stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สายนัมโบกุ (ซัปโปโระ)
รายชื่อสถานี

ทุกสถานีล้วนตั้งอยู่ในนครซัปโปโระ
| รหัส | ชื่อสถานี | ภาษาญี่ปุ่น | ระยะทาง (km)> จากสถานี ก่อนหน้า | ระยะทาง (km)> สะสม | เชื่อมต่อ | ประเภท | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| N01 | อะซะบุ | 麻生 | - | 0.0 |  สายซัชโช (G05ชิน-โคะโตะนิ) | ใต้ดิน | คิตะ |
| N02 | คิตะ-ซันจูโยะ-โจ | 北34条 | 1.0 | 1.0 |   | ใต้ดิน | คิตะ |
| N03 | คิตะ-นิจูโยะ-โจ | 北24条 | 1.2 | 2.2 |   | ใต้ดิน | คิตะ |
| N04 | คิตะ-จูฮะชิ-โจ | 北18条 | 0.9 | 3.1 |   | ใต้ดิน | คิตะ |
| N05 | คิตะ-จูนิ-โจ | 北12条 | 0.8 | 3.9 |   | ใต้ดิน | คิตะ |
| N06 | ซัปโปโระ | さっぽろ | 1.0 | 4.9 |  สายโทโฮ (H07)  สายหลักฮะโกะดะเตะ( 01 ) | ใต้ดิน | ชูโอ |
| N07 | โอโดริ | 大通 | 0.6 | 5.5 |  สายโทไซ (T09)  สายโทโฮ (H08) รถรางซัปโปโระ สายยะมะฮะตะ (สถานี: นิชิ-ย่น-โชเมะ) | ใต้ดิน | ชูโอ |
| N08 | ซุซุกิโนะ | すすきの | 0.6 | 6.1 | รถรางซัปโปโระ สายยะมะฮะตะ | ใต้ดิน | ชูโอ |
| N09 | นะกะจิมะ-โคเอ็ง | 中島公園 | 0.7 | 6.8 | รถรางซัปโปโระ สายยะมะฮะตะ (สถานี: ยะมะฮะนะ-กุ-โจ) | ใต้ดิน | ชูโอ |
| N10 | โฮะโระฮิระ-บะชิ | 幌平橋 | 1.0 | 7.8 | รถรางซัปโปโระ สายยะมะฮะตะ (สถานี: เซชูงะกุเอ็น-มะเอะ) | ใต้ดิน | ชูโอ |
| N11 | นะกะโนะชิมะ | 中の島 | 0.5 | 8.3 |   | ใต้ดิน | โทะโยะฮิระ |
| N12 | ฮิระงิชิ | 平岸 | 0.7 | 9.0 |   | ใต้ดิน | โทะโยะฮิระ |
| N13 | มินะมิ-ฮิระงิชิ | 南平岸 | 1.1 | 10.1 |   | บนดิน | โทะโยะฮิระ |
| N14 | ซุมิกะวะ | 澄川 | 1.2 | 11.3 |   | บนดิน | เขตมินะมิ |
| N15 | จิเอะไต-มะเอะ | 自衛隊前 | 1.3 | 12.6 |   | บนดิน | เขตมินะมิ |
| N16 | มะโกะมะไน | 真駒内 | 1.7 | 14.3 |   | บนดิน | เขตมินะมิ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Sapporo City Transportation Bureau (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค กการขนส่งในฮกไกโด |
| --- | --- |
สาย  เจอาร์ฮกไกโด:   ฮกไกโดชิงกันเซ็ง  ■■ สายชิโตเซะ  ■ สายฟูราโนะ  ■■■ สายหลักฮาโกดาเตะ  ■ สายหลักฮิดากะ  ■ สายไคเกียว  ■■ สายหลักมูโรรัง  ■■ สายหลักเนมูโระ  ■ สายหลักรูโมอิ  ■สายซัชโช  ■ สายหลักเซกิโฮกุ  ■สายเซกิโช  ■ สายหลักเซ็มโม  ■ โซยะ 
ขบวนรถโดย    ฮกไกโด:  แคสซิโอเปีย  ฮากูโจ  ซูเปอร์ฮากูโจ  ฮามานาซุ  โฮกูโตะ  ซูเปอร์โฮกูโตะ  โฮกูโตะเซ (อิชิการิ)  คิตามิ (ไลแลค)  โอค็อตสค์  ซาโรเบ็ตสึ  ซูเปอร์คามูอิ  ซูเปอร์โอโซระ  ซูเปอร์โซยะ  ซูเปอร์โทกาจิ (ซูเปอร์ไวท์แอร์โรว์)  ซุซุรัง  ทไวไลท์ เอ็กเพรซ  (ไวท์แอร์โรว์) 
 รถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ:   สายนัมโบกุ   สายโทไซ   สายโทโฮ 
ระบบรางอื่น ๆ:   บริษัทรถไฟฮกไกโดใต้  รถรางฮาโกดาเตะ  รถรางซัปโปโระ  Taiheiyō Coal (เฉพาะสินค้า) 
ท่าอากาศยาน:  อาซาฮิกาวะ  ชินชิโตเซะ  ฮาโกดาเตะ  คูชิโระ  เมมัมเบ็ตสึ  มมเบ็ตสึ  นากะชิเบ็ตสึ  โอกาดามะ  โอกูชิริ  ริชิริ  โทกาจิโอบิฮิโระ  วักกาไน 
ทางด่วน:  ทางด่วนโดโอ
วิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน มหาวิทยาลัยนเรศวร

| --- | --- |
The Institute for Fundamental Study “The Tah Poe Academia Institute”

ชื่อเดิม: ฟอรัมฟิสิกส์ทฤษฎีระดับนักศึกษา กลุ่มฟิสิกส์ทฤษฎีท่าโพธิ์ สถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์ สำหรับฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยา
ชื่อย่อ: IF
สถาปนา: 14 มีนาคม พ.ศ. 2554; 13 ปีก่อน (2554-03-14)
ผู้อำนวยการ: ดร.เสกสรร สุขะเสนา
ที่อยู่: วิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน “สถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์ฯ” ชั้น 2 อาคารมหาธรรมราชา A มหาวิทยาลัยนเรศวร อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 65000 ประเทศไทย
เว็บไซต์: if.nu.ac.th
วิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นสถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีที่มีฐานะเทียบเท่าคณะวิชาของมหาวิทยาลัยนเรศวร เน้นการวิจัยและการจัดการศึกษาชั้นสูงทางฟิสิกส์ทฤษฎีและการค้นคว้าศาสตร์อื่นที่ใช้ฟิสิกส์ทฤษฎีเป็นเครื่องมือในการวิจัยระดับรากฐานขององค์ความรู้ ปัจจุบัน IF มีการวิจัยในระดับนานาชาติในสาขาต่าง ๆ คือ จักรวาลวิทยา, สัมพัทธภาพทั่วไปและความโน้มถ่วง,
ทฤษฎีสนามควอนตัม, ความโน้มถ่วงควอนตัมและทฤษฎีสตริง, ฟิสิกส์ควอนตัมประยุกต์, โครงสร้างเชิงทฤษฎี และ ฟิสิกส์ของระบบเศรษฐศาสตร์ การเงินและสังคม
ประวัติ

วิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน มหาวิทยาลัยนเรศวร เริ่มแรกเป็นการรวมตัวกันของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาฟิสิกส์ ศึกษาศาสตร์ฟิสิกส์ และวิศวกรรมไฟฟ้า เป็นฟอรัมฟิสิกส์ทฤษฎีระดับนักศึกษา (Students' Forum for Theoretical Physics: SFTP) ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สมาชิกในขณะนั้นคือ บุรินทร์ กำจัดภัย, ศุภปิยะ ทวีวิไลศิริกุล (ศุภปิยะ สิระนันท์), นราธิป สงมี และเดชา ศุภพิทยาภรณ์ มีที่ทำการซึ่งได้รับการอนุเคราะห์จากห้องปฏิบัติการวิจัยสารเซรามิคส์ซูเปอร์คอนดัคเตอร์ที่ภาควิชาฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่ปรึกษาของฟอรัมในขณะนั้นคือ ผศ.ดร.สดชื่น วิบูลยเสข และ รศ.ดร.นิกร มังกรทอง
ต่อมาเมื่อ บุรินทร์ กำจัดภัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่และได้รับการบรรจุเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้ร่วมกับ ชนัญ ศรีชีวิน บัณฑิตจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อตั้งกลุ่มฟิสิกส์ทฤษฎีท่าโพธิ์ (The Tah Poe Group of Theoretical Physics : TPTP) ขึ้นที่มหาวิทยาลัยนเรศวร เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ.2539 โดยพยายามผลักดันนักฟิสิกส์รุ่นเยาว์ให้มีการพัฒนาการศึกษาด้านฟิสิกส์ทฤษฎีและบรรยากาศทางวิชาการขึ้น ภายหลังกลายเป็นเครือข่ายเพื่อนพ้องและความร่วมมือของนักฟิสิกส์รุ่นเยาว์ในหลายสถาบันในประเทศไทย
เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ.2549 ที่ประชุมมาสเตอร์ทาพาเอียน (คณาจารย์) มีมติให้ยกฐานะสำนักเรียนท่าโพธิ์เป็น สถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์ สำหรับฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยา (The Tah Poe Academia Institute for Theoretical Physics and Cosmology) โดยยังคงมีชื่อย่อเดิมคือ TPTP และชื่อสั้นคือ สถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์ (The Tah Poe Academia Institute) โดยมีคณะกรรมการ 3 ชุดคือ คณะกรรมการที่ปรึกษา สภาทาพาเอียนและสภาวิชาการ และให้ บุรินทร์ กำจัดภัย ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ (Headmaster)
ต่อมาวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2554 มีประกาศสภามหาวิทยาลัยนเรศวรเรื่อง จัดตั้งส่วนงานและการแบ่งส่วนงานในมหาวิทยาลัยนเรศวร ให้จัดตั้งวิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน ขึ้น โดยมีผลบังคับใช้ย้อนหลังตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป และให้โอนกิจการที่เกี่ยวข้องกับ (1) ด้านการวิจัย (2) การจัดการเรียนการสอน (3) สถานีฟิสิกส์ศึกษาและการบริการวิชาการ (4) สัมมนาท่าโพธิ์ (5) การสร้างความตระหนักของประชาชนต่อวิทยาศาสตร์ สถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์สำหรับฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยา ไปอยู่ภายใต้การบริหารจัดการที่เป็นทางการของวิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐานด้วย โดยให้คงเหลือไว้แต่กิจการเกี่ยวกับการสอบข้ามฟาก การสอบเลื่อนชั้นและการเป็นสภาการศึกษาไว้
หลักสูตร

IF เป็นโรงเรียนฟิสิกส์ที่ฝึกนักวิจัยระดับหลังปริญญาเอก (Postdoctoral Training School) โดยมุ่งเน้นการผลิตอาจารย์ฟิสิกส์ระดับมหาวิทยาลัยที่มีคุณภาพสูงและสามารถเป็นผู้นำทางวิชาการได้ด้วยตัวเอง และมีหลักสูตรการศึกษาดังนี้
ปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (ฟิสิกส์ทฤษฎี) (Semi - English Program)
ป.บัณฑิตชั้นสูง (สนามควอนตัม ความโน้มถ่วงและจักรวาลวิทยา) (English Program) (สูงกว่าปริญญาโท)
ปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ฟิสิกส์ทฤษฎี) English Program
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยนเรศวร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิทยาลัยเพื่อการค้นคว้าระดับรากฐาน
มหาวิทยาลัยนเรศวร
สายนิกโก

สายนิกโก (ญี่ปุ่น: 日光線; โรมาจิ: Nikkō-sen) เป็นเส้นทางรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก จากสถานีรถไฟอุตสึโนมิยะ ถึงสถานีรถไฟนิกโก ในจังหวัดโทจิงิ
สถานี

| สถานี | ชื่อญี่ปุ่น | ระยะทาง (กม> ).ระหว่าง สถานี | ระยะทาง (กม> ).รวม | เชื่อมต่อกับ | ที่ตั้ง | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุตสึโนมิยะ | 宇都宮 | - | 0.0 | โทโฮกุชิงกันเซ็ง, อะกิตะชิงกันเซ็ง, สายหลักโทโฮกุ (สายอุตสึโนมิยะ), สายโชนัน-ชินจูกุ | อุตสึโนมิยะ | โทจิงิ |
| สึรูตะ | 鶴田 | 4.8 | 4.8 |   | อุตสึโนมิยะ | โทจิงิ |
| คานูมะ | 鹿沼 | 9.5 | 14.3 |   | คานูมะ | โทจิงิ |
| ฟูบาซามิ | 文挟 | 8.1 | 22.4 |   | นิกโก | โทจิงิ |
| โอซาวะ | 下野大沢 | 5.8 | 28.2 |   | นิกโก | โทจิงิ |
| อิมาอิจิ | 今市 | 5.7 | 33.9 |   | นิกโก | โทจิงิ |
| นิกโก | 日光 | 6.6 | 40.5 | สายโทบุนิกโก (แม่แบบ:สถานีโทบุ-นิกโก) | นิกโก | โทจิงิ |
แหล่งข้อมูลอื่น

สถานีรถไฟสายนิกโก (JR ตะวันออก) (ญี่ปุ่น)
สุชาติ ชัยวิชิต

สุชาติ ชัยวิชิต หรือ เซียนป่อง เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 เป็นทั้งนักหมากรุกสากลและนักหมากรุกไทยชาวไทย ผู้ซึ่งเป็นแชมป์หมากรุกขุนทองคำ 5 สมัย (พ.ศ. 2526, 2530, 2531, 2533 และ 2534) ตลอดจนเป็นคนแรกที่ครองตำแหน่งแชมป์ 3 สมัยติดต่อกัน ทั้งยังเป็นผู้ผลักดันให้มีการแข่งขันหมากรุกไทยอย่างต่อเนื่อง โดยนักหมากรุกต่างให้ความสนใจ และมีผู้เข้าชมเต็มสนาม
ประวัติ

ใน พ.ศ. 2532 สุชาติ ชัยวิชิต เข้าแข่งขันหมากรุกไทยรอบชิงแชมป์กับวีระพล สุนทรพงศาธร หรือที่รู้จักในชื่อ "หนูทอง" ที่ซึ่งสุชาติเป็นฝ่ายแพ้ในการแข่งขันครั้งดังกล่าว แต่แล้วเขาก็สามารถหวนกลับมาทวงแชมป์ได้ใน พ.ศ. 2533 ทั้งคู่ได้กลายเป็นนักหมากรุกคู่ปรับในยุคดังกล่าว ทั้งนี้ ฝีมือในการเล่นของสุชาติยังได้รับการยกย่องจากนักหมากรุกว่า เฉียบคม และละเอียดรอบคอบ ซึ่งจุดเด่นของเขาคือการรุกไล่ปลายกระดาน นอกจากนี้เขายังเป็นต้นแบบนักหมากรุกที่ชำนาญหมากทุกรูปแบบ โดยเฉพาะม้าโยงขวา
พ.ศ. 2547 สุชาติยังเป็นแชมป์หมากรุกไทยประเภทสุดยอดเซียน ในรายการมหกรรมหมากรุกไทย 2547 ที่ทางตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยจัดการแข่งขันขึ้นเป็นครั้งแรก โดยเป็นฝ่ายชนะบุญสืบ แซ่เฮง หรือที่รู้จักในชื่อ "เซียนแหว่ง" นอกจากนี้ เขายังติดทีมชาติเข้าร่วมการแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียดครั้งที่ 25, 26, 28 และ32 โดยเขาได้เหรียญทองบอร์ด 4 ที่ประเทศกรีซ ใน พ.ศ. 2531 รวมถึงเข้าร่วมการแข่งขันซีเกมส์ 2003 ที่ประเทศเวียดนามด้วยเช่นกัน
พ.ศ. 2555 สุชาติเข้าแข่งขันรายการเปิดคลังประลองขุน ครั้งที่ 1 ที่ซึ่งทางกระทรวงการคลังและโรงงานยาสูบร่วมกันจัดขึ้น โดยเขาได้พบกับอวยชัย กองสี หรือที่รู้จักกันในชื่อ "นกกระจิบ" ผู้ซึ่งเป็นแชมป์กีฬาหมากรุกสากลในซีเกมส์ 2011 โดยทั้งคู่ต่างไม่สามารถเอาชนะกันได้โดยเสมอ 3 กระดานติดต่อกัน และต้องตัดสินด้วยเกมอมาเกดอน แต่สุชาติก็ขอถอนตัว โดยให้อวยชัยได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศต่อไป ปัจจุบัน สุชาติเป็นผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลและหมากรุกไทยให้แก่ชมรมและสถาบันต่าง ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สุชาติ ชัยวิชิต
เซียนป่อง สุชาติ ชัยวิชิต ปรมาจารย์หมากรุกไทย-สากลผู้ยิ่งยง เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
12 สุดยอดฝีมือหมากรุกไทย - Thai's top Makruk (Thai Chess) players เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สุชาติ ชัยวิชิต กับหมากรุกไทย
สวีท

สวีท อาจหมายถึง
สวีท (ดนตรี) (suite) กลุ่มเพลงเต้นรำหลายลักษณะมารวมเป็นชุดเพลง แต่ไม่นิยมนำมาเล่นเพื่อเต้นรำจริง
ห้องสวีท (suite) ห้องพักในโรงแรมที่แบ่งภายในออกเป็นหลายห้อง หรือเรียกว่าห้องชุด
สวีท (sweet) ยังหมายถึง ความหวาน
มายสวีทเปียโน (My Sweet Piano) ตัวละครใน ซานริโอ
สวีหนิง

สวีหนิง วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
สวีหนิง (จีนตัวเต็ม : 徐寧 / อังกฤษ : Xu Ning) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ซือเหล็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า ทวนทอง (จีน : 金槍手 / อังกฤษ : Gold Lancer) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 18 ของเขาเหลียงซาน เขารับราชการเป็นครูฝึกพลทวนตะขอในเมืองไคฟง เมื่อตอนที่ฝ่ายเขาเหลียงซานกำลังเผชิญศึกหนักกับฮูเหยียนจั๋ว เฉาไก้ได้ส่งทังหลง ไต้จง และสือเซียน ให้ไปเชิญตัวสวีหนิง สือเซียนได้ทำการขโมยเกราะทองขนห่านป่าของสวีหนิงออกไป พอรุ่งเช้า สวีหนิงหาเกราะทองของเขาไม่พบก็โกรธ บังเอิญไปเจอกับทังหลงพอดี ก็เลยชวนกันไปหาคนโขมยเกราะทอง ระหว่างทาง ทังหลงได้วางยาให้สวีหนิงเผลอหลับ และได้พาขึ้นเขาเหลียงซาน หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา เขาก็ได้รับการเกลี้ยกล่อมจากซ่งเจียง เขามีข้อแลกเปลี่ยนว่าถ้าอยากให้เขาร่วมทำการ ก็ต้องพาครอบครัวของเขามาด้วย ซึ่งซ่งเจียงได้จัดทำตามความประสงค์ของเขา เขาจึงยอมช่วยฝ่ายเหลียงซานจนสามารถเอาชนะฮูเหยียนจั๋ว
หลังการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้เป็น 1 ใน 8 ขุนพลแนวหน้าของเหลียงซาน ในการรบกับฟางล่า เขากับห่าวซือเหวินได้เข้าโจมตีเมืองฮั่งจิวที่มี ฟางเทียนติ้ง (方天定 ท.ฮองเทียนเต๋ง) เป็นเจ้าเมือง ห่าวซือเหวินถูกจับ เขาจึงรีบเข้าไปช่วยแต่ก็ถูกลูกธนูอาบยาพิษของศัตรูยิงเข้าที่ซอกคอ และเสียชีวิตในเวลาต่อมา
ศรีศักร วัลลิโภดม

| ศาสตราจารย์พิเศษ ศรีศักร วัลลิโภดม ป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |
ศรีศักรในการบรรยายที่แพร่งภูธรเมื่อ พ.ศ. 2553
เกิด: 2 มิถุนายน พ.ศ. 2481 (86 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
นามปากกา: ศรีศักร
อาชีพ: นักเขียน, นักวิชาการ, นักประวัติศาสตร์
สัญชาติ:  ไทย
ช่วงปีที่ทำงาน: พ.ศ. 2514 - ปัจจุบัน
ศาสตราจารย์พิเศษ ศรีศักร วัลลิโภดม (เกิด 2 มิถุนายน พ.ศ. 2481) เป็นนักวิชาการด้านโบราณคดีและมานุษยวิทยาชาวไทย เจ้าของ"รางวัลวัฒนธรรมเอเชียฟูกูโอกะ" ประจำปี พ.ศ. 2550 เป็นผู้ทำงานศึกษาค้นคว้าและเรียบเรียงงานวิชาการ ที่เป็นประโยชน์ต่อการศึกษาค้นคว้าทางประวัติศาสตร์โบราณคดีและมานุษยวิทยาไว้อย่างมากมาย และ  เป็นบรรณาธิการ"นิตยสารเมืองโบราณ" เป็นเมธีวิจัยอาวุโส สำนักงานสนับสนุนการวิจัย เป็นคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร เป็นที่ปรึกษา"มูลนิธิเล็กประไพ วิริยะพันธุ์"
ศรีศักรสนใจศึกษาแหล่งโบราณคดีในภูมิภาคต่างๆ ของประเทศไทย โดยเฉพาะในพื้นที่ภาคอีสาน สามารถเขียนบทความและบรรยายได้อย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับความเป็นมาของชุมชนในแอ่งอารยธรรมแห่งนี้ โดยใช้การแบ่งเขตตามสภาพภูมิศาสตร์ที่สัมพันธ์กับลักษณะทางวัฒนธรรม และยังมีผลงานที่ได้รับการจัดพิมพ์อีกเป็นจำนวนมากเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ โบราณคดี และมานุษยวิทยา
ประวัติ

ศรีศักรเกิดที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2481 เป็นบุตรชายของมานิต วัลลิโภดม อดีตหัวหน้ากองโบราณคดี กรมศิลปากร และรจนา วัลลิโภดม จบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนวิชาประวัติศาสตร์ไทย ที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้ไปศึกษาต่อทางมานุษยวิทยาที่มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นออสเตรเลีย
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์พิเศษ สาขาวิชามานุษยวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
การทำงาน

พ.ศ. 2514 สอนวิชามานุษยวิทยาที่คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นเวลาสองปี แล้วจึงไปเป็นอาจารย์ประจำภาควิชามานุษยวิทยา คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
พ.ศ. 2523 ได้รับเชิญไปสอนวิชาโบราณคดีประเทศไทยที่มหาวิทยาลัยคอร์แนล
พ.ศ. 2529 ได้รับเชิญไปร่วมงานค้นคว้าเกี่ยวกับชุมชนโบราณในประเทศไทยและประเทศญี่ปุ่น กับนักวิชาการญี่ปุ่นที่ Centre for Southeast Asian Studies ของมหาวิทยาลัยเกียวโต และได้รับเชิญให้ไปร่วมประชุมและเสนอผลงานในการประชุมระหว่างประเทศที่สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย ญี่ปุ่น อังกฤษ นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ เกาหลีใต้ อินโดนีเซีย ศรีลังกา ฯลฯ
การทำงาน > การทำงานในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศ

ศรีศักรได้เป็นกรรมการปฏิรูปประเทศภายหลังการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 ยุติลงในช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยทำหน้าที่ยกร่างแผนปฏิบัติการที่สามารถนำไปปฏิบัติ และแก้ไขปัญหาความอยุติธรรมและความเหลื่อมล้ำที่เกิดขึ้น คณะกรรมการดังกล่าวประกอบด้วยกรรมการ 19 คน ทำงานคู่ขนานไปกับสมัชชาปฏิรูปประเทศ
ผลงานหนังสือ

โบราณคดีไทยในทศวรรษที่ผ่านมา (2525)
กรุงศรีอยุธยาของเรา (2527)
รายงานวิจัย เมืองโบราณในอาณาจักสุโทัย (2532)
แอ่งอารยธรรมอีสาน:แฉหลักฐานโบราณคดีพลิกโฉมประวัติศาสตร์ไทย (2533)
สยามประเทศ: ภูมิหลังของประเทศไทยตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์จนถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาราชอาณาจักรสยาม (2534)
จ้วง:พี่น้องเผ่าไทยเก่าแก่ที่สุด (2536)
เรือนไทย บ้านไทย (2537)
พระเครื่องในเมืองสยาม (2537)
สยามประเทศภูมิหลังของประเทศไทยตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์จนถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาอาณาจักรสยาม (2539)
ความหมายของพระบรมธาตุในอารยธรรมสยามประเทศ (2539)
มองอนาคต: บทวิเคราะห์เพื่อปรับเปลี่ยนทิศทางสังคมไทย  นิธิ เอียวศรีวงศ์, ศรีศักร วัลลิโภดม, เอกวิทย์ ณ ถลาง (2538)
พระที่นั่งสรรเพชรปราสาท (2538)
ทัศนะนอกรีต: สังคม-วัฒนธรรม ปัจจุบันผันแปร (2543)
กฎหมายตราสามดวงกับความเชื่อของไทย (2545)
สังคมสองฝั่งโขงกับอดีตทางวัฒนธรรมที่ต้องลำเลิก  (2545)
อู่อารยยธรรมแหลมทอง คาบสมุทรไทย
(2546)
ความหมายพระบรมธาตุในอารยธรรมสยามประเทศ (2546)
ลุ่มนํ้าน่าน: ประวัติศาสตร์โบราณคดี ของ พิษณุโลก "เมืองอกแตก (2546)
รัฐปัตตานีใน "ศรีวิชัย" เก่าแก่ว่ารัฐสุโขทัยในประวัติศาสตร์ (ประชุมงานค้นคว้าและวิจัยทางวิชาการของ ศรีศักร วัลลิโภดม และคณะ) (2547)
ประวัติศาสตร์ โบราณคดี เมืองอู่ทอง (2548)
เหล็ก "โลหปฏิวัติ" เมื่อ 2,500 ปีมาแล้ว: ยุคเหล็กในประเทศไทย : พัฒนาการทางเทคโนโลยีและสังคม (2548)
การเมือง "อุบายมารยา" แบบ มาคิอาเวลลี (Macchiavelli) ของพระเจ้าปราสาททอง: พระราชกระทู้ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 และคำสนองพระราชกระทู้ของพระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์)
(2549)
ไฟใต้ฤๅจะดับ ? (2550)
เล่าขานตำนานใต้ (2550)
กับดักสัตว์ไทยประดิษฐ์ ภูมิปัญญาชาวบ้าน กับดักวิถี (2550)
เขาพระวิหาร:ระเบิดเวลาจากยุคอาณานิคม  (2551)
นครแพร่ จากอดีตมาปัจจุบัน: ภูมินิเวศวัฒนธรรม ระบบความเชื่อ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น (2551)
พิพิธภัณฑ์และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น: กระบวนการเรียนรู้ร่วมกัน (หนังสือชุดพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น) (2551)
ความหมายของภูมิวัฒนธรรม: การศึกษาจากภายในและสำนึกของท้องถิ่น (2551)
เมืองโบราณในอาณาจักรสุโขทัย (2552)
พัฒนาการทางสังคม-วัฒนธรรมไทย  (2552)
เพื่อแผ่นดินเกิด (2556)
ผู้นำทางวัฒนธรรม (2556)
คนไทยไม่มีใครทำร้ายก็ตายเอง (2556)
ผู้มีบารมีผู้แพ้บารมี (2556)
ความล้มเหลวในการศึกษาของชาติ (2556)
เมืองหนองหารหลวง และภูพานมหาวนาสี (2556)
เรียนรู้จากแผนที่เพื่อรู้จักท้องถิ่น (2557)
ปฏิบัติการประวัติศาสตร์ท้องถิ่น (2557)
ประวัติศาสตร์บอกเล่าเพื่อเด็กรักถิ่น (2557)
สร้างบ้านแปงเมือง (2560)
ลุ่มน้ำเจ้าพระยา:รากเหง้าแห่งสยามประเทศ  (2560)
พุทธศาสนาและความเชื่อในสังคมไทย (2560)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2532 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
สถานเอกอัครราชทูตโปรตุเกสประจำประเทศไทย

สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐโปรตุเกสประจำราชอาณาจักรไทย
สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐโปรตุเกสประจำราชอาณาจักรไทย เป็นสถานเอกอัครราชทูตของโปรตุเกสในประเทศไทย ปัจจุบันตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 30 (กัปตันบุช) ถนนเจริญกรุง แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เป็นสถานเอกอัครราชทูตที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเทพมหานคร
ประวัติ

เมื่อ พ.ศ. 2363 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานที่ดินริมแม่น้ำเจ้าพระยาแก่โปรตุเกสเพื่อเป็นที่ตั้งของโรงสินค้า และเป็นที่พักของการ์ลุช มานูแวล ดา ซิลไวรา (Carlos Manuel da Silveira) กงสุลโปรตุเกสคนแรก พื้นที่กว้าง 50 วา ยาว 72 วา โดยสร้างอาคารหลังแรกด้วยไม้ไผ่ ฉาบด้วยปูนปลาสเตอร์ ทาสีขาว พร้อมทั้งมีชาวโปรตุเกสพำนักอาศัยตั้งถิ่นฐานอยู่โดยรอบ สังเกตได้จากมีโบสถ์กาลหว่าร์
ต่อมาอาคารดังกล่าวได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2403 แต่ก็หยุดชะงักเมื่อ พ.ศ. 2410 เมื่อทูตอังตอนียู ฟรึดึรีกู มอร์ (António Frederico Moor) หมดวาระ จนกระทั่งอังตอนียู ฟึลีซียานู มาร์กึช ปึไรรา (António Feliciano Marques Pereira) ทูตคนใหม่มารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2418 ได้ดำเนินการก่อสร้างจนแล้วเสร็จ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2418
ในช่วงศตวรรษที่ 20 มีการปรับปรุงอาคารหลังนี้หลายส่วน เช่น เพิ่มระบบไฟฟ้า เครื่องปรับอากาศ
สถาปัตยกรรม

สถานเอกอัครราชทูตโปรตุเกสประจำประเทศไทย ประกอบด้วยอาคารทำเนียบทูตและสำนักงาน
ทำเนียบทูตมีลักษณะเป็นอาคาร 2 ชั้น สร้างตามสถาปัตยกรรมแบบอาณานิคม เดิมทีวัสดุที่ใช้ก่อสร้างทั้งหมดส่งตรงมาจากโปรตุเกส แต่เรือที่ขนส่งล่มระหว่างทาง จึงเปลี่ยนมาใช้วัสดุท้องถิ่นของไทยแทน หลังคาทรงปั้นหยา บริเวณทางเข้ามีมุขหลังคาจั่วอยู่กึ่งกลางด้านหน้าแบบสถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอ หน้าจั่วมีตราแผ่นดินของประเทศโปรตุเกส ภายในอาคารชั้นล่างเป็นห้องโถงใหญ่ ชั้นบนมีระเบียงยาวด้านหน้าและหลัง ทางเข้าประดับกระเบื้องเซรามิกลายครามจากโปรตุเกส
สำนักงานเป็นอาคารปูนสองชั้นสีเหลืองอ่อนที่ดูทึบ แต่เดิมอาคารหลังนี้ใช้เป็นโกดังเก็บสินค้าที่ขนส่งมาทางเรือ ปัจจุบันสำนักงานได้รับการตกแต่งแบบทันสมัย
ด้านหน้าทำเนียบทูตมีสนามหญ้าริมแม่น้ำเจ้าพระยา มุมหนึ่งเป็นที่ตั้งของศาลา เป็นผลงานจากนักออกแบบโปรตุเกสร่วมกับช่างไม้จากเชียงใหม่
สว่างวัฒนา

สว่างวัฒนา อาจหมายถึง
สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า (พระองค์เจ้าหญิงสว่างวัฒนา) พระบรมราชเทวีในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรลาว
สยามแอร์

ระวังสับสนกับ แอร์สยาม
สยามแอร์ เป็นอดีตสายการบินจากประเทศไทยที่ให้บริการจากท่าอากาศยานดอนเมือง, กรุงเทพมหานคร
สายการบินเริ่มต้นการบินและบริการด้วยฝูงบินโบอิง 737-300 จำนวน 2 ลำ ใน พ.ศ. 2557 และเพิ่มจำนวนฝูงบินด้วย โบอิง 737-800 อีกจำนวน 2 ลำใน พ.ศ. 2558 สยามแอร์เริ่มเที่ยวบินจากดอนเมืองสู่ฮองกงใน พ.ศ. 2557 และขยายไปสู่เมืองเจิ้งโจวและกว่างโจวในช่วงต้นปี พ.ศ. 2558 และในช่วงปลาย พ.ศ. 2558 ทางสายการบินประกาศว่าเตรียมเปิดให้บริการสู่มาเก๊าและสิงค์โปร์ ใน พ.ศ. 2560 สยามแอร์ได้ยุติการทำการบินทั้งหมดแล้ว
จุดหมายปลายทาง

สยามแอร์เคยเปิดให้บริการสู่จุดหมายปลายทางต่าง ๆ ดังนี้:
ฉางซา - ท่าอากาศยานนานาชาติฉางซา หฺวางหัว
กว่างโจว - ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน
เจิ้งโจว - ท่าอากาศยานนานาชาติเจิ้งโจวซินเจิ้ง
ฮ่องกง - ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
มาเก๊า - ท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า
สิงคโปร์ - ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์
กรุงเทพมหานคร - ท่าอากาศยานดอนเมือง ศูนย์ปฏิบัติการ
ฝูงบิน

สยามแอร์มีฝูงบินทั้งหมดดังนี้:
| อากาศยาน | ให้บริการ | สั่งซื้อ | จำนวนผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โบอิง 737-300 | 2 | — | 145 |  |
| รวม | 2 | 0 |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Siam Air Transport Co., Ltd. เก็บถาวร 2016-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก สายการบินในประเทศไทย |
| --- | --- |
บริการเต็มรูปแบบ:  การบินไทย (ประจำชาติ) 
ต้นทุนต่ำ:  นกแอร์  ไทยแอร์เอเชีย  ไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์  ไทยไลอ้อนแอร์  ไทยเวียดเจ็ทแอร์ 
ภูมิภาคและเช่าเหมาลำ:  บางกอกแอร์เวย์ส  เอ็มเจ็ท  สยามซีเพลน 
ขนส่งสินค้า:  เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์  เค-ไมล์ แอร์ 
อดีต:  แอร์อันดามัน  แอร์ฟีนิคซ์  แอร์สยาม  แอนเจิลแอร์ไลน์  เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์  ซิตี้แอร์เวย์  แฮปปี้แอร์  บิสิเนสแอร์  เจ็ทเอเซีย แอร์เวย์  กานต์แอร์  นิวเจนแอร์เวย์ส  ภูเก็ตแอร์  วัน-ทู-โก  โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์  อาร์แอร์ไลน์  พีบีแอร์  อาร์แอร์ไลน์  เอสจีเอแอร์ไลน์  สยามแอร์  สกายสตาร์แอร์เวย์  โซล่าแอร์  ไทยแอร์คาร์โก  เดินอากาศไทย  ไทยแปซิฟิกแอร์ไลน์  ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์  ไทยสกายแอร์ไลน์  ไทยไทเกอร์แอร์เวย์  ไทยเจ็ทส์  ยู แอร์ไลน์  วิสดอมแอร์เวย์  นกสกู๊ต  การบินไทยสมายล์ 
อนาคต:  พี 80 แอร์  เรียลลี่คูลแอร์ไลนส์  แลนด์ดาร์ชแอร์ไลน์ 
โบอิง 737-300 ของสยามแอร์ที่ท่าอากาศยานดอนเมือง กทม.
ออปโตอิเล็กทรอนิกส์

ออปโตอิเล็กทรอนิกส์ เป็นการศึกษาและการประยุกต์ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่สร้าง ตรวจจับ และควบคุมแสง
โดยปกติแล้วจะถือเป็นสาขาย่อยของโฟตอนิกส์ ในบริบทนี้ แสง มักจะรวมถึงรังสีที่มองไม่เห็นอย่างรังสีแกมมา, รังสีเอ็กซ์, รังสีเหนือม่วง และรังสีใต้แดงด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ OPTO Electronics[ลิงก์เสีย] (ไทย)
สักขี

| สักขี |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
วงศ์ย่อย:: Faboideae
สกุล:: Dalbergia
สปีชีส์:: D.   candenatensis
ชื่อทวินาม
Dalbergia  candenatensis 

สักขี ชื่อวิทยาศาสตร์:  Dalbergia candenatensis เป็นไม้พุ่มรอเลื้อยในวงศ์ถั่ว ลำต้นสีน้ำตาลอมม่วง มีปุ่มทั่วไป ใบประกอบแบบขนนก ขอบใบเรียบ ดอกช่อแยกแขนง ดอกย่อยขนาดเล็กสีขาว ผลเดี่ยวเป็นฝักแบนงอโค้ง ไม้ใช้ทำเครื่องมือประมงหรือทำเชือก
สปิตซ์ (ประเภทสุนัข)

German Spitz
สปิตซ์  (Spitz) เป็นประเภทของพันธุ์สุนัข ขนมีลักษณะยาวหนาและมักจะเป็นสีขาว หูตั้งและหน้ายื่น หางมักจะม้วนกลับขึ้นไปที่หลังของสุนัข  มีนิสัยร่าเริง ฉลาด และขี้เล่น ตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา และเชื่อฟังเจ้าของ อาจจะเห่าเก่ง เพราะมันจะมีสัญชาตญาณในการเตือนภัยให้เจ้าของเมื่อมันรู้สึกว่ามีอันตราย หรือมีคนแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคยเข้ามาใกล้ มันจะทำตัวเป็นยามปกป้องบ้านอยู่เสมอเลย 
ตามปกติแล้วเป็นสุนัขที่ฝึกได้ง่าย แต่เจ้าของจะต้องให้เวลากับมันและฝึกอย่างสม่ำเสมอ สุนัขกลุ่มนี้จะชอบเล่นเกม อย่างพวกขว้างของแล้วให้ไปเอากลับมานี่จะชอบมากเป็นพิเศษ โดยทั่วไปแล้วสุนัขกลุ่มนี้เป็นมิตรกับเด็ก และเข้ากันได้ดีกับสุนัขที่ถูกเลี้ยงอยู่ในบ้านเดียวกัน
การดูแลขน

การดูแลขน นี่ควรจะได้รับการแปรงหรือหวีอย่างสม่ำเสมอ แต่ไม่มีความจำเป็นจะต้องพาไปตัดขน 
ตามปกติแล้วเจ้าสปิตซ์เป็นหมาที่รักสะอาดมาก อาจจะไม่ต้องอาบน้ำบ่อยนักในหน้าผลัดขน ขนของสุนัขพันธุ์นี้จะร่วงค่อนข้างเยอะ ตามลักษณะของสุนัขพันธุ์ที่มีขนสองชั้นและเป็นสุนัขในกลุ่ม Northern Breed ทั่วไป
| ด ค กประเภทสุนัขสปิตซ์ |
| --- | --- |
มีอยู่:  โคเรียนชินโด  ชาผี  ชิบะอินุ  เชาเชา  ไซบีเรียนฮัสกี  ไทยบางแก้ว  พอเมอเรเนียน  อากิตาอินุ  แจพะนีสสปิตซ์  ริวกิวอินุ  ฮกไกโด  คาอิเคน  คิชูเคน  ชิโกกุอินุ  อะแลสกันแมละมิวต์  อะแลสกันคลีไค  ซามอยด์  เพมโบรกเวลช์คอร์กี  คาร์ดิแกนเวลช์คอร์กี  อีสต์ไซบีเรียนไลกา  เวสต์ไซบีเรียนไลกา  ซาฮาลินฮัสกี  พุงซาน  บั๊กห่า  ม้งบ็อบเทลด็อก  ดงคยองกี  เชจู  นูรยอกกี  ไต้หวัน  คินตามณี  อินเดียนสปิตซ์  ฟินนิชสปิตซ์  เดนิชสปิตซ์  เฮลเลฟอร์สเอลก์ฮาวนด์ 
สูญพันธุ์:  แฮร์อินเดียนด็อก  ซาลิชวูลด็อก
รายชื่อทีมฟุตบอลทีมชาติตามฉายา

รายชื่อทีมฟุตบอลตามฉายา