stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง ค.ศ. 1995
ความเสียหาย > ผู้เสียชีวิต

เมื่อตรวจสอบข้อมูลผู้เสียชีวิตจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง มีผู้เสียชีวิตในอาคารกว่า 86.6% ในจำนวนนั้นมีผู้เสียชีวิตจากการขาดอากาศหายใจ จากการถูกทับ การบาดเจ็บที่ศีรษะหรืออวัยวะภายใน อันเนื่องมาจากอาคารถล่มหรือการพลิกคว่ำของฟอร์นิเจอร์ 83.3% และสาเหตุการเสียชีวิตรองลงมาคือ การเสียชีวิตจากการถูกไฟไหม้ 12.2% จากการสอบสวนเพิ่มเติมพบว่าการถล่มของบ้านเรือนทำให้ไฟลุกลามได้ง่ายขึ้น กล่าวคือผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่กว่า 98-99% เกิดจากการถล่มของอาคาร กล่าวอีกนัยหนึ่งคือแทบจะไม่เกิดความเสียหายต่อชีวิตเลยหากอาคารในตอนนั้นไม่พังทลายลงมา
ลางสังหรณ์

จากการวิจัยในภายหลังรายงานว่ามีปรากฏการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นก่อนแผ่นดินไหว
ลางสังหรณ์ > ความแปรปรวนของเปลือกโลกใกล้เคียง

จากการสำรวจของสถาบันวิจัยการป้องกันภัยพิบัติแห่งมหาวิทยาลัยเกียวโตและหน่วยงานอื่น ๆ พบว่าตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1994 ถึง 1995 พื้นที่กว้างในคันไซเกิดการเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลก ซึ่งเปลี่ยนจากการบีบอัดเป็นการขยายตัวอย่างกะทันหัน การเปลี่ยนแปลงความเครียดนี้เกิดจากการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลก และการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วนี้ทำให้เกิดแผ่นดินไหวฮันชิง-อาวาจิขึ้น
ลางสังหรณ์ > ช่วงว่างแผ่นดินไหว

นักวิจัยบางคนคาดการณ์ว่าจุดที่เกิดแผ่นดินไหวเป็นช่วงว่างแผ่นดินไหวระดับที่สาม หมายถึงบริเวณที่ไม่เคยเกิดแผ่นดินไหวใกล้รอยเลื่อนที่มักเกิดแผ่นดินไหวขนาดกลางและขนาดเล็กเป็นประจำ การวิเคราะห์ข้อมูลในภายหลังพบว่าในช่วงท้ายปี 1992 เกิดปรากฏการณ์ช่วงว่างแผ่นดินไหวไปทั่วภูเขาโฮกูเซ็ตสึและภูเขาทันบะ
ลางสังหรณ์ > ฝูงแผ่นดินไหวอินางาวะ

ตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็กที่รู้สึกได้เป็นระยะ ๆ ในบริเวณใกล้เคียงนครอินางาวะ จังหวัดเฮียวโงะ
ลางสังหรณ์ > แผ่นดินไหวนำ

เมื่อเวลา 18:28 น. ของวันที่ 16 มกราคม เพียงหนึ่งวันก่อนเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ได้เกิดแผ่นดินไหวนำขนาดเล็ก 3.3 เกิดใกล้ศูนย์กลางแผ่นดินไหวครั้งใหญ่มาก  คนส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นแผ่นดินไหวนำก่อนเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในวันถัดมา แต่เป็นเรื่องยากที่จะทำนายการเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่จากแผ่นดินไหวนำ
การตั้งชื่อ

นอกประเทศญี่ปุ่นมีการรู้จักแผ่นดินไหวในชื่อ "แผ่นดินไหวโคเบะ" แต่ในญี่ปุ่นเรียกแผ่นดินไหวครั้งนี้อย่างเป็นทางการว่า "แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง-อาวาจิ"  (阪神・淡路大震災, Hanshin-Awaji Daishinsai) ฮันชิงหมายถึงภูมิภาคระหว่างโอซากะและโคเบะ ชื่อนี้ถูกเลือกโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นใน 1 สัปดาห์หลังจากแผ่นดินไหว
จิตอาสา

อาสาสมัครจากทั่วประเทศญี่ปุ่นมาบรรจบกันที่โคเบะเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากแผ่นดินไหว ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 รัฐบาลได้ประกาศให้วันที่ 17 มกราคมเป็น "วันป้องกันและอาสาสมัครภัยพิบัติ" ของชาติ 
และสัปดาห์ระหว่างวันที่ 15 ถึง 21 มกราคม เป็น "สัปดาห์ป้องกันและอาสาสมัครภัยพิบัติ" เพื่อเป็นการบรรยาย การสัมมนา และกิจกรรมอื่นๆ ที่ออกแบบมาเพื่อส่งเสริมให้เกิดการเตรียมพร้อมและบรรเทาภัยพิบัติโดยสมัครใจ
อนุสรณ์

โคเบะ รูมินาริ เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นในวันครบรอบแผ่นดินไหว จัดขึ้นประมาณสองสัปดาห์ทุกเดือนธันวาคม มีการตกแต่งด้วยซุ้มประตูด้วยไฟหลากสีที่รัฐบาลอิตาลีบริจาค จากถนนาจากร้านไดมารุในโมโตมาจิไปยังสวนสาธารณะฮิงาชิยูเอ็นจิ ตัวเลข "1.17" ขนาดใหญ่จะส่องสว่างในช่วงต้นของวันที่ 17 มกราคมของทุกปี
ภาพและสื่อ

ดูภาพแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงทั้งหมดที่: ภาพแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงที่คอมมอนส์
ความเข้มของแรงสั่น
หน้าร้านขายสินค้าราคาถูกในย่านมินาโตะงาวะ โคเบะ
รอยเลื่อนโนจิมะสาเหตุของแผ่นดินไหวครั้งนี้
อาคารถล่มลงมาปิดถนน
ผู้คนกำลังเดินผ่านซากอาคาร
ชายผู้รายงานสถานการณ์ความเสียหายทางโทรศัพท์มือถือที่สถานี Hankyu Sannomiya
อาคารที่เอียงจากแรงสั่น
ดูเพิ่ม

รอยเลื่อนโนจิมะ
อุทกภัยใหญ่ฮันชิง ค.ศ. 1938
อ่านเพิ่ม

Kitamura, R.; Yamamoto, T.; Fujii, S. (1998). "Impacts of the Hanshin-Awaji Earthquake on Traffic and Travel – Where Did All the Traffic Go?".  ใน Cairns, S.; Hass-Klau, C.; Goodwin, P. (บ.ก.). Traffic Impact of Highway Capacity Reductions: Assessment of the Evidence. London: Landor Publishing. pp. 239–261.
แหล่งข้อมูลอื่น

Great Hanshin Earthquake and the destruction of the infrastructure เก็บถาวร 2014-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Ministry of Land, Infrastructure, Transport and Tourism
Kunii et al., The Medical and Public Health Response to the Great Hanshin-Awaji Earthquake in Japan: A Case Study in Disaster Planning เก็บถาวร 23 พฤศจิกายน 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sawada and Shimizutani, Are People Insured Against Natural Disasters? Evidence from the Great Hanshin-Awaji (Kobe) Earthquake in 1995
Seismic Activity in Japan – Headquarters for Earthquake Research Promotion
Special Great Hanshin Earthquake Edition - St. Cloud State University - Links to lists of the deceased and injured, including Japanese citizens and foreign students at Kobe University
Kansai Area Earthquake information - Sony Computer Science Laboratory Inc. [ja] (ソニーコンピュータサイエンス研究所)
| ด ค ก← แผ่นดินไหวที่สำคัญใน พ> ศ. 2538 → |
| --- | --- |
 โกเบ ประเทศญี่ปุ่น†‡ (6.9, 17 มกราคม)  เกาะซาฮาลิน ประเทศรัสเซีย† (7.0, 27 พฤษภาคม)  ประเทศตุรกี† (6.2, 1 ตุลาคม)  ประเทศเม็กซิโก (8.0, 9 ตุลาคม)  ยูนนาน ประเทศจีน† (6.2, 24 ตุลาคม) 
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวตามมาตราขนาดโมเมนต์ / † = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 30 คน / ‡ = แผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในปีนี้
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
รอยเลื่อนโนจิมะที่ทำให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งนี้
ความเสียหายที่ย่านมินาโตะงาวะ โคเบะ
ความเสียหายจากแผ่นดินไหว
อนุสรณ์สถาน 1.17 ในโคเบะในเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548)
แอกเซสพอยต์ไร้สาย

แอกเซสพอยต์ไร้สาย (อังกฤษ: wireless access point) หรือ WAP หรือเรียกสั้น ๆ ว่า AP คือ อุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ในเครือข่ายคอมพิวเตอร์ ที่ช่วยให้อุปกรณ์ไร้สายอื่น ๆ สามารถเชื่อมต่อกับเครือข่ายแบบมีสายได้โดยการใช้เทคโนโลยีของเครือข่ายแลนไร้สายหรือมาตรฐานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง แอกเซสพอยต์มักจะเชื่อมต่อกับเราเตอร์ด้วยสายเคเบิล (ผ่านเครือข่ายแบบมีสาย) ซึ่งอาจเป็นอุปกรณ์แยกต่างหากหรือเป็นส่วนหนึ่งของเราเตอร์นั้น แอกเซสพอยต์นั้นแตกต่างจากฮอตสปอตซึ่งเป็นตำแหน่งทางกายภาพที่สามารถเข้าถึงเครือข่าย Wi-Fi
พื้นฐาน

ก่อนที่จะมีเครือข่ายไร้สาย การตั้งค่าระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ในธุรกิจ, บ้าน หรือ โรงเรียน มักจะต้องวางเคเบิลจำนวนมากผ่านผนังและเพดาน เพื่อให้อุปกรณ์เครือข่ายที่ใช้งานอยู่ในอาคารทั้งหมดสามารถเข้าถึงเครือข่ายหลักได้ ผู้ใช้เครือข่ายสามารถที่จะเพิ่มอุปกรณ์ที่สามารถเข้าถึงเครือข่ายที่ใช้สายเคเบิลน้อยหรือไม่ต้องใช้สายเคเบิลเลยด้วยการติดตั้ง WAP ปรกติแอกเซสพอยต์เชื่อมต่อโดยตรงกับระบบอีเทอร์เน็ตแบบใช้สาย จากนั้นแอกเซสพอยต์จะเชื่อมต่อไร้สายโดยความถี่วิทยุเพื่อให้อุปกรณ์ลูกข่ายทั้งหลาย สามารถใช้ประโยชน์จากเครือข่ายใช้สายได้มากที่สุด AP ส่วนใหญ่เชื่อมต่ออุปกรณ์ไร้สายได้หลายตัว แอกเซสพอยต์ที่ทันสมัยส่วนใหญ่รองรับมาตรฐานการส่งและรับข้อมูลโดยใช้ความถี่วิทยุที่มีการกำหนดโดย IEEE ที่เรียกว่ามาตรฐาน IEEE 802.11
พื้นฐาน > มาตรฐานข้อมูลไร้สาย

มีมาตรฐานข้อมูลไร้สายมากมายที่ได้รับการแนะนำสำหรับจุดเชื่อมต่อไร้สายและเทคโนโลยีเราเตอร์ไร้สาย มีการสร้างมาตรฐานใหม่เพื่อรองรับความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับการเชื่อมต่อไร้สายที่เร็วขึ้น เราเตอร์ไร้สายบางรุ่นสามารถใช้งานร่วมกับเทคโนโลยี Wi-Fi รุ่นเก่าได้ เนื่องจากอุปกรณ์จำนวนมากผลิตขึ้นเพื่อใช้กับมาตรฐานที่เก่ากว่า
802.11a
802.11b
802.11g
802.11n (Wi-Fi 4)
802.11ac (Wi-Fi 5)
802.11ax, (Wi-Fi 6)
การใช้งานทั่วไป

การใช้งานขององค์กรโดยทั่วไปจะเกี่ยวข้องกับการติดตั้งแอกเซสพอยต์หลายตัวเข้ากับเครือข่ายแบบใช้สายเพื่อให้อุปกรณ์ลูกข่ายสามารถติดต่อแบบไร้สายไปยังระบบแลนของสำนักงานใหญ่ได้ WAP มีการจัดการโดย WLAN Controller ซึ่งจะทำการปรับเปลี่ยน พลังงานของคลื่นความถี่วิทยุ, ช่องสัญญาณ, การยืนยันตัวตน และการรักษาความปลอดภัยโดยอัตโนมัติ นอกจากนี้ Controller หลายตัวยังสามารถสร้างกลุ่มการเคลื่อนที่แบบไร้สาย เพื่อให้มีการโรมมิงระหว่างคอนโทรลเลอร์ด้วยกัน คอนโทรลเลอร์สามารถจัดเป็นส่วนหนึ่งของโดเมนการเคลื่อนที่เพื่อให้ลูกข่ายสามารถเข้าถึงสถานที่ทำงานได้ทั่วภูมิภาค  สิ่งนี้ช่วยประหยัดเวลาลูกข่ายและค่าใช้จ่ายด้านธุรการเพราะจะสามารถเชื่อมโยงหรือยืนยันตัวตนใหม่ได้หลาย ๆ ครั้ง
ฮอตสปอตเป็นการใช้งานสาธารณะทั่วไปของ AP ซึ่งลูกข่ายไร้สายสามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตโดยไม่ต้องคำนึงถึงว่าเป็นเครือข่ายอะไรหรือของใครในขณะนั้นโดยเฉพาะ แนวคิดนี้ได้กลายเป็นเรื่องธรรมดาในเมืองใหญ่ที่มีการรวมกันของร้านกาแฟ, ห้องสมุด และแอกเซสพอยต์ส่วนบุคคล ที่ยอมให้ลูกข่ายเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตได้มากขึ้นอย่างต่อเนื่องในขณะที่ผู้ใช้มีการเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ การรวบรวมของฮอตสปอตที่เชื่อมต่อกันจะเรียกว่าเครือข่าย Lily Pad
แอกเซสพอยต์ใช้กันโดยทั่วไปในเครือข่ายไร้สายภายในบ้านที่มี AP เพียงตัวเดียว จะใช้เชื่อมต่อเครื่องคอมพิวเตอร์ทั้งหมดในบ้าน ส่วนใหญ่จะเป็นเราเตอร์ไร้สายที่หมายถึงการรวมกันของ อุปกรณ์ได้แก่ แอกเซสพอยต์, เราเตอร์หนึ่งตัว และสวิตช์อีเทอร์เน็ต บางอุปกรณ์รวมโมเด็มบรอดแบนด์เข้าไปด้วย ในสถานที่ที่เป็นบ้านส่วนใหญ่จะมีแอกเซสพอยต์ของตัวเองและอยู่ในระยะทำการของแอกเซสพอยต์ของเพื่อนบ้าน จึงเป็นไปได้สำหรับคนเข้าใจเทคนิคที่จะปิดการเข้ารหัสลับของพวกเขาและจัดตั้งเป็นเครือข่ายชุมชนไร้สาย แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่ายังมีความต้องการเครือข่ายแบบมีสาย
แอกเซสพอยต์ยังอาจทำหน้าที่เป็นอนุญาโตตุลาการของเครือข่ายที่ทำการเจรจาต่อรองกับอุปกรณ์ลูกข่ายแต่ละรายที่อยู่ใกล้เคียงที่สามารถร้องขอการส่งข้อมูลได้  อย่างไรก็ตามส่วนใหญ่ของการติดตั้งเครือข่าย IEEE 802.11 จะไม่ใช้ความสามารถนี้ โดยจะใช้วิธีสุ่มหลอกแบบกระจายที่เรียกว่า CSMA/CA แทน
แอกเซสพอยต์แบบไร้สาย เปรียบเทียบกับ เครือข่าย Ad-hoc

อาจมีความสับสนระหว่างจุดเชื่อมต่อไร้สายกับเครือข่ายไร้สายเฉพาะกิจ เครือข่ายเฉพาะกิจเป็นการเชื่อมต่อระหว่างสองอุปกรณ์หรือมากกว่าโดยไม่ต้องใช้จุดเชื่อมต่อไร้สาย นั่นคืออุปกรณ์จะสื่อสารกันเองโดยตรงถ้าอยู่ในรัศมีทำการ เครือข่ายแบบเฉพาะกิจจะใช้ในสถานการณ์เช่นต้องการทำการแลกเปลี่ยนข้อมูลอย่างรวดเร็วหรือใช้เล่นเกมใน LAN ที่มีผู้เล่นหลายคน เพราะการติดตั้งเป็นเรื่องง่ายและไม่จำเป็นต้องมีจุดเชื่อมต่อ เนื่องจากรูปแบบ peer-to-peer ของการเชื่อมต่อเฉพาะกิจที่มีความคล้ายคลึงกับบลูทูธ จึงมักจะไม่แนะนำการติดตั้งแบบถาวร
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตผ่านเครือข่ายเฉพาะกิจโดยใช้คุณสมบัติเช่น Internet Connection Sharing ของวินโดวส์อาจทำงานได้ดีกับอุปกรณ์จำนวนไม่มากที่อยู่ใกล้ ๆ กัน  การจราจรทางอินเทอร์เน็ตจะมาบรรจบกันที่โหนดที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตโดยตรง อาจทำให้มีความหนาแน่นติดขัดสำหรับโหนดที่เปิดใช้งานแบบอินเทอร์เน็ต  แอกเซสพอยต์มีข้อได้เปรียบที่ชัดเจนด้วยความเป็นไปได้ของการมีจุดเชื่อมต่อได้หลายจุดที่สามารถเชื่อมต่อเข้ากับเครือข่ายแลนใช้สาย
ข้อจำกัด

ตามมาตรฐานของ IEEE 802.11 โดยทั่วไปแล้ว แอกเซสพอยต์หนึ่งตัวจะสามารถสื่อสารกับลูกข่ายได้ 10–25 ตัว ภายในรัศมี 103 เมตร อย่างไรก็ตามรัศมีทำการของ AP ที่เกิดขึ้นจริง อาจแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญโดยขึ้นอยู่กับตัวแปร เช่นตำแหน่งที่ติดตั้งเป็นในที่ร่มหรือกลางแจ้ง, ระดับความสูงเหนือพื้นดิน, สิ่งกีดขวาง, อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ ที่อาจรบกวนสัญญาณโดยการกระจายคลื่นความถี่เดียวกัน, ชนิดของเสาอากาศ, สภาพอากาศ, คลื่นความถี่วิทยุ, และการส่งออกพลังงานของอุปกรณ์เหล่านั้น ผู้ออกแบบเครือข่ายสามารถขยายรัศมีทำการของแอกเซสพอยต์โดยการใช้อุปกรณ์ทวนสัญญาณและ reflector ที่สามารถขยายหรือสะท้อนสัญญาณวิทยุ เพื่อการส่งสัญญาณที่ดีขึ้น  ในการทดลองการใช้เครือข่ายไร้สายสามารถใช้งานได้เป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร
ภายในรัศมีทำการที่สัญญาณจากแอกเซสพอยต์หลายตัวอยู่ในที่เดียวกัน ส่วนใหญ่ความถี่ที่ถูกต้องตามกฎหมายสำหรับการใช้งานเครือข่ายไร้สายจะสามารถใช้ได้เพียงจำนวนจำกัด โดยปกติ WAP ที่อยู่ติดกันจะใช้ช่องความถี่ที่แตกต่างกันในการสื่อสารกับลูกข่าย เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการรบกวนระหว่างสองระบบที่อยู่ใกล้เคียง อุปกรณ์ไร้สายสามารถ "ฟัง" การจราจรข้อมูลที่ความถี่อื่น ๆ และสามารถสลับจากความถี่หนึ่งไปยังอีกความถี่หนึ่งอย่างรวดเร็วเพื่อการรับสัญญาณที่ดีขึ้น อย่างไรก็ตามในความถี่ที่จำกัดจะกลายเป็นปัญหาในพื้นที่ใจกลางเมืองที่แออัดไปด้วยอาคารสูงเมื่อมีการใช้ WAP หลายตัว ในสภาพแวดล้อมดังกล่าวสัญญาณที่ซ้อนทับกันจะกลายเป็นปัญหาที่ก่อให้เกิดการรบกวน ซึ่งส่งผลให้เกิดสัญญาณข้อมูลขาดหายและเกิดข้อผิดพลาด
เครือข่ายไร้สายจะล่าช้ากว่าเครือข่ายแบบมีสาย ในแง่ของการเพิ่มความกว้างช่องสัญญาณและการเพิ่มอัตรา throughput ในขณะที่อุปกรณ์ไร้สายทั่วไปสำหรับตลาดผู้บริโภค (ปี ค.ศ. 2010)  สามารถทำงานด้วยความเร็ว 300 เมกะบิต/วินาที (IEEE 802.11n) หรือ 54 เมกะบิต/วินาที (IEEE 802.11g) ด้วยค่าใช้จ่ายที่เท่ากัน ฮาร์ดแวร์ระบบที่ใช้สายสามารถทำความเร็วได้ถึง 1000 เมกะบิต/วินาที (กิกะบิตอีเทอร์เน็ต)  อุปสรรคหนึ่งในการเพิ่มความเร็วของการสื่อสารไร้สายมาจากการใช้งาน Wi-Fi ที่ใช้สื่อกลางการสื่อสารร่วมกัน ดังนั้นแอกเซสพอยต์หนึ่งตัวสามารถที่จะทำงานได้น้อยกว่าเกือบครึ่งของอัตราที่แท้จริงสำหรับการรับส่งข้อมูลทางอากาศ  ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วที่ความเร็ว 54 MBit/s จะนำส่งข้อมูลบนโพรโทคอล TCP/IP ได้จริงเพียง 20 ถึง 25 Mbit/s เท่านั้น  ความคาดหวังของผู้ใช้เครือข่ายใช้สายเดิมคือคาดว่าจะได้รับความเร็วที่ดีขึ้น และผู้ใช้การเชื่อมต่อแบบไร้สายก็ต้องการที่จะเห็นเครือข่ายไร้สายสามารถตามทันเครือข่ายใช้สายได้
ในปี ค.ศ. 2012 แอกเซสพอยต์ที่ใช้มาตรฐาน 802.11n และอุปกรณ์ลูกข่ายมีส่วนแบ่งการตลาดมากพอสมควร และเมื่อมีการสรุปมาตรฐาน 802.11n ในปี ค.ศ. 2009 ปัญหาโดยปรกติของการรวมผลิตภัณฑ์จากผู้ขายหลายรายที่แตกต่างกันมีให้เห็นไม่มาก
การรักษาความปลอดภัย

การเข้าถึงแบบไร้สายมีการพิจารณาเรื่องความปลอดภัยเป็นพิเศษ เครือข่ายใช้สายจำนวนมากมีรากฐานการรักษาความปลอดภัยด้วยการควบคุมการเข้าถึงทางกายภาพ, ความไว้วางใจผู้ใช้ทั้งหมดในเครือข่ายท้องถิ่น แต่ถ้าแอกเซสพอยต์เชื่อมต่อกับเครือข่ายใช้สาย ใครก็ตามที่อยู่ในรัศมีทำการของ AP นั้น (ซึ่งมักจะขยายออกไปไกลกว่าพื้นที่ที่ตั้งใจไว้) สามารถเชื่อมโยงเข้ากับเครือข่ายได้
ทางออกที่พบมากที่สุดคือ การเข้ารหัสการจราจรไร้สาย แอกเซสพอยต์ที่ทันสมัยจะมาพร้อมกับการเข้ารหัสในตัว รุ่นแรกของการเข้ารหัสคือโพรโทคอล WEP ได้รับการพิสูจน์ว่า crack ง่าย ขณะที่รุ่นที่สองและสามคือ WPA และ WPA2 ได้รับการพิจารณาว่าการรักษาความปลอดภัยได้ดี ถ้าใช้รหัสผ่านหรือวลีรหัสผ่านที่แข็งแกร่งพอ
แอกเซสพอยต์ไร้สายบางตัวสนับสนุนการยืนยันตัวตนแบบเดียวกับฮอตสปอต โดยการใช้โพรโทคอล RADIUS และเซิร์ฟเวอร์ authentification อื่น ๆ
แอกเซสพอยต์เฉพาะงาน

แอกเซสพอยต์รุ่นสำหรับอุตสาหกรรมจะแข็งแรงทนทานด้วยฝาโลหะและตั้งบนรางมาตรฐาน DIN ซึ่งสามารถทนต่ออุณหภูมิ, ความชื้นสูง และการสัมผัสกับน้ำ, ฝุ่นและน้ำมัน การรักษาความปลอดภัยแบบไร้สายใช้มาตรฐาน WPA- PSK, WPA2, IEEE 802.1x/RADIUS, WDS, WEP, TKIP และ การเข้ารหัส CCMP (AES) สิ่งที่แตกต่างจากรุ่นสำหรับผู้บริโภคก็คือ แอกเซสพอยต์ไร้สายรุ่นสำหรับอุตสาหกรรมยังสามารถทำหน้าที่เป็น บริดจ์, เราเตอร์ หรือลูกข่ายตัวหนึ่งได้
ดูเพิ่ม

Femtocell – สถานีฐานท้องถิ่น โดยใช้มาตรฐานเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ เช่น UMTS แทนที่จะเป็น Wi-Fi
LWAPP – Lightweight Access Point Protocol ใช้ในการจัดการชุดการเชื่อมต่อขนาดใหญ่ของ WAP
Wi-Fi Array – ระบบของการเชื่อมต่อหลาย ๆ แอกเซสพอยต์
WiMAX – มาตรฐานไร้สายสำหรับพื้นที่กว้าง มีองค์ประกอบร่วมกันกับ Wi-Fi เล็กน้อย
Ad-hoc Network – ประเภทของเครือข่ายไร้สายเฉพาะกิจแบบกระจายอำนาจ
Wireless LAN – เครือข่ายที่ประกอบด้วยแอกเซสพอยต์หนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งจุด บวกกับอุปกรณ์หนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งอุปกรณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แอกเซสพอยต์ไร้สาย
รูปแสดงเราเตอร์ของ Linksys รุ่น "WAP54G"  มี Wireless Access Point ที่ทำงานบนมาตรฐาน 802.11g ในตัว
แผงวงจรแบบฝังตัวรุ่น RouterBOARD 112 ที่ใช้ขั้วต่อสายอากาศแบบ U.FL-RSMA pigtail และแผงวงจรเสริม PCI Wi-Fi ขนาดเล็กรุ่น R52 ซึ่งผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตไร้สาย (WISP) ทั่วโลกใช้กันอย่างกว้างขวาง
ตัวอย่างเครือข่ายไร้สายที่ใช้ WAP ในการเข้าถึงเครือข่ายหลักที่ใช้สายแบบอีเทอร์เน็ต
ตัวอย่างของแอกเซสพอยต์ไร้สายรุ่นสำหรับอุตสาหกรรม
แอน (ภาพยนตร์)

| แอน |
| --- | --- |
ใบปิดภาพยนตร์
กำกับ: คงเดช จาตุรันต์รัศมี ราสิเกติ์ สุขกาล
บทภาพยนตร์: คงเดช จาตุรันต์รัศมี
อำนวยการสร้าง: ปิยะลักษณ์ มหาธนทรัพย์ โสฬส สุขุม
นักแสดงนำ:   ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง  วรันธร เปานิล  วิโอเลต วอเทียร์  ภัณฑิรา พิพิธยากร  อรัชพร โภคินภากร  สุทัตตา อุดมศิลป์  เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ  แพรวา สุธรรมพงษ์  อิษยา ฮอสุวรรณ  ศวรรยา ไพศาลพยัคฆ์ 
ดนตรีประกอบ: ชัยบวร ศรีลูกหว้า
บริษัทผู้สร้าง: ซองซาวด์ โปรดักชั่น  
ผู้จัดจำหน่าย: เอ็ม พิคเจอร์ส
วันฉาย: 13 ตุลาคม พ.ศ. 2565
ความยาว: 116 นาที
ประเทศ: ประเทศไทย
ภาษา: ภาษาไทย
แอน (อังกฤษ: Faces of Anne) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวระทึกขวัญ–จิตวิทยา ที่ออกฉายอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งนำแสดงโดย ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง, วรันธร เปานิล, วิโอเลต วอเทียร์, ภัณฑิรา พิพิธยากร, อรัชพร โภคินภากร, สุทัตตา อุดมศิลป์, เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ, แพรวา สุธรรมพงษ์, อิษยา ฮอสุวรรณ และศวรรยา ไพศาลพยัคฆ์ ผลิตโดย ซองซาวด์ โปรดักชั่น จัดจำหน่ายโดย เอ็ม พิคเจอร์ส เขียนบทโดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี กำกับภาพยนตร์โดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี และราสิเกติ์ สุขกาล
นักแสดง > นักแสดงนำ

ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง
วรันธร เปานิล
วิโอเลต วอเทียร์
ภัณฑิรา พิพิธยากร
อรัชพร โภคินภากร
สุทัตตา อุดมศิลป์
เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ
แพรวา สุธรรมพงษ์
อิษยา ฮอสุวรรณ
ศวรรยา ไพศาลพยัคฆ์
นักแสดง > นักแสดงสมทบ

อัจฉรียา โพธิพิพิธธนากร
พลอยยุคล โรจนกตัญญู
ไปรยา สังขจินดา
แพรรุจิรา โกมลารชุน
พรสรวง รวยรื่น
คัทรียา เทพชาตรี
เนรัญชรา เลิศประเสริฐ
สุพิชชา ปรีดาเจริญ
อรกร จันทร์ศิริ
แหล่งข้อมูลอื่น

แอน (ภาพยนตร์) ที่สยามโซน
แอน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แอนดี เซอร์กิส

| Andy Serkis |
| --- | --- |
Serkis at the 2017 San Diego Comic-Con
เกิด: Andrew Clement Serkis  (1964-04-20) 20 เมษายน ค.ศ. 1964 (60 ปี) Ruislip Manor, Middlesex, England
ศิษย์เก่า: Lancaster University
อาชีพ: Actor, narrator, film director, film producer
ปีปฏิบัติงาน: 1985–ปัจจุบัน
คู่สมรส: Lorraine Ashbourne (สมรส 2002)
บุตร: 3 (including Louis Ashbourne Serkis)
แอนดี คลีเมนต์ เซอร์กิส (อังกฤษ: Andrew Clement Serkis;  เกิด 20 เมษายน พ.ศ. 2507) เป็นนักแสดง, ผู้บรรยาย และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท performance capture การแสดงที่ประกอบไปด้วยการแสดงโมชั่นแคปเจอร์, งานแอนิเมชั่น และเสียงสำหรับตัวละครที่ computer-generated เช่น Gollum ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ (2544-2546) และ The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) King Kong ในภาพยนตร์ชื่อเดียวกันปี ค.ศ. 2005 Caesar ใน ซีรีส์รีบูต Planet of the Apes (2554–2560) Captain Haddock / Sir Francis Haddock ในภาพยนตร์เรื่อง The Adventures of Tintin ของ Steven Spielberg (2011) และ Supreme Leader Snoke ในไตรภาคภาคต่อของ Star Wars ภาพยนตร์เรื่อง The Force Awakens (2015) และ The Last Jedi (2017) ในปี ค.ศ. 2018 เขาได้แสดงตัวละครของ Baloo ในภาพยนตร์ที่กำกับตนเองเรื่อง Mowgli: Legend of the Jungle
แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช

| แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช Pleuragramma antarcticum |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: สัตว์
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง
ชั้น:: ปลากระดูกแข็ง
อันดับ:: อันดับปลากะพง
อันดับย่อย:: Notothenioidei
วงศ์:: ปลาคอดน้ำแข็ง
สกุล:: Pleuragramma
สปีชีส์:: P.  antarcticum
ชื่อทวินาม
Pleuragramma antarcticum Boulenger, 1902

แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช (อังกฤษ: Antarctic silverfish) แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิชเป็นปลาทะเลประเภทปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง ปลาในมหาสมุทรแอนตาร์กติกาเป็นปลาที่สามารถผลิตโปรตีนต้านความแข็งตัวเป็นน้ำแข็งเพื่อทำให้ปรับตัวอยู่ได้ในบริเวณที่มีน้ำเย็นจัด
แอตแลนตา เรน

| --- | --- |

ก่อตั้ง: 2 สิงหาคม 2561
ฤดูกาลแรก: 2019
ลีก: โอเวอร์วอตช์ลีก
ดีวิชั่น: แอตแลนติก
ประวัติทีม: แอตแลนตา เรน 2561–ปัจจุบัน
ที่ตั้ง:  แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ
สี: แดง, เทาชาร์โคล, เทาอ่อน      
เจ้าของ: แอตแลนตา อีสปอร์ต เวนเจอส์
ผู้จัดการทั่วไป: พอล แฮมิลตัน
แชมป์: 0
อันดับ 1 ลีก: 0
อันดับ 1 ดิวิชัน: 0
อันดับ 1 ช่วง: 0 ช่วง 1: — ช่วง 2: — ช่วง 3: —
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
แอตแลนตา เรน (อังกฤษ: Atlanta Reign) เป็นทีมกีฬาอีสปอร์ตโอเวอร์วอตช์สัญชาติอเมริกัน มีฐานอยู่ที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ ทีมนี้เป็นสมาชิกของโอเวอร์วอตช์ลีก และลงแข่งขันในดีวีชันแอตแลนติก ดำเนินกิจการโดยแอตแลนตา อีสปอร์ต เวนเจอส์ ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้าระหว่างค็อกซ์ เอนเตอร์ไพรส์และบริษัทพรอวินซ์ โดยทีมเรนจะเข้าร่วมการแข่งขันในลีกฤดูกาล 2019 เป็นฤดูกาลแรก
ประวัติทีม

วันที่ 2 สิงหาคม 2561 แอคติเวชันบลิซซาร์ดประกาศว่า แอตแลนตา อีสปอร์ต เวนเจอส์ ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้าระหว่างค็อกซ์ เอนเตอร์ไพรส์และบริษัทพรอวินซ์ ได้เข้าซื้อแฟรนไชน์สำหรับทีมในเมืองแอตแลนตา เพื่อเข้าแข่งขันในโอเวอร์วอตช์ลีกฤดูกาลที่สอง ต่อมาในวันที่ 23 ธันวาคม 2561 ทางทีมเปิดตัวชื่อทีมในนาม แอตแลนตา เรน
อัตลักษณ์ทีม

วันที่ 23 ตุลาคม 2561 ทีมเรนถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ โดยใช้สัญลักษณ์เป็นรูปนกฟีนิกซ์สีแดงอยู่ภายในเครื่องยอด ซึ่งนกฟินิกซ์ที่กำลังทะยานขึ้นเป็นสัญลักษณ์ในตราเมืองของเมืองแอตแลนตา และหมายถึงการเริ่มต้นใหม่ เช่นเดียวกับชื่อของทีม โดยสัญลักษณ์ทั้งหมดหมายถึง "จริยธรรมในการทำงาน, การคิดค้นสิ่งใหม่ และความเป็นเลิศ" โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมายถึงเมืองแอตแลนตา ส่วนสีที่ใช้นั้นสื่อความหมายถึงพลัง
ทะเบียนรายชื่อ > บัญชีผู้เล่นปัจจุบัน

| หมายเลข | ชื่อวงการ | ชื่อจริง | ภูมิลำเนา | ตำแหน่ง | หมายเหตุการเปลี่ยนแปลง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Gator | เบลค สกอตต์ (Blake Scott) |  แนชวิลล์ สหรัฐ | แท็งก์ |  เซ็นสัญญาแบบสองทางเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2561 โดยเล่นให้กับทีม ATL Academy อีกทีมหนึ่ง |
| 5 | Kodak | สเตฟึน โฮเซนแบกการ์ (Steven Rosenberger) |  แฟรงก์เฟิร์ต เยอรมนี | สนับสนุน |  เซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2561 |
| 6 | Pokpo | พัก ฮย็อน จุน (박현준) |  ควังจู เกาหลีใต้ | แท็งก์ |  เซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2561 |
| 7 | Daco | ซอ ดง ฮย็อง (서동형) |  อินช็อน เกาหลีใต้ | เฟล็กซ์ |  เซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2561 |
| 10 | Erster | ช็อง จุน (정준) |  โซล เกาหลีใต้ | ทำความเสียหาย |  เซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2561 |
| 25 | NLaaeR | อิลยา คอปปาลอฟ (Илья Коппалов) |  มอสโก รัสเซีย | ทำความเสียหาย |  เซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2561 |
| 66 | Masaa | เพทยา กันตาเนน (Petja Kantanen) |  เปียกซามากี ฟินแลนด์ | สนับสนุน |  เซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2561 |
| 99 | Dafran | เตเนียล ฟานเชสกา (Daniel Francesca) |  โคเปนเฮเกน เดนมาร์ก | ทำความเสียหาย |  เซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2561 |
ทะเบียนรายชื่อ > ทำเนียบหัวหน้าผู้ฝึกสอน

| ชื่อวงการ | ชื่อจริง | เริ่ม | สิ้นสุด | ระยะเวลา | อ้างอิง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sephy | แบรด ราจานี (Brad Rajani) | 17 ตุลาคม 2561 | ยังอยู่ในตำแหน่ง |  |  |  |
แอดวานซ์ออสเตรเลียแฟร์

บทความนี้เกี่ยวกับเพลงชาติออสเตรเลียอย่างเป็นทางการ สำหรับเพลงอื่นที่ถือว่าเป็นเพลงชาติออสเตรเลีย ดูที่ เพลงชาติออสเตรเลีย (แก้ความกำกวม)
| คำแปล: ออสเตรเลียก้าวหน้าด้วยความ "แฟร์" |
| --- | --- |
Advance Australia Fair

เนื้อร้อง: ปีเตอร์ ดอดส์ แมคคอร์มิค, พ.ศ. 2421
ทำนอง: ปีเตอร์ ดอดส์ แมคคอร์มิค, พ.ศ. 2421
รับไปใช้: 19 เมษายน พ.ศ. 2527

ตัวอย่างเสียง
แอดวานซ์ ออสเตรเลีย แฟร์ (บรรเลง)ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
แอดวานซ์ออสเตรเลียแฟร์ (อังกฤษ: Advance Australia Fair) เป็นชื่อของเพลงชาติอย่างเป็นทางการของเครือรัฐออสเตรเลีย ประพันธ์ขึ้นราวปี พ.ศ. 2421 โดยปีเตอร์ ดอดส์ แมคคอร์มิค นักประพันธ์ชาวสกอตแลนด์ ผู้ใช้นามปากกาว่า อะมีคัส (แปลว่าเพื่อนในภาษาละติน) เพลงนี้ถูกขับร้องอยู่ในฐานะเพลงปลุกใจมาตลอดจนถึง พ.ศ. 2527 จึงได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการของเครือรัฐออสเตรเลีย โดยเพลงอื่นที่มีการลงคะแนนเสียงให้ใช้เป็นเพลงชาติด้วยแต่ไม่ได้รับเลือก ได้แก่ เพลงก็อดเซฟเดอะควีน ซึ่งใช้เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของบรรดาประเทศในเครือจักรภพ และเพลงวอลต์ซิงมาทิลดาอันถือกันว่าเป็นเพลงชาติออสเตรเลียอย่างไม่เป็นทางการ
เพลงปลุกใจและเพลงมาร์ชอื่นๆ ในออสเตรเลียนั้น มีหลายเพลงที่ได้รับอิทธิพลจาก "แอดวานซ์ออสเตรเลียแฟร์" เช่น เพลงคำนับสำหรับผู้สำเร็จราชการแห่งเครือรัฐออสเตรเลีย เป็นต้น
เนื้อร้อง > ต้นฉบับ

เนื้อร้องของเพลงนี้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายครั้ง บางครั้งอาจมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย บางครั้งก็เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญยิ่ง
เนื้อร้อง > ฉบับสหพันธรัฐออสเตรเลีย พ.ศ. 2444

ในปี พ.ศ. 2444 ซึ่งเป็นสมัยของสหพันธรัฐออสเตรเลีย (Federation of Australia) ได้มีการแก้ไขเนื้อร้องเพลงนี้ในส่วนของบทที่ 3