stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สุภาพ รัศมิทัต

| สุภาพ รัศมิทัต |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 28 เมษายน พ.ศ. 2468 สุภาพ รัศมิทัต
เสียชีวิต: 15 สิงหาคม พ.ศ. 2557 (89 ปี)
อาชีพ: นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2485 -  2557
ผลงานเด่น: ฉันไม่ชอบเดือนหงาย
สังกัด: วงดนตรีสุนทราภรณ์ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์
สุภาพ รัตมิทัต (28 เมษายน พ.ศ. 2468–15 สิงหาคม พ.ศ. 2557) นักร้องยุคแรกของวงดนตรีสุนทราภรณ์ ต้นฉบับบทเพลง ฉันไม่ชอบเดือนหงาย
ประวัติ > การศึกษา

เริ่มเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนนันทนศึกษา จากนั้นศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยเขมะศิริอนุสรณ์และต่อที่โรงเรียนการเรือนเป็นที่สุดท้ายตามเพื่อนสนิทที่ชื่อ "สะอิ้ง" โดยเข้าเรียนปีเดียวกันกับคุณอาภรณ์ กรรณสูตร ภรรยาของครูเอื้อ
ประวัติ > เข้าสู่วงการ

ขณะที่สุภาพกำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนการเรือนสุภาพได้รู้จักกับคุณอาภรณ์ กรรณสูตร (ซึ่งต่อมาคือภรรยาครูเอื้อ สุนทรสนาน) คุณอาภรณ์ได้ไปเล่าให้ครูเอื้อฟังว่ามีเพื่อนที่โรงเรียนการเรือนร้องเพลงเพราะ ครูเอื้อจึงให้สุภาพมาพบแต่มาหลายครั้งก็คลาดกันตลอด จนกระทั่งคุณอาภรณ์จะลาออกจากโรงเรียนการเรือนไปเข้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยคุณสุภาพก็เตรียมลาออกไปเข้าจุฬาฯด้วยเช่นกัน ทั้งคู่มาพบกันที่ร้านรองเท้าโดยบังเอิญ คุณอาภรณ์จึงลองพาสุภาพมาพบครูเอื้ออีกครั้งปรากฏว่าได้เจอกัน พอพบหน้ากันครูเอื้อทดสอบโดยการให้ร้องเพลงให้ฟัง สุภาพจำชื่อเพลงที่เธอใช้ร้องในครั้งนั้นไม่ได้แต่จำได้ว่าอายมากยกหนังสือเพลงปิดหน้าไว้ตลอดเพลง ต่อมาครูเอื้อนัดให้เธอไปพบที่กรมโฆษณาการ เพื่อร้องทดสอบเสียงให้ท่านผู้ใหญ่ตัดสิน ผู้ใหญ่ในความคิดของสุภาพคือนักดนตรีอาวุโสในวงแต่ผู้ใหญ่ที่ครูเอื้อกล่าวถึงคือ ท่านอธิบดี รองอธิบดี หัวหน้ากอง และท่านเลขา สุภาพตื่นเต้นมากเธอต้องไปยืนหลบร้องเพลงอยู่ข้างหลังเปียโนเพราะอายมาก โดยเพลงที่ใช้ร้องทดสอบคือเพลงหนาวลม และ อยู่เพื่อรัก ครูสริ ยงยุทธเล่นเปียโนประกอบ  หลังจากวันนั้นสุภาพได้ผ่านการคัดเลือก เธอได้เข้ารับราชการที่กรมโฆษณาการจึงได้หยุดการเรียนไปตั้งแต่บัดนั้น
ประวัติ > ชีวิตนักร้อง

สุภาพเป็นนักร้องยุคแรกของวงดนตรีสุนทราภรณ์ โดยตอนที่เธอเข้ามามีนักร้องหญิงอยู่ 3 คน คือ มัณฑนา โมรากุล, รุจี อุทัยกร และสุปาณี พุกสมบุญ นักร้องชาย 2 คนคือครูล้วน ควันธรรม และเลิศ ประสมทรัพย์ โดยมีนักร้องหญิงที่เข้าวงตามเธอมาติด ๆ คือ ชวลี ช่วงวิทย์
ในช่วงแรก เธอมักได้รับมอบหมายให้ร้องเพลงเก่า ๆ ออกอากาศ ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในเวลาเดือนหงาย ฝ่ายสัมพันธมิตรจะนำระเบิดมาทิ้งได้สะดวกเพราะมีแสงสว่างจากดวงเดือน ผู้คนสมัยนั้นจึงไม่ชอบเดือนหงาย ครูแก้ว อัจฉริยะกุล จึงแต่งเพลง ฉันไม่ชอบเดือนหงาย ให้สุภาพร้องแต่ในเนื้อเพลงกลับสื่อถึงความรักไม่เอ่ยถึงระเบิดเลยสักน้อย สุภาพอยู่กับวง 2 - 3 ปีก็ผันตัวไปเป็นผู้ประกาศของสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยแทน พอสงครามสงบครูสริ ยงยุทธ ได้มาตามให้เธอไปบันทึกเสียงเพลงที่เธอเคยร้องอยู่เป็นประจำ 5 เพลง คือ
ฉันไม่ชอบเดือนหงาย
หยาดน้ำค้าง
บัวงาม
เธอรักใคร
มะลิ
บันทึกเสียงที่โรงภาพยนตร์เสียงศรีกรุง โดยส่งไปทำแผ่นที่อังกฤษทั้ง 5 เพลง แต่มีส่งกลับมาแค่สองเพลง คือ ฉันไม่ชอบเดือนหงายและหยาดน้ำค้าง และในช่วงที่เป็นนักร้องสุภาพเคยหัดเล่นเปียโนกับครูสริ ยงยุทธ แต่ก็ได้เลิกไป
สูงวัย

หลังจากลาออกจากกรมโฆษณาการสุภาพได้ไปสมัครเป็นครูประถมศึกษาที่โรงเรียนนันทนศึกษาและได้เป็นครูของรวงทอง ทองลั่นธมด้วย และยังเป็นศิษย์รักอีกต่างหาก สุภาพเป็นครูได้ 2 - 3 ปีก็ลาออกมาทำสำมะโนเกษตร ต่อมาได้รู้จักกับจำนงค์ รังสิกุลจึงร่วมกันก่อตั้งไทยโทรทัศน์ หรือต่อมาคือ อสมท. และมาเป็นผู้ดูแลการผลิตที่อสมท.จนเกษียณอายุ
หลังจากท่านเกษียณอายุราชการท่านก็ไม่ค่อยออกสื่ออะไรมากนัก ครั้งล่าสุดคือเมื่อสุนทราภรณ์ครึ่งศตวรรษ จนมีข่าวว่าท่านเสียชีวิตเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2557 สวดอภิธรรมศพที่วัดธาตุทอง ศาลา15 และมีการฌาปนกิจเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2557
ผลงาน

ฉันไม่ชอบเดือนหงาย
หยาดน้ำค้าง
เธอรักใคร
บัวงาม (เกียรติศักดิ์หญิงไทย)
มะลิ
อยู่เพื่อรัก (ขับร้องสด)
หนาวลม (ขับร้องสด)
ธรรมชาติกล่อมขวัญ (ขับร้องสด)
แหล่งข้อมูลอื่น

ศูนย์สังคีตศิลป์ ธนาคารกรุงเทพ (นับพบแฟนเพลงสุนทราภรณ์ครั้งที่ 2) (YouTube)
สัมภาษณ์ นางสุภาพ รัศมิทัต (โดยจารุลินทร์ มุสิกะพงษ์) (YouTube)
สุภาพ รัศมิทัตร้องเพลงหมู่กับนักร้องวงกรมโฆษณาการ ในานเลี้ยง ส.ส.ที่ทำเนียบรัฐบาล เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486
จากซ้ายไปขวา: จุรี โอศิริ, จันทนา โอบายะวาทย์, สุปาณี พุกสมบุญ, สุภาพ รัศมิทัต ในวันครบรอบ 20 ปีวงดนตรีสุนทราภรณ์
โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า

| โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า |
| --- | --- |
กรมแพทย์ทหารเรือ

อาคารผู้ป่วยนอก

ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เลขที่ 504 ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน แขวงบุคคโล เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร, เขตธนบุรี, กรุงเทพมหานคร, ไทย
พิกัด: 13°42′36″N 100°29′13″E﻿ / ﻿13.71013°N 100.48686°E﻿ / 13.71013; 100.48686
หน่วยงาน
ประเภท: โรงพยาบาลตติยภูมิ
สังกัด: กรมแพทย์ทหารเรือ
บริการสุขภาพ
แผนกฉุกเฉิน: มี
จำนวนเตียง: 750
ลานจอดเฮลิคอปเตอร์: มี
ประวัติ
เปิดให้บริการ: 27 มีนาคม พ.ศ. 2500
ลิงก์
เว็บไซต์: www.spph.go.th
โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า กรมแพทย์ทหารเรือ เป็นโรงพยาบาลตติยภูมิขนาด 750 เตียงในเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ซึ่งขึ้นตรงกับกรมแพทย์ทหารเรือ ในฐานะที่เป็นโรงพยาบาลหลักของกองทัพเรือในพื้นที่ กรุงเทพมหานคร มีภารกิจที่ได้รับหมอบมาย คือ ให้การรักษาพยาบาล ส่งเสริมสุขภาพ ป้องกันโรคและฟื้นฟูสมรรถภาพแก่ ข้าราชการกลาโหมและครอบครัว ตลอดจนประชาชนทั่วไป รวมทั้งเป็นสถาบันฝึกอบรมบุคลากรทางการแพทย์ ทำการวิจัย และให้การสนับสนุนภารกิจกองทัพเรือ ปัจจุบันดำเนินการเรียนการสอนให้กับ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ในชั้นคลินิก และให้กับ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในบางสาขาวิชา
โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้าเริ่มทำการก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2495 ในเนื้อที่จากการเวรคืน จำนวน 181 ไร่ ผู้ริเริ่มสร้างโรงพยาบาล คือ พลเรือเอกหลวงสินธุ์สงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน) กับ พลเรือตรีนายแพทย์เล็ก สุมิตร ที่จะรวมโรงพยาบาลทหารเรือกรุงเทพและกรมแพทย์ทหารเรือที่อยู่ปากคลองมอญไว้ด้วยกัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2500 กองทัพเรือได้เปิดอนุมัติให้เปิดโรงพยาบาล โดยใช้ชื่อว่า โรงพยาบาลทหารเรือบุคคโล ในระยะแรกมีตึกอยู่ 4 ตึก คือ ตึกอำนวยการ ตึกสูตินรีเวชกรรม และตึกผ่าตัด และได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อ "โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า" เมื่อวันที่ 11 พฤษจิกายน พ.ศ. 2502 ได้สร้างตึก 9 ชั้น (100 ปีกิจการแพทย์ทหารเรือ) เมื่อ พ.ศ. 2532ผู้อำนวยการคนปัจจุบันได้แก่ พลเรือตรี สมชาย จันทโรธร
ประวัติ

ในช่วงสงครามแปซิฟิก หรือ สงครามมหาเอเชียบูรพา พลเรือเอกหลวงสินธุ์สงครามชัย (สินธ์ุ กมลนาวิน) ผู้บัญชาการทหารเรือในสมัยนั้นเห็นว่า กรมแพทย์ทหารเรือและสถานพยาบาลของทหารเรือ ซึ่งต้ังอยู่ที่ปากคลองมอญ ธนบุรี มีบริเวณคับแคบและอยู่ในเขตยุทธศาสตร์อาจไม่ปลอดภัยจากการถูกโจมตี จึงมีความประสงค์ให้ย้ายที่ตั้ง โดยเลือกพื้นท่ีตำบลบุคคโลเป็นท่ีตั้งใหม่ บนพื้นท่ี 122 ไร่ 2 งาน ก่อสร้างโรงพยาบาลและได้รับอนุมัติจากกองทัพเรือให้ชื่อว่า โรงพยาบาลทหารเรือบุคคโล เปิดทำการในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2500 ประกอบด้วยตึกอานวยการ ตึกสูตินรีเวชกรรม ตึกผ่าตัด โรงครัว เรือนพักพยาบาล บ้านพักแพทย์ในระยะแรก และมีการก่อสร้างตึกเด็กเพิ่มเติมในเวลาต่อมา วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2502 กระทรวงกลาโหมได้พิจารณาอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลทหารเรือบุคคโล เป็น “โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า” เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ ท่ี 2 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลท่ี 4 และทรงเป็นผู้บัญชาการทหารเรือพระองค์แรกของประเทศไทย
บริการ

ปัจจุบัน โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้าเป็นโรงพยาบาลระดับตติยภูมิของกองทัพเรือหลักในพื้นที่กรุงเทพมหานครที่ให้การดูแลรักษาพยาบาลกาลังพล กองทัพเรือ ครอบครัว และประชาชนทั่วไป โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า ได้รับการรับรองระบบบริหาร คุณภาพ ISO 9001 : 2000 ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 และได้รับการรับรองคุณภาพโรงพยาบาล (Hospital Accreditation) ในเดือนมีนาคม พ.ศ.2549 โดยได้รับการต่ออายุการรับรองคุณภาพสถานพยาบาลดังกล่าวต่อเนื่องมาจนปัจจุบัน
ปัจจุบันสถานท่ีและสิ่งอานวยความสะดวกภายใน รพ.สมเด็จพระปิ่นเกล้า พร. ประกอบด้วยอาคารผู้ป่วยนอก อาคารพิเคราะห์และบาบัดโรค อาคารเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา อาคาร 100 ปี อาคารเทียมเชิด บุญเมือง อาคารรังสีวิทยา อาคารเภสัชกรรม อาคารตรวจโรคฉุกเฉิน อาคารสโมสรโรงพยาบาล ห้องรับรองนายทหารชั้นผู้ใหญ่ อาคารทันตกรรม อาคารพยาธิวิทยา อาคารนิติเวชวิทยา อาคารสโมสร รพ.สมเด็จพระปิ่เกล้า
อาคารผู้ป่วยนอก เป็นหนึ่งในโครงการพัฒนาระบบบริการตติยภูมิของกรมแพทย์ทหารเรือ ในด้านบริการ จะเป็นส่วน ให้บริการตรวจรักษาพยาบาลแบบผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยภาวะฉุกเฉิน ประกอบด้วย ห้องฉุกเฉิน ห้องตรวจโรคอายุรเวชกรรม ห้องตรวจ ระบบประสาท ห้องตรวจต่อมไร้ท่อ ห้องตรวจข้อและรูมาติสซั่ม ห้องตรวจโลหิตวิทยาและเนื้องอก ห้องเคมีบาบัด ห้องตรวจโรคผิวหนัง และ กามโรค ห้องตรวจระบบทางเดินอาหาร ห้องตรวจระบบทางเดินหายใจ ห้องตรวจโสต ศอ นาสิกกรรม คลินิกให้คาปรึกษา ห้อง ตรวจประกันสังคม และประกันสุขภาพ ห้องตรวจทันตกรรม ห้องตรวจสุขภาพคลินิกอาชีวเวชกรรม คลินิกพิเศษนอกเวลาราชการ เป็นต้น
อาคารพิเคราะห์และบำบัดโรค เป็นอาคารที่เชื่อมต่อกับอาคารผู้ป่วยนอก ให้บริการการตรวจรักษาพยาบาลแบบผู้ป่วย นอกและการวินิจฉัยเฉพาะด้าน ด้วยเทคโนโลยีนวัตกรรมที่ทันสมัย ประกอบด้วย ห้องตรวจโรคศัลยกรรม ห้องตรวจพิเศษศัลยกรรม ห้องตรวจโรคศัลยกรรมกระดูก ห้องตรวจโรคสูติ นรีเวชกรรม ห้องตรวจโรคกุมารเวชกรรม ห้องตรวจโรคจักษุกรรมและศูนย์รักษา สายตาศรีศิริ ศูนย์สมองและระบบประสาท ศูนย์หัวใจ หอผู้ป่วยวิกฤตโรคหัวใจ (Cardiac Intensive Care Unit) ห้องผ่าตัด กลุ่มงาน วิสัญญีกรรม หอผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรม ห้องตรวจโรคไตและห้องไตเทียม กลุ่มงานรังสีวิทยา กลุ่มงานพยาธิวิทยา ศูนย์นมแม่ คลินิกแก้ไข การพูดและบาบัดเสียง ห้องจ่ายยา ผู้ป่วยนอก และห้องเจาะเลือด เป็นต้น
บริการ > ผู้ป่วยนอก

บริการแผนกผู้ป่วยอุบัติเหตุฉุกเฉิน (ER)
บริการการแพทย์ฉุกเฉิน (EMS)
บริการแผนกห้องผ่าตัด
บริการทันตกรรม
บริการโรคตามสาขา
บริการ > ผู้ป่วยใน

อายุรกรรม
ศัลยกรรม
จักษุกรรม โสต ศอ นาสิกกรรม
สูติ – นรีเวชกรรม
กุมารเวชกรรม
ศัลยกรรมกระดูก
บริการ > ศูนย์

ศูนย์หัวใจและห้องปฏิบัติการสวนหัวใจผ่านทางข้อมือ ทำการฉีดสี ทำบอลลูน ใส่ขดลวดขยายหลอดเลือดหัวใจ ผ่าตัดศัลยกรรมหัวใจและทรวงอก ขยายหลอดเลือดหัวใจด้วยการผ่าตัดเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ สวนหัวใจเร่งด่วนในผู้ป่วยหัวใจขาดเลือดแบบเฉียบพลัน ชนิด STEMI แบบผ่านทางข้อมือ
ศูนย์จักษุกรรม เป็นหน่วยตติยภูมิชั้นสูงที่มีการให้บริการตรวจวินิจฉัยและรักษา ประกอบด้วย ศูนย์จอตาและจุดภาพชัด R-MaC (Retina and Macular Center) ศูนย์รักษาสายตา (Refractive Surgery Center) ศูนย์ต้อหิน (Glaucoma Center) และงานด้านศัลยกรรมตกแต่งเสริมสร้างทางตาและโพรงเบ้าตา (Oculoplastic Surgery)
ศูนย์เวชศาสตร์ความดันบรรยากาศสูง บำบัดด้วยออกซิเจนแรงดันสูง หรือ Hyperbaric Oxygen Therapy (HBOT)
รถดับเพลิง

รถดับเพลิงสแกนเนีย พี208 ที่ใช้งานโดยบริการดับเพลิงและกู้ภัยฮัมเบอร์ไซด์
รถดับเพลิง (อังกฤษ: fire engine; หรือที่รู้จักกันในบางแห่งในฐานะ fire truck หรือ fire lorry) เป็นยานพาหนะบนท้องถนน (โดยปกติจะเป็นรถบรรทุก) ซึ่งที่ทำหน้าที่เป็นยานพาหนะดับเพลิง จุดประสงค์หลักของรถดับเพลิง ได้แก่ การขนส่งนักผจญเพลิงและน้ำไปยังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เช่นเดียวกับการขนอุปกรณ์สำหรับปฏิบัติการการดับเพลิง รถดับเพลิงบางรุ่นมีหน้าที่พิเศษ เช่น การดับไฟป่า รวมถึงการกู้ภัยและดับเพลิงอากาศยาน ตลอดจนอาจมีอุปกรณ์สำหรับการกู้ภัยเชิงเทคนิค
รถดับเพลิงจำนวนมากใช้แชสซีรถเพื่อการพาณิชย์ ซึ่งได้รับการอัปเกรดและปรับแต่งเพิ่มเติมเพื่อความต้องการในการดับเพลิง โดยปกติจะติดตั้งไซเรน และไฟส่องสว่างยานพาหนะฉุกเฉิน รวมถึงอุปกรณ์สื่อสาร เช่น วิทยุสื่อสาร และเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์แบบพกพา
คำว่ารถดับเพลิง และรถหวอ มักใช้แทนกันได้กับยานพาหนะหลายประเภทที่เกี่ยวข้องกับการดับเพลิง อย่างไรก็ตาม ในหน่วยดับเพลิงบางแห่งพวกเขาอ้างถึงยานพาหนะที่แยกจากกันและเฉพาะเจาะจง
การออกแบบและการสร้าง

การออกแบบและสร้างรถดับเพลิงมุ่งเน้นไปที่การใช้การแจ้งเตือนทั้งแบบเชิงรุกและเชิงรับ โดยการแจ้งเตือนแบบเห็นได้เชิงรุกเกี่ยวข้องกับการใช้รูปแบบความคมชัดสูงเพื่อเพิ่มความสามารถในการสังเกตเห็นรถ การเตือนประเภทนี้มักพบในรถรุ่นเก่าและในประเทศกำลังพัฒนา การออกแบบที่ทันสมัยมากขึ้นใช้อุปกรณ์สะท้อนแสงเพื่อสะท้อนแสงจากรถคันอื่น ยานพาหนะมักจะมีตัวสะท้อนแสงเหล่านี้จัดเรียงเป็นรูปแบบเชฟรอนพร้อมกับคำว่าดับเพลิงหรือกู้ภัย ประเทศในยุโรปมักใช้รูปแบบที่เรียกว่าเครื่องหมายแบตเทนเบิร์ก นอกจากคำเตือนแบบเชิงรับแล้ว ยังมีคำเตือนด้วยภาพที่ใช้งานอยู่ซึ่งโดยปกติจะอยู่ในรูปแบบของไฟสีกระพริบ (หรือที่เรียกว่า "ไฟเตือนภัย" หรือ "ไลต์บาร์") แสงแลบเหล่านี้ใช้เพื่อดึงดูดความสนใจของผู้ขับขี่รายอื่นเมื่อรถดับเพลิงเข้าใกล้ หรือเพื่อแจ้งเตือนผู้ขับขี่ที่เข้าใกล้รถดับเพลิงที่จอดอยู่ในตำแหน่งอันตรายบนท้องถนน ในขณะที่รถดับเพลิงกำลังมุ่งหน้าไปยังที่เกิดเหตุ แสงดังกล่าวจะมาพร้อมกับเสียงเตือนที่ดัง เช่น ไซเรน และแตรลม
ในบางภูมิภาค อาจใช้รถดับเพลิงในการขนส่งนักผจญเพลิง, หน่วยกู้ชีพ หรือพนักงานฉุกเฉินการแพทย์ในภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์เนื่องจากอยู่ใกล้กับเหตุการณ์
ประเภท > รถดับเพลิงธรรมดา

รถดับเพลิงอี-วัน ของหน่วยดับเพลิงบอสตัน
รถดับเพลิงสแกนเนียของบริการดับเพลิงเซอเดอร์ทอร์น
รถดับเพลิงยูรัลของบริการดับเพลิงแห่งรัฐรัสเซีย
รถดับเพลิงโฮโวของหน่วยดับเพลิงและกู้ภัยเหอหนาน
รถดับเพลิงมาตรฐานเป็นยานพาหนะที่ออกแบบมาเพื่อปฏิบัติการการดับเพลิงเป็นหลัก วัตถุประสงค์หลักของรถคือการขนส่งนักผจญเพลิงไปยังที่เกิดเหตุ, การจัดหาน้ำจำกัดเพื่อต่อสู้กับไฟ และการขนเครื่องมือ, อุปกรณ์ และท่อที่นักดับเพลิงต้องการ เครื่องมือที่ใช้ในรถดับเพลิงจะแตกต่างกันไปอย่างมากตามปัจจัยหลายประการ รวมถึงขนาดของแผนก และภูมิประเทศที่แผนกต้องจัดการ ตัวอย่างเช่น แผนกที่ตั้งอยู่ใกล้แหล่งน้ำขนาดใหญ่หรือแม่น้ำมีแนวโน้มว่าจะมีอุปกรณ์กู้ภัยทางน้ำ เครื่องมือมาตรฐานที่พบในรถดับเพลิงเกือบทั้งหมดประกอบด้วยบันไดปีน, เครื่องมือกู้ภัยไฮดรอลิก (มักจะเรียกว่าขากรรไกรช่วยชีวิต), สปอตไลต์, สายดับเพลิง, ถังดับเพลิง, เครื่องช่วยหายใจชนิดถังติดตัว และกล้องถ่ายภาพความร้อน
รูปแบบที่แน่นอนของสิ่งที่มีต่อรถนั้นขึ้นอยู่กับความต้องการของแผนกดับเพลิง ตัวอย่างเช่น แผนกดับเพลิงที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองจะพกพาอุปกรณ์เพื่อลดวัสดุอันตราย และประสิทธิผลการช่วยชีวิตทางเทคนิค ในขณะที่แผนกดับเพลิงที่ทำงานในส่วนต่อประสานแบบป่าในเมืองจะต้องใช้อุปกรณ์ในการจัดการกับไฟไหม้ป่าโปร่งหรือป่าละเมาะ
รถดับเพลิงบางคันมีเดลลิวจ์กันคงที่ หรือที่เรียกว่ามาสเตอร์สตรีม ซึ่งชี้นำกระแสน้ำที่รุนแรงไปยังที่ใดก็ตามที่ผู้ปฏิบัติงานเล็งไป คุณสมบัติเพิ่มเติมของรถคือสายดับเพลิงที่เชื่อมต่อไว้ล่วงหน้า โดยทั่วไปเรียกว่า การเชื่อมต่อล่วงหน้า การเชื่อมต่อล่วงหน้าจะแนบกับน้ำประปาของเครื่องยนต์ และให้นักผจญเพลิงตั้งการลงมือเชิงรุกอย่างรวดเร็วบนไฟทันทีที่พวกเขามาถึงที่เกิดเหตุ เมื่อน้ำประปาบนรถหมด รถก็สามารถเชื่อมต่อกับแหล่งจ่ายที่ถาวรมากขึ้น เช่น หัวดับเพลิง หรือรถบรรทุกน้ำสนับสนุนการดับเพลิง และยังสามารถใช้แหล่งธรรมชาติ เช่น แม่น้ำ หรืออ่างเก็บน้ำ โดยการดึงน้ำ
ประเภท > รถดับเพลิงติดบันไดยาว

รถดับเพลิงติดบันไดยาวคือรถดับเพลิงที่ติดตั้งด้วยเสาปั้นจั่นที่ขยายได้ ซึ่งช่วยให้นักผจญเพลิงสามารถเข้าถึงตำแหน่งที่สูงได้ พวกมันสามารถให้จุดได้เปรียบสูงสำหรับการฉีดพ่นน้ำและสร้างการระบายอากาศ โดยเป็นเส้นทางเข้าถึงสำหรับนักผจญเพลิงและเส้นทางหลบหนีสำหรับนักผจญเพลิง ตลอดจนบุคคลที่พวกเขาได้รับการช่วยชีวิต ในทวีปอเมริกาเหนือ รถดับเพลิงติดบันไดยาวใช้สำหรับดับเพลิง ขณะที่ในทวีปยุโรป ใช้สำหรับกู้ภัยมากกว่า
ประเภท > รถดับเพลิงติดบันไดยาว > รถบันไดฐานหมุน

รถบันไดฐานหมุน (TL) เป็นรถดับเพลิงติดบันไดยาวที่มีบันไดขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่บนแกนหมุนซึ่งคล้ายกับฐานหมุน ซึ่งเป็นไปตามชื่อของมัน หน้าที่หลักของรถบันไดฐานหมุนคืออนุญาตให้มีการเข้าถึงหรือออกของนักผจญเพลิงและผู้ประสบอัคคีภัยในที่สูง, จัดให้มีจุดน้ำระดับสูงสำหรับการดับเพลิง (กระแสน้ำหลักที่ทำให้สูงขึ้น) และจัดให้มีแพลตฟอร์มสำหรับดำเนินการต่าง ๆ เช่น การระบายอากาศ หรือการยกเครื่องใหม่
เพื่อเพิ่มความยาว บันไดปีนสามารถยืดหดได้ บันไดปีนยืดหดสมัยใหม่นั้นเป็นได้ทั้งไฮโดรลิกหรือนิวแมติก คุณสมบัติเชิงกลเหล่านี้อำนวยให้ใช้บันไดปีนที่ยาวกว่า, แข็งแรงกว่า และมีเสถียรภาพมากกว่าได้ ซึ่งอาจมีท่อยางหรืออุปกรณ์อื่น ๆ ติดไว้ก่อน
บันไดปีนยังสามารถติดตั้งอยู่ด้านหลังห้องโดยสาร บางครั้งเรียกว่า "กลางลำ" (mid-ship) และการจัดเรียงช่วยให้ความสูงของทางเลื่อนลดลงสำหรับรถบรรทุก รวมถึงมีความมั่นคงมากขึ้นในบางสภาวการณ์
ในขณะที่ลักษณะดั้งเดิมของอุปกรณ์ดับเพลิงคือการขาดการสูบน้ำหรือที่เก็บ ส่วนรถบันไดฐานหมุนสมัยใหม่จำนวนมากมีฟังก์ชันการสูบน้ำในตัว (และบางทีมีถังเก็บน้ำสำรองของตนเอง) รวมทั้งอาจมีทางน้ำก่อนส่งไปตามท่อวิ่งตามความยาวของบันไดซึ่งนำกระแสของน้ำไปยังนักผจญเพลิงที่ด้านบน ในบางกรณี อาจมีสายส่งน้ำที่ด้านบนของบันได สำหรับอุปกรณ์เชิงกลอื่น ๆ อาจมีทางลู่แบบสามัญซึ่งจะยึดรอกแบบหมุนด้วยตนเองอย่างปลอดภัย
ในสหรัฐ รถบันไดฐานหมุนมีฟังก์ชันเพิ่มเติม เช่น ปั๊มบนรถ, ถังเก็บน้ำ, สายดับเพลิง, บันไดยาวที่ยืดออกได้ และบันไดปีนภาคพื้นดินหลายอย่าง โดยเป็นที่รู้จักกันในฐานะเครื่องมือควอดหรือควินต์ ซึ่งแสดงถึงจำนวนฟังก์ชันที่ใช้งาน
ส่วนรถบันไดฐานหมุนที่สูงที่สุดในโลกคือมากีรูส เอ็ม68เอ็ล ซึ่งมีระยะ 68 เมตร (223.1 ฟุต)
ประเภท > รถดับเพลิงติดบันไดยาว > รถบรรทุกทิลเลอร์

ในสหรัฐ รถบรรทุกทิลเลอร์ หรือที่เรียกว่าแทรกเตอร์-ดรอนแอเรียล, ทิลเลอร์แลดเดอร์ หรือรถดับเพลิงที่มีตะขอและบันไดยาว เป็นรถบันไดฐานหมุนแบบพิเศษที่ติดตั้งบนรถบรรทุกพ่วง ส่วนรถเทรลเลอร์และรถแทรกเตอร์ต่างจากรถบรรทุกพ่วงเชิงพาณิชย์ โดยจะต้องใช้เครื่องมือพิเศษในการแยกกัน ซึ่งมีคนขับสองคน พร้อมพวงมาลัยแยกสำหรับล้อหน้าและล้อหลัง
หนึ่งในคุณสมบัติหลักของรถบรรทุกทิลเลอร์คือความคล่องแคล่วที่เพิ่มขึ้น การบังคับเลี้ยวแบบอิสระของล้อหน้าและล้อหลังช่วยให้หางเสือสามารถเลี้ยวได้เฉียบขาดขึ้นมาก ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งบนถนนแคบ ๆ และในอะพาร์ตเมนต์คอมเพลกซ์ที่มีถนนเหมือนเขาวงกต คุณลักษณะเพิ่มเติมของรถบรรทุกทิลเลอร์คือความยาวโดยรวมที่มากกว่า 50 ฟุต (15 เมตร) สำหรับรุ่นส่วนใหญ่ ทำให้สามารถจัดเก็บเครื่องมือและอุปกรณ์เพิ่มเติมได้ ความยาวสูงสุดทำให้ห้องโดยสารมีความจุระหว่าง 500 และ 650 ลูกบาศก์ฟุต (14 และ 18 ลูกบาศก์เมตร) ในเทรลเลอร์ โดยเพิ่มอีก 40 และ 60 ลูกบาศก์ฟุต (1.1 และ 1.7 ลูกบาศก์เมตร) ในห้องคนขับ
บางหน่วยเลือกใช้ทิลเลอร์-ควินต์ ซึ่งเป็นรถบรรทุกทิลเลอร์ที่มีคุณสมบัติเพิ่มเติมในการติดตั้งถังเก็บน้ำในตัว สิ่งเหล่านี้มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับหน่วยขนาดเล็กที่มีบุคลากรไม่เพียงพอสำหรับเจ้าหน้าที่ทั้งเหล่ารถดับเพลิงและเหล่ารถบรรทุก
ประเภท > รถดับเพลิงติดบันไดยาว > รถบรรทุกแพลตฟอร์ม

รถบรรทุกแพลตฟอร์มติดตั้งแพลตฟอร์มการทำงานบนที่สูงหรือที่เรียกว่ากระเช้าหรือถัง ที่ปลายบันไดหรือเสาปั้นจั่น แพลตฟอร์มเหล่านี้สามารถให้สถานที่ที่ปลอดภัยซึ่งนักผจญเพลิงสามารถทำงานได้ หลายแพลตฟอร์มยังช่วยให้สามารถกู้ภัยได้และมีการติดตั้งที่หนีบและแขนโรยตัวลงมา
เสาปั้นจั่นบางตัวสามารถเป็นข้อ ทำให้แขนงอได้ตั้งแต่หนึ่งตำแหน่งขึ้นไป วิธีนี้ทำให้รถบรรทุกแพลตฟอร์มสามารถ "ขึ้น ๆ ลง ๆ" สิ่งกีดขวางได้ และเป็นข้อได้เปรียบเหนือบันไดแพลตฟอร์มแบบดั้งเดิม ซึ่งคล้ายๆ กับแขนของรถเครนคือสามารถยืดออกได้เป็นเส้นตรงเท่านั้น
ประเภท > รถดับเพลิงที่ดินในสภาพธรรมชาติ

รถดับเพลิงที่ดินในสภาพธรรมชาติของหน่วยดับเพลิงแซนตาบาร์บาราเคาน์ตี
รถดับเพลิงของสำนักงานป่าไม้แห่งชาติประเทศฝรั่งเศสพร้อมโรลบาร์
รถดับเพลิงที่ดินในสภาพธรรมชาติเป็นรถดับเพลิงเฉพาะทางที่สามารถฝ่าภูมิประเทศที่ยากลำบากเพื่อการดับไฟป่า รถดับเพลิงที่ดินในสภาพธรรมชาติมีขนาดเล็กกว่ารถดับเพลิงมาตรฐานและมีความสูงจากพื้นถึงจุดต่ำสุดใต้ท้องรถสูงกว่า พวกมันยังอาจตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉินในภูมิประเทศที่ขรุขระซึ่งยานพาหนะอื่นไม่สามารถตอบสนองได้ รถที่ดินในสภาพธรรมชาติจำนวนมากมีความสามารถในการขับเคลื่อนสี่ล้อโดยทำให้มีความสามารถในการปีนเขาและภูมิประเทศที่ขรุขระดีขึ้น ยานพาหนะที่ดินในสภาพธรรมชาติในถิ่นทุรกันดารบางชนิดสามารถสูบน้ำขณะขับรถได้ (เมื่อเทียบกับเครื่องยนต์แบบเดิมบางรุ่นซึ่งต้องอยู่กับที่เพื่อสูบน้ำ) ทำให้สามารถ "ดับเพลิงแบบเคลื่อนที่" ในไฟป่าเพื่อลดอัตราการลุกลาม
ประเภท > รถบรรทุกน้ำดับเพลิงอเนกประสงค์

รถบรรทุกน้ำดับเพลิงอเนกประสงค์เป็นอุปกรณ์ดับเพลิงเฉพาะทางโดยมีวัตถุประสงค์หลักในการขนส่งน้ำปริมาณมากไปยังบริเวณที่เกิดเพลิงไหม้เพื่อให้พร้อมสำหรับการดับเพลิง สิ่งเหล่านี้มีประโยชน์อย่างยิ่งในพื้นที่ชนบทที่ไม่มีถังดับเพลิง และแหล่งน้ำธรรมชาติไม่เพียงพอ หรือยากต่อการใช้ประโยชน์
รถบรรทุกน้ำส่วนใหญ่มีระบบสูบน้ำบนรถ ปั๊มนี้มักไม่มีกำลังเพียงพอในการดับไฟ (เนื่องจากถูกออกแบบให้ติดกับรถดับเพลิง) แต่มักใช้เพื่อดึงน้ำเข้าสู่ท่อส่งน้ำจากหัวจ่ายน้ำหรือแหล่งน้ำอื่น ๆ รถบรรทุกน้ำจำนวนมากติดตั้งวาล์วระบายน้ำเร็วที่ด้านข้างและด้านหลังของรถบรรทุก ซึ่งช่วยให้นักดับเพลิงสามารถแบ่งสรรน้ำหลายพันแกลลอนลงในถังเก็บน้ำแบบพกพาได้ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที
รถบรรทุกน้ำดับเพลิงอเนกประสงค์ส่วนใหญ่ได้รับการออกแบบให้รับน้ำหนักได้ 5,000–12,000 ลิตร (1,100–2,600 แกลลอนอังกฤษ)
ประเภท > รถดับเพลิงอากาศยาน

บทความหลัก: รถดับเพลิงอากาศยาน
รถดับเพลิงอากาศยานเป็นรถดับเพลิงเฉพาะทางที่ออกแบบมาเพื่อใช้ในสนามบินขนาดเล็กในอุบัติเหตุอากาศยาน คุณลักษณะบางอย่างที่ทำให้รถดับเพลิงอากาศยานมีความพิเศษไม่เหมือนใครคือความสามารถในการเคลื่อนที่บนภูมิประเทศที่ขรุขระนอกทางวิ่งเครื่องบินและบริเวณท่าอากาศยาน, ความจุน้ำขนาดใหญ่ เช่นเดียวกับถังโฟม, ปั๊มความจุสูง และสายส่งน้ำ/โฟม รถดับเพลิงอากาศยานที่ใหม่กว่ายังรวมระบบการฉีด/หัวฉีดแฝดที่เพิ่มสารเคมีหน่วงไฟทางเคมีแบบแห้ง (เช่น เพอร์เพิล-เค) เพื่อสร้างกระแสของโฟมดับเพลิงซึ่งสามารถหยุดไฟได้เร็วขึ้น บางคันมีถังดับเพลิงแบบใช้แก๊สสำหรับดับเพลิงจากไฟฟ้า คุณลักษณะเหล่านี้ทำให้รถดับเพลิงอากาศยานไปถึงอากาศยานได้อย่างรวดเร็ว และดับไฟขนาดใหญ่อย่างรวดเร็วในส่วนเชื้อเพลิงอากาศยานที่เกี่ยวข้อง
ประเภท > ยานพาหนะอื่น ๆ

ยานพาหนะอื่น ๆ ที่ใช้โดยหน่วยดับเพลิงแต่อาจไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการดับเพลิง อาจรวมถึง
ยานพาหนะบัญชาการดับเพลิง
หน่วยสืบสวนอัคคีภัย
หน่วยตำรวจดับเพลิง
ยานพาหนะวัสดุอันตราย
หน่วยแสงและอากาศ
หน่วยกู้ภัยทางทะเล
ยานพาหนะสื่อสารเคลื่อนที่
หน่วยสนับสนุนการปฏิบัติงาน
ประวัติ > รถสูบฉีดยุคแรก

รถสูบฉีดยุคแรกในยุคแรก ๆ ใช้ถังเก็บน้ำเป็นแหล่งน้ำ ต่อมา น้ำถูกใส่เข้าไปในท่อไม้ใต้ถนน และดึง "หัวดับเพลิง" ออกจากด้านบนของท่อเมื่อต้องเสียบสายส่งน้ำ ระบบต่อมาได้รวมหัวดับเพลิงแบบใช้แรงดัน ซึ่งแรงดันจะเพิ่มขึ้นเมื่อสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังขึ้น โดยพบว่าเป็นอันตรายต่อระบบและไม่น่าเชื่อถือ ส่วนระบบท่อน้ำดับเพลิงแบบวาล์วในปัจจุบันอยู่ภายใต้แรงดันตลอดเวลา แม้ว่าอาจต้องเพิ่มแรงดันเพิ่มเติมเมื่อจำเป็น หัวจ่ายน้ำแรงดันสูงช่วยขจัดงานส่วนใหญ่ในการสูบน้ำผ่านเครื่องยนต์และเข้าสู่สายส่งน้ำ รถดับเพลิงในชนบทจำนวนมากยังคงพึ่งพาถังเก็บน้ำหรือแหล่งอื่น ๆ ในการสูบน้ำเข้าเครื่องสูบน้ำ และรถสูบฉีดระบบไอน้ำได้เข้ามาใช้งานในคริสต์ทศวรรษ 1850
ประวัติ > รถดับเพลิงติดบันไดยาวยุคแรก

ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการคิดค้นวิธีการเข้าถึงโครงสร้างสูง เดิมที มีการใช้บันไดแบบขยายได้ด้วยตนเอง เมื่อสิ่งเหล่านี้ยาวขึ้น (และหนักขึ้น) พวกมันก็ถูกวางไว้บนวงล้อขนาดใหญ่สองล้อ เมื่อเคลื่อนย้ายโดยรถดับเพลิงบันไดหนีภัยแบบมีวงล้อเหล่านี้มีวงล้อที่ห้อยอยู่ด้านหลังรถ ทำให้พวกมันดูโดดเด่น กระทั่งอีกไม่นาน รถบันไดฐานหมุน—ซึ่งยาวกว่านั้น สามารถยืดออกได้ทางกลไก และติดตั้งโดยตรงบนรถดับเพลิง—ได้ปรากฏตัว
ดูเพิ่ม

ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน
แหล่งข้อมูลอื่น

The development of United States fire engines
Detailed examination of two fire trucks
Large image library and forum with thousands of photos of old and modern fire engines / trucks เก็บถาวร 2019-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Handtub Junction, USA Website about handtubs in the U.S. including a database of all known apparatus.
A brief, concise history of fire fighting apparatus เก็บถาวร 2016-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Video of slowly setting up to pump a restored 1868 Button hand pumper
Fire engines staffed by 1 or 2 people
ด้านหน้ารถดับเพลิงของบริษัทมันที่มีเครื่องกว้านในตัว เช่น สำหรับการลากรถที่เสียหาย ส่วนตรวนมีจุดประสงค์ที่คล้ายกัน
รถดับเพลิงติดบันไดยาวสแกนเนียของหน่วยดับเพลิงและกู้ภัยนิวเซาท์เวลส์
รถบรรทุกทิลเลอร์ของหน่วยดับเพลิงลอสแอนเจลิสที่ผลิตโดยอเมริกันลาฟรานซ์
หนึ่งในรูปแบบสามัญที่สุดของเครื่องจักรดับเพลิงประเภทถังมือ ภาพแกะสลักนี้ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในประเทศเยอรมนี
เครื่องจักรดับเพลิงที่คิดค้นโดยฮันส์ เฮาช์
ภาพระบายสีด้วยมือของรถดับเพลิง ที่ฟิลาเดลเฟีย ค.ศ. 1838 ขณะพยามยามรักษาอาคารข้างเคียง ซึ่งนักผจญเพลิงคนหนึ่ง (พร้อมหมวกนิรภัย) กำลังกำกับน้ำ ส่วนสามคนทางซ้ายของเขากำลังบรรจุเครื่องสูบน้ำ และทางขวาของรถดับเพลิงคือรถบรรทุกสายยาง
เครื่องสูบน้ำดับเพลิงแบบใช้มือซึ่งประจำการในเอดินบะระเมื่อ ค.ศ. 1824
เครื่องสูบน้ำดับเพลิงม้าลากที่มอบให้แก่คฤหาสน์บร็อคแคมพ์ทันใน ค.ศ. 1818
ปั๊มดับเพลิงญี่ปุ่นโบราณ
รถดับเพลิงที่สำนักงานใหญ่ของกองดับเพลิง ซิดนีย์ ค.ศ. 1941
ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2023 รอบคัดเลือก

| รายละเอียดการแข่งขัน |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ: ซาอุดีอาระเบีย (กลุ่ม A) บาห์เรน (กลุ่ม B) ลาว (กลุ่ม C) จอร์แดน (กลุ่ม ดี) มองโกเลีย (กลุ่มอี) อินโดนีเซีย (กลุ่ม F) โอมาน (กลุ่ม จี) คูเวต (กลุ่ม เอช) ทาจิกิสถาน (กลุ่ม 1) คีร์กีซสถาน (กลุ่มเจ)
วันที่: 10 กันยายน – 18 ตุลาคม 2022
ทีม: 44 (จาก 1 สมาพันธ์)
สถิติการแข่งขัน
จำนวนนัดที่แข่งขัน: 76
จำนวนประตู: 319 (4.2 ประตูต่อนัด)
ผู้ชม: 110,782 (1,458 คนต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด:  กันตะ ชิบะ (9 ประตู)
← 2020 2025 → 
ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2023 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายนานาชาติ รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ซึ่งจัดขึ้นเพื่อตัดสินทีมที่เข้ารอบการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2023 เป็นการแข่งขันรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีที่จัดขึ้นเป็นครั้งแรกหลังจากการเปลี่ยนรูปแบบโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย
การจับฉลาก

|  | โถ 1 | โถ 2 | โถ 3 | โถ 4 | โถ 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โถเจ้าภาพ |  ซาอุดีอาระเบีย (1) (H)  ทาจิกิสถาน (6) (H)  อินโดนีเซีย (8) (H)  จอร์แดน (10) (H) |  อิรัก (14) (H)  โอมาน (21) (H)  บาห์เรน (22) (H) |  มองโกเลีย (30) (H)  คีร์กีซสถาน (31) (H) |  ลาว (34) (H) |  |
| ทีมที่เหลือ |  เกาหลีใต้ (2)  กาตาร์ (3)  ญี่ปุ่น (4)  ไทย (5)  ออสเตรเลีย (7)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (9) |  จีน (11)  มาเลเซีย (13)  เวียดนาม (15)  จีนไทเป (16)  กัมพูชา (17)  อิหร่าน (19)  เยเมน (20) |  ซีเรีย (23)  บังกลาเทศ (24)  อินเดีย (25)  พม่า (26)  ประเทศเลบานอน (27)  ฮ่องกง (29)  ฟิลิปปินส์ (32)  ปาเลสไตน์ (33) |  เติร์กเมนิสถาน (35)  สิงคโปร์ (36)  ติมอร์-เลสเต (37)  มัลดีฟส์ (38)  บรูไน (39)  ศรีลังกา (40)  เนปาล (41) |  อัฟกานิสถาน (NR)  ภูฏาน (NR)  กวม (NR)  คูเวต (NR,  H*)  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา (NR)  อุซเบกิสถาน (18) (Q) |
ทีมที่มีสถานะ ตัวหนา ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
(H)': เจ้าภาพกลุ่มรอบคัดเลือก (* คูเวตแทนที่อิรักเป็นเจ้าภาพกลุ่มหลังผลเสมอ)
'(Q)': เจ้าภาพการแข่งขันรอบสุดท้าย ผ่านการคัดเลือกโดยอัตโนมัติ โดยไม่คำนึงถึงผลการคัดเลือก