stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โรงเรียนนาข่าวิทยาคม

| โรงเรียนนาข่าวิทยาคม |
| --- | --- |
Nakhawittayakom School
ที่ตั้ง

109 หมู่ 1 ตำบลนาข่า อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม
พิกัด: 15°49′52″N 103°12′30″E﻿ / ﻿15.831157°N 103.208268°E﻿ / 15.831157; 103.208268
ข้อมูล
ชื่ออื่น: น.ค. / N.K.
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่
คติพจน์: ปญฺญา   โลกสฺสมิ  ปชฺโชโต   ปัญญาเป็นแสงสว่างแห่งโลก 
สถาปนา: พ.ศ. 2521 (ข้อผิดพลาด: แม่แบบ:อายุปีและวัน รองรับเฉพาะปีพุทธศักราช หากใช้เป็นคริสต์ศักราช กรุณาใช้ แม่แบบ:Age in years and days )
หน่วยงานกำกับ: องค์การบริหารส่วนจังหวัด กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย
ผู้อำนวยการ: อวยชัย ปัจจัยมงคล
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษา
จำนวนนักเรียน: 751 คน ข้อมูล ณ วันที่ 10 มิถุนายน 2558
ภาษาที่ใช้เป็นสื่อการสอน: ภาษาที่มีการเรียนการสอนในโรงเรียน  ภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ  ภาษาจีน
สี:    ฟ้า - ขาว
เพลง: มาร์ชนาข่าวิทยาคม
ต้นไม้ประจำสถาบัน: ต้นยางเหียง
เว็บไซต์: www.nakhawit.ac.th
(ประเทศไทย)
โรงเรียนนาข่าวิทยาคม (อังกฤษ: Nakhawittayakom School) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช 2521 ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลนาข่า อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม   มีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 70 ไร่ ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
ประวัติ

เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อปีการศึกษา 2521 สมัย บุญสม มาร์ติน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ มีนายประยูร นันทะแสน ดำรงตำแหน่งครูใหญ่คนแรก ปีการศึกษา 2535 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4) เป็นปีแรกและพัฒนาเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบันเปิดการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยมีการเรียนการสอนที่ให้ผู้เรียนมีทักษาะความสามารถในสาขาที่ตนเองสนใจและสร้างเสริมความสามารถในด้านต่าง ๆ ของนักเรียน ด้านวิชาการ เช่น ห้องเรียนสะเต็มศึกษา (STEM Class) ด้านความเป็นผู้นำ เช่น ชมรมเยาวชนเมืองยัคฆ์สร้างชาติ ชมรมฟ้าขาวเยาวแพทย์ และชุมนุมต่าง ๆ เป็นต้น ซึ่งยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ
หลักสูตรที่เปิดสอน

โรงเรียนนาข่าวิทยาวิทยาคม เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยให้ผู้เรียนตามความถนัดและความสนใจ ดังนี้
ห้องเรียนสะเต็มศึกษา (STEM : Science Technology Engineering and Mathematics) คือ แนวทางการจัดการศึกษาที่บูรณาการความรู้ใน 4 สหวิทยาการ ได้แก่ วิทยาศาสตร์ วิศวกรรม เทคโนโลยี และคณิตศาสตร์ โดยเน้นการนำความรู้ไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตจริง รวมทั้งการพัฒนากระบวนการหรือผลผลิตใหม่ ที่เป็นประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต และการทำงาน ช่วยนักเรียนสร้างความเชื่อมโยงระหว่าง 4 สหวิทยาการ กับชีวิตจริงและการทำงาน การจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาเป็นการจัดการเรียนรู้ที่ไม่เน้นเพียงการท่องจำทฤษฎี หรือ กฎทางวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ แต่เป็นการสร้างความเข้าใจทฤษฎีหรือกฏเหล่านั้นผ่านการปฏิบัติให้เห็นจริงควบคู่กับการพัฒนาทักษะการคิด ตั้งคำถาม แก้ปัญหาและการหาข้อมูลและวิเคราะห์ข้อค้นพบใหม่ ๆ พร้อมทั้งสามารถนำข้อค้นพบนั้นไปใช้หรือบูรณาการกับชีวิตประจำวันได้
ห้องเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 และมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดฯ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามกระทรวงศึกษาธิการ โดยเน้นการพัฒนาให้นักเรียนมีความรู้ความสามารถในศตวรรษที่ 21
ห้องเรียนสองใบประกาศนียบัตร (เฉพาะระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย) เกิดจากความร่วมมือขององค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม ร่วมกับ วิทยาลัยเทคนิคมหาสารคาม ออกแบบการเรียนที่ผู้เรียนมีความรู้ทั้งในสายสามัญและมีทักษะในการปฏิบัติด้วย เมื่อจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 นักเรียนจะได้รับใบประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) เพิ่มด้วย
การเรียนการสอนเน้นที่ผู้เรียนโดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ (Active learning) ในการศึกษา จึงทำให้เกิดความเข้าใจในความรู้ด้วยตนเอง โดยมีรายวิชาโครงงาน (Project) ซึ่งเป็นรายวิชาที่นักเรียนจะได้ใช้ความรู้ของตัวเองอย่างเต็มที่ในการจัดทำในเรื่องที่ตนเองและกลุ่มมีความสนใจ มีคุณครูที่ปรึกษาโครงงานเป็นผู้ให้คำแนะนำ ในแต่ละระดับชั้นจะมีการทำโครงงานในรายวิชาต่าง ๆ ในแต่ละระดับชั้น ได้แก่ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โครงงานวิทยาศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โครงงานภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โครงงานอินเทอร์เน็ตประสานสรรพสิ่ง (Internet Of Thing) โครงงานการงานอาชีพฯ และโครงงานคอมพิวเตอร์ ซึ่งงานจัดแสดงผลงานนิทรรศการนักเรียนเป็นประจำทุกปีในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์
กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน

กิจกรรมพัฒนาผู้ให้เป็นผู้ที่นอกจากมีความรู้ความสามารถในทางวิชาการแล้ว ผู้เรียนจำเป็นมีทักษะในการทำงานร่วมกับผู้อื่นรวมถึงทักษะอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย โรงเรียนนาข่าวิทยาคมได้เล็งเห็นถึงความสำคัญและกระตุ้นให้นักเรียนมีส่วนรวมในกิจกรรมและ/หรือโครงการต่าง ๆ เช่น กิจกรรมชุมนุม กิจกรรมในเครื่องแบบ เป็นต้น นอกจากนั้นยังมีชมรมที่เกิดจากความตั้งใจและความสนใจของนักเรียนเอง ได้แก่ ชมรมเยาวชนเมืองยัคฆ์สร้างชาติ (ชมรมในเครือข่ายสถาบันการสร้างชาติ) ซึ่งจัดตั้งเพื่อพัฒนาทักษะความเป็นผู้นำให้กับนักเรียนและสร้างประโยชน์ให้กับส่วนรวมผ่านโครงการ (Cap-Conner Stone) ที่จัดขึ้นและดำเนินการโดยนักเรียน
อาคารและสถานที่

ห้องเรียน จำนวน 25 ห้อง
อาคารเรียนถาวรแบบ 216 (ค) จำนวน 1 หลัง
อาคารเรียนถาวรแบบ 216 (ล) จำนวน 1 หลัง
อาคารเรียนถาวรแบบ 312 (ค) จำนวน 1 หลัง
อาคารเรียน 4 ชั้น จำนวน 1 หลัง
อาคารเอนกประสงค์ จำนวน 1 หลัง
โรงฝึกงาน จำนวน 2 หลัง
โรงอาหาร จำนวน 1 หลัง
อาคารโดมอเนกประสงค์ 1 หลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

เก็บถาวร 2020-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เทค อินฟินิตี้ อีดูเคชั่น
พรรคเอกภาพ

| พรรคเอกภาพ  |
| --- | --- |

หัวหน้า: ชาติวัฒน์ ชาติกรกุล
เลขาธิการ: เสฐียรพงษ์ รัตนภิรมย์
ก่อตั้ง: พรรคประชาไทย   10 มีนาคม พ.ศ. 2526   พรรครวมไทย   26 พฤษภาคม พ.ศ. 2529   พรรคเอกภาพ   18 เมษายน พ.ศ. 2532
ถูกยุบ: 17 มกราคม พ.ศ. 2545 (19 ปี)
รวมตัวกับ: พรรคประชาชน พรรคกิจประชาคม พรรคก้าวหน้า
ที่ทำการ: 670/104 ถนนจรัญสนิทวงศ์ แขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
สี:   สีเขียว   สีเหลือง
การเมืองไทย    รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง
พรรคเอกภาพ (อังกฤษ: Solidarity Party) เป็นพรรคการเมืองของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2526 ในนามพรรคประชาไทย โดยมีทวี ไกรคุปต์ เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมาในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 พรรคประชาไทยได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรครวมไทย และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น พรรคเอกภาพ  โดยได้ยุบรวมพรรคการเมืองขนาดเล็ก จำนวน 3 พรรค คือพรรคกิจประชาคม ของบุญชู โรจนเสถียร พรรคก้าวหน้า ของอุทัย พิมพ์ใจชน และพรรคประชาชน ของเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ เข้ามารวมกับพรรครวมไทยและมี สส.จากการรวมตัวในครั้งนี้จำนวน 61 คน และถือเป็นพรรคใหญ่อันดับ 2 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 16 ซึ่งเป็นสภาฯ ในช่วงเวลานั้น
ในช่วงแรกของการจัดตั้งพรรค ได้มีการมอบหมายให้ณรงค์ วงศ์วรรณ หัวหน้าพรรครวมไทย ซึ่งเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเป็นหัวหน้าพรรคคนแรก และมีเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ หัวหน้าพรรคประชาชน ซึ่งมีจำนวน สส.เป็นอันดับ 2 เป็นเลขาธิการพรรคคนแรกอีกด้วย โดยภายหลังจากการรวมพรรคกันไม่นาน พรรคก็เข้าร่วมรัฐบาลชาติชาย ชุณหะวัน เมื่อได้รับพระบรมราชโองการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี เป็นสมัยที่ 2
ประวัติ > พรรคประชาไทย

พรรคประชาไทย จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2526  โดยจดทะเบียนเป็นลำดับที่ 15/2526 มีนาย ทวี ไกรคุปต์ เป็นหัวหน้าพรรคและนาย สันติ ชัยวิรัตนะ เป็นเลขาธิการพรรค
ต่อมาในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 พรรคประชาไทยได้ยื่นเปลี่ยนแปลงชื่อพรรคเป็น "พรรครวมไทย" พร้อมกับเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่
ประวัติ > พรรครวมไทย

พรรครวมไทย (อังกฤษ: Ruam Thai Party) เปลี่ยนชื่อมาจาก "พรรคประชาไทย" จากการประชุมพรรคเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 พร้อมกับได้คณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ที่นำโดยนาย ณรงค์ วงศ์วรรณ อดีตรองหัวหน้า พรรคชาติไทย ในฐานะหัวหน้าพรรค และนาย ปิยะณัฐ วัชราภรณ์ เป็นเลขาธิการพรรค
ใน การเลือกตั้ง 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 พรรครวมไทยได้ ส.ส. เข้าสภาทั้งสิ้น 19 คน
ต่อมาใน การเลือกตั้ง 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 พรรครวมไทยได้ ส.ส. เข้าสภาทั้งสิ้น 34 คนก่อนจะประกาศยุบรวมพรรคเข้ากับพรรคการเมืองขนาดเล็ก 3 พรรคคือ พรรคกิจประชาคม พรรคก้าวหน้า และ พรรคประชาชน กลายเป็น พรรคเอกภาพ เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2532  ทำให้พรรคเอกภาพได้ ส.ส. ในสภาทั้งหมด 61 คนกลายเป็นพรรคการเมืองที่มี ส.ส. ในสภามากที่สุดเป็นอันดับ 2 เป็นรองแค่ พรรคชาติไทย ที่มี ส.ส. ในสภามากถึง 87 คน
ประวัติ > พรรคเอกภาพ

ต่อมาเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น พรรคเอกภาพ  โดยได้ยุบรวมพรรคการเมืองขนาดเล็ก จำนวน 3 พรรค คือ พรรคกิจประชาคม ของนายบุญชู โรจนเสถียร พรรคก้าวหน้า ของนายอุทัย พิมพ์ใจชน และพรรคประชาชน ของนายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ เข้ามารวมกับพรรครวมไทยและมี ส.ส.จากการรวมตัวในครั้งนี้จำนวน 61 คน และถือเป็นพรรคใหญ่อันดับ 2 ในสภาผู้แทนราษฎรขณะนั้น
ภายหลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 อุทัย พิมพ์ใจชน ซึ่งไม่ได้รับเลือกตั้งในเขตเดิมที่ตนลงสมัคร ได้ประกาศลาออกจากหัวหน้าพรรค โดยให้ ไชยยศ สะสมทรัพย์ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแทน
รายนามผู้บริหารพรรค

พรรคเอกภาพ ได้ดำเนินกิจกรรมทางการเมืองมาอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ในชื่อพรรคประชาไทย (2526-2529) พรรครวมไทย (2529-2532) และพรรคเอกภาพ (2532-2545) มีผู้บริหารพรรค ดังนี้
รายนามผู้บริหารพรรค > หัวหน้าพรรค

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | รูป | ชื่อ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
พรรคประชาไทย
| 1 |  | ทวี ไกรคุปต์ | 10 มีนาคม พ.ศ. 2526 | 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 |
พรรครวมไทย
| 2 |  | ณรงค์ วงศ์วรรณ | 5 มิถุนายน พ.ศ. 2529 | 18 เมษายน พ.ศ. 2532 |
พรรคเอกภาพ
| 2 |  | ณรงค์ วงศ์วรรณ | 18 เมษายน พ.ศ. 2532 | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2534 |
| 3 |  | บุญชู โรจนเสถียร | 27 มิถุนายน พ.ศ. 2534 | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 |
| 4 |  | อุทัย พิมพ์ใจชน | 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2538 |
| 5 |  | ไชยยศ สะสมทรัพย์ | 29 สิงหาคม พ.ศ. 2538 | 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 |
| 6 |  | ชาติวัฒน์ ชาติกรกุล | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 | 17 มกราคม พ.ศ. 2545 |
รายนามผู้บริหารพรรค > เลขาธิการพรรค

นายสันติ ชัยวิรัตนะ (10 มกราคม 2526 - 27 พฤษภาคม 2529)
นายปิยะณัฐ วัชราภรณ์ (5 มิถุนายน 2529 - 11 เมษายน 2532)
นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ (12 เมษายน 2532 - 31 พฤษภาคม 2532)
นายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ (1 มิถุนายน 2532 - 1 มิถุนายน 2534)
นายอุทัย พิมพ์ใจชน (27 มิถุนายน 2534 - 13 กรกฎาคม 2535)
นายไชยยศ สะสมทรัพย์ (20 กรกฎาคม 2535 - 21 สิงหาคม 2538)
นายฉัฐวัสส์ มุตตามระ (29 สิงหาคม 2538 - 28 พฤศจิกายน 2539)
นายเนวิน ชิดชอบ (29 พฤศจิกายน 2539 - 4 ตุลาคม 2543)
นายเสถียรพงษ์ รัตนภิรมย์ (1 ธันวาคม 2543 - 17 มกราคม 2545)
บทบาททางการเมือง > ฝ่ายบริหาร

พรรคเอกภาพ ได้เข้าร่วมรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ในปี 2535 โดยมีสมาชิกพรรคได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลดังกล่าว จำนวน 2 คน คือ อุทัย พิมพ์ใจชน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และไชยยศ สะสมทรัพย์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
และเมื่อมีการเปลี่ยนขั้วรัฐบาลในปี พ.ศ. 2540 พรรคเอกภาพได้เข้าร่วมรัฐบาลของนายชวน หลีกภัยอีกครั้งหนึ่ง โดยมีสมาชิกพรรคได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลดังกล่าว จำนวน 4 คน คือ ไชยยศ สะสมทรัพย์, ไชยา สะสมทรัพย์, เผดิมชัย สะสมทรัพย์. และเนวิน ชิดชอบ
ผลการเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งทั่วไป

| การเลือกตั้ง | จำนวนที่นั่ง | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง | สถานภาพพรรค | ผู้นำเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
พรรคประชาไทย
| 2526 | 4 / 324 |  |  |  4 ที่นั่ง | ร่วมรัฐบาล | ทวี ไกรคุปต์ |

พรรครวมไทย
| 2529 | 19 / 347 |  |  |  15 ที่นั่ง | ฝ่ายค้าน | ณรงค์ วงศ์วรรณ |
| 2531 | 34 / 357 |  |  |  15 ที่นั่ง  | ฝ่ายค้าน (2531-2533) | ณรงค์ วงศ์วรรณ |
| 2531 | 34 / 357 |  |  |  15 ที่นั่ง  | ร่วมรัฐบาล (2533-2534) | ณรงค์ วงศ์วรรณ |
พรรคเอกภาพ
| มี.ค. 2535 | 6 / 360 |  |  |  28 ที่นั่ง | ฝ่ายค้าน | บุญชู โรจนเสถียร |
| ก.ย. 2535 | 8 / 360 |  |  |  2 ที่นั่ง | ร่วมรัฐบาล | อุทัย พิมพ์ใจชน |
| 2538 | 8 / 391 |  |  |  0 ที่นั่ง | ฝ่ายค้าน | อุทัย พิมพ์ใจชน |
| 2539 | 8 / 393 |  |  |  0 ที่นั่ง | ฝ่ายค้าน (2539​- 2540) | ไชยยศ สะสมทรัพย์ |
| 2539 | 8 / 393 |  |  |  0 ที่นั่ง | ร่วม​รัฐบาล (2540 - ​2544) | ไชยยศ สะสมทรัพย์ |
↑  หลังจากเลือกตั้ง สส. ที่ได้รับเลือกย้ายสังกัดไปร่วมพรรคอื่น ดังนี้ พรรคชาติไทย 4 คน
↑  หลังจากรวมพรรคก้าวหน้า พรรคกิจประชาคม และพรรคประชาชนแล้ว มี สส.รวมทั้งสิ้น 62 คน
ผลการเลือกตั้ง > การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

| การเลือกตั้ง | ผู้สมัคร | คะแนนเสียงทั้งหมด | สัดส่วนคะแนนเสียง | ผลการเลือกตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2539 | วรัญชัย โชคชนะ | 1,011 |  |  พ่ายแพ้ |
การย้ายพรรคของสมาชิกกลุ่มสำคัญ

ก่อนการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 นายณรงค์ และนายเฉลิมพันธ์ พร้อมด้วยสมาชิกจำนวนหนึ่งได้ลาออกจากพรรค และย้ายไปอยู่กับพรรคสามัคคีธรรม ส่งผลให้พรรคเอกภาพกลับมาเป็นพรรคขนาดเล็กอีกครั้ง ต่อมานายอุทัย พิมพ์ใจชน ได้รื้อฟื้นพรรคขึ้นมา จนกระทั่งก่อนการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2544 สมาชิกพรรคเอกภาพ ได้ลาออกไปร่วมงานการเมืองกับพรรคไทยรักไทยเกือบทั้งหมด อาทิ ไชยยศ สะสมทรัพย์  หัวหน้าพรรค จนเป็นเหตุให้พรรคเอกภาพหมดบทบาททางการเมืองลงไป
การยุบพรรค

ศาลรัฐธรรมนูญ ได้มีคำสั่งที่ 2/2545 ลงวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2545 ให้ยุบพรรคเอกภาพ เนื่องจากไม่ดำเนินการตามมาตรา 35 และมาตรา 62 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2541
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลจากเว็บไซต์ของรัฐสภาไทย เก็บถาวร 2007-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กพรรคเอกภาพ |
| --- | --- | --- |
| หัวหน้าพรรค |  ทวี ไกรคุปต์  ณรงค์ วงศ์วรรณ  บุญชู โรจนเสถียร  อุทัย พิมพ์ใจชน  ไชยยศ สะสมทรัพย์  ชาติวัฒน์ ชาติกรกุล  |  |
| เลขาธิการพรรค |  สันติ ชัยวิรัตนะ  ปิยะณัฐ วัชราภรณ์  สมพงษ์ อมรวิวัฒน์  เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์  อุทัย พิมพ์ใจชน  ไชยยศ สะสมทรัพย์  ฉัฐวัสส์ มุตตามระ  เนวิน ชิดชอบ  เสฐียรพงษ์ รัตนภิรมย์  |  |
| อื่นๆ |  พรรครวมไทย  พรรคกิจประชาคม  พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)  พรรคประชาชน (พ.ศ. 2531)  |  |
| ด ค กพรรคการเมืองไทย |
| --- | --- |
พรรคในสภาผู้แทนราษฎรไทย  (สมัยล่าสุด, พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน):  พรรคประชาชน (143)  พรรคเพื่อไทย (142)  พรรคภูมิใจไทย (71)  พรรครวมไทยสร้างชาติ (36)  พรรคประชาธิปัตย์ (25)  พรรคกล้าธรรม (24)  พรรคพลังประชารัฐ (20)  พรรคชาติไทยพัฒนา (10)  พรรคประชาชาติ (9)  พรรคไทยสร้างไทย (6)  พรรคชาติพัฒนา (3)  พรรคไทรวมพลัง (2)  พรรคประชาธิปไตยใหม่ (1)  พรรคเป็นธรรม (1)  พรรคเสรีรวมไทย (1)  พรรคไทยก้าวหน้า (1) 
พรรคที่เคยเป็นแกนนำรัฐบาล:  คณะราษฎร  พรรคสหชีพ  พรรคแนวรัฐธรรมนูญ  พรรคประชาธิปัตย์  พรรคธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  พรรคเสรีมนังคศิลา  พรรคชาติสังคม  พรรคสหประชาไทย  พรรคกิจสังคม  พรรคชาติไทย  พรรคสามัคคีธรรม  พรรคความหวังใหม่  พรรคไทยรักไทย  พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พรรคเพื่อไทย  พรรคพลังประชารัฐ 
พรรคที่เคยมีสมาชิก ในสภาผู้แทนราษฎร:  กล้าธรรม  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2488)  ก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)  ก้าวไกล  กิจประชาคม  กิจประชาธิปไตย (พ.ศ. 2522)  กิจสังคม  เกษตรกร (พ.ศ. 2517)  เกษตรสังคม  ขบวนการไฮด์ปาร์ค  ครูไทยเพื่อประชาชน  ความหวังใหม่  ชาติไทย  ชาติไทยพัฒนา  ชาตินิยม  ชาติประชาชน (พ.ศ. 2522)  ชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)  ชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)  ชาติสังคม  ถิ่นไทย  ท้องที่ไทย  ไท (พ.ศ. 2517)  ไท (พ.ศ. 2539)  ไทรวมพลัง  ไทรักธรรม  ไทสังคม  ไทยก้าวหน้า (พ.ศ. 2565)  ไทยรักไทย  ไทยสร้างไทย  ไทยศรีวิไลย์  ธรรมสังคม  ธรรมาธิปไตย  ธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2498)  นำไทย  แนวประชาธิปไตย  แนวรัฐธรรมนูญ  แนวร่วมสังคมนิยม  ประชากรไทย  ประชาชน (พ.ศ. 2490)  ประชาชน (พ.ศ. 2531)  ประชาชน (พ.ศ. 2567)  ประชาชนปฏิรูป  ประชาชาติ (พ.ศ. 2561)  ประชาธรรม  ประชาธรรมไทย  ประชาธิปไตย  ประชาธิปไตยใหม่  ประชาธิปัตย์  ประชานิยม  ประชาภิวัฒน์ (พ.ศ. 2561)  ประชาราช  ประชาราษฎร์ (พ.ศ. 2501)  ประชาเสรี  เป็นธรรม  แผ่นดินไทย (พ.ศ. 2517)  พลังชล  พลังท้องถิ่นไท  พลังธรรม  พลังธรรมใหม่  พลังปวงชนไทย  พลังประชาชน (พ.ศ. 2517)  พลังประชาชน (พ.ศ. 2541)  พลังประชารัฐ  พลังสังคมประชาธิปไตย  พลังสังคมใหม่  พลังใหม่  พลเมืองไทย  พัฒนาจังหวัด  พิทักษ์ไทย  เพื่อชาติ  เพื่อชาติไทย  เพื่อไทย  เพื่อแผ่นดิน  ฟื้นฟูชาติไทย  ภูมิใจไทย  มวลชน  มหาชน  มาตุภูมิ  มัชฌิมาธิปไตย  รักประเทศไทย  รักษ์ผืนป่าประเทศไทย  รักษ์สันติ  รวมไทยสร้างชาติ  รวมแผ่นดิน  รวมพลัง  ราษฎร (พ.ศ. 2529)  แรงงาน  เศรษฐกิจใหม่  เศรษฐกร  สนับสนุนนโยบายเกรียงศักดิ์  สยามปฏิรูป  สยามใหม่  สหชีพ  สหประชาไทย  สหประชาธิปไตย  สหภูมิ  สังคมก้าวหน้า  สังคมชาตินิยม  สังคมนิยมแห่งประเทศไทย  สังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)  สันติชน  สัมมาชีพ-ช่วยชาวนา  สามัคคีธรรม  เสรีชน  เสรีธรรม (พ.ศ. 2522)  เสรีธรรม (พ.ศ. 2535)  เสรีนิยม (พ.ศ. 2525)  เสรีประชาธิปไตย  เสรีมนังคศิลา  เสรีรวมไทย  ใหม่  อธิปัตย์  อนาคตใหม่  อิสระ (พ.ศ. 2499)  อิสระ (พ.ศ. 2512)  เอกภาพ 
  สถานีย่อย:การเมือง  การเมืองไทย 
ตราสัญลักษณ์ของพรรครวมไทย
ตราสัญลักษณ์ของพรรคเอกภาพในช่วงแรก
คิอิจิ มิยาซาวะ

นักการเมืองชาวญี่ปุ่น
| คิอิจิ มิยาซาวะ |
| --- | --- |
宮澤 喜一


นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1993
กษัตริย์: สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ก่อนหน้า: โทชิกิ ไคฟุ
ถัดไป: โมริฮิโระ โฮโซกาวะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 – 26 เมษายน ค.ศ. 2001
นายกรัฐมนตรี: เคโซ โอบูจิ   โยชิโร โมริ
ก่อนหน้า: ฮิการุ มัตสึนางะ
ถัดไป: มาซาจูโร ชิโอกาวะ
ดำรงตำแหน่ง 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 – 9 ธันวาคม ค.ศ. 1988
นายกรัฐมนตรี: ยาซูฮิโระ นากาโซเนะ   โนโบรุ ทาเกชิตะ
ก่อนหน้า: โนโบรุ ทาเกชิตะ
ถัดไป: โนโบรุ ทาเกชิตะ  (รักษาการ)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ป่าไม้และประมง
ดำรงตำแหน่ง 4 สิงหาคม ค.ศ. 1993 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1993
นายกรัฐมนตรี: ตนเอง
ก่อนหน้า: มาซามิ ทานาเบะ
ถัดไป: เอจิโร ฮาตะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงไปรษณีย์และโทรคมนาคม
ดำรงตำแหน่ง 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1993
นายกรัฐมนตรี: ตนเอง
ก่อนหน้า: จุนอิจิโร โคอิซูมิ
ถัดไป: ทาเกโนริ คันซากิ
เลขาธิการคณะรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982
นายกรัฐมนตรี: เซ็นโกะ ซูซูกิ
ก่อนหน้า: มาซาโยชิ อิโต
ถัดไป: มาซาฮารุ โกโตดะ
อธิบดีสำนักงานวางแผนเศรษฐกิจ
ดำรงตำแหน่ง 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1978
นายกรัฐมนตรี: ทาเกโอะ ฟูกูดะ
ก่อนหน้า: ทาดาชิ คูรานาริ
ถัดไป: โทกูซาบูโร โคซากะ
ดำรงตำแหน่ง 3 ธันวาคม ค.ศ. 1966 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1968
นายกรัฐมนตรี: เอซากุ ซาโต
ก่อนหน้า: เอซากุ ซาโต  (รักษาการ)
ถัดไป: วาตาโร คันโนะ
ดำรงตำแหน่ง 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1964
นายกรัฐมนตรี: ฮายาโตะ อิเกดะ
ก่อนหน้า: ฮายาโตะ อิเกดะ  (รักษาการ)
ถัดไป: มาโมรุ ทากาฮาชิ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง 9 ธันวาคม ค.ศ. 1974 – 15 กันยายน ค.ศ. 1976
นายกรัฐมนตรี: ทาเกโอะ มิกิ
ก่อนหน้า: โทชิโอะ คิมูระ
ถัดไป: เซ็นตาโร โคซากะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรมญี่ปุ่น
ดำรงตำแหน่ง 14 มกราคม ค.ศ. 1970 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1971
นายกรัฐมนตรี: เอซากุ ซาโต
ก่อนหน้า: มาซาโยชิ โอฮิระ
ถัดไป: คากูเอ ทานากะ
สมาชิกรัฐสภาญี่ปุ่น   ราชมนตรีสภา (ค.ศ. 1953-1967)   สภาผู้แทนราษฎร (ค.ศ. 1967-2003)
ดำรงตำแหน่ง 19 เมษายน ค.ศ. 1953 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 8 ตุลาคม ค.ศ. 1919(1919-10-08) ฟูกูยามะ, จังหวัดฮิโรชิมะ, ประเทศญี่ปุ่น
เสียชีวิต: 28 มิถุนายน ค.ศ. 2007(2007-06-28) (87 ปี) โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
พรรคการเมือง: พรรคเสรีประชาธิปไตย
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยโตเกียว
ลายมือชื่อ: 

คิอิจิ มิยาซาวะ (ญี่ปุ่น: 宮澤 喜一; โรมาจิ: Miyazawa Kiichi; 8 ตุลาคม ค.ศ. 1919 – 28 มิถุนายน ค.ศ. 2007) เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นที่เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1991 ถึง 1993 เขาเคยเป็นสมาชิกรัฐสภาญี่ปุ่นเป็นเวลากว่า 50 ปี
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

มิยาซาวะเกิดในครอบครัวที่มีความมั่งคั่งทางการเมืองในฟูกูยามะ, จังหวัดฮิโรชิมะในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1919 พ่อของเขาเคยเป็นสมาชิกรัฐสภาญี่ปุ่น และปู่ของเขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี เขาจบการศึกษาด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยโตเกียว
อาชีพ

ใน ค.ศ. 1942 มิยาซาวะเข้าทำงานเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เพื่อหลีกเลี่ยงการรับราชการทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ขณะดำรงตำแหน่งนี้ เขากลายเป็นคนในอารักขาของนายกรัฐมนตรีในอนาคต ฮายาโตะ อิเกดะ ในช่วงสงคราม เขาเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการจังหวัดแห่งเค็นเปไต หน่วยตำรวจลับญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1953 มิยาซาวะหาเสียงและชนะเลือกตั้งสภาบนในรัฐสภา โดยยังอยู่บนนั้นจนกระทั่งย้ายลงไปสภาล่างใน ค.ศ. 1967
หลังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีของอิเกดะ มิยาซาวะดำรงตำแหน่งหลายแห่ง เช่นอธิบดีสำนักงานวางแผนเศรษฐกิจ (ค.ศ. 1962-1964), ผู้อำนวยการสำนักงานวางแผนเศรษฐกิจ (ค.ศ. 1966-1968), รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าระหว่างประเทศและอุตสาหกรรม (ค.ศ. 1970–1971), รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ค.ศ. 1974–1976), ผู้อำนวยการสำนักงานวางแผนเศรษฐกิจ (ค.ศ. 1977–1978) และเลขาธิการคณะรัฐมนตรี (ค.ศ. 1984–1986) เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในรัฐบาลของโนโบรุ ทาเกชิตะในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1986 อย่างไรก็ตาม มิยาซาวะต้องลาออกจากตำแหน่งนี้หลังมีกรณีอื้อฉาวใน ค.ศ. 1988
นายกรัฐมนตรี

มิยาซาวะได้รับเลือกให้ตำแหน่งหัวหน้าพรรคเสรีประชาธิปไตย (แอลดีพี) เมื่อ ค.ศ. 1991 และดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีระหว่าง ค.ศ. 1991-1993 ก่อนจะลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคและตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เนื่องจากเรื่องอื้อฉาว และพ่ายแพ้คะแนนเสียงในสภา
เมื่อ ค.ศ. 1998 มิยาซาวะได้จัดทำแผนการฟื้นฟูธนาคารญี่ปุ่นให้พ้นจากภาระหนี้สิน และได้รับการแต่งตั้งจากนายกรัฐมนตรีเคโซ โอบูจิ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีคลัง  แผนการฟื้นฟูเศรษฐกิจของนายมิยาซาวะ เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ "แผนมิยาซาวะ" ซึ่งรวมไปถึงการจัดตั้งกองทุนเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำให้กับประเทศกำลังพัฒนา ในการฟื้นฟูจากวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 หรือที่รู้จักกันดีในประเทศไทยในชื่อกองทุนมิยาซาวะ นายมิยาซาวะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีคลังญี่ปุ่น ระหว่าง ค.ศ. 1999-2002
ชีวิตส่วนตัว

ขณะศึกษาอยู่ที่สหรัฐ เขาได้แต่งงานกับโยโกะแล้วมีลูกสองคน: ฮิโระ ผู้กลายเป็นสถาปนิก และเคโกะ ผู้กลายเป็นภรรยาของทูต Christopher J. Lafleur เขาตีพิมพ์หนังสือเรื่อง Secret Talks Between Tokyo and Washington ที่กล่าวถึงมุมมองของเขาในความกังวลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐกับญี่ปุ่นในทางการเมือง เศรษฐกิจ และการเจรจาเกี่ยวกับความมั่นคงในช่วง ค.ศ. 1949 ถึง 1954
เสียชีวิต

มิยาซาวะเสียชีวิตที่โตเกียวตอนอายุ 87 ปีในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2007
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – วิ่ง 100 เมตร บุคคลชาย

| วิ่ง 100 เมตร บุคคลชาย ในโอลิมปิกครั้งที่ 32 |
| --- | --- |

สนาม: กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น
วันที่: 31 กรกฎาคม 2564 (รอบแรกและฮีต) 1 สิงหาคม 2564 (รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศ)
จำนวนนักกีฬา: ~80 คน  จาก ~55 ประเทศ
← 20162024 →
| กีฬากรีฑา ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 |
| --- | --- | --- | --- |

รอบคัดเลือก
ประเภทลู่
| 100 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| 200 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| 400 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| 800 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| 1,500 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| 5,000 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| 10,000 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| ข้ามรั้ว 100 เมตร |  |  | หญิง |
| ข้ามรั้ว 110 เมตร | ชาย |  |  |
| ข้ามรั้ว 400 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| วิบาก 3,000 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| ผลัด 4 × 100 เมตร | ชาย |  | หญิง |
| ผลัด 4 × 400 เมตร | ชาย | ผสม | หญิง |
ประเภทถนน
| มาราธอน | ชาย |  | หญิง |
ประเภทเดิน
| 20 กิโลเมตร | ชาย |  | หญิง |
| 50 กิโลเมตร | ชาย |  |  |
ประเภทลาน
| กระโดดสูง | ชาย |  | หญิง |
| กระโดดค้ำถ่อ | ชาย |  | หญิง |
| กระโดดไกล | ชาย |  | หญิง |
| เขย่งก้าวกระโดด | ชาย |  | หญิง |
| ทุ่มน้ำหนัก | ชาย |  | หญิง |
| ขว้างจักร | ชาย |  | หญิง |
| ขว้างค้อน | ชาย |  | หญิง |
| พุ่งแหลน | ชาย |  | หญิง |
ประเภทรวม
| สัตตกรีฑา |  |  | หญิง |
| ทศกรีฑา | ชาย |  |  |
ด ค ก
การแข่งขันกีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – วิ่ง 100 เมตร บุคคลชาย มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคมถึง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น คาดว่าจะมีนักกีฬาประมาณ 80 คนเข้าร่วมแข่งขัน จำนวนที่แน่นอนจะขึ้นอยู่กับว่ามีกี่ประเทศที่ใช้อันดับสากลในการเพิ่มนักกีฬานอกเหนือจาก 56 คนที่ผ่านการคัดเลือกตามช่วงเวลาหรืออันดับ (มีการใช้อันดับสากล 23 ตำแหน่งในปี พ.ศ. 2559)
การคัดเลือก

บทความหลัก: กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
สถิติ

ก่อนการแข่งขันนี้สถิติโลกและโอลิมปิกที่มีอยู่มีดังต่อไปนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สถิติโลก |  Usain Bolt (JAM) | 9.58 | เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี | 16 สิงหาคม 2552 |
| สถิติโอลิมปิก |  Usain Bolt (JAM) | 9.63 | ลอนดอน, สหราชอาณาจักร | 5 สิงหาคม 2555 |
ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
| วันที่ | เวลา | รอบ |
| --- | --- | --- |
| เสาร์, 31 กรกฎาคม 2021 | 9:00 19:00 | รอบคัดเลือก รอบ 1 |
| อาทิตย์, 1 สิงหาคม 2021 | 19:00 19:00 | รอบรองชนะเลิศ ชิงชนะเลิศ |
ผลการแข่งขัน > รอบชิงชนะเลิศ

| อันดับ | ลู่วิ่ง | นักกีฬา | ประเทศ | เวลา | Notes |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! | 3 | Marcell Jacobs |  อิตาลี | 9.80 | AR |  |
| 2 ! | 5 | Fred Kerley |  สหรัฐ | 9.84 | PB |  |
| 3 ! | 9 | Andre De Grasse |  แคนาดา | 9.89 | PB |  |
| 4 | 2 | Akani Simbine |  แอฟริกาใต้ | 9.93 |  |  |
| 5 | 7 | Ronnie Baker |  สหรัฐ | 9.95 |  |  |
| 6 | 6 | Su Bingtian |  จีน | 9.98 |  |  |
| — | 8 | Enoch Adegoke |  ไนจีเรีย | DNF |  |  |
| — | 4 | Zharnel Hughes |  สหราชอาณาจักร | DQ | TR 16.8 |  |
|  |  |  |  | Wind: +0.1 m/s | Wind: +0.1 m/s | Wind: +0.1 m/s |
พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา

พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา (เขมร: នរោត្តម មុនីនាថ សីហនុ; 18 มิถุนายน พ.ศ. 2479) พระนามาภิไธย ปอล-โมนีก อิซซี (ฝรั่งเศส: Paule-Monique Izzi, เขมร: ប៉ូល ម៉ូនិក អ៊ីហ្សហ្ស៊ី) เป็นพระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ และเป็นพระราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี พระมหากษัตริย์กัมพูชารัชกาลปัจจุบัน พระองค์เป็นที่รู้จักในพระนาม พระราชินีโมนีก (Queen Monique)