stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กังนัมบิวตี้ รักนี้ไม่มีปลอม
เพลงประกอบละคร > Part 1

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Love Diamond" | Mathi, Park Geun-chul, Jung Su-min | Park Geun-chul, Jung Su-min | Weki Meki | 02:55 |
| 2. | "True" | RUNY, Park Geun-chul, Jung Su-min | Park Geun-chul, Jung Su-min | RUNY | 03:17 |
| 3. | "Love Diamond" (Inst.) |   | Park Geun-chul, Jung Su-min |   | 02:55 |
| 4. | "True" (Inst.) |   | Park Geun-chul, Jung Su-min |   | 03:17 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 12:24 |
เพลงประกอบละคร > Part 2

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "You Are My..." (향수) | Mathi, Park Geun-chul, Jung Su-min | Park Geun-chul, Jung Su-min | Celine | 04:40 |
| 2. | "You Are My..." (Inst.) |   | Park Geun-chul, Jung Su-min |   | 04:40 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 09:20 |
เพลงประกอบละคร > Part 3

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "No No" | Mathi, Park Geun-chul | RUNY, IVeR | Owol | 03:25 |
| 2. | "No No" (Inst.) |   | RUNY, IVeR |   | 03:25 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 06:50 |
เพลงประกอบละคร > Part 4

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Something" | Kang Hye-in, Mathi, Park Geun-chul | Ryu Young-min, Park Geun-chul, Jung Su-min | George, Kang Hye-in | 03:51 |
| 2. | "Something" (Inst.) |   | Ryu Young-min, Park Geun-chul, Jung Su-min |   | 03:51 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 07:42 |
เพลงประกอบละคร > Part 5

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "D-Day" | Mathi, Park Geun-chul | Park Geun-chul, RUNY, IVeR | Junggigo | 03:31 |
| 2. | "D-Day" (Inst.) |   | Park Geun-chul, RUNY, IVeR |   | 03:31 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 07:02 |
เพลงประกอบละคร > Part 6

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Always You" | Mathi, Jung Su-min, Park Geun-chul | Mathi, Jung Su-min, Park Geun-chul | Jin Min-ho | 04:21 |
| 2. | "Always You" (Inst.) |   | Mathi, Jung Su-min, Park Geun-chul |   | 04:21 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 08:42 |
เพลงประกอบละคร > Part 7

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Rainbow Falling" | Mathi, Park Geun-chul, HowL, Jung Su-min | Jung Su-min, Park Geun-chul, Mathi, HowL | Cha Eun-woo (Astro) | 04:00 |
| 2. | "Rainbow Falling" (Inst.) |   | Jung Su-min, Park Geun-chul, Mathi, HowL |   | 04:00 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 08:00 |
เพลงประกอบละคร > Part 8

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Let's Go" | HowL, DL, Kim Bo-sung | Hong Joon-seok, Francisco Iovino | A-YEON, Chahee (Melody Day) | 03:16 |
| 2. | "Let's Go" (Inst.) |   | Hong Joon-seok, Francisco Iovino |   | 03:16 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 06:32 |
เพลงประกอบละคร > Part 9

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Holiday" | Hoteudogeu, Kim Bo-sung | HowL, Kim Bo-sung | Yeoeun (Melody Day) | 03:51 |
| 2. | "Holiday" (Inst.) |   | HowL, Kim Bo-sung |   | 03:51 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 07:42 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ศิลปิน | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "My ID (Opening Title)" | Various Artists | 1:22 |
| 2. | "My ID (Mother theme)" | Various Artists | 2:29 |
| 3. | "My ID Doo Bae Doo Bae" | Various Artists | 1:58 |
| 4. | "First Love Waltz" | Various Artists | 2:19 |
| 5. | "First Love Waltz (Vocal Version)" | Various Artists | 2:01 |
| 6. | "Amazing" | Various Artists | 1:50 |
| 7. | "The Moment I Fell in Love" | Various Artists | 2:29 |
| 8. | "Love Letter I" | Various Artists | 1:48 |
| 9. | "Witch Comic (Slow Version)" | Various Artists | 2:35 |
| 10. | "Too Lost" | Various Artists | 3:00 |
| 11. | "Rainy Day Date" | Various Artists | 2:29 |
| 12. | "The Way to Her Heart" | Various Artists | 2:28 |
| 13. | "Something in Your Eyes" | Various Artists | 1:59 |
การรับชม

| ฤดูกาล | ฤดูกาล | ตอนที่> 1 | ตอนที่> 2 | ตอนที่> 3 | ตอนที่> 4 | ตอนที่> 5 | ตอนที่> 6 | ตอนที่> 7 | ตอนที่> 8 | ตอนที่> 9 | ตอนที่> 10 | ตอนที่> 11 | ตอนที่> 12 | ตอนที่> 13 | ตอนที่> 14 | ตอนที่> 15 | ตอนที่> 16 | เฉลี่ย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 0.754 | 0.878 | 0.916 | 1.197 | 0.944 | 1.075 | 1.076 | 1.296 | 1.242 | 1.385 | 1.127 | 1.620 | 1.261 | 1.572 | 1.485 | 1.643 | 1.217 |
วัดผลผู้ชมทั่วประเทศโดยนีลเซนเกาหลี
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศเดิม | ชื่อตอน | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย | ส่วนแบ่งผู้ชมโดยเฉลี่ย |  |
| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศเดิม | ชื่อตอน | นีลเซนเกาหลี | นีลเซนเกาหลี |  |
| ตอนที่ | วันที่ออกอากาศเดิม | ชื่อตอน | ทั่วประเทศ | โซล |  |
| 1 | 27 กรกฎาคม 2018 | I'm Pretty Starting Today (오늘부터 예뻐요) | 2.885% | 3.049% |  |
| 2 | 28 กรกฎาคม 2018 | You Have To Be Pretty From The Start (원래부터 예뻐야죠) | 3.302% | 3.509% |  |
| 3 | 3 สิงหาคม 2018 | You Don't Even Know (알지도 못하면서) | 3.066% | 3.355% |  |
| 4 | 4 สิงหาคม 2018 | You'll Meet Anyone Destined For You To Meet (만날 사람은 만나게 된다) | 4.027% | 4.061% |  |
| 5 | 10 สิงหาคม 2018 | The Genius Face's Counterattack 1 (얼굴천재의 역습 1) | 3.326% | 3.837% |  |
| 6 | 11 สิงหาคม 2018 | The Genius Face's Counterattack 2 (얼굴천재의 역습 2) | 3.612% | 3.415% |  |
| 7 | 17 สิงหาคม 2018 | A Male Friend (남자사람친구) | 3.963% | 4.784% |  |
| 8 | 18 สิงหาคม 2018 | Basic Instincts (원초적 본능) | 4.392% | 4.542% |  |
| 9 | 24 สิงหาคม 2018 | A Twenty-Year-Old's Survival Story (스무살의 생존기) | 4.391% | 5.046% |  |
| 10 | 25 สิงหาคม 2018 | I Can Be Your Boyfriend (남자친구여도 괜찮잖아) | 5.022% | 5.549% |  |
| 11 | 31 สิงหาคม 2018 | Your ID is Gangnam Beauty (너의 아이디는 강남미인) | 4.492% | 4.598% |  |
| 12 | 1 กันยายน 2018 | Don't You Have Feelings For Me? (너 나 안 좋아하냐?) | 5.436% | 5.825% |  |
| 13 | 7 กันยายน 2018 | It's My First Love (첫사랑이다) | 4.768% | 5.513% |  |
| 14 | 8 กันยายน 2018 | Start Secretly (시작은 비밀스럽게) | 5.033% | 5.265% |  |
| 15 | 14 กันยายน 2018 | My Boyfriend is Do Kyung-seok (내 남자친구는 도경석) | 4.832% | 5.783% |  |
| 16 | 15 กันยายน 2018 | Even Though We Don't Know Much About Life Yet (아직 인생은 모르지만) | 5.753% | 6.186% |  |
| เฉลี่ย | เฉลี่ย | เฉลี่ย | 4.269% | 4.645% |  |
 ในตารางด้านบนตัวเลขสีน้ำเงิน แสดงถึงคะแนนที่ต่ำที่สุด และตัวเลขสีแดง แสดงถึงคะแนนสูงสุด  ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางช่องเคเบิล/เพย์ทีวี ซึ่งปกติจะมีผู้ชมน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับรายการทีวี/สถานีแพร่ภาพสาธารณะฟรี (เคบีเอส, เอสบีเอส, เอ็มบีซี และอีบีเอส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
กังนัมบิวตี้ รักนี้ไม่มีปลอม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
กังนัมบิวตี้ รักนี้ไม่มีปลอม ที่ฮันซีเนมา
การคารวะแบบเบลลามี

กลุ่มเด็กนักเรียนขณะแสดงท่าทางคารวะแบบเบลลามี ช่วงเดือนพฤษภาคม 1942
การคารวะแบบเบลลามี (อังกฤษ: Bellamy salute) เป็นสัญลักษณ์มือซึ่งคิดค้นขึ้นโดยฟรานซิส เบลลามีเพื่อใช้ประกอบการมอบคำปฏิญาณแก่ธงชาติสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้ดัดแปลงมาจากการคารวะแบบโรม หรือเป็นที่รู้จักกันว่า "การคารวะธงชาติ" ถูกใช้ครั้งแรกในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1892 ต่อมา การคารวะของพลเรือนได้เปลี่ยนเป็นการกำมือแนบกับหัวใจ และได้เพิ่มไปใช้แขนตามการคิดค้นของเบลลามี
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 ลัทธิฟาสซิสต์ได้ดัดแปลงการคารวะแบบโรมเพื่อการฟื้นฟูวัฒนธรรมโรมันโบราณ ต่อมา พรรคนาซีได้ลอกเลียนแบบแนวคิดดังกล่าวได้เกิดเป็นการคารวะฮิตเลอร์ขึ้นมา ภายหลังจากการโจมตีที่เพิร์ลฮาร์เบอร์ ในปี ค.ศ. 1941 ประธานาธิบดีแฟรงกลิน โรสเวลต์ ได้เปลี่ยนไปใช้การกำมือแนบกับหัวใจเพื่อป้องกันความสับสนกับการสดุดีฮิตเลอร์ ซึ่งสภาคองเกรสได้อนุมัติในประมวลธง เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1942
ดูเพิ่ม

การคารวะแบบโรม
การคารวะฮิตเลอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

Pledge of Allegiance History[ลิงก์เสีย]
United States Department of Veteran Affairs เก็บถาวร 2007-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
US History.org-Betsy Ross
การขยายขนาดของเวลา

การขยายขนาดของเวลาอธิบายว่าเหตุใดนาฬิกาที่กำลังทำงานสองเรือนจะรายงานเวลาต่างกันหลังความเร่งต่างกัน ตัวอย่างเช่น นักบินอวกาศสถานีอวกาศนานาชาติที่กลับจากภารกิจจะมีอายุน้อยกว่าเล็กน้อยเมื่อเทียบกับสมมติว่าเขายังอยู่บนโลก และดาวเทียมจีพีเอสทำงานเพราะปรับความโค้งของปริภูมิ-เวลาที่คล้ายกันเพื่อประสานกับระบบบนโลก
ในทฤษฎีสัมพัทธภาพ การขยายขนาดของเวลา (อังกฤษ: time dilation) เป็นผลต่างตามจริงของเวลาล่วงผ่านระหว่างสองเหตุการณ์ที่ผู้สังเกตวัดขณะเคลื่อนที่สัมพัทธ์ต่อกันหรือตั้งอยู่จากมวลความโน้มถ่วง (gravitational mass) ที่ต่างกัน
นาฬิกาเที่ยงตรงขณะพักของผู้สังเกตคนหนึ่งอาจวัดเป็นเวลาที่อัตราต่างกันเมื่อเทียบกับนาฬิกาเที่ยงตรงของผู้สังเกตที่สอง ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้เกิดจากลักษณะทางเทคนิคของนาฬิกาหรือจากข้อเท็จจริงที่สัญญาณต้องใช้เวลาแผ่ แต่เกิดจากธรรมชาติของปริภูมิ-เวลาเอง
ภาพรวม

นาฬิกาบนกระสวยอวกาศเดินช้ากว่านาฬิกาอ้างอิงบนโลกเล็กน้อย ขณะที่นาฬิกาบนดาวเทียมจีพีเอสและกาลิเลโอเดินเร็วกว่าเล็กน้อย การขยายขนาดของเวลานี้มีการแสดงซ้ำแล้วซ้ำอีก ตัวอย่างเช่น ความแตกต่างเล็กน้อยระหว่างนาฬิกาอะตอมบนโลกและในอวกาศ แม้นาฬิกาทั้งสองทำงานได้อย่างสมบูรณ์ (ไม่ได้เกิดข้อบกพร่องทางกล) กฎธรรมชาติ คือ เวลา (คือ ปริภูมิ-เวลา) จะโค้งเนื่องจากความแตกต่างของความโน้มถ่วงหรือความเร็ว ซึ่งทั้งสองมีผลต่อเวลาในหลายทาง
ตามทฤษฎี และเพื่อให้ตัวอย่างชัดเจนขึ้น การขยายขนาดของเวลาอาจมีผลต่อการประชุมที่นัดไว้แล้วสำหรับนักบินอวกาศที่มีเทคโนโลยีขั้นสูงและความเร็วการเดินทางสูง นักบินอวกาศนั้นจะต้องตั้งนาฬิกาให้นับ 80 ปีพอดี ขณะที่ฝ่ายควบคุมภารกิจบนโลกอาจต้องตั้ง 81 ปี นักบินอวกาศจะกลับสู่โลกหลังภารกิจโดยมีอายุน้อยกว่าผู้ที่อยู่บนโลกหนึ่งปี ยิ่งไปกว่านั้น ประสบการณ์เฉพาะที่ของการผ่านของเวลามิได้เปลี่ยนแปลงสำหรับทุกคนอย่างแท้จริง กล่าวคือ นักบินอวกาศบนยานตลอดจนฝ่ายควบคุมภารกิจบนโลกต่างรู้สึกปกติ แม้มีผลของการขยายขนาดของเวลา (คือ สำหรับคณะเดินทาง ผู้ที่อยู่นิ่งอยู่ "เร็วกว่า" แต่สำหรับผู้ที่อยู่นิ่ง ผู้ที่เดินทางอยู่ "ช้ากว่า" ในชั่วขณะหนึ่ง)
แต่ด้วยเทคโนโลยีที่จำกัดความเร็วของนักบินอวกาศ ผลต่างนี้เล็กน้อยมาก หลังอยู่บนสถานีอวกาศนานาชาติ 6 เดือน ลูกเรือนักบินอวกาศอายุน้อยกว่าผู้ที่อยู่บนโลกจริง แต่เพียงประมาณ 0.007 วินาทีเท่านั้น ผลต่างจะมากขึ้นหากนักบินอวกาศเดินทางใกล้กับความเร็วของแสง (ประมาณ 300,000 กม./วินาที) แทนความเร็วแท้จริงของพวกเขา ซึ่งเป็นความเร็วของสถานีอวกาศที่กำลังโคจร ประมาณ 7.7 กม./วินาที
การขยายขนาดของเวลานั้นเกิดจากผลต่างของความโน้มถ่วงและความเร็วสัมพัทธ์ ทั้งสองปัจจัยมีผลในกรณีนักบินอวกาศสถานีอวกาศนานาชาติ (และที่จริงมีผลตรงข้ามกัน)
ภาพรวม > การขยายขนาดของเวลาจากความเร็วสัมพัทธ์

เมื่อผู้สังเกตสองคนกำลังเคลื่อนที่เอกรูปและไม่มีผลจากมวลความโน้มถ่วงใด ๆ มุมมองของผู้สังเกตแต่ละคนคือ นาฬิกาของอีกผู้หนึ่ง (ที่กำลังเคลื่อนที่) เดินด้วยอัตราช้ากว่านาฬิกาเฉพาะที่ ยิ่งความเร็วสัมพัทธ์มากเท่าใด ยิ่งมีขนาดการขยายขนาดของเวลามากเท่านั้น บ้างเรียกกรณีนี้ว่า "การขยายขนาดของเวลาสัมพัทธภาพพิเศษ"
ยกตัวอย่างยานจรวดสองลำ (ก และ ข) ซึ่งเคลื่อนที่ผ่านอีกลำหนึ่งในอวกาศจะประสบการขยายขนาดของเวลา หากทั้งสองสามารถเห็นยานของกันได้ชัดเจน ลูกเรือแต่ละคนจะเห็นนาฬิกาและการเคลื่อนที่ของยานอีกลำหนึ่งช้าลง นั่นคือ ในกรอบอ้างอิงของยาน ก ทุกสิ่งเคลื่อนที่ปกติ แต่ทุกสิ่งในยาน ข เหมือนเคลื่อนที่ช้าลง (และกลับกันสำหรับยาน ข)
จากทัศนมิติเฉพาะที่ เวลาตามนาฬิกาซึ่งเป็นขณะพักเมื่อเทียบกับกรอบอ้างอิงเฉพาะที่ (และอยู่ห่างจากมวลความโน้มถ่วงใด ๆ) ดูผ่านไปด้วยอัตราเดียวกันเสมอ กล่าวได้อีกอย่างหนึ่งว่า หากมียานอีกลำหนึ่ง คือ ยาน ค เคลื่อนที่ข้างยาน ก โดย "ขณะพัก" สัมพัทธ์กับยาน ก จากมุมมองของยาน ก เวลาของยาน ค จะปรากฏปกติเช่นกัน
ณ จุดนี้ปัญหาก็จะเกิดขึ้น เพราะจะเห็นว่าแต่ละยานจะเห็นเวลาของอีกยานเดินช้ากว่าของตน แล้วคนในยานไหนกันแน่ที่จะแก่กว่ากันถ้าหากคนจากทั้งสองยานได้มาเจอกัน ปัญหานี้มีลักษณะเดียวกันกับปฏิทรรศน์ฝาแฝด (twin paradox) แน่นอนที่สุดว่าไม่มีทางที่การสังเกตทั้งสองฝ่ายจะเป็นจริงพร้อมกันได้ แต่ปัญหานี้ไม่สามารถตอบได้ด้วยสมมติฐานที่ว่า ไร้ความเร่ง ของสัมพัทธภาพพิเศษ เนื่องจากทั้งสองฝ่ายไม่สามารถพบกันโดยปราศจากความเร่ง เนื่องจากทั้งสองได้จากกันไปแล้วหากจะกลับพบกันย่อมต้องอาศัยความเร่ง (ในทางกลับกันการจากกันก็ต้องอาศัยความเร่ง) อย่างไรก็ดีปัญหานี้ได้รับการพิสูจน์จากนาฬิกาที่แม่นยำสองเรือนที่นำไปวางไว้บนสถานีอวกาศนานาชาติและอยู่บนพื้นโลก (นาฬิกาบนสถานีอวกาศจะเดินช้ากว่าบนโลก 0.007 วินาที ทุก ๆ 6 เดือน)
ภาพรวม > การขยายขนาดของเวลาจากความเข้มสนามโน้มถ่วง

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับนักบินอวกาศบนสถานีอวกาศนานาชาติซึ่งอยู่เหนือพื้นผิวโลกขึ้นไป 340 กิโลเมตรเช่นกัน เนื่องจากบนนั้นมีทั้งเหตุปัจจัยที่ทำให้ เวลายืด และ เวลาหด อยู่พร้อม ๆ กัน กล่าวคือ ปัจจัยที่ทำให้ เวลายืด นั่นก็คือสถานีอวกาศนานาชาติเคลื่อนที่เป็นวงโคจรรอบโลกอย่างรวดเร็ว ซึ่งทำให้เวลาของเขาจะเดินช้าลง และปัจจัยที่ทำให้ เวลาหด ก็คือความเข้มสนามโน้มถ่วงที่ลดลง เนื่องจากสถานีนี้อยู่ห่างจากโลกมากจึงทำให้มีความเข้มสนามโน้มถ่วงน้อยกว่าพื้นโลก ซึ่งทำให้เวลาของเขาเดินเร็วขึ้น แม้ปัจจัยทั้งสองจะขัดแย้งกันแต่ก็มีความรุนแรงไม่เท่ากัน เพราะสุดท้ายแล้วนาฬิกาของน้กบินอวกาศจะเดิน ช้ากว่า คนที่อยู่บนพื้นโลก นั่นก็แสดงว่าความเร็วซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้ เวลายืด ดูจะมีพลังรุนแรงกว่าแรงโน้มถ่วงที่ลดลงที่เป็นปัจจัยที่ทำให้ เวลาหด ในกรณีนี้
การยืดออกของเวลาเนื่องจากความเข้มสนามโน้วถ่วงถูกอธิบายไว้ในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปว่า นาฬิกาที่อยู่ใกล้วัตถุที่มีมวลมาก (เช่น โลก) จะเดินช้ากว่านาฬิกาที่อยู่ห่างออกไป กล่าวคือนาฬิกาที่อยู่ใกล้วัตถุมวลมากก็เหมือนกับอยู่ในบ่อแรงโน้มถ่วง (gravity well) ลึกกว่าก็จะเดิน ช้ากว่า นาฬิกาที่อยู่ตื้นขึ้นไปนั่นเอง เหตุการณ์ดังกล่าวไม่ได้เกิดกับนักบินอวกาศเท่านั้น หากจะว่าไปแล้วนาฬิกาของนักปีนเขาสูง ๆ ก็ควรจะเดินเร็วกว่านาฬิกาของคนที่อยู่ระดับน้ำทะเลเล็กน้อยเช่นกัน (เพราะว่าสูงขึ้นไปสนามโน้มถ่วงก็เบาบางลง) อย่างไรก็ดีทุก ๆ ผู้สังเกตจะรู้สึกเป็นปกติตลอดเวลาหาได้รู้สึกว่าเวลาเดินเร็วขึ้นหรือเวลาเดินช้าลง (เนื่องจากนาฬิกาทุก ๆ เรือนในกรอบอ้างอิงเดียวกับผู้สังเกตนั้นจะเดินเร็วเท่ากันหมด)
ในกรณีของ เวลายืด เนื่องจากความเร็วสัมพัทธ์ ผู้สังเกตทั้งสองจะเห็นอีกฝ่ายเคลื่อนที่ช้าลง (เนื่องจากแต่ละฝ่ายก็จะเห็นอีกฝ่ายเคลื่อนที่) แต่ในกรณีเนื่องจากแรงโน้มถ่วงผู้สังเกตที่อยู่ระดับน้ำทะเลย่อมมีสนามโน้มถ่วงเข้มกว่าผู้สังเกตบนภูเขาแน่นอน ดังนั้นผู้สังเกตระดับน้ำทะเลก็จะดูเชื่องช้าในสายตาของผู้ที่อยู่บนเขา และผู้ที่อยู่บนเขาก็จะดูรวดเร็วในสายตาของผู้ที่อยู่ข้างล่าง แต่ในกรณีของภูเขาสูงกับระดับน้ำทะเลนั้นความแตกต่างดังกล่าวน้อยมากจนไม่สามารถรู้สึกได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Online Time Dilation Calculator
Proper Time เก็บถาวร 2015-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
นาฬิกาเร่งโดยสัมพัทธ์ (สีแดง) เดินช้ากว่า เมื่อเทียบกับกรอบอ้างอิงเฉพาะที่ (นาฬิกาสีน้ำเงิน)
เวลาล่วงไปเร็วกว่าเมื่อห่างจากศูนย์กลางความโน้มถ่วง ดังที่สังเกตด้วยวัตถุขนาดใหญ่มาก (เช่น โลก)
การคืนพระชนม์ (ปีเอโร เดลลา ฟรันเชสกา)

บทความหลัก: พระเยซูคืนชีพ
| พระเยซูคืนชีพ |
| --- | --- |
พระเยซูคืนชีพ
ศิลปิน: เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
ปี: ค.ศ. 1460
ประเภท: จิตรกรรมฝาผนัง
สถานที่: ที่พิพิธภัณฑ์, ซานเซพอลโคร
พระเยซูคืนชีพ (อังกฤษ: Resurrection) เป็นภาพที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา จิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ที่เมืองซานเซพอลโครในประเทศอิตาลี “พระเยซูคืนชีพ” เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนราวปี ค.ศ. 1460 ชื่อภาพเป็นนัยถึงชื่อของเมืองซานเซพอลโครที่เป็นชื่อที่ตั้งตาม  “วัดโฮลีเซพัลเครอ” (Church of the Holy Sepulchre) ที่เมืองเยรุซาเล็มที่เชื่อกันว่าเป็นที่ฝังพระศพของพระเยซู เพราะเมืองซานเซพอลโครเป็นเจ้าของวัตถุมงคลสองชิ้นที่นักแสวงบุญสองคนไปนำมาจากกรุงเยรุซาเล็มในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และพระเยซูเองก็เป็นส่วนหนึ่งของตราประจำเมือง
ในภาพพระเยซูยืนตรงกลางภาพในขณะที่ทรงฟื้นจากความตายซึ่งจะเห็นได้จากท่าที่ทรงก้าวขึ้นมาโดยมีพระบาทข้างหนึ่งบนวางอยู่บนระเบียงเตี้ยๆ ลักษณะพระวรกายเป็นแบบไอคอนที่แข็งนิ่ง ทรงยืนเหนือทหารสี่คนที่นอนหลับใหลอยู่  ทำให้เห็นถึงของความแตกต่างระหว่างมวลมนุษย์และเทพ (หรือความตายที่ถูกพิชิตโดยความสว่างจากพระเยซู) ภูมิทัศน์ที่เป็นแสงตอนรุ่งอรุณก็มีคุณค่าทางสัญลักษณ์ ความแตกต่างอย่างอื่นในภาพก็คือความแตกต่างระหว่างต้นไม้ที่มีใบสะพรั่งทางขวาและต้นไม้ที่ไม่มีใบทางซ้ายซึ่งหมายถึงการฟื้นตัวของมนุษย์ที่เกิดจากแสงแห่งการฟื้นตัวของพระเยซู
เชื่อกันว่าทหารใส่เสื้อเกราะสีน้ำตาลทางขวาของพระเยซูเป็นภาพเหมือนตนเองของเปียโร หัวของเปียโรสัมผัสกับคธาที่พระเยซูทรงถือซึ่งอาจจะหมายถึงการสัมผัสระหว่างเปียโรกับพระเจ้า
ซานเซพอลโครรอดมาจากการถูกระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่  2 เพราะผู้บัญชาการกองทหารอังกฤษที่มีหน้าที่ในการระเบิดจำได้ว่าได้อ่านบทความของอัลดัส ฮักซลีย์ที่บรรยายภาพ “พระเยซูคืนชีพ” ว่าเป็นภาพเขียนที่งดงามที่สุดในโลก แม้ไม่เคยเห็นรูปที่ว่ากัปตันแอนโทนี คล้าคก็ห้ามการระเบิดเมืองซานเซพอลโคไว้ทัน แต่อันที่จริงแล้วในขณะนั้นทหารเยอรมันก็ถอยตัวไปแล้ว ถ้าระเบิดเมืองก็เป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์
ดูเพิ่ม

เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
จิตรกรรมฝาผนัง
พระเยซูคืนชีพ
ทุกขกิริยาของพระเยซู
| ด ค กจิตรกรรม โดย เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา |
| --- | --- |
 พระเยซูถูกเฆี่ยน (ค.ศ. 1455–1460)  ประวัติของสัตยกางเขน (ราว ค.ศ. 1447)  พระเยซูรับศีลจุ่ม (ราว ค.ศ. 1448–1450)  ภาพเหมือนของซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา (ราว ค.ศ. 1451)  พระแม่มารีแห่งพาร์โต (หลัง ค.ศ. 1457)  พระเยซูคืนชีพ (ราว ค.ศ. 1460)  พระแม่มารีปางกรุณา (ค.ศ. 1460–1462)  แท่นบูชาเบรรา (ราว ค.ศ. 1470)  บานพับภาพเปรูเจีย (ราว ค.ศ. 1470)  พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย (ราว ค.ศ. 1474) 
จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน ·  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ ·  จิตรกรรมแบ่งตามยุค ·  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  ·  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  ·  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
การควบคุมแบบอัลโลสเตอริก

แผนภาพแสดงการควบคุมแบบอัลโลสเตอริก
ในทางชีวเคมี การควบคุมแบบอัลโลสเตอริก (อังกฤษ: allosteric regulation หรือ allosteric control) เป็นการควบคุมเอนไซม์ผ่านการติดโมเลกุลเอฟเฟกเตอร์ (effector) บนตำแหน่งอื่นที่นอกเหนือจากตำแหน่งกัมมันต์ (active site) ตำแหน่งที่ซึ่งเอฟเฟกเตอร์เข้าติดนั้นมีชื่อเรียกว่า ตำแหน่งอัลโลสเตอริก (allosteric site) หรือ ตำแหน่งควบคุม (regulatory site) ตำแหน่งอัลโลสเตอริกจะยินยอมให้เอฟเฟกเตอร์สามารเข้ายึดติดกับโปรตีนได้ ซึ่งมักส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างของโปรตีน (conformational change) ซึ่งรสมถึงพลวัตของโปรตีน (protein dynamics) ด้วย เอฟเฟกเตอร์ที่ช่วยส่งเสริม (enhance) การทำงานของโปรตีนนั้นเรียกว่า ตัวกระตุ้นอัลโลสเตอริก (allosteric activators) ในขณะที่เอฟเฟกเตอร์ที่ลดทอนการทำงานของโปรตีนลงเรียกว่า ตัวยับยั้งอัลโลสเตอริก (allosteric inhibitors)
การควบคุมแบบอัลโลสเตอริกนั้นเป็นตัวอย่างในธรรมชาติของวงจรการควบคุม (control loops) เช่น การฟีดแบ็คในชีววิทยา (feedback) จากผลิตภัณฑ์ท้าย ๆ (downstream products) หรือการ ฟีดฟอร์เวิร์ด  (feedforward) จากสารตั้งต้นแรก ๆ (upstream substrates) อัลโลสตอรีระยะไกล (Long-range allostery) นั้นจำเป็นยิ่งยวดในการส่งสัญญาณเซลล์
คำว่าอัลโลสเตอรี (allostery: รูปนามของอัลโลสเตอริก allosteric) นั้นมากจากภาษากรีก allos (ἄλλος), "อื่น" รวมกับ stereos (στερεὀς), "ของแข็ง (วัตถุ)"
ดูเพิ่ม

ASD database
Competitive inhibition
Cooperative binding
จลนพลศาสตร์ของเอนไซม์ (Enzyme kinetics)
พลวัตของโปรตีน (Protein dynamics)
ทฤษฎีรีเซปเตอร์ (Receptor theory)
แหล่งข้อมูลอื่น

Instant insight introducing a classification system for protein allostery mechanisms from the Royal Society of Chemistry
| ด ค กเอนไซม์ |
| --- | --- |
การทำงาน:  ตำแหน่งกัมมันต์  ตำแหน่งเข้นเร่ง  คาตาไลติกไทรแอด  ช่องออกซีแอนไอออน  คสามสำส่อนของเอนไซม์  เอนไซม์สมบูรณ์แบบในเชิงการเร่ง  โคเอนไซม์  โคแฟกเตอร์  เอนไซม์เร่งปฏิกิริยา 
การควบคุม:  การควบคุมอัลโลสเตอริก  การทำงานร่วมกัน  เอนไซม์ยับยั้ง 
การจำแนก:  หมายเลข EC  มหาสกุลของเอนไซม์  สกุลของเอนไซม์  รายชื่อเอนไซม์ 
จลศาสตร์:  จลศาสตร์ของเอนไซม์  Eadie–Hofstee diagram  Hanes–Woolf plot  Lineweaver–Burk plot  Michaelis–Menten kinetics 
ประเภท:  EC1 Oxidoreductases (รายชื่อ)  EC2 Transferases (รายชื่อ)  EC3 Hydrolases (รายชื่อ)  EC4 Lyases (รายชื่อ)  EC5 Isomerases (รายชื่อ)  EC6 Ligases (รายชื่อ)
กายวิภาคศาสตร์มนุษย์

รูปแสดงระบบกล้ามเนื้อของมนุษย์ในลักษณะธรรมชาติ จากหนังสือ Fabrica โดยแอนเดรียส เวซาเลียส
กายวิภาคศาสตร์มนุษย์ (อังกฤษ: Human anatomy) เป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์การแพทย์ ที่เน้นทางด้านการศึกษาโครงสร้างต่างๆที่ประกอบกันเป็นร่างกายของมนุษย์ และเป็นหนึ่งในศาสตร์ที่มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน การศึกษากายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์สามารถแบ่งออกได้เป็นสี่สาขาหลัก ได้แก่ มหกายวิภาคศาสตร์ (Gross anatomy) จุลกายวิภาคศาสตร์ (Histology) ประสาทกายวิภาคศาสตร์ (Neuroanatomy) และกายวิภาคศาสตร์การเจริญเติบโต (Developmental anatomy) ในปัจจุบันการศึกษากายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์จะเน้นไปในด้านการประยุกต์ใช้ และการนำเอาเทคโนโลยีทางด้านอณูชีววิทยามาใช้ในการศึกษากายวิภาคศาสตร์ในระดับเซลล์และเนื้อเยื่อ
ประวัติของการศึกษากายวิภาคศาสตร์มนุษย์

บทความหลัก: ประวัติวิชากายวิภาคศาสตร์
การศึกษากายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์เริ่มขึ้นตั้งแต่ในสมัยอารยธรรมโบราณ โดยอาศัยการผ่าตัดซากศพของมนุษย์ จนกระทั่งได้มีวิวัฒนาการของการใช้น้ำยารักษาสภาพของศพเพื่อการศึกษา ทำให้มีการศึกษากายวิภาคของมนุษย์ที่เป็นแบบแผนมากขึ้น จนกระทั่งปัจจุบันที่มีการนำเอาเทคโนโลยีใหม่ๆมาใช้ในการรักษาและการศึกษากายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
ประวัติของการศึกษากายวิภาคศาสตร์มนุษย์ > การศึกษาในยุคโบราณ

อารยธรรมที่มีการค้นพบว่ามีการศึกษากายวิภาคของมนุษย์อย่างเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอารยธรรมแรก คืออารยธรรมอียิปต์โบราณ จากการค้นพบบันทึกในกระดาษปาปิรุส (papyrus) ที่มีการกล่าวถึงอวัยวะภายในของมนุษย์ อาทิ หัวใจ หลอดเลือด ตับ ไต ม้าม มดลูก และกระเพาะปัสสาวะ นอกจากนี้ ชาวอียิปต์โบราณยังมีความเชื่อว่าหัวใจเป็นศูนย์กลางของร่างกาย และเป็นแหล่งรวมของของเหลวทุกชนิดในร่างกาย
ในยุคของอารยธรรมกรีกโบราณ การศึกษากายวิภาคศาสตร์ได้มีความเจริญก้าวหน้าขึ้น โดยมีแพทย์และนักปราชญ์เมธีกรีกหลายคนมีส่วนในการพัฒนาวิชานี้ อาทิเช่น ฮิปโปกราเตส (Hippocrates) อริสโตเติล (Aristotle) ฮีโรฟิโลส (Herophilos) และอีราซิสทราทุส (Erasistratus) อย่างไรก็ตาม ผู้ที่มีส่วนในการวางรากฐานของการศึกษากายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในยุคโบราณ คือ กาเลน (Galen) ซึ่งเป็นศัลยแพทย์ชาวกรีกที่ได้ศึกษากายวิภาคของมนุษย์ผ่านทางการผ่าตัดบาดแผลต่างๆ และการศึกษาจากการชำแหละสัตว์ บันทึกของกาเลนได้ถูกนำมาใช้ในการศึกษากายวิภาคศาสตร์จนกระทั่งถึงยุคกลาง
ประวัติของการศึกษากายวิภาคศาสตร์มนุษย์ > การศึกษาในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ

การศึกษากายวิภาคของมนุษย์หยุดชะงักลงไปชั่วคราวในช่วงยุคกลาง ซึ่งมีข้อกำหนดทางศาสนาที่เคร่งครัด จนกระทั่งแพทย์หลวงในอาณาจักรโรมันโบราณ ชื่อ แอนเดรียส เวซาเลียส (Andreas Vesalius) ได้ทำการศึกษากายวิภาคของมนุษย์อย่างละเอียดโดยใช้ศพของนักโทษประหาร และตีพิมพ์เป็นหนังสือ De humani corporis fabrica ซึ่งมีภาพประกอบของร่างกายของมนุษย์ที่ละเอียดและสมจริงอย่างมาก การศึกษากายวิภาคของมนุษย์ได้มีการพัฒนาอย่างแพร่หลายไปพร้อมกับยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ ซึ่งศิลปินเอกหลายคนได้ศึกษาโครงสร้างต่างๆของมนุษย์เพื่อประกอบการสร้างงานศิลปะ ทำให้วิชากายวิภาคศาสตร์รุดหน้าไปมาก