stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี

| โบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี |
| --- | --- |
San Luigi dei Francesi
ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี

41°53′58″N 12°28′29″E﻿ / ﻿41.89944°N 12.47472°E﻿ / 41.89944; 12.47472
ที่ตั้ง: โรม, ประเทศอิตาลี
ประเทศ:  ประเทศอิตาลี
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: โบสถ์
เหตุการณ์: ภาพเขียนสามภาพภายในชาเปลคอนทราเรลลิโดยคาราวัจโจ
สถาปนิก: โดเมนิโค ฟอนทานา
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: ฟื้นฟูศิลปวิทยา
ปีสร้าง: ค.ศ. 1518 – ค.ศ. 1589
โบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี (อิตาลี: Chiesa di San Luigi dei francesi; อังกฤษ: Church of Saint Louis of France) เป็น[[คริสต์ศาสนสถาน|โบสถ์]โรมันคาทอลิกตั้งอยู่ที่จตุรัสนาโวนาในกรุงโรมในประเทศอิตาลี ชื่อโบสถ์แปลว่า "นักบุญหลุยส์แห่งฝรั่งเศส" สร้างในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ตัวโบสถ์ออกแบบโดยจาโกโม เดลลา ปอร์ตา (Giacomo della Porta) และสร้างโดยสถาปนิกโดเมนีโก ฟอนตานา (Domenico Fontana) ระหว่างปี ค.ศ. 1518 ถึงปี ค.ศ. 1589 วัดสร้างเสร็จด้วยความอุปถัมภ์ของพระราชินีนาถแคทเธอรีน เดอ เมดิชิแห่งฝรั่งเศสผู้ทรงอุทิศทรัพย์สมบัติบางส่วนของบริเวณวัด วัดซานลุยจิเดอิฟรานเชซิเป็นวัดประจำชาติของฝรั่งเศสในกรุงโรมที่อุทิศให้แก่พระแม่มารีย์ นักบุญเดนิส และนักบุญหลุยส์ผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสมาก่อนเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ลักษณะแบบฝรั่งเศสเห็นได้ชัดในการออกแบบด้านหน้าของวัดที่เป็นที่ตั้งของประติมากรรมหลายรูปที่ทำให้รำลึกถึงประวัติศาสตร์ที่รวมทั้ง[ชาร์เลอมาญ]] พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 นักบุญโคลทิลด์, นักบุญเดนีส์ และ นักบุญฌานแห่งวาลัว ภายในตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังบรรยายเรื่องราวของนักบุญหลุยส์ (โดยชาร์ลส์-โจเซฟ นาตัวร์ (Charles-Joseph Natoire)), นักบุญเดนีส์ และพระเจ้าโคลวิสที่ 1 (Clovis I)
โบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซีได้รับเลือกให้เป็นที่บรรจุศพของนักบวชคนสำคัญ ๆ และบุคคลที่เป็นสมาชิกของชุมชนฝรั่งเศสที่อยู่ในกรุงโรมที่รวมทั้วพอลลีน เดอ โบมองต์ที่เสียชีวิตด้วยวัณโรคในปี ค.ศ. 1805 ที่คนรักฟร็องซัว-เรอแน เดอ แชโตบรีอาน สร้างอนุสรณ์ให้นักเศรษฐศาสตร์หัวใหม่เฟรเดริก บัสติยาท์ (Frédéric Bastiat) พระคาร์ดินัล ฟร็องซัว-ฌออาคิม เดอ ปีแยร์ เดอ แบร์นี (François-Joachim de Pierre de Bernis) และราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
โดเม็นนิโค แซมเปียริเขียนงานจิตรกรรมฝาผนังชิ้นเอกชิ้นหนึ่งภายในวัดที่บรรยายประวัติของนักบุญเซซิเลีย จิตรกรอื่นที่ตกแต่งวัดนี้ก็ได้แก่ คาวาลิเยร์ ดาร์ปิโน (Cavalier D'Arpino), ฟรานเชสโค บาซซาโน (ผู้ลูก) (Francesco Bassano the Younger), จิโรลาโม มูซิอาโน (Girolamo Muziano), โจวันนี บากลีโอเน จีโรลาโม ซีชีโอลันเต ดา แซร์โมเนตา (Girolamo Siciolante da Sermoneta) จาโกปีโน เดล กอนเต (Jacopino del Conte), เพลเลกริโน ทิบัลดิ (Pellegrino Tibaldi) และ อองตวน เดริเซต์ (Antoine Derizet)
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดและทำให้วัดเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปคือภาพเขียนภายในชาเปลคอนทราเรลลิที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรคนสำคัญของยุคบาโรกระหว่างปี ค.ศ. 1599 ถึงปี ค.ศ. 1600 ที่เป็นฉากชีวิตของนักบุญแม็ทธิวที่รวมทั้งภาพ: “พระเยซูเรียกนักบุญมัทธิว”, “การดลใจนักบุญมัทธิว” และ “การพลีชีพของนักบุญมัทธิว”
ดูเพิ่ม

คริสต์ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมเรอเนซองส์
แผนผังมหาวิหาร
ชาเปลคอนทราเรลลิ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี
(อังกฤษ) โบสถ์คริสต์ในกรุงโรมโดยไนบอร์ก
(อังกฤษ) ที่ตั้งของโบสถ์ซันลุยจีเดย์ฟรันเชซี เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระเบียงภาพ

ภายใน
ภายใน
โดมตะเกียง
เพดาน
เพดาน
ออร์แกน
แท่นเทศน์
อนุสรณ์สำหรับทหารผู้เสียชีวิตชาวฝรั่งเศส
ภายในชาเปลคอนทราเรลลิ
อนุสรณ์ของ Just Pons Florimond de Faÿ ทูตฝรั่งเศสประจำวาติกัน
ซันเรโม

| ซันเรโม |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Sanremo
ท่าเรือซันเรโมในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของซันเรโม 
ซันเรโมที่ตั้งของซันเรโมในอิตาลี
พิกัด: 43°49′03″N 07°46′30″E﻿ / ﻿43.81750°N 7.77500°E﻿ / 43.81750; 7.77500
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: ลีกูเรีย
จังหวัด: Imperia (IM)
Frazioni: Borello, Bussana, Bussana Vecchia, Coldirodi, Gozo Superiore, Gozo Inferiore, Poggio, San Bartolomeo, San Giacomo, San Giovanni, San Romolo, Verezzo, Verezzo San Donato, Verezzo Sant'Antonio
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อัลแบร์โต บันชีรี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 55.96 ตร.กม. (21.61 ตร.ไมล์)
ความสูง: 15 เมตร (49 ฟุต)
ประชากร (30 เมษายน 2019)
 • ทั้งหมด: 56,864 คน
 • ความหนาแน่น: 1,000 คน/ตร.กม. (2,600 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Sanremesi or Sanremaschi
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 18038
รหัสเขตโทรศัพท์: 0184
นักบุญองค์อุปถัมภ์: นักบุญโรโมโล
วันสมโภชนักบุญ: 13 ตุลาคม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ซันเรโม (อิตาลี: Sanremo หรือ San Remo) เป็นเมืองบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางตะวันตกของแคว้นลีกูเรีย ทางทิศเหนือ-ตะวันตกของประเทศอิตาลี เมืองมีประชากร 56,864 คน (ณ วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2019) เมืองนี้ก่อตั้งในยุคโรมัน และเป็นที่รู้จักในฐานะจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว มีการจัดเทศกาลวัฒนธรรมหลายครั้ง อาทิ เทศกาลดนตรีซันเรโม นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่จัดประชุมนานาชาติเมื่อ ค.ศ. 1920 ของผู้แทนประเทศต่าง ๆ ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จประพาสซันเรโมและประทับอยู่เป็นเวลาถึง 15 วัน พระองค์ทรงเปรียบเปรยสภาพบ้านเมืองและความเป็นอยู่ (ในขณะนั้น) ว่าคล้ายเคียงกับเกาะสีชัง ของประเทศไทย
การขนส่ง

ซันเรโมสามารถเชื่อมต่อกับเจนัวและเวนตีมีเกลียบริเวณพรมแดนชายแดนประเทศฝรั่งเศสได้โดยมอเตอร์เวย์หมายเลข A10 ซึ่งช่วงสุดท้ายของทางหลวงนี้รู้จักกันในชื่อ "มอเตอร์เวย์แห่งดอกไม้" (อิตาลี: Autostrada dei Fiori) มอเตอร์เวย์นี้มีจุดยกระดับหลายช่วงซึ่งสามารถมองเห็นทัศนียภาพชายฝั่งได้ นอกจากนี้ ยังเชื่อมต่อกับทางหลวง A8 ของฝรั่งเศสบริเวณพรมแดนระหว่างเมืองเวนตีมีเกลียกับมอนตอน เส้นทางเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงยุโรป E80 โดยมอเตอร์เวย์ A10 เป็นถนนที่เก็บค่าผ่านทางตลอดสาย ส่วนทางหลวง A8 เก็บค่าผ่านทางเพียงบางส่วนเท่านั้น ดังนั้นเมื่อเดินทางจากอิตาลีไปยังฝรั่งเศส ผู้ขับไม่ต้องจ่ายค่าผ่านทางหลังจากที่ผ่านเมืองมอนตอนกับโมนาโกไปแล้ว
ถนนสำคัญสายอื่น ๆ อาทิ ถนน SS1 หรือ "ออเรลาบิส" ซึ่งเชื่อมต่อเมืองนี้กับตักกา เป็นถนนเลี่ยงเมืองที่ไม่เก็บค่าผ่านทาง มักประสบปัญหาจราจรติดขับเนื่องจากมีช่องทางวิ่งเดียว ถนนสายนี้มีรถโดยสารประจำทางไฟฟ้าซึ่งเชื่อมต่อระหว่างซันเรโมกับตักกาและเวนตีมีเกลีย วิ่งให้บริการ
ท่าอากาศยานที่ใกล้ที่สุดคือท่าอากาศยานโกตดิอาซูร์ที่เมืองนีซในประเทศฝรั่งเศส ใช้เวลาขับรถจากซันเรโมประมาณ 45 นาที นอกจากนี้ ยังมีสายรถไฟเชื่อมต่อระหว่างซันเรโมกับเมืองอื่น ๆ ในแคว้นเดียวกันอย่างอิมปีราและเจนัว รวมไปถึงเมืองที่ห่างออกไปอย่างนีซ มิลาน ตูริน และโรม
เคยมีสายรถไฟเจนัว–เวนตีมีเกลีย ซึ่งวิ่งเลียบชายฝั่งและให้ทิวทัศน์แก่นักท่องเที่ยว ต่อมาทางรถไฟได้ถูกปรับให้ลงใต้ดินเพื่อให้รถไฟวิ่งได้เร็วขึ้น สถานีรถไฟซันเรโมก็ถูกย้ายที่ตั้งไปอยู่ข้างศาลาว่าการ ส่วนสถานีรถไฟแห่งเก่าถูกปรับปรุงให้เป็นถนนคนเดินและทางวิ่งรถจักรยาน เมืองนี้มีเส้นทางรถจักรยานเช่าเที่ยวชมชายหาด ระยะทาง 24 km (15 mi) ตั้งแต่ย่านซันโลเรนโซอัลมาเรทางทิศตะวันตก ไปจนถึงย่านโอสเปดาเลตตีทางทิศตะวันออก
เมืองแฝด

ซันเรโมเป็นเมืองแฝดกับ
อาตามิ ญี่ปุ่น (ตั้งแต่ ค.ศ. 1976)
เฮลซิงเงอร์ เดนมาร์ก
คาลส์โคกา สวีเดน
บุดวา มอนเตเนโกร
แหล่งข้อมูลอื่น

Sanremo official website เก็บถาวร 2012-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sanremo Festival
Saint Sirus's Cathedral
Video and events from Sanremo เก็บถาวร 2018-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
New Sanremo cycle path
Sanremo images - old port and sanctuary
All about the events in Sanremo เก็บถาวร 2014-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซันโดร โตนาลี

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โตนาลีขณะเล่นให้แก่เอซี มิลานเมื่อปี 2022
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ซานโดร โตนาลี
วันเกิด:   (2000-05-08) 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 (24 ปี)
สถานที่เกิด:  โลดี อิตาลี
ส่วนสูง:  1.81 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมายเลข:  20
สโมสรเยาวชน
2009–2012:  ปิอาเชนซา
2012–2017:  เบรชชา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2017–2021 |  เบรชชา |  88 |  (6) |
| 2020–2021 |  → เอซี มิลาน (ยืม) |  25 |  (0) |
| 2021–2023 |  เอซี มิลาน |  70 |  (7) |
| 2023– |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  3 |  (1) |
ทีมชาติ‡
| 2018 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 19 ปี |  12 |  (0) |
| 2019– |  อิตาลี อายุไม่เกิน 21 ปี |  13 |  (0) |
| 2019– |  อิตาลี |  14 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21:37, 4 มิถุนายน 2023 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 22 มิถุนายน 2023
ซันโดร โตนาลี (อิตาลี: Sandro Tonali; เกิด 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งมิดฟิลด์ตัวรับให้กับสโมสรนิวคาสเซิลยูไนเต็ด และทีมชาติอิตาลี
ระดับสโมสร > เบรชชา > 2017–2019: เซเรียบี

โตนาลีเปิดตัวระดับอาชีพให้กับเบรชชากัลโช เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ขณะอายุ 17 ปี โดยลงมาเป็นตัวสำรองในเกมเยือนในเซเรียบี ที่แพ้ต่ออาเวลลิโน 1–2 เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เขายิงประตูแรกในอาชีพได้ในเกมที่เอาชนะซาแลร์นิตานา 4–2 ในเซเรียบี เขาลงเล่นในลีกทั้งหมด 19 นัดในฤดูกาลแรกของเขาในฐานะผู้เล่นอาชีพ โดยยิงได้ 2 ประตูและทำอีก 2 แอสซิสต์ในเซเรียบี ฤดูกาล 2017–18
ระดับสโมสร > เอซี มิลาน > 2021–22: แชมป์เซเรียอา

หลังจากบุกไปชนะซาสซูโอโล 3–0 เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม มิลานคว้าแชมป์สคูเด็ตโตครั้งแรกในรอบ 11 ปี โตนาลีลงเล่น 36 นัดในฤดูกาลนี้ ยิงได้ 5 ประตูและทำ 3 แอสซิสต์
ผลงานของโทนาลีในฤดูกาลนี้ได้รับความสนใจและยกย่องจากบรรดาเกจิฟุตบอลชื่อดังของอิตาลี เช่น ปาโอโล ดี กานีโอ, โรแบร์โต้ โดนาโดนี่ และฟาบีโอ กาเปลโล
ระดับสโมสร > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

ในวันจันทร์ที่ 3 กรกฎาคม 2023 นิวคาสเซิลยูไนเต็ดได้ประกาศการเซ็นสัญญากับโตนาลีในสัญญาระยะยาว 5 ปีโดยไม่เปิดเผยค่าตัว มีรายงานว่าอยู่ที่ประมาณ 70 ล้านยูโร ทำให้โตนาลีกลายเป็นนักเตะอิตาลีที่มีค่าตัวแพงที่สุดตลอดกาล
เขาเปิดตัวกับนิวคาสเซิลในการแข่งขันนัดเกียรติยศของ Allan Macgregor ที่เจอกับกลาสโกว์เรนเจอส์
ซีโมเน ซาซา

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ซาซาใน ค.ศ. 2014
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ซีโมเน ซาซา
วันเกิด:   (1991-06-25) 25 มิถุนายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  โปลีโกโร อิตาลี
ส่วนสูง:  1.86 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  โตรีโน
หมายเลข:  11
สโมสรเยาวชน
1997–2002:  สเตลลาอัซซูร์ราแบร์นัลดา
2002–2006:  วัลเดรา
2006–2008:  อาตาลันตา
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2008–2010 |  อาตาลันตา |  3 |  (0) |
| 2010–2013 |  ซัมป์โดเรีย |  2 |  (0) |
| 2011–2012 |  → ยูเวสตาเบีย (ยืม) |  4 |  (0) |
| 2012 |  → วีอาเรจโจ (ยืม) |  18 |  (11) |
| 2012–2013 |  → อัสโกลี (ยืม) |  35 |  (18) |
| 2013 |  ยูเวนตุส |  0 |  (0) |
| 2013–2015 |  ซัสซูโอโล |  64 |  (20) |
| 2015–2017 |  ยูเวนตุส |  19 |  (5) |
| 2016–2017 |  → เวสต์แฮมยูไนเต็ด (ยืม) |  8 |  (0) |
| 2017 |  → บาเลนเซีย (ยืม) |  20 |  (6) |
| 2017–2019 |  บาเลนเซีย |  33 |  (13) |
| 2018–2019 |  → โตรีโน (ยืม) |  29 |  (4) |
| 2019– |  โตรีโน |  15 |  (3) |
ทีมชาติ‡
| 2007 |  อิตาลี รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี |  3 |  (0) |
| 2007 |  อิตาลี รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี |  2 |  (0) |
| 2009–2010 |  อิตาลี รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี |  1 |  (0) |
| 2014– |  อิตาลี |  18 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:06, 29 กุมภาพันธ์ 2020 (UTC) ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 15:17, 12 ตุลาคม 2018 (UTC)
ซีโมเน ซาซา (อิตาลี: Simone Zaza; เกิดวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับโตรีโนและทีมชาติอิตาลี
ซาซาเริ่มต้นอาชีพกับอาตาลันตาใน ค.ศ. 2008 เขาอยู่ที่นั่นสองฤดูกาล จนกระทั่งใน ค.ศ. 2010 เขาได้ย้ายไปซัมป์โดเรีย ซึ่งเขาถูกปล่อยยืมตัวถึงสามครั้ง ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาย้ายไปซัสซูโอโล และใน ค.ศ. 2015 ได้ย้ายไปยูเวนตุส ซึ่งเขาคว้าดับเบิลแชมป์ได้ในฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร
ในระดับทีมชาติ ซาซาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 และเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
เกียรติประวัติ

ยุเวนตุส
เซเรียอา: 2015–16
โกปปาอีตาเลีย: 2015–16
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile at FIGC.it
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลโตรีโน  |
| --- | --- |
 4 Lyanco  5 Izzo  7 Lukić  8 Baselli  9 เบลอตตี (c)  10 ฟัลเก  11 ซาซา  14 Bonifazi  15 Ansaldi  17 Singo  20 Edera  21 Berenguer  22 Millico  23 Meïté  25 Rosati  27 Parigini  29 De Silvestri  30 Djidji  33 Nkoulou  34 Aina  36 Bremer  39 ซีรีกู  88 Rincón  93 Laxalt  99 Buongiorno  ผู้จัดการ: มาซซาร์รี่ 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอิตาลี – ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  1 บุฟฟอน (c)  2 เด ชิลโย  3 กีเอลลีนี  4 ดาร์มีอัน  5 อ็อกบอนนา  6 กันเดรวา  7 ซาซา  8 โฟลเรนซี  9 เปลและ  10 มอตตา  11 อิมโมบีเล  12 ซีรีกู  13 มาร์เกตตี  14 สตูราโร  15 บาร์ซัลยี  16 เด รอสซี  17 แอเดร์  18 ปาโรโล  19 โบนุชชี  20 อินซิญเญ  21 แบร์นาร์เดสกี  22 เอล ชาราวี  23 จักเกรีนี  ผู้ฝึกสอน: กอนเต  |  |
ตัลยาเตลเล

| --- | --- |
เส้นตัลยาเตลเลแห้ง
ประเภท: พาสตา
มื้อ: จานแรก
แหล่งกำเนิด: อิตาลี
ภูมิภาค: เอมีเลีย-โรมัญญาและมาร์เค
ส่วนผสมหลัก: แป้ง, ไข่
รูปแบบอื่น: ปิซซอกเกรี, ตัลโยลีนี
ข้อมูลอื่น: ยาวและบาง อาจเสิร์ฟกับซอสข้นและเนยแข็ง
 ตำราอาหาร: ตัลยาเตลเล   สื่อ: ตัลยาเตลเล
ตัลยาเตลเล (อิตาลี: tagliatelle; มีรากศัพท์มาจากกริยา tagliare แปลว่า "ตัด") เป็นพาสตาแบบดั้งเดิมประเภทหนึ่งจากแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาและแคว้นมาร์เคของประเทศอิตาลี มีลักษณะเป็นเส้นแบนยาวคล้ายเฟตตุชชีเน และมักมีความกว้างประมาณ 6 ถึง 10 มิลลิเมตร เราสามารถเสิร์ฟตัลยาเตลเลกับซอสหลากหลายชนิด แต่ซอสตามแบบฉบับคือซอสเนื้อหรือซอสโบโลญญา
ตระกูลวิสกอนตี

วิสกอนตี (อิตาลี: Visconti) เป็นชื่อตระกูลขุนนางสองตระกูลสำคัญของอิตาลีของยุคกลาง ตระกูลแรกเป็นตระกูลที่อยู่ที่สาธารณรัฐปิซาในกลางคริสต์ศวรรษที่ 12 ที่สร้างความสำคัญในปิซาก่อนที่จะไปรุ่งเรืองในซาร์ดิเนียและกลายเป็นผู้ปกครองของรัฐกัลลูรา (Giudicato of Gallura) ตระกูลวิสกอนตีที่สองเป็นตระกูลที่มีอำนาจอยู่ที่มิลานระหว่างปี ค.ศ. 1277 จนถึงปี ค.ศ. 1447 ความเกี่ยวข้องระหว่างสองตระกูลนี้ยังคงเป็นเรื่องที่ตัองพิสูจน์
ดอเจแห่งเวนิส

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สาธารณรัฐเวนิส
| ดอเจแห่งเวนิส |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ลูโดวิโก มานอิน   (คนสุดท้าย)
จวน: ปาลัซโซดูกาเล
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: เปาโล ลูจิโอ อนาเฟสโต
สถาปนา: ค.ศ. 697
คนสุดท้าย: ลูโดวิโก มานอิน
ยกเลิก: 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1797
ภายเหมือนของดยุกเลโอนาร์โด โลเรดันแต่งกายตามธรรมเนียม “corno ducale” (จิโอวานนี เบลลินี หลัง ค.ศ. 1501, หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน)
ดอเจแห่งเวนิส (อิตาลี: Doge di Venezia; เวนิส: Doxe de Venexia) มาจาก “Doge” (ภาษาเวนิส) หรือ “Doxe” ที่มาจากภาษาละติน “Dux” ที่หมายถึงผู้นำทางทหาร ภาษาอิตาลีใช้ “Duce” ดยุกแห่งเวนิสเป็นตำแหน่งประมุขของสาธารณรัฐเวนิสที่ใช้กันมากว่าหนึ่งพันปี เป็นตำแหน่งเลือกตั้งตลอดชีพโดยชนชั้นเจ้านายในนครรัฐ ผู้ที่ได้รับเลือกมักจะเป็นผู้มีอาวุโสสูงที่สุดและเป็นผู้มีปฏิภาณไหวพริบดีที่สุด ความสามารถในการรักษาดุลยภาพระหว่างการมีพิธีรีตองอย่างเจ้านายและความเป็นสาธารณรัฐที่ทำให้เวนิสเป็นตัวอย่างที่ดีของ "สาธารณรัฐพาณิชยนาวี" (Maritime republics) หรือสาธารณรัฐที่เหล่าพ่อค้าและชนชั้นสูงมีอิทธิพลอย่างชัดเจน
ที่มา

จากบทบันทึกของจอห์น ดีคอนแห่งเวนิส (John, deacon of Venice) ผู้ประพันธ์ “พงศาวดารเวนิส” (Chronicon Venetum) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1000 สำนักของดยุกก่อตั้งเป็นครั้งแรกในเวนิสราว ค.ศ. 700 แทนที่ระบบองค์กร (tribune) ที่ปกครองเวนิสในสมัยแรก แต่ไม่เป็นที่ทราบว่าดยุกองค์แรกๆ จะเป็นผู้ที่แทนของจักรวรรดิไบแซนไทน์หรือไม่ ดยุกก็เช่นเดียวกับพระจักรพรรดิมีตำแหน่งตลอดชีพและเป็นประมุขทั้งทางด้านการเมือง การศาสนา และการสงคราม
ดูเพิ่ม

เวนิส
สาธารณรัฐเวนิส
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ (มิลาน)

| โบสถ์และคอนแวนต์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอของคณะดอมินิกัน พร้อมด้วยจิตรกรรม "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ มิลาน
ประเทศ:  มิลาน ลอมบาร์เดีย อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2523 (คณะกรรมการสมัยที่ 4)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอ (อิตาลี: Santa Maria delle Grazie, "พระแม่มารีแห่งพระหรรษทาน") เป็นโบสถ์และคอนแวนต์ของคณะดอมินิกัน ตั้งอยู่ที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี  ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1980
โบสถ์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอมีชื่อเสียงเพราะเป็นที่ตั้งของจิตรกรรมฝาผนัง "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีภายในหอฉันของคอนแวนต์
ประวัติ

ดุ๊กแห่งมิลาน ฟรันเชสโกที่ 1 สฟอร์ซาเป็นผู้สั่งให้สร้างคอนแวนต์ของคณะดอมินิกันและโบสถ์ในวังที่เป็นที่ตั้งของชาเปลที่อุทิศให้แก่พระแม่มารีแห่งพระหรรษทาน (St. Mary of the Graces)
สถาปนิกหลักคือกวีนีฟอร์เต โซลารี (Guiniforte Solari) คอนแวนต์สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1469 และโบสถ์มาสร้างเสร็จทีหลัง ลูโดวีโก สฟอร์ซา ดุ๊กคนใหม่ตัดสินใจใช้โบสถ์นี้เป็นสถานที่บรรจุศพของตระกูลสฟอร์ซา และสร้างอารามใหม่และมุขตะวันออกที่มาเสร็จในปี ค.ศ. 1490
เบอาตรีเช เดสเต ภรรยาของลูโดวีโกได้รับการบรรจุในโบสถ์ในปี ค.ศ. 1497
มุขตะวันออกของโบสถ์เชื่อกันว่าสร้างโดยโดนาโต บรามันเต แต่ไม่มีหลักฐานสนับสนุน เพียงแต่บรามันเตมาพำนักอยู่ที่มิลานในช่วงเวลานั้น
ดูเพิ่ม

มรดกโลก
พระกระยาหารมื้อสุดท้าย
ดีแวร์ตีเมนโต

ดีแวร์ตีเมนโต (อิตาลี: divertimento) ในภาษาอิตาลีหมายถึง เพลงขนาดเบาที่ผู้ประพันธ์ หรือผู้เรียบเรียงจัดทำขึ้นเพื่อฟังกันเล่นๆ ให้เพลิดเพลินบันเทิงใจมากกว่าทำให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจ เป็นบทเพลงที่ฟังสบาย ๆ เบา ๆ ใช้บรรเลงหลังอาหารค่ำ หรือสำหรับกิจกรรมกลางแจ้งเป็นส่วนใหญ่ พหูพจน์เรียก ดีแวร์ตีเมนตี โมซาร์ท เป็นคีตกวีที่ได้ประพันธ์ดีแวร์ตีเมนโตไว้มาก
ตัวอย่างบทเพลงประเภทดีแวร์ตีเมนโต

Divertimento in B-flat major, K.287 - Mozart
Divertimento in B-flat major - Haydn
ตุลลีโอ กัมปัญโญโล

เจนตุลลีโอ กัมปัญโญโล (อิตาลี: Gentullio (Tullio) Campagnolo; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1901 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983) เป็นนักจักรยานและนักประดิษฐ์ชาวอิตาลี ผู้ก่อตั้งบริษัทกัมปัญโญโล ผู้ผลิตชิ้นส่วนจักรยานชั้นนำของโลก ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นผลิตภัณฑ์ไฮเอนด์สำหรับใช้ในการแข่งขันระดับนานาชาติ  เขาเป็นผู้ออกแบบและจดสิทธิบัตรแกนล้อจักรยานแบบปลดเร็ว (quick release skewer) ในปี ค.ศ. 1930 ซึ่งยังคงใช้กันอยู่จนถึงทุกวันนี้
ตุลลีโอเกิดที่เมืองวีเชนซา แคว้นเวเนโต เริ่มเป็นนักแข่งขันจักรยานสมัครเล่นตั้งแต่อายุ 21 ปี และชนะการแข่งขันหลายรายการ โดยในการแข่งขันครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1927 เขาเกือบเป็นผู้ชนะเลิศแต่ต้องพ่ายไปเนื่องจากยางล้อแบนบนเส้นทางระหว่างช่องเขาในจังหวัดเบลลูโน และไม่สามารถถอดล้อเพื่อเปลี่ยนยางได้ จากเหตุการณ์นี้ทำให้เขาคิดออกแบบดุมล้อที่สามารถถอดประกอบได้ด้วยมือเปล่า ไม่ต้องใช้เครื่องมือใด ๆ  และวางจำหน่ายเป็นสินค้าชิ้นแรกของกัมปัญโญโล ในปี ค.ศ. 1933
ตุลลีโอยังเป็นผู้พัฒนาล้อรถยนต์แมกนีเซียมอัลลอยในปี ค.ศ. 1961 ให้กับผู้ผลิตรถยนต์ชั้นนำของอิตาลี ทั้งอัลฟาโรมีโอ เฟอร์รารี ลัมโบร์กีนี และมาเซราตี
ซาวอย

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ซาวอย (แก้ความกำกวม)
ธงของซาวอย ซึ่งเป็นธงเดียวกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างค.ศ. 1200  ถึง ค.ศ. 1350
ซาวอย (อังกฤษ: Savoy), ซาวัว (ฝรั่งเศส: Savoie) หรือ ซาวอยา (อิตาลี: Savoia) คือภูมิภาคในยุโรปที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเทือกเขาแอลป์ที่เกิดขึ้นหลังจากการล่มสลายของราชอาณาจักรเบอร์กันดีของแฟรงค์ ดินแดนในอดีตของซาวอยเป็นของประเทศฝรั่งเศสและประเทศอิตาลีในปัจจุบัน
ที่มา

ซาวอยก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้ารูดอล์ฟที่ 3 แห่งเบอร์กันดีอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1003 ที่ทำให้ราชวงศ์ซาวอยกลายเป็นราชวงศ์ที่ยังคงดำรงอยู่ที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป ราชวงศ์ซาวอยปกครองอาณาจักรเคานต์แห่งซาวอย จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1416 และต่อมาปกครองอาณาจักรดยุคแห่งซาวอย จนระหว่างปี ค.ศ. 1416 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1714 อาณาจักรเคานต์แห่งซาวอยผนวกตูรินและดินแดนต่าง ๆ ในพีดมอนต์ ซึ่งเป็นบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลีที่มีพรมแดนติดกับซาวอย เมืองหลวงของอาณาจักรดยุคคือช็องเบรี มาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1563 เมื่อย้ายไปยังตูริน ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 อาณาจักรดยุคแห่งซาวอยก็มีความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย เมื่อประมุขของราชวงศ์ซาวอยเป็นที่รู้จักกันในฐานะกษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย ขณะที่ตูรินยังคงเป็นเมืองหลวง ดินแดนเดิมของซาวอยถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสในปี  ค.ศ. 1860 ตามข้อตกลงของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 อันเป็นที่มาของการรวมตัวของอิตาลี (Italian unification) แต่ราชวงศ์ซาวอยก็ยังคงเป็นเจ้าของดินแดนในอิตาลีและประมุขกลายมามีฐานะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี
ในฝรั่งเศสปัจจุบันซาวอยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโรนาลป์ หลังจากการถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสในปี  ค.ศ. 1860 ดินแดนของซาวอยก็แบ่งเป็นสองจังหวัด คือ จังหวัดซาวัวและจังหวัดโอต-ซาวัว
ดูเพิ่ม

ซาวัว
โอต-ซาวัว
อาณาจักรเคานต์แห่งซาวอย
อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย
ราชวงศ์ซาวอย
แหล่งข้อมูลอื่น

150th Anniversary of the Annexation of Savoy to France (in English and French) เก็บถาวร 2009-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Savoy Region Movement (in French)
Ligue Savoisienne (in English)
La Région Savoie, j’y crois ! (in French) เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Francia Media}: a territorial and genealogical disambiguation of Lorraine and Burgundy, with a section on Savoy
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค ก จังหวัดในประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดในปี ค.ศ. 1789 |  กัสกอญ  กุยแยน  คอร์ซิกา  ช็องปาญ  แซ็งตงฌ์  โดฟีเน  ตูแรน  ทรัวเซแวเช  นอร์ม็องดี  นีแวร์แน  บัส-นาวาร์  บูร์กอญ  บูร์บอแน  เบรอตาญ  เบอาร์น  แบรี  โบฌอแล  ปัวตู  ปีการ์ดี  แปร์ช  พรอว็องส์  ฟร็องช์-กงเต  ฟอแร  ฟัว  แฟลนเดอส์และแอโน  มาร์ช  แมน  รูซียง  ลอแรน  ล็องก์ด็อก  ลีมูแซ็ง  ลียอแน  อ็องกูมัว  อ็องฌู  ออร์เลอาแน  อาร์ตัว  อาลซัส  อีล-เดอ-ฟร็องส์  โอนี  โอแวร์ญ  |  |
| หลังจากการปฏิวัติ |  อาวีญง1 และเวอแนแซ็ง1  มงเบลียาร์2  มูว์ลูซ3  นิส4  ซาวอย4  |  |
 1 ค.ศ. 1791  2 ค.ศ. 1793  3 ค.ศ. 1798  4 ค.ศ. 1860
ตารันโต

| ตารันโต |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Taranto
The 15th century Aragon Castle
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของตารันโต 
ตารันโตที่ตั้งของตารันโตในอิตาลี
พิกัด: 40°28′N 17°14′E﻿ / ﻿40.467°N 17.233°E﻿ / 40.467; 17.233
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: แม่แบบ:Country data Apulia
จังหวัด: Taranto (TA)
Frazioni: Talsano, Lido Azzurro, Lama, San Vito, San Donato
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Rinaldo Melucci (PD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 209.64 ตร.กม. (80.94 ตร.ไมล์)
ความสูง: 15 - 431 เมตร (−1,399 ฟุต)
ประชากร (April 2012)
 • ทั้งหมด: 200,154 คน
 • ความหนาแน่น: 950 คน/ตร.กม. (2,500 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Tarantini or Tarentini
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 74121-74122-74123
รหัสเขตโทรศัพท์: (+39)099
นักบุญองค์อุปถัมภ์: Saint Catald of Taranto
วันสมโภชนักบุญ: May 10
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ตารันโต (อิตาลี: Taranto เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [ˈtaːranto] ( ฟังเสียง); early Italian: Tarento from ละติน: Tarentum; Ancient Greek: Τάρᾱς Tarās; Modern Greek: Τάραντας Tarantas; Tarantino "Tarde") เป็นนครชายฝั่งทะเลในแคว้นปุลยา ในภาคใต้ของประเทศอิตาลี เป็นเมืองหลวงของจังหวัดตารันโต และเป็นเมืองท่าที่สำคัญทางการค้า ยังเป็นฐานที่ตั้งกองทัพเรืออิตาลี เมืองมีอุตสาหกรรมเหล็กและโรงหลอมเหล็ก งานเคมี อู่ต่อเรือสำหรับสร้างเรือรบ และโรงงานผลิตอาหาร จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 200,154 คน เป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 บนแผ่นดินใหญ่
ในยุคโบราณราวคริสต์ศวรรษที่ 500 ก่อนคริสตกาล เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของโลก มีประชากรมากถึง 300,000 คน
ดานีเอเล มาซาลา

นักปัญจกีฬาสมัยใหม่ชาวอิตาลี
ดานีเอเล มาซาลา (อิตาลี: Daniele Masala; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 – ) เป็นนักปัญจกีฬาสมัยใหม่และแชมป์โอลิมปิกชาวอิตาลี
ประวัติ

มาซาลาเข้าร่วมการแข่งกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1976 แปดปีต่อมา เขาได้อยู่ในทีมอิตาลีซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส รวมถึงเขายังได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทบุคคล ส่วนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่โซล เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภททีม
แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:Sports-reference
Official site
ซานเลอูโช

| พระราชวังและสวนในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่กาแซร์ตา สะพานส่งน้ำที่วันวีเตลลี และกลุ่มอาคารซานเลอูโช * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ซานเลอูโช
ประเทศ:  อิตาลี
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2540 (คณะกรรมการสมัยที่ 21)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ซานเลอูโช (อิตาลี: San Leucio) เป็นตำบลในเมืองกาแซร์ตาในคัมปาเนียทางตอนใต้ของอิตาลี ที่มีชื่อเสียงจากการเป็นรีสอร์ตที่สร้างขึ้นจากโรงงานไหมเก่า ซานเลอูโชตั้งอยู่ราว 3.5 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของกาแซร์ตา และอยู่สูง 145 เมตรจากระดับน้ำทะเล
ซานเลอูโชได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997