stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระราชวังซ็องซูซี

| พระราชวังซ็องซูซี |
| --- | --- |
Schloss Sanssouci
พระราชวังซ็องซูซี

ข้อมูลทั่วไป
ประเภท: พระราชวัง
สถาปัตยกรรม: โรโกโก
เมือง: พ็อทซ์ดัม
ประเทศ: ประเทศเยอรมนี
พิกัด: 52°24′12″N 13°2′19″E﻿ / ﻿52.40333°N 13.03861°E﻿ / 52.40333; 13.03861
เริ่มสร้าง: ค.ศ. 1745–1747
ปรับปรุง: คริสต์ศตวรรษที่ 19
ผู้สร้าง: พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: เกออร์ค เว็นท์เซิสเลาส์ ฟ็อน คโนเบิลส์ดอร์ฟ; ยัน เบามัน; ลูทวิช แพร์ซีอุส (บูรณะ)
ผู้ออกแบบผู้อื่น: แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน อาร์นิม
เว็บไซต์
วังซ็องซูซี
บทความนี้เกี่ยวกับวังไกลกังวลในประเทศเยอรมนี สำหรับวังในประเทศไทย ดูที่ วังไกลกังวล
พระราชวังซ็องซูซี (เยอรมัน: Schloss Sanssouci) หรือ พระราชวังไกลกังวล เป็นอดีตพระราชวังฤดูร้อนของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช ตั้งอยู่ที่เมืองพ็อทซ์ดัมในประเทศเยอรมนี สร้างโดยพระราชประสงค์ของพระเจ้าฟรีดริชระหว่าง ค.ศ. 1745–1747 ใช้สถาปัตยกรรมเป็นแบบโรโกโก
ซ็องซูซีมักได้รับการเปรียบให้เป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซายในประเทศฝรั่งเศส แต่ซ็องซูซีมีลักษณะที่เป็นส่วนตัวแบบโรโกโกและเล็กกว่าพระราชวังแวร์ซายที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรกมาก นอกจากนั้นยังประกอบด้วยวัดและสิ่งก่อสร้างตกแต่ง (follies) มากมายในสวนแบบภูมิทัศน์ เกออร์ค เว็นท์เซิสเลาส์ ฟ็อน คโนเบิลส์ดอร์ฟออกแบบวังเพื่อให้เป็นที่ประทับพักผ่อนส่วนพระองค์ของพระเจ้าฟรีดริช เป็นที่หลบจากราชสำนักเบอร์ลิน ที่เต็มไปด้วยพิธีรีตองต่าง ๆ ซึ่งจะเห็นได้จากชื่อของวังที่แปลว่า "ไกลกังวล" ชื่อที่เป็นการเน้นว่าเป็นสถานที่สำหรับพักผ่อนมิใช่สถานที่สำหรับการใช้อำนาจ ตัวพระราชวังไม่ใหญ่ไปกว่าคฤหาสน์ชั้นเดียว—คล้ายวังมาร์ลี (Château de Marly) ใกล้ปารีสมากกว่าจะคล้ายพระราชวังแวร์ซาย ห้องหลักของซ็องซูซีมีเพียงสิบห้อง ตัววังสร้างบนเนินกลางอุทยาน เพราะความที่ทรงมีอิทธิพลต่อการตกแต่งมากจนเป็นเอกลักษณ์ที่เรียกกันว่า  "โรโกโกแบบฟรีดริช" พระเจ้าฟรีดริชทรงมีส่วนเกี่ยวข้องที่ทรงสร้างซ็องซูซีเพื่อเป็น "ที่ที่จะตายกับพระองค์" คโนเบิลส์ดอร์ฟถูกปลดเมื่อ ค.ศ. 1746 เมื่อมีความเห็นไม่ตรงกันเรื่องที่ตั้งของวังเมื่อมองจากอุทยาน ยัน เบามัน (Jan Bouman) สถาปนิกชาวดัตช์สร้างต่อจนเสร็จ
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 พระราชวังซ็องซูซีเป็นที่ประทับของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4  พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มทรงจ้างสถาปนิกลูทวิช แพร์ซีอุส (Ludwig Persius) ให้บูรณะและขยายพระราชวัง ขณะที่แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน อาร์นิม (Ferdinand von Arnim) เป็นผู้รับผิดชอบในการปรับปรุงพื้นที่และทิวทัศน์จากพระราชวัง เมืองพ็อทซ์ดัมและพระราชวังซ็องซูซีเป็นที่โปรดปรานของเจ้านายเยอรมันจนเมื่อราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นมาสิ้นสุดลงเมื่อ ค.ศ. 1918
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง พระราชวังนี้กลายเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศเยอรมนีตะวันออก หลังจากการรวมตัวระหว่างเยอรมนีตะวันออกกับเยอรมนีตะวันตกใน ค.ศ. 1990 ร่างของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ก็ถูกนำกลับมาฝังบนเนินที่ซ็องซูซีตามพระราชประสงค์เดิมของพระองค์ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต พระราชวังซ็องซูซีและอุทยานได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกใน ค.ศ. 1990 ภายใต้ชื่อว่า พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน ใน ค.ศ. 1995 ก็ได้มีการก่อตั้งสถาบันเพื่อวังปรัสเซียและอุทยานในเบอร์ลิน-บรันเดินบวร์คขึ้นเพื่อดูแลรักษาพระราชวังซ็องซูซีและพระราชวังต่างในบริเวณเบอร์ลิน พระราชวังเหล่านี้ในปัจจุบันมีผู้เข้าชมมากกว่าปีละสองล้านคนจากทั่วโลก
สมุดภาพ

เรือนชา
อุทยาน
เรือนจีน
วัดเฟรนด์ชิป
ที่ฝังร่างพระเจ้าฟรีดิชมหาราช
ดูเพิ่ม

พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน
ศิลปะโรโกโก
สิ่งก่อสร้างตกแต่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วังซ็องซูซี
ภาพจากวังซ็องซูซี[ลิงก์เสีย]
| ด ค กพระราชวังปรัสเซีย |
| --- | --- |
 พระราชวังกรุงเบอร์ลิน  พระราชวังซ็องซูซี  พระราชวังมกุฎราชกุมาร  พระราชวังกรุงพ็อทซ์ดัม พระราชวังหินอ่อน  พระราชวังใหม่  Orangery Palace  Babelsberg Palace  Cecilienhof Palace  พระราชวังชาร์ล็อทเทินฮอฟ  Bellevue Palace  พระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค  Glienicke Palace  Monbijou Palace  Ordenspalais  พระราชวังเชินเฮาเซิน
บัสทีอัน ชไวน์ชไตเกอร์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ชไวน์ชไตเกอร์กับชิคาโกไฟร์ใน ค.ศ. 2017
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  บัสทีอัน ชไวน์ชไตเกอร์
วันเกิด:   (1984-08-01) 1 สิงหาคม ค.ศ. 1984 (40 ปี)
สถานที่เกิด:  คอลเบอร์มัวร์ เยอรมนีตะวันตก
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองกลาง
สโมสรเยาวชน
1990–1992:  เอฟเฟา ออเบอร์เราดอร์ฟ
1992–1998:  เทเอ็สเฟา 1860 รอเซนไฮม์
1998–2002:  ไบเอิร์นมิวนิก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2001–2005 |  ไบเอิร์นมิวนิก 2 |  34 |  (7) |
| 2002–2015 |  ไบเอิร์นมิวนิก |  342 |  (77) |
| 2015–2017 |  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  47 |  (9) |
| 2017–2019 |  ชิคาโกไฟร์ |  85 |  (28) |
| รวม |   |  508 |  (121) |
ทีมชาติ
| 2000 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 16 ปี |  1 |  (0) |
| 2001–2002 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 18 ปี |  11 |  (2) |
| 2002–2003 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 19 ปี |  7 |  (2) |
| 2004 |  เยอรมนี อายุไม่เกิน 21 ปี |  7 |  (2) |
| 2004–2016 |  เยอรมนี |  123 |  (60) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
บัสทีอัน ชไวน์ชไตเกอร์  (เยอรมัน: Bastian Schweinsteiger, De-Bastian_Schweinsteiger.oggไฟล์:De-Bastian Schweinsteiger.ogg; เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวเยอรมัน เล่นในตำแหน่งกองกลาง โดยก่อนหน้านั้นชไวน์ชไตเกอร์เคยเล่นให้กับไบเอิร์นมิวนิกในบุนเดิสลีกาของประเทศเยอรมนี และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกของประเทศอังกฤษ ในปัจจุบันได้เลิกเล่นให้กับทีมชาติเยอรมนี แล้ว
ชไวน์ชไตเกอร์มีฉายาหรือชื่อเล่นว่า "ชไวนี" เป็นนักฟุตบอลที่เล่นในตำแหน่งกองกลาง โดยสามารถเล่นได้ทุกตำแหน่งในแดนกลาง นอกจากนี้ยังเคยรับหน้าที่เป็นรองกัปตันทีมไบเอิร์นมิวนิกคู่กับฟิลิปป์ ลาห์ม กัปตันทีมตัวจริงซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีมไบเอิร์นมิวนิกและทีมชาติเยอรมนี
เส้นทางอาชีพฟุตบอล > ไบเอิร์นมิวนิก > ฤดูกาล 2002–2004

ชไวน์ชไตเกอร์ เซ็นสัญญากับไบเอิร์นมิวนิก เป็นผู้เล่นทีมเยาวชนเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ.  1998  และสามารถเล่นผ่านเกณฑ์ของสโมสรเยาวชนของไบเอิร์นมิวนิก ในชุดเยาวชนชไวน์ชไตเกอร์ ที่มีความสามารถแข่งสกีที่เขาจะต้องตัดสินใจระหว่างการใฝ่หาอาชีพเป็นมืออาชีพในการเล่นสกีหรือหนึ่งในฟุตบอล แต่เขาก็จัดสินใจได้เล่น ฟุตบอล แทน สกี ต่อมาได้รับรางวัลการแข่งขันชิงแชมป์เยาวชนเยอรมันในเดือน กรกฎาคม ค.ศ. 2002
ชไวน์ชไตเกอร์เป็นกองกลางที่ยังเหลือที่ยังสามารถเล่นบนด้านขวาให้เขามีทักษะการเลี้ยงลูกฟุตบอลที่ยอดเยี่ยมและเป็นผู้เชี่ยวชาญการเลี้ยงหนี กองกลาง และ กองหลัง ของฝ่ายตรงข้าม ชไวน์ชไตเกอร์ ยังเก่งในด้านการยิง จุดโทษ โดยส่วนใหญ่เขามักจะยิงเข้าเป็นประจำ และ เขาสามารถเล่นเป็นกองกลางป้องกันหรือเป็นคนคอยจ่ายให้เพื่อนร่วมทีมที่เป็น กองหน้า ในระหว่างการปรากฏตัวครั้งแรกของเขาในสิบเอ็ดตำแหน่งที่เขาเล่นที่ หลังจากเพียงสองช่วงการฝึกอบรมกับทีมเป็นครั้งแรกโดยมีผู้จัดการทีมชื่อ  อ็อตมาร์ ฮิดฟิลด์ ซึ่งเขาคอยให้โอกาส ชไวน์ชไตเกอร์ เปิดตัวในฐานะผู้เล่นสำรองในช่วงครึ่งหลังในศึก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก กับ  เอฟซี เลนส์ ในเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 โดยเป็นนักฟุตบอลเยาวชนคนแรกในปี ค.ศ. 2002 ที่ได้ลงเล่นในศึกแชมเปียนส์ลีก ซึ่งในตอนเจอกับ เอฟซี เลนส์ เขาได้จ่ายบอลให้กับกองกลาง รุ่นพี่ ซึ่งคือ มาร์คัส ฟูลเลอร์ ทำประตูให้ทีมชนะเลนส์ไป 3-1 และต่อมาในเดือน ธันวาคม เขาได้เซ็นสัญญาอย่างเป็นอาชีพให้กับ สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ซึ่งในตอนนั้นเขาได้เล่นให้ บาเยิร์นเพียง 14 เกม ก่อนที่จะปิดฤดูกาล 2002-03 และต่อมาฤดูกาล 2003-04ชไวน์ชไตเกอร์ ได้ลงเล่น 26 นัด และได้ทำประตูแรกให้กับบาเยิร์นในนัดที่เจอกับ วูลฟ์ บัวร์ก ใน เดือนกันยายน ค.ศ. 2003
เส้นทางอาชีพฟุตบอล > ไบเอิร์นมิวนิก > ฤดูกาล 2005–2015

ในฤดูกาล 2005–06 บาเยิร์นได้เปิดตัวผู้จัดการทีมคนใหม่ชื่อ เฟลิกซ์ มากัท ซึ่งเขาได้เรียกให้ชไวน์ชไตเกอร์มาเป็นนักเตะคนแรกของเยาวชนที่ได้เล่นในนัดแรกในนัดที่เจอกับ โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค และในนัดสุดท้ายของฤดูกาล ชไวน์ชไตเกอร์ ได้ทำประตูในนาทีที่ 48 ให้บาเยิร์นเสมอกับดอร์ทมุนต์ ไป 3-3 ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล และเป็นแชมป์บุนเดิสลีกากับเดเอ็ฟเบ-โพคาล ซึ่งในฤดูกาลนี้ ชไวน์ชไตเกอร์ ทำประตูไปได้ 3 ประตู จากการลงเล่น 42 นัด
ต่อมาสามฤดูกาลจนถึงสิ้นปี 2007–08 ชไวน์ชไตเกอร์ปรากฏตัว 135 ครั้งในการแข่งขันทั้งหมดไบเอิร์นมิวนิกรวมทุกถ้วย (ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, บุนเดิสลีกาและถ้วยต่าง ๆ ภายในประเทศ) ยิงได้ 10 ประตูในทุกรายการ
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ชไวน์ชไตเกอร์ติดอันดับรายชื่อผู้ทำประตูของฤดูกาล 2008-09 โดยได้ทำไป 12 ประตู และในเดือนธันวาคม 2010 เขาได้ขยายสัญญาของเขากับบาเยิร์นจนถึงปี ค.ศ. 2016
เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2012 ชไวน์ชไตเกอร์ นัดที่สองตอนเจอกับเรอัลมาดริด ผลออกมาเสมอ ไป 2-2 และต้องดวลจุดโทษ ชไวน์ชไตเกอร์สามารถยิงจุดโทษได้เป็นคนสุดท้ายทำให้บาเยิร์นชนะจุดโทษไป 3-1 และนัดสุดท้ายของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ กับเชลซี ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 โดยผลออกมาเสมอ 1-1 โดยต้องตัดสินแชมป์ด้วยการยิงจุดโทษ ชไวน์ชไตเกอร์ยิงปีเตอร์ เช็ก ผู้รักษาประตูของเชลซีป้องกันลูกจุดโทษไว้ได้ และทำให้ทีมพลาดแชมป์ไปด้วยการแพ้จุดโทษเชลซีไป 4-3
เส้นทางอาชีพฟุตบอล > แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

จนกระทั่งสิ้นสุดฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิล ที่เยอรมนีได้แชมป์โลกสมัยที่ 4 และเป็นทีมชาติจากยุโรปทีมแรกที่ได้แชมป์ฟุตบอลโลกที่ทวีปอเมริกาใต้  ฟิลิปป์ ลาห์ม ซึ่งเป็นกัปตันทีมได้ประกาศหยุดเล่นให้กับทีมชาติไป  ชไวน์ชไตเกอร์จึงรับตำแหน่งกัปตันทีมชาติแทน และลงเล่นให้กับไบเอิร์นมิวนิกเป็นฤดูกาลสุดท้าย และเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2014–15 ที่ไบเอิร์นมิวนิกได้แชมป์บุนเดิสลีกาอีกสมัย ชไวน์ชไตเกอร์ก็ได้ย้ายไปยังแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัวประมาณ 14.4 ล้านปอนด์ (ประมาณ 700 ล้านบาท) และสัญญา 3 ปี แม้จะมีวัยถึง 31 ปีแล้วก็ตาม โดยย้ายเข้ามาพร้อมกับ มอร์แกน ชเนแดร์แล็ง นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ที่ย้ายมาจากเซาแทมป์ตันพร้อมกัน
แต่ทว่าชไวน์ชไตเกอร์มิได้ลงเล่นอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากอาการบาดเจ็บกอรปกับอายุที่มาก จนกระทั่งในฤดูกาลต่อมา แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้เปลี่ยนผู้จัดการสโมสรและหัวหน้าผู้ฝึกสอนเป็นโชเซ มูรีนโย ชไวน์ชไตเกอร์ถูกสั่งให้ไปฝึกซ้อมและเล่นกับทีมชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ซึ่งถือเป็นการลดชั้น จึงถูกมองว่ามีปัญหากับมูรีนโยและอาจจะได้ย้ายสโมสรในไม่ช้า
เส้นทางอาชีพฟุตบอล > ชิคาโก ไฟร์

เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2017 แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด อนุญาตให้ชไวน์สไตเกอร์ไป เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ เพื่อเข้าร่วม Chicago Fire การย้ายเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 29 มีนาคม มูรินโญ่กล่าวว่า เขายอมรับว่าเขารู้สึกเสียใจกับวิธีการปฏิบัติต่อบาสเตียน ชไวน์สไตเกอร์ หลังจากที่ไม่ได้รวมเขาไว้ในทีมชุดใหญ่   ชไวน์สไตเกอร์ลงเล่นให้กับทีมชิคาโก้ไฟร์ ได้ช่วยทีมเปิดบ้านเสมอ มอนทรีออล อิมแพค 2-2 ในช่วงกลางฤดูกาล เขาช่วยชิคาโกให้ขึ้นเป็นจ่าฝูงของลีกและได้รับการโหวตให้เป็น "MLS All-Star Fan XI" (ร่วมกับเพื่อนร่วมทีม Nemanja Nikolić) เพื่อพบกับเรอัล มาดริด ในเกม MLS All-Star ปี 2017 ชิคาโก สหรัฐอเมริกา MLS All-Star  แพ้จุดโทษต่อ Real Madrid 2-4
ชไวน์สไตเกอร์ได้รับการต่อสัญญาอีกปีหนึ่งในปี 2018 ชไวน์สไตเกอร์ทำประตูและยังแอสซิสต์ให้อลัน กอร์ดอนทำประตูตีเสมอกันในช่วงทดเวลาเจ็บในเกมที่เสมอกับโตรอนโต้ เอฟซี 2–2 เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2018  5 สิงหาคม เขายิงไกลเตีให้เสมอให้ทีมหลังจากเข้ามาเป็นตัวสำรองในครึ่งหลัง แต่ทีมของเขาพ่ายไป 2-1 ในเกมเยือนรีล ซอลต์ เลค 11 กรกฏาคม ชไวน์สไตเกอร์ยิงประตูในช่วงทดเวลาเจ็บและยังแอสซสต์ให้กับอเล็กซานดาร์ คาไท ช่วยให้เปิดบ้านเอาชนะ ฟิลาเดลเฟีย 4-3
เส้นทางอาชีพฟุตบอล > ทีมชาติ

ชไวน์ชไตเกอร์ เล่นให้กับทีมชาติเยอรมนีเป็นนัดสุดท้ายในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ในนัดกระชับมิตรระหว่างเยอรมนีกับฟินแลนด์ ที่สนามโบรุสเซีย-พาร์ค ในเมืองเมินเชนกลัดบัค โดยเป็นกัปตันทีม  โดยมีพิธีอำลาจัดให้ก่อนการแข่งขัน
เส้นทางอาชีพฟุตบอล > แขวนสตั๊ด

เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2019 ชไวน์สไตเกอร์ประกาศแขวนสตั๊ดอย่างเป็นทางการ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (เยอรมัน)
Bastian Schweinsteiger at FCBayern.de
Bastian Schweinsteiger เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
Bastian Schweinsteiger at Sportepoch.com
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติเยอรมนี – รอบรองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 |
| --- | --- | --- |
|  1 น็อยเออร์  2 มุสทาฟี  3 เฮ็คทอร์  4 เฮอเวอเดิส  5 ฮุมเมิลส์  6 เคดีรา  7 ชไวน์ชไตเกอร์ (c)  8 เออซิล  9 เชือร์เลอ  10 โพด็อลสกี  11 ดรัคส์เลอร์  12 เลโน  13 มึลเลอร์  14 จัน  15 ไวเกิล  16 ทา  17 โบอาเท็ง  18 โครส  19 เกิทเซอ  20 ซาเน  21 คิมมิช  22 แทร์ สเตเกิน  23 ก็อมเม็ส  ผู้ฝึกสอน: เลิฟ  |  1 น็อยเออร์  2 มุสทาฟี  3 เฮ็คทอร์  4 เฮอเวอเดิส  5 ฮุมเมิลส์  6 เคดีรา  7 ชไวน์ชไตเกอร์ (c)  8 เออซิล  9 เชือร์เลอ  10 โพด็อลสกี  11 ดรัคส์เลอร์  12 เลโน  13 มึลเลอร์  14 จัน  15 ไวเกิล  16 ทา  17 โบอาเท็ง  18 โครส  19 เกิทเซอ  20 ซาเน  21 คิมมิช  22 แทร์ สเตเกิน  23 ก็อมเม็ส  ผู้ฝึกสอน: เลิฟ  |  |
พันท์เซอร์ 8 "เมาส์"

|  ยานรบหุ้มเกราะที่ 8 "เมาส์"  |
| --- | --- |
เมาส์ ตัวต้นแบบที่พิพิทธภัณฑ์รถถังคูบิงกา, รัสเซีย (2009)
ชนิด: รถถังหนักสุดยอด
แหล่งกำเนิด: นาซีเยอรมนี
ประวัติการผลิต
ช่วงการผลิต: 1944
จำนวนที่ผลิต: 2 (of which 1 incomplete)
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 188 ตัน (207 short ton; 185 long ton)
ความยาว: 10.2 เมตร (33 ฟุต 6 นิ้ว)
ความกว้าง: 3.71 เมตร (12 ฟุต 2 นิ้ว)
ความสูง: 3.63 เมตร (11 ฟุต 11 นิ้ว)
ลูกเรือ: 6

เกราะ: 220 mm (8.7 in) (เกราะป้อมปืนหน้า)   200 mm (7.9 in) (เกราะป้อมปืนข้างและเกราะหลัง)    200 mm (7.9 in) (เกราะตัวรถด้านหน้า)    180 mm (7.1 in) (เกราะตัวรถด้านข้าง)    150 mm (5.9 in) (เกราะตัวรถด้านหลัง)
อาวุธหลัก: 128 mm (5 in) KwK 44 gun L/55   (68 นัด)
อาวุธรอง: 75 mm (3 in) KwK 44 gun L/36.5   (co-axial) (100 นัด)   7.92 mm (0.31 in) MG 34 machine gun  (co-axial) (1,000 นัด)
เครื่องยนต์: (V1) MB509 V12 petrol engine, DB 603 derivative (V2) MB 517 V12 diesel engine (V2) (V1) 1,080 hp (805 kW) (V2) 1,200 hp (895 kW)
กำลัง/น้ำหนัก: 6.4 แรงม้า/ตัน
ความสูงจากพื้นรถ: 500 mm (20 in)
ความจุเชื้อเพลิง: 2,700 ลิตร (590 imperial gallon; 710 US gallon) (ถังน้ำมันภายใน)   1,500 ลิตร (330 imperial gallon; 400 US gallon) (ถังน้ำมันภายนอก)
พิสัยปฏิบัติการ: 160 km (99 mi) (road)   62 km (39 mi) (off road)
ความเร็ว: 20 km/h (12 mph) (ความเร็วสูงสุด)   18 km/h (11 mph) (ความเร็วเฉลี่ย)
ยานรบหุ้มเกราะที่ 8 "เมาส์" (เยอรมัน: Panzerkampfwagen VIII „Maus“) เป็นสุดยอดรถถังหนักของนาซีเยอรมนีในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งถูกกล่าวขานว่า เป็นรถถังที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกและมีเกราะที่หนามากยากนักที่กระสุนใดๆจะเจาะเกราะเข้ามาได้ สร้างขึ้นสำเร็จในช่วงหลังปี 1944 Maus นั้นถือว่าเป็นรถถังประจัญบานขนาดใหญ่ที่มีเกราะหนาที่สุดเท่าที่นาซีเยอรมันได้สร้างขึ้นมา มีการสั่งให้สร้างทั้งหมด 5 คัน แต่ทว่ามีเพียงเกราะตัวถัง 2 อันและเกราะป้อมปืน 1 อันเท่านั้นที่สร้างได้สำเร็จ ซึ่งก่อนที่จะทำการทดลองวิ่งนั้นก็ถูกกองทัพโซเวียตบุกยึดฐานไปเสียก่อน
ซึ่งต้นแบบทั้งสองคันนั้น มีเพียงหนึ่งคันที่มีเกราะตัวถังพร้อมป้อมปืน ส่วนอีกคันนั้นไม่มีป้อมปืน ได้รับการทดลองในช่วงหลังปี 1944                ซึ่งตัวรถถังที่เสร็จสมบูรณ์นั้นมีความยาวถึง 10.2เมตร (33 ฟุต 6 นิ้ว) สูง 3.71 เมตร(12 ฟุต 2 นิ้ว) มีความกว้าง 3.63 เมตร(11.9 ฟุต)          มีน้ำหนัก 188 ตัน
อาวุธหลักของเมาส์ นั้นคือ Krupp-designed 128 mm KwK 44 L/55 ซึ่งมีพื้นฐานมาจากปืนใหญ่ต่อต้านรถถัง  12.8 cm Pak 44 ซึ่งเป็นปืนของยานเกราะพิฆาตรถถัง ยาคท์ทีเกอร์
ฝูงหมาป่า (ยุทธวิธีทางเรือ)

ฝูงหมาป่า (เยอรมัน: Rudeltaktik หรือ Wolfsrudeltaktik; อังกฤษ: wolfpack) เป็นยุทธวิธีการโจมตีจำนวนมากเพื่อปะทะกับคอนวอย ที่ใช้โดยเรืออูของครีคส์มารีเนอเยอรมันในระหว่างยุทธการแห่งแอตแลนติก
เรือดำน้ำเยอรมัน

คาร์ล เดอนิทซ์ เรียกยุทธวิธีของเขาในการสงครามเรือดำน้ำว่ารูเด็ลทัคทิค (Rudeltaktik) ซึ่งแปลว่า "ยุทธวิธีแห่งฝูงสัตว์" มันได้กลายเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า "วูล์ฟแพ็ค" (wolfpack) ซึ่งเป็นคำอุปมาที่ถูกต้อง แต่ไม่ใช่การแปลตามตัวอักษร
เรือดำน้ำเยอรมัน > ยุทธวิธี

การเคลื่อนไหวของเรืออูได้รับการควบคุมโดยเบเฟลชาเบอร์แดร์อูโบท (เยอรมัน: Befehlshaber der Unterseeboote; อักษรย่อ: BdU; คำแปล: "ผู้บังคับบัญชาเรือดำน้ำ") โดยมีความใกล้ชิดมากกว่าเรือดำน้ำอเมริกา ซึ่งได้รับความเป็นอิสระอย่างยิ่งในการลาดตระเวนครั้งหนึ่ง เรือดำน้ำมักจะลาดตระเวนแยกออกจากกันอย่างสอดคล้อง และมักจะจัดให้มีสายออกในแถวที่ประสานกันขวางเส้นทางคอนวอย เพื่อประมือเรือค้าขายและเรือพิฆาตที่เปราะบางขนาดเล็กเฉพาะราย ซึ่งจะได้รับคำสั่งให้รวมตัวกันหลังจากที่ตั้งขบวนคอนวอยและแจ้งเตือนผู้บังคับบัญชาเรือดำน้ำแล้วเท่านั้น ดังนั้นรูเด็ล หรือฝูงหมาป่า จึงประกอบไปด้วยเรืออูจำนวนมาก ที่สามารถไปถึงจุดเกิดเหตุของการโจมตี ด้วยข้อยกเว้นของคำสั่งที่กำหนดโดยผู้บังคับบัญชาเรือดำน้ำ ผู้บัญชาการเรืออูสามารถโจมตีได้เมื่อเห็นว่าเหมาะสม บ่อยครั้งที่ผู้บัญชาการเรืออูได้รับจำนวนที่น่าจะเป็นของเรืออูที่จะแสดงตน และจากนั้นเมื่อพวกเขาได้ประชิดกับคอนวอย ก็ทำสัญญาณเรียกเพื่อดูว่ามีกี่ลำที่มาถึง หากจำนวนของพวกเขาสูงเพียงพอเมื่อเทียบกับภัยคุกคามที่คาดหมายไว้ของเรือคุ้มกันขบวนเรือ พวกเขาก็จะโจมตี
วิธีการรับมือ

แม้ว่าฝูงหมาป่าจะพิสูจน์แล้วว่าเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อการขนส่งของพันธมิตร แต่ฝ่ายสัมพันธมิตรก็พัฒนาวิธีการรับมือเพื่อเปลี่ยนการควบคุมเรืออูให้ต่อต้านตัวเอง สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือความจริงที่ว่าฝูงหมาป่าต้องการการสื่อสารทางวิทยุที่กว้างขวางเพื่อประสานงานการโจมตี สิ่งนี้ทำให้เรืออูต้องเสี่ยงต่ออุปกรณ์ที่เรียกว่าตัวค้นหาทิศทางความถี่สูง (เอชเอฟ/ดีเอฟ หรือ "ฮัฟ-ดัฟ") ซึ่งอำนวยให้กองกำลังพันธมิตรทำการตรวจสอบที่ตั้งของเรือข้าศึกที่ส่งสัญญาณและโจมตีพวกมัน นอกจากนี้ เครื่องบินคุ้มกันในอากาศที่มีประสิทธิภาพ ทั้งเครื่องบินระยะไกลพร้อมเรดาร์ และเรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกัน รวมถึงเรือเหาะ อำนวยให้เห็นเรืออูเป็นจุดในฐานะที่พวกมันประกบตัวคอนวอย (รอคอยการโจมตียามค่ำคืน)
ดูเพิ่ม

คอนวอย เอสซี 7 สำหรับเรื่องราวของหนึ่งในขบวนเรือสัมพันธมิตรแรก ที่ประสบการโจมตีจากฝูงหมาป่า
เรือดำน้ำเยอรมัน อู-52
หน่วยคุ้มกันคอนวอย และเครื่องบินต่อต้านเรือดำน้ำ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1941
พาลัทชิงเคอ

| --- | --- |
พาลัทชิงเคอสูตรดั้งเดิมที่โรยน้ำตาล
ชื่ออื่น: ปาลัตชิงกา, ปาลัตซิงกา, ปอลอชินตอ, เกลอตีเตอ
ประเภท: แพนเค้ก
แหล่งกำเนิด: กรีก-โรมัน
ส่วนผสมหลัก: ไข่, แป้งสาลี, นม
 ตำราอาหาร: พาลัทชิงเคอ   สื่อ: พาลัทชิงเคอ
พาลัทชิงเคอ (เยอรมัน: Palatschinke, พหูพจน์: Palatschinken) เป็นชื่อที่ชาวออสเตรียและชาวเยอรมันไบเอิร์นเรียกกัน เป็นแป้งที่คล้ายกับแพนเค้ก แต่บางเหมือนเครปและสามารถหารับประทานทั่วไปในยุโรปกลาง เปรียบเทียบกับเครปของฝรั่งเศส แพนเค้กในยุโรปกลางจะมีลักษณะบาง ต่างจากแพนเค้กอเมริกันที่มีลักษณะหนา พาลัทชิงเคอสอดไส้ด้วยไส้ชนิดต่าง ๆ และสามารถรับประทานอาหารตอนกลางวันหรืออาหารเย็นได้
พาลัทชิงเคอตามธรรมเนียมแล้วมักจะทาด้วยแยมเอพริคอตหรือสตรอว์เบอร์รี แล้วทำเป็นโรลและโรยด้วยลูกกวาด ซอสผลไม้อื่น ๆ เช่น ซอสแอปเปิลหรือแยมที่มีเนื้อหนาเรียกว่า แลกวาร์ (ทำจากพลัม พรุน แรสเบอร์รี หรือเชอร์รี) น้ำมะนาวและน้ำตาล ซอสช็อกโกแลต ครีมเฮเซลนัต-ช็อกโกแลต อัลมอนด์ ผลไม้สดหรือแห้ง ชีส ลูกเกด ผงโกโก้ เมล็ดงาดำ หรือเครื่องโรยหน้าอื่น ๆ ก็สามารถนำมาใช้ได้ 
รอโกตต์ปอลอชินตอ (rakott palacsinta) เป็นแพนเค้กที่มีหลาย ๆ ชั้นและในแต่ละชั้นจะมีสวีตคอตทิจชีส ลูกเกด แยม และวอลนัต แล้วหลังจากนั้นนำไปอบในเตาอบ
พาลัทชิงเคอที่มีชื่อเสียงในฮังการีมาจากร้านกุนแด็ล (Gundel) ในบูดาเปสต์ ทำจากวอลนัตบด ลูกเกด เปลือกส้มเชื่อม อบเชย และรัม เสิร์ฟกับซอสช็อกโกแลตดำ ทำจากไข่แดง ครีม และโกโก้
พาลัทชิงเคอยังสามารถรับประทานเป็นของคาว ซึ่งจะสอดไส้ด้วยชีส เนื้อ เห็ด หรือผักต้ม แล้วราดด้วยครีมเปรี้ยว หรือนำมาหั่นเป็นชิ้น ๆ แล้วนำมาต้มในน้ำซุปเรียกว่า เฟลทเลอ (Flädle) ในเยอรมนี
ปิดตำนานบุรุษล้างโลก

| ปิดตำนานบุรุษล้างโลก |
| --- | --- |

กำกับ: Oliver Hirschbiegel
บทภาพยนตร์: แบรนด์ ไอชิงเงอร์
สร้างจาก:   Inside Hitler's Bunker โดย โยอาคิม เฟสท์  Until the Final Hour โดย เทราเดิล ยุงเงอ เมลิสซา มึลเลอร์ 
อำนวยการสร้าง: แบรนด์ ไอชิงเงอร์
นักแสดงนำ:   บรูโน กันซ์  อเล็กซานดรา มาเรีย ลารา  คอรินา ฮาร์ฟุค  อุลริช มัทเทส  ยูเลียเนอ เคอห์เลอร์  ไฮโน แฟร์ช  คริสเตียน เบอร์เคล  อเล็กซานเดอร์ เฮลด์  มัททีอัส ฮาบิช  โทมัส เคร็ทช์มัน 
กำกับภาพ: Rainer Klausmann
ตัดต่อ: Hans Funck
ดนตรีประกอบ: 
บริษัทผู้สร้าง: Constantin Film 
ผู้จัดจำหน่าย: Constantin Film (เยอรมนีและออสเตรีย) 01 Distribution (อิตาลี)
วันฉาย:   8 กันยายน ค.ศ. 2004 (2004-09-08) (เยอรมนี)  10 กันยายน ค.ศ. 2004 (2004-09-10) (ออสเตรีย)  1 เมษายน ค.ศ. 2005 (2005-04-01) (สหราชอาณาจักร)  8 เมษายน ค.ศ. 2005 (2005-04-08) (สหรัฐ)  21 เมษายน ค.ศ. 2005 (2005-04-21) (ออสเตรเลีย) 
ความยาว: 155 นาที (ในโรงภาพยนตร์)
ประเทศ: เยอรมนี อิตาลี ออสเตรีย
ภาษา: เยอรมัน
ทุนสร้าง: 13.5 ล้านยูโร (ประมาณ 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ทำเงิน: 92.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ปิดตำนานบุรุษล้างโลก (เยอรมัน: Der Untergang, อังกฤษ: Downfall) เป็นภาพยนตร์เยอรมันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2004 กำกับโดย โอลิเวียร์ เฮียร์ชบีเกิล (Oliver Hirschbiegel)
ภาพยนตร์นำเสนอผ่านมุมมองของเทราเดิล ยุงเงอ เลขานุการของฮิตเลอร์ มีเนื้อหาเกี่ยวความเป็นอยู่ของบุคคลใกล้ชิดฮิตเลอร์ในช่วงสิบวันสุดท้าย ขณะกองทัพแดงระดมสรรพกำลังเข้าโจมตีกรุงเบอร์ลิน และเยอรมนีกำลังจะพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง แม้จะรู้ตัวว่าทหารโซเวียตกำลังรุกคืบเข้ามา ฮิตเลอร์ปฏิเสธคำขอของนายทหารคนสนิทที่ให้อพยพออกจากเบอร์ลิน จัดงานปาร์ตี้ในทำเนียบนายกรัฐมนตรีเพื่อเรียกขวัญกำลังใจ
หลังจากแผนการรบครั้งสุดท้ายที่จะให้นายพลชไตเนอร์เข้าตีกองทัพแดง ประสบความล้มเหลว ฮิตเลอร์ก็ยังไม่ยอมหลบหนีออกจากเบอร์ลิน และฆ่าตัวตายพร้อมกับเอฟา เบราน์ เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945
ภาพยนตร์ได้รับความชื่นชมถึงความสมจริง และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม  หลายฉากในภาพยนตร์ โดยเฉพาะฉากที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ระเบิดอารมณ์ใส่นายทหาร หลังจากได้รับรายงานว่าเยอรมนีกำลังจะแพ้สงคราม ถูกนำไปตัดต่อเป็นไวรัลวิดีโอ เผยแพร่ในเว็บไซต์แลกเปลี่ยนคลิปวิดีโอ เช่น ยูทูบ ในลักษณะล้อเลียน โดยใช้เสียงและภาพจริงจากในภาพยนตร์ แต่เพิ่มซับไตเติลเป็นเนื้อหาอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง เช่น เกี่ยวกับการเมือง กีฬา วิดีโอเกม  รวมทั้งเรื่องการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
นักแสดง > เจ้าหน้าที่รัฐบาลไรช์และพลเรือน

Bruno Ganz รับบท อดอล์ฟ ฮิตเลอร์  ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรี
Heino Ferch รับบท อัลแบร์ท ชแปร์ รัฐมนตรีกระทรวงยุทธภัณฑ์
Ulrich Matthes รับบท โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ รัฐมนตรีกระทรวงโฆษณาการ
Corinna Harfouch รับบท มัคดา เกิบเบิลส์ ภรรยาของเกิบเบิลส์
Alexandra Maria Lara รับบท เทราเดิล ยุงเงอ เลขานุการของฮิตเลอร์
Juliane Köhler รับบท เอฟา เบราน์ คนรักของฮิตเลอร์
Birgit Minichmayr รับบท แกร์ดา คริสทีอัน เลขานุการของฮิตเลอร์
Gerald Alexander Held รับบท วัลเทอร์ เฮเวิล ที่ปรึกษาการทูต
Donevan Gunia รับบท เด็กชายเพเทอร์ ครันซ์
Karl Kranzkowski รับบท วิลเฮล์ม ครันซ์
Ulrike Krumbiegel รับบท โดโรเท ครันซ์
Michael Brandner รับบท ฮันส์ ฟริทเชอ
นักแสดง > ทหารแวร์มัคท์

Christian Redl รับบท พลเอกอาวุโส อัลเฟรท โยเดิล เสนาธิการอำนวยการทหารแวร์มัคท์
Rolf Kanies รับบท พลเอกทหารราบ ฮันส์ เครพส์ เสนาธิการกองทัพบก
Michael Mendl รับบท พลเอกทหารปืนใหญ่ เฮ็ลมูท ไวท์ลิง ผู้บัญชาการเขตป้องกันเบอร์ลิน
Mathias Gnädinger รับบท จอมพลไรช์ แฮร์มัน เกอริง ผู้บัญชาการใหญ่กองทัพอากาศ
Dietrich Hollinderbäumer รับบท จอมพล โรแบร์ท ฟ็อน ไกรม์ ผู้บัญชาการกองบิน 6
Dieter Mann รับบท จอมพล วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล หัวหน้ากองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์
Justus von Dohnányi รับบท พลเอกทหารราบ วิลเฮ็ล์ม บวร์คดอร์ฟ เจ้ากรมกำลังพลทหารบก
Hans H. Steinberg รับบท พลเอกทหารนักบิน คาร์ล โคลเลอร์
Klaus B. Wolf รับบท นาวาตรี อัลวิน-โบรเดอร์ อัลเบร็คชท์
Devid Striesow รับบท จ่าสิบตรี ฟริทซ์ ทอร์โน
นักแสดง > เอ็สเอ็ส

Ulrich Noethen รับบท ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ผู้นำองค์การเอ็สเอ็ส
Thomas Thieme รับบท นายกลุ่มเอก มาร์ทีน บอร์มัน รองผู้นำพรรค
Christian Hoening รับบท นายกลุ่มเอก นายแพทย์แอ็นสท์-โรแบร์ท กราวิทซ์
Thomas Kretschmann รับบท นายกลุ่มโท แฮร์มัน เฟเกอไลน์
André Hennicke รับบท นายกลุ่มตรี วิลเฮ็ล์ม โมนเคอ
Matthias Habich รับบท นายกองโท ศาสตราจารย์ นายแพทย์แวร์เนอร์ ฮาเซอ
Thomas Limpinsel รับบท นายกองโท ไฮนทซ์ ลิงเงอ
Thorsten Krohn รับบท นายกองโท นายแพทย์ลูทวิช ชตุมพ์เฟ็กเกอร์
Jürgen Tonkel รับบท นายกองโท เอริช เค็มพ์คา
Igor Romanov รับบท นายกองโท เพเทอร์ เฮอเกิล
Igor Bubenchikov รับบท นายกองโท ฟรันทซ์ ชเลดเลอ
Christian Berkel รับบท นายกองโท นายแพทย์แอ็นสท์ กึนเทอร์ เช็งค์
Fabian Busch รับบท นายกองโท ชเตร์
Götz Otto รับบท นายกองตรี อ็อทโท กึนเชอ
Heinrich Schmieder รับบท นายหมู่โท ร็อคคุส มิช
แหล่งข้อมูลอื่น

ปิดตำนานบุรุษล้างโลก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปิดตำนานบุรุษล้างโลก ที่ ออลมูวี
Germania – Vision and Crime – exhibition by Berliner Unterwelten. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 July 2015.
Richardson, Jay (4 September 2005). "Interview with director Oliver Hirschbiegel". Future Movies.