stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เก็บถาวร 2019-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ที่เฟซบุ๊ก (สโมสรนิสิตศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม)
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนศิลปกรรมและโรงเรียนดนตรีในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ | นเรศวร · มหาสารคาม (ดุริยางคศิลป์) • มหาสารคาม (ศิลปกรรมศาสตร์ฯ) • มหาสารคาม (ศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน) • รามคำแหง • อุบลราชธานี |  |
| สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ | ขอนแก่น • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • ทักษิณ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา (ดนตรีและการแสดง)  • บูรพา (ศิลปกรรมศาสตร์)• พะเยา • มหิดล (วิทยาลัยดุริยางคศิลป์) • มหิดล (นานาชาติ) • ศรีนครินทรวิโรฒ • ศิลปากร (จิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์) • ศิลปากร (ดุริยางคศาสตร์) • ศิลปากร (มัณฑนศิลป์) • ศิลปากร (นานาชาติ) • สงขลานครินทร์ • สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา |  |
| มหาวิทยาลัยราชภัฏ | สงขลา • สวนสุนันทา |  |
| มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล | ธัญบุรี • รัตนโกสินทร์ • ล้านนา • อีสาน |  |
| สถาบันอุดมศึกษาเอกชน | กรุงเทพ • กรุงเทพธนบุรี • ธุรกิจบัณฑิตย์ • วิทยาลัยดุริยศิลป์ • วิทยาลัยดนตรี • รังสิต (ดิจิทัลอาร์ต) • วิทยาลัยการออกแบบ • ศรีปทุม • สยาม |  |
| สถาบันการศึกษาเฉพาะทาง   นอกสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ | บัณฑิตพัฒนศิลป์ (ศิลปนาฏดุริยางค์) • บัณฑิตพัฒนศิลป์ (ศิลปวิจิตร) |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ตราสัญลักษณ์คณะวัฒนธรรมศาสตร์
อาคารเรียนรวมคณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์
อาคารวิชาวัฒนธรรมศาสตร์
ปฏิวัติ คำไหม

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  ปฏิวัติ คำไหม
วันเกิด:  24 ธันวาคม พ.ศ. 2537 (29 ปี)
สถานที่เกิด:  จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย
ส่วนสูง:  1.86 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แบงค็อก ยูไนเต็ด
หมายเลข:  1
สโมสรเยาวชน
2552–2555:  อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด
2555–2557:  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2557–2559 |  เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด |  0 |  (0) |
| 2557 |  → อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |   |   |
| 2559–2561 |  พัทยา ยูไนเต็ด |  44 |  (0) |
| 2562–2565 |  สมุทรปราการ ซิตี้ |  52 |  (0) |
| 2565– |  แบงค็อก ยูไนเต็ด |  26 |  (0) |
| 2566 |  → เมืองทอง ยูไนเต็ด (ยืมตัว) |  14 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2564– |  ไทย |  17 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 28 ธันวาคม 2566 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 8 ธันวาคม 2567
ปฏิวัติ คำไหม (24 ธันวาคม พ.ศ. 2537 —) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับแบงค็อก ยูไนเต็ดในไทยลีก และทีมชาติไทย
สโมสร > อัสสัมชัญ ยูไนเต็ด

ปฏิวัติได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี จึงมีสิทธิ์ได้โควตาในการเล่นฟุตบอลให้กับอัสสัมชัญ ยูไนเต็ด ชุดเยาวชน
สโมสร > เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด

เมื่อครั้งที่ปฏิวัติยังศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เขาได้เซ็นสัญญาอาชีพกับเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด สโมสรพันธมิตรของอัสสัมชัญ อย่างไรก็ตาม เขาแทบไม่ได้รับโอกาสลงสนาม และถูกปล่อยยืมตัวให้กับพัทยา ยูไนเต็ด อยู่ 2 ปี
สโมสร > พัทยา ยูไนเต็ด และสมุทรปราการ ซิตี้

ในฤดูกาล 2560 ปฏิวัติได้ย้ายจากเมืองทองไปยังพัทยา หลังจากที่เคยเล่นให้กับพัทยาด้วยสัญญายืมตัว เขาได้รับการคัดเลือกจากสุรพงษ์ คงเทพ ให้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของสโมสร
หลังจบฤดูกาล 2561 พัทยา ยูไนเต็ด ได้ย้ายที่ตั้งสนามและเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็นสมุทรปราการ ซิตี้ ซึ่งปฏิวัติ คำไหม ยังคงเล่นให้กับสโมสรต่อไป
ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ไทยลีกนัดที่สมุทรปราการเปิดบ้านเอาชนะชลบุรีไปได้ 1–0 ปฏิวัติได้รับบาดเจ็บที่กระดูกหน้าแข้งขวา ทำให้เขาไม่สามารถลงเล่นให้กับสโมสรในนัดที่เหลือของฤดูกาล อย่างไรก็ตาม จากผลงานที่ยอดเยี่ยมในเดือนก่อนหน้านั้น ทำให้เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมของไทยลีก ประจำเดือนมิถุนายน 2562
เกียรติประวัติ

ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของไทยลีก: มิถุนายน 2562
ฉ่อย

ฉ่อย เป็นเพลงพื้นเมืองที่มีการแสดงท่าทาง และการร้องคล้ายกับลำตัด โดยมีผู้แสดงประกอบด้วย ฝ่ายชายและฝ่ายหญิง ฝ่ายละประมาณ 2-3 คน ในขณะที่พ่อเพลงแม่เพลงร้องโต้ตอบกันผู้เล่นคนอื่น ๆ จะทำหน้าที่เป็นลูกคู่ เนื้อหาที่ร้องส่วนใหญ่มีทั้งเรื่อง ทางโลก ทางธรรม ชิงชู้ และมักจะมีถ้อยคำที่มีความหมายสองแง่สองง่าม
การแสดงเพลงฉ่อยจะไม่มีเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ แต่จะใช้การตบมือเป็นจังหวะแทน และสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลงฉ่อยคือ ลูกคู่จะร้องรับด้วยคำว่า “เอ่ ชา เอ้ชา ชา ชาชาชา หน่อยแม่” ตัวอย่างเช่น
เพลงฉ่อยมีการแสดงอยู่ตามจังหวัดต่าง ๆ ในภาคกลาง เช่น สิงห์บุรี อ่างทอง ลพบุรี สุพรรณบุรี พระนครศรีอยุธยา
ประวัติ

เพลงฉ่อย มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า เพลงไอ้เป๋หรือ เพลงเป๋ เนื่องจากพ่อเพลงฉ่อย ยุคแรกชื่อ ตาเป๋  มี ยายมา เป็นภรรยา เริ่มแรกเพลงฉ่อย หรือ เพลงเป๋ เป็นที่นิยมในแถบ จังหวัดฉะเชิงเทรา และ จังหวัดใกล้เคียง ประมาณก่อนยุค พ.ศ. 2437 เป็นต้นมา ส่วนครูเพลงฉ่อย ยุคแรกเริ่มก็มี ครูเปลี่ยน, ครูเป๋, ครูฉิม, ครูศรี, ครูบุญมา และครูบุญมี ครูเพลงเหล่านี้มีแค่ชื่อ และ ตำนานส่วนประวัติไม่มีเลย เพลงฉ่อย นี้ปรับปรุงและดัดแปลงมาจาก เพลงโคราช, เพลงเรือ และเพลงปรบไก่ เป็นต้น
ก็สาเหตุเนื่องจาก เวลาปรบมือเป็นจังหวะเพลงปรบไก่ ร้องบทไหว้ครูและเกริ่นอย่างเพลงโคราช ใช้กลอนก็ใช้คล้ายกับเพลงเรือ แต่อย่างไรเพลงฉ่อย ก็น่าจะอยู่ในยุคต้นสมัยรัชกาลที่ 5
นอกจากนี้แล้วเพลงฉ่อย ยังมีชื่ออื่นอีก "ฝ่ายเหนือ" อาจหมายถึงจังหวัดทางล่างเช่น จังหวัดอุทัยธานี, จังหวัดนครสวรรค์, จังหวัดอ่างทอง
และ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นต้น
ส่วนคำว่า "เพลงตะขาบ" (ต้นฉบับเดิมใช้ ข.ขวด) คนเพลงเก่า ๆ เรียก "เพลงวง" เพราะของเดิมยืนเป็นวง เล่นกับลานดิน เนื่องจากสมัยนั้นไม่มีเวที
ดั่งกับปัจจุบันนี้ ส่วนบ้างคนก็เรียกว่า "เพลงฉ่า" เพราะเวลารับเพลง รับว่า "เอ่ชา เอ๊ช้า ชาฉ่าชา ชา หนอยแม่" เลยเรียกติดกัน จนปัจจุบันคนก็ยังเอามาร้อง
เล่นกันส่วนมากเป็นท่อนนี้ ชาวโพหัก อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี ก็เรียกศัพย์บัญญัติแปลก ๆ พิสดารอีกว่า "เพลงทอดมัน"
ปัจจุบัน นักแสดงเพลงฉ่อยที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ขวัญจิต ศรีประจันต์ และ สามน้า (โย่ง เชิญยิ้ม นง เชิญยิ้ม พวง เชิญยิ้ม)
ประวัติ > เอกลักษณ์เพลงฉ่อยบางส่วน

การขึ้นเพลงทั่วไป จะขึ้นว่า ฉัดช่าฉัดชา ฉัดช่าฉัดฉ่า เอิงเอิงเออฉะเอิงเอ้ย
ในการแสดงสดสามน้า ในการทอร์คโชว์อาจารย์จตุพล ชมพูนิช น้าพวง ขึ้นว่า เอ้อ เอิงเออ เอิงเออ เออเอ้อเออเหอ เอ้อเออ เอิงเงย ฉัดช่าฉัดชา ฉัดช่าฉัดฉ่า เอิงเอิงเออฉะเอิงเอ้ย
ทางจังหวัดอุทัยธานี - จังหวัดนครสวรรค์ รับเพลงว่า เอ่ชา เอชา เอ๊ชา ชาฉ่าชา
ส่วนทาง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา - จังหวัดอ่างทอง - จังหวัดสุพรรณบุรี  รับเพลงว่า เอ่ชา ชา ชาฉ่าชา
ส่วนทางกรุงเทพมหานคร ทำนองผู้ชาย รับเพลงว่า เอ่ชา เอ๊ชา ชา ชาฉ่าชา นอยแม่ และทำนองผู้หญิง รับเพลงว่า เอ่ชา ชา ชาฉ่าชา นอยแม่
ส่วนทางราชบุรี รับวา เอ่ชา เอชา ชาชาฉ่าชา หนอยแม่
มลพิษทางน้ำ

ของเสียที่ปล่อยจากโรรงาน ก่อให้เกิดมลพิษทางน้ำ
มลพิษทางน้ำเป็นปัญหาทางน้ำมีสาเหตุสำคัญมาจากการทิ้งนํ้าเสียจากโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นน้ำเสียจากขั้นตอนและกระบวนการผลิต การล้าง กระบวนการหล่อเย็น เป็นต้น แม้ว่าจะมีกฎหมายบังคับให้โรงงานอุตสาหกรรมต้องบำบัดน้ำทิ้งเหล่านี้ก่อนปล่อยออกสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ แต่ในทางปฏิบัติ รัฐบาลไม่สามารถควบคุมได้อย่างทั่วถึง การก่อสร้างอาคารบ้านเรือนและชุมชน โดยเฉพาะในชุมชนเขตเมือง เช่น กรุงเทพมหานคร ที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่น มักปล่อยน้ำทิ้งสู่แหล่งน้ำธรรมชาติโดยตรง มิได้ผ่านกระบวนการบำบัดใด ๆ นอกจากนี้ ยังมีการทิ้งขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลต่าง ๆ ลงสู่แม่น้ำลำคลองอันเป็นการเพิ่มความสกปรกให้กับแหล่งน้ำต่างๆ อีกด้วย
นอกจากนี้ การเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์มักมีการใช้ปุ๋ยและสารเคมีเพื่อป้องกันและกำจัดศัตรูพืชและสัตว์ซึ่งเกษตรกรส่วนใหญ่ใช้อย่างขาดความระมัดระวัง ทำให้สารเคมีแพร่กระจายสู่แหล่งน้ำ ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้ในระหว่างการฉีดพ่นสาร การชะล้างโดยฝน การล้างภาชนะที่บรรจุหรืออุปกรณ์การฉีดพ่นในแหล่งน้ำ วิธีการแก้ไขปัญหาคือ ไม่ทิ้งขยะลงสู่แหล่งน้ำ ลดการใช้พลาสติกให้น้อยลง เป็นต้น
โกปาเดลเรย์

| --- | --- |
ผู้จัด: ราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน
ก่อตั้ง: 1903 : 121 ปีที่แล้ว
ภูมิภาค:  สเปน
จำนวนทีม: 126
ผ่านเข้าไปเล่นใน: ยูฟ่ายูโรปาลีก ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: อัตเลติกเดบิลบาโอ (24 สมัย)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: บาร์เซโลนา (31 สมัย)
ผู้แพร่ภาพโทรทัศน์
เว็บไซต์: rfef.es
 โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2022–23
กัมเปโอนาโตเดเอสปัญญา–โกปาเดซูมาเฆสตัดเอลเรย์, หรือรู้จักกันในนาม โกปาเดลเรย์ หรือแค่ ลาโกปา หรือเดิมรู้จักกันในชื่อ โกปาเดลเกเนราลิซิโม (1939–76) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีแบบแพ้คัดออก ในประเทศสเปน ซึ่งจัดโดยสหพันธ์ฟุตบอลสเปน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1903 จึงทำให้เป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับชาติที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศสเปน
ปัจจุบันผู้ชนะจะได้ลงเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีกฤดูกาลถัดไป แต่หากได้รับสิทธิ์ลงเล่นในฟุตบอลยุโรปที่สูงกว่านี้แล้ว จะมอบให้กับทีมที่มีตำแหน่งสูงสุดในลีกที่ยังไม่ผ่านการคัดเลือกแทน (เดิมมอบให้แก่ทีมรองชนะเลิศเว้นแต่พวกเขาจะผ่านเข้ารอบในลีกไปแล้วจนยกเลิกในปี ค.ศ. 2014) บาร์เซโลนา เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดจากการชนะเลิศ 31 สมัย และยังเป็นทีมชนะเลิศปัจจุบัน หลังเอาชนะอัตเลติกบิลบาโอทีมที่ชนะเลิศสูงสุดเป็นลำดับที่สองที่ 23 สมัย ในรอบชิงชนะเลิศ ปี ค.ศ. 2021 ซึ่งจัดที่เอสตาดิโอเดลาการ์ตูฆา ในขณะที่เรอัลมาดริด ชนะเลิศสูงสุดเป็นลำดับที่สามที่ 19 สมัย
ทำเนียบผู้ชนะเลิศจำแนกตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | ปีชนะเลิศล่าสุด | รองชนะเลิศ | ปีรองชนะเลิศล่าสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| บาร์เซโลนา | 31 | 2021 | 11 | 2019 |
| อัตเลติกเดบิลบาโอ | 24 | 2024 | 16 | 2021 |
| เรอัลมาดริด | 20 | 2023 | 20 | 2013 |
| อัตเลติโกเดมาดริด | 10 | 2013 | 9 | 2010 |
| บาเลนเซีย | 8 | 2019 | 10 | 2022 |
| เรอัลซาราโกซา | 6 | 2004 | 5 | 2006 |
| เซบิยา | 5 | 2010 | 4 | 2018 |
| อัสปัญญ็อล | 4 | 2006 | 5 | 1957 |
| เรอัลอูนิออน‡ | 4 | 1927 | 1 | 1922 |
| เรอัลโซซิเอดัด | 3 | 2020 | 5 | 1988 |
| เรอัลเบติส | 3 | 2022 | 2 | 1997 |
| เดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา | 2 | 2002 | — | — |
| อาเรนัส | 1 | 1919 | 3 | 1927 |
| มายอร์กา | 1 | 2003 | 2 | 1998 |
| เอสปัญโญลเดมาดริด | — | — | 3 | 1910 |
| เซลตาเดบิโก | — | — | 3 | 2001 |
| เอสปอร์ตินเดฆิฆอน | — | — | 2 | 1982 |
| เรอัลบายาโดลิด | — | — | 2 | 1989 |
| เฆตาเฟ | — | — | 2 | 2008 |
| เซอา โอซาซูนา | — | — | 2 | 2023 |
| บิซกายา | — | — | 1 | 1907 |
| เรอัลบิโกเอสปอร์ติน | — | — | 1 | 1908 |
| ฆิมนัสติกา | — | — | 1 | 1912 |
| อัสปัญญา | — | — | 1 | 1914 |
| เซเอ เอวโรปา | — | — | 1 | 1923 |
| ซาบาเด็ลย์ | — | — | 1 | 1935 |
| ราซินเดเฟร์โรล | — | — | 1 | 1939 |
| กรานาดา | — | — | 1 | 1959 |
| เอลเช | — | — | 1 | 1969 |
| กัสเตยอน | — | — | 1 | 1973 |
| อูเด ลัสปัลมัส | — | — | 1 | 1978 |
| เรอัลมาดริดกัสติยา‡‡ | — | — | 1 | 1980 |
| เรเกรอาติโบอูเอลบา | — | — | 1 | 2003 |
| อาลาเบส | — | — | 1 | 2017 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website at RFEF.es
Spain - List of Cup Finals at RSSSF.com
| ด ค กโกปาเดลเรย์ |
| --- | --- |
ฤดูกาล:  1903  1904  1905  1906  1907  1908  1909  1910  1911  1912  1913  1914  1915  1916  1917  1918  1919  1920  1921  1922  1923  1924  1925  1926  1927  1928  1928–29  1930  1931  1932  1933  1934  1935  1936  1937  1938  1939  1940  1941  1942  1943  1944  1944–45  1946  1947  1947–48  1948–49  1949–50  1951  1952  1952–53  1954  1955  1956  1957  1958  1958–59  1959–60  1960–61  1961–62  1962–63  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1969  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–2000  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022–23  2023–24 
รอบชิงชนะเลิศ:  1903  1904  1905  1906  1907  1908  1909  1910  1911  1912  1913 (แอฟเอแอฟ & อูเอเซแอฟ)  1914  1915  1916  1917  1918  1919  1920  1921  1922  1923  1924  1925  1926  1927  1928  1929  1930  1931  1932  1933  1934  1935  1936  1937  1938  1939  1940  1941  1942  1943  1944  1945  1946  1947  1948  1949  1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024 
ส่วนที่เกี่ยวข้อง:  โกปาเดลาโกโรนาซีออน (รอบชิงชนะเลิศ)  โกปาเดลาเอสปาญาลีเบร  การแข่งขันชิงแชมป์ระดับภูมิภาค: (อารากอน อัสตูเรียส  บาเลอาเรส  หมู่เกาะคะเนรี  กันตาเบรีย  คาสตีล-เลออน  เกนโตร  คาเทโลเนีย  เอซเตรมาดูรา  กาลิเซีย  เลบันเต  Norte/Vizcaya  Norte de África Sur) 
ประวัติศาสตร์
| ด ค กฟุตบอลคัพแห่งชาติของทวีปยุโรป (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ปัจจุบัน:  กรีซ  คอซอวอ  คาซัคสถาน  โครเอเชีย  จอร์เจีย  เช็กเกีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ไซปรัส  เดนมาร์ก  ตุรกี  นอร์ทมาซิโดเนีย  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์  นอร์เวย์  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  เบลเยียม  เบลารุส  โปรตุเกส  โปแลนด์  ฝรั่งเศส  ฟินแลนด์  มอลโดวา  มอลตา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ยิบรอลตาร์  ยูเครน  เยอรมนี  รัสเซีย  โรมาเนีย  ลักเซมเบิร์ก  ลัตเวีย  ลีชเทินชไตน์  ลิทัวเนีย  เวลส์  สกอตแลนด์  สเปน  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สวิตเซอร์แลนด์  สวีเดน  หมู่เกาะแฟโร  ออสเตรีย  อังกฤษ  อันดอร์รา  อาเซอร์ไบจาน  อาร์มีเนีย  อิตาลี  อิสราเอล  เอสโตเนีย  แอลเบเนีย  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  ฮังการี 
อดีต:  เชโกสโลวาเกีย  เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยอรมนีตะวันออก  ยูโกสลาเวีย  สหภาพโซเวียต 
ไม่รับรอง:  นครรัฐวาติกัน
วัตถุดำ

ภาพจำลองของวัตถุดำ
วัตถุดำ (อังกฤษ: Black body) คือ วัตถุในอุดมคติที่สามารถดูดกลืนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มาตกกระทบได้ทุกช่วงความถี่ ไม่เกิดการสะท้อนและทะลุผ่านของคลื่น ทำให้วัตถุดำเป็นวัตถุที่มีค่าสัมประสิทธิ์การแผ่รังสีความร้อน (emissivity, ε) เท่ากับ 1 และเมื่อวัตถุดำอยู่ในสภาวะสมดุลทางความร้อน วัตถุดำจะแผ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ดูดกลืนไปออกมา
แนวคิดที่ใกล้เคียงกับวัตถุดำมากที่สุดคือ วัตถุที่มีช่องขนาดเล็กมากและผนังด้านในสามารถดูดกลืนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้ดีและขรุขระ ทำให้เมื่อมีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าผ่านช่องเข้ามา มันจะสะท้อนไปมาอยู่ภายในและถูกดูดกลืนไปในที่สุด
การอธิบายการแผ่รังสีของวัตถุดำ

เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ความยาวคลื่นที่มีความเข้มสูงสุดจะน้อยลง ในภาพนี้ยังเปรียบเทียบกับโมเดลแบบคลาสลิกของ เรเล่ย์ (Rayleigh) และ ยีน (Jeans)
ในการทดลอง สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับการแผ่รังสีของวัตถุดำ คือ การแผ่รังสีจากกล่องที่เจาะรูเล็กๆ แสงที่เข้าไปในรูจะสะท้อนไปมาในกล่องหลายครั้งก่อนที่จะออกมาซึ่งเหมือนกับการดูดซับ ไม่ว่าความยาวคลื่นแสงที่เข้าไปจะเป็นอะไร (ตราบเท่าที่ความยาวคลื่นสั้นกว่าขนาดของรู) ถ้าเราให้ความร้อนกับกล่อง สเปกตรัมจะต่อเนื่องและไม่ขึ้นกับวัสดุที่อยู่ในกล่อง ตามทฤษฎีที่พิสูจน์โดย คีร์คฮอฟฟ์ (Kirchhoff) กราฟนี้ขึ้นกับอุณหภูมิของกล่องเท่านั้น
ในปลายศตวรรษที่ 19 การคำนวณกราฟนี้เป็นความท้าทาย
จนในที่สุดปัญหาก็ถูกไขได้โดย มักซ์ พลังค์ (Max Planck) ในปี ค.ศ. 1901
นักฟิสิกส์ที่เกี่ยวข้อง

ปิแอร์ พรีโวสต์ (Pierre Prévost) ในปีค.ศ.1809 พรีโวสต์ตีพิมพ์ผลงานที่ชื่อว่า "Du calorique rayonnant"ที่อธิบายถึงหลักการของการแผ่รังสีความร้อนรวมไปถึงความสัมพันธ์ของการแผ่รังสี การดูดกลืน และสมดุลความร้อน
บัลโฟร์ สจ๊วต (Balfour Stewart) ในปีค.ศ.1858 สจ๊วตตีพิมพ์ผลงานที่ชื่อว่า "An Account of Some Experiments on Radiant Heat, Involving an Extension of Prevost's Theory of Exchanges"  การทดลองของเขาแสดงให้เห็นถึงคุณสมบัติของการดูดกลืนความร้อนและการแผ่รังสีความร้อนของวัสดุต่าง ๆ และอธิบายสมดุลความร้อนของการแผ่รังสีความร้อนระหว่างวัตถุ
กุสสตาฟ เคอร์ชอฟฟ์ (Gustav Kirchhoff) ในปีค.ศ.1860 เคอร์ชอฟฟ์ตีพิมพ์ผลงานที่ชื่อว่า "Ueber das Verhältniss zwischen dem Emissionsvermögen und dem Absorptionsvermögen der Körper für Wärme und Licht" ซึ่งอธิบายหลักการของการแผ่รังสีความร้อน ว่า ณ อุณหภูมิสมดุลความร้อน อัตราส่วนของพลังงานการแผ่รังสีความร้อน (emissive power) ต่อพลังงานที่ดูดกลืน (absorptive power) จะเท่ากันเสมอ ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและความยาวคลื่นของการแผ่รังสี อีกทั้งเคอร์ชอฟฟ์ยังเสนอวัตถุทางอุดมคติที่สามารถดูดกลืนรังสีที่ตกกระทบได้ทั้งหมดและปลดปล่อยรังสีออกมาที่ความเข้มสูงสุดตามอุณหภูมิและความยาวคลื่นที่ได้รับมา
แหล่งอ้างอิง

↑  Mavani, Himanshu; Singh, Navinder (2024-08-07). "A Concise History of the Black-body Radiation Problem". Resonance. 29 (5): 645–670. doi:10.1007/s12045-024-0645-9. ISSN 0973-712X.
↑  "6.2: Blackbody Radiation". Physics LibreTexts (ภาษาอังกฤษ). 2016-11-01.
↑  Brace, D. B. (De Witt Bristol); Stewart, Balfour; Prévost, Pierre; Kirchhoff, Gustav Robert; Bunsen, Robert Wilhelm Eberhard (1901). The laws of radiation and absorption; memoirs by Prévost, Stewart, Kirchhoff, and Kirchhoff and Bunsen. University of California Libraries. New York, Cincinnati, American Book Company.
↑  Prévost, Pierre (1809). Du calorique rayonnant (ภาษาฝรั่งเศส). J.J. Paschoud.
↑  Stewart, Balfour (1861). "I.— An Account of some Experiments on Radiant Heat, involving an extension of Prevost's Theory of Exchanges". Transactions of the Royal Society of Edinburgh (ภาษาอังกฤษ). 22 (1): 1–20. doi:10.1017/S0080456800031288. ISSN 0080-4568.
↑  Kirchhoff, G. (1860). "Ueber das Verhältniss zwischen dem Emissionsvermögen und dem Absorptionsvermögen der Körper für Wärme und Licht". Annalen der Physik (ภาษาอังกฤษ). 185 (2): 275–301. doi:10.1002/andp.18601850205. ISSN 1521-3889.
สำนักงานกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ

| --- | --- |
National Village and Urban Community Fund Office
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2544; 23 ปีก่อน (2544-07-14)
ประเภท: องค์การมหาชน
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: 200 หมู่ 4 อาคารจัสมิน อินเตอร์เนชั่นแนล ทาวเวอร์ ชั้น 24 ถนนแจ้งวัฒนะ ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี  11120
งบประมาณต่อปี: 11,946,924,200 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: เบญจพล นาคประเสริฐ, ผู้อำนวยการ กฤษณ์พิรัช คมสุรศิษฐ์, รองผู้อำนวยการ วิชิต เครือสุข, รองผู้อำยวยการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: สำนักนายกรัฐมนตรี
ลูกสังกัดสำนักงาน: ดูในบทความ
เว็บไซต์: เว็บไซต์ของสำนักงาน
สำนักงานกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ เป็นหน่วยงานประเภทองค์การมหาชนอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของนายกรัฐมนตรี จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2544 เพื่อตอบสนองนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการให้หมู่บ้านและชุมชนเมืองทั่วประเทศสามารถเสริมสร้างกระบวนการพึ่งพาตนเองได้
วัตถุประสงค์

วัตถุประสงค์กองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง คือ
เป็นแหล่งเงินทุนหมุนเวียน สำหรับการลงทุน
ส่งเสริมและพัฒนาหมู่บ้านและชุมชนเมืองให้มีขีดความสามารถ
เสริมสร้างกระบวนการพึ่งพาตัวเองของหมู่บ้านและชุมชนเมือง
กระตุ้นเศรษฐกิจในระดับฐานราก
เกิดศักยภาพ / ความเข้มแข็งของประชาชนในหมู่บ้าน / ชุมชนเมือง
กองทุนหมู่บ้าน

เป็นโครงการตามนโยบายของรัฐบาลพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ที่ดำเนินการจัดตั้งกองทุนในทุกหมู่บ้านๆ ละ 1 ล้านบาท เพื่อเป็นกองทุนหมุนเวียนให้ชาวบ้านได้มีแหล่งเงินทุนให้กู้ยืมเพื่อประกอบอาชีพ และดำรงชีพ
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน)

| --- | --- |
Healthcare Accreditation Institute (Public Organisation)
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสถาบัน
ก่อตั้ง: 22 มิถุนายน พ.ศ. 2552; 15 ปีก่อน (2552-06-22)
สถาบันก่อนหน้า: สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล
ประเภท: องค์การมหาชน
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 88/39 อาคารสุขภาพแห่งชาติ ชั้น 5 กระทรวงสาธารณสุข ซอย 6 ถนนติวานนท์ ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
งบประมาณต่อปี: 79,432,300 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสถาบัน: ปิยวรรณ ลิ้มปัญญาเลิศ, ผู้อำนวยการ เอกจิตรา สุขกุล, รองผู้อำนวยการ บรรจง จำปา, รองผู้อำนวยการ
ต้นสังกัดสถาบัน: รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
เอกสารหลัก: พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2552
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) หรือ สรพ. เป็นหน่วยงานของรัฐบาลไทย ประเภทองค์การมหาชนในกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ก่อตั้งขึ้นในปี 2552 โดยในระยะเริ่มต้นก่อตั้งในปี 2540 ภายใต้ชื่อ "สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล" สังกัดสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข มีหน้าที่หลักในการรับรองตามมาตรฐาน HA (Healthcare Accreditation) ของสถานพยาบาล
ประวัติ

สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล มีที่มาจากงานวิจัยกลไกส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลโดยสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) เมื่อปี 2540 และก่อตั้งเป็นสถาบันภายใต้สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข เมื่อปี 2542 ในชื่อว่า "สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล" (พรพ.) โดยมีการดำเนินงานภายใต้หลักการสำคัญคือ "องค์กรที่เป็นกลาง มีความน่าเชื่อถือ คล่องตัว มีการดำเนินการบนพื้นฐานวิชาการ สอดคล้องกับบริบทสาธารณสุขและวัฒนธรรมของประเทศ"
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล มีบทบาทอย่างสูงในการยกระดับมาตรฐานและคุณภาพการให้บริการของสถานพยาบาลอย่างต่อเนื่อง ดังนั้น เพื่อให้มีสถานะเป็นที่น่าเชื่อถือของสังคมและเป็นองค์กรที่มีความมั่นคงของการดำเนินงานในระยะยาว จึงได้จัดตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) ขึ้น โดยออกเป็นพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2552 ตั้งแต่วันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2552
จากการประเมินองค์การมหาชนของสำนักงาน ก.พ.ร. เมื่อปี พ.ศ. 2562 พบว่าสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) ได้รับการประเมินในระดับมาตรฐาน
หน้าที่

สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล มีบทบาทในการประเมินระบบงาน และการรับรองคุณภาพของสถานพยาบาล รวมทั้งกำหนดมาตรฐานของสถานพยาบาล เพื่อใช้เป็นแนวทางในการประเมินการพัฒนาและการรับรองคุณภาพของสถานพยาบาล สนับสนุนการวิจัย และสนับสนุนให้เกิดกลไกในการพัฒนาระบบให้บริการ รวมทั้งเผยแพร่ความรู้ และประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
แหล่งข้อมูลอื่น

สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (สรพ.) เก็บถาวร 2009-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กหน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงสาธารณสุขของไทย |
| --- | --- | --- |
| กรม |  สำนักงานรัฐมนตรี  สำนักงานปลัดกระทรวง  กรมสุขภาพจิต  กรมควบคุมโรค  กรมอนามัย  กรมการแพทย์  กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์  กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ  กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก  สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา  |  |
| รัฐวิสาหกิจ | องค์การเภสัชกรรม |  |
| องค์การมหาชน |  สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ  สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข  สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ  โรงพยาบาลบ้านแพ้ว (องค์การมหาชน)  สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน)  สถาบันวัคซีนแห่งชาติ  |  |
หมวดหมู่
สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา

| --- | --- |
Food and Drug Administration
ตราสัญลักษณ์
ภาพรวมสำนักงาน
ก่อตั้ง: 11 ธันวาคม พ.ศ. 2517; 50 ปีก่อน (2517-12-11)
ประเภท: ส่วนราชการ
เขตอำนาจ: ทั่วราชอาณาจักร
สำนักงานใหญ่: เลขที่ 88/24 ถนนติวานนท์ ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
บุคลากร: 1,704 คน (พ.ศ. 2566)
งบประมาณต่อปี: 954,708,700 บาท (พ.ศ. 2568)
ฝ่ายบริหารสำนักงาน: สุรโชค ต่างวิวัฒน์, เลขาธิการ วิทิต สฤษฎีชัยกุล, รองเลขาธิการ เลิศชาย เลิศวุฒิ, รองเลขาธิการ ว่าง, รองเลขาธิการ
ต้นสังกัดสำนักงาน: กระทรวงสาธารณสุข
เว็บไซต์: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อังกฤษ: Food and Drug Administration, FDA) เป็นส่วนราชการระดับกรม ของประเทศไทย สังกัดกระทรวงสาธารณสุข มีหน้าที่ปกป้องและคุ้มครองสุขภาพประชาชนจากการบริโภคผลิตภัณฑ์สุขภาพ โดยผลิตภัณฑ์สุขภาพเหล่านั้นต้องมีคุณภาพมาตรฐานและปลอดภัย มีการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคที่ถูกต้องด้วยข้อมูลวิชาการที่มีหลักฐานเชื่อถือได้และมีความเหมาะสม เพื่อให้ผู้บริโภคปลอดภัย ผู้ประกอบการพัฒนาไกล ระบบคุ้มครองสุขภาพไทยยั่งยืน