stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาร์-77

|  R-77/RVV-AE  (NATO reporting name: AA-12 Adder)  |
| --- | --- |

ชนิด: ขีปนาวุธอากาศ-สู่-อากาศ ระยะปานกลางนำวิถีด้วยเรดาร์
บทบาท
ประจำการ: ค.ศ. 1994 (R-77)
ประวัติการผลิต
บริษัทผู้ผลิต: วิมเปล
ข้อมูลจำเพาะ
มวล: 175 กก. (R-77), 226 กก. (R-77M1)
ความยาว: 3.6 ม. (R-77)
เส้นผ่าศูนย์กลาง: 200 มม.
หัวรบ: 22 กก.  ระเบิดแรงสูง, สะเก็ดระเบิด
กลไกการจุดชนวน: เลเซอร์ proximity fuze

เครื่องยนต์: เชื้อเพลิงแข็ง มอเตอร์จรวด (R-77), เครื่องยนตร์อัดอากาศแรมเจ็ต (R-77M1)
ความยาวระหว่างปลายปีก: 350 มม.
พิสัยปฏิบัติการ: มีข้อมูลจากหลายแหล่ง:  R-77:40 กม. (21.6 nm) - 50 กม. (27 nm) - 80 กม. (43.2 nm)  R-77M1:60 km (32.4 nm) - 80 กม. (43.2 nm) - 160 กม. (86 nm)
ความสูงปฏิบัติการ: 5 m-25 กม. (16.5-82,000 ฟุต)
ความเร็ว: มัค 4.5 (R-77)
ระบบนำวิถี: Inertial with mid-course update and terminal active radar homing
ฐานยิง: มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21-93/แลนซ์/ไบซัน, มิโคยัน มิก-29, มิโคยัน มิก-31, มิโคยัน มิก-35, ซุคฮอย ซู-27เอสเอ็ม, ซุคฮอย ซู-30, ซุคฮอย ซู-34, ซุคฮอย ซู-35, ซุคฮอย ซู-37, ซุคฮอย ซู-47, ยาคอฟเลฟ ยัค-141 ในอนาคต: HAL Tejas, ซุคฮอย PAK FA
อาร์-77 (R-77 RVV-AE) นาโต้เรียกว่า เอเอ-12 แอดเดอร์ (AA-12 Adder) เป็นอาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศพิสัยกลาง สัญชาติรัสเซีย นำวิถีด้วยเรดาร์ กล่าวกันว่าสร้างขึ้นมาเพื่อตอบโต้กับ เอไอเอ็ม-120 แอมแรม ของสหรัฐ จึงได้รับฉายาว่า แอมแรมสกี้
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจากนักวิทยาศาสตร์อเมริกัน เก็บถาวร 2004-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
GlobalSecurity.org
ฐานข้อมูล RUSSIAN AIR-TO-AIR MISSILES เก็บถาวร 2007-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.avia.ru
http://www.sukhoi.org เก็บถาวร 2020-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สายเซกิโช

รถไฟฮกไกโดสายเซกิโช (ญี่ปุ่น: 石勝線; โรมาจิ: Sekishō-sen) เป็นเส้นทางรถไฟสายระหว่างเมืองในฮกไกโด ระหว่างสถานีมินามิชิโตเซะ ในนครชิโตเซะ กิ่งจังหวัดอิชิการิ ถึงสถานีชินโตกุ ในเมืองชินโตกุ กิ่งจังหวัดคามิกาวะ ดำเนินการโดย JR ฮกไกโด
สถานี

| สถานี> สายเซกิโช (สายหลัก) | สถานี> สายเซกิโช (สายหลัก) | สถานี> สายเซกิโช (สายหลัก) | หลักทางรถไฟ> สายเซกิโช (สายหลัก) | เชื่อมต่อกับ> สายเซกิโช (สายหลัก) | ที่ตั้ง> สายเซกิโช (สายหลัก) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| H14 | มินามิชิโตเซะ | 南千歳 | กม. 0.0 | สายชิโตเซะ (■ สายหลัก, ■ สายย่อยชินชิโตเซะ) | ชิโตเซะ |
|  | จุดหลีกรถไฟโคมาซาโตะ | 駒里 (信) | กม. 5.4 |  | ชิโตเซะ |
|  | จุดหลีกรถไฟนิชิฮิยากิตะ | 西早来 (信) | กม. 11.7 |  | อาบิระ |
| K15 | โออิวาเกะ | 追分 | กม. 17.6 | สายหลักมูโรรัง | อาบิระ |
| K16 | ฮิงาชิโออิวาเกะ | 東追分 | กม. 21.6 |  | อาบิระ |
| K17 | คาวาบาตะ | 川端 | กม. 27.0 |  | ยูนิ |
|  | จุดหลีกรถไฟทากิโนะชิตะ | 滝ノ下 (信) | กม. 30.3 |  | คูริยามะ |
| K18 | ทากิโนะอูเอะ | 滝ノ上 | กม. 35.8 |  | ยูบาริ |
| K19 | โทมิซาโตะ | 十三里 | กม. 40.2 |  | ยูบาริ |
| K20 | ชินยูบาริ | 新夕張 | กม. 43.0 | ■ สายเซกิโช (สายย่อยยูบาริ) | ยูบาริ |
|  | จุดหลีกรถไฟคาเอเดะ | 楓 (信) | กม. 48.7 |  | ยูบาริ |
|  | จุดหลีกรถไฟโอซาวะ | オサワ (信) | กม. 55.7 |  | มูกาวะ |
|  | จุดหลีกรถไฟฮิงาชิโอซาวะ | 東オサワ (信) | กม. 59.6 |  | มูกาวะ |
|  | จุดหลีกรถไฟเซฟูซัง | 清風山 (信) | กม. 67.3 |  | ชิมุกัปปุ |
| K21 | ชิมูกัปปุ | 占冠 | กม. 77.3 |  | ชิมุกัปปุ |
|  | จุดหลีกรถไฟฮิงาชิชิมูกัปปุ | 東占冠 (信) | กม. 81.3 |  | ชิมุกัปปุ |
|  | จุดหลีกสัญญาณรถไฟทากิโนะซาวะ | 滝ノ沢 (信) | กม. 85.7 |  | ชิมุกัปปุ |
|  | จุดหลีกรถไฟโฮโรกะ | ホロカ (信) | กม. 92.6 |  | ชิมุกัปปุ |
| K22 | โทมามุ | トマム | กม. 98.6 |  | ชิมุกัปปุ |
|  | จุดหลีกรถไฟคูชิไน | 串内 (信) | กม. 104.2 |  | มินามิฟูราโนะ |
|  | ทางแยกคามิโอะชิไอ | 上落合 (信) | กม. 108.3 |  | มินามิฟูราโนะ |
|  | จุดหลีกรถไฟชิงการิกาจิ | 新狩勝 (信) | กม. 113.9 |  | ชินโตกุ |
|  | จุดหลีกรถไฟฮิโรอูจิ | 広内 (信) | กม. 120.1 |  | ชินโตกุ |
|  | จุดหลีกรถไฟนิชิชินโตกุ | 西新得 (信) | กม. 125.6 |  | ชินโตกุ |
| K23 | ชินโตกุ | 新得 | 132.4 | ■ สายหลักเนมูโระ | ชินโตกุ |
สายย่อยยูบาริ
| K20 | ชินยูบาริ | 新夕張 | กม. 0.0 | ■ สายเซกิโช (สายหลัก) | ยูบาริ |
| Y21 | นูมะโนะซาวะ | 沼ノ沢 | กม. 2.7 |  | ยูบาริ |
| Y22 | มินามิชิมิซูซาวะ | 南清水沢 | กม. 6.7 |  | ยูบาริ |
| Y23 | ชิมิซูซาวะ | 清水沢 | กม. 8.2 |  | ยูบาริ |
| Y24 | ชิกะโนะตานิ | 鹿ノ谷 | กม. 14.8 |  | ยูบาริ |
| Y25 | ยูบาริ | 夕張 | กม. 16.1 |  | ยูบาริ |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด เก็บถาวร 2006-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษ)
| ด ค กการขนส่งในฮกไกโด |
| --- | --- |
สาย  เจอาร์ฮกไกโด:   ฮกไกโดชิงกันเซ็ง  ■■ สายชิโตเซะ  ■ สายฟูราโนะ  ■■■ สายหลักฮาโกดาเตะ  ■ สายหลักฮิดากะ  ■ สายไคเกียว  ■■ สายหลักมูโรรัง  ■■ สายหลักเนมูโระ  ■ สายหลักรูโมอิ  ■สายซัชโช  ■ สายหลักเซกิโฮกุ  ■สายเซกิโช  ■ สายหลักเซ็มโม  ■ โซยะ 
ขบวนรถโดย    ฮกไกโด:  แคสซิโอเปีย  ฮากูโจ  ซูเปอร์ฮากูโจ  ฮามานาซุ  โฮกูโตะ  ซูเปอร์โฮกูโตะ  โฮกูโตะเซ (อิชิการิ)  คิตามิ (ไลแลค)  โอค็อตสค์  ซาโรเบ็ตสึ  ซูเปอร์คามูอิ  ซูเปอร์โอโซระ  ซูเปอร์โซยะ  ซูเปอร์โทกาจิ (ซูเปอร์ไวท์แอร์โรว์)  ซุซุรัง  ทไวไลท์ เอ็กเพรซ  (ไวท์แอร์โรว์) 
 รถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ:   สายนัมโบกุ   สายโทไซ   สายโทโฮ 
ระบบรางอื่น ๆ:   บริษัทรถไฟฮกไกโดใต้  รถรางฮาโกดาเตะ  รถรางซัปโปโระ  Taiheiyō Coal (เฉพาะสินค้า) 
ท่าอากาศยาน:  อาซาฮิกาวะ  ชินชิโตเซะ  ฮาโกดาเตะ  คูชิโระ  เมมัมเบ็ตสึ  มมเบ็ตสึ  นากะชิเบ็ตสึ  โอกาดามะ  โอกูชิริ  ริชิริ  โทกาจิโอบิฮิโระ  วักกาไน 
ทางด่วน:  ทางด่วนโดโอ 
สถานีชิมูกัปปุท่ามกลางหิมะ
ห้องเชียร์

ห้องเชียร์คือสถานที่ที่ใช้เพื่อกิจกรรมการรับน้อง เป็นห้องที่มีลักษณะปิด อาจเป็นเป็นห้องเรียนหรือหอประชุม โดยจะมีรุ่นพี่เข้ามาทำกิจกรรมต่างๆ กับรุ่นน้อง กิจกรรมเช่น อบรมน้องใหม่ให้ทราบถึงประวัติมหาวิทยาลัย ประวัติคณะ หรือสาขา รวมทั้งลักษณะการประพฤติปฏิบัติอันดี และยังรวมถึงการสอนร้องเพลงประจำสถาบันด้วย ห้องเชียร์จึงได้ชื่อว่าเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งที่จะทำให้นักศึกษาใหม่ได้ทราบประวัติของคณะและมหาวิทยาลัย และยังเป็นโอกาสทำกิจกรรมร่วมกันกับทั้งรุ่นพี่และเพื่อนๆ ในรุ่นเดียวกันอีกด้วย
ลักษณะการจัดกิจกรรมมีความแตกต่างกันไปในแต่ละคณะหรือมหาวิทยาลัย โดยห้องเชียร์นี้เป็นกิจกรรมที่แสดงถึงลักษณะของระบบ SOTUS ระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้องแตกต่างกันไปในแต่ละมหาวิทยาลัย
ดูเพิ่ม

รับน้อง
หมึกกล้วย

| หมึกกล้วย ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ครีเตเชียส-ปัจจุบัน, 65–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

หมึกหอม หรือหมึกตะเภา (Sepioteuthis lessoniana)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Cephalopoda
ชั้นย่อย:: Coleoidea
อันดับใหญ่:: Decapodiformes
อันดับ:: Teuthida Naef, 1916

อันดับย่อย
 Plesioteuthididae † (ไม่แน่นอน)   Myopsina   Oegopsina
ภาพเคลื่อนไหวของหมึกหอม
หมึกกล้วย เป็นมอลลัสคาประเภทหมึกอันดับหนึ่ง อยู่ในชั้นเซฟาโลพอด อันดับ Teuthida
ลักษณะ

หมึกกล้วย นับเป็นหมึกที่มนุษย์คุ้นเคยมากที่สุด เป็นที่รู้จักมากที่สุด หมึกกล้วยมีรูปร่างเรียวยาว ลำตัวกลม มีระยางค์เหมือนครีบเป็นรูปสามเหลี่ยมอยู่ทางด้านซ้ายและขวา มีหนวดทั้งหมด 10 หนวด และจะมีอยู่คู่หนึ่งที่ยาวกว่าหนวดอื่น ๆ ใช้สำหรับหยิบจับอาหาร เรียกว่าเป็นหนวดล่าเหยื่อ หรือหนวดจับ โดยหนวดอื่น ๆ นั้นจะใช้สำหรับช่วยเพื่อไม่ให้อาหารหลุดไป ก่อนที่จะกัดกินเข้าปาก
หมึกกล้วย เป็นหมึกที่มีรูปร่างเพรียวยาว ภายในลำตัวมีแคลเซียมแข็งลักษณะโปร่งใส เรียกว่า เพน (Pen) ที่มีขนาดเล็กและบางกว่าลิ้นทะเลที่เป็นแคลเซียมแข็งเช่นเดียวกันในกลุ่มหมึกกระดอง
ลักษณะ > การเปลี่ยนสี

หมึกกล้วย เป็นสัตว์ที่เปลี่ยนสีลำตัวได้อย่างรวดเร็วมาก โดยใช้การบีบรัดของเม็ดสี ตั้งแต่สีแดง น้ำเงิน และเขียว โดยทั่วไปแล้ว หมึกกล้วยเมื่ออยู่ในทะเลจะมีลำตัวสีน้ำเงินเพื่อให้กลมกลืนไปกับสภาพของน้ำทะเล แต่เมื่อถูกจับขึ้นมาแล้วหรือขึ้นมาใกล้ ๆ กับผิวน้ำ จะเปลี่ยนสีตัวเองเป็นสีแดงเข้ม อันเนื่องจากในท้องทะเล สเปคตรัมจากแสงอาทิตย์เมื่อผ่านทะลุไปยังท้องทะเล แสงสีแดงจะเป็นสีแรกที่ถูกดูดกลืนหายไป ดังนั้นด้วยทัศนวิสัยการมองเห็นรวมทั้งสายตาของมนุษย์ด้วย จึงจะเห็นสภาพทั่วไปของท้องทะเลเป็นสีน้ำเงินคราม หรือสีม่วงเข้ม เมื่อหมึกสายถูกนำตัวขึ้นมาใกล้ผิวน้ำ การมองเห็นของตัวหมึกจะเห็นเป็นสีแดง จึงเปลี่ยนสีลำตัวเป็นสีแดงเพื่อการพรางตัว
ลักษณะ > การพรางตัว

หมึกกล้วย ใช้วิธีการป้องกันด้วยการพ่นหมึก ซึ่งเป็นของเหลวสีดำคล้ำซึ่งประกอบด้วยเมลามีนและสารเคมีประเภทอื่น ใช้สำหรับการหลบหนี โดยการพ่นหมึกของหมึกกล้วยนั้น ส่วนมากจะใช้วิธีการพ่นแบบกลุ่มก้อนหมึกให้เป็นกลุ่มใหญ่ และตัวหมึกจะซ่อนตัวอยู่ในนั้น อันเนื่องจากหมึกกล้วยเป็นหมึกที่ว่ายอยู่ในระดับกลางน้ำรวมถึงสรีระที่มีแกนแข็งอยู่ภายใน จึงไม่สามารถหาที่หลบซ่อนหรือเข้าไปซ่อนในที่กำบังต่าง ๆ ได้เหมือนอย่างหมึกสาย
พฤติกรรม

หมึกกล้วย เป็นหมึกที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ มักว่ายและหากินอยู่บริเวณกลางน้ำ จับสัตว์น้ำทั่วไปกินเป็นอาหาร แม้กระทั่งหมึกพวกเดียวกันเองก็ตาม การว่ายน้ำของหมึกกล้วยเป็นไปอย่างคล่องแคล่วและรวดเร็ว เนื่องจากมีท่อสำหรับดูดน้ำทะเลที่มีออกซิเจนเข้าไปใช้ในการหายใจ และใช้พ่นน้ำออกมาโดยใช้หลักการเดียวกับเครื่องยนต์เจ็ท ซึ่งหากหมึกกล้วยพ่นน้ำออกจากท่อนี้ด้วยความแรง ก็สามารถจะเป็นแรงผลักดันในการเคลื่อนที่ให้ลำตัวพุ่งไปในทางตรงกันข้ามได้อย่างรวดเร็ว
ประสาทสัมผัสและการผสมพันธุ์

นอกจากนี้แล้ว หมึกกล้วย ยังเป็นสัตว์ที่ไม่มีประสาทรับรู้ความเจ็บปวด ดังนั้นแม้จะถูกตะขอของชาวประมงเกี่ยวขึ้นมาก็ไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวด หากไม่ไปถูกอวัยวะสำคัญแล้ว เมื่อหมึกกล้วยสามารถหลุดออกมาหรือถูกปล่อยลงน้ำ ก็สามารถว่ายต่อไปได้อีกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หมึกกล้วยมีพฤติกรรมการผสมพันธุ์ที่ไม่เหมือนกับสัตว์ชนิดอื่นใด เมื่อจับคู่ผสมพันธุ์กันแล้วจะไม่สนใจสิ่งใด ๆ เลย แม้ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอันตรายต่อตนเองก็ตาม ตัวผู้จะจ้องดูตัวเมียแล้วพุ่งตัวเข้ากอดรัดโดยใช้หนวดมัดจนตัวเมียดิ้นไม่หลุด ขณะเดียวกันสีผิวของตัวผู้จะเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มแล้วเปลี่ยนเป็นสีแดงจากนั้นตัวผู้ก็จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปในตัวเมีย หลังจากนั้นตัวผู้และตัวเมียก็แยกย้ายจากกันโดยอาจไม่มีโอกาสมาพบกันอีกเลย ส่วนตัวเมียก็จะเริ่มวางไข่ ตามก้อนหินไข่ที่วางไว้มีลักษณะเป็นวุ้นเหนียวแข็งห่อหุ้มไข่ไว้ ตัวเมียวางไข่ครั้งละประมาณ 1,500 ฟอง และจะปล่อยให้ลูกหมึกฟักออกมาเป็นตัวตามธรรมชาติโดยไม่ได้ดูแล หลังจากวางไข่แล้วหมึกตัวเมียจะมีสภาพร่างกายที่อ่อนเพลียและจะล้มตายลง ซึ่งในบางครั้งจะตายลงพร้อม ๆ กันเป็นจำนวนมาก จนเสมือนเป็นสุสานของหมึกกล้วยใต้ทะเล
ออกหากิน

หมึกกล้วย มักจะออกหากินและจับคู่กันในเวลากลางคืน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคืนวันพระจันทร์เต็มดวงที่มีน้ำขึ้น ดังนั้น ชาวประมงจึงมักหาหมึกกล้วยในเวลานี้ โดยใช้แสงไฟเป็นตัวล่อ
หมึกกล้วยขนาดอื่น ๆ

นอกจากนี้แล้ว หมึกกล้วย ยังถือได้ว่าเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย โดยหมึกกล้วยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก คือ หมึกมหึมา หรือหมึกโคลอสซัล ที่อาศัยอยู่ในระดับความลึกถึง 2,000 เมตร เป็นหมึกที่ยังไม่เป็นที่ทราบกันถึงพฤติกรรมและข้อมูลต่าง ๆ มากนักในทางวิทยาศาสตร์ มีความยาวได้ถึง 14 เมตร รวมถึงหมึกยักษ์ ที่ก็เหมือนกับหมึกมหึมาเช่นกัน จนกลายมาเป็นเรื่องเล่าหรือตำนานต่าง ๆ ของสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ใต้ท้องทะเล เช่น คราเคน หรือปรากฏในวัฒนธรรมร่วมสมัยประเภทต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์ หรือนวนิยายวิทยาศาสตร์ เช่น Twenty Thousand Leagues Under The Sea ที่เรือดำน้ำนอติลุส ถูกโจมตีโดยฝูงหมึกยักษ์ แห่งมหาสมุทรแอตแลนติก
หมึกกล้วย ที่มีขนาดใหญ่ที่เป็นที่รู้จักกันดี เช่น หมึกฮัมโบลด์ แห่งมหาสมุทรแอตแลนติก หรือหมึกไดมอนด์ แห่งมหาสมุทรแปซิฟิก ก็เป็นหมึกที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง โดยตัวโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 9 ฟุต หรือ 1 เมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 25 กิโลกรัม เป็นหมึกน้ำลึกที่อาศัยอยู่ในระดับความลึกถึง 200 เมตร ซึ่งหมึกทั้งสองประเภทนี้เป็นหมึกที่มักถูกจับในทางประมง มีรสชาติดี และมีราคาซื้อขายกันสูง
การจำแนก

หมึกหอม เปลี่ยนสีตัวให้เป็นสีเข้ม
ฝูงหมึกหอม
หมึกฮัมโบลด์ซึ่งเป็นหมึกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง
ปัจจุบัน หมึกกล้วยถูกอนุกรมวิธานไว้แล้วกว่า 300 ชนิด ในทั้งหมด 29 วงศ์
ชั้น Cephalopoda
ชั้นย่อย Nautiloidea: หอยงวงช้าง
ชั้นย่อย Coleoidea: หมึกกล้วย, หมึกสาย, หมึกกระดอง
อันดับใหญ่ Octopodiformes
อันดับใหญ่ Decapodiformes
?อันดับ †Boletzkyida
อันดับ Spirulida: หมึกเขาแกะ
อันดับ Sepiida: หมึกกระดอง
อันดับ Sepiolida: หมึกบ็อบเทล
อันดับ Teuthida : หมึกกล้วย
วงศ์ †Plesioteuthididae (ไม่แน่นอน)
อันดับย่อย Myopsina
วงศ์ Australiteuthidae
วงศ์ Loliginidae: หมึกชายฝั่ง, หมึกต้นหญ้า
อันดับย่อย Oegopsina
วงศ์ Ancistrocheiridae: หมึกชาร์เพียร์ อีนอป
วงศ์ Architeuthidae: หมึกยักษ์
วงศ์ Bathyteuthidae
วงศ์ Batoteuthidae: หมึกบุช-คลับ
วงศ์ Brachioteuthidae
วงศ์ Chiroteuthidae
วงศ์ Chtenopterygidae: หมึกหวีคู่
วงศ์ Cranchiidae: หมึกแก้ว
วงศ์ Cycloteuthidae
วงศ์ Enoploteuthidae
วงศ์ Gonatidae: หมึกหนวดตะขอ
วงศ์ Histioteuthidae: หมึกอัญมณี
วงศ์ Joubiniteuthidae: หมึกจูบิน
วงศ์ Lepidoteuthidae: หมึกเกล็ดกริมาลดี
วงศ์ Lycoteuthidae
วงศ์ Magnapinnidae: หมึกบิ๊กฟิน
วงศ์ Mastigoteuthidae: หมึกแส้
วงศ์ Neoteuthidae
วงศ์ Octopoteuthidae
วงศ์ Ommastrephidae: หมึกบิน
วงศ์ Onychoteuthidae: หมึกตะขอ
วงศ์ Pholidoteuthidae
วงศ์ Promachoteuthidae
วงศ์ Psychroteuthidae: หมึกเกลเซีย
วงศ์ Pyroteuthidae: หมึกไฟ
วงศ์ Thysanoteuthidae: หมึกรอมบอยด์
วงศ์ Walvisteuthidae
Parateuthis tunicata (ไม่แน่นอน)
แหล่งข้อมูลอื่น

รูปแสดงส่วนประกอบต่าง ๆ ของหมึกกล้วย 1. ท่อน้ำออก,  2. หนวดจับ, 3. ปาก 4. ระยางค์ครีบรูปสามเหลี่ยม 5. หนวด, 6. ตา, 7. ลำตัว
หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล

| หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล
เกิด: 16 มีนาคม พ.ศ. 2496 ประเทศไทย
เสียชีวิต: 15 กันยายน พ.ศ. 2565 (69 ปี) โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
บิดา: หม่อมราชวงศ์ชนาญวัต เทวกุล
มารดา: นางภักดี เทวกุล ณ อยุธยา
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครเวที ผู้เขียนบท อาจารย์สอนการแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2527–2565
รางวัล
พระสุรัสวดี: ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2529 - ช่างมันฉันไม่แคร์  บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  พ.ศ. 2529 - ช่างมันฉันไม่แคร์
สุพรรณหงส์: สุพรรณหงส์เกียรติยศ พ.ศ. 2564
คมชัดลึก: บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พ.ศ. 2565 - Six Character มายาพิศวง
หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล ชื่อเล่น น้อย (16 มีนาคม พ.ศ. 2496 – 15 กันยายน พ.ศ. 2565) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครเวที ผู้เขียนบท และอาจารย์สอนการแสดงชาวไทย และที่มีผลงานโดดเด่นแปลกใหม่และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคนหนึ่งของประเทศไทย ทั้งยังเป็นผู้เขียนบทและอาจารย์สอนวิชากำกับการแสดงและการแสดงในระดับสากล
ประวัติ

หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของหม่อมราชวงศ์ชนาญวัต เทวกุล (โอรสในหม่อมเจ้าสุทธาสิโนทัย เทวกุล) กับนางภักดี เทวกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม สมรรคะบุตร) โดยหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพเป็นพระปนัดดา (เหลน) ของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ และหม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา ทางหม่อมเจ้าสุธาสิโนทัย เทวกุล (พระอนุชาในหม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร พระอัยกีใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) ผู้เป็นท่านปู่
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จากนั้นเข้าศึกษาที่ภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนที่จะลาออกเพื่อมาทำงานทางด้านภาพยนตร์ในเวลาต่อมา
โดยมีผลงานเรื่องแรกคือ เพลิงพิศวาส ของ สหมงคลฟิล์ม ที่ได้สร้างชื่อให้แก่ สินจัย เปล่งพานิช และในอีก 26 ปีต่อมา หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพได้กลับมาร่วมงานกับสหมงคลฟิล์มอีกครั้งในการสร้างภาพยนตร์เรื่อง ชั่วฟ้าดินสลาย ผลงานกำกับภาพยนตร์ของหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ ได้รับรางวัลหลายเรื่อง เช่น เพลิงพิศวาส (2527), ช่างมันฉันไม่แคร์ (2529), ฉันผู้ชายนะยะ (2530), นางนวล (2530), เผื่อใจไว้ให้กันสักหน่อย (2532), ความรักไม่มีชื่อ (2533), มหัศจรรย์แห่งรัก (2538) และ อันดากับฟ้าใส (2540)
หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2565 ด้วยโรคมะเร็งปอด ณ โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน ในวันเดียวกับ Six characters มายาพิศวง ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายที่หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพกำกับ เข้าฉายเป็นวันแรก โดยกำหนดสวดพระอภิธรรมตั้งแต่วันที่ 17–23 กันยายน พ.ศ. 2565 ณ ศาลากลางน้ำ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ ในวันเสาร์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2565 ณ เมรุด้านใต้ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
ผลงาน > กำกับภาพยนตร์

เพลิงพิศวาส (2527)
ช่างมันฉันไม่แคร์ (2529)
ฉันผู้ชายนะยะ (2530)
นางนวล (2530)
เผื่อใจไว้ให้กันสักหน่อย (2532)
ความรักไม่มีชื่อ (2533)
มหัศจรรย์แห่งรัก (2538)
อันดากับฟ้าใส (2540)
ชั่วฟ้าดินสลาย (2553)
อุโมงค์ผาเมือง (2554)
จัน ดารา ปฐมบท (2555)
จัน ดารา ปัจฉิมบท (2556)
แผลเก่า (2557)
แม่เบี้ย (2558)
Six characters มายาพิศวง (2565)
ผลงาน > ละคร

เทพธิดาบาร์ 21 (มินิซีรีส์ 2533)
ช่างมันฉันไม่แคร์ (2536)
แผ่นดินของเรา (2539)
ซอยปรารถนา 2500 (2541)
ปีกทอง (2542)
เริงมายา (2542)
ลูกทาส (2544)
คนเริงเมือง (2545)
ทะเลฤๅอิ่ม (2546)
สี่แผ่นดิน (2546)
ในฝัน (2549)
ศรีอโยธยา (2560)
ผลงาน > ละครเวที

ALL MY SON  (2517)  - แสดงที่หอประชุม A.U.A
บัลเลต์พระราชนิพนธ์ “ความฝันอันสูงสุด” (2518) - แสดงที่โรงละครแห่งชาติ
The Lower Depths (2517, 2518)  - แสดงที่โรงละครคณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ และโรงละครแห่งชาติ
IMPROMPTU (2520) - แสดงที่สถาบันวัฒนธรรมเยอรมัน
LES MALENTANDU (2524)  - แสดงที่หอประชุมคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เทพธิดาบาร์ 21 (2529) - แสดงที่โรงละครมณเทียรทอง
ONE FLEW OVER THE CUCKOO’S NEST (2530) - แสดงที่โรงละครมณเทียรทอง
ผู้แพ้ผู้ชนะ (2532) - แสดงที่โรงละครมณเทียรทอง
พรายน้ำ (2533) - แสดงที่โรงละครมณเทียรทอง
ราโชมอน (2534) - แสดงที่โรงละครมณเทียรทอง
ปรัชญาชีวิต (2531-2533) - แสดงที่ตึกร้าง บ.แปลนอคิวเท็ก, เชียงใหม่ สปอร์ตคลับ, ม.ขอนแก่น
พระผู้เป็นดวงใจ ของโรงเรียนสวนจิตรลดา (2529) - แสดงที่หอประชุมศูนย์วัฒนธรรมแห่งชาติ
แฮมเล็ต เดอะ มิวสิเคิล (2538) - แสดงที่หอประชุมศูนย์วัฒนธรรมแห่งชาติ
รางวัลที่ได้รับ

รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 3 ประจำปี พ.ศ. 2552 - คนเบื้องหลังแห่งปี
เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2553 - สาขางานกำกับภาพยนตร์แห่งปี (สำหรับภาพยนตร์ไทย)
ท็อปอวอร์ด ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2554 - ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (จันดารา ปฐมบท)
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 30 ประจำปี พ.ศ. 2564 - รางวัลสุพรรณหงส์เกียรติยศ (Lifetime Achievement Award) (รางวัลหลังจากการถึงแก่กรรม)
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติจาก หนังดี.คอม
ประวัติ จาก The Complete Index to World Films เก็บถาวร 2007-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน citwf.com
| ด ค กรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
2534–2550:  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2534)  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (2535)  ชูชัย องอาจชัย (2536)  บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (2537)  ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล (2538)  หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2539)  นนทรีย์ นิมิบุตร (2540)  ภิญโญ รู้ธรรม (2541)  นนทรีย์ นิมิบุตร (2542)  กิตติกร เลียวศิริกุล (2544)  จิระ มะลิกุล (2545)  คมกฤษ ตรีวิมล, ทรงยศ สุขมากอนันต์, นิธิวัฒน์ ธราธร, วิชชา โกจิ๋ว, วิทยา ทองอยู่ยง และ อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม (2546)  อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์ (2547)  จิระ มะลิกุล (2548)  เฉลิม วงค์พิมพ์ (2549)  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (2550) 
2551–2575:  อาทิตย์ อัสสรัตน์ (2551)  ก้องเกียรติ โขมศิริ (2552)  อุรุพงศ์ รักษาสัตย์ (2553)  เป็นเอก รัตนเรือง (2554)  ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (2555)  คงเดช จาตุรันต์รัศมี (2556)  ลี ชาตะเมธีกุล (2557)  นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ (2558)  อโนชา สุวิชากรพงศ์ (2559)  นัฐวุฒิ พูนพิริยะ (2560)  อนุชา บุญยวรรธนะ (2561)  (2562) โควิด-19  คงเดช จาตุรันต์รัศมี (2563)  บรรจง ปิสัญธนะกูล (2564)  หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล (2565)
อภัย จันทนจุลกะ

| อภัย จันทนจุลกะ ม> ป.ช., ม.ว.ม., ต.จ.ว. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน
ดำรงตำแหน่ง 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
นายกรัฐมนตรี: พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์
ก่อนหน้า: นายสมศักดิ์ เทพสุทิน
ถัดไป: นางอุไรวรรณ เทียนทอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 24 ธันวาคม พ.ศ. 2486 (80 ปี) อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
คู่สมรส: นางจารุวรรณ (รัตนสิน) จันทนจุลกะ

อภัย จันทนจุลกะ นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
ประวัติ

อภัย จัทนจุลกะ เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ที่อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก เป็นบุตรของนายเสนอ กับนางวัลลีย์ จันทนจุลกะ สมรสกับนางจารุวรรณ จันทนจุลกะ (สกุลเดิม "รัตนสิน") มีบุตรสาว 1 คน คือ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ณิชเบญญา จันทนจุลกะ ฤกษ์หร่ายคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
การศึกษา

อภัย จันทนจุลกะ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ ปริญญาตรีรัฐศาสตรบัณฑิต (สิงห์แดง รุ่น 13  และปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  นอกจากนั้นเขายังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร  รุ่น 33 หลักสูตรนักปกครองระดับสูง วิทยาลัยการปกครอง (รุ่นที่ 7)  และหลักสูตรนายอำเภอ วิทยาลัยการปกครอง (รุ่นที่ 11)
การทำงาน

อภัย รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้นเรื่องมา จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสระบุรี ผู้ว่าราชการจังหวัดพิษณุโลก อธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน อธิบดีกรมราชทัณฑ์ รองปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นอธิบดีกรมการปกครอง ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งให้โอนย้ายมาเป็นปลัดกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น กระทรวงแรงงาน) และเป็นปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
หลังเกษียณอายุราชการ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ แต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิสาขารัฐศาสตร์ (30 มิถุนายน พ.ศ. 2547) และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ภายหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ต.จ.ว.)
พ.ศ. 2541 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 1 (ส.ช.)
พ.ศ. 2522 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2531 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2520 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 4 (ภ.ป.ร.4)
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
หวัง เฟย์เฟย์

หวัง เฟย์เฟย์ (จีน: 王霏霏; พินอิน: Wáng Fēifēi, เกาหลี: 왕페이페이; เกิด 27 เมษายน ค.ศ. 1987) เป็นนักร้อง นักเต้น นักแสดงชาวจีน รู้จักกันในฐานะสมาชิกวงมิสเอ
ประวัติ

หวัง เฟย์เฟย์ เกิด  27 เมษายน 2530 ในเมืองไหโข่ว มณฑลไหหลำ สาธารณรัฐประชาชนจีน  เธอกำลังศึกษาอยู่ที่ สถานบันโซลศิลปะ  (SeoulArts) และศึกษาร่วมกับ เจีย วงมิสเอในประเทศจีน เฟยได้ออดิชั่นและปรากฏตัวทางทีวี ทีวีเจ้อเจียง (电视台浙江) และรายการทีวีออดิชั่นอื่น ๆ เธอเต้นรำสวยเธอคือ" ("越跳越美丽")เธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของจีน และได้รับฉายาว่า น้องสาวของ Wonder Girls ตอนนี้เธอเปิดตัวเป็น เกริล์กรุ๊ปของประเทศเกาหลีใต้ วงมิสเอในปี 2010 เธอเป็นสมาชิกที่วางตัวสมาชิกอื่น ๆ มิสเอ และเธอได้มีผลงานโฆษณา  Samsung Anycall (จีน)
ผลงานเพลง

2016 Fantasy
บทความหลัก: รายชื่อผลงานเพลงของวงมิสเอ
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | สถานีโทนทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2554 | ดรีมไฮ | นักแสดงรับเชิญ (ep 16) | KBS2 |
| 2555 | ดรีมไฮ ซีซั่น 2 | ตัวเอง(รับเชิญ)(ep 15) | KBS2 |
ผลงาน > วารตี้โชว์

| ปี | รายการ | บทบาท | สถานีโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2553 | Flower Bouquet | ตัวเอง Miss A | MBC |
| 2555 | Gag Concert | ตัวเอง ร่วมกับ Miss A | KBS |
| 2555 | 1 vs. 100 | รับเชิญ ร่วมกับ Suzy and Hongki | KBS |
| 2555 | Strong Heart | รับเชิญ ร่วมกับ Miss A Suzy | SBS |
| 2555 | Magic Concert | รับเชิญ ร่วมกับ Miss A Min | MBC |
| 2555 | Weekly Idol | รับเชิญ ร่วมกับ Miss A | MBC |
| 2555 | Let's Go Dream Team 2 | รับเชิญ ร่วมกับ Miss A & Sistar | KBS2 |
| 2556 | Master Chef Korea Celebrity | ตัวเอง | O'live |
| 2556 | Dancing with the Stars 3 | ตัวเอง (Finished in 1st Place) | MBC |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2552 | My Color | 2PM |
| 2553 | This Christmas | JYP Nation |
| 2554 | I Love You | Huh Gong & Hoony Hoon |
ผลงาน > โฆษณา

[2010] Samsung Anycall with Miss A
[2010] Freestle Football with Miss A
[2011] Aniplace with Miss A
[2011] Edwin Spring/Summer Collection with Miss A and Kim Bum
[2011] Edwing Fall/Winter Collection with Miss A and Nichkhun
Korean Tourism Organization with Miss A and 2PM
[2012] Samsung Galaxy s3 (Olympic Campaign) With Miss A
[2012/2013] Cathy Cat Comestic
[2013] Roem with Miss A
[2013] Connie Colin
[2013] MLB Korea with Miss A
[2013] Crossfire (China) with Miss A and 2PM
การแต่งตั้ง

| ปี | งาน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2556 | เอกอัครราชทูตกิตติมศักดิ์เป็นนิทรรศการหุ่นกระบอกจีนเรียกว่า  Shadow Play | ร่วมกับ เจีย วง มิสเอ |
รางวัล > ราวัลที่ได้รับและเข้าชิง

| ปี | รางวัล | หมวดหมู่ | ผู้ที่เสนอชื่อ | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2556 | Master Chef Korea Celebrity | 2nd Place Winner | หวัง เฟย์เฟย์ | ชนะ |
| 2556 | Dancing with the Stars 3 | 1st Place Winner | หวัง เฟย์เฟย์ | ชนะ |
แหล่งข้อมูลอื่น

มิสเอ - เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
หวัง เฟย์เฟย์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
หวัง เฟย์เฟย์ on Me2day
หวัง เฟย์เฟย์ ที่เวยโบ
หวัง เฟย์เฟย์ ที่อินสตาแกรม
| ด ค กมิสเอ |
| --- | --- |
 เฟย์  เจีย  มิน  ซูซี 
สตูดิโออัลบัม:  A Class 
อีพีอัลบัม:  Touch  Independent Women Part III 
ซิงเกิล:  "Bad But Good"  "Step Up"  "Love Alone"  "Good Bye Baby"  "Touch"  "I Don't Need A Man" 
หัวข้อเกี่ยวข้อง:  ผลงานเพลง  รางวัลและการเสนอชื่อ 
  หมวดหมู่
อำเภอโฮซุ

อำเภอโฮซุ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดอิชิกาวะ
อำเภอโฮซุ (ญี่ปุ่น: 鳳珠郡; โรมาจิ: Hōsu-gun) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 456.69 ตารางกิโลเมตร
เทศบาล

อำเภอนี้ประกอบด้วย 2 เทศบาลเมือง ได้แก่
เมืองอานามิซุ
เมืองโนโตะ