stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คลิฟตัน เดวิส

| คลิฟตัน เดวิส |
| --- | --- |
เดวิสใน ค.ศ. 1998
เกิด: คลิฟตัน ดันแคน เดวิส  (1945-10-04) 4 ตุลาคม ค.ศ. 1945 (79 ปี) ชิคาโก, รัฐอิลลินอย, สหรัฐ
สัญชาติ: อเมริกัน
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง, นักแต่งเพลง, รัฐมนตรี
ปีปฏิบัติงาน: 1971–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: That's My Mama, Amen
คู่สมรส: Ann Taylor (สมรส 1981–1991) Monica Durant (สมรส 2000)
เว็บไซต์: www.cliftondavis.com
คลิฟตัน ดันแคน เดวิส (อังกฤษ: Clifton Duncan Davis; เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2488) เป็นนักแสดง, นักร้อง, นักแต่งเพลง, รัฐมนตรี และนักประพันธ์ชาวอเมริกัน
เดวิสเป็นผู้แต่งเพลง "เนเวอร์แคนเซย์กู้ดบาย" ซึ่งเป็นเพลงฮิตลำดับที่ 2 ของวง เดอะแจ็กสันไฟฟ์ ในปี ค.ศ. 1971 เขาแสดงในละครเพลงบรอดเวย์เรื่อง ทูเจนเทิลเมนออฟเวโรนา และ อะลาดิน เดวิสแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง แดทส์มายมามา, เอเมน, ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว, และอื่น ๆ เขาเป็นเจ้าภาพจัดงาน สเตลลากอสเปลมิวสิคอวอร์ด, Gospel Superfest และนิตยสารไลฟ์สไตล์ เดวิสได้ปรากฏตัวในรายการเกมแข่งขัน แมชเกม และ ปิรามิด และปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง
คลอโรพลาสต์

| ชีววิทยาเซลล์ |
| --- | --- |
องค์ประกอบทั่วไปของเซลล์พืช: a. พลาสโมเดสมาตา b. เยื่อหุ้มเซลล์ c. ผนังเซลล์ 1. คลอโรพลาสต์ d. เยื่อหุ้มไทลาคอยด์ e. แป้ง 2. แวคิวโอล f. แวคิวโอล g. โทโนพลาสต์ h. ไมโทคอนเดรีย i. เพอรอกซิโซม j. ไซโทพลาสซึม k. Small membranous vesicles l. ร่างแหเอนโดพลาซึมแบบขรุขระ 3. นิวเคลียส m. นิวเคลียร์พอร์ n. เยื่อหุ้มนิวเคลียส o. นิวคลีโอลัส p. ไรโบโซม q. ร่างแหเอนโดพลาซึมแบบเรียบ r. กอลไจเวสิเคิล s. กอลไจแอพพาราตัส (กอลไจบอดี) t. ไซโทสเกเลตอน 
ส่วนประกอบของคลอโรพลาสต์ทั่วไป 1 กรานุม  2 คลอโรพลาสต์เอนเวลลอป  2.1 เยื่อหุ้มชั้นนอก  2.2 ช่องว่างระหว่างเยื่อหุ้มเซลล์  2.3 เยื่อหุ้มชั้นใน  3 ไทลาคอยด์  3.1 ช่องว่างของไทลาคอยด์ (ลูเมน)  3.2 เยื่อหุ้มไทลาคอยด์  4 สโตรมาไทลาคอยด์  5 สโตรมา  6 นิวคลีออยด์ (วงแหวนดีเอนเอ)  7 ไรโบโซม  8 พลาสโตโกลบูลัส  9 เม็ดสตาร์ช  
องค์ประกอบภายในของคลอโรพลาสต์
คลอโรพลาสต์ (อังกฤษ: Chloroplast) เป็นออร์แกแนลล์ภายในไซโทพลาสซึม ชนิดเยื่อยูนิตสองชั้น (Double unit membrane) ภายในเป็นของเหลวที่เรียกว่า (Stroma) ภายในสโตรมานี้มีชั้นที่พับไปมา เรียกว่ากรานุม (Granum) บริเวณผิวของกรานุมนี้เรียกว่า ไทลาคอยด์ ซึ่งเป็นที่อยู่ของสารสีสำหรับการสังเคราะสโตรมาห์ด้วยแสง ระหว่างกรานุมมีเยื่อที่เชื่อมโยงแต่ละกรานุมไว้ เรียกว่าสโตรมาลาเมลลา (Stroma lamella)
คลอโรพลาสต์ (chloroplast) เป็นออร์แกแนลที่พบในพืช เป็นพลาสติด ที่มีสีเขียว พบเฉพาะในเซลล์พืช และสาหร่าย เกือบทุกชนิด พลาสติดมีเยื่อหุ้มสองชั้น ภายในโครงสร้างพลาสติด จะมีเม็ดสี หรือรงควัตถุ (Pigment) บรรจุ อยู่ ถ้ามีเม็ดสีคลอโรฟิลล์ (chlorophyll) เรียกว่า คลอโรพลาสต์ ถ้ามีเม็ดสีชนิดอื่นๆ เช่น แคโรทีนอยด์ เรียกว่า โครโมพลาส พลาสติดไม่มีเม็ดสี เรียกว่า ลิวโคพลาสต์ (leucoplast) ทำหน้าที่ เป็นแหล่งเก็บสะสมโปรตีน หรือเก็บสะสมแป้ง ที่เรียกว่า เม็ดสี (starch grains) เรียกว่า amyloplast ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสารคลอโรฟิลล์ ภายในคลอโรพลาสต์ ประกอบด้วยส่วนที่เป็นของเหลว เรียกว่า สโตรมา (stroma) มีเอนไซม์ที่เกี่ยวข้อง กับการสังเคราะห์ด้วยแสง แบบที่ไม่ต้องใช้แสง (dark reaction) มี DNA RNA และไรโบโซม และเอนไซม์อีกหลายชนิด ปะปนกันอยู่
ในของเหลวเป็นเยื่อลักษณะคล้ายเหรียญ ที่เรียงซ้อนกันอยู่ เรียกว่า กรานา (grana) ระหว่างกรานา จะมีเยื่อเมมเบรน เชื่อมให้กรานาติดต่อถึงกัน เรียกว่า อินเตอร์กรานา (intergrana) หน่วยย่อย ซึ่งเปรียบเสมือน เหรียญแต่ละอัน เรียกเหรียญแต่ละอันว่า กรานาลาเมลลา (grana lamella) หรือ กรานาไทลาคอยด์ (grana thylakoid) ไทลาคอยด์ในตั้งเดียวกัน ส่วนที่เชื่อมติดกัน เรียกว่า สโตรมา ไทลาคอยด์ (stroma thylakoid) ไม่มีทางติดต่อกันได้ แต่อาจติดกับไทลาคอยด์ในตั้งอื่น หรือกรานาอื่นได้
ทั้งกรานา และอินเตอร์กรานา เป็นที่อยู่ของคลอโรฟิลล์ รงควัตถุอื่นๆ และพวกเอนไซม์ ที่เกี่ยวข้อง กับการสังเคราะห์ด้วยแสง แบบที่ต้องใช้แสง (light reaction) บรรจุอยู่ หน้าที่สำคัญ ของคลอโรพลาส คือ การสังเคราะห์ด้วยแสง (photosynthesis) โดยแสงสีแดง และแสงสีน้ำเงิน เหมาะสม ต่อการสังเคราะห์ ด้วยแสงมากที่สุด
โครงสร้างของคลอโรพลาสต์

คลอโรพลาสต์ ประกอบด้วยเยื่อหุ้ม 2 ชั้น ภายในมีของเหลวเรียกว่า สโตรมา มีเอนไซม์ที่จำเป็นสำหรับกระบวนการตรึงคาร์บอนไดออกไซด์ในการสังเคราะห์ด้วยแสงนอกจากนี้ด้านในของคลอโรพลาสต์ ยังมีเยื่อไทลาคอยด์ ส่วนที่พับทับซ้อนไปมาเรียกว่า กรานุม และส่วนที่ไม่ทับซ้อนกันอยู่เรียกว่า สโตรมาลาเมลลา สารสีทั้งหมดและคลอโรฟิลล์จะอยู่บนเยื่อไทลาคอยด์มีชื่อเรียกว่า ลูเมน ซึ่งมีของเหลวอยู่ภายใน
นอกจากนี้ภายในคลอโรพลาสต์ยังมี DNA RNA และไรโบโซมอยู่ด้วย ทำให้คลอโรพลาสต์สามารถจำลองตัวเองขึ้นมาใหม่และผลิตเอนไซม์ไว้ใช้ในคลอโรพลาสต์ในคลอโรพลาสต์เองได้คล้ายกับไมโทคอนเดรีย
หน้าที่ของคลอโรพลาสต์

หน้าที่หลักของคลอโรพลาสต์คือการสังเคราะห์ด้วยแสง (photosynthesis) ซึ่งหมายถึงการสังเคราะห์อาหารในรูปน้ำตาลจากการตรึงคาร์บอนไดออกไซด์ (fix carbondioxide) โดยแบ่งปฏิกิริยาออกเป็น 2 ปฏิกิริยาย่อย คือ light reaction และ carbondioxide fixation
light reaction เป็นปฏิกิริยาที่ทำให้เกิดอิเล็กตรอนที่มีพลังงานสูงด้วยการใช้แสงไปกระตุ้นให้อิเล็กตรอนจากคลอโรฟิลล์ซึ่งได้จากน้ำ และได้ผลิตภัณฑ์เป็นออกซิเจน (O2) ขึ้น อิเล็กตรอนที่มีพลังงานสูงนี้จะมีการขนส่งอิเล็กตรอนไปยังตัวรับอิเล็กตรอนเป็นลูกโซ่ (เช่นเดียวกันกับที่เกิดขึ้นในไมโทคอนเดรีย) โดยบริเวณที่ใช้ในการขนส่งอิเล็กตรอนนั้นเกิดขึ้นที่บริเวณเมมเบรนของ thylakoid และขณะเดียวกันจะมีการขับเคลื่อนโปรตอนผ่าน thylakoid membrane และทำให้เกิดการสังเคราะห์ ATP ขึ้นที่บริเวณ stroma ในขั้นตอนสุดท้ายของการขนส่งอิเล็กตรอนนั้นจะส่งอิเล็กตรอนให้ NADP+ พร้อมกับการเติม H+ ทำให้ได้ NADPH ซึ่งเป็นสารที่มี reducing power สูง เพื่อนำไปใช้ในปฏิกิริยาถัดไปเช่นเดียวกับ ATP โดยสรุปนั้นในปฏิกิริยานี้เป็นปฏิกิริยาที่ใช้พลังงานจากแสงโดยตรง และได้ผลิตภัณฑ์เป็น ATP, NADPH และ O2
carbondioxide fixation เป็นการตรึงคาร์บอนไดออกไซด์โดยมีเอนไซม์สำคัญคือ RuBisco ที่ต้องใช้พลังงานจาก ATP และ NADPH จากปฏิกิริยาแรก เพื่อให้ได้สารที่อยู่ในรูปน้ำตาลหรือกรดไขมัน หรือ กรดอะมิโน เพื่อนำไปใช้ในกิจกรรมต่าง ๆ ของพืชต่อไป และมีบริเวณที่เกิดปฏิกิริยาอยู่ที่ stroma ปฏิกิริยานี้เป็นปฏิกิริยาที่ใช้พลังงานจากแสงในทางอ้อม
การเกิดปฏิกิริยาย่อยของการสังเคราะห์ด้วยแสงนั้นมีกลไกในการควบคุมที่ค่อนข้างซับซ้อน โดยพบว่าเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการตรึงคาร์บอนไดออกไซด์หลายตัวนั้นไม่สามารถทำการเร่งปฏิกิริยาได้ในภาวะที่ไม่มีแสง และสามารถกลับมาทำงานเร่งปฏิกิริยาได้อีกครั้งหนึ่งเมื่อมีแสง
| ด ค กโครงสร้างของเซลล์ / ออร์แกเนลล์ |
| --- | --- |
ระบบเอนโดเมมเบรน:  เยื่อหุ้มเซลล์  นิวเคลียส  ร่างแหเอนโดพลาซึม  กอลไจแอปพาราตัส  พาเรนทีโซม  ออโทฟาโกโซม  เวสิเคิล เอกโซโซม  ไลโซโซม  เอนโดโซม  ฟาโกโซม  แวคิวโอล  อะโครโซม  ไซโทพลาสมิกแกรนูล เมลาโนโซม  ไมโครบอดี  ไกลออกซิโซม  เพอรอกซิโซม  ไวเบล–ปาลาเดบอดี 
ไซโทสเกเลตัน:  ไมโครฟิลาเมนต์  อินเทอร์มีเดียทฟิลาเมนท์  ไมโครทูบูล  ไซโทสเกเลตันในโพรแคริโอต  Microtubule organizing center เซนโทรโซม  เซนทริโอล  เบซัลบอดี  สปินเดิลโพลบอดี  ไมโอไฟบริล  อุนดุลิโพเดียม ซิเลีย  แฟลเจลลัม  แอกโซนีม  เรเดียลสโปค  ซูโดโพเดียม  ลาเมลลิโพเดียม  ฟิโลโพเดียม 
สิ่งมีชีวิตร่วมอาศัยภายใน:  ไมโทคอนเดรีย  พลาสติด คลอโรพลาสต์  โครโมพลาสต์  เจอรอนโทพลาสต์  ลิวโคพลาสต์  อะไมโลพลาสต์  เอไลโอพลาสต์  โปรตีโนพลาสต์  แทนโนโซม 
โครงสร้างภายในอื่น ๆ:  นิวคลีโอลัส  อาร์เอ็นเอ ไรโบโซม  สไปลซิโอโซม  Vault  ไซโทพลาซึม ไซโทซอล  อินคลูชัน  โปรทีเอโซม 
โครงสร้างภายนอก:  อาร์คีลลัม  ผนังเซลล์  สารเคลือบเซลล์
ครีมเทียม

ระวังสับสนกับ คอฟฟีเมต
กาแฟพร้อมกับน้ำตาลซองหนึ่งและคอฟฟีเมตน้ำถุงหนึ่ง
ครีมเทียม (อังกฤษ: Non-dairy creamer, coffee whitener)   หรือบางครั้งที่เรียกกันจนติดปากว่า คอฟฟีเมต
เป็นครีมผงหรือน้ำที่ใช้ทดแทนนมหรือครีม เพื่อจะเติมรสชาติในกาแฟและเครื่องดื่มชนิดอื่น ๆ 
เป็นผลิตภัณฑ์ที่ไม่มีแล็กโทสและดังนั้นจึงถือกันว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้ทำจากนม
แม้ว่าจะมีสารเคซีน ซึ่งเป็นโปรตีนที่ทำมาจากนม  
พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 ได้ระบุคำจำกัดความของครีมเทียมไว้ว่า
"ผลิตภัณฑ์ที่มิได้ทำจากนมและมีไขมันอื่นนอกจากมันเนยเป็นส่วนประกอบที่สำคัญหรือครีมที่มีมันเนยผสมอยู่น้อยกว่าร้อยละ 30 ของไขมันทั้งหมด"
ประวัติ

ครีมผง  (ไม่เทียม)  เริ่มมีการขายเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 เรียกว่า พรีม ซึ่งทำมาจากครีมอบแห้งและน้ำตาล
ครีมผงนี้ละลายน้ำไม่ค่อยได้เพราะเหตุที่มีโปรตีนนม 
หกปีต่อมาในปี ค.ศ. 1958 บริษัทคาร์เนชันได้สร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ที่สามารถละลายในน้ำร้อนได้ง่ายเพราะว่า  มีการทดแทนไขมันนมด้วยไขมันพืช  และลดระดับการใช้โปรตีนนมออกไป
เป็นผลิตภัณฑ์ที่ขายใช้ชื่อการค้าว่า คอฟฟีเมต (อังกฤษ: Coffee-Mate)
ตราสินค้า คาร์เนชั่น คอฟฟีเมต เริ่มต้นจากประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นสินค้าเพื่อใช้ทดแทนนมสำหรับใส่ในกาแฟโดยเฉพาะ เพื่อให้ได้รสชาติที่ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม หลังจากที่เริ่มวางจัดจำหน่ายในปี ค.ศ. 1961 คอฟฟีเมตได้รับความนิยมเนื่องจากสินค้าช่วยให้กาแฟลดความขมเฝื่อน  
จากความแพร่หลายเพิ่มมากขึ้น ตราสินค้าได้ปรับเป็น เนสท์เล่ คอฟฟีเมตในปี ค.ศ. 1985 จากการควบรวมกิจการ เพื่อใช้ตราสินค้านี้ในการจัดจำหน่ายไปทั่วโลก 
ในประเทศไทย โรงงานผลิตเริ่มขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1983 และสินค้าออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1985
ปัจจุบันมีวางจำหน่ายทั่วโลกไปกว่า 70 ประเทศ 
ทุก ๆ 1 วินาที คนทั่วโลกจะดื่มกาแฟที่ใส่คอฟฟีเมต 1,000 แก้ว และ 88 แก้วเกิดขึ้นในประเทศไทย
ส่วนผสม

เพื่อจะให้มีรสชาติและสัมผัสเหมือนกับไขมันนม ครีมเทียมมักจะมีไขมันพืชแปรสภาพ (hydrogenated) หรือที่เรียกว่าไขมันทรานส์ ถึงแม้ว่าผลิตภัณฑ์ครีมเทียมที่ไม่มีไขมัน (nonfat) ก็มีอยู่เหมือนกัน
องค์ประกอบอย่างอื่น ๆ ที่มีทั่วไปรวมทั้งน้ำตาลจากข้าวโพด (corn syrup) และสารปรุงแต่งกลิ่นหรือรสอื่น ๆ รวมทั้งกลิ่นวานิลลา, ถั่วเฮเซิล (hazelnut) และโซเดียมแคซีเนต (sodium caseinate) คือโปรตีนอนุพันธ์ที่ได้มาจากเคซีนซึ่งเป็นโปรตีนของนม  (ไม่มีแล็กโทส)
แต่ว่าการใช้โปรตีนที่มาจากนมทำให้กลุ่มชนและองค์กรบางกลุ่มเช่น กลุ่มที่ทานอาหารเจแบบเคร่งครัด (vegan) และองค์กรที่กำหนดความสมควรของอาหารของชาวยิว (kashrut) ทำการกำหนดว่าครีมเทียมชนิดนี้เป็นผลิตภัณฑ์มีนม หรือไม่ใช่ไม่มีนม มีผลเป็นการไม่บริโภคครีมเทียมของกลุ่มผู้กินเจแบบเคร่งครัด หรือไม่บริโภคร่วมกับเนื้อสัตว์ประเภทอื่น ๆ ของชาวยิวที่ถือศีลกลุ่มนี้
ปัจจุบันผู้ผลิตได้ใช้กรรมวิธีในการผลิตโดยใช้วัตถุดิบไขมันพืชแบบเติมไฮโดรเจนชนิดเต็มรูป (Fully Hydrogenation) ซึ่งช่วยทำให้พันธะคู่ของไขมันไม่เกิดการเปลี่ยนแปลง หรือที่เรียกว่าปราศจากไขมันทรานส์ (trans fat) และไม่มีโคเลสเตอรอล
การใช้นอกแบบ

เหมือนกับอนุภาคเล็ก ๆ หลายประเภทอย่างอื่น ครีมเทียมมีโอกาสที่จะก่อการระเบิดเนื่องจากผง  
เมื่อลอยอยู่ในอากาศเป็นจำนวนมาก
นักถ่ายหนังสมัครเล่น 
และช่างเทคนิคการระเบิด 
ได้ใช้คุณสมบัติเช่นนี้ในการสร้างเทคนิคพิเศษของลูกไฟหลายอย่าง
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีการใช้ครีมเทียมในการทำผ้าให้ขาว (หลังจากที่ผสมครีมเทียมกับน้ำ โดยใช้เพื่อชุบผ้า) การเอาฟองออกจากถังเพาะเลี้ยงปลา การทำความสะอาดกระดานขาว และการทำหิมะปลอม ในรายการโทรทัศน์และภาพยนตร์
ดูเพิ่ม

ครีม
คอฟฟีเมต
นม
ผลิตภัณฑ์นม
เชิงอรรถ

↑  การระเบิดเนื่องจากผง (dust explosion) เป็นการเผาไหม้อย่างรวดเร็วของอนุภาคที่ลอยอยู่ในอากาศในที่คับแคบ การระเบิดเนื่องจากผงถ่านเป็นอันตรายอย่างหนึ่งในเหมืองถ่านหิน แต่การระเบิดเนื่องจากผงสามารถเกิดได้ทุกแห่งที่มีผงติดไฟได้ลอยอยู่ในอากาศในที่คับแคบ โดยทั่ว ๆ ไปแล้วคือ มีผงติดไฟได้จำนวนมากลอยอยู่ในอากาศ หรือในแก๊สอย่างอื่น ๆ เช่นในแก๊สออกซิเจน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ครีมเทียม
คลีมาสทีน

| --- | --- |

ข้อมูลทางคลินิก
รหัส ATC: R06AA04 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 2781
DrugBank: APRD00875
 สารานุกรมเภสัชกรรม
คลีมาสทีน (อังกฤษ: Clemastine) หรือ มาคลาสทีน เป็นสาราต้านฮิสทามีนและสารต้านพาราซิมพาเทติก
| ด ค กสารต้านฮิสตามีน (R06) |
| --- | --- |
Aminoalkyl ethers:  โบรมาซีน  คาร์บิน็อกซามีน  คลีมาสทีน  คลอร์เพน็อกซามีน  ไดเฟนิลพิราลีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ด็อกซิลามีน  Orphenadrine  Phenyltoloxamine 
ทดแทน Alkylamine:  บรอมเฟนิรามีน  คลอร์เฟนามีน  เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (+pseudoephedrine)  เดกซ์คลอเฟนิรามีน (+betamethasone)  ไดเมตินดีน  เฟนิรามีน  ทาลาสทีน 
ทดแทน Ethylenediamine:  คลอโรพิรามีน  ฮีสตาไพร์โรดีน  เมพิรามีน  เมทาพิริลีน  ไตรเพเลนนามีน 
Phenothiazine derivatives:  อะลิเมมาซีน  Fenethazine  ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน  ไอโซไทเพนดิล  มีควิตาซีน  เมทไดลาซีน  โอโซเมมาซีน  โปรเมทาซีน 
Piperazine derivatives:  บิวคลิซีน  เซทิไรซีน เลโวเซทิริซีน  คลอร์ไซคลิซีน  Cinnarizine  ไซคลิซีน  Hydroxyzine  เมคลิซีน  ออกซาโตไมด์ 
ใช้งานทั่วกาย:  แอนตาโซลีน  Azanator  อะซาตาดีน  ไซโปรเฮปตาดีน  เดปโตรพีน  อีบาสทีน  Emedastine  อีพินาสทีน  คีโตติเฟน  Latrepirdine  เมบไฮโดรลิน  ไมโซลาสทีน  Olopatadine  เฟนินดามีน  ไพเมตไทซีน  ปิร์โรบิวตามีน  Quifenadine  รูปาตาดีน  ไตรโพรลิดีน  เฉพาะจุด (อะคริวาสทีน  แอสเทมมีโซล  อะเซลาสทีน  Bilastine  เดสลอร์อาตาดีน  เฟกโซเฟนาดีน  ลอราตาดีน  เทอร์เฟนาดีน) 
ใช้งานเฉพาะจุด:  บามิพีน  คลอโรพิรามีน  คลอร์เพน็อกซามีน  คลีมาสทีน  ไดเมตินดีน  ไดเฟนไฮดรามีน  ไอโซไทเพนดิล  เมพิรามีน  โปรเมทาซีน  ทีนาลิดีน
คลินต์ บาร์ตัน

| Clint Barton |
| --- | --- |
ตัวละครใน Marvel Cinematic Universe
Jeremy Renner as Clint Barton / Hawkeye in The Avengers (2012)
ปรากฏครั้งแรก: Thor (2011)
เค้าโครงจาก: Hawkeye โดย Stan Lee Don Heck
ดัดแปลงโดย:   J. Michael Straczynski  Mark Protosevich  Ashley Miller  Zack Stentz  Don Payne 
แสดงโดย: Jeremy Renner
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
ชื่อเต็ม: Clinton "Clint" Barton
นามแฝง:   Hawkeye  Ronin 
อาชีพ:   Assassin  Marksman  Mentor  Spy 
สังกัด:   Avengers  Black Widow  S.H.I.E.L.D. 
คู่สมรส: Laura Barton (wife)
บุตร:   Cooper Barton (son)  Lila Barton (daughter)  Nathaniel Barton (son) 
สัญชาติ: American
คลินตัน บาร์ตัน (อังกฤษ: Clinton Barton) เป็นตัวละครที่แสดงโดย เจเรมี เรนเนอร์ ในแฟรนไชส์ภาพยนตร์ Marvel Cinematic Universe (MCU) ซึ่งสร้างจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ที่มีชื่อเดียวกันและรู้จักกันทั่วไปในชื่อรหัสของเขาว่า Hawkeye ในภาพยนตร์บาร์ตันเป็นนักแม่นปืนผู้เชี่ยวชาญและเป็นนักสู้มือเปล่า โดยอาวุธที่เขาชอบคือธนูผสม ในปี ค.ศ. 2563 ตัวละครนี้เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล โดยเคยปรากฏตัวในภาพยนตร์ 5 เรื่องของซีรีส์และมีกำหนดฉายละครชุดทางโทรทัศน์ของเขาเอง
คลอง

คลองในประเทศฝรั่งเศส
คลอง (อังกฤษ: canal) คือ ทางน้ำหรือลำน้ำที่เกิดขึ้นเองหรือขุดเชื่อมกับแม่น้ำหรือทะเล ในภาษาไทยมีคำที่ใช้เรียกทางน้ำหรือลำน้ำขนาดต่างๆ รวมกันว่า แม่น้ำคูคลอง โดยแม่น้ำเป็นลำน้ำที่มีขนาดใหญ่มาก ส่วนคลอง และคูมีขนาดเล็กรองลงมาตามลำดับ คลองมักจะเชื่อมต่อระหว่างแม่น้ำ สู่แม่น้ำ หรือ ระหว่างทะเลสาบ และมหาสมุทร คลองมีจุดประสงค์เพื่อใช้ในการส่งน้ำสำหรับการเดินทาง และอุปโภคบริโภค คลองที่เก่าแก่ที่สุดปรากฏในยุคเมโสโปเตเมีย ประมาณ 4000 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ปัจจุบันในประเทศไทย คลองในฐานะที่เป็นเส้นทางการขนส่งทางน้ำเริ่มมีใช้ลดน้อยลง เนื่องจากการเพิ่มของถนนและทางรถไฟ ทำให้คลองในหลายสถานที่ไม่ได้รับความดูแล เกิดความเน่าเสียได้ง่าย ในหลายๆเมือง ได้นำคลองมาใช้ในการนันทนาการแทนที่ โดยมีการล่องเรือนำเที่ยวเมืองภายในคลอง
ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้มีความเชื่อว่าบนดาวอังคารได้มีคลอง
ประโยชน์ของคลอง

ในกรณีของคลองขุดนั้นเกิดขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ต่างๆ ดังนี้
ขุดเป็นคลองลัดเพื่อเชื่อมแม่ลำน้ำตอนที่ไหลโค้งตวัด หรือเชื่อมแม่น้ำ 2 สาย เข้าด้วยกันเพื่อช่วยให้การคมนาคมขนส่งทางน้ำมีความสะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น
ขุดเป็นคลองคูเมืองเพื่อเป็นแนวป้องกันจากศัตรูผู้รุกราน อยู่ถัดจากกำแพงเมืองออกมา เช่น คลองคูเมืองด้านตะวันตกของกรุงธนบุรี และคลองคูเมือง 3 ชั้น ด้านตะวันออกของเกาะรัตนโกสินทร์ในกรุงเทพฯ
เพื่อใช้เป็นทางระบายน้ำ และป้องกันอุทกภัยจากน้ำท่วมและน้ำขัง
เพื่อใช้ในการชลประทานสำหรับพื้นที่เกษตรกรรม
เพื่อใช้ในกิจการประปา สำหรับการอุปโภคบริโภคน้ำสะอาดของประชาชนที่อาศัยอยู่ในเมืองและเขตชุมชนใหญ่ๆ
วัตถุประสงค์ในการขุดคลองข้างต้นนั้น บางครั้งเป็นการขุดคลองเพื่อประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น ในสมัยโบราณ ส่วนใหญ่เป็นการขุดคลองด้วยเหตุผลข้อที่ 1 หรือข้อที่ 2 ในช่วงต่อมา มีวัตถุประสงค์ข้อที่ 3 และข้อที่ 4 เข้ามาเกี่ยวข้อง ส่วนวัตถุประสงค์ข้อที่ 5 นั้นเป็นการขุดคลองเพื่อการประปาในสมัยใหม่เพื่อตอบสนองความต้องการของเมืองหรือชุมชนใหญ่ๆ ในด้านการมีน้ำที่สะอาดสำหรับการอุปโภคและบริโภค
คลองที่สำคัญ > คลองที่สำคัญในไทย

คลองในประเทศไทย ส่วนใหญ่เป็นคลองที่คนขุดขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์ต่างๆ แต่ก็มีบางคลองที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคตะวันออกและภาคใต้ของประเทศ มักเรียกลำน้ำเล็กๆ บางสายที่เกิดเองตามธรรมชาติว่า "คลอง" เช่น คลองกระแส จังหวัดระยอง คลองใหญ่ จังหวัดตราด คลองไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี คลองปากนคร จังหวัดนครศรีธรรมราช และคลองนาทวี จังหวัดสงขลา แต่ในภาคเหนือและภาคกลางของประเทศ ถ้ากล่าวถึงคลอง ก็หมายถึงลำน้ำที่คนขุดขึ้นเพียงอย่างเดียว
คลองคูเมืองเดิม
คลองบางขนาก
คลองประเวศบุรีรมย์
คลองผดุงกรุงเกษม
คลองพระโขนง
คลองมหานาค
คลองมหาสวัสดิ์
คลองมอญ
คลองรอบกรุง
คลองหลอด
คลองบางกอกน้อย
คลองบางกอกใหญ่
คลองบางหลวง
คลองเปรมประชากร
คลองแสนแสบ
คลองชลประทาน
คลองรังสิต
คลองสำโรง
คลองภาษีเจริญ
คลองสนามชัย
คลองประปา
คลองหกวาสายล่าง
คลองสามวา
คลองลาดพร้าว
คลองทวีวัฒนา
คลองพระยาสุเรนทร์
คลองระพีพัฒน์
คลองพระยาบันลือ
คลองที่สำคัญ > คลองที่สำคัญในต่างประเทศ

คลองปานามา
คลองสุเอซ
คลองคีล
คลองต้ายวิ่นเหอ
คลองชองกเยชอน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กแหล่งน้ำ |
| --- | --- |
ธารน้ำแข็ง - แก่ง - เขื่อน - คลอง - คิล - คูเมือง - หลุมธารน้ำแข็ง - โคฟ - ร่องน้ำ - ดรอว์ - ทะเล - ทะเลสาบ - ธาร - ท่าเรือ - น้ำพุ - บ่อน้ำ - บ่อน้ำร้อน - บิลลาบอง - บึง - แอ่ง - เบิร์น - ไบยู - ป่าชายเลน - พื้นที่ชุ่มน้ำ - ฟยอร์ด - ไฟโตเทลมา - มหาสมุทร - ที่ลุ่มชื้นแฉะ - แม่น้ำ - ล็อค - ลากูน - ลำธาร - ลำเหมือง - ห้วย - หนอง - อ่างเก็บน้ำ - อ่าว - ทะเลลึก
| ด ค กโครงสร้างพื้นฐาน |
| --- | --- |
 สะพาน  คลอง  ทางข้ามแหล่งน้ำ  เขื่อน  การระบายน้ำ  สะพานลอย  ทางแยกต่างระดับ  คันดิน  ทางยกระดับ  การขนส่งทางสายท่อ  ถนน  ทางเชื่อมลอยฟ้า  ท่อระบายน้ำ  อุโมงค์ 
 ดูเพิ่ม: สถาปัตยกรรม  อะรีนา  วิศวกรรมโยธา  การก่อสร้าง  สนามเด็กเล่น  สาธารณะ  สนามกีฬา  โรงละคร  สวนสาธารณะของเมือง
คลี่ปริศนาภาพถ่ายวิเวียน ไมเออร์

| คลี่ปริศนาภาพถ่ายวิเวียน ไมเออร์ |
| --- | --- |
กำกับ:   John Maloof  Charlie Siskel 
บทภาพยนตร์:   John Maloof  Charlie Siskel 
อำนวยการสร้าง:   John Maloof  Charlie Siskel 
นักแสดงนำ:   John Maloof  Phil Donahue  Mary Ellen Mark  Joel Meyerowitz  Tim Roth 
ผู้บรรยาย: John Maloof
กำกับภาพ: John Maloof
ตัดต่อ: Aaron Wickenden
ดนตรีประกอบ: J. Ralph
บริษัทผู้สร้าง: Ravine Pictures  
ผู้จัดจำหน่าย: IFC Films
วันฉาย:   9 กันยายน ค.ศ. 2013 (2013-09-09) (TIFF)  28 มีนาคม ค.ศ. 2014 (2014-03-28) (United States) 
ความยาว: 84 minutes
ประเทศ: United States
ภาษา:   English  French 
ทำเงิน: $2.2 million
คลี่ปริศนาภาพถ่ายวิเวียน ไมเออร์ (อังกฤษ: Finding Vivian Maier) เป็นภาพยนตร์สารคดีอเมริกันในปี ค.ศ. 2013 โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับช่างภาพ วิเวียน ไมเออร์ เขียนบท กำกับ และสร้างโดยจอห์น มาลูฟ และชาร์ลี ซิสเกล และอำนวยการสร้างโดย เจฟฟ์ การ์ลิน
ไมเออร์เป็นสตรีชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศสที่ทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กและแม่บ้านมาตลอดชีวิตของเธอ โดยทำงานให้กับครอบครัวในชุมชนชิคาโกหลายครอบครัว เธอมักพกกล้องถ่ายรูปไปในทุกที่ แต่ผลงานภาพถ่ายของไมเออร์กลับไม่เป็นที่รู้จักในช่วงที่เธอมีชีวิตอยู่ จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในปี 2009
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าว่า มาลูฟค้นพบผลงานของเธอได้อย่างไร และหลังจากที่เธอเสียชีวิตไปแล้ว ก็ได้เล่าเรื่องราวชีวิตของเธอผ่านการสัมภาษณ์ผู้คนรอบตัวเธอ มาลูฟได้ซื้อกล่องที่บรรจุรูปภาพเนกาทีฟที่งานประมูลในชิคาโกเมื่อปี 2007 และได้สแกนภาพและลงภาพเหล่านี้ทางอินเทอร์เน็ต จากนั้นได้มีการนำเสนอข่าวเกี่ยวกับไมเออร์และได้เริ่มโครงการคิกสตาร์เตอร์เพื่อทำสารคดีหลังจากนั้นไม่นาน
ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2013 และออกฉายปกติทางโรงภาพยนตร์ และออกเป็นดีวีดีในเดือนพฤศจิกายน 2014 หลังการฉาย ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก ภาพยนตร์ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 87
คลอโรฟิลล์

คลอโรฟิลล์พบได้ตามคลอโรพลาสต์
คลอโรฟิลล์ (อังกฤษ: chlorophyll) เป็นสารประกอบที่พบได้ในส่วนที่มีสีเขียวของพืช โดยพบมากที่ใบของพืชนอกจากนี้ยังพบได้ที่แบคทีเรียที่สามารถสังเคราะห์ด้วยแสงได้ และยังพบได้ในสาหร่ายเกือบทุกชนิด นอกจากนี้คลอโรฟิลล์ทำหน้าที่เป็นโมเลกุลรับพลังงานจากแสง และนำพลังงานดังกล่าวไปใช้ในการสร้างพลังงานเคมีโดยกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง เพื่อสร้างสารอินทรีย์ เช่น น้ำตาล และนำไปใช้เพื่อการดำรงชีวิต  คลอโรฟิลล์ อยู่ในโครงสร้างที่เรียกว่า เยื่อหุ้มไทลาคอยด์ (thylakoid membrane) ซึ่งเป็นเยื่อหุ้มที่อยู่ภายใน คลอโรพลาสต์ (chloroplast)
โครงสร้างทางเคมี

คลอโรฟิลล์เป็นสารที่ละลายได้ดีในอะซีโตนและแอลกอฮอล์ โครงสร้างอาจแบ่งได้เป็นสองส่วน คือ ส่วนหัว และส่วนหาง โดยที่ส่วนหัวของคลอโรฟิลล์มีลักษณะเป็นวงแหวนไพรอล (pyrole ring) ที่มีไนโตรเจนเป็นองค์ประกอบอยู่ 4 วง และมีธาตุแมกนีเซียมอยู่ตรงกลางโดยทำพันธะกับไนโตรเจน ส่วนหัวนี้มีขนาดประมาณ 1.5 x 1.5 อังสตรอม ส่วนหางของคลอโรฟิลล์มีลักษณะเป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่มีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ 20 อะตอม มีความยาวประมาณ 2 อังสตรอม คลอโรฟิลล์ดูดกลืนแสงได้ดีที่ช่วงคลื่นของแสงสีฟ้าและสีแดง แต่ดูดกลืนช่วงแสงสีเหลืองและเขียวได้น้อย ดังนั้นเมื่อได้รับแสงจะดูดกลืนแสงสีฟ้าและสีแดงไว้ ส่วนแสงสีเขียวที่ไม่ได้ดูดกลืนจึงสะท้อนออกมา ทำให้เห็นคลอโรฟิลล์มีสีเขียว
ในธรรมชาติมีคลอโรฟิลล์อยู่หลายชนิดด้วยกันซึ่งแต่ล่ะชนิดมีโครงสร้างหลักที่เหมือนกันคือ วงแหวนไพรอล 4 วง แต่โซ่ข้าง (side chain) ของคลอโรฟิลล์แต่ละชนิดจะมีลักษณะที่ต่างกันออกไป เช่น คลอโรฟิลล์ เอ (chlorophyll a) และคลอโรฟิลล์ บี (chlorophyll b) มีโครงสร้างโมเลกุลที่ต่างกันเพียงตำแหน่งเดียวเท่านั้น นั่นคือ ที่วงแหวนไพรอล วงที่สองของคลอโรฟิลล์ เอ มีโซ่ข้างเป็นหมู่เมททิล (-CH3) ส่วนของคลอโรฟิลล์ บี เป็นหมู่อัลดีไฮด์ (-CHO) ซึ่งการที่โครงสร้างที่ต่างกันนี้ก็ทำให้มีคุณสมบัติแตกต่างกัน รวมทั้งคุณสมบัติการดูดกลืนแสงก็ต่างกันด้วย และทำให้คลอโรฟิลล์ทั้งสองชนิดนี้มีสีต่างกันเล็กน้อย โดยที่คลอโรฟิลล์ เอ มีสีเขียวเข้ม ส่วนคลอโรฟิลล์ บี มีสีเขียวอ่อน
ถ้าทำ paper chromatography ด้วยการไล่ระดับของรงควัตถุในใบไม้นั้น (ควรระบุ stationary phase และ mobile phase ด้วยเพราะมีผลต่อการเคลื่อนที่ และระบุความมีขั้วของสาร) จะเรียงลำดับเม็ดสีที่ได้ โดยดูจากความมีขั้วน้อย-มาก ของเม็ดสีแต่ละชนิดได้ดังนี้
Carotene - an orange pigment
Xanthophyll - a yellow pigment
Chlorophyll a - a blue-green pigment
Chlorophyll b - a yellow-green pigment
Phaeophytin - a gray pigment
อธิบายได้ว่า Carotene มีขั้วน้อยที่สุด แล้วไล่ระดับความมีขั้วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนมากที่สุดที่ Phaeophytin
ต่อไปนี้เป็นการเปรียบเทียบโครงสร้างของคลอโรฟิลล์แต่ละชนิด
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Chlorophyll a | Chlorophyll b | Chlorophyll c1 | Chlorophyll c2 | Chlorophyll d |
| สูตรโมเลกุล | C55H72O5N4Mg | C55H70O6N4Mg | C35H30O5N4Mg | C35H28O5N4Mg | C54H70O6N4Mg |
| หมู่ C3 | -CH = CH2 | -CH = CH2 | -CH = CH2 | -CH = CH2 | -CHO |
| หมู่ C7 | -CH3 | -CHO | -CH3 | -CH3 | -CH3 |
| หมู่ C8 | -CH2CH3 | -CH2CH3 | -CH2CH3 | -CH = CH2 | -CH2CH3 |
| หมู่ C17 | -CH2CH2COO-Phytyl | -CH2CH2COO-Phytyl | -CH = CHCOOH | -CH = CHCOOH | -CH2CH2COO-Phytyl |
| พันธะ C17-C18 | เดี่ยว | เดี่ยว | คู่ | คู่ | เดี่ยว |
| พบได้ | ทั่วไป | ส่วนใหญ่ในพืช | สาหร่ายหลายชนิด | สาหร่ายหลายชนิด | แบคทีเรียที่สังเคราะห์แสงได้ (Cyanobacteria) |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| โครงสร้างของ chlorophyll a | โครงสร้างของ chlorophyll b | โครงสร้างของ chlorophyll d |
| โครงสร้างของ chlorophyll c1 | โครงสร้างของ chlorophyll c2 |  |
การสังเคราะห์คลอโรฟิลล์

การสร้างคลอโรฟิลล์เริ่มจากการสร้าง tetrapyrrole ที่เป็นวง โดยใช้กรดอะมิโน 5-aminolevulinic acid (ALA) เป็นสารตั้งต้น ในแบคทีเรียสีม่วงบางชนิดสร้างกรดอะมิโนชนิดนี้ขึ้นมาจาก succinyl CoA และไกลซีน ในไซยาโนแบคทีเรีย และพืชชั้นสูงจะสร้าง ALA โดยใช้กลูตาเมตในรูป glutamyl-tRNA เป็นสารตัวกลาง	การสร้างคลอโรฟิลล์ในพืชเป็นวิถีที่ต้องมีการควบคุมอย่างมาก ในพืชมีดอกและพืชชั้นต่ำและสาหร่ายบางชนิดเช่นยูกลีนา การเปลี่ยนรูปของ protochlorophyllidae ไปเป็น chlorophyllide a เป็นขั้นตอนที่เมื่อมีแสง ในอีทิโอพลาสต์ของใบที่เจริญในที่มืด จะสะสม protochlorophyllidae ในระดับที่ต่ำมาก เมื่อใบพืชได้รับแสง protochlorophyllidae จะเปลี่ยนไปเป็น chlorophyllide a อย่างรวดเร็วจนหมด และสร้าง protochlorophyllidae ขึ้นมาใหม่ ใบที่ถูกแสงจึงกลายเป็นสีเขียว และถ้ามี protochlorophyllidae เหลืออยู่ การสังเคราะห์จะหยุดลง โดย protochlorophyllidae จะไปยับยั้งที่ปฏิกิริยาแรกคือยับยั้งการสร้าง ALA แต่ถ้าเพิ่ม ALA จากภายนอกเข้าไปจะเกิดการสังเคราะห์ protochlorophyllidae ขึ้นได้
การสลายตัวคลอโรฟิลล์อาจเกิดจากมลพิษได้โดยโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนทำให้คลอโรฟิลล์บีในพืชลดลง ส่วนสารมลพิษที่มีคลอรีนเป็นองค์ประกอบและสารกำจัดวัชพืชเช่นไกลโฟเสตทำให้คลอโรฟิลล์เอลดลง
คลื่นเสียงความถี่สูง

สำหรับการตรวจทางการแพทย์ ดูที่ การตรวจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง
คลื่นเสียงความถี่สูง (อังกฤษ: ultrasound) เป็นคลื่นความดันเสียงแกว่งกวัดซึ่งมีความถี่สูงกว่าขีดจำกัดบนของพิสัยการได้ยินของมนุษย์ ฉะนั้น ความเสียงความถี่สูงจึงมิได้แยกจากเสียง "ปกติ" (ที่มนุษย์ได้ยิน) ด้วยคุณสมบัติทางกายภาพ เพียงแต่มนุษย์ไม่สามารถได้ยินเท่านั้น แม้ขีดจำกัดนี้แปรผันตามบุคคล แต่ในผู้ใหญ่หนุ่มสาวสุขภาพดี มีค่าประมาณ 20 กิโลเฮิรตซ์ เครื่องคลื่นเสียงความถี่สูงทำงานด้วยความถี่ตั้งแต่ 20 กิโลเฮิรตซ์ไปจนถึงหลายกิกะเฮิรตซ์