stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาเหนือ
รอบสอง > คาโซวา > รอบสุดท้าย > รอบ 6 ทีมสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 5

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 ก.ค. | 14:02 | จาเมกา   | 3–2 |   ซูรินาม  | 26–24 | 24–26 | 25–22 | 23–25 | 19–17 | 117–114 | P2 P3 |
รอบสอง > คาโซวา > รอบสุดท้าย > รอบ 6 ทีมสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 ก.ค. | 14:00 | บาร์เบโดส   | 3–0 |   เฮติ  | 25–19 | 25–13 | 27–25 |   |   | 77–57 | P2 P3 |
รอบสอง > คาโซวา > รอบสุดท้าย > รอบ 6 ทีมสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 ก.ค. | 16:00 | ตรินิแดดและโตเบโก   | 3–1 |   มาร์ตีนิก  | 23–25 | 25–17 | 25–16 | 25–23 |   | 98–81 | P2 P3 |
รอบสอง > คาโซวา > อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  ตรินิแดดและโตเบโก
2 !:  มาร์ตีนิก
3 !:  บาร์เบโดส
4:  เฮติ
5:  จาเมกา
6:  ซูรินาม
7:  กูราเซา
8:  บาฮามาส
| --- | --- |
: ผ่านเข้าสู่ชิงแชมป์นอร์เซกา 2017
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม D

สนาม:  Beausejour indoor Facility, โกรซีสเล, เซนต์ลูเชีย
วันที่: 12–13 สิงหาคม ค.ศ. 2017
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น (UTC−04:00)
| --- | --- |
: ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
: ผ่านเข้าสู่รอบชิงอันดับที่ 3
: ผ่านเข้าสู่ชิงแชมป์นอร์เซกา 2017
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม D > รอบแบ่งกลุ่ม

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เซนต์ลูเชีย | 3 | 0 | 14 | 6 | 1 | 6.000 | 247 | 202 | 1.223  |
| 2 |  ซินต์มาร์เติน | 2 | 1 | 9 | 6 | 1 | 6.000 | 240 | 223 | 1.076  |
| 3 |  แองกวิลลา | 1 | 2 | 6 | 1 | 6 | 0.167 | 214 | 236 | 0.907  |
| 4 |  แซ็ง-มาร์แต็ง | 0 | 3 | 1 | 1 | 6 | 0.167 | 214 | 254 | 0.843 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 ส.ค. | 09:14 | เซนต์ลูเชีย   | 3–0 |   แซ็ง-มาร์แต็ง  | 25–18 | 25–20 | 25–21 |   |   | 75–59 | P2 P3 |
| 12 ส.ค. | 11:12 | ซินต์มาร์เติน   | 3–0 |   แองกวิลลา  | 25–17 | 25–17 | 25–22 |   |   | 75–56 | P2 P3 |
| 12 ส.ค. | 19:05 | ซินต์มาร์เติน   | 3–1 |   แซ็ง-มาร์แต็ง  | 25–18 | 25–19 | 23–25 | 30–28 |   | 103–90 | P2 P3 |
| 12 ส.ค. | 21:00 | เซนต์ลูเชีย   | 3–1 |   แองกวิลลา  | 21–25 | 25–18 | 25–18 | 25–20 |   | 96–81 | P2 P3 |
| 13 ส.ค. | 09:05 | แซ็ง-มาร์แต็ง   | 0–3 |   แองกวิลลา  | 18–25 | 23–25 | 24–26 |   |   | 65–76 | P2 P3 |
| 13 ส.ค. | 11:00 | เซนต์ลูเชีย   | 3–0 |   ซินต์มาร์เติน  | 25–19 | 26–24 | 25–19 |   |   | 76–62 | P2 P3 |
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม D > รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 ส.ค. | 19:00 | แองกวิลลา   | 2–3 |   แซ็ง-มาร์แต็ง  | 18–25 | 25–21 | 25–22 | 14–25 | 12–15 | 94–108 | P2 P3 |
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม D > รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 13 ส.ค. | 21:00 | เซนต์ลูเชีย   | 3–0 |   ซินต์มาร์เติน  | 25–18 | 25–19 | 25–16 |   |   | 75–53 | P2 P3 |
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม D > อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  เซนต์ลูเชีย
2:  ซินต์มาร์เติน
3:  แซ็ง-มาร์แต็ง
4:  แองกวิลลา
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม E

สนาม:  Beausejour indoor Facility, โกรซีสเล, เซนต์ลูเชีย
วันที่: 9–11 สิงหาคม ค.ศ. 2017
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น (UTC−04:00)
| --- | --- |
: ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
: ผ่านเข้าสู่รอบชิงอันดับที่ 3
: ผ่านเข้าสู่ชิงแชมป์นอร์เซกา 2017
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม E > รอบแบ่งกลุ่ม

| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ | 2 | 1 | 10 | 299 | 280 | 1.068 | 8 | 5 | 1.600  |
| 2 |  ดอมินีกา | 2 | 1 | 8 | 282 | 292 | 0.966 | 7 | 6 | 1.167  |
| 3 |  แอนทีกาและบาร์บิวดา | 2 | 1 | 8 | 290 | 302 | 0.960 | 7 | 6 | 1.167  |
| 4 |  เซนต์คิตส์และเนวิส | 0 | 3 | 4 | 302 | 299 | 1.010 | 4 | 9 | 0.444 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 ส.ค. | 09:00 | ดอมินีกา   | 3–1 |   แอนทีกาและบาร์บิวดา  | 26–28 | 25–19 | 25–20 | 25–20 |   | 101–87 | P2 P3 |
| 9 ส.ค. | 11:00 | เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   | 3–1 |   เซนต์คิตส์และเนวิส  | 25–23 | 26–24 | 14–25 | 30–28 |   | 95–100 | P2 P3 |
| 9 ส.ค. | 19:00 | ดอมินีกา   | 1–3 |   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  | 18–25 | 27–25 | 14–25 | 18–25 |   | 77–100 | P2 P3 |
| 9 ส.ค. | 21:00 | เซนต์คิตส์และเนวิส   | 1–3 |   แอนทีกาและบาร์บิวดา  | 28–30 | 20–25 | 25–19 | 24–26 |   | 97–100 | P2 P3 |
| 10 ส.ค. | 19:00 | เซนต์คิตส์และเนวิส   | 2–3 |   ดอมินีกา  | 25–21 | 25–18 | 20–25 | 23–25 | 12–15 | 105–104 | P2 P3 |
| 10 ส.ค. | 21:00 | แอนทีกาและบาร์บิวดา   | 3–2 |   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  | 19–25 | 19–25 | 25–22 | 25–20 | 15–12 | 103–104 | P2 P3 |
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม E > รอบสุดท้าย > รอบชิงอันดับที่ 3

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 ส.ค. | 19:00 | แอนทีกาและบาร์บิวดา   | 3–2 |   เซนต์คิตส์และเนวิส  | 24–26 | 25–27 | 25–20 | 25–19 | 15–9 | 114–101 | P2 P3 |
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม E > รอบสุดท้าย > รอบชิงชนะเลิศ

| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 ส.ค. | 21:00 | เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   | 3–1 |   ดอมินีกา  | 22–25 | 25–19 | 25–18 | 25–21 |   | 97–83 | P2 P3 |
รอบสอง > อีซีวีเอ > กลุ่ม E > อันดับการแข่งขัน

| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1:  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
2:  ดอมินีกา
3:  แอนทีกาและบาร์บิวดา
4:  เซนต์คิตส์และเนวิส
รอบสุดท้าย > ชิงแชมป์นอร์เซกา 2017

บทความหลัก: วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2017
สนาม:  OTC Sports Center I, โคโลราโดสปริงส์, สหรัฐ และ  OTC Sports Center II, โคโลราโดสปริงส์, สหรัฐ
วันที่: 26 กันยายน – 1 ตุลาคม ค.ศ. 2017
3 อันดับแรกจะผ่านการคัดเลือกเข้าสู่ชิงแชมป์โลก 2018 ในขณะที่ทีมอันดับที่ 4 และ 5 จะผ่านคัดเลือกเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบสุดท้าย
| อันดับ | ทีม |
| --- | --- |
1 !:  สหรัฐ
2 !:  สาธารณรัฐโดมินิกัน
3 !:  แคนาดา
4:  เม็กซิโก
5:  กัวเตมาลา
6:  ตรินิแดดและโตเบโก
7:  มาร์ตีนิก
8:  คอสตาริกา
9:  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
10:  เซนต์ลูเชีย
| --- | --- |
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันชิงแชมป์โลก 2018
: ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันชิงแชมป์โลก 2018 รอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ รอบสุดท้าย
รอบสุดท้าย > 4 ทีมสุดท้าย

สนาม:  Coliseo de la Ciudad Deportiva, ฮาวานา, คิวบา
วันที่: 5–7 มกราคม ค.ศ. 2018
เวลาการแข่งขันในท้องถิ่น (UTC−05:00)
2 อันดับแรกจะผ่านการคัดเลือกเข้าชิงแชมป์โลก 2018
| อันดับ | ทีม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | แต้ม | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ปวยร์โตรีโก | 2 | 1 | 10 | 221 | 191 | 1.157 | 6 | 3 | 2.000  |
| 2 |  คิวบา | 2 | 1 | 10 | 218 | 194 | 1.124 | 6 | 3 | 2.000  |
| 3 |  เม็กซิโก | 2 | 1 | 10 | 204 | 194 | 1.052 | 6 | 3 | 2.000  |
| 4 |  กัวเตมาลา | 0 | 3 | 0 | 161 | 225 | 0.716 | 0 | 9 | 0.000 |
| --- | --- |
: Qualified for the 2018 World Championship
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 พ.ย. | 14:30 | ปวยร์โตรีโก   | 3–0 |   เม็กซิโก  | 25–12 | 25–21 | 25–21 |   |   | 75–54 | P2 P3 |
| 10 พ.ย. | 16:45 | คิวบา   | 3–0 |   กัวเตมาลา  | 25–15 | 25–15 | 25–18 |   |   | 75–48 | P2 P3 |
| 11 พ.ย. | 14:30 | ปวยร์โตรีโก   | 3–0 |   กัวเตมาลา  | 25–19 | 25–20 | 25–18 |   |   | 75–57 | P2 P3 |
| 11 พ.ย. | 16:35 | คิวบา   | 0–3 |   เม็กซิโก  | 17–25 | 23–25 | 23–25 |   |   | 63–75 | P2 P3 |
| 12 พ.ย. | 14:30 | เม็กซิโก   | 3–0 |   กัวเตมาลา  | 25–14 | 25–20 | 25–22 |   |   | 75–56 | P2 P3 |
| 12 พ.ย. | 16:35 | คิวบา   | 3–0 |   ปวยร์โตรีโก  | 25–21 | 25–22 | 30–28 |   |   | 80–71 | P2 P3 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of the First Round
Official website of the CAZOVA Second Round
Official website of the ECVA Second Round Pool D
Official website of the ECVA Second Round Pool E
| ด ค กวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2018 รอบคัดเลือก |
| --- | --- |
 เอวีซี  ซีเอวีบี  ซีอีวี  ซีเอสวี  นอร์เซกา
แมรี-หลุยส์ ปาร์กเกอร์

| แมรี-หลุยส์ ปาร์กเกอร์ |
| --- | --- |
ปาร์กเกอร์ ที่ San Diego Comic-Con (กรกฎาคม 2010)
เกิด:  (1964-08-02) สิงหาคม 2, 1964 (60 ปี) Fort Jackson, ซาท์แคโรไลนา U.S.
สัญชาติ: อเมริกัน
ศิษย์เก่า: School of the Arts, มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา
อาชีพ: นักแสดง นักเขียน
ปีปฏิบัติงาน: 1988–ปัจจุบัน
คู่รัก: Billy Crudup (1996–2003)
บุตร: 2
แมรี-หลุยส์ ปาร์กเกอร์ (อังกฤษ: Mary-Louise Parker; เกิดวันที่ 2 เดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1964) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวอเมริกัน เธอสร้างขื่อเสียงเริ่มแรกจากบทบาทของ Rita ในการแสดงละครเวทีบรอดเวย์ Prelude to a Kiss ของผู้กำกับ Craig Lucas ในปี 1990 (ซึ่งเธอได้รับการเสนอขื่อเข้ารับรางวัลโทนี่) ปาร์กเกอร์สร้างชื่อจากบทบาทในภาพยนตร์ Grand Canyon (1991), Fried Green Tomatoes (1991), The Client (1994), Bullets over Broadway (1994), The Portrait of a Lady (1995), Bullets over Broadway (1996) และ  The Maker (1997) ในด้านละครเวทีและภาพยนตร์อิสระ เธอได้รับรางวัลโทนี่สำหรับนักแสดงยอดเยี่ยม (ในละครเวที) จากบทของ Catherine Llewellyn ในละคร Proof  ปี 2001 ของผู้เขียนและกำกับ David Auburn ในจำนวนรางวัลเกียรติยศอิ่นๆ  ระหว่างปี 2001 และ 2006 เธอรับบทต่อเนื่องเป็น Amy Gardner ในซีรีส์โทรทัศน์ The West Wing ของ NBC ซึ่งเธอก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Primetime Emmy ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (ละครซีรีส์) ในปี 2002
หลังจากได้รับทั้งลูกโลกทองคำ และรางวัล Primetime จากบทบาท Harper Pitt ในมินิซีรีส์ Angels in America (2003) ของ HBO ปาร์กเกอร์ได้รับความสำเร็จครั้งใหญ่ แสดงนำเป็น Nancy Botwin ในซีรีส์โทรทัศน์ Weeds จากปี 2005 ไปถึงปี 2012  ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 3 รางวัล คือ Primetime Emmy Award ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ประเภทซีรีส์คอมเมดี้) ระหว่างปี 2007 และ 2009 และรางวัลลูกโลกทองคำ ผู้แสดงนำหญิงยอดยี่ยม (รายการโทรทัศน์ซีรีส์ แนวมิวสิคัลหรือ คอมเมดี้) ในปี 2006
งานแสดงล่าสุดของเธอ ได้แก่ ภาพยนตร์ The Spiderwick Chronicles (2008), Red (2010), R.I.P.D. (2013) และ Red 2 (2013) เธอมีงานละครเวทีและโทรทัศน์ต่อเนื่อง ตั้งแต่ปี  2007 ปาร์กเกอร์เขียนบทความให้กับนิตยสาร Esquire  และตีพิมพ์บันทึกความทรงจำของเธอเรื่อง Dear Mr. You  ในปี 2015  และใน 2017 เธอหวนสู่การแสดง รับบท Roma Guy ในภาพยนตร์มินิซีรีส์ When We Rise ของเอบีซี
ชีวิตช่วงแรก

แมรี-หลุยส์ ปาร์กเกอร์ เกิดในเมือง Fort Jackson, เซาท์แคลโรไรนา สหรัฐอเมริกา เป็นลูกคนเล็กของพี่น้องสี่คน, แม่ของเธอ แคโรไลน์ หลุยส์ (สกุลเดิม Morell) พ่อ จอห์น มอร์แกน ปาร์กเกอร์ เป็นผู้พิพากษาที่เคยทำงานในกองทัพบกสหรัฐ  บรรพรุษของเธอ เป็นคนสวีเดน (จากปู่ของแม่) อังกฤษ สก๊อต สก๊อต-ไอริช เยอรมัน และดัทช์ เนื่องจากการทำงานพ่อของเธอ ปาร์กเกอร์ก็ได้ใช้เวลาในวัยเด็กใน เทนเนสซี แล้ะเท็กซัส และในประเทศไทย เยอรมนี และฝรั่งเศส เธอเล่าชีวิตวัยเด็กของเธอว่า "ไม่มีความสุขอย่างยิ่ง"  "พ่อแม่ของฉันทำทุกอย่างที่สามารถทำได้ ฉันมีทุกอย่าง หนังสือ เสื้อผ้า บ้าน และเตียงที่อบอุ่น แต่ไม่เคยมีความสุข" เธอเรียนจบจากโรงเรียนมัยมตอนปลาย Marcos de Niza ในเมือง Tempe, รัฐแอริโซนา ปาร์กเกอร์สำเร็จการศึกษา สาขาการละคร จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา ในปี 1986
ชีวิตส่วนตัว

ในช่วงปี  1997 จนถึงเดือนพฤศจิกายน ปี  2003 ปาร์กเกอร์เคยมีความสัมพันธ์กับนักแสดง Billy Crudup แต่เขาก็ทิ้งเธอไปหาแคลร์ เดนส์ ขณะที่เธอตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนกับลูกของเขา, William Atticus Parker (เกิดในปี 2004) นักแสดง ซูเซิน ซาแรนดอน ให้เกียรติรับเป็นแม่อุปถัมภ์ให้กับลูกชายของเธอ
ในธันวาคม ปี 2006 ปาร์กเกอร์เริ่มเดทกับนักแสดง Jeffrey Dean Morgan ซึงพบกันที่กองถ่ายภาพยนตร์ Weeds ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2008 เธอและมอร์แกนประกาศการหมั้น แต่ก็เลิกจากกันในเดือนเมษายน
ในกันยายน ปี 2007 ปาร์กเกอร์รับเลี้ยงเด็กบุญธรรม Caroline Aberash Parker จากเอธิโอเปีย
ในปี  2013 ปาร์กเกอร์ได้รับเกียรติจาก Hope North ซึ่งเป็นองค์การให้การศึกษาและการรักษาเด็กๆ จากสงครามกลางเมืองในอูกันดา ปาร์เกอร์เริ่มมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรดังกล่าวหลังจากได้พบปะกับอดีตเหยื่อคนหนึ่งจากสงครามกลางเมืองอูกันดา
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1989 | Signs of Life | Charlotte |  |
| 1989 | Longtime Companion | Lisa |  |
| 1991 | Fried Green Tomatoes | Ruth Jamison |  |
| 1991 | Grand Canyon | Dee |  |
| 1993 | Mr. Wonderful | Rita |  |
| 1993 | Naked in New York | Joanne White |  |
| 1994 | Bullets over Broadway | Ellen |  |
| 1994 | The Client | Dianne Sway |  |
| 1995 | Reckless | Pooty |  |
| 1995 | Boys on the Side | Robin Nickerson |  |
| 1996 | The Portrait of a Lady | Henrietta Stackpole |  |
| 1997 | Murder in Mind | Caroline Walker |  |
| 1997 | The Maker | Officer Emily Peck |  |
| 1998 | Goodbye Lover | Peggy Blane |  |
| 1999 | Let the Devil Wear Black | Julia Hirsch |  |
| 1999 | The Five Senses} | Rona |  |
| 2002 | Red Dragon | Molly Graham |  |
| 2002 | The Quality of Mercy | Sarah Richardson |  |
| 2002 | Pipe Dream | Toni Edelman |  |
| 2004 | Saved! | Lillian Cummings |  |
| 2004 | The Best Thief in the World | Sue Zaidman |  |
| 2006 | Romance & Cigarettes | Constance Murder |  |
| 2007 | The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford | Zee James |  |
| 2008 | The Spiderwick Chronicles | Helen Grace |  |
| 2009 | Solitary Man | Jordan Karsch |  |
| 2010 | Howl | Gail Potter |  |
| 2010 | Red | Sarah Ross |  |
| 2013 | R.I.P.D. | Mildred Proctor |  |
| 2013 | Red 2 | Sarah Ross |  |
| 2013 | Christmas in Conway | Suzy Mayor |  |
| 2014 | Behaving Badly | Lucy Stevens |  |
| 2014 | Jamesy Boy | Tracy Burns |  |
| 2016 | Chronically Metropolitan | Annabel |  |
| 2017 | Golden Exits | Gwendolyn |  |
| 2018 | Red Sparrow | Stephanie Boucher |  |
ผลงานการแสดง > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1988 | Too Young the Hero | Pearl Spencer | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1994 | A Place for Annie | Linda Marsten | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1995 | Sugartime | Phyllis McGuire | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1998 | Saint Maybe | Lucy Dean Bedloe | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1998 | Legalese | Rica Martin | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 1999 | The Simple Life of Noah Dearborn | Dr. Valerie Crane | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2000 | Cupid & Cate | Cate DeAngelo | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2001–06 | The West Wing | Amy Gardner | 23 ตอน |
| 2002 | Master Spy: The Robert Hanssen Story | Bonnie Hanssen | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2003 | Angels in America | Harper Pitt | 6 ตอน |
| 2004 | Miracle Run | Corrine Morgan-Thomas | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2005 | Vinegar Hill | Ellen Grier | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2005–12 | Weeds | Nancy Botwin | 102 ตอน |
| 2007 | The Robber Bride | Zenia Arden | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2014 | The Blacklist | Naomi Hyland | 4 ตอน |
| 2017 | When We Rise | Roma Guy | 7 ตอน |
| 2017 | Billions | George Minchak | 2 ตอน |
| 2017 | Mr. Mercedes | Janey Patterson | 6 ตอน |
ละครเวที

| ปี | ละคร | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1989–90 | The Art of Success | Jane Hogarth |  |
| 1990–91 | Prelude to a Kiss | Rita Boyle |  |
| 1993 | Four Dogs and a Bone | Brenda |  |
| 1996 | Bus Stop | Cherie |  |
| 1997 | How I Learned to Drive | Li'l Bit |  |
| 2000–03 | Proof | Catherine Llewellyn |  |
| 2004 | Reckless | Rachel Fitzsimons |  |
| 2008 | Dead Man's Cell Phone | Jean |  |
| 2009 | Hedda Gabler | Hedda Tesman |  |
| 2013 | The Snow Geese | Elizabeth Gaesling |  |
| 2015–16 | Heisenberg | Georgie Burns |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Mary-Louise Parker ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Mary-Louise Parker at Emmys.com
โคลฆร

| โคลฆร (Golghar) |
| --- | --- |
โคลฆร
th
ชื่อเดิม: ยุ้งฉางปัฏนา
ข้อมูลทั่วไป
สถาปัตยกรรม: สถูป
ที่ตั้ง: ปัฏนา, รัฐพิหาร, ประเทศอินเดีย
พิกัด: 25°37′13″N 85°08′22″E﻿ / ﻿25.6203374°N 85.1394483°E﻿ / 25.6203374; 85.1394483
แล้วเสร็จ: 20 กรกฎาคม 1786
เจ้าของ: รัฐบาลรัฐพิหาร
ความสูง: 29 เมตร
ขนาด
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 32–35 เมตร
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: Captain John Garstin
โคลฆร (Golghar; गोलघर; "บ้านกลม") เป็นยุ้งฉางขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของคานธีไมดาน ในเมืองปัฏนา, รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย
ประวัติ

ในจารึกร่วมสมัยบนฐานของโคลฆรระบุว่าอาคารนี้ตั้งใจจะเป็นอาคารแรกในบรรดาหมู่ยุ้งฉาบขนาดใหญ่อีกจำนวนมาก อย่างไรก็ตามในท้ายที่สุดมีการสร้างเพียงโคลฆรเท่านั้น การสร้างยุ้งฉางนี้เป็นส่วนหนึ่งของ "แผนทั่วไป … ในการป้องกันทุพภิกขภัยอย่างถารวรในจังหวัดเหล่านี้" ที่สั่งไว้ในปี 1784 โดย วอร์เรน ฮาสทิงส์ ผู้ดำรงตำแหน่ง Governor-General of India ในขณะนั้น โครงสร้างนี้ออกแบบโดยกัปตัน John Garstin แห่ง Bengal Engineers และสร้างเสร็จเมื่อ 20 กรกฎาคม 1786
ในปี 2002 ได้มีการพัฒนาโคลฆรขึ้นอีกครั้งให้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในเมืองปัฏนา
สถาปัตยกรรม

รูปทรงของโคลฆรนั้นสร้างขึ้นตามสถาปัตยกรรมแบบสถูป มีความสูง 29 เมตร และไม่มีเสาค้ำจุน รอบโคลฆรมีบันได 145 ขั้นให้สามารถไต่ขึ้นไปด้านบนได้ ดั้งเดิมยันไดวนนี้สร้างขึ้นเพื่อช่วยเหลือคนงานในการขนส่งข้าวเข้าออกยุ้งฉางนี้ บนยอดของโคลฆรสามารถมองเห็นแม่น้ำคงคาและเมืองปัฏนาในมุมสูง
วัฒนธรรมสมัยนิยม

ในภาพยนตร์ภาษาฮินดีปี 2019 เรื่อง India's Most Wanted มีฉากที่ถ่ายทำที่นี่
ระเบียงภาพ

ภาพวาดจากปี 1888
ภาพวาดจากศตวรรษที่ 19
ดูเพิ่ม

สภยตทวาร
ศูนย์ประชุมนานาชาติสัมรัต อโศก
สวนสาธารณะพุทธสมีรติ
พิพิธภัณฑ์พิหาร
โกลกุมบัซ
รายชื่อโดมตามความสูง
โอซัน

| โอซัน 오산시 |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 오산시
 • ฮันจา: 烏山市
 • อักษรโรมันปรับปรุง: Osan-si
 • แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Osan-si
   ธง
ที่ตั้งในประเทศเกาหลีใต้
ประเทศ:  เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ซูโดกว็อน
จังหวัด: คย็องกี
เขตการปกครอง: 6 ทง (แขวง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 42.76 ตร.กม. (16.51 ตร.ไมล์)
ประชากร (2011)
 • ทั้งหมด: 193,892 คน
 • ความหนาแน่น: 2,824.2 คน/ตร.กม. (7,315 คน/ตร.ไมล์)
 • ภาษาถิ่น: คย็องกี
เว็บไซต์: www.osan.go.kr
โอซัน เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ อยู่ห่างจากโซลลงไปทางใต้ประมาณ 35 กิโลเมตร มีประชากรมากกว่า 200,000 คน เศรษฐกิจของท้องถิ่นดำเนินไปโดยการผสมผสานระหว่างภาคเกษตรกรรมและภาคอุตสาหกรรม
ตลาดโอซัน เป็นตลาดที่มีชื่อเสียงที่ใหญ่มากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2335 เมืองโอซันเป็นสถานที่เกิดยุทธการโอซัน ขึ้นในสงครามเกาหลี เมื่อปี พ.ศ. 2493 ซึ่งเมืองถูกโจมตีอย่างหนักจากกองกำลังของกองทัพคอมมิวนิสต์ ก่อนที่เมืองจะได้รับการปลดปล่อยจากกองทัพคอมมิวนิสต์โดยการบุกยึดเมืองคืนของกองทัพอเมริกัน  ซึ่งต่อมาทางเมืองได้สร้างอนุสาวรีย์ขึ้นเพื่ออุทิศแด่กองกำลังของสหประชาชาติบริเวณนอกเมือง
ฐานทัพอากาศโอซัน เป็นฐานทัพอากาศของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา โดยตั้งชื่อตามเมืองโอซัน แต่ตัวฐานทัพอากาศไม่ได้อยู่ที่เมืองนี้ โดยตั้งอยู่ห่างจากเมืองโอซันไปทางใต้ประมาณ 8 กิโลเมตร อยู่ในเขตซงตัน (ขณะที่ตั้งฐานทัพอากาศมีสถานะเป็นเมือง) ในเขตเมืองพย็องแท็ก
สถานีโอซัน เป็นสถานีขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง เป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซล สาย 1และเคทีเอกซ์ และสถานีขนส่งรถโดยสารตั้งอยู่ข้างกันกับสถานีรถไฟใต้ดินและมีจุดจอดรถประจำทางมากมายอยู่บริเวณด้านหน้าสถานีรถไฟใต้ดิน
ชื่อเมือง

โอซันถูกเรียกขึ้นในปี พ.ศ. 2457 ในเวลานั้นภายใต้อิทธิพลการยึดครองของญี่ปุ่นมีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างองค์กรการปกครองส่วนท้องถิ่นในเกาหลี ในขณะนั้นเมืองโอซันมีสถานะเป็น "มย็อน" (ตำบล) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซูว็อน ชื่อโอซันนั้นมีที่มาจากชื่อคลองภายในเมืองชื่อ คลองโอซัน อย่างไรก็ตามก่อนการยึดครองของกองทัพญี่ปุ่น ชื่อเมืองเขียนเป็นตัวฮันจา ว่า 鰲山 มีความหมายว่า ภูเขาตะพาบ เพราะว่าความซับซ้อนของตัวอักษร 鰲 (โอ) และเพราะว่านกกามีอย่างอุดมสมบูรณ์ทั่วทั้งพื้นที่ ทำให้ทางการญี่ปุ่นเปลี่ยนตัวอักษรฮันจาของเมืองเป็น 烏山 ซึ่งมีความหมายว่า "ภูเขานกกา"
เศรษฐกิจ

ธุรกิจไก่ทอดคโยชน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโอซัน
เมืองพี่เมืองน้อง

ฮิกะดะ, ญี่ปุ่น
อุรุมชี, สาธารณรัฐประชาชนจีน
คิลลีน, เท็กซัส, สหรัฐอเมริกา
ไมแอมี, ฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
ดูเพิ่ม

รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
ข้อมูลเพิ่มเติม

เว็บไซต์เมืองโอซัน เก็บถาวร 2012-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กนครในประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- |
นครพิเศษ:  โซล 
มหานคร:  ควังจู  แทกู  แทจ็อน  ปูซาน  อินช็อน  อุลซัน 
นครปกครองตนเองพิเศษ:  เซจง 
นครใหญ่:  คิมแฮ  โคยัง  ช็องจู※  ช็อนจู※  ช็อนอัน  ชังว็อน※  ซ็องนัม  ซูว็อน※  นัมยังจู  พูช็อน  โพฮัง  ยงอิน  อันซัน  อันยัง  ฮวาซ็อง 
นคร:  คงจู  คย็องจู  คย็องซัน  คเยรยง  ควังจู  ควังมย็อน  ควังยัง  ควาช็อน  คอเจ  คังนึง  คิมเจ  คิมช็อน  คิมโพ  คุนซัน  คุนโพ  คูมี  คูรี  ช็องอึบ  ชินจู  ชีฮึง  ชุงจู  ชุนช็อน※  เชช็อน  ซกโช  ซอซัน  ซังจู  ซัมช็อก  ซาช็อน  ซุนช็อน  ทงดูช็อน  ทงย็อง  ทงแฮ  ทังจิน  แทแบ็ก  นนซัน  นัมว็อน  นาจู  พย็องแท็ก  พาจู  โพช็อน  โพรย็อง  มกโพ  มิลยัง  มุนกย็อง  ย็องจู  ย็องช็อน  ยอจู  ยอซู  ยังจู  ยังซัน  ว็อนจู  อันซ็อง  อันดง※  อาซัน  อิกซัน  อีช็อน  อึยจ็องบู  อึยวัง  โอซัน  ฮานัม 
นครภายใต้การบริหาร:  เชจู※  ซอกวีโพ 
ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ที่ไม่ใช่นคร:  อำเภอมูอัน  อำเภอฮงช็อง 
หมายเหตุ: ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย
โจวันนี บาลยีโอเน

จิโอวานนิ บากลิโอเน (ภาษาอิตาลี: Giovanni Baglione หรือ Il Sordo del Barozzo) (ค.ศ. 1566 - 30 ธันวาคม ค.ศ. 1643) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกสมัยต้นและนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ชีวิต

จิโอวานนิ บากลิโอเนเป็นลูกศิษย์ของฟรานเชสโค โมเรลลิ (Francesco Morelli) ส่วนใหญ่แล้วบากลิโอเนทำงานเขียนที่โรมโดยเริ่มด้วยลักษณะการเขียนแบบปลายสมับแมนเนอริสม์ และไดัพิมพ์หนังสือสองเล่ม “วัดเก้าวัดในโรม” ในปี ค.ศ. 1639) และ “ชีวิตของจิตรกร, ประติมากร และช่างแกะภาพพิมพ์ (ที่ทำงานระหว่าง ค.ศ. 1566-1642)” ในปี ค.ศ. 1642 หนังสือเล่มที่สองเป็นงานสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเป็นแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับจิตรกรที่พำนักอยู่ในกรุงโรมในสมัยเดียวกับบากลิโอเน
ในบรรดาชีวประวัติที่เขียนบากลิโอเนบันทึกประวัติของคาราวัจโจผู้ที่ไม่ลงรอยด้วยแต่มีอิทธิพลต่อการเขียนของบากลิโอเนมาก คาราวัจโจถูกไล่ออกจากเมืองหลังจากที่บากลิโอเนตั้งข้อกล่าวหาว่าการเล่นเพื่อนเพศเดียวกัน (sodomy) บากลิโอเนเขียนภาพ “ความรักอันศักดิ์สิทธิ์และความรักอันเป็นราคะ” (Sacred Love Versus Profane Love) เป็นการตอบโต้ภาพ “ชัยชนะของความรัก” ของคาราวัจโจ ที่เป็นภาพของเทวดา (ความรักอันศักดิ์สิทธิ์) ยับยั้งคิวปิด (ความรักอันเป็นราคะ) กับปีศาจ (ใบหน้าเป็นของคาราวัจโจ)
บากลิโอเนได้ทำงานในตำแหน่งดีๆ ที่รวมทั้งงานในสำนักของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 และต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 งานชิ้นสำคัญเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังในมหาวิหารซานตามาเรียมายอเรในกรุงโรมในชาเปลบอร์เกเซ สำหรับวัดซานตามาเรียเดลลอร์โตบากลิโอเนเขียนงานภาพในชาเปลพระแม่มารีเกับเฟเดริโค ซุคคาริ (Federico Zuccari) เป็นภาพฉากชีวิตของพระแม่มารี งานอื่นๆ ที่เขียนให้วัดก็ได้แก่ภาพนักบุญเซบาสเตียน, “พระกระยาหารมื้อสุดท้าย” ที่วัดซานนิโคลาคาเชเร (San Nicola in Carcere), “นักบุญสตีเฟน” ที่มหาวิหารเปรูเจีย, และ “นักบุญแคทเธอริน” ที่โลเรโต  พระสันตะปาปาปอลที่ 5 ประทานบรรดาศักดิ์ให้เป็นขุนนางในตำแหน่ง “อัศวินแห่งพระเยซู” (Order of Christ) สำหรับภาพเขียน “นักบุญปีเตอร์ชุบชีวิตทาบิธา” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1607) สำหรับมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  นอกจากนั้นบากลิโอเนก็ยังเขียนจิตรกรรมฝาผนังทั้งหมดในท้องพระโรงจุสติเซียในปราสาทเดอิโรสสิ (Rocca dei Rossi) บากลิโอเนเสียชีวิตที่กรุงโรม
ดูเพิ่ม

จิตรกรรมฝาผนัง