stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กะมาแวะ

| กะมาแวะ |
| --- | --- |
เมือง

กะมาแวะที่ตั้งเมืองกะมาแวะในประเทศพม่า
พิกัด: 16°08′27″N 97°44′02″E﻿ / ﻿16.140896°N 97.734026°E﻿ / 16.140896; 97.734026
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  รัฐมอญ
จังหวัด: มอละมไยน์
อำเภอ: มุโดน
ประชากร
 • กลุ่มชาติพันธุ์: มอญ
 • ศาสนา: พุทธ
เขตเวลา: UTC+6.30 (เวลามาตรฐานพม่า)
กะมาแวะ (มอญ: ကၟာဝက်; พม่า: ကမာဝက်) เป็นเมืองในอำเภอมุโดน จังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า
สันติ ดวงสว่าง

| สันติ ดวงสว่าง   (จเร ภู่ทอง) |
| --- | --- |

เกิด: จเร ภู่ทอง 10 มกราคม พ.ศ. 2511 จังหวัดพิจิตร ประเทศไทย
เสียชีวิต: 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 (48 ปี) จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย
สาเหตุเสียชีวิต: โรคเบาหวาน  •  เส้นเลือดในสมองแตก
อาชีพ: นักร้อง  •  นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2526–2559
บุตร: 1 คน
บิดามารดา: จำรูญ ภู่ทอง (บิดา) วรรณา ภู่ทอง (มารดา)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ลูกทุ่ง
เครื่องดนตรี: ขับร้อง
ค่ายเพลง: อาร์เอส  •  รวงข้าวเรคคอร์ด  •  แสงระวี เอนเตอร์เทนเมนท์  •  โรส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอร์ปอเรชั่น
 นักดนตรี
สันติ ดวงสว่าง ชื่ออื่น  เสน่ห์ สุดหล่อ,กำธร เทวดา หรือชื่อเดิม จเร ภู่ทอง (10 มกราคม พ.ศ. 2511 – 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559) เจ้าพ่อเพลงหวานที่มีผลงานเพลงดังมากมาย เช่น จูบไม่หวาน, ถอนคำสาบาน, รักนี้มีกรรม, น้ำกรดแช่เย็น, ลูกชาวบ้าน
ประวัติ

สันติ ดวงสว่าง หรือชื่อเดิม จเร ภู่ทอง เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2511 เป็นคนหมู่ที่ 6 ตำบลท่าเยี่ยม อำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร (ขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองพิจิตร) เป็นบุตรของ นายจำรูญ ภู่ทอง และนางวรรณา ศรีประเสริฐ พ่อแม่มีอาชีพทำนา เดิมทีคุณแม่เป็นช่างเสริมสวย โดยเป็นลูกคนสุดท้องในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 5 คน ชอบร้องเพลงมาตั้งแต่สมัยเด็ก เดินสายสมัครร้องเพลงตามงานต่าง ๆ ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ทั้งในจังหวัดและต่างจังหวัด และมักได้รับรางวัลชนะเลิศแทบทุกครั้ง
จนต่อมาเมื่อปี 2529 แอ๊ด เทวดา ได้เห็นแววพรสวรรค์ของสันติ จึงชวนสันติไปอัดเสียงในเพลงแรกของเขาคือเพลง "แม่จ๋าพ่ออยู่ไหน" ตั้งแต่ตอนนั้นสันติมีความมั่นใจในฝีมือการร้องเพลงมากขึ้นจึงได้ไปร้องเพลงในห้องอาหารที่แม่กลอง จนกระทั่งได้ไปสมัครประกวดร้องเพลงในรายการลูกทุ่งสิบทิศ ทางช่อง 5 และได้เข้าฝากเนื้อฝากตัวกับครู"มนต์ เมืองเหนือ"และได้นำเพลงเก่ามารีมาตส์เตอร์เช่นเพลง จูบไม่หวาน ที่ทำให้เขาโด่งดังและเขาเป็นนักร้องลูกทุ่งคนแรกในค่ายอาร์เอสและเป็นนักร้องคนแรกในโครงการอัลบั้ม "ท็อปฮิตลูกทุ่งมาตรฐาน" ในโครงการนี้เขาทำไว้มากที่สุดถึง "24 อัลบั้ม" เขาเป็นนักร้องที่เขาห้องอัดร้องเพลงวันละ 20-30 เพลงต่อวันเลยทีเดียว และเขายังได้รับรางวัลในบทเพลง"ดวงดาวชาวนา"อีกด้วย จึงทำให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไปและกลายมาเป็นเจ้าพ่อเพลงหวานจนถึงทุกวันนี้
บั้นปลายชีวิตสันติได้ทำค่ายเพลงไว้ค่ายหนึ่งตามที่ฝันนั้นคือค่าย "รวงข้าวเรคคอร์ด" ก่อนเสียชีวิตสันติ ดวงสว่างได้บันทึกเพลงเอาไว้กับค่ายแสงรวีนั้นคือเพลง รักสาวม.2, เดือนจ๋า, ไอ้หนุ่มนาดอน, ลาสาวเข้าโบสถ์, อดีตรักงานงิ้ว และ คำสุดท้าย
สันติ ดวงสว่างป่วยเป็นโรคเบาหวานและโรคไตอันเนื่องมาจากการขาดยาและไม่ได้รับการพักผ่อน โดยก่อนหน้านั้น 1 ปีสันติเคยประสบอุบัติเหตุบนท้องถนน อาการกำเริบหนักช่วงปลายเดือนตุลาคม 2559 และเสียชีวิตอย่างสงบด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตกเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 รวมอายุได้ 48 ปี ได้สวดพระอภิธรรมบำเพ็ญกุศล ณ วัดมูลจินดาราม จังหวัดปทุมธานี เป็นเวลา 5 วัน ก่อนจะนำศพกลับไปบำเพ็ญกุศล ณ วัดท่าคล้อ จังหวัดพิจิตร บ้านเกิด และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ณ วัดท่าคล้อ อำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร
ผลงาน > อัลบั้มในโครงการ ท็อปฮิตลูกทุ่งมาตรฐาน

ชุดที่ 1 จูบไม่หวาน (อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป ก.ค. 2533)
ชุดที่ 2 บุพเพสันนิวาส (อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป 2533)
ชุดที่ 3 คนสวยใจดำ (อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป 2534)
ชุดที่ 4 ทหารใหม่ไปกอง (อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป 2534)
ชุดที่ 5 คนอกหักพักบ้านนี้ (อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป มิ.ย. 2534)
ชุดที่ 6 ข้าด้อยเพียงดิน (อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป ก.ย. 2534)
ชุดที่ 7 รู้ว่าเขาหลอก (อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป พ.ย. 2534)
ชุดที่ 8 จดหมายจากแม่ (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) มี.ค. 2535)
ชุดที่ 9 ยินดีรับเดน (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) มี.ค. 2535)
ชุดที่ 10 ถอนคำสาบาน (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) เม.ย. 2535)
ชุดที่ 11 น้ำกรดแช่เย็น (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2535)
ชุดที่ 12 หิ้วกระเป๋า (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2535)
ชุดที่ 13 ร้องไห้กับเดือน (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2535)
ชุดที่ 14 โธ่คนอย่างเรา (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) ธ.ค. 2535)
ชุดที่ 15 กลับเชียงรายเถิดน้อง (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) ธ.ค. 2535)
ชุดที่ 16 มนต์รักดอนหอยหลอด (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) ต.ค. 2536)
ชุดที่ 17 รักเก่าที่บ้านเกิด (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) ต.ค. 2536)
ชุดที่ 18 ช่วยบอกล่วงหน้าถ้าไม่รัก (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) ม.ค. 2537)
ชุดที่ 19 จดหมายเปื้อนน้ำตา (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2537)
ชุดที่ 20 ความผิดหวังยังคอยฉันอยู่ (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2537)
ชุดที่ 21 รักแล้วไม่ลืม (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2537)
ชุดที่ 22 นกแก้วนกขุนทอง (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2538)
ชุดที่ 23 รักนี้มีกรรม (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2538)
ชุดที่ 24 ข่าวเศร้าจากเจ็ดสี (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) พ.ย. 2539)
ผลงาน > อัลบั้มหลัก (นอกโครงการ) ภายใต้สังกัดอาร์เอส

ชุดที่ 1 ครูดงเด็กดอย (อาร์.เอส.โปรโมชั่น กรุ๊ป 2531)
ชุดที่ 2 จูบไม่หวาน (อาร์.เอส.โปรโมชั่น กรุ๊ป 2531)
ชุดที่ 3 ห่วงแฟน (อาร์.เอส.โปรโมชั่น กรุ๊ป 2532)
ชุดที่ 4 ผู้เสียสละ (อาร์.เอส.โปรโมชั่น กรุ๊ป ก.ย. 2532)
ชุดที่ 5 ความรักเหมือนยาขม (อาร์.เอส.โปรโมชั่น กรุ๊ป 2532)
ชุดที่ 6 หนุ่มโรงงาน (อาร์.เอส.โปรโมชั่น กรุ๊ป 2533)
ชุดที่ 7 จริงหรือไม่จริง (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2538)
ชุดที่ 8 รักนี้มีกรรม (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2538)
ชุดที่ 9 พี่ช้ำวันนี้ น้องช้ำวันหน้า (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2539)
ชุดที่ 10 วอนหลวงพ่อช่วยที (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2539)
ชุดที่ 11 คนขี้อาย (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2540)
ชุดที่ 12 ให้ฉันตายก่อนที่รัก (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2540)
ชุดที่ 13 มาลัยเปื้อนน้ำตา (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2540)
ชุดที่ 14 จดหมายจากน้องตู่ (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2541)
ชุดที่ 15 แม่หงษ์ทอง (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2541)
ชุดที่ 16 สอนน้อง (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2541)
ชุดที่ 17 ฝากใจใส่กระทง (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2542)
ชุดที่ 18 โรตีแผ่นใหม่ (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) มิ.ย. 2543)
ชุดที่ 19 ลูกชาวบ้าน (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) มิ.ย. 2543)
ชุดที่ 20 ไม่นานเกินรอ (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) มี.ค. 2544)
ชุดที่ 21 หนุ่มน้อยคาเฟ่ (อาร์.เอส.โปรโมชั่น (1992) 2545)
ชุดที่ 22 แผลเป็นที่ใจ (อาร์ สยาม 2545)
ชุดที่ 23 เพ็ญจ๋าลาก่อน (อาร์ สยาม มี.ค. 2546)
ชุดที่ 24 ดวงดาวชาวนา (อาร์ สยาม 2547)
ชุดที่ 25 น้ำตาลหวาน (อาร์ สยาม เม.ย. 2548)
ชุดที่ 26 คืนพี่คอย (อาร์ สยาม ธ.ค. 2549)
ชุดที่ 27 หัวใจเรียกหา (อาร์ สยาม ก.ย. 2550)
ชุดพิเศษ 2 ทศวรรษเจ้าพ่อเพลงหวาน นางลอยนางลืม (อาร์ สยาม ม.ค. 2553)
ชุดพิเศษ 2 ทศวรรษเจ้าพ่อเพลงหวาน 2 หวานไม่เป็น (อาร์ สยาม เม.ย. 2553)
ผลงาน > ผลงานจากสังกัดอื่นๆ

ที่สุดแห่งรัก (ค่าย เอ็นดี พ.ค. 2556)
ลูกทุ่งเพลงเอก (ค่าย โรส มีเดีย พ.ค. 2557)
ผลงาน > การแสดงภาพยนตร์

เพลงรักสวรรค์บ้านนา (2537)
หนุ่มนาข้าว สาวลำน้ำมูล (2538) รับบท โดม
ผลงาน > การแสดงละครโทรทัศน์

มนต์รักลูกทุ่ง (2538) ช่อง 7
ผลงาน > หนังสือ

ลูกทุ่งเพื่อชีวิต Vol.6
ผลงาน > รางวัล

คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 4 สาขานักร้องชายยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม คืนพี่คอย
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 5 สาขานักร้องชายยอดเยี่ยม จากเพลง ยอมยกธง
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 8 สาขานักร้องลูกทุ่งชายยอดเยี่ยม
เพชรในเพลง สาขาประเภทผู้ขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง จากเพลง ดวงดาวชาวนา
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 10 สาขานักร้องลูกทุ่งชายยอดเยี่ยม, เรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม จากเพลง ช้ำเพียงใดใจยังรัก
เพชรในเพลง สาขาผู้ขับร้องเพลงไทยลูกทุ่งชาย จากเพลง หวานไม่เป็น
ถึกควายทุย

ถึกควายทุย เป็นเพลงชุดมีทั้งหมด 10 เพลง ตามลำดับอัลบั้มของวงคาราบาว โดยเพลงแรกในชุดนี้ มีชื่อว่า "ถึกควายทุย" เป็นการบอกเล่าเรื่องราวชีวิตของชนชั้นล่าง โดยเฉพาะเกษตรกร ชาวไร่ชาวนา โดยสมมติตัวละครขึ้นมาชื่อ "มะโหนก" มะโหนกเป็นหนุ่มชาวนาที่มีผืนนาเป็นของตัวเอง สมบัติส่วนตัวของเขามีเพียงผืนนาผืนนี้ที่เป็นมรดกของบรรพบุรุษกับควายเฒ่าที่เป็นเสมือนเพื่อนรักที่ชื่อ "ถึก" โดยเพลงถึกควายทุยในแต่ละเพลงมีเรื่องราวและคติข้อคิดต่าง ๆ พร้อมสอดแทรกวิถีชีวิตสังคมไทยในยุคนั้นลงไปในเพลงด้วย ในปี พ.ศ. 2534 ได้มีการรวมเพลง ถึกควายทุยทั้ง 10 ภาค ลงในอัลบั้ม ถึก เนื่องในโอกาสครบรอบ 10 ปีของวงคาราบาว และในปลายปี พ.ศ. 2548 ในอัลบั้มชุดพิเศษ หนุ่มบาว สาวปาน ที่คาราบาวออกร่วมกับปาน ธนพร แวกประยูร ได้มีเพลงถึกควายทุย ภาคพิเศษ เกิดขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่า "บัวผัน" ที่ร้องโดย ปาน ธนพร
รายชื่อเพลง

| ภาคที่ | ชื่อเพลง | ร้องโดย | จากอัลบั้ม | ปี |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ถึกควายทุย | ยืนยง โอภากุล | ขี้เมา | 2524 |
| 2 | ถึกควายทุย ภาค 2 | ยืนยง โอภากุล | แป๊ะขายขวด | 2525 |
| 3 | ถึกควายทุย ภาค 3 | ยืนยง โอภากุล | วณิพก | 2526 |
| 4 | ขี้เมาใจดี (ถึกควายทุย ภาค 4) | ยืนยง โอภากุล | ท.ทหารอดทน | 2526 |
| 5 | บัวลอย (ถึกควายทุย ภาค 5) | ยืนยง โอภากุล | เมด อิน ไทยแลนด์ | 2527 |
| 6 | มะโหนก (ถึกควายทุย ภาค 6) | ยืนยง โอภากุล | อเมริโกย | 2528 |
| 7 | ถึกควายทุย ภาค 7 | ยืนยง โอภากุล | ประชาธิปไตย | 2529 |
| 8 | ถึกควายทุย ภาค 8 | ยืนยง โอภากุล | เวลคัมทูไทยแลนด์ | 2530 |
| 9 | ถึกควายทุย ภาค 9 | ยืนยง โอภากุล | ทับหลัง | 2531 |
| 10 | ค.เขาเดียว (ถึกควายทุย ภาค 10) | ยืนยง โอภากุล | ห้ามจอดควาย | 2533 |
| ภาคพิเศษ | บัวผัน (ถึกควายทุยภาคพิเศษ) | ยืนยง โอภากุล ลือชัย งามสม ธนพร แวกประยูร | หนุ่มบาว-สาวปาน | 2548 |
เรื่องราวของถึกควายทุย > ถึกควายทุย

เป็นเพลงแรกในชีวิตที่แอ๊ดแต่งขึ้นได้รับอิทธิพลมาจากเพลงของวง Crosby Stills Nash & Young เริ่มต้นจากมะโหนก หนุ่มชาวนาที่มีผืนนาเป็นของตัวเอง สมบัติส่วนตัวของเขามีเพียงผืนนาผืนนี้ที่เป็นมรดกของบรรพบุรุษกับควายเฒ่าที่เป็นเสมือนเพื่อนรักที่ชื่อถึก มะโหนกและควายถึกได้ทำนาบนผืนนาที่นี้มาตลอด จนวันหนึ่งมีนายทุนผู้ร่ำรวยคนหนึ่งชื่อ หนืด มาถามขอซื้อที่ผืนนาของมะโหนกเพื่อสร้างโรงงานมันสำปะหลัง แต่เขาไม่ขาย หนืดจึงคิดวางแผนกลั่นแกล้งมะโหนกด้วยการวางยาเบื่อฆ่าควายถึกจนมันตายในที่สุด มะโหนกโศกเศร้าเสียใจมากกับการจากไปของควายถึก ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าใครเป็นคนลงมือ แต่ก็มิอาจกระทำอะไรได้
เรื่องราวของถึกควายทุย > ถึกควายทุย ภาค 2

พูดถึงสองสหายรักต่างสายพันธุ์อย่างนกเอี้ยง และถึกควายทุย ควายถึกมันก้าวไถทำนา ส่วนนกเอี้ยงก็เกาะจิกกินแมลงบนหลังควายถึก ต่างคนต่างพึ่งอาศัยกันไป จนวันหนึ่งเจ้าถึกควายทุยได้ตายจากไป นกเอี้ยงนั้นจำต้องบินหาควายตัวอื่นให้เกาะต่อไป
เรื่องราวของถึกควายทุย > ถึกควายทุย ภาค 3

พูดถึงการแก่งแย่งชิงดีของคนเรา ผู้คนที่มีจำนวนมากขึ้น ในขณะที่ฝูงนกและควายมีจำนวนลดลง ความเปลี่ยนแปลงการพัฒนาของเทคโนโลยีที่เข้ามาแทนที่วิถีชีวิตบ้านนา เป็นสิ่งที่แสดงถึงความอนิจจัง ความไม่เที่ยง ไม่แน่นอน นอกจากนั้นแล้ว เพลงนี้ยังแสดงให้เห็นอีกว่า สงครามได้เข้ามายังประเทศไทยแล้ว และคนไทยจะต้องออกไปรบ ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าว จะเกิดขึ้นในถึกควายทุย 5 เป็นต้นไป
เรื่องราวของถึกควายทุย > ขี้เมาใจดี (ถึกควายทุย ภาค 4)

เป็นเรื่องราวต่อจาก ถึกควายทุย ภาค 1 หลังจากที่ ถึก ควายของเขาเสียชีวิตจากการถูกวางยา และสูญเสียที่นาให้กับหนืด นายทุนที่วางแผนฆ่าควายเพื่อหวังฮุบที่นาเพื่อสร้างโรงงาน มะโหนกที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความเศร้า ก็กลายเป็นคนขี้เมา เดินเตร็ดเตร่จนมาถึงสวนสัตว์เขาดินในกรุงเทพ เพื่อหวังในใจว่าจะได้มีความสุขกับสัตว์ที่ตัวเองรักอีกครั้งเหมือนกับถึกตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ (จากท่อน "หวังกลับคืนถิ่นคุยคับป่า") มะโหนกจ่ายเงินค่าผ่านประตู เดินเที่ยวรอบสวนสัตว์แล้วกินเหล้าไปด้วย มะโหนกผ่านมา เจอกับฝูงชะนีลิงค่างที่ถูกขังอยู่ในกรงเลี้ยง ด้วยความผูกพันที่เคยมีต่อสัตว์เสมือนเพื่อน จึงป้อนเหล้าให้ฝูงลิงกินด้วยความรักและเมตตา จนฝูงลิงนั้นเมากลิ้งโซเซไม่เป็นท่า จากนั้นมะโหนกก็เจอเข้ากับช้างพลายที่ถูกมัดล่ามโซ่อยู่ เขาก็ป้อนเหล้าให้ช้างกินทั้งกลมจนช้างเมาเหล้าไปอีก จนสุดท้ายมะโหนกถูกพนักงานสวนสัตว์เขาดินจับตัวไปส่งโรงพักจำคุกในข้อหาทารุณกรรมสัตว์ แต่มะโหนกยังนึกเห็นใจฝูงสัตว์พวกนั้นที่ถูกขังลืม ทั้ง ๆ ที่มันไม่ได้โดนข้อหาอะไร ซึ่งในเพลง นอกจากจะสื่อถึงสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ของมะโหนกจากการสูญเสียควายและที่นา จนถึงขั้นอาลัยอาวรณ์ ให้อาหารกับสัตว์อื่นทดแทนแล้ว ยังแสดงให้เห็นถึงมนุษย์บางคนที่ไม่เห็นใจสัตว์ จับมันมาขังในกรงให้คนชม หวังผลประโยชน์จากสัตว์เหล่านั้นอีกด้วย ผิดกับมะโหนกที่มีรักและเมตตาสัตว์หาอะไรให้มันกิน โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใด ๆ
เรื่องราวของถึกควายทุย > บัวลอย (ถึกควายทุย ภาค 5)

เพลงถึกควายทุยภาคนี้เป็นที่รู้จักของแฟนเพลงมากที่สุด และเป็นเพลงดังเพลงหนึ่งของวงคาราบาว ที่ทุกคอนเสิร์ตคาราบาวต้องเล่นเพลงนี้ทุกครั้ง พูดถึงเพื่อนของมะโหนกที่ชื่อบัวลอย เขาเป็นชายรูปร่างหน้าตาไม่ดี ขี้ริ้วขี้เหร่ แต่มีจิตใจที่งดงามผิดกับหน้าตา มีน้ำใจต่อเพื่อนฝูงเสมอตลอดมา โดยที่ไม่คำนึงถึงความสุขของตน จนเมื่อบัวลอยถูกเกณฑ์เป็นทหารไปรบ แต่โชคชะตาดันไม่เข้าข้างเขา บัวลอยได้เสียชีวิตในสนามรบ โดยก่อนตายบัวลอยยังพูดเป็นห่วงเพื่อนอยู่เสมอว่ามีใครเป็นอะไร เพื่อนพี่น้องรักใคร่ที่ทราบข่าว ต่างเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมากกับการจากไปของบัวลอย เพลงนี้แสดงให้เห็นว่ามนุษย์บนโลกยังมีความเห็นแก่ตัว ชอบเอาผลประโยชน์ส่วนตน แต่โลกนี้จะมีมนุษย์อีกสักกี่คนที่จะเป็นอย่างบัวลอย
เรื่องราวของถึกควายทุย > มะโหนก (ถึกควายทุย ภาค 6)

หลังจากที่มะโหนกต้องสูญเสียผืนนาและเจ้าถึกควายทุย จนต้องเดินทางเข้ามายังเมืองกรุง มะโหนกยังรำพึงรำพันถึงบัวลอย เพื่อนของเขาที่จากไป ถึงคุณงามความดีของเขา จนมะโหนกตัดสินใจเข้ารับใช้ชาติทหารแทนบัวลอย เป็นพลทหารม้า สังกัดกองพันทหารม้าที่ 4 รักษาพระองค์ เขาปฏิบัติทำหน้าที่ทหารอย่างเข้มแข็ง และมีจิตใจที่ดีตามอย่างบัวลอย คอยช่วยเหลือเพื่อนทหารที่เดือดร้อน อุทิศตนเพื่อชาติ รับใช้ประชาชน ถึกควายถุยภาคนี้มีที่มาและความเกี่ยวโยงจากเหตุการณ์กบฏทหารนอกราชการ หรือที่รู้จักในชื่อ กบฏ 9 กันยา เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2528 ดังจะเห็นได้จากในเนื้อเพลงที่มีคำว่า "โหนกตัดสินใจ รับใช้ชาติประชา มาเป็นทหารม้า สังกัด ม.พันสี่" ซึ่งโหนก หรือมะโหนกนั้นได้ล้อชื่อมาจากหัวหน้าฝ่ายปฏิวัติก็คือพันเอกมนูญ รูปขจร และในท้ายเพลงนี้ได้แทรกเสียงปืนใหญ่และเสียงผู้ชมที่แตกตื่นในคอนเสิร์ตที่คาราบาวไปเล่นให้กับฝ่ายปฏิวัติในสวนอัมพร
เรื่องราวของถึกควายทุย > ถึกควายทุย ภาค 7

หลังจากที่มะโหนกรับใช้ชาติทหารแล้ว เขายังนึกถึงที่นาและควายถึกของเขา มะโหนกคิดคับแค้นใจต่อนายหนืดที่โกงที่นาของเขาและซ้ำยังฆ่าเจ้าควายถึกตายอย่างไร้ความปรานี ในขณะเดียวกัน นายหนืดมีอิทธิพลอำนาจบารมีท่วมท้น เงินทองมากมายซื้อได้ทุกสิ่งทุกอย่าง มีบริวาร ผู้คนนับถือเลื่อมใสมากมาย จนได้รับเลือกให้ไปเป็นถึงรัฐมนตรี โดยไม่ทราบถึงที่มาอันโหดร้ายของเขา มะโหนกแค้นนายหนืดเป็นอย่างมาก จนที่สุดมะโหนกจึงตัดสินใจลอบสังหารนายหนืดจนได้รับบาดเจ็บปางตาย แต่ข่าวในโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ดันลงข่าวการลอบยิงนายหนืดว่ามีสาเหตุมาจากเรื่องชู้สาวเพียงเท่านั้น เพลงนี้จึงสื่อให้เห็นถึงอิทธิพลของเงินและอำนาจของคนใหญ่คนโตที่กระทำกับชาวบ้านคนผู้น้อย ซึ่งยังคงมีในสังคมไทย
เรื่องราวของถึกควายทุย > ถึกควายทุย ภาค 8

หลังจากมะโหนกลอบยิงนายหนืด นายทุนเก่าที่ได้เป็นรัฐมนตรี เขากลัวความผิดที่ได้ทำลงไปจึงตัดสินใจหนีการจับกุมไปเข้าป่า แต่เขายังมีจิตใจที่มีคุณธรรม อุทิศตนเพื่อชาวบ้านตาสีตาสาต่อไป ถึงแม้จะเป็นคนบ้านนอกที่หนีความผิดก็ตาม
เรื่องราวของถึกควายทุย > ถึกควายทุย ภาค 9

พูดถึงชีวิตคนเรา เป็นสิ่งที่ไม่เที่ยง เกิดมาแล้วล้วนต้องแตกดับสลายกันไปเป็นธรรมดา จะคงอยู่ก็เพียงแค่ชื่อ ไม่มีใครที่จะพ้นวัฏจักรของชีวิตได้ และยกย่องมะโหนกคือนักสู้ผู้ริเริ่มจากสองมือเปล่า ถึกควายทุยภาคนี้ ถือเป็นตอนจบของถึกควายทุยที่เป็นเรื่องราวของมะโหนก
เรื่องราวของถึกควายทุย > ค.เขาเดียว (ถึกควายทุย ภาค 10)

พูดถึงวิถีชีวิตของชาวนาไทย และความรักของคู่รักชายหนุ่มและหญิงสาวชาวนาต่างจังหวัด ที่รอคอยวันที่จะได้พบกัน
เรื่องราวของถึกควายทุย > บัวผัน (ถึกควายทุยภาคพิเศษ)

เป็นเรื่องราวการพร่ำรำพันของบัวผัน ภรรยาของบัวลอย ที่เล่าถึงความยากลำบากในการเลี้ยงลูกตามสมัยนิยม ซึ่งเด็ก ๆ มักทำตัวตามกระแสโลกาภิวัฒน์ โดยไม่สนใจความถูกผิดชั่วดี
ยุทธการที่เซ็กเพ็ก

ยุทธการในแม่น้ำแยงซี (ค.ศ. 208)
บทความนี้เกี่ยวกับยุทธการในประวัติศาสตร์ สำหรับภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2551 ที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับยุทธการนี้ ดูที่ สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ
| ด ค กความขัดแย้งช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น |
| --- | --- |
 หือฉง  โจรโพกผ้าเหลือง  เลียงจิ๋ว  การสังหารหมู่ขันที  ตั๋งโต๊ะ  (เอ๊งหยง)   เยียงเซีย  เจี้ยเฉียว  ซงหยง  เตียงฮัน  เฟิงชิว  ชีจิ๋ว  กุนจิ๋ว  กังตั๋ง  โจโฉรบเตียวสิ้ว  แห้ฝือ  อี้จิง  อ้วนสุด  กัวต๋อ  พกบ๋อง  แฮเค้า  ภาคเหนือของจีน  (ลิหยง • เงียบกุ๋น • ลำพี้ • เป๊กลงสาน)   กังแฮ  เซ็กเพ็ก  ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน  (ตงก๋วน • กิจิ๋ว • โลเสีย •  กิสาน (ค.ศ. 214) • เองเปงก๋วน)   เอ๊กจิ๋ว  ยี่สู (ค.ศ. 213)  หับป๋า  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 215)  ปา (ค.ศ. 215-216)  ยี่สู (ค.ศ. 217)  ฮันต๋ง  อ้วนเสีย  เกงจิ๋ว (ค.ศ. 219)  สามก๊ก → 
| ด ค กการทัพเซ็กเพ็ก |
| --- | --- |
 เตียงปัน  เซ็กเพ็ก  อิเหลง  หลู่  หับป๋า  กังเหลง 
ยุทธการที่เซ็กเพ็ก หรือ ยุทธการที่ผาแดง (จีนตัวย่อ: 赤壁之战; จีนตัวเต็ม: 赤壁之戰; พินอิน: Chìbì zhī zhàn) เป็นยุทธนาวีในประเทศจีนที่เกิดขึ้นในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 208-209 เป็นการรบในแม่น้ำแยงซีระหว่างทัพของขุนศึกที่ควบคุมอาณาเขตของจีนต่างภาคกันในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น ทัพพันธมิตรของซุนกวน เล่าปี่ และเล่ากี๋ซึ่งมีฐานที่มั่นทางฝั่งใต้ของแม่น้ำแยงซีได้เอาชนะทัพของโจโฉขุนศึกทางภาคเหนือที่มีกำลังมากกว่าลงได้ จากชัยชนะนี้ เล่าปี่และซุนกวนจึงป้องกันโจโฉจากการยึดครองอาณาเขตฝั่งใต้ของแม่น้ำแยงซี ทำให้ความพยายามของโจโฉที่ต้องการจะรวมดินแดนที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกกลับมาเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้งต้องล้มเหลว
ชัยชนะของทัพพันธมิตรที่เซ็กเพ็กทำให้เล่าปี่และซุนกวนอยู่รอดและควบคุมแม่น้ำแยงซีต่อไป และสร้างแนวชายแดนป้องกันที่ต่อมาจะกลายเป็นรากฐานของรัฐจ๊กก๊กและง่อก๊กในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) นักประวัติศาสตร์ได้ข้อสรุปที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการพยายามเรียงลำดับเหตุการณ์ของยุทธการที่เซ็กเพ็ก ตำแหน่งของสถานที่ที่มีการรบเกิดขึ้นก็ยังคงเป็นประเด็นถกเถียง โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ถือว่าตำแหน่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครอู่ฮั่นในปัจจุบัน หรือตำแหน่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของปากิ๋วในนครเยว่หยาง มณฑลหูหนานในปัจจุบัน เป็นสถานที่ที่น่าจะเป็นไปได้ว่ามีการรบเกิดขึ้น
ภูมิหลัง

ข้อมูลเพิ่มเติม: ปลายราชวงศ์ฮั่น
ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 3 ราชวงศ์ฮั่นซึ่งมีอายุเกือบสี่ศตวรรษกำลังเสื่อมถอย พระเจ้าเหี้ยนเต้จักรพรรดิเป็นผู้นำทางการเมืองตั้งแต่ปี ค.ศ. 189 โดยไร้ซึ่งอำนาจที่จะควบคุมเหล่าขุนศึกในภูมิภาค โจโฉเป็นหนึ่งในขุนพลที่ทรงอำนาจมากที่สุด โจโฉให้จักรพรรดิประทับในนครหลวงฮูโต๋ ซึ่งทำให้โจโฉมีอำนาจควบคุมเหนือจักรพรรดิ ปี ค.ศ. 200 โจโฉเอาชนะอ้วนเสี้ยวที่เป็นอริหลักในยุทธการที่กัวต๋อ รวมภาคเหนือของจีนและได้มีอำนาจควบคุมที่ราบจีนเหนือ ในฤดูหนาว ค.ศ. 207 โจโฉยึดครองพื้นที่ทางเหนือโดยการเอาชนะชนเผ่าออหวนในยุทธการที่เป๊กลงสาน เมื่อกลับมาที่ฮูโต๋ในปี ค.ศ. 208 โจโฉได้รับการแต่งตั้งเป็นอัครมหาเสนาบดีตามที่โจโฉได้เสนอขึ้นมาเอง ส่งผลทำให้โจโฉสามารถควบคุมราชสำนักได้อย่างแท้จริง
ยุทธการ

ยุทธการที่เซ็กเพ็กเริ่มต้นด้วยความพยายามของทัพโจโฉที่ยึดหัวหาดเพื่อข้ามแม่น้ำแยงซีแต่ล้มเหลว จากนั้นทั้งสองฝ่ายจึงล่าถอยไปยังที่มั่นของตนบนสองฝั่งของแม่น้ำแยงซี จากนั้นการรบทางเรือก็เริ่มต้นในแม่น้ำ โดยมีการบุกทางบกของทัพพันธมิตรของซุนกวนและเล่าปี่ร่วมด้วย ทัพพันธมิตรได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาด ทัพโจโฉต้องล่าถอย แต่ระหว่างทางกองกำลังของโจโฉหยุดชะงักในพื้นที่ที่เป็นโคลนและล้มป่วยเป็นจำนวนมาก ในที่สุดโจโฉก็หนีมาถึงด่านฮัวหยง (華容 หฺวาหรง)
ทัพผสมของซุนกวนและเล่าปี่ล่องเรือทวนน้ำจากแฮเค้า (夏口 เซี่ยโข่ว) หรือจากฮวนเค้า (樊口 ฝันโข่ว) ไปยังเซ็กเพ็ก ที่ซึ่งเผชิญหน้ากับทัพหน้าของโจโฉ กองกำลังของโจโฉต้องเผชิญหน้ากับโรคระบาดและขวัญกำลังใจตกต่ำเพราะต้องเดินทัพอย่างหนักตลอดการทัพบุกใต้ที่ยืดเยื้อ  ทัพโจโฉไม่สามารถชิงความได้เปรียบในการปะทะกันครั้งย่อย ๆ จึงล่าถอยไปยังฮัวหลิม (烏林 อูหลิน) ฝั่งเหนือของแม่น้ำ ส่วนทัพพันธมิตรก็ล่าถอยไปทางใต้
โจโฉให้ใช้โซ่ผูกเรือเข้าด้วยกันตั้งแต่หัวจรดท้าย อาจเพื่อลดอาการเมาเรือในหมู่ทหารซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวภาคเหนือที่ไม่คุ้นเคยกับการอยู่บนเรือ อุยกายแม่ทัพของฝ่ายซุนกวนรู้เรื่องนี้จึงส่งหนังสือแสร้งยอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉและเตรียมกองเรือรบ ประกอบด้วยเรือใหญ่ที่เรียกว่า เหมิงชงโตวเจี้ยน (蒙衝鬥艦) เรือเหล่านี้ถูกดัดแปลงให้เป็นเรือไฟโดยการบรรทุกด้วยฟืน ต้นอ้อแห้ง และน้ำมัน เมื่อกองเรือรบ "แปรพักตร์" ของอุยกายแล่นมาถึงกลางแม่น้ำ ทหารในเรือก็จุดไฟในเริือใหญ่ก่อนจะย้ายลงเรือเล็ก เรือไฟที่ไร้ทหารถูกพัดให้แล่นตามลมตะวันออกเฉียงใต้ พุ่งเข้าหาทัพเรือของโจโฉและเกิดเพลิงไหม้เผาทัพเรือ ทหารหลายนายและม้าหลายตัวถูกไฟคลอกตายหรือไม่ก็จมน้ำตาย
หลังจากโจมตีระลอกแรก จิวยี่และพันธมิตรนำกองกำลังติดอาวุธเบาถือโอกาสนี้เข้าโจมตี ทหารภาคเหนือเกิดความสับสนวุ่นวายและถูกตีแตกพ่ายยับเยิน เมื่อโจโฉเห็นว่าสถานการณ์ไม่มีหวังจึงออกคำสั่งให้ถอยทัพ โดยให้ทำลายเรือที่เหลืออยู่จำนวนหนึ่งก่อนล่าถอย
ทัพโจโฉพยายามล่าถอยไปตามเส้นทางฮัวหยง รวมถึงถนนยาวที่ผ่านหนองบึงทางเหนือของทะเลสาบต้งถิง เกิดฝนตกหนักทำให้ถนนยิ่งเดินทัพได้ยากลำบาก ทหารป่วยหลายนายต้องแบกมัดหญ้าขึ้นหลังและนำมาถมถนนเพื่อให้ทหารม้าผ่านไปได้ ทหารเหล่านี้จำนวนมากจมโคลนตายหรือถูกเหยียบตายขณะพยายามถมถนน ทัพพันธมิตรนำโดยจิวยี่และเล่าปี่ยกไล่ตามตีทั้งทางบกและทางน้ำจนถึงลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น) การถูกตามตีรวมถึงการขาดเสบียงและโรคระบาดที่ทำให้กองกำลังที่เหลืออยู่ของโจโฉได้รับความเสียหาย จากนั้นโจโฉจึงล่าถอยไปยังฐานที่มั่นที่เงียบกุ๋น โดยให้โจหยินและซิหลงรักษากังเหลง (江陵 เจียงหลิง) งักจิ้นประจำการที่ซงหยง (襄陽 เซียงหยาง) และหมันทองประจำการที่ตงหยง (當陽 ตางหยาง)
การโต้กลับของทัพพันธมิตรอาจพิชิตโจโฉและทัพทั้งหมดได้ แต่การข้ามแม่น้ำแยงซีได้ถูกยกเลิกไปเพราะความวุ่นวายในทัพพันธมิตรที่มารวมตัวริมฝั่งแม่น้ำและแย่งกันขึ้นเรือข้ามฟากที่มีอยู่อย่างจำกัด ดังนั้นเพื่อฟื้นคืนความมีระเบียบ กองกำลังแยกที่นำโดยกำเหลงขุนพลของซุนกวนจึงไปประจำที่หัวหาดที่อิเหลงทางเหนือ ด้านฝ่ายโจโฉมีการดำเนินการป้องกันที่แนวหลังอย่างมั่นคงโดยโจหยินที่ช่วยป้องกันไม่ให้เกิดความเสียหายมากกว่านี้
ผลสะท้อนทางวัฒนธรรม

ผลงานที่มีชื่อเสียงบางส่วนโดยซู ตงพัว กวีสมัยราชวงศ์ซ่งพรรณาถึงการสู้รบและสภาพแวดล้อมโดยรอบ โดยขณะถูกเนรเทศไปที่หฺวางโจว (黃州; ปัจจุบันคือหฺวางกาง) เขาแต่งผลงานสามชิ้นที่มีการรวบรวมไว้อย่างกว้างขวางเกี่ยวกับลวดลายเซ็กเพ็ก: ฟู่ 2 แบบ และ ฉือแบบเดียว
วิดีโอเกมหลายดกมใช้ฉากในสามก๊ก เช่น ชุดไดนาสตีวอริเออร์ของโคเอ, ซังโงกูชิ โคเมเด็ง, ชุดวอริเออร์โอโรจิ, Destiny of an Emperor, เค็สเซ็ง 2 และโททัลวอร์: ทรีคิงดัมส์ มีฉากยุทธการนี้ที่สามารถเล่นได้ ภาพยนตร์ สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ใน ค.ศ. 2008 ที่กำกับโดยจอห์น วู ผู้สร้างภาพยนตร์ชาวฮ่องกง เป็นเรื่องดัดแปลงจากประวัติศาสตร์ท้องถิ่นเกี่ยวกับยุทธการนี้ หลังเผยแพร่ในประเทศจีน สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ทำสถิติบอกซ์ออฟฟิศใหม่สำหรับภาพยนตร์ที่ผลิตในประเทศ
บรรณานุกรม

Chen Shou (陳壽) (1959) [c. 280], Sānguó zhì 三國志 [History of the Three Kingdoms] (ภาษาจีนคลาสสิก) (Reprint ed.), Beijing: Zhonghua shuju, ISBN 978-7-101-00307-9, OCLC 1076113050
Sima Guang (司馬光), บ.ก. (1969) [1084]. The Last of the Han. แปลโดย de Crespigny, Rafe. Canberra: Centre of Oriental Studies, Australian National University. ISBN 978-0-7081-0163-6. Annotated translation of chapters 58–68 of the Zizhi Tongjian.
Sima, Guang, บ.ก. (2020) [1996]. To Establish Peace (PDF). แปลโดย de Crespigny, Rafe (2020 Internet ed.). Canberra: Australian National University. hdl:1885/42049. ISBN 978-0-7315-2537-9. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-05-14.{{cite book}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์) Annotated translation of chapters 59–63 of the Zizhi Tongjian.
de Crespigny, Rafe (2018) [1990]. Generals of the South: The Foundation and Early History of the Three Kingdoms State of Wu (Internet ed.). Canberra: Australian National University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 July 2012. สืบค้นเมื่อ 9 November 2023.{{cite book}}:  CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
——— (2003), The Three Kingdoms and Western Jin: A History of China in the Third Century AD (Internet ed.), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2012, สืบค้นเมื่อ 3 December 2023
——— (2007). A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms (23–220 AD). Leiden, Boston: Brill. ISBN 978-90-04-15605-0.
——— (2010). "Red Cliffs. 208". Imperial Warlord: A Biography of Cao Cao 155–220 AD. Sinica Leidensia, vol. 99. Leiden: Brill. pp. 241–286. doi:10.1163/ej.9789004185227.i-554.39. ISBN 978-90-04-18830-3.
Dien, Albert E.; Knapp, Keith N., บ.ก. (2019). Volume 2: The Six Dynasties, 220–589 . The Cambridge History of China. Cambridge University Press. doi:10.1017/9781139107334. ISBN 978-1-107-02077-1.
Farmer, J. Michael. "Shu-Han". In Dien & Knapp (2019), pp. 66–78.
Eikenberry, Karl W. (1994). "The campaigns of Cao Cao". Military Review. 74 (8): 56–64. ISSN 0026-4148.
Fitzgerald, Charles P. (1985). Why China? Recollections of China 1923–1950 (ภาษาอังกฤษ). Melbourne University Press. ISBN 978-0-522-84300-2. OCLC 13352788.
Chen Shou (陳壽) (1977) [429].  Pei Songzhi (裴松之) (บ.ก.). Annotations to Records of the Three Kingdoms 三國志注 (ภาษาจีนคลาสสิก). Taipei: Dingwen Printing. OCLC 41367032.Yu Pu (虞溥) (c. 300). Jiāng biǎo zhuàn 江表傳 (private history) (ภาษาจีนคลาสสิก).
The Military Documents Research Organization of the Wuhan Military District (武汉部队司令部軍事资料研究组编) (1979),  中國古代戰争一百例 [One Hundred Battles of Ancient Chinese History] (ภาษาจีน), Wuhan: Hubei renmin chubanshe, OCLC 23071752
Tian, Xiaofei (2018). "Restoring the Broken Halberd". The Halberd at Red Cliff: Jian'an and the Three Kingdoms. Harvard–Yenching Monograph Series. Vol. 108. Harvard University Press. pp. 281–345. doi:10.1163/9781684170920_007. ISBN 978-1-68417-092-0. LCCN 2016056558. OCLC 969438901.
Zhang Xiugui (張修桂) (2006). แปลโดย Han Zhaoqing; Fabien Simonis. "Ancient "Red Cliff" battlefield: a historical-geographic study". Frontiers of History in China. 1 (2): 214–235. ISSN 1673-3401.