ฤดูร้อนอ้อนรัก
งานดัดแปลง > อนิเมะ > ตอน

| 5 | ยะมิอะกิระกะนิ (เริ่มมืดคลุ้ม) ヤミアキラカニ Darkness Revealed | ฮะรุกะ, อะกิระ | 1 พฤศจิกายน 2553 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|    ตอนนี้เริ่มเรื่องโดยวกกลับไปยังสถานการณ์ในตอนที่สองซึ่งฮะรุกะแอบได้ยินคะซุฮะเรียกอะกิระว่า "พี่จ๋า" ครั้งนี้ อะกิระเปิดประตูออกมารับโทรศัพท์เคลื่อนที่คืนจากฮะรุกะ เช้าวันถัดมา ฮะรุกะเปิดใจพูดคุยกับอะกิระตามลำพังถึงเรื่องดังกล่าว อะกิระรับว่า ตนกับคะซุฮะเป็นพี่น้องร่วมบิดาเดียวกัน แต่มารดาตนทิ้งตนไปตั้งแต่วินาทีที่ตนลืมตาดูโลก ฮะรุกะจึงว่าจะช่วยเหลืออะกิระติดตามหามารดาให้จงได้   โอกาสนั้น ฮะรุกะรำลึกได้ว่า สมัยเด็ก ตนกับอะกิระไปวิ่งเล่นกันในป่าเขา และอะกิระทำจี้ (pendant) ซึ่งมารดามอบให้แต่เมื่อคลอดหล่นหายลับไป ฮะรุกะจึงมุ่งหมายจะค้นหาจี้นั้นด้วย ฮะรุกะพบว่า ป่าดังกล่าวถูกดินถล่มทำลายไปสิ้น แต่ไม่ละความพยายามคงขุดผืนดินติดตามหาจี้ ทว่า หาพบไม่ ครั้นแล้ว จึงพากันไปอาบน้ำชำระกาย ณ ที่พำนักของอะกิระในวัด แล้วร่วมประเวณีกันในอ่างน้ำและในวัด   ค่ำลงวันนั้น วัดจัดงานเทศกาลประจำปี อะกิระทำหน้าที่เป็นนางรำ ฮะรุกะมาชมดูพร้อมกับคนอื่น ๆ และสังเกตเห็นอะกิระร่ายรำไปสะอื้นไห้ไป จึงผละวิ่งไปหาเธอหลังปะรำ |    ตอนนี้เริ่มเรื่องโดยวกกลับไปยังสถานการณ์ในตอนที่สองซึ่งฮะรุกะแอบได้ยินคะซุฮะเรียกอะกิระว่า "พี่จ๋า" ครั้งนี้ อะกิระเปิดประตูออกมารับโทรศัพท์เคลื่อนที่คืนจากฮะรุกะ เช้าวันถัดมา ฮะรุกะเปิดใจพูดคุยกับอะกิระตามลำพังถึงเรื่องดังกล่าว อะกิระรับว่า ตนกับคะซุฮะเป็นพี่น้องร่วมบิดาเดียวกัน แต่มารดาตนทิ้งตนไปตั้งแต่วินาทีที่ตนลืมตาดูโลก ฮะรุกะจึงว่าจะช่วยเหลืออะกิระติดตามหามารดาให้จงได้   โอกาสนั้น ฮะรุกะรำลึกได้ว่า สมัยเด็ก ตนกับอะกิระไปวิ่งเล่นกันในป่าเขา และอะกิระทำจี้ (pendant) ซึ่งมารดามอบให้แต่เมื่อคลอดหล่นหายลับไป ฮะรุกะจึงมุ่งหมายจะค้นหาจี้นั้นด้วย ฮะรุกะพบว่า ป่าดังกล่าวถูกดินถล่มทำลายไปสิ้น แต่ไม่ละความพยายามคงขุดผืนดินติดตามหาจี้ ทว่า หาพบไม่ ครั้นแล้ว จึงพากันไปอาบน้ำชำระกาย ณ ที่พำนักของอะกิระในวัด แล้วร่วมประเวณีกันในอ่างน้ำและในวัด   ค่ำลงวันนั้น วัดจัดงานเทศกาลประจำปี อะกิระทำหน้าที่เป็นนางรำ ฮะรุกะมาชมดูพร้อมกับคนอื่น ๆ และสังเกตเห็นอะกิระร่ายรำไปสะอื้นไห้ไป จึงผละวิ่งไปหาเธอหลังปะรำ |    ตอนนี้เริ่มเรื่องโดยวกกลับไปยังสถานการณ์ในตอนที่สองซึ่งฮะรุกะแอบได้ยินคะซุฮะเรียกอะกิระว่า "พี่จ๋า" ครั้งนี้ อะกิระเปิดประตูออกมารับโทรศัพท์เคลื่อนที่คืนจากฮะรุกะ เช้าวันถัดมา ฮะรุกะเปิดใจพูดคุยกับอะกิระตามลำพังถึงเรื่องดังกล่าว อะกิระรับว่า ตนกับคะซุฮะเป็นพี่น้องร่วมบิดาเดียวกัน แต่มารดาตนทิ้งตนไปตั้งแต่วินาทีที่ตนลืมตาดูโลก ฮะรุกะจึงว่าจะช่วยเหลืออะกิระติดตามหามารดาให้จงได้   โอกาสนั้น ฮะรุกะรำลึกได้ว่า สมัยเด็ก ตนกับอะกิระไปวิ่งเล่นกันในป่าเขา และอะกิระทำจี้ (pendant) ซึ่งมารดามอบให้แต่เมื่อคลอดหล่นหายลับไป ฮะรุกะจึงมุ่งหมายจะค้นหาจี้นั้นด้วย ฮะรุกะพบว่า ป่าดังกล่าวถูกดินถล่มทำลายไปสิ้น แต่ไม่ละความพยายามคงขุดผืนดินติดตามหาจี้ ทว่า หาพบไม่ ครั้นแล้ว จึงพากันไปอาบน้ำชำระกาย ณ ที่พำนักของอะกิระในวัด แล้วร่วมประเวณีกันในอ่างน้ำและในวัด   ค่ำลงวันนั้น วัดจัดงานเทศกาลประจำปี อะกิระทำหน้าที่เป็นนางรำ ฮะรุกะมาชมดูพร้อมกับคนอื่น ๆ และสังเกตเห็นอะกิระร่ายรำไปสะอื้นไห้ไป จึงผละวิ่งไปหาเธอหลังปะรำ |    ตอนนี้เริ่มเรื่องโดยวกกลับไปยังสถานการณ์ในตอนที่สองซึ่งฮะรุกะแอบได้ยินคะซุฮะเรียกอะกิระว่า "พี่จ๋า" ครั้งนี้ อะกิระเปิดประตูออกมารับโทรศัพท์เคลื่อนที่คืนจากฮะรุกะ เช้าวันถัดมา ฮะรุกะเปิดใจพูดคุยกับอะกิระตามลำพังถึงเรื่องดังกล่าว อะกิระรับว่า ตนกับคะซุฮะเป็นพี่น้องร่วมบิดาเดียวกัน แต่มารดาตนทิ้งตนไปตั้งแต่วินาทีที่ตนลืมตาดูโลก ฮะรุกะจึงว่าจะช่วยเหลืออะกิระติดตามหามารดาให้จงได้   โอกาสนั้น ฮะรุกะรำลึกได้ว่า สมัยเด็ก ตนกับอะกิระไปวิ่งเล่นกันในป่าเขา และอะกิระทำจี้ (pendant) ซึ่งมารดามอบให้แต่เมื่อคลอดหล่นหายลับไป ฮะรุกะจึงมุ่งหมายจะค้นหาจี้นั้นด้วย ฮะรุกะพบว่า ป่าดังกล่าวถูกดินถล่มทำลายไปสิ้น แต่ไม่ละความพยายามคงขุดผืนดินติดตามหาจี้ ทว่า หาพบไม่ ครั้นแล้ว จึงพากันไปอาบน้ำชำระกาย ณ ที่พำนักของอะกิระในวัด แล้วร่วมประเวณีกันในอ่างน้ำและในวัด   ค่ำลงวันนั้น วัดจัดงานเทศกาลประจำปี อะกิระทำหน้าที่เป็นนางรำ ฮะรุกะมาชมดูพร้อมกับคนอื่น ๆ และสังเกตเห็นอะกิระร่ายรำไปสะอื้นไห้ไป จึงผละวิ่งไปหาเธอหลังปะรำ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

| 6 | อะกิระเมะไนโยะ (ไม่ยอมแพ้) ヤミアキラカニ I Won't Give Up | ฮะรุกะ, อะกิระ | 8 พฤศจิกายน 2553 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|    ฮะรุกะพบอะกิระในครัววัด และเห็นเธอกำลังเผาทำลายสมุดเล่มหนึ่งอยู่ที่เตาแก๊ส จึงรุดเข้าไปห้าม ปรากฏว่า เป็นสมุดเวชกรรมของยายเขาซึ่งเป็นแพทย์และบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับมารดาอะกิระไว้ ความว่า อะกิระเมื่อเป็นทารกนั้นกำจี้ข้างต้นไว้ในมือ และจี้นั้นสลักชื่อคุณหญิงมิงิวะ ผู้เป็นมารดาของคะซุฮะ จึงเป็นไปได้ว่า อะกิระเป็นบุตรที่แท้จริงของครอบครัวมิงิวะ แต่มีการสลับตัวกับคะซุฮะ อะกิระเผาสมุดนั้นเพราะไม่ต้องการทำลายความสุขที่คะซุฮะได้รับจากครอบครัว ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไรก็ตาม   เพื่อขจัดข้อข้องใจนี้ ฮะรุกะจึงเสนอให้มีการตรวจพิสูจน์ทางพันธุกรรมกัน ทุกฝ่ายตกลง แพทย์จะแจ้งผลในอีกห้าวัน ในวันที่ห้านั้น ฮะรุกะพบปะอะกิระที่ท่ารถไฟ จึงอยู่สนทนาด้วยกันเป็นนาน เย็นลงวันนั้น พวกเขาได้รับรายงานผลการตรวจ แต่อะกิระไม่กล้าเปิดซองอ่าน ทันใด คุณหญิงมิงิวะก็ปรากฏตัวและบอกกล่าวอะกิระว่า จี้เส้นนั้นเป็นของนางจริง ในวันคลอด นางอยู่เตียงถัดจากมารดาอะกิระ เมื่อเห็นอะกิระน่ารักน่าชังจึงเข้ามาอุ้ม อะกิระซุกซนดึงจี้จากคอนางขาดแล้วกำไว้แน่น เวลานั้น นางได้ทราบว่า มารดาอะกิระหนีออกโรงพยาบาลหายไป จึงตกลงใจยกจี้นั้นให้ทารกสำหรับเป็นเครื่องแทนความรักฉันมารดา ก็เป็นเหตุให้ยายของฮะรุกะซึ่งเป็นแพทย์ทำคลอดพบว่าทารกอะกิระถือจี้ของนางอยู่ แล้วมีข้อสันนิษฐานดังข้างต้น อะกิระฟังแล้วก็ค่อยมีกำลังใจ จึงหยิบซองรายงานผลการตรวจออกเปิดอ่าน ก็เป็นจริงตามนั้นว่า อะกิระมิใช่บุตรของคุณหญิงมิงิวะ ที่ใช่คือคะซุฮะ อะกิระดีใจ และต้องดีใจยิ่งกว่าเมื่อคุณหญิงมิงิวะแจ้งว่า หลายปีก่อนมีผู้เก็บจี้ดังกล่าวได้กลางป่า เห็นชื่อนางสลักอยู่จึงส่งคืน ครั้งนี้ นางขอมอบจี้นั้นให้แก่อะกิระเป็นครั้งที่สอง   เย็นวันนั้น อะกิระบอกกล่าวขอบคุณฮะรุกะ และเผยความรู้สึกต่อเขา ฮะรุกะก็ตอบกลับว่า เขาก็มีใจให้เธออยู่เช่นกัน แล้วคนทั้งสองก็ร่วมประเวณีกันจนเช้า |    ฮะรุกะพบอะกิระในครัววัด และเห็นเธอกำลังเผาทำลายสมุดเล่มหนึ่งอยู่ที่เตาแก๊ส จึงรุดเข้าไปห้าม ปรากฏว่า เป็นสมุดเวชกรรมของยายเขาซึ่งเป็นแพทย์และบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับมารดาอะกิระไว้ ความว่า อะกิระเมื่อเป็นทารกนั้นกำจี้ข้างต้นไว้ในมือ และจี้นั้นสลักชื่อคุณหญิงมิงิวะ ผู้เป็นมารดาของคะซุฮะ จึงเป็นไปได้ว่า อะกิระเป็นบุตรที่แท้จริงของครอบครัวมิงิวะ แต่มีการสลับตัวกับคะซุฮะ อะกิระเผาสมุดนั้นเพราะไม่ต้องการทำลายความสุขที่คะซุฮะได้รับจากครอบครัว ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไรก็ตาม   เพื่อขจัดข้อข้องใจนี้ ฮะรุกะจึงเสนอให้มีการตรวจพิสูจน์ทางพันธุกรรมกัน ทุกฝ่ายตกลง แพทย์จะแจ้งผลในอีกห้าวัน ในวันที่ห้านั้น ฮะรุกะพบปะอะกิระที่ท่ารถไฟ จึงอยู่สนทนาด้วยกันเป็นนาน เย็นลงวันนั้น พวกเขาได้รับรายงานผลการตรวจ แต่อะกิระไม่กล้าเปิดซองอ่าน ทันใด คุณหญิงมิงิวะก็ปรากฏตัวและบอกกล่าวอะกิระว่า จี้เส้นนั้นเป็นของนางจริง ในวันคลอด นางอยู่เตียงถัดจากมารดาอะกิระ เมื่อเห็นอะกิระน่ารักน่าชังจึงเข้ามาอุ้ม อะกิระซุกซนดึงจี้จากคอนางขาดแล้วกำไว้แน่น เวลานั้น นางได้ทราบว่า มารดาอะกิระหนีออกโรงพยาบาลหายไป จึงตกลงใจยกจี้นั้นให้ทารกสำหรับเป็นเครื่องแทนความรักฉันมารดา ก็เป็นเหตุให้ยายของฮะรุกะซึ่งเป็นแพทย์ทำคลอดพบว่าทารกอะกิระถือจี้ของนางอยู่ แล้วมีข้อสันนิษฐานดังข้างต้น อะกิระฟังแล้วก็ค่อยมีกำลังใจ จึงหยิบซองรายงานผลการตรวจออกเปิดอ่าน ก็เป็นจริงตามนั้นว่า อะกิระมิใช่บุตรของคุณหญิงมิงิวะ ที่ใช่คือคะซุฮะ อะกิระดีใจ และต้องดีใจยิ่งกว่าเมื่อคุณหญิงมิงิวะแจ้งว่า หลายปีก่อนมีผู้เก็บจี้ดังกล่าวได้กลางป่า เห็นชื่อนางสลักอยู่จึงส่งคืน ครั้งนี้ นางขอมอบจี้นั้นให้แก่อะกิระเป็นครั้งที่สอง   เย็นวันนั้น อะกิระบอกกล่าวขอบคุณฮะรุกะ และเผยความรู้สึกต่อเขา ฮะรุกะก็ตอบกลับว่า เขาก็มีใจให้เธออยู่เช่นกัน แล้วคนทั้งสองก็ร่วมประเวณีกันจนเช้า |    ฮะรุกะพบอะกิระในครัววัด และเห็นเธอกำลังเผาทำลายสมุดเล่มหนึ่งอยู่ที่เตาแก๊ส จึงรุดเข้าไปห้าม ปรากฏว่า เป็นสมุดเวชกรรมของยายเขาซึ่งเป็นแพทย์และบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับมารดาอะกิระไว้ ความว่า อะกิระเมื่อเป็นทารกนั้นกำจี้ข้างต้นไว้ในมือ และจี้นั้นสลักชื่อคุณหญิงมิงิวะ ผู้เป็นมารดาของคะซุฮะ จึงเป็นไปได้ว่า อะกิระเป็นบุตรที่แท้จริงของครอบครัวมิงิวะ แต่มีการสลับตัวกับคะซุฮะ อะกิระเผาสมุดนั้นเพราะไม่ต้องการทำลายความสุขที่คะซุฮะได้รับจากครอบครัว ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไรก็ตาม   เพื่อขจัดข้อข้องใจนี้ ฮะรุกะจึงเสนอให้มีการตรวจพิสูจน์ทางพันธุกรรมกัน ทุกฝ่ายตกลง แพทย์จะแจ้งผลในอีกห้าวัน ในวันที่ห้านั้น ฮะรุกะพบปะอะกิระที่ท่ารถไฟ จึงอยู่สนทนาด้วยกันเป็นนาน เย็นลงวันนั้น พวกเขาได้รับรายงานผลการตรวจ แต่อะกิระไม่กล้าเปิดซองอ่าน ทันใด คุณหญิงมิงิวะก็ปรากฏตัวและบอกกล่าวอะกิระว่า จี้เส้นนั้นเป็นของนางจริง ในวันคลอด นางอยู่เตียงถัดจากมารดาอะกิระ เมื่อเห็นอะกิระน่ารักน่าชังจึงเข้ามาอุ้ม อะกิระซุกซนดึงจี้จากคอนางขาดแล้วกำไว้แน่น เวลานั้น นางได้ทราบว่า มารดาอะกิระหนีออกโรงพยาบาลหายไป จึงตกลงใจยกจี้นั้นให้ทารกสำหรับเป็นเครื่องแทนความรักฉันมารดา ก็เป็นเหตุให้ยายของฮะรุกะซึ่งเป็นแพทย์ทำคลอดพบว่าทารกอะกิระถือจี้ของนางอยู่ แล้วมีข้อสันนิษฐานดังข้างต้น อะกิระฟังแล้วก็ค่อยมีกำลังใจ จึงหยิบซองรายงานผลการตรวจออกเปิดอ่าน ก็เป็นจริงตามนั้นว่า อะกิระมิใช่บุตรของคุณหญิงมิงิวะ ที่ใช่คือคะซุฮะ อะกิระดีใจ และต้องดีใจยิ่งกว่าเมื่อคุณหญิงมิงิวะแจ้งว่า หลายปีก่อนมีผู้เก็บจี้ดังกล่าวได้กลางป่า เห็นชื่อนางสลักอยู่จึงส่งคืน ครั้งนี้ นางขอมอบจี้นั้นให้แก่อะกิระเป็นครั้งที่สอง   เย็นวันนั้น อะกิระบอกกล่าวขอบคุณฮะรุกะ และเผยความรู้สึกต่อเขา ฮะรุกะก็ตอบกลับว่า เขาก็มีใจให้เธออยู่เช่นกัน แล้วคนทั้งสองก็ร่วมประเวณีกันจนเช้า |    ฮะรุกะพบอะกิระในครัววัด และเห็นเธอกำลังเผาทำลายสมุดเล่มหนึ่งอยู่ที่เตาแก๊ส จึงรุดเข้าไปห้าม ปรากฏว่า เป็นสมุดเวชกรรมของยายเขาซึ่งเป็นแพทย์และบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับมารดาอะกิระไว้ ความว่า อะกิระเมื่อเป็นทารกนั้นกำจี้ข้างต้นไว้ในมือ และจี้นั้นสลักชื่อคุณหญิงมิงิวะ ผู้เป็นมารดาของคะซุฮะ จึงเป็นไปได้ว่า อะกิระเป็นบุตรที่แท้จริงของครอบครัวมิงิวะ แต่มีการสลับตัวกับคะซุฮะ อะกิระเผาสมุดนั้นเพราะไม่ต้องการทำลายความสุขที่คะซุฮะได้รับจากครอบครัว ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไรก็ตาม   เพื่อขจัดข้อข้องใจนี้ ฮะรุกะจึงเสนอให้มีการตรวจพิสูจน์ทางพันธุกรรมกัน ทุกฝ่ายตกลง แพทย์จะแจ้งผลในอีกห้าวัน ในวันที่ห้านั้น ฮะรุกะพบปะอะกิระที่ท่ารถไฟ จึงอยู่สนทนาด้วยกันเป็นนาน เย็นลงวันนั้น พวกเขาได้รับรายงานผลการตรวจ แต่อะกิระไม่กล้าเปิดซองอ่าน ทันใด คุณหญิงมิงิวะก็ปรากฏตัวและบอกกล่าวอะกิระว่า จี้เส้นนั้นเป็นของนางจริง ในวันคลอด นางอยู่เตียงถัดจากมารดาอะกิระ เมื่อเห็นอะกิระน่ารักน่าชังจึงเข้ามาอุ้ม อะกิระซุกซนดึงจี้จากคอนางขาดแล้วกำไว้แน่น เวลานั้น นางได้ทราบว่า มารดาอะกิระหนีออกโรงพยาบาลหายไป จึงตกลงใจยกจี้นั้นให้ทารกสำหรับเป็นเครื่องแทนความรักฉันมารดา ก็เป็นเหตุให้ยายของฮะรุกะซึ่งเป็นแพทย์ทำคลอดพบว่าทารกอะกิระถือจี้ของนางอยู่ แล้วมีข้อสันนิษฐานดังข้างต้น อะกิระฟังแล้วก็ค่อยมีกำลังใจ จึงหยิบซองรายงานผลการตรวจออกเปิดอ่าน ก็เป็นจริงตามนั้นว่า อะกิระมิใช่บุตรของคุณหญิงมิงิวะ ที่ใช่คือคะซุฮะ อะกิระดีใจ และต้องดีใจยิ่งกว่าเมื่อคุณหญิงมิงิวะแจ้งว่า หลายปีก่อนมีผู้เก็บจี้ดังกล่าวได้กลางป่า เห็นชื่อนางสลักอยู่จึงส่งคืน ครั้งนี้ นางขอมอบจี้นั้นให้แก่อะกิระเป็นครั้งที่สอง   เย็นวันนั้น อะกิระบอกกล่าวขอบคุณฮะรุกะ และเผยความรู้สึกต่อเขา ฮะรุกะก็ตอบกลับว่า เขาก็มีใจให้เธออยู่เช่นกัน แล้วคนทั้งสองก็ร่วมประเวณีกันจนเช้า |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

| 7 | สึมินะโอะโตะเมะระ (หญิงสาวผู้มีตราบาป) ツミナオトメラ Sinful Maidens | ฮะรุกะ, นะโอะ, โซะระ | 15 พฤศจิกายน 2553 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|    ตอนนี้เริ่มเรื่องโดยวกกลับไปยังสถานการณ์ในต้นตอนที่สองซึ่งโซะระเปลือยกายต่อหน้าฮะรุกะในกลางดึกแล้วขอให้เขาใช้สายวัดวัดกายให้สำหรับใช้ตัดชุดนักเรียน วันรุ่งขึ้น นะโอะนำยากันยุงมาให้คนทั้งสองถึงบ้านหลังจากทราบว่า บ้านพวกเขายุงชุมนักและโซะระกลัวยุง เธอมอบยาให้แล้วก็ผลุนผลันจากไป   มะรืน เรียวเฮพาฮะรุกะขึ้นไปดาดฟ้าอาคารเรียนเพื่อลักดูบรรดานักเรียนหญิงล้างสระว่ายน้ำกัน แล้วเตือนฮะรุกะมิให้แอบดูนะโอะ ฮะรุกะฟังแล้วก็มีทีท่าเปลี่ยนไป เรียวเฮจึงสังเกตได้ว่าเขามีใจปฏิพัทธ์นะโอ แล้วนำความไปแจ้งแก่นะโอ ทว่า นะโอะหาเชื่อถือไม่ ด้วยเข้าใจว่า ฮะรุกะคงตั้งข้อรังเกียจรังงอนเธออยู่ เพราะวันหนึ่งในหน้าร้อนแต่ครั้งเป็นเด็ก บิดามารดานะโอะทะเลาะเบาะแว้งกัน นะโอะวิ่งออกจากบ้านไปหาฮะรุกะที่บ้าน ครั้นเห็นฮะรุกะนอนหลับอยู่ที่ชานเรือนก็ขึ้นคร่อมเขา เปลือยกาย แล้วจับมือเขาขึ้นบีบเคล้นเต้านมเธอ ก่อนร่วมประเวณีกับเขา แต่เมื่อเสร็จแล้วเห็นเขานิ่งไป ก็เข้าใจว่าเขาตกใจและเกลียดชังเธอที่กระทำเช่นนั้นกับเขา เป็นตราบาปฝังใจมาตราบปัจจุบัน   เรียวเฮเมื่อทราบว่านะโอะไม่เชื่อว่าฮะรุกะมีใจให้ จึงช่วยอุ้มสมคนทั้งสองโดยนัดพวกเขาไปพบกันตามลำพังที่สระน้ำโรงเรียนในวันอาทิตย์ เมื่อฮะรุกะกับนะโอะว่ายน้ำเสร็จ นะโอะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเก็บของของโรงเรียน และตกใจเพราะลูกแมวดำที่ซ่อนอยู่ในกล่องจึงกรีดร้อง ฮะรุกะได้ยินก็รุดไปดู ขณะนั้น ภารโรงเข้ามาตรวจดู ทั้งคู่จึงซ่อนตัวอยู่ในกล่องลัง และเริ่มพูดคุยกัน ฮะรุกะว่า เขาจะได้รังเกียจเดียดฉันท์นะโอะก็หาไม่ เพียงแต่ตื่นเต้นในเหตุการณ์ครั้งฤดูร้อนนั้น ฝ่ายนะโอะได้ฟังก็ดีใจโผเข้าจุมพิตเขา   เวลานั้น โซะระเห็นว่า ฮะรุกะพี่ชายทิ้งเธอไว้บ้านแต่ผู้เดียวเพื่อไปหานะโอะ ก็ไม่พอใจ พิมพ์ข้อความแสดงอาการชิงชังนะโอะลงคอมพิวเตอร์ |    ตอนนี้เริ่มเรื่องโดยวกกลับไปยังสถานการณ์ในต้นตอนที่สองซึ่งโซะระเปลือยกายต่อหน้าฮะรุกะในกลางดึกแล้วขอให้เขาใช้สายวัดวัดกายให้สำหรับใช้ตัดชุดนักเรียน วันรุ่งขึ้น นะโอะนำยากันยุงมาให้คนทั้งสองถึงบ้านหลังจากทราบว่า บ้านพวกเขายุงชุมนักและโซะระกลัวยุง เธอมอบยาให้แล้วก็ผลุนผลันจากไป   มะรืน เรียวเฮพาฮะรุกะขึ้นไปดาดฟ้าอาคารเรียนเพื่อลักดูบรรดานักเรียนหญิงล้างสระว่ายน้ำกัน แล้วเตือนฮะรุกะมิให้แอบดูนะโอะ ฮะรุกะฟังแล้วก็มีทีท่าเปลี่ยนไป เรียวเฮจึงสังเกตได้ว่าเขามีใจปฏิพัทธ์นะโอ แล้วนำความไปแจ้งแก่นะโอ ทว่า นะโอะหาเชื่อถือไม่ ด้วยเข้าใจว่า ฮะรุกะคงตั้งข้อรังเกียจรังงอนเธออยู่ เพราะวันหนึ่งในหน้าร้อนแต่ครั้งเป็นเด็ก บิดามารดานะโอะทะเลาะเบาะแว้งกัน นะโอะวิ่งออกจากบ้านไปหาฮะรุกะที่บ้าน ครั้นเห็นฮะรุกะนอนหลับอยู่ที่ชานเรือนก็ขึ้นคร่อมเขา เปลือยกาย แล้วจับมือเขาขึ้นบีบเคล้นเต้านมเธอ ก่อนร่วมประเวณีกับเขา แต่เมื่อเสร็จแล้วเห็นเขานิ่งไป ก็เข้าใจว่าเขาตกใจและเกลียดชังเธอที่กระทำเช่นนั้นกับเขา เป็นตราบาปฝังใจมาตราบปัจจุบัน   เรียวเฮเมื่อทราบว่านะโอะไม่เชื่อว่าฮะรุกะมีใจให้ จึงช่วยอุ้มสมคนทั้งสองโดยนัดพวกเขาไปพบกันตามลำพังที่สระน้ำโรงเรียนในวันอาทิตย์ เมื่อฮะรุกะกับนะโอะว่ายน้ำเสร็จ นะโอะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเก็บของของโรงเรียน และตกใจเพราะลูกแมวดำที่ซ่อนอยู่ในกล่องจึงกรีดร้อง ฮะรุกะได้ยินก็รุดไปดู ขณะนั้น ภารโรงเข้ามาตรวจดู ทั้งคู่จึงซ่อนตัวอยู่ในกล่องลัง และเริ่มพูดคุยกัน ฮะรุกะว่า เขาจะได้รังเกียจเดียดฉันท์นะโอะก็หาไม่ เพียงแต่ตื่นเต้นในเหตุการณ์ครั้งฤดูร้อนนั้น ฝ่ายนะโอะได้ฟังก็ดีใจโผเข้าจุมพิตเขา   เวลานั้น โซะระเห็นว่า ฮะรุกะพี่ชายทิ้งเธอไว้บ้านแต่ผู้เดียวเพื่อไปหานะโอะ ก็ไม่พอใจ พิมพ์ข้อความแสดงอาการชิงชังนะโอะลงคอมพิวเตอร์ |    ตอนนี้เริ่มเรื่องโดยวกกลับไปยังสถานการณ์ในต้นตอนที่สองซึ่งโซะระเปลือยกายต่อหน้าฮะรุกะในกลางดึกแล้วขอให้เขาใช้สายวัดวัดกายให้สำหรับใช้ตัดชุดนักเรียน วันรุ่งขึ้น นะโอะนำยากันยุงมาให้คนทั้งสองถึงบ้านหลังจากทราบว่า บ้านพวกเขายุงชุมนักและโซะระกลัวยุง เธอมอบยาให้แล้วก็ผลุนผลันจากไป   มะรืน เรียวเฮพาฮะรุกะขึ้นไปดาดฟ้าอาคารเรียนเพื่อลักดูบรรดานักเรียนหญิงล้างสระว่ายน้ำกัน แล้วเตือนฮะรุกะมิให้แอบดูนะโอะ ฮะรุกะฟังแล้วก็มีทีท่าเปลี่ยนไป เรียวเฮจึงสังเกตได้ว่าเขามีใจปฏิพัทธ์นะโอ แล้วนำความไปแจ้งแก่นะโอ ทว่า นะโอะหาเชื่อถือไม่ ด้วยเข้าใจว่า ฮะรุกะคงตั้งข้อรังเกียจรังงอนเธออยู่ เพราะวันหนึ่งในหน้าร้อนแต่ครั้งเป็นเด็ก บิดามารดานะโอะทะเลาะเบาะแว้งกัน นะโอะวิ่งออกจากบ้านไปหาฮะรุกะที่บ้าน ครั้นเห็นฮะรุกะนอนหลับอยู่ที่ชานเรือนก็ขึ้นคร่อมเขา เปลือยกาย แล้วจับมือเขาขึ้นบีบเคล้นเต้านมเธอ ก่อนร่วมประเวณีกับเขา แต่เมื่อเสร็จแล้วเห็นเขานิ่งไป ก็เข้าใจว่าเขาตกใจและเกลียดชังเธอที่กระทำเช่นนั้นกับเขา เป็นตราบาปฝังใจมาตราบปัจจุบัน   เรียวเฮเมื่อทราบว่านะโอะไม่เชื่อว่าฮะรุกะมีใจให้ จึงช่วยอุ้มสมคนทั้งสองโดยนัดพวกเขาไปพบกันตามลำพังที่สระน้ำโรงเรียนในวันอาทิตย์ เมื่อฮะรุกะกับนะโอะว่ายน้ำเสร็จ นะโอะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเก็บของของโรงเรียน และตกใจเพราะลูกแมวดำที่ซ่อนอยู่ในกล่องจึงกรีดร้อง ฮะรุกะได้ยินก็รุดไปดู ขณะนั้น ภารโรงเข้ามาตรวจดู ทั้งคู่จึงซ่อนตัวอยู่ในกล่องลัง และเริ่มพูดคุยกัน ฮะรุกะว่า เขาจะได้รังเกียจเดียดฉันท์นะโอะก็หาไม่ เพียงแต่ตื่นเต้นในเหตุการณ์ครั้งฤดูร้อนนั้น ฝ่ายนะโอะได้ฟังก็ดีใจโผเข้าจุมพิตเขา   เวลานั้น โซะระเห็นว่า ฮะรุกะพี่ชายทิ้งเธอไว้บ้านแต่ผู้เดียวเพื่อไปหานะโอะ ก็ไม่พอใจ พิมพ์ข้อความแสดงอาการชิงชังนะโอะลงคอมพิวเตอร์ |    ตอนนี้เริ่มเรื่องโดยวกกลับไปยังสถานการณ์ในต้นตอนที่สองซึ่งโซะระเปลือยกายต่อหน้าฮะรุกะในกลางดึกแล้วขอให้เขาใช้สายวัดวัดกายให้สำหรับใช้ตัดชุดนักเรียน วันรุ่งขึ้น นะโอะนำยากันยุงมาให้คนทั้งสองถึงบ้านหลังจากทราบว่า บ้านพวกเขายุงชุมนักและโซะระกลัวยุง เธอมอบยาให้แล้วก็ผลุนผลันจากไป   มะรืน เรียวเฮพาฮะรุกะขึ้นไปดาดฟ้าอาคารเรียนเพื่อลักดูบรรดานักเรียนหญิงล้างสระว่ายน้ำกัน แล้วเตือนฮะรุกะมิให้แอบดูนะโอะ ฮะรุกะฟังแล้วก็มีทีท่าเปลี่ยนไป เรียวเฮจึงสังเกตได้ว่าเขามีใจปฏิพัทธ์นะโอ แล้วนำความไปแจ้งแก่นะโอ ทว่า นะโอะหาเชื่อถือไม่ ด้วยเข้าใจว่า ฮะรุกะคงตั้งข้อรังเกียจรังงอนเธออยู่ เพราะวันหนึ่งในหน้าร้อนแต่ครั้งเป็นเด็ก บิดามารดานะโอะทะเลาะเบาะแว้งกัน นะโอะวิ่งออกจากบ้านไปหาฮะรุกะที่บ้าน ครั้นเห็นฮะรุกะนอนหลับอยู่ที่ชานเรือนก็ขึ้นคร่อมเขา เปลือยกาย แล้วจับมือเขาขึ้นบีบเคล้นเต้านมเธอ ก่อนร่วมประเวณีกับเขา แต่เมื่อเสร็จแล้วเห็นเขานิ่งไป ก็เข้าใจว่าเขาตกใจและเกลียดชังเธอที่กระทำเช่นนั้นกับเขา เป็นตราบาปฝังใจมาตราบปัจจุบัน   เรียวเฮเมื่อทราบว่านะโอะไม่เชื่อว่าฮะรุกะมีใจให้ จึงช่วยอุ้มสมคนทั้งสองโดยนัดพวกเขาไปพบกันตามลำพังที่สระน้ำโรงเรียนในวันอาทิตย์ เมื่อฮะรุกะกับนะโอะว่ายน้ำเสร็จ นะโอะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเก็บของของโรงเรียน และตกใจเพราะลูกแมวดำที่ซ่อนอยู่ในกล่องจึงกรีดร้อง ฮะรุกะได้ยินก็รุดไปดู ขณะนั้น ภารโรงเข้ามาตรวจดู ทั้งคู่จึงซ่อนตัวอยู่ในกล่องลัง และเริ่มพูดคุยกัน ฮะรุกะว่า เขาจะได้รังเกียจเดียดฉันท์นะโอะก็หาไม่ เพียงแต่ตื่นเต้นในเหตุการณ์ครั้งฤดูร้อนนั้น ฝ่ายนะโอะได้ฟังก็ดีใจโผเข้าจุมพิตเขา   เวลานั้น โซะระเห็นว่า ฮะรุกะพี่ชายทิ้งเธอไว้บ้านแต่ผู้เดียวเพื่อไปหานะโอะ ก็ไม่พอใจ พิมพ์ข้อความแสดงอาการชิงชังนะโอะลงคอมพิวเตอร์ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |