stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไวยากรณ์เพิ่มพูน
ขอบเขต

มีแนวทางต่อภาษาศาสตร์เพิ่มพูนอยู่หลากหลายแนวทาง และทั้งหมดพยายามหากฎหรือหลักการชุดหนึ่งซึ่งนิยามสมาชิกของเซตของข้อความในภาษาธรรมชาติที่จัดรูปดีอย่างรูปนัย คำว่า ภาษาศาสตร์เพิ่มพูน สัมพันธ์กับสำนักภาษาศาสตร์อย่างน้อยดังต่อไปนี้:
ไวยากรณ์ปริวรรต (Transformational grammar, TG)
ทฤษฎีมาตรฐาน (Standard theory, ST)
ทฤษฎีมาตรฐานแบบขยาย (Extended standard theory, EST)
ทฤษฎีมาตรฐานแบบปรับปรุงใหม่ (Revised extended standard theory, REST)
ทฤษฎีหลักการและตัวแปร (Principles and Parameters, P&P)
ทฤษฎีกำกับและผูกยึด (Government and binding theory, GB)
โปรแกรมจุลนิยม (Minimalist program, MP)
ไวยากรณ์ชั้นเดียว (หรือ ไม่ปริวรรต) (Monostratal (or non-transformational) grammars)
ไวยากรณ์สัมพันธ์ (Relational grammar, RG)
ไวยากรณ์ศัพทหน้าที่ (Lexical Functional Grammar, LFG)
ไวยากรณ์โครงสร้างวลีทั่วไป (Generalized phrase structure grammar, GPSG)
ไวยากรณ์โครงสร้างวลีเน้นส่วนหลัก (Head-driven phrase structure grammar, HPSG)
ไวยากรณ์ปทารถะ (Categorical grammar)
ไวยากรณ์ต้นไม้ติดกัน (Tree-adjoining grammar)
ทฤษฎีอุตมผล (Optimality Theory, OT)
ขอบเขต > พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของตัวแบบของไวยากรณ์ปริวรรต

แม้เลนาร์ด บลูมฟิลด์ (Leonard Bloomfield) ผู้ที่งานของเขาถูกปฏิเสธโดยชอมสกี มองว่านักไวยากรณ์ชาวอินเดียสมัยโบราณปาณินิเป็นบรรพบทของแนวคิดโครงสร้างนิยม ชอมสกีได้กล่าวสุนทรพจน์ในงานรับรางวัลที่อิเดียในปี ค.ศ. 2001 และกล่าวว่า "ไวยากรณ์เพิ่มพูนอันแรกในนิยามร่วมสมัยคือไวยากรณ์ของปาณินิ"
มีการพัฒนาไวยากรณ์เพิ่มพูนมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 และมีการเปลี่ยนแปลงชนิดของกฏและตัวแทนที่ใช้คาดการณ์ความถูกต้องทางไวยากรณ์ การพูดถึงระยะต่าง ๆ ของการพัฒนาทฤษฎีจะเป็นประโยชน์ในการตามรอยพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของแนวคิดในภาษาศาสตร์เพิ่มพูน
ขอบเขต > พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของตัวแบบของไวยากรณ์ปริวรรต > ทฤษฎีมาตรฐาน (ค.ศ. 1957–1965)

ทฤษฎีมาตรฐานที่ว่านี้สอดคล้องกับตัวแบบต้นฉบับของไวยากรณ์เพิ่มพูนที่วางไว้โดยชอมสกีในปี ค.ศ. 1965
แง่มุมหลักของทฤษฎีมาตรฐานคือการจำแนกการแทนของประโยคเป็นสองรูปแบบ ซึ่งเรียกว่าโครงสร้างลึก (deep structure) และโครงสร้างผิว (surface structure) การแทนสองแบบนี้เชื่อมต่อกันด้วยไวยากรณ์ปริวรรต
ขอบเขต > พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของตัวแบบของไวยากรณ์ปริวรรต > ทฤษฎีมาตรฐานแบบขยาย (ค.ศ. 1965–1973)

ทฤษฎีมาตรฐานแบบขยายที่ว่านี้ถูกกำหนดขึ้นมาในปลายช่วงปี ค.ศ. 1960 ถึงต้นช่วงปี ค.ศ. 1970 ส่วนประกอบคือ:
ข้อบังคับวากยสัมพันธ์ (syntactic constraints)
โครงสร้างวลีทั่วไป (ทฤษฎีเอ็กซ์บาร์, X-bar theory)
ขอบเขต > พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของตัวแบบของไวยากรณ์ปริวรรต > ทฤษฎีมาตรฐานแบบปรับปรุงใหม่ (ค.ศ. 1973–1976)

ทฤษฎีมาตรฐานแบบปรับปรุงใหม่ที่ว่านี้ถูกกำหนดขึ้นมาระหว่างปี ค.ศ. 1973 และ 1976 ส่วนประกอบคือ:
ข้อจำกัดบนทฤษฎีเอ็กซ์บาร์ (Jackendoff (1977)).
ความเชื่อพื้นฐานของตำแหน่งคำบ่งส่วนเติมเต็ม (complementizer)
กฎการย้ายคำใด ๆ (Move α)
ขอบเขต > พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของตัวแบบของไวยากรณ์ปริวรรต > ไวยากรณ์สัมพันธ์ (ประมาณปี ค.ศ. 1975–1990)

ตัวแบบทางเลือกของวากยสัมพันธ์ที่อยู่บนแนวคิดว่าแนวคิดเช่น ประธาน กรรมตรง และกรรมรอง มีบทบาทหลักในไวยากรณ์
ขอบเขต > พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของตัวแบบของไวยากรณ์ปริวรรต > ทฤษฎีหลักการและตัวแปร/กำกับและผูกยึด (ค.ศ. 1981–1990)

Lectures on Government and Binding (1981) และ Barriers (1986) ของชอมสกี
ขอบเขต > พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของตัวแบบของไวยากรณ์ปริวรรต > โปรแกรมจุลนิยม (ค.ศ. 1990–ปัจจุบัน)

โปรแกรมจุลนิยมเป็นลำดับของการสอบสวนที่สมมุติฐานว่าโมดูลภาษาของมนุษย์ดีที่สุดแล้ว โดยประกอบด้วยแค่สิ่งที่จำเป็นสำหรับการตอบสนองความต้องการทางกายภาพและการสื่อสาร และแสวงหาที่จะระบุคุณสมบัติที่จำเป็นของระบบแบบนั้น ชอมสกีได้เสนอโปรแกรมนี้ในปี ค.ศ. 1993
ไวยากรณ์ไม่พึ่งบริบท

(อังกฤษ: Context-free grammar) เราสามารถอธิบายและเปรียบเทียบภาษาศาสตร์เพิ่มพูนได้ด้วยความช่วยเหลือของลำดับชั้นของชอมสกี (Chomsky hierarchy) (ซึ่งชอมสกีได้เสนอในสมัยปี ค.ศ. 1950) นี่ให้กำเนิดลำดับของชนิดของไวยากรณ์รูปนัยที่มีพลังในการแสดงออกมากขึ้นเรื่อย ๆ หนึ่งในชนิดที่ง่ายที่สุดคือไวยากรณ์ปรกติ (regular grammar) (ชนิด 3) ชอมสกีอ้างว่านี่ไม่เหมาะสมที่จะเป็นตัวแบบสำหรับภาษามนุษย์เพราะการอนุญาตการฝังตรงกลาง (center-embedding) ของสายอักขระไว้ในสายอักขระในภาษามนุษย์ธรรมชาติ
ที่ระดับความซับซ้อนที่สูงขึ้นคือไวยากรณ์ไม่พึ่งบริบท (ชนิด 2) อนุพันธ์ของประโยคโดยไวยากรณ์เช่นนี้สามารถนำมาวาดเป็นอนุพันธ์ของแผนภาพต้นไม้ (tree structure) นักภาษาศาสตร์ที่ทำงานในภาษาศษสตร์เพิ่มพูนมักจะมองต้นไม้เช่นนั้นว่าเป็นวัตถุหลักในการศึกษา จากมุมมองนี้ ประโยคหนึ่งประโยคไม่ได้เป็นเพียงเส้นสายของคำเรียงติดกัน แต่ทว่าคำที่อยู่ติดกันถูกรวมเป็น หน่วยประกอบ ซึ่งสามารถรวมเพิ่มเติมกับคำหรือหน่วยประกอบอื่นเพื่อสร้างแผนภาพต้นไม้ลำดับชั้น
อนุพันธ์ของโครงสร้างต้นไม้ง่าย ๆ ของประโยคในภาษาอังกฤษ "the dog ate the bone" เป็นไปดังต่อไปนี้: ตัวกำหนด (determiner) the และนาม dog รวมกันเพื่อสร้างนามวลี the dog นามวลีที่สอง the bone ก็สร้างขึ้นด้วยตัวกำหนด the และนาม bone กริยา ate รวมกับนามวลีที่สอง the bone เพื่อสร้างกริยาวลี ate the bone สุดท้าย นามวลีแรก the dog รวมกับกริยาวลี ate the bone เพื่อทำให้ประโยคสมบูรณ์เป็น the dog ate the bone แผนภาพต้นไม้ดังต่อไปแสดงให้เห็นอนุพันธ์นี้และโครงสร้างที่เป็นผล:
แผนภาพต้นไม้เช่นนี้ก็สามารถเรียกว่าตัวกำหนดวลี (phrase marker) ซึ่งนำมาแทนอยู่ในรูปตัวหนังสือได้ (แต่ผลคือจะอ่านยากกว่า) ในรูปแบบนี้ประโยคด้านบนจะถูกนำมาแสดงเป็น:

[S [NP [D The ] [N dog ] ] [VP [V ate ] [NP [D the ] [N bone ] ] ] ]
ในภาษาไทยเราอาจแทนตัวกำหนดเป็นคำนิยม (อ่านว่า นิ-ยะ-มะ, demonstrative) ห่างหรือเคียง และลักษณนาม (classifier) เช่น หมาตัวนั้นกินกระดูกซี่นี้ เป็น:
[S [NP [N หมา ] [CL ตัว ] [D นั้น] ] [VP [V กิน ] [NP [N กระดูก ] [CL ซี่ ][D นี้ ] ] ] ]
ชอมสกีได้กล่าวอ้างว่าไวยากรณ์โครงสร้างวลีก็ไม่เหมาะสมสำหรับการวรรณนาภาษาธรรมชาติ และได้กำหนดระบบไวยากรณ์ปริวรรตที่ซับซ้อนขึ้น
คำวิจารณ์ > การขาดหลักฐาน

โนม ชอมสกีผู้ก่อตั้งไวยากรณ์เพิ่มพูนเชื่อว่าได้พบหลักฐานทางภาษาศาสตร์ว่าโครงสร้างทางวากยสัมพันธ์ไม่ได้ถูกเรียนรู้แต่ตัวเด็ก ‘ได้มา’ จากไวยากรณ์สากล นี่นำไปสู่การก่อตั้งข้ออ้างความไม่สมบูรณ์ของสิ่งเร้า (poverty of the stimulus) แต่ได้ค้นพบทีหลังว่าการวิเคราะห์เชิงภาษาศาสตร์ของชอมสกีนั้นไม่เหมาะสมและเพียงพอ
ไม่มีหลักฐานที่ว่าโครงสร้างวากยสัมพันธ์นั้นมีโดยกำเนิด แม้ว่าจะมีความหวังขึ้นหน่อยเมื่อมีการค้นพบยีน FOXP2 ก็ยังมีข้อสนับสนุนเพียงพอต่อแนวคิดที่ว่ายีนนี้เป็น 'ยีนไวยากรณ์' หรือว่ามีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับการอุบัติของการพูดเชิงวากยสัมพันธ์หรือภาษาพูดเมื่อซึ่งพึ่งมีขึ้นเมื่อไม่นานมานี้
การศึกษาทางประสาทวิทยาศาสตร์โดยการใช้ ERPs หรือศักย์ไฟฟ้าสมองสัมพันธ์กับเหตุการณ์ไม่พบหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ใด ๆ ต่อข้ออ้างว่าสมองมนุษย์ประมวลวัตถุทางไวยากรณ์เสมือนว่าวัตถุถูกวางใว้ในกริยาวลี ผลคือไวยากรณ์เพิ่มพูนไม่ใช่ตัวแบบที่เป็นประโยชน์สำหรับภาษาศาสตร์ประสาทวิทยา
นักภาษาศาสตร์เพิ่มพูนอ้างว่าภาษานั้นมีส่วนจำเพาะของจิต (Modularity of mind) เป็นของตัวเอง และไม่มีการปฏิสัมพันธ์ระหว่างการประมวลภาษาแม่กับการประมวลสารสนเทศชนิดอื่น ๆ อาทิคณิตศาสตร์ คำกล่าวอ้างนี้ไม่ได้อยู่บนฐานของการวิจัยหรือความเข้าใจทางวิทยาศาสตร์โดยทั่วไปว่าสมองทำงานอย่างไร
ชอมสกีได้ตอบกลับคำวิจารณ์โดยการเน้นว่าทฤษฎีของเขาความจริงแล้วขัดแย้งกับหลักฐาน เขาหากแต่เชื่อว่าจะเป็นกรณีที่คุณค่าจริงของงานวิจัยจะถูกเข้าใจในภายหลัง เหมือนกับกาลิเลโอ กาลิเลอี
ดนตรี

ไวยากรณ์เพิ่มพูนได้ถูกใช้ในขนาดที่จำกัดในทฤษฎีดนตรี (music theory) และการวิเคราะห์ดนตรี (musical analysis) ตั้งแต่สมัยปี ค.ศ. 1980 แนวทางที่เป็นที่รู้จักที่สุดถูกพัฒนาโดยมาร์ก สตีดแมน (Mark Steedman) รวมถึงเฟร็ด เลอร์ดาห์ล (Fred Lerdahl) และเรย์ แจ็คเคนดอฟฟ์ (Ray Jackendoff) ผู้ที่กำหนดรูปแบบและขยายแนวคิดจากการวิเคราะห์แบบเชงเกอร์ (Schenkerian analysis) และเร็ว ๆ มานี้แนวทางเพิ่มพูนแรก ๆ ต่อดนตรีก็ได้ถูกพัฒนาต่อเพิ่มและขยายโดยนักวิชาการหลายคน
ดูเพิ่ม

ภาษาศาสตร์ปริชาน
การปฏิวัติประชาน (Cognitive revolution)
วิยุตอนันต์ (Digital infinity)
ไวยากรณ์รูปนัย (Formal grammar)
ภาษาศาสตร์หน้าที่ (Functional linguistics)
คลังศัพท์เพิ่มพูน (Generative lexicon)
มาตราศาสตร์เพิ่มพูน (Generative metrics)
หลักการเพิ่มพูน (Generative principle)
อรรถศาสตร์เพิ่มพูน (Generative semantics)
สมรรถนะทางภาษา (Linguistic competence)
การแจงส่วน (Parsing)
กฎโครงสร้างวลี (Phrase structure rules)
ระบบเพิ่มพูน (Generative systems)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิโรจน์ อรุณมานะกุล. ๒๕๖๓. ศาสตร์แห่งภาษา : ความเป็นมาและพัฒนาการ เก็บถาวร 2020-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Chomsky, Noam. 1965. Aspects of the theory of syntax. Cambridge, Massachusetts: MIT Press.
Hurford, J. (1990) Nativist and functional explanations in language acquisition. In I. M. Roca (ed.), Logical Issues in Language Acquisition, 85–136. Foris, Dordrecht.
Isac, Daniela; Charles Reiss (2013). I-language: An Introduction to Linguistics as Cognitive Science, 2nd edition. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-953420-3.
"Mod 4 Lesson 4.2.3 Generative-Transformational Grammar Theory". www2.leeward.hawaii.edu. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-16. สืบค้นเมื่อ 2017-02-02.
Kamalani Hurley, Pat. "Mod 4 Lesson 4.2.3 Generative-Transformational Grammar Theory". www2.leeward.hawaii.edu. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-16. สืบค้นเมื่อ 2017-02-02.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
เตือนใจ นุอุปละ

| เตือนใจ นุอุปละม> ป.ช. ม.ว.ม. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 23 กันยายน พ.ศ. 2536 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2538
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 14 สิงหาคม พ.ศ. 2487 (80 ปี) จังหวัดอุดรธานี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2517–ปัจจุบัน)

เตือนใจ นุอุปละ (เกิด
14 สิงหาคม พ.ศ. 2487) อดีตกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี
ประวัติ

เตือนใจ นุอุปละ เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2487 เป็นบุตรของนายพันธ์ทอง กับนางมาลี นุอุปละ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีราชินูทิศ จังหวัดอุดรธานี และโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากวิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย
การทำงาน

เตือนใจ นุอุปละ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีก 2 สมัย ในปี พ.ศ. 2531 และ เดือนกันยายน พ.ศ. 2535
เตือนใจ นุอุปละ เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2531 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ปี พ.ศ. 2535 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ปี พ.ศ. 2538
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 และ 2548 เธอลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี เขตเลือกตั้งที่ 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับศราวุธ เพชรพนมพร จากพรรคชาติพัฒนา และในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 99 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี 2562 เตือนใจยังคงสนับสนุนงานการเมืองและการช่วยหาเสียงให้กับพรรคประชาธิปัตย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
วัดชัยสามหมอ

| วัดชัยสามหมอ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลช่องสามหมอ อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อพระชัยมงคล
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดชัยสามหมอ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช่องสามหมอ อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ มีที่ดินที่ตั้งวัด เนื้อที่ 20 ไร่ 1 งาน 61 ตารางวา
วัดชัยสามหมอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ต่อมาได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ยกวัดราษฎร์นี้ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เมื่อแรกตั้งวัดเดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดบ้านแก้งคร้อหนองไผ่ เริ่มแรกได้สร้างกุฏิหลังเล็ก ๆ ขึ้นจำนวน 3 หลัง หลังคามุงแฝก สร้างศาลาขึ้น 1 หลัง เพื่อเป็นสถานที่ทำบุญ
ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปองค์ประธานภายในพระอุโบสถ หลวงพ่อพระชัยมงคล (พระคุ้มเมือง) ภายในพระวิหารเล็ก และมีพระมหาเจดีย์สิริชัยมงคล
รายนามเจ้าอาวาส

พระราชชัยมุนี ป.ธ.5
พระเทพมงคลเมธี (ประจักษ์ โชติโก) พ.ศ. 2555
พระวัชรชัยคุณ (วุฒินันท์ สจฺจวโร) รก.
อนุสรณ์ มณีเทศ

| อนุสรณ์ มณีเทศ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: อนุสรณ์ มณีเทศ
เกิด: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2524 (43 ปี)
ที่เกิด: อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อปร็อค
อาชีพ: นักร้อง, นักดนตรี, นักแสดง, พิธีกร, ยูทูบเบอร์
ช่วงปี: พ.ศ. 2544 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ยูนิเวอร์ซัล มิวสิก, สมอลล์รูม, โซนี่ มิวสิก

สมาชิก: อาร์มแชร์
อนุสรณ์ มณีเทศ (ชื่อเล่น: เติร์ก), (นามแฝง: โย่ง)​ เป็นนักร้องนำและมือกีตาร์วง อาร์มแชร์ ปัจจุบันเป็นศิลปินเดี่ยว สังกัดมีเรคคอร์ดส ในเครือ มิวซิกมูฟ
การศึกษา

จบระดับชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ปริญญาตรีสาขาวิชาภาพยนตร์และวิดีโอ ภาควิชานิเทศศิลป์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
ชีวิตส่วนตัว

อนุสรณ์ มณีเทศ สมรสกับ วลัยลักษณ์ มุสิกโปฎก หรือรู้จักใน ก้อย แซตเทอร์เดย์เซย์โกะ 
ปัจจุบันเขามีบุตรแล้ว มีบุตรสาว ชื่อว่า น้องอบเชย
ผลงาน > อัลบั้ม

พาสเทล มู้ด (พ.ศ. 2544)
ดีไซน์ (พ.ศ. 2546)
สปริง (พ.ศ. 2547)
เทนเดอร์ (พ.ศ. 2548)
ซิงเกิ้ล - วิว (พ.ศ. 2550)
คัลเลอร์ อิน เดอะ ชาโดว์ (พ.ศ. 2551)
ไทม์เลส (พ.ศ. 2553-2556)
ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ ในอัลบั้ม จอย ของ ลุลา
เคมี (ฟีเจอริ่งโย่ง อาร์มแชร์) - เต็น ธีรภัค
รักออกฤทธิ์ ประกอบละคร รักออกฤทธิ์ (พ.ศ. 2557)
คนใกล้ตัว ประกอบละคร สะใภ้จ้าว (พ.ศ. 2558)
โย่ง อาร์มแชร์ ได้แข่งขันใน "รายการ เดอะ มาส์ก ซิงเกอร์ หน้ากากนักร้อง ซีซั่นสาม" ในนาม "หน้ากากนกเงือก"
ผลงานการแสดง

โอ้มายโกสต์ คุณผีช่วย (พ.ศ. 2556)
ตุ๊ดตู่กู้ชาติ (พ.ศ. 2560)
บุษบา (พ.ศ. 2562)
มายานางฟ้า (2557) ช่อง True4U  รับบท  ไรวัติ คู่กับ ณัฏฐินี เจียรวนนท์
แผ่นดินนี้มีรัก (2557) ช่อง 5 เอชดี รับบท ภูผา คู่กับ ณัฐฐาวีรนุช ทองมี
เคหาสน์ดาว (2558) ช่อง ช่องวัน 31  รับบท ปูชนีย์ คู่กับ คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์
แผนรักฉบับออร์แกนิค (2558) ช่อง  True4U รับบท ภาคิน คู่กับ พรปวีณ์ นีระสิงห์
รหัสปริศนาโค้ด ฮันเตอร์ (2559) ช่อง 35 HD รับบท นิมิตร คู่กับ กัญญา รัตนเพชร์
หน้ากากนางเอก (2559) เวิร์คพอยท์ 23 รับบท ปราชญ์ คู่กับ จันจิรา จันทร์พิทักษ์ชัย (จันจิ ไกอา)
คนละขอบฟ้า (2559) ช่อง 3 เอชดี รับบท ปานธง
รสรินล่าแวมไพร์ (2562) ช่องโมโน 29 รับบท ชานนท์
อกเกือบหักแอบรักคุณสามี (2563) ช่อง 3 เอชดี รับบท ปริวัตถ์ คู่กับ มณีรัตน์ ศรีจรูญ
ชีช้ำกะหล่ำพลอย (2563) ทรูโฟร์ยู รับบท อชิระ หรือ นาย
รักใช่ไหม ที่หัวใจต้องการ (2564) ทรูโฟร์ยู
คิส มี (จูบ) (2557) ช่อง เวิร์คพอยท์ รับบท เล คู่กับ สุชาร์ มานะยิ่ง
ไวไฟ โซไซตี้ ตอน ฮันท์ (โรงภาพยนตร์) (2558) ช่องวัน, แบงแชนแนล รับบท ทิน
แสงจากพ่อ ตอน แสงในม่านหมอก (2560) ช่องThai PBS รับบท  แทน
เมืองมายา ไลฟ์  ตอน มายาเร้นรัก (2561) ช่องวัน 31 รับบท นรุตม์
สมองเลี้ยวซ้าย หัวใจเลี้ยวขวา (2563) ช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 รับบท แก๊บ
จากสูญถึงสิบ (2564) ช่อง 3 รับบท ดิน บดินทร์ ถิรคุณ
เนเวอร์ ทู เลท (2565) ช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 รับบท เมธี คู่กับ พิมพ์นิภา สินธิพงศ์, ณัฐฎา เชาวะวนิชย์
โหมโรง เดอะมิวสิคัล (2558) รับบท พันโทวีระ
นิทานหิ่งห้อย เดอะมิวสิคัล (2559 - 2560) รับบท พันหนึ่ง
ผลงานพิธีกร

โทรทัศน์
ออนไลน์
พ.ศ. 2564 : รายการ โย่งก้อยแฟมิลี่ EP.0 ทางช่อง ยูทูบ : โย่ง ก้อย แฟมิลี่
แหล่งข้อมูลอื่น

อนุสรณ์ มณีเทศ ที่เฟซบุ๊ก
อนุสรณ์ มณีเทศ ที่อินสตาแกรม
อนุสรณ์ มณีเทศ ที่เฟซบุ๊ก
โกไบรอัส (ขุนพล)

ขุนพลของพระเจ้าไซรัสมหาราช
รายงานจากCyropediaของซีโนฟอน โกไบรอัส (กรีกโบราณ: Γοβρύας; เปอร์เซียเก่า: 𐎥𐎢𐎲𐎽𐎢𐎺 g-u-b-ru-u-v, อ่านว่า Gaub(a)ruva?; อีลาไมต์: Kambarma) เป็นขุนพลชาวเปอร์เซียที่ช่วยพระเจ้าไซรัสที่ 2 เข้าพิชิตบาบิโลนเมื่อ 539 ปีก่อน ค.ศ.
รอเบิร์ต ดิก วิลสัน นักวิชาการพันธสัญญาเก่า โต้แย้งว่า ดาริอัสแห่งมีเดียอาจระบุเป็นโกไบรอัส โดยอิงจากผลงานของ Theophilus Pinches จอร์จ เฟรเดอริก ไรต์สนับสนุนทัศนะของวิลสันใน Scientific Confirmation of Old Testament History
แหล่งข้อมูลอื่น

Gobryas
พระยาชัยสุนทร (หนู)

| พระยาชัยสุนทร (หนู) |
| --- | --- |

เจ้าเมืองกาฬสินธุ์
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2411 – พ.ศ. 2420
ก่อนหน้า: พระยาชัยสุนทร(กิ่ง)
ถัดไป: พระยาชัยสุนทร(โคตร)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบปีเกิด เมืองกาฬสินธุ์
เสียชีวิต: พ.ศ. 2420 เมืองกาฬสินธุ์
ศาสนา: ศาสนาพุทธ

พระยาชัยสุนทร (หนู) หรืออีกนามเรียกว่า “ท้าวหนูหรือหนูม้าว” เป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 8 (พ.ศ. 2411–2420) เป็นต้นเชื้อสายตระกูล ณ กาฬสินธุ์“ ซึ่งผู้ใช้นามสกุลส่วนใหญ่ตั้งรกรากและอาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนครและกาฬสินธุ์ในปัจจุบัน[ต้องการอ้างอิง]
ชาติกำเนิด

เกิดเมื่อราวปี พ.ศ.ใดไม่ปรากฏ บิดาคือพระไชยสุนทร(หมาสุย)อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ส่วนมารดาไม่ปรากฏนาม ซึ่งเป็นบุตรของพระยาไชยสุนทร(เจ้าโสมพะมิตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 1 ส่วนมารดาไม่ปรากฏนาม มีพี่น้องร่วมสายโลหิต เป็นชายได้แก่ ท้าวเกษ ท้าวกิ่ง ท้าวหนูม้าว ส่วนบุตรหญิงไม่ปรากฏนาม
การรับราชการ

•บวชเรียนอักขระตามประเพณีสมัยนิยมพอเป็นหนังสือจึงเข้าไปบวชเรียนการปกครองบ้านเมืองที่สำนักเรียนวัดบวรนิเวศวิหารกรุงเทพมหานครเมื่อเติบโตขึ้นได้เข้ารับราชการในกรมการเมืองกาฬสินธุ์และได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ในสมัยพระยาไชยสุนทร (กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 7
•ภายหลังพระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 7 ได้ถึงแก่กรรมลง ในปี พ.ศ. 2412 กรมการเมืองกาฬสินธุ์ได้มีใบบอกกราบบังคมทูลให้โปรดเกล้าฯ พระทานสัญญาบัตรตั้งท้าวหนูม้าว เป็นที่พระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ และพระไชยสุนทร(เหม็น)บุตรท้าวทองเจ้าเมืองคนเก่า เป็นที่อุปฮาด เพี้ยซานนท์(โคตร)บุตรท้าวหล้าเจ้าเมืองคนเก่า เป็นที่ราชวงศ์ และพระสุริยมาตย์(สุรินทร์)บุตรท้าวโคตรว่าที่ราชวงศ์ เป็นที่ราชบุตร
•โปรดเกล้าฯพระราชทานเครื่องยศแก่กรมการเมืองประกอบบรรดาศักดิ์ดังนี้
เจ้าเมืองกาฬสินธุ์
“พานเงินเครื่องในถมสำรับหนึ่ง คนโทเงินถมยาดำหนึ่ง ลูกประคำทองหนึ่ง กระบี่บั้งเงินหนึ่ง สัปทนปัศตูหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วดีตัวหนึ่ง แพรทับทิมติดขลิบผืนหนึ่ง ชวานปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
- พร้อมตราประทับประจำตำแหน่งเจ้าเมืองกาฬสินธุ์คือ “เทวดานั่งแท่นถือพระขรรค์และดอกบัว”
อุปฮาด
“ถาดหมากเงินคนโทเงินสำรับหนึ่ง สัปทนแพรคันหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วดีตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
ราชวงศ์
“ถาดหมากเงินคนโทเงินสำรับหนึ่ง สัปทนแพรคันหนึ่ง เสื้อเข้มขาบลายก้านแย่งตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
ราชบุตร 
“เสื้ออัตลัตดอกถี่ตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
เหตุการณ์สำคัญ

•ปี พ.ศ. 2411 พระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์พร้อมกับพระอินทิสาร(ขี่)ราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์และท้าวคำไภยราชวงศ์เมืองสหัสขันธ์ ถึงแก่กรรมลง จึงโปรดเกล้าฯให้อุปฮาดหนูม้าวเป็นที่”พระยาไชยสุนทร” เจ้าเมือง ท้าวเหม็นเป็นที่”พระไชยสุนทร”อุปฮาด เพี้ยซานนท์(โคตร)เป็นที่ราชวงศ์ พระสุริยมาตย์(สุรินทร์)เป็นที่ราชบุตร พระศรีวรวงศ์(สี)และขอพระโพธิสาร(คำ)เป็นผู้ช่วยเจ้าเมือง รักษาราชการเมืองกาฬสินธุ์ต่อไป
•ปี พ.ศ. 2415 พระยาไชยสุนทร(หนู) ลงไปรับนามสัญญาบัตรเป็นที่เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ซึ้งท้าวเพี้ยเมืองสหัสขันธ์ที่ลงไปด้วยนั้นได้เป็นโจทก์ฟ้องกล่าวโทษพระประชาชนบาล(แสน)เจ้าเมืองเห็นว่ามีความผิด จึงโปรดเกล้าฯมีท้องตราขึ้นมาวางที่เมืองกาฬสินธุ์ให้ถอดพระประชาชนบาล(แสน)ออกจากตำแหน่งเจ้าเมืองและขอตั้งท้าวโคตรเป็นที่”พระศรีสุวรรณ”เจ้าเมืองแซงบาดาลได้รับพระราชทาน”ถาดหมากคนโทเงิน ๑ สำรับ สัปทนแพรคัน ๑ เสื้อเข้มขาบริ้วดี ๑ แพรสีติดขลิบ ๑ ผ้าส่านวิลาส ๑ แพรขาวห่ม ๑ ผ้าม่วงจีน ๑ เป็นเครื่องยศและท้าวหงส์เป็นราชวงศ์เมืองท่าขอนยางได้รับพระราชทานเสื้อเข้มขาบก้านแย่ง ๑ แพรสีทับทิมติดขลิบ ๑ ผ้าส่านวิลาศ ๑ แพรขาวห่ม ๑ ผ้าม่วงจีน ๑ เป็นเครื่องยศ
•ปี พ.ศ. 2416 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีตราถึงบรรดาหัวเมืองตะวันออกว่าให้ยกเลิกตั้งธรรมเนียมการตั้งข้าหลวงกองสัก ที่มาสักเลกตามหัวเมืองและยอมอนุญาตให้ไพร่ไปอยู่ตามใจสมัครแล้วให้ทำบัญชีสำมะโนครัวตัวเลกส่งลงไปยังกรุงเทพฯและพระยาไชยสุนทร(หนู)ได้มีใบบอกขอตั้งเมืองกันทรวิชัยซึ่งเพี้ยคำมูลได้อพยพท้าวเพี้ยตัวเลกที่สมัครรวม ๒,๗๐๐ เศษมาตั้งอยู่นั้น โดยให้เพี้ยคำมูล ชาวเมืองมหาสารคามเป็นที่”พระประทุมวิเศษ”เจ้าเมือง เพี้ยเวียงแกเป็นที่อุปฮาด เพี้ยเมืองทอเป็นที่ราชวงศ์ เพี้ยนามวิเศษเป็นที่”หลวงจำนงภักดี”ผู้ช่วย ยกบ้านกันทาเป็นเมืองกันทรวิชัย ทำราชการขึ้นกับเมืองกาฬสินธุ์
•ปี พ.ศ. 2417 พระยามหาอำมาตย์(ชื่น) ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่เมืองอุบลราชธานีเกณฑ์กำลังคนในหัวเมืองตะวันออกเพื่อเตรียมสู้รบกับจีนฮ่อ พระยามหาอำมาตย์(ชื่น)ได้สู้รบเป็นสามารถปะทะกับทัพจีนฮ่อที่เมืองหนองคาย จนพวกฮ่อพ่ายแพ้ถอยกลับไป เมื่อเสร็จราชการอยู่ที่เมืองหนองคายและโปรดเกล้าฯให้แต่งตั้งหลวงจุมพลพนาเวส(มุ่ง)เป็นที่พระประชาชนบาล เจ้าเมืองสหัสขันธ์
•ปี พ.ศ. 2419 พระราษฎรบริหาร(เกษ) เจ้าเมืองกมลาไสย ถึงแก่กรรมด้วยวัย ๗๐ ปีเศษ เป็นเจ้าเมืองได้ ๑๑ ปีส่วนพระยาไชยสุนทร(หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ มีเหตุวิวาทบาดหมางกับพระพิชัยอุดมเดช เจ้าเมืองภูแล่นช้างและพระธิเบศวงษา(ด้วง) เจ้าเมืองกุดสิมนารายณ์และได้ลงไปเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้รับสั่งให้เจ้าพนักงานให้แยกเมืองกุดสิมนารายณ์ออกจากเมืองกาฬสินธุ์ไปทำราชการขึ้นกับเมืองมุกดาหารแทน ส่วนเมืองภูแล่นช้างแยกจากเมืองกาฬสินธุ์ไปทำราชการขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ
•ปี พ.ศ. 2420 พระยาไชยสุนทร(หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ มีเหตุวิวาทบาดหมางกับหลวงจุมพนาเวส(มุ่ง) ผู้ว่าที่”พระประชาชนบาล”เจ้าเมืองสหัสขันธ์ จนมีเรื่องฟ้องร้องลงไปยังกรุงเทพฯ สอบสวนคดีความแล้วพระประชาชนบาล(มุ่ง)เป็นผู้ชนะ จึงโปรดเกล้าฯ ให้หลวงจุมพลพนาเวส(มุ่ง)เป็นที่”พระประชาชนบาล”เจ้าเมืองสหัสขันธ์ ให้แยกจากเมืองกาฬสินธุ์ไปทำราชการขึ้นกับเมืองกมลาไสยแทน ส่วนเมืองกมลาไสยนั้นโปรดเกล้าฯ ให้อุปฮาด(ทอง)บุตรเจ้าเมืองคนเก่าเป็นที่”ราษฎรบริหาร”เจ้าเมือง ราชวงศ์(บัว)เป็นที่อุปฮาด ราชบุตร(คำแสน)เป็นที่ราชวงศ์ หลวงชาญวิไชยยุทธ(นวน)ผู้ช่วยเป็นที่ราชบุตร ส่วนพระยาไชยสุนทร(หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ได้ล้มป่วยรักษาตัวอยู่ที่กรุงเทพฯเมื่อครั้งเป็นคดีความกับเมืองสหัสขันธ์ไม่นานก็ถึงแก่กรรม
ถึงแก่กรรม

•พระยาไชยสุนทร(หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 8 ได้ล้มป่วยถึงแก่กรรม รับราชการเป็นเจ้าเมืองสนองพระเดชพระคุณ 10 ปี ที่วัดปทุมวานารามกรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. 2411 สิ้นประวัติพระยาไชยสุนทร (หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 8 เพียงเท่านี้
ทายาท

พระยาไชยสุนทร(หนู) สมรสกับ คุณหญิงบัวทอง และมีบุตร 1 คน ได้แก่
1) ท้าวงวด ราบุตรเมืองกาฬสินธุ์ สมรสกับ นางแข มีบุตร 4 คนคือ
1.1)พระยาไชยสุนทร(เก) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 11 สมรสกับ คุณหญิงมั่น ณ กาฬสินธุ์
1.2)นางบุนนาค  สมรสกับใครสืบไม่ได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
1.3)นางบุหงา  สมรสกับใครสืบไม่ได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
1.4)นางเบ้า สมรสกับ หลวงสุนทรวุฒิรักษ์(มี ศรีกาฬสินธุ์)
สายตระกูล

| ก่อนหน้า |  | พระยาชัยสุนทร (หนู) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระยาชัยสุนทร (กิ่ง) |  |   เจ้าเมืองกาฬสินธุ์, ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์   (พ.ศ. 2411 - 2420) |  | พระยาชัยสุนทร (โคตร) |
↑  http://www.kalasinpit.ac.th/elearning/kroosert/data/kalasin.htm%5Bลิงก์เสีย%5D
พระยาชัยสุนทร (หล้า)

| พระยาชัยสุนทร (หล้า) |
| --- | --- |

เจ้าเมืองกาฬสินธุ์
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2381 – พ.ศ. 2390
ก่อนหน้า: พระยาชัยสุนทร(เจียม)
ถัดไป: พระยาชัยสุนทร(ทอง)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบปีเกิด เมืองกาฬสินธุ์
เสียชีวิต: พ.ศ. 2390 เมืองกาฬสินธุ์
ศาสนา: ศาสนาพุทธ

พระยาชัยสุนทร (หล้า) หรืออีกนามเรียกว่า “ท้าวหล้า” เป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 4 (พ.ศ. 2381–2390) เป็นต้นเชื้อสายตระกูล “วงศ์กาฬสินธุ์“ ซึ่งผู้ใช้นามสกุลส่วนใหญ่ตั้งรกรากและอาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนครในปัจจุบัน[ต้องการอ้างอิง]
ชาติกำเนิด

เกิดเมื่อราวปี พ.ศ.ใดไม่ปรากฏ บิดาคือพระธานี(หมาป้อง)อุปฮาดเมืองสกลนคร ส่วนมารดาไม่ปรากฏนาม ซึ่งเป็นบุตรของพระยาไชยสุนทร(เจ้าโสมพะมิตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 1 ส่วนมารดาไม่ปรากฏนาม มีพี่น้องร่วมสายโลหิต เป็นชายได้แก่ ท้าวเจียม ท้าวลาว ท้าวละ ท้าวหล้า ส่วนบุตรหญิงไม่ปรากฏนาม
การรับราชการ

•เมื่อเติบโตขึ้นได้เข้ารับราชการในกรมการเมืองกาฬสินธุ์และได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ “หลวงไชยอาสา” ตำแหน่งนายกอง ในสมัยพระยาไชยสุนทร (หมาแพง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 2 และได้เป็นที่อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ในสมัยพระยาไชยสุนทร(เจียม) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 3
•ภายหลังพระยาไชยสุนทร(เจียม) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 3 ได้ถึงแก่กรรมลง ในปี พ.ศ. 2380 กรมการเมืองกาฬสินธุ์ได้มีใบบอกกราบบังคมทูลให้โปรดเกล้าฯ พระทานสัญญาบัตรตั้งท้าวหล้า เป็นที่พระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ และพระสุวรรณ(เกษ)บุตรท้าวหมาสุย เป็นที่อุปฮาด ท้าวทองบุตรพระยาไชยสุนทร(เจียม) เป็นที่ราชวงศ์ และท้าวปัดสา(ละ)บุตรท้าวหมาป้อง เป็นที่ราชบุตร
•โปรดเกล้าฯพระราชทานเครื่องยศแก่กรมการเมืองประกอบบรรดาศักดิ์ดังนี้
เจ้าเมืองกาฬสินธุ์
“พานเงินเครื่องในถมสำรับหนึ่ง คนโทเงินถมยาดำหนึ่ง ลูกประคำทองหนึ่ง กระบี่บั้งเงินหนึ่ง สัปทนปัศตูหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วดีตัวหนึ่ง แพรทับทิมติดขลิบผืนหนึ่ง ชวานปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
- พร้อมตราประทับประจำตำแหน่งเจ้าเมืองกาฬสินธุ์คือ “เทวดานั่งแท่นถือพระขรรค์และดอกบัว”
อุปฮาด
“ถาดหมากเงินคนโทเงินสำรับหนึ่ง สัปทนแพรคันหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วดีตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
ราชวงศ์
“ถาดหมากเงินคนโทเงินสำรับหนึ่ง สัปทนแพรคันหนึ่ง เสื้อเข้มขาบลายก้านแย่งตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
ราชบุตร 
“เสื้ออัตลัตดอกถี่ตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”