ประวัติศาสตร์เกาหลี
เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น

บทความหลัก: เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
ยุคอาณานิคมญี่ปุ่น คือ ยุคที่จักรวรรดิญี่ปุ่น (ต่อไปนี้ จะเรียกว่า จักรวรรดินิยมญี่ปุ่น) กวาดต้อนคาบสมุทรเกาหลีและตั้งเป็นอาณานิคม แบ่งออกเป็น ยุคที่สาม ยุคแห่งการทำลายล้างชาติ
•ปี 1910
ในปี 1910 รัฐบาลอาณานิคมของญี่ปุ่นได้จัดตั้งรัฐบาลญี่ปุ่นประจำเกาหลี ส่งกองทหารไปปราบปรามกิจกรรมของกองทัพที่ชอบธรรม และปกครองการต่อต้านในประเทศโดยไม่ได้รับอนุญาต สิทธิขั้นพื้นฐาน เช่น เสรีภาพในการพูด การชุมนุม สื่อมวลชน และการสมาคมถูกลิดรอน และขบวนการเรียกร้องเอกราชถูกปราบปรามอย่างไร้ความปรานี นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจทหารและผู้ช่วยตำรวจทหารถูกส่งไปทั่วประเทศ และชาวเกาหลีถูกเฆี่ยนตีด้วยการให้สิทธิ์ในการตัดสินใจในทันที การประกาศใช้โครงการตรวจสอบที่ดิน การแสวงประโยชน์จากอาณานิคมจึงเริ่มขึ้น และโดยการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาบริษัท กองกำลังทุนในประเทศถูกปราบปรามและกองกำลังทุนญี่ปุ่นได้รับความสะดวก คนงานเกาหลีในช่วงเวลานี้ถูกทารุณกรรมภายใต้เงื่อนไขที่รุนแรง ค่าจ้างต่ำ และแม้กระทั่งการเลือกปฏิบัติทางชาติพันธุ์ นอกจากนี้ยังมีการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาป่าไม้ พระราชกฤษฎีกาเหมืองแร่ และพระราชกฤษฎีกาประมงเพื่อปล้นสะดมทรัพยากรของชาติ ในทางกลับกัน เมื่อขบวนการปลดปล่อยแห่งชาติกลายเป็นเรื่องยากในเกาหลีเนื่องจากการผนวกเกาหลีและญี่ปุ่น นักเคลื่อนไหวเพื่อปลดปล่อยแห่งชาติจึงถูกจัดตั้งขึ้นในรูปแบบของสมาคมลับในเกาหลี Sinminhoe กลุ่มเคลื่อนไหวต่อต้านญี่ปุ่นที่เป็นตัวแทนของสมาคมลับที่มีมาตั้งแต่สมัยปัจจุบัน ถูกยกเลิกหลังจากเหตุการณ์ Anak และเหตุการณ์ 105 คน โพ้นทะเลแมนจูเรียและจังหวัดทางทะเล เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจในการสร้างฐานสำหรับขบวนการปลดปล่อยแห่งชาติในทวีปอเมริกาและที่อื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแมนจูเรียและจังหวัดทางทะเล ชาวนาจำนวนมากที่ถูกยึดที่ดินไปเนื่องจากโครงการตรวจสอบที่ดินได้อพยพย้ายถิ่นฐาน ก่อตั้งหมู่บ้านเกาหลีในพื้นที่กันโดและหมู่บ้านชินฮันในพื้นที่จังหวัดทางทะเล ซึ่งมีส่วนช่วยอย่างมากในการสร้างฐานทัพ สำหรับขบวนการเรียกร้องเอกราช
ชาวเกาหลีซึ่งถูกข่มเหงโดยลัทธิจักรวรรดินิยมญี่ปุ่น ได้กระโดดไปตามกระแสของขบวนการปลดปล่อยแห่งชาติทั่วโลกที่พัฒนาขึ้นทันทีหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และเปิดตัวขบวนการ 1 มีนาคม ซึ่งเป็นขบวนการปลดปล่อยแห่งชาติขนาดใหญ่ในปี 2462 การประกาศหลักการของประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสันแห่งสหรัฐอเมริกาเกี่ยวกับหลักการในการกำหนดชะตากรรมตนเองของชาติได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเคลื่อนไหวเพื่ออิสรภาพในเกาหลี ซึ่งนำไปสู่การส่งตัวแทนพรรคเยาวชนชินฮัน คิม คยู-ซิก เข้าร่วมการประชุมกังฮวาแห่งกรุงปารีส การประกาศอิสรภาพในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ และวันที่ 1 มีนาคม ความเคลื่อนไหว. หลังจากการเคลื่อนไหวในวันที่ 1 มีนาคม จักรวรรดิญี่ปุ่นได้นำสิ่งที่เรียกว่า 'กฎทางวัฒนธรรม' มาใช้เพื่อส่งเสริมกลุ่มที่สนับสนุนญี่ปุ่นภายใต้การตัดสินว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะปกครองโชซอนอย่างมีประสิทธิภาพด้วยกฎที่ไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น กฎทางวัฒนธรรมนี้เป็นเพียงอุบายเพื่อปกปิดกฎอาณานิคมที่แข็งกร้าว ระบบตำรวจทหารถูกแปลงเป็นระบบตำรวจธรรมดา แต่จำนวนและอุปกรณ์ของตำรวจค่อนข้างเพิ่มขึ้น และมีการนำ 'ระบบตำรวจระดับสูง' มาใช้เพื่อค้นหานักเคลื่อนไหวเพื่ออิสรภาพ
•ปี 1920
ในเวลานี้ในค่ายของขบวนการเรียกร้องเอกราชของเกาหลีซึ่งตกตะลึงจากการปราบปรามอย่างไร้ความปรานีของขบวนการ 1 มีนาคม ทฤษฎีการต่อสู้ด้วยอาวุธและทฤษฎีเอกราชทางการทูตก็ปรากฏขึ้นเช่นเดียวกับทฤษฎีคุณธรรม ตัวแทนโดย Yun Chi-ho, Ahn Chang-ho, Lee Kwang-su, Sinheung-woo, Kim Seong-soo, Ahn Jae-hong ฯลฯ พวกเขาตัดสินว่าความเป็นอิสระเป็นไปได้หลังจากฝึกฝนทักษะระดับชาติผ่านโครงการการศึกษาและวัฒนธรรม และจัดตั้งโรงเรียน กิจกรรมทางศาสนา กิจกรรมตรัสรู้ กิจกรรมสื่อ และกิจกรรมทางวัฒนธรรม ดำเนินธุรกิจ ฯลฯ นอกจากนี้ จักรวรรดิญี่ปุ่นยังอนุญาตให้มีการพิมพ์หนังสือพิมพ์โดยให้เสรีภาพในการพูดและการตีพิมพ์บางส่วน ซึ่งถูกห้ามในช่วงที่มีการปกครองโดยไม่ได้รับอนุญาต Donga Ilbo และ Chosun Ilbo ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในเวลานี้ ภายหลังได้เติบโตเป็นสื่อกระแสหลักในสังคมเกาหลี อย่างไรก็ตาม ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 หนังสือพิมพ์ถูกลบ ระงับ และปิดโดยการเซ็นเซอร์ นอกจากนี้ เสรีภาพในการสมาคมบางส่วนได้รับอนุญาตและการจัดตั้งองค์กรได้รับการยอมรับบางส่วน แต่พระราชบัญญัติความมั่นคงสาธารณะถูกตราขึ้นในปี 1925 เพื่อหลอกลวงชาวโชซอน นอกจากนี้ยังโฆษณาว่าจะเพิ่มโอกาสทางการศึกษาให้กับชาวเกาหลี อย่างไรก็ตาม อนุญาตให้มีการศึกษาทางวิชาการหรือเทคนิคขั้นพื้นฐานเท่านั้น เช่น อุตสาหกรรมและวิชาการเพื่อหล่อเลี้ยงแรงงานในอาณานิคม และการเคลื่อนไหวเพื่อก่อตั้งมหาวิทยาลัยเอกชนก็ถูกระงับ
ลัทธิจักรวรรดินิยมญี่ปุ่นส่งเสริมการแบ่งชาติและความบาดหมางกันเพื่อจุดประสงค์ในการหลอกลวงชาวโชซอนและปกปิดการปกครองของอาณานิคม นักปกครองตนเองปรากฏตัวในกองกำลังชาตินิยมที่ยืนกรานในขบวนการพัฒนาทักษะ พวกเขายังคงรณรงค์เรียกร้องเอกราชของชาวเกาหลีต่อรัฐบาลญี่ปุ่นของเกาหลีและจักรวรรดิญี่ปุ่น
ในขณะเดียวกัน ในต่างประเทศ รัฐบาลเฉพาะกาลของสาธารณรัฐเกาหลีเปิดตัวในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีนในเดือนเมษายน พ.ศ. 2462 โดยรวบรวมเจตจำนงของชาวโชซอนที่เปิดเผยในการเคลื่อนไหววันที่ 1 มีนาคม อย่างไรก็ตาม ขบวนการเรียกร้องเอกราชที่นำโดยรัฐบาลเฉพาะกาลได้อ่อนแอลงชั่วขณะเนื่องจากความแตกแยกเนื่องจากความแตกต่างของวิธีการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชภายในและการก่อวินาศกรรมโดยจักรวรรดิญี่ปุ่น นอกจากนี้ กลุ่มติดอาวุธต่อต้านญี่ปุ่นที่จัดตั้งขึ้นตามเพื่อนร่วมชาติชาวเกาหลีในกันโดและแมนจูเรีย จังหวัดทางทะเล ได้ต่อสู้กับการต่อสู้ด้วยอาวุธอย่างดุเดือดในพื้นที่ชายแดนซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่แม่น้ำยาลูและแม่น้ำทูมาน โดยมีการเคลื่อนไหวในวันที่ 1 มีนาคมเป็นโอกาส โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Bukrogunjeongseogun นำโดย Kim Jwa-jin เอาชนะกองทัพญี่ปุ่นใน Battle of Cheongsan-ri ในเกาหลี มีหน่วยกองโจรเช่น Cheonmasandae และ Guwolsandae ซึ่งดำเนินกิจกรรมแบบกองโจร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Cheonmasandae มีบทบาทในการเชื่อมระหว่างรัฐบาลเฉพาะกาลกับเกาหลี ในเกาหลี เหตุการณ์มันเซเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน (พ.ศ. 2469) ซึ่งจุดประกายความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของฝ่ายชอนโดเกียวและนักสังคมนิยม และบรรยากาศของความร่วมมือซ้าย-ขวาจากต่างประเทศได้นำไปสู่การพัฒนาขบวนการพรรคเอกลักษณ์แห่งชาติในเกาหลีเช่นกัน Singanhoe องค์กรระดับชาติที่ใหญ่ที่สุดในยุคอาณานิคมของญี่ปุ่นถูกสร้างขึ้นในเวลานี้ Singanhoe เป็นองค์กรความร่วมมือซ้าย-ขวาที่ก่อตั้งโดยกองกำลังชาตินิยมและนักสังคมนิยมที่ไม่ประนีประนอม ซึ่งแยกตัวออกจากกองกำลังที่สนับสนุนขบวนการปกครองตนเอง และเป็นผู้นำการเคลื่อนไหวที่ได้รับความนิยมมากมายในเกาหลี ในขบวนการนักศึกษากวางจู (พ.ศ. 2472) ซึ่งเป็นขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นที่ใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ขบวนการ 1 มีนาคม ชิงกันโฮได้ส่งทีมค้นหาข้อเท็จจริงและสนับสนุนการนัดหยุดงานทั่วไปที่ว็อนซาน ซึ่งมีลักษณะเป็นการเปลี่ยนขบวนการแรงงานให้กลายเป็นการต่อต้าน การเคลื่อนไหวของญี่ปุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Shinganhoe เป็นผู้นำในการเคลื่อนไหวทางสังคมและความนิยมมากมาย มันยังมี Geunwoohoe องค์กรสตรีที่เป็นตัวแทนในฐานะองค์กรน้องสาวและสนับสนุนการเคลื่อนไหวที่เป็นที่นิยมมากมายเช่นการเคลื่อนไหวของความยุติธรรมและการเคลื่อนไหวของเยาวชน การต่อสู้เพื่อ Heroic Corps ที่นำโดย Kim Won-bong ซึ่งดำเนินกิจกรรมอย่างแข็งขันเพื่อลอบสังหารและทำลายบุคคลสำคัญของญี่ปุ่นทั้งในและต่างประเทศก็ดำเนินไปเช่นกัน นอกจากการต่อสู้ด้วยอาวุธแล้ว ทฤษฎีการส่งเสริมความสามารถของตนเองได้รับการพัฒนาขึ้น และมีความพยายามที่จะหล่อเลี้ยงทุนในประเทศเพื่อต่อต้านทุนของญี่ปุ่นและต่างชาติ โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่แนวคิมซองซูและแนวโชมันซิก Ahn Jae-hong และ Jeong In-bo ทำการวิจัยทางประวัติศาสตร์และการขุดค้นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ในขณะที่ Jang Taek-sang และคนอื่นๆ ซื้อของเก่าที่ส่งออกไปต่างประเทศและปิดกั้นการส่งออกสิ่งประดิษฐ์
•ทศวรรษที่ 1930 และ 1940
ในทศวรรษที่ 1920 จักรวรรดิญี่ปุ่นต้องทนทุกข์ทรมานจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ จึงเลือกระบบเศรษฐกิจแบบปิดกั้นโดยการรักษาอาณานิคมเป็นทางออก ด้วยเหตุนี้ ในทศวรรษที่ 1930 ญี่ปุ่นจึงเริ่มรุกรานทวีปนี้อย่างจริงจัง โดยเริ่มจากเหตุการณ์แมนจูเรีย และทำให้คาบสมุทรเกาหลีเป็นฐานส่งกำลังบำรุงสำหรับการรุกรานทวีปนี้ นอกจากนี้ ในปี 1941 สงครามแปซิฟิกก็เกิดขึ้นเมื่อพวกจักรวรรดินิยมญี่ปุ่นโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ในสหรัฐอเมริกาอย่างผิดกฎหมายโดยไม่มีการประกาศสงคราม ในโชซอน มีการออกคำสั่งระดมพลระดับชาติเนื่องจากการบังคับเกณฑ์ทหารโดยจักรวรรดิญี่ปุ่น และแรงงานเกาหลีถูกขูดรีด และคนหนุ่มสาวจำนวนมากถูกระดมทำสงครามโดยใช้อาสาสมัครนักศึกษาและการเกณฑ์ทหาร นอกจากนี้ หญิงสาวยังถูกกวาดต้อนภายใต้ชื่อกองกำลังอาสาสมัครและถูกบังคับให้ทำงานในโรงงานผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ ในขณะเดียวกัน กิจกรรมอิสระของรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลี ซึ่งเคยหยุดนิ่ง เริ่มฟื้นคืนชีพขึ้นมาด้วยกิจกรรมของกองกำลังรักชาติเกาหลี ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่คิมกู ต้องขอบคุณลี บงชางและยุน บงกิล ซึ่งเป็นสมาชิกของ Patriotic Corps ทำให้พวกเขาได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลพรรคชาตินิยมจีน และต่อมากลายเป็นฐานที่มั่นของกองทัพปลดปล่อยเกาหลี ซึ่งก่อตั้งขึ้นหลังจากจีน- สงครามญี่ปุ่น. ศูนย์กลางของการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชในทศวรรษที่ 1930 คือพรรคปฏิวัติแห่งชาติโชซอนที่นำโดยคิมวอนบงและคิมกยูซิก หลังจากนั้น Kim Won-bong, Kim Gyu-sik และกองกำลังบางส่วนของ Joseon Uiyongdae ภายใต้พรรคปฏิวัติแห่งชาติได้เข้าร่วมรัฐบาลเฉพาะกาลของสาธารณรัฐเกาหลี ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1930 แนวต่อสู้เพื่อเอกราชด้วยอาวุธซึ่งแทบจะถูกระงับเนื่องจากภัยพิบัติเมืองอิสระในแมนจูเรียและข้อตกลง Mitsuya ได้กลับมาดำเนินการอีกครั้งผ่านปฏิบัติการรวมเกาหลี-จีน อย่างไรก็ตาม ในขณะที่การต่อสู้ด้วยอาวุธในแมนจูเรียกลายเป็นเรื่องยากหลังจากการก่อตั้งแมนจูกัว เมื่อการรุกรานแมนจูเรียเริ่มขึ้นอย่างจริงจัง สมาชิกของสภาปรับปรุงกองทัพอิสรภาพเกาหลี เช่น จี ชองชอน ได้ย้ายไปจีนตามคำร้องขอของ รัฐบาลเฉพาะกาล อย่างไรก็ตาม ในแมนจูเรีย แนวร่วมต่อต้านญี่ปุ่นตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นหน่วยรวมเกาหลี-จีนที่นอกเหนือไปจากปฏิบัติการรวมเกาหลี-จีน ได้รับการจัดระเบียบและแข็งขัน
หลังสงครามชิโน-ญี่ปุ่น หน่วยติดอาวุธต่อต้านญี่ปุ่นจำนวนมากเริ่มจัดตั้งขึ้นในจีน ตัวอย่างที่เป็นตัวแทน ได้แก่ กองกำลังอาสาสมัครโชซอนภายใต้พรรคปฏิวัติแห่งชาติโชซอน นำโดยคิมวอนบง คิมกยูซิก จีชองชอน และโจโซอัง กองทัพปลดปล่อยเกาหลีของรัฐบาลเฉพาะกาล และกองทัพอาสาสมัครโชซอน ภายใต้กลุ่มพันธมิตรเพื่อเอกราชโชซอน นำโดยคิม ดูบง เมื่อบุคคลชั้นนำของ Chosun National Revolutionary Party เข้าร่วมกับรัฐบาลเฉพาะกาลในฉงชิ่ง กองกำลังส่วนใหญ่ของ Joseon Uiyong Corps ที่อยู่ภายใต้พรรคได้ย้ายไปทางตอนเหนือของจีนและจัดระเบียบกองกำลัง Joseon Uiyong ใหม่ในภูมิภาค Hwabuk หลังจากนั้นพื้นที่ North Hwabuk ก็ถูกจัดระเบียบใหม่เป็น Joseon Uiyonggun และจัดเป็นองค์กรทางทหารภายใต้กลุ่ม Independence Alliance ทฤษฎีความเป็นอิสระทางการทูตซึ่งหยุดนิ่งมาตั้งแต่ปี 2453 ได้เรียกร้องให้มีการยอมรับความเป็นอิสระของเกาหลีโดยการเข้าร่วมในการประชุมระหว่างประเทศหลายครั้ง หลังจากที่ Syngman Rhee เข้าร่วมการประชุมเจนีวาในปี 2476 กิจกรรมทางการทูตไม่มีนัยสำคัญจนถึงปี 1930 แต่กลับมามีชีวิตชีวาในปี 1932 ด้วยการกระทำของ Yun Bong-gil และ Lee Bong-chang Syngman Rhee ขอให้รัฐบาลสหรัฐฯ ยอมรับเอกราชของเกาหลี และความพยายามของเขาก็ได้ผลบางส่วนหลังสงครามแปซิฟิกในปี 1941 ในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2484 รัฐบาลเฉพาะกาลเข้าร่วมกองกำลังพันธมิตร ประกาศสงครามกับญี่ปุ่นและเยอรมนี และดำเนินการร่วมกันระหว่างกองทัพปลดปล่อยเกาหลีและกองกำลังพันธมิตร ในเมียนมาร์และอินเดีย ส่วนใหญ่มีบทบาทในสงครามจิตวิทยาตามคำร้องขอของกองทหารอังกฤษ และเตรียมการสำหรับปฏิบัติการสุญญากาศภายในประเทศโดยจัดตั้ง Jeongjin-gun ร่วมกับ US OSS Strategic Office แต่แผนดังกล่าวถูกยกเลิกเมื่อญี่ปุ่นยอมจำนนใน กลาง. ช่วงเวลาแห่งการปกครองอาณานิคมของญี่ปุ่นสิ้นสุดลงในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2488 เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นพ่ายแพ้ต่อฝ่ายสัมพันธมิตร