stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017
รางวัลพิเศษ > โชว์โอเพนนิ่งแดนซ์

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
โชว์โอเพนนิ่งแดนซ์:   กัมพูชา – เขลิม สเรย์เกีย   ลาว – จินนาลี นอละสิง   เวียดนาม – เหงียน เจิน เฮวียน มี
รางวัลพิเศษ > ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการ

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการ:   เอกวาดอร์ – อานาเลีย เวอร์นาซา   อินโดนีเซีย – เดอา กูเอสติ ริซกีตา   มาเลเซีย – ซันจีดา จอห์น   เปรู – มาริอา โฆเซ โลรา   เวียดนาม – เหงียน เจิน เฮวียน มี
รางวัลพิเศษ > ก่อนมาถึง

| --- | --- |
ผลการประกวด: ผู้เข้าประกวด
ก่อนมาถึง:   เอกวาดอร์ – อานาเลีย เวอร์นาซา   อินโดนีเซีย – เดอา กูเอสติ ริซกีตา   มาเลเซีย – ซันจีดา จอห์น   ปารากวัย – ลีอา ดูอาร์ต แอชมัวร์   เปรู – มาริอา โฆเซ โลรา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ที่อินสตาแกรม
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ที่เฟซบุ๊ก
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
เว็บไซต์โกลบอลบิวตี้: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล เก็บถาวร 2015-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์แองเจลโลพีเดีย: มิสแกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล
| ด ค กมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล |
| --- | --- |
 2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019 
 2020  2021  2022  2023  2024  2025 
 บริษัท  องค์กร  ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศและผู้เข้ารอบสุดท้าย  รางวัลพิเศษ  พิธีกรและศิลปินรับเชิญ  ประเทศ  ฉบับ 
| ด ค กตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 |
| --- | --- |
  มาริอา โฆเซ โลรา   ปาเมลา ปาสิเนตตี 
 ตัวแทนผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
ตรีอัครสงฆ์ผู้ศักดิ์สิทธิ์

| ตรีอัครสงฆ์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- |
รูปเคารพของตรีอัครบิดรผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่โบสถ์ในเชอร์ลีกี เทศมณฑลนีมซ์ ประเทศโรมาเนีย ประกอบด้วยนักบุญบาซิลแห่งซีซารียา, นักบุญเกรกอรีแห่งนาซิอันซัส และ นักบุญยอห์นคริสซอสตอม จากซ้ายไปขวา
บิดาในบรรดานักบุญ บรรดาหมอแห่งคริสตจักร
เกิด: 330 (บาซิล) 349 (ยอห์น) 329 (เกรกอรี)
เสียชีวิต: 379 (บาซิล) 407 (ยอห์น) 389 (เกรกอรี)
นับถือ ใน: คาทอลิก ออร์ทอดอกซ์ตะวันออก โอเรียนทอลออร์ทอดอกซ์ คริสตจักรอังกฤษ
วันฉลอง: มกราคม 30
สัญลักษณ์: ทรงอาภรณ์ดั่งพระมุขนายก, สวมโอโมฟอเรีย; ชูมือขวาขึ้นให้พร; ถือหนังสือคำสอนหรือม้วนกระดาษ
ตรีอัครสงฆ์ หรือ ตรีอัครบิดร (อังกฤษ: Three Hierarchs; กรีกโบราณ: Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι; กรีกใหม่: Οι Τρεις Ιεράρχεςรหัส: ell เลื่อนระดับเป็นรหัส: el ) ในคริสต์ศาสนาตะวันออก ประกอบด้วยนักบุญบาซิลแห่งซีซารียา, นักบุญเกรกอรีแห่งนาซิอันซัส และ นักบุญยอห์นคริสซอสตอม ทั้งสามเป็นพระมุขนายกที่มีอิทธิพลมากในศาสนาคริสต์ยุคแรก และมีบทบาทสำคัญในการก่อร่างของเทววิทยาศาสนาคริสต์ ในศาสนาคริสต์แบบตะวันออกเรียกขานทั้งสามว่าเป็นพระอัครบิดรผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสาม และเป็นอาจารย์ของคริสต์ชนทั่วโลก (Ecumenical Teachers) ส่วนในโรมันคาทอลิก เทิดเกียรติให้เป็นหมอแห่งคริสตจักร ทั้งสามได้รับการยกย่องในฐานะนักบุญในออร์ทอดอกซ์ตะวันออก, คาทอลิก, อังกลิคัน และคริสตจักรอื่น ๆ
ที่มาของตรีอัครสงฆ์สามารถย้อนไปถึงเรื่องเล่าว่าในคอนสแตนติโนเปิล สมัยศตวรรษที่ 11 ได้เกิดข้อถกเถียงขึ้นว่าในสามอัครสงฆ์นี้ ผู้ใดยิ่งใหญ่ที่สุด บ้างว่าเป็นนักบุญบาซิลเนื่องจากเป็นผู้อธิบายถึงความเชื่อและวิถีสงฆ์ บ้างว่าเป็นนักบุญยอห์นคริสซอสตอม "โอษฐ์ทอง" (กรีก: Χρυσόστομος) ผู้เป็นอัครมุขนายกแห่งคอนสแตนติโนเปิล ว่ามีทั้งวาจาที่คมคายและโดดเด่นในการพาคนบาปมากลับใจ ส่วนที่เหลือว่าเป็นนักบุญเกรกอรี ซึ่งมีอำนาจยิ่งใหญ่, บริสุทธิ์ และมีความชำนาญในการเทศนา รวมถึงยังเป็นผู้ปกป้องคริสต์ศาสนาจากพวกนอกรีตลัทธิอาเรียน ทั้งสามมีวันสมโภชคนละวัน แต่ล้วนอยู่ในเดือนมกราคม: นักบุญบาซิลตรงกับวันที่ 1 มกราคม, นักบุญเกรกอรีในวันที่ 25 มกราคม และ นกบุญคริสซอสตอมในวันที่ 27 มกราคม คริสต์จักรตะวันออกเชื่อว่าทั้งสามปรากฏร่วมกันในนิมิตของนักบุญยอห์น เมาโรเพาส์ มุขนายกแห่งยูชาอีตาในปี 1084 และได้กล่าวว่าพวกตนล้วนแล้วแต่เท่ากันต่อหน้าพระเป็นเจ้า โดย "ไม่มีซึ่งความแตกแยกระหว่างเรา และไม่มีความขัดแย้งซึ่งกันและกัน" จักรพรรดิบีแซนทีน อาเล็กซีออสที่หนึ่ง คอมเนนอส จึงมีการให้วันที่ 30 มกราคมเป็นวันสมโภชทั้งสามขึ้นตั้งแต่ราวปี 1100 เรื่อยมา
มหาวิทยาลัยฮาเกิน

| --- | --- |
FernUniversität in Hagen

ประเภท: รัฐ
สถาปนา: 1974
อธิการบดี: Birgit Rimpo-Repp
พระอธิการ: Ada Pellert
อาจารย์: 1,824
ผู้ศึกษา: 76.096 (ภาคเรียนฤดูหนาว 2021/22)
ที่ตั้ง: ฮาเกิน, รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน, เยอรมนี
วิทยาเขต: เขตเมือง   การศึกษาทางไกล
สี: ฟ้าและขาว
เครือข่าย: European Association of Distance Teaching Universities   ACQUIN   AQAS   FIBAA   EUA
เว็บไซต์: www.fernuni-hagen.de
อาคารเก่า IZ/TGZ
อาคาร AVZ
ห้องสมุด
มหาวิทยาลัยฮาเกิน (อังกฤษ: University of Hagen; เยอรมัน: FernUniversität in Hagen) เป็นมหาวิทยาลัยแห่งเดียวในประเทศเยอรมนีที่สนับสนุนระบบการศึกษาทางไกล ตั้งอยู่ที่เมือง ฮาเกิน (Hagen) ประเทศเยอรมนี
มหาวิทยาลัยฮาเกิน ก่อตั้งเมือปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) โดยมีวัตถุประสงค์ เป็นผู้จัดหาและสนับสนุนระบบการเรียนการสอนทางไกล ในระดับอุดมศึกษา ที่นักศึกษาสามารถเรียนได้จากที่บ้าน และจากต่างประเทศทั่วโลก และเป็นมหาวิทยาลัยระดับอุดมศึกษาที่อยู่ในระบบการศึกษาระดับสูงของรัฐบาลเยอรมนี ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนนักศึกษาประมาณ 67,000 คน
คณะที่เปิดสอน ในปัจจุบัน

มหาวิทยาลัยฮาเกิน จัดแบ่งการศึกษาออกเป็น 4 คณะหลัก:
คณะวัฒนธรรมและสังคมศาสตร์
คณะคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์
คณะเศรษฐศาสตร์
คณะนิติศาสตร์
ศูนย์กลางให้บริการด้านการศึกษา

ปัจจุบันมีศูนย์กลางการศึกษา กว่า 60 แห่ง ที่ตั้งอยู่ในเมืองต่างๆทั่วประเทศเยอรมนี และในต่างประเทศ ที่จัดหาและสนับสนุนเพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับการศึกษาทางไกล รวมทั้งอำนวยความสะดวกนักศึกษาในด้านต่างๆ เช่นการยืมหนังสือ การให้คำแนะนำต่างๆทั้งจากรุ่นพี่และจากศูนย์ข้อมูลส่วนกลาง ศูนย์กลางยังมีบริการด้าน การจัดสัมมนาและ การจัดการเรียนการสอนเพื่อเตรียมสอบ
รายชื่อของศูนย์กลางการศึกษาทางไกลของมหาวิทยาลัย แฟร์น มีดังนี้
Baden-Württemberg: Karlsruhe, Schwäbisch Gmünd and Villingen-Schwenningen
Bavaria: Munich and Nuremberg
Berlin
Brandenburg: Frankfurt (Oder) (will be closed on Sep. 30, 2008)
Hamburg
Hesse: Frankfurt am Main and Bad Hersfeld
Mecklenburg-Western Pomerania: Rostock
Lower Saxony: Emden (will be closed on Sep. 30, 2008), Göttingen, Hameln, Helmstedt, Hildesheim, Lüneburg, Oldenburg (will be closed on Sep. 30, 2008), Salzgitter, Stade and Wolfsburg
North Rhine-Westphalia: Arnsberg, Borken, Bottrop, Brilon, Castrop-Rauxel, Coesfeld, Eschweiler, Euskirchen, Gummersbach, Herford, Krefeld, Leverkusen, Lippstadt, Lüdenscheid, Lüdinghausen, Marl, Minden, Neuss, Rheine and Wesel
Rhineland-Palatinate: Koblenz and Kaiserslautern (will be closed on Sep. 30, 2008)
Saarland: Saarbrücken
Saxony: Leipzig
Saxony-Anhalt: Köthen
Schleswig-Holstein: Lübeck
Thuringia: Erfurt
Austria (Linz, Bregenz, Steyr, Wien, Bad Goisern, Saalfelden and Villach),
Switzerland (Brig and Pfäffikon)
Russia (Smolensk)
Hungary (Budapest)
Latvia (Riga)
แหล่งข้อมูลอื่น

FernUniversität Hagen (เยอรมัน)
"The Fernuniversitaet in Hagen / University in Hagen" (อังกฤษ)
51°22′38″N 7°29′43″E﻿ / ﻿51.37722°N 7.49528°E﻿ / 51.37722; 7.49528
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
เบอร์ลิน:  มหาวิทยาลัยศิลปะเบอร์ลิน  FU เบอร์ลิน  HU เบอร์ลิน  TU เบอร์ลิน 
เบรเมิน:  มหาวิทยาลัยเบรเมิน  Jacobs University Bremen 
ฮัมบวร์ค:  มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค  TU ฮัมบวร์ค  HafenCity University Hamburg  มหาวิทยาลัยเฮ็ลมูท ชมิท 
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค:  ไฮเดิลแบร์ค  ไฟรบวร์ค  KIT คาลส์รูเออ  ค็อนชตันทซ์  มันไฮม์  โฮเอนไฮม์  ชตุทท์การ์ท  ทือบิงเงิน  อุล์ม  Zeppelin University แห่งฟรีดริชส์ฮาเฟิน 
รัฐไบเอิร์น (บาวาเรีย):  เอาคส์บวร์ค  บัมแบร์ค  ไบร็อยท์  Catholic University of Eichstätt-Ingolstadt  แอร์ลังเงิน-เนือร์นแบร์ค  LMU มิวนิก  Bundeswehr University Munich  TU มิวนิก  มหาวิทยาลัยเสรียูเครนแห่งมิวนิก  พัสเซา  เรเกินส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค 
รัฐบรันเดินบวร์ค:  TU บรันเดินบวร์ค  Frankfurt, Oder  พ็อทซ์ดัม 
รัฐเฮ็สเซิน:  TU ดาร์มชตัท  แฟรงก์เฟิร์ต, Main  กีเซิน  คัสเซิล  มาร์บวร์ค 
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน:  TU เบราน์ชไวค์  TU Clausthal  เกิททิงเงิน  ฮันโนเฟอร์  ฮิลเดิสไฮม์  ลือเนอบวร์ค  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  Vechta 
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น:  ไกรฟส์วัลท์  ร็อสท็อค 
รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน:  อาเคิน  บีเลอเฟ็ลท์  Bochum  บ็อน  โคโลญ  TU ดอร์ทมุนท์  ดืสบวร์ค-เอ็สเซิน  ดึสเซิลดอร์ฟ  ฮาเกิน  มึนส์เทอร์  พาเดอร์บอร์น  ซีเกิน  Witten/Herdecke  วุพเพอร์ทาล 
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์:  TU ไคเซิร์สเลาเทิร์น  โคเบล็นทซ์-Landau  ไมนซ์  Speyer  เทรียร์ 
รัฐซาร์ลันท์:  มหาวิทยาลัยซาร์ลันท์ 
รัฐซัคเซิน:  TU เค็มนิทซ์  TU เดรสเดิน  TU Freiberg  ไลพ์ซิช 
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์:  ฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค  มัคเดอบวร์ค 
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์:  เฟล็นส์บวร์ค  คีล  ลือเบ็ค 
รัฐทือริงเงิน:  แอร์ฟวร์ท  TU Ilmenau  เยนา  ไวมาร์ 
↑  "Zahlen und Daten". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 January 2007. สืบค้นเมื่อ 21 July 2015.
↑  "Zahlen und Daten". สืบค้นเมื่อ 2022-01-24.
มัทเทอุส เฮ็ทเซอเนาเออร์

| มัทเทอุส เฮ็ทเซอเนาเออร์ |
| --- | --- |
เกิด: 23 ธันวาคม ค.ศ. 1924(1924-12-23) Brixen im Thale, ออสเตรีย
เสียชีวิต: 3 ตุลาคม ค.ศ. 2004(2004-10-03) (79 ปี) Brixen im Thale, ออสเตรีย
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด: กองทัพบก
ประจำการ: 1943–1945
ชั้นยศ: Gefreiter
หน่วย: กองพลทหารภูเขาที่ 3
การยุทธ์: สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน
มัทเทอุส เฮ็ทเซอเนาเออร์ (เยอรมัน: Matthäus Hetzenauer) เป็นพลซุ่มยิงเยอรมันเชื้อชาติออสเตรียในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับหน้าที่ในกองพลทหารภูเขาที่ 3 ในแนวรบด้านตะวันออก ซึ่งได้มีชื่อเสียงด้วยการสังหาร 345 คน การสังหารที่ยาวที่สุดของเขาได้ถูกเขียนรายงานอยู่ที่ 1,100 เมตร (12,00 หลา) เฮ็ทเซอเนาเออร์ยังเป็นผู้ที่ได้รับการปูนบำเหน็จด้วยเหรียญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน
มัคส์ ฟ็อน ชเตฟานิทซ์

| มัคส์ ฟ็อน ชเตฟานิทซ์ |
| --- | --- |
Max von Stephanitz and Horand von Grafrath
ชื่อเกิด: มัคส์ เอมิล ฟรีดริช ฟ็อน ชเตฟานิทซ์
เกิด: 30 ธันวาคม ค.ศ. 1864(1864-12-30) เดรสเดิน, ราชอาณาจักรซัคเซิน
เสียชีวิต: 22 เมษายน ค.ศ. 1936(1936-04-22) (71 ปี) เดรสเดิน, ซัคเซิน
รับใช้: เยอรมนี
แผนก/สังกัด: ทหารม้า
ชั้นยศ: ร้อยเอก
งานอื่น: พัฒนาและเพาะพันธุ์สุนัขพันธุ์ เยอรมันเชเพิร์ด
ร้อยเอก มัคส์ เอมิล ฟรีดริช ฟ็อน ชเตฟานิทซ์ (เยอรมัน: Max Emil Freidrich von Stephanitz; 30 ธันวาคม 1864 - 22 เมษายน 1936) เป็นนายทหารม้าชาวเยอรมัน ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้พัฒนาสายพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ด ตามที่ทราบกันในปัจจุบัน ได้กำหนดแนวทางมาตรฐานสายพันธุ์และได้เป็น ประธานคนแรกของ Verein für Deutsche Schäferhunde (SV)
ประวัติ

ชเตฟานิทซ์ เกิดใน เดรสเดิน ราชอาณาจักรซัคเซิน ในตระกูลขุนนางของเยอรมัน เป็นนายทหารม้าและบางเวลารับราชการที่วิทยาลัยสัตวแพทย์ในกรุงเบอร์ลิน ที่นี่เขาได้รับความรู้อันมีค่าเกี่ยวกับชีววิทยา กายวิภาคศาสตร์ และศาสตร์แห่งการเคลื่อนไหว ซึ่งทั้งหมดนี้เขานำมาประยุกต์ใช้กับการผสมพันธุ์สุนัขในเวลาต่อมา เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นร้อยเอกในปี ค.ศ. 1898 และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ออกจากราชการ
จุดเริ่มต้นของการสร้างมาตรฐานสายพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ด

ชเตฟานิทซ์เริ่มทดลองเพาะพันธุ์สุนัข เขาใช้เทคนิคหลายอย่างที่ผู้เพาะพันธุ์สุนัขชาวอังกฤษในยุคนั้นใช้ เขาสนใจที่จะปรับปรุง เยอรมันเชเพิร์ด เป็นหลักเพราะเป็นสุนัขท้องถิ่นและเป็นสุนัขทำงานในยุคของเขา ชเตฟานิทซ์สนุกกับการเข้าร่วมการแสดงสุนัขและสังเกตว่ามีสุนัขต้อนแกะหลายประเภทที่ใช้ในเยอรมนี แต่ไม่มีมาตรฐานสายพันธุ์ เขาชื่นชอบสุนัขที่มีลักษณะเหมือนหมาป่า ฉลาด มีความรู้สึกเฉียบแหลมและเต็มใจที่จะทำงาน และเชื่อว่าเขาสามารถสร้างสุนัขที่ทำงานได้ดีขึ้นซึ่งสามารถใช้ได้ทั่วประเทศเยอรมนี
เขาซื้อสุนัขตัวแรกของเขาคือ Hektor Linksrhein ในปี ค.ศ. 1899 และเปลี่ยนชื่อเป็น Horand von Grafrath ซึ่ง Horand ถูกใช้เป็นพ่อแม่พันธุ์หลักโดย ชเตฟานิทซ์ และผู้เพาะพันธุ์คนอื่น ๆ และเป็นผู้วางรากฐานสายพันธุ์ เยอรมันเชเพิร์ด อย่างที่เราทราบ
มัคส์ ไมเออร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ไมเออร์ขณะเล่นให้แก่ชัลเคอ 04ในปี 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  มัคซีมีลีอาน ไมเออร์
วันเกิด:   (1995-09-18) 18 กันยายน ค.ศ. 1995 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  โอเบอร์เฮาเซิน เยอรมนี
ส่วนสูง:  1.73 m (5 ft 8 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
2000–2002:  FC Sardegna Oberhausen
2002–2004:  Rot-Weiß Oberhausen
2004–2009:  ดืสบวร์ก
2009–2012:  ชัลเคอ 04
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2013 |  ชัลเคอ 04 2 |  1 |  (2) |
| 2013–2018 |  ชัลเคอ 04 |  146 |  (17) |
| 2018–2021 |  คริสตัลพาเลซ |  46 |  (1) |
| 2021 |  โคโลญ​ |  10 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2009 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 15 ปี |  1 |  (1) |
| 2010–2011 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 16 ปี |  6 |  (2) |
| 2011–2012 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 17 ปี |  18 |  (9) |
| 2013–2015 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 19 ปี |  3 |  (1) |
| 2014–2017 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 21 ปี |  24 |  (7) |
| 2016 |  โอลิมปิกเยอรมนี |  6 |  (4) |
| 2014– |  เยอรมนี |  4 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:30, 1 กรกฎาคม 2021 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22:35, 30 มิถุนายน 2017 (UTC)
มัคซีมีลีอาน ไมเออร์ (เยอรมัน: Maximilian Meyer; เกิดวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอล​ชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

Max Meyer เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
Max Meyer – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
Kicker profile
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ  |
| --- | --- |
 1 บัตแลนด์  2 Ward  4 มิลิวอเยวิช  5 ทอมกินส์  8 กูยาเต  9 อายูว์  11 ซาอา  12 ซาโก  13 กวยตา  15 Schlupp  17 แบนเตเก  18 McArthur  19 Henderson  21 วิกคัม  22 เอดัวร์  23 Camarasa  24 เคฮิลล์  30 เฮนเดอร์สัน  34 เคลลี  44 Riedewald  ผู้จัดการ: กลาสเนอร์
ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท

| ฟรันทซ์ เพเทอร์ ชูเบิร์ท |
| --- | --- |
เกิด: 31 มกราคม ค.ศ. 1797 Himmelpfortgrund ประเทศออสเตรีย
เสียชีวิต: 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1828 เวียนนา ประเทศออสเตรีย
สัญชาติ: ออสเตรีย
อาชีพ: คีตกวี
ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท
ฟรันทซ์ เพเทอร์ ชูเบิร์ท (เยอรมัน: Franz Peter Schubert; 31 มกราคม พ.ศ. 2340 — 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2371) คีตกวีชาวออสเตรีย
ประวัติ

ฟรันทซ์-เพเทอร์ เกิดที่เมืองลิชเทินทาล (Lichtenthal) ใกล้กับกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เมื่อปี พ.ศ. 2340 (ค.ศ. 1797) บิดาของเขา ฟรันทซ์-เทโอดอร์ เป็นครูโรงเรียนมัธยม ได้สอนให้เขาเล่นไวโอลินเป็นเครื่องดนตรีชิ้นแรก ในขณะที่อิกนาทซ์ (Ignaz) พี่ชายได้สอนเปียโนให้แก่เขา ระหว่างปี พ.ศ. 2351 ถึง พ.ศ. 2356 (ค.ศ. 1808 - 1813) เขาได้เป็นนักร้องในวงประสานเสียงประจำวิหารหลวงแห่งกรุงเวียนนา และได้เข้าเรียนที่ค็อนวิคท์ (Konvikt, โรงเรียนฝึกหัดนักร้องเพื่อวิหารและราชสำนัก) เขาจึงได้เป็นศิษย์ของอันโตนีโอ ซาลีเอรี ผู้อำนวยการวงดนตรีประจำราชสำนัก
ระหว่างช่วงเวลาที่เขาศึกษาอยู่ที่นี่ เขาเริ่มประพันธ์เพลง โดยเริ่มจากบทเพลงสำหรับเปียโนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2353 (ค.ศ. 1810) ต่อมาก็แต่งเพลงสำหรับวงสตริงควอเท็ตที่ใช้เครื่องสายอย่างน้อยแปดชิ้น รวมถึงเพลงโหมโรง รวมทั้งบทเพลงประเภทอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2356 (ค.ศ. 1813) เขาได้รับอิทธิพลอย่างมากจากว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท ในการประพันธ์ซิมโฟนี สองปีต่อมาได้ประพันธ์อุปรากรเรื่องแรก เพลงสวดบทแรก และผลงานชิ้นเอกของเขาที่เป็นเพลงร้อง (Lied) ชื่อเพลง Marguerite au rouet จาก Gretchen am Spinnrade
ไม่กี่ปีต่อมาที่ประเทศฮังการี เขาเป็นพ่อทูนหัวให้กับบุตรของเคานต์แห่งแอ็สแตร์ฮาซี ได้พบกับรักที่ไม่สมหวัง และกลับมาใช้ชีวิตที่กรุงเวียนนาอีกครั้ง ทั้งชีวิตของเขาได้อุทิศให้กับดนตรี, การแต่งเพลง และการสังสรรค์กับเพื่อนฝูง (กลุ่มสหายของชูเบิร์ท) ในร้านทำขนมที่กรุงเวียนนา
ในปี พ.ศ. 2365 (ค.ศ. 1822) ชูเบิร์ทป่วยด้วยโรคซิฟิลิส บางคนเชื่อว่าเขาเป็นพวกรักร่วมเพศ สุขภาพของเขาทรุดโทรมลงเป็นอันมาก แต่เขาก็สามารถประพันธ์บทเพลงอันไพเราะออกมาได้จากการเฉียดตายและความทรมานจากความตาย (การเดินทางในฤดูหนาว ควอร์เต็ตหมายเลข 14 ชื่อ หญิงสาวกับความตาย) ชูเบิร์ทเสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2371 (ค.ศ. 1828) เพื่อตอบสนองคำขอร้องสุดท้ายขอเขา ชูเบิร์ทได้ถูกฝังใกล้กับหลุมฝังศพของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ผู้ที่ชูเบิร์ททั้งรู้สึกดึงดูดมาตลอดชีวิต
ผลงานชิ้นสำคัญ > สำหรับวงออร์เคสตรา

8e symphonie dite « L'inachevée » D.759 ;
9e symphonie dite « La grande » D.944
ผลงานชิ้นสำคัญ > สำหรับเปียโน

Huit impromptus
Les six moments musicaux
21 Sonates pour piano, dont
21ème sonate en Si bémol majeur D960
20ème sonate en La majeur D959
19ème sonate en Ut mineur D958
18ème sonate en Sol majeur (Fantaisie) D 894
17ème sonate en en Ré majeur D850
16ème sonate en La mineur D845
15ème sonate en Ut majeur D894
14ème sonate en La mineur D784
13ème sonate en La majeur D664
11ème sonate en Fa mineur D625
9ème sonate en Si bémol majeur D575
8ème sonate en Mi bémol majeur D 568
6ème sonate en Mi majeur D566
5ème sonate en Mi bémol majeur D557
4ème sonate en La mineur D537
1ère sonate en Mi majeur D157
Fantaisie à 4 mains en fa mineur D940
ผลงานชิ้นสำคัญ > เชมเบอร์มิวสิก

Sonate «Arpeggione»
Quintette pour piano et cordes « La truite »
Quintette pour deux violons, alto et violoncelle
Quartettsatz
13e quatuor «Rosamunde»
14e quatuor « La jeune fille et la mort »
15e quatuor en sol majeur
Trio avec piano n° 1 en si bémol majeur, opus 99 (D 898)
Trio avec piano n° 2 en mi bémol majeur, opus 100 (D 929)
ผลงานชิ้นสำคัญ > ดนตรีขับร้อง

Cycle  La belle meunière (Die Schöne Müllerin) D. 795
Cycle  Voyage d'hiver (Winterreise) D. 911
Cycle  Chant du cygne (Schwanengesang) D. 957
Le pâtre sur le rocher
Le Roi des aulnes
Marguerite au rouet
สื่อ

| --- | --- |
Mass in G, movement 1: 


| --- | --- |
Mass in G, movement 2: 


| --- | --- |
Mass in G, movement 3: 


| --- | --- |
Mass in G, movement 4: 


| --- | --- |
Mass in G, movement 5: 


| --- | --- |
Mass in G, movement 6: 


| --- | --- |
Impromptu in B-flat, movement 1: 


| --- | --- |
Impromptu in B-flat, movement 2: 


| --- | --- |
Impromptu in B-flat, movement 3: 


| --- | --- |
Impromptu in B-flat, movement 4: 


| --- | --- |
Impromptu in B-flat, movement 5: 


| --- | --- |
Impromptu in B-flat, movement 6: 


| --- | --- |
Impromptu in B-flat, movement 7: 


| --- | --- |
Impromptu in A-flat, D. 935/2 (Op. 142 No. 2): 


หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:วิธีใช้สื่อ
ผู้เล่นผลงานของชูเบิร์ทที่มีชื่อเสียง

วาทยากร: บรูโน วัลเทอร์ โจเซฟ คริพส์, คาร์ล ชูริคต์
นักเปียโน: อาเธอร์ ชนาเบล เอ็ดวิน ฟิชเชอร์ คลาร่า ฮาสกิล รูดอล์ฟ เซอร์กิน วิลเฮล์ม เคมฟ์ อัลเฟรด เบร็นเดิล พอล บาดูรา-สโกดา ราดู ลูปู เมอเรย์ เพอรายยา เจอรัลด์ มัวร์ ชอง-โคลด เพนเนอทิเย
เชมเบอร์มิวสิก: วงบุสช์ ควอร์เต็ต, วงจูเลียอาร์ต ควอร์เต็ต วงอัลบาน แบร์ก ควอร์เต็ต
นักร้อง: ฮานส์ ฮอตเตอร์ ดีทริช ฟิชเชอร์-ดิสกาว
ผลงานที่มีแรงบันดาลใจจากชูเบิร์ท

วรรณคดี :
มีแชล ตูร์นีเย, Le roi des aulnes.
ภาพยนตร์ :
ลุยส์ บุญญูเอล, L'âge d'or,
มาร์แซล ปาญอล, La belle meunière โดยมีตีโน รอซี เล่นเป็นชูเบิร์ท
สแตนลีย์ คูบริก, แบร์รี ลินดอน
แหล่งข้อมูลอื่น

pianobleu.com ภาษาฝรั่งเศส : Biographie, discographie
musicologie.org ภาษาฝรั่งเศส : biographie, catalogue des œuvres, bibliographie, discographie, riche iconographie
Catalogue complet des œuvres (ภาษาอังกฤษ)
Franz Peter Schubert: Master of Song (ภาษาอังกฤษ)
Notes on Franz Schubert par le pianiste Bart Berman (ภาษาอังกฤษ)
Projet Mutopia: โน้ตแผ่น (ภาษาอังกฤษ)
| ด ค กศิลปินจินตนิยม |
| --- | --- |
วัฒนธรรม:  โบฮีเมียนิยม  อชเชียน  ชาตินิยมโรแมนติก  วอลเลนร็อดนิยม 
วรรณกรรม:  แอนเดอร์เซน  เบลก  เบินส์  ไบรอน  ชาโตบรีย็อง  คอเลริดจ์  Espronceda  เกอเทอ  พี่น้องตระกูลกริม  Heine  ฮอฟฟ์มันน์  เฮิลเดอร์ลิน  อูโก  คีตส์  คราซีนสกี  ลามาร์ตีน  เลโอปาร์ดี  เลอร์มอนตอฟ  มิกกีวิกซ์  Musset  Nerval  โนวาลิส  Oehlenschläger  โพ  พุชกิน  ชิลเลอร์  สก็อตต์  แมรี เชลลีย์  เพอร์ซี บิสซี เชลลีย์  Slowacki  สเตนดัล  Ujejski  เวิร์ดสเวิร์ธ 
คีตกรรม:  อัลแคน  ออเบอร์  เบทโฮเฟิน  เบลลินี  แบร์ลีโยซ  กริก  ชูเบิร์ท  ชอแป็ง  โดนิเซตติ  ฟิลด์  แฟรงค์  กลิงคา  ฮาเลวี  ลิสท์  โลเว  มาเลอร์  มาร์ชเนอร์  Méhul  เม็นเดิลส์โซน  มาเยอร์เบียร์  ปากานินี  รอสซินี   ชูมัน  ทัลแบร์ค  แวร์ดี  วากเนอร์  เวเบอร์ 
ปรัชญา:  คอเลริดจ์  เกอเทอ  ชิลเลอร์  มุลเลอร์  ชไลเออร์มัคเคอร์  Tieck  Mickiewicz  ฟ็อยเออร์บัค  ฟิชเทอ  Wackenroder  ยาน  ชเลเกิล  เช็ลลิง  เฮเกิล  เซอร์เอิน เคียร์เกอกอร์  Słowacki  Towiański 
ศิลปกรรม:  เบลก  Briullov  คอนสตาเบิล  Corot  เดอลาครัว  Friedrich  เฌรีโก  โกยา  สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน  Leutze  Nazarene movement  พาล์มเมอร์  เทอร์เนอร์  Wiertz 
ลายมือของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท
มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน

มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน (เยอรมัน: Humboldt-Universität zu Berlin) เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเบอร์ลิน เดิมทีเรียกว่า
มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1810 ในชื่อ มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน (เยอรมัน: Universität zu Berlin) โดยวิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ นักปฏิรูปการศึกษาและนักปรัชญาเสรีนิยมชาวปรัสเซีย ต่อมามหาวิทยาลัยเบอร์ลินแห่งนี้กลายเป็นแม่แบบที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ในทวีปยุโรปและโลกตะวันตก มหาวิทยาลัยใหญ่ ๆ ทั้งในยุโรปและอเมริกาจำนวนมาก อาทิ มหาวิทยาลัยปารีส มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด มหาวิทยาลัยมอสโกสเตท ล้วนแต่ต้องปรับตัวเมื่อมหาวิทยาลัยเบอร์ลินแห่งนี้โด่งดังขึ้นมา
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1828 มหาวิทยาลัยเป็นที่รู้จักกันในชื่อ มหาวิทยาลัยฟรีดรีช-วิลเฮ็ล์ม และต่อมาก็รู้จักกันในชื่อ Universität unter den Linden (มหาวิทยาลัยใต้ต้นลินเดิน) ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลินดังเช่นปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ก่อตั้ง
ในสองศตวรรษที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยดังกล่าวกลายเป็นที่พำนักของนักคิดผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศเยอรมนีจำนวนมาก ซึ่งในจำนวนนั้นรวมถึง 
ฟิชเทอ, เชลลิง และเฮเกิล นักปรัชญา, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และมักซ์ พลังค์ นักฟิสิกส์ผู้มีชื่อเสียง,
คาร์ล มากซ์ และฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ผู้ก่อตั้งทฤษฎีมาร์กซิสต์, คาร์ล ลีบค์เน็คท์ ผู้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศเยอรมนี, อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ผู้รวมประเทศเยอรมนี และรอแบร์ ชูมาน ผู้รวมยุโรป
มหาวิทยาลัยนี้เป็นที่พำนักของผู้ได้รับรางวัลโนเบล 29 คน
โครงสร้างของมหาวิทยาลัยวิจัยอย่างเข้มข้นแบบเยอรมนี อย่างเช่น ฮุมบ็อลท์ ได้กลายเป็นต้นแบบให้กับสถาบันอย่างมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
ไรช์ที่สาม

หลัง ค.ศ. 1933 เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยเยอรมันอื่น ๆ มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์ถูกเปลี่ยนเป็นสถาบันการศึกษานาซี หนังสือประมาณ 20,000 เล่ม จากห้องสมุดมหาวิทยาลัย ที่เขียนโดยผู้ต่อต้านระบอบนาซีถูกนำออกมาเผา ในวันที่ 10 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ที่ลาน Opernplatz (ปัจจุบันคือ Bebelplatz) นักศึกษาและอาจารย์ชาวยิว และผู้ต่อต้านนาซีถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย และมักจะถูกเนรเทศออกนอกประเทศด้วย
ดูเพิ่ม

มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน
มหาวิทยาลัยเทคนิกแห่งเบอร์ลิน
มหาวิทยาลัยศิลปะเบอร์ลิน
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
เมื่อเยอรมนีปฏิรูปมหาวิทยาลัยอีกครั้ง เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, สยามรัฐ, ฉบับที่ 18689, 28 มิถุนายน พ.ศ. 2547, น. 7
| ด ค กมหาวิทยาลัยในประเทศเยอรมนี |
| --- | --- |
เบอร์ลิน:  มหาวิทยาลัยศิลปะเบอร์ลิน  FU เบอร์ลิน  HU เบอร์ลิน  TU เบอร์ลิน 
เบรเมิน:  มหาวิทยาลัยเบรเมิน  Jacobs University Bremen 
ฮัมบวร์ค:  มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค  TU ฮัมบวร์ค  HafenCity University Hamburg  มหาวิทยาลัยเฮ็ลมูท ชมิท 
รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค:  ไฮเดิลแบร์ค  ไฟรบวร์ค  KIT คาลส์รูเออ  ค็อนชตันทซ์  มันไฮม์  โฮเอนไฮม์  ชตุทท์การ์ท  ทือบิงเงิน  อุล์ม  Zeppelin University แห่งฟรีดริชส์ฮาเฟิน 
รัฐไบเอิร์น (บาวาเรีย):  เอาคส์บวร์ค  บัมแบร์ค  ไบร็อยท์  Catholic University of Eichstätt-Ingolstadt  แอร์ลังเงิน-เนือร์นแบร์ค  LMU มิวนิก  Bundeswehr University Munich  TU มิวนิก  มหาวิทยาลัยเสรียูเครนแห่งมิวนิก  พัสเซา  เรเกินส์บวร์ค  เวือทซ์บวร์ค 
รัฐบรันเดินบวร์ค:  TU บรันเดินบวร์ค  Frankfurt, Oder  พ็อทซ์ดัม 
รัฐเฮ็สเซิน:  TU ดาร์มชตัท  แฟรงก์เฟิร์ต, Main  กีเซิน  คัสเซิล  มาร์บวร์ค 
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน:  TU เบราน์ชไวค์  TU Clausthal  เกิททิงเงิน  ฮันโนเฟอร์  ฮิลเดิสไฮม์  ลือเนอบวร์ค  อ็อลเดินบวร์ค  อ็อสนาบรึค  Vechta 
รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น:  ไกรฟส์วัลท์  ร็อสท็อค 
รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน:  อาเคิน  บีเลอเฟ็ลท์  Bochum  บ็อน  โคโลญ  TU ดอร์ทมุนท์  ดืสบวร์ค-เอ็สเซิน  ดึสเซิลดอร์ฟ  ฮาเกิน  มึนส์เทอร์  พาเดอร์บอร์น  ซีเกิน  Witten/Herdecke  วุพเพอร์ทาล 
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์:  TU ไคเซิร์สเลาเทิร์น  โคเบล็นทซ์-Landau  ไมนซ์  Speyer  เทรียร์ 
รัฐซาร์ลันท์:  มหาวิทยาลัยซาร์ลันท์ 
รัฐซัคเซิน:  TU เค็มนิทซ์  TU เดรสเดิน  TU Freiberg  ไลพ์ซิช 
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์:  ฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค  มัคเดอบวร์ค 
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์:  เฟล็นส์บวร์ค  คีล  ลือเบ็ค 
รัฐทือริงเงิน:  แอร์ฟวร์ท  TU Ilmenau  เยนา  ไวมาร์
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2003

| รายละเอียด |
| --- | --- |
ประเทศเจ้าภาพ:  ไทย
วันที่: 6–14 กันยายน ค.ศ. 2003
ทีม: 16
สถานที่: 2 (ยิมเนเซียมศิลปอาชา และ ยิมเนเซียมเจ้าพระ) (ใน จังหวัดสุพรรณบุรี เมืองเจ้าภาพ)
ชนะเลิศ:  บราซิล (สมัยที่ 4th)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
fivb.org
← ก่อนหน้าถัดไป →
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2003 (อังกฤษ: 2003 FIVB Volleyball Women's U20 World Championship) ได้มีการจัดขึ้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 6–14 กันยายน พ.ศ. 2546 รายการนี้เป็นการแข่งขันที่มีทีมเข้าร่วมถึง 16 ทีม