stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สมัยรีเจนซี
กีฬาและสันทนาการ > มวยมือเปล่า

การชกมวยมือเปล่า หรือที่เรียกว่า การต่อสู้เพื่อชิงรางวัล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมตลอดศตวรรษที่ 18 และ 19 ยุคผู้สำเร็จราชการฯถูกเรียกว่า "จุดสูงสุดของการชกมวยของอังกฤษ" เพราะแชมป์มวยในอังกฤษก็เป็นแชมป์โลกเช่นกัน คู่แข่งที่มีศักยภาพเพียงรายเดียวของอังกฤษคือสหรัฐอเมริกา ซึ่งการจัดมวยเริ่มขึ้น ป. 1800 แท้จริงแล้วการชกมวยเป็นสิ่งผิดกฎหมาย แต่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นซึ่งมักเกี่ยวข้องกับการพนันกีฬากลับเมินเฉย ไม่ว่าในกรณีใด ฝูงชนจำนวนมากที่เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับตำรวจ เช่นเดียวกับ คริกเก็ต และ การแข่งม้า การชกมวยดึงดูด นักพนัน กีฬาดังกล่าวต้องการการลงทุนจากการพนัน แต่ด้านมืดของเรื่องนี้คือหลาย ๆ ครั้ง การต่อสู้ถูกกำหนดมาแล้ว
ย้อนกลับไปในยุคแรก การต่อสู้เพื่อชิงรางวัลเป็นแบบ "ยังไงก็ได้" แต่ แจ็ค บรอจตัน ผู้เป็นแชมป์มวยเสนอกฎชุดหนึ่งในปี ค.ศ. 1743 ซึ่งถูกนำมาใช้ตลอดช่วงยุคผู้สำเร็จราชการฯ จนกระทั่งถูกแทนที่โดย กฎกติกาเวทีมวยลอนดอน ในปี ค.ศ. 1838 กติกาของบรอจตัน เกิดขึ้นมาเพื่อเป็นการยกระดับจากการ "ตีกันเละเทะในบาร์"  โดยเน้นย้ำให้ใช้หมัดเปล่า ๆ เท่านั้น  ยกจะจบลงเมื่อนักมวยคนใดล้มลง และห้ามทำร้ายคู่ต่อสู้ที่ล้มไป  ผู้แพ้จะได้รับการประคองไปยังมุมของตัวเอง จากนั้นจะมีเวลา 30 วินาทีในการ "ก้าวขึ้นมาสู้ต่อ"  ซึ่งจะมีการขีดเส้นไว้เป็นจุดประจำ เพื่อให้ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันห่างกันไม่ถึงหนึ่งหลา  ยกต่อไปจะเริ่มต้นขึ้นหลังจากนั้น  นักมวยคนใดที่ไม่สามารถก้าวขึ้นมาและเผชิญหน้ากันได้จะถือว่าเป็นฝ่ายแพ้  การแข่งขันจะดำเนินต่อไปจนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่สามารถก้าวขึ้นมาสู้ต่อได้
ในยุคนั้นไม่มีการแบ่งประเภทตามน้ำหนัก  นักมวยเฮฟวี่เวท มีข้อได้เปรียบตามธรรมชาติเหนือนักมวยที่มีน้ำหนักตัวน้อยกว่า ถึงกระนั้นแชมป์ชาวอังกฤษคนแรกในยุคผู้สำเร็จราชการฯก็คือ แดเนียล เมนโดซา นักชก นักมวยรุ่นมิดเดิ้ลเวท เขาคว้าแชมป์ที่ว่างอยู่มาครองได้สำเร็จในปี 1792 และครองตำแหน่งแชมป์จนกระทั่งพ่ายแพ้ต่อ สุภาพบุรุษจอห์น แจ็คสัน นักมวยรุ่นเฮฟวี่เวทในเดือนเมษายน ค.ศ. 1795 นักมวยที่มีชื่อเสียงคนอื่นๆ ในยุคผู้สำเร็จราชการฯ ได้แก่ เจม เบลเชอร์, เฮน เพียร์ซ, จอห์น กัลลี, ทอม คริบบ์, ทอม สปริง, เจม วอร์ด และ เจมส์ เบิร์ค กัลลีผันตัวมาเป็นเจ้าของม้าแข่งที่ประสบความสำเร็จ และในฐานะตัวแทนเขตเลือกตั้งพอนเตฟรักต์ (Pontefract) เขายังดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในรัฐสภาชุดแรกหลังการปฏิรูป ตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1832 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1837 คริบบ์เป็นนักมวยคนแรกที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นแชมป์โลก หลังจากเอาชนะนักมวยชาวอเมริกัน ทอม โมลีโนซ์ สองครั้งในปี ค.ศ. 1811
กีฬาและสันทนาการ > คริกเก็ต

สโมสรคริกเกตแมรีลโบน (Marylebone Cricket Club) หรือ MCC  ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1787 และกลายเป็นองค์กรกำกับดูแลกีฬาคริกเก็ต ในปี ค.ศ. 1788 สโมสรได้ร่างและเผยแพร่กฎกติกาฉบับปรับปรุงใหม่ของกีฬาชนิดนี้ MCC มีอิทธิพลอย่างมากในช่วงยุคผู้สำเร็จราชการฯ  สนามของสโมสรลอร์ดส์ (Lord's) กลายเป็นสถานที่จัดการแข่งขันคริกเกตที่โด่งดังที่สุด ลอร์ดส์ จริงๆ แล้วมีถึงสามสนาม สนามแรกเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1787  เมื่อก่อตั้งสโมสร  ตั้งอยู่ที่บริเวณจัตุรัสดอร์เซต ใน แมรีลโบน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อสโมสร สัญญาเช่าที่ดินสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1811  เนื่องจากข้อพิพาทเรื่องค่าเช่า  สโมสรจึงเช่าที่ดินแห่งที่สองใน เซนต์จอห์นวูด (St John's Wood) เป็นการชั่วคราว สนามแห่งนี้ใช้งานได้เพียงสามฤดูกาลเท่านั้น เนื่องจากที่ดินถูกยึดเพื่อใช้เป็นเส้นทางก่อสร้างคลองรีเจนท์ (Regent's Canal) จึงย้ายไปยังพื้นที่ใกล้เคียง  ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสนามลอร์ดส์ในปัจจุบัน
ลอร์ดไบรอน ลงเล่นให้กับโรงเรียนแฮร์โรว์ ในการแข่งขันระหว่างโรงเรียนอีตัน v โรงเรียนแฮร์โรว์ ครั้งแรกที่สนามลอร์ดส์ ในปี ค.ศ. 1805 การแข่งขันกลายเป็นงานประจำปีในปฏิทินของสังคม
สนามลอร์ดส์ ยังเป็นเจ้าภาพการแข่งขันระหว่าง สุภาพบุรุษ v ผู้เล่น (Gentlemen v Players) เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1806 การแข่งขันนี้สะท้อนถึงความแตกต่างทางชนชั้นในสังคมยุคผู้สำเร็จราชการฯ  โดยเป็นการนำทีมนักกีฬาสมัครเล่นที่ร่ำรวย (สุภาพบุรุษ) มาแข่งกับทีมนักกีฬาอาชีพชนชั้นแรงงาน (ผู้เล่น) การแข่งขันครั้งแรกมีนักกีฬาเด่น ๆ อย่าง บิลลี่ เบลดแฮม (Billy Beldham) และ วิลเลียม แลมเบิร์ต (William Lambert) ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นนักกีฬาอาชีพชั้นแนวหน้าในยุคนั้น ส่วนฝั่งสุภาพบุรุษมี ลอร์ด เฟรเดอริค โบคล็อก (Lord Frederick Beauclerk) เป็นนักกีฬาเด่น[ต้องการอ้างอิง]</link>[ ต้องการอ้างอิง ] การแข่งขันในปี ค.ศ. 1821 จบลงอย่างกะทันหัน เนื่องจากทีมเจนเทิลแมนตามหลังเป็นอย่างมาก จึงยอมแพ้ การแข่งขันครั้งนี้ถูกขนานนามว่า "การแข่งขันพิธีราชาภิเษก (Coronation Match)" เนื่องจากมีการเฉลิมฉลองการขึ้นครองราชย์ของเจ้าชายผู้สำเร็จราชการฯ เป็นกษัตริย์จอร์จที่ 4 ผลลัพธ์ของการแข่งขันนี้ได้รับการอธิบายโดยนักประวัติศาสตร์การกีฬา เซอร์ เดเร็ก เบอร์ลีย์ ว่าเป็น "เหตุการณ์ที่คลุมเครืออย่างเหมาะสม"[ต้องการอ้างอิง]</link>
กีฬาและสันทนาการ > ฟุตบอล

ฟุตบอล ในบริเตนใหญ่ มีมานานในฐานะกิจกรรมยามว่างแบบ "ได้หมด"  โดยไม่มีการจำกัดจำนวนผู้เล่นในแต่ละทีม  ซึ่งอาจประกอบด้วยคนทั้งตำบลหรือหมู่บ้าน สนามแข่งขัน เป็นพื้นที่ว่างระหว่างสองหมู่บ้านที่ไม่ได้มีการกำหนดขอบเขตชัดเจน ลูกบอลมักจะเป็นกระเพาะปัสสาวะของหมูที่ถูกเป่าลม เป้าหมายของการแข่งขันคือการเคลื่อนลูกบอลไปยังจุดหมายปลายทางที่อยู่ไกลออกไป เช่น โบสถ์ในหมู่บ้านฝ่ายตรงข้าม การแข่งขันมักจะจัดขึ้นในวันสำคัญทางศาสนา เช่น วันอังคารสารภาพบาป (Shrove Tuesday) เมื่อเข้าสู่ช่วงต้นศตวรรษที่ 19 โรงเรียนประจำของอังกฤษ (English public schools) เริ่มมีการริเริ่มปรับเปลี่ยน ฟุตบอลม็อบ ให้กลายเป็นกีฬาทีมที่มีการจัดระเบียบ  กฎกติกาฟุตบอลฉบับแรกๆ ที่มีการบันทึกไว้ ถูกเขียนขึ้นที่ วิทยาลัยอีตัน ในปี ค.ศ. 1815  และ โรงเรียนอัลเดนแฮม ในปี ค.ศ. 1825
กีฬาและสันทนาการ > การแข่งม้า

การแข่งม้า ได้รับความนิยมอย่างมากในอังกฤษ นับตั้งแต่ยุคหลังการฟื้นฟูราชวงศ์ โดย พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 มักเสด็จไปทรงชมการแข่งม้าที่สนามแข่งม้านิวมาร์เก็ต (Newmarket Racecourse) อยู่บ่อยครั้ง ในยุคผู้สำเร็จราชการฯ การแข่งม้าทั้งห้ารายการคลาสสิก (Classic Races) ได้ถูกริเริ่มจัดขึ้นและแข่งขันต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1814  จนถึงปัจจุบัน  การแข่งม้าทั้งห้ารายการนี้ ได้แก่ เลเจอร์ สเตคส์ (St Leger Stakes) (แข่งขันครั้งแรกในปี 1776), เดอะ โอ๊คส์ (The Oaks) (1779), เอปซัม ดาร์บี้ (Epsom Derby) (1780), 2,000 กินีส์ สเตคส์ (2,000 Guineas Stakes) (1809) และ 1,000 กินีส์ สเตคส์ (1,000 Guineas Stakes) (1814)
การแข่งขัน National Hunt กำเนิดขึ้นในไอร์แลนด์ช่วงศตวรรษที่ 18 และได้รับความนิยมในอังกฤษในช่วงยุคผู้สำเร็จราชการฯ มีการบันทึกการแข่งม้าประเภทนี้ไว้บ้างประปรายระหว่างปี ค.ศ. 1792 ถึง 1810 การแข่งม้าประเภทกระโดดข้ามรั้ว (Hurdle Race) อย่างเป็นทางการครั้งแรก เกิดขึ้นที่ เดอร์ดัม ดาวน์ (Durdham Down) ใกล้เมืองบริสตอล ในปี ค.ศ. 1821 การแข่งม้าประเภท Steeplechase อย่างเป็นทางการครั้งแรก เกิดขึ้นบนเส้นทางข้ามทุ่งในเบดฟอร์ดเชอร์ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1830
สนามแข่งม้าเอนทรี จัดการแข่งขันครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1829 ต่อมาในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1836 มีการจัดการแข่งขันวิ่งข้ามรั้ว (Steeplechase) ชื่อว่า แกรนด์ ลิเวอร์พูล สตีพเพิลเชส (Grand Liverpool Steeplechase) โดยกัปตัน มาร์ติน เบเคอร์ (Captain Martin Becher) เป็นหนึ่งในผู้จัดงานและควบม้าชื่อ เดอะ ดยุค (The Duke) คว้าชัยชนะในครั้งนั้น รั้วกีดขวางอันโด่งดังเป็นอันดับที่ 6 ของสนาม Aintree ถูกตั้งชื่อตามเขาว่า เบเคอร์ส บรู๊ค (Becher's Brook) แม้การแข่งขันในปี ค.ศ. 1836 จะกลายเป็นการแข่งขันประจำปี  แต่บางแหล่งข้อมูลก็มองว่าเป็นการแข่งขัน แกรนด์ เนชั่นแนล (Grand National) ครั้งแรก อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อกังขาทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับการแข่งขัน 3 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1836 ถึง 1838  จึงได้รับการจัดอันดับอย่างเป็นทางการว่าเป็น "เบื้องต้นของการแข่งขันแกรนด์ เนชั่นแนล" (precursors to the Grand National) บางแหล่งข้อมูลระบุว่าการแข่งขันเหล่านี้จัดขึ้นที่ "ฟาร์มออลด์เรซคอร์ส" (Old Racecourse Farm) ใน แมคฮอล (Maghull) ซึ่งเป็นไปไม่ได้ เนื่องจากสนามแข่งขันนั้นปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1835 การแข่งขันแกรนด์ เนชั่นแนลอย่างเป็นทางการครั้งแรกคือ การแข่งขันในปี 1839
กีฬาและสันทนาการ > พายเรือและล่องเรือ

การพายเรือ และ แล่นเรือใบ เป็นกิจกรรมยามว่างที่ได้รับความนิยมในหมู่พลเมืองที่ร่ำรวย การแข่งขันพายเรือ เป็นการแข่งขันเรือพายระหว่าง สโมสรเรือมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (Cambridge University Boat Club) และ สโมสรเรือมหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด (Oxford University Boat Club) จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1829  โดยริเริ่มโดย ชาร์ลส์ เมอริเวล (Charles Merivale) นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์  และ ชาร์ลส์ เวิร์ดสเวิร์ธ (Charles Wordsworth) หลานชายของกวีชื่อดัง วิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ ซึ่งเป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ด การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นที่ เฮนลีย์ออนเทมส์ (Henley-on-Thames) และต่อมาได้กลายเป็นการแข่งขันประจำปีบนแม่น้ำเทมส์ในกรุงลอนดอน สำหรับการแข่งขันเรือใบ การแข่งขันเรือใบคาวส์วีค (Cowes Week regatta) จัดขึ้นครั้งแรกใน ช่องแคบโซเลนต์ (Solent) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1826
กีฬาและสันทนาการ > กรีฑาประเภทลู่และสนาม

การแข่งขันกรีฑาประเภท ลู่และสนาม ในรูปแบบสมัยใหม่ เริ่มมีการบันทึกเป็นครั้งแรกในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 โดยมักจัดขึ้นโดยโรงเรียน  วิทยาลัย  ฐานทัพทหาร  ฐานทัพเรือ  สโมสรสังคม  และอื่นๆ   โดยมักใช้เป็นการท้าทายระหว่างสถาบันคู่แข่ง ในโรงเรียนรัฐบาล  การแข่งขันกรีฑาถูกคิดขึ้นมาเพื่อเป็นกิจกรรมที่มนุษย์ทำได้เทียบเท่ากับการแข่งม้าหรือการล่าสุนัขจิ้งจอก โดยนักวิ่งจะถูกเรียกว่า "สุนัขล่าสัตว์" (hounds)  และตั้งชื่อเหมือนกับม้าแข่ง การล่าสุนัขของโรงเรียนรอยัล ชรูว์สบิวรี (Royal Shrewsbury School Hunt) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1819  ถือเป็นสโมสรวิ่งที่เก่าแก่ที่สุดในโลก  ทางโรงเรียนจัดการแข่งขัน ไล่ล่ากระดาษ (Paper Chase) โดย "สุนัขล่าสัตว์" จะต้องติดตามร่องรอยของเศษกระดาษที่ "สุนัขจิ้งจอก" สองตัวทิ้งไว้ สองตัวทิ้งไว้  การแข่งขันวิ่งที่เก่าแก่ที่สุดในยุคสมัยใหม่ คือ การแข่งขัน วิ่งข้ามทุ่ง (Steeplechase) ประจำปีของโรงเรียนรอยัล ชรูว์สบิวรี  ซึ่งมีการบันทึกอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1834
สถานที่

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับยุคผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:
คนมีชื่อเสียง

สำหรับชื่อเพิ่มเติมโปรดดูที่ นิวแมน (1997)
แกลเลอรี่

"ผ้าผูกคอ", 1818
อัฒจันทร์ของแอสแอสต์ในเครือ, 1808–1811
ไบรตันพาวิลเลียน 2369
คาร์ลตันเฮาส์, พอลมอลล์, ลอนดอน
สวนวอกซ์วิคตอเรีย, 1808–1811
เป็นแห่งดวงวิญญาณ สถาปนิก จอห์น แนช, ค.ศ. 1823
คลองรีเจนท์ ไลม์เฮาส์ ค.ศ. 1823
งานฟรอสต์แฟร์เทมส์ ค.ศ. 1814
ทางเข้าพิคคาดิลลีเพื่อเข้าไปยัง เบอร์ลิงตันอาร์เคด, 1819
เจ้าหญิงชาร์ลอตต์เป็นที่รู้จักกันในชื่อของเวลส์ และเจ้าชายเลโอโปลด์แห่งซัคเซิน-โคบวร์ก-ซาลเฟลด์ ค.ศ. 1817
ชุดราตรี แอคเคอร์มันน์ 2363
น้ำที่เวนท์เวิร์ธ, ฮัมฟรี่ เรพตัน, 1752–1818
จัตุรัสฮันโนเวอร์แผนที่ฮอร์สตรี ค.ศ. 1819
โบ บรูมเมล, 1805
ยุทธการที่วอเตอร์ลู ค.ศ. 1815
อัลแม็กห้องจัดเลี้ยง ค.ศ. 1805–1825
การขึ้นบอลลูน, เจมส์ แซดเลอร์, 1811
นักสเก็ตแห่งนอร์ทโรแลนด์สัน, 1811
สวนรีเจนท์, แผนที่ ชมอลลิงเกอร์, 1833
100 พอล มอลล์ ซึ่งเดิมเป็นหอศิลป์ ค.ศ. 1824–1834
ค๊อกโนเซนติ, การ์ตูนกิลเรย์ 1801
สำนักงานในต่างประเทศ, ท่าเรือลอนดอน ค.ศ. 1811–1843
ด่านและท่าเรือสรรพสามิต, ลอนดอน 2363
รถโดยสารไปรษณีย์ 1827
การลอบฆ่าสเปนเซอร์ เปอร์ซีวาล ค.ศ. 1812
ประจานที่ชาริ่งครอส ภาพจิ๋วของลอนดอน วาดโดยแอคเคอร์มันน์ ค.ศ. 1808–1811
โรงละครโคเวนท์การ์เด้น, 1827–1828
ดูเพิ่ม

สถาปัตยกรรมยุคผู้สำเร็จราชการฯ
ยุคผู้สำเร็จราชการฯแฟชั่น
การเต้นรำแบบยุคผู้สำเร็จราชการฯ
Régence ช่วงเวลาของผู้สำเร็จราชการต้นศตวรรษที่ 18 ในฝรั่งเศส
สมาคม Dilettanti
ยุคแห่งความรู้สึกดีๆ สำหรับสหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น ๆ

แผนที่ลอนดอนของกรีนวูด ค.ศ. 2370
แผนที่ฮอร์วูดของลอนดอน ค.ศ. 1792–1799
ผลลัพธ์ของการสำรวจสำมะโนประชากรลอนดอนในปี 1801 และ 1811, The European Magazine และ London Review, 1818, p. 50
คลังข้อมูล Bluestocking
จุดสิ้นสุดของยุค: ค.ศ. 1815–1830
ห้องสมุดสาธารณะนิวยอร์ก ประเทศอังกฤษ - สไตล์ยุคผู้สำเร็จราชการฯ
Regency Style Furniture เก็บถาวร 2021-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Archived  </link>
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ 
ภายใน โรงละครรอยัล ดรูรีเลน, 1808
ทอม คริบบ์ กับ ทอม โมลิโนซ์ 1811
รูปภาพผุ้คนกำลังเล่นฟุตบอลในสกอตแลนด์ ป. 1830
เวลลิงตัน ที่ ยุทธการที่วอเตอร์ลู
การเปลี่ยนแปลงในถนนบอนด์สตรีท เจมส์ กิลเรย์
โจเซฟ แบงก์ส
ลอร์ดไบรอน
เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ โดย Dawe (1817)
มาเรีย เอ็ดจ์เวิร์ธ โดย จอห์น ดาวน์แมน 1807
เอ็ดเวิร์ด เจนเนอร์
ซาราห์ โซเฟีย เด็กวิลเลียร์ส เคานท์เตสแห่งเจอร์ซีย์ (née Fane) โดย อัลเฟรด เอ็ดเวิร์ด ชาลอน
จอห์น แนช
โฮราชิโอ เนลสัน
วอลเตอร์ สกอตต์
อาเธอร์ เวลสลีย์ ดยุคแห่งเวลลิงตันที่ 1 ภาพเหมือนโดยเซอร์ โธมัส ลอว์เรนซ์ ค.ศ. 1814
อิบน์ อัลฮัยษัม

| อิบน์ อัลฮัยษัม แอลแฮซัน |
| --- | --- |

เกิด: ป. ค.ศ. 965  (ป. ฮ.ศ. 354) บัสรา เอมิเรตบูยิด
เสียชีวิต: ป. ค.ศ. 1040 (ป. ฮ.ศ. 430) (ประมาณ 75 ปี) ไคโร รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์
มีชื่อเสียงจาก: กิตาบุลมะนาซิร, Doubts Concerning Ptolemy, Alhazen's problem, การวิเคราะห์, Catoptrics, horopter, ความคลาดทรงกลม, ทฤษฎีการเปล่งของการรับรู้ทางสายตา, ภาพลวงตาดวงจันทร์, วิทยาศาสตร์เชิงทดลอง, ระเบียบวิธีแบบวิทยาศาสตร์, จิตวิทยาสัตว์
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: ฟิสิกส์, คณิตศาสตร์, ดาราศาสตร์
มีอิทธิพลต่อ: โอมาร์ คัยยาม, ตะกิยุดดีน มุฮัมมัด อิบน์ มะอ์รูฟ, แคมอล แอล-ดีน ฟอรีซี, อิบน์ รุชด์, แอล-ฆอซีนี, จอห์น เพ็กคัม, วิเตลโล, รอเจอร์ เบคอน, โยฮันเนิส เค็พเพลอร์
ได้รับอิทธิพลจาก: แอริสตอเติล, ยูคลิด, ทอเลมี, เกเลน, บะนู มูซา, ษาบิต อิบน์ กุรเราะฮ์, อัลกินดี, อิบน์ ซะฮล์, แอบูแซฮล์ แอลกูฮี
 
อะบู อะลี, อัลฮะซัน อิบน์ อัลฮะซัน อิบน์ อัลฮัยษัม (อาหรับ: أبو علي، الحسن بن الحسن بن الهيثم) หรือแผลงด้วยอักษรละตินเป็น แอลแฮซัน (อักษรโรมัน: Alhazen, /ælˈhæzən/; ประมาณ 965 –  1040) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ และนักฟิสิกส์สมัยกลางในยุคทองของอิสลามจากบริเวณที่เป็นประเทศอิรักในปัจจุบัน ได้รับการกล่าวถึงเป็น "บิดาแห่งทัศนศาสตร์สมัยใหม่" เขามีส่วนสำคัญต่อหลักการทัศนศาสตร์และการรับรู้ทางสายตาเป็นการเฉพาะ ผลงานที่มีอิทธิพลมากที่สุดของเขามีชื่อว่า กิตาบุลมะนาซิร (كتاب المناظر, "หนังสือทัศนศาสตร์") ที่เขียนขึ้นในช่วง ค.ศ. 1011–1021 ซึ่งยังคงเหลือเพียงฉบับภาษาละติน ผลงานของอิบน์ อัลฮัยษัมได้รับการอ้างอิงอย่างมากในช่วงการปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์ของไอแซก นิวตัน, โยฮันเนิส เค็พเพลอร์, คริสตียาน เฮยเคินส์ และกาลิเลโอ กาลิเลอี
อิบน์ อัลฮัยษัมเป็นบุคคลแรกที่อธิบายทฤษฎีการมองเห็นได้ถูกต้อง และโต้แย้งว่าการมองเห็นเกิดขึ้นในสมอง ชี้ให้เห็นถึงข้อสังเกตที่เป็นอัตวิสัยและได้รับผลกระทบจากประสบการณ์ส่วนตัว เขายังกล่าวถึงหลักการใช้เวลาสำหรับการหักเหน้อยที่สุด ซึ่งภายหลังมีชื่อเรียกว่า หลักการของแฟร์มา เขามีส่วนสำคัญในเรื่องแสงสะท้อนหรือกระจก (catoptric) และการหักเหของแสง (dioptric) โดยศึกษาการสะท้อน การหักเห และธรรมชาติของภาพที่เกิดจากลำแสง อิบน์ อัลฮัยษัมเป็นผู้สนับสนุนแนวคิดเบื้องต้นที่ว่า สมมติฐานจะต้องได้รับการสนับสนุนจากการทดลองตามขั้นตอนที่ยืนยันได้ หรือการใช้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ ซึ่งทำให้เขาเป็นผู้บุกเบิกระเบียบวิธีแบบวิทยาศาสตร์ยุคแรกประมาณ 5 ศตวรรษก่อนหน้านักวิทยาศาสตร์สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ด้วยเหตุผล ทำให้บางครั้งมีการเรียกเขาเป็น "นักวิทยาศาสตร์ที่แท้จริงคนแรก"ของโลก เขาก็ยังเป็นผู้รู้รอบด้านที่เขียนเนื้อหาในด้านปรัชญา, เทววิทยา และแพทยศาสตร์
เขาเกิดที่บัสรา และใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่ไคโร เมืองหลวงของรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ และหาเลี้ยงชีพด้วยการประพันธ์ตำราต่าง ๆ และสั่งสอนสมาชิกขุนนาง บางครั้งมีการเรียกอิบน์ อัลฮัยษัมตามชื่อรอง อัลบัศรี ตามสถานที่ที่เขาเกิด หรือ อัลมิศรี ("ชาวอียิปต์") แอบูล-แฮแซน แบย์แฮกีขนานนามอัลฮัยษัมเป็น "ทอเลมีที่สอง" และจอห์น เพ็กคัมเรียกเขาเป็น "นักฟิสิกส์" อิบน์ อัลฮัยษัมได้ปูทางสู่ศาสตร์ของทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์สมัยใหม่
ประวัติ

อิบน์ อัลฮัยษัม (แอลแฮซัน) เกิดเมื่อประมาณ ค.ศ. 965 จากครอบครัวชาวอาหรับ หรือเปอร์เซีย ที่บัสรา อิรักในสมัยเอมิเรตบูยิด อิทธิพลช่วงแรกของเขาคือการศึกษาศาสนาและการให้บริการแก่ชุมชน ในเวลานั้นสังคมมีมุมมองศาสนาที่ขัดแย้งกันหลายประการ จนทำใหเเขาก็พยายามที่จะก้าวออกจากศาสนา สิ่งนี้นำไปสู่การเจาะลึกการศึกษาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ เขาดำรงตำแหน่งวิเซียร์ที่บัสรา และสร้างชื่อให้ตัวเองในด้านความรู้เกี่ยวกับคณิตศาสตร์ประยุกต์ เนื่องจากเขาอ้างว่าสามารถควบคุมอุทกภัยของแม่น้ำไนล์ ทำให้เขาได้ัรบเชิญให้พบกับเคาะลีฟะฮ์ อัลฮากิมแห่งฟาฏิมียะฮ์ เพื่อทำโครงการชลศาสตร์ที่อัสวาน อย่างไรก็ตาม อิบน์ อัลฮัยษัมถูกบังคับให้ยอมรับว่าไม่สามารถทำโครงการนั้นได้
เมื่อกลับมาที่ไคโร เขาได้รับตำแหน่งฝ่ายบริหาร หลังจากที่พิสูจน์แล้วว่าตนไม่สามารถทำภารกิจนี้ได้เช่นกัน เขาก็ทำสัญญาความโกรธแค้นต่อเคาะลีฟะฮ์อัลฮากิม และกล่าวกันว่าเขาถูกบังคับให้ซ่อนตัวจนกระทั่งเคาะลีฟะฮ์สวรรคตใน ค.ศ. 1021 หลังจากนั้นก็คืนทรัพย์สินของเขาที่ถูกยึด
ตำนานระบุว่าอิบน์ อัลฮัยษัมแสร้งทำเป็นบ้า และซ่อนตัวในบ้าน โดยในช่วงนั้น เขาเขียนหนังสือเรื่อง กิตาบุลมะนาซิร เขายังคงอาศัยอยู่ที่ไคโรในย่านของมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร และดำรงชีวิตจากรายได้ในการผลิตวรรณกรรมของเขา จนกระทั่งเขาเสียชีวิตประมาณ ค.ศ. 1040
แหล่งข้อมูลอื่น

ผลงานโดย อิบน์ อัลฮัยษัม ที่โอเพนไลบรารี
Langermann, Y. Tzvi (2007). "Ibn al‐Haytham: Abū ʿAlī al‐Ḥasan ibn al‐Ḥasan".  ใน Thomas Hockey;  และคณะ (บ.ก.). The Biographical Encyclopedia of Astronomers. New York: Springer. pp. 556–67. ISBN 978-0-387-31022-0. (PDF version)
'A Brief Introduction on Ibn al-Haytham' based on a lecture delivered at the Royal Society in London by Nader El-Bizri
Ibn al-Haytham on two Iraqi banknotes เก็บถาวร 2018-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Miracle of Light – a UNESCO article on Ibn al-Haytham
Biography from Malaspina Global Portal
Short biographies on several "Muslim Heroes and Personalities" including Ibn al-Haytham
Biography from ioNET ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร 13 ตุลาคม 1999)
"Biography from the BBC". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 February 2006. สืบค้นเมื่อ 16 September 2008.
Biography from Trinity College (Connecticut)
Biography from Molecular Expressions
The First True Scientist from BBC News
Over the Moon From The UNESCO Courier on the occasion of the International Year of Astronomy 2009
The Mechanical Water Clock Of Ibn Al-Haytham, Muslim Heritage
Alhazen's (1572) Opticae thesaurus เก็บถาวร 2018-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (English) – digital facsimile from the Linda Hall Library
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  3 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน 2  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii  MathSciNet  zbMATH 
ประชาชน:  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ไลเบรชัน

จำลองมุมมองของดวงจันทร์ในช่วงระยะเวลาหนึ่งเดือน แสดงให้เห็นถึงการเกิดไลเบรชันทั้งละติจูดและลองจิจูด
ในทางดาราศาสตร์ ไลเบรชัน (libration) คือรูปแบบการโคจรของดวงจันทร์ซึ่งทำให้สามารถเห็นพื้นผิวได้เกินกว่าร้อยละ 50 ของพื้นผิวทั้งหมดในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ถึงแม้ว่าดวงจันทร์จะหันด้านใกล้เข้าหาโลกเสมอเนื่องจากไทดัลล็อก (tidal locking) ไลเบรชันสามารถใช้อธิบายปรากฏการณ์เดียวกันกับวัตถุโคจรอื่นๆ ซึ่งถูกล็อกให้แสดงให้เห็นเพียงด้านเดียว ในขณะที่การโคจรเกิดซ้ำไปซ้ำมา ไลเบรชันจะปรากฏขึ้นโดยเป็นการโยกไปข้างหน้าแล้วไปข้างหลัง (หรือขึ้นแล้วลง) ของผิวหน้าวัตถุซึ่งสามารถสังเกตได้จากวัตถุแม่ ดังเช่นการโยกไปมาของตาชั่งรอบจุดสมดุล
ในกรณีเฉพาะของการเกิดไลเบรชันของดวงจันทร์ ภาพเคลื่อนไหวแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงมุมมองของพื้นผิวดวงจันทร์ไปอย่างช้าๆ ในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน แสดงว่าพื้นผิวของดวงจันทร์ถึงร้อยละ 59 สามารถสังเกตได้จากโลก
การเกิดไลเบรชันสามารถเกิดได้สามกรณี:
ไลเบรชันในลองจิจูด เกิดจากการที่วงโคจรของดวงจันทร์รอบโลกค่อนข้างรี ดังนั้นการหมุนของดวงจันทร์ในบางครั้งจึงล้ำหน้าหรือล้าหลังตำแหน่งโคจรของดวงจันทร์เอง
ไลเบรชันในละติจูด เกิดจากการที่แกนของดวงจันทร์หมุนเอียงอย่างเล็กน้อยกับระนาบวงโคจรจนตั้งฉากกับระนาบของวงโคจรรอบโลก สาเหตุที่เกิดคล้ายกับสาเหตุที่ทำให้เกิดฤดูกาลจากการหมุนของโลกรอบดวงอาทิตย์
ไลเบรชันประจำวัน (Diurnal libration) เกิดจากการแกว่งไปมาอย่างเล็กน้อยของดวงจันทร์เนื่องจากการหมุนของโลกซึ่งเกิดขึ้นทุกวัน ซึ่งผู้สังเกตที่อยู่บนพื้นผิวโลกจะมองเห็นด้านหนึ่งก่อนและหลังจากนั้นจะมองเห็นอีกด้านหนึ่งของเส้นตรงที่ลากจากจุดศูนย์กลางโลกไปยังจุดศูนย์กลางดวงจันทร์ ทำให้ผู้สังเกตได้มองเห็นส่วนหนึ่งของดวงจันทร์ก่อนและจะเห็นอีกส่วนหนึ่งในภายหลัง สาเหตุนี้เกิดจากการที่ผู้สังเกตอยู่บนพื้นผิวโลก ไม่ได้อยู่ที่จุดศูนย์กลาง
แหล่งข้อมูลอื่น

APOD 11/8/99 - real photo sequence like this one
PixHeaven.net 04/30/07 - 24 Full Moon pictures (2 years in real time) compiled in an animation (click on the links in the page) showing the Moon's libration and variations in diameter
National Maritime Museum - A discussion the components of libration of the Moon with diagrams (on page 2) เก็บถาวร 2007-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Antikythera Calculator (Italian and English versions)
อัมพาตแบบเอิร์บ

| อัมพาตแบบเอิร์บ |
| --- | --- |

ภาพข่ายประสาทแขน อัมพาตเอิร์บกระทบต่อเส้นประสาทระดับ C5 และ C6 เป็นหลัก
สาขาวิชา: กุมารเวชศาสตร์, ประสาทวิทยา
อัมพาตเอิร์บ (อังกฤษ: Erb's palsy) หรืออัมพาตเอิร์บ–ดูเชน (อังกฤษ: Erb–Duchenne palsy) เป็นอัมพาตของแขนอันเนื่องจากการบาดเจ็บของกลุ่มเส้นประสาทหลักของเขตกลุ่มบน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฉีกขาดของเส้นประสาท C5–C6 ส่วนโคนบน ซึ่งประกอบเป็นข่ายประสาทแขน อันประกอบด้วยแขนงด้านหน้าของเส้นประสาทไขสันหลัง C5–C8 และเส้นประสาทระดับอก T1 การบาดเจ็บเหล่านี้เกิดขึ้นจากการคลอดติดไหล่มากที่สุด อัมพาตนี้อาจหายเองได้โดยใช้เวลาหลายเดือน หรือจำเป็นต้องได้รับการบำบัดฟื้นฟูสภาพ หรือต้องการผ่าตัด
กฎของหุ่นยนต์

กฎของ หุ่นยนต์ เป็นชุดของกฎระเบียบ หรือหลักการ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นบรรทัดฐานพฤติกรรมของ หุ่นยนต์ ที่ออกแบบมาเพื่อให้มีระดับ ความเป็นอิสระ ในปัจจุบัน เรายังไม่มีหุ่นยนต์ที่มีความซับซ้อนระดับนี้ แต่พวกมันได้รับการคาดหมายอย่างกว้างขวางใน นิยายวิทยาศาสตร์ ภาพยนตร์ และเป็นหัวข้อของ การวิจัยและพัฒนา ในสาขา หุ่นยนต์ และ ปัญญาประดิษฐ์
ชุดของกฎหุ่นยนต์ที่รู้จักกันดีที่สุดคือชุด ที่เขียน โดย ไอแซค อสิมอฟ ในทศวรรษที่ 1940 แต่นักกฎหมายชุดอื่น ๆ ได้ถูกเสนอโดยนักวิจัยในทศวรรษตั้งแต่นั้นมา
ไอแซค อสิมอฟ กับเรื่อง "กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์"

ชุดของกฎที่รู้จักกันดีที่สุดคือ "กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์" ของ ไอแซค อซิมอฟ  สิ่งเหล่านี้ถูกนำมาใช้ในเรื่องสั้นของเขาในปี 2485 เรื่อง "Runaround" แม้ว่าพวกเขาจะคาดเดาได้ในสองสามเรื่องก่อนหน้านี้  กฎหมายสามข้อคือ:
หุ่นยนต์มิอาจกระทำการอันตรายต่อผู้ที่เป็นมนุษย์ หรือนิ่งเฉยปล่อยให้ผู้ที่เป็นมนุษย์ตกอยู่ในอันตรายได้
หุ่นยนต์ต้องเชื่อฟังคำสั่งที่ได้รับจากผู้ที่เป็นมนุษย์ เว้นแต่คำสั่งนั้นๆ ขัดแย้งกับกฎข้อแรก
หุ่นยนต์ต้องปกป้องสถานะความมีตัวตนของตนไว้ ตราบเท่าที่การกระทำนั้นมิได้ขัดแย้งต่อกฎข้อแรกหรือกฎข้อที่สอง
ในตอนท้ายของหนังสือ สถาบันสถาปนาและโลก กฏข้อที่ศูนย์ก็ได้แต่งตั้งขึ้นมา
หลักการหุ่นยนต์ของ EPSRC / AHRC

ในปี 2011 สภาวิจัยวิศวกรรมและวิทยาศาสตร์กายภาพ (EPSRC) และ สภาวิจัยศิลปะและมนุษยศาสตร์ (AHRC) แห่ง บริเตนใหญ่ ได้ร่วมกันตีพิมพ์ชุดของหลักการ "จริยธรรมสำหรับนักออกแบบผู้สร้างและผู้ใช้หุ่นยนต์" ใน โลกแห่งความจริง และ "ข้อความระดับสูง" ตั้งใจจะถ่ายทอดตามการประชุมเชิงปฏิบัติการวิจัยเดือนกันยายน 2010:
หุ่นยนต์ไม่ควรถูกออกแบบมาเพื่อฆ่าหรือทำร้ายมนุษย์
มนุษย์จะต้องเป็นตัวแทนในการรับผิดชอบ ไม่ใช่หุ่นยนต์ และหุ่นยนต์เป็นเครื่องมือที่ออกแบบมาเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของมนุษย์
หุ่นยนต์ควรได้รับการออกแบบในรูปแบบที่รับประกันความปลอดภัย
หุ่นยนต์เป็นสิ่งประดิษฐ์ พวกเขาไม่ควรออกแบบมาเพื่อใช้ประโยชน์จากผู้ใช้ที่มีช่องโหว่โดยการตอบสนองต่ออารมณ์หรือการพึ่งพา  มันควรจะมีทางที่เป็นไปได้ในการแยกหุ่นยนต์จากมนุษย์
เป็นไปได้เสมอที่จะพบว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบหุ่นยนต์ตามกฎหมาย
ข้อความที่ตั้งใจจะสื่อคือ:
เราเชื่อว่าหุ่นยนต์มีศักยภาพที่จะสร้างผลกระทบเชิงบวกอย่างใหญ่หลวงต่อสังคม  เราต้องการสนับสนุนการวิจัยหุ่นยนต์ที่มีมนุษย์ในการรับผิดชอบ
การปฏิบัติที่ไม่ดีทำร้ายเราทุกคน
การแก้ไขข้อกังวลสาธารณะที่ชัดเจน จะช่วยให้เราทุกคนก้าวหน้า
เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องแสดงให้เห็นว่า เราในฐานะนักพัฒนาหุ่นยนต์ มุ่งมั่นที่จะปฏิบัติตามมาตรฐานที่ดีที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้
เพื่อทำความเข้าใจบริบทและผลที่ตามมาของการวิจัยของเรา เราควรทำงานร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจากสาขาวิชาอื่น ๆ ประกอบไปด้วย: สังคมศาสตร์ กฎหมาย ปรัชญา และศิลปะ
เราควรพิจารณาจริยธรรมของความโปร่งใส: มีข้อจำกัดอะไรบ้างที่ควรเปิดเผย?
เมื่อเราเห็นสิ่งที่ผิดพลาด เรามุ่งมั่นที่จะให้เวลาในการติดต่อกับนักข่าว
หลักการของ EPSRC ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในปี 2559 โทนี่ เพรสคอตต์ จัดประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อทบทวนหลักการเหล่านี้ เช่น เพื่อแยกความแตกต่างทางจริยธรรมจากหลักการทางกฎหมาย
การพัฒนาทางฝ่ายตุลาการ และ ศาลยุติธรรม

การประมวลคำศัพท์ที่ครอบคลุมสำหรับการประเมินทางกฎหมาย ของการพัฒนาเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมหุ่นยนต์ได้เริ่มขึ้นแล้ว และส่วนใหญ่อยู่ในแถบประเทศแถบเอเชีย  ความคืบหน้านี้แสดงให้เห็นถึงการตีความกฎหมายร่วมสมัย (และจริยธรรม) ในสาขาหุ่นยนต์ การตีความที่ถือว่าเป็นการพิจารณากลุ่มทางกฎหมายแบบดั้งเดิม สิ่งเหล่านี้รวมถึงประเด็นความรับผิดทางกฎหมาย เป็นหลักในกฎหมายแพ่งและอาญา
กฎของ Satya Nadella

ในเดือนมิถุนายน 2559 Satya Nadella ซีอีโอของ ไมโครซอฟท์ ในเวลานั้นได้สัมภาษณ์นิตยสาร Slate และร่างคร่าว ๆ เกี่ยวกับ ห้ากฎสำหรับผู้ที่มี และครอบครองปัญญาประดิษฐ์ (A.I.):
"A.I. ต้องได้รับการออกแบบมาเพื่อช่วยเหลือมนุษยชาติ" หมายถึงความเคารพต่อความเป็นอิสระของมนุษย์
"A.I. ต้องมีความโปร่งใส" หมายถึงมนุษย์ควรรู้และสามารถเข้าใจวิธีการทำงานของมัน
"A.I. จะต้องมีประสิทธิภาพสูงสุด โดยไม่ทำลายศักดิ์ศรีของผู้คน"
"A.I. ต้องได้รับการออกแบบเพื่อความเป็นส่วนตัวที่ชาญฉลาด" ซึ่งหมายความว่าจะได้รับความไว้วางใจจากการปกป้องข้อมูลของพวกเขา
"A.I. จะต้องมีความรับผิดชอบอัลกอริทึม เพื่อให้มนุษย์สามารถยกเลิกการกระทำ ที่เป็นอันตรายโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ"
"A.I. จะต้องป้องกันความลำเอียง" เพื่อที่พวกเขาจะต้องไม่เลือกปฏิบัติต่อผู้คน
กฎแห่งวิทยาการหุ่นยนต์ ของ มาร์ค ทิลเดน

มาร์ค ทิลเดน เป็นนักฟิสิกส์หุ่นยนต์ที่เป็นผู้บุกเบิกในการพัฒนาหุ่นยนต์อย่างง่าย หลักการ / กฎสามข้อสำหรับหุ่นยนต์คือ:
หุ่นยนต์ต้องปกป้องการดำรงอยู่ของมันอย่างเต็มกำลัง
หุ่นยนต์ต้องเสาะแสวงหาและปกปักษ์รักษาแหล่งพลังงานของมัน
หุ่นยนต์เสาะแสวงหาแหล่งพลังงานที่ดีกว่าเดิมอยู่เสมอ
ความโดดเด่นของกฎดังกล่าวอาจมองว่าเป็นกฎของสัตว์ป่า โดยสาระสำคัญที่ทิวเดนพยายามจะสื่อคือ "การสร้างเผ่าพันธุ์ใหม่จากซิลิกอน ซึ่ง ไม่ใช่พืช ไม่ใช่สัตว์ แต่เป็นอย่างอื่นนอกเหนือจากนั้น"