stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซอร์เคิลชาร์ตมิวสิกอะวอดส์
รางวัล > สไตล์แห่งปี

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ> นักออกแบบท่าเต้น | ผู้ชนะ> สไตลิสต์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2011 | Prepix | Seo Soo-kyung |
| 2 | 2012 | Lee Ju-sun | Song Jeong-ok |
| 3 | 2013 | Yama & Hot Chicks | Jung Bo-yoon |
| 4 | 2014 | Choreography Team DQ | Park Seo-hyun, Choi Ji-hyang |
| 5 | 2015 | Yama & Hot Chicks | Ji Eunie |
| 6 | 2016 | Son Sung Deuk | Choi Hee Sun |
| 7 | 2017 | Lia Kim | Kim Ye-jin, Choi Kyung-won |
| 8 | 2018 | Son Sung Deuk | Ji Eunie |
| 9 | 2019 | Choi Ri An | Choi Hee Sun |
| 10 | 2020 | Son Sung Deuk | Kim Bal-ko & Park Min-hee |
| 11 | 2021 | Son Sung Deuk | Kim Wook |
การผลิตเพลงแห่งปี
| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ | เพลง |
| --- | --- | --- | --- |
| 7 | 2017 | Fave Entertainment | IU – "Through the Night" |
| 8 | 2018 | ไอคอน | iKon – "Love Scenario" |
| 9 | 2019 | เอ็มเอ็นเอชเอนเตอร์เทนเมนต์ | Chungha – "Gotta Go" |
| 10 | 2020 | Ambition Musik | Changmo – "Meteor" |
| 11 | 2021 | EDAM Entertainment | IU – "Lilac" |
รางวัล > โซเชียลฮอตสตาร์แห่งปี

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 9 | 2019 | บีทีเอส |
| 10 | 2020 | แบล็กพิงก์ |
| 11 | 2021 | บีทีเอส |
รางวัล > การเต้นยอดเยี่ยมแห่งปี

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 3 | 2013 | เอพิงก์ |
| 4 | 2014 | เอโอเอ |
| 5 | 2015 | เรดเวลเวต |
| 5 | 2015 | วิกซ์ |
| 6 | 2016 | เซเวนทีน |
| 6 | 2016 | อินฟินิต |
| 7 | 2017 | นิวอิสต์ดับเบิลยู |
| 7 | 2017 | ก็อตเซเวน |
| 8 | 2018 | เซเวนทีน |
| 9 | 2019 | เอ็นซีทีดรีม |
| 9 | 2019 | ช็องฮา |
| 10 | 2020 | ไอซ์วัน |
| 10 | 2020 | สเตรย์คิดส์ |
| 11 | 2021 | โอมายเกิร์ล |
| 11 | 2021 | เดอะบอยซ์ |
รางวัล > เวิลด์เคป็อปสตาร์

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 3 | 2013 | ทูเอนีวัน |
| 4 | 2014 | คารา |
| 5 | 2015 | บีทีเอส |
| 6 | 2016 | ชายนี |
| 7 | 2017 | ก็อตเซเวน |
| 8 | 2018 | เซเวนทีน |
| 9 | 2019 | มอนสตาเอ็กซ์ |
| 10 | 2020 | เอ็นซีที |
| 11 | 2021 | สเตรย์คิดส์ |
รางวัล > ศิลปินเคป็อปหน้าใหม่ระดับโลก

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- | --- |
| 3 | 2013 | บี.เอ.พี | — |
| 4 | 2014 | บีทีเอส | — |
| 5 | 2015 | เซเวนทีน | เอโอเค |
| 7 | 2017 | — | แบล็กพิงก์ |
| 8 | 2018 | เดอะบอยซ์ | โมโมแลนด์ |
| 9 | 2019 | สเตรย์คิดส์ | ไอเดิล |
| 10 | 2020 | เอทีซ | อิดจี |
| 11 | 2021 | เอนไฮเพน | เอสปา |
รางวัล > ดาวรุ่งนานาชาติแห่งปี

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 6 | 2016 | ชาร์ลี พูท |
| 7 | 2017 | ชอว์น เมนเดส |
| 9 | 2019 | บิลลี ไอลิช |
| 10 | 2020 | Tones and I |
| 11 | 2021 | Kid Laroi |
รางวัล > รางวัลมิวบีสชอยซ์

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ> ชาย | ผู้ชนะ> หญิง |
| --- | --- | --- | --- |
| 10 | 2020 | อิม ย็อง-อุง | แบล็กพิงก์ |
| 11 | 2021 | บีทีเอส | ลิซ่า |
รางวัลที่ถูกยกเลิก > รางวัลผลงานเคป็อป / ผลงานความสำเร็จตลอดกาล

| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2011 | Lee Soo-man |
| 2 | 2012 | Hong Seung-sung |
| 3 | 2013 | โช ยง-พิล |
| 4 | 2014 | Shin Hae-chul |
| 6 | 2016 | เชคส์กีส์ |
| 7 | 2017 | Yoon Jong-shin |
| 8 | 2018 | บีทีเอส |
| 10 | 2020 | Lee Soo-man |
รางวัลความนิยมโหวตผ่านมือถือ
| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 3 | 2013 | เอ็กโซ |
| 4 | 2014 | เอ็กโซ |
| 5 | 2015 | เอ็กโซ |
| 6 | 2016 | เซฮุน |
| 6 | 2016 | เอ็กโซ |
| 7 | 2017 | แทย็อน |
| 7 | 2017 | วอนนาวัน |
รางวัลพิเศษ
| ครั้งที่ | ปี | Awards | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2011 | Oricon Special Award | เกิลส์เจเนอเรชัน |
| 2 | 2012 | Hallyu Special Award | ซีเอ็นบลู |
| 4 | 2014 | Weibo Kpop Star Award | ซูเปอร์จูเนียร์ |
| 5 | 2015 | Weibo Kpop Star Award | เซฮุน |
| 5 | 2015 | Most Influential Group of Asia | บิกแบง |
| 6 | 2016 | V Live Global Popularity Award | บีทีเอส |
รางวัลฮอตเทรนด์
| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2 | 2012 | เอพิงก์ | — |
| 3 | 2013 | เครยอนป็อป | — |
| 4 | 2014 | บล็อกบี | อีเอกซ์ไอดี |
| 5 | 2015 | บี.เอ.พี | แพ็ก อา-ย็อน |
โปรดิวเซอร์แห่งปี
| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2011 | Kim Kwang-soo (คอร์คอนเทนส์มีเดีย) |
| 2 | 2012 | ยัง ฮย็อน-ซ็อก (วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์) |
| 3 | 2013 | ยัง ฮย็อน-ซ็อก (วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์) |
| 4 | 2014 | Kim Shi-dae (สตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์) |
| 5 | 2015 | ยัง ฮย็อน-ซ็อก (วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์) |
| 6 | 2016 | บัง ชี-ฮย็อก (บิกฮิตมิวสิก) |
แพลตฟอร์มสื่อใหม่
| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2011 | ยูทูบ |
| 1 | 2011 | ดาอุม |
| 3 | 2013 | บักส์! |
| 4 | 2014 | กาเกามิวสิก |
ผู้จัดจำหน่ายดนตรี
| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ> ออนไลน์ | ผู้ชนะ> ออฟไลน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2 | 2012 | โลเอ็นเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | เคเอ็มพีโฮลดิงส์ |
| 3 | 2013 | ซีเจอีแอนด์เอ็มมิวสิก | ซีเจอีแอนด์เอ็มมิวสิก |
| 4 | 2014 | ยูนิเวอร์แซลมิวสิก | ยูนิเวอร์แซลมิวสิก |
วิศวกรเสียงแห่งปี
| ครั้งที่ | ปี | ผู้ชนะ |
| --- | --- | --- |
| 1 | 2011 | Ko Seung-wook |
| 2 | 2012 | Jeon Hoon |
| 3 | 2013 | Jo Joon-sung |
บันทึก

รางวัล 'ศิลปินแห่งปี - อัลบั้ม' มากที่สุด
| รางวัล | ศิลปิน |
| --- | --- |
10: เอ็กโซ
9: บีทีเอส
5: ซูเปอร์จูเนียร์
4: เซเวนทีน
3: ทงบังชินกี
รางวัล 'ศิลปินแห่งปี – ดิจิทัล' มากที่สุด
| รางวัล | ศิลปิน |
| --- | --- |
11: ไอยู
9: บิกแบง
7: ทไวซ์
6: บีทีเอส
5: แบล็กพิงก์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2020-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:Gaon
| ด ค กรางวัลดนตรีเกาหลีใต้ |
| --- | --- |
หลัก:  เอแพนมิวสิกอะวอดส์  เอเชียอาร์ติสต์อะวอดส์  แกออนชาร์ตมิวสิกอะวอดส์  จีนีมิวสิกอะวอดส์  โกลเดนดิสก์อะวอดส์  โคเรียนมิวสิกอะวอดส์  โคเรียนป็อปปูลาร์คัลเจอร์แอนด์อาตส์อะวอดส์  มามาอะวอดส์  เมลอนมิวสิกอะวอดส์  โซลมิวสิกอะวอดส์  โซรีบาดาเบสต์เคมิวสิกอะวอดส์  เดอะแฟกต์มิวสิกอะวอดส์ 
เฉพาะแนวเพลง:  โคเรียนฮิปฮอปอะวอดส์ 
อดีต:  เอเชียซองเฟสติวัล  Cyworld Digital Music Awards  เทศกาลเพลงเคบีเอส  เอ็มบีซีกาโยแดเจจ็อน  Mnet 20's Choice Awards  เอสบีเอสกาโยแดจ็อน
ชานะ นักรบเนตรอัคคี

| --- | --- |
ชานะ นักรบเนตรอัคคี
ชานะ นักรบเนตรอัคคี
灼眼のシャナ
ชื่อภาษาอังกฤษ: Shakugan no Shana
แนว: แอ็คชั่น, แฟนตาซี, โรแมนติก
มังงะ
เขียนโดย: ยาชิจิโร่ ทากาฮาชิ
สำนักพิมพ์:  Dengeki Bunko    Viz Media     Kadokawa Media   Daiwon C.I.    บลิส พับลิชชิ่ง (ปิดกิจการ)
กลุ่มเป้าหมาย: Male
มังงะ
ชานะ นักรบเนตรอัคคี
เขียนโดย: ยาชิจิโร่ ทากาฮาชิ (ผู้แต่ง)  โนอิจิ อิโต (ผู้ออกแบบตัวละคร)  อายาโตะ ซาซาคุระ (ผู้วาด)
สำนักพิมพ์:  ASCII Media Works    สยามอินเตอร์คอมิกส์
อนิเมะ
เนตรเพลิงชานะ
กำกับโดย: ทาคาชิ วาตานาเบะ
สตูดิโอ:  J.C.Staff
เกม
ผู้พัฒนา: MediaWorks
ผู้จัดจำหน่าย: MediaWorks
แนว: ผจญภัย
แพลตฟอร์ม: เพลย์สเตชัน 2
อนิเมะ
Shakugan no Shana Tokubetsuhen: Koi to Onsen no Kōgai Gakushū!
กำกับโดย: ทาคาชิ วาตานาเบะ
สตูดิโอ:  J.C.Staff
เกม
Shakugan no Shana DS
ผู้พัฒนา: MediaWorks
ผู้จัดจำหน่าย: MediaWorks
แนว: ผจญภัย
แพลตฟอร์ม: นินเทนโดดีเอส
วางจำหน่ายเมื่อ: 29 มีนาคม พ.ศ. 2550
อนิเมะ
กำกับโดย: ทาคาชิ วาตานาเบะ
ดนตรีโดย: Kō Ōtani
สตูดิโอ: J.C.Staff
มังงะ
ชานะ นักรบเนตรอัคคี -บทเพลงอันเป็นนิรันดร์-
เขียนโดย: ยาชิจิโร่ ทากาฮาชิ (ผู้แต่ง)  โนอิจิ อิโต (ผู้ออกแบบตัวละคร)   ชิอิ คิยะ (ผู้วาด)
สำนักพิมพ์:  MediaWorks    สยามอินเตอร์คอมิกส์
อนิเมะ
Shakugan no Shana II
กำกับโดย: ทาคาชิ วาตานาเบะ
สตูดิโอ:  J.C.Staff
อนิเมะ
Shakugan no Shana S
กำกับโดย: ทาคาชิ วาตานาเบะ
สตูดิโอ:  J.C.Staff
อนิเมะ
Shakugan no Shana Final
กำกับโดย: ทาคาชิ วาตานาเบะ
สตูดิโอ:  J.C.Staff
ชานะ นักรบเนตรอัคคี (ญี่ปุ่น: 灼眼のシャナ; โรมาจิ: Shakugan no Shana) เป็นนิยายแบบไลต์โนเวลที่แต่งโดย  ยาชิจิโร ทากาฮาชิ  และวาดภาพประกอบโดย โนอิจิ อิโต ต่อมาได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน อนิเมะ และดราม่าซีดี ตัวเอกของเรื่องคือ ซาคาอิ ยูจิ และ ชานะ ซึ่งถูกเรียกว่า "มือสังหารเกศาเพลิงเนตรอัคคี"
ในประเทศไทย ชานะ นักรบเนตรอัคคี ฉบับนิยาย ได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย บลิส พับลิชชิ่ง (อยู่ในหมวด J-Light ) แปลโดย กมลวรรณ สงวนสิริกุล และ ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ ฉบับหนังสือการ์ตูนได้ลิขสิทธิ์โดย สยามอินเตอร์คอมิกส์ ส่วนฉบับอนิเมะซีซันแรกได้ลิขสิทธิ์โดย อามีโก้ ใช้ชื่อภาษาไทยว่า เนตรเพลิงชานะ และอนิเมะซีซันสองและสามได้ลิขสิทธิ์โดย โรส แอนิเมชัน
เนื้อเรื่อง

ซาคาอิ ยูจิ นักเรียนมัธยมปลายผู้ซึ่งหวังว่าจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ได้ทราบว่าแท้จริงแล้วตัวเขาเองนั้นได้ตายไปแล้ว ระหว่างทางกลับบ้านวันหนึ่ง เขาได้พบเหตุการณ์ประหลาด อยู่ๆ บรรยากาศรอบข้างก็หยุดลง และผู้คนที่อยู่รอบๆ ก็ตกอยู่ในเปลวเพลิงสีฟ้า ขณะที่ปิศาจที่รูปร่างคล้ายตุ๊กตาขนาดยักษ์ดูดเปลวเพลิงนั้นเข้าไปในปาก ขณะที่ปิศาจนั้นกำลังจะกินยูจิเข้าไป ก็ปรากฏหญิงสาวถือดาบในผ้าคลุมสีดำผู้ซึ่งมีผมและนัยน์ตาสีแดงราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชนออกมาช่วยเขา หญิงสาวคนนั้นเรียกตัวเองว่า เฟลมเฮซ (Flame Haze) ผู้ซึ่งออกล่าเหล่าโทโมงาระ (ชื่อเต็มคือ กุเซะ โนะ โทโมงาระ ที่แปลว่า "ผู้อาศัยในโลกปิศาจ" ในภาษาไทย) สิ่งมีชีวิตจากต่างมิติ เมื่อยูจิสังเกตเห็นลูกไฟสีฟ้าภายในตัวเอง เฟลมเฮซนั้นจึงได้บอกเขาว่า ยูจิตัวจริงนั้นได้ตายไปแล้ว ขณะนี้เขาคือทอร์ช (Torch) เป็นสิ่งที่ใช้ทดแทนมนุษย์ที่ถูกลบไป ทอร์ชนั้นจะสวมในรูปของคนที่ถูกลบไป แต่พอเวลาผ่านไป พวกเขาจะหายไปจากความทรงจำของคนอื่นๆ เมื่อตระหนักถึงการตายของตนเองแล้ว ยูจิจึงได้เป็นเพื่อนกับหญิงสาวแปลกหน้าคนนั้นและได้ตั้งชื่อเธอว่า ชานะ ชานะคิดว่ายูจิคงจะสลายไปเช่นเดียวกับทอร์ชอื่นๆ แต่กลับพบว่ายูจินั้นไม่ใช่ทอร์ชธรรมดา แต่เป็นทอร์ชพิเศษที่เรียกกันว่ามิสเทส (Mistes) เขามี สมบัติแห่งพิภพแดง (โฮกุ)  อยู่ภายในตัว และเป็นสมบัติแห่งพิภพแดง ที่มีพลังและมีค่ามาก ดังนั้นชานะจึงคอยคุ้มครองยูจิจากพวกโทโมงาระ ซึงจะใช้สมบัติแห่งพิภพแดง (โฮกุ) เพื่อทำลายสมดุลแห่งโลก ยูจิจึงตัดสินใจที่จะฝึกฝนตนเองกับชานะเพื่อช่วยเหลือเธอต่อสู้
การต่อสู้ของชานะนั้นเป็นหนึ่งในการต่อสู้อันยาวนานระหว่างเหล่าเฟลมเฮซและโทโมงาระ พวกโทโมงาระนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่อีกมิติหนึ่งและคอยดูดพลังชีวิต ซึ่งเป็นพลังงานที่สร้างชีวิตต่างๆ ในโลก จากสิ่งมีชีวิต และใช้พลังนั้นตามความทะเยอทะยานของตนเอง ส่วนเฟลมเฮซนั้นเป็นเหล่าศัตรูของพวกโทโมงาระ ซึ่งจะคอยรักษาสมดุลของทั้งสองโลก ดังนั้นพวกเฟลมเฮซจึงสร้างทอร์ชขึ้นมาแทนที่คนที่ตายไปเพื่อเยียวยาความเสียหายจากการกระทำของพวกโทโมงาระ
ตัวละครหลัก

บทความหลัก: รายชื่อตัวละครในชานะ นักรบเนตรอัคคี
นิยายและสื่อต่างๆ > นิยายและหนังสือ

นิยาย ชานะ นักรบเนตรอัคคี แต่งโดย ยาชิจิโร ทาคาฮาชิ ภาพประกอบโดย โนอิจิ อิโต ได้ออกจำหน่ายแล้ว 26 เล่มจบ ระหว่างวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ถึง 10 พฤศจิกายน 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยสำนักพิมพ์ เด็นเกคิ บุนโกะ ในเครือ แอสกี มีเดียเวิร์คส์ ประกอบด้วยเนื้อเรื่องหลัก 22 เล่มและรวมเรื่องสั้นไซด์สตอรีอีก 4 เล่ม สำนักพิมพ์ VIZ Media ได้ประกาศซื้อลิขสิทธิ์ของนิยายเรื่องนี้ เพื่อจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยนิยายเล่มแรกในภาษาอังกฤษนั้นแปลโดย ยูกิ โยชิโอกะ และ คินดี เอช. ยามาอุจิ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2550 และเล่มสองวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2550 แปลโดย ยูกิ โยชิโอกะ & คินดี เอช. ยามาอุจิ และ มาร์ค เกียมบรูโน หลังจากนั้นสำนักพิมพ์ Viz ก็ไม่ได้วางจำหน่ายเล่มต่อไปอีกเลย ส่วนประเทศไทย ชานะ นักรบเนตรอัคคี ฉบับนิยาย ได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยบลิส พับลิชชิ่ง ในหมวดหนังสือ J-Light แปลโดย กมลวรรณ สงวนสิริกุล (เล่ม 0, 1, 2, 4, 6-14, S) และ ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ (เล่ม 3, 5, 10) ปัจจุบันหยุดวางจำหน่ายเนื่องจาก บลิส พับลิชชิ่ง ได้ปิดกิจการแล้ว
นิยายและสื่อต่างๆ > มังงะ

มังงะเรื่องแรก วาดโดย อายาโตะ ซาซาคุระ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารรายเดือน Dengeki Daioh เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส และ เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ส่วนประเทศไทย สยามอินเตอร์คอมิกส์ ได้ลิขสิทธิ์
มังงะเรื่องที่สองใช้ชื่อว่า Shakugan no Shana X Eternal song -Harukanaru Uta- วาดโดย ชิอิ คิยะ โดยนำเนื้อเรื่องจากในนิยายเล่ม 10 และเริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารDengeki Black Maoh เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส
นิยายและสื่อต่างๆ > อนิเมะ

ดูเพิ่ม: รายชื่อตอนในเนตรเพลิงชานะ
ในเวอร์ชันอนิเมะซีซันแรกของ ชานะ นักรบเนตรอัคคี นั้นกำกับโดย ทาคาชิ วาตานาเบะ ผลิตโดย J.C.Staff ออกอากาศในญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2549 รวมทั้งหมด 24 ตอน ลิขสิทธิ์ในอเมริกาเหนือโดย Geneon และลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยอามีโก้ ส่วนการวางจำหน่ายดีวีดีแผ่นแรกในญี่ปุ่น วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2549
ในอนิเมะซีซันสอง ใช้ชื่อว่า Shakugan no Shana Second (ญี่ปุ่น: 灼眼のシャナⅡ) ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และออกอากาศในญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ถึง 28 มีนาคม พ.ศ. 2551 รวมทั้งหมด 24 ตอน และสำหรับโอวีเอ Shakugan no Shana S จะวางจำหน่ายวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552
ซีซัน 3 มาแล้ว และ จบ แล้ว ชื่อว่า shakugan no shana final 24 ตอน
ฉบับพากย์ไทย มีให้ดูทั้งสามซีซัน ในยูทิวป์ ตอนละประมาณ 25 นาที
นิยายและสื่อต่างๆ > เพลง

บทความหลัก: รายชื่ออัลบั้มของชานะ นักรบเนตรอัคคี
ใน เนตรเพลิงชานะ นั้นประกอบไปด้วยเพลงเปิดและปิดอย่างละ 2 เพลง โดยเพลงเปิดเพลงแรกคือเพลง "ฮิโชคุ โนะ โซระ" ร้องโดย มามิ คาวาดะ ใช้เป็นเพลงเปิดใน 16 ตอนแรกและโอวีเอ เพลงเปิดเพลงที่สองคือเพลง "บีอิง" ร้องโดย โคโตโกะ ในเป็นเพลงเปิดตอนที่เหลือ เพลงปิดเพลงแรกคือเพลง "โยอะเคะ อูมาเระคุรุ โชโจ" ร้องโดย โยโกะ ทาคาฮาชิ ใช้เป็นเพลงปิด 14 ตอนแรกและโอวีเอ เพลงปิดเพลงสุดท้ายคือเพลง "อะคา โนะ เซอิจาคุ" ร้องโดย โยโกะ ทาคาฮาชิ ใช้เป็นเพลงปิดระหว่างตอนที่ 14 ถึง 23 ส่วนตอนสุดท้ายใช้เพลง "ฮิโชคุ โนะ โซระ"
เพลงเปิดเพลงแรกสำหรับ เนตรเพลิงชานะ II ก็คือเพลง "จอนท์" ร้องโดย มามิ คาวาดะ ใช้เป็นเพลงเปิดตั้งแต่ตอนที่ 1 ถึง ตอนที่ 15 โดยซิงเกิล วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2007 เพลงปิดเพลงแรกคือเพลง "ไทรแองเกิล" ร้องโดย มามิ คาวาดะ ใช้เป็นเพลงปิด 15 ตอนแรก เพลงเปิดเพลงที่สองคือเพลง "เบลซ" ร้องโดย โคโตโกะ และ เพลงปิดเพลงที่สองคือเพลง "โซซีโอเมไทร" ร้องโดย โคโตโกะ และเพลงปิดเพลงที่สามในตอนที่ 24 คือเพลง "sense" ร้องโดย มามิ คาวาดะ
ซาวนด์แทร็คประกอบอนิเมะ วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2006 โดย Geneon และยังมีอัลบั้มซาวนด์แทร็คอีกอัลบั้มหนึ่งใช้ชื่อว่า แอสสอร์ท ชานะ โดยแผ่นที่ I, II และ III วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์, 24 มีนาคม และ 21 เมษายน 2006 โดย Geneon
แอบโซลูท ดูโอ

| --- | --- |
แอบโซลูท ดูโอ

アブソリュート・デュオ (Abusoryūto Duo)
แนว: จินตนิมิต, วีรคติ, โลดโผน, ฮาเร็ม
ไลต์โนเวล
เขียนโดย: Takumi Hiiragiboshi
วาดภาพโดย: Yū Asaba
สำนักพิมพ์: Media Factory
ในเครือ: MF Bunko J
กลุ่มเป้าหมาย: ชาย
วางจำหน่ายตั้งแต่: 24 สิงหาคม 2012 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 11
มังงะ
เขียนโดย: Takumi Hiiragiboshi
วาดภาพโดย: Shin'ichirō Nariie
สำนักพิมพ์: Media Factory
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Seven Seas Entertainment
นิตยสาร: Monthly Comic Alive
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 27 เมษายน 2013 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 3
มังงะ
Absolute Duo Tea Party
เขียนโดย: Takumi Hiiragiboshi
วาดภาพโดย: Tōru Oiwaka
สำนักพิมพ์: Media Factory
นิตยสาร: Monthly Comic Alive
กลุ่มเป้าหมาย: Seinen
วางจำหน่ายตั้งแต่: 27 ตุลาคม 2014 – ปัจจุบัน
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: Atsushi Nakayama
อำนวยการสร้างโดย: Hidetake Komiya Kazuo Ōnuki Keisuke Kaminaga Makoto Ito Mika Shimizu Uesama
เขียนบทโดย: Takamitsu Kōno
ดนตรีโดย: Atsushi Hirasawa
สตูดิโอ: 8-Bit
ถือสิทธิ์โดย: ออสตราเลเชีย Madman Entertainmentอเมริกาเหนือ Funimation
เครือข่าย: AT-X, Tokyo MX, SUN, KBS, TVA, BS11
ฉาย:  4 มกราคม 2015  –  22 มีนาคม 2015
ตอน: 12
แอบโซลูท ดูโอ (ญี่ปุ่น: アブソリュート・デュオ; โรมาจิ: Abusoryūto Duo) เป็นชุดไลต์โนเวลของญี่ปุ่นโดย Takumi Hiiragiboshi ภาพโดย Yū Asaba ปัจจุบันมี 11 เล่มตั้งแต่ 2012 โดยพิมพ์โดย Media Factory ภายใต้บริษัทย่อย MF Bunko J ไลต์โนเวลเรื่องนี้มีการดัดแปลงเป็นมังงะสองครั้ง รวมถึงอนิเมะโทรทัศน์จำนวน 12 ตอนโดยสตูดิโอ 8-Bit ซึ่งฉายระหว่าง 4 มกราคม 2015 ถึง 22 มีนาคม 2015
สะพานเฉลิมโลก 55

| สะพานเฉลิมโลก 55 |
| --- | --- |

เส้นทาง: ถนนราชดำริและถนนเพชรบุรี
ข้าม: คลองแสนแสบ
ที่ตั้ง: เขตปทุมวันและเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง

สะพานเฉลิมโลก 55 พ.ศ. 2489
สะพานเฉลิมโลก 55 เป็นสะพานชุดเฉลิม ลำดับที่ 14 สร้างข้ามคลองบางกะปิหรือคลองแสนแสบ ที่ถนนราชดำริและถนนเพชรบุรี (บริเวณแยกประตูน้ำ เขตราชเทวี กรุงเทพมหานครในปัจจุบัน) เพื่อเชื่อมทางระหว่างพระนครให้ต่อกันทั้งตอนเหนือและตอนใต้ โดยสะพานนี้เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กแห่งแรกในประเทศไทย
สะพานเฉลิมโลก 55 เป็นสะพานที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้สร้างขึ้นในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาปีที่ 55 โดยมีพระราชดำริว่า สะพานข้ามคลองบางกะปิจะเป็นสะพานสำคัญที่จะเชื่อมพระนครทั้งตอนเหนือและตอนใต้ให้สัญจรไปมาได้โดยสะดวก สะพานเฉลิมโลก 55 เป็นสะพานข้ามคลองใหญ่ เรือค้าขายสัญจรไปมามาก การก่อสร้างแตกต่างจากสะพานเฉลิมแห่งอื่น ๆ ด้วยการก่อสร้างอย่างมั่นคงถาวรโดยใช้คอนกรีตเสริมเหล็ก พนักราวสะพานทึบและมีลายประดับแบบเรขาคณิต มีชื่อสะพานทำเป็นอักษรกดลึกติดอยู่กับพนักสะพานด้านใน โดยใช้นายช่างชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ก่อสร้าง
จากรายงานคำกราบบังคมทูลบางส่วนของพระยาสุขุมนัยวินิต (ปั้น สุขุม) ซึ่งต่อมาเป็นเจ้าพระยายมราช อธิบดีกรมสุขาภิบาลในพิธีเสด็จเปิดสะพาน ระบุถึงเหตุผลในการเลือกที่ตั้งและรายละเอียดบางประการเกี่ยวกับการก่อสร้างสะพานนี้ไว้อย่างชัดเจนว่า
“...ทรงพระราชดำริเห็นว่าสะพานข้ามคลองนี้เป็นสะพานสำคัญที่จะเชื่อมพระนครตอนเหนือและตอนใต้ให้ใกล้ถึงกัน จึงได้ทรงเลือกสรรให้สร้างเปนสะพานเฉลิม...
สะพานนี้ที่จะได้พระราชทานนามว่า “สะพานเฉลิม 55” เป็นสะพานข้ามคลองใหญ่ เรือค้าขายสัญจรไปมามาก ไม่ว่ากลางคืนและกลางวัน ทั้งมาประจวบกันกับมหามงคลสมัยที่ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทเสด็จดำรงศิริราชสมบัติได้ 41 พรรษา ยิ่งกว่าพระมหากษัตราธิราชเจ้าแห่งกรุงสยามแต่กาลปางก่อน จึงได้ว่าจ้างเหมานายช่างฝรั่งเศสผู้ชำนาญให้ทำอย่างมั่นคงถาวร โดยวิธีที่เรียกว่า “เฟโรกองกริด” ซึ่งยังมิได้เคยทำเลยในกรุงเทพมหานคร...”
การก่อสร้างสะพานนี้เป็นปีที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติยืนนานกว่าพระมหากษัตริย์พระองค์ใดในประเทศไทย โดยทรงประกอบพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษกขึ้นในปีนี้ด้วย และการเปิดสะพานเฉลิมโลก 55 ก็เป็นส่วนหนึ่งของงานฉลองนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิดสะพานเฉลิมโลก 55 เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451
ปัจจุบันสะพานเฉลิมโลก 55 ยังคงปรากฏอยู่ แม้ว่าจะได้มีการขยายดัดแปลงไปบ้าง เมื่อมีการขยายถนนเพื่อความสะดวกในการคมนาคม
สคูลเดส์

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สคูลเดย์
| --- | --- |
สคูลเดส์
หน้าปกเกม สคูลเดส์
スクールデイズ
ชื่อภาษาอังกฤษ: School Days
แนว: อบอุ่นหัวใจ , ฮาเร็ม, โรมานซ์
เกม
ผู้พัฒนา: 0verflow
ผู้จัดจำหน่าย: 0verflow (PC), อินเตอร์แชนแนล (PS2)
แนว: วิชวลโนเวล, เอะโระเก
แพลตฟอร์ม: PC, เพลย์สเตชัน 2
วางจำหน่ายเมื่อ:  28 เมษายน 2548 (PC)
มังงะ
เขียนโดย: 0verflow
วาดภาพโดย: โฮมาเระ ซาคาซุกิ
นิตยสาร: Comp Ace
อนิเมะ
กำกับโดย: เคทาโร่ โมโตนากะ
สตูดิโอ: TNK
อนิเมะ
Valentine Days
กำกับโดย: เคทาโร่ โมโตนากะ
สตูดิโอ: TNK
ฉาย: 17 มกราคม 2551
อนิเมะ
School Days: Magical Heart Kokoro-chan
กำกับโดย: เคทาโร่ โมโตนากะ
สตูดิโอ: TNK
ฉาย: 26 มีนาคม 2551
สคูลเดส์ (ญี่ปุ่น: スクールデイズ; โรมาจิ: Sukuru Deizu; ทับศัพท์: ทับศัพท์จาก School Days) เป็นเกมคอมพิวเตอร์แนววิชวลโนเวลที่สร้างโดย 0verflow วางจำหน่ายเวอร์ชันสำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2548 และเวอร์ชันสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2550 มีการนำเกม สคูลเดส์ มาสร้างเป็นสื่ออื่น ๆ จำนวนมาก ได้แก่ ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์จำนวน 12 ตอน หนังสือการ์ตูนจำนวน 2 เล่ม ไลต์โนเวล 6 เล่ม และรายการวิทยุ
ในปี 2550 บริษัทรักพิมพ์ พับลิชชิ่ง จำกัดได้แปลไลต์โนเวลเป็นภาษาไทยเผยแพร่ ใช้ชื่อว่า "School Days-เธอ ฉัน, ในวันฟ้าคราม"
เสียงไทย

หนึ่งธิดา โสภณ : วิกผมคำ
อภินันท์ ธีระนันทกุล : มาโกโตะ อิโต้
รูปแบบของเกม

ตัวเกมที่อยู่ในรูปแบบของวิชวลโนเวลนั้น การเล่นส่วนใหญ่จะเป็นแบบมุมมองของบุคคลที่สาม และเมี่อถึงช่วงเวลาที่กำหนดไว้ ตัวเกมจะถูกหยุด และผู้เล่นจะสามารถควบคุมการดำเนินเนี้อเรี่องได้ในระยะหนึ่ง โดยที่ตัวเกมจะนำเสนอการตอบสนองต่อตัวละคร หรือฉากนั้นๆ ออกมา 1-2 รูปแบบ โดยที่การตอบสนองของผู้เล่นนั้นจะมีผลกระทบต่อความคืบหน้าของตัวเกมอย่างมีนัยสำคัญ อย่างเช่น การที่จะทำให้ความคืบหน้ากับตัวละครนั้น ๆ ดีขึ้น หรือแย่ลง ดังนั้น ตัวเกมจึงให้ประสบการณ์การเล่นที่ไม่สามารถคาดเดาได้อย่างแน่นอนมากนัก ซึ่งในบางกรณี ความสัมพันธ์ของตัวละครในเกมอาจจะทำให้เกิดฉากที่มีความสัมพันธ์ทางเพศที่แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานที่แตกต่างกันระหว่าง การจูบแบบฝรั่งเศส (อังกฤษ) กับการมีความสัมพันธ์ทางเพศอย่างหมกมุ่นแบบออรัลเซ็กซ์ ,การช่วยตัวเอง และการมีเพศสัมพันธ์ทางอวัยวะเพศที่มีการ เซนเซอร์ (อังกฤษ)
ตัวเกมได้มีจุดจบขของเกมที่แตกต่างกันออกไป ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการดำเนินเนื้อเรี่องของผู้เล่นเอง ว่าจะเลือกจบแบบดี หรือไม่ดี School Days เป็นที่รู้จักกันดีในเรี่องของตอนจบที่ไม่ค่อยจะดีนัก โดยการตายของตัวละครในตอน "The Bloody Conclusion" ที่หัวของตัวละครถูกตัดแยกออกมาจากร่างกายโดย เลี่อยขนาดเล็ก (อังกฤษ) จนทำให้เขาล้มลงแล้วตายลงในกองเลือด และในอีกตอนหนึ่งที่มีชื่อว่า "Eternally" ตัวละครได้ทำการฆ่าตัวตายโดยวิธีการกระโดดออกมาจากดาดฟ้าของโรงเรียน และได้ร่วงลงมาในลักษณะที่หัวทิ่มพื้นของทางเดินข้างถนน ในขณะเดียวกัน ทางด่านของตอนจบที่ดี คือ ตัวละครนั้นได้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ในตอนจบที่มีชื่อว่า "Chrismas Eve" ตัวละครคู่นี้ได้บอกรักกันในห้องของโรงแรมแห่งหนึ่งที่ล้อมรอบไปด้วยทิวทัศน์ของเมืองและหิมะที่กำลังตก 
และอีกหนึ่งตอนจบที่มีชื่อว่า "Two Lovers" ที่คู่ของตัวละครนี้นั้นยอมรับที่จะมีความรักพร้อมกันหลายคน แทนที่ตัวละครจะลงเอยกับใครคนหนึ่ง เนี่องด้วยตอนจบที่มีอยู่หลากหลายแบบโดยขึ้นอยู่กับการเล่นของผู้เล่น หากผู้เล่นคนใดต้องการที่จะดูฉากที่มีเพศสัมพันธ์เพิ่มเติม ก็จำเป็นที่จะต้องเล่นตัวเกมนี้มากกว่า 1 รอบ
โดยที่ตัวเกมนั้นแตกต่างกับวิชวลโนเวลอื่นๆ ที่จะเน้นที่ตัวละครหลักที่สามารถดำเนินได้ และบทสนทนาที่มีคำแปลอยู่ ตัวเกม School Days นั้นแตกต่างออกไปตรงที่ตัวเกมรวมเอาปฏิกิริยา ท่าทาง และน้ำเสียงของตัวละคร ทำให้คล้ายคลึงกับภาคอนิเมะ ซึ่งฉากของตัวเกมสามารถที่จะถูกหยุดพัก ถูกเร่งให้ไวขึ้น หรือแม้กระทั่งข้ามฉากที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อนได้ และเสียงของตัวละครทั้งหญิงและชายสามารถถูกปิดไว้ได้ รวมไปถึงคำบรรยายที่สามารถถูกเลือกให้เปิดหรือปิดได้ และยังสามารถเล่นได้ทั้งโหมดเต็มหน้าจอ และ โหมดหน้าต่าง การดำเนินการของตัวเกมสามารถถูกบันทึกได้ทุกเมี่อ ตามที่ผู้เล่นต้องการ ได้สูงสุด 100 ช่องเก็บ และยังรวมไปถึงโหลดออกมาเล่นได้ในขณะที่อยู่ในหน้าเมนู แม้กระทั่งในขณะที่ตัวเกมกำลังดำเนินอยู่เช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการของเกม สคูลเดส์ เก็บถาวร 2005-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของเกม สคูลเดส์ L×H เก็บถาวร 2011-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของ สคูลเดส์ HQ (อังกฤษ)
School Days จากสารานุกรมอนิเมะนิวส์เน็ตเวิร์ก (อังกฤษ)
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท

| --- | --- |
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท

ゼロの使い魔
ชื่อภาษาอังกฤษ: Zero no Tsukaima
แนว: ผจญภัย, แฟนตาซี, โรแมนติก
มังงะ
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท
เขียนโดย: โนะโบะรุ ยะมะกุชิ
วาดภาพโดย: โมชิซึกิ นานะ
สำนักพิมพ์:  Media Factory    Seven Seas Entertainment  Sharp Point Press   Seoul Media Group    รักพิมพ์ พับลิชชิ่ง
สำนักพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษ: อเมริกาเหนือ Seven Seas Entertainment
นิตยสาร: Monthly Comic Alive
กลุ่มเป้าหมาย: Seinen
วางจำหน่ายตั้งแต่: 27 มิถุนายน 2549 – 27 ตุลาคม 2549
จำนวนเล่ม: 7
อนิเมะ
กำกับโดย: โยะชิอะกิ อิวะซะกิ
สตูดิโอ:  J.C. Staff
มังงะ
เขียนโดย: นะนะ โมะชิซุกิ
สำนักพิมพ์:  Media Factory
เกม
Zero no Tsukaima:  Shōakuma to Shunpū Concerto
ผู้พัฒนา: Marvelous Interactive
ผู้จัดจำหน่าย: Marvelous Interactive
แนว: วิชช่วลโนเวล
แพลตฟอร์ม: เพลย์สเตชัน 2
อนิเมะ
Zero no Tsukaima:  Futatsuki no Kishi
กำกับโดย: ยู โค
สตูดิโอ:  J.C. Staff
มังงะ
อสูรรับใช้ของยาย0สนิท -บทนอกตำนาน- การผจญภัยของทาบาสะ
เขียนโดย: ทาคุโตะ โคน
สำนักพิมพ์:  Media Factory    Luckpim publishing
อนิเมะ
Zero no Tsukaima:  Princesses no Rondo
กำกับโดย: ยู โค
สตูดิโอ: J.C. Staff
อนิเมะ
Zero no Tsukaima: Princesses no Rondo
สตูดิโอ: J.C.Staff
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท (ญี่ปุ่น: ゼロの使い魔; โรมาจิ: Zero no Tsukaima) เป็นไลต์โนเวลที่แต่งโดย โนะโบะรุ ยะมะกุชิ ต่อมาได้มีการนำซีรีส์เรื่องนี้ไปสร้างเป็นสื่อต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ หนังสือการ์ตูน และเกม
เนื้อเรื่อง

เนื้อเรื่องของ อสูรรับใช้ ของยาย 0 สนิท นั้น กล่าวถึง หลุยส์ และ อสูรรับใช้ของเธอ ที่ชื่อ ไซโตะ ซึ่งเป็นมนุษย์ และที่สำคัญ เธอเป็นคนที่ใช้เวทมนตร์แทบจะไม่ได้เลยแม้แต่อย่างเดียว
หลุยส์ นักเรียนเวทมนตร์ใน โรงเรียนเวทมนตร์เทริสเตน ซึ่งผู้ที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้ จนเธอมักจะได้รับการขนานนามว่า "ยาย 0 สนิท" จากเพื่อนร่วมชั้นตลอดเวลา วันหนึ่งมีการจัดให้นักเรียนเวทมนตร์อัญเชิญอสูรรับใช้ หลุยส์ ได้อัญเชิญอสูรรับใช้ออกมาเป็นมนุษย์จากอีกโลกหนึ่ง จากประเทศญี่ปุ่น ที่ชื่อ ฮิรากะ ไซโตะ ด้วยความผิดพลาดการอัญเชิญอสูรรับใช้ เธอจึงจำใจต้องรับไซโตะอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ และเธอก็ตกหลุมรักเขาเข้าอย่างจัง แต่ก็ไม่ยอมแสดงออก (ปากไม่ตรงกับใจ) และเวลาที่ไซโตะไปยุ่งกับผู้หญิงอื่นที่หน้าอกใหญ่กว่า จะใช้แส้หางม้าฟาด หรือไม่ก็มักจะเสกเวทมนตร์ที่ใช้ได้เพียงอย่างเดียวคือ ระเบิด นั่นเอง