stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พง จุน-โฮ
ผลตอบรับ

ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 8 เรื่องของ พง จุน-โฮ
| ปี | เรื่อง | รอตเทนโทเมโทส์ | เมทาคริติก | เมทาคริติก | ไอเอ็มดีบี | ทุนสร้าง | รายได้ทั่วโลก |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000 | เห่าไม่ว่าอย่าให้ข้ารำคาญ |  88% (8.00/10) (16 รีวิว) |  | 66 (7 รีวิว) | 6.9 (10,216) | — | $45,853 |
| 2003 | ฆาตกรรม ความตาย และสายฝน |  95% (8.20/10) (80 รีวิว) |  | 82 (18 รีวิว) | 8.1 (213,381) | $2,800,000 | $31,204,841 |
| 2006 | เดอะโฮสต์: อสูรนรกกลายพันธุ์ |  93% (7.70/10) (155 รีวิว) |  | 85 (35 รีวิว) | 7.1 (131,932) | $11,000,000 | $89,433,436 |
| 2008 | โตเกียว! |  76% (6.40/10) (66 รีวิว) |  | 63 (18 รีวิว) | 7.0 (11,811) | — | $1,194,397 |
| 2009 | หัวใจเธอทวงแค้นสะกดโลก |  96% (7.90/10) (121 รีวิว) |  | 79 (31 รีวิว) | 7.7 (71,083) | $5,000,000 | $17,518,155 |
| 2013 | สโนว์เพียซเซอร์: ยึดด่วน วันสิ้นโลก |  94% (8.20/10) (266 รีวิว) |  | 84 (38 รีวิว) | 7.1 (386,850) | $40,000,000 | $86,895,025 |
| 2017 | โอคจา |  86% (7.60/10) (242 รีวิว) |  | 75 (36 รีวิว) | 7.3 (131,444) | $50,000,000 | $2,049,823 |
| 2019 | พาราไซต์: ชนชั้นปรสิต |  99% (9.40/10) (482 รีวิว) |  | 97 (56 รีวิว) | 8.5 (942,927) | $11,400,000 | $262,029,080 |
| เฉลี่ย และ รวม | เฉลี่ย และ รวม |  91% (7.93/10) | 79 | 79 | 7.5 | $120.2 ล้าน | $490,370,610 |
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ  60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น

พง จุน-โฮ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1927–1940:  Frank Borzage (1927)  Lewis Milestone (1928)  Frank Lloyd (1929)  Lewis Milestone (1930)  Norman Taurog (1931)  Frank Borzage (1932)  Frank Lloyd (1933)  แฟรงก์ คาปรา (1934)  จอห์น ฟอร์ด (1935)  แฟรงก์ คาปรา (1936)  Leo McCarey (1937)  แฟรงก์ คาปรา (1938)  Victor Fleming (1939)  จอห์น ฟอร์ด (1940) 
1941-1960:  จอห์น ฟอร์ด (1941)  William Wyler (1942)  Michael Curtiz (1943)  Leo McCarey (1944)  Billy Wilder (1945)  William Wyler (1946)  Elia Kazan (1947)  John Huston (1948)  Joseph L. Mankiewicz (1949)  Joseph L. Mankiewicz (1950)  George Stevens (1951)  จอห์น ฟอร์ด (1952)  Fred Zinnemann (1953)  Elia Kazan (1954)  Delbert Mann (1955)  George Stevens (1956)  เดวิด ลีน (1957)  Vincente Minnelli (1958)  William Wyler (1959)  Billy Wilder (1960) 
1961-1980:  Jerome Robbins และ Robert Wise (1961)  เดวิด ลีน (1962)  Tony Richardson (1963)  George Cukor (1964)  Robert Wise (1965)  Fred Zinnemann (1966)  Mike Nichols (1967)  Carol Reed (1968)  John Schlesinger (1969)  Franklin J. Schaffner (1970)  วิลเลียม เฟรดกิน (1971)  บ๊อบ ฟอสซี (1972)  จอร์จ รอย ฮิลล์ (1973)  ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา (1974)  มิลอส ฟอร์แมน (1975)  จอห์น จี. อาวิลด์เซน (1976)  วูดดี อัลเลน (1977)  ไมเคิล ชิมิโน (1978)  โรเบิร์ต เบนตัน (1979)  โรเบิร์ต เรดฟอร์ด (1980) 
1981-2000:  วอร์เรน เบต์ตี (1981)  ริชาร์ด แอทเทนโบโรห์ (1982)  เจมส์ แอล. บรูกส์ (1983)  มิลอส ฟอร์แมน (1984)  ซิดนีย์ พอลแลค (1985)  โอลิเวอร์ สโตน (1986)  แบร์นาโด แบร์โตลุชชี (1987)  แบร์รี เลวินสัน (1988)  โอลิเวอร์ สโตน (1989)  เควิน คอสต์เนอร์ (1990)  โจนาธาน เดมม์ (1991)  คลินต์ อีสต์วูด (1992)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (1993)  โรเบิร์ต เซเม็กคิส (1994)  เมล กิบสัน (1995)  แอนโทนี มิงเกลลา (1996)  เจมส์ แคเมรอน (1997)  สตีเวน สปีลเบิร์ก (1998)  แซม เมนเดส (1999)  สตีเวน โซเดอเบิร์ก (2000) 
2001-ปัจจุบัน:  รอน ฮาวเวิร์ด (2001)  โรมัน โปลันสกี (2002)  ปีเตอร์ แจ็กสัน (2003)  คลินต์ อีสต์วุด (2004)  หลี่ อัน (2005)  มาร์ติน สกอร์เซซี (2006)  โจเอล และ อีธาน โคเอน (2007)  แดนนี บอยล์ (2008)  แคทริน บิเกโลว์ (2009)  ทอม ฮูเปอร์ (2010)  มีแชล อาซานาวีซียุส (2011)  หลี่ อัน (2012)  อัลฟอนโซ กัวรอน (2013)  อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู (2014)  อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู (2015)  เดเมียน ชาเซลล์ (2016)  กิเยร์โม เดล โตโร (2017)  อัลฟอนโซ กัวรอน (2018)  พง จุน-โฮ (2019)  โคลอี เจา (2020)  เจน แคมเปียน (2021)  แดเนียล กวัน และ แดเนียล ไชเนิร์ท (2022)  คริสโตเฟอร์ โนแลน (2023)
ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยาง

| --- | --- |
ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยาง
โชซ็อนกึล: 평양국제비행장
ฮันจา: 平壤國際飛行場
อาร์อาร์: Pyeongyang Gukje Bihaengjang 
เอ็มอาร์: P'yŏngyang Kukche Pihaengchang 
ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยาง (เกาหลี: 평양 국제비행장; ฮันจา: 平壤國際飛行場; อาร์อาร์: Pyeongyang Gukje Bihaengjang; เอ็มอาร์: P'yŏngyang Kukche Pihaengchang) (IATA: FNJ, ICAO: ZKPY) มีอีกชื่อว่า ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน (เกาหลี: 평양 순안 국제공항) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักที่ให้บริการในเขตกรุงเปียงยาง เมืองหลวงเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ในเขตซูนัน เป็นฐานการบินหลักของสายการบินประจำชาติ แอร์โครยอ
ท่าอากาศยานปิดบริหารในระดับนานาชาติเมื่อ ค.ศ. 2020 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และเปิดบริการใหม่ใน ค.ศ. 2023 ด้วยการบริการของแอร์โครยอระหว่างปักกิ่งกับวลาดีวอสตอค
ประวัติ > การเปิดใช้งานช่วงแรก ๆ

ท่าอากาศยานเปียงยางแห่งแรก ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำแทดง แต่ถูกทำลายในสงครามโลกครั้งที่สอง จึงสร้างท่าอากาศยานใหม่ ซึ่งก็คือท่าอากาศยานซูนัน ในย่านชานเมืองขึ้น
ระหว่างช่วงสงครามเกาหลี ผู้สื่อข่าวชาวอังกฤษ เรจินัลด์ ทอมป์สัน ได้บันทึกว่า เป็นท่าอากาศยานที่วุ่นวายมาก เนื่องจากมีเครื่องบินของกองทัพสหรัฐอเมริกาคอยขนส่งเสบียงและอาวุธในช่วงสงครามระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1950 ต่อมาท่าอากาศยานได้ประสบมหาอุทกภัย เนื่องจากอเมริการะเบิดเขื่อนท็อกซันในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 ทำให้ต้องมีการฟื้นฟูท่าอากาศยานใหม่
ประวัติ > การพัฒนาการในคริสต์ทศวรรษ 2000

ในปี ค.ศ. 2000 สายการบินแอโรฟลอต ได้ยกเลิกเที่ยวบินจากมอสโกและคาบารอฟสก์ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 สายการบินไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ ได้เปิดเที่ยวบินจากปักกิ่งเฉพาะฤดูท่องเที่ยวเท่านั้น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2008 แอร์ไชนา ได้กลับมาเปิดเที่ยวบินไปปักกิ่ง สัปดาห์ละ 3 วัน ส่วนโคเรียนแอร์ และเอเชียนาแอร์ไลน์ ก็ได้เปิดเที่ยวบินจากโซล-อินช็อนและเมืองยังยัง แต่ได้ยกเลิกในภายหลัง
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 อาคารผู้โดยสารแห่งใหม่ได้เปิดใช้งาน ตั้งอยู่ด้านข้างอาคารเก่า ซึ่งทันสมัยกว่าอาคารเก่ามาก โดยอาคารใหม่นี้ใช้เป็นอาคารศุลกากร และเป็นอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ส่วนอาคารเก่าได้รับการปรับปรุงใหม่ในปี ค.ศ. 2012
สิ่งอำนวยความสะดวก > อาคารผู้โดยสาร

อาคารผู้โดยสารภายในประเทศ
อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ
สิ่งอำนวยความสะดวก > อาคารผู้โดยสาร > อาคารขาเข้า

จุดรับกระเป๋าบนสายพาน และจุดรับฝากโทรศัพท์มือถือ
ร้านขายดอกไม้
ธนาคารเกาหลี (เปิดเวลา 9-18 นาฬิกา)
สถานบันเทิง (เปิดเวลา 9-18 นาฬิกา)
เคาน์เตอร์ผู้โดยสารขาเข้า
พื้นที่ศุลกากร และเอ็กซเรย์
สิ่งอำนวยความสะดวก > อาคารผู้โดยสาร > อาคารขาออก

ร้านหนังสือ (เปิดเวลา 10 นาฬิกา)
พื้นที่ให้ข้อมูลข่าวสาร
ร้านสินค้าปลอดภาษี
ร้านขายของที่ระลึก
ภัตตาคาร (เปิดเวลา 9-18 นาฬิกา)
สถานบันเทิง (เปิดเวลา 9-18 นาฬิกา)
ผู้โดยสารระหว่างประเทศต้องจ่ายค่าภาษีท่าอากาศยาน 10 ยูโร
ระบบขนส่งสาธารณะ

มีรถแท็กซี่วิ่งระหว่างอาคารผู้โดยสารกับเปียงยาง นอกจากนี้ยังมีรถโดยสารประจำทางให้บริการอีกด้วย
ท่าอากาศยาน เปิดทำการเวลา 6-22 นาฬิกาในฤดูร้อน และ 7-21 นาฬิกาในฤดูหนาว
ทางวิ่งและลานจอด

ท่าอากาศยานมีทางวิ่ง 2 ทาง ได้แก่ 01/19 (ฝั่งเหนือ) และ 17/35 (ฝั่งใต้) ระหว่างที่มีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารใหม่ฝั่งใต้ เครื่องจะจอดที่ทางวิ่งฝั่งเหนือเป็นส่วนใหญ่ โดยที่ทางวิ่งหลัก (01/19) จะมีระบบตรวจจับเครื่องบินที่จะลงจอด
ท่าอากาศยานสามารถรับเครื่องบินได้พร้อมกันถึง 4 ลำ มีลานจอดเครื่องบิน 17 ที่ และยังมีอาคารเก็บเครื่องบินอีก 2 แห่ง
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > สำหรับผู้โดยสาร

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| แอร์ไชนา | ปักกิ่ง-แคพิทอล | ระหว่างประเทศ |
| แอร์โครยอ | กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ, ปักกิ่ง-แคพิทอล, คาบารอฟสก์, กัวลาลัมเปอร์, มอสโก-เชเรเมเตียโว, เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง, เฉิ่นหยาง, วลาดีวอสตอค, หยานจี๋  เฉพาะฤดูกาล: ต้าเหลียน, ฮาร์บิน, คูเวตซิตี, สิงคโปร์-จางี | ระหว่างประเทศ |
| แอร์โครยอ | ช็องจิน, แฮจู, ท็อกซัน, แคซ็อง, คังกเย, คิลชู, นัมโพ, ซัมชิย็อน, ชินอึยจู, วันซาน | ในประเทศ |
| มองโกเลียแอร์ไลน์ | ชาร์เตอร์: อูลานบาตาร์ | ระหว่างประเทศ |
สายการบินและจุดหมายปลายทาง > ขนส่งสินค้า

| สายการบิน | จุดหมายปลายทาง   |
| --- | --- |
แอร์โครยอ: ปักกิ่ง-แคพิทอล, ช็องจิน, แฮจู, ฮัมฮึง, แคซ็อง, คังกเย, คิลชู, มอสโก-เชเรเมเตียโว, นัมโพ, ซัมชิย็อน, ชินอึยจู, เฉิ่นหยาง, วลาดีวอสตอค, วันซาน
สมุดภาพ

อดีตอาคารผู้โดดสาร (2006)
ห้องรับรอง ชั้นธุรกิจ
ร้านค้าปลอดภาษีและที่นั่ง, เขตการบิน
ข้างในอาคารโดยสารในปัจจุบัน
แอร์โครยอ ตูโปเลฟ ตู-204-300 (P-632) ที่อาคารผู้โดยสาร 2 ของเปียงยางซูนัน
Pyongyang Airport Terminal 2
ร้านอาหารและตารางการออกเดินทาง
ข้างในอาคารผู้โดดสารในอดีต
ดูเพิ่ม

การขนส่งในประเทศเกาหลีเหนือ
ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน
แอร์โครยอ
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sunan International Airport
360° virtual tour of the airport –  DPRK 360 photography project
Accident history for FNJ at Aviation Safety Network
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ :  Structurae 
ประเทศจุดหมายปลายทางจากท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน
นานา (นักร้อง)

| อิม จินอา 임진아 |
| --- | --- |
นานะในปี ค.ศ. 2022
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: อิม จิน-อา
รู้จักในชื่อ: นานะ
เกิด: 14 กันยายน ค.ศ. 1991 (33 ปี 54 วัน)
ที่เกิด: ช็องจู จังหวัดชุงช็องเหนือ ประเทศเกาหลีใต้
อาชีพ: นักเต้น นักร้อง นักแร็ป นางแบบ ช่างแต่งหน้า
เครื่องดนตรี: เปียโน
ช่วงปี: 2009-ปัจจุปัน
ค่ายเพลง: Pledis Entertainment

สมาชิก: อาฟเตอร์สกูล
อิม จิน-อา (อักษรโรมัน: Im Jin-Ah, เกาหลี: 임진아) หรือชื่อในการแสดง นานะ (เกาหลี: 나나) เป็นนักร้องและนางแบบชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะของสมาชิกวงอาฟเตอร์สกูล
ประวัติ

นานะ เกิดวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1991 ที่เมืองช็องจู จังหวัดชุงช็องเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ นานะเป็นเพื่อนกับ คีย์ วงชายนี่ และนิโคล วงคารา ก่อนที่เธอจะเปิดตัวเป็นสมาชิกวงอาฟเตอร์สคูล เธอเคยเข้าร่วมการประกวด 2009 Asia-Pacific Super Model มาก่อน นานะมีใบอนุญาตในการแต่งหน้าและเป็นสมาชิกสมาคมช่างแต่งหน้าแห่งประเทศเกาหลีใต้ นานะกำลังศึกษาอยู่ที่สถาบันศิลปะแห่งโซล (SeoulArts) เช่นเดียวกับ เจียและเฟ่ย วงมิสเอ
ผลงานเดี่ยว

ปี 2010 เป็นต้นมา นานะและสมาชิกวงอาฟเตอร์สคูลอีก 2 คน ได้แก่ เรนะและลิซซี่ รวมกลุ่มภายใต้ชื่อ Orange Caramel ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของอาฟเตอร์สคูล และมีผลงานเพลง ตัวอย่างเช่น "Magic Girl" "Bangkok City" "Lipstick"
ในปี 2012 นานะเป็นนางแบบให้งาน Tokyo Girls Collection 2012 Spring/Summer ที่ประเทศญี่ปุ่น และเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับ Juvis สถาบันลดน้ำหนักของเกาหลีใต้
ปลายปี 2012 นานะเข้าร่วมเป็นสมาชิกกลุ่ม Dazzling Red ในเพลง "This Person" เพื่อการกุศล ร่วมกับ ฮโยลิน วงซิสตาร์, ฮยอนอา วงโฟร์มินิต, ฮโยซอง วงซีเครต และนิโคล วงคารา
ผลงานเพลง > เพลงเดี่ยว

| ปี | ชื่อเพลง | อั้ลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 2011 | Close Your Eyes | Orange Caramel Shanghai Romance & Lipstick |
| 2012 | Eyeline | 5th Maxi-single Flashback |
| 2013 | "Sleeping Forest (眠れる森)" | Orange Caramel |
ผลงานเพลง > ซิงเกิลพิเศษ

| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปิน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | This Person | Dazzling Red | 2012 SBS Gayo Daejun The Color Of K-Pop |
ผลงานเพลง > ร่วมเพลง

| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปิน | อั้ลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Ma Boy 3 | ELECTROBOYZ | In Love |
| 2013 | Just a Moment | Hello Venus | Would You Stay for Tea? |
ผลงาน > วารตี้โชว์

| ปี | ชื่อรายการ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
| 2011 | Playgirlz School | ตอนที่ 1-13 |
| 2013 | Tokyo Brand New Girls |  |
| 2014 | Style Log | ออนแอร์ทุกวันศุกร์เวลา 21.00 ตามเวลาเกาหลี 19.00 ตามเวลาไทย ทางช่อง onstyle |
| 2014 | Roommate | ออนแอร์ทุกวันอาทิตย์ 4.30 pm ตามเวลาเกาหลี |
| 2014 | Muse Dress |  |
| 2016 | Real Men: Female Special | Episode 146 and 147 |
ผลงาน > ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | ช่อง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2006–2007 | High Kick! | นานะ | MBC |
| 2015 | Love Weaves Through a Millennium | Zhao Nana | Hunan Television |
| 2016 | The Good Wife | คิมดัน | tvN |
| 2019 | Kill It | โดฮยอนจิน | OCN |
| 2019 | Justice | ซอยอนอา | KBS2 |
| 2020 | Into the Ring | กูเซรา | KBS2 |
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2011 | White: The Melody of the Curse | Nana |
| 2014 | Fashion King | Kim Hae-na |
| 2015 | Go Lala Go 2 | Sha Dangdang |
| 2017 | The Swindlers | Choon-ja |
มิวสิควิดีโอ

| ปี | ชื่อเพลง | ศิลปิน |
| --- | --- | --- |
| 2010 | White Tears | Eru |
| 2010 | Like A Fool | Dew |
แหล่งข้อมูลอื่น

นานา ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
พระเจ้าโมบนแห่งโคกูรยอ

| พระเจ้าโมบนแห่งโคกูรยอ> กษัตริย์องค์ที่ 5 แห่ง โคกูรยอ |
| --- | --- |
ครองราชย์: พ.ศ. 591 - พ.ศ. 596
ก่อนหน้า: มินจุง
ถัดไป: แทโจมหาราช

ประสูติ: พ.ศ. 573
สวรรคต: พ.ศ. 596
พระราชบิดา: พระเจ้าแทมูชิน
พระราชมารดา: พระนางซงแมซอนซู
| พระเจ้าโมบน |
| --- | --- |
ฮันกึล: 모본왕
ฮันจา: 慕本王
อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Mobon-wang
พระเจ้าโมบน (เกาหลี: 모본왕; ค.ศ. 30 - ค.ศ. 53) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งอาณาจักรโกคูรยอ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายแฮอู เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอกับพระนางซงแมซอนซู เมื่อพระเจ้ามินจุงแห่งโคกูรยอพระปิตุลาสวรรคตไปในปี ค.ศ. 48 (พ.ศ. 591) เจ้าชายแฮอูจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่าพระเจ้าโมบน  (ค.ศ. 48 - 53) แต่ครองราชย์ได้เพียง 5 ปี ก็ถูกปลงพระชนม์โดยขุนนางของพระองค์เอง ขณะพระชนมายุเพียง 23 พรรษา
โกกุง พระญาติอีกพระองค์หนึ่งจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา พระนามว่าพระเจ้าแทโจมหาราช (Taejo The Great)
ถือว่าพระเจ้าโมบนเป็นจักรพรรดิพระองค์สุดท้ายที่มาจากราชสกุลแฮ ที่เป็นเชื้อพระวงศ์พระเจ้าแทมูชิน เพราะจักรพรรดิพระองค์ต่อมาเป็นเชื้อพระวงศ์พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าโมบนแห่งโคกูรยอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้ามินจุงแห่งโคกูรยอ |  | จักรพรรดิแห่งโคกูรยอ   (พ.ศ. 591-596) |  | พระเจ้าแทโจมหาราช |
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- | --- |
 ทงมย็องซ็อง  ยูรี  แทมูชิน  มินจุง  โมบน  แทโจ  ชาแด  ชินแด  โคกุกช็อน  ซันซัง  ทงช็อน  ชุงช็อน  ซอช็อน  พงซัง  มีช็อน  โคกุกว็อน  โซซูริม  โคกุกยัง  ควังแกโท  ชังซู  มุนจามย็อง  อันจัง  อันว็อน  ยังว็อน  พย็องว็อน  ย็องยัง  ย็องนยู  โพจัง 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
พระเจ้ามุนจามย็อง

| --- | --- |
พระเจ้ามุนจามย็อง
ฮันกึล: 문자명왕 หรือ 명치호왕
ฮันจา: 文咨明王 หรือ 明治好王
อาร์อาร์: Munja-myeong-wang หรือ Myeongchiho-wang 
เอ็มอาร์: Munja-myŏng-wang หรือ Myŏngchiho-wang 
ชื่อเกิด
ฮันกึล: 나운
ฮันจา: 羅雲
อาร์อาร์: Naun 
เอ็มอาร์: Naun 
พระเจ้ามุนจามย็องแห่งโคกูรยอ (เกาหลี: 문자명왕; อังกฤษ: Munjamyong) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 21 แห่ง อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 491-ค.ศ. 519
พระราชประวัติ

เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชังซู และเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าควังแกโทมหาราช โดยทรงขึ้นเป็นรัชทายาทแทนพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้นเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระอัยกาในปี ค.ศ. 491 (พ.ศ. 1034) ทรงพระนามว่า พระเจ้ามุนจามย็อง  (ค.ศ. 491-519) โปรดให้ย้ายเมืองหลวงขึ้นไปอยู่ที่ตอนเหนือของแม่น้ำยาลู ที่ เปียงยาง และโปรดให้สร้างวัดขึ้นวัดหนึ่ง มีชื่อว่า วัดกึมกังซา
สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ

พระเจ้ามุนจามยองสวรรคตในปี ค.ศ. 519 (พ.ศ. 1062) พระราชโอรสองค์โตคือ องค์ชายฮึงอัน จึงเสด็จขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าอันจัง
พงศาวลี

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้ามุนจามย็อง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระเจ้าชังซู |  | จักรพรรดิแห่งโคกูรยอ   (พ.ศ. 1034 - พ.ศ. 1062) |  | พระเจ้าอันจัง |
| ด ค กลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- | --- |
 ทงมย็องซ็อง  ยูรี  แทมูชิน  มินจุง  โมบน  แทโจ  ชาแด  ชินแด  โคกุกช็อน  ซันซัง  ทงช็อน  ชุงช็อน  ซอช็อน  พงซัง  มีช็อน  โคกุกว็อน  โซซูริม  โคกุกยัง  ควังแกโท  ชังซู  มุนจามย็อง  อันจัง  อันว็อน  ยังว็อน  พย็องว็อน  ย็องยัง  ย็องนยู  โพจัง 
 ดูเพิ่ม โชซ็อนโบราณ พูยอ โคกูรยอ แพ็กเจ ชิลลา พัลแฮ โครยอ โชซ็อน จักรวรรดิเกาหลี
ปูซานไอพาร์ก

ปูซานไอพาร์ก (เกาหลี: 부산 아이파크) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันลงเล่นในเคลีก 1 สนามเหย้าคือสนามกีฬาปูซานกูท็อก โดยเป็น 1 ใน 5 สโมสรแรกเริ่มในโคเรียนซูเปอร์ลีก และลงแข่งขันในลีกสูงสุดตั้งแต่ ค.ศ. 1983-2015 ก่อนที่จะตกชั้นสู่ลีกรอง สโมสรมักถูกเรียกเล่น ๆ ว่า แทอู ซึ่งเป็นชื่อบริษัทเจ้าของสโมสร
เกียรติประวัติ > การแข่งขันในประเทศ > ลีก

เคลีก 1
เคลีก 2
โคเรียฟุตบอลลีก/เนชันนัลลีก
เกียรติประวัติ > การแข่งขันในประเทศ > ถ้วย > อาชีพ

โคเรียนเอฟเอคัพ
โคเรียนลีกคัพ
โคเรียนเนชันนัลฟุตบอลแชมเปียนชิป
เกียรติประวัติ > การแข่งขันในประเทศ > ถ้วย > กึ่งอาชีพ

โคเรียนเพรสซิเดนทส์คัพ
เกียรติประวัติ > การแข่งขันระหว่างประเทศ > เอเชีย

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
เกียรติประวัติ > การแข่งขันระหว่างประเทศ > โลก

แอโฟร-เอเชียนคลับแชมเปียนชิป
เกียรติประวัติ > การแข่งขันระหว่างประเทศ > กระชับมิตร

ลูนาร์นิวเยียร์คัพ
ฮาวายเอียนไอแลนด์อินวิเทชันนัล
ทงย็องคัพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (เกาหลี)
| ด ค กเคลีก |
| --- | --- |
เคลีก 1 (2024):  แทกู  แทจ็อนฮานาซิติเซน  คังว็อน  คิมช็อนซังมู  ควังจู  อินช็อนยูไนเต็ด  เชจู ยูไนเต็ด  ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์  โพฮัง สตีลเลอส์  เอฟซีโซล  ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์  อุลซันฮุนได 
เคลีก 2 (2024):  อันซานกรีเนอร์  อันยัง  ปูช็อน 1995  ปูซานไอพาร์ก  ชอนัน ซิตี  ชุนบุก ช็องจู  จุงนัมอาซัน  คิมโพ  คย็องนัม  ช็อนนัมดรากอนส์  ซ็องนัม  โซลอีแลนด์  ซูว็อน 
| ด ค กแชมเปียนเอเชียนคลับแชมเปียนชิพและเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 4 สมัย |   อัลฮิลาล (1991, 2000, 2019, 2021)  |  |
| แชมป์ 3 สมัย |   โพฮัง สตีลเลอส์ (1997, 1998, 2009)   อูราวะ เรดไดมอนส์ (2007, 2017, 2022)  |  |
| แชมป์ 2 สมัย |   กว่างโจว (2013, 2015)   ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (2006, 2016)   ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ (2001, 2002)   อัลอิน (2003, 2024)   อุลซันฮุนได (2012, 2020)   เอสเทกลอล (1970, 1990)   ซ็องนัม (1995, 2010)   อัลอิตติฮาด (2004, 2005)   อัสซัดด์ (1989, 2011)   ธนาคารกสิกรไทย (1994, 1995)   มัคคาบีเทลอาวีฟ (1969, 1971)  |  |
| แชมป์สมัยเดียว |   จูบิโล อิวาตะ (1999)   กัมบะ โอซากะ (2008)   คาชิมะ แอนต์เลอส์ (2018)   ปูซานไอพาร์ก (1985)   โตเกียว เวร์ดี (1987)   เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ (1986)   พีเอเอส เตหะราน (1993)   เวสเทิร์น ซิดนีย์ วันเดอร์เรอส์ (2014)   อาโปเอลเทลอาวีฟ (1967)   เหลียวหนิงหวู่วิน (1990)  |  |
| ด ค กแชมเปียนเคลีก 1 |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 9 สมัย |   ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (2009, 2011, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021)  |  |
| แชมป์ 7 สมัย |  ซ็องนัม (1993, 1994, 1995, 2001, 2002, 2003, 2006)  |  |
| แชมป์ 6 สมัย |   เอฟซีโซล (1985, 1990, 2000, 2010, 2012, 2016)  |  |
| แชมป์ 5 สมัย |   โพฮัง สตีลเลอส์ (1986, 1988, 1992, 2007, 2013)  |  |
| แชมป์ 4 สมัย |   ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ (1998, 1999, 2004, 2008)  ปูซานไอพาร์ก (1984, 1987, 1991, 1997)  |  |
| แชมป์ 3 สมัย |   อุลซันฮุนได (1996, 2005, 2022)  |  |
| แชมป์สมัยเดียว |   เชจูยูไนเต็ด (1989)  ฮาลเลลูยาห์ (1983)  |  |
สนามกีฬาปูซานกูด็อก
บลปัลกันโฟร์

| บลปัลกันโฟร์ |
| --- | --- |
บลปัลกันโฟร์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 (จากซ้ายไปขวา: จีย็อง และ จียุน)
ข้อมูลพื้นฐาน
รู้จักในชื่อ: พลพัลกันพิวเบอร์ตี เรดชีกพิวเบอร์ตี
ที่เกิด: ย็องจู จังหวัดคย็องซังเหนือ เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป แดนซ์ โฟล์ก
ช่วงปี: ค.ศ. 2016 (2016)–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: โซฟาร์มิวสิก

สมาชิก:  จีย็อง 
อดีตสมาชิก:  จียุน 
บลปัลกันโฟร์ (เกาหลี: 볼빨간사춘기 Bolbbalgan Sachungi; อังกฤษ: Bolbbalgan4, หรือรู้จักกันในชื่อ พลพัลกันพิวเบอร์ตี หรือ เรดชีกพิวเบอร์ตี) เป็นศิลปินดูโอจากประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยโซฟาร์มิวสิก ในปี ค.ศ. 2016 สมาชิกประกอบไปด้วยอัน จี-ย็อง และอดีตสมาชิกคือ อู จี-ยุน ลาออกจากวงเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2020  พวกเธอปรากฏตัวในรายการ ซูเปอร์สตาร์ เค 6 เมื่อปี ค.ศ. 2014 ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับโซฟาร์ และออกอัลบั้มแรก เรดแพลนเน็ต ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 ซิงเกิลโปรโมตคือเพลง "กาแล็กซี" ทำให้วงมีชื่อเสียงด้วยการติดอันดับ 2 บนแกออนชาร์ต และขายได้มากกว่า 2 ล้านดาวน์โหลด
ประวัติ > การก่อตั้ง

จีย็อง และ จียุน เกิดในเมืองย็องจู พวกเธอได้พบกันขณะเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยทั้งสองมีความฝันที่จะเป็นนักร้องเหมือนกัน ซึ่งในที่สุดก็ได้ตั้งวงดนตรีแนวป็อปชื่อ "บลปัลกันโฟร์" ซึ่งแปลเป็นภาษาเกาหลีว่า "เด็กน้อยผู้เขินอาย" โดยมาจากนิสัยของสมาชิกในวงทั้งสองคน โดยจีย็องเป็นคนขี้อาย และจียุนชอบทำตัวเป็นเด็กน้อย
สมาชิก

อัน จี-ย็อง (เกาหลี: 안지영) เกิดเมื่อวันที่  (1995-09-14) 14 กันยายน ค.ศ. 1995 (29 ปี) – ร้องนำ
อู จี-ยุน (เกาหลี: 우지윤) เกิดเมื่อวันที่  (1996-01-06) 6 มกราคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) – กีตาร์ แร็ป และร้องเสริม
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่ง สูงสุดบนชาร์ต> เกาหลี | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| เรดแพลนเน็ต |  ออกจำหน่าย: 29 สิงหาคม ค.ศ. 2016  สังกัด: โซฟาร์มิวสิก,  บักส์คอร์ปอเรชัน  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | 27 |  เกาหลี: 25,646+ |
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่ง สูงสุดบนชาร์ต> เกาหลี  | ยอดขาย |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เรดอีเคิล |  ออกจำหน่าย: 22 เมษายน ค.ศ. 2016  สังกัด: โซฟาร์มิวสิก,  บักส์คอร์ปอเรชัน  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | 30 |  เกาหลี: 659+ |  |
| เรดไดอารีเพจ.1 |  ออกจำหน่าย: 28 กันยายน ค.ศ. 2017  สังกัด: โซฟาร์มิวสิก, โลเอ็นเอ็นเตอร์เทนเมนต์  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด | 7 |  เกาหลี: 12,098+ |  |
"—" แสดงอัลบั้มที่ไม่ติดชาร์ต
ผลงานเพลง > ซิงเกิล > นักร้องนำ

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่ง   สูงสุดบนชาร์ต> เกาหลี  | ยอดขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "ไฟต์เดย์" | 2016 | — |  เกาหลี: 16,260+ | เรดอีเคิล |
| "กาแล็กซี" | 2016 | 2 |  เกาหลี: 2,716,160+ | เรดแพลนเน็ต |
| "ฮาร์ดทูเลิฟ" | 2016 | 12 |  เกาหลี: 2,234,278+ | เรดแพลนเน็ต |
| "เทลมียูเลิฟมี" | 2016 | 2 |  เกาหลี: 2,148,890+ | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |
| "ซัม" | 2017 | 1 |  เกาหลี: 1,122,548+ | เรดไดอารีเพจ.1 |
| "ทูมายยูธ" | 2017 | 3 |  เกาหลี*: 884,853+ | เรดไดอารีเพจ.1 |
"—" หมายถึงเพลงที่ไม่ติดชาร์ต
ผลงานเพลง > ซิงเกิล > นักร้องรับเชิญ

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่ง   สูงสุดบนชาร์ต> เกาหลี  | ยอดขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "โรแมนติกวิช"  กับสวีเดน ลอนดรี, วานิลลาอะคูสติก, คิม จี-ซู, คิม ซา-รัง, ทเวนตีเยียส์ออฟเอจ และเลตเตอร์ โฟลว์ | 2016 | — | — | โซฟาร์มิวสิกคอมพิวเรชัน เวอร์.2 |
| "ลอสต์วิทเอาต์ยู"  แมกซ์ คลาวน์ ร้องร่วมกับ บลปัลกันโฟร์ | 2017 | 5 |  เกาหลี: 801,618+ | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |
| "มูแฮ"  ซันอี ร้องร่วมกับ บลปัลกันโฟร์ | 2017 | 5 |  เกาหลี: 260,140+ | ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม |

"—" หมายถึงเพลงที่ไม่ติดชาร์ต
ผลงานเพลง > เพลงอื่น ๆ ที่ติดชาร์ต

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่ง   สูงสุดบนชาร์ต> เกาหลี  | ยอดขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| "ยู (= ไอ)" | 2016 | 40 |  เกาหลี: 1,191,950+ | เรดแพลนเน็ต  |
| "กรัมปี" | 2016 | 38 |  เกาหลี: 783,370+ | เรดแพลนเน็ต  |
| "เวนยูฟอลล์อินเลิฟ" | 2016 | 78 |  เกาหลี: 66,307+ | เรดแพลนเน็ต  |
| "เอกซ์ซอง" | 2016 | — |  เกาหลี: 21,678+ | เรดแพลนเน็ต  |
| "ฟรีเซีย" | 2016 | — |  เกาหลี: 17,003+ | เรดแพลนเน็ต  |
| "บลู" | 2017 | 8 |  เกาหลี: 159,071 | เรดไดอารีเพจ.1 |
| "ฟิกซ์มี" | 2017 | 13 |  เกาหลี: 124,112 | เรดไดอารีเพจ.1 |
| "อิแมจิน" | 2017 | 14 |  เกาหลี: 121,639 | เรดไดอารีเพจ.1 |
"—" หมายถึงเพลงที่ไม่ติดชาร์ต
ผลงานเพลง > เพลงประกอบ

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่ง   สูงสุดบนชาร์ต> เกาหลี  | ยอดขาย | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "ฮิดดันพาธ" | 2014 | 60 |  เกาหลี: 55,979+ | เพลงประกอบละคร หนุ่มออฟฟิศพิชิตฝัน |
| "ดรีม" | 2016 | 54 |  เกาหลี: 47,657+ | เพลงประกอบละคร ฮวารัง บัลลังก์วังบุปผา |
| "ยูแอนด์ไอฟอร์มเดอะบีกินนิง" | 2017 | 9 |  เกาหลี: 717,111+ | เพลงประกอบละคร ดิเอ็มเพอร์เรอร์: โอเนอร์ออฟเดอะแมสก์ |
"—" หมายถึงเพลงที่ไม่ติดชาร์ต.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์
พย็องกยุล

ผลไม้ตระกูลส้มพื้นเมืองเกาะเชจู เกาหลี
| พย็องกยุล |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Rutaceae
สกุล:: Citrus
สปีชีส์:: C. platymamma
ชื่อทวินาม
Citrus platymamma Hort. ex Tanaka

พย็องกยุล (เกาหลี: 병귤; [pʲʌŋ.ɡʲul]) หรือ เพนจุล ในภาษาเชจู (벤줄; [pen.dʑul]) ชื่อวิทยาศาสตร์: Citrus platymamma เป็นส้มสายพันธุ์หนึ่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดบนเกาะเชจู ประเทศเกาหลีใต้
ประวัติ

มีการค้นพบต้นส้มพย็องกยุลเก่าแก่สองต้นในแขวงโทรย็อน (도련동) บนเกาะเชจูและถูกขึ้นทะเบียนให้เป็นสมบัติของเชจูเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2541 แต่ต่อมาต้นหนึ่งได้ตายลงเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ต้นที่ยังเหลืออยู่จึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสาวรีย์ทางธรรมชาติของเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 สันนิษฐานว่ามีอายุประมาณ 250 ปี ตำแหน่งของต้นดังกล่าวอยู่ที่ เลขที่ 21 ถนนโทรย็อน 6 เมืองเชจู จังหวัดเชจู (33°30′34″N 126°34′57″E﻿ / ﻿33.509321°N 126.582428°E﻿ / 33.509321; 126.582428)
ในปี พ.ศ.2553 มีการย้ายต้นส้มพย็องกยุลที่มีอายุ 80 ปีจำนวนหนึ่งมาปลูกยังสวนคามเวมุล (가뫼물) ซึ่งเป็นสวนผลไม้ที่ในอดีตเคยถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่ปลูกส้มเพื่อบริโภคในราชสำนักราชวงศ์โชซอน เมื่อสิ้นราชวงศ์ต้นส้มได้สาบสูญไป จึงมีการฟื้นฟูปลูกส้มในสวนขึ้นใหม่ในปี 2553 โดยศูนย์เทคโนโลยีการเกษตรซอกวีโพ