stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในมหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์
ตัวละครหลัก > เซเบอร์

บทความหลัก: เซเบอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)
(ญี่ปุ่น: セイバー; โรมาจิ: Seibā)
ตัวละครหลัก > โทซากะ ริน

บทความหลัก: โทซากะ ริน
(ญี่ปุ่น: 遠坂 凛; โรมาจิ: Tōsaka Rin)
ตัวละครหลัก > มาโต้ ซากุระ

บทความหลัก: มาโต้ ซากุระ
(ญี่ปุ่น: 間桐 桜; โรมาจิ: Matō Sakura)
ตัวละครหลัก > อาร์เชอร์

บทความหลัก: อาร์เชอร์
(ญี่ปุ่น: アーチャー; โรมาจิ: Āchā)
ตัวละครหลัก > อิลยาสฟีล ฟอน ไอนซ์แบร์น

บทความหลัก: อิลยาสฟีล ฟอน ไอนซ์แบร์น
(ญี่ปุ่น: アーチャー; โรมาจิ: Āchā)
ตัวละครหลัก > ไรเดอร์

บทความหลัก: ไรเดอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)
(ญี่ปุ่น: ライダー; โรมาจิ: Raidā)
ตัวละครหลัก > โคโตมิเนะ คิเรย์

บทความหลัก: โคโตมิเนะ คิเรย์
(ญี่ปุ่น: 言峰 綺礼; โรมาจิ: Kotomine Kirei)
ตัวละครรอง > มาโต้ โซเค็น

(ญี่ปุ่น: 間桐 臓硯; โรมาจิ: Matō Zōken)
ในเนื้อเรื่องเฟทและอันลิมิเต็ด เบลดเวิร์คสนั้น เขาได้แค่เฝ้าดูอยู่เงียบๆ เท่านั้น แต่ในเฮฟเว่นส์ฟีล เขาคือตัวร้ายหลักของเรื่องและเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด
ชื่อจริงของเขาก็คือมากิริ โซลเก็น หนึ่งในสามผู้ก่อตั้งสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์เมื่อ500ปีก่อนที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยวิชาเวทของตัวเอง เขามีความตั้งใจจะทำให้เวทมนตร์ลำดับสามลุล่วงให้ได้ ไม่ว่าจะต้องสังเวยด้วยอะไรก็ตาม
ตัวละครรอง > กิลกาเมช

(ญี่ปุ่น: ギルガメッシュ; โรมาจิ: Girugamesshu)
ตัวละครรอง > เบอร์เซิร์กเกอร์

บทความหลัก: เบอร์เซิร์กเกอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)
(ญี่ปุ่น: バーサーカー; โรมาจิ: Bāsākā)
ตัวละครรอง > แลนเซอร์

(ญี่ปุ่น: ランサー; โรมาจิ: Ransā)
ตัวละครรอง > เอมิยะ คิริซึงุ

(ญี่ปุ่น: 衛宮切嗣; โรมาจิ: Emiya Kiritsugu)
ตัวละครรอง > ฟูจิมุระ ไทกะ

(ญี่ปุ่น: 藤村 大河; โรมาจิ: Fujimura Taiga)
ตัวละครรอง > มาโต้ ชินจิ

(ญี่ปุ่น: 間桐 慎二; โรมาจิ: Matō Shinji)
ตัวละครรอง > คูซุกิ โซอิจิโร่

(ญี่ปุ่น: 葛木 宗一郎; โรมาจิ: Kuzuki Sōichirō)
ตัวละครรอง > แคสเตอร์

(ญี่ปุ่น: キャスター; โรมาจิ: Kyasutā)
ชื่จริงของเธอคือเมเดีย แม่มดในตำนานกรีกผู้ที่เคยเป็นภรรยาของเจสันแห่งตำนานขนแกะทองคำ
ตัวละครรอง > แอสแซสซิน

(ญี่ปุ่น: アサシン; โรมาจิ: Asashin)
ทำให้เขานั้นเป็นแค่"แอสแซสซินปลอม" ที่ไร้โนเบิลแฟนตาสซึ่ม แม้แต่ชื่อที่เขาประกาศว่าชื่อซาซากิ โคจิโร่เองก็เป็นของปลอมเช่นกัน แต่อย่างไรก็ตาม 
ทักษะดาบของเขานั้นถือว่ายอดเยี่ยมมากจนเทียบชั้นโนเบิล แฟนตาสซึ่มได้เลย
ตัวละครเสริม > ลิสลิซ และ เซล่า

(ญี่ปุ่น: リーゼリット; โรมาจิ: Rīzeritto) และ (ญี่ปุ่น: セラ; โรมาจิ: Sera)
ตัวละครเสริม > มิตสึซูริ อายาโกะ

(ญี่ปุ่น: 美綴 綾子; โรมาจิ: Mitsuzuri Ayako)
ตัวละครเสริม > ซาเอกุสะ ยูคิกะ

(ญี่ปุ่น: 三枝 由紀香; โรมาจิ: Saegusa Yukika)
ตัวละครเสริม > มาคิเดระ คาเอเดะ

(ญี่ปุ่น: 蒔寺 楓; โรมาจิ: Makidera Kaede)
ตัวละครเสริม > ฮิมุโระ คาเนะ

(ญี่ปุ่น: 氷室 鐘; โรมาจิ: Himuro Kane)
ตัวละครเสริม > ริวโด อิซเซย์

(ญี่ปุ่น: 柳洞 一成; โรมาจิ: Ryūdō Issei)
ตัวละครเสริม > โฮตารุซุกะ โอโตโกะ

(ญี่ปุ่น: 蛍塚音子; โรมาจิ: Hotaruzuka Otoko)
ตัวละครเสริม > ฟูจิมุระ ไรกะ

(ญี่ปุ่น: 藤村雷画; โรมาจิ: Fujimura Raiga)
ตัวละครเสริม > มาโต้ โซเคน

(ญี่ปุ่น: 間桐 臓硯; โรมาจิ: Matō Zōken)
ตัวละครเสริม > ทรู แอสซาซิน

(ญี่ปุ่น: 真アサシン; โรมาจิ: Shin Asashin)
ตัวละครเสริม > เซลเร็ช

(ญี่ปุ่น: ゼルレッチ; โรมาจิ: Zeruretchi)
ตัวละครเสริม > ลูเวีย เซริทต้า เอเดลเฟลท์

(ญี่ปุ่น: ルヴィア・ゼリッタ・エーデルフェルト; โรมาจิ: Ruvaia Zeritsuta Ederufuruto)
ตัวละครเสริม > ลิซไลฮิ ยุสทิกา ฟอน ไอนซ์แบร์น

(ญี่ปุ่น: リズライヒ・ユスティーツァ・フォン・アインツベルン; โรมาจิ: Risuraihi Yusutitsa fon Aintsuberun)
สงครามผงาดบัลลังก์จิ๋นซี (ฤดูกาลที่ 5)

ฤดูกาลของรายการโทรทัศน์
| สงครามผงาดบัลลังก์จิ๋นซี |
| --- | --- |
ฤดูกาลที่ 5
ประเทศ: ญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 13
การออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็นเอชเค บีเอส พรีเมียม, เอ็นเอชเคเจเนอรัลทีวี
ออกอากาศ: 13 มกราคม พ.ศ. 2567 – 30 เมษายน พ.ศ. 2567
ลำดับฤดูกาล
← ก่อนหน้า ฤดูกาลที่ 4 
สงครามผงาดบัลลังก์จิ๋นซี หรือ สงครามบัลลังก์ผงาดจิ๋นซี เป็นอนิเมะดัดแปลงของมังงะเรื่องคิงดัมที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยาซูฮิซะ ฮาระ ฤดูกาลที่ 5 มีการประกาศสร้างหลังฤดูกาลที่ 4 ฉายจบ เดิมมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2567 แต่ได้เลื่อนการออกอากาศออกไปหนึ่งสัปดาห์เนื่องจากสถานีัโทรทัศน์รายงานข่าวเกี่ยวกับแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ
รายชื่อตอน

| ตอน ทั้งหมด | ตอนในฤดูกาล | ชื่อ  | กำกับโดย | เขียนโดย | สตอรีบอร์ดโดย | วันฉายเดิม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 130 | 1 | "การยกทัพของเหล่าอสูรร้าย" ถอดเสียง: "Bakemono-tachi no Shutsujin" (ญี่ปุ่น: 化物達の出陣) | ไทจิ คาวานิชิ | โนโบรุ ทากางิ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 13 มกราคม 2567 (2567-01-13) |
| 131 | 2 | "กลิ่นแห่งสมรภูมิ" ถอดเสียง: "Senjō no Nioi" (ญี่ปุ่น: 戦場の匂い) | คาซูยะ มมมะ | โนโบรุ ทากางิ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 20 มกราคม 2567 (2567-01-20) |
| 132 | 3 | "ค่ำคืนในเฮยหยาง" ถอดเสียง: "Kuro Hitsuji no Yoru" (ญี่ปุ่น: 黒羊の夜) | คิโยมิตสึ ซาโต | อายะ โยชินางะ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 27 มกราคม 2567 (2567-01-27) |
| 133 | 4 | "ความรับผิดชอบของรองหัวหน้า" ถอดเสียง: "Fukuchō no Sekinin" (ญี่ปุ่น: 副長の責任) | เรโกะ โนซากิ | จุนอิจิ มิยาชิตะ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 3 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-03) |
| 134 | 5 | "มุ่งมั่นข้ามแม่น้ำ" ถอดเสียง: "Shūnen no Toka" (ญี่ปุ่น: 執念の渡河) | คาซูยะ มมมะ | ไดชิโร ทานิมูระ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 10 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-10) |
| 135 | 6 | "ศึกตัดสินแห่งเฮยหยาง" ถอดเสียง: "Kokuyō no Ooichiban" (ญี่ปุ่น: 黒羊の大一番) | อิปเป อิจิอิ | อายะ โยชินางะ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 17 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-17) |
| 136 | 7 | "โศกนาฏกรรมแห่งหลีเหยี่ยน" ถอดเสียง: "Rigan no Higeki" (ญี่ปุ่น: ライガンの悲劇) | ไทจิ คาวานิชิ | จุนอิจิ มิยาชิตะ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 24 กุมภาพันธ์ 2567 (2567-02-24) |
| 137 | 8 | "เรื่องราวชั่วพริบตา" ถอดเสียง: "Isshun de" (ญี่ปุ่น: 一瞬で) | คาซูยะ มมมะ | โนโบรุ นากางิ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 2 มีนาคม 2567 (2567-03-02) |
| 138 | 9 | "โชคร้าย" ถอดเสียง: "Fukō" (ญี่ปุ่น: 不幸) | คิโยมิตสึ ซาโต | ไดชิโร ทานิมูระ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 9 มีนาคม 2567 (2567-03-09) |
| 139 | 10 | "เสียงคำรามแห่งเกียรติภูมิ" ถอดเสียง: "Hokori no Hōkō" (ญี่ปุ่น: 誇りの咆哮) | เรโกะ โนซากิ | อายะ โยชินางะ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 16 มีนาคม 2567 (2567-03-16) |
| 140 | 11 | "เหว่ยผิงกับหน่วยเฟยซิ่น" ถอดเสียง: "Gi Hira to Hishin-gun" (ญี่ปุ่น: 魏平と飛信軍) | คาซูยะ มมมะ | จุนอิจิ มิยาชิตะ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 23 มีนาคม 2567 (2567-03-23) |
| 141 | 12 | "ค่ำคืนแห่งการแพ้ชนะ" ถอดเสียง: "Kessen mae no Sūjikan" (ญี่ปุ่น: 決戦前の数時間) | อิปเป อิจิอิ | โนโบรุ นากางิ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 30 มีนาคม 2567 (2567-03-30) |
| 142 | 13 | "ศักดิ์ศรีของไช่เจ๋อ" ถอดเสียง: "Sai Taku no Kyōji" (ญี่ปุ่น: 蔡沢の矜持) | ไทจิ คาวานิชิ | โนโบรุ นากางิ | เค็นอิจิ อิไมซูมิ | 30 มีนาคม 2567 (2567-03-30) |
แหล่งข้อมูลอื่น

อนิเมะสงครามผงาดบัลลังก์จิ๋นซี ฤดูกาลที่ 5 ที่ปีลีปีลี
| ด ค กสงครามผงาดบัลลังก์จิ๋นซี โดยยาซฺูฮิซะ ฮาระ |
| --- | --- |
 มังงะ  อนิเมะ ฤดูกาลที่ 1  2  3  4  5  ภาพยนตร์คนแสดง มหาสงครามกู้แผ่นดิน  มหาสงครามกู้แผ่นดิน 2  มหาสงครามกู้แผ่นดิน 3
ว่านมหากาฬ

| ว่านมหากาฬ |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Asterales
วงศ์:: Asteraceae
เผ่า:: Senecioneae
สกุล:: Gynura
สปีชีส์:: G.  pseudochina
Varietas:: histida
ชื่อทวินาม
Gynura pseudochina var. histida 

ว่านมหากาฬ ชื่อวิทยาศาสตร์: Gynura pseudochina var. histida อยู่ในวงศ์ Compositae รากขนาดใหญ่ ลำต้นอวบน้ำ ทอดเลื้อยยาว ชูยอดขึ้น ใบเดี่ยว ขอบใบหยัก หลังใบสีม่วงเข้ม ท้องใบเขียวแกมเทา ดอกช่อ สีเหลืองทอง มีกลิ่นเหม็น ผลแห้งไม่แตก ใบสดตำกับเหล้าใช้พอกฝี
ว่านมหาบัว

| ว่านมหาบัว |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Asparagales
วงศ์:: Amaryllidaceae
สกุล:: Crinum
สปีชีส์:: C.  moorei
ชื่อทวินาม
Crinum moorei Hook.f.

ชื่อพ้อง
 Amaryllis moorei (Hook.f.) Stapf  Crinum colensoi Baker
ว่านมหาบัว ชื่อวิทยาศาสตร์:  Crinum moorei อยู่ในวงศ์ Amaryllidaceae เป็นไม้ล้มลุก มีลำต้นและหัวใต้ดินแบบหัวหอม ใบเดี่ยวรูปหอก แผ่นใบหนา ดอกช่อ สีขาว มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ใช้เป็นไม้ประดับ
ว่านมหาเมฆ

| ว่านมหาเมฆ |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Monocots
อันดับ:: Zingiberales
วงศ์:: Zingiberaceae
สกุล:: Curcuma
สปีชีส์:: C.  aeruginosa
ชื่อทวินาม
Curcuma aeruginosa Salisb.

ว่านมหาเมฆ ชื่อวิทยาศาสตร์:  Curcuma aeruginosa อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าอยู่ใต้ดิน เนื้อในหัวมีทั้งขาว เหลือง เขียวและดำ ใบเดี่ยว กลางใบมีสีแดงเป็นเส้น หัวสดโขลกผสมเหล้าขาว ใช้แก้ปวดท้อง จุกเสียด
ว่านน้ำทอง

| ว่านน้ำทอง |
| --- | --- |

ว่านน้ำทอง

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
วงศ์:: Orchidaceae
วงศ์ย่อย:: Neottioideae
สกุล:: Ludisia
สปีชีส์:: Ludisia discolor
ชื่อทวินาม
Ludisia discolor   (Ker Gawl.) A. Rich. (1825)

ว่านน้ำทอง (black jewel orchid; ชื่อวิทยาศาสตร์: Ludisia discolor) เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในจีนตอนใต้ อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ ไทย เวียดนาม, ฟิลิปปินส์, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย และพม่า ออกดอกช่วงธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ ชอบอากาศชื้นและอุณหภูมิอบอุ่น ในประเทศไทยพบทางภาคใต้ เช่น สตูล ยะลา ภาคอีสาน ที่ ชัยภูมิ และภาคตะวันออกที่จันทบุรี
ใช้เป็นไม้ประดับ ต้นและรากใช้เป็นยาแก้ไอ ดอกเป็นยาขับเหงื่อ
วัดใหญ่ทักขิณาราม

| วัดใหญ่ทักขิณาราม |
| --- | --- |
อุโบสถเก่าศิลปะลาวเวียงจันทน์ วัดใหญ่ทักขิณาราม

ชื่อสามัญ: วัดใหญ่ทักขิณาราม, วัดใหญ่ลาว
ที่ตั้ง: 395 ซอย 2 ถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 ตำบลนครนายก อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพคภาญาณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหญ่ทักขิณาราม หรือ วัดใหญ่ลาว เป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดนครนายก สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2323 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำนครนายก บนถนนเฉลิมพระเกียรติร.9 ซอย 2 ตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก วัดเก่าแก่แห่งนี้สร้างขึ้นโดยชาวลาวบางส่วนที่อพยพมาตั้งรกรากในนครนายกจากสงครามระหว่างอาณาจักรเวียงจันทน์กับอาณาจักรหลวงพระบาง อุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยศิลปะลาวเวียงจันทน์ กำแพงล้อมรอบมีซุ้มประตูโค้ง ตกแต่งด้วยทวารบาลแต่งกายชุดทหาร ภายในอุ โบสถหลังเดิมประดิษฐานพระพคภาญาณ ชื่อของวัดใหญ่ลาวนั้นมาจากพื้นที่ชุมชนชาวลาวอพยพ เรียกว่า บ้านใหญ่ลาว เดิมทีมีประชากรลาวอพยพประมาณ 3-4 ร้อยหลังคาเรือน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2484 วัดได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดใหญ่ทักขิณาราม มาจากว่าทักขิณ แปลว่าทิศขวา และ อาราม แปลว่าวัด วัดได้รับการจดทะเบียนเป็นโบราณสถาน โดยกรมศิลปากรเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และกรมศิลปากรร่วมกับทางวัดได้ทำการบูรณะอุโบสถให้มีสภาพเหมือนเดิม เมื่อวันที่ 8 เมษายน แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2546
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดใหญ่ทักขิณาราม
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
14°12′40″N 101°13′34″E﻿ / ﻿14.2110630°N 101.2261599°E﻿ / 14.2110630; 101.2261599
รายพระนามรัชทายาทจีน

ไทจื่อ หรือ เจ้าชายรัชทายาท (Chinese: 太子; pinyin: tàizǐ; lit. 'Supreme Son') เป็นตำแหน่งทางการของรัชทายาทจีน
โดยรายการต่อไปนี้แสดงรายพระนามรัชทายาทจีนที่ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในประวัติศาสตร์จีน
ราชวงศ์ฮั่น > ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิ | ลำดับ | รัชทายาท | ความสัมพันธ์กับจักรพรรดิ | พระนามหลังสิ้นพระชนม์ | ระยะเวลาการดำรงพระอิสสริยยศ | หมายเหตุ |
| ฮั่นเกาจู (หลิวปัง) | 1 | หลิวอิ๋ง | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | ฮั่นฮุ่ย | 202 - 195 ปีก่อนคริสตกาล | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นฮุ่ย (หลิวอิ๋ง) | 1 | หลิวกง | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ |  | 188 ปีก่อนคริสตกาล | จักรพรรดินีฮั่นเกา พระอัยยิกาได้รับสั่งให้จักรพรรดินีเซี่ยวฮุ่ยรับเลี้ยงพระองค์เป็นพระราชโอรสบุญธรรม และสังหารพระราชมารดาผู้ให้กำเนิดของพระองค์ ใน 184 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อพระองค์รู้สาเหตุการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาได้ขู่ว่าจะแก้แค้นให้พระราชมารดา จักรพรรดินีฮั่นเกาจึงถอดถอนพระองค์ลงและสำเร็จโทษในเวลาต่อมา |
| ฮั่นเหวิน (หลิวเหิง) | 1 | หลิวฉี | พระราชโอรสพระองค์ที่ห้า | ฮั่นจิง | 179 - 157 ปีก่อนคริสตกาล | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นจิง (หลิวฉี) | 1 | หลิวหรง | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | หลินเจียงหมินหวัง | 153 - 150 ปีก่อนคริสตกาล | ถูกปลดจากพระอิสสริยยศ |
|  | 2 | หลิวเช่อ | พระราชโอรสประสูติแต่มเหสี，พระราชโอรสพระองค์ที่สิบ | ฮั่นอู่ | 150－141 ปีก่อนคริสตกาล | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นอู่ (หลิวเช่อ) | 1 | หลิวจู | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | มกุฎราชกุมารหลี่ | 122－91 ปีก่อนคริสตกาล | ถูกปลดจากพระอิสสริยยศ หลังจากการก่อกบฏที่ล้มเหลว |
|  | 2 | หลิวฝูหลิง | พระราชโอรสพระองค์เล็ก | ฮั่นเจา | 87 ปีก่อนคริสตกาล | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นเซฺวียน (หลิวสวิน) | 1 | หลิวซื่อ | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | ฮั่นยฺเหวียน | 67- 49 ปีก่อนคริสตกาล | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นยฺเหวียน (หลิวซื่อ) | 1 | หลิวเอ้า | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | ฮั่นเฉิง | 47 - 33 ปีก่อนคริสตกาล | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นเฉิง (หลิวเอ้า) | 1 | หลิวซิน | พระภาติยะ | ฮั่นอาย | 8  - 7 ปีก่อนคริสตกาล | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
ราชวงศ์ฮั่น > ราชวงศ์ซิน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิ | ลำดับ | รัชทายาท | ความสัมพันธ์กับจักรพรรดิ | พระนามหลังสิ้นพระชนม์ | ระยะเวลาการดำรงพระอิสสริยยศ | หมายเหตุ |
| หวังหมั่ง | 1 | หวังหลิน | พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ |  | 9 - 21 | ถูกปลดจากพระอิสสริยยศ |
ราชวงศ์ฮั่น > ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิ | ลำดับ | รัชทายาท | ความสัมพันธ์กับจักรพรรดิ | พระนามหลังสิ้นพระชนม์ | ระยะเวลาการดำรงพระอิสสริยยศ | หมายเหตุ |
| ฮั่นกวงอู่ (หลิวซิ่ว) | 1 | หลิวเจียง | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | ตงไห่กงหวัง | 26 - 43 | สละจากพระอิสสริยยศ |
|  | 2 | หลิวจวาง | พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ | ฮั่นหมิง | 43 - 57 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นหมิง (หลิวจวาง) | 1 | หลิวต้า | พระราชโอรสพระองค์ที่ห้า | ฮั่นจาง | 60 - 75 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นจาง (หลิวต้า) | 1 | หลิวชิ่ง | พระราชโอรสพระองค์ที่สาม | ซิงเหอเซี่ยวหวัง | 79－82 | ถูกปลดจากพระอิสสริยยศ |
|  | 2 | หลิวจ้าว | พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ | ฮั่นเหอ | 82－88 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นเหอ (หลิวจ้าว) | 1 | หลิวหลง | พระราชโอรสพระองค์เล็ก | ฮั่นชาง | 105 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นอัน (หลิวฮู่) | 1 | หลิวเป่า | พระราชโอรส | ฮั่นชุ่น | 120 - 124 | ถูกปลดจากพระอิสสริยยศ ภายหลังเสด็จขึ้นครองราชย์ |
| ฮั่นชุ่น (หลิวฮู่) | 1 | หลิวปิ่ง | พระราชโอรส | ฮั่นชง | 144 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
ราชวงศ์หยวน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิ | ลำดับ | รัชทายาท | ความสัมพันธ์กับจักรพรรดิ | พระนามหลังสิ้นพระชนม์ | ระยะเวลาการดำรงพระอิสสริยยศ | หมายเหตุ |
| หยวนไท่จู่เจงกิสข่าน | 1 | โอเกได | พระราชโอรสพระองค์ที่สาม | หยวนไท่จง | 1219－1229 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หยวนไท่จงโอเกไดข่าน | 1 | จูเลี่ยเหมิน | พระราชนัดดา，พระโอรสในองค์ชายโกจู |  | 1236－1241 | 元太宗窝阔台有意立其子阔出为继承人，可惜1236年阔出去世，太宗于是指定阔出之子失烈门为继承人，1241年太宗去世，太宗昭慈皇后（乃马真后）临朝称制，采用种种手段，剥夺了失烈门的继承权，最终使得她的儿子贵由1246年成功登基成为大蒙古国皇帝（蒙古帝国大汗），去世后追尊为元定宗。定宗1248年去世，生前未立继承人，之后定宗钦淑皇后（海迷失后）临朝称制，1251年宗王们拥立拖雷嫡长子蒙哥登基成为大蒙古国皇帝（蒙古帝国大汗），去世后追尊为元宪宗。宪宗1259年去世，生前未立继承人，1260年其弟忽必烈和阿里不哥分别在部分宗王的支持下先后登基成为大蒙古国皇帝（蒙古帝国大汗），1264年忽必烈最终取胜，忽必烈就是元世祖，他于1271年将国号“大蒙古国”改为“大元”，从大蒙古国皇帝变为大元皇帝，元朝国号正式出现。 |
| หยวนซื่อจู่กุบไลข่าน | 1 | เจนจิ้น | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | 元裕宗 | 1273－1286 | ทิวงคต |
|  | 2 | เตมูร์ | พระราชนัดดา，พระโอรสพระองค์ที่สามในองค์ชายเจนจิ้น | หยวนเฉิงจง | 1293－1294 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หยวนเฉิงจงเตมูร์ข่าน | 1 | เต๋อโช่ว | พระราชโอรส |  | 1305－1306 | ทิวงคต |
| หยวนอู่จงคูลุกข่าน | 1 | อาร์ยูบาร์ดา | พระอนุชา | หยวนเหรินจง | 1307－1311 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หยวนเหรินจงอาร์ยูบาร์ดาข่าน | 1 | จีจิน | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | หยวนอิงจง | 1316－1320 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หยวนไท่ติงตี้เยซุน เตมูร์ข่าน | 1 | ราจิบาก | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | หยวนเทียนซุนตี้ | 1324－1328 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หยวนหมิงจงคูบุกตูข่าน | 1 | จายาตู | พระอนุชา | หยวนเหวินจง | 1329 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หยวนเหวินจงจายาตูข่าน | 1 | อารัดนาดารา | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ |  | 1330－1331 | ทิวงคต |
| หยวนฮุ่ยจงตอกอนเตมูร์ข่าน | 1 | เอล เตกุส | พระภาดา |  | 1333年－1340年 | ถูกปลด |
|  | 2 | อายูชิริดารา | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | หยวนเจ้าจง | 1353－1370 | เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิราชวงศ์หยวนเหนือ |
ราชวงศ์หมิง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิ | ลำดับ | รัชทายาท | ความสัมพันธ์กับจักรพรรดิ | พระนามหลังสิ้นพระชนม์ | ระยะเวลาการดำรงพระอิสสริยยศ | หมายเหตุ |
| หมิงไท่จู่จูหยวนจาง | 1 | จูเปียว | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | มกุฎราชกุมารอี้เหวิน，หมิงซิงจง | 1368－1392 | ทิวงคต |
|  | 2 | จูยุ่นเหวิน | พระราชนัดดา (พระโอรสในองค์ชายรัชทายาทจูเปียว) | หมิงฮุ่ยจง | 1392－1398 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงฮุ่ยจงจูยุ่นเหวิน | 1 | จูเหวินกุ๋ย | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | มกุฏราชกุมารเหอเจี่ยน | 1399－1402 | พระราชบิดาถูกชิงราชสมบัติ |
| หมิงไท่จงจูตี้ | 1 | จูเกาจื้อ | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | หมิงเหรินจง | 1404－1424 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
|  | 2 | จูเจียนจี | พระราชนัดดา (พระโอรสในองค์ชายรัชทายาทจูเกาจื้อ) | หมิงซวนจง | 1411－1424 | พระอัยกาสถาปนาในปี 1411 โดยที่พระราชบิดายังอยู่ในตำแหน่ง หลังพระอัยกาสวรรคตพระองค์ดำรงตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทต่อ ต่อมาเสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงเหรินจงจูเกาจื้อ | 1 | จูเจียนจี | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | หมิงซวนจง | 1424－1425 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงซวนจงจูเจียนจี | 1 | จูฉีเจิ้น | พระราชโอรส | หมิงอิงจง | 1428－1435 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงใต้จงจูฉีอี้ | 1 | จูเจี้ยนจุน | พระภาติยะ (พระโอรสจักรพรรดิหมิงอิงจง) | หมิงเซี่ยนจง | 1449-1452 | ประสูติแต่พระสนมโจว，หลังจากเหตุการณ์ วิกฤติถู่มู่，พระราชบิดาถูกเผ่าหว่าล่าจับตัวไป，จูฉีเจิ้นพระปิตุลารับราชสมบัติต่อ，พระพันปีซุนแนะนำให้จูเจี้ยนจุนเป็นรัชทายาทต่อ 3 ปีต่อมาจึงถูกปลด |
|  | 2 | จูเจี้ยนจี้ | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | มกุฎราชกุมารไหวยเซี่ยน | 1452－1453 | ทิวงคต |
| หมิงอิงจงจูฉีเจิ้น | 1 | จูเจี้ยนจุน | พระราชโอรส | หมิงเซี่ยนจง | 1457－1464 | ประสูติแต่พระสนมโจว ได้รับการฟื้นฟู ต่อมาทรงเปลี่ยนพระนามเป็นจูเจี้ยนเซิน  หลังจากที่พระราชบิดาสวรรคต พระองค์ก็เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงเซี่ยนจงจูเจี้ยนเซิน | 1 | จูโหย่วจี | พระราชโอรสพระองค์ที่สอง | มกุฎราชกุมารเต้ากง | 1471－1472 | ทิวงคต |
|  | 2 | จูโหย่วถัง | พระราชโอรสพระองค์ที่สาม | หมิงเสี้ยวจง | 1475－1487 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงเสี้ยวจงจูโหย่วถัง | 1 | จูโฮ่วจ้าว | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | หมิงอู่จง | 1492－1505 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงซื่อจงจูโฮ้วซง | 1 | จูไจ้จี | พระราชโอรสองค์ใหญ่ | มกุฎราชกุมารไอชง | 1533－1533 | ทิวงคต |
|  | 2 | จูไจ้รุ่ย | พระราชโอรสพระองค์รอง | มกุฎราชกุมารจวงจิง | 1539－1552 | ทิวงคต |
|  | 3 | จูไจ้โฮ่ว | พระราชโอรสพระองค์ที่สาม | หมิงมู่จง | 1552-1567 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงมู่จงจูไจ้โฮ่ว | 1 | จูอี้จุน | พระราชโอรสพระองค์ที่สาม | หมิงเซิ่นจง | 1568－1572 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงเซิ่นจงจูอี้จุน | 1 | จูฉางลั่ว | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | หมิงกวงจง | 1601－1620 | เสด็จขึ้นครองราชย์ |
| หมิงซือจงจูโหยวเจี่ยน | 1 | จูสือหล่าง | พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ | มกุฎราชกุมารเซียนหมิ่น | 1630－1644 | ราชวงศ์หมิงล่มสลาย |
ราชวงศ์ชิง

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| จักรพรรดิ | ลำดับ | รัชทายาท | ความสัมพันธ์กับจักรพรรดิ | พระนามหลังสิ้นพระชนม์ | ระยะเวลาการดำรงพระอิสสริยยศ | หมายเหตุ |
| ชิงซื่อจู่ฝูหลิน | 1 | เสวียนเย่ | พระราชโอรสพระองค์ที่สาม | ชิงเชิ่งจู่ | 1661 | ประสูติแต่จักรพรรดินี่เซี่ยวคังจาง，เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิคังซี |
| ชิงเชิ่งจู่เสวียนเย่ | 1 | อิ้นเหริง | พระราชโอรสพระองค์รอง | หลี่มี่ชินหวัง | 1675－1708，1709－1711 | ประสูติแต่จักรพรรดินี่เซี่ยวเฉิงเหริน，ถูกปลดจากพระอิสสริยยศ |
| ชิงซื่อจงอิ้นเจิน | 1 | หงลี่ | โดยพระราชโองการลับ，พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ | ชิงเกาจง | 1723－1735 | ประสูติแต่จักรพรรดินีเซี่ยวเชิงเซียน，เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเฉียนหลง |
| ชิงเกาจงหงลี่ | 1 | หยงเหลี่ยน | โดยพระราชโองการลับ，พระราชโอรสพระองค์รอง | มหามกุฎราชกุมารตวนหุย | 1736－1738 | ประสูติแต่จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน ，ทิวงคต |
|  | 2 | หย่งเอี๋ยน | โดยพระราชโองการลับ，พระราชโอรสพระองค์ที่สิบห้า | ชิงเหรินจง | 1795－1796 | ประสูติแต่จักรพรรดินีเซี่ยวอี๋ฉุน ，เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจี่ยชิง |
| ชิงเหรินจงหย่งเอี๋ยน | 1 | เหมียนหนิง | โดยพระราชโองการลับ，พระราชโอรสพระองค์รอง | ชิงซวนจง | 1799－1820 | ประสูติแต่จักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย ，เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเต้ากวง |
| ชิงซวนจงเหมียนหนิง | 1 | อี้จู่ | โดยพระราชโองการลับ，พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ | ชิงเหวินจง | 1846－1850 | ประสูติแต่จักรพรรดินีเซี่ยวเฉฺวียนเฉิง ，เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิง |
| ชิงเหวินจงอี้จู่ | 1 | ไจ้ฉุน | พระราชโอรส | ชิงมู่จง | 1861 | ประสูติแต่พระสนมอี้，เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถงจื้อ |
| ชิงเต๋อจงไจ้เทียน | 1 | ปูจุ๋น | พระญาติ |  | 1899－1900 | พระราชปนัดดาในจักรพรรดิเต้ากวง，พระนัดดาในตุนอ๋องอี้ฉง，พระโอรสในต้วนอ๋องไจ้อี้，ต่อมาทรงถูกซูสีไทเฮาปลดจากตำแหน่ง |
สะพานตาน-ลวีน (มอละมไยน์)

| สะพานตาน-ลวีน |
| --- | --- |

พิกัด: 16°30′40″N 97°37′04″E﻿ / ﻿16.51111°N 97.61778°E﻿ / 16.51111; 97.61778
เส้นทาง: 2 เลน (SBและNB), 1 ทางรถไฟ (14 ฟุต), 2 ทางเท้า (แต่ล่ะช่อง 6 ฟุต)
ข้าม: แม่น้ำสาละวิน เกาะแชมพู
ที่ตั้ง: มอละมไยน์และเมาะตะมะ รัฐมอญ
ชื่อทางการ: สะพานตาน-ลวีน (มอละมไยน์)
ผู้ดูแล: กระทรวงคมนาคม
ข้อมูลจำเพาะ
ประเภท: สะพานโครงเหล็ก สะพานยื่น และสะพานเชื่อม
ความยาว: สะพานถนน ฝั่งมอละมไยน์ 1,624 ฟุต (495 เมตร) ฝั่งเมาะตะมะ 2,252 ฟุต (686 เมตร) สะพานหลัก 7,699 ฟุต (2,347 เมตร) หรือทั้งหมด 2.2 ไมล์ (3.1 กม.)  สะพานรถไฟ ฝั่งมอละมไยน์ 6,442 ฟุต (1,964 เมตร) ฝั่งเมาะตะมะ 7,498 ฟุต (2,285 เมตร) สะพานหลัก 7,699 ฟุต (2,347 เมตร) ทั้งหมด 21,618 ฟุต (6,589 เมตร) (4.1 ไมล์)
ความกว้าง: 2 ช่องถนน ~28 ฟุต (~ 8.5 ม.), 1 ทางรถไฟ ~14 ฟุต (~4.3 ม.), 2 ทางเท้า (~12 ฟุต)
ประวัติ
วันเริ่มสร้าง: 18 มีนาคม พ.ศ. 2543
วันสร้างเสร็จ: 18 เมษายน พ.ศ. 2548
วันเปิด: 17 เมษายน พ.ศ. 2549
ที่ตั้ง
th
สะพานตาน-ลวีน เป็นสะพานที่ยาวที่สุดในประเทศพม่า ก่อนการสร้างสะพานปะโคะกู เชื่อมต่อเมืองมอละมไยน์ กับ เมาะตะมะ สร้างขึ้นที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำสาละวิน แม่น้ำไจง์ และแม่น้ำอัตตรันในรัฐมอญ สะพานแห่งนี้มีรูปแบบเป็นถนนรถยนตร์ยาวสองไมล์ (3 กม.) ทางรถไฟยาวสี่ไมล์ (6 กม.) และมีทางเดินเท้า
ทางเข้าสะพานรถไฟบนฝั่งมอละมไยน์ยาว 1.22 ไมล์ (1,960 เมตร) และฝั่งเมาะตะมะยาว 1.42 ไมล์ (2,290 เมตร) ความยาวรวมของสะพานรถไฟคือ 4.1 ไมล์ (6,600 เมตร) กระทรวงการก่อสร้างรับผิดชอบการออกแบบและสร้างสะพาน
วัดใหญ่ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

| วัดใหญ่ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดใหญ่, วัดโคกเนิน
ที่ตั้ง: ตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูสมุทรภัทรคุณ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่เหนือปากคลองแม่กลอง มีแม่น้ำและคลองขนาบอยู่ 2 ด้าน ด้านพื้นที่วัดจึงถูกน้ำเซาะหายไปมาก ไม่ตรงกับเนื้อที่ในโฉนด แม้แต่พื้นที่ดินที่เคยเป็นเกาะอยู่ปากคลองปัจจุบันก็หายไปหมดแล้ว
ประวัติ

วัดใหญ่สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2200 เดิมชื่อว่า วัดโคกเนิน บริเวณที่ตั้งวัดเดิมนั้นอยู่ทางด้านทิศเหนือของที่ตั้งวัดปัจจุบัน เข้าใจว่าผู้สร้างมี 3 พี่น้อง ชื่อ เนิน เดิม และ มี ภายหลังวัดมีสภาพทรุดโทรมจากภัยสงคราม ต่อมาเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) สมุหนายกในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่เคยตั้งบ้านเรือนอยู่ข้างวัดนี้ ได้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ใหม่ทั้งหมดโดยเป็นฝีมือช่างหลวง ประชาชนเรียก "วัดใหญ่" มาจนถึงทุกวันนี้
เมื่อ พ.ศ. 2521 ได้มีการปฏิสังขรณ์กำแพง เจดีย์ และอุโบสถ รวมถึงขยายขอบขัณฑสีมา ในการขุดพระเจดีย์เก่าแก่ซึ่งตั้งอยู่ในขอบขันฑสีมา ได้พบกรุพระจำนวนมาก มีพระโคนสมอ พระกวย และพระหน้าจั่ว
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ

วิหารก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น หอกลองอาคารไม้สองชั้นสูง มีเสาไม้รองรับจำนวน 8 ต้น หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง เจดีย์บรรจุอัฐิของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน ) อยู่ด้านหลังศาลาการเปรียญ เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูนฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ ศาลาการเปรียญและหมู่กุฏิสงฆ์อาคารไม้สักทรงไทยสร้างติดต่อกันเป็นหมู่ยาวหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยปูน ลงรักปิดทอง ขนาดพระอุระกว้าง 1.10 เมตร ความสูงจากฐาน 4 เมตรเศษ พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปสำริดประทับนั่ง หลวงพ่อแก่นจันทร์ แกะสลักด้วยไม้จันทร์ ลงรักปิดทองปางห้ามสมุทรขนาดหน้าพระอุระกว้าง 40 เซนติเมตร ความสูง จากพระบาทถึงยอดพระเกตุ 2.10 เมตร วัดยังมีกลองใหญ่ขุดจากต้นซุงใหญ่ ขึงด้วยหนังวัวกระทิงจากป่าเมืองกาญจนบุรี