stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตะเคียน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hopea odorata
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ ตะเคียน ที่วิกิสปีชีส์
Hopea odorata Roxb.
Buddha Magic Thai Beliefs in the Nang Ta-Khian Tree Spirit within Hopea Odorata trees
ตะเคียนทอง เก็บถาวร 2016-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q150518  Wikispecies: Hopea odorata  ARKive: hopea-odorata  BOLD: 443552  GBIF: 5669231  GRIN: 401759  iNaturalist: 193455  IPNI: 320965-1  IUCN: 32305  NCBI: 64598  Plant List: kew-2853232  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:320965-1  Tropicos: 11300001 
| ด ค กพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  กาซะลองคำ (เชียงราย)  ทองกวาว (เชียงใหม่)  กำลังเสือโคร่ง (น่าน)  สารภี (พะเยา)  ยมหิน (แพร่)  จั่น (แม่ฮ่องสอน)  กระเชา (ลำปาง)  ก้ามปู (ลำพูน)  สัก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  มะหาด (กาฬสินธุ์)  กัลปพฤกษ์ (ขอนแก่น)  ขี้เหล็ก (ชัยภูมิ)  กันเกรา (นครพนม)  สาธร (นครราชสีมา)  กาฬพฤกษ์ (บุรีรัมย์)  พฤกษ์ (มหาสารคาม)  ตานเหลือง (มุกดาหาร)  กระบาก (ยโสธร)  กระบก (ร้อยเอ็ด)  สนสามใบ (เลย)  ลำดวน (ศรีสะเกษ)  อินทนิล (สกลนคร)  มะค่าแต้ (สุรินทร์)  ชิงชัน (หนองคาย)  พะยูง (หนองบัวลำภู)  ตะเคียนหิน (อำนาจเจริญ)  รัง (อุดรธานี)  ยางนา (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพมหานคร)  สีเสียดแก่น (กำแพงเพชร)  มะตูม (ชัยนาท)  สุพรรณิการ์ (นครนายก)  จันทน์ชะมดชนิด Mansonia gagei (นครปฐม)  เสลา (นครสวรรค์)  นนทรี (นนทบุรี)  ทองหลางลาย (ปทุมธานี)  หมัน (พระนครศรีอยุธยา)  บุนนาค (พิจิตร)  ปีบ (พิษณุโลก)  มะขาม (เพชรบูรณ์)  พิกุล (ลพบุรี)  โพทะเล (สมุทรปราการ)  จิกเล (สมุทรสงคราม)  พญาสัตบรรณ (สมุทรสาคร)  ตะแบกนา (สระบุรี)  มะกล่ำตาช้าง (สิงห์บุรี)  มะค่า (สุโขทัย)  มะเกลือ (สุพรรณบุรี)  มะพลับ (อ่างทอง)  สะเดา (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  จัน (จันทบุรี)  อะราง (ฉะเชิงเทรา)  ประดู่ (ชลบุรี)  หูกวาง (ตราด)  โพ (ปราจีนบุรี)  กระทิง (ระยอง)  มะขามป้อม (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ขานาง (กาญจนบุรี)  แดง (ตาก)  เกด (ประจวบคีรีขันธ์)  หว้า (เพชรบุรี)  โมกมัน (ราชบุรี) 
ภาคใต้:  ทุ้งฟ้า (กระบี่)  มะเดื่ออุทุมพร (ชุมพร)  ศรีตรังชนิด Jacaranda obtusifolia (ตรัง)  แซะ (นครศรีธรรมราช)  ตะเคียนชันตาแมว (นราธิวาส)  ตะเคียน (ปัตตานี)  เทพทาโร (พังงา)  พะยอม (พัทลุง)  ประดู่บ้าน (ภูเก็ต)  อโศกเหลือง (ยะลา)  อบเชย (ระนอง)  สะเดาเทียม (สงขลา)  กระซิก (สตูล)  เคี่ยม (สุราษฎร์ธานี) 
ต้นไม้ประจำจังหวัดนครปฐมคือจัน  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์คือแปะ  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดยโสธรคือยางนา  · ต้นไม้ประจำจังหวัดสุโขทัยคือตาล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดสุรินทร์คือกันเกรา  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระนองคืออินทนิล  ·  ต้นไม้ประจำจังหวัดระยองคือประดู่  ·  จังหวัดบึงกาฬไม่มีพันธุ์ไม้มงคลพระราชทาน ต้นไม้ประจำจังหวัดคือสิรินธรวัลลี
ใบของตะเคียน
ถือว่าเราไม่เคยพบกัน

| "ถือว่าเราไม่เคยพบกัน" |
| --- | --- |

เพลงโดยเอบีนอร์มัล  feat. ตุล อพาร์ตเมนต์คุณป้า
วางจำหน่าย: 21 ตุลาคม พ.ศ. 2556
แนวเพลง: อะคูสติกส์, พังค์ร็อก, ป็อปร็อก
ความยาว: 3:19
ค่ายเพลง: วีเรคคอร์ดส (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: ฟองเบียร์ ตุล อพาร์ตเมนต์คุณป้า

มิวสิกวิดีโอ
"ถือว่าเราไม่เคยพบกัน" ที่ยูทูบ
 
"ถือว่าเราไม่เคยพบกัน" เป็นซิงเกิลของวงเอบีนอร์มัล ในปี พ.ศ. 2556 ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) แต่งร่วมกับ ตุล อพาร์ตเมนต์คุณป้า และเรียบเรียงโดย เก่ง-โอ่ง เอบีนอร์มัล ออกจำหน่ายในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2556
การตอบรับ

เพลง "ถือว่าเราไม่เคยพบกัน" ได้ติดอันดับสูงสุด 10 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2556 และได้ติดอันดับสูงสุด 21 จากการจัดอันดับของเวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 5: 3
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 10
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 21
Channel V Countdown Siam Top 20 Single Chart: 2
นโรดม นรินทเดช

| พระองค์เจ้านโรดม นรินทเดช |
| --- | --- |
พระองค์มจะ
ประสูติ: พ.ศ. 2449 พนมเปญ กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส
สิ้นพระชนม์: พ.ศ. 2518
ราชวงศ์: ราชวงศ์วรมัน   (สายราชสกุลนโรดม)
พระราชบิดา: พระองค์เจ้านโรดม สัตถาวงศ์
พระราชมารดา: พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ ปิ่นดาราสุทธาเรศ
| พระองค์มจะพระองค์เจ้านโรดม นรินทเดช |
| --- | --- |

หัวหน้าพรรคพรรคเสรีนิยมกัมพูชา
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2489 – พ.ศ. 2498
ก่อนหน้า: ผู้ก่อตั้งพรรค
ถัดไป: ยุบพรรค (รวมกับพรรคสังคมราษฎรนิยม)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
พรรคการเมือง: พรรคเสรีนิยม (พ.ศ. 2489 - 2498)   พรรคสังคมราษฎรนิยม (พ.ศ. 2498 - 2513)
ผลงานเด่น: ผู้ก่อตั้งพรรคพรรคเสรีนิยมที่เป็นพรรคการเมืองพรรคแรกในกัมพูชา

พระองค์เจ้านโรดม นรินทเดช (Norodom Norindeth) เป็นเชื้อพระวงศ์ในสายสกุลนโรดมของกัมพูชา และเป็นนักการเมืองระหว่าง พ.ศ. 2483 – 2503 เป็นผู้ก่อตั้งพรรคเสรีนิยมที่เป็นพรรคการเมืองพรรคแรกในกัมพูชา
พระองค์มจะ นโรดม นรินทเดช ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2449 เป็นพระโอรสของพระองค์เจ้านโรดม สัตถาวงศ์ ประสูติแต่พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ ปิ่นดาราสุทธาเรศ และเป็นพระราชนัดดาของพระบาทสมเด็จพระนโรดม พรหมบริรักษ์ กษัตริย์กัมพูชา สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยปารีส หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2484 พระองค์มจะ นโรดม นรินทเดช ได้เป็นหนึ่งในตัวเลือกในการขึ้นครองราชสมบัติ เช่นเดียวกับสมเด็จกรมพระสีสุวัตถิ์ มุนีเรศ และพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต แต่ในที่สุด ฝรั่งเศสเลือกนักองค์ราชวงศ์ นโรดม สีหนุ ซึ่งมีพระชนมายุ 19 พรรษาเป็นกษัตริย์ โดยพระองค์มจะ นโรดม นรินทเดช เป็นสมาชิกของคณะผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน
ใน พ.ศ. 2489 พระองค์มจะ นโรดม นรินทเดช ได้ก่อตั้งพรรคเสรีนิยมหรือชื่อเดิมคือพรรครัฐธรรมนูญซึ่งถือเป็นพรรคการเมืองพรรคแรกของกัมพูชา พรรคนี้นิยมฝรั่งเศส และสนับสนุนการปกครองตัวเองโดยยังคงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับฝรั่งเศส พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มชนชั้นสูง กลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์ และชนกลุ่มน้อยชาวจาม นโยบายของพรรคตรงข้ามกับพรรคประชาธิปไตยของนักองค์มจะ สีสุวัตถิ์ ยุทธวงศ์ และเอียว โกเอียส ซึ่งเป็นพรรคที่ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มหัวรุนแรงและเรียกร้องเอกราช ทำให้พรรคเสรีนิยมได้รับการสนับสนุนจากฝรั่งเศสที่ต้องการคงอำนาจของตนไว้ในกัมพูชา  พรรคประชาธิปไตยประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งครั้งแรกและได้รับความนิยมไปทั่วประเทศ จนกระทั่งเอียว โกเอียส ถูกลอบสังหารใน พ.ศ. 2493 และมีผู้ตั้งข้อสงสัยมายังพรรคเสรีนิยมของพระองค์มจะ นโรดม นรินทเดชทำให้พระองค์ต้องลี้ภัยไปปารีส เพราะมีหลักฐานว่าพระองค์มีความเกี่ยวข้องกับผู้ร้าย. พรรคเสรีนิยมมีอำนาจในสภาระยะหนึ่งเพราะความปั่นป่วนภายในพรรคประชาธิปไตย
พระองค์มจะ นโรดม นรินทเดช กลับสู่กัมพูชาใน พ.ศ. 2494 พระองค์ออกจากพรรคเสรีนิยมมาเข้าร่วมกับพรรคสังคมราษฎรนิยมของพระนโรดม สีหนุ ที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 หลังจากนั้น ได้เป็นตัวแทนถาวรของกัมพูชาในยูเนสโก และได้เป็นเอกอัครราชทูตระจำยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2504 – 2506) และพม่า (พ.ศ. 2507 – 2510) หลังจากเขมรแดงยึดกรุงพนมเปญได้ พระองค์เป็นหนึ่งในเชื้อพระวงศ์ที่ถูกเขมรแดงสังหาร
นีโนสลาฟ มารีนา

นีโนสลาฟ มารีนา  (สกอเปีย, สาธารณรัฐมาซิโดเนีย, 25 สิงหาคม พ.ศ. 2517) เป็นอธิบดีมหาวิทยาลัยวิทยาการสารสนเทศและเทคโนโลยีในออคริต, สาธารณรัฐมาซิโดเนีย
ประวัติ

จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมไฟฟ้า Ss.Cyril and Methodius University ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจาก École Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL) ในปี พ.ศ. 2547 และได้ถูกนำวิทยานิพนธ์ไปเป็นข้อมูลในการประยุกต์ระบบเครือข่ายไร้สายโดย Nokia Research Centre ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการงานวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ Sowoon Technologies ในปีพ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550 ศึกษาดูงานที่ University of Hawaii ในปีพ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2551 ดำรงตำแหน่งนักวิจัยที่ University of Oslo ในปีพ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2552 เข้าร่วม Postdoctoral Research Associate ที่ Princeton University ในปีพ.ศ. 2553 ถึงปัจจุบัน
ความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์

ได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษจาก 20 มหาวิทยาลัยใน สหรัฐอเมริกา, ญี่ปุ่น, สหราชอาณาจักร, อิสราเอล, รัสเซีย, บราซิล, ฮ่องกง, นอร์เวย์, ฟินแลนด์, โปรตุเกส และสาธารณรัฐเช็ก ระดมเงินทุนผ่านช่องทางสาธารณะต่างๆทั้งด้านการศึกษาและอุสาหกรรม โปรแกรม เช่น The Swiss CTI, Swiss NSF, the European Commission and the European Space Agency ดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญด้านการประเมิณผลและวิจารณ์ใน European Commission’s 6th และ 7th Framework Program ดำรงตำแหน่งสมาชิกอาวุโสแห่ง Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้ง Macedonian Chapter of the IEEE Information Theory Society
ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด

ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด (อังกฤษ: Superhuman Samurai Syber Squad) เป็นละครโทรทัศน์สหรัฐที่นำผลงานมาจากละครโทรทัศน์โทคุซัทสึ เด็นโคโจจินกริดแมนของประเทศญี่ปุ่นมาทำใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์ฉบับอเมริกัน ผลิตโดย สึบุรายะโปรดักชัน, Ultracom Inc. และ DIC Productions, L.P. ออกอากาศเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2537 จนถึงวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ทางสถานีโทรทัศน์บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน มีจำนวนตอนทั้งหมด 53 ตอน
ภาพรวม

ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด เป็นผลงานที่นำที่นำผลงานมาจากละครโทรทัศน์โทคุซัทสึประเทศญี่ปุ่นเรื่อง เด็นโคโจจินกริดแมน มาทำเป็นละครโทรทัศน์ของอเมริกา โดยสร้างมาจากอิทธิพลของความนิยมของ พาวเวอร์เรนเจอร์ ที่ผลิตโดย ซาบันเอนเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งแตกต่างจากพาวเวอร์เรนเจอร์ ตรงที่ฉากต่อสู้ไม่ได้ถูกถ่ายทำใหม่และฉากต่อสู้ที่ใช้แล้วถูกนำกลับมาใช้ซ้ำอีกรอบ ฉากใหม่ทั้งหมดถ่ายทำในฉากต่างๆ และประเภทของฉากรวมถึงห้องของตัวละครหลัก, โถงทางเดิน, โรงอาหารของโรงเรียน และห้องขับยานรบของยานพาหนะ ว่ากันว่าหลายตอนสามารถถ่ายทำในช่วงเวลาสั้น ๆ และถ่ายทำด้วยจำนวนเซ็ตงบประมาณที่น้อยมาก
เซนแมน เมกอน และ มาร์ค ซาแร็บ ผู้เขียนบทโทรทัศน์ถูกรับจ้างงานเนื่องจากความรวดเร็วในการเขียน โดยเขียนบท 4 ตอนต่อสัปดาห์ โดยเมกอนได้กล่าวในช่วงเขียนบทว่า เป็น "วันที่เกาหัวตัวเองมากที่สุด" แต่เนื่องจากไม่มีการตรวจสอบบทสคริปต์ในฝั่งของ DIC นอกจากนี้ยังบอกว่าพวกเขาจึงสามารถรวมเนื้อหาเพลงของวง เดอะบีเทิลส์ ที่พวกเขาชื่นชอบไว้ในละครโทรทัศน์ได้
ดอยอ่างขาง

| ดอยอ่างขาง |
| --- | --- |
สวนดอยอ่างขาง
จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 1,400 เมตร (4,593 ฟุต)
พิกัด: 19°54′1.2″N 99°2′21.5″E﻿ / ﻿19.900333°N 99.039306°E﻿ / 19.900333; 99.039306 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ดอยอ่างขางหมู่บ้านบ้านคุ้ม หมู่ 5 ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่แสดงแผนที่จังหวัดเชียงใหม่ดอยอ่างขางดอยอ่างขาง (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย 
เทือกเขา: ทิวเขาแดนลาว
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
ประเภทภูเขา: หินปูน
การพิชิต
เส้นทางง่ายสุด: ขับยานพาหนะ
ดอยอ่างขาง ตั้งอยู่บนทิวเขาแดนลาว ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ มีความสูงโดยค่าเฉลี่ย 1,400 เมตรจากระดับน้ำทะเล และมียอดดอยสูงสุดถึง 1,928 เมตร เป็นที่ตั้งของสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง ซึ่งเป็นสถานีวิจัยแห่งแรกของโครงการหลวง เริ่มดำเนินงานเมื่อปี พ.ศ. 2512 ตามแนวพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช รัชกาลที่ 9 ที่ว่า “ให้เขาช่วยตัวเอง” เปลี่ยนพื้นที่จากไร่ฝิ่นมาเป็นแปลงเกษตรเมืองหนาวที่สร้างรายได้ดีกว่าเก่าก่อน  และเปิดรับการช่วยเหลือชาวเขาเผ่าดาราอั้ง (ปะหล่อง) จากภัยสงครามในประเทศพม่า ได้อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารเมื่อปี พ.ศ. 2527 ผู้นำชาวปะหล่องได้เข้ากราบบังคมทูลขอในหลวงอาศัยอยู่ในประเทศไทย ทรงโปรดเกล้าให้อาศัยบริเวณบ้านนอแลและบ้านขอบด้ง ซึ่งเป็นหมู่บ้านใกล้กับพื้นที่รับผิดชอบของสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง และได้รับสัญชาติไทยตามลำดับ ต่อมาได้ให้ชาวดาราอั้งเข้ามาทำงานในสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง ปลูกสตรอว์เบอร์รีสายพันธุ์พระราชทานต่าง ๆ ตามที่สถานีเกษตรหลวงได้วิจัยพันธุ์ออกมาเป็นที่แห่งแรกในประเทศไทย เช่น สตรอว์เบอร์รีสายพันธุ์พระราชทาน 80, 88, 89 เป็นต้น รวมถึงไม้เมืองหนาวทั้งดอกไม้และผลไม้ ดอยอ่างขางยังเป็นสถานที่รวบรวมสายพันธุ์ต้นนางพญาเสือโคร่ง โดยมีนางพญาเสือโครงดอกสีขาวมากที่สุดในประเทศไทย และนำเข้าพืชในสกุล Prunus หรือซากุระ จากประเทศญี่ปุ่น, จีน, ไต้หวัน เข้ามาปลูกในแปลงทดลองเพื่อเปรียบเทียบกับนางพญาเสือโคร่งของไทยที่อยู่ในสกุลเดียวกันอีกด้วย
ภูมิอากาศ

สภาพอากาศเย็นตลอดทั้งปี อุณหภูมิเฉลี่ยโดยประมาณ 15-17 °C อุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ 35-38 °C ในเดือนเมษายน ส่วนอุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่ติดลบ -3 °C ในเดือนมกราคม มีหยาดน้ำฝนเฉลี่ย 2,075 มิลลิเมตรต่อปี
| ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของดอยอ่างขาง (พ> ศ. 2524–2553).ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 20.0 (68) | 23.0 (73.4) | 26.2 (79.2) | 27.4 (81.3) | 24.3 (75.7) | 24.0 (75.2) | 22.9 (73.2) | 22.4 (72.3) | 22.6 (72.7) | 21.6 (70.9) | 19.8 (67.6) | 18.7 (65.7) | 22.7 (72.9) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 13.0 (55.4) | 15.0 (59) | 17.5 (63.5) | 18.6 (65.5) | 17.6 (63.7) | 17.8 (64) | 17.7 (63.9) | 17.7 (63.9) | 17.5 (63.5) | 16.8 (62.2) | 14.3 (57.7) | 12.6 (54.7) | 16.3 (61.3) |
| ความชื้นร้อยละ | 64 | 47 | 46 | 59 | 80 | 85 | 88 | 91 | 88 | 88 | 77 | 73 | 74 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 272.8 | 240.1 | 275.9 | 243.0 | 198.4 | 159.0 | 161.2 | 158.1 | 183.0 | 198.4 | 249.0 | 251.1 | 2,590 |
แหล่งที่มา: สำนักบริหารจัดการน้ำและอุทกวิทยา - กรมชลประทาน
ข้อมูล

ดอยอ่างขางมีชาวไทยภูเขาหลายกลุ่ม เช่น ชาวจีนยูนนาน, ไทใหญ่, มูเซอดำ, และดาราอั้ง อาศัยอยู่ประมาณ 600 ครัวเรือนใน 6 หมู่บ้าน
ดอยอ่างขางมีสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจมากมาย เช่น สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง, สวนบอนไซ, จุดชมวิวกิ่วลม, จุดชมวิวม่อนสน, หมู่บ้านขอบดัง, หมู่บ้านนอแล เป็นต้น
ภาพ

Mrs Gould's sunbird
Dark-backed sibia
หุบเขาฝางจากหนึ่งในสองถนนที่เข้าถึงดอยอ่างขางได้
สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Doi Ang Khang จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Tourism Authority of Thailand: Doi Angkhang
ธงชาติเอลซัลวาดอร์

| --- | --- |


การใช้: ธงราชการ ธงกองทัพ ธงราชการ และ ธงนาวี
สัดส่วนธง: 189:335
ประกาศใช้: 27 กันยายน พ.ศ. 2515
ลักษณะ: ธงสามแถบแนวนอนสีฟ้า-ขาว-ฟ้า กลางธงมีภาพตราแผ่นดิน
 


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 3:5
ลักษณะ: ธงสามแถบแนวนอนสีฟ้า-ขาว-ฟ้า กลางแถบสีขาวมีอักษรคำขวัญประจำชาติ
 


การใช้: ธงพลเรือน และ ธงเรือพลเรือน
สัดส่วนธง: 3:5
ลักษณะ: ธงสามแถบแนวนอนสีฟ้า-ขาว-ฟ้า ไม่มีเครื่องหมายใดๆ ประกอบ
 
ธงชาติเอลซัลวาดอร์ ในปัจจุบันมีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 189 ส่วน ยาว 335 ส่วน  ภายในแบ่งเป็นแถบกว้างเท่ากัน 3 แถบ แถบกลางเป็นสีขาว ภายในมีภาพตราแผ่นดินของเอลซัลวาดอร์ แถบบนและแถบล่างที่ขนาบอยู่เป็นสีฟ้า ธงนี้ได้รับการรับรองเป็นธงชาติในชั้นต้นเมื่อปี พ.ศ. 2365 ถูกยกเลิกในปี พ.ศ. 2408 ประกาศใช้เป็นธงชาติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 และยืนยันซ้ำในปี พ.ศ. 2515 ลักษณะของธงมีต้นแบบมาจากธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง (Federal Republic of Central America) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจต่อเนื่องมาจากธงชาติอาร์เจนตินาอีกต่อหนึ่ง และเป็นต้นแบบของธงชาติต่างๆ ในทวีปอเมริกากลางปัจจุบัน
ธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางได้ถือว่าเป็นธงชาติของเอลซัลวาดอร์มาจนถึงปี พ.ศ. 2408 จึงได้เปลี่ยนมาใช้ธงที่มีรูปแบบอย่างธงดาวและริ้วของสหรัฐอเมริกา ลักษณะเป็นธงริ้วสีฟ้าสลับขาวรวม 9 ริ้ว มีรูปดาวสีขาว 12 ดวงในสี่เหลี่ยมสีแดงที่มุมธงบนด้านคันธง  ถึงปี พ.ศ. 2455 จึงได้เปลี่ยนกลับมาใช้ธงลักษณะคล้ายธงชาติยุคแรกอีกครั้ง ซึ่งได้แก่ธงชาติเอลซัลวาดอร์ในปัจจุบัน แต่รูปตรากลางธงนั้นคือตราแผ่นดินของเอลซัลวาดอร์ ซึ่งมีลักษณะคล้ายตราของสหมณฑลอเมริกากลางมาก
นอกจากนี้ยังมีธงอื่นอีก 2 แบบที่ใช้เป็นธงชาติเอลซัลวาดอร์ด้วย ธงหนึ่งเป็นธงแถบสีฟ้า-ขาว-ฟ้า แบ่งตามแนวนอน ไม่มีลวดลายใดประกอบ อีกธงหนึ่งคล้ายธงแรก แต่มีคำขวัญประจำชาติกลางแถบสีขาวว่า "Dios, Union, Libertad" แปลว่า "พระเจ้า, ความปรองดอง, เสรีภาพ" ทั้งสองธงนี้ใช้เป็นธงพลเรือน มีขนาดสัดส่วนเป็น 3:5 ส่วนธงมีภาพตราแผ่นดินนั้นถือเป็นธงราชการและธงรัฐนาวี
พัฒนาการ

21 สิงหาคม 1823 - 1824, ค.ศ. 1842 - 1844 (สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง)
1824 - 1841,1921 - 1922 (สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง)
2 - 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1898 (สหรัฐอเมริกากลาง)
9 พฤษภาคม - มิถุนายน ค.ศ. 1865
มิถุนายน ค.ศ. 1865 - 1869
ค.ศ. 1869 - 1873
ค.ศ. 1873 - 1877
ค.ศ. 1877 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1912
ธงกองทัพ และ ธงนาวี ค.ศ. 1875 - 1912
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเอลซัลวาดอร์ ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ธงชาติเลโซโท

| --- | --- |


สัดส่วนธง: 2:3
ประกาศใช้: 4 ตุลาคม 2006; 17 ปีก่อน (2006-10-04)
ลักษณะ: ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบสี 3 แถบ ตามแนวนอน แถบบนสีน้ำเงิน แถบกลางสีขาว แถบล่างสีเขียว ที่กลางแถบขาวมีรูปหมวกพื้นเมืองของเลโซโทที่เรียกว่า หมวกโมโกรอทโล (mokorotlo - หมวกปีกกว้างชนิดหนึ่งของชาวบาโซโท) รูปดังกล่าวนี้มีสีดำ
 


การใช้: ธงราชวงศ์
 
ธงชาติเลโซโท แบบที่ใช้ในปัจจุบัน มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบสี 3 แถบ ตามแนวนอน แถบบนสีน้ำเงิน แถบกลางสีขาว แถบล่างสีเขียว ที่กลางแถบขาวมีรูปหมวกพื้นเมืองของเลโซโทที่เรียกว่า หมวกโมโกรอทโล (mokorotlo - หมวกปีกกว้างชนิดหนึ่งของชาวบาโซโท) รูปดังกล่าวนี้มีสีดำ ธงดังกล่าวนี้ได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) เนื่องในว่าระครบรอบ 40 ปี แห่งการได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
รายงานบางฉบับได้กล่าวไว้ว่า แบบธงดังกล่าวนี้แสดงออกถึงแนวโน้มของประเทศที่จะเดินไปสู่ทิศทางแห่งสันติภาพมากกว่าในอดีตที่ผ่านมา
ประวัติ

ประเทศเลโซโทมีธงชาติขึ้นเป็นธงแรกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1966 อันเป็นวันที่เลโซโทประกาศเอกราชสมบูรณ์จากสหราชอาณาจักร ลักษณะของธงดังกล่าวเป็นรูปสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน ที่ด้านต้นธงมีแถบแนวตั้งสองแถบสีเขียวและสีแดง ในพื้นสีน้ำเงินมีรูปหมวกโมโกรอทโลสีขาว ซึ่งแต่ละสีนั้นมีความหมายต่างๆ ดังนี้ สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้าและสายฝน สีขาวหมายถึงสันติภาพ สีเขียวหมายถึงแผ่นดิน สีแดงหมายถึงความศรัทธา
ต่อมาในปี ค.ศ. 1986 คณะทหารได้ทำการรัฐประหารรัฐบาลพรรคคณะชาติบาโซโท (Basotho National Party) ซึ่งได้ปกครองประเทศมายาวนานถึง 20 ปี หลังจากนั้นจึงได้มีการออกแบบธงชาติใหม่โดยรัฐบาลทหาร โดยแบบธงที่ได้รับเลือกนั้นเป็นผลงานการออกแบบของนายสิบเอกเรเชลิซิโช มาเตเต (Sergeant Retšelisitsoe Matete) และได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1987  ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งพื้นที่ออกเป็นรูปสามเหลี่ยมขนาดใหญ่สองรูปด้วยแถบทแยงสีน้ำเงินซึ่งพาดจากมุมขวาบนไปยังมุมซ้ายล่าง  สามเหลี่ยมตอนบนเป็นพื้นสีขาว ที่มุมบนสุดมีรูปโล่แบบชาวบาโซโทพร้อมด้วยหอกและตะบองไขว้สีน้ำตาล แม้ลักษณะของธงจะเปลี่ยนไปจากเดิม แต่ความหมายของสีธงยังคงมีความหมายคล้ายคลึงกับความหมายในธงสมัยก่อนหน้า กล่าวคือ สีน้ำเงินหมายถึงสายฝน สีขาวหมายถึงสันติภาพ สีเขียวหมายถึงความเจริญรุ่งเรือง
ในปี ค.ศ. 2006 ราชอาณาจักรเลโซโทได้มีประกวดแบบธงชาติใหม่อีกครั้ง โดยแบบที่ได้รับการคัดเลือกสี่แบบสุดท้ายนั้นล้วนมีรูปหมวกโมโกรอทโลเป็นองค์ประกอบหลักแทนรูปโล่บาโซโทและดาบตะบองไขว้อยู่ด้วยทุกแบบ ซึ่งรูปหมวกโมโกรอทโลในแบบธงที่ได้รับเลือกนั้นได้รับการแก้ไขให้เป็นสีดำเพื่อแสดงความหมายถึงความเป็นชาติของคนผิวดำ  สภาแห่งชาติของเลโซโทได้รับรองพระราชบัญญัติแก้ไขธงชาติเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2006 โดยมีสมาชิกรัฐสภาลงคะแนนเสียงรับรอง 84 เสียง คัดค้าน 18 เสียง งดออกเสียง 2 เสียง และผ่านการรับรองในชั้นของวุฒิสภาในเวลาต่อมา ก่อนจะประกาศใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 4 ตุลาคม ปีเดียวกัน  แบบธงดังกล่าวนี้คือธงชาติเลโซโทที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเลโซโท ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย 
ธงชาติระหว่าง ค.ศ. 1966-1987
ธงชาติระหว่าง ค.ศ. 1987-2006
ธงชาติเอธิโอเปีย

| --- | --- |


การใช้: ธงชาติ   
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 11 ตุลาคม 1897 (แบบดั้งเดิม) 31 ตุลาคม 1996 (แก้ไขแบบครั้งสุดท้ายในปี 2009)
ลักษณะ: ลักษณะเป็นธงไตรรงค์เอธิโอเปียที่มีสีเขียว แดง เหลือง และมี ตราแผ่นดิน ปรากฎอยู่บริเวณกลางธง
ออกแบบโดย: อาเบเบ อาลาโบ
 
ธงชาติเอธิโอเปียในปัจจุบันเป็นธงที่เริ่มใช้อย่างเป็นทางการนับตั้งแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 มีลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวนอนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ความกว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในธงเรียงลำดับแถบสีเป็นสีเขียว สีเหลือง และสีแดง จากบนลงล่าง ที่กลางธงมีวงกลมสีฟ้า ภายในบรรจุรูปเฉลวดาวห้าแฉกสีเหลืองเปล่งรัศมีซึ่งใช้เป็นตราแผ่นดิน ประวัติของธงสามสีผืนนี้สามารถสืบย้อนไปได้ถึงในรัชสมัยของจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 แห่งเอธิโอเปีย (ค.ศ. 1889–1913) โดยการใช้ธงดังกล่าวเริ่มปรากฏครั้งแรกในปี ค.ศ. 1895  สำหรับธงชาติและตราแผ่นดินของเอธิโอเปียในปัจจุบันได้ประกาศใช้หลังสิ้นสุดการปกครองระบอบมาร์กซิสต์ของเมนกิสตู ไฮเล มาเรียม (Mengistu Haile Mariam) ซึ่งปกครองประเทศระหว่าง ค.ศ. 1974 - 1991
ความหมายของสีธงทั้งสามได้แก่ สีเขียวหมายถึงแผ่นดินและความหวังต่ออนาคต สีเหลืองหมายถึงสันติภาพและความรัก และสีแดงเป็นสัญลักษณ์แห่งความเข้มแข็ง  สำหรับดวงตราแผ่นดินในธงชาติบ่งบอกถึงนัยยะของความหลากหลายและความเป็นเอกภาพของประเทศในเวลาเดียวกัน กล่าวคือ สีฟ้าหมายถึงสันติภาพ เฉลวรูปดาวหมายถึงความหลากหลายและความเป็นเอกภาพ รัศมีเปล่งจากดาวซึ่งเป็นรัศมีดวงอาทิตย์หมายถึงความเจริญรุ่งเรือง
ธงในอดีต

ธงสามชายของเอธิโอเปีย ธงผืนนี้เป็นต้นแบบในการสร้างธงชาติในยุคต่อมา.
ธงชาติจักรวรรดิเอธิโอเปีย (ค.ศ. 1897-1952, 1962-1975) และ สหพันธ์เอธิโอเปียและเอริเทรีย (ค.ศ. 1952-1962).
ธงชาติเอธิโอเปีย (ธงพาณิชย์) ในสมัยเผด็จการคอมมิวนิสต์เดร์ก (ค.ศ. 1975-1987).
ธงราชการ สมัยเผด็จการคอมมิวนิสต์เดร์ก (ค.ศ. 1975-1987).
ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย (ค.ศ. 1987-1991), สัดส่วน 1:2.
ธงชาติรัฐบาลเปลี่ยนผ่านเอธิโอเปีย (ค.ศ. 1991-1995) และ เอธิโอเปีย (ค.ศ. 1995-1996) , สัดส่วน 1:2.[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติเอธิโอเปีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
ประวัติธงชาติเอธิโอเปีย
http://www.ethioworld.com/CountryInformation/ethiopianflag.htm เก็บถาวร 2010-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.worldstatesmen.org/Ethiopia.html
| ด ค กธงชาติของประเทศและดินแดนในทวีปแอฟริกา |
| --- | --- |
 กานา  กาบอง  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  คอโมโรส  เคนยา  แคเมอรูน  จิบูตี  ชาด  ซิมบับเว  ซูดาน  เซเชลส์  เซนต์เฮเลนา (สหราชอาณาจักร)  เซเนกัล  เซาตูแมอีปริงซีป  ซูดานใต้  เซียร์ราลีโอน  แซมเบีย  โซมาเลีย  ตูนีเซีย  โตโก  แทนซาเนีย  นามิเบีย  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บอตสวานา  บุรุนดี  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเชียส  มอริเตเนีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  โมซัมบิก  โมร็อกโก  ยูกันดา  รวันดา  เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)  ลิเบีย  เลโซโท  ไลบีเรีย  สาธารณรัฐคองโก  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  อียิปต์  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  เอสวาตินี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  แอลจีเรีย
ทีมทรีส์

ตราสัญลักษณ์วงกลมของTeam Trees
ทีมทรีส์ (อังกฤษ: Team Trees) คือโครงการการระดมทุนในปี ค.ศ. 2019 โดยมีเป้าหมายที่จะระดมทุนให้ได้ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อที่จะนำไปปลูกต้นไม้ 20 ล้านต้น ปัจจุบันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 ระดมทุนแล้วมากกว่า 22 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยทีม ทรีส์ได้ถูกริเริ่มโดยยูทูเบอร์ MrBeast (มิสเตอร์บีส) และ มาร์ค โรเบอร์ และได้รับความสนับสนุนจากยูทูเบอร์และผู้ประกอบการธุรกิจระดับใหญ่หลายราย
รายได้จากการระดมทุนทั้งหมดจะถูกนำไปมอบให้กับมูลนิธิวันอาร์เบอร์ โดยทางมูลนิธิได้ให้สัญญาว่าจะปลูกต้นไม้1ต้นต่อทุกๆ1ดอลลาร์สหรัฐที่บริจาคมาให้ โดยมูลนิธิวันอาร์เบอร์ได้วางแผนจะเริ่มทำการปลูกต้นไม้ในมกราคม ค.ศ. 2020 และจะเสร็จภายในธันวาคม ค.ศ. 2022
ประวัติ

โครงการนี้ได้เริ่มต้นขึ้นบนยูทูบ เรดดิต และทวิตเตอร์ ใน พฤษภาคม ค.ศ. 2019 โดยผู้ติดตามของ MrBeast ได้ชักชวนให้เขาปลูกต้นไม้ 20 ล้านต้น เพื่อเป็นการฉลองให้กับการที่เขามีผู้ติดตามในยูทูบ 20 ล้านคน และได้ร่วมมือกับ มาร์ค โรเบอร์ ยูทูเบอร์วิศวกรและนักประดิษฐ์ เพื่อที่จะเปิดโครงการนี้ โดยในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2019 MrBeast ได้อัปโหลดวิดิโอลงยูทูบเพื่ออธิบายโครงการนี้ ซึ่งคลิปนั้นได้ติดอันดับในหน้าของคลิปที่มาแรง และยูทูเบอร์หลายคนได้ให้ความสนับสนุนและเข้าร่วมโครงการนี้
ยูทูเบอร์ที่มีชื่อเสียงที่ได้สนับสนุนโครงการมี แอลัน วอล์กเกอร์, พิวดีพาย,  นินจา (สตรีมเมอร์ฟอร์ทไนท์) และอีกหลายคน ในขณะที่ผู้ประกอบการธุรกิจที่สนับสนุนมี อีลอน มัสก์, ซูซาน เวอร์เจ็ดกี ซีอีโอของยูทูบ, แจ็ก ดอร์ซี ซีอีโอของทวิตเตอร์ และอีกหลายคน
ดูเพิ่ม

เว็บไซต์ของทีมทรีส์
ณัฎฐพร สนิทกลาง

ณัฎฐพร สนิทกลาง (ชื่อเดิม: ยุพา) ชื่อเล่น ยู เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย นับเป็นนักวอลเลย์บอล ที่สามารถเล่นได้ในตำแหน่งตัวรับอิสระ และตำแหน่งบอลเสิร์ฟ ซึ่งเธอได้มีโอกาสลงไปเล่นเป็นตัวรับอิสระ ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014 ที่จังหวัดนครปฐม ในนามของทีมนครราชสีมา แล้วได้สร้างผลงานคว้าอันดับ 5 มาครอง
ผลงาน > บุคคล

2013–14 ไทยแลนด์ลีก "รับบอลเสิร์ฟยอดเยี่ยม"
ผลงาน > สโมสร

2014 ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก -  ชนะเลิศ กับ อยุธยา เอ.ที.ซี.ซี.
ทีมชาติ > ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย

2014 ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย - อันดับที่ 5
ทีมชาติ > ทีมชุดใหญ่

2014 เอเชียนคัพ - อันดับที่ 5
2014 ชิงแชมป์โลก - อันดับที่ 17
ทีมชาติ > ทีมชุดมหาลัย

2015 มหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน - อันดับที่ 7
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติส่วนตัวที่ FIVB