stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูรี ตีเลอมันส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Belgium stats at Belgian FA
ยูรี ตีเลอมันส์ – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
ข้อมูลของ ยูรี ตีเลอมันส์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
สถิติของ ยูรี ตีเลอมันส์ ที่ Soccerbase
ยูรี ตีเลอมันส์ ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา  |
| --- | --- |
 1 มาร์ติเนซ  3 เทย์เลอร์  5 เชสเตอร์  6 ลุยซ์  7 แม็กกินน์  8 Lansbury  9 Wesley  10 บูเอนเดีย  11 Nakamba  12 Steer  14 ฮูรีฮาน  15 Konsa  16 เชมเบอส์  17 เทรเซแก  18 ยัง  21 El Ghazi  22 Engels  23 โกชิญญู  24 Guilbert  25 Nyland  27 ดีญ  28 กาลินิช  30 Hause  33 O'Hare  39 Davis  40 มิงส์  41 Ramsey  ผู้จัดการ: เอเมรี 
| ด ค กผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี |
| --- | --- |
 1984: Lynex  1985: Feeley  1988: Walsh  1989: Paris  1990: Mills  1991: James  1992: Mills  1993: Hill  1994: Grayson  1995: Poole  1996: Parker  1997: Grayson  1998: Elliott  1999: Cottee  2000: Taggart  2001: Savage  2002: Savage  2003: Dickov  2004: Ferdinand  2005: Tiatto  2006: Guðjónsson  2007: Hume  2008: สเตียร์แมน  2009: Howard  2010: Hobbs  2011: Wellens  2012: สไมเกิล  2013: มอร์แกน  2014: ดริงก์วอเตอร์  2015: Cambiasso  2016: มะห์รัซ  2017: สไมเกิล  2018: แมไกวร์  2019: รีการ์ดู  2020: วาร์ดี  2021: ตีเลอมันส์  2022: แมดดิสัน  2023: อิเฮอานาชอ 
ตีเลอมันส์ (ขวา) ขณะเล่นให้กับอันเดอร์เลคต์ใน ค.ศ. 2017
ตีเลอมันส์ขณะเล่นให้กับอันเดอร์เลคต์ใน ค.ศ. 2016
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์

| --- | --- |
Gouvernement de la région de Bruxelles-Capitale  (ฝรั่งเศส) Brusselse Hoofdstedelijke Regering  (ดัตช์)
ธงแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 12 มิถุนายน 1989; 35 ปีก่อน (1989-06-12)
เขตอำนาจ: แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ เขตเทศบาล
สำนักงานใหญ่:  บรัสเซลส์
งบประมาณต่อปี: 6.078 พันล้านยูโร (2020)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: รือดี เฟอร์โฟร์ต (พรรคสังคมนิยม), มุขมนตรี
ต้นสังกัดหน่วยงาน: สภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
เว็บไซต์: be.brussels
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ (ฝรั่งเศส: Gouvernement de la région de Bruxelles-Capitale; ดัตช์: Brusselse Hoofdstedelijke Regering) คือหน่วยงานที่มีหน้าที่กำกับดูแลงานฝ่ายบริหารภายในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ ประกอบด้วยมุขมนตรี 1 ตำแหน่ง รัฐมนตรี 4 ตำแหน่ง และรัฐมนตรีช่วย 3 ตำแหน่ง โดยมีที่มาจากการเลือกตั้งทุก 5 ปี
นอกจากนี้ยังมีตำแหน่งผู้ว่าราชการเขตนครหลวงบรัสเซลส์ (ฝรั่งเศส: gouverneur de Bruxelles-Capitale; ดัตช์: gouverneur van Brussel-Hoofdstad) ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลกลาง มีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายเพื่อความสงบเรียบร้อยภายในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ อย่างไรก็ตาม ผู้ว่าราชการเขตนครหลวงบรัสเซลส์มีอำนาจค่อนข้างจำกัด
แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์แบ่งการปกครองย่อยออกเป็นเขตเทศบาลจำนวน 19 เขต โดยในแต่ละเทศบาลล้วนมีฝ่ายบริหารเป็นของตนเองซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบด้านการปกครองในระดับท้องถิ่น เช่น การบังคับใช้กฎหมาย การบำรุงงบประมาณด้านการศึกษาและการคมนาคมภายในเขตเทศบาล งานด้านการปกครองส่วนเทศบาลดำเนินการโดยนายกเทศมนตรี สภาเทศบาล และเทศมนตรี
คณะผู้บริหาร

คณะผู้บริหารหรือคณะรัฐมนตรีแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นำโดยมุขมนตรี (ฝรั่งเศส: ministre-président; ดัตช์: minister-president) และสมาชิกอีก 7 คน ได้แก่ รัฐมนตรี (ฝรั่งเศส: ministre; ดัตช์: minister) 4 ตำแหน่ง (แบ่งเป็นผู้พูดภาษาฝรั่งเศส 2 คน และผู้พูดภาษาดัตช์ 2 คน) และรัฐมนตรีช่วย (ฝรั่งเศส: secrétaire d'État; ดัตช์: staatssecretaris) 3 ตำแหน่ง (อย่างน้อย 1 คนจะต้องเป็นผู้พูดภาษาดัตช์) ในทางปฏิบัติแล้วมุขมนตรีจะเป็นผู้พูดภาษาฝรั่งเศส ดังนั้นคณะรัฐมนตรีจะประกอบด้วยผู้พูดภาษาฝรั่งเศสจำนวน 5 คน และภาษาดัตช์จำนวน 3 คน
อำนาจหน้าที่

รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์มีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลกิจการด้านต่าง ๆ ภายในแคว้น ดังนี้
การพัฒนาชุมชนเมือง (ผังเมือง นโยบายด้านอสังหาริมทรัพย์ การอนุรักษ์สถานที่สำคัญ) และที่พักอาศัย
สิ่งแวดล้อม
เศรษฐกิจ (การขยายตัวทางเศรษฐกิจและการค้าระหว่างประเทศ) และนโยบายด้านการจ้างงาน
การคมนาคม
นโยบายด้านพลังงาน
องค์กรท้องถิ่นในระดับย่อยต่าง ๆ (คอมมูน องค์กรระหว่างคอมมูน และองค์กรศาสนา)
ความสัมพันธ์ภายนอก
งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์
นอกจากกิจการต่าง ๆ ที่ระบุไว้ข้างต้น คณะกรรมาธิการประชาคมร่วม (ฝรั่งเศส: Commission communautaire commune; ดัตช์: Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie) เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบงานด้านวัฒนธรรม การศึกษา การกีฬา และความช่วยเหลือประชาชนภายในแคว้น
ดูเพิ่ม

บรัสเซลส์
มุขมนตรีแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
สภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
รัฐบาลวอลลูน
รัฐบาลเฟลมิช
รขมาบาอี

| รขมาบาอี |
| --- | --- |

เกิด: 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1864(1864-11-22)
เสียชีวิต: 25 กันยายน ค.ศ. 1955(1955-09-25) (90 ปี)
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ลอนดอนสำหรับสตรี; โรงพยาบาลรอยัลฟรี
อาชีพ: แพทย์, นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสตรี
รขมาบาอี (มราฐี: रखमाबाई; rakhamābāī, ทับศัพท์เป็น Rukhmabai, 22 พฤศจิกายน 1864 – 25 กันยายน 1955) เป็นแพทย์และนักสิทธิสตรีชาวอินเดีย เป็นหนึ่งในแพทย์หญิงคนแรก ๆ ของอินเดียยุคอาณานิคม เธอเป็นศูนย์กลางของคดีความว่าด้วยการที่เธอถูกบังคับสมรสเมื่ออายุยังน้อย ซึ่งการตัดสินคดีในครั้งนั้นนำไปสู่การผ่านพระราชบัญญัติว่าด้วยอายุขั้นต่ำที่สามารถแต่งงานได้ในปี 1891
บาล คงคาธร ติลก เคยเขียนถึงเธอในหนังสือพิมพ์ เกสารี ว่าความพยายามของรขมาบาอีนั้นเป็นผลมาจากการที่เธอได้รับการศึกษาจากอังกฤษ และประกาศว่าศาสนาฮินดูกำลังตกอยู่ในอันตรายจากการกระทำของเธอ
รขมาบาอีจบการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิตในปี 1894 จากวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ลอนดอนสำหรับสตรี โดยเธอศึกษาที่โรงพยาบาลรอยัลฟรี เธอเป็นสตรีชาวอินเดียคนที่สามที่จบการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิต โดยสตรีชาวอินเดียสองคนแรกที่จบการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิตคือกทัมพินี คังคุลี และ อนันทิ โคปาล โชษี ในปี 1886 แต่มีเพียง พญ. คังคุลี เท่านั้นที่ประกอบอาชีพแพทย์ต่อ ฉะนั้น รขมาบาอีจึงเป็นแพทย์หญิงที่มีวุฒิแพทยศาสตร์บัณฑิตคนที่สองของอินเดีย ในปี 1895 เธอเดินทางกลับอินเดียและเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในสุรัต จากนั้นย้ายไปประจำอยู่ที่โรงพยาบาลสตรีของรัฐในเมืองราชโกตจนเกษียณอายุในปี 1929 ระหว่างนั้นเธอได้ตั้งสภากาชาดประจำราชโกต หลังเกษียณเธอย้ายไปอาศัยอยู่ที่บอมเบย์ และได้ตีพิมพ์ใบสนเท่ห์ในชื่อ "ปูรดาห์: ความจำเป็นที่ต้องยกเลิกมัน" ซึ่งมีเนื้อหาต่อต้านธรรมเนียมที่ไม่ให้หญิงม่ายมีส่วนร่วมในสังคมอินเดียได้ตามปกติ เธอเสียชีวิตด้วยวัย 90 ปี ในปี 1955
บางครั้ง เธอมักถูกเรียกด้วยชื่อและนามสกุลว่า รขมาบาอี ราวต์ (มราฐี: रखमाबाई सावे; Rukhmabai Raut) เช่นในปี 2017 ซึ่งกูเกิล ดูเดิลแสดงภาพเธอ อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเธอเบือกใช้นามสกุลของบิดาเธอ, บิดาบุญธรรม หรือแม้แต่สามีแรกของเธอ ในเอกสารการแพทย์ของเธอปรากฏเพียงชื่อ "รขมาบาอี" เท่านั้น รวมถึงชื่อที่เธอขึ้นทะเบียนต่อแพทยสมาคมก็เป็นเพียง "รขมาบาอี" เท่านั้น
ร็อบ บรูเนีย

ร็อบ บรูเนีย
(ภาพโดย ยัง โรดา)
ร็อบในการให้คำแนะนำด้านหมากรุก
(ภาพโดย ยัง โรดา)
ร็อบ บรูเนีย (ดัตช์: Rob Brunia; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 — 9 มกราคม ค.ศ. 2005) เป็นผู้เล่นหมากรุกสากลชาวดัตช์ที่มีบทบาทสำคัญ และมีหน้าที่สอนหมากรุกให้กับเยาวชนในเนเธอร์แลนด์ โดยใช้เวลาทั้งหมดของช่วงชีวิตเพื่อแนะนำการเล่นหมากรุกให้แก่เด็กๆ
ร็อบ บรูเนีย มีแนวโน้มที่จะเป็นผู้นำสำหรับเยาวชน เขาได้ร่วมกับ กอร์ ฟาน เวเกอร์เดน ออกแบบวิธีการศึกษาสำหรับการเรียนรู้ทางหมากรุก ที่เรียกว่า สตัพเพนเมทอเดอ (ขั้นตอนวิธีการ) วิธีนี้ได้ใช้ในโรงเรียนหลายแห่ง รวมถึงสโมสรและสันทนาการในระดับนานาชาติ
บรูเนีย เป็นโค้ชหมากรุกให้กับผู้เล่นหลายราย ได้แก่ แย็พ อาเมสซ์, ดาเนียล สเตลวาเกน, เอริค ฟาน เดน ดูล, เออร์วิน ลามี, ยอพ เดเลแมร์ และ เดนนิส เดอ เฟริจท์
เนื่องจากข้อจำกัดทางเวลาที่มีไม่มากนักสำหรับ ร็อบ บรูเนีย แต่เขาก็สามารถทำให้กีฬาหมากรุกเป็นที่รักสำหรับเด็กชายกับเด็กหญิงได้เป็นจำนวนมาก
นอกจากนี้เขายังให้การดูแลแก่เด็กผู้ต้องคดีในศาล, ให้การฝึกอบรมผู้รักษาประตูในกีฬาฟุตบอล, เป็นผู้ฝึกจิตสำหรับผู้เล่นเทนนิส และเขามักจะใช้เวลาคลุกคลีอยู่กับเด็กที่มีพรสวรรค์
ต้นปี ค.ศ. 2005 ร็อบ บรูเนีย เสียชีวิตในวัย 57 ปี จากผลกระทบของภาวะเลือดออกในสมอง
รืด ลึบเบิร์ส

| ฯพณฯรืด ลึบเบิร์ส |
| --- | --- |
รืด ลึบเบิร์ส ในปี ค.ศ. 1985

นายกรัฐมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์
ดำรงตำแหน่ง 4 พฤศจิกายน 1982 – 22 สิงหาคม 1994
กษัตริย์: สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์
ก่อนหน้า: ดรีส ฟัน อัคต์
ถัดไป: วิม โกก
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: รือโดลฟึส ฟรันซิสกึส มารี ลึบเบิร์ส 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1939(1939-05-07) รอตเทอร์ดาม เนเธอร์แลนด์
เสียชีวิต: 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018(2018-02-14) (78 ปี) รอตเทอร์ดาม เนเธอร์แลนด์
เชื้อชาติ: ดัตช์
พรรคการเมือง: พรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน (ตั้งแต่ ค.ศ. 1980)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: พรรคประชาชนคาทอลิก (ค.ศ. 1964–1980)
คู่สมรส: รียา โฮเคอเวเคิน (สมรส 1962)
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยเอรัสมุสรอตเทอร์ดาม  
ลายมือชื่อ: 
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  เนเธอร์แลนด์
สังกัด: กองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์
ประจำการ: ค.ศ. 1962–1963 (เกณฑ์ทหาร)   ค.ศ. 1963–1969 (สำรอง)
ยศ:  ร้อยตรี
ผ่านศึก: สงครามเย็น

รือโดลฟึส ฟรันซิสกึส มารี "รืด" ลึบเบิร์ส (ดัตช์: Rudolphus Franciscus Marie "Ruud" Lubbers; 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018) เป็นนายกรัฐมนตรีของเนเธอร์แลนด์ระหว่างวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 ถึง 22 สิงหาคม ค.ศ. 1994 และเป็นข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติระหว่างวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2001 ถึง 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
| ด ค กนายกรัฐมนตรีของเนเธอร์แลนด์ |
| --- | --- | --- |
|  Schimmelpenninck  De Kempenaer  Thorbecke  Van Hall  Van der Brugghen  Rochussen  Van Hall  Ja. Van Zuylen van Nijevelt  Van Heemstra  Thorbecke  Fransen van de Putte  Ju. Van Zuylen van Nijevelt  Van Bosse  Thorbecke  De Vries  J. Heemskerk  Kappeyne van de Coppello  Van Lynden van Sandenburg  J. Heemskerk  Mackay  Van Tienhoven  Roëll  Pierson  Kuyper  De Meester  T. Heemskerk  Cort van der Linden  Ruijs de Beerenbrouck  Colijn  De Geer  Ruijs de Beerenbrouck  Colijn  De Geer  Gerbrandy  สแคร์เมอร์ฮอร์น  เบล  เดรส  เบล  เดอ ไคว  มาไรเนิน  กัลส์  ไซล์สตรา  เดอ โยง  บีสเฮอเฟิล  เดน เอาล์  ฟัน อัคต์  ลึบเบิร์ส  โกก  บัลเกอเนนเดอ  รึตเตอ  ชูฟ  |  Schimmelpenninck  De Kempenaer  Thorbecke  Van Hall  Van der Brugghen  Rochussen  Van Hall  Ja. Van Zuylen van Nijevelt  Van Heemstra  Thorbecke  Fransen van de Putte  Ju. Van Zuylen van Nijevelt  Van Bosse  Thorbecke  De Vries  J. Heemskerk  Kappeyne van de Coppello  Van Lynden van Sandenburg  J. Heemskerk  Mackay  Van Tienhoven  Roëll  Pierson  Kuyper  De Meester  T. Heemskerk  Cort van der Linden  Ruijs de Beerenbrouck  Colijn  De Geer  Ruijs de Beerenbrouck  Colijn  De Geer  Gerbrandy  สแคร์เมอร์ฮอร์น  เบล  เดรส  เบล  เดอ ไคว  มาไรเนิน  กัลส์  ไซล์สตรา  เดอ โยง  บีสเฮอเฟิล  เดน เอาล์  ฟัน อัคต์  ลึบเบิร์ส  โกก  บัลเกอเนนเดอ  รึตเตอ  ชูฟ  |  |
รีตานินดราซาไนมาลาลาโอ

| --- | --- |
The Seal of Madagascar.
เพลงชาติของ มาดากัสการ์
เนื้อร้อง: ปัสเตอร์ ราฮัดซาซอน, 2501
ทำนอง: นอร์แบร์ ราฮารีซูอ, 2501
รับไปใช้: 27 มิถุนายน 2501

ตัวอย่างเสียง
"Ry Tanindrazanay malala ô!" (instrumental)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
รีตานินดราซาไนมาลาลาโอ (มาลากาซี: Ry Tanindrazanay malala ô) เป็นเพลงชาติของประเทศมาดากัสการ์ เนื้อร้องประพันธ์โดย นอร์แบร์ ราฮารีซูอา และเรียบเรียงทำนองโดย ปัสเตอร์ ราฮัดซาซอน คล้ายกับการเดินขบวนและได้รับอิทธิพลอย่างมากจากดนตรีของยุโรป และระบบการศึกษาในอาณานิคมของฝรั่งเศส นักดนตรีชาวมาลากาซีมักเล่นด้วยหีบเพลง เพลงชาติได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2502 โดยรัฐสภาของมาดากัสการ์ ก่อนที่จะได้รับเอกราชอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2503 ฟิลลิเบอร์ท ซิรานานา (Philibert Tsiranana) เป็นนายกรัฐมนตรีของมาดากัสการ์ในระหว่างการแต่งเพลงชาติและ ไมเคิล เดเบร่ (Michel Debré) เป็นนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสในช่วงเวลานั้น จุดสนใจหลักของเพลงชาติ คือความรักแผ่นดิน เช่นเดียวกับการขอบคุณพระเจ้า และการเรียกร้องความสามัคคีและ ความภักดีภายในชาติ
| เนื้อร้องภาษามาลากาซี> บทที่ 1 | คำแปล> บทที่ 1 |
| --- | --- |
 Ry Tanindrazanay malala ô!  Ry Madagasikara soa.  Ny Fitiavanay anao tsy miala,  Fa ho anao, ho anao doria tokoa. :  โอ้ มาตุภูมิอันเป็นที่รักของบรรพบุรุษของเรา  โอ้ มาดากัสการ์อันงดงาม  ความรักของเราที่มีต่อท่านไม่มีวันสิ้นสุด  เราจะภัคดีต่อท่านตลอดไป 
ประสานเสียง :
 Tahionao ry Zanahary  'Ty Nosindrazanay ity  Hiadana sy ho finaritra  He! Sambatra tokoa izahay. :  ขออวยพรท่าน โอ้ ผู้รังสรรค์  นี่คือเกาะของบรรพบุรุษของเรา  ขอให้มีความสำราญและความสุข  และขอให้เรามีความสุขโดยแท้จริง 
บทที่ 2
 Ry Tanindrazanay malala ô!  Irinay mba hanompoan'anao  Ny tena sy fo fanahy anananay,  'Zay sarobidy sy mendrika tokoa. :  โอ้ มาตุภูมิอันเป็นที่รักของบรรพบุรุษของเรา  เรายินดีที่ได้ตอบแทนท่าน  ด้วยร่างกาย ชีวิต และวิญญาณของเรา  ซึ่งเป็นสิ่งที่ล้ำค่าและงดงาม 
บทที่ 3
 Ry Tanindrazanay malala ô!  Irinay mba hitahian'anao,  Ka Ilay Nahary 'zao tontolo izao  No fototra ijoroan'ny satanao. :  โอ้ มาตุภูมิอันเป็นที่รักของบรรพบุรุษของเรา  ขอให้ท่านได้รับพร  โดยผู้สร้างโลกใบนี้  ซึ่งเป็นรากฐานของการดำรงอยู่ของท่าน
รูวาแห่งอันตานานาริโว

| รูวาแห่งอันตานานาริโว |
| --- | --- |
อันตานานาริโว, มาดากัสการ์ 
รูวาแห่งอันตานานาริโว
รูวาแห่งอันตานานาริโว
พิกัด: 18°55′25″S 47°31′56″E﻿ / ﻿18.92361°S 47.53222°E﻿ / -18.92361; 47.53222
ประเภท: รูวา
ข้อมูล
ควบคุมโดย: ประเทศมาดากัสการ์
สภาพ: เสียหายจากไฟไหม้ในปีค.ศ.1995 ดำเนินการบูรณะตั้งแต่ปีค.ศ.1997
ประวัติศาสตร์
สร้าง: ป. 1610–1625
การใช้งาน: ศตวรรษที่ 17 ตอนต้น – ค.ศ.1897
เหตุการณ์: Second Madagascar expedition
ข้อมูลสถานี
ผู้เข้าถือครอง: ผู้ปกครองราชอาณาจักรเมรีนา
รูวาแห่งอันตานานารีโว (มาลากาซี: Rovan'i Manjakamiadana) เป็นพระราชวังหลวงและศูนย์กลางของมาดากัสการ์ และเป็นที่ประทับของพระประมุขของมาดากัสการ์ในสมัยราชวงศ์เมรีนา ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 รวมทั้งเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรมาดากัสการ์ทุกพระองค์ ตั้งอยู่ที่ใจกลางของกรุงอันตานานารีโว ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดของอานาลามันกา (เนินเขาทั้ง 12 แห่งอีเมรีนา) กษัตริย์แห่งเมรีนา พระนามว่า สมเด็จพระเจ้าอันเดรียนจากาแห่งเมรีนา ซึ่งปกครองอาณาจักรในช่วงปี พ.ศ. 2153 ถึง พ.ศ. 2173 ได้เข้ายึดครองอานาลามันกามาจากกษัตริย์แห่งวาซิมบาในช่วง พ.ศ. 2153 ถึง พ.ศ. 2168 และทรงตัดสินพระทัยเลือกที่นี้เป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวงแห่งแรก และพระมหากษัตริย์ทรงประทับที่พระราชวังนี้ตลอดมาจนกระทั่งระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างโดยจักรวรรดินิยมฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2439
มีป คีส

| มีป คีส |
| --- | --- |
มีป คีส ในปี พ.ศ. 2530
เกิด: 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 เวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
เสียชีวิต: 11 มกราคม พ.ศ. 2553 (100 ปี) โฮร์น นอร์ทฮอลแลนด์ เนเธอร์แลนด์
สาเหตุเสียชีวิต: อุบัติเหตุ
มีชื่อเสียงจาก: ช่วยแอบซ่อนชาวยิว เช่น อันเนอ ฟรังค์ และครอบครัว จากนาซีเยอรมัน
คู่สมรส: ยัน คีส (พ.ศ. 2448-2536)  (สมรสตั้งแต่ พ.ศ. 2484 จนกระทั่งสามีเสียชีวิต)
บุตร: เปาล์ คีส (เกิด พ.ศ. 2493)
เว็บไซต์: มีปคีสดอตคอม
แฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ (เยอรมัน: Hermine Santruschitz; 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 - 11 มกราคม พ.ศ. 2553) หรือเป็นที่รู้จักทั่วใปในภาษาดัตช์ว่า มีป คีส (ดัตช์: Miep Gies) คือหนึ่งในชาวดัตช์ผู้ช่วยเหลืออันเนอ ฟรังค์, ครอบครัวของเธอ และชาวยิวอีกสี่คนในการหลบซ่อนตัวจากนาซีเยอรมัน ซึ่งทั้งหมดซ่อนตัวอยู่ในส่วนต่อเติมอาคารที่ทำการของบริษัทค้าขายของออทโท ฟรังค์ บิดาของอันเนอ ฟรังค์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เดิมทีมีป คีส ถือสัญชาติออสเตรียโดยกำเนิด แต่ในปี พ.ศ. 2463 ครอบครัวชาวดัตช์รายหนึ่งรับเธอมาอุปถัมภ์เป็นการชั่วคราวด้วยวัยเพียงเจ็ดขวบ ซึ่งในภายหลังเธอรู้สึกผูกพันกับครอบครัวนี้อย่างมาก เดิมทีครอบครัวรับอุปการะเธอเพียงหกเดือน และก็ถูกขยายออกไปเป็นหนึ่งปีเนื่องจากสุขภาพร่างกายที่เปราะบางของเธอ จนในที่สุดเธอเลือกที่จะอยู่กับครอบครัวดังกล่าวต่อไป และอาศัยอยู่ในเนเธอร์แลนด์ไปตลอดช่วงชีวิตที่เหลือ ในปี พ.ศ. 2476 เธอเริ่มทำงานให้กับออทโท ฟรังค์ นักธุรกิจเชื้อสายยิวผู้อพยพครอบครัวจากเยอรมนีมายังเนเธอร์แลนด์เพื่อหลีกเลี่ยงการปราบปรามชาวยิวโดยพรรคนาซี มีป คีส จึงกลายมาเป็นทั้งเพื่อนสนิทและเพื่อนที่ครอบครัวฟรังค์ไว้วางใจ รวมถึงเป็นกำลังสำคัญที่ให้การช่วยเหลือครอบครัวตลอดระยะเวลาสองปีของการหลบซ่อนตัว เธอคือคนที่เก็บกู้สมุดบันทึกประจำวันของอันเนอไว้ได้หลังจากที่ครอบครัวถูกจับกุม และรักษาสมุดดังกล่าวไว้ในที่ปลอดภัยจนกระทั่งออทโท ฟรังค์ รอดชีวิตกลับมาจากค่ายกักกันเอาชวิทซ์ในปี พ.ศ. 2488 ทำให้เธอได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของอันเนอ นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้ประพันธ์หนังสือ Anne Frank Remembered: The Story of the Woman Who Helped to Hide the Frank Family ร่วมกับแอลิสัน เลสลี โกลด์ และออกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530
ชีวิตในช่วงต้น

มีป คีส เกิดในเวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ด้วยชื่อแฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ (ภายหลังสะกดว่า ซันตรูชิตส์ ในเนเธอร์แลนด์) เธอถูกส่งตัวจากเวียนนาไปยังไลเดินในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2463 เพื่อหลีกหนีจากภาวะขาดแคลนอาหารในออสเตรียหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอาศัยอยู่กับครอบครัวนีวเวินบืร์คซึ่งเป็นครอบครัวชนชั้นแรงงานที่มีบุตรธิดาของตนอยู่แล้ว 6 คนและรับอุปการะเธอเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ครอบครัวนี้เองที่เรียกเธอด้วยชื่อเล่นว่า "มีป" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันเป็นการทั่วไปในภายหลัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 เธอย้ายที่อยู่ไปยังบ้านเลขที่ 25 ถนนคาสป์ ในกรุงอัมสเตอร์ดัมพร้อมกับครอบครัวผู้อุปการะของเธอ เธอเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนและเป็นนักเรียนดีเด่น ผู้กล่าวว่าตนเองนั้น "สงบเสงี่ยมและเป็นตัวของตัวเองมาก" หลังจากที่สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าทำงานในบริษัทสัญชาติเยอรมันที่มาเปิดสาขาในเนเธอร์แลนด์นามว่า "โอเพคทา" โดยเริ่มทำงานในฐานะพนักงานบัญชีก่อนที่จะถูกเลื่อนขั้นเป็นเลขานุการในภายหลัง ต่อมาออทโท ฟรังค์ ถูกโยกย้ายจากสำนักงานของบริษัทในเยอรมนีมายังเนเธอร์แลนด์และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการใหญ่ประจำสาขาเนเธอร์แลนด์ ที่ซึ่งบริษัทเพิ่งจะเข้ามาขยายกิจการได้ไม่นาน มีปได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของครอบครัวฟรังค์เช่นเดียวกับยัน คีส คู่หมั้นของเธอ ต่อมาหนังสือเดินทางของเธอถูกยกเลิก เนื่องจากเธอปฏิเสธที่จะเข้าร่วมสมาคมสตรีของพรรคนาซี ทำให้เธอได้รับคำสั่งเนรเทศออกจากเนเธอร์แลนด์กลับไปยังออสเตรีย (ซึ่งในขณะนั้นถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีและถือว่าเธอคือพลเมืองชาวเยอรมันคนหนึ่ง) ภายในระยะเวลา 90 วัน เธอและคู่หมั้นจึงรีบแต่งงานกันในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 เพื่อที่จะได้สิทธิการเป็นพลเมืองชาวดัตช์และหลีกเลี่ยงการเนรเทศกลับออสเตรีย ด้วยความเชี่ยวชาญทั้งภาษาดัตช์และภาษาเยอรมันของมีป เธอได้ช่วยครอบครัวฟรังค์ซึมซับเอาวัฒนธรรมและปรับตัวเข้ากับสังคมดัตช์ เธอและสามีจึงเป็นแขกผู้แวะเวียนไปยังบ้านของครอบครัวฟรังค์อยู่เป็นประจำ
การให้ความช่วยเหลือ

มีป คีส และสามีของเธอ ร่วมกับพนักงานคนอื่น ๆ ของโอเพคทา เช่น วิคทอร์ คูเกลอร์, โยฮันเนิส ไกลมัน และแบ็ป โฟสเกยล์ ในการช่วยเหลือออทโท ฟรังค์, เอดิท ฟรังค์, มาร์กอท ฟรังค์ และอันเนอ ฟรังค์ รวมถึงครอบครัวฟานเพลส์ ได้แก่ แฮร์มันน์ ฟัน แป็ลส์, เอากุสต์ ฟัน แป็ลส์ (ภรรยา), เปเตอร์ ฟัน แป็ลส์ (บุตรชาย) รวมถึงทันตแพทย์เพื่อนสนิทของครอบครัวอย่างฟริทซ์ พเฟฟเฟอร์ หลบซ่อนตัวอยู่ในห้องต่าง ๆ ที่อยู่ชั้นบนของที่ทำการบริษัท ซึ่งตั้งอยู่บนถนนปรินเซินครัคต์ (Prinsengracht) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ถึง 4 สิงหาคม พ.ศ. 2487 มีป คีสให้สัมภาษณ์ว่าเธอรู้สึกดีใจที่ได้ช่วยครอบครัวชาวยิวหลบซ่อนตัว เพราะเธอเป็นกังวลหลังจากได้เห็นชะตากรรมของชาวยิวรายอื่น ๆ ในอัมสเตอร์ดัม ในทุก ๆ วัน เธอเห็นรถบรรทุกที่เต็มไปชาวยิวแล่นไปยังสถานีรถไฟ ซึ่งหลังจากนั้นชาวยิวเหล่านี้จะถูกส่งขึ้นรถไฟมุ่งหน้าสู่ค่ายกักกันของนาซี มีป คีสเก็บเรื่องการให้ความช่วยเหลือชาวยิวนี้ไว้เป็นความลับโดยไม่บอกใคร แม้กระทั่งครอบครัวบุญธรรมที่รับเธอมาเลี้ยงดู
มีป คีส หลีกเลี่ยงการตกเป็นเป้าสงสัยในขณะซื้อหาอาหารสำหรับครอบครัวผู้หลบซ่อนด้วยวิธีการที่หลากหลาย เช่น ซื้อหาอาหารจากร้านค้าหลาย ๆ แหล่งในหนึ่งวัน เธอไม่เคยถือของในจำนวนที่เกินกว่าถุงใบหนึ่งหรือกระเป๋าในเสื้อคลุมของเธอจะบรรจุได้ อีกทั้งยังหลีกเลี่ยงการขึ้นไปยังห้องลับในช่วงเวลาทำการของบริษัท เพื่อไม่ให้คนงานคนอื่น ๆ ของบริษัทที่ไม่เกี่ยวข้องเกิดความสงสัยอีกด้วย นอกจากนี้สามีของมีปยังได้ช่วยแบ่งเบาภาระของเธอด้วยบัตรปันส่วนอาหารที่เขาหามาได้จากตลาดมืด ด้วยเหตุที่มีปต้องซื้ออาหารจากหลาย ๆ แหล่งนี้เอง ทำให้เธอมีสัมพันธ์ที่ดีกับบรรดาผู้ค้าเหล่านั้น
ที่ห้องพักอาศัยของพวกเขาซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างจากที่ซ่อนตัว มีป คีส และสามี (ซึ่งทั้งคู่เป็นสมาชิกขบวนการใต้ดินต่อต้านนาซีของดัตช์) ก็ได้ช่วยนักศึกษาผู้ต่อต้านนาซีหลบซ่อนตัวอีกด้วย
การให้ความช่วยเหลือ > การถูกจับกุม

ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ในขณะที่เธอกำลังทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงาน มีปเงยหน้าขึ้นมองและพบว่ามีชายถือปืนชี้ไปที่อันเนอและพี่สาวของเธอพร้อมกับพูดว่า "นั่งลง! อย่าแม้กระทั่งเอะอะโวยวาย!" ครอบครัวผู้หลบซ่อนถูกหักหลัง ทำให้ตำรวจ กรือเนอโพลีไซ (Grüne Polizei; ตำรวจเขียว) เข้าจำกุมผู้ที่หลบซ่อนอยู่ ณ อาคารเลขที่ 263 ถนนปรินเซินครัคต์ รวมทั้งคูเกลอร์และโยฮันเนิส ไกลมัน ในวันถัดมามีปเดินทางไปยังสำนักงานตำรวจเยอรมันเพื่อหาพวกเขา มีปเสนอเงินให้แก่ตำรวจเพื่อแลกกับอิสรภาพของผู้ถูกจับกุม แต่ความพยายามดังกล่าวไม่เป็นผล ทั้งนี้มีปและผู้ให้การช่วยเหลือคนอื่น ๆ อาจถูกประหารชีวิตได้หากพบว่าให้ที่หลบซ่อนแก่ชาวยิว อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้ถูกจับกุมตัว เนื่องจากนายตำรวจผู้มาสอบสวนเธอก็มีภูมิลำเนามาจากกรุงเวียนนาซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอด้วยเช่นกัน และแม้ว่าจะรู้สึกตกตะลึงและโศกเศร้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มีปและสามีของเธอก็ยังคงพำนักอยู่ในกรุงอัมสเตอร์ดัมอย่างปลอดภัยตลอดช่วงระยะเวลาที่เหลือของสงคราม
มีปเก็บกู้สมุดบันทึกของอันเนอได้และเก็บรักษามันไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานของเธอ ก่อนที่เจ้าหน้าที่จากทางการจะเข้ามาเก็บกวาดสถานที่หลบซ่อน ต่อมาเมื่อสงครามจบสิ้นลงและเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าอันเนอเสียชีวิตในค่ายกักกันแบร์เกิน-เบลเซิน มีปจึงได้มอบกระดาษและสมุดบันทึกที่รวบรวมได้แก่ออทโท ฟรังค์ ซึ่งเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวในบรรดาผู้หลบซ่อนทั้งหมด โดยงานเขียนในสมุดบันทึกของอันเนอแสดงให้เห็นความสามารถด้านวรรณกรรมของเธอได้อย่างเด่นชัด และหลังจากที่ถ่ายทอดส่วนของครอบครัวของเขาลงไปแล้ว ออทโทก็ได้ตระเตรียมการเผยแพร่งานเขียนดังกล่าวสู่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2490 ทั้งนี้ มีป คีส ไม่ได้อ่านสมุดบันทึกเล่มดังกล่าวก่อนที่จะมอบให้แก่ออทโทเลย ซึ่งภายหลังมีการตั้งข้อสังเกตกันว่าหากเธอได้อ่านมันเธอคงจะทำลายสมุดบันทึกเล่มนั้นทิ้ง เพราะภายในเต็มไปด้วยชื่อจริงของผู้ให้การช่วยเหลือครบทั้งห้าคน เช่นเดียวกับรายชื่อของผู้ค้าจากตลาดมืดหลายคน อย่างไรก็ตามออทโทได้โน้มน้าวให้เธออ่านบันทึกดังกล่าวในการตีพิมพ์ครั้งที่ 2 จนสำเร็จ และในปี พ.ศ. 2490 นี้เอง มีปและสามีของเธอก็ได้ย้ายที่พำนักไปยังบ้านเลขที่ 65 ถนนเยเกอร์ ใกล้กับจัตุรัสแมร์เวเดอ ซึ่งออทโทก็ได้ย้ายไปกับพวกเขาด้วย
เกียรติยศและรางวัล

ในปี พ.ศ. 2537 มีปได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และเหรียญวัลเลินแบรย์โดยมหาวิทยาลัยมิชิแกน ในปีถัดมาเธอได้รับเหรียญเชิดชูเกียรติจากยาดวาเชม และในปี พ.ศ. 2540 มีปได้รับพระราชทานยศชั้นอัศวินโดยเครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซาจากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ และมีการตั้งชื่อดาวเคราะห์ขนาดเล็กนามว่า 99949 มีปคีส เพื่อเป็นเกียรติให้แก่เธอ
ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ว็อล์ฟกัง เพาล์ เอกอัครราชทูตออสเตรียประจำเนเธอร์เแลนด์ เป็นผู้แทนมอบเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรียให้แก่มีป คีส ณ บ้านพักของเธอ
เสียชีวิต

ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2553 มีปเสียชีวิตลงด้วยภาวะแทรกซ้อนจากการลื่นล้ม ณ บ้านพักคนชราในโฮร์น เมืองขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ห่างจากกรุงอัมสเตอร์ดัมไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตร (28 ไมล์)  ทำให้เธอมีอายุยืนกว่าสามี 17 ปี และมีอายุรวม 100 ปี 10 เดือน 24 วัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของมีป คีส (อังกฤษ)
มีป คีส ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส (อังกฤษ)
ประวัติของมีป คีส จากพิพิธภัณฑ์อันเนอ ฟรังค์ เก็บถาวร 2012-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
ภาพการให้สัมภาษณ์ของมีป คีส จากพิพิธภัณฑ์อันเนอ ฟรังค์ (อังกฤษ)
ภาพยนตร์สั้นเกี่ยวกับการพบปะกันระหว่างมีป คีส และอันเนอ ฟรังค์ (อังกฤษ)
ภาพบัตรประจำตัวประชนชนของมีป คีส ในช่วงสงครามโลก (อังกฤษ)
ภาพถ่ายของมีปและเฮงค์ คีส, เบพ โวสคูลย์ และวิกเตอร์ คูกเลอร์ ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 (อังกฤษ)
มีป คีส – การช่วยเหลือชาวยิวของเธอในช่วงฮอโลคอสต์จากเว็บไซต์ของยาดวาเชม (อังกฤษ)
บรรณานุกรมของผู้ช่วยเหลือชาวยิวในช่วงฮอโลคอสต์ พร้อมด้วยข้อมูลและลิงก์เชื่อมโยงไปยังหนังสือเกี่ยวกับมีป คีส และผู้ช่วยเหลือชาวดัตช์คนอื่น ๆ เก็บถาวร 2013-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
มีป คีส - ข่าวการมรณกรรมโดยหนังสือพิมพ์เดลี่เทเลกราฟ (อังกฤษ)
มีป คีส และเอก็อน เคร็นทซ์ ปี พ.ศ. 2532
รัดมีลา แชแกรินสกา

| รัดมีลา แชแกรินสกา |
| --- | --- |
Радмила Шекеринска 


รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมมาซิโดเนีย
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  1 มิถุนายน พ.ศ. 2560
นายกรัฐมนตรี: Zoran Zaev
ก่อนหน้า: Zoran Jolevski
นายกรัฐมนตรีแห่งประเทศมาซิโดเนีย รักษาการณ์
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 – 17 ธันวาคม พ.ศ. 2547
ประธานาธิบดี: Branko Crvenkovski
ก่อนหน้า: Hari Kostov
ถัดไป: Vlado Bučkovski
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 – 2 มิถุนายน พ.ศ. 2547
ประธานาธิบดี: Branko Crvenkovski
ก่อนหน้า: Branko Crvenkovski
ถัดไป: Hari Kostov
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด:  (1972-06-10) 10 มิถุนายน ค.ศ. 1972 (52 ปี) สกอเปีย, ประเทศมาซิโดเนีย
พรรคการเมือง: สหภาพประชาธิปไตยทางสังคมมาซิโดเนีย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแห่งสกอเปีย มหาวิทยาลัยทัฟส์

รัดมีลา แชแกรินสกา ยังกอฟสกา (มาซิโดเนีย: Радмила Шекеринска Јанковска; เกิด 10 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ในสกอเปีย ประเทศมาซิโดเนีย) เป็นอดีตผู้นำของสหภาพสังคมประชาธิปไตยมาซิโดเนีย (SDSM) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของสาธารณรัฐมาซิโดเนียในปัจจุบัน รัดมีลา แชแกรินสกาเคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีสำหรับการรวมยุโรปและผู้ประสานงานระดับชาติเพื่อการช่วยเหลือจากต่างประเทศของสาธารณรัฐมาซิโดเนียและยังเคยเป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐมาซิโดเนียตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ถึง 12 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เธอได้รับเลือกให้เป็นผู้นำ SDUM ในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ในช่วงระยะเวลาของการเป็นนายกรัฐมนตรีมาซิโดเนียของรัดมีลา แชแกรินสกาที่รับผิดชอบด้านยุโรปสภายุโรปในเดือนธันวาคมปีค.ศ. 2005 เธอได้รับสถานะสาธารณรัฐผู้สำเร็จการศึกษาแห่งสาธารณรัฐมาซิโดเนียให้เข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป
การศึกษา

ในปีพ.ศ. 2538 รัดมีลา แชแกรินสกาจบการศึกษาระดับปริญญาโทจากโรงเรียนกฎหมายและการทูตเฟลทเชอร์ ที่มหาวิทยาลัยทัฟส์ เธอจบการศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ไฟฟ้าจากสกอเปียในปีพ.ศ. 2538 และจบปริญญาสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า
ความรู้เสริม

รัดมีลา แชแกรินสกาเป็นผู้เขียนผลงานทางวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญจำนวนมาก
เธอเป็นผู้ชนะของ "ผู้นำโลกแห่งอนาคต" ได้รับรางวัลภายใต้การอุปถัมภ์ของเศรษฐกิจโลก