stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาสนวิหารกูต็องส์
ขนาด

ความยาวรวมด้านนอก : 95.17 เมตร (312.2 ฟุต)
ความยาวด้านใน : 87 เมตร (285 ฟุต)
ความยาวของบริเวณกลางโบสถ์ : 38.70 เมตร (127.0 ฟุต)
ความกว้างของบริเวณกลางโบสถ์ (ระหว่างช่วงเสา): 8 เมตร (26 ฟุต)
ความกว้างของบริเวณกลางโบสถ์ (รวมกลางเสาถึงกลางเสา) : 15 เมตร (49 ฟุต)
ความกว้างของทางเดินข้าง (ระหว่างช่วงเสา) : 4 เมตร (13 ฟุต)
ความกว้างรวม : 33.70 เมตร (110.6 ฟุต)
ความยาวของแขนกางเขน : 31 เมตร (102 ฟุต)
ความยาวของแขนกางเขน (ระยะที่อยู่ใต้หอแสงสว่าง) : 11 เมตร (36 ฟุต)
ความสูงของหอแสงสว่าง (ภายในจรดเพดาน) : 40.85 เมตร (134.0 ฟุต)
ความสูงของหอแสงสว่าง (ด้านนอก) : 57.45 เมตร (188.5 ฟุต)
ความสูงของบริเวณกลางโบสถ์ (วัดถึงหมุดเพดาน) : 21.90 เมตร (71.9 ฟุต)
ความสูงของยอดแหลม (รวม 3 เมตรของยอดกางเขนแล้ว) : 77 เมตร (253 ฟุต)
ความกว้างของบริเวณร้องเพลงสวด : 9.3 เมตร (31 ฟุต)
ความกว้างโดยรวมของมุขโค้งด้านสกัด : 31.15 เมตร (102.2 ฟุต)
ยอดแหลมฝั่งทิศตะวันตกเฉียงใต้ : 75 เมตร (246 ฟุต)
ยอดแหลมฝั่งทิศตะวันตกเฉียงใต้ : 77 เมตร (253 ฟุต)
ภาพร่างในปี ค.ศ. 1822
แผนผังของอาสนวิหาร
อาสนวิหารดักซ์

|  อาสนวิหารแม่พระแห่งดักซ์  |
| --- | --- |
ทัศนียภาพด้านหน้าของอาสนวิหาร

43°42′30″N 1°03′11″W﻿ / ﻿43.70833°N 1.05306°W﻿ / 43.70833; -1.05306
ที่ตั้ง: ดักซ์ จังหวัดล็องด์
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: คลาสสิก กอธิก (เฉพาะซุ้มประตูอัครทูต)
แล้วเสร็จ: คริสต์ศตวรรษที่ 18
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์(ค.ศ. 1946)
อาสนวิหารดักซ์ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Dax) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งดักซ์ (Cathédrale Notre-Dame de Dax) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแอร์และดักซ์ ตั้งอยู่ที่เมืองดักซ์ จังหวัดล็องด์ ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี
ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของอดีตมุขมณฑลดักซ์ แต่ได้ถูกยุบลงภายหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งรวมถึงอดีตมุขมณฑลแอร์ซึ่งประสบชะตากรรมเดียวกันด้วย โดยทั้งสองได้ถูกยุบผนวกกับมุขมณฑลบายอนตามความตกลง ค.ศ. 1801 และต่อมาในปี ค.ศ. 1817 ได้มีการแยกออกมาอีกครั้งหนึ่งโดยรวมเป็นหนึ่งมุขมณฑล มีชื่อเรียกว่า มุขมณฑลแอร์และดักซ์ โดยมีที่ตั้งของมุขนายกที่อาสนวิหารแอร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1833 ได้มีการย้ายที่ตั้งของมุขนายกมาอยู่ที่อาสนวิหารแห่งดักซ์ อนึ่ง อาสนวิหารแอร์ยังคงเป็นอาสนวิหารร่วม (co-cathedral)
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1884 ในบริเวณซุ้มประตูอัครทูต (Portail des Apôtres) และอาคารส่วนที่เหลือ ค.ศ. 1946
ประวัติ

ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 อันเป็นยุคเจริญรุ่งเรืองของเมือง มุขนายกในขณะนั้นจึงได้มีโครงการสร้างสิ่งปลูกสร้างทางศาสนามากมาย รวมถึงอาสนวิหารใหม่ที่สร้างบนที่ของโบสถ์แบบโรมาเนสก์แต่เดิม ด้วยอาสนวิหารในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกอย่างสวยงาม ซึ่งได้ถล่มลงในปี ค.ศ. 1646 เหลือเพียงแต่ซุ้มประตูอัครทูตซึ่งหลงเหลือเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ในอดีต โดยซุ้มประตูนี้ตั้งอยู่ในบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือ ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเมื่อปี ค.ศ. 1884
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

ด้วยซุ้มประตูทางเข้าโบราณที่มีความสูงถึง 12 เมตร กว้าง 8 เมตร ประกอบไปด้วยงานแกะสลักหินที่สลักเสลาอย่างสวยงาม และจัดว่าหายากแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งก็ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานไปแล้วนั้น อาสนวิหารที่เห็นในปัจจุบันสร้างเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก ภายในแบ่งเป็นสามระดับชั้น (ซุ้มทางเดินโค้ง ระเบียงแนบชั้นบน และหน้าต่างบานใหญ่ชั้นบนสุด) งานหัวเสาทั้งหมดเป็นเสาแบบไอออนิก ซึ่งสวยงามเทียบได้กับโบสถ์นักบุญเปาโลแห่งปารีส และโบสถ์นักบุญหลุยส์แห่งเลแซ็งวาลีด
ฝั่งทางเข้าหลัก และทางเข้าทิศใต้ประกอบด้วยหน้าบันขนาดใหญ่โตและดูขึงขัง ในทางกลับกัน ทางทิศเหนือซึ่งเปิดไปสู่จัตุรัสด้านหน้านั้น มีความละเอียดอ่อนปนความกระด้างบ้าง บริเวณทางเข้าหลักของอาสนวิหารซึ่งกินเวลาการก่อสร้างนานที่สุด สร้างตามแบบของโปล กาลัว สถาปนิกชาวปารีส แล้วเสร็จเมื่อค.ศ. 1894 ตัวอาคารหลักของอาสนวิหารนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนต่อมาในปี ค.ศ. 1946
หอหลังคาโดมบริเวณจุดตัดกลางโบสถ์นั้นตกแต่งด้วยงานภาพจิตรกรรม บริเวณร้องเพลงสวด มีงานไม้สลักเป็นที่นั่งสวด (สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16) ซึ่งบูรณะได้จากอาสนวิหารเดิม แท่นบูชาและแท่นบูชาแม่พระทำจากหินอ่อนย้อมสี (สมัยกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18) เป็นงานของพี่น้องตระกูลมัซเซตตีซึ่งเป็นช่างชาวสวิสที่อาศัยอยู่ที่อาวีญง ฐานประดับออร์แกนเป็นงานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ตอนปลาย โดยโกลาร์ ช่างทำตู้ (ebonist) ประจำท้องถิ่น ซึ่งภายหลังจากการบูรณะครั้งใหญ่นั้นได้ถือว่าเป็นหนึ่งในงานประดับออร์แกนที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส
ระเบียงภาพ

ทางเข้าและหน้าบันฝั่งตะวันตก
อาสนวิหาร
รายละเอียดเหนือประตูทางเข้าด้านหน้า
ด้านในของอาสนวิหาร
บริเวณร้องเพลงสวด
แท่นบูชา
ออร์แกน
ซุ้มประตูแห่งอัครทูต
ซุ้มประตูแห่งอัครทูต
หอหลังคาโดม
ภาพจิตรกรรมบริเวณหอหลังคาโดม
อาวีญง

| อาวีญง Avignon |
| --- | --- |
  ทัศนียภาพของพระราชวังพระสันตะปาปา
ประเทศ: ฝรั่งเศส
แคว้น: พรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์
จังหวัด:  โวกลูซ
เขต: อาวีญง (Avignon) - เป็นเมืองหลัก
อำเภอ: เป็นเมืองหลักของ 4 ตำบล
สหเทศบาล: กร็อง อาวีญง (Grand Avignon)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี (2008-2014) : Marie-José Roig
พื้นที่1: 64.87 ตร.กม. (25.05 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)2: 49,683 คน
 • ความหนาแน่น: 770 คน/ตร.กม. (2,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสอีนเซ/ไปรษณีย์: 84007 /84000
สูงจากระดับน้ำทะเล: 10–122 m (33–400 ft)  (avg. 23 m หรือ 75 ft)
1 ข้อมูลอาณาเขตที่ตามขึ้นทะเบียนไว้โดยไม่รวมทะเลสาบ, หนองน้ำ, ธารน้ำแข็งที่ขนาดใหญ่กว่า 1 ตารางกิโลเมตรตลอดจนปากแม่น้ำ 2 Population without double counting: residents of multiple communes (e.g., students and military personnel) only counted once.
อาวีญง (ฝรั่งเศส: Avignon) เป็นเมืองหลัก (Chef-lieu) ของเขตจังหวัดโวกลูซ แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ทางภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโรน ประกอบด้วยประชากรทั้งหมด 94,787 คน (ณ ปีค.ศ. 2010) ในจำนวนนี้มีประมาณ 12,000 คนทีอาศัยอยู่ในเขตเมืองเก่าของอาวีญง ในปัจจุบันเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และยังเป็นเมืองหลวงของจังหวัดโวกลูซ
อาวีญงได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองแห่งพระสันตะปาปา" เนื่องจากในอดีตนั้นเคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระสันตะปาปา (รวมทั้งพระสันตะปาปาเท็จ) ตั้งแต่ปีค.ศ. 1309 - ค.ศ. 1423 ในช่วงของการแตกแยกครั้งใหญ่ของคริสตจักร (Catholic Schism) นอกจากนี้อาวีญงยังเป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองในประเทศฝรั่งเศสที่ยังมีกำแพงเมืองเก่าที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ และยังมีศูนย์ประวัติศาสตร์ พระราชวังพระสันตะปาปา สะพานอาวีญง ซึ่งยังอยู่ในสภาพดี ซึ่งทั้งหมดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1995 ในนาม Historic Centre of Avignon: Papal Palace, Episcopal Ensemble and Avignon Bridge (ฝรั่งเศส: Centre historique d’Avignon : Palais des papes, ensemble épiscopal et Pont d’Avignon)
ลักษณะทางภูมิศาสตร์

พิกัดภูมิศาสตร์ : 43°57′N 4°50′E﻿ / ﻿43.950°N 4.833°E﻿ / 43.950; 4.833
อาวีญงตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำโรน โดยเหนือไปจากจุดที่บรรจบกันระหว่างแม่น้ำโรน กับแม่น้ำดูร็องซ์ ตั้งอยู่ห่างประมาณ 580 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงปารีส 229 กิโลเมตรทางทิศใต้ของเมืองลียง และ 85 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองมาร์แซย์ เมืองอาวีญงมีลักษณะเป็นรูปไข่ขนาดใหญ่ ประชากรอาศัยอยู่อย่างไม่หนาแน่น และยังประกอบด้วยสวนสาธารณะ และสวนตามธรรมชาติมากมาย
ลักษณะทางภูมิศาสตร์ > สภาพอากาศ

อาวีญงมีสภาพภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งมีเอกลักษณ์คือฤดูร้อนที่แล้ง และฤดูหนาวที่ชื้น นอกจากนี้ยังมีลมค่อนข้างแรง โดยมักจะมีลมมรสุม (Mistral) เป็นประเภทที่รุนแรงที่สุดที่พบ
| ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของอาวีญง> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) | 49 (9.4) | 53 (11.7) | 59 (15) | 67 (19.4) | 74 (23.3) | 82 (27.8) | 87 (30.6) | 87 (30.6) | 78 (25.6) | 68 (20) | 56 (13.3) | 50 (10) | 68 (20) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °F (°C) | 34 (1.1) | 36 (2.2) | 41 (5) | 45 (7.2) | 51 (10.6) | 58 (14.4) | 61 (16.1) | 60 (15.6) | 57 (13.9) | 49 (9.4) | 41.2 (5.11) | 37.4 (3) | 48.2 (9) |
| หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) | 0.9 (23) | 1.3 (33) | 1.9 (48) | 2.1 (53) | 2.5 (64) | 1.7 (43) | 1.3 (33) | 1.8 (46) | 2.6 (66) | 3.3 (84) | 3 (76) | 2.1 (53) | 24.3 (617) |
แหล่งที่มา:
ประวัติศาสตร์

| ศูนย์ประวัติศาสตร์อาวีญง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
สะพานอาวีญง (Pont d'Avignon) และพระราชวังพระสันตะปาปาด้านหลัง
ประเทศ:  ฝรั่งเศส
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 1995 (คณะกรรมการสมัยที่ 19)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
ดูเพิ่ม

แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์
จังหวัดโวกลูซ
อาวีญงปาปาซี
พระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง
อาวีญง มองจากเกาะ île de la Barthelasse
อาสนวิหารร่วมนักบุญเทเรซา (สุวรรณเขต)

| อาสนวิหารร่วมนักบุญเทเรซา |
| --- | --- |
ໂບດກາໂຕລິກ ນັກບຸນເຕເຣຊາ


ที่ตั้ง: ไกสอน พมวิหาน แขวงสุวรรณเขต
ประเทศ: ลาว
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตย์: นีโอ-โรมาเนสก์
ปีสร้าง: พ.ศ. 2463
การปกครอง
มุขมณฑล: มิสซังโรมันคาทอลิกสุวรรณเขต-คำม่วน
อาสนวิหารร่วมนักบุญเทเรซา บ้างเรียก โบสถ์คาทอลิกนักบุญเทเรซา (ลาว: ໂບດກາໂຕລິກ ນັກບຸນເຕເຣຊາ; ฝรั่งเศส: Cocathédrale Sainte-Thérèse) เป็นอาสนวิหารประจำมิสซังโรมันคาทอลิกสุวรรณเขต-คำม่วน ตั้งอยู่ในเมืองไกสอน พมวิหาน แขวงสุวรรณเขต ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศลาวใกล้พรมแดนประเทศไทย ถือเป็นศูนย์รวมจิตใจของคริสต์ศาสนิกชนชาวลาวเชื้อสายเวียดนาม
โบสถ์ดังกล่าวถูกตั้งขึ้นเป็นโบสถ์หลักหนึ่งในสองแห่งของเขตผู้แทนพระสันตะปาปาสุวรรณเขต (ละติน: Vicariatus Apostolicus Savannakhetensis; ลาว: ອັກຄະສາວົກແທນຂອງສະຫວັນນະເຂດ) โดยถูกยกสถานะโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 เมื่อปี พ.ศ. 2501 ส่วนโบสถ์หลักอีกแห่งของมิสซังสุวรรณเขต-คำม่วนคืออาสนวิหารนักบุญหลุยส์ เมืองท่าแขก
ปัจจุบันอาสนวิหารร่วมนักบุญเทเรซาอยู่ภายใต้การดูแลของมุขนายกยอห์น มารีย์ เวียเนย์ ปรีดา อินธิราช แห่งมิสซังสุวรรณเขต-คำม่วน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อาสนวิหารร่วมนักบุญเทเรซา
อาสนวิหารน็องต์

|  อาสนวิหารนักบุญเปโตร และนักบุญเปาโล แห่งน็องต์ |
| --- | --- |
ด้านหน้าของอาสนวิหาร

47°13′06″N 1°33′03″E﻿ / ﻿47.21833°N 1.55083°E﻿ / 47.21833; 1.55083
ที่ตั้ง: น็องต์ จังหวัดลัวรัตล็องติก
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
เว็บไซต์: http://nantescathedrale.free.fr/index.htm
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอธิก
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1891
ความสูงอาคาร: 49 เมตร
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1862)
อาสนวิหารน็องต์ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Nantes) หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลแห่งน็องต์ (Cathédrale Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Nantes) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลน็องต์ ตั้งอยู่ที่ปลัสแซ็ง-ปีแยร์ (Place Saint-Pierre) ในเขตเมืองน็องต์ จังหวัดลัวรัตล็องติก ในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่สองอัครทูตสำคัญ คือ นักบุญเปโตรและนักบุญเปาโล
อาสนวิหารน็องต์ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862
ระเบียงภาพ

ด้านหน้าของอาสนวิหาร (มกราคม 2008) สีที่แตกต่างกันมาจากการบูรณะซ่อมแซมที่กำลังดำเนินอยู่ในขณะนั้น
รายละเอียดหน้าวิหารฝั่งตะวันตกในปี ค.ศ. 2008 หลังการบูรณะซ่อมแซม
ทางเดินหลักภายในอาสนวิหาร
รายละเอียดบนเพดานโค้งเหนือบริเวณกลางโบสถ์
หลุมฝังศพของฟร็องซัวที่ 2 ดุ๊กแห่งเบรอตาญ
อนุสรณ์สถานของนายพลลามอรีเซียร์
อาสนวิหารมองจากด้านนอก เห็นบริเวณร้องเพลงสวด
ผังของอาสนวิหาร
อาสนวิหารตูลูซ

| อาสนวิหารนักบุญสเทเฟน Cathédrale Saint-Étienne |
| --- | --- |
อาสนวิหารตูลูซ
ศาสนา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
เขต: มุขมณฑลตูลูซ
จารีต: โรมัน
สถานะองค์กร: อาสนวิหาร
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ตูลูซ ประเทศฝรั่งเศส 
พิกัดภูมิศาสตร์: 43°36′00″N 1°27′01″E﻿ / ﻿43.5999°N 1.4504°E﻿ / 43.5999; 1.4504
สถาปัตยกรรม
ประเภท: โบสถ์
รูปแบบ: กอทิกฝรั่งเศสตอนใต้, กอธิก, กอทิกตอนปลาย (Flamboyant), โรมาเนสก์, บาโรก
วัสดุ: โรมาเนสก์
เว็บไซต์
http://paroissescathedraletoulouse.fr/
อาสนวิหารตูลูซ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Toulouse) มีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งตูลูซ (Cathédrale Saint-Étienne de Toulouse) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลตูลูซ ตั้งอยู่ที่กร็อง-รง (Grand-Rond) ในเขตเมืองตูลูซ จังหวัดโอต-การอน ในแคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสเทเฟน
ปีที่ก่อสร้างนั้นยังไม่พบหลักฐานที่ชัดเจน จากหลักฐานพบการกล่าวถึงโบสถ์แห่งหนึ่งในที่ตั้งเดียวกันในปี ค.ศ. 844 และต่อมาในปี ค.ศ. 1073 มุขนายกแห่งตูลูซได้ประสงค์ให้เริ่มก่อสร้างเพื่อปรับปรุงโครงสร้างให้สวยงามขึ้น และตามมาด้วยการก่อสร้างเพิ่มเติมในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อาสนวิหารแห่งนี้มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่ค่อนข้างหลากหลาย อันเนื่องมาจากการบูรณะซ่อมแซมตามแต่ละยุคสมัย
อาสนวิหารตูลูซได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อ ค.ศ. 1862
ระเบียงภาพ

บริเวณกลางโบสถ์แบบโรมาเนสก์ และบริเวณร้องเพลงสวดแบบกอธิก อยู่ด้านหลัง
ชาเปล "Notre-Dame-des-Anges"
งานกระจกสีบริเวณจรมุข
บริเวณร้องเพลงสวดแบบกอธิก
ภาพปริทรรศน์บริเวณจรมุขฝั่งทิศใต้
ออร์แกน
หน้าต่างกุหลาบบริเวณภายในบริเวณกลางโบสถ์
"La Pietat" - Gervais Drouet 1648
ด้านนอกบริเวณทางเข้าฝั่งทิศเหนือ
บรรณานุกรม

Lours, Mathieu (2018). Dictionnaire des Cathédrales (ภาษาฝรั่งเศส). Editions Jean-Paul Gisserot. ISBN 978-27558-0765-3.
Wenzler, Claude (2018). Cathédales Cothiques - un Défi Médiéval (ภาษาฝรั่งเศส). Éditions Ouest-France. ISBN 978-2-7373-7712-9.
Le Guide du Patrimoine en France (ภาษาฝรั่งเศส). Éditions du Patrimoine, Centre des Monuments Nationaux. 2002. ISBN 978-2-85822-760-0.
อาสนวิหารลาวาล

| อาสนวิหารลาวาล Cathédrale de la Sainte-Trinité de Laval |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
จังหวัด: มุขมณฑลลาวาล
ภูมิภาค: มาแยน
จารีต: โรมัน
สถานะองค์กร: อาสนวิหาร
สถานะ: ใช้งาน
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: ลาวาล  ฝรั่งเศส
พิกัดภูมิศาสตร์: 48°4′5″N 0°46′25″W﻿ / ﻿48.06806°N 0.77361°W﻿ / 48.06806; -0.77361
สถาปัตยกรรม
ประเภท: โบสถ์
รูปแบบ: โรมาเนสก์, กอทิก
ลงเสาเข็ม: คริสต์ศตวรรษที่ 11
เสร็จสมบูรณ์: คริสต์ศตวรรษที่ 19
อาสนวิหารลาวาล (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Laval) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารพระตรีเอกภาพแห่งลาวาล (Cathédrale de la Sainte-Trinité de Laval) มีฐานะเป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1855 เป็นต้นมา เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลลาวาล ตั้งอยู่ในเขตเมืองลาวาล จังหวัดมาแยน แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่ตรีเอกภาพ
อาสนวิหารลาวาลสร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11 และต่อมาได้ผ่านการบูรณะซ่อมแซมและต่อเติมหลายครั้ง ซึ่งเป็นเหตุให้มีความเป็นหลากหลายทางสถาปัตยกรรมอย่างเป็นเอกลักษณ์ และรูปลักษณ์ที่เห็นในปัจจุบันนั้นมีความแตกต่างไปจากแผนผังเดิมที่เคยออกแบบไว้ อาสนวิหารแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1840
อาสนวิหารปัวตีเย

|  อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งปัวตีเย |
| --- | --- |


46°34′49″N 0°20′57″E﻿ / ﻿46.58028°N 0.34917°E﻿ / 46.58028; 0.34917
ที่ตั้ง: ปัวตีเย จังหวัดเวียน
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร ไมเนอร์บาซิลิกา (ตั้งแต่ ค.ศ. 1902)
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: กอธิกแบบอ็องฌ์แว็ง
แล้วเสร็จ: คริสต์ศตวรรษที่ 14
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์(ค.ศ. 1875)
อาสนวิหารปัวตีเย (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Poitiers) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งปัวตีเย (Cathédrale Saint-Pierre de Poitiers) เป็นทั้งอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกและไมเนอร์บาซิลิกา (minor basilica) ในสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 (ตั้งแต่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1912) เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลปัวตีเย ตั้งอยู่ที่เมืองปัวตีเย จังหวัดเวียน แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเปโตร
อาสนวิหารแห่งนี้เป็นที่น่ารู้จักน้อยกว่าโบสถ์แม่พระองค์ใหญ่แห่งปัวตีเย (Notre-Dame la Grande de Poitiers) อย่างไรก็ตาม ยังคงเป็นสิ่งก่อสร้างที่ทำจากหินที่ใหญ่ที่สุดในเมืองและสามารถมองเห็นได้จากในเมืองโดยรอบ
สร้างโดยความสนับสนุนจากอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ และพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1160 และเสกขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อ ค.ศ. 1379 โดยสร้างในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกอ็องฌ์แว็ง (ลักษณะเฉพาะคือ เพดานโค้งเกือบครึ่งวงกลม) และภายในมีลักษณะเป็นแบบโบสถ์โถง กล่าวคือ มีการแบ่งทางเดินกลางและทางเดินข้าง ในความสูงเท่า ๆ กัน บริเวณหน้าบันหลักถูกขนาบด้วยหอคู่ซึ่งยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ ซึ่งการออกแบบใช้องค์ประกอบที่มีลักษณะท้องถิ่นของภาคเหนือของฝรั่งเศส
ภายในอาสนวิหาร มีที่นั่งร้องเพลงสวดที่เป็นงานไม้แกะสลักสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 และงานกระจกสีสมัยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13 ซึ่งหนึ่งในงานที่สวยที่สุด และถือว่าเป็นจุดสูงสุดของศิลปะกระจกสีของยุคกลาง ได้แก่ งานกระจกสีการตรึงพระเยซูที่กางเขน
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1875
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

ลักษณะทางสถาปัตยกรรมโดยทั่วไปเป็นแบบกอทิกอ็องฌ์แว็ง บริเวณหน้าบันหลักประกอบด้วยหน้าต่างกุหลาบและซุ้มประตูทรงหน้าจั่วจำนวน 3 ซุ้ม ซึ่งเป็นเอกลัษณ์ของสถาปัตยกรรมกอทิกของฝรั่งเศสตอนเหนือ หน้าบันประตูมีงานประติมากรรมแบบนูนสูงเกี่ยวกับเรื่องราวของการพิพากษาครั้งสุดท้าย
บริเวณร้องเพลงสวดประกอบด้วยผนังตรง ๆ เรียบ ๆ และไม่มีครีบยันลอย ตามแบบกอทิกอ็องฌ์แว็ง ซึ่งเป็นหนึ่งในแบบที่หายากในฝรั่งเศส โดยคล้ายคลึงกับที่อาสนวิหารล็อง อาสนวิหารดอล-เดอ-เบรอตาญ และอาสนวิหารลูว์ซง
เหนือแท่นบูชาขึ้นไปเป็นที่ตั้งของงานกระจกสีที่เก่าแก่ที่สุดในคริสต์ศาสนา ได้แก่ งานกระจกสีการตรึงพระเยซูที่กางเขน ซึ่งเป็นงานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ด้านตรงข้ามของแท่นบูชาฝั่งขวามือจะพบกับลายวงกตซึ่งวาดลงบนหินขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตร สูงระดับตัวคน ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นแบบของลายวงกตที่เคยอยู่บริเวณพื้นชั้นล่าง และได้สูญหายไปในภายหลัง
หลังคาของอาสนวิหารเป็นหลังคาขนาดใหญ่ทรงจั่ว 2 ด้าน มุงด้วยกระเบื้องหินชนวน ซึ่งกินเนื้อที่ทั้งสิ้นกว่า 5,500 ตารางเมตร  ส่วนบริเวณหน้าบันหลักของอาสนวิหารเพิ่งผ่านการบูรณะมาเมื่อเร็ว ๆ นี้
ระเบียงภาพ

หน้าบันฝั่งทิศตะวันตก
งานกระจกสี การตรึงพระเยซูที่กางเขน
วิวพาโนรามาด้านใน
ผังของอาสนวิหาร
ภาพวาดตัดขวางของบริเวณกลางโบสถ์
ภาพตัดขวางแสดงให้เห็นถึงเพดานโค้งแบบเกือบครึ่งวงกลม (อ็องฌ์แว็ง)
อาสนวิหารบาเยอ

|  อาสนวิหารแม่พระแห่งบาเยอ |
| --- | --- |
อาสนวิหารบาเยอ

49°16′32″N 0°42′12″W﻿ / ﻿49.27556°N 0.70333°W﻿ / 49.27556; -0.70333
ที่ตั้ง: เมืองบาเยอ ประเทศฝรั่งเศส
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1077
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: นอร์มัน-โรมาเนสก์
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1862)
อาสนวิหารบาเยอ (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Bayeux) หรือ อาสนวิหารแม่พระแห่งบาเยอ (Cathédrale Notre-Dame de Bayeux) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก ประจำมุขมณฑลบาเยอ ตั้งอยู่ที่เมืองบาเยอในประเทศฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบนอร์มัน-โรมาเนสก์ อาสนวิหารบาเยอมีฐานะเป็นอนุสาวรีย์แห่งชาติแห่งฝรั่งเศสด้วย
ที่ตั้งของอาสนวิหารเดิมเป็นเทวสถานโรมันโบราณ อาสนวิหารบาเยอที่ได้รับการเสกเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1077 เฉพาะพระพักตร์ของวิลเลียม ดยุกแห่งนอร์ม็องดีและพระมหากษัตริย์อังกฤษ อาสนวิหารบาเยอเป็นสถานที่ที่ดยุกวิลเลียมแห่งนอร์ม็องดีบังคับให้ฮาโรลด์ กอดวินสันให้สัตยาบันที่นำไปสู่การพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน
อาสนวิหารบาเยอได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862
ระเบียงภาพ

ด้านหน้าอาสนวิหาร
อาสนวิหารยามค่ำ
ภายในอาสนวิหาร
บริเวณร้องเพลงสวดแบบกอทิก
แท่นบูชาแบบฟื้นฟูคลาสสิก
จิตรกรรมฝาผนังภายในคริพท์
จิตรกรรมฝาผนังภายในคริพท์
ชาเปล
ในบริเวณแขนกางเขนด้านใต้
หน้าต่างประดับกระจกสี
ในบริเวณแขนกางเขนด้านใต้
โบสถ์น้อยทางด้านใต้ของทางเดินกลาง
อาสนวิหารอารัส

|  อาสนวิหารแม่พระและนักบุญวัสต์ แห่งอารัส |
| --- | --- |
อาสนวิหารอารัส

50°17′35″N 2°46′29″E﻿ / ﻿50.29306°N 2.77472°E﻿ / 50.29306; 2.77472
ที่ตั้ง: อารัส จังหวัดปาดกาแล
ประเทศ:  ประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก
สถานะ: อาสนวิหาร
ประเภทสถาปัตย์: กางเขน
รูปแบบสถาปัตย์: คลาสสิก
ปีสร้าง: ค.ศ. 1778
แล้วเสร็จ: ค.ศ. 1934
รื้อถอนเมื่อ: ค.ศ. 1915  (ถูกทำลายช่วงสงครามโลก)
 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์  (ค.ศ. 1906)
อาสนวิหารอารัส (ฝรั่งเศส: Cathédrale d'Arras) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระและนักบุญวัสต์แห่งอารัส (Cathédrale Notre-Dame-et-Saint-Vaast d'Arras) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลอารัส ตั้งอยู่ที่เมืองอารัส จังหวัดปาดกาแล แคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญวัสต์แห่งอารัส ตัวอาสนวิหารได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
อาสนวิหารเดิมสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1030 และ ค.ศ. 1393 ในสถาปัตยกรรมกอทิกอย่างงดงามที่สุดแห่งหนึ่งของฝรั่งเศสตอนเหนือ จนกระทั่งถูกทำลายลงในสมัยปฏิวัติฝรั่งเศส และส่วนของอารามนักบุญวัสต์ (Abbaye Saint-Vaast) ซึ่งเป็นกลุ่มอาคารที่ติดกันได้ถูกเปลี่ยนเป็นโรงพยาบาลและคลังแสง ซึ่งในปัจจุบันเป็นกลุ่มอาคารพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งอารัส (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1825) และหอสมุดแห่งอารัส อนึ่ง อาสนวิหารหลังเก่ายังใช้เป็นที่ฝังศพของหลุยส์แห่งบูร์บง เคานต์แห่งแวร์ม็องดัว พระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส กับดัชเชสหลุยส์ เดอ ลา วาเลียร์ (พระสนม)
ต่อมาในปี ค.ศ. 1883 ได้มีการสร้างโบสถ์สำหรับอารามแห่งนี้ขึ้นใหม่โดยสร้างต่อเนื่องกันเป็นกลุ่มอาคารในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก และต่อมาได้ใช้เปลี่ยนสถานะโบสถ์หลังนี้มาเป็นอาสนวิหารตามดำริของพระคาร์ดินัลหลุยส์ เรอเน เอดัวร์ เดอ รออ็อง เพื่อทดแทนอาสนวิหารแบบกอทิกหลังเดิมที่ถูกทำลายลง
ต่อมาช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1917 อาสนวิหารและหมู่อาคารของอารามได้ถูกทำลายลงจากผลของสงคราม และได้ถูกสร้างใหม่ในรูปขนาดและรูปแบบเดิม ตั้งแต่ปี ค.ศ.1920 โดยปีแยร์ ปาแก สถาปนิกชำนาญการด้านอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส กินเวลาบูรณปฏิสังขรณ์ทั้งสิ้นรวม 14 ปี
ทางเข้าหลักของอาสนวิหารซึ่งรอดจากการถูกทำลายในระหว่างสงคราม
อังแดร วีลัช-โบอัช

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 วีลัช-โบอัชใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลูอิช อังแดร ดึ ปีนา กาบรัล อี วีลัช-โบอัช
วันเกิด:   (1977-10-17) 17 ตุลาคม ค.ศ. 1977 (47 ปี)
สถานที่เกิด:  โปร์ตู โปรตุเกส
ส่วนสูง:  1.82 m (5 ft 11 1⁄2 in)
จัดการทีม
ปี:  ทีม
2009–2010:  อากาแดมีกา
2010–2011:  โปร์ตู
2011–2012:  เชลซี
2012–2013:  ทอตนัมฮอตสเปอร์
2014–2016:  เซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
2016–2017:  เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี
2019–2021:  มาร์แซย์
ลูอิช อังแดร ดึ ปีนา กาบรัล อี วีลัช-โบอัช (โปรตุเกส: Luís André de Pina Cabral e Villas-Boas) หรือ อังแดร วีลัช-โบอัช (เกิด 17 ตุลาคม ค.ศ. 1977) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวโปรตุเกส
วีลัช-โบอัชมีความพิเศษกว่าผู้จัดการทีมหลายคนจากการที่ไม่มีประสบการณ์การเล่นฟุตบอลอาชีพเลย และก้าวมาเป็นผู้จัดการทีมสโมสรใหญ่ด้วยประสบการณ์การคุมทีมที่น้อยนิดและอายุยังไม่มาก โดยเขาเป็นผู้จัดการทีมอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่พาทีมคว้าแชมป์ยุโรป รวมทั้งล่าสุดเขาเป็นกุนซือที่มีค่าตัวแพงที่สุด คือ 15 ล้านยูโร
อาชีพผู้จัดการทีม

เมื่อเขาอายุ 16 ปี วีลัช-โบอัช (ซึ่งเป็นแฟนบอลทีมโปร์ตู) อาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เดียวกับเซอร์ บ็อบบี ร็อบสัน ซึ่งขณะนั้นยังคุมทีมโปร์ตูอยู่ วีลัช-โบอัชได้รู้จักและได้รับคำแนะนำและความช่วยเหลือจาก "ปู่บ็อบ" ซึ่งชื่นชอบในความมุ่งมั่นของเขาและได้พาเขาไปที่ลีลล์แชลล์ (Lilleshall - หนึ่งในศูนย์กีฬาแห่งชาติของประเทศอังกฤษ) และในที่สุด เขาได้รับใบประกอบวิชาชีพโค้ชของยูฟ่าระดับซี (C licence) เมื่ออายุเพียง 17 ปีที่สกอตแลนด์ จากนั้นเขาได้ไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของทีมชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นเวลาสั้น ๆ ขณะที่อายุเพียง 21 ปี โดยที่เขาไม่บอกอายุให้ใครรู้จนกระทั่งได้ลาออกไปแล้ว ก่อนที่ต่อมาเขาจะกลายเป็นผู้ช่วยของโชเซ มูรีนโยที่โปร์ตู ซึ่งเมื่อมูรีนโยย้ายไปอยู่เชลซีและอินเตอร์ตามลำดับ เขาก็ตามโค้ช "สเปเชียลวัน" ซึ่งเป็นอีกหนึ่งผู้ที่สนับสนุนเขานอกจากเซอร์บ็อบบี้ ร็อบสันไปด้วย
อาชีพผู้จัดการทีม > อากาเดมีกา

ในช่วงเริ่มต้นฤดูกาล 2009-2010 วีลัช-โบอัชได้ทิ้งการเป็นเพียงทีมงานของมูรีนโยเพื่อไล่ล่าตำแหน่งผู้จัดการทีมที่ใฝ่ฝัน และไม่ช้าเขาก็ได้งานคุมทีมสโมสรอากาแดมีกาดึกูอิงบรา (Académica de Coimbra) ในปรีไมราลีกา หรือลีกสูงสุดของโปรตุเกส ในขณะที่เขารับงานนั้น สโมสรอยู่ในโซนท้ายตารางและยังไม่ชนะใครเลย แต่โชคชะตาก็เริ่มพลิกผันเมื่อวีลัช-โบอัชได้นำระบบการเล่นแบบใหม่เข้ามา จนทำให้ทีมรอดพ้นการตกชั้นโดยมีแต้มเหนือโซนตกชั้นถึง 10 คะแนน และได้อันดับที่ 11 นอกจากนี้ ยังทำผลงานในโปรตุกีสลีกคัพ หรือบอลถ้วยของโปรตุเกสได้ดี โดยพาทีมเข้าถึงรอบรองชนะเลิศหรือ 4 ทีมสุดท้าย ก่อนแพ้ให้กับทีมใหญ่อย่างโปร์ตูไปอย่างหวุดหวิด ด้วยประตูชัยท้ายเกมของมาเรียโน กอนซาเลซ ผลงานของเขากับอคาเดมิกาไม่ใช่เพียงผลการแข่งขันที่น่าพอใจ แต่ยังมีสไตล์การเล่นที่ดึงดูดใจ (attractive football) จนทำให้สื่อโยงเขากับตำแหน่งกุนซือของทีมสปอร์ติงลิสบอนที่ว่างลงในหน้าร้อนปี 2010 (2553)