stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อักษรเปโกน
อักษร

อักษรเปโกนใช้ตัวอักษรเดิมจากอักษรอาหรับ กับอักษรเพิ่มเติม 7 อักษรที่ใช้แทนเสียงภาษาชวาที่ไม่พบในภาษาอาหรับ: ca (⟨چ‎⟩ /t͡ʃ/), dha (⟨ڎ‎⟩ /ɖ/), tha (⟨ڟ‎⟩ /ʈ/), nga (⟨ڠ‎⟩ /ŋ/), pa (⟨ڤ‎⟩ /p/), ga (⟨ڮ‎⟩ /g/) และ nya (⟨ۑ‎⟩ /ɲ/) กับอีกอักษรหนึ่งที่ใช้ในคำยืม คือ va (⟨ۏ‎⟩ /v/) อักษรใหม่เหล่านี้สร้างขึ้นด้วยการเพิ่มจุดในอักษรเดิม อักษรเปโกนยังไม่มีแบบอักษรมาตรฐาน และมีรูปแบบการเขียนหลายแบบจากวิธีการแสดงตัวอักษรเพิ่มเติมเหล่านี้ โดยทั่วไปจะอยู่ในตำแหน่งของจุด (ด้านบนหรือด้านล่าง) และจำนวนจุด (หนึ่งหรือสามจุด) ในสื่อการสอนล่าสุด มีการเพิ่มตัวอักษรเพิ่มเติมเพื่อใช้เขียนภาษาอินโดนีเซีย
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ʾalifا‎IPA: /ə/ /a, ɔ/  | bāب‎IPA: /b/  | tāʾت‎IPA: /t/  | ṡaʾث‎IPA: /s/  | jīmج‎IPA: /d͡ʒ/  | caچ‎IPA: /t͡ʃ/  | ḥāʾح‎IPA: /h/  |
| khāʾخ‎IPA: /x/  | dālد‎IPA: /d/  | żālذ‎IPA: /z/  | dhaڎ‎IPA: /ɖ/  | rāʾر‎IPA: /r/  | zāiز‎IPA: /z/  | sīnس‎IPA: /s/  |
| syīnش‎IPA: /ʃ/  | ṣādص‎IPA: /s/  | ḍādض‎IPA: /d/  | ṭāʾط‎IPA: /t/  | thaڟ‎IPA: /ʈ/  | ẓāʾظ‎IPA: /z/  | ʿainع‎IPA: /ʔ/  |
| ġainغ‎IPA: /ɣ/  | ngaڠ‎IPA: /ŋ/  | fāʾف‎IPA: /f/  | paڤ ف‎IPA: p  | qāfق‎IPA: /q/  | kafك‎IPA: /k/ /ʔ/  | gafڬ ڮ‎IPA: /g/  |
| lāmل‎IPA: /l/  | mīmم‎IPA: /m/  | nūnن‎IPA: /n/  | nyaۑ ڽ‎IPA: /ɲ/  | wāuو‎IPA: /w/ /u, o, ɔ/  | hāʾه‎IPA: /h/  | yāʾي‎IPA: /j/ /i, e, ɛ/  |
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14  ส่วนใหญ่ใช้ในคำยืมภาษาอาหรับหรือภาษาต่างชาติ
สระ > เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระ

อักษรอาหรับเป็นอักษรไร้สระ ทำให้ส่วนใหญ่เขียนเฉพาะรูปพยัญชนะ อักษรอาหรับมีสระสามตัวที่อาจออกเสียงสั้นหรือยาว โดยมีอักษรอาหรับสามตัว (ا ,و ,ي‎) ที่สามารถแทนเสียงสระยาว แต่โดยทั่วไปเครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระสั้นใช้เฉพาะในตำราทางศาสนาและหนังสือสำหรับผู้เรียนระดับเริ่มต้นเท่านั้น สัทวิทยาสำหรับภาษาชวา, ซุนดา และมาดูราค่อนข้างแตกต่าง เนื่องจากมีสระ 6 ตัวและไม่มีสัญลักษณ์ระบุความยาวสระ ทำให้มีการดัดแปลงอักษรนี้ด้วยการใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระเชื่อมกับอักษร و ,ي‎ และ ا‎ เพื่อแทนสระในภาษาชวาทั้งหมด
ความแพร่หลายของเครื่องหมายเสริมสัทอักษรในอักษรเปโกนแตกต่างกันไป ตั้งแต่การทำเครื่องหมายตัวอักษรทุกตัวไปจนถึงการเขียนเพื่อแยกเสียงสระโดยเฉพาะ อักษรที่ใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรน้อยมีชื่อเรียกว่า กุนดุล หรือ เปลือย (ชวา: ڮونڎول‎; ꦒꦸꦤ꧀ꦝꦸꦭ꧀, อักษรโรมัน: gundhul) สำหรับผู้ที่อ่านได้คล่อง ตัวอักษรฐานมักมีเพียงพอที่จะจดจำคำได้ ทำให้ไม่จำเป็นต้องใช้ตัวกำกับเสียง เช่น คำว่า Indonesia อาจเขียนแบบพร้อมเครื่องหมายทั้งหมด (اِنْڎَوْنَيْسِيْيَا‎, Indhonésia) หรือแบบเปล่า (إنڎَونَيسييا‎) เป็นเรื่องที่พบได้ปกติมากขึ้นในหนังสือตีพิมพ์ที่ใช้เฉพาะแบบ e-pepêt อย่างสม่ำเสมอ โดยที่ตัวกำกับเสียงอื่น ๆ จะใช้เมื่อจำเป็นต้องแยกความกำกวมเท่านั้น
อักษรที่มีเครื่องหมายทั้งหมดพบได้ทั่วไปในหนังสือทางการส่วนใหญ่ รวมทั้งตำราทางศาสนา และต้นฉบับการฑูตในอดีต
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| fatḥah◌َ‎   | kasrah◌ِ‎  | ḍammah◌ُ‎  | pepetۤ◌‎  | sukūn◌ْ‎  |
1 2 3  บางครั้ง เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระ ⟨◌َ‎⟩, ⟨◌ِ‎⟩ และ ⟨◌ُ‎⟩ ใช้แทนสระเดี่ยว a, i และ u ของตนเอง โดยเฉพาะในตำราทางศาสนา
↑  ฟัตหะฮ์แยก ⟨é⟩ จาก ⟨i⟩ หรือ ⟨o⟩ จาก ⟨u⟩
↑  สัญลักษณ์นี้ต่างจาก มัดดะฮ์ ◌ٓ‎ ที่ตำราในอดีตบางครั้งแยกจาก ۤ◌
↑  ซุกูนระบุว่าพยัญชนะเป็นส่วนหนึ่งของพยางค์ก่อนหน้า และไม่ใช่พยางค์เริ่มต้นอันใหม่
สระ > พยางค์

สระที่ต้นคำระบุด้วยอักษร alif ⟨ا‎⟩ กับเครื่องหมายเสริมสัทอักษร และตามมาด้วยอักษร ⟨و‎⟩ หรือ ⟨ي‎⟩ ถ้าจำเป็นต้องใช้ ถ้ามีสระนั้น อักษรถัดไปจะเขียนพร้อมซุกูนเพื่อระบุว่าอักษรนี้เป็นส่วนหนึ่งของพยางค์แรก ไม่ใช่จุดเริ่มต้นคำใหม่
สระตามหลังพยัญชนะ (ดังตัวอย่างอักษร ⟨ك‎⟩ ในตัวอย่างข้างล่าง) สระที่ตามหลังระบุด้วยเครื่องหมายเสริมสัทอักษร  แต่ไม่มีอักษร alif
| สระ | สระ | ◌َ‎aIPA: /a/, /ɔ/  | ◌ِ‎iIPA: /i/  | ◌ُو‎uIPA: /u/  | ◌َي‎e, aiIPA: /e/, /ɛ/  | ◌َو‎o, auIPA: /o/, /ɔ/  | ۤ◌‎êIPA: /ə/  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| หน้า คำ | แบบเปลือย | أ‎ا + ء‎  | إ‎ء + ا‎  | او‎  | اَيـ‎  | اَ‎  | اۤ‎  |
| หน้า คำ | พร้อมเครื่องหมาย | اَ‎◌َ + ا‎  | اِ‎◌ِ + ا‎  | اُوْ‎◌ُ + او  ◌ْ  +‎  | اَيْـ‎اَيـ  ◌ْ +‎  | اَوْ‌‎+ اَ  ◌ْ + و +‎  | اۤ‎  |
| ك‎ + สระ | แบบเปลือย | كا  | كي  | كو  | كَي  | كَو  | كۤ  |
| ك‎ + สระ | พร้อมเครื่องหมาย | كَا  | كِيْ  | كُوْ  | كَيْ  | كَوْ  | كۤ  |
1 2  สระนี้ในแบบเปลือยอาจปรากฏในตำราที่กำกับสระ
สระ > ลำดับสระ

ด้านล่างคือลำดับสระตามแบบแผนทั่วไป ส่วนรูปแบบนอกจากนี้พบเห็นได้ทั่วไปในหนังสือและเอกสารตัวเขียนหลายเล่ม
| แบบเปลือย | แบบเปลือย | แบบเปลือย | แบบเปลือย | แบบเปลือย | แบบเปลือย | พร้อมเครื่องหมาย | พร้อมเครื่องหมาย | พร้อมเครื่องหมาย | พร้อมเครื่องหมาย | พร้อมเครื่องหมาย | พร้อมเครื่องหมาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اأ‎aa  | ائَي‎ae  | اأۤ‎aê  | ائي‎ai  | أَوْ‎ao  | أو‎au  | ◌َاأ‎aa  | ◌َائَيْ‎ae  | ◌َااۤ‎aê  | ◌َائِيْ‎ai  | ◌َاَوْ‎ao  | ◌َاُوْ‎au  |
| ◌َيئا‎ea  | ◌َييا‎ea  | يئَو‎eo  | يئو‎eu  | ۤۤ◌ئي‎êi  |  | ◌َيْئَا‎ea  | ◌َيْيَا‎ea  | ◌َيْئَوْ‎eo  | ◌ِيْئُوْ‎eu  | ۤ◌ئِيْو‎êi  |  |
| ييا‎ia  | يئي‎ii  | يئَو‎io  | ◌َووا‎oa  | ووا‎ua  | ؤو‎uu  | ◌ِيْيَا‎ia  | ◌ِيْئِيْ‎ii  | ◌ِيْئَوْ‎io  | ◌َوْوَا‎oa  | ◌ُوْوَا‎ua  | ◌ُؤُوْ‎uu  |
คำซ้ำ

คำซ้ำในอักษรเปโกนทำหน้าที่คล้ายกับอักษรยาวีตรงที่การใช้ตัวเลข "٢" หลังฐานศัพท์ ถ้าคำศัพท์เป็นคำต่อท้าย เลข "٢" จะปรากฏระหว่างฐานศัพท์กับคำต่อท้าย ทำให้ตัวซ้ำตัวอยู่ตรงกลางคำศัพท์ ส่วนคำซ้ำในรูปแบบคำศัพท์เป็นหน่วยคำเติมหน้าจะใช้ยัติภังค์
| พร้อมเครื่องหมาย | แบบเปล่า | ทับศัพท์ | ความหมาย |
| --- | --- | --- | --- |
| تَيْمْبُوْڠ۲‎ | تَيمبوڠ۲‎ | tembung-tembung | คำศัพท์ |
| اَڠْڮَوْتَا۲نَيْ‎ | اڠڮَوتا۲نَي‎ | anggota-anggotané | สมาชิกที่ |
| كَاسُوْرُوْڠ-سُوْرُوْڠ‎ | كاسوروڠ-سوروڠ‎ | kasurung-surung | การส่งเสริม |
การเปรียบเทียบระหว่างอักษรเปโกนกับยาวี

กฎการสะกดคำระหว่างสองอักษรก็มีความแตกต่างกัน โดยรูปสะกดอักษรยาวีมีความเป็นมาตรฐานมากกว่าอักษรเปโกน ส่วนอักษรเปโกนมีแนวโน้มที่จะเขียนเสียงสระทั้งหมดของคำศัพท์ในภาษาพื้นเมืองอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะด้วยตัวอักษรอย่างเดียวหรือพร้อมตัวกำกับเสียงก็ตาม ในขณะที่อักขรวิธียาวีบางครั้งละเว้น alif ในตำแหน่งที่มีการออกเสียง /a/ ในทำนองเดียวกัน เสียงสระอื่น ๆ อาจเขียนไม่ชัดเจน
ส่วนอักษรเพิ่มเติมสำหรับเสียงที่ไม่พบในภาษาอาหรับ บางตัวอักษรมีรูปร่างเหมือนกัน ในขณะที่บางส่วนกลับตรงกันข้าม อักษรเปโกนมีอักษรเพิ่มเติมิอีกสองตัวสำหรับเสียงภาษาชวาที่ไม่พบในภาษามลายู และรูป kaf มีความแตกต่าง โดยอักษรเปโกนในแบบอาหรับ ส่วนอักษรยาวีใช้แบบเปอร์เซีย
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เปโกน | dhaڎ‎dhIPA: /ɖ/  | thaڎ‎thIPA: /ʈ/  | kafك‎kIPA: /k/  | gaڮ‎gIPA: /g/  | nyaۑ‎‎nyIPA: /ɲ/  | vaۏ‎vIPA: /v/  |
| ยาวี | - | - | ک‎‎  | ݢ‎‎  | ڽ‎  | ـۏ‎‎  |
การทับศัพท์

ใน ค.ศ. 2012 หอสมุดรัฐสภาสหรัฐได้ตีพิมพ์มาตรฐานการถอดเป็นอักษรโรมันสำหรับอักษรยาวีกับเปโกน
บรรณานุกรม

อักษรเปโกนสำหรับภาษาชวา: Jamalin, F., & Rahman, A. A. (2021). Arabic-Java Writing System: How Javanese Language Adopts Arabic Script. Izdihar : Journal of Arabic Language Teaching, Linguistics, and Literature, 4(1), 43–58. https://doi.org/10.22219/jiz.v4i1.11337 (PDF) (Archive)
อักษรเปโกนสำหรับภาษาซุนดา: Apriyanto, Agung, Ruhaliah Nunuy Nurjanah, and Ruhaliah. (2021) "Structure of the Sundanese Language in the Pegon Script". Proceedings of the Fifth International Conference on Language, Literature, Culture, and Education (ICOLLITE 2021). https://doi.org/10.2991/assehr.k.211119.006. PDF  (Archive)
หนังสือศาสนาที่มีภาษาอาหรับ กับคำแปลภาษามาดูราแบบคำต่อคำ: Syeikh Khalil bin Abdul Latif al-Bankalani al-Maduri (Bangkalan, Madura). (1988) "Al-Matn al-Shareef". https://archive.org/details/SyaikhonaKholil/mode/2up
Gallop, A. T. (2015). A Jawi sourcebook for the study of Malay palaeography and orthography. Indonesia and the Malay World, 43(125), 13–171.
Jacquerye, Denis Moyogo (2019). Proposal to encode Javanese and Sundanese Arabic characters (PDF). Unicode.
Rikza, F. Sh. (2022). Proposal to encode four Pegon characters (PDF). Unicode.
Poerwadarminta, W.J.S (1939). Bausastra Jawa [Javanese Dictionary] (ภาษาชวา). Batavia: J.B. Wolters. ISBN 0834803496.
| ด ค กอักษรอาหรับที่ใช้เขียนภาษาต่าง ๆ |
| --- | --- |
ทวีปยุโรป: อัลฆามิอา · อาเรบีตซา · อาเซอร์ไบจาน · เอลิฟบา · เบลารุส · ตาตาร์ไครเมีย · คาซัค · ตุรกีออตโตมัน · ภาษาตาตาร์ (อิสเกอิมลา · ยางาอิมลา)
ทวีปเอเชีย: อาหรับ · มลยาฬัม · อาร์วี · อาเซอร์ไบจาน · บูรีโวลิโอ · ยาวี · คาซัค · โควาร์ · เคิร์ด · คีร์กีซ · ตุรกีออตโตมัน · ปาทาน · เปโกน · เปอร์เซีย · สาไรกี · สินธี · ชาห์มุขี · ทาจิก · เติร์กเมน · อูรดู · อุยกูร์ · อุซเบก · เสี่ยวเอ๋อร์จิง
ทวีปแอฟริกา: อาฟรีกานส์ · อยามี · เบอร์เบอร์ · ฟูลา · โซราเบ · สวาฮีลี · วาดาอัด · โวลอฟ
คริสตียาน เฮยเคินส์

| คริสตียาน เฮยเคินส์ |
| --- | --- |
คริสตียาน เฮยเคินส์ ภาพโดยCaspar Netscher, Museum Boerhaave, ไลเดิน
เกิด: 14 เมษายน ค.ศ. 1629(1629-04-14) เดอะเฮก, สาธารณรัฐดัตช์
เสียชีวิต: 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1695(1695-07-08) (66 ปี) เดอะเฮก, สาธารณรัฐดัตช์
สัญชาติ: ดัตช์
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยไลเดิน University of Angers
มีชื่อเสียงจาก: ค้นพบดาวไททัน การอธิบายเรื่องวงแหวนของดาวเสาร์ แรงหนีศูนย์กลาง สูตรของการชน Gambler's ruin นาฬิกาลูกตุ้ม หลักการของเฮยเคินส์ ทฤษฏีคลื่น Huygens' engine การหักเหสองแนว Evolute Huygenian eyepiece 31 equal temperament musical tuning Huygens–Steiner theorem
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: Natural Philosophy   ฟิสิกส์  คณิตศาสตร์   ดาราศาสตร์   Horology
สถาบันที่ทำงาน: ราชสมาคม French Academy of Sciences
มีอิทธิพลต่อ: ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ ไอแซก นิวตัน
ได้รับอิทธิพลจาก: กาลิเลโอ กาลิเลอี เรอเน เดการ์ต Frans van Schooten
 
คริสตียาน เฮยเคินส์ (ดัตช์: Christiaan Huygens, ออกเสียง: [ˈɦœy̆ɣə(n)s]; 14 เมษายน พ.ศ. 2172 - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2238) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักฟิสิกส์ และนักประดิษฐ์นาฬิกาชาวดัตช์ เกิดที่เดอะเฮกในเนเธอร์แลนด์ เป็นลูกชายของโกนสตันไตน์ เฮยเคินส์ ชื่อของเขาเป็นที่มาของยานกัสซีนี-เฮยเคินส์ที่ใช้สำรวจดวงจันทร์ไททัน
รายการค้นพบ คิดค้น หรือวิจัย

พ.ศ. 2198 ค้นพบไททัน ดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดในดาวเสาร์
พ.ศ. 2210 ประดิษฐ์นาฬิกาลูกตุ้ม เป็นเรือนแรก
พ.ศ. 2202 ตีพิมพ์หนังสือชื่อ "System Saturnium" ซึ่งอธิบายเรื่องเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ตัดระนาบวงแหวนดาวเสาร์ ของโลก
คูเล็ก ข่าน

คูเล็ก ข่าน (มองโกเลีย: Хүлэг хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนอู่จง (4 สิงหาคม ค.ศ. 1281 – 27 มกราคม ค.ศ. 1311) เป็นพระราชนัดดาในโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนเฉิงจง) เมื่อโทโมร์ ข่าน เสด็จสวรรคตลงใน ค.ศ. 1307 พระราชนัดดาคูเล็กชันษา 26 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หยวน
ตลอดรัชกาลนั้นเกิดการแย่งชิงอำนาจกันระหว่างเชื้อพระวงศ์ จึงทำให้ราชวงศ์เริ่มอ่อนแอลง คูเล็ก ข่าน สวรรคตเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1311 มีพระชนม์เพียง 29 พรรษา อาโยร์บาร์บัด ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหรินจงจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา
| ก่อนหน้า |  | คูเล็ก ข่าน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิหยวนเฉิงจง‎  (โทโมร์ ข่าน) |  | จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 1850–1854) |  | จักรพรรดิหยวนเหรินจง  (อาโยร์บาร์บัด ข่าน) |
| ด ค กข่านแห่งมองโกล |
| --- | --- |
ข่านแห่งจักรวรรดิมองโกล:  เจงกิส ข่าน (1206–1227)  โทโลย ข่าน (1228)  โอเกเดย์ ข่าน (1229–1241)  กูยุก ข่าน (1246–1248)  มงค์ ข่าน (1251–1259)  กุบไล ข่าน (1260–1271) 
ข่านแห่งราชวงศ์หยวน ในจักรวรรดิมองโกล:  กุบไล ข่าน (1271–1294)  โทโมร์ ข่าน (1294–1307)  คูเล็ก ข่าน (1308–1311)  อาโยร์บาร์บัด ข่าน (1311–1320)  เกเกง ข่าน (1321–1323)  เยซนโทโมร์ ข่าน (1323–1328)  รากิบัค ข่าน (1328)  ซายาท ข่าน (1328–1329 / 1329–1332)  โคทักท์ ข่าน (1329)  รินชิมบัล ข่าน (1332)  ทอกอนโทโมร์ ข่าน (1333–1368) 
ข่านแห่งรัฐมองโกเลีย:  บ็อกด์ ข่าน (1911–1924) 
| ด ค กฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน |
| --- | --- |
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน:  ไท่จู่  รุ่ยจง  ไท่จง  ดิงจง  เสียนจง  ซื่อจู  เฉินจง  อู่จง  เหรินจง   อิงจง  ไท่ติ้ง  เทียนชุ่น  เหวินจง (ครั้งที่ 1)  หมิงจง  เหวินจง (ครั้งที่ 2)  หนิงจง  ฮุ่ยจง 
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวนเหนือ:  ฮุ่ยจง  เจาจง  อี้จง 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
คอร์เกิม

| คอร์เกิม |
| --- | --- |
เทศบาล
อ่าวจอดเรือลิงเงอฮาเฟินที่คอร์เกิม
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
พิกัด: 51°49′50″N 4°58′27″E﻿ / ﻿51.830556°N 4.974167°E﻿ / 51.830556; 4.974167
ประเทศ: เนเธอร์แลนด์
จังหวัด: เซาท์ฮอลแลนด์
การปกครอง
 • องค์กร: สภาเทศบาล
 • นายกเทศมนตรี: Reinie Melissant-Briene (CDA)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 21.93 ตร.กม. (8.47 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 18.92 ตร.กม. (7.31 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 3.01 ตร.กม. (1.16 ตร.ไมล์)
ความสูง: 2 เมตร (7 ฟุต)
ประชากร (มกราคม 2019)
 • ทั้งหมด: 36,682 คน
 • ความหนาแน่น: 1,939 คน/ตร.กม. (5,020 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 4200–4208
รหัสพื้นที่: 0183
เว็บไซต์: www.gorinchem.nl 
แผนที่ภูมิประเทศคอร์เกิน, กันยายน ค.ศ. 2014
คอร์เกิม (ดัตช์: Gorinchem หรือ Gorkum) เป็นนครและเทศบาลทางทิศตะวันตกของประเทศเนเธอร์แลนด์ ในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ เทศบาลมีพื้นที่ 21.93 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่น้ำ 3.01 ตารางกิโลเมตร เมืองมีประชากร 36,682 คนใน ค.ศ. 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Gorinchem" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  เยอรมนี  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
จนิรา พัชราจารยะ

| จนิรา พัชราจารยะ |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2538 (ราว 29 ปี) ปาฏัน ราชอาณาจักรเนปาล
สัญชาติ: เนปาล
การศึกษา: มหาวิทยาลัยกาฐมาณฑุ (บธ.ม.)
มีชื่อเสียงจาก: กุมารี (พ.ศ. 2543–2553)
ญาติ: ธนะ กุมารี พัชราจารยะ (ป้า)
จนิรา พัชราจารยะ (เนปาล: चनिरा बज्राचार्य; เกิด พ.ศ. 2538) เป็นอดีตกุมารีแห่งปาฏัน ประเทศเนปาล หรือเป็นที่รู้จักในนาม "เทพีผู้มีลมหายใจ" ดำรงตำแหน่งใน พ.ศ. 2543 ถึง พ.ศ. 2553
จนิราเกิดในตระกูลพัชราจารยะซึ่งเป็นตระกูลหนึ่งของชาวเนวารที่นับถือศาสนาพุทธแบบเนวาร และเป็นหลานสาวของธนะ กุมารี พัชราจารยะ (धन कुमारी बज्राचार्य) กุมารีแห่งปาฏันผู้ดำรงตำแหน่งยาวนานกว่าสามทศวรรษเพราะขาดประจำเดือน และยังใช้ชีวิตอย่างกุมารีอยู่แม้ถูกษัตริย์ปลดจากตำแหน่งไปแล้ว
ครั้นเมื่อจนิราอายุ 5 ขวบ ก็ถูกเลือกเป็นกุมารีหรือตัวแทนของเทพีตาเลชุ (तालेजु) เทพีที่มีลมหายใจตามธรรมเนียมฮินดูเนปาล เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 ระหว่างดำรงตำแหน่งกุมารี เธอได้รับการเล่าเรียนจนสามารถใช้ภาษาอังกฤษได้ดี ปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 จนิราร้องไห้เป็นเวลายาวนานถึงสี่วัน ซึ่งการกระทำนี้ถูกตีความว่าลางร้ายกำลังเกิดขึ้น กระทั่งรุ่งขึ้นหลังจนิราหยุดร่ำไห้ ก็เกิดเหตุการณ์การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาลในวันนั้นเอง ในเวลาต่อมาเมื่อจนิรามีประจำเดือนครั้งแรกในวัย 15 ปี ตำแหน่งกุมารีจึงสิ้นสุดลงตามธรรมเนียม โดยสมิตา พัชราจารยะ (समिता बज्राचार्य) ผู้ผ่านการคัดเลือก ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นกุมารีแห่งปาฏันสืบต่อมา
จนิราสำเร็จการศึกษาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยกาฐมาณฑุ
คาเจนทรา ธาปา มาการ์

| คาเจนทรา ธาปา มาการ์ |
| --- | --- |

เกิด: 4 ตุลาคม ค.ศ. 1992(1992-10-04) จังหวัดบัคหลุง, ประเทศเนปาล
เสียชีวิต: 17 มกราคม ค.ศ. 2020(2020-01-17) (27 ปี) โปขระ, ประเทศเนปาล
สัญชาติ: เนปาล
มีชื่อเสียงจาก: อดีตเจ้าของสถิติชายตัวเล็กที่สุดในโลก
ส่วนสูง: 0.67 m (2 ft 2 in)*
คาเจนทรา ธาปา มาการ์ (เนปาล: खगेन्द्र थापामगर) (เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1992 — เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020) เป็นบุคคลจากประเทศเนปาล รู้จักกันในฐานะที่เป็นเจ้าของสถิติชายตัวเล็กที่สุดในโลก ด้วยความสูง 0.67 เมตร (2 ฟุต 2 นิ้ว) ซึ่งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 คาเจนทรา ได้ปรากฏในสารคดีช่อง 4 ของประเทศอังกฤษ ซึ่งในสารคดีเรียกคาเจนทราว่า The World's Smallest Man and Me โดย มาร์ค โดแลนเป็นพิธีกร มาการ์เสียชีวิตด้วยวัย 27 ปี ที่โรงพยาบาลโปขรา เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2020 จากภาวะโรคปอดบวมแทรกซ้อน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Khagendra Thapa Magar
"In pictures: New world's shortest man". BBC photo article, 14 October 2010
"Nepal Boy Claims to Be Shortest in World". Associated Press/AP Online, 30 August 2006
กีร์สเติน กนิป

กีร์สเติน กนิป (ดัตช์: Kirsten Knip; 14 กันยายน ค.ศ. 1992) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงชาวดัตช์ เธอเล่นในตำแหน่งตัวรับอิสระให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ประวัติ

ในปี ค.ศ. 2010 เธอได้เล่นลีกอาชีพให้กับสโมสรเตเฟเซ อัมสเติลเฟน ในปี ค.ศ. 2013 เธอได้มีส่วนในการพาทีมคว้าแชมป์ลีกสโมสรวอลเลย์บอลภายในประเทศ จึงทำให้เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติเนเธอร์แลนด์ นอกจากนี้เธอยังได้ลงทำการแข่งขันในวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 และวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2013
ในปี ค.ศ. 2014 เธอได้เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์โลกจัดขึ้นในประเทศอิตาลี
สังกัดสโมสร

Madjoe (ค.ศ. 2002–2007)
ซีโมโกส (ค.ศ. 2007–2008)
ฮันวอลเลย์บอล (ค.ศ. 2008–2010)
เตเฟเซ อัมสเติลเฟน (ค.ศ. 2010–2011)
เฟเฟ อัลแตร์โน (ค.ศ. 2011–2012)
สลีเดรคต์สปอร์ต (ค.ศ. 2012–2014)
อิสทร์ โอเปเวเบ (ค.ศ. 2014–2015)
โรเทอราเบินฟิลส์บีบูร์ก (ค.ศ. 2015–2016)
เลดีส์อินแบล็กอาเคิน (ค.ศ. 2016–)
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB Profile
CEV Profile เก็บถาวร 2014-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คัลท์มากีง บัททุลกา

| คัลท์มากีง บัททุลกา Халтмаагийн Баттулга |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีมองโกเลียคนที่ 5
ดำรงตำแหน่ง 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2560 – 25 มิถุนายน ค.ศ. 2564
นายกรัฐมนตรี: ชาร์กัลทุลเกิน เอร์เบเนบัต อุคนากีง คือเรลซึค
ก่อนหน้า: ซาคีอากีง เอลเปกตอร์ช
ถัดไป: อุคนากีง คือเรลซึค
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 3 มีนาคม พ.ศ. 2506 (61 ปี) อูลานบาตาร์, มองโกเลีย
พรรคการเมือง: พรรคประชาธิปไตย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแห่งชาติมองโกเลีย

คัลท์มากีง บัททุลกา (มองโกเลีย: Халтмаагийн Баттулга; 3 มีนาคม ค.ศ. 2506 –) เป็นนักการเมืองชาวมองโกเลียซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีตั้งแต่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2560 ถึง 25 มิถุนายน ค.ศ. 2564
บัททุลกาเป็นนักกีฬาซามบะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2524 ถึง ค.ศ. 2534 หลังจากนั้นเขาได้รับเลือกให้เป็นประธานสหพันธ์ยูโดแห่งมองโกเลีย ในปี ค.ศ. 2006 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2551 ถึงปี ค.ศ. 2555 เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการขนส่ง การก่อสร้างและพัฒนาเมือง และเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่ากระทรวงอุตสาหกรรมและการเกษตรมองโกเลีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2555 ถึงปี ค.ศ. 2557
ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีมองโกเลียรอบแรก เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2560 พรรคประชาธิปไตยได้คะแนนร้อยละ 38.6 จากผู้มีสิทธิ์ออกเสียง แต่เสียงส่วนใหญ่ไม่ประสงค์ลงคะแนน และการเลือกตั้งรอบที่ 2 เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2560 เขาได้รับคะแนนเสียงข้างมากร้อยละ 50.6
แหล่งข้อมูลอื่น

คัลท์มากีง บัททุลกา ที่เฟซบุ๊ก
คัลท์มากีง บัททุลกา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
| ก่อนหน้า |  | คัลท์มากีง บัททุลกา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาคีอากีง เอลเปกตอร์ช |  | ประธานาธิบดีมองโกเลีย  (ค.ศ. 2560 – ค.ศ. 2564) |  | อุคนากีง คือเรลซึค |
คณะกรรมการโอลิมปิกมอลตา

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  มอลตา
รหัสประเทศ: MLT
วันก่อตั้ง: 1928
วันรับรอง: 1936
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: Gzira, Malta
ประธาน: Julian Pace Bonello
เลขาธิการใหญ่: Joseph Cassar
เว็บไซต์: nocmalta.org
คณะกรรมการโอลิมปิกมอลตา (มอลตา: Kumitat Olimpiku Malti, อังกฤษ: Maltese Olympic Committee, รหัสไอโอซี: MLT) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศมอลตาสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2471 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศมอลตา เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากมอลตาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศมอลตาในโอลิมปิก
ประเทศมอลตาในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกมอลตา
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
คณะกรรมการโอลิมปิกดัตช์*สหพันธ์กีฬาดัตช์

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  เนเธอร์แลนด์
รหัสประเทศ: NED
วันก่อตั้ง: 2007
วันรับรอง: 2007
สำนักงานใหญ่: National Sports Centre Papendal, near Arnhem, Netherlands
ประธาน: Wim Ludeke
เลขาธิการใหญ่: André Cats
เว็บไซต์: www.paralympisch.nl
คณะกรรมการโอลิมปิกดัตช์*สหพันธ์กีฬาดัตช์ (ดัตช์: Nederlands Olympisch Comité*Nederlandse Sport Federatie) อักษรย่อ NOC*NSF, อังกฤษ: Dutch Olympic Committee*Dutch Sports Federation; NOC*NSF, รหัสไอโอซี: NED) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเนเธอร์แลนด์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2550 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเนเธอร์แลนด์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิก
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกดัตช์*สหพันธ์กีฬาดัตช์
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
คณะกรรมการโอลิมปิกมาซิโดเนียเหนือ

| --- | --- |
ประเทศ/ภูมิภาค:  มาซิโดเนียเหนือ
รหัสประเทศ: MKD
วันก่อตั้ง: 1992
วันรับรอง: 1993
สมาคม: คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป
สำนักงานใหญ่: สกอเปีย, ประเทศมาซิโดเนียเหนือ
ประธาน: Vasil Tupurkovski
เลขาธิการใหญ่: Sasho Popovski
เว็บไซต์: www.mok.org.mk
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งมาซิโดเนียเหนือ (มาซิโดเนีย: Олимписки комитет на Северна Македонија, อังกฤษ: Olympic Committee of North Macedonia, รหัสไอโอซี: MKD) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศมาซิโดเนียเหนือสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศมาซิโดเนียเหนือ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากมาซิโดเนียเหนือเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ดูเพิ่ม

ประเทศมาซิโดเนียเหนือในโอลิมปิก
ประเทศมาซิโดเนียเหนือในยูโรเปียนเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งมาซิโดเนียเหนือ
| ด ค ก คณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   สาธารณรัฐเช็ก   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล1   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลิกเตนสไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์ทมาซิโดเนีย   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  สหภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย
คารี กอสตอฟ

| คารี กอสตอฟ |
| --- | --- |
Хари Костов

นายกรัฐมนตรีคนที่ 4 แห่งประเทศมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 2 มิถุนายน พ.ศ. 2547 – 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
ประธานาธิบดี: Branko Crvenkovski
ก่อนหน้า: Radmila Šekerinska
ถัดไป: Vlado Buckovski
รัฐมนตรีกระทรวงกิจการภายในมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 – 2 มิถุนายน พ.ศ. 2547
นายกรัฐมนตรี: Branko Crvenkovski
ก่อนหน้า: Ljube Boškoski
ถัดไป: Siljan Avramovski
ผู้จักการทั่วไปแห่งธนาคารโคมมาสิเอา แบงคา
ดำรงตำแหน่ง 1996–2002
ผู้ช่วยประธานเจ้าหน้าที่บริหารในธนาคารโลก
ดำรงตำแหน่ง 1995–1996
รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมาซิโดเนีย
ดำรงตำแหน่ง 1994–1995
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: Хари Костов  (1959-11-13) 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 (64 ปี) v.Pisica, Probishtip, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
เชื้อชาติ: Vlach
ศาสนา: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
พรรคการเมือง: Independent
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยแห่งสโกเปีย

คารี กอสตอฟ (มาซิโดเนีย: Хари Костов) (เกิด 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 ใน s.Pishica Probištip) เขาเป็นนายกรัฐมนตรีมาซิโดเนีย ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีโดยรัฐสภาเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 สองสัปดาห์หลังจากได้รับการเสนอชื่อเป็นที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลมาซิโดเนีย
คารี กอสตอฟประกาศลาออกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ตามข้อพิพาทระหว่างรัฐบาลผสมโดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์มาซิโดเนียและกลุ่มชาติแอลเบเนีย เขาลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เมื่อลาออกได้รับการยอมรับโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น
ปัจจุบันเขาเป็นหัวหน้าผู้บริหารของธนาคารโคมมาสิเอา แบงคาในสโกเปีย (КомерцијалнаБанкаСкопје) ตำแหน่งที่เขาเคยเข้ามาก่อนอยู่ในรัฐบาลมาซิโดเนีย