stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอกก์ ภทรธนกุล
ประวัติ

สำเร็จการศึกษาด้านการตลาด เกียรตินิยมอันดับ 1 ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนจะรับทุนจุฬาฯ 100 ปี ไปศึกษาต่อปริญญาโทด้านการตลาดบริการที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาโทด้านการตลาดเชิงยุทธ์ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์สหราชอาณาจักร โดยสำเร็จการศึกษาเป็นอันดับที่ 1 ของหลักสูตร ทั้งฝั่งอเมริกาและอังกฤษ จึงได้คัดเลือกให้รับทุนให้ศึกษาต่อปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และสมาคม Cambridge-Thai ในพระบรมราชินูปถัมภ์
นอกจากหน้าที่สอนหนังสือ ทำวิจัยและให้คำปรึกษาด้านการตลาดแล้ว เอกก์ยังจัดรายการวิทยุ "ชั่วโมงนักบริหาร" และ "BizGenius" เป็นประจำที่สถานีวิทยุจุฬาฯ FM 101.5 และสถานีวิทยุครอบครัวข่าว FM 106  เป็นวิทยากรประจำในรายการโทรทัศน์ Business Watch ทางช่อง TNN24 และเป็นคอลัมนิสต์เขียนเรื่องน่ารู้ทางการตลาดลงในนิตยสารต่างๆ และเพจ "อัจฉริยะการตลาด" ซึ่งมีผู้ติดตามมากกว่า 170,000 คน
หนังสือซีรีส์ "อัจฉริยะการตลาด" ซึ่งประกอบด้วย หนังสืออัจฉริยะการตลาด หนังสืออัจฉริยะการตลาดตัดต้นทุน และ Marketing Genius เป็นชุดหนังสือการตลาดที่ได้รับความนิยมและเป็นหนังสือแนะนำของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ ผลงาน TEDx Talk หัวข้อ "พลิกมุมคิด ชีวิต Take off" มักได้รับการจัดให้หนึ่งใน TEDx Talk ที่ให้ข้อคิดที่ดีของไทย
ด้านชีวิตส่วนตัวเอกก์ได้มักใส่เสื้อกั๊กในทุกโอกาสจึงเป็นเอกลักษณ์ที่คนคุ้นตา และมีความใฝ่ฝันที่จะเป็นครูมาโดยตลอด
ผลงานและรางวัล

รางวัลนวัตเภตรา "Emerging Leader Award" ครั้งที่ 1 ปี 2021 ของสมาคมนิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาฯ
รางวัลนักเรียนเก่าดีเด่นอังกฤษ Professional Achievement Award Finalist ประจำปี 2018 โดย The British Council
รางวัลพระราชทานเทพทอง นักจัดรายการวิทยุดีเด่นปี 2561 จากรายการ Innovative Wisdom ทางสถานีวิทยุจุฬาฯ FM101.5
รางวัล Best Paper Award ในงานประชุมวิชาการระดับนานาชาติ Emerging Markets Conference Board 2016
หนังสืออัจฉริยะการตลาด มียอดขายเป็นอันดับ 1 ของหนังสือที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์จุฬาฯ ทั้งหมด 3 ปีต่อเนื่อง คือ 2559, 2560 และ 2561
รางวัลบทความวิจัยระดับชาติของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ประจำปี 2558
รางวัลผลงานวิจัยดีเด่นสาขาเศรษฐศาสตร์ของสภาวิจัยแห่งชาติ ประจำปี 2557
หนังสืออัจฉริยะการตลาด หนังสือขายดีอันดับที่ 1 รวมมากกว่า 200 สัปดาห์ ที่ศูนย์หนังสือจุฬาฯ (กันยายน 2556 ถึง มิถุนายน 2562)
รางวัลบทความวิจัยระดับชาติของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ประจำปี 2556
Marketing Genius (อัจฉริยะการตลาด ฉบับภาษาอังกฤษ) ได้รับเลือกให้เป็น "อัญมณีแห่งจุฬาฯ" หนังสือทรงคุณค่าในโอกาสครบรอบ 100 ปีของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผลงานทางวิชาการของอาจารย์เอกก์ยังได้รับการตีพิมพ์ในวารสารทางวิชาการสำคัญของโลกอย่างต่อเนื่อง เช่น Psychological Science (วารสารอันดับ 1 ของโลกด้านจิตวิทยาเชิงประจักษ์: Empirical Psychology) และ Organizational Behavior and Human Decision Processes: OBHDP (1 ใน 10 สุดยอดวารสารของโลกด้านพฤติกรรมองค์กรและการจัดการทรัพยากรมนุษย์)
การทำงาน

หัวหน้าภาควิชาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประธานหลักสูตร Master in Branding and Marketing คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ช่วยอธิการบดี ด้านสื่อสารองค์กร บริหารแบรนด์ และนิสิตเก่าสัมพันธ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โฆษก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาจารย์ประจำภาควิชาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประธานกรรมการบริหาร และกรรมการ ไปรษณีย์ไทย
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ในคณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลฯ
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ และกรรมการตรวจสอบ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน)
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ในคณะกรรมการอำนวยการ สกสว.
กรรมการอำนวยการสื่อสารองค์กร สภากาชาดไทย
ประธานอนุกรรมการผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และความรับผิดชอบต่อสังคม สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.)
กรรมการบริหาร (Board of Directors) ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรรมการบริหาร (Board of Directors) สถานีวิทยุจุฬา
อุปนายก สมาคมการตลาดแห่งประเทศไทย
อาจารย์ผู้สอนวิชา Marketing คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักร
นักวิชาการอาคันตุกะ (Visiting Scholar) มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ที่ปรึกษาด้านการตลาด และผู้พัฒนาด้านแบรนด์ให้แก่องค์กรชั้นนำ เช่น รัฐสภาไทย Chulalongkorn Business School ธนาคารกรุงไทย   การประปานครหลวง  SCG  MBK   Air Asia   Post Inter Media  Betagro  Sikarin  Thailand Privilege Card และ SCG Packaging
นอกจากแบรนด์องค์กร ดร.เอกก์เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาแบรนด์จังหวัด โดยเป็นที่ปรึกษาแบรนด์ของจังหวัดเชียงราย จังหวัดระยอง และจังหวัดพะเยาเป็นต้น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 5 เบญจมดิเรกคุณาภรณ์ (บ.ภ.)
โกโก้

| โกโก้ |
| --- | --- |

ต้นและผลโกโก้

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
อาณาจักรย่อย:: Tracheobionta
หมวด:: Magnoliophyta
ไฟลัม:: Streptophyta
ชั้น:: Equisetopsida
ชั้นย่อย:: Magnoliidae
อันดับ:: Malvales
วงศ์:: Malvaceae
วงศ์ย่อย:: Byttnerioideae
เผ่า:: Theobromeae
สกุล:: Theobroma
สปีชีส์:: T.  cacao
ชื่อทวินาม
Theobroma cacao L.

ชื่อพ้อง
 Cacao minar Gaertn.  Cacao minus  Gaertn.  Cacao sativa  Aubl.  Cacao theobroma  Tussac   Theobroma cacao f. leiocarpum  (Bernoulli) Ducke  Theobroma cacao subsp. leiocarpum  (Bernoulli) Cuatrec.  Theobroma cacao var. leiocarpum  (Bernoulli) Cif.  Theobroma cacao subsp. sativa  (Aubl.) León  Theobroma cacao var. typica  Cif.  Theobroma caribaea  Sweet  Theobroma integerrima  Stokes  Theobroma kalagua  De Wild.  Theobroma leiocarpum  Bernoulli  Theobroma pentagonum  Bernoulli  Theobroma saltzmanniana  Bernoulli  Theobroma sapidum  Pittier  Theobroma sativa  (Aubl.) Lign. & Le Bey  Theobroma sativa var. leucosperma  A. Chev.  Theobroma sativa var. melanosperma  A. Chev.  Theobroma sativum (Aubl.) Lign. & Bey
ภายในผลโกโก้
โกโก้ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Theobroma cacao L.) เป็นไม้ไม่ผลัดใบขนาดเล็กในวงศ์ชบา และเป็นพืชพื้นเมืองในเขตร้อนชื้นของอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เมล็ดโกโก้มักนำมาใช้ทำเป็นของหวาน เช่น กานัช, ช็อกโกแลต ฯลฯ
Theobroma cacao ได้รับการตั้งชื่อโดยนักพฤกษศาสตร์ชาวสวีเดน Carl Linnaeus ในปี 1753 ชื่อสามัญ Chocolate Nut Tree, Cocoa, Cocoa tree ในไทยเรียกว่า โกโก้ โดย Theobroma แปลว่า 'อาหารของเหล่าทวยเทพ' ในภาษาลาติน โกโก้มาจากคำว่า Nahuatl (ภาษาแอซเท็ก) และ xocolatl มาจาก xococ มีความหมายว่า ขม ส่วน atl มีความหมายว่า น้ำ
ถิ่นกำเนิดและการกระจาย

โกโก้มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโก อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ตอนเหนือ (โคลัมเบีย เอกวาดอร์ เวเนซุเอลา บราซิล กายอานา ซูรินาม และเฟรนช์เกียนา) อีกทั้งยังถูกนำมาใช้เป็นพืชปลูกในหลายประเทศในทวีปแอฟริกา (กาน่า ไนจีเรีย และไอวอรี่โคสต์) และเอเชีย (มาเลเซีย และอินโดนีเซีย)
ในถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติ โกโก้เติบโตได้ดีในป่าดิบชื้นที่เขียวชอุ่มตลอดปี และเติบโตที่ระดับความสูงต่ำ โดยปกติจะอยู่เหนือระดับน้ำทะเลต่ำกว่า 300 เมตร ในพื้นที่ที่มีปริมาณน้ำฝน 1,000 ถึง 3,000 มิลลิเมตรต่อปี โดยโกโก้สามารถเติบโตได้ดีในแนวเส้นศูนย์สูตร (Equator) ทางเหนือ ไม่เกินเส้น Tropic of Cancer (latitude ที่ 23.5 องศาเหนือ) และทางใต้ไม่เกินเส้น Tropic of Capricorn (latitude ที่ 23.5 องศาใต้) เนื่องจากเป็นบริเวณที่เหมาะสมทางภูมิอากาศ (ร้อนชื้น) มีอุณหภูมิระหว่าง 21-23 องศาเซลเซียส
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

โกโก้เป็นไม้ยืนต้นเขียวชอุ่มตลอดปี สูง 5 ถึง 8 เมตร พบเติบโตใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ปกคลุมชั้นบนสุดของป่าฝน มันมีรากแก้วซึ่งแทรกซึมลึกลงไปใต้ผิวดิน
ใบ: ใบสีเขียวเข้มมันวาวคล้ายหนัง รูปไข่หรือรูปรี ยาว 20 ถึง 35 ซม. กว้าง 7 ถึง 8 ซม. ผิวใบไม่มีขนหรือมีขนรูปดาวกระจายอยู่ทั่วไป โคนใบมีลักษณะกลมหรือรูปหัวใจ ปลายใบยาว
ดอกไม้: ดอกโกโก้มีขนาดเล็ก สีขาวอมเหลืองถึงสีชมพูอ่อน และรวมตัวกันเป็นกระจุกที่เกิดจากลำต้นโดยตรง ออกดอกตลอดทั้งปี
ฝักโกโก้: ผลไม้เป็นผลเบอร์รี่สีแดงถึงน้ำตาลรูปไข่ (โดยทั่วไปเรียกว่า 'ฝักโกโก้') ยาว 15 ถึง 25 ซม. มีพื้นผิวเป็นปุ่มและมีเส้นจากบนลงล่างมากหรือน้อย 'ฝัก' ประกอบด้วยเมล็ด 30 ถึง 40 เมล็ด แต่ละเมล็ดล้อมรอบด้วยเนื้อสีขาวที่มีรสหวานอมขม ในป่า เมล็ดพืชจะกระจายและกินโดยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดต่างๆ เมื่อเมล็ดแห้งจากแสงแดด เมล็ดจะมีสีน้ำตาลแดง เรียกว่าเมล็ดโกโก้
การเก็บเกี่ยว

โกโก้จะเริ่มให้ผลผลิตหลังปลูก 3 ปี โดยโกโก้จะออกดอกใหม่ทุก 2-3 สัปดาห์ หลังจากดอกบาน 5-6 เดือน สามารถเริ่มเก็บผลโกโก้ได้ ซึ่งการติดผลและการให้ผลผลิตของโกโก้มีความสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อม เช่น การกระจายของฝน อุณหภูมิ แสงและความชื้นในดิน
คุณสมบัติและสารสำคัญ

โพลีฟีนอล (Polyphenol) เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ซึ่งพบได้ใน ผลไม้ ผัก ชา ไวน์ โกโก้ และช็อกโกแลต  มีคุณสมบัติช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระและลดการอักเสบ ช่วยให้การไหลเวียนของเลือดดีขึ้น ลดความดันโลหิต ลดคอเลสเตอรอล และลดระดับน้ำตาลในเลือด อีกทั้งโกโก้ยังเป็นแหล่งอาหารที่อุดมไปด้วยฟลาวานอล (Flavanols) ซึ่งสารในกลุ่มฟลาโวนอยด์ (Flavonoids) มีคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระและการอักเสบของเซลล์ในร่างกาย
ประโยชน์และการนำไปใช้

โกโก้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดยอารยธรรมมายาในอเมริกากลาง และถูกนำกลับไปยุโรปโดยนักเดินเรือชาวสเปนในศตวรรษที่ 16 ต่อมาโกโก้กลายเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็วในฐานะยาเพื่อสุขภาพ ซึ่งในปัจจุบันมีการใช้ประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อมและสังคม เช่น อาหารสัตว์ ยาพิษ ยารักษาโรค และอาหาร โกโก้หลายส่วนถูกนำมาใช้ประโยชน์ทางการแพทย์หลายประการ เมล็ดโกโก้ที่ไม่ผ่านการหมักและเปลือกหุ้มเมล็ดใช้ในการรักษาโรคต่างๆ รวมถึงโรคเบาหวาน ระบบย่อยอาหาร และอาการเจ็บหน้าอก ผงโกโก้ที่ทำจากเมล็ดโกโก้หมักใช้เพื่อป้องกันโรคหัวใจ และเนยโกโก้ถูกนำมาใช้เพื่อลดระดับคอเลสเตอรอล แม้ว่าประสิทธิภาพจะไม่ชัดเจนก็ตาม
รายการอ้างอิง

↑  http://www.theplantlist.org/tpl/record/kew-2519807a%5Bลิงก์เสีย%5D
↑  "Theobroma cacao". Encyclopedia of Life. สืบค้นเมื่อ 9 November 2012.
↑  "Pharmacognosy and Health Benefits of Cocoa Seeds, Cocoa Powder (Chocolate)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-01-23. สืบค้นเมื่อ 2017-10-04.
1 2 3 4  "Theobroma cacao L. | Plants of the World Online | Kew Science". Plants of the World Online (ภาษาอังกฤษ).
1 2  https://www.opsmoac.go.th/dc-dwl-files-431091791168
↑  npkthailand.com http://npkthailand.com/knowledge/%E0%B9%82%E0%B8%81%E0%B9%82%E0%B8%81%E0%B9%89%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B8%8A%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A3%E0%B8%A9%E0%B8%90%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%88%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%8B%E0%B8%A1#:~:text=%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B9%87%E0%B8%9A%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%9C%E0%B8%A5%E0%B8%B4%E0%B8%95,%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%96%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89. {{cite web}}: |title= ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
↑  https://hectortarr.arda.or.th/api/uploaded_file/oXfjymTW93tSaVb--5cXG
1 2  "โกโก้ บริโภคอย่างไรให้เกิดประโยชน์ต่อสุขภาพ". www.samitivejhospitals.com.
ต้นโกโก้
ใบโกโก้
ดอกโกโก้
ผลอ่อนโกโก้
ฝักโกโก้ที่มีอายุพร้อมเก็บเกี่ยวและเมล็ด
เอฟเอคัพ

บทความนี้เกี่ยวกับการแข่งขันฟุตบอลชายประจำปีของอังกฤษ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เอฟเอคัพ (แก้ความกำกวม)
"เอมิเรตส์เอฟเอคัพ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับการแข่งขันแบบเชิญชวนก่อนเปิดฤดูกาล ดูที่ เอมิเรตส์คัพ
| --- | --- |

ผู้จัด: สมาคมฟุตบอล
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1871; 154 ปีที่แล้ว (1871)
ภูมิภาค: อังกฤษ เวลส์
จำนวนทีม: 745 (2024–25)
ผ่านเข้าไปเล่นใน: ยูฟ่ายูโรปาลีก เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (13 สมัย)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด: อาร์เซนอล (14 สมัย)
ผู้แพร่ภาพโทรทัศน์: บีบีซีสปอร์ต ไอทีวีสปอร์ต บีอินสปอตส์
เว็บไซต์: thefa.com
 เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2024–25
เดอะฟุตบอลอะโซชีเอเชินแชลลินจ์คัพ (อังกฤษ: The Football Association Challenge Cup) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า เอฟเอคัพ (อังกฤษ: FA Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประเภทแพ้คัดออกประจำปีของฟุตบอลชายในประเทศอังกฤษ เริ่มแข่งขันครั้งแรกเมื่อ ฤดูกาล 1871–72 โดยเป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับชาติที่เก่าแก่ที่สุดในโลก การแข่งขันตั้งชื่อตามและจัดโดยสมาคมฟุตบอล (ดิเอฟเอ) การแข่งขันมีชื่อว่า เอมิเรตส์เอฟเอคัพ ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 เพราะได้รับการสนับสนุนจาก เอมิเรตส์ การแข่งขันจัดพร้อมกันกับเอฟเอคัพหญิงตั้งแต่ ค.ศ. 1970
การแข่งขันเปิดให้ทุกสโมสรที่มีสิทธิ์ลงไปจนถึงระดับ 9 ของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ โดยมีสโมสรระดับ 10 ทำหน้าที่เป็นตัวแทนในกรณีที่สโมสรจากระดับบนไม่ได้ส่งเข้าแข่งขัน ฤดูกาล 2011–12 มีสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันมากที่สุดเป็นสถิติถึง 763 สโมสร การแข่งขันประกอบด้วยการสุ่มจับฉลาก 12 รอบ ตามมาด้วยรอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศ ผู้เข้าแข่งขันจะไม่ได้เป็นทีมวาง แม้ว่าระบบการบายตามระดับลีกจะทำให้ทีมที่มีอันดับสูงกว่าเข้าสู่รอบต่อ ๆ ไป แต่จำนวนเกมขั้นต่ำที่ต้องชนะ ขึ้นอยู่กับรอบที่ทีมเข้าร่วมการแข่งขัน มีตั้งแต่ 6 ถึง 14 เกม
หกรอบแรกเป็นการแข่งขันรอบคัดเลือก และแข่งขันกันโดยสโมสรในระบบลีกแห่งชาติ ระดับ 5 ถึง 10 ของระบบฟุตบอลอังกฤษ หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ฟุตบอลนอกลีก 32 ทีมจากรอบนี้ผ่านเข้าสู่รอบแรกของการแข่งขันที่แท้จริง โดยพบกับทีมอาชีพทีมแรก 48 ทีมจาก ลีกวันและทู ผู้เข้าแข่งขันชุดสุดท้ายคือ 20 ทีมจากพรีเมียร์ลีกและ 24 ทีมจากแชมเปียนชิป โดยมาเข้ามาจับสลากในรอบสาม ในยุคปัจจุบัน มีทีมนอกลีกเพียงทีมเดียวเท่านั้นที่ผ่านเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ และทีมที่ต่ำกว่าระดับ 2 ไม่เคยผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ เป็นผลให้มีการมุ่งเน้นไปที่ทีมเล็ก ๆ ที่ผ่านเข้ารอบได้ไกลที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากพวกเขาได้รับชัยชนะแบบ "สังหารยักษ์" ที่ไม่น่าเป็นไปได้
ผู้ชนะเลิศจะได้รับถ้วยรางวัลเอฟเอคัพ ซึ่งมีสองแบบและถ้วยจริงห้าใบ ถ้วยแบบล่าสุดคือแบบจำลองของถ้วยแบบที่สองใน ค.ศ. 2014 ซึ่งเปิดตัวเมื่อ ค.ศ. 1911 ผู้ชนะเลิศยังได้เข้าแข่งขันในรายการ ยูฟ่ายูโรปาลีกและเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ อาร์เซนอล คือสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดด้วยการชนะเลิศ 14 สมัย โดยครั้งล่าสุดคือเมื่อ ค.ศ. 2020 และ อาร์แซน แวงแกร์ อดีตผู้จัดการทีมของอาร์เซนอล เป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันรายการนี้ โดยชนะเลิศ 7 ครั้งกับอาร์เซนอล ทีมแชมป์ปัจจุบันคือ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด หลังชนะ แมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่งเป็นคู่แข่งในท้องถิ่นด้วยผลประตู 2–1 ใน รอบชิงชนะเลิศ ค.ศ. 2024
ประวัติศาสตร์

เมื่อ ค.ศ. 1863 สมาคมฟุตบอล (ดิเอฟเอ) ที่ก่อตั้งขึ้นใหม่เผยแพร่กติกาฟุตบอลของสมาคมฟุตบอล โดยรวมกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ที่ใช้อยู่ก่อนหน้านั้นเข้าด้วยกัน เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 ภายในออฟฟิศของ หนังสือพิมพ์ เดอะสปอร์ตส์แมน ซี. ดับเบิลยู. อัลค็อก เลขานุการเอฟเอ เสนอต่อคณะกรรมการเอฟเอว่า "เป็นที่พึงประสงค์ว่าควรมีการจัดตั้งแชลลินจ์คัพขึ้นโดยเกี่ยวข้องกับสมาคม โดยสโมสรทั้งหมดที่เป็นของสมาคมควรได้รับเชิญให้เข้าร่วมการแข่งขัน" การแข่งขันเอฟเอคัพครั้งแรก เริ่มต้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1871 วันเดอเรอส์ เป็นผู้ชนะในรอบชิงชนะเลิศ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1872 หลังแข่งขันไปสิบสามนัด วันเดอเรอส์ยังคงรักษาแชมป์ในปีถัดมา รูปแบบการแข่งขันในสมัยปัจจุบันเริ่มต้นเมื่อฤดูกาล 1888–89 ด้วยการเปิดตัวรอบคัดเลือก
หลังการแข่งขันในฤดูกาล 1914–15 การแข่งขันก็ถูกระงับเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และกลับมาแข่งขันต่อในฤดูกาล 1919–20 ในรอบชิงชนะเลิศ 1923 ที่รู้จักกันทั่วไปว่า "ไวต์ฮอร์สไฟนอล" เป็นรอบชิงชนะเลิศแรกที่แข่งขันใน สนามกีฬาเวมบลีย์ (รู้จักกันในชื่อเอ็มไพร์สเตเดียมในเวลานั้น) ที่เพิ่งเปิดใหม่ เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1927 มีการร้องเพลง "อะไบด์วิทมี" เป็นครั้งแรกในรอบชิงชนะเลิศซึ่งกลายเป็นประเพณีก่อนการแข่งขัน ไม่มีการแข่งขันระหว่าง ฤดูกาล 1938–39 ถึง 1945–46 เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง การแข่งขันจึงไม่ได้ฉลองครบรอบหนึ่งร้อยปีจนกระทั่ง ฤดูกาล 1980–81
หลังความสับสนเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ในการแข่งขันครั้งแรก เอฟเอตัดสินใจว่านัดที่เสมอกันจะนำไปสู่การแข่งใหม่ โดยทีมต่าง ๆ จะแข่งใหม่เพิ่มเติมจนกว่าจะได้ผู้ชนะในที่สุด อัลเวเชิร์ชและออกซฟอร์ดซิตี มีการแข่งใหม่มากที่สุดถึง 6 ครั้ง ในรอบคัดเลือก ฤดูกาล 1971–72 การแข่งใหม่หลายครั้งถูกยกเลิกในรอบการแข่งขันในฤดูกาล 1991–92 และรอบคัดเลือกในฤดูกาล 1997–98 การแข่งใหม่ถูกยกเลิกในรอบรองชนะเลิศและชิงชนะเลิศใน ค.ศ. 2000, รอบก่อนรองชนะเลิศในฤดูกาล 2016–17 และรอบห้าในฤดูกาล 2019–20
การสร้างสนามเวมบลีย์ใหม่ ทำให้มีการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศนอกประเทศอังกฤษเป็นครั้งแรก ตั้งแต่ ค.ศ. 2001–2006 โดยแข่งขันที่มิลเลนเนียมสเตเดียมในคาร์ดิฟฟ์ รอบชิงชนะเลิศกลับมาแข่งขันที่เวมบลีย์อีกครั้งใน ค.ศ. 2007 ตามมาด้วยรอบรองชนะเลิศใน 2008
รูปแบบการแข่งขัน > ภาพรวม

การแข่งขันเริ่มต้นในเดือนสิงหาคม โดยจะดำเนินไปในรูปแบบแพ้คัดออก ซึ่งประกอบด้วยสิบสองรอบ รอบรองชนะเลิศ และนัดชิงชนะเลิศในเดือนพฤษภาคม ระบบบายช่วยให้สโมสรที่อยู่สูงกว่าระดับ 9 สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้ในภายหลัง การแข่งขันไม่มีการกำหนดทีมวาง ในแต่ละรอบจะถูกกำหนดด้วยการจับฉลากแบบสุ่ม การแข่งขันที่จบลงด้วยผลเสมอจะแข่งใหม่เพียงครั้งเดียว (ตั้งแต่ฤดูกาล 2024–25 จะแข่งใหม่เฉพาะก่อนรอบแรก) หกรอบแรกเป็นรอบคัดเลือก โดยมีการจับฉลากตามภูมิภาค หกรอบถัดไปเป็นรอบ "ที่แท้จริง" โดยมีการจับสลากที่สโมสรทั้งหมดจะอยู่ในโถเดียวกัน
รูปแบบการแข่งขัน > กำหนดการ

ผู้เข้าร่วมทั้งหมดจากระดับ 9 จะเริ่มการแข่งขันในรอบเบื้องต้นพิเศษ และทีมระดับ 10 ใด ๆ ก็ตามที่จะเข้ามาแทนที่ตำแหน่งที่ว่าง ทีมจากเลเวล 8 จะถูกจัดอันดับตามคะแนนต่อเกมในฤดูกาลก่อนหน้า ยกเว้นทีมที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาจะได้รับการจัดอันดับไปทางท้ายตารางโดยอัตโนมัติ และทีมที่เพิ่งตกชั้นจะได้รับการจัดอันดับไปทางด้านบน ทีมต่าง ๆ จะถูกแบ่งเพื่อเข้าแข่งขันในรอบเบื้องต้นพิเศษหรือรอบเบื้องต้น เพื่อให้แน่ใจว่าการแข่งขันมีความสมดุลตลอดการแข่งขัน จากนั้นสโมสรจากระดับที่สูงกว่าจะถูกเพิ่มในรอบถัดไปตามตารางด้านล่าง
เดือนที่รอบการแข่งขันจะจัดขึ้นตามธรรมเนียม โดยวันที่ที่แน่นอนจะกำหนดตามปฏิทินของแต่ละรอบ จำนวนทีมเข้าแข่งขันใหม่ ทีมที่ชนะจากรอบก่อนหน้า และการแบ่งทีมระดับ 8 ในรอบเบื้องต้นทั้งสองรอบจะอิงตามรายชื่อทีมเข้าแข่งขัน 732 ทีม ซึ่งจำลองตามระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ ณ ฤดูกาล 2022–23 ตั้งแต่ ค.ศ. 2023 ถึง 2024 ทีมเข้าแข่งขันอาจเพิ่มเป็น 746 ทีม ซึ่งสอดคล้องกับสโมสรเพิ่มเติมอีก 16 สโมสรในระดับ 9 ซึ่งหมายความว่ารอบเบื้องต้นพิเศษจะมี 444 ทีม โดยมีเพียง 50 สโมสรในระดับ 8 เท่านั้นที่จะเข้าสู่รอบเบื้องต้น
| รอบ | เดือน | ลีกที่เข้ามาในรอบนี้ | ผู้เข้ามาใหม่ในรอบนี้ | ผู้ชนะจากรอบก่อนหน้านี้ | จำนวนนัด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| การแข่งขันรอบคัดเลือก | การแข่งขันรอบคัดเลือก | การแข่งขันรอบคัดเลือก | การแข่งขันรอบคัดเลือก |  |  |
| รอบเบื้องต้นพิเศษ | สิงหาคม | สโมสรระดับ 10 หากมีที่ว่าง สโมสรระดับ 9 สโมสรระดับ 8 (96 ทีมอันดับต่ำสุด) | 416 |  | 208 |
| รอบเบื้องต้น | สิงหาคม | สโมสรระดับ 8 (64 ทีมอันดับสูงสุด) | 64 | 208 | 136 |
| รอบแรก | กันยายน | สโมสรระดับ 7 | 88 | 136 | 112 |
| รอบสอง | กันยายน | สโมสรระดับ 6 | 48 | 112 | 80 |
| รอบสาม | ตุลาคม | ไม่มี | 0 | 80 | 40 |
| รอบสี่ | ตุลาคม | สโมสรระดับ 5 | 24 | 40 | 32 |
| การแข่งขันที่แท้จริง | การแข่งขันที่แท้จริง | การแข่งขันที่แท้จริง | การแข่งขันที่แท้จริง |  |  |
| รอบแรก | พฤศจิกายน | สโมสรระดับ 3 และ 4 | 48 | 32 | 40 |
| รอบสอง | ธันวาคม | ไม่มี | 0 | 40 | 20 |
| รอบสาม | มกราคม | สโมสรระดับ 1 และ 2 | 44 | 20 | 32 |
| รอบสี่ | มกราคม | ไม่มี | 0 | 32 | 16 |
| รอบห้า | กุมภาพันธ์ | ไม่มี | 0 | 16 | 8 |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ | มีนาคม | ไม่มี | 0 | 8 | 4 |
| รอบรองชนะเลิศ | เมษายน | ไม่มี | 0 | 4 | 2 |
| รอบชิงชนะเลิศ | พฤษภาคม | ไม่มี | 0 | 2 | 1 |
เหรียญรางวัล

แต่ละสโมสรในรอบชิงชนะเลิศจะได้รับเหรียญรางวัลผู้ชนะเลิศหรือรองชนะเลิศจำนวน 40 เหรียญเพื่อแจกจ่ายให้กับผู้เล่นและเจ้าหน้าที่ เหรียญกษาปณ์เนื้อทองคำรูปแบบดั้งเดิม ซึ่งเป็นเหรียญสำหรับผู้ชนะเลิศ ยังเป็นรูปแบบดั้งเดิมโดยไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ทศวรรษ 1890 เหรียญรองชนะเลิศได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งล่าสุดใน ค.ศ. 1946 ถูกแทนที่ด้วยเหรียญรางวัลรูปแบบใหม่ใน ค.ศ. 2021 โดยเป็นเหรียญทองสำหรับผู้ชนะเลิศและเหรียญเงินสำหรับทีมรองชนะเลิศห้อยด้วยริบบิ้น
การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ

| --- | --- |
*: การแข่งขันชนะในช่วงหลังต่อเวลาพิเศษ
†: การแข่งขันชนะในช่วงการดวลลูกโทษ
การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ

| เอฟเอคัพ 2007–08 (1) !2007–08 | พอร์ตสมัท | 1–0 | คาร์ดิฟฟ์ ซิตี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 89,874 |
| เอฟเอคัพ 2008–09 (1) !2008–09 | เชลซี | 2–1 | เอฟเวอร์ตัน | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 89,874 |
| เอฟเอคัพ 2009–10 (1) !2009–10 | เชลซี | 1–0 | พอร์ตสมัท | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 88,335 |
| เอฟเอคัพ 2010–11 (1) !2010–11 | แมนเชสเตอร์ซิตี | 1–0 | สโตก ซิตี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 88,643 |
| เอฟเอคัพ 2011–12 (1) !2011–12 | เชลซี | 2–1 | ลิเวอร์พูล | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 89,041 |
| เอฟเอคัพ 2012–13 (1) !2012–13 | วีแกน | 1–0 | แมนเชสเตอร์ซิตี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 86,254 |
| เอฟเอคัพ 2013–14 (1) !2013–14 | อาร์เซนอล |  †3–2 * | ฮัลล์ซิตี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 89,345 |
| เอฟเอคัพ 2014–15 (1) !2014–15 | อาร์เซนอล | 4–0 | แอสตันวิลลา | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 89,345 |
| เอฟเอคัพ 2015–16 (1) !2015–16 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |  †2–1 * | คริสตัลพาเลซ | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 88,619 |
| เอฟเอคัพ 2016–17 (1) !2016–17 | อาร์เซนอล | 2–1 | เชลซี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 89,472 |
| เอฟเอคัพ 2017–18 (1) !2017–18 | เชลซี | 1–0 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 87,647 |
| เอฟเอคัพ 2018–19 (1) !2018–19 | แมนเชสเตอร์ซิตี | 6–0 | วอตฟอร์ด | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 85,854 |
| เอฟเอคัพ 2019–20 (1) !2019–20 | อาร์เซนอล | 2–1 | เชลซี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 0 |
| เอฟเอคัพ 2020–21 (1) !2020–21 | เลสเตอร์ซิตี | 1–0 | เชลซี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 20,000 |
| เอฟเอคัพ 2021–22 (1) !2021–22 | ลิเวอร์พูล | 0–0 † | เชลซี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 84,897 |
| เอฟเอคัพ 2022–23 (1) !2022–23 | แมนเชสเตอร์ซิตี | 2–1 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 83,179 |
| เอฟเอคัพ 2023–24 (1) !2023–24 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 2–1 | แมนเชสเตอร์ซิตี | สนามกีฬาเวมบลีย์ (ใหม่) | 84,814 |
A. ^  ปี 1923 ผู้ชมอย่างเป็นทางการคือ 126,047 แต่เชื่อได้ว่ามีผู้ชมจริงอยู่ในราว 150,000 – 300,000 คน
สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี

| สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี |
| --- | --- |
พระฉายาลักษณ์สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี
สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง
สถาปนา: 25 ธันวาคม พ.ศ. 2411
ก่อนหน้า: กรมสมเด็จพระศรีสุริเยนทรามาตย์
ถัดไป: สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
พระอัครมเหสี
ดำรงพระยศ: 6 มกราคม พ.ศ. 2395 – 9 กันยายน พ.ศ. 2404  (9 ปี 247 วัน)
ก่อนหน้า: สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี
ถัดไป: สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์

พระราชสมภพ: 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2377 กรุงเทพพระมหานคร อาณาจักรรัตนโกสินทร์
สวรรคต: 9 กันยายน พ.ศ. 2404 (27 พรรษา) พระบรมมหาราชวัง กรุงเทพพระมหานคร ประเทศสยาม
พระราชทานเพลิง: 18 เมษายน พ.ศ. 2405 พระเมรุมาศ ท้องสนามหลวง
บรรจุพระอัฐิ: พระวิมานทองกลาง บนพระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
พระราชสวามี: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (สมรส พ.ศ. 2396)
พระราชบุตร: พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล โสภณภควดี กรมหลวงวิสุทธิกระษัตริย์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช
ราชสกุล: ศิริวงศ์ (โดยพระราชสมภพ)
ราชวงศ์: จักรี
พระราชบิดา: สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์
พระราชมารดา: หม่อมน้อย ศิริวงศ์ ณ อยุธยา
ศาสนา: เถรวาท
สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี (พระนามเดิม: หม่อมเจ้ารำเพย; 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2377 - 9 กันยายน พ.ศ. 2404) เป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รวมถึงเป็นพระอัยยิกาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระราชประวัติ > พระชนม์ชีพช่วงต้น

สมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 8 (หลัง) ปีมะเมีย ฉศก จ.ศ. 1196 ตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2377 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ต้นราชสกุลศิริวงศ์ (พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดาทรัพย์) พระชนนีคือหม่อมน้อย สตรีชาวบางเขนที่มีเชื้อสายอำมาตย์รามัญกับไทย เป็นธิดาคนหนึ่งของนายบุศย์ ชาวบางเขน ซึ่งไม่ปรากฏวงศ์ตระกูล กับคุณแจ่ม หลานสาวของอำมาตย์มอญ คือพระยารัตนจักร (หงส์ทอง สุรคุปต์)  (สมิงสอดเบา หัวเมืองหน้าครัวมอญ) คุณม่วงมารดาของคุณแจ่มเป็นน้องสาวต่างมารดาของเจ้าจอมมารดาป้อม ในรัชกาลที่ 1, เจ้าจอมเพ็ง ในรัชกาลที่ 2 และเจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 2 บางแหล่งข้อมูลก็ว่า คุณแจ่มเป็นธิดาของพระยารัตนจักร
พระองค์มีเจ้าพี่เจ้าน้องต่างมารดา 8 องค์
เมื่อทรงพระเยาว์ ได้เข้ามาประทับอยู่กับพระองค์เจ้าละม่อม พระปิตุจฉา เพื่อฝึกหัดถวายงานพัด และพระองค์ก็สามารถพัดได้ถูกพระทัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงกับโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามแก่หม่อมเจ้าหญิงนี้ว่า รำเพย อันมีความหมายว่า "ลมเย็นที่พัดค่อย ๆ อ่อน ๆ" มีเรื่องเล่ากันว่าพระภิกษุพระศรีสุทธิวงศ์ได้ไปยังประเทศศรีลังกา และขากลับได้นำเอาต้นไม้ชนิดหนึ่งเข้าถวายแก่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์โปรดไม้นั้นมาก จึงได้พระราชทานชื่อไม้นั้นว่า รำเพย ตามพระนามของพระราชนัดดา