stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอล
การเล่น

กรรมการผู้ตัดสินจะเสี่ยงเหรียญเพื่อหาทีมที่จะได้เลือกระหว่าง เสิร์ฟ/รับเสิร์ฟ หรือเลือกแดน โดยจะทำการเสี่ยงเหรียญในเซ็ตแรกและเซ็ตตัดสิน
ผู้เสิร์ฟ จะต้องเสิร์ฟจากด้านหลังของสนามโดยยืนไม่เลยแนวเส้นข้างและห้ามเหยียบเส้นหลัง โยนบอลและตีกลางอากาศให้บอลข้ามตาข่ายไปยังแดนของคู่แข่งภายใน 8 วินาทีหลังกรรมการให้สัญญาณ
ขณะที่มีการเสิร์ฟโดยถูกกติกา แต่มีผู้เล่นยืนผิดตำแหน่งในขณะนั้น ทีมที่ยืนผิดตำแหน่งจะเสียคะแนน แต่หากคนเสิร์ฟทำผิดกติกาแม้จะมีการยืนผิดตำแหน่งในขณะนั้นก็จะถือว่าทีมที่เสิร์ฟเป็นฝ่ายเสียคะแนน
ห้ามผู้เล่นทีมรับเสิร์ฟทำการบล็อกหรือตบบอลที่ถูกเสิร์ฟมา
บอลสามารถสัมผัสตาข่ายได้ทั้งในการเสิร์ฟและระหว่างเล่น แต่ผู้เล่นไม่มีสิทธิ์สัมผัสตาข่ายในขณะที่บอลยังถูกเล่นอยู่ตามกติกา
เมื่อเสิร์ฟบอลข้ามตาข่าย แล้วบอลลงในแดนคู่แข่งทันที หรือคู่แข่งพยายามรับบอลจนบอลออกนอกสนามไป เรียกว่า เอซ (Ace) ทีมที่เสิร์ฟจะได้คะแนนนั้น
ผู้เล่นทีมรับเสิร์ฟ จะต้องพยายามรับบอลแรกโดยไม่ปล่อยให้บอลตกลงพื้นในแดนของตน และต่อบอลไปยังผู้เล่นที่เรียกว่าตัวเซ็ต เพื่อตั้งบอลให้กับผู้เล่นที่จะตีบอลรุกไปยังแดนตรงข้ามเพื่อทำคะแนน เมื่อบอลตกลงพื้นหรือเกิดความผิดพลาดต่างๆ จะถือว่าการเล่นคะแนนนั้นได้สิ้นสุดลง
ผู้เล่นแต่ละทีม มีสิทธิ์ต่อบอลได้ไม่เกิน 3 ครั้งก่อนตีไปยังแดนคู่แข่ง (ไม่นับรวมการบล็อก) โดยผู้เล่นแต่ละคนไม่มีสิทธิ์ต่อบอลติดต่อกัน 2 ครั้ง ยกเว้นมีผู้เล่นคนอื่นมาต่อบอลคั่นก่อน 1 ครั้งจึงจะต่อบอลได้อีก
ผู้เล่นตำแหน่งแดนหลังและลิเบโร ไม่มีสิทธิ์กระโดดตีบอลหรือบล็อกบอลได้ ยกเว้นผู้เล่นแดนหลังกระโดดมาจากหลังเส้น 3 เมตรเพื่อตีบอล
ผู้เล่นไม่มีสิทธิ์ใช้ผู้เล่นคนอื่นในการส่งตัวเองเพื่อให้เข้าถึงบอล
ผู้เล่นไม่มีสิทธิ์เล่นบอลหากบอลยังอยู่ในแดนของคู่แข่ง
เมื่อบอลสัมผัสพื้นสนามหรือมีความผิดพลาดในการเล่น ฝ่ายที่ไม่ได้ทำผิดพลาดจะได้คะแนนนั้นไป และทีมที่ได้คะแนนจะต้องเป็นฝ่ายเสิร์ฟในคะแนนต่อไป
เมื่อทีมที่เสิร์ฟสามารถทำคะแนนได้ ผู้ที่เสิร์ฟในคะแนนถัดไปต้องเป็นผู้เล่นในตำแหน่งเดิม แต่สามารถเปลี่ยนตัวผู้เล่นมาเสิร์ฟได้
เมื่อทีมที่เสิร์ฟเสียคะแนนนั้น ผู้เล่นอีกฝ่ายจะได้สิทธิ์เสิร์ฟคะแนนถัดไปแทน แต่ต้องหมุนตำแหน่งไปตามเข็มนาฬิกาเพื่อเปลี่ยนคนไปเสิร์ฟ กล่าวคือ ผู้เล่นตำแหน่งที่ 2 ต้องหมุนลงมาตำแหน่งที่ 1 เพื่อเสิร์ฟ และตำแหน่งอื่นๆต้องหมุนตามมาเช่นกัน คือ 2>1>6>5>4>3>2 (ดังรูป)
เปลี่ยนแดนเมื่อจบแต่ละเซ็ต  ส่วนเซ็ตที่ 5 หรือเซ็ตตัดสินจะเปลี่ยนแดนเมื่อทีมใดทีมหนึ่งถึงคะแนนที่ 8 ก่อน
การนับคะแนนในเกม

กำหนดจำนวนเซ็ต (Set) เพื่อตัดสินทีมที่ชนะการแข่งขัน โดยมักกำหนดไว้ที่ชนะ 3 ใน 5 เซ็ต ยกเว้นในบางการแข่งขันที่กำหนดเองเฉพาะกิจ
เซ็ตที่ 1 ถึงเซ็ตที่ 4 ทีมใดทำได้ 25 คะแนนก่อนจะเป็นฝ่ายชนะในเซ็ตนั้น แต่ถ้าคะแนนเสมอกันที่ 24-24 จะต้องเล่นต่อไป เรียกว่า ดิวซ์ (Deuce) จนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำคะแนนได้มากกว่าอีกฝ่าย 2 คะแนน จึงจะจบเซ็ต
เซ็ตที่ 5 ซึ่งเป็นเซ็ตตัดสินผู้ชนะการแข่งขัน ทีมที่ทำได้ 15 คะแนนก่อน จะเป็นฝ่ายชนะในเซ็ตนั้น แต่ถ้าคะแนนเสมอกันที่ 14-14 จะต้องเล่นดิวซ์ จนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำคะแนนได้มากกว่าอีกฝ่าย 2 คะแนน จึงจะจบการแข่งขัน
การให้คะแนนจากนัดที่แข่งขัน

ในรายการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับลีก (League) หรือทัวร์นาเมนต์ต่างๆ เช่นการแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่ม จะมีการคิดคะแนนจากผลการแข่งขันในแต่ละนัดที่แข่งขัน (Match) เพื่อตัดสินทีมที่อันดับดีที่สุด ในที่นี้จะขอกล่าวถึงการคิดคะแนนที่ใช้กันแพร่หลายในปัจจุบัน ดังนี้
ได้ 3 คะแนนต่อนัด เมื่อ ชนะ 3–0 เซ็ต หรือ 3–1 เซ็ต
ได้ 2 คะแนนต่อนัด เมื่อ ชนะ 3–2 เซ็ต
ได้ 1 คะแนนต่อนัด เมื่อ แพ้ 2–3 เซ็ต
ไม่ได้คะแนน เมื่อ แพ้ 0–3 เซ็ต หรือ 1–3 เซ็ต
อนึ่ง ในบางรายการจะตัดสินทีมที่อันดับดีกว่าโดยดูจากจำนวนนัดที่ชนะก่อนจะดูจากคะแนนที่ได้ และหากหลายทีมมีคะแนนเท่ากัน ก็จะใช้ค่าเพิ่มเติมมาตัดสินอันดับ คือ
อัตราส่วนเซ็ตที่ได้ต่อเซ็ตที่เสียจากทุกนัด
อัตราส่วนคะแนนที่ได้ในเกมต่อคะแนนที่เสียในเกมจากทุกนัด
ดูเพิ่ม

วี.พรีเมียร์ลีก - การแข่งขันวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศญี่ปุ่น
วี-ลีก - การแข่งขันวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศเกาหลีใต้
วอลเลย์บอลชายบุนเดิสลีกา - การแข่งขันวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศเยอรมนี
วิลเลียม จี. มอร์แกน
สนามวอลเลย์บอล
ตำแหน่งผู้เล่นวอลเลย์บอล
วัดพระพุทธฉาย

สำหรับวัดพระพุทธฉายในจังหวัดนครนายก ดูที่ วัดเขาชะโงก
| วัดพระพุทธฉาย |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลหนองปลาไหล อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี
ประเภท: พระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระพุทธฉาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 1 บ้านพระพุทธฉาย ตำบลหนองปลาไหล อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
วัดพระพุทธฉายอยู่ที่เชิงเขาปถวี (เขาปฐวี) ที่ตำบลหนองปลาไหล เข้าทางเดียวกับอุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น เมื่อ พ.ศ. 2557 ได้รับการยกสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
ประดิษฐาน

พระพุทธฉาย หรือ รอยพระพุทธรูป อยู่บนแผ่นหินซึ่งตั้งอยู่บนชะง่อนผา นอกจากนี้ยังมีภาพเขียนลายเส้นยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บริเวณเชิงผา ได้แก่ ภาพสัตว์ลายเส้นคล้ายตัวกวาง บริเวณข้าง ประตูเข้าพระพุทธฉายพบภาพเหมือนคน และภาพสัญลักษณ์ บริเวณจากจากถ้ำฤๅษี ไปทางพระพุทธฉาย ทางทิศตะวันตก พบภาพเขียนรูปไก่ ภาพพระพุทธรูป และภาพสัญลักษณ์ และบริเวณหน้าผา จปร. พบภาพลายเส้นขนาดใหญ่ที่มีความซับซ้อน คล้ายภาพเขียนก่อนประวัติศาสตร์ที่เคยถูกค้นพบที่ผาแต้ม จังหวัดอุบลราชธานีเขียนด้วยยางไม้ มีอายุเก่าแก่ประมาณ 3,000 ปี โดยเขียนสัญลักษณ์ใช้สื่อความหมายที่เข้าใจในหมู่เดียวกัน และอาจจะเป็นสื่อทางพิธีกรรม และความเชื่อของคนในยุคนั้น และยังพบรอยพระพุทธบาท เมื่อ พ.ศ. 2537 กรมศิลปากรได้ทำการซ่อมมณฑปบนภูเขาบริเวณวัดพระพุทธฉาย และเมื่อรื้อพื้นซีเมนต์ ก็ได้มีการพบรอยพระพุทธบาทเบื้องขวาอยู่ใต้ทรายปรากฏเห็นเป็นรูปรอยประทับในหิน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บทางการ เก็บถาวร 2010-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ปูรา

โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี
หอ "เปอลิงกิฮ์เมรู" ห้าหอของ "ปูราเบอซากิฮ์" ปูราศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของบาหลี
ปูรา (อินโดนีเซีย: pura) คือโบสถ์พราหมณ์ตามแบบแผนของบาหลี และศาสนสถานของผู้นับถือศาสนาฮินดูแบบบาหลีในประเทศอินโดนีเซีย การสร้างปูรายึดตามแบบแผนของสถาปัตยกรรมบาหลี ส่วนมากปูรามักพบบนเกาะบาหลี ซึ่งศาสนาฮินดูเป็นศาสนาหลักบนเกาะ อย่างไรก็ตาม ปูราสามารถพบได้ในชุมชนที่ได้รับอิทธิพลจากบาหลีจุดอื่น ๆ ในประเทศอินโดนีเซีย โดยในบรรดาปูราทั้งหมด ปูราเบอซากิฮ์ เป็นปูราที่สำคัญและศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในบรรดาปูราต่าง ๆ
องค์ประกอบ

ปูราแตกต่างจากโบสถ์พราหมณ์ในอนุทวีปอินเดีย (กล่าวคือสถาปัตยกรรมฮินดู เช่น สถาปัตยกรรมทราวิฑ สถาปัตยกรรมแบบทมิฬ) ซึ่งมีลักษณะสำคัญคือหอต่าง ๆ ที่สูงและวิจิตร เช่น หอโคปุรัม ปูราไม่มีลักษณะดังกล่าวเลย หากแต่ปูราออกแบบมาเพื่อเป็นพื้นที่เปิดภายในรั้วอาณาเขตที่ตกแต่งเพื่อกั้นส่วนต่าง ๆ ซึ่งมี หอเมรุ (หอคล้ายเจดีย์), ศาลเจ้า และบาเล (ศาลา) ออกจากกัน
แปลนการสร้างปูรายึดตามหลักการจัดสรรพื้นที่แบบบาหลี ไตรมณฑล (trimandala) คือมณฑลสามอาณาเขตที่จัดเรียงกันเป็นลำดับ ได้แก่
นิสตมณฑล หรือ จาบาปีซัน (Nista mandala; jaba pisan): เขตนอกสุด เป็นทางเข้าของปูรา โดยทั่วไปมักเป็นลานกว้างโล่ง ตกแต่งเป็นสวนขนาดเล็ก มีพื้นที่เว้นไว้สำหรับการร่ายรำในพิธีกรรมต่าง ๆ หรือใช้ในการจัดเตรียมสถานที่สำหรับประกอบพิธีกรรม กล่าวคือเป็นพื้นที่เอนกประสงค์ของปูรา
มัธยมณฑล หรือ จาบาเตองะฮ์ (Madya mandala; jaba tengah): เขตกลาง เป็นบริเวณประกอบด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกในการประกอบพิธีกรรม ภายในมักประกอบด้วยบาเล หรือศาลาต่าง ๆ เช่น บาเลกุลกุล คือศาลาหอกลอง, บาเลกง คือศาลานักดนตรี (gamelan), วันตีลัน คือศาลานัดพบ และ บาเลเปอรันเตอนัน คือศาลาครัวของวัด
อุตตมมณฑล หรือ เจโร (Utama mandala; jero): ภายในสุดของวัดที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุดคืออจินไตย ซึ่งประดิษฐานบนปัทมาสนะ, หอเมรุ (pelinggih meru) คือหอคล้ายเจดีย์สูงหลายชั้น และศาลาบาเลอีกจำนวนหนึ่ง เช่น บาเลปาเวดัน คือ หอสวดพระเวท, บาเลเปเปลิก คือ ศาลาถวายเครื่องเซ่นไหว้ และ เกอดงเปอญิมเปอนัน คือ ห้องเก็บจารึกและโบราณวัตถุสำคัญของวัด
องค์ประกอบ > ประตูทางเข้า

ซุ้มประตูทางเข้า มีไว้สำหรับแบ่งมณฑลต่าง ๆ ออกจากกัน แบ่งออกเป็นสองประเภท คือ
จันดีเบินตาร์ (Candi Bentar) คือประตูแบ่งเขตนิสตมณฑล (ชั้นนอก) ออกจากมัธยมณฑล (ชั้นกลาง) มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมจันดีแบ่งซีก
ปาดูรักซา หรือ โกรีอากุง (Kori Agung) ลักษณะเป็นซุ้มประตูทรงหอคอยคล้ายโคปุรัมในอนุทวีปอินเดีย เป็นประตูแบ่งเขตมัธยมณฑล (ชั้นกลาง) ออกจากอุตตมมณฑล (ชั้นใน)
องค์ประกอบ > รูปปั้นและรูปสลัก

มักพบรูปสลักของเทพอจินไตยในลักษณะปัทมาสน์ที่ว่างเปล่า หรือบางครั้งจำหลักเป็นชายลักษณะเปลือยกาย อยู่ในท่าร่ายรำยิ้มแย้ม นอกจากนี้ยังพบลักษณะสำคัญคือการแกะสลักโบมาประดับ คล้ายคติยักษ์ที่ปกป้องวัดของไทย
ดูเพิ่ม

ศาสนาฮินดูแบบบาหลี
อจินไตย (เทพเจ้า)
เปอลิงกิฮ์เมรู
จันดีเบินตาร์
ปาดูรักซา
โบมา (เทพปกรณัม)
บาเล
บริเวณ 3 บริเวณในการจัดเรียงของปูรา (แต่ละบริเวณเรียกว่าเป็นจักรวาล หรือ มณฑล)
ประตูแบบจันดีเบินตาร์ที่มีชื่อเสียงของปูราเบอซากิฮ์
ประตูแบบ ปาดูรักซา
ปาณินิ

| ปาณินิ |
| --- | --- |
ตำราไวยากรณ์ของปาณินิในเอกสารตัวเขียนเปลือกไม้เบิร์ชช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 จากกัศมีร์
ผลงานเด่น: อัษฏาธยายี (สันสกฤตแบบแผน)

ยุค: รุ่งเรือง: ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช;; รุ่งเรือง: 400–350 ปีก่อนคริสต์ศักราช; ศตวรรษที่ 6–5 ก่อนคริสต์ศักราช
แนวทาง: อนุทวีปอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือ
ความสนใจหลัก: ไวยากรณ์, ภาษาศาสตร์
 
ปาณินิ.. เป็นนักภาษาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสมัยโบราณ และสมควรได้รับการยกย่อง
— JF Staal, ผู้อ่านเกี่ยวกับไวยากรณ์ภาษาสันสกฤต
ปาณินิ
ปาณินิ (Pāṇini, อักษรเทวนาครี: पाणिनि, ข้อผิดพลาด: {{IPA}}: ไม่รู้จักแท็กภาษา: paːɳɪnɪ) เป็นนักไวยากรณ์ นิรุกติศาสตร์ภาษาสันสกฤต และปราชญ์ที่เคารพในอินเดียโบราณ โดยระบุปีที่มีชีวิตระหว่างศตวรรษที่ 6 ถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช
นับตั้งแต่นักวิชาการชาวยุโรปค้นพบและตีพิมพ์ผลงานของเขาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปาณินิได้รับการกล่าวถึงเป็น "นักภาษาศาสตร์เชิงพรรณนาคนแรก" และแม้แต่ “บิดาแห่งภาษาศาสตร์”
ไวยากรณ์ของปาณินินับเป็นจุดสิ้นสุดของภาษาสันสกฤตยุคพระเวท นำไปสู่ภาษาสันสกฤตแบบแผน (Classical Sanskrit) และส่งอิทธิพลต่อนักภาษาศาสตร์หลายคน เช่น แฟร์ดีน็อง เดอ โซซูร์และลีโอนาร์ด บลูมฟีลด์
สิ่งสืบทอด

ปาณินิเป็นที่รู้จักจากอัษฏาธยายี ตำราแบบพระสูตรเกี่ยวกับไวยากรณ์ภาษาสันสกฤต 3,959 สูตรหรือหลักในด้านภาษาศาสตร์, วากยสัมพันธ์ และอรรถศาสตร์ภายใน "แปดบท" ซึ่งเป็นตำราพื้นฐานของเวทางค์ สาขาวฺยากรณ (Vyākaraṇa) ในสมัยพระเวท แนวคิดของเขาได้รับอิทธิพลจากนักวิชาการในศาสนาแบบอินเดียอื่น ๆ เช่น ศาสนาพุทธ
ทฤษฎีวิทยาหน่วยคำของปาณินิมีความก้าวหน้ากว่าทฤษฎีของตะวันตกใด ๆ ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20
วันที่และเนื้อหา

ประวัติภาษาศาสตร์ไม่ได้เริ่มที่เพลโตหรือแอริสตอเติล แต่เริ่มที่ปาณินิ นักไวยากรณ์ชาวอินเดีย
— Rens Bod, มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม
ปาณินิน่าจะอาศัยอยู่ที่ชาลาตุลา ในแคว้นคันธาระโบราณ บริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย ในสมัยมหาชนบท
ชื่อปาณินิเป็นนามสกุลจากบิดาที่หมายถึงลูกหลานของปาณินะ ชื่อเต็มของเขาในมหาภาษฺย (Mahābhāṣya) ของปตัญชลิ โองการที่ 1.75.13 และ 3.251.12 คือทกฺษิปุตฺร ปาณินิ (Dakṣiputra Pāṇini) โดยส่วนแรกกล่าวแนะว่าแม่ของเขามีชื่อว่าทกฺษิ (Dakṣi)
วันที่และเนื้อหา > วันที่

ไม่มีใครทราบอย่างแน่ชัดว่าปาณินิมีชีวิตอยู่ในช่วงใด แม้แต่ศตวรรษที่เขามีชีวิตอยู่ โดยประมาณการว่าปาณินิมีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 7 หรือ 6 ถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช
วันที่และเนื้อหา > ตำนานและคำตอบรับในยุคหลัง

ปาณินิได้รับการกล่าวถึงในชาดกและตำราอินเดียโบราณหลายเล่ม เช่น ปัญจตันตระ กล่าวไว้ว่า ปาณินิถูกสิงโตฆ่า
ภาพของปาณินิถูกบรรจุลงในตราไปรษณียากรอินเดียราคา 5 รูปี ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2004
อ่านเพิ่ม

Pāṇini. Ashtādhyāyī. Book 4. แปลโดย Chandra Vasu. Benares, 1896. (ในภาษาสันสกฤตและอังกฤษ)
Pāṇini. Ashtādhyāyī. Book 6–8. แปลโดย Chandra Vasu. Benares, 1897. (ในภาษาสันสกฤตและอังกฤษ)
O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F., "ปาณินิ", MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews. 2000.
Cardona, George, Pāṇini - His work and its traditions (ภาษาอังกฤษ) (2nd ed.), Motilal Banarsidass Publishers, 1997. ISBN 978-81-208-0419-7.
แหล่งข้อมูลอื่น

PaSSim – Paninian Sanskrit Simulator simulates the Pāṇinian Process of word formation
The system of Panini
Gaṇakāṣṭādhyāyī, a software on Sanskrit grammar, based on Pāṇini's Sutras
Ashtadhyayi, Work by Pāṇini
Forizs, L. Pāṇini, Nāgārjuna and Whitehead – The Relevance of Whitehead for Contemporary Buddhist Philosophy เก็บถาวร 2022-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Aṣṭādhyāyī of Pāṇini, with the Mahābhāṣya and Kāśikā commentaries, along with the Nyāsa and Padamanjara commentaries on the Kāśikā. (PDF) Sanskrit.
"Pāṇinian Linguistics" (PDF). Stanford University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 6 พฤษภาคม 2021.
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
อื่น ๆ:  IdRef 
Wikiquote
Wikisource
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์

| --- | --- |

พิพิธภัณฑ์ในส่วนพระที่นั่งพิมานมงกุฎ
th
ชื่อเดิม: ลพบุรีพิพิธภัณฑสถาน
ก่อตั้ง: 11 ตุลาคม พ.ศ. 2467; 100 ปีก่อน (2467-10-11)
ที่ตั้ง: ภายในพระนารายณ์ราชนิเวศน์ ถนนสรศักดิ์ ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
พิกัดภูมิศาสตร์: 14°47′59.950″N 100°36′35.039″E﻿ / ﻿14.79998611°N 100.60973306°E﻿ / 14.79998611; 100.60973306
ประเภท: พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
ผลงาน: โบราณวัตถุในจังหวัดลพบุรี
ผู้ดูแล:  กรมศิลปากร
ผู้อำนวยการ: นิภา สังคนาคินทร์
เว็บไซต์: www.finearts.go.th/somdetphranaraimuseum/
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์ เดิมชื่อ ลพบุรีพิพิธภัณฑสถาน เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งตั้งอยู่ภายในพระนารายณ์ราชนิเวศน์ ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี มีการแบ่งส่วนจัดแสดงออกเป็นสามอาคารซึ่งตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นกลางและพระราชฐานชั้นใน ได้แก่ พระที่นั่งพิมานมงกุฎ พระที่นั่งจันทรพิศาล และหมู่ตึกพระประเทียบ ในอาคารเหล่านี้ได้จัดแสดงโบราณวัตถุตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุครัตนโกสินทร์ที่พบภายในจังหวัดลพบุรีและใกล้เคียง รวมทั้งมีการจัดแสดงสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ อันแสดงถึงวิถีชีวิตของคนในลุ่มน้ำภาคกลาง ส่วนอาคารสำนักงานพิพิธภัณฑ์ เป็นอาคารทรงปั้นหยาสีเขียว ตั้งแยกออกมาต่างหากในเขตพระราชฐานชั้นนอกใกล้กับประตูพระนารายณ์ราชนิเวศน์ด้านถนนสรศักดิ์ เดิมเป็นจวนผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์ เปิดวันพุธ–วันอาทิตย์ เวลา 09.00–16.00 น. เสียค่าเข้าชมในอัตราชาวไทย 30 บาท และชาวต่างประเทศ 150 บาท กรณีนักเรียนนักศึกษาในเครื่องแบบ ผู้สูงอายุ และนักบวชไม่เสียค่าธรรมเนียม
ประวัติ

เมื่อครั้งที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ไปตรวจราชการที่เมืองลพบุรี ทรงพบว่ามีโบราณวัตถุกระจัดกระจายอยู่เป็นจำนวนมาก ทรงมอบหมายให้ศาสตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์ นักวิชาการผู้มีชื่อเสียงชาวฝรั่งเศส ดำเนินการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์เพื่อจัดแสดงโบราณวัตถุและศิลปะวัตถุขึ้น โดยใช้พื้นที่ของพระที่นั่งจันทรพิศาลภายในพระนารายณ์ราชนิเวศน์สำหรับจัดแสดง ใช้ชื่อว่า ลพบุรีพิพิธภัณฑสถาน เปิดให้เข้าชมครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2467 ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์ เมื่อ พ.ศ. 2504
ทั้งนี้พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์ไม่สามารถสร้างอาคารเพิ่มอีกได้เพราะตั้งอยู่ภายในโบราณสถาน จึงต้องทำการบูรณะอาคารเก่าเพื่อยังประโยชน์ใช้สอยของพิพิธภัณฑ์ เช่นการซ่อมแซมหมู่ตึกพระประเทียบ และการซ่อมแซมทิมดาบซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียง
วัตถุที่จัดแสดง

เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนารายณ์ จัดแสดงภายในพระที่นั่งจันทรพิศาล ว่าด้วยพระราชประวัติ พระราชกรณียกิจ สังคม เศรษฐกิจ และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มีภาพเหตุการณ์สำคัญในรัชกาล และโบราณวัตถุจากสมัยดังกล่าว
โบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ (3,500–4,000 ปี) จัดแสดงภายในพระที่นั่งพิมานมงกุฎชั้นที่ 1 ประกอบด้วยหลักฐานจากแหล่งโบราณคดีต่าง ๆ เช่น โครงกระดูกมนุษย์ ขวานหินขัด ภาชนะดินเผา สัมฤทธิ์ และโลหะ เป็นต้น
วัฒนธรรมสมัยทวารวดี (พุทธศตวรรษที่ 12–16) จัดแสดงภายในพระที่นั่งพิมานมงกุฎชั้นที่ 1 ประกอบด้วยโบราณวัตถุและศาสนวัตถุของทวารวดีและจากรัฐที่ทำการค้าด้วย เช่น ภาชนะดินเผา ตะคันดินเผา เครื่องประดับ กำไล ต่างหู จารึกภาษามอญโบราณ จารึกภาษาสันสกฤต จารึกภาษาบาลี และจารึกอักษรปัลลวะ รวมไปถึงสิ่งของตามความเชื่อดั้งเดิมก่อนรับศาสนาจากอินเดีย เช่น ตุ๊กตาดินเผา
ศิลปะเขมรและสมัยลพบุรี (1,400–1,800 ปี) จัดแสดงภายในพระที่นั่งพิมานมงกุฎชั้นที่ 2 ประกอบด้วยโบราณวัตถุอิทธิพลขอมจากปราสาทขอมในลพบุรี เช่น ศิลาจารึก เศียรพระโพธิสัตว์ และทับหลังที่ได้ปรางค์สามยอด ปรางค์แขก และพระปรางค์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ
ศิลปะสมัยอยุธยาและรัตนโกสินทร์ (พุทธศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา) จัดแสดงภายในพระที่นั่งพิมานมงกุฎชั้นที่ 2 ประกอบด้วยพระพุทธรูป แผงพระพิมพ์ เครื่องถ้วยต่าง ๆ และอาวุธโบราณ
พระราชประวัติและพระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จัดแสดงภายในพระที่นั่งพิมานมงกุฎชั้นที่ 3 ประกอบด้วยพระแท่นบรรทมจากพระราชวังจันทรเกษม เงินพดด้วงประทับตรามงกุฎ เหรียญกษาปณ์ทองคำตรามงกุฎ บรรณาการ และเครื่องใช้ต่าง ๆ
วิถี ผู้คน ตัวตน คนลพบุรี จัดแสดงภายในโรงครัวของหมู่ตีกพระประเทียบ จัดเรื่องวิถีชีวิตของคนไทยภาคกลางและคนลพบุรีในอดีต มีเครื่องใช้จัดแสดงไว้ เช่น เตา หม้อ ครก กระจ่า กระต่ายขูดมะพร้าว การทอผ้า การปั้นหม้อดินเผา และการทำดินสอพอง เป็นต้น
การจัดแสดง > พระที่นั่งพิมานมงกุฎ

พระที่นั่งพิมานมงกุฎ เป็นอาคารสูง 3 ชั้น สร้างขึ้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นสถาปัตยกรรมแบบจีน สำหรับเป็นที่ประทับส่วนพระองค์ ปัจจุบันได้จัดแสดงนิทรรศการถาวร 7 เรื่องด้วยกัน ได้แก่ การจัดแสดงนิทรรศการถาวร 2 เรื่อง คือเรื่องสมัยก่อนประวัติศาสตร์แถบภาคกลาง ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อประมาณ 3,500–4,000 ปีมาแล้ว จัดแสดงโบราณวัตถุที่พบจากการขุดค้นที่แหล่งโบราณคดี ในจังหวัดลพบุรี ได้แก่ แหล่งโบราณคดีบ้านท่าแค แหล่งโบราณคดีบ้านโคกหม้อ แหล่งโบราณคดีบ้านดงมะรุม แหล่งโบราณคดีบ้านพรหมทินใต้ และ แหล่งโบราณคดีบ้านโป่งมะนาว เช่น โครงกระดูกมนุษย์ ภาชนะดินเผา เครื่องมือ เครื่องใช้ที่ทำจากโลหะ และเครื่องประดับที่ทำจากหินและเปลือกหอย เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีห้องจัดแสดงโบราณคดีบ้านท่าแค จ. ลพบุรี ที่มีอายุประมาณ 3,500–1,000 ปี
การจัดแสดง > พระที่นั่งพิมานมงกุฎ > พระที่นั่งพิมานมงกุฎชั้นที่ 1

อารยธรรมลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา พ.ศ. 700–1400 จำแนกเป็นเรื่องเมืองและการตั้งถิ่นฐาน และการดำรงชีวิต อักษร-ภาษา ศาสนสถาน ศาสนาและความเชื่อ จากหลักฐานที่เป็นโบราณวัตถุแบบทวารวดีที่พบในจังหวัดลพบุรี โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูป พระพิมพ์ รูปเคารพเนื่องในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เหรียญ ตราประทับ จารึก ฯลฯ
การจัดแสดง > พระที่นั่งพิมานมงกุฎ > พระที่นั่งพิมานมงกุฎชั้นที่ 2

จัดแสดงนิทรรศการถาวร 4 เรื่อง คือ
เรื่องประวัติศาสตร์และศิลปกรรมภาคกลางของประเทศไทย อายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 16–18 หรือสมัยอิทธิพลศิลปะเขมร โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ ทับหลัง พระพุทธรูปนาคปรก และเศียรพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร เรื่องประวัติศาสตร์ศิลปะในประเทศไทย จัดแสดงศิลปกรรมแบบต่างๆ ที่พบในภูมิภาคต่างๆ ในประเทศไทย ที่มีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา คือ ศิลปะแบบลพบุรี ศิลปะสุโขทัย ศิลปะบริเวณคาบสมุทรภาคใต้ประเทศไทย (ศิลปะศรีวิชัย) ศิลปะทางภาคเหนือศิลปะล้านนาและศิลปะทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เป็นต้น การแสดงเครื่องถ้วยที่พบในประเทศไทย จัดแสดงเครื่องถ้วยแบบต่าง ๆ ทั้งที่ผลิตในประเทศไทย และศิลปโบราณวัตถุ พุทธศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา (ศิลปกรรมอยุธยา–รัตนโกสินทร์) โบราณวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพุทธรูป บานประตูไม้แกะสลัก ชิ้นส่วนปูนปั้นประดับสถาปัตยกรรม เหรียญตรา ผ้า เครื่องเงิน-ทอง เครื่องถ้วย ฯลฯ
การจัดแสดง > พระที่นั่งพิมานมงกุฎ > พระที่นั่งพิมานมงกุฎชั้นที่ 3

แต่เดิมเป็นห้องบรรทมของรัชกาลที่ 4 คือพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ห้องดังกล่าวจัดแสดงโบราณวัตถุที่สำคัญได้แก่ ฉลองพระองค์ ภาพพระสาทิสลักษณ์ แท่นบรรทม เหรียญ เครื่องแก้ว และจานชามมีสัญลักษณ์รูปมงกุฎ
การจัดแสดง > พระที่นั่งจันทรพิศาล

พระที่นั่งจันทรพิศาล เป็นท้องพระโรงสำหรับประชุมเสนาบดีในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีห้องจัดแสดง 2 ห้อง คือ
เรื่องประวัติศาสตร์สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช จัดแสดงภาพประวัติศาสตร์ที่สำคัญในรัชสมัยของพระองค์ ที่ชาวต่างประเทศได้วาดไว้ และโบราณวัตถุที่มีอายุในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช รวมไปถึงการติดต่อกับชาติตะวันตก เช่น ฮอลันดา โปรตุเกส ในสมัยนั้นเป็นต้น
เรื่องศาสนวัตถุต่าง ๆ ในพุทธศตวรรษที่ 19–24 (สมัยอยุธยา–รัตนโกสินทร์) จัดแสดงตู้พระธรรม ธรรมาสน์ ตาลปัตร สมุดไทย
การจัดแสดง > หมู่ตึกพระประเทียบ

หมู่ตึกพระประเทียบ เป็นนเขตพระราชฐานชั้นใน สมัยรัชกาลที่ 4 มี 8 หลัง ได้จัดแสดงนิทรรศการถาวร 2 เรื่อง ได้แก่
เรื่องชีวิตไทยภาคกลาง (พิพิธภัณฑ์ชาวนา) จัดแสดงเรื่องชีวิตไทยภาคกลาง
เรื่องหนังใหญ่ จัดแสดงหนังใหญ่ของจังหวัดลพบุรีที่ได้จากวัดตะเคียน และวัดสำราญ
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยประเทศไทย
พระนารายณ์ราชนิเวศน์
ภาชนะดินเผารูปควาย สมัยก่อนประวัติศาสตร์
พระที่นั่งพิมานมงกุฎ
วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
ลำดับเจ้าอาวาส

ลำดับเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ เท่าที่ปรากฏชื่อ มีดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 | พระครูธนะราชมุนี  (สมัยกรุงศรีอยุธยา) | พ.ศ. 2310 | ไม่มีข้อมูล |
| 2 | พระธรรมโฆษา  (สมัยกรุงธนบุรี) | ไม่มีข้อมูล | พ.ศ. 2325 |
| 3 | พระเทพกระวี | พ.ศ. 2325 | พ.ศ. 2352 |
| 4 | พระบวรญาณมุนี | พ.ศ. 2352 | พ.ศ. 2386 |
| 5 | พระญาณโพธิ | พ.ศ. 2386 | พ.ศ. 2406 |
| 6 | พระครูสมณธรรมสมาทาน (มี) | พ.ศ. 2406 | พ.ศ. 2426 |
| 7 | พระครูสมณธรรมสมาทาน (แสง) | พ.ศ. 2426 | พ.ศ. 2458 |
| 8 | พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) | พ.ศ. 2459 | พ.ศ. 2502 |
| 9 | สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) | พ.ศ. 2508 | พ.ศ. 2564 |
| 10 | พระพรหมโมลี (สุชาติ ธมฺมรตโน) | พ.ศ. 2565 | ปัจจุบัน |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°43′19″N 100°28′14″E﻿ / ﻿13.721957°N 100.470483°E﻿ / 13.721957; 100.470483
| ด ค กสายธรรมกาย |
| --- | --- |
วัดสำคัญ:  วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ  วัดพระธรรมกาย ศูนย์สาขา  วัดราชโอรสารามราชวรวิหาร  วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม 
ประวัติ:  ประวัติวัดพระธรรมกาย 
อาจารย์คนสำคัญ:  พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)  พระไชยบูลย์ ธมฺมชโย  พระเผด็จ ทตฺตชีโว  จันทร์ ขนนกยูง 
การฝึกปฏิบัติสมาธิ:  วิชชาธรรมกาย 
การปรากฏในระดับนานาชาติ:  ช่องจีบีเอ็น  รายชื่อสาขาของสายธรรมกาย  สมาคมธรรมกายนานาชาติแห่งสหราชอาณาจักร 
ในสื่อ:  เอหิปัสสิโก
ยา วีเอ็ลสเกอร์เด็ตเตอลันเนอ

| คำแปล: ใช่แล้ว เรารักแผ่นดินนี้ |
| --- | --- |
Ja, vi elsker dette landetr
โน้ตเพลงยา วีเอ็ลสเกอร์เด็ตเตอลันเนอ
เนื้อร้อง: บีเยินส์จาเนอ บีเยินซ็อน, ค.ศ. 1859–1868
ทำนอง: Rikard Nordraak, ค.ศ. 2407
รับไปใช้: ค.ศ. 2407

ตัวอย่างเสียง
ยา วีเอ็ลสเกอร์เด็ตเตอลันเนอ (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
ยา วีเอ็ลสเกอร์เด็ตเตอลันเนอ (นอร์เวย์: Ja, vi elsker dette landet; ใช่แล้ว เรารักแผ่นดินแห่งนี้) หรือในชื่อที่เรียกโดยทั่วไปอย่างย่อว่า ยา วีเอ็ลสเกอร์ (Ja, vi elsker; ใช่แล้ว เรารัก) เป็นชื่อเพลงชาติของประเทศนอร์เวย์ บทร้องเป็นผลงานการประพันธ์ของบีเยินส์จาเนอ บีเยินซ็อน ระหว่าง ค.ศ. 2402–2411 ทำนองประพันธ์เมื่อ ค.ศ. 2407 โดย Rikard Nordraak ผู้เป็นญาติของบีเยินซ็อน เพลงนี้ได้ทำการบรรเลงต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2407 เนื่องในวาระครบ 50 ปี ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรนอร์เวย์ ปกตินิยมขับร้องเฉพาะบทร้องแรกและสองบทสุดท้ายจากบทร้องทั้งหมด 8 บท
เชิงอรรถ

หมายเหตุแรก 7 เป็นเช่นเดียวกับเทศกาลคริสต์มาสแบบดั้งเดิมและคริสต์มาสปีใหม่ ตกแต่งห้องโถง.
แหล่งข้อมูลอื่น

ยา วีเอ็ลสเกอร์เด็ตเตอลันเนอ on h2g2
ยา วีเอ็ลสเกอร์เด็ตเตอลันเนอ จาก national-anthems.net เก็บถาวร 2008-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Norwegian national anthem, US source
เพลงชาตินอร์เวย์
↑  Also written malte [mɑl.tə].
↑  Also written talte [tɑl.tə].
↑  Also written værste.
↑  Also written nu vi står tre brødre sammen.
ตะวันบ้านทุ่ง

| ตะวันบ้านทุ่ง |
| --- | --- |
สร้างโดย: บริษัท ทีวี ธันเดอร์ จำกัด
เขียนโดย: บทประพันธ์ : ดาริยา บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ,ตุณย์
กำกับโดย: อดุลย์ บุญบุตร
แสดงนำ: เกียรติกมล ล่าทา สุนิสา เจทท์ เปรมณัช สุวรรณานนท์ อภิรดี ภวภูตานนท์ สุคนธวา เกิดนิมิตร มิรา โกมลวณิช
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: เพลง ตะวันบ้านทุ่ง - หลิน มาสเตอร์คีย์เวทีแจ้งเกิด
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: เพลง เริ่มต้นอีกครั้ง - หลิน มาสเตอร์คีย์เวทีแจ้งเกิด
จำนวนตอน: 22 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน: 1 ชั่วโมง 15 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ออกอากาศ: 22 สิงหาคม พ.ศ. 2556 – 20 กันยายน พ.ศ. 2556
ตะวันบ้านทุ่ง เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวดราม่า-แอ็กชั่น-คอมเมดี นำแสดงโดย เกียรติกมล ล่าทา,สุนิสา เจทท์ ออกอากาศเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2556 - 20 กันยายน พ.ศ. 2556 เวลา 18.30 - 19.45 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ทีวี ธันเดอร์ จำกัด บทประพันธ์โดย ดาริยา บทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ,ตุณย์ กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
รายชื่อนักแสดงนำ

เกียรติกมล ล่าทา  รับบทเป็น  เขมรัฐ / เข้ม
สุนิสา เจทท์  รับบทเป็น  ปานรวี / ป่าน
เปรมณัช สุวรรณานนท์  รับบทเป็น  ผู้กองดนุเดช
มิรา โกมลวณิช  รับบทเป็น  หยาดพิรุณ / ฝน
ภากร ธนศรีวนิชชัย  รับบทเป็น  อิศวร์
คาร์โรไลน์ เอ็มม่า สปริงเก็ตต์  รับบทเป็น  อินทุอร
อภิรดี ภวภูตานนท์  รับบทเป็น  ป้าตับเต่า
โชคชัย บุญวรเมธี  รับบทเป็น  สนอง
สุคนธวา เกิดนิมิตร  รับบทเป็น  จิตตา
ตฤณ เศรษฐโชค  รับบทเป็น  บวร
สุปราณี เจริญผล  รับบทเป็น  ปาริชาติ
สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ  รับบทเป็น  จันทร์
สมมาตร ไพรหิรัญ  รับบทเป็น  สมโภช
จักรกฤต โยมพยอม  รับบทเป็น  ดวง
อำพล ขวัญพัก  รับบทเป็น  เด่น
ธัชฎา ผิวอ่อน  รับบทเป็น  ดอกโสน
อิทธิชัย พันธุ์ไม้  รับบทเป็น  บุญเพิ่ม
ด.ญ.ปพิชญา วรสุทธิ์  รับบทเป็น  ปานรวี / ป่าน (วัยเด็ก)
ด.ช.ภานุกร วงษ์บุญมาก  รับบทเป็น เขมรัฐ / เข้ม (วัยเด็ก)
รายชื่อนักแสดงนำ > นักแสดงรับเชิญ

ภูชิสสะ ศุภธนพัฒน์
วัชระ ปานเอี่ยม  รับบทเป็น ผอ.โรงพยาบาลในจังหวัดสุพรรณบุรี
ยอดชาย เมฆสุวรรณ  รับบทเป็น พระ
กลศ อัทธเสรี  รับบทเป็น กำนันสำเนียง
เพลงประกอบละคร ตะวันบ้านทุ่ง

เพลง ตะวันบ้านทุ่ง (เพลงเปิด) - ขับร้อง : หลิน มาสเตอร์คีย์ เวทีแจ้งเกิด
เพลง เริ่มต้นอีกครั้ง (เพลงปิด) - ขับร้อง : หลิน มาสเตอร์คีย์ เวทีแจ้งเกิด
เพลง คิดถึงคนที่ไม่คิดถึง - ขับร้อง : เกียรติกมล ล่าทา, อิทธิชัย พันธุ์ไม้, หลิน มาสเตอร์คีย์ เวทีแจ้งเกิด
เพลง เกี่ยวกันไหม - ขับร้อง : อิทธิชัย พันธุ์ไม้, หลิน มาสเตอร์คีย์ เวทีแจ้งเกิด
เพลง ความรักไม่ SUCCESS - ขับร้อง : ธัชฎา ผิวอ่อน