stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กองกำลังตำรวจพม่า
ยศและเครื่องหมายยศ > ชั้นประทวน

| กลุ่มชั้นยศ | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวนอาวุโส | ตำรวจชั้นประทวน | ตำรวจชั้นประทวน | ตำรวจชั้นประทวน | ตำรวจชั้นประทวน | ตำรวจชั้นประทวน | ตำรวจชั้นประทวน | พลสมัคร และพลตำรวจ | พลสมัคร และพลตำรวจ | พลสมัคร และพลตำรวจ | พลสมัคร และพลตำรวจ | พลสมัคร และพลตำรวจ | พลสมัคร และพลตำรวจ | พลสมัคร และพลตำรวจ | พลสมัคร และพลตำรวจ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  กองกำลังตำรวจพม่า ด ค ก |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ไม่มีเครื่องหมาย | ไม่มีเครื่องหมาย |
|  กองกำลังตำรวจพม่า ด ค ก |  |  |  |  |  |  | ရဲအရာခံဗိုလ် Raai ’araā khaṃ bauilaʻ จ่าสิบตำรวจ | ရဲအရာခံဗိုလ် Raai ’araā khaṃ bauilaʻ จ่าสิบตำรวจ |  |  | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ်ကြီး Raai tapaʻ karpaʻ krīʺ สิบตำรวจเอก | ရဲတပ်ကြပ် Raai tapaʻ karpaʻ สิบตำรวจโท | ရဲတပ်ကြပ် Raai tapaʻ karpaʻ สิบตำรวจโท | ရဲတပ်ကြပ် Raai tapaʻ karpaʻ สิบตำรวจโท | ရဲတပ်ကြပ် Raai tapaʻ karpaʻ สิบตำรวจโท | ဒုတိယရဲတပ်ကြပ် Dautaiya tapaʻ karpaʻ สิบตำรวจตรี | ဒုတိယရဲတပ်ကြပ် Dautaiya tapaʻ karpaʻ สิบตำรวจตรี |  |  |  |  |  |  | ရဲတပ်သား Raai tapaʻ saāʺ พลตำรวจ | ရဲတပ်သားသစ် Raai tapaʻ saāʺ sacaʻ พลตำรวจใหม่ |
ดูเพิ่ม

อองซาน
เหตุระเบิดในย่างกุ้ง พ.ศ. 2526
สิทธิมนุษยชนในประเทศพม่า
อาชญากรรมในประเทศพม่า
เจ้าหน้าที่ตำรวจพม่าปิดล้อมผู้ประท้วงในเมืองบาฮัน ย่างกุ้ง
พายุโซนร้อนเซินกา (พ.ศ. 2560)

พายุโซนร้อนเซินกา (เวียดนาม: Sơn Ca) เป็นชื่อพายุที่ประเทศเวียดนามตั้งชื่อ แปลว่า นกจาบฝนเสียงสวรรค์ (Alauda gulgula) เป็นพายุหมุนเขตร้อนลูกที่ 9 ประจำฤดูกาลไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560 และสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้กับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยก่อนหน้านั้น พายุโซนร้อนเซินกาได้พัดผ่านประเทศเวียดนามและประเทศลาว ก่อให้เกิดความเสียหายในทั้งสองประเทศ รวมถึงประเทศกัมพูชา และเกาะไหหลำของประเทศจีน อย่างไรก็ตามพายุเซินกาได้อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำในที่สุด
ประวัติพายุ

พายุโซนร้อนเซินกาได้เริ่มก่อตัวจากหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงในทะเลจีนใต้ตอนกลาง พัฒนาเป็นพายุดีเปรสชันเมื่อ วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ด้วยความเร็วลมใกล้ศูนย์กลาง 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มีทิศทางเคลื่อนตัวมายังทิศตะวันตกเข้าใกล้ชายฝั่งประเทศเวียดนามตอนกลางและทางทิศใต้ของเกาะไหหลำ มณฑลไห่หนาน ของประเทศจีน
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พายุดีเปรสชั่นได้ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเมื่อเวลา 13.00 น. มีความเร็วลมสูงสุดใกล้ศูนย์กลางที่ 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง ก่อนจะเคลื่อนเข้าสู่ชายฝั่งประเทศเวียดนาม บริเวณเมืองด่งเฮย ในวันที่ 25 กรกฎาคม  ก่อให้เกิดพายุฝนเป็นบริเวณกว้าง และได้ลดกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชั่นเมื่อเคลื่อนเข้าสู่ประเทศลาวตอนใต้ บริเวณแขวงสุวรรณเขต มีความเร็วลมสูงสุดใกล้ศูนย์กลางราว 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จากนั้นเริ่มปกคลุมภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยผ่านจังหวัดนครพนม  จังหวัดสกลนคร จังหวัดกาฬสินธุ์ และสลายตัวลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงในจังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม
ผลกระทบ > เวียดนามและกัมพูชา

แม้ว่าพายุเซินกาจะไม่ใช่พายุที่มีกำลังรุนแรง แต่เนื่องจากลักษณะการเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ทำให้เกิดฝนตกเป็นบริเวณกว้างและต่อเนื่องยาวนาน ในเวียดนามนั้น มีน้ำท่วมและดินถล่มในจังหวัดกว๋างจิ กว๋างบิ่ญ ห่าติ๋ญ และเถื่อเทียน-เฮว้ ตอนกลางของประเทศ เช่นเดียวกับกัมพูชาที่เกิดน้ำท่วมฉับพลันในจังหวัด สตรึงเตรง กำปงธม และพระวิหาร  และมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 4 คน
ผลกระทบ > ประเทศไทย

สำหรับในไทย พายุเซินกาก่อให้เกิดฝนตกหนักในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคเหนือ บางส่วนของภาคตะวันออก และภาคกลาง ระหว่างวันที่ 26-29 กรกฎาคม ปริมาณน้ำฝนสูงสุดวัดได้ที่ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร ถึง 245.0 มิลลิเมตร 
นำมาซึ่งภาวะอุทกภัยในหลายจังหวัด โดยเฉพาะจังหวัดสกลนคร ที่น้ำใน หนองหาน เอ่อเข้าท่วมย่านเศรษฐกิจของเมือง ทำให้มีผู้ติดค้างภายในบ้านเรือน โรงพยาบาล และโรงแรมต่างๆ เป็นจำนวนมาก รวมทั้งต้องปิดให้บริการสนามบินสกลนครลง นอกจากนี้อ่างเก็บน้ำห้วยทรายขมิ้น ยังมีปริมาณน้ำล้นความจุของอ่างถึง 127% ทำให้สันเขื่อนเสียหายเป็นแนวลึกถึง 4 เมตร ยาว 20 เมตร และน้ำได้หลากเข้าท่วมพื้นที่ท้ายเขื่อน
นับเป็นเหตุการณ์น้ำท่วมที่เลวร้ายที่สุดในรอบ 43 ปีของจังหวัด
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย รายงานว่า อิทธิพลจากพายุทำให้มีน้ำท่วมและน้ำป่าไหลหลากในพื้นที่ 44 จังหวัด 302 อำเภอ 1,724 ตำบล 14,105 หมู่บ้าน 43 ชุมชน ประชาชนได้รับผลกระทบ 609,425 ครัวเรือน 1,898,322 คน ผู้เสียชีวิต 40 ราย บ้านเรือนเสียหายบางส่วน 3,267 หลัง เสียหายทั้งหลัง 15 หลัง ถนน 2,401 สาย สะพาน 207 แห่ง ฝายและทำนบ 8,753 แห่ง พื้นที่การเกษตรเสียหาย 2,340,000 ไร่ แยกเป็น นาข้าว 2,180,000 ไร่ พืชไร่ 150,000 ไร่ พืชสวนและอื่นๆ 6,000 ไร่ บ่อปลา 14,203.41 ไร่ ปศุสัตว์ 48,214 ตัว
 ประเมินความเสียหายที่เกิดกับอาคารที่อยู่อาศัย รถยนต์ และพื้นที่เพาะปลูกกว่า 1,000 ล้านบาท ทางด้านกรมทางหลวงได้ประเมินความเสียหายที่เกิดกับเส้นทางสัญจรกว่า 2,128 ล้านบาท
ดูเพิ่ม

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560
แหล่งข้อมูลอื่น

"พายุหมุนเขตร้อนที่เคลื่อนเข้าสู่ประเทศไทย คาบ 66 ปี" เก็บถาวร 2021-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนกรมอุตุนิยมวิทยา
เส้นทางการเคลื่อนที่ของพายุ
มานูเอล เอเล. เกซอน

| มานูเอล เอเล>  เกซอน |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 2
ดำรงตำแหน่ง 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487
ก่อนหน้า: เอมิลิโอ อากินัลโด
ถัดไป: โฮเซ ลอเรล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2421
เสียชีวิต: 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 (65 ปี)
ศาสนา: โรมันคาทอลิก
พรรคการเมือง: พรรคนาซิโอนาลิสตา
คู่สมรส: เอาโรรา เกซอน
ลายมือชื่อ: 

มานูเอล ลุยส์ เกซอน อี โมลีนา (สเปน: Manuel Luis Quezón y Molina) หรือ มานูเวล ลูวิส โมลีนา เคโซน (ฟิลิปปินส์: Manuel Luis Molina Quezon; 19 สิงหาคม พ.ศ. 2421 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เป็นรัฐบุรุษ ทหาร และนักการเมืองฟิลิปปินส์ที่ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ระหว่างปี พ.ศ. 2478–2487 เกซอนเป็นคนฟิลิปปินส์คนแรกที่ได้เป็นหัวหน้ารัฐบาลของฟิลิปปินส์ทั้งหมด (เมื่อเทียบกับรัฐบาลของรัฐฟิลิปปินส์ก่อนหน้านี้) และถือว่าเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่สองหลังจากเอมิลิโอ อากินัลโด (พ.ศ. 2442–2444) เขาเป็นชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปน โดยพ่อและแม่ของเขาเป็นเมสติโซ (ลูกครึ่งชาวพื้นเมืองกับชาวสเปน)
เกซอนเป็นประธานวุฒิสภาคนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งจากการเลือกตั้งระดับชาติ และเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งในการเลือกตั้งใหม่ (เป็นวาระที่สองต่อเนื่องมาจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2478) สำหรับการผลักดันรัฐบัญญัติฉบับที่ 184 เพื่อจัดตั้งสถาบันภาษาแห่งชาติและกำหนดภาษาประจำชาติของประเทศฟิลิปปินส์ เกซอนได้รับการติดยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งภาษาประจำชาติ" ของประเทศ
ในช่วงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขา เกซอนจัดการปัญหาของชาวนาไร้ที่ดินในชนบท การตัดสินใจที่สำคัญอื่น ๆ ของเขา ได้แก่ การปฏิรูปการป้องกันประเทศของหมู่เกาะ การอนุมัติข้อเสนอแนะในการปฏิรูปของรัฐบาล การส่งเสริมการตั้งถิ่นฐานและการพัฒนาในมินดาเนา การจัดการกับการค้าประเวณีและการค้าแรงงานของฟิลิปปินส์ในต่างประเทศ ข้อเสนอสำหรับการปฏิรูปที่ดินและการต่อต้านการรับสินบน และการทุจริตภายในรัฐบาล เขาได้จัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้นในสหรัฐอเมริกาหลังการปะทุของสงครามและการรุกรานของญี่ปุ่น
ในช่วงที่เขาพลัดถิ่นในสหรัฐอเมริกา เขาถึงแก่อสัญกรรมจากวัณโรคที่หมู่บ้านแซราแน็กเลก (Saranac Lake) ในนิวยอร์ก ศพของเขาถูกฝังอยู่ในสุสานแห่งชาติอาร์ลิงตันจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ศพของเขาจึงถูกย้ายไปที่กรุงมะนิลา สถานที่พักผ่อนสุดท้ายของเขาคือวงเวียนอนุสรณ์เกซอน (Quezon Memorial Circle)
ในปี พ.ศ. 2558 คณะกรรมการมูลนิธิราอูล วัลเลินแบร์ย นานาชาติ ได้มอบรางวัลเหรียญวัลเลินแบร์ยให้แก่ประธานาธิบดีเกซอนและประชาชนชาวฟิลิปปินส์จากความพยายามช่วยเหลือเหยื่อพันธุฆาตชาวยิวในช่วงปี พ.ศ. 2480–2484 ประธานาธิบดีเบนิกโน อากีโนที่ 3 และมารีอา เซเนย์ดา เกซอน อาบันเซญญา ซึ่งมีอายุ 94 ปี และเป็นบุตรสาวของอดีตประธานาธิบดีได้รับมอบรางวัลแทน
มัสยิดยามิอา นครหลวงเวียงจันทน์

| มัสยิดยามิอา นครหลวงเวียงจันทน์ |
| --- | --- |
ຢາມິອາ ມັສຢິດ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ


ข้อมูลทั่วไป
เมือง: บ้านเชียงยืน เมืองจันทบุรี นครหลวงเวียงจันทน์
ประเทศ:  ประเทศลาว
เริ่มสร้าง: พ.ศ. 2513
ผู้สร้าง: สมาคมมุสลิมลาว
มัสยิดยามิอา นครหลวงเวียงจันทน์ (ลาว: ຢາມິອາ ມັສຢິດ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ) เป็นมัสยิดกลางของนครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ถือเป็นมัสยิดหนึ่งในสองแห่งที่ตั้งอยู่ในเมืองหลวง สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2513 โดยสมาคมมุสลิมลาว (The Muslim Association of Laos) ณ บ้านเชียงยืน เมืองจันทบุรี สัปบุรุษส่วนใหญ่ของมัสยิดนี้มีเชื้อสายเอเชียใต้ คือ ปาทานและทมิฬ ส่วนมัสยิดอีกแห่งในเวียงจันทน์คือมัสยิดอาสาฮาร (ลาว: ມັສຢິດອາສາຮາຣ) บ้านโพนสะหวาดใต้ เมืองศรีโคตรบอง ที่สัปบุรุษส่วนใหญ่เป็นชาวจามจากกัมพูชา
อิหม่ามของมัสยิดยามิอานี้สามารถปาฐกถาในการละหมาดวันศุกร์ได้ทั้งภาษาอูรดูและทมิฬ และยังมีการสอนศาสนาและภาษาอาหรับแก่เยาวชน ที่ส่วนใหญ่ใช้ตำราและพระคัมภีร์ฉบับภาษาไทยในการเรียนการสอน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มัสยิดยามิอา นครหลวงเวียงจันทน์
มวยลาว

นักมวยลาวในสมัยที่ลาวยังเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส
มวยลาว (ลาว: ມວຍລາວ) เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของลาว มีการฝึกในประเทศลาวและบางบริเวณในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย เช่นที่จังหวัดสกลนคร  คล้ายกับมวยไทยในประเทศไทยและประดัลเสรี หรือประดัลเสเร็ยในประเทศกัมพูชา เป็นการต่อสู้ที่ใช้หมัด เตะ ศอก เข่า มวยลาวได้รับการบรรจุเข้าแข่งขันในกีฬาซีเกมส์ พ.ศ. 2552 ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาวด้วย
มวยลาวในซีเกมส์ พ.ศ. 2552

มวยลาวในซีเกมส์ พ.ศ. 2552 มีชิงชัยทั้งสิ้น 13 เหรียญทอง โดยลาวได้ 5 เหรียญทอง ไทยได้ 6 เหรียญทอง เวียดนามและฟิลิปปินส์ชาติละ 1 เหรียญทอง ดังนี้
| รุ่น | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ชาย 42–45 kg.   พินเวท | ธงงาม นัฐกรณ์    ( ไทย) | Bouavanh Chanthaly   ( ลาว) | Le Duc Cuong   ( เวียดนาม) |
| ชาย 45–48 kg.   ไลท์ฟลายเวท | Soukhanh Taipanyavong   ( ลาว) | Roland Claro   ( ฟิลิปปินส์) | Aye Ko Ko   ( พม่า) |
| ชาย 48–51 kg.   ฟลายเวท | Thongbang Seuaphom   ( ลาว) | Romnick Pabalate   ( ฟิลิปปินส์) | Nane Htaw Taw   ( พม่า) |
| ชาย 51–54 kg.   แบนตัมเวท | Noukhit Ladsaphao   ( ลาว) | อนุชิต สาธิต   ( ไทย) | Soe Maung Muang   ( พม่า) |
| ชาย 54–57 kg.   เฟเธอร์เวท | ธีรวัฒน์ วันนาลี   ( ไทย) | Nguyen Tran Duy Nhat   ( เวียดนาม) | Than Oo   ( พม่า) |
| ชาย 57–60 kg.   ไลท์เวท | Zaidi Laruan   ( ฟิลิปปินส์) | Vixay Bounthavy   ( ลาว) | Win Tun   ( พม่า)  Ly Hoang Tan   ( เวียดนาม) |
| ชาย 60-63.5 kg.   ไลท์เวลเตอร์เวท | วีระพร กว้างขวาง   ( ไทย) | Jonathan Polosan   ( ฟิลิปปินส์) | Vo Van Dai   ( เวียดนาม) |
| ชาย 63.5–67 kg.   เวลเตอร์เวท | ศักดิทัต ศักดารัตน์   ( ไทย) | Bui Huynh Giang   ( เวียดนาม) | Harold Gregorio   ( ฟิลิปปินส์) |

| หญิง 42–45 kg.   พินเวท | มลธิรา วัฒนภักดี   ( ไทย) | Bounchanh Sengpaserth   ( ลาว) | May Libao   ( ฟิลิปปินส์) |
| หญิง 45–48 kg.   ไลท์ฟลายเวท | Phouthasone Keosayavong   ( ลาว) | Nguyen Thi Tuyet Dung   ( เวียดนาม) | Maricel Subang   ( ฟิลิปปินส์) |
| หญิง 48–51 kg.   ฟลายเวท | Nguyen Thi Tuyet Mai   ( เวียดนาม) | กรรณิการ์ นวนบริบูรณ์   ( ไทย) | Angkor Mingxo   ( ลาว)  Preciosa Ocaya   ( ฟิลิปปินส์) |
| หญิง 51–54 kg.  แบนตัมเวท | วัลยา พงษ์ทา   ( ไทย) | Phan Thi Ngoc Linh   ( เวียดนาม) | Ana Marie Rey   ( ฟิลิปปินส์) |
| หญิง 54–57 kg.   เฟเธอร์เวท | Paylor Xaypao   ( ลาว) | Tran Thi Huong   ( เวียดนาม) | เดือนนภา ก้องเฟื่อง   ( ไทย) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Vientiane Times เก็บถาวร 2014-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vientiane Times-Provincial kick-boxers challenge city counterparts เก็บถาวร 2012-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Vietnam Royal Tourism[ลิงก์เสีย]
Former national kick-boxer returns for Vientiane event เก็บถาวร 2012-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Laos in pictures
Lao boxing video
Muay Lao, the forgotten art of kickboxing - from GoAbroad.net เก็บถาวร 2018-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กศิลปะการต่อสู้ |
| --- | --- |
 รายชื่อสไตล์  ประวัติศาสตร์  Timeline  Hard and Soft 
Regional origin:  จีน  ยุโรป  อินเดีย  อินโดนีเซีย  ญี่ปุ่น  เกาหลี  ฟิลิปปินส์ 
Unarmed techniques:  Punch  Kick  Hold  Clinch  Elbow  Knee  Headbutt  Trap  Sweep  Throw  Takedown  Joint lock  Chokehold 
อาวุธ:  การยิงธนู  Shooting  Knife fighting  Stick fighting  Swordsmanship  Melee weapons 
Training:  Sparring  Randori  Forms  Pushing hands  Punching bag  Practice weapon 
Grappling:  บราซิลเลียนยิวยิตสู  เยอรมันยิวยิตสู  ยูโด  ยิวยิตสู  ซามบะ  ซูโม่  มวยปล้ำ  สตอฟ 
Striking:  มวยสากล  กาโปเอย์รา  คาราเต้  คิกบอกซิง  กังฟู  มวยไทย  และเหว่  มวยลาว  ซ่านโฉ่ว  ซาวัต  เทควันโด  โววีนัม  ชินเดนไค  กุนเขมร 
Internal:  ไอกิโด  Aikijutsu  ปา-กว้าจ่าง  ไท่เก๊ก  สิงอี้เฉวียน  ชี่กง 
Full contact / Combat sports:  Professional boxing  Professional kickboxing  Knockdown karate  ศิลปะการต่อสู้แบบผสม  Submission wrestling 
Self-defense / Combatives:  อาร์นิส  บาร์ติตสู  ฮับกีโด  คาจูเคนโบ  คราฟมากา  MCMAP  ปันจักสีลัต  ซิสเตมา  หย่งชุน  Legal aspects 
Eclectic / Hybrids:  อเมริกันเคนโป  ชุนคุคโด  เจี๋ยฉวนเต้า  Shooto  Shorinji Kempo  Unifight  ชินเดนไค 
Entertainment:  เกมต่อสู้  Martial arts film (Chanbara)  มวยปล้ำอาชีพ  นักฆ่าเทวดาแขนเดียว 
 The Martial Arts Portal
พิชญพิจารณ์

ผู้ประเมินที่สถาบันสุขภาพแห่งชาติอเมริกันกำลังพิจารณาคำร้องขอทุนงานวิจัย
พิชญพิจารณ์, การทบทวนระดับเดียวกัน, การติชมจากสหมิตร หรือ การทบทวนโดยผู้รู้เสมอกัน (อังกฤษ: peer review) เป็นการประเมินงานโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีความชำนาญคล้ายกับผู้ผลิตผลงานนั้น เป็นระบบควบคุมกันเองโดยสมาชิกวิชาชีพที่มีคุณสมบัติความสามารถในสาขาที่เข้าประเด็นกัน เป็นวิธีที่ใช้เพื่อรักษามาตรฐานทางคุณภาพ เพื่อเพิ่มคุณภาพ และเพื่อให้เกิดความเชื่อถือในงานภายในกลุ่มนักวิชาการ เป็นวิธีการกำหนดว่า งานวิชาการนั้นสมควรจะตีพิมพ์หรือไม่ เป็นเรื่องที่จัดหมวดหมู่ได้ตามชนิดของงานหรือตามอาชีพ เช่น พิชญพิจารณ์ทางการแพทย์ (medical peer review)
โดยอาชีพ

พิชญพิจารณ์โดยอาชีพพุ่งจุดสนใจไปที่ผู้ทำการในอาชีพ เพื่อเพิ่มคุณภาพ รักษามาตรฐาน หรือเพื่อให้ใบรับรอง ในมหาวิทยาลัยตะวันตก พิชญพิจารณ์เป็นเรื่องที่ใช้ในการตัดสินใจในการให้ตำแหน่งหรือสิทธิในการดำรงตำแหน่ง (tenure) [ต้องการอ้างอิง]
ต้นแบบกระบวนการพิชญพิจารณ์เพื่ออาชีพอย่างหนึ่ง พบในงานเขียนของ Ishāq ibn ʻAlī al-Ruhāwī (ค.ศ. 854-931) ในหนังสือ จริยธรรมแพทย์ (อังกฤษ: Adab al-Tabib, อาหรับ: أدب الطبيب) ซึ่งกล่าวว่า แพทย์ที่เยี่ยมคนไข้ควรจะเขียนบันทึกเกี่ยวกับอาการของคนไข้ทุก ๆ ครั้ง
และเมื่อคนไข้หายป่วยหรือเสียชีวิต กรรมการแพทย์ในพื้นที่หรือแพทย์อื่น ๆ จะตรวจสอบบันทึกแพทย์ แล้วตัดสินว่าการรักษาได้มาตรฐานการพยาบาลคนไข้หรือไม่
การประเมินผลงานเช่นนี้เป็นเรื่องปกติในสาขาการพยาบาลสุขภาพตะวันตก ซึ่งเรียกในภาษาอังกฤษว่า clinical peer review (พิชญพิจารณ์ทางคลินิก)
นอกจากนั้นแล้ว เนื่องจากว่า การประเมินเป็นเรื่องที่ทำโดยสาขาวิชา จึงมีแบบต่าง ๆ กัน เป็นต้นว่าสำหรับแพทย์ สำหรับพยาบาล และสำหรับทันตแพทย์
นอกจากนั้นแล้ว สาขาอื่น ๆ ของชาวตะวันตกก็ใช้กระบวนการพิชญพิจารณ์เช่นเดียวกันในระดับต่าง ๆ เช่น การบัญชี
กฎหมาย
วิศวกรรม (เช่น พิชญพิจารณ์ซอฟต์แวร์, พิชญพิจารณ์ทางเทคนิค; ในสาขาการเดินอากาศ และแม้ในการบริหารจัดการไฟไหม้ป่า)
มีการใช้พิชญพิจารณ์ในการศึกษา เพื่อให้ถึงพัฒนาการทางอารมณ์และทางประชานในระดับที่สูงขึ้น (พัฒนาการดังที่กำหนดโดย Bloom's taxonomy)
ซึ่งอาจจะทำในรูปแบบต่าง ๆ กัน รวมทั้งรูปแบบที่เลียนกระบวนการพิชญพิจารณ์ที่ใช้ในวิทยาศาสตร์และการแพทย์อย่างใกล้ชิด
วิชาการ

พิชญพิจารณ์ทางวิชาการ (scholarly peer review หรือ refereeing) เป็นกระบวนการตรวจสอบงานวิชาการ งานวิจัย หรือแนวคิดโดยนักวิชาการในสาขาเดียวกัน ก่อนที่จะตีพิมพ์งานในวารสารวิชาการหรือในหนังสือ การประเมินจะช่วยผู้ตีพิมพ์ (ซึ่งก็คือหัวหน้าบรรณาธิการหรือคณะบรรณาธิการ) ตัดสินใจว่างานนั้นควรจะรับ รับถ้าแก้ หรือปฏิเสธ เป็นกระบวนการที่ต้องมีกลุ่มผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้น ๆ (ซึ่งบางครั้งจำกัดอย่างแคบ ๆ) ผู้มีคุณสมบัติและสามารถทำงานประเมินอย่างเป็นกลาง ๆ ได้โดยระดับหนึ่ง แต่ว่า การประเมินที่เป็นกลาง ๆ โดยเฉพาะในงานที่มีการจำกัดอย่างไม่ชัดเจน หรือเป็นงานหลายสาขาวิชา อาจเป็นเรื่องยาก และแนวคิดใหม่ ๆ ที่สำคัญ อาจจะไม่ได้การยอมรับจากคนรุ่นเดียวกัน พิชญพิจารณ์โดยนักวิชาการเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อคุณภาพทางวิชาการ และใช้ในวารสารวิชาการสาขาวิทยาศาสตร์โดยมาก แต่ไม่ได้ช่วยป้องกันการพิมพ์งานวิจัยที่ไม่เป็นจริงทั้งหมด โดยปกติแล้ว การประเมินจะทำแบบนิรนาม แต่ว่าในปัจจุบันมีงานประเมินทำแบบเปิดเป็นจำนวนพอสมควร โดยที่ผู้อ่านจะเห็นข้อคิดเห็นของผู้ประเมิน โดยแสดงชื่อของผู้ประเมินด้วย
นโยบายรัฐ

สหภาพยุโรปได้ใช้พิชญพิจารณ์เป็นการ "ประสานงานกันด้วยวิธีเปิด" เกี่ยวกับนโยบายตลาดแรงงานเชิงรุก เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999
ต่อมาในปี ค.ศ. 2004 จึงเริ่มมีแผนงานพิชญพิจารณ์เกี่ยวกับนโยบายการรวมเข้าในสังคม (social inclusion)
แผนงานแต่ละแผนสนับสนุนการประชุมพิชญพิจารณ์ประมาณ 8 งานแต่ละปี โดยประเทศเจ้าภาพจะเปิดนโยบายหรือแผนงานให้ตรวจสอบโดยประเทศอื่นประมาณ 6 ประเทศและโดยองค์การนอกภาครัฐของยุโรป การประชุมปกติจะใช้เวลา 2 วัน และจะมีการแวะเยี่ยมพื้นที่เพื่อตรวจดูการทำงานของนโยบายที่ว่าได้ ก่อนงานประชุม จะมีการรวบรวมรายงานผู้เชี่ยวชาญ (expert report) ที่ประเทศ "ระดับเดียวกัน" จะให้ความเห็น ผลที่ได้จะเผยแพร่ทางเว็บไซต์คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจยุโรปแห่งสหประชาชาติ (United Nations Economic Commission for Europe ตัวย่อ UNECE) โดยกระบวนการวิจารณ์สมรรถนะทางสิ่งแวดล้อม (UNECE Environmental Performance Reviews) ใช้เทคนิคพิชญพิจารณ์เพื่อประเมินความก้าวหน้าของประเทศสมาชิกในการปรับปรุงนโยบายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม[ต้องการอ้างอิง]
รัฐแคลิฟอร์เนียเป็นรัฐเดียวในสหรัฐที่บังคับให้มีพิชญพิจารณ์ทางวิทยาศาสตร์ ในปี 2540 ผู้ว่าการรัฐเซ็นกฎหมายวุฒิสภาหมายเลข 1320 (Sher) บทที่ 295 เป็นรัฐบัญญัติของปี 2540 ซึ่งบังคับว่า ก่อนที่กรรมการ กระทรวง หรือสำนักงานขององค์กรป้องกันสิ่งแวดล้อมแคลิฟอร์เนีย (CalEPA) จะเริ่มบังคับกฎ ทั้งการค้นพบข้อเท็จจริง ข้อสรุป และสมมติฐานทางวิทยาศาสตร์ ที่เป็นฐานของกฎที่ว่า ต้องผ่านพิชญพิจารณ์ทางวิทยาศาสตร์จากองค์กรภายนอกที่เป็นอิสระ เป็นข้อบังคับที่รวมเข้าในประมวลกฎหมายสุขภาพและความปลอดภัยแคลิฟอร์เนียมาตรา 57004[ต้องการอ้างอิง]
การแพทย์

คำอังกฤษว่า medical peer review (พิชญพิจารณ์ทางการแพทย์) อาจหมายถึง
พิชญพิจารณ์ทางคลินิก (clinical peer review) คือการประเมินการปฏิบัติการทางคลินิก ของบุคคลในอาชีพรักษาพยาบาล เช่น แพทย์ พยาบาล
การประเมินทักษะในการสอนการรักษา (clinical teaching) ของแพทย์และพยาบาล
พิชญพิจารณ์ทางวิทยาศาสตร์ (scientific peer review) ของบทความในวารสารวิชาการ หรือการประเมินชั้นทุติยภูมิเพื่อตรวจสอบคุณค่าทางคลินิกของบทความที่เผยแพร่แล้วในวารสารการแพทย์
นอกจากนั้นแล้ว สมาคมการแพทย์อเมริกัน (American Medical Association) ยังใช้คำว่า "medical peer review" หมายถึงไม่ใช่เพียงแต่กระบวนการปรับปรุงคุณภาพและความปลอดภัยในองค์กรรักษาพยาบาล แต่ยังหมายถึงกระบวนการประเมินพฤติกรรมทางคลินิก หรือการประเมินความประพฤติตามมาตรฐานสมาชิกขององค์กรอาชีพ
ดังนั้น คำว่า "medical peer review" จึงไม่ค่อยมีมาตรฐานและความเฉพาะเจาะจง เพื่อใช้เป็นบทค้นหาในฐานข้อมูล
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  "Peer review", ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑, การทบทวนระดับเดียวกัน, การติชมจากสหมิตร
↑  Spier, Ray (2002). "The history of the peer-review process". Trends in Biotechnology. 20 (8): 357–8. doi:10.1016/S0167-7799(02)01985-6. PMID 12127284.
↑  Dans, PE (1993). "Clinical peer review: burnishing a tarnished image". Ann. Intern. Med. 118 (7): 566–8. doi:10.7326/0003-4819-118-7-199304010-00014. PMID 8442628.
↑  Milgrom, P; Weinstein, P; Ratener, P; Read, WA; Morrison, K (1978). "Dental Examinations for Quality Control: Peer Review versus Self-Assessment". Am. J. Public Health. 68 (4): 394–401. doi:10.2105/AJPH.68.4.394. PMC 1653950. PMID 645987.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  "AICPA Peer Review Manual". American Institute of CPAs. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-28. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04.
↑  "Peer Review Program Manual". American Institute of Certified Public Accountants. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-28. สืบค้นเมื่อ 2016-01-22.
↑  
"Peer Review". UK Legal Services Commission. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04.
↑  
"Peer Review Ratings". Martindale. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04.
↑  "Peer Review Panels - Purpose and Process" (PDF). USDA Forest Service. 2006-02-06. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04.
↑  
Sims, Gerald K. (1989). "Student Peer Review in the Classroom: A Teaching and Grading Tool" (PDF). Journal of Agronomic Education. 18: 105–108. The review process was double-blind to provide anonymity for both authors and reviewers, but was otherwise handled in a fashion similar to that used by scientific journals
↑  
Liu, Jianguo; Pysarchik, Dawn Thorndike; Taylor, William W. (2002). "Peer Review in the Classroom" (PDF). BioScience. 52 (9): 824–829. doi:10.1641/0006-3568(2002)052[0824:PRITC]2.0.CO;2.
↑  "Mutual Learning Programme - Peer Reviews". European Union.
↑  "Peer Review and Assessment in Social Inclusion—Evaluations par les pairs".
1 2  "Clinical Peer Review: Excerpts from the Literature" (PDF). UCSF Medical School. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-08-14. สืบค้นเมื่อ 2016-01-22.
1 2  
Ludwick, R; Dieckman, BC; Herdtner, S; Dugan, M; Roche, M (1998). "Documenting the scholarship of clinical teaching through peer review". Nurse Educ. 23 (6): 17–20. doi:10.1097/00006223-199811000-00008. PMID 9934106.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  Haynes, RB; Cotoi, C; Holland, J (2006). "Second-order peer review of the medical literature for clinical practitioners". JAMA. 295 (15): 1801–8. doi:10.1001/jama.295.15.1801. PMID 16622142.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  "Medical Peer Review". American Medical Association. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-04-01. สืบค้นเมื่อ 2016-01-22.
ปะหล่อง

| --- | --- |

สตรีชาวปะหล่องในรัฐฉาน ประเทศพม่า
ประชากรทั้งหมด
557,000 (est.)
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ประเทศพม่า ประชากรจำนวนน้อยในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน และประเทศไทย
ภาษา
ปะหล่อง
ศาสนา
พุทธเถรวาท
ปะหล่อง (พม่า: ပလောင် လူမျိုး, ออกเสียง: [pəlàʊ̯ɰ̃ lùmjó]) เป็นชนกลุ่มน้อยพวกหนึ่ง นับเป็นหนึ่งใน 56 กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศจีน นอกจากนี้ยังมีชาวปะหล่องอาศัยอยู่ในประเทศพม่า และมีบางส่วนที่อพยพเข้ามาประเทศไทยบริเวณชายแดน ใกล้ดอยอ่างขาง อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ชาวปะหล่องพูดภาษาปะหล่อง ซึ่งเป็นภาษาตระกูลมอญ-เขมร
คำว่า "ปะหล่อง" เป็นคำที่ชาวไทใหญ่ใช้เรียก แต่ชนกลุ่มน้อยเหล่านี้จะเรียกตนเองว่า ดาราอั้ง เป็นชาวเขาชนเผ่าหนึ่งที่มีที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บนดอยสูง กระจัดกระจายอยู่บริเวณรัฐฉาน รัฐกะชีน ประเทศพม่า และมณฑลยูนนาน ประเทศจีน แต่ด้วยภัยสงครามและการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศพม่า ช่วงปี พ.ศ. 2511–2527 ชาวดาราอั้งจำนวนมากต้องข้ามน้ำสาละวินลัดเลาะจากเชียงตอง เมืองปั่น ในเขตเชียงตุง มายังฝั่งประเทศไทย มาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ  ทรงโปรดเกล้าฯ ให้อาศัยบริเวณบ้านนอแล บ้านห้วยเลี้ยม บ้านแคะนุ ซึ่งเป็นหมู่บ้านใกล้กับพื้นที่รับผิดชอบของสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง อำเภอฝาง และส่วนหนึ่งจัดให้อยู่ บ้านปางแดง บ้านแม่จร บ้านห้วยโป่ง อำเภอเชียงดาว บ้านห้วยหวาย บ้านห้วยทรายขาว อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ และบ้านสันต้นปุย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ในส่วนของเรือนที่อยู่อาศัย ชาวดาราอั้งนิยมสร้างเรือนด้วยเสาไม้ ฟากและฝาเป็นไม้ไผ่สับ เป็นเรือนยกพื้นสูง ขึ้นอยู่กับความลาดชันบนไหล่เขา และหลังคามุงด้วยหญ้าคา ดำรงชีพด้วยการทำเกษตรกรรมปลูกข้าว ปลูกข้าวโพด และเลี้ยงสัตว์
ชาวดาราอั้ง มีภาษาพูดเป็นของตนเอง คือ ภาษาดาราอั้ง จัดอยู่ในกลุ่มภาษาปะหล่อง–วะ แต่โดยทั่วไปแล้วชาวดาราอั้งสามารถพูดภาษาไทยใหญ่ได้ เนื่องจากถิ่นฐานเดิมอยู่ใกล้ชิดและมีปฏิสัมพันธ์กับกลุ่มไทใหญ่ ชาวดาราอั้งมีชีวิตที่ค่อนข้างสงบและเรียบง่าย ด้วยเพราะศรัทธาในพระพุทธศาสนาควบคู่ไปกับความเชื่อเรื่องผีอันเป็นความเชื่อดั้งเดิมของบรรพบุรุษ
หมวกสำหรับเด็กชายของชาวดาราอั้ง เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแต่งกายชนเผ่าดาราอั้ง บ้านปางแดงใน อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่
สตรีชาวดาราอั้งนิยมสวมเสื้อแขนกระบอก ผ่าหน้า เอวลอย สีสันสดใส ส่วนมากนิยมสีดำ น้ำเงิน เขียว และม่วง ในส่วนของสาบเสื้อเย็บด้วยผ้าสีแดง ตกแต่งด้วยเลื่อมและลูกปัดหลากสี นุ่งซิ่นลายขวางสีแดงสลับลายริ้วขาวเส้นเล็ก ๆ ผืนยาวกรอมเท้า เคียนหัวด้วยผ้าพื้นสีขาว และที่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่น คือ การสวมเอวด้วยวงหวาย บางคนก็ใช้โลหะสีเงินหรือทองตัดเป็นแถบยาวตอกลาย แล้วขดเป็นวง สวมใส่ปนกัน เรียกว่า “หน่องว่อง” สำหรับบุรุษชาวดาราอั้งนิยมสวมเสื้อแขนยาวสีขาว กางเกงสะดอหรือกางเกงเซี่ยมสีน้ำเงิน เคียนหัวด้วยผ้าพื้นสีขาว และที่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่น คือ การแกะฟันและฝังด้วยทองคำหรืออัญมณี ถือดาบ สะพายย่าม สูบกล้องยาสูบ
ประวัติศาสตร์

ใน ค.ศ. 1949 ชาวปะหล่องในประเทศจีน มีชื่อเรียกว่า Benglong ครั้นปี ค.ศ. 1985 มีชื่อเรียกใหม่ว่าเต๋ออ๋าง (จีน: 德昂族; พินอิน: Déáng Zú) ตามคำเรียกร้องของสมาชิกในกลุ่มชาติพันธุ์นี้
กลุ่ม

ชาวปะหล่องแบ่งออกเป็นสามกลุ่มย่อย ได้แก่: Palé, Shwe และ Rumai