stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แอนน์ บุลิน
หายนะและการประหารชีวิต > เวลาสุดท้าย

หลังจากการตัดสิน จอร์จ บุลินพระอนุชาได้ถูกประหารในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2079 (ค.ศ. 1536) แอนโทนี คิงส์ตันผู้เป็นยามเฝ้าประตูได้บันทึกไว้ว่า พระนางแอนน์นั้นดูมีความสุขและเตรียมตัวเตรียมใจที่จะได้รับการประหาร พระเจ้าเฮนรีได้ทำตามคำขอของพระนางแอนน์เป็นครั้งสุดท้ายโดยได้จ้างเพชรฆาตชาวฝรั่งเศสมาทำการประหารโดยใช้ดาบตามธรรมเนียมฝรั่งเศส เนื่องจากพระนางแอนน์กลัวการประหารด้วยขวานทื่อๆตามธรรมเนียมอังกฤษ ในเช้าของวันที่ 19 ทหารได้มาเชิญพระนางเข้ารับการประหาร แอนโทนี คิงส์ตันได้เขียนบันทึกเป็นภาษาอังกฤษว่า
พระนางแอนน์ได้ทรงฉลองพระองค์สีแดง พระเกศารวบด้วยผ้าลินินสีขาวซึ่งเป็นธรรมเนียมฝรั่งเศส พระนางทรงมีนางสนองโอษฐ์ 4 คนเดินตามจนถึงแท่นประหาร พระนางได้ทรงกล่าวประโยคสั้นๆก่อนถูกประหารว่า
หายนะและการประหารชีวิต > การสวรรคตและการฝังพระบรมศพ

พระนางแอนน์รู้สึกดีขึ้นกับการประหารในแบบฝรั่งเศส พระนางได้สวดครั้งสุดท้ายว่า "แด่พระเยซูคริสต์ ข้ายินดีที่จะมอบวิญญาณของข้า องค์เยซูโปรดรับวิญญาณข้า" นางสนองโอษฐ์ได้นำผ้ามาปิดพระเนตรของพระนาง เพชรฆาตนั้นตื่นเต้นและพบว่าการประหารครั้งนี้สำเร็จยากเนื่องจากพระศอของพระนางนั้นสั้น เพื่อเป็นการเบนความสนใจพระนาง เพชรฆาตได้ตะโกนเสียงดังว่า "ดาบข้าอยู่ไหน" และได้ทำการบั่นพระเศียรของพระนางโดยที่พระนางไม่รู้ตัวว่าดาบมาเมื่อไร การประหารนี้เป็นการประหารอย่างรวดเร็วและเป็นการประหารในดาบเดียว
อเล็กซานเดอร์ อารส์ และทอมัส เครนเมอร์ได้เดินอยู่ในสวนของพระราชวังเลมเบิร์ธ เมื่อทั้ง 2 ได้ยินเสียงปืนใหญ่ยิงขึ้นจากหอคอยแห่งลอนดอนซึ่งเป็นสัญญาณในการสวรรคตของแอนน์ บุลิน อาร์คบิชอปได้มองและพูดขึ้นว่า"พระนางผู้ซึ่งเป็นราชินีแห่งพื้นแผ่นดิน วันนี้ได้กลายเป็นราชินีแห่งสรวงสวรรค์" เขาได้นั่งลงบนม้านั้งและร้องไห้
พระเจ้าเฮนรีไม่สามารถหาหีบพระบรมศพที่ดีเยี่ยมให้แอนน์ บุลินได้ ดังนั้นจึงต้องนำร่างและพระเศียรของพระนางใส่หีบ และฝังโดยมิได้สวมหน้ากากให้ ฝังไว้ในห้องสวดมนต์ของโบสถ์เซนต์ปีเตอร์ แอด วินคิวลา ร่างของพระนางได้มีการระบุชื่อในระหว่างการปฏิสังขรณ์โบสถ์ในสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และได้มีการสวมหน้ากากให้พระศพของพระนาง ปัจจุบันหลังจากการสวรรคตของพระนางแอนน์ไปเกือบ 500 ปี มีคนเสนอให้รัฐบาลอังกฤษยกโทษให้พระนางแอนน์อย่างเป็นทางการเพื่อจะได้เคลื่อนย้ายพระบรมศพจากโบสถ์เซนต์ปีเตอร์ แอด วินคิวลา ไปยังมหาวิหารเวสมินเตอร์เหมือนพระราชวงศ์อื่นๆแต่ได้รับการปฏิเสธจากรัฐบาล อ้างว่าคดีนี้เก่าจนไม่สามารถหาหลักฐานมาได้ว่าพระนางทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ พระบรมศพจึงถูกฝังที่โบสถ์เซนต์ปีเตอร์ แอด วินคิวลา เช่นเดียวกับพระบรมศพของ สมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน ฮาวเวิร์ดและสมเด็จพระราชินีนาถเจน เกรย์ ซึ่งถูกตัดสินประหารชีวิตเช่นกัน
ดวงพระวิญญาณของพระนางแอนน์ บุลิน

กล่าวกันว่าหลังจากที่พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ประหารชีวิตพระนางแอนน์ บุลิน ด้วยการตัดพระเศียร (ทรงจ้างเพชรฆาตมือหนึ่งและดาบที่คมที่สุดจากฝรั่งเศสตามคำขอของพระนางแอนน์ บุลิน ซึ่งโดยปรกติแล้วการประหารชีวิตในอังกฤษจะใช้ขวานทื่อๆในการตัดคอ) แล้วที่Tower Green ดวงวิญญาณของพระนางก็ยังคงสิงสถิตอยู่ที่นั่น กล่าวคือ มีทหารยามพบเป็นสตรีสวมผ้าคลุมศีรษะออกมาเดินเล่นริมระเบียงที่ถูกปิดตาย เพียงแต่สตรีผู้นั้นได้ถือศีรษะของตนออกมาเล่นด้วย  ไม่ก็พระนางจะลากโซ่ตรวนในห้องประหารแล้วกรีดร้องเสียงดัง และเห็นพระนางแอนน์ บุลิน นำทหารในสมัยนั้นและเลดีหรือสตรีระดับสูงเข้ามาในโบสถ์ที่หอคอยแห่งลอนดอน จนเงาพวกนั้นค่อย ๆ หายไป แล้วปล่อยให้โบสถ์นั้นเงียบสงัดไปดื้อ ๆ เป็นต้น จนบัดนี้เหตุการณ์แปลกๆที่ว่านี้ก็ยังมีให้เห็นทุกที่
แหล่งข้อมูลอื่น

A geo-biography tour เก็บถาวร 2008-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน of the Six Wives of Henry VIII on Google Earth
งานโดยหรือเกี่ยวกับ แอนน์ บุลิน ในห้องสมุดต่าง ๆ ในแคตาลอกของเวิลด์แคต
| ก่อนหน้า |  | แอนน์ บุลิน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กาตาลินาแห่งอารากอน |  |   สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ  ใน พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ   |  | เจน ซีมอร์ |
| ไม่มี (สถาปนาใหม่) |  | มาชันเนสเพมโบรค    |  | สิ้นสุด |
| ด ค กคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ |
| --- | --- |
เจ้าชายเยิร์นแห่งเดนมาร์ก (1702-1707) · มารีอาแห่งโมดีนา (1685-1688) · กาตารีนาแห่งบรากังซา (1662-1685) · อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส (1625-1649) · อันนาแห่งเดนมาร์ก (1603-1619) · พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน (1554-1558) · (ลอร์ดกิลฟอร์ด ดัดลีย์?) (1553) · แคเทอริน พาร์ (1543-1547) · แคเทอริน เฮาเวิร์ด (1540-1542) · อันนาแห่งคลีฟส์ (1540) · เจน ซีมอร์ (1536-1537) · แอนน์ บุลิน (1533-1536) · กาตาลินาแห่งอารากอน (1509-1533) · เอลิซาเบธแห่งยอร์ก (1486-1503) · แอนน์ เนวิลล์ (1483-1485) · เอลิซาเบธ วูดวิลล์ (1464-1483) · มาร์เกอริตแห่งอ็องฌู (1445-1471) · กาทรีนแห่งวาลัว (1420-1422) · ฌานแห่งนาวาร์ (1403-1413) · อีซาแบลแห่งวาลัว (1396-1399) · อันนาแห่งโบฮีเมีย (1383-1394) · ฟีลีปาแห่งแอโน (1328-1369) · อีซาแบลแห่งฝรั่งเศส (1308-1327) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส (1299-1307) · เลโอนอร์แห่งกัสติยา (1272-1290) · อะลิอูโนแห่งพรอว็องส์ (1236-1272) · อีซาแบลแห่งอ็องกูแลม (1200-1216) · เบเรงเกลาแห่งนาวาร์ (1191-1199) · มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส ·  อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน (1154-1189) · มาตีลด์แห่งบูลอญ (1135-1152) · อเดลีซาแห่งลูแว็ง (1121-1135) · มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ (1100-1118) · มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส (1066-1083)
ตัวเอียง หมายถึง ยังเป็นที่ถกเถียง
แมรี บุลิน พระเชษฐภคินีของพระนางแอนน์
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
แคเธอรีนแห่งอารากอน พระราชินีแห่งอังกฤษ
แอน บุลินและพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในขณะล่าสัตว์
จอห์น ฟริชเชอร์ วาดโดย ฮันส์ โฮลไบน์ (ผู้ลูก)
เจน ซีมัวร์ พระราชินีแห่งอังกฤษ พระมเหสีพระองค์ที่ 3 ของพระเจ้าเฮนรี
ทอมัส เครนเมอร์
แอฟริกาตะวันตก

| แอฟริกาตะวันตก |
| --- | --- |
  แอฟริกาตะวันตก (ภูมิภาคย่อยของสหประชาชาติ)
พื้นที่: 5,112,903 ตารางกิโลเมตร (1,974,103 ตารางไมล์) (อันดับที่ 7)
ประชากร: 362,201,579 (ประมาณ พ.ศ. 2560) (อันดับที่ 3)   381,981,000 คน (หญิง: 189,672,000 คน; ชาย: 192,309,000 คน (ประมาณ ค.ศ. 2017)
ความหนาแน่น: 49.2 คนต่อตารางกิโลเมตร (127.5 คนต่อตารางไมล์)
เดมะนิม: ชาวแอฟริกาตะวันตก
ประเทศ:  รัฐเอกราช (11)  เบนิน   บูร์กินาฟาโซ   กาบูเวร์ดี   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   ไลบีเรีย   มาลี   มอริเตเนีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   เซนต์เฮเลนา (ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน)   เซเนกัล   เซียร์ราลีโอน   โตโก  
เขตเวลา: UTC+0 ถึง UTC+1
องค์การภูมิภาคหลัก: Economic Community of West African States (ECOWAS; ก่อตั้งใน ค.ศ. 1975)
รวมจีดีพี (พีพีพี): 752.983 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2013) (อันดับที่ 23)
จีดีพี (พีพีพี) ต่อหัว: 2,500 ดอลลาร์สหรัฐ (2013)
รวมจีดีพี (บุคคล): 655.93485 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (2013)
รวมจีดีพี (บุคคล) ต่อหัว: 1,929.22 ดอลลาร์สหรัฐ (2013)
สกุลเงิน:  รายการ   เอสกูโด (CVE)     เซดี (GHS)     ดาลาซี (GMD)     ฟรังก์ (GNF)     ดอลลาร์ (LRD)     อูกียา (MRU)     ไนรา (NGN)     ปอนด์ (SHP)    ลีโอน (SLL)    ฟรังก์เซฟาแอฟริกาตะวันตก (XOF) 
เมืองที่ใหญ่ที่สุด:   เลกอส, ไนจีเรีย อาบีจาน, โกตดิวัวร์ อักกรา, กานา อาบูจา, ไนจีเรีย คาโน, ไนจีเรีย อีบาดัน, ไนจีเรีย คูมาซี, กานา
รหัส UN M.49: 011 – แอฟริกาตะวันตก 202 – แอฟริกาใต้สะฮารา 002 – แอฟริกา 001 – โลก
แอฟริกาตะวันตก (อังกฤษ: West Africa, Western Africa) เป็นภูมิภาคตะวันตกสุดของทวีปแอฟริกา โดยสหประชาชาติระบุประเทศในภูมิภาคนี้มี 16 ประเทศคือเบนิน, บูร์กินาฟาโซ, กาบูเวร์ดี, แกมเบีย, กานา, กินี, กินี-บิสเซา, โกตดิวัวร์, ไลบีเรีย, มาลี, มอริเตเนีย, ไนเจอร์, ไนจีเรีย, เซเนกัล, เซียร์ราลีโอน และโตโก เช่นเดียวกันกับเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ประชากรในแอฟริกาตะวันตกมีประมาณ 362 ล้านคน ใน พ.ศ. 2560 แบ่งออกเป็นผู้หญิง 189,672,000 คนและผู้ชาย 192,309,000 คน ภูมิภาคนี้เป็นหนึ่งในภูมิภาคที่เติบโตเร็วที่สุดในทวีปแอฟริกาทั้งในด้านประชากร และเศรษฐกิจ
รัฐ

ประชาคมเศรษฐกิจรัฐแอฟริกาตะวันตก ซึ่งก่อตั้งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1975 เป็นตัวบ่งชี้ภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกมาตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ประกอบด้วย 15 รัฐดังนี้:
ในทางภูมิรัฐศาสตร์ สหประชาชาติแบ่งภูมิภาคในแอฟริกาตะวันตกด้วยรัฐก่อนหน้ากับมอริเตเนีย (ถอนตัวจาก ECOWAS ใน ค.ศ. 1999) ทำให้มีพื้นที่ประมาณ 6.1 ล้านตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ ภูมิภาคย่อยของสหประชาชาติยังรวมเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ด้วย
รัฐ > รายชื่อประเทศ

| ภูมิภาค | ประเทศ |
| --- | --- |
แอฟริกาตะวันตก: 
แอฟริกาตะวันตก:  เบนิน
แอฟริกาตะวันตก:  บูร์กินาฟาโซ
แอฟริกาตะวันตก:  กาบูเวร์ดี
แอฟริกาตะวันตก:  โกตดิวัวร์
แอฟริกาตะวันตก:  แกมเบีย
แอฟริกาตะวันตก:  กานา
แอฟริกาตะวันตก:  กินี
แอฟริกาตะวันตก:  กินี-บิสเซา
แอฟริกาตะวันตก:  ไลบีเรีย
แอฟริกาตะวันตก:  มาลี
แอฟริกาตะวันตก:  มอริเตเนีย
แอฟริกาตะวันตก:  ไนเจอร์
แอฟริกาตะวันตก:  ไนจีเรีย
แอฟริกาตะวันตก: เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา (ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร)
แอฟริกาตะวันตก:  เซเนกัล
แอฟริกาตะวันตก:  เซียร์ราลีโอน
แอฟริกาตะวันตก:  โตโก
อ่านเพิ่ม

Akyeampong, Emmanuel Kwaku. Themes in West Africa's History (2006).
Brydon, Lynne. "Constructing Avatime: questions of history and identity in a West African polity, c. 1690s to the twentieth century." Journal of African History 49.1 (2008): 23–42. online
Collins, Robert O. African History: Western African History (1990).
Davidson, Basil. A History of West Africa, 1000–1800 (1978), numerous editions
Dueppen, Stephen A. "The archaeology of West Africa, ca. 800 BCE to 1500 CE." History Compass 14.6 (2016): 247–263.
Edgerton, Robert B. The Fall of the Asante Empire: The Hundred-Year War For Africa'S Gold Coast (2002).
Fage, J. D.  A Guide to Original Sources for Precolonial Western Africa Published in European Languages (2nd ed. 1994); updated in Stanley B. Alpern, ed. Guide to Original Sources for Precolonial Western Africa (2006).
Festus, Jacob et al. eds. History of West Africa (Vol. 1, 1989).
Greene, S. E. Sacred Sites and the Colonial Encounter: A History of Meaning and Memory in Ghana (2002)
Ham, Anthony. West Africa (2009).
Hopkins, Antony Gerald. An economic history of West Africa (2014).
Kane, Ousmane Oumar, Beyond Timbuktu: An Intellectual History of Muslim West Africa (2016).
Law, Robin. "Human sacrifice in pre-colonial West Africa." African Affairs 84.334 (1985): 53–87. online
Mann, Gregory. "Locating colonial histories: between France and West Africa." American Historical Review 110.2 (2005): 409–434. focus on local memories and memorials online
Mendonsa, Eugene L. West Africa: An Introduction to Its History (2002)
O'Brien, Donal Cruise, Richard Rathbone, John Dunn, eds. Contemporary West African States (2002) online free to borrow
Soares, Benjamin. "The historiography of Islam in West Africa: an anthropologist's view." Journal of African History 55.1 (2014): 27–36. online
Tonkin, Elizabeth. Narrating our pasts: The social construction of oral history (Cambridge university press, 1995), on West Africa
แอมโมไนต์

| แอมโมไนต์ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 409–61> 7Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N     ยุคดีโวเนียน – ยุคพาลีโอจีน |
| --- | --- |

ตัวอย่างชนิด Pleuroceras solare ในยุคจูแรสซิกตอนต้น จากบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: มอลลัสกา Mollusca
ชั้น:: Cephalopoda 
ชั้นย่อย:: †แอมโมไนต์ Ammonoidea Zittel, 1884

อันดับ
 †Agoniatitida  †Ammonitida  †Ceratitida  †Clymeniida  †Goniatitida  †Prolecanitida
แอมโมไนต์ที่ถูกตัดครึ่ง
แอมโมไนต์ แบบต่างๆ
แอมโมไนต์ (อังกฤษ: Ammonite) เป็นสัตว์ประเภทเซฟาโลพอดชนิดหนึ่ง สามารถพบได้หลายที่บนโลก รวมทั้งประเทศไทยด้วย มันมีอยู่หลากหลายชนิด และพบได้ทั่วไปในทะเลดึกดำบรรพ์นับตั้งแต่ยุคดีโวเนียน จนกระทั่งมันสูญพันธุ์ไปพร้อมกับไดโนเสาร์ เมื่อ 65 ล้านปีก่อน ในช่วงปลายยุคครีเทเชียส แอมโมไนต์มีขนาดตั้งแต่ 23 เซนติเมตร (9 นิ้ว) ไปจนถึง 2 เมตร
แม้แอมโมไนต์จะมีรูปร่างหน้าตาคล้ายสัตว์จำพวกนอติลอยด์ แต่แท้จริงแล้วพวกมันมีความใกล้เคียงกับสัตว์จำพวกหมึกมากกว่า และเนื่องจากพวกแอมโมไนต์มีวิวัฒนาการทางโครงสร้างและรูปร่างอย่างรวดเร็ว มีความแตกต่างในแต่ละช่วงอายุอย่างเห็นเด่นชัด จึงมักนิยมใช้ซากของพวกแอมโมไนต์เป็นซากดึกดำบรรพ์ดัชนี
ชื่อ "แอมโมไนต์" มีที่มาจากการที่พลินีผู้อาวุโสเรียกซากดึกดำบรรพ์ของแอมโมไนต์ว่า "เขาของอัมมอน (ammonis cornua)" เนื่องจากพวกมันมีรูปร่างคล้ายเขาแกะ ซึ่งเป็นสิ่งที่มักจะปรากฏอยู่เป็นทั่วไปว่าเทพเจ้าองค์นั้นใส่อยู่
อ่านเพิ่ม

Larson, Neal L. (1997). Ammonites and the Other Cephalopods of the Pierre Seaway: Identification Guide. Geoscience Press. ISBN 978-0-945005-25-4.
Lehmann, Ulrich (1981). The Ammonites: Their life and their world. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-23627-0.
Monks, Neale; Palmer, Philip (2002). Ammonites. Smithsonian Institution Press. ISBN 978-1-58834-024-5.
Walker, Cyril and Ward, David. Fossils. Dorling, Kindersley Limited, London, 2002.
A Broad Brush History of the Cephalopoda by Dr. Neale Monks, from The Cephalopod Page.
Ammonite maturity, pathology and old age By Dr. Neale Monks, from The Cephalopod Page. Essay about the life span of Ammonites.
Cretaceous Fossils Taxonomic Index for Order Ammonoitida
Deeply Buried Sediments Tell Story of Sudden Mass Extinction
แหล่งข้อมูลอื่น

Descriptions and pictures of ammonite fossils
goniat.org, a palaezoic ammonoid database
paleozoic.org: gallery of ammonite photographs
photos of ammonites at Lyme Regis, UK
TaxonConcept's data on cretaceous ammonites
The ammonites of Peacehaven - photos of giant cretaceous ammonites in Southern England
tonmo.com: The octopus news magazine online, Cephalopod fossil articles.
William R. Wahl * Mosasaur Bite Marks on an Ammonite. Preservation of an Aborted Attack?
Mosasaur diet
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q228002  Wikispecies: Ammonoidea  BioLib: 133876  EoL: 4783611  Fossilworks: 94110  iNaturalist: 339398  WoRMS: 737043 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
แอมฟิบอไลต์

Metamorphic Facies
แอมฟิบอไลต์ (อังกฤษ: Amphibolite Facies) เป็นกลุ่มของหินแปรที่มีกระบวนการแปรสภาพแบบ Prograde metamorphic โดยมีอุณหภูมิในการแปรสภาพระดับกลางจนถึงระดับสูง (950°F หรือ 500°C) และมีความดันในการแปรสภาพระดับปานกลาง (1.2GPa)  ด้วยระดับการแปรสภาพใน Amphibolite Facies ที่มีอุณหภูมิและความดันสูงขึ้น จึงไม่มีการปรากฏของแร่ที่มีการแปรสภาพขั้นต่ำ (Lower grade metamorphism) เช่น Pyrophyllite, Chloritiod, Albite, Talc, Blue-green Hornblende และ Chlorite เป็นต้น
แร่ที่พบในกลุ่ม

หินในกลุ่ม Amphibolite Facies ส่วนมากเป็น Precambrian gneisses และมักปรากฏอยู่ในบริเวณที่มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะแบบยืดหยุ่นในระดับลึก (Deeper parts of the Ductile deformation) และ Facies นี้จะประกอบไปด้วยแร่ดังต่อไปนี้
Plagioclase (An > 20)              	= NaAlSi3O8 – CaAl2Si2O8
Green-Brown Hornblende  	= Ca2(Mg,Fe,Al)5(OH)2[(Si,Al)4O11]2
Diopside                                	= CaMg(SiO3)2
Staurolite                              	= Fe2Al9O6(SiO4)4(O,OH)2
Cordierite                             	= Mg2Al4Si5O18
Garnet : Grossularite     	     	= Ca3Al2(SiO4)3
Garnet : Andradite        		= Ca3Fe2(SiO4)3
Wollastonite                        	= CaSiO2
Biotite                                  	= K2(Mg,Fe)2(OH)2(AlSi3O10)
Andalusite, Kyanite, Silimanite 	= Al2SiO5
จากสูตรเคมีของแร่ที่เกิดในกลุ่มแอมฟิบอไลต์ จะสังเกตเห็นว่าแร่ส่วนใหญ่จะเป็นแร่ในกลุ่มของ Aluminum Silicate และแร่บางชนิดยังพบ Calcium ในสูตรโครงสร้างอีกด้วย ซึ่งแสดงให้เห็น Protolith ของหินแปรกลุ่มนี้น่าจะมาจากการแปรสภาพของหินที่ประกอบด้วยแร่ที่มีปริมาณ Aluminium และ Calcium สูง
หินที่อยู่ในกลุ่ม

หินต้นกำเนิด (Protolith) ของหินในกลุ่มแอมฟิบอไลต์ จะประกอบด้วยหินอัลตราเมฟิก หินเมฟิก หินทราย หินโคลน และหินปูน ซึ่งหินแต่ละชนิดเมื่อผ่านการแปรสภาพแล้วจะให้แร่ที่มีองค์ประกอบและมีชนิดแตกต่างกันดังตารางต่อไปนี้
| หินต้นกำเนิด | หินแปร |
| --- | --- |
อัลตราเมฟิก: โอลิวีน, Serpentine(Antigorite), ไพรอกซีน (Enstatite, Diopside, Anthophyllite, Cummigtonite) อาจพบ Tremolite, Mg-Chlorite, Talc และ Spinel
เมฟิก: Plagioclase(An>25), Hornblende, Epidote และอาจพบ Almandine, Biotite, K-feldspar, Chlorite,Qtz.
หินทราย: ควอตซ์, Plagioclase(An>15), เฟลด์สปาร์อัลคาไลน์ (Microcline-Orthoclase), ไบโอไทต์, มัสโคไวต์
หินโคลน: ควอตซ์, Plagioclase(An>15), เฟลด์สปาร์อัลคาไลน์ (Microcline-Orthoclase), ไบโอไทต์, มัสโคไวต์, Staulorite, Almandine อาจพบ Kyanite, Sillimanite และ Andalisite
หินปูน: แคลไซต์, โดโลไมต์, Diopside, Epidote, Garnet (Grossularite-Andradite), Tremolite/Hornblende Plagioclase(An>40), Wollastonite,  อาจพบ Scapolite, Phlogopite/Biotite, Idocrase
ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นภายใน > Beginning or within staurolite หรือ kyanite Zone

7KAl2(AlSi3O10)(OH)2 + 3(Mg,Fe)3(Si,Al)4O10(OH)2 + (Mg,Fe)3(OH)6 + SiO2  →  4Al2SiO5 + K(Mg,Fe)3(AlSi3O10)(OH)2 + 3H2O
KAl2(AlSi3O10)(OH)2 + (Mg,Fe)3(Si,Al)4O10(OH)2+ (Mg,Fe)3(OH)6 + Fe3Al2(SiO4)3   →  2Fe2Al9O6(SiO4)4(O,OH)2 + K(Mg,Fe)3(AlSi3O10)(OH)2 + SiO2
Ca2Mg5Si8O22(OH)2 + 3CaCO3 + 2SiO2   →   5CaMg(SiO3)2 + 3CO2 + H2O
ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นภายใน > Beginning or within sillimanite-muscovite zone

Fe2Al9O6(SiO4)4(O,OH)2 + SiO2  →  Al2SiO5 + Fe3Al2(SiO4)3 + H2O
Fe2Al9O6(SiO4)4(O,OH)2 + SiO2 + KAl2(AlSi3O10)(OH)2  →  Al2SiO5 + K(Mg,Fe)3(AlSi3O10)(OH)2 + H2O
2Ca2(Al,Fe)Al2O(SiO4)(Si2O7)(OH)  CaAl2Si2O8 +Ca3Al2(SiO4)3-Ca3Fe2(SiO4)3 +Fe2O3 +SiO2
ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นภายใน > Beginning or within the sillimanite-orthoclase zone

KAl2(AlSi3O10)(OH)2 + K(Mg,Fe)3(AlSi3O10)(OH)2 + 3SiO2  →  2KAlSi3O8 + Fe3Al2(SiO4)3 + H2O
KAl2(AlSi3O10)(OH)2 + (Ca,Mg,Fe)3(Al,Fe,Cr)2(SiO4)3  →  2Al2SiO5 + K(Mg,Fe)3(AlSi3O10)(OH)2 + H2O
KAl2(AlSi3O10)(OH)2 + SiO2 + 2Fe2Al9O6(SiO4)4(O,OH)2  →  Al2SiO5 + K(Mg,Fe)3(AlSi3O10)(OH)2 + (Ca,Mg,Fe)3(Al,Fe,Cr)2(SiO4)3 + 2H2O
แอฟริกาใต้สะฮารา

แอฟริกาใต้สะฮารา (กำหนดโดยสหประชาชาติ)
  ประเทศที่สหประชาชาติจัดเป็นแอฟริกาเหนือ
แอฟริกาใต้สะฮารา (อังกฤษ: Sub-Saharan Africa) เป็นภูมิภาคที่มีพื้นที่อยู่ในทวีปแอฟริกาและอยู่ใต้ทะเลทรายสะฮารา โดยมีประเทศในภูมิภาค 54 ประเทศ มีประชากรรวมกันมากถึง 574 ล้านคน ภูมิภาคนี้มีพื้นที่ประมาณ 16 % ของพื้นดินของโลก โดยสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าทึบ และบางส่วนเป็นทะเลทราย
ภูมิประเทศ

ภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารามีสภาพส่วนใหญ่เป็นป่าทึบ เช่น บริเวณลุ่มน้ำคองโก และบางส่วนเป็นทะเลทราย เช่น ทะเลทรายคาลาฮารี บางส่วนเป็นกึ่งทะเลทราย  บางส่วนที่เป็นที่ราบสูง เช่น ที่ราบสูงประเทศเอธิโอเปีย
รายชื่อประเทศในภูมิภาค

แอฟริกาใต้สะฮาราแบ่งออกเป็น 4 ภูมิภาค และ 49 ประเทศ ตามการกำหนดของสหประชาชาติจัดไว้ ดังนี้
| ประเทศ | ชื่อในภาษาท้องถิ่น | ประชากร (คน) | พื้นที่ (ตร> กม.) |
| --- | --- | --- | --- |
| แอฟริกากลาง | แอฟริกากลาง | แอฟริกากลาง |  |
|  กาบอง | Gabonaise | 1,384,000 | 267,668 |
|  แคเมอรูน | Cameroun | 16,322,000 | 475,440 |
|  ชาด± | Tchad | 10,146,000 | 1,284,000 |
|  เซาตูแมอีปริงซีป | São Tomé e Príncipe | 157,000 | 1,001 |
|  สาธารณรัฐคองโก | République du Congo | 3,686,000 | 342,000 |
|  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก | République Démocratique du Congo | 70,916,439 | 2,344,858 |
|  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง | Ködörösêse tî Bêafrîka | 4,216,666 | 622,984 |
|  อิเควทอเรียลกินี | Guinea Ecuatorial | 504,000 | 28,051 |
|  แองโกลา | Angola | 18,498,000 | 1,246,700 |
| แอฟริกาตะวันออก | แอฟริกาตะวันออก | แอฟริกาตะวันออก |  |
|  คอโมโรส | Komori | 798,000 | 2,235 |
|  เคนยา | Kenya | 34,707,817 | 582,650 |
|  จิบูตี | جيبوتي | 496,374 | 23,200 |
|  ซิมบับเว | Zimbabwe | 13,349,000 | 390,757 |
|  ซูดาน* ± | السودان | 38,114,160 | 2,505,810 |
|  ซูดานใต้* | South Sudan | 8,260,490 | 619,745 |
|  เซเชลส์ | Sesel | 80,654 | 455 |
|  แซมเบีย | Zambia | 11,668,000 | 752,618 |
|  โซมาเลีย | Soomaaliya | 9,118,773 | 637,661 |
|  แทนซาเนีย | Tanzania | 46,318,486 | 945,090 |
|  บุรุนดี | Burundi | 6,054,714 | 27,830 |
|  มอริเชียส | Mauritius | 1,245,000 | 2,040 |
|  มาดากัสการ์ | Madagasikara | 18,606,000 | 587,041 |
|  มาลาวี | Malaŵi | 12,884,000 | 118,484 |
|  โมซัมบิก | Moçambique | 19,792,000 | 801,590 |
|  ยูกันดา | Uganda | 27,616,000 | 236,040 |
|  รวันดา | Rwanda | 9,038,000 | 26,338 |
|  เอธิโอเปีย | ኢትዮጵያ | 82,101,998 | 1,127,127 |
|  เอริเทรีย | ኤርትራ | 4,786,994 | 117,600 |
| แอฟริกาตะวันตก | แอฟริกาตะวันตก | แอฟริกาตะวันตก |  |
|  กานา | Ghana | 23,837,000 | 239,460 |
|  กินี | Guinée | 7,466,200 | 245,857 |
|  กินี-บิสเซา | Guiné-Bissau | 1,586,000 | 36,125 |
|  แกมเบีย | The Gambia | 1,641,564 | 10,380 |
|  โกตดิวัวร์ | Côte d'Ivoire | 18,154,000 | 322,460 |
|  กาบูเวร์ดี | Cabo Verde | 507,000 | 4,033 |
|  เซเนกัล | Sénégal | 11,658,000 | 196,722 |
|  เซียร์ราลีโอน | Sierra Leone | 6,005,250 | 71,740 |
|  โตโก | Togo | 6,619,000 | 56,785 |
|  ไนจีเรีย | Nigeria | 128,771,988 | 923,768 |
|  ไนเจอร์± | Niger | 15,306,252 | 1,267,000 |
|  บูร์กินาฟาโซ | Burkina Faso | 15,730,977 | 274,200 |
|  เบนิน | Bénin | 9,598,787 | 112,620 |
|  มอริเตเนีย± | موريتانيا | 3,086,859 | 1,030,700 |
|  มาลี± | Mali | 14,517,176 | 1,240,278 |
|  ไลบีเรีย | Liberia | 3,489,072 | 111,369 |
| แอฟริกาใต้ | แอฟริกาใต้ | แอฟริกาใต้ |  |
|  นามิเบีย | Namibia | 2,031,000 | 825,418 |
|  บอตสวานา | Botswana | 1,639,833 | 600,370 |
|  เลโซโท | Lesotho | 1,795,000 | 30,355 |
|  เอสวาตินี | eSwatini | 1,032,000 | 17,364 |
|  แอฟริกาใต้ | South Africa | 44,344,136 | 1,219,912 |
| * : ประเทศที่สหประชาชาติจัดเป็นแอฟริกาเหนือ ± :  มีพื้นที่บ้างส่วนอยู่ในทะเลทรายสะฮารา | * : ประเทศที่สหประชาชาติจัดเป็นแอฟริกาเหนือ ± :  มีพื้นที่บ้างส่วนอยู่ในทะเลทรายสะฮารา | * : ประเทศที่สหประชาชาติจัดเป็นแอฟริกาเหนือ ± :  มีพื้นที่บ้างส่วนอยู่ในทะเลทรายสะฮารา |  |
ประชากร

ประชากรในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา มีอาชีพหลักของกลุ่มชนในภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่เป็นการทำป่าไม้ การเกษตรเพื่อยังชีพหรือเกษตรกรรมพอเพียง มีการล่าสัตว์และหาของป่า บางส่วนเลี้ยงสัตว์แบบอยู่กับที่และเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อนตามทุ่งหญ้าสะวันนา มีเพียงส่วนน้อยที่ทำการเกษตรและเลี้ยงสัตว์เพื่อการค้าทรัพยากรธรรมชาติที่มีถูกตักตวงไปโดยประเทศล่าอาณานิคมในอดีตและการสู้รบเนื่องจากความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ จึงเป็นผลให้ประชากรส่วนใหญ่ยากจน ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของประเทศเหล่านี้รวมกันได้เพียงประมาณ 1 % ของโลก (ประชาชนมีรายได้ยังชีพน้อยกว่า 1 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน)
ประชากร > ศาสนา

ประชากรได้นับศาสนาตามกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆโดยมีเชื่อเรื่องวิญญาณ ศาสนาอิสลาม และศาสนาคริสต์ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากเมื่อครั้งยังมีการค้าขายและการล่าอาณานิคมของชาวยุโรป โดยในปัจจุบันประเทศในภูมิภาคนี้มีประเทศที่มีศาสนาประจำชาติประเทศเดียว คือ ประเทศมอริเตเนีย โดยนับถือศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ (ประชาชนนับถือศาสนานี้ 99.90 %) ส่วนที่เหลือไม่มีศาสนาประจำชาติ
ประชากร > สุขภาพ

การดูแลสุขภาพภายใต้พื้นที่ในชนบทกว่าครึ่งหนึ่งของกลุ่มประเทศที่ตั้งอยู่แอฟริกาใต้สะฮารา นั้นต้องแบกรับภาระของผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวี และผู้ที่เป็นโรคเอดส์อย่างยากลำบาก โดยได้มีการวิจัยเรื่องของการดำเนินชีวิตและคุณภาพของการรองรับเครือข่ายการสนับสนุนสำหรับผู้ป่วยโรคเอดส์และผู้ดูแลในพื้นที่ชนบทของแอฟริกาใต้ โดยการสัมภาษณ์ 45 ราย และเฝ้าติดตาม 13 กลุ่ม พบว่าพื้นฐานของเชื้อเอชไอวีและโรคเอดส์นั้นโยงใยกับบรรดานักแสดงและกลุ่มในหน่วยงานท้องถิ่นในภาคประชาสังคมประชาชนและภาคเอกชน โดยการสนับสนุนนี้ถูกมองข้าม จะมีแต่กลุ่มที่ให้การสนับสนุนช่วยเหลือเพียงบางส่วน ซึ่งมากที่สุด คือ ครอบครัวและเพื่อนบ้าน กลุ่มของอาสาสมัครด้านสุขภาพ และนักเผยแผ่ศาสนา
นอกจากโรคเอดส์แล้ว ยังมีโรคอื่นๆ หลายโรคมีมีการแพร่ระบาดเยอะ เช่น โรคไข้กาฬหลังแอ่น ซึ่งมีทั้งหมด 21 ประเทศที่มีการแพร่ระบาด เช่น ประเทศชาด ประเทศไนเจอร์ และประเทศไนจีเรีย เป็นต้น โดยรวมเรียกพื้นที่เหล่านี้ว่าเป็นเขต "African meningitis belt" ซึ่งเชื้อที่เป็นสาเหตุหลักคือ ชนิดย่อย A ส่วนการระบาดครั้งใหญ่สุดเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540 โดยพบผู้ป่วยมากถึง 300,000 กว่าราย และมีผู้เสียชีวิตประมาณ 30,000 ราย ซึ่งในภาพรวมของสุขภาพประชากรแล้ว อยู่ในระดับต่ำ โดยวัดได้จากดัชนีการพัฒนามนุษย์ในปี พ.ศ. 2554 ซึ่งที่แย่ไปกว่านั้นคือบางประเทศไม่มีข้อมูลในเรื่องนี้ เช่น ประเทศโซมาเลีย ทำให้ประเทศเหล่านี้ไม่มีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์
เขตของภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา
แผนที่แสดงภูมิภาคของแอฟริกาใต้สะฮารา
ชาวคอยซานที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา