stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
บู๊ขิวเขียม
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
อู๋ จินหฺวา (2001). "ซานกั๋วจื้อเจี้ยวอี้ซฺวี่ลี่" (三國志斠議續例). เหวินฉื่อ (文史).
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน 
ชิ้นส่วนที่ค้นพบใหม่ของศิลาจารึกที่ระลึกบู๊ขิวเขียม
ปั๋ว อี้เข่า

ปั๋ว อี้เข่า   เป็นบุตรชายคนโตของพระเจ้าโจวเหวินและพี่ชายคนโตของกษัตริย์วูผู้ก่อตั้งของราชวงศ์โจวของจีนในสมัยโบราณ
ในนิยาย

ในวรรณกรรมเรื่องสถาปนาเทวดาเฟิงเสิ่น (封神,ห้องสิน)  ปั๋วอี้เข่า (伯邑考,เป๊กอิบโค้ว) เป็นบุตรชายคนโตของจีชาง (姬昌,กีเชียง) ที่มีความโดดเด่นในด้านดุริยประณีต และดนตรีโดยเฉพาะพินกู่ฉิน และยังเป็นผู้ที่มีความกตัญญูอย่างหาที่สุดไม่ได้ ในวรรณกรรมห้องสินกล่าวว่าพระเจ้าซางโจ้ว (商紂) พิโรธจีชาง เจ้าเมืองซีฉี (西岐,ไซกี) พระเจ้าซางโจ้วจึงสั่งขังจีชาง ไว้ที่เมืองโหยวหลี่ ต่อมาปั๋วอี้เข่า บึตรชายหัวปีของจีชาง จึงได้มาทูลขอให้ปล่อยบิดา นางต๋าจี่ (妲己,ชันกี) เห็นปั๋วอี้เข่ารูปร่างหล่อเหลางดงาม ก็มีใจปฏิพัทธ์จึงขอให้ขอให้พระเจ้าซางโจ้วให้เขาเข้าวังมาสอนนางเล่นพิณกู่ฉิน (古琴) แล้วนางก็ยั่วยวนปั๋วอี้เข่า แต่เขาบอกปัดความรักของนาง นางจึงทูลยุยงพระเจ้าแผ่นดินให้สั่งประหารเขา แล้วให้เอาศพไปทำขนมเปี๊ยะให้จีชางกิน จีชางทราบเหตุการณ์ทั้งหมดดี แต่จำยอมบริโภคขนมเปี๊ยะนั้นเพื่อรอวันล้างแค้นภายหน้า ระหว่างทางกลับบ้านจี ซางอาเจียนออกเป็นกระต่ายสีขาว (白兔) 3 ตัว ซึ่งจะถูกนำต่อมาได้อยู่ภายใต้การดูแลของเทพธิดาดวงจันทร์ฉางเอ๋อร์ (嫦娥)
พ.ศ. 2298

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2295  2296  2297  2298  2299  2300  2301
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2298
ปฏิทินกริกอเรียน: 1755 MDCCLV
Ab urbe condita: 2508
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1204 ԹՎ ՌՄԴ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6505
ปฏิทินบาไฮ: −89 – −88
ปฏิทินเบงกอล: 1162
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2705
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 28 Geo. 2 – 29 Geo. 2
พุทธศักราช: 2299
ปฏิทินพม่า: 1117
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7263–7264
ปฏิทินจีน: 甲戌年 (จอธาตุไม้) 4451 หรือ 4391     — ถึง — 乙亥年 (กุนธาตุไม้) 4452 หรือ 4392
ปฏิทินคอปติก: 1471–1472
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2921
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1747–1748
ปฏิทินฮีบรู: 5515–5516
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1811–1812
 - ศกสมวัต: 1677–1678
 - กลียุค: 4856–4857
ปฏิทินโฮโลซีน: 11755
ปฏิทินอิกโบ: 755–756
ปฏิทินอิหร่าน: 1133–1134
ปฏิทินอิสลาม: 1168–1169
ปฏิทินญี่ปุ่น: Hōreki 5 (宝暦５年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4088
ปฏิทินหมินกั๋ว: 157 ก่อน ROC 民前157年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2298 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1755 - มีนาคม ค.ศ. 1756
มหาศักราช 1677
เหตุการณ์

กรมพระราชวังบวรสถานมงคล(เจ้าฟ้ากุ้ง) ถูกลงโทษโบยจนสวรรคต
วันเกิด

2 พฤศจิกายน - มารี อ็องตัวแน็ต (สวรรคต 16 ตุลาคม พ.ศ. 2336)
17 พฤศจิกายน - พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส (สวรรคต 16 กันยายน พ.ศ. 2367)
พ.ศ. 2295

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2292  2293  2294  2295  2296  2297  2298
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2295
ปฏิทินกริกอเรียน: 1752 MDCCLII
Ab urbe condita: 2505
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1201 ԹՎ ՌՄԱ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6502
ปฏิทินบาไฮ: −92 – −91
ปฏิทินเบงกอล: 1159
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2702
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 25 Geo. 2 – 26 Geo. 2
พุทธศักราช: 2296
ปฏิทินพม่า: 1114
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7260–7261
ปฏิทินจีน: 辛未年 (มะแมธาตุโลหะ) 4448 หรือ 4388     — ถึง — 壬申年 (วอกธาตุน้ำ) 4449 หรือ 4389
ปฏิทินคอปติก: 1468–1469
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2918
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1744–1745
ปฏิทินฮีบรู: 5512–5513
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1808–1809
 - ศกสมวัต: 1674–1675
 - กลียุค: 4853–4854
ปฏิทินโฮโลซีน: 11752
ปฏิทินอิกโบ: 752–753
ปฏิทินอิหร่าน: 1130–1131
ปฏิทินอิสลาม: 1165–1166
ปฏิทินญี่ปุ่น: Hōreki 2 (宝暦２年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4085
ปฏิทินหมินกั๋ว: 160 ก่อน ROC 民前160年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2295 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1752 - มีนาคม ค.ศ. 1753
มหาศักราช 1674
เหตุการณ์

พระเจ้าอลองพญา สถาปนาราชวงค์อลองพญา
พระแท่นวัชรอาสน์

| พระแท่นวัชรอาสน์ |
| --- | --- |
พระแท่นวัชรอาสน์ที่พุทธคยา
วัสดุ: หินทราย
ช่วงเวลา/วัฒนธรรม: ป. 250 ปีก่อนคริสตกาล
ค้นพบ: 24°41′45″N 84°59′28″E﻿ / ﻿24.695939°N 84.991211°E﻿ / 24.695939; 84.991211
สถานที่: พุทธคยา พิหาร  อินเดีย
ที่อยู่ปัจจุบัน: พุทธคยา พิหาร  อินเดีย
พระแท่นวัชรอาสน์
พระแท่นวัชรอาสน์ (vajrāsana) เป็นบัลลังก์ใน วัดมหาโพธิ์ ที่ พุทธคยา เป็นที่เชื่อกันว่าสร้างโดย พระเจ้าอโศกมหาราช ของ จักรวรรดิเมารยะ อยู่ระหว่าง 250-233 ปี ก่อนคริสตกาล ในสถานที่ซึ่ง พระโคตมพุทธเจ้า ทรงตรัสรู้เมื่อประมาณ 200 ปีก่อนหน้า
วัชรอาสน์คือบัลลังก์ (บัลลังก์; ที่นั่งหรือแท่นแห่งการตรัสรู้) ของ พระโคตมพุทธเจ้า เป็นสัญลักษณ์แสดงสถานที่ที่ พระโคตมพุทธเจ้า บรรลุวิมุตติสุข ตำราของทิเบตก็ใช้คำว่าวจีษณาเพื่ออ้างถึงพุทธคยาด้วย
พระแจ้ง

| พระแจ้ง |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระอรุณ
ชื่อสามัญ: พระแจ้ง
ประเภท: พระพุทธรูป​
ศิลปะ: ปางมารวิชัย​ ศิลปะล้านช้าง
ความกว้าง: 50 เซนติเมตร
วัสดุ: สำริด
สถานที่ประดิษฐาน: พระวิหาร วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร​ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
ความสำคัญ: มีนามพ้องกับชื่อวัด
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา
พระแจ้ง (ພຣະແຈ້ງ) หรือ พระอรุณ (ພຣະອະຣຸນ)  เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะลาว เป็นพระพุทธรูปที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2401  ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้อัญเชิญพระอรุณ หรือพระแจ้งมาจากเมืองเวียงจันทน์ โดยมีพระราชประสงค์จะอัญเชิญมาประดิษฐานในพระบรมมหาราชวัง แต่ภายหลังพระองค์ได้มีพระราชดำริที่จะย้ายพระอรุณมาประดิษฐาน ณ วัดอรุณราชวรารามแทนด้วยเหตุที่นามพระพุทธรูปพ้องกับชื้อวัด ดังปรากฏหลักฐานจากพระราชหัตถเลขา ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปีมะเมีย จ.ศ. 1220 (พ.ศ. 2401) ความตอนหนึ่งว่า “...ยังมีพระที่มีชื่อเอามาแต่เมืองเวียงจันทน์อีกสองพระองค์ พระอินแปลงน่าตัก 2 ศอกเศษ พระอรุณน่าตักศอกเศษ พระอรุณนั้น ฉันคิดว่าจะเชิญลงมาไว้ในพระวิหารวัดอรุณ เพราะชื่อวัดกับชื่อพระต้องกันสมควรแต่จะให้จัดแจงที่ฐานเสียให้เสร็จก่อน แล้วจึงจะเชิญลงมาต่อน่าน้ำ...” จากพระราชดำริดังกล่าว ในเวลาต่อมา จึงโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระอรุณประดิษฐานในพระวิหารวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร โดยโปรดให้ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชีด้านหน้าพระพุทธชัมพูนุท ซึ่งเป็นพระประธานนับแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน  ในช่วงวันสงกรานต์ของทุกปี ในวันที่ 12 เมษายน จะอัญเชิญพระอรุณองค์จำลองแห่เวียน ตั้งแต่ถนนอรุณอมรินทร์ไปจนถึงถนนอิสรภาพ และในวันที่ 13 เมษายน จะอัญเชิญพระอรุณองค์จำลองออกมาให้ประชาชนสรงน้ำพระเป็นประจำทุกปี
ปลากะพงแดง

| ปลากะพงแดง |
| --- | --- |

ปลากะพงแดงป่าชายเลน (L. argentimaculatus)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Perciformes
วงศ์:: Lutjanidae
สกุล:: Lutjanus Bloch, 1790

ชนิดต้นแบบ
Lutjanus lutjanus Bloch, 1790
ชื่อพ้อง
 Hobar Forsskål, 1775 (ไม่ใช้)  Naqua Forsskål, 1775 (ไม่ปรากฏ)  Lutianus Bloch, 1790 (สะกดผิดและใช้ผิดตามกันมา)  Pagrus Plumier, 1802  Diacope  Cuvier, 1815  Mesoprion  Cuvier, 1828  Genyoroge Cantor, 1849  Neomaenis Girard, 1858  Evoplites  Gill, 1862  Neomesoprion Castelnau, 1875  Rabirubia Jordan & Fesler, 1893  Raizero Jordan & Fesler, 1893  Bennettia Fowler, 1904  Parkia Fowler, 1904  Rhomboplitoides Fowler, 1918  Jordanichthys Evermann & Clark, 1928  Loxolutjanus Fowler, 1931  Percaprionodes Fowler, 1944
ปลากะพงแดง เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งที่อยู่ในสกุล Lutjanus ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
คำว่า Latjanus รวมถึง Lutjanidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์ด้วย มาจากคำว่า ikan lutjan (อีกันลุตจัน) ซึ่งเป็นชื่อเรียกปลาจำพวกนี้ในภาษามลายู
ปลากะพงแดงเป็นปลากินเนื้อ อาศัยอยู่ในทะเลหรือมหาสมุทรในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั้งในมหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแอตแลนติก บางชนิดอาจปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ และมีอยู่สองชนิดที่พบได้เฉพาะในน้ำจืดและน้ำกร่อยเท่านั้น
การจำแนก

จำแนกออกได้เป็น 73 ชนิด
Lutjanus adetii (Castelnau, 1873)
Lutjanus agennes Bleeker, 1863
Lutjanus alexandrei Moura & Lindeman, 2007
Lutjanus ambiguus (Poey, 1860)
Lutjanus analis (Cuvier, 1828)
Lutjanus apodus (Walbaum, 1792)
Lutjanus aratus (Günther, 1864)
Lutjanus argentimaculatus (Forsskål, 1775)
Lutjanus argentiventris (Peters, 1869)
Lutjanus bengalensis (Bloch, 1790)
Lutjanus biguttatus (Valenciennes, 1830)
Lutjanus bitaeniatus (Valenciennes, 1830)
Lutjanus bohar (Forsskål, 1775)
Lutjanus boutton (Lacépède, 1802)
Lutjanus buccanella (Cuvier, 1828)
Lutjanus campechanus (Poey, 1860)
Lutjanus carponotatus (Richardson, 1842)
Lutjanus coeruleolineatus (Rüppell, 1838)
Lutjanus colorado Jordan &  Gilbert, 1882
Lutjanus cyanopterus (Cuvier, 1828)
Lutjanus decussatus (Cuvier, 1828)
Lutjanus dentatus (Duméril, 1861)
Lutjanus dodecacanthoides (Bleeker, 1854)
Lutjanus ehrenbergii (Peters, 1869)
Lutjanus endecacanthus Bleeker, 1863
Lutjanus erythropterus Bloch, 1790
Lutjanus fulgens (Valenciennes, 1830)
Lutjanus fulviflamma (Forsskål, 1775)
Lutjanus fulvus (Forster, 1801)
Lutjanus fuscescens (Valenciennes, 1830)
Lutjanus gibbus (Forsskål, 1775)
Lutjanus goldiei (Macleay, 1882)
Lutjanus goreensis (Valenciennes, 1830)
Lutjanus griseus (Linnaeus, 1758)
Lutjanus guilcheri Fourmanoir, 1959
Lutjanus guttatus (Steindachner, 1869)
Lutjanus indicus Allen, White & Erdmann, 2013
Lutjanus inermis ( Peters, 1869)
Lutjanus jocu (Bloch & Schneider, 1801)
Lutjanus johnii (Bloch, 1792)
Lutjanus jordani (Gilbert, 1898)
Lutjanus kasmira (Forsskål, 1775)
Lutjanus lemniscatus (Valenciennes, 1828)
Lutjanus lunulatus (Park, 1797)
Lutjanus lutjanus Bloch, 1790
Lutjanus madras (Valenciennes, 1831)
Lutjanus mahogoni (Cuvier, 1828)
Lutjanus malabaricus (Bloch & Schneider, 1801)
Lutjanus maxweberi Popta, 1921
Lutjanus mizenkoi  Allen & Talbot, 1985
Lutjanus monostigma (Cuvier, 1828)
Lutjanus notatus (Cuvier, 1828)
Lutjanus novemfasciatus Gill, 1862
Lutjanus ophuysenii (Bleeker, 1860)
Lutjanus papuensis Allen,  White & Erdmann, 2013
Lutjanus peru (Nichols & Murphy, 1922)
Lutjanus purpureus (Poey, 1866)
Lutjanus quinquelineatus (Bloch, 1790)
Lutjanus rivulatus (Cuvier, 1828)
Lutjanus rufolineatus (Valenciennes, 1830)
Lutjanus russellii (Bleeker, 1849)
Lutjanus sanguineus (Cuvier, 1828)
Lutjanus sapphirolineatus Iwatsuki, Al-Mamry & Heemstra, 2016
Lutjanus sebae (Cuvier, 1816)
Lutjanus semicinctus Quoy & Gaimard, 1824
Lutjanus stellatus Akazaki, 1983
Lutjanus synagris (Linnaeus, 1758)
Lutjanus timoriensis (Quoy & Gaimard, 1824)
Lutjanus viridis (Valenciennes, 1846)
Lutjanus vitta (Quoy & Gaimard, 1824)
Lutjanus vivanus (Cuvier, 1828)
Lutjanus xanthopinnis Iwatsuki, Tanaka & Allen, 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lutjanus ที่วิกิสปีชีส์
ธงชาตินอร์เวย์

| --- | --- |


ธงชาติ
การใช้: ธงพลเรือน และ ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 8:11
ประกาศใช้: พ.ศ. 2361
ลักษณะ: ธงมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นแดงมีไม้กางเขนสีขาวและมีไม้กางเขนสีน้ำเงินทับอยู่
ออกแบบโดย: Fredrik Meltzer
 

ธงราชการ ธงกองทัพ เเละ ธงราชนาวี

การใช้: ธงราชการ ธงกองทัพ ธงราชการ และ ธงนาวี
สัดส่วนธง: 16:27
ลักษณะ: ลักษณะเหมือนกับธงชาติ แต่มีหางแซงแซว
 

ธงฉาน

การใช้: ธงกองทัพ
สัดส่วนธง: 1:1
ลักษณะ: ธงชาติรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส
 
ธงชาตินอร์เวย์ มีอายุนับย้อนหลังขึ้นไปถึงปี พ.ศ. 2364 เมื่อครั้งที่นอร์เวย์ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของสวีเดน จากการยอมยกดินแดนให้ของประเทศเดนมาร์กเมื่อ พ.ศ. 2357 ลักษณะของธงนี้มีรูปแบบเดียวกันกับธงชาติเดนมาร์ก แต่เพิ่มรูปไม้กางเขนสีน้ำเงินขอบขาว เพื่อเป็นการแสดงความรักชาติของชาวนอร์เวย์
ประวัติ

เป็นการยากที่จะระบุว่าธงที่เก่าแก่ที่สุดของนอร์เวย์มีลักษณะอย่างไร ในสมัยโบราณประเทศต่างๆไม่ได้บินธง กษัตริย์และผู้ปกครองคนอื่น ๆ บินธงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสู้รบ เซนต์ Olavใช้งูภายในเครื่องหมายสีขาวที่รบ Nesjar ก่อนหน้านี้ใช้กาหรือมังกร Magnus the Goodใช้เครื่องหมายเดียวกับ Saint Olav แฮรัลด์Hardrådeใช้แบนเนอร์กา ธงนี้บินโดยหัวหน้าชาวไวกิ้งหลายคนและผู้ปกครองชาวสแกนดิเนเวียคนอื่น ๆ ในช่วงศตวรรษที่ 9, 10 และ 11 Ingeใช้สิงโตสีแดงบนทองคำ Sverreใช้นกอินทรีสีทองและสีแดง ธงแรกที่รู้จักซึ่งอาจจะอธิบายว่าเป็นธงประจำชาติของนอร์เวย์เป็นหนึ่งที่ใช้ในวันนี้เป็นพระราชวงศ์ Eirik Magnussonใช้ธงที่อธิบายว่าเป็นสิงโตทองคำที่มีขวานและมงกุฎเป็นสีแดงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1280 และนี่ก็เป็นธงของกษัตริย์แห่งนอร์เวย์เป็นประจำและด้วยเหตุนี้ของนอร์เวย์
ธงดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากแขนเสื้อและเดิมเป็นเพียงธงของผู้ปกครองนอร์เวย์ (ดังที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน) ต่อมายังถูกใช้บนเรือและบนป้อมปราการจนกระทั่งค่อยๆเลิกใช้ไปในช่วงศตวรรษที่ 17 และ 18 ภาพวาดที่เก่าแก่ที่สุดอยู่บนตราของ Duchess Ingebjørgในปี ค.ศ. 1318 ประมาณ 1,500 มันกลายเป็นธรรมเนียมที่เรือจะบินธงของประเทศบ้านเกิดเพื่อระบุสัญชาติของตน ธงสีแดงที่มีสิงโตสีทองและง้าวสีเงินเป็นภาพธงชาตินอร์เวย์ในหนังสือธงของชาวดัตช์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1669 ถึง ค.ศ. 1670 [2]อย่างน้อยที่สุดก็ราวปลายปี ค.ศ. 1698 ธงสิงโตได้บินอยู่เหนือป้อมปราการอาเคอร์ชุส "สิงโตนอร์เวย์" ถูกวางไว้ในสีของกองทหารนอร์เวย์ทั้งหมดในปี 1641 ในปี 1748 กฤษฎีการะบุว่าDannebrogควรเป็นธงพ่อค้าตามกฎหมายเท่านั้น
กฎหมายธง

กฎหมายธงนอร์เวย์ปี พ.ศ. 2441 [4]ระบุลักษณะของธงของพ่อค้าและธงประจำรัฐและการใช้เรือสินค้าศุลกากรและเรือไปรษณีย์ กฎข้อบังคับเกี่ยวกับธง พ.ศ. 2470 [5]อธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับการใช้ธงประจำรัฐในทรัพย์สินของรัฐและในวันหยุดประจำชาติ
กฎข้อบังคับเกี่ยวกับธงยังอธิบายถึงช่วงเวลาของวันที่ควรยกและลดธง ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนตุลาคมธงควรเริ่มตั้งแต่เวลา 08.00 น. ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ควรยกตั้งแต่เวลา 09.00 น. ธงจะลดลงเมื่อพระอาทิตย์ตกแม้ว่าจะไม่เกิน 21.00 น. แม้ว่าพระอาทิตย์ตกจะช้ากว่านั้นก็ตาม ในมณฑลทางตอนเหนือของนอร์ดแลนด์และทรอมส์ธงจะบินระหว่าง 10.00 ถึง 15.00 น. ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ กฎเหล่านี้ใช้ไม่ได้กับการใช้ธงเป็นการส่วนตัว แต่โดยทั่วไปแล้วประชาชนทุกคนจะปฏิบัติตามกฎเหล่านี้
การออกแบบธง

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ธงชาติ และ ธงเรือพลเรือน |  |  ธงราชการ ธงกองทัพ และ ธงราชนาวี |
ธงชาติ และ ธงเรือพลเรือน อัตราส่วน 22:16 สัดส่วนด้านยาว 6:1:2:1:12 สัดส่วนด้านกว้าง 6:1:2:1:6
ธงราชการ ธงกองทัพ และ ธงราชนาวี อัตราส่วน 27:16 สัดส่วนด้านยาว 6:1:2:1:11 สัดส่วนด้านกว้าง 6:1:2:1:6
ข้อบังคับ และ ระเบียบ

การบรรเลงเพลงชาติ ขณะเชิญธง (ขึ้นหรือลง) จากยอดเสา
การเชิญธงชาติในงานเทศกาล หรือ งานพิธีการ โดยในงานมีการจัดแตรฟันแฟร์เป่าคำนับ และ วงดุริยางค์เข้าร่วม ในขณะเชิญธงวงดุริยางค์จะมีการบรรเลงเพลงชาติ (ยา, วีเอลสเกอร์เดทเทลันเดท). สำหรับพิธีการที่จัดโดยพลเรือน ไม่ได้มีการกำหนดรายละเอียด. ในส่วนร ธงชาตินอร์เวย์ปัจจุบันได้รับการออกแบบในปี พ.ศ. 2364 โดยFredrik Meltzerสมาชิกรัฐสภา ( Storting ) มันได้รับการรับรองโดยทั้งสองห้องของ Storting เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคมและ 16 พฤษภาคมตามลำดับ อย่างไรก็ตาม พระมหากษัตริย์ทรงปฏิเสธที่จะลงนามในกฎหมายธง แต่ทรงเห็นชอบให้ออกแบบเพื่อใช้พลเรือนตามพระราชกฤษฎีกาในสภาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2364 รัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2357 ระบุอย่างชัดเจนว่าธงสงครามต้องเป็นธงสหภาพ จึงเป็นธงสามัญ ( ภาษาสวีเดนที่มีเขตการปกครองหมายถึงนอร์เวย์) ถูกใช้โดยกองทัพและกองทัพเรือของทั้งสองรัฐจนถึงปี พ.ศ. 2387ารทหาร มีการเป่าแตรคำนับในช่วงการเชิญธงชาติ, เรียกว่า "flaggappell" (Attention to the flag)  (cf.แตรสัญญาณของกองทัพบกนอร์เวย์).
การทำความเคารพธงชาติ ขณะเชิญธง (ขึ้นหรือลง) จากยอดเสา
กฎหมายนอร์เวย์ได้ระบุไว้ดังนี้ ธงชาติ และ ธงแสดงตัวสำหรับประมุขแห่งรัฐต่างประเทศ ต้องแสดงความเคารพ เช่นเดียวกับธงชาตินอร์เวย์.
สำหรับพลเรือน และ พนักงานของรัฐที่ไม่ได้สวมใส่เครื่องแบบ, แสดงความเคารพโดยการยืนตรง หรือ ให้เอามือขวาจับที่หน้าอกด้านซ้าย (e.g. the U.S. hand-over-the-heart  (cf. United States Flag Code).
ในกรณีที่แสดงความเคารพระหว่างเชิญธง โดยการยืนตรงตามธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว อาจมีการยืนสงบนิ่งในช่วงดังกล่าว. สำหรับสุภาพบุรุษอาจใช้การโค้งคำนับหลังสิ้นสุดการเชิญธงชาติ (ในบางอาชีพสามารถเคารพโดยโค้งคำนับได้ เช่น นักบวช, แพทย์พยาบาล, หรือ เจ้าหน้าที่ตรวจวัดสภาพอากาศ ).
พนักงานของรัฐที่สวมใส่เครื่องแบบ  (e.g.: ทหารอาชีพในเครื่องแบบ, ตำรวจ, เจ้าหน้าที่
ศุลกากร, เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์, เจ้าพนักงานนำร่อง, พนักงานจราจร)  ในระหว่างการเชิญธงชาติ. ประกอบการบรรเลงเพลงชาติหรือการเป่าแตรคำนับ ขึ้นและลง แสดงความเคารพโดยการทำวันทยาหัตถ์ หรือ วันทยาวุธ จนกว่าจะเสร็จการเชิญธง  "Halt and front face" (ให้หันไปทางเสาธง อาคาร หรือสถานที่ที่มีการเชิญธงชาติ).
พนักงานของรัฐที่สวมใส่เครื่องแบบประกอบการสวมหมวก แสดงความเคารพโดยการยืนตรงทำวันทยาหัตถ์. และ ถ้าสวมใส่เครื่องแบบแต่ไม่ได้สวมหมวก แสดงความเคารพโดยการยืนตรง จนกว่าจะเสร็จการเชิญธง การลดธงชาติครึ่งเสาให้ปฏิบัติการเหมือนการชักธงขึ้นเช่นปกติ แต่เมื่อธงถึงยอดเสาแล้วจึงลดลงให้อยู่ในระดับความสูงประมาณ 2 ใน 3 ส่วนของความสูงของเสาธงนั้น และเมื่อจะชักธงลงให้ชักธงขึ้นจนถึงยอดเสาก่อน แล้วจึงชักธงลงเช่นเดียวกับเรื่องวิธีการชักธงชาติ.
การเก็บพับธงชาติ
อาชีพที่ต้องใช้ธงชาติ
Dishonoured flag
ในทางทหาร ถือกันว่า ธงชาตินอร์เวย์จะไม่ให้เปรอะเปื้อนดินโคลน หรือ ตกสู่พื้นดิน ดังนั้น การเชิญธงชาติจะต้องพึงระมัดระวังอย่างยิ่ง
วันประดับธง

1 มกราคม - วันขึ้นปีใหม่
21 มกราคม - วันพระราชสมภพของ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา
6 กุมภาพันธ์ - วันชาติซามิ. (ประดับธงคู่กับธงของซามิ.)
21 กุมภาพันธ์ - วันพระราชสมภพของ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5'
วันขอบคุณพระเจ้า
1 พฤษภาคม - วันแรงงานสากล
8 พฤษภาคม - วันปลดปล่อย (วันสิ้นสุดการยึดครองของนาซีเยอรมัน ค.ศ. 1945)
17 พฤษภาคม - วันรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1814 (วันชาตินอร์เวย์)
Whitsunday
7 มิถุนายน - Union Dissolution Day ค.ศ. 1905
4 กรกฎาคม - วันพระราชสมภพของ สมเด็จพระราชินีซอนยา
20 กรกฎาคม - วันพระราชสมภพของ มกุฎราชกุมารโฮกุน มักนุส
29 กรกฎาคม - Olsok. (รำลึกถึงการสวรรคตของ พระเจ้าโอลาฟแฮรัลสัน (นักบุญเซนต์โอลาฟ), ระหว่าง battle of Stiklestad 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1030.)
19 สิงหาคม - วันพระราชสมภพของ เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารี
วันจันทร์ที่สองของเดือนกันยายน ทุก ๆ 4 ปี - การเลือกตั้งทั่วไป
24 ธันวาคม - วันคริสต์มาสอีฟ
พัฒนาการ

ธงพระอิสริยยศ "สิงโตทอง" มาจาก ตราแผ่นดินของนอร์เวย์ ค.ศ. 1905 โดย Eilif Peterssen ธงสิงโตทอง เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1318 จนถึงก่อนศตวรรษที่ 18[คลุมเครือ][ต้องการอ้างอิง]
ธงสหภาพคาลมาร์ ค.ศ. 1397-1523 (ไม่มีการยืนยัน).
ธงชาติราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์ ค.ศ. 1536-1814. ใช้เป็นธงค้าขาย ตั้งแต่ ค.ศ. 1748.
ธงเรือค้าขายใช้สำหรับเรือในน่านน้ำทางเหนือของแหลมฟินิสเตร์เร (ค.ศ. 1814-1821) ในน่านน้ำที่ไกลกว่านั้นจะใช้ธงชาติสวีเดนแทน.
ธงเรือค้าขายใช้สำหรับเรือในน่านน้ำทางใต้ของแหลมฟินิสเตร์เร (ค.ศ. 1815-1818) จนถึง ค.ศ. 1821.
ธงเรือพลเรือนนอร์เวย์-สวีเดน (สำหรับใช้ใน "น่านน้ำระยะไกล").
ธงเรือค้าขายใช้สำหรับเรือในน่านน้ำทางใต้ของแหลมฟินิสเตร์เร (จนถึง ค.ศ. 1838) .
ธงชาติ และ ธงเรือพลเรือน (ค.ศ. 1844-1899)
ธงชาติ (ค.ศ. 1899–ปัจจุบัน)
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศนอร์เวย์
ธงชาติสหราชอาณาจักรสวีเดนและนอร์เวย์
ตราแผ่นดินของนอร์เวย์
ยา, วีเอลสเกอร์เดทเทลันเดท
คองเงอซังเงิน
ธงในประเทศนอร์เวย์
แหล่งข้อมูลอื่น

Norway ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
ประเทศ:  กรีซ  โครเอเชีย  จอร์เจีย1  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส1  เดนมาร์ก  ตุรกี1  นครรัฐวาติกัน  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอนเตเนโกร  มอลโดวา  มอลตา  มาซิโดเนียเหนือ  โมนาโก  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย1  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  สหราชอาณาจักร นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  เวลส์  สกอตแลนด์  อังกฤษ  ออสเตรีย  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน1  อิตาลี  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  ทรานส์นีสเตรีย  คอซอวอ  อับฮาเซีย  นากอร์โน-คาราบัค  นอร์เทิร์นไซปรัส  เซาท์ออสซีเชีย 
องค์กรระหว่างประเทศ:  สหภาพยุโรป 
1. มีพื้นที่ทั้งในทวีปยุโรปและในทวีปเอเชีย
พระแก้วฟ้าที่ 1

พระแก้วฟ้าที่ 1 หรือเจ้าพญาโญมราชา หรือเจ้าพญาแญม เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระบรมราชาที่ 4 (นักพระสัตถา) หลังจากพระบรมราชาที่ 5 หรือองค์ตน สวรรคต และพระบรมราชาที่ 6 ขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ก่อการกบฏ จับพระบรมราชาที่ 6 ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของพระองค์ประหารชีวิตเสียใน พ.ศ. 2143 และขึ้นครองราชย์เป็นพระแก้วฟ้าที่ 1 แต่พระองค์ไม่ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางและพระสงฆ์ ซึ่งได้ไปกราบบังคมทูลต่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเพื่อขอตัวพระศรีสุพรรณมาธิราช พระอนุชาของสมเด็จพระบรมราชาที่ 4 (นักพระสัตถา) ที่ถูกกักตัวอยู่ที่กรุงศรีอยุธยามาขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ต่อไป
หลังจากพระศรีสุพรรณมาธิราชขึ้นครองราชย์เป็นพระบรมราชาที่ 7 พระแก้วฟ้ายังรวบรวมผู้สนับสนุนพระองค์ก่อกบฏ จนกระทั่งถูกจับได้และถูกประหารชีวิตใน พ.ศ. 2154
พ.ศ. 2300

| --- | --- |
ศตวรรษ::  17  18  19
ปี::  2297  2298  2299  2300  2301  2302  2303
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 2300
ปฏิทินกริกอเรียน: 1757 MDCCLVII
Ab urbe condita: 2510
ปฏิทินอาร์มีเนีย: 1206 ԹՎ ՌՄԶ
ปฏิทินอัสซีเรีย: 6507
ปฏิทินบาไฮ: −87 – −86
ปฏิทินเบงกอล: 1164
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 2707
ปีในรัชกาลอังกฤษ: 30 Geo. 2 – 31 Geo. 2
พุทธศักราช: 2301
ปฏิทินพม่า: 1119
ปฏิทินไบแซนไทน์: 7265–7266
ปฏิทินจีน: 丙子年 (ชวดธาตุไฟ) 4453 หรือ 4393     — ถึง — 丁丑年 (ฉลูธาตุไฟ) 4454 หรือ 4394
ปฏิทินคอปติก: 1473–1474
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 2923
ปฏิทินเอธิโอเปีย: 1749–1750
ปฏิทินฮีบรู: 5517–5518
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: 1813–1814
 - ศกสมวัต: 1679–1680
 - กลียุค: 4858–4859
ปฏิทินโฮโลซีน: 11757
ปฏิทินอิกโบ: 757–758
ปฏิทินอิหร่าน: 1135–1136
ปฏิทินอิสลาม: 1170–1171
ปฏิทินญี่ปุ่น: Hōreki 7 (宝暦７年)
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: กริกอเรียนลบ 11 วัน
ปฏิทินเกาหลี: 4090
ปฏิทินหมินกั๋ว: 155 ก่อน ROC 民前155年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 2300 ใกล้เคียงกับ
เมษายน ค.ศ. 1757 - มีนาคม ค.ศ. 1758
มหาศักราช 1679
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ (พ.ศ. 2275 - พ.ศ. 2301)
เหตุการณ์

อังกฤษเข้ายึดครองชมพูทวีป
ประเทศมอลตาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

ประเทศมอลตา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกมอลตาเป็นตัวแทนประเทศมอลตาในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่เข้าร่วม

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  สกีลงเขา | 0 | 1 | 1 |
| รวม | 0 | 1 | 1 |
สกีลงเขา

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | Run 1> เวลา | Run 1> อันดับ | Run 2> เวลา | Run 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เอลิเซ่ เปลเลกริน | Women's giant slalom | 1:36.85 | 72 | 1:36.27 | 64 | 3:13.12 | 65 |
| เอลิเซ่ เปลเลกริน | Women's slalom | 1:07.10 | 52 | 1:02.73 | 39 | 2:09.83 | 42 |
สกีข้ามทุ่ง

ผลการแข่งขันดังนี้ :
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | รอบก่อนรองฯ> ผล | รอบก่อนรองฯ> อันดับ | รอบรองฯ> ผล | รอบรองฯ> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ดูเพิ่ม

ประเทศมอลตาในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติมอลตาในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬามอลตาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก