stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจ้าจอมมารดาบัว ในรัชกาลที่ 5
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)
เจ้าจอมมารดาปิ่น ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์

| เจ้าจอมมารดาปิ่น |
| --- | --- |
คู่สมรส: สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
บุตร: พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอำพัน พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร
เจ้าจอมมารดาปิ่น เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
ประวัติ

เจ้าจอมมารดาปิ่น ถวายตัวเป็นหม่อมในสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเสนานุรักษ์ ต่อมาเมื่อกรมหลวงเสนานุรักษ์ได้อุปราราภิเษกเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล หม่อมปิ่นจึงได้เลื่อนเป็นเป็นเจ้าจอมมารดาปิ่น มีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอำพัน (พ.ศ. 2346 — 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424)
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร (พ.ศ. 2353 — พ.ศ. 2367)
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้
อีจั่น อีนวล อีเลีย ให้รับราชบาตร เอาทรัพย์สินเป็นของหลวง แล้วให้เฆี่ยนคนละ 3 ยก ตระเวนบก 3 วัน เรือ 3 วัน จึงเอาไปประหารชีวิต
เฆี่ยนเจ้าจอมมารดาฉิม 50 ที เจ้าจอมมารดาปิ่น 50 ที
พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
อีจั่น อีเลีย อีนวล ไม่ต้องรับราชบาตร โทษประหารชีวิต ก็ให้ยกเสีย ให้เฆี่ยน 3 ยก แล้วตระเวนบก 3 วัน เรือ 3 วัน ส่งไปเป็นตะพุ่มหญ้าช้าง
เจ้าจอมมารดาปิ่น ภาคทัณฑ์ไว้ครั้งหนึ่ง
เจ้าจอมมารดาฉิม เฆี่ยน 50 ที
เค้าอิ๋น

ขุนนางรัฐวุยก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 254)
| เค้าอิ๋น  (สฺวี ยฺหวิ่น) |
| --- | --- |
許允

ขุนพลพิทักษ์ภาคเหนือ (鎮北將軍 เจิ้นเป่ย์เจียงจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 254 (254) – ค.ศ. 254 (254)
กษัตริย์: โจฮอง
ราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ค.ศ. 249 หรือหลังจากนั้น (ค.ศ. 249 หรือหลังจากนั้น) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮอง
ผู้บัญชาทหารกลาง (中領軍 จงหลิ่นจฺวิน)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ค.ศ. 249 หรือหลังจากนั้น (ค.ศ. 249 หรือหลังจากนั้น) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮอง
ขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? (?) – ค.ศ. ? (?)
กษัตริย์: โจฮอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ไม่ทราบ อำเภอเกาหยาง นครเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย์
เสียชีวิต: ค.ศ. 254
คู่สมรส: รฺเหวี่ยนชื่อ
บุตร: สฺวี่ ฉี สฺวี เหมิ่ง บุตรชายอีก 1 คน
บุพการี: สฺวี่ จี้ (บิดา)
อาชีพ: ขุนนาง
ชื่อรอง: ชื่อจง (士宗)

เค้าอิ๋น (เสียชีิวิต ค.ศ. 254) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า สฺวี ยฺหวิ่น (จีน: 許允; พินอิน: Xǔ Yǔn) ชื่อรอง ชื่อจง (จีน: 士宗; พินอิน: Shìzōng) เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ

เค้าอิ๋นเป็นชาวเมืองเกาหยาง (高陽) ในมณฑลกิจิ๋ว ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอเกาหยาง นครเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย์ เค้าอิ๋นเกิดในตระกูลขุนนางและเป็นบัณฑิตที่มีชื่อเสียงในเวลานั้น ในรัชสมัยจักรพรรดิโจยอยแห่งวุยก๊ก เค้าอิ๋นรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่สำนักคัดเลือกของราชเลขาธิการ (尚書選曹郎 ช่างชูเสฺวี่ยนเฉาหลาง) ภายหลังขึ้นเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 ชื่อจง) ในอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 สุมาอี้ส่งเค้าอิ๋นไปโน้มน้าวโจซองให้นำฎีกาของสุมาอี้ขึ้นถวายจักรพรรดิโจฮอง ภายหลังเค้าอิ๋นขึ้นมามีตำแหน่งเป็นราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) และผู้บัญชาทหารกลาง (中領軍 จงหลิ่นจฺวิน)
ในปี ค.ศ. 254 เค้าอิ๋นมียศเป็นขุนพลพิทักษ์ภาคเหนือ (鎮北將軍 เจิ้นเป่ย์เจียงจฺวิน) ถืออาญาสิทธิ์ในฐานะแม่ทัพผู้ดูแลราชการทหารทั้งหมดในพื้นที่ทางเหนือของแม่น้ำฮองโห เค้าอิ๋นเป็นมิตรกับแฮเฮาเหียนและลิฮอง แฮเฮาเหียนและลิฮองนั้นวางแผนจะสังหารสุมาสูผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของวุยก๊กแต่ไม่สำเร็จ
ปีเดียวกันนั้น จักรพรรดิโจฮองเสด็จไปที่อำเภอผิงเล่อ (平樂) เพื่อทรงส่งกองกำลังของสุมาเจียวน้องชายของสุมาสู ในเวลานั้นเค้าอิ๋นและเหล่าขุนนางผู้ใหญ่เห็นว่าควรจะใช้โอกาสที่มีการพบปะระหว่างจักรพรรดิโจฮองและสุมาเจียวในการสังหารสุมาเจียวเสีย และวางแผนจะยึดกองกำลังของสุมาเจียวมาใช้โจมตีสุมาสู แต่โจฮองทรงไม่กล้ากระทำการตามแผนดังกล่าว แต่แล้วแผนที่คิดการจะสังหารสุมาเจียวได้รั่วไหลรู้ไปถึงสุมาสู ต่อมาสุมาสูจึงปลดโจฮองจากตำแหน่งจักรพรรดิ
สุมาสูใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ให้ราชสำนักออกราชโองการปลดเค้าอิ๋นจากตำแหน่ง และพาตัวมามอบต่อเสนาบดีตุลาการ (廷尉 ถิงเว่ย์) ตัวเค้าอิ๋นก็ถูกจับในข้อหาสมคบคิดกับผู้อื่นคิดประทุษร้าย ไม่นานหลังจากนั้นเค้าอิ๋นต้องโทษให้ถูกเนรเทศไปยังเมืองเล่อหลาง (樂浪) จักรพรรดิโจฮองทรงพระกันแสงอำลาเค้าอิ๋น เค้าอิ๋นเสียชีวิตระหว่างเดินทาง
บู๊ขิวเขียมและบุนขิมเคยเขียนรายการความผิดของสุมาสูในฎีกาที่ถวายราชสำนัก ความตอนหนึ่งมีการกล่าวถึงเค้าอิ๋นว่า "เมื่อไม่นานมานี้ ผู้บัญชาทหารเค้าอิ๋นใกล้จะได้พิทักษ์ภาคเหนือ ด้วยเงินในคลังที่มอบให้ และ[สุมา]สูถวายฎีกาขอให้ลงโทษ แม้ว่า[เค้า]อิ๋นถูกเนรเทศ แต่ก็ตายด้วยความหิวโหยอยู่ตามทาง แผ่นดินได้ยินเรื่องนี้ ไม่มีใครไม่โศกเศร้า นี่คือความผิดประการที่เก้า"
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
อาโมส-ตูเมอร์ริซิ

อาโมส-ตูเมอร์ริซิ เป็นเจ้าหญิงอียิปต์โบราณสมัยปลายราชวงศ์ที่สิบเจ็ด เป็นไปได้ว่าพระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทาโอที่สองและพระขนิษฐาของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง ชื่อของพระองค์เป็นที่รู้จักจากโลงศพของพระองค์ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิเทจ พระศพของเธอถูกพบอยู่ในหลุมหมายเลข MMA 1019 ใน el-Qurna
อาโมส-ซิแพร์

อาโมส-ซิแพร์ เป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์แปดสิบแปดตอนต้นของอียิปต์โบราณ พระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่งและปรากฎร่วมกับพระองค์ในหลายรูปสลักและบนผนังส่วนหนึ่งจากหลุมฝังศพของชาวสวนที่ Nakht ในสุสานหมายเลข TT161
สถานที่ตั้งของหลุมฝังพระศพของพระองค์ไม่เป็นที่รู้จัก แต่ก็ยังคงเป็นที่รู้จักในระหว่างการตรวจสอบหลุมฝังศพจากราชวงศ์ที่ยี่สิบที่กล่าวถึงใน Abbott Papyrus
เต๋า (แก้ความกำกวม)

เต๋า อาจหมายถึง
เต๋า สิ่งเป็นจริงสูงสุด ต้นกำเนิดของสรรพสิ่งตามความเชื่อของลัทธิเต๋า
ลัทธิเต๋า ศาสนาหนึ่งที่มีต้นกำเนิดจากจีน ศึกษาการประพฤติตนเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ
ลูกเต๋า อุปกรณ์การเล่นชนิดหนึ่ง
นอกจากนี้ เต๋า ยังเป็นชื่อเล่น เช่น
สมชาย เข็มกลัด นักร้อง นักแสดงชาวไทย
เศรษฐพงศ์ เพียงพอ นักร้อง นักแสดงชาวไทย ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย
เถยจิต

เถยจิต โบราณเขียนว่า ไถยจิต (อ่านว่า เถย-ยะ-จิด) แปลว่า จิตคิดจะขโมย, ความคิดที่จะลัก หมายถึงความคิดจะถือเอาสิ่งของที่เจ้าของเขามิได้ให้ ด้วยอาการแห่งโจร คือมีเจตนาลัก ฉ้อ โกง ตระบัด เป็นต้น
เถยจิตเป็นภาษาพระวินัย เป็นเครื่องพิสูจน์ หรือตัดสินภิกษุว่าล่วงละเมิดพระวินัยในข้อหาว่าลักทรัพย์หรือไม่ โดยดูที่จิตหรือความคิดเช่นนี้ คือพิจารณาว่ามีเถยจิตหรือไม่ ถ้ามีเถยจิตก็ถือว่าผิด ถ้าไม่มีเถยจิตก็ไม่ผิด
เจดีย์ต้าย่าน

| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก |
| --- | --- |

ชื่อทางการ: R06–CN Great Wild Goose Pagoda
ที่ตั้ง: ซีอาน, อำเภอยั่นถ่า, มณฑลฉ่านซี, ประเทศจีน
บางส่วน: Silk Roads: the Routes Network of Chang'an-Tianshan Corridor
เกณฑ์พิจารณา: วัฒนธรรม: (ii), (iii), (v), (vi)
อ้างอิง: 1442
ขึ้นทะเบียน: 2014 (สมัยที่ 38th)
พิกัด: 34°13′11″N 108°57′34″E﻿ / ﻿34.219842°N 108.959354°E﻿ / 34.219842; 108.959354
ที่ตั้งเจดีย์ต้าย่าน ในประเทศจีน
เจดีย์ต้าย่าน (จีน: 大雁塔; พินอิน: Dàyàn tǎ; "เจดีย์ห่านใหญ่") เป็นเจดีย์ที่ตั้งอยู่ในซีอานตอนใต้ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน สร้างขึ้นใน ค.ศ. 652 ในสมัยราชวงศ์ถัง ของเดิมมี 5 ชั้น ต่อมาในรัชสมัยบูเช็กเทียน มีการสร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 704 และในสมัยราชวงศ์หมิง มีการบูรณะด้านหน้าส่วนนอกที่เป็นอิฐ
วัตถุประสงค์หนึ่งของเจดีย์นี้ คือ ไว้บรรจุพระสูตรกับพระพุทธรูปขนาดเล็กที่พระถังซัมจั๋งนำมาจากอินเดีย ปัจจุบัน กำแพงส่วนในของเจดีย์มีรูปพระพุทธเจ้าที่ศิลปินหยัน ลี่เปิ่น สลักไว้
ประวัติ

เจดีย์เดิมสร้างในรัชสมัยของจักรพรรดิถังเกาจง (ครองราชย์ ค.ศ. 649–683) มีความสูง 60 เมตร (198 ฟุต) ส่วนของผนังดินอัดกับหินส่วนหน้าด้านนอกพังลงในห้าทศวรรษต่อมา จักรพรรดินีบูเช็กเทียนจึงรับสั่งใน ค.ศ. 704 ให้สร้างเจดีย์ขึ้นใหม่ โดยเพิ่มอีก 5 ชั้น
แผ่นดินไหวในมณฑลฉ่านซี ค.ศ. 1556 สร้างความเสียหายแก่เจดีย์ โดยทำให้พังลงไป 3 ชั้น เหลือ 7 ชั้นมาจนถึงปัจจุบัน
ตัวโครงสร้างเอียงไปทางตะวันตกเพียงเล็กน้อย (ไม่กี่องศา) ส่วนเจดีย์เสี่ยวย่าน (เจดีย์ห่านน้อย) ได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อยในแผ่นดินไหว ค.ศ. 1556 (ยังไม่ได้ซ่อมแซมถึงปัจจุบัน) เจดีย์ต้าย่านได้รับการซ่อมแซมครั้งใหญ่ในช่วงสมัยราชวงศ์หมิง (1368–1644) และบูรณะอีกครั้งใน ค.ศ. 1964 ตัวเจดีย์ในปัจจุบันมีความสูง 64 เมตร (210 ฟุต) และชั้นบนสุดสามารถเห็นทิวทัศน์ของเมืองซีอานได้
บริเวณนี้ได้รับการยกเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2014
ภาพ

เจดีย์ต้าย่านในเวลากลางคืน
รูปปั้นของพระถังซัมจั๋ง เจดีย์ต้าย่าน, ซีอาน.
ภาพมุมใกล้ของเชิงชายและอิฐส่วนนอก
หออวโลกิเตศวร
มุมมองจากสวน
ข้างในเจดีย์ต้าย่าน
มุมมองจากด้านบนใน ค.ศ. 2014
ภาพในเวลากลางคืนตรงบริเวณทิศใต้ใน ค.ศ. 2020
ด้านข้าง, ชั้นล่าง
บรรณานุกรม

Benn, Charles (2002). China's Golden Age: Everyday Life in the Tang Dynasty. Oxford: Oxford University Press.
Ingles, O.G. "Impressions of a Civil Engineer in China," The Australian Journal of Chinese Affairs (Number 7, 1982): 141–150.
Heng Chye Kiang. (1999). Cities of Aristocrats and Bureaucrats: The Development of Medieval Chinese Cityscapes. Singapore: Singapore University Press. ISBN 9971-69-223-6.
Watson, William. (2000). The Arts of China to A.D. 900. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-08284-3.
แหล่งข้อมูลอื่น

TravelChina
ฮัน จี-ฮย็อน

| ฮัน จี-ฮย็อน |
| --- | --- |
ฮัน จี-ฮย็อน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021
เกิด:  (1996-03-21) 21 มีนาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) โซล ประเทศเกาหลีใต้
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี
อาชีพ: นักแสดง นางแบบ
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2017–ปัจจุบัน
ตัวแทน: SBD Entertainment

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 한지현
อาร์อาร์: Han Ji-hyeon 
เอ็มอาร์: Han Chihyŏn 
 
ฮัน จี-ฮย็อน (เกาหลี: 한지현; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดง และนางแบบชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากบทบาทของเธอในละครชุดเกาหลีใต้ เรื่อง เมื่อลมพัดผ่าน (The Wind Blows; ค.ศ. 2019) และ The Penthouse: เกมแค้นระฟ้า (The Penthouse: War in Life; ค.ศ. 2020–2021)
ประวัติ

ฮัน จี-ฮย็อน เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1996 มีน้องชายฝาแฝดชื่อว่า ฮัน ซึง-ซู ซึ่งเกิดหลังจากเธอ 2 นาที
ฮัน จี-ฮย็อน เข้าศึกษาที่ มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี ในสาขาวิชาศิลปะการแสดง ก่อนหน้านั้นเธอสามารถสอบผ่านเข้าศึกษาในสาขาวิชาศิลปะการแสดงที่มหาวิทยาลัยอื่น ๆ อีกหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยคอนกุก, มหาวิทยาลัยทงกุก, สถาบันศิลปะโซล, มหาวิทยาลัยซ็องกยุงกวัน, มหาวิทยาลัยเซจง และ มหาวิทยาลัยจุงอัง
อาชีพ

ฮัน จี-ฮย็อน เริ่มต้นเป็นนางแบบตั้งแต่ขณะที่เธอกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ก่อนที่จะเริ่มต้นเป็นนักแสดงใน ขณะที่เธอกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
ในปี ค.ศ. 2017 ฮัน จี-ฮย็อน เซ็นสัญญากับ SBD Entertainment ต่อมาในปี ค.ศ. 2019 ฮัน จี-ฮย็อน ได้รับคัดเลือกให้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง I Bet Everything ในบทบาท คัง ซ็อน-มี และในปีเดียวกัน ฮัน จี-ฮย็อน ยังได้รับคัดเลือกให้เป็นนักแสดงสมทบในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีของเจทีบีซี เรื่อง เมื่อลมพัดผ่าน (The Wind Blows; ค.ศ. 2019) ในบทบาท อี ซ็อน-กย็อง ซึ่งเป็นการรับบทในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีครั้งแรกของ ฮัน จี-ฮย็อน
ในปี ค.ศ. 2020 ฮัน จี-ฮย็อน ได้รับคัดเลือกให้เป็นนักแสดงสมทบในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีของเอสบีเอส เรื่อง The Penthouse: เกมแค้นระฟ้า (The Penthouse: War in Life; ค.ศ. 2020–2021) ในบทบาท ชู ซ็อก-กย็อง
ในปี ค.ศ. 2022 ฮัน จี-ฮย็อน ได้รับคัดเลือกให้เป็นนักแสดงหลักในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีเป็นครั้งแรก ในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีของเอสบีเอส เรื่อง Cheer Up ในบทบาท โท แฮ-อี
ผลงานการแสดง > ภาพยนตร์

| ปี ค> ศ. | ชื่อเรื่อง | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2021 | ซอ บก มนุษย์อมตะ | นักเรียนที่ร้านสะดวกซื้อ |  |
| 2021 | I Bet Everything | คัง ซ็อน-มี |  |
ผลงานการแสดง > ละครชุดที่ออกอากาศทางโทรทัศน์

| ปี ค> ศ. | ชื่อเรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | เมื่อลมพัดผ่าน | อี ซ็อน-กย็อง |  |  |
| 2020–2021 | The Penthouse: เกมแค้นระฟ้า | ชู ซ็อก-กย็อง | ฤดูกาลที่ 1–3 |  |
| 2022 | Cheer Up | โท แฮ-อี |  |  |
ผลงานการแสดง > ละครชุดออนไลน์

| ปี ค> ศ. | ชื่อเรื่อง | บทบาท | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Soul Driver | จิน-ฮี |  |
| 2018 | Today's Taromance | ยู อิน-จ็อง |  |
| 2019 | What a Wonderful World | โช อา-ย็อง |  |
รางวัล และการเสนอชื่อเข้าชิง

| ผู้มอบรางวัล | ปี ค> ศ. | สาขา | ผลงาน | ผล | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Brand Customer Loyalty Award | 2021 | Best Female Rookie Actor | ฮัน จี-ฮย็อน | ชนะ |  |
| Brand of the Year Awards | 2021 | นักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | ฮัน จี-ฮย็อน | ชนะ |  |
| SBS Drama Awards | 2021 | นักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม | The Penthouse: เกมแค้นระฟ้า ฤดูกาลที่ 2 และ 3 | ชนะ |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเกาหลี)
ฮัน จี-ฮย็อน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ฮัน จี-ฮย็อน ที่ฮันซีเนมา
อาโมส-เนเฟอร์ทาริ

อาโมส-เนเฟอร์ทาริ เป็นพระราชินีพระองค์แรกแห่งราชวงศ์ที่สิบแปด
พระนางเนเฟอร์ทาริกับพระราชโอรสของพระองค์ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่ง
พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทาโอที่สองกับพระนางอาโฮเทปที่ 1 และเป็นพระขนิษฐาและพระมเหสีของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง พระองค์เป็นพระราชมารดาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่ง และทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เมื่อพระองค์ยังทรงพระเยาว์
การสิ้นพระชนม์และที่ฝังพระศพ

พระองค์น่าจะสิ้นพระชนม์ในปีที่ห้าหรือหกของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง พระองค์ถูกบันทึกไว้ในหินสลักของนักบวชที่เรียกว่า เนเฟอร์ มีข้อความเล็กน้อย
เชเลปลา

เชเลปลา
เชเลปลา (Jelep La) หรือ ช่องเขาเชเลป (Jelep Pass) เป็นช่องเขาที่ระดับความสูง 4,267 เมตร หรือ 13,999 ฟุต ตั้งอยู่ระหว่างเขตสิกขิมตะวันออก รัฐสิกขิม ประเทศอินเดีย กับเขตปกครองตนเองทิเบต ของประเทศจีน เป็นเส้นทางเชื่อมต่อลาซา 
กับอินเดีย ช่องเข้านี้ได้ใช้เป็นเส้นเดินทางของพ่อค้ามาหลายศตวรรษ เพราะเป็นเส้นทางที่มีความขรุขระน้อย มีทะเลสาบเมนเมโชตั้งอยู่ด้านล่างช่องเขานี้
เชเลปลา เป็นชื่อภาษาทิเบตที่มีความหมายว่า "ช่องระดับราบที่ดีเยี่ยม" ที่เรียกกันเช่นนี้เพราะ เป็นช่องพื้นราบที่ง่ายที่สุดที่จะเดินผ่านในบรรดาช่องเขาทุกแห่งในทิเบตและสิกขิม
ทางฝั่งอินเดีย มีสองเส้นทางที่สามารถเดินทางมายังเชเลปลาได้ เส้นทางหนึ่งผ่านเมืองกังต็อกและอีกเส้นทางผ่านเมืองคาลิมปอง เส้นทางจากคาลิมปองเป็นเส้นทางโบราณ ที่ได้ช่วยทางด้านเศรษฐกิจท้องถิ่น ทั้งการค้าขนแกะและขนสัตว์เมื่อช่วงต้นคริสต์ศตวรรษก่อน ช่องเขานี้ถูกปิดไปหลังเกิดสงครามจีน-อินเดีย เมื่อปี ค.ศ. 1962
เส้นทางมีความสวยงามทางธรรมชาติ มีป่ากุหลาบพันปีบานในช่วงฤดูใบไม้ผลิ
อาโมส-เฮนุทเอมเพท

พระศพของพระนางเฮนุทเอมเพท
อาโมส-เฮนุทเอมเพท เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ที่สิบเจ็ดตอนปลายแห่งอียิปต์ พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทาโอที่สองกับพระนางอาโฮเทปที่ 1 พระองค์เป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง
พระศพ

พระศพของพระองค์ถูกพบในหลุมฝังศพหมายเลข DB320 ในปี พ.ศ. 2424 และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร มันถูกตรวจสอบโดย Grafton Elliot Smith ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1909 พระนางเฮนุทเอมเพทเสียชีวิตในวัยชรา พระองค์มีผมหงอกและสวมฟันปลอม พระศพของพระองค์ได้รับความเสียหายจาการถูกโจรปล้นหลุมฝังพระศพ มีแนวโน้มว่าพระศพของพระองค์ถูกย้ายไปอยู่ที่สุสานหมายเลข DB320 หลังจากปีที่ 11 ของฟาโรห์โชเชงค์ที่หนึ่ง
อิศรา อมันตกุล

| อิศรา อมันตกุล |
| --- | --- |

เกิด: อิบรอฮีม อะมัน 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 (47 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
นามปากกา: นายอิสระ
อาชีพ: นักเขียน, นักข่าว, นักหนังสือพิมพ์
สัญชาติ: ไทย
คู่สมรส: สุพัณณา อมันตกุล (พ.ศ. 2498–2512)
อิศรา อมันตกุล (นามเดิม อิบรอฮีม อะมัน; 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 – 14 มีนาคม พ.ศ. 2512) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย และเป็นนายกสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทยคนแรก
ประวัติ

อิศราเกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวน 10 คน ของมูฮัมหมัดซาเลย์ อะมัน กับวัน อมรทัต ครอบครัวเป็นชาวมุสลิมเชื้อสายอินเดีย สำเร็จชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบำรุงวิทยา จังหวัดนครปฐม และสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ในปี พ.ศ. 2472 โดยมีคะแนนในวิชาภาษาอังกฤษสูงสุดของประเทศ และสอบได้คะแนนเป็นอันดับที่ 1 ของนักเรียนทั่วประเทศในรุ่นนั้น ต่อมาได้ไปทำงานเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ร่วมกับคณะมิชชันนารี ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ประมาณ 2 ปี จากนั้น ได้เดินทางไปยังประเทศใกล้เคียงอยู่ระยะหนึ่ง จึงเดินทางกลับเข้ากรุงเทพมหานคร
อิศราสมรสกับสุพัณณา อมันตกุล (นามเดิม สเริงรมย์ บุนนาค; พ.ศ. 2465  – 20 สิงหาคม 2557) ธิดาของพลโท พระยาสีหราชเดโชชัย (สวาสดิ์ บุนนาค) กับคุณหญิงสุนีย์สาย บุนนาค (สกุลเดิม อมาตยกุล) ซึ่งเป็นนักแปลบทภาพยนตร์และพระคัมภีร์แก่คณะเยสุอิตที่บ้านเซเวียร์ แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน อิศราถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 เวลา 15.15 น. ด้วยโรคมะเร็งที่ลิ้น หลังจากพักรักษาตัว ณ ตึกจงกลณี โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เป็นเวลาเกือบ 10 เดือน โดยฝังศพที่สุสานมัสยิดนูรุ้ลมูบีน (บ้านสมเด็จ) สี่แยกบ้านแขก
งานหนังสือพิมพ์

เริ่มงานหนังสือพิมพ์กับ กุหลาบ สายประดิษฐ์ และมาลัย ชูพินิจ ใน หนังสือพิมพ์สุภาพบุรุษ และ หนังสือพิมพ์ประชามิตร ตามลำดับ จากนั้น ได้ร่วมก่อตั้ง หนังสือพิมพ์สุวัณณภูมิ กับทองเติม เสมรสุต เสนีย์ เสาวพงศ์ และวิตต์ สุทธิเสถียร
ต่อมา ได้ย้ายไปทำงานในกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์อีกหลายฉบับ เช่น หนังสือพิมพ์บางกอกรายวัน  (ผู้ก่อตั้ง) หนังสือพิมพ์เอกราช หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยเบื้องหลังข่าว หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยรายวัน หนังสือพิมพ์สยามนิกร หนังสือพิมพ์เกียรติศักดิ์ หนังสือพิมพ์กิตติศัพท์ หนังสือพิมพ์ไทยใหม่ยุคใหม่ และหนังสือพิมพ์บางกอกเดลิเมล์ (หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ในปัจจุบัน)
เมื่อวันที่20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ กระทำรัฐประหารเป็นครั้งที่ 2 จากจอมพล ถนอม กิตติขจร หลังจากนั้นเพียง 1 วัน (21 ตุลาคม พ.ศ. 2501) หนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่ถูกปิด นายอิศรา ในฐานะบรรณาธิการหนังสือพิมพ์บางกอกเดลิเมล์ รวมถึงบรรณาธิการ และนักหนังสือพิมพ์อีกหลายคน ถูกจับ ด้วยข้อหา มีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ โดยถูกคุมขัง เป็นเวลา 5 ปี 10 เดือน ก็ถูกปล่อยตัว โดยไม่มีการส่งฟ้องศาล เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2507 หลังจากนั้น เข้ารับตำแหน่ง ผู้ช่วยหัวหน้ากองบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์แนวหน้าแห่งยุคเดลินิวส์ (หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ในปัจจุบัน) จนกระทั่งถึงแก่กรรม
นอกจากนี้อิศราได้รับเลือกให้เป็นนายกสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทยคนแรก และดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 3 ปี ติดต่อกัน (พ.ศ. 2499, พ.ศ. 2500 และ พ.ศ. 2501) และยังเป็นผู้ริเริ่มเปลี่ยนแปลงการจัดหน้าหนังสือพิมพ์ จากหน้าละ 7 คอลัมน์ เป็น 8 คอลัมน์ อีกด้วย
มูลนิธิ อิศรา อมันตกุล

26 มีนาคม พ.ศ. 2512 สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย และ สมาคมหนังข่าวแห่งประเทศไทย ได้ประชุมร่วมกัน และมีมติให้จัดตั้ง “มูลนิธิ อิศรา อมันตกุล” เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่นายอิศรา จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 โดยมี นายสนิท เอกชัย เป็นประธานมูลนิธิฯ คนแรก
โดยมีภารกิจสำคัญ ร่วมกับ สมาคมนักข่าวฯ จัดให้มีการประกาศรางวัลผลงานข่าวหนังสือพิมพ์ และภาพข่าวหนังสือพิมพ์ดีเด่น โดย สมาคมนักข่าวฯ เป็นฝ่ายแต่งตั้งคณะกรรมการตัดสิน จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 และมีพิธีมอบรางวัลครั้งแรก ในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2516
นามปากกา

นามปากกา ของอิศรามีเป็นจำนวนมาก เช่น
| --- | --- |
 นายอิสระ  มะงุมมะงาหรา  อโศก  ธนุธร  รติรมย์  เริง อภิรมย์  นที บุรีรัมย์:  เริง กุลราช  ทรงกลด กลางหาว  พราย พิสดาร  ดร.x XYZ  แฟรงค์ ฟรีแมน  เจดีย์ กลางแดด
ผลงานเขียน

นายอิศรา มีผลงานเรื่องสั้นหลายเรื่อง ก่อนจะทำงานหนังสือพิมพ์ และยังเขียนนวนิยายไว้เป็นจำนวนมาก
ผลงานเขียน > นวนิยาย

| --- | --- |
 นักบุญ - คนบาป  ฮาลิมาวกุนิง(เสือเหลือง)  นาถยา  สถาพรผู้กลับมา (นาถยา ภาคจบ)  วีรบุรุษในหนังฬา  ข้าจะไม่แพ้  ธรณีประลัย  ไซง่อนพิศวาส  ไซง่อนเสน่หา  พยัคฆ์ร้ายไซง่อน  ชุมทางดาวร้าย  ลูกผู้ชายชื่อไอ้แผน:  ท้ามัจจุราช  มังกรมาเก๊า  กิเลนเกาลูน  มนุษย์สองชีพ  ป่ามโนราห์  ร้อยชู้หรือจะสู้รุ่งรำแพน  ควันปืนที่ธารกะปอร์  จูบฉันแล้วจงตายเสีย  108 แพศยา  เขานั้นหรือ ชื่อจอม จัตุรัส (เดิมชื่อ ทิศตะวันออกตะวันตก)  ชุดนักสืบพราย พิสดาร
ผลงานเขียน > เรื่องสั้น

| --- | --- |
 พรและคำสาป  ยุคทมิฬ  หัวเราะและน้ำตา  วายุภักษ์ปีกหัก  เหตุเกิดบนแผ่นดิน:  เพลงแห่งอิสรภาพ  พระเจ้าคนละองค์  เขาตะโกนหานายกรัฐมนตรี  เกลือก ว่าเราจะลืม  เขาเลี้ยงงูพิษในใจ  
| --- | --- |
 สารคดี ยักษ์ตื่นในเอเชีย  สตาลินผู้พิชิต  เยี่ยมอยคุปต์:  เรื่องแปล วัยรุ่นและพรหมจรรย์ วิชาการ Slang ไม่ใช่ของแสลง
แหล่งข้อมูลอื่น

บทความ “อิศรา อมันตกุล ตัวตาย...แต่ชื่อยัง” (ตอนที่ 1) (ตอนจบ) เก็บถาวร 2006-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ในเว็บไซต์  สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ (เว็บไซต์)
ชีวประวัติ อิศรา อมันตกุล
มูลนิธิ อิศรา อมันตกุล
รายชื่อวงศ์พรรณไม้

รายชื่อวงศ์พรรณไม้ เป็นบทความที่รวบรวมวงศ์พรรณไม้ที่มีทั้งหมดในโลก และใช้ในอนุกรมวิธานและการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ วิวัฒนาการที่เกิดขึ้นในโลกเมื่อ 4,600 ล้านปีมาแล้ว ก่อให้เกิดผลของวิวัฒนาการนั่นก็คือ ความหลากหลายของสรรพชีวิตบนโลกนี้ อันเป็นที่นิยามในหมู่นักอนุกรมวิธานคือ ความหลากหลายทางชีวภาพ (biodiversity) จนเมื่อมนุษย์มีวิวัฒนาการขึ้นมาเมื่อไม่กี่แสนปีที่ผ่านมาความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต จึงได้ริเริ่มมีการบันทึกและเรียนรู้ ซึ่งบทความรายชื่อวงศ์พรรณไม้นี้แตกต่างจากบทความ รายชื่อวงศ์พรรณไม้ในประเทศไทย อันเป็นบทความรายชื่อวงศ์พรรณไม้ที่เคยปรากฏในประเทศไทย แต่จะไม่ปรากฏวงศ์พรรณไม้ที่มิเคยมีการขยายพันธุ์ได้มาก่อนเนื่องจากสภาพภูมิประเทศ สภาพดิน สภาพอากาศ และปัจจัยอื่น ๆ ในการเจริญเติบโต ปัจจุบันรายชื่อวงศ์พรรณไม้ที่รวบรวมได้ทั่วโลก มี 642 วงศ์พรรณไม้
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด A–Z > รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด A

รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน A
| ชื่อวงศ์ตามอนุกรมวิธาน A | ชื่อวงศ์ภาษาไทย | จำนวนสกุล | จำนวนสปีชีส์ |
| --- | --- | --- | --- |
วงศ์พรรณไม้อักษร A: 
| Acanthaceae | วงศ์เหงือกปลาหมอ | 250 | 2,500 |
Achariaceae: 
Achatocarpaceae: 
| Aceraceae | วงศ์ก่วม | 4 | 120 |
| Acnthaceae | วงศ์คราม |  |  |
| Acoraceae | วงศ์ว่านน้ำ |  |  |
Acrobolbaceae: 
| Actinidiaceae | วงศ์ช้าสาน |  |  |
Adelanthaceae: 
Adiantaceae: 
Adoxaceae: 
Aextoxicaceae: 
| Agavaceae | วงศ์ศรนารายณ์ (วงศ์อะกาเว) | 23 | 640 |
| Aizoaceae | วงศ์ผักเบี้ยทะเล | 146 | 2000 |
Akaniaceae: 
| Alangiaceae | วงศ์ปรู๋ | 17 | 180 |
| Alismataceae | วงศ์ขาเขียด |  |  |
| Alliaceae | วงศ์หอม | 75 | 1,600 |
Allisoniaceae: 
Alseuosmiaceae: 
Alstroemeriaceae: 
Altingiaceae: 
Alzateaceae: 
| Amaranthaceae | วงศ์บานไม่รู้โรย | 180 | 2,500 |
| Amaryllidaceae | วงศ์พลับพลึง | 75 | 1,600 |
Amblystegiaceae: 
Amborellaceae: 
Ampelidaceae: 
| Anacardiaceae | วงศ์มะม่วง | 83 | 860 |
Anarthriaceae: 
Anastrophyllaceae: 
Ancistrocladaceae: 
Andreaeaceae: 
Aneuraceae: 
Anisophylleaceae: 
| Annonaceae | วงศ์กระดังงา | 108 | 2,400 |
Antheliaceae: 
Anthocerotaceae: 
Aphanopetalaceae: 
Aphloiaceae: 
| Apiaceae (Umbelliferae) | วงศ์ผักชี หรือ วงศ์แครอท |  | ระหว่าง 2,500-3,000 |
| Apocynaceae | วงศ์ตีนเป็ด (วงศ์ไม้ลั่นทม, วงศ์โมก) |  | ประมาณ 1,500 |
Apodanthaceae: 
| Aponogetonaceae | วงศ์ผักควบ |  | 56 |
| Aquifoliaceae | วงศ์เน่าใน | 1 | 480 |
| Araceae | วงศ์บอน | 107 | 3,700 |
| Araliaceae | วงศ์เล็บครุฑ |  |  |
| Araucariaceae | วงศ์สนฉัตร | 3 | 47 |
Archidiaceae: 
| Arecaceae (Palmae) | วงศ์ตาล (วงศ์ปาล์ม) |  |  |
Argophyllaceae: 
| Aristolochiaceae | วงศ์ไก่ฟ้า |  |  |
Arnelliaceae: 
Arocynaceae: 
| Asclepiadaceae | วงศ์นมตำเลีย (วงศ์สลิด) |  |  |
| Asparagaceae | วงศ์หน่อไม้ฝรั่ง |  |  |
Aspleniaceae: 
| Asphodelaceae | วงศ์ว่านหางจระเข้ |  |  |
Asteliaceae: 
| Asteraceae (Compositae) | วงศ์ดาวเรือง (วงศ์ทานตะวัน) |  | ประมาณ 25,000 |
| Anthericaceae | วงศ์ว่านเศรษฐี |  |  |
Asteropeiaceae: 
Atherospermataceae: 
Aulacomniaceae: 
| Averrhoaceae | วงศ์ตะลิงปลิง |  |  |
Austrobaileyaceae: 
Auricuraliaceae: 
Aytoniaceae:
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด A–Z > รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด B

รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน B
| ชื่อวงศ์ตามอนุกรมวิธาน B | ชื่อวงศ์ภาษาไทย | จำนวนสกุล | จำนวนสปีชีส์ |
| --- | --- | --- | --- |
วงศ์พรรณไม้อักษร B: 
| Balanophoraceae | วงศ์ขนุนดิน |  |  |
| Balsaminaceae | วงศ์เทียนดอก |  |  |
| Begoniaceae | วงศ์ดาดตะกั่ว | 2 สกุล | 1600 |
| Betulaceae | วงศ์กำลังเสือโคร่ง |  |  |
| Bignoniaceae | วงศ์แคหางค่าง (วงศ์ไม้ปีบ) | 120 สกุล | 670 |
| Bixaceae | วงศ์คำแสด |  |  |
| Bombacaceae | วงศ์นุ่น (วงศ์งิ้ว) |  |  |
| Boraginaceae | วงศ์หญ้างวงช้าง |  |  |
| Bretschneideraceae | วงศ์ชมพูภูคา |  |  |
| Bromeliaceae  | วงศ์สับปะรด | 52 สกุล | 3300 |
| Burmanniaceae | วงศ์หญ้าข้าวก่ำ |  |  |
| Burseraceae | วงศ์มะแฟน | 16สกุล | 750 |
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด A–Z > รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด C

รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน C
| ชื่อวงศ์ตามอนุกรมวิธาน C | ชื่อวงศ์ภาษาไทย | จำนวนสกุล |
| --- | --- | --- |
วงศ์พรรณไม้อักษร C: 
| Cactaceae | วงศ์กระบองเพชร |  |
| Campanulaceae | วงศ์พระจันทร์ครึ่งซีก |  |
| Cannaceae | วงศ์พุทธรักษา |  |
| Capparaceae | วงศ์กุ่ม |  |
| Caprifoliaceae | วงศ์สายน้ำผึ้ง |  |
| Celastraceae | วงศ์กระทงลาย |  |
| Caryophyllaceae | วงศ์คาร์เนชัน |  |
| Celastraceae | วงศ์กระทงลาย |  |
| Chenopodiaceae | วงศ์ชะคราม |  |
| Chloranthaceae | วงศ์กระดูกไก่ |  |
| Chrysobalanaceae | วงศ์มะพอก |  |
| Cochlospermaceae | วงศ์ฝ้ายคำ (วงศ์สุพรรณิการ์) |  |
| Combretaceae | วงศ์สมอ |  |
| Commelinaceae | วงศ์ผักปลาบ |  |
| Connaraceae | วงศ์ถอบแถบ |  |
| Convallariaceae | วงศ์นางแลว |  |
| Convolvulaceae | วงศ์ผักบุ้ง |  |
| Costaceae | วงศ์เอื้องหมายนา |  |
| Crassulaceae | วงศ์กุหลาบหิน (วงศ์ฆ้องสามย่าน) |  |
| Cruciferae (Brassicaceae) | วงศ์ผักกาด |  |
| Crypteroniaceae | วงศ์กระทงลอย |  |
| Cucurbitaceae | วงศ์ฟักแฟง (วงศ์แตง) |  |
| Cupressaceae | วงศ์สนแผง |  |
| Cyatheaceae | วงศ์กูดต้น |  |
| Cyperaceae  | วงศ์กก |  |