stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Miro

บทความนี้เกี่ยวกับซอฟต์แวร์ สำหรับตัวละครการ์ตูน ดูที่ สกอร์เปี้ยน มิโร
Miro ชื่อเดิมคือ Democracy Player และ DTV เป็นแอปพลิเคชันในลักษณะโทรทัศน์อินเทอร์เน็ต พัฒนาโดยมูลนิธิวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วม (Participatory Culture Foundation - PCF) มันสามารถดาวน์โหลดวีดิทัศน์โดยอัตโนมัติจาก "ช่อง" ที่ใช้เทคโนโลยี RSS พร้อมทั้งจัดการและเล่นวีดิทัศน์เหล่านั้น ตัวโปรแกรมพัฒนาขึ้นบน XULRunner และเป็นซอฟต์แวร์เสรี
Democracy Player ทำงานได้บน Windows, OS X, และ GNU/Linux
โดยตัวมันได้รวมเอาความสามารถของ RSS aggregator, BitTorrent client และโปรแกรมเล่นสื่อ VLC (หรือ Xine สำหรับ GNU/Linux) Democracy Player เป็นส่วนหนึ่งของ Democracy TV Platform ซึ่งรวม Broadcast Machine และ Video Bomb อยู่ด้วย
ดูเพิ่ม

KatchTV โปรแกรมลักษณะเดียวกัน บน KDE
แหล่งข้อมูลอื่น

getmiro.com เว็บอย่างเป็นทางการของ Miro
Participatory Culture Foundation เก็บถาวร 2008-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มูลนิธิวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วม องค์กรที่สนับสนุนการพัฒนาโปรแกรม
Psammodrilidae

| Psammodrilidae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: Annelida Annelida
ชั้น:: Polychaeta Polychaeta
อันดับ:: Spionida Spionida
วงศ์:: Psammodrilidae Psammodrilidae
สปีชีส์:: Psammodrilidae
ชื่อทวินาม
Psammodrilidae 

Psammodrilidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Spionida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Psammodrilus Swedmark, 1952
Psammaspididae

| Psammaspididae |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์ขาปล้อง Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Crustacea Crustacea
ชั้น:: Malacostraca Malacostraca
อันดับ:: Anaspidacea Anaspidacea
วงศ์:: Psammaspididae Psammaspididae
สปีชีส์:: Psammaspididae
ชื่อทวินาม
Psammaspididae 

Psammaspididae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Anaspidacea.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Eucrenonaspides Knott & Lake, 1980
Psammaspides Schminke, 1974
Psammodromus jeanneae

ชนิดของสัตว์เลี้อยคลาน
| Psammodromus jeanneae |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
วงศ์:: วงศ์จิ้งเหลนน้อยหางยาว Lacertidae
สกุล:: Psammodromus Psammodromus Busak, Salvador and Lawson, 2006
สปีชีส์:: Psammodromus jeanneae
ชื่อทวินาม
Psammodromus jeanneae Busak, Salvador and Lawson, 2006


Psammodromus jeanneae เป็นชนิดของกิ้งก่าในวงศ์ Lacertidae ที่พบในภาคตะวันออกของประเทศสเปนและภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส เคยเชื่อกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของชนิด Psammodromus algirus แต่ภายหลังพบว่าเป็นชนิดต่างหาก
Microdontinae

| Microdontinae |
| --- | --- |

Microdon analis

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ชั้น:: Insecta
อันดับ:: Diptera
วงศ์ใหญ่:: Syrphoidea
วงศ์:: Syrphidae
วงศ์ย่อย:: Microdontinae

Genera
 Microdon  Mixogaster  Paragodon  Rhopalosyrphus
Microdontinae เป็นวงศ์ย่อยของแมลงในวงศ์แมลงวันดอกไม้ (Syrphidae) ประกอบด้วยประมาณ 350 สปีชีส์
สกุล

Afromicrodon Thompson, 2008
Archimicrodon Hull, 1945
Aristosyrphus Curran, 1941
Bardistopus Mann, 1920
Carreramyia Doesburg, 1966
Ceratophya Wiedemann, 1824
Ceriomicrodon Hull, 1937
Cervicorniphora Hull, 1945
Chrysidimyia Hull, 1937
Chymophila Macquart, 1834
Furcantenna Cheng, 2008
Hovamicrodon Keiser, 1971
Indascia Keiser, 1958
Kryptopyga Hull, 1944
Masarygus Bréthes, 1909
Megodon Keiser, 1971
Microdon Meigen, 1803
Mixogaster Macquart, 1842
Myiacerapis Hull, 1949
Nothomicrodon Wheeler, 1924
Oligeriops Hull, 1937
Omegasyrphus Giglio-Tos, 1891
Paragodon Thompson, 1969
Paramicrodon Meijere, 1913
Paramixogaster Brunetti, 1923
Parocyptamus Shiraki, 1930
Pseudomicrodon Hull, 1937
Ptilobactrum Bezzi, 1915
Rhoga Walker, 1857
Rhopalosyrphus Giglio-Tos, 1891
Schizoceratomyia Carrera, Lopes & Lane, 1947
Spheginobaccha de Meijere, 1908
Surimyia Reemer, 2008)
Syrphipogon Hull, 1937
Ubristes Walker, 1852
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Microdontinae
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q1950647  Wikispecies: Microdontinae  BioLib: 508034  BugGuide: 15206  Fossilworks: 262458  GBIF: 5813389  iNaturalist: 364122  ITIS: 139622  NCBI: 43836
Psammogeton

| Psammogeton |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: อันดับผักชี Apiales
วงศ์:: วงศ์ผักชี Apiaceae
สกุล:: Psammogeton Psammogeton Edgew.
สปีชีส์:: Psammogeton
ชื่อทวินาม
Psammogeton Edgew.

Psammogeton เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อิรักถึงเอเชียกลางและอินเดีย คาบสมุทรอาหรับตะวันออก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Psammogeton biternatus Edgew.
Psammogeton cabulicus (Wagenitz) Nasir
Psammogeton canescens (DC. ex Boiss.) Vatke
Psammogeton lamondiae Engstrand & Rech.f.
Psammogeton ranunculifolius (Boiss.) Engstrand
Psammogeton registanicus Rech.f.
Psammogeton stocksii (Boiss.) Nasir
Psammogeton ternatus (Rech.f.) Engstrand
Myctophum

| Myctophum ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไมโอซีนตอนปลายถึงปัจจุบัน  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

Myctophum asperum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Actinopterygii
อันดับ:: Myctophiformes
วงศ์:: Myctophidae
สกุล:: Myctophum Rafinesque, 1810

Species
 See text.
Myctophum เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์

สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
Myctophum affine (Lütken, 1892) (Metallic lantern fish)
Myctophum asperum J. Richardson, 1845 (Prickly lanternfish)
Myctophum aurolaternatum Garman, 1899 (Golden lanternfish)
Myctophum brachygnathum (Bleeker, 1856) (Short-jawed lanternfish)
Myctophum fissunovi Becker & Borodulina, 1971
Myctophum indicum (F. Day, 1877)
Myctophum lunatum Becker & Borodulina, 1978
Myctophum lychnobium Bolin, 1946
Myctophum nitidulum Garman, 1899 (Pearly lanternfish)
Myctophum obtusirostre Tåning, 1928 (Bluntsnout lanternfish)
Myctophum orientale (C. H. Gilbert, 1913) (Oriental lanternfish)
Myctophum ovcharovi Tsarin, 1993
Myctophum phengodes (Lütken, 1892) (Bright lanternfish)
Myctophum punctatum Rafinesque, 1810 (Spotted lanternfish)
Myctophum selenops Tåning, 1928 (Wisner's lantern fish)
Myctophum spinosum (Steindachner, 1867) (Spiny lantern fish)
ดูเพิ่ม

ปลาทะเลลึก
การปะทะที่อัลฮะวีญะฮ์ ค.ศ. 2013

การปะทะที่อัลฮะวีญะฮ์ ค.ศ. 2013 เป็นกลุ่มความรุนแรงในประเทศอิรัก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการก่อความไม่สงบในประเทศอิรักและการประท้วงในประเทศอิรัก ค.ศ. 2012–2013 ในวันที่ 23 เมษายน มีกองทัพโจมตีลานตั้งแคมป์ของผู้ประท้วงในเมืองอัลฮะวีญะฮ์ ทางตะวันตกของคีร์คูก ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายสิบคนและการมีส่วนร่วมของกลุ่มกบฏหลายกลุ่มในการดำเนินการต่อต้านรัฐบาล ซึ่งนำไปสู่ความกลัวที่จะกลับไปสู่ความขัดแย้งขนาดกว้างระหว่างซุนนี–ชีอะฮ์ในประเทศ จนถึงวันที่ 27 เมษายน มีรายงานว่า มีคนถูกฆ่ามากกว่า 300 ราย และมีผู้บาดเจ็บจำนวนมาก ทำให้เป็นหนึ่งในการปะทุที่รุนแรงที่สุดตั้งแต่สหรัฐถอนกำลังในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011
การปะทุของภูเขาไฟกรากะตัว ค.ศ. 1883

| การปะทุของภูเขาไฟกรากะตัว ค> ศ. 1883 |
| --- | --- |
ภาพพิมพ์หินของการปะทุ (ประมาณ 1888)
ภูเขาไฟ: ภูเขาไฟกรากะตัว
วันที่: สิงหาคม 26-27 1883(พ.ศ. 2426)
ประเภท: การปะทุแบบพลิเนียน
สถานที่: หมู่เกาะกรากะตัว, ช่องแคบซุนดา, หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ 6°06′07″S 5°25′23″E﻿ / ﻿6.102°S 5.423°E﻿ / -6.102; 5.423
ระดับ: 6
ผลกระทบ: การปะทุครั้งสุดท้ายสามารถได้ยินไกลถึง 4,830 กม, ทำให้คนตายอย่างน้อย 36,417 คน; กำมะถันจำนวน 20 ล้านตันปล่อยในบรรยากาศ; ทำให้เกิดฤดูหนาวจากภูเขาไฟ (ลดอุณหภูมิทั่วโลก 1.2 degree Celsius change (2.2 degree Fahrenheit change) เป็นจำนวน 5 ปี)

แผนที่หลังการปะทุของภูเขาไฟกรากะตัวในปี 1883   บริเวณที่จมน้ำ   บริเวณที่ยังหลงเหลืออยู่   เกาะอื่นๆ
การปะทุของภูเขาไฟกรากะตัว ค.ศ. 1883 ในหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (หรือปัจจุบันคืออินโดนีเซีย) เริ่มต้นในวันอาทิตย์ 26 สิงหาคม 1883 (ซึ่งมีต้นกำเนิดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมของปีนั้น) และรุนแรงที่สุดเมื่อวันจันทร์ที่ 27 สิงหาคม เมื่อ 70% ของเกาะและหมู่เกาะที่อยู่รอบ ๆ ได้ถูกทำลายเป็นแอ่งยุบปากปล่อง และกิจกรรมเกี่ยวกับแผ่นดินไหวยังถูกรายงานว่าดำเนินการต่อจนถึงกุมภาพันธ์ 1884 ถึงแม้ว่าการรายงานภายหลังถูกยกเลิกโดย Rogier Verbeek หลังจากทำการสำรวจการปะทุ การปะทุครั้งนี้ถือว่าเป็นการปะทุภูเขาไฟที่มีการเสียชีวิตมากที่สุดและเป็นอันตรายที่สุดเท่าที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ อย่างน้อย 36,417 คนได้เสียชีวิตจากการปะทุและมีการเกิดสึนามิหลังจากการปะทุอีกด้วย นอกจากนี้ผลกระทบเพิ่มเติมที่สำคัญก็ยังรู้สึกรอบโลกในหลายวันและหลายสัปดาห์หลังจากการปะทุของภูเขาไฟ
การทหารของจีน (แก้ความกำกวม)

การทหารของจีน  อาจหมายถึง
กองทัพปลดปล่อยประชาชน (จีน)
กองทัพปลดปล่อยประชาชนประจำที่ตั้งฮ่องกง
กองทัพปลดปล่อยประชาชนประจำที่ตั้งมาเก๊า
กองทัพสาธารณรัฐจีน (1949-ปัจจุบัน ไต้หวัน)
กองทัพปฏิวัติแห่งชาติ (เป็นกองทัพของจีน ระหว่างปี 1928-1947)
การทหารจีน ก่อนปี 1912
ประวัติศาสตร์การทหารของจีน (ก่อน ค.ศ. 1911)
การสังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์

| การสังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์ |
| --- | --- |
หอสมุดโฮปโคลัมไบน์เมโมเรียล สร้างขึ้นหลังเกิดเหตุ
สถานที่: โคลัมไบน์ รัฐโคโลราโด สหรัฐ
พิกัด: 39°36′12″N 105°04′29″W﻿ / ﻿39.60333°N 105.07472°W﻿ / 39.60333; -105.07472
วันที่: 20 เมษายน 1999; 25 ปีก่อน (1999-04-20)  11:19 – 12:08 น. (MDT (UTC−6))
เป้าหมาย: นักเรียนและคณาจารย์โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์; อาสากู้ชีพ
ประเภท: การสังหารหมู่, การยิงสังหารในโรงเรียน, การฆาตกรรม-ฆ่าตัวตาย, การพยายามลอบวางระเบิด
ตาย: 15 ราย (รวมผู้ก่อเหตุ)
เจ็บ: 24 ราย (ถูกยิง 21 ราย)
ผู้ก่อเหตุ: เอริก แฮร์ริสและดีแลน คลีโบลด์
เหตุจูงใจ: ยังไม่สรุป; พบหลักฐานการเป็นไซโคพาธในแฮร์ริส และโรคซึมเศร้าในคลีโบลด์
คำบอกเล่าของผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์
การสังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์ เป็นเหตุยิงสังหารและพยายามลอบวางระเบิดในโรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์ รัฐโคโลราโด สหรัฐ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2542 เมื่อเอริก แฮร์ริสและดีแลน คลีโบลด์ นักเรียนเกรด 12 พยายามจะวางระเบิดในโรงอาหารแต่ระเบิดไม่ทำงาน ทั้งสองจึงใช้ปืนกราดยิงนักเรียนและคณาจารย์ ก่อนจะย้ายไปที่หอสมุด ที่ซึ่งพวกเขาสังหารนักเรียน 10 คนและยิงสู้กับตำรวจก่อนจะยิงตัวตายทั้งคู่ เหตุการณ์นี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตรวม 15 ราย บาดเจ็บ 24 ราย
เหตุจูงใจของผู้ก่อเหตุยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่พบหลักฐานว่าแฮร์ริสและคลีโบลด์มีปัญหาทางจิต มีบันทึกว่าทั้งสองวางแผนมานานและตั้งใจให้เหตุการณ์นี้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐ หนังสือพิมพ์ ยูเอสเอทูเดย์ ระบุว่า "หากเป็นไปตามที่ผู้ก่อเหตุวางแผน อาจถือเป็นการก่อการร้ายได้"
การสังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์เป็นเหตุยิงกันในโรงเรียนที่ร้ายแรงอันดับห้าในประวัติศาสตร์สหรัฐ และมีการก่อเหตุเลียนแบบตามมาหลายครั้ง เหตุการณ์นี้ยังส่งผลที่ตามมาหลายอย่าง เช่น กลยุทธของตำรวจในการรับมือกับเหตุการณ์ การใช้ชีวิตและความปลอดภัยในโรงเรียน กฎหมายอาวุธปืน ความรุนแรงในวิดีโอเกม
Psammophis longifrons

ชนิดของงู
| Psammophis longifrons |
| --- | --- |

Psammophis longifrons ช่วงไม่โตเต็มวัย
สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: สัตว์เลื้อยคลาน Reptilia
อันดับ:: กิ้งก่าและงู Squamata
อันดับย่อย:: Serpentes Serpentes
วงศ์:: Psammophiidae Psammophiidae
สกุล:: Psammophis Psammophis Boulenger, 1890
สปีชีส์:: Psammophis longifrons
ชื่อทวินาม
Psammophis longifrons Boulenger, 1890

Psammophis longifrons เป็นชนิดของงูที่พบในประเทศอินเดีย สามารถมีความยาวสูงสุดถึง 57 นิ้ว (145 เซนติเมตร)
อ่านเพิ่ม

Boulenger, G. A. (1896). Catalogue of the snakes in the British Museum. London: Taylor & Francis. pp. xiv, 727.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q3005650  Wikispecies: Psammophis longifrons  ADW: Psammophis_longifrons  GBIF: 5959486  iNaturalist: 28978  IRMNG: 10362637  ITIS: 1081864  IUCN: 172688
ค่าเอฟ

พื้นที่รับแสงลดลงทีละครึ่งในขณะที่ค่าเอฟเพิ่มขึ้น 1.4 เท่า
ค่าเอฟ (f-number หรือ f-stop) คือค่าที่คำนวณจากการหารความยาวโฟกัสของเลนส์ด้วยขนาดรูรับแสงยังผล ใช้เป็นดัชนีเพื่อระบุความสว่างของเลนส์ โดยทั่วไปแล้วสามารถถือได้ว่ายิ่งค่าเอฟน้อย เลนส์ก็จะยิ่งสว่าง (= แสงผ่านเลนส์ได้มากขึ้น) และความเร็วชัตเตอร์ก็จะยิ่งเร็วขึ้น
f ของค่าเอฟมาจากคำว่า focus โดยทั่วไปอาจเขียนแสดงเป็น  f/N (มักใช้เอฟเล็กหางงอ) โดยที่ N ในที่นี้คือค่าเอฟ เช่น  f/1.4,  f/2,  f/2.8 เป็นต้น
รูรับแสงยังผลและความสว่าง

ขนาดรูรับแสงยังผลคือเส้นผ่านศูนย์กลางที่กลุ่มรังสีคู่ขนานฉายจากแหล่งกำเนิดแสงแบบจุดเข้าสู่เลนส์ โดยถือว่าแหล่งกำเนิดแสงแบบจุดนั้นอยู่ที่ระยะอนันต์บนแกนเชิงแสงของเลนส์ ความสัมพันธ์ระหว่างขนาดรูรับแสงยังผลกับค่าเอฟคือ
N={\frac {f}{\Phi }}
โดย
N: ค่าเอฟ
{f}: ความยาวโฟกัส
{\Phi }: ขนาดรูรับแสงยังผล
รูรับแสงใหญ่ขึ้นหมายถึงสามารถรวบรวมแสงได้มากขึ้น รูรับแสงยังผลจะเป็น  1/{\sqrt {2}} เมื่อพื้นที่สำหรับรวบรวมแสงลดลงครึ่งหนึ่ง ดังนั้น ถ้าค่าเอฟเป็น  {\sqrt {2}} เท่า ความสว่างจะลงครึ่งหนึ่ง
ความหมายในการหารความยาวโฟกัส

ความสว่างของภาพจริงถูกกำหนดตาม ค่าเอฟ
เมื่อนำค่านี้ไปคูณด้วยเวลาเปิดรับแสงจะได้ค่าปริมาณแสง
ขนาดของภาพจริงจะแปรผันตามความยาวโฟกัส
พื้นที่ภาพที่เกิดจากเลนส์จะขยายตามสัดส่วนกำลังสองของความยาวโฟกัส ในทางกลับกัน ปริมาณแสงที่ตกกระทบบนเลนส์จะเป็นสัดส่วนกับพื้นที่ยังผลของเลนส์ พื้นที่ยังผลของเลนส์แปรตามกำลังสองของเส้นผ่านศูนย์กลางยังผล ดังนั้น ปริมาณแสง (ความสว่าง) ต่อพื้นที่ภาพจึงแปรผกผันกับกำลังสองของความยาวโฟกัส และแปรผันกับกำลังสองของเส้นผ่านศูนย์กลางยังผล นั่นคือ แปรตามกำลังสองของ (เส้นผ่านศูนย์กลางยังผล/ความยาวโฟกัส) ≡ 1/กำลังสองของเลขเอฟ
ค่าที

แม้ว่าค่าเอฟจะใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นตัวบ่งชี้ความสว่างของเลนส์ แต่ก็ไม่สามารถพูดถึงการประมาณการเปิดรับแสงอย่างถูกต้องโดยใช้เพียงค่าเอฟเนื่องจากปัจจัยต่าง ๆ เช่น ความส่งผ่านของเลนส์
เมื่อความส่งผ่านของเลนส์กลายเป็นปัญหา ในกรณีของการสะท้อนแสงของพื้นผิวในสมัยที่ยังไม่มีเทคโนโลยีการเคลือบผิว เช่น หากการส่งผ่านของพื้นผิวหนึ่งเท่ากับ 95% เลนส์ที่ประกอบด้วย 6 ชิ้นใน 4 กลุ่มจะมี 4 กลุ่ม = 8 พื้นผิวถึงประมาณ 66% (0.95 ยกกำลัง 8 คือ 0.6634...) ของปริมาณแสงเท่านั้นที่ส่งผ่าน นี่เป็นปัญหาสำหรับระบบเชิงแสงที่พบได้ เช่นในระบบที่มีแผ่นกรองแสง เช่น เลนส์ STF ดัชนีที่ระบุความสว่างจริงที่คำนึงถึงการส่งผ่านของระบบเชิงแสงเรียกว่า ค่าที (t-stop) โดยความสัมพันธ์ระหว่างค่า t กับค่า f คือ
t={\frac {f}{\sqrt {\mathcal {T}}}}
โดยในที่นี้  {\mathcal {T}} คือค่าความส่งผ่าน
เลนส์ถ่ายภาพยนตร์ระดับสูงบางรุ่นจะแสดงค่าทีบนแผ่นช่องรับแสง
อย่างไรก็ดี ด้วยความก้าวหน้าในเทคโนโลยีการเคลือบผิว การสะท้อนที่ผิวจึงลดลง และมาตรวัดค่าแสง TTL ซึ่งวัดปริมาณแสงหลังจากที่ผ่านเลนส์ไปแล้วก็กลายเป็นเรื่องธรรมดา ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วความแตกต่างระหว่างค่าเอฟและค่าทีจึงอาจถือว่าไม่ใช่ปัญหา
ตารางค่าเอฟมาตรฐาน

ค่าเอฟที่พบได้บ่อยมักแสดงเป็นขั้น ๆ ดังที่จะแสดงในตารางต่อไปนี้ โดยเทียบกับค่า  A_{v} (aperture value) ของ APEX โดยที่
ตารางค่าเอฟมาตรฐาน > ขั้นละ 1

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Av | -2 | -1 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |

| N | 0.5 | 0.7 | 1.0 | 1.4 | 2 | 2.8 | 4 | 5.6 | 8 | 11 | 16 | 22 | 32 | 45 | 64 | 90 | 128 | 180 | 256 |
| ค่าคำนวณ | 0.5 | 0.707… | 1.0 | 1.414… | 2.0 | 2.828… | 4.0 | 5.657… | 8.0 | 11.31… | 16.0 | 22.62… | 32.0 | 45.25… | 64.0 | 90.51… | 128.0 | 181.02… | 256.0 |
ตารางค่าเอฟมาตรฐาน > ขั้นละ 1/2

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Av | -1 | −0.5 | 0 | 0.5 | 1 | 1.5 | 2 | 2.5 | 3 | 3.5 | 4 | 4.5 | 5 | 5.5 | 6 | 6.5 | 7 | 7.5 | 8 | 8.5 | 9 | 9.5 | 10 | 10.5 | 11 | 11.5 | 12 | 12.5 | 13 | 13.5 | 14 |

| N | 0.7 | 0.8 | 1.0 | 1.2 | 1.4 | 1.7 | 2 | 2.4 | 2.8 | 3.3 | 4 | 4.8 | 5.6 | 6.7 | 8 | 9.5 | 11 | 13 | 16 | 19 | 22 | 27 | 32 | 38 | 45 | 54 | 64 | 76 | 90 | 107 | 128 |
ตารางค่าเอฟมาตรฐาน > ขั้นละ 1/3

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Av | −1 | −0.7 | −0.3 | 0 | 0.3 | 0.7 | 1 | 1.3 | 1.7 | 2 | 2.3 | 2.7 | 3 | 3.3 | 3.7 | 4 | 4.3 | 4.7 | 5 | 5.3 | 5.7 | 6 | 6.3 | 6.7 | 7 | 7.3 | 7.7 | 8 | 8.3 | 8.7 | 9 | 9.3 | 9.7 | 10 | 10.3 | 10.7 | 11 | 11.3 | 11.7 | 12 | 12.3 | 12.7 | 13 |

| N | 0.7 | 0.8 | 0.9 | 1.0 | 1.1 | 1.2 | 1.4 | 1.6 | 1.8 | 2 | 2.2 | 2.5 | 2.8 | 3.2 | 3.5 | 4 | 4.5 | 5.0 | 5.6 | 6.3 | 7.1 | 8 | 9 | 10 | 11 | 13 | 14 | 16 | 18 | 20 | 22 | 25 | 29 | 32 | 36 | 40 | 45 | 51 | 57 | 64 | 72 | 80 | 90 |
ตารางค่าเอฟมาตรฐาน > ขั้นละ 1/4 > 0≤Av≤5

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Av | 0 | 0.25 | 0.5 | 0.75 | 1 | 1.25 | 1.5 | 1.75 | 2 | 2.25 | 2.5 | 2.75 | 3 | 3.25 | 3.5 | 3.75 | 4 | 4.25 | 4.5 | 4.75 | 5 |

| N | 1.0 | 1.1 | 1.2 | 1.3 | 1.4 | 1.5 | 1.7 | 1.8 | 2 | 2.2 | 2.4 | 2.6 | 2.8 | 3.1 | 3.4 | 3.7 | 4 | 4.4 | 4.8 | 5.2 | 5.6 |

| มินอลต้า | 1.00 | 1.01 | 1.02 | 1.03 | 1.40 | 1.41 | 1.42 | 1.43 | 2.00 | 2.01 | 2.02 | 2.03 | 2.80 | 2.81 | 2.82 | 2.83 | 4.00 | 4.01 | 4.02 | 4.03 | 5.60 |
ตารางค่าเอฟมาตรฐาน > ขั้นละ 1/4 > 5≤Av≤10

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Av | 5 | 5.25 | 5.5 | 5.75 | 6 | 6.25 | 6.5 | 6.75 | 7 | 7.25 | 7.5 | 7.75 | 8 | 8.25 | 8.5 | 8.75 | 9 | 9.25 | 9.5 | 9.75 | 10 |

| N | 5.6 | 6.2 | 6.7 | 7.3 | 8 | 8.7 | 9.5 | 10 | 11 | 12 | 14 | 15 | 16 | 17 | 19 | 32 | 22 | 25 | 27 | 29 | 32 |

| มินอลต้า | 5.60 | 5.61 | 5.62 | 5.63 | 8.00 | 8.01 | 8.02 | 8.03 | 110 | 111 | 112 | 113 | 160 | 161 | 162 | 163 | 220 | 221 | 222 | 223 | 320 |
Frontal eye fields

| Frontal eye field |
| --- | --- |
โดยคร่าว ๆ Frontal eye fields อยู่ระหว่างเขตบร็อดแมนน์ #4, #6, และ #8
รายละเอียด
ส่วนหนึ่งของ: สมองกลีบหน้า
ระบบ: ระบบการเห็น
ศัพท์ทางกายวิภาคของประสาทกายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
Frontal eye fields (ตัวย่อ FEF) เป็นเขตสมองที่อยู่ในคอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า  (prefrontal cortex) 
ซึ่งก็เป็นส่วนของสมองกลีบหน้าในสมองของสัตว์อันดับวานร มีบทบาทสำคัญในการควบคุมความใส่ใจทางตา   และการเคลื่อนไหวของตา
หน้าที่

frontal eye fields มีบทบาทสำคัญในการควบคุมการใส่ใจทางตา  (visual attention)  และการเคลื่อนไหวของตา 
การกระตุ้น FEF ด้วยไฟฟ้าก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวตาแบบ saccade
FEF มีการจัดระเบียบเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์ (topographic map) ที่เป็นตัวแทนของเป้าหมายของการเคลื่อนไหวตาแบบ saccade (คือการยิงสัญญาณของนิวรอนใน FEF สามารถทำให้พยากรณ์ได้ว่า  ตาจะไปทอดลงที่จุดไหนหลังจาก saccade) FEF จะเกิดการทำงานขึ้นเมื่อมีการเริ่มขยับตา
เช่น saccade ที่อยู่ใต้อำนาจจิตใจ 
และการเคลื่อนไหวตาแบบ smooth pursuit
ึถึงแม้ว่า  FEF  จะเป็นส่วนของสมองกลีบหน้า  ซึ่งโดยทั่วไปแล้วพิจารณากันว่า  เป็นส่วนของการแปลผลในสมองระดับสูง  แต่ก็มีหลักฐานปรากฏว่า  FEF  มีบทบาทในการแปลผลเกี่ยวกับข้อมูลจากประสาทสัมผัสล้วน ๆ ซึ่งเป็นส่วนของเครือข่ายในสมองที่แปลผลข้อมูลความรู้สึกในระดับล่าง โดยเป็นส่วนของวิถีประสาทขาขึ้น superior colliculus-medial dorsal nucleus-FEF  ที่เรียกว่า  "ระบบสมองเร็ว"  (fast brain system)
ในมนุษย์  การเกิดการทำงานอย่างเร็วที่สุดใน FEF เพื่อตอบสนองต่อตัวกระตุ้นทางตาอยู่ที่ 45 มิลลิวินาที  และระดับการทำงานจะแปรแปลี่ยนไปตามลักษณะเฉพาะของตัวกระตุ้นนั้นภายใน 45–60 มิลลิวินาที 
(ซึ่งเป็นระยะเวลาใกล้ ๆ กับการตอบสนองของคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิซึ่งเป็นเขตคอร์เทกซ์สายตาเขตแรกที่รับข้อมูลมาจากตา)
วิถีประสาทแบบเร็วนี้  ตอบสนองต่อการได้ยินได้เร็วยิ่งกว่านั้นโดยเริ่มตอบสนองต่อตัวกระตุ้นที่ 24 มิลลิวินาที  และแปรเปลี่ยนไปตามลักษณะเฉพาะต่าง ๆ ของเสียงภายใน 30-60 วินาที  โดยสรุปแล้ว  นักวิจัยงานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า  นอกจาก FEF  จะเป็นส่วนของระบบการแปลผลระดับล่างในสมองแล้ว  ก็ยังมีส่วนในการแปลผลข้อมูลจากตาล้วน ๆ และข้อมูลจากหูล้วน ๆ อีกด้วย  ไม่ใช่เป็นเขตที่ประสานข้อมูลที่มาจากประสาทสัมผัสหลายอย่างพร้อม ๆ กันเพียงเท่านั้น
FEF รวมกับ supplementary eye fields (SEF), intraparietal sulcus (IPS), และ superior colliculus (SC) เป็นเขตที่สำคัญที่สุดในสมอง
ที่มีบทบาทในการเริ่มและการควบคุมการเคลื่อนไหวของตา  โดยเฉพาะไปในด้านตรงกันข้าม (contralateral) ของซีกสมองที่ FEF  อยู่  (เช่น FEF ในสมองซีกซ้ายมีบทบาทในการเคลื่อนไหวตาไปทางด้านขวา)
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยแพทยศาสตร์
Saccade
Smooth pursuit
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  ผาสุก มหรรฆานุเคราะห์, ศ.พญ. (2013). ประสาทกายวิภาคศาสตร์พื้นฐาน  (ฺBasic neuroanatomy). กรุงเทพมหานคร: ศ.พญ. ผาสุก มหรรฆานุเคราะห์. p. 205. ISBN 978-616-335-105-0.
↑  "Frontal Eye Field--Scholarpedia".
↑  Schall JD (2004). "On the role of frontal eye field in guiding attention and saccades". Vision Research. 44 (12): 1453–1467. doi:10.1016/j.visres.2003.10.025. PMID 15066404.
↑  Bruce CJ, Goldberg ME, Bushnell MC, Stanton GB (1985). "Primate frontal eye fields. II. Physiological and anatomical correlates of electrically evoked eye movements". Journal of Neurophysiology. 54 (3): 714–734. PMID 4045546.
↑  "Medical Neurosciences". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2011.
↑  Mustari MJ, Ono S, Das VE (พฤษภาคม 2009). "Signal processing and distribution in cortical-brainstem pathways for smooth pursuit eye movements". Ann. N. Y. Acad. Sci. 1164: 147–54. doi:10.1111/j.1749-6632.2009.03859.x. PMC 3057571. PMID 19645893. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มกราคม 2013. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2014.
1 2  superior colliculus  (SC)  เป็นโครงสร้างในเทคตัมของสมองส่วนกลาง  มีลักษณะเป็นชั้น ๆ โดยที่ชั้นต่าง ๆ รวมกันทำหน้าที่เป็นแผนที่ภูมิลักษณ์ของเรตินา  SC  มีบทบาทในการเคลื่อนไหวตาอย่างเร็ว ๆ ที่เรียกว่า saccades
1 2 3 4  Kirchner H, Barbeau EJ, Thorpe SJ, Régis J, Liégeois-Chauvel C (2009). "Ultra-Rapid Sensory Responses in the Human Frontal Eye Field Region". Journal of Neuroscience. 29 (23): 7599–7606. doi:10.1523/JNEUROSCI.1233-09.2009. PMID 19515928.
แหล่งข้อมูลอื่น

Frontal Eye Field (Scholarpedia)
Soroveta

| Soroveta |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงเดี่ยว Monocots
เคลด:: Commelinids Commelinids
อันดับ:: อันดับหญ้า Poales
วงศ์:: Restionaceae Restionaceae H.P.Linder & C.R.Hardy
สกุล:: Soroveta Soroveta (Mast.) H.P.Linder & C.R.Hardy
สปีชีส์:: Soroveta ambigua
ชื่อทวินาม
Soroveta ambigua (Mast.) H.P.Linder & C.R.Hardy

Soroveta เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Restionaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Soroveta ambigua.
ถิ่นกำเนิดคือสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ตะวันตกเฉียงใต้
Sommera

| Sommera |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: ดอกหรีดเขา Gentianales
วงศ์:: วงศ์เข็ม Rubiaceae
สกุล:: Sommera Sommera Schltdl.
สปีชีส์:: Sommera
ชื่อทวินาม
Sommera Schltdl.

Sommera เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกถึงเปรู
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Sommera arborescens Schltdl.
Sommera chiapensis Brandegee
Sommera cusucoana Lorence, D.Kelly & A.Dietzsch
Sommera donnell-smithii Standl.
Sommera fusca Oerst. ex Standl.
Sommera grandis (Bartl. ex DC.) Standl.
Sommera guatemalensis Standl.
Sommera montana L.O.Williams
Sommera parva Lorence
Sommera purdiei Standl.
Sommera sabiceoides K.Schum.
การปะทุของภูเขาไฟปูเยอวย พ.ศ. 2554

| การปะทุของภูเขาไฟปูเยอวย พ> ศ. 2554 |
| --- | --- |

ภูเขาไฟ: Puyehue-Cordón Caulle
วันที่เริ่มต้น: 4 มิถุนายน ค.ศ. 2011 (2011-06-04)
วันที่สิ้นสุด: 21 เมษายน ค.ศ. 2012 (2012-04-21)
ประเภท: พลิเนียน
สถานที่: จังหวัดรันโก, ประเทศชิลี 40°35′25″S 72°07′02″W﻿ / ﻿40.59028°S 72.11722°W﻿ / -40.59028; -72.11722
ระดับ: 5
การปะทุของภูเขาไฟปูเยอวย พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เป็นการปะทุของภูเขาไฟในประเทศชิลี ผลของการปะทุทำให้ต้องทำการอพยพชาวบ้านกว่า 3,500 คน และสั่งปิดสนามบินในประเทศชิลี, ประเทศอาร์เจนตินา โดยสนามบินในกรุงบัวโนสไอเรสปิดทำการระหว่างวันที่ 4 มิถุนายน ถึง 8 มิถุนายน ซึ่งหลายประเทศต่างได้รับผลกระทบจนต้องยกเลิกเที่ยวบินหลายเที่ยวบินอาทิ สนามบินในประเทศนิวซีแลนด์, ประเทศอุรุกวัย,ประเทศออสเตรเลีย รัฐแทสเมเนีย แอดิเลดและประเทศบราซิลทางการสั่งปิดชายแดนระหว่างประเทศประเทศชิลีและประเทศอาร์เจนตินา ทั้งนี้ภูเขาไฟปูเยอวยเคยเกิดการระเบิดครั้งสุดท้ายเมื่อปี ค.ศ. 1960 ถือเป็นการปะทุในรอบ 50 ปี