stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ซาเรฟนาโซฟียา อะเลคเซยีฟนาแห่งรัสเซีย

ซาเรฟนาโซฟียา อะเลคซายีฟนาแห่งรัสเซีย (Tsarevna Sophia Alekseyevna; รัสเซีย: Со́фья Алексе́евна, สัทอักษรสากล: [ˈsofʲɪjə ɐlʲɪˈksʲejɪvnə]; 27 กันยายน [ปฏิทินเก่า 17 กันยายน] ค.ศ. 1657 - 14 กรกฎาคม [ปฏิทินเก่า 3 กรกฎาคม] ค.ศ. 1704) เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งรัสเซีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1682 ถึง ค.ศ. 1689 พระองค์ทรงสร้างพันธมิตรกับข้าราชบริพารและนักการเมืองที่มีความสามารถโดดเด่นอย่าง เจ้าชายวาซิลี วาซิลีเยวิช โกลิตซิน เพื่อช่วยในการสถาปนาตัวพระองค์เองขึ้นว่าราชการแทนพระอนุชาร่วมบิดามารดา คือ พระเจ้าซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย กับพระอนุชาต่างมารดา คือ พระเจ้าซาร์ปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย การสำเร็จราชการของพระองค์ดำเนินอย่างมั่นคงและรุนแรง พระองค์ไม่ลังเลที่จะใช้กลอุบายทางการเมืองที่รุนแรงเพื่อส่งเสริมพระราชอำนาจของพระองค์เอง แนวทางของพระองค์ถูกเรียกว่า "บอกาตีร์-ซาเรฟนา" [bogatyr-tsarevna] (ซึ่งเป็นสิ่งที่นักประวัติศาสตร์ เซอร์เก โซลอฟโยฟ กล่าวถึงพระองค์) ได้กลายเป็นสิ่งที่มีความพิเศษและแปลกประหลาดอย่างมาก ด้วยเป็นสตรีชนชั้นสูงจากมอสโก ซึ่งมักจะถูกจำกัดด้วยกฎของชนชั้นสูงที่เรียกว่า เทอเรม (terem) โดยจะต้องคลุมหน้าและปกปิดตนเองออกจากสาธารณะ รวมถึงต้องอยู่ห่างจากการมีส่วนร่วมทางการเมือง
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ

ซาเรฟนาโซฟียาเป็นพระราชธิดาองค์ที่สามที่ทรงรอดพระชนม์มาได้ในพระเจ้าซาร์อเล็กซีที่ 1 แห่งรัสเซีย กับพระมเหสีพระองค์แรก คือ ซารีนามาเรีย มิโลสลาฟสกายา พระนางทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวที่ได้ศึกษากับซีโมนแห่งโปล็อทส์ ผู้ซึ่งเป็นพระอาจารย์ให้กับองค์รัชทายาทด้วย คือ ซาเรวิชอเล็กซี อะเลคเซเยวิชและซาเรวิชฟีโอดอร์ อะเลคเซเยวิช หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 พระอนุชา ในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1682 ซาเรฟนาโซฟียาทรงเข้าแทรกซึมการเมืองของรัสเซียอย่างไม่มีใครคาดคิด โดยทรงพยายามกีดกันไม่ให้พระอนุชาต่างมารดาวัย 9 พรรษา คือ ซาเรวิชปีเตอร์ อะเลคเซเยวิช ขึ้นสืบบัลลงก์ต่อจากพระอนุชาร่วมบิดามารดาของพระนางคือ ซาเรวิชอีวาน อะเลคเซเยวิช
พระชนม์ชีพส่วนพระองค์

ความสัมพันธ์ของพระนางกับเจ้าชายโกลิตซินนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นความสัมพันธ์แบบความรัก โกลิตซินมีภรรยาและมีครอบครัวใหญ่ ซึ่งในช่วงนั้นขุนนางโบยาร์ยังคงปฏิบัติตามประเพณีระบบโดโมสตรอย ซึ่งเป็นกฎหมายเกี่ยวกับการสมรสที่กำหนดมาตั้งแต่รัชสมัยซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย บันทึกในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ระบุว่าซาเรฟนาโซฟียาทรงคบหากับโกลิตซิน บ้างก็ว่าได้มาจากการติดต่อทางจดหมายระหว่างกันของซาเรฟนาโซฟียากับโกลิตซินในปี.ศ. 1689 แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ไม่ได้เริ่มต้นในรัชสมัยของพระเจ้าซาร์เฟโอดอร์ พระเจ้าซาร์เฟโอดอร์ทรงไว้วางพระทัยในโกลิตซินอย่างมาก และไม่มีหลักฐานว่าซาเรฟนาโซฟียากับวาซิลี โกลิตซีกระทำเรื่องที่ผิดขนบธรรมเนียมประเพณีที่จะต้องให้ทั้งสองแยกจากกัน จนกระทั่งความสัมพันธ์เริ่มเมื่อหลังจากพระเจ้าซาร์เฟโอดอร์สวรรคต ดังนั้นจึงไม่มีข้อสงสัยใดถึงความสัมพันธ์จนกระทั่งมีแต่จดหมายในปีค.ศ. 1689 แม้กระทั่งช่วงที่โกลิตซินก้าวขึ้นสู่อำนาจก็ไม่มีหลักฐานใดๆเพิ่มเติมอีก
การสำเร็จราชการแทนพระองค์

เมื่อกลุ่มผู้เชื่อเก่าเข้าร่วมกับพวกกบฏในช่วงฤดูใบไม้ผลิปีค.ศ. 1682 เพื่อเรียกร้องให้ยกเลิกการปฏิรูปของนิคอน ซาเรฟนาโซฟียาทรงสูญเสียการควบคุมกลุ่มสเตลท์ซี ซึ่งนำโดยเจ้าชายอีวาน อันเดรเยวิช โควานสกี อันเป็นพันธมิตรหนึ่งเดียวของพระนาง หลังจากให้การช่วยเหลือซาเรฟนาโซฟฟียาในเดือนพฤษภาคม โควานสกีได้ใช้อิทธิพลของเขาต่อกองทัพ บีบบังคับให้พระนางออกไปจากเครมลินแห่งมอสโกและต้องทรงลี้ภัยไปยังโบสถ์ทรอตซี-เซอกีเยฟวา ลาฟรา กบฏสเตลท์ซีก่อการจลาจลอย่างบ้าคลั่ง หวังจะปลดซาเรฟนาโซฟียาออกจากตำแหน่งและให้โควานสกีขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทน เพื่อให้พวกเขาได้รับการสัมปทานจากรัฐมากขึ้น ซาเรฟนาโซฟียาทรงรวบรวมทหารตระกูลชนชั้นสูงและทำการปราบปรามพวกกบฏโควานชินาด้วยความช่วยเหลือของฟยอดอร์ ชาโควีตี ผู้ได้เข้ามาแทนที่โควานสกีในการควบคุมกองทหารมอสโก ซาเรฟนาโซฟียาทำให้พวกฝ่ายต่อต้านต้องเงียบลงจนกว่าซาร์ปีเตอร์จะบรรลุนิติภาวะ โดยทรงสั่งประหารโควานสกีและหัวหน้ากบฏคนอื่นๆ
ในช่วงครองอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการเป็นระยะเวลา 7 ปี ซาเรฟนาโซฟียาทรงทำข้อเรียกร้องบางอย่างกับพวกโพซาด ซึ่งเป็นพวกนิคมที่ก่อตั้งรอบๆกำแพงเมือง พระนางทรงผ่อนปรนนโยบายที่ทำการกักขังเหล่าชาวนาที่หลบหนี สิ่งนี้สร้างความไม่พอใจในหมู่ขุนนางมาก พระนางยังทรงสนับสนุนกองทัพต่อไป ในด้านสถาปัตยกรรม พระนางทรงประทับใจในสถาปัตยกรรมแบบบารอก ซาเรฟนาโซฟียาจึงสนับสนึนการตั้งเขตของชาวต่างชาติ และทรงก่อตั้งวิทยาลัยสลาฟกรีกละติน อันเป็นสถาบันการเรียนรู้ระดับสูงแห่งแรกของรัสเซีย สิ่งสำคัญที่สุดในนโยบายต่างประเทศของพระนางนั้นดำเนินการโดยโกลิตซิน คือ การทำสนธิสัญญาสันติภาพถาวร ปีค.ศ. 1686กับโปแลนด์ สนธิสัญญาเนอร์ชินส์ในปีค.ศ. 1689 กับราชวงศ์ชิง และทำสงครามยุทธการไครเมียปี 1687 แล 1689 ต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน แม้ว่าหัวหอกจะเป็นเจ้าชายโกลิตซิน แต่การครองอำนาจของซาเรฟนาโซฟียาสามารถทำให้สนธิสัญญาฉบับแรกๆเป็นผลสำเร็จและมีความเติบโตและความก้าวหน้าภายในประเทศ แม้ว่าจะทรงประสบความสำเร็จ อิทธิพลของซาเรฟนาโซฟียาได้ส่งผลต่อพระเจ้าซาร์ปีเตอร์วัยเยาว์ อันเป็นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์การครองอำนาจของพระนาง นับตั้งแต่การลุกฮือที่มอสโก ค.ศ. 1682 มีส่วนทำให้พระเจ้าซาร์ปีเตอร์ไม่ทรงไว้วางพระทัยพวกขุนนางและจะส่งผลต่อรัชกาลของพระองค์ในคราวต่อมา
สิ้นสุดอำนาจ

ซาเรฟนาโซฟียา อะเลคเซยีฟนาทรงหลงอยู่ในอำนาจของตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และพระเจ้าซาร์ที่แท้จริงก็ทรงเจริญพระชันษาขึ้นรวมถึงทรงมีจุดยืนของพระองค์ในหลายปีผ่านมา พระเจ้าซาร์ปีเตอร์ทรงมีพระชนมายุ 16 พรรษา ทรงเรียกร้องให้โกลิตซินรายงานกิจการบ้านเมืองต่างๆให้พระองค์ได้ฟังทุกเรื่อง และตระกูลนาริชกินก็วางแผนมาอย่างเป็นระยะเวลานานเพื่อก้าวขึ้นสู่อำนาจ ในปีค.ศ. 1688 พระเจ้าซาร์ปีเตอร์ทรงเริ่มสนับสนุนกลุ่มตระกูลของพระองค์ ในขณะที่ซาเรฟนาโซฟียาไม่ทรงมีอำนาจที่จะหยุดยั้งได้ในทันที ทรงทำได้แค่ดำเนินการแบบค่อยเป็นค่อยไป ในช่วงนี้ผู้สำเร็จราชการโซฟียาไม่ทรงสนพระทัยพระเจ้าซาร์วัยหนุ่ม ทรงปล่อยให้พระเจ้าซาร์ทำการฝึกฝนกองทหารพรีโอบราเซนสกีและเซเมนอฟสกี ณ พรีโอบราเซนสโก แม้นักประวัติศาสตร์บางคนอ้างว่า ซาเรฟนาโซฟียาทรงพยายามอย่างรอบคอบในการต่อต้านพระเจ้าซาร์ปีเตอร์ และพยายามลบอำนาจของพระเจ้าซาร์ออกจากการเมือง แต่ถึงกระนั้นบทบาทของพระนางในช่วงนี้ยังไม่ชัดเจน ซาเรฟนาโซฟียาและพรรคพวกของพระนางวางแผนที่จะทำให้ซาเรฟนาโซฟียาได้ราชาภิเษกเป็นซารีนา และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1687 ทรงพยายามชักชวนให้พวกสเตลท์ซียื่นคำร้องแทนพระนาง ซึ่งเป็นคำร้องขอให้พระนางขึ้นครองราชย์ แต่เมื่อไม่ได้รับการสนับสนุน ซาเรฟนาโวฟียาและพรรคพวกของพระนางก็รู้แล้วว่าอำนาจของพระนางกำลังลดน้อยลงในปี 1688 การก่อสงครามไคเมียทำให้เกิดการก่อจลาจลและความไม่สงบในมอสโก สถานการณ์กับแย่ลงมากขึ้นเมื่อพระเจ้าซาร์ปีเตอร์ทรงอภิเษกสมรสกับเยฟโดกียา โลพูคีนา ซึ่งถือว่าพระองค์พร้อมแล้วที่จะปกครองด้วยพระองค์เอง และพระเจ้าซาร์อีวานที่ 5 กลับมีพระราชธิดา ทำให้พระนางทรงหมดโอกาสในการเรียกราชบัลลังก์ให้แก่กลุ่มตระกูลของพระนาง ความตึงเครียดระหว่างสองฝ่ายการเมืองเริ่มทวีมากขึ้น จนกระทั่งพระเจ้าซาร์ปีเตอร์มีพระชนมายุ 17 พรรษา เมื่อพระญาติวงศ์นาริชกินเรียกร้องให้ซาเรฟนาโซฟียาลงจากอำนาจ ชาโควีตีเสนอให้ซาเรฟนาโซฟียารีบตั้งตนขึ้นเป็นซารีนาและพยายามให้พวกสเตลท์ซีก่อการจลาจลใหม่อีกครั้ง แต่พวกสเตลท์ซีส่วนใหญ่ถูกให้ออกไปจากศูนย์กลางมอสโก โดยไปอยู่ที่ชานเมืองคือย่านเขตพรีโอบราเซนสโก และจากนั้นไปอยู่ที่โบสถ์ทรอตซี-เซอกีเยฟวา ลาฟรา ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระเจ้าซาร์หนุ่มประทับอยู่ ซาเรฟนาโซฟียาทรงทราบถึงอำนาจที่หลุดออกไปจากพระหัตถ์ พระนางจึงส่งขุนนางโบยาร์และพระอัครบิดรไปเข้าเฝ้าพระเจ้าซาร์ปีเตอร์เพื่อเชิญพระองค์มาพบปะพระนางผู้เป็นพระเชษฐภคินีที่เครมลิน พระเจ้าซาร์ทรงปฏิเสธโดยไม่ไว้พระพักตร์พระเชษฐภคินี พระองค์ยังทรงเรียกร้องให้ประหารชีวิตซาโควีตีและให้เนรเทศโกลิตซิน
หลังจากนั้นซาเรฟนาโซฟียาทรงยอมจำนนต่อพวกขุนนางโบยาร์อาวุโส พระนางจึงถูกจับกุมและเนรเทศไปยังโนโวเดอวีชีคอนแวนต์โดยไม่ต้องสวมผ้าคลุมพระพักตร์อย่างเป็นทางการ ซาเรฟนาโซฟียาอาจจะทรงพยายามครั้งสุดท้ายในการรักษาอำนาจแต่วิธีของพระนางก็ไม่ชัดเจน พระนางทรงถูกจองจำเป็นเวลา 10 ปีก่อนที่โอกาสจะมาอีกครั้งเมื่อเกิดการลุกฮือของสเตลท์ซีในปี 1698 โดยพยายามที่จะฟื้นพระอำนาจของซาเรฟนาในเครมลินในช่วงที่พระเจ้าซาร์ปีเตอร์ไม่ประทับอยู่ในประเทศ การจลาจลครั้งนี้ถูกปราบปรามอย่างโหดเหี้ยม ในไม่ช้าศพของพวกกบฏถูกแขวนห้อยตรงหน้าต่างของซาเรฟนาโซฟียา ซาเรฟนาโซฟียาทรงถูกย้ายไปซ่อนตัวในสถานที่ที่เข้มงวดมากขึ้น แม้แต่เหล่าแม่ชีก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเฝ้าพระนางยกเว้นวันอีสเตอร์ พระนางสิ้นพระชนม์ในโนโวเดอวีชีคอนแวนต์ในอีก 6 ปีต่อมา
โซฟียา อะเลคเซยีฟนาในสื่อ

พระนางทรงปรากฎในนิยายของกิมย้งนักประพันธ์ชาวจีน ในเรื่อง อุ้ยเสี่ยวป้อ ซึ่งเป็นกรณีที่อุ้ยเสี่ยวป้อ พระเอกในวัยหนุ่มเดินทางไปยังรัสเซียและเขาช่วยซาเรฟนาโซฟียาในการก่อรัฐประหารยึดอำนาจจากพระเจ้าซาร์ปีเตอร์ อันนำมาซึ่งการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพกับราชวงศ์ชิงในสนธิสัญญาเนอร์ชินส์
วาเนสซา เรดเกรฟแสดงเป็นโซฟียา อะเลคเซยีฟนาในมินิซีรีส์ปีค.ศ. 1986 เรื่อง ปีเตอร์มหาราช (มินิซีรีส์) การแสดงของเรดเกรฟทำใฟ้ได้รับการเข้าชิงรางวัลเอ็มมี อวอร์ดส สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในเรื่องนี้
ภาพวาดเหตุการณ์การลุกฮือในปี ค.ศ. 1682 พวกสเตลท์ซีได้ลากตัวพระเชษฐาของซารีนานาตาลยา นาริชกินาไปสังหาร พระเจ้าซาร์ปีเตอร์ที่ 1 ผู้ทรงพระเยาว์พยายามปลอบพระมารดา ขณะที่ซาเรฟนาโซฟียาประทับยืนเบื้องหลังพระมารดาเลี้ยง และทอดพระเนตรอย่างพอพระทัย
ภาพวาดเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ การปกครองในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของซาเรฟนาโซฟียา อะเลคเซยีฟนา ในรัชกาลของพระเจ้าซาร์อีวานที่ 5 และพระเจ้าซาร์ปีเตอร์ที่ 1 วาดราวปี 1898
ภาพเขียนของอิลยา รีปิน ในปีค.ศ. 1879 เป็นภาพของซาเรฟนาโซฟียาในช่วงสิ้นสุดอำนาจ ประทับในห้องขังที่โนโวเดอวีชีคอนแวนต์ ตรงหน้าต่างมีศพพวกสเตลท์ซีแขวนห้อยอยู่ เป็นชะตากรรมสำหรับผู้ที่จะฟื้นฟูอำนาจของซาเรฟนา
ปราสาทวัดปรางค์ทอง

ปราสาทวัดปรางค์ทอง จังหวัดนครราชสีมา เป็นปราสาทอิฐขนาดเล็กองค์เดียว แม้ว่าจะถูกปฏิสังขรณ์จนเปลี่ยนรูปทรงไปมากแล้ว กระนั้นยังมีความน่าสนใจอยู่ ได้แก่ ทับหลังทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือทางเข้าสู่ครรภหะ ซึ่งเป็นทับหลังศิลปะบันทายสรี อายุราวครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 16 ดังนั้นตัวปราสาทแห่งนี้จึงน่าจะสร้างขึ้นในระยะเวลานี้ด้วย
ซ่ง อี้เหริน

ซ่ง อี้เหริน (จีน: 宋伊人; พินอิน: Song Yīrén; เกิด 7 พฤษภาคม 1993) เป็นที่รู้จักในชื่อ ไอรีน ซ่ง เป็นนักแสดงหญิงชาวจีนและแคนาดา เธอเป็นที่รู้จักจากบท ซังซัง ในซีรีส์แฟนตาซีประวัติศาสตร์เรื่อง สยบฟ้าพิชิตปฐพี (2018)
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา

ซ่งอพยพไปแคนาดาพร้อมกับพ่อแม่ของเธอเมื่ออายุแปดขวบ เธอเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมและมหาวิทยาลัยที่นั่นซึ่งเธอเรียนเอกการออกแบบแฟชั่น แต่ต่อมาก็ดร็อปการเรียนเอาไว้
ในปี ค.ศ. 2012, ซ่งกลับมาที่ประเทศจีนและเข้าเรียนที่ สถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง เธอปรากฏตัวครั้งแรกในรายการวาไรตี้ Day Day Up
อาชีพ

ในปี ค.ศ. 2015 ซ่งเปิดตัวการแสดงของเธอในภาพยนตร์โรแมนติกประวัติศาสตร์ Time to Love ซึ่งสร้างจากนวนิยายเรื่อง Bu Bu Jing Xin โดย Tong Hua จากนั้นเธอก็แสดงในภาพยนตร์วัยรุ่นเรื่อง At Cafe 6 และภาพยนตร์กำลังภายใน เรื่อง ดาบปราบเทวดา ในปี ค.ศ. 2016
ในปี ค.ศ. 2018 ซ่งโด่งดังจากบทบาทซังซังในละครย้อนยุคแนวแฟนตาซีเรื่อง สยบฟ้าพิชิตปฐพี
ในปี ค.ศ. 2019 เธอได้แสดงในซีรีส์วัยรุ่นแนวกีฬาเรื่อง The Prince of Tennis และซีรีส์โรแมนติกแฟนตาซีเรื่อง Flavor it's Yours
ในปี ค.ศ. 2020 ซ่ง ได้แสดงในละครโรแมนติกเรื่อง "The Best of You in My Mind" และ "Professional Single"
ผลงาน > ภาพยนตร์

| Year | English title | Chinese title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Time to Love | 新步步惊心 | Yu Tan |  |
| 2016 | At Cafe 6 | 六弄咖啡馆 | Song Yiren |  |
| 2016 | ดาบปราบเทวดา | 三少爺的劍 | young Murong Qiudi |  |
| 2017 | Special Encounter  | 美容针 | Qi Ying |  |
| 2019 | The Last Room | 最后一间房 | Ruo Yi |  |
| 2021 | The Headliner | 头条都是他 |  |  |
ผลงาน > ซีรีส์

| Year | English title | Chinese title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Nuwa Growth Diary | 女娲成长日记 | Nuwa |  |
| 2018 | สยบฟ้าพิชิตปฐพี | 将夜 | Sang Sang |  |
| 2018 | Time Teaches Me To Love   | 时光教会我爱你 | Lin Lu |  |
| 2019 | The Prince of Tennis  | 网球少年 | Qi Ying |  |
| 2019 | Flavor It's Yours | 看见味道的你 | He Buzui |  |
| 2020 | สยบฟ้าพิชิตปฐพี 2 | 将夜2 | Sang Sang |  |
| 2020 | The Best of You in My Mind  | 全世界最好的你 | Lin Xichi |  |
| 2020 | Professional Single | 我凭本事单身 | Yuan Qian |  |
| TBA | Bound at First Sight | 最美不过初相见 | Lu Jiajia |  |
บาล คงคาธร ติลก

| โลกมานยะ บาล คงคาธร ติลก |
| --- | --- |
บาล คงคาธร ติลก
เกิด: 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1856(1856-07-23) อำเภอรัตนคีรี, รัฐบอมเบย์, บริติชอินเดีย (ปัจจุบันอยู่ในรัฐมหาราษฏระ, ประเทศอินเดีย)
เสียชีวิต: 1 สิงหาคม ค.ศ. 1920(1920-08-01) (64 ปี) บอมเบย์, รัฐบอมเบย์, บริติชราช (ปัจจุบันคือมุมไบ, รัฐมหาราษฏระ, ประเทศอินเดีย)
สัญชาติ: อินเดีย
อาชีพ: นักเขียน, นักการเมือง, นักต่อสู้เพื่อเอกราช
พรรคการเมือง: พรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย
ขบวนการ: ขบวนการเอกราชอินเดีข
คู่สมรส: สัตยภัมบาอี ติลก (Satyabhamabai Tilak)
บุตร: 3
บาล คงคาธร ติลก (Bal Gangadhar Tilak) หรือนิยมเรียกว่า โลกมานยะ ติลก (Lokmanya Tilak; pronunciationไฟล์:Ma-LokmanyaTilak.ogg) (23 กรกฎาคม 1856 – 1 สิงหาคม 1920) ชื่อเมื่อเกิด เกศว คงคาธร ติลก (Keshav Gangadhar Tilak) เป็นนักชาตินิยมอินเดีย, ครู และนักกิจกรรมเพื่อเอกราชอินเดีย เขาเป็นหนึ่งกลุ่มคนสามคน ลาล บาล ปาล ติลกเป็นผู้นำคนแรกของขบวนการเรียกร้องเอกราชอินเดีย เจ้าอาณานิคมอังกฤษเรียกเขาว่าเป็น "บิดาของความไม่สงบในอินเดีย" (father of Indian unrest) เขาได้รับตำแหน่งนำหน้าว่า "โลกมานยะ" อันแปลว่า "ผู้ที่ซึ่งผู้คนยอมรับ (ให้เป็นผู้นำ)" มหาตมะ คานธี เรียกขานเขาว่าเป็น "ผู้สร้างอินเดียยุคใหม่"
ติลกเป็นผู้สนับสนุนคนแรก ๆ และคนสำคัญของขบวนการสวราช ("ปกครองตนเอง") และเป็นผู้มีแนวคิดสุดโต่งในแนวคิดการเกิดความรู้สึกร่วมในความเป็นอินเดีย (Indian consciousness) เขาเป็นที่รู้จักมากจากคำกล่าวในภาษามราฐีว่า "สวราชเป็นสิทธิ์ของเราที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด และเราต้องมีมัน!"
หนังสือ

ติลกได้เขียนหนังสือ "ดิอาร์กติกโฮมอินเดอะเวดาส" (บ้านอาร์กติคในพระเวท) ในปี 1903 ที่ซึ่งเขาอ้างว่าพระเวทนั้นต้องแต่งขึ้นในแถบอาร์กติก ก่อนที่ชาวอารยันจะนำพามันลงมาที่แถบอินเดียในปัจจุบันก่อนเกิดยุคน้ำแข็งสุดท้าย นอกจากนี้เขายังเขียนหนังสือ "ดิออไรออน" (กลุ่มดาวนายพราน) ที่ซึ่งเขาพยายามคำนวณช่วงเวลาในพระเวทโดยใช้ตำแหน่งต่าง ๆ ของนักษัตร ที่มีระบุไว้ในพระเวท นอกจากนี้เขาได้เขียนหนังสือ "ศรีมัธ ภควัทคีตา รหัสยะ" ขณะจำคุกในมันฑะเลย์ เกี่ยวกับการวิเคราะห์ 'กรรมโยคะ' ในภควัทคีตา
แหล่งข้อมูลอื่น

"Tilak, Bal Gangadhar" . Encyclopædia Britannica (12th ed.). 1922.
กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ บาล คงคาธร ติลก ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิตาลี 2  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย 2  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  IdRef
นูกูโอโร

นูกูโอโร
ตำแหน่งของนูกูโอโรในมหาสมุทรแปซิฟิก
นูกูโอโร (โปนเปย์: Nukuoro) เป็นอะทอลล์ในสหพันธรัฐไมโครนีเซีย และเป็นหนึ่งในเทศบาลของรัฐโปนเปย์ โดยตั้งอยู่ใต้ที่สุดเป็นอันดับสองรองจากกาปีงามารางี ซึ่งทั้งสองอะทอลล์ต่างเป็นพื้นที่ส่วนนอกของพอลินีเซีย ข้อมูลเมื่อ 2007 นูกูโอโรมีประชากรทั้งสิ้น 372 คน แม้ว่าประชากรหลายร้อยคนจะอาศัยอยู่บนเกาะโปนเปย์ ประมง, สัตวบาล และเกษตรกรรม (เผือกและมะพร้าวตากแห้ง) เป็นอาชีพหลักของประชาชนบนเกาะ โครงการล่าสุดอย่างการทำฟาร์มมุกสีดำจากหอยนางรมกลายเป็นกิจการที่ประสบความสำเร็จและสร้างรายได้ให้กับประชากรบนอะทอลล์
นูกูโอโรอยู่ห่างไกล ไม่มีสนามบิน และเรือโดยสารเดินทางอย่างไม่เป็นประจำหนึ่งครั้งในทุก ๆ หลายเดือน เกาะแห่งนี้ไม่มีการท่องเที่ยว เว้นแต่การเยี่ยมชมจากเรือยอร์ชที่ผ่านเข้ามา บนเกาะแห่งนี้มีอาคารเรียนจำนวน 4 ห้อง แต่เด็ก ๆ ที่มีอายุมากกว่า 14 ปี ต้องเดินทางไปศึกษาไฮสกูลที่โปนเปย์
นกอินทรีสีน้ำตาล

| นกอินทรีสีน้ำตาล |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์

นกอินทรีสีน้ำตาล(แม่แบบ:Lang-en-Tawny eagle ชื่อวิทยาศาสตร์:Aquila rapax)เป็นนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ตัวผู้กับตัวเมียมีลักษณะใกล้เคียงกันมาก ลักษณะสีขนของพวกมันแบ่งเป็น 2 แบบคือ แบบสีเข้มจะมีสีน้ำตาลและแบบสีอ่อนจะมีสีขาวน้ำตาล ขนาด 62-78 ซม. เป็นนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ อาหารหลักของมันคือ หนู นกที่มีขนาดเล็กกว่า ปลา และอาหารอย่างอื่นอีกมากมาย
การล่าเหยื่อ
นกอินทรีชนิดนี้เป็นนกนักล่าตัวยงอีกชนิด ดังนั้นร่างกายของมันย่อมเป็นอาวุธสำคัญอย่างแน่นอน
1.ตา
ดวงตาของมัน มีความสามารถในการมองเห็นที่มีความละเอียดสูง สามารถมองเห็นเหยื่อที่อยู่ไกลออกไปได้
2.ปีก
เมื่อมันมองเห็นเหยื่อ มันก็จะบินเข้าไปหาเหยื่ออย่างรวดเร็ว ซึ่งการบินปกติจะมีความเร็วประมาณ 45-50 กม./ชม.เป็นอย่างต่ำ เมื่อเร่งความเร็วสูงสุดประมาณ 145-180 กม./ชม. แต่เมื่อนกอินทรีสีน้ำตาลจู่โจมเหยื่อด้วยการพุ่งจู่โจมจะมีความเร็วสูงถึง 230-320 กม./ชม.
3.กรงเล็บ
เมื่อนกอินทรีเข้าใกล้เหยื่อ มันจะใช้กรงเล็บจับและฉีกเนื้อของเหยื่อ และใช้เล็บจิกคอเหยื่อจนตาย
4.จงอย
จงอยปากของนกอินทรีสีน้ำตาลแข็งแรงมาก มันจะใช้จงอยจิกและฉีกเนื้อของเหยื่อกินเป็นอาหาร
นูต (เทพี)

เทพีนัต เป็นน้องสาวของเทพเกบ บางตำราเล่าว่าเป็นชายาของเทพเร มีโอรสธิดา 4 องค์คือ เทพโอไซริส เทพเซต เทพีไอซิส และเทพีเนฟธิส เป็นเทพีแห่งท้องฟ้า ลักษณะเป็นหญิงที่ทูนหม้อน้ำไว้บนศีรษะหรือหญิงเปลือยที่นอนคว่ำครอบโลกไว้
นูกูฮีวา

| --- | --- |
Map showing the location of Nuku Hiva within the Marquesas Islands
นูกูฮีวาLocation of Nuku Hiva Island in the Pacific Ocean
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: มหาสมุทรแปซิฟิกใต้
พิกัด: 8°52′S 140°08′W﻿ / ﻿8.867°S 140.133°W﻿ / -8.867; -140.133
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะมาร์เคซัส
พื้นที่: 339 ตารางกิโลเมตร (131 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 1,224 ม. (4016 ฟุต)
จุดสูงสุด: Tekao
การปกครอง
ฝรั่งเศส
Overseas country: French Polynesia
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 2,660 (2007)
ความหนาแน่น: 7.8/กม.2 (20.2/ตารางไมล์)
นูกูฮีวา (Nuku Hiva บางครั้งสะกดผิดเป็น "Nukahiva") เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะมาร์เคซัสในเฟรนช์พอลินีเชีย ถือเป็นดินแดนของฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิก เดิมทีรู้จักในชื่อ Île Marchand และ Madison Island
เฮอร์แมน เมลวิลล์เขียนหนังสือที่ชื่อ Typee จากประสบการณ์ในหุบเขาไตปิไวทางตะวันของเกาะนูกูฮีวา โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสันเห็นแผ่นดินครั้งแรกเมื่อปี 1888 ในการเดินทางใน Casco สถานที่คือ ฮาตีเฮอูตั้งอยู่ทางเหนือของเกาะ
ทากาฮิซะ มาซูดะ

| มาสึดะ ทาคาฮิสะ |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: มาสึดะ ทาคาฮิสะ
เกิด: 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2529  (38 ปี) กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจ-ป็อป
ช่วงปี: 1998-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Johnny's Entertainment

เว็บไซต์: Johnny's net Johnny's Entertainment
ประวัติ

ชื่อภาษาอังกฤษ : Masuda Takahisa
ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 増田貴久
ชื่อเล่น : มัสสึ, มาสด้า,มัสสึดะ
วันเกิด : 4 กรกฎาคม ค.ศ.1986
สถานที่เกิด : จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ส่วนสูง : 170 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 60 กิโลกรัม
กรุ๊ปเลือด : O
ยูนิต :「BBB」,「BBF」,「Jr.BOYS」,「Kis-My-Ft」,「NEWS」,「Tegomass」
สังกัด : Johnny's Entertainment
เข้าจูเนี่ยร์เมื่อ : 04 พฤศจิกายน ค.ศ.1998
ผลงาน > Drama : ละคร

3 nen B gumi Kinpachi sensei 6 [3年B組金八先生第6シリーズ] [TBS : 2001~2002]
Musashi [武蔵] [NHK : 2003]
Gekidan Engimono [劇団演技者] [FujiTV : 2005.09.14~2005.10.26]
Gachi Baka [ガチバカ!] [TBS : 2006.01.19~2006.03.23]
Dandori～Dance☆Drill～ [ダンドリ。〜Dance☆Drill〜] [FujiTV : 2006.07.11~2006.09.19]
Waraeru Koi wa Shitakunai [笑える恋はしたくない] [TBS : 2006.12.01,08,15]
Honto ni Atta Kowai Hanashi [ほんとにあった怖い話] [FujiTV : 2007.08.28]
Rescue [RESCUE〜特別高度救助隊][TBS : 2009.01.24]
ผลงาน > CM : โฆษณา

Pringles (プリングルズ)
ผลงาน > Radio : รายการวิทยุ

"Takahisa Masuda no MASTER HITS"「増田貴久のMASTER HITS」 (วันพุธ , 23:00~23:30/Bay FM)
ผลงาน > งานเพลง

Single in NewS
[2003.11.07] NewS Nippon (NEWSニッポン)
[2004.05.12] Kibou ~Yell~ (希望～Yell～)
[2004.08.11] Akaku Moyuru Taiyou (紅く燃ゆる太陽 )
[2005.03.16] Cherish (チェリッシュ)
[2005.07.13] TEPPEN
[2006.03.15] Sayaendou (サヤエンドウ)
[2007.03.21] Hoshi wo Mezashite (星をめざして)
[2007.11.07] weeek
[2008.02.27] Taiyo no Namida (太陽のナミダ)
[2008.05.08] SUMMER TIME
[2008.10.01] Happy birthday
[2009.04.29] Koi no ABO
Album in NewS
[2005.04.27] Touch
[2007.11.07] Pacific
[2008.11.19] Color
Single Special Unit : Tegomass (Tegoshi Yuya & Masuda Takahisa)
[2006.11.15] Tegomass Miso Soup(Sweden)
[2006.12.20] テゴマス ミソスープ(Japan)
[2007.05.16] Kiss~kaerimichi no love song
[2008.06.18] Ai ai gasa
[2009.07.08] Tanabata matsuri
Albums Special Unit : Tegomass (Tegoshi Yuya & Masuda Takahisa)
[2009.07.15] Tegomass no uta
Solo
[2006]      Wataiko Akatsuki [A HAPPY "NEWS" YEAR 2006]
[2007-2008] Pumpkin [NEWS CONCERT TOUR pacific]
[2008-2009] Masuperman [NEWS WINTER PARTY DIAMOND]
ผลงาน > DVD

[2004.04.07] NEWSニッポン0304
[2004.06.25] 3 nen B gumi Kinpachi sensei 6
[2005.04.20] SUMMARY of Johnnys World
[2006.05.26] Gachi Baka (ガチバカ!)
[2006.12.22] * ～Dance☆Drill～ (ダンドリ。)
บาโรกป็อป

| บาโรกป็อป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ป็อปร็อก, ออร์เคสตราป็อป, บาโรก, คลาสสิก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม:  กลางยุคปี 1960 สหรัฐอเมริกา  กลางยุคปี 1960 สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญ: เครื่องสาย, ฮอร์น, กีตาร์, กีตาร์เบส, กลอง, ฮาร์ปซิคอร์ด, ออร์แกน
รูปแบบอนุพันธุ์: อาร์ตร็อก, ไซเคเดลิกป็อป, โพรเกรสซีฟร็อก, ซิมโฟนิกร็อก, ซันไชน์ป็อป, แชมเบอร์ป็อป
หัวข้ออื่น ๆ
รายชื่อศิลปินบาโรกป็อป
บาโรกป็อป (อังกฤษ: Baroque pop), บาโรกร็อก, หรือ บาโรกอังกฤษ, มักจะใช้สลับกับ แชมเบอร์ป็อปหรือแชมเบอร์ร็อก เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีป็อปร็อก ซึ่งเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร ปรากฏให้เห็นในช่วงกลางยุคปี 1960 โดยในช่วงนั้นเป็นการผสมของป็อปร็อกและดนตรีคลาสสิก โดยเฉพาะดนตรียุคบาโรก
บาโรกป็อปมีความสำเร็จเป็นอย่างมากในปลายยุคปี 1960 ด้วยศิลปินในแนวเพลงนี้ ได้แก่ เดอะบีชบอยส์, เดอะมูดีบลูส์, เดอะบีเทิลส์, เดอะโรลลิงสโตนส์, เลิฟ และ โพรคัล ฮารัม แล้วหลักนิยมของบาโรกป็อปก็เริ่มจางหายไปในยุคปี 1970 ส่วนหนึ่งเป็นเพราะแนวดนตรีพังก์ร็อก, ดิสโก้ และฮาร์ดร็อกที่ได้รับความนิยมแทน แต่อย่างไรก็ตาม ดนตรียังคงมีการผลิตในแนวเพลงนี้อยู่เป็นธรรมเนียม
ซามูกาวะ

| ซามูกาวะ 寒川町 |
| --- | --- |
เมือง
ศาลเจ้าซามูกาวะ
   ธง สัญลักษณ์
ที่ตั้งของซามูกาวะในจังหวัดคานางาวะ (เน้นสีเหลือง)
ซามูกาวะที่ตั้งของซามูกาวะในประเทศญี่ปุ่น
พิกัด: 35°22′36″N 139°23′05″E﻿ / ﻿35.37667°N 139.38472°E﻿ / 35.37667; 139.38472
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: คานางาวะ
อำเภอ: โคซะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.42 ตร.กม. (5.18 ตร.ไมล์)
ประชากร (12 มิถุนายน 2012)
 • ทั้งหมด: 47,445 คน
 • ความหนาแน่น: 3,540 คน/ตร.กม. (9,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น)
สัญลักษณ์:  
- ต้นไม้: Osmanthus
- ดอกไม้: นาร์ซิสซัส
- สัตว์ปีก: นกยางโทนใหญ่
หมายเลขโทรศัพท์: 0467-74-1111
ที่อยู่ศาลาว่าการ: 165 Miyayama, Samukawa-machi, Kōza-gun, Kanagawa-ken 253-0196
เว็บไซต์: www.town.samukawa.kanagawa.jp
ซามูกาวะ (ญี่ปุ่น: 寒川町; โรมาจิ: Samukawa-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโคซะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนมิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 47,445 คน ความหนาแน่น 3,540 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่รวม 13.42 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์

ซามูกาวะตั้งอยู่ในที่ราบทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ และมีแม่น้ำซางามิผ่านเมืองนี้
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

ชิงาซากิ
ฟูจิซาวะ
เอบินะ
อัตสึงิ
ฮิรัตสึกะ
ประวัติ

หมู่บ้านซามูกาวะก่อตั้งในปี 1889 ได้รับเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายซางามิที่สถานีรถไฟชิงาซากิในปี 1912 และมีสายแยกที่ต่อจากซามูกาวะไปทางตะวันตก ทำให้นำไปสู่การพัฒนาของที่อยู่อาศัยและโรงงานอุตสาหกรรม มีการเพิ่มขึ้นของประชากรที่อยู่ในเมืองนี้ จนทำให้ได้รับแต่งตั้งเป็นเมืองในปี 1940 คลังแสงสรรพาวุธของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นตั้งอยู่ที่เมืองซามูกาวะจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ก๊าซมัสตาร์ดจำนวนมากถูกพบใต้พื้นที่ดังกล่าวในปี 2002
เศรษฐกิจ

ซามูกาวะมีเศรษฐกิจแบบผสมผสาน อุตสาหกรรมประกอบด้วยโรงงานที่ดำเนินการโดย Nissan Kohki ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของนิสสันมอเตอร์ ผลิตเครื่องยนต์ยานยนต์
การขนส่ง > ทางรถไฟ

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายซางามิ
ซามูกาวะ - มิยายามะ - คูรามิ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนเค็งโอ
ทางหลวงจังหวัดคานางาวะหมายเลข 44, 45, 46, และ 47
สถานที่ท่องเที่ยว

ศาลเจ้าซามูกาวะ: ศาลเจ้าแห่งแรก (อิจิโนมิยะ) ของแคว้นซางามิในอดีต
ภาพ

สวนกลางเมืองซามูกาวะ
พิพิธภัณฑ์การประปาจังหวัดคานางาวะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
ท้าวคำถี่

ท้าวคำถี่ เป็นโอรสองค์ที่สามของสุขางฟ้า ได้รับการสถาปนาจากขุนนางให้เป็นกษัตริย์เมื่อปี พ.ศ. 1923 เพราะไม่สามารถหาบุคคลที่สมควรที่จะเป็นกษัตริย์ได้
พระบรมวงศานุวงศ์

พระราชบิดา : สุขางฟ้า
พระเชษฐา :
สุกรังฟ้า
สุทุฟ้า
พระอนุชา : เจ้าพูลาย(ต่างชนนี)
พระราชโอรส : สุดางฟ้า(เกิดจากพระมเหสีรองที่ถูกลอยแพ)
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์อาหม
| ก่อนหน้า |  | ท้าวคำถี่ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ว่างกษัตริย์ |  | กษัตริย์อาหม   (พ.ศ. 1923 - พ.ศ. 1932) |  | ว่างกษัตริย์ |