stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เทศบาลตำบลห้วยกะปิ

| เทศบาลตำบลห้วยกะปิ |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.ห้วยกะปิที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลห้วยกะปิ
พิกัด: 13°18′41.41″N 100°57′52.02″E﻿ / ﻿13.3115028°N 100.9644500°E﻿ / 13.3115028; 100.9644500
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ชลบุรี
อำเภอ: เมืองชลบุรี
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อัมรินทร์ ตั้งประกอบ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 14.5 ตร.กม. (5.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 17,395 คน
 • ความหนาแน่น: 1,199.65 คน/ตร.กม. (3,107.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05200109
ที่อยู่ สำนักงาน: 9/29 หมู่ที่ 4 ตำบลห้วยกะปิ อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี 20130
โทรศัพท์: 0-3838-6865, 0-3838-5154
เว็บไซต์: www.huaykapi.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
เทศบาลตำบลห้วยกะปิ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนตำบลห้วยกะปิ เฉพาะหมู่ที่ 1–3, 6–7 และบางส่วนของหมู่ที่ 4–5 มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น 14.5 ตารางกิโลเมตร (9,062 ไร่)
ประวัติ

เทศบาลตำบลห้วยกะปิ เดิมมีฐานะเป็น สภาตำบลห้วยกะปิ ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยกะปิ ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จากนั้นได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลห้วยกะปิ เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ประชากร

เทศบาลตำบลห้วยกะปิมีหมู่บ้านในพื้นที่ 7 หมู่บ้าน ได้แก่
| หมูที่ | ชื่อหมู่บ้าน | ประชากรชาย (คน) | ประชากรหญิง (คน) | รวมประชากร (คน) | จำนวนบ้าน (หลัง) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ทุ่งสระ | 1,104 | 1,335 | 2,439 | 2,351 |
| 2 | ห้วยกะปิ | 511 | 565 | 1,076 | 966 |
| 3 | หนองสมอ | 585 | 701 | 1,286 | 1,051 |
| 4 | ชากพุดซา | 1,957 | 2,275 | 4,232 | 2,003 |
| 5 | หนองกระเสริม | 1,928 | 2,245 | 4,173 | 3,769 |
| 6 | ไร่ไหหลำ | 1,016 | 1,081 | 2,097 | 1,286 |
| 7 | มาบหวาย | 995 | 1,097 | 2,092 | 587 |
| รวม | รวม | 8,096 | 9,299 | 17,395 | 12,013 |
ที่มา: สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลห้วยกะปิ
| ด ค กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดชลบุรี |
| --- | --- | --- |
| อปท. พิเศษ | เมืองพัทยา |  |
| เทศบาลนคร |  เจ้าพระยาสุรศักดิ์  แหลมฉบัง  |  |
| เทศบาลเมือง |  ชลบุรี  บ้านบึง  บ้านสวน  ปรกฟ้า  พนัสนิคม  ศรีราชา  สัตหีบ  แสนสุข  หนองปรือ  อ่างศิลา  |  |
| เทศบาลตำบล |  กุฎโง้ง  เกล็ดแก้ว  เกาะจันทร์  เกาะสีชัง  เขตรอุดมศักดิ์  เขาชีจรรย์  คลองตำหรุ  ดอนหัวฬ่อ  ตะเคียนเตี้ย  ท่าบุญมี  ธาตุทอง  นาจอมเทียน  นาป่า  บ่อกวางทอง  บ่อทอง  บางทราย  บางพระ  บางละมุง  บางเสร่  บ้านบึง  โป่ง  พานทอง  เสม็ด  หนองชาก  หนองซ้ำซาก  หนองตำลึง  หนองปลาไหล  หนองไผ่แก้ว  หนองไม้แดง  หนองใหญ่  หมอนนาง  ห้วยกะปิ  ห้วยใหญ่  หัวกุญแจ  หัวถนน  เหมือง  |  |
| องค์การบริหารส่วนตำบล |  เกษตรสุวรรณ  เกาะลอยบางหัก  เขาคันทรง  เขาซก  เขาไม้แก้ว  คลองกิ่ว  คลองตำหรุ  คลองพลู  โคกขี้หนอน  โคกเพลาะ  ท่าข้าม  ท่าบุญมี  ทุ่งขวาง  นามะตูม  นาเริก  นาวังหิน  บ่อทอง  บ่อวิน  บางนาง  บางพระ  บ้านเก่า  บ้านช้าง  บ้านเซิด  พลวงทอง  พลูตาหลวง  พานทองหนองกะขะ  มาบโป่ง  มาบไผ่  ไร่หลักทอง  วัดโบสถ์  วัดสุวรรณ  วัดหลวง  สระสี่เหลี่ยม  สำนักบก  แสมสาร  หนองขยาด  หนองข้างคอก  หนองขาม  หนองบอนแดง  หนองปรือ  หนองไผ่แก้ว  หนองรี  หนองเสือช้าง  หนองหงษ์  หนองเหียง  หนองอิรุณ  หน้าประดู่  หน้าพระธาตุ  ห้างสูง  |  |
ฮาเวิร์ด หวัง

| ฮาเวิร์ด หวัง |
| --- | --- |
ในรายการเอ็มทีวีฟาสต์ฟอร์เวิร์ด เมื่อ พ.ศ. 2552
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: หวัง ซือฮาว
เกิด: 8 สิงหาคม พ.ศ. 2528 (39 ปี) ไทเป มณฑลไต้หวัน
แนวเพลง: ป็อป, อาร์แอนด์บี, ฮิปฮอป
อาชีพ: นักร้อง, แร็ปเปอร์, นายแบบ
ช่วงปี: พ.ศ. 2541–2542, 2552–2557
ค่ายเพลง: อาร์เอส

สมาชิก: ไจแอนท์
หวัง เลี่ยงจิง (นามเดิม หวัง ซือฮาว; เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2528) เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮาเวิร์ด หวัง (Howard Wang), วิลลี่ หวัง (Willie Wang) และ ลีออน หวัง (Leon Wang) เป็นนักร้อง, นายแบบ และนักแสดงชาวไต้หวันที่มีผลงานในไทย เคยเป็นสมาชิกของวงไจแอนท์สังกัดอาร์เอส ซึ่งมีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2541–2542 และกลับมามีผลงานในวงการบันเทิงไทยอีกครั้งช่วง พ.ศ. 2552–2557 ก่อนถูกเนรเทศออกนอกประเทศ เนื่องจากเป็นคนต่างด้าวที่ก่อคดีบ่อยครั้ง มีพฤติกรรมเป็นภัยต่อสังคม
ประวัติ

ฮาเวิร์ด หวัง เกิดวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เป็นชาวไต้หวัน มีนามเดิมว่า หวัง ซือฮาว ต่อมาเปลี่ยนเป็น หวัง เหว่ยลี่ และ หวัง ลี่จิน บิดามารดาเป็นชาวไต้หวัน มีมารดาชื่อ จูลี่ จู หรือจู ชิงหลัน ส่วนตัวนับถือศาสนาพุทธ
เมื่อวัยเยาว์ บิดามารดามาทำธุรกิจที่ประเทศไทย จึงมีโอกาสติดตามครอบครัวมาอาศัยที่ไทยด้วย เขาเป็นสมาชิกวงป็อปที่ชื่อไจแอนท์ ของค่ายอาร์เอส ที่มีผลงานอัลบั้ม 2 ชุด มีเพลงดังอย่าง "รสปูอัด" และ "เจ็บแปลบ" ที่โด่งดังระหว่างปี พ.ศ. 2541–2542  ฮาเวิร์ดมีส่วนร่วมในการถ่ายทำรายการ  MTV Whatever Things ทางช่องเอ็มทีวี หลังจากนั้นไปเกณฑ์ทหารที่มณฑลไต้หวัน 1 ปี โดยเป็นทหารที่กองพลภาคที่ 2 มณฑลอี๋หลาน
พ.ศ. 2552 มีผลงานโฆษณานมดีน่า และออกผลงานอัลบั้มเพลง คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน กับค่ายไอมิวสิก ร่วมกับศิลปินอื่นอย่างอเล็กซานเดอร์ เรนเดลล์‎ หม่อมราชวงศ์แม้นนฤมาส ยุคล และคีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ โดยร้องเพลง "จะพยายาม" นอกจากนั้นยังได้รับรางวัล 50 หนุ่มคลีโอ 2009 หนุ่มโสดในฝัน ในสาขา The Most Sporty Guy by Sports Mall มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง บางคนแคร์ แคร์บางคน คู่กับวิริฒิพา ภักดีประสงค์
ฮาเวิร์ดสมรสกับภรรยาต่างชาติเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เขาเคยเปิดร้านอาหารในไต้หวัน แต่ธุรกิจไม่ประสบความสำเร็จหลังการระบาดทั่วของโควิด-19 ครั้นปลาย พ.ศ. 2565 ฮาเวิร์ดได้ทำงานเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยในบริษัทแห่งหนึ่ง และยังจำหน่ายเสื้อผ้าซึ่งมีตราสินค้าเป็นของตนเองผ่านสื่อสังคมออนไลน์
เรื่องอื้อฉาว

พ.ศ. 2546 ฮาเวิร์ดตกเป็นข่าวในหนังสือพิมพ์เรื่องเกี่ยวข้องกับการเสพกัญชา ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ฮาเวิร์ดถูกจับในข้อหาทำร้ายผู้อื่นหลังจากมีปากเสียงกับอีกฝ่าย
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 เขาถูกตำรวจควบคุมตัว เนื่องจากมีกัญชาไว้ในครอบครอง และเดือนกันยายนปีเดียวกันนั้นเขาถูกแจ้งในข้อหาทำร้ายร่างกายพิลาวรรณ อารีรอบ หรือหมวย มิสแม็กซิม 2010 แฟนสาวในขณะนั้น จนเยื่อแก้วหูขาด ต่อมาในช่วงต้นปี พ.ศ. 2555 เขาได้ออกมายอมรับต่อข่าวที่พาพิลาวรรณไปทำแท้ง และเดือนเมษายนปีเดียวกัน เขาพร้อมเพื่อนสาวประเภทสองอีกสามคนถูกจับกุมในข้อหามั่วสุมเสพยาเสพติดให้โทษประเภท 1 (ยาไอซ์) 28 สิงหาคมปีเดียวกัน เขาถูกจับในคดีเสพยาบ้า และวันที่ 8 พฤศจิกายนปีเดียวกัน ถูกจับในคดีกัญชาไว้ในการครอบครอง สำนักงานตำรวจแห่งชาติผลักดันให้ฮาเวิร์ดกลับไต้หวันเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 และขึ้นฮาเวิร์ดไว้ในบัญชีดำเป็นบุคคลต้องห้ามเข้าในราชอาณาจักรไทยเมื่อวันที่ 2 เมษายนปีเดียวกัน เพราะมีพฤติการณ์เป็นภัยต่อสังคม
ต่อมาฮาเวิร์ดเปลี่ยนชื่อจริงเป็นหวัง เลี่ยงจิง ทำหนังสือเดินทางใหม่เดินทางเข้าประเทศไทยด้วยวีซานักท่องเที่ยวเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นการเข้าเมืองแบบผิดกฎหมาย และเข้าบุกรุกบ้านอมลวรรณ ศิริกิตติรัตน์ หรือเอมี มิสแม็กซิม 2012 ซึ่งเป็นแฟนในยามวิกาล เมื่อวันที่ 17 เมษายน 2556 จนเป็นข่าว เพราะใช้เลือดเขียนข้อความ "I LOVE BUT U DON’ T" ในห้องพัก กระทั่งวันที่ 25 เมษายน 2556 ศาลออกหมายจับและให้คุมตัวไว้สอบสวน แต่ฮาเวิร์ดไม่ยอมให้การ และยืนยันว่า ไม่มีเจตนาบุกรุก ตำรวจลาดพร้าวระบุว่า อมลวรรณถอนแจ้งความได้ แต่ตำรวจจะดำเนินค­ดีตามกฎหมายต่อไป
4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ฮาเวิร์ดลักลอบเข้าไทยทางช่องทางธรรมชาติใกล้ด่านสะเดา จังหวัดสงขลา จึงถูกตำรวจควบคุมตัวไปกรุงเทพมหานครในวันที่ 6 พฤศจิกายน ก่อนผลักดันกลับไต้หวันในคืนวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | รับบท |
| --- | --- | --- |
| 2554 | บางคนแคร์ แคร์บางคน | หวัง |
| 2554 | เกิดมาสู้ |  |
| 2555 | ปล้นนะยะ 2 อั๊ยยยย่ะ | บาส |
| 2555 | หอแต๋วแตกแหกมว๊ากมว๊าก |  |
ผลงาน > งานเพลง

บทความหลัก: ไจแอนท์ (วงดนตรี) § ผลงาน
ผลงาน > งานเพลง > ซิงเกิล

| ปี | ซิงเกิล | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 2552 | "จะพยายาม" | คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน |
| 2555 | "เจ็บแปลบอีกครั้ง" |  |
| 2555 | "Anyone แค่ใครสักคน" |  |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2552 | "จะพยายาม" | ฮาเวิร์ด หวัง |
แหล่งข้อมูลอื่น

ฮาเวิร์ด หวัง บน มายสเปซ
เฟรดดี เมอร์คูรี

| เฟรดดี เมอร์คูรี |
| --- | --- |
เฟร็ดดีกำลังแสดงสดที่นิวเฮเวน, รัฐคอนเนทิคัต พฤศจิกายน 1977
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ฟารุก บัลซารา
รู้จักในชื่อ: เฟรดดี เมอร์คูรี
เกิด: 5 กันยายน ค.ศ. 1946(1946-09-05) สโตนทาวน์, รัฐสุลต่านแซนซิบาร์
เสียชีวิต: 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991(1991-11-24) (45 ปี) เคนซิงตัน, ลอนดอน, อังกฤษ
แนวเพลง: ฮาร์ดร็อก, โพรเกรสซิฟร็อก, เฮฟวีเมทัล, แกลมร็อก, ป็อป
อาชีพ: นักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง
ช่วงปี: 1969–1991
ค่ายเพลง: โคลัมเบีย, โพลีดอร์, อีเอ็มไอ, พาร์โลโฟน ฮอลลีวูดเรเคิร์ดส (สหรัฐอเมริกาและแคนาดา)
คู่ครอง: แมรี ออสติน (1970–1976) จิม ฮัตตัน (1985–1991)
เฟรดดี เมอร์คูรี (ชื่อเกิด ฟารุก บัลซารา; 5 กันยายน ค.ศ. 1946 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ชาวบริติช เป็นที่รู้จักดีในฐานะนักร้องนำวงควีน เขามักเป็นที่รู้จักจากการแสดงบนเวทีที่มีสีสันและเสียงอันทรงพลัง ในฐานะนักแต่งเพลง เขาแต่งเพลงที่ได้รับความนิยมสูงมากมายของวงควีน เช่น  "Bohemian Rhapsody," "Killer Queen," "Somebody to Love," "Don't Stop Me Now," "Crazy Little Thing Called Love" และ "We Are the Champions" นอกเหนือจากการทำงานกับวงควีน เขายังทำผลงานเดี่ยวด้วย และบางครั้งก็ทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์และเป็นศิลปินรับเชิญ (ในฐานะบทบาทเปียโน/นักร้อง) ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 เขาได้แถลงยอมรับว่าเขาติดโรคเอดส์ และก็ได้เสียชีวิตจากปอดบวมซึ่งเกิดจากโรคเอดส์ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991
เฟรดดีเป็นชาวปาร์ซี เกิดในรัฐสุลต่านแซนซิบาร์และเติบโตอยู่ที่นั้นและอยู่ในอินเดียจนเติบโตเป็นวัยรุ่น ภายหลังการเสียชีวิตของเฟรดดี ในปีค.ศ. 1992 เขาได้รับรางวัลจาก Brit Awards สำหรับผู้มีส่วนช่วยให้เพลงอังกฤษมีความโดดเด่น และการจัดคอนเสิร์ตรำลึก Freddie Mercury Tribute Concert ถูกจัดขึ้นใน สนามกีฬาเวมบลีย์ ลอนดอน เฟรดดีเข้าสู่ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมในปี ค.ศ. 2001 ในฐานะสมาชิกวงควีน
และนักแต่งเพลงฮอลออฟเฟมในปี ค.ศ. 2003 เดอะ ยูเค มิวสิค ฮอล ออฟ เฟม ในปีค.ศ. 2004  และวงควีนได้รับดาวใน Hollywood Walk of Fame ในปีค.ศ. 2002 และในปีค.ศ. 2002 เฟรดดีติดอันดับ 58 ของ BBC โพลสำหรับ 100 บุคคลในอังกฤษที่ดีและยอดเยี่ยมตลอดกาล
เขาถูกโหวตให้เป็นอันดับหนึ่งในนักร้องที่ยอดเยี่ยมในประวัติศาสตร์เพลงที่ยอดนิยม ในปีค.ศ. 2005 การสำรวจความคิดเห็นจัดโดยนิตยสาร Blender และช่องทีวี MTV2 และเลือกให้เฟรดดีเป็นนักร้องชายยอดเยี่ยมตลอดกาล ในปีค.ศ. 2008 นิตยสารโรลลิงสโตน จัดให้เฟรดดีอยู่ในตำแหน่งที่ 18 ของนักร้องยอดเยี่ยมตลอดกาล ในปีค.ศ. 2009 นิตยสาร Classic Rock  มีการสำรวจความคิดเห็นและเลือกให้เฟรดดีเป็นนักร้องร็อคยอดเยี่ยมตลอดกาล AllMusic ได้กล่าวถึงลักษณะของเฟรดดีว่า "เป็นหนึ่งในนักร้องร็อคที่ยอดเยี่ยมและให้ความสนุกแก่คนดูได้ดีมาก" และ "หนึ่งในนักร้องยอดเยี่ยมในประวัติศาสตร์เพลง"
ชีวิตในวัยเด็ก

เฟรดดีเกิดในดินแดนที่ปกครองโดยอังกฤษรัฐสุลต่านแซนซิบาร์ ในแถบทิศตะวันออกของแอฟริกา (ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของ ประเทศแทนซาเนีย) พ่อและแม่ของเขา Bomi และ Jer Bulsara เป็นชาวปาร์ซี ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาจากรัฐคุชราต ในภูมิภาคจังหวัด Bombay Presidency ในพื้นที่บริติชราช ชื่อนามสกุลตั้งมาจากเมืองบัลซารา (Bulsar) (รู้จักกันในชื่อ Valsad) ในบริเวณทิศใต้ของรัฐคุชราต ในเปอร์เซีย  เฟรดดีและครอบครัวของเขาปฏิบัติตามแนวทางของศาสนาโซโรอัสเตอร์ โดยครอบครัวได้ย้ายไปยังแซนซิบาร์ และพ่อของเฟรดดีได้ทำงานเป็นพนักงานแคชเชียร์ใน British Colonial Office  โดยเฟรดดีมีน้องสาวชื่อ Kashmira
บ้านในแซนซิบาร์ที่เมอร์คูรีอาศัยอยู่ตอนเด็ก
เมอร์คิวรี-แอตลาส 6

เมอร์คิวรี-แอตลาส 6 (MA-6) เป็นภารกิจเที่ยวบินอวกาศที่มีมนุษย์บังคับดำเนินการโดย นาซา องค์การอวกาศของสหรัฐอเมริกา ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเมอร์คิวรี และเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกของนาซาในการนำนักบินอวกาศขึ้นสู่วงโคจร ภารกิจ MA-6 มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ภารกิจนี้ได้โคจรรอบโลกสามรอบ โดยมีจอห์น เกล็นน์เป็นคนขับ ผู้ซึ่งกลายมาเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่โคจรรอบโลก เหตุการณ์นี้ได้ชื่อว่าเป็นหลักไมล์สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (IEEE Milestone) ใน ค.ศ. 2011
ยานอวกาศเมอร์คิวรี ชื่อ เฟรนชิป 7 ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรโดยยานปล่อยแอตลาส แอลวี-3บี จากฐานปล่อยที่ 14 ที่แหลมคานาเวรัล รัฐฟลอริดา หลังเที่ยวบินนาน 4 ชั่วโมง 56 นาที ยานอวกาศดังกล่าวได้กลับเข้าสู่บรรยากาศของโลก ลงในมหาสมุทรแปซิฟิก
เมอโรสโทมาทา

| เมอโรสโทมาทา |
| --- | --- |

แมงดาทะเลเป็นสัตว์ในอันดับเมอโรสโทมาทาพวกเดียวที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Chelicerata
ชั้น:: Merostomata

อันดับ
 Eurypterida †  Xiphosura
เมอโรสโทมาทา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Merostomata) จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมอาร์โธรโพดา ชั้นย่อยเชลิเซอราตา เป็นสัตว์น้ำที่แบ่งออกได้เป็น 2 อันดับ ได้แก่ Eurypterida หรือ แมงป่องทะเล ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว กับ Xiphosura หรือ แมงดาทะเล ที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน โดยเมอโรสโมมาทาได้พัฒนาแยกออกมาจากอาร์โธรโพดาเมื่อกว่า 480 ล้านปีมาแล้ว
แมงดาทะเล ในปัจจุบันเหลือเพียง 5 ชนิด จัดว่าเป็นเซริเชอราตาที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีความยาวถึง 60 เซนติเมตร ที่พบเป็นฟอสซิลยาวถึง 2 เมตร ด้านหลังของคาราเพชมีตาประกอบ 1 คู่ ด้านล่างของเซฟาโรทอแรกซ์เป็นที่ตั้งของระยางค์ทั้ง 6 คู่ โดยระยางค์ขา 3 คู่ มีลักษณะเป็นก้ามหนีบ ยกเว้นขาคู่สุดท้ายใช้ในการกวาดโคลน ทราย ปล้องส่วนท้องจะรวมกัน ด้านท้ายสุดจะยื่นยาวออกเป็นหาง ด้านล่างของส่วนท้องเป็นที่ตั้งของเหงือก 5 คู่ และมีแผ่นปิดเหงือก  แมงดาทะเลเป็นสัตว์ที่ไม่เป็นอันตราย จะใช้ระยางค์ขาคู่สุดท้ายดันขุดดินไปด้านหลังเพื่อฝังตัวลงในโคลนหรือทราย การดำรงชีวิตเป็นทั้งกินพืชและกินซาก รวมทั้งสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม
อูจิจูโจ

ตำนานเก็นจิภาค อูจิจูโจ (ญี่ปุ่น: 宇治十帖; โรมาจิ: Uji JuuJou; The Ten Books of Uji)
เป็นเหตุการณ์ภาคหลังในเรื่องตำนานเก็นจิ ซึ่งประพันธ์โดย มุราซากิ ชิคิบุ นางข้าหลวงในราชสำนักญี่ปุ่นสมัยเฮอัง กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากที่เก็นจิตายไปแล้ว ตัวเอกของเรื่องในภาคอูจินี้คือ คาโอรุ ผู้เป็นบุตรชายที่เกิดจากความสัมพันธ์ต้องห้ามระหว่าง คะชิวะงิ (บุตรชายคนโตของ โทโนะจูโจ และเพื่อนสนิทของ ยูงิริ) กับ พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ (พระธิดาองค์ที่ 3 ของอดีตจักรพรรดสุซาคุ และเป็นภรรยาเอกของเก็นจิ) ได้รับการเลี้ยงดูและใช้ชีวิตในฐานะลูกชายคนสุดท้องของเก็นจิ  ตัวคาโอรุเองไม่ล่วงรู้ความลับนี้ แต่ก็สงสัยในชาติกำเนิดตัวเอง เพราะมารดา (พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ) ออกบวชชีตั้งแต่ยังสาว  และที่เขาได้รับการขนานนามว่า คาโอรุ เป็นเพราะเขามีกลิ่นกายหอมติดตัวมาแต่กำเนิดนั่นเอง
รายชื่อตอนภาคอูจิจูโจ

45. ฮาชิฮิเมะ (橋姫, Hashihime) "Lady at the Bridge" "Maiden of the Bridge"
46. ชี กะ โมโตะ (椎本, Shī ga Moto) "Beneath the Oak"
47. อาเงมากิ (総角, Agemaki) "Trefoil Knots"
48. ซาวาราบิ (早蕨, Sawarabi) "Early Ferns" "Bracken Shoots"
49. ยาโดริงิ (宿木, Yadorigi) "Ivy"
50. อาซูมายะ (東屋, Azumaya) "Eastern Cottage"
51. อูกิฟูเนะ (浮舟, Ukifune) "Boat upon the Waters" "A Drifting Boat"
52. คาเงโร (蜻蛉, Kagerō) "Drake Fly" "Mayfly"
53. เทนาไร (手習, Tenarai) "Writing Practice"
54. ยูเมะ โนะ อูกิฮาชิ (夢浮橋, Yume no Ukihashi) "Floating Bridge of Dreams"
เรื่องย่อ

คาโอรุ บุตรที่เกิดความความสัมพันธ์อันผิดศีลธรรมของพระธิดาอนนะซังโนะมิยะกับคาชิวางิ ใช้ชีวิตในฐานะบุตรของเกนจิผู้ทรงอิทธิพล เป็นขุนนางหนุ่มรูปงามที่มีความสุขุม และฝักใฝ่ในศาสนา เนื่องจากเขารู้สึกปลงกับความไม่แน่แท้ของชีวิตทางโลก  อีกทั้งรู้สึกว่าการออกบวชของมารดาตั้งแต่ยังสาวเป็นเรื่องผิดปกติ  ดังนั้นชาติกเนิดของตัวเขาเองต้องมีปริศนาอะไรซ่อนอยู่  
เขาสนิทสนมกับองค์ชายนิโออุโนะมิยะ ซึ่งถือว่าเป็นญาติกัน   มักจะอยู่ด้วยกันเสมอๆ เป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งที่ดีของกันและกัน  คราหนึ่งคาโอรุได้ยินข่าวองค์ชายแปด ฆราวาส ผู้ทรงศีล ที่อยู่ อุจิ เขาเกิดเลื่อมใสอยากไปร่วมศึกษาพระธรรม จึงเดินทางไปอุจิ ทั้งสองถูกอัธยาศัยกับดี คาโอรุเดินทางไปหาองค์ชายแปดบ่อยครั้ง มีอยู่วันหนึ่ง องค์ชายแปดออกไปถือศีลไม่อยู่บ้าน คาโอรุลอบเห็นโฉมหน้าบุตรสาว 2 คนขององค์ชายแปด ขณะที่พวกนางกำลังเล่นดนตรี  เขาหลงรัก โออิงิมิ แต่ โออิงิมิต้องการให้เขาลงเอยกับ นาคาโนะคิมิผู้เป็นน้องสาวมากกว่า คาโอรุเล่าเรื่องสาวงามแห่งอุจิให้องค์ชายนิโออุฟัง ต่อมาองค์ชายนิโออุได้กับนาคาโนะคิมิ ต่อมาจักรพรรดินีมารดาขององค์ชายนิโออุต้องการจะให้เขาแต่งงานกับบุตรีคนที่ 6 ของยูงิริ  และต้องการควบคุมความประพฤติขององค์ชายนิโออุ  จึงกักตัวเขาไว้ในวัง  ไม่สามารถไปหานาคาโนะคิมิได้  โออิงิมิเสียใจที่องค์ชายนิโออุเห็นนาคาโนะคิมิเป็นดอกไม้ริมทาง  และหากนางทอดกายให้คาโอรุ  คงจะมีชะตากรรมเฉกเช่นเดียวกัน  โออิงิมิจึงล้มป่วย  จงใจไม่รับประทานอาหาร จนเสียชีวิตไป ทำให้คาโอรุเศร้าเสียใจ  เริ่มเห็นความคล้ายคลึงระหว่างนาคาโนะคิมิกับโออิงิมิ มักจะมาปรับทุกข์กับนาคาโนะคิมิบ่อยๆ  ด้านนาค่โนะคิมิก็ปรับทุกข์กับคาโอรุ  เรื่ององค์ชายนิโออุยังมักจะเจ้าชู้  ไปมาหาสู่หญิงอื่นอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง  ทั้งสองสนิทสนมกันจนองค์ชายนิโออุระแวง ต่อมา นาคาโนะคิมิรับดูแลน้องสาวต่างมารดาที่หน้าคล้ายโออิงิมิ ชื่อ อุกิฟุเนะ นิโออุเห็นอุกิฟุเนะเข้าก็เกิดความสนใจตามเกี้ยงพาราสี  นาคาโนะคิมิจึงรีบยกอุกิฟุเนะให้คาโอรุ คาโอรุพานางไปอยู่ที่อุจิ แม้นางจะหน้าคล้ายโออิงิมิหญิงที่เขารัก แต่กิริยากับไม่ใช่ ทำให้เขารู้สึกขัดใจ ระหว่างที่คาโอรุไม่อยู่ที่อุจิ องค์ชายนิโออุลักลอบไปมีสัมพันธ์กับอุกิฟุเนะ เมื่อคาโอรุรู้เข้าจึงวางเวรยามไม่ให้องค์ชายนิโออุเข้าใกล้อุกิฟุเนะได้ อุกิฟุเนะรู้สึกทุกข์ระทมใจจนกระโดดแม่น้ำอุจิฆ่าตัวตาย คาโอรุรู้สึกสำนึกรักอุกิฟุเนะเมื่อสายไปแล้ว อุกิฟุเนะรอดชีวิตและออกบวชเป็นชีเพื่อหนีความวุ่นวายของเรื่องทางโลก
เกี่ยวกับ บทสุดท้าย ยุเมะ โนะ อุกิฮะชิ

ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอย่างกว้างขวางว่า ที่จริงแล้ว บทสุดท้ายนี้ ใช่บทจบของตำนานเก็นจิจริงหรือไม่  เนื่องจากชื่อตอนที่ดูเป็นนามธรรม ไม่ได้อิงวลีจากบทกลอนภายในตอน  เช่นตอนอื่นๆในเรื่อง  บางทฤษฎีอธิบายว่า  มุราซากิ ชิคิบุ อาจจะเสียชีวิตก่อนแต่งเรื่องต่อจนจบก็เป็นได้
ความสัมพันธ์ของเมืองอุจิกับ ตำนานเก็นจิ ภาค อุจิจูโจ

เมืองอุจิที่อยู่ทางตอนใต้ของเกียวโตนั้น  ในสมัยยุคเฮอัน  ถือเป็นเมืองที่ขุนนาง และ ผู้ดี ทั้งหลายใช้เป็นสถานที่พักผ่อนเพื่อหลักหนีความวุ่นวาย  ดังนั้นที่เมืองอุจิ จึงมี เบทสึโงะ ( betsugo)หรือ เรือนพักตากอากาศส่วนตัวของขุนนางอยู่มากมายเช่นกัน  ที่นี่ไม่เพียงมีชื่อเสียงในด้านการล่องเรือและทิวทัศน์ยามฤดูใบไม้ร่วงที่งดงามเท่านั้น  อุจิยังมีชื่อเสียงในฐานะแหล่งแสวงบุญเพื่อความสงบสุขด้านจิตใจสำหรับผู้ศรัทธาในพระศาสนาด้วย  เหตุเพราะอุจินั้น  เป็นสถานที่ฝังศพของตระกูลฟุจิวาระ ตระกูลที่ทรงอิทธพลสูงสุดในช่วงกลางยุคเฮอัน
ในเรือนพักตากอากาศของขุนนางทั้งหลาย  จะประกอบด้วยวัดส่วนตัวภายใน  ประดิษฐานพระพุทธรูป หรือ เทพเจ้าคุ้มครองกาย  เพื่อขุนนางเหล่านั้นจะได้เก็บตนบำเพ็ญเพียรและภาวนา  และหนึ่งในเรือนพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบันก็คือ วัดเบียวโดอิน ( Byodoin )มรดกโลกแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น   ผู้สร้างคือ ฟุจิวาระ โยริมิจิ ( Fujiwara Yorimichi ) บุตรชายของ ฟุจิวาระ  มิจินะงะ ( Fujiwara Michinaga )ผู้ว่าจ้าง มุราซากิ ชิคิบุ เพื่อเป็นครูและพี่เลี้ยงให้กับบุตรีของเขา โซชิ ซึ่งต่อมาเป็นจักรพรรดินีอะคิโกะ  ต่อมา ฟุจิวาระ โยริมิจิ ได้แปลงเรือนพักตากอากาศเป็นวัด  ซึ่งแม้เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นหลังจาก ตำนานเกนจิ ได้เขียนไปแล้วก็ตาม
ยิ่งไปกว่านั้น คำว่า อุจิ (uji)ในร้อยกรองของญี่ปุ่น ( waka ) ยังมีความหมาย 2 อย่าง  อย่างแรก คือชื่อ เมืองอุจิ อีกอย่าง หมายถึง ความเศร้าอาดูร(melancholy) ได้อีกด้วย
ด้วยเหตุผลดังที่กล่าวมานี้ ประกอบกับ เมืองอุจิ เป็นที่นิยมในหมู่ขุนนางทั้งหลายในยุคเฮอัน  จึงอาจเป็นเหตุผลว่า  ทำไม มุราซากิ ชิคิบุจึงเลือก เมืองอุจิ มาเป็นฉากในการดำเนินเรื่องของ ตำนานเก็นจิ ภาคจบ อุจิจูโจ นี้
อุจิจูโจ หรือ บทอุจิ 10 บทนี้  เริ่มด้วยตอน ฮะชิฮิเมะ - เทพธิดาแห่งสะพานอุจิ( Hashihime-The Princess at the Bridge )และจบที่บท ยุเมะโนะอุกิฮะชิ - สะพานผ่านฝัน ( yume no ukihashi - The Floating Bridge of Dreams )เสมือนแสดงเป็นนัยแสดงการเปลี่ยนผ่านจากเหตุการณ์แรกที่มีฉากหลังในเกียวโต  มาสู่ภาคใหม่ที่ดำเนินเรื่องในเมือง อุจิ และ เปลี่ยนตัวเอกจาก ฮิคารุ เก็นจิ  มาสู่ ตัวเอกคนใหม่ บุตรชายเพียงในนามของเขา คาโอรุ โดยใช้คำว่า สะพาน เป็นตัวบ่งชี้  เปลี่ยนผ่านจาก ความมีชีวิตชีวา สู่ ความสงบสันติ  จาก โลกนี้ สู่ โลกหน้า  แสดงถึงการพัฒนาของเนื้อเรื่อง เหมือน วสันต์ผันสู่ฤดูสาตร ดั่ง  ทิวาผันสู่ราตรีกาล
ละครเพลงอุจิจูโจ

แสดงโดยคณะละครเพลงหญิงล้วน ทะกะระซึกะ ในประเทศญี่ปุ่น  โดยดัดแปลง อูจิจูโจ มาเป็นเนื้อเรื่องในละครเพลง โดยใช้ชื่อตอนสุดท้ายของเรื่องมาเป็นชื่อละครเพลงว่า ยุเมะโนะอุกิฮะชิ  Floating Bridge of Dreams / Apasionado!! ( 夢の浮橋 / Apasionado!!) โดยจัดแสดงช่วงปี ค.ศ. 2008-2009และมีการบันทึกเป็นแผ่นดีวีดีออกจำหน่ายในในที่ 2 เดือนพฤษภาคม 2552
ดูเพิ่ม

ตำนานเก็นจิ
ม้วนภาพตำนานเกนจิ ภาค อุจิจูโจ บท ฮะชิฮิเมะ ประมาณศตวรรษที่ 12 จากพิพิธภัณฑ์ศิลปะโตคุกาวา ประเทศญี่ปุ่น
เมอร์คิวรี

เมอร์คิวรี (Mercury) สามารถหมายถึง
ปรอท (อังกฤษ:mercury) ธาตุทางเคมีชนิดหนึ่ง เป็นโลหะหนัก
ดาวพุธ (อังกฤษ:Mercury)
เมอร์คิวรี (รถยนต์) (Mercury) บริษัทผลิตรถยนต์เมอร์คิวรี ปัจจุบันเป็นบริษัทลูกของฟอร์ด
ภาษาเมอร์คิวรี ภาษาโปรแกรมสำหรับการเขียนโปรแกรมเชิงตรรกะ
เทพเมอร์คิวรี
มิซุโนะ อามิ (เซเลอร์เมอร์คิวรี่) ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เซเลอร์มูน
อำเภออาจสามารถ

| อำเภออาจสามารถ |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe At Samat
คำขวัญ: เจ้าพ่อมเหศักดิ์ลือเลื่อง เมืองเดิมสระบุศย์ ที่สุดพระธาตุเมืองเก่า ตำนานเล่าเจ้าแม่นางหิน ท้องถิ่นหลวงปู่เสือ มากเหลือกุ้งกราม คือนามอาจสามารถ
แผนที่จังหวัดร้อยเอ็ด เน้นอำเภออาจสามารถ
พิกัด: 15°50′37″N 103°52′44″E﻿ / ﻿15.84361°N 103.87889°E﻿ / 15.84361; 103.87889
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: ร้อยเอ็ด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 454.441 ตร.กม. (175.461 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 73,717 คน
 • ความหนาแน่น: 162.22 คน/ตร.กม. (420.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 45160
รหัสภูมิศาสตร์: 4514
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภออาจสามารถ ถนนรณชัยชาญยุทธ ตำบลอาจสามารถ อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด 45160
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
อาจสามารถ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดร้อยเอ็ด อยู่ห่างจากตัวเมืองร้อยเอ็ด 34 กิโลเมตร
ประวัติ

อำเภออาจสามารถตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) มีนายอำเภอท่านแรกคือ ขุนมัณฑลานุการ(ชม) อำเภออาจสามารถ แต่เดิมนั้นชื่อ อำเภอสระบุศย์ ซึ่งตั้งตามชื่อลักษณะของหนองน้ำ ที่อยู่หลังที่ว่าการอำเภอ (ปัจจุบันหนองน้ำนี้มีชื่อว่า หนองหูลิง) แต่ก่อนนั้นหนองน้ำแห่งนี้ มีดอกบัวสีแดงขึ้นอยู่เต็ม เมื่อตั้งอำเภอครั้งแรกจึงขนานนามว่า อำเภอสระบุศย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 ร.ต.ท.อุ่ม ภมรสูตร นายอำเภอสมัยนั้นเห็นว่าราษฏรส่วนใหญ่ขาดความรู้ ความสามารถในด้านต่างๆ เนื่องจากขาดการศึกษาไม่กระตือรือร้นในกิจกรรมต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งขาดความร่วมมือ ร่วมใจในการพัฒนาทั้งต่อกิจการของราษฏรด้วยกันเองและกับทางราชการจะประกอบการสิ่งสดก็ไม่สำเร็จ ดังนั้น เพื่อเป็นการกระตุ้นเตือนให้ราษฏรตื่นตัว และมีความกระตือรือร้นในการพัฒนากิจกรรมต่างๆ ให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นอำเภออาจสามารถในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภออาจสามารถตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอธวัชบุรี และอำเภอทุ่งเขาหลวง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเสลภูมิ และอำเภอพนมไพร
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสุวรรณภูมิ และอำเภอเมืองสรวง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองร้อยเอ็ด
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภออาจสามารถแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 139 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | หมู่บ้าน | ประชากร   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | อาจสามารถ | At Samat | 17 | 10,913 |
| 2 | โพนเมือง | Phon Mueang | 17 | 9,235 |
| 3 | บ้านแจ้ง | Ban Chaeng | 9 | 5,537 |
| 4 | หน่อม | Nom | 13 | 6,936 |
| 5 | หนองหมื่นถ่าน | Nong Muen Than | 17 | 9,178 |
| 6 | หนองขาม | Nong Kham | 19 | 10,308 |
| 7 | โหรา | Hora | 14 | 7,682 |
| 8 | หนองบัว | Nong Bua | 10 | 4,187 |
| 9 | ขี้เหล็ก | Khilek | 12 | 4,671 |
| 10 | บ้านดู่ | Ban Du | 11 | 5,545 |
| รวม | รวม | รวม | 139 | 74,192 |
↑  ข้อมูลวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภออาจสามารถประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลอาจสามารถ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลอาจสามารถ
เทศบาลตำบลโพนเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนเมืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอาจสามารถ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอาจสามารถ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลอาจสามารถ)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแจ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแจ้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหน่อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหน่อมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหมื่นถ่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหมื่นถ่านทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองขามทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโหรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโหราทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลขี้เหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขี้เหล็กทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านดู่ทั้งตำบล
ภูมิศาสตร์

อาจสามารถมีสภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบสูง ป่าไม้เป็นป่าโปร่ง ลักษณะดินปนทราย และมีฝนตกน้อย ป่าสงวนในเขตอำเภอมีสองแห่ง ได้แก่ ป่าคำใหญ่-คำขวาง มีพื้นที่ 17,431 ไร่ และป่าดงหนองกล้า มีพื้นที่ 6,562 ไร่ เป็นป่าโปร่ง ส่วนแหล่งน้ำสำคัญของอำเภอนี้ คือ แม่น้ำชี ลำห้วยยางเฌอ และลำห้วยไส้ไก่
ประชากร

ประชากรทั้งสิ้น 75,463 คน เป็นชาย 37,667 คน และหญิง 37,796 คน มีครัวเรือนทั้งหมด 15,968 ครัวเรือน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมและหัตถกรรม
ชาวอำเภออาจสามารถที่มีชื่อเสียง

สิลา วีระวงส์ กวี นักเขียน ศิลปินมรดกอีสาน นักปราชญ์คนสำคัญของชาวลาว
พิมพ์ใจ เพชรพลาญชัย นักร้องหมอลำ ราชินีลำเพลิน
เพียว เอกพันธ์ วรรณสุทธิ์ นักร้อง แชมป์ The Voice All Star คนแรก แชมป์ เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 19
ศักดิ์ สระแก้ว นายแบบ
ตำบลของอำเภออาจสามารถ