stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อิบรอฮีม
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม > ปาฏิหาริย์

นบีอิบรอฮีมกับการอัศจรรย์ของพระเจ้าหลายครั้งในช่วงชีวิตของเขา คัมภีร์อัลกุรอานบันทึกปาฏิหาริย์หลักๆ บางประการ แม้ว่าข้อความในตอนดังกล่าวจะมีการตีความที่แตกต่างกัน ปาฏิหาริย์บางอย่างที่บันทึกไว้ในอัลกุรอานคือ:
นบีอิบรอฮีมได้แสดงอาณาจักรแห่งสวรรค์และโลก
นบีอิบรอฮีมและการอัศจรรย์ของนก
นบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในกองไฟซึ่งกลายเป็น "เย็น" และ "สงบ" สำหรับเขา
ข้อความแรกได้รับการตีความทั้งตามตัวอักษร เชิงเปรียบเทียบ และอื่นๆ แม้ว่านักตัฟซีรบางคนรู้สึกว่าข้อความนี้กล่าวถึงปาฏิหาริย์ทางกายภาพ ซึ่งนบีอิบรอฮีมได้แสดงอาณาจักรสวรรค์ทั้งหมดทางร่างกาย คนอื่นๆ รู้สึกว่ามันหมายถึงความเข้าใจฝ่ายวิญญาณของนบีอิบรอฮีม นักวิชาการรุ่นหลังเหล่านี้ยืนยันว่าชาวเคลเดียมีความชำนาญในการสังเกตดวงดาว แต่นบีอิบรอฮีมซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขามองเห็นโลกภายนอกและไปสู่อาณาจักรแห่งจิตวิญญาณที่สูงกว่า ข้อความที่สองมีการตีความกระแสหลักอย่างหนึ่งในหมู่นักตัฟซีรอัลกุรอานนบีอิบรอฮีมนำนกสี่ตัวมาตัดเป็นชิ้นๆ วางบนเนินเขาใกล้เคียง เมื่อท่านร้องเรียก แต่ละชิ้นก็เชื่อมต่อกัน และนกสี่ตัวก็บินกลับมาหานบีอิบรอฮีม ปาฏิหาริย์นี้ตามที่กล่าวไว้ในข้อความในคัมภีร์กุรอานเป็นการสาธิตโดยอัลลอฮ์เพื่อแสดงให้นบีอิบรอฮีมเห็นว่าอัลลอฮ์ทรงให้ชีวิตแก่คนตายอย่างไร เนื่องจากการตัดเนื้อนกไม่ได้บอกเป็นนัยในข้อความนี้ นักตัฟซีรบางคนเสนอการตีความทางเลือก แต่ทุกคนยืนยันว่าปาฏิหาริย์มีจุดประสงค์เดียวกันเพื่อแสดงให้นบีอิบรอฮีมเห็นถึงพลังที่พระเจ้ามีในการชุบชีวิตคนตาย ข้อความที่สามยังถูกตีความทั้งตามตัวอักษรและเชิงเปรียบเทียบ หรือในบางกรณีทั้งสองอย่าง นักวิจารณ์ระบุว่า 'ไฟ' หมายถึงประเด็นหลัก พวกเขายืนยันว่า ประการแรก ไฟหมายถึงเปลวเพลิงซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับความรอดโดยไม่เป็นอันตราย นักตัฟซีรระบุเพิ่มเติมว่า ประการที่สอง ไฟหมายถึง 'ไฟแห่งการประหัตประหาร' ซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับความรอด ในขณะที่ท่านทิ้งผู้คนของท่านไว้กับซาเราะฮ์ภรรยาของท่านและนบีลูฏหลานชายของเขาหลังจากนี้
ชื่อ

นบีอิบรอฮีมได้ชื่อเคาะลีลุลลอฮ์ ( อาหรับ: خليل الله, อักษรโรมัน: Ḫalīl Allāḥ, แปลตรงตัว 'เพื่อนของอัลลอฮ์' ) ในอิสลาม. กุรอานกล่าวว่า:
และผู้ใดเล่าจะมีศาสนา ดียิ่งไปกว่าผู้ที่มอบใบหน้าของเขาให้แก่อัลลอฮฺ และขณะเดียวกันเขาก็เป็นผู้กระทำดี และปฏิบัติตามแนวทางของอิบรอฮีม ผู้ใฝ่หาความจริง และอัลลอฮ์ได้ถือเอาอิบรอฮีมเป็นเพื่อน
ชื่อเฉพาะของนบีอิบรอฮีมนี้มีชื่อเสียงมากในวัฒนธรรมและความเชื่อของชาวมุสลิม ซึ่งในพื้นที่ในและรอบๆ มักกะฮ์ นบีอิบรอฮีมมักถูกเรียกเพียงว่า เพื่อน เท่านั้น ชื่อเรื่อง Friend of God นี้ ไม่ได้มีเฉพาะในเทววิทยาอิสลามเท่านั้น แม้ว่าความเชื่อของทางศาสนาอื่น ๆ จะไม่เน้นในเรื่องนี้ แต่นบีอิบรอฮีมถูกเรียกว่าเป็น เพื่อนของอัลลอฮ์ ในพระธรรมพงศาวดารเล่มที่สอง และพระธรรมอิสยาห์ในพระคัมภีร์ฮีบรู ( พันธสัญญาเดิม ) เช่นเดียวกับในพันธสัญญาใหม่
ความสัมพันธ์เกี่ยวกับสถานที่

คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งของนบีอิบรอฮีมในเทววิทยาอิสลาม คือบทบาทของท่านในฐานะผู้สร้างกะอ์บะฮ์ แม้ว่าเรื่องเหล่านี้จะเล่าขานว่า นบีอาดัมสร้างกะอ์บะฮ์อันเดิมซึ่งพังยับเยินจากน้ำท่วมครั้งใหญ่ในสมัยของนบีนูห์ แต่เชื่อกันว่า นบีอิบรอฮีมได้สร้างมันขึ้นมาใหม่ในรูปแบบเดิม อัลกุรอานในมุมมองของชาวมุสลิมเป็นเพียงการยืนยันหรือเสริมกฎของการจาริกแสวงบุญ พิธีนี้ก่อตั้งขึ้นโดยนบีอิบรอฮีมและสำหรับชาวมุสลิมทุกคน ขณะที่พวกเขาเดินทางไปแสวงบุญ เหตุการณ์นี้เป็นหนทางหนึ่งในการกลับคืนสู่ความสมบูรณ์แห่งศรัทธาของนบีอิบรอฮีม เช่นเดียวกับมะดีนะฮ์มักถูกเรียกว่า "เมืองแห่งนบี [มุฮัมมัด]" หรือเรียกง่ายๆ ว่า "เมืองของมุฮัมมีด" เมกกะมักถูกอ้างถึงว่าเป็น .  ในทำนองเดียวกัน ความเชื่อของอิสลามเชื่อมโยง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมของอัล-อักศอในเมืองเก่าของเยรูซาเล็มกับนบีอิบรอฮีม
มัสญิดที่สำคัญที่สุดในศาสนาอิสลาม นั่นคือมัสยิดหะรอมในเมืองมักกะฮ์ในแคว้นฮิญาซ เชื่อกันว่ามีอายุเก่าแก่ถึงสมัยของนบีอิบรอฮีมและนบีอิสมาอีล
มะกอมอิบรอฮีม มุสลิมเชื่อว่ามีเป็นรอยเท้าของนบีอิบรอฮีม อยู่ไกล้กับกะอ์บะฮ์ในมักกะฮ์
มัสยิดอัลอักศอ หรือเนินพระวิหาร เป็นสถานที่เก่าแก่ในเยรูซาเล็มในภูมิภาคอัชชาม เชื่อกันว่ามีอายุสมัยของนบีอิบรอฮีม
อัศศุฮุฟ

ดูเพิ่ม: ศุฮุฟของอิบรอฮีม
คัมภีร์กุรอานอ้างถึงม้วนคัมภีร์ของอิบรอฮีม นักวิชาการมุสลิมทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าไม่มีม้วนหนังสือของนบีอิบรอฮีมเหลืออยู่ ดังนั้นนี่จึงเป็นการอ้างอิงถึงเนื้อหาของคัมภีร์ที่สูญหายไป ชาวมุสลิมเข้าใจว่าม้วนคัมภีร์ของนบีอิบรอฮีมหมายถึงการเปิดเผยบางอย่างที่นบีอิบรอฮีมได้รับ ซึ่งเขาจะถ่ายทอดเป็นลายลักษณ์อักษร เนื้อหาที่แท้จริงของโองการไม่ได้อธิบายไว้ในอัลกุรอาน
บทที่ 87 ของอัลกุรอาน สูเราะฮ์ อัลอะอ์ลา สรุปโดยกล่าวว่าเนื้อหาของ ซูเราะฮ์ อยู่ในพระคัมภีร์ก่อนหน้านี้ของอิบรอฮีมและมูซา เป็นสิ่งที่บ่งบอกเล็กน้อยถึงสิ่งที่อยู่ในคัมภีร์ก่อนหน้า ตามศาสนาอิสลาม:
ดังนั้นจงตักเตือนกันเถิด เพราะการตักเตือนกันนั้นจะยังคุณประโยชน์
ผู้ที่หวั่นกลัวจะได้รำลึก
และผู้ที่ชั่วช้ายิ่งจะหลีกเลี่ยงการตักเตือนนั้น
ซึ่งเขาจะเข้าไปเผาไหม้ในไฟกองใหญ่
แล้วเขาจะไม่ตายในนั้นและจะไม่เป็นด้วย
แน่นอนผู้ที่ขัดเกลาตนเอง ย่อมบรรลุความสำเร็จ
และเขารำลึกถึงพระนามแห่งพระเจ้าของเขา แล้วเขาทำละหมาด
หามิได้ แต่พวกเจ้าเลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ต่างหาก
ทั้ง ๆ ที่ปรโลกนั้นดีกว่าและจีรังกว่า
แท้จริง (ข้อตักเตือนสติ) นี้มีอยู่ในคัมภีร์ก่อน ๆ มาแล้ว
คือคัมภีร์ของอิบรอฮีมและมูซา
สูเราะฮ์ อันนัจญ์ม กล่าวถึงเรื่องราวเพิ่มเติมของพระคัมภีร์ก่อนหน้าของอิบรอฮีมและมูซา:
หรือว่าเขามิได้รับข่าวคราวที่มีอยู่ในคัมภีร์ของมูซา
และ (ในคัมภีร์ของ) อิบรอฮีม ผู้ซึ่งปฏิบัติตามสัญญาอย่างครบครัน
เกี่ยวกับการปรึกษาหารือกับชาวคัมภีร์มีรายงานโดยอะบูฮุร็อยเราะฮ์ในฮะดีษ:
รายจากอะบูฮุร็อยเราะฮ์ (ร.ฎ.) กล่าวว่า ชาวคัมภีร์ (ชาวยิว) เคยอ่านเตารอฮ์ในภาษาฮีบรูและพวกเขาเคยอธิบายเป็นภาษาอาหรับกับชาวมุสลิม ท่านเราะสูลกล่าวว่า "อย่าเชื่อชาวคัมภีร์หรือไม่เชื่อพวกเขา แต่จงกล่าวว่า: - "เราเชื่อในอัลลอฮ์และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา"
ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับคำจารึกใด ๆ ของศุฮุฟของอิบรอฮีมโดยชาวคัมภีร์
สถานที่ฝังศพ

ชาวมุสลิมเชื่อว่านบีอิบรอฮีมถูกฝังพร้อมกับ ซาเราะฮ์ภรรยาของเขาที่มัสยิดอิบรอฮีม ในเมืองเฮโบรนทางฝั่งตะวันตก ชาวมุสลิมรู้จักกันในชื่อ Sanctuary of Abraham นอกจากนี้ยังคิดว่าเป็นสถานที่ฝังศพของนบีอิสหาก บุตรชายของท่าน, เราะฟิเกาะฮ์ ภรรยาของบุตรชายท่าน, นบียะอ์กูบ หลานชายท่าน และลีอะห์ ภรรยาของหลานชาย
มุมมองภายนอกของมัสยิดอิบรอฮีมในเมืองเฮโบรน
มะกอมภายนอกของหลุมศพนบีอิบรอฮีม
ในส่วนของถ้ำซึ่งเป็นมัสยิด ตะแกรงนี้ช่วยให้ผู้เข้าชมสามารถมองลงไปที่ปล่องขนาด 40 ฟุต (12 เมตร) ซึ่งจะนำไปสู่ระดับพื้นดินของถ้ำที่ฝังศพของนบีอิบรอฮีมและซาเราะห์
ในอัลกุรอาน > โองการ

คุณลักษณะของนบีอิบรอฮีม: 2:124 , 11:75–123 , 16:120
ศาสนาของนบีอิบรอฮีม: 2:130 , 4:125 , 6:83–84 , 6:161 , 9:114 , 11:74 , 12:6 , 16:120 , 19:41 , 19:47 , 21:51 , 22 :78 , 26:83–85 , 29:27 , 37:84 , 37:88 , 37:104 , 37:109–111 , 37:113 , 38:45–47 , 43:28 , 53:37 , 57 :26 , 60:4
อัลลอฮ์ทรงทดสอบนบีอิบรอฮีม: 2:124 , 37:102
คำเทศนาของนบีอิบรอฮีม: 2:130–231 , 2:135–136 , 2:140 , 3:67–68 , 3:84 , 3:95 , 4:125 , 4:163 , 6:74, 6:76–81 , 6:83 , 6:161 , 14:35–37 , 14:40 , 21:52 , 21:54 , 21:56–57 , 21:67 , 22:26 , 26:69–73 , 26:75 , 26:78–80 , 26:87 , 29:16–17 ,29:25 , 37:83 , 37:85–87 , 37:89 , 37:91 , 37:92 , 37:93 ,37 :94–96 , 43:26–28 , 60:4
การสร้างของกะอ์บะฮ์: 2:127
การแสวงบุญของนบีอิบรอฮีม: 2:128 , 22:27
นบีอิบรอฮีมเป็นเพื่อนของอัลลอฮ์: 4:125
การลงโทษต่อกลุ่มชนของนบีอิบรอฮีม: 9:70
อพยพไปยังอัชชาม: 21:71 , 29:26
นบีอิบรอฮีม นางฮาญัร และนบีอิสมาอีล: 14:37 , 37:101
ปาฏิหาริย์ชุบชีวิตนก: 2:260
ปะทะคารมกับนัมรูด: 2:258
นบีอิบรอฮีมและบิดาของท่าน
นบีอิบรอฮีมเทศนากับบิดาของท่าน: 6:74 , 19:42–45 , 21:52 , 26:70 , 37:85 , 43:26
รูปเคารพของบิดาของท่าน: 6:74 , 26:71
นบีอิบรอฮีมขออภัยบิดาของท่าน: 14:41 , 19:47 , 60:4 Q26:86
โต้เถียงกับกลุ่มชนของท่าน: 21:62–63 , 21:65–66
นบีอิบรอฮีมถอยห่างจากกลุ่มชน: 19:48–49 , 29:26 , 37:99 , 43:26 , 60:4
คำเตือนของนบีอิบรอฮีมต่อรูปเคารพ: 21:57–58 , 21:60 , 37:93
โยนเข้ากองไฟ: 21:68 , 29:24 , 37:97
รอดจากไฟ: 21:69–70 , 29:24 , 37:98
ข่าวดีเกี่ยวกับนบีอิสหากและนบียะอ์กูบ: 6:84 , 11:69 , 11:71–72 , 14:39 , 15:53 ​​, 15:54–55 , 21:72 , 29:27 , 37:112 , 51:28 –30
ฝันถึงการเสียสละของบุตรชาย: 37:102–103
ดูเพิ่ม

อับราฮัมและสถาปัตยกรรมอิสลาม
เรื่องเล่าในพระคัมภีร์และอัลกุรอาน
ตำนานและอัลกุรอาน
มุฮัมมัดในอัลกุรอาน
การเสียสละของนบีอิบรอฮีม; Timurid Anthology, 1410–1411
รามัปปเทวาลัย

| รามัปปเทวาลยัม |
| --- | --- |

ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: มุลุคู
เทพ: รามลึงเคศวรสวามี  (พระศิวะ) 
เทศกาล: มหาศิวราตรี
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: หมู่บ้านปะลัมเปต
รัฐ: รัฐเตลังคานา
ประเทศ: ประเทศอินเดีย
ที่ตั้งในรัฐเตลังคานา
พิกัดภูมิศาสตร์: 18°15′33″N 79°56′36″E﻿ / ﻿18.25917°N 79.94333°E﻿ / 18.25917; 79.94333
สถาปัตยกรรม
สถาปนิก: รามัปปา
ผู้สร้าง: เรจรละ รุทร
เสร็จสมบูรณ์: ศตวรรษที่ 13
ทิศทางด้านหน้า: ตะวันออก
 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ชื่อทางการ: เทวาลัยกากตียรุเทรศวร (รามัปปา), รัฐเตลังคานา
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (i)(iii)
แต่งตั้ง: 2021 (44th session)
หมายเลขอ้างอิง: 1570
รามัปปเทวาลยัม (เตลูกู: రామప్ప దేవాలయం; Ramappa Temple) หรือ รามัปปามนเทียร (เทวนาครี: रामप्पा मंदिर) รุเทรศวรมนเทียร เป็นเทวาลัยและแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในรัฐเตลังคานาตอนใต้ของประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ 66 km (41 mi) จากเมืองวรังคัล และ 209 km (130 mi) จากนครไฮเดอราบาด หมู่เทวาลัยตั้งอยู่ในหุบเขาในหมู่บ้านปลัมเปต (Palampet) ในมณฑลเวนกตปุระ (Venkatapur mandal) อำเภอมูลุคู จารึกในเทวาลัยสามารถตีความได้ว่าเทวาลัยสร้างขึ้นในราวปี ค.ศ. 1213 สร้างขึ้นโดยนายพลแห่งจักรวรรดิกากตียะ นามว่า เรจรละ รุทร (Recharla Rudra) ในรัชสมัยของจักรพรรดิคณปตีเทวะ
เทวาลัยนี้จัดเป็นประเภทศิวาลัย (หรือ ศิวาลยัม; Sivalayam) หมายถึงเทวาลัยที่บูชาพระศิวะ โดยที่เทวาลัยนี้มีรามลึงเคศวรเป็นองค์ประธาน มาร์โกโปโลขณะเดินทางมายังจักรวรรดิกากตียะ เคยเรียกขานเทวาลัยนี้ว่าเป็น "ดวงดาราที่เฉิดฉายสว่างไสวที่สุดในบรรดาจักรวาลของเทวาลัยทั้งปวง" (the brightest star in the galaxy of temples) ตัวอาคารของรามัปปเทวาลัยตั้งอยู่บนฐานรูปดาวสูง 6-ฟุต (1.8-เมตร) ชื่อ รามปัปปะ/รามัปปา ตั้งตามชื่อช่างแกะสลักหรือก่อสร้างเทวาลัย อย่างไรก็ตาม ลักษณะการตั้งชื่อเทวาลัยตามชื่อช่างผู้ก่อสร้างนั้นไม่ค่อยปรากฏมากโดยทั่วไปในอินเดีย เป็นไปได้ว่าเทวาลัยนี้อาจเป็นเทวาลัยแห่งเดียวในอินเดียที่ตั้งชื่อตามช่างผู้ออกแบบ
เทวาลัยได้รับการขึ้นทะเบียนในรายชื่อเบื้องต้นของแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกภายใต้ชื่อ "โตรณัมและเทวาลยัมอันอลังการแห่งกากตียะ" ("The Glorious Kakatiya Temples and Gateways") ในปี 2019 หลังจากยื่นแก่คณะกรรมการยูเนสโกไปเมื่อ 10 กันยายน 2015 และในวันที่ 25 กรกฎาคม 2021 เทวาลัยได้รับการขึ้นบัญชีเป็นแหล่งมรดกโลกโดยสมบูรณ์ภายใต้ชื่อ "เทวาลัยกากตียรุเทรศวร (รามัปปา), รัฐเตลังคานา"
โบสถ์นักบุญโปร์ฟีริออส

| โบสถ์นักบุญโปร์ฟีริออส |
| --- | --- |
كنيسة القديس برفيريوس
โบสถ์เมื่อปี 2022
th
31°30′12″N 34°27′44″E﻿ / ﻿31.5033062°N 34.4620836°E﻿ / 31.5033062; 34.4620836
ที่ตั้ง: นครกาซา
ประเทศ: ปาเลสไตน์
นิกาย: อัครบิดรกรีกออร์ทอดอกซ์แห่งเยรูซาเลม
ประวัติ
อุทิศแก่: นักบุญโปร์ฟีริออส
เสกเมื่อ: 1150
สถาปัตยกรรม
แล้วเสร็จ: 1150-1160
โครงสร้าง
อาคารยาว: 22.9 เมตร (75 ฟุต)*
อาคารกว้าง: 8.9 เมตร (29 ฟุต)*
การปกครอง
อัครมุขมณฑล: ทีเบอรีอุส
นักบวช
อัครมุขนายก: อาเลกซีโอส โมสโชนัส (Alexios Moschonas)
โบสถ์นักบุญโปร์ฟีริออส (อาหรับ: كنيسة القديس برفيريوس, อักษรโรมัน: Kanīsat al-Qadīs Burfīryūs; Church of Saint Porphyrius) เป็นโบสถ์คริสต์กรีกออร์ทอดอกซ์ในนครกาซา ปาเลสไตน์ โบสถ์นี้สังกัดอัครบิดรแห่งเยรูซาเลม และเป็นโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดในกาซาที่ยังเปิดประกอบศาสนกิจอยู่จนปัจจุบัน และว่ากันว่าเป็นโบสถ์ที่เก่าที่สุดเป็นอันดับสามของโลก โบสถ์ตั้งอยู่ในย่านเมืองเก่าของกาซา และตั้งชื่อตามบิชอปแห่งกาซาในสมัยศตวรรษที่ 5 นักบุญโปร์ฟีริออส ผู้ซึ่งฝังร่างไว้อยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของโบสถ์
ประวัติศาสตร์ > ภูมิหลัง

มีโบสถ์คริสต์สร้างขึ้นที่จุดนี้เก่าแก่ถึงปี 425 แต่อาคารโบสถ์หลังปัจจุบันนั้นสร้างขึ้นโดยทัพครูเสดในทศวรรษ 1150s หรือ 1160s และอุทิศแด่นักบุญโปร์ฟีริออส มีหลักฐานจากศตวรรษที่ 15 ที่แสดงให้เห็นว่าโบสถ์นี้ยังอุทิศแด่พระนางพรหมจารีย์มารีอา
มีการบูรณะโบสถ์ในปี 1856 ยังคงมีบางโครงสร้างของโบสถ์ที่มาจากสมัยครูเสด กระนั้นส่วนใหญ่เป็นการต่อเติมสร้างเพิ่มในภายหลัง
ประวัติศาสตร์ > สงครามระหว่างฮะมาสกับอิสราเอล

ในระหว่างสงครามกาซาปี 2014 ชาวปาเลสไตน์ราว 2,000 คนได้หลบหนีการทิ้งระเบิดของอิสราเอลที่ทำให้มีชาวปาเลสไตน์เสียชีวิตไปแล้ว 70 รายก่อนหน้า มาลี้ภัยอยู่ที่โบสถ์นี้ ระหว่างการทิ้งระเบิด ครอบครัวต่าง ๆ นอนหลับตามโถงทางเดินและห้องของโบสถ์รวมถึงอาคารที่ติดกัน รวมทั้งมีมื้ออาหารและบริการการแพทย์แก่ผู้ลี้ภัยภายในโบสถ์
โบสถ์นี้เป็นพื้นที่ลี้ภัยการทิ้งระเบิดของอิสราเอลอีกครั้งในระหว่างสงครามอิสราเอล–ฮะมาส พ.ศ. 2566 กระทั่งวันที่ 19 ตุลาคม 2023 กองกำลังของอิสราเอลยิงระเบิดมิสไซล์รวมสี่ลูกที่ระเบิดในบริเวณโดยรอบซึ่งมีชาวปาเลสไตน์ลี้ภัยอยู่ราว 400-500 คน ตัวแทนของโบสถ์ได้ยืนยันว่าในบรรดาระเบิดของอิสราเอลนี้ มีโถงของโบสถ์ที่ถูกระเบิดเสียหายสองโถงซึ่งเป็นที่พักพิงของพลเมืองปาเลสไตน์ที่ลี้ภัยอยู่ และเป็นผลให้สีอาคารถล่มหนึ่งหลังของโบสถ์ มีผู้เสียชีวิตชาวปาเลสไตน์ในพื้นที่โบสถ์อย่างน้อย 16-18 ราย และอีกไม่ทราบจำนวนที่ติดภายใต้ซากอาคาร
ทางการอิสราเอลออกมาแสดงความรับผิดชอบต่อการโจมตีทางอากาศนี้ซึ่งอ้างว่ามีเป้าหมายคือศูนย์บัญชาการของฮะมาสที่ตั้งอยู่ใกล้กัน รวมถึงระบุว่าเหตุการณ์นี้ที่โบสถ์ได้รับผลกระทบตลอดจนผู้ลี้ภัยเสียชีวิตยังอยู่ภายใต้การทบทวน
สถาปัตยกรรม

โบสถ์นักบุญโปร์ฟีริออสมีแปลนรูปสี่เหลี่ยม ปลายเป็นหลังคาครึ่งโดม มีทางเท้าขนาด 1.8 เมตร (5.9 ฟุต)* ใต้ระดับพื้นทางใต้ของโบสถ์ และอีก 3 เมตร (9.8 ฟุต)* ใต้ระดับพื้นทางเหนือของโบสถ์ ทำให้มีข้อเสนอว่าโบสถ์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นทับโบสถ์หลังเดิมที่มีอยู่มาก่อนหน้า โบสถ์ประกอบด้วยทางเดินทางเดียว ขนาดภายในของโสถ์อยู่ที่ ยาว 22.9 เมตร (75 ฟุต)* กว้าง 8.9 เมตร (29 ฟุต)* ลักษณะทางสถาปัตยกรรมและการก่อสร้างมีความคล้ายกันกับอาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัปติศมา (คือมัสยิดใหญ่กาซาในปัจจุบัน)
โบสถ์มีสามทางเข้า ทางแรกเป็นพอร์ทีโค ที่มีเสาหินอ่อนสามเสารองรับส่วนโค้งสองยอด ฐานของเสาหินอ่อนมีอายุมาจากสมัยครูเสด ส่วนอีกทางเชื่อมกับส่วนของอาคารที่ใหม่กว่า มีบันไดติดอยู่สำหรับเดินไประดับทางเท้า
เอเนออส

| --- | --- |

สำนักงานใหญ่ในย่านโอเตมาจิ เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว
ชื่อเดิม:   นิปปอน ออยล์ คอร์ปอเรชัน (2431–2553)  เจเอกซ์ทีจี นิปปอน ออยล์ แอนด์ เอ็นเนอร์จี คอร์ปอเรชัน (2553–2563) 
ประเภท: บริษัทย่อย
อุตสาหกรรม: น้ำมันและแก๊สโซลีน
ก่อตั้ง: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2431; 136 ปีก่อน
สำนักงานใหญ่:  โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
บุคลากรหลัก: ฟูมิอากิ วาตาริ, CEO ชินจิ นิชิโอะ,  กรรมการผู้จัดการ
ผลิตภัณฑ์: ปิโตรเลียม ปิโตรเคมี เชื้อเพลิง
รายได้:  ¥ 7,523.990 พันล้านเยน (ปีงบประมาณ 2550)
รายได้สุทธิ:  ¥ 148.306 พันล้านเยน (ปีงบประมาณ 2551)
พนักงาน: 13,290 คน (2550)
บริษัทแม่: เอเนออส โฮลดิ้งส์
เว็บไซต์: www.eneos.co.jp
เอเนออส คอร์ปอเรชัน (อังกฤษ: ENEOS Corporation; ญี่ปุ่น: ENEOS株式会社, อักษรโรมัน: ENEOSU kabushiki gaisha) เป็นบริษัทปิโตรเลียมสัญชาติญี่ปุ่น ธุรกิจของบริษัทประกอบด้วยการสำรวจ นำเข้า และการกลั่นน้ำมันดิบ การผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เช่น เชื้อเพลิงและน้ำมันหล่อลื่น ตลอดจนธุรกิจอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพลังงาน เป็นบริษัทน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และได้ขยายการดำเนินงานในประเทศอื่น ๆ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ชื่อแบรนด์เอเนออสมาจากคำว่า "เอ็นเนอร์จี" ที่แปลว่า "พลังงาน" และ "นีออส" ซึ่งเป็นคำภาษากรีกที่แปลว่า "ใหม่"
เอเนออสเป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับพลังงานครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น โดยมีสถานีเชื้อเพลิง กว่า 13,000 แห่ง โรงกลั่น 11 แห่ง และมีส่วนแบ่งการตลาดมากกว่า 50% ในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยอมรับในระดับสากลโดยเป็นผู้ผลิตน้ำมันหล่อลื่นให้กับบริษัทรถยนต์ชั้นนำในหลายประเทศทั่วโลก ด้วยการใช้เทคโนโลยีน้ำมันพื้นฐานที่ได้รับความร่วมมือด้านวิศวกรรมและการวิจัยร่วมกับผู้ผลิตยานยนต์ชั้นนำของญี่ปุ่น
ผลิตภัณฑ์ของบริษัทจำหน่ายภายใต้แบรนด์เอเนออส ซึ่งใช้ในสถานีบริการน้ำมันด้วย ก่อนหน้านี้บริษัทยังเคยประกอบกิจการสถานีบริการน้ำมันภายใต้แบรนด์เอสโซ่และโมบิล ภายใต้ใบอนุญาตของเอ็กซอนโมบิล
ในปี พ.ศ. 2562 เนื่องจากการควบรวมกิจการของเจเอ็กซ์ โฮลดิ้งส์ (JX Holdings) กับ โทเน็น เจเนอรัล กรุป (Tonen General Group) เพื่อจัดตั้ง เจเอกซ์ทีจี โอลดิ้งส์ (JXTG Holdings) ทั้งสองแบรนด์จึงถูกตัดออกและแทนที่ด้วยเอเนออส เอเนเจ็ต (ENEOS EneJet)
เอเนออสในประเทศไทย

เอเนออสเริ่มเข้ามาก่อตั้งและดำเนินธุรกิจในประเทศไทยในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2538 ภายใต้ชื่อบริษัท เอ็มโอซี ไทย จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 310 ล้านบาท ตั้งแต่นั้นมา ชื่อบริษัทได้มีการเปลี่ยนแปลงดังนี้
บริษัท นิปปอน ออยล์ (ประเทศไทย) จำกัด ในปี 2546
บริษัท เจเอ็กซ์ นิปปอน ออยล์ (ประเทศไทย) จำกัด ในปี 2554
บริษัท เอเนออส (ประเทศไทย) จำกัด ในปี 2563
ศังขราปุระ

| ศังขราปุระ शंखरापुर नगरपालिका |
| --- | --- |
เทศบาลนคร
พัชรโยคินีมนเทียรแห่งพัชรโยคินี
ศังขราปุระแสดงแผนที่รัฐพาคมตีศังขราปุระแสดงแผนที่ประเทศเนปาล
พิกัด: 27°44′48″N 85°30′35″E﻿ / ﻿27.74667°N 85.50972°E﻿ / 27.74667; 85.50972
ประเทศ:  เนปาล
จังหวัด: พาคมติ
อำเภอ: กาฐมาณฑุ
สถาปนา: ธันวรคม 2014
การปกครอง
 • นายกเทศบาล: ราเมซ นาปิต (RPP)
 • รองนาบก: สมิตา เศรษฐา (NC)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 60.21 ตร.กม. (23.25 ตร.ไมล์)
ประชากร (สำมะโนปี 2021)
 • ทั้งหมด: 29,318 คน
 • ความหนาแน่น: 490 คน/ตร.กม. (1,300 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+5:45 (NST)
เว็บไซต์: www.shankharapurmun.gov.np/en
ศังขราปุระ (เนปาล: शंखरापुर; Shankharapur) เป็นเทศบาลนครในอำเภอกาฐมาณฑุ จังหวัดพาคมติ ประเทศเนปาล จัดตั้งขึ้นในวันที่ 2 ธันวาคม 2014 โดยการรวมสภาพัฒนาหมู่บ้าน พัชรโยคินี, การกีกาว, ภุลพุ, อินทรยานี, ลัปสีเผฑี, นาคเลภเร, ปุขุลฉี และ สุนโตล ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่หมู่บ้านปุขุลฉี ในเมืองสันขูของชาวเนวาร์
ชิเซโด

| --- | --- |


ประเภท: บริษัทมหาชนจำกัด
ISIN: JP3351600006 
อุตสาหกรรม: เครื่องอุปโภคบริโภค
ก่อตั้ง: 1872; 152 ปีที่แล้ว (1872)
ผู้ก่อตั้ง: Arinobu Fukuhara 
สำนักงานใหญ่: ชูโอ โตเกียว
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: มาซาฮิโกะ อูโอทานิ (ประธานและซีอีโอ)
รายได้:  ¥920,888 ล้าน (2020)
รายได้สุทธิ:  ¥−11,660 ล้าน
พนักงาน: 46,000 (2021)
เว็บไซต์: www.shiseidogroup.com 
ชิเซโด (ญี่ปุ่น: 資生堂) เป็นบริษัทเครื่องสำอางข้ามชาติของญี่ปุ่นที่ก่อตั้งขึ้นในโตเกียวใน ค.ศ. 1872 ประเภทผลิตภัณฑ์ประกอบด้วย: ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ดูแลผิวกาย ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม และน้ำหอม บริษัทเป็นหนึ่งในบริษัทเครื่องสำอางที่เก่าแก่ที่สุดในโลกและฉลองครบรอบ 150 ปีใน ค.ศ. 2022 เป็นบริษัทเครื่องสำอางที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และเป็นบริษัทเครื่องสำอางที่ใหญ่เป็นอันดับ 5 ของโลก ในประเทศญี่ปุ่น ชิเซโดมีจำหน่ายที่เคาน์เตอร์เครื่องสำอางในห้างสรรพสินค้าบางแห่งและร้านขายยาส่วนใหญ่ บริษัทเป็นเจ้าของแบรนด์และบริษัทในเครือมากมายทั่วโลก นอกเหนือไปจากแบรนด์ผู้ก่อตั้ง บริษัทมีสำนักงานใหญ่ในโตเกียว และซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
ประวัติบริษัท > ก่อตั้ง

อาริโนบุ ฟูกูฮาระอดีตหัวหน้าเภสัชกรของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ก่อตั้ง Shiseidō Pharmacy ใน ค.ศ. 1872 หลังจากการเยือนสหรัฐอเมริกาและยุโรป อาริโนบุได้เพิ่มน้ำพุโซดาเข้าไปในร้าน ต่อมาได้เติบโตเป็นธุรกิจร้านอาหาร Shiseidō Parlor และนำไปสู่การเปิดตัวไอศกรีมในญี่ปุ่นในที่สุด ชื่อ ชิเซโด มาจากสำนวนจีนที่มีความหมายว่า "สรรเสริญคุณงามความดีของแผ่นดินซึ่งหล่อเลี้ยงชีวิตใหม่และนำมาซึ่งคุณค่าอันสำคัญยิ่ง"
อาริโนบุส่งต่อบริษัทของเขาให้กับ ชินโซ ฟูกูฮาระ ลูกชายของเขา ซึ่งกลายเป็นประธานคนที่ 2 ของบริษัทใน ค.ศ. 1913 หลังจากประสบการณ์ของชินโซ ที่เดินทางไปยุโรปและสหรัฐอเมริกา เขาเริ่มสนใจโฆษณาที่เป็นจุดขายขนาดใหญ่สำหรับชิเซโดซึ่งทำให้เขาทุ่มเททรัพยากรมากมายให้กับการออกแบบของบริษัท ซึ่งส่วนใหญ่สามารถเห็นได้จากบรรจุภัณฑ์ของผลิตภัณฑ์และนิตยสารในยุคนั้น
กปาลสพาน

| กปาลสพาน |
| --- | --- |
ក្បាលស្ពាន
ลึงคะและเทวรูปที่นำ้ตกกปาลสพาน
ศาสนา
ศาสนา: ศาสนาฮินดู
เขต: เสียมราฐ
จังหวัด: เสียมราฐ
เทพ: พระศิวะ, พระวิษณุ
ที่ตั้ง
ที่ตั้ง: พระนคร
ประเทศ: ประเทศกัมพูชา
ที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°42′30.1″N 104°1′32.1″E﻿ / ﻿13.708361°N 104.025583°E﻿ / 13.708361; 104.025583
สถาปัตยกรรม
ประเภท: บาปวน
ผู้สร้าง: สูรยวรมันที่ 1, อุทยทิตยวรมันที่ 2
เสร็จสมบูรณ์: ศตวรรษที่ 11-12
กปาลสพาน (เขมร: ក្បាលស្ពាន, Kbal Spéan  [kɓaːl spiən]; แปลว่า สะพานกระบาล) เป็นแหล่งโบราณคดีสมัยจักรวรรดิเขมรตั้งอยู่บนเนินทางใต้ของเทือกเขาพนมกุเลน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครวัด ในอำเภอบันทายศรี จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา
แหล่งปลาสพานประกอบไปด้วยประติมากรรมสลักหินนูนต่พบนธรณีสัณฐานหินทรายบนพื้นแม่น้ำและบนฝั่งแม่น้ำ ชื่ออื่น ๆ ของแหล่งนี้คือ "หุบเขาพันลึงค์" หรือ "แม่น้ำพันลึงค์" ซึ่งหมายถึงประติมากรรมหินส่วนใหญ่สลักเป็นรูปศิวลึงค์หรือรูปประสมของลึงค์กับโยนี บริเวณที่มีหินสลักเป็นรูปลึงค์พันรูปนั้นเรียกว่า สหัสรลึงค์ (พันลึงค์) นอกจากนี้ยังมีรูปเทพเจ้าฮินดู ทั้งพระศิวะ, พระวิษณุ, พระพรหม, พระลักษมี, พระราม และพระหนุมาน ไปจนถึงสัตว์เช่นโคและกบ
ประติมากรรมเหล่านี้สร้างขึ้นเริ่มต้นในรัชสมัยของสูรยวรมันที่หนึ่ง และสิ้นสุดในรัชสมัยของอุทยทิตยวรมันที่สอง ระหว่างศตวรรษที่ 11-12 เฉพาะส่วนประติมากรรมสหัสรลึงค์นั้นเข้าใจว่าสร้างขึ้นในสมัยของสูรยวรมันที่หนึ่งในศตวรรษที่ 11 โดยสลักโดยฤาษีในพื้นที่ จารึกที่พบระบุว่าประติมากรรมส่วนใหญ่สร้างขึ้นในรัชสมัยของอุทยทิตยวรมันที่สอง ซึ่งยังดำริให้สร้างลึงค์ทองคำขึ้นที่นี่ในปี 1059 เช่นกัน เป็นที่เชื่อว่าแม่น้ำเสียมเรียบซึ่งไหลผ่านตรงนี้ไปยังพระนครได้รับพรจากบรรดาลึงค์และเทพเจ้าที่แกะสลักไว้ในแม่น้ำสายนี้
เลือง ซวน เจื่อง

เลือง ซวน เจื่อง (เวียดนาม: Lương Xuân Trường; เกิด 28 เมษายน 2538) นักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนาม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับไฮฟองและทีมชาติเวียดนาม
ซวน เจื่องเป็นนักเตะเยาวชนของสโมสรฮหว่างอัญซาลาย และได้เลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของสโมสรเมื่อ พ.ศ. 2558 พร้อมกับรับปลอกแขนกัปตันทีม ซึ่งซวน เจื่องได้รับการยกย่องเรื่องวิสัยทัศน์ของเขา การผ่านบอลและทักษะในการปั่นฟรีคิก โดย เลือง ซวน เจื่อง เป็นผู้เล่นชาวเวียดนามคนแรกที่ได้เล่นในเคลีก 1
ชีวิตช่วงต้น

ซวน เจื่องเกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2538 ในครอบครัวที่มีลูก 2 คนซึ่งซวน เจื่องเป็นลูกคนเล็กและมีพี่สาว 1 คน พ่อของเขาซึ่งทำงานในบริษัทพลังงานในท้องถิ่นเป็นอดีตนักฟุตบอลสมัครเล่นในทีมกองทัพ เขาเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชายของบริษัทพลังงาน โดยซวน เจื่องเริ่มต้นเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 5 ปีได้รับการฝึกโดยพ่อของเขา และเขาได้เป็นตัวแทนของจังหวัดเข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลเยาวชนหลายรายการ
สโมสรอาชีพ > ฮหว่างอัญซาลาย

ใน พ.ศ. 2550 เมื่อลงเล่นให้กับทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 13 ปีให้กับทีมบ้านเกิดทำการแข่งขันในฮานอย ทีมของซวน เจื่องเกิดพักโรงแรมเดียวกับโค้ชทีมเยาวชนของฮหว่างอัญซาลาย ที่กำลังค้นหาเยาวชนเข้าร่วมศูนย์ฝึก ซวน เจื่องตัดสินใจเข้าทดสอบฝีเท้าและได้ตกลงเข้าร่วมทีมศูนย์ฝึกเยาวชน
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ซวน เจื่องพร้อมกับเหงียน กง เฝื่อง, เหงียน ต๊วน อัญ และเจิ่น หืว ดง เจี่ยว เป็นผู้เล่น 4 คนจากศูนย์ฝึกเยาวชนที่ได้รับเชิญให้ไปร่วมฝึกซ้อมกับทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปีของอาร์เซนอล
สโมสรอาชีพ > ฮหว่างอัญซาลาย > บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด (ยืมตัว)

ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 เลือง ซวน เจื่อง ได้ย้ายมาร่วมทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ด้วยสัญญายืมตัวอย่างเป็นทางการ โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 21 ต่อมาในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ เลืองได้ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในเกมกระชับมิตรนัดสุดท้ายก่อนเปิดฤดูกาล นัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเสมอนครราชสีมา มาสด้า 1–1 ต่อมาในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ไทยลีก นัดเปิดฤดูกาล 2562 เลืองประเดิมสนามให้บุรีรัมย์นัดแรกเป็นทางการในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเสมอกับชลบุรี 2-2 ต่อมาในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ซวน เจื่อง ทำประตูแรกในลีกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะนครราชสีมาไปได้ 2–0 โดยประตูนี้ได้รับการลงคะแนนให้เป็นประตูยอดเยี่ยมของไทยลีก ประจำเดือนพฤษภาคม 2562
อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ซวน เจื่อง ได้ยกเลิกสัญญายืมตัวกับทางสโมสร เนื่องจากไม่ได้รับโอกาสลงสนามเท่าที่ควร
ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เลือง ซวน เจื่อง ได้รับรางวัลประตูยอดเยี่ยมแห่งปี (ไทยลีก) ในงานมอบรางวัล FA Thailand Awards 2019 โดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยประตูที่เขายิงได้นั้น เกิดขึ้นในนัดที่บุรีรัมย์พบกับนครราชสีมา เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ทีมชาติ

ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เลือง ซวน เจื่อง มีชื่อติดทีมชาติเวียดนามในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก นัดที่เวียดนามจะบุกไปเยือนไทย
ทีมชาติ > การทำประตู

| ลำดับ | วันที่ | สนาม | คู่แข่ง | ทำประตู | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 6 ตุลาคม พ.ศ. 2559 | สนามกีฬาท้งเญิ้ต นครโฮจิมินห์ เวียดนาม |  เกาหลีเหนือ | 4–2 | 5–2 | กระชับมิตร |
เกียรติประวัติ > ทีมชาติ

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน:
เกียรติประวัติ > รางวัลส่วนตัว

รองเท้าเงินเวียดนาม: 2559
ประตูยอดเยี่ยม โตโยต้า ไทยลีก: พฤษภาคม 2562
รางวัลประตูยอดเยี่ยมแห่งปี (ไทยลีก) FA Thailand Awards 2019
แหล่งข้อมูลอื่น

เลือง ซวน เจื่อง ที่ kleague.com
ข้อมูลของ เลือง ซวน เจื่อง ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
Diary in South Korea
กรมปรึกษาชาติชั้นสูง

กรมปรึกษาชาติชั้นสูง (เขมร: ក្រុម​ប្រឹក្សា​ជាតិ​ជាន់​ខ្ពស់ กฺรุมบฺรึกฺสาชาติชาน̍ขฺพส̍; อังกฤษ: Supreme National Council: SNC) เป็นความร่วมมือที่เกิดจากผู้นำกัมพูชาทั้งสี่ฝ่ายเพื่อทำหน้าที่เป็นตัวแทนกัมพูชาในสหประชาชาติชั่วคราวจนกว่าการเลือกตั้งในกัมพูชาจะเสร็จสิ้น การประชุมของกรมปรึกษาชาติชั้นสูงเกิดขึ้นครั้งแรกในกรุงเทพฯเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2533 ที่สถานเอกอัครราชทูตกัมพูชาในประเทศไทย สมาชิกมี 12 คน ประกอบด้วย ฝ่ายรัฐบาลพนมเปญ 6 คน คือ ฮุน เซน, กง ซัมโบล, ฮอร์ นัมฮง, สิน สอง, เตีย บัญ, และเจียม สงวน ฝ่ายฟุนซินเปก 2 คนคือ พระนโรดม รณฤทธิ์ และแสง โกศล ฝ่ายแนวร่วมปลดปล่อยฯ 2 คนคือ ซอน ซาน และเอียง เมาลี ฝ่ายเขมรแดง 2 คนคือ เขียว สัมพัน และซอน เซน
ประธานกรมปรึกษาชาติชั้นสูง คือ สมเด็จพระนโรดม สีหนุ ตามมติจากการประชุมเมื่อ 24-26 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ทุกฝ่ายยอมรับธงชาติและเพลงชาติของกรมปรึกษาชาติชั้นสูงว่าเป็นธงชาติและเพลงชาติของกัมพูชา แต่กัมพูชาทุกฝ่ายยังคงใช้ธงชาติและเพลงชาติของตนได้จนกว่าจะเลือกตั้ง ทุกฝ่ายตกลงหยุดยิงและหยุดรับความช่วยเหลือด้านอาวุธจากต่างชาติตั้งแต่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2534 สำนักงานใหญ่ของกรมปรึกษาชาติชั้นสูงอยู่ในกรุงพนมเปญ แต่ในระหว่างที่สำนักงานใหญ่ยังสร้างไม่เสร็จให้ใช้สถานเอกอัครราชทูตกัมพูชาในประเทศไทยเป็นสถานที่ในการประชุม กรมปรึกษาชาติชั้นสูงยังมีหน้าที่ร่างกฎหมายเลือกตั้งและรัฐธรรมนูญใหม่ของกัมพูชา
หลังจากลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพที่กรุงปารีสเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534 พระนโรดม สีหนุได้เสด็จนิวัตพนมเปญในฐานะประธานกรมปรึกษาชาติชั้นสูงเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 และได้มีหลายประเทศเปิดสถานทูตเพื่อสร้างสัมพันธไมตรีกับกรมปรึกษาชาติชั้นสูง