stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เบดฟอร์ดเชอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เบดฟอร์ดเชอร์
| ด ค กค> ศ. 1974 – ค.ศ. 1996 ←    เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ   → ปัจจุบัน |
| --- | --- |
 กลอสเตอร์เชอร์  เกรเทอร์แมนเชสเตอร์  เกรเทอร์ลอนดอน  คอร์นวอลล์  คัมเบรีย  เคนต์  เคมบริดจ์เชอร์  ชรอปเชอร์  เชชเชอร์  ซัฟฟอล์ก  ซัมเมอร์เซต  เซอร์รีย์  เซาท์ยอร์กเชอร์  ดอร์เซต  ดาร์บิเชอร์  เดวอน  เดอรัม  ไทน์และเวียร์  นครลอนดอน  นอตทิงแฮมเชอร์  นอร์ทยอร์กเชอร์  นอร์แทมป์ตันเชอร์  นอร์ฟอล์ก  บริสตอล  บักกิงแฮมเชอร์  บาร์กเชอร์  เบดฟอร์ดเชอร์  เมอร์ซีย์ไซด์  รัตแลนด์  ลิงคอล์นเชอร์  เลสเตอร์เชอร์  แลงคาเชอร์  วอริกเชอร์  วิลต์เชอร์  วุร์สเตอร์เชอร์  เวสต์ซัสเซกซ์  เวสต์มิดแลนส์  เวสต์ยอร์กเชอร์  สแตฟฟอร์ดเชอร์  ออกซฟอร์ดเชอร์  อีสต์ซัสเซกซ์  อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์  เอสเซกซ์  ไอล์ออฟไวต์  ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์  เฮริฟอร์ดเชอร์  แฮมป์เชอร์
เบน วูลลาสตัน

| --- | --- |
เกิด:  (1987-05-14) 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 (37 ปี) เลสเตอร์ อังกฤษ
สัญชาติ:  อังกฤษ
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 2003–05, 2006–08, 2009–2024
อันดับสูงสุด: 26 (กุมภาพันธ์-มีนาคม 2015)
เบรกสูงสุด: 147 (ลิสบอนโอเพน 2014)
จำนวนเซนจูรีเบรก: 57
ผ่านเข้ารอบในรายการเก็บคะแนนที่ลึกสุด: รอบชิง (เวลส์โอเพน 2015)
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการสะสมคะแนนย่อยที่ชนะ: 1
เบน วูลลาสตัน (อังกฤษ: Ben Woollaston) เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 1987 เป็นนักสนุกเกอร์ชาวอังกฤษจากเมื่องเลสเตอร์ เขาได้แชมป์รายการเก็บคะแนนย่อยในเพลเยอร์ทัวร์แชมเปียนชิป–อีเวนต์ 3 ในปี 2011 วูลลาสตันได้เข้าถึงรอบชิงในรายการเวลส์โอเพนแล้วแพ้ให้กับจอห์น ฮิกกินส์
เน็กซ์แมเนจเมนต์

เน็กซ์ แมเนจเมนต์ (อังกฤษ: Next Management) เป็นบริษัทจัดหานักเดินแบบ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1989 โดยเฟธ เคตส์ และโจเอล วิลเคนเฟลด์ โดยมีสำนักงานใหญ่ที่นครนิวยอร์ก และมีสำนักงานที่ลอนดอน ลอสแอนเจลิส ไมแอมี มิลาน และปารีส
นักเดินแบบแฟชั่น

อลันนา แอร์ริงตัน
อนา เบียทริซ แบร์รอส
โจซี แคนเซโก
อเล็กซา ชอง
เกรซ เอลิซาเบธ
เซเลนา ฟอร์เรสต์
แลงลีย์ ฟ็อกซ์
จอร์จิน่า เกรนวิลล์
เกรซ ฮาร์ตเซล
แอบบี ลี
อนาอิส มาลิ
อาลี ไมเคิล
บลังกา พาดิลลา
ลิลี ซัมเนอร์
คารา เทย์เลอร์
บิงซ์ วอลตัน
อิโมเกน วอเตอร์เฮ้าส์
ทาเลนต์

อเล็กซา ชอง
เอแซ็พ ร็อกกี้
อัลมา โคโดโรว์สกี
อะลูนาจอร์จ
บอนนี ไรท์
บิลลี ไอลิช
คารา พาเก็ต
ดิปโล
ดัว ลีปา
เชียรา เฟอร์รานี
เอลลา ฮันต์
เอลลี โกลดิง
เอ็ดการ์ รามิเรซ
กาลา กอนซาเลซ
ฮาร์ลีย์ วีรา-นิวตัน
แลงลีย์ ฟ็อกซ์
ลานา เดล เรย์
ทราวิส สก็อตต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Next Model Management at the Fashion Model Directory.
เบตยูวอนนา

Error เพลงโดยแบล็กพิงก์ ร้องรับเชิญโดยคาร์ดิ บี
| "เบตยูวอนนา"> เพลงโดยแบล็กพิงก์ ร้องรับเชิญโดยคาร์ดิ บี.จากอัลบั้มดิอัลบั้ม |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 2 ตุลาคม ค.ศ. 2020 (2020-10-02)
บันทึกเสียง: 2020
สตูดิโอ: เดอะแบล็กเลเบิล (โซล)
แนวเพลง: ป็อป
ความยาว: 2:39
ค่ายเพลง:  วายจี  อินเตอร์สโคป 
ผู้ประพันธ์เพลง:  เบลคาลิส อัลมานซาร์  โจนาธาน เดการ์ต  เมลานี จอย ฟอนตานา  ไรอัน เท็ดเดอร์  สตีเวน แฟรงส์  เท็ดดี  ทอมมี บราวน์  ตอเร คารร์ 
โปรดิวเซอร์:  ทอมมี บราวน์  สตีเวน แฟรงส์  เท็ดดี 

วิดีโอเสียง
"เบตยูวอนนา" ที่ยูทูบ
 
"เบตยูวอนนา" (อังกฤษ: Bet You Wanna) เป็นเพลงของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ร้องรับเชิญโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน คาร์ดิ บี เป็นซิงเกิลที่สี่จากอัลบั้มเปิดตัวของแบล็กพิงก์ ดิอัลบั้ม ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2020 ภายใต้สังกัดวายจีและอินเตอร์สโคป เพลงมีกำหนดส่งเข้าสถานีวิทยุร่วมสมัยของสหรัฐเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2020 แต่กลับถูกยกเลิกและไม่เคยนำมาประชาสัมพันธ์ เพลงเขียนโดยคาร์ดิ บี, โจนาธาน เดการ์ต, เมลานี จอย ฟอนตานา, ไรอัน เท็ดเดอร์, ตอเร คารร์, สตีเวน แฟรงส์, เท็ดดี และทอมมี บราวน์ และผลิตโดยสามคนหลัง
หลังจากออกจำหน่าย เพลงได้รับการตอบรับแบบคละกันจากนักวิจารณ์ บางกลุ่มยกย่องเกี่ยวกับท่อนแร็ปของคาร์ดิและความไพเราะเสนาะหู แต่ถึงอย่างนั้นเพลงกลับอยู่อันดับสามในรายชื่อห้าเพลงที่แย่ที่สุดแห่ง 2020 จากหนังสือพิมพ์ นิวยอร์กโพสต์ ซึ่งมองว่าเพลงดังกล่าวด้อยยิ่งกว่า  "วับ" ที่คาร์ดิเคยร่วมมือก่อนหน้า
"เบตยูวอนนา"  ติดใน 100 อันดับแรกในออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ ญี่ปุ่น มาเลเซีย โปรตุเกส สกอตแลนด์ สิงคโปร์ เกาหลีใต้ และสหราชอาณาจักร ถึงแม้เพลงจะไม่ได้เข้าชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 แต่ก็สามารถเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบับบลิงอันเดอร์ฮอต 100
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง

ดัดแปลงจากไทดัล
แบล็กพิงก์ – เสียงร้อง
คาร์ดิ บี – เสียงร้อง เขียนเพลง
โจนาธาน เดการ์ต – เขียนเพลง
เมลานี ฟอนตานา – เขียนเพลง
ไรอัน เท็ดเดอร์ – เขียนเพลง
ตอเร คารร์ – เขียนเพลง
สตีเวน แฟรงส์ – โปรดิวซ์ เขียนเพลง
เท็ดดี – โปรดิวซ์ เขียนเพลง
ทอมมี บราวน์ – โปรดิวซ์ เขียนเพลง
เซอร์แบน เกเนีย – ผสมเสียง
เบน (ดีซีคอมิกส์)

Fictional character in the DC Comics universe, a supervillain
| Bane> ข้อมูลการจัดพิมพ์ |
| --- | --- |
ผู้จัดพิมพ์: DC Comics
ปรากฏตัวครั้งแรก: Batman: Vengeance of Bane #1 (January 1993)
สร้างสรรค์โดย: Chuck Dixon (writer) Doug Moench  (writer) Graham Nolan  (artist) Dennis O'Neil  (concept)
ข้อมูลในเรื่อง
ชื่อจริง: Unknown
นามแฝง: Antonio Diego   Eduardo Dorrance (Gotham)
สังกัดทีม: Suicide Squad Secret Society of Super Villains Secret Six The League of Assassins Legion of Doom
ความสามารถ:  Genius-level tactician  Master hand-to-hand combatant and martial artist  Superhuman strength and physical attributes via the Venom drug 
เบนจากปก Batman: Gotham Knights #34 ลายเส้นโดย Brian Bolland
เบน (อังกฤษ: Bane) เป็นตัวละครตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน ปรากฏตัวครั้งแรกใน Batman: Vengeance of Bane #1 (มกราคม 1993) สร้างสรรค์โดย Chuck Dixon, Doug Moench และ Graham Nolan เป็นหนึ่งในศัตรูที่ฉลาดและมีพละกำลังมากที่สุดของแบทแมน เป็นที่รู้จักจากการที่สามารถหักหลังของแบทแมนได้ในเรื่องชุด Knightfall จนทำให้แบทแมนกลายเป็นคนพิการไปช่วงหนึ่ง ติดอันดับที่ 34 ใน 100 สุดยอดตัวร้ายจากหนังสือการ์ตูนตลอดกาลของ IGN
ในภาพยนตร์ แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด ในปี 2012 เบน รับบทโดย ทอม ฮาร์ดี
เบคิไลต์

| --- | --- |

เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 9003-35-4
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
เคมสไปเดอร์: none
 SMILES Oc0ccccc0Cc0cc(C1)c(O)c(c0)Cc0c(O)ccc(c0)Cc0ccc(O)c(c0)Cc0c(O)ccc(c0)Cc0c(O)ccc(c0)Cc0c(O)c(C2)cc(c0)Cc0c(O)ccc(c0)Cc(c0O)cc2cc0Cc0cc(Cc2ccc(O)cc2)c(O)c(c0)Cc0c(O)ccc(c0)C1 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: (C6H6O·CH2O)n 
มวลโมเลกุล: Variable   
ลักษณะทางกายภาพ: Brown solid
ความหนาแน่น: 1.3 g/cm3
การนำความร้อน: 0.2 W/(m·K)
ดัชนีหักเหแสง (nD): 1.63
อุณหเคมี
ความจุความร้อน (C) : 0.92 kJ/(kg·K)
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
เบคิไลต์ (อังกฤษ: Bakelite) เป็นชื่อทางการค้าของฟีนอลฟอร์มาลดีไฮด์เรซิน หรือมักจะเรียกกันว่าฟินอลิก เป็นพลาสติกเทอร์โมเซตติง ฟินอลิกทนความร้อนในสภาวะปกติประมาณ 160-180 องศาฟาเรนไฮต์ หากผสมวัตถุทนความร้อนบางชนิดจะสามารถทนความร้อนได้ถึง 400 องศาฟาเรนไฮต์ ฟินอลิกเป็นตัวนำความร้อนที่เลว ติดไฟได้แต่ช้าและดับเองจึงมักนิยมใช้ทำมือจับสำหรับอุปกรณ์สำหรับเครื่องครัว อุปกรณ์ไฟฟ้า ฝาครอบจานจ่ายรถยนต์ ถาดบรรจุสารเคมี ตู้โทรทัศน์ ที่รองนั่งโถส้วม นอกจากนี้ฟินอลิกยังสามารถทำเป็นโฟมได้อีกด้วย ซึ่งโฟมที่ผลิตจากฟินอลิกนี้สามารถขยายตัวได้ถึง 300 เท่า โฟมฟินอลิกนิยมทำเป็นทุ่นลอยน้ำและใช้เสริมความแข็งแรงในเครื่องบิน
ในปี ค.ศ. 1907 เลโอ บาเกอลันด์ (Leo Baekeland) ได้ประสบความสำเร็จในการทำพอลิเมอร์สังเคราะห์ (พลาสติก) ชนิดแรก บาเกอลันด์เป็นนักเคมีผู้ถือกำเนิดในประเทศเบลเยียม และต่อมาได้เดินทางมาตั้งรกรากอยู่ที่รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา หลังจากที่เขาได้รับปริญญาเอกด้านวิทยาศาสตร์ขณะอายุเพียง 21 ปีเท่านั้น การค้นพบของบาเกอลันด์กระตุ้นให้เกิดการผลิตพลาสติกตลอดจนการเติบโตของอุตสาหกรรมพลาสติกชนิดอื่น ๆ มาจนปัจจุบัน
พอลิเมอร์สังเคราะห์

บาเกอลันด์พบว่าเมื่อผสมฟีนอล (phenol) กับฟอร์มาลดีไฮด์ (formaldehyde) เข้าด้วยกัน แล้วให้ความร้อน และกลั่นเอาน้ำออกโดยกระบวนการควบแน่น (condensation) จะได้สารเหนียว ๆ ที่เมื่อปล่อยให้เย็นตัวลงแล้วจะแข็งตัวเป็นวัสดุที่มีสมบัติเหมาะอย่างยิ่งในการใช้เป็นวัสดุฉนวนหุ้มสายไฟ ต่อมาพอลิเมอร์ชนิดนี้ถูกเรียกว่า "เบคิไลต์" (Bakelite) ตามชื่อของบาเกอลันด์ หรือฟินอลิกเรซิน (phenolic resin) ตามชื่อของมอนอเมอร์ที่ใช้ (ฟีนอลและฟอร์มาลดีไฮด์)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เบคิไลต์
Baekeland, L. H. (March 1909). "The Synthesis, Constitution, and Uses of Bakelite". Journal of Industrial & Engineering Chemistry (ภาษาอังกฤษ). 1 (3): 149–161. doi:10.1021/ie50003a004. ISSN 0095-9014.
"FAQ". สมาคมอุตสาหกรรมพลาสติกไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2009.
อรสา อ่อนจันทร์ (15 ตุลาคม 2007). "มหัศจรรย์ "พลาสติก" 2 - วิวัฒนาการของพลาสติก (ยุคบุกเบิก)". ECO-TOWN Project กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กรกฎาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2010.
ปกรณ์  โอภาประกาสิต; มัณทนา โอภาประกาสิต (13 กุมภาพันธ์ 2008). "พอลิเมอร์ วัสดุอเนกประสงค์". vcharkarn.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2010.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
วิกิพจนานุกรม
เนเวอร์มายด์ เรคคอร์ด

| เนเวอร์มายด์ เรคคอร์ด |
| --- | --- |
บริษัทแม่: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ก่อตั้ง: 1 ตุลาคม 2558 (2558-10-01)
ผู้ก่อตั้ง: เหมือนเพชร อำมะระ
ปิดกิจการ: 2559 (2559)
จัดจำหน่าย: เอ็มจีเอ GMM Music Publishing International
แนวเพลง: ไทยสตรีทร็อค
ประเทศต้นกำเนิด: ไทย
ที่ตั้ง: อาคารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เพลส เลขที่ 50 ถนนอโศกมนตรี  แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
เนเวอร์มายด์ เรคคอร์ด (อังกฤษ: Nevermind Records) เป็นค่ายเพลงสไตล์สตรีทร็อค สัญชาติไทยในเครือบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด(มหาชน) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เพื่อตอบสนองนโยบายที่ทาง จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประสงค์ให้มีการจัดรูปแบบค่ายเพลงในเครือให้มีความหลากหลายตามสไตล์ดนตรีและกลุ่มคนฟัง โดยคณะกรรมการบริหารได้แต่งตั้ง เหมือนเพชร อำมะระ หรือ โจ โปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงชื่อดัง เป็นผู้ควบคุมการผลิตในตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการ
ผลงาน > พ.ศ. 2558

คู่กรณี - Yes'sir Days
ผลงาน > พ.ศ. 2559

เรื่องจริงหรือนิยาย - S.D.F
คิดไปเอง - NOS
พูดผ่านกำแพง -  Pun Basher
ใกล้เกินไป - Yes'sir Days
มีแต่คำว่ารัก - NOS
หนังสือที่ไม่เคยอ่าน - รุจ ศุภรุจ
พูดไม่ได้สักที - Yes'sir Days
นั่งเล่นหน้าตึก Another Version

นั่งเล่นหน้าตึก Another Version เป็นโปรเจกต์ที่นำศิลปินมาขับร้องเพลงในเวอร์ชันอะคูสติก บริเวณด้านหน้าล็อบบี้ตึกแกรมมี่ ซึ่งมีผู้คนสัญจรไปมาทั้งพนักงานและคนทั่วไป โดยทุกคนสามารถมีส่วนร่วมได้โดย อาทิ สามารถเดินเข้ามาถ่ายรูปกับศิลปินขณะกำลังทำการแสดงได้ทันที
รายการ Never News

Never News เป็นรายการอัปเดตข่าวสารของศิลปินและวงการบันเทิง นำรายการโดย หนึ่ง Never News และ อาร์ต Yes'sir Days โดยมีแขกรับเชิญทั้งจาก Nevermind Records และศิลปินแกรมมี่อื่นๆอีกมากมาย
แหล่งข้อมูลอื่น

เนเวอร์มายด์ เรคคอร์ด ที่เฟซบุ๊ก
วิดีโอ ที่ยูทูบ
เนเวอร์มายด์ เรคคอร์ด ที่อินสตาแกรม
ดูเพิ่ม

จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
รายชื่อกลุ่มบริษัทและธุรกิจในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เน็ตเวิร์คเท็น

| --- | --- |
ประเทศ: ออสเตรเลีย
แบบรายการ
ภาษา: ภาษาอังกฤษ
ระบบภาพ: 1080i HDTV
ความเป็นเจ้าของ
เจ้าของ: เท็นเน็ตเวิร์คโฮลดิ้งส์ (พาราเมาท์โกลบอล)
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ: 1 สิงหาคม 1964; 60 ปีก่อน (1964-08-01)
เน็ตเวิร์คเท็น (อังกฤษ: Network 10) เป็นช่องฟรีทีวีของออสเตรเลียที่เป็นเจ้าของโดยเท็นเน็ตเวิร์คโฮลดิ้งส์ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของพาราเมาท์โกลบอล ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2507
รายการโทรทัศน์ > ข่าว

เท็นนิวส์เฟิร์ส
เดอะโปรเจกต์
สตูดิโอเท็น
รายการโทรทัศน์ > ละคร

เนเบอร์ส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
เบน โจนสัน

ภาพวาด เบนจามิน โจนสัน โดย Abraham Blyenberch ในปี 1617
เบนจามิน โจนสัน (อังกฤษ: Benjamin Jonson; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1572 - 6 สิงหาคม ค.ศ. 1637) เป็นนักเขียนบทละคร กวี และนักแสดงชาวอังกฤษในยุคเรเนสซองส์ ร่วมสมัยเดียวกันกับ วิลเลียม เชกสเปียร์ มีชื่อเสียงจากบทละครเชิงล้อเลียน ที่โดดเด่นเช่นเรื่อง Volpone, The Alchemist และ Bartholomew Fair
เน็ตสเคป

| --- | --- |

ประเภท: บริษัทย่อย
อุตสาหกรรม: อินเทอร์เน็ต, ซอฟท์แวร์ และโทรคมนาคม
ผู้ก่อตั้ง: James H. Clark Marc Andreessen 
เลิกกิจการ: 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 
สำนักงานใหญ่: สหรัฐ
บุคลากรหลัก: James L. Barksdale (CEO)
ผลิตภัณฑ์: Internet suite เว็บเบราว์เซอร์ ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต เว็บท่า
พนักงาน: 2,500 (1999)
บริษัทแม่: เอโอแอล 
เว็บไซต์: connect.netscape.com
เน็ตสเคป คอมมิวนิเคชันส์ คอร์เปอร์เรชัน (อังกฤษ: Netscape Communications Corporation, เดิมมีชื่อว่า โมเสก คอมมิวนิเคชันส์ คอร์เปอร์เรชัน (Mosaic Communications Corporation)) เป็นบริษัทผู้ให้บริการคอมพิวเตอร์อิสระสัญชาติอเมริกันที่มีสำนักงานใหญ่ในเมาน์เทนวิว รัฐแคลิฟอร์เนีย และย้ายไปที่ดะลิส รัฐเวอร์จิเนีย โดยเว็บเบราว์เซอร์ เน็ตสเคป เคยเป็นเว็บที่มีผู้ใช้งานมากที่สุด ก่อนที่จะเสียตำแหน่งให้กับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์และเว็บคู่แข่งอื่น ๆ ในสงครามเบราว์เซอร์ครั้งที่หนึ่ง ซึ่งทำให้ส่วนแบ่งการตลาดของเว็บลดลงจากมากกว่าร้อยละ 90 ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 กลายเป็นน้อยกว่าร้อยละ 1 ใน ค.ศ. 2006 บริษัทนี้ยังพัฒนาเอสเอสแอลที่ใช้เพื่อความปลอดภัยในการสื่อสารออนไลน์ ก่อนที่ทีแอลเอสจะเข้ามาแทนที่
มีการซื้อขายหุ้นของเน็ตสเคปใน ค.ศ. 1995 จนกระทั่ง AOL เข้ามาซื้อกิจการใน ค.ศ. 1999 แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 ประมาณหนึ่งปีก่อนการซื้อกิจการของ AOL เน็ตสเคปได้เผยแพร่รหัสต้นฉบับสำหรับตัวเบราว์เซอร์และก่อตั้งบริศัทมอซิลลา เพื่อประสานงานการพัฒนาผลิตภัณฑ์ในอนาคต  บริษัทมอซิลลาเขียนรหัสต้นฉบับของทั้งเบราว์เซอร์ใหม่ทั้งหมดตามเร็นเดอริงเอนจินเกกโก เมื่อ AOL ลดขนาดการมีส่วนร่วมกับบริษัทมอซิลลาในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ทางบริษัทจึงไปจัดตั้งมูลนิธิมอซิลลาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 เพื่อให้แน่ใจว่ามีความเป็นอิสระอย่างต่อเนื่องด้วยความช่วยเหลือทางการเงินและอื่น ๆ จาก AOL
เว็บเบราว์เซอร์เน็ตสเคปยังคงพัฒนาจนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 เมื่อ AOL ประกาศว่าบริษัทจัหยุดให้การสนับสนุนในช่วงต้น ค.ศ. 2008 ณ ค.ศ. 2011 AOL ยังคงใช้ตราเน็ตสเคปเพื่อทำการตลาดกับผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตแบบลดราคา
ดูเพิ่ม

เน็ตสเคป แนวิเกเตอร์
อ่านเพิ่ม

Jim Clark, Netscape Time: The Making of the Billion-Dollar Start-Up That Took On Microsoft, St. Martin's Press, 1999.
Michael E. Cusumano and David B. Yoffie, Competing On Internet Time: Lessons From Netscape And Its Battle With Microsoft, The Free Press, 1998, 2000.
Fortune Magazine, "Remembering Netscape: The Birth Of The Web", July 25, 2005.
แหล่งข้อมูลอื่น

Archive of official site circa 1994
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
เบตาโพรพิโอแล็กโทน

| --- | --- |


ชื่อ
Preferred IUPAC name Oxetan-2-one
ชื่ออื่น Propiolactone β-Propiolactone 2-Oxetanone 3-Hydroxypropanoic acid lactone
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 57-57-8 Y
3D model (JSmol): รูปภาพแบบโต้ตอบ
ChEBI: CHEBI:49073 Y
ChEMBL: ChEMBL1200627 N
เคมสไปเดอร์: 2275 Y
ดรักแบงก์: DB09348
ECHA InfoCard: 100.000.309 
EC Number: 200-340-1
KEGG: D05630 Y
ผับเคม CID: 2365
RTECS number: RQ7350000
UNII: 6RC3ZT4HB0 Y
UN number: 2810
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID8021197 
 InChI InChI=1S/C3H4O2/c4-3-1-2-5-3/h1-2H2 YKey: VEZXCJBBBCKRPI-UHFFFAOYSA-N Y InChI=1/C3H4O2/c4-3-1-2-5-3/h1-2H2Key: VEZXCJBBBCKRPI-UHFFFAOYAQ 
 SMILES O=C1OCC1 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: C3H4O2
มวลโมเลกุล: 72.063 g·mol−1  
ลักษณะทางกายภาพ: ของเหลวใสไร้สี
กลิ่น: หอมหน่อย ๆ
ความหนาแน่น: 1.1460 ก./ซม3
จุดหลอมเหลว: −33.4 องศาเซลเซียส (−28.1 องศาฟาเรนไฮต์; 239.8 เคลวิน)
จุดเดือด: 162 องศาเซลเซียส (324 องศาฟาเรนไฮต์; 435 เคลวิน) (สลายตัว)
ละลายในน้ำ: 37 ก./100 มล.
ความสามารถละลายได้ ใน ตัวทำละลายอินทรีย์: ผสมเข้ากันได้
ความดันไอ: 3 mmHg (25°C)
ดัชนีหักเหแสง (nD): 1.4131
ความอันตราย
GHS labelling:
Pictograms:   
Signal word: อันตราย
Hazard statements: H315, H319, H330, H350
Precautionary statements: P201, P202, P260, P264, P271, P280, P281, P284, P302+P352, P304+P340, P305+P351+P338, P308+P313, P310, P320, P321, P332+P313, P337+P313, P362, P403+P233, P405, P501
จุดวาบไฟ: 74 องศาเซลเซียส; 165 องศาฟาเรนไฮต์; 347 เคลวิน 
ขีดจำกัดการระเบิด: 2.9%-?
NIOSH (US health exposure limits):
PEL (Permissible): OSHA-Regulated carcinogen
REL (Recommended): Ca
IDLH (Immediate danger): Ca [N.D.]
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
เบตาโพรพิโอแล็กโทน (อังกฤษ: β-Propiolactone, Beta-Propiolactone) เป็นสารประกอบอินทรีย์ในกลุ่มแล็กโทน (lactone) โมเลกุลของสารมีทรงวงแหวนและมีสมาชิก 4 องค์
เป็นของเหลวใสไร้สี มีกลิ่นหอมเล็กน้อย ละลายน้ำได้ดี และผสมเข้ากันได้กับเอทานอล, แอซีโทน, diethyl ether และคลอโรฟอร์ม
คำโดด ๆ ว่า โพรพิโอแล็กโทน ปกติจะหมายถึงสารประกอบนี้ แต่ก็อาจหมายถึงอัลฟาโพรพิโอแล็กโทน (alpha-propiolactone, α-propiolactone) ได้เหมือนกัน
เชิงอรรถและอ้างอิง

1 2 3 4 5 6 7  NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. "#0528". National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).
↑  "β-Propiolactone CAS No. 57-57-8" - US Department of Health and Human Services, Report on Carcinogens, National Toxicology Program, Thirteenth Edition, 2 October 2014. Accessed on 2015-01-03.
↑  Merck Index, 12th Edition, entry 8005.
เน่ย์เก๋อ

เน่ย์เก๋อ (จีน: 內閣; พินอิน: Nèigé; อังกฤษ: Grand Secretariat) เป็นองค์กรในระบบราชการของจักรวรรดิจีนช่วงราชวงศ์หมิง ซึ่งโดยนิตินัยแล้วเป็นหน่วยประสานงาน แต่โดยพฤตินัยเป็นสถาบันสูงสุดในการปกครอง องค์กรนี้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นเมื่อจักรพรรดิหงอู่ (洪武帝) ทรงยกเลิกตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี (丞相) ใน ค.ศ. 1380 แล้วองค์กรนี้ก็ค่อย ๆ พัฒนาเป็นหน่วยประสานงานที่มีประสิทธิภาพ มีสถานะเหนือหกกระทรวง (六部) สมาชิกของเน่ย์เก๋อเรียกว่า ต้าเซฺว่ชื่อ (大學士; Grand Secretary) ซึ่งกำหนดให้มีหกตำแหน่ง แต่ไม่เคยมีผู้ดำรงตำแหน่งครบ สมาชิกอาวุโสสุดเรียกกันทั่วไปว่า โฉวฝู่ (首輔; Senior Grand Secretary) โดยนิตินัยแล้วสมาชิกทั้งหมดมักเป็นข้าราชการชั้นกลาง ตำแหน่งต่ำกว่าเสนาบดีว่าการกระทรวง แต่เพราะมีหน้าที่กลั่นกรองเอกสารที่หน่วยงานราชการถวายต่อพระมหากษัตริย์ ทั้งมีอำนาจร่างราชหัตถเลขา สมาชิกบางคนของเน่ย์เก๋อจึงอาจครอบงำการปกครองไว้ได้ทั้งสิ้น ประหนึ่งเป็นอัครมหาเสนาบดีโดยพฤตินัย เป็นเหตุให้ศัพท์ภาษาจีนว่า "เน่ย์เก๋อ" นี้ปัจจุบันใช้เรียกคณะรัฐมนตรี
พัฒนาการ

ต้นราชวงศ์หมิง การปกครองนั้นใช้ตามระบอบของราชวงศ์หยวน (大元) ที่ตั้งสำนักอัครมหาเสนาบดีไว้ประสานระหว่างกระทรวงหลักทั้งหก สำนักดังกล่าวมีหัวหน้าสองคน เรียกว่า "อัครมหาเสนาบดีทั้งสอง" คนหนึ่งเรียก "ฝ่ายซ้าย" อีกคนหนึ่งเรียก "ฝ่ายขวา" ทำหน้าที่ผู้นำหน่วยงานราชการทั่วแผ่นดิน แต่จักรพรรดิหงอู่ทรงเกรงว่า การที่อำนาจการปกครองกระจุกอยู่ ณ อัครมหาเสนาบดีทั้งสอง จะเป็นภัยร้ายแรงต่อราชบัลลังก์ ฉะนั้น ใน ค.ศ. 1380 จึงรับสั่งให้ประหารอัครมหาเสนาบดีหู เหวย์ยง (胡惟庸) ด้วยข้อหากบฏ แล้วทรงยุบสำนักกับตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี โดยให้เจ้ากระทรวงทั้งหกขึ้นตรงต่อพระองค์
แต่เพราะทรงต้องอาศัยความช่วยเหลือในทางธุรการ ใน ค.ศ. 1382 จักรพรรดิหงอู่จึงทรงเลือกราชบัณฑิตจากสำนักฮั่นหลิน (翰林院) มาเป็นต้าเซฺว่ชื่อ เพื่อถวายความช่วยเหลือในงานด้านเอกสาร โดยทรงส่งเขาเหล่านั้นไปประจำหน้าที่ยังสำนักงานต่าง ๆ ภายในวัง สำนักงานดังกล่าวจึงเรียกรวมกันว่า "เน่ย์เก๋อ" (ศาลาใน) ชื่อนี้ปรากฏการใช้งานตั้งแต่รัชสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อ (永樂帝)
นับแต่รัชกาลจักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ (宣德帝) เป็นต้นมา เน่ย์เก๋อเริ่มมีอำนาจเด็ดขาดมากขึ้น ในช่วงนี้ ฎีกาทั้งหลายที่ถวายต่อพระมหากษัตริย์จะต้องผ่านเน่ย์เก๋อก่อน เมื่อได้ฎีกาแล้ว เน่ย์เก๋อจะกลั่นกรอง แล้วลงมติตามสมควร ก่อนจะร่างหมายรับสั่งติดหน้าปกฎีกา แล้วถวายต่อพระมหากษัตริย์เพื่อทรงวินิจฉัยเป็นขั้นตอนสุดท้าย กระบวนการนี้เรียกว่า "ร่างหมาย" (票擬) ซึ่งทำให้เน่ย์เก๋อกลายเป็นสถาบันชั้นสูงสุดในการจัดทำนโยบายเหนือกระทรวงทั้งหกไปโดยปริยาย ทั้งส่งผลให้สมาชิกอาวุโสของเน่ย์เก๋อที่เรียก "โฉวฝู่" นั้นมีอำนาจเสมอเหมือนอัครมหาเสนาบดีแต่เก่าก่อน
ตำแหน่ง

ในราชวงศ์หมิง ข้าราชการพลเรือนแบ่งเป็น 9 ชั้น แต่ละชั้นแบ่งเป็น 2 ขั้น: สูงสุด คือ ชั้น 1 ขั้น 1, ต่ำสุด คือ ชั้น 9 ขั้น 2 เช่น ขุนนางในกลุ่มซันกง (三公) อยู่ชั้น 1 ขั้น 1 ซึ่งเท่าเทียมอัครมหาเสนาบดี
ตามระบบนี้ สมาชิกเน่ย์เก๋ออยู่เพียงชั้น 5 ขั้น 1 ซึ่งนับว่าด้อยกว่าเสนาบดีที่ภายหลังยุบตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีแล้วมียศอยู่ตั้งแต่ชั้น 3 ขั้น 1 ไปจนถึงชั้น 2 ขั้น 1 ทว่า สมาชิกเน่ย์ก๋อมักควบตำแหน่งสูงอย่างอื่นด้วย เช่น เป็นเสนาบดีหรือรองเสนาบดีในกลุ่มจิ่วชิง (九卿) หรือแม้กระทั่งเป็นไท่ชือ (太師) ซึ่งเป็นหนึ่งในซันกง เพราะฉะนั้น ตลอดสมัยราชวงศ์หมิง สมาชิกเน่ย์เก๋อจึงมักมีอาวุโสยิ่งกว่าข้าราชการพลเรือนอื่นทั้งสิ้นทั้งปวง
ดูเพิ่ม

จฺวินจีชู่ (軍機處), หน่วยงานสูงสุดในการกำหนดนโยบายแผ่นดินสมัยราชวงศ์ชิง
ซันกง (三公), ขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่งในการปกครองโบราณ
จิ่วชิง (九卿), ขุนนางผู้ใหญ่เก้าคนซึ่งรองจากซันกง
ยฺวี่ฉื่อไถ (御史台), ฝ่ายตรวจการ
จงชูเฉิ่ง (中書省), สำนักตรวจฎีกากลาง
เบนจามิน อึมกาปา

| เบนจามิน วิลเลียม อึมกาปา |
| --- | --- |
อึมกาปาในปี ค.ศ. 2010

ประธานาธิบดีแทนซาเนีย
ดำรงตำแหน่ง 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 – 21 ธันวาคม ค.ศ. 2005
รองประธานาธิบดี: Omar Ali Juma (1995–2001) Ali Mohamed Shein (2001–05)
นายกรัฐมนตรี: Frederick Sumaye
ก่อนหน้า: Ali Hassan Mwinyi
ถัดไป: Jakaya Kikwete
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938(1938-11-12) Ndanda, Masasi, แทนกันยีกา
เสียชีวิต: 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020(2020-07-24) (81 ปี) ดาร์-เอส-ซาลาม, แทนซาเนีย
พรรคการเมือง: CCM
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: TANU
คู่สมรส: Anna Mkapa
บุตร: 3
ศิษย์เก่า: Makerere University(ศศ.บ.) มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย(M.A.) เปิดมหาวิทยาลัยแทนซาเนีย

เบนจามิน วิลเลียม อึมกาปา (อังกฤษ: Benjamin William Mkapa) เป็นนักการเมืองแทนซาเนียซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่สามของแทนซาเนีย เขาดำรงตำแหน่งเป็นเวลาหนึ่งทศวรรษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 2005
เนื้อขาว

| เนื้อขาว White matter |
| --- | --- |
รูปไมโครกราฟแสดงเนื้อขาวที่ปรากฏเป็นลักษณะเฉพาะคือเหมือนกับตาข่าย  (ด้านซ้าย  มีสีชมพูอ่อน)  และเนื้อเทาซึ่งก็มีลักษณะเฉพาะโดยปรากฏเป็นรูปตัวเซลล์ประสาท (ด้านขวา สีชมพูเข้ม) (ย้อมสีแบบ HPS)
สมองมนุษย์ผ่าเอาสมองซีกขวาออก  แสดงเนื้อเทา (ส่วนนอกที่มีสีเข้มกว่า) และเนื้อขาว (ส่วในที่มีสีอ่อนกว่า)
รายละเอียด
ตัวระบุ
ภาษาละติน: substantia alba
MeSH: D066127
TA98: A14.1.00.009  A14.1.02.024  A14.1.02.201  A14.1.04.101  A14.1.05.102  A14.1.05.302  A14.1.06.201
TA2: 5366
FMA: 83929
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
เนื้อขาว (อังกฤษ: White matter, substantia alba) เป็นหนึ่งในองค์ประกอบสองส่วนของระบบประสาทกลางในสมอง
โดยมากประกอบด้วยเซลล์เกลียและแอกซอนหุ้มด้วยปลอกไมอิลิน
ที่ทำหน้าที่ส่งสัญญาณจากเขตหนึ่งในซีรีบรัมไปยังอีกเขตหนึ่ง
และส่งสัญญาณระหว่างซีรีบรัมและศูนย์สมองอื่น ๆ ในระดับที่ต่ำกว่า
เนื้อขาวของสมองที่ผ่าออกใหม่ ๆ ปรากฏเป็นสีชมพูอมขาวดังที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า
ก็เพราะว่าปลอกไมอิลินโดยมากทำด้วยลิพิด  (ไขมัน)  มีหลอดเลือดฝอยวิ่งผ่าน  และที่มีสีขาวก็เพราะดองไว้ในฟอร์มาลดีไฮด์
องค์ประกอบอีกส่วนหนึ่งของสมองก็คือเนื้อเทา  (ซึ่งปรากฏเป็นสีชมพูอมน้ำตาลก็เพราะหลอดเลือดฝอย)
ซึ่งประกอบด้วยนิวรอน
ส่วนที่สามในสมองที่ปรากฏเป็นสีที่ดูเข้มกว่า ก็เพราะมีระดับเม็ดสี melanin ที่สูงกว่าเขตรอบข้าง
เป็นส่วนของ substantia nigra ที่มีนิวรอนประเภทที่ใช้โดพามีนเป็นสารสื่อประสาท 
ให้สังเกตว่าเนื้อขาวบางครั้งปรากฏเป็นสีเข้มกว่าเนื้อเทาเมื่อดูในสไลด์ใต้กล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสง
ก็เพราะเหตุสีที่ย้อม
ถึงแม้ว่าเนื้อขาวจะได้รับการพิจารณามานานว่าเป็นส่วนที่ไม่ได้ทำอะไร
แต่จริง ๆ ก็ทำหน้าที่มีผลสำคัญต่อการเรียนรู้และการทำงานของสมอง
ในขณะที่เนื้อเทาทำหน้าที่เกี่ยวกับการแปลผลและประชาน (คือการรับรู้)
เนื้อขาวก็ทำหน้าที่ควบคุมการถ่ายทอดศักยะงาน
ที่ประสานการสื่อสารระหว่างเขตต่าง ๆ ของสมอง
โครงสร้าง > ในระดับกว้าง ๆ

เนื้อขาวประกอบด้วยมัดของส่วนที่ยื่น  (process)  ออกมาจากเซลล์ประสาทมีปลอกไมอิลินหุ้ม
ซึ่งเชื่อมเขตเนื้อเทาต่าง ๆ (คือส่วนที่เป็นตัวเซลล์ประสาท) ของสมองเข้าด้วยกัน
และถ่ายทอดกระแสประสาทจากนิวรอนไปสู่นิวรอน
โดยที่ปลอกไมอิลินทำหน้าที่เป็นฉนวน  ทำให้สามารถส่งสัญญาณประสาทได้อย่างรวดเร็ว
ใยประสาทที่ส่งสัญญาณเป็นระยะยาวภายในซีกสมองข้างหนึ่งมีอัตราส่วนเป็นร้อยละ 2 ของใยประสาทที่ส่งสัญญาณจากคอร์เทกซ์หนึ่งไปสู่อีกคอร์เทกซ์หนึ่ง
ซึ่งเป็นอัตราส่วนเดียวกันกับใยประสาทที่ส่งสัญญาณระหว่างซีกสมองทั้งสองซีกผ่าน Corpus callosum 
นักวิจัยชูซ์และเบรเต็นเบอร์กให้ข้อสังเกตว่า  "โดยคร่าว ๆ แล้ว  จำนวนใยประสาทที่มีความยาวในระดับหนึ่ง  จะมีสัดส่วนแบบผกผันกับความยาวของใยประสาท"  (คือใยประสาทนั้นมีความยาวยิ่งมากเท่าไร  ก็จะมีจำนวนน้อยลงเท่านั้น)
โครงสร้าง > ในระดับจุลทรรศน์

เนื้อขาวในซีรีบรัมและในไขสันหลังไม่มีเด็นไดรต์
ซึ่งมีอยู่ในเพียงเนื้อเทาพร้อมกับตัวนิวรอนและแอกซอนสั้น ๆ[ต้องการอ้างอิง] 
เนื้อขาวในผู้ใหญ่ที่ยังไม่ถึงวัยชรามีอัตราส่วน 1.7-3.6% เป็นเลือด
ความยาวของแอกซอนมีปลอกไมอิลิน

ผู้ชายมีเนื้อขาวมากกว่าผู้เหญิงทั้งในด้านปริมาตรและความยาวของแอกซอนที่หุ้มด้วยปลอกไมอิลิน
ที่วัย 20 ปี  ความยาวของแอกซอนที่หุ้มด้วยปลอกไมอิลินของผู้ชายรวมกันเป็น 176,000 กิโลเมตร
และของผู้หญิง 149,000 กิโลเมตร 
ความยาวของแอกซอนหุ้มลดลงในอัตรา 10% ต่อทศวรรษตามวัย
โดยที่ชายวัย 80 ปีจะมีแอกซอนหุ้มยาวรวมกัน 97,200 กิโลเมตร  และหญิง 82,000 กิโลเมตร 
เป็นการสูญเสียส่วนเนื้อขาวที่เป็นใยประสาทแบบบาง