stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ระบบการรบเอจีส
ภาพรวม

ระบบการรบเอจีส ประกอบด้วยคำสั่งและการควบคุมขั้นสูง ประกอบไปด้วยระบบอาวุธเอจีส (Aegis Weapon System หรือ AWS) ซึ่งเป็นระบบที่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว ระบบการป้องกันภัยทางอากาศของเอจีส (Anti-Aircraft Warfare หรือ AAW) รวมทั้งระบบอาวุธระยะประชิดแฟลังซ์ หรือ CIWS และระบบยิงแนวตั้งมาร์ค 41 (Mark 41 Vertical Launch System หรือ Mk 41 VLS)
Mk 41 VLS มีหลายเวอร์ชันที่แตกต่างกันในขนาดและน้ำหนัก โดยมีความยาวสามขนาด ได้แก่ 209 นิ้ว (5.3 เมตร) สำหรับรุ่นป้องกันตัวเอง, 266 นิ้ว (6.8 เมตร) สำหรับรุ่นยุทธวิธี, และ 303 นิ้ว (7.7 เมตร) สำหรับโจมตี น้ำหนักเปล่าสำหรับโมดูล 8 เซลล์คือ 26,800 ปอนด์ (12,200 กิโลกรัม) สำหรับรุ่นป้องกันตัวเอง 29,800 ปอนด์ (13,500 กิโลกรัม) สำหรับรุ่นยุทธวิธี, และ 32,000 ปอนด์ (15,000 กิโลกรัม) สำหรับเวอร์ชันโจมตี ระบบนี้ยังรวมเอาระบบต่อต้านเรือดำน้ำ และขีปนาวุธโทมาร์ฮอร์กเข้าไว้ด้วย นอกจากนี้ยังมีการบูรณาการระบบตอร์ปิโดบนเรือและระบบปืนทางเรือ
หัวใจสำคัญของระบบเอจีส ประกอบด้วยเรดาร์ เอเอ็น/เอสพีวาย-1 ระบบควบคุมการยิง MK 99 ระบบควบคุมอาวุธ (Weapon Control System หรือ WCS) ชุดคำสั่งและการตัดสินใจ  และกลุ่มขีปนาวุธสแตนดาร์ด เช่น อาร์ไอเอ็ม-66 สแตนดาร์ด อาร์ไอเอ็ม-156 สแตนดาร์ อีอาร์ และขีปนาวุธรุ่นใหม่อย่าง อาร์ไอเอ็ม-161 สแตนดาร์ด 3 ที่ออกแบบมาเพื่อต่อต้านภัยคุกคามจากขีปนาวุธแบบวิถีโค้ง นอกจากนี้ยังมีอาวุธที่พัฒนาต่อยอดจาก เอสเอ็ม-2 คือขีปนาวุธ อาร์ไอเอ็ม-174 สแตนดาร์ด อีอาร์เอเอ็ม ที่เริ่มใช้งานในปี 2013 ซึ่งเรือบางลำอาจจะไม่มีการติดตั้งทุกรุ่น อาวุธที่บรรจุบนเรือจะถูกปรับตามภารกิจที่ได้รับมอบหมาย
ระบบการรบเอจีส ถูกควบคุมโดยเรดาร์เอเอ็น/เอสพีวาย-1 ซึ่งเป็นเรดาร์แบบสแกนอิเล็กทรอนิกส์สามมิติที่ทำงานแบบพาสซีฟและมีการตรวจจับและติดตามอัตโนมัติที่ทันสมัย เป็นที่รู้จักกันในนาม "เกราะของกองเรือ" เรดาร์เอสพีวายมีพลังงานสูง 6 เมกะวัตต์ สามารถทำหน้าที่ค้นหา ติดตาม และนำทางขีปนาวุธได้พร้อมกัน โดยสามารถติดตามเป้าหมายได้มากกว่า 100 เป้าหมายในระยะมากกว่า 100 ไมล์ทะเล (190 กม.) อย่างไรก็ตาม เรดาร์เอเอ็น/เอสพีวาย-1 ถูกติดตั้งในตำแหน่งที่ต่ำกว่าเรดาร์ เอเอ็น/เอสพีเอส-49 ซึ่งส่งผลให้มีขอบเขตเรดาร์ที่ลดลง
ระบบการรบเอจีส สื่อสารกับขีปนาวุธสแตนดาร์ดผ่านลิงก์ความถี่วิทยุ (RF) โดยใช้เรดาร์เอเอ็น/เอสพีวาย-1 สำหรับการอัปเดตเส้นทางกลางคอร์สและการนำทางขีปนาวุธในระหว่างการสู้รบ แต่ยังคงต้องใช้เรดาร์ควบคุมการยิงเอเอ็น/เอสพีจี-62 สำหรับการนำทางในช่วงสุดท้ายของการโจมตี ซึ่งหมายความว่าด้วยการจัดตารางการสกัดกั้นที่เหมาะสม สามารถโจมตีเป้าหมายจำนวนมากได้พร้อมกัน
แผนภาพระบบการรบเอจีส
วัดศรีทรายมูล (อำเภอเมืองเชียงราย)

| วัดศรีทรายมูล |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีทรายมูล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันมีพระราชสิทธินายก (ดวงทิพย์ ธีรปญฺโญ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดศรีทรายมูลสร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489
อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ อุโบสถมีลักษณะศิลปะล้านนาประยุกต์ คือ เป็นอาคารสูงแบบคอนกรีตเสริมเหล็กแบบที่เป็นที่นิยมในสถาปัตยกรรมภาคกลาง แต่ยังคงประดับตกแต่งแบบล้านนาด้วยลวดลายแบบล้านนา ทั้งบริเวณตรงหน้าแหนบ หน้าแหนบปีกนก โก่งคิ้ว ระหว่างเสามีค้ำยันหรือหูช้าง ป้านลมโค้งอ่อนแบบล้านนา เน้นระนาบเอนของตับหลังคา หลังคาซ้อนกัน 3 ชั้น (ตับ) กระเบื้องมุงหลังคาเป็นแบบดินเผาเคลือบ ช่อฟ้าเป็นรูปปากนกปลายงอน ป้านลมปลายเป็นรูปพญานาค บันไดทางขึ้นมีรูปปั้นพญานาคเศียรเดียว มีมกรคายนาค เจดีย์ศิลปะร่วมสมัย สูง 10 เมตร ลักษณะเจดีย์ผสมผสานทรงปราสาทยอดเดียวแบบล้านนา เนื่องจากมีการทำซุ้มโขง (ซุ้มจระนำ) ประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ด้าน บริเวณฐานเจดีย์ประดับด้วยซุ้มโขง (ซุ้มจระนำ) ด้านละ 5 ซุ้ม มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ 20 องค์ มีความแปลกแตกต่างจากเจดีย์ทั่วไปในเชียงราย
วันหยุดในประเทศเซียร์ราลีโอน

นี่คือรายการวันหยุดในประเทศเซียร์ราลีโอน
1 มกราคม: วันขึ้นปีใหม่
4 กุมภาพันธ์: เมาลิดอัน-บิ (เกิดของท่านศาสดา)
6 เมษายน: วันศุกร์ดี
9 เมษายน: อีสเตอร์จันทร์
27 เมษายน: วันประกาศอิสรภาพ
19 สิงหาคม: วันอีด (สิ้นสุดเดือนรอมฎอน)
26 ตุลาคม: งานเลี้ยงของการเสียสละ
25 ธันวาคม: วันคริสต์มาส
26 ธันวาคม: บ็อกซิ่งเดย์
มิสเตอร์ บีนฉบับการ์ตูนแอนนิเมชัน

มิสเตอร์ บีนฉบับการ์ตูนแอนนิเมชัน (อังกฤษ: Mr Bean: The Animated Series) เป็นรายการการ์ตูนของประเทศอังกฤษ ออกอากาศเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2002 ถึง 8 ตุลาคม ค.ศ. 2019 มีตอนทั้งหมด 130 ตอน
มีสสีส วิคเก็ด (ซ้าย) มิสเตอร์ บีน (กลาง) ไอรมา ก็อบ (ขวา)
ตัวละคร

มิสเตอร์บีน
เท็ดดี้
ไอรมา ก็อบ - หญิงสาวที่เป็นแฟนของมิสเตอร์.บีน
มีสสีส วิคเก็ด
รายชื่อตอน

สำหรับตอนของมีสเตอร์บีนฉบับการ์ตูนนั้นจะออกอากาศวันละ 2 ตอนด้วยกัน
| ตอนที่ | ชื่อ |
| --- | --- |
1: In The Wild / Missing Teddy
2: No Parking / Bean's Bounty
3: Artful Bean / The Fly
4: Mime Games / Spring Clean
5: No Pets / Ray Of Sunshine
6: Roadworks / The Sofa
7: Camping / Chocks Away
8: Royal Bean / Young Bean
9: In The Pink / Dinner For Two
10: The Ball / Toothache
11: Haircut / Neighbourly Bean
12: Nurse! / Dead Cat
13: Super Trolley / Magpie
14: Cat-Sitting / The Bottle
15: Goldfish / Inventor
16: Hot Date / Wanted
17: Art Thief / Scaredy Bean
18: Car Trouble / Restaurant
19: Gadget Kid / The Visitor
20: Big TV / Keyboard Capers
21: Bean In Love / Double Trouble
22: A Royal Makeover / Super Marrow
23: Birthday Bear / The Mole
24: Treasure! / Homeless
25: Egg & Bean / Hopping Mad
26: A Grand Invitation / A Running Battle

| ด ค กมิสเตอร์ บีน |
| --- | --- |
รายชื่อตอน
เขียน: โรวัน แอตคินสัน ·  ริชาด เคอร์ทิส ·  ร็อบบิน ดริสคอล ·  เบ็น เอ็ลตัน ·  มาทิลดา ซีเกลา
ผลงานอื่นๆ: ฉบับการ์ตูนแอนนิเมชัน ·  บีน เดอะมูฟวี่ ·  มิสเตอร์บีน พักร้อนนี้มีฮา
วันหยุดในประเทศลัตเวีย

รายชื่อวันหยุดในประเทศลัตเวีย:
| วันที่ | ชื่อภาษาไทย  | ชื่อท้องถิ่น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 มกราคม | วันขึ้นปีใหม่ | Jaunais Gads |  |
| วันศุกร์ ก่อนวันอีสเตอร์ | วันศุกร์ประเสริฐ | Lielā Piektdiena |  |
| มีนนาคม/เมษายน | อีสเตอร์ | Lieldienas |  |
| วันรุ่งขึ้นหลังจากวันอีสเตอร์ | วันจันทร์อีสเตอร์ | Otrās Lieldienas |  |
| 1 พฤษภาคม | วันแรงงาน | Darba svētki |  |
| 4 พฤษภาคม | วันประกาศอิสรภาพ | Latvijas Republikas Neatkarības atjaunošanas diena | วันที่ 4 พฤษภาคม 2533 ลัตเวีย Latvia ประกาศเอกราช จากสหภาพโซเวียต |
| สัปดาห์ที่สองวันอาทิตย์  เดือนพฤษภาคม | วันแม่ | Mātes diena |  |
| 23 มิถุนายน | มิสซัมเมอร์ อีฟ | Līgo Diena |  |
| 24 มิถุนายน | มิสซัมเมอร์  | Jāņi |  |
| 18 พฤศจิกายน | วันคำประกาศสาธารณรัฐลัตเวีย | Latvijas Republikas proklamēšanas diena |  |
| 24 ธันวาคม | คริสต์มาสอีฟ | Ziemassvētku vakars |  |
| 25 ธันวาคม | คริสต์มาส | Ziemassvētki |  |
| 26 ธันวาคม | วันเปิดกล่องของขวัญ  | Otrie Ziemassvētki |  |
| 31 ธันวาคม | วันสิ้นปี | Vecgada vakars |  |
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2021

ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2021 เป็นการแข่งขันฟุตบอลยูฟ่าซูเปอร์คัพ ครั้งที่ 46 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างทีมชนะเลิศ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 เชลซี จากอังกฤษ พบกับทีมชนะเลิศ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2020–21 บิยาร์เรอัล จากสเปน การแข่งขันจัดขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ณ วินด์เซอร์พาร์ก ในเมืองเบลฟัสต์ ประเทศไอร์แลนด์เหนือ
สโมสร

| สโมสร | การเข้ารอบ | การแข่งขันล่าสุด (ตัวหนาคือชนะเลิศ) |
| --- | --- | --- |
|  เชลซี | ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 | 4 (1998, 2012, 2013, 2019) |
|  บิยาร์เรอัล | ชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2020–21 | ไม่เคย |
สโมสร > การคัดเลือกเจ้าภาพ

มีการเปิดให้เสนอชื่อเจ้าภาพในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561 โดยยูฟ่าได้คัดเลือกสนามในนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่าซูเปอร์คัพในปี พ.ศ. 2564 สมาคมต่าง ๆ มีเวลาแสดงความสนใจจนถึงวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561 และจะต้องยื่นเอกสารประมูลภายในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562.
ยูฟ่าประกาศเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ว่าสมาคมเก้าสมาคมแสดงความสนใจในการเป็นเจ้าภาพยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2021 และวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 นั้นทั้งสี่สมาคมได้ยื่นเอกสารภายในกำหนด
| ประเทศ | สนาม | เมือง | ความจุ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |

|  เบลารุส | สนามกีฬาดินาโม | มินสค์ | 22,000 |  |
|  ฟินแลนด์ | สนามกีฬาโอลิมปิก | เฮลซิงกิ | 36,000 |  |
|  นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ | วินด์เซอร์พาร์ก | เบลฟัสต์ | 18,434 |  |
|  ยูเครน | สนามกีฬาเมตาลิสต์ | คาร์กิว | 40,003 |  |
วินด์เซอร์พาร์ก ได้รับเลือกโดยคณะกรรมการบริหารยูฟ่าระหว่างการประชุมใน ลูบลิยานา, ประเทศสโลวีเนียเมื่อวันที่  24 กันยายน พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019).
นัด > รายละเอียด

ทีมชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกจะได้รับการกำหนดให้เป็นทีม "เจ้าบ้าน" เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร
11 สิงหาคม พ.ศ. 2564
20:00 CEST
| เชลซี  | 1–1 (ต่อเวลาพิเศษ) |  บิยาร์เรอัล |
| --- | --- | --- |
|  ซิยาช  27' | รายงาน |  มูแรนู  73' |
ลูกโทษ
|  ฮาเวิทซ์   อัซปิลิกูเอตา   อาลอนโซ   เมานต์   ฌอร์ฌีญู   พูลิซิช   รือดีเกอร์  | 6–5 |   มูแรนู   แมนดิ   เอสตูปิญัน   โกเมซ   ราบา   ฟอยท์   อัลบิโอล |
ผู้ชม: 10,435 คน
ผู้ตัดสิน: Sergei Karasev (รัสเซีย)
| --- | --- |
             เชลซี :              บิยาร์เรอัล 
| --- | --- |
 ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด:  ฌาราร์ต มูแรนู (บิยาร์เรอัล) ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:  Igor Demeshko (รัสเซีย)  Maksim Gavrilin (รัสเซีย)  ผู้ตัดสินที่สี่:  Aleksei Kulbakov (เบลารุส)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินสำรอง:  Filippo Meli (อิตาลี)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ:  Marco Fritz (เยอรมนี)  ผู้ช่วยผู้ตัดสินจากการช่วยวิดีโอตัดสิน:  Paweł Gil (โปแลนด์)  Massimiliano Irrati (อิตาลี):  กติกาการแข่งขัน แข่งขันเวลาปกติ 90 นาที  ต่อเวลาพิเศษอีก 30 นาที ถ้ายังเสมอกัน  ตัดสินด้วยการยิงลูกโทษ ถ้ายังเสมอกันอีก  ส่งชื่อผู้เล่นสำรองได้ 12 คน  เปลี่ยนตัวผู้เล่นสูงสุดได้ห้าคน โดยอนุญาตให้เปลี่ยนผู้เล่นคนที่หกได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ
วัดศรีดอนชัย (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)

| วัดศรีดอนชัย |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดศรีดอนชัย, วัดดอนจองใหม่, วัดบ้านดอน, วัดศรีดอนไชย, วัดหลวงสะหรีบัวบาน
ที่ตั้ง: ตำบลเวียงเหนือ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีดอนชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา
ประวัติ

ตามประวัติพงศาวดารกล่าวว่าเป็นวัดแรกของเมืองปาย (อำเภอปาย) โดยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1855 โดยพะก่าหม่องซอได้นำทัพพม่ามาตั้งที่บ้านดอนแห่งนี้ และได้สร้างวัดขึ้นในชื่อว่า วัดดอนจองใหม่ (หรือวัดใหญ่) โดยการสร้างครั้งแรกนั้นได้สร้างกุฎิ (หรือจองแบบไทใหญ่) ให้เป็นที่บำเพ็ญกุศลของเหล่าทัพและประชาชนในสมัยนั้น โดยได้นิมนต์พระพม่า ไทใหญ่ จากแสนหวี หนองฮี เมื่องปั่น ลางเคอ เมืองนาย มาจำพรรษาอบรมชาวบ้านและกองทัพในสมัยนั้น
ต่อมา พ.ศ. 2020 พระเจ้าติโลกราชมีพระราชบัญชาให้เจ้ามหาศรีไจยาหรือเจ้าศรีไจย์ ซึ่งเป็นราชบุตรของพระเจ้าเสนะภู นำช้างพลายเผือก 2 เชือก ชื่อช้างพลายเผือกเฒ่ามงคล และช้างพลายแก้วมงคล พร้อมเหล่าเสนาทหารยกทัพมา เพื่อมาตีเมืองแห่งนี้จากพะก่ากั่นนะและพะก่าส่างกงและได้รับชัยชนะจากการรบในครั้งนั้น และได้สั่งให้เผาวัดวาจนมอดไหม้ไปสิ้น
พระเจ้าติโลกราช ได้สถาปนาพระนามใหม่ให้เจ้าศรีใจยาว่า เจ้าชัยสงคราม ให้ดูแลปกครองเมืองปายสืบต่อไป และได้สร้างวัดโดยการสร้างขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2021 โดยได้ก่อสร้างวิหาร กำแพง กุฏิ และเสนาสนะอื่น ๆ และขุดสร้างกำแพงเมือง ประตูเมือง และอัญเชิญอาราธนาพระพุทธสิหิงค์ (พระสิงห์ปาย) จากเมืองนพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่มาประดิษฐาน  รวมทั้งได้อาราธนาพระวชิรปัญญามหาเถร วัดมหาโพธาราม (เจ็ดยอด) จังหวัดเชียงใหม่ และพระภิกษุมหาเถระจากเมืองพะเยา จังหวัดเชียงราย อีก 5 รูป จำพรรษาอบรมศีลธรรมให้กับชาวบ้าน โดยได้ตั้งชื่อวัดใหม่ว่า วัดศรีดอนไชย (ต่อมาเขียนเป็น "วัดศรีดอนชัย" ตามสมัยใหม่)
ในปี พ.ศ. 2124 สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เสด็จมาฝึกคุมทหารที่เมืองปาย และเสด็จมานมัสการพระพุทธสิหิงค์ (พระสิงห์ปาย) ประทับแรมที่ปราสาทหอคำเจ้าฟ้าคุ้มเจ้าหลวงเมืองปายแห่งนี้ด้วย เมื่อ พ.ศ. 2158 เจ้าแม่สุนันทาได้เข้ามาปกครองเมือปาย และได้บูรณะซ่อมแซมวัดศรีดอนชัยและปราสาทหอคำที่เจ้าฟ้าที่ถูกพม่าเผาบาง ยังได้อาราธนาพระภิกษุจากเวียงเชียงใหม่จำพรรษา
จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2392 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไมโครนีเชีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไมโครนีเชียทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| นันมาโตล : ศูนย์กลางพิธีการแห่งไมโครนีเชียตะวันออก |  | รัฐโปนเปย์ 6°50′40.5″N 158°20′08.3″E﻿ / ﻿6.844583°N 158.335639°E﻿ / 6.844583; 158.335639﻿ (Nan Madol) | วัฒนธรรม: (i), (iii), (iv), (vi) | 76.7; พื้นที่กันชน 664 | 2559/2016 | เป็นแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย | 1503 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศไมโครนีเชียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
วันหยุดในประเทศแอลเบเนีย

ด้านล่างนี้ เป็นรายชื่อวันหยุดในประเทศแอลเบเนีย
| วันที่ | ภาษาไทย | ภาษาแอลเบเนีย | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 - 2 มกราคม | วันขึ้นปีใหม่ | Viti i Ri |  |
| 7 มีนาคม | วันครู  | Dita e Mësuesit | ไม่อย่างเป็นทางการ - วันทำงาน |
| 8 มีนาคม | วันแม่ | Dita e Nënës | ไม่อย่างเป็นทางการ - วันทำงาน |
| 14 มีนาคม | วันฤดูร้อน | Dita e Verës | เป็นที่ยอมรับจากรัฐสภาแอลเบเนีย (2547) อย่างเป็นทางการ และ เป็นวันหยุดประจำชาติ |
| 22 มีนาคม | วันเนวรุซ | Novruz | วันปีใหม่ประเทศแอลเบเนีย |
| 1 เมษายน | วันเมษาหน้าโง่ | Dita e Gënjeshtrave | ไม่อย่างเป็นทางการ - วันทำงาน |
| 4 เมษายน | อีสเตอร์ | Pashkët katolike | วันที่มีการเปลี่ยนแปลงทุกๆ ปี |
| 4 เมษายน | อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ | Pashkët ortodokse | วันที่มีการเปลี่ยนแปลงทุกๆ ปี |
| 1 พฤษภาคม | เมย์เดย์ | Një Maji | วันแรงงาน |
| 1 มิถุนายน | วันเด็ก  | Dita Ndërkombëtare e Fëmijëve | ไม่อย่างเป็นทางการ – วันทำงาน |
| 19 ตุลาคม | วันแม่ชีเทเรซา | Dita e Nënë Terezës | เป็นที่ยอมรับจากรัฐสภาแอลเบเนีย อย่างเป็นทางการ และเป็นวันหยุดประจำชาติ |
| 28 พฤศจิกายน | วันประกาศอิสรภาพแอลเบเนีย | Dita e Pavarësisë |   |
| 29 พฤศจิกายน | วันปลดปล่อย | Dita e Çlirimit |   |
| 8 ธันวาคม | วันเยาวชนแห่งชาติ | Dita Kombëtare e Rinisë | เป็นที่ยอมรับจากรัฐสภาแอลเบเนีย (2553) อย่างเป็นทางการและเป็นวันหยุดประจำชาติ |
| 24 ธันวาคม | คริสต์มาสอีฟ | Krishlindjet |  |
| 25 ธันวาคม | คริสต์มาส  | Krishtlindjet |   |
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไนจีเรีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไนจีเรียทั้งสิ้น 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

| สถานที่ | ภาพ | ที่ตั้ง | ประเภท | พื้นที่  (เฮกตาร์) | ปีขึ้นทะเบียน   (พ> ศ./ค.ศ.) | คำบรรยาย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ภูมิทัศน์วัฒนธรรมซูคูร์ |  | รัฐอาดามาวา | วัฒนธรรม: (iii), (v), (vi) | 764.4; พื้นที่กันชน 1.178 | 2542/1999 |  | 938 |
| ดงไม้ศักดิ์สิทธิ์โอซูน-โอโชกโบ |  | รัฐโอซูน | วัฒนธรรม: (ii), (iii), (vi) | 75; พื้นที่กันชน 47 | 2548/2005 |  | 1118 |
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น

ประเทศไนจีเรียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 14 แห่ง
วันหยุดในประเทศเลโซโท

1 มกราคม: วันขึ้นปีใหม่
11 มีนาคม: วันมอชูชู
29 มีนาคม: วันศุกร์ดี
1 เมษายน: อีสเตอร์จันทร์
1 พฤษภาคม: วันแรงงาน
9 พฤษภาคม: เสด็จขึ้นสู่สวรรค์
25 พฤษภาคม: วันแอฟริกา / วันวีรบุรุษ
17 กรกฎาคม: วันเกิดกษัตริย์
4 ตุลาคม: วันประกาศอิสรภาพ
25 ธันวาคม: วันคริสต์มาส
26 ธันวาคม: บ็อกซิ่งเดย์
รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ

รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อที่ใช้ในประเทศอังกฤษ พ่วงกับรถข้างต่ำ
รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (พ.ห.) หรือ รถโบกี้สัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (บพห.) (อังกฤษบริติช: Brake Van อังกฤษอเมริกัน: Caboose) เป็นยานยนต์รางชนิดหนึ่งซึ่งใช้พ่วงในขบวนรถไฟ เพื่อบรรทุกสิ่งของและใช้เป็นรถทำการของพนักงานรักษารถ  ในอดีต ยานยนต์รางชนิดนี้มีความสำคัญมากในฐานะที่จะช่วยห้ามล้อได้นอกเหนือจากระบบห้ามล้อปกติของรถจักร  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทำขบวนรถสินค้า ปัจจุบันในประเทศไทยยังมีรถชนิดนี้พ่วงไว้ตอนท้ายขบวนรถสินค้าทุกขบวน
หน้าที่

รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ ใช้เป็นรถทำการของพนักงานรักษารถและพนักงานห้ามล้อ  ซึ่งพนักงานเหล่านั้นมีหน้าที่กลับประแจมือแทนพนักงานสถานีเมื่อเกิดเหตุขัดข้อง ตลอดจนเฝ้าระวังเหตุอันตรายอันอาจเกิดแก่ขบวนรถไฟ รวมไปถึงจดบันทึกความเคลื่อนไหวของขบวนรถว่าถึงสถานีใดเวลาใด นอกจากนี้ บนรถยังมีเครื่องห้ามล้อมือที่พนักงานห้ามล้อสามารถใช้งานได้ หากขบวนรถใช้ความเร็วเกินควร ที่ว่างบนรถใช้ในการบรรทุกส่งสิ่งของที่มีขนาดใหญ่ รวมถึงสิ่งของที่ผู้อื่นที่มิได้โดยสารฝากส่ง
รถชนิดอื่นที่คล้ายกัน

ในกิจการรถไฟไทย มีรถสำหรับบรรทุกสัมภาระที่พ่วงในขบวนรถโดยสารอีกสองชนิดคือ
รถโบกี้ชั้นสามและสัมภาระ (บสพ.)
รถโบกี้ชั้นสองและสัมภาระ (บทพ.)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รถสัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ
| ด ค กรถพ่วงที่ใช้ในกิจการรถไฟ |
| --- | --- |
รถสินค้าปิด: รถโบกี้ตู้ใหญ่ (บตญ.) รถโบกี้ทำความเย็น (บรข.) • รถโบกี้บรรทุกน้ำมันค่น (บทค.) รถโบกี้บรรทุกน้ำ (บทน.) รถโบกี้บรรทุกแก๊ส (บทก.) • รถโบกี้สัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (บพห.) รถโบกี้ชั้นสองและสัมภาระ (บทพ.) รถโบกี้ชั้นสามและสัมภาระ (บสพ.)
รถสินค้าเปิด: รถโบกี้พื้นต่ำ (บพต.) • รถโบกี้ข้างโถง (บขถ.) รถโบกี้บรรทุกตู้สินค้า (บทต.) • รถโบกี้เทข้าง (บทข.)
รถโดยสาร: รถโบกี้นั่งและนอนชั้นที่หนึ่ง (บนอ.) • รถโบกี้นั่งและนอนชั้นที่สอง (บนท.) • รถโบกี้นั่งชั้นที่สอง (บชท.) • รถโบกี้นั่งชั้นที่สาม (บชส.) • รถกำลังดีเซลรางมีห้องขับ (กซข.) • รถกำลังดีเซลรางไม่มีห้องขับ (กซม.) • รถพ่วงดีเซลรางมีห้องขับ (พซข.) • รถพ่วงดีเซลรางไม่มีห้องขับ (พซม.)
รถทำการ รถช่วยอันตราย และรถบำรุงทาง: รถโบกี้สัมภาระมีเครื่องห้ามล้อ (บพห.) • รถโบกี้ตรวจสภาพทาง (บตท.) • รถโบกี้ปั้นจั่นกล (บปก.) • รถโบกี้สั่นหิน (บสน.) • รถโบกี้ล้างหิน (บลน.) • รถอัดหิน (อน.) • รถเกลี่ยหิน (กน.) • รถบำรุงทางหนัก (รบน.)
 อักษรย่อข้างท้าย ถือตามรายการอักษรย่อของฝ่ายการเดินรถ การรถไฟแห่งประเทศไทย    หากรถนั้นเป็นรถปรับอากาศ ให้เพิ่มอักษรย่อ ป. ต่อท้ายอักษรย่อชนิดรถ 
วิกิพจนานุกรม
ภาษาเขมรถิ่นไทย

| ภาษาเขมรถิ่นไทย |
| --- | --- |
ภาษาเขมรเหนือ, ภาษาเขมรสุรินทร์
พซา คแมร
ออกเสียง: [pʰᵊsaː. kʰᵊmɛːr]
ประเทศที่มีการพูด: ไทย, กัมพูชา
ภูมิภาค: จังหวัดสุรินทร์, จังหวัดศรีสะเกษ, จังหวัดบุรีรัมย์
ชาติพันธุ์: ชาวไทยเชื้อสายเขมร
จำนวนผู้พูด: 1.4 ล้านคน ซึ่งคนพูดเพียงภาษาเดียวมีไม่มาก  (2006)
ตระกูลภาษา: ออสโตรเอเชียติก  เขมรภาษาเขมรถิ่นไทย
ระบบการเขียน: อักษรไทย  (ส่วนใหญ่เป็นภาษาพูด)
สถานภาพทางการ
ภาษาชนกลุ่มน้อยที่รับรองใน:  ไทย
ผู้วางระเบียบ: ราชบัณฑิตยสภา
รหัสภาษา
ISO 639-3: kxm
ภาษาเขมรถิ่นไทย บ้างเรียก ภาษาเขมรเหนือ หรือ ภาษาเขมรสุรินทร์ เป็นภาษาย่อยของภาษาเขมร พูดโดยชาวไทยเชื้อสายเขมรในประเทศไทยที่อยู่ในจังหวัดสุรินทร์ บุรีรัมย์ นครราชสีมา ศรีสะเกษ อุบลราชธานี  และร้อยเอ็ด รวมทั้งที่อพยพไปสู่ประเทศกัมพูชา โดยจังหวัดสุรินทร์มีผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 60 ของประชากรทั้งหมดในจังหวัด หรือประมาณ 8 แสนคน
ภาษาเขมรถิ่นไทยต่างจากภาษาเขมรสำเนียงพนมเปญซึ่งเป็นสำเนียงมาตรฐาน ในด้านจำนวนและความต่างของหน่วยเสียงสระ การใช้พยัญชนะ รากศัพท์ และไวยากรณ์ ทำให้แยกสำเนียงเขมรถิ่นไทยออกจากสำเนียงอื่น ๆ ได้ง่าย ผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยจะเข้าใจภาษาเขมรทุกสำเนียง แต่ผู้พูดสำเนียงพนมเปญจะมีปัญหาในการทำความเข้าใจภาษาเขมรถิ่นไทย ทำให้นักภาษาศาสตร์บางคนแยกภาษาเขมรถิ่นไทยออกเป็นภาษาใหม่ต่างหากจากภาษาเขมร โดยถือเป็นภาษาใกล้เคียงกัน
สถานะ

ผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยส่วนใหญ่สามารถพูดได้สองภาษา ทั้งภาษาไทยในฐานะภาษาทางการศึกษาและสื่อสารมวลชนภาษาเดียว และภาษาเขมรในเขตหมู่บ้านและบ้านของตน ในอดีต ภาษานี้เคยถูกห้ามใช้ (เช่นห้ามพูดภาษาเขมรถิ่นไทยในห้องเรียน) เพื่อส่งเสริมความชำนาญในภาษาประจำชาติ นั่นทำให้มีผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยไม่กี่คน (ประมาณ 1,000 คน) ที่สามารถอ่านหรือเขียนภาษาเขมรได้
ประชากร

| จังหวัด | ร้อยละของจำนวนผู้พูดภาษาเขมรใน พ> ศ. 2533 | ร้อยละของจำนวนผู้พูดภาษาเขมรใน พ> ศ. 2543 |
| --- | --- | --- |
| บุรีรัมย์ | ไม่ปรากฏข้อมูล | 27.6% |
| จันทบุรี | 0.6% | 1.6% |
| มหาสารคาม | 0.2% | 0.3% |
| ร้อยเอ็ด | 0.4% | 0.5% |
| สระแก้ว | ไม่ปรากฏข้อมูล | 1.9% |
| ศรีสะเกษ | 30.2% | 26.2% |
| สุรินทร์ | 63.4% | 47.2% |
| ตราด | 0.4% | 2.1% |
| อุบลราชธานี | 0.8% | 0.3% |
สัทวิทยา > พยัญชนะ

| ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ลักษณะการออกเสียง | ตำแหน่งเกิดเสียง> ริมฝีปาก | ตำแหน่งเกิดเสียง> ริมฝีปากกับฟัน | ตำแหน่งเกิดเสียง> ปุ่มเหงือก | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานแข็ง | ตำแหน่งเกิดเสียง> เพดานอ่อน | ตำแหน่งเกิดเสียง> เส้นเสียง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | เสียงนาสิก | m |  | n | ɲ | ŋ |  |
| เสียงหยุด | ก้อง | ก้อง | b |  | d |  |  |  |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | ไม่พ่นลม | p |  | t | c | k | ʔ |
| เสียงหยุด | ไม่ก้อง | พ่นลม | pʰ |  | tʰ | cʰ | kʰ |  |
| เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก | เสียงเสียดแทรก |  | f | s |  |  | h |
| เสียงรัว | เสียงรัว | เสียงรัว |  |  | r |  |  |  |
| เสียงข้างลิ้น | เสียงข้างลิ้น | เสียงข้างลิ้น |  |  | l |  |  |  |
| เสียงกึ่งสระ | เสียงกึ่งสระ | เสียงกึ่งสระ | w |  |  | j |  |  |
หน่วยเสียงที่เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายมี 14 หน่วยเสียง ได้แก่ /m/, /n/, /ɲ/, /ŋ/, /p/, /t/, /c/, /k/, /ʔ/, /h/, /r/, /l/, /w/ และ /j/
หน่วยเสียง /k/ ในตำแหน่งท้ายพยางค์มีหน่วยเสียงย่อย 2 เสียง คือ [k] และ [ʔ] เช่น /tɨk/ 'น้ำ' อาจออกเสียงเป็น [tɨk] หรือ [tɨʔ]
หน่วยเสียง /c/ และ /cʰ/ ในบางตำรากล่าวว่าเป็นหน่วยเสียง /t͡ɕ/ และ /t͡ɕʰ/
หน่วยเสียง /f/ เป็นหน่วยเสียงที่ยืมมาจากภาษาไทยมาตรฐาน
กลุ่มพยัญชนะที่มีตัวแรกเป็นเสียงนาสิกและตัวถัดมาเป็นพยัญชนะที่เกิดจากฐานเดียวกัน พยัญชนะตัวแรกนั้นอาจกลายเป็นพยัญชนะท้ายของ /ʔa/ หรืออาจกลายเป็นพยางค์นาสิก /m̩/, /n̩/, /ɲ̍/, /ŋ̍/
สัทวิทยา > สระ > สระเดี่ยว

| ระดับลิ้น | ตำแหน่งลิ้น> หน้า | ตำแหน่งลิ้น> กลาง | ตำแหน่งลิ้น> หลัง |
| --- | --- | --- | --- |
| สูง | i, iː | ɨ, ɨː | u, uː |
| กึ่งสูง | ɪ, ɪː | ɤ, ɤː | ʊ, ʊː |
| กลาง | e, eː | ə, əː | o, oː |
| กึ่งต่ำ | ɛ, ɛː | ʌ, ʌː | ɔ, ɔː |
| ต่ำ |  | a, aː | ɒ, ɒː |
สัทวิทยา > สระ > สระประสม

หน่วยเสียงสระประสมภาษาเขมรถิ่นไทยมี 6 หน่วยเสียง ได้แก่ /iə/, /iːə/, /ɨə/, /ɨːə/, /uə/ และ /uːə/ โดยหน่วยเสียง /ɨːə/ จะปรากฏเฉพาะในคำยืมภาษาไทย เช่น /kɨːək/ 'รองเท้า'
ไวยากรณ์

ลำดับคำในภาษาเขมรถิ่นไทยมักจะเป็นแบบประธาน–กริยา–กรรม ประกอบด้วยคำเดี่ยวเป็นหลัก แต่อาจจะมีสลับกันบ้างเป็นแบบประธาน–กรรม–กริยาและแบบกรรม–กริยา
ระบบการเขียน

นักภาษาศาสตร์ได้คิดค้นระบบการเขียนภาษาเขมรถิ่นไทยด้วยตัวอักษรไทยหลายระบบ โดยมีทั้งระบบของมหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ท้ายที่สุดมีระบบราชบัณฑิตยสถาน ซึ่งดัดแปลงจากระบบก่อน ๆ เป็นมาตรฐานโดยปริยาย
ตัวเขียนภาษาเขมรถิ่นไทยอักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทย ราชบัณฑิตยสถาน (ปัจจุบันคือสำนักงานราชบัณฑิตยสภา) ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
ภาษาเขมรถิ่นไทยไม่มีหน่วยเสียงวรรณยุกต์ ในการเขียนเป็นอักษรไทยจึงเลือกใช้พยัญชนะไทยที่เป็นอักษรกลางและอักษรต่ำเท่านั้น ไม่ใช้อักษรสูงเพราะจะมีเสียงวรรณยุกต์จัตวาเข้ามาเกี่ยวข้อง
หน่วยเสียง /t/ และ /p/ มีรูปพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายแตกต่างกันดังที่แสดงในตาราง โดยการใช้พยัญชนะเสียงก้องมาแทนพยัญชนะท้ายเสียงไม่ก้องนั้นนำแบบอย่างมาจากภาษาไทย
หน่วยเสียง /ʔ/ เมื่อเป็นพยัญชนะท้ายจะไม่มีรูปเขียน แต่ให้แสดงด้วยสระเสียงสั้นที่ไม่มีตัวสะกด (สระยาวที่ลงท้ายด้วยเสียงนี้ไม่ได้กำหนดไว้ในมาตรฐาน อาจใช้ อ์ แทน)
คำบางคำที่มีพยัญชนะต้น 2 ตัวเรียงกัน บางครั้งอาจออกเสียงสระแทรกกลาง (แสดงด้วย /ᵊ/ หรือ /a/) และบางครั้งอาจออกเสียงคล้ายพยัญชนะควบ ให้เขียนตามแบบคำที่มีพยัญชนะต้นควบ เช่น ซดํา, ซอ็อฺบ, รเต็ฮ
เสียงสระที่ไม่มีในภาษาไทยจะเขียนแทนด้วยรูปสระไทยที่ออกเสียงใกล้เคียงกันและใช้เครื่องหมายพินทุ (ฺ) กำกับ เพื่อแสดงเสียงที่ต่างออกไป หากเป็นรูปสระที่ไม่มี อ ประกอบ ให้ใส่พินทุกำกับใต้พยัญชนะต้น เช่น เบฺิก หากเป็นรูปสระที่มี อ ประกอบ ให้ใส่พินทุกำกับใต้ อ เช่น ซอฺ ยกเว้นสระ –ือ ให้ใส่พินทุกำกับใต้พยัญชนะต้น เช่น ลฺือ เพราะ อ ในกรณีนี้ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของรูปสระอย่างแท้จริง
รูปสระที่ซ้อนกันหลายตัวตามแนวดิ่ง ในการพิมพ์ทางคอมพิวเตอร์ให้พิมพ์จากล่างขึ้นบน เช่น สระ /ʌ/ ที่มีพยัญชนะท้าย กดพยัญชนะต้น กดพินทุ ตามด้วย –ิ แล้วตามด้วยไม้ไต่คู้
อ่านเพิ่ม

Thanan Čhanthrupant, and Chātchāi Phromčhakkarin. Photčhanānukrom Khamen (Surin)-Thai-Angkrit = Khmer (Surin)-Thai-English Dictionary. [Bangkok, Thailand]: Indigenous Languages of Thailand Research project, Chulalongkorn University Language Institute, 1978.
Suwilai Prēmsīrat, and Sōphanā Sīčhampā. Kānphatthanā rabop kānkhīan Phāsā Khamēn Thin Thai Khrōngkān Phatthanā Phāsā Phư̄nbān phư̄a ʻAnurak Sinlapawatthanatham Phư̄nbān læ Phalit Sư̄ Tāng Tāng = Formulating Thai-based northern Khmer orthography : for the recording and preservation of local culture and for the producing of educational materials. [Bangkok]: Sathāban Wičhai Phāsā læ Watthanatham phư̄a Phatthanā Chonnabot, Mahāwitthayālai Mahidon, 1990. ISBN 9745868302