stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิมูรากามิ
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). (Jien, c. 1220), Gukanshō (The Future and the Past, a translation and study of the Gukanshō, an interpretative history of Japan written in 1219). Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-03460-0
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac, ed. (1834). (Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652), Nipon o daï itsi ran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.
Varley, H. Paul , ed. (1980). (Kitabatake Chikafusa, 1359), Jinnō Shōtōki ("A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa" translated by H. Paul Varley). New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-04940-4
ดูเพิ่ม

รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
จักรพรรดิเซวะ

จักรพรรดิเซวะ (ญี่ปุ่น: 清和天皇; โรมาจิ: Seiwa-tennō; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 850 – 7 มกราคม ค.ศ. 881) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 56 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของเซวะอยู่ในช่วง ค.ศ. 858 ถึง 876
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม

เซวะเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิมนโตกุ พระราชมารดาของพระองค์มีพระนามว่าสมเด็จพระจักรพรรดินีพันปีหลวง ฟูจิวาระ โนะ อากิราเกโกะ (明子) ซึ่งมีอีกพระนามว่า จักพรรรดินีโซเมโดโนะ (染殿后) พระราชมารดาของเซวะเป็นธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ (藤原良房) ผู้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และเป็นเสนาบดีคนสำคัญของสภาแห่งรัฐ
พระองค์เป็นพระอนุชาต่อพระราชมารดาของเจ้าชายโคเรตากะ (惟喬親王; 844–897)
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม > อิมินะ

ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ เซวะมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า โคเรฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 惟仁; โรมาจิ: Korehito) ถือเป็นสมาชิกคนแรกในราชวงศ์ญี่ปุ่นที่มีพระนามลงท้าย "-ฮิโตะ" (仁) ภายหลังจึงเป็นธรรมเนียมให้สมาชิกเชื้อพระวงศ์ชายมีพระนามส่วนพระองค์เป็นไปตามนี้[ต้องการอ้างอิง]
ตอนเป็นจักรพรรดิ พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม มิซูโนโอะ-โนะ-มิกาโดะ หรือ มิโนโอะ-เทอิ
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม > เหตุการณ์ในพระชนมชีพของเซวะ

ในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุเพียง 32 พรรษาทำให้เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ และได้มีพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858 โดยได้มีการแต่งตั้ง ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ ขุนนางผู้ใหญ่และเป็นพระอัยกา (ตา) ของจักรพรรดิเซวะให้ดำรงตำแหน่ง เซ็สโซ หรือผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
จากนั้นในวันที่ 16 เดือน 12 ปี โจกัง ที่ 10 ตรงกับวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 869 พระชายาองค์หนึ่งของจักรพรรดิเซวะคือ ฟุจิวะระ โนะ ทะกะอิโกะ ได้มีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์ใหญ่คือ เจ้าชายซะดะอะกิระ (貞明親王) หลังจากนั้นในวันที่ 1 เดือน 2 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 869 จักรพรรดิเซวะได้สถาปนาเจ้าชายซาดะอะกิระขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์นอกจากนี้จักรพรรดิเซวะยังมีพระราชโอรสที่สำคัญอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายซาดะซูมิ (貞純親王) ซึ่งเป็นต้นสายเซวะเก็นจิที่เป็นบรรพบุรุษของตระกูลมินาโมโตะ,ตระกูลอาชิกางะและตระกูลโทกูงาวะ ที่ได้เป็นโชกุนปกครองญี่ปุ่น
จักรพรรดิเซวะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายซาดะอากิระขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโยเซ เมื่อวันที่ 29 เดือน 11 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 876 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 18 ปี จากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโยเซที่พระราชวังหลวงเฮอังโดยอดีตจักรพรรดิเซวะได้เป็นไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) กุมพระราชอำนาจไว้ในพระนามของพระราชโอรส
หลังจากกุมพระราชอำนาจไว้นาน 2 ปีอดีตจักรพรรดิเซวะก็ประชวรหนักและพระองค์คิดว่าคงไม่รอดแน่จึงตัดสินพระทัยออกผนวชโดยได้รับฉายาทางธรรมว่า โซชิน เมื่อปี กันเกียว ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 878 หลังจากนั้นไม่นานอดีตจักรพรรดิเซวะหรือท่านโซชินก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เดือน 12 ปี กันเกียว ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 881 ขณะมีพระชนมายุเพียง 30 พรรษา
รัชสมัยของเซวะ

ปีปีในรัชสมัยเซวะมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง
เท็นอัง       (857–859)
โจงัง  (859–877)
พระราชวงศ์

พระมเหสี (เนียวโงะ) ภายหลังเป็น โคไตโง : ฟูจิวาระ โนะ ทากาอิโกะ (藤原高子; 842–910) ภายหลังเป็น นิโจะ-คิซากิ (二条后) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ นางาระ
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายซาดาอากิระ (貞明親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโยเซ
พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายซาดายาซุ (貞保親王; 870–924)
พระราชธิดาองค์ที่ 3/5: เจ้าหญิงอัตสึโกะ (敦子内親王; สวรรต ค.ศ. 930) ไซอิงคนที่ 7 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (877–880)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ทามิโกะ (藤原多美子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 886) ธิดาในฟูจิวารพ โนะ โยชิมิ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ไทระ โนะ คันชิ (平寛子)
พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงคาชิ (嘉子女王)
พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ ซาดาโกะ (源貞子; สวรรคต ค.ศ. 873)
พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงรีวชิ (隆子女王)
พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงเค็นชิ (兼子女王)
พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงชูชิ/ทาดาโกะ (忠子女王; 854–904) พระราชธิดาในจักรพรรดิโคโก
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โยริโกะ (藤原頼子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 936) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ คาซูโกะ (藤原佳珠子; ประสูติ ค.ศ. 856) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ
พระราชโอรสองค์ที่ 7: เจ้าชายซาดาโตกิ (貞辰親王; 874–929)
พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ ทาเกโกะ/อิซูโกะ (源厳子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 879) ธิดาในมินาโมโตะ โนะ โยชิอาริ
พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ เซชิ (源済子) พระราชธิดาในจักรพรรดิมนโตกุ
พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ เค็นชิ/อัตสึโกะ (源喧子)
พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ กิชิ/โยชิโกะ (源宜子) ธิดาในมินาโมโตะ โนะ โอกิโมโตะ
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0;  OCLC 251325323
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5;  OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
อื่น ๆ:  IdRef
จักรพรรดิโคโนเอะ

ระวังสับสนกับ ฟูมิมาโระ โคโนเอะ
จักรพรรดิโคโนเอะ (ญี่ปุ่น: 近衛天皇; โรมาจิ: Konoe-tennō; 16 มิถุนายน ค.ศ. 1139 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1155) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 76 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของโคโนเอะอยู่ในช่วง ค.ศ. 1142 ถึง 1155
พระราชวงศ์

ก่อนสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามเดิม (อิมินะ) ว่า เจ้าชายนาริฮิโตะ (体仁親王) หรือ เจ้าชายโทชิฮิโตะ
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 8 ของจักรพรรดิโทบะ พระมารดาของพระองค์คือฟูจิวาระ โนะ นาริโกะ (1117–1160) พระมเหสีในจักรพรรดิโทบะ
โคโง: ฟูจิวาระ โนะ ทาชิ (藤原多子) ธิดาในโทกูไดจิ คินโยชิและบุตรีบุญธรรมในฟูจิวาระ โนะ โยรินางะ ภายหลังได้อภิเษกกับจักรพรรดินิโจและกลายเป็นพระราชมารดาบุญธรรมของจักรพรรดิโรกูโจ
ชูงู: ฟูจิวาระ โนะ ชิเมโกะ (藤原呈子) ภายหลังเป็น คูโจอิง (九条院) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โคเรมิจิและบุตรีบุญธรรมในฟูจิวาระ โนะ ทาดามิจิ
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโคโนเอะ

เจ้าชายนาริฮิโตะได้รับการประกาศพระนามแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาทไม่นานหลังจากที่พระองค์ประสูติในปี ค.ศ. 1139 และพระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิเมื่อพระชนมายุเพียง 3 พรรษา
ปีเอจิที่  1, เดือน 3 (ค.ศ. 1141): อดีตจักรพรรดิโทบะโกนพระเกศาและกลายเป็นพระภิกษุเมื่อพระชนมายุเพียง 39 พรรษา
ปีเอจิที่ 1, วันที่ 7 เดือน 12 (永治元年; ค.ศ. 1141): ปีที่ 18 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซูโตกุ (崇德天皇十八年) องค์จักรพรรดิได้สละราชบัลลังก์และสืบราชบัลลังก์โดยพระอนุชาของพระองค์ พระโอรสองค์ที่ 8 ของอดีตจักรพรรดิโทบะ หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิโคโนเอะก็ได้สืบทอดราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศอย่างเป็นทางการ
สมัยนั้นคัมปากุคือ ฟูจิวาระ โนะ ทาดามิชิ กลายเป็นเซ็ชโชหรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ อดีตจักรพรรดิโทบะยังคงกำกับดูแลกิจการทั้งหมดของราชสำนัก ในขณะที่อดีตจักรพรรดิซูโตกุไม่มีพระราชอำนาจใด ๆ ความขัดแย้งนี้ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งมากมายตามมาในรัชสมัยของจักรพรรดิโคโนเอะ
ปีโคจิที่ 2 เดือน 1 (2年康治1月, ค.ศ. 1143): อดีตจักรพรรดิโทบะอิน ซึ่งรู้จักกันในพระอิสริยยศไดโจโฮโอหรือโฮโอ (太上法皇) ได้เสด็จไปเยี่ยมพระมารดาของพระองค์
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida, ed. (1975). The Tale of the Heike. Tokyo: University of Tokyo Press. ISBN 0-86008-128-1 OCLC 164803926
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  นครรัฐวาติกัน
จักรพรรดิซันโจ

จักรพรรดิซันโจ (ญี่ปุ่น: 三条天皇; โรมาจิ: Sanjō-tennō; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 976 – 5 มิถุนายน ค.ศ. 1017) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 67 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
รัชสมัยของซันโจอยู่ในช่วง ค.ศ. 1011 ถึง 1016
พระราชประวัติ

ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ซันโจมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า อิยาซาดะ-ชินโน พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม ซูเกซาดะ-ชินโน และโอกิซาดะ-ชินโน (居貞親王)
อิยาซาดะเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิเรเซ พระองค์เป็นพระอนุชาร่วมพระราชยิดาของจักรพรรดิคาซัง ผู้เป็นพระราชโอรสองค์แรกของเรเซ พระราชมารดาของอิยาซาดะคือฟูจิวาระ โนะ โชชิ (藤原超子; ?-982) ธิดาในเซ็ชโช ฟูจิวาระ โนะ คาเนอิเอะ โชชิได้รับการเลื่อนขั้นหลังสวรรคตเป็น พระพันปีหลวง (Zō-Kōtaigō, 贈皇太后)
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของซันโจ

หลังพระราชมารดาสวรรคตตอนพระชนมายุ 7 พรรษา ฟูจิวาระ โนะ คาเนอิเอะ พระอัยกา (ตา) ได้อุปการะพระองค์ที่คฤหาสน์ของคาเนอิเอะ
หลังจากนั้นในวันที่ 16 เดือน 7 ปี คันนะ ที่ 1 ตรงกับวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 986 เจ้าชายอิยะซะดะได้รับสถาปนาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ในรัชสมัย จักรพรรดิอิจิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 ขณะมีพระชนมายุเพียง 10 พรรษา
ในวันที่ 13 เดือน 6 ปี คันโค ที่ 8 ตรงกับวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1011 จักรพรรดิอิชิโจได้สละราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอิยะซะดะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิซันโจ ขณะพระชนมายุได้ 35 พรรษาหลังจากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง และได้มีการสถาปนาเจ้าชายอัตสึฮิระพระราชโอรสองค์ใหญ่ในอดีตจักรพรรดิอิจิโจเป็นรัชทายาท
ใน ค.ศ. 1012 จักรพรรดิซันโจได้เสกสมรสกับ ฟุจิวะระ โนะ เคนชิ บุตรสาวคนที่ 2 ของ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นพระมาตุลา (น้า) ต่อมาจักรพรรดินีเคนชิองค์นี้ได้ประสูติพระธิดาคือ เจ้าหญิงเทชิ ซึ่งต่อมาได้เป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ
จากนั้นใน ค.ศ. 1016 จักรพรรดิซันโจพระประชวรหนักถึงขั้นพระเนตรมืดบอดจึงสละราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอัตสึฮิระที่รัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-อิจิโจ เมื่อวันที่ 29 เดือน 1 ปี โชวะ ที่ 5 ตรงกับวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1016 แต่มีเงื่อนไขกับมิชินะงะผู้เป็นเซ็สโซว่าจะต้องสถาปนาเจ้าชายอัตสึอะกิระผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์ให้เป็นรัชทายาท
อดีตจักรพรรดิซันโจได้เสด็จออกผนวชเมื่อวันที่ 29 เดือน 4 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1017 แต่หลังจากออกผนวชได้ไม่นานก็พระประชวรหนักและเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 เดือน 5 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1017 ขณะพระชนมายุเพียง 41 พรรษา
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา

จักรพรรดินี (โคโง): ฟูจิวาระ โนะ เซชิ (藤原娍子) ธิดาคนแรกของฟูจิวาระ โนะ นาริโตกิ
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายอัตสึอากิระ (敦明親王; 994–1051) มกุฎราชกุมารของจักรพรรดิโกะ-อิจิโจ; ภายหลังเป็น โคะ-อิจิโจอิง (小一条院)
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายอัตสึโนริ (敦儀親王; 997–1054)
พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายอัตสึฮิระ (敦平親王; 999–1049)
พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงมาซาโกะ (当子内親王; 1001–1023) ไซโอคนที่ 37 แห่งศาลเจ้าอิเซะ (1012–1016)
พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงชิชิ (ไม่ทราบรูปสะกดจริง) (禔子内親王; 1003–1048) สมรสกับฟูจิวาระ โนะ โนริมิจิ
พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายโมโรอากิระ (師明親王; 1005–1085) ภายหลังเป็นเจ้าชายนักบวชเซชิง (性信入道親王) หัวหน้านักบวชคนที่ 2 แห่งวัดนินนาจิ
จักรพรรดินี (ชูงู): ฟูจิวาระ โนะ เค็นชิ (藤原妍子) ธิดาคนที่ 2 ของฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ
พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงเทชิ (禎子内親王) ภายหลังเป็นพระพันปีหลวงโยเมมงอิง (陽明門院) จักรพรรดินี (โคโง) ในจักรพรรดิโกะ-ซูซากุ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ยาซูโกะ (藤原綏子; 974–1004) ธิดาคนที่ 3 ในฟูจิวาระ โนะ คาเนอิเอะ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ เก็นชิ (藤原原子; ป. 980–1002) ธิดาคนที่ 2 ของฟูจิวาระ โนะ มิจิตากะ
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI 2  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
อื่น ๆ:  IdRef
จักรพรรดิโกะ-ซูซากุ

จักรพรรดิโกะ-ซูซากุ (ญี่ปุ่น: 後朱雀天皇; โรมาจิ: Go-Suzaku-tennō; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1009 – 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 69 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของโกะ-ซูซากุอยู่ในช่วง ค.ศ. 1036 ถึง 1045
พระนามของจักรพรรดิโกะ-ซูซากุนำมาจากพระนามของจักรพรรดิซุซะกุในคริสต์ศตวรรษที่ 10 กับ โกะ- (後) ที่มีความหมายตรงตัวว่า "ยุคหลัง" ทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ซูซากุมีความหมายว่า จักรพรรดิซูซากุที่ 2 หรือ จักรพรรดิซูซากุยุคหลัง
พระราชประวัติ

จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุประสูติเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปี คันโค ที่ 6 ตรงกับวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1009 ที่ พระตำหนักสึชิมิกะโดะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอัตสึนะงะ (ญี่ปุ่น: 敦良親王; โรมาจิ: Atsunaga-shinnō) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิอิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 เป็นองค์ที่ 2 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีโชชิ และเป็นพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ โกะ-ซูซากุมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า เจ้าชายอัตสึนางะ (ญี่ปุ่น: 敦良親王; โรมาจิ: Atsunaga-shinnō)
พระราชบิดาของพระองต์คือจักรพรรดิอิจิโจ ส่วนพระราชมารดาคือฟูจิวาระ โนะ อากิโกะ/โชชิ (藤原彰子) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ (藤原道長) พระองค์เป็นพระอนุชาและรัชทายาทของจักรพรรดิโกะ-อิจิโจ
จักรพรรดิโกะ-ซูซากุมีจักรพรรดินี 5 พระองค์และพระราชโอรสธิดารวม 7 พระองค์
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของโกะ-ซูซากุ

เมื่อเจ้าชายอัตสึอะกิระที่รัชทายาทถูกปลดจากตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 1017 ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) จึงสถาปนาเจ้าชายอัตสึนะงะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทแทนหลังจากนั้นมิชินะงะได้ถวายตัวบุตรสาวคนที่ 4 คือ ฟุจิวะระ โนะ คิชิ ผู้เป็นพระมาตุจฉา (น้า) ของเจ้าชายอัตสึนะงะให้เข้ามาเป็นพระชายา (Nyōgō) แต่หลังจากพระชายาคิชิมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกและองค์เดียวคือ เจ้าชายชิกะฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-เรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 70 แล้วพระนางก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อ ค.ศ. 1025 ขณะมีพระชนมายุเพียง 18 พรรษา
เมื่อจักรพรรดิโกะ-อิชิโจสวรรคตลงเมื่อวันที่ 17 เดือน 4 ปี โชเง็ง ที่ 9 ตรงกับวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1036 โดยไร้ทายาททำให้เจ้าชายอัตสึนะงะพระอนุชาที่รัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ เมื่อพระชนมายุได้ 26 พรรษาโดยได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อเดือน 7 ปี โชเง็ง ที่ 9 ตรงกับวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1036
จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุประชวรหนักจึงสละราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 16 เดือน 1 ปี คันโตะคุ ที่ 2 ตรงกับวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045 ให้กับเจ้าชายชิกะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 19 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-เรเซ หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียง 8 ปีแต่อีกเพียง 2 วันอดีตจักรพรรดิโกะ-ซุซะกุก็สวรรคตเมื่อวันที่ 18 เดือน 1 ปี คันโตะคุ ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045 ขณะพระชนมายุเพียง 35 พรรษา
พระราชวงศ์

จักรพรรดินี (โคโง): เจ้าหญิงเทชิ (禎子内親王; 1013–1094) ภายหลังเป็นโยเมมนอิง (陽明門院) พระราชธิดาองค์ที่ 3 ในจักรพรรดิซันโจ
พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงนางาโกะ/เรียวชิ (良子内親王, 1029–1077) – ไซโอแห่งศาลเจ้าอิเซะ (1036–1045) (อิปปง-จูซังงู, 一品准三宮)
พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงโยชิโกะ/เค็นชิ (娟子内親王, 1032–1103) – ไซอิงแห่งศาลเจ้าคาโมะ (1036–1045) ภายหลังสมรสกับมินาโมโตะ โทชิฟูซะ
พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชานทากาฮิโตะ (尊仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโกะ-ซันโจ
จักรพรรดินี (ชูงู): ฟูจิวาระ โนะ เก็นชิ (藤原嫄子; 1016–1039) พระธิดาในเจ้าชายอัตสึยาซุกับบุตรีบุญธรรมของฟูจิวาระ โนะ โยริมิจิ
พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงซูเกโกะ/ยูชิ (祐子内親王; 1038–1105) – (ซัมปง-จูซังงู, 三品准三宮)
พระราชธิดาองค์ที่ 4: เจ้าหญิงมิวาโกะ/ไบชิ (禖子内親王; 1039–1096) (โรกูโจไซอิง, 六条斎院) – ไซอิงแห่งศาลเจ้าคาโมะ (1046–1058)
มกุฎราชกุมารี (สวรรคตก่อนจักรพรรดิขึ้นครองราชย์): ฟูจิวาระ โนะ โยชิโกะ (藤原嬉子; 1007-1025) ธิดาคนที่ 6 ในฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายชิกาฮิโตะ (親仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโกะ-เรเซ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ นาริโกะ/เซชิ (藤原生子; 1014–1068) ธิดาคนโตของฟูจิวาระ โนะ โนริมิจิ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โนบูโกะ/เอ็นชิ (藤原延子; 1016–1095) ธิดาคนที่ 2 ในฟูจิวาระ โนะ โยริมูเนะ [ja]
พระราชธิดาองค์ที่ 5: เจ้าหญิงมาซาโกะ/เซชิ (正子内親王; 1045–1114) (โอชิโนโกจิ-ไซอิง, 押小路斎院) – ไซอิงแห่งศาลเจ้าคาโมะ (1058–1069)
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Moscher, Gouverneur. (1978). Kyoto: A Contemplative Guide. ISBN 9780804812948; OCLC 4589403
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
Neosartorya pseudofischeri

| Neosartorya pseudofischeri |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Fungi
ไฟลัม:: Ascomycota
ชั้น:: Eurotiomycetes
ชั้นย่อย:: Eurotiomycetidae
อันดับ:: Eurotiales
วงศ์:: Trichocomaceae
สกุล:: Neosartorya
สปีชีส์:: N.  pseudofischeri
ชื่อทวินาม
Neosartorya pseudofischeri Peterson 1992

Neosartorya pseudofischeri คือเชื้อราที่แยกได้ครั้งแรกจากการชันสูตรศพจากรอยโรคเชื้อราที่เกิดขึ้นที่กระดูกสันหลังส่วนคอของมนุษย์ ลักษณะทางสัณฐานวิทยาของแอสโคสปอร์ มีลักษณะเหมือนกับสปอร์ของเชื้อรา Aspergillus thermomutatus ทุกประการ[จำเป็นต้องมีคำอธิบายเพิ่มเติม]
Neosartorya เป็นระยะการสืบพันธุ์แบบใช้เพศ (teleomorph) ของสปีชีส์ในสกุล Aspergillus โดยเฉพาะกลุ่ม Aspergillus fumigatus เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น

"Neosartorya pseudofischeri" ที่ Encyclopedia of Life
MycoBank
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q10598487  EoL: 6450792  Fungorum: 358402  GBIF: 2597128  MycoBank: 358402  NZOR: a120691e-0f92-4fd1-b9f9-74467fd0742f
จักรพรรดิโคโก

อดีตจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโคโก (ญี่ปุ่น: 光孝天皇; โรมาจิ: Kōkō-tennō; ค.ศ. 830 – 17 กันยายน ค.ศ. 887) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 58 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
โคโกครองราชย์ใน ค.ศ. 884 ถึง 887
เรื่องราวแบบดั้งเดิม

พระองค์มีพระนาม (อิมินะ) ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเป็น โทกิยาซุ ชินโน (ญี่ปุ่น: 時康親王; โรมาจิ: Tokiyasu Shinnō) หรือ โคมัตสึ-เทอิ  บางครั้งมีการระบุในภายหลังเป็น "จักรพรรดิโคมัตสึ" ทำให้จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึนำพระนามนี้ไปใช้ (โกะ- หมายถึง "หลัง" ทำให้พระนามนี้มีความหมายว่า "จักรพรรดิโคมัตสึองค์หลัง" หรือ "จักรพรรดิโคมัตสึที่ 2")
โทกิยาซุ ชินโน เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดินิมเมียว ส่วนพระราชมารดามีพระนามว่าฟูจิวาระ โนะ ซาวาโกะ
โคโกมีพระมเหสีรวม 4 พระองค์และมีพระราชโอรสธิดารวม 41 พระองค์
เหตุการณ์ในพระชนมชีพของโคโก

จักรพรรดิโคโกขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิโยเซ ที่ถูกปลดออกจากราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 884 โดยได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกขึ้นที่ พระราชวังหลวงเฮอัง ในอีก 19 วันต่อมาคือเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 884
จักรพรรดิโคโกเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 887 ที่พระราชวังหลวงเฮอังขณะพระชนมายุได้ 57 พรรษาหลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียง 3 ปีโดยมีเจ้าชายซะดะมิพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิอุดะ
ศักราชในรัชสมัยโคโก

ปีในรัชสมัยโคโกมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง
กังเงียว (877–885)
นินนะ  (885–889)
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
จักรพรรดิชิรากาวะ

จักรพรรดิชิรากาวะ (ญี่ปุ่น: 白河天皇; โรมาจิ: Shirakawa-tennō; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1053 – 24 รกฎาคม ค.ศ. 1129) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 72 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของจักรพรรดิชิรากาวะกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1073 ถึง 1087
พระบรมวงศานุวงศ์

เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโก-ซันโจ ที่ประสูติแต่ ฟูจิวาระ ชิเงโกะ
ก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ชิรากาวะมีพระนามเดิม (อิมินะ) ว่า เจ้าชายซาดาฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 貞仁親王; โรมาจิ: Sadahito-shinnō)
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโกะ-ซันโจกับฟูจิวาระ ชิเงโกะ (藤原茂子)
ชิรากาวะมีจักรพรรดินีองค์เดียวและพระมเหสีองค์เดียว กับพระราชโอรสธิดารวม 9 พระองค์
จักรพรรดินี (ชูงู): ฟูจิวาระ โนะ เค็นชิ (藤原賢子)—ธิดาในมินาโมโตะ อากิฟูซะ รับเลี้ยงโดยฟูจิวาระ โมโรซาเนะ
พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายอัตสึฟูมิ (敦文親王; 1075–1077)
พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงยาซูโกะ (媞子内親王) ภายหลังเป็น อิกูโฮมนอิง (郁芳門院)
พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงเรชิ (令子内親王) ไซงู
พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายทารูฮิโตะ (善仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโฮริกาวะ
พระราชธิดาองค์ที่ 4: เจ้าหญิงชินชิ (禛子内親王; 1081–1156)—สึจิมิกาโดะไซอิง (土御門斎院)
ดูเพิ่ม

จักรพรรดิญี่ปุ่น
รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
ข้อมูล

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida, ed. (1975). The Tale of the Heike. Tokyo: University of Tokyo Press. ISBN 0-86008-128-1 OCLC 164803926
Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิชิรากาวะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิโกะ-ซังโจ |  |   จักรพรรดิญี่ปุ่น  (1073 - 1087) |  | จักรพรรดิโฮะริกะวะ |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
จักรพรรดิเรเซ

จักรพรรดิเรเซ (ญี่ปุ่น: ja; โรมาจิ: 冷泉天皇; ทับศัพท์: Reizei-tennō; 12 มิถุนายน ค.ศ. 949 – 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1011) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 63 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบดั้งเดิม
รัชสมัยของเรเซครอบคลุมในช่วง ค.ศ. 967 ถึง 969 สิ้นสุดด้วยการสละราชสมบัติ