stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ดอน มูราโค

| Don Muraco |
| --- | --- |
เกิด:  (1949-09-10) 10 กันยายน ค.ศ. 1949 (75 ปี) Sunset Beach, Hawaii, United States
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Aka Oni Don Muraco Don Morrow Dr. X ”The Rock” Don Muraco The Magnificent Muraco
ส่วนสูง: 6 ฟุต 3 นิ้ว (191 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 275 ปอนด์ (125 กิโลกรัม)
มาจาก: Sunset Beach, Hawaii
ฝึกหัดโดย: Tom Andrews Steve Bolus Bulldog Bob Brown Mr. Fuji Dean Ho Lonnie Mayne Bud Ratelle
เปิดตัว: 1970
รีไทร์: 1995
ดอน มูราโค (Don Muraco) เกิด 10 กันยายน ค.ศ. 1949 นักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกัน เขาปล้ำภายใต้ชื่อจริงของเขาเช่นเดียวกับ  เดอะ แมกนิฟิเซนต์ มูราโค (The Magnificent Muraco) และชื่อบนสังเวียนอื่นๆ เขาเรียกภายหลังว่า "เดอะ ร็อก" เขาปล้ำมวยปล้ำเป็นประจำช่วงปี 1970-1988 และเป็นระยะ ๆ ในช่วงหลัง มูราโคเป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย, แชมป์เฮฟวี่เวท ECW 2 สมัย, แชมป์ Stampede North American 1 สมัย ผู้ชนะคิงออฟเดอะริงคนแรกในปี 1985 และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2004
แชมป์และรางวัล

All-California Championship Wrestling
ACCW Heavyweight Championship (1 time)
Championship Wrestling from Florida
NWA Florida Heavyweight Championship (1 ครั้ง)
NWA Florida Television Championship (1 ครั้ง)
NWA United States Tag Team Championship (Florida version) (1 ครั้ง) - with Jos LeDuc
Eastern Championship Wrestling
ECW Heavyweight Championship (2 ครั้ง)
Georgia Championship Wrestling
NWA Macon Tag Team Championship (1 ครั้ง) - with Robert Fuller
NWA Hollywood Wrestling
NWA Americas Heavyweight Championship (1 ครั้ง)
NWA Mid-Pacific Promotions
NWA Pacific International Championship (1 ครั้ง)
NWA New Zealand
NWA British Empire/Commonwealth Heavyweight Championship (1 ครั้ง)
NWA San Francisco
NWA United States Heavyweight Championship (San Francisco version) (1 ครั้ง)
NWA World Tag Team Championship (San Francisco version) (1 ครั้ง) - with Invader #1
Pacific Coast Championship Wrestling
PCCW Heavyweight Championship (1 ครั้ง)
Professional Wrestling Hall of Fame
Class of 2014
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him #50 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003
Stampede Wrestling
Stampede North American Heavyweight Championship (1 ครั้ง)
World Wrestling Federation/Entertainment
WWF Intercontinental Championship (2 ครั้ง)
King of the Ring (1985)
WWE Hall of Fame (Class of 2004)
Wrestling Observer Newsletter
Best Heel (1981)
แหล่งข้อมูลอื่น

WWE Hall of Fame profile
Donald Muraco ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ก่อนหน้า |  | ดอน มูราโค |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| First tournament |  | King of the Ring tournament winner   (1985) |  | Harley Race |
เยโฮยาคิม

กษัตริย์ลำดับที่ 18 แห่งยูดาห์
| เยโฮยาคิม |
| --- | --- |
เยโฮยาคิมจากหนังสือโปรมป์ตูอาริอูงอีโกนูงอีงซิงนิออรูงโดยกีโยม รูเย (ค.ศ. 1553)
กษัตริย์แห่งยูดาห์
ครองราชย์: 609–598 ปีก่อนคริสตกาล
ก่อนหน้า: เยโฮอาหาส
ถัดไป: เยโคนิยาห์

ประสูติ: ประมาณ 632 ปีก่อนคริสตกาล เยรูซาเล็ม เอลียาคิม
สวรรคต: 598 ปีก่อนคริสตกาล เยรูซาเล็ม
คู่อภิเษก: เนหุชทา
พระราชบุตร: เยโคนิยาห์ เศเดคียาห์
ราชสกุล: ราชวงศ์ดาวิด
พระราชบิดา: โยสิยาห์
พระราชมารดา: เศบิดาห์
เยโฮยาคิม (อังกฤษ: Jehoiakim, /dʒɪˈhɔɪ.əkɪm/; ฮีบรู: יְהוֹיָקִים Yəhōyāqīm "ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงชูขึ้น"; บางครั้งสะกดว่า Jehoikim) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 18 ของราชอาณาจักรยูดาห์ตั้งแต่ 609 ถึง 598 ปีก่อนคริสตกาล เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของกษัตริย์โยสิยาห์ (1 พงศาวดาร 3:15) และเศบิดาห์ บุตรหญิงของเปดายาห์ชาวรูมาห์ พระนามเมื่อประสูติของพระองค์คือ เอลียาคิม (ฮีบรู: אֶלְיָקִים ’Elyāqīm; กรีก: Ελιακείμ; ละติน: Eliakim)
บรรณานุกรม

บทความนี้นำข้อความมาจากสิ่งพิมพ์ที่ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Singer, Isidore;  และคณะ, บ.ก. (1901–1906). "JEHOIAKIM". The Jewish Encyclopedia. New York: Funk & Wagnalls.
King, Philip J (1993). Jeremiah: An Archaeological Companion. Westminster John Knox Press.
The Nelson Study Bible. Thomas Nelson, Inc. 1997. ISBN 9780840715999.
| ก่อนหน้า |  | เยโฮยาคิม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เยโฮอาหาส |  | กษัตริย์แห่งยูดาห์ (ราชวงศ์ดาวิด)   (609–598 ปีก่อนคริสตกาล) |  | เยโคนิยาห์ |
| ด ค กกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ |
| --- | --- |
 เชื้อสายของดาวิด  กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์  มัคคาบี 
อิสราเอล(สหราชาธิปไตย):  ซาอูล  อิชโบเชท  ดาวิด  ซาโลมอน 
อิสราเอล(ราชอาณาจักรเหนือ):  เยโรโบอัมที่ 1  นาดับ  บาอาชา  เอลาห์  ศิมรี   ทิบนี  อม-รี  อาหับ (เยเซเบล)  อาหัสยาห์  เยโฮรัม  เยฮู  เยโฮอาหาส  เยโฮอาช  เยโรโบอัมที่ 2  เศคาริยาห์  ชัลลูม  เมนาเฮม  เปคาหิยาห์  เปคาห์  โฮเชยา 
ยูดาห์(ราชอาณาจักรใต้):  เรโหโบอัม  อาบียัม  อาสา  เยโฮชาฟัท  เยโฮรัม  อาหัสยาห์  อาธาลิยาห์  โยอาช  อามาซิยาห์  อุสซียาห์  โยธาม  อาหัส  เฮเซคียาห์  มนัสเสห์  อาโมน  โยสิยาห์  เยโฮอาหาส  เยโฮยาคิม  เยโคนิยาห์  เศเดคียาห์ 
ยูเดีย(ราชวงศ์ฮัสโมเนียน):  ซีโมนธัสสี  ยอห์นฮีร์กัน  Aristobulus I  Alexander Jannaeus  Salome Alexandra  Hyrcanus II  Aristobulus II  Antigonus II Mattathias 
ดูเพิ่ม:  ประมุขภาพของชาวยิว  รายชื่อผู้นำชาวยิวในดินแดนแห่งอิสราเอล
พี่น้องจึง

ราชินีและผู้นำทางการทหารชาวเวียดนามในศตวรรษที่ 1
สำหรับการกบฏที่ก่อโดยพี่น้องจึง ดูที่ กบฏพี่น้องจึง
พี่น้องจึงขี่ช้างในยุทธการ ปรากฏในภาพวาดโดงหอชื่อว่า "จึงเวืองจื่อสักฮ้าน " (Trưng Vuơng trừ giặc Hán; 徴王除賊漢 เจิงหวางฉูเจ๋ย์ฮั่น - ราชินีจึงกำจัดข้าศึกชาวฮั่น)
พี่น้องจึง (เวียดนาม: Hai Bà Trưng, 𠄩婆徵, แปลว่า "สองสตรี[ชื่อ]จึง", ป. 14 – ป. 43) เป็นผู้นำทางการทหารชาวเวียดนามผู้ปกครองเป็นเวลาสามปีหลังเริ่มก่อกบฏในปี ค.ศ. 40 ต่อต้านการปกครองเวียดนามของจีนครั้งแรก พี่น้องจึงถือเป็นวีรสตรีของชาติเวียดนาม ชื่อของพี่น้องจึงคือ จึง จั๊ก (เวียดนาม: Trưng Trắc; ฮ่านตือ: 徵側; พินอินภาษาจีน: Zheng Ce; เวด-ไจลส์: Cheng1 Ts'e2) และ จึง หญิ (เวียดนาม: Trưng Nhị; ฮ่านตือ: 徵貳; พินอินภาษาจีน: Zheng Er ; เวด-ไจลส์: Cheng1 Erh4) จึง จั๊กเป็นสตรีคนแรกที่ขึ้นเป็นกษัตริย์ของชาวเวียดนาม และยังเป็นพระราชินีนาถเพียงหนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์เวียดนาม (ลี้ เจียว ฮหว่างเป็นสตรีคนที่สองที่ขึ้นครองราชย์และเป็นพระจักรพรรดินีนาถเพียงหนึ่งเดียว) จึง จั๊กได้รับการระบุในชื่อตำแหน่งว่า ราชินีจึง (Chữ Quốc ngữ: Trưng Nữ vương, ฮ่านตือ: 徵女王) ในดายเหวียตสื่อกี่ตว่านจือ.
พี่น้องจึงเกิดในเมืองเจียวจื่อ (ซาวจี) เมืองของราชวงศ์ฮั่นของจีนซึ่งอยู่ในภาคเหนือของประเทศเวียดนามในปัจจุบัน ไม่ทราบวันที่เกิดของพี่น้องจึง แต่จึง จั๊กมีอายุมากกว่าจึง หญิ วันที่ที่ทั้งคู่เสียชีวิตก็ไม่ทราบแน่ชัดเช่นกัน  แต่ทั้งคู่เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 43 หลังการรบกับกองกำลังกวาดล้างของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกที่นำโดยขุนพลหม่า ยฺเหวียน
พี่น้องจึงได้รับการศึกษาชั้นสูงภายใต้การกำกับของบิดา ทั้งคู่เชี่ยวชาญเรื่องวรรณกรรม และอยู่ในลำดับผู้สืบทอดดินแดนและตำแหน่งจากบิดา
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์เวียดนาม
แหล่งข้อมูลอื่น

Trưng sisters  Tuyet A. Tran & Chu V. Nguyen
| ก่อนหน้า |  | พี่น้องจึง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| การปกครองเวียดนามของจีนครั้งแรก |  | ผู้ปกครองเวียดนาม   (ค.ศ. 40–43) |  | การปกครองเวียดนามของจีนครั้งที่สอง |
จำรัส สุวคนธ์

| จำรัส สุวคนธ์ |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: พ.ศ. 2450-2451 จำรัส สุวคนธ์ จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: พ.ศ. 2487 (อายุ 36-37 ปี)
อาชีพ: นักแสดง, นักร้อง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2479 - 2485
ผลงานเด่น: เรืออากาศเอก จำรัส เยี่ยมพะโยม (เพลงหวานใจ ) 
สังกัด: บริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง จำกัด
จำรัส สุวคนธ์ (พ.ศ. 2450/51-พ.ศ. 2487) เป็นดาราชายชาวไทยผู้มีชื่อเสียงในฐานะพระเอกชั้นนำ ของ บริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง จำกัด  ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 รวม 6 ปี ระหว่าง  พ.ศ. 2479 - 2485
ดาวรุ่ง

พระเอกรูปร่างหน้าตาหล่อคมสัน ท่าทางสุภาพคมคาย  เสียง "เทเนอร์" แท้ กังวานไพเราะ มีเสน่ห์
ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะผู้ร่วมแสดงใน เลือดชาวนา ฉายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2479 ซึ่งได้ขับร้องเพลงประกอบเรื่องที่ได้รับความนิยมแพร่หลายชื่อ "ตะวันยอแสง" (ดูซิดูโน่นซี สุริศรีย์กำลังยอแสง...)
พระเอกชั้นนำ

จากแววดาราและการต้อนรับอย่างดีของผู้ชม ศรีกรุงจึงให้นำแสดงเรื่อง กลัวเมีย พ.ศ. 2479 คู่กับ มานี สุมนนัฎ นางเอกชื่อดังในสังกัดเดียวกัน ภาพยนตร์สร้างชื่อและทำรายได้ดีอีกเช่นเคย  มีสิทธิ์นั่ง เก้าอี้พิเศษ แบบฮอลลีวู้ดในฐานะดาราชั้นนำอย่างแท้จริง ความโด่งดังถึงขั้นบางคราวต้องหนีแฟน ๆ สาวหลากหลายวัยที่มาดักรอหน้าสถานีวิทยุกันอย่างคับคั่ง ออกทางหลังห้องส่ง
ผลงานที่สร้างชื่อสูงสุดของสองดาราคู่ขวัญ "มานี - จำรัส" คือการได้นำแสดงนำร่วมกันอีกครั้งในหนังเพลงระดับซูเปอร์ทุนมโหฬาร เพลงหวานใจ ฉายเมื่อเดือนตุลาคม  พ.ศ. 2480 ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม และเป็น "หนังทำเงิน" สูงมาก ทางศรีกรุงจึงได้ซื้อรถสปอร์ตจีเอ็มสีแดงหรูโก้เก๋ที่สุดในยุคนั้น แถมให้เป็นสินน้ำใจด้วย (ภายหลังมีข่าวใหญ่บนหน้าหนังสือพิมพ์ เรื่องจำรัส สุวคนธ์ขับรถสปอร์ตงามหรูพาเพื่อนไปประสบอุบัติเหตุตกข้างสะพานไม้สูงชันข้ามคลองพระโขนง)
ช่วงหลัง

หลังจากนำแสดงอีกสามเรื่องจนถึง น้ำท่วมดีกว่าฝนแล้ง  พ.ศ. 2485 ศรีกรุงจำเป็นต้องปิดกิจการเนื่องจากน้ำท่วมใหญ่และภาวะสงครามทำให้ขาดแคลนฟิล์ม  ชื่อเสียงความเป็นดาราชั้นนำเริ่มจางลง  ก่อนถึงแก่กรรม เคยรับเชิญในรายการเพลงทางไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม
ในปี 2485 มีคนพบศพในรถที่วิ่งเข้าชนตอสะพานย่านพระโขนงเป็นอันจบชีวิตนักแสดงที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของไทย
ชีวิตส่วนตัว

มีครอบครัวไม่เปิดเผยและบุตรชาย 1 คน
เกียรติประวัติ

เก้าอี้พิเศษ "ดาราชั้นนำของศรีกรุง"
ปัจจุบันได้รับการกล่าวถึงในฐานะดาราคู่ขวัญ "มานี - จำรัส " คู่แรกของวงการภาพยนตร์ไทย
ผลงาน

2479:เลือดชาวนา
2480:กลัวเมีย ,เพลงหวานใจ
2481:หลอกเมีย ,ในสวนรัก
2483:ไม่เคยรัก
2485:น้ำท่วมดีกว่าฝนแล้ง
ฝรั่งเศสเขตวีชี
บรรณานุกรม > ประวัติศาสตร์นิพนธ์

Conan, Eric, and Henry Rousso. Vichy: An ever-present past (UP of New England, 1998)
Fishman, Sarah, et al.  France at War: Vichy and the Historians (2000) online edition เก็บถาวร 2020-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Golsan, Richard J. Vichy's Afterlife: History & Counterhistory in Postwar France (2000)
Gordon, Bertram M. "The 'Vichy Syndrome' problem in history", French Historical Studies (1995) 19#2 pp 495–518, on the denial of the realities of Vichy in JSTOR
Munholland, Kim. "Wartime France: Remembering Vichy", French Historical Studies (1994) 18#3  pp. 801–820 in JSTOR
Poznanski, Renée. "Rescue of the Jews and the Resistance in France: From History to Historiography", French Politics, Culture and Society (2012) 30#2 pp 8–32.
Rousso, Henry. The Vichy Syndrome: History and Memory in France since 1944. (2nd ed. 2006). ISBN 0-674-93539-X
Singer, Barnett. "The Changing Image of Vichy in France", Contemporary Review Summer 2009 online edition เก็บถาวร 2020-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บรรณานุกรม > ฝรั่งเศส

Henri Amouroux, La grande histoire des Français sous l'Occupation, 8 volumes, Laffont, 1976
Aron, Robert (1962). "Pétain : sa carrière, son procès" [Pétain: his career, his trial]. Grands dossiers de l'histoire contemporaine [Major issues in contemporary history] (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Librairie Académique Perrin. OCLC 1356008.
Jean-Pierre Azéma & François Bedarida, Vichy et les Français , Paris, Fayard, 1996.
Le régime de Vichy et les Français (dir. Jean-Pierre Azéma & François Bédarida, Institut d'histoire du temps présent), Fayard, 1992, ISBN 2-213-02683-1
Béglé, Jérôme (20 January 2014). "Rentrée littéraire - Avec Pierre Assouline, Sigmaringen, c'est la vie de château !" [Autumn publishing season launch - With Pierre Assouline, Sigmaringen, That's life in the castle]. Le Point (ภาษาฝรั่งเศส). Le Point Communications.
Bentégeat, Hervé (2014). Et surtout, pas un mot à la Maréchale ... : Pétain et ses femmes [And above all, not a word to the Maréchale ... : Pétain and his women] (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Albin Michel. ISBN 9782226256911. OCLC 1015992303.
Michèle Cointet.  Dictionnaire historique de la France sous l'Occupation (2nd ed. 2000) 732pp
Michèle Cointet. L'Eglise sous Vichy. 1940–1945. La repentance en question., Perrin, Paris, 1998. ISBN 2-262-01231-8
Cointet, Jean-Paul (2014). Sigmaringen. Tempus (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Perrin. ISBN 978-2-262-03300-2.
Eric Conan et Henry Rousso. Vichy, un passé qui ne passe pas, Fayard, Paris, 1994, ISBN 2-213-59237-3
Yves Maxime Danan, La vie politique à Alger, de 1940 à 1944, L.G.D.J., Paris 1963.
Jean-Luc Einaudi (2001). Les silences de la police : 16 juillet 1942-17 octobre 1961 (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: L'Esprit frappeur. ISBN 978-2-84405-173-8.
Delporte, Christian; Moine, Caroline (2018). Culture, médias, pouvoirs aux Etats-Unis et en Europe occidentale, France, Italie, RFA, Royaume-Uni, 1945-1991 [Culture, Media, Power in the United States and Western Europe, 1945-1991] (ภาษาฝรั่งเศส). Malakoff: Armand Colin. ISBN 9782200624187. OCLC 1191067431.
André Kaspi. Les Juifs pendant l'Occupation, Seuil, Paris, 1991, ISBN 2-02-013509-4
Serge Klarsfeld. Vichy-Auschwitz. Le rôle de Vichy dans la solution finale de la question juive en France. 1943–1944., Fayard, Paris, 1985, ISBN 2-213-01573-2
Launay, Jacques de. Le Dossier de Vichy, in series, Collection Archives, [Éditions] Julliard, [Paris], 1967. N.B.: A documentary history.
Herbert R. Lottman. Pétain. Seuil, 1984, ISBN 2-02-006763-3
Rousso, Henry (2007). Le régime de Vichy [The Vichy Regime]. Que sais-je ? n° 1720 (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Presses Universitaires de France. ISBN 978-2-13-054077-9. OCLC 777999316.
Jacques Sabille. "Les Juifs de Tunisie sous Vichy et l'Occupation". Paris: Edition du Centre de Documentation Juive Contemporaine, 1954
Sémelin, Jacques (2013). Persécutions et entraides dans la France occupée : comment 75 % des juifs de France ont échappé à la mort (ภาษาฝรั่งเศส). Paris: Seuil Arènes. ISBN 978-2-35204-235-8.
บรรณานุกรม > เยอรมนี

Eberhard Jäckel: Frankreich in Hitlers Europa: die deutsche Frankreichpolitik im 2. Weltkrieg, Stuttgart 1966.
Martin Jungius: Der verwaltete Raub. Die "Arisierung" der Wirtschaft in Frankreich 1940–1944. Thorbecke, Ostfildern 2008, Beiheft der Francia Nr. 67, hrsg. von Deutschen Historischen Institut Paris.
Michael Mayer [de]: Staaten als Täter. Ministerialbürokratie und 'Judenpolitik' in NS-Deutschland und Vichy-Frankreich. Ein Vergleich. Preface by Horst Möller and Georges-Henri Soutou München, Oldenbourg, 2010 (Studien zur Zeitgeschichte; 80). ISBN 978-3-486-58945-0. (Comparative study of anti-Jewish policy implemented by the government in Nazi-Germany, by German occupational forces in France and by the semi-autonomic French government in Vichy)
Rousso, Henry (2009) [1st pub. 2007 Le Régime de Vichy]. Vichy: Frankreich unter deutscher Besatzung ; 1940 – 1944 [Vichy: France under the Occupation: 1940–1944]. Beck'sche Reihe (ภาษาเยอรมัน). Munich: C.H. Beck. ISBN 978-3-406-58454-1. OCLC 316118163.
บรรณานุกรม > ภาพยนตร์

Marcel Ophüls, The Sorrow and the Pity (1969).
Claude Chabrol, The Eye of Vichy (1993).
แหล่งข้อมูลอื่น

Simon Kitson's Vichy web-page
Original "Establishment of the Vichy government" constitutional act
Map of the "free" and "occupied" French zones เก็บถาวร 13 เมษายน 2005 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
National Geographic coverage of the armistice เก็บถาวร 27 กันยายน 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาฝรั่งเศส)
"Obituary of a Republic", Time, 22 July 1940
Vica Nazi Propaganda Comics – Duke University Libraries Digital Collections—Pro-Nazi comics produced in Vichy France
NAZI diplomacy:  Vichy, 1940
The Holocaust in France เก็บถาวร 2019-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, at Yad Vashem website
Liberty, Equality, Fraternity, But Not for All: France and the "Alien" Jews, 1933–1942 เก็บถาวร 2023-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  เช็กเกีย
ฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง
การเข้าร่วมของประเทศสมาชิก > ตามช่วงเวลาการบุกครองโปแลนด์

ดูบทความเพิ่มเติมได้ที่ การบุกครองโปแลนด์
โปแลนด์: 1 กันยายน 1939
ออสเตรเลีย: 3 กันยายน 1939
ฝรั่งเศส: 3 กันยายน 1939 รวมไปถึง:
แอลจีเรียของฝรั่งเศส
โมร็อกโกในอารักขาของฝรั่งเศส
ดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส
นิวซีแลนด์: 3 กันยายน 1939
จักรวรรดิอังกฤษ: 3 กันยายน 1939
บริติชราช: 3 กันยายน 1939
สหภาพแอฟริกาใต้: 6 กันยายน 1939
แคนาดา: 10 กันยายน 1939
เดนมาร์ก: 9 เมษายน 1940 (วางตัวเป็นกลางในสงครามโลกครั้งที่สองจนกระทั่ง 29 สิงหาคม 1943)
นอร์เวย์: 9 เมษายน 1940 (แต่ยังไม่มีความร่วมมือกับฝ่ายสัมพันธมิตรจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1941)
การเข้าร่วมของประเทศสมาชิก > ระหว่างและหลังสงครามลวง

ดูบทความเพิ่มเติมได้ที่ สงครามลวง
เบลเยียม: 10 พฤษภาคม 1940, รวมไปถึง:
เบลเจียนคองโก
ลักเซมเบิร์ก: 10 พฤษภาคม 1940
เนเธอร์แลนด์: 10 พฤษภาคม 1940, รวมไปถึง:
หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์
อาณานิคมดัตช์
กรีซ: 28 ตุลาคม 1940
ยูโกสลาเวีย : 6 เมษายน 1941
การเข้าร่วมของประเทศสมาชิก > หลังจากการรุกรานสหภาพโซเวียต

ดูบทความเพิ่มเติมได้ที่ ปฏิบัติการบาร์บารอสซา
สหภาพโซเวียต: 22 มิถุนายน 1941
ยูเครน: 22 มิถุนายน 1941
เบลารุส: 22 มิถุนายน 1941
การเข้าร่วมของประเทศสมาชิก > หลังจากการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์

ดูบทความเพิ่มเติมได้ที่ การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
ปานามา: 7 ธันวาคม 1941
สหรัฐ: 8 ธันวาคม 1941
เครือรัฐฟิลิปปินส์: 9 ธันวาคม 1941
คอสตาริกา: 8 ธันวาคม 1941
สาธารณรัฐโดมินิกัน: 8 ธันวาคม 1941
เอลซัลวาดอร์: 8 ธันวาคม 1941
เฮติ: 8 ธันวาคม 1941
ฮอนดูรัส: 8 ธันวาคม1941
นิการากัว: 8 ธันวาคม1941
สาธารณรัฐจีน : 9 ธันวาคม 1941 (ทำสงครามกับจักรวรรดิญี่ปุ่นมาตั้งแต่ ค.ศ. 1937)
คิวบา: 9 ธันวาคม 1941
กัวเตมาลา: 9 ธันวาคม 1941
เสรีเช็ก: 16 ธันวาคม 1941
การเข้าร่วมของประเทศสมาชิก > หลังจากประกาศก่อตั้งสหประชาชาติ

ดูบทความเพิ่มเติมได้ที่ ปฏิญญาก่อตั้งสหประชาชาติ
เม็กซิโก: 22 พฤษภาคม 1942
บราซิล: 22 สิงหาคม 1942
เอธิโอเปีย: 14 ธันวาคม 1942 (ก่อนหน้านั้นอยู่ภายใต้การยึดครองของ อิตาลี)
โบลิเวีย: 7 เมษายน 1943
โคลอมเบีย: 26 กรกฎาคม 1943
อิหร่าน: 9 กันยายน 1943 (ถูกยึกครองโดยกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941)
ไลบีเรีย: 27 มกราคม 1944
เปรู: 12 กุมภาพันธ์ 1944
การเข้าร่วมของประเทศสมาชิก > หลังจากปฏิบัติการบากราติออนและวันดีเดย์

ดูบทความเพิ่มเติมได้ที่ ปฏิบัติการบากราติออน และ ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
เอกวาดอร์: 2 กุมภาพันธ์ 1945 (แต่ว่าเคยให้ความช่วยเหลือฝ่ายสัมพันธมิตรมาแล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 ในการป้องกัน หมู่เกาะกาลาปาโกส)
ปารากวัย: 7 กุมภาพันธ์ 1945
อุรุกวัย: 15 กุมภาพันธ์ 1945
เวเนซุเอลา: 15 กุมภาพันธ์ 1945
ไทย: 20 กุมภาพันธ์ 1944
ตุรกี: 23 กุมภาพันธ์ 1945
อียิปต์: 27 กุมภาพันธ์ 1945
เลบานอน: 27 กุมภาพันธ์ 1945
ซีเรีย: 27 กุมภาพันธ์ 1945
ซาอุดีอาระเบีย: 1 มีนาคม 1945
อาร์เจนตินา: 27 มีนาคม 1945
ชิลี: 11 เมษายน 1945
ประวัติ > ฝ่ายสัมพันธมิตรดั้งเดิม

ประเทศสัมพันธมิตรดั้งเดิม คือ กลุ่มประเทศที่ประกาศสงครามต่อนาซีเยอรมนี ในช่วงการบุกครองในปี 1939 อันประกอบด้วย
สาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2
สหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ (จักรวรรดิอังกฤษ)
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
ซึ่งกลุ่มประเทศเหล่านี้มีความสัมพันธ์กันจากเครือข่ายสนธิสัญญาป้องกันร่วมกัน และสนธิสัญญาในความร่วมมือพันธมิตรทางการทหารก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนความร่วมมือกันระหว่างสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสสามารถย้อนไปได้ถึง ความเข้าใจระหว่างอังกฤษ-ฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1904 และฝ่ายไตรภาคี ในปี ค.ศ. 1907 และดำเนินการร่วมกันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ส่วนพันธมิตรทางการทหารฝรั่งเศส-โปแลนด์ได้รับการลงนาม ในปีค.ศ. 1921 ซึ่งได้รับการแก้ไขในปี ค.ศ. 1927 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1939 ส่วนพันธมิตรทางการทหารอังกฤษ-โปแลนด์ ได้รับการลงนามในวันที่ 25 สิงหาคม 1939 ซึ่งประกอบไปด้วยสัญญาในการให้ความร่วมมือทางการทหารร่วมกันระหว่างชาติในกรณีถูกรุกรานโดยนาซีเยอรมนี
ประวัติ > ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก

ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 การบุกครองโปแลนด์ของเยอรมนีได้เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง สหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสประกาศสงครามต่อเยอรมนีในวันที่ 3 กันยายน ในวันเดียวกัน ประเทศเครือจักรภพประกาศสงครามเข้ากับสหราชอาณาจักรด้วยเช่นกัน ต่อมาประเทศบางส่วนในยุโรปตะวันตกได้เข้าร่วมฝ่ายสัมพันธมิตรหลังจากถูกกองทัพเยอรมันเข้ามารุกราน ได้แก่ เดนมาร์ก นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ เบลเยี่ยม และลักเซมเบิร์ก
ในวันที่ 17 กันยายน สหภาพโซเวียตบุกครองโปแลนด์ทางทิศตะวันออก ต่อมา ในวันที่ 30 กันยายน สหภาพโซเวียตโจมตีฟินแลนด์ ภายในปีต่อมา สหภาพโซเวียตได้ผนวกเอาดินแดนของรัฐบอลติก ซึ่งประกอบด้วยเอสโตเนีย ลัตเวียและลิทัวเนีย ต่อมาสนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างเยอรมนี-โซเวียตยุติลงภายหลังจากการรุกรานสหภาพโซเวียตของนาซีเยอรมนี ในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 จึงได้เข้าร่วมฝ่ายกับสัมพันธมิตรและทำการต่อสู้ในแนวรบตะวันออก
ส่วนสหรัฐได้ตั้งอยู่ในสถานะความเป็นกลางไม่ยุ่งกับสงครามแต่คอยช่วยเหลือสนับสนุนสัมพันธมิตรและสหภาพโซเวียตด้วยการให้ทรัพยากรต่าง ๆ และอาวุธยุโธปกณ์ต่าง ๆ แต่หลังจากการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ของจักรวรรดิญี่ปุ่นทำให้อเมริกาตัดสินใจเข้าร่วมสงคราม เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ต่อมาปฏิญญาแห่งสหประชาชาติในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1942 ซึ่งประกอบด้วยประเทศสมาชิกร่วมลงนามจำนวน 26 ประเทศ ถือได้ว่าเป็นประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรจำนวน 3 ประเทศ สหราชอาณาจักร สหรัฐและสหภาพโซเวียตถือได้ว่าเป็น ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสาม อย่างไม่เป็นทางการ
ประเทศสมาชิกหลัก > สหราชอาณาจักร

สหราชอาณาจักรได้เข้าร่วมสงครามเป็นฝ่ายสัมพันธมิตรหลังจากที่เยอรมนีบุกโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1939 ซึ่งสหราชอาณาจักรเป็นฝ่ายสัมพันธมิตรเพียงไม่กี่ประเทศในยุโรปที่รอดพ้นจากการถูกเยอรมนียึดครองจนสิ้นสุดสงคราม
British Supermarine Spitfire fighter aircraft (bottom) flying past a German Heinkel He 111 bomber aircraft (top) during the Battle of Britain (1940)
British Crusader tanks during the North African Campaign
British aircraft carrier HMS Ark Royal under attack from Italian aircraft during the Battle of Cape Spartivento (Nov. 27, 1940)
ประเทศสมาชิกหลัก > สหรัฐ

สหรัฐได้วางตัวเป็นกลาง แต่ก็ส่งเสบียงให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร จนกระทั่งถูกญี่ปุ่นโจมตีฐานทัพเรือสหรัฐอเมริกาที่อ่าวเพิร์ล สหรัฐจึงเข้าร่วมสงครามเป็นฝ่ายสัมพันธมิตรในปี ค.ศ. 1941 โดยทำสงครามต่อญี่ปุ่นและเยอรมนีจนสิ้นสุดสงคราม
Yorktown is hit on the port side, amidships, by a Japanese Type 91 aerial torpedo during the mid-afternoon attack by planes from the carrier Hiryu.
American Douglas SBD Dauntless dive-bomber aircraft attacking the Japanese cruiser Mikuma during the Battle of Midway in June 1942
American Marines during the Guadalcanal Campaign in November 1942
American Consolidated B-24 Liberator bomber aircraft during the bombing of oil refineries in Ploiești, Romania on 1 August 1943 during Operation Tidal Wave
American soldiers depart landing craft during the Normandy landings on 6 June 1944 known as D-Day, in the Battle of Normandy.
M4 Sherman Medium tank
ประเทศสมาชิกหลัก > สหภาพโซเวียต

บทความหลัก: สหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
สหภาพโซเวียตได้ร่วมมือกับนาซีเยอรมันในเรื่องการบุกเข้ายึดประเทศโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1939 โดยนาซีเยอรมันจะบุกจากทางตะวันตก ส่วนสหภาพโซเวียตบุกมาทางด้านตะวันออก ทำให้ประเทศโปแลนด์ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนโดยนาซีเยอรมันครอบครองโปแลนด์ทางตะวันตก ส่วนสหภาพโซเวียตครอบครองโปแลนด์ทางตะวันออก ต่อมาทั้งสองประเทศได้ทำสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอพคือ การไม่รุกรานกัน เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 1939 เพื่อหลังจากยึดโปแลนด์แล้ว นาซีเยอรมันก็จะทำสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตรที่แนวรบตะวันตกได้เต็มที่โดยโซเวียตไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย แต่ทว่านาซีเยอรมันกลับฉีกสันธิสัญญาฉบับนี้ไป เมื่อส่งกองทัพบุกโจมตีสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา โซเวียตจึงได้เปลี่ยนฝ่ายเป็นสัมพันธมิตร
Soviet soldiers and T-34 tanks advance in skirmish near Bryansk in 1942.
Soviet soldiers fighting in the ruins of Stalingrad during the Battle of Stalingrad
Soviet Il-2 ground attack aircraft attacking German ground forces during the Battle of Kursk (1943)