การบรรเลงซิมโฟนีหมายเลข 7 ของชอสตโกวิชรอบปฐมทัศน์ที่เลนินกราด
การเตรียมการ

วงดุริยางค์วิทยุเลนินกราดภายใต้การนำของคาร์ล อีเลียซบูร์กเป็นวงซิมโฟนิกวงเดียวที่เหลืออยู่ในเมืองหลังจากที่วงฟิลฮาร์มอนิกรถูกอพยพออกไป การแสดงครั้งสุดท้ายของวงดุริยางค์วิทยุมีขึ้นในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2484 และออกอากาศครั้งสุดท้ายในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2485 บันทึกจากการซ้อมตามกำหนดครั้งต่อไปอ่านว่า "การซ้อมไม่ได้เกิดขึ้น สราเบียนตาย เปตรอฟป่วย โบรีเชฟตายแล้ว ออร์เคสตราไม่ทำงาน"
วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2485 โบริส ซากอร์สกีและยาชา บาบูชกินจากแผนกศิลปะของเมืองเลนินกราดได้ประกาศเตรียมการแสดงซิมโฟนี ช่องว่างในการออกอากาศทางดนตรีสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็วโดยอันเดรย์ จดานอฟ นักการเมืองโซเวียตที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันเมืองเลนินกราดเพื่อให้มีการซ้อมและสร้างขวัญกำลังใจให้กับเมือง การแสดงซิมโฟนี "กลายเป็นเรื่องของพลเมือง แม้แต่ทหาร ความภาคภูมิใจ" ตามที่สมาชิกวงออร์เคสตรากล่าว "ทางการเลนินกราดต้องการให้ผู้คนกระตุ้นอารมณ์เพื่อที่พวกเขาจะได้รู้สึกห่วงใย" ถือเป็นการกระทำทางการเมืองที่สำคัญเนื่องจากอาจมีคุณค่าในฐานะการโฆษณาชวนเชื่อ
สมาชิกวงดุริยางค์วิทยุเลนินกราดจากเดิมที่มี 40 คน มีเพียง 14 หรือ 15 คนเท่านั้นที่ยังคงอาศัยอยู่ในเมือง โดยคนอื่น ๆ เสียชีวิตจากการอดอยากหรือไม่ก็ออกไปต่อสู้กับศัตรู ซิมโฟนีของชอสตโกวิชต้องการวงออร์เคสตราที่มีนักดนตรีเพิ่มขึ้น 100 คน ซึ่งหมายความว่าบุคลากรที่เหลืออยู่ไม่เพียงพออย่างไม่มีนัยสำคัญ อีเลียซบูร์กซึ่งกำลังเข้ารับการรักษาด้วยอาการ "เสื่อม" ได้ไปตามบ้านเพื่อตามหานักดนตรีที่ไม่ตอบสนองต่อการรวมวงออร์เคสตรากันอีกครั้งเนื่องจากความอดอยากหรือความอ่อนแอ "พระเจ้า พวกเขาผอมแค่ไหน" หนึ่งในผู้จัดงานจำได้ "ผู้คนเหล่านั้นมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างไรเมื่อเราเริ่มคุ้ยเขี่ยพวกเขาออกจากอพาร์ทเมนต์มืด ๆ ของพวกเขา เราแทบน้ำตาไหลเมื่อพวกเขานำเสื้อผ้าสำหรับคอนเสิร์ต ไวโอลิน เชลโลและฟลุตของพวกเขาออกมา และการซ้อมเริ่มขึ้นใต้ร่มเย็นของสตูดิโอ" เครื่องบินที่บรรทุกเสบียงจากเมืองคูบืยเชียฟได้ส่งโน้ตดนตรี 252 หน้าของซิมโฟนีไปยังเลนินกราด
การซ้อมครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2485 ตั้งใจจะให้มีความยาว 3 ชั่วโมง แต่ต้องหยุดลงหลังจากผ่านไป 15 นาที เนื่องจากนักดนตรีที่เข้าร่วมการบรรเลงอ่อนแอเกินไปที่จะเล่นเครื่องดนตรีได้ พวกเขามักจะล้มลงระหว่างการซ้อมโดยเฉพาะการเล่นเครื่องเป่าทองเหลือง อีเลียซบูร์กเองต้องถูกลากไปซ้อมบนเลื่อน และในที่สุดเจ้าหน้าที่พรรคคอมมิวนิสต์ก็ย้ายไปยังอพาร์ตเมนต์ใกล้ ๆ และมอบจักรยานสำหรับขนส่ง ความพยายามในการบรรเลงครั้งแรกของเขาเป็นเหมือน "นกที่บาดเจ็บซึ่งปีกซึ่งกำลังจะหลุดร่วงได้ทุกเมื่อ" รายงานของบาบูชกินระบุว่า "ไวโอลินตัวแรกกำลังจะตาย กลองเสียชีวิตระหว่างทางไปทำงาน เฟรนช์ฮอร์นอยู่ที่ประตูแห่งความตาย..." นักดนตรีวงออร์เคสตราได้รับการปันส่วนเพิ่มเติม (บริจาคโดยพลเรือนผู้ที่ชื่นชอบดนตรี) เพื่อต่อสู้กับความอดอยาก และอิฐร้อนถูกนำมาใช้เพื่อแผ่ความร้อน อย่างไรก็ตาม มีนักดนตรีสามคนเสียชีวิตระหว่างการซ้อม มีการติดโปสเตอร์ไปทั่วเมืองเพื่อขอให้นักดนตรีทุกคนรายงานต่อคณะกรรมการวิทยุเพื่อรวมเข้าร่วมวงออร์เคสตรา นักดนตรียังถูกเรียกตัวกลับมาจากแนวหน้าหรือมอบหมายใหม่จากกองทัพโซเวียตด้วยการสนับสนุนของเลโอนิด โกโวลอฟ ผู้บัญชาการแนวรบเลนินกราดของโซเวียต
นอกจากซิมโฟนีหมายเลข 7 แล้ว วงออร์เคสตราชั่วคราวยังได้บรรเลงงานซิมโฟนีดั้งเดิมของเบทโฮเฟิน ไชคอฟสกี และริมสกี-คอร์ซาคอฟ คอนเสิร์ตของไชคอฟสกีที่ตัดท่อนมาบางส่วนจัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 เมษายน นักดนตรีบางคนประท้วงการตัดสินใจบรรเลงซิมโฟนีของชอสตโกวิชโดยไม่ต้องการใช้กำลังเพียงเล็กน้อยไปกับงานที่ "ซับซ้อนและไม่สามารถเข้าถึงได้" อีเลียซบูร์กขู่ว่าจะยกเลิกการปันส่วนเพิ่มเติม และระงับความไม่เห็นด้วยใด ๆ ในระหว่างการซ้อม อีเลียซบูร์กถูกวิพากษ์วิจารณ์จากพฤติกรรมที่รุนแรง นักดนตรีที่พลาดการซ้อม มาสาย หรือไม่ได้แสดงตามความคาดหวังจะสูญเสียการปันส่วนไป นักดนตรีคนหนึ่งสูญเสียการปันส่วนเพราะเขาไปร่วมงานฝังศพของภรรยาและไปซ้อมสาย แม้ว่าบางแหล่งข้อมูลจะมุ่งเสนอว่ามีการว่าจ้างทีมงานของนักคัดลอก แต่ตามแหล่งข้อมูลอื่น ๆ นักดนตรีถูกสั่งให้คัดลอกแต่ละท่อนด้วยมือจากโน้ตเพลง
การซ้อมจัดขึ้นหกวันต่อสัปดาห์ที่โรงละครพุชกิน เวลา 10.00 น. ถึง 13.00 น. ตามปกติ การซ้อมมักถูกขัดจังหวะด้วยเสียงไซเรนเตือนการโจมตีทางอากาศ และนักดนตรีบางคนจำเป็นต้องทำหน้าที่ต่อต้านอากาศยานหรือดับเพลิง เพื่อให้พวกเขาเข้าร่วมการซ้อมได้ นักดนตรีจะได้รับบัตรประจำตัวของวงออร์เคสตราเพื่อแสดงที่จุดตรวจ สมาชิกวงดุริยางค์ทหาร (และทหารธรรมดาบางส่วน) ถูกส่งเข้าร่วมการซ้อมเพื่อเสริมการบรรเลง การซ้อมถูกย้ายไปที่หอฟิลฮาร์มอเนียในเดือนมิถุนายน และเวลาซ้อมถูกเพิ่มเป็น 5–6 ชั่วโมงในปลายเดือนกรกฎาคม เครื่องมืออยู่ในสภาพที่แย่และมีช่างซ่อมไม่กี่คน นักดนตรีที่เล่นโอโบคนหนึ่งถูกขอแมวหนึ่งตัวเพื่อแลกกับการซ่อมแซม เนื่องจากช่างซ่อมที่หิวโหยได้กินไปหลายตัว
วงออร์เคสตราบรรเลงซิมโฟนีทั้งเพลงจนจบเพียงครั้งเดียวก่อนการแสดงรอบปฐมทัศน์ในการซ้อมใหญ่ในวันที่ 6 สิงหาคม