stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไคยูกัง

| --- | --- |
海遊館
หน้าด้านพิพิธภัณฑ์

ก่อตั้ง: 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1990
พิกัดภูมิศาสตร์: 34°39′16.1″N 135°25′44.0″E﻿ / ﻿34.654472°N 135.428889°E﻿ / 34.654472; 135.428889
เว็บไซต์: www.kaiyukan.com/language/eng
ไคยูกัง (ญี่ปุ่น: 海遊館) เป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศญี่ปุ่นและทวีปเอเชีย ตั้งอยู่ที่เท็มโปซังฮาเบอวิลเลจ (Tempozan Harbor Village) ในเมืองโอซากะ  มีทั้งหมด 8 ชั้น
เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 ด้านหน้าทางเข้าพิพิธภัณฑ์มีโครงเหล็กดัดรูปปลาฉลามวาฬตัวใหญ่ ที่รายล้อมด้วยโลมาหลายตัวเป็นจุดเด่น  ซึ่งไฮไลต์ภายในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ คือ
ถ้ำทะเล
เป็นอุโมงค์ใต้น้ำที่ทอดยาวกว่า 11 เมตร มีฝูงปลานานาชนิดที่อาศัยอยู่ในเขตร้อนและบริเวณใกล้เคียงแหวกว่ายไปมา อาทิ ปลากระเบน, ปลาฉลาม, ปลานกแก้ว
วงแหวนไฟ และ วงแหวนแห่งชีวิต
อยู่บนชั้นบนสุดของพิพิธภัณฑ์ โดยขึ้นบันไดเลื่อนตรงสุดปลายทางอุโมงค์ถ้ำทะเล  ซึ่งวงแหวนไฟ (Ring of Fire) คือ บริเวณโดยรอบมหาสมุทรแปซิฟิกที่ยังมีการเกิดแผ่นดินไหวและภูเขาไฟระเบิดอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็ยังเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตจำนวนมาก ที่เปรียบเสมือน วงแหวนแห่งชีวิต (Ring of Life) โดยมีแนวความคิดว่า โลกที่มีแผ่นดินไหวและภูเขาไฟปะทุกับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่อาศัยอยู่บนโลกเป็นระบบสิ่งมีชีวิตหนึ่งที่ต่างก็เกื้อกูลซึ่งกันและกัน
มหาสมุทรแปซิฟิก
เป็นบ่อที่มีน้ำจำนวนกว่า 5,400 ตัน ในระดับความลึก 9 เมตร ซึ่งลดหลั่นจากชั้นบนสุดลงมาเรื่อย ๆ ภายในมีปลาขนาดใหญ่ อาทิ ปลาฉลามวาฬ, ปลากระเบนแมนตา และอีกด้านหนึ่งของเส้นทางเป็นบ่อจำลองสภาพแวดล้อม 10 บริเวณ ที่ตั้งอยู่บนวงแหวนแห่งไฟที่อยู่ล้อมรอบมหาสมุทรแปซิฟิก อาทิ ป่าญี่ปุ่น, ทิวเกาะอะลิวเทียน, อ่าวมอนเทอร์เรย์, ขั้วโลกใต้, ทะเลทัสมัน และ เกรท แบริเออร์ รีฟ ซึ่งในนี้มีสิ่งมีชีวิตน้อยใหญ่อาศัยอยู่มากมาย และส่วนหนึ่งมีให้ชมกันในพิพิธภัณฑ์นี้ อาทิ นาก, นากทะเล, สิงโตทะเลแคลิฟอร์เนีย, แมวน้ำ, นกเพนกวินจักรพรรดิ, โลมาขาวแปซิฟิก,  ปลาผีเสื้อ, หมึกยักษ์ และปูแมงมุม รวมแล้วที่นี่มีตัวอย่างสัตว์ให้ชมถึง 580 ชนิด ในจำนวนกว่า 30,000 ตัว
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพิพิธภัณฑ์
นานะ นากาโมโตะ

| นานะ นากาโมโตะ Nana Nakamoto |
| --- | --- |
中本奈奈
เกิด:  (1977-11-07) 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 (47 ปี) จังหวัดเฮียวโงะ, โคเบะ, ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 2001–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: ขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์
ส่วนสูง: 170 เซนติเมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว)
นานะ นากาโมโตะ (ญี่ปุ่น: 中本奈奈 อังกฤษ: Nana Nakamoto) เป็นนักแสดง ชาวญี่ปุ่น มีผลงานเด่นคือ ไมรา ในเรื่อง ขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์ > ช่อง TV Asahi

Kamen Rider Agito
Tokusou Sentai Dekaranger
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์ > ช่อง TBS

Sekai Ururun Taizaiki
Joshi Kei mushohiga shisan gōtō
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์ > ช่อง Monday drama special

Furuya ikkō no kindaichi kōsuke shirīzu
Ai rin Mawari no warutsu
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์ > ช่อง Monday Golden

Kazoku 〜 anata ni shikei ga senkoku dekimasu ka?〜
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์ > ช่อง Fuji TV

Dakara Boku wa 3
Kyūkyū Hāto Chiryō-shitsu
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์ > ช่อง Nippon TV

shinD
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์ > ช่อง NHK

Shōnen-tachi 2
Kyūkyū Hāto Chiryō-shitsu
ผลงานด้านการแสดง > ละครโทรทัศน์ > ภาพยนตร์

The Girl Who Leapt Through Time
New Battles Without Honor and Humanity
Watashi no hone
Gokudô no onna-tachi
KT
แหล่งข้อมูลอื่น

นานะ นากาโมโตะ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บ้านนี้ต้องมีเหมียว

ระวังสับสนกับ รักน้องต้องมีเหมียว! (Nyan Koi!)
จี้ ในแบบอนิเมะ
บ้านนี้ต้องมีเหมียว (อังกฤษ: Chi's Sweet Home, ญี่ปุ่น: チーズスイートホーム, โรมะจิ: chīzu suīto hōmu, จีน: 奇奇的異想世界, 甜甜私房貓) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็น ซึ่งมีทั้งมังงะและอนิเมะ สร้างสรรค์โดย คานาตะ โคนามิ
ออกเป็นครั้งแรกเป็นมังงะในวีคลี่ มอร์นิ่ง ในปี พ.ศ. 2550 ในประเทศไทยตีพิมพ์และจัดจำหน่ายโดย สยามอินเตอร์คอมิกส์
เป็นเรื่องราวของ จี้ ซึ่งเป็นตัวละครเอกในเรื่อง เป็นลูกแมวลายสีขาว-เทา ตาโต ที่หลงกับแม่ มาอยู่กับครอบครัว ยามาดะ ที่อพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งที่ไม่อนุญาตให้เลี้ยงสัตว์เลี้ยง ครอบครัวยามาดะ ประกอบไปได้วย พ่อ ที่เป็นนักสร้างสรรค์โฆษณา แม่ ที่เป็นแม่บ้าน และ โยเฮ ลูกชายตัวเล็ก ๆ อายุ 4 ขวบ ของทั้งคู่ ที่เป็นเพื่อนเล่นของจี้  จี้มีนิสัยชอบกินและนอน และเล่นกับโยเฮหรือของใช้ในบ้านต่าง ๆ  กลัวฟ้าผ่า, สุนัขหรือแมวตัวใหญ่กว่า
บ้านนี้ต้องมีเหมียว ได้รับการสร้างเป็นอนิเมะในปี พ.ศ. 2552 ออกอากาศทางทีบีเอสทีวีและสถานีโทรทัศน์โอซะกะ ด้วยตอนสั้น ๆ เพียงตอนละ 3 นาทีเท่านั้น จนถึงปัจจุบันนี้ออกอากาศมาแล้ว 2 ปี
ในประเทศไทย บ้านนี้ต้องมีเหมียวฉบับอนิเมะออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี, ดีวีดี โดยเดกซ์ และเคยออกอากาศทางช่องทรู สปาร์ค ต่อมาได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 18.45 น. เริ่มตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
ตัวละคร

1.จี้ แมวเหมียวที่ชอบกินและนอน กลัวฟ้าผ่าและแมวหรือสุนัขที่ตัวใหญ่กว่า
2.โยเฮ เด็กชายอายุ 4 ปี ดื้อซนชอบเล่นกับจี้เป็นคนที่ตั้งชื่อให้กับจี้
3.แม่ เป็นแม่บ้านที่คอยจัดการกับจี้เมื่อจี้ดื้อ
4.พ่อ เป็นนักออกแบบสร้างสรรค์โฆษณา
รายชื่อตอน

21 ไปตรวจสุขภาพ
53 ฉีดวัคซีน
ผู้ให้เสียงพากย์

จี้ โดย ซะโตมิ โคโรงิ
โยเฮ โดย เอ็ตสึโกะ โคซะกุระ
พ่อ โดย ฮิเดโนบุ คิอุจิ
แม่ โดย โนริโกะ ฮิดากะ
จี้ โดย วิภาดา จตุยศพร
โยเฮ โดย อรุณี นันทิวาส
พ่อ โดย ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี
แม่ โดย ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ
บีสต์บัสเตอส์

วิดีโอเกม ค.ศ. 1989
| บีสต์บัสเตอส์ |
| --- | --- |
ใบปลิวเวอร์ชันอเมริกาเหนือ
ผู้พัฒนา: ฮามาจิ, ปะปา และทีม, อิมเมจส์ดีไซน์
ผู้จัดจำหน่าย: เอสเอ็นเค, ยู.เอส. โกลด์, แอ็กติวิชัน
ออกแบบ: มิตซูโซะ.ไอ, เค็ง, มูโรโมโตะ, ซากาอิ, มิโอชิ, มาเอดะ, ฟูจิวาระ
เครื่องเล่น: อาร์เคด, คอมโมดอร์อามิกา, อาตาริ เอสที
วางจำหน่าย: ค.ศ. 1989 (อาร์เคด), ค.ศ. 1990 (คอมโมดอร์อามิกา, อาตาริ เอสที)
แนว: เกมยิงที่ไม่ต้องเดิน
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว, ผู้เล่นสูงสุด 3 คนพร้อมกัน
บีสต์บัสเตอส์ (ญี่ปุ่น: ビーストバスターズ; อังกฤษ: Beast Busters) เป็นเกมอาร์เคดแนวเกมยิงที่ไม่ต้องเดินที่เปิดตัวโดยบริษัทเอสเอ็นเคใน ค.ศ. 1989 และพอร์ตสู่ระบบคอมโมดอร์อามิกา รวมถึงอาตาริ เอสที ใน ค.ศ. 1990
รูปแบบการเล่น

ในเกมดังกล่าว ผู้เล่นจะควบคุมหนึ่งในสามทหารอาสาที่ชื่อจอห์นนี จัสติซ, พอล แพทริออต และแซมมี สเตตลี ซึ่งต้องยิงหาทางออกจากเมืองที่ถูกบุกรุกโดยอันเดด เครื่องอาร์เคดดั้งเดิมอนุญาตให้มีผู้เล่นสูงสุดสามคนเล่นเกมพร้อมกัน ส่วนปืนถูกติดตั้งเข้ากับเครื่องและดูเหมือนปืนกล ผู้เล่นสามารถรับพาวเวอร์-อัป ได้หลายครั้งในแต่ละด่านเพื่อช่วยพวกเขาในการต่อสู้ เช่น จรวด, ระเบิดมือ, เกราะ, เฮลธ์แพ็ก และกระสุน
เกมดังกล่าวมีเจ็ดตอนให้ผู้เล่นยิงตลอดรอดฝั่ง ในระหว่างด่าน ผู้เล่นจะได้เห็นคัตซีนที่อธิบายเหตุการณ์การบุกรุกของซอมบีที่ครอบงำเมือง แต่ละด่านมีบอสย่อยและบอสสุดท้ายที่ต้องเอาชนะ ทั้งหมดนั้นมี 2 รูปแบบให้กำจัด เกมดังกล่าวขึ้นชื่อว่ามีบอสที่ไม่ธรรมดา เช่น ซอมบีพังก์ที่กลายพันธุ์เป็นสุนัข หรือรถจี๊ปที่เริ่มมีชีวิตขึ้นมา รวมถึงมีด่านหนึ่งจบลงด้วยกองทหารอาสาที่ต้องช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ซีไอเอหญิงจากบอสของด่านนั้น
การตอบรับ

ในประเทศญี่ปุ่น เกมแมชชีนได้ระบุในฉบับวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1990 ของพวกเขาว่าบีสต์บัสเตอส์เป็นหน่วยอาร์เคดแบบตั้งตรงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดแห่งปี
เกมดังกล่าวมีการเปรียบเทียบกับโอเปอเรชันธันเดอร์โบลต์, ไลน์ออฟไฟเออร์ และเมคาไนด์แอตแทกของเอสเอ็นเคเอง ส่วนนิตยสารเอซีอีได้ตอบรับในเชิงบวกต่อธีมและเรื่องราวสยองขวัญของเกม โดยกล่าวถึงเกมนี้ว่าเป็นโอเปอเรชันวูล์ฟพบสแพลตเทอร์เฮาส์
ตามที่พอล เธอโร เผย ไมเคิล แจ็กสัน ได้เป็นเจ้าของเครื่องอาร์เคดบีสต์บัสเตอส์ และมักจะนำเครื่องไปกับเขาด้วยการเดินทางโดยเครื่องบินคาร์โก
ภาคแยกและภาคต่อ

ภาคต่อที่มีชื่อว่าบีสต์บัสเตอส์: เซคันด์ไนต์แมร์ ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1999 สำหรับระบบไฮเปอร์นีโอจีโอ 64
ส่วนเกมภาคแยกในระบบมือถือมีชื่อว่าดาร์กอามส์: บีสต์บัสเตอร์ เปิดตัวใน ค.ศ. 1999 สำหรับนีโอจีโอพอกเกตคัลเลอร์ในรูปแบบของเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
และบีสต์บัสเตอส์ฟีเจอริงเคโอเอฟได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2014 สำหรับระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ โดยสิ้นสุดการให้บริการในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2015
ดูเพิ่ม

เลเซอร์โกสต์
แหล่งข้อมูลอื่น

Beast Busters at Hall of Light Amiga database
Beast Busters ที่ MobyGames
บีสต์บัสเตอส์เป็นเกมยิงที่ไม่ต้องเดิน ที่ผู้เล่นต้องยิงเหล่าซอมบี
พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ

| --- | --- |
พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ

ก่อตั้ง: พ.ศ. 2544
ที่ตั้ง: เมืองอิชิโนมากิ จังหวัดมิยางิ
พิกัดภูมิศาสตร์: 38°25′47″N 141°18′38″E﻿ / ﻿38.429631°N 141.31069°E﻿ / 38.429631; 141.31069
เว็บไซต์: www.man-bow.com/manga/
พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ (อังกฤษ: Ishinomori Manga Museum, ญี่ปุ่น: 石ノ森萬画館) คือ พิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้งานเขียนมังงะของโชตาโร อิชิโนโมริ ตั้งอยู่หน้าอ่าวของมหาสมุทรแปซิฟิก บนเกาะนากาเซะ หรือเกาะมังงัตตัง เมืองอิชิโนมากิ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544
เหตุการณ์สึนามิ

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนสันทรายใกล้ปากแม่น้ำ ในวันที่เกิดเหตุการณ์สึนามิ ชั้นแรกของพิพิธภัณฑ์ถูกน้ำท่วมจนถึงใกล้เพดาน ผลิตภัณฑ์และร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้ความเสียหาย ชั้นที่สอง เป็นชั้นต้นฉบับบนจอแสดงผลได้รับความเสียหาย ชั้นที่สามไม่ได้รับความเสียหายมากนัก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถูกปิดในระยะยาว ในถนน Ishinomaki Manga กลุ่มอนุสาวรีย์ของร่างกาย ซึ่งได้รับการจัดตั้งสองตัว "Kikaida" "ทะเล Jetter Kaito" ถูกคลื่นสินามิพัดหายไป งบประมาณการปรับปรุงได้รับการอนุมัติจากสภาเทศบาลเมืองในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555
แหล่งข้อมูลอื่น

(ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการ
พิพิธภัณฑ์อิชิโนโมริหลังเหตุการณ์สึนามิ
นิจิเร็ง

พุทธศาสนานิจิเร็ง (ญี่ปุ่น: 日蓮系諸宗派, นิจิเร็ง-เคอิ โช ชูฮะ) เป็นหนึ่งในนิกายทางมหายานของพุทธศาสนา ที่ยึดตามคำสอนของ พระสงฆ์ชาวญี่ปุ่นชื่อ พระนิจิเร็ง (ค.ศ. 1222– ค.ศ. 1282) รูปแบบของศาสนาพุทธนิกายนี้มีอิทธิพลอย่างมากต่อสังคมญี่ปุ่นหลายช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ นิจิเร็งโชชูจะเชื่อใน คัมภีร์ สัทธรรมปุณฑริกสูตร และเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนมีธรรมชาติพุทธะอยู่ในชีวิตของแต่ละคนอยู่แล้ว จึงทำให้มนุษย์ทุกคนสามารถบรรลุพุทธภาวะได้ในช่วงชีวิตนี้ ซึ่งพระนิจิเร็ง ได้เห็นความเบี่ยนเบนทางคำสอนของ มหายานในสมัยนั้น นิกายนิจิเร็งมีแตกแยกออกเป็นหลาย ๆ นิกายย่อยและลัทธิต่าง ๆ อีกมากมาย อีกทั้งยังมีแยกออกเป็นกลุ่มศาสนาใหม่มากมาย โดยบางนิกายจะใช้บทสวดเดียวกัน แต่จะมีความแตกต่างในการปฏิบัติ และคำสอน ผู้นับถือนิกายนิจิเร็งจะเชื่อว่าการปฏิบัติธรรมจะสามารถนำพาความสุข และสันติสุขมาสู่โลก
พระนิจิเร็งไดโชนิง ผู้ก่อตั้ง

ตั้งแต่อายุได้ 16 ปี ถึง 32 ปี พระนิจิเร็งไดโชนิงได้ศึกษาหลักธรรมคำสอนต่าง ๆ นับไม่ถ้วนในประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะที่ ภูเขาฮิเออิ และภูเขาโคยะ โดยในช่วงเวลานั้นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาในญี่ปุ่นอยู่ เมือง นาระ และ เกียวโต พระนิจิเร็งไดโชนิงได้ประกาศว่า คำสอนที่ถูกต้องแท้จริงของพระพุทธเจ้าพระศากยมุนีพุทธะ คือ พระสัทธรรมปุณฑริกสูตร หรือ นัมเมียวโฮเร็งเงเคียว ตลอดช่วงชีวิตของพระนิจิเร็งไดโชนิง ได้ทำการโต้วาทีธรรม และโจมตีหักล้างคำสอนของศาสนาพุทธนิกายอื่น ๆ ในประเทศญี่ปุ่น ว่าเป็นคำสอนนอกรีต และไม่ใช่คำสอนที่แท้จริงของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะกับ นิกายสุขาวดี และ นิกายเซ็น ซึ่งสมัยนั้นเป็นนิกายที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อสังคมญี่ปุ่น ท่านได้เขียนหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ ริชโซ อันโคคุรอน หรือการยึดถือคำสอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ เมื่อ ค.ศ. 1260 เพื่อยื่นเสนอต่อรัฐบาลทหารคามาคูระซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของผู้สำเร็จราชการลำดับที่ 5 โฮโจ โทขิโยริ
ใจความหนังสือเสนอให้ใช้พุทธศาสนาเป็นกฎหมาย และเรียกร้องให้รัฐบาลและชาวญี่ปุ่นเลิกนับถือและสนับสนุนคำสอนนิกายต่าง ๆ โดยเชื่อว่ารากฐานอันมั่นคงที่เกิดจากพุทธศาสนาที่แท้จริงจะทำให้ญี่ปุ่นสงบสุขและปลอดภัย เนื่องจากญี่ปุ่นในสมัยนั้นประสบปัญหานานัปการ ทั้งภัยธรรมชาติจากแผ่นดินไหวและพายุที่รุนแรง สภาพอากาศผิดธรรมชาติ โรคระบาด ข้าวยากหมากแพง ความระส่ำระสายแย่งชิงอำนาจภายใน และการคุกคามจากจักรวรรดิมองโกล โดยท่านเชื่อว่ามีต้นเหตุมาจากการนับถือคำสอนที่ผิดพลาด ส่งผลให้ประชาชนและผู้ปกครองประเทศมีแนวคิดและดำเนินชีวิตผิดพลาดและขาดจริยธรรมอันถูกต้อง เทพยดาที่คุ้มครองประเทศล้วนหนีจากไป และเปิดโอกาสให้ปิศาจร้ายเข้ามาแทนที่ แต่รัฐบาลทหารคามาคูระปฏิเสธข้อเรียกร้องของท่านทุกครั้งที่ท่านยื่นหนังสือฉบับนี้ ท่านจึงปลีกตัวจากคามาคูระและเริ่มเตรียมรากฐานการเผยแผ่ธรรมสู่ประชาชนต่อไป
นิกายย่อย

ในปัจจุบัน ศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็งนั้น ไม่ใช่นิกายเดี่ยว ๆโดยได้มีการแยกเป็นนิกายย่อย ๆ ออกไป หลังจากการดับขันธ์ของ พระนิจิเร็ง โดยก่อนการดับขันธ์ พระนิจิเร็ง ได้แต่งตั้ง พระสงฆ์อาวุโส 6 รูป เพื่อให้ทำหน้าที่เผยแผ่คำสอนต่อไปในอนาคต ประกอบด้วย พระนิชโช (日昭), พระนิชิโร (日朗), พระนิโค (日向), พระนิตโช (日頂), พระนิชิจิ (日持), และ พระนิกโค (日興) แต่ว่า พระนิชิจิ ได้เดินทางไปยังต่างประเทศและไม่ได้รับข่าวของท่านอีกเลย และพระนิตโชในภายหลังได้มาเป็นศิษย์ของพระนิกโค
สาเหตุของการแตกแยกนิกายต่าง ๆ นั้นมีหลายประการ อาทิเช่น การแตกแยก การตีความคำสอนที่ผิดเพี้ยนไปของบางนิกาย เป็นต้น พูดได้ว่า พระสงฆ์อาวสุโสมีความเข้าใจในคำสอนของพระนิจิเร็งในรูปแบบที่แตกต่างกัน และพระสงฆ์อาวุโสบางรูป ได้ปฏิบัติธรรมที่เบี่ยนเบนไปจากคำสอนของพระนิจิเร็ง ส่งผลให้ พระนิกโค ซึ่งเห็นความผิดพลาดนี้ได้เดินทางออกจาก วัดคุอนจิ ในปี ค.ศ. 1289 โดยได้กล่าวว่า พระนิโค และพระสงฆ์รูปอื่น ๆ กำลังไปในทางที่นอกรีต และผิดจากที่พระนิจิเร็งสอน ซึ่งทำให้พระนิกโคไม่อาจยอมรับได้
วัดคุอนจิในปัจจุบันเป็นวัดศุนย์กลางของ นิกายนิจิเร็งชู ซึ่งเป็นหนึ่งในสองนิกายที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งดำเนินการโดยพระสงฆ์อาวุโสองค์อื่น ๆ ส่วนพระนิกโคได้เดินทางไปยังภูเขาไฟฟูจิ และตั้งเป็น วัดไทเซขิจิ ซึ่งเป็นวัดใหญ่ของนิกายนิจิเร็งโชชู ในปัจจุบัน ซึ่งพระนิกโคได้สร้างขึ้นหลังจากเดินทางออกมาจากวัดคุอนจิ ในปี ค.ศ. 1290
สำหรับนิกายอื่น ๆ นอกจากสองนิกายนี้นั้น มีมากมายอาทิเช่น ฮอกเกะชู, ฮนมน บัตสุริว ชู และ เคมปนฮอกเกะชู และยังมีศาสนาใหม่ ๆ ที่ยึดบทสวดหรือคำสอนบางส่วนของพระนิชเรนก็มี อาทิเช่น เรยูไค, ชิโร โคเซอิ ไค และ นิปปอนซัน เมียวโฮจิ ซังฮะ ซึ่งแยกมาจาก นิกายนิจิเร็งชู และยังมี โซกา งัคไค หรือ สมาคมสร้างคุณค่า , โชชินไคอิ และ เคนโชไค ซึ่งได้แยกออกมาจาก นิจิเร็งโชชู
นิกายย่อย > นิกายต่าง ๆ

นิจิเร็งโชชู - นิกายสายของพระนิกโค ที่ยึดตามคำสอนและการปฏิบัติแบบพระนิจิเร็งดั้งเดิม จัดเป็นหนึ่งในนิกายหัวรุนแรง
นิจิเร็งชู - นิกายสายของพระสงฆ์อวุโสรูปอื่น ๆ
ฮนมน บุตสึริว ชู
เคมปน ฮอกเกะ
ฮอกเกะชู
ฮนมน ฮอกเกะ
นิจิเร็งฮอนชู
นิจิเร็งชู ฟูจิ-ฟุเซะ-ฮะ
ฮอกเกะ นิจิเร็งชู
ฮอมปะ นิจิเร็งชู
ฮอนเกะ นิจิเร็งชู
ฟุจิ-ฟุเซะ นิจิเร็งคนมน ชู
ฮอนเกะ นิจิเร็งชู
โชโบะ ฮอกเกะ ชู
ฮนมน เคียวโอะ ชู
นิจิเร็ง โคมน ชู
นิกายย่อย > นิกายใหม่ ๆ

เรอิยูไค
ริชโช โคเซอิ ไค
นิปปอนซัน เมียวโฮจิ
โคคูชูไคอิ
โชชินไคอิ
ฟูจิ ไทเซขิจิ เคนโชไค
ฮนมนโชชู
นิกายย่อย > ลัทธิฆราวาส

โซกา งัคไค หรือ สมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย
คำสอนและการปฏิบัติ

นิกายนิจิเร็งส่วนใหญ่จะมีคำสอนคล้ายคลึงกับนิกายเทียนไท้  ที่ยึดสัทธรรมปุณฑริกสูตรเป็นพระสูตรหลักเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งคำสอนของพระศากยมุนีเป็น 5 ช่วง หรือลักษณะคำสอน 4 ประการ แต่เทียนไท้จะประนีประนอมมากกว่า เช่น นิกายนิชเรนโชชู จะรับคำสอนของนิกายเทียนไทเในเรื่อง หนึ่งขณะจิตสามพัน (一念三千: Ichinen Sanzen) และ ความจริงสามประการ (三諦: Santai)
พระนิจิเร็ง ได้เขียนจดหมายถึงศิษย์ และคำสอนต่าง ๆ ไว้ ซึ่งถูกรวบรวมไว้เป็นบทธรรมนิพนธ์ ซึ่งยังมีบอกถึงวิถีการปฏิบัติของผู้นับถือ และมุมมองในคำสอนของตัวพระนิชเรนเองลงในจดหมายเหล่านี้อีกด้วย ซึ่งใช้สำหรับการศึกษาธรรมของผู้นับถือ ซึ่งเรียกว่า โกโช่ หรือ บางนิกายเรียกว่า โก-อิบุน ซึ่งมีมากกว่า 700 ฉบับ ซึ่งบางฉบับนั้นสมบูรณ์ครบถ้วน แต่บางฉบับก็เป็นเพียงเศษกระดาษ ซึ่งได้ถูกเก็บรักษาสืบทอดมานับศตวรรษ โดยการรวบรวม และการคัดลอก และยังมีหลายฉบับที่เป็นต้นฉบับ ซึ่งส่วนมากตัวต้นฉบับนั้นจะถูกรวมรวมไว้ที่วัดไทเซขิจิ ซึ่งเป็นศุนย์กลางของ นิกาย นิจิเร็งโชชู บางฉบับมีเป็นภาษาอังกฤษซึ่งถูกแปลโดยชาวต่างชาติ หรือชาวเอเชียที่รู้ภาษาญี่ปุ่น
นิกายนิจิเร็งในประเทศไทย

ในประเทศไทยนั้น นิกายนิจิเร็งถูกเผยแพร่เข้ามาพร้อมกับชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาตั้งรกรากหรือมาประจำสำนักงานสาขาในยุคแรกเริ่มพัฒนาอุตสาหกรรมของไทย ซึ่งมีการนำเข้ามาหลายนิกาย ทั้ง นิจิเร็งโชชู นิจิเร็งชู นิจิเร็งฮนมน และ โซกา งัคไค เป็นต้น แต่ที่เด่นชัดและใหญ่ที่สุดคือ นิจิเร็งโชชู และ โซกา งัคไค ซึ่งนิกายนิจิเร็งโชชูนั้น ถูกเผยแพร่เป็นครั้งแรกโดยสมาคมโซกา งัคไค ภายใตการนำของประธานสมาคม นายไดซาขุ อิเคดะ และได้ก่อตั้ง สมาคมธรรมประทีป โดยมอบหมายให้ดร. พิภพ ตังคณะสิงห์ เป็นนายกสมาคมอย่างเป็นทางการ ดร.พิภพ นี้ก็ยังได้รับมอบหมายให้เป็นหนึ่งในคณะผู้แปลบทธรรมนิพนธ์ของพระนิจิเร็ง เป็นภาษาไทยอีกด้วย อย่างไรก็ตามในภายหลัง นิกายนิจิเร็งโชชู ได้ทำการคว่ำบาตร โซกางัคไค หรือ สมาคมสร้างคุณค่า ส่งผลให้ผู้นับถือในประเทศไทยได้แยกออกเป็น 2 ฝ่ายด้วยเช่นกัน โดย สมาคมธรรมประทีป เป็นของนิกายนิจิเร็งโชชู และผู้นับถือส่วนใหญ่ได้ออกไปตั้งสมาคมใหม่ขึ้น โดยใช้ชื่อว่า "สมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย" และเชื่อมโยงกับเครื่อข่ายสมาคมโซกา งัคไค สากล (เอสจีไอ) ร่วมกับสมาชิกส่วนใหญ่ของประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก
แหล่งข้อมูลอื่น

Kempon Hokke Shu U.S. site เก็บถาวร 2015-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nichiren Shoshu's English website
Nichiren Shu official website เก็บถาวร 2017-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nichiren's Coffeehouse interfaith directory เก็บถาวร 2010-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Soka Gakkai International
Nichiren Buddhist Association of America
ReligionFacts.com on Nichiren Buddhism เก็บถาวร 2014-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Contains some inaccuracies; e.g., the photo of an altar is not of a Nichiren Shoshu one.
Reiyukai Japan เก็บถาวร 2013-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน and Reiyukai America
Nichiren Shu in Italy and the rest of Europe เก็บถาวร 2011-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Honmon Butsuryushu italian official web site เก็บถาวร 2014-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Honmon Butsuryushu japanese official web site
บุนนาค สิงห์ประเสริฐ

| บุนนาค สิงห์ประเสริฐ |
| --- | --- |
ตัวละครใน กัปตันซึบาสะ
บุนนาค สิงห์ประเสริฐ
ปรากฏครั้งแรก: กัปตันซึบาสะ ภาคเยาวชนโลก
ประวัติ
ญาติ: สามพี่น้องกรสวัสดิ์ (ลูกทีม) นายสมาน (ผู้จัดการทีม)
สัญชาติ:  ไทย
ข้อมูล
วันเดือนปีเกิด: 17 ตุลาคม
ส่วนสูง: 182 ซม.
น้ำหนัก: 77 กก.
สถานภาพ: นักมวยไทย กัปตันทีมชาติไทย (ชุดเยาวชน) กองหลังทีมชาติไทย (ชุดเยาวชน) นักฟุตบอลสโมสรอัตเลติโกเดมาดริด
โอโซระ ซึบาสะ, บุนนาค สิงห์ประเสริฐ และ สามพี่น้องกรสวัสดิ์ บนปกหนังสือการ์ตูนกัปตันสึบาสะ (ภาคเยาวชนโลก)  เล่ม 5 ฉบับภาษาไทย
บุนนาค สิงห์ประเสริฐ (ญี่ปุ่น: ブンナーク・シンプラサート; อังกฤษ: Bunnaak Singprasert) หรือ บุญนาค เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องกัปตันซึบาสะ ซึ่งเป็นกัปตันทีมชาติไทยผู้ประยุกต์ใช้วิชามวยไทยของตนเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลในตำแหน่งกองหลัง โดยมีสามพี่น้องกรสวัสดิ์ (ชนะ, สกุล, ฟ้าลั่น) ผู้ประยุกต์ใช้วิชาเซปักตะกร้อมาใช้ในกีฬาฟุตบอลร่วมทีมด้วยเช่นกัน
บุนนาค เป็นกัปตันทีมชาติไทยสวมเสื้อหมายเลข 4 (ประจำตำแหน่งกองหลัง) อยู่สังกัดสโมสรฟุตบอลอัตเลติโกเดมาดริด ของสเปน ไว้ทรงผมแบบเดียวกับโรแบร์โต บัจโจ ซึ่งเป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
บุนนาค น่าจะมีต้นแบบมาจาก ตะวัน ศรีปาน อดีตนักฟุตบอลกองกลางทีมชาติไทย ที่ไว้ทรงผมแบบเดียว เมื่อครั้งที่แข่งขันฟุตบอลรายการ U19 ชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศอินโดนีเชีย ซึ่งครั้งนั้น ทีมชาติไทย พบกับ ทีมชาติญี่ปุ่น ในรอบแบ่งกลุ่มซึ่งไทย สามารถเอาชนะญี่ปุ่นไปได้ 2-0 ประตู
ประวัติ

ในการแข่งขันรอบคัดเลือกโซนเอเชีย ระหว่างทีมชาติไทย กับทีมชาติญี่ปุ่น บุนนาค สิงห์ประเสริฐ ได้เข้าปะทะกับ โอโซระ ซึบาสะ ตัวเอกของเรื่องอย่างรุนแรงจนได้รับบาดเจ็บทั้งคู่ (สึบาสะ เป็นฝ่ายถูกหามส่งรักษาตัว ในขณะที่บุนนาค ยังคงอยู่ในสนามต่อไป) แต่ภายหลังก็ไม่สามารถเอาชนะทีมชาติญี่ปุ่นได้ (5 ประตูต่อ 4 - ที่สนามกีฬาแห่งชาติ ประเทศญี่ปุ่น)
หลังจากเสร็จสิ้นการแข่งขัน บุนนาคและสามพี่น้องกรสวัสดิ์ได้อวยพรให้ทีมชาติญี่ปุ่นของสึบาสะสามารถเข้าแข่งขันได้รับชัยชนะฟุตบอลโลกต่อไป และจากการแข่งขันในครั้งนั้น ทำให้โอโซระ สึบาสะ ตระหนักถึงความแข็งแกร่งของทีมฟุตบอลเอเชียมากขึ้นกว่าเดิม
แนวคิดการออกแบบ

ในต้นเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 ก่อนการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย รอบ 12 ทีมสุดท้าย ระหว่างทีมชาติไทยและทีมชาติญี่ปุ่น ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน โยอิจิ ทะกะฮะชิ ผู้เขียนการ์ตูนเรื่องนี้ได้เดินทางมาประเทศไทย และได้เขียนการ์ตูนเกี่ยวกับการแข่งขันครั้งนี้เพื่อให้เป็นที่ระลึก ได้เปิดเผยว่า แท้ที่จริงแล้ว ตัวละครบุนนาคมิได้มีต้นแบบมาจากบุคคลใด ๆ ที่มีตัวตนจริง หากแต่ต้องการสร้างตัวละครที่มีจุดเด่น และเป็นตัวแทนความเป็นไทยได้ ก็เลยคิดตัวละครที่เคยเป็นนักมวยไทย และนักตะกร้อกลายเป็นนักฟุตบอล ส่วนการตั้งชื่อก็นำมาจากชื่อของคนไทยทั่วไปแล้วนำมาผสมกัน โดยไม่รู้ว่าเป็นชื่อของตระกูลชั้นสูง (ตระกูลบุนนาค) ของไทยแต่อย่างใด
การปรากฏตัวในสื่ออื่น

บุนนาค, สามพี่น้องกรสวัสดิ์ ซึ่งเป็นนักฟุตบอลทีมชาติไทย ได้มีบทในเกม Captain Tsubasa J: Get In The Tomorrow (ญี่ปุ่น: キャプテン翼J GET IN THE TOMORROW) ของเครื่องเพลย์สเตชัน โดยมีท่าไม้ตายที่ต้องมีตัวละครอยู่ครบถึงจะใช้ได้อยู่หลายท่า และนอกเหนือไปจากบทบาทที่มีอยู่ในหนังสือการ์ตูน นั่นคือ ทั้ง บุนนาค และ สามพี่น้องกรสวัสดิ์ ทั้งหมดต่างได้รับเลือกให้เป็นตัวละครหลักของ ดรีมทีม ซึ่งเป็นทีมที่มีความแข็งแกร่งมากที่สุดทีมหนึ่งของเกม
ดูเพิ่ม

กัปตันสึบาสะ
รายชื่อตัวละครการ์ตูนเรื่องกัปตันสึบาสะ
โอโซระ ซึบาสะ
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "บุนนาค สิงห์ประเสริฐ" (อังกฤษ)
| ด ค กตัวละครที่เป็นนักมวยไทย |
| --- | --- |
ชาวไทย:  เกรียงอาจ • ครุฑ • ฉ่ำอุรา • ชูชัย • ชูร่า • ธีรวิทย์ • บุนนาค • พยัคฆ์ • สกัด • สามชาย • สามารถ • สิงห์ศักดิ์ • หัวใจ • อากาศ • อาดอน • อาภาไชย • ธานี • แอนน์ • เทียน • มะลิวัลย์ • เก้าล้าน •  ไอราวัณ
ชาวตะวันออก:  เคนอิจิ ชิราฮามะ • โจ ฮิงาชิ • ซาโนะ มิทสึรุ • ซาวามูระ • ฟุคามิ โก • มาโมรุ •  โก ฮิบิกิ •  ชิราโตะ •  เฟย์
ชาวตะวันตก:  แจ็กซ์ • แซ็ค • บรูซ เออร์วิน • โรเบิร์ต "R.J." เจมส์ • แอนน์ •  คิง • จันนี่ •  แบรด เบิร์นส์ • ลูซซูเรีย
ไม่ระบุสัญชาติ:  แดร๊กคิวล่าแมน • พัมพุต • โมคุจิน • อันโนว์
อื่นๆ: คาเมนไรเดอร์อิมเพอเรอร์ • ลุมพินีกันดั้ม • เกคิไวโอเล็ต • อุลตร้าแมนมิลเลเนี่ยม
ดูเพิ่ม: มวยไทย • มวยไทยในวัฒนธรรมประชานิยม • ตัวละครที่เป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์
 หมวดหมู่
| ด ค กตัวละครชาวไทยในวิดีโอเกม |
| --- | --- |
 ชูร่า  บุนนาค สิงห์ประเสริฐ  พยัคฆ์ สิทธิพิทักษ์  เวก้า  สกัด  สามชาย ต้มยำกุ้ง  หัวใจ  อาดอน  ไอราวัณ  ไลฟ์วีเวอร์  อรุณี  อารักษ์ นิรันดร์  ฟ้าคำราม  วิษณุ อิสา กาแล็กซี่  สยาม  วอร์ไทเกอร์ 
  หมวดหมู่
ฟุตบอลโรงเรียนมัธยมปลายชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่น 2023

| --- | --- |
ประเทศ: ญี่ปุ่น
วันที่แข่งขัน: 28 ธันวาคม ค.ศ. 2023 – 8 มกราคม ค.ศ. 2024
จำนวนทีม: 48
ชนะเลิศ:  (4th title)
จำนวนนัด: 47
จำนวนประตู: 146 (3.11 ประตูต่อนัด)
จำนวนผู้ชม: 55,000 (1,170 คนต่อนัด)
ฟุตบอลโรงเรียนมัธยมปลายชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่น 2023 (อังกฤษ: 2023 All Japan High School Soccer Tournament, ญี่ปุ่น: 第102回全国高等学校サッカー選手権大会; All Japan JFA 102nd High School Soccer Tournament) เป็นการแข่งขันฟุตบอลโรงเรียนมัธยมปลายชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่น ครั้งที่ 102 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับมัธยมศึกษาตอนปลายประจำปีของประเทศญี่ปุ่น โดยมีโรงเรียนที่ผ่านรอบคัดเลือกประจำจังหวัดทั้งหมด 48 แห่ง
โรงเรียนโอคายามะ กาคุเกคัง จากจังหวัดโอกายามะ เป็นทีมที่ชนะครั้งล่าสุด ด้วยการชนะโรงเรียนฮิกาชิยามะของจังหวัดเกียวโตในรอบชิงชนะเลิศปี ค.ศ. 2022 ด้วยคะแนน 3–1 กลายเป็นโรงเรียนมัธยมแห่งแรกจากจังหวัดโอกายามะที่จะชนะเลิศการแข่งขันรายการนี้ พวกเขาคว้าแชมป์ได้แม้จะไม่ได้เล่นในระดับสูงสุดของระบบลีกเยาวชนของญี่ปุ่น โดยจบฤดูกาลที่แล้วในฐานะทีมกลางตารางในลีกชูโกกุปรินซ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเก้าลีกระดับภูมิภาคที่ประกอบขึ้นเป็นดิวิชัน 2
ในครั้งนี้โรงเรียนมัธยมปลายอาโอโมริ ยามาดะ จากจังหวัดอาโอโมริ ได้รับรางวัลชนะเลิศ โดยเอาชนะโรงเรียนมัธยมปลายโอมิจากจังหวัดชิงะ ด้วยคะแนน 3-1 ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ ในสนามกีฬาแห่งชาติโตเกียว ซึ่งนี่เป็นการคว้าแชมป์สมัยที่ 4 ใน 8 ปีหลังของพวกเขา หลังได้แชมป์มา 3 สมัยก่อนหน้านี้ ในปี 2016, 2018 และ 2021
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website – JFA (Japan Football Association)
ภาษาอามามิ

| ภาษาอามามิ |
| --- | --- |
ประเทศที่มีการพูด: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: หมู่เกาะอามามิ
ชาติพันธุ์: รีวกีว
ตระกูลภาษา: ญี่ปุ่น  รีวกีวรีวกีวเหนือภาษาอามามิ
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
ภาษาอามามิ (ญี่ปุ่น: 奄美語) มีผู้พูดราว 130,000 คน ในเกาะอามามิ ทางใต้ของเกาะเกียซุ เป็นภาษาตระกูลรีวกีว ใกล้เคียงกับภาษาโอกินาวะ
บาฮามุตลากูน

| บาฮามุตลากูน |
| --- | --- |

ผู้พัฒนา: สแควร์
ผู้จัดจำหน่าย: สแควร์
กำกับ: คาซูชิเงะ โนจิมะ
อำนวยการผลิต: ทาดาชิ โนมูระ
เขียนบท: โมโตมุ โทริยามะ
แต่งเพลง: โนริโกะ มัตสึเอดะ
เครื่องเล่น: ซูเปอร์แฟมิคอม
วางจำหน่าย: ญี่ปุ่น: 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996
แนว: เล่นตามบทบาททางยุทธวิธี
รูปแบบ: ผู้เล่นเดี่ยว
บาฮามุตลากูน (ญี่ปุ่น: バハムートラグーン; อังกฤษ: Bahamut Lagoon) เป็นเกมเล่นตามบทบาททางยุทธวิธีจากประเทศญี่ปุ่นที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทสแควร์สำหรับซูเปอร์แฟมิคอม และวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996
บาฮามุตลากูนได้วางจำหน่ายบนเวอร์ชวลคอนโซลที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2009 สำหรับเครื่องวี และในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 สำหรับวียู
รูปแบบการเล่น

รูปแบบการเล่นของบาฮามุตลากูนผสมการต่อสู้แบบวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทตามกริด 2 มิติ เข้ากับการต่อสู้แบบผลัดกันเล่น ผู้เล่นมีความสามารถในการเลี้ยงและทำศึกมังกรเพื่อต่อสู้เคียงข้างกับตัวละครอื่น ๆ ของผู้เล่น ผู้เล่นมีกลุ่มของสี่ตัวละครในการต่อสู้ และผู้เล่นมีผู้นำกลุ่มที่แตกต่างกันหกคนที่พวกเขาสามารถเลือกได้ หัวหน้ากลุ่มแต่ละคนมีมังกรซึ่งสามารถพัฒนาเป็นประเภทต่าง ๆ ได้โดยป้อนอาวุธ, เกราะ, เครื่องประดับ และไอเทม การให้อาหารมังกรที่พวกมันชอบจะเพิ่มความภักดี และอาหารที่พวกมันไม่ชอบจะลดความภักดีลง แต่ผู้เล่นยังสามารถใช้อาหารที่มังกรไม่ชอบทำให้มังกรมีพลังมากขึ้น มังกรไม่ได้ถูกควบคุมโดยผู้เล่น แต่จะได้รับคำแนะนำทั่วไป เช่น “ไป!” หรือ “เดี๋ยวก่อน!”
โครงเรื่อง

ในโลกของโอเรลุส มีทวีปที่เรียกว่า "ลากูน" ลอยอยู่บนท้องฟ้า และสงครามกำลังคุกคามเมื่อราชอาณาจักรคาห์นาถูกรุกรานโดยจักรวรรดิแกรนเบลอส สิ่งนี้ทำให้กัปตันบีวแห่งหน่วยมังกรต่อสู้เพื่อขับไล่การรุกรานนี้ แต่หลังจากชัยชนะครั้งแรก คาห์นาถูกบุกรุก และบีว ตัวเอกเงียบของเกม ป็นผู้นำในการทัพต่อต้านจักรวรรดิแกรนเบลอส ส่วนในบทสนทนา ผู้เล่นสามารถเลือกระหว่างการตอบสนองที่จริงจังและประชดประชันเมื่อพูดในฐานะบีว