stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูฉะซีรีส์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซค์อย่างเป็นทางการของยูฉะซีรีส์
| ด ค กยูฉะซีรีส์ |
| --- | --- |
ผลงาน:  เอ็กซ์ไคเซอร์  ไฟร์เบิร์ด  ดา การ์น  ไมท์ไกน์  เจเด็คเกอร์  โกลด์รัน  ดั๊กวอน OVA  กาโอไกการ์ FINAL 
ผลงานออริจินอลจากเกม:  บาร์นการ์น  เรย์เซลเบอร์ 
เกมครอสโอเวอร์:  เบรฟซาก้า  เบรฟซาก้า 2  แอสทาเรีย  ยูฉะไทเซ็น 
ส่วนเกี่ยวข้อง:  ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส  เอลโดรัน  ซันไรส์
ยูยูยู

| "YOU YOU YOU" |
| --- | --- |

เพลงโดยเอิ๊ต ภัทรวี  Feat. Ammy The Bottom Blues
วางจำหน่าย: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2557
บันทึกเสียง: พ.ศ. 2557
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 3:40
ค่ายเพลง: ไวท์มิวสิค (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่)
ผู้ประพันธ์เพลง: Ammy The Bottom Blues
โปรดิวเซอร์: เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ

มิวสิกวิดีโอ
"YOU YOU YOU" ที่ยูทูบ
 
"You You You" เป็นซิงเกิลของนักร้อง เอิ๊ต ภัทรวี และ Ammy The Bottom Blues ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย Ammy The Bottom Blues และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ ออกจำหน่ายในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ส่วนมิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2557 เวลา 20.00 น ในยูทูบ
เพลง "You You You" เป็นซิงเกิลแรก ของ เอิ๊ต ภัทรวี ที่เต็มไปด้วยเพลงป๊อบที่เต็มไปด้วยการทดลองในสไตล์ของเ­อิ๊ตเอง ทุกเสียงในเพลงเกิดขึ้นจากตัวเอิ้ตเอง ทั้งร้องเพลง คอรัส อัดกีต้าร์ รวมถึงการทดลองเอาเสียงของสิ่งที่อยู่รอบต­ัวมาทำเป็นเสียงดนตรี เช่น เสียงเป่ากระดาษ เสียงฉีดสเปรย์ เสียงปิดเปิดสวิทซ์ไฟ ผิวปาก เป็นต้น และเพลงนี้ยังได้ Ammy จากวง The Bottom Blues มาช่วยแต่งทั้งเนื้อร้องและทำนอง รวมถึงมาร่วมร้อง Featuring อีกด้วย
การตอบรับ

เพลง "You You You" ติดอันดับสูงสุด 3 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 และติดอันดับสูงสุด 12 จากการจัดอันดับของ เวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
การตอบรับ > ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20: 3

| ชาร์ต (พ> ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต: 83
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซอง ชาร์ตท็อป 100: 73
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ : 25
95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40: 12
ยอ

| ยอ |
| --- | --- |

ใบและผลของต้นยอ (Morinda citrifolia L.)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Gentianales
วงศ์:: Rubiaceae
สกุล:: Morinda
สปีชีส์:: M.  citrifolia
ชื่อทวินาม
Morinda citrifolia L.

ดอกยอ
ยอ (ชื่อวิทยาศาสตร์:  Morinda citrifolia L.) เป็นพืชพื้นเมืองในแถบพอลินีเชียตอนใต้ แล้วแพร่กระจายไปยังบริเวณอื่น ๆ ภาษามลายูเรียกเมอกาดู ในหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกเรียกโนนู เป็นไม้ยืนต้น ต้นสี่เหลี่ยม เปลือกต้นเรียบ ใบสีเขียวเข้ม ดอกออกเป็นช่อที่ซอกใบ ฐานดอกติดกันแน่นเป็นทรงกลม ผลทรงยาวรี เมื่ออ่อนสีเขียว พอสุกเปลี่ยนเป็นสีขาวนวล เนื้อนุ่ม รสเผ็ด กลิ่นแรง มีเมล็ดจำนวนมาก สีน้ำตาลเข้ม
สารอาหารและสารเคมีในผลยอ

ใบอ่อนนำมาลวกกินกับน้ำพริก แกงจืด แกงอ่อม หรือใช้รองกระทงห่อหมก ผัดไฟแดง ลูกยอสุกกินกับเกลือหรือกะปิ ลูกห่ามใช้ตำส้มตำ ปัจจุบันมีการนำลูกยอไปคั้นเป็นน้ำลูกยอ ใช้ดื่มเป็นยาลดความดันโลหิต ทำให้นอนหลับ ป้องกันโรคภูมิแพ้
ลูกยอบดประกอบด้วยคาร์โบไฮเดรตและเส้นใย  มีธาตุอาหารที่พบในน้ำลูกยอเล็กน้อย ในลูกยอบดมี วิตามินซี ไนอะซิน (วิตามิน B3), เหล็ก และโพแทสเซียม วิตามินเอ, แคลเซียม และ โซเดียม เมื่อคั้นเป็นน้ำจะเหลือแต่วิตามินซี  ในปริมาณครึ่งหนึ่งของส้มดิบ แต่มีโซเดียมสูงกว่า ลูกยอมีสารเคมีหลายชนิด เช่น ลิกนัน โพลีแซคคาไรด์   ฟลาโอนอยด์ อีริดอยด์ กรดไขมัน สโคโปเลติน  และ อัลคาลอยด์ แม้จะมีการศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพของสารเหล่านี้ แต่ยังไม่เพียงพอต่อการสรุปถึงประโยชน์ต่อมนุษย์
การใช้ประโยชน์

ใบสดใช้สระผม กำจัดเหา ผลยอแก่มี asperuloside แอนโทรควิโนน ช่วยขับพยาธิ แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ ในโพลีเนเซีย ใช้ผลอ่อน ใบและรากใช้รักษาความผิดปกติของประจำเดือน ความระคายเคืองในทางเดินอาหาร เบาหวาน โรคเกี่ยวกับตับ และการติดเชื้อในระบบขับถ่ายปัสสาวะ  ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้น้ำคั้นจากผลรักษาดีซ่าน
รากใช้ย้อมสีให้สีแดงหรือสีน้ำตาลอ่อน เปลือกให้สีแดง เนื้อในเปลือกสีเหลืองใช้ย้อมสีผ้าบาติก ในฮาวาย สกัดสีเหลืองจากรากยอใช้ย้อมผ้า  มีการสกัดน้ำมันจากเมล็ดยอ  ซึ่งมีกรดลิโนเลอิกมาก  ใช้ทาลดการอักเสบและลดการเกิดสิว ลูกยอสุก รับประทานโดยนำมาจิ้มกับพริกกับเกลือหรือเอามาสับเอาแต่เนื้อกวนกับน้ำตาล ใบยอใช้รองห่อหมก แกงอ่อมใบยอ แกงเผ็ดปลาขมิ้นใบยอ ผักลวกจิ้มน้ำพริก
แหล่งข้อมูลอื่น

Noni: The Complete Guide for Consumers and Growers. Permanent Agriculture Resources. 2006. p. 112. ISBN 0-9702544-6-6. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |month= ถูกละเว้น (help)
Kamiya, Kohei; Tanaka, Yohei; Endang, Hanani; Umar, Mansur; Satake, Toshiko (2004). "Chemical Constituents of Morinda citrifolia Fruits Inhibit Copper-Induced Low-Density Lipoprotein Oxidation". Journal of Agricultural and Food Chemistry. 52 (19): 5843–8. doi:10.1021/jf040114k. PMID 15366830.
"The Noni Website". 2006. {{cite web}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |coauthors= ถูกละเว้น แนะนำ (|author=) (help)
Thomas, Chris (August 30, 2002). "Noni No Miracle Cure". Cancerpage.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-26. สืบค้นเมื่อ 2012-07-14.
Anthony, Mark. "Noni or NIMBY?". Foodprocessing.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-15. สืบค้นเมื่อ 2012-07-14.
ผลยอในฮาวาย
ผลยอผ่าตามขวางแสดงลักษณะของผลรวม
ยูริ

ยูริ (ญี่ปุ่น: 百合 ;โรมาจิ: yuri) อาจหมายถึง
บุคคล

ยูรี กาการิน - นักบินอวกาศชาวรัสเซีย
ยูรี อันโดรปอฟ - นักการเมืองชาวรัสเซีย
พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ - กษัตริย์แห่งอาณาจักรโคกูรยอ
พระเจ้ายูรีแห่งชิลลา - กษัตริย์แห่งอาณาจักรชิลลา
คว็อน ยูรี - นักร้องวง โซนยอชิแด
ยูริ อาร์บาชาค็อฟ - นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
ตัวละคร

ยูริ - ตัวละครหลักในเกม เรดอเลิร์ต 2
ยูริ - ตัวละครในเกม โฮมสวีตโฮม : ออนไลน์
ยูริ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง Exosquad
ยูริ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ยูกิโอ ARC-V
ยูริ ซากาซากิ - ตัวละครในเกม อาร์ทออฟไฟท์ติ้ง
ยูริ ออร์ลอฟ - ตัวละครจากภาพยนตร์เรื่อง Lord of War
ฟูจิวาระ ยูริ - ตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนเรื่อง ลา ฟลอร่า โรงเรียนป่วนก๊วนเจ้าหญิง
ทานิมะ ยูริ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์
ยูริ คัตสึกิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ยูริ!!! on ICE
ยูริ เดรเยอร์ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
ยูริ อีวาลนอฟ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เบย์เบลด ศึกลูกข่างสะท้านฟ้า
ซึยูริ คานาโอะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ดาบพิฆาตอสูร
อื่น ๆ

ยูริ (แนว), บันเทิงคดีแนวเลสเบียน
มิดแลนด์สแควร์

อาคารมิดแลนด์สแควร์
มิดแลนด์สแควร์ (ญี่ปุ่น: ミッドランド スクエア) หรือชื่อทางการคือ อาคารโตโยต้าไมนิชิ (ญี่ปุ่น: 豊田・毎日ビルディング) เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในจังหวัดไอจิ และเป็นอันดับที่ห้าของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในเขตนากามูระ เมืองนาโงยะ เปิดใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 2007 มีความสูงทั้งสิ้น 247 เมตร
ดูเพิ่ม

รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Midland Square
(ญี่ปุ่น) เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2011-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
35°10′14″N 136°53′06″E﻿ / ﻿35.17056°N 136.88500°E﻿ / 35.17056; 136.88500
มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง

| --- | --- |
คอนเสิร์ตคอนเสิร์ต และโชว์โดยธงไชย แมคอินไตย์
คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ด ครั้งที่ 4
สถานที่จัด: ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
โปรดิวเซอร์: บริษัท จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ จำกัด(มหาชน)
มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 9 - 26 สิงหาคม 2533 จัดแสดงที่ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 22 รอบ จำนวนผู้ชม 44,000 คน แขกรับเชิญในครั้งนี้คือ หัทยา เกษสังข์ ซึ่งแสดงเป็นนางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง ให้กับ เบิร์ด ธงไชย ในยุคนั้น จนกลายเป็นเพลงฮิตระเบิดแห่งปี
รูปแบบของ แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ในครั้งนี้ เป็นการจัดแสดงถึงเหล่าผู้ใช้แรงงาน (มนุษย์บูมเมอแรง ที่เรียกตามคอนเสิร์ต) จึงเน้นไปกับการแสดงต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับมือเช่น ภาษามือ การแสดงเงามือ ซึ่งเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ที่นำภาษามือมาแสดงในคอนเสิร์ต
แขกรับเชิญ

แขกรับเชิญคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์
หัทยา เกษสังข์ (เปิ้ล) นางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง
บทเพลงในคอนเสิร์ต และโชว์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับ | เพลง | ผู้ร้อง / แขกรับเชิญ | รูปแบบ |
| 1 |  | เบิร์ด | การแสดงเงามือ เปิดคอนเสิร์ต |
| 2 | บูมเมอแรง + คืนนี้ไม่เหมือนคืนนั้น | เบิร์ด | ร้อง เต้น |
| 3 | หมอกหรือควัน | เบิร์ด | ร้อง เต้น ภาษามือ |
| 4 | ต่อเวลา | เบิร์ด | ร้อง เต้น |
| 5 | กราวกีฬา | เบิร์ด | ร้อง เต้น + โชว์การเคลื่อนย้ายฉาก |
| 6 |  | เบิร์ด | การแสดงเชิงละครเวที + โชว์ฟันดาบ |
| 7 | A Time For Us | เบิร์ด | การแสดงเชิงละครเวที + ร้อง เต้นรำ |
| 8 | Day - O | เบิร์ด | ร้อง เต้นสไตล์ฮาวาย |
| 9 | Hitori No Seinen (Lonely Heart) | เบิร์ด | ร้อง |
| 10 | ภารตี | เบิร์ด | ร้อง เต้น |
| 11 |  | เปิ้ล หัทยา | ช่วงแขกรับเชิญ + อ่านสปอตโฆษณาอย่างรวดเร็ว |
| 12 | เจ้าสาวที่กลัวฝน + รักปอนปอน + คางคกร่าเริงเลย + ปุ๊บปั๊บ + วันของเรา | เบิร์ด & เปิ้ล หัทยา | Medley หน้าฝน |
| 13 | Rhythm Of The Rain | เบิร์ด | ร้อง + บรรยากาศฝนตก |
| 14 |  | เบิร์ด | Talk Show |
| 15 | คู่กัด (Version บอรดเวย์) + คู่กัด (Version กลองยาว) + คู่กัด | เบิร์ด | ร้อง เต้น + นำมาทำใหม่หลาย ๆ เวอร์ชัน |
| 16 | พักตรงนี้ + บ้านของเรา | เบิร์ด | โชว์ร้องประกอบแสงสีแฟนตาซี |
| 17 | จับมือกันไว้ | เบิร์ด | ร้อง เต้น ปิดคอนเสิร์ต |
การผลิต

ในคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 4 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง ได้ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกเป็นเทปบันทึกการแสดงสดทั้งภาพและเสียงพร้อมกันถึง 2 รูปแบบ ในรูปแบบเทปคาสเซ็ทและม้วน VHS เมื่อปีพ.ศ. 2534
ครั้งที่ 2 ทาง จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ได้กลับมาวางจำหน่ายใหม่อีกครั้งในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี ในชุดแบบเบิร์ดเบิร์ด Collection เมื่อปีพ.ศ. 2547 ต่อมาได้นำภาพบรรยากาศบางส่วนจากคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 4 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง มาผลิตใหม่อีกครั้งในชุด DVD Boxset BABB BIRD BIRD Memories Box เมื่อปีพ.ศ. 2551 และ DVD Boxset Special Memory Box Babb Bird Bird # 1-10 (1986-2012) Collection วางจำหน่ายในวาระครบรอบ 32 ปี คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ เมื่อปีพ.ศ. 2562
มาอิ คาโดวากิ

| มาอิ คาโดวากิ |
| --- | --- |
門脇 舞以
เกิด:  (1980-09-08) 8 กันยายน ค.ศ. 1980 (44 ปี) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: ไมตะ (舞太), มิตสึ อันซึ (杏子 御津)
อาชีพ: นักพากย์
ส่วนสูง: 158 ซม.
มาอิ คาโดวากิ (門脇 舞以, 8 กันยายน 1980 - ) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว ส่วนสูง 158 ซม. กรุ๊ปเลือดโอ เคยใช้ชื่อในวงการว่า 門脇 舞 ซึ่งอ่านเหมือนกันแค่ตัดอักษร 以 ออกไป มีชื่อเล่นว่า ไมตะ (舞太)
เมื่อพากย์เกมมักใช้ชื่อในวงการว่า มิตสึ อันซึ (杏子 御津)
ผลงานพากย์

มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ (อิลยาสฟีล ฟอน ไอนซ์แบร์น)
โคโดโมะ โนะ จิคัง (อุสะ มิมิ)
ความรัก เลือกตั้ง และช็อกโกแลต (อาโอมิ อิซาระ)
เฟต/คาไลไลเนอร์ พริสมา อิลิยา (อิลยาสฟีล ฟอน ไอนซ์แบร์น)
มหาสงครามลูกแก้วมากะ (จูกัดเหลียง)
ยอ จิน-กู

| ยอ จิน-กู |
| --- | --- |
ยอ จิน-กู ในปี 2021
เกิด:  (1997-08-13) 13 สิงหาคม ค.ศ. 1997 (27 ปี) โซล เกาหลีใต้
การศึกษา: มหาวิทยาลัยจุงอัง
อาชีพ: นักแสดง นายแบบ
ปีปฏิบัติงาน: 2005–ปัจจุบัน
ตัวแทน: JANUS Entertainment

ชื่อเกาหลี
ฮันกึล: 여진구
อาร์อาร์: Yeo Jin-gu 
เอ็มอาร์: Yŏ Jin'gu 
 
เว็บไซต์: http://www.jingooyeo.com
ยอ จิน-กู (อักษรโรมัน: Yeo Jin-goo; ฮันกึล: 여 진 구; เกิด 13 สิงหาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ เขาเริ่มต้นอาชีพนักแสดงเด็ก และมีผลงานเด่นจากละครเรื่อง Giant (2011), ลิขิตรักตะวันและจันทรา (2012), และ รักสุดใจ (2012).
และในปี 2013 เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Hwayi: A Monster Boy และเรื่องนี้ทำให้เขาได้รับรางวัล Blue Dragon Film Awards .เขามีน้องชาย 1คน
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | รายการ | บทบาท | ประเภท | ความยาว | เข้าฉาย (เกาหลี) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2560 | 1987 | Park Jong-Chul | TBA | TBA | TBA |
| 2560 | Warriors of the Dawn | Prince Gwanghae | Period-16th Century | 130 นาที | 31 พฤษภาคม 2560 |
| 2558 | Shoot Me in the Heart | อีซูมยอง | Drama | 102 นาที | 28 มกราคม 2558 |
| 2558 | The Long Way Home | Young-Gwang | War / Period-1950 | 112 นาที | 24 กันยายน 2558 |
| 2557 | Mr. Perfect | Lee Byung-Joo | Comedy / Drama | 109 นาที | 3 เมษายน 2557 |
| 2557 | Tazza: The Hidden Card | Aw-Kwi's pupil | Suspense-Thriller / Gambling | 147 นาที | 3 กันยายน 2557 |
2556: 
| 2556 | Sky Force 3D | Ace | (Korean dubbing) |  |  |
| 2556 |  Hwayi: A Monster Boy  | ฮวาอี / คิม กึนยอง | Action / Suspense-Thriller | 125  นาที | 9 ตุลาคม 2556 |
| 2551 | Are You Crazy / Santamaria  | Da-Sung | Comedy | 104 นาที | 10 กรกฎาคม 2551 |
| 2551 | Sorry Apple | เด็กประถม | (short film) | 118 นาที | 16 ตุลาคม 2551 |
| 2551 | Antique | Kim Jin-hyuk (young) | Comedy / Drama | 105 นาที | 13 พฤศจิกายน 2551 |
| 2551 |  A Frozen Flower   | Hong-Lim (young) | Period / Drama | 133 นาที | 30 ธันวาคม 2551 |
| 2549 | No Mercy for the Rude | Killa (young) | Comed / Action / Noir | 113 นาที | 24 กันยายน 2549 |
| 2548 | Sad Movie | พัก ฮวี-ชัง | Melodrama / Romance / Tearjerker | 108 นาที | 20 ตุลาคม 2548 |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | ละคร | บทบาท | ประเภท | ความยาว | สถานีโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2564 | Beyond Evil / Monster (괴물) | Han Joo-Won | Thriller, Psychological | 16 ตอน | JTBC |
| 2562 | รอรักโรงแรมพันปี | กูชานซอง | Fantasy | 16 ตอน | tvN |
| 2562 | Absolute Boyfriend | Zero Nine / ยองกู |  | 40 ตอน | SBS |
| 2562 | สลับร่าง ล้างบัลลังก์ | อีฮอน/ฮาซอน | Period / Drama | 16 ตอน | tvN |
| 2560 | Reunited Worlds (다시 만난 세계) | Sung Hae-Sung |  | 40 ตอน | SBS |
| 2560 | Circle (써클 : 이어진 두 세계) | Kim Woo-Jin | Sci-fi | 12 ตอน | tvN |
| 2559 | Daebak Jackpot / The Royal Gambler | King Yeong-Jo | Period | 24 ตอน | SBS |
| 2558 | Orange Marmalade (오렌지 마말레이드) | Jung Jae-Min |  | 12 ตอน | KBS2 |
| 2556 - 2557 | Potato Star 2013QR3 (감자별 2013QR3) | Hong Hye-Sung |  | 120 ตอน | tvN |
| 2555 - 2556 | Missing You รักสุดใจ | Han Jung-Woo (young) |  | 21 ตอน | MBC |
| 2555 | ลิขิตรักตะวันและจันทรา | กษัตริย์ อี โฮ-ว็อน (วัยเด็ก) | Period / Romance | 20 ตอน | MBC |
| 2554 | Tree With Deep Roots | Ddol-Bok (young) |  | 24 ตอน | SBS |
| 2554 | Warrior Baek Dong Soo | แบ็ค ดง-ซู (วัยเด็ก) |  | 29 ตอน | SBS |
| 2553 | Giant | อี กา-โม (วัยเด็ก) |  | 60 ตอน | SBS |
| 2553 | The Reputable Family | ซเว กึน-ซอก (วัยเด็ก) |  | 16 ตอน | KBS1 |
| 2552 | Can Anyone Love | อี โฟ-รัน |  | 50 ตอน | SBS |
| 2552 | Princess Ja-Myung    | โฮดง (วัยเด็ก) |  | 39 ตอน | SBS |
| 2552 | Swallow the Sun | คิม จ็อง-อู (วัยเด็ก) |  | 24 ตอน | SBS |
| 2551 | Il Ji-Mae: The Phantom Thief            | อี กยู-ซัน(วัยเด็ก) |  | 20 ตอน | SBS |
| 2551 | Tazza | คิม ก็อน (วัยเด็ก) |  | 20 ตอน | SBS |
| 2551 | Gourmet | โฮฮี |  |  | SBS |
| 2549 - 2550 | Queen of the Game | อี ชิน-จ็อน (วัยเด็ก) |  | 20 ตอน | SBS |
| 2549 - 2550 | Yeon Gae So Mun | Kim Heum-Soon  (young) |  | 100 ตอน | SBS |
| 2549 | Want to Love Again |  |  | 128 ตอน | SBS |
ผลงาน > มิวสิกวิดีโอ

| ปี | ศิลปิน | เพลง |
| --- | --- | --- |
| 2555 | K.Will | I Need You |
แหล่งข้อมูลอื่น

http://www.jingooyeo.com/ เก็บถาวร 2020-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เกาหลี)
http://www.yeojingoo.jp/ (ญี่ปุ่น)
Yeo Jin-goo เก็บถาวร 2014-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Cyworld (เกาหลี)
ยอ จิน-กู ที่ฮันซีเนมา
ยอ จิน-กู ที่โคเรียนมูวีเดตาเบส
ยอ จิน-กู ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มายูมิ โช

มายูมิ โช (ญี่ปุ่น: 荘真由美; โรมาจิ: Shō Mayumi) เป็นนักพากย์หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น โดยหลังจากที่แต่งงานกับเคอิจิ นัมบะ ที่เป็นนักพากย์เหมือนกัน เธอก็ลาวงการไปพักใหญ่ ๆ แต่ปัจจุบันได้กลับมารับงานพากย์เหมือนเดิมแล้ว
ประวัติ

วันเกิด : 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508
บ้านเกิด : โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สังกัด : เคคเคคอร์เปอเรชัน
ผลงาน > แอนิเมชัน

อิคโกกุ บ้านพักหรรษา (Maison Ikkoku) รับบทเป็น โอโตนาชิ อิคุโกะ
ดราก้อนบอล รับบทเป็น จีจี้
เออิชิสมองกล รับบทเป็น โนโนกะ มิโยโกะ
เซตากันดั้ม รับบทเป็น ฮาโล่, คิกกะ โคบายาชิ, คุม
กันดั้มดับเบิลเซตา รับบทเป็น คุม
ทาทาคาเอะ! อิคเซอร์ 1 รับบทเป็น คาโน่ นางิสะ
เซนต์เซย่า ภาคแอปเปิ้ลทองคำ รับบทเป็น เอลี่
กันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค รับบทเป็น เชมิ่ง โนอา
ฮาจาไทเซ ดันไกโอ (Dangaioh) รับบทเป็น มีอา อลิซ
โปรเจกต์ เซโอไรเมอร์ (Hades Project Zeorymer) รับบทเป็น ยูราเท
เมก้าโซน 23 (Megazone 23) รับบทเป็น ยูเมงาโน่ ไม
คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา รับบทเป็น โทริมารุ นาโอโกะ (คดีฆาตกรรมเหรียญเงินฝรั่งเศส)
แม่มดน้อยโดเรมี รับบทเป็น มาจอลูก้า
กัชเบล รับบทเป็น แม่ของเชอร์รี่
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว รับบทเป็น มิสุมิ ริเอะ (แม่ของนางิสะ)
ผลงาน > เกม

อีส (YS) 1, 2 รับบทเป็น เรอา
ซูเปอร์เรียลมาจองกราฟฟิตี้ รับบทเป็น เซริซาวะ มิไร
NEUES รับบทเป็น เคตี้ อัลเดีย
ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) รับบทเป็น มีอา อลิซ
แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (เคคเคคอร์เปอเรชัน) เก็บถาวร 2006-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
มัลคอล์ม อาเทอร์ สมิธ

| มัลคอล์ม อาเทอร์ สมิธ |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2418
เสียชีวิต: พ.ศ. 2501
อาชีพ: แพทย์   นักเขียน
มัลคอล์ม อาเทอร์ สมิธ (อังกฤษ: Malcolm Arthur Smith; 2418-2501) ผู้เชี่ยวชาญเรื่อง สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และแพทย์ชาวอังกฤษซึ่งทำงานใน คาบสมุทรมลายู
ประวัติ

หมอสมิธมีความสนใจใน สัตว์เลื้อยคลาน และ สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก มาตั้งแต่เด็ก หลังจบการศึกษาระดับปริญญาในสาขา แพทยศาสตร์ และ ศัลยศาสตร์ ใน ลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2441 ขณะอายุได้ 23 ปี เขาออกเดินทางมายัง ราชอาณาจักรสยาม (ประเทศไทย ในปัจจุบัน) ฐานะแพทย์ของ สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำกรุงเทพ ใน พ.ศ. 2464 เขาแต่งงานกับ Eryl Glynne แพทย์หญิงที่เป็นที่รู้จักจากการสะสม เฟิร์น จำนวนมากจากประเทศไทยและต่อมาได้ทำงานกับ สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว เธอเสียชีวิตจากการถูกรถชนที่กรุงเทพเมื่อ พ.ศ. 2473 ทั้งคู่มีบุตรทั้งสิ้น 3 คน
งาน

หมอสมิธกลายเป็นแพทย์หลวงในราชสำนักของสยามและเป็นคนสนิทของ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เขาเผยแพร่ข้อมูลของเขาเกี่ยวกับสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก โดยเขียนโต้ตอบกับ จอร์จ อัลเบิร์ต บูเลนเจอร์ แห่ง พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติลอนดอน
งานเขียน

หมอฝรั่งในวังสยาม (A Physician at the court of Siam) ซึ่งหมอสมิธเขียนและตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2490
ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค

ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค เป็นการรบครั้งสุดท้ายของเรือบิสมาร์ค ซึ่งได้ถูกจมลงในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 โดยเครื่องบินสวอร์คฟิชจากเรือหลวงวิคตอเรียสเป็นเรือบรรทุกเครื่องบิน ถือเป็นจุดจบของเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของครีกซมารีเนอ
ภูมิหลัง

หลังจากที่เรือประจัญบานบิสมาร์คได้จมเรือหลวงฮูด (51)ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิของอังกฤษในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 หลังจากที่ประชาชนทั่วทั้งอังกฤษรู้ข่าวเกี่ยวกับเรื่องเรือหลวงฮูดถูกจมโดยเรือบิสมาร์คประชาชนต่างรู้สึกโกรธแค้นและตกตะลึง ทำให้ทางกองทัพอังกฤษได้ตอบสนองอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
การตอบโต้ของกองทัพอังกฤษ

นายกรัฐมนตรีอังกฤษวินสตัน เชอร์ชิลได้ปฏิญาณว่า"ไม่ว่าจะเสียเท่าไหร่ เราจะต้องจมเรือบิสมาร์คให้ได้" ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังจากที่เรือหลวงฮูดอัปปางลงเรือเกือบทุกลำในกองทัพเรืออังกฤษถูกส่งออกไปภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอกจอห์น โทเวย์ โดยส่งเรือบรรทุกเครื่องบินไป 1 ลำ เรือประจัญบาน 3 ลำ เรือลาดตระเวน 3 ลำและเรือพิฆาต 6 ลำ
ลำดับเหตุการณ์

วันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 เรือรบบิสมาร์คอยู่ห่างจากฝรั่งเศสไป 200 ไมล์  เรือหลวงปรินส์ออฟเวลส์ (53)ที่เสียหายยับเยินได้ส่งเรือหลวงนอร์ฟอล์คและเรือหลวงซัฟฟอร์คซึ่งเป็นเรือลาดตระเวนไปตามล่าเรือรบบิสมาร์ค พลเรือเอกโทเวย์บัญชาการจากเรือหลวงพระเจ้าจอร์จที่ 5ซึ่งเป็นเรือประจัญบาน กองเรือของเขาอยู่ห่างจากเรือรบบิสมาร์คทางทิศตะวันออกระยะ 300 ไมล์ กองพลเรือย่อย"หน่วยเอช"แล่นเข้าไปจากทิศใต้ พลเรือเอกโทเวย์ซึ่งตามหลังบิสมาร์คอยู่หลายชั่วโมงตั้งใจว่าอาวุธที่ดีที่สุดในการโจมตีอย่างรวดเร็วคือการโจมตีทางอากาศ เวลา 23.30 น. เรือหลวงวิคตอเรียสซึ่งเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินได้ปล่อยเครื่องบินสวอร์คฟิชเครื่องบินปีก 2 ชั้นทิ้งตอร์ปิโด มันใช้ระบบเรดาห์รุ่นเก่าของมันในการนำวิถีสู่เรือรบบิสมาร์ค พวกมันแยกเป็นกลุ่ม 3 กลุ่มบินเป็นแถวเรียงเดี่ยวจากนั้นดิ่งชันลงมา 200 ฟุต เอี้ยวตัวสู่เป้าหมายและบินขนานกันเพื่อแยกวิถีของปืนต่อสู้อากาศยาน ขณะที่เครื่องบินสวอร์คฟิชกำลังเข้าใกล้ป้อมปืนของเรือรบบิสมาร์คได้ถูกยิงออกมา พลปืนเยอรมันได้ใช้ยุทธวิธีที่ชาญฉลาดพวกเขาได้ยิงอาวุธหลักของเรือรบบิสมาร์คลงไปในน้ำเพื่อสร้างม่านน้ำขนาดใหญ่ขึ้นมากั้นเครื่องบินสวอร์คฟิช นักบินได้ทิ้งตัวลงไปเหนือคลื่นเพียง 60 ฟุตพวกเขากำลังบินต่ำและช้ามากทำให้เรือบิสมาร์คไม่สามารถเล็งปืนได้ เครื่องบินสวอร์คฟิชได้ทิ้งตอร์ปิโดลงไปแต่เรือรบบิสมาร์คหลบตอร์ปิโดลูกแรกได้ จากนั้นเครื่องบินสวอร์คฟิชอีกลำได้ทิ้งตอร์ปิโดลงไปตอร์ปิโดโดนตรงกลางลำเรือแต่โดนในส่วนแนวเกราะหนาสร้างความเสียหายไม่มากนัก เพราะทิ้งตอร์ปิโดที่มีลำละ 1 ลูกเครื่องบินสวอร์คฟิชจึงรีบกลับเรือบรรทุกเครื่องบินทันที พลเรือเอกลึทเจนส์รู้ว่าเรือรบอังกฤษจะแล่นแบบซิกแซกเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกโจมตีจากเรือดำน้ำเมื่อเรือรบอังกฤษอยู่ห่างไกลที่สุดเรือรบบิสมาร์คหันกราบเรือด้านขวาเต็มที่วกกลับไปตามเส้นทางเดิมของตนเองทำให้เรือรบของอังกฤษจับสัญญาณไม่เจอและแล่นผ่านเรือรบบิสมาร์คไป ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเจ้าหน้าที่พลเรดาห์ของอังกฤษทำงานอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อจับสัญญาณใหม่แต่ก็ไร้ประโยชน์ วันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 เวลา 17.00 น.หลังจากการจมเรือฮูด 24 ชั่วโมง เรือลาดตระเวนอังกฤษได้ส่งข้อความแก่พลเรือเอกโทเวย์มาว่า"จับสัญญาณของศัตรูไม่ได้"
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

"เพลงซิมโฟนีของชาวบริติช" (A Symphony of British Music) คือแนวคิดหลักของพิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ของกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน หรือทราบกันดีในชื่อ "เพลงซิมโฟนีของชาวบริติช" (A Symphony of British Music) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ณ สนามกีฬาโอลิมปิก โดยมีผู้ออกแบบคือ คิม กาวิน, เอส เดฟวลิน, สตีเฟน ดาลดรี, เดวิด อาร์โนลด์ และมาร์ค ฟิชเชอร์ ซึ่งมีการออกอากาศไปทั่วโลกตั้งแต่เวลา 21:00 ตามเวลาท้องถื่นในสหราชอาณาจักร (UTC+1) และสิ้นสุดพิธีเมื่อเวลา 00:11 รวมทั้งหมด 3 ชั่วโมง 11 นาที
สนามกีฬาโอลิมปิกได้ถูกปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นธงชาติสหราชอาณาจักรขนาดใหญ่ ซึ่งออกแบบโดยแดเมียน เฮิร์ส มีนักแสดงประมาณ 4,100 คนเข้าร่วมพิธีปิดนี้ โดยมีรายงานว่ามีค่าใช้จ่ายราว 20ล้านยูโร (มูลค่าประมาณ 820 ล้านบาทไทย) มีประธานในพิธีปิดอย่างเป็นทางการคือ ฌาคส์ ร็อกก์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ที่เรียกกีฬาโอลิมปิกนี้ว่า "สนุกและสังสรรค์" (Happy and Glorius) ภายในพิธีปิดมีการส่งมอบเจ้าภาพโอลิมปิกถัดไปในปี 2016 คือ รีโอเดจาเนโร ตราบกระทั่งการดับไฟโอลิมปิกและมีการลดธงโอลิมปิกลงด้วย
สิ่งที่พิเศษในพิธีปิดนี้คือการแสดงโชว์เต็ม 1 ชั่วโมงสำหรับเพลงซิมโฟนีของชาวบริติช ที่มีจำนวนเพลงมากมายหลายศิลปินที่มีชื่อเสียง มีการสรรเสริญ จอห์น เลนนอนและ เฟรดดี้ เมอร์คิวรี่ และมีการสถาปนาอุตสาหกรรมแฟชั่นในพิธีปิดด้วย นครรีโอเดจาเนโร ตอบรับการส่งมอบจากกรุงลอนดอนด้วยการแสดงโชว์พิเศษ 8 นาทีที่มีชื่อว่า "โอบหุ้ม" ซึ่งควบคุมโดย เคา แฮมเบอร์เกอร์และแดเนียล โธมัส ร่วมกับเปเล่ มีการกล่าวปราศัยของลอร์ดเซบาสเตียน โคและกลุ่มอาสาสมัครได้รับการขอบคุณ
ผู้ชมราว 23.2 ล้านคนชมสำหรับพิธีนี้ในสหราชอาณาจักร และคาดว่าน่าจะสูงถึง 750 ล้านผู้ชมทั่วโลก ได้รับการตอบรับที่ดี แต่ไม่เหมือนหรือต่างจากพิธีเปิดโอลิมปิกมาก ชาวต่างประเทศบางต่างก็ได้มีการวิจารณ์ถึ
กรณีถึงความเข้าใจในบทภาพยนตร์และโทรทัศน์ของชาวบริติช จอร์จ ไมเคิลได้รับการวิพากย์วิจารณ์อย่างรุนแรงสำหรับเพลงที่เขาเลือกใช้ในพิธีนี้ ในขณะเดียวกัน เคท มอส, เนโอมี แคมป์เบลล์ และรัสเซล แบรนด์ก็ได้รับคำติเตียนว่าการแสดงโชว์ของพวกเขาไม่ได้สื่อถึงเรื่องราวความเป็นมิตรภาพของกีฬาโอลิมปิกเหมือนที่เคยทำมา แกรี บาร์โลว์ได้รับคำชมเชยหลังจากที่เกิดเหตุการณ์เสียชีวิตของลูกสาวของเขา นักแสดงบางคนไม่เต็มใจที่จะแสดงโชว์ รวมถึงเหล่าศิลปินต่างก็ยกเลิกไม่ทำการแสดงในโชว์นี้ NBC ในสหรัฐอเมริกาและช่องไพรม์ ทีวีในประเทศนิวซีแลนด์ต่างได้รับการติเตียนถึงการออกอากาศพิธีปิดนี้ แต่ยังมีคอนเสิร์ตที่มีการแสดงที่ไฮด์ปาร์ค นำโดยวงเบลอ
สรุปการแสดง > ชั่วโมงเร่งด่วน (21:00–21:09)

พิธีปิดเริ่มต้นขึ้นด้วยภาพยนตร์สั้น ที่แสดงตัวเลขนับถอยหลังจากสถานที่ต่างๆรอบกรุงลอนดอน เช่น ป้ายบอกทาง, 10 ถนนดาวนิง, หอนาฬิกาพระราชวังเวสต์มินสเตอร์, แม่น้ำเทมส์, ทาวเวอร์บริดจ์ ก่อนที่จะเคลื่อนเข้าสู่สนามกีฬาโอลิมปิก จากนั้นผู้ชมในสนามกีฬาร่วมกันนับถอยหลัง 10 วินาทีที่จะเริ่มพิธีปิดนี้ โดยมีเสียงระฆังบิ๊กเบนกำกับ ภายในสนามกีฬาได้ถูกปรับโครงสร้างเป็นยูเนี่ยนแจ็กขนาดใหญ่สีดำและสีขาวลาดยาวลงไป และมีสถานที่สำคัญๆปรากฏในสนามกีฬา เช่น ลอนดอนอาย, บิ๊กเบน, โรงไฟฟ้าแบตเตอร์ซี, เกอร์คิน กระดาษหนังสือพิมพ์ได้นำมาใช้งานกับยานพาหนะเพื่อสื่อถึงชีวิตในกรุงลอนดอน พร้อมกับข้อความวรรณกรรมของชาวบริติช เช่น วิลเลียม เชกสเปียร์, เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ,นักกวีแครอล แอน ดัฟฟี่
เอมิลี่ แซนเด้ปรากฏตัวบนรถบรรทุกและร้องเพลงบางช่วงเพลง"รีด ออล อะเบาท์ อิท" เออร์บาน วอยซ์ คอลเลคทีฟ(คณะประสานเสียงสำหรับพิธีปิด)ร้องเพลงของเดอะบีทเทิลส์ "บีคอซ" พร้อมทั้งการเล่นเชลโล่ของจูเลียน ลอยด์ เวบเบอร์(นั่งอยู่บนรอยัลอัลเบิร์ตฮอลล์)เพลงเอลการ์ ซาลูท ดี'อามัวร์ และยังมีการร่วมบรรเลงของสตอมพ์กับอุปกรณ์ครัวเรือนต่างๆ เช่น หม้อ กระทะ ถังขยะ อยู่บนกลางอากาศ โดยแขวนอยู่กับสถานที่ก่อสร้างจำลอง