stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คานะ ฮานาซาวะ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ประวัติที่เว็บไซต์ออฟฟิศโอซาวะ
บล็อกอย่างเป็นทางการ
คานะ ฮานาซาวะ  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กเซยูอะวอดส์ สาขานักพากย์สมทบยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
นักพากย์สมทบชายยอดเยี่ยม (2007–2022):  อากิระ อิชิดะ / โคกิ มิยาตะ (2007)  ฮิโรชิ คามิยะ / ไดซูเกะ โอโนะ (2008)  คาซูฮิโกะ อิโนอูเอะ / โทโมกาซุ ซูงิตะ (2009)  ชินอิจิโร มิกิ / ไดซูเกะ นามิกาวะ (2010)  คาซูยะ นากาอิ / โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ (2011)  เรียวเฮ คิมูระ / มาโมรุ มิยาโนะ (2012)  ยูกิ โอโนะ / จุนอิจิ ซูวาเบะ (2013)  โยชิมาซะ โฮโซยะ (2014)  คัตสึยูกิ โคนิชิ / โทชิยูกิ โมริกาวะ (2015)  โยชิมาซะ โฮโซยะ / เค็นอิจิ ซูซูมูระ (2016)  โฮจู โอตสึกะ (2017)  จุนอิจิ ซูวาเบะ (2018)  โทรุ ฟูรูยะ / เค็นตะ มิยาเกะ (2019)  มาโกโตะ ฟูรูกาวะ / ไคโตะ อิชิกาวะ (2020)  ทาเกฮิโตะ โคยาซุ / โนบูนางะ ชิมาซากิ (2021)  ฟูมิฮิโกะ ทาจิกิ / ยูอิจิ นากามูระ (2022) 
นักพากย์สมทบหญิงยอดเยี่ยม (2007–2022):  ยูโกะ โกโต / อามิ โคชิมิซุ (2007)  ริเอะ คูงิมิยะ / มิตสึกิ ไซงะ (2008)  อายะ เอ็นโด / มิยูกิ ซาวาชิโระ (2009)  คิกูโกะ อิโนอูเอะ / ยูอิ โฮริเอะ (2010)  ซาโตมิ อาราอิ / คานาเอะ อิโต (2011)  เอมิริ คาโต (2012)  ซายากะ โอฮาระ / ฮารูกะ โทมัตสึ (2013)  ยูอิ อิชิกาวะ (2014)  คานะ ฮานาซาวะ / มิยูกิ ซาวาชิโระ (2015)  ชิซูกะ อิโต / ซาโอริ ฮายามิ (2016)  เมงูมิ ฮัง (2017)  ซาโอริ โอนิชิ / อายาเนะ ซากูระ (2018)  ยู เซริซาวะ / นาโอะ โทยามะ (2019)  อัตสึมิ ทาเนซากิ (2020)  เรนะ อูเอดะ / อาการิ คิโต (2021)  มิกาโกะ โคมัตสึ / ริเอะ ทากาฮาชิ (2022) 
นักพากย์สมทบยอดเยี่ยม† (2023–ปัจจุบัน):  ชูอิจิ อิเกดะ / เรียวตาโร โอกิอายุ / อัตสึมิ ทาเนซากิ (2023)  โยเฮ อาซากามิ / มานากะ อิวามิ / มามิโกะ โนโตะ (2024) 
† ตั้งแต่ พ.ศ. 2566 (เซยูอะวอดส์ ครั้งที่ 17) เป็นต้นไป หมวดหมู่นักพากย์ชาย/หญิงจะถูกรวมเป็น "นักพากย์ยอดเยี่ยม" โดยไม่มีการแบ่งแยกทางเพศ
| [[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] |
| --- | --- |
ชื่อ: Hanazawa, Kana}
ชื่ออื่น: 
รายละเอียดโดยย่อ: Japanese voice actress
วันเกิด: February 25, 1989
สถานที่เกิด: Tokyo, Japan
วันตาย: 
สถานที่ตาย:
จังหวัดพังงา

"พังงา" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พังงา (แก้ความกำกวม)
| จังหวัดพังงา |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Changwat Phang Nga
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง: อ่าวพังงา หมู่เกาะสุรินทร์ หมู่เกาะสิมิลัน เกาะปันหยี อุทยานแห่งชาติเขาหลัก-ลำรู่
   ธง ตรา
คำขวัญ: แร่หมื่นล้าน บ้านกลางน้ำ ถ้ำงามตา ภูผาแปลก แมกไม้จำปูน บริบูรณ์ด้วยทรัพยากร
แผนที่ประเทศไทย จังหวัดพังงาเน้นสีแดงแผนที่ประเทศไทย จังหวัดพังงาเน้นสีแดง
ประเทศ:  ไทย
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : ไพรัตน์ เพชรยวน   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2567) 
 • นายก อบจ. : บำรุง ปิยนามวาณิช   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2568) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4,170.895 ตร.กม. (1,610.392 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 53
ประชากร (พ.ศ. 2566)
 • ทั้งหมด: 267,057 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 71
 • ความหนาแน่น: 64.02 คน/ตร.กม. (165.8 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 68
รหัส ISO 3166: TH-82 
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ต้นไม้: เทพทาโร
 • ดอกไม้: จำปูน
 • สัตว์น้ำ: เต่าตนุ
ศาลากลางจังหวัด
 • ที่ตั้ง: ถนนพังงา-ทับปุด ตำบลถ้ำน้ำผุด อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา 82000
 • โทรศัพท์: 0 7641 2134
 • โทรสาร: 0 7641 2140
เว็บไซต์: www.phangnga.go.th
 
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
พังงา เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคใต้ฝั่งตะวันตกของประเทศไทย
ชื่อเรียก

เดิมจังหวัดพังงาเรียกว่า เมืองภูงา ซึ่งเป็นชื่อของ เขางา เขาพังงา เขากราภูงา หรือ เขาพังกา (ภาษามลายูแปลว่า ป่าน้ำภูงา) โดยเมืองภูงานั้นขึ้นอยู่กับเมืองนครศรีธรรมราชในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย การตั้งชื่อว่า เมืองภูงา อาจสอดคล้องกับเมืองภูเก็ต เหตุที่ชื่อเปลี่ยนจากภูงาเป็นพังงา สันนิษฐานว่า เนื่องจากเมืองภูงามีต่างชาติเข้ามาติดต่อซื้อแร่ดีบุกจำนวนมาก จึงเขียนชื่อเมืองว่า Phunga หรือ Punga อ่านว่า ภูงา พังงา หรือ พังกา ต่อมาจึงออกเสียงเพี้ยนมาเป็น "พังงา"
ประวัติ

จังหวัดพังงาเคยเป็นที่อาศัยของมนุษย์โบราณก่อนประวัติศาสตร์ หลักฐานทางโบราณคดีที่พบ เช่น เศษเครื่องปั้นดินเผา กำไลหิน และเปลือกหอยบริเวณถ้ำในวัดสุวรรณคูหา อำเภอตะกั่วทุ่ง และภาพเขียนสีที่ผนังเขาเขียน อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา
ในขณะที่มีการตั้งเมืองถลางที่พังงา พ.ศ. 2365 เจมส์ โลว์ หัวหน้าคณะทูตของผู้ว่าเกาะปีนัง ผู้รับหน้าที่เจรจาปัญหากับเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) ได้บันทึก
ไว้ใน จดหมายเหตุเจมส์ โลว์ ว่า "เมืองนี้มีผู้คนอยู่ไม่เกิน 100 หลังคาเรือน ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในกระท่อมซึ่งปลูกติดต่อกันประมาณ 30 หลังคาเรือน เป็นชาวจีนที่เข้ามาตั้งรกราก บ้านเรือนกว้างใหญ่สะดวกสบายและสร้างอย่างเป็นระเบียบ"
เมื่อภัยคุกคามจากพม่าลดลงและพม่าสูญเสียมณฑลอารกันและตะนาวศรีให้อังกฤษ รัฐบาลจึงได้ย้ายผู้คนจากพังงาไปตั้งเมืองถลางขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2367 จากนั้นมีการเปลี่ยนแปลงส่วนภูมิภาคทางหัวเมืองชายฝั่งตะวันตกตอนบน ยกเมืองพังงาขึ้นเป็นเมืองโทขึ้นตรงต่อกรุงเทพ และโปรดเกล้าฯ ให้เมืองถลาง ตะกั่วทุ่งและตะกั่วป่าขึ้นตรงต่อเมืองพังงา
เมืองพังงาเริ่มขยายตัวและเจริญตามลำดับตั้งแต่ พ.ศ. 2383 โดยการสนับสนุนจากรัฐบาล ต่อมา พ.ศ. 2437 มีการปฏิรูปการปกครองมณฑลภูเก็ต พระยาบริรักษ์ภูธร (ขำ ณ นคร) เจ้าเมืองพังงาถึงแก่อสัญกรรม จึงมีการแบ่งพื้นที่ท้องที่การปกครองในเมืองพังงาออกเป็นอำเภอและตำบลต่าง ๆ การแบ่งพื้นที่นี้ได้โอนเมืองตะกั่วทุ่งมาเป็นอำเภอหนึ่งของเมืองพังงา และแบ่งเมืองพังงาออกเป็น 4 อำเภอ 24 ตำบล จน พ.ศ. 2459 ได้เปลี่ยนชื่อเมืองพังงาเป็น "จังหวัดพังงา" ครั้นเมื่อเกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้ยุบจังหวัดตะกั่วป่าลดฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพังงา เมื่อ พ.ศ. 2473
สภาพทางภูมิศาสตร์

จังหวัดพังงามีเนื้อที่ประมาณ 4,171 ตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ที่เป็นป่าชายเลนและป่าดงดิบคิดเป็นร้อยละ 57 ของพื้นที่ทั้งหมด โดยมีพื้นที่ติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับจังหวัดระนอง
ทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดสุราษฎร์ธานีและจังหวัดกระบี่
ทิศใต้ ติดกับจังหวัดภูเก็ตและทะเลอันดามัน
ทิศตะวันตก ติดกับมหาสมุทรอินเดีย
และมีเกาะต่าง ๆ อยู่ในทะเลอันดามันมากถึง 155 เกาะ นับเป็นจังหวัดที่มีจำนวนเกาะมากที่สุดในประเทศไทย
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด

ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกจำปูน (Anaxagorea javanica)
ต้นไม้ประจำจังหวัด: เทพทาโร (Cinnamomum porrectum)
คำขวัญประจำจังหวัด: แร่หมื่นล้าน บ้านกลางน้ำ ถ้ำงามตา ภูผาแปลก แมกไม้จำปูน บริบูรณ์ด้วยทรัพยากร
หน่วยการปกครอง

การปกครองแบ่งออกเป็น 8 อำเภอ 48 ตำบล 314 หมู่บ้าน
| --- | --- |
 อำเภอเมืองพังงา  อำเภอเกาะยาว  อำเภอกะปง  อำเภอตะกั่วทุ่ง  อำเภอตะกั่วป่า  อำเภอคุระบุรี  อำเภอทับปุด  อำเภอท้ายเหมือง :
หน่วยการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

องค์การบริหารส่วนจังหวัดพังงา เป็นองค์การที่ทำหน้าที่ในการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของจังหวัดพังงา มีนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 24 คน
ภายในพื้นที่ของจังหวัดพังงาแบ่งออกเป็นเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างหรือระดับพื้นฐานจำนวนทั้งหมด 51 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมือง 2 แห่ง, เทศบาลตำบล 13 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 36 แห่ง รายชื่อเทศบาลทั้งหมดในจังหวัดพังงาจำแนกตามอำเภอ มีดังนี้
อำเภอเมืองพังงา
เทศบาลเมืองพังงา
เทศบาลตำบลบางเตย
อำเภอกะปง
เทศบาลตำบลท่านา
อำเภอเกาะยาว
เทศบาลตำบลเกาะยาว
เทศบาลตำบลพรุใน
เทศบาลตำบลเกาะยาวใหญ่
อำเภอคุระบุรี
เทศบาลตำบลคุระบุรี
อำเภอตะกั่วทุ่ง
เทศบาลตำบลกระโสม
เทศบาลตำบลโคกกลอย
อำเภอตะกั่วป่า
เทศบาลเมืองตะกั่วป่า
เทศบาลตำบลบางนายสี
เทศบาลตำบลคึกคัก
อำเภอทับปุด
เทศบาลตำบลทับปุด
อำเภอท้ายเหมือง
เทศบาลตำบลท้ายเหมือง
เทศบาลตำบลลำแก่น
สถานศึกษา

วิทยาลัยชุมชนพังงา
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติจังหวัดพังงา
ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดพังงา
ดูที่ รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดพังงา
การขนส่ง > ระยะทางจากตัวจังหวัดไปอำเภอต่าง ๆ

อำเภอตะกั่วทุ่ง 15 กิโลเมตร
อำเภอทับปุด 28 กิโลเมตร
อำเภอกะปง 40 กิโลเมตร
อำเภอท้ายเหมือง 55 กิโลเมตร
อำเภอตะกั่วป่า 66 กิโลเมตร
อำเภอเกาะยาว 102 กิโลเมตร
อำเภอคุระบุรี 112 กิโลเมตร
สถานที่ท่องเที่ยว > อุทยานแห่งชาติศรีพังงา

อุทยานแห่งชาติศรีพังงา อยู่ในเขตอำเภอคุระบุรีและอำเภอตะกั่วป่า ครอบคลุมพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติเทือกเขานมสาว เนื้อที่ 153,800 ไร่ เป็นประเภทป่าดิบชื้น พรรณไม้ที่สำคัญ เช่น ไม้ยาง ตะเคียนทอง ปาล์ม กระพ้อหนู ยังสามารถพบสัตว์ป่าหลายชนิด เช่น สมเสร็จ เลียงผา เก้ง นกเงือก ประกาศเป็นอุทยานเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2531 ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ
น้ำตกตำหนัง เป็นน้ำตกที่ตกจากหน้าผา สูง 63 เมตร มีน้ำตลอดทั้งปี ร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ มีเส้นทางศึกษาธรรมชาติ ระยะทาง 2 กิโลเมตร
น้ำตกโตนต้นเตย เป็นน้ำตกที่ตกจากหน้าผา สูง 45 เมตร ตามทางเดินจะผ่านจุดชมทิวทัศน์ สามารถมองเห็นป่าเขาที่สมบูรณ์ของอุทยาน
สถานที่ท่องเที่ยว > อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน

อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน ตั้งอยู่ที่ตำบลเกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี (ที่ทำการอุทยานตั้งอยู่ที่ตำบลลำแก่น อำเภอท้ายเหมือง) ครอบคลุมพื้นที่ 80,000 ไร่ ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2525 คำว่า สิมิลัน เป็นภาษายาวีหรือมลายู แปลว่า "เก้า" หมู่เกาะสิมิลันเป็นหมู่เกาะเล็ก ๆ ในทะเลอันดามัน มี 9 เกาะ เรียงจากเหนือมาใต้ คือ เกาะหูยง เกาะปายัง เกาะปาหยัน เกาะเมี่ยง เกาะปายู เกาะหัวกะโหลก เกาะสิมิลัน และเกาะบางู หมู่เกาะสิมิลันได้รับการยกย่องว่าเป็นหมู่เกาะที่มีความสวยงามทั้งบนบกและใต้น้ำ มีปะการังที่สวยงามหลายชนิด สามารถดำน้ำได้ทั้งน้ำตื้นและน้ำลึก สามารถพบปลาที่หายาก เช่น วาฬ โลมา และปลาไหลมอเรย์ (moray) ช่วงเดือนที่น่าเที่ยวมากที่สุด คือช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนเมษายน นอกจากนั้นจะประกาศปิดเกาะ
สถานที่ท่องเที่ยว > อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์

อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ ตั้งชื่อตามพระยาสุรินทราชา (นกยูง วิเศษกุล) เทศาเมืองภูเก็ต ผู้ค้นพบเกาะ เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดพังงา มีลักษณะเป็นหมู่เกาะในทะเลอันดามัน อยู่ติดกับชายแดนไทย–พม่า มีพื้นที่ประมาณ 84,375 ไร่ ร้อยละ 76 ของพื้นที่เป็นทะเล ส่วนที่เหลือเป็นแผ่นดิน ประกอบด้วยเกาะ 5 เกาะ คือ เกาะสุรินทร์เหนือ เกาะสุรินทร์ใต้ เกาะไข่ (เกาะตอรินลา) เกาะกลาง (เกาะปาจุมบา) เกาะรี (เกาะสต๊อก) และ 1 กองหินปริ่มน้ำ คือกองหินริเชลิว เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 29 ของประเทศไทย
หมู่เกาะสุรินทร์เป็นหมู่เกาะที่วางตัวอยู่ในกลุ่มอ่าวขนาดใหญ่ ดังนั้นจึงเป็นที่บังคลื่นลมได้ดีทั้งสองฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน จึงเป็นแหล่งกำเนิดแนวปะการังน้ำตื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์และมีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศไทย นอกจากนี้ยังมีหมู่บ้านของชาวเลเลกลุ่มสุดท้ายที่ยังดำรงวัฒนธรรมดั้งเดิมมากที่สุด คือ มอแกน หรือ “ยิบซีแห่งท้องทะเล” ประมาณ 200 คน ปัจจุบันได้ตั้งหมู่บ้านอยู่ที่เกาะสุรินทร์ใต้ ขายของที่ระลึกให้นักท่องเที่ยว และบางส่วนทำงานเป็นลูกจ้างของอุทยานฯ
สถานที่ท่องเที่ยว > อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา

อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 400 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ป่าชายเลนผืนใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์คงสภาพธรรมชาติดั้งเดิมอยู่มาก เป็นป่าชายเลนกว้างใหญ่ที่สุดของประเทศไทยในปัจจุบัน โดยมีเนื้อที่ป่าโดยรวมทั้งจังหวัด 190,265 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 18.17 ของเนื้อที่ป่าชายเลนทั้งประเทศ (พ.ศ. 2539) เขตอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงานับตั้งแต่เขตอำเภอเมืองพังงา เลียบตามชายฝั่งจนถึงเขตอำเภอตะกั่วทุ่ง และบริเวณพื้นน้ำในทะเลอันดามัน ซึ่งมีพื้นที่ร้อยละ 80 ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติ ประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่ประมาณ 42 เกาะ เช่น เกาะเขาเต่า เกาะพระอาตเฒ่า เกาะโบยน้อย เกาะโบยใหญ่ เกาะรายาหริ่ง เกาะพนัก เกาะห้อง เกาะปันหยี เขาพิงกัน เป็นต้น
สถานที่ท่องเที่ยว > อุทยานอื่น ๆ

อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง
อุทยานแห่งชาติเขาหลัก-ลำรู่
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระ-เกาะพระทอง
ดูเพิ่ม

รายชื่อวัดในจังหวัดพังงา
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดพังงา
รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดพังงา
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เซอร์เบีย

| คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เซอร์เบีย Српска православна црква Srpska pravoslavna crkva |
| --- | --- |
โบสถ์นักบุญซาวา เบลเกรด
กลุ่ม: อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
คัมภีร์: เซปทัวจินต์, พันธสัญญาใหม่
เทววิทยา: เทววิทยาอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
แผนการปกครอง: อิปิสโคปัล
การปกครอง: ซีนอดศักดิ์สิทธิ์แห่งคริสตจัดรออร์ทอดอกซ์เซอร์เบีย
โครงสร้าง: คอมมิวเนียน
ไพรเมต: ปอร์ฟีรีเย
บิชอป: 44
แพริช: 3,100
สมาคม: สภาคริสตจักรสากล
ภาษา: ภาษาเซอร์เบีย และ ภาษาเชิร์ชสลาวอนิก
ศูนย์กลาง: สำนักอัครบิดร, เบลเกรด; ตามธรรมเนียมคือ สำนักอัครบิดรแห่งเปช
อาณาเขต: ยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ (เซอร์เบีย, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, มอนเตเนโกร, โครเอเชีย, มาซิโดเนียเหนือ, คอซอวอ[a], สโลวีเนีย)
สิ่งในครอบครอง: หัวหน้าบิชอปออร์ทอดอกซ์โอฮริด
ผู้ก่อตั้ง: นักบุญอันดรูว์ นักบุญซาวา
ต้นกำเนิด: 870  มณฑลรัชกาและปรีซเรน
เอกราช: 1219–1463 1557–1766 1879–ปัจจุบัน
การยอมรับ: 1219 (Autocephalous archbishopric) 1346 (Autocephalous Patriarchate) 1557 (Autocephalous Patriarchate) 1879 (Autocephalous metropolis)
แยกออก: คริสตจักรออร์ทอดอกซ์มาซีโดเนีย คริสตจักรออร์ทอดอกซ์มอนเตเนโกร คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เซอร์เบียแท้จริง
สมาชิก: 8 to 12 million
เว็บไซต์ทางการ: www.spc.rs
คริสตจักรออร์ทอดอดซ์เซอร์เบีย (เซอร์เบีย: Српска православна црква, Srpska pravoslavna crkva; อังกฤษ: Serbian Orthodox Church) เป็นนิกายในศาสนาคริสต์ชนิดออโตเซฟาลัสรูปแบบหนึ่งของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศเซอร์เบีย, มอนเตเนโกร และสาธารณรัฐเซิร์ปสกาในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เป็นสมาชิกของคริสตจักรนี้ ระบบบริหารของคริสตจักรแบ่งออกเป็นระดับมหานคร และ มุขมณฑล ส่วนใหญ่มีอาณาเขตอยู่ในประเทศเซอร์เบีย, มอนเตเนโกร, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และ โครเอเชีย รวมถึงในชุมชนชาวเซิร์บโพ้นทะเล อัครบิดรเซอร์เบียนองค์ปัจจุบันคือปอร์ฟีรีเย ซึ่งขึ้นรับตำแหน่งเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2021
จังหวัดสุพรรณบุรี

| จังหวัดสุพรรณบุรี |
| --- | --- |
จังหวัด
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Changwat Suphan Buri
จากซ้ายไปขวา บนลงล่าง:  หอคอยบรรหาร-แจ่มใส  ศาลหลักเมืองสุพรรณบุรี  หลวงพ่อโต วัดป่าเลไลยก์  พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์  ตลาดสามชุก 
   ธง ตรา
คำขวัญ: เมืองยุทธหัตถี วรรณคดีขึ้นชื่อ  เลื่องลือพระเครื่อง รุ่งเรืองเกษตรกรรม  สูงล้ำประวัติศาสตร์ แหล่งปราชญ์ศิลปิน  ภาษาถิ่นชวนฟัง
แผนที่ประเทศไทย จังหวัดสุพรรณบุรีเน้นสีแดงแผนที่ประเทศไทย จังหวัดสุพรรณบุรีเน้นสีแดง
ประเทศ:  ไทย
การปกครอง
 • ผู้ว่าราชการ : พิริยะ ฉันทดิลก   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2567) 
 • นายก อบจ. : อุดม โปร่งฟ้า   (ตั้งแต่ พ.ศ. 2568) 
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5,358.008 ตร.กม. (2,068.738 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: อันดับที่ 39
ประชากร (พ.ศ. 2566)
 • ทั้งหมด: 826,391 คน
 • อันดับ: อันดับที่ 28
 • ความหนาแน่น: 154.23 คน/ตร.กม. (399.5 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น: อันดับที่ 24
รหัส ISO 3166: TH-72 
ชื่อไทยอื่น ๆ: สุพรรณ / พันธุมบุรี / ทวารวดีศรีสุพรรณภูมิ / สองพันบุรี
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
 • ต้นไม้: มะเกลือ
 • ดอกไม้: สุพรรณิการ์
 • สัตว์น้ำ: ปลาม้า
ศาลากลางจังหวัด
 • ที่ตั้ง: ภายในศูนย์ราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ถนนสุพรรณบุรี-ชัยนาท ตำบลสนามชัย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 72000
 • โทรศัพท์: 0 3540 8700, 0 3553 5376
เว็บไซต์: http://www.suphanburi.go.th/
 
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สุพรรณบุรี เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคกลางของประเทศไทย ห่างจากกรุงเทพมหานคร 107 กิโลเมตร จังหวัดที่อยู่ติดกัน (จากทิศเหนือ วนตามเข็มนาฬิกา) ได้แก่ อุทัยธานี ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา นครปฐม และกาญจนบุรี
ประวัติศาสตร์

สุพรรณบุรีเป็นเมืองโบราณ พบหลักฐานทางโบราณคดีมีอายุไม่ต่ำกว่า 3,500-3,800 ปี โบราณวัตถุที่ขุดพบมีทั้งยุคหินใหม่ ยุคสำริด ยุคเหล็ก และสืบทอดวัฒนธรรมต่อเนื่องมาตั้งแต่สมัยสุวรรณภูมิ ฟูนัน อมราวดี ทวารวดี และศรีวิชัย สุพรรณบุรีเดิมมีชื่อว่า ทวารวดีศรีสุพรรณภูมิ หรือ พันธุมบุรี ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำท่าจีน แถบ บริเวณตำบลรั้วใหญ่ไปจดตำบลพิหารแดง
ต่อมาพระเจ้ากาแตได้ย้ายเมืองมาตั้งอยู่ที่ฝั่งขวาของแม่น้ำ แล้วโปรดให้มอญน้อยไปสร้างวัดสนามชัย และบูรณะวัดป่าเลไลยก์ ชักชวนให้ข้าราชการจำนวน 2,000 คนบวช จึงขนานนามเมืองใหม่ว่า สองพันบุรี
ครั้งถึงสมัยพระเจ้าอู่ทอง ได้สร้างเมืองมาทางฝั่งใต้หรือทางตะวันตกของแม่น้ำท่าจีน ชื่อเมืองเรียกว่า อู่ทอง จวบจนสมัยขุนหลวงพะงั่ว เมืองนี้จึงเรียกว่าชื่อว่า สุพรรณบุรี นับแต่นั้นมา[ต้องการอ้างอิง]
ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เมืองสุพรรณบุรีเป็นเมืองหน้าด่านและเป็นเมืองอู่ข้าวอู่น้ำที่สำคัญ ต้องผ่านศึกสงครามหลายต่อหลายครั้ง สภาพเมืองตลอดจนโบราณสถานถูกทำลายเหลือเพียงซากปรักหักพัง จนกระทั่งถึงสมัยรัตนโกสินทร์ เมืองสุพรรณบุรีได้ฟื้นตัวขึ้นใหม่ และตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำท่าจีน (ลำน้ำสุพรรณ) มาจนตราบทุกวันนี้
ความสำคัญของสุพรรณบุรีในด้านประวัติศาสตร์การกอบกู้เอกราชไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้แก่ ชัยชนะแห่งสงครามยุทธหัตถีที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงมีชัยชนะเหนือพระมหาอุปราชา ณ สมรภูมิดอนเจดีย์ เป็นมหาวีรกรรมคชยุทธอันยิ่งใหญ่ที่ได้ถูกจารึกไว้ และมีการจัดงานเพื่อเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ทุกปี เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติ
ในด้านวรรณคดี เป็นเมืองต้นกำเนิดแห่งตำนาน "ขุนช้างขุนแผน" วรรณคดีไทยเรื่องราวและสถานที่ที่ปรากฏตามท้องเรื่องยังคงมีให้เห็นในปัจจุบัน อาทิ บ้านรั้วใหญ่ วัดเขาใหญ่ ท่าสิบเบี้ย ไร่ฝ้าย วัดป่าเลไลยก์ วัดแค อำเภออู่ทอง และอำเภอศรีประจันต์
สุพรรณบุรี ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์บนพื้นที่ราบภาคกลางสืบสานความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่อดีตเมื่อ พ.ศ. 1420 จากนามเดิมเมืองพันธุมบุรีในยุคทวารวดีตามหลักฐานทางโบราณคดีได้จารึกชื่อไว้ในพงศาวดารเหนือ และนาม "สุพรรณภูมิ" ปรากฏในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราชระบุว่าเป็นนครรัฐที่มีความสำคัญมาก่อนกรุงศรีอยุธยา เมื่อมีการสถาปนากรุงศรีอยุธยา เมืองสุพรรณบุรีจึงจัดอยู่ในฐานะเมืองลูกหลวงซึ่งเป็นเมืองอู่ข้าวอู่น้ำที่สำคัญอีกด้วย
ภูมิศาสตร์

ภูมิประเทศส่วนใหญ่ของสุพรรณบุรีเป็นที่ราบต่ำติดชายฝั่งแม่น้ำสุพรรณบุรี มีทิวเขาขนาดเล็กอยู่ทางเหนือและทางตะวันตกและทิศเหนือ มีอุทยานแห่งชาติพุเตย แหล่งนํ้าสำคัญคือเขื่อนกระเสียว ด้านตะวันออกเฉียงใต้เป็นที่ราบลุ่มของแม่น้ำสุพรรณบุรี (แม่น้ำท่าจีน) ใช้เป็นพื้นที่ปลูกข้าว
| ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของสุพรรณบุรี> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 31.7 (89.1) | 33.9 (93) | 35.7 (96.3) | 36.9 (98.4) | 35.4 (95.7) | 34.2 (93.6) | 33.6 (92.5) | 33.3 (91.9) | 32.3 (90.1) | 31.5 (88.7) | 30.6 (87.1) | 30.3 (86.5) | 33.28 (91.91) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 19.2 (66.6) | 21.7 (71.1) | 23.5 (74.3) | 25.1 (77.2) | 25.3 (77.5) | 25.0 (77) | 24.6 (76.3) | 24.6 (76.3) | 24.6 (76.3) | 24.4 (75.9) | 22.4 (72.3) | 19.4 (66.9) | 23.32 (73.97) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 6.7 (0.264) | 8.9 (0.35) | 18.0 (0.709) | 65.1 (2.563) | 143.4 (5.646) | 101.4 (3.992) | 113.9 (4.484) | 136.1 (5.358) | 275.5 (10.846) | 192.8 (7.591) | 39.8 (1.567) | 11.2 (0.441) | 1,112.8 (43.811) |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย | 1 | 1 | 2 | 5 | 12 | 13 | 15 | 16 | 19 | 13 | 4 | 1 | 102 |
แหล่งที่มา: กรมอุตุนิยมวิทยา
การเมืองการปกครอง > หน่วยการปกครอง

การปกครองแบ่งออกเป็น 10 อำเภอ 110 ตำบล 977 หมู่บ้าน โดยทั้ง 10 อำเภอมีดังนี้
| ชั้น | หมายเลข | อำเภอ | ประชากร  (พ> ศ. 2560) | พื้นที่ (ตร> กม.) | ความหนาแน่น (คน/ตร> กม.) | รหัสไปรษณีย์ | ระยะทางจากตัวเมือง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 | อำเภอเมืองสุพรรณบุรี | 168,178 | 540.9 | 310.92 | 72000 | - |
| 1 | 2 | อำเภอเดิมบางนางบวช | 72,542 | 552.3 | 131.34 | 72120 | 51 |
| 2 | 3 | อำเภอด่านช้าง | 68,415 | 1,193.6 | 57.31 | 72180 | 74 |
| 2 | 4 | อำเภอบางปลาม้า | 77,966 | 481.3 | 161.99 | 72150 | 15 |
| 2 | 5 | อำเภอศรีประจันต์ | 62,895 | 181.0 | 347.48 | 72140 | 19 |
| 2 | 6 | อำเภอดอนเจดีย์ | 46,230 | 252.081 | 183.39 | 72170 | 33 |
| 1 | 7 | อำเภอสองพี่น้อง | 128,464 | 750.4 | 171.19 | 72110, 72190 | 38 |
| 2 | 8 | อำเภอสามชุก | 54,441 | 355.9 | 152.96 | 72130 | 36 |
| 1 | 9 | อำเภออู่ทอง | 123,510 | 630.29 | 195.95 | 72160, 72220 | 34 |
| 3 | 10 | อำเภอหนองหญ้าไซ | 49,362 | 420.2 | 117.47 | 72240 | 54 |
|  | รวม | รวม | 852,003 | 	5,358.008 | 159.01 |  |  |
จังหวัดสุพรรณบุรีมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 127 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุพรรณบุรี, เทศบาลเมือง 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี และเทศบาลเมืองสองพี่น้อง, เทศบาลตำบล 44 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 80 แห่ง
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  อำเภอเมืองสุพรรณบุรี เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี  เทศบาลตำบลท่าเสด็จ  เทศบาลตำบลโพธิ์พระยา  เทศบาลตำบลสวนแตง  เทศบาลตำบลบางกุ้ง  เทศบาลตำบลท่าระหัด  เทศบาลตำบลห้วยวังทอง  เทศบาลตำบลบ้านโพธิ์  เทศบาลตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเดิมบางนางบวช เทศบาลตำบลเขาพระ  เทศบาลตำบลนางบวช  เทศบาลตำบลบ่อกรุ  เทศบาลตำบลเขาดิน  เทศบาลตำบลปากน้ำ  เทศบาลตำบลเดิมบาง  เทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม  เทศบาลตำบลทุ่งคลี |  อำเภอด่านช้าง เทศบาลตำบลด่านช้าง อำเภอบางปลาม้า เทศบาลตำบลโคกคราม  เทศบาลตำบลบางปลาม้า  เทศบาลตำบลบ้านแหลม  เทศบาลตำบลไผ่กองดิน  เทศบาลตำบลต้นคราม  เทศบาลตำบลตะค่า  เทศบาลตำบลบ้านแหลมพัฒนา อำเภอศรีประจันต์ เทศบาลตำบลศรีประจันต์  เทศบาลตำบลวังยาง  เทศบาลตำบลปลายนา  เทศบาลตำบลบ้านกร่าง  เทศบาลตำบลวังหว้า  เทศบาลตำบลวังน้ำซับ อำเภอดอนเจดีย์ เทศบาลตำบลดอนเจดีย์  เทศบาลตำบลสระกระโจม |  อำเภอสองพี่น้อง เทศบาลเมืองสองพี่น้อง  เทศบาลตำบลทุ่งคอก อำเภอสามชุก เทศบาลตำบลสามชุก อำเภออู่ทอง เทศบาลตำบลอู่ทอง  เทศบาลตำบลสระยายโสม  เทศบาลตำบลขุนพัดเพ็ง  เทศบาลตำบลบ้านดอน  เทศบาลตำบลท้าวอู่ทอง  เทศบาลตำบลบ้านโข้ง  เทศบาลตำบลกระจัน  เทศบาลตำบลเจดีย์  เทศบาลตำบลจรเข้สามพัน อำเภอหนองหญ้าไซ เทศบาลตำบลหนองหญ้าไซ   |
การเมืองการปกครอง > รายชื่อนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

| ลำดับ | รายชื่อ | เริ่มดำรงตำแหน่ง | สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายศักดา  จาละนายก | 16 ธันวาคม พ.ศ. 2540 | 2 ธันวาคม พ.ศ. 2541 |  |
| 1 | นายศักดา  จาละนายก | 3 ธันวาคม พ.ศ. 2541 | 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 |  |
| 1 | นายศักดา  จาละนายก | 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 | 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 |  |
| 2 | นายสุวัฒน์  จันทร์สว่าง | 17 ธันวาคม พ.ศ. 2546 | 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 |  |
| 3 | นายบุญชู  จันทร์สุวรรณ | 14 มีนาคม พ.ศ. 2547 | 13 มีนาคม พ.ศ. 2551 | นายก อบจ. จากการเลือกตั้งครั้งแรก |
| 3 | นายบุญชู  จันทร์สุวรรณ | 20 เมษายน พ.ศ. 2551 | 18 มกราคม พ.ศ. 2555 | ลาออกก่อนครบวาระ |
| 3 | นายบุญชู  จันทร์สุวรรณ | 17 มีนาคม พ.ศ. 2555 | 26 ตุลาคม พ.ศ. 2563 |  |
| 3 | นายบุญชู  จันทร์สุวรรณ | 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 | 19 ธันวาคม พ.ศ. 2567 |  |
|  |  | 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 | ปัจจุบัน |  |
โครงสร้างพื้นฐาน > การขนส่ง

สำหรับถนนในหมายเลขที่ 1-10 เป็นถนนที่ใช้ชื่อตัวละครในวรรณคดีไทยเรื่องขุนช้างขุนแผน นิทานพื้นบ้านของจังหวัดสุพรรณบุรี ได้แก่
ถนนพระพันวษา
ถนนขุนไกร
ถนนม้าสีหมอก และ ถนนหมื่นหาญ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3431)
ถนนเณรแก้ว
ถนนขุนแผน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3017)
ถนนนางพิม
ถนนขุนช้าง (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3318)
ถนนหลวงทรงพล
ถนนพลายชุมพล
ถนนขุนไกร
ส่วนถนนต่อไปนี้ เป็นถนนที่ตั้งชื่อขึ้นมาใหม่
ถนนบางบัวทอง-ชัยนาท (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340)
ถนนมาลัยแมน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 321)
ถนนประชาธิปไตย
ถนนวงแหวนรอบเมืองสุพรรณบุรี
สะพานอาชาสีหมอก ๑
สะพานอาชาสีหมอก ๒
สะพานอาชาสีหมอก ๓
สะพานวัดพระรูป
ทางรถไฟ
จังหวัดสุพรรณบุรีนั้นมีทางรถไฟผ่านโดยเป็นทางรถไฟที่แยกมาจากสถานีชุมทางหนองปลาดุก จังหวัดราชบุรี โดยเปิดเดินรถเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ปัจจุบันมีที่หยุดรถ/ป้ายหยุดรถ/สถานีในเขตจังหวัดสุพรรณบุรีดังนี้
1.ที่หยุดรถหนองวัลย์เปรียง
2.ที่หยุดรถศรีสำราญ
3.ที่หยุดรถดอนสงวน
4.ป้ายหยุดรถดอนทอง
5.ที่หยุดรถหนองผักชี
6.ที่หยุดรถบ้านมะขามล้ม
7.ที่หยุดรถสะแกย่างหมู
8.สถานีสุพรรณบุรี
9.ที่หยุดรถมาลัยแมน
โดยในปัจจุบันนั้นมีรถไฟให้บริการ 2 ขบวน คือขบวนรถชานเมืองที่ 355/356 โดยขบวน 355 ปลายทางสุพรรณบุรีวันอาทิตย์ ขบวน 356 ต้นทางสุพรรณบุรีวันจันทร์ ส่วนวันอื่นๆนั้นขบวนรถจะสิ้นสุดปลายทางแค่ชุมทางหนองปลาดุก
โครงสร้างพื้นฐาน > การศึกษา

ดูที่ รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดสุพรรณบุรี
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์สุพรรณบุรีศรีสุวรรณภูมิ
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์ด่านช้าง สุพรรณบุรี
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ศูนย์การศึกษาอู่ทองทวาราวดี
มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ศูนย์เดิมบางนางบาช สุพรรณบุรี
มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี ศูนย์สุพรรณบุรี
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โครงการจัดตั้งวิทยาเขตสุพรรณบุรี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ วิทยาเขตสุพรรณบุรี
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี
วิทยาลัยสาธารณสุขสิรินธร สุพรรณบุรี
วิทยาลัยนาฏศิลปสุพรรณบุรี
วิทยาลัยช่างศิลปสุพรรณบุรี
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตสุพรรณบุรี
วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์บริหารธุรกิจ
วิทยาลัยอาชีวศึกษาสุพรรณบุรี
วิทยาลัยสารพัดช่างบรรหาร-แจ่มใส
วิทยาลัยเทคนิคสุพรรณบุรี
วิทยาลัยการอาชีพสองพี่น้อง
วิทยาลัยการอาชีพอู่ทอง
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุพรรณบุรี
โครงสร้างพื้นฐาน > สาธารณสุข

โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช
โรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ ๑๗
โรงพยาบาลอู่ทอง
โรงพยาบาลด่านช้าง
โรงพยาบาลเดิมบางนางบวช
โรงพยาบาลสามชุก
โรงพยาบาลศรีประจันต์
โรงพยาบาลดอนเจดีย์
โรงพยาบาลบางปลาม้า
โรงพยาบาลหนองหญ้าไซ
โรงพยาบาลศุภมิตร
โรงพยาบาลพรชัย
โรงพยาบาลเทวพร
โรงพยาบาลธนบุรี-อู่ทอง
โรงพยาบาลสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (สถานีอนามัยดอนขุนราม)
บุคคลที่มีชื่อเสียง > นักร้อง

เปาวลี พรพิมล
ชินกฤช มะลิซ้อน
แพรวา พัชรี
ฮาย ชุติมา นักร้องลูกทุ่ง หมอลำ นักแสดง แชมป์ ศึกวันดวลเพลง 10 สมัย แชมป์ ศึกวันดวลเพลง เสาร์ ๕ ฤดูกาลที่ 1 แชมป์ ศึกวันดวลเพลง ซูเปอร์แชมป์
สายัณห์ สัญญา
ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
ขวัญจิต ศรีประจันต์
เสรี รุ่งสว่าง
สังข์ทอง สีใส
ศรเพชร ศรสุพรรณ
นภัทร อินทร์ใจเอื้อ
สุรพล สมบัติเจริญ
สุรชัย สมบัติเจริญ
อาทิวราห์ คงมาลัย
ยืนยง โอภากุล
ยิ่งยง โอภากุล
ก้าน แก้วสุพรรณ
วรเวช ดานุวงศ์
จ่อย รวมมิตร
สุพิชชา ปรีดาเจริญ
บุคคลที่มีชื่อเสียง > นักแสดง

ปภัสรา เตชะไพบูลย์
ศรศิลป์ มณีวรรณ์
สุเทพ สีใส
ไชยา สุดใจดี
ชุดาภา จันทเขตต์
นันทวุฒิ บุญรับทรัพย์
รชยา รักกสิกรณ์