stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การแข่งขัน > สัญลักษณ์

สัญลักษณ์ของการแข่งขันออกแบบโดยบริษัทบราซิล Tatíl Design โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2553 โดยในมุมหนึ่งเป็นรูปเสมือนคนสามคนจับมือกันเต้นรำเป็นวงกลม โดยมี 3 สี คือ สีเหลือง สีน้ำเงิน และสีเขียว ตามสีธงชาติบราซิล และอีกมุมหนึ่งจำลองลักษณะของภูเขาชุการ์โลฟ แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในเมืองรีโอ ในขณะที่อีกมุมหนึ่งเป็นข้อความจำลองคำว่า R I O แนวคิดของสัญลักษณ์มาจากแนวความคิด 4 เรื่องได้แก่ พลังที่ส่งถึงกัน ความหลากหลายที่กลมกลืน ธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ และจิตวิญญาณโอลิมปิก
การแข่งขัน > พิธีปิด

พิธีปิดจะมีขึ้นที่สนามกีฬามารากานัง ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2016
การแข่งขัน > สถิติโลก

มีการบันทึกสถิติโลกใหม่ 27 รายการและบันทึกสถิติโอลิมปิกใหม่ 91 รายการในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 สถิติได้รับการบันทึกในการแข่งขัน ยิงธนู, กรีฑา, แคนู, จักรยานประเภทลู่, ปัญจกีฬาสมัยใหม่, เรือพาย, ยิงปืน, ว่ายน้ำ และยกน้ำหนัก
การแข่งขัน > สรุปเหรียญการแข่งขัน

ดูเพิ่ม: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ดูเพิ่ม

สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
รายชื่อรหัสประเทศโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
แหล่งข้อมูลอื่น

Rio2016.com เก็บถาวร 2012-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ตารางสรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิก เก็บถาวร 2016-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
| ด ค กสรุปเหรียญโอลิมปิก |
| --- | --- |
 เหรียญรางวัลโอลิมปิก  สรุปเหรียญโอลิมปิกตลอดกาล  เหรียญปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง  กีฬาโอลิมปิกซ้อน (1906) 
โอลิมปิกฤดูร้อน:  1896  1900  1904  1908  1912  1920  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020  2024  2028  2032 
โอลิมปิกฤดูหนาว:  1924  1928  1932  1936  1948  1952  1956  1960  1964  1968  1972  1976  1980  1984  1988  1992  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  2026  2030 
 รายชื่อผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อผู้ที่ถูกริบเหรียญรางวัลโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลโอลิมปิกแบ่งตามประเทศเจ้าภาพ  รายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก  รายชื่อเหรียญรางวัลเสมอกันในโอลิมปิก
ความกังวลและข้อถกเถียง

ช่วงเตรียมความพร้อมไปสู่การแข่งขันได้ถูกตั้งคำถามวิพากษ์วิจารณ์ รวมถึงปัญหาวิกฤตการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของบราซิล การแพร่ระบาดของไวรัสซิกาและมลพิษที่สำคัญในอ่าวกวานาบารา และเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับสารกระตุ้นที่เกี่ยวข้องกับรัสเซียซึ่งส่งผลกระทบต่อการมีส่วนร่วมของนักกีฬาในการแข่งขัน อย่างไรก็ตามไม่มีผู้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ได้รับเชื้อไวรัสซิกา และการแข่งขันเกิดขึ้นตามปกติโดยไม่มีเหตุการณ์สำคัญใด ๆ
ดูเพิ่ม

พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
รายชื่อซิงเกิลของอิลดีโว

หน้านี้เป็นหน้ารวบรวมซิงเกิล ของอิลดีโว
| ปี> ปี. Hot100 | ซิงเกิล> ซิงเกิล. AC | ตำแหน่งในชาร์ต> . Sales | ตำแหน่งในชาร์ต> . Airplay | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | ตำแหน่งในชาร์ต> . | อัลบั้ม> อัลบั้ม. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2547 |    "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)"    (Unbreak My Heart (Regresa A Mi))  | - | - | - | - | - | - | 88 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | อิลดีโว |
| 2547 |   "มามา"    (Mama)  | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | อิลดีโว |
| 2548 | "โอโฮลีไนต์"    (O Holy Night)  | - | - | - | - | - | 28 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | เดอะคริสต์มาสคอลเลกชัน |
| 2549 | "ไอบีลีฟอินยู (เชอกรัวซองตัว)"   (I Believe in You (Je Crois en Toi))  | - | - | - | - | - | - | 30 | 35 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | อังโกร่า |
| 2549 | "เดอะไทม์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์"    (The Time of Our Lives)  | - | - | - | - | - | - | - | 8 | 17 | - | - | 16 | - | - | - | - | 42 | วอยซ์ฟรอมเดอะพีฟ่าเวิลด์คัพ |
| 2550 | "คารูโซ"    (Caruso)  | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | เซียมเปร |
| 2550 |    "ไนต์อินไวท์ซาติน"    (Nights In White Satin)  | - | - | - | - | - | - | - | 81 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | เซียมเปร |
| 2550 |    "วิธเอาท์ยู"    (Without You (desde El Dia Que))  | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 15 | - | - | - | เซียมเปร |
| 2551 |    "อะเมซิงเกรซ"    (Amazing Grace)  | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | เดอะพรอมิส |
| 2551 |    "อะดาจิโอ"    (Adagio)  | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | เดอะพรอมิส |
| 2551 |    "เดอะวินเนอร์เทกส์อิตออล"    (The Winner Takes It All (va Todo Al Ganador)) | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 12 | - | - | - | เดอะพรอมิส |
ณ ที่ที่ดวงดาวบรรจบ

| ณ ที่ที่ดวงดาวบรรจบ |
| --- | --- |

ฮันกึล: 여우각시별
ความหมายตามตัวอักษร: Fox Bride Star
อาร์อาร์: Yeougaksibyeol 
 
แนว: สุขนาฏกรรม ประโลมโลก
บทประพันธ์: คัง อึน-กย็อง
กำกับโดย: ชิน อู-ช็อล
แสดงนำ: อี เจ-ฮุน แช ซู-บิน อี ดง-ก็อน คิม จี-ซู
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี อังกฤษ ฟิลิปปินส์
จำนวนตอน: 32
การผลิต
ผู้จัดละคร: อัน เจ-ฮย็อน ชิน ซัง-ฮุน ซน กี-ว็อน
กล้อง: กล้องเดี่ยว
ความยาวตอน: 35 นาที
บริษัทผู้ผลิต: คิมจงฮักโปรดักชั่น Samhwa Networks
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: เอสบีเอสทีวี
ออกอากาศ: 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018 (2018-10-01) – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 (2018-11-26)
ณ ที่ที่ดวงดาวบรรจบ (เกาหลี: 여우각시별; อาร์อาร์: Yeougaksibyeol) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้นำแสดงโดยอี เจ-ฮุน และแช ซู-บิน ออกอากาศทางช่องเอสบีเอสตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ถึง 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 32 ตอน
เรื่องย่อ

ติดตามชีวิตของเหล่าพนักงานที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน
นักแสดง > นักแสดงหลัก

อี เจ-ฮุน รับบทเป็น อี ซู-ย็อน (อายุ 29 ปี)
นัม ดา-รึม รับบทเป็น อี ซู-ย็อนตอนเด็ก
แช ซู-บิน รับบทเป็น ฮัน ยอ-รึม (อายุ 27 ปี)
อี ดง-ก็อน รับบทเป็น ซอ อิน-อู (อายุ 37 ปี)
คิม จี-ซู บทเป็น ยัง ซอ-กุน (อายุ 41 ปี)
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

ชัง ฮย็อน-ซ็อง เป็น คว็อน ฮี-ซึง
อัน ซัง-อู รับบทเป็น กง ซึง-ช็อล (อายุ 40 ปี)
อี ซ็อง-อุก รับบทเป็น ชเว มู-จา
คิม คย็อง-นัม รับบทเป็น โอ แท-กี (อายุ 31 ปี)
อี ซู-คย็อง รับบทเป็น นา ย็อง-จู (อายุ 28 ปี)
คิม ว็อน-แฮ รับบทเป็น พัก แท-ฮี
โรอุน รับบทเป็น โก อึน-ซ็อบ (อายุ 29 ปี)
ฮา จี-อึน รับบทเป็น ซี แจ-อิน
จ็อง แจ-ซ็อง รับบทเป็น อี อู-แท็ค
ฮง จี-มิน รับบทเป็น ฮอ ย็อง-รัน
คิม จุน-ว็อน รับบทเป็น โม จ็อง-ฮุน
พัก ฮย็อก-คว็อน รับบทเป็น มิสเตอร์ จาง
ชเว ว็อน-ย็อง รับบทเป็น ฮัน แจ-ย็อง
คิม ยอ-จิน บทเป็น ยุน ฮเย-ว็อน
อี ซึล-อา
พัก จี-อิล รับบทเป็น ชายไร้บ้าน (พ่อของซอ อิน-อู)
นักแสดง > นักแสดงรับเชิญพิเศษ

ยุน คย็อง-โฮ รับบทเป็น ผู้โดยสารที่ไม่ฟังเหตุผล (ตอนที่ 1)
อีเจย์ ฟอลคอน รับบทเป็น เอียน ซานโตส (ตอนที่ 7–8)
ยุน จี-ออน รับบทเป็น พนักงานตรวจสอบความปลอดภัย
ลอเรน ยัง รับบทเป็น มารี (ตอนที่ 7–8)
อิม ว็อน-ฮี รับบทเป็น พนักงานร้านขายของขวัญ (ตอนที่ 17)
อัน ชัง-ฮวัน รับบทเป็น สามีของพนักงานสนามบิน (ตอนที่ 22)
การผลิต

ละครซีรีส์เรื่องนี้เป็นการร่วมงานกันครั้งที่สองระหว่างนักเขียนบท คัง อึน-กย็อง และผู้กำกับ ชิน อู-ช็อล ต่อจากละครซีรีส์เรื่องคังชิ คัมภีร์ตระกูลจิ้งจอก ในปี ค.ศ. 2013
ชื่อผลงานในช่วงแรกของละครซีรีส์เรื่องนี้คือ Incheon Airport People (인천공항 사람들; Incheongonghang Saramdeul)
บทบาทนำในตอนแรกถูกเสนอให้กับฮย็อน บิน และพัก ชิน-ฮเย จากนั้นจึงเสนอให้กับพัก โบ-ก็อม และแพ ซู-จี แต่ทุกคนปฏิเสธ
การอ่านบทครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2018 ที่ เอสบีเอส Ilsan Production Studios ในเมืองโกยัง จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้
หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล นวรัตน

| หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล นวรัตน |
| --- | --- |

เกิด: 21 เมษายน พ.ศ. 2451
เสียชีวิต: 11 เมษายน พ.ศ. 2491 (39 ปี)
มีชื่อเสียงจาก: นักเขียน
คู่สมรส: คุณหญิงบรรจบพันธุ์ นวรัตน ณ อยุธยา
บุตร: หม่อมหลวงชัยนิมิตร นวรัตน
บิดามารดา: หม่อมเจ้าธำรงวรวัฒน์ นวรัตน หม่อมสุดใจ นวรัตน ณ อยุธยา
เรืออากาศโท หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล  นวรัตน (21 เมษายน พ.ศ. 2451 - 11 เมษายน พ.ศ. 2491) เป็นนักเขียนชาวไทย อดีตนายทหารที่ต้องโทษในคดีกบฏบวรเดช พ.ศ. 2476 ผู้มีผลงานเขียนวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลตั้งแต่ในช่วงที่ถูกจองจำในเรือนจำกลางบางขวาง
ประวัติ

หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล นวรัตน เป็นโอรสของหม่อมเจ้าธำรงวรวัฒน์ นวรัตน กับหม่อมสุดใจ นวรัตน ณ อยุธยา และเป็นพระนัดดาในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์ กับหม่อมนุ่ม นวรัตน ณ อยุธยา (สกุลเดิม อภัยกุล) ได้รับการอบรมแบบทหารภายใต้พระบารมีของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ภายหลังจบโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ได้ย้ายไปเป็นนักบินขับไล่ประจำการ ณ สนามบินโคกกระเทียม เมื่ออายุ 25 ปี ขณะดำรงยศนายเรืออากาศโท ต้องออกจากราชการด้วยกรณีศาลพิเศษ พ.ศ. 2476 พิพากษาให้จำคุก 9 ปี ในคดีกบฏบวรเดช
ในระหว่างต้องโทษได้เริ่มศึกษาการเมืองโดยการอ่านตำราจากต่างประเทศของผู้ร่วมชะตากรรมในเรือนจำกองมหันตโทษ และเขียนหนังสือขึ้น เริ่มเขียนตำราด้วยลายมือลงในสมุด ลักลอบเวียนกันอ่านในหมู่นักโทษการเมืองในชื่อวารสาร  “น้ำเงินแท้” และเริ่มวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลบ้าง ก่อนที่นักโทษด้วยกันจะขอร้องให้เลิกเพราะกลัวถูกจับได้และจะถูกเพิ่มโทษ แต่ก็ยังคงเขียนต่อไปจนถืงกับส่งบทความออกมาลงหนังสือพิมพ์ภายนอก หลังถูกจองจำอยู่ 5 จึงปีได้รับพระราชทานอภัยโทษ
เมื่อเป็นพ้นโทษแล้วได้เขียนเป็นหนังสือเล่มแรกชื่อ “พรรคการเมืองสยามและต่างประเทศ” แต่ถูกสันติบาลยึดไปจากโรงพิมพ์ทั้งหมดก่อนวางตลาด เพราะการมีพรรคการเมืองในสมัยนั้นเป็นเรื่องผิดกฎหมาย ทำให้เป็นอิสระอยู่ได้ไม่นานก็ถูกสันติบาลจับกุมตัวในข้อหาพยายามล้มล้างรัฐบาล  จากสาเหตุที่สันติบาลไปค้นวังพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริรัตนบุษบง พระธิดาองค์ใหญ่ในสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิต แล้วเจอหนังสือกราบทูลของ หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล ด้วยสำนึกในพระกรุณาของทูลกระหม่อมพระบิดาของพระองค์หญิง ที่ได้ชุบเลี้ยงตนมาว่า เมื่อออกจากที่คุมขังมาเป็นอิสระ โอกาสที่จะเอาตัวออกรองฉลองพระบาทคงมีบ้าง ซึ่งสันติบาลตีความว่า โอกาสดังกล่าวคือ โอกาสที่จะคิดแก้แค้นรัฐบาล ในที่สุดศาลพิเศษ พ.ศ. 2481 ได้ตัดสินโทษ หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล ว่าเป็นกบฏและให้จำคุกตลอดชีวิต ขณะถูกจองจำอยู่นั้น ได้ลอบแต่งหนังสือ "เมืองนิมิตร" ขึ้น โดยให้ชื่อในขณะนั้นว่า “ความฝันของนักอุดมคติ” ต้นฉบับเป็นภาษาอังกฤษ และตกถึงมือสันติบาลอีก ซึ่งมีผลทำให้ถึงกับต้องโทษเนรเทศไปอยู่เกาะเต่าถึง 3 ปี รัฐบาลใหม่ของควง อภัยวงศ์ จึงได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาในปี พ.ศ. 2488 พระราชทานนิรโทษกรรมให้กลับเข้าในราชการรับบำเหน็จบำนาญสังกัดบัญชาการกองทัพไทย ตามเดิม
ในปี พ.ศ. 2490 ได้ทำการสมรสกับ คุณหญิงบรรจบพันธุ์ นวรัตน ณ อยุธยา จ.จ. (สกุลเดิม สังขดุลย์) ธิดาพระพิจิตรจำนง (แจง สังขดุลย์) กับ นางยิ่ง สังขดุลย์ มีพี่ชายร่วมบิดา มารดา ได้แก่ พลเรือเอกจิตต์ สังขดุลย์ อดีตทหารผ่านศึกยุทธนาวีเกาะช้าง) โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ทรงเป็นองค์ประธานในพิธีหลั่งน้ำพระพุทธมนต์ ณ พระตำหนัก ถนนวิทยุ เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2490 แต่เนื่องจากสังขารที่กรอบเกรียมจากวัณโรคและมาลาเรียครั้งทนทุกข์ทรมานอยู่ ณ เกาะเต่า หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล นวรัตน ได้ถึงแก่อนิจกรรมลงต่อหน้ามารดาและภรรยา เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2491 ก่อนที่ หม่อมหลวงชัยนิมิตร นวรัตน บุตรชายคนเดียวจะเกิดเพียง 45 วัน เท่านั้น สิริรวมอายุได้ 39 ปี 11 เดือน 20 วัน
งานประพันธ์

หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล นวรัตน มีผลงานที่ได้ประพันธ์ขึ้นและตีพิมพ์สู่บรรณพิภพ นอกจาก “พรรคการเมืองสยามและต่างประเทศ” ที่หลุดรอดจากการทำลายของสันติบาลหลงเหลืออยู่เล่มหนึ่งในห้องหนังสือหายากของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ยังมี “ชีวิตแห่งการกบฏสองครั้ง” และ “ความฝันของนักอุดมคติ” หรือในอีกชื่อหนึ่งว่า “เมืองนิมิตร” ซึ่งได้รับคัดเลือกเป็น 1 ในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน และ 1 ใน 88 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย นอกจากนั้น ต้นฉบับภาษาอังกฤษชื่อ The Emerald’s Cleavage  ได้รับการแปลโดย ศาสตราจารย์ชาญวิทย์ เกษตรศิริ หลังจากถึงแก่อนิจกรรมแล้ว 26 ปี และตีพิมพ์ขึ้นในชื่อ ‘’รอยร้าวของมรกต’’ งานประพันธ์ของ หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล ได้รับการแปลและตีพิมพ์ในภาษาอังกฤษกับภาษาญี่ปุ่น เพื่อเผยแพร่อุดมคติของคนไทยคนหนึ่งไปทั่วโลก
หม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล นวรัตน เป็นเจ้าของประโยคอมตะที่ยังทรงความหมายอย่างยิ่งต่อการเมืองไทย ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคตว่า
ข้าพเจ้าเป็นทหารของชาติและถวายน้ำพิพัฒน์สัตยาจากพระเจ้าอยู่หัว ข้าพเจ้ามิใช่ทหารของรัฐบาลหรือกลุ่มนักการเมืองใด ๆ
งานประพันธ์ > การยกย่องเชิดชูเกียรติ

กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติ เรืออากาศโทหม่อมราชวงศ์นิมิตรมงคล นวรัตน์ เป็น “บูรพศิลปิน” (สาขาวรรณศิลป์) ประจำปีพุทธศักราช 2560 ในฐานะศิลปินผู้ล่วงลับ ซึ่งมีคุณูปการต่องานด้านศิลปวัฒนธรรมของชาติอันเป็นที่ประจักษ์ต่อสังคมควรค่า แก่การเคารพยกย่อง ซึ่งอนุชนรุ่นต่อมาได้พัฒนาและสืบทอดให้เจริญก้าวหน้ามาจนปัจจุบัน ซึ่งในโอกาสดังกล่าวสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานชื่อสำหรับศิลปินผู้ล่วงลับว่า “บูรพศิลปิน”
ปลัดขิก

ปลัดขิกในถ้ำพระนาง จังหวัดกระบี่
ปลัดขิก เป็นรูปจำลองอวัยวะเพศชาย มักทำด้วยไม้ ใช้เป็นเครื่องรางของขลัง อ้ายขิก, ไอ้ขิก หรือ ขุนเพ็ด ก็เรียก
ลักษณะ

ปลัดขิกหรือขุนเพ็ดจัดเป็นเครื่องรางของขลังที่ได้รับความนิยมอีกอย่างหนึ่งของคนไทย ปลัดขิกส่วนมากแกะสลักมาจากไม้ที่เชื่อกันว่าเป็นไม้มงคล หรือบางทีอาจทำจาก หิน ทองเหลือง ทองแดง กัลปังหา เขา งา เขี้ยว ของสัตว์ แกะสลักเป็นรูปร่างเหมือนอวัยวะเพศชายแต่ไม่มีหนังหุ้มปลายอวัยวะ มีขนาดต่าง ๆ กันและยาวพอเหมาะกับขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง เมื่อทำการแกะสลักแล้วก่อนนำมาบูชาเป็นเครื่องรางของขลังจะต้องทำการปลุกเสกโดยผู้มีความรู้ด้านไสยศาสตร์ หรือพระภิกษุ ซึ่งหากทำการปลุกเสกด้วยพระภิกษุเชื่อกันว่าจะได้รับพระพุทธคุณมาด้วย ในปัจจุบันจึงพบว่าปลัดขิกส่วนใหญ่มาจากการปลุกเสกของพระภิกษุ คนไทยบางคนเชื่อกันว่าให้คุณแก่ผู้บูชา ส่วนชาวต่างชาติก็ทำเป็นของสะสม
ส่วนชื่อเรียก ปลัดขิก ไม่มีที่มาปรากฏชัดว่าเหตุใดจึงเรียกเช่นนั้น ส่วนคำว่า ปลัด หมายถึง ตำแหน่งรองจากตำแหน่งที่เหนือกว่า หรือสันนิษฐานว่าพ้องเสียงมาจากคำว่า ปราศวะ ในภาษาสันสกฤต แปลว่าเคียงข้าง เนื่องจากผู้บูชาปลัดขิกนิยมแขวนไว้ที่เอวหรือหากเป็นเด็กจะแขวนที่คอ เมื่อมีผู้พบเห็นแล้วเกิดหัวเราะเสียงดังคล้าย คิกๆคักๆ จึงอาจเพี้ยนมาเป็นปลัดขิก
ประวัติ

ตามความเชื่อที่เล่าสืบต่อกันมานั้น สันนิษฐานว่าอาจได้รับอิทธิพลมาจากชาวอินเดียในแถบตะวันออกเฉียงใต้ ประมาณ 2000 ปีก่อน โดยอาจเกี่ยวข้องกับชาวฮินดูที่นับถือพระศิวะ และบูชาแท่งหินแกะสลักคล้ายอวัยวะเพศชาย เรียกว่า ศิวลึงค์
การเริ่มบูชาปลัดขิกนั้นมีจุดเริ่มต้นมาจากการบูชาพระอาทิตย์และพระจันทร์ ซึ่งได้มีการสร้างเสาหินที่ผสมผสานระหว่างรูปร่างของพระอาทิตย์และพระจันทร์เข้าด้วยกัน หากดูผิวเผินจะคล้ายกับอวัยวะเพศชาย จึงเรียกว่า ลึงค์ เมื่อมีความเชื่อเกี่ยวกับพระอิศวรหรือพระศิวะกับพระอุมา ศิวลึงค์จึงได้สร้างขึ้นมาให้มีขนาดเล็กลงเพื่อความสะดวกในการพกพา
บางตำนาน กล่าวว่าเกิดจากบรรดาเทพและมนุษย์ร่วมกันสร้างเพื่อบูชาพระศิวะ แต่การจะสร้างพระศิวะเพื่อบูชานั้นอาจดูว่าเป็นเรื่องธรรมดามากเกินไป จึงได้สร้างศิวะลึงค์ขึ้นบูชาซึ่งอาจสื่อถึงความมีราคะของพระศิวะ
ส่วนอีกตำนานหนึ่งนั้นกล่าวว่า วันหนึ่งพระศิวะร่วมเสพสังวาสกับพระอุมาในท้องพระโรง ทำให้บรรดาเหล่าเทพที่มาเข้าเฝ้าเห็นเข้า และแสดงความไม่นับถือต่อพระศิวะ ด้วยเหตุนี้พระศิวะจึงบันดาลโทสะและประกาศในท้องพระโรงนั้นว่า อวัยวะของพระองค์นี่แหละจักปกป้องคุ้มครองแก่ผู้เคารพบูชา หากเทพหรือมนุษย์ผู้ต้องการประสบความสำเร็จและความสุขในชีวิตจะต้องเคารพบูชาให้กราบไหว้บูชาอวัยวะของพระองค์
มีบางตำนานกล่าวว่า วันหนึ่งเกิดโรคระบาดจนมีผู้คนล้มตายลงเป็นอันมากและเชื่อกันว่าเกิดจากพระอุมา อัครมเหสีของพระศิวะเกิดบันดาลโทสะโดยไม่ทราบสาเหตุ เหล่าพราหมณ์จึงแก้ด้วยการทำสิ่งบูชาคล้ายอวัยวะเพศชายเพื่อเป็นตัวแทนพระอิศวรและทำให้โรคระบาดหายไปในที่สุด
ตำนานที่เชื่อกันว่าน่าเชื่อถือที่สุดคือตำนานเกี่ยวกับการบูชา ตรีมูรติ มีการบูชาเทพผู้เป็นใหญ่ทั้งสามได้แก่ พระศิวะ พระพรหม พระวิษณุ และเทพทั้งสามได้มาปรากฏกายให้ผู้บูชาได้ชื่นชมพระบารมี โดยพระพรหมปรากฏเป็น สี่หน้า สี่กร พระวิษณุ เป็นเทพธรรมดา ส่วนพระศิวะปรากฏให้เห็นเฉพาะส่วนที่แสดงให้เห็นว่าเป็นเพศชาย หลักจากนั้นจึงได้มีการสร้างสิ่งเคารพที่แสดงถึงเทพทั้งสามตามที่ปรากฏให้เห็น
ในประเทศไทยไม่ปรากฏแน่ชัดว่าเริ่มมีมาในสมัยใด และมีความแแตกต่างจากศิวลึงค์ของชาวฮินดู เนื่องจากปลัดขิกที่คนไทยนำมาบูชานั้นทำขึ้นจากผู้มีวิชาความรู้ด้านไสยศาสตร์และทำการปลุกเสกเพื่อให้เป็นเครื่องรางของขลัง โดยในสมัยโบราณคนไทยนิยมห้อยปลัดขิกไว้กับเอวหรือห้อยคอสำหรับเด็กผู้ชาย ซึ่งการทำเช่นนี้เพราะมีความเชื่อว่าหากมีปลัดขิกติดตัวจะช่วยป้องกันอันตรายต่างๆได้ หรือบางคนนำมาบูชาไว้กับสถานประกอบการค้าขายเพราะเชื่อว่าจะทำให้ค้าขายมีกำไรมีคนอุดหนุนกิจการมากขึ้น
ความเชื่อในปัจจุบัน

ปลัดขิกในปัจจุบันนอกจากทำขึ้นโดยผู้มีความรู้ด้านไสยศาสตร์แล้ว ยังพบว่าถูกสร้างโดยพระภิกษุและได้รับความนิยมมากอาจเพราะมีความเชื่อทางด้านพุทธคุณประกอบกัน หรือ บางครั้งถูกสร้างโดยผู้มีความศรัทธาในพระภิกษุนั้นแล้วทำการแกะสลักปลัดขิกจากนั้นจึงนำไปให้พระภิกษุที่ตนเองนับถือทำการปลุกเสก
นอกจากนี้ปลัดขิกยังถูกมองว่าเป็นงานศิลปะอย่างหนึ่ง เพราะมีการแกะสลักเป็นรูปลิง หรือรูปร่างหญิงเปลือยกาย ซึ่งล้วนแต่มีความเชื่อผสมอยู่เสมอ เช่น ลิงอาจหมายถึงความคล่องแคล่ว หญิง หมายถึง มีเสน่ห์ หรือทำขึ้นเพื่อให้ชาวต่างชาตินำไปเป็นของสะสม  โดยมีความศรัทธาร่วมหรือไม่ก็สุดแล้วแต่
ดูเพิ่ม

หำยนต์
แหล่งข้อมูลอื่น

ปลัดขิกหลวงพ่อเหลือของดีวัดสาวชะโงก เก็บถาวร 2011-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปลดล็อคหัวใจของคุณ

บทความนี้ใช้ ลำดับชื่อแบบตะวันออก เมื่อกล่าวถึงบุคคล
| ปลดล็อคหัวใจของคุณ |
| --- | --- |
กำกับ: ชูโตะ ริน [ja]
เขียนบท: ชูโตะ ริน
บทภาพยนตร์: ชูโตะ ริน
สร้างจาก: เปิด [ja] โดย วาตายะ ริสะ
อำนวยการสร้าง: สึงิตะ ฮิโรมิตสึ [ja]
นักแสดงนำ: ยามาดะ แอนนา ซาคุมะ ริวโตะ อิโม ฮารุกะ
กำกับภาพ: อิวานางะ ฮิโรชิ [ja]
ตัดต่อ: ชูโตะ ริน
ดนตรีประกอบ: อิวาชิโระ ทาโร่
บริษัทผู้สร้าง: TV Man Union  
ผู้จัดจำหน่าย: โชว์เกท Amuse Soft
วันฉาย:   22 ตุลาคม ค.ศ. 2021 (2021-10-22) (ญี่ปุ่น) 
ความยาว: 121 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ปลดล็อกหัวใจของคุณ (ญี่ปุ่น: ひらいて, โรมาจิ: Hiraite, lit. 'เปิด') เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวรักโรแมนติกปี 2021 กำกับโดย ชูโตะ ริน และนำแสดงโดย ยามาดะ แอนนา, ซาคุมะ ริวโตะ และ อิโม ฮารุกะ โดยอิงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ วาตายะ ริสะ
การผลิตและการเผยแพร่

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างโดย TV Man Union
ภาพยนตร์เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2021 โดยจัดจำหน่ายโดย โชว์เกท และ DVD และ Blu-ray ได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2022 โดยจัดจำหน่ายโดย Amuse Soft
เรื่องย่อ

ไอ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สามที่เป็นที่นิยมและขยันขันแข็ง ดูเหมือนว่าเธอจะมีทุกอย่างครบ แต่เธอกลับไม่สามารถดึงดูดความสนใจจากทาโตเอะ เพื่อนร่วมชั้นที่เธอแอบชอบตั้งแต่ปีแรกได้ เนื่องจากบุคลิกที่ลึกลับของเขา วันหนึ่งเธอเห็นทาโตเอะกำลังอ่านจดหมาย และต่อมาเธอพบว่า มิยูกิ เพื่อนร่วมชั้นอีกคนเป็นคนที่ส่งจดหมายนั้น ทั้งสองมีความสัมพันธ์กันอย่างลับ ๆ ไอจึงตัดสินใจที่จะเข้าใกล้มิยูกิ โดยที่ซ่อนความรู้สึกของเธอที่มีต่อทาโตเอะ
นักแสดง > หลัก

ยามาดะ แอนนา รับบทเป็น คิมูระ ไอ
ซาคุมะ ริวโตะ [ja] รับบทเป็น นิชิมูระ ทาโตเอะ
อิโม ฮารุกะ [ja] รับบทเป็น ชินโด มิยูกิ
นักแสดง > สมทบ

อิทายะ ยูกะ รับบทเป็น คิมูระ โยริโกะ
ทานากะ มิซาโกะ รับบทเป็น ชินโด อิซุมิ
ฮากิวาระ มาซาโตะ รับบทเป็น นิชิมูระ ทาคาชิ
ยามาโมโตะ ฮิโรชิ [ja] รับบทเป็น ครูประจำชั้น โอคาโนะยะ
คาวาอิ อาโอบะ [ja] รับบทเป็น ครู ฟูจิทานิ
คิโนะชิตะ อาการิ [ja] รับบทเป็น พยาบาลโรงเรียน โมริยะ
ซูซูกิ มิว [ja] รับบทเป็น ทาเคอุจิ มิกะ
ทานากะ ทาเคโตะ [ja] รับบทเป็น ทาดะ เคน
รางวัล

| รางวัล | ประเภท | ผู้เข้าชิง | ผลลัพธ์ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เทศกาลภาพยนตร์ญี่ปุ่นครั้งที่ 22 | รางวัลคณะกรรมการตัดสินวิสัยทัศน์ญี่ปุ่น | ปลดล็อกหัวใจของคุณ | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
Unlock Your Heart ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
พัก ชาน-อุก

| พัก ชาน-อุก |
| --- | --- |
พัก ชาน-อุก ใน ค.ศ. 2013
เกิด:  (1963-08-23) 23 สิงหาคม ค.ศ. 1963 (61 ปี) โซล เกาหลีใต้
อาชีพ: ผู้ผลิตภาพยนตร์ นักวิจารณ์ภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: 1992–ปัจจุบัน


ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 박찬욱
ฮันจา: 朴贊郁
พัก ชาน-อุก (อังกฤษ: Park Chan-wook; เกาหลี: 박찬욱; เกิด 23 สิงหาคม ค.ศ. 1963) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง และอดีตนักวิจารณ์ภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้ หนึ่งในผู้สร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงและโด่งดังที่สุดในประเทศบ้านเกิดของเขา พักเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับภาพยนตร์เรื่อง สงครามเกียรติยศ มิตรภาพเหนือพรมแดน (ค.ศ. 2000), นักบวชผี ปีศาจแวมไพร์ (ค.ศ. 2009), เล่ห์รักนักล้วง (ค.ศ. 2016) และสิ่งที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไตรภาค เดอะ เวนเจินส์ ซึ่งประกอบด้วยภาพยนตร์เรื่อง เขาฆ่าแบบชาติหน้าไม่ต้องเกิด (ค.ศ. 2002), โอลด์บอย: เคลียร์บัญชีแค้นจิตโหด (ค.ศ. 2003) และ เธอฆ่าแบบชาติหน้าไม่ต้องเกิด (ค.ศ. 2005)
เขาเป็นที่รู้จักกันดีในผลงานภาษาอังกฤษเรื่อง สโตกเกอร์: อำมหิต พิศวาสร้อน (ค.ศ. 2013) และ เดอะ ลิตเติ้ล ดรัมเมอร์ เกิร์ล (ค.ศ. 2018) ละครโทรทัศน์ที่อิงจาก นวนิยายที่มีชื่อเดียวกัน โดย จอห์น เลอ คาร์เร
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | เดอะ มูน อิส... เดอะ ซันส์ ดรีม | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 1997 | ทรีโอ | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 2000 | อนาร์คิสต์ | ไม่ | ใช่ | ไม่ |
| 2000 | สงครามเกียรติยศ มิตรภาพเหนือพรมแดน | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 2001 | ดิ ฮิวแมนนิส | ไม่ | ใช่ | ไม่ |
| 2002 | เขาฆ่าแบบชาติหน้าไม่ต้องเกิด | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 2002 | อะ บีซ่า เลิฟ ไทรแองเกิล | ไม่ | ใช่ | ไม่ |
| 2003 | โอลด์บอย: เคลียร์บัญชีแค้นจิตโหด | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 2005 | เธอฆ่าแบบชาติหน้าไม่ต้องเกิด | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 2005 | บอย เกิลส์ ทู เฮฟเว่น | ไม่ | ใช่ | ไม่ |
| 2006 | ถึงจะบ้า ก็บ้าร้าก | ใช่ | ใช่ | ใช่ |
| 2008 | ยุทธการมัดหัวใจนายแฟนเผลอ | ไม่ | ใช่ | ใช่ |
| 2009 | นักบวชผี ปีศาจแวมไพร์ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |
| 2013 | สโตกเกอร์: อำมหิต พิศวาสร้อน | ใช่ | ไม่ | ไม่ |
| 2013 | สโนว์เพียซเซอร์: ยึดด่วน วันสิ้นโลก | ไม่ | ไม่ | ใช่ |
| 2016 | เดอะ แฮนด์เมเดน: เล่ห์รักนักล้วง | ใช่ | ใช่ | ใช่ |
| 2016 | เดอะ ทรูธ บีนีธ | ไม่ | ใช่ | ไม่ |
| 2022 | ดิซิชั่นทูลีฟ: ฆาตกรรมรักหลังเขา | ใช่ | ใช่ | ใช่ |
ผลงาน > ภาพยนตร์สั้น

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1999 | จัดจ์เมนท์ | ใช่ | ใช่ | ใช่ |
| 2003 | อิฟ ยู เวอร์ มี (ตอน "เนเวอร์ เอนดิ้ง พีส แอนด์ เลิฟ") | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 2004 | อารมณ์ อาถรรพณ์ อาฆาต 2 (ตอน "คัท") | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 2011 | ไนท์ ฟิชชิ่ง | ใช่* | ใช่ | ใช่ |
| 2011 | 60 วินาทีแห่งความโดดเดี่ยวในปีศูนย์ (ตอน "คัท") | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
| 2012 | เดย์ ทริป | ใช่* | ใช่ | ไม่ |
| 2013 | วี (มิวสิกวิดีโอของ อี จอง-ฮยอน) | ใช่* | ใช่ | ไม่ |
| 2014 | อะ โรส รีบอร์น | ใช่ | ใช่ | ไม่ |
* กำกับร่วมกับน้องชาย ปาร์ค ชาน-คยอง
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | ตำแหน่ง> ผู้กำกับ | ตำแหน่ง> เขียนบท | ตำแหน่ง> ผู้อำนวยการสร้าง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | เดอะ ลิตเติ้ล ดรัมเมอร์ เกิร์ล | ใช่ | ไม่ | ฝ่ายบริหาร | 6 ตอน |
| 2020–ปัจจุบัน | สโนว์เพียซเซอร์ | ไม่ | ไม่ | ฝ่ายบริหาร | 20 ตอน |
| 2024 | เดอะ ซิมพาไทเซอร์ | ใช่ | ใช่ | ฝ่ายบริหาร |  |
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 10 เรื่องของ ปาร์ค ชาน-วุค
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ไอเอ็มดีบี | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000 | สงครามเกียรติยศ มิตรภาพเหนือพรมแดน |  88% (7.20/10) (24 รีวิว) |  | 58 (7 รีวิว) | 7.7 (33,914) | — | — |
| 2002 | เขาฆ่าแบบชาติหน้าไม่ต้องเกิด |  53% (6.20/10) (58 รีวิว) |  | 59 (21 รีวิว) | 7.5 (74,680) | $4,000,000 | $2,046,061 |
| 2003 | โอลด์บอย: เคลียร์บัญชีแค้นจิตโหด |  83% (7.40/10) (160 รีวิว) |  | 78 (33 รีวิว) | 8.3 (630,231) | $3,000,000 | $17,504,823 |
| 2004 | อารมณ์ อาถรรพณ์ อาฆาต 2 |  86% (6.80/10) (63 รีวิว) |  | 66 (22 รีวิว) | 6.9 (20,801) | — | $1,593,588 |
| 2005 | เธอฆ่าแบบชาติหน้าไม่ต้องเกิด |  76% (7.00/10) (86 รีวิว) |  | 75 (23 รีวิว) | 7.5 (85,562) | $4,500,000 | $23,834,149 |
| 2006 | ถึงจะบ้า ก็บ้าร้าก |  92% (7.00/10) (13 รีวิว) | — | — | 6.9 (25,786) | $3,000,000 | $4,642,401 |
| 2009 | นักบวชผี ปีศาจแวมไพร์ |  81% (6.80/10) (119 รีวิว) |  | 73 (21 รีวิว) | 7.1 (51,123) | $5,000,000 | $13,085,023 |
| 2013 | สโตกเกอร์: อำมหิต พิศวาสร้อน |  70% (6.70/10) (206 รีวิว) |  | 58 (42 รีวิว) | 6.7 (114,201) | $12,000,000 | $12,077,441 |
| 2016 | เดอะ แฮนด์เมเดน: เล่ห์รักนักล้วง |  96% (8.30/10) (226 รีวิว) |  | 85 (40 รีวิว) | 8.1 (170,463) | $8,800,000 | $38,571,040 |
| 2022 | ดิซิชั่นทูลีฟ: ฆาตกรรมรักหลังเขา |  94% (8.30/10) (241 รีวิว) |  | 85 (44 รีวิว) | 7.3 (53,889) | $10,000,000 | $22,581,906 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  82% (7.17/10) | 71 | 71 | 7.4 | $50.3 ล้าน | $135,936,432 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

พัก ชาน-อุก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส