stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผ่นดินของใคร

| แผ่นดินของใคร |
| --- | --- |
กำกับ: ปริญญา ลีละศร
เขียนบท: ศรี ชัยพฤกษ์ (บทประพันธ์ดั้งเดิม)   ปริญญา ลีละศร (บทภาพยนตร์)
นักแสดงนำ: ทักษิณ แจ่มผล   แมน ธีระพล   เชาว์ แคล่วคล่อง  วิชิต ไวงาน  สมพงษ์ กงสุวรรณ  สมชาย ปัญทรางกูร  สุทิน บัณฑิตกุล   วิไลวรรณ วัฒนพานิช ปรียา รุ่งเรือง
กำกับภาพ: ฉลอง กลิ่นพิกุล
ตัดต่อ: ปริญญา ลีละศร
ผู้จัดจำหน่าย: สุวรรณสิงห์ฟิล์ม โปรดักชัน
ความยาว: 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
แผ่นดินของใคร หรือชื่อเดิมว่า แผ่นดินฉกรรจ์ เป็นภาพยนตร์ไทยที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเขาพระวิหารโดยตรง ถ่ายทำและถ่ายทอดบรรยากาศบนเขาพระวิหารแทบตลอดทั้งเรื่อง เปิดตัวโฆษณาในนิตยสาร ดาราไทย ตั้งแต่ปี 2502 โดยกำหนดฉายครั้งแรกที่โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์ แต่หลังจากที่กัมพูชายื่นฟ้องต่อศาลโลก แผ่นดินฉกรรจ์ จึงถูกทางเจ้าหน้าที่เซ็นเซอร์พิจารณาอีกครั้ง ซึ่งบางส่วนที่มีการพาดพิงกรณีก็ถูกตัดออกไป
แผ่นดินของใคร สร้างในนามสุวรรณสิงห์ฟิล์ม โปรดักชัน ถ่ายทำในระบบฟิล์ม 16 มม. อำนวยการสร้างโดยสุเมธ คุณะปุระ สร้างจากบทประพันธ์ดั้งเดิมในชื่อ แผ่นดินฉกรรจ์ ของอรชร หรือ ศรี ชัยพฤกษ์ , งานดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์ กำกับและลำดับภาพโดย ปริญญา ลีละศร ,ถ่ายภาพโดย ฉลอง กลิ่นพิกุล และออกแบบแต่งกายโดย เกียรติ ภูษา นำแสดงโดย ทักษิณ แจ่มผล, แมน ธีระพล, เชาว์ แคล่วคล่อง ,วิชิต ไวงาน ,สมพงษ์ กงสุวรรณ ,สมชาย ปัญทรางกูร และสุทิน บัณฑิตกุล และแสดงประกอบโดย วิไลวรรณ วัฒนพานิชและปรียา รุ่งเรือง
แผ่นดินของใคร เปิดฉายเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 พากย์โดยสมพงษ์ พิมพ์พร-สายพิณ และสีเทา  เปิดฉายถึง 4 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ที่โรงภาพยนตร์พัฒนากร โดยทักษิณ แจ่มผล ได้รับรางวัลแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงานการประกวดตุ๊กตาทองปี 2502
หลังจากนั้น 3 ปี หลังจากคำพิพากษาศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ตัดสินให้ปราสาทพระวิหารตกเป็นของกัมพูชา โรงภาพยนตร์บรอดเวย์ตัดสินใจนำ แผ่นดินของใคร มาเปิดฉายซ้ำระหว่างวันที่ 14 กรกฎาคม 2505 แต่กระแสตอบรับคนดูน้อยเกินคาด เนื่องจากยังเศร้ากับการสูญเสียปราสาทพระวิหารไป
ปัจจุบันฟิล์มภาพยนตร์เรื่องนี้ ยังคงมีหลงเหลือและอยู่ในการบูรณะสภาพโดยเจ้าหน้าที่ของหอภาพยนตร์แห่งชาติ
โครงเรื่อง

แมนและวิไลวรรณ สองสายลับของทางการปลอมตัวเพื่อสกัดกั้นการรุกรานอธิปไตยจากต่างชาติ (ขุน สองฟ้า หนุ่มนักขายยาเร่ ) บริเวณชายแดน แต่แท้จริงแล้วตำรวจที่มาร่วมขบวนการนี้ เพื่อผนึกกำลังแรงสามัคคีต่อต้านผู้ที่คิดร้ายทำลายชาติให้สูญสิ้นไปจากแผ่นดินไทย
แป็นเช็นลามะ

วัดจาซีลวินโปที่แป็นเช็นลามะอาศัยอยู่
แป็นเช็นลามะ (ทิเบต: པན་ཆེན་བླ་མ་, ไวลี: pan-chen bla-ma, พินอินทิเบต: Bänqên Lama) คือผู้นำในศาสนาพุทธนิกายเกลุก รองลงมาจากทะไลลามะ คำว่า "แป็นเช็น" (པན་ཆེན་) มาจากคำยืมภาษาสันสกฤต "ปัณฑิตะ" (पण्डित, paṇḍita) ซึ่งหมายถึง "บัณฑิต" ในภาษาทิเบตอ่านว่า "แป็นที" (ทิเบต: པཎྜིཏ, พินอินทิเบต: bänti) กับภาษาทิเบตคำว่า "เช็นโป" (ทิเบต: ཆེན་པོ་, ไวลี: chen po, พินอินทิเบต: qênpo) ซึ่งมีความหมายว่า "ยิ่งใหญ่"
รายชื่อแป็นเช็นลามะ

|  | ชื่อ | ช่วงชีวิต | อักษรทิเบต | ไวลี | พินอินทิเบต | การเขียนแบบอื่น ๆ | ชื่อจีน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | แคชุบ เกเล็ก แปซังโป | 1385–1438 | མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོ། | Mkhas-grub Dge-legs Dpal-bzang-po | Kächub Gêlêg Bäsangbo | Khädrup Je, Khedrup Gelek Pelsang, Kedrup Geleg Pelzang, Khedup Gelek Palsang, Khedrup Gelek Pal Sangpo | 克珠傑·格勒巴桑 |
| 2 |  เซอนัม ชกคยี ลังโป | 1438–1505 | བསོད་ནམས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ། | Bsod-nams Phyogs-kyi Glang-po་ | Sönam Qogkyi Langbo | Sönam Qoglang, Sonam Choglang, Soenam Choklang | 索南卻朗 |
| 3 | เว็นซาปา โลซัง เทินชุบ | 1505–1568 | དབེན་ས་པ་བློ་བཟང་དོན་གྲུབ། | Dben-sa-pa Blo-bzang Don-grub | Wênsaba Losang Tönchub | Gyalwa Ensapa, Ensapa Lozang Döndrup, Ensapa Losang Dhodrub | 羅桑丹珠 |
| 4 | โลซัง เชอกยี แกยแช็น | 1570–1662 | བློ་བཟང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན། | Blo-bzang Chos-kyi Rgyal-mtshan | Losang Qögyi gyäcän | Losang Chökyi Gyältsän, Lozang Chökyi Gyeltsen, Lobsang Chökyi Gyaltsen, Lobsang Choekyi Gyaltsen, Lobsang Choegyal, Losang Chögyan | 羅桑卻吉堅贊 |
| 5 | โลซัง เยเซ | 1663–1737 | བློ་བཟང་ཡེ་ཤེས། | Blo-bzang Ye-shes | Losang Yêxê | Lobsang Yeshi, Losang Yeshe | 羅桑意希 |
| 6 | โลซัง แปแต็น เยเซ | 1738–1780 | བློ་བཟང་དཔལ་ལྡན་ཡེ་ཤེས། | Blo-bzang Dpal-ldan Ye-shes | Losang Bädän Yêxê | Palden Yeshe, Palden Yeshi | 羅桑華丹益希 |
| 7 | แปแต็น แต็นแป ญีมา | 1782–1853 | དཔལ་ལྡན་བསྟན་པའི་ཉི་མ། | Dpal-ldan Bstan-pa'i Nyi-ma | Bädän Dänbä Nyima | Tänpä Nyima, Tenpé Nyima, Tempai Nyima, Tenpey Nyima | 敦貝尼瑪 |
| 8 | แต็นแป วังชุก | 1855–1882 | བསྟན་པའི་དབང་ཕྱུག | Bstan-pa'i Dbang-phyug | Dänbä Wangqug | Tänpä Wangchug, Tenpé Wangchuk, Tempai Wangchuk, Tenpey Wangchuk | 敦丹汪曲 |
| 9 | ทุบแต็น เชอกยี ญีมา | 1883–1937 | ཐུབ་བསྟན་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ། | Thub-bstan Chos-kyi Nyi-ma | Tubdän Qögyi Nyima | Choekyi Nyima, Thubtän Chökyi Nyima | 確吉尼瑪 |
| 10 | โลซัง ชินแล ลวินชุบ เชอกยี แกยแช็น | 1938–1989 | བློ་བཟང་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་ ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན། | Blo-bzang Phrin-las Lhun-grub Chos-kyi Rgyal-mtshan  | Losang Chinlä Lhünchub Qögyi Gyäcän | Choekyi Gyaltsen, Chökyi Gyeltsen, Choekyi Gyaltse, Trinley Choekyi Gyaltsen, Lozang Trinlä Lhündrup Chökyi Gyältsän | 確吉堅贊 |
| 11 (แต่งตั้งโดยทะไลลามะองค์ที่ 14) | เกตวิน เชอกยี ญีมา | 1989- | དགེ་འདུན་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ། | Dge-'dun Chos-kyi Nyi-ma | Gêdün Qögyi Nyima | Gendün Chökyi Nyima | 更登確吉尼瑪 |
| 11 (แต่งตั้งโดยทางรัฐบาลจีน) | เชอกยี แกยโป, แกย็นแช็นโนร์พู | 1990- | ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ།,  རྒྱལ་མཚན་ནོར་བུ་།  | Chos-kyi Rgyal-po, Rgyal-mtshan Nor-bu | Qögyi Gyäbo, Gyäncän Norpu | Choekyi Gyalpo, Chökyi Gyälbo, Gyaincain Norbu, Gyaltsen Norbu, Qoigyijabu | 确吉傑布, 堅贊諾布 |
แป้ง (สารอาหาร)

โครงสร้างโมเลกุล อะไมโลส ในแป้ง
โครงสร้างโมเลกุล อะไมโลเพกทิน ในแป้ง
ภาพเม็ดแม้งย้อมด้วยไอโอดีนภายใต้กล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสง
แป้ง เป็นพอลิแซคคาไรด์ที่เกิดจากกลูโคสจำนวนหลายพันโมเลกุลมาต่อกัน มีโครงสร้างเป็นทั้งแบบสายยาวและกิ่งก้านสาขา แป้งมีมากในพืชประเภทเมล็ดและหัว เมื่อแป้งถูกความร้อนจะกลายเป็นเด็กซ์ตริน ซึ่งเป็นสารที่มีรสหวานเล็กน้อยและมีสมบัติเหนียวแบบกาว ถ้ากินมากเกินไปจะทำให้อ้วนได้ และเป็นโรคติดแป้ง ซึ่งทำให้แก่เร็ว
โครงสร้างของแป้งประกอบด้วยพอลิเมอร์ของกลูโคสสองชนิดคือ แอมิโลส ไม่แตกกิ่ง ต่อกันด้วยพันธะไกลโคซิดิกแบบ α1→4 พบประมาณร้อยละ 15–20 กับอะไมโลเพกทิน เป็นสายพอลิแซคคาไรด์ที่แตกกิ่ง โดยส่วนที่เป็นเส้นตรงต่อกันด้วยพันธะไกลโคซิดิกแบบ α1→4 และส่วนที่แตกกิ่งต่อกันด้วยพันธะไกลโคซิดิกแบบ (α1→6) พบประมาณร้อยละ 80–85
แหล่งข้อมูลอื่น

European Association of starch manufactures AAF เก็บถาวร 2010-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Starch, by Martin Chaplin
Starch - Stärke[ลิงก์เสีย], scientific journal on starch
เลิฟคอเมดี้เรื่องนี้ เพื่อนสมัยเด็กไม่มีวันแพ้

| --- | --- |
เลิฟคอเมดี้เรื่องนี้ เพื่อนสมัยเด็กไม่มีวันแพ้

幼なじみが絶対に負けないラブコメ (Osananajimi ga Zettai ni Makenai Love Comedy)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Osamake: Romcom Where The Childhood Friend Won't Lose
แนว: สุขนาฏกรรมจินตนิยม
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: ชูอิจิ นิมารุ
วาดภาพโดย: อูอิ ชิงูเระ
สำนักพิมพ์: เด็งเงกิบุงโกะ
ในเครือ: แอสกีเมเดียเวิกส์
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 8 มิถุนายน พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 12
มังงะ
เขียนโดย: ชูอิจิ นิมารุ
วาดภาพโดย: เรียว อิโต
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
นิตยสาร: คอมิกอะไลฟ์รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 7
มังงะ
Osananajimi ga Zettai ni Makenai Love Comedy: Otonari no Yon-shimai ga Zettai ni Honobono suru Nichijō
เขียนโดย: ชูอิจิ นิมารุ
วาดภาพโดย: มุตสึมิ อาโอกิ
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
นิตยสาร: คอมิกอะไลฟ์รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 27 มกราคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 3
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ทากาฮาชิ นาโอยะ
เขียนบทโดย: โยริโกะ โทมิตะ
สตูดิโอ: โดงาโกโบ
ถือสิทธิ์โดย: มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
เครือข่าย: AT-X, SUN, Tokyo MX, KBS Kyoto, TV Aichi, BS11
เครือข่ายภาษาไทย: มิวส์ไทยแลนด์, ปีลีปีลี
ฉาย:  14 เมษายน พ.ศ. 2564  –  30 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ตอน: 12
เลิฟคอเมดี้เรื่องนี้ เพื่อนสมัยเด็กไม่มีวันแพ้    หรือ ความรักนี้เพื่อนสมัยเด็กไม่แพ้รักแรกหรอก (ญี่ปุ่น: 幼なじみが絶対に負けないラブコメ; โรมาจิ: Osananajimi ga Zettai ni Makenai Love Comedy) หรือชื่อย่อว่า โอซามาเกะ (ญี่ปุ่น: おさまけ; โรมาจิ: OsaMake) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม เขียนโดยชูอิจิ นิมารุ และวาดภาพประกอบโดยอูอิ ชิงุเระ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เด็งเงกิบุงโกะ ในเครือหนังสือแอสกีเมเดียเวิกส์เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 ปัจจุบันจำหน่ายถึงเล่มที่ 12 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดรูปโดยเรียว อิโต ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอะไลฟ์รายเดือน นิตยสารการ์ตูนแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) แล้ว 7 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโดงาโกโบ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2564
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ เก็บถาวร 2021-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เลิฟคอเมดี้เรื่องนี้ เพื่อนสมัยเด็กไม่มีวันแพ้ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กโดงาโกโบ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  ฉันและเธอกับความทรงจําที่ไม่อาจลืม (2007)  Ryoko's Case File  (2008)  Koihime†Musō (2008)  Shin Koihime†Musō  (2009)  11eyes (2009)  Shin Koihime†Musō: Otome Tairan (2010)  โฮชิกากะ (2011)  คลับบ้าฮาต๊อง (2011)  คลับบ้าฮาต๊อง♪♪ (2012)  Natsuyuki Rendezvous (2012)  Mangirl! (2013)  กู๊ดจ๊อบคลับ ชมรมปริศนากับวันป่วน ๆ (2013)  Majestic Prince (2013)  Love Lab (2013)  เจ้าชายมิติมายา (2013)  แก๊งอลวนคู่หมั้นอลเวง (2014)  นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง (2014)  เย้ยพยับเมฆา (2014)  พลาสติก เมมโมรี่ (2015)  มิคากุระ ศึกชมรมอลเวง (2015)  ตัวแสบแอบเกรียน อุมารุจัง (2015)  อาเรียกระสุนแดงเดือด AA (2015)  ลักแอนด์โลจิก (2016)  Three Leaves, Three Colors (2016)  นิวเกม! (2016)  โทเคนรันบุ ฮานามารุ (2016)  ไม่เป็นนางฟ้าได้ไหมเนี่ย (2017)  ฮินะ โลจิ ~ฟอร์มลักแอนด์โลจิก~ (2017)  นิวเกม!! (2017)  ตัวแสบแอบเกรียน อุมารุจัง R (2017)  โซกุ โทเคนรันบุ ฮานามารุ (2018)  ทาดะคุงไม่ตกหลุมรัก (2018)  คุณเมดพันธุ์หายาก (2018)  อนิมะ เยล! (2018)  นางฟ้าตัวน้อยได้ลงมาโปรดฉันค่ะ (2019)  คุณเซ็นโกะ เทพจิ้งจอกคอยช่วยเหลือ (2019)  แก๊งสาวป่วน ก๊วนฟิตเนส? (2019)  โคอิซูรุ แอสเตอรอยด์ (2020)  เสียงขับขานจากวันวาน (2020)  บันทึกชมรมริมเขื่อนหลังเลิกเรียน (2020)  หลับฝันดีนะเจ้าหญิงที่ปราสาทจอมมาร (2020)  อิเกบูกูโระเวสต์เกตพาร์ก (2020)  เลิฟคอเมดี้เรื่องนี้ เพื่อนสมัยเด็กไม่มีวันแพ้ (2021)  ซีเล็กชันโปรเจ็กต์ (2021)  ลุ้นรักรุ่นน้องตัวจิ๋วกับรุ่นพี่ตัวป่วน (2021)  ชีกาวะ (2022)  อาร์พีจี ฟูโดซัง (2022)  คุณชิกิโมริไม่ได้น่ารักแค่อย่างเดียวนะ (2022)  เทคโนรอยด์ อยู่เหนือความตั้งใจ (2023)  นักบุญจอมเฉื่อย & บาทหลวงผู้เอาใจใส่ (2023)  เกิดใหม่เป็นลูกโอชิ (2023-ปัจจุบัน)  แมงกะพรุนว่ายน้ำตอนกลางคืนไม่ได้หรอกนะ (2024)  คุณอาเรียโต๊ะข้างๆ พูดรัสเซียหวานใส่ซะหัวใจจะวาย (2024)  รักว้าวุ่นในบ้านชิอุนจิ (2025)  Möbius Dust (TBA) 
โอวีเอ/ซีรีส์สั้น:  Uchuu Kazoku Carlvinson (1988)  Kahey no Umi (2005)  Memories Off #5: The Interrupted Film (2006)  Shin Koihime†Musō LIVE Revolution (2009)  11eyes (2010)  โฮชิกากะ (2011)  มูโกะ หมาน้อย ป่วน กวน ฮา (2013)  แก๊งอลวนคู่หมั้นอลเวง (2014)  มูโกะ หมาน้อย ป่วน กวน ฮา ฤดูกาลที่ 2 (2014)  กู๊ดจ๊อบคลับ ชมรมปริศนากับวันป่วน ๆ@ (2014)  นักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง (2014–2015)  ตัวแสบแอบเกรียน อุมารุจัง (2015–2017)  คุณเมดพันธุ์หายาก (2019)  นางฟ้าตัวน้อยได้ลงมาโปรดฉันค่ะ (2019) 
ภาพยนตร์:  โทเคนรันบุ ฮานามารุ ~มากูไอ ไคโซโรกุ~ (2017)  โทเคนรันบุ ฮานามารุ ~เซ็ตสึเง็ตสึกะ~ (2022)  นางฟ้าตัวน้อยได้ลงมาโปรดฉันค่ะ: พรีเชียสเฟรนส์ (2022) 
 หมวดหมู่
เออนอรา มาลาเกร

| เออนอรา มาลาเกร |
| --- | --- |
เกิด: 23 มิถุนายน พ.ศ. 2515 (52 ปี) มอร์เลซ์, ฟีนิสแตร์, ฝรั่งเศส
สัญชาติ:  ฝรั่งเศส
อาชีพ: คอลัมนิสต์, นักจัดรายการวิทยุ, ผู้ประกาศข่าว
ปีปฏิบัติงาน: 2547–ปัจจุบัน
เออนอรา มาลาจเร (ฝรั่งเศส:Enora Malagré) เป็นชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2523 (ค.ศ.1980) ที่เมืองมอร์เลซ์ เป็นผู้ประกาศข่าว คอลัมนิสต์ และนักจัดรายการวิทยุ
ชีวิตและการศึกษา

เออนอรา มาลาจเร เกิดที่เมืองมอร์เลซ์จังหวัดฟีนิสแตร์ในบริตานี เมื่อเธอมีอายุ 10 ขวบได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดอีฟว์ลีนซึ่งได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นต้นมา ต่อจากนั้นเธอจึงย้ายไปอาศัยอยู่ในกรุงปารีสและได้เข้ารับการฝึกสอนเพื่อมาเป็นนักแสดงตลกอีกด้วย แต่เธอกลับเลือกเรียนวิชาด้านกฎหมายและเริ่มการทำงานด้านโทรทัศน์
การทำงานด้านวิทยุ

เออนอรา มาลาจเรเริ่มทำงานด้านวิทยุและสื่อหลังจากได้เข้าพบกับผู้ร่วมก่อตั้งอาดโจ นอวา ที่เป็นผู้ริเริ่มว่าตัวเธอนั้นคือนักจัดรายการวิทยุที่ดีที่สุด และได้เชื้อเชิญเธอมาร่วมทำงานในสถานีของเขา เธอเริ่มทำอาชีพด้านวิทยุเมื่อปี 2547 ที่นอวา โดยบางครั้งนั้นเธอได้ช่วยทำหน้าที่เป็นคอลัมนิสต์และนักประกาศข่าว เป็นเวลาทั้งหมด 6 ปี
จากตั้งแต่เดือนกันยายน 2553 ถึงกรกฎาคม 2554 เธอร่วมงานกับเซบาสเตียน คอเออะ ในรายการวิทยุ C'Cauet ที่ NRJ ต่อมา 1 ปีก็ได้ลาออกจากงานที่ทำนี้ ซึ่งในเดือนสิงหาคม 2554 และอีก 1 ปีนั้น เธอได้ร่วมงานกับซีริล ลาลูนา กับรายการวิทยุ อาอูนา เลอ มาแต็ง ช่วงเวลา 06.00 น.ถึง 09.00 น. รายการช่วงเช้าบนสถานีวิทยุ เวอร์จิ้น อาดโจ และช่วงที่สองของตอนเย็น ตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม 2556 ที่เป็นรายการที่ถูกจัดโดยซีริล ลาลูนาและได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เออนอรา เลอ ซวาร ซึ่งทำงานร่วมกันของสเตฟาน บาคและมิกาล ซาซูนเวลา 21.00 น.ถึงเที่ยงคืน ในเดือนมิถุนายน 2556 เธอได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของรายการวิทยุ อ็อง วา ซเจอเน ที่มีพิธีกรคือลออ็อง อิลเจในช่องยุโรป 1
แหวน

แหวนหมั้น
แหวน คือเครื่องประดับที่ปกติใส่ไว้รอบนิ้ว หรืออาจมีชนิดอื่น ๆ ที่นำไปใส่ในอวัยวะอื่น ๆ หัวแหวนอาจทำมาจากเพชร พลอย ไม้ แก้ว หรือ พลาสติก การใส่แหวนยังเป็นสัญลักษณ์บางอย่างทางสังคม เช่น ฐานะ สถานะการหมั้น การเป็นแชมป์กีฬา เป็นต้น
แยกบางลำพู

| --- | --- |

ชื่ออักษรไทย: บางลำพู
ชื่ออักษรโรมัน: Bang Lamphu
รหัสทางแยก: N394 (ESRI), 058 (กทม.)
ที่ตั้ง: แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนสามเสน » แยกบางขุนพรหม
→: ถนนพระสุเมรุ » สะพานวันชาติ
↓: ถนนจักรพงษ์ » แยกผ่านพิภพลีลา
←: ถนนพระสุเมรุ » ป้อมพระสุเมรุ
แยกบางลำพู (อักษรโรมัน: Bang Lamphu Intersection) เป็นทางแยกในลักษณะสี่แยกในพื้นที่บางลำพู แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดกันของถนนพระสุเมรุ, ถนนสามเสน และถนนจักรพงษ์  โดยถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของถนนสามเสนและถนนจักรพงษ์
แอมฟิโคเลียส

| แอมฟิโคเลียส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Late Jurassic,  150Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |

Holotype vertebrae of A. altus, AMNH 5764

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
สกุล:: Amphicoelias
สปีชีส์:: altus

แอมฟิโคเลียส (Amphicoelias ;อังกฤษ) เป็นไดโนเสาร์ซอโรพอดกินพืช ซึ่งรวมถึงสิ่งที่บางครั้งคาดว่าเป็นตัวอย่างไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดที่เคยมีการค้นพบ นักวิทยาศาสตร์ได้คาดการณ์ว่าในปีพ.ศ. 1856 มีสัตว์ที่ยาวที่สุดถึง 58 เมตร (190 ฟุต) โดยอาจมีมวล 122.4 ตัน (134.9 ฟุตสั้น) อย่างไรก็ตามเนื่องจากซากดึกดำบรรพ์เพียงชิ้นเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในบางจุดหลังจากที่ได้มีการศึกษาและอธิบายไว้ในปี 1870 การวิเคราะห์ล่าสุดหลักฐานที่ยังหลงเหลืออยู่และความน่าเชื่อถือทางชีวภาพของสัตว์บกขนาดใหญ่ดังกล่าวได้ชี้ให้เห็นว่าขนาดของสัตว์ตัวนี้มีขนาดใหญ่เกินคาดเนื่องจากมีข้อผิดพลาดในการพิมพ์คำอธิบายในปี 1878
อย่างไรก็ตาม แอมฟิโคเลียส จัดเป็นไดโนเสาร์ที่ไม่มีอยู่จริง เพราะ กระดูกนั้นเป็นของปลอม ซึ่งปลอมโดยโคป เพื่อหลอกมาร์ชคู่แข่งของตน และอีกเหตุผลคือ ถ้ามีไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ประมาณนี้จริงๆมันจะต้องกินอาหารเยอะ ซึ่งทำให้ระบบนิเวศไม่สมดุล
เนยางาวะ

เนยางาวะ (ญี่ปุ่น: 寝屋川市; โรมาจิ: Neyagawa-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 24.70 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2023 มีจำนวนประชากร 226,285 คน
วัดนาริตะซังโอซากะเบ็ตสึอิงเมียวโออิง
ประวัติศาสตร์

1 เมษายน ค.ศ. 1943 (ปีโชวะที่ 18) - เมืองเนยางาวะก่อตั้งขึ้นโดยการควบรวมเมืองคูกาโจ (九個荘町), หมู่บ้านโทโมโรงิ (友呂岐村), หมู่บ้านโทโยโนะ (豊野村) และหมู่บ้านเนยางาวะ (寝屋川村) อำเภอคิตะกาวาจิ โดยตั้งศาลาว่าการเมืองที่ย่านทากายานางิ ต่อมาย้ายไปตั้งที่ย่านโอโตชิ
3 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 (ปีโชวะที่ 26) - เมืองเนยางาวะได้รับการยกฐานะเป็นนครเนยางาวะ เป็นเทศบาลนครลำดับที่ 17 ของจังหวัดโอซากะ
28 มิถุนายน ค.ศ. 1961 (ปีโชวะที่ 36) - ผนวกหมู่บ้านมิซูโมโตะ (水本村) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง
1 เมษายน ค.ศ. 2001 (ปีเฮเซที่ 13) - ยกฐานะเป็นนครพิเศษ
1 เมษายน ค.ศ. 2019 (ปีเฮเซที่ 31) - ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Neyagawa, Osaka
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กนครสำคัญในประเทศญี่ปุ่น |
| --- | --- |
เขตพิเศษของโตเกียว:  คัตสึชิกะ  คิตะ  โคโต  ชินจูกุ  ชินางาวะ  ชิบูยะ  ชิโยดะ  ชูโอ  ซูงินามิ  ซูมิดะ  เซตางายะ  โทชิมะ  ไทโต  นากาโนะ  เนริมะ  บุงเกียว  มินาโตะ  เมงูโระ  อาดาจิ  อารากาวะ  อิตาบาชิ  เอโดงาวะ  โอตะ 
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด:  เกียวโต※  คาวาซากิ  คิตะกีวชู  คูมาโมโตะ※  โคเบะ※  ชิซูโอกะ※  ชิบะ※  ซัปโปโระ※  ซาไก  ซางามิฮาระ  เซ็นได※  ไซตามะ※  นาโงยะ※  นีงาตะ※  ฟูกูโอกะ※  โยโกฮามะ※  โอกายามะ※  โอซากะ※  ฮามามัตสึ  ฮิโรชิมะ※ 
นครศูนย์กลาง:  กิฟุ※  คาโงชิมะ※  คาชิวะ  คานาซาวะ※  คาวางูจิ  คาวาโงเอะ  คูราชิกิ  คูรูเมะ  คูเระ  โคจิ※  โคชิงายะ  โคฟุ※  โคริยามะ  ชิโมโนเซกิ  ซาเซโบะ  ซูอิตะ  ทตโตริ※  ทากัตสึกิ  ทากาซากิ  ทากามัตสึ※  โทยามะ※  โทโยตะ  โทโยนากะ  โทโยฮาชิ  นางาซากิ※  นางาโนะ※  นาระ※  นาฮะ※  นิชิโนมิยะ  เนยางาวะ  ฟูกูชิมะ※  ฟูกูยามะ  ฟูกูอิ※  ฟูนาบาชิ  มัตสึโมโตะ  มัตสึยามะ※  มัตสึเอะ※  มาเอบาชิ※  มิโตะ※  มิยาซากิ※  โมริโอกะ※  ยามางาตะ※  ยาโอะ  โยโกซูกะ  วากายามะ※  อากาชิ  อากิตะ※  อาซาฮิกาวะ  อามางาซากิ  อาโอโมริ※  อิจิโนมิยะ  อิวากิ  อุตสึโนมิยะ※  โอกาซากิ  โอตสึ※  โออิตะ※  ฮาโกดาเตะ  ฮาจิโนเฮะ  ฮาจิโอจิ  ฮิงาชิโอซากะ  ฮิเมจิ  ฮิรากาตะ 
นครพิเศษ:  คาโกงาวะ  คาซูกาเบะ  คาซูงาอิ  คิชิวาดะ☆  คูมางายะ  โจเอ็ตสึ  ชิงาซากิ☆  ซางะ※  โซกะ  ทาการาซูกะ  โทโกโรซาวะ☆  นางาโอกะ  นูมาซุ  ฟูจิ☆  ยกกาอิจิ☆  ยามาโตะ  สึกูบะ☆  อัตสึงิ  อิเซซากิ  อิบารากิ  โอดาวาระ☆  โอตะ  ฮิรัตสึกะ 
นครที่เป็น เมืองหลวงของจังหวัด:  โทกูชิมะ  ยามางูจิ  สึ 
 ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย  † มีสิทธิ์ยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางแต่ยังไม่ได้เสนอชื่อ  ☆ กำลังพิจารณายกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
เศษ

เศษ อาจหมายถึง
เศษส่วน (fraction)
ตัวเศษ (numerator) ของเศษส่วน
เศษเหลือ (remainder) เช่นเศษจากการหาร
เศษขยะ (waste, rubbish, trash, garbage, junk)
เศษโลหะ (scrap)
เท็นเท็น

| --- | --- |
เท็นเท็น
เท็นเท็น
ชื่อภาษาญี่ปุ่น: テンテン
โรมะจิ: Tenten
ปรากฏตัวตอนแรก: นารูโตะ นินจาจอมคาถา ตอนที่ 21
สังกัด: หมู่บ้านโคโนฮะ
อาจารย์: ไมโตะ ไก
ลูกศิษย์: ไม่ปรากฏ
ทีม: ทีมไก
ขั้น: Part I: เกะนิน Part II: จูนิน
วันเกิด: 9 มีนาคม
กรุ๊ปเลือด: B
ฉายา: ไม่ปรากฏ
หมวดหมู่ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
เท็นเท็น ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ข้อมูลตัวละคร

ชื่อ : เท็นเท็น
อายุ : 16 ปี
เกิด : 9 มีนาคม
ส่วนสูง : 155.6 cm
น้ำหนัก : 43.1 kg.
ปรากฏตัวครั้งแรก Manga : ตอนที่ 36 ความเหนื่อยหน่ายของซากุระ (รวมเล่มเล่มที่5)
ปรากฏตัวครั้งแรก Anime : ตอนที่ 21
หมู่บ้าน : โคโนะฮะ
ความหมายของชื่อ : การเคลื่อนที่ หรือ จุด ในตัวอักษรฮิรางานะ หรือ คาตาคานะ ตามไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น จะเป็นเครื่องหมายที่ใส่เพื่อเปลี่ยนเสียงของตัวสะกด ให้กลายเป็นเสียงสั่น
ตัวละครที่เกี่ยวข้อง : ไก,ลี,เนจิ,คิซาเมะ,นารุโตะ,ซากุระ,ซาสึเกะ ฯลฯ
ข้อมูลนินจา
รหัสลงทะเบียน : 012612
ระดับ : จูนิน
ทีม : ไมโตะ ไก / ฮิวงะ เนจิ/ ร๊อค ลี
ข้อมูลเกี่ยวกับการสอบเกะนิน จูนิน :
จบการศึกษาจากรร.นินจา เมื่ออายุ (Academy Grad Age) : 12
ช่วงอายุที่สอบจูนิน (Chuunin Exam Age) : ?
จำนวนภารกิจที่ปฏิบัติ :
(D-Rank) : 24
(C-Rank) : 13
(B-Rank) : 0
(A-Rank) : 0
(S-Rank) : 1
งานอดิเรก : ดูดวง
ของโปรด : ขนมงา
ของที่ไม่ชอบ : ลูกพลัมดอง
เท็นเท็นเป็นเด็กที่มีความเชี่ยวชาญในการใช้อาวุธต่างๆในการโจมตีคู่ต่อสู้ของเธอจากระยะกลางและระยะไกลด้วยอาวุธนานาชนิด  เท็นเท็นจบการศึกษาจากโรงเรียนนินจาเมื่ออายุ12ปี เธอพยายามฝึกซ้อมให้เก่งขึ้นเพื่อความฝันของเธอที่ว่าสักวันจะเป็นนินจาหญิง(คุโนะอิจิ)ที่ดีและเก่งกาจเหมือนซึนาเดะนินจาหญิง 1ใน3นินจาในตำนาน หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนนินจาเท็นเท็นถูกจัดให้อยู่ร่วมทีมกับฮิวงะ เนจิ และ ร็อค ลี ภายใต้การดูแลของไมโตะ ไก  เธอเริ่มที่จะสนิทสนมกับเพื่อนร่วมทีมของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ  เธอมักจะฝึกซ้อมร่วมกับลี เนจิเสมอๆ ซึ่งเท็นเท็นยอมรับและชื่นชมในความสามารถของเนจิเป็นมาก เวลาผ่านไปกว่าปีทีมของเท็นเท็นผ่านการทำภารกิจมามากมาย หลังจากจบจากโรงเรียนนินจาแล้ว1ปีไกจึงตัดสินใจส่งทีมของเท็นเท็นเข้าสอบคัดเลือกจูนินที่กำลังจะมีขึ้น จุดประสงค์ของเกะนินทั้งสามของทีมไกนั้นหวังเพียงแค่จะสู้ร่วมกันอย่างดีที่สุดและเพื่อพิสูจน์ความสามารถและความเก่งกาจของตัวเองมากกว่าสิ่งอื่นใด
ข้อมูลตัวละคร > เนจิ เท็นเท็น และลี จากทีมไก

เท็นเท็นและทีมของเธอผ่านการสอบจูนินรอบแรกมาอย่างสบายๆ และในการสอบจูนินรอบสองสนามสอบป่ามรณะ ลี เนจิ เท็นเท็น ต่างแยกย้ายกันสำรวจแต่เมื่อเนจิและเท็นเท็นกลับมาที่จุดนัดพบกลับไม่พบลี ทั้งสองจึงออกตามหา   โดยลีนั้นมาช่วยซากุระและทีม7จากการโจมตีของนินจาโอโตะงาคุเระ   แต่ตัวลีเองก็พลาดท่าเสียทีต่อโดสึนินจาโอโตะที่ใช้เสียงในการต่อสู้ หลังจาการต่อสู้เสร็จสิ้นลงโดยซาสึเกะสามารถสู้จนนินจาโอโตะล่าถอยและยอมมอบม้วนคัมภีร์ให้แล้ว เท็นเท็นได้เข้าไปดูแลลีด้วยตัวเอง เธอเขย่าตัวลีอย่างแรงจนกระทั่งลีได้สติกลับคืนมา  หลังจากอาการของลีดีขึ้นแล้วทีมของเธอก็ได้ออกรวบรวมคัมภีร์จนครบ2คัมภีร์ทำให้ผ่านการสอบรอบ2ไปได้สำเร็จ
ข้อมูลตัวละคร > เท็นเท็นขณะสู้กับเทมาริในการสอบคัดตัวก่อนสอบรอบ3

ในการสอบคัดตัวก่อนสอบรอบ3 เท็นเท็นถูกจับคู่ให้มาสู้กับเทมาริจากซึนะงาคุเระ  คู่ต่อสู้คนนี้ถือว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวของเท็น เท็น เมื่อเริ่มการต่อสู้เทมาริยืนนิ่งและท้าทายให้เท็นเท็นเป็นฝ่ายเริ่มบุกเข้ามาก่อน เท็นเท็นเริ่มจากการต่อสู้โดยใช้ดาวกระจายของเธอปาเข้าไปหาคู่ต่อสู้ก่อน แต่เทมาริสามารถใช้พัดของเธอปัดป้องดาวกระจายเหล่านั้นร่วงลงอย่างง่ายดาย หลังจากนั้นเท็นเท็นเริ่มเปิดฉากบุกมากขึ้นเรื่อยๆเธอเรียกอาวุธออกมาจากม้วนคัมภีร์ของเธอจู่โจมกระหน่ำสาดอาวุธใส่เทมาริแต่เทมาริก็สามารถใช้พัดป้องกันได้อีกเช่นเคย เมื่อเห็นว่าการโจมตีของเธอที่ผ่านๆมาไร้ผล  เท็นเท็นตัดสินใจที่จะงัดไม้เด็ดของเธออกมาสู้ เธอใช้วิชาคู่มังกรเหินเรียกอาวุธออกมาจาก2คัมภีร์พร้อมๆกันสาดเข้าใส่เทมาริดั่งห่าฝนแต่เทมาริก็ใช้พัดออกได้อย่างสบายๆ แต่คู่มังกรเหินยังไม่หมดแค่นั้นเท็นเท็นโจมตีต่อเนื่องโดยใช้ลวดดึงอาวุธจากที่โดนปัดลงพื้นขึ้นมาและโจมตีไปหาเทมาริอีกครั้งแต่เทมาริก็พัดสวนกลับไปทำให้ทั้งเท็นเท็นและอาวุธของเธอลอยไปไกล เทมาริก็ปิดฉากด้วยวิชานินจาพัดสังหาร เท็นเท็นร่วงลงมาอยู่บนพัดของเทมาริ โดยมีลีไปรับ(แน่นอนว่ามีการชิปเกิดขึ้น...หนึ่งในนั้นก็คือผู้แต่งrock lee's springtime of youth) ถึงตอนนี้เท็นเท็นบาดเจ็บเกินกว่าที่จะต่อสู้ต่อไปได้อีกแล้ว เธอจึงแพ้และสิ้นสุดเส้นทางการสอบจูนินแต่เพียงรอบนี้เท่านั้น
ข้อมูลตัวละคร > ความสนิทสนมระหว่างเนจิและเท็นเท็น

ในเดือนถัดมา เท็นเท็นได้ช่วยเนจิในการฝึกซ้อมเพื่อเตรียมตัวให้กับเนจิเพื่อต่อสู้กับนารูโตะในการสอบรอบ3  เมื่อถึงวันแข่งเท็นเท็นก็ได้ไปยังสนามแข่งขันเพื่อที่จะดูการต่อสู้ระหว่างเนจิและนารูโตะ เธอคุ้นเคยกับการต่อสู้ของเนจิเป็นอย่างดีเธอจึงสามารถทายได้ว่าเนจิจะตอบโต้การจู่โจมของนารุโตะอย่างไร เท็นเท็นคิดว่าความแข็งแกร่งของนารุโตะในตอนนี้นั้นยังไงเนจิก็ไม่มีทางที่จะแพ้นารูโตะอย่างแน่นอน แต่เธอก็ต้องประหลาดใจ เพราะการแข่งครั้งนั้น นารูโตะเป็นฝ่ายชนะ เธอจึงยอมรับในความสามารถและความแข็งแกร่งของนารูโตะ ในที่สุด   หลังจากนั้นทีมของพวกเธอก็ได้ฝึกกันต่อไป โดยเท็นเท็นช่วยเนจิในการฝึกเนตรสีขาวของเขาให้มีประสิทธิภาพในการมองเห็น มากขึ้น
ข้อมูลตัวละคร > เท็นเท็นมาดูการแข่งขันของเนจิและนารุโตะ

ในการสอบจูนินครั้งถัดมาทีม3ของเธอทั้งหมดได้ผ่านการสอบจูนินเป็นที่เรียบร้อยและในปัจจุบันนี้เนจิก็ได้เลื่อนเป็นโจนินแล้ว ต่อมาได้มีคำขอกำลังเสริมมาจากทางซึนะงาคุเระเพื่อให้สนับสนุนในการตามตัวคาเสะคาเงะของทางซึนะงาคุเระที่ถูกทางแสงอุษาลักพาตัวไป ไกและทีมของเขาหลังจากกลัยมาจากปฏิบัติภารกิจได้ถูกซึนาเดะส่งตัวออกไปยังแคว้นซึนะงาคุเระทันทีเพื่อสมทบกับทีมคาคาชิและสนับสนุนทางซึนะในการทำภารกิจ(ในอนิเมะเป็นระดับsแต่ในมังงะเป็นระดับA) แต่การเดินทางของทีมไกได้ถูกขัดขวางระหว่างการเดินทางโดนคิซาเมะหนึ่งในแสงอุษาที่อาศัยวิชาย้ายโฉมโดยแบ่งจักระมาบางส่วนจากพิธีการดึงสัตว์หางโดยอาศัยร่างของนินจาจากซึนะในการเคลื่อนไหวและต่อสู้ ซึ่งคิซาเมะสามารถป้องกันการโจมตีของทีมไกได้เป็นอย่างดี แต่แล้วลี เนจิ เท็นเท็นโดนคาถาคุกน้ำของคิซาเมะทำให้ไม่สามารถที่จะช่วยต่อสู้ได้ แต่เนจิสามารถทำลายคุกน้ำและช่วยเท็นเท็นและลีออกมาจากคุกน้ำได้สำเร็จ ในด้านของไกก็ใช้ยูงทองแรกอรุณจัดการคิซาเมะที่ใช้วิชาย้ายโฉมมาได้สำเร็จ
ข้อมูลตัวละคร > เมื่อกลับมาจากภารกิจก็ต้องออกไปสมทบทีมคาคาชิในทันที

และแล้วทีมไกก็ได้เดินทางไปถึงถ้ำที่แสงอุษาใช้ในการทำพิธีดึงสัตว์หางแต่ทางเข้าก็ถูกปิดไปด้วยหินก้อนใหญ่และแปะม่านพลัง5ผนึกไว้ ซึ่งผนึกนี้หากต้องการที่จะปลดออกต้องทำการดึงยันต์ออกพร้อมๆกันทั้ง5จุด  ดังนั้นทุกคนในทีมไกจึงแยกย้ายไปยังจุดที่มียันต์อยู่ตามตำแหน่งที่เนจิใช้เนตรสีขาวตรวจพบ และหลังจากที่แกะยันต์แต่ละใบออกนั้นทีมไกก็ได้เจอคนที่หน้าตาและความสามารถเหมือนกับตนเองซึ่งเป็นผลจาการปลดยันต์นั้นเอง ทีมไกจึงต้องสู้กับร่างเลียนแบบของตัวเองนั้นและสามารถจัดการได้สำเร็จในที่สุด และตามไปสมทบกับทีมคาคาชิอีกครั้ง
ข้อมูลตัวละคร > เท็นเท็น เนจิ และลี ต่างถูกขังในคุกน้ำ

หลังจากนั้นภารกิจการช่วยกาอาระเป็นต้นมาทีมของไกก็รับภารกิจต่างๆเรื่อยมา  เมื่อเพนมาบุกโคโนฮะทีมของไกก็กำลังกลับมาจากปฏิบัติภารกิจพอดี ทีมไกรีบเดินทางกลับโคโนฮะและมาเจอกับฮินาตะที่โดนเพนโจมตีจนสาหัส เท็นเท็นได้เข้าไปดูแลฮินาตะก่อนที่จะตามนินจาแพทย์มารักษา เมื่อนารุโตะเอาชนะเพนร่างพระเจ้าได้และมุ่งหน้าไปหาร่างจริงของเพน ทีมไกตัดสินใจออกไปช่วยนารุโตะเพราะเห็นว่านารุโตะเหนื่อยมามากแล้วและไม่ควรที่จะไปคนเดียวจึงไม่ฟังเสียงทัดทานของคัทซึยุและตามนารุโตะไปในที่สุด
ทีมไกกลับมาจากทำภารกิจ
ธีมเพลง
ในอนิเมะเนจิและเท็นเท็นมีธีมเพลงเหมือนกัน แต่ของเท็นเท็นจะเสียงสูงกว่า
คาถา

อาวุธลับสู่ท้องนภา
สามอาวุธกระหน่ำ
คู่มังกรเหิน
อาวุธลับไฟโซ่นภา (เท็นเท็นโยนคัมภีร์ขึ้นบนฟ้า อาวุธลับทั้งหมดในคัมภีร์ตกลงมาสู่พื้นดินเป็นจำนวนมหาศาล)
คาถาอัญเชิญ
ระเบิดมังกรไฟ(ภาคอดีต-หนทางของโคโนฮะ)
วิถีเมฆา - ใบมีดเพลิง(ภาคสงครามนินจา)
วิถีเมฆา - ใบมีดวายุ(ภาคสงครามนินจา)