stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การฆาตกรรมครอบครัวบุญทวี
ผู้ก่อเหตุ

| เนติราษฎร์ นพวงศ์ |
| --- | --- |
เรืองศักดิ์ ทองกุล
เกิด: เรืองศักดิ์ ทองกุล 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518  ตำบลปากรอ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
เสียชีวิต: 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 (40 ปี) อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: บาดเเผลกระสุนปืนลูกโม่ที่หน้าอก
สัญชาติ: ไทย
ชื่ออื่น: ศักดิ์ ปากรอ
การศึกษา: มัธยมศึกษาปีที่ 3
อาชีพ: มือปืนรับจ้าง มือปืนคุ้มกันนักการเมือง เพาะพันธุ์ไม้ส่ง (หลังจากพ้นโทษ)
มีชื่อเสียงจาก: การฆาตกรรมครอบครัวบุญทวี
บุตร: 1

บทลงโทษ: ประหารชีวิตเปลี่ยนเป็นจำคุกตลอดชีวิต เเต่ได้รับการลดโทษเหลือ 13 ปี
รางวัลนำจับ: 200,000 บาท
สถานะการจับกุม: ถูกจับกุม
คู่หู: สงกรานต์ แก้วอุบล (ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต;ถูกปล่อยตัวแล้ว)
ระยะเวลาลอยนวล: 40 วัน
รายละเอียด
ผู้เสียหาย: 12 - 14+ คน
ตาย: 7 - 9+ คน
วันที่ถูกจับ: 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2540
จำคุกที่: เรือนจำกลางบางขวาง   เรือนจำกลางสงขลา
 
เรืองศักดิ์ ทองกุล หรือ ศักดิ์ ปากรอ (5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 - 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558) มีภูมิลำเนาอยู่ที่บ้านปากรอ ตำบลปากรอ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา เรืองศักดิ์มีนิสัยร่าเริงและพูดโน้มน้าวใจคนเก่ง เรืองศักดิ์เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แต่เรียนต่อเทคนิคไม่จบแต่เรืองศักดิ์ชอบแสดงตัวเป็นผู้มีการศึกษาสูง ซึ่งเรืองศักดิ์ไม่มีอาชีพเป็นหลักแหล่งและชอบพักอยู่ที่อพาร์ตเมนต์และชอบมั่วสุมกับผู้ที่มีอายุน้อยกว่า ซึ่งก่อนการก่อเหตุฆาตกรรมครอบครัวบุญทวีเรืองศักดิ์ได้ก่อคดีปล้นและชิงทรัพย์หลายครั้งซึ่งทุกครั้งที่ก่อเหตุเรืองศักดิ์จะจับเหยื่อมัดมือและมัดเท้า ซึ่งเรืองศักดิ์ยังมีประวัติในการกระทำความผิดตั้งแต่เรืองศักดิ์อายุ 17-18 ปีและเรืองศักดิ์ยังเป็นน้องชายของผู้ใหญ่บ้านในในอำเภอธารโต
ผู้ก่อเหตุ > ประวัติ

เมื่อเรืองศักดิ์อายุ 5 ขวบ เรืองศักดิ์ได้ถูกโจรปล้นบ้านในขณะที่เรืองศักดิ์อยู่บ้านคนเดียวและถูกจับมัดด้วยมุ้งแล้วขังไว้ในบ้าน จนกระทั่งพ่อแม่กลับจากทำนาในตอนเย็น พ่อแม่จึงแก้มัดให้ ต่อมาเมื่อเรืองศักดิ์อายุ 16 ปี เรืองศักดิ์ทะเลาะกับเพื่อนบ้านเรื่องวัวของเพื่อนบ้านมากินผักที่ปลูกไว้ เรืองศักดิ์จึงใช้เชือกผูกคอวัวแล้วชักรอกวัวขึ้นไปแขวนคอวัวบนต้นไม้จนตาย และเรืองศักดิ์ยังเคยไปเข้าร่วมกับโจรสลัดปล้นเรือประมงซึ่งเรืองศักดิ์ได้จับเหยื่อมัดและโยนลงทะเล เรืองศักดิ์จึงมีความชำนาญด้านการใช้เงื่อนเป็นพิเศษ  ซึ่งก่อนหน้าที่จะเหตุฆาตกรรมครอบครัวบุญทวีนี้เรืองศักดิ์ยังได้ก่อเหตุปล้นฆ่าและเชือดคอพนักงานหญิงของโรงรับจำนำในจังหวัดพัทลุงและการข่มขืนและสังหารเด็กหญิงอายุ 14 ปีด้วยการแขวนคอในอำเภอปากพะยูนและเรืองศักดิ์กับพรรคพวกยังได้ปล้นสถานีบริการน้ำมันในอำเภอปากพะยูนรวมถึงเรืองศักดิ์ตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีปล้นฆ่าผู้ใหญ่บ้านในอำเภอปากพะยูน  ซึ่งเมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจค้นห้องพักของเขาเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ได้พบกับภาพโปสเตอร์ที่จับเด็กมาแขวนกับราวตากผ้าโดยใช้ไม้หนีบที่ขาของเด็กและโปสเตอร์ของวงดนตรีเมกาเดธ
ผู้ก่อเหตุ > คำสารภาพ

ระหว่างการรอผลตรวจสอบทางนิติวิทยาศาสตร์ ตำรวจชุดคลี่คลายคดีที่นำโดยพลตำรวจโทวีระศักดิ์ มีนะวาณิชย์ได้เบิกตัวเรืองศักดิ์ ทองกุลมาสอบปากคำ ซึ่งเรืองศักดิ์ปฏิเสธเสียงแข็งว่าไม่ได้เป็นคนร้ายที่ก่อเหตุฆาตกรรมครอบครัวบุญทวี ทำให้พลตำรวจโทวีระศักดิ์ต้องเปลี่ยนวิธีเป็นการใช้หลักจิตวิทยาโดยการพูดกับเรืองศักดิ์ว่า "ใจถึง ใจกล้า" ทำให้เรืองศักดิ์ยอมรับสารภาพด้วยสีหน้าท่าทางที่ภาคภูมิใจ เรืองศักดิ์ได้สารภาพว่าวางแผนก่อเหตุมาแล้ว 2 ครั้ง แต่ครั้งแรกผู้ร่วมก่อเหตุไม่กล้า ซึ่งการก่อเหตุครั้งที่ 2 เรืองศักดิ์ได้พาสงกรานต์หรือจ้อง แก้วอุบล ซึ่งเรืองศักดิ์รู้จักสงกรานต์ระหว่างที่เรืองศักดิ์พักอาศัยอยู่ในหอพักใกล้โรงเรียน ซึ่งเรืองศักดิ์ชักชวนสงกรานต์ให้ไปกับเรืองศักดิ์แต่ไม่บอกกับสงกรานต์ว่าจะไปไหน  เมื่อเวลาประมาณ 15.00 นาฬิกาของวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2540 เรืองศักดิ์และสงกรานต์ได้ขี่รถจักรยานยนต์เข้าไปในบ้านและคอยอยู่หน้าบ้านเพื่อรอชิงทรัพย์เนื่องจากทราบข่าวว่าประภาสเพิ่งขายวัวชนและได้เงินมา 1 ล้านบาท ซึ่งเรืองศักดิ์รู้จักประภาสเป็นอย่างดีและยังเคยติดต่อซื้อที่ดินและเล่นพนันวัวลานด้วยกัน หลังจากนั้นเด็กชายชัชวาลย์และเด็กชายปรนนท์ซึ่งเป็นลูกของนายประภาสได้เห็นเรืองศักดิ์ขี่รถจักรยานยนต์เข้ามา เรืองศักดิ์จึงได้แกล้งขอน้ำดื่มและให้เด็กชายปรนนท์ไปตักน้ำมาให้ ในขณะที่เด็กชายปรนนท์กำลังจะส่งขันน้ำให้ เรืองศักดิ์จึงชักปืนขนาด .38 จี้ที่ศีรษะของเด็กชายปรนนท์แล้วล็อกตัวก่อนจะมัดมือมัดเท้าและมัดปากแล้วนำไปขังภายในห้องชั้น 2 ซึ่งสงกรานต์ลากตัวเด็กชายชัชวาลย์ขึ้นไปรวมในห้องเดียวกับกับเด็กชายปรนนท์และมัดเท้ามัดมือและมัดปากโดยให้สงกรานต์เป็นคนคุมเด็กภายในห้อง หลังจากนั้นเรืองศักดิ์ได้ลงมาคอยประภาสที่หน้าบ้าน พอนายประภาสกลับที่บ้าน เรืองศักดิ์จึงเดินเข้าไปยกมือไหว้ทักทายประภาส โดยเรืองศักดิ์อ้างว่าจะมาขอปรึกษาเรื่องรถหาย ประภาสจึงชวนเรืองศักดิ์เข้าไปนั่งในบ้าน เรืองศักดิ์จึงชักปืนออกมาจ่อที่ศีรษะและตะโกนเรียกสงกรานต์ให้ใช้เชือกมัดมือไพล่หลังแล้วนำตัวไปขังไว้รวมกับลูกชาย ต่อมาเด็กชายกัมปนาทขี่รถจักรยานยนต์กลับมาบ้านเรืองศักดิ์จึงจับตัวเด็กชายกัมปนาทแล้วมัดมือมัดเท้าและปากไปไว้ในห้องเดียวกัน ต่อมานางเจียมจิตรกลับมาบ้านเรืองศักดิ์ใช้ปืนจี้และจับนางเจียมจิตรมัดมือมัดเท้าไปขังไว้ในห้องนอนชั้นสองพร้อมกับข่มขู่ให้บอกที่ซ่อนเงินแต่นางเจียมจิตรไม่ยอมบอก  เรืองศักดิ์จึงพยายามจะข่มขืนเจียมจิตร แต่เจียมจิตรขัดขืน เรืองศักดิ์จึงใช้เน็กไทของประภาสรัดคอ แล้วจับหัวของเจียมจิตรกระแทกกับเตียงเหล็กจนเลือดออก แล้วบีบคอเจียมจิตรจนเสียชีวิตหลังจากนั้นเรืองศักดิ์และสงกรานต์ได้รื้อค้นทรัพย์สินภายในบ้านแล้วมาใส่ถุงพลาสติก หลังจากรื้อค้นเสร็จได้นำกรรไกรและมีดมาปอกสายไฟเพื่อช็อตประภาสและลูกทั้งหมด 2 ครั้ง แต่ไม่สามารถช็อตได้เพราะบ้านของประภาสติดตั้งระบบเซฟทีคัทจึงเปลี่ยนวิธีโดยนำประภาสและลูกเรียงกันที่หน้าห้องนอนโดยเริ่มจากแขวนคอประภาสด้วยเชือกผูกรองเท้าแล้วผลักออกจากชั้น 2 แต่เชือกขาดทำให้ประภาสวิ่งหนีแต่ก็ถูกเรืองศักดิ์จับตัวได้แล้วถูกจับกลับมาแขวนคอกับราวบันไดอีกครั้งจนเสียชีวิตก่อนจะแขวนคอลูก 3 คนของประภาสกับราวบันไดจนเสียชีวิตแล้วหลบหนีไป ซึ่งจากการสอบสวนสงกรานต์ สงกรานต์ได้รับสารภาพว่าได้ร่วมมือกับเรืองศักดิ์ฆ่าครอบครัวของประภาส ซึ่งสงกรานต์กับเรืองศักดิ์ได้ไปดูลาดเลาก่อนก่อเหตุเพียงวันเดียวและเรืองศักดิ์บอกว่าบ้านนี้รวยมีเงินจากการขายที่ดินและยังได้ยินคนในบ่อนพนันวัวพูดว่าประภาสขายที่ดินได้เงินล้านกว่าบาท ส่วนสาเหตุที่ต้องฆาตกรรมเนื่องจากทั้งหมดจำหน้าได้จึงต้องฆ่าปิดปาก
การพิจารณาคดีและคำตัดสิน

ศาลจังหวัดสงขลาได้อ่านคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ประหารชีวิตเรืองศักดิ์และจำคุกตลอดชีวิตสงกรานต์ หลังจากศาลอ่านคำพิพากษา หน้าของสงกรานต์ได้ซีดเผือดไปเพราะรู้ว่าตัวเองต้องได้รับโทษจำคุกตลอดชีวิต ส่วนเรืองศักดิ์ไม่ได้สะทกสะท้านต่อคำตัดสินและยังยิ้มบางๆ อีกด้วย ต่อมาวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ศาลอุทรณ์ภาค 3 ได้พิพากษายืนให้ประหารชีวิตเรืองศักดิ์และจำคุกตลอดชีวิตสงกรานต์ ซึ่งเรืองศักดิ์ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เรืองศักดิ์จึงฎีกาเพื่อลดโทษ  ต่อมาศาลฎีกาได้แก้คำตัดสินของศาลอุทธรณ์จากให้ประหารชีวิตเรืองศักดิ์เป็นให้จำคุกตลอดชีวิตเรืองศักดิ์ เนื่องจากคำให้การชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนของเรืองศักดิ์เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีจึงลดโทษเรืองศักดิ์ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 จึงลดโทษจากประหารชีวิตเป็นจำคุกตลอดชีวิต
หลังจากพ้นโทษ

หลังจากที่ศาลฎีกาตัดสินจำคุกตลอดชีวิตเรืองศักดิ์และได้ถูกส่งตัวไปยังเรือนจำกลางบางขวาง ก่อนจะได้รับอภัยโทษหลายครั้งจนถูกย้ายมายังเรือนจำกลางสงขลาและพ้นโทษในปี พ.ศ. 2553 หลังจากนั้นเรืองศักดิ์ก็ได้เปลี่ยนตนเองเป็นเนติราษฎร์ นพวงศ์และเข้าอยู่ในซุ้มมือปืนรับจ้างในอำเภอสิงหนครและยังทำหน้าที่ดูแลนักการเมืองท้องถิ่นในพื้นที่ของอำเภอสิงหนคร  ต่อมาเนติราษฎร์จะย้ายที่อยู่ของตนเองไปยังอำเภอสะเดา และมีลูกชาย 1 คน ซึ่งเนติราษฎร์ได้ย้ายที่อยู่ของตนเองเพื่อทำหน้าที่คุ้มกันผู้อิทธิพลในพื้นที่ตำบลสำนักขาม โดยได้ประกอบอาชีพทำสวนเพื่อเพาะพันธุ์ไม้ส่งไปยังประเทศมาเลเซีย ซึ่งก่อนหน้านี้เนติราษฎร์เคยถูกลอบยิงมาแล้ว 1 ครั้งแต่ก็รอดชีวิตมาได้ รวมทั้งเนติราษฎร์ยังเคยถูกจับกุมได้คดีบุกรุกป่าสงวนในอำเภอสะเดา หลังจากนั้นเนติราษฎร์จึงมาทำธุรกิจบ่อดินลูกรังที่ตำบลปริก  ต่อมาในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ในขณะที่เนติราษฎร์กำลังเดินออกจากบ้านมาขึ้นจักรยานยนต์ที่จอดอยู่หน้าบ้าน คนร้ายอย่างน้อย 2 คนขับรถเก๋งสีขาวมาจอดหน้าบ้าน ก่อนจะลดกระจกแล้วยิงใส่เนติราษฎร์ 2 นัดที่หลังก่อนที่คนร้ายจะขับรถหนีไป ซึ่งญาติของเนติราษฎร์ได้นำตัวเนติราษฎร์ส่งโรงพยาบาลสะเดาแต่เนติราษฎร์ได้เสียชีวิตระหว่างการนำตัวส่งโรงพยาบาล  ซึ่งตำรวจได้คาดว่าเหตุจูงใจในการฆาตกรรมน่าจะเกิดจากความขัดแย้งส่วนตัวหรือการเข้าไปขัดผลประโยชน์เกี่ยวกับธุรกิจผิดกฎหมายของกลุ่มผู้มีอิทธิพลในพื้นที่อำเภอสะเดา  แต่ในปัจจุบันยังไม่สามารถจับตัวคนร้ายได้
ในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2567  พลตำรวจเอกพงศ์ปณต ชูแก้ว ผู้กำกับการตำรวจกองปราบกองกำกับการ 6 พร้อมกับชุดปฏิบัติการพิเศษนำหมายค้นของศาลจังหวัดสงขลาเข้าตรวจค้นบ้านของพิมล ทองกุล พี่ชายของเรืองศักดิ์ ที่ตำบลปากรอ เพื่อจับกุมนายอภินันท์ ทองกุล แต่อภินันท์ไหวตัวทันสามารถหลบหนีไปได้ จากการตรวจค้นพบอาวุธปืนอาก้าจำนวน 1 กระบอก, กระสุนปืนขนาด 5.56 จำนวน 39 นัด, กระสุนปืนขนาด 7.62 มม. จำนวน 59 นัด, แม็กกาซีนปืนอาก้า จำนวน 2 ซอง, อาวุธปืนยาวติดกล้องเล็งขนาด .22 คล้ายกับปืนเอ็ม4 คาร์บิน จำนวน 1 กระบอก, กระสุนปืนขนาด.22 จำนวน 20 นัด และซองกระสุน 1 ซอง เพิ่มศีลให้การว่าอาวุธปืนเป็นของเรืองศักดิ์พี่ชาย ไม่ใช่ของเขา
ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 เจ้าหน้าที่ศูนย์พิสูจน์หลักฐาน 9 ตรวจอาวุธปืนอาก้าที่ยึดได้จากบ้านของเพิ่มศีลพบว่าเป็นอาวุธปืนไปตรงกับอาวุธปืนที่ใช้ยิงพงศกร หวานแก้ว รองนายกเทศมนตรีตำบลนาสีทองจนเสียชีวิตบนรถจี๊ป เชอโรกี เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ที่ริมถนนสายยนตรการกำธร ตำบลท่าชะม่วง อำเภอรัตภูมิ เจ้าหน้าที่ตำรวจสงสัยว่าเรืองศักดิ์อาจเป็นคนร้ายในคดีฆาตกรรมพงศกร โดยเจ้าหน้าที่จะติดตามตัวของเพิ่มศีลมาสืบสวนเพิ่มเติมกับที่มาของอาวุธปืนและส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมพงศกร
เรือนจำกลางบางขวาง ซึ่งเป็นสถานที่ที่เรืองศักดิ์ถูกคุมขังขณะอยู่ในแดนประหารชีวิต
จอมทอง

จอมทอง อาจหมายถึง
เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
แขวงจอมทอง เขตจอมทอง
อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
ตำบลจอมทอง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
เทศบาลตำบลจอมทอง
เทศบาลตำบลจอมทอง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
เทศบาลตำบลจอมทอง อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู
วัดพระธาตุศรีจอมทองวรวิหาร
วัดพระธาตุดอยจอมทอง
วัดพระธาตุจอมทอง (จังหวัดเชียงราย)
วัดจอมทอง (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
วัดราชโอรสารามราชวรวิหาร (วัดจอมทอง)
ป้ายหยุดรถไฟจอมทอง
แยกจอมทอง
สถานีจอมทอง
จอมทอง ชูวัฒนะ
พระที่นั่งจอมทอง พระที่นั่งในเขตพระราชวังโบราณ อยุธยา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา (จอมทอง)
โรงเรียนจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
ขอบแปซิฟิก

สำหรับกัมมันตภาพแผ่นดินไหวและภูเขาไฟมหาสมุทรแปซิฟิก ดูที่ วงแหวนไฟ สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก
แผนที่ประเทศที่มีอาณาเขตอยู่ในขอบแปซิฟิก
ขอบแปซิฟิก หมายถึงสถานที่ที่อยู่โดยรอบมหาสมุทรแปซิฟิก รวมถึงหมู่เกาะและเกาะเล็ก ๆ ใน "แอ่งมหาสมุทรแปซิฟิก" ด้วย ในทางธรณีวิทยาอาณาเขตของขอบแปซิฟิกมีความเกี่ยวของกับวงแหวนแห่งไฟด้วย
รายชื่อประเทศในขอบแปซิฟิก

นี่คือรายชื่อที่ได้รับการพิจารณาแล้วว่าเป็นส่วนหนึ่งของขอบแปซิฟิก เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่ทอดตัวอยู่ในแนวมหาสมุทรแปซิฟิก
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  เอเชียตะวันออก  รัสเซีย   ญี่ปุ่น   เกาหลีเหนือ   เกาหลีใต้   จีน  ฮ่องกง   มาเก๊า   ไต้หวัน  เอเชียตะวันออกเฉียงใต้  เวียดนาม   กัมพูชา   ไทย   มาเลเซีย   สิงคโปร์   บรูไน   อินโดนีเซีย   ฟิลิปปินส์   ติมอร์-เลสเต |  โอเชียเนีย (รัฐเอกราช)  ออสเตรเลีย   ปาเลา   ไมโครนีเชีย   ปาปัวนิวกินี   หมู่เกาะโซโลมอน   นาอูรู   หมู่เกาะมาร์แชลล์   วานูวาตู   นิวซีแลนด์   ตูวาลู   ฟีจี   คิริบาส   ตองงา   ซามัว   นีวเว   หมู่เกาะคุก |  โอเชียเนีย (ดินแดนในภาวะพึ่งพิง)  ดินแดนเพิ่มเติมของประเทศออสเตรเลีย  เกาะนอร์ฟอล์ก   ราชอาณาจักรนิวซีแลนด์  โตเกเลา   ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส  นิวแคลิโดเนีย   วอลิสและฟูตูนา   เฟรนช์พอลินีเชีย   ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน  หมู่เกาะพิตแคร์น   พื้นที่เกาะของสหรัฐ  หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา   กวม   อเมริกันซามัว   สหรัฐ  รัฐฮาวาย   พื้นที่เกาะของชิลี  เกาะอีสเตอร์ |  อเมริกาเหนือ  แคนาดา   สหรัฐ   เม็กซิโก  อเมริกากลาง  กัวเตมาลา   เอลซัลวาดอร์   ฮอนดูรัส   นิการากัว   คอสตาริกา   ปานามา  อเมริกาใต้  โคลอมเบีย   เอกวาดอร์   เปรู   ชิลี   |
การพาณิชย์

แปซิฟิกเป็นแหล่งของการเดินเรือ ขอบแปซิฟิกมีท่าเรือที่คึกคักที่สุด 29 จาก 50 ทางเรือขนส่งในโลก
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   เกาหลีใต้ ปูซาน (อันดับที่ 5)   ญี่ปุ่น โยโกฮามะ (อันดับที่ 36)  โตเกียว (อันดับที่ 25)  นาโงยะ (อันดับที่ 47)  โคเบะ (อันดับที่ 49)   ไต้หวัน เกาสฺยง (อันดับที่ 12)   ฮ่องกง ฮ่องกง (อันดับที่ 3) |   จีน เซี่ยงไฮ้ (อันดับที่ 1)  เซินเจิ้น (อันดับที่ 4)  หนิงปัว (อันดับที่ 6)  กวางโจว (อันดับที่ 7)  ชิงเต่า (อันดับที่ 8)  เทียนจิน (อันดับที่ 10)  เซี่ยเหมิน (Xiamen) (อันดับที่ 19)  ต้าเหลียน (Dalian) (อันดับที่ 21)  เหลียนหยุนกั๋ง (Lianyungang) (อันดับที่ 30)  อิงโกว (Yingkou) (อันดับที่ 34) |   ฟิลิปปินส์ มะนิลา (อันดับที่ 37)   เวียดนาม ไซง่อน (อันดับที่ 28)   ไทย แหลมฉบัง (อันดับที่ 22)   มาเลเซีย ท่าเรือกลัง (Klang) (อันดับที่ 13)  ตันจุงเปอเลอปัซ (Tanjung Pelepas) (อันดับที่ 16)   สิงคโปร์ สิงคโปร์ (อันดับที่ 2) |   อินโดนีเซีย จาการ์ตา (อันดับที่ 24)  สุราบายา (อันดับที่ 38)   แคนาดา แวนคูเวอร์ (อันดับที่ 50)   สหรัฐ ลอสแอนเจลิส (อันดับที่ 17)  ลองบีช (อันดับที่ 18)  ซีแอตเทิล/ทาโคมา (อันดับที่ 48)   ปานามา บัลบัว (อันดับที่ 43)   |
บรรณานุกรม

Clausen, A. W. The Pacific Asian Countries: A Force For Growth in the Global Economy. Los Angeles: World Affairs Council, 1984. ED 244 852.
Cleveland, Harlan. The Future of the Pacific Basin: A Keynote Address. New Zealand: Conference on New Zealand's Prospects in the Pacific Region, 1983.
Gibney, Frank B., Ed. Whole Pacific Catalog. Los Angeles, CA: 1981.
"The Pacific Basin Alliances, Trade and Bases." GREAT DECISIONS 1987. New York: Foreign Policy Association, 1987. ED 283 743.
Palin, Michael (1997). Full Circle. BBC Books. ISBN 0-563-37121-8.. A travelogue of a complete journey around the Pacific Rim accompanying the 1997 TV series Full Circle with Michael Palin.
Rogers, Theodore S., and Robert L. Snakenber. "Language Studies in the Schools: A Pacific Prospect." EDUCATIONAL PERSPECTIVES 21 (1982): 12–15.
Wedemeyer, Dan J., and Anthony J. Pennings, Eds. Telecommunications—Asia, Americas, Pacific: PTC 86. "Evolution of the Digital Pacific." Proceedings of the Annual Meeting of the Pacific Telecommunications Council: Honolulu, Hawaii, 1986. ED 272 147.
West, Philip, and Thomas Jackson. The Pacific Rim and the Bottom Line. Bloomington, Indiana, 1987.
บรรณานุกรม > ข้อมูล

Phillips, Douglas A. and Steven C. Levi.  The Pacific Rim Region:  Emerging Giant.  Hillside, NJ:  Enslow Publishers, 1988.  ISBN 0-89490-191-5
จาง เจียเหว่ย

| จาง เจียเหว่ย |
| --- | --- |
เกิด: 8 มกราคม พ.ศ. 2532
| สถิติเหรียญโอลิมปิก> มวยสากลสมัครเล่น.ตัวแทนของ  จีน.เอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- |
|  |  กวางโจว 2553  | แบนตัมเวท |
|  |  อินชอน 2557  | แบนตัมเวท |
จาง เจียเหว่ย (Zhang Jiawei) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวจีน เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2532 ได้เหรียญเงินกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2553 ในรุ่นแบนตัมเวท ในรอบชิงชนะเลิศ แพ้ วรพจน์ เพชรขุ้ม จากไทย และได้เหรียญเงินอีกครั้งในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2557 แพ้ ฮัม ซังมเยียง จากเกาหลีใต้
จาง เจี่ยนจือ

| จาง เจี่ยนจือ |
| --- | --- |
เกิด: ค.ศ. 625
ถึงแก่กรรม: ค.ศ. 706
ตำแหน่ง: ขุนนาง
จางเจี่ยนจือ (จีน: 張柬之 , ค.ศ.625-706)เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ถัง และอู่โจวและเป็นแกนนำในการบีบให้ บูเช็กเทียน สละราชสมบัติโดยท่านรับราชการในรัชสมัยพระนางบูเช็กเทียนแห่งอู่โจวและ จักรพรรดิถังจงจง แห่งราชวงศ์ถังต่อมาท่านถูกพระญาติของถังจงจงคือ อู่ซานซือ ผู้เป็นพระนัดดาของจักรพรรดินีบูเช็กเทียนใส่ร้ายท่านจึงถูกเนรเทศและถึงแก่อสัญกรรมระหว่างถูกเนรเทศในปี ค.ศ.706 ขณะอายุได้ 81 ปี
จาง อันต๋า

| --- | --- |

เกิด:  (1991-12-25) 25 ธันวาคม ค.ศ. 1991 (32 ปี)
สัญชาติ:  จีน
ฉายา: Mighty Mouse
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ: 2009–11, 2012–
อันดับสูงสุด: 70 (พฤษภาคม-กรกฎาคม 2010)
เบรกสูงสุด: 139 (เอเชียนเพลย์เยอส์ทัวร์แชมเปียนชิป 2012)
จำนวนเซนจูรีเบรก: 22
ผ่านเข้ารอบในรายการเก็บคะแนนที่ลึกสุด: รอบ 16 คนสุดท้าย (ออสเตรเลียนโกลด์ฟิลด์โอเพน 2013)
จาง อันต๋า (จีน: 张安达; พินอิน: Zhāng Āndá) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวจีน เปิดตัวครั้งแรกในการเข้ามาเล่นในเมนทัวร์ในสนุกเกอร์ฤดูกาล 2009/2010 เขาได้สิทธิเล่นสายอาชีพหลังจากคว้าแชมป์รายการเอซีบีเอสเอเชียน (ACBS Asian) รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
เขามีความสูง  5 ฟุต 3 นิ้ว จนได้ฉายา 'ไมตีเมาส์' (Mighty Mouse) จางอาศัยอยู่ในย่านรอมฟอร์ดในลอนดอน ในช่วงที่มีการแข่งขันสนุกเกอร์และมีผู้จัดการโดย โกรฟ ลีเชอร์ ทำการฝึกซ้อมประจำที่สถาบันซึ่งอยู่ในรอมฟอร์ด
จาง อีหมิง

| จาง อีหมิง |
| --- | --- |

เกิด: เมษายน ค.ศ. 1983 (อายุ 40–41 ปี) จีน
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยหนานไค
อาชีพ: ผู้ประกอบการธุรกิจบนอินเทอร์เน็ต
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ก่อตั้งไบท์แดนซ์
จาง อีหมิง (จีนตัวย่อ: 张一鸣; จีนตัวเต็ม: 張一鳴) เกิดเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1983 เป็นผู้ประกอบการธุรกิจบนอินเทอร์เน็ตชาวจีน ก่อตั้งบริษัทไบท์แดนซ์ (ByteDance) ในปี ค.ศ. 2012 อันเป็นบริษัทพัฒนาแพลตฟอร์มติ๊กต๊อก (TikTok) สำหรับแชร์วิดีโอออนไลน์ที่ได้รับความนิยมในหมู่ชาวจีนและชาวไทย และยังพัฒนาแพลตฟอร์มรวมข่าว TouTiao อีกด้วย ทั้งสองบริการนี้มีผู้ใช้รวมกันมากถึง 1 พันล้านคนในปี ค.ศ. 2019 นับเป็น startup ที่เติบโตและมีมูลค่าสูงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ส่งผลให้จางเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับ 9 ของจีนด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 16.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชาติชาย

ชาติชาย เป็นชื่อบุคคลไทย สามารถหมายถึง
ชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรีคนที่ 17 ของประเทศไทย
ชาติชาย เชี่ยวน้อย นักมวยชาวไทยได้ว่าเป็นแชมป์โลกที่มีสถิติการชกมากที่สุดของไทยตราบจนปัจจุบัน
ชาติชาย งามสรรพ์ นักแสดงชายชาวไทย
ควังจู (จังหวัดคย็องกี)

| ควังจู 광주시 |
| --- | --- |
นคร
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 광주시
 • ฮันจา: 廣州市
 • อาร์อาร์: Gwangju-si
 • เอ็มอาร์: Kwangju-si

   ธง
ที่ตั้งในประเทศเกาหลีใต้
ประเทศ:  เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ซูโดกว็อน
เขตการปกครอง: 3 อึบ (เมือง), 3 ทง (แขวง), 4 มย็อน (ตำบล)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 430.99 ตร.กม. (166.41 ตร.ไมล์)
ประชากร (ธันวาคม 2013)
 • ทั้งหมด: 286,699 คน
 • ความหนาแน่น: 665.2 คน/ตร.กม. (1,723 คน/ตร.ไมล์)
 • ภาษาถิ่น: คย็องกี
เว็บไซต์: www.gjcity.go.kr
ควังจู เป็นเมืองในจังหวัดคย็องกี, ประเทศเกาหลีใต้ อยู่ทางใต้ตะวันออกเฉียงใต้ของโซลนับเป็นชานเมืองที่รองรับการเจริญเติบโตของโซล และเป็นคนละเมืองกันกับมหานครควังจู ซึ่งมีสถานะเป็นเมืองพิเศษและเป็นเมืองเอกเก่าของจังหวัดช็อลลาใต้ บุนว็อน-รี ในควังจูเคยเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงด้านผลิตภัณฑ์เซรามิกในสมัยโชซ็อน โดยสถานที่นี้มีเตาเผาของทางการและทำการผลิตเครื่องลายครามขาวโชซ็อนซึ่งเป็นเครื่องลายครามที่ใช้ในวังและส่งออกไปยังประเทศจีน
ประวัติยุคสมัยใหม่

ในปี พ.ศ. 2505 มี 4 เขตการปกครอง (มย็อน) ของควังจูและ 5 หมู่บ้าน (รี) ได้รวมเข้ากับโซล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2516 มี 6 หมูบ้านได้แยกออกจากโซลและรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของซ็องนัม ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 เขตการปกครองควงจูได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นตำบลควังจู และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอตามลำดับ และในปี พ.ศ. 2544 ก็ได้รับการยกฐานะขึ้นมาเป็นเมืองควังจู
บุคคลจากควังจูที่มีชื่อเสียง

อี ฮง กี (2533), นักร้องวงเอฟทีไอส์แลนด์
ซูย็อง (2533), นักร้องวงเกิลส์เจเนอเรชัน
เจโฮป, นักร้องวงบีทีเอส
เมืองพี่เมืองน้อง

ซิโบ, จีน
เมืองที่มีความสัมพันธ์ฉันมิตร

ฟาคู ซืออัน, จีน
Dornogovi Province, มองโกเลีย
Bathurst City, ออสเตรเลีย
ดูเพิ่ม

รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
ข้อมูลเพิ่มเติม

เว็บไซต์เมืองควังจู เก็บถาวร 2008-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กนครในประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- |
นครพิเศษ:  โซล 
มหานคร:  ควังจู  แทกู  แทจ็อน  ปูซาน  อินช็อน  อุลซัน 
นครปกครองตนเองพิเศษ:  เซจง 
นครใหญ่:  คิมแฮ  โคยัง  ช็องจู※  ช็อนจู※  ช็อนอัน  ชังว็อน※  ซ็องนัม  ซูว็อน※  นัมยังจู  พูช็อน  โพฮัง  ยงอิน  อันซัน  อันยัง  ฮวาซ็อง 
นคร:  คงจู  คย็องจู  คย็องซัน  คเยรยง  ควังจู  ควังมย็อน  ควังยัง  ควาช็อน  คอเจ  คังนึง  คิมเจ  คิมช็อน  คิมโพ  คุนซัน  คุนโพ  คูมี  คูรี  ช็องอึบ  ชินจู  ชีฮึง  ชุงจู  ชุนช็อน※  เชช็อน  ซกโช  ซอซัน  ซังจู  ซัมช็อก  ซาช็อน  ซุนช็อน  ทงดูช็อน  ทงย็อง  ทงแฮ  ทังจิน  แทแบ็ก  นนซัน  นัมว็อน  นาจู  พย็องแท็ก  พาจู  โพช็อน  โพรย็อง  มกโพ  มิลยัง  มุนกย็อง  ย็องจู  ย็องช็อน  ยอจู  ยอซู  ยังจู  ยังซัน  ว็อนจู  อันซ็อง  อันดง※  อาซัน  อิกซัน  อีช็อน  อึยจ็องบู  อึยวัง  โอซัน  ฮานัม 
นครภายใต้การบริหาร:  เชจู※  ซอกวีโพ 
ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ที่ไม่ใช่นคร:  อำเภอมูอัน  อำเภอฮงช็อง 
หมายเหตุ: ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย
กีฬายิงธนูในซีเกมส์ 2013

กีฬายิงธนูในซีเกมส์ 2013 เป็นการแข่งขันยิงธนูในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 สนามแข่งขันอยู่ที่กรุง เนปยีดอ ประเทศพม่า ระหว่างวันที่ 12-17 ธันวาคม 2556 ชิงชัยเหรียญทองทั้งสิ้น 10 เหรียญทอง จาก 10 ประเภท
ตารางสรุปผลการแข่งขัน > ประเภทชาย

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ชายเดี่ยวยิงธนูผสม |  Nguyen Tien Cuong |  Nitiphum Chatachot |  Earl Benjamin Yap |
| ชายเดี่ยวยิงธนูทแยง |  Khairul Anuar Mohamad |  Atiq Bazil Bakri |  วิทยา ทำว่อง |
| ทีมชายยิงธนูทแยง |  Khairul Anuar Mohamad Atiq Bazil Bakri Haziq Kamaruddin |  เด่นชัย เทพนา คมกฤษณ์ ดวงสุวรรณ์ วิทยา ทำว่อง |  Johan Prasetyo Adie Wibowa Alek Edwar Riau Ega Agata Salsabilla |
| ทีมชายยิงธนูผสม |  Earl Benjamin Yap Ian Patrick Chipeco Delfin Anthony Adriano |  Mohd Juwaidi Mazuki Muhammad Zaki Mahazam Mohd Kaharuddin Ashah |  Chan Chai Pratheepwatanawong Siripong Fakkeaw Nitiphum Chatachot |
ตารางสรุปผลการแข่งขัน > ประเภทหญิง

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| หญิงเดี่ยวยิงธนูผสม |  Aung Ngeain |  Dellie Threesyadinda |  Cham Nong Saritha |
| หญิงเดี่ยวยิงธนูทแยง |  Chan Jing Ru |  Titik Kusumawardani |  Ika Yuliana Rochmawati |
| ทีมหญิงยิงธนูทแยง |  Titik Kusumawardani Diananda Choirunisa Ika Yuliana Rochmawati |  Nguyen Thi Quyen Trang Duong Thi Kim Lien Loc Thi Dao |  Thazin Aung San Yu Htwe Thin Thin Khine |
| ทีมหญิงยิงธนูผสม |  Rona Siska Sari Sri Ranti Dellie Threesyadinda |  Suvaporn Anutaraporn Nareumon Junsook Rungtiwa Tongkhaw |  Yaw Sein Yah Aye Aye Thin Aung Ngeain |
ตารางสรุปผลการแข่งขัน > ทีมผสม

| ประเภท | เหรียญทอง | เหรียญเงิน | เหรียญทองแดง |
| --- | --- | --- | --- |
| ยิงธนูผสม |  Khamvarn Vanlivong Phone Kamkeo |  Muhammad Zaki Mahazam Saritha Cham Nong |  Shein Htet Kyaw Aung Ngeain |
| ยิงธนูทแยง |  Loc Thi Dao Dao Trong Kien |  Tan Si Lie Chan Jing Ru |  Riau Ega Agata Salsabilla Ika Yuliana Rochmawati |
ตารางสรุปเหรียญการแข่งขัน

เจ้าภาพ
| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  มาเลเซีย | 2 | 3 | 1 | 6 |
| 2 |  อินโดนีเซีย | 2 | 2 | 3 | 7 |
| 3 |  เวียดนาม | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 4 |  สิงคโปร์ | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 5 |  เมียนมาร์ | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 6 |  ฟิลิปปินส์ | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 7 |  ลาว | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 8 |  ไทย | 0 | 3 | 2 | 5 |
| สรุปเหรียญรวม | สรุปเหรียญรวม | 10 | 10 | 10 | 30 |
ขอย้อนวัยให้หัวใจกลับไปเฟี้ยว

| ขอย้อนวัยให้หัวใจกลับไปเฟี้ยว |
| --- | --- |
ประเภท: โรแมนติก, ตลก, แฟนตาซี
เค้าโครงจาก: "Old Man" โดย อี โช-ย็อง
เขียนโดย: ชเว ยุน-จุง
กำกับโดย: อี ซัง-ย็อบ
แสดงนำ: ชิน ฮา-คยุน ชัง นา-รา อีจุน พัก เย-จิน ชุง ซุก-ว็อน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "In the Time I Love You" โดย XIA
ประเทศแหล่งกำเนิด:  เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 16 ตอน
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: โช ยุน-จ็อง
สถานที่ถ่ายทำ: เกาหลี
บริษัทผู้ผลิต: วิกตอรีคอนเทนต์
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็มบีซี
ออกอากาศ: 5 พฤศจิกายน – 25 ธันวาคม 2557 (2557-12-25)
Mr.Back ขอย้อนวัยให้หัวใจกลับไปเฟี้ยว (เกาหลี: 미스터 백; อาร์อาร์: Miseuteo Baek) เป็นละครโทรทัศน์ของประเทศเกาหลีใต้ นำแสดงโดย ชิน ฮา-คยุน, ชัง นา-รา, อีจุน, พัก เย-จิน, ชุง ซุก-ว็อน ออกอากาศทางช่อง บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา ตั้งแต่วันที่ 5 พฤศจิกายน – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2557 จำนวน 16 ตอน
สำหรับประเทศไทยออกอากาศทาง โมโน 29 ทุกวันจันทร์ เวลา 19.10 น.
เรื่องย่อ

ชเว โก-บง ประธานโรงแรมวัย 70 ที่ไม่คำนึงถึงอะไรเลยนอกจากตัวเขาและเงินเท่านั้น ชเว โก-บง (ชิน ฮาก-ยุน) เป็นชายวัย 70 และเป็นคนบริหารธุรกิจใหญ่แห่งหนึ่ง วันหนึ่งเขากลายเป็นชายวัย 30 เศษโดยบังเอิญ และรู้จักความรักเป็นครั้งแรกในชีวิต การเริ่มต้นใหม่ของช่วงชีวิตในครั้งที่สองกำลังเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง และเพื่อที่ครั้งนี้เขาจะได้มีชีวิตอย่างเหมาะสม จากชายวัย 70 ที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างชเว โก-บงได้กลับมาอายุ 30 อีกครั้ง ทำให้เขาเริ่มเรียนรู้การสร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่นมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ เขาจึงอาจมีการจัดลำดับความสำคัญในชีวิตใหม่ และอาจจะให้ความสำคัญ กับสิ่งอื่นๆ ในชีวิตมากขึ้นนั้นก็คือการตกหลุมรักใครสักคน หรือการที่ได้เริ่มเจอรักที่แท้จริงเป็นครั้งแรก
นักแสดง

ชิน ฮา-คยุน รับบทเป็น ชเว โก-บง/ชเว ชิน-ฮยุง
ชัง นา-รา รับบทเป็น อึน ฮา-ซู
อีจุน รับบทเป็น ชเว แด-ฮัน
พัก เย-จิน รับบทเป็น ฮง จี-ยุน
ชุง ซุก-ว็อน รับบทเป็น ชุง ยี-กุน
ฮวัง โบ-รา รับบทเป็น ยู นัน-ฮี
โค ยุน รับบทเป็น คัง กี-ชัน
โช มี-รยุง รับบทเป็น ชเว มี-ฮเย
ช็อน กุก-ฮวัน รับบทเป็น ชเว ย็อง-ดัล
ฮวัง ย็อง-ฮี รับบทเป็น อี อิน-จา
อี มุน-ซิก รับบทเป็น ชุง คยุง แบ
อี มี-โด รับบทเป็น ซน อู-ย็อน
อี มี-ย็อง รับบทเป็น โก จุง-ซุก