stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซินเป่ย์
ประวัติศาสตร์ > ราชวงศ์ชิง

ในช่วงที่ราชวงศ์ชิงปกครองไต้หวัน คนจีนฮั่นเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันในปี 1694 จำนวนผู้อพยพจากจีนแผ่นดินได้เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากทศวรรษแห่งการพัฒนาและความเจริญรุ่งเรือง ตั้มจุ้ย (ตั้นฉุ่ย) ได้กลายเป็นท่าเรือการค้าระหว่างประเทศในปี 1850 มีการก่อตั้งสถานกงสุลและร้านค้าของอังกฤษในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งช่วยส่งเสริมธุรกิจชาในท้องถิ่น ส่งผลให้มีการส่งออกใบชาจำนวนมากไปยังยุโรป ปี 1875 เฉิ่น เป่าเจินได้เรียกร้องให้มีการจัดตั้งจังหวัดไทเป ต่อมาได้มีการประกาศจัดตั้งมณฑลฝูเจี้ยนไต้หวันในปี 1887 และพื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันก็ได้ตกอยู่ภายใต้เขตอำนาจของจังหวัดไทเป
ประวัติศาสตร์ > ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น

ในปี 1895 ราชวงศ์ชิงได้ส่งมอบไต้หวันให้กับจักรวรรดิญี่ปุ่น ในช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น พื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ รวมทั้งไทเป จีหลง และอี๋หลานในขณะนั้น อยู่ภายใต้การปกครองของ จังหวัดไทโฮกุ ได้มีการค้นพบทองคำและแหล่งแร่อื่น ๆ ที่บริเวณภูเขาจีหลง กระตุ้นให้เกิดการขุดเหมืองในพื้นที่แห่งนี้ เดือนตุลาคม 1896 รัฐบาลญี่ปุ่นได้แบ่งพื้นที่ทำเหมืองบริเวณภูเขาจีหลงออกเป็น 2 เขต ได้แก่ เขตตะวันออก กำหนดให้ชื่อว่า คินกาเซกิ และเขตตะวันตก กำหนดให้ชื่อว่า คีวฟุง ปัจจุบันทั้ง 2 เขตนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตรุ่ยฟาง และยังมีการออกกฎข้อบังคับห้ามไม่ให้บริษัทเหมืองแร่ในท้องถิ่นของไต้หวันทำเหมืองในพื้นที่ แต่จะให้สิทธิ์ในการทำเหมืองแก่บริษัทญี่ปุ่นแทน
ประวัติศาสตร์ > สาธารณรัฐจีน

หลังจากญี่ปุ่นมอบไต้หวันให้แก่สาธารณรัฐจีนในเดือนตุลาคม 1945 เมื่อวันที่ 25 ธันวาคมในปีเดียวกัน พื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันเป็นเขตการปกครองที่มีชื่อว่า เทศมณฑลไทเป โดยมีนครปั่นเฉียวเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑล ในเดือนกรกฎาคม 1949 ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลง เนื่องจากเมืองเป่ย์โถวและเมืองชื่อหลินแยกตัวออกไปเป็นส่วนหนึ่งของสำนักบริหารเฉ่าชานที่ก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักบริหารหยางหมิงซาน วันที่ 1 กรกฎาคม 1968 ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลงอีก 205.16 ตารางกิโลเมตร (79.21 ตารางไมล์) เนื่องจากเมืองจิ๋งเหม่ย์ เมืองหนานกั่ง ตำบลมู่จ้า และตำบลเน่ย์หู พร้อมด้วยเมืองเป่ย์โถวและเมืองชื่อหลิน ได้แยกไปรวมกับนครไทเป
ต่อมา เทศมณฑลไทเปได้แบ่งเป็น 10 นครภายใต้เทศมณฑล, 4 เมือง และ 15 ตำบล และแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 1,017 หมู่บ้าน และ 21,683 ละแวก เดือนสิงหาคม 1992 มีการปรับเส้นแบ่งเขตระหว่างนครไทเปและเทศมณฑลไทเป ทำให้ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลงไปอีก 0.03 ตารางกิโลเมตร (0.012 ตารางไมล์) วันที่ 25 ธันวาคม 2010 เทศมณฑลไทเปได้รับการยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงในชื่อ นครซินเป่ย์ ซึ่งประกอบด้วย 29 เขต โดยมีเขตปั่นเฉียวเป็นที่ตั้งศาลาว่าการนคร
ภูมิศาสตร์

นครซินเป่ย์ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของเกาะไต้หวัน ครอบคลุมอาณาเขตกว้างใหญ่และมีลักษณะภูมิประเทศที่หลากหลาย ได้แก่ ภูเขา เนินเขา ที่ราบ และแอ่งลุ่มน้ำ ทางตอนเหนือของเมืองมีแนวชายฝั่งยาว 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) ซึ่งมีชายหาดที่สวยงาม แม่น้ำตั้นฉุ่ยเป็นแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่านนครซินเป่ย์ มีแม่น้ำสาขา 3 สายใหญ่ ได้แก่ แม่น้ำซินเตี้ยน แม่น้ำจีหลง และแม่น้ำต้าฮั่น โดยบางช่วงได้จัดทำเป็นสวนสาธารณะริมแม่น้ำ ยอดเขาที่สูงที่สุดในเมืองคือ เขาจู๋จึ ซึ่งมีความสูง 1,094 เมตร ตั้งอยู่ในเขตซานจือ
การปกครอง

นครซินเป่ย์เป็นเขตเทศบาลพิเศษที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลกลางสาธารณรัฐจีน ฝ่ายบริหารนครซินเป่ย์มีหัวหน้าเป็นนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้ง และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ศาลาว่าการนครซินเป่ย์ในเขตปั่นเฉียว นายกเทศมนตรีนครซินเป่ย์คนปัจจุบันคือ โหว โหย่วอี๋ จากพรรคก๊กมินตั๋ง
การปกครอง > การบริหารเทศบาล

ดูเพิ่ม: เขตการปกครองของไต้หวัน
นครซินเป่ย์แบ่งออกเป็น 28 เขต (區; qū) และ 1 เขตชนพื้นเมืองภูเขา (山地原住民區; shāndì yuánzhùmín qū) และแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 1,017 หมู่บ้าน (里; lǐ) และ 21,683 ละแวก (鄰; lín) ที่ตั้งของศาลาว่าการอยู่ที่เขตปั่นเฉียว
ประชากรศาสตร์ > การแปรผันของประชากร

ข้อมูลตั้งแต่ปี 1981
| ปี ค> ศ. | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จำนวนประชากร | 2,354,858 | 2,445,129 | 2,514,191 | 2,588,396 | 2,663,683 | 2,727,510 | 2,800,881 | 2,888,326 | 2,970,205 | 3,048,034 |
| ปี ค.ศ. | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 |
| จำนวนประชากร | 3,107,278 | 3,162,346 | 3,222,629 | 3,260,731 | 3,305,615 | 3,355,299 | 3,420,535 | 3,459,624 | 3,510,917 | 3,567,896 |
| ปี ค.ศ. | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 |
| จำนวนประชากร | 3,610,252 | 3,641,446 | 3,676,533 | 3,708,099 | 3,736,677 | 3,767,095 | 3,798,015 | 3,833,730 | 3,873,653 | 3,897,367 |
| ปี ค.ศ. | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
| จำนวนประชากร | 3,916,451 | 3,939,305 | 3,954,929 | 3,966,818 | 3,970,644 | 3,979,208 | 3,986,689 | 3,995,717 | 4,018,696 |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาอังกฤษ)
Taipeipedia
คู่มือการท่องเที่ยว ซินเป่ย์ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ซินเป่ย์ ที่โอเพินสตรีตแมป
| ด ค กนครในประเทศไต้หวัน |
| --- | --- |
นครปกครองโดยตรง:  เกาสฺยง  ซินเป่ย์  เถา-ยฺเหวียน  ไถจง  ไถหนาน  ไทเป 
นครภายใต้มณฑล:  จีหลง  เจียอี้  ซินจู๋ 
นครภายใต้เทศมณฑล:  จางฮว่า  จู๋เป่ย์  โต่วลิ่ว  ไถตง  โถวเฟิ่น※  ไท่เป่า  ผิงตง  ผูจื่อ※  ยฺเหวียนหลิน※  หนานโถว  หม่ากง  เหมียวลี่  อี๋หลาน  ฮวาเหลียน 
ศูนย์กลางเทศมณฑลที่ไม่ใช่นคร:  จินเฉิง  หนานกาน 
หมายเหตุ: ※ นครที่ไม่ได้เป็นศูนย์กลางเทศมณฑล
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
แม่น้ำตั้นฉุ่ย
โหว โหย่วอี๋ ดำรงตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรีนครซินเป่ย์
สำนักบริหารนครซินเป่ย์
สภานครซินเป่ย์
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์

| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ |
| --- | --- |
พระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 4 พระองค์เจ้าชั้นโท

ประสูติ: 6 กันยายน พ.ศ. 2421
สิ้นพระชนม์: 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 (53 ปี)
หม่อม: หม่อมราชวงศ์สุข จักรพันธุ์ หม่อมลิ้นจี่ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา หม่อมลำใย จักรพันธุ์ ณ อยุธยา หม่อมเชื้อ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา หม่อมกิมไหล จักรพันธุ์ ณ อยุธยา หม่อมโป๊ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
พระบุตร: 28 องค์
ราชสกุล: จักรพันธุ์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์
พระมารดา: หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์
มหาอำมาตย์ตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าเสรฐวงษ์วราวัตร จักรพันธุ์ (6 กันยายน พ.ศ. 2421 - 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475) พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ กับหม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ ทรงเป็นจางวางพิเศษพระราชวังบางปะอิน องคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระประวัติ

พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ ประสูติเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2421 เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ มีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า ทรงเข้าพิธีโสกันต์เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2434 วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2441 ทรงผนวชเป็นพระภิกษุ ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เป็นพระอุปัชฌาย์ หม่อมเจ้าพร้อม ลดาวัลย์และพระสาสนโสภณ (อ่อน อหึสโก) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลังลาสิกขาได้เข้ารับราชการ ทรงดำรงตำแหน่งผู้รักษาพระราชวังบางปะอิน ต่อมาในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2447 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้ว่าราชการอำเภอพระราชวัง
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" และเลื่อนขึ้นเป็น "พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" เมื่อ พ.ศ. 2443 ต่อมาวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น พระองค์เจ้าต่างกรม มีพระนามว่า พระเจ้าวรวงษ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ ทรงศักดินา 11000 ได้รับพระราชทานเครื่องยศ ได้แก่ กากระบอกทองคำพร้อมถาดรองตามมงกุฎ พระมาลาเสร้าสเทิน ฉลองพระองค์จีบแลเจียรบาตพร้อมสำรับ หีบหมากไม้แดงหุ้มทองคำลงยาตรามงกุฎ และพระแสงญี่ปุ่นฝักก้าไหล่ทอง
วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2451 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นปลัดมณฑลกรุงเก่า
วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานตราตั้งเป็นองคมนตรี ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ สิ้นพระชนม์ ณ วังถนนดำรงรักษ์ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 เวลา 01:35 น. สิริพระชันษา 53 ปี พระราชทานเพลิง ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2476
พระยศ

22 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 ว่าที่นายหมวดตรี
– นายหมวดโท
– นายหมวดเอก
20 กุมภาพันธ์ 2462 – นายกองตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2443 –  เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2452 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2443 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2444 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2453 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 (ว.ป.ร.3)
พ.ศ. 2469 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 3 (ป.ป.ร.3)
ราชตระกูล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  | พระชนก: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย |
| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  | พระชนก: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ | พระอัยกาฝ่ายพระชนก: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี |
| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  | พระชนก: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี | พระปัยกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ |
| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  | พระชนก: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก: สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก: หม่อมน้อย ศิริวงศ์ ณ อยุธยา |
| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  | พระชนนี: หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามงคลเลิศ | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี: สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ |
| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  | พระชนนี: หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ | พระอัยกาฝ่ายพระชนนี: พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามงคลเลิศ | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี:  หม่อมน้อย ศิริวงศ์ ณ อยุธยา |
| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  | พระชนนี: หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: หม่อมพลบ ศิริวงศ์ ณ อยุธยา | พระปัยกาฝ่ายพระชนนี:  ไมมีข้อมูล |
| พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  | พระชนนี: หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ | พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี: หม่อมพลบ ศิริวงศ์ ณ อยุธยา | พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี:  ไม่มีข้อมูล |
สโมสรฟุตบอลกมบักยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลกมบักยูไนเต็ด เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอาชีพในเอสลีกของประเทศสิงคโปร์ กมบักยูไนเต็ดเคยเล่นสนามเหย้าที่สนามกีฬาบูกิตกมบักก่อนที่จะย้ายไปที่สนามกีฬาจูรงตะวันตกใน ค.ศ. 2006 จนกระทั่งยุบตัวลงใน ค.ศ. 2012
อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ โชคทวี พรหมรัตน์
ฤดูกาล

| ฤดูกาล | สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก> อันดับ | สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก> ดวลลูกโทษ | สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก> ชนะ | สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก> เสมอ | สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก> แพ้ | สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก> F | สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก> A | สิงคโปร์พรีเมียร์ลีก> คะแนน | สิงคโปร์คัพ | สิงคโปร์ลีก คัพ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1998 | 10 | 20 | 3 | 4 | 13 | 25 | 52 | 13 | รอบกลุ่ม |  |
| 1999 | 5 | 22 | 8 | 8 | 6 | 35 | 35 | 32 | รอบก่อนชิงชนะเลิศ |  |
| 2000 | 5 | 22 | 11 | 4 | 7 | 33 | 26 | 37 | รอบก่อนชิงชนะเลิศ |  |
| 2001 | 10 | 33 | 8 | 4 | 21 | 36 | 72 | 28 | รอบกลุ่ม |  |
| 2002 | 12 | 33 | 2 | 6 | 25 | 33 | 83 | 12 | รอบกลุ่ม |  |
2003: 
2004: 
2005: 
| 2006 | 8 | 30 | 8 | 8 | 14 | 48 | 54 | 32 | 16 ทีมสุดท้าย |  |
| 2007 | 4 | 33 | 13 | 9 | 11 | 54 | 40 | 48 | รอบก่อนชิงชนะเลิศ | รองชนะเลิศอันดับ 2 |
| 2008 | 5 | 33 | 14 | 10 | 9 | 47 | 39 | 54 | 16 ทีมสุดท้าย | ชนะเลิศ |
| 2009 | 3 | 30 | 14 | 11 | 5 | 52 | 32 | 53 | 16 ทีมสุดท้าย | รอบก่อนชิงชนะเลิศ |
| 2010 | 6 | 33 | 12 | 10 | 11 | 33 | 25 | 46 | 16 ทีมสุดท้าย | รอบรองชนะเลิศ |
| 2011 | 6 | 33 | 14 | 6 | 13 | 43 | 41 | 48 | รอบก่อนชิงชนะเลิศ | รอบก่อนชิงชนะเลิศ |
| 2012 | 9 | 24 | 7 | 8 | 9 | 23 | 29 | 29 | รองชนะเลิศอันดับ 2 | รอบก่อนชิงชนะเลิศ |
2013: 
2014: 

กมบักยูไนเต็ดออกจากสิงคโปร์ลีกใน ค.ศ. 2003 ถึง 2005 และออกครั้งที่สองนับตั้งแต่ ค.ศ. 2013 เป็นต้นมา
อัปเดตครั้งสุดท้ายในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014
ผู้จัดการ

เดวิด โอคอนเนอร์ (1999)
Moey Yoke Ham (มกราคม 2000 – สิงหาคม 2001)
อีวัน รัซเนวิช (มกราคม 2002 – กุมภาพันธ์ 2002)
จิมมี เพียร์สัน (พฤษภาคม 2002 – สิงหาคม 2002)
ซาลิม โมอิน (มกราคม 2006 – ธันวาคม 2007)
ซวันดี อะฮ์มัด (มกราคม – 8 กรกฎาคม 2008)
A. Shasi Kumar (ชั่วคราว) (8 กรกฎาคม – มกราคม 2009)
แดร์เรน สจวต (มกราคม – 11 ธันวาคม 2009)
K Balagumaran (มกราคม – 13 ธันวาคม 2012)
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website
S.League profile on Gombak United FC เก็บถาวร 2008-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เวิลด์ออฟเควสท์

| เวิลด์ออฟเควสท์ |
| --- | --- |
ประเภท: Sci fi Comedy Action Adventure
สร้างโดย: Jason Kruse
พัฒนาโดย: Stephen Sustarsic & Steve Cuden
เสียงของ: Ron Pardo Landon Norris James Rankin Kedar Brown Krystal Meadows Melissa Altro
ผู้ประพันธ์ดนตรีแก่นเรื่อง: Voodoo Highway Music
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: World of Quest by Ron Pardo, Jennifer Hudson and Brian Kelly
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: World of Quest (instrumental)
ผู้ประพันธ์เพลง: James Chapple Brian Pickett David Kelly Graeme Cornies
ประเทศแหล่งกำเนิด: United States (Season 1) Canada
จำนวนฤดูกาล: 2
จำนวนตอน: 26 (50 segments)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   Michael Hirsh  Toper Taylor  John Vandervelde  Stephen Sustarsic  Pamela Slavin 
ผู้อำนวยการสร้าง: Michelle Melanson (S1) Jane Crawford (S2)
ความยาวตอน: 20 minutes
บริษัทผู้ผลิต: Cookie Jar Entertainment Komikwerks
ออกอากาศ
เครือข่าย: Kids' WB (USA) (Season 1) Teletoon (Canada)
ออกอากาศ: 15 มีนาคม ค.ศ. 2008 (2008-03-15) – 29 มิถุนายน ค.ศ. 2009 (2009-06-29)
เวิลด์ออฟเควสท์ (อังกฤษ: World of Quest) คือการ์ตูนแคนาดา ผลิตโดย Cookie Jar Entertainment และ Komikwerk ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2551 ถึงวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ดัดแปลงจากนวนิยายภาพในชื่อเดียวกัน ออกอากาศทางช่อง เทเลตูน และ The CW
ตัวละคร

Quest
Prince Nestor
Graer
Gatling
Way
Anna Maht
Albert
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี

| พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี |
| --- | --- |
พระราชวรวงศ์เธอ ชั้น 5 พระองค์เจ้าชั้นโท
ประสูติ: 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417
สิ้นพระชนม์: 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478 (61 ปี)
หม่อม: หม่อมน้อม รุจจวิชัย ณ อยุธยา
พระบุตร: หม่อมเจ้าฉวีวงศ์ รุจจวิชัย หม่อมเจ้าพงศ์รุจา รุจจวิชัย
ราชสกุล: รุจจวิชัย
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
พระมารดา: จอมมารดาสมบุญ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 — 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 19 ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาสมบุญ
| พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี |
| --- | --- |
รับใช้: กรมวังนอก
ชั้นยศ:  ร้อยเอก
พระประวัติ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี ประสูติเมื่อวันพุธที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาสมบุญ ธิดาพระยาภักดีภูบาล
พระองค์เจ้ารุจาวรฉวีทรงรับราชการในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีความรู้ทางช่างจากวังหน้ามาก่อน จึงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นปลัดกรมวังนอก บังคับการพลชาววังประจำการในพระบรมมหาราชวัง ว่าที่นายร้อยเอกบังคับกอง กองร้อยที่ 1 กรมวังนอก ผู้ช่วยเจ้ากรมวังนอก ทรงบังคับบัญชาทหารรักษาวัง และกำกับพนักงานยิงปืนบอกเวลา ต่อมาเมื่อมีการโอนย้ายกรมช่างสิบหมู่มาสังกัดกรมวังนอก พระองค์จึงได้เปลี่ยนมาทรงงานช่างที่ถนัด จนสิ้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478 สิริพระชันษา 61 ปี
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี เป็นต้นราชสกุลรุจจวิชัย เสกสมรสกับหม่อมน้อม รุจจวิชัย ณ อยุธยา มีพระโอรสและพระธิดา 2 องค์ คือ
หม่อมเจ้าหญิงฉวีวงศ์ รุจจวิชัย (ประสูติ พ.ศ. 2448) ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เพื่อสมรส
หม่อมเจ้าพงศ์รุจา รุจจวิชัย (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 — 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2516) เสกสมรสกับหม่อมสมศรี รุจจวิชัย ณ อยุธยา และหม่อมนิลุบล รุจจวิชัย ณ อยุธยา มีโอรสและธิดา ดังนี้
หม่อมราชวงศ์ชาญชัย รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์ไวยวุฒิ รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์ชุติชนิศ รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์อิศเรศ รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์เชษฐชัย รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์รมัยฤทธิ์ รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์หญิงมิสกมาน รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์หญิงภุมวารวดี รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์อัจฉรีย์ชัย รุจจวิชัย
หม่อมราชวงศ์หญิงปรไมศวรรย์ รุจจวิชัย
พระอิสริยยศ

22 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 — 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 : พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี
15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 — 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478 : พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารุจาวรฉวี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2449 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2444 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 5 (ร.จ.ท.5)
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา

| หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา |
| --- | --- |
 หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา
ประสูติ: พ.ศ. 2396
สิ้นชีพิตักษัย: 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454
ราชวงศ์: จักรี
ราชสกุล: กปิตถา
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา หรือ หม่อมเจ้าพัฒนา กปิตถา (พ.ศ. 2396 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ และเป็นพระนัดดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระประวัติ

หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2396 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์
เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระบิดาได้ให้ผนวชเรียนอยู่ที่วัดบวรนิเวศวิหาร ต่อมาเมื่อเจริญพระชันษาขึ้นได้ทรงลาสิกขามารับราชการในกรมพระอาลักษณ์ ซึ่งเป็นกรมในกำกับของกรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ พระบิดาของพระองค์ พระองค์ได้รับการไว้วางพระราชหฤทัยจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับใช้อย่างใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท ต่อมาพระองค์ได้นำธิดาคนคือ หม่อมราชวงศ์จิ๋ว กปิตถา ถวายตัวเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ซึ่งในเวลาต่อมาเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จิ๋วได้ประสูติพระราชธิดาพระองค์หนึ่ง แต่สิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา ทั้งนี้เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์จิ๋วยังคงเป็นเจ้าจอมคนโปรดที่ได้รับพระราชทานเรือนเป็นพิเศษในพระบรมมหาราชวัง
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454 พระชันษา 58 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดอินทารามวรวิหาร ในคลองบางกอกใหญ่ วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2455
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2446 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
วานิช โปตะวณิช

วานิช โปตะวนิช นักดนตรี และวาทยกรชาวไทย และผู้อำนวยเพลงของวงซิมโฟนีกรุงเทพ มีลูกชายชื่อต๊อบ
ประวัติ

วานิช โปตะวนิช นักทรัมเปต หัวหน้ากลุ่มทรัมเปต และวาทยกรประจำวง (Resident Conductor) วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ และ วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร (Thai National Symphony Orchestra - TH NSO)
วานิช เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ Rotterdam Conservatory ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันเป็นข้าราชการอยู่ที่สำนักการสังคีต กรมศิลปากร และสอนวิชาทรัมเปตอยู่ที่ โรงเรียนดนตรีมีฟ้า เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาทักษะการเล่นทรัมเป็ตให้กับ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัย มศว ประสานมิตร เป็นต้น และเป็นผู้ควบคุมวง Buu Symphonic Band  สาขาวิชาดนตรีและการแสดง  คณะศิลปกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยบูรพา  และ วงดุริยางค์ แห่ง มหาวิทยาลัยรังสิต
วานิช โปตะวนิช  เป็นผู้อำนวยเพลงประจำ ของวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
เลย์คูล
ผลงาน

Pro Wrestling Illustrated
Woman of the Year (2010) – McCool
PWI ranked Layla No. 36 of the top 50 female singles wrestlers in the PWI Female 50 in 2010
PWI ranked McCool No. 1 of the top 50 female singles wrestlers in the PWI Female 50 in 2010
World Wrestling Entertainment
WWE Divas Championship (1 time) – McCool
WWE Women's Championship (2 times) – McCool (1), Layla (1)
Slammy Award for Diva of the Year (2010) – McCool
Slammy Award for Knucklehead Moment of the Year (2010) Losing to Mae Young at Old School Raw
Ranked #36 on WWE.com's "50 Greatest Tag Teams in WWE History"
แหล่งข้อมูลอื่น

Layla's WWE profile
McCool's WWE Profile
↑  "Achievement Awards: Woman". Pro Wrestling Illustrated. January 7, 2011. สืบค้นเมื่อ January 8, 2011.
1 2  "Pro Wrestling Illustrated (PWI) Female 50 for 2010". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ January 11, 2015.
1 2  "RAW Results December 13, 2010". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ December 13, 2010.
พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร

พระบาทสมเด็จพระนโรดม  (เขมร: ព្រះបាទនរោត្តម, พฺระบาทนโรตฺตม "พระบาทนโรดม") หรือ สมเด็จพระนโรดมพรหมบริรักษ์ หรือ นักองค์ราชาวดี (เขมร: អង្គ រាជាវតី, องคฺราชาวดี "องค์ราชาวดี") เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 109 แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี (นักองค์ด้วง) และเป็นพระเชษฐาร่วมสมเด็จพระราชบิดาของ พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ (นักองค์สีสุวัตถิ์) กษัตริย์กัมพูชาองค์ต่อมาซึ่งทรงขึ้นครองราชย์เมี่อ พ.ศ. 2447 สืบต่อจากพระองค์
ในรัชสมัยของพระองค์กัมพูชาได้หลุดพ้นการตกอยู่ภายใต้การปกครองของสยามและกลายมาเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ทำให้พระองค์ได้ทรงเป็นกษัตริย์แห่งกัมพูชาองค์แรกที่อยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส
เมื่อทรงพระเยาว์

|  พระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชายุคใหม่ |
| --- | --- |
: สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร
: พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์
: พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครั้งที่ 1)
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
: พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครั้งที่ 2)
: พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
ด ค ก
เสด็จพระราชสมภพเมี่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2377 ที่อังกอร์โบเร (จังหวัดตาแก้ว) ขณะที่เอกสารของไทยระบุว่าพระองค์เสด็จพระราชสมภพที่กรุงเทพมหานคร
เมื่อพำนักในกรุงเทพฯ พระองค์มีสถานะเป็นพระราชบุตรบุญธรรมของกษัตริย์สยาม ผนวชในธรรมยุติกนิกาย 1 พรรษาที่วัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร เมื่อสมเด็จพระหริรักษ์รามาธิบดีขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากรุงกัมพูชาแล้ว พระองค์ได้ส่งพระราชโอรส คือ นักองค์ราชาวดี เข้ามาทำราชการที่กรุงเทพมหานครในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดีมีใบบอกเข้ามายังกรุงเทพมหานครว่า "ตนมีชนมายุเจริญล่วงมากไปแล้ว ขอพระราชทานให้พระเจ้าแผ่นดินสยาม ทรงตั้งนักพระองค์ราชาวดี บุตรผู้ใหญ่เป็นมหาอุปราช นักพระองค์ศรีสวัสดิ์บุตรที่ 2 เป็นพระแก้วฟ้า ออกไปช่วยรักษาเมืองเขมร" ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้นักพระองค์ราชาวดีมีนามว่า "องค์พระนโรดมพรหมบริรักษ์มหาอุปราช" ตั้งนักพระองค์ศรีสวัสดิ์เป็น "องค์หริราชดะไนไกรแก้วฟ้า" ตามที่พระเจ้ากรุงกัมพูชาทรงขอมา เมื่อ พ.ศ. 2400