stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กลุ่มอาการเลสช์–ไนแฮน

| กลุ่มอาการเลสช์–ไนแฮน (Lesch–Nyhan syndrome) |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: เกาต์ในเด็ก (Juvenile gout)
สาขาวิชา: วิทยาต่อมไร้ท่อ
กลุ่มอาการเลสช์–ไนแฮน (อังกฤษ: Lesch–Nyhan syndrome; LNS) เป็นความผิดปกติทางพันธุกรรมที่พบยาก เกิดจากภาวะขาดเอนไซม์ไฮโปแซนธีน-กวานีนฟอสฟอไรโบซิลทรานสเฟอเรส (HGPRT) ซึ่งการขาดเอนไซม์นี้เกิดจากมิวเทชั่นในยีน HPRT1 บนโครโมโซมเอ็กซ์ โรค LNS พบ 1 รายใน 380,000 คน โรคนี้เป็นที่รับรู้และได้รับการให้นิยามทางคลินิกครั้งแรกโดยนักศึกษาแพทย์ชาวอเมริกัน ไมเคิล เลสช์ ละอาจารย์ของเขา กุมารแพทย์ วิลเลียม ไนแฮน จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์จอห์น ฮอพคินส์
ภาวะขาดเอนไซม์ HGPRT ทำให้เกิดการสะสมของกรดยูริกในของเหลวในร่างกายทุกอย่าง การรวมกันของการเพิ่มขึ้นของการสังเคราะห์และลดลงของการนำพิวรีนไปใช้นั้นนำไปสู่ระดับการผลิตของกรดยูริกที่ยิ่งสูงขึ้น ทั้งหมดนี้ได้ก่อให้เกิดระดับกรดยูริกในเลือดและในปัสสาวะสูง เกี่ยวพันกับโรคเกาต์และปัญหากับไตอย่างรุนแรง อาการทางประสาทวิทยาประกอบด้วยความสามารถในการควบคุมกล้ามเนื้อที่ต่ำลงและภาวะบกพร่องทางปัญญาระดับปานกลาง ภาวะแทรกซ้อนเหล่านี้โดยทั่วไปพบได้ตั้งแต่ผู้ป่วยมีอายุได้ขวบหนึ่ง เมื่อเริ่มเข้าสู่ขวบที่สอง ผู้ป่วยจะเริ่มมีพฤติกรรมทำร้ายตนเอง ประกอบด้วยการกัดริมฝีปากและเล็บ อาการทางประสาทวิทยารวมถึงการทำหน้าบูดบึ้ง (grimacing), การบิดตัวโดยไม่ได้ตั้งใจ (involuntary writhing) และการเคลื่อนไหวแขนและขาซ้ำ ๆ คล้ายกับที่พบในโรคฮันทิงตันส์ (Huntington's disease) สมุฏฐานของโรคในกรณีของความผิดปกติทางประสาทวิทยานั้นยังไม่ถูกค้นพบ นอกจากนี้การขาด HGPRT ทำให้ร่างกายไม่สามารถใช้งานวิตามินบี12ได้ ในผู้ป่วยชายบางรายจึงพบภาวะเลือดจางแบบเมกาลอบลาสติก (megaloblastic anemia)
โรค LNS นั้นถ่ายทอดผ่านเอ็กซ์ลิงก์รีเซสสีฟ การมิวเทชั่นของยีนนั้นมักมีมารดาเป็นพาหะและส่งต่อผ่านไปยังบุตร อย่างไรก็ตาม หนึ่งสามของกรณีทั้งหมดเป็นผลจาก เดอนอวอ (de novo; มาจากการมิวเทชั่นใหม่) และไม่พบประวัติจากทางครอบครัว โรค LNS นั้นปรากฏตั้งแต่แรกเกิดในทารกชาย ส่วนใหญ่แต่ไม่ใช่ทั้งหมด ผู้ที่ป่วยด้วยโรคนี้มักมีปัญหาทางจิตและทางกายอย่างรุนแรงไปตลอดชีวิต มีเพียงสองสามกรณีในโลกเท่านั้นที่พบความผิดปกตินี้ในสตรี
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: E79.1 ICD-9-CM: 277.2 OMIM: 308000 300322 MeSH: D007926 DiseasesDB: 7415
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 001655 eMedicine: neuro/630 Patient UK: กลุ่มอาการเลสช์–ไนแฮน GeneReviews: Lesch–Nyhan syndrome Orphanet: 510
Lesch-Nyhan Syndrome at NIH's Office of Rare Diseases
GeneReview/NIH/UW entry on Lesch–Nyhan syndrome
National Institute of Child Health and Human Development (NICHD)
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ญี่ปุ่น
เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทลูก
อุตสาหกรรม: บันเทิง
ก่อตั้ง: 1923; 101 ปีที่แล้ว (1923)
สำนักงานใหญ่: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ (เบอร์แบงก์), เบอร์แบงก์, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
บุคลากรหลัก: แอลัน เอฟ. ฮอร์น (ประธาน) แอลัน เบิร์กแมน (ประธานกรรมการ)
ผลิตภัณฑ์: ภาพยนตร์, เพลง, ละครเวที
บริการ: ผลิตภาพยนตร์, การตลาด และจำหน่าย
บริษัทแม่: เดอะวอลต์ดิสนีย์
แผนก: วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ ดิสนีย์มิวสิกกรุป
บริษัทในเครือ: วอลต์ดิสนีย์บันทึก วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ ดิสนีย์เทียทริเคิลโปรดักชันส์ พิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ มาร์เวลสตูดิโอส์ ลูคัสฟิล์ม ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์ เซิร์ชไลต์พิกเชอส์ บลูสกายสตูดิโอส์
เว็บไซต์: waltdisneystudios.com
เชิงอรรถ / อ้างอิง 
เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ (อังกฤษ: The Walt Disney Studios) เป็นสตูดิโอภาพยนตร์อเมริกัน ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่บริษัทใหญ่ของเดอะวอลต์ดิสนีย์ และเป็นส่วนประกอบหลักของกลุ่มสตูดิโอในเครือ โดยเป็นที่รู้จักจากการที่มีบริษัทในเครือซึ่งเป็นหนึ่งในสตูดิโอภาพยนตร์ชั้นนำของฮอลลีวูด
โครงสร้างสตูดิโอ

| หน่วยงานในสตูดิโอส์> ผลิต | หน่วยงานในสตูดิโอส์> จัดจำหน่าย | หน่วยงานในสตูดิโอส์> ดิสนีย์มิวสิกกรุป | หน่วยงานในสตูดิโอส์> ดิสนีย์เทียทริเคิลกรุป | หน่วยงานในสตูดิโอส์> Walt Disney Studios Operations (Studio Services) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ภาพยนตร์ วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์  ดิสนีย์เนเชอร์  มาร์เวลสตูดิโอส์  ลูคัสฟิล์ม  ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์ ฟอกซ์แฟมิลี  เซิร์ชไลต์พิกเชอส์  ฟอกซ์ 2000 พิกเชอส์ (จนถึง 15 พฤษภาคม 2020)  แอนิเมชัน วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์  พิกซาร์  ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์แอนิเมชัน บลูสกายสตูดิโอส์ | Walt Disney Studios Motion Pictures Walt Disney Studios Sony Pictures Releasing (JV) Buena Vista International Walt Disney Studios Marketing Walt Disney Studios Special Events | Walt Disney Records Hollywood Records Fox Music Disney Music Publishing Disney Concerts | Disney Theatrical Productions (aka Disney on Broadway) Buena Vista Theatrical Disney Theatrical Licensing Disney Live Family Entertainment (DLFE) Disney on Ice  Disney Live!  Walt Disney Special Events Group |  Disney Studio Production Services Walt Disney Studios  Golden Oak Ranch  The Prospect Studios  KABC7 Studio B  Disney Digital Studio Services  Fox VFX Lab |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Disney Studio Services เก็บถาวร 2012-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Disney Digital Studio Services
History of The Walt Disney Studios
ปีเตอร์ ดาเวนพอร์ต

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
วันเกิด:   (1961-03-24) 24 มีนาคม ค.ศ. 1961 (63 ปี)
สถานที่เกิด:  เบอร์เคนเฮด เชชเชอร์
ส่วนสูง:  1.8 m (5 ft 11 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ปีเตอร์ ดาเวนพอร์ต (เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1961) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ ซึ่งเป็นผู้จัดการทีมในลีกของเวลส์และอังกฤษ เขาเกิดที่เบอร์เคนเฮด เชชเชอร์ และลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษ 1 นัด ในเกมที่พบกับสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในปี 1985 ล่าสุด เขาทำงานเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมแบร็ดฟอร์ดพาร์กอเวนิว
นอตทิงแฮมฟอเรสต์

ดาเวนพอร์ตเกิดที่เบอร์เคนเฮดและถูกจับตามองโดยแมวมองของนอตทิงแฮมฟอเรสต์ขณะเล่นให้กับแคมเมลล์เลียร์ดในลีกเวสต์เชชเชอร์ ฟอเรสต์เสนอชุดฟุตบอลชุดใหม่ให้กับแคมเมลล์เลียร์ดหากพวกเขาสามารถเซ็นสัญญากับดาเวนพอร์ตได้ซึ่งพวกเขาก็ตอบตกลงอย่างไม่เต็มใจ ในฤดูกาล 1983–84 และ 1984–85 ดาเวนพอร์ตเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของฟอเรสต์ นอกจากนี้ ดาเวนพอร์ตยังลงเล่นในรอบรองชนะเลิศศึกยูฟ่าคัพเจอกับอันเดอร์เลชท์ในปี 1984 ซึ่งฟอเรสต์พ่ายแพ้ด้วยสกอร์รวม 3–2
ในขณะที่เป็นผู้เล่นของฟอเรสต์ ดาเวนพอร์ตได้รับเลือกให้ติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่เพียงนัดเดียวในเกมกระชับมิตรที่ชนะสาธารณรัฐไอร์แลนด์ 2–1 เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 1985
มิดเดิลส์เบรอ

ดาเวนพอร์ตยึดตำแหน่งตัวจริงในถิ่น Ayresome Park ภายใต้การคุมทีมของบรูซ ริออก แต่เขาต้องใช้เวลาถึง 11 เกมจึงจะทำประตูแรกได้สำเร็จ โดยยิงประตูได้ในชัยชนะ 1–0 เหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด อดีตต้นสังกัดของเขาที่ Ayresome Park เมื่อวันที่ 2 มกราคม 1989 อย่างไรก็ตาม เขาทำได้เพียง 4 ประตูจาก 24 เกมในฤดูกาล 1988–89 ขณะที่โบโรตกกลับลงไปเล่นในฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 เพียงฤดูกาลเดียวหลังจากเลื่อนชั้น ฤดูกาล 1989–90 เป็นฤดูกาลที่ยากลำบากยิ่งขึ้น เนื่องจากโบโรรอดพ้นการตกชั้นเป็นครั้งที่สองติดต่อกันได้อย่างหวุดหวิด และดาเวนพอร์ตทำได้เพียง 3 ประตูจาก 35 เกมในลีก และเมื่อจบฤดูกาล ริออชก็จากไป และตอนนี้โบโรอยู่ภายใต้การคุมทีมของโคลิน ท็อดด์
ในเดือนกรกฎาคม 1990 เขาได้เซ็นสัญญาย้ายไปร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ คู่แข่งที่เพิ่งเลื่อนชั้นสู่ดิวิชัน 1
ความเร็วหลุดพ้น

การวิเคราะห์ของไอแซก นิวตัน เกี่ยวกับความเร็วหลุดพ้น กระสุนปืน A และ B จะตกกลับลงสู่พื้นโลก กระสุนปืน C จะเคลื่อนที่ครบรอบเป็นวงโคจรรูปวงกลม, กระสุนปืน D จะเคลื่อนที่เป็นรูปวงรี กระสุนปืน E จะเคลื่อนที่หลุดพ้นออกไปจากโลก
ในวิชาฟิสิกส์ ความเร็วหลุดพ้น คือ อัตราเร็วที่พลังงานจลน์บวกกับพลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุแล้วมีค่าเป็นศูนย์  ความเร็วหลุดพ้น คือ ความเร็วที่จะพาวัตถุไปได้ไกลจนพ้นจากอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงของโลกได้พอดี (โดยการส่งแรงผลักเพียงครั้งเดียว และในสูตรนี้ยังไม่รวมเรื่องแรงเสียดทานเข้าไป) ความเร็วหลุดพ้นมีค่าประมาณ 11.2 km/s หรือ 40,320 km/h
สำหรับวัตถุทรงกลมสมมาตร ความเร็วหลุดพ้นที่ระยะทางค่าหนึ่งคำนวณได้จากสูตร
เมื่อ G คือ ค่าคงที่โน้มถ่วงสากล (the universal gravitational constant) (G = 6.67×10−11 m3 kg−1 s−2), M คือมวลของดาวเคราะห์, ดวงดาว หรือ วัตถุอื่น ๆ, และ r คือระยะทางจากศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วง
ในสมการนี้แรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศ (แรงฉุดของอากาศ) จะไม่ถูกนำมาพิจารณา จรวดนั้นจะสามารถเคลื่อนที่ออกมาจากปล่องแห่งแรงโน้มถ่วง (gravity well) ได้อย่างแท้จริงโดยไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วหลุดพ้นเพื่อการทำเช่นนั้น แต่สามารถบรรลุผลอย่างเดียวกันได้ที่ความเร็วใด ๆ กับโหมดที่เหมาะสมของเครื่องยนต์และเชื้อเพลิงที่เพียงพอ ความเร็วหลุดพ้นจะถูกนำไปประยุกต์ใช้กับแนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ (ballistic trajectories) แต่เพียงเท่านั้น
ถ้าต้องการส่งยานอวกาศออกไปให้พ้นจากสนามโน้มถ่วงของโลก ต้องทำความเร็วหลุดพ้นหรือไม่? คำตอบคือ ไม่ใช่ เพราะไม่มียานอวกาศลำไหนเคลื่อนที่จากโลกด้วยความเร็วขนาดนั้น ( 32.9 มัค ) โดยใช้วิธีส่งแรงผลักจากเครื่องยนต์ด้วยความเร่งที่สม่ำเสมอเพื่อสะสมความเร็วขึ้นเรื่อยๆ เช่น กระสวยอวกาศ "ดิสคัฟเวอรี" ของสหรัฐฯ มีการส่งกำลัง โดยหลังจากทะยานตัวขึ้นจากพื้นดินจะปรับความเร็วตั้งแต่ 160 ก.ม. ต่อชั่วโมงเป็น 1,600 ก.ม.ต่อชั่วโมง นำพานักบินขึ้นและอุปกรณ์ที่หนักกว่า 2,000 ตันส่งสู่ห้วงอวกาศได้ในเวลาไม่ถึง 9 นาที
คำว่า ความเร็วหลุดพ้น อันที่จริงแล้วเรามักเรียกชื่อกันผิด ๆ และมันก็มักจะถูกต้องมากขึ้นถ้าจะเรียกว่า อัตราเร็วหลุดพ้น (escape speed) เนื่องจากค่าอัตราเร็วนี้ เป็นปริมาณสเกลาร์ซึ่งมีความเป็นอิสระจากทิศทาง (สมมติว่าดาวเคราะห์ไม่หมุนและไม่สนใจแรงเสียดทานในบรรยากาศหรือผลทางสัมพัทธภาพ)
ดูเพิ่ม

วันวิสาข์ตาพทิพย์
Characteristic energy (C3)
Delta-v budget - speed needed to perform manoeuvres.
Gravitational slingshot - a technique for changing trajectory.
Gravity well
Two-body problem
Black hole - an object with an escape velocity greater than the speed of light
Oberth effect - burning fuel deep in a gravity field gives higher change in velocity.
Newton's cannonball
List of artificial objects escaping from the Solar System
List of artificial objects in heliocentric orbit
อัลติโม ดราก้อน

| อัลติโม ดราก้อน |
| --- | --- |
อัลติโม ดราก้อน ในปี 2023
เกิด:  (1966-12-12) 12 ธันวาคม ค.ศ. 1966 (58 ปี) นาโกยา จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: อัลติโม ดราก้อน อัลติเมท ดราก้อน โยชิฮิโร อาซาอิ เซคันด์ ไทเกอร์ ไซ่ง่อน ดราก้อน ไทเกอร์ ดราก้อน
ส่วนสูง: 1.73 m (5 ft 8 in)
น้ำหนัก: 104 กก. (230 lb)
มาจาก: เม็กซิโกซิตี้ เม็กซิโก
ฝึกหัดโดย: แกรน ฮามาดะ
เปิดตัว: 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1987
โยชิฮิโร อาซาอิ (ญี่ปุ่น: 浅井 嘉浩; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1966 – ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อัลติโม ดราก้อน (สเปน: Último Dragón; ญี่ปุ่น: ウルティモ ドラゴン) เป็นทั้งนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังได้มีการฝึกฝนในประเทศญี่ปุ่น อาซาอิได้เรียนรู้การต่อสู้ในรูปแบบลูชาลีเบรเมื่อครั้งที่แสดงผลงานในเม็กซิโก เขามีชื่อเสียงจากท่าโจมตี "อาซาอิมูนซอลท์"
อาซาอิได้รับการบันทึกว่าเป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่ร่วมแข่งขันพร้อมกันในรายการต่างๆมากที่สุด ณ วันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1966 เขาชนะรายการเจ-คราวน์ ในการรวมตัวกันของประเภทจูเนียร์ (รุ่นไลท์เวท) จากการสนับสนุนของนานาประเทศ ในขณะที่เขายังได้ร่วมรายการ NWA เวิลด์มิดเดิลเวทแชมเปี้ยนชิป ในช่วงนี้เองที่เขากลายเป็นแชมป์ WCW เวิลด์ครุยเซอร์เวท ส่งผลให้เขาเป็นนักมวยปล้ำที่ได้รับการประดับชื่อมากที่สุดตามประวัติศาสตร์ที่ได้บันทึกไว้ นับจากวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1996 ตลอดจนถึง 27 มกราคม ค.ศ. 1997 เขาก็ได้ครองความเป็นจ้าวแห่งการแข่งขัน และได้ป้องกันแชมป์ในสิบรายการ ซึ่งยังคงได้รับการบันทึกอยู่บนแท่นจนถึงบัดนี้ อาซาอิสามารถพูดภาษาสเปนได้อย่างคล่องแคล่ว และพำนักอยู่ ณ ประเทศเม็กซิโกเป็นระยะเวลาหลายปี
มวยปล้ำอาชีพ

ชื่อ "อัลติโม ดราก้อน" หมายถึง "มังกรตัวสุดท้าย" ในภาษาสเปน ซึ่งได้รับการนำมาใช้สมมติชื่อของอาซาอิ โดยอ้างว่าเป็นศิษย์คนสุดท้ายของนักสู้ระดับตำนานนามว่า บรูซ ลี ซึ่งมีชื่อเล่น คือ "เดอะดราก้อน" ประเด็นการสมมติชื่อได้ถูกลืมในภายหลัง แต่การใช้ชื่อนี้ยังคงอยู่
ผลงานภาพยนตร์

อัลติโม ดราก้อน ร่วมนำแสดงในภาพยนตร์สองเรื่องเมื่อช่วง ค.ศ. 2008 กับภาพยนตร์ชุดแรกในชื่อ Bloodstained Memoirs ซึ่งมีคริส เจอริโค, ร็อบ แวน แดม, มิค โฟลีย์ และเคย์จิ มูโตะ ร่วมนำแสดง โดยฉากของอัลติโม ดราก้อน ได้รับการถ่ายทำในสหราชอาณาจักรและอิตาลี ส่วนอีกเรื่องคือ อัลติโม ดราก้อน ซึ่งมีเพียงไม่กี่คนที่รู้จักภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยนอกจากการเป็นตัวเอกของอัลติโม ดราก้อน ภาพยนตร์ชุดนี้ยังเป็นเรื่องราววีรบุรุษของศิลปะการต่อสู้เรื่องหนึ่ง
แชมป์และรางวัล

All Japan Pro Wrestling
All Asia Tag Team Championship (1 time) – with Yoshinobu Kanemaru
World Junior Heavyweight Championship (1 time)
Consejo Mundial de Lucha Libre
NWA World Middleweight Championship (2 times)
Comision de Box y Lucha D.F.
Distrito Federal Trios Championship (1 time) – with Naoki Sano and Hirokazu Hata
International Wrestling Revolution Group
Copa Higher Power (1998) – with Judo Suwa, Lyguila, Magnum Tokyo, Ryo Saito, Shiima Nobunaga and Sumo Fujii
Michinoku Pro Wrestling
British Commonwealth Junior Heavyweight Championship (1 time)
Tohoku Tag Team Championship (2 times) – with Jinsei Shinzaki (1) and Kesen Numagirolamo (1)
New Japan Pro Wrestling
IWGP Junior Heavyweight Championship (2 times)
J-Crown (1 time)
British Commonwealth Junior Heavyweight Championship (1 time)
NWA World Junior Heavyweight Championship (1 time)
NWA World Welterweight Championship (2 times)
UWA World Junior Light Heavyweight Championship (1 time)
WAR International Junior Heavyweight Championship (1 time)
WWA World Junior Light Heavyweight Championship (1 time)
WWF Light Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him # 12 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 1997
PWI ranked him # 61 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003
Tokyo Sports
Technique Award (1992)
Toryumon Mexico
Differ Cup: (2003) – with Yossino
NWA International Junior Heavyweight Championship (2 time, current)
Yamaha Cup: (2008) – with Yutaka Yoshie
Yamaha Cup: (2012) – with Angélico
Suzuki Cup (2007) – with Kensuke Sasaki and Marco Corleone
Suzuki Cup (2008) – with Alex Koslov and Marco Corleone
Universal Wrestling Association
UWA World Middleweight Championship (5 times)
UWA World Welterweight Championship (1 time)
WWF Light Heavyweight Championship (1 time)
World Championship Wrestling
WCW Cruiserweight Championship (2 times)
WCW World Television Championship (2 times)
Wrestle And Romance / Wrestle Association R
WAR International Junior Heavyweight Championship (2 times)
WAR World Six-Man Tag Team Championship (1 time) – with Nobutaka Araya and Genichiro Tenryu
Wrestling Observer Newsletter awards
Best Wrestling Maneuver (1996) Running Liger bomb
Most Underrated (2003)
Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2004)
แชมป์และรางวัล > แมตช์ที่มีเดิมพัน

| Winner (wager) | Loser (wager) | Location | Event | Date | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yoshihiro Asai (career) | Cuchillo (mask and championship) | Tokyo, Japan | Live event | June 4, 1990 |  |
| Último Dragón (mask) | Dark Dragon (mask) | Barcelona, Spain | Live event | June 25, 2008 |  |
| Último Dragón (mask) | Hajime Ohara (hair) | Mexico City, Mexico | DragonMania IV | August 22, 2009 |  |
| Último Dragón (mask) | Black Tiger V (mask) | Mexico City, Mexico | DragonMania VI | May 14, 2011 |  |
| Último Dragón (mask) | Sushi (mask) | Tokyo, Japan | Live event | December 14, 2014 |  |
| Último Dragón (mask) | Tiger Ali Singh (hair) | Mexico City, Mexico | DragonMania X | 000000002015-05-23-000023 พฤษภาคม 2015 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official blog เก็บถาวร 2013-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ
ยฺเหวียนเซียว

| --- | --- |
ยฺเหวียนเซียว แป้งทำจากฟักทองสอดไส้งาดำและน้ำตาล
ชื่ออื่น: ทังยฺเหวียน, ขนมบัวลอยจีน
แหล่งกำเนิด: จีน
ส่วนผสมหลัก: แป้งข้าวเหนียว
รูปแบบอื่น: หลากหลายรูปแบบ
ข้อมูลอื่น: ตามประเพณีแล้ว รับประทานในช่วงเทศกาลโคมไฟ
 ตำราอาหาร: ยฺเหวียนเซียว   สื่อ: ยฺเหวียนเซียว
ยฺเหวียนเซียว (จีน: 元宵; พินอิน: yuánxiāo), ทังยฺเหวียน (จีนตัวย่อ: 汤圆; จีนตัวเต็ม: 湯圓; พินอิน: tāngyuán) หรือ ขนมบัวลอยจีน เป็นขนมหวานที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน ทำจากแป้งข้าวเหนียวผสมกับน้ำแล้วนำไปปั้นเป็นลูกกลม ๆ จากนั้นนำไปต้มแล้วเสิร์ฟในน้ำร้อน น้ำร้อนที่นิยมรับประทานได้แก่ น้ำขิง ลูกยฺเหวียนเซียวมีหลายขนาดซึ่งขึ้นอยู่กับผู้รับประทาน อาจสอดไส้หรือไม่สอดไส้ก็ได้ ไส้ที่นิยมรับประทานได้แก่ ไส้งาดำ ยฺเหวียนเซียวเป็นขนมที่นิยมรับประทานในช่วงเทศกาลโคมไฟ หรือเทศกาลอื่น ๆ เช่น งานแต่งงาน ในประเทศไทย ยฺเหวียนเซียวที่สอดไส้งาดำในน้ำขิง มักเรียกว่า "ขนมบัวลอยน้ำขิง"
ฮั่นฝู

ชุดพื้นเมืองของชาวฮั่น
ฮั่นฝู เป็นคำที่เรียกเครื่องแต่งกายของชาวฮั่นในประเทศจีน เครื่องแต่งกายแบบฮั่นฝูแบ่งได้หลายแบบ เช่นหรูฉุน (เสื้อผ้าท่อนบนที่มีกระโปรงส่วนนอกยาว), เอ่าฉุน (เสื้อผ้าท่อนบนที่มีกระโปรงชั้นในยาวเอวสูง), เป้ย์จึ (มักเป็นเสื้อคลุมหลวมทับนอกยาวถึงเข่ามีแขนกว้างและกระดุมกลางเม็ดเดียว), เชินอี (เสื้อคลุมยาวกรอมข้อเท้าที่มีสายคาดเอวผูกปล่อยชายยาวกับแขนกว้าง) และชานคู่ (เสื้อคลุมยาวและกางเกง)
ตามธรรมเนียม ฮั่นฝูประกอบด้วยเสื้อคลุม หรือแจ็กเก็ตที่เป็นส่วนบนกับกระโปรงส่วนล่าง นอกจากนี้ ฮั่นฝูยังมีเครื่องประดับหลายอย่าง อย่างผ้าโพกศีรษะ รองเท้า เข็มขัด เครื่องเพชร เช่นจี้หยกกับพัดมือ ปัจจุบัน ฮั่นฝูได้รับการยอมรับเป็นเครื่องแต่งกายพื้นเมืองของกลุ่มชาติพันธุ์ฮั่น และได้รับการฟื้นฟูในหมู่คนหนุ่มสาวชาวฮั่นในจีนและจีนโพ้นทะเล
หลังจากราชวงศ์ฮั่น ฮั่นฝูถูกพัฒนาเป็นหลากหลายรูปแบบโดยใช้ผ้าที่รวมเทคนิคการผลิตสิ่งทอที่ซับซ้อนจำนวนมาก โดยเฉพาะของที่ใช้ในการผลิตไหม ฮั่นฝูส่งอิทธิพลต่อเครื่องแต่งกายพื้นบ้านในหลายวัฒนธรรม เช่นฮันบกของเกาหลี, กิโมโนของญี่ปุ่น, รีวโซ [ja; zh]ของโอกินาวะ และáo giao lĩnhของเวียดนาม
ดูเพิ่ม

กี่เพ้า
เครื่องแต่งกายจีน
วัฒนธรรมจีน
เฟิ่งกวาน
ฉีสฺยงหรูฉุน
หยวนหลิ่งชาน
กวานหลี่
จัตุรัสแมนดาริน
วาฟูกุ—สิ่งที่เทียบเท่าของญี่ปุ่น
ขบวนการฮั่นฝู
รองเท้าฮั่นฝู
เครื่องประดับฮั่นฝู
บรรณานุกรม

Hua, Mei (華梅) (2004).  【古代服飾】 [Ancient Costume]. Beijing: Wenmu Chubanshe. ISBN 978-7-5010-1472-9.
Huang, Nengfu (黃能馥); Chen, Juanjuan (陳娟娟) (1999).  【中華歷代服飾藝術】 [The Art of Chinese Clothing Through the Ages]. Beijing.
Shen, Congwen (2006). Zhongguo gu dai fu shi yan jiu 【中國古代服飾研究】 [Researches on Ancient Chinese Costumes]. Shanghai: Shanghai Century Publishing Group. ISBN 978-7-80678-329-0.
Xu, Jialu (許嘉璐) (1991).  【中國古代禮俗辭典】 [Dictionary of Rituals and Customs of Ancient China].
Zhou, Xun; Gao, Chunming; The Chinese Costumes Research Group (1984), 5000 Years of Chinese Costume , Hong Kong: The Commercial Press. ISBN 962-07-5021-7
Zhou, Xun; Gao, Chunming (1988). 5000 years of Chinese costumes. San Francisco: China Books & Periodicals. ISBN 978-0-8351-1822-4.
Zhou, Xibao (1984).  【中國古代服飾史】 [History of Ancient Chinese Costume]. Beijing: Zhongguo Xiju.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฮั่นฝู
บรี (เนยแข็ง)

สำหรับความหมายอื่น ๆ ดูที่ บรี
| บรี |
| --- | --- |
บรี เดอ โม (Brie de Meaux) ชนิดหนึ่งของบรีที่เป็นที่รู้จัก
ประเทศถิ่นกำเนิด: ประเทศฝรั่งเศส
เขต/เมือง: จังหวัดแซเนมาร์น (ภูมิภาคบรี)
นม: วัว
พาสเจอไรซ์: โดยกฏหมายในสหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย ไม่มีในยุโรปส่วนใหญ่
เนื้อสัมผัส: นุ่ม-สุก (soft-ripened)
หมัก: 5 ถึง 6 สัปดาห์ โดยทั่วไป
การรับรอง: AOC, 1980, สำหรับทั้ง บรี เดอ โม (Brie de Meaux) และ บรี เดอ เมอลอน (Brie de Melun)
ตั้งชื่อตาม: Brie[*]
 สื่อที่เกี่ยวข้องที่คอมมอนส์
บรี (อังกฤษ: Brie, /briː/; ภาษาฝรั่งเศส: [bʁi]) เป็นเนยแข็งชนิดนุ่มที่ทำจากนมวัว ตั้งชื่อตามถิ่นกำเนิดในภูมิภาคบรี ในประเทศฝรั่งเศส (พื้นที่โดยหยาบตรงกับพื้นที่จังหวัดแซเนมาร์นในปัจจุบัน) ลักษณะของบรีคือเนื้อชีสมีสีอ่อน และมีรอยสีออกไปทางสีเทาภายใต้เปลือกชีส (Rind) ซึ่งเป็นราสีขาว (white mould) โดยทั่วไปแล้วผู้คนทานส่วนเปลือก (Rind) ของบรีด้วย ซึ่งรสชาติของเปลือกขึ้นอยู่กับวัตถุดิบที่ใช้และสภาพแวดล้อมในการผลิตชีส บรีเหมือนกับชีส Camembert ซึ่งมาจากอีกภูมิภาคหนึ่งของฝรั่งเศส
การผลิต

การผลิตบรีนั้นอาจเริ่มมาจากนมวัวที่สกิม (skim) บางส่วนหรือทั้งหมด ส่วนเคิร์ดนั้นได้มาจากการเติมเรนเนิท (rennet) ลงไปในนมดิบและอุ่นในอุณหภูมิสูงสุด 37°C จากนั้นจึงนำชีสที่ได้มาหล่อลงพิมพ์ บางครั้งโดยใช้ทัพพีมีรูแบบดั้งเดิมที่เรียกว่า “แปล อา บรี” (pelle à brie) พิมพ์ขนาด 20 เซนติเมตรจะเต็มไปด้วยชั้นของชีสบาง ๆ หลายชั้น และมีการระบายน้ำออกเป็นเวลาประมาณ 18 ชั่วโมง จากนั้นเมื่อนำชีสออกจากพิมพ์แล้ว จึงนำชีสโรยด้วยเกลือ แล้วปลูกรา (inoculate) หัวเชื้อชีส (cheese culture) เช่น Penicillium candidum, Penicillium camemberti หรือ Brevibacterium linens แล้วจึงนำไปบ่มในสภาพแวดล้อมควบคุมเป็นเวลา 4-5 สัปดาห์เป็นอย่างต่ำ
หากชีสถูกบ่มจนเลยเวลาบ่ม (mature) คือหลายเดือนจนถึงหนึ่งปี รสชาติของชีสจะเข้มขึ้น ส่วนปาเต๊ะ (pâte) นั้นจะแห้งและมีเข้มขึ้น ส่วนเปลือกจะสีเข้มขึ้นและเปราะขึ้น บรีแบบนี้จะเรียกว่า “บรีนัวร์” (Brie Noir) เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่าบรีสีดำ ในภูมิภาค Île-de-France ซึ่งผลิตบรี ผู้คนนิยมนำบรีแช่ในกาเฟโอแล (café au lait) รับประทานเป็นอาหารมื้อเช้า
บรีที่สุกเกิน (บ่มไว้นานเกิน) จะมีปริมาณแอมโมเนียมากเกินอย่างไม่น่าอภิรมย์ ซึ่งเกิดจากจุลินทรีย์เดียวกันกับที่ใช้ในการบ่ม
การเสิร์ฟ

บรีมักวางขายทั้งเป็นวีล (wheel) หรือเป็นวีลตัด (wheel segment) ขอบสีขาวด้านนอกของชีสนั้นสามารถรับประทานได้ ส่วนมากผู้คนรับประทานบรีทั้งชิ้น ถ้าบรีมีลักษณะคือด้านนอกแน่นและด้านในหยุ่นเล็กน้อย แสดงว่าบรีสามารถเสิร์ฟได้ บรีที่ยังไม่สุก (บ่มไม่นานพอ) จะมีเนื้อที่แข็ง ส่วนบรีที่สุกเกิน (บ่มไว้นานกว่า) จะมีเนื้อที่เหมือนครีมถึงเกือบเหลว บรีนั้นเสิร์ฟทั้งแบบนำไปละลาย อบ ในจานเซรามิกปิดฝา ท็อปด้านบนด้วยถั่วหรือผลไม้
บรีนัวร์ (brie noir) หรือ บรีสีดำ
นกกาเหว่า

| นกกาเหว่า |
| --- | --- |

ตัวเมียพันธุ์ต้นแบบ (nominate)

ตัวผู้พันธุ์ต้นแแบบ (nominate) เสียงร้องเพลงของตัวผู้ อินเดียไฟล์:KoelMale.ogg เสียงร้อง สิงคโปร์ไฟล์:Asian Koel warbles.ogg
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับ:: Cuculiformes
วงศ์:: Cuculidae
สกุล:: Eudynamys
สปีชีส์:: E.  scolopaceus
ชื่อทวินาม
Eudynamys scolopaceus (Linnaeus, 1758)


การกระจายพันธ์ของนกกาเหว่าแสดงเป็นสีดำ
ชื่อพ้อง
 Cuculus scolopaceus  Eudynamis honorata  Eudynamys scolopacea
นกกาเหว่า หรือ นกดุเหว่า (อังกฤษ: Asian koel; ชื่อวิทยาศาสตร์: Eudynamys scolopaceus)
เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกคัคคู (Cuculidae)
พบในเอเชียใต้ จีน เอเชียอาคเนย์รวมทั้งประเทศไทย
เป็นญาติใกล้ชิดกับ E. melanorhynchus (อังกฤษ: black-billed koel) และกับ E. orientalis (อังกฤษ: Pacific koel) โดยทั้งสองบางครั้งจัดเป็นสปีชีส์ย่อยของ E. scolopaceus
เป็นนกปรสิตที่วางไข่ให้กาและนกอื่น ๆ เลี้ยง
เป็นนกจำพวกคัคคูที่ไม่เหมือนพันธุ์อื่น ๆ เพราะโดยมากกินผลไม้ (frugivore) เมื่อเติบใหญ่ 
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ชื่อว่า "กาเหว่า" และชื่ออื่น ๆ อีกหลายภาษารวมทั้งชื่ออังกฤษว่า "koel" เป็นชื่อเลียนเสียงนก เป็นนกที่ใช้เป็นสัญลักษณ์อย่างมากมายในวรรณกรรมอินเดีย
ลักษณะ

นกกาเหว่าเป็นนกวงศ์คัคคูขนาดใหญ่ ยาว 39-46 เซนติเมตร รวมหางยาว หนัก 190-327 กรัม
ตัวผู้พันธุ์ต้นแบบมีสีดำแกมน้ำเงินเป็นเงา มีปากเทาเขียว ๆ สีจาง
ม่านตาเป็นสีแดงเข้ม มีขาและเท้าสีเทา
ส่วนตัวเมียพันธุ์ต้นแบบมีสีออกน้ำตาลที่ยอดหัว มีลายออกแดง ๆ ที่หัว
ส่วนหลัง ตะโพก และปีก เป็นสีน้ำตาลมีจุดขาว ๆ หรือเหลือง ๆ 
ที่ท้องมีสีขาว มีลวดลายมาก
ส่วนสปีชีส์ย่อยอื่น ๆ ต่างกันไปโดยสีและขนาด 
ขนลูกนกด้านบนออกเหมือนตัวผู้และมีปากดำ
นกจะร้องเก่งในช่วงฤดูผสมพันธุ์ (มีนาคมถึงสิงหาคมในเอเชียใต้) มีเสียงร้องต่าง ๆ
เสียงที่คุ้นเคยของตัวผู้ก็คือ "กา-เหว่า"
ส่วนตัวเมียร้องเสียงสูงออกเป็น "คิก-คิก-คิก..."
แต่ว่าเสียงร้องต่างกันในที่ต่าง ๆ
นกมีรูปแบบการสลัดขนไม่เหมือนกับนกคัคคูปรสิตประเภทอื่น ๆ
คือสลัดขนบินหลักแบบสลับ (P9-7-5-10-8-6) และสลัดขนหลักด้านในตามลำดับ (1-2-3-4) (Payne อ้าง Stresemann and Stresemann 1961)
บางครั้งจะเข้าใจผิดกันว่า นกกาเหว่ามีอยู่ 2 ชนิด คือ นกกาเหว่าดำ และนกกาเหว่าลาย ทั้งนี้เพราะตัวผู้มีสีดำ และตัวเมียมีสีน้ำตาลลาย ๆ แถมยังมีเสียงร้องแตกต่างกันด้วย แต่ความจริงเป็นตัวผู้ตัวเมียที่ต่างกัน
การจัดในอนุกรมวิธาน

ลินเนียสดั้งเดิมจัดนกเป็น Cuculus scolopaceus อาศัยตัวอย่างที่ได้จากฝั่งทางตะวันตกเฉียงใต้ (Malabar Coast) ของประเทศอินเดีย 
นกต่างกันในเกาะต่าง ๆ จึงมีการเสนอการจัดสปีชีส์หลายอย่าง
E. melanorhynchus (black-billed koel) จากเกาะซูลาเวซี และ E. orientalis จากออสตราเลเซีย บางครั้งจัดเป็นชนิดเดียวกันกับนกกาเหว่า และมีชื่อรวม ๆ เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ว่า E. scolopaceus และเป็นชื่ออังกฤษว่า "common koel"
แต่เพราะมีขน สีปาก และเสียงต่างกัน นกทั้งสามชนิดจึงจัดให้เป็นคนละสปีชีส์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ 
อีกอย่างหนึ่ง black-billed koel เท่านั้นจัดเป็นชนิดต่างหาก หรือว่า asian koel จะรวมสปีชีส์ย่อยทั้งหมดที่จัดว่าเป็นของ Pacific koel ยกเว้นสปีชีส์ย่อยในประเทศออสเตรเลียซึ่งจัดอยู่ใน E. cyanocephalus (อังกฤษ: Australian koel)
นกกาเหว่ามีรูปแบบตามภูมิภาคหลายอย่าง ที่มีขนต่างกันชัดเจน หรือแยกอยู่ในภูมิภาคต่างหากโดยที่ไม่ผสมพันธุ์กับพวกอื่น
ลำดับต่อไปนี้เป็นชื่อสปีชีส์ย่อยพร้อมกับการกระจายพันธุ์และชื่อพ้อง ที่จัดกันอยู่แบบหนึ่ง
Eudynamys scolopaceus scolopaceus (ลินเนียส ค.ศ. 1758). ประเทศปากีสถาน อินเดีย เนปาล, บังกลาเทศ, ศรีลังกา, มัลดีฟส์, และลักษทวีป
Eudynamys scolopaceus chinensis (Cabanis และ Heine ค.ศ. 1863) ประเทศจีนภาคใต้และเขตอินโดจีนยกเว้นแหลมมลายู
Eudynamys scolopaceus harterti (Ingram ค.ศ. 1912) มณฑลไหหลำ ประเทศจีน
Eudynamys scolopaceus malayana (Cabanis และ Heine ค.ศ. 1863) แหลมมลายู, และใต้แหลมมลายู หมู่เกาะซุนดายกเว้นเกาะซูลาเวซี ซึ่งอาจจะรวมสปีชีส์ย่อย dolosa จากหมู่เกาะอันดามันและหมู่เกาะนิโคบาร์
Eudynamys scolopaceus mindanensis (ลินเนียส ค.ศ. 1766) (รวม E. s. paraguena  (Hachisuka, 1934) จากเกาะปาลาวัน ประเทศฟิลิปปินส์, และ E. s. corvina  (Stresemann ค.ศ. 1931) จากเกาะฮัลมาเฮราของหมู่เกาะโมลุกกะ, ประเทศฟิลิปปินส์ (รวมทั้งเกาะปาลาวันและหมู่เกาะ Babuyan), เกาะในระหว่างมินดาเนาและเกาะซูลาเวซี, และหมู่เกาะมาลูกูเหนือ ยกเว้นหมู่เกาะซูลา