แม่น้ำสาละวิน

| แม่น้ำสาละวิน ตาน-ลวีน (พม่า: သံလွင်; Thanlwin; สัทอักษรสากล: [θàɰ̃lwɪ̀ɰ̃]) นู่เจียง (จีน: 怒江; พินอิน: Nù Jiāng) |
| --- | --- |
แม่น้ำสาละวินในรัฐฉาน ประเทศพม่า
แผนที่บริเวณลุ่มน้ำของแม่น้ำสาละวิน
ชื่อท้องถิ่น: རྒྱལ་མོ་རྔུལ་ཆུ། (ทิเบต) Gyalmo Ngulchu (ทิเบต) ကၟံင့်ယှောတ်ခၠေါဟ် (กะเหรี่ยงโปตะวันออก) ဃိၣ်လီၤကျိ (กะเหรี่ยงสะกอ) သာန်လာန်, မႄႈၼမ်ႉၶူင်း (มอญ) ခြုံꩻ (กะเหรี่ยงปะโอ) ၼမ်ႉၶူင်း (ไทใหญ่)
ที่ตั้ง
ประเทศ:   จีน   พม่า   ไทย 
มณฑล (จีน): เขตปกครองตนเองทิเบต, ยูนนาน
รัฐ (พม่า): ฉาน, กะยา, กะเหรี่ยง, มอญ
จังหวัด (ไทย): แม่ฮ่องสอน
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ: เทือกเขาถังกู่ลา
 • ตำแหน่ง: นักชู เขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน
 • พิกัด: 32°43′47″N 92°13′58″E﻿ / ﻿32.72972°N 92.23278°E﻿ / 32.72972; 92.23278
 • ระดับความสูง: 5,432 เมตร (17,822 ฟุต)
 
ปากน้ำ: ทะเลอันดามัน
 • ตำแหน่ง: เมาะลำไย รัฐมอญ ประเทศพม่า
 • พิกัด: 16°11′39″N 97°35′00″E﻿ / ﻿16.19417°N 97.58333°E﻿ / 16.19417; 97.58333
 • ระดับความสูง: 0 เมตร (0 ฟุต)
ความยาว: 3,289 กิโลเมตร (2,044 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 324,000 ตารางกิโลเมตร (125,000 ตารางไมล์)

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: สามเหลี่ยมปากแม่น้ำสาละวิน ทะเลอันดามัน
 • เฉลี่ย: 6,600 m3/s (230,000 cu ft/s) to 211 km3/a (6,700 m3/s)
 • ต่ำสุด: 2,300 m3/s (81,000 cu ft/s)
 • สูงสุด: 32,600 m3/s (1,150,000 cu ft/s)
 

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: เมาะลำไย รัฐมอญ ประเทศพม่า
 • เฉลี่ย: 6,391.9 m3/s (225,730 cu ft/s)
 

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: เมาะตะมะ รัฐมอญ ประเทศพม่า
 • เฉลี่ย: 5,217.5 m3/s (184,250 cu ft/s)
 

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: พะอัน รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า
 • เฉลี่ย: 4,722.3 m3/s (166,770 cu ft/s) (Period: 2009-2013)5,280 m3/s (186,000 cu ft/s)
 • ต่ำสุด: 1,743 m3/s (61,600 cu ft/s)
 • สูงสุด: 17,080 m3/s (603,000 cu ft/s)
 

อัตราการไหล:  
 • ตำแหน่ง: หลูฉุ่ย จังหวัดปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง ประเทศจีน
 • เฉลี่ย: 1,437 m3/s (50,700 cu ft/s)
 
ลุ่มน้ำ
ลำน้ำสาขา:  
 • ซ้าย: แม่น้ำ Suo, แม่น้ำ Ga, น้ำข่า, แม่น้ำสิม, แม่น้ำปาย, แม่น้ำเมย, แม่น้ำไจง์
 • ขวา: แม่น้ำปา, แม่น้ำ Leng, แม่น้ำป๋าง, แม่น้ำ Teng, แม่น้ำ Pawn
แม่น้ำสาละวิน (อังกฤษ: Salween River; พม่า: သံလွင်မြစ်; ไทยถิ่นเหนือ: ; กะเหรี่ยงสะกอ: ဃိၣ်လီၤကျိ โคโหล่โกล) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวเป็นอันดับที่ 26 ของโลก ยาว 2,800 กิโลเมตร  และเป็นแม่น้ำที่มีความยาวเป็นอันดับสองของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ รองมาจากแม่น้ำโขง มีต้นกำเนิดจากการละลายของหิมะเหนือเทือกเขาหิมาลัย ไหลผ่านจังหวัดปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ที่ซึ่งเรียกแม่น้ำนี้ว่า แม่น้ำนู่ หรือ นู่เจียง (จีน: 怒江) หมายถึง "แม่น้ำพิโรธ" ชาวไทใต้คงเรียกแม่น้ำนี้ว่า แม่น้ำคง (ᥑᥨᥒᥰ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "ไทใต้คง") และผ่านรัฐฉาน รัฐกะยา รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า ซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดนระหว่างพม่ากับไทยที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน และไหลลงมาบรรจบกับแม่น้ำเมย หลังจากนั้นแม่น้ำสาละวินจึงไหลวกกลับเข้าประเทศพม่าและไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดียที่อ่าวเมาะตะมะ รัฐมอญ
แม่น้ำสาละวินมีต้นกำเนิดที่เดียวกับแม่น้ำโขง และแม่น้ำแยงซี โดยแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจนจากต้นกำเนิด และเนื่องจากเป็นน้ำที่เกิดจากการละลายของหิมะ อุณหภูมิของน้ำในแม่น้ำสาละวินจึงมีความเย็นกว่าน้ำในแม่น้ำอื่น ๆ ในประเทศไทย บางช่วงมีความลึกมากและน้ำไหลแรง
นอกจากนี้ในประเทศจีน พื้นที่ลุ่มน้ำและแม่น้ำสาละวิน เป็น 1 ในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำ 3 สายในเขตเทือกเขาเหิงต้วน ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น "แหล่งมรดกโลก" ร่วมกับ แม่น้ำโขง และ แม่น้ำแยงซี ในเขตพื้นที่มณฑลยูนนาน ภายใต้ชื่อ พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน โดยพื้นที่ดังกล่าว นับได้ว่าเป็นสถานที่แห่งหนึ่งบนโลกที่มีความอุดมสมบูรณ์และความหลายหลายทางชีวภาพสูง