stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แถบดาวเคราะห์น้อย
ตระกูลและกลุ่มดาวเคราะห์น้อย

บทความหลัก: ตระกูลดาวเคราะห์น้อย
ปี ค.ศ. 1918 นักดาราศาสตร์ชาวญี่ปุ่นชื่อ คิโยซูกุ ฮิรายามะ สังเกตพบว่าวงโคจรของดาวเคราะห์น้อยบางดวงมีองค์ประกอบที่คล้ายคลึงกันมาก และได้จัดกลุ่มหรือตระกูลของดาวเคราะห์น้อยขึ้น
ดาวเคราะห์น้อยประมาณหนึ่งส่วนในสามส่วนของดาวเคราะห์น้อยทั้งหมดในแถบหลักจะเป็นสมาชิกของตระกูลดาวเคราะห์น้อยตระกูลใดตระกูลหนึ่ง ดาวเคราะห์น้อยเหล่านี้มีลักษณะวงโคจรใกล้เคียงกัน เช่นค่ากึ่งแกนเอก ค่าความเบี้ยวศูนย์กลาง และค่าระนาบวงโคจร รวมถึงคุณสมบัติทางแสงที่คล้ายคลึงกัน สิ่งเหล่านี้แสดงว่าดาวเคราะห์น้อยเหล่านี้มีต้นกำเนิดมาจากวัตถุเดียวกันแล้วจึงแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย จากแผนภาพแสดงตำแหน่งวัตถุที่เป็นสมาชิกในแถบหลักแสดงให้เห็นความหนาแน่นของวัตถุในบางตำแหน่งซึ่งส่อถึงตระกูลดาวเคราะห์น้อย ประมาณได้ว่ามีความสัมพันธ์ที่สอดคล้องกันเช่นนี้อยู่ราว 20-30 กลุ่มที่น่าจะเป็นดาวเคราะห์น้อยตระกูลเดียวกัน นอกจากนี้ยังมีกลุ่มที่มีความสัมพันธ์ที่สอดคล้องกันน้อยลงมา เราสามารถแยกแยะตระกูลดาวเคราะห์น้อยได้จากวัตถุที่มีคุณสมบัติทางแสงตรงกัน ส่วนดาวเคราะห์น้อยที่มีความสัมพันธ์น้อยลงมาจะเรียกว่า กลุ่มหรือกระจุกดาวเคราะห์น้อย
ตระกูลดาวเคราะห์น้อยที่โดดเด่นในแกนหลัก (เรียงตามค่ากึ่งแกนเอกที่เพิ่มขึ้น) ได้แก่ ฟลอรา ยูโนมา โคโรนิส อีออส และ เทมิส ตระกูลฟลอราเป็นหนึ่งในตระกูลที่ใหญ่ที่สุดโดยมีสมาชิกถึงกว่า 800 ดวง น่าจะเกิดการปะทะภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งล้านปีก่อน ดาวเคราะห์น้อยที่ใหญ่ที่สุดในตระกูลนี้และน่าจะเป็นสมาชิกแท้จริง คือ เวสตา (ตรงข้ามกับกรณีของซีรีสที่น่าจะเป็นความเกี่ยวข้องโดยบังเอิญในตระกูลเกฟิออน) เชื่อว่าดาวเคราะห์น้อยในตระกูลของเวสตาน่าจะเกิดจากการปะทะหรือเข้าชนเวสตานั่นเอง กลุ่มอุกกาบาต HED ก็น่าจะมีกำเนิดมาจากเวสตาเนื่องจากการปะทะเช่นกัน
นอกจากนี้ยังพบว่าแถบฝุ่นขนาดใหญ่ 3 แถบในแถบดาวเคราะห์น้อยหลักที่มีระนาบวงโคจรใกล้เคียงกับตระกูลดาวเคราะห์น้อยอีออส โคโรนิส และเทมิส จึงเป็นไปได้ว่าแถบฝุ่นเหล่านั้นเคยเป็นส่วนหนึ่งในกลุ่มเหล่านี้ด้วย
ตระกูลและกลุ่มดาวเคราะห์น้อย > ขอบของแถบหลัก

ตลอดแนวริมขอบด้านในของแถบดาวเคราะห์น้อย (ในระยะตั้งแต่ 1.78 ถึง 2.0 หน่วยดาราศาสตร์ โดยมีค่ากึ่งแกนเอกเฉลี่ยที่ 1.9 หน่วยดาราศาสตร์) เป็นดาวเคราะห์ขนาดเล็กในตระกูลฮังการี ซึ่งได้ชื่อมาจากสมาชิกหลักของกลุ่มคือดาวเคราะห์น้อย 434 ฮังกาเรีย ดาวเคราะห์น้อยในกลุ่มนี้ได้รับการตั้งชื่อแล้วอย่างน้อย 52 ดวง โดยแยกตัวออกมาจากแถบหลักด้วยช่องว่างเคิร์กวูด 4:1 และมีความเอียงของวงโคจรค่อนข้างมาก สมาชิกบางส่วนในกลุ่มอยู่ในจำนวนดาวเคราะห์น้อยที่ตัดวงโคจรของดาวอังคารด้วย จึงถูกแรงโน้มถ่วงรบกวนจากดาวอังคารทำให้จำนวนสมาชิกในกลุ่มนี้ลดน้อยลง
กลุ่มที่มีความเอียงวงโคจรค่อนข้างสูงอีกกลุ่มหนึ่งบนแถบด้านในของแถบหลัก คือตระกูลโฟไคยา (Phocaea) ดาวเคราะห์น้อยในกลุ่มนี้มีพื้นฐานเป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท S ขณะที่ดาวเคราะห์น้อยเพื่อนบ้านอย่างตระกูลฮังกาเรียมีประเภท E อยู่ด้วย กลุ่มของดาวเคราะห์น้อยตระกูลโฟไคยามีวงโคจรอยู่ระหว่าง 2.25 ถึง 2.5 หน่วยดาราศาสตร์จากดวงอาทิตย์
สำหรับตระกูลดาวเคราะห์น้อยที่แถบด้านนอกของแถบหลัก ได้แก่ กลุ่มคีเบลี (Cybele) ซึ่งมีวงโคจรระหว่าง 3.3 ถึง 3.5 หน่วยดาราศาสตร์ มีความสั่นพ้องของวงโคจร 7:4 กับดาวพฤหัสบดี ดาวเคราะห์น้อยตระกูลฮิลดา (Hilda) มีวงโคจรระหว่าง 3.5 ถึง 4.2 หน่วยดาราศาสตร์ โดยลักษณะของวงโคจรค่อนข้างกลม และมีความสั่นพ้องวงโคจร 3:2 กับดาวพฤหัสบดี นอกจากนี้ยังมีดาวเคราะห์น้อยอีกจำนวนหนึ่งที่อยู่ไกลเกินกว่า 4.2 หน่วยดาราศาสตร์ไปจนกระทั่งถึงวงโคจรของดาวพฤหัสบดี ในบริเวณนี้จะสามารถพบดาวเคราะห์น้อยตระกูลทรอย ซึ่งจำนวนมากมายเกือบเท่ากับดาวเคราะห์น้อยที่มีอยู่ในแถบหลักทีเดียว
ตระกูลและกลุ่มดาวเคราะห์น้อย > ตระกูลใหม่

มีตระกูลดาวเคราะห์น้อยบางส่วนที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานนัก ตามความหมายทางดาราศาสตร์ เช่น กระจุกดาวเคราะห์น้อยคาริน เพิ่งเกิดขึ้นประมาณ 5.7 ล้านปีก่อนจากการปะทะกับดาวเคราะห์น้อยดั้งเดิมขนาดรัศมี 16 กิโลเมตร ดาวเคราะห์น้อยตระกูลเวริตัสเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 8.3 ล้านปีก่อน โดยมีหลักฐานรวมถึงฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ที่เก็บได้จากตะกอนในมหาสมุทร
ย้อนหลังไปไกลกว่านั้น กระจุกดาวเคราะห์น้อยดาทูรา ดูจะก่อตัวขึ้นประมาณ 450,000 ปีก่อนจากการปะทะกับแถบดาวเคราะห์น้อยหลัก ระยะเวลานี้ประเมินจากความน่าจะเป็นที่สมาชิกในกระจุกมีวงโคจรอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบันมากยิ่งกว่าหลักฐานทางกายภาพอื่น ๆ อย่างไรก็ดี กระจุกดาวเคราะห์น้อยนี้อาจเป็นแหล่งกำเนิดของฝุ่นแสงจักรราศีก็เป็นได้ แต่กระจุกดาวเคราะห์น้อยอื่นที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน เช่น กระจุกดาวเคราะห์น้อยเอียนนินิ (Iannini) (ประมาณ 1-5 ล้านปีก่อน) ก็อาจเป็นแหล่งที่มาเพิ่มเติมของบรรดาฝุ่นดาวเคราะห์น้อยเหล่านี้ก็ได้
การสำรวจ

ยานสำรวจอวกาศลำแรกที่เดินทางผ่านแถบดาวเคราะห์น้อยคือ ยานไพโอเนียร์ 10 ซึ่งเข้าสู่ย่านนี้เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 ในครั้งนั้นมีความวิตกกังวลกันอยู่ว่ายานจะถูกวัตถุในแถบหลักชนหรือทำให้เกิดความเสียหาย แต่ยานสำรวจอวกาศก็สามารถเดินทางผ่านแถบดาวเคราะห์น้อยไปได้อย่างปลอดภัย หลังจากนั้นมียานเดินทางผ่านอีก 9 ลำโดยไม่มีอุบัติเหตุใด ๆ เลย ยานไพโอเนียร์ 11 วอยเอจเจอร์ 1 วอยเอจเจอร์ 2 และ ยูลีซิส เดินทางผ่านแถบหลักโดยไม่ได้ถ่ายภาพ ยานกาลิเลโอถ่ายภาพดาวเคราะห์น้อย 951 แกสปราในปี ค.ศ. 1991 และภาพ 243 ไอดา ในปี ค.ศ. 1993 ยานเนียร์ ถ่ายภาพ 253 แมธิลด์เมื่อ ค.ศ. 1997 ยานคาสสินีถ่ายภาพ 2685 Masursky ในปี ค.ศ. 2000 ยานสตาร์ดัสต์ถ่ายภาพ 5535 แอนน์แฟรงค์ ในปี ค.ศ. 2002 ยานนิวฮอไรซันส์ถ่ายภาพ 132524 APL ในปี ค.ศ. 2006 และยานโรเซตตา ถ่ายภาพ 2867 Šteins ในปี ค.ศ. 2008 ความหนาแน่นของดาวเคราะห์น้อยในแถบหลักนั้นต่ำมาก จนโอกาสที่ยานสำรวจจะชนเข้ากับดาวเคราะห์น้อยดวงใดดวงหนึ่งน้อยถึงหนึ่งในพันล้านทีเดียว
ภาพถ่ายของดาวเคราะห์น้อยที่ถ่ายจากยานอวกาศนับจนถึงปัจจุบันล้วนเป็นการถือโอกาสเก็บภาพระหว่างที่ยานเดินทางผ่านโดยมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายตามภารกิจของแต่ละยาน มีเพียงยานเนียร์และยาน Hayabusa ที่มีเป้าหมายในการศึกษาระยะเวลาวงโคจรของดาวเคราะห์น้อยรวมถึงข้อมูลพื้นผิว ซึ่งเป็นการศึกษาดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกเท่านั้น ส่วนยานอวกาศดอว์น ได้รับมอบหมายพิเศษให้สำรวจดาวเคราะห์น้อยเวสตาและซีรีสในแถบหลัก ถ้ายานยังคงสามารถทำงานได้หลังการสำรวจดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ทั้งสองแล้ว ก็จะได้รับภารกิจสำรวจต่อเนื่องออกไปอีก
ดูเพิ่ม

ดาวเคราะห์น้อย
ดาวเคราะห์น้อยทรอย
ดาวเคราะห์แคระ
ซีรีส
แหล่งข้อมูลอื่น

"ดาวเคราะห์น้อย" จาก NinePlanets.org
"ดาวเคราะห์น้อย" เก็บถาวร 2007-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก โครงการสำรวจระบบสุริยะ ขององค์การนาซา
แถบดาวเคราะห์น้อย จากบทความ เอกภพในปัจจุบัน, astronomycast.com
แถบดาวเคราะห์น้อย จาก solstation.com
จูเซปเป ปีอัซซี ผู้ค้นพบดาวเคราะห์น้อยดวงแรก ซีรีส
ดาวเคราะห์น้อย 951 แกสปรา เป็นดาวเคราะห์น้อยดวงแรกที่ถ่ายภาพได้จากยานอวกาศ เมื่อยานกาลิเลโอเคลื่อนเข้าใกล้ในปี ค.ศ. 1991
Allende ดาวตกแบบ carbonaceous chondrite ที่ตกสู่โลกที่ประเทศเม็กซิโก เมื่อ ค.ศ. 1969
แผนภาพแสดงการกระจายตัวของดาวเคราะห์น้อยตามกึ่งแกนเอกต่าง ๆ ตามค่าแกนของแถบหลัก ตำแหน่งลูกศรชี้คือตำแหน่งช่องว่างเคิร์กวูด
แสงจักรราศี ที่เกิดจากฝุ่นในแถบหลัก
ดาวเคราะห์แคระซีรีส
แผนภาพระหว่างความเอียงวงโคจรของดาวเคราะห์น้อย (ip) กับความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร (ep) แสดงให้เห็นกลุ่มและตระกูลต่าง ๆ ของดาวเคราะห์น้อย
ภาพวาดโดยศิลปิน แสดงยานอวกาศดอว์น กับดาวเคราะห์น้อยเวสตา (ซ้าย) และดาวเคราะห์น้อยซีรีส (ขวา)
แบริโอเจเนซิส

ในการศึกษาจักรวาลวิทยา แบริโอเจเนซิส (อังกฤษ: Baryogenesis) เป็นศัพท์สามัญที่ใช้เรียกกระบวนการทางกายภาพตามสมมุติฐาน อันเป็นการทำให้เกิดความไม่สมดุลระหว่างแบริออนกับปฏิแบริออน ในช่วงเริ่มต้นของเอกภพ เป็นผลให้เกิดสสารต่างๆ อันเป็นส่วนประกอบของเอกภพในปัจจุบัน
ทฤษฎีต่างๆ เกี่ยวกับแบริโอเจเนซิส ต้องอาศัยสาขาวิชาย่อยทางฟิสิกส์มาช่วยมากมาย เช่น ทฤษฎีสนามควอนตัม และฟิสิกส์เชิงสถิติ เพื่ออธิบายถึงกลไกที่เป็นไปได้ ความแตกต่างระหว่างทฤษฎีแบริโอเจเนซิสแบบต่างๆ เป็นเรื่องรายละเอียดของปฏิกิริยาระหว่างอนุภาคพื้นฐาน
กระบวนการถัดจากแบริโอเจเนซิส ยังเป็นที่เข้าใจกันมากกว่า นั่นคือ บิกแบงนิวคลีโอซินทีสิส ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงที่นิวเคลียสอะตอมของแสงเริ่มก่อตัวขึ้น
ดูเพิ่ม

เลปตอน
เลปโตเจเนซิส
แบรดลีย์ วิตเฟิร์ด

แบรดลีย์ วิตเฟิร์ด (อังกฤษ: Bradley Whitford; เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2502) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากบท จอช ไลแมน รองเสนาธิการทำเนียบขาวในละครการเมืองทางโทรทัศน์ของเอ็นบีซีเรื่อง เดอะเวสต์วิง (พ.ศ. 2542–2549) ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี สามรางวัลติดต่อกันระหว่าง พ.ศ. 2544 ถึง 2546 และชนะใน พ.ศ. 2544 บทบาทนี้ยังทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสามครั้งติดต่อกัน
นอกจาก เดอะเวสต์วิง แล้ว วิตเฟิร์ดยังแสดงเป็นแดนนี ทริปป์ ในเรื่อง สตูดิโอซิกซ์ตีออนเดอะซันเซตสตริป; แดนนี สตาร์ก ในซีรีส์ตำรวจตลกเรื่อง เดอะกู๊ดกายส์ ของฟ็อกซ์; ทิโมธี คาร์เตอร์ ตัวละครที่เชื่อกันว่าเป็นเรดจอห์น ในซีรีส์ซีบีเอสเรื่อง เจาะจิตผ่าปริศนา; เอริก กอร์ดอน ในภาพยนตร์เรื่อง บิลลี่ แมดิสัน นักเรียนสมองตกรุ่น; อาร์เทอร์ พาร์ซันส์ ในภาพยนตร์เรื่อง เอกสารลับเพนตากอน, ดีน อาร์มิทิจ ในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง ลวงร่างจิตหลอน, รอเจอร์ เพรัลตาในซีรีส์เรื่อง บรุกลินไนน์-ไนน์ และริก สแตนตัน ในภาพยนตร์สัตว์ประหลาดเรื่อง ก็อดซิลล่า 2: ราชันแห่งมอนสเตอร์
ใน พ.ศ. 2558 เขาได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีเป็นครั้งที่สองจากบทบาทมาร์ซีในซีรีส์เรื่อง ทรานส์พาเรนต์ และต่อมาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีครั้งที่ 5 จากบทแมกนัส เฮิร์ชเฟลด์ ในซีรีส์เรื่องเดียวกัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2561 วิตเฟิร์ดได้รับบทเป็นผู้บัญชาการโจเซฟ ลอว์เรนซ์ ในละครแนวดิสโทเปียของฮูลูเรื่อง เดอะแฮนด์เมดส์เทล ซึ่งเขาได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมีอวอร์ดเป็นครั้งที่สามใน พ.ศ. 2562
แหล่งข้อมูลอื่น

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  เกาหลี  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  รางวัลเอมมี  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
แบบิลอนซู

| แบบิลอนซู |
| --- | --- |
ที่เกิด: วุลเวอร์แฮมป์ตัน อังกฤษ
แนวเพลง: ออลเทอร์นาทิฟร็อก สเปซร็อก อินดัสเตรียล แกลมร็อก
ช่วงปี: 1992-2000
อดีตสมาชิก: Jas Mann Carrie Melbourne Dave Goodes Darrin Mooney
แบบิลอนซู (อังกฤษ: Babylon Zoo) เป็นวงร็อกก่อตั้งวงในเมืองวุลเวอร์แฮมป์ตันในอังกฤษ ผู้ก่อตั้งโดยนักร้องนำ ยาส แมนน์ เจ้าของเพลงฮิต "Spaceman" ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538 ได้ขึ้นซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร มียอดขายกว่า 418,000 ล้านชุด ในสัปดาห์แรกที่ออกจำหน่าย
ผลงาน > อัลบัม

1996 "The Boy With The X-Ray Eyes"
1999 "King Kong Groover"
ผลงาน > ซิงเกิล

1995 "Spaceman"
1996 "Animal Army"
1996 "The Boy With The X-Ray Eyes"
1999 "All The Money's Gone"
1999 "Honaloochie Boogie"
2000 "Love Lies Bleeding"
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.babylonzoo.net/
ผลงาน Babylon Zoo ที่ Discogs
แบร์รี เฟอร์กูสัน

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  Barry Ferguson
ส่วนสูง:  178 ซ.ม.
ตำแหน่ง:  กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  เบอร์มิงแฮมซิตี
หมายเลข:  12
แบร์รี เฟอร์กูสัน (อังกฤษ: Barry Ferguson) (เกิด 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978) เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเบอร์มิงแฮมซิตี ในพรีเมียร์ลีก
แบรดีไคนิน

แบรดีไคนิน (อังกฤษ: bradykinin) คือ เพปไทด์ชนิดหนึ่งที่ร่างกายหลั่งออกมาเมื่อเกิดการกระทบกระเทือนหรือเกิดบาดแผล  มีผลให้หลอดเลือดเกิดการขยายตัวและทำให้สารที่ก่อให้เกิดการอักเสบมาคั่งอยู่ที่บริเวณนี้ อีกทั้งยังทำให้ความดันเลือดลดต่ำลงด้วย โดยแบรดีไคนินถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1948 โดย นักสรีรวิทยาและนักเภสัชวิทยาชาวบราซิล
แบรดีไคนิน
โครงสร้าง

แบรดีไคนินประกอบด้วยกรดอะมิโน 9 ตัว มาเรียงกันเป็นสายเพปไทด์ ซึ่งลำดับของกรดอะมิโนประกอบด้วย Arg - Pro - Pro - Gly - Phe - Ser - Pro - Phe - Arg และมีสูตรเอ็มพิริคัล (empirical formula) คือ C50H73N15O11
การทำงานของแบรดีไคนิน

แบรดีไคนิน มีผลกระตุ้น β2-adrenergic receptor ที่ผนังเยื่อบุหลอดเหลือด (endothelium) ทำให้เพิ่มการสร้าง nitric oxide และ  prostacyclin (PGI2) ซึ่งสารทั้งสองมีฤทธิ์ทำให้หลอดเลือดขยายตัว และยับยั้งการเกาะกลุ่มของเกล็ดเลือด
แบร์รี ฮอว์กินส์

| --- | --- |
เกิด:  (1979-04-23) 23 เมษายน ค.ศ. 1979 (45 ปี) Ditton, Kent
สัญชาติ:  อังกฤษ
ฉายา: The Hawk
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 1996–
อันดับสูงสุด: 4 (March–May, June–July 2014)
เบรกสูงสุด: 147 (2010 PTC3)
จำนวนเซนจูรีเบรก: 166
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการสะสมคะแนนที่ชนะ: 2
รายการไม่สะสมคะแนนที่ชนะ: 3
แบร์รี ฮอว์กินส์ (อังกฤษ: Barry Hawkins) เกิดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 1979 ในดิตตัน เคนต์ เป็นนักสนุกเกอร์ชาวอังกฤษ เขาเทิร์นโปรในปี 1996 เริ่มมีชื่อเสียงในสนุกเกอร์ฤดูกาลที่ 2004/2005 เมื่อเขาไปถึงรอบ 16 คนสุดท้ายในยูเคแชมป์เปียนชิป (2004 UK Championship) รอบรองในบริดิซโอเพน (2004 British Open) และรอบรองชนะเลิศเวลส์โอเพน (2005 Welsh Open) เขาได้อยู่ในแปคฤดูกาลต่อเนื่องในอันดับท็อป 32 เขามาถึงในรอบชนะเลิศครั้งแรกและผู้ชนะในรายการออสเตรเลียนโกลด์ฟฟิลส์โอเพน (2012 Australian Goldfields Open)
แบรดลีย์ โจเซฟ

| แบรดลีย์ โจเซฟ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
เกิด: พ.ศ. 2508
ที่เกิด: วิลล์มาร์,มินเนโซตา
แนวเพลง: คอนเทมโพรารี อินสตรูเมนทอล   อะเดาต์ คอนเทมโพรารี สมูธแจ๊ซ  นิวเอจ
อาชีพ: นักประพันธ์เพลง,นักเรียบเรียงดนตรี,โปรดิวเซอร์ดนตรี,ศิลปินดนตรี
เครื่องดนตรี: เปียโน ,คีย์บอร์ด
ช่วงปี: พ.ศ. 2526 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Robbins Island Music Narada
แบรดลีย์ โจเซฟ (อังกฤษ: Bradley Joseph) (เกิดปี พ.ศ. 2508 ,วิลล์มาร์,มินเนโซตา) เป็นนักประพันธ์เพลงชาวสหรัฐอเมริกา,นักเปียโน/คีย์บอร์ด,นักเรียบเรียงดนตรี และศิลปินดนตรี มีผลงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 เขาเล่นเครื่องดนตรีได้หลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นกับวงร็อก จนกระทั่งยานนีจ้างเขาเล่นเปียโนในคอนเสิร์ต เขาได้เล่นทัวร์กับยานนีอยู่ 6 ครั้ง และได้ปรากฏในอัลบั้มดังของยานนีในอัลบั้ม Yanni Live at the Acropolis ในปี พ.ศ. 2536 เขายังมีโอกาสได้ร่วมงานกับชีน่า อีสตัน ในส่วนของนักคีย์บอร์ดและผู้ช่วยผู้กำกับดนตรี รวมถึงการแสดงในรายการโทรทัศน์ Tonight Show with Jay Leno ในปี พ.ศ. 2538
ในปี พ.ศ. 2537 โจเซฟออกผลงานเดี่ยวในชื่อ Hear the Masses ซึ่งได้ร่วมงานกับทีมงานของยานนีด้วย  ตามมาด้วยอัลบั้ม Rapture ที่บันทึกเสียงด้วยเครื่องดนตรีวงออร์เคสตรา 50 ชิ้น ในสังกัดนาราดา และเขาได้มีผลงานอีก 8 อัลบั้มและมีค่ายเพลงเป็นของตัวเองในนาม Robbins Island Music และในปี พ.ศ. 2546 โจเซฟกลับมาร่วมงานกับยานนีอีกครั้งในทัวร์ Ethnicity และได้มีผลงานในปี 2004 ที่แต่งขึ้นระหว่างการซาวด์เชคดนตรีครั้งนี้ในอัลบั้ม "Ten Outstanding Young Minnesotans".
อัลบั้ม

พ.ศ. 2537 Hear the Masses
พ.ศ. 2540 Rapture
พ.ศ. 2542 Solo Journey
พ.ศ. 2543 Christmas Around the World
พ.ศ. 2545 One Deep Breath
พ.ศ. 2546 The Journey Continues
พ.ศ. 2547-2551 Music Pets Love: While You Are Gone
พ.ศ. 2548 For the Love of It
พ.ศ. 2549 Piano Love Songs
พ.ศ. 2550 Hymns and Spiritual Songs
พ.ศ. 2551 Classic Christmas
พ.ศ. 2552 Suites & Sweets
พ.ศ. 2556 Paint the Sky
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website (อังกฤษ)
แบรม สโตกเกอร์

| แบรม สโตกเกอร์ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายแบรม สโตกเกอร์ ประมาณปี ค.ศ. 1906
เกิด: เอบราแฮม สโตกเกอร์ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1847(1847-11-08) ดับลิน, ไอร์แลนด์
เสียชีวิต: 20 เมษายน ค.ศ. 1912(1912-04-20) (64 ปี) ลอนดอน, อังกฤษ
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: ไอริช (บริติช)
ช่วงเวลา: สมัยวิกตอเรีย, สมัยเอ็ดเวิร์ด
แนว: บันเทิงคดีกอทิก, บันเทิงคดีโรมานซ์
แนวร่วมในทางวรรณคดี: วรรณกรรมสมัยวิกตอเรีย
ผลงานที่สำคัญ: แดรกคูลา
คู่สมรส: ฟลอเรนซ์ บอลคัม (ค.ศ. 1878–1912 จนเสียชีวิต)
บุตร: เออร์วิง โนเอล ทอร์นลีย์ สโตกเกอร์

ลายมือชื่อ: 
เว็บไซต์
www.bramstoker.org
แบรม สโตกเกอร์ (อังกฤษ: Bram Stoker) มีชื่อจริงว่า เอบราแฮม สโตกเกอร์ (Abraham Stoker) เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1847 ที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ เป็นบุตรชายคนที่ 3 จากบรรดาพี่น้องทั้งหมด 7 คน  บิดาของสโตกเกอร์เป็นข้าราชการ ส่วนมารดาซึ่งเป็นนักเรียกร้องสิทธิสตรีรุ่นแรก ๆ เมื่อวัยเด็กสโตกเกอร์เป็นเด็กร่างกายอ่อนแอมาก จนไม่สามารถที่จะยืนตัวตรงได้จนกระทั่งอายุ 7 ขวบ ทำให้เป็นคนช่างฝันและจินตนาการและชอบอ่านหนังสือ สโตกเกอร์ชื่นชอบในเรื่องประวัติศาสตร์ยุโรป, การเล่นแร่แปรธาตุ และที่ชอบมากที่สุดคือเรื่องเกี่ยวกับแวมไพร์ ผีร้ายตามความเชื่อของชาวยุโรปในยุคกลาง ซึ่งได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับงานเขียนวรรณคดีชิ้นสำคัญต่อไป
เมื่อโตขึ้นเป็นวัยรุ่น สโตกเกอร์กลับมีร่างกายแข็งแรงถึงขนาดเป็นนักกีฬาแชมป์ของโรงเรียนโดยเฉพาะฟุตบอล สโตกเกอร์เรียนจบจากวิทยาลัยทรินิตี (Trinity College) ในดับลิน จากนั้นก็เข้ารับราชการตามรอยบิดา พร้อมกับเริ่มเขียนบทความลงในหนังสือพิมพ์ดิไอริชเอ็กโค (The Irish Echo) และได้รู้จักกับเหล่านักเขียน นักแสดงจากลอนดอน  ในที่สุดเมื่ออายุ 31 ปี เพื่อนนักแสดงละครเวทีของเชกสเปียร์ชาวอังกฤษชื่อ เฮนรี เออร์วิง (Henry Irving) ช่วยให้เขาได้งานบริหารพิพิธภัณฑ์ไลซีอัมเทียเตอร์ในลอนดอน (Lyceum Theatre) สโตกเกอร์แต่งงาน มีลูกชายหนึ่งคน แต่ต่อมาก็อยู่แยกกับภรรยา แต่ก็ยังไปปรากฏตัวร่วมกันเมื่อออกงานสังคม
งานเขียนทั้งหมดของสโตกเกอร์มีทั้งหมด 32 เรื่อง ทั้งนวนิยาย, สารคดี, เรื่องสั้นและงานวิจารณ์ แต่ทั้งหมดนี้ไม่มีเรื่องไหนที่จะประสบความสำเร็จเท่า แดรกคูลา ในปี ค.ศ. 1897 ซึ่งกล่าวกันว่าสโตกเกอร์ได้แนวคิดเกี่ยวกับแวมไพร์นี้มาจากฝันร้ายของเขาเอง จากนั้นเขาก็ได้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับเรื่องแวมไพร์นี้อย่างจริงจังในห้องสมุด
สโตกเกอร์เสียชีวิตด้วยด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตกเมื่ออายุได้ 64 ปี เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1912 ที่กรุงลอนดอน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์แบรม สโตกเกอร์
เว็บไซต์สโตกเกอร์-แดรกคูลา เก็บถาวร 2008-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bram Stoker
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 2  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  ไอร์แลนด์  Deutsche Biographie  Trove 
อื่น ๆ:  SNAC 2  IdRef
แบร์รี แมนิโลว์

| แบร์รี แมนิโลว์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Barry Alan Pincus
เกิด:  (1943-06-17) มิถุนายน 17, 1943 (81 ปี) บรุกลิน รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
แนวเพลง: ป็อป, ซอฟต์ร็อก
อาชีพ: นักร้อง-นักแต่งเพลง, นักดนตรี, ผู้เรียบเรียง, โปรดิวเซอร์เพลง, คอนดักเตอร์
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง, คีย์บอร์ด, แอ็กคอร์เดียน
ช่วงปี: 1973–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Bell, Arista, RCA  Concord

เว็บไซต์: www.manilow.com
แบร์รี แมนิโลว์ (อังกฤษ: Barry Manilow) เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1943 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักดนตรี ผู้เรียบเรียง โปรดิวเซอร์ คอนดักเตอร์ ดาราและนักแสดง เป็นที่รู้จักจากผลงานเพลงอย่างเช่น "I Write the Songs", "Mandy", "Weekend in New England", "Could It Be Magic" และ "Copacabana" ในปี 1978 ผลงานอัลบั้ม 5 ชุดของเขามียอดขายดีบนชาร์ตอย่างต่อเนื่อง เป็นรองเพียง แฟรงก์ ซินาตรา, ไมเคิล แจ็กสันและจอห์นนี แมทิส
เขายังทำงานเป็นโปรดิวเซอร์และผู้เรียบเรียงให้กับศิลปินอื่น อย่าง เบตต์ มิดเลอร์, ดิออน วอร์วิก และโรสแมรี คลูนีย์ เขายังเขียนเพลงให้กับภาพยนตร์เพลงและโฆษณาอีกหลายเพลง ตั้งแต่ปี 2005 เขาแสดงในลาสเวกัสฮิลตัน ที่มีการแสดงกว่า 100 โชว์
แบรคิโอซอรัส

| แบรคิโอซอรัส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Late Jurassic, 154–153Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Aves
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Saurischia
อันดับย่อย:: †Sauropodomorpha
อันดับฐาน:: †Sauropoda
วงศ์:: †Brachiosauridae
สกุล:: †Brachiosaurus Riggs, 1903

Species
 B. altithorax Riggs, 1903 (type)  ?B. nougaredi de Lapparent, 1960
แบรคิโอซอรัส  (อังกฤษ: Brachiosaurus; /ˌbrækiəˈsɔːrəs/) หรือ บราชิโอซอรัส เป็นซอโรพอดขนาดใหญ่ ลำตัวยาว 30 เมตร สูง 13-15 เมตร หนัก 78 ตันหรือเท่ากับช้างแอฟริกา 15 เชือก อาศัยอยู่ในยุคจูแรสซิก 200-130 ล้านปีก่อน ขุดค้นพบในอเมริกาเหนือและแอฟริกา เคยเป็นซอโรพอดที่ตัวใหญ่ที่สุดก่อนค้นพบซุปเปอร์ซอรัส อาร์เจนติโนซอรัส และ ซูเปอร์ซอรัส
ลักษณะเด่นของแบรคิโอซอรัสที่ต่างจากซอโรพอดอื่นคือ บริเวณจมูกบนกระหม่อมมีโหนกยื่นขึ้นมาชัดเจนกว่าคามาราซอรัสหรือซอโรพอดอื่น หางสั้นไม่มีปลายแส้ มีขาหน้าที่ยาวกว่าขาหลัง ทำให้ตัวลาดลงแบบยีราฟ ส่งผลให้ส่วนคอของแบรคิโอซอรัสตั้งชันสูงกว่า ทำให้มันสามารถหาใบไม้บนยอดสูงได้ดีกว่าพวกอื่น และมีประโยชน์ในการมองเห็นไดโนเสาร์กินเนื้อแต่ไกล
แบรคิโอซอรัสป็นที่รู้จักมากจากการปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง "จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์" แต่มีข้อวิพากษ์ถึงท่าทางในภาพยนตร์ที่มันยืน 2 ขาเพื่อยืดตัวกินยอดใบไม้ ด้วยสาเหตุที่ส่วนคอของมันตั้งสูงเหมาะกับการกินอาหารบนยอดไม้อยู่แล้ว ส่วนขาหลัง 2 ข้างของมันยังสั้นและเล็ก และสรีระทางสะโพกก็น้อย นอกจากนี้มันไม่มีท่อนหางยาวสำหรับคานน้ำหนักเหมือนซอโรพอดวงศ์ดิปพลอโดซิเด จึงไม่น่าจะแบกรับน้ำหนักของร่างกายช่วงบนเวลาที่มัน "ยืน" ไหว ดังนั้นภาพที่เห็นมันยืน 2 ขาในหนังก็ไม่น่าจะจริง
แหล่งข้อมูลอื่น

Expect awe-struck travelers เก็บถาวร 2008-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, from the Field Museum. (O'Hare airport mount)
Dinosaurier-info, fact-sheet with picture (in German)
Benes, Josef. Prehistoric Animals and Plants: old-fashioned illustration of Brachiosaurus, bottom left.
Why was Brachiosaurus that big? Short summary of a peer review paper
Brachiosaurus at DinoData
dB Brachiosaurus (Natural History Museum) เก็บถาวร 2007-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กไดโนเสาร์สายพันธุ์ต่าง ๆ |
| --- | --- |
ไดโนเสาร์พันธุ์กินพืช: ดิปโพลโดคัส ·  อากัสทีเนีย ·  ไทรเซราทอปส์ ·  คามาราซอรัส  ·  สไตราโคซอรัส ·  สเตโกซอรัส ·  แพคิเซอฟาโลซอรัส ·  อิกัวโนดอน ·  เคนโทรซอรัส  ·  โซนิโดซอรัส ·  ไมอาซอร่า ·  ไซคาเนีย ·  พาราซอโรโลฟัส ·  แองไคโลซอรัส ·  พาราลิไททัน ·  ไททันโนซอรัส ·  ซอโรโพไซดอน ·  แบรกคิโอซอรัส · อาร์เจนติโนซอรัส ·  อียิปต์โตซอรัส ·  บาโรซอรัส ·  อลาโมซอรัส ·  มาเมนซีซอรัส ·  ซัลตาซอรัส ·  อะแพทโตซอรัส ·  ยีราฟฟาไททัน ·  อมาร์กาซอรัส ·  เอ๋อเหมยซอรัส ·  ชูโนซอรัส ·  แมนยาโรซอรัส ·  ยูโรปาซอรัส ·  พาตาโกไททัน ·  ซุปเปอร์ซอรัส ·  แอมพิโคเลียส ·  ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน ·  สยามโมดอน ·  ราชสีมาซอรัส ·  ฟูกูอิไททัน ·  ฟูกูอิซอรัส ·  ตังหวายโยซอรัส ·  แกลลิไมมัส ·  เลโซโทซอรัส ·  โคเรียเซอราทอปส์ ·  โปรโตเซอราทอปส์ ·  เอ็ดมอนโตซอรัส
ไดโนเสาร์พันธุ์กินเนื้อ: ไทแรนโนซอรัส ·  อัลโลซอรัส ·  วิลอซิแรปเตอร์ ·  สไปโนซอรัส ·  เมก้าแร็ปเตอร์ ·  เดสเพลโตซอรัส ·  ทอร์วอซอรัส ·  ทาร์โบซอรัส ·  อีโอแรปเตอร์ · ไจกาโนโทซอรัส ·  มาพูซอรัส ·  อโครแคนโตซอรัส ·  ยูทาห์แรปเตอร์ ·  ยูแนนลาเกีย ·  เมกะโลซอรัส บักแลนดี ·  เทอริสิโนซอรัส ·  ไดโนนีคัส ·  โอวิแรปเตอร์ ·  เซอราโตซอรัส ·  ซีโลไฟซิส ·  คอมซอกนาทัส ·  ออร์นิโทไมมัส ·  เอบิลิซอรัส ·  ซินทาซัส ·  สยามโมไทรันนัส ·  กินรีไมมัส ·  สยามโมซอรัส ·  คาร์คาโรดอนโทซอรัส ·  ไครโอโลโฟซอรัส ·  นีโอเวนีเตอร์ ·  ทรูโอดอน ·  หย่งชวนโนซอรัส ·  มอโนโลโฟซอรัส ·  ไซน์แรปเตอร์ ·  ซอโรเพกาแนกซ์ ·  อิริอาเตอร์ ·  อิเรียเทียนัส ·  ซิโนไทรันนัส ·  ซูโคไมมัส ·  แบรีออนิกซ์ ·  เฮอร์รีราซอรัส ·  คาร์โนทอรัส ·  ไดโลโฟซอรัส ·  ดาโกต้าแรปเตอร์ ·  ฟูกูอิแรปเตอร์ ·  ฟูกูอิเวเนเตอร์ ·  อิกทิโอเวเนเตอร์ ·  สยามแรปเตอร์ ·  แอลเบอร์โตซอรัส
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q14397  Wikispecies: Brachiosaurus  EoL: 4531362  Fossilworks: 38677  GBIF: 4822846  iNaturalist: 542623  IRMNG: 1202244
แบบแผนเทมเพลตเมธอด

แบบแผนเทมเพลตเมธอด (อังกฤษ: Template method pattern) เป็นแบบแผนการออกแบบซอฟต์แวร์ที่ใช้กำหนดแม่แบบหรือโครงหลักของขั้นตอนวิธี โดยไม่ได้กำหนดรายละเอียดของขั้นตอนต่างๆ ซับคลาสสามารถนิยามรายละเอียดของแต่ละขั้นตอนย่อยได้ตามความต้องการ เทมเพลตเมธอดถูกใช้เป็นส่วนหลักของซอฟต์แวร์เฟรมเวิร์ก ตัวอย่างที่นอกเหนือจากการเขียนโปรแกรมเช่น แบบแปลนบ้านที่เจ้าของบ้านสามารถเลือกสีและตกแต่งได้ภายหลัง
การนำไปใช้งาน

องค์ประกอบของแบบแผนเทมเพลตเมธอดมีดังนี้
คลาสนามธรรม (Abstract class) เป็นผู้กำหนดโครงหลักในการทำงาน
กำหนดขั้นตอนย่อยของการทำงานโดยไม่กำหนดรายละเอียด โดยสร้างเป็นเมธอดนามธรรม (Abstract method) หรืออาจจะกำหนดการทำงานพื้นฐานไว้ก็ได้
สร้างเทมเพลตเมธอดที่มีโครงของขั้นตอนวิธีและเรียกใช้ขั้นตอนย่อยที่ได้นิยามไว้แล้วเป็นเมธอดนามธรรม
คลาสรูปธรรม (Concrete class) ซับคลาสของคลาสนามธรรม กำหนดรายละเอียดของขั้นตอนย่อยที่ถูกนิยามในคลาสแม่
ตัวอย่างโค้ด > ภาษาจาวา

ตัวอย่างโปรแกรมคำนวณหาปริมาตรของรูปทรงกระบอกและรูปทรงสี่เหลี่ยมซึ่งมีสูตรร่วมกันดังนี้
ปริมาตร = พื้นที่ฐาน * ความสูง
โดยที่
คำนวณหาปริมาตรในเทมเพลตเมธอดของคลาสนามธรรม
พื้นที่ฐานของทรงกระบอกและทรงสี่เหลี่ยมมีวิธีการหาที่แตกต่างกัน อยู่ในเมธอดของซับคลาสรูปธรรม
คลาสนามธรรม ThreeDShape นิยามเมธอด getBaseArea ()  getHeight ()  และ getVolume ()  ซึ่งเป็นเทมเพลตเมธอดมีรายละเอียดการคำนวณหาปริมาตร
public abstract class ThreeDShape {
    public abstract double getBaseArea () ;
    public abstract double getHeight () ;
    
    /**
     * The Template Method
     */
    public double getVolume () {
        return getBaseArea () * getHeight () ;
    }
}
คลาสรูปธรรม Cylinder กำหนดวิธีการหาพื้นที่ฐานซึ่งเป็นรูปวงกลมในเมธอด getBaseArea ()
public class Cylinder extends ThreeDShape {
    private final double radius;
    private final double height;

    public Cylinder (double radius, double height) {
        this.radius = radius;
        this.height = height;
    }

    @Override
    public double getBaseArea () {
        return Math.PI * radius * radius;
    }

    @Override
    public double getHeight () {
        return height;
    }
}
คลาสรูปธรรม Box กำหนดวิธีการหาพื้นที่ฐานซึ่งเป็นรูปสี่เหลี่ยมในเมธอด getBaseArea ()
public class Box extends ThreeDShape {
    private final double width;
    private final double length;
    private final double height;

    public Box (double width, double length, double height) {
        this.width = width;
        this.length = length;
        this.height = height;
    }

    @Override
    public double getBaseArea () {
        return width * length;
    }

    @Override
    public double getHeight () {
        return height;
    }
}
แหล่งข้อมูลอื่น

Template Method โดย Vince Huston (อังกฤษ)
UML โครงสร้างของเทมเพลตเมธอด