stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศมาลาวีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

| ประเทศมาลาวี ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: MAW
เอ็นพีซี: คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติมาลาวี
ณ รีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล 7 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-07) – 18 กันยายน ค.ศ. 2016 (2016-09-18)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: เตาเนเร บันดา
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน
1960 1964 1968 1972 1976 1980 1984 1988 1992 1996 2000 2004 2008 2012 2016 2020 2024
ประเทศมาลาวี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติมาลาวีเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
|  กรีฑา | 0 | 1 | 1 |

| รวม | 0 | 1 | 1 |
กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้:
| นักกีฬา | รายการ | ฮีท> ผล | ฮีท> อันดับ | ชิงชนะเลิศ> ผล | ชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เตาเนเร บันดา | 1500 m T12-13 | Disqualified | Disqualified | Did not advance | Did not advance |
ดูเพิ่ม

ประเทศมาลาวีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมาลาวีในพาราลิมปิก
ประเทศมาลาวีในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬามาลาวีที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลัก
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
ผลและสถิติ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล |
| --- | --- | --- |
| แอฟริกา |   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว  |  |
| อเมริกา |   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  |  |
| เอเชีย |   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน  |  |
| ยุโรป |   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน  |  |
| โอเชียเนีย |   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู  |  |
| อื่นๆ |   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย  |  |
ปืนแก๊ป

ปืนแก๊ป  เป็นหนึ่งในอาวุธปืน ใช้ในการล่าสัตว์และไว้ป้องกันตัว
ประวัติ

ในสมัยก่อนอาวุธของมนุษย์ที่ใช้ป้องกันตัวได้แก่  ธนู  หน้าไม้  ค้อน  กระบอง  หอก  ฯลฯ  ซึ่งเป็นอาวุธประเภทของมีคมหรือประเภทใช้กำลังทุบตี  ต่อมาเมื่อมนุษย์รู้จักคิดค้นการทำดินปืนจากดินประสิวขึ้น  จึงได้พัฒนาทำดินปืนมาใส่กระบอกเพื่อให้เกิดแรงระเบิดผลักดันลูกกระสุนให้วิ่งไปยังเป้าหมายและกลายมาเป็นปืนแก๊ปและปืนประเภทต่าง  ๆ  ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
อุปกรณ์ที่ใช้ผลิต

ไม้ประดู่  ไม้แดง
พานท้ายปืน  (ประกบท้ายปืน)  ใช้เขาควาย
ใช้เหล็กเป็นแหนบโกร่งไก
ใช้เหล็กแป๊ปนำมาดัดแปลงเป็นกระบอกปืน  (เลา)  โกร่งไก
กระดอแก๊ปสำหรับรองรับแก๊ป  กระดอแก๊ปอยู่ในแหนบ  โดย  กระดอจะยืนเลยออกมา
วิธีทำ

นำไม้ดู่หรือไม้แดงมาเหลาให้เข้ารูปแล้วเจาะสำหรับใส่แหนบโกร่งไกถึงช่วงรอยต่อกับเหล็กแป๊ปกระบอกปืน  ปลายกระบอกปืนใช้เหล็กอัดลูก จะมีจุดศูนย์เล็งเหล็กที่ใช้อัดปืนเวลายิง ให้ใช้เหล็กหรือไม้สามหุน พานท้ายปืนใช้เขาควายประกบเข้า
ปลาสลาด

| ปลาสลาด |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ Animalia
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata
ชั้น:: ปลาที่มีก้านครีบ Actinopterygii
อันดับ:: อันดับปลาลิ้นกระดูก Osteoglossiformes
วงศ์:: วงศ์ปลากราย Notopteridae
วงศ์ย่อย:: Notopterinae Notopterinae Lacépède, 1800
สกุล:: Notopterus Notopterus (Pallas, 1769)
สปีชีส์:: Notopterus notopterus
ชื่อทวินาม
Notopterus notopterus (Pallas, 1769)

ชื่อพ้อง
 Notopterus bontianus Valenciennes, 1848  Notopterus kapirat Lacepède, 1800  Notopterus osmani Rahimullah & Das, 1991  Notopterus pallasii Valenciennes, 1848
ปลาสลาด หรือ ปลาฉลาด เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Notopterus notopterus อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีปากกว้างไม่เกินลูกตาเหมือนปลาในวงศ์นี้ชนิดอื่น ๆ  พื้นลำตัวมีสีเรียบ ยกเว้นปลาวัยอ่อนจะมีลายบั้งเหมือนปลากราย (Chitala ornata) วัยอ่อน จมูกมีสองคู่ คู่หน้ายื่นออกมาคล้ายหลอดหรือหนวด  มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20-30 เซนติเมตร จัดเป็นปลาที่เล็กที่สุดชนิดหนึ่งของวงศ์นี้  และเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Notopterus
พบในแม่น้ำและแหล่งน้ำนิ่งทั่วประเทศไทย ในต่างประเทศพบได้ที่ภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียอาคเนย์ไปจนถึงเกาะสุมาตราและชวาหรือบอร์เนียว เป็นปลาที่หาง่าย มักอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่  อาหารได้แก่ ลูกกุ้ง ลูกปลา สัตว์น้ำขนาดเล็ก เป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง และนิยมนำเนื้อไปทำทอดมัน (ปัจุบันเนื้อปลาฉลาดหายากและแพงจึงนิยมนำเนื้อปลากลายมาทำแทน)​นอกจากนี้ยังแปรรูปเป็นอาหารอื่น ๆ ได้อีก เช่น ลูกชิ้นสับนก หรือรมควัน เป็นต้น และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีก โดยเฉพาะปลาที่กลายสีเป็นสีเผือก
ปลาสลาด ยังมีชื่อเรียกอย่างอื่นอีก เช่น "ปลาตอง" หรือ "ปลาตองนา"
ดูเพิ่ม

ปลาตอง
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย |
| --- | --- |
ภาคเหนือ:  ปลาบึก (เชียงราย, พะเยา)  ปลากา (เชียงใหม่, แพร่)  ปลาปากหนวด (น่าน)  กบทูด (แม่ฮ่องสอน)  ปลารากกล้วยชนิด Acantopsis choirorhynchos (ลำปาง)  อึ่งปากขวด (ลำพูน)  ปลาตะโกก (อุตรดิตถ์) 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  ปลาเกล็ดถี่ (กาฬสินธุ์)  ปลาพรม (ขอนแก่น)  ปลาสลาด (ชัยภูมิ)  ปลาเผาะ (นครพนม)  ปลาบ้า (นครราชสีมา)  ปลาบู่กุดทิง (บึงกาฬ)  กุ้งฝอยชนิด Macrobrachium lanchesteri (บุรีรัมย์)  ปูทูลกระหม่อม (มหาสารคาม)  ปลากดคัง (มุกดาหาร)  ปลาชะโอน (ยโสธร)  ปลาหลดจุด (ร้อยเอ็ด)  ปลาเพ้าชนิด Bangana lippus (เลย)  กบนา (ศรีสะเกษ)  ปลากา (สกลนคร)  ปลานวลจันทร์น้ำจืด (สุรินทร์)  ปลายี่สก (หนองคาย)  ปลาสร้อยขาว (หนองบัวลำภู, อำนาจเจริญ)  ปลาสร้อยลูกกล้วย (อุดรธานี)  ปลาเทโพ (อุบลราชธานี) 
ภาคกลาง:  ปลากระโห้ (กรุงเทพมหานคร)  ปลาตะพากเหลือง (กำแพงเพชร)  ปลาแดง (ชัยนาท)  ปลาตะเพียนทอง (นครนายก, อ่างทอง)  กุ้งก้ามกราม (นครปฐม, พระนครศรีอยุธยา)  ปลาสวาย (นครสวรรค์)  ปลาเทพา (นนทบุรี)  ปลาบู่ทราย (ปทุมธานี)  จระเข้น้ำจืด (พิจิตร)  ปลากดคัง (พิษณุโลก)  แมงกะพรุนน้ำจืดชนิด Craspedacusta sowerbii (เพชรบูรณ์)  ปลาตะเพียนขาว (ลพบุรี)  ปลาสลิด (สมุทรปราการ)  หอยหลอดชนิด Solen regularis (สมุทรสงคราม)  ปลาทู (สมุทรสาคร)  ปูน้ำตกสระบุรี (สระบุรี)  ปลาช่อน (สิงห์บุรี)  ปลาก้างพระร่วง (สุโขทัย)  ปลาม้า (สุพรรณบุรี)  ปลาแรด (อุทัยธานี) 
ภาคตะวันออก:  ปลาบู่มหิดล (จันทบุรี)  ปลากะพงขาว (ฉะเชิงเทรา)  ปลาฉลามกบ (ชลบุรี)  ปลากะรังจุดฟ้าจุดเล็ก (ตราด)  ปลาตะโกก (ปราจีนบุรี)  ปลาพลวงทอง (ระยอง)  ปลาบ้า (สระแก้ว) 
ภาคตะวันตก:  ปลายี่สก (กาญจนบุรี, ราชบุรี)  ปลาตะพากส้ม (ตาก)  ปลานวลจันทร์ทะเล (ประจวบคีรีขันธ์)  ปลาเวียน (เพชรบุรี) 
ภาคใต้:  หอยชักตีน (กระบี่)  ปลาทู (ชุมพร)  พะยูน (ตรัง)  ปลาหมอ (นครศรีธรรมราช)  ปลาซิวข้างขวานใหญ่ (นราธิวาส)  ปลาสลิด (ปัตตานี)  เต่าตนุ (พังงา)  ปลากระแห (พัทลุง)  หอยมุกจาน (ภูเก็ต)  ปลาพลวงชมพู (ยะลา)  ปูเจ้าฟ้า (ระนอง)  ปลาตะกรับ (สงขลา)  ปลาการ์ตูนส้มขาว (สตูล)  ปลาตะพัดเขียว (สุราษฎร์ธานี) 
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q728564  Wikispecies: Notopterus notopterus  ADW: Notopterus_notopterus  ARKive: notopterus-notopterus  BOLD: 211177  FishBase: 7990  GBIF: 5212862  iNaturalist: 107190  IRMNG: 10576472  ITIS: 161911  IUCN: 166433  NCBI: 103479  WoRMS: 281795
ตำบลบางตะบูน

| ตำบลบางตะบูน |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Tabun
สภาพทิวทัศน์ทางทะเลอ่าวบางตะบูน
คำขวัญ: ถิ่นทะเลงาม   ฟาร์มหอยแครง   ไข่เค็มแดง   แหล่งกุลา   ปูม้าสด   กุเลาเลิศรส   หอยเกาะหลัก   แดนอนุรักษ์ป่าชายเลน
ตำบลบางตะบูน
พิกัด: 13°15′56.92″N 99°56′29.98″E﻿ / ﻿13.2658111°N 99.9416611°E﻿ / 13.2658111; 99.9416611
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: เพชรบุรี
อำเภอ: บ้านแหลม
พื้นที่[ต้องการอ้างอิง]
 • ทั้งหมด: 29.32 ตร.กม. (11.32 ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 76110
รหัสภูมิศาสตร์: 760706
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางตะบูน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี มีพื้นที่ 29.32 ตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 911 หลังคาเรือน
ภูมิศาสตร์

ตำบลบางตะบูน ถูกตั้งชื่อขึ้นตามต้นไม้ชายเลนชนิดหนึ่ง ชื่อ "ตะบูน" หรือ "กระบูน" ที่ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมากในพื้นที่ของตำบลนี้ สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่มชายฝั่งทะเล สภาพดินเป็นดินเลน และมีลุ่มน้ำมาก "บางตะบูน" เป็นชุมชนเก่าแก่ที่มีความสำคัญมาแต่โบราณ เนื่องด้วยมีแม่น้ำบางตะบูนไหลผ่านซึ่งลำน้ำสายนี้แยกมาจากแม่น้ำเพชรบุรี ไหลออกทะเลบริเวณปากอ่าวบางตะบูน ซึ่งเป็นปลายแม่น้ำเพชรบุรี ในสมัยก่อนแม่น้ำสายนี้เป็นเส้นทางสัญจรทางเรือของพ่อค้าวาณิชต่าง ๆ นับแต่สมัยโบราณ ลำน้ำบางตะบูนเป็นเส้นทางการคมนาคมที่มีความจำเป็นและสำคัญทางเศราษฐกิจเป็นอย่างมาก
หมู่บ้าน

ตำบลบางตะบูนประกอบไปด้วย 8 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านปากอ่าว
หมู่ 2 บ้านคุ้งใหญ่
หมู่ 3 บ้านคลองลัด
หมู่ 4 บ้านคลองขุด
หมู่ 5 บ้านท้องคุ้ง
หมู่ 6 บ้านคลองไหหลำ
หมู่ 7 บ้านบางกั้ง
หมู่ 8 บ้านบางสามแพรก
อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดสมุทรสงคราม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางครก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี และจังหวัดสมุทรสงคราม
ความสำคัญทางประวัติศาสาตร์

เล่ากันว่า ในสมัยอยุธยาตอนปลาย บริเวณบ้านบางด้วน (ปัจจุบัน คือ บ้านบางก้าง หมู่ที่ 7 ตำบลบางตะบูน) คุ้งน้ำบางตะบูน เคยมีพลับพลาหรือตำหนัก พระเจ้าเสือซึ่งพระองค์เสด็จฯ มาประทับทรงเบ็ด ซึ่งในอดีตบริเวณดังกล่าวมีปลาชุกชุมมาก ในปัจจุบันมีวัดคุ้งตำหนัก เป็นวัดเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยนั้นตั้งอยู่ ดังมีบันทึกเรื่องราวประวัติศาสตร์ตามคำกลอนของสุนทรภู่ที่ว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ถึงที่วังตั้งประทับรับเสด็จ |  | มาทรงเบ็ดปลากระโห้ไม่สังหาร |
| ให้ปล่อยไปในทะเลเอาเพดาน |  | แต่โบราณเรียกว่าองค์พระทรงปลา |
สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ครั้งรัชกาลที่ 3 เมื่อสุนทรภู่เดินทางมาเมืองเพชรบุรี พ.ศ. 2374 ก็ได้ใช้เส้นทางนี้ ดังคำกลอนที่ว่า
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| แล้วเคลื่อนคลาลาจากปากคลองช่อง |  | ไปตามร่องน้ำหลักปักเป็นแถว |
| ข้ามยี่สารบ้านสองพี่น้องแล้ว |  | ค่อยคล่องแคล่วเข้าชวากปากตะบูน |
สถานที่สำคัญ

ศาสนสถาน
วัดเกาะแก้ว ม. 1 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
วัดปากอ่าวบางตะบูน ม. 3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
วัดเพชรสุวรรณ ม. 5 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
วัดปากลัด ม. 3 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
วัดคุ้งตำหนัก ม. 7 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
วัดใหม่ศิริสามัคคีธรรม (วัดบางสามแพรก) ม. 8 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
สถานที่ราชการ
สถานีอนามัยบางตะบูน
สถานีอนามัยบางตะบูนออก
สถานีอนามัยบ้านบางสามแพรก
สถานีตำรวจภูธรบางตะบูน
องค์การบริหารส่วนตำบลบางตะบูน
เทศบาลตำบลบางตะบูน
สถานศึกษา
โรงเรียนวัดเกาะแก้ว ม. 1 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
โรงเรียนวัดปากอ่าว (ญาณสาครวิทยาคาร) ม. 3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
โรงเรียนบางตะบูนวิทยา ม. 3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
โรงเรียนวัดปากลัด ม. 3 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
โรงเรียนวัดคุ้งตำหนัก ม. 7 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
โรงเรียนบ้านสามแพรก ม. 8 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
อู่ต่อเรือประมง
ตลาดนัด
ตลาดนัดวัดปากอ่าวบางตะบูน
ตลาดนัดวัดปากลัด
ตลาดนัดศาลเจ้าปุนเถ้ากง
แหล่งท่องเที่ยว > อ่าวบางตะบูน

ตั้งอยู่ตำบลบางตะบูน จากตัวเมืองเพชรบุรีไปบ้านแหลมระยะทาง 12 กิโลเมตร แล้วเดินทางต่อไปปากอ่าวบางตะบูนระยะทางอีก 8 กิโลเมตร เป็นหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ติดริมทะเล ชาวบ้านมีอาชีพเก็บเลี้ยงหอยแครง หอยแมลงภู่ หอยนางรม และประมงชายฝั่ง บริเวณปากอ่าวบางตะบูนยังเป็นจุดชม "ฝูงปลาวาฬบรูด้า" และ "ฝูงปลาโลมา" อีกทั้งชมนกกาน้ำใหญ่ และนกนาๆชนิด และยังเป็นจุดชมวิวพระอาทิตย์ตกดิน บริเวณสะพานเฉลิมพระเกียรติ
แหล่งท่องเที่ยว > สะพานเฉลิมพระเกียรติ

บริเวณปากอ่าวบางตะบูนยังเป็นจุดชมจุดชมวิวดวงอาทิตย์ขึ้นทางทะเล และลงทางหมู่บ้าน สามารถมองเห็นทัศนียภาพทางทะเลอันสวยงามและหมู่บ้านชาวประมง
แหล่งท่องเที่ยว > หมู่บ้านเนื้อปู

ตลอดเส้นทางหมู่บ่านบางตะบูน จะมีการจำหน่าย ปูม้าต้ม เนื้อปูที่แกะแล้ว และก้ามปูใบ้ สามารถชมแหล่งผลิตเนื้อปูได้ที่บ้านผู้ใหญ่โรจน์ ที่จะมีการต้มปูม้าแกะเนื้อทุกส่วนส่งขายทั่วประเทศ
แหล่งท่องเที่ยว > ฝูงปลาวาฬบรูด้า

บริเวณปากอ่าวบางตะบูนยังเป็นจุดชม "วาฬบรูด้า" (Balaenoptera brydei) เป็นสัตว์ห้ามค้าระหว่างประเทศที่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายของไทย และเป็นสัตว์ที่มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ พบแพร่กระจายอยู่ทั่วโลกโดยเฉพาะในเขตร้อนและเขตกึ่งร้อน มีลักษณะลำตัวสีเทาดำ รูปร่างค่อนข้างเพรียว ส่วนหัวมีแนวสันนูน 3 สัน ครีบเล็กและปลายแหลม มีร่องใต้คาง 40-70 ร่อง เมื่อโตเต็มที่ลำตัวจะยาว 14-15.5 เมตร ส่วนวัยเจริญพันธุ์ อยู่ในช่วงอายุ 9-13 ปี จะออกลูกครั้งละ 1 ตัวทุก 2 ปี ตั้งท้องนาน 10-12 เดือน ระยะให้นมน้อยกว่า 12 เดือน ลูกวาฬแรกเกิดจะมีความยาวประมาณ 3-4 เมตร
วาฬบรูด้า อายุยืนถึง 50 ปี เวลาจมตัวดำน้ำจะโผล่หัวเล็กน้อยแล้วทิ้งตัวจมหายไปไม่โผล่ส่วนหางขึ้นมาเหนือน้ำ จะอยู่รวมกัน 1-2 ตัว ไม่พบการอพยพย้ายถิ่นฐานเป็นระยะทางไกล อาหารส่วนใหญ่เป็น ลูกปลาและหมึก ปลาทู ปลากะตัก เป็นต้น สำหรับในเมืองไทยสามารถพบได้ในจังหวัดชายทะเล
แหล่งท่องเที่ยว > นกกาน้ำใหญ่

บริเวณปากอ่าวบางตะบูนยังเป็นจุดชมนกกาน้ำใหญ่ เป็นนกที่ว่ายน้ำเก่ง แต่หลังจากว่ายน้ำเพื่อหาเหยื่อจะต้องขึ้นมากางปีกเพื่อตากขนให้แห้ง
แหล่งท่องเที่ยว > ฟาร์มหอยแครง

บริเวณปากอ่าวบางตะบูนยังเป็นจุดชมฟาร์มหอยแครง เป็นสินค้าสัตว์น้ำที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจของประเทศอีกชนิดหนึ่งเป็นที่นิยมบริโภคกันโดยทั่วไป เนื่องจากมีรสชาติดี มีคุณค่าทางอาหารสูงไม่แพ้อาหารโปรตีนชนิดอื่น
แหล่งท่องเที่ยว > บ้านปากอ่าว

ตั้งอยู่บริเวณปลายสุดของอ่าวบางตะบูน เป็นหมู่บ้านที่ยังคงอนุรักษ์วัฒนธรรมขนบธรรมเนียมประเพณีดั่งเดิมไว้ อาทิ การละเล่นพื้นบ้าน การรำวงย้อนยุค การแข่งขันเรือยาว การแต่งเรือองค์ถวายผ้ากฐิน
แหล่งท่องเที่ยว > หิ่งห้อย

ล่องเรือชมฝูงหิ่งห้อยยามค่ำที่ คลองบ้านสามแพรก หมู่ที่ 8 บ้านสามแพรก   ตำบลบางตะบูน  อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
วิถีชีวิตในท้องถิ่น

ชาวบางตะบูน มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่แบบเรียบง่าย ชาวบ้านส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมงชายฝั่ง เลี้ยงสัตว์น้ำ ปลูกป่า เผาถ่าน เย็บจาก และรับจ้างทั่วไป
วิถีชีวิตในท้องถิ่น > อาชีพประมง

ชาวบางตะบูนส่วนมากจะทำการประมงชายฝั่ง ปล่อยอวนดักจับปลาทะเล เลี้ยงหอยแครง หอยแมลงภู่ หอยนางรม หอยกระปุก กระชังปลากระพง โป๊ปลาทู บ่อกุ้ง บ่อปูทะเล และโพงพาง
วิถีชีวิตในท้องถิ่น > อาชีพเผาถ่าน

อาชีพหนึ่งที่ถือเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านมาแต่โบราณ คือ อาชีพ เผาถ่าน ไม้ที่ใช้ในการเผาถ่านเป็นไม้ในพื้นที่มีหลายชนิด แต่ที่เผาแล้วได้ถ่านไม้คุณภาพดีคือไม้โกงกาง โกงกางเป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูงโดยเฉลี่ย 8 - 10 เมตร ถือเป็นพืชเศรษฐกิจที่ปลูกเป็นสวนป่านับเป็นพัน ๆ ไร่ เพื่อใช้ผลิตเป็นถ่านคุณภาพดีกระบวนการทำถ่านไม้โกงกางนับแต่การปลูกจนกระทั่งเป็นถ่านใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 8 - 15 ปี
วิถีชีวิตในท้องถิ่น > อาชีพเย็บจาก

จาก เป็นพืชท้องถิ่นอีกชนิดหนึ่งที่มีอยู่ทั่วไปในแถบพื้นที่ป่าชายเลน ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง ทั้งอาศัย ใบจากในการทำฝาบ้าน มุงหลังคา มวนบุหรี่ ทำภาชนะชนิดต่าง ๆ เช่น หมวก เป็นต้น อีกหนึ่งอาชีพที่ทำสืบต่อกันมานานของชาว บางตะบูน คือ การเย็บจาก การเย็บจากมุงหลังคาจะใช้ใบจากที่แก่มาเย็บเป็นตับจาก โดยตัดใบที่ต้องการแล้วปล่อยให้เหลือใบไว้เลี้ยงกอ 3 - 4 ใบ การเย็บจาก นิยมใช้ไม้ตับยาว 1 เมตร โดยใช้ใบย่อยของจาก 2 ใบซ้อนให้ทับกันแล้วเย็บร้อยให้ติดกัน ใช้ วัสดุที่หาได้ในท้องถิ่น ได้แก่ เชือกคล้าหรือเถาหวายลิง ซึ่งพบได้ทั่วไปในป่าจากเป็นเชือกเย็บร้อย สำหรับไม้ตับนั้นก็ได้จากก้านใบหรือ "ทางจาก" ตากแห้ง จากมุงหลังคา ส่วนมากจะมีความคงทนอยู่ได้นานถึง 7 - 8 ปี แต่ถ้าหากเย็บจากโดยใช้ใบ 3 ใบ ซ้อนทับกันจะอยู่ได้นานไม่น้อยกว่า 10 ปี ในปัจจุบันตลาดมีความต้องการจากมุงหลังคา เพื่อใช้ในธุรกิจร้านอาหาร หรือทำโรงเรือนต่าง ๆ เพราะทำให้ไม่ร้อนอบอ้าว การเย็บจากสามารถทำได้ตลอดปี ขนาดของตับจากจะมี 2 ขนาด คือขนาด 1 เมตร และขนาด 1.20 เมตร แต่ที่นิยมคือขนาด 1 เมตร เรียกว่า "จาก 2 ศอก"
ภาพ

อนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ำทะเลไทย
กลุ่มบางตะบูนมหานครร่วมอนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ำทะเลไทย
การแข่งขันกีฬาทางน้ำ
การคัดแยกขนาดกุ้งของชาวประมง
การเก็บหอยแครง
การเก็บหอยแมลงภู่
แหล่งเพาะเลี้ยงหอยนางรม
เวทีการละเล่นพื้นบ้านเทศการสงกรานต์
การรำวงย้อนยุคเทศการสงกรานต์
แหล่งข้อมูลอื่น

บางตะบูนมหานคร
อบต. บางตะบูน เก็บถาวร 2014-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เทศบาลตำบลบางตะบูน
ที่มาของตำบูลบางตะบูน เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฟาร์มหอยแครง เก็บถาวร 2011-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ฝูงวาฬบรูด้า
อำเภอบ้านแหลม
นิราศเมืองเพชร
| ด ค กตำบลในจังหวัดเพชรบุรี |
| --- | --- | --- |
| อำเภอแก่งกระจาน |  แก่งกระจาน  ป่าเด็ง  พุสวรรค์  วังจันทร์  สองพี่น้อง  ห้วยแม่เพรียง  |  |
| อำเภอเขาย้อย |  เขาย้อย  ทับคาง  บางเค็ม  สระพัง  หนองชุมพล  หนองชุมพลเหนือ  หนองปรง  หนองปลาไหล  ห้วยท่าช้าง  ห้วยโรง  |  |
| อำเภอชะอำ |  เขาใหญ่  ชะอำ  ดอนขุนห้วย  นายาง  บางเก่า  ไร่ใหม่พัฒนา  สามพระยา  หนองศาลา  ห้วยทรายเหนือ  |  |
| อำเภอท่ายาง |  กลัดหลวง  เขากระปุก  ท่าคอย  ท่าไม้รวก  ท่ายาง  ท่าแลง  บ้านในดง  ปึกเตียน  มาบปลาเค้า  ยางหย่อง  วังไคร้  หนองจอก  |  |
| อำเภอบ้านลาด |  ตำหรุ  ถ้ำรงค์  ท่าช้าง  ท่าเสน  บ้านทาน  บ้านลาด  บ้านหาด  โรงเข้  ไร่โคก  ไร่มะขาม  ไร่สะท้อน  ลาดโพธิ์  สมอพลือ  สะพานไกร  หนองกระเจ็ด  หนองกะปุ  ห้วยข้อง  ห้วยลึก  |  |
| อำเภอบ้านแหลม |  ท่าแร้ง  ท่าแร้งออก  บางแก้ว  บางขุนไทร  บางครก  บางตะบูน  บางตะบูนออก  บ้านแหลม  ปากทะเล  แหลมผักเบี้ย  |  |
| อำเภอเมืองเพชรบุรี |  คลองกระแชง  ช่องสะแก  ดอนยาง  ต้นมะพร้าว  ต้นมะม่วง  ท่าราบ  ธงชัย  นาพันสาม  นาวุ้ง  บางจาก  บางจาน  บ้านกุ่ม  บ้านหม้อ  โพพระ  โพไร่หวาน  ไร่ส้ม  วังตะโก  เวียงคอย  สำมะโรง  หนองขนาน  หนองพลับ  หนองโสน  หัวสะพาน  หาดเจ้าสำราญ  |  |
| อำเภอหนองหญ้าปล้อง |  ท่าตะคร้อ  ยางน้ำกลัดเหนือ  ยางน้ำกลัดใต้  หนองหญ้าปล้อง  |  |
ดวงอาทิตย์กำลังลงที่อ่าวบางตะบูน
ฝูงวาฬบรูด้าในอ่าวบางตะบูน
แหล่งเพาะเลี้ยงหอยแครงธรรมชาติ
พ.ศ. 215

| --- | --- |
ศตวรรษ::  -3  -2  -1
ปี::  212  213  214  215  216  217  218
| --- | --- |
ปฏิทินสุริยคติไทย: 215
ปฏิทินกริกอเรียน: 329 BC
Ab urbe condita: 425
ปฏิทินอาร์มีเนีย: N/A
ปฏิทินอัสซีเรีย: 4422
ปฏิทินบาไฮ: −2172 – −2171
ปฏิทินเบงกอล: −921
ปฏิทินเบอร์เบอร์: 622
ปีในรัชกาลอังกฤษ: N/A
พุทธศักราช: 216
ปฏิทินพม่า: −966
ปฏิทินไบแซนไทน์: 5180–5181
ปฏิทินจีน: 辛卯年 (เถาะธาตุโลหะ) 2368 หรือ 2308     — ถึง — 壬辰年 (มะโรงธาตุน้ำ) 2369 หรือ 2309
ปฏิทินคอปติก: −612 – −611
ปฏิทินดิสคอร์เดีย: 838
ปฏิทินเอธิโอเปีย: −336 – −335
ปฏิทินฮีบรู: 3432–3433
ปฏิทินฮินดู: 
 - วิกรมสมวัต: −272 – −271
 - ศกสมวัต: N/A
 - กลียุค: 2773–2774
ปฏิทินโฮโลซีน: 9672
ปฏิทินอิกโบ: −1328 – −1327
ปฏิทินอิหร่าน: 950 BP – 949 BP
ปฏิทินอิสลาม: 979 BH – 978 BH
ปฏิทินญี่ปุ่น: N/A
ปฏิทินจูเช: N/A
ปฏิทินจูเลียน: N/A
ปฏิทินเกาหลี: 2005
ปฏิทินหมินกั๋ว: 2240 ก่อน ROC 民前2240年
กล่องนี้:  ดู คุย แก้
พุทธศักราช 215 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 329
บาคุกัน มอนสเตอร์บอลทะลุมิติ

| --- | --- |
บาคุกัน มอนสเตอร์บอลทะลุมิติ
爆丸バトルブローラーズ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Bakugan Battle Brawlers
แนว: ผจญภัย
อนิเมะ
กำกับโดย: มิตสึโอะ ฮาชิโมโตะ
สตูดิโอ: TMS Entertainment,  Japan Vistec
บาคุกัน มอนสเตอร์บอลทะลุมิติ หรือในชื่อญี่ปุ่น บาคุกัน แบทเทิลบลอว์เลอรส์ (ญี่ปุ่น: 爆丸バトルブローラーズ; โรมาจิ: Bakugan Batoru Burōrāzu; ทับศัพท์: Bakugan Battle Brawlers) เป็นผลงานซึ่งนำสินค้าของเล่นบาคุกัน ที่วางจำหน่ายโดยเซก้า มาดัดแปลงเนื้อเรื่องและสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2550 จนถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2551 มีจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน
เรื่องย่อ

ในวันหนึ่ง ทั่วทั้งโลกก็มีการ์ดแปลกประหลาดลอยลงมาจากท้องฟ้า แล้วจู่ๆ ก็มีมอนสเตอร์ปรากฏตัวออกมาจากการ์ด และทำการต่อสู้กัน ซึ่งพวกเด็กๆ ให้ความสนใจกันเป็นอย่างมาก พวกเขาเรียกมอนสเตอร์เหล่านั้น ซึ่งในเวลาปกติจะอยู่ในสภาพของลูกกลมๆ ว่า "บาคุกัน" นอกจากนี้ยังได้รวมกลุ่มกันพูดคุยทางอินเทอร์เน็ต และตั้งกติกาการเล่นบาคุกันขึ้นมา โดยผู้นำของเด็กๆ ทั้งหมดก็คือ กลุ่มเด็ก 6 คน ที่เรียกตัวเองว่า "แบทเทิลบรอลเลอร์"
เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ นากา บาคุกันผู้มีจิตใจชั่วร้าย ต้องการที่จะครอบครองอินฟินิตี้คอร์ และไซเลนท์คอร์ ซึ่งเป็นแก่นค้ำจุนโลกเวสโทรเอียของเหล่าบาคุกันไว้ ส่งผลให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน เมื่อไซเลนท์คอร์ ได้ดูดกลืนนากาเข้าไป โลกเวสโทรเอียจึงเริ่มเกิดการล่มสลาย และหายนะนั้นก็กำลังจะลุกลามมาถึงโลกมนุษย์ด้วย เหล่าแบทเทิลบรอลเลอร์จึงต้องพยายามต่อสู้เพื่อช่วยเหลือโลกมนุษย์ และหยุดยั้งการล่มสลายของเวสโทรเอียให้ได้
บาคุกัน > 6 นักรบแห่งเวสโทรเอีย

6 นักรบแห่งเวสโทรเอีย คือนักรบที่เคยช่วยเหลือเวสโทรเอียในอดีตกาล โดยร่างกายได้แตกดับสูญสลายไปตามกาลเวลา และกลายเป็นวิญญาณอยู่ในเดธไดเมนชั่น ปกติจะอยู่ในสภาพร่างที่คล้ายคลึงกับนักปราชญ์ เมื่อได้พบกับกลุ่มแบทเทิลบรอลเลอร์ที่เข้ามาในเดธไดเมนชั่น พวกเขาจึงตัดสินใจทำการทดสอบแบทเทิลบรอลเลอร์ว่ามีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นผู้กอบกู้เวสโทรเอียต่อจากพวกตนหรือไม่
บาคุกัน > บาคุกันสีเผือก

แต่ถูกดันกับมารุโจเข้าขัดขวาง และถูกกำจัดโดยฝีมือของดราโก้และพลังของเหล่าแบทเทิลบรอลเลอร์
บาคุกัน > ลูกน้องของนากา

ตอนที่นากาถูกไซเลนต์คอร์ดูดกลืนเข้าไป ทำให้เวสโทรเอียใกล้ล่มสลายกับ โลก 6 ธาตุนั้นหลอมรวมกันเป็น 3 โลก โลกละ 2 ธาตุ ทำให้สภาพแวดล้อมแปรเปลี่ยนกับทำให้เกิดบาคุกันแบบธาตุผสมขึ้นมากับมีจิตใจด้านลบของพลังงานด้านลบ เป็นบาคุกันที่ไม่สมควรเกิดขึ้นมา
ผู้ให้เสียงพากย์

| ตัวละคร |  นักพากย์ญี่ปุ่น |  นักพากย์ไทย (เดกซ์) |  นักพากย์ไทย (โมเดิร์นไนน์ทีวี) |
| --- | --- | --- | --- |
| ดัน | ยู โคบายาชิ | อรุณี นันทิวาส | อรุณี นันทิวาส |
| รูโนะ | เอริ เซ็นได | วิภาดา จตุยศพร | วิภาดา จตุยศพร/ ศรีอาภา เรือนนาค (เฉพาะตอนที่ 36-37) |
| มารุโจ | เรียว ฮิโรฮาชิ | พิชยา บุญสม | ศันสนีย์ วัฒนานุกูล |
| ชุน | จิฮิโระ ซูซูกิ | ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ |
| จูลี่ | ริสะ ฮายามิซึ | วิภาดา จตุยศพร | ฉันทนา ธาราจันทร์ |
| อลิซ | มามิโกะ โนโตะ | จารุภา ลิ้มธีระยศ | ศันสนีย์ วัฒนานุกูล |
| โจ | โซอิจิโร่ โฮชิ | วิภาดา จตุยศพร | วิภาดา จตุยศพร/ ศรีอาภา เรือนนาค (เฉพาะตอนที่ 36-37) |
| แมสเคอเรด | โซอิจิโร่ โฮชิ | อิทธิพล มามีเกตุ | อิทธิพล มามีเกตุ |
| มิฮาเอล (ฮัลเก) | มาซาฮารุ ซาโต้ | มนูญ เรืองเชื้อเหมือน | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ |
| ดราโก้ | เคจิ ฟุจิวาระ | ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี | สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล |
| ไทเกรส | อาสึชิ โอโนะ | อิทธิพล มามีเกตุ | อิทธิพล มามีเกตุ |
| พรีเดเตอร์ | เอจิ มิยาชิตะ | มนูญ เรืองเชื้อเหมือน | ไกวัล วัฒนไกร |
| แองเจโล่ | ทากายูกิ คอนโด | ไกวัล วัฒนไกร | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ |
| เดียโบล | ชินทาโร่ โอบาตะ | ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี | อิทธิพล มามีเกตุ |
| ฟีนิกซ์ | จิฮารุ ซุซุกะ | พิชยา บุญสม | ฉันทนา ธาราจันทร์ |
| โกเลม | ฮิโรกิ ยาสุโมโตะ | อิทธิพล มามีเกตุ  (ภายหลังเปลี่ยนเป็น  ไกวัล วัฒนไกร) | ไกวัล วัฒนไกร |
| ลูซิเฟอร์ | สึสึมุ อาคางิ | ไกวัล วัฒนไกร | นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ |
| ฮิวดร้า | อิโซ โออิคาวะ | มนูญ เรืองเชื้อเหมือน ไกวัล วัฒนไกร (หัวที่สอง) อิทธิพล มามีเกตุ (หัวที่สาม) | ไกวัล วัฒนไกร นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ (หัวที่สอง) อิทธิพล มามีเกตุ (หัวที่สาม) |
| ไวเวิร์น | นาโอะ ทากาโมริ | อรุณี นันทิวาส | ศันสนีย์ วัฒนานุกูล |
| นากา | ฮิเดยูกิ อุเมสึ | ไกวัล วัฒนไกร | ไกวัล วัฒนไกร |
เพลงประกอบ

เพลงเปิด : "Number One Battle Brawlers"
เพลงปิด : "Air Drive"
เพลงเปิด : "Bucchigiri Generation"
เพลงปิด : "Hello