stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พฤติกรรมของมนุษย์
พฤติกรรมทางนิเวศวิทยา

เหมือนกับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ มนุษย์อาศัยอยู่ในระบบนิเวศและมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ 
พฤติกรรมของมนุษย์ได้รับอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมที่อาศัยอยู่ และสภาพแวดล้อมก็ได้ผบกระทบจากการอยู่อาศัยของมนุษย์
มนุษย์ยังได้พัฒนาระบบนิเวศของตัวเอง ๆ เช่น ที่อยู่ในเมืองและพื้นที่เกษตรกรรม
ลักษณะทางภูมิประเทศและนิเวศวิทยาภูมิทัศน์เป็นตัวกำหนดว่ามนุษย์จะกระจายตัวอยู่ในระบบนิเวศอย่างไร 
ไม่ว่าจะโดยธรรมชาติหรือโดยการวางผังเมือง
มนุษย์สามารถควบคุมสัตว์ที่อาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อมของตน
สามารถฝึกฝนและดูแลสัตว์เลี้ยง
สามารถพัฒนาความผูกพันทางอารมณ์กับสัตว์ที่ดูแล
สัตว์อาจเลี้ยงไว้ในบ้านเป็นเพื่อน รวมถึงสุนัขและแมวที่ได้เพาะพันธุ์เพื่อเลี้ยงมาแล้วเป็นศตวรรษ ๆ
ปศุสัตว์เช่นวัว แกะ แพะ และสัตว์ปีก จะเลี้ยงไว้ในพื้นที่เกษตรเพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์จากสัตว์
สัตว์ยังเลี้ยงในห้องปฏิบัติการเพื่อใช้ทดลอง
สัตว์ป่าบางครั้งรักษาไว้ในอุทยานธรรมชาติและสวนสัตว์เพื่อการท่องเที่ยวและการอนุรักษ์
สาเหตุและปัจจัย

พฤติกรรมของมนุษย์ได้รับอิทธิพลจากองค์ประกอบทางชีวภาพและทางวัฒนธรรม
การอภิปรายว่าพฤติกรรมมนุษย์โดยมากมาจากความต้องการของมนุษย์แต่ละคน หรือว่ามาจากแรงผลักดันของโครงสร้างภายนอก เป็นประเด็นการศึกษาทางสังคมศาสตร์เรื่อง structure and agency (โครงสร้างหรือผู้กระทำ)
ส่วนพันธุศาสตร์เชิงพฤติกรรมศึกษาว่าพฤติกรรมของมนุษย์ได้รับอิทธิพลจากลักษณะที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรม (inherited trait) อย่างไร
แม้ยีนจะไม่กำหนดอย่างแน่นอนว่าต้องมีพฤติกรรมบางอย่าง 
แต่ลักษณะบางอย่างก็ถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้
ซึ่งทำให้บุคคลมีแนวโน้มที่จะมีพฤติกรรมหรือมีบุคลิกภาพบางอย่างมากขึ้นได้
สภาพแวดล้อมของบุคคลยังอาจมีผลต่อพฤติกรรมโดยมักจะมีร่วมกับปัจจัยทางพันธุกรรม
บุคลิกภาพและทัศนคติของบุคคลก็มีผลต่อการแสดงออกทางพฤติกรรมด้วย โดยร่วมกันกับปัจจัยทางพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม
สาเหตุและปัจจัย > อายุ

ข้อมูลเพิ่มเติม: การเปลี่ยนตามวัย
สาเหตุและปัจจัย > อายุ > วัยทารก

ทารกมีความจำกัดในการเข้าใจถึงสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ ตัวหลังเพิ่งเกิด
ความเข้าใจความคงอยู่ของวัตถุแม้เมื่อไม่รู้ไม่เห็นและการเคลื่อนที่ของวัตถุมักพัฒนาขึ้นภายในหกเดือนแรกของชีวิต 
แม้นักวิทยาศาสตร์จะยังไม่สามารถกำหนดกระบวนการทางความรู้คิดโดยเฉพาะ ๆ
ความสามารถในการจัดหมวดหมู่แนวคิดและวัตถุต่าง ๆ ที่ตนรู้ก็พัฒนาขึ้นภายในปีแรกเหมือนกัน
ทารกสามารถแยกร่างกายของตนเองออกจากสิ่งแวดล้อมได้เร็ว และมักสนใจในแขนขาของตนหรือการกระทำของแขนขาโดยไม่เกินสองเดือน
ทารกฝึกเลียนแบบคนอื่นเพื่อปฏิสัมพันธ์ทางสังคมและเรียนรู้พฤติกรรมใหม่ ๆ
ในทารกที่เล็กมาก นี้เป็นการเลียนแบบการแสดงออกสีหน้า 
ส่วนการเลียนแบบการใช้เครื่องมือจะเกิดภายในปีแรก
การสื่อสารจะพัฒนาขึ้นในช่วงปีแรก โดยทารกจะเริ่มใช้ท่าทางเพื่อสื่อสารเจตนาในช่วง 9–10 เดือน 
การพูดจะค่อยเป็นค่อยไป โดยเกิดในช่วงปีที่สอง
สาเหตุและปัจจัย > อายุ > วัยเด็ก

เด็กจะพัฒนาทักษะการเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อนไม่นานหลังจากวัยทารกในช่วง 3–6 ขวบ ทำให้สามารถใช้มือ ประสานการใช้ตากับมือ และช่วยเหลือตนเองได้ในขั้นพื้นฐาน
เด็กเริ่มแสดงอารมณ์ที่ซับซ้อนยิ่งขึ้นในช่วง 3–6 ขวบ รวมถึงอารมณ์ขัน ความเห็นอกเห็นใจ และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ตลอดจนถึงความคิดสร้างสรรค์และการตั้งคำถาม
พฤติกรรมก้าวร้าวยังหลากหลายมากขึ้นในวัยนี้ โดยจะก้าวร้าวทางกายยิ่งขึ้นก่อนจะเรียนรู้ให้ความสำคัญกับการเจรจาต่อรองยิ่งกว่าความก้าวร้าว
เด็กในวัยนี้สามารถใช้ภาษาโดยมีไวยากรณ์พื้นฐาน
เมื่อเด็กโตขึ้น ก็จะพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์
เด็กเล็ก ๆ มีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมกับเพื่อน ๆ โดยทั่วไปแล้วเป็นเพื่อนเล่นกับเด็กอื่น ๆ ที่มีอายุและเพศเดียวกัน
พฤติกรรมจะเน้นการเล่น ซึ่งให้ช่วยให้ได้ฝึกฝนพฤติกรรมทางกาย ทางการรู้คิด และทางสังคม
แนวคิดพื้นฐานในด้านต่าง ๆ เกี่ยวกับตนเองจะพัฒนาขึ้น โดยเฉพาะในเรื่องเพศและชาติพันธุ์
เพื่อน ๆ จะมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมอย่างมากเป็นครั้งแรก
สาเหตุและปัจจัย > อายุ > วัยรุ่น

วัยรุ่นมีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่เกิดจากการเข้าสู่วัยหนุ่มสาวโดยสัมพันธ์กับการการผลิตฮอร์โมนที่เปลี่ยนไป
การผลิตฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนจะเพิ่มการแสวงหาความรู้สึกและอารมณ์ใหม่ ๆ เพิ่มความไวต่อความรู้สึกเป็นสุข เพิ่มความก้าวร้าวและการเสี่ยงภัยในวัยรุ่นชาย
ส่วนการผลิตเอสตราดิออลก็จะทำให้เกิดพฤติกรรมเสี่ยงที่คล้ายคลึงกันในวัยรุ่นหญิง
ฮอร์โมนใหม่จะเปลี่ยนแปลงกระบวนการทางอารมณ์ที่เอื้อต่อมิตรภาพที่ใกล้ชิด ต่อแรงจูงใจและเจตนาที่เข้มแข็งขึ้น และต่อเพศวิถีของวัยรุ่น
วัยรุ่นจะมีการเปลี่ยนแปลงทางสังคมมาก จะพัฒนาแนวคิดเกี่ยวกับตนเองอย่างสมบูรณ์และตัดสินใจได้ด้วยตนเองโดยไม่ขึ้นกับผู้ใหญ่
โดยทั่วไปจะตระหนักถึงบรรทัดฐานทางสังคมและสัญญาณทางสังคมมากกว่าเด็ก
ซึ่งเพิ่มความเป็นห่วงว่าคนอื่นจะคิดเห็นอย่างไรกับตน (self-consciousness) และเพิ่มการยึดตนเองเป็นศูนย์ (egocentrism) 
โดยเป็นตัวนำให้เกิดพฤติกรรมทางสังคมตลอดช่วงวัยรุ่น
สาเหตุและปัจจัย > วัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม

สมองมนุษย์ เช่นเดียวกับสมองของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ สามารถปรับเปลี่ยนยืดหยุ่นได้
คือโครงสร้างของสมองเปลี่ยนแปลงไปได้ตามกาลเวลา เมื่อวิถีประสาทเปลี่ยนแปลงเพื่อตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อม
พฤติกรรมหลายอย่างจะเรียนรู้จากปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นในวัยเด็ก
พฤติกรรมของมนุษย์ต่างกับพฤติกรรมของสัตว์อื่น ๆ เพราะได้รับอิทธิพลอย่างมากจากวัฒนธรรมและภาษา
การเรียนรู้ทางสังคมช่วยให้มนุษย์สามารถพัฒนาพฤติกรรมใหม่ ๆ โดยทำตามแบบผู้อื่น
วัฒนธรรมมีอิทธิพลชี้นำซึ่งกำหนดบรรทัดฐานทางสังคม
สาเหตุและปัจจัย > สรีรวิทยา

สารสื่อประสาท ฮอร์โมน และเมแทบอลิซึมเป็นปัจจัยทางชีวภาพของพฤติกรรมมนุษย์
ความพิการทางร่างกายสามารถขัดขวางไม่ให้บุคคลมีพฤติกรรมทั่ว ๆ ไป หรือต้องใช้พฤติกรรมทางเลือก
ในประเทศที่พัฒนาแล้ว มักมีการออกแบบบริการต่าง ๆ ให้คนพิการสามารถเข้าถึงได้รวมถึงการดูแลสุขภาพ เทคโนโลยีช่วยเหลือ และบริการด้านอาชีพ
คนที่พิการรุนแรงอาจมีเวลาว่างเพิ่มขึ้น แต่ก็อาจมีความพึงพอใจเกี่ยวกับคุณภาพเวลาว่างน้อยลง
ความพิการรุนแรงมักจะตามด้วยผลผลิตทางเศรษฐกิจและสุขภาพที่แย่ลงในระยะยาว
ความพิการทางจิตคือความพิการที่ส่งผลโดยตรงต่อพฤติกรรมทางปัญญาและสังคม
ความผิดปกติทางจิตที่พบบ่อยได้แก่ ความผิดปกติทางอารมณ์ โรควิตกกังวล ความผิดปกติทางบุคลิกภาพ และการติดสารเสพติด
ดูเพิ่ม

พฤติกรรมนิยม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Human behavior
Bremner, Gavin; Wachs, Theodore D., บ.ก. (2010). The Wiley-Blackwell Handbook of Infant Development. Vol. 1 (2nd ed.). Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-4443-3273-5.
Charlesworth, Leanne Wood (2019). "Early Childhood".  ใน Hutchison, Elizabeth D. (บ.ก.). Dimensions of Human Behavior: The Changing Life Course (6th ed.). SAGE Publications. pp. 327–395. ISBN 978-1-5443-3934-4. LCCN 2018021374.
Duck, Steve (2007). Human Relationships (4th ed.). SAGE Publications. ISBN 978-1-4129-2999-8.
Evans, Dylan (2003). Emotion: A Very Short Introduction. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-280461-7.
Goode, Erich (2015). "The Sociology of Deviance: An Introduction".  ใน Goode, Erich (บ.ก.). The Handbook of Deviance. Wiley. pp. 3–29. doi:10.1002/9781118701386. ISBN 978-1-118-70132-4.
Longino, Helen E. (2013). Studying Human Behavior: How Scientists Investigate Aggression and Sexuality. University of Chicago Press. doi:10.7208/chicago/9780226921822.001.0001. ISBN 978-0-226-92182-2.
Neff, Walter S. (1985). Work and Human Behavior (3rd ed.). Aldine Publishing Company. ISBN 0-202-30319-5.
Van Schaik, Carel P. (2016). The primate origins of human nature. Foundations of human biology. Hoboken, New Jersey: Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-119-11820-6.
Woody, Debra J.; Woody, David (2019). "Early Childhood".  ใน Hutchison, Elizabeth D. (บ.ก.). Dimensions of Human Behavior: The Changing Life Course (6th ed.). SAGE Publications. pp. 251–326. ISBN 978-1-5443-3934-4. LCCN 2018021374.
Sapolsky, Robert M. (2017). Behave: The Biology of Humans at Our Best and Worst. Penguin Press. ISBN 978-1-59420-507-1.
รูปถ่ายหญิงญี่ปุ่น (ป. ค.ศ. 1880)
ครอบครัวในเขตโนอาทัค รัฐอะแลสกา (1929)
ยุทธการในการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1848
การเรียนทำจิตรกรรมในเมืองวอลโกกราด ประเทศรัสเซีย (2013)
เด็กชายกินอาหารในนครฮาราเร ประเทศซิมบับเว (2017)
ผู้หญิงกำลังดูแลสัตว์เลี้ยงในฟาร์มประเทศสวีเดน (1911)
นักกีฬาเตะฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์ (2007)
เด็กหญิงกับลูกแกะในประเทศอิหร่าน (2018)
ทารกที่เล่นอยู่ในนครลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย (2015)
เทอโรซอร์
เอกสารอ่านเพิ่มเติม

Berry, Mark F. (2005). The Dinosaur Filmography. McFarland & Company. ISBN 978-0-7864-2453-5.
Wellnhofer, Peter (1991). The Illustrated Encyclopedia of Pterosaurs: An Illustrated Natural History of the Flying Reptiles of the Mesozoic Era. Crescent Books. ISBN 978-0-517-03701-0.
Witton, Mark (2013). Pterosaurs: Natural History, Evolution, Anatomy. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-15061-1.
แหล่งข้อมูลอื่น

Pterosaur.net, multi-authored website about all aspects of pterosaur science
The Pterosaur Database, by Paul Pursglove
"Comments on the phylogeny of the pterodactyloidea", by Alexander W. A. Kellner (technical)
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q179204  Wikispecies: Pterosauria  BioLib: 18671  EoL: 4532232  Fossilworks: 156251  iNaturalist: 497679  IRMNG: 10873 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
ฌอน โคมส์

| ฌอน โคมส์ |
| --- | --- |
โคมส์ใน ค.ศ. 2023
เกิด: ฌอน จอห์น โคมส์  (1969-11-04) 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 (55 ปี) นครนิวยอร์ก สหรัฐ
ชื่ออื่น: พัฟฟี พัฟฟ์ พัฟฟ์แดดดี พี. ดิดดี ดิดดี เลิฟ บราเธอร์เลิฟ
อาชีพ: ผู้บริหารบันทึก แรปเปอร์ นักร้อง นักเขียนเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ผู้ประกอบการ โปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์
ปีปฏิบัติงาน: 1990–2024
ผลงาน: ผลงานเพลง ผลงานภาพยนตร์ ผลผลิต
สถานะทางคดี: ถูกคุมขังที่ Metropolitan Detention Center, Brooklyn โดยไม่มีทัณฑ์บน
คู่รัก: คิมเบอร์ลี พอร์เตอร์ (1994–2007) ยัง ไมแอมี (2021–2024)
บุตร: 7
รางวัล: รายการทั้งหมด
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: ฮิปฮอปอีสต์โคสต์ อาร์แอนด์บี
ค่ายเพลง: เลิฟ โมทาวน์ อีพิก อินเตอร์สโคป แอตแลนติก แบดบอย อีเอ็มจี ยูนิเวอร์ซัล อาริสตา อัปทาวน์
สมาชิกของ: เดอะฮิตเมน
อดีตสมาชิก: ดิดดี – เดอร์ตีมันนี

เว็บไซต์: diddy.com 
 นักดนตรี
   เสียงของฌอน โคมส์  โคมส์พูดถึงเคธี ฮิวจ์ส บันทึกใน ค.ศ. 2023 
ฌอน จอห์น โคมส์ (อังกฤษ: Sean John Combs; เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969) รู้จักกันในชื่อเวทีว่า ดิดดี (อดีตคือ พัฟฟ์แดดดี และ พี. ดิดดี) เป็นแรปเปอร์ โปรดิวเซอร์เพลง และผู้บริหารฝ่ายบันทึกชาวอเมริกันที่ชนะรางวัลแกรมมีสามครั้ง เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ค้นพบและพัฒนาศิลปินดนตรีอย่างเดอะโนทอเรียสบีไอจี, แมรี เจ. ไบลจ์ และอัชเชอร์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024 เขาถูกจับกุมฐานกรรโชก การค้าเซ็กซ์โดยบังคับ และการขนส่งเพื่อวัตถุประสงค์ในการค้าประเวณี
เขาเคยทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับสื่ออื่น ๆ ได้แก่ รายการเรียลลิตี Making the Band ของเอ็มทีวี เขาเปิดตัวร้านค้าปลีกเสื้อผ้าชื่อฌอน จอห์นใน ค.ศ. 1998 โดยเขาชนะรายการ Menswear Designer of the Year จาก Council of Fashion Designers of America ใน ค.ศ. 2004 (เคยเข้าชิงใน ค.ศ. 2000) โคมส์เคยเป็นแบรนด์แอมบาสซาเดอร์ให้กับเหล้า Cîroc ใน ค.ศ. 2007 ถึง 2023 และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งรายการโทรทัศน์ Revolt ใน ค.ศ. 2013 เขาเป็นหนึ่งในศิลปินดนตรีที่รวยที่สุด
ผลงานเพลง

No Way Out (1997)
Forever (1999)
The Saga Continues... (2001)
Press Play (2006)
Last Train to Paris ร่วมกับ Dirty Money (2010)
The Love Album: Off the Grid (2023)
ข้อมูล

Harrison, Thomas (2011). Music of the 1990s. American History Through Music. Santa Barbara, CA: Greenwood. ISBN 978-0-313-37942-0.
Jones, Jen (2014). Sean "Diddy" Combs: A Biography of a Music Mogul. African-American Icons. Berkeley Heights, NJ: Enslow. ISBN 978-0-7660-4296-4.
Traugh, Susan M. (2010). Sean Combs. People in the News. Farmington Hills, MI: Lucent Books. ISBN 978-1-4205-0237-4.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ฌอน โคมส์ ที่ออลมิวสิก
ฌอน โคมส์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 2  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  สหรัฐ  สวีเดน  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์ 
ศิลปิน:  รางวัลแกรมมี  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Synchronkartei 
อื่น ๆ:  IdRef
วิลิ กาบาเยโร

วิลเฟรโด ดานิเอล "วิลิ" กาบาเยโร ลัซกาโน (สเปน: Wilfredo Daniel "Willy" Caballero Lazcano; เกิดวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1981) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาในตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมให้กับเชลซี
เขาเคยเล่นฟุตบอลในสเปนให้กับสโมสรเอลเชและมาลากา ต่อมาในช่วงฤดูร้อน 2014 เขาเซ็นสัญญากับแมนเชสเตอร์ซิตี และช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกคัพ 2016
กาบาเยโรลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2018 แต่ก่อนหน้านี้เคยได้รับเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และจบอันดับรองชนะเลิศในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005
เกียรติประวัติ > สโมสร

โบกายูนิออร์ส
ปริเมราดิบิซิออน: อาเปร์ตูรา 2003
โกปาลิเบร์ตาโดเรส: 2003
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้: 2003
แมนเชสเตอร์ซิตี
ฟุตบอลลีกคัพ: 2015–16
เชลซี
เอฟเอคัพ: 2017–18
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2018–19
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

อาร์เจนตินาชุดเยาวชน
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: 2001
โอลิมปิกฤดูร้อน: 2004
แหล่งข้อมูลอื่น

Statistics at Irish Times
ประวัติของ วิลิ กาบาเยโร ที่ BDFutbol
สถิติของ วิลิ กาบาเยโร ที่ Soccerbase
วิลิ กาบาเยโร ที่ National-Football-Teams.com
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอาร์เจนตินา – ฟุตบอลโลก 2018 |
| --- | --- | --- |
|  1 กุซมัน  2 เมร์กาโด  3 ตาเกลียฟิโก  4 อันซัลดิ  5 บิเกลีย  6 ฟาซิโอ  7 บาเนกา  8 อากุญญา  9 อิกัวอิน  10 เมสซิ (c)  11 ดิ มาริอา  12 อาร์มานิ  13 เมซา  14 มัสเชราโน  15 เปเรซ  16 โรโฆ  17 โอตาเมนดิ  18 ซัลบิโอ  19 อาเกวโร  20 โล เซลโซ  21 ดิบาลา  22 ปาบอน  23 กาบาเยโร  ผู้ฝึกสอน: ซัมปาโอลิ  |  1 กุซมัน  2 เมร์กาโด  3 ตาเกลียฟิโก  4 อันซัลดิ  5 บิเกลีย  6 ฟาซิโอ  7 บาเนกา  8 อากุญญา  9 อิกัวอิน  10 เมสซิ (c)  11 ดิ มาริอา  12 อาร์มานิ  13 เมซา  14 มัสเชราโน  15 เปเรซ  16 โรโฆ  17 โอตาเมนดิ  18 ซัลบิโอ  19 อาเกวโร  20 โล เซลโซ  21 ดิบาลา  22 ปาบอน  23 กาบาเยโร  ผู้ฝึกสอน: ซัมปาโอลิ  |  |
หนังสืออาโมส

หนังสือในคัมภีร์ไบเบิล
หนังสืออาโมส (อังกฤษ: Book of Amos) เป็นหนังสือเล่มที่ 3 ในหมวดผู้เผยพระวจนะน้อยในพันธสัญญาเดิม (ทานัค) และเป็นเล่มที่ 2 ตามธรรมเนียมของในฉบับเซปทัวจินต์ของกรีก  คัมภีร์ไบเบิลระบุว่าอาโมสเป็นคนร่วมสมัยกับโฮเชยาและอิสยาห์ และกระทำพันธกิจในช่วงประมาณ 750 ปีก่อนคริสตกาลในรัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 2 (788–747 BC) แห่งสะมาเรีย (อิสราเอลเหนือ) ในขณะที่อุสซียาห์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์ กล่าวกันว่าอาโมสอาศัยในราชอาณาจักรยูดาห์ แต่เทศนาในราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ โดยว่าด้วยประเด็นเกี่ยวกับความยุติธรรมในสังคม, พระอำนาจโดยสมบูรณ์ของพระเจ้า และการพิพากษาของพระเจ้าที่กลายเป็นแก่นหลักของคำเผยพระวจนะ ในยุคปัจจุบัน นักวิชาการสงสัยมากขึ้นถึงการนำเสนอชีวประวัติและภูมิหลังของอาโมส หนังสืออาโมสเป็นที่รู้จักจาก "น้ำเสียงอันมุ่งร้ายและการบรรยายพระลักษณะอันรุนแรงของพระจ้า" อย่างชัดเจน
โครงสร้าง

ตามที่ไมเคิล ดี. คูแกน (Michael D. Coogan) ระบุ หนังสืออาโมสสามารถแบ่งโครงสร้างได้ดังต่อไปนี้:
คำพยากรณ์ต่อบรรดาประชาชาติ (1:3–2:6)
คำพยากรณ์เกี่ยวกับคำเผยพระวจนะ (3:3–8)
กล่าวถึงกลุ่มคนในอิสราเอล
ผู้หญิงในสะมาเรีย (4:1–3)
คนรวยในสะมาเรีย (6:1–7)
คนรวยในะเยรูซาเล็ม (8:4–8)
ห้านิมิตที่มุ่งหมายถึงการพิพาษาของพระเจ้าเหนืออิสราเอล คั่นด้วยการเผชิญหน้าระหว่างอาโมสและผู้ฟังในเบธเอล (7:10–17):
ตั๊กแตน (7:1–3)
ไฟ (7:4–6)
สายดิ่ง (7:7–9)
กระจาดผลไม้ (8:1–3)
พระเจ้าข้างแท่นบูชา (9:1–8a)
บทส่งท้าย (9:8b–15)
บรรณานุกรม

Bandstra, Barry L. (2008). Reading the Old Testament: An Introduction to the Hebrew Bible. Cengage Learning. ISBN 978-0495391050.
Barton, John (2012). The Theology of the Book of Amos. Cambridge University Press. ISBN 9780521855778.
Bulkeley, Tim (2005). "Amos: Hypertext Bible Commentary". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-11-21. สืบค้นเมื่อ 2007-07-10.
Carroll, R.; Daniel, M. (2002). Amos: The Prophet and His Oracles. Louisville: Westminster John Knox Press.
Carroll, R.; Daniel, M. (2003). "Amos".  ใน Dunn, James D. G.; Rogerson, John William (บ.ก.). Eerdmans Commentary on the Bible. Eerdmans. ISBN 9780802837110.
Collins, John J. (2014). Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. ISBN 9781451469233.
Coogan, Michael (2008). Reading the Old Testament: an introduction to the Hebrew Bible. Oxford University Press. ISBN 978-0495391050.
Coote, Robert B. (1981). Amos Among the Prophets: Composition and Theology. Philadelphia: Fortress Press. ISBN 9780800614003.
Doorly, William J. (1989). Prophet of Justice: Understanding the Book of Amos. New York: Paulist Press. ISBN 9780809130894.
Hasel, Gerhard F. (1991). Understanding the Book of Amos: Basic Issues in Current Interpretations. Grand Rapids: Baker Book House.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Haynes, John H. (1988). Amos the Eighth Century Prophet: His Times and His Preaching. Nashville: Abingdon Press.
Keil, C. F. (1986). Commentary on the Old Testament in Ten Volumes. Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company.
LaSor, William Sanford;  และคณะ (1996). Old Testament Survey: The Message, Form, and Background of the Old Testament. Grand Rapids: William B. Eerdmans.
Metzger, Bruce M.;  และคณะ (1993). The Oxford Companion to the Bible. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504645-8.
Möller, Karl (2003). A Prophet in Debate: the Rhetoric of Persuasion in the Book of Amos. London: Sheffield Academic Press.
O'Brien, J. Randall (1990). "Amos, Book of".  ใน Mills, Watson E. (บ.ก.). Mercer Dictionary of the Bible (ภาษาอังกฤษ). Mercer University Press. ISBN 978-0-86554-373-7.
Paul, Shalom M. (1991). Amos: A Commentary on the Book of Amos. Hermeneia. Minneapolis: Fortress Press. ISBN 9780800660239.
Sweeney, Marvin A. (2000). The Twelve Prophets: Volume 1: Hosea, Joel, Amos, Obadiah, Jonah. Liturgical Press. ISBN 9780814682432.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลของหนังสืออาโมสออนไลน์:
คำแปลในศาสนายูดาห์:
Amos (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (English Standard Version)
Amos at Wikisource (Authorised King James Version)
Nicholas Whyte on Amos
New Advent Catholic Encyclopedia, Amos
Richard W. Corney, Amos an Introduction, published by Forward Movement, archived at the Wayback Machine
Bible: Amos หนังสือเสียงสาธารณสมบัติที่ LibriVox (American Standard Version, Young's Literal Translation)
หนังสืออาโมส ที่ยูเวอร์ชัน
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า โยเอล | หนังสืออาโมสคัมภีร์ฮีบรูและ พันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ (หมวดผู้เผยพระวจนะน้อย) | ถัดไป โอบาดีห์ |
| ด ค กหนังสืออาโมส |
| --- | --- |
บทในคัมภีร์ไบเบิล:  อาโมส 1  2  3  4  5  6  7  8  9 
สถานที่:  กัท  กาซา  กิลกาล  คัฟโทร์  คาลเนห์  คีร์  คูช  ซีเรีย  ดาน  ดามัสกัส  เทโคอา  บาชาน  เบธเอล  เบเออร์เชบา  ฟีลิสเตีย  ภูเขาคารเมล  เยรูซาเล็ม  ศิโยน  สะมาเรีย  โสโดมและโกโมราห์  อัชโดด  อัมโมน  อัสซีเรีย  เอโดม  ฮามัท  เฮอร์โมน 
บุคคล:  คนอาโมไรต์  ยาโคบ  เยโรโบอัม  โยเซฟ  โยอาช  อามาซิยาห์  อาโมส  อุสซียาห์ 
คำศัพท์:  กระจุกดาวลูกไก่  นาศีร์  ผู้เผยพระวจนะ  โอไรออน 
สำเนาต้นฉบับ:  Papyrus Oxyrhynchus 846 
ต้นฉบับ:  Hebrew Bible  Septuagint  Latin Vulgate  Wycliffe Version  King James Version  American Standard Version  World English Version 
← หนังสือโยเอล (บทที่ 3)หนังสือโอบาดีห์ →
พระดำรัสของพระยาห์เวห์ในหนังสืออาโมสที่ปรากฏบนตราไปรษณียากรอิสราเอล: "เราจะปลูกเขาไว้ในแผ่นดินของเขา
เขาจะไม่ถูกถอนออกไปจากแผ่นดินซึ่งเราได้มอบให้แก่เขาอีกเลย"
Papyrus Oxyrhynchus 846: อาโมส 2 (LXX)
การ์โลส โกลอน

| การ์โลส โกลอน ผู้พ่อ |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Carlos Edwin Colón Gonzalez
เกิด:  (1948-07-18) กรกฎาคม 18, 1948 (76 ปี) ซานตาอิซาเบล, ปวยร์โตรีโก
ที่พัก: Santa Isabel, Puerto Rico
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Carlos Belafonte Carlitos Colón Carlos Colón Prince Kukuya
ส่วนสูง: 5 ft 10 in (1.78 m)
น้ำหนัก: 246 lb (112 kg)
มาจาก: Santa Isabel, Puerto Rico
เปิดตัว: 16 กุมภาพันธ์ 1966
รีไทร์: 19 กรกฎาคม 2008
การ์โลส เอดวิน โกลอน กอนซาเลส ผู้พ่อ (สเปน: Carlos Edwin Colón González, Sr.) เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1948 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียรอายุชาวปวยร์โตรีโก ที่รู้จักกันในชื่อ การ์ลิโตส โกลอน (Carlitos Colón) หรือ การ์โลส โกลอน (Carlos Colón) เขาเป็นนักมวยปล้ำรุ่นแรกของตระกูลโกลอน เป็นพ่อของการ์ลิโตและปริโม และเป็นลุงของเอปิโก ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2014
ผลงานแชมป์รางวัล

Funking Conservatory
FC Tag Team Championship (1 time) – with Eddie Colón
Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him # 39 of the 500 best singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003.
Stampede Wrestling
NWA International Tag Team Championship (Calgary version) (1 time) – with Gino Caruso
World Wrestling Council
WWC World/Universal Heavyweight Championship (26 times)
NWA World Heavyweight Championship (1 time, Unrecognized)
WWC Puerto Rico Heavyweight Championship (9 times)
WWC Hardcore Championship (2 times)
WWC North American Heavyweight Championship (8 times)
WWC North American Tag Team Championship (11 times) – with Miguel Perez (2), Jose Rivera (2), Gino Caruso (1), Bob Ellis (1), Victor Jovica (1), Chief Thunder Cloud (1), Huracán Castillo (1), Eric Froelich (1), and Invader I (1)
WWC World Junior Heavyweight Championship (1 time)
WWC World Tag Team Championship (3 times) – with Jose Rivera (1), Pedro Morales (1), and Invader I (1)
WWC World Television Championship (4 times)
WWE
WWE Hall of Fame (Class of 2014)
ดูเพิ่ม

เดอะโคลอนส์
ปริโมและเอปิโก
แหล่งข้อมูลอื่น

การ์โลส โกลอน ที่ WWE.com
แผนผังเรือดำน้ำ

เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ
| --- | --- |
ไมครอฟต์ โฮมส์เยี่ยมน้องชาย ภาพวาดโดยอาเทอร์ ทวิดเดิลในนิตยสารสแตรนด์ปี ค.ศ. 1908
ผู้ประพันธ์: อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: The Adventure of the Bruce-Partington Plans
ผู้แปล: อ. สายสุวรรณ
ประเทศ: สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ชุด: เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดลาโรง
ประเภท: เรื่องสั้นนวนิยายนักสืบ
วันที่พิมพ์: ธันวาคม ค.ศ. 1908
เรื่องก่อนหน้า: จอมบงการใจทมิฬ 
เรื่องถัดไป: ตีนผี 
ข้อความ: แผนผังเรือดำน้ำ ที่ วิกิซอร์ซ
"แผนผังเรือดำน้ำ" (อังกฤษ: The Adventure of the Bruce-Partington Plans) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนเดียวกัน เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง ในปี ค.ศ. 1917 เรื่องสั้นเรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวหลักของไมครอฟต์ โฮมส์เป็นครั้งที่ 2 และครั้งสุดท้าย
ดอยล์จัดอันดับให้ "แผนผังเรือดำน้ำ" เป็นอันดับที่ 14 ในรายการเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์

"แผนผังเรือดำน้ำ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์ในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1908 ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 6 ภาพวาดโดยอาเทอร์ ทวิดเดิล ในคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 5 ภาพวาดวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล  เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917
อ้างอิงและบรรณานุกรม

↑  Trivia on Sir Arthur Conan Doyle's Favorite Sherlock Holmes Stories | Trivia Library
↑  Smith (2014), p. 166.
↑  "Collier's. v.42 no.1-14 1908". Collier's, the National Weekly: 375, 379. สืบค้นเมื่อ 15 November 2020.
1 2  Cawthorne (2011), p. 143.
↑  Cawthorne (2011), p. 151.
Cawthorne, Nigel (2011). A Brief History of Sherlock Holmes. Running Press. ISBN 978-0762444083.
Dickerson, Ian (2019). Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
Smith, Daniel (2014) [2009]. The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.
Francis Bamford & Viola Bankes Vicious Circle: the Case of the Missing Irish Crown Jewels. 212 p. illus. New York: Horizon Press, 1907
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อความเต็มของ แผนผังเรือดำน้ำ ที่วิกิซอร์ซ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แผนผังเรือดำน้ำ
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดลาโรง รวมถึงเรื่อง แผนผังเรือดำน้ำ ที่ Standard Ebooks
"The Adventure of the Bruce-Partington Plans" ที่ โครงการกูเทนแบร์ก
"Lost in Lassus: The Missing  Monograph", By Leslie S. Klinger – on the implications of Holmes' musicological feat เก็บถาวร 2008-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- | --- |
 "จอมบงการใจทมิฬ"  "ตามพิฆาต"  "วงแดง"  "แผนผังเรือดำน้ำ"  "ซ้อนกล"  "หีบศพต่อพิเศษ"  "ตีนผี"  "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ลาโรง" 
 แรงพยาบาท  จัตวาลักษณ์   การผจญภัย  จดหมายเหตุ  หมาผลาญตระกูล  คืนชีพ  หุบเขาแห่งภัย  ลาโรง  บันทึกคดี