stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตำบลบ้านโข้ง
ประวัติ

บ้านโข้ง เดิมเป็นตำบลขนาดใหญ่ในอำเภออู่ทอง มีพื้นที่มากถึง 232.1 ตารางกิโลเมตร ปี พ.ศ. 2514 นายสวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกด้านทิศใต้ของตำบลบ้านโข้ง 7 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านหนองตาลัย, หมู่ 2 บ้านขาม, หมู่ 3 บ้านโข้ง, หมู่ 4 บ้านหนองโคก, หมู่ 8 บ้านหนองกุฏิ, หมู่ 9 บ้านเขาทอก และหมู่ 12 บ้านพลับพลาไชย ออกไปตั้งเป็นตำบลพลับพลาไชย อนุมัติจากนายพ่วง สุวรรณรัฐ ปลัดกระทรวงมหาดไทย
อนึ่ง "บ้านโข้ง" หมู่ที่ 3 ของตำบลบ้านโข้ง (เดิม) ซึ่งเป็นชื่อของตำบล ได้นำไปตั้งเป็นหมู่ที่ 3 (ใหม่) ของตำบลพลับพลาไชย ทำให้ในปัจจุบันตำบลบ้านโข้งไม่มีหมู่บ้านโข้งอยู่ในเขตตำบล
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนภูมิภาค

ตำบลบ้านโข้งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านจร้าเก่า
หมู่ที่ 2 บ้านจร้าใหม่
หมู่ที่ 3 บ้านหนองจอก
หมู่ที่ 4 บ้านทุ่งดินดำ
หมู่ที่ 5 บ้านเขากระจิว
หมู่ที่ 6 บ้านสระบัวทอง
หมู่ที่ 7 บ้านกกม่วง
หมู่ที่ 8 บ้านหนองจอกน้อย
หมู่ที่ 9 บ้านหนองสลัดได
หมู่ที่ 10 บ้านดอนยอ
หมู่ที่ 11 บ้านฟากห้วย
หมู่ที่ 12 บ้านดอนกลาง
หมู่ที่ 13 บ้านวังวัว
หมู่ที่ 14 บ้านหนองกระหนาก
การปกครองส่วนภูมิภาค > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลบ้านโข้งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านโข้ง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านโข้งมี 14 หมู่บ้าน พื้นที่ 96.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,587 คน และ 1,774 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านโข้งอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโข้ง
ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโข้งมี 14 หมู่บ้าน พื้นที่ 96.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,904 คน และ 2,333 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโข้งอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลบ้านโข้ง
คลีโอพัตราที่ 2

| คลีโอพัตราที่ 2 |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์
ประสูติ: 185 ปีก่อนคริสตกาล
สวรรคต: 116 ปีก่อนคริสตกาล
พระราชบิดา: ปโตเลมีที่ 5
พระราชมารดา: คลีโอพัตราที่ 1
คลีโอพัตราที่ 2 แห่งอียิปต์ (กรีก: Κλεοπάτρα) (อังกฤษ: Cleopatra II of Egypt) เป็นสมเด็จพระราชินี (และผู้ปกครองแต่เพียงพระองค์เดียว ในระยะเวลาสั้น ๆ ) แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี
กัลป์ (เมือง)

| กัลป์ กัลเป |
| --- | --- |
เมือง
ตัวเมืองมองจากยอดโขดหินอิฟัก
   ตราอาร์ม
กัลป์ที่ตั้งเมืองกัลป์ในประเทศสเปน
พิกัด: 38°38′42″N 0°2′39″E﻿ / ﻿38.64500°N 0.04417°E﻿ / 38.64500; 0.04417
ประเทศ:  สเปน
แคว้น:  แคว้นบาเลนเซีย
จังหวัด: อาลิกันเต
โกมาร์กา: มารินาอัลตา
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: อานา ซาลา (ค.ศ. 2019) (พรรคประชาชน)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 23.51 ตร.กม. (9.08 ตร.ไมล์)
ความสูง: 59 เมตร (194 ฟุต)
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 21,633 คน
 • ความหนาแน่น: 920 คน/ตร.กม. (2,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (เวลายุโรปกลาง)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (เวลาออมแสงยุโรปกลาง)
รหัสไปรษณีย์: 03710
ภาษาราชการ: ภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปน
เว็บไซต์: www.calp.es
กัลป์ (บาเลนเซีย: Calp) หรือ กัลเป (สเปน: Calpe) เป็นเมืองชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ตั้งอยู่ในโกมาร์กามารินาอัลตา จังหวัดอาลิกันเต แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน มีพื้นที่ 23.5 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรหนาแน่น 920 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้อยู่ห่างจากเมืองอาลิกันเตประมาณ 67 กิโลเมตร และอยู่ติดกับอุทยานธรรมชาติเป็ญญัลดิฟัก
เศรษฐกิจของกัลป์ขึ้นอยู่กับการท่องเที่ยวและการประมงเป็นหลัก แหล่งโบราณคดีไอบีเรีย โรมัน และอาหรับหลายแห่งปรากฏในเมืองนี้เนื่องจากทำเลที่ตั้งทางยุทธศาสตร์อันเหมาะสม
คลีโอพัตราที่ 3

| คลีโอพัตราที่ 3 |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์
ประสูติ: 160 - 155 ปีก่อนคริสตกาล
สวรรคต: 101 ปีก่อนคริสตกาล
พระราชบิดา: ปโตเลมีที่ 6
พระราชมารดา: คลีโอพัตราที่ 2
คลีโอพัตราที่ 3 แห่งอียิปต์ (กรีก: Κλεοπάτρα) (อังกฤษ: Cleopatra III of Egypt) เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 142–101 ปีก่อนคริสตกาลพระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 8 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
มหามายูรี

| พระมหามายูรี |
| --- | --- |

สันสกฤต: महामायूरी
จีน: 孔雀明王
ญี่ปุ่น: くじゃくみょうおう
เขมร: មហាមាយូរី
เกาหลี: 공작명왕
ไทย: มหามายูรี
ข้อมูล
นับถือใน: มหายาน, วัชรยาน
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระมหามายูรี (สันสกฤต: महामायूरी Mahāmāyūrī, จีน: 孔雀明王, อังกฤษ: Mahamayuri) เป็นวิทยาราชองค์หนึ่ง ซึ่งเป็นที่นับถือในศาสนาพุทธนิกายมหายานในภูมิภาคเอเชียตะวันออก มักมีรูปลักษณ์เป็นที่สังเกตได้ง่าย โดยปรากฏเป็นเทวดาประทับบนนกยูง มีตำนานปรากฏในธารณีชื่อมหามยุรีวิทยาราชามหาธารณี
กำเนิด > ภาพรวม

ความจาก “มหามยุรีวิทยาราชาสูตร” แสดงไว้ว่า “สมัยหนึ่งมีภิกษุรูปหนึ่งถูกงูกัด พระอานนท์นำความกราบบังคมทูลพระผู้มีพระภาค ครานั้นสมเด็จพระโลกเชษฐ์ตรัสว่า ในอดีตอันกาลอันเนิ่นนานมาแล้ว เบื้องหิมาลัยบรรพต มีสุวรรณรูปมหามยุรีราชาอาศัยอยู่ อันสุวรรณรูปมหามยุรีราชาได้เจริญมหามยุรีวิทยาราชามหาธารณีอยู่เป็นนิจ พ้นแล้วจากอันตรายทั้งปวง สืบมาวันหนึ่งสุวรรณรูปมหามยุรีราชาได้ไปท่องเที่ยว ลืมเจริญซึ่งมหาธารณี จึงถูกมนุษย์จับตัวไป ภายหลังได้เมื่อสติจึงเจริญมหาธารณีอีกครั้งก็พ้นภัย จากนั้นสุวรรณรูปมหามยุรีราชาได้แสดงธรรมแก่ปวงชน แล้วจากไป
ก็ในสมัยนั้น พระศาสดาจึงทรงแสดงมหามยุรีวิทยาราชามหาธารณี อันจักระงับแล้วซึ่งสรรพพิษ สรรพโรคาพาธ และสัพพันตรายทั้งปวง ดังนี้ “โอม มยุระ กรันเต สวาหา”
แท้จริงแล้ว สุวรรณรูปมหามยุรีราชา ทรงมีนามว่า “มหามยุรีวิทยาราชา” ทรงเป็นสัมโภคกายแห่งพระมหาไวโรจนตถาคตพุทธเจ้าและพระอมิตาภตถาคตพระพุทธเจ้า และยังทรงเป็นนิรมาณกายแห่งพระศากยมุนีตถาคตพุทธเจ้าอีกด้วย
ประติมานวิทยา

รูปลักษณ์แห่งพระมหามยุรีวิทยาราชานั้น ทรงมี 1 เศียร 4 กร สำแดงพระองค์เป็นมหาโพธิสัตวลักษณ์ ประทับบนบุณฑริก อันสถิตเหนือยูงทอง (มยุราสนะ) พระหัตถ์ทรงดอกอุบล, ขนนกยูง, และผลไม้ทั้ง 2 อันได้แก่ มังคลผล และปัจจยผล (ผลไม้เป็นเครื่องหมายแห่งการบรรลุมรรคผล) ในคัพภโลกธาตุ ทรงสำแดงพระองค์มี 2 พระกร พระหัตถ์ขวาทรงขนนกยูง พระหัตถ์ซ้ายทรงดอกบัว ประทับบนบัวสัตตบรรณ เป็นลำดับที่ 6 ในหนทักษิณแห่งวิหารสุสิทธิ
มนตร์มหามยุรีวิทยาราชามหาธารณี

“มหามยุรีวิทยาราชามหาธารณี” มีคุณพ้นประมาณ จักระงับแล้วซึ่งภัยทั้งปวง อันเกิดแต่ ดิน, น้ำ, ลม, ไฟ, ศาสตรา, ยาพิษ เป็นอาทิ (โดยเฉพาะมีคุณอย่างยิ่งในการสลายแล้ว ซึ่งพิษทั้งปวง เช่น พิษงูและสัตว์ต่างๆ ยาพิษทั้งปวง สารเคมี ตลอดจนพิษร้ายและเชื้อโรคต่างๆ อันเกิดแต่ มนุษย์, สัตว์, วัตถุสิ่งของ, เวทมนตร์ ฯลฯ) นอกจากนี้ ยังช่วยระงับซึ่งภัยธรรมชาติ ช่วยในการขอฝน และยังให้ฤดูกาลเป็นปกติ พืชพรรณธัญญาหารอุดมสมบูรณ์
โอม มยุระ กรันเต สวาหา
อีกพระรูปของพระมหามยุรีโพธิสัตว์
มีลิตซียา

ตราติดหมวก "มีลิตซียา" โซเวียต (ชั้นนายพล)
มีลิตซียา  (รัสเซีย: милиция, แปลตรงตัว 'mʲɪˈlʲitsɨjə', เบลารุส: міліцыя, เอสโตเนีย: miilits, อาร์มีเนีย: միլիցիա [militsʰja], คีร์กีซ: милиция, ลิทัวเนีย: milicija, โปแลนด์: milicja, โรมาเนีย: miliția, Serbo-Croatian: милиција / milicija, สโลวีเนีย: milica, ทาจิก: милитсия, ยูเครน: міліція, อุซเบก: militsiya or милиция) เป็นคำเรียกของตำรวจมักใช้กับกลุ่มของอดีตสหภาพโซเวียตและกลุ่มตะวันออก
ในปัจจุบันมีลิตซียาของประเทศต่าง ๆ ได้เปลี่ยนรูปแบบเป็นรูปแบบตำรวจตะวันตกอย่างบัลแกเรีย โปแลนด์ โรมาเนีย เอสโตเนีย ลิทัวเนีย มอลโดวา ลัตเวีย มองโกเลีย มาซิโดเนีย อาเซอร์ไบจาน จอร์เจีย ยูโกสลาเวีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา คาซัคสถาน อาร์มีเนีย เติร์กเมนิสถาน รัสเซีย และยูเครน แต่ในบางประเทศได้การเรียกตำรวจว่ามีลิตซียาเช่น เบลารุส ทาจิกิสถาน อุซเบกิสถาน คีร์กีซสถาน และประเทศที่ไม่ได้รับการรับรองอย่างอับคาเซีย เซาท์ออสซีเซีย และทรานส์นิสเตรีย
ลำดับยศ

|  | ผู้กำกับการมีลิตซียา | พลตำรวจเอก | พลตำรวจโท | พลตำรวจตรี | พันตำรวจเอก | พันตำรวจโท | พันตำรวจตรี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Source:: 
|  | ร้อยตำรวจเอก | ร้อยตำรวจโท | ร้อยตำรวจตรี | ดาบตำรวจ | สิบตำรวจเอก | สิบตำรวจโท | สิบตำรวจตรี | พลตำรวจ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Source:: 
|  | ผู้กำกับการมีลิตซียา | พลตำรวจเอก | พลตำรวจโท | พลตำรวจตรี | พันตำรวจเอก | พันตำรวจโท | พันตำรวจตรี | ร้อยตำรวจเอก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Source:: 

|  | ร้อยตำรวจโท | ร้อยตำรวจโท | ร้อยตำรวจตรี | ร้อยตำรวจตรี | สิบตำรวจเอก | สิบตำรวจเอก | สิบตำรวจโท | สิบตำรวจโท | สิบตำรวจตรี | สิบตำรวจตรี | พลตำรวจ | พลตำรวจ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Source:: 
|  | เจ้าหน้าที่พลตำรวจ | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อินทรธนู เครื่องแบบปฏิบัติงาน: 
| ยศ | พลตำรวจ | สิบตำรวจตรี | สิบตำรวจโท | สิบตำรวจเอก | จ่าสิบตำรวจตรี | จ่าสิบตำรวจโท | จ่าสิบตำรวจเอก |

|  | เจ้าหน้าที่กำกับระดับกลาง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับกลาง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับกลาง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับกลาง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูงสุด | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูงสุด | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูงสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อินทรธนู เครื่องแบบปฏิบัติงาน: 
| ยศ | ดาบตำรวจ | ร้อยตำรวจตรี | ร้อยตำรวจโท | ร้อยตำรวจเอก | พันตำรวจตรี | พันตำรวจโท | พันตำรวจเอก | พลตำรวจตรี | พลตำรวจโท | พลตำรวจเอก |
|  | เจ้าหน้าที่พลตำรวจ | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย | เจ้าหน้าที่กำกับระดับน้อย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อินทรธนู: 
| ยศ | พลตำรวจ | สิบตำรวจตรี | สิบตำรวจโท | สิบตำรวจเอก | จ่าสิบตำรวจตรี | จ่าสิบตำรวจโท | จ่าสิบตำรวจเอก |

|  | เจ้าหน้าที่กำกับระดับกลาง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับกลาง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับกลาง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับกลาง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูง | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูงสุด | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูงสุด | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูงสุด | เจ้าหน้าที่กำกับระดับสูงสุด |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
อินทรธนู: 
| ยศ | ดาบตำรวจ | ร้อยตำรวจตรี | ร้อยตำรวจโท | ร้อยตำรวจเอก | พันตำรวจตรี | พันตำรวจโท | พันตำรวจเอก | พลตำรวจตรี | พลตำรวจโท | พลตำรวจเอก |  |
ยานพาหนะของมีลิตซียาในสหภาพโซเวียต

รถมีลิตซียา GAZ-21 Volga ซ่อมแซมใหม่ ในมินสค์ ค.ศ. 2014
รถตู้มีลิตซียา UAZ-452 ซ่อมแซมใหม่ ในมินสค์ ค.ศ. 2014
รถมีลิตซียา VAZ-2101 Zhiguli ซ่อมแซมใหม่ ในตาร์ตู ค.ศ. 2014
รถมีลิตซียา VAZ-2106 ซ่อมแซมใหม่ ในมินสค์ ค.ศ. 2014
GAZ-24 Volga
ดูเพิ่ม

Shelley, Louise I. Policing Soviet Society: The Evolution of State Control. London: Routledge, 1996.
แหล่งข้อมูลอื่น

บทความนี้รวมเอางานสาธารณสมบัติจากเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก
Information from the July 1996 CIA World Factbook
Ministry of the Interior of Russia เก็บถาวร 2008-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (official website)
| ด ค กกองกำลังตำรวจแบ่งตามประเทศ |
| --- | --- |
แอฟริกา:  แอลจีเรีย  แองโกลา  เบนิน  บอตสวานา  บูร์กินาฟาโซ  บุรุนดี  แคเมอรูน  กาบูเวร์ดี  สาธารณรัฐแอฟริกากลาง  ชาด  คอโมโรส  สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  สาธารณรัฐคองโก  จิบูตี  อียิปต์  อิเควทอเรียลกินี  เอริเทรีย  เอสวาตินี  เอธิโอเปีย  กาบอง  แกมเบีย  กานา  แกมเบีย  กินี-บิสเซา  ไอวอรีโคสต์ (โกตดิวัวร์)  เคนยา  เลโซโท  ไลบีเรีย  ลิเบีย  มาดากัสการ์  มาลาวี  มาลี  มอริเตเนีย  มอริเชียส  โมร็อกโก  โมซัมบิก  นามิเบีย  ไนเจอร์  ไนจีเรีย  รวันดา  เซาตูแมอีปริงซีป  เซเนกัล  เซเชลส์  เซียร์ราลีโอน  โซมาเลีย  แอฟริกาใต้  ซูดานใต้  ซูดาน  แทนซาเนีย  โตโก  ตูนิเซีย  ยูกันดา  แซมเบีย  ซิมบับเว 
อเมริกา:  แอนทีกาและบาร์บิวดา  อาร์เจนตินา  บาฮามาส  บาร์เบโดส  เบลีซ  โบลิเวีย  บราซิล  แคนาดา  ชิลี  โคลอมเบีย  คอสตาริกา  คิวบา  ดอมินีกา  สาธารณรัฐโดมินิกัน  เอกวาดอร์  เอลซัลวาดอร์  กรีนแลนด์  กรีเนดา  กัวเตมาลา  กายอานา  เฮติ  ฮอนดูรัส  จาเมกา  เม็กซิโก  นิการากัว  ปานามา  ปารากวัย  เปรู  เซนต์คิตส์และเนวิส  เซนต์ลูเชีย  เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์  ซูรินาม  ตรินิแดดและโตเบโก  สหรัฐ  อุรุกวัย  เวเนซุเอลา 
เอเชียและโอเชียเนีย:  อัฟกานิสถาน  ออสเตรเลีย  บาห์เรน  บังกลาเทศ  ภูฏาน  บรูไน  พม่า (เมียนมาร์)  กัมพูชา  จีน ฮ่องกง  มาเก๊า  อินเดีย  อินโดนีเซีย  อิหร่าน  อิรัก เคอร์ดิสถาน  อิสราเอล  ญี่ปุ่น  จอร์แดน  คาซัคสถาน  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้  คูเวต  คีร์กีซสถาน  ลาว  เลบานอน  มาเลเซีย  มองโกเลีย  นาอูรู  เนปาล  นิวซีแลนด์  โอมาน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  ฟิลิปปินส์  กาตาร์  ซาอุดีอาระเบีย  สิงคโปร์  ศรีลังกา  ซีเรีย  ไทย  ทาจิกิสถาน  ตูวาลู  ติมอร์-เลสเต  เติร์กเมนิสถาน  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  อุซเบกิสถาน  เวียดนาม  เยเมน 
ยุโรป:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร  ฟินแลนด์  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย  เยอรมนี  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์  ไอร์แลนด์  อิตาลี  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มอลตา  มอลโดวา  โมนาโก  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  มาซิโดเนียเหนือ  นอร์เวย์  โปแลนด์  โปรตุเกส  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  สหราชอาณาจักร อังกฤษและเวลส์  สกอตแลนด์  ไอร์แลนด์เหนือ  ยิบรอลตาร์ 
รัฐที่ได้รับการรับรอง อย่างไม่สมบูรณ์:  อาร์ทซัค  คอซอวอ  ไซปรัสเหนือ  สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี  โซมาลีแลนด์  สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) 
ยุติปฏิบัติการ:  แอลเบเนีย (ฌ็องดาร์เมอรีแอลเบเนีย)  เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนีตะวันออก  ฟิลิปปินส์ INP  กองกำลังตำรวจฟิลิปปินส์  สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์  สภาพโซเวียต  ยูโกสลาเวีย (สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย) 
 ยามชายแดน  ยามฝั่ง  ศุลกากร  หน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย ประเภท  หน่วยข่าวกรอง
วันชัย (9 พฤษภาคม)

| วันชัย |
| --- | --- |
Victory Day celebrations in Moscow, 9 May 2005
ชื่อทางการ: รัสเซีย: День Победы
จัดขึ้นโดย: รัสเซียและกลุ่มประเทศในอดีตสหภาพโซเวียต  ดูที่ วันชัยในทวีปยุโรป
วันที่: 9 พฤษภาคม
ความถี่: annual
วันชัย หรือ 9 พฤษภาคม เป็นเครื่องหมายการยอมจำนนของนาซีเยอรมนีต่อสหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง (ในสหภาพโซเวียต เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า มหาสงครามของผู้รักชาติ) เริ่มครั้งแรกในสิบหกสาธารณรัฐแห่งสหภาพโซเวียต ให้หลังการลงนามตราสารยอมจำนนในคืนวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 (เป็นเวลาหลังเที่ยงคืน จึงเป็นวันที่ 9 พฤษภาคม ตามเวลามอสโก) รัฐบาลโซเวียตประกาศชัยชนะในเช้าวันที่ 9 พฤษภาคมหลังพิธีลงนามในกรุงเบอร์ลิน แม้วันดังกล่าวเริ่มอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1945 (ซึ่งหมายความว่ามีการเฉลิมฉลองตั้งแต่ ค.ศ. 1946) แต่วันหยุดนี้เป็นวันมิใช่แรงงานก็ใน ค.ศ. 1965 และเฉพาะในบางประเทศ ทางรัฐบาลได้มีการจัดเดินสวนสนามทางทหาร ณ จัตุรัสแดงกลางเมืองในกรุงมอสโกเพื่อเป็นการแสดงแสนยานุภาพของกองทัพแดงและรำลึกเหล่าทหารผ่านศึกอีกด้วย แม้ว่าสหภาพโซเวียตจะล่มสลายไปแล้ว แต่สหพันธรัฐรัสเซียก็ยึดถือปฏิบัติตามเดิมจวบจนทุกวันนี้
รูปภาพ

Celebrations at the Mother Arnenia monument in Yerevan.
ประธาน อิลฮัม อะลีเยฟ กับทหารผ่านศึก.
งานสวนสนามวันชัยในเมืองมินสค์
ทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่สองในเบลารุสในขบวนพาเหรดวันประกาศอิสรภาพในมินสค์
อนุสาวรีย์แห่งชัยชนะในประเทศอิสราเอล
รถถังหลักแบบที 72  ในงานสวนสนามวันชัยในปีค.ศ. 2015.
Victory Day celebrations in Victory Park (Riga).
ทหารในระหว่างการเดินสวนสนาม จัตุรัสแดง ในปี 2017.
วันชัยในปีค.ศ.1980
A Victory Day Parade in Dushanbe
A parade in Sukhumi, Abkhazia.
South Ossetian troops at the victory day parade in 2018.
Victory day in Tiraspol, 2017.
ดูเพิ่ม

พิธีสวนสนามวันชัย
แหล่งข้อมูลอื่น

Major photos period of time
Interactive map of the Great Patriotic War between the USSR and Nazi Germany
Wikisource
Wikisource
เกาะปังโกร์

| --- | --- |
พระอาทิตย์ตกที่ชายหาดปังโกร์

ปังโกร์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ช่องแคบมะละกา
พิกัด: 4°13′12″N 100°33′18″E﻿ / ﻿4.22000°N 100.55500°E﻿ / 4.22000; 100.55500
พื้นที่: 18 ตารางกิโลเมตร (6.9 ตารางไมล์)
การปกครอง
ประเทศมาเลเซีย
รัฐ: เปรัก
อำเภอ: มันจุง
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 25,000
กลุ่มชาติพันธุ์: มลายู, จีน
เกาะปังโกร์ (มลายู: Pulau Pangkor, ڤولاو ڤڠكور; จีน: 邦咯島) เป็นเกาะตากอากาศในอำเภอมันจุง รัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย มีประชากรประมาณ 25,000 คน เกาะใกล้ ๆ กันคือปังโกร์เลาต์, เกาะกียัม, เกาะเมินตาโกร์, เกาะซิมปัน และเกาะตูกุนเตอรินดัก อุตสาหกรรมหลักของเกาะคือการท่องเที่ยวและการประมง
ภูมิศาสตร์

ปังโกร์มีพื้นที่ 18 ตารางกิโลเมตร และอยู่ห่างจากมาเลเซียตะวันตก 3.5 กิโลเมตร (2.2 ไมล์) ข้างในเกาะเต็มไปด้วยป่าและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ (herpetofauna) รวม 82 สายพันธุ์ (สัตว์เลื้อยคลาน 65 ชนิด, สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 17 ชนิด)
แหล่งข้อมูลอื่น

Pulau Pangkor Official Website
Tourism Malaysia - Pangkor Island
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2012-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4°13′12″N 100°33′18″E﻿ / ﻿4.22000°N 100.55500°E﻿ / 4.22000; 100.55500
หว่อง อากิ๊ว

| หว่อง อากิ๊ว |
| --- | --- |
黄亞嬌
เกิด: โญญา บินตี ตาฮีร์ พ.ศ. 2461 อาโลร์กาจะฮ์ รัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย
เสียชีวิต: 19 มกราคม พ.ศ. 2549 (88 ปี) ตัมปิน รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ประเทศมาเลเซีย
คู่สมรส: เจิง หมิ่ง (張明)
บุตร: 13 คน
หว่อง อากิ๊ว (จีน: 黄亞嬌) หรือ โญญา บินตี ตาฮีร์ (มลายู: Nyonya binti Tahir) เป็นหญิงชาวมาเลเซียที่เกิดในครอบครัวมุสลิม ครั้นเจริญวัยเธอได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ คดีศาลเกิดขึ้นหลังการตายของเธอ ว่าควรปลงศพแบบอิสลามหรือพุทธ อันก่อให้เกิดข้อถกเถียงด้านเสรีภาพในการนับถือศาสนาของประเทศมาเลเซีย
ประวัติ

หว่องเกิดที่เมืองซิมปังอัมปัต รัฐมะละกา ในครอบครัวเชื้อสายมลายูและจีน ย่าหรือยายของเธอเป็นหญิงมลายูมุสลิมที่สมรสกับชาวจีนไหหลำเข้ารีตอิสลาม อย่างไรก็ตามเธอได้รับการอุปการะจากครอบครัวชาวจีนและเติบโตเป็นพุทธศาสนิกชน ใน พ.ศ. 2479 หว่องสมรสกับเจิง หมิ่ง (張明) ชายเชื้อสายจีนที่อายุมากกว่าเธอ 16 ปี เขาไม่ได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม และหว่องเองก็ยังปฏิบัติตนอย่างชาวพุทธต่อไป เธอดำเนินวิถีชีวิตอย่างชาวจีนและบริโภคเนื้อสุกรเช่นเดียวกับบุตรของเธอ ในบัตรประจำตัวประชาชนของลูก ๆ ระบุว่าเป็นคนเชื้อชาติจีน นับถือศาสนาพุทธ ขณะที่บัตรของหว่องระบุตัวตนว่าเป็นคนเชื้อชาติมลายู นับถือศาสนาอิสลาม
หว่องยื่นคำขอร้องให้เขตปกครองท้องถิ่นเพื่อเปลี่ยนชื่อและศาสนาในบัตรประจำตัวประชาชนของเธอ ทว่าสำนักงานกิจการอิสลามอาโลร์กาจะฮ์ได้ทำการสอบสวนเธอ และปฏิเสธคำร้องของเธอเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 หลังสามีเสียชีวิตใน พ.ศ. 2532 ขณะอายุ 87 ปี หว่องทราบว่าตนมิอาจฝังศพเคียงข้างสามีเมื่อตาย หากยังไม่ได้สถานะการรับรองทางกฎหมายในการเปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ เธอจึงยื่นคำร้องอีกครั้งใน พ.ศ. 2534 และ พ.ศ. 2541 ซึ่งถูกทางการปฏิเสธทั้งหมด หว่องได้ทำบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร ระบุว่าเธอเป็นชาวพุทธ และต้องการจัดพิธีศพแบบพุทธมากกว่าอิสลาม
การตายและคดีในชั้นศาล

หว่องเสียชีวิตเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 ภายในบ้านของเธอที่ตามันอินดะฮ์ ขณะอายุได้ 88 ปี เมื่อครอบครัวของเธอไปสถานีตำรวจท้องที่เพื่อแจ้งตาย เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้รับเรื่องรู้สึกสับสนกับข้อมูลในบัตรประจำตัวประชาชนของเธอที่ระบุว่าเธอเป็นชาวมลายู นับถือศาสนาอิสลาม แต่คนในครอบครัวกลับเป็นชาวจีน ที่นับถือศาสนาพุทธทั้งหมด ภายหลังเจ้าหน้าที่รายนี้ได้แจ้งข้อมูลไปยังกรมการศาสนารัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน กรมการศาสนาได้สั่งการให้ศาลชะรีอะฮ์เมืองตัมปินออกคำสั่งให้ระงับการฝังศพของเธอหลังมีข้อมูลว่าเธอเป็นชาวมลายู สภากิจการอิสลามรัฐเนอเกอรีเซิมบีลันได้ยื่นคำร้องต่อศาลสูงชะรีอะฮ์ประจำเมืองเซอเร็มบันเกี่ยวกับการปลงศพของเธอ หัวหน้ากรมการศาสนารัฐเนอเกอรีเซิมบีลันเดินทางไปที่บ้านของหว่องด้วยตัวเอง และสั่งการให้ครอบครัวหว่องฝังศพเธอตามธรรมเนียมพิธีอิสลาม อย่างไรก็ตาม เมื่อศาลชะรีอะฮ์ได้รับฟังคำให้การจากลูก ๆ ของหว่อง ว่าเธอเป็นชาวพุทธและขอตายในฐานะพุทธศาสนิกชน ในวันจันทร์ถัดมา ศาลได้ตัดสินว่าหว่องไม่ใช่ชาวมุสลิมเมื่อเสียชีวิต และอนุญาตให้ครอบครัวจัดงานปลงศพแก่หว่องตามธรรมเนียมพุทธ ร่างของหว่องถูกฝังเคียงข้างสามีในสุสานจีนที่ซิมปังอัมปัต อำเภออาโลร์กาจะฮ์ อันเป็นบ้านเกิดของเธอ
คดีนี้ถือเป็นครั้งแรกที่มีการเบิกพยานที่ไม่ใช่มุสลิมในศาลชะรีอะฮ์ของมาเลเซีย ผู้ไม่ใช่ชาวมุสลิมจะไม่ได้รับการอนุญาตเริ่มคดีในศาลชะรีอะฮ์ แต่ก็ไม่ได้ห้ามพยานนอกศาสนาขึ้นให้การอย่างเป็นทางการ มีรายงานว่า ชนกลุ่มน้อยทางศาสนาในประเทศรู้สึกโล่งใจกับคำตัดสินดังกล่าว แต่ก็มีกลุ่มหนึ่งระบุว่าการตัดสินของศาลนั้น "ไม่สอดคล้องกับการคุ้มครอง [พวกเขา]" ซึ่งเป็นคนนอกศาสนาอิสลาม นอกจากนี้แม้ว่าศาลจะตัดสินอนุญาตแก่ครอบครัวหว่องไปแล้ว แต่ฮันนี ตัน โฆษกสมาคมกฎหมาย อ้างถึงรัฐธรรมนูญมาตรา 11 วิจารณ์คำตัดสินดังกล่าวว่า "ศาลไม่ได้ให้เพียงการเยียวยาความคับข้องใจที่ยกขึ้นโดยโจทก์ด้วยเหตุผลตามรัฐธรรมนูญ" และคดีของหว่องเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้หน่วยงานศาสนา สอบถามข้อมูลจากสมาชิกในครอบครัวของผู้วายชนม์ในการเป็นพยาน เพื่อให้ศาลตัดสินว่าผู้ตายยังมีสถานะเป็นมุสลิมอยู่หรือไม่ โดยส่วนใหญ่แล้วผู้คนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี แต่กรณีของเอ็ม. มูรที หนึ่งในสมาชิกในทีมผู้พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ของมาเลเซีย เขาเติบโตในครอบครัวที่นับถือศาสนาฮินดู แต่ถูกกล่าวอ้างว่าเขาเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม โดยที่ครอบครัวไม่ทราบเรื่องดังกล่าว ศพของเขาถูกฝังไว้ตามธรรมเนียมอิสลาม และมีรายงานว่าครอบครัวของเขาเพิกเฉยต่อหมายศาลที่ออกโดยศาลชะรีอะฮ์ในท้องที่
คลีโอพัตราที่ 4

| คลีโอพัตราที่ 4 |
| --- | --- |

สมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์
ประสูติ: 138 - 135 ปีก่อนคริสตกาล
สวรรคต: 112 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์: ราชวงศ์ทอเลมี
พระราชบิดา: ปโตเลมีที่ 8
พระราชมารดา: คลีโอพัตราที่ 3
คลีโอพัตราที่ 4 แห่งอียิปต์ (กรีก: Κλεοπάτρα) (อังกฤษ: Cleopatra IV of Egypt) เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 116-115 ปีก่อนคริสตกาล พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 9 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
จักรพรรดิลิกินิอุส

วาเลรีอุส ลิกินีอานุส ลิกินิอุส (ละติน: Valerius Licinianus Licinius; กรีก: Λικίνιος; ป. ค.ศ. 265 – 325) เป็นจักรพรรดิโรมันใน ค.ศ. 308 ถึง 324
สมัยต้น

ลิกินิอุสมีกำเนิดจากครอบครัวชาวบ้านจากดาเซีย (Dacia) ได้กลายเป็นเพื่อนสนิทและนายทหารคู่ใจของจักรพรรดิกาเลริอุส ได้เข้าร่วมรบในสงครามเปอร์เซียกับพระองค์ในปี พ.ศ. 840 และลิกินิอุสได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งที่สูงขึ้นเป็นลำดับจนได้เป็นจักรพรรดิร่วมกับกาเลริอุส เมื่อจักรพรรดิกาเลริอุสสิ้นพระชนม์ ลิกินิอุสได้ผนวกกรีกและเธรซเข้าไว้ในอาณาจักรโรมัน และได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ปราบแมกซิมินได้ในปี พ.ศ. 856 ซึ่งเป็นผลให้ลิกินิอุสเป็นได้ผู้ครอบครองจักรวรรดิด้านตะวันตกคือโรมันตะวันตกแต่เพียงผู้เดียว
ต่อมาในปี พ.ศ. 857 ลิกินิอุสได้บาดหมางกับคอนสแตนติน และเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ต้องยอมยกดินแดนยุโรปที่ครอบครองอยู่ให้แก่คอนสแตนติน ยกเว้นเธรซ อีก 10 ปีต่อมาก็ได้เกิดการสู้รบกันอีกครั้งที่เอเดรียนโนเปิล และที่ครีสโสโปลิส ลิกินิอุสเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีก จึงถูกจับจองจำและถูกประหารชีวิตในที่สุด
คทางูไขว้

คทางูไขว้
คทางูไขว้ (ละติน: caduceus, kaːˈduː.kews คะดูเซียส; กรีก: κηρύκειον "ไม้เท้าผู้แจ้งข่าว") คือคทาสั้นที่มีงูสองตัวพันกันเป็นเกลียวขึ้นมา บางครั้งก็จะมีปีกอยู่ข้างบนด้วย ผู้ใช้คทางูไขว้คนแรกคือเทพีไอริสผู้เป็นผู้สื่อสารของเทพเฮรา ต่อมาคทานี้เรียกว่า “คทาเฮอร์มีส” (wand of Hermes) ผู้ที่เป็นผู้ถือคทาต่อมาในตำนานเทพหลังจากนั้นเป็นเวลานาน
ในปลายสมัยกรีกโรมันโบราณ (classical antiquity) คทางูไขว้ใช้เป็นสัญลักษณ์ของสัญลักษณ์ของโหราศาสตร์แทนดาวพุธ และเป็นวัตถุสัญลักษณ์แทนพระเจ้าเฮอร์มีสของกรีก (หรือเมอร์คิวรีของโรมัน)
บางครั้งคทางูไขว้ก็ใช้เป็นสัญลักษณ์ทางการแพทย์ เช่น ในประเทศไทยหรือในทวีปอเมริกาเหนือ บางครั้งสัญลักษณ์นี้ใช้สับสนกับสัญลักษณ์การแพทย์สมัยโบราณซึ่งเป็นคทางูเดี่ยว (rod of Asclepius) เท่านั้นที่มีงูเพียงตัวเดียวและไม่มีปีก
ดูเพิ่ม

สัญลักษณ์
คลีโอพัตราที่ 5

| คลีโอพัตราที่ 5> สมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์ |
| --- | --- |
ประสูติ: 95 ปีก่อนคริสตกาล
สวรรคต: 69/68 ปีก่อนคริสตกาล
พระราชสวามี: ปโตเลมีที่ 12
ราชวงศ์: ราชวงศ์ทอเลมี
พระราชบิดา: ปโตเลมีที่ 9
พระราชมารดา: คลีโอพัตราที่ 4
คลีโอพัตราที่ 5 แห่งอียิปต์ (กรีก: Κλεοπάτρα) (อังกฤษ: Cleopatra V of Egypt) เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี เป็นพระราชธิดาในปโตเลมีที่ 9กับคลีโอพัตราที่ 4 พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 12 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
คลีโอพัตราที่ 6

คลีโอพัตราที่ 6 ทรีฟาเอนา (กรีก: Κλεοπάτρα Τρύφαινα) (อังกฤษ: Cleopatra VI Tryphaena) เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี พระนางเป็นพระธิดาในทอเลมีที่ 12กับคลีโอพัตราที่ 5 พระนางเป็นพระขนิษฐาของคลีโอพัตราที่ 7 ราชินีแห่งอียิปต์พระองค์ต่อมา
คณาธิปไตย

คณาธิปไตย (อังกฤษ: oligarchy, กรีก: ὀλιγαρχία (oligarkhía)) เป็นการปกครองบนโครงสร้างอำนาจที่บิดเบี้ยว อำนาจกระจุกอยู่กลุ่มบุคคลส่วนน้อยอย่างชะงัด บุคคลเหล่านี้อาจเป็นชนชั้นเจ้า ชนชั้นเศรษฐี ผู้มีการศึกษา หรือผู้นำฝ่ายการเมืองหรือฝ่ายทหาร รัฐเช่นว่านี้มักถูกควบคุมโดยตระกูลมีชื่อเสียงไม่กี่ตระกูลซึ่งส่งผ่านอิทธิพลของตระกูลจากรุ่นสู่รุ่น อย่างไรก็ตาม การสืบทอดอำนาจในระบอบคณาธิปไตยอาจไม่จำเป็นต้องสืบทอดอำนาจผ่านทางสายเลือดเสมอไป
ตลอดประวัติศาสตร์ คณาธิปไตยในบางประเทศได้เป็นทรราช ต้องอาศัยภาระจำยอมของสาธารณะจึงจะอยู่ได้ แม้คณาธิปไตยในประเทศอื่นจะค่อนข้างผ่อนปรน อริสโตเติลริเริ่มการใช้คำนี้เป็นคำไวพจน์ของการปกครองโดยคนรวย ซึ่งคำที่ถูกต้อง คือ เศรษฐยาธิปไตย (plutocracy) แต่คณาธิปไตยไม่จำเป็นต้องเป็นการปกครองด้วยความมั่งมีเสมอไป ด้วยผู้ปกครองในระบอบคณาธิปไตยเป็นกลุ่มมีเอกสิทธิได้ง่าย ๆ และไม่จำเป็นต้องเชื่อมโยงทางสายเลือดดังเช่นในราชาธิปไตย บางนครรัฐในสมัยกรีกโบราณปกครองแบบคณาธิปไตย
แหล่งข้อมูลอื่น

Online Text: Leonard Whibley, Greek Oligarchies: Their Character and Organisation เก็บถาวร 2005-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (1869), still the only full-scale treatment of oligarchy in Classical Greece.
M Hollingsworth and S Lansley, Londongrad, From Russia With Cash, 2009, 4th Estate
Oligarchy USA,