช่น น้ำเกลือมีความดันออสโมซิสต่ำต่อปลาที่อาศัยอยู่ในทะเล พวกมันต้องการพื้นที่ผิวขนาดใหญ่ในเหงือกที่สัมผัสกับน้ำทะเลเพื่อแลกเปลี่ยนแก๊ส ฉะนั้น จึงสูญเสียน้ำไปในการออสโมซิสไปในทะเลจากเซลล์เหงือก พวกมันตอบสนองโดยการดื่มน้ำเกลือปริมาณมาก และขับเกลือส่วนเกินออกแบบใช้พลังงาน กระบวนการนี้เรียกว่า ออสโมเรกูเลชัน
ความดันออสโมซิสเสมอเลือด

สารละลายความดันออสโมซิสเสมอเลือด เป็นสารละลายที่มีความเข้มข้นของเอฟเฟ็กทีฟออสโมลเท่ากับความเข้มข้นของตัวละลายในอีกสารละลายหนึ่งที่มาเปรียบเทียบกัน กรณีที่เกิด เช่น เมื่อความเข้มข้นของทั้งน้ำและโมเลกุลตัวละลายทั้งหมดทั้งสารละลายนอกเซลล์และในเซลล์เท่ากัน โมเลกุลน้ำจึงแพร่ออกผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ในสองทิศทาง และด้วยเหตุนี้ เซลล์จึงไม่ได้น้ำหรือเสียน้ำ
สมองไหล

สมองไหล (อังกฤษ: brain drain หรือ human capital flight) หรือ การสูญเสียคนชั้นมันสมอง เป็นการอพยพออกจากประเทศขนานใหญ่ของบุคคลซึ่งมีทักษะหรือความรู้เฉพาะด้าน; ส่วนใหญ่เกิดขึ้นเพราะความขัดแย้ง การขาดโอกาส ความไร้เสถียรภาพทางการเมือง หรือความเสี่ยงด้านสุขภาพ "สมองไหล" มักได้รับพิจารณาว่าเป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจ เนื่องจากผู้อพยพมักจะนำบางส่วนของการฝึกซึ่งได้รับการสนับสนุนของรัฐบาลไปด้วย คู่ขนานกับการโยกย้ายทุน ซึ่งหมายถึงการเคลื่อนไหวในแนวเดียวกันของทุนทางการเงิน สมองไหลมักเกี่ยวข้องกับการลดทักษะการทำงานของผู้อพยพในประเทศจุดหมายของพวกเขา ในขณะที่ประเทศซึ่งอพยพออกนั้นสูญเสียประสบการณ์ของผู้มีทักษะ
คำว่า brain drain ประดิษฐ์ขึ้นโดยราชสมาคมเพื่อธิบายถึงการอพยพ "นักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญทางเทคโนโลยี" จากทวีปยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่สองไปยังทวีปอเมริกาเหนือ ปรากฏการณ์ตรงกันข้าม คือ "การได้คนชั้นมันสมอง" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมีการอพยพเข้ามาขนานใหญ่ของบุคคลที่มีคุณวุติทางเทคนิค ตามทฤษฎีแล้ว ภาวะ "สมองไหล" สามารถยุติได้ด้วยการให้โอกาสทางอาชีพแก่บุคคลผู้มีความชำนาญและให้โอกาสในการพิสูจน์ความสามารถของตนเอง
สมองไหลเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั่วไปในประเทศกำลังพัฒนา อย่างเช่น อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา กลุ่มประเทศหมู่เกาะในแคริบเบียน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศซึ่งมีเศรษฐกิจที่วางแผนมาจากศูนย์กลาง อย่างเช่น ในอดีตเยอรมนีตะวันออกและสหภาพโซเวียต ที่ซึ่งทักษะทางการค้าไม่ได้รับผลตอบแทนทางการเงิน
สมมติฐานของค็อค

ไฮน์ริช แฮร์มัน โรแบร์ท ค็อค (11 ธันวาคม 1843 – 27 พฤษภาคม 1910) แพทย์ชาวเยอรมันผู้ริเริ่มตั้งสมมติฐานของค็อค
สมมติฐานของค็อค (อังกฤษ: Koch's postulates; /ˈkɔːx/) เป็นเกณฑ์สี่ข้อที่ออกแบบมาเพื่อตั้งความสัมพันธ์แบบเป็นเหตุเป็นผลระหว่างจุลชีพหนึ่งๆ กับโรคใดโรคหนึ่ง สมมติฐาน (postulates) นี้ตั้งขึ้นโดยโรแบร์ต ค็อค และ ฟรีดดริช ลอฟเลอร์ ในปี 1884 โดยมีรากฐานมาจากแนวความคิดเดิมที่บรรยายไว้โดยเยค็อบ เฮนเล, และถูกทบทวนและเผยแพร่โดยค็อคในปี 1890. ค็อคได้นำสมมติฐานนี้ไปใช้ในการอธิบายสมุฏฐานวิทยาของอหิวาตกโรคและวัณโรค แต่แนวคิดนี้ก็ได้ถูกนำไปใช้ปรับโดยทั่วไปกับโรคอื่น ๆ (generalised) ภายใต้ข้อถกเถียงมากมาย สมมติฐานนี้ตั้งขึ้นก่อนหน้าที่จะมีแนวคิดแบบสมัยใหม่ต่อการเกิดโรคของไมโครบซึ่งไม่สามารถใช้แนวคิดของค็อคในการอธิบายได้ เช่น ไวรัส ซึ่งเป็นปรสิตที่มีวงจรชีวิตที่ต้องอาศัยเซลล์เท่านั้นจึงจะมีชีวิตได้ และในกรณีของพาหะไม่แสดงอาการ แนวคิดของค็อคได้ถูกแทนที่หลัก ๆ ด้วยเกณฑ์ชุดอื่น ๆ เช่น เกณฑ์แบรดฟอร์ดฮิลล์เพื่อการศึกษาโรคติดต่อในสาธารณสุขยุคใหม่
สมมติฐาน

สมมติฐานของค็อคประกอบด้วย:
จุลินทรีย์นั้นต้องพบทั่วไปในทุกสิ่งมีชีวิตที่เจ็บป่วยด้วยโรคนั้น แต่ไม่ควรจะพบ (should not be found) ในสิ่งมีชีวิตที่ไม่ป่วย
จุลินทรีย์นั้นต้องถูกนำมาแยกจากสิ่งมีชีวิตที่ป่วยและถูกนำมาเพาะเลี้ยงในการเพาะเลี้ยงเซลล์บริสุทธิ์
จุลินทรีย์ที่ถูกนำมาเพาะเลี้ยงแล้วจะถูกนำไปเข้าสู่สิ่งมีชีวิตที่ไม่ป่วย
จุลินทรีย์ต่างนั้นจะต้องถูกนำมาแยกอีกครั้งจากสิ่งมีชีวิตที่ถูกฉีดด้วยจุลินทรีย์ (reisolated from the inoculated) จุลินทรีย์ที่ถูกแยกออกมานี้จะต้องเหมือนกันกับในตัวอย่างใหม่ที่ป่วยและตัวอย่างเดิมที่ป่วย
อย่างไรก็ตาม ต่อมาค็อคได้ละทิ้งข้อบังคับสากลในสมมติฐานข้อแรกหลังเขาพบพาหะไม่แสดงอาการของอหิวาตกโรค และต่อมาในไข้ไทฟอยด์
ภาพแผนภาพแสดงสมมติฐานของค็อค
สมมติฐานความต่อเนื่อง

สมมติฐานความต่อเนื่อง (อังกฤษ: continuum hypothesis) คือ สมมติฐานเกี่ยวกับขนาดของเซตอนันต์. เกออร์ก คันทอร์ ได้วางพื้นฐานเกี่ยวกับจำนวนเชิงการนับเพื่อเปรียบเทียบขนาดของเซตอนันต์ เขาได้แสดงให้เห็นว่าเซตของจำนวนเต็มมีขนาดเล็กกว่าเซตของจำนวนจริง สมมติฐานความต่อเนื่องกล่าวว่า
หรือกล่าวในเชิงคณิตศาสตร์ได้ว่า ถ้าให้จำนวนเชิงการนับของจำนวนเต็ม  |\mathbb {Z} | คือ  \aleph _{0} (อะเลฟศูนย์) และ จำนวนเชิงการนับของจำนวนจริง  |\mathbb {R} | คือ  2^{\aleph _{0}} แล้ว สมมติฐานความต่อเนื่องกล่าวว่า
สมมติฐานภาวะต่อเนื่อง

ถ้าเซต S เป็นเซตที่ขัดแย้งกับสมมติฐานความต่อเนื่องแล้ว เราจะไม่สามารถจับคู่หนึ่งต่อหนึ่งระหว่างสมาชิกของเซต S กับ สมาชิกของเซตจำนวนเต็มได้ เพราะว่าจะมีสมาชิกของเซต S "เหลืออยู่"เสมอ. ในทางเดียวกัน เราจะไม่สามารถจับคู่หนึ่งต่อหนึ่งระหว่างสมาชิกของเซต S กับ สมาชิกของเซตจำนวนจริงได้ เพราะว่าจะมีสมาชิกของเซตจำนวนจริง"เหลืออยู่"เสมอ
สมอลฟอร์เวิร์ด

สมอลฟอร์เวิร์ด (อังกฤษ: small forward) เป็นผู้เล่นตำแหน่งหนึ่งในบาสเกตบอล สมอลฟอร์เวิร์ดมักผอมเรียวกว่า เตี้ยกว่า แต่เร็วกว่า ผู้เล่นตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดและเซ็นเตอร์ แต่หลายครั้งก็อาจสูงเท่ากัน ชื่อสมอลฟอร์เวิร์ดอาจบ่งบอกว่าตัวเล็กแต่นักบาสเกตบอลระดับอาชีพในเอ็นบีเอไม่เป็นเช่นนั้น สมอลฟอร์เวิร์ดมักมีส่วนสูงระหว่าง 6 ฟุต 5 นิ้ว ถึง 6 ฟุต 11 นิ้ว (1.96 ถึง 2.13 เมตร)
หน้าที่หลักของสมอลฟอร์เวิร์ดคือการทำคะแนน แต่บางคนมีหน้าที่เป็นพอยท์ฟอร์เวิร์ดและรับผิดชอบการส่งบอลด้วย แต่อย่างไรก็ตามสมอลฟอร์เวิร์ดส่วนใหญ่ก็เป็นตัวทำคะแนนให้ทีม ส่วนรูปแบบการทำคะแนนแตกต่างกันออกไปขึ้นกับนักกีฬา บางคนเป็นคนชู้ตที่แม่นจากระยะไกล แต่บางคนชอบที่จะกระแทกเข้าหาห่วงเพื่อทำแต้ม แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันก็คือการที่ได้ฟาล์วจากผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามที่เข้ามาป้องกัน การชู้ตลูกโทษที่แม่นยำถือเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับสมอลฟอร์เวิร์ด และหลายคนทำคะแนนจากการชู้ตลูกโทษได้เป็นจำนวนมาก
การตั้งรับมักไม่ใช้เรื่องหลักของสมอลฟอร์เวิร์ด เนื่องจากตำแหน่งการยืนจึงจำกัดเพียงพยายามขโมยลูกหรือรีบาวด์ แต่บางคนก็เก่งเรื่องการป้องกันมากเช่น รอน อาร์เทสต์ (Ron Artest) ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้เล่นตั้งรับที่เก่งที่สุดในเอ็นบีเอปัจจุบัน ลาร์รี เบิร์ด (Larry Bird) ก็เป็นผู้เล่นฝ่ายรับที่ฉลาดมากคนหนึ่ง สกอตตี พิพเพน (Scottie Pippen) เล่นป้องกับแบบหนึ่งต่อหนึ่งดีที่สุดคนหนึ่งตลอดอาชีพการเล่นในเอ็นบีเอ พูดโดยคร่าว ๆ ถ้าผู้เล่นหนึ่งสำคัญสำหรับการรุกทำคะแนน ก็มักจะสงวนพลังงานโดยไม่ค่อยเล่นตั้งรับมากและเป็นการป้องกันถูกเรียกฟาล์วอีกด้วย
สมอลฟอร์เวิร์ดหลายคนยังเล่นตำแหน่งชู้ตติ้งการ์ดได้ด้วย ผู้เล่นเหล่านี้เรียกว่าสวิงแมน สมอลฟอร์เวิร์ดที่เด่นในอดีตได้แก่ พิพเพน, เบิร์ด, โดมินิก วิลคินส์ (Dominique Wilkins) , จูเลียส เออร์วิง (Julius Erving) และ เจมส์ เวอร์ที (James Worthy) ส่วนสมอลฟอร์เวิร์ดในเอ็นบีเอปัจจุบันเช่น อาร์เทสต์, ราชาร์ด ลูวิส (Rashard Lewis) , คาร์เมโล แอนโทนี (Carmelo Anthony) , แกรนท์ ฮิลล์ (Grant Hill) , ลามาร์ โอดม (Lamar Odom) , เพยา สโตยาโควิช (Peja Stojakovic) , ชอน มาริออน (Shawn Marion) , อังเดร คิริเลนโก (Andrei Kirilenko) และ เลอบรอน เจมส์ (LeBron James) ส่วน เดิร์ก โนวิตสกี (Dirk Nowitzki) ถึงแม้ว่ามีทักษะของสมอลฟอร์เวิร์ดที่ยอดเยี่ยม แต่ด้วยความสูงถึง 7 ฟุต จึงเล่นในตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเป็นหลักในอาชีพการเล่นในเอ็นบีเอ ในปัจจุบัน สมอลฟอร์เวิร์ดนับว่าเป็นตำแหน่งที่มีผู้เล่นเยอะที่สุดในลีก NBA
สถาปัตยกรรมนอร์มัน

ช่องทางเดินกลางของมหาวิหารเดอแรมที่ใช้ซุ้มโค้งครึ่งวงกลมสองข้างแม้ว่าจะมีการใช้โค้งแหลมบนเพดานเหนือช่องทางเดินกลางที่เป็นการนำทางของสถาปัตยกรรมกอทิก
สถาปัตยกรรมนอร์มัน (อังกฤษ: Norman architecture) เป็นคำที่ใช้ในการบรรยายลักษณะสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ที่วิวัฒนาการโดยนอร์มันในดินแดนต่างๆ ที่ได้เข้าปกครองหรือมีอิทธิพลในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 โดยเฉพาะในการบรรยายถึงสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบอังกฤษ นอร์มันเป็นผู้ริเริ่มการก่อสร้างปราสาท, ป้อมปราการที่รวมทั้งหอกลางแบบนอร์มัน, สำนักสงฆ์, แอบบี, คริสต์ศาสนสถาน และมหาวิหารเป็นจำนวนมากในอังกฤษ ในลักษณะการใช้โค้งกลม (โดยเฉพาะรอบหน้าต่างและประตู) และมีลักษณะหนาหนักเมื่อเทียบกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่น
ลักษณะสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ที่กล่าวนี้เริ่มขึ้นในนอร์ม็องดีและแผ่ขยายไปทั่วยุโรปโดยเฉพาะในอังกฤษซึ่งเป็นที่ที่มีการวิวัฒนาการมากที่สุดและยังคงมีสิ่งก่อสร้างจากยุคนั้นที่ยังหลงเหลืออยู่มากกว่าประเทศอื่น ในขณะเดียวกันตระกูลโอตวิลล์ (Hauteville family) ซึ่งเป็นตระกูลนอร์มันที่ปกครองซิซิลีก็สร้างลักษณะสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์อีกลักษณะหนึ่งที่มีอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์และซาราเซ็นที่ก็เรียกว่า “สถาปัตยกรรมนอร์มัน” เช่นกันหรือบางครั้งก็เรียกว่า “สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ซิซิลี”
ที่มาของคำและการและการวิวัฒนาการไปเป็นสถาปัตยกรรมกอทิก

“สถาปัตยกรรมนอร์มัน” อาจจะเป็นคำที่เริ่มใช้กันโดยนักโบราณศึกษา (antiquarian) ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่การลำดับลักษณะตามสมัยต่างๆ มาจากการกำหนดของทอมัส ริคแมน (Thomas Rickman) ในหนังสือที่เขียนในปี ค.ศ. 1817 ชื่อ ความพยายามในการแยกลักษณะสถาปัตยกรรมอังกฤษตั้งแต่สมัยนอร์มันพิชิตอังกฤษจนถึงสมัยการปฏิรูปศาสนา (An Attempt to Discriminate the Styles of English Architecture from the Conquest to the Reformation) ที่ริคแมนเริ่มใช้คำว่า “นอร์มัน, กอทิกอังกฤษตอนต้น, กอทิกวิจิตร และกอทิกเพอร์เพ็นดิคิวลาร์” ในการแยกลักษณะสถาปัตยกรรมแบบต่างๆ  ส่วนคำว่า “โรมาเนสก์” โดยทั่วไปเป็นคำที่ใช้ในภาษากลุ่มโรมานซ์ในอังกฤษมาตั้งแต่ ค.ศ. 1715 และนำมาใช้ในการบรรยายลักษณะสถาปัตยกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1819 แม้ว่าสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพจะทรงสร้างแอบบีเวสต์มินสเตอร์ในแบบโรมาเนสก์ (ได้รับการเปลี่ยนแปลงจากสิ่งก่อสร้างเดิมหมดในปัจจุบัน) ก่อนหน้าการรุกรานของชาวนอร์มันไม่นานนัก ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสิ่งก่อสร้างสำคัญขนาดใหญ่ที่เก่าที่สุดที่สร้างแบบโรมาเนสก์ในอังกฤษ ในอังกฤษไม่มีสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ที่สร้างก่อนการรุกรานเหลืออยู่ให้เห็น แต่นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าลักษณะบางส่วนที่หลงเหลืออยู่ในคริสต์ศาสนสถานบางแห่งที่โดยทั่่วไปกล่าวกันว่าเป็นลักษณะ “นอร์มัน” นั้นอันที่จริงแล้วอาจจะเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมแองโกล-แซ็กซอน
ขณะที่ช่างสลักหินวิวัฒนาการลักษณะการแกะและทดลองหาวิธีแก้ปัญหาการสร้างเพดานสันอยู่ก็ได้พบวิธีใหม่ๆ ในการก่อสร้างเช่นการใช้โค้งที่แหลมขึ้นกว่าเดิม ที่ต่อมากลายมาเป็นลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมกอทิก นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมและนักวิชาการมีความเห็นว่าการศึกษาความเปลี่ยนแปลงทางสถาปัตยกรรมควรเป็นการศึกษาที่มีความต่อเนื่องเป็นหน่วยทั้งหมดรวมกันแทนที่จะเป็นการศึกษาของลักษณะเป็นส่วนๆ ซึ่งรวมทั้งการศึกษาวิวัฒนาการภายในสถาปัตยกรรมนอร์มันหรือโรมาเนสก์เช่นที่ว่า นักวิชาการเรียกลักษณะสถาปัตยกรรมที่มีลักษณะที่อยู่ในระหว่างการวิวัฒนาการจากสมัยหนึ่งไปเป็นอีกสมัยหนึ่งว่าเป็น “ลักษณะคาบสมัย” (Transitional) หรือ “ลักษณะคาบสมัยนอร์มัน-กอทิก” (Norman-Gothic Transitional) เว็บไซต์บางแห่งใช้คำว่า “นอร์มันกอทิก” ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายกำกวมที่อาจจะหมายถึงลักษณะคาบสมัยหรือลักษณะนอร์มันอย่างเดียวก็เป็นได้,