stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส
ราชวงศ์กาโรแล็งเชียง

|  | พระนาม | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าเปแป็งพระวรกายเตี้ย | พ.ศ. 1295   (ค.ศ. 752) | พ.ศ. 1311  (ค.ศ. 768) |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 1 ชาร์เลอมาญ | พ.ศ. 1311   (ค.ศ. 768) | พ.ศ. 1357  (ค.ศ. 814) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 1 ผู้เคร่งครัด | พ.ศ. 1357   (ค.ศ. 814) | 20 มิถุนายน พ.ศ. 1383   (ค.ศ. 840) |
|  | พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ไร้พระเกศา | พ.ศ. 1386   (ค.ศ. 843) | 6 ตุลาคม พ.ศ. 1420   (ค.ศ. 877) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 ผู้ตรัสติดอ่าง | 6 ตุลาคม พ.ศ. 1420   (ค.ศ. 877) | 10 เมษายน พ.ศ. 1422   (ค.ศ. 879) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 | 10 เมษายน พ.ศ. 1422   (ค.ศ. 879) | 5 สิงหาคม พ.ศ. 1425   (ค.ศ. 882) |
|  | พระเจ้าคาร์โลมัน | 10 เมษายน พ.ศ. 1422   (ค.ศ. 879) | 6 ธันวาคม พ.ศ. 1427   (ค.ศ. 884) |
|  | พระเจ้าชาร์ล พระวรกายพ่วงพี | พ.ศ. 1428   (ค.ศ. 885) | 13 มกราคม พ.ศ. 1431   (ค.ศ. 888) |
|  | โอโด | 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1431   (ค.ศ. 888) | 1 มกราคม พ.ศ. 1441   (ค.ศ. 898) |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 3 ผู้เรียบง่าย (the Simple) หรือผู้ซื่อตรง (the Straightforward) | 1 มกราคม พ.ศ. 1441   (ค.ศ. 898) | 30 มิถุนายน พ.ศ. 1465   (ค.ศ. 922) |
|  | พระเจ้าโรแบร์ที่ 1 | 30 มิถุนายน พ.ศ. 1465   (ค.ศ. 922) | 15 มิถุนายน พ.ศ. 1466   (ค.ศ. 923) |
|  | รูดอล์ฟ | 13 กรกฎาคม พ.ศ. 1466   (ค.ศ. 923) | 14 มกราคม พ.ศ. 1466   (ค.ศ. 923) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 | 19 มิถุนายน พ.ศ. 1466   (ค.ศ. 923) | 10 กันยายน พ.ศ. 1497   (ค.ศ. 954) |
|  | พระเจ้าโลแทร์ | 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 1497   (ค.ศ. 954) | 2 มีนาคม พ.ศ. 1529   (ค.ศ. 986) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 | 8 มิถุนายน พ.ศ. 1529   (ค.ศ. 986) | 22 พฤษภาคม พ.ศ. 1530   (ค.ศ. 987) |
ราชวงศ์กาเปเตียง

ราชวงศ์กาเปเตียงนี้เป็นราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าอูก กาแป (Hugues Capet) ซึ่งปกครองฝรั่งเศสตั้งแต่ปี พ.ศ. 1530 ถึง พ.ศ. 2335 (ช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส) และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2357 ถึง พ.ศ. 2391
|  | พระนาม | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าอูก กาแป | 3 กรกฎาคม พ.ศ. 1530(ค.ศ. 987)  | 24 ตุลาคม พ.ศ. 1539(ค.ศ. 996) |
|  | พระเจ้าโรแบร์ที่ 2 ผู้เคร่งศาสนา | 24 ตุลาคม พ.ศ. 1539(ค.ศ. 996)  | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 1574(ค.ศ. 1031) |
|  | พระเจ้าอ็องรีที่ 1 | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 1574(ค.ศ. 1031)  | 4 สิงหาคม พ.ศ. 1603(ค.ศ. 1060) |
|  | พระเจ้าฟิลิปที่ 1 | 4 สิงหาคม พ.ศ. 1603(ค.ศ. 1060)  | 29 กรกฎาคม พ.ศ. 1651(ค.ศ. 1108) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 พระวรกายพ่วงพี | 29 กรกฎาคม พ.ศ. 1651(ค.ศ. 1108)  | 1 สิงหาคม พ.ศ. 1680(ค.ศ. 1137) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ผู้ทรงพระเยาว์ | 1 สิงหาคม พ.ศ. 1680(ค.ศ. 1137)  | 18 กันยายน พ.ศ. 1723(ค.ศ. 1180)  |
|  | พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ออกุสตุส | 18 กันยายน พ.ศ. 1723(ค.ศ. 1180)  | 14 กรกฎาคม พ.ศ. 1766(ค.ศ. 1223) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 ผู้กล้าหาญ | 14 กรกฎาคม พ.ศ. 1766(ค.ศ. 1223)  | 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 1769(ค.ศ. 1226)  |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ผู้เป็นนักบุญ   (เซนต์หลุยส์) | 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 1769(ค.ศ. 1226)   | 25 สิงหาคม พ.ศ. 1813(ค.ศ. 1270)  |
|  | พระเจ้าฟิลิปที่ 3 ผู้กล้าหาญ | 25 สิงหาคม พ.ศ. 1813(ค.ศ. 1270)  | 5 ตุลาคม พ.ศ. 1828(ค.ศ. 1285) |
|  | พระเจ้าฟิลิปที่ 4 ผู้ทรงพระสิริโฉม | 5 ตุลาคม พ.ศ. 1828(ค.ศ. 1285)   | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 1857(ค.ศ. 1314)  |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 10 ผู้ทะเลาะวิวาท | 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 1857(ค.ศ. 1314)   | 5 มิถุนายน พ.ศ. 1859(ค.ศ. 1316)  |
|  | พระเจ้าจอห์นที่ 1 ผู้สมภพหลังสิ้นพระบิดา  "จอห์น เลอ พรีเมียร์" | 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 1859(ค.ศ. 1316)   | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 1859(ค.ศ. 1316)  |
|  | พระเจ้าฟิลิปที่ 5 พระวรกายสูง | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 1859(ค.ศ. 1316)   | 3 มกราคม พ.ศ. 1865(ค.ศ. 1322)  |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 4 ผู้มีพระจริยวัตรงาม  "เลอ เบล" | 3 มกราคม พ.ศ. 1865 (ค.ศ. 1322)  | 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1871(ค.ศ. 1328)  |
ราชวงศ์วาลัวส์แห่งราชวงศ์กาเปเตียง > พ.ศ. 1871-2041(1328-1498)

|  | พระนาม | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าฟิลิปที่ 6 ผู้ประสบโชค (Philip le Fortuné) | 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1871(ค.ศ. 1328)  | 22 สิงหาคม พ.ศ. 1893(ค.ศ. 1350) |
|  | พระเจ้าจอห์นที่ 2 ผู้รุ่งเรือง (Jean le Bon) | 22 สิงหาคม พ.ศ. 1893(ค.ศ. 1350)  | 8 สิงหาคม พ.ศ. 1907(ค.ศ. 1364) |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 5 ผู้รอบรู้ (Charles le Sage) | 8 สิงหาคม พ.ศ. 1907(ค.ศ. 1364)  | 16 กันยายน พ.ศ. 1923(ค.ศ. 1380)  |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 6 พระปิยราช (Charles le Bien-Aimé หรือ Charles le Fol) | 16 กันยายน พ.ศ. 1923(ค.ศ. 1380)  | 21 ตุลาคม พ.ศ. 1965(ค.ศ. 1422) |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 7 ผู้มีชัย (Charles le Victorieux) | 21 ตุลาคม พ.ศ. 1965(ค.ศ. 1422)  | 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2004(ค.ศ. 1461) |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ผู้ทรงรอบคอบและดกดื่นแมงมุม (Louis l'universelle aragne-พระราชาแมงมุม) | 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2004(ค.ศ. 1461)  | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2026(ค.ศ. 1483) |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 8 ผู้อ่อนโยน (Charles l'Affable) | 30 สิงหาคม พ.ศ. 2026(ค.ศ. 1483) | 7 เมษายน พ.ศ. 2041(ค.ศ. 1498) |
ราชวงศ์วาลัวส์แห่งราชวงศ์กาเปเตียง > ราชวงศ์แลงคาเตอร์

|  | พระนาม | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ | 7 เมษายน พ.ศ. 2041(ค.ศ. 1498)  | 1 มกราคม พ.ศ. 2058(ค.ศ. 1515) |
ราชวงศ์วาลัวส์แห่งราชวงศ์กาเปเตียง > สายวาลัวส์-ออร์เลอองส์

|  | พระนาม | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 บิดาแห่งราษฎร | 7 เมษายน พ.ศ. 2041(ค.ศ. 1498)  | 1 มกราคม พ.ศ. 2058(ค.ศ. 1515) |
ราชวงศ์วาลัวส์แห่งราชวงศ์กาเปเตียง > สายวาลัวส์-อองกูแลม

|  | พระนาม | เสด็จขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุด |
| --- | --- | --- | --- |
|  | พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 | 1 มกราคม พ.ศ. 2058(ค.ศ. 1515)  | 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2090(ค.ศ. 1547) |
|  | พระเจ้าอ็องรีที่ 2 | 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2090(ค.ศ. 1547)  | 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2102(ค.ศ. 1559) |
|  | พระเจ้าฟร็องซัวที่ 2 | 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2102(ค.ศ. 1559)  | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2103(ค.ศ. 1560) |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 9 | 5 ธันวาคม พ.ศ. 2103(ค.ศ. 1560)  | 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2117(ค.ศ. 1574) |
|  | พระเจ้าอ็องรีที่ 3 | 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2117(ค.ศ. 1574)  | 2 สิงหาคม พ.ศ. 2132(ค.ศ. 1589) |
ราชวงศ์บูร์บง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
   ราชวงศ์บูร์บง : Bourbon    (พ.ศ. 2132 - พ.ศ. 2335) • ราชวงศ์บูร์บง •
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | ขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการครองราชย์ | หมายเหตุ |  |  |
|  | พระเจ้าอ็องรีที่ 4 กษัตริย์ที่ดีและเจ้าชู้ (Henri IV) | 2 สิงหาคม พ.ศ. 2132 (ค.ศ. 1589) | 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2153 (ค.ศ. 1610) | • ทรงเป็นหลานยายของพี่สาวในพระเจ้าฟรองซัวที่ 1   |  |  |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 ผู้ทรงเที่ยงธรรม (Louis XIII) | 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2153 (ค.ศ. 1610) | 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2186 (ค.ศ. 1643) | • เป็นพระโอรสของพระเจ้าอองรีที่ 4   |  |  |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 มหาราช,สุริยกษัตริย์ (Louis XIV) | 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2186 (ค.ศ. 1643) | 1 กันยายน พ.ศ. 2258 (ค.ศ. 1715) | • เป็นพระโอรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13   |  |  |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 พระปิยราชของราษฎร (Louis XV) | 1 กันยายน พ.ศ. 2258 (ค.ศ. 1715) | 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2317 (ค.ศ. 1774) | • ทรงเป็นเหลนของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14   |  |  |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ผู้เป็นคนสุดท้าย (Louis XVI) | 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2317 (ค.ศ. 1774) | 10 สิงหาคม พ.ศ. 2335 (ค.ศ. 1792) | • เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15   |  |  |
|  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 ผู้อาภัพ (Louis XVII) | 21 มกราคม พ.ศ. 2336 (ค.ศ. 1793) | 8 มกราคม พ.ศ. 2338 (ค.ศ. 1795) | • เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16   |  |  |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1

สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 (พ.ศ. 2335 - พ.ศ. 2347) ประชาชนที่นิยมกษัตริย์จำนวนมากไม่ยอมรับการล้มล้างระบอบกษัตริย์ และถือว่ารัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งการสวรรคตของพระองค์ในปี พ.ศ. 2336 ต่อมาพระราชโอรส พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 ครองราชย์ต่อมาจนสวรรคตในปี พ.ศ. 2338 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ครองราชย์ในเวลาต่อมา
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1)

บทความหลัก: จักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
   จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 : Premier Empire    (พ.ศ. 2347 - พ.ศ. 2357) • ราชวงศ์โบนาปาร์ต •
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | ขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการครองราชย์ | หมายเหตุ |  |  |
|  | จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 (Napoléon Ier) | 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2347 (ค.ศ. 1804) | 11 เมษายน พ.ศ. 2357 (ค.ศ. 1814) | • ทรงเป็นกงสุลที่ 1 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2342 • ทรงเป็นกงสุลตลอดชีพตั้งแต่ปี พ.ศ. 2345 • ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศสตามรัฐธรรมนูญ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2347 • รัฐธรรมนูญดังกล่าว ผ่านการเห็นชอบโดยประชาชนเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน • บรมราชาภิเษกที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งปารีส เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม • ถูกปลดโดยวุฒิสภาเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2357 • ทรงสละราชสมบัติโดยไม่มีเงื่อนไขเมื่อวันที่ 6 เมษายน ปีเดียวกัน |  |  |
ราชวงศ์บูร์บง (ราชวงศ์ฟื้นฟูครั้งที่ 1)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
   ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูครั้งที่ 1 : Première Restauration    (พ.ศ. 2357 - พ.ศ. 2358) • ราชวงศ์บูร์บง •
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | ขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการครองราชย์ | หมายเหตุ |  |  |
|  |      พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ผู้เป็นที่ปรารถนา      (Louis XVIII) | 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2357 (ค.ศ. 1814) | 13 มีนาคม พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815) |  • ทรงประกาศตนเป็นกษัตริย์ตั้งแต่การสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 17 (หลานชาย) • แต่มีผลเป็นกษัตริย์อย่างแท้จริงเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2357 หลังจักรพรรดินโปเลียนทรงสละราชสมบัติ • พระองค์หลบหนีจากกรุงปารีสในคืนวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2358 |  |  |
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (สมัยร้อยวัน)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
   จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 (ร้อยวัน) : Premier Empire (Cent-Jours)    (พ.ศ. 2358) • ราชวงศ์โบนาปาร์ต •
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | ขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการครองราชย์ | หมายเหตุ |  |  |
|  | จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 (Napoléon Ier) | 20 มีนาคม พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815) | 22 มิถุนายน พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815) | • เสด็จกลับมายังกรุงปารีสเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2358 • 18 มิถุนายน พ.ศ. 2358 พ่ายแพ้ในสงครามวอเตอร์ลู • 22 มิถุนายน พ.ศ. 2358 ทรงสละราชสมบัติให้แก่พระราชโอรส |  |  |
|  | จักรพรรดินโปเลียนที่ 2 (Napoléon II) | 22 มิถุนายน พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815) | 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815) | • จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงสละราชสมบัติให้แก่พระองค์เมื่อมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา • มิทรงทราบว่าพระองค์เป็นจักรพรรดิ ขณะที่ประทับอยู่ ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย  • ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสเพียง 15 วัน ก่อนที่จะมีการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงครั้งที่ 2 |  |  |
ราชวงศ์บูร์บง (ราชวงศ์ฟื้นฟูครั้งที่ 2)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
   ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูครั้งที่ 2 : Seconde Restauration    (ค.ศ. 1815 - ค.ศ. 1830) • ราชวงศ์บูร์บง •
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | ขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการครองราชย์ | หมายเหตุ |
|  |      พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ผู้เป็นที่ปรารถนา      (Louis XVIII) | 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1815 (พ.ศ. 2358) | 16 กันยายน ค.ศ. 1824 (พ.ศ. 2367) | • เป็นพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 |
|  | พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ผู้ไม่เป็นที่รัก (Charles X) | 16 กันยายน ค.ศ. 1824 (พ.ศ. 2367) | 2 สิงหาคม ค.ศ. 1830 (พ.ศ. 2373) | • เป็นพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และ พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 |
โดแฟ็ง หลุยส์-อองตวน พระราชโอรสองค์โตและรัชทายาทในราชบัลลังก์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 นั้นบางครั้งถือว่าเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสที่ถูกต้องตามกฎหมาย (ภายใต้พระนาม พระเจ้าหลุยส์ที่ 19) หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติ และ 20 นาทีถัดมา พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติเช่นเดียวกัน
อองรี ดาร์ตัวส์ พระราชนัดดาในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 นั้นถูกถือว่าเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์ต่อมา ภายใต้พระนาม พระเจ้าอองรีที่ 5 โดยพวกนิยมกษัตริย์ ตั้งแต่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1830 ถึง 9 สิงหาคม ปีเดียวกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตามการครองราชย์ของพระองค์ยังเป็นที่เลื่อนลอย เนื่องจากพระองค์ทรงยอมรับการปฏิวัติและรัฐฝรั่งเศสก็มิได้ระบุไว้แต่อย่างใด
ราชวงศ์ออร์เลอองส์ (กษัตริย์แห่งเดือนกรกฎาคม)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
   กษัตริย์แห่งเดือนกรกฎาคม : Monarchie de Juillet    (ค.ศ. 1830 - ค.ศ. 1848) • ราชวงศ์บูร์บง - ออร์เลอองส์ •
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | ขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการครองราชย์ | หมายเหตุ |
|  | พระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1กษัตริย์แห่งประชาชน (Louis-Philippe 1er,le Roi-Citoyen) | 9 สิงหาคม ค.ศ. 1830 (พ.ศ. 2373) | 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 (พ.ศ. 2391) | • ทรงเป็นทายาทรุ่นที่ 6 ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 • ทรงเป็นหลานคนที่ 5 ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ,18 และชาร์ลส์ที่ 10 • ขึ้นครองราชย์หลังจากการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม • ทรงประกาศตนว่าเป็นกษัตริย์แห่งชาวฝรั่งเศส มิใช่กษัตริย์แห่งประเทศฝรั่งเศส • ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายของประเทศฝรั่งเศส |
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2

สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 (ค.ศ. 1848 - ค.ศ. 1852) สิ้นสุดลงเมื่อประธานาธิบดีในขณะนั้น หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ประกาศตนเป็นจักรพรรดิฝรั่งเศสและก่อตั้งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
   จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 : Second Empire    (ค.ศ. 1852 - ค.ศ. 1870) • ราชวงศ์โบนาปาร์ต •
| พระปรมาภิไธย | พระปรมาภิไธย | ขึ้นครองราชย์ | สิ้นสุดการครองราชย์ | หมายเหตุ |
|  | จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 (Napoléon III) | 2 ธันวาคม ค.ศ. 1852 (พ.ศ. 2395) | 4 กันยายน ค.ศ. 1870 (พ.ศ. 2413) | * (20 เมษายน ค.ศ. 1808 - 9 มกราคม ค.ศ. 1873) • เป็นพระภาติยะ (หลานลุง) ในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 • ทรงเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสพระองค์แรก • ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2391 จนถึงการปราบดาภิเษก • ทรงรัฐประหารและปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส • ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย |
ต่อมาได้ล้มเลิกระบอบกษัตริย์ มีประธานาธิบดีเป็นผู้นำประเทศ
ผู้ปกครองพระองค์สุดท้าย

| พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส | พระมหากษัตริย์แห่งชาวฝรั่งเศส | จักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |

 

| พระเจ้าชาร์ลที่ 10 | พระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 | จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 |
| สิ้นสุด: 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373 | สิ้นสุด: 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2391 | สิ้นสุด: 4 กันยายน พ.ศ. 2413 |
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ต่อมา

ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์หลายท่านสืบเชื้อสายมาจากกษัตริย์พระองค์ก่อน ๆ และได้ประกาศตนเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสที่ถูกต้องตามกฎหมาย ทั้งยังไม่ยอมรับประมุขแห่งรัฐ (ประธานาธิบดี) และกันเองอีกด้วย ซึ่งได้แก่
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายเลชีตีมีสต์ — สืบเชื้อสายจากพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งราชวงศ์บูร์บง ไม่ยอมรับประมุขแห่งรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1830 ผู้อ้างสิทธิพระองค์ปัจจุบันคือ หลุยส์ อัลฟอนส์เซร์ ดยุกแห่งอ็องฌู (หลุยส์ที่ 20)
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายออร์เลอองนีสต์ — สืบเชื้อสายจากพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งราชวงศ์ออร์เลอ็อง ไม่ยอมรับประมุขแห่งรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1848 ผู้อ้างสิทธิพระองค์ปัจจุบันคือ ฌ็อง เคานต์แห่งปารีส (ฌ็องที่ 4)
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายโบนาปาร์ตีสต์ — สืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งราชวงศ์โบนาปาร์ต และพระอนุชา ไม่ยอมรับประมุขแห่งรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1815 – 1852 และตั้งแต่ ค.ศ. 1870 ผู้อ้างสิทธิพระองค์ปัจจุบันเป็นที่ขัดแย้งระหว่าง ชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน (นโปเลียนที่ 7) และ ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน (นโปเลียนที่ 8)
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายแจกเคอไบต์ — สืบเชื้อสายจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ซึ่งอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส (ยกเลิกโดยพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งราชวงศ์ฮาโนเวอร์ หลังประกาศพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800)
ดูเพิ่ม

รายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส
รายพระนามกษัตริย์สเปน
รายพระนามกษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ
สหพันธ์ฟุตบอลแคเมอรูน

| ซีเอเอฟ |
| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1959
สมาชิกฟีฟ่า: ค.ศ. 1962
สมาชิกซีเอเอฟ: ค.ศ. 1963
ประธาน: ซามุแอล เอโต
เว็บไซต์: http://fecafoot-officiel.com/
สหพันธ์ฟุตบอลแคเมอรูน (ฝรั่งเศส: Fédération Camerounaise de Football) เป็นสมาคมฟุตบอลในประเทศแคเมอรูน ดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีก อีลิทวัน รวมถึงฟุตบอลทีมชาติแคเมอรูน ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1959 โดยเข้าร่วมกับสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ เมื่อปี ค.ศ. 1962 และเข้าร่วมกับสมาพันธ์ฟุตบอลแอฟริกา เมื่อปี ค.ศ. 1963
| ด ค กสมาคมฟุตบอลแห่งชาติของแอฟริกา (CAF) |
| --- | --- |
แอฟริกาเหนือ (UNAF):  แอลจีเรีย  อียิปต์  ลิเบีย  โมร็อกโก  ตูนิเซีย 
แอฟริกาตะวันตก (WAFU-UFOA):  เบนิน  บูร์กินาฟาโซ  กาบูเวร์ดี  แกมเบีย  กานา  กินี  กินี-บิสเซา  โกตดิวัวร์  ไลบีเรีย  มาลี  มอริเตเนีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก 
แอฟริกากลาง (UNIFFAC):  แคเมอรูน  แอฟริกากลาง  ชาด  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  อิเควทอเรียลกินี  กาบอง  เซาตูเมและปรินซีปี 
แอฟริกากลาง-ตะวันออก (CECAFA):  บุรุนดี  จิบูตี  เอริเทรีย  เอธิโอเปีย  เคนยา  รวันดา  โซมาเลีย  เซาท์ซูดาน  ซูดาน  แทนซาเนีย  ยูกันดา  แซนซิบาร์† 
แอฟริกาใต้ (COSAFA):  แองโกลา  บอตสวานา  คอโมโรส  เอสวาตินี  เลโซโท  มาดากัสการ์  มาลาวี  มอริเชียส  โมซัมบิก  นามิเบีย  เซเชลส์  แอฟริกาใต้  แซมเบีย  ซิมบับเว 
สมาชิกนอกภูมิภาค:  เรอูว์นียง† 
†สมาชิกสมทบของซีเอเอฟ
| ด ค กสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งชาติของแต่ละประเทศ |
| --- | --- |
คอนคาแคฟ: คอสตาริกา · คิวบา · แคนาดา · จาเมกา · ปานามา · เม็กซิโก · สหรัฐ · เอลซัลวาดอร์ · ฮอนดูรัส
คอนเมบอล: โคลอมเบีย · ชิลี · บราซิล · โบลิเวีย · ปารากวัย · เปรู · อาร์เจนตินา · อุรุกวัย · เอกวาดอร์
ซีเอเอฟ: กานา · โกตดิวัวร์ · แคเมอรูน · เซเนกัล · แซนซิบาร์ · ตูนิเซีย · ไนจีเรีย · โมร็อกโก · อียิปต์ · แอฟริกาใต้ · แอลจีเรีย
ยูฟ่า:  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  สเปน  อังกฤษ  อิตาลี  รายชื่อ 
เอเอฟซี: กาตาร์ · เกาหลีใต้ · เกาหลีเหนือ · คูเวต · จีน · ซาอุดีอาระเบีย · ญี่ปุ่น · ไต้หวัน · ไทย · มาเก๊า · มาเลเซีย · ลาว · เวียดนาม · สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ · ออสเตรเลีย · อินเดีย · อินโดนีเซีย · อิรัก · อิหร่าน · อุซเบกิสถาน · ฮ่องกง
โอเอฟซี: ตองงา · นิวซีแลนด์ · ปาปัวนิวกินี · ฟีจี · วานูอาตู · หมู่เกาะคุก · หมู่เกาะโซโลมอน
อดีต: เซอร์เบียและมอนเตเนโกร · ยูโกสลาเวีย · เยอรมนีตะวันออก · สหภาพโซเวียต
ไม่ยอมรับ: กรีนแลนด์ · กาตาลุญญา · นอร์เทิร์นไซปรัส · นครรัฐวาติกัน · โมนาโก
สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล

| --- | --- |
International Astronomical Union (อังกฤษ) Union astronomique internationale (ฝรั่งเศส)

สมาชิกระดับชาติจาก 85 ประเทศ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021   รัฐสมาชิก  รัฐสมาชิกชั่วคราว  รัฐสังเกตการณ์  รัฐที่ถูกระงับ
ก่อตั้ง: 28 กรกฎาคม 1919; 105 ปีก่อน (1919-07-28)
สํานักงานใหญ่: ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
สมาชิก  : 85 ชาติสมาชิก   12,131 สมาชิกรายบุคคล
ประธาน: เดบรา เอลมีกรีน
เลขาธิการ: โฆเซ มิเกล โรดริเกซ เอสปิโนซา
เว็บไซต์: www.iau.org
สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (อังกฤษ: International Astronomical Union; ฝรั่งเศส: Union astronomique internationale) หรือย่อว่า ไอเอยู (อังกฤษ: IAU) และ อูว์อาอี (ฝรั่งเศส: UAI) เป็นองค์กรที่รวมกลุ่มสมาคมดาราศาสตร์ต่าง ๆ จากทั่วโลกเข้าด้วยกัน และเป็นสมาชิกของสภาวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ (ไอเอสซี) มีอำนาจในการตั้งชื่อดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์น้อย รวมถึงวัตถุท้องฟ้าและปรากฏการณ์อื่น ๆ
สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลประกอบด้วยคณะทำงานตั้งชื่อระบบดาวเคราะห์ (Working Group for Planetary System Nomenclature, WGPSN) ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการในการประชุมตั้งชื่อวัตถุต่าง ๆ และรับผิดชอบระบบโทรเลขดาราศาสตร์ แม้ว่าไม่ได้เป็นผู้ดำเนินการเองโดยตรง
สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2462 (ค.ศ. 1919) จากการควบรวมเข้าด้วยกันระหว่างโครงการในระดับนานาชาติหลายโครงการ ได้แก่ แผนที่ท้องฟ้า (Carte du Ciel), สหพันธ์สุริยะ (Solar Union) และ สำนักงานเวลาสากล (Bureau International de l'Heure) ประธานสหพันธ์ฯ คนแรกคือแบ็งฌาแม็ง บาโย
แหล่งข้อมูลอื่น

สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล
สหพันธ์กีฬายิงธนูโลก

| --- | --- |
ชื่อย่อ: WA (เดิม FITA)
ก่อตั้ง: 4 กันยายน 1931; 93 ปีก่อน (1931-09-04)
ประเภท: สหพันธ์กีฬา
สํานักงานใหญ่: โลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ : ทั่วโลก
สมาชิก  : 159 ประเทศ
ภาษาทางการ : อังกฤษ
ประธาน: อูร์ เออร์เดเนอร์
รองประธานคนที่หนึ่ง: มาริโอ สการ์เซลลา
สังกัด: คณะกรรมการโอลิมปิกสากล, สมาพันธ์เวิลด์เกมส์นานาชาติ
เว็บไซต์: worldarchery.sport
สหพันธ์กีฬายิงธนูโลก (อังกฤษ: World Archery Federation; WA) เดิมชื่อ สหพันธ์กีฬายิงระหว่างประเทศ (ฝรั่งเศส: Fédération Internationale de Tir à l'Arc; อักษรย่อ: FITA) เป็นองค์กรที่ควบคุมดูแลกีฬายิงธนูระหว่างประเทศได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมสหพันธ์กีฬานานาชาติโอลิมปิกฤดูร้อน(ASOIF) สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีสมาชิก 156 สหพันธ์แห่งชาติ และสมาคมยิงธนูอื่นๆ ก่อตั้งขึ้นในปี 4 กันยายน พ.ศ. 2774
เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 เนื่องในวาระครบรอบ 80 ปีของสหพันธ์ สหพันธ์ได้ลงมติส่วนใหญ่ให้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น World Archery Federation (WA) ประธานคนปัจจุบันคือ Uğur Erdener
สนธิสัญญาทิลซิท

55°05′N 21°53′E﻿ / ﻿55.083°N 21.883°E﻿ / 55.083; 21.883
| --- | --- |
การประชุมของจักรพรรดิทั้งสอง ในศาลาที่ตั้งอยู่บนแพกลางแม่น้ำเนมาน
ประเภท: สนธิสัญญาสันติภาพ
บริบท: ยุติสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่
วันลงนาม: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1807 (1807-07-07)(สำหรับรัสเซีย) 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1807 (1807-07-09)(สำหรับปรัสเซีย)
ที่ลงนาม: เมืองทิลซิท (หรือในปัจจุบันนี้คือเมืองโซเวเสต็บค์, แคว้นคาลินินกราด, ประเทศรัสเซีย)
ผู้ลงนาม: สำหรับดินแดน:  จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง   จักรวรรดิรัสเซีย  ราชอาณาจักรปรัสเซีย  สำหรับผู้ลงนาม:  จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอิตาลี   จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิรัสเซียทั้งปวง  พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งราชอาณาจักรปรัสเซีย
 วิกิซอร์ซ
 Treaty of Tilsit, 7 July 1807  Treaty of Tilsit, 9 July 1807 
สนธิสัญญาทิลซิท (ฝรั่งเศส: traités de Tilsit; เยอรมัน: Friede von Tilsit; รัสเซีย: Тильзитский мир, อักษรโรมัน: Tilsitski mir) เป็นข้อตกลงทั้งสองฉบับ ที่ลงนามโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ในเมืองทิลซิทในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1807 ภายหลังชัยชนะของพระองค์ที่ฟรีดลันท์ การลงนามครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ระหว่างจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย และจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เมื่อพวกพระองค์ได้พบกันบนแพ กลางแม่น้ำเนมาน และครั้งที่สอง ถูกลงนามกับปรัสเซีย เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม สนธิสัญญานี้ทำขึ้น โดยความปราชัยของพระมหากษัตริย์ปรัสเซีย ผู้ซึ่งได้ตกลงที่จะสงบศึกในวันที่ 25 มิถุนายน หลังจากที่กองทัพใหญ่เข้ายึดครองกรุงเบอร์ลิน และไล่ตามพระองค์ ไปยังพรมแดนด้านตะวันออกสุดของราชอาณาจักร ในทิลซิท พระองค์ยอมยกดินแดนประมาณกึ่งหนึ่ง ของช่วงก่อนสงคราม
จากดินแดนเหล่านั้น นโปเลียนได้ก่อตั้งสาธารณรัฐพี่น้องของฝรั่งเศส ซึ่งถูกให้เป็นระเบียบแบบแผน และเป็นที่ยอมรับในทิลซิท ได้แก่ ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลิน ดัชชีวอร์ซอ และเสรีนครดันท์ซิช ดินแดนที่ถูกยกให้อื่น ๆ ได้มอบให้รัฐบริวารของฝรั่งเศส และรัสเซีย ที่ยังดำรงอยู่
นโปเลียนไม่เพียงแค่ประสานการควบคุมยุโรปกลาง ของพระองค์เท่านั้น แต่ยังมีรัสเซีย และปรัสเซียซึ่งเป็นพันธมิตรที่ถูกบั่นทอนอยู่กับพระองค์ เพื่อต่อสู้กับศัตรูอีกสองรัฐ ที่ยังเหลืออยู่ของพระองค์ คือสหราชอาณาจักร และสวีเดน กระตุ้นให้เกิดเป็นสงครามอังกฤษ–รัสเซีย และสงครามฟินแลนด์ ทิลซิทยังได้ปลดปล่อยกองกำลังฝรั่งเศสสำหรับสงครามคาบสมุทร ยุโรปกลางกลายเป็นสมรภูมิอีกครั้งใน ค.ศ. 1809 เมื่อออสเตรียและสหราชอาณาจักร ต่อสู้กับฝรั่งเศส ในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้า ภายหลังสิ้นสุดสงครามนโปเลียน ใน ค.ศ. 1815 การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา มีความต้องการที่จะฟื้นฟูดินแดนปรัสเซียในหลายแห่ง
สนธิสัญญาระหว่างฝรั่งเศสและรัสเซีย

สนธิสัญญาได้สงบศึกระหว่างจักรวรรดิรัสเซียและจักรวรรดิฝรั่งเศส และเริ่มเป็นพันธมิตรระหว่างสองจักรวรรดิ ที่ทำให้ส่วนที่เหลือของยุโรปแทบจะไร้ซึ่งอำนาจ ทั้งสองรัฐตกลงที่จะช่วยเหลือกันในเรื่องข้อพิพาทอย่างลับๆ ฝรั่งเศสได้ให้คำมั่นสัญญา ว่าจะช่วยเหลือรัสเซียในการต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน ในขณะที่รัสเซียตกลงที่จะเข้าร่วมระบบภาคพื้นทวีป เพื่อต่อต้านจักรวรรดิบริติช นโปเลียนยังโน้มน้าว ให้อเล็กซานเดอร์เข้าสู่สงครามอังกฤษ–รัสเซีย และปลุกปั่นให้เกิดสงครามฟินแลนด์ กับสวีเดนเพื่อบังคับให้สวีเดนเข้าร่วมระบบภาคพื้นทวีป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ซาร์ตกลงที่จะขจัดวัลเลเซีย และมอลดาเวีย ซึ่งถูกกองกำลังรัสเซียยึดครอง โดยเป็นส่วนหนึ่งของสงครามรัสเซีย-ตุรกี หมู่เกาะไอโอเนียน และ คาร์ตาโร (คาตัวร์) ซึ่งถูกยึดครองโดยนายพลเรือชาวรัสเซียอย่าง กูคาคอฟ และเซนยาวิน จะถูกส่งมอบให้กับฝรั่งเศส เพื่อเป็นการตอบแทน นโปเลียนรับรองอำนาจอธิปไตยของดัชชีแห่งโอลเดนบูร์ก และรัฐเล็กๆ อีกหลายแห่งที่ปกครองโดยเครือญาติชาวเยอรมันของซาร์