stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟร็องก์ รีเบรี
สถิติอาชีพ > ประตูในนามทีมชาติ

| ประตูที่ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | คะแนน | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 มิถุนายน 2006 | AWD-Arena, ฮันโนเฟอร์, เยอรมนี |  สเปน | 1 – 1 | 1 – 3 | ฟุตบอลโลก 2006 |
| 2 | 2 มิถุนายน 2007 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส |  ยูเครน | 1 – 0 | 2 – 0 | ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 รอบคัดเลือก |
| 3 | 26 มีนาคม 2008 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส |  อังกฤษ | 1 – 0 | 1 – 0 | กระชับมิตร |
| 4 | 3 มิถุนายน 2008 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส |  โคลอมเบีย | 1 – 0 | 1 – 0 | กระชับมิตร |
| 5 | 11 ตุลาคม 2008 | Stadionul Farul, คอนสตันซา, โรมาเนีย |  โรมาเนีย | 2 – 1 | 2 – 2 | ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก |
| 6 | 28 มีนาคม 2009 | S. Darius and S. Girėnas Stadium, เคานัส, ลิทัวเนีย |  ลิทัวเนีย | 0 – 1 | 0 – 1 | ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก |
| 7 | 1 เมษายน 2009 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส |  ลิทัวเนีย | 1 – 0 | 1 – 0 | ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก |
| 8 | 27 พฤษภาคม 2012 | Stade du Hainaut, วาล็องเซียน, ฝรั่งเศส |  ไอซ์แลนด์ | 2 – 2 | 3 – 2 | กระชับมิตร |
| 9 | 31 พฤษภาคม 2012 | Stade Auguste Delaune, แร็งส์, ฝรั่งเศส |  เซอร์เบีย | 1 – 0 | 2 – 0 | กระชับมิตร |
| 10 | 5 มิถุนายน 2012 | MMArena, เลอมองส์, ฝรั่งเศส |  เอสโตเนีย | 1 – 0 | 4 – 0 | กระชับมิตร |
| 11 | 11 กันยายน 2012 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส |  เบลารุส | 3 – 1 | 3 – 1 | ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก |
| 12 | 22 มีนาคม 2013 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส |  จอร์เจีย | 3 – 0 | 3 – 1 | ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก |
| 13 | 10 กันยายน 2013 | Central Stadium, โฆเมียล, เบลารุส |  เบลารุส | 1 – 1 | 2 – 4 | ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก |
| 14 | 10 กันยายน 2013 | Central Stadium, โฆเมียล, เบลารุส |  เบลารุส | 2 – 2 | 2 – 4 | ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก |
| 15 | 11 ตุลาคม 2013 | ปาร์กเดแพร็งส์, ปารีส, ฝรั่งเศส |  ออสเตรเลีย | 1 – 0 | 6 – 0 | กระชับมิตร |
| 16 | 15 ตุลาคม 2013 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี, ฝรั่งเศส |  ฟินแลนด์ | 1 – 0 | 3 – 0 | ฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก |
แหล่งข้อมูลอื่น

ฟร็องก์ รีเบรี ที่สหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศส (ในภาษาฝรั่งเศส)
แม่แบบ:FFF male player
ฟร็องก์ รีเบรี – สถิติลีกฝรั่งเศสในลีกเอิง – ยังมีบริการใน ในภาษาฝรั่งเศส
ฟร็องก์ รีเบรี ที่ L'Équipe Football (ในภาษาฝรั่งเศส)
ฟร็องก์ รีเบรี – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
ฟร็องก์ รีเบรี – สถิติการลงแข่งจากสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (UEFA) (อังกฤษ)
ฟร็องก์ รีเบรี ที่ National-Football-Teams.com
ฟร็องก์ รีเบรี เว็บไซต์ fussballdaten.de (เยอรมัน)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  สหรัฐ  โปแลนด์ 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
อื่น ๆ:  IdRef
ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก

ระวังสับสนกับ ฟุตบอลทีมชาติคองโก
ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ฝรั่งเศส: Équipe de république démocratique du Congo de football) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ทีมชาตินี้ได้ประสบความสำเร็จในระดับประเทศหลายครั้ง เช่น ชนะเลิศแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ในปี ค.ศ. 1968, ค.ศ. 1974 และได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายหนึ่งครั้งในฟุตบอลโลก 1974
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Leopardsfoot
Sport actualité Congo Democratic Republic
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกาเหนือ (UNAF) |  ตูนิเซีย  โมร็อกโก  ลิเบีย  อียิปต์  แอลจีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันตก (WAFU) |  กานา  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเตเนีย  มาลี  ไลบีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันออก (CECAFA) |  เคนยา  จิบูตี  ซูดาน  เซาท์ซูดาน  แซนซิบาร์1  โซมาเลีย  แทนซาเนีย  บุรุนดี  รวันดา  ยูกันดา  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  |  |
| แอฟริกากลาง (UNIFFAC) |  กาบอง  คองโก  แคเมอรูน  ชาด  เซาตูเมและปรินซิปี  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  |  |
| แอฟริกาใต้ (COSAFA) |  คอโมโรส  ซิมบับเว  เซเชลส์  แซมเบีย  นามิเบีย  บอตสวานา  มอริเชียส  มาดากัสการ์  มาลาวี  โมซัมบิก  เลโซโท  เอสวาตีนี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  |  |
| สมาชิกไม่เจาะจงภูมิภาค |  เรอูว์นียง1  |  |
1 เป็นสมาชิกของซีเอเอฟ แต่ไม่ได้เป็นสมาชิกฟีฟ่า
| ด ค กแชมเปียนแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 7 สมัย |  อียิปต์ (1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008, 2010) |  |
| แชมป์ 5 สมัย |  แคเมอรูน (1984, 1988, 2000, 2002, 2017) |  |
| แชมป์ 4 สมัย |  กานา (1963, 1965, 1978, 1982) |  |
| แชมป์ 3 สมัย |  โกตดิวัวร์ (1992, 2015, 2023) •  ไนจีเรีย (1980, 1994, 2013) |  |
| แชมป์ 2 สมัย |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (1968, 1974) •  แอลจีเรีย (1990, 2019) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  เอธิโอเปีย (1962) •  ซูดาน (1970) •  คองโก (1972) •  โมร็อกโก (1976) •  แอฟริกาใต้ (1996) •  ตูนิเซีย (2004) •  แซมเบีย (2012) •  เซเนกัล (2021) |  |
ฟุตบอลทีมชาติเฮติ

ฟุตบอลทีมชาติเฮติ (ฝรั่งเศส: Équipe d'Haïti de football) เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศเฮติ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลเฮติ (FHF) โดยเป็นสมาชิกของคอนคาแคฟ และสหภาพฟุตบอลแคริบเบียน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Haiti National Football Team Profile, Stats and Analytics at Footballdatabase
National Football Teams: Haiti
Haiti National Football Team (The Red & Blue) at 11v11
Fixtures and Results เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at FIFA.com
Haiti Football Kit History
| ด ค กแชมเปียนคอนคาแคฟแชมเปียนชิพและโกลด์คัพ |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 11 สมัย |  เม็กซิโก (1965, 1971, 1977, 1993, 1996, 1998, 2003, 2009, 2011, 2015, 2019) |  |
| แชมป์ 7 สมัย |  สหรัฐ (1991, 2002, 2005, 2007, 2013, 2017, 2021) |  |
| แชมป์ 3 สมัย |  คอสตาริกา (1963, 1969, 1989) |  |
| แชมป์ 2 สมัย |  แคนาดา (1985, 2000) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  กัวเตมาลา (1967) •  เฮติ (1973) •  ฮอนดูรัส (1981) |  |
ฟูแลกู

ฟูแลกู (โปรตุเกส: Fuleco) เป็นตัวสัญลักษณ์ประจำการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ในประเทศบราซิล ได้รับการออกแบบจากอาร์มาดิลโลสามแถบบราซิล (Tolypeutes tricinctus) ซึ่งเป็นอาร์มาดิลโลชนิดหนึ่งที่มีถิ่นกำเนิดในบราซิลและเป็นสัตว์ที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้สูญพันธุ์ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ ฟูแลกูได้รับการเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในรายการฟังตัสชีกู (Fantástico) ซึ่งเป็นรายการบันเทิงรายสัปดาห์ในเครือข่ายโกลบู (Globo) ของบราซิล
งานออกแบบจากตัวอาร์มาดิลโลนี้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นตัวสัญลักษณ์ของฟุตบอลโลก 2014 หลังจากที่ฟีฟ่าและคณะกรรมการจัดการแข่งขันในท้องถิ่นได้พิจารณางานออกแบบ 47 ชิ้นซึ่งเสนอโดยบริษัท 6 แห่งของบราซิล นอกจากนี้ยังมีการสำรวจความนิยมในกลุ่มเป้าหมายหลัก คือ เด็กชาวบราซิลอายุระหว่าง 5 ถึง 12 ปี ซึ่งชื่นชอบงานออกแบบจากตัวอาร์มาดิลโลของบริษัท 100% Design มากที่สุด ชื่อ "ฟูแลกู" มาจากการประสมตัวอักษรจากคำว่า "ฟูชีบอล" (futebol แปลว่า ฟุตบอล) และ "เอโกโลฌีอา" (ecologia แปลว่า นิเวศวิทยา) เข้าด้วยกัน ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ฟูแลกูได้รับการโหวตให้เป็นชื่อของสัญลักษณ์นำโชคตัวนี้ด้วยคะแนนร้อยละ 48 โดยชนะชื่อ "ซูแซกู" (Zuzeco) ซึ่งได้คะแนนร้อยละ 31 และ "อามีฌูบี" (Amijubi) ซึ่งได้คะแนนร้อยละ 21 จากการโหวตของชาวบราซิลกว่า 1.7 ล้านคน
ฟูแลกูเกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000 เขาเป็นตัวอย่างของเด็กรุ่นใหม่ที่ชอบใช้คอมพิวเตอร์และเครือข่ายสังคม เป็นอาร์มาดิลโลที่เป็นมิตร ใจดี ชอบพบปะผู้คน มีนิสัยอยากรู้อยากเห็นและชอบสำรวจ เขามีหน้าที่สนับสนุนการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติและเผยแพร่วัฒนธรรมการกีฬา เขาชอบการเล่นฟุตบอลอย่างขาวสะอาด (fair play) โดยมีนักฟุตบอลที่ชื่นชอบที่สุดคือโรนัลโดและเปเล่ นอกจากนี้ เขายังชอบฟังเพลง (โดยเฉพาะเพลงบราซิล) ดูภาพยนตร์แอนิเมชัน อ่านการ์ตูน เล่นเกมในคอมพิวเตอร์ และชอบแกล้งเพื่อนให้งงเล่นด้วยการม้วนขดตัวเป็นลูกบอลระหว่างการแข่งขันฟุตบอล อาหารที่ชอบได้แก่ ผัก ผลไม้ ผลไม้แห้ง และเมล็ดพืช รวมทั้งมะม่วงหิมพานต์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บเพจฟูแลกูอย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2014-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (โปรตุเกส)
ฟลอรีย็อง โตแว็ง

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 โตแว็งกับมาร์แซย์ใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ฟลอรีย็อง ทริสต็อง มารียาโน โตแว็ง
วันเกิด:   (1993-01-26) 26 มกราคม ค.ศ. 1993 (31 ปี)
สถานที่เกิด:  ออร์เลอ็อง ฝรั่งเศส
ส่วนสูง:  1.79 m (5 ft 10 in)
ตำแหน่ง:  ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  มาร์แซย์
หมายเลข:  26
สโมสรเยาวชน
2000–2005:  แอ็งกร์
2005–2007:  แซ็ง-ฌ็อง-เดอ-ลา-รุแอล
2007–2008:  ออร์เลอ็อง
2008–2011:  เกรอนอบล์
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2011 |  เกรอนอบล์ |  3 |  (0) |
| 2011–2013 |  บัสตียา |  45 |  (10) |
| 2013–2015 |  มาร์แซย์ |  69 |  (13) |
| 2015–2017 |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  13 |  (0) |
| 2016–2017 |  → มาร์แซย์ (ยืมตัว) |  52 |  (17) |
| 2017– |  มาร์แซย์ |  99 |  (46) |
ทีมชาติ‡
| 2011 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 18 ปี |  2 |  (0) |
| 2012 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 19 ปี |  2 |  (0) |
| 2012–2013 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 20 ปี |  16 |  (7) |
| 2013–2014 |  ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 21 ปี |  10 |  (7) |
| 2017– |  ฝรั่งเศส |  10 |  (1) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2019
ฟลอรีย็อง ทริสต็อง มารียาโน โตแว็ง (ฝรั่งเศส: Florian Tristan Mariano Thauvin; เกิดวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งปีกให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ในลีกเอิง และทีมชาติฝรั่งเศส
โตแว็งเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรเกรอนอบล์ใน ค.ศ. 2011 ต่อมาเขาย้ายไปสโมสรบัสตียาซึ่งเขาพาทีมคว้าแชมป์ลีกเดอในฤดูกาลแรกที่เขาได้เล่น และในปีถัดมา เขาได้รับรางวัลผู้เล่นเยาวชนยอดเยี่ยมแห่งปี ต่อมาเขาย้ายไปออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ด้วยค่าตัว 15 ล้านปอนด์ และได้ลงเล่นให้กับสโมสรกว่า 150 นัด โดยมีช่วงคั่นกลางที่เขาย้ายไปนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนที่จะย้ายกลับมาร์แซย์อีกครั้ง
โตแว็งลงเล่นให้กับทีมชาติ 30 นัด ทำได้ 14 ประตู ตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 18-21 ปี เขาเคยพาทีมชาติคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2013 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 และถูกเลือกติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
เกียรติประวัติ > สโมสร

ลีกเดอ: 2011–12
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: 2013
เกียรติประวัติ > บุคคล

ผู้เล่นเยาวชนยอดเยี่ยมแห่งปีของลีกเอิง: 2012–13
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของสหภาพนักฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ: มีนาคม 2017, พฤศจิกายน 2017, มกราคม 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลของ ฟลอรีย็อง โตแว็ง ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
France profile at FFF
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของออแล็งปิกเดอมาร์แซย์  |
| --- | --- |
 2 ซากาอิ  3 บายี  4 Kamara  7 Radonjić  8 Sanson  9 Benedetto  10 กรีนวุด  12 สโตรตมัน  15 Ćaleta-Car  16 Pelé  17 Sarr  18 Amavi  20 Rocchia  22 Sertic  23 รามี  24 Khaoui  26 โตแว็ง  27 Lopez  28 Germain  29 Chabrolle  30 ม็องด็องดา (c)  31 Ali Mohamed  32 Perrin  33 Aké  34 Phliponeau  40 Dia  70 ซันเชซ  ผู้จัดการ: เด แซร์บี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติฝรั่งเศส – ชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 2018 (สมัยที่ 2) |
| --- | --- | --- |
|  1 โยริส (c)  2 ปาวาร์  3 กีมแปมเบ  4 วาราน  5 อูมตีตี  6 ปอกบา  7 กรีแยซมาน  8 เลอมาร์  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 ตอลีโซ  13 ก็องเต  14 มาตุยดี  15 อึนซงซี  16 ม็องด็องดา  17 รามี  18 เฟกีร์  19 ซีดีเบ  20 โตแว็ง  21 แอร์น็องแดซ  22 แมนดี  23 อาเรออลา  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  1 โยริส (c)  2 ปาวาร์  3 กีมแปมเบ  4 วาราน  5 อูมตีตี  6 ปอกบา  7 กรีแยซมาน  8 เลอมาร์  9 ฌีรู  10 อึมบาเป  11 แดมเบเล  12 ตอลีโซ  13 ก็องเต  14 มาตุยดี  15 อึนซงซี  16 ม็องด็องดา  17 รามี  18 เฟกีร์  19 ซีดีเบ  20 โตแว็ง  21 แอร์น็องแดซ  22 แมนดี  23 อาเรออลา  ผู้ฝึกสอน: เดช็อง  |  |
| ด ค กฟุตบอลชายทีมชาติฝรั่งเศส – โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- |
|  1 Bernardoni  2 Kalulu  3 Bard  4 Pembélé  5 Gelin  6 Tousart  7 Nordin  8 Le Fée  9 Mbuku  10 Gignac (c)  11 Savanier  12 Beka Beka  13 Michelin  14 โตแว็ง  15 Sagnan  16 Bajic  17 Caci  18 Kolo  19 Doukouré  20 Lihadji  22 Bertaud  ผู้ฝึกสอน: Ripoll  |  1 Bernardoni  2 Kalulu  3 Bard  4 Pembélé  5 Gelin  6 Tousart  7 Nordin  8 Le Fée  9 Mbuku  10 Gignac (c)  11 Savanier  12 Beka Beka  13 Michelin  14 โตแว็ง  15 Sagnan  16 Bajic  17 Caci  18 Kolo  19 Doukouré  20 Lihadji  22 Bertaud  ผู้ฝึกสอน: Ripoll  |  |
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล

| ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล |
| --- | --- |
português do Brasil português brasileiro
ออกเสียง: [poɾtʊˈɡez dʊ bɾaˈziw] [poɾtʊˈɡez bɾaziˈlejɾʊ]
ประเทศที่มีการพูด: บราซิล
จำนวนผู้พูด: 
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อิตาลิกละติน-ฟาลิสกันละตินโรมานซ์โรมานซ์ตะวันตกโรมานซ์ไอบีเรียไอบีเรียตะวันตกกาลิเซีย-โปรตุเกสโปรตุเกสภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล
ภาษาถิ่น: ตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง เซอารา ไกปีรา มีนัชเจไรช์ กาอูชู โฟลรียานอโปลิช เซาเปาลู กูรีชีบา            
ระบบการเขียน:   อักษรละติน (ชุดตัวอักษรโปรตุเกส)  อักษรเบรลล์โปรตุเกส 
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการ:  บราซิล
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  เฟรนช์เกียนา  ปารากวัย  ซูรินาม  อุรุกวัย  โคลอมเบีย
ผู้วางระเบียบ: บัณฑิตยสถานอักษรศาสตร์บราซิล
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
Linguasphere: 51-AAA-ah
ประเทศบราซิล
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล (โปรตุเกส: português do Brasil, português brasileiro) เป็นชื่อเรียกโดยรวมของวิธภาษาต่าง ๆ ของภาษาโปรตุเกสที่ใช้กันในประเทศบราซิลซึ่งเป็นภาษาโปรตุเกสรูปแบบที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลพูดโดยผู้อยู่อาศัยในบราซิลเกือบทั้งหมดประมาณ 203 ล้านคน และพูดกันอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวบราซิลพลัดถิ่นซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วยชาวบราซิลประมาณสองล้านคนที่อพยพไปยังประเทศอื่น
Freddie ผู้พูดภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลมีความแตกต่างจากภาษาถิ่นต่าง ๆ ที่พูดในประเทศโปรตุเกสและประเทศที่พูดภาษาโปรตุเกสในแอฟริกา (โดยเฉพาะในด้านสัทวิทยาและสัทสัมพันธ์) ภาษาโปรตุเกสในประเทศกลุ่มหลังนี้มีแนวโน้มที่จะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปร่วมสมัย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการปกครองระบบอาณานิคมของโปรตุเกสในประเทศเหล่านี้สิ้นสุดลงช้ากว่าในบราซิล แม้จะมีความแตกต่างกันมากระหว่างวิธภาษาพูด แต่ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลและแบบยุโรปก็มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยในภาษาเขียนที่เป็นทางการ (คล้ายคลึงกับความแตกต่างที่พบระหว่างภาษาอังกฤษแบบอเมริกันกับแบบบริติชในหลาย ๆ ด้าน) และยังสามารถเข้าใจซึ่งกันและกันได้
ใน ค.ศ. 1990 ประชาคมประเทศผู้ใช้ภาษาโปรตุเกส (Comunidade dos Países de Língua Portuguesa) ซึ่งรวมตัวแทนจากทุกประเทศที่ใช้ภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาทางการได้บรรลุความตกลงว่าด้วยการปฏิรูปอักขรวิธีภาษาโปรตุเกสเพื่อรวมมาตรฐานที่ใช้ในบราซิลกับมาตรฐานที่ใช้ในประเทศอื่น ๆ เข้าเป็นหนึ่งเดียว การปฏิรูปอักขรวิธีนี้เริ่มมีผลบังคับในบราซิลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 ส่วนในโปรตุเกส ประธานาธิบดีโปรตุเกสได้ลงนามร่างกฎหมายการปฏิรูปเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยกำหนดให้มีระยะเวลาเปลี่ยนผ่านซึ่งในระหว่างนี้อักขรวิธีจากมาตรฐานทั้งสองจะปรากฏร่วมกัน ระยะเปลี่ยนผ่านในบราซิลสิ้นสุดลงในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ในขณะที่ระยะเปลี่ยนผ่านในโปรตุเกสได้สิ้นสุดลงก่อนหน้านั้นแล้วในปีเดียวกัน
ภาษาถิ่นต่าง ๆ ของภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลอาจแตกต่างกันในด้านต่าง ๆ เช่น การออกเสียงสระ ทำนองเสียงพูด เป็นต้น แม้ว่าจะยังคงเข้าใจซึ่งกันและกันได้ก็ตาม
ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป

| ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป |
| --- | --- |
português europeu
ออกเสียง: [puɾtuˈɣez ewɾuˈpew]
ประเทศที่มีการพูด: โปรตุเกส
จำนวนผู้พูด: 40 ล้านคน  (2555)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อิตาลิกโรมานซ์โรมานซ์ตะวันตกโรมานซ์ไอบีเรียไอบีเรียตะวันตกกาลิเซีย-โปรตุเกสโปรตุเกสภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป
ระบบการเขียน:   อักษรละติน (ชุดตัวอักษรโปรตุเกส)  อักษรเบรลล์โปรตุเกส 
รหัสภาษา
ISO 639-3: –
กลุ่มภาษาโรมานซ์แถบไอบีเรียที่รวม ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป และสำเนียงของภาษานี้
ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป (โปรตุเกส: português europeu) หรือที่เรียกว่า ภาษาโปรตุเกสแบบโปรตุเกส (português de Portugal), ภาษาโปรตุเกสคาบสมุทร (português peninsular) และ ภาษาโปรตุเกสแบบไอบีเรีย (português ibérico) เป็นชื่อเรียกโดยรวมของวิธภาษาต่าง ๆ ของภาษาโปรตุเกสที่ใช้ในประเทศโปรตุเกส
ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป
ตามกฎหมายของสหภาพยุโรป ภาษาโปรตุเกสเป็นหนึ่งในภาษาทางการของสหภาพ (เป็นภาษาทำงานของรัฐสภายุโรป แต่ไม่ใช่ภาษาทำงานของคณะกรรมาธิการยุโรป) ดังนั้นในเอกสารระหว่างประเทศรวมทั้งในเว็บไซต์ทางการต่าง ๆ ของสหภาพจึงใช้ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป นอกจากนี้ยังมีการสอนภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปในประเทศสเปน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแคว้นเอซเตรมาดูรา) และทั่วโลกผ่านทางสถาบันกามอยช์ ประเทศและดินแดนอื่น ๆ ที่พูดภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาหลัก (ยกเว้นประเทศบราซิล) ยังรับมาตรฐานภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปไปใช้ด้วยเนื่องจากยังไม่มีมาตรฐานทางภาษาเป็นของตนเอง
สิ่งที่เรียกว่า "วิธภาษามาตรฐาน" ของภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปนั้นแตกต่างกันไปตามความเห็นของนักวิชาการ บางคนถือว่าวิธภาษามาตรฐานของภาษานี้คือวิธภาษาภาคกลาง-ใต้ของผู้พูดที่มีการศึกษาในลิสบอน ในขณะที่บางคนถือว่าวิธภาษามาตรฐานของภาษานี้มาจาก "กลุ่มวิธภาษาของผู้มีการศึกษาในภูมิภาคลิสบอน–กูอิงบรา" อย่างไรก็ตาม "ภูมิภาคลิสบอน-กูอิงบรา" ไม่เคยมีปรากฏไม่ว่าจะเป็นในแง่ภูมิศาสตร์ ประชากรศาสตร์ สังคมวิทยา ภาษาศาสตร์ หรืออื่น ๆ บางคนจึงเห็นว่าการให้สถานะพิเศษแก่กูอิงบราในการเผยแพร่มาตรฐานทางภาษามาจากการที่เมืองดังกล่าวเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสำคัญเท่านั้น ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 อานีแซตู ดุช ไรช์ กงซัลวึช วียานา นักภาษาศาสตร์และผู้บุกเบิกวงการสัทศาสตร์โปรตุเกส แม้จะรับรู้ถึงการมีอยู่ของ "มาตรฐานกลาง" ใน "ภาคกลางของราชอาณาจักร ระหว่างกูอิงบรากับลิสบอน" แต่ก็เขียนตำราอธิบาย "การออกเสียงเชิงบรรทัดฐาน" ของภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปโดยอิงจากวิธภาษาที่ใช้ในลิสบอน
ปัจจุบัน หน่วยงานที่มีหน้าที่วางกฎเกณฑ์ต่าง ๆ เกี่ยวกับการใช้ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปคือ แผนกอักษรศาสตร์แห่งบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ลิสบอน (Classe de Letras da Academia das Ciências de Lisboa)
มงชีกึ

| มงชีกึ |
| --- | --- |
เทศบาล
ทิวทัศนียภาพเมืองมงชีกึ
   ธง ตราอาร์ม
ที่ตั้งเขตเทศบาลมงชีกึในประเทศโปรตุเกส
พิกัด: 37°19′N 8°36′W﻿ / ﻿37.317°N 8.600°W﻿ / 37.317; -8.600
ประเทศ:  โปรตุเกส
ภูมิภาค: อัลการ์วึ
ประชาคมระหว่างเทศบาล: อัลการ์วึ
เขต: ฟารู
การปกครอง
 • ประธานสภาเทศบาล: เปาลู ฌอร์ฌึ ดูวาร์ตึ อัลวึช (พรรคสังคมนิยม)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 395.30 ตร.กม. (152.63 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ. 2554)
 • ทั้งหมด: 6,045 คน
 • ความหนาแน่น: 15 คน/ตร.กม. (40 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC±00:00 (เวลายุโรปตะวันตก)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+01:00 (เวลาออมแสงยุโรปตะวันตก)
เว็บไซต์: www.cm-monchique.pt
มงชีกึ (โปรตุเกส: Monchique) เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตฟารู ทางตอนใต้ของประเทศโปรตุเกส ใน พ.ศ. 2554 มีประชากร 6,045 คน บนพื้นที่ 395.30 ตารางกิโลเมตร
เทศบาลมงชีกึตั้งอยู่ในทิวเขามงชีกึและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวร่วมกับเมืองมงชีกึซึ่งเป็นศูนย์กลางการบริหารเทศบาล สิ่งที่น่าสนใจได้แก่ ย่านเมืองเก่า ทิวทัศน์จากยอดเขาฟอยยาและยอดเขาปีกอตา การเดินป่า การดูนก และการขี่จักรยาน มีพุน้ำร้อนกำมะถันพร้อมห้องอาบน้ำและสปาเพื่อสุขภาพห่างจากตัวเมืองออกไป 6 กิโลเมตร ยูคาลิปตัส ไม้ก๊อก ส้ม มะนาว น้ำผึ้ง น้ำมันมะกอก เกาลัด เก้าอี้สนามที่ทำจากไม้เกาลัด แฮมและไส้กรอกหมูดำเป็นผลิตภัณฑ์หลักของเทศบาล นอกจากนี้มงชีกึยังมีอุตสาหกรรมขนาดเล็กที่ผลิตของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว และผลิตมึโดรญูซึ่งเป็นบรั่นดีท้องถิ่นที่กลั่นจากผลสตรอว์เบอร์รีต้น (Arbutus unedo)
ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึ

| ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึ |
| --- | --- |
ฟีลีปึ ดึ บรีตู ทหารรับจ้างชาวโปรตุเกสและผู้ว่าสิเรียม ประเทศพม่า ประมาณ ค.ศ. 1600
เกิด: ประมาณ ค.ศ. 1566 ลิสบอน ราชอาณาจักรโปรตุเกส
เสียชีวิต: ค.ศ. 1613 สิเรียม ประเทศพม่า
สัญชาติ: โปรตุเกส
อาชีพ: นักสำรวจ, ทหารรับจ้าง, ผู้ว่าการ
ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึ (โปรตุเกส: Filipe de Brito e Nicote) หรือ งะซีนกา (พม่า: ငဇင်ကာ, ออกเสียง: [ŋə zɪ̀ɰ̃kà]; ประมาณ ค.ศ. 1566 – เมษายน ค.ศ. 1613) เป็นนักเดินทางและทหารรับจ้างชาวโปรตุเกสภายใต้การบังคับบัญชาจากอาณาจักรยะไข่ของมเยาะอู้ และต่อมาคืออาณาจักรอยุธยาของสยาม มีการบันทึกชื่อของเขาที่สะกดแบบภาษาฝรั่งเศสว่า ฟิลิปเดอบริโต (ฝรั่งเศส: Philippe de Brito)
ประวัติ

ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึเกิดที่ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส พ่อเป็นชาวฝรั่งเศส ดึบรีตูออกเดินทางมายังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ครั้งแรกในฐานะเด็กเรือ
ต่อมาเขารับใช้มี่นยาซาจี้ กษัตริย์แห่งอะระกันและได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองสิเรียม (ปัจจุบันคือตาน-ลยีน) ใน ค.ศ. 1599 พร้อมกับบังคับบัญชาเรือรบโบราณ 3 ลำและทหาร 3,000 นาย เขาสนับสนุนให้ชาวโปรตุเกสตั้งรกรากอยู่ในสิเรียมและสร้างป้อมปราการ ต่อมาเขาได้ประกาศอิสรภาพจากอาระกันพร้อมกับจับมิน ขะเมาง์ (Min Khamaung) มกุฎราชกุมารแห่งอะระกันระหว่างที่ตองอูและอาระกันกำลังต่อสู้กันอยู่ เพื่อเป็นหลักประกันในการประกาศอิสรภาพจากพม่าใน ค.ศ. 1603 ต่อมาฟีลีปึ ดึ บรีตูสมรสกับบุตรสาวของ พญาทะละแห่งเมาะตะมะ ซึ่งเวลานั้นอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรอยุธยา (สยาม ปัจจุบันคือประเทศไทย)
ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1602 ฟีลีปึ ดึ บรีตูกลับไปรัฐกัวเพื่อรับการรับรองอย่างเป็นทางการและได้รับการแต่งตั้งเป็น "ผู้บัญชาการแห่งสิเรียม", "นายพลผู้มีชัยแห่งหงสา " และ "ราชาแห่งหงสา" โดยรัฐบาลหลวงของโปรตุเกส
สมเด็จพระเอกาทศรถแห่งอยุธยาระดม พญาทะละ และฟีลีปึ ดึ บรีตูเพื่อมาช่วยตองอูจากการโจมตีโดยอังวะ และหลังจากนะฉิ่นเหน่าง์แห่งตองอูได้ขอสวามิภักดิ์ต่ออยุธยา อย่างไรก็ตามตองอูได้ยอมแพ้แก่อังวะ จากนั้นนะฉิ่นเหน่าง์กับฟีลีปึ ดึ บรีตูก็เผาตองอูนำทรัพย์สินและประชาชนที่เหลือกลับไปยังสิเรียม ฟีลีปึ ดึ บรีตูฉวยใช้โอกาสนี้ในการ"ยึดครองสิ่งของมีค่าตามวัดวา"และยังมีการ"ทำลายพระพุทธรูปศาลเจ้าและเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์"
การเสียชีวิต

ใน ค.ศ. 1613 สิเรียมถูกปิดล้อมโดยกองทัพพม่าของพระเจ้าอะเน่าก์แพตหลุ่น หลังจากการล่มสลายของเมืองในเดือนเมษายน ค.ศ. 1613 ฟีลีปึ ดึ บรีตูถูกประหารชีวิตพร้อมกับนะฉิ่นเหน่าง์ ฟีลีปึ ดึ บรีตูถูกประหารชีวิตด้วยการเสียบประจาน ซึ่งใช้เวลาสามวันจึงเสียชีวิต ชาวโปรตุเกสมากกว่า 400 คนเป็นเชลยและถูกนำตัวกลับไปอังวะ
แหล่งข้อมูลอื่น

Danvers, Frederick Charles, The Portuguese in India. London, 1966.
Harvey, G. E., A History of Burma. n.p., 1967.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  สหรัฐ
ภูมิภาคบูร์กอญ

ระวังสับสนกับ แคว้นบูร์กอญ
อาณาบริเวณของอาณาจักรดยุคแห่งบูร์กอญในปี ค.ศ. 1477
บูร์กอญ (ฝรั่งเศส: Bourgogne; อังกฤษ: Burgundy; เยอรมัน: Burgund) เป็นอาณาบริเวณในประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยูในประเทศฝรั่งเศสและประเทศสวิสเซอร์แลนด์ปัจจุบัน ภูมิภาคบูร์กอญเป็นบริเวณที่มีบทบาทสำคัญของยุโรปมาตั้งแต่ยุคกลาง
ดูเพิ่ม

อาณาจักรเคานต์แห่งบูร์กอญ
อาณาจักรดยุคแห่งบูร์กอญ
ดยุคแห่งบูร์กอญ
ราชอาณาจักรบูร์กอญ
| --- | --- |
 : สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส
| ด ค ก จังหวัดในประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- |
| จังหวัดในปี ค.ศ. 1789 |  กัสกอญ  กุยแยน  คอร์ซิกา  ช็องปาญ  แซ็งตงฌ์  โดฟีเน  ตูแรน  ทรัวเซแวเช  นอร์ม็องดี  นีแวร์แน  บัส-นาวาร์  บูร์กอญ  บูร์บอแน  เบรอตาญ  เบอาร์น  แบรี  โบฌอแล  ปัวตู  ปีการ์ดี  แปร์ช  พรอว็องส์  ฟร็องช์-กงเต  ฟอแร  ฟัว  แฟลนเดอส์และแอโน  มาร์ช  แมน  รูซียง  ลอแรน  ล็องก์ด็อก  ลีมูแซ็ง  ลียอแน  อ็องกูมัว  อ็องฌู  ออร์เลอาแน  อาร์ตัว  อาลซัส  อีล-เดอ-ฟร็องส์  โอนี  โอแวร์ญ  |  |
| หลังจากการปฏิวัติ |  อาวีญง1 และเวอแนแซ็ง1  มงเบลียาร์2  มูว์ลูซ3  นิส4  ซาวอย4  |  |
 1 ค.ศ. 1791  2 ค.ศ. 1793  3 ค.ศ. 1798  4 ค.ศ. 1860
มงมาทร์

มงมาทร์และมหาวิหารซาเคร-เกอร์
มงมาทร์ (ฝรั่งเศส: Montmartre) คือเนินเขาขนาดใหญ่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหอไอเฟล เนินนี้มีความสูง 130 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และยังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารซาเคร-เกอร์ ถือเป็นจุดชมวิวยอดนิยมของเมืองและใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์หลายต่อหลายเรื่อง
คำว่า มงมาทร์ ในภาษาฝรั่งเศสนั้น มาจากศัพท์ละติน Mons Martis ที่แปลว่า "เนินเขาแห่งเทพมาร์ส" อันเป็นนามเทพโรมันแห่งสงคราม
ฟุตบอลทีมชาติคองโก

ระวังสับสนกับ ฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
ฟุตบอลทีมชาติคองโก (ฝรั่งเศส: Équipe nationale de football du Congo) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของสาธารณรัฐคองโก อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลคองโก พวกเขาไม่เคยผ่านการคัดเลือกไปเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย แต่เคยชนะเลิศแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ในปี 1972 นอกจากนี้ พวกเขายังเคยชนะเลิศ ออลแอฟริกาเกมส์ ในปี 1965 ปัจจุบัน ทีมชาติคองโกใช้สนามกีฬากีนเตเลเป็นสนามเหย้า
ผู้เล่นที่ลงเล่นทีมชาติมากที่สุดคือ โยนัส บาฮัมบูลา ลงเล่น 56 นัดในช่วงปี 1969–1982 ส่วนผู้เล่นที่ทำประตูให้กับทีมชาติมากที่สุดคือ เทียฟวี บีฟูมา ซึ่งยิง 15 ประตู จากการลงเล่น 31 นัดนับตั้งแต่ปี 2014 เป็นต้นมา
เกียรติประวัติ

ซีแม็กคัพ: ชนะเลิศ 1 สมัย (2007)
ยูดีแอก แชมเปียนชิป: ชนะเลิศ 1 สมัย (1990), รองชนะเลิศ 2 สมัย
เซ็นทรัลแอฟริกันเกมส์: รองชนะเลิศ 2 สมัย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติในสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกาเหนือ (UNAF) |  ตูนิเซีย  โมร็อกโก  ลิเบีย  อียิปต์  แอลจีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันตก (WAFU) |  กานา  กาบูเวร์ดี  กินี  กินี-บิสเซา  แกมเบีย  โกตดิวัวร์  เซเนกัล  เซียร์ราลีโอน  โตโก  ไนจีเรีย  ไนเจอร์  บูร์กินาฟาโซ  เบนิน  มอริเตเนีย  มาลี  ไลบีเรีย  |  |
| แอฟริกาตะวันออก (CECAFA) |  เคนยา  จิบูตี  ซูดาน  เซาท์ซูดาน  แซนซิบาร์1  โซมาเลีย  แทนซาเนีย  บุรุนดี  รวันดา  ยูกันดา  เอธิโอเปีย  เอริเทรีย  |  |
| แอฟริกากลาง (UNIFFAC) |  กาบอง  คองโก  แคเมอรูน  ชาด  เซาตูเมและปรินซิปี  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  อิเควทอเรียลกินี  |  |
| แอฟริกาใต้ (COSAFA) |  คอโมโรส  ซิมบับเว  เซเชลส์  แซมเบีย  นามิเบีย  บอตสวานา  มอริเชียส  มาดากัสการ์  มาลาวี  โมซัมบิก  เลโซโท  เอสวาตีนี  แองโกลา  แอฟริกาใต้  |  |
| สมาชิกไม่เจาะจงภูมิภาค |  เรอูว์นียง1  |  |
1 เป็นสมาชิกของซีเอเอฟ แต่ไม่ได้เป็นสมาชิกฟีฟ่า
| ด ค กแชมเปียนแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 7 สมัย |  อียิปต์ (1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008, 2010) |  |
| แชมป์ 5 สมัย |  แคเมอรูน (1984, 1988, 2000, 2002, 2017) |  |
| แชมป์ 4 สมัย |  กานา (1963, 1965, 1978, 1982) |  |
| แชมป์ 3 สมัย |  โกตดิวัวร์ (1992, 2015, 2023) •  ไนจีเรีย (1980, 1994, 2013) |  |
| แชมป์ 2 สมัย |  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (1968, 1974) •  แอลจีเรีย (1990, 2019) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  เอธิโอเปีย (1962) •  ซูดาน (1970) •  คองโก (1972) •  โมร็อกโก (1976) •  แอฟริกาใต้ (1996) •  ตูนิเซีย (2004) •  แซมเบีย (2012) •  เซเนกัล (2021) |  |