stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซากูระ อันโด
รางวัลและการเสนอชื่อ

| ปี | พิธีมอบรางวัล | ประเภท | เสนอชื่อ | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | 31st Yokohama Film Festival | Best Supporting Actress | Love Exposure | ชนะ |
| 2010 | 4th Asian Film Awards | Best Supporting Actress | A Crowd of Three | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2011 | 84th Kinema Junpo Award | Best Supporting Actress | A Crowd of Three | ชนะ |
| 2012 | 37th Hochi Film Award | Best Supporting Actress | For Love's Sake, The Samurai That Night | ชนะ |
| 2012 | 34th Yokohama Film Festival | Best Supporting Actress | For Love's Sake, The Samurai That Night | ชนะ |
| 2013 | 86th Kinema Junpo Award | Best Supporting Actress | For Love's Sake, The Samurai That Night, etc. | ชนะ |
| 2013 | 86th Kinema Junpo Award | Best Actress | Our Homeland | ชนะ |
| 2013 | 55th Blue Ribbon Awards | Best Actress | Our Homeland | ชนะ |
| 2013 | 22nd Japanese Film Critics Awards | Best Actress | Our Homeland | ชนะ |
| 2013 | 67th Mainichi Film Awards | Best Supporting Actress | For Love's Sake | ชนะ |
| 2015 | 38th Japan Academy Prize | Best Actress | 0.5 mm | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2015 | 57th Blue Ribbon Awards | Best Actress | 0.5 mm, 100 Yen Love | ชนะ |
| 2015 | 24th Japanese Film Critics Awards | Best Actress | 0.5 mm, 100 Yen Love | ชนะ |
| 2015 | 88th Kinema Junpo Award | Best Actress | 100 Yen Love | ชนะ |
| 2015 | 69th Mainichi Film Awards | Best Actress | 0.5 mm | ชนะ |
| 2016 | 39th Japan Academy Prize | Best Actress | 100 Yen Love | ชนะ |
| 2018 | 27th Tokyo Sports Film Award | Best Supporting Actress | Reminiscence | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2018 | 43rd Hochi Film Awards | Best Actress | Shoplifters | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2018 | 31st Nikkan Sports Film Awards | Best Actress | Shoplifters | ชนะ |
| 2018 | 31st Nikkan Sports Film Awards | Best Supporting Actress | Destiny: The Tale of Kamakura | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2018 | 23rd Florida Film Critics Circle Award | Best Supporting Actress | Shoplifters | ชนะ |
| 2019 | 40th Yokohama Film Festival | Best Actress | Shoplifters | ชนะ |
| 2019 | 73rd Mainichi Film Awards | Best Actress | Shoplifters | ชนะ |
| 2019 | 73rd Mainichi Film Awards | Kinuyo Tanaka Award | ตัวเธอเอง | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | 61st Blue Ribbon Awards | Best Actress | Shoplifters | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2019 | 28th Tokyo Sports Film Award | Best Actress | Shoplifters | ชนะ |
| 2019 | 92nd Kinema Junpo Awards | Best Actress | Shoplifters | ชนะ |
| 2019 | 42nd Japan Academy Prize | Best Actress | Shoplifters | ชนะ |
| 2019 | 13th Asian Film Awards | Best Actress | Shoplifters | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2020 | 44th Elan d'or Awards | Newcomer of the Year | ตัวเธอเอง | ชนะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

ซากูระ อันโด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1970–1979:  ชิมะ อิวาชิตะ (1978)  ชิโนบุ โอตาเกะ (1979) 
1980–1989:  คาโอริ โมโมอิ (1980)  ชิเอโกะ ไบโช (1981)  เคโกะ มัตสึซากะ (1982)  เคโกะ มัตสึซากะ (1983)  รูมิโกะ โคยานางิ (1984)  ซายูริ โยชินางะ (1985)  มิตสึโกะ ไบโช (1986)  อายูมิ อิชิดะ (1987)  โนบูโกะ มิยามาโตะ (1988)  ซายูริ โยชินางะ (1989) 
1990–1999:  โยชิโกะ ทานากะ (1990)  เคโกะ มัตสึซากะ (1991)  ทานิเอะ คิตาบายาชิ (1992)  โยชิโกะ มิตะ (1993)  เอมิ วากูอิ (1994)  ซากิ ทากาโอกะ (1995)  ยูโกะ อาซาโนะ (1996)  โทมิโยะ คูซาการิ (1997)  ฮิโตมิ คูโรกิ (1998)  มิเอโกะ ฮาราดะ (1999) 
2000–2009:  ชิโนบุ โอตาเกะ (2000)  ซายูริ โยชินางะ (2001)  เคโกะ คิชิ (2002)  ริเอะ มิยาซาวะ (2003)  ชิโนบุ เทราจิมะ (2004)  เคียวกะ ซูซูกิ (2005)  ซายูริ โยชินางะ (2006)  มิกิ นากาตานิ (2007)  คิริน คิกิ (2008)  ทาเอะ คิมูระ (2009) 
2010–2019:  ทากาโกะ มัตสึ (2010)  เอริ ฟูกัตสึ (2011)  มาโอะ อิโนอูเอะ (2012)  คิริน คิคิ (2013)  โยโกะ มากิ (2014)  ริเอะ มิยาซาวะ (2015)  ซากูระ อันโด (2016)  ริเอะ มิยาซาวะ (2017)  ยู อาโออิ (2018)  ซากูระ อันโด (2019) 
2020–:  ชิม อึน-กย็อง (2020)  มาซามิ นางาซาวะ (2021)  คาซูมิ อาริมูระ (2022)
ทรงพาราโบลา

ทรงพาราโบลาของการหมุนรอบ
ทรงพาราโบลาเชิงไฮเพอร์โบลา
พื้นผิวแสดงทรงพาราโบลาเชิงไฮเพอร์โบลา
ทรงพาราโบลา หรือ พาราโบลอยด์ (paraboloid) คือผิวกำลังสองที่แสดงด้วยสมการ
ภาพตัดขวางของทรงพาราโบลาที่แสดงโดยสมการนี้เทียบกับระนาบแนวตั้ง (ตั้งฉากกับแกน z) จะเป็นพาราโบลา
โดยเครื่องหมาย  \pm  แสดงว่าอาจเป็นบวกหรือลบ อาจแบ่งเป็น
เรียกว่า ทรงพาราโบลาเชิงวงรี (elliptical paraboloid) ซึ่งภาพตัดขวางตามระนาบแนวนอนเป็นรูปวงรี และ
เรียกว่า ทรงพาราโบลาเชิงไฮเพอร์โบลา (hyperbolic paraboloid) ซึ่งภาพตัดขวางตามระนาบแนวนอนจะเป็นรูปไฮเพอร์โบลา
สำหรับทรงพาราโบลาเชิงวงรีที่ a = b นั่นคือ
จะเรียกว่าเป็น ทรงพาราโบลาของการหมุนรอบ (paraboloid of revolution) ภาพตัดขวางตามระนาบแนวนอนจะเป็นรูปวงกลม
การใช้ในงานวิศวกรรม

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (แสง) และเสียงที่แผ่เข้ามาขนานกับทรงพาราโบลาของการหมุนรอบจะมารวมกันที่จุดเดียวคือที่จุดโฟกัสของทรงพาราโบลา หลักการนี้ถูกใช้ในอุปกรณ์ต่าง ๆ อย่างกว้างขวาง เช่น
เสาอากาศพาราโบลา
กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง
ไมโครโฟนพาราโบลา
ไมโครโฟนที่ใช้ตัวสะท้อนพาราโบลาเพื่อเพิ่มพลังงานของเสียงเป้าหมาย
โทรศัพท์พาราโบลา (เครื่องอัดเสียงพาราโบลา)
อุปกรณ์ทดลองซึ่งออกแบบโดยให้พาราโบลาสองอันหันเข้าหากัน เพื่อให้ได้ยินเสียงเบา ๆ ที่จุดโฟกัสฝั่งตรงข้าม
ช้างตระกูลอิศวรพงศ์

ช้างตระกูลอิศวรพงศ์ เป็นหนึ่งช้างเผือกสี่ตระกูลซึ่งสร้างโดยมหาเทพ พระอิศวรในวิชาไตรเทพของศาสนาพราหมณ์ โดยตำราพระคชศาสตร์ และตำรานารายณ์ประทมสินธุ์ ได้กล่าวถึงการกำเนิดช้างมงคลว่า พระนารายณ์บรรทมบนเกษียรสมุทร บังเกิดดอกบัวจากพระอุทรมี 8 กลีบ 173 เกสร จึงนำไปถวายพระอิศวร ที่เขาไกรลาศ พระอิศวรแบ่งเกสรดอกบัวนั้นประทานแก่พระองค์เอง พระอิศวร รับเกสรไว้ 8 เกสร  ประทานแก่ พระพรหม จำนวน 24 เกสร ประทานแก่ พระวิษณุ หรือพระนารายณ์ จำนวน 8 เกสร และประทานแก่พระอัคคีหรือพระเพลิง จำนวน 135 เกสร
ความเชื่อที่เล่ามาจากอดีต

พระอิศวร พระพรหม พระวิษณุ และพระเพลิง มหาเทพทั้ง 4 ต่างสร้างช้างเผือกตระกูลต่าง ๆ 4 ตระกูล จากเกสรดอกบัวนั้นดอกบัวให้เป็นโลก พระพรหม พระอิศวร พระวิษณุและพระอัคนี มหาเทพทั้ง 4 ทรงเนรมิตช้างจากกลีบและเกสรบัว ที่พระนารายณ์ประทาน และสามารถแบ่งช้างมงคลเป็น 4 ตระกูล ตามนามแห่งเทพผู้ให้กำเนิด คือ
บังเกิดช้างตระกูลอิศวรพงศ์

ช้างตระกูลอิศวรพงศ์ สร้างขึ้นโดย พระอิศวร อันพระอิศวรให้บังเกิดด้วยเกสรประทุมชาติ์ ช้างตระกูลนี้ พระอิศวรเป็นเจ้าให้บังเกิดชาติ์กระษัตริย์ ชื่อว่าอิศวรพงศ์สมบูรณ์ด้วยลักษณะ เนื้อดำสนิทผิวเนื้อละเอียดเกลี้ยง งาทั้ง 2 งาใหญ่ขึ้นเสมอกัน เท้าใหญ่ น้ำเต้ากลม โขมดสูง งวงเรียวเป็นต้นปลาย ปากดุจพวยสังข์ คอกลม เมื่อเดินนั้นยกคอ หลังเป็นคันธนู ท้ายเป็นสุกร ผนฎท้องตามวงหลัง อกใหญ่ หน้าสูงกว่าท้าย เท้าหน้าทั้ง 2 อ่อน เท้าหน้าหลังเรียวรัดฝักบัวกลม หางเป็นข้อห่วง สนับงาเป็น 2 ชั้น ขนับเสมอมิได้พร่อง หูใหญ่ช่อม่วงยาวข้างขวามีใบหูอ่อนนุ่มมีขนมากกว่าข้างซ้าย หน้าใหญ่ สรรพงามพร้อมต้องด้วยลักษณะช้างตระกูลนี้เมื่อมาสู่พระบารมีย่อมให้เกิดความเจริญรุ่งเรืองทั้งทางวัตถุและวิทยาการต่าง ๆ พระอิศวรได้สร้าง
ช้างชนิดต่าง ๆ ที่พระอิศวร ทรงสร้าง

อัฐคชาธาร อันพระอิศวรเป็นเจ้าให้บังเกิดด้วยเกสรประทุมชาติ์หรือด้วยเกสรดอกบัวทั้ง 8 เกสร บังเกิดช้างทั้ง 8 คือ เกสรที่
1. อ้อมจักรวาฬ เกสรหนึ่งทิ้งออกไปให้บังเกิดเป็นช้างหนึ่งชื่อว่า อ้อมจักรวาฬ งาซ้ายเสมอหน้างวง งาขวากอดงวงทับบนงาซ้ายหนิดหนึ่ง
2. คชกรรณหัษดี เกสรหนึ่งทิ้งออกไปให้บังเกิดช้างหนึ่งชื่อว่า คชกรรณหัษดี งาขวาโอบงวงบน งาซ้ายอ้อมขึ้นไพรปาก งาซ้ายโอบงวงไปใต้งาขวา ปลายงาขึ้นไพรปากเสมอกัน ชนช้างดีมีอานุภาพมาก
3. เอกทันต์ เกสรหนึ่งทิ้งออกไปให้บังเกิดเป็นช้างหนึ่งชื่อว่า เอกทันต์ งางอกแต่เพดาน งางอนขึ้นขวา ยกงวงช้างขวางงาอยู่ซ้าย ยกงวงไปซ้ายงาอยู่ขวา มีกำลังมาก พันช้างจึงจะสู้เอกทันต์ตัวเดียวได้ แทงเงาตาย เป็นพาหนะแห่งพระอินทร์ เทพคชนาคไปรักษาไว้ป่าพ้นคนเห็น
4. กาฬทันต์หัษดี เกสรหนึ่งทิ้งออกทิ้งไปให้บังเกิดเป็นช้างหนึ่งชื่อว่า กาฬทันต์หัษดี มีกาย งา เล็บ ตา ดำทั่วสารพางค์
5. จัตุศก เกสรหนึ่งทิ้งออกไปให้บังเกิดเป็นช้างหนึ่งชื่อว่า จัตุศก โขมดสูงงาทั้ง 2 ช้าง แต่ละข้างนั้น ต้นกลมกล่อมดีปลายเป็น 2 งาทั้งซ้าย ขวา เป็น 4 งา
6. โรมทันต์ เกสรหนึ่งทิ้งออกไปให้บังเกิดเป็นช้างหนึ่งชื่อว่า โรมทันต์ ต้นงาขวาทับต้นงาซ้าย มีกำลังมาก ถ้าพระยาองค์ใดได้ขี่ปราบศัตรู ๆ แลเห็นก็พ่ายแพ้
7. สิงหชงฆ์ เกสรหนึ่งทิ้งออกไปให้บังเกิดเป็นช้างหนึ่งชื่อว่า สิงหชงฆ์ เท้าหลังดำดุจสิงหราช
8. จุมปราสาท เกสรหนึ่งทิ้งออกไปให้บังเกิดเป็นช้างหนึ่งชื่อว่า จุมปราสาท ปลายงามีรัศมีอันแดง
ดูเพิ่ม

ช้างตระกูลพรหมพงศ์
ช้างตระกูลวิษณุพงศ์
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 71

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 71 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1998 ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่จัดงานในวันอาทิตย์
รางวัล

ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
รางวัล > ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

กำเนิดรักก้องโลก (Shakespeare in Love)
อลิซาเบธ ราชินีบัลลังก์เลือด (Elizabeth)
ยิ้มไว้โลกนี้ไม่มีสิ้นหวัง (Life Is Beautiful)
เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก (Saving Private Ryan)
เดอะ ทิน เรด ไลน์ ฝ่านรกยึดเส้นตาย (The Thin Red Line)
รางวัล > นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

Roberto Benigni - Life Is Beautiful
Tom Hanks - Saving Private Ryan
Ian McKellen - Gods and Monsters
Nick Nolte - Affliction
Edward Norton - American History X
รางวัล > นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

Gwyneth Paltrow - Shakespeare in Love
Cate Blanchett - Elizabeth
Fernanda Montenegro - Central do Brasil
Meryl Streep - One True Thing
Emily Watson - Hilary and Jackie
รางวัล > นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

James Coburn - Affliction
Robert Duvall - A Civil Action
Ed Harris - The Truman Show
Geoffrey Rush - Shakespeare in Love
Billy Bob Thornton - A Simple Plan
รางวัล > นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม

Judi Dench - Shakespeare in Love
Kathy Bates - Primary Colors
Brenda Blethyn - Little Voice
Rachel Griffiths - Hilary and Jackie
Lynn Redgrave - Gods and Monsters
รางวัล > ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

Steven Spielberg - Saving Private Ryan
Roberto Benigni - Life Is Beautiful
John Madden - Shakespeare in Love
Terrence Malick - The Thin Red Line
Peter Weir - The Truman Show
รางวัล > บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม

Shakespeare in Love - Marc Norman and Tom Stoppard
Bulworth - Warren Beatty and Jeremy Pikser
Life Is Beautiful (La vita è bella) - Roberto Benigni and Vincenzo Cerami
Saving Private Ryan - Robert Rodat
The Truman Show - Andrew Niccol
รางวัล > บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม

Gods and Monsters - Bill Condon from the novel Father of Frankenstein by Christopher Bram
Out of Sight - Scott Frank from the novel by Elmore Leonard
Primary Colors - Elaine May from the novel by Joe Klein
A Simple Plan - Scott B. Smith from the novel by Scott B. Smith
The Thin Red Line - Terrence Malick from the novel by James Jones
แหล่งข้อมูลอื่น

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 71 เก็บถาวร 2009-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เว็บไซต์ IMDb
ทฤษฎีการคำนวณได้

ทฤษฎีการคำนวณได้ คือส่วนหนึ่งของการศึกษาในทฤษฎีการคำนวณที่สนใจกับปัญหาที่ว่า ปัญหาใดที่สามารถหาคำตอบได้ด้วยขั้นตอนวิธี (หรือ—ในความหมายที่เหมือนกัน—โดยเครื่องจักรทัวริง) ภายใต้ข้อจำกัดและข้อเพิ่มเติมหลายๆ แบบ  ทฤษฎีการคำนวณได้ศึกษาปัญหาหลักๆ สี่ปัญหาดังต่อไปนี้
ปัญหาใดที่เครื่องจักรทัวริงสามารถแก้ได้?
ระบบในการคำนวณใดที่มีความสามารถเท่าเทียมกับเครื่องจักรทัวริง?
ปัญหาใดที่ต้องการเครื่องจักรที่มีความสามารถมากกว่าเครื่องจักรทัวริง?
ปัญหาใดที่สามารถแก้ได้โดยเครื่องจักรที่มีความสามารถน้อยกว่าเครื่องจักรทัวริง?
ตารางแสดงความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มของปัญหา สามารถดูได้ในบทความเกี่ยวกับทฤษฎีการคำนวณ
ฉลอง ปึงตระกูล

| ฉลอง ปึงตระกูล ม> ป.ช., ม.ว.ม, ต.จ.ว. |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2522
นายกรัฐมนตรี: พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 มกราคม พ.ศ. 2463
เสียชีวิต: 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2558
คู่สมรส: คุณหญิง ศศิวงศ์ ปึงตระกูล

ฉลอง ปึงตระกูล เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นอดีตเลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และเป็นผู้นำการจัดทำแผนพัฒนาประเทศฉบับแรกของไทย
ประวัติ

ฉลอง ปึงตระกูล เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2463 สำเร็การศึกษาจากโรงเรียนวัดราชบพิธ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทด้านภาษาฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยลาวาส ประเทศแคนาดา ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน
การทำงาน

ฉลอง ปึงตระกูล เป็นข้าราชการพลเรือนเริ่มรับราชการที่กองส่งเสริมการสหกรณ์ กระทรวงเกษตร ต่อมาโอนย้ายมาอยู่สภาเศรษฐกิจแห่งชาติ (สภาพัฒน์ ในปัจจุบัน) เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ หรือสภาพัฒน์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2500 ถึงปี พ.ศ. 2506 และนับได้ว่าเป็นผู้นำการจัดทำแผนพัฒนาประเทศฉบับแรกของไทย จากการจัดทำแผนพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2504 เป็นที่ปรึกษากระทรวงการคลัง พ.ศ. 2506 - พ.ศ. 2507 จากนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นทึ่ปรึกษาสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ประจำกรุงวอชิงตัน และรองผู้อำนวยการสายเอเซีย ประจำธนาคารโลก
ต่อมาเป็นผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ระหว่างปี พ.ศ. 2510 ถึงปี พ.ศ. 2514 จากนั้นได้เข้าทำงานเป็นรองผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย ในยุคของพิสุทธิ์ นิมมานเหมินท์ เป็นผู้ว่าการฯ และลาออกในปี พ.ศ. 2518
ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ฉลองได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และในปีต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ถึงแก่อนิจกรรม

ฉลอง เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2558 โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ณ ฌาปนสถานกองทัพบก วัดโสมนัสราชวรวิหาร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2508 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2512 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
แหล่งข้อมูลอื่น

ฉลอง ปึงตระกูล ผู้นำการจัดทำแผนพัฒนาประเทศฉบับแรกของไทย
| ด ค กคณะรัฐมนตรีคณะที่ 40 ของไทย |
| --- | --- | --- |
| นายกรัฐมนตรี |  เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์  |  |
| รองนายกรัฐมนตรี |  สุนทร หงส์ลดารมภ์  บุญชัย บำรุงพงศ์  สมภพ โหตระกิตย์  |  |
| สำนักนายกรัฐมนตรี |  บุญเรือน บัวจรูญ  สมพร บุณยคุปต์  ถวิล รายนานนท์  |  |
| กลาโหม |  เล็ก แนวมาลี  เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์  ถวิล รายนานนท์  ประสงค์ คุณะดิลก  ยศ เทพหัสดิน ณ อยุธยา  อมร ศิริกายะ  |  |
| การคลัง |  สุพัฒน์ สุธาธรรม  ฉลอง ปึงตระกูล  |  |
| การต่างประเทศ |  อุปดิศร์ ปาจรียางกูร  วงศ์ พลนิกร  |  |
| เกษตรและสหกรณ์ |  ปรีดา กรรณสูต  อาภรณ์ ศรีพิพัฒน์  ทำนอง สิงคาลวณิช  |  |
| คมนาคม |  สุรกิจ มัยลาภ  สนอง นิสาลักษณ์  ประสงค์ สุขุม  ประสิทธิ์ ณรงค์เดช  |  |
| พาณิชย์ |  นาม พูนวัตถุ  ปรก อัมระนันท์  |  |
| มหาดไทย |  เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์  เล็ก แนวมาลี  เปรม ติณสูลานนท์  ดำริ น้อยมณี  จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา  |  |
| ยุติธรรม |  สุธรรม ภัทราคม  |  |
| ศึกษาธิการ |  บุญสม มาร์ติน  ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์  |  |
| สาธารณสุข |  ยงยุทธ สัจจวาณิชย์  ประพนธ์ ปิยะรัตน์  |  |
| อุตสาหกรรม |  เกษม จาติกวณิช  บุญยิ่ง นันทาภิวัฒน์  |  |
| ทบวงมหาวิทยาลัย |  เกษม สุวรรณกุล  |  |
| โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี |  กำจัด กีพานิช  |  |
 พ้นจากตำแหน่ง  รัฐมนตรีช่วยว่าการ
ทีอาร์ซีเอ็นจี

| ทีอาร์ซีเอ็นจี |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: Teen Rising Champion in a New Generation
ที่เกิด: โซล, เกาหลีใต้
แนวเพลง: เค-ป็อป
ช่วงปี: พ.ศ. 2560 - พ.ศ. 2565
ค่ายเพลง: Ts Entertainment

สมาชิก: จีฮุน   ฮายอง   ฮักมิน   จีซอง   ฮยอนอู   ชีอู   โฮฮยอน   คังมิน

อดีตสมาชิก: แทซอน   อูยอป
ทีอาร์ซีเอ็นจี (อังกฤษ:TRCNG;ฮันกึล:티알씨엔지) เป็นกลุ่มดนตรีบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ สังกัดค่าย Ts Entertainment เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2017 ภายใต้ชื่อ TRCNG ซึ่งมาจากคำว่า Teen Rising Champion in a New Generation ปัจจุบันทีอาร์ซีเอ็นจีประกอบไปด้วยสมาชิกทั้งหมด 8 คน ได้แก่ จีฮุน, ฮายอง,ฮักมิน,จีซอง,ฮยอนอู,ชีอู,โฮฮยอน และ คังมิน
สมาชิก

| ชื่อในการแสดง> โรมัน | ชื่อในการแสดง> ไทย | ชื่อในการแสดง> ฮันกึล | ชื่อเกิด> โรมัน | ชื่อเกิด> ไทย | ชื่อเกิด> ฮันกึล | วันเกิด | สัญชาติ | กรุ๊ปเลือด | ตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Jihun | จีฮุน | 지훈 | Kim Jihun | คิม จีฮุน | 김지훈 | 09 มกราคม พ.ศ. 2543 (24 ปี) |  เกาหลีใต้ | B | นักร้องนำ |
| Hayoung | ฮายอง | 하영 | Choi Hayoung | ชเว ฮายอง | 최하영 | 22 สิงหาคม พ.ศ. 2543 (24 ปี) |  เกาหลีใต้ | A | นักร้องเสียงหลัก |
| Taeseon | แทซอน | 태선 | Yang Taeseon | ยัง แทซอน | 양태선 | 17 กันยายน พ.ศ. 2543 (23 ปี) |  เกาหลีใต้ | A | หัวหน้าวง , นักร้องนำ |
| Hakmin | ฮักมิน | 학민 | Lee Hakmin | อี ฮักมิน | 이학민 | 20 กันยายน พ.ศ. 2543 (23 ปี) |  เกาหลีใต้ | B | นักร้องเสริม , นักเต้นเสริม |
| Wooyeop | อูย็อบ | 우엽 | Jo Wooyeop | โจ อูย็อบ | 조우엽 | 27 กันยายน พ.ศ. 2543 (23 ปี) |  เกาหลีใต้ | B | นักร้องเสริม , นักเต้นเสริม |
| Jisung | จีซอง | 지성 | Kim Jisung | คิม จีซอง | 김지성 | 21 ธันวาคม พ.ศ. 2543 (23 ปี) |  เกาหลีใต้ | O | แร็ปเปอร์เสียงสูง |
| Hyunwoo | ฮยอนอู | 현우 | Kim Hyunwoo | คิม ฮยอนอู | 김현우 | 21 มกราคม พ.ศ. 2544 (23 ปี) |  เกาหลีใต้ | A | แร็ปเปอร์เสียงต่ำ , นักเต้นเสริม |
| Siwoo | ชีอู | 시우 | Yoo Siwoo | ยู ชีอู | 유시우 | 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 (23 ปี) |  เกาหลีใต้ | O | แร็ปเปอร์เสียงต่ำ |
| Hohyeon | โฮฮยอน | 호현 | Lee Hohyeon | อี โฮฮยอน | 이호현 | 14 ตุลาคม พ.ศ. 2544 (22 ปี) |  เกาหลีใต้ | A | แร็ปเปอร์หลัก |
| Kangmin | คังมิน | 강민 | Kim Kangmin | คิม คังมิน | 김강민 | 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 (22 ปี) |  เกาหลีใต้ | A | นักร้องเสียงหลัก |
ทีอาร์อีเอส-2บี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ดาวเคราะห์นอกระบบ | ดาวเคราะห์นอกระบบ | รายชื่อ |
 การเปรียบเทียบขนาดของทีอาร์อีเอส-2บี (ด้านขวา) กับดาวพฤหัสบดี
ดาวฤกษ์แม่
| ดาวฤกษ์ | ดาวฤกษ์ | GSC 03549-02811 A |
| กลุ่มดาว | กลุ่มดาว | กลุ่มดาวมังกร |
| ไรต์แอสเซนชัน | (α) | 19h 07m 14.035s |
| เดคลิเนชัน | (δ) | +49° 18′ 59.07″ |
| ระยะห่าง | ระยะห่าง | 750±30 ly (230±10 pc) |
| ชนิดสเปกตรัม | ชนิดสเปกตรัม | G0V |
องค์ประกอบวงโคจร
| กึ่งแกนเอก | (a) | 0.03556±0.00075 AU |
| ความเยื้องศูนย์กลาง | (e) | 0 |
| คาบการโคจร | (P) | 2.47063±0.00001 d |
| ความเอียง | (i) | 83.62±0.14° |
ลักษณะทางกายภาพ
| มวล | (m) | 1.199±0.052 MJ |
| รัศมี | (r) | 1.272±0.041 RJ |
| แรงโน้มถ่วงพื้นผิว | (g) | 3.284±0.016 g |
ข้อมูลการค้นพบ
| ค้นพบเมื่อ | ค้นพบเมื่อ | 21 สิงหาคม ค.ศ. 2006 ได้รับการยืนยัน 8 กันยายน ค.ศ. 2006 |
| ค้นพบโดย | ค้นพบโดย | O'Donovan et al. |
| วิธีตรวจจับ | วิธีตรวจจับ | Transit |
| สถานที่ที่ค้นพบ | สถานที่ที่ค้นพบ | รัฐแคลิฟอร์เนีย & รัฐแอริโซน่า |
| สถานะการค้นพบ | สถานะการค้นพบ | ยังไม่ได้ข้อสรุป |
ชื่ออื่น
TrES-2b
อ้างอิงกับฐานข้อมูลอื่น
| สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | สารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ | ข้อมูล |
| ซิมแบด | ซิมแบด | ข้อมูล  |
ทีอาร์อีเอส-2บี (หรือ เคปเลอร์-1บี) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์ GSC 03549-02811 อยู่ห่างจากระบบสุริยะประมาณ 718 ปีแสง เป็นดาวเคราะห์ที่ได้รับการระบุไว้ในปี ค.ศ. 2011 เป็นที่รู้จักกันเป็นมืดที่สุดของดาวเคราะห์นอกระบบ ที่สะท้อนน้อยกว่า 1% ของแสงที่ตกกระทบนั้น ๆ มวลของดาวเคราะห์และรัศมีบ่งบอกว่ามันเป็นดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ที่มีส่วนประกอบเป็นกลุ่มเดียวกับที่ของดาวพฤหัสบดี ซึ่งแตกต่างจากดาวพฤหัสบดี แต่คล้ายกับหลายดาวเคราะห์ที่ตรวจพบรอบดาวอื่น ๆ ทีอาร์อีเอส-2บีตั้งอยู่ใกล้กับดาวฤกษ์ของมัน และเป็นของชั้นดาวเคราะห์ที่รู้จักกันเป็นดาวพฤหัสบดีร้อน ระบบนี้เป็นระบบภายในเขตข้อมูลของมุมมองของยานอวกาศเคปเลอร์ที่ในขณะนี้การดำเนินงาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Host to 'Hot Jupiter' (labeled) NASA, 2009-04-16
TrES-2: Most Massive Nearby Transiting Exoplanet เก็บถาวร 2006-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Jupiter-Sized Transiting Planet Found by Astronomers Using Novel Telescope Network เก็บถาวร 2006-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Light curve for TrES-2b using differential photometry
พิกัด:  19h 07m 14s, +49° 18′ 59″
ทรานซามิเนสสูง

ในวิชาแพทยศาสตร์ การมีทรานซามิเนสสูงซึ่งโดยทั่วไปได้แก่ อะลานีนทรานซามิเนส (ALT) และแอสปาร์เตดทรานซามิเนส (AST) อาจเป็นตัวบ่งชี้การบาดเจ็บของตับ  ค่าพิสัยปกติของ ALT และ AST อยู่ที่ 8-40 U/L โดยทรานซามิเนสสูงเล็กน้อยสังเกตว่าขีดจำกัดอาจสูงถึง 250 U/L การเพิ่มขึ้นที่ชักนำจากยาเช่นที่พบในการใช้สารต้านวัณโรคอย่างไอโซไนอะซิด (isoniazid) ตรงแบบจำกัดไม่เกิน 100 U/L สำหรับ ALT และ AST โรคตับแข็งหรือตับวายเร็วร้าย (fulminant liver failure) เหตุจากตับอักเสบตรงแบบมีค่า ALT และ AST >1000 U/L ทรานซามิเนสสูงที่คงอยู่ไม่เกินหกเดือนเรียกว่า "เฉียบพลัน" ส่วนที่นานกว่านั้นเรียก "เรื้อรัง"
พยาธิสรีรวิทยา

ตับมีทรานซามิเนสเพื่อสังเคราะห์และย่อยสลายกรดอะมิโนและแปลงโมเลกุลเก็บพลังงาน ความเข้มข้นของทรานซามิเนสในซีรัม (ส่วนของเลือดที่ไม่มีเซลล์) ปกติมีค่าต่ำ อย่างไรก็ดี หากตับได้รับความเสียหาย เยื่อเซลล์ตับจะให้ซึมผ่านได้มากขึ้น และเอ็นไซม์บางส่วนจะรั่วเข้าสู่การไหลเวียนโลหิต
ทรานซามิเนสสองตัวที่ตรวจวัดโดยทั่วไปคือ อะลานีนทรานซามิเนส (ALT) และ แอสปาร์เตดทรานซามิเนส (AST) ระดับเอ็นไซม์ที่สูงขึ้นไวต่อการบาดเจ็บของตับ หมายความว่ามีโอกาสพบได้หากมีการบาดเจ็บของตับ สาเหตุที่อาจทำให้ระดับ ALT สูง ได้แก่ การอักเสบของตับ (ตับอักเสบเอ บีและซี ไข้จากไวรัสเฉียบพลัน การดื่มแอลกอฮอล และโรคตับอ่อน)
ปกติพบ ALT เฉพาะในตับ ส่วน AST พบในตับมากที่สุด แต่ยังพบปริมาณค่อนข้างมากในกล้ามเนื้อหัวใจและกล้ามเนื้อโครงร่าง และค่าเอ็นไซม์อาจสูงได้ในภาวะอื่น เช่น ความผิดปกติของไทรอยด์ โรคของซีลิแอ็ก และความผิดปกติของกล้ามเนื้อ ตลอดจนสารพิษและยาหลายชนิด
การวัด ALT และ AST เคยใช้วินิจฉัยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด แม้ปัจจุบันเปลี่ยนไปใช้เอ็นไซม์ตัวใหม่และการทดสอบโปรตีนที่จำเพาะกับความเสียหายต่อหัวใจมากกว่าแล้ว
บทบาทในการวินิจฉัย

โดยทั่วไป ความเสียหายไม่ว่ามากหรือน้อยต่อตับทำให้ระดับทรานซามิเนสสูงขึ้นปานกลาง แต่การวินิจฉัยจะต้องสังเคราะห์จากสารสนเทศหลายอย่าง รวมทั้งประวัติผู้ป่วย การตรวจร่างกาย และอาจรวมการถ่ายภาพและการตรวจทางห้องปฏิบัติการอย่างอื่น อย่างไรก็ดี ค่าทรานซามิเนสที่สูงมาก ๆ ส่อว่ามีความเสียหายต่อตับอย่างรุนแรง เช่น ตับอักเสบจากไวรัส ตับขาดเลือด หรือยาหรือสารพิษ กระบวนการของโรคส่วนใหญ่ทำให้ ALT สูงกว่า AST ส่วนระดับ AST ที่สูงกว่า ALT เกินสองหรือสามเท่าเข้าได้กับโรคตับจากแอลกอฮอล และค่าเอ็นไซม์ที่สูงเกิน 1,000 สัมพันธ์กับตับอักเสบเหตุขาดเลือด
จังหวัดเฮียวโงะ

จังหวัดเฮียวโงะ (ญี่ปุ่น: 兵庫県; โรมาจิ: Hyōgo-ken) เป็นจังหวัดของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคคันไซ ทางตอนใต้ของเกาะฮนชู มีจำนวนประชากร 5,344,834 คน (1 เมษายน ค.ศ. 2024) และมีขนาดพื้นที่ 8,400 ตารางกิโลเมตร (3,200 ตารางไมล์) มีอาณาเขตติดต่อได้แก่ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดเกียวโต ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดโอซากะ ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดโอกายามะและจังหวัดทตโตริ
นครโคเบะเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดเฮียวโงะ และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 7 ของประเทศ เมืองใหญ่อื่น ๆ ในจังหวัด เช่น ฮิเมจิ นิชิโนมิยะ และอามางาซากิ อาณาบริเวณของจังหวัดเฮียวโงะครอบคลุมตั้งแต่ชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นไปจนถึงทะเลในเซโตะ รวมทั้งเกาะอาวาจิและหมู่เกาะเล็ก ๆ ภายในทะเลในเซโตะ จังหวัดเฮียวโงะเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และสถานที่ท่องเที่ยวทางตะวันตกของญี่ปุ่น พื้นที่ร้อยละ 20 ของจังหวัดอยู่ในเขตอุทยานธรรมชาติ จังหวัดเฮียวโงะเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครเคฮันชิง ซึ่งเป็นเขตเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น รองจากเขตมหานครโตเกียว
ประวัติศาสตร์

จังหวัดเฮียวโงะในปัจจุบันประกอบด้วยแคว้นในอดีต ได้แก่ แคว้นฮาริมะ แคว้นทาจิมะ แคว้นอาวาจิ และบางส่วนของแคว้นทัมบะและแคว้นเซ็ตสึ
ใน ค.ศ. 1180 เมื่อใกล้สิ้นสุดยุคเฮอัง จักรพรรดิอันโตกุ, ไทระ โนะ คิโยโมริ, และราชสำนักของจักรพรรดิ ได้ย้ายไปที่ฟูกูฮาระ (ซึ่งปัจจุบันอยู่ในนครโคบะ) เป็นช่วงสั้น ๆ ในระยะเวลาห้าเดือน ในจังหวัดเฮียวโงะมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์คือสุสานโบราณโกชิกิซูกะ (ญี่ปุ่น: 五色塚古墳; โรมาจิ: Goshikizuka-kofun) และยังมีปราสาทฮิเมจิ ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งอยู่ในนครฮิเมจิ
จังหวัดเฮียวโงะทางตอนใต้ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงเมื่อ ค.ศ. 1995 ขนาด 6.9 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ซึ่งทำลายพื้นที่ส่วนใหญ่ของโคเบะและอาวาจิ รวมถึงนิชิโนมิยะและอาชิยะ และจังหวัดโอซากะที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้มีผู้เสียชีวิตเกือบ 6,500 คน ปัจจุบันมีอนุสรณ์รำลึกครบรอบ 10 ปี แผ่นดินไหวที่โคเบะ มีผู้ไปรำลึกเหตุการณ์ครั้งนั้นมากมาย
ภูมิศาสตร์

ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของจังหวัดเฮียวโงะเป็นที่ราบสลับหุบเขา ทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดทตโตริและจังหวัดโอกายามะ ทิศใต้ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดโอซากะและจังหวัดเกียวโต เมืองหลวงของจังหวัดคือนครโคเบะ มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 1,500,000 คน มีความสำคัญคือเป็นเมืองท่า มีโรงงานอุตสาหกรรมมาก
การปกครอง

จังหวัดเฮียวโงะประกอบด้วย 29 เทศบาลนคร และ 12 เทศบาลเมือง ดังนี้