stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามพระมหากษัตริย์มาดากัสการ์
พระมหากษัตริย์แห่งเมรีนา > ราชวงศ์เมรีนา > พระประมุขแห่งอาราโซรา

สมเด็จพระราชินีนาถราฟอไฮ 1530-1540
พระเจ้าอันเดรียนมาเนโล 1540-1575
พระมหากษัตริย์แห่งเมรีนา > ราชวงศ์เมรีนา > กษัตริย์แห่งไอเมรีนา

พระเจ้าราลามโบ 1575-1612
พระเจ้าอันเดรียนจากา 1612-1630
พระเจ้าอันเดรียนทสิตากาทรานเดรียนา 1630-1650
พระเจ้าอันเดรียนทสิมิโตเวียมินานเดรียนเดไฮบี 1650-1670
พระเจ้าอันเดรียนจากา ราซากัทซิตาคาทานเดรียนา 1670-1675
พระเจ้าอันเดรียมาซินาวาโลนา 1675-1710
พระเจ้าอันเดรียนทสิมิโตเวียนานเดรียนดาซากา 1710-1730
พระเจ้าอันเดรียมเบโลมาสินา 1730-1770
พระเจ้าอันเดรียนจาฟี 1770-1787
ราชวงศ์เมรีนา

พระมหากษัตริย์แห่งมาดากัสการ์ และ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ พระอิศริยยศนี้รวมไปถึงกษัตริย์แห่งอาณาจักรเมรีนาที่ซึ่งสามารถรวบรวมแต่ละเผ่าบนเกาะจนเป็นปึกแผ่น โดยในรัชสมัยของแต่ละพระองค์ทรงนำอาณาจักรผ่านเหตุการณ์ต่างๆ มากมายเช่น การกวาดล้างชาวตะวันตก การผูกสัมพันธไมตรีกับอังกฤษและผรั่งเศส จนฝรั่งเศสได้ยึดครองมาดากัสการ์และได้ทำการล้มล้างระบอบกษัตริย์ในปี พ.ศ. 2440 ได้เนรเทศสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ไปยังแอลจีเรีย และพระนางเสด็จสวรรคตที่อัลเจียร์ นับเป็นจุดสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์ในมาดากัสการ์
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | พระราชสมภพ | คู่อภิเสกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาแห่งมาดากัสการ์ (Andrianampoinimerina of Madagascar)  ประมาณพ.ศ. 2330–พ.ศ. 2353 (1787-1810) | ประมาณ 1745 พระโอรสในเจ้าชายอันเดรียนมิอารามันจากากับเจ้าหญิงแห่งอัมโบฮิมันกา | เจ้าหญิงราโวรามบาโต | 1787 อันตานานารีโว พระชนมายุราว 65 พรรษา |
|  | สมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ (Radama I of Madagascar)  ประมาณพ.ศ. 2353–3 สิงหาคม พ.ศ. 2371 (1810-1828) | ประมาณ 1793 พระโอรสในพระเจ้าอันเดรียนนามโปอินิเมรีนากับพระราชินีรามโบลามาโซอันโดร | เจ้าหญิงรามาโว | 3 สิงหาคม 1828 อันตานานารีโว พระชนมายุราว 35 พรรษา |
|  | สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ (Ranavalona I of Madagascar)  3 สิงหาคม พ.ศ. 2371–16 สิงหาคม พ.ศ. 2404 (1828-1861) | ประมาณ 1782 พระธิดาในอันเดรียน-ทซารา-แมนจากาแห่งมาเนเบกับเจ้าหญิงราโบโด อันเดรียน-แทมโป | สมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 1 มหาราชแห่งมาดากัสการ์ และ อันเดรียนมิฮาจา | 16 สิงหาคม 1861 อันตานานารีโว พระชนมายุราว 64 พรรษา |
|  | พระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ (Radama II of Madagascar)  16 สิงหาคม พ.ศ. 2404–12 พฤษภาคม พ.ศ. 2406 (1861-1863) | 23 กันยายน 1829 พระโอรสในอันเดรียนมิฮาจากับสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ | สมเด็จพระราชินีราซอเฮอรินา ราบาโดซานากันเดรียนา และ สมเด็จพระราชินีราโมนา | 12 พฤษภาคม 1863 อันตานานารีโว พระชนมายุ 34 พรรษา |
|  | สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์ (Rasoherina of Madagascar)  12 พฤษภาคม พ.ศ. 2406–1 เมษายน พ.ศ. 2411 (1863-1868) | 1814 พระธิดาในเจ้าชายแห่งอัมโบฮิเทรียนากับเจ้าหญิงราฟารามันจากา | พระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ ไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี และ ไรนิไลอาริโวนี | 1 เมษายน 1868 อัมโดอิทซิลี พระชนมายุ 54 พรรษา |
|  | สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ (Ranavalona II of Madagascar)  1 เมษายน พ.ศ. 2411–13 กรกฎาคม พ.ศ. 2426 (1868-1883) | 1829 พระธิดาในเจ้าชายราซาการาทริโมกับเจ้าหญิงราฟาราซอ รามาซินดราซานา | พระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์และ ไรนิไลอาริโวนี | 13 กรกฎาคม 1883 อันตานานารีโว พระชนมายุ 54 พรรษา |
|  | สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ (Ranavalona III of Madagascar)  30 กรกฎาคม พ.ศ. 2426–28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 (1883-1897) | 22 พฤศจิกายน 1861 พระธิดาในเจ้าชายอันเดรียนซิมิอานาตรากับเจ้าหญิงราเคตากา | ราติมอ และ ไรนิไลอาริโวนี | 23 พฤษภาคม 1917 อัลเจียร์ พระชนมายุ 56 พรรษา |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์

| พระปรมาภิไธย เริ่มอ้างสิทธิ | พระปรมาภิไธย เริ่มอ้างสิทธิ | พระราชสมภพ | คู่อภิเสกสมรส | สวรรคต |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | อดีตสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ (Ranavalona III of Madagascar)  28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440–23 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 (1897-1917)  | 22 พฤศจิกายน 1861 พระธิดาในเจ้าชายอันเดรียนซิมิอานาตรากับเจ้าหญิงราเคตากา | ราติมอ และ ไรนิไลอาริโวนี | 23 พฤษภาคม 1917 อัลเจียร์ พระชนมายุ 56 พรรษา |
|  | เจ้าหญิงมารี-หลุยส์แห่งมาดากัสการ์ (Princess Marie-Louise of Madagascar)  23 พฤษภาคม พ.ศ. 2460–18 มกราคม พ.ศ. 2491 (1917-1948)  | 1897 พระธิดาในทหารชาวฝรั่งเศสกับเจ้าหญิงราซาฟินนานเดรียมานิทรา | อังเดร บอสซาร์ด | 18 มกราคม 1948 บาโซเชซ์-ซูร์-เลอ-เบทซ์ พระชนมายุ 50 พรรษา |
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์เมรีนา
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์มาดากัสการ์
| ด ค กรายพระนามพระมหากษัตริย์แบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
ทวีปแอฟริกา:  โมร็อกโก  เลโซโท  เอสวาตินี (*) 
ทวีปเอเชีย:  กัมพูชา  กาตาร์ (*)  คูเวต (⁂)  จอร์แดน (⁂)  ซาอุดีอาระเบีย (*)  ญี่ปุ่น  ไทย  บรูไน (*)  บาห์เรน (*)  ภูฏาน  มาเลเซีย (!)  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (*)  โอมาน (*) 
ทวีปยุโรป:  เดนมาร์ก  นครรัฐวาติกัน (*!)  นอร์เวย์  เนเธอร์แลนด์  เบลเยียม  โมนาโก  ลักเซมเบิร์ก  ลีชเทินชไตน์  สเปน  สวีเดน  สหราชอาณาจักร (* สกอตแลนด์ อังกฤษ)  อันดอร์รา (!) 
ทวีปอเมริกา:  แคนาดา 
เขตโอเชียเนีย:  ตองงา 
อดีตราชอาณาจักร:  กรีซ  เกาหลี  คอโมโรส  เคนยา  โครเอเชีย  จอร์เจีย  จีน  ซามัว  เซอร์เบีย  ตุรกี  ตูนิเซีย  เนปาล  บราซิล  บอสเนีย  บัลแกเรีย  บุรุนดี  เบนิน  จักรวรรดิไบแซนไทน์  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  พม่า  ฟีจี  ฟินแลนด์  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  มัลดีฟส์  มาดากัสการ์  มาลาวี  เม็กซิโก  ยูกันดา  ยูโกสลาเวีย  ยูเครน  เยเมน  เยอรมนี  รวันดา  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลิเบีย  เวียดนาม  ศรีลังกา  ออสเตรีย  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อินเดีย  อิรัก  อาเซอร์ไบจาน  อิหร่าน  อิสราเอล  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  เอธิโอเปีย  แอฟริกากลาง  แอฟริกาใต้  แอลเบเนีย  ไอร์แลนด์  ฮังการี  เฮติ 
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์, ⁂ ราชาธิปไตยกึ่งภายใต้รัฐธรรมนูญ, ! ราชาธิปไตยที่มีการเลือกตั้ง
สวรรณา วิชัยรัตน์

| สวรรณา วิชัยรัตน์ |
| --- | --- |

เกิด: หม่อมเจ้าสวรรณา 7 เมษายน พ.ศ. 2460
เสียชีวิต: 6 กันยายน พ.ศ. 2559 (99 ปี)
คู่สมรส: เจริญ วิชัยรัตน์
บุตร: 2 คน
บิดามารดา: พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช หม่อมแผ่ว ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
สวรรณา วิชัยรัตน์ (7 เมษายน พ.ศ. 2460 – 6 กันยายน พ.ศ. 2559) เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช กับหม่อมแผ่ว ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
พระประวัติ

สวรรณา วิชัยรัตน์ มีนามเดิมว่า หม่อมเจ้าสวรรณา ได้รับพระราชทานพระนามจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช ประสูติแต่หม่อมแผ่ว ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2460 มีเจ้าน้องร่วมพระบิดาแปดองค์
หม่อมเจ้าสวรรณาทรงสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หม่อมเจ้าสวรรณาทรงกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2489 เพื่อสมรสกับเจริญ วิชัยรัตน์ มีบุตรธิดาสองคน ได้แก่
วุฒิพันธุ์ วิชัยรัตน์ สมาชิกวุฒิสภา อดีตผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ สมรสกับปิยะธิดา วิชัยรัตน์
ดร.ฑิตติมา วิชัยรัตน์ ผู้จัดการกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา (ก.ย.ศ.)
สวรรณาถึงชีพิตักษัยขณะบรรทมพักผ่อนเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2559 เวลา 21.40 น. สิริอายุ 99 ปี 5 เดือน ได้รับพระราชทานหีบทองทึบประกอบศพ ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และทรงรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 7 คืน แล้วพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดธาตุทอง ในวันที่ 15 กันยายน ปีเดียวกัน การนี้แพทย์หญิงพันธุ์วโรภาส เศวตรุนทร์ น้องสาวร่วมบิดาเสด็จมาเป็นองค์ประธานในพิธี
สวอนเลก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2524)

| สวอนเลก |
| --- | --- |

กำกับ: Kimio Yabuki
เขียนบท: Hirokazu Fuse
สร้างจาก: สวอนเลก โดย ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี
อำนวยการสร้าง: Chiaki Imada
ดนตรีประกอบ: ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี
บริษัทผู้สร้าง: โทเอแอนิเมชัน โซยุซมุลต์ฟิล์ม 
ผู้จัดจำหน่าย: Toei Company  (ญี่ปุ่น)
วันฉาย: 14 มีนาคม พ.ศ. 2524  (ญี่ปุ่น)
ความยาว: 75 นาที  (ญี่ปุ่น)
ประเทศ: ญี่ปุ่น สหภาพโซเวียต
ภาษา: ญี่ปุ่น / รัสเซีย
สวอนเลก (ญี่ปุ่น: 世界名作童話 白鳥の湖; โรมาจิ: Sekai Meisaku Dōwa Hakuchō no Mizūmi; ทับศัพท์: lit. World Masterpiece Fairy Tale: Swan Lake) เป็นภาพยนตร์อะนิเมะ มีเค้าโครงจากบัลเลต์ เรื่อง สวอนเลก ของ ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ภาพยนตร์เข้าฉายที่ญี่ปุ่นในวันที่ 14 มีนาคม 2524 โดยโทเอแอนิเมชัน ภาพยนตร์ผลิตโดยโทเอแอนิเมชันของญี่ปุ่น โดยร่วมผลิตกับโซยุซมุลต์ฟิล์มจากสหภาพโซเวียต และกำกับโดย Kimio Yabuki
ภาพยนตร์ได้ออกวางจำหน่ายเป็นแผ่นดีวีดีโดย Discotek Media ในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 โดยมีทั้งฉบับพากย์ภาษาญี่ปุ่นและพากย์ภาษาอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น

สวอนเลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สวอนเลก (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
วงเวียนศรีสุริโยทัย

| --- | --- |


ชื่ออักษรไทย: ศรีสุริโยทัย
ชื่ออักษรโรมัน: Si Suriyothai
ที่ตั้ง: ถนนนารายณ์มหาราช อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนนเรศวร » แยกสะพาน 6
→: ถนนนารายณ์มหาราช » แยกสะพาน 7
↓: ถนนนเรศวร » แยกสะพาน 33
←: ถนนนารายณ์มหาราช » วงเวียนศรีสุนทร
วงเวียนศรีสุริโยทัยยามค่ำคืน
วงเวียนศรีสุริโยทัย (ภาษาปากเรียก วงเวียนสระแก้ว) เป็นวงเวียนที่มีสิ่งก่อสร้างคล้ายเทียนตั้งอยู่บนพานขนาดใหญ่ เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความโดดเด่นทางด้านรูปแบบการก่อสร้างที่มีความสวยงาม ตั้งอยู่ถนนนารายณ์มหาราช อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ประวัติ

วงเวียนศรีสุริโยทัย หรือวงเวียนสระแก้ว ตั้งอยู่บนถนนนารายณ์มหาราช ถูกก่อสร้างในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เริ่มจากการขุดสระในปี พ.ศ. 2481-2482 เพื่อใช้เป็นแหล่งน้ำและสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชนในย่านเมืองใหม่ลพบุรี โดยก่อสร้างเป็นประติมากรรมคล้ายทหารปืนใหญ่ในท่าเตรียมพร้อมบนแท่นสูงกลางสระ
ในเวลาต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของประติมากรรมเดิม ด้วยการสร้างประติมากรรมลักษณะคล้ายเทียนตั้งอยู่กลางพาน มีสะพานเชื่อมจากขอบสระทั้งสี่ทิศ ขอบพานมีตรากระทรวงต่าง ๆ ในขณะนั้น เช่น กระทรวงยุติธรรม, กระทรวงกลาโหม และกระทรวงการคลัง เป็นต้น ในสระมีพญานาคให้น้ำสี่ตัว มีรูปปั้นคชสีห์หมอบซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทหารอยู่เชิงสะพานทั้งสี่ทิศรวมแปดตัว รูปปั้นคชสีห์มีเจตนาปั้นให้มีกล้ามเนื้อเพื่อให้เกิดความรู้สึกแข็งแรงดุดัน ส่วนขอบสระสร้างเป็นที่นั่งพักผ่อนโดยรอบ
มีบุคคลร่วมสมัยของการก่อสร้างวงเวียนสุริโยทัยเช่น กมล เกตุ อดีตหัวหน้าหน่วยศิลปากรลพบุรี ระบุว่าสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะคล้ายพาน และแท่งเทียนนั้นแท้จริงแล้ว ผู้สร้างต้องการสร้างเป็นฐานสำหรับเป็นที่ตั้งอนุสาวรีย์ของจอมพล ป. พิบูลสงคราม แต่จอมพล ป. ไม่เห็นดีด้วย ประติมากรรมจึงมีลักษณะเป็นแท่งเทียนดังกล่าว
เคยมีการประดิษฐ์รูปเปลวไฟวางบนแท่งเทียนซึ่งเทศบาลลพบุรีทำมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2539 แต่ภายหลังได้มีการวิพากษ์วิจารณ์ด้านความไม่เหมาะสมและไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ของผู้สร้าง จึงได้มีการนำออกไป
การใช้ประโยชน์

แม้เหตุผลในการสร้างสระแก้วคือเพื่อสร้างเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ  แต่ในปัจจุบันถือเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่ชาวลพบุรีเข้าไปใช้สอยน้อย เนื่องจากการเข้าไปยังวงเวียนยากลำบาก เพราะมีรถวิ่งวนรอบวงเวียนอยู่ตลอด
อย่างไรก็ตามเทศบาลเมืองลพบุรีได้มีการจัดงานประเพณีลอยกระทงย้อนยุคจอมพล ป. พิบูลสงครามบริเวณรอบวงเวียนศรีสุริโยทัย ซึ่งจัดติดต่อกันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน โดยมีคำขวัญว่า "มาลานำไทย แต่งกายย้อนยุค ร่วมสนุกลอยกระทง"
สถานที่ใกล้เคียง

โรงภาพยนตร์ทหารบก
สวนสัตว์ลพบุรี
สถานีขนส่งจังหวัดลพบุรี
กองพลรบพิเศษที่ 1
ค่ายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
วัดชีป่าสิตาราม
โรงเรียนโปลีเทคนิคลพบุรี
ดูเพิ่ม

วงเวียนศรีสุนทร
วงเวียนเทพสตรี
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วงเวียนศรีสุริโยทัย
ภาพถ่ายวงเวียนศรีสุริโยทัย เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศุภากร ประทีปถิ่นทอง

| จิรัฏฐ์ บูรพาพัฒนะกูล |
| --- | --- |
เกิด: 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 (35 ปี) ศุภากร ประทีปถิ่นทอง
คู่สมรส: ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ (2559 - 2562)เลิกรา
อาชีพ: นักแสดง - นักธุรกิจส่วนตัว
ปีที่แสดง: (2557 ปัจจุบัน)
สังกัด: โพลีพลัส 2555 - ปัจจุบัน
จิรัฏฐ์ บูรพาพัฒนะกูล ชื่อเดิม  ศุภากร ประทีปถิ่นทอง ชื่อเล่น เอก  เป็นนักแสดงชาวไทยในสังกัดโพลีพลัสเกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 เกิดที่กรุงเทพมหานคร
ประวัติ

จิรัฏฐ์ บูรพาพัฒนะกูล ชื่อเดิม  ศุภากร ประทีปถิ่นทอง ชื่อเล่น เอก มีฉายาว่า เด็กวัดร้อยล้าน เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครในสังกัดโพลีพลัสเกิดเมื่อวันที่  8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร
เอกมีครอบครัวและมีพี่น้องร่วมกันอยู่ 6 คนเอกเป็นบุตรคนที่ 2 ครอบครัวของเขาเป็นพนักงานธนาคารฝ่ายสินเชื่อ ส่วนมารดารับราชการเป็นคุณครูซึ่งเป็นพี่ชายคนโตจึงต้องช่วยดูแลน้องเอกเป็นคนขยันและอดทนเพราะเห็นบิดาและมารดาทำงานหนักมาโดยตลอดเรื่อยมา
ชีวิตเป็นเด็กวัด

วันหนึ่งเอกได้พบกับหลวงพี่อุเทน (พระครูปลัดอุเทน สิริสาโร) ซึ่งเป็นพระที่มีชื่อเสียง  ตอนอายุ 13 ปี สมัยท่านจำอยู่ที่วัดท่ากระบือ ร่วมกันไปทำบุญเข้าพรรษา ทุกคนเข้าไปกราบหลวงพี่และในปัจจุบันเอกจึงได้มาเป็นลูกศิษย์ เมื่อประมาณ 2- 3 ปีที่แล้วจึงเป็นลูกศิษย์ท่านคนหนึ่งและในปัจจุบันจึงอำลาออกไปทำธุรกิจส่วนตัว
ชีวิตส่วนตัว เอก ศุภากร หรือ เอก จิรัฏฐ์  ได้คบหาดูใจ กับ
ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ หรือ โบว์ นักแสดงในสังกัดช่อง 7มาทั้งหมด 5 ปีได้ประกาศหมั้นบนสะพานพระราม 8 กลางแม่น้ำเจ้าพระยา วันพฤหัสบดี ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2559 และมีการฉลองสมรสใน วันศุกร์ ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2559 ณ รีสอร์ตบุรีธารา อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | กุหลาบร้ายของนายตะวัน | กิตติทัต |
| 2558 | นางชฎา | เชิงชาย |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | แผลเก่า | นายแพทย์สงัด |
แหล่งข้อมูลอื่น

ศุภากร ประทีปถิ่นทอง ที่อินสตาแกรม
สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง

| สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและชิง * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ประเทศ: กรุงปักกิ่ง มณฑลหูเป่ย มณฑลเจียงซู มณฑลเหลียงหนิง  จีน
ประเภท: มรดกโลกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: (i) (ii) (iii) (iv) (vi)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2543 (คณะกรรมการสมัยที่ 24)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
สุสานจักรพรรดิราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง หมายถึงสุสานจักรพรรดิจีนหลายแห่งที่ได้ร่วมกันลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก ตั้งอยู่ในหลายมณฑลของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งได้แก่ มณฑลหูเป่ย์ กรุงปักกิ่ง นครหนานจิงในมณฑลเจียงซู และมณฑลเหลียวหนิงและเป็นที่ฝั่งพระศพจักรพรรดิ จักรพรรดินี พระพันปีหลวง และเชื้อพระวงศ์
มรดกโลก

สุสานจักรพรรดิราชวงศ์หมิงและชิงได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 24 เมื่อปี พ.ศ. 2543 ที่เมืองแคนส์ ประเทศออสเตรเลีย และได้ขยายเพิ่มเติมอีกในพี พ.ศ. 2546 และ 2547 ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
(i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
สิ่งก่อสร้างที่เป็นแหล่งมรดกโลก

แหล่งมรดกโลกกลุ่มเลขที่ 1004 ประกอบไปด้วยสุสานหรือกลุ่มสุสานดังต่อไปนี้
| Serial ID No>  | สุสาน | จังหวัด | ที่ตั้ง | ตำแหน่ง | พื้นที่ (m²) | Buffer (m²) | ปีที่บันทึก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1004-001 | Xianling Tomb | Hubei | Zhongxiang | 31°01′N 112°39′E﻿ / ﻿31.017°N 112.650°E﻿ / 31.017; 112.650 | 876,000 | 2,264,000 | 2000 |
| 1004-002 | สุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง | Hebei | Zunhua | 41°11′N 117°38′E﻿ / ﻿41.183°N 117.633°E﻿ / 41.183; 117.633 | 2,240,000 | 78,000,000 | 2000 |
| 1004-003 | สุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง | Hebei | Yi County | 39°20′N 115°13′E﻿ / ﻿39.333°N 115.217°E﻿ / 39.333; 115.217 | 18,420,000 | 47,580,000 | 2000 |
| 1004-004 | สุสานหลวงราชวงศ์หมิง | Beijing | Changping District | 40°16′10″N 116°14′40″E﻿ / ﻿40.26944°N 116.24444°E﻿ / 40.26944; 116.24444 | 8,230,000 | 81,000,000 | 2003 |
| 1004-005 | สุสานหลวงหมิงเซี่ยว | Jiangsu | Nanjing | 32°03′37″N 118°50′04″E﻿ / ﻿32.06028°N 118.83444°E﻿ / 32.06028; 118.83444 | 1,160,000 | 1,800,000 | 2003 |
| 1004-006 | Tomb of Chang Yuchun | Jiangsu | Nanjing | 32°03′44″N 118°49′54″E﻿ / ﻿32.06222°N 118.83167°E﻿ / 32.06222; 118.83167 | 9,800 |   | 2003 |
| 1004-007 | Tomb of Qiu Cheng | Jiangsu | Nanjing | 32°03′51″N 118°49′59″E﻿ / ﻿32.06417°N 118.83306°E﻿ / 32.06417; 118.83306 | 5,500 |   | 2003 |
| 1004-008 | Tomb of Wu Liang | Jiangsu | Nanjing | 32°04′00″N 118°49′51″E﻿ / ﻿32.06667°N 118.83083°E﻿ / 32.06667; 118.83083 | 4,000 | 1,800,000 | 2003 |
| 1004-009 | Tomb of Wu Zhen | Jiangsu | Nanjing | 32°04′05″N 118°49′57″E﻿ / ﻿32.06806°N 118.83250°E﻿ / 32.06806; 118.83250 | 3,500 |   | 2003 |
| 1004-010 | Tomb of Xu Da | Jiangsu | Nanjing | 32°04′30″N 118°50′06″E﻿ / ﻿32.07500°N 118.83500°E﻿ / 32.07500; 118.83500 | 8,500 |   | 2003 |
| 1004-011 | Tomb of Li Wenzhong | Jiangsu | Nanjing | 32°04′47″N 118°50′23″E﻿ / ﻿32.07972°N 118.83972°E﻿ / 32.07972; 118.83972 | 8,700 |   | 2003 |
| 1004-012 | Yongling Tomb of the Qing dynasty | Liaoning | Fushun | 41°42′36.4″N 124°48′08.8″E﻿ / ﻿41.710111°N 124.802444°E﻿ / 41.710111; 124.802444 | 2,365,900 | 13,439,400 | 2004 |
| 1004-013 | Fuling Tomb of the Qing dynasty | Liaoning | Shenyang | 41°49′48.0″N 123°35′26.0″E﻿ / ﻿41.830000°N 123.590556°E﻿ / 41.830000; 123.590556 | 538,600 | 7,023,600 | 2004 |
| 1004-014 | Zhaoling Tomb of the Qing dynasty | Liaoning | Shenyang | 41°51′09.1″N 123°25′39.0″E﻿ / ﻿41.852528°N 123.427500°E﻿ / 41.852528; 123.427500 | 478,900 | 3,187,400 | 2004 |
| รวม |  |  |  |  | 34,379,400 | 234,294,400 |  |
หลี่ ฉงโฮ่ว

สมเด็จพระจักรพรรดิถังหมิน (ค.ศ. 933 - 934) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์โฮ่วถัง ทรงพระนามเดิมว่า หลี่คงโหว เมื่อจักรพรรดิถังหมิงจง พระเชษฐาบุญธรรมสวรรคตลงในปี ค.ศ. 933(พ.ศ. 1476) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิถังหมิน
ทรงครองราชย์ได้เพียง 1 ปีพระราชอนุชาบุญธรรม หลี่คงเค่อ จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นจักรพรรดิถังโม่ตี้
| ก่อนหน้า |  | หลี่ ฉงโฮ่ว |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิถังหมิงจง |  | จักรพรรดิจีน  (พ.ศ. 1476 - พ.ศ. 1477) |  | จักรพรรดิถังโม่ตี้ |
| ด ค กลำดับจักรพรรดิจีนในยุคห้าวงศ์สิบรัฐ |
| --- | --- |
ราชวงศ์โฮ่วเหลียง:  ไท่จู่ (จูเวิน)  จูหยูกุ้ย  เหลียงโม่ตี้ (จูหยูเจิน) 
ราชวงศ์โฮ่วถัง:  ซวงจง (หลี่คุนซู)  หมิงจง (หลี่ซือหยวน)  ถังหมิน (หลี่คงโหว)  โม่ตี้ (หลี่คงเค่อ) 
ราชวงศ์โฮ่วจิ้น:  เกาจู่ (สือจิ้งถัง)  ฉู่ตี้ (สือจงฮุ่ย) 
ราชวงศ์โฮ่วฮั่น:  เกาจู่ (หลิวจื้อหยวน)  หยินตี้ (หลิวเฉิงหยู) 
ราชวงศ์โฮ่วโจว:  ไท่จู่ (กัวเว่ย)  ซิจง (กัวหยง)  กงตี้ 
เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน
สาวบ้านแต้

สาวบ้านแต้ เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง สาวบ้านแต้ ฉายในปี พ.ศ. 2511 นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, สุทิศา พัฒนุช ขับร้องโดย เลิศ ประสมทรัพย์ - ศรีสุดา รัชตะวรรณ แต่งโดย ธรรมนูญ แสงรังษี ในปี พ.ศ. 2502 โดยเป็นเพลงที่มีท่วงทำนองสนุกสนานแบบรำวงภาคอีสาน  ต่อมาได้ถูกทำใหม่และขับร้องใหม่อีกหลายครั้ง ทั้งจากศิลปินกลุ่มของ อาร์. เอส. โปรโมชั่น  และดนุพล แก้วกาญจน์ ในช่วงต้นทศวรรษที่ 80 หรือแม้แต่ถูกรีมิกซ์มาใส่ในบางช่วงของเพลงฮิปฮอปสมัยใหม่ เป็นต้น
เพลงนี้เคยถูกแต่งเป็นเพลงใหม่ล้อเลียนโดย ขุนแผน ภุมรักษ์  และ ถนอม นวลอนันต์ ชื่อเพลง หนุ่มบ้านตู้
ศตวรรษที่ 1

ศตวรรษที่ 1 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 1 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 1-100
พุทธศตวรรษที่ 1 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 1-100
ศตวรรษที่ 10

ศตวรรษที่ 10 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 10 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 901-1000
พุทธศตวรรษที่ 10 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 901-1000
หลี่ จินซี่

หลี่ จินซี่ (李金子; Lǐ Jīnzǐ, เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1990 ที่มณฑลเฮย์หลงเจียง) เป็นนักมวยสากลหญิงจากประเทศจีน โดยเป็นนักมวยตั้งแต่อายุ 14 ปี เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ได้รับเหรียญทองแดง
ดูเพิ่ม

ประเทศจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ศตวรรษที่ 11

ศตวรรษที่ 11 อาจหมายถึง
คริสต์ศตวรรษที่ 11 ช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 1001-1100
พุทธศตวรรษที่ 11 ช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 1001-1100
ศกุนิ

| ศกุนิ> ข้อมูลตัวละครในเรื่อง |
| --- | --- |
คู่สมรส: นางอารศี
บุตร: อุลูกะ  วฤกาสุระ
ศกุนิ (สันสกฤต:शकुनि) พระราชาแห่งแคว้นคันธาระ เป็นโอรสของท้าวสุพลกับนางวสุมดี แห่งแคว้นคันธาระ มีอีกหลายชื่อเช่น เสาพละ,คันธารนเรศ,คันธารราช,สุพลราช มีมเหสีชื่อ นางอารศี มีบุตรชื่อ อุลูกะ และ วฤกาสุระ มีน้องสาว ชื่อ พระนางคานธารี เมื่อคราวที่ ท้าวธฤตราษฎร์ อภิเษกกับพระนางคานธารี ศกุนิจึงย้ายมาอยู่ที่หัสตินาปุระ
ศกุนิไม่พอใจที่น้องสาวต้องแต่งงานกับท้าวธฤตราษฎร์ พระราชาตาบอด เขาจึงทำทุกวิถีทางที่จะทำลายราชวงศ์แห่งหัสตินาปุระ
ศกุนิชอบเล่นสกา (Pachisi) และมักโกงการเล่นสกา ว่ากันว่า ศกุนิได้นำอัฐิของท้าวสุพลมาทำเป็นลูกเต๋าสกา จึงสามารถควบคุมลูกเต๋าสกาได้
ศกุนิ คือ ปีศาจทวาบร ในเรื่อง พระนลและทมยันตี กลับชาติมาเกิด ศกุนิ ยังเป็นตัวแทนแห่งทวาปรยุคอีกด้วย
ศกุนิได้วางแผนร้ายต่างๆในการทำลายเหล่าปาณฑพ เพื่อจะให้ทุรโยธน์ ผู้เป็นหลานได้ขึ้นเป็นใหญ่ เช่น ได้ยุยงให้ทุรโยธน์ในวัยเด็กวางยาพิษให้ภีมะกิน การจ้างปุโรจันให้สร้างพระราชวังที่ทำจากขี้ผึ้ง ชื่อ ลักษาคฤหะ ในวรรณาพรต และลอบวางเพลิง การขอร้องให้พญาตักษกนาคราชขโมยวัวในพิธีราชสูยะของยุธิษฐิระ การโกงการเล่นสกาและการเปลื้องพัสตราภรณ์ของพระนางเทราปทีในราชสภากรุงหัสตินาปุระ
ศกุนิเล่นสกาโกงฝ่ายปาณฑพ ทำให้พี่น้องปาณฑพและพระนางเทราปที ต้องถูกเนรเทศเป็นเวลา 13 ปี
ก่อนเกิดสงครามทุ่งกุรุเกษตร ศกุนิได้วางแผนหลอกท้าวศัลยะ พระมาตุลาของฝ่ายปาณฑพให้มาอยู่ฝ่ายเการพ
เมื่อเกิดสงครามทุ่งกุรุเกษตรเป็นระยะเวลา 18 วัน ในวันที่ 13 ศกุนิได้วางแผนที่จะสังหารอภิมันยุ โดยให้โทรณาจารย์ สร้างจักรพยุหะและยังได้ร่วมสังหารอภิมันยุอีกด้วย คืนวันที่ 16 ศกุนิขอให้พญาตักษกนาคราช มาสถิตเป็นศรนาคศาสตร์ให้กรรณะ คืนวันที่ 17 ศกุนิขอร้องให้พระนางคานธารี แก้ผ้าผูกตาของนางออก เพื่อจะทำให้ทุรโยธน์มีร่างกายแข็งแกร่งดังวัชระ ศกุนิถูกสหเทพใช้ขวานฟันคอตายในวันที่ 18 ของสงคราม
| ด ค กมหาภารตะ ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- | --- | --- |
| บรรพทั้ง 18 |  อาทิบรรพ  สภาบรรพ  วนบรรพ  วิราฏบรรพ  อุทโยคบรรพ  ภีษมบรรพ  โทรณบรรพ  กรรณบรรพ  ศัลยบรรพ  เสาปติกบรรพ  สตรีบรรพ  ศานติบรรพ  อนุศาสนบรรพ  อัศวเมธิกบรรพ  อาศรมวาสิกบรรพ  เมาสลบรรพ  มหาปรัสถานิกบรรพ  สวรรคโรหณบรรพ  หริวงศ์  |  |
| แคว้นกุรุ |  ท้าวศานตนุ  พระแม่คงคา  ท้าวภีษมะ  สัตยวดี  จิตรางคทะ  วิจิตรวีรยะ  เจ้าหญิงอัมพิกา  เจ้าหญิงอัมพาลิกา  เจ้าหญิงอัมพา  ท้าววิทูร  ท้าวธฤตราษฎร์  พระนางคานธารี  ศกุนิ  เจ้าหญิงสุภัทรา  ท้าวปาณฑุ  พระนางกุนตี  พระนางมาทรี  ยุธิษฐิระ  ภีมะ  อรชุน  นกุล  สหเทพ  ทุรโยธน์  ทุหศาสัน  ยุยุตสุ  นางทุหศาลา  พระนางเทราปที  นางหิฑิมพี  ฆโฎตกัจ  Ahilawati  นางอุตตรา  นางนาคอุลูปี  นางจิตรางคทา  |  |
| ตัวละครอื่น ๆ |  กรรณะ  โทรณาจารย์  วยาส  อภิมันยุ  พระกฤษณะ  สาตยกี  ธฤษฏะทยุมัน  สัญชัยสารถี  อิราวัต  พภรุวาหนะ  ปรีกษีต  ท้าววิราฎ  กิจกะ  กฤปาจารย์  อัศวัตถามา  เอกลัพย์  กฤตวรมา  ชราสันธ์  มายาสูร  ฤๅษีทุรวาส  ชนะเมนชัย  ชัยทรัถ  พระพลราม  ท้าวทรุปัท  หิฑิมพะ  ท้าวศัลยะ  อธิราธาสารถี  ศิขัณทิน  ปรศุราม  |  |
| ข้อมูลอื่น ๆ |  ปาณฑพ  เการพ  หัสตินาปุระ  อินทรปรัสถ์  อาณาจักรในอินเดียโบราณ  สงครามทุ่งกุรุเกษตร  ภควัทคีตา  อัสตระ  |  |
  หมวดหมู่
ส้มม่วงคัน

| ส้มม่วงคัน> สถานะการอนุรักษ์ |
| --- | --- |
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 2.3)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Anacardiaceae
สกุล:: Mangifera
สปีชีส์:: M.  quadrifida
ชื่อทวินาม
Mangifera quadrifida 

ส้มม่วงคัน  ชื่อวิทยาศาสตร์:  Mangifera quadrifida เป็นพืชในวงศ์ Anacardiaceae เป็นไม้ยืนต้น ใบเหนียวคล้ายหนัง ดอกช่อ สีขาวหรือขาวแกมเขียว ผลรูปกลมป้อม เปลือกสีม่วงเข้ม เนื้อผลสีเหลืองมีเส้นใยมาก เป็นไม้พื้นเมืองในเกาะบอร์เนียว สุมาตรา สิงคโปร์ และคาบสมุทรมลายู ผลมีรสหวานอมเปรี้ยว เนื้อผลหนาเพียง 1 เซนติเมตร เมล็ดมีเส้นใยมาก