stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แตร์เดอโนซาเยอ
เพลงชาติยุคพรรคชุมนุมของชาวโตโก

ในช่วงสาธารณรัฐที่ 3 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเพลงชาติเป็น "l'UNITÉ NATIONALE". นี่คือเพลงชาติที่เขียนโดยพรรคแรลลี่ของชาวโตโก ซึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1979 ถึง ค.ศ. 1992 ได้แทนที่ "แตร์เดอโนซาเยอ" จนถึงในปี ค.ศ. 1992 เนื่องจากมีความกังวลว่าความรักชาติจะเท่ากับความจงรักภักดีต่อการชุมนุม
| เนื้อเพลงภาษาฝรั่งเศส | เนื้อเพลงภาษาเอเว | คำแปล |
| --- | --- | --- |
|  Écartons tout mauvais esprit qui gêne l'unité nationale. Combattons-le tout comme l'impérialisme. Les règlements de compte, la haine et l'anarchie Ne font que freiner la révolution. Si nous sommes divisés, l'ennemi s'infiltre Dans nos rangs pour nous exploiter. Refrain: A l'Union, l'Union, l'Union, Oh, Togolais! Nos ancêtres nous appellent. La Paix, la Paix, la Paix, Oh, Togolais! Nos aïeux nous l'ordonnent. N'oublions pas du tout l'appel historique du 30 août 69. Écoutons-le retentir à jamais. Notre voie de salut c'est le Rassemblement, Rassemblement de tous les Togolais Pour la grande victoire. Togolais debout! Portons haut le flambeau de l'Union! Refrain Écartons le mauvais esprit qui gêne l'Unité africaine. Écartons-le tout comme l'impérialisme. Les coups de canons et les coups de fusils Ne font que freiner l'élan de l'Afrique. De notre désunion l'impérialisme profite, Profite bien pour nous opposer. Refrain La Paix, la Paix, la Paix, Oh, Dieu! La Paix, La Paix pour l'Afrique! La Paix, la Paix, la Paix, Oh, Dieu! La Paix, La Paix pour l'Afrique! |  |  เรากำจัดวิญญาณชั่วร้ายคอยขัดขวางความสามัคคีของชาติทั้งปวง เราต่อสู้กับตนเพื่อจักรรดินิยม ชำระแค้น ชิงชัง และอนาธิปไตย เพียงแค่หยุดการปฏิวัติ หากเราแตกแยก ศัตรูจะเข้ารุกราน ในตำแหน่งของเราท่จะเอาผงประโยชน์ของเรา ประสานเสียง: สหภาพ สหภาพ สหภาพ โอ้ โตโก บรรพบุรุษเรียกหาพวกเรา สันติภาพ สันติภาพ สันติภาพ โอ้ โตโก บรรพบุรุษของเราสั่งสอนเรา 30 สิงหาคม 69 ไม่ลืมคำวิงวอนทางประวัติศาสตร์ทั้งปวง มาฟังเสียงด้วยกันตลอดไป การชุมนุม คือทางรอดของเรา การชุมนุมของชาวโตโกทั้งปวง ตืนเถิดโตโก เพื่อชัยชนะอันยิ่งใกญ่ ถือคบเพลิงแห่งสหภาพ ประสานเสียง เรากำจัดวิญญาณชั่วร้ายคอยขัดขวางความสามัคคีของชาติทั้งปวง ลัทธิจักรวรรดินิยมต้องสลายไป ลูหปืนใหญ่และลูกปืน เพียงแค่ลดแรงผลักดันของแอฟริกา ด้วยผลกำไรจากลัทธิจักรวรรดินิยมของเราต้องแตกสลาย จะต่อต้านผลประโยชน์มากมาย ประสานเสียง สันติภาพ สันติภาพ สันติภาพ โอ้ พระเจ้า แห่งสันติภาพ แอฟริกา เพื่อสันติภาพ สันติภาพ สันติภาพ สันติภาพ โอ้ พระเจ้า แห่งสันติภาพ แอฟริกา เพื่อสันติภาพ |
แหล่งข้อมูลอื่น

Togo: Salut à toi, pays de nos aïeux - Audio of the national anthem of Togo, with information and lyrics
Vocal version
MP3 version
แม่น้ำแอทะแบสกา

| --- | --- |
แม่น้ำแอทะแบสกา

แม่น้ำ

 แม่น้ำแอทะแบสกาในอุทยานแห่งชาติแจสเอร์ 


ต้นกำเนิดหลัก: ทุ่งน้ำแข็งโคลัมเบีย
 - ตำแหน่ง: อุทยานแห่งชาติแจสเปอร์
 - ระดับ: 
ปากแม่น้ำ: ทะเลสาบแอทะแบสกา
 - ระดับ: 


ความยาว: 1,231 km (765 mi) km (ข้อผิดพลาดนิพจน์: "," เป็นอักขระเครื่องหมายวรรคตอนที่ไม่รู้จัก mi)


    ลุ่มน้ำของแม่น้ำทางตะวันตกของแคนาดา    ลุ่มน้ำของแม่น้ำทางตะวันตกของแคนาดา   
แม่น้ำแอทะแบสกา (อังกฤษ: Athabasca River; ฝรั่งเศส: rivière Athabasca) เป็นแม่น้ำในประเทศแคนาดา มีต้นกำเนิดจากธารน้ำแข็งโคลัมเบียในทุ่งน้ำแข็งโคลัมเบีย ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติแจสเปอร์ในรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา แม่น้ำก่อให้เกิดน้ำตกแอทะแบสกาที่งดงาม ตั้งอยู่ทางต้นน้ำ ราว 30 km (19 mi) จากเมืองแจสเปอร์
แม่น้ำแซน

| แม่น้ำแซน |
| --- | --- |
แม่น้ำแซน บริเวณปารีส
แผนที่ภูมิประเทศของลุ่มแม่น้ำแซน
ชื่อท้องถิ่น: La Seine (ฝรั่งเศส)
ที่ตั้ง
ประเทศ: ฝรั่งเศส
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: Source-Seine
 
ปากน้ำ: ช่องแคบอังกฤษ (ฝรั่งเศส: La Manche)
 • ตำแหน่ง: เลออาฟวร์/Honfleur
 • พิกัด: 49°26′02″N 0°12′24″E﻿ / ﻿49.43389°N 0.20667°E﻿ / 49.43389; 0.20667
 • ระดับความสูง: 0 m (0 ft)
ความยาว: 777 km (483 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 79,000 km2 (31,000 sq mi)

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: เลออาฟวร์
 • เฉลี่ย: 560 m3/s (20,000 cu ft/s)
 
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: ลุ่มแม่น้ำแซน
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: Yonne, Loing, Eure, Risle
 • ขวา: Ource, Aube, Marne, Oise, Epte
แม่น้ำแซน (ฝรั่งเศส: Seine, เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [sɛn]) เป็นแม่น้ำสายหลักทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีสอีกด้วย แม่น้ำแซนเป็นแม่น้ำที่มีความยาว 777 กิโลเมตร เป็นแม่น้ำที่สำคัญในแอ่งปารีสในภาคเหนือของฝรั่งเศส มีต้นน้ำอยู่ที่คอมมูนซูร์สแซนซึ่งอยู่ห่างจากเมืองดีฌงในที่ราบสูงล็องก์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 30 กิโลเมตร ไหลผ่านปารีสและไหลลงสู่ช่องแคบอังกฤษที่เลออาฟวร์ (และอ็องเฟลอร์ในตลิ่งฝั่งซ้าย) แม่น้ำแซนสามารถเดินเรือสมุทรเข้าไปในฝั่งได้ไกลที่สุดถึงเมืองรูอ็องเป็นระยะทาง 120 กิโลเมตรจากทะเล ความยาวของแม่น้ำแซนกว่า 60 เปอร์เซนต์จนถึงแคว้นบูร์กอญ มีการเดินเรือเชิงพาณิชย์ และตลอดเกือบทั้งความยาวของแม่น้ำมีไว้สำหรับการสันทนาการด้านการพายเรือ และยังมีเรือเดินระยะสั้นให้บริการล่องเรือเที่ยวชมตลิ่งของแม่น้ำแซนในปารีส โดยพาชมอนุสรณ์สถานสำคัญ ได้แก่ อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส, หอไอเฟล, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ และ พิพิธภัณฑ์ออร์แซ
แฟร์ดีน็อง ฟ็อช
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แฟร์ดีน็อง ฟ็อช
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ แฟร์ดีน็อง ฟ็อช
วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ แฟร์ดีน็อง ฟ็อช
↑
↑
แบร์นาร์แห่งแกลร์โว

| แบร์นาร์แห่งแกลร์โว |
| --- | --- |
ภาพนักบุญแบร์นาร์ในหนังสือ “ประวัติย่อของนักพรตและอาราม” โดยอัลเฟรด เวสลีย์ วิสฮาร์ต ค.ศ. 1900
อธิการอาราม ธรรมสักขี และนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
เกิด: ราว ค.ศ. 1090 เมืองฟงแตน-แล-ดีฌง ในประเทศฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 20 สิงหาคม ค.ศ. 1153 (อายุ 62 - 63 ปี) แกลร์โว ในประเทศฝรั่งเศส
นิกาย: โรมันคาทอลิก  แองกลิคัน 
เป็นนักบุญ: 18 มกราคม ค.ศ. 1174  โดย สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3
วันฉลอง: 20 สิงหาคม
สัญลักษณ์: นักพรตในเสื้อขาวเฝ้าพระแม่มารีย์, สุนัขสีขาว
องค์อุปถัมภ์: นักพรตคณะซิสเตอร์เชียน เบอร์กันดี และอื่น ๆ
นักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โว (ฝรั่งเศส: Bernard de Clairvaux; อังกฤษ: Bernard of Clairvaux) เป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกที่เกิดราว ค.ศ. 1090 ที่เมืองฟงแตน-แล-ดีฌง (Fontaine-lès-Dijon) ในประเทศฝรั่งเศส และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1153 ที่แกลร์โว ในประเทศฝรั่งเศสเช่นกัน นักบุญแบร์นาร์เป็นอธิการอาราม (Abbot) ชาวฝรั่งเศสผู้มีบทบาทสำคัญในการปฏิรูปชีวิตอารามวาสีของคณะซิสเตอร์เชียน (Cistercian) หลังจากที่มารดาเสียชีวิตนักบุญแบร์นาร์ก็เข้าเป็นนักพรตสังกัดคณะซิสเตอร์เชียน สามปีต่อมาก็ถูกส่งไปก่อตั้งอารามใหม่ที่แบร์นาร์ตั้งชื่อว่า “Claire Vallée” (หุบเขาแกลร์) ที่เพี้ยนมาเป็น “Clairvaux” เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1115 แบร์นาร์เทศนาเรื่องความศรัทธาโดยตรงในฐานะผู้แทนของพระแม่มารีย์ ในปี ค.ศ. 1128 นักบุญแบร์นาร์ให้ความช่วยเหลือในสภาสังคายนาแห่งทรอยส์ (Council of Troyes) ในการสืบโครงสร้างของกฎของอัศวินเทมพลาร์ที่กลายมาเป็นอุดมคติของชนชั้นเจ้านายคริสเตียน
หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 2 สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1130 คริสตจักรก็เกิดความแตกแยกกัน พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสจึงทรงเรียกประชุมบาทหลวงฝรั่งเศสที่เอต็องป์ (Étampes) แบร์นาร์ได้รับเลือกให้เป็นผู้พิพากษาระหว่างพระสันตะปาปาต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1139 แบร์นาร์ก็มีส่วนช่วยในสภาสังคายนาลาเตรันครั้งที่ 2 (Second Council of the Lateran) แบร์นาร์ประณามการเทศนาของปีเตอร์ เอบลาร์ด (Peter Abelard) ต่อพระสันตะปาปาผู้เรียกประชุมสภาสังคายนาที่เซนต์ในปี ค.ศ. 1141 เพื่อไกล่เกลี่ยปัญหา ไม่นานหลังจากนั้นแบร์นาร์ก็ได้เห็นสาวกคนหนึ่ง ต่อมาเบอร์นาร์ดแห่งปีซาได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา หลังจากที่ช่วยประนีประนอมความแต่งแยกของคริสตจักร แบร์นาร์ก็ถูกเรียกตัวให้ช่วยต่อต้านความนอกรีต (heresy) ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1145 แบร์นาร์ก็เดินทางไปทางใต้ของฝรั่งเศส การเทศนาของท่านก็ช่วยสนับสนุนการต่อต้านความนอกรีตในบริเวณนั้น
หลังจากความพ่ายแพ้ของกองทัพคริสเตียนในการล้อมเมืองเอเดสซา (Siege of Edessa) สมเด็จพระสันตะปาปาก็มีพระบัญชาให้แบร์นาร์ไปเทศนาผู้ที่จะเดินทางไปร่วมสงครามครูเสดครั้งที่สอง ในบั้นปลายชีวิตเบอร์นาร์ก็ต้องได้รับความผิดหวังจากความล้มเหลวของสงครามครูเสดและความรับผิดชอบต่าง ๆ ที่ได้รับมอบหมาย แบร์นาร์ถึงแก่กรรมเมื่อมีอายุได้ 63 ปี หลังจากใช้เวลา 40 ปีในอาราม และเขาก็ยังเป็นนักพรตซิสเตอร์เชียนองค์แรกที่ถูกบันทึกในปฏิทินนักบุญ (calendar of saints) และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1090 ต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 8 ก็มอบตำแหน่ง “นักปราชญ์แห่งคริสตจักร” ให้แก่นักบุญแบร์นาร์
ดูเพิ่ม

เซนต์
อัครทูต
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
แหล่งข้อมูลอื่น

นักปราชญ์แห่งคริสตจักร (Catholic Church)
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร (Catholic Encyclopedia)
| ด ค กนักปราชญ์แห่งคริสตจักร |
| --- | --- |
 เกรกอรี  แอมโบรส  ออกัสตินแห่งฮิปโป  เจอโรม  จอห์น คริสซอสตอม  เบซิลแห่งเซซาเรีย  เกรกอรีแห่งนาเซียนซัส  อะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย  ซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย  ซิริลแห่งเยรูซาเลม  จอห์นแห่งดามัสกัส  บีด  เอเฟรมแห่งซีเรีย  ทอมัส อไควนัส  โบนาเวนตูรา  แอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี  อีซีโดโรแห่งเซบิยา  ปีเตอร์ คริสโซโลกัส  ลีโอที่ 1  ปีเตอร์ เดเมียน  แบร์นาร์แห่งแกลร์โว  อีแลร์แห่งปัวตีเย  อัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี  ฟร็องซัว เดอ ซาล  ปีเตอร์ กานิส  ยอห์นแห่งไม้กางเขน  โรแบร์โต เบลลาร์มีโน  อัลแบร์ตุส มาญุส  แอนโทนีแห่งปาดัว  โลเรนโซแห่งบรินดีซี  เตเรซาแห่งอาบีลา  กาเตรีนาแห่งซีเอนา  เตแรซแห่งลีซีเยอ  ยอห์นแห่งอาบีลา  ฮิลเดการ์ดแห่งบิงเงิน
แรงงานเกณฑ์

แรงงานเกณฑ์ (ฝรั่งเศส: corvée) เป็นแรงงานไม่เสรี มักไม่ได้รับค่าจ้าง ซึ่งต้องอาศัยบุคคลที่มีฐานะทางสังคมต่ำ และรัฐหรือผู้ที่เหนือกว่า (เช่น ชนชั้นสูงหรือขุนนาง) การเกณฑ์แรงงานเป็นการเก็บภาษีอากรรูปแบบเก่าแก่ที่สุดและแพร่หลายที่สุด สืบย้อนไปได้ถึงกำเนิดอารยธรรม การเกณฑ์แรงงานเป็นการใช้แรงงานบังคับที่กำหนดโดยรัฐต่อชาวนาที่ยากจนกว่าจะจ่ายภาษีรูปแบบอื่น แต่บางครั้งบุคคลที่มีทรัพยากรเงินก็ยังถูกเกณฑ์อยู่ดี
แรงงานในระบบแรงงานเกณฑ์ยังมีอิสระโดยสมบูรณ์ในหลายด้าน นอกเหนือจากการใช้แรงงานของตน และงานนั้นมีเว้นระยะโดยปกติ ซึ่งมีกำหนดเป็นจำนวนวันหรือเดือนที่แน่นอนในแต่ละปี แรงงานเกณฑ์เป็นแรงงานไม่สรีที่กรรมกรไม่ได้รับการชดเชยหรือได้รับการชดเชยไม่เต็มที่ ระบบแรงงานเกณฑ์ไม่จำเป็นต้องอาศัยประชากรที่มีที่ดิน พืชผลหรือเงิน ฉะนั้น แรงงานเกณฑ์จึงมักเป็นที่นิยมในเศรษฐกิจที่ขาดแคลนเงิน กอร์เวแรงงานเกณฑ์ยังพบมากในเศรษฐกิจที่การแลกเปลี่ยนยังเป็นวิธีการค้าเป็นปกติ หรือในเศรษฐกิจยังชีพ
คำนี้ใช้อ้างอิงถึงยุโรปยุคกลางหรือยุคใหม่ตอนต้น ที่ซึ่งเจ้าเรียกร้องจากข้า หรือพระมหากษัตริย์ทรงเรียกร้องจากคนในบังคับ อย่างไรก็ดี การใช้คำนี้ไม่จำกัดเฉพาะเวลาหรือสถานที่นั้น การปฏิบัติมีแพร่หลาย ตั้งแต่อียิปต์ โรม จีนและญี่ปุ่น ฝรั่งเศส อารยธรรมอินคา ฯลฯ รวมถึงประเทศไทยในอดีตด้วย
แม่น้ำแมกเคนซี

| --- | --- |
แม่น้ำแมกเคนซี

แม่น้ำ

 แม่น้ำแมกเคนซีช่วงล่าง ถ่ายโดยนาซา 
ประเทศ: แคนาดา, นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์


แม่น้ำสาขา
 - ซ้าย: ลีเอิร์ด, อาร์กติกเรด
 - ขวา: เกรตแบร์




ต้นกำเนิด: 
 - ตำแหน่ง: ทะเลสาบเกรตสเลฟ, นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์, แคนาดา
 - ระดับ: 
 - ความยาว: แม่แบบ:Unit ความยาว
 - พิกัด: 61°12′15″N 117°22′31″W﻿ / ﻿61.20417°N 117.37528°W﻿ / 61.20417; -117.37528
ปากแม่น้ำ: แมกเคนซี
 - ตำแหน่ง: มหาสมุทรอาร์กติก, ทะเลโบฟอร์ต, แคนาดา
 - พิกัด: 68°56′23″N 136°10′22″W﻿ / ﻿68.93972°N 136.17278°W﻿ / 68.93972; -136.17278


ความยาว: 1,738 km (1,080 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 1,805,200 ตร.กม. (696,992 ตร.ไมล์)
การไหล: for มหาสมุทรอาร์กติก
 - เฉลี่ย: 10,700 m3/s (377,867 cu ft/s)
 - สูงสุด: 31,700 m3/s (1,119,475 cu ft/s)


    แผนที่แสดงลุ่มน้ำของแม่น้ำแมกเคนซี    แผนที่แสดงลุ่มน้ำของแม่น้ำแมกเคนซี   
แม่น้ำแมกเคนซี (อังกฤษ: Mackenzie River; ฝรั่งเศส: Fleuve Mackenzie) เป็นแม่น้ำในดินแดนนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ประเทศแคนาดา ไหลจากทางตะวันตกสุดของทะเลสาบเกรตสเลฟไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ลงสู่อ่าวแมกเคนซีในทะเลโบฟอร์ต มหาสมุทรอาร์กติก เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในประเทศแคนาดา มีความยาว 1,738 กม. (1,080 ไมล์) แต่ถ้ารวมความยาวกับแม่น้ำพีซและแม่น้ำฟินลีย์เข้าไปด้วยจะมีความยาวเป็น 4,241 กิโลเมตร (2,635 ไมล์) จัดเป็นแม่น้ำยาวเป็นอันดับ 2 ของทวีปอเมริกาเหนือ แม่น้ำแมกเคนซีและแควย่อย มีปริมาณน้ำไหล 1,805,200 ตร.กม.  (697,000 ตร.ไมล์) หรือไหล 10,700 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (380,000 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที)
เซอร์อเล็กซานเดอร์ แมกเคนซี นักเดินเรือสำรวจชาวสกอตต์ได้เดินเรือมาพบแม่น้ำสายนี้ใน ค.ศ. 1789 หลังจากนั้นบริษัทฮัดสันส์เบย์ได้มาตั้งสถานีการค้าต่าง ๆ ขึ้นตามริมฝั่งแม่น้ำ ต่อมาสถานีการค้าเหล่านี้กลายเป็นหมู่บ้านและชุมชน อาทิ ฟอร์ตแมกเฟอร์สัน ฟอร์ตกู๊ดโฮป ฟอร์ตนอร์แมน ฟอร์ตซิมป์สัน และฟอร์ตโพรวิเดนซ์
แพนอเมริกันเกมส์ 1963

| การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ครั้งที่ 4 |
| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  เซาเปาลู
จำนวนประเทศ: 22 ประเทศ
จำนวนนักกีฬา: 1,665 คน
ประเภทกีฬา: 160 รายการใน 19 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 20 เมษายน ค.ศ. 1963
พิธีปิด: 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1963
ประธานพิธี: ผู้ว่าฯอาเดอมา เดอ บาโร
นักกีฬากล่าวนำปฏิญานตน: อาโมรี ปาโซ
ผู้จุดคบเพลิง: โยเซ เตลเล
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬาปาแกมบู
←  ชิคาโก 1959  วินนิเพก 1967 → 
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 1963 (โปรตุเกส: Jogos Pan-Americanos de 1963) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่เซาเปาลู ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 20 เมษายน – 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1963
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

| --- | --- |
  อาร์เจนตินา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   บราซิล (เจ้าภาพ)   กายอานา   แคนาดา   ชิลี   คิวบา   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กัวเตมาลา:   จาเมกา   เม็กซิโก   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   ปานามา   เปรู   ปวยร์โตรีโก   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา
ตารางสรุปเหรียญรางวัล

*  เจ้าภาพ ( บราซิล)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  สหรัฐ | 106 | 56 | 37 | 199 |
| 2 |  บราซิล* | 14 | 20 | 18 | 52 |
| 3 |  แคนาดา | 11 | 27 | 26 | 64 |
| 4 |  อาร์เจนตินา | 8 | 15 | 16 | 39 |
| 5 |  คิวบา | 4 | 6 | 4 | 14 |
| รวม (5 ประเทศ) | รวม (5 ประเทศ) | 143 | 124 | 101 | 368 |
A  การนับเหรียญรางวัลสำหรับ สหรัฐ, แคนาดา และ อาร์เจนตินา นั้นมีข้อโต้แย้ง (รายละเอียด)
| ด ค กแพนอเมริกันเกมส์ |
| --- | --- |
 กีฬา  แพนแอมสปอร์ต (อดีต PASO)  ตารางเหรียญรางวัล  ผู้ได้รับเหรียญ  NOCs  การถ่ายทอด 
ฤดูร้อน:  1951 บัวโนสไอเรส  1955 เม็กซิโกซิตี  1959 ชิคาโก  1963 เซาเปาลู  1967 วินนิเพก  1971 กาลี  1975 เม็กซิโกซิตี  1979 ซานฮวน  1983 การากัส  1987 อินเดียแนโพลิส  1991 ฮาวานา  1995 มาร์เดลปลาตา  1999 วินนิเพก  2003 ซันโตโดมิงโก  2007 รีโอเดจาเนโร  2011 กวาดาลาฮารา  2015 โทรอนโต  2019 ลิมา  2023 ซันติอาโก  2027 ลิมา  2031 TBD
ฤดูหนาว:  1990 ลัสเลญัส 
เยาวชน:  2021 กาลิ–บาเย  2025 อาซุนซิออน 
 พาราแพนอเมริกันเกมส์
เซงจุย

ขุนพลของรัฐวุยก๊ก
| เซงจุย (เฉิง ชุ่ย) |
| --- | --- |
成倅

แม่ทัพทหารม้า (騎督 ฉีตู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. 260 (260)
กษัตริย์: โจมอ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ
เสียชีวิต: ค.ศ. 260 นครลั่วหยาง มณฑลหูหนาน
ญาติ: เซงเจ (น้องชาย)
อาชีพ: ขุนพล

เซงจุย (เสียชีวิต ค.ศ. 260) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉิง ชุ่ย (จีน: 成倅; พินอิน: Chéng Cuì) เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพี่ชายของเซงเจ (成濟 เฉิง จี้)
ประวัติ

ดูเพิ่ม: การปลงพระชนม์โดยสุมาเจียว
ในปี ค.ศ. 260 เซงจุยมีตำแหน่งเป็นแม่ทัพทหารม้า (騎督 ฉีตู) เวลานั้นจักรพรรดิโจมอทรงไม่พอพระทัยสุมาเจียวที่ผูกขาดอำนาจ พระองค์จึงนำทหารราชองครักษ์และเหล่าข้าราชบริพารออกไปเพื่อจะสังหารสุมาเจียว โจมอทรงเคลื่อนกำลังออกทางประตูรถม้าด้านตะวันออกและไปพบกับกำลังทหารของกาอุ้นที่หอสังเกตการณ์ด้านใต้ เซงจุยและเซงเจน้องชายอยู่ในกำลังทหารของกาอุ้นร่วมเผชิญหน้ากับโจมอ กาอุ้นยุเซงเจให้ใช้ทวนแทงโจมอจนสวรรคต
ต่อมาอีก 20 วันหลังจากเหตุการณ์ปลงพระชนม์ สุมาเจียวทนการวิพากย์วิจารณ์ของผู้คนไม่ได้ จึงกล่าวโทษเซงเจว่ามีความผิดฐานปลงพระชนม์จักรพรรดิและตัดสินประหารชีวิตพร้อมกับครอบครัวสามชั่วโคตร เซงจุยที่เป็นพี่ชายของเซงเจจึงถูกประหารชีวิตไปด้วย
ในนิยายสามก๊ก

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 112 เพิ่มบทบาทของเซงจุยในเหตุการณ์กบฏจูกัดเอี๋ยน โดยเสริมว่าเมื่อสุมาเจียวยกทัพเข้าโจมตีจูกัดเอี๋ยนและกำลังทหารของง่อก๊กที่เป็นพันธมิตรในการรบที่ห้วยหนำ (淮南 หฺวายหนาน) สุมาเจียวสั่งให้โจเป๋าและจิวท่ายนำทหาร 2 กองไปซุ่มที่ทางไปโจะเทาเสีย (石頭城 ฉือโถวเฉิง) ให้อองกี๋และตันเกี๋ยนนำทหารฝีมือดีตามไปด้านหลัง ให้เซงจุยผู้เป็นขุนพลรอง (偏將 เพียนเจี้ยง) นำทหารหลายหมื่นนายไปล่อข้าศึก เมื่อทหารของจูกัดเอี๋ยนและทหารง่อก๊กกำลังเข้าชิงม้า วัว ลา และล่อของทัพวุยก๊ก กำลังทหารของวุยก๊กก็ยกจากที่ซุ่มออกมาตีกระหนาบจนแตกพ่าย จูกัดเอี๋ยนล่าถอยเข้าอำเภอฉิวฉุน
ในนวนิยายสามก๊กระบุว่าเซงเจเป็นพี่ชาย เซงจุยเป็นน้องชาย
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
ฝาน เสฺวียนหลิง (648). จิ้นชู.
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้), ตอนที่ 114.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ซุนโจย  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  เฮ่งเสียง  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  เจ็ดปราชญ์แห่งป่าไผ่  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน  เฮ่งเพา
แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซ

| แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซ Raymond VII de Toulouse |
| --- | --- |
 
ขุนนางฝรั่งเศส
เกิด: กรกฎาคม ค.ศ. 1197
เสียชีวิต: 27 กันยายน ค.ศ. 1249
บิดา: แรมงที่ 6 แห่งตูลูซ
มารดา: โจนแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลี
ภรรยา: Sancha of Aragon Margaret pf Lusignan
บุตร/ธิดา: ฌาน เคาน์เทสส์แห่งตูลูซ
ขุนนางฝรั่งเศส - กษัตริย์ฝรั่งเศส - ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซ (ฝรั่งเศส: Raymond VII de Toulouse; อังกฤษ: Raymond VII, Count of Toulouse หรือ Raymond VII of Saint-Gilles; กรกฎาคม ค.ศ. 1197 - 27 กันยายน ค.ศ. 1249) แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซเป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส เกิดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1197 ในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน แรมงที่ 7 เคานต์แห่งตูลูซเป็นบุตรของแรมงที่ 6 แห่งตูลูซและโจนแห่งอังกฤษ สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลี ซึ่งทำให้แรมงเป็นหลานตาของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ และหลานอาของพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ และพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ
แรมงมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานต์แห่งตูลูซ, ดุ๊กแห่งนาร์บอน และมาร์ควิสแห่งพรอว็องส์ ระหว่างปี ค.ศ. 1222 จนกระทั่งเสียชีวิต
แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี

| --- | --- |
หน้าจากปฏิทิน “หนังสือกำหนดเทศกาล” เป็นภาพสมาชิกในบ้านของฌองดยุกแห่งแบร์รีแลกเปลี่ยนของขวัญวันปีใหม่ ตัวดยุกเองนั่งอยู่ทางขวาใส่เสื้อสีน้ำเงิน
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: ggg
หัวเรื่อง: หนังสือกำหนดเทศกาล
วันที่พิมพ์: ราว ค.ศ. 1410
ชนิดสื่อ: หนังสือวิจิตร
หน้า: 416 หน้า
แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี (ฝรั่งเศส: Très Riches Heures du Duc de Berry หรือ Très Riches Heures - หอสมุดแห่งพระราชวังชองตีย์, ชองตีย์, ฝรั่งเศส) เป็นชื่อหนังสือกำหนดเทศกาลที่ตกแต่งอย่างงดงาม เนื้อหาของหนังสือรวมบทสวดมนต์สำหรับสวดตามเวลาที่ระบุไว้ในบทบัญญัติทางศาสนา “แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี” ที่ว่าจ้างให้เขียนโดยฌองดยุกแห่งแบร์รีเมื่อราว ค.ศ. 1410 อาจจะถือกันว่าเป็นหนังสือวิจิตรฉบับที่สำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 15 -- “le roi des manuscrits enluminés” (ไทย: ราชาแห่งหนังสือวิจิตร)
“แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี” มีด้วยกัน 416 หน้าที่ 131 เป็นจุลจิตรกรรมขนาดใหญ่ และหน้าที่มีการตกแต่งขอบหรืออักษรตัวต้นประดิษฐ์อย่างงดงามอีกหลายหน้า แม้ว่าจะเป็นงานขนาดเล็กแต่ก็ถือว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของศิลปะกอธิคนานาชาติ อักษรประดิษฐ์มีด้วยกันทั้งสิ้น 300 ตัว หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ใช้เวลาเขียนอยู่เกือบหนึ่งร้อยปี ในสามช่วงสำคัญๆ ที่นำโดยพี่น้องลิมบวร์ก, บาเธเลมี ฟาน เอค และฌอง โคลอมบ์ งานของพี่น้องลิมบวร์กเป็นงานที่มีฝีแปรงอันละเอียด และใช้สีที่มีราคาสูงในการเขียนภาพ
ปฏิทิน

ปฏิทินสมโภชน์และวันนักบุญเป็นตารางเวลาโดยทั่วไปไม่จำกัดเฉพาะปีใดปีหนึ่งที่มักจะวาดตกแต่งอย่างวิจิตร เป็นองค์ประกอบหลักของหนังสือกำหนดเทศกาล แต่ภาพประกอบของ “หนังสือแบร์รี” เป็นภาพที่มีคุณภาพที่เหนือกว่างานใดและครอบคลุมเนื้อหาที่ใหม่ออกไป ที่เป็นองค์ประกอบอันสำคัญของการตกแต่งหนังสือวิจิตร ภาพส่วนใหญ่จะแสดงปราสาทใดปราสาทหนึ่งของดยุกในฉากหลัง และเนื้อหาของภาพก็เต็มไปด้วยรายละเอียดอันน่าสนใจ และ เทศกาลหรือแรงงานประจำเดือนของตั้งแต่ตัวดยุกเองไปจนถึงของเกษตรกรในที่ดินของดยุก ที่คู่กับบทสวดมนต์ประจำชั่วโมง ตอนบนของภาพแต่ละภาพก็จะเป็นโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกที่แสดงราชรถพระอาทิตย์, สัญลักษณ์ของจักรราศี, จำนวนวันในเดือนนั้น และปฏิทินจันทรคติ
Folio 37v - ภาพพิธีรับศีลจุ่มของนักบุญออกัสติน
การประสูติของพระเยซู
Pentecost
แสดงวิญญาณที่ได้รับการชำระในนิรภูมิที่วิญญาณติดอยู่ในน้ำ, ไฟ, บนเขา และ ทุ่งก่อนที่จะได้รับความช่วยเหลือจากเทวดา รอบๆ เป็นสัตว์ร้าย
Anatomical Man
ศิลปิน

ช่วงหลักของการเขียน “หนังสือแบร์รี” อยู่ราวระหว่าง ค.ศ. 1412 จนถึง ค.ศ. 1416 โดยพี่น้องลิมบวร์ก ตัวหนังสือ, การตกแต่งขอบ และ การติดทองอาจจะทำโดยผู้ช่วยหรือผู้เชี่ยวชาญที่ส่วนใหญ่ยังคงไม่ทราบว่าเป็นผู้ใด พี่น้องลิมบวร์กทิ้งงานเขียนค้างไว้และยังไม่ได้เย็บเป็นเล่มเมื่อดยุกมาเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1416 ผู้รับผิดชอบคนต่อไปจากดยุกเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ผู้ที่รักงานศิลปะ และ เป็นจิตรกรสมัครเล่นเรอเนแห่งอองชูผู้จ้างให้จิตรกรผู้ไม่ทราบนามที่เรียกกันว่า “ปรมาจารย์แสงเงา”  (Master of the Shadows) ที่สันนิษฐานกันว่าอาจจะเป็นบาเธเลมี ฟาน เอคทำการเขียนต่อไประหว่างคริสต์ทศวรรษ 1440 อีกสี่สิบปีต่อมาชาร์ลส์ที่ 1 ดยุกแห่งซาวอยก็จ้างฌอง โคลอมบ์ให้เขียนภาพจนเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1485 จนถึงปี ค.ศ. 1489.
ภาพเขียนที่เขียนโดยฌอง โคลอมบ์และ “ปรมาจารย์แสงเงา”  เป็นภาพที่ง่ายต่อการระบุผู้เขียน โพยองทำรายการของผู้ที่เขียนแรกที่สุดที่เขียนภาพหลักไว้ดังนี้:
มกราคม: จิตรกรประจำราชสำนัก
กุมภาพันธ์: the rustic painter
มีนาคม: the courtly painter (landscape) and the Master of the Shadows (figures)
เมษายน: จิตรกรประจำราชสำนัก
พฤษภาคม: จิตรกรประจำราชสำนัก
มิถุนายน: the rustic painter
กรกฎาคม: the rustic painter
สิงหาคม:  จิตรกรประจำราชสำนัก
กันยายน: the rustic painter (ภูมิทัศน์) ? และ “ปรมาจารย์แสงเงา”
ตุลาคม:  “ปรมาจารย์แสงเงา”
พฤศจิกายน: ฌอง โคลอมบ์
ธันวาคม: “ปรมาจารย์แสงเงา”
นอกจากจะระบุ “จิตรกรผู้เคร่งครัด” ผู้เขียนภาพเกี่ยวกับศาสนาหลายภาพในตอนปลายของการเขียนช่วงแรก “courtly painter”, “rustic painter”  และ “pious painter” คงจะเป็นพี่น้องลิมบวร์กสามคน หรือจิตรกรผู้อื่นในห้องเขียนภาพของพี่น้อง
ดูเพิ่ม

หนังสือวิจิตร
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แทรริชเซอร์ดูว์ดุกเดอแบรี
Château Chantilly
Commentary on the Calendar scenes
WebMuseum online exhibit of the Calendar scenes เก็บถาวร 2016-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"Alexander: Labeur and Paresse". สืบค้นเมื่อ 2009-01-01.
"Les Très Riches Heures du Duc de Berry". สืบค้นเมื่อ 2009-01-01.
แพนอเมริกันเกมส์ 2007

| การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ครั้งที่ 14 |
| --- | --- |
เมืองเจ้าภาพ:  รีโอเดจาเนโร
จำนวนประเทศ: 42 ประเทศ
จำนวนนักกีฬา: 5,633 คน
ประเภทกีฬา: 334 รายการใน 34 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2007
พิธีปิด: 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2007
ประธานพิธี: การ์โลส อาร์เธอร์ นุยซ์แมน
นักกีฬากล่าวนำปฏิญานตน: นาตาเลีย ฟาลาวิกนา
ผู้ตัดสินกล่าวนำปฏิญานตน: ยูมิ ยะมะโมะโตะ
ผู้จุดคบเพลิง: โจควิม ครุซ
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬามารากานัง
←  ซานโตโดมิงโก 2003  กวาดาลาฮารา 2011 → 
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2007 (โปรตุเกส: Jogos Pan-Americanos de 2007) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 13 – 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2007