stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โพธิสัตวศีล
โพธิสัตวศีล 58 > ลหุกาบัติ 48 ข้อ

ผู้ไม่เคารพผู้อาวุโส   ชั้นอาจารย์ของตน
ผู้ดื่มสุราเมรัย
ผู้บริโภคโภชนาหารปลาและเนื้อ
ผู้บริโภคผักมีกลิ่นฉุนแรง ให้โทษเกิดราคะ 5 ชนิด คือ 1. หอม 2. กระเทียม 3. กุยช่าย 4. หลักเกียว 5. ใบยาสูบ
ผู้ไม่ตักเตือนผู้ต้องอาบัติให้แสดงอาบัติ
ผู้ไม่บริภาคสังฆทานแก่ธรรมกถึก (ผู้กล่าวธรรม,นักเทศน์)
ผู้ไม่ไปฟังการสอนธรรม
ผู้คัดค้านพระพุทธศาสนาในมหายานนิกาย
ผู้ไม่ช่วยเหลือคนป่วย
ผู้เก็บอาวุธสำหรับฆ่ามนุษย์หรือสัตว์ไว้ในครอบครอง
ผู้เป็นทูตสื่อสารในทางการเมือง
ผู้ค้ามนุษย์ไปเป็นทาส ขายสัตว์ไปให้เขาฆ่าหรือใช้งาน
ผู้พูดนินทาใส่ร้ายผู้อื่น
ผู้วางเพลิงเผาป่า
ผู้พูดบิดเบือนข้อความพระธรรมให้เสื่อมเสีย
ผู้พูดอุบายเพื่อประโยชน์ตน
ผู้ประพฤติข่มขี่บังคับเขาให้ทานวัตถุ
ผู้อวดอ้างตนเป็นอาจารย์เมื่อตนยังเขลาอยู่
ผู้พูดกลับกลอกสองลิ้น
ผู้ไม่ช่วยสัตว์ เมื่อเห็นสัตว์นั้นตกอยู่ในภยันตราย
ผู้ผูกพยาบาท คาดแค้น
ผู้ทะนงตน ไม่ขวนขวายศึกษาธรรม
ผู้เย่อหยิ่ง กระด้างก้าวร้าว
ผู้ไม่ศึกษาพระธรรม
ผู้ไม่ระงับการวิวาทเมื่อสามารถสงบได้
ผู้ละโมบเห็นแก่ตัว
ผู้น้อมลาภที่เขาถวายสงฆ์อื่นมาเพื่อตน
ผู้น้อมลาภที่เขาจะถวายสงฆ์ไปตามชอบใจ
ผู้ทำเสน่ห์ยาแฝดฤทธิ์เวท ให้คนคลั่งไคล้
ผู้ชักสื่อให้ชายหญิงเป็นผัวเมียกัน
ผู้ไม่ช่วยเหลือไถ่ค่าตัวคนให้พ้นจากเป็นทาสเมื่อสามารถ
ผู้ซื้อขายอาวุธสำหรับฆ่ามนุษย์หรือสัตว์
ผู้ไปดูกระบวนทัพมหรสพและฟังขับร้อง
ผู้ไม่มีขันติ อดทนสมาทานต่อศีล
ผู้ปราศจากกตัญญู ต่อบิดามารดา อุปัชฌายาจารย์
ผู้ปราศจากสัจจ์ต่อคำปฏิญาณ จะตั้งอยู่ในพรหมจรรย์
ผู้ปฏิบัติธุดงควัตรในถิ่นที่มีภยันตราย
ผู้ไม่มีคารวะ ไม่รู้จักสูงต่ำ
ผู้ไม่มีกุศลจิต ไม่สร้างบุญ สร้างกุศล ทำทาน
ผู้มีฉันทาคติ ลำเอียงการให้บรรพชาและอุปสมบท
ผู้เป็นอาจารย์สอนด้วยการเห็นแก่ลาภ
ผู้กระทำสังฆกรรมแก่ผู้มีมิจฉามรรยา
ผู้มีเจตนาฝ่าฝืนวินัย
ผู้ไม่เคารพสมุดพระธรรมคำภีร์
ผู้ไม่สงเคราะห์โปรดเวไนยสัตว์
ผู้ยืนหรือนั่งที่ต่ำแสดงธรรม
ผู้ยอมจำนนต่ออำนาจธรรมโรธี (อำนาจที่ผิดธรรม)
ผู้ล่วงละเมิดธรรมคำสั่งสอนในพระพุทธศาสนา
โพธิสัตวศีลในดินแดนพุทธมหายาน

บรรพชิตในจีน เกาหลี และเวียดนาม ยังรักษาพระวินัย และพระปาติโมกข์ของนิกายธรรมคุปต์อย่างเคร่งครัด ขณะที่ข้อกำหนดศีลในพรหมชาลสูตรฝ่ายมหายาน จะรับกันในการอุปสมบทเป็นพระภิกษุมหายานโดยสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม เสถียร โพธินันทะกล่าวว่า แม้แต่สามเณร ก็ยังต้องปฏิบัติพระโพธิสัตว์ศีลเช่นเดียวกันกับภิกขุ ขณะที่ฆราวาสหากปรารถนาจะรับศีลโพธิสัตว์ก็สามารถทำได้ โดยต้องรีบศีล 5 เป็นพื้นฐานเสียก่อน โดย  เสถียร โพธินันทะ ให้ข้อมูลเพิ่มเติมใน "ประมวญกำหนดสิกขาบทในอุตตรนิกาย" ว่า  "ฆราวาสนั้นมีความสำคัญเฉพาะข้อ 3 อันเป็นสิกขามังสะวิรัติเท่านั้น เพราะได้รับปฏิบัติในศีล 8 หรือ ศีล 5 อยู่แล้ว"
อย่างไรก็ตาม  ที่ญี่ปุ่นได้มีการลดความสำคัญของพระปาติโมกข์ หรือพระวินัยของนิกายธรรมคุปต์ลง จนเหลือแต่การรับโพธิสัตวศีลเท่านั้น โดยเริ่มมาตั้งแต่ยุคของพระไซโจ หรือราวพุทธศตวรรษที่ 15 ผู้ก่อตั้งนิกายเทนได ซึ่งได้รับพระราชานุญาตจากพระจักพรรดิในการตั้งสีมาอุปสมบทของนิกายตนเอง โดยรับเพียงโพธิสัตวศีลไม่ต้องสมาทานพระวินัยของนิกายธรรมคุปต์ เพื่อชำระนิกายมหายานให้บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น โดยแต่เดิมผู้ที่จะรับการอุปสมบทในญี่ปุ่น จะต้องทำกันที่สีมาวัดโทไดจิ ในนครนาระ ซึ่งจะมีการอุปสมบทแบบดั้งเดิม คือรับพระวินัย และพระปาติโมกข์ของนิกายธรรมคุปต์พร้อมกับรับโพธิสัตวศีล
ต่อมา นอกจากนิกายเทนไดแล้ว นิกายเซน สายโซโตะ นิกายชินงอน และนิกายโจโดชู ยังอุปสมบทโดยรับเพียงโพธิสัตวศีลเท่านั้นเช่นกัน กระทั่งถึงยุคเมจิ รัฐบาลได้มีความพยายามลดความสำคัญของศาสนาพุทธ จึงออกกฎหมายเปิดทางให้บรรพชิตสมรสกับสตรี และตั้งครอบครัว โดยอ้างว่าพระวินัยมิได้มีบัญญัติห้ามบรรพชิตในเรื่องนี้ นับเป็นการสิ้นสุดของการถือพระวินัยในญี่ปุ่นโดยสมบูรณ์
บรรณานุกรม

เสถียร โพธินันทะ. (2501). ประมวญกำหนดสิกขาบทในอุตตรนิกาย.
The Soka Gakkai Dictionary of Buddhism. Soka Gakkai International,
The Brahma Net Sutra. Translated into English by the Buddhist Text Translation Society in USA
ต้นฉบับและเนื้อหาเพิ่มเติม

ประมวญกำหนดสิกขาบทในอุตตรนิกาย
http://www.gonghoog.com/main/index.php/2012-11-10-06-47-07
พระวินัยสี่บรรพ (ภาษาจีน)
http://www.cbeta.org/result/T22/T22n1428.htm เก็บถาวร 2008-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คัมภีร์โพธิสัตว์ศีล (菩薩戒本) ฉบับพระธรรมเกษม (ภาษาอังกฤษ)
http://www.sutrasmantras.info/sutra31.html
รามเกียรติ์

จิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์บนผนังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม กรุงเทพมหานคร
รามเกียรติ์ เป็นวรรณกรรมที่มีเค้าโครงมาจากเรื่องรามายณะซึ่งเป็นนิทานที่แพร่หลายอยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้ ต่อมาอารยธรรมอินเดียได้แพร่สู่ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พ่อค้าชาวอินเดียได้นำวัฒนธรรมและศาสนามาด้วย ทำให้รามายณะแพร่หลายไปทั่วภูมิภาค กลายเป็นนิทานที่รู้จักกันเป็นอย่างดี และได้ปรับเปลี่ยนเนื้อหาให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมของประเทศนั้นจนกลายเป็นวรรณคดีประจำชาติไป ดังปรากฏในหลายชาติ เช่น ไทย ลาว พม่า กัมพูชา มาเลเซีย อินโดนีเซีย ล้วนมีวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์เป็นวรรณคดีประจำชาติทั้งสิ้น
“รามเกียรติ์” มีเค้าโครงจากวรรณคดีอินเดียคือมหากาพย์รามายณะที่ ฤๅษีวาลมีกิ ชาวอินเดีย แต่งขึ้นเป็นภาษาสันสกฤต เมื่อประมาณ 2,400 ปีเศษ เชื่อว่าน่าจะเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวไทยมาตั้งแต่สมัยโบราณ จากอิทธิพลของศาสนาพราหมณ์ฮินดู
ศัพทมูลวิทยา

รามเกียรติ์ แปลว่า เกียรติของพระราม เป็นคำสมาสมาจากคำสันสกฤตว่า รามะ + กีรฺตี โดยคำว่า รามะ (สันสกฤต: रमा, อักษรโรมัน: rāma) หมายถึง พระราม และคำว่า กีรฺตี (สันสกฤต: कीर्ति, อักษรโรมัน: kīrti) หมายถึง เกียรติ ชื่อเสียง
คำ รามเกียรติ์ เกิดขึ้นจากอิทธิพลเรื่องรามายณะเข้ามาสู่ในดินแดนประเทศไทยผ่านอินโดนีเซีย มายังอาณาจักรเจนละจนกระทั่งมาสู่เมืองโบราณศรีเทพ พบในจารึกเวียลกันเตล (K.359) อักษรปัลลวะ ภาษาสันสกฤต อายุ พ.ศ. 1141 สมัยพระเจ้าภววรมันที่ 1  และจารึกที่เมืองโบราณศรีเทพ อักษรปัลลวะ ภาษาสันสกฤต อายุพุทธศตวรรษที่ 12
ดูเพิ่ม

เรียมเกร์
รามาวตาร
โขน
รายชื่อตัวละครในรามเกียรติ์
หนังสืออ่านเพิ่ม

Thai Ramayana (abridged) as written by King Rama I, ISBN 974-7390-18-3
The story of Ramakian - From the Mural Paintings along the Galleries of the Temple of the Emerald Buddha, ISBN 974-7588-35-8
แหล่งข้อมูลอื่น

เนื้อเรื่องตอน หนุมานเข้ากรุงลงกา เก็บถาวร 2009-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน แปลเป็นภาษาอังกฤษโดย Dr. Theodora H. Bofman (อังกฤษ)
ดู รายชื่อตัวละครในรามเกียรติ์ หากท่านต้องการทราบถึงตัวละครในรามเกียรติ์
อาภรณ์ ศรีพิพัฒน์

| อาภรณ์ ศรีพิพัฒน์ ป> ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี: พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
 

อาภรณ์ ศรีพิพัฒน์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ของไทย ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อดีตกรรมการผู้จัดการบริษัท ภูมิซอฟต์ จำกัด
ประวัติ

นายอาภรณ์ ศรีพิพัฒน์ จบการศึกษาปริญญาโท บริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยนอร์ทเทิร์นอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ปริญญาโทวิทยาศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยเป็นอดีตผู้บริหารภาคเอกชนในบริษัทไอบีเอ็ม และอินเทลและอดีตนายกสมาคมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ไทย และเป็นอาจารย์บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นายอาภรณ์ ศรีพิพัฒน์ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในพ.ศ. 2520 ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ (ครม.40 และ ครม.41) กระทั่งพ้นจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
นายอาภรณ์ เคยเป็นประธานกลุ่มอุตสาหกรรมอาหาร ในสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2524 - 2526 เป็นคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ระหว่างปี พ.ศ. 2545 - 2547
ในปี พ.ศ. 2562 ศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง มีคำสั่งให้เขาเป็นคนไร้ความสามารถ และให้อยู่ในความอนุบาลของนายประเสริฐศักดิ์ ศรีพิพัฒน์ ซึ่งเป็นบุตรชาย เนื่องจากป่วยเป็นโรคเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมอง กดเนื้อสมองด้านข้างซ้าย ไม่รู้สึกตัว ไม่สามารถสื่อสารได้ ต้องมีผู้ดูแล ไม่สามารถประกอบกิจการงานหรือช่วยเหลือตัวเองได้ และไม่สามารถรักษาให้หายเป็นปกติได้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
สัตว์บก

โอคาพีเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก.
สัตว์บก (อังกฤษ: terrestrial animal) เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่บนพื้นดินเป็นส่วนมากหรือทั้งหมด มีทั้ง 2 ขา 4 ขา หรือมากกว่านั้น ทั้งนี้ไม่นับรวมมนุษย์ สัตว์บกส่วนมากเป็นสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนม ที่ใหญ่ ๆ คือ พวกที่ออกลูกเป็นไข่ เช่น ไก่ พวกออกลูกเป็นตัวเช่น แมว สุนัข ช้าง ควาย พวกที่มีกระเป๋าหน้าท้องเช่น จิงโจ้ และพวกที่มีรก โดยส่วนใหญ่สัตว์ตัวเมียมีนมให้ลูกกิน
กรีฑาอเมริกาใต้

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1918
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
สํานักงานใหญ่: มาเนาส์, อามาโซนาส ประเทศบราซิล
สมาชิก  : 13 สหพันธ์
ประธาน:  โรแบร์โต เกสตา เด เมโล
เว็บไซต์: AtletismoSudamericano.org (ในภาษาสเปน)
กรีฑาอเมริกาใต้ (อังกฤษ: South American Athletics; สเปน: Atletismo Sudamericano) หรือชื่อเดิมว่า สมาพันธ์กรีฑาแห่งอเมริกาใต้ (สเปน: Confederación Sudamericana de Atletismo;CONSUDATLE; อังกฤษ: South American Athletics Confederation) เป็นสมาพันธ์ระดับทวีปที่ปกครององค์กรกรีฑาระดับชาติและสหพันธ์ข้ามชาติภายในทวีปอเมริกาใต้ CONSUDATLE เป็นหนึ่งในหกสมาคมในพื้นที่ของกรีฑาโลก (WA) CONSUDATLE ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 ในเมืองบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา  ดังนั้น CONSUDATLE จึงอ้างว่าเป็นสมาคมกรีฑาภูมิภาคที่เก่าแก่ที่สุดของโลก สมาชิกผู้ก่อตั้ง ได้แก่ อาร์เจนตินา อุรุกวัย และแอนเดียนชิลี ประเทศอื่น ๆ เข้าร่วมตามลำดับ ได้แก่ บราซิลในปี พ.ศ. 2465 เอกวาดอร์และเปรูในปี พ.ศ. 2468 โบลิเวียในปี พ.ศ. 2473 และโคลัมเบียในปี พ.ศ. 2480 ปารากวัยและเวเนซุเอลาตามมาในภายหลัง และกายอานา ปานามา และซูรินามเข้าร่วมภายในทศวรรษที่ผ่านมา
จอห์นนี เดมอน

จอห์นนี เดมอน
จอห์นนี เดวิด เดมอน (อังกฤษ: Johnny David Damon; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973 – ) มีชื่อเล่นคือ "ไนโทร" เป็นนักเบสบอลตัวรับระดับอาชีพชาวอเมริกัน และได้รับการกำหนดให้เป็นตัวตีเป็นครั้งคราว ผู้ซึ่งปัจจุบันเป็นนักเล่นอิสระ ในอาชีพเมเจอร์ลีกเบสบอลของเขา เดมอนได้เล่นให้แก่ทีมแคนซัสซิตีรอยัล (ใน ค.ศ. 1995 - 2000), โอคแลนด์แอธเลติก (ค.ศ. 2001), บอสตันเรดซอกซ์ (ค.ศ. 2002-2005), นิวยอร์กแยงกี้ (ค.ศ. 2006-2009), ดีทรอยต์ไทเกอร์ (ค.ศ. 2010), แทมป้าเบย์เรย์ (ค.ศ. 2011) และคลีฟแลนด์อินเดียน (ค.ศ. 2012)
ปัจจุบัน เขาเป็นนักเบสบอลที่ยังคงสร้างผลงานอย่างต่อเนื่องในระดับอาชีพเป็นอันดับสองในการทำทริปเปิล (109 ครั้ง), อันดับสามในการทำรัน (1,668 ครั้ง) และอันดับสี่ทั้งในการทำฮิต (2,769 ครั้ง) รวมถึงการแย่งฐาน (408 ครั้ง)
ประวัติ

เดมอนเกิดที่ฟอร์ตไรลีย์ ซึ่งเป็นฐานทัพแห่งหนึ่งในรัฐแคนซัส แม่ของเขาชื่อยม เป็นชาวไทย ส่วนพ่อของเขาชื่อจิมมี เป็นชาวอเมริกันที่สืบเชื้อสายมาจากโครเอเชียและไอริช พวกเขาพบกันในสมัยที่พ่อของเขาเป็นจ่าทหารเรือในกองทัพสหรัฐ ที่ได้รับการส่งไปประจำการ ณ ประเทศไทย เดมอนใช้เวลาช่วงปฐมวัยของเขาส่วนใหญ่ในฐานะของลูกทหาร โดยย้ายไปหลายฐาน ทั้งจากจากโอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น สู่เยอรมนีตะวันตก ก่อนที่พ่อของเขาจะออกจากกองทัพและตั้งรกรากร่วมกับครอบครัวในพื้นที่ออร์แลนโดในช่วงก่อนที่เดมอนจะเข้าสู่โรงเรียนอนุบาล
เดมอนเป็นเด็กที่เงียบๆ ซึ่งโดยส่วนใหญ่ถือเป็นผู้มีความผิดปกติด้านความคล่องแคล่ว โดยเดมอนกล่าวถึงปัญหานี้ในภายหลังว่า "ความคิดของผมนำหน้าไปเพียงแค่ปลายลิ้นเองครับ" "ผมได้ขับร้องเพลงเป็นยาขับกล่อมใจ และผมก็รู้สึกดีขึ้นกว่าเดิม แต่ผมก็ยังคงเก็บตัวเงียบในแต่ละช่วงเวลา" เขาเล่นในเซาธ์ออเรนจ์ลิตเติลลีกเมื่อครั้งยังเด็ก เดมอนเข้าเรียนที่ดร.ฟิลิปส์ไฮสคูลในออร์แลนโดเมื่อเขาอยู่ในชั้นปีที่ 4 ใน ค.ศ. 1992 เขาได้รับโอกาสเข้าโรงเรียนมัธยมชั้นนำโดยนิตยสาร เบสบอลอเมริกา โดยได้รับการเสนอชื่อสู่ทีมโรงเรียนมัธยมออลอเมริกาของ ยูเอสเอทูเดย์ และได้เป็นผู้เล่นฟลอริดาเกเตอเรดแห่งปี เดมอนยังได้เล่นอเมริกันฟุตบอลในระดับชั้นมัธยม ที่ซึ่งครั้งหนึ่งได้รับการเข้าตีโดยวอร์เรน เซพพ์ และนั่นก็เป็นการเข้ากระแทกครั้งแรกในชีวิตของเขา
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 จอห์นนี เดมอน ได้เดินทางมายังประเทศไทย เพื่อทำหน้าที่ช่วยเหลือเบสบอลทีมชาติไทยในการแข่งขันเวิลด์เบสบอลคลาสสิก ซึ่งเป็นการยกระดับวงการเบสบอลไทยให้มีศักยภาพยิ่งขึ้น และครั้งนี้ถือเป็นการเดินทางมายังประเทศไทยเป็นครั้งที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น

Johnny Damon ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Johnny Damon in Thailand ที่เฟซบุ๊ก
มหาปุริสลักขณะ
มูลเหตุอันได้มาซึ่งมหาปุริสลักขณะ

ในลักขณสูตร (พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค) พระผู้มีพระภาคได้ทรงแสดงคติแห่งมหาปุริสลักขณะ ว่าย่อมมีคติเป็นสองเท่านั้นไม่เป็นอย่างอื่น คือ ถ้าครองเรือน จะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงธรรม  ถ้าเสด็จออกผนวชเป็นบรรพชิต จะได้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า จากนั้นได้ทรงแจกแจงว่า เพราะมูลเหตุอันใดที่มหาบุรุษจะได้ปรากฏซึ่งมหาปุริสลักขณะ
เช่น การที่พระมหาบุรุษยินดีในวาจาสัตย์ ในธรรม (กุศลกรรมบถ) ความฝึกตน ความสำรวม ความเป็นผู้สะอาด ศีลที่เป็นอาลัยอุโบสถกรรม ความไม่เบียดเบียนเหล่าสัตว์ และกรรมอันไม่สาหัส สมาทานแล้วมั่นคง ทรงประพฤติมาแล้วอย่างรอบคอบเพราะกรรมนั้น พระมหาบุรุษจึงหลีกไปสู่ไตรทิพย์ เสวยความสุขและสมบัติเป็นที่เพลิดเพลินยินดี จุติจากไตรทิพย์แล้วเวียนมาในโลกนี้ เหยียบปฐพีด้วยฝ่าพระบาทอันเรียบ
การที่พระตถาคตเคยเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ภพก่อนกำเนิดก่อน ละปาณาติบาตแล้ว เว้นขาดจากปาณาติบาตแล้ว วางทัณฑะ วางศาตราแล้ว มีความละอาย มีความกรุณา หวังประโยชน์แก่สัตว์ทั้งปวงอยู่ตถาคตย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก เพราะกรรมนั้นอันตนทำสั่งสมพอกพูนไพบูลย์ ตถาคตย่อมครอบงำเทวดาทั้งหลายอื่นในโลกสวรรค์ โดยสถาน 10 คือ อายุทิพย์ วรรณทิพย์ ความสุขทิพย์ ยศทิพย์ความเป็นอธิบดีทิพย์ รูปทิพย์ เสียงทิพย์ กลิ่นทิพย์ รสทิพย์ และโผฏฐัพพทิพย์ ครั้นจุติจากโลกสวรรค์นั้นแล้ว มาสู่ความเป็นอย่างนี้ ย่อมได้เฉพาะซึ่งมหาปุริสลักษณะ 3 ประการ คือ ส้นพระบาทยาว มีนิ้วพระหัตถ์และนิ้วพระบาทยาว มีพระกายตรงดังว่ากายแห่งพรหม
หรือการที่ พระตถาคตเคยเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ภพก่อนกำเนิดก่อน เป็นผู้หวังประโยชน์ หวังความเกื้อกูล หวังความผาสุก หวังความเกษมจากโยคะ แก่ชนเป็นอันมาก ด้วยมนสิการว่า ทำไฉน ชนเหล่านี้พึงเจริญด้วยศรัทธา เจริญด้วยศีล เจริญด้วยสุตะ เจริญด้วยพุทธิ เจริญด้วยจาคะเจริญด้วยธรรม เจริญด้วยปัญญา เจริญด้วยทรัพย์และข้าวเปลือก เจริญด้วยนาและสวน เจริญด้วยสัตว์สองเท้าและสัตว์สี่เท้า เจริญด้วยบุตรและภรรยา เจริญด้วยทาสและกรรมกร เจริญด้วยญาติ เจริญด้วยมิตร เจริญด้วยพวกพ้อง ดังนี้ตถาคตย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก เพราะกรรมนั้น อันตนทำ สั่งสม พอกพูน ไพบูลย์ ฯลฯ ครั้นจุติจากสวรรค์นั้นแล้ว มาสู่ความเป็นอย่างนี้ ย่อมได้เฉพาะซึ่งมหาปุริสลักษณะ 3 ประการนี้ คือ มีส่วนพระกายข้างหน้าดังว่ากึ่งกายข้างหน้าแห่งราชสีห์ มีระหว่างพระปฤษฎางค์เต็มดี 1 มีลำพระศอกลมเสมอกัน เป็นต้น
ดูเพิ่ม

อนุพยัญชนะ - ลักษณะเพิ่มเติมจำนวนแปดสิบอย่างที่พระโพธิสัตว์ต้องมี
คชศาสตร์

คชศาสตร์ เป็นวิชาหนึ่งในวิชาไตรเทพของศาสนาพราหมณ์ เป็นศาสตร์เกี่ยวกับช้าง แบ่งออกเป็น 2 ตำรา คือ
ตำราคชลักษณ์ กล่าวถึงรูปพรรณสัณฐานของช้าง ทั้งดีและชั่ว
ตำราคชกรรม กล่าวถึงตำราที่รวบรวมเวทมนตร์คาถา กระบวนการจับช้าง รักษาช้าง และการบำบัดเสนียดจัญไรต่าง ๆ ของช้าง
ตำราพระคชศาสตร์ และตำรานารายณ์ประทมสินธุ์ ได้กล่าวถึงการกำเนิดช้างมงคลว่า พระนารายณ์บรรทมบนเกษียรสมุทร บังเกิดดอกบัวจากพระอุทรมี 8 กลีบ 173 เกสร จึงนำไปถวายพระอิศวร ที่เขาไกรลาศ พระอิศวรแบ่งเกสรดอกบัวนั้นประทานแก่
พระองค์เอง พระอิศวร รับเกสรไว้ 8 เกสร
ประทานแก่ พระพรหม จำนวน 24 เกสร
ประทานแก่ พระวิษณุ หรือพระนารายณ์ จำนวน 8 เกสร
และประทานแก่พระอัคคีหรือพระเพลิง จำนวน 135 เกสร
พระอิศวร พระพรหม พระวิษณุ และพระเพลิง เทวดา 4 ต่างสร้างช้างเผือกตระกูลต่าง ๆ 4 ตระกูล จากดอกบัวนั้นดอกบัวให้เป็นโลก พระพรหม พระอิศวร พระวิษณุและพระอัคนี มหาเทพทั้ง 4 ทรงเนรมิตช้างจากกลีบและเกสรบัว ที่พระนารายณ์ประทาน และสามารถแบ่งช้างมงคลเป็น 4 ตระกูล ตามนามแห่งเทพผู้ให้กำเนิด คือ ช้างตระกูลพรหมพงศ์, ช้างตระกูลอิศวรพงศ์, ช้างตระกูลวิษณุพงศ์ และ ช้างตระกูลอัคนีพงศ์
ช้างตระกูลพรหมพงศ์

ช้างตระกูลพรหมพงศ์ สร้างขึ้นโดย พระพรหม อันพระพรหมให้บังเกิดด้วยเกสรประทุมชาติ์ ช้างตระกูลนี้เมื่อมาสู่พระบารมีย่อมให้เกิดความเจริญรุ่งเรืองทั้งทางวัตถุและวิทยาการต่าง ๆ
พระพรหมได้สร้างช้างประจำทิศทั้ง 8 ด้วยเกสรดอกบัวทั้ง 8 คือ เกสรที่
ช้างไอยราพต อยู่ทิศบูรพา เกสรหนึ่งทิ้งออกไปข้างทิศบูรพา เกิดเป็นช้างชื่อไอยราพต สมบูรณ์ด้วยลักษณะ 15 ประการ สีกายดุจสีเมฆเมื่อคลุ้มฝน เท้าทั้ง 4 เท้ากลมดังกงฉัตร เล็บเสมอ หน้าสูงท้ายต่ำอย่างสิงห์ ตัวใหญ่กว่าช้างทั้งปวง ตาใหญ่ดังดาวประกายพฤกษ งายาวขึ้นขวางวงดังภุชงค์นาค หลังราบดังคันธนูปลายหูปรบหน้า หลัง ถึงกัน โขมดทั้ง ๒ สูง เสียงดุจเสียงสังข์ หาง บังคลองต้องด้วยลักษณะ 15 ประการ
ช้างบุณฑริก อยู่ทิศอาคเนย์ เกสรหนึ่งทิ้งไปข้างทิศอาคเนย์ บังเกิดเป็นช้างชื่อบุณฑริกมีลักษณะ 5 ประการ สีกายดังดอกบัวขาว งาใหญ่สั้นสีดังสังข์ เล็บงามคือทอง ท้องมัวดังฝนคร่ำ กลิ่นหอมดังดอกสัตบงกช พร้อมด้วยลักษณะ
ช้างพราหมณ์โลหิต อยู่ทิศทักษิณ เกสรหนึ่งไปประดิษฐานอยู่ทิศทักษิณ บังเกิดเป็นช้างชื่อพราหมณโลหิต มีลักษณะ 5 ประการ สีกายดังสีโลหิต งาใหญ่คอกลม เสียงดุจเสียงแตรแตร้น พร้อมด้วยลักษณะ
ช้างกมุท อยู่ทิศหรดี เกสรหนึ่งทิ้งไปข้างทิศหรดี ให้บังเกิดเป็นช้างชื่อกมุท มีลักษณะ 5 ประการ สีดังดอกกมุท ตัวสูงโสตรยาวกลมหูอ่อน เสียงดุจเสียงแตรงอน งางอนขึ้นขวาดังพระจันทร์ เมื่อขึ้น 3 ค่ำ พร้อมด้วยลักษณะ
ช้างอัญชัน อยู่ทิศประจิม เกสรหนึ่งทิ้งไปข้างทิศประจิม ให้บังเกิดเป็นช้างชื่ออัญชัน มีลักษณะ 5 ประการ สีดังอัญชันงาใหญ่ตรง คอใหญ่เสียงดังลมพัดในปล้องไม้ไผ่ พร้อมด้วยลักษณะ 5 ประการ
ช้างบุษปทันต์ อยู่ทิศพายัพ เกสรหนึ่งทิ้งไปข้างทิศพายัพ บังเกิดเป็นช้างชื่อบุษปทันต์ มีลักษณะ 7 ประการ สีดังหมากสุกผิวเนื้อละเอียด มีกระหน้าตัวใหญ่งามงาน้อยขึ้นขวา เสียงดังเสียงเมฆ พร้อมด้วยลักษณะ
ช้างเสาวโภค อยู่ทิศอุดร เกสรหนึ่งทิ้งไปข้างทิศอุดร บังเกิดเป็นช้างชื่อเสาวโภม มีลักษณะ 5 ประการ สีดังตองแก่ สูงสัณฐานดังใส่เสื้อ เท้าทั้ง 4 ดังตองอ่อน ตัวกลมหน้าใหญ่งาน้อยยาว เสียงดังเสียงนกกเรียนพร้อมด้วยลักษณะ
ช้างสุประดิษฐ์ อยู่ทิศอิสาน เกสรหนึ่งทิ้งไปข้างทิศอิสาน บังเกิดเป็นช้างสุปรดิษฐ์ มีลักษณะ 9 ประการ สีเนื้อดังสีเมฆเมื่อสนธยา ผนฎท้องดังผนฎท้องงู งาซื่อสีขาวบริสุทธิ์ดังผ้าขาวที่เนื้ออ่อนดังสีบัวแดง ขนปากยาว อัณฑโกษอ่อน เต้ามันอ่อน ร้องเสียงดังเสียงฟ้า พร้อมด้วยลักษณะ 9 ประการ
นอกจากนี้พระพรหมยังได้สร้างช้างอีก 10 หมู่ คือ
ฉัททันต์หัตถี กายสีขาว หางเท้าสันหลังสีแดง งาเป็นแขนง เป็นพญาช้าง มีกำลังสูงสุดเหาะไปในอากาศได้ เดินรวดเร็วมาก
อุโบสถหัตถี กายดั่งสีทองนพคุณ เดินได้รวดเร็ว เหาะไปในอากาศได้ อยู่บริเวณป่ากรรณิการ์ ส่วนหนึ่งของป่าหิมพานต์ มีนางช้าง ปีตวรรณ เป็นบริวาร
เหมหัตถี กายดั่งสีรัศมีทอง มีกำลังมาก
มงคลหัตถี สีผิว สีตา และสีเล็บ เป็นสีม่วงเหมือนสีดอกอัญชัน มีงางอนขึ้นไปด้านขวา
คันธหัตถี เป็นช้างที่มีร่างสูงใหญ่ ผิวตัวดังไม้กฤษณา กลิ่นตัวและมูตรคูตหอมหวนชื่นใจ
บิงคัลหัตถี หรือ ปิงคล กาย สีตาและเล็บ เป็นสีเหลืองเหลือบน้ำตาล ดั่งสีตาแมว
ตามพหัตถี หรือ ดามพหัตถี กายสีดั่งทองแดง ขนหางคล้ายดอกบัวแดง ลักษณะสูงใหญ่ มีอานุภาพห้าวหาญในการศึก
บัณฑรหัตถี หรือ นาคันธรหัตถี กายสีดั่งรัศมีเงิน มีอีกชื่อหนึ่งว่า นาคันธร ห้าวหาญองอาจในการสงคราม
คังไคยหัตถี กายดั่งสีน้ำไหล (สีเขียวน้ำทะเล) มีลักษณะสูงใหญ่ สมบูรณ์งดงาม เกิดบริเวณลุ่มน้ำคงคา
กาลวกะหัตถี กายสีดำ และสีเล็บเป็นสีดำดั่งสีปีกกา ดามพหัตถี กายสีดั่งทองแดง มีขนหางคลายดอกบัวแดง ลักษณะสูงใหญ่ เหมหัตถี กายดั่งรัศมีทอง มีกำลังมาก
ช้างตระกูลอิศวรพงศ์

ช้างตระกูลอิศวรพงศ์ สร้างขึ้นโดย พระอิศวร อันพระอิศวรให้บังเกิดด้วยเกสรประทุมชาติ์ช้างตระกูลนี้เมื่อมาสู่พระบารมีบ้านเมืองจะมีความเจริญรุ่งเรืองด้วยทรัพย์และอำนาจ พระอิศวรสร้างช้าง 8 ตระกูล คือ
1. อ้อมจักรวาฬ หนังเนื้อดำสนิท ผิวพรรณละเอียด เกลี้ยง หน้าใหญ่ โขมดสูง น้ำเต้ากรม งวงเรียว ปลายงางอนขึ้นเสมอกันปากรูปหอยสังข์ คอกลม เมื่อยามย่างยกอยู่ดูเป็นสง่า หน้าสูงกว่าท้าย ทรวงอกผึ่งผายใหญ่กว่าแสดงกำลัง เท้าใหญ่ท้ายเป็นสุกรชาติ หลังราวคันธนูศรผนฏท้องเป็นไปตามวงหลัง ขาหน้าทั้งสองอ่อนประหนึ่งท้าวแขน บาทและข้อหน้าหลังเรียวดังดอกบัวกลม หางเป็นข้อห่วง สนับงาแลเห็นเป็นสองชั้นขมับเต็มมิได้พร่อง หูใหญ่ ช่อม่วงข้างขวายาว ใบหูอ่อนนุ่มสรรพด้วยขนขึ้นมากกว่าข้างซ้าย
2. คชกรรณหัสดี ช้างหนึ่งชื่อว่า คชกรรณหัสดี งาขวาโอบงวงบน งาซ้ายอ้อมขึ้นไพรปาก งาซ้ายโอบงวงไปใต้งาขวา ปลายงาขึ้นไพรปากเสมอกัน ชนช้างดีมีอานุภาพมาก
3. เอกทันต์ ช้างหนึ่งชื่อว่า เอกทันต์ งางอกแต่เพดาน งางอนขึ้นขวา ยกงวงช้างขวางงาอยู่ซ้าย ยกงวงไปซ้ายงาอยู่ขวา มีกำลังมาก พันช้างจึงจะสู้เอกทันต์ตัวเดียวได้ แทงเงาตาย เป็นพาหนะแห่งพระอินทร์ เทพคชนาคไปรักษาไว้ป่าพ้นคนเห็น
4. กาฬทันต์ ช้างหนึ่งชื่อว่า กาฬทันต์หัษดี มีกาย งา เล็บ ตา ดำทั่วสารพางค์
5. จัตุศก ช้างหนึ่งชื่อว่า จัตุศก โขมดสูงงาทั้ง 2 ช้าง แต่ละข้างนั้น ต้นกลมกล่อมดีปลายเป็น 2 งาทั้งซ้าย ขวา เป็น 4 งา
6. โรมทันต์ ช้างหนึ่งชื่อว่า โรมทันต์ ต้นงาขวาทับต้นงาซ้าย มีกำลังมาก ถ้าพระยาองค์ใดได้ขี่ปราบศัตรู ๆ แลเห็นก็พ่ายแพ้
7. สิงหชงฆ์  ช้างหนึ่งชื่อว่า สิงหชงฆ์ เท้าหลังดำดุจสิงหราช
8. จุมปราสาท ช้างหนึ่งชื่อว่า จุมปราสาท ปลายงามีรัศมีอันแดง
ช้างตระกูลวิษณุพงศ์

ช้างตระกูลวิษณุพงศ์ สร้างขึ้นโดย พระวิษณุพระนารายณ์ อันพระนารายณ์ให้บังเกิดด้วยเกสรประทุมชาติ์ ช้างตระกูลนี้เมื่อมาสู่พระบารมีย่อมมีชัยชนะแก่ศัตรู ฝนจะตกต้องตามฤดูกาล ผลาหารธัญญาหารจะบริบูรณ์ เป็นช้างในวรรณะ พระนารายณ์ได้สร้างช้าง 8 ตระกูลด้วยเกสร คือ
1. สังขทันต์ ช้างหนึ่งชื่อสังขทันต์ มีลักษณ 4 ประการ สีดังสีทอง งา น้อยงอนเสมอ เวลาเช้าเสียงดังเสียงเสือ เสียงดังเสียงไก่เมื่อเวลาสายัณห ยืนอยู่กลางทิศมีลักษณ 4 ประการ
2. พะหัสดิน ช้างหนึ่งชื่อตามพหัษดินทร์ สีกายดุจทองแดงอันหม่น
3. ชมลบ ช้างหนึ่งชื่อว่าชมลบ หูปรบเบื้องหน้าพอจรดกัน
4. ลบชม  ช้างหนึ่งชื่อว่าลบชม หูปรบเบื้องหลังถึงกัน
5. ครบกระจอก ช้างหนึ่งชื่อว่าครบกระจอก มีเล็บเท้าละ 5 เล็บ
6. พลุกสดำ ช้างหนึ่งชื่อว่าพลุกสดำ งางอนขึ้นขวา
7. สังขทันต์ (อีกจำพวกหนึ่ง) ช้างหนึ่งชื่อว่าสังขทันต์ งาขาวดังสีสังข์ สีกายดำบริสุทธิ์ ไม่มีขาวระคน
8. ช้างโคบุตร ช้างหนึ่งชื่อโคบุตร มีพรรณผิวเหลืองดังหนังโค เปนบุตรนางโค เสียงดุจเสียงโค ขนหางขึ้นรอบดุจหางโค งางอนน้อย คุ้มโทษอันตรายทั้งปวงได้
ช้างตระกูลอัคนีพงศ์

ช้างตระกูลอัคนีพงศ์ สร้างขึ้นโดย พระอัคนี อันพระเพลิงให้บังเกิดด้วยเกสรประทุมชาติ์ ช้างตระกูลนี้เมื่อมาสู่พระบารมีบ้านเมืองจะเจริญด้วยมังสาหารและมีผลในทางระงับศึก อันพึงจะเกิดขึ้นหรือเกิดขึ้นแล้ว ทั้งมีผลในทางระงับความอุบาทว์ทั้งปวง อันเกิดแก่บ้านเมืองและราชบัลลังก์ พระเพลิงสร้างช้าง 51 จำพวก เช่น ประพัทจักรวาฬ เศวตพระพร ปทุมหัสดี เศวตาคชราช ประทุมทันต์ ประทุมทนต์ ประทุมทันต์มณีจักร เป็นต้น จากนั้นกล่าวถึงช้างชาติอำนวยพงศ์ต่าง ๆ นามของช้างพัง และลักษณะของช้างที่ให้โทษ 80 ประการ
ดูเพิ่ม

ช้างตระกูลพรหมพงศ์
ช้างตระกูลอิศวรพงศ์
ช้างตระกูลวิษณุพงศ์
ช้างตระกูลอัคนีพงศ์
เครื่องหมายอ้างอิง

เครื่องหมายการพิมพ์ (※)
ประกาศที่เขียนด้วยลายมือเป็นภาษาญี่ปุ่น มีการใส่เครื่องหมายโคเมจิรูชิ (เครื่องหมายอ้างอิง) ที่ด้านล่างของแต่ละหน้า ตามด้วยข้อความเชิงอรรถ
เครื่องหมายอ้างอิง "※" เป็นเครื่องหมายตัวพิมพ์ที่ใช้ในการเขียนของภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น และภาษาเกาหลี (CJK)
เครื่องหมายนี้ใช้เพื่อเรียกความสนใจไปยังประโยคหรือแนวคิดที่สำคัญ เช่น อารัมภบทหรือเชิงอรรถ เครื่องหมายนี้ใช้เพื่อบ่งชี้ข้อความหมายเหตุ มีจุดประสงค์การใช้เช่นเดียวกับเครื่องหมายดอกจัน อย่างไรก็ตามในการใช้ในภาษาญี่ปุ่น ข้อความหมายเหตุจะวางไว้โดยตรงต่อจากข้อความหลักหลังเครื่องหมายอ้างอิง แทนที่จะวางไว้ด้านล่างของหน้าหรือตอนท้ายของบท
ชื่อ

ชื่อในภาษาญี่ปุ่นของเครื่องหมายอ้างอิงคือ  โคเมจิรูชิ (ญี่ปุ่น: こめじるし; 米印, ออกเสียง [komedʑiꜜɾɯɕi], แปลว่า เครื่องหมายข้าว) หมายถึงว่าเป็นเครื่องหมายที่มีรูปร่างคล้ายกับอักษรคันจิที่มีความหมายว่า "ข้าว" (米)
ชื่อในภาษาเกาหลีของเครื่องหมายอ้างอิงคือ ชัมโกปโย (เกาหลี: 参考表; 참고표) มีความหมายตรง ๆ ว่า "เครื่องหมายอ้างอิง" เครื่องหมายนี้ยังมีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า ทังกูจังปโย (당구장표; แปลว่า เครื่องหมายห้องบิลเลียด) เนื่องจากมักใช้บ่งชี้ว่ามีห้องเล่นบิลเลียด เพราะมีลักษณะคล้ายกับไม้คิว 2 อันไขว้กันและลูกบิลเลียด 4 ลูก
ชื่อในภาษาจีนของเครื่องหมายอ้างอิงคือ ชานเข่าเปียวจี้ (จีน: 参考标记; แปลตรงตัว: "เครื่องหมายอ้างอิง") หรือ หมี่ซิงเฮ่า (จีน: 米星号; แปลตรงตัว: "ดอกจันข้าว" เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกับอักษรจีน 米 "ข้าว") เครื่องหมายอ้างอิงใช้ไม่บ่อยในการเขียนของภาษาจีน
ยูนิโคด

ในยูนิโคด เครื่องหมายอ้างอิงมีรหัสอักษรคือ U+203B ※ reference mark
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก

เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ
7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก (อังกฤษ: Seven Wonders of the World) คือ สิ่งก่อสร้างที่มีความยิ่งใหญ่และโดดเด่น ทั้งหมด 7 แห่งด้วยกัน โดยมีการกล่าวถึงครั้งแรกในงานของเฮโรโดตุส (Herodotos หรือ Herodotus) เมื่อราว 5 ศตวรรษก่อนคริสตกาล แต่หลังจากนั้นก็การอ้างถึงจากกวีชาวกรีก เช่น คัลลิมาฆุส แห่งคีเรนี, อันทิพาเตอร์  แห่งซีดอน  และฟิโล แห่งไบเซนไทน์ เมื่อราวศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ หรือสิ่งมหัศจรรย์ทั้งเจ็ดของโลก ในบัญชีแรก เรียกกันว่า 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ และหลังจากนั้น ยังมีบัญชีเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกในยุคกลางและยุคปัจจุบัน โดยไม่ปรากฏผู้จัดทำรายการอย่างชัดเจน
7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ

มหาพีระมิดแห่งกีซา ของกษัตริย์คูฟู ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์  ในประเทศอียิปต์ มีอายุราว 2,690 ปีก่อนคริสตกาล  หรือเก่าแก่กว่านั้น เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่เก่าแก่ที่สุด และยังคงปรากฏอยู่จนปัจจุบัน และมีสภาพค่อนข้างสมบูรณ์
สวนลอยแห่งบาบิโลน สร้างโดยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 เมื่อศตวรรษก่อนคริสตกาลที่ 6 ปัจจุบันไม่ปรากฏหลักฐานหรือซาก แต่คาดว่าน่าจะอยู่บริเวณเดียวกับกรุงบาบิโลนในประเทศอิรัก
เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย ที่เมืองโอลิมเปีย ประเทศกรีก  สร้างเมื่อประมาณ  462 ปีก่อนคริสตกาล สร้างและตกแต่งด้วยทองคำ งาช้าง และอัญมณีต่าง ๆ มีความสูง 12 เมตร  ภายหลังถูกไฟไหม้เสียหายจนหมดสิ้น
วิหารอาร์ทิมิส (หรือ วิหารไดอานา) ที่เอเฟซุสในเอเชียไมเนอร์ (ประเทศตุรกี) สร้างขึ้นเมื่อศตวรรษก่อนคริสตกาลที่ 4 ภายหลังถูกทำลายโดยพวกโกธส์จากเยอรมันที่บุกเข้ามาโจมตี เมื่อปี พ.ศ. 805 ปัจจุบันพอเหลือซากอยู่บ้าง
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส ที่ฮาลิคาร์นัสซัสในเอเชียไมเนอร์ (ประเทศตุรกี) สร้างโดยพระราชินีอาร์เทมิเซีย เป็นอนุสรณ์สถานแก่กษัตริย์มอโซลุสแห่งคาเรียที่สวรรคตเมื่อ 353 ปีก่อนคริสตกาล ถูกทำลายโดยแผ่นดินไหวและต่อมานำไปใช้ในการก่อสร้างโดยอัศวินแห่งโรดส์ ปัจจุบันพอเหลือซากอยู่บ้าง
มหารูปแห่งโรดส์ ในทะเลเอเจียน ประเทศกรีก เป็นรูปสำริด (สัมฤทธิ์) ขนาดใหญ่ของสุริยเทพ หรือเฮลิเอิส สูงประมาณ 32 เมตร ถูกทำลายโดยแผ่นดินไหวหลังการสร้างเพียง 60 ปี ปัจจุบันไม่ปรากฏซาก
ประภาคารฟาโรสแห่งอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์  สมัยพระเจ้าปโตเลมี ประมาณ 271 ปีก่อนคริสตกาล ถูกทำลายโดยสิ้นเชิงเมื่อแผ่นดินไหวในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ปัจจุบันอิฐที่เหลือถูกนำไปก่อสร้างป้อมบริเวณใกล้เคียง