stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติตะรุเตา
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Ko Tarutao จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
คู่มือการท่องเที่ยว Ko Lipe จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
อุทยานแห่งชาติตะรุเตา เก็บถาวร 2007-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติในประเทศไทย
| ด ค กแหล่งท่องเที่ยวในโครงการ 12 เดือน 7 ดาว 9 ตะวัน ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| 12 เดือน |  ซากูระเมืองไทย  บึงบอระเพ็ด  ดอยภูคา  ดงดอกทองกวาว  หมู่เกาะสุรินทร์  เกาะห้อง  สามพันโบก  ป่าแก่งกระจาน  ป่าภูเขียว  คลองปลากั้ง  ทุ่งแสลงหลวง  ภูหลวง  ทุ่งดอกกระเจียว  ภูหินร่องกล้า  ภูสอยดาว  ผาเดียวดาย  ดอยอินทนนท์  ทุ่งเหยี่ยวอพยพ  ผาแต้ม  ลำน้ำว้า  ดอยแม่อูคอ  ทุ่งพลับพลา  ภูกระดึง  เกาะตะรุเตา  |  |
| 7 ดาว |  งานจองพารา  เทศกาลปอยเหลิน  มอหินขาว  พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร  เทศกาลไหลเรือไฟ  เทศกาลแห่ดาว  กรุงเก่า  |  |
| 9 ตะวัน |  เวียนเทียนกลางน้ำ  น้ำตกทีลอซู  ปราสาทหินพนมรุ้ง  ผาชนะได  ถ้ำมรกต  แหลมพรหมเทพ  ถ้ำพระนาง  ดอยแม่ระเมิง  ถ้ำพระยานคร  |  |
 หมวดหมู่
| ด ค กอุทยานมรดกอาเซียน (ASEAN Heritage Parks) |
| --- | --- |
กัมพูชา (2):  อุทยานแห่งชาติพระมุนีวงศ์  อุทยานแห่งชาติวีรชัย 
ไทย (9):  อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน  อุทยานแห่งชาติเขาสก  อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่  อุทยานแห่งชาติตะรุเตา  อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา–หมู่เกาะสุรินทร์–หมู่เกาะสิมิลัน  หาดเจ้าไหม–หมู่เกาะลิบง  อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว–อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว  อุทยานแห่งชาติภูกระดึง 
บรูไน (1):  อุทยานมรดกตาเซ็กเมอริมบุน 
พม่า (8):  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทะเลสาบอี้นดอจี้  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเม่นมะละจู้น  เขตอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำทะเลสาบอี้นเล่  อุทยานแห่งชาติคากาโบราซี  อุทยานแห่งชาติทางทะเลเกาะลานบี  อุทยานแห่งชาตินะมะดอง  อุทยานแห่งชาติอะล่องดอกะตะปะ  Htamanthi Wildlife Sanctuary 
ฟิลิปปินส์ (9):  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทิวเขาฮามีกีตัน  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าที่ลุ่มชื้นแฉะอากูซัน  เขตสงวนธรรมชาติเขามาคีลิง  อนุสรณ์สถานธรรมชาติติมโปโองและฮีโบก-ฮีโบก  อุทยานธรรมชาติเขาอาโป  อุทยานธรรมชาติทิวเขาคีตังลัด  อุทยานธรรมชาติทิวเขามาลินดัง  อุทยานธรรมชาติพืดหินปะการังตุบบาตาฮา  อุทยานแห่งชาติเขาอิกลิต–บาโค 
มาเลเซีย (3):  อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู  อุทยานแห่งชาติกูนุงมูลู  อุทยานแห่งชาติตามันเนอการา 
ลาว (1):  เขตป่าสงวนแห่งชาติน้ำฮา 
เวียดนาม (10):  อุทยานแห่งชาติกอนกากิญ  อุทยานแห่งชาติจือมอมซัย  อุทยานแห่งชาติบาเบ๋  อุทยานแห่งชาติบ๊ายตื๋อล็อง  อุทยานแห่งชาติบีดู๊ปนู้ยบ่า  อุทยานแห่งชาติหวูกวาง  อุทยานแห่งชาติอูมิญเถื่อง  อุทยานแห่งชาติฮหว่างเลียน  Lo Go-Xa Mat National Park  Ngoc Linh (Kon Tum) Nature Reserve 
สิงคโปร์ (2):  เขตสงวนธรรมชาติบูกิตตีมะฮ์  เขตสงวนพื้นที่ชุ่มน้ำซูไงบูโละฮ์ 
อินโดนีเซีย (7):  อุทยานแห่งชาติกูนุงเลอเซอร์  อุทยานแห่งชาติเกอปูเลาวันเซอรีบู  อุทยานแห่งชาติเกอรินจีเซอบลัต  อุทยานแห่งชาติบันตีมูรุง–บูลูซาเราง์  อุทยานแห่งชาติโลเรินตส์  อุทยานแห่งชาติวากาโตบี  อุทยานแห่งชาติไวกัมบัซ 
ศูนย์อาเซียนว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน :  VIAF  เวิลด์แคต
ยอดรัก นักทวงคืน

| ยอดรัก นักทวงคืน |
| --- | --- |
แนว: จินตนิยม สุขนาฏกรรม ดรามา โลดโผน ระทึกขวัญ
บทละครโทรทัศน์: กฤษณ์มงคล เพียรทอง BitterSweet นครินทร์ นาคปรีชา
กำกับโดย: กฤษณ์มงคล เพียรทอง
แสดงนำ: ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช ธีรเดช เมธาวรายุทธ
ดนตรีโดย: ใจเทพ ร่าเริงใจ
การผลิต
ถ่ายภาพ: ณัฐพล เนียมกลั่น
บริษัทผู้ผลิต: B.Brave Entertainment Hub Co., Ltd.
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: วิว
ออกอากาศ: 8 กุมภาพันธ์ 2566 (2566-02-08)
ยอดรัก นักทวงคืน (อังกฤษ: Return Man) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวจินตนิยม สุขนาฏกรรม ดรามา โลดโผน และระทึกขวัญ ปี 2566 ออกอากาศทางวิวทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.00-20.45 น. เริ่มวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566
เนื้อเรื่อง

“Return Man” คือบริษัทสตาร์ทอัพที่รับจ้างทวงคืนสิ่งของให้กับเจ้าของ พริบพราว (ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช) ขอร้อง "Return Man" ของ ยอดยุทธ (ธีรเดช เมธาวรายุทธ) ให้เอาแมวของเธอคืนมา พริบพราวรู้สึกประทับใจที่ไม่เพียงแต่ได้แมวคืนมาเท่านั้น แต่ยังแก้แค้นอดีตแฟนหนุ่มที่ขโมยแมวไปอีกด้วย พริบพราวจึงตัดสินใจไปทำงานที่นั่น ยอดยุทธรับเธอเป็นเด็กฝึกงานและขอให้เธอช่วยเขาทำภารกิจต่าง ๆ ในที่สุด ยอดยุทธ ก็ตัดสินใจให้ พริบพราว เป็นส่วนหนึ่งของ "Return Man" หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจแล้วภารกิจเล่า พริบพราวก็เริ่มตกหลุมรักยอดยุทธ แต่ยอดยุทธดูเหมือนว่าจะซ่อนความลับอันดำมืดเอาไว้
นักแสดง

| นักแสดงหลัก> ตัวละคร | นักแสดงหลัก> นักแสดง |
| --- | --- |
พริบพราว: ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช
ยอดยุทธ: ธีรเดช เมธาวรายุทธ
หมอเมธา: ณภัทร วิกัยรุ่งโรจน์
บ๊วย: ภัชทา จันทร์เงิน
นักแสดงสมทบ
ป้าเพ็ญ: ทาริกา ธิดาทิตย์
ระบบพิกัดทรงกลมท้องฟ้า

สำหรับความหมายอื่นของ "ฟ้า" ดูที่ ฟ้า (แก้ความกำกวม)
| --- | --- |
ดาวฤกษ์ ของระบบพิกัดดาราจักร (สีเหลือง), ระบบพิกัดสุริยวิถี (สีแดง) และระบบพิกัดศูนย์สูตร (สีน้ำเงิน), ฉายบนระบบพิกัดทรงกลม พิกัดสุริยุปราคาและแถบเส้นศูนย์สูตรร่วมกันวสันตวิษุวัต (สีม่วงแดงเข้ม) เป็นทิศทางหลัก และพิกัดดาราจักรจะเรียกว่าใจกลางดาราจักร (สีเหลือง) แหล่งกำเนิดของพิกัด ("ศูนย์กลางของทรงกลม") ไม่ชัดเจนมองเห็น ระบบพิกัดทรงกลม สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม
ในทางดาราศาสตร์ ระบบพิกัดทรงกลมท้องฟ้า (อังกฤษ: Celestial coordinate system) คือระบบสำหรับใช้ในตำแหน่งที่ระบุของวัตถุบนท้องฟ้า เช่น ดาวเทียม, ดาวเคราะห์, ดาวฤกษ์, ดาราจักร และอื่น ๆ ระบบพิกัดสามารถระบุได้อยู่ในตำแหน่งปริภูมิสามมิติ หรือเป็นเพียงแค่ทิศทางของวัตถุบนทรงกลมท้องฟ้า ถ้าระยะห่างไม่เป็นที่รู้จักหรือไม่ได้สำคัญ
ระบบพิกัดถูกนำมาใช้ทั้งในระบบพิกัดทรงกลม หรือระบบพิกัดคาร์ทีเซียน ระบบพิกัดทรงกลมที่คาดการณ์เกี่ยวกับทรงกลมท้องฟ้า มีความคล้ายคลึงกับพิกัดภูมิศาสตร์ นำมาใช้บนพื้นผิวของโลก สิ่งเหล่านี้แตกต่างในการเลือกใช้ของเครื่องบินขั้นพื้นฐาน ซึ่งแบ่งออกจากทรงกลมท้องฟ้าเป็นสองเท่ากับ ทรงกลมไปตามวงกลมใหญ่ ระบบพิกัดมุมฉาก อยู่ในหน่วยที่เหมาะสมเป็นแค่เทียบเท่ากับระบบคาร์ทีเซียนของพิกัดทรงกลม แบบเดียวกับพื้นฐานเครื่องบิน (x,y) และทิศทางหลัก (x-axis) แต่ละระบบพิกัดเป็นชื่อสำหรับการเลือกของเครื่องบินพื้นฐาน
ระบบพิกัด

ตารางต่อไปนี้แสดงระบบพิกัดที่ใช้บ่อยในแวดวงดาราศาสตร์ ระนาบพื้นฐานแบ่งทรงกลมท้องฟ้าออกเป็นสองซีกเท่ากันและมีพิกัดแนวตั้ง 0° คล้ายกับเส้นศูนย์สูตรในระบบพิกัดภูมิศาสตร์ ส่วนขั้วมีพิกัดแนวตั้ง ±90° ทิศทางหลักคือจุดเริ่มต้นของพิกัดแนวนอน แหล่งกำเนิดเป็นจุดศูนย์ระยะทาง "ศูนย์กลางของทรงกลมท้องฟ้า" แม้ว่าความหมายของทรงกลมท้องฟ้าจะคลุมเครือเกี่ยวกับความหมายของจุดกึ่งกลาง
| ระบบพิกัด >  | จุดศูนย์กลาง>  | ระนาบพื้นฐาน (0º)>  | ขั้ว>  | พิกัด> แนวตั้ง | พิกัด> แนวนอน | จุดทิศหลัก (0º)>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ระบบพิกัดขอบฟ้า | ผู้สังเกต | ขอบฟ้า | จุดจอมฟ้า | มุมเงย (a) | มุมทิศ (A) | เหนือ หรือ ใต้ ของจุดบนเส้นขอบฟ้า |

| ระบบพิกัดศูนย์สูตร | ศูนย์กลางของโลก หรือ ศูนย์กลางของดวงอาทิตย์ | เส้นศูนย์สูตรฟ้า | ขั้วท้องฟ้า | เดคลิเนชัน (δ) | ไรต์แอสเซนชัน (α) หรือ มุมชั่วโมง (h) | จุดวสันตวิษุวัต |
|  | ศูนย์กลางของโลก หรือ ศูนย์กลางของดวงอาทิตย์ |  |  |  |  | จุดวสันตวิษุวัต |
| ระบบพิกัดสุริยวิถี | สุริยวิถี | ขั้วสุริยวิถี | ละติจูดสุริยวิถี (β) | ลองจิจูดสุริยวิถี (λ) |  |  |

| ระบบพิกัดดาราจักร | ศูนย์กลางของดวงอาทิตย์ | ระนาบดาราจักร | ขั้วดาราจักร | ละติจูดดาราจักร (b) | ลองจิจูดดาราจักร (l) | ศูนย์กลางดาราจักร |
พิกัดการแปลง

การแปลงระหว่างระบบพิกัดต่าง ๆ จะได้รับ ดูที่หมายเหตุก่อนที่จะใช้สมการเหล่านี้
พิกัดการแปลง > สัญลักษณ์

ระบบพิกัดขอบฟ้า
A - มุมทิศ
a - มุมเงย
ระบบพิกัดศูนย์สูตร
α - ไรต์แอสเซนชัน
δ - เดคลิเนชัน
h - มุมชั่วโมง
ระบบพิกัดสุริยวิถี
λ - ลองจิจูดสุริยวิถี
β - ละติจูดสุริยวิถี
ระบบพิกัดดาราจักร
l - ลองจิจูดดาราจักร
b - ละติจูดดาราจักร
เบ็ดเตล็ด
λo - ลองจิจูด
φo - ละติจูด
ε - มุมเอียงระหว่างระนาบศูนย์สูตรฟ้าและระนาบสุริยวิถี
θL - ระยะเวลาท้องถิ่นกับดาวฤกษ์
θG - ระยะเวลามาตรฐานกรีนิชกับดาวฤกษ์
พิกัดการแปลง > ระบบพิกัดศูนย์สูตร ←→ ระบบพิกัดสุริยวิถี

สมการเชิงคลาสสิกที่ได้มาจาก ที่ได้มาจากตรีโกณมิติทรงกลม สำหรับพิกัดระยะยาวถูกแสดงไปทางขวาของวงเล็บ เพียงหารสมการแรกโดยที่สองให้สมการแทนเจนต์ที่สะดวกเห็นได้ทางด้านซ้าย ที่เทียบเท่าเมตริกซ์การหมุนจะได้รับภายใต้ในแต่ละกรณี (ส่วนนี้เป็นเพราะว่าสูญเสียน้ำตาลมีระยะเวลา 180 ° ในขณะที่ cos และ sin มีช่วงเวลา 360 °)
พิกัดการแปลง > ระบบพิกัดศูนย์สูตร←→ระบบพิกัดขอบฟ้า

ทราบว่า Azimuth (A)โดยวัดจากจุดทิศใต้ หมุนไปทางทิศตะวันตกเชิงบวก จุดจอมฟ้าระยะทางมุมไกลพร้อมวงกลมใหญ่จากสุดยอดไปวัตถุท้องฟ้า เป็นเพียงมุมประกอบของระดับความสูง 90° − a
พิกัดการแปลง > ระบบพิกัดศูนย์สูตร←→ระบบพิกัดดาราจักร

สมการเหล่านี้ใช้สำหรับการแปลงพิกัดแถบเส้นศูนย์สูตรเรียกว่า B1950.0 ถ้าพิกัดแถบเส้นศูนย์สูตรจะเรียกไปยังอีกวิษุวัต จะต้องไปที่แปลงต่อที่ B1950.0 ก่อนที่จะใช้สูตรเหล่านี้
สมการเหล่านี้อาจแปลงเป็นรุบบพิกัดศูนย์สูตรโดยอ้างอิงจาก B1950.0
ดูเพิ่ม

มุมทิศ
ทรงกลมท้องฟ้า
องค์ประกอบของวงโคจร
ระบบพิกัดทรงกลม
แหล่งข้อมูลอื่น

NOVAS เก็บถาวร 2015-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, the U.S. Naval Observatory's เก็บถาวร 2015-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Vector Astrometry Software, an integrated package of subroutines and functions for computing various commonly needed quantities in positional astronomy.
SOFA, the IAU's Standards of Fundamental Astronomy, an accessible and authoritative set of algorithms and procedures that implement standard models used in fundamental astronomy.
This article was originally based on Jason Harris' Astroinfo, which comes along with KStars, a KDE Desktop Planetarium for Linux/KDE.
โอโฮ (วงดนตรี)

| โอโฮ OHO |
| --- | --- |
ที่เกิด:  กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อป ร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2543
ค่ายเพลง: มอร์ มิวสิก

สมาชิก: นันทกานต์ ฤทธิวงศ์ อรนิดา วิมลวัฒนาภัณฑ์ ธัญญ์รวี ธัญภิรมย์เจริญ  สุรีภรณ์ ปุญมาโนชญ์
โอโฮ (อังกฤษ: OHO) เป็นวงดนตรีหญิงล้วน 4 คน ประกอบด้วย เอ๋, อ้อ, โบว์ จากวง XYZ และนักร้องนำ หนุ่ย นันทกานต์ ซึ่งทั้งหมดได้รับการชักชวนจากอัสนี โชติกุล ให้มาทำวงดนตรีในนามวงโอโฮ ซึ่งวงโอโฮมีผลงานเพลงออกมาเพียง 1 อัลบั้ม ชื่อ OHO...OHO มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "เก็บใจใส่ (กุญแจ)" ซึ่งเป็นผลงานการแต่งเพลงของร็อคเกอร์ชื่อดัง เสก โลโซ ในนามปากกาว่า ส.ศรีวรา ต่อมาสมาชิกในวงก็แยกย้ายกันออกไป และเหลือเพียงหนุ่ย นันทกานต์ เท่านั้นที่ยังคงอยู่ในวงการในฐานะศิลปินเดี่ยวจนถึงปัจจุบัน
สมาชิก

นันทกานต์ ฤทธิวงศ์ (หนุ่ย) : กีตาร์, ร้องนำ, ร้องประสาน
อรนิดา(ชื่อเดิม: วนิดา) วิมลวัฒนาภัณฑ์ (เอ๋) : คีย์บอร์ด, ร้องนำเพลง บอกว่ารักเธอ สบายดีหรือเปล่า โอย, ร้องประสาน
ธัญญ์รวี ธัญภิรมย์เจริญ (ชื่อเดิม: เกศนีย์ ชุมชัย)(อ้อ) : กีตาร์, ร้องนำเพลง เด็กอนามัย สบายดีหรือเปล่า โอย, ร้องประสาน
สุรีย์ภรณ์ ปุญญมาโนชญ์ (โบว์) : เบส ร้องนำเพลง สบายดีหรือเปล่า โอย,ร้องประสาน
สมาชิก > สมาชิกแบ็คอัพ

วีระพล เสิศรัตนชัย (พล) : กลองชุด
อัลบั้ม > OHO...OHO

วางจำหน่าย : กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | ยาว |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "ลืมทำเป็นลืม" | ต้นสน | 3.10 |
| 2. | "โอย" | ต้นสน | 3.38 |
| 3. | "เก็บใจใส่ (กุญแจ)" | ส.ศรีวรา | 4.14 |
| 4. | "บอกแล้ว" | อัสนี โชติกุล |   |
| 5. | "ยังไม่เข็ด" | ต้นสน | 3.51 |
| 6. | "สบายดีหรือเปล่า" | ประชา พงศ์สุพัฒน์ | 4.09 |
| 7. | "โซ โซ" | ต้นสน | 3.17 |
| 8. | "ไม่ใช่เลย" | ต้นสน | 3.23 |
| 9. | "จะตื่นสาย" | ต้นสน | 3.41 |
| 10. | "บอกว่ารักเธอ" | ต้นสน | 3.59 |
| 11. | "เด็กอนามัย" | ต้นสน, กริช ทอมมัส | 3.32 |
| 12. | "ไม่ใช่เลย (Backing track)" |   | 3.23 |
อัลบั้ม > ทีมงาน

Producer : วัวลอยทีม (Flying Cow Team)
Executive Producer : อิสระ เสภากุล
Musical, Vocal Directer : ชัชพงศ์ สรรกุล
Acoutic Guitar : นันทกานต์ ฤทธิวงศ์
Electric Guitar : ธัญญ์รวี ธัญภิรมย์เจริญ, นันทกานต์ ฤทธิวงศ์, โอม บางนา
Bass Guitar : สุรีย์ภรณ์ ปุญญมาโนชญ์, โอม บางนา
Keyboards, Piano : อรนิดา วิมลวัฒนาภัณฑ์, กุลวัฒน์ พรหมสถิตย์, ศักดิ์สิทธิ์ มาลากุล
Guest Musicians, Drum, Percussion : วีระพล เลิศรัตนชัย
Drum : โอม บางนา (เพลงไม่ใช่เลย, บอกแล้ว)
Sound Engineer : ณัฐพล อ่วมอิ่ม, ณรงค์ชัย ลัภนะสิริวณิช
Mixer Down: กฤษณ์ โชคทิพท์พัฒนา
Mastered At Planet Media : แมง ณ ลำพูน
Lyrics : ต้นสน, ส.ศรีวรา (เพลงเก็บใจใส่กุญแจ), ประชา พงศ์สุพัฒน์ (เพลงสบายดีหรือเปล่า), อัสนี โชติกุล (เพลงบอกแล้ว)
Recording Studio : More Music Studio (ธ.ค. 41 - ม.ค. 42)
ดูเพิ่ม

XYZ
พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก

| พระเจ้าฆอซีแห่งอิรัก |
| --- | --- |
 ฆอซี บิน ฟัยศ็อล  (غازي ابن فيصل‎) พระเจ้าฆอซีที่ 1แห่งอิรัก

มกุฎราชกุมารแห่งซีเรีย มกุฎราชกุมารแห่งอิรัก พระมหากษัตริย์แห่งอิรัก
ครองราชย์: 8 กันยายน พ.ศ. 2476 - 4 เมษายน พ.ศ. 2482
รัชสมัย: 5 ปี 208 วัน
รัชกาลก่อนหน้า: พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก
รัชกาลถัดไป: พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก
ประสูติ: 21 มีนาคม พ.ศ. 2455  มักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย
สวรรคต: 4 เมษายน พ.ศ. 2482  แบกแดด ประเทศอิรัก   (พระชนมายุ 27 พรรษา)
พระราชบุตร: พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก
พระเจ้าฆอซีที่ 1แห่งอิรัก
ราชวงศ์: ฮัชไมต์ (ฮาชิม)
พระราชบิดา: พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก
พระราชมารดา: เจ้าหญิงฮุซัยมา บินต์ นาศิร
พระเจ้าฆอซีที่ 1 แห่งอิรัก หรือ ฆอซี บิน ฟัยศ็อล (อาหรับ: غازي ابن فيصل‎, Ġāzī bin Fayṣal; 21 มีนาคม พ.ศ. 2455 - 4 เมษายน พ.ศ. 2482) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฮัชไมต์อิรัก รัชกาลที่ 2 ระหว่างปีพ.ศ. 2476 ถึงพ.ศ. 2482 และทรงเป็นมกุฎราชกุมารแห่งราชอาณาจักรอาหรับซีเรียในปีพ.ศ. 2463 พระองค์ประสูติที่มักกะฮ์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศซาอุดีอาระเบีย) เป็นพระราชโอรสแต่เพียงพระองค์เดียวในพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก ปฐมกษัตริย์แห่งอิรัก
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ

เจ้าชายฆอซีเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักกับเจ้าหญิงฮุซัยมา บินต์ นาศิร เจ้าชายทรงได้รับการเลี้ยงดูจากฮุซัยน์ บิน อะลี แกรนด์ชะรีฟแห่งมักกะฮ์ ในขณะที่พระราชบิดาของพระองค์มีพระราชกิจมากในการเสด็จเยือนสถานที่ต่าง ๆ เจ้าชายทรงเจริญพระชนมายุแตกต่างจากพระราชบิดาผู้มากประสบการณ์ เจ้าชายทรงเป็นบุรุษที่ขวยอายและไร้ประสบการณ์ พระองค์ต้องเดินทางจากเฮแจซไปยังจอร์แดนที่ซึ่งราชวงศ์ฮัชไมต์สถาปนาขึ้นในปีพ.ศ. 2467 พระองค์ทรงเดินทางมาที่แบกแดดในปีเดียวกันและทรงได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมาร ขณะมีพระชนมายุ 16 พรรษา เจ้าชายฆอซีทรงประทับเที่ยวบินเป็นครั้งแรกกับริชาร์ด ฮอลลิเบอร์ตัน นักผจญภัยชาวอเมริกันและโมเย ดับบลิว. สตีเฟนส์ นักบิน พระองค์และคณะได้ประทับเที่ยวบินทอดพระเนตรซากโบราณสถานบาบิโลน และโบราณสถานที่ต่าง ๆ และเสด็จออกไปที่สนามโรงเรียนที่ซึ่งพระสหายร่วมชั้นของพระองค์จะสามารถเห็นพระองค์ในเครื่องบินปีกสองชั้น
พระมหากษัตริย์แห่งอิรัก

ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2476 พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักเสด็จสวรรคต และมกุฎราชกุมารฆอซีจึงสืบราชสมบัติต่อเป็น พระเจ้าฆอซีที่ 1 แห่งอิรัก ในวันเดียวกันพระเจ้าฆอซีทรงได้รับการแต่งตั้งพระอิสริยยศเป็นจอมพลเรือแห่งกองทัพเรืออิรัก, จอมพลแห่งกองทัพบกอิรัก และจอมพลอากาศแห่งกองทัพอากาศอิรัก ทรงยอมรับในชาตินิยมแพน-อาหรับ ต่อต้านผลประโยชน์ของอังกฤษในประเทศของพระองค์, ในรัชสมัยของพระเจ้าฆอซีทรงถูกกล่าวถึงในเรื่องความตึงเครียดระหว่างฝ่ายพลเรือนและกองทัพซึ่งพยายามเข้าควบคุมรัฐบาล พระองค์ทรงสนับสนุนพลเอกบักร์ ศิดกีในการก่อรัฐประหาร ที่ซึ่งแทนที่รัฐบาลพลเรือนด้วยรัฐบาลทหาร ซึ่งเป็นการรัฐประหารครั้งแรกที่เกิดขึ้นในโลกอาหรับ มีข่าวลือว่า พระองค์ทรงมีทัศนคติที่ดีต่อลัทธินาซีแห่งนาซีเยอรมนี และนอกจากนี้ทรงเรียกร้องให้มีการผนวกคูเวตเข้าเป็นจังหวัดหนึ่งของอิรัก ด้วยเหตุนี้พระองค์ทรงมีสถานีวิทยุส่วนพระองค์ในพระราชวังอัลซูฮอร์ที่ซึ่งทรงสามารถเรียกร้องและทรงมีปฏิกิริยาอื่น ๆ ได้
กรณีสวรรคต

พระเจ้าฆอซีเสด็จสวรรคตในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2482 อย่างเป็นปริศนาจากการประสบอุบัติเหตุขณะทรงขับรถพาหนะ บางคนเชื่อว่าพระองค์ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ตามคำสั่งของนายกรัฐมนตรี นูรี อัสซะอีด  ในพระราชพิธีฝังพระศพ ฝูงชนได้ตะโกนร้องว่า
นูรี แกจะต้องชดใช้ด้วยพระโลหิตขององค์กษัตริย์ฆอซี
นูรีถูกสงสัยว่าเขาได้รับพระราชเสาวนีย์จากสมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์ พระมเหสีของพระองค์เองและเขาได้วางแผนกับเจ้าชายอับดัลอิละฮ์ พระอนุชาในพระราชินีเพื่อดำเนินการถอดถอนองค์กษัตริย์
เจ้าชายฟัยศ็อลพระโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าฆอซีทรงสืบราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก ซึ่งมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา นายกรัฐมนตรีนูรีได้สนับสนุนให้เจ้าชายอับดัลอิละฮ์ดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลของพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 จนกระทั่งพ.ศ. 2496
รัชทายาท

พระองค์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีแห่งเฮแจซและมีพระราชโอรส 1 พระองค์คือ
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | พระนาม | ประสูติ | สิ้นพระชนม์ | คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา |
|  | พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก | 19352 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 | 195814 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 | ไม่ได้อภิเษกสมรส  เป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งอิรัก พระองค์และพระราชวงศ์ถูกปลงพระชนม์ในการปฏิวัติ 14 กรกฎาคม |
เดอะฟลายอิงคาร์เพต

เมื่อครั้งที่พระองค์ยังทรงเป็นเจ้าชายและยังศึกษาอยู่ในโรงเรียน พระองค์ทรงเคยประทับเครื่องบินไปกับโมเย ดับบลิว. สตีเฟนส์ นักบินประจำเครื่องบินเดอะฟลายอิงคาร์เพต (The flying carpet) และริชาร์ด ฮอลลิเบอร์ตัน นักผจญภัยชาวอเมริกัน ในระหว่างการเดินทางรอบโลก เวลาไม่นานหลังจากการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกโดยเครื่องบินของชาลส์ ลินด์เบิร์ก ได้มีการบันทึกประสบการณ์การขับเครื่องบินของเจ้าชายฆอซีผ่านหนังสือเดอะฟลายอิงคาร์เพตของริชาร์ด ฮอลลิเบอร์ตัน
เจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีแห่งเฮแจซ พระมเหสีซึ่งอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับกรณีสวรรคต
ทฤษฎีบทของวิลสัน

สำหรับความหมายของสัญกรณ์ ดูที่ แฟกทอเรียล และ เลขคณิตมอดุลาร์
ทฤษฎีบทของวิลสัน (อังกฤษ: Wilson's Theorem) ในคณิตศาสตร์กล่าวว่า ถ้า p เป็นจำนวนเฉพาะแล้ว
(p-1)!\equiv -1{\pmod {p}}
การพิสูจน์

ใช้ข้อเท็จจริงที่ว่า ถ้า p เป็นจำนวนเฉพาะคี่ แล้วเซต G = (Z/pZ) × = {1, 2, ... p − 1} จะอยู่ในรูปกรุปภายใต้การคูณมอดุโล p ได้ นั่นหมายความว่า สำหรับแต่ละสมาชิก i ใน G จะมีสมาชิกผกผัน j ใน G ที่ทำให้ ij ≡ 1 (mod p) ได้อย่างเดียว ถ้า i ≡ j (mod p) แล้วจะทำให้ i2 − 1 = (i + 1) (i − 1) ≡ 0 (mod p) จาก p เป็นจำนวนเฉพาะ ทำให้ i ≡ 1 หรือ −1 (mod p) , นั่นคือ i = 1 หรือ i = p − 1
หรือกล่าวได้ว่า 1 และ p − 1 เท่านั้น ที่เป็นตัวผกผันกับตัวเอง แต่สมาชิกตัวอื่น ๆ ใน G จะมีตัวผกผันที่แตกต่างกัน ดังนั้น ถ้าจับคู่สมาชิกตัวที่ผกผันกันใน G และคูณทั้งหมดเข้าด้วยกัน จะได้ผลคูณเท่ากับ -1 ตัวอย่างเช่น ถ้า p = 11 จะได้
สำหรับบทกลับ ให้ n เป็นจำนวนประกอบ ที่ทำให้ (n − 1) ! ≡ −1 (mod p) , ดังนั้น n จะมีตัวหารแท้ d ซึ่ง 1 < d < n ดังนั้น d หาร (n − 1) ! ลงตัว แต่ d หาร (n − 1) ! + 1 ลงตัวด้วย ดังนั้น d หาร 1 ลงตัว เกิดข้อขัดแย้ง
บทกลับ

บทกลับของทฤษฎีบทของวิลสันกล่าวไว้ว่า สำหรับจำนวนประกอบ n > 5
เหลือกรณีที่ n = 4 ซึ่ง 3! สมภาคกับ 2 โมดุโล 4
โจจิ (นักดนตรี)

จอร์จ คูซูโนกิ มิลเลอร์ (อังกฤษ: George Kusunoki Miller; ญี่ปุ่น: ジョージ・楠木・ミラー; โรมาจิ: Jōji Kusunoki Mirā; ทับศัพท์: โจจิ คูซูโนกิ มิรา; เกิด 18 กันยายน ค.ศ. 1992) หรือรู้จักในนาม โจจิ (Joji) และเดิมรู้จักในบทบาท ฟิลทีแฟรงก์ (Filthy Frank) และ พิงก์กาย (Pink Guy) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง แร็ปเปอร์ อดีตนักแสดงตลก และยูทูบเบอร์ชาวญี่ปุ่น แนวเพลงของมิลเลอร์อาจกล่าวได้ว่ามีส่วนผสมระหว่างอาร์แอนด์บี ดนตรีโลไฟและทริปฮอป
มิลเลอร์สร้างรายการ "เดอะฟิลทีแฟรงก์โชว์" (The Filthy Frank Show) ทางยูทูบเมื่อปี 2011 ไม่นานนักหลังจากที่ย้ายมายังสหรัฐ จนเริ่มเป็นที่รู้จักจากบทบาทคนแปลก ๆ ทางช่องตลกที่ชื่อช่องว่า TVFilthyFrank, TooDamnFilthy และ DizastaMusic ช่องเหล่านี้นำเสนอรูปแบบเพลงคอเมดีฮิปฮอป การพูดจาโผงผาง การท้าทายแบบสุดโต่ง และการแสดงอูกูเลเลและเต้นรำ ที่สร้างจุดเด่นในรูปแบบของความตลกที่สร้างความประหลาดใจ (shock humor) และเกิดไวรอล วิดีโอของมิลเลอร์ได้ช่วยทำให้กระแสมีมฮาร์เลมเชกโด่งดัง นำสู่ความสำเร็จของเพลง "ฮาร์เลมเชก" ของเบาเออร์ ทำให้เกิดการสร้างมีมและการร่วมงานกับยูทูบเบอร์คนอื่นตามมา ในบทบาทพิงก์กาย มิลเลอร์ออกสตูดิโออัลบั้มแนวตลกสองชุดและอีพีหนึ่งชุดในระหว่างปี 2014 ถึง 2017
ปลายปี 2017 มิลเลอร์เลิกทำรายการ "เดอะฟิลทีแฟรงก์โชว์" โดยหันมาทำงานเพลงแทน ภายใต้ชื่อ โจจิ อัลบั้มชุดแรกมีชื่อว่า Ballads 1 ออกในปี 2018 มีซิงเกิลชื่อ "Slow Dancing in the Dark" อัลบั้มชุดที่สองชื่อ Nectar (2020) มีซิงเกิล "Sanctuary" และ "Run" ต่อมาปี 2022 เขามีซิงเกิลติดในสิบอันดับแรกชองชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 ที่ชื่อ "Glimpse of Us" ถือเป็นเพลงที่ติดชาร์ตสูงสุดของเขา ซึ่งต่อมาบรรจุอยู่ในอัลบั้มชุดที่สามที่ชื่อว่า Smithereens (2022)
รายชื่อเครื่องยนต์โตโยต้า

เครื่องยนต์โตโยต้า ผลิตโดยโตโยต้ามอเตอร์ ผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ของโลก ผลิตเครื่องยนต์หลายรุ่นที่ใช้สำหรับรถยนต์ รถยก (ForkLift) และอื่นๆ เช่นรถใช้ในราชการทหาร ทั้งผลิตเองและร่วมกันผลิตกับผู้ผลิตเครื่องยนต์และรถยนต์ อย่าง ฮีโน่ และ ไดฮัทสุ ตั้งแต่ พ.ศ. 2478  (ค.ศ.1935)
รหัสเครื่องยนต์นั้นช่วงเริ่มต้น ใช้ตัวอักษรตัวเดียวระบุรุ่น ต่อมาได้เริ่มใช้ตัวเลขสองสำหรับรุ่นถัดไปของเครื่องยนต์ในแบบนั้นๆ จนถึง พ.ศ. 2521 จึงเริ่มใช้ตัวเลขหนึ่งเป็นตัวระบุเครื่องยนต์รุ่นแรกของเครื่องยนต์ในแบบนั้น และเปลี่ยนเป็นตัวเลขพร้อมตัวอักษรอีกสองตัวเมื่อ พ.ศ. 2530
ระบบเปิด-ปิดลิ้นไอดีและลิ้นไอเสียที่ใช้ในเครื่องยนต์โตโยต้า

OHV หรือ Over Head Valve ใช้ลิ้นปิด-เปิดไอดีและไอเสียไว้บนหัวลูกสูบใช้แรงขับจากโซ่ที่ติดตั้งไว้กับเพลาข้อเหวี่ยงหมุนตัวดันก้านข้างเครื่องยนต์แล้วจึงดันกระเดื่องลิ้นเปิดและปิดไอดีและไอเสีย
SOHC หรือ Single Over Head Cam Shaft คล้าย OHV แตกต่างที่การใช้เพลาราวลิ้นเดี่ยวเป็นตัวเปิดปิดลิ้นไอดีและไอเสียอยู่บนหัวลูกสูบใช้แรงขับจากสายพานราวลิ้นที่ติดตั้งไว้บริเวณเพลาข้อเหวี่ยงของเครื่องยนต์ (Timing Belt)
DOHC หรือ Double Over Head Cam Shaft ใช้หลักการเดียวกับ SOHC แต่เพิ่มเพลาราวลิ้นมาอีกหนึ่งตัวเป็นเพลาราวลิ้นคู่
ยุค 1930

เครื่องยนต์ A รุ่นที่ 1 (First Generation Model A) ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 6 สูบแถวเรียง OHV ระบายความร้อนด้วยของเหลว ขนาดความจุกระบอกสูบ 3389 ซีซี  (3.4 ลิตร) จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2478 - กรกฎาคม พ.ศ. 2490
เครื่องยนต์ B รุ่นที่ 1 (First Generation Model B) ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 6 สูบแถวเรียง  OHV  ระบายความร้อนด้วยของเหลว ขนาดความจุกระบอกสูบ 3386 ซีซี (3.4 ลิตร) จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ไม่ปรากฏปีที่เลิกผลิตหรือจำหน่าย
ยุค 1940

เครื่องยนต์ C รุ่นที่ 1 (First Generation Model C) ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบแถวเรียง  OHV ระบายความร้อนด้วยของเหลว ขนาดความจุกระบอกสูบ 2258 ซีซี (2.3 ลิตร) จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนมกราคม พ.ศ. 2483 ไม่ทราบปีที่เลิกผลิตหรือจำหน่าย
เครื่องยนต์ S รุ่นที่ 1 (First Generation Model S)ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบ แถวเรียง ลิ้นเปิด-ปิด ไอดีและไอเสียอยู่ด้านข้างลูกสูบ ระบายความร้อนด้วยของเหลว  ปริมาตรความจุ 995 ซีซี (1.0 ลิตร) จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นสำหรับรถยนต์และรถยก เดือนตุลาคม พ.ศ. 2490 ไม่ทราบปีที่เลิกผลิตหรือจำหน่าย
เครื่องยนต์ F ใช้เชื้อเพลิงเบนซินและ แก๊สปิโตรเลียมเหลว6 สูบแถวเรียง OHV ระบายความร้อนด้วยของเหลว เครื่องยนต์แบบ F ได้ผลิตออกมาทั้งหมดสี่รุ่น เริ่มจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนตุลาคม พ.ศ. 2492 ปัจจุบันยังคงทำการผลิตสำหรับรถยก
รุ่น F ปริมาตรความจุ 3878 ซีซี (3.9 ลิตร)
รุ่น 2F ปริมาตรความจุ 4230 ซีซี (4.2 ลิตร)
รุ่น 3F ปริมาตรความจุ 3956 ซีซี (4.0 ลิตร)
ยุค 1950

เครื่องยนต์ R ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน และแก๊สปิโตรเลียมเหลว 4 สูบแถวเรียง OHV,SOHC และ DOHC ระบายความร้อนด้วยของเหลว ผลิตออกมาทั้งหมด 17 รุ่น สำหรับรถยนต์และรถยก เริ่มจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเดือนกันยายน พ.ศ. 2496 ถึง เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2536 รุ่นสำหรับรถยกไม่ทราบปีที่เลิกผลิตหรือจำหน่าย
รุ่น R ปริมาตรความจุ 1453 ซีซี  (1.5 ลิตร)
รุ่น 2R ปริมาตรความจุ 1490 ซีซี (1.5 ลิตร)
รุ่น 3R ปริมาตรความจุ 1897 ซีซี (1.9 ลิตร)
รุ่น 4R ปริมาตรความจุ 1587 ซีซี (1.6 ลิตร)
รุ่น 5R ปริมาตรความจุ 1994 ซีซี (2.0 ลิตร)
รุ่น 6R ปริมาตรความจุ 1707 ซีซี (1.7 ลิตร)
รุ่น 7R ปริมาตรความจุ 1591 ซีซี (1.6 ลิตร)
รุ่น 8R ปริมาตรความจุ 1858 ซีซี  (1.9 ลิตร)
รุ่น 9R ปริมาตรความจุ 1587 ซีซี (1.6 ลิตร)
รุ่น 10R หรือ รุ่น 8R-G ปริมาตรความจุ 1858ซีซี (1.9 ลิตร)
รุ่น 12R ปริมาตรความจุ 1587 ซีซี (1.6 ลิตร)
รุ่น 16R ปริมาตรความจุ 1808 ซีซี (1.8 ลิตร)
รุ่น 18R ปริมาตรความจุ 1968 ซีซี (2.0 ลิตร)
รุ่น 19R ปริมาตรความจุ 1968 ซีซี (2.0 ลิตร)
รุ่น 20R ปริมาตรความจุ 2189 ซีซี (2.2 ลิตร)
รุ่น 21R ปริมาตรความจุ 1972 ซีซี (2.0 ลิตร)
รุ่น 22R ปริมาตรความจุ 2366 ซีซี (2.4 ลิตร)
เครื่องยนต์ D ใช้เชื้อเพลิงดีเซล 6 สูบแถวเรียง OHV ระบายความร้อนด้วยของเหลว จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนมีนาคม พ.ศ. 2500 ผลิตออกมาทั้งหมด 2 รุ่น ปัจจุบันผลิตเป็นการเฉพาะและอยู่ระหว่างการตัดสินใจจะผลิตต่อหรือไม่
รุ่น D ปริมาตรความจุ 5890 ซีซี (5.9 ลิตร)
รุ่น 2D ปริมาตรความจุ 6494 ซีซี (6.5 ลิตร)
เครื่องยนต์ P ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบแถวเรียง OHV ระบายความร้อนด้วยของเหลว สำหรับรถยนต์และรถยกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนตุลาคม พ.ศ. 2502 ผลิตออกมาทั้งหมด 4 รุ่น ไม่ทราบปีที่เลิกผลิตหรือจำหน่าย
รุ่น P ปริมาตรความจุ 997 ซีซี (1.0 ลิตร)
รุ่น 2P ขนาดความจุ 1198 ซีซี (1.2ลิตร)
รุ่น 3P ขนาดความจุ 1345 ซีซี (1.3 ลิตร)
รุ่น 4P ขนาดความจุ 1.5 ลิตร
เครื่องยนต์ C ยุคที่สอง (Second Generation Model C) ใช้เชื้อเพลิงดีเซล4 สูบแถวเรียง OHV ระบายความร้อนด้วยของเหลว สำหรับรถยนต์จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนตุลาคม พ.ศ. 2502 ไม่ทราบปีที่เลิกผลิตหรือจำหน่าย
รุ่น C ปริมาตรความจุ 1491 ซีซี (1.5 ลิตร)