stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อนุสาวรีย์ลิงคอล์น
ดูเพิ่ม

ประติมากรรมกลางแจ้งในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
| ด ค กเอบราแฮม ลิงคอล์น |
| --- | --- | --- |
 ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 16 (ค.ศ. 1861-1865)  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แห่งรัฐอิลลินอย เขตที่ 7 (ค.ศ.1847-1849)  มีชีวิตระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 - 15 เมษายน ค.ศ. 1865 
| เหตุการณ์ |  การเลือกตั้ง ค.ศ. 1860  การเลือกตั้ง ค.ศ. 1864  การลอบสังหาร  Black Hawk War  Emancipation Proclamation  การเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี 1  2  พิธี  Judicial appointments  วันเกิดของลิงคอล์น  การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี  13th Amendment abolishing slavery  |  |
| สุนทรพจน์ |  Lyceum address  Peoria speech  "Lost Speech"  House Divided speech  Lincoln–Douglas debates  Cooper Union Address  Farewell Address  First inaugural address  Gettysburg Address  Second inaugural address  จงทำลายศัตรูของท่านด้วยการทำให้เขาเป็นมิตร  |  |
| ครอบครัว |  โทมัส ลิงคอล์น (บิดา)  แนนซี ลิงคอล์น (มารดา)  ซาราห์ บุช ลิงคอล์น (มารดาเลี้ยง)  ซาราห์ ลิงคอล์น (น้องสาว)  Mary Todd Lincoln (ภริยา)  Robert Todd Lincoln (บุตร)  Edward Baker Lincoln (บุตร)  William Wallace Lincoln (บุตร)  Thomas "Tad" Lincoln (บุตร)  Abraham Lincoln (captain) (ปู่)  Joseph Hanks (ปู่ทวด)  Mordecai_Lincoln (ลุง)  Mary Lincoln Crume (ป้า)  John Hanks (ลูกพี่ลูกน้อง)  |  |
| มรดก |  บรรณานุกรม  การพรรณนาทางวัฒนธรรม  ภาพถ่าย  ตำนานเมืองความประจวบลิงคอล์น–เคนเนดี  ผลงาน  สิทธิบัตร  |  |
| ชีวิตส่วนตัว |  ชีวิตในวัยเด็ก  การเลือกตั้ง  Medical and mental health  Poetry  ศาสนา  Sexuality  Slavery  |  |
| สถานที่รำลึก |  Ford's Theatre  Lincoln Birthplace  Lincoln Boyhood Memorial  Lincoln Home  Lincoln Memorial  Lincoln's New Salem  สวนสาธารณะลิงคอล์น  สุสานลิงคอล์น  ภูเขารัชมอร์  Petersen House  Presidential Library and Museum  |  |
 วิกิตำรา
อรรถบำบัด

นักแก้ไขการพูด (อังกฤษ: Speech-Language Pathologist) คือ ผู้ที่ปฏิบัติงานเกี่ยวกับการวินิจฉัย การบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ป่วยที่มีความผิดปกติทางภาษาและการพูด เช่น พูดไม่ได้ พูดไม่ชัด เสียงผิดปกติ ปากแหว่งเพดานโหว่ ประสาทหูพิการ มีความบกพร่องด้านสติปัญญา ผู้ป่วยที่ถูกตัดกล่องเสียง ผู้ป่วยสมองพิการ
บทบาทของนักแก้ไขการพูดในทีมเวชศาสตร์ฟื้นฟู คือ
ประเมินสภาพความผิดปกติ ทดสอบความสามารถทางภาษาและการพูดรวมถึงการกลืน
แยกประเภทความผิดปกติ และให้การบำบัดรักษาแก้ไขและฟื้นฟูสมรรถภาพ ครอบคลุมทุกประเภทของความผิดปกติทางภาษาและการพูด
ให้คำปรึกษาแนะนำแก่ผู้ปกครอง ญาติ ผู้ดูแล หรือผู้เกี่ยวข้องให้มีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับความผิดปกติของผู้ป่วยและเรียนรู้วิธีการรักษาที่ถูกต้อง
คัดเลือกและประยุกต์ ใช้เครื่องช่วย อุปกรณ์เสริมวัสดุ เพื่อทดแทนให้เหมาะสมกับสภาพของผู้ป่วย
เผยแพร่ความรู้เพื่อป้องกันความผิดปกติทางภาษาและการพูด
อรรฆวิทยา

อรรฆวิทยา, อัคฆวิทยา หรือ คุณวิทยา (อังกฤษ: axiology) คือสาขาหนึ่งของวิชาปรัชญา เป็นการศึกษาปัญหาที่เกี่ยวกับค่านิยมหรือคุณค่า คุณค่าเป็นนามธรรมอันเกิดจากการประเมินข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและวิทยาศาสตร์สังคม ข้อเท็จจริงเป็นเพียงปรากฏการณ์หรือพฤติกรรมที่สามารถรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัส ส่วนคุณค่ามีลักษณะที่อาศัยข้อเท็จจริงว่าควรจะเป็นอย่างไร และทำไมจึงเป็นเช่นนั้น คุณค่าเกิดจากการประเมินไม่ใช่การวัด เพราะคุณค่าเป็นนามธรรม คุณค่าเป็นสิ่งที่กำหนดเองไม่ได้ต้องมติของคนส่วนใหญ่ เป็นที่ยอมรับของคนส่วนมาก แบ่งย่อยเป็น 2 สาขา คือ ค่านิยมตามแนวจริยศาสตร์ และค่านิยมตามแนวสุนทรียศาสตร์
อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล

| --- | --- |

วันลงนาม: 10 ธันวาคม 2525
ที่ลงนาม: มอนเตโกเบย์ ประเทศจาไมกา
วันมีผล: 16 พฤศจิกายน 2537
เงื่อนไข: มีภาคีให้สัตยาบันครบ 60 ภาคี
ผู้ลงนาม: 157
ภาคี: 168
ผู้เก็บรักษา: เลขาธิการสหประชาชาติ
ภาษา: อาหรับ จีน อังกฤษ ฝรั่งเศส รัสเซียและสเปน
อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 (อังกฤษ: United Nations Convention on the Law Of the Sea; ย่อ: UNCLOS) เป็นความตกลงระหว่างประเทศซึ่งเกิดขึ้นจากการประชุมสหประชาติว่าด้วยกฎหมายทะเลครั้งที่สาม (UNCLOS III) ซึ่งกินเวลาระหว่างปี 2516 ถึง 2525 กฎหมายทะเลนิยามสิทธิและความรับผิดชอบของชาติในเรื่องการใช้ประโยชน์จากมหาสมุทรของโลก การวางแนวปฏิบัติสำหรับธุรกิจ สิ่งแวดล้อมและการจัดการทรัพยากรธรรมชาติทางทะเล อนุสัญญาฯ เข้าแทนที่อนุสัญญาทะเลหลวง ค.ศ. 1958 (1958 Convention on the High Seas) จำนวนสี่ฉบับ UNCLOS มีผลใช้บังคับในปี 2537 หลังกายอานาเป็นประเทศที่ 60 ที่ให้สัตยาบันสนธิสัญญาดังกล่าว ณ เดือนมิถุนายน 2559 มี 167 ประเทศ รวมทั้งสหภาพยุโรป เข้าเป็นภาคีอนุสัญญาฯ แต่ยังไม่ประจักษ์ชัดว่าอนุสัญญาฯ นี้ประมวลกฎหมายระหว่างประเทศจารีตประเพณีไว้มากเพียงใด
องค์การที่มีบทบาทในการนำอนุสัญญาฯ ไปปฏิบัติ ได้แก่ องค์การทางทะเลระหว่างประเทศ (International Maritime Organization) ซึ่งเป็นองค์การชำนัญพิเศษ เช่นเดียวกับหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้นตามอนุสัญญาฯ เช่น คณะกรรมการล่าวาฬระหว่างประเทศ และองค์การพื้นทะเลระหว่างประเทศ (ISA)
ประวัติ

การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ครั้งที่ 3 ได้มีขึ้น ณ นครนิวยอร์ก ในเดือนธันวาคม 2516 การประชุมเสร็จสิ้นลงเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2525 ณ กรุงมอนเตโกเบย์ ประเทศจาไมกา โดยประเทศต่าง ๆ สามารถเริ่มลงนามในอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 ได้ตั้งแต่บัดนั้น ทั้งนี้ อนุสัญญาฯ เริ่มมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2537 หลังจากที่รัฐภาคีที่ 60 ได้ให้สัตยาบันอนุสัญญาฯ
ประวัติ > UNCLOS III

มีการหยิบยกปัญหาข้ออ้างน่านน้ำอาณาเขตที่มีหลากหลายในสหประชาชาติในปี 2510 และในการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเลในนิวยอร์ก ที่ประชุมได้ใช้กระบวนการหามติเอกฉันท์มากกว่าเสียงข้างมากเพื่อลดโอกาสที่กลุ่มชาติหนึ่งครอบงำการเจรจา ทำให้การประชุมกินเวลายืดเยื้อจนถึงปี 2525
อนุสัญญาฯ ริเริ่มบทบัญญัติจำนวนหนึ่ง ประเด็นที่สำคัญที่สุดได้แก่การตั้งขีดจำกัด การเดินเรือ สถานภาพกลุ่มเกาะและระบอบเดินเรือผ่าน (transit regime) เขตเศรษฐกิจจำเพาะ เขตอำนาจไหล่ทวีป การทำเหมืองพื้นทะเลลึก ระบอบการแสวงประโยชน์ การคุ้มครองสิ่งแวดล้อมทางทะเล การวิจัยทางวิทยาศาสตร์และการระงับข้อพิพาท
อนุสัญญาฯ กำหนดขีดจำกัดของพื้นที่ต่าง ๆ โดยวัดจากเส้นฐานที่นิยามว่าเป็นเส้นน้ำลง ยกเว้นเมื่อแนวชายฝั่งมีลักษณะเว้าแหว่งมาก มีเกาะเป็นหย่อมหรือไม่เสถียรอย่างสูง อาจใช้เส้นฐานตรงได้ พื้นที่เหล่านี้ประกอบด้วย:
บริเวณนอกเหนือจากนี้ล้วนเป็น "ทะเลหลวง" หรือน่านน้ำสากล
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลภาษาไทยจัดทำโดยกรมสนธิสัญญาและกฎหมาย กระทรวงการต่างประเทศ (เว็บไซต์ฐานข้อมูลความรู้ทางทะเล) เก็บถาวร 2016-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์องค์กรพื้นดินท้องทะเลระหว่างประเทศ
ไดอะแกรมแสดงอาณาเขตทางทะเลที่กำหนดตาม UNICLOS III
อรรถปริวรรตศาสตร์

อรรถปริวรรตศาสตร์ (อังกฤษ: Hermeneutics) สามารถมองได้ว่าเป็นทฤษฎีของการตีความและการทำความเข้าใจตัวบท ผ่านทางกระบวนการเชิงประจักษ์ (empirical) แนวทางนี้แตกต่างจากแนวปฏิบัติในการตีความที่เรียกว่านัยวิเคราะห์ ซึ่งพยายามแกะความหมายของตัวบท ขยายความ และเพิ่มเติมอรรถาธิบายของตัวบท  ส่วนอรรถปริวรรตศาสตร์นั้น เน้นศึกษากระบวนการที่ทำให้ผู้อ่านเกิดความเข้าใจในผู้สร้างตัวบทนั้นและความสัมพันธ์ระหว่างผู้สร้างกับผู้อ่าน โดยไม่จำกัดว่าจะต้องเป็นในช่วงเวลาเดียวกัน หรือคนละช่วงเวลา การศึกษานี้ทำภายใต้เงื่อนไขของวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์  ดังนั้นศาสตร์สาขานี้จึงเป็นสาขาย่อยหนึ่งของปรัชญาที่สนใจความเข้าใจของมนุษย์และการตีความตัวบท  ในปัจจุบัน ความหมายของคำว่าตัวบทนั้นถูกขยายออกไปจนเกินขอบเขตของเอกสาร งานเขียน โดยยังได้รวมไปถึง คำพูด การแสดง ผลงานศิลปะ หรือกระทั่งเหตุการณ์
คำว่า อรรถปริวรรตศาสตร์ หรือ Hermeneutics นอกวงการวิชาการมักถูกใช้ในความหมายของการตีความพระคัมภีร์
อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิในการรวมตัวและการร่วมเจรจาต่อรอง

อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิในการรวมตัวและการร่วมเจรจาต่อรอง (อังกฤษ: Right to Organise and Collective Bargaining Convention) (1949) No 98 เป็นอนุสัญญาขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) เป็นหนึ่งในแปดอนุสัญญาพื้นฐานขององค์การฯ
เนื้อหา

อารัมภบทของอนุสัญญาฉบับที่ 98 หมายเหตุว่ามีการลงมติรับเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 หลังจากนี้ ข้อหนึ่ง อนุสัญญาฯ ครอบคลุมสิทธิของสมาชิกสหภาพแรงงานในการจัดระเบียบอย่างอิสระ โดยปราศจากการแทรกแซงของนายจ้างในมาตรา 1 ถึง 3 ข้อสอง มาตรา 4 ถึง 6 กำหนดการสร้างสิทธิเป็นลายลักษณ์อักษรในการร่วมเจรจาต่อรอง และกฎหมายของรัฐสมาชิกแต่ละรัฐต้องให้การส่งเสริมสิทธิดังกล่าว
เนื้อหา > สิทธิในการรวมตัว

มาตรา 1 ระบุว่าแรงงานจะต้องได้รับการคุ้มครองจากการเลือกปฏิบัติสำหรับการเข้าร่วมสหภาพแรงงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเงื่อนไขของนายจ้างที่ห้ามเข้าร่วมสหภาพแรงงาน การปลดออกหรือความเดียดฉันท์อื่นใดสำหรับการเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานหรือเข้าร่วมกิจกรรมของสหภาพแรงงาน มาตรา 2 กำหนดให้ทั้งองค์การแรงงานและนายจ้าง (เช่น สหภาพแรงงานและสมาพันธ์ธุรกิจ) ไม่ควรถูกแทรกแซงในการจัดตั้ง การทำหน้าที่หรือการบริหารองค์การ โดยเฉพาะมาตรา 2(2) ห้ามสหภาพถูกนายจ้างครอบงำผ่าน "วิธีการทางการเงินหรือวิธีอื่น" (เช่น นายจ้างให้เงินทุนแก่สหภาพ หรือนายจ้างเข้ามามีอิทธิพลในตัวผู้ดำรงตำแหน่ง) มาตรา 3 กำหนดให้สมาชิก ILO แต่ละประเทศมีกลไกที่เหมาะสมสำหรับทำให้มาตรา 1 และ 2 เกิดผล เช่น องค์การเฝ้าดูภาครัฐ
เนื้อหา > สิทธิในการร่วมเจรจาต่อรอง

มาตรา 4 ว่าด้วยการร่วมเจรจาต่อรอง โดยกำหนดให้กฎหมายส่งเสริม "การพัฒนาและการใช้ประโยชน์อย่างสมบูรณ์ซึ่งกลไกสำหรับการเจรจาโดยสมัครใจ" ระหว่างองค์การแรงงานและกลุ่มนายจ้างเพื่อวางระเบียบการจ้างงาน "ด้วยวิธีการความตกลงร่วม" มาตรา 5 ระบุว่า กฎหมายของชาติสามารถมีกฎหมายต่างหากสำหรับตำรวจและทหาร และอนุสัญญาฯ ไม่มีผลต่อกฎหมายที่มีอยู่เมื่อสมาชิก ILO ให้สัตยาบันอนุสัญญาฯ มาตรา 6 ยังให้ข้อยกเว้นแก่ "ตำแหน่งข้าราชการซึ่งมีส่วนในการบริหารจัดการรัฐ"
แหล่งข้อมูลอื่น

Text of the Convention
อภิมหาอำนาจ

แผนที่อภิมหาอำนาจในปีค.ศ. 1945 สหรัฐอเมริกา (น้ำเงิน), สหภาพโซเวียต (แดง), และ จักรวรรดิอังกฤษ (เขียวน้ำเงิน)
รัฐในปัจจุบันซึ่งมีการอ้างว่าเป็นหรือมีขีดความสามารถที่จะเป็นอภิมหาอำนาจในคริสต์ศตวรรษที่ 21:
  สหรัฐอเมริกา (รัฐมหาอำนาจปัจจุบัน)
  บราซิล
  จีน
  สหภาพยุโรป
  อินเดีย
  รัสเซีย
อภิมหาอำนาจ (อังกฤษ: superpower) คือ รัฐซึ่งเป็นผู้นำในระบบระหว่างประเทศและความสามารถในการใช้อำนาจชักจูงให้เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ และก่อให้เกิดประโยชน์แก่ตนและวางแผนใช้อำนาจในระดับทั่วโลกเพื่อปกป้องผลประโยชน์เหล่านี้ รัฐ "อภิมหาอำนาจ" ถูกพิจารณาว่ามีความเหนือกว่ารัฐ "มหาอำนาจ"
อลิซ ไลแมน มิลเลอร์ ศาสตราจารย์แห่งกิจการความมั่นคงแห่งชาติ ณ บัณฑิตวิทยาลัยกองทัพเรือ ให้คำจำกัดความของอภิมหาอำนาจว่า "ประเทศซึ่งมีความสามารถจะรักษาอำนาจครอบงำและส่งอิทธิพลได้ในทุกพื้นที่ในโลก และในบางครั้ง ในมากกว่าหนึ่งภูมิภาคของโลกในเวลาใดเวลาหนึ่ง และอาจกล่าวได้ว่าบรรลุสถานะความเป็นเจ้าโลก
คำดังกล่าวเริ่มถูกใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1944 โดยมีความหมายถึงสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต และจักรวรรดิบริติช ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ เมื่อจักรวรรดิบริติชกลายสภาพเป็นเครือจักรภพแห่งชาติ และอาณานิคมทั้งหลายได้รับเอกราช สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตมักจะถูกพิจารณาว่าเป็นสองอภิมหาอำนาจ ซึ่งเผชิญหน้ากันและกันในสงครามเย็น
จนกระทั่งสงครามเย็นยุติ ส่วนใหญ่เชื่อกันว่ามีเพียงสหรัฐอเมริกาเท่านั้นที่ยังคงเติมเต็มเงื่อนไขที่จะพิจารณาว่าเป็นอภิมหาอำนาจ ถึงแม้ว่าจะยังคงมีการโต้เถียงกันถึงความเป็นเจ้าหรือการล้อมอำนาจของโลกโดยสหรัฐอเมริกาก็ตาม สาธารณรัฐประชาชนจีน สหภาพยุโรป อินเดีย และรัสเซีย ยังได้ถูกพิจารณาว่ามีขีดความสามารถที่จะก้าวเป็นสถานะอภิมหาอำนาจในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ในขณะที่หลายฝ่ายยังคงสงสัยในการคงอยู่ของอภิมหาอำนาจในยุคหลังสงครามเย็น โดยอ้างถึงตลาดโลกอันซับซ้อนในปัจจุบัน และการเป็นเอกราชที่เพิ่มมากขึ้นระหว่างชาติต่าง ๆ ทำให้แนวคิดของอภิมหาอำนาจกลายเป็นอดีต และโลกในตอนนี้กำลังดำเนินในลักษณะหลายขั้ว
ดูเพิ่ม

ประเทศที่อาจเป็นอภิมหาอำนาจ (potential superpowers)
มหาอำนาจ (great power)
ประเทศอำนาจปานกลาง (middle power)
ประเทศด้อยอำนาจ (small power)
อนุสัญญาอิสตันบูล

ระวังสับสนกับ สนธิสัญญาคอนสแตนติโนเปิล
อนุสัญญาอิสตันบูล (อังกฤษ: Istanbul Convention) หรือในฉบับเต็มเรียกว่า อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามความรุนแรงต่อสตรีและความรุนแรงในครอบครัวแห่งสภายุโรป (อังกฤษ: Council of Europe Convention on preventing and combating violence against women and domestic violence) เป็นสนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชนของสภายุโรปว่าด้วยความรุนแรงต่อสตรีและความรุนแรงในครอบครัว โดยเปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ที่เมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี อนุสัญญานี้มีจุดมุ่งหมายในการป้องกันความรุนแรง การคุ้มครองดูแลผู้เสียหาย และยุติการอภัยโทษผู้กระทำความผิด เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2555 ประเทศตุรกีเป็นประเทศแรกที่ให้สัตยาบันตามอนุสัญญา และถัดมาอีก 34 ประเทศ ในตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 ถึง 2564 ดังนี้ แอลเบเนีย อันดอร์รา ออสเตรีย เบลเยียม บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย ไซปรัส เดนมาร์ก เอสโตเนีย ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส จอร์เจีย เยอรมนี กรีซ ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ อิตาลี ลิกเตนสไตน์ ลักเซมเบิร์ก มอลตา มอลโดวา โมนาโก มอนเตเนโกร เนเธอร์แลนด์ มาซิโดเนียเหนือ นอร์เวย์ โปแลนด์ โปรตุเกส โรมาเนีย ซานมารีโน เซอร์เบีย สโลวีเนีย สเปน สวีเดน และสวิตเซอร์แลนด์ ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 มีการลงนามโดย 45 ประเทศ รวมถึงสหภาพยุโรป โดยอนุสัญญามีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2557 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2564 ตุรกีเป็นประเทศแรกและประเทศเดียวที่ถอนตัวจากอนุสัญญาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2564 อนุสัญญาดังกล่าวยุติการบังคับใช้ในตุรกีในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
ประวัติ

สภายุโรปได้ริเริ่มดำเนินโครงการต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมการคุ้มครองสตรีจากความรุนแรงตั้งแต่ทศวรรษ 1990 โดยจะเห็นผลอย่างชัดเจนในการใช้ข้อเสนอแนะแห่งสภายุโรปที่ 5 (2545) ของคณะกรรมการรัฐมนตรีประจำประเทศสมาชิกว่าด้วยการคุ้มครองสตรีจากความรุนแรง และการรณรงค์เพื่อขจัดความรุนแรงต่อตรี รวมถึงความรุนแรงในครอบครัวทั่วทวีปยุโรปในระหว่างปี พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2551 ทางฝั่งสมัชชารัฐสภาแห่งสภายุโรปได้แสดงจุดยืนทางการเมืองในการต่อต้านความรุนแรงต่อสตรีทุกรูปแบบ รวมถึงได้ใช้ข้อมติและข้อเสนอแนะจำนวนหนึ่งเพื่อเรียกร้องให้มีมาตรฐานที่มีผลผูกพันทางกฎหมายในการป้องกัน ปกป้อง และดำเนินคดีในรูปแบบที่เกี่ยวข้องกับความรุนแรงทางเพศ
อ่างอิงรายงานการศึกษาและการสำรวจระดับชาติเผยให้เห็นถึงความสำคัญของปัญหานี้ในยุโรป  การรณรงค์นี้แสดงให้เห็นถึงการโต้ตอบถึงปัญหาความรุนแรงต่อสรีและครอบครัวของรัฐต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ดังนั้นการรณรงค์นี้จึงเป็นการแสดงออกถึงความต้องการในความปลอดภัย มาตรฐานทางกฎหมายที่สอดคล้องกัน เพื่อให้สามารถยืนยันได้ว่าเหยื่อจะได้รับประโยชน์จากการคุ้มครองในระดับเดียวกันในทุกที่ในยุโรป ทางรัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมของสภาประเทศสมาชิกยุโรป จึงเริ่มหารือถึงความจำเป็นในการเพิ่มการคุ้มครองจากความรุนแรงในครอบครัว
เพื่อการนั้น สภายุโรปจึงได้ตัดสินใจว่าจำเป็นต้องกำหนดมาตรฐานที่ครอบคลุมเพื่อป้องกันและต่อสู้กับความรุนแรงต่อสตรีและความรุนแรงในครอบครัว ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการรัฐมนตรีได้จัดตั้งกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ โดยมอบหมายให้จัดทำร่างอนุสัญญาในด้านนี้ ผ่านไปเพียงสองปี กลุ่ม CAHVIO (Ad Hoc Committee on Preventing and Combating Violence against Women and Domestic Violence, คณะกรรมการเฉพาะกิจเพื่อป้องกันและต่อสู้กับความรุนแรงต่อสตรีและความรุนแรงในครอบครัว) ได้ร่างข้อความขึ้นมา และได้เสนอในการประชุมระหว่าง สหราชอาณาจักร อิตาลี รัสเซีย และสันตะสำนัก ในการประชุมมีการแก้ไขหลายประการเพื่อจำกัดข้อกำหนดบางอย่างเอาไว้ จึงทำให้ถูกวิพากษ์วิจารณ์จากแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ท้ายที่สุด ร่างสุดท้ายของการประชุมถูกจัดทำขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553
อลัน อาร์คิน

| อลัน อาร์คิน |
| --- | --- |

สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด: 26 มีนาคม ค.ศ. 1934(1934-03-26) อลัน วูล์ฟ อาร์คิน บรู๊กลิน นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต: 29 มิถุนายน ค.ศ. 2023(2023-06-29) (89 ปี)
คู่สมรส: Jeremy Yaffe (1955-1960)   Barbara Dana (1964-199?)   Suzanne Newlander (1996-2023)
อาชีพ: นักแสดง  ผู้กำกับภาพยนตร์ นักดนตรี
ปีที่แสดง: 1957–2023
อลัน วูล์ฟ อาร์คิน (อังกฤษ: Alan Wolf Arkin) (เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 1934 - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2023) เป็นนักแสดง และผู้กำกับภาพยนตร์ และนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานแสดงภาพยนตร์อย่างเช่น Catch-22; The In-Laws; Edward Scissorhands;  The Russians Are Coming, the Russians Are Coming; Glengarry Glen Ross; Little Miss Sunshine จากเรื่องนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม เขาเป็นพ่อของนักแสดงคือ อดัม อาร์คิน, แอนโทนี อาร์คิน และแมททิว อาร์คิน
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)
อลัน เดล

| อลัน เดล |
| --- | --- |
อลัน เดล ในงานบาฟต้ืาโทรทัศน์ปี 2008
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1947-05-06) 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 (77 ปี) อลัน ฮิว เดล Dunedin, Otago, นิวซีแลนด์
คู่สมรส: Claire Dale (1968–1979) Tracey Pearson (1990–ปัจจุบัน)
อาชีพ: Actor
ปีที่แสดง: 1979–ปัจจุบัน
อลัน ฮิว เดล (อังกฤษ: Alan Hugh Dale) เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 เป็นนักแสดงชาวนิวซีแลนด์ ตั้งแต่ยังเด็กเขามีความสนใจด้านละครเวทีและยังเป็นนักเล่นรักบี้ หลังจากเลิกราจากกีฬาไปเขาได้รับการสนับสนับจากครอบครัว ก่อนที่จะได้เป็นนักแสดงอาชีพเมื่ออายุ 27 ปี ที่ทำงานในนิวซีแลนด์ เดลย้ายไปอยู่ออสเตรเลีย ที่เขาแสดงเป็น ดร. จอห์น ฟอร์เรสต์ ในเรื่อง The Young Doctors ตั้งแต่ปี 1979 ถึง 1982 ต่อมาเขารับบทเป็นจิม โรบินสันใน Neighbours แสดงกว่า 8 ปี บทบาทการแสดงของเขาโดยมากจะอยู่ในออสเตรเลียและสหราชอาณาจักร เขาออกจากซีรีส์ไปเมื่อเขาขัดแย้งกับทางผู้สร้าง กับเงินที่จ่ายให้กับนักแสดง ทั้งตัวเขาและผู้อื่น
หลังจากออกจาก Neighbours เชสแสดงในบทคล้าย ๆ กับโรบินสัน ในออสเตรเลียและดิ้นรนในการหางาน งานของเขากลับมาอีกครั้งเมื่อเขาย้ายไปอยู่ในสหรัฐอเมริกา ในปี 2000 ต้งแต่รับบทในซีรีส์อเมริกันอย่าง เรื่อง The O.C. (รับบทคาเลป นิโคล) และ Ugly Betty (รับบท แบรดฟอร์ด มีด) เช่นเดียวกับแขกรับเชิญใน Lost, 24, NCIS, ER, The West Wing, The X-Files และ The Lone Gunmen เดลยังรับบทสมทบในภาพยนตร์เช่น Star Trek Nemesis, Hollywood Homicide และ Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull เช่นเดียวกับละครเพลงเรื่อง Spamalot
ด้านชีวิตส่วนตัว เดลสมรสกับอดีตมิสออสเตรเลีย เทรซีย์ เพียร์สัน ตั้งแต่ปี 1990 และมีลูกด้วยกัน 4 คน
อภิมหาบรรษัท

อภิมหาบรรษัท หรือ เมกาคอร์เพอเรชัน (อังกฤษ: Megacorporation, mega-corporation หรือ megacorp) เป็นคำที่ Alfred Eichner บัญญัติไว้ในหนังสือของเขาชื่อ The Megacorp and Oligopoly: Micro Foundations of Macro Dynamics แต่ผู้ทำให้คำนี้ได้รับความนิยมคือ วิลเลียม กิบสัน โดยมีที่มาจากอุปสรรคเมกะตามด้วยคำว่า คอร์เพอเรชัน อภิมหาบรรษัทกลายมาเป็นที่แพร่หลายในวรรณกรรมไซเบอร์พังก์ คำนี้มีความหมายเหมือนกันกับ syndicate, globalist- หรือ transnational capital คำนี้หมายถึงบริษัท (โดยทั่วไปเป็นบริษัทสมมุติ) ที่มีขนาดใหญ่ ประกอบธุรกิจหลายประเภท  (มักเป็นของเอกชน) ซึ่งทำการผูกขาด หรือเกือบจะผูกขาดในหลายตลาด (ซึ่งแสดงการผูกขาดทั้งแนวนอนและแนวตั้ง) อภิมหาบรรษัทมีอำนาจมากจนอยู่เหนือกฎหมายของรัฐบาล มีกองทัพส่วนตัวที่ติดอาวุธหนัก (เทียบเท่าการทหาร) ควบคุมกองกำลังตำรวจแปรรูป มีดินแดน "อธิปไตย" และกระทั่งทำหน้าที่เป็นรัฐบาลโดยตรง บริษัทเหล่านี้มักจะควบคุมพนักงานอย่างเด็ดขาด โดยนำแนวคิดเรื่อง "วัฒนธรรมองค์กร" มาใช้อย่างสุดขั้ว
ตัวอย่างในภาพยนตร์

ในภาพยนตร์แฟรนไชส์เอเลี่ยน ตัวละครต่าง ๆ ถูกจัดการและคุกคามซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยอภิมหาบรรษัทขนาดใหญ่ไร้ยางอายนาม Weyland-Yutani ซึ่งแสวงหาผลกำไรจากเอเลี่ยน
ในภาพยนตร์แอนิเมชั่นของพิกซาร์เรื่องวอลล์ - อี หุ่นจิ๋วหัวใจเกินร้อย อภิมหาบรรษัท Buy n' Large ได้เข้ามาแทนที่รัฐบาลของดาวเคราะห์ทุกแห่งโดยบริบูรณ์
ในภาพยนตร์ชุด อวตาร Resources Development Administration (RDA) เป็นอภิมหาบรรษัทที่มีความสามารถเหนือกว่ารัฐบาลส่วนใหญ่ในด้านความมั่งคั่ง อิทธิพล และอำนาจทางการทหาร RDA ได้ผูกขาดกรรมสิทธิ์ในอาณานิคมและทรัพย์สินต่างดาวทั้งหมด ซึ่งได้รับอนุมัติตลอดไปจากคณะกรรมการระหว่างประเทศ
ตัวอย่างในเกม

ในเกมวางแผนแนวไซไฟ Stellaris ผู้เล่นสามารถเลือกควบคุมบริษัทขนาดใหญ่ที่กลืนกินรัฐบาลต่างดาวในทุกด้าน ด้วยนโยบายที่หลากหลาย เช่น ภาระจำยอมตามสัญญา กลุ่มบริษัทสื่อ หรือแม้แต่การฟื้นคืนชีพของพนักงาน
ในวิดีโอเกม The Outer Worlds บริษัทขนาดใหญ่หลายแห่งซื้อสิทธิ์ในระบบสุริยะจากรัฐบาลโลก อาณานิคมของบริษัทซึ่งห่างไกลจากอิทธิพลของรัฐบาลหลายปีแสง จะถูกควบคุมโดยบริษัทแม่โดยพฤตินัย โดยการมีงานทำนั้นถือเป็นการมีสัญชาติ[ จำเป็นต้องอ้างอิง ]
ในแฟรนไชส์วิดีโอเกม Doom บริษัท Union Aerospace Corporation (UAC) ซึ่งเป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกัน ประกอบกิจการบนดาวเคราะห์หลายดวง มักถูกเรียกว่าเป็นอภิมหาบรรษัท
ในแรทเช็ทแอนด์แคลงค์ แต่ละกาแล็กซีถูกครอบงำโดยผู้ผลิตอาวุธที่ผูกขาดทางการค้าเกือบทั้งหมด ซึ่งผู้ผลิตอาวุธรายที่ใหญ่มีชื่อว่า "เมกาคอร์ป"[ต้องการอ้างอิง]
ในไซเบอร์พังก์ 2077 อภิมหาบรรษัทหลายแห่ง (ที่โดดเด่นที่สุดคือ Arasaka และ Militech) ให้บริการรักษาความปลอดภัยและจำหน่ายอาวุธ พร้อมทั้งควบคุมประชากรด้วยวิธีการต่าง ๆ ในแบบดิสโทเปีย
โลโก Buy N' Large
อลัน ลี

| อลัน ลี |
| --- | --- |

เกิด: 20 สิงหาคม ค.ศ. 1947 ประเทศอังกฤษ
สัญชาติ: อังกฤษ
อาชีพ: ศิลปิน
มีชื่อเสียงจาก: รางวัลอคาเดมี สาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ไตรภาคลอร์ดออฟเดอะริงส์
อลัน ลี (อังกฤษ: Alan Lee) เป็นศิลปินนักวาดภาพและนักออกแบบศิลป์ชาวอังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1947
ผลงานของลีจะเป็นงานจากวรรณกรรมแฟนตาซีมากมาย งานที่โดดเด่นที่สุดคืองานที่เกี่ยวเนื่องกับงานประพันธ์ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เช่น ลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับครบรอบ 100 ปี เดอะฮอบบิท ตำนานบุตรแห่งฮูริน สำหรับผลงานภาพประกอบอื่นๆ ได้แก่ Lavondyss ของ Robert Holdstock, Castles และ Tolkien's Ring ของเดวิด เดย์, The Mirrorstone ของ Michael Palin เป็นต้น เขายังวาดภาพประกอบให้แก่งานดัดแปลงของ Rosemary Sutcliff เรื่อง อิเลียด และ โอดิสซีย์ (ฉากกองเรือดำหน้าเมืองทรอย และการผจญภัยของโอดิซูส) ลีได้รับเหรียญรางวัล Kate Greenaway Medal สำหรับการวาดฉากกองเรือดำหน้าเมืองทรอยในปี ค.ศ. 1993 และได้รับรางวัลศิลปินยอดเยี่ยม (Best Artist Award) จาก World Fantasy Awards ในปี ค.ศ. 1998
อลัน ลี และ จอห์น ฮาว ได้ร่วมงานกันเป็นหัวหน้าทีมออกแบบศิลป์ให้กับภาพยนตร์ไตรภาคลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ ปีเตอร์ แจ็คสัน โดยเป็นผู้ออกแบบฉากต่างๆ มากมายในเรื่อง รวมถึงออกแบบวัตถุสิ่งของและอาวุธของตัวละครต่างๆ ด้วย ปี ค.ศ. 2004 อลัน ลี ชนะเลิศรางวัลอคาเดมี (รางวัลออสการ์) สำหรับสาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยมจากผลงานภาพยนตร์ไตรภาคเรื่องนี้ ลียังเป็น conceptual designer ให้กับภาพยนตร์แฟนตาซีอื่นๆ อีกมาก เช่น อีริคเดอะไวกิ้ง คิงคอง และ ตำนานแห่งนาร์เนีย รวมถึงภาพยนตร์ซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง เมอร์ลิน
แหล่งข้อมูลอื่น

อลัน ลี จากเว็บ imdb
อมันตา ลุมพินี

| อมันตา ลุมพินี Amanta Lumpini> ข้อมูลทั่วไป |
| --- | --- |
ที่ตั้ง: ถนนพระรามที่ 4 แขวงทุ่งมหาเมฆ เขตสาทร กรุงเทพมหานคร 10120  ประเทศไทย
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2551
เปิดตัว: พ.ศ. 2553
การใช้งาน: คอนโดมีเนียม
ความสูง
ชั้นสูงสุด: 165 เมตร (540 ฟุต)
รายละเอียด
จำนวนชั้น: 44 ชั้น
บริษัท
สถาปนิก: Eco & ID, Tandem Architect
เจ้าของ: บริษัท นารายณ์พร็อพเพอตี้ จำกัด
อ้างอิง: 
อมันตา ลุมพินี (อังกฤษ: Amanta Lumpini) คือคอนโดมีเนียมสูง 44 ชั้น ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 4 เขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นคอนโดมีเนียมพักอาศัย ตัวอาคารตั้งอยู่ใกล้กับสวนลุมพินี ราชกรีฑาสโมสร และสวนเบญจกิติ โดยสามารถเข้าถึงที่สถานีรถไฟใต้ดินลุมพินี คลองเตย และทางพิเศษเฉลิมมหานคร
ดูเพิ่ม

ตึกระฟ้า
รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

บริษัท นารายณ์พร็อพเพอตี้ จำกัด