การโจมตีด้วยกำลัง
ข้อจำกัดทางทฤษฎี

การโจมตีนี้จะใช้ทรัพยากรเพิ่มขึ้นแบบชี้กำลังตามขนาดกุญแจที่เพิ่มขึ้น ไม่ได้เพิ่มแบบเชิงเส้น
แม้กฎหมายการส่งออกของสหรัฐในอดีตจะจำกัดไม่ให้ใช้กุญแจแบบสมมาตรเกิน 56 บิต (ดังที่พบในมาตรฐานดีอีเอส)
แต่ปัจจุบันข้อจำกัดนี้ก็ไม่ได้ใช้แล้ว ดังนั้น ขนาดกุญแจสมมาตรที่ใช้มักจะมีขนาด 128 บิตหรือ 256 บิตซึ่งเข้มแข็งกว่ามาก
มีเหตุผลว่ากุญแจสมมาตรขนาด 128 บิตจะไม่สามารถโจมตีได้
กฎของ Landauer ซึ่งเป็นไปตามกฎฟิสิกส์ได้กำหนดพลังงานขั้นต่ำที่จำเป็นเพื่อลบข้อมูลหนึ่งหน่วยในการคำนวณ ซึ่งก็คือ kT  ·  ln 2
เมื่อ T เป็นอุณหภูมิของเครื่องคำนวณมีหน่วยเป็นองศาเคลวิน, k เป็นค่าคงตัวบ็อลทซ์มัน และลอการิทึมธรรมชาติของ 2 อยู่ที่ประมาณ 0.693 (0.6931471805599453)
เครื่องคำนวณที่ผันกลับไม่ได้ (เช่นซีพียู) จะไม่มีทางใช้พลังงานน้อยกว่านี้
ดังนั้นสำหรับกุญแจสมมาตรขนาด 128 บิตทุกค่า แม้ยังไม่คิดค่าคำนวณเพื่อเช็คว่าถูกต้องหรือไม่ ก็จะต้องพลิกค่าบิตกลับไปกลับมา 2128 − 1 ครั้งสำหรับซีพียูธรรมดา
เมื่อทำการใกล้ ๆ กับอุณหภูมิห้อง คือราว ๆ 300 องศาเคลวิน พลังงานที่ต้องใช้จะอยู่ที่ราว ๆ 1018 จูล 
ซึ่งเท่ากับการใช้พลังงาน 30,000 ล้านวัตต์เป็นเวลาหนึ่งปี
เท่ากับพลังงาน 30×109 W×365×24×3600 s = 9.46×1017 จูลหรือ 262.7 TWh 
และเท่ากับร้อยละ 0.1 ของพลังงานที่โลกผลิตทั้งหมดต่อปี 
แต่การคำนวณจริง ๆ ซึ่งจะต้องตรวจดูว่ากุญแจแต่ละตัวถูกต้องหรือไม่จะใช้พลังงานมากกว่านี้เป็นหลายเท่า 
อนึ่ง นี้กล่าวถึงพลังงานเท่านั้น 
ยังไม่ได้พูดถึงเวลาที่ใช้[ต้องการอ้างอิง]
แต่การให้เหตุผลเช่นนี้ก็สมมุติว่า ต้องเปลี่ยนค่าเรจิสเตอร์โดยใช้ปฏิบัติการ set และ clear ซึ่งย่อมก่อเอนโทรปี (และความร้อน) อย่างแน่นอน
มีการแสดงทางทฤษฎีว่าสามารถสร้างฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์เพื่อให้ไม่มีอุปสรรคเช่นนี้ แต่คอมพิวเตอร์แบบนี้จริง ๆ ก็ไม่เคยสร้าง[ต้องการอ้างอิง]
หน่วยงานของรัฐได้ใช้ฮาร์ดแวร์แบบเอสิก (ASIC) เพื่อเจาะรหัสผ่าน แต่ต่อมาก็มีเทคโนโลยีที่เอกชนใช้เจาะไซเฟอร์บางอย่างได้โดยเฉพาะ ๆ เป็นการโจมตีด้วยฮาร์ดแวร์โดยเฉพาะ (custom hardware)
เทคโนโลยีที่ใช้อย่างหนึ่งก็คือหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ (จีพียู) รุ่นนำสมัย[ต้องการเลขหน้า]
เทคโนโลยีอีกอย่างก็คือเอฟพีจีเอ 
ข้อดีของจีพียูก็คือมีวางตลาดขายทั่วไปและมีราคาต่อสมรรถภาพที่ดี ส่วนเอฟพีจีเอจะดีตรงใช้พลังงานน้อย
โดยทั้งสองล้วนปฏิบัติการโดยขนาน
จีพียูอาจมีหน่วยทำการเป็นร้อย ๆ และอุปกรณ์เอฟพีจีเอมีเป็นพัน ๆ จึงใช้เจาะรหัสผ่านได้ดีกว่าซีพียูธรรมดา 
ในปี 2022 มีการใช้จีพียู Nvidia RTX 4090 ถึง 8 ตัวร่วมกันโดยใช้โปรแกรม Hashcat ซึ่งสามารถเจาะรหัสผ่าน NTLM ขนาด 8 ตัวอักษรทั้งหมดคือประมาณ 2 แสนล้านรหัสใน 48 นาที
มีงานศึกษาทางวิทยาการรหัสลับหลายงานที่ได้พิสูจน์ประสิทธิภาพทางพลังงานของเทคโนโลยีเอฟพีจีเอในปัจจุบัน ยกตัวอย่างเช่น คลัสเตอร์คอมพิวเตอร์ COPACOBANA FPGA ใช้พลังงานเท่ากับคอมพิวเตอร์เครื่องเดียว คือประมาณ 600 วัตต์ แต่มีประสิทธิภาพเท่ากับคอมพิวเตอร์ 2,500 ตัวเมื่อใช้คำนวณขั้นตอนวิธีบางอย่าง 
มีบริษัทเอกชนที่ผลิตเครื่องเจาะรหัสผ่านโดยใช้ฮาร์ดแวร์เป็นเอฟพีจีเอ เริ่มตั้งแต่การ์ด PCI Express จนถึงคอมพิวเตอร์ที่ทำด้วยเอฟพีจีเอ[ต้องการอ้างอิง]
การเข้ารหัสวายฟายแบบ WPA และ WPA2 พบว่าสามารถโจมตีด้วยกำลังโดยลดพลังงานที่ต้องใช้เป็น 50 ถึงร้อย ๆ เท่าเทียบกับเมื่อใช้ซีพียูธรรมดา ๆ
การเข้ารหัสลับเออีเอสสามารถเลือกใช้กุญแจขนาด 256 บิตได้ 
การเจาะกุญแจขนาดนี้ต้องใช้กำลังคำนวณ 2128 เท่ามากกว่าการเจาะกุญแจ 128 บิต
ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดเครื่องหนึ่งในปี 2019 มีความเร็วถึง 100 เพทาฟล็อปส์ซึ่งในทางทฤษฎีสามารถตรวจกุญแจเออีเอสได้หนึ่งร้อยล้าน (1014) ตัวต่อวินาทีโดยสมมติว่าต้องมีปฏิบัติการ 1,000 ครั้งต่อการตรวจ แต่ก็ยังต้องใช้เวลาเป็น 3.67×1055 ปีเพื่อจะตรวจสอบกุญแจขนาด 256 บิตได้ทั้งหมด
ข้อสมมุติพื้นฐานของการโจมตีด้วยกำลังก็คือ ลูกผสมของกุญแจทั้งหมดมีโอกาสเลือกเท่า ๆ กัน ซึ่งอาศัยการมีตัวสร้างเลขสุ่มที่มีประสิทธิภาพโดยไม่มีปัญหาทางขั้นตอนวิธีหรือการทำให้เกิดผล 
มีระบบบางระบบที่ตอนแรกคิดว่าไม่สามารถเจาะได้ด้วยกำลัง แต่ก็ถูกเจาะไปเรียบร้อยแล้วเพราะจำนวนรหัสผ่านที่ต้องสืบหาจริง ๆ น้อยกว่าที่คาดไว้ เพราะตัวสร้างรหัสสุ่มเสมือนที่ใช้ไม่มีเอนโทรปีจริง ๆ 
ตัวอย่างรวมทั้งการทำให้โพรโทคอลทีแอลเอสเกิดผลของบริษัทเน็ตสเคป (พบในปี 1995) และคลังโปรแกรมโอเพนเอสเอสแอลของระบบปฏิบัติการเดเบียนและอูบุนตู (พบในปี 2008)
การไร้เอนโทรปีของเครื่องเอนิกมาก็ทำให้ถูกเจาะได้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เช่นกัน