stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มิสเวิลด์ 1951

Beauty pageant edition
| มิสเวิลด์ 1951 |
| --- | --- |
กีกี้ ฮอแกนส์สัน, Miss World 1951
วันที่: 29 กรกฎาคม 1951
พิธีกร: เอริก มอร์ลีย์ †
สถานที่จัด: โรงละครไลเซียม, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
เข้าร่วมประกวด: 27
ผ่านเข้ารอบ: 5
เข้าร่วมครั้งแรก: เดนมาร์ก ฝรั่งเศส ฮอลแลนด์ เม็กซิโก สวีเดน สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
ผู้ชนะเลิศ: กีกี้ ฮอแกนส์สัน  สวีเดน
1952 →
มิสเวิลด์ 1951 มิสเวิล์ด จัดที่ โรงละครไลเซียม, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 1951 เดิมทีเวทีการประกวดนี้ตั้งใจจะเป็นการจัดครั้งเดียวสำหรับเทศกาลแห่งเกรตบริเตน.
มีผู้เข้าประกวด 27 คนจาก 7 ประเทศ
ผลการประกวด > ผลตำแหน่ง

| Placement | Contestant |
| --- | --- |
มิสเวิลด์ 1951:   สวีเดน - กีกี้ ฮอแกนส์สัน
รองอันดับ 1:   บริเตนใหญ่ – ลอว์ร่า-เอลลิสัน เดวิส
รองอันดับ 2:   บริเตนใหญ่ – ดอรีน-กัฟฟ์นีย์ ดอวน์
รองอันดับ 3:   ฝรั่งเศส - แจ็คเกอลีน เลอมวน
รองอันดับ 4:   บริเตนใหญ่ - ไอลีน พี. เชส
ผู้เข้าประกวด

ผู้เข้าประกวดทั้ง27คนเข้าร่วมการประกวดครั้งนี้
| ประเทศ | ผู้เข้าประกวด | อายุ (ขณะประกวด) | บ้านเกิด | เพิ่มเติม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  เดนมาร์ก | ลีลี่ เจคอบสัน | 18 | โคเปนเฮเกน |  |
|  ฝรั่งเศส | แจ็คเกอลีน เลอมวน | 19 | บาโยซ์ |  |
|  บริเตนใหญ่ | ไอลีน พี. เชส | 20 | เซาท์วิก |  |
|  บริเตนใหญ่ | แอน โรสแมรี่ เวสต์ | 18 | อิลฟอร์ด |  |
|  บริเตนใหญ่  | เบรนดา มี | 18 | ดาร์บี |  |
|  บริเตนใหญ่ | ดอรีน-กัฟฟ์นีย์ ดอวน์ | 28 | เชลซี | แต่งงาน |
|  บริเตนใหญ่ | อีเลน ไพรซ์ | 22 | โบลตัน |  |
|  บริเตนใหญ่ | เฟย์ คอตตอน | 18 | อีสต์มิดแลนด์ส |  |
|  บริเตนใหญ่ | จีน สวีนนี่ | n/a | ลิเวอร์พูล |  |
|  บริเตนใหญ่ | จีน เวิร์ธ | n/a | เทดดิงตัน |  |
|  บริเตนใหญ่ | ลอว์ร่า-เอลลิสัน เดวิส | 26 | แฮมเมอร์สมิธ | แต่งงาน |
|  บริเตนใหญ่ | มาร์กาเร็ต มิลล์ส | n/a | มิดเดิลตัน |  |
|  บริเตนใหญ่ | มาร์กาเร็ต มอร์แกน | 22 | เวสต์เคอร์บี้ |  |
|  บริเตนใหญ่ | มาร์กาเร็ต เทอร์เนอร์ | n/a | เบอร์มิงแฮม |  |
|  บริเตนใหญ่ | มาร์ลีน แอน ดี | 19 | เวสตันโร้ด |  |
|  บริเตนใหญ่ | แมรี่ แม็คเลนี่ย์ | n/a | ไคลด์แบงก์ |  |
|  บริเตนใหญ่ | มอว์รีน โอนีล | 19 | ปาล์มเมอร์สกรีน |  |
|  บริเตนใหญ่ | นีน่า เวย์ | 21 | เอ็ดจ์แวร์ |  |
|  บริเตนใหญ่ | นอร์ม่า คิตเช่น | 21 | ลีดส์ |  |
|  บริเตนใหญ่ | แพท คาเมรอน | n/a | กลาสโกว์ |  |
|  บริเตนใหญ่ | ซิดนีย์ จูน วอล์กเกอร์ | 18 | ฟลีตวู้ด |  |
|  บริเตนใหญ่ | ซิลเวีย เวรน | 20 | ดาเกนแฮม |  |
|  บริเตนใหญ่ | เธลม่า เคอร์ร | 19 | เบลฟาสต์ |  |
|  ฮอลแลนด์  | มาร์กาเร็ต ฟาน เบียร์ | n/a | n/a |  |
|  เม็กซิโก | ไม่สามารถระบุตัวตน | n/a | n/a | นักเรียนเชื้อสายเม็กซิโกในลอนดอน |
|  สวีเดน | กีกี้ ฮอแกนส์สัน | 22 | สตอกโฮล์ม |  |
|  สหรัฐอเมริกา | แอนเน็ตต์ กิ๊บสัน | 20 | ลุยส์วิลล์ |  |
เพิ่มเติม > ประกวดครั้งแรก

เดนมาร์ก
ฝรั่งเศส
ฮอลแลนด์
เม็กซิโก
สวีเดน
สหราชอาณาจักร
สหรัฐอเมริกา
บริเตนใหญ่ - เดิมทีมีผู้เข้าประกวดทั้ง 30 คน แต่ แมรี่ อัคครอยด์ และ ผู้เข้าประกวดอีก 2 คน (ทั้งหมดแต่งงานแล้ว) ถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากสามีของพวกเธอไม่อนุญาตให้พวกเธอใส่ชุดว่ายน้ำโชว์ต่อชายอื่น
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มิสเวิลด์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์การประกวดนางงามไทยและต่างประเทศ เก็บถาวร 2020-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมิสเวิลด์ |
| --- | --- |
 1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960 
 1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970 
 1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980 
 1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990 
 1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000 
 2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009   2010 
  2011   2012   2013   2014   2015   2016   2017   2018   2019  2020 
  2021  2022   2023 
 ผู้ครองตำแหน่ง  รองชนะเลิศ  ฟราสแทร็ก  คอนติเนนทอลควีนส์  รางวัลพิเศษ  ประเทศ  คอนติเนนทอลกรุปส์ 
Miss World 1951 Participating countries and territories
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2550

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 226 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 62 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยในปีนั้นได้เกิดเหตุ​การณ์​สำคัญ​มากมาย​ ทั้งงานพระราชพิธี​มหา​มงคล​เฉลิมพระขนมพรรษา​ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 โดยรัฐบาลได้จัดงานยิ่งใหญ่​สมพระ​เกียรติ​
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์ : พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สยามมกุฎราชกุมาร: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้น)
นายกรัฐมนตรี: สุรยุทธ์ จุลานนท์ (รัฐประหาร)
คณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง: คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ
ประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ :
สนธิ บุญยรัตกลิน (จนถึง 1 ตุลาคม)
ชลิต พุกผาสุข (รักษาการ) (ตั้งแต่ 1 ตุลาคม)
รัฐสภา: สภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ: มีชัย ฤชุพันธุ์ (แต่งตั้ง)
สภาผู้แทนราษฎร: ชุดที่ 23 (เริ่ม 23 ธันวาคม)
ประธานศาลฎีกา :
ปัญญา ถนอมรอด (จนถึง 30 กันยายน)
วิรัช ลิ้มวิชัย (ตั้งแต่ 1 ตุลาคม)
เหตุการณ์ > มกราคม

1 มกราคม – เกิดเหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2549
10 มกราคม – พล.อ.วินัย ภัททิยกุล เลขาธิการ คมช. พล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตร และ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ได้เชิญผู้บริหารสื่อซึ่งมีทั้งสื่อโทรทัศน์และวิทยุ จำนวนประมาณ 50 คน จากสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง และผู้บริหารสถานีวิทยุของรัฐรวมทั้งสถานีวิทยุชุมชน มาร่วมหารือที่กองบัญชาการกองทัพบก โดยสั่งให้สถานีโทรทัศน์ทุกช่อง วิทยุทุกสถานี ไม่แพร่ภาพกระจายเสียงข้อความหรือแถลงการณ์ของอดีตนายกรัฐมนตรี และแกนนำของพรรคไทยรักไทย
เหตุการณ์ > มีนาคม

7 มีนาคม – สถานีโทรทัศน์ไอทีวี ยุติการออกอากาศ
8 มีนาคม – สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี ดำเนินการออกอากาศเป็นวันแรก โดยเปลี่ยนชื่อมาจากสถานีโทรทัศน์ไอทีวี และมีกรมประชาสัมพันธ์ เป็นผู้รับโอนกิจการมาดำเนินการต่อจากบริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน)
25 มีนาคม – ท่าอากาศยานดอนเมือง ได้เปิดให้บริการในเชิงพาณิชย์อีกครั้ง หลังจากที่ได้ระงับการให้บริการเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549 ก่อนที่จะได้รับยกฐานะเป็นท่าอากาศยานนานาชาติอีกครั้ง ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2555
เหตุการณ์ > พฤษภาคม

30 พฤษภาคม – คณะตุลาการรัฐธรรมนูญได้นั่งบังลังก์อ่านคำพิพากษา เพื่อพิจารณายุบพรรคการเมืองบางพรรค อันเนื่องมาจากความผิดปกติในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2549 โดยคณะตุลาการได้มีมติตัดสินให้พรรคประชาธิปัตย์ ไม่มีความผิดแต่อย่างใดจากกรณีสืบเนื่องมาจากการเลือกตั้ง แต่ในทางกลับกัน ก็มีมติตัดสินให้ยุบพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า พรรคพัฒนาชาติไทย พรรคแผ่นดินไทย และพรรคไทยรักไทย พร้อมกับกำหนดให้เพิกถอนสิทธิการเลือกตั้งของกรรมการบริหารพรรคทั้ง 4 พรรค เป็นระยะเวลา 5 ปี นับตั้งแต่วันพิพากษาแล้วเสร็จ
เหตุการณ์ > สิงหาคม

8–18 สิงหาคม – การจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2007 ที่กรุงเทพมหานคร
19 สิงหาคม – มีการจัดการลงประชามติเพื่อรับร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ให้แก่ประชาชนเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของไทย
24 สิงหาคม – ประกาศใช้ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับปี 2550
เหตุการณ์ > กันยายน

16 กันยายน – เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินของสายการบินวัน-ทู-โก แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่โอจี 269 ซึ่งเดินทางมาจากท่าอากาศยานดอนเมือง แต่เมื่อถึงท่าอากาศยานภูเก็ตแล้ว เครื่องบินเกิดการไถลออกนอกรันเวย์(ทางวิ่ง) ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 90 ราย บาดเจ็บ 41 ราย
เหตุการณ์ > ธันวาคม

1-8 ธันวาคม – มีการจัดงานพระราชพิธีมหามงคล เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม 2550
6-15 ธันวาคม – จังหวัดนครราชสีมา เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 24
23 ธันวาคม – การเลือกตั้งปี 2550 นายสมัคร สุนทรเวช ชนะการเลือกตั้งทำให้ได้เป็นนายกรัฐมนตรี
ผู้เกิด > กุมภาพันธ์

15 กุมภาพันธ์ – เดนิส เจลีลชา คัปปุน นักแสดงชาวไทย
ผู้เกิด > ตุลาคม

18 ตุลาคม – ณัฐพัชร์ นิมจิรวัฒน์ นักแสดงชาวไทย
ผู้เสียชีวิต > มกราคม

3 มกราคม – สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร) พระราชาคณะชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2469)
8 มกราคม – จูหลิง ปงกันมูล ครูชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2522)
13 มกราคม – สุข สูงสว่าง นักธุรกิจชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2475)
16 มกราคม – โชคชัย โชคอนันต์ นักร้องชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2494)
21 มกราคม
รักษ์ ปันยารชุน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (เกิด พ.ศ. 2457)
ปรีชา เฉลิมวณิชย์ อดีตตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ (เกิด พ.ศ. 2481)
22 มกราคม – พระครูบรรณสารโกวิท (แป สุปญฺโญ) พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2461)
26 มกราคม – พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน) พระราชาคณะชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2472)
29 มกราคม – หม่อมราชวงศ์เจตจันทร์ ประวิตร ตำรวจชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2478)
ผู้เสียชีวิต > กุมภาพันธ์

1 กุมภาพันธ์ – เสรี หวังในธรรม ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2480)
7 กุมภาพันธ์ – ประมาณ ชันซื่อ อดีตประธานศาลฎีกา (เกิด พ.ศ. 2479)
11 กุมภาพันธ์ – วารินทร์ วงศ์หาญเชาว์ นักเศรษฐศาสตร์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2480)
19 กุมภาพันธ์ – เหี่ยวฟ้า นักแสดงตลกชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2478)
20 กุมภาพันธ์ – ศักดา โมกขมรรคกุล องคมนตรี (เกิด พ.ศ. 2480)
ผู้เสียชีวิต > มีนาคม

5 มีนาคม – สมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา นักดนตรีชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2456)
8 มีนาคม – หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์ (ประสูติ พ.ศ. 2457)
12 มีนาคม – สุวิทย์ วัดหนู นักพัฒนาชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2495)
19 มีนาคม – บุญชู โรจนเสถียร อดีตรองนายกรัฐมนตรี (เกิด พ.ศ. 2464)
23 มีนาคม – ปราโมทย์ สุขุม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (เกิด พ.ศ. 2483)
30 มีนาคม – ดีเด่น เก่งการุณ นักมวยสากลชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2521)
ผู้เสียชีวิต > เมษายน

15 เมษายน – สุวัฒน์ วรดิลก นักเขียนชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2466)
16 เมษายน – พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ พระสงฆ์ชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2456)
18 เมษายน – กิตติ อัครเศรณี ผู้กำกับการแสดงชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2483)
ผู้เสียชีวิต > พฤษภาคม

12 พฤษภาคม – พูนศุข พนมยงค์ อดีตคู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย (เกิด พ.ศ. 2455)
14 พฤษภาคม – เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2472)
21 พฤษภาคม – สาคร ยังเขียวสด ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2465)
29 พฤษภาคม – พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน) พระสงฆ์ (เกิด พ.ศ. 2472)
30 พฤษภาคม – เกษม ศิริสัมพันธ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (เกิด พ.ศ. 2475)
ผู้เสียชีวิต > มิถุนายน

8 มิถุนายน – เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ พิธีกรชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2486)
13 มิถุนายน – สมพร อัศวเหม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ (เกิด พ.ศ. 2484)
25 มิถุนายน – ธิรดา สนิทวงศ์ชัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี (เกิด พ.ศ. 2508)
ผู้เสียชีวิต > กรกฎาคม

2 กรกฎาคม – ทองใบ เรืองนนท์ ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2469)
13 กรกฎาคม – ท้วม ทรนง นักแสดงชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2469)
23 กรกฎาคม – ปรียา ฉิมโฉม นักผังเมืองชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2458)
ผู้เสียชีวิต > กันยายน

15 กันยายน – รัตน์ ศรีไกรวิน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม (เกิด พ.ศ. 2460)
28 กันยายน – กิตติคุณ เชียรสงค์ นักร้องชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2500)
29 กันยายน – ธรณิศ ศรีสุข ตำรวจชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2520)
ผู้เสียชีวิต > ตุลาคม

10 ตุลาคม – พระพรหมมังคลาจารย์ (ปั่น ปทุมุตฺตโร) พระราชาคณะชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2454)
19 ตุลาคม – นาม พูนวัตถุ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (เกิด พ.ศ. 2453)
ผู้เสียชีวิต > พฤศจิกายน

3 พฤศจิกายน – สมภพ ภิรมย์ สถาปนิกชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2459)
18 พฤศจิกายน – ทองหล่อ ไตรรัตน์ นักฟันดาบไทยชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2463)
23 พฤศจิกายน – ทนงศักดิ์ ภักดีเทวา นักร้องชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2478)
24 พฤศจิกายน
อุเทน เตชะไพบูลย์ นักธุรกิจชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2456)
ศุภพร มาพึ่งพงศ์ ผู้บรรยายชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2489)
ผู้เสียชีวิต > ธันวาคม

2 ธันวาคม – เปลื้อง ฉายรัศมี ศิลปินแห่งชาติ (เกิด พ.ศ. 2475)
3 ธันวาคม – พิทักษ์ รังสีธรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง (เกิด พ.ศ. 2485)
6 ธันวาคม – วนิดา ตันติวิทยาพิทักษ์ นักเคลื่อนไหวชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2498)
9 ธันวาคม – ปาณรวัฐ กิตติกรเจริญ นักร้องชาวไทย (เกิด พ.ศ. 2525)
ดูเพิ่ม

มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

| ประเทศทาจิกิสถาน ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: TJK
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐทาจิกิสถาน
เว็บไซต์: www.olympic.tj (ในภาษาทาจิก)
ณ โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 (2021-07-23) – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-08)
นักกีฬา: 10 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีเปิด): เตมูร์ ราคิมอฟ
ผู้เชิญธงชาติ (พิธีปิด): N/A
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน
1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
การเข้าร่วมในนามของชาติอื่น
 จักรวรรดิรัสเซีย (1900–1912)  สหภาพโซเวียต (1952–1988)  ทีมรวม (1992)
ประเทศทาจิกิสถาน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 7 ติดต่อกันของประเทศในยุคหลังสหภาพโซเวียต
จำนวนนักกีฬา

จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| กรีฑา | 1 | 0 | 1 |
| มวยสากลสมัครเล่น | 3 | 0 | 3 |
| ยูโด | 4 | 0 | 4 |
| ว่ายน้ำ | 1 | 1 | 2 |
| รวม | 9 | 1 | 10 |
กรีฑา

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
นักกีฬาชาวทาจิกิสถานคนหนึ่งได้รับสิทธิพิเศษเข้าร่วมการแข่งขัน:
:
หมายเหตุ–อันดับที่กำหนดไว้สำหรับการแข่งขันประเภทลู่จะอยู่ภายในกลุ่มของนักกีฬาเท่านั้น
Q = ผ่านเข้ารอบต่อไป
q = ผ่านเข้ารอบต่อไปในฐานะผู้แพ้ที่เร็วที่สุด หรือ ในการแข่งขันประเภทลาน โดยพิจารณาจากตำแหน่งโดยไม่บรรลุเป้าหมายการผ่านเข้ารอบ
NR = สถิติระดับประเทศ
N/A = รอบที่ไม่สามารถแข่งขันได้
Bye = นักกีฬาไม่จำเป็นต้องแข่งขันในรอบ
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ก่อนรองฯ> ผล | ก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อิลดาร์ อัคมาเดียฟ | 100 เมตร ชาย | 10.66 PB | 4 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
มวยสากลสมัครเล่น

บทความหลัก: กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
ทาจิกิสถานส่งนักมวยชายสองคนเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก แชมป์สมัครเล่นเอเชียคนปัจจุบัน บาโคดูร์ อุสโมนอฟ (ไลท์เวทชาย) และชาบบอส เนกมาตุลโลเยฟ (ไลท์เฮฟวี่เวทชาย) คว้าตำแหน่งในทีมชาติทาจิกิสถานได้สำเร็จ โดยทั้งคู่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ในรุ่นน้ำหนักของตนเองในการแข่งขันรอบคัดเลือกโซนเอเชียและโอเชียเนีย 2020 ที่อัมมาน ประเทศจอร์แดน
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | 32 คน> คู่แข่ง ผล | 16 คน> คู่แข่ง ผล | ก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| บาโคดูร์ อุสโมนอฟ | ไลท์เวทชาย |  เดอ โล ซานโตส (DOM) ชนะ 4–1 |  อับดูไรมอฟ (UZB) แพ้ 0–5 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| แชบบอส เนกมาตุลโลเยฟ | ไลท์เฮฟวี่เวท ชาย |  ตั๊กเซียง (CHN) แพ้ 0–4 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| ซีโยวุช ซูฮูรอฟ | ซุปเปอร์เฮฟวี่เวท ชาย | Bye |  อาลีเยฟ (FRA) แพ้ 0–5 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ยูโด

บทความหลัก: กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
ทาจิกิสถานส่งนักยูโด 4 คนเข้าแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามการจัดอันดับโอลิมปิกรายบุคคลของสหพันธ์ยูโดนานาชาติ
| นักกีฬา | รายการ/รุ่น | 32 คน> คู่แข่ง ผล | 16 คน> คู่แข่ง ผล | ก่อนรองฯ> คู่แข่ง ผล | รอบรองฯ> คู่แข่ง ผล | แก้ตัว> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ/ทองแดง> คู่แข่ง ผล | ชิงชนะเลิศ/ทองแดง> อันดับ |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โซมอน มาคหมัดเบคอฟ | 73 กก. ชาย |  อาลีกาจ (EOR) ชนะ 10–00 |  เอ็นจี (GAM) ชนะ 10–00 |  โอรุจอฟ (AZE)  แพ้ 00–01 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| อัคมาล มูโรดอฟ | 81 กก. ชาย |  แอนดรูว์ (GUM) ชนะ 10–00 |  กริกาลาชวีลี่ (GEO) แพ้ 00–11 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| คอมรอนชอฮ์ อุสโตปิรียอน | 90 กก. ชาย | Bye |  เคลอร์เฌ (FRA) แพ้ 00–10 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| เตมูร์ ราคิมอฟ | 100 กก. ชาย | — |  กรานดา (CUB) ชนะ 01–00 |  ทูชิชวิลี (GEO) แพ้ 00–10 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
ว่ายน้ำ

บทความหลัก: กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และ กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
ทาจิกิสถานได้รับคำเชิญจาก FINA เพื่อส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> เวลา | ฮีท> อันดับ | รอบรองฯ> เวลา | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> เวลา | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โอลิม เคอร์บานอฟ | ฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย | 26.12 | 60 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
| อนาสตาซียา ไทยูรินา | ฟรีสไตล์ 50 เมตร หญิง | 29.05 | 62 | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ | ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ |
มิแรนดา ออตโท

| มิแรนดา ออตโท |
| --- | --- |
มิแรนดา ออตโท บนพรมแดง งานแจกรางวัลสไตล์อะวอดส์ ปี ค.ศ. 2012
เกิด:  (1967-12-16) 16 ธันวาคม ค.ศ. 1967 (57 ปี) บริสเบน, ออสเตรเลีย
ศิษย์เก่า: สถาบันนาฏศิลป์แห่งชาติ
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1986–ปัจจุบัน
คู่สมรส: ปีเตอร์ โอไบรอัน (สมรส 2003)
บุตร: 1
มิแรนดา ออตโท (อังกฤษ: Miranda Otto) เกิด 16 ธันวาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย ออตโทเป็นบุตรีของนักแสดงแบร์รีและลินด์เซย์ ออตโท และเป็นพี่สาวของนักแสดงเกรซี ออตโท เธอเริ่มงานแสดงตอนอายุ 18 ในปี ค.ศ. 1986 และแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่องทั้งภาพยนตร์อิสระและภาพยนตร์ค่ายใหญ่ ออตโทแสดงในภาพยนตร์ค่ายใหญ่เรื่องแรกเรื่อง Emma's War ที่รับบทเป็นสาววัยรุ่นที่ย้ายมายังออสเตรเลียในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังจาก 1 ทศวรรษในภาพยนตร์ออสเตรเลีย ออตโทได้รับความสนใจมากขึ้นในภาพยนตร์ฮอลลีวูดในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1990 จากบทสมทบใน The Thin Red Line และ What Lies Beneath เธอรับบทเป็นเอโอวีน ในภาพยนตร์ภาคสอง และสาม ของชุดภาพยนตร์ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของปีเตอร์ แจ็กสัน
ชีวิตช่วงแรก

ออตโทเติบโตในนิวแคสเซิลและบริสเบน ตั้งแต่เธอเกิด จากนั้นได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่ฮ่องกงเป็นระยะสั้น ๆ หลังจากการหย่าร้างกันของผู้ปกครองเธอในปี ค.ศ. 1974 เธอใช้เวลาในวันหยุดกับพ่อที่ซิดนีย์และพัฒนาความสนใจด้านการแสดงจากเขา
ในวัยเด็ก ออตโและเพื่อน ๆ ได้เขียนบทและออกแบบเสื้อผ้าและใบปลิวในเวลาว่าง เธอยังได้แสดงละครเวทีหลายครั้งที่โรงละครนิมรอด ซึ่งทำให้เฟท มาร์ติน ผู้คัดเลือกนักแสดงสนใจในตัวเธอ หลังจากนั้นออตโทได้รับบทในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1986 เรื่อง Emma's War
เธออยากเป็นนักเต้นบัลเลต์ แต่ก็ต้องเลิกไปอันเนื่องจากกระดูกสันหลังคด ออตโทศึกษาจบจากสถาบันนาฏศิลป์แห่งชาติในซิดนีย์ ปี ค.ศ. 1990 ก่อนจบการศึกษา เธอแสดงในบทเล็ก ๆ เรื่อง Initiation (1987) และ The 13th Floor (1988)
เหมย์ เยี่ยนฟาง

| เหมย์ เยี่ยนฟาง |
| --- | --- |
เกิด: 10 ตุลาคม ค.ศ. 1963(1963-10-10) มงก๊ก, ฮ่องกงของบริเตน
เสียชีวิต: 30 ธันวาคม ค.ศ. 2003(2003-12-30) (40 ปี) ฮ่องกง,ประเทศจีน
สาเหตุเสียชีวิต: มะเร็งปากมดลูก
ที่ฝังศพ:  วัดโป่หลิน  เกาะลันเตา  ฮ่องกง 
ชื่ออื่น: {{unbulleted list|阿梅 (Ah Mui)|梅姐 (Mui Je; lit. Big Sister Mui)
อาชีพ:  นักร้อง  นักแสดง 
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1982–ค.ศ. 2003
บิดามารดา: ถันเหมยจิน (แม่)
รางวัล: นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม  (เทศกาลภาพยนตร์เอเชียแปซิฟิค) 1988 จากภาพยนตร์เรื่อง ล่ารัก 59 ปี  (Rouge) นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม  (เทศกาลภาพยนตร์เมืองฉางชุน) 2002 จากภาพยนตร์เรื่อง มีเธอ มีฉัน ไม่มีเรา  (July Rhapsody)
เหมย์ เยี่ยนฟาง หรือ  Anita Mui (เกิด 10 ตุลาคม 1963 , เสียชีวิต 30 ธันวาคม 2003) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวฮ่องกง ระดับซุปเปอร์สตาร์ที่มีความโดดเด่นและเป็นเอกลักษณ์ ด้วยการแสดงสดบนเวทีที่เร่าร้อนและลุคการแต่งตัวที่ดูเปรี้ยวล้ำแฟชั่นฉูดฉาดแห่งยุคสมัยนั้น ทำให้เธอได้รับสมญาว่า มาดอนน่าแห่งเอเชีย (東方麥當娜) เธอมีชื่อเสียงได้รับการยอมรับอย่างสูงในวงการเพลงป๊อปภาษากวางตุ้ง หรือ Canto-pop และได้รับรางวัลอย่างมากมายจากผลงานเพลง จัดเป็นดีวา คนหนึ่งในวงการเพลงฮ่องกง ส่งเธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชินีเพลงจีนกวางตุ้ง แห่งยุค 80s" เธอมีผลงานเพลงโดดเด่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1982 - 1990 ตลอดจนถึงปี 2002
เหมย์ เยี่ยนฟาง เป็นนักร้องที่มีลีลาการแสดงบนเวทีที่ดึงดูดผู้ชม ประกอบกับมีการร้องที่เป็นเอกลักษณ์ ด้วยการใช้น้ำเสียงที่มีพิสัยต่ำ แนวคอนทราลโต ซึ่งหาได้ยากในหมู่นักร้องฝ่ายหญิง โดยมีฐานแฟนเพลงเหนียวแน่นทั้งในฮ่องกง จีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวัน มาเลเซีย ญี่ปุ่น และสิงคโปร์ ตลอดจนมีกลุ่มแฟนเพลงในประเทศอื่นๆในทวีปเอเชีย รวมทั้งประเทศไทย
ในปี ค.ศ.2003 (พ.ศ. 2546) เหมย์ เยี่ยนฟาง ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งปากมดลูก และเสียชีวิตลงในวันที่ 30 ธันวาคม ในปีเดียวกัน (พ.ศ. 2546) ด้วยวัยเพียง 40 ปี หลังจากเสียชีวิต เธอไม่เพียงแต่จะถูกจดจำและระลึกถึงเพียงแค่ผลงานเพลงและภาพยนตร์ แต่ยังรวมถึงกิจกรรมทางการกุศลต่างๆอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

http://thai.cri.cn/247/2013/07/25/225s212001.htm
Anita Mui at the Internet Movie Database
Time Magazine, Essay, Farewell to Hong Kong's Sour Beauty, Jan 12,2004 เก็บถาวร 2012-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Goodbye, Anita Mui, Funeral photos
↑  http://ent.sina.com.hk/focus/anitamui/ เก็บถาวร 2008-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Sina.hk
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)

| สภานิติบัญญัติแห่งชาติ  国会 Kokkai |
| --- | --- |
สมัยประชุมสามัญที่ 208

ประเภท
ประเภท: ระบบสองสภา 
องค์ประกอบ:   วุฒิสภา  สภาผู้แทนราษฎร 
ผู้บริหาร
ประธานสภาผู้แทนราษฎร: ฟูกูฮิโระ นูกางะ, LDP  ตั้งแต่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 
ประธานวุฒิสภา: มาซาคาซุ เซกิงูจิ, LDP  ตั้งแต่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 
โครงสร้าง
สมาชิก: 710  245 (วุฒิสภา)  465 (สภาผู้แทนราษฎร) 

กลุ่มการเมืองใน วุฒิสภา: รัฐบาล (139)   LDPและสังกัดอิสระ (111)    โคเมโต (28) ฝ่ายค้าน (95)   CDP / SDP (45)    อิชิน (15)    DPP / กรีนบรีซ (15)    JCP (13)    โอกินาวะเวิร์ลวินด์ (2)    เรวะ (2)    เฮกิซูอิไก (2)    ยัวร์ปาร์ตี (2)    อิสระ (7)    ว่าง (3) 

กลุ่มการเมืองใน สภาผู้แทนราษฎร: รัฐบาล (293)   LDP (261)    โคเมโต (32) ฝ่ายค้าน (162)   CDP (96)    อิชิน (41)    DPP (11)    JCP (10)    เรวะ (3)    JSP (1)    อิสระ (10) 
การเลือกตั้ง
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งหน้า: 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 (ครั้งที่ 26)
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งหน้า: 31 ตุลาคม พ.ศ. 2568 (ครั้งที่ 50)
ที่ประชุม

อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ 1-7-1 นางาตาโจ เขตชิโยดะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เว็บไซต์
  วุฒิสภา – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  สภาผู้แทนราษฎร – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ญี่ปุ่น: 国会; โรมาจิ: Kokkai, อังกฤษ: National Diet) เป็นฝ่ายนิติบัญญัติของญี่ปุ่นประกอบด้วยสองสภาคือ สภาล่างเรียกว่า สภาผู้แทนราษฎร และสภาสูงเรียกว่า วุฒิสภา สมาชิกของสภาทั้งสองมาจากระบบการเลือกตั้งแบบคู่ขนาน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีวาระ 4 ปี ส่วนสมาชิกวุฒิสภามีวาระ 6 ปี และนอกเหนือไปจากการพิจารณากฎหมายต่าง ๆ แล้ว สภานิติบัญญัติแห่งชาติยังมีหน้าที่เลือกนายกรัฐมนตรี สภาฯ ของญี่ปุ่นประชุมครั้งแรกในชื่อ สภานิติบัญญัติแห่งสมเด็จพระจักรพรรดิ เมื่อ พ.ศ. 2432 รูปแบบและโครงสร้างของสภาในปัจจุบันนั้นจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2490 สองปีหลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง สภาในรูปแบบนี้เองที่รัฐธรรมนูญถือว่าเป็นองค์กรอำนาจสูงสุดของรัฐ มีตั้งอยู่ที่ อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในเขตชิโยดะ มหานครโตเกียว
อำนาจ

ตามมาตราที่ 41 แห่งรัฐธรรมนูญ ได้นิยามแก่สภานิติบัญญัติแห่งชาติไว้ว่าเป็น "องค์กรสูงสุดแห่งอำนาจรัฐ" และ "องค์กรออกกฎหมายแต่ผู้เดียวของรัฐ" ซึ่งบทบัญญัตินี้ได้แตกต่างกับรัฐธรรมนูญสมัยจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งได้บัญญัติให้องค์จักรพรรดิทรงเป็นผู้ใช้อำนาจนิติบัญญัติโดยความยินยอมของสภา และไม่เพียงแต่มีหน้าที่ในการพิจารณาเรื่องกฎหมายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการอนุมัติงบประมาณแผ่นดินประจำปีที่รัฐบาลเป็นผู้จัดทำมาเสนอต่อสภา นอกจากนี้สภานิติบัญญัติยังมีอำนาจในออกร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งหากร่างแก้ไขฯได้รับการอนุมัติจากสภา ก็จะต้องดำเนินการให้ประชาชนลงประชามติ นอกเหนือไปจากนี้ สภานิติบัญญัติยังมีหน้าที่ "ตรวจสอบการทำงานที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล" (มาตรา 62)
นายกรัฐมนตรี จะต้องมาจากการเลือกตั้งโดยสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งลักษณะแบบนี้ได้สร้างหลักการที่ว่ากฎหมายอยู่เหนือกว่าผู้บริหารขององค์กรของรัฐ (มาตรา 67) หรือก็คือ สภาสามารถถอดถอนนายกรัฐมนตรีและสมาชิกคณะรัฐมนตรีได้ ผ่านการอภิปรายไม่ไว้วางใจโดยการเข้าชื่อของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอย่างน้อย 50 คน ซึ่งรัฐบาลมีหน้าที่ในการชี้แจงข้อกล่าวหารวมไปถึงคำถามจากสภาในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นอกจากนี้ สภายังมีอำนาจในการดำเนินคดีแก่ผู้พิพากษาที่ถูกตัดสินว่ากระทำผิดทางอาญา ทางวินัย หรือการกระทำที่มิชอบตามกฎหมาย
ภายในห้องประชุม
อาคารหลังเก่า ในปี พ.ศ. 2448