stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โยชิโอะ ทาจิบานะ

นายทหารและอาชญากรสงครามชาวญี่ปุ่น
| โยชิโอะ ทาจิบานะ |
| --- | --- |
ทาจิบานะขณะลงนามในหนังสือยอมจำนนที่หมู่เกาะโองาซาวาระเมื่อ ค.ศ. 1945
เกิด: 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1890 จังหวัดเอฮิเมะ จักรวรรดิญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 24 กันยายน ค.ศ. 1947(1947-09-24) (57 ปี) กวม
สถานะทางคดี: ประหารชีวิตแล้ว

พิพากษาลงโทษฐาน: อาชญากรรมสงคราม
บทลงโทษ: ประหารชีวิต
 

ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ญี่ปุ่น
แผนก/สังกัด:  กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประจำการ: 1913–1945
ชั้นยศ:  พลโท
บังคับบัญชา: กองพลผสมอิสระที่ 1 กองพลทหารราบที่ 109
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
 
โยชิโอะ ทาจิบานะ (ญี่ปุ่น: 立花 芳夫; โรมาจิ: Tachibana Yoshio; 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1890 – 24 กันยายน ค.ศ. 1947) เป็นนายทหารยศพลโทในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง บังคับบัญชากองทหารที่รักษาเกาะชิจิจิมะ หมู่เกาะโองาซาวาระ ภายหลังเกิดอุบัติการณ์ชิจิจิมะ จึงถูกไต่สวนและพิพากษาประหารชีวิตด้วยข้อหาอาชญากรรมสงครามซึ่งมีการทรมาน วิสามัญฆาตกรรม และการกินเนื้อมนุษย์อันกระทำต่อเชลยศึกชาวอเมริกัน
ประวัติ > ชีวิตช่วงต้นและราชการทหาร

ทาจิบานะเป็นชาวจังหวัดเอฮิเมะ หลังสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น รุ่นที่ 25 จนสำเร็จใน ค.ศ. 1913 ช่วงแรกที่รับราชการทหารนั้นไม่มีผลงานโดดเด่นนัก ครั้นเดือนกันยายน ค.ศ. 1916 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1917 เขาเข้าเรียนพลศึกษาที่โรงเรียนทหารบกโทยามะ ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1923 เขาได้รับเลื่อนยศเป็นร้อยเอก และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1924 ได้บัญชาการกองพันกองหนึ่งในกรมทหารราบที่ 12 กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ภายหลัง เขาได้ปฏิบัติงานในหน่วยเสนาธิการของกองพลที่ 11 กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น และได้เป็นผู้แทนกองทัพบกในวิทยาลัยพณิชยการทากามัตสึ ครั้นเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1930 เขาได้ยศพันตรี และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1935 ได้ยศพันโท ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1930 เขาเป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานอยู่ในกองทัพบกจักรวรรดิหมั่นโจวกั๋ว จนเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 เขาได้บังคับบัญชากรมทหารราบที่ 65 กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น และได้รบในยุทธการจ้าวหยาง–อี๋ชางในระหว่างสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
ใน ค.ศ. 1942 ทาจิบานะได้เข้าประจำในหน่วยเสนาธิการของกองบัญชาการรักษาภูมิภาคฮิโรชิมะ และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1943 เขาได้รับเลื่อนยศเป็นพลตรี ครั้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1944 เขาได้บังคับบัญชากองพลผสมอิสระที่ 1 กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งมีภารกิจเป็นการรักษาหมู่เกาะโองาซาวาระมิให้ถูกกองทัพอเมริกันรุกรานในช่วงเตรียมปฏิบัติการดาวน์ฟอลเบื้องต้น ครั้นวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1945 เขาได้รับเลื่อนยศเป็นพลโท และไดับังคับบัญชากองพลทหารราบที่ 109 กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ประวัติ > สงครามโลกครั้งที่สอง

กลาง ค.ศ. 1945 ฝ่ายสัมพันธมิตรปิดกั้นน่านน้ำ ทำให้กองทหารญี่ปุ่น 25,000 กองบนเกาะชิจิจิมะขาดเสบียง แต่ไม่ถึงกับอดอยาก แม้จะต้องลดอัตราส่วนข้าวรายบุคคลในแต่ละวันลงจาก 400 กรัมเป็น 240 กรัมก็ตาม กระทั่งปลายปีนั้น เกิดเหตุการณ์ซึ่งภายหลังเรียกว่า อุบัติการณ์ชิจิจิมะ อันเป็นเหตุให้หน่วยเสนาธิการของทาจิบานะเริ่มกินเนื้อมนุษย์ ในเหตุการณ์นั้น ทหารอากาศอเมริกัน 9 คนถูกยิงเครื่องบินตกขณะเข้าทิ้งระเบิดที่เกาะชิจิจิมะ 8 คนถูกจับ ส่วนคนที่ 9 หนีรอดไปได้ คือ จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช นักบินอายุ 20 ปี ซึ่งภายหลังได้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐ ในช่วงเวลาหลายเดือน มีการทยอยประหารทหารที่ถูกจับ โดยอ้างว่า เป็นคำสั่งของทาจิบานะ ซึ่งเป็นที่รับรู้ของหน่วยเสนาธิการของเขาว่า เป็นผู้บังคับบัญชาที่เหี้ยมโหดและติดสุรา เมื่อประหารแล้ว มีการส่งศพไปให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายแพทย์ชำแหละ แล้วส่งตับกับอวัยวะอื่น ๆ ไปให้ทหารเสนาธิการชั้นผู้ใหญ่บริโภค
เมื่อสิ้นสงครามใน ค.ศ. 1945 ทาจิบานะกับหน่วยเสนาธิการของเขาถูกเจ้าหน้าที่อเมริกันจับกุมและเนรเทศไปยังกวมเพื่อรับการไต่สวนฐานกระทำอาชญากรรมสงครามอันเกี่ยวเนื่องกับอุบัติการณ์ชิชิจิมะ การไต่สวนมีในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1946 แต่การกินเนื้อมนุษย์ไม่เป็นความผิดตามกฎหมายระหว่างประเทศในครั้งนั้น และทาจิบานะถูกตั้งข้อหา "ขัดขวางไม่ให้มีการปลงศพอย่างสมเกียรติ" แทน ที่สุดแล้ว ทาจิบานะ กับจำเลยคนอื่น ๆ อีก 4 คน ถูกพิพากษาให้ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ ทั้ง 5 คนถูกประหารและฝังศพไว้ที่กวมโดยไม่ระบุชื่อหลุมศพไว้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ค.ศ. 1945 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์ซุยโฮ ชั้นที่ 2
บรรณานุกรม

Hearn, Chester (2005). Sorties Into Hell: The Hidden War on Chichi Jima. The Lyons Press. ISBN 1-59228-687-9.
Maga, Timothy P. (2001). Judgment at Tokyo: The Japanese War Crimes Trials. University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-2177-9.
Fukagawa, Hideki (1981). (陸海軍将官人事総覧 (陸軍篇)) Army and Navy General Personnel Directory (Army). Tokyo: Fuyo Shobo. ISBN 4829500026.
Hata, Ikuhiko (2005). (日本陸海軍総合事典) Japanese Army and Navy General Encyclopedia. Tokyo: St. Martin's Press. ISBN 4130301357.
บั๊กโมบิล

ระวังสับสนกับ บัคโมบิล
| --- | --- |
ประเภท: บริษัทผลิตรถยนต์
อุตสาหกรรม: ยานยนต์
ก่อตั้ง: กรกฎาคม ค.ศ. 1907
เลิกกิจการ: ค.ศ. 1909
สำนักงานใหญ่: เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย, สหรัฐอเมริกา
พื้นที่ให้บริการ: สหรัฐอเมริกา
ผลิตภัณฑ์: รถยนต์
บั๊กโมบิล (อังกฤษ: Bugmobile) เป็นชื่อบริษัทผลิตรถยนต์ของสหรัฐอเมริกา บริษัทบั๊กโมบิลถูกก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 1907 ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย
ประวัติ

บริษัทบั๊กโมบิลถูกก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 1907 ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย การผลิตรถยนต์เริ่มต้นขึ้นในปลายปี ค.ศ. 1907 รถยนต์เหล่านี้มีลักษณะที่แตกต่างไปจากรถคันอื่นตรงที่เครื่องยนต์และชุดส่งกำลังทั้งหมดถูกแขวนอยู่บนโครงรถเหล็กกล้าทรงหักมุม ระบบส่งกำลังเป็นแบบเลือกสรรพร้อมชุดเฟืองท้าย
บริษัทบั๊กโมบิลปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1909
รุ่นรถยนต์

| รุ่น | เครื่องยนต์ | แรงม้า | ช่วงล้อ |
| --- | --- | --- | --- |
| โมเดลเอ | 2 สูบ | 12 | 68" |
| โมเดลบี | 2 สูบ | 12 | 76" |
| โมเดลซี | 2 สูบ | 15 | 76" |
| --- | --- |
บั๊กโมบิล โมเดลเอ ปี ค.ศ. 1908: บั๊กโมบิล โมเดลบี ปี ค.ศ. 1908
นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน (การาวัจโจ)

| นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน |
| --- | --- |

ศิลปิน: การาวัจโจ
ปี: ค.ศ. 1602 - ค.ศ. 1604
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: หอศิลป์โบราณแห่งชาติ, โรม
นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน (อังกฤษ: Saint Francis in Prayer ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติ กรุงโรม ประเทศอิตาลี
ภาพ “นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน” เป็นภาพที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1602 ถึงปี ค.ศ. 1604 เป็นภาพไม่ได้มีหลักฐานบันทึกซึ่งทำให้ยากต่อการระบุว่าเขียนขึ้นเมื่อใด หรือยากที่จะบอกได้ว่าภาพใดเป็นภาพดั้งเดิมหรือภาพใดเป็นภาพก็อปปี จอห์น แกชกล่าวว่าภาพที่อยู่ที่วัดคัปปุชชินิ (Chiesa dei Cappuccini) เป็นก็อปปีของภาพดั้งเดิมที่หายไปที่นักวิชาการบ่งว่าเป็นภาพเขียนในวัดซานเปียโตรที่คาร์ปิเนโต โรมาโน (พิพิธภัณฑ์ของวังเวเนเซีย) ขณะที่เฮเลน แลงดอนกล่าวถึงภาพนี้ในหนังสือชีวประวัติของคาราวัจโจโดยอ้างถึงภาพในหอศิลป์โบราณแห่งชาติในกรุงโรมในปาลัซโซบาร์เบรีนิ (Palazzo Barberini)
การใช้ชีวิตอันสมถะของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีเป็นหัวข้อการเขียนภาพที่เป็นที่นิยมกันในสมัยของการาวัจโจ โดยปีเตอร์ รอบบ์เสนอว่านักบุญฟรังซิส พร้อมทั้งนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา และนักบุญเจอโรม เป็นนักบุญสามองค์ที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้ที่อยู่นอกกรอบของสังคม ที่การาวัจโจเขียนแล้วเขียนอีก ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ที่มีความหมายเป็นการส่วนตัวต่อชีวิตอันไม่ราบรื่นของคาราวัจโจเอง
ระหว่างการฟ้องร้องในปี ค.ศ. 1603 โอราซีโอ เจนตีเลสกีเพื่อนของการาวัจโจกล่าวได้ให้ยืมเสื้อคลุมนักบวชแก่การาวัจโจสองสามเดือนก่อนหน้านั้นซึ่งอาจจะเกี่ยวกับการเขียนภาพที่ว่านี้ คำให้การของเจ็นทิเลสชิทำให้เชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนราว ค.ศ. 1602/ค.ศ. 1604 แต่รอบบ์ดูจากลักษณะการเขียนแล้วเชื่อว่าอาจจะเป็นภาพเขียนจากปี ค.ศ. 1606 เมื่อคาราวัจโจหนีออกจากโรมในฐานะที่เป็นอาชญากรเนื่องจากไปฆ่าคนกลางถนนหลังจากมีปากมีเสียงกัน
ปฏิบัติการโพนีเอกซ์เพรส
ประวัติ

ฝูงบินเฮลิคอปเตอร์ที่ 20 ก่อตั้งขึ้นที่ฐานทัพอากาศเอกลิน รัฐฟลอริดา ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ภายใต้การบังคับบัญชาของ พันโท ลอว์เรนซ์ คัมมิงส์ การฝึกดำเนินการโดยฝูงบินเฮลิคอปเตอร์ที่ 4401 ภายใต้โครงการ "โพนีเอกซ์เพรส" นักบินที่ได้รับการคัดเลือกเป็นนักบิน ซีเอช-3บี/ซี ที่มีประสบการณ์มากที่สุดในกองทัพอากาศในขณะนั้น เนื่องจาก ซีเอช-3บี/ซี ปฏิบัติการกับกองทัพอากาศสหรัฐเป็นเวลาสั้นมาก หลังจากผ่านการฝึกและการตรวจสอบเป็นเวลาหนึ่งเดือน ฝูงบินจึงถูกส่งไปประจำการที่เวียดนามใต้ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ในตอนแรก ฝูงบินประจำการอยู่ที่ฐานทัพอากาศเตินเซินเญิ้ต ใกล้กับไซง่อน เฮลิคอปเตอร์ ซีเอช-3ซี ซึ่งถูกถอดประกอบและบินไปยังเวียดนามด้วยเครื่องบิน ซี-133 ได้ถูกประกอบและเตรียมพร้อมสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ ฝูงบินแบ่งออกเป็น 3 หน่วยบิน หน่วยบินที่ 1 อยู่ที่เตินเซินเญิ้ตภายใต้การบังคับบัญชาของ พันตรี ริชาร์ด เบอร์เดตต์ หน่วยบินที่ 2 ถูกส่งไปที่ฐานทัพอากาศดานัง ภายใต้การบังคับบัญชาของ พันตรี เฮอร์เบิร์ต เซห์นเดอร์ พร้อมด้วยเครื่องบิน ซีเอช-3ซี จำนวน 6 ลำ หน่วยบินบินที่ 3 ได้รับมอบหมายให้ไปที่อ่าวกามรานห์
ภารกิจ

หน่วยบินที่ดานังได้ปฏิบัติภารกิจหลายครั้งในช่วงหกเดือนที่อยู่ที่นั่น ภารกิจหนึ่งคือการสนับสนุนหน่วยควบคุมทางอากาศส่วนหน้า (Forward Air Controller) ที่ฐานทัพคำดึ๊ก และเคซัน ของกรีนเบเรต์ ซึ่งต้องขนเซลล์เชื้อเพลิงขนาด 500 แกลลอนและกล่อง Conex เสบียงไว้บนสายบรรทุกของ หน่วยบินนี้ได้ปฏิบัติภารกิจสนับสนุนทั่วไปมากมาย เช่น กู้เฮลิคอปเตอร์ เอช-34 และ ฮิวอี้ ของนาวิกโยธินที่ตกจากพื้นที่ห่างไกล ขนรถจี๊ปวิทยุพร้อมอุปกรณ์ครบครันไปยังจุดลาดตระเวนบนยอดเขา และขนส่งทหารที่ได้รับบาดเจ็บไปยังโรงพยาบาลที่ดานังหรือเรือโรงพยาบาล ยูเอสเอส รีโพส ซึ่งประจำการอยู่บริเวณนอกชายฝั่งดานัง ภารกิจสำคัญอย่างหนึ่งคือการทำงานร่วมกับนาวิกโยธินเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการดับเบิลอีเกิล โดยนำปืนใหญ่วิถีโค้งขนาด 105 มม. มาประจำการที่ตำแหน่งยิงส่วนหน้าโดยขนไว้บนสายบรรทุกของใต้เครื่องบินและวางไว้ในตำแหน่งที่จุดยิงส่วนหน้า นักบินโพนีคนหนึ่งได้รับรางวัลซิลเวอร์สตาร์เมื่อเขาต้องบินกลับจากดงฮาเพื่ออพยพทหารที่ได้รับบาดเจ็บออกจากหุบเขาอาเชาซึ่งถูกโจมตีด้วยปืนครกและปืนกล เขาหลบหนีจากการถูกระดมยิงจากภาคพื้นดินโดยบินขึ้นไปบนเมฆที่อยู่ระดับต่ำทันที
ในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2509 หน่วยบินที่อ่าวกัมรัญ และดานัง ถูกมอบหมายภารกิจใหม่ให้กับฐานบินอุดรธานี ในประเทศไทย ภายใต้กองบัญชาการ กลุ่มสนับสนุนการสั่งการที่ 14 เมืองญาจาง ประเทศเวียดนามใต้ สัญญาณเรียกขานวิทยุที่กำหนดคือ "โพนีเอกซ์เพรส" ที่นั่น พวกเขาได้ปฏิบัติภารกิจหลายอย่างอีกครั้ง รวมถึงสนับสนุนการปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายของกองทัพบกไทย ในช่วงฤดูมรสุม เฮลิคอปเตอร์ ซีเอช-3ซี ถูกใช้งานเพื่อขนส่งเสบียงสำคัญและบุคลากรทางการแพทย์ไปยังหมู่บ้านรอบนอกซึ่งถูกตัดขาดจากการขนส่งทางถนนเนื่องจากถนนที่เป็นโคลน โพนีเอกซ์เพรสยังมีภารกิจในการบินต่อต้านการก่อความไม่สงบในทางลับเข้าไปในลาวและเวียดนามเหนือ ในปี พ.ศ. 2511 หน่วยนี้ถูกส่งไปประจำการที่อุดรธานี
ประวัติ

เส้นทางโฮจิมินห์ ซึ่งเป็นระบบการขนส่งที่จัดหากำลังคนและอุปกรณ์ให้กับแนวร่วมปลดปล่อยชาติเวียดนามใต้และกองทัพประชาชนเวียดนาม ไม่ได้วิ่งผ่านเฉพาะสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามและสาธารณรัฐเวียดนามเท่านั้น แต่ยังวิ่งผ่านประเทศเพื่อนบ้านอย่างลาวและกัมพูชาอีกด้วย กองทัพสหรัฐตั้งเป้าที่จะทำงานนอกเวียดนามและเขตอำนาจศาลของนายพลเวสต์มอร์แลนด์ ผ่านกองบัญชาการความช่วยเหลือทางทหาร กลุ่มศึกษาและสังเกตการณ์เวียดนาม:
เพื่อดำเนินโครงการที่เข้มข้นขึ้นในการคุกคาม การเบี่ยงเบนความสนใจ การกดดันทางการเมือง การจับกุมนักโทษ การทำลายทางกายภาพ การรวบรวมข่าวกรอง การสร้างโฆษณาชวนเชื่อ และการเปลี่ยนเส้นทางทรัพยากร ต่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม
เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2508 คณะเสนาธิการร่วมอนุญาตให้ MACV-SOG เริ่มปฏิบัติการข้ามพรมแดนภายในประเทศลาวในพื้นที่ที่ติดต่อกับชายแดนด้านตะวันตกของเวียดนามใต้
โดยปกติแล้ว ฝูงบินปฏิบัติการพิเศษที่ 20 จะขนส่งกองกำลังพิเศษข้ามพรมแดนเพื่อภารกิจลับในเวียดนามเหนือ ลาว และกัมพูชา เช่น กลุ่มปฏิบัติการพิเศษที่เฮลิคอปเตอร์ ซีเอช-3ซี/อี ส่งเข้ามาข้ามพรมแดนเวียดนามเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2511 หน่วยลาดตระเวน SOG ส่วนใหญ่ประกอบด้วยบุคลากรที่เป็นประชากรในพื้นที่ ซึ่งช่วยลดจำนวนผู้เสียชีวิตจากการสู้รบของชาวอเมริกัน
บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลตีพิมพ์:
Dorr, Robert F. Air War Hanoi, 1988 ISBN 0-7137-1783-1
Dunstan, Simon Vietnam Choppers: helicopters in battle 1950-75, 2003 ISBN 1-84176-796-4
Rosenau, William Special Operations Forces and Elusive Enemy Ground Targets, 2001 ISBN 0-8330-3071-X
เว็บไซต์:
USAFHPA (http://www.usafhpa.org/20poniesnew/20ponies.html) Text written by Major Kyron V. Hall, Historian, USAF Helicopter Pilot Association founded 1987. Most pictures taken by said Historian in Southeast Asia as pilot in 20th Helicopter Squadron/Special Operation Squadron in 1967-68. Other pictures and information donated by other squadron pilots. Website established in 2005. Much of the information shown in this article taken from USAFHPA website.
Global Security's 20th Special Operations Squadron (20th SOS)  retrieved June 6, 2007
Kirkpatrick, Matthew D. Special Operations Squadron: Pony Express from Air War Vietnam เก็บถาวร 2022-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน retrieved June 6, 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Operation Pony Express
สัญลักษณ์ของ โพนีเอกซ์เพรส ในฝูงบินเฮลิคอปเตอร์ที่ 20 ฐานทัพอากาศอุดรธานี ประเทศไทย
ภาพสัญลักษณ์ของฝูงบินปฏิบัติการพิเศษที่ 20 โพนีเอกซ์เพรส
เครื่องบิน ซีเอช-3อี ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ลงจอดในนาข้าวหลังจากขึ้นบินพร้อมกับทหารปืนใหญ่ของไทยที่โดยสารมากเกินพิกัดในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2512
หนังสือเศฟันยาห์

หนังสือในคัมภีร์ไบเบิล
ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) มีความในหนังสือเศฟันยาห์ครบสมบูรณ์ในภาษาฮีบรู
หนังสือเศฟันยาห์ (อังกฤษ: Book of Zephaniah, /ˌzɛfəˈnaɪ.ə/; ฮีบรู: צְפַנְיָה, Ṣəfanyā; บางครั้งถอดเป็นอักษรละตินว่า Sophonias) เป็นส่วนที่ 8 ของหนังสือสิบสองผู้เผยพระวจนะน้อยในพันธสัญญาเดิมและคัมภีร์ฮีบรู อยู่ลำดับถัดจากหนังสือฮาบากุกและก่อนหน้าหนังสือฮักกัย "เศฟันยาห์" เป็นชื่อตัวสำหรับผู้ชายที่มักตีความให้มีความหมายว่า "พระยาห์เวห์ทรงซ่อน/คุ้มครอง" หรือ "พระยาห์เวห์ทรงหลบซ่อน" เจอโรมแห่งสไตรดอนผู้เป็นปิตาจารย์แห่งคริสตจักรตีความชื่อนี้ว่าหมายถึง "ยามขององค์เจ้านาย" ต้นฉบับดั้งเดิมของหนังสือเศฟันยาห์เขียนด้วยภาษาฮีบรูไบเบิล
บรรณานุกรม

Attridge, Harold W.; Meeks, Wayne A., บ.ก. (2006). The Harper Collins Study Bible (rev. ed.). New York: Harper Collins. ISBN 978-0-06122840-7.
Berlin, Adele; Brettler, Marc Zvi; Fishbane, Michael, บ.ก. (2004). The Jewish Study Bible. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19529751-5.
Carson, D. A.; Hess, Richard S.; Alexander, T. D.; Moo, Douglas J.; Naselli, Andrew David, บ.ก. (2015). NIV Zondervan Study Bible. Grand Rapids: Zondervan. ISBN 978-0-31043833-5.
Grudem, Wayne; Dennis, Lane T.; Packer, J. I.; Collins, C. John; Schreiner, Thomas R.; Taylor, Justin, บ.ก. (2008). ESV Study Bible. Wheaton: Crossway. ISBN 978-1-43350241-5.
Fitzmyer, Joseph A. (2008). A Guide to the Dead Sea Scrolls and Related Literature. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 9780802862419.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

Zephaniah at JewishEncyclopedia.com
คำแปลในศาสนายูดาห์:
Tzefaniah – Zephaniah (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
Zephaniah at CrossWalk.com (various versions)
Zephaniah at The Great Books (New Revised Standard Version)
Zephaniah at Wikisource (Authorized King James Version)
หนังสือเศฟันยาห์ ที่ยูเวอร์ชัน
Non-affiliated translations:
The Heavenly Fire: Zephaniah (PDF) (Creative Commons translation with in-depth introduction and extensive translation notes)
Zephaniah หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox Various versions
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า ฮาบากุก | หนังสือเศฟันยาห์คัมภีร์ฮีบรูและ พันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ (หมวดผู้เผยพระวจนะน้อย) | ถัดไป ฮักกัย |
| ด ค กหนังสือเศฟันยาห์ |
| --- | --- |
สถานที่:  กาซา  คานาอัน  คูช  ฟีลิสเตีย  ยูดาห์  เยรูซาเล็ม  ศิโยน  โสโดมและโกโมราห์  อัชเคโลน  อัชโดด  เอโครน 
บุคคล:  ชาวเคเรธี  พระยาห์เวห์  ยูดาห์  โยสิยาห์  เศฟันยาห์  อาโมนแห่งยูดาห์  เฮเซคียาห์ 
คำศัพท์: อัมโมน
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  Septuagint  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือฮาบากุก (บทที่ 3)หนังสือฮักกัย (บทที่1) →
เส้นใยประสาทนำเข้า

| เส้นใยประสาทนำเข้า  (Afferent nerve fiber) |
| --- | --- |
เซลล์ประสาทนำเข้าและเซลล์ประสาทนำออก เซลล์ประสาทนำเข้ามีเส้นใยประสาทที่นำข้อมูลความรู้สึกจากผิวหนังไปยังไขสันหลัง
รายละเอียด
ระบบ: ระบบประสาท
ตัวระบุ
ภาษาละติน: neurofibrae afferentes
TA98: A14.2.00.017
TH: H2.00.06.1.00015
FMA: 76570
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เส้นใยประสาทนำเข้า
(อังกฤษ: afferent nerve fiber)
หมายถึงแอกซอนที่ส่งเข้าไปยังบริเวณสมองบริเวณหนึ่ง ๆ 
เทียบกับเส้นใยประสาทนำออก (efferent nerve fiber) ซึ่งหมายถึงแแอกซอนที่ส่งออกจากบริเวณสมองบริเวณหนึ่ง ๆ 
คำเหล่านี้มีความหมายต่างกันเล็กน้อยสำหรับระบบประสาทนอกส่วนกลาง (PNS) และระบบประสาทกลาง (CNS)
ใน PNS เส้นใยประสาทนำเข้าและเส้นใยประสาทนำออกจะมองจากไขสันหลัง (ดูรูป)
เส้นใยประสาทนำเข้าก็คือแอกซอนของเซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่ส่งข้อมูลความรู้สึกจากร่างกายเข้าไปยังไขสันหลัง
ส่วนเส้นใยประสาทนำออกก็คือเซลล์ประสาทสั่งการที่ไขสันหลังซึ่งส่งกระแสประสาทสั่งการเคลื่อนไหวจากไขสันหลังไปยังกล้ามเนื้อ
ใน CNS เส้นใยประสาทนำเข้าและเส้นใยประสาทนำออกอาจมองจากบริเวณสมองส่วนใดส่วนหนึ่งก็ได้
ซึ่งก็คือ สมองแต่ละเขตจะมีเส้นใยประสาทนำเข้าและเส้นใยประสาทนำออกเป็นของตน ๆ 
จะจำให้ง่ายก็คือ จากมุมมองของสมองส่วนใดส่วนหนึ่ง afferents เป็นเส้นใยประสาทที่เข้ามาถึง (arriving) และ efferents เป็นเป็นเส้นใยประสาทที่ออกไป (exiting)
โครงสร้าง

เซลล์ประสาทนำเข้าเป็นเซลลประสาทขั้วเดียวเทียม (pseudounipolar neuron) ซึ่งมีแอกซอนเดียวที่ออกจากตัวเซลล์แล้วแบ่งเป็น 2 สาขา สาขายาวส่งไปที่อวัยวะรับความรู้สึก และสาขาสั้นส่งไปทางระบบประสาทกลาง (เช่นไขสันหลัง)
เซลล์เช่นนี้ไม่มีเดนไดรต์
มีตัวเซลล์ (soma) กลมเรียบอยู่ที่ปมประสาท (ganglion) ของระบบประสาทนอกส่วนกลางนอกไขสันหลังเล็กน้อย มีเซลล์ประสาทนำเข้าอยู่รวมกันเป็นพัน ๆ เป็นปมที่รากหลังของประสาทไขสันหลังซึ่งเรียกว่า ปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion)
แอกซอนจากปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion) ซึ่งเป็นเส้นใยประสาทนำเข้า ใช้ส่งข้อมูลความรู้สึกทางกาย
รวมทั้งความเจ็บปวด สัมผัส อุณหภูมิ ความคัน และแรงยืด
ยกตัวอย่างเช่น มีใยประสาทพิเศษชนิดหนึ่งเรียกว่า intrafusal muscle fiber เป็นเซลล์ประสาทนำเข้าที่อยู่ขนานกับ extrafusal muscle fibers และทำหน้าที่เป็นตัวรู้ความยืด (stretch receptor) โดยตรวจจับความยาวของกล้ามเนื้อ
ความรู้สึกทั้งหมดเหล่านี้ดำเนินไปทางวิถีประสาทต่าง ๆ กันไปยังสมอง
เช่น วิถีประสาทหนึ่งที่เรียกว่า dorsal column-medial lemniscus pathway ส่งข้อมูลเกี่ยวกับสัมผัสละเอียดและอากัปกิริยาจากร่างกายรวมศีรษะครึ่งหลัง ผ่านเส้นใยประสาทนำเข้าของปมประสาทรากหลัง (เป็น first order neuron) ผ่านไขสันหลังไปยังทาลามัส แล้วต่อไปยังคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย โดย first order neuron ส่งแอกซอนขึ้นผ่าน dorsal column ในไขสันหลังซีกร่างกายเดียวกันไปยัง second order neuron ที่ dorsal column nuclei ในก้านสมองซีกกายเดียวกัน ซึ่งก็ส่งแอกซอนข้ามไขว้ทแยง (decussate) ที่ medulla (ในก้านสมองเช่นกัน) ผ่าน medial lemniscus ไปยัง third order neuron ในทาลามัสซึ่งก็จะส่งแอกซอนไปสุดที่คอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย (somatosensory cortex/postcentral gyrus) ของสมองกลีบข้าง
โครงสร้าง > ประเภท

ประเภทของใยประสาทนำเข้ารวมทั้ง general somatic afferent fibers (GSA), general visceral afferent fibers (GVA), special somatic afferent fibers (SSA) และ special visceral afferent fibers (SVA)
อนึ่ง ในระบบรับความรู้สึก ใยประสาทนำเข้าจะมีขนาดต่าง ๆ โดยจัดเป็นหมวด ๆ ขึ้นอยู่ว่าเป็นใยประสาทจากกล้ามเนื้อหรือที่ผิวหนัง
| ปลอกไมอีลิน  | เส้นผ่าศูนย์กลาง (µm)  	 | ความเร็ว (m/s)  	 | จากกล้ามเนื้อ  | จากผิวหนัง  | ตัวรับความรู้สึก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หนา  	 | 12-20  	 | 72-120  	 | I  	 | Aα  	 | ตัวรับแรงกลเกี่ยวกับอากัปกิริยา (Muscle spindle, Golgi tendon organ) |
| กลาง  	 | 6-12  	 | 35-75  	 | II  	 | Aβ  	 | Merkel, Meissner, Pacinian, Ruffini, Muscle spindle (secondary ending) |
| บาง  	 | 1-6  	 | 4-36  	 | III  	 | Aδ  	 | ปลายประสาทอิสระ |
| ไม่มี  	 | 0.2-1.5  	 | 0.4-2.0  	 | IV  	 | C  	 | ปลายประสาทอิสระ |
หน้าที่

ระบบประสาทเป็นระบบ "วงจรปิด" ที่มีการรับความรู้สึก การตัดสินใจ และการตอบสนอง
เป็นกระบวนการเนื่องกับการทำงานของเซลล์ประสาทรับความรู้สึก (sensory neuron), อินเตอร์นิวรอน และเซลล์ประสาทสั่งการ (motor neuron)
ยกตัวอย่างเช่น สัมผัสหรือตัวกระตุ้นที่ทำให้เจ็บ สมองจะรู้สึกก็ต่อเมื่อได้ข้อมูลเกี่ยวกับตัวกระตุ้นผ่านเส้นใยประสาทนำเข้า
วลีและคำช่วยจำ

คำว่า afferent มาจากรูปกิริยาขยาย (participle) ของคำละตินว่า afferentem (af- = ad- : to + ferre : แบก, ถือ) ซึ่งหมายความว่า แบก/ถือเข้าไปยัง
คำอุปสรรค ad และ ex จึงสามารถใช้เป็นเครื่องช่วยจำแนกระหว่างคำ afferent กับ efferent คือ afferent = arrives (มาถึง) และ efferent = exits (ออก)
วลีช่วยจำอีกอย่างสำหรับเส้นใยประสาทนำเข้าและนำออกที่ออกมาจากรากสองรากที่ไขสันหลังก็คือ SAME DAVE ขยายว่า Sensory Afferent Motor Efferent (ใยประสาทนำเข้าเป็นใยรับความรู้สึก ใยประสาทนำออกเป็นใยประสาทสั่งการ), Dorsal Afferent Ventral Efferent (ใยประสาทนำเข้าเข้าไปที่รากหลัง ใยประสาทนำออกออกมาจากรากหน้า)
อนึ่ง afferent และ efferent ยังเชื่อมกับคำว่า affect (มีผล) และ effect (ทำให้เกิดผล) เพราะมีรากเดียวกัน ดังนั้น afferent nerves affect the subject (ใยประสาทนำเข้า เช่นความรู้สึก มีผลต่อบุคคล) เทียบกับ efferent nerves allow the subject to effect change (ประสาทสั่งการให้เคลื่อนไหวทำให้บุคคลสามารถทำผลให้เกิด)
ดูเพิ่ม

ระบบประสาทอิสระ
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑
"fibre, nerve", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (แพทยศาสตร์) เส้นใยประสาท
"afferent", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑ ฉบับ ๒๕๔๕, (แพทยศาสตร์) -นำเข้า
↑  
Mader, SS (2000). Human biology. New York: McGraw-Hill. ISBN 0-07-290584-0.
↑  
Hall, JE; Guyton, AC (2006). Textbook of medical physiology (11th ed.). St. Louis, Mo: Elsevier Saunders. ISBN 0-7216-0240-1.
↑  
Warrell, DA; Cox, TM; Firth, JD (2010). The Oxford Textbook of Medicine (5th ed.). Oxford University Press.
1 2 3  Carlson, Neil (2016). Physiology of Behavior. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education, Inc. ISBN 9780205239399.
1 2  MacCallum, Don. "Peripheral Nervous System". Histology and Virtual Microscopy Learning Resources. University of Michigan Medical School. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-07. สืบค้นเมื่อ 2014-06-24.
↑  Gardner & Johnson (2013), pp. 488–495
↑  
Gardner & Johnson (2013), p. 477
↑  
Pearson, Keir G; Gordon, James E (2013). "35 - Spinal Reflexes".  ใน Kandel, Eric R; Schwartz, James H; Jessell, Thomas M; Siegelbaum, Steven A; Hudspeth, AJ (บ.ก.). Principles of Neural Science (5th ed.). United States: McGraw-Hill. Table 35-1 Classification of Sensory Fibers from Muscle, p. 796. ISBN 978-0-07-139011-8.
↑  MedicalMnemonics.com (วลึช่วยจำทางการแพทย์): 3502 3463 367 115
อ้างอิงอื่น ๆ

Gardner, Esther P; Johnson, Kenneth O (2013). "22 - The Somatosensory System: Receptors and Central Pathway".  ใน Kandel, Eric R; Schwartz, James H; Jessell, Thomas M; Siegelbaum, Steven A; Hudspeth, AJ (บ.ก.). Principles of Neural Science (5th ed.). United States: McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-139011-8.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  Terminologia Anatomica 
ระเบียบระบบประสาท ระบบสั่งการ (Motor) และระบบรับความรู้สึก (Sensory)
วัฒนธรรมระดับต่ำ

มุขตลกวัฒนธรรมระดับต่ำ: 
 การจูบพระบาทของพระสันตปาปา

ฉากขัดศาสนาเป็นมุขตลกวัฒนธรรมระดับต่ำจากชุดงานตัดไม้ Papstsbotbilder (Depictions of Papal Messages, 1545) โดย Lucas Cranach the Elder ผู้ได้รับการว่าจ้างจากมาร์ติน ลูเทอร์
ในสังคม คำว่า วัฒนธรรมระดับต่ำ (อังกฤษ: low culture) ใช้เปรียบกับวัฒนธรรมสมัยนิยมที่มักดึงดูดมวลชนในวัฒนธรรมระดับกลางหรือระดับล่างของสังคมหนึ่งได้อย่างกว้างขวาง ตรงกันข้ามกับวัฒนธรรมระดับสูงที่ดึงดูดประชากรกลุ่มเล็ก ซึ่งมักจะเป็นชนชั้นสูง ทฤษฎีวัฒนธรรมเสนอว่าทั้งวัฒนธรรมระดับสูงและระดับต่ำเป็นวัฒนธรรมย่อยในสังคม เนื่องจากอุตสาหกรรมวัฒนธรรมผลิตวัฒนธรรมสมัยนิยมทุกประเภทสำหรับเศรษฐกิจสังคมทุกชนชั้นจำนวนมาก ชนชั้นสูงก็ชื่นชอบวัฒนธรรมระดับล่างเช่นกัน แม้จะถูกมองเป็นลักษณะเฉพาะของชนชั้นทางสังคมที่มีการศึกษาต่ำ สิ่งนี้ทำให้เนื้อหาที่อยู่ในประเภทนี้เป็นสื่อที่มีการบริโภคกันมากที่สุดในวัฒนธรรมโดยรวม วัฒนธรรมระดับต่ำมีรูปแบบต่าง ๆ จำนวนมากในหลากหลายวัฒนธรรม โดยสิ่งที่จัดทำเป็นสื่อเหล่านี้มักสร้างขึ้นจากวัสดุราคาถูกและเน่าเสียง่าย บางคนมองว่าวลี วัฒนธรรมระดับต่ำ เป็นแนวคิดเหยียดหยามที่จัดขึ้นเพื่อดูหมิ่นองค์ประกอบวัฒนธรรมประชานิยมหรือชนเผ่าที่คนอื่นอาจมองว่า "ด้อยกว่า"
อัลลอฮ์

พระเจ้าในภาษาอาหรับ
คำว่า 'อัลลอฮ์' ในอักษรวิจิตรอาหรับ
อัลลอฮ์ (อาหรับ: الله, สัทอักษรสากล: [ʔaɫ.ɫaːh] ( ฟังเสียง)) เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับสำหรับพระเจ้าในศาสนาอับราฮัม ส่วนภาษาอังกฤษ คำนี้มีความหมายโดยทั่วไปเป็นพระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม กล่าวกันว่า คำนี้มาจากสองคำที่ถูกย่อ คือ อัล-อิลาฮ์ ซึ่งหมายถึง "เทพองค์นั้น" และมีความสัมพันธ์ทางภาษากับคำว่าพระเจ้าในภาษาฮีบรูกับภาษาแอราเมอิกว่า เอล (เอโลฮิม) และ อีลาฮ์
คำว่า อัลลอฮ์ ถูกใช้โดยชาวอาหรับหลายศาสนามาตั้งแต่ก่อนที่ศาสนาอิสลามจะปรากฏ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชาวมุสลิม (ทั้งอาหรับและไม่ใช่อาหรับ) และอาหรับคริสเตียน และแม้ว่าจะไม่ใช่เฉพาะกลุ่ม ก็ยังคงมีการใช้ในลัทธิบาบี, ศาสนาบาไฮ, ชาวอัศศอบิอะฮ์, ชาวคริสต์ในประเทศอินโดนีเซียกับมอลตา และชาวยิวมิซราฮี การใช้แบบเดียวกันโดยชาวคริสต์และชาวซิกข์ในมาเลเซียตะวันตกได้สร้างความขัดแย้งทางการเมืองและกฎหมาย