stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลีร็อย ซาเน
แหล่งข้อมูลอื่น

Leroy Sané เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก  |
| --- | --- |
 1 น็อยเออร์  2 อูปาเมกาโน  3 คิม มิน-แจ  4 เดอ ลิคต์  6 คิมมิช  7 กนาบรี  8 โกเร็ทซ์คา  9 เคน  10 ซาเน  11 กอมาน  15 ไดเออร์  17 มาเน  18 เปเรตซ์  19 เดวีส์  20 ซาร์  21 แอร์น็องแดซ  22 โรกา  23 นีย็องซู  24 ตอลีโซ  25 มึลเลอร์  35 นือเบิล  42 มูซีอาลา  ผู้จัดการ: กงปานี
ฤดูใบไม้ร่วงเยอรมัน

ฤดูใบไม้ร่วงเยอรมัน (อังกฤษ: German Autumn,เยอรมัน: Deutscher Herbst) เป็นกลุ่มของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปลายปี พ.ศ. 2520 ที่เกี่ยวข้องกับการลักพาตัวและฆาตกรรม ฮันน์ มาร์ติน ชูเลียร์ (Hanns Martin Schleyer) ประธานสมาพันธ์เยอรมันสมาคมนายจ้าง (BDA) และสภาอุตสาหกรรมเยอรมัน (BDI) โดยกองทัพฝ่ายแดง (RAF) กลุ่มก่อความไม่สงบและแนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่จี้ลุฟต์ฮันซา เที่ยวบินที่181 พวกเขาเรียกร้องให้ปล่อยตัวสมาชิกกองทัพฝ่ายแดง 10คน ที่อยู่ในการคุมขังที่เรือนจำ Stammheim สองเพื่อนร่วมชาติปาเลสไตน์ที่ถูกจับในตุรกีและ15 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อแลกกับตัวประกัน
การลอบสังหารซิกฟรีด บูบัค (Siegfried Buback), อัยการสูงสุดของเยอรมนีตะวันตกใน 7 เมษายน พ.ศ. 2520 และการลักพาตัวที่ผิดพลาดจนนำไปสู้การลอบสังหาร ที่นายธนาคาร Jürgen Ponto 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เป็นจุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้ร่วงเยอรมัน มันจบลงในวันที่ 18 ตุลาคมมีการช่วยเหลือตัวประกัน หัวหน้ากองทัพฝ่ายแดงรุ่นแรกฆ่าตัวตายในห้องขังของพวกเขาทั้งหมดและการตายของ ชูเลียร์
ซึ่งวลี "ฤดูใบไม้ที่ร่วงเยอรมัน" มาจาก ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2521 เรือง Deutschland im Herbst (เยอรมนีในฤดูใบไม้ร่วง)
การลอบสังหารซิกฟรีด บูบัค

เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2500, ซิกฟรีด บูบัค, อัยการสูงสุดของเยอรมนีตะวันตกถูกยิงในการซุ่มโจมตีขณะกำลังเดินทางจากบ้านของเขาใน Neureut ยังไป Bundesgerichtshof ในคาร์ลสรูเออ
สมาชิกกองทัพฝ่ายแดงสี่คน, Christian Klar, Knut Folkerts, Günter Sonnenberg และ Brigitte Mohnhaupt ถูกตั้งข้อหาและถูกดำเนินคดีที่เกี่ยวข้องกับการฆาตกรรม บูบัค
ในปี พ.ศ. 2550 อดีตสมาชิกกองทัพฝ่ายแดง Peter-Jürgen Boock และ Verena Becker อ้างว่าสมาชิกอีกคนของกองทัพฝ่ายแดง Stefen Wisniewski เป็นคนยิง บูบัค
การลักพาตัวและฆาตกรรม Jürgen Ponto

30 กรกฎาคม 1977 Jürgen Ponto นายธนาคารถูกยิงเสียชีวิตในบ้านของเขาใน Oberursel ในการลักพาตัวที่ผิดพลาด บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้Brigitte Mohnhaupt, Christian Klar และ Susanne Albrecht
การลักพาตัวฮันน์ มาร์ติน ชูเลียร์

เมื่อวันที่ 5 กันยายน 1977 หน่วยคอมมานโดอาร์เอเอฟ โจมตีรถฮันน์ มาร์ติน ชูเลียร์ ประธานของสมาคมนายจ้างเยอรมันในโคโลญ โดยนำเข็นเด็กเข้าขวางไว้ ขับรถของเขา Heinz Marcisz 41ปี เบรกรถ รถตำรวจคุ้มกันอยู่เบื้องหลังพวกเขาก็ไม่สามารถที่จะหยุดในเวลานั้นและชนเข้ากับรถของชูเลียร์ สมาชิกอาร์เอเอฟวมหน้ากากยิงปืนกลและปืนเครื่องกระสุนเข้าไปในรถทั้งสองคันฆ่า Marcisz และเจ้าหน้าที่ตำรวจ Roland Pieler 20 ปี, ผู้ที่นั่งอยู่ที่เบาะหลังของรถ Marcisz คนขับรถตำรวจคุ้มกัน Reinhold Brändle 41ปี และเจ้าหน้าที่ตำรวจ, Helmut Ulmer 24ปี ผู้ที่อยู่ในรถคันที่สองถูกฆ่าตาย ร่างของBrandle และ Pielerถูกยิงพรุนกว่ายี่สิบบาดแผล
ชูเลียร์ ถูกลักพาตัวและขังอยู่ในอพาร์ตเมนต์ให้เช่าในย่านที่อยู่อาศัยที่ไม่ระบุชื่อที่อยู่ใกล้กับโคโลญ เขาถูกบังคับให้ยืนอุทธรณ์คดีให้ปล่อยตัวสมาชิกกองทัพฝ่ายแดง แลกเปลี่ยนสำหรับเขา ตำรวจได้ออกตามหาชูเลียร์ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ชูเลียร์ถูกยิงตายระหว่างการเดินทางไปมัลเฮาส์ฝรั่งเศสที่ร่างกายของเขาถูกทิ้งไว้ในลำต้นของออดี้สีเขียว ร่างของเขาถูกค้นพบใน 19 ตุลาคม
ลุฟต์ฮันซา เที่ยวบินที่181

เมื่อมันกลายเป็นที่ชัดเจนว่ารัฐบาลไม่เต็มใจที่จะให้มีการแลกเปลี่ยนนักโทษหลังจากประสบการณ์ในการลักพาตัว ปีเตอร์ ลอเรน (Peter Lorenz) เมื่อสองปีก่อน กองทัพฝ่ายแดงพยายามที่จะเพิ่มแรงกดดันเพิ่มเติมโดยการจี้ลุฟต์ฮันซา เที่ยวบินที่181 ใน 13 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ด้วยความช่วยเหลือของแนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PFLP) หลังจากผ่านคาบสมุทรอาหรับและฆ่ากัปตันJürgen Schumannได้จี้ตัวประกันและร่อนลงในโมกาดิชูเมืองหลวงของโซมาเลีย
หลังจากการเจรจาต่อรองทางการเมืองกับผู้นำไซอัด บาร์รีรัฐบาลเยอรมันตะวันตกได้รับอนุญาตให้โจมตีเครื่องบิน ลุฟต์ฮันซา 181 นี้ได้รับการดำเนินการเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม กลุ่มกำลังพิเศษ GSG 9 (Grenzschutzgruppe 9 หรือ กลุ่มพิทักษ์ชายแดนที่ 9) ของหน่วยพิทักษ์ชายแดนสหพันธ์ (Bundesgrenzschutz) กลุ่มกำลังนี้ได้รับการสร้างขึ้นหลังจากวิกฤตตัวประกันในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่มิวนิก พ.ศ. 2515 มีเพียงสมาชิกหนึ่งคนของ GSG 9 และ หนึ่งในผู้เข้าร่วมประชุมการบินได้รับบาดเจ็บ;มีกลุ่มที่จี้ลุฟต์ฮันซา 181เพียงคนเดียวคือ Souhaila Andrawes ที่รอดชีวิต.
การอัตวินิบาตกรรมหมู่ใน Stammheim

ในคืนวันเดียวกันสมาชิกอาร์เอเอฟสามคน- Gudrun Ensslin, Jan-Carl Raspe และ Andreas Baader - ถูกพบเป็นศพอยู่ในห้องขังของพวกเขา
การสอบสวนอย่างเป็นทางการในการตายของสมาชิกอาร์เอเอฟในห้องขังสรุปว่าพวกเขาได้อัตวินิบาตกรรม: Baader และ Raspe ใช้ปืนยิงอัตวินิบาตกรรมซึ่งลักลอบนำเข้ามาในเรือนจำความปลอดภัยสูงสุด Stammheim โดยจากทนายความของพวกเขา Arndt Müller ส่วน Ensslin อัตวินิบาตกรรมด้วยการแขวนคอตัวเอง Irmgard Möllerที่ถูกขังอยู่กับพวกเขารอดชีวิตจากการแทงหน้าอกตัวเองด้วยมีด หลังจากนั้นเธอก็อ้างว่า "การทำอัตวินิบาตกรรม จริง ๆ แล้วก็เมื่อถูกวิสามัญอยู่ดี". เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน Ingrid Schubert ถูกพบเป็นศพแขวนอยู่ในห้องขังของเธอ
การตอบสนองทางการเมือง

พรรคการเมืองของเยอรมนีมีการปะทะกันรุนแรงในช่วงฤดูใบไม้ร่วงเยอรมัน โดย เซเดอู/เซเอสอู (CDU / CSU) สงสัยว่ากลุ่มพรรคสังคมเสรีนิยม พรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนีSPDและพรรคประชาธิปัตย์เสรี (FDP) รัฐบาลภายใต้เฮลมุท ชมิดท์ (SPD) มีอุดมการณ์ใกล้กับพวกก่อการร้าย
ซิกฟรีด บูบัค, พ.ศ. 2519
มาร์ติน ชูเลียร์,พ.ศ. 2516
อนุสรณ์การลักพาตัวและฆาตกรรมฮันน์ มาร์ติน ชูเลียร์ในโคโลญ
เส้นทางการบินของลุฟต์ฮันซา เที่ยวบินที่181
เรือนจำความปลอดภัยสูงสุด Stammheim (ใน ปี พ.ศ. 2550)
วัลเทอร์ โกรพีอุส

| วัลเทอร์ โกรพีอุส |
| --- | --- |
วัลเทอร์ โกรพีอุส (ภาพถ่ายประมาณปี ค.ศ. 1919) ภาพถ่ายโดยหลุยส์ เฮลด์ (Louis Held)
เกิด: วัลเทอร์ แอดอล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส   Walter Adolph Georg Gropius 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883(1883-05-18) เบอร์ลิน, ราชอาณาจักรปรัสเซีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969(1969-07-05) (86 ปี) บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์, สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส: อัลมา มาเลอร์ (Alma Mahler) (แต่งในปี 1915; หย่าร้างปี 1920) ไอส์ โกรพีอุส (Ise Gropius) (แต่งในปี 1923)
บุตร: 2 คน, รวมถึง มานอน โกรพีอุส (Manon Gropius)
รางวัล: รางวัลเหรีญทองจากสถาบันสถาปนิกอเมริกัน (1959) เหรียญอัลเบิร์ต(1961) รางวัลเกอเทอ(1961)

การทำงาน: ปีเตอร์ เบหเรนส์ (Peter Behrens) (1908–10) The Architects' Collaborative (1945–69)
ผลงานสำคัญ: โรงงานฟากัส อาคารนิทรรศการเวิกบันด์ เบาเฮาส์ บ้านโกรพีอุส มหาวิทยาลัยแบกแดด อาคารสำนักงานกลางจอห์น เอฟ. เคเนดี อาคารแพนแอม
 
วัลเทอร์ อาด็อล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส (เยอรมัน: Walter Adolph Georg Gropius; 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า วัลเทอร์ โกรเพียส เป็นสถาปนิกชาวชาวเยอรมันและเป็นผู้ก่อตั้งเบาเฮาส์ ในไวมาร์ เมื่อปี ค.ศ. 1919 ซึ่งถือเป็นโรงเรียนด้านการออกแบบและศิลปะสมัยใหม่แห่งแรก ๆ ของโลก ที่เริ่มผสานความสวยงามเข้ากับการใช้สอยในชีวิตประจำวัน
โกรพีอุส ถือเป็นหนึ่งในมาสเตอร์คนสำคัญด้านสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับอัลวาร์ อาลโต ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ และเลอกอร์บูซีเย ว่าเป็นผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ซึ่งได้กลายเป็นรากฐานการเรียนและการออกแบบมาจนถึงปัจจุบัน หรือที่เรียกว่า สถาปัตยกรรมสากล
เขาเกิดและเติบโตในตระกูลที่ค่อนข้างมีฐานะในราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน โดยมีญาติหลายคนเป็นสถาปนิกรวมถึงนักการเมือง เขาได้รับใช้ชาติโดยการเป็นทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 จนเมื่อสงครามยุติเขาได้หันมาสนใจในสถาปัตยกรรม จนได้มาเปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ขึ้นในปี 1919 และในเวลาต่อมาในกลายเป็นโรงเรียนการออกแบบที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ต่อมาในช่วงที่นาซีเยอรมนีได้เข้ามามีอิทธิพลมากขึ้น ซึ่งมีแนวคิดด้านสถาปัตยกรรมต่างจากของโกรพีอุสอย่างรุนแรง จึงทำให้เขาต้องปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ลง แล้วลี้ภัยออกจากเยอรมนีภายใต้การช่วยเหลือจากเพื่อนสถาปนิกชาวอังกฤษ จากนั้นโกรพีอุส ก็ได้เดินทางไปปูรากฐานด้านสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่สหรัฐอเมริกา ที่รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยเขาได้เป็นอาจารย์และคณบดีประจำบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตั้งแต่ปี 1937-1952 นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์พิเศษในช่วงท้าย ๆ ของชีวิตที่ MIT ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969
แหล่งข้อมูลอื่น

Masters of Modernism
Walter Gropius' house, Lincoln, Massachusetts เก็บถาวร 2004-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
On the Interbau apartments เกี่ยวกับอะพาร์ตเมนต์อินเทอร์เบา
Impington Village College — ตัวอย่างงานของโกรพีอุสในสหราชอาณาจักร
Fagus works เก็บถาวร 2008-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
Bauhaus in America เก็บถาวร 2007-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ภาพยนตร์สารคดี "เบาเฮาส์ในอเมริกา" สร้างในปี ค.ศ. 1995 แสดงอิทธิพลทางความคิดของโกรพีอุสและคนอื่น ๆ ในวงการออกแบบและสถาปัตยกรรมอเมริกัน
Designer portrait on rosenthalusa.com
ข้อมูลเกี่ยวกับปีแรก ๆ ของโกรพีอุสในเบาเฮาส์
วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์

วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ (เยอรมัน: Gewandhausorchester) เป็นวงดนตรีออร์เคสตราที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลกวงหนึ่ง วงดนตรีนี้ตั้งอยู่ ณ เมืองไลพ์ซิช ประเทศเยอรมนี ตั้งชื่อตามชื่ออาคารจัดแสดงดนตรีเกอวันท์เฮาส์ สถานที่ซึ่งวงดนตรีนี้จัดแสดงเป็นประจำ
ประวัติ

วงออร์เคสตราไลพ์ซิชก่อตั้งมากว่า 260 ปี โดยการสนับสนุนทางการเงินจากพ่อค้าวาณิชของเมืองไลพ์ซิช จำนวน 16 ท่าน โดยใน ค.ศ. 1743 เริ่มต้นจากการจัดแสดงดนตรีในพื้นที่ส่วนบุคคล ในปีต่อมาจึงได้ย้ายไปจัดการแสดงที่โรงแรมทรีสวอนส์ และได้จัดแสดงที่นั่นเป็นเวลากว่า 36 ปี จนกระทั่งใน ค.ศ. 1781 จึงได้ย้ายสถานที่จัดแสดง เนื่องด้วยข้อจำกัดด้านสถานที่ของโรงแรม
ใน ค.ศ. 1781 นี้เอง การแสดงดนตรีออร์เคสตรา จึงได้จัดแสดง ณ ชั้นบนของเกอวันท์เฮาส์ซึ่งเป็นอาคารจำหน่ายเสื้อผ้า โดยนับแต่ ค.ศ. 1781 นี้เองที่วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์จัดยึดคำขวัญ "Res severa est verum gaudium" (ภาระหน้าที่ที่สำคัญคือการสร้างความพึงพอใจที่แท้จริง)
ใน ค.ศ. 1835 นักอำนวยเพลงชื่อดังของโลกท่านหนึ่ง ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ และได้ดำรงตำแหน่งนี้กระทั่งท่านถึงแก่กรรม ใน ค.ศ. 1847 ต่อมาใน ค.ศ. 1885 วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์จึงได้ย้ายไปจัดแสดง ณ อาคารเกอวันท์เฮาส์หลังใหม่ และได้จัดแสดงที่นั่นจนกระทั่ง ค.ศ. 1944 อาคารหลังดังกล่าวได้รับความเสียหายจากสงครามโลกครั้งที่สอง และวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ได้เปิดการแสดง ณ เกอวันท์เฮาส์อีกครั้งใน ค.ศ. 1981 เมื่ออาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันได้เปิดใช้งาน และได้จัดแสดง ณ อาคารหลังนี้จนถึงปัจจุบัน
ข้อมูลทั่วไป

เนื่องจากวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ได้เปิดการแสดงครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1781 และมีการจัดการแสดงมาอย่างต่อเนื่อง จึงได้ชื่อว่าเป็นวงออร์เคสตราที่อายุเก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงมีการแสดงอยู่จนถึงปัจจุบัน
นอกจากมีการจัดแสดง ณ เกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิชแล้ว วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ยังจัดแสดงดนตรีในโบสถ์เซนต์โทมัส เมืองไลพ์ซิช และที่โรงอุปรากรเมืองไลพ์ซิชเป็นประจำอีกด้วย
ดูเพิ่ม

ไลพ์ซิช
เกอวันท์เฮาส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักของเกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิช
วิม เว็นเดิร์ส

| วิม เว็นเดิร์ส |
| --- | --- |
เว็นเดิร์สใน ค.ศ. 2017
เกิด: แอ็นสท์ วิลเฮ็ล์ม เว็นเดิร์ส  (1945-08-14) 14 สิงหาคม ค.ศ. 1945 (79 ปี) ดึสเซิลดอร์ฟ เยอรมนี
อาชีพ: ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์, ผู้กำกับ, บทภาพยนตร์, นักเขียนบทละคร, ผู้เขียน, ช่างภาพ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1967–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Edda Köchl  (สมรส 1968; หย่า 1974) Lisa Kreuzer  (สมรส 1974; หย่า 1978) Ronee Blakley  (สมรส 1979; หย่า 1981) Isabelle Weingarten  (สมรส 1981; หย่า 1982) Donata Wenders  (สมรส 1993)
รางวัล: Golden Lion for The State of Things (1982) Golden Palm for Paris, Texas (1984) Cannes Film Festival Grand Jury Prize for Faraway, So Close! (1993) Silver Bear Jury Prize for ปมฆ่าปริศนาพันล้าน (2000)
เว็บไซต์: www.wim-wenders.com
แอ็นสท์ วิลเฮ็ล์ม "วิม" เว็นเดิร์ส (เยอรมัน: Ernst Wilhelm "Wim" Wenders) เป็นนักถ่ายทำภาพยนตร์ นักเขียนบท ช่างภาพ และนักเขียนชาวเยอรมัน
วิลลี เม็สเซอร์ชมิท

| วิลเฮ็ล์ม เอมีล เม็สเซอร์ชมิท   Wilhelm Emil Messerschmitt |
| --- | --- |

เกิด: 26 มิถุนายน ค.ศ. 1898 ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์  จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 15 กันยายน ค.ศ. 1978(1978-09-15) (80 ปี) มิวนิก เยอรมนีตะวันตก
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพ: วิศวกรการบิน, ผู้ประกอบการอากาศยาน
วิลเฮ็ล์ม เอมีล เม็สเซอร์ชมิท (เยอรมัน: Wilhelm Emil Messerschmitt) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ วิลลี เม็สเซอร์ชมิท (Willy Messerschmitt) เป็นวิศวกรออกแบบและผู้ประกอบวิสาหกิจอากาศยานเยอรมัน เขาเป็นผู้ออกแบบเครื่องบินเม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109 เครื่องบินขับไล่ที่สำคัญที่สุดของลุฟท์วัฟเฟอในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สอง ถือเป็นเครื่องบินรบที่ได้รับการผลิตมากเป็นอันดับสองของโลกถึงปัจจุบันด้วยยอดผลิตกว่า 34,000 ลำ นอกจากนี้ บริษัทของเขายังเป็นผู้ผลิตเครื่องบินเม็สเซอร์ชมิท เม 262 ซึ่งเป็นเครื่องบินเจ็ตแบบแรกของโลก
วิลลี เฮร็อลท์

วิลลี เฮร็อลท์ (เยอรมัน: Willi Herold; 11 กันยายน ค.ศ. 1925 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946) ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เพชฌฆาตแห่งเอ็มส์ลันท์" เป็นอาชญากรสงครามชาวเยอรมัน ในช่วงท้ายสงครามโลกครั้งที่สอง เฮร็อลท์ได้หนีทัพออกจากกองทัพบกเยอรมันและปลอมตัวเป็นกัปตันทหารอากาศแห่งลุฟท์วัฟเฟอ ต่อจากนั้นได้จัดให้มีการประหารชีวิตหมู่ทหารผู้หนีทัพที่ค่ายกักขังเยอรมันค่ายหนึ่ง ต่อมาเฮร็อลท์ถูกกองทัพบริติชจับกุมและถูกประหารชีวิตในข้อหาอาชญากรรมสงคราม เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 ที่เรือนจำว็อลเฟินบึทเทิล
วิลลี ไฟ

| วิลลี ไฟ |
| --- | --- |
เกิด: 25 กันยายน ค.ศ. 1918
เสียชีวิต: 29 เมษายน ค.ศ. 2002(2002-04-29) (83 ปี) ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา เยอรมนี
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน  เยอรมนีตะวันตก
แผนก/สังกัด: กองทัพบกเยอรมัน  วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส  กองทัพบกเยอรมัน
ประจำการ: 1939–1945 1956–1972
ชั้นยศ: ชตันดาร์เทินยุงเคอร์ ร้อยเอก (Hauptmann)
หน่วย: กองพลทหารราบที่ 52 กองพลรถถังพันเซอร์หนักเอ็สเอ็สที่ 102
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน
วิลลี "วิลเฮ็ล์ม" ไฟ (เยอรมัน: Willi "Wilhelm" Fey; 25 กันยายน ค.ศ. 1918 – 29 เมษายน ค.ศ. 2002) เป็นชตันดาร์เทินยุงเคอร์ในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับการปูนบำเหน็จด้วยกางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน ซึ่งปูนบำเหน็จครั้งนี้เป็นการยอมรับในความกล้าหาญในสมรภูมิรบหรือความเป็นผู้นำทางทหารที่ประสบความสำเร็จโดยนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "เสือรถถัง" (Tiger Ace) สำหรับการทำลายรถถังฝ่ายข้าศึกไป 80 กว่าคันในช่วงสงคราม
ภายหลังสงคราม เขาได้ทำหน้าที่ในบุนเดิสแวร์และเขียนหนังสือเกี่ยวกับการสงครามยานเกราะ
วาเลรีอุส คอร์ดุส

| วาเลรีอุส คอร์ดุส |
| --- | --- |

เกิด: 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1515(1515-02-18) เมืองเฮสส์หรือเมืองแอร์ฟวร์ท
เสียชีวิต: กันยายน 25, 1544(1544-09-25) (29 ปี) โรม
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: พฤกษศาสตร์, เภสัชศาสตร์
ชื่อย่อที่ใช้ทางพฤกษศาสตร์: V.Cordus
 
วาเลรีอุส คอร์ดุส (เยอรมัน: Valerius Cordus; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1515 – 25 กันยายน ค.ศ. 1544) เป็นแพทย์และนักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมัน เกิดในปี ค.ศ. 1515 เรียนรู้ด้านพฤกษศาสตร์และเภสัชศาสตร์จากบิดา ก่อนเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมาร์บูร์ก ต่อมาเขาได้เรียนต่อที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิจและทำงานที่ร้านขายยา ในปี ค.ศ. 1539 คอร์ดุสได้ย้ายไปที่เมืองวิทเทนแบร์กเพื่อสอนหนังสือและเรียนวิชาแพทย์ ปีต่อมา เขาค้นพบวิธีการสังเคราะห์อีเทอร์ และในปี ค.ศ. 1544 คอร์ดุสได้ตีพิมพ์ตำรา Historia Plantarum (ตำราพืช) จำนวน 5 เล่ม ตำรานี้เป็นหนึ่งในผลงานที่สำคัญของเขา แต่ในปีเดียวกัน คอร์ดุสเสียชีวิตด้วยไข้มาลาเรีย ผลงานที่สำคัญอีกชิ้นของเขาคือ Dispensatorium (ตำรับยา) ตีพิมพ์หลังจากเขาเสียชีวิตได้ 2 ปี ต่อมาชื่อของคอร์ดุสถูกนำไปตั้งเป็นชื่อสกุล Cordia
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วาเลรีอุส คอร์ดุส
Valerius Cordus | Encyclopedia.com
Valerius Cordus - The Galileo Project
วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท

| วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท |
| --- | --- |


รัฐมนตรีการสงครามปรัสเซีย
ดำรงตำแหน่ง 2 มกราคม 1919 – 13 กันยายน 1919
ประธานาธิบดี: ฟรีดริช เอเบิร์ท
หัวหน้ารัฐบาล: ฟิลลิพ ไชเดอมัน กุสทัฟ เบาเออร์
ก่อนหน้า: ไฮน์ริช ช็อยช์
ถัดไป: ยุบเลิกตำแหน่ง
อธิบดีกรมทหารบก
ดำรงตำแหน่ง 13 กันยายน 1919 – 26 มีนาคม 1920
ก่อนหน้า: สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป: ฮันส์ ฟ็อน เซคท์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 มีนาคม ค.ศ. 1872(1872-03-24) ชตุทท์การ์ท จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 8 สิงหาคม ค.ศ. 1930(1930-08-08) (58 ปี) เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  เยอรมนี  เยอรมนี
สังกัด:  กองทัพบกจักรวรรดิเยอรมัน  ไรชส์แวร์
ประจำการ: 1892–1930
ยศ: พลเอกทหารราบ

พลเอกทหารราบ วัลเทอร์ กุสทัฟ ไรน์ฮาร์ท (เยอรมัน: Walther Gustav Reinhardt) เป็นนายทหารชาวเยอรมัน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีการสงครามปรัสเซียคนสุดท้าย และได้ประเดิมเป็นอธิบดีกรมทหารบก สังกัดกระทรวงไรชส์แวร์ นายพลไรน์ฮาร์ทเป็นผู้ภักดีต่อรัฐบาลใหม่จากการเลือกตั้ง และเป็นหนึ่งในนายทหารระดับสูงไม่กี่คนที่กล้าออกคำสั่งให้กองทหารยิงกลุ่มก่อความไม่สงบ
วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท เกิดเมื่อ 24 มีนาคม ค.ศ. 1872 ในเมืองชตุทท์การ์ท เป็นบุตรของพลตรี เอากุสท์ ฟ็อน ไรน์ฮาร์ท (August von Reinhardt) แห่งกองทัพหลวงเวือร์ทเทิมแบร์ค กับนางเอมีเลีย ฟ็อน วีเดินมัน (Emilie von Wiedenmann)
ในช่วงต้น ค.ศ. 1918 พันเอก วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท ได้รับตำแหน่งผู้บังคับการปลดประจำการ (Leiter der Demobilmachung) ขึ้นกับกระทรวงการสงครามปรัสเซีย หลังเสร็จสิ้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อการปฏิวัติเริ่มขึ้นในเยอรมนี เขาเป็นผู้นำกำลังทหารเข้าปกป้องทำเนียบนายกรัฐมนตรีและได้รับความไว้วางใจจากฟรีดริช เอเบิร์ท นายกรัฐมนตรีคนใหม่ ต่อมาในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1919 ไรน์ฮาร์ทได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีการสงคราม และยังยอมรับตำแหน่งสมาชิกในคณะมนตรีผู้แทนราษฎร (Rat der Volksbeauftragten) อันเป็นคณะรัฐบาลชั่วคราวหลังสิ้นสุดระบอบจักรพรรดิ
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 ภายหลังการเลือกตั้งและได้รัฐบาลใหม่ในระบอบสาธารณรัฐ พันเอกไรน์ฮาร์ทในฐานะรัฐมนตรีการสงคราม จึงเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีใหม่ของฟิลลิพ ไชเดอมัน โดยอัตโนมัติ ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ผู้นำกองทัพอย่างจอมพล เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค และพลโท วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์ ลาออกทั้งคู่ คณะเสนาธิการใหญ่จึงถูกยุบ รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่งบังคับใช้ในเดือนสิงหาคมกำหนดให้รัฐมนตรีกลาโหมกุสทัฟ น็อสเคอ ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดแห่งไรชส์แวร์ กระทรวงการสงครามของสี่แคว้นในเยอรมนี (ไบเอิร์น, ซัคเซิน, เวือร์ทเทิมแบร์ค, ปรัสเซีย) จึงถูกยุบและผนวกรวมกันเข้าเป็นกระทรวงไรชส์แวร์ในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1919 พันเอกไรน์ฮาร์ทจึงมีตำแหน่งใหม่เป็นอธิบดีกรมทหารบก (Chef der Heeresleitung) ตำแหน่งสูงสุดในกองกำลังป้องกันตนเองทางบกของเยอรมนี และได้รับเลื่อนยศเป็นพลตรี ในช่วงนี้เขามีงานหลักในการลดขนาดเหล่าทัพบกให้เหลือกำลังพลไม่เกินหนึ่งแสนนายตามข้อกำหนดในสนธิสัญญาแวร์ซาย พลตรีไรน์ฮาร์ทลาออกพร้อมกับฐมนตรีกลาโหมน็อสเคอในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1920 พลเอก ฮันส์ ฟ็อน เซคท์ เข้ารับช่วงต่อเป็นอธิบดีกรมทหารบก หลังลาออกจากตำแหน่งอธิบดีกรมทหารบก ไรน์ฮาร์ทก็ยังคงทำงานในไรชส์แวร์ต่อไปในตำแหน่งผู้บังคับหน่วยทหารจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1930
แหล่งข้อมูลอื่น

Biography - Bundesarchiv
Acta Borussica Bd.11/II เก็บถาวร 2014-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (PDF-Datei; 1,92 MB)
| ด ค กอธิบดีกรมทหารบกเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
|  วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท (1919–20)  ฮันส์ ฟ็อน เซคท์ (1920–26)  วิลเฮ็ล์ม ไฮเออ (1926–30)  ควร์ท ฟ็อน ฮัมเมอร์ชไตน์-แอคูออร์ท (1930–33)  แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ (1933–35)  |  วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท (1919–20)  ฮันส์ ฟ็อน เซคท์ (1920–26)  วิลเฮ็ล์ม ไฮเออ (1926–30)  ควร์ท ฟ็อน ฮัมเมอร์ชไตน์-แอคูออร์ท (1930–33)  แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ (1933–35)  |  |
วิลเฮ็ล์ม คูโน

| วิลเฮ็ล์ม คูโน |
| --- | --- |
Wilhelm Cuno


นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
ดำรงตำแหน่ง 22 พฤศจิกายน 1922 – 12 สิงหาคม 1923
ประธานาธิบดี: ฟรีดริช เอเบิร์ท
ก่อนหน้า: โยเซ็ฟ เวียร์ท
ถัดไป: กุสทัฟ ชเตรเซอมัน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Wilhelm Carl Josef Cuno 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1876(1876-07-02) ซูล จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 3 มกราคม ค.ศ. 1933(1933-01-03) (56 ปี) เอามือเลอ ประเทศเยอรมนี
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พรรคการเมือง: อิสระ
คู่สมรส: Martha Berta Wirtz
บุตร: 3

วิลเฮ็ล์ม คาร์ล โยเซ็ฟ คูโน (เยอรมัน: Wilhelm Carl Josef Cuno; 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 – 3 มกราคม ค.ศ. 1933) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวเยอรมันผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1922–1923 รวมเป็นระยะเวลา 264 วัน
| ด ค กนายกรัฐมนตรีเยอรมนี |
| --- | --- | --- |
|  สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (ค.ศ. 1867–1871) |  อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค  |  |
|  จักรวรรดิเยอรมัน (ค.ศ. 1871–1918) |  อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค  เลโอ ฟ็อน คาพรีวี  เจ้าชายโคลทวิชแห่งโฮเอินโลเออ-ชิลลิงส์เฟือสท์  แบร์นฮาร์ท ฟ็อน บือโล  เทโอบัลท์ ฟ็อน เบทมัน ฮ็อลเวค  เกออร์ค มิชชาเอลิส  เกออร์ค ฟ็อน แฮร์ทลิง  เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน  ฟรีดริช เอเบิร์ท  |  |
|  สาธารณรัฐไวมาร์ (ค.ศ. 1919–1933) |  ฟิลลิพ ไชเดอมัน  กุสทัฟ เบาเออร์  แฮร์มัน มึลเลอร์  ค็อนสตันทีน เฟเรินบัค  โยเซ็ฟ เวียร์ท  วิลเฮ็ล์ม คูโน  กุสทัฟ ชเตรเซอมัน  วิลเฮ็ล์ม มาคส์  ฮันส์ ลุทเทอร์  วิลเฮ็ล์ม มาคส์  แฮร์มัน มึลเลอร์  ไฮน์ริช บรือนิง  ฟรันทซ์ ฟ็อน พาเพิน  ควร์ท ฟ็อน ชไลเชอร์  |  |
|  ไรช์ที่สาม (ค.ศ. 1933–1945) |  อดอล์ฟ ฮิตเลอร์  โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์  ลุทซ์ กราฟ ชเวรีน ฟ็อน โครซิค  |  |
|  สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (ค.ศ. 1949–ปัจจุบัน) |  ค็อนราท อาเดอเนาเออร์  ลูทวิช แอร์ฮาร์ท  ควร์ท เกออร์ค คีซิงเงอร์  วิลลี บรันท์  เฮ็ลมูท ชมิท  เฮ็ลมูท โคล  แกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์  อังเกลา แมร์เคิล  โอลัฟ ช็อลทซ์  |  |
รายนาม
วิลเฮ็ล์ม บวร์คดอร์ฟ

| วิลเฮ็ล์ม บวร์คดอร์ฟ |
| --- | --- |
เกิด: 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895(1895-02-15) Fürstenwalde จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945(1945-05-02) (50 ปี) กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
รับใช้:    เยอรมนี   เยอรมนี   ไรช์เยอรมัน 
แผนก/สังกัด:   กองทัพบกจักรวรรดิเยอรมัน  กองทัพบกปรัสเซีย   ไรชส์แฮร์  กองทัพบกเยอรมัน 
ประจำการ: ค.ศ. 1914—1945
ชั้นยศ:  พลเอกทหารราบ
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง   สงครามโลกครั้งที่สอง การบุกครองโปแลนด์  ยุทธการที่ฝรั่งเศส  ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา  ยุทธการที่เบอร์ลิน 
บำเหน็จ: กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก
พลเอกทหารราบ วิลเฮ็ล์ม เอมานูเอ็ล บวร์คดอร์ฟ (เยอรมัน: Wilhelm Emanuel Burgdorf) เป็นนายทหารบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง ในเดือนตุลาคม ปี 1944 บวร์คดอร์ฟได้รับตำแหน่งเป็นเจ้ากรมกำลังพลทหารบก (Heerespersonalamt) และเป็นหัวหน้ากลุ่มของนายทหารคนสนิทของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ด้วยความสามารถนั้น เขาได้มีบทบาทในการบังคับให้จอมพลแอร์วีน ร็อมเมิลกระทำอัตวินิบาตกรรม บวร์คดอร์ฟได้กระทำอัตวินิบาตกรรมในฟือเรอร์บุงเคอร์ เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 1945 ที่เป็นอันสิ้นสุดของยุทธการที่เบอร์ลิน
วิลเฮ็ล์ม คานาริส

| วิลเฮ็ล์ม คานาริส |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: วิลเฮ็ล์ม ฟรันทซ์ คานาริส
เกิด: 1 มกราคม ค.ศ. 1887 อาเพลอร์เบ็ค เว็สท์ฟาเลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 9 เมษายน ค.ศ. 1945 ค่ายกักกันฟล็อสเซินเบือร์ค บาวาเรีย นาซีเยอรมนี 49°44′06″N 12°21′21″E﻿ / ﻿49.734958°N 12.35577°E﻿ / 49.734958; 12.35577﻿ (Execution Site of 20 July 1944 Plot (Nazi Germany Resistance))
รับใช้:    เยอรมนี   เยอรมนี   ไรช์เยอรมัน 
แผนก/สังกัด:    กองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน   ไรชส์มารีเนอ   ครีคส์มารีเนอ 
ประจำการ: 1905–44
ชั้นยศ: พลเรือเอก
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง
วิลเฮ็ล์ม ฟรันทซ์ คานาริส (เยอรมัน: Wilhelm Franz Canaris; 1 มกราคม ค.ศ. 1887 – 9 เมษายน ค.ศ. 1945) เป็นพลเรือเอกเยอรมันและเป็นหัวหน้าอัพแวร์ (สำนักงานหน่วยข่าวกรองเยอรมัน) ตั้งแต่ ค.ศ. 1935–1944 ในช่วงแรกเขาเป็นผู้สนับสนุนอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ แต่เมื่อถึง ค.ศ. 1939 เขาได้หันหลังให้กับนาซีเมื่อรู้สึกว่าเยอรมนีกำลังจะแพ้สงครามที่สำคัญ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ทหารที่มีส่วนร่วมในขบวนการต่อต้านระบอบนาซีอย่างลับ ๆ เขาถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในค่ายกักกันฟล็อสเซินเบือร์ค (Flossenbürg) จากข้อหากบฏ ในขณะที่ระบอบนาซีกำลังจะล่มสลายลง
วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน โทมา

| วิลเฮ็ล์ม ริทเทอร์ ฟ็อน โทมา |
| --- | --- |

เกิด: 11 กันยายน ค.ศ. 1891(1891-09-11) ดาเคา ราชอาณาจักรบาวาเรีย จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 30 เมษายน ค.ศ. 1948(1948-04-30) (56 ปี) ดาเคา บาวาเรีย เยอรมนีภายใต้การยึดครองของสัมพันธมิตร
รับใช้:  เยอรมนี (ถึง ค.ศ. 1918)  เยอรมนี (ถึง ค.ศ. 1933)  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: หน่วยทหารนกแร้ง แฮร์
ประจำการ: 1912–42
ชั้นยศ: General der Panzertruppe
หน่วย: 20. Panzer-Division
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง  สงครามกลางเมืองสเปน  สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: Knight's Cross of the Military Order of Max Joseph Spanish Cross In Gold with Swords and Diamonds กางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน
วิลเฮ็ล์ม ริทเทอร์ ฟ็อน โทมา (เยอรมัน: Wilhelm Ritter von Thoma) เป็นนายทหารบกเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามกลางเมืองสเปน และได้เป็นนายพลในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับรางวัลด้วยเหรียญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน
โทมาเป็นที่รู้จักกันสำหรับความประมาทเลินเล่อของเขาในขณะที่ถูกจับกุมเป็นเชลยศึกของอังกฤษ เมื่อเขาได้เปิดเผยถึงการมีอยู่ของโครงการอาวุธอย่าง ระเบิดบิน วี-1 และจรวดวี-2 อย่างไม่ได้ตั้งใจ เขาได้ถูกคอยจับตาโดยหน่วยสืบราชการลับอังกฤษและ ในขณะที่ได้พูดคุยกับเจ้าหน้าที่เยอรมันคนอื่น ๆ ได้มีการบันทึกการกล่าวถึงฐานที่ตั้งจรวดที่ถูกทดสอบอยู่ที่คุมเมิร์สดอร์ฟ (Kummersdorf) ฝั่งตะวันตก ซึ่งเขาได้สังเกตเห็น ในขณะที่ได้ไปเยี่ยมเยือนถึงจอมพล วัลเทอร์ ฟ็อน เบราชิทช์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพบก เครื่องบินสอดแนมของอังกฤษได้บินลาดตระเวนไปทั่วศูนย์วิจัยกองทัพ Peenemünde ในช่วงเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน ค.ศ. 1943 ได้นำภาพถ่ายของฐานยิงจรวดที่เห็นได้อย่างชัดเจน ภายหลังจากนั้นก็ได้ทิ้งระเบิดไปยังจุดนั้นหลายครั้งทำให้โครงการต้องหยุดชะงักลง
วัลกือริยา

จิตรกรรม Walkyrien โดยเอมีล เดอเพลอร์
ภาพวาด Valkyrie's Vigil
ในตำนานนอร์ส วัลกือริยา (นอร์สเก่า: Valkyrja) วาลคิรี (อังกฤษ: Valkyrie) หรือ วัลคือเรอ (เยอรมัน: Walküre) เป็นเทพธิดาที่รับใช้จอมเทพโอดินน์ มีหน้าที่นำนักรบที่ตายในสงครามไปที่โถงวัลฮ็อลล์เพื่อเข้าเฝ้าโอดินน์ นักรบเหล่านี้จะกลายเป็นเอย์นเฮริยาร์ เพื่อร่วมกับโอดินน์สู้ศึกรักนาร็อก
ในทางศิลปะ วัลกือริยามักได้รับการกล่าวถึงในสัญลักษณ์ของความสวยงาม โดยจะมีลักษณะนางฟ้าหญิงสวมหมวกนักรบถือหอกและขี่บนหลังม้าที่มีปีก วัลกือริยานั้นสามารถแปลงร่างเป็นหงส์ได้ วัลกือริยาสามารถแต่งงานกับมนุษย์ได้ แต่นั่นจะทำให้เสียอำนาจวิเศษของเทพธิดาไป