stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลฮาร์ตออฟมิดโลเดียน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสร
BBC My Club Hearts page
Hearts at ESPN[ลิงก์เสีย]
Complete Statistical Record
| ด ค กสกอตติชโปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก |
| --- | --- |
 « สกอตติชพรีเมียร์ลีก (1998–2013) 
ระดับ:  พรีเมียร์ชิป  แชมเปียนชิป  ลีกวัน  ลีกทู 
ถ้วย:  ลีกคัพ  ชาเลนจ์คัพ 
ทีมในพรีเมียร์ชิป:  Aberdeen  เซลติก  Hamilton Academical  ฮาร์ตออฟมิดโลเดียน  Hibernian  Kilmarnock  Livingston  Motherwell  เรนเจอส์  Ross County  St Johnstone  St Mirren 
ทีมในแชมเปียนชิป:  Alloa Athletic  Arbroath  Ayr United  Dundee  Dundee United  Dunfermline Athletic  Greenock Morton  Inverness Caledonian Thistle  Partick Thistle  Queen of the South 
ทีมในลีกวัน:  Airdrieonians  ไคลด์  Dumbarton  East Fife  Falkirk  Forfar Athletic  Montrose  Peterhead  Raith Rovers  Stranraer 
ทีมในลีกทู:  Albion Rovers  Annan Athletic  Brechin City  Cove Rangers  Cowdenbeath  Edinburgh City  Elgin City  ควีนส์พาร์ก  Stenhousemuir  Stirling Albion 
ทีมในอดีต:  Berwick Rangers  East Stirlingshire 
ลายกระเบื้องโมเสกซึ่งปรากฏตราสัญลักษณ์ของฮาร์ตออฟมิดโลเดียน
ไทน์คาสเซิลปาร์กในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018
กองกลางของฮาร์ต พอล ฮาร์ตลีย์ (#10) เตรียมตัวเปิดฟรีคิกในนัดที่พบกับไฮเบอร์เนียน เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2006
สกอตติชคัพเป็นถ้วยในประเทศที่เก่าแก่ที่สุดในวงการฟุตบอล โดยถ้วยในภาพนี้ ถูกมอบให้แก่ฮาร์ตออฟมิดโลเดียน ภายหลังจากที่เอาชนะไฮเบอร์เนียน 5–1 ในนัดชิงชนะเลิศปี ค.ศ. 2012
ไทยเอ็นวีดีอาร์

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2543; 24 ปีก่อน (2543-10-04)
สำนักงานใหญ่: อาคารตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร
บริการ: หลักทรัพย์
เว็บไซต์: www.set.or.th/nvdr
บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด เป็นบริษัทย่อยซึ่งอยู่ภายใต้การดำเนินงานของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จัดตั้งเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2543 มีทุนจดทะเบียนชำระแล้วทั้งสิ้น 10 ล้านบาท โดยตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยถือหุ้นร้อยละ 99.99 ของทุนจดทะเบียน บริษัททำหน้าที่ประกอบธุรกิจโดยการออกใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทย (Non-Voting Depository Receipt: NVDR) เพื่อขายให้แก่ผู้ลงทุนผ่านตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ลักษณะการดำเนินงาน

บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด ประกอบธุรกิจโดยการออกตราสารเอ็นวีดีอาร์ ซึ่งเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาด หลักทรัพย์โดยอัตโนมัติเพื่อขายให้แก่ผู้ลงทุน และนำเงินได้จากการขายเอ็นวีดีอาร์ไปลงทุนในหลักทรัพย์อ้างอิงไทยที่เป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ โดยผู้ลงทุนที่ถือเอ็นวีดีอาร์สามารถรับสิทธิประโยชน์ทางการเงิน (Financial Benefit) ได้เสมือนลงทุนในหุ้นของบริษัทจดทะเบียนทุกประการไม่ว่าจะเป็นเงินปันผล สิทธิในการจองซื้อหุ้นเพิ่มทุนหรือใบสำคัญแสดงสิทธิในการซื้อหุ้นสามัญ (Warrant) แต่ไม่มีสิทธิในการออกเสียงในที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ทุนจดทะเบียนและสัดส่วนการถือหุ้นของตลาดหลักทรัพย์

บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ (ThaiNVDR) จำกัด อย่างเป็นทางการ คือ บริษัท ไทย นอนโหวตติ้ง เดพโพสิทอรี่ รีสีท (Thai Non-Voting Depository Receipt) จำกัด มีทุนจดทะเบียนทั้งสิ้น 10 ล้านบาท โดยมีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยถือหุ้นร้อยละ 99.99 ของทุนจดทะเบียน
คณะกรรมการบริษัท

บริษัท Thai Non-Voting Depository Receipt จำกัด บริหารงานโดยคณะกรรมการบริษัท ซึ่งประกอบด้วย
นางเกศรา มัญชุศรี
ดร.ภากร ปิตธวัชชัย
นายสุภกิจ จิระประดิษฐกุล
นางอุดมวรา เดชส่งจรัส
นายทะเบียนและผู้รับฝากหลักทรัพย์

บริษัท ศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ (ประเทศไทย) จำกัด หรือ The Stock Depository (Thailand) ทำหน้าที่เป็นนายทะเบียนและผู้รับฝากหลักทรัพย์สำหรับหลักทรัพย์อ้างอิงและเอ็นวีดีอาร์
รายชื่อบริษัทมหาชนที่บริษัทฯ เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| บริษัท | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) | 610,320,120 | 31.97% |
| ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน) | 665,327,710 | 27.80% |
| บริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) | 249,805,899 | 10.55% |
| บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) | 111,478,725 | 9.29% |
| บริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน) | 182,145,266 | 7.05% |
| บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) | 1,597,006,799 | 6.49% |
| บริษัท ปตท. อะโรเมติกส์และการกลั่น จำกัด (มหาชน) | 183,252,854 | 6.41% |
| บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) | 165,145,719 | 5.78% |
| บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) | 154,592,530 | 5.20% |
| ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) | 654,183,620 | 4.68% |
| บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) | 170,785,868 | 4.30% |
| บริษัท ปตท.เคมิคอล จำกัด (มหาชน) | 60,581,440 | 3.99% |
| ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) | 130,944,178 | 3.86% |
| บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) | 171,641,118 | 3.53% |
| บริษัท อินโดรามา เวนเจอร์ส จำกัด (มหาชน) | 164,358,501 | 3.41% |
| บริษัท เอเซีย พลัส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) | 79,688,474 | 3.78% |
ณทรรศชัย จรัสมาส

| ณทรรศชัย จรัสมาส |
| --- | --- |
เกิด: 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 (33 ปี) เกียรติศักดิ์ จรัสมาส
ส่วนสูง: 185 เซนติเมตร
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน
ผลงานเด่น: ชีวิน – เล่ห์นางหงส์ (2557)
สังกัด: ช่อง 7 เอชดี (2556–2566)
ณทรรศชัย จรัสมาส ชื่อเดิม เกียรติศักดิ์ จรัสมาส ชื่อเล่น บิ๊ก เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงจากการเดินแบบและถ่ายมิวสิควิดิโอ
ประวัติ

ณทรรศชัย จรัสมาส เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง เอกการแสดงและกำกับการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ปัจจุบันเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 มีผลงานละครเรื่อง เล่ห์นางหงส์, มรสุมสวาท, ยึดฟ้าหาพิกัดรัก, สุดรักสุดดวงใจ และ รักปรุสรส เป็นต้นต่อมารับงานละครเรื่อยมาในปัจจุบัน
ปัจจุบันบิ๊กได้หมดสัญญากับช่อง 7 ตั้งแต่สิ้นเดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2566 หลังอยู่มา 10 ปี
การศึกษา

ระดับมัธยมศึกษา - โรงเรียนวัดสุทธิวราราม
ระดับปริญญาตรี - คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เอกการแสดงและกำกับการแสดง
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2557 | คู่หูคู่เฮี้ยน | วีร์ (รับเชิญ) |
| 2557 | เล่ห์นางหงส์ | ชีวิน |
| 2557 | เงา | อรุณ |
| 2557 | รักเต็มบ้าน | เอก |
| 2558 | มรสุมสวาท | อัครพล ธนะสาสน์ดำรงกุล |
| 2559 | ฉันทนาสามช่า | เหี่ยว |
| 2559 | ชื่นชีวา | สาโรจน์ ศรายุทธ (ต่อ) |
| 2559 | รักสลับหน้า | เพชรฉาย พินธุสุวรรณ |
| 2560 | ยึดฟ้าหาพิกัดรัก | เรืออากาศโทอรรณพ / หมวดอรรณพ |
| 2560 | สุดรักสุดดวงใจ | สมโชค |
| 2561 | รักปรุงรส | ข้าวแช่ |
| 2562 | สะใภ้นางรำ | บดินทร์ |
| 2562 | ยอดรักนักรบ | เรือตรีสมุทร |
| 2563 | ร้อยป่า | ร.ต.ท.มาโนช |
| 2563 | สิงห์สั่งป่า | ร.ต.อ.พาลี ฤทธิ์พรหม |
| 2564 | ทะเลลวง | ชวิน |
| 2565 | สายเลือดสองหัวใจ | ร.ต.อ.เนติวัต วีรสกุล (วัต) |
| 2566 |  สร้อยนาคี  | คัมภีร์ |
|  |  ทุกอณูฤทัย  | หมอนรินธร |
|  | แม่จอมขวัญ | สายัณห์ / อรุณ (ฝาแฝด) |
ผลงาน > ละครสั้น

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2555 | Club Friday The Series ตอน "ครั้งหนึ่งในความทรงจำ...ทำไปได้ยังไง" | บิ๊ก |
| 2557 | ฟ้ามีตา ตอน "หนุ่มชาวไร่ ที่ไม่ธรรมดา" | นัท |
| 2557 | ฟ้ามีตา ตอน "เกิดเป็นหญิง" | ตี๋เล็ก |
| 2557 | ฟ้ามีตา ตอน "ท้อง - ไม่ท้อง" | อ้าย |
| 2558 | ฟ้ามีตา ตอน "รักในรอยเลือด" | เด่น |
| 2561 | ฟ้ามีตา ตอน "เสาหลัก" | หนุ่ม |
| 2563 | ฟ้ามีตา ตอน "พ่อแม่จำเป็น" | เผ่า |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| เพลง | ศิลปิน |
| --- | --- |
"จะเอาเวลามากจากไหน": ขนมจีน กุลมาศ
"คนรู้ใจไม่รู้จริง": ขนมจีน กุลมาศ
"ยาวนานเพียงใด": SIX C.E
"Lady": 25 hours
"ทำใจไม่ได้ (I Can't)": ขนมจีน กุลมาศ
"เท่าไหร่แจ๊ะ": เอ็มมี่ แม็กซิม
แหล่งข้อมูลอื่น

ณทรรศชัย จรัสมาส ที่อินสตาแกรม
ชาญี่ปุ่น

ใบชาเขียว
ชาญี่ปุ่น มีรสและกลิ่นแตกต่างจากชาเขียวของประเทศอื่น แต่เพราะกระบวนการผลิตไม่ผ่านการหมักคล้ายชาเขียวจีนจึงถูกจัดเข้าในประเภทชาเขียวเช่นกัน วิธีการทีถูกพัฒนาผ่านประวัติศาสตร์เฉพาะตัวทำให้เกิดเป็นวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ ทั้งในการผลิตชาชนิดต่าง ๆ ที่ต่างจากชาของจีน และวัฒนธรรมการชงชาที่พัฒนาขึ้นในช่วงยุคสงคราม ทำให้ชาญี่ปุ่น ต่างจากชาจีน อินเดีย และอังกฤษ
ชาญี่ปุ่นที่ผลิตมากที่สุดนั้นคือเซ็นจะ (煎茶) จึงถือว่าเป็นตัวแทนชาญี่ปุ่นในแง่จำนวนการผลิตที่มากที่สุด  ชาเกรดสูงที่รู้จักกันมากคือเกียวกูโระ (玉露) และมัจจะ (抹茶) โดยทั่วไปคนจะดื่มชาที่ผลิตได้มากและราคาไม่สูงนักอย่างบันจะ (番茶) และชาคั่วโฮจิจะ (ほうじ茶）
รสและกลิ่นของชาญี่ปุ่น

มีการจำแนกของหลายสำนัก ในที่นี้จะกล่าวถึงสองแบบพอสังเขป
ชาเขียวหรือชาสด ชาเขียวญี่ปุ่นอย่างเซ็นจะ หากชงถูกวิธีจะได้รสกลมกล่อม ทั้งกลิ่นที่หอมคล้ายสาหร่ายทะเลสดชื่น ติดขมฝาดนิด ๆ ในขณะที่เกียวกูโระในปัจจุบัน จะเน้น "รสอูมามิ" และ รสหวานที่รับรู้ได้เฉพาะบางคน
ชาคั่ว เช่น โฮจิจะ เก็มไมจะ จะได้กลิ่นชัดเจน รสไม่ขมฝาดชัด เป็นกลิ่นหอมที่ออกไปทางหวาน บางคนว่าคล้ายขนมจาก
กระบวนการผลิตชา

ชาทั่วไป
เช่น เซ็นจะ โฮจิจะ บันจะ
แปลงที่ใช้ปลูกจะได้รับแสงอาทิตย์ตลอดระยะการปลูก และจะมีการเก็บเกี่ยวใบชาเมื่อครบกำหนด ก่อนจะนำไปผ่านกระบวนการอบไอน้ำอย่างรวดเร็วและนวดพร้อมทำให้แห้ง ในขณะที่ชาโฮจิจะจะถูกนำไปคั่วต่ออีกขั้นหนึ่งทำให้สามารถได้กลิ่นใบชาที่ถูกคั่วแม้จะยังไม่ได้ชง
ชาคุณภาพสูง
เช่น เกียวกูโระและมัตจะ
ในแปลงที่ปลูกจะมีการคลุมต้นชา ปกติจะมีลักษณะเป็นตาข่ายไฟเบอร์สีดำ ทำเป็นสเลนไว้ด้านบน แต่กรรมวิธีโบราณที่ประณีตกว่าจะใช้ฟางแทนวัสดุสังเคราะห์ ชาที่ผลิตคุณภาพต่ำจะถูกเก็บโดยเครื่องมือตัด ในขณะที่ชาคุณภาพสูงจะใช้แรงงานคนเก็บเกี่ยว
ชนิดของชาเขียวญี่ปุ่น

ชาชงจากใบชาแท้
เซ็นจะ (煎茶, sencha) ร้อยละ 80 ของชาญี่ปุ่น ชงอุณหภูมิสูงจะหอมแต่ติดขมฝาด หากที่ชงอุณหภูมิต่ำราว 60 องศาเซลเซียส หรือชงด้วยน้ำเย็น หลายคนจะสามารถรับรสหวานที่หลบอยู่ได้ แต่ส่วนใหญ่จะรับรสที่ใกล้กับรสเค็มอ่อน ๆ เรียกว่ารส "อูมามิ" รสนี้ภาษาไทยไม่มีคำโดยตรง คำเรียกรสเฉพาะนี้มีแต่ในภาษาญี่ปุ่น
ฟูกามูชิจะ (深蒸し茶, fukamushicha) อบไอน้ำนานกว่า มีรสฝาดกว่าเซ็นจะ ดื่มคล่องคอ
เกียวกูโระ (玉露, gyukuro) ชาทีจัดว่าคุณภาพสูง เพราะมีการบังแสงระหว่างการปลูก รสอูมามิสูงมากซึ่งเป็นรสเดียวกับที่มีในสาหร่ายทะเลและมะเขือเทศ นักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นค้นพบว่าเป็นรสที่ทำให้แกงและซุปที่เคี่ยวไว้หลายวันอร่อยขึ้น จึงสังเคราะห์สารเคมีเลียนแบบทำเป็นผงชูรส
มัจจะ (抹茶, matcha) ชาชนิดนี้ใช้ใบชาคุณภาพสูงแบบเกียวกูโระแต่ไม่ผ่านการนวดให้เป็นเส้นแบบเกียวกูโระชาจะถูกร่อนเส้นกลางใบและใยออก ก่อนนำไปโม่ในโม่หินจนเป็นผง เมื่อจะชงต้องใช้จะเซ็นหรือแปรงไม้ไผ่เพื่อให้ใบชาที่เป็นผงกระจายเป็นสภาพคอลลอยด์ในของเหลว ในภาษาไทยสะกดหลายแบบ เช่น มัทฉะ, มัตฉะ, มัจจะ
เมจะ (芽茶, mecha) ยอดและใบที่หักจาก การผลิตเกียวกูโระและเซ็นจะ
โคนาจะ (粉茶, konacha)ใบชาที่หักป่นจากขั้นตอนทำเซ็นจะและเกียวกูโระ
คูกิจะ (茎茶, kukicha) ก้านชาที่ร่อนออกมาจากการทำเซ็นจะและเกียวกูโระ
บันจะ (番茶, bancha) ก้านและใบที่เป็นเศษจากการทำชาเซ็นจะ
เคียวบันจะ (京番茶, kyoubancha) ใบชาเก็บเกี่ยวครั้งหลัง ๆ เป็นชาคั่ว ราคาถูกกว่าเซ็นจะ บางทีใช้เรียกโฮจิจะได้
โฮจิจะ (焙じちゃ, houjicha) ชาเขียวเซ็นจะหรือบันจะที่นำไปคั่วต่อจนหอมกลิ่นคั่ว กาเฟอีนต่ำกว่าเซ็นจะ
เก็มไมจะ (玄米茶, gemmaicha) ชาบันจะหรือเซ็นจะ คั่วผสมข้าวบาร์เลย์หรือข้าวคั่ว
ทามาเรียวกูจะ (玉緑茶, tamaryokucha) ใบชาจะถูกนวดจนกลม
ชานวดมือ (手揉み茶, temomicha) ผลิตได้น้อย รสชาติสดชื่น
ที่รู้จักกันทั่วไปในไทย
มัจจะลัตเต
มัจจะ
เกียวกูโระ
เซ็นจะ
โฮจิจะ
เก็มไมจะ
ผลิตภัณฑ์จากชาในรูปแบบอื่น ๆ

ชาผงสำหรับอุตสาหกรรม
ปัจจุบันมีการผลิตผงชาเพื่อการใช้ทำเบเกอรีและอุตสาหกรรม ทำให้สามารถละลายได้ง่ายและมีราคาถูกมากกว่าการใช้ใบชาแท้ ทำให้สามารถผลิตเป็นจำนวนมาก นิยมใช้ในการทำเบเกอรีและชานม แม้คุณภาพจะด้อยกว่ามากทำให้ไม่สามารถชงกับน้ำดื่มได้เหมือนชาใบและชาผงสำเร็จรูป
ผงชาเขียว / ผงมัตจะ / มัตจะพาวเดอร์ เกรดที่ผลิตในญี่ปุ่น จะ ต่างกับที่ผลิตในประเทศไทย โดยสังเกตได้จาก สี กลิ่น และรสชาติ อันเนื่องมาจากกระบวนการผลิตที่ต่างกัน โรงงานในญี่ปุ่นจะควบคุมอุณภูมิ ความชื้น แสง และการอ๊อกซิได้ซ์กับอากาศของผลิตภัณฑ์ได้ดีกว่า
ผงโฮจิจะ ใช้ทำชานมลาตเท
ชาผงสำเร็จรูป
มัตจะลาตเท
ชาเขียวสำเร็จรูป
โฮจิจะสำเร็จรูป
ชาบรรจุขวดในญี่ปุ่น
ชาขวดในญี่ปุ่น "ปราศจากน้ำตาล" โดยส่วนใหญ่ และในวัฒนธรรมญี่ปุ่นนั้นนิยมดื่มชาแบบไร้น้ำตาล
ชาเขียว
โฮจิจะ
ชาสมุนไพร
ชาญี่ปุ่นบรรจุขวดในไทย
ผลิตในประเทศไทย มีทั้งแบบไม่เติมน้ำตาลเหมือนญี่ปุ่น และแบบเติมน้ำตาลและแต่งกลิ่น เพื่อให้ผู้บริโภคมีตัวเลือกของเครื่องดื่มมากขึ้น
ผลิตจากต่างประเทศ มีการนำเข้ามาจำหน่ายในห้างสรรพสินค้าบางแห่ง โดยเฉพาะบริเวณที่มีชาวญีปุ่นอาศัยอยู่มาก เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ที่เคยชิน และต้องการดื่มชาแบบที่มีจำหน่ายทั่วไปในญีปุ่น
แหล่งที่ปลูก

แหล่งปลูกชาญี่ปุ่นมีหลายจังหวัด ดังนี้ มิเอะ ไอจิ กิฟุ ชิงะ ชิซูโอกะ คานางาวะ ไซตามะ อิบารากิ นาระ นีงาตะ เกียวโต โอกายามะ ชิมาเนะ เอฮิเมะ ฟูกูโอกะ ซางะ คูมาโมโตะ มิยาซากิ คาโงชิมะ
พัฒนาการของชาในญี่ปุ่น

ในยุคเฮอันพระเอไซที่ไปศึกษาพุทธศาสนาที่จีน หรือสมัยราชวงศ์ถังของจีน ได้นำมาปลูกในหลายๆจังหวัด รวมถึงเมืองอุจิใกล้กับกรุงเฮอันซึ่งเป็นเมืองหลวงในสมัยนั้น(เกียวโตในปัจจุบัน) จนมีการส่งชาเข้าวังและผลิตเพื่อการค้า และนำไปสู่การพัฒนาการปลูกชา รวมถึงการแข่งประกวดชาชนิดต่างๆในญี่ปุ่นปัจจุบัน
ญี่ปุ่นมีการผลิตทั้งชาขวดและชาผงเพื่อความสะดวกทั้งในการเก็บและการใช้งาน เนื่องจากใบชาเขียวจะเปลี่ยนแปลงสภาพเมื่อสัมผัสกับอากาศกาศ แสง ความร้อน และความชื้น ยากต่อการเก็บรักษา จึงทำให้ชาเขียวที่ผลิตจากใบชาอย่างมัตจะ เกียวกูโระ หรือเซ็นจะ มีต้นทุนที่สูงมากในการนำมาใช้เพื่อการค้า จริงได้มีการผลิตชาแบบผงที่รสและคุณภาพด้อยกว่าออกมาขายเพื่อลดต้นทุน และใช้ทดแทนใบชาแท้
พิธีชงชาญีปุ่น

ซาโดหรือพิธีชงชาญี่ปุ่น การดื่มชาเริ่มจากประเทศจีน และพระญี่ปุ่นได้นำเข้ามาในญี่ปุ่นพร้อมกับศาสนาพุทธในการดื่มเพื่อคลายความง่วง และรับพิธีการชงชามาพร้อมๆกัน ในยุคเริ่มแรกยังไม่ใช้มัตจะที่ทำจากชาเขียวแต่ใช้ชาอัดแผ่นบดแล้วชง จนกระทั่งมัตจะที่ทำจากชาเขียวถูกพัฒนาขึ้นภายหลัง ชามักถูกชงเพื่อรับแขกชั้นสูงในห้องที่ตกแต่งอย่างโออ่าของบ้านขุนนาง หรือเศรษฐีชาวญี่ปุ่นในยุคมุโรมาจิ และในยุคอาซุกะโมโมยามะ (ปลายยุคสงคราม ค.ศ. 1568–1600) เมื่อซามุไรมีอำนาจมากขึ้นความฟุ้งเฟ้อที่ขึ้นสู่จุดสูงสุดทำให้มีกระแสต่อต้านกลับไปสู่ความเรียบง่าย ทำให้พระที่ชื่อเซนโนริคิว วางรูปแบบของการชงชาญี่ปุ่น โดยมุ่งเน้นให้ขุนนางระลึกถึงความสมถะและความไม่สมบูรณ์ (วาบิซาบิ) มากกว่าความฟุ้งเฟ้อที่เป็นอยู่ในขณะนั้น
ซาโด เป็นส่วนหนึ่ง ของ ซันโด (三道: ไตรมรรคา)เป็นการศึกษาในพุทธศาสนาญี่ปุ่น(อาจมีการใช้คำว่าไตรสิกขาโดยการเปลี่ยความหมายใหม่) ที่กอบด้วย ศิลปะสามสาย(芸道) ด้านบุ๋น คือ ซาโด (ชงชา) คาโด (จัดดอกไม้) โคโด (ปรุงกลิ่น) และ อีกสามศิลปะการป้องกันตัว หรือ บูชิโด（武道）ด้านบู๊ ได้แก่ เคนโด อิไอโด และยูโด
ไร่ชาเขียวสำหรับมัตจะและเกียวกูโระ ในเมืองอูจิ เขตเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ฤดูร้อน พ.ศ. 2556
Green tea kabuse-cha
รัฐบาลเป่ย์หยาง

รัฐบาลสาธารณรัฐจีนช่วงต้น
รัฐบาลเป่ย์หยาง เป็นรัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่ได้รับการรับรองในระดับสากลตั้งแต่ ค.ศ. 1912 ถึง ค.ศ. 1928 โดยตั้งอยู่ที่กรุงปักกิ่ง ซึ่งอยู่ภายใต้การครอบงำของนายพลแห่งกองทัพเป่ย์หยาง
ชื่อ "เป่ย์หยาง" นั้นมาจากกองทัพเป่ย์หยาง (北洋軍) ของยฺเหวียน ชื่อไข่ (袁世凱) อดีตขุนศึกแห่งราชวงศ์ชิง (清朝) ที่ได้เป็นใหญ่ในทางการเมืองหลังราชวงศ์ล่มสลาย แม้รัฐธรรมนูญกำหนดให้มีรัฐบาลพลเรือน แต่รัฐบาลพลเรือนก็ปกครองประเทศแต่ในนามเท่านั้น แม่ทัพนายกองจากทัพเป่ย์หยางเป็นผู้ควบคุมและดำเนินการปกครองที่แท้จริง กระนั้น ก็ได้รับการรับรองจากนานาชาติให้เป็นรัฐบาลโดยชอบธรรมของประเทศ มีอำนาจใช้จ่ายและเรียกเก็บภาษีอากร ทั้งขอกู้ยืมเงินจากต่างชาติได้ ครั้นยฺเหวียน ชื่อไข่ สิ้นชีพลงใน ค.ศ. 1916 ทัพเป่ย์หยางก็ระส่ำระสาย เพราะแตกแยกออกเป็นหมู่เป็นเหล่าและช่วงชิงอำนาจกันเอง ต่อมาใน ค.ศ. 1917 พรรคชาตินิยม (國民黨) ของซุน ยัตเซ็น หรือซุน อี้เซียน (孫逸仙) ก็ออกหน้าคัดค้านความชอบธรรมของรัฐบาลเป่ย์หยาง จนเกิดสู้กันในการกรีธาทัพขึ้นเหนือ (北伐) เมื่อช่วง ค.ศ. 1926–1928 ผลลัพธ์ คือ รัฐบาลเป่ย์หยางกับกลุ่มอื่น ๆ พ่ายแพ้ และพรรคชาตินิยม ภายใต้การนำของเจียง ไคเช็ก หรือเจี่ยง เจี้ยฉือ (蔣介石) ที่สืบทอดตำแหน่งจากซุน อี้เซียน สามารถหลอมรวมประเทศเข้าเป็นหนึ่งได้อีกครั้งใน ค.ศ. 1928 พรรคชาตินิยมเดินหน้าจัดตั้งรัฐบาลชาตินิยมของตนขึ้นที่หนานจิง (南京) ระเบียบทางการเมืองเช่นนี้ทำให้ประเทศกลายเป็นรัฐที่มีพรรคการเมืองเดียว (one-party state) แต่ภายหลังก็ได้รับการรับรองจากชาติต่าง ๆ ให้เป็นรัฐบาลโดยชอบธรรมของประเทศจีน
นมปัง

ระวังสับสนกับ ขนมปัง
| --- | --- |

ชื่ออื่น: นุมปัง, น็อมปัง, น็อมบัง
ประเภท: แซนด์วิช
แหล่งกำเนิด: ประเทศกัมพูชา
ส่วนผสมหลัก: บาแก็ต, มายองเนส, เนื้อสัตว์, ผัก, สมุนไพร
จานอื่นที่คล้ายกัน: บั๊ญหมี่, ข้าวจี่ปาเต
 ตำราอาหาร: นมปัง   สื่อ: นมปัง
นมปัง, นุมปัง, น็อมปัง หรือ น็อมบัง (เขมร: នំបុ័ង, นํบุัง) เป็นบาแก็ตขนาดสั้นผ่ากลางสอดไส้ต่าง ๆ ของประเทศกัมพูชา มีลักษณะคล้ายกับแซนด์วิชเรือดำน้ำ อีกทั้งยังเป็นอาหารแบบเดียวกันกับบั๊ญหมี่ของประเทศเวียดนาม และข้าวจี่ปาเตของประเทศลาว
บาแก็ตถูกนำเข้ามาสู่ประเทศกัมพูชา ในช่วงที่กัมพูชาตกเป็นอาณานิคมของประเทศฝรั่งเศส  สามารถพบนมปังได้ทั่วไปในกัมพูชา และสามารถพบนมปังตามหลักแหล่งที่ชาวเขมรอพยพไปตั้งถิ่นฐาน เช่น นิวยอร์ก วอชิงตัน ดี.ซี. บอสตัน และเมลเบิร์น
ความหลากหลาย

นมปังมีหลายรูปแบบ ดังนี้
นมปังปาเต (នំបុ័ងប៉ាតេ, นํบุังปาเต; แปลว่า ขนมปังปาเต) เป็นบาแก็ตผ่ากลางที่สอดไส้ด้วยปาเตต่าง ๆ แคร์รอตดอง หัวไชเท้า แตงกวา ผักชี และราดด้วยมายองเนส
นมปังบรอเฮต (នំបុ័ងប្រហិត, นํบุังบรหิตฺ; แปลว่า ขนมปังลูกชิ้น) เป็นบาแก็ตใส่ลูกชิ้น แคร์รอตดอง หัวไชเท้า และสมุนไพร (ผักชี สะระแหน่ และโหระพา) ราดด้วยมายองเนส เป็นอาหารที่นิยมมากในเมืองเสียมราฐ
นมปังซัจจรูก (នំបុ័ងសាច់ជ្រូក, นํบุังสาจฺจรูกฺ; แปลว่า ขนมปังเนื้อหมู) เป็นบาแก็ตใส่หมูสามชั้นตุ๋น แคร์รอตดอง มะละกอ และผักชี ราดด้วยมายองเนส
นมปังซัจโก (នំបុ័ងសាច់គោ, นํบุังสาจฺเคา; แปลว่า ขนมปังเนื้อวัว) เป็นบาแก็ตใส่เนื้อตะไคร้ย่าง แคร์รอตดอง มะละกอ แตงกวา และผักชี ราดด้วยมายองเนส
นมปังคอเตร็ย (នំបុ័ងខត្រី, นํบุังขตรี; แปลว่า ขนมปังสตูปลา) เป็นบาแก็ตสอดไส้ปลาเคี่ยวซอสมะเขือเทศ ใส่แคร์รอตดอง มะละกอ แตงกวา และผักชี ราดด้วยมายองเนส
ซุนโฮ (ซุน เหอ)

อ๋องแห่งลำหยง (ค.ศ. 224–253)
บทความนี้เกี่ยวกับบุตรชายของซุนกวน สำหรับจักรพรรดิแห่งง่อก๊กและเป็นบุตรชายของซุนโฮ (ซุน เหอ) ดูที่ ซุนโฮ (ซุน เฮ่า)
ซุนโฮ (ค.ศ. 224 – พฤศจิกายนหรือธันวาคม ค.ศ. 253) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน เหอ (จีน: 孫和; พินอิน: Sūn Hé) ชื่อรอง จื่อเซี่ยว (จีน: 子孝; พินอิน: Zǐxiào) เป็นเจ้าชายของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 ของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐวุยก๊ก ในปี ค.ศ. 242 ซุนโฮขึ้นเป็นรัชทายาทหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาคือซุนเต๋งซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตและรัชทายาทพระองค์แรกของซุนกวน ในช่วงทศวรรษ 240 เกิดการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างซุนโฮและซุน ป้าซึ่งเป็นพระอนุชา (พระโอรสพระองค์ที่ 4 ของซุนกวน) ในเรื่องการสืบราชบัลลังก์ถัดจากพระบิดา ความขัดแย้งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 250 เมื่อซุนกวนทรงบังคับซุน ป้าให้ทรงกระทำอัตวินิบาตกรรม ทรงปลดซุนโฮจากตำแหน่งรัชทายาท และตั้งให้ซุนเหลียงพระโอรสองค์สุดท้องของพระองค์ขึ้นเป็นรัชทายาทแทน ในปี ค.ศ. 252 ในรัชสมัยของซุนเหลียง ซุนจุ๋นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ลดสถานะซุนโฮลงเป็นสามัญชนและบังคับให้กระทำอัตวินิบาตกรรม ในปี ค.ศ. 264 ซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) บุตรชายคนหนึ่งของซุนโฮได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิลำดับที่ 4 ของง่อก๊ก หลังซุนโฮ (ซุน เฮ่า) ขึ้นครองราชย์ พระองค์พระราชทานสมัญญานามแด่พระบิดาว่า เหวินตี้ (จีน: 文帝; พินอิน: Wéndì)
ประวัติช่วงต้น

ซุนโฮเป็นบุตรชายคนที่ 3 ของซุนกวนขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผู้ขึ้นเป็นจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก ซุนโฮมีพี่ชาย 2 คนคือซุนเต๋งและซุน ลฺวี่ (孫慮) มารดาของซุนโฮคือฮองฮูหยิน (王夫人 หวางฟูเหริน) สนมคนหนึ่งของซุนกวน ฮองฮูหยินได้รับสมัญญานามหลังมรณกรรมว่า "จักรพรรดินีต้าอี้" (大懿皇后 ต้าอี้หฺวางโฮ่ว) ในปี ค.ศ 264 ในเวลานั้นฮองฮูหยินเป็นสนมคนโปรดของซุนกวน ซุนโฮจึงได้เป็นพระโอรสคนโปรดของซุนกวนด้วย ในปี ค.ศ. 237 เมื่อซุนโฮมีพระชนมายุ 13 พรรษา ซุนกวนตั้งให้ข้าราชการบางคนไปทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ส่วนพระองค์ของซุนโฮ และมีรับสั่งถึงงำเต๊กหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการให้เป็นราชครูส่วนพระองค์ของซุนโฮ ซุนโฮขณะทรงอยู่ในวัยรุ่นมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้ขยันเล่าเรียนและน่านับถือ ข้าราชการที่เข้าเฝ้าพระองค์ต่างยกย่องพระองค์
ในปี ค.ศ. 241 ซุนเต๋งพระโอรสองค์โตและรัชทายาทของซุนกวนสิ้นพระชนม์ด้วยอาการประชวร หนึ่งปีต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม ค.ศ. 242 ซุนกวนทรงแต่งตั้งให้ซุนโฮซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุ 18 พรรษา และเป็นพระโอรสองค์โตที่สุดที่ยังทรงพระชนม์อยู่ ให้ขึ้นเป็นรัชทายาทพระองค์ใหม่แทนที่ซุนเต๋ง ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ซุนกวนยังยังเลื่อนขั้นให้งำเต๊กเป็นราชครูประจำองค์รัชทายาท (太子太傅 ไท่จื่อไท่ฟู่) แต่งตั้งให้ซีหองเป็นราชครูรองประจำองค์รัชทายาท (太子少傅 ไท่จื๋อเฉ่าฟู่) และมีรับสั่งให้ไช่ อิง (蔡穎), จาง ฉุน (張純), เฟิง ฝู่ (封俌), เหยียน เหวย์ (嚴維) และคนอื่น ๆ ให้ทำหน้าที่เป็นข้าราชบริพารและเจ้าหน้าที่ส่วนพระองค์ขององค์รัชทายาท
ในฐานะรัชทายาท

ซุนโฮเป็นผู้เฉลียวฉลาด ซุนกวนจึงโปรดซุนโฮและมักให้ซุนโฮอยู่ข้างพระองค์ ซุนกวนยังทรงปฏิบัติต่อซุนโฮอย่างดีเป็นพิเศษ พระองค์พระราชทานฉลองพระองค์ เครื่องประดับ ของเล่น และของพระราชทานอื่น ๆ ให้กับซุนโฮ แต่ไม่ได้ทรงทำเช่นเดียวกันนี้กับพระโอรสองค์อื่น ๆ ข้าราชบริพารของซุนกวนยังยกย่องซุนโฮเป็นอย่างสูง เพราะพระองค์ไม่เพียงเฉลียวฉลาดและรอบรู้ด้านวรรณกรรม การทรงม้าและยิงเกาทัณฑ์ แต่ยังทรงให้ความเคารพและสุภาพอ่อนโน้มต่อราชครูและขุนนางผู้อาวุโสด้วย ซุนโฮสนพระทัยจะทำความรู้จักกับผู้คนด้วยพระทัยจริง ในปี ค.ศ. 247 ซุนกวนมีรับส่งให้จูเก่อ อี (諸葛壹) แสร้งแปรพักตร์ไปเข้าด้วยวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของง่อก๊ก และลวงให้จูกัดเอี๋ยนขุนพลวุยก๊กเข้าสู่กับดัก เมื่อซุนกวนทรงนำทัพง่อก๊กด้วยพระองค์เองเข้าโจมตีจูกัดเอี๋ยน ซุนโฮทรงรู้สึกเป็นห่วงพระบิดาอย่างมากถึงขั้นไม่อาจทรงพักผ่อนและเสวยพระกระยาหารอย่างสงบพระทัย พระองค์ทูลเตือนพระบิดาหลายครั้งให้ระมัดระวังและหวังให้พระบิดามีชัยในยุทธการ ซุนโฮโล่งพระทัยเมื่อเห็นว่าพระบิดาเสด็จกลับมาง่อก๊กอย่างปลอดภัย
ในรัชสมัยของซุนกวน ข้าราชการของง่อก๊กบางคนใช้ระบบราชการในทางมิชอบและแสวงประโยชน์จากช่องโหว่ของระบบราชการเพื่อจับผิดผู้อื่น ซุนโฮทรงเห็นว่าเรื่องนี้อาจกลายเป็นปัญหาร้ายแรงได้หากเหล่าข้าราชการยังใช้ระบบราชการในทางมิชอบเพื่อประโยชน์ส่วนตน (เช่นเพื่อแก้แค้นข้าราชการคนอื่น ๆ ด้วยเหตุเล็ก ๆ น้อย ๆ) พระองค์จึงทรงเขียนฎีกาถึงราชสำนักเพื่อเสนอให้ดำเนินการกีดกันและขจัดการกระทำที่เป็นภัยเช่นนี้ ครั้งหนึ่งมีข้าราชการ 2 คนชื่อหลิว เป่า (劉寶) และติง เยี่ยน (丁晏) ต่างกล่าวโทษกันและกัน ซุนโฮทรงตรัสกับติง เยี่ยนว่า "เป็นเรื่องยากยิ่งที่จะแสวงหาผู้มีความสามารถทั้งในฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหาร หากทุกคนเริ่มโจมตีกันเองด้วยเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วเราจะคาดหวังความเจริญรุ่งเรืองได้อย่างไร" จากนั้นจึงทรงเข้ามาช่วยไกล่เกลี่ยความขัดแย้งและช่วยแก้ไขกรณีพิพาทได้สำเร็จ
ซุนโฮทรงได้ยินว่าไช่ อิ่ง (蔡穎) ซึ่งเป็นสมาชิกคนหนึ่งในคณะเจ้าหน้าที่ส่วนพระองค์ชื่นชอบการเล่นหมากล้อม (圍棋 เหวย์ฉี) และผู้ใต้บังคับบัญชาของไช่ อิ่งหลายคนก็มักเล่นหมากล้อมและใช้เวลามากในการเล่น ซุนโฮทรงเห็นว่าหมากล้อมเป็นกิจกรรมที่ไม่ก่อประโยชน์คือเป็นเพียงงานอดิเรกหรือกิจกรรมฆ่าเวลา พระองค์จึงทรงกังวลว่าไช่ อิ่งและคนอื่น ๆ จะชะล่าใจและละเลยหน้าที่ของตนจากการเล่นหมากล้อมมากเกินไป พระองค์จึงมีความคิดจะที่ตักเตือนและแนะนำผู้ใต้บังคับบัญชา พระองค์ทรงเรียกประชุมและให้ข้าราชการเหล่านั้นอภิปรายกันในเรื่องข้อดีและข้อเสียของการเล่นหมากล้อม ข้าราชการคนหนึ่งชื่อเหวย์ เย่า (韋曜) กลับไปบ้านและเขียนความเรียงเกี่ยวกับประเด็นนี้และนำเสนอต่อซุนโฮ ซุนโฮจึงทรงให้คัดลอกความเรียงนี้และแจกจ่ายให้กับคณะเจ้าหน้าที่ส่วนพระองค์
ประวัติหลังถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาท

เมื่อซุนกวนทรงพระประชวรหนักอย่างหนักระหว่างปี ค.ศ. 250 ถึง ค.ศ. 252 พระองค์ทรงโทมนัสที่ตัดสินพระทัยปลดซุนโฮออกและมีพระดำริจะให้ซุนโฮกลับมาเป็นรัชทายาท แต่กิมก๋งจู๋, ซุนจุ๋น, ซุน หง (孫弘) และคนอื่น ๆ ทูลคัดค้านเรื่องนี้อย่างหนักแน่น ซุนกวนจึงทรงล้มเลิกพระดำรินี้
ปลายเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ ค.ศ. 252 ซุนกวนทรงแต่งตั้งให้ซุนโฮเป็นอ๋องแห่งลำหยง (南陽王 หนานหยางหวาง) โดยตั้งให้เมืองเตียงสา (長沙郡 ฉางชาจฺวิ้น; อยู่บริเวณนครฉางชา มณฑลหูหนานในปัจจุบัน) เป็นราชรัฐของซุนโฮ ระหว่างที่ซุนโฮเสด็จจากอำเภอกู้จางไปยังเมืองเตียงสา พระองค์ทอดพระเนตรเห็นรังนกกางเขนบนผนัง บางคนตีความว่าเป็นลางร้ายที่จะเกิดขึ้นกับซุนโฮ ส่วนคนอื่น ๆ เห็นว่านิมิตมงคลเพราะซุนโฮได้รับการฟื้นฟูสถานะหลังถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาท
หลังการสวรรคตของซุนกวนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 252 ซุนเหลียงพระโอรสองค์เล็กขึ้นสืบราชบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิองค์ใหม่ โดยจูกัดเก๊กดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพราะจักรพรรดิยังทรงพระเยาว์ในเวลานั้น จูกัดเก๊กเป็นเป็นลุงหรือน้าของจางเฟย์ชายาของซุนโฮ จางชื่อส่งผู้นำสารชื่อเฉิน เชียน (陳遷) มายังนครหลวงเกี๋ยนเงียบ (建業 เจี้ยนเย่; ปัจจุบันคือนครหนานจิง มณฑลเจียงซู) เพื่อพบจูกัดเก๊ก ก่อนที่เฉิน เชียนจะกลับไป จูกัดเก๊กบอกกับเฉิน เชียนว่า "โปรดทูลพระนางด้วยว่าในอีกไม่นานข้าจะทำให้พระนางยิ่งใหญ่กว่าผู้อื่น" มีข่าวลือว่าจูกัดเก๊กต้องการจะปลดซุนเหลียงและตั้งซุนโฮขึ้นครองราชย์ พฤติกรรมของจูกัดเก๊กเป็นที่น่ากังขามากขึ้นเมื่อจูกัดเก๊กเสนอความคิดที่จะย้ายนครหลวงจากเกี๋ยนเงียบไปยังบู๊เฉียง (武昌 อู่ชาง; ปัจจุบันคือนครเอ้อโจว มณฑลหูเป่ย์)
ในเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคม ค.ศ. 253 หลังจากจูกัดเก๊กถูกโค่นล้มและถูกลอบสังหารในการก่อรัฐประหาร ซุนจุ๋นขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์คนใหม่ของซุนเหลียง ซุนจุ๋นลดสถานะของซุนโฮลงเป็นสามัญชนและย้ายให้ไปอาศัยในเมืองซินตู (新都郡 ซินตูจฺวิ้น; อยู่บริเวณอำเภออี มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) จากนั้นจึงสั่งผู้แทนพระองค์ไปบังคับให้ซุนโฮกระทำอัตวินิบาตกรรม ขณะเมื่อซุนโฮบอกลาจางเฟย์ภรรยาก่อนจะปลิดชีวิตตนเอง จางเฟย์พูดว่า "หม่อมฉันติดตามพระองค์ไม่ว่าจะยากลำบากเพียงใด หม่อมฉันจะไม่ใช้ชีวิตตามลำพัง" แล้วจึงกระทำอัตวินิบาตกรรมตามซุนโฮไป เหอจี (何姬) อนุภรรยาของซุนโฮกล่าวว่า "หากเราตายกันหมด แล้วใครจะดูแลลูก ๆ เล่า" จึงไม่ได้ปลิดชีวิตตนเองและใช้ชีวิตต่อไปเพื่อเลี้ยงดูซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า; บุตรชายของซุนโฮกับเหอจี) และน้องชาย 3 คน