stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เขาเซอเมรู
ปรัมปราวิทยา

เขาเซอเมรูตั้งชื่อตามเขาพระสุเมรุ ภูเขาตรงกลางโลกในศาสนาฮินดู ตามตำนานระบุว่า ภูเขาลูกนี้ย้ายมาจากอินเดียเพื่อสร้างเกาะชวา ส่วนเรื่องราวในตันตูปาเงอลารัน ผลงานชวาตะวันออกในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ระบุว่า เดิมทีเขาเซอเมรูตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะ แต่ภูเขานี้ทำให้เกาะหงาย ดังนั้น บรรดาเทพเจ้าจึงเคลื่อนย้ายภูเขาไปทางตะวันออก โดยระหว่างทางส่วนของภูเขาไฟไหลลงจากขอบล่าง ก่อให้เกิดภูเขาลาวู, วีลิซ, เกอลุด, กาวี, อาร์จูโนกับเวอลีรัง ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับตีนเขาทำให้เขาเซอเมรูสั่นสะเทือน และยอดเขาก็หลุดออกและก่อให้เกิดเปอนังกูงันเช่นกัน ชาวฮินดูในอินโดนีเซียมีความเชื่อว่าภูเขานี้เป็นที่ประทับของพระศิวะในเกาะชวา
ข้อมูลทั่วไป

"Semeru". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution.
Holt, Claire. Art in Indonesia: Continuities and Change. Ithaca: Cornell University Press, 1967. Page 36 explains the mythological aspect of the mountain.
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพดาวเทียมทางกูเกิล แผนที่
Early December 2022 eruptions at NASA Earth Observatory
Semeru Volcano by Drone
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ภูมิศาสตร์:  โครงการภูเขาไฟโลก
เฮ็งกี โตบียัซ

เฮ็งกี โตบียัซ (อินโดนีเซีย: Hengky Tobias) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อก 2) เสมอ 2 แพ้ 4
ประวัติ

โตบียัซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2543 แพ้น็อกลัควา ชิม นักมวยสากลชาวมองโกเลียที่ต่อมาจะกลายเป็นแชมป์โลกคนแรกของมองโกเลียไปในยกที่ 3 จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลต์เวตที่นนทบุรีเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อกประเวศน์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 4 จากนั้น โทเปียสขึ้นชกอีกที่อินโดนีเซียชนะ 4 ครั้งจาก 6 ครั้ง จึงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลต์เวตเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ทำได้เพียงเสมอกับอุนตุง โอร์เตกา จากนั้น โทเปียสขึ้นชกชนะอีก 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลต์เวต เมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งคราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนประเทศ ส.ธนิกุลได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เสียแชมป์ให้เฮโร เยา กาตีลี เมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยเป็นฝ่ายถูกชกล้มสองครั้งในยกที่ 12 และถูกจับแพ้น็อกไปในยกที่ 12 นี้ เมื่อถูกชกล้มเป็นครั้งที่สอง จากนั้นโตบียัซก็แขวนนวมไป
เกียรติประวัติ

แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นไลต์เวต
ชิง 19 สิงหาคม 2548 ชนะคะแนน ประเทศ ส.ธนิกุล ที่อินโดนีเซีย
เสียแชมป์ 4 มีนาคม 2549 แพ้น็อก เฮโร เยา กาตีลี ยก 12
ชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลต์เวตเมื่อ 31 สิงหาคม 2544 แพ้น็อก ประเวศน์ ปฐวิกรณ์ยิม ยก 4 ที่นนทบุรี
โรเบิร์ต บูดี ฮาร์โตโน

| โรเบิร์ต บูดี ฮาร์โตโน 黃惠忠 |
| --- | --- |
เกิด:  (1940-04-28) 28 เมษายน ค.ศ. 1940 (84 ปี) เซอมารัง ชวากลาง
พลเมือง: อินโดนีเซีย
ศิษย์เก่า: Diponegoro University
อาชีพ: เจ้าของจารุม
คู่สมรส: Giok Hartono
บุตร: 3
บิดามารดา: Oei Wie Gwan และ Goei Tjoe Nio
ญาติ: ไมเคิล บัมบัง ฮาร์โตโน (พี่ชาย)
โรเบิร์ต บูดี ฮาร์โตโน (อินโดนีเซีย: Robert Budi Hartono) หรือ หฺวัง ฮุ่ยจง (จีนตัวเต็ม: 黃惠忠; จีนตัวย่อ: 黄惠忠; พินอิน: Huáng Huìzhōng) เกิดเมื่อ ค.ศ. 1940 เป็นนักธุรกิจชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีนผู้มั่งคั่งจากธุรกิจบุหรี่ มีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 12.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2018 ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสาร ฟอบส์ ให้เป็นผู้ที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย โรเบิร์ตเป็นเจ้าของบริษัทจารุม (Djarum) ผู้ผลิตบุหรี่หวานรายใหญ่อันดับ 3 ของโลก นอกจากนี้ยังมีการลงทุนในธนาคารแบงก์เซ็นทรัลเอเชีย หนึ่งในธนาคารที่ใหญ่ที่สุดของอินโดนีเซีย
โอโปร์อายัม

| --- | --- |
โอโปร์อายัม
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: ชวากลาง, ชวาใต้
ส่วนผสมหลัก: ไก่และกะทิ
 ตำราอาหาร: โอโปร์อายัม
โอโปร์อายัม (อินโดนีเซีย: opor ayam) เป็นอาหารที่ทำจากไก่ ปรุงด้วยกะทิ เป็นอาหารที่พบในอินโดนีเซีย โดยเฉพาะชวากลาง เป็นอาหารสำคัญในเทศกาลอีดิลฟิฏริ นิยมกินกับเกอตูปัตและตับวัวผัดพริก
โซโตอายัม

| --- | --- |
โซโตอายัม
มื้อ: จานหลัก
แหล่งกำเนิด: อินโดนีเซีย
ภูมิภาค: ทั่วประเทศ
ผู้สร้างสรรค์: อาหารอินโดนีเซีย
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: ไก่ในน้ำซุปสีเหลืองใส่ขมิ้น
 ตำราอาหาร: โซโตอายัม   สื่อ: โซโตอายัม
โซโตอายัม (อินโดนีเซีย: soto ayam) เป็นโซโตที่ใช้น้ำซุปไก่รสเผ็ดสีเหลือง กินกับลนตงหรือนาซีเอิมปิตหรือเกอตูปัตที่หั่นเป็นชิ้น ๆ และเส้นก๋วยเตี๋ยว พบได้ทั่วไปในอินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย และซูรินาม สีเหลืองเกิดจากการใส่ขมิ้น เป็นโซโตชนิดที่ได้รับความนิยมสูง กินกับไข่ต้ม มันฝรั่งทอด ใบผักกาด และหอมเจียว ในบางครั้งจะเติมโกยา ซึ่งเป็นส่วนผสมของผงข้าวเกรียบกุ้งกับกระเทียมเจียวหรือซัมบัล นิยมโรยข้าวเกรียบ
แหล่งข้อมูลอื่น

Indonesian chicken noodle soup (soto ayam) recipe from SBS Australia
โบสถ์จง-คเนียะฮ์

| โบสถ์จง-คเนียะฮ์ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: บ้านจง-คเนียะฮ์ จังหวัดเสียมราฐ
ประเทศ: ประเทศกัมพูชา
นิกาย: โรมันคาทอลิก
ประวัติ
สถานะ: เปิดให้บริการ
การปกครอง
มุขมณฑล: เขตมิสซังพระตะบอง
โบสถ์นักบุญเปาโล จง-คเนียะฮ์ เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจง-คเนียะฮ์ (เขมร: ចុងឃ្នាស, จุงฆนาส) จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา โบสถ์แห่งนี้มีลักษณะพิเศษด้วยสร้างเป็นเรือนแพขนาดใหญ่กว่าที่อยู่อาศัยทั่วไป เพื่อรองรับสัตบุรุษ เพราะหมู่บ้านจง-คเนียะฮ์ เป็นชุมชนเรือนแพหรือชุมชนลอยน้ำที่หนาแน่นกว่าร้อยครัวเรือน ตั้งอยู่กลางโตนเลสาบ ด้วยเหตุนี้ชุมชนดังกล่าวจึงประกอบไปด้วยบ้านลอยน้ำ ตลาดลอยน้ำ โรงเรียนลอยน้ำ วัดพุทธลอยน้ำ และโบสถ์คริสต์ลอยน้ำ โดยโบสถ์จง-คเนียะฮ์จะเคลื่อนย้ายตามการเคลื่อนที่ของชุมชนในแต่ละฤดูกาลด้วย แต่อย่างไรก็ตามโบสถ์จง-คเนียะฮ์ไม่ใช่โบสถ์คริสต์ลอยน้ำเพียงแห่งเดียวในชุมชน และทุกโบสถ์มักจะสร้างโรงเรียนไว้คู่กัน
สัตบุรุษและคนในชุมชนส่วนใหญ่ในจง-คเนียะฮ์เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายเวียดนามผู้สืบสันดานมาจากอดีตทหารเวียดนามคราวสงครามเมื่อหลายทศวรรษที่ผ่านมา แต่ไม่โยกย้ายกลับมาตุภูมิ และตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศกัมพูชาแทน ปัจจุบันพวกเขายึดอาชีพเป็นชาวประมง และใช้ภาษาเวียดนามในการสื่อสารเป็นหลัก พวกเขาอาศัยร่วมชุมชนกับชาวเขมรที่นับถือศาสนาพุทธซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ และชาวจามที่นับถือศาสนาอิสลาม
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โบสถ์คาทอลิกจง-คเนียะฮ์
โอสะกัน ทำมะเทวา

นักการเมืองชาวลาว
| โอสะกัน ทำมะเทวา |
| --- | --- |

หัวหน้าคณะโฆษณาอบรมศูนย์กลางพรรค
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1990 – 2004
เลขาธิการทั่วไป: คำไต สีพันดอน ไกสอน พมวิหาน
ก่อนหน้า: ไมจันตาน แสงมะนี
ถัดไป: หมูนแก้ว ออละบูน
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 13 มีนาคม ค.ศ. 1936(1936-03-13)
เสียชีวิต: 31 ตุลาคม ค.ศ. 2004(2004-10-31) (68 ปี) เวียงจันทน์ ประเทศลาว
พรรคการเมือง: พรรคประชาชนปฏิวัติลาว
อาชีพ: นักการเมือง

โอสะกัน ทำมะเทวา (ลาว: ໂອສະກັນ ທໍາມະເທວາ; 13 มีนาคม ค.ศ. 1936 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 2004) เป็นนักการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาวชาวลาว เขาถือกำเนิดที่ Voeunsai จังหวัดรัตนคีรี ประเทศกัมพูชา
เขาได้รับเลือกเป็นคณะกรรมการพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในการประชุมแห่งชาติครั้งที่ 3 แล้วดำรงตำแหน่งนั้นจนกระทั่งเสียชีวิตในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2004
ไคแผ่น

| --- | --- |
ไคแผ่นเสิร์ฟเคียงแจ่วบอง
ประเภท: สแน็ก
แหล่งกำเนิด: ลาว
ภูมิภาค: หลวงพระบาง
ส่วนผสมหลัก: ไค, กระเทียม, ผัก, งา
 ตำราอาหาร: ไคแผ่น
ไคแผ่น (ลาว: ໄຄແຜ່ນ) เป็นสแน็กลาวทำจากสาหร่ายเขียวน้ำจืด ("ไค"), กระเทียม, ผัก และงา
ไคแผ่นผลิตในทางเหนือของประเทศลาว และได้รับความนิยมเป็นพิเศษในหลวงพระบาง ในช่วงฤดูหนาวแล้ง (พฤศจิกายนถึงเมษายน) ระดับน้ำในแม่น้ำจะแห้งขอดที่สุด ชาวลาวจะเก็บไคที่จับตัวกันอยู่ใต้น้ำขึ้นมา จากนั้นนำมาล้าง ตำ และอัดเป็นก้อน ไคที่อัดเป็นก้อนแล้วจะนำมาต้ม ปรุงรสด้วยน้ำมะขามเปียก มะกอกดำและเขียว จากนั้นจึงรีดให้ก้อนไคแบนเป็นแผ่น แล้วนำไปตากบนเสื่อกกสาน โรยด้วยงา บางครั้งอาจโรยกระเทียมฝานบาง มะเขือเทศ หรือหอมหัวใหญ่ เมื่อเสร็จแล้วจะนำไปตากแห้งเป็นเวลาอย่างน้อย 7 ชั่วโมง บ้างว่าไคแผ่นมีลักษณะคล้ายกับสาหร่ายโนริของญี่ปุ่น
ไคแผ่นอุดมด้วยวิตามินและเกลือแร่ รสชาติคล้ายโนริแต่จะมีรสขมหวานและกลิ่นที่มากกว่า หนึ่งในวิธีนำไคแผ่นมาประกอบอาหารที่นิยมคือการนำไปทอดในน้ำมันเป็นชนมขบเคี้ยว ในขณะที่บางส่วนอาจเลือกทานไคแผ่นดิบ ๆ
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 เริ่มมีการนำเข้าไคแผ่นไปจำหน่ายในสหรัฐ
ไมจันตาน แสงมะนี

นักการเมืองชาวลาว
| ไมจันตาน แสงมะนี |
| --- | --- |

หัวหน้าคณะกรรมการกลาง LPRP ฝ่ายคณะกรรมการโฆษณาชวนเชื่อและฝึกอบรม
สมัยที่ 4
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1986 – 1990
เลขาธิการทั่วไป: ไกสอน พมวิหาน
ถัดไป: โอสะกัน ทำมะเทวา
สมัยที่ 3
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1982 – 1986
เลขาธิการทั่วไป: ไกสอน พมวิหาน
สมัยที่ 2
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1980 – 1982
เลขาธิการทั่วไป: ไกสอน พมวิหาน
ก่อนหน้า: จันมี ดวงบุดดี
หัวหน้าคณะกรรมการกลาง LPRP ฝ่ายคณะกรรมการองค์กร
สมัยที่ 4
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1989 – 1990
เลขาธิการทั่วไป: ไกสอน พมวิหาน
ก่อนหน้า: สะหมาน วิยะเกด
ถัดไป: อุดม ขัดติยะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 1920
เสียชีวิต: ค.ศ. 1991 เวียงจันทน์ ประเทศลาว
เชื้อชาติ: ขมุ
พรรคการเมือง: พรรคประชาชนปฏิวัติลาว
อาชีพ: นักการเมือง

ไมจันตาน แสงมะนี (ลาว: ໄມຈັນຕານ ແສງມະນີ; ค.ศ. 1922 – 1991) เป็นนัการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) ชาวลาวที่มีเชื้อสายขมุ เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการควบคุมพรรค LPRP และคณะกรรมการควบคุมของรัฐ
เจ้าชายอันพย็อง

| เจ้าชายอันพย็อง |
| --- | --- |

ประสูติ: 18 ตุลาคม พ.ศ. 1961
สิ้นพระชนม์: 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 1996 (35 ปี) เกาะเชจู
ราชวงศ์: โชซ็อน
พระบิดา: พระเจ้าเซจงมหาราช
พระมารดา: พระนางโซฮ็อน
| --- | --- |
: บทความนี้อักษรเกาหลีปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลอักษรฮันกึลและอักษรฮันจาได้อย่างถูกต้อง
เจ้าชายอันพย็อง (안평대군; 18 ตุลาคม 1961 - 18 พฤศจิกายน 1996) พระนามเดิม ลีย็อง (이용) เจ้าชายแห่ง ราชวงศ์โชซ็อน พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 1961 โดยเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของ พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 ที่ประสูติแต่ พระนางโซฮ็อน พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น องค์ชายอันพย็อง เมื่อ พ.ศ. 1973
ในรัชสมัย พระเจ้าทันจง พระราชาลำดับที่ 6 ผู้เป็นพระราชนัดดาที่ยังเยาว์ องค์ชายอันพย็องซึ่งมีพระปรีชาสามารถทางด้านการเขียนได้พยายามที่จะฟื้นฟูพระราชอำนาจของพระเจ้าทันจงให้กลับคืนมาเช่นเดียวกับ องค์ชายซูยัง พระเชษฐาร่วมพระมารดาซึ่งมีพระปรีชาสามารถทางด้านการทหารเพราะอำนาจทั้งหมดตกอยู่ในกำมือของสองผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอย่าง ฮวัง โบ-อิน และ คิม จง-ซอ
แต่ในเวลาต่อมาทั้ง ฮวัง โบ-อิน และ คิม จง-ซอ ได้พยายามเข้าหาองค์ชายอันพย็องทำให้องค์ชายซูยังเกิดความระแวงขึ้นจึงตัดสินพระทัยบุกเข้าไปสังหารสองผู้สำเร็จราชการถึงใน พระราชวังคย็องบก พร้อมกับบีบให้พระเจ้าทันจงมีพระราชโองการเนรเทศองค์ชายอันพย็องไปยัง เกาะเชจู และในเวลาต่อมาองค์ชายอันพย็องตัดสินพระทัยปลงพระชนม์พระองค์เองด้วยการผูกพระศอเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 1996 หรือ 1 เดือนหลังจากฉลองพระชนมายุครบ 35 พรรษา
ปริภูมิแฝง

ปริภูมิแฝง (latent space) คือการฝังชุดขององค์ประกอบภายในแมนิโฟลด์ โดยให้องค์ประกอบที่คล้ายกันมีระยะห่างเพียงเล็กน้อยภายในปริภูมินี้ ตำแหน่งในปริภูมิแฝงถูกกำหนดโดยชุดของตัวแปรแฝง ที่สร้างขึ้นจากความคล้ายคลึงกันระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ
ในกรณีส่วนใหญ่แล้ว มิติของปริภูมิแฝงจะถูกตั้งให้ต่ำกว่าขนาดของปริภูมิค่าแทนลักษณะของจุดข้อมูล ซึ่งหมายความว่าการสร้างปริภูมิแฝงนั้นเป็นการลดมิติ และยังถือได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการบีบอัดข้อมูล อีกด้วย โดยทั่วไปปริภูมิแฝงจะถูกกำหนดขึ้นโดยการเรียนรู้ของเครื่อง จากนั้นสามารถใช้เป็นตัวแทนสำหรับการคำนวณค่าในปริภูมิค่าแทนลักษณะในแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่อง
การตีความปริภูมิแฝงของแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่องเป็นสาขาที่กำลังมีการวิจัยอยู่อย่างมาก แต่ก็ทำได้ยาก เนื่องจากธรรมชาติของแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่องนั้นมีค่าแทนลักษณะเป็นกล่องดำ ปริภูมิแฝงจึงเป็นสิ่งที่อาจไม่สามารถมองเห็นภาพได้โดยตรง นอกจากนี้ ปริภูมิแฝงมักมีมิติสูง ซับซ้อน และไม่เชิงเส้น ซึ่งเพิ่มความยากในการตีความมากขึ้น ได้มีการนำเทคนิคการแสดงภาพบางอย่างมาใช้เพื่อแสดงปริภูมิแฝง แต่การตีความปริภูมิแฝงมักไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับตัวแบบจำลอง เทคนิคดังกล่าวรวมถึง การฝังเพื่อนบ้านแบบเฟ้นสุ่มแจกแจง t (t-SNE) โดยที่ปริภูมิแฝงถูกโยงให้วางตัวลงบนสองมิติเพื่อแสดงให้เห็นภาพ ระยะทางภายในปริภูมิแฝงนั้นยากต่อการแสดงเป็นหน่วยทางกายภาพ ดังนั้นการตีความระยะทางจึงขึ้นอยู่กับการใช้งาน
มีขั้นตอนวิธีมากมายสำหรับการสร้างการฝังปริภูมิแฝงโดยพิจารณาจากชุดของรายการข้อมูลและฟังก์ชันภาวะน่าจะเป็น
โทรคมนาคมกัมพูชา

11°33′23.1″N 104°55′9.7″E﻿ / ﻿11.556417°N 104.919361°E﻿ / 11.556417; 104.919361
โทรคมนาคมกัมพูชา (เขมร: ទូរគមនាគមន៍កម្ពុជា ทูรคมนาคมน์กมฺพุชา; อังกฤษ: Telecom Cambodia: TC) เป็นรัฐวิสาหกิจหนึ่งของประเทศกัมพูชา เป็นบริษัทโทรคมนาคมหลักของประเทศ เดิมกระทรวงไปรษณีย์และโทรคมนาคมกัมพูชาดำเนินเครือข่ายโทรคมนาคมด้วยตนเองมาจนก่อตั้งบริษัทนี้ขึ้นใน ค.ศ. 2006 สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ในกรุงพนมเปญ และให้บริการทุกท้องที่ในประเทศ
ปัจจุบัน โทรคมนาคมกัมพูชา ผู้ดำเนินกิจการโทรคมนาคมหลัก และแคมเน็ตอินเทอร์เน็ตเซอร์วิส (Camnet Internet Service) ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต ปฏิบัติงานในความกำกับดูแลของกระทรวงข้างต้น
ดูเพิ่ม

การสื่อสารในประเทศกัมพูชา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
แคมเน็ต
กระทรวงไปรษณีย์และโทรคมนาคม
โพนสะหวัน (ลาว)

19°28′N 103°11′E﻿ / ﻿19.46°N 103.18°E﻿ / 19.46; 103.18
| โพนสะหวัน ໂພນສະຫວັນ |
| --- | --- |
เมือง
ภูเขารอบโพนสะหวัน
โพนสะหวันที่ตั้งในประเทศลาว
พิกัด: 19°25′N 103°10′E﻿ / ﻿19.417°N 103.167°E﻿ / 19.417; 103.167
ประเทศ:  ลาว
แขวง: เชียงขวาง
ความสูง: 3,600 ฟุต (1,100 เมตร)
ประชากร (พ.ศ. 2552)
 • ทั้งหมด: 37,507 คน
 • เชื้อชาติ: ไทพวน, ม้ง, ขมุ, ไทดำ, เวียดนาม, จีน
 • ศาสนา: พุทธ
รหัสพื้นที่: 061
บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในประเทศลาว สำหรับอำเภอในจังหวัดนครพนม ดูที่ อำเภอโพนสวรรค์
โพนสะหวัน (ลาว: ໂພນສະຫວັນ)  เป็นเมืองเอกของแขวงเชียงขวาง ประเทศลาว นามเมืองมีความหมายว่า "เนินสวรรค์"
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของโพนสะหวัน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 23.3 (73.9) | 25.7 (78.3) | 28.1 (82.6) | 28.7 (83.7) | 27.1 (80.8) | 27.2 (81) | 26.7 (80.1) | 26.5 (79.7) | 26.6 (79.9) | 28.4 (83.1) | 23.8 (74.8) | 21.7 (71.1) | 26.15 (79.07) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 8.8 (47.8) | 10.7 (51.3) | 14.0 (57.2) | 16.6 (61.9) | 19.0 (66.2) | 20.0 (68) | 19.7 (67.5) | 19.4 (66.9) | 17.8 (64) | 15.4 (59.7) | 11.6 (52.9) | 7.8 (46) | 15.07 (59.12) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 8.7 (0.343) | 15.8 (0.622) | 56.9 (2.24) | 145.2 (5.717) | 193.6 (7.622) | 193 (7.6) | 276.8 (10.898) | 300.9 (11.846) | 158.2 (6.228) | 63.6 (2.504) | 23.1 (0.909) | 8.4 (0.331) | 1,444.2 (56.858) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 2 | 3 | 5 | 13 | 18 | 20 | 22 | 22 | 16 | 9 | 4 | 2 | 136 |
แหล่งที่มา: World Meteorological Organization
โณรี

รถไฟโณรีกำลังประกอบชิ้นส่วน
โณรี (เขมร: ណូរី, ณูรี) เป็นพาหนะทางรางประเภทหนึ่งในประเทศกัมพูชา ได้ถูกกล่าวถึงในชื่อ "รถไฟไม้ไผ่ของกัมพูชา" มีความเร็วสูงสุดเพียง 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง บนรางสแตนดาร์ดเกจ ให้บริการระหว่างเมืองพระตะบองและปอยเปต ซึ่งปัจจุบันอยู่ในระหว่างฟื้นฟูเส้นทาง
ดูเพิ่ม

การคมนาคมในประเทศกัมพูชา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Draisines of Cambodia
โอจุม (ฆุม)

| โอจุม អូរជុំ |
| --- | --- |
ฆุม
โอจุมที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัด: 13°48′N 107°00′E﻿ / ﻿13.8°N 107°E﻿ / 13.8; 107
ประเทศ:  กัมพูชา
จังหวัด: รัตนคีรี
อำเภอ: โอจุม
หมู่บ้าน: 8
ประชากร (1998)
 • ทั้งหมด: 3,090 คน
เขตเวลา: UTC+07
รหัสภูมิศาสตร์: 160605
โอจุม (เขมร: អូរជុំ) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอจุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้านและมีประชากร 3,090 คนใน ค.ศ. 1998 ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ประชาคมองค์กรพัฒนาเอกชนเกี่ยวกับกัมพูชารายงานใน ค.ศ. 2006 ว่าการถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับสูงในโอจุม
หมู่บ้าน

| หมู่บ้าน | อักษรเขมร | ประชากร (1998) | จำนวน ครัวเรือน (1998) | อัตราเพศ (ชาย/หญิง) (1998) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โอจุม | អូរជុំ | 733 | 112 | 1.12 |  |
| ถารงชง | ថារ៉ងជង | 542 | 95 | 0.95 |  |
| ถารงสวาย | ថារ៉ងស្វាយ | 417 | 67 | 0.96 |  |
| ลอืนแกรน | ល្អឺនក្រែន | 300 | 46 | 0.89 |  |
| ลอืนชง | ល្អឺនជង | 254 | 35 | 0.94 |  |
| ตงเบลง | តងប្លេង | 240 | 38 | 0.95 |  |
| ตงกามาล | តងកាម៉ាល់ | 326 | 57 | 0.86 |  |
| ลอืนกำมีส | ល្អឺនកាំមីស | 278 | 43 | 0.96 |  |
โซกำ โคย

| พลโทปีเตอร์ โซกำ โคย |
| --- | --- |
សូកាំ ខូយ
โซกำ โคยใน ค.ศ. 1975

ประธานาธิบดีเขมร
รักษาการ
ดำรงตำแหน่ง 1 – 12 เมษายน ค.ศ. 1975
นายกรัฐมนตรี: ลอง โบเรต
ก่อนหน้า: ลอน นอล (ในฐานะประธานาธิบดี)
ถัดไป: สัก สุตสคาน (ในฐานะประธานคณะกรรมการสูงสุด)
ประธานพฤฒสภา คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1972 – 1975
ประธานาธิบดี: ลอน นอล
ก่อนหน้า: สถาปนาสภา
ถัดไป: สมเด็จอัครมหาธรรมโพธิศาล เจีย ซีม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: โซกำ โคย 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915(1915-02-02) ราชอาณาจักรกัมพูชา อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008(2008-11-14) (93 ปี) สต็อกตัน รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
สัญชาติ: กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส (ค.ศ. 1915–1945, 1945–1953)   กัมพูชาในอารักขาของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1945)   ราชอาณาจักรกัมพูชา (ค.ศ. 1945, 1953–1970)   สาธารณรัฐเขมร (ค.ศ. 1970–1975)   สหรัฐ (ค.ศ. 1975–2008)
พรรคการเมือง: สังคมสาธารณรัฐ
คู่สมรส: วอม เทพ โซกำ
อาชีพ: ทหาร นักการเมือง
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ราชอาณาจักรกัมพูชา    สาธารณรัฐเขมร
สังกัด: กองทัพบกกัมพูชา   กองทัพแห่งชาติเขมร
ประจำการ: ค.ศ. 1940-1975
ยศ:  พลโท

นายพล ปีเตอร์ โซกำ โคย (ชื่อเกิด โซกำ โคย เขมร: សូកាំ ខូយ, สูกำ ขูย; 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458 - 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551) เป็นรักษาการประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเขมรในประเทศกัมพูชา เป็นเวลา 12 วัน ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518
ประวัติ

โซกำ โคย เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458 เขาเข้าเป็นทหารในกองทัพเขมรเมื่อปี 2483 เมื่อเขาทำงานได้ 25 ปี เขาก็ได้รับยศเป็นพันเอกเมื่อปี 2496 นายพลเรือโทในเวลาต่อมา ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งประธานสภาแห่งชาติเขมรเมื่อปี 2515
การเป็นประธานาธิบดี

เขาเริ่มทำงานเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2518 เมื่อนายพลลอน นอล และครอบครัวเดินทางเยือนเกาะบาหลีที่ประเทศอินโดนีเซียตามคำเชิญของเพื่อนของเขา ประธานาธิบดีซูฮาร์โตแห่งอินโดนีเซีย
ระยะเวลาการดำรงตำแหน่งของโซกำ โคยนั้นค่อนข้างสั้น เขาไปจากพนมเปญพร้อมกับอัครทูตชาวอเมริกัน จอห์น กุนเธอร์ ดีน โดยอาศัยเฮลิคอปเตอร์CH-53ระหว่างการอพยพของเจ้าหน้าที่สถานทูตและพลเรือนอเมริกัน เมื่อวันที่ 12 เมษายน 5 วันก่อนพนมเปญจะถูกยึดโดยเขมรแดง
โซกำ โคยเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 93 ปี ที่สตอกตัน แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
โอรังเป็นเด็ก

ภาพวาดของโอรังเป็นเด็กตามจินตนาการของจิตรกร และความสูงเทียบกับมนุษย์
โอรังเป็นเด็ก (อินโดนีเซีย: orang pendek) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ผสมเอป เหมือนกับบิ๊กฟุตหรือแซสแควตช์ที่พบในอเมริกาเหนือ หรือเยติในเทือกเขาหิมาลัย
"โอรังเป็นเด็ก" ในภาษาอินโดนีเซียมีความหมายว่า "คนเตี้ย" พบในป่าดิบชื้นใกล้ภูเขาหรือภูเขาไฟบนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย แถบอุทยานแห่งชาติเครินซีเซบลัต ซึ่งเป็นป่าสงวนที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะสุมาตรา
ชาวพื้นเมืองของสุมาตรารู้จักโอรังเป็นเด็กมาเป็นเวลาหลายศตวรรษแล้ว อย่างน้อยตั้งแต่ยุคของมาร์โคโปโล จนกระทั่งสมัยที่อินโดนีเซียเป็นอาณานิคมเนเธอร์แลนด์ แต่เป็นที่รับรู้กันอย่างกว้างขวางมากขึ้นเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 โดยชาวตะวันตกที่เข้าไปสำรวจในพื้นที่
มีความเชื่อของชาวพื้นเมืองว่า โอรังเป็นเด็กนั้นเป็นเจ้าแห่งป่า ยิ่งใหญ่กว่าเสือโคร่ง เพราะมีความสัมพันธ์กับป่าในเชิงวัฒนธรรมของชาวสุมาตรา
ผู้ที่เคยพบเห็นโอรังเป็นเด็กต่างบอกว่า มันมีความสูงราว 3–4 ฟุต หรือราว 130 เซนติเมตร ซึ่งนับว่าเตี้ยกว่าสัตว์ประหลาดประเภทเดียวกันที่พบกันในส่วนอื่นของโลกมาก มีขนตามลำตัวสีอ่อน เช่น สีเทา ใบหน้ามีขนสีเทาเงิน และหลังมือมีขนสีขาว แม้จะมีความสูงไม่มาก แต่โอรังเป็นเด็กก็เป็นสัตว์ที่มีพละกำลังมาก มีช่วงบ่าที่กว้าง หน้าอกใหญ่ บึกบึน ขนาดแขนใหญ่เท่ากับขามนุษย์ มีแรงมากถึงขนาดที่จะถอนต้นไม้ออกจากพื้นทั้งต้นได้ และส่งเสียงร้องดังและยาว
พฤติกรรมของโอรังเป็นเด็กคล้ายคลึงกับบิ๊กฟุต คือ ชอบที่จะเข้าไปขโมยผลิตผลทางการเกษตรหรือข้าวของของมนุษย์ที่เข้าไปทำเกษตรกรรมใกล้กับถิ่นที่อยู่ของมัน โอรังเป็นเด็กเป็นสัตว์ที่ขี้ตื่นตกใจ เมื่อเผชิญหน้ากับมนุษย์จะวิ่งหนีเข้าป่าไปอย่างรวดเร็ว โดยจะเอาแขนทั้ง 2 ข้าง ชูไว้เหนือหัว เป็นพฤติกรรมที่เชื่อกันโดยนักสัตว์ประหลาดวิทยาว่า ทำไปเพื่อป้องกันส่วนหัวจากการถูกทำร้ายจากข้างหลังหรือข้างบน หรือเป็นการทำให้ตัวแลดูใหญ่ขึ้น
ผู้ที่พบโอรังเป็นเด็กพบในเวลากลางวันเท่านั้น ยังไม่มีรายงานพบในเวลากลางคืน โอรังเป็นเด็กเป็นสัตว์ที่กินพืชเป็นอาหารหลัก โดยหากินตามพื้นดินและขุดหาสัตว์เล็ก ๆ เช่น แมลงหรือสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กในพื้นดิน กินเป็นอาหารด้วย แต่ไม่พบว่าล่าหรือกินสัตว์ขนาดใหญ่ โอรังเป็นเด็กเป็นสัตว์ที่หากินตามลำพัง เพราะยังไม่เคยมีใครพบโอรังเป็นเด็กอยู่เป็นคู่หรือมากกว่าหนึ่งตัว ซึ่งพฤติกรรมนี้แตกต่างจากบิ๊กฟุตที่พบในอเมริกาเหนือ รวมทั้งยังไม่เคยมีใครเคยพบเห็นรังของที่นอนของโอรังเป็นเด็ก
เมื่อโอรังเป็นเด็กบุกรุกแปลงผัก นอกจากจากขโมยกินแล้ว จะหยิบเอาผักติดมือไปด้วย แม้แต่วิ่งหนีก็จะยังหยิบผักติดตัวไป รวมถึงเชื่อว่าชอบที่จะกินทุเรียน และพืชป่าจำพวกขิงชนิดหนึ่ง  อีกทั้งมีผู้เคยพบเห็นโอรังเป็นเด็กนอนกลางพื้นในไร่เหมือนกับการอาบแดดด้วย ชายผู้หนึ่งที่อาศัยอยู่ใกล้กับเขตป่าเครินซีเซบลัตเล่าว่า ในรอบ 10 ปี ที่เขาอาศัยอยู่ที่นี่ เขาเคยพบเห็นโอรังเป็นเด็กถึง 2 ครั้ง ครั้งหนึ่งเขาเล่าว่า มันบุกเข้ามาขโมยกินน้ำตาลถึงในบ้านเขา เขาได้ใช้หอกชี้ไปที่ตัวมัน มันลุกขึ้นและวิ่งหนีไปทันที เขาเล่าว่า โอรังเป็นเด็กมีใบหน้าคล้ายชะนี แต่มีใบหน้าที่แบนกว่าและคล้ายกับมนุษย์มากกว่า
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ตามล่าโอรังเป็นเด็ก (อังกฤษ) เก็บถาวร 2012-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แขวงไชยสมบูรณ์

| แขวงไชยสมบูรณ์ ແຂວງໄຊສົມບູນ |
| --- | --- |
แขวง
แผนที่ประเทศลาวเน้นแขวงไชยสมบูรณ์
พิกัด: 18°54′21″N 103°05′31″E﻿ / ﻿18.9057°N 103.092°E﻿ / 18.9057; 103.092
ประเทศ:  ลาว
ก่อตั้ง: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556
เมืองเอก: อะนุวง
การปกครอง
 • เจ้าแขวง: สมบัด เยยลีเฮอ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 8,500 ตร.กม. (3,300 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด: 102,041 คน
 • ความหนาแน่น: 12 คน/ตร.กม. (31 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+7
รหัส ISO 3166: LA-XS
ไชยสมบูรณ์ หรือ ไซสมบูน (ลาว: ໄຊສົມບູນ) เป็นแขวงหนึ่งใน 17 แห่งของประเทศลาว จัดตั้งขึ้น เมื่อวันที่  31 ธันวาคม ​2556 ตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกา เริ่มจากทิศเหนือ ดังนี้ แขวงเชียงขวาง แขวงบอลิคำไซ แขวงเวียงจันทน์ และแขวงหลวงพระบาง มีพื้นที่ประมาณ 8,500 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ทำให้มีลักษณะภูมิอากาศค่อนข้างเย็นตลอดปี การเดินทางจากนครหลวงเวียงจันทน์ใช้ทางหลวงหมายเลข 13 ใต้ ผ่านแขวงบอลิคำไซ แขวงมีประชากร 102,041แสนกว่าคน (พ.ศ. 2561) แบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์ดังนี้ ชาวม้งร้อยละ 55.71, ชาวลาวลุ่มร้อยละ 25.97 และชาวขมุร้อยละ 18.32 แบ่งได้ 7,800 ครอบครัว ซึ่งในจำนวนนี้ยังประสบความยากจนอยู่ถึง 3,600 ครอบครัว แขวงไชยสมบูรณ์มีเมืองเอกคือเมืองอะนุวง
ประวัติ

แขวงไชยสมบูรณ์ก่อตั้งเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เป็นแขวงลำดับที่ 18 ของประเทศ (รวมนครหลวง) ด้วยวัตถุประสงค์เพื่อให้คณะปกครองแขวงและเมืองมีความสะดวกที่จะพัฒนาพื้นที่ดังกล่าวให้เจริญอย่างรวดเร็วและทั่วถึงเหมือนเมืองอื่น ๆ โดยพร้อมกันนั้นได้เปลี่ยนชื่อเมืองเอกจากเมืองไชยสมบูรณ์เป็นเมืองอะนุวงตามพระนามเจ้าอนุวงศ์ พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์พระองค์สุดท้าย และแบ่งเขตปกครองออกเป็น 5 เมือง ในจำนวนนี้ตั้งขึ้นใหม่ 3 เมือง ได้แก่ เมืองล้องซาน แยกออกจากเมืองฮ่ม เมืองล้องแจ้ง และเมืองอะนุวง ตั้งขึ้นจากเมืองไชยสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังย้ายเมืองท่าโทมซึ่งเคยเป็นเขตปกครองของแขวงเชียงขวางมาขึ้นต่อแขวงไชยสมบูรณ์ด้วย
ก่อนหน้านี้ระหว่างปี พ.ศ. 2537 ถึง 2549 บางส่วนของแขวงเคยเป็นเขตพิเศษไชยสมบูรณ์ เพื่อบริหารจัดการเนื่องด้วยสาเหตุปัญหาชาติพันธุ์กลุ่มน้อยที่ยังมีมากในขณะนั้น
การแบ่งเขตการปกครอง

แขวงไชยสมบูรณ์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 เมือง 96 บ้าน รายชื่อเมืองมีดังนี้
| --- | --- |
 ในวงเล็บคือรหัสและชื่อในภาษาลาว เมืองอะนุวง (18-01, ເມືອງອະນຸວົງ)  เมืองล้องแจ้ง (18-02, ເມືອງລ້ອງແຈ້ງ)  เมืองล้องซาน (18-03, ເມືອງລ້ອງຊານ)  เมืองฮ่ม (18-04, ເມືອງຮົ່ມ)  เมืองท่าโทม (18-05, ເມືອງທ່າໂທມ):
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แขวงไชยสมบูรณ์
| ด ค ก แขวงของประเทศลาว |
| --- | --- |
นครหลวง:  นครหลวงเวียงจันทน์ 
แขวง:  คำม่วน  จำปาศักดิ์  เชียงขวาง  ไชยบุรี  ไชยสมบูรณ์  เซกอง  บอลิคำไซ  บ่อแก้ว  พงสาลี  เวียงจันทน์  สาละวัน  สุวรรณเขต  หลวงน้ำทา  หลวงพระบาง  หัวพัน  อัตตะปือ  อุดมไซ 
เขตการปกครองในอดีต:  เขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงษา  เขตพิเศษไชยสมบูรณ์  แขวงเซโดน  แขวงบริคัณฑ์  แขวงวาปีคำทอง  แขวงสีทันดร  แขวงหัวของ
หัวหมาก

หัวหมาก อาจหมายถึง
แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
ถนนหัวหมาก ถนนที่ต่อเชื่อมระหว่างถนนศรีนครินทร์กับซอยรามคำแหง 24
ศูนย์กีฬาหัวหมาก ศูนย์กีฬาหลักของการกีฬาแห่งประเทศไทย
สถานีหัวหมาก
หมู่บ้านนางาวะ (จังหวัดนางาโนะ)

บทความนี้เกี่ยวกับหมู่บ้าน สำหรับเมือง ดูที่ นางาวะ (จังหวัดนางาโนะ)
ที่ตั้งของนางาวะในจังหวัดนางาโนะ
นางาวะ (ญี่ปุ่น: 奈川村; โรมาจิ: Nagawa-mura) เป็นหมู่บ้านในอำเภอมินามิอาซูมิ จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 นางาวะกับหมู่บ้านชิงะ (จากอำเภอฮิงาชิจิกูมะ) และหมู่บ้านอาซูมิกับอาซูซางาวะ (ทั้งสองมาจากอำเภอมินามิอาซูมิ) ถูกผนวกเข้ากับนครมัตสึโมโตะที่ขยายตัวออกไป