stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พอล นิวแมน
แหล่งข้อมูลอื่น

พอล นิวแมน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เอมีล ยันนิงส์ (1928)  วอร์เนอร์ แบ็กซ์เตอร์ (1929)  จอร์จ อาร์ลิสส์ (1930)  ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ (1931)  เฟรดริก มาร์ช/วอลเลซ บีรี (1932)  ชาลส์ ลาฟตัน (1933)  คลาร์ก เกเบิล (1934)  วิกเตอร์ แม็กลาเกล็น (1935)  พอล มุนี (1936)  สเปนเซอร์ เทรซี (1937)  สเปนเซอร์ เทรซี (1938)  รอเบิร์ต ดอแนต (1939)  เจมส์ สจวร์ต (1940) 
1941–1960:  แกรี คูเปอร์ (1941)  เจมส์ แคกนีย์ (1942)  พอล ลูคัส (1943)  บิง ครอสบี (1944)  เรย์ มิลแลนด์ (1945)  เฟรดริก มาร์ช (1946)  โรนัลด์ คอลแมน (1947)  ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (1948)  บรอเดริก ครอว์ฟอร์ด (1949)  โฮเซ เฟร์เรร์ (1950)  ฮัมฟรีย์ โบการ์ต (1951)  แกรี คูเปอร์ (1952)  วิลเลียม โฮลเดน (1953)  มาร์ลอน แบรนโด (1954)  เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (1955)  ยูล บรีนเนอร์ (1956)  อเล็ก กินเนสส์ (1957)  เดวิด นิเวน (1958)  ชาร์ลตัน เฮสตัน (1959)  เบิร์ต แลนแคสเตอร์ (1960) 
1961–1980:  มักซีมีเลียน เชลล์ (1961)  เกรกอรี เพก (1962)  ซิดนีย์ พอยเทียร์ (1963)  เรกซ์ แฮร์ริสัน (1964)  ลี มาร์วิน (1965)  พอล สโกฟีลด์ (1966)  ร็อด ชไตเกอร์ (1967)  คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน (1968)  จอห์น เวย์น (1969)  จอร์จ ซี. สกอตต์ (1970)  จีน แฮกแมน (1971)  มาร์ลอน แบรนโด (1972)  แจ็ก เลมมอน (1973)  อาร์ต คาร์นีย์ (1974)  แจ็ก นิโคลสัน (1975)  ปีเตอร์ ฟินช์ (1976)  ริชาร์ด เดรย์ฟัส (1977)  จอน วอยต์ (1978)  ดัสติน ฮอฟแมน (1979)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1980) 
1981–2000:  เฮนรี ฟอนดา (1981)  เบน คิงสลีย์ (1982)  โรเบิร์ต ดูวัล (1983)  เอฟ. เมอร์รีย์ เอบราฮัม (1984)  วิลเลียม เฮิร์ต (1985)  พอล นิวแมน (1986)  ไมเคิล ดักลาส (1987)  ดัสติน ฮอฟแมน (1988)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (1989)  เจเรมี ไอเอินส์ (1990)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (1991)  อัล ปาชิโน (1992)  ทอม แฮงส์ (1993)  ทอม แฮงส์ (1994)  นิโคลัส เคจ (1995)  เจฟฟรีย์ รัช (1996)  แจ็ก นิโคลสัน (1997)  โรแบร์โต เบนิญญี (1998)  เควิน สเปซีย์ (1999)  รัสเซล โครว์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  เดนเซล วอชิงตัน (2001)  เอเดรียน โบรดี (2002)  ฌอน เพนน์ (2003)  เจมี ฟ็อกซ์ (2004)  ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (2005)  ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ (2006)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2007)  ฌอน เพนน์ (2008)  เจฟฟ์ บริดเจส (2009)  โคลิน เฟิร์ธ (2010)  ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง (2011)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2012)  แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ (2013)  เอดดี เรดเมน (2014)  ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ (2015)  เคซีย์ แอฟเฟล็ก (2016)  แกรี โอลด์แมน (2017)  รามี แมลิก (2018)  วาคีน ฟีนิกซ์ (2019)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (2020)  วิลล์ สมิธ (2021)  เบรนแดน เฟรเซอร์ (2022)  คิลเลียน เมอร์ฟี (2023)
พอล สโกฟีลด์

| พอล สโกฟีลด์ |
| --- | --- |
สโกฟีลด์ในปี ค.ศ. 1974
เกิด: 21 มกราคม ค.ศ. 1922(1922-01-21) เบอร์มิงแฮม วอริกเชอร์ อังกฤษ
เสียชีวิต: 19 มีนาคม ค.ศ. 2008(2008-03-19) (86 ปี) ซัสเซกซ์ อังกฤษ
สาเหตุเสียชีวิต: มะเร็งเม็ดเลือดขาว
สุสาน: สุสานเซนต์แมรีส์
อาชีพ: นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน: 1940–2006
คู่สมรส: จอย พาร์กเกอร์ (1943–2008)
บุตร: 2
เดวิด พอล สโกฟีลด์ (อังกฤษ: David Paul Scofield; 21 มกราคม ค.ศ. 1922 – 19 มีนาคม ค.ศ. 2008) เป็นที่รู้จักในชื่อ  พอล สโกฟีลด์ เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแบฟตาจากบทบาททอมัส มอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง A Man for All Seasons (ค.ศ. 1966)
สโกฟีลด์เกิดในเมืองเบอร์มิงแฮม เขาเป็นบุตรชายของเอ็ดเวิร์ด แฮร์รี สโกฟีลด์ และแมรี สโกฟีลด์ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่ซัสเซกซ์ซึ่งพ่อของเขาทำหน้าที่เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนในเครือคริสตจักรแห่งอังกฤษที่เฮิสต์เพียร์พอยต์ พ่อของเขาศรัทธาในคริสตจักรแห่งอังกฤษ แต่แม่ของเขาศรัทธาในนิกายโรมันคาทอลิก พออายุได้ 17 ปี เขาเลือกที่ก้าวสู่การแสดงอาชีพในฐานะนักแสดง โดยเรียนการแสดงที่โรงละครครอยดอนในปี ค.ศ. 1939 หลังจากนั้นเขาได้ร่วมแสดงกับออลิเวีย เดอ แฮวิลแลนด์ ในภาพยนตร์เรื่องแรกคือ That Lady ในปี ค.ศ. 1955 จากบทบาทพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ทำให้เขาได้รับรางวัลแบฟตาในสาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
นักแสดงเฮเลน เมียร์เรน ที่แสดงร่วมกับสโกฟีลด์ในภาพยนตร์เรื่อง When the Whales Came (ค.ศ. 1989) กล่าวถึงสโกฟีลด์ว่า "เขามีจิตวิญญาณในการแสดงมากในตัวละครและเขาเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมของเรา เราโชคดีที่มีเขา" สโกฟีลด์ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้ง, เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา 4 ครั้ง และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 2 ครั้ง
สโกฟีลด์เสียชีวิตวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2008 อายุ 86 ปี ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ที่โรงพยาบาลใกล้บ้านของเขาในซัสเซกซ์ พิธีไว้อาลัยจัดขึ้นเมื่อ 19 มีนาคม ค.ศ. 2009 ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ จอย พาร์กเกอร์ ภรรยาของเขาเสียชีวิตในอีกสี่ปีต่อมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 อายุ 90 ปี พวกเขามีบุตรด้วยกันสองคนคือ มาร์ติน (เกิด ค.ศ. 1945) เป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษและวรรณคดีอเมริกันที่มหาวิทยาลัยเคนต์ และแซราห์ (เกิด ค.ศ. 1951)
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1955 | That Lady | พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน | ได้รับรางวัลแบฟตาในสาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม |
| 1958 | Carve Her Name with Pride | โทนี เฟรเซอร์ |  |
| 1964 | The Train | พันเอกฟอน วัลไฮม์ |  |
| 1966 | Man for All Seasons | ทอมัส มอร์ | ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ได้รับรางวัลแบฟตาในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทดราม่า ได้รับรางวัลแคนซัสซิตีฟิล์มคริติกส์เซอร์เคิลอวอร์ดในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโกในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ได้รับรางวัลเนชันแนลบอร์ดออฟรีวิวในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ได้รับรางวัลนิวยอร์กฟิล์มคริติกส์เซอร์เคิลอวอร์ดในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลลอเรลอวอร์ดในสาขาการแสดงชาย ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| 1970 | Bartleby | นักบัญชี |  |
| 1971 | King Lear | กษัตริย์เลียร์ | ได้รับรางวัลโบดีลอวอร์ดในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| 1973 | A Delicate Balance | โทเบียส |  |
| 1973 | Scorpio | ซาร์เกต |  |
| 1983 | Ill Fares the Land | วอยซ์ |  |
| 1984 | Summer Lightning | โรเบิร์ต คลาร์ก |  |
| 1985 | 1919 | อเล็กซานเดอร์ เชอร์บาท็อป |  |
| 1989 | Henry V | พระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส |  |
| 1990 | แฮมเลต | กษัตริย์แฮมเลต |  |
| 1992 | Utz | ด็อกเตอร์ วาคลัฟ ออร์ลิค |  |
| 1992 | London | ผู้บรรยาย |  |
| 1994 | Quiz Show | มาร์ค ฟาน ดูเรน | ได้รับเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลแบฟตาในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลดัลลัส-ฟอร์ตเวิร์ธฟิล์มคริติกส์เซอร์เคิลอวอร์ดในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์ในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลนิวยอร์กฟิล์มคริติกส์เซอร์เคิลอวอร์ดในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| 1996 | The Crucible | โทมัส แดนเฟิร์ท | ได้รับรางวัลแบฟตาในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลแซทเทิลไลน์อวอร์ดในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์เซาท์แฮฟสเติร์นในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| 1997 | Robinson in Space | ผู้บรรยาย |  |
| 1999 | แอนิมัลฟาร์ม | บ็อกเซอร์ | ให้เสียงพากย์ |
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1965 | The State Funeral of Sir Winston Churchill | ผู้บรรยาย |  |
| 1969 | Male of the Species |  | ได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีสาขานักแสดงนำชายโดดเด่น ประเภทมินิซีรีส์หรือภาพยนตร์ |
| 1980 | If Winter Comes | ศาสตราจารย์โมรัว |  |
| 1980 | The Curse of King Tut's Tomb |  |  |
| 1981 | The Potting Shed | เจมส์ แคลลัสแฟร์ |  |
| 1984 | Arena: The Life and Times of Don Luis Bunuel | ผู้บรรยาย |  |
| 1985 | อันนา คาเรนินา | คาเรนิน |  |
| 1987 | Mister Corbett's Ghost | มิสเตอร์คอร์เบต |  |
| 1988 | The Attic: The Hiding of Anne Frank | ออตโต แฟรงก์ |  |
| 1989 | When the Whales Came | นักบิน |  |
| 1994 | Genesis: The Creation and the Flood |  |  |
| 1994 | Martin Chuzzlewit | มาร์ติน/แอนโธนี | ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง – รางวัลบริติชอคาเดมีเทเลวิชันอวอร์ดในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| 1999 | The Disabled Century |  |  |
แหล่งข้อมูลอื่น

พอล สโกฟีลด์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สำนักข่าวบีบีซีสัมภาษณ์พอล สโกฟีลด์
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1928–1940:  เอมีล ยันนิงส์ (1928)  วอร์เนอร์ แบ็กซ์เตอร์ (1929)  จอร์จ อาร์ลิสส์ (1930)  ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ (1931)  เฟรดริก มาร์ช/วอลเลซ บีรี (1932)  ชาลส์ ลาฟตัน (1933)  คลาร์ก เกเบิล (1934)  วิกเตอร์ แม็กลาเกล็น (1935)  พอล มุนี (1936)  สเปนเซอร์ เทรซี (1937)  สเปนเซอร์ เทรซี (1938)  รอเบิร์ต ดอแนต (1939)  เจมส์ สจวร์ต (1940) 
1941–1960:  แกรี คูเปอร์ (1941)  เจมส์ แคกนีย์ (1942)  พอล ลูคัส (1943)  บิง ครอสบี (1944)  เรย์ มิลแลนด์ (1945)  เฟรดริก มาร์ช (1946)  โรนัลด์ คอลแมน (1947)  ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (1948)  บรอเดริก ครอว์ฟอร์ด (1949)  โฮเซ เฟร์เรร์ (1950)  ฮัมฟรีย์ โบการ์ต (1951)  แกรี คูเปอร์ (1952)  วิลเลียม โฮลเดน (1953)  มาร์ลอน แบรนโด (1954)  เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (1955)  ยูล บรีนเนอร์ (1956)  อเล็ก กินเนสส์ (1957)  เดวิด นิเวน (1958)  ชาร์ลตัน เฮสตัน (1959)  เบิร์ต แลนแคสเตอร์ (1960) 
1961–1980:  มักซีมีเลียน เชลล์ (1961)  เกรกอรี เพก (1962)  ซิดนีย์ พอยเทียร์ (1963)  เรกซ์ แฮร์ริสัน (1964)  ลี มาร์วิน (1965)  พอล สโกฟีลด์ (1966)  ร็อด ชไตเกอร์ (1967)  คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน (1968)  จอห์น เวย์น (1969)  จอร์จ ซี. สกอตต์ (1970)  จีน แฮกแมน (1971)  มาร์ลอน แบรนโด (1972)  แจ็ก เลมมอน (1973)  อาร์ต คาร์นีย์ (1974)  แจ็ก นิโคลสัน (1975)  ปีเตอร์ ฟินช์ (1976)  ริชาร์ด เดรย์ฟัส (1977)  จอน วอยต์ (1978)  ดัสติน ฮอฟแมน (1979)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1980) 
1981–2000:  เฮนรี ฟอนดา (1981)  เบน คิงสลีย์ (1982)  โรเบิร์ต ดูวัล (1983)  เอฟ. เมอร์รีย์ เอบราฮัม (1984)  วิลเลียม เฮิร์ต (1985)  พอล นิวแมน (1986)  ไมเคิล ดักลาส (1987)  ดัสติน ฮอฟแมน (1988)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (1989)  เจเรมี ไอเอินส์ (1990)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (1991)  อัล ปาชิโน (1992)  ทอม แฮงส์ (1993)  ทอม แฮงส์ (1994)  นิโคลัส เคจ (1995)  เจฟฟรีย์ รัช (1996)  แจ็ก นิโคลสัน (1997)  โรแบร์โต เบนิญญี (1998)  เควิน สเปซีย์ (1999)  รัสเซล โครว์ (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  เดนเซล วอชิงตัน (2001)  เอเดรียน โบรดี (2002)  ฌอน เพนน์ (2003)  เจมี ฟ็อกซ์ (2004)  ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (2005)  ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ (2006)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2007)  ฌอน เพนน์ (2008)  เจฟฟ์ บริดเจส (2009)  โคลิน เฟิร์ธ (2010)  ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง (2011)  แดเนียล เดย์-ลูวิส (2012)  แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ (2013)  เอดดี เรดเมน (2014)  ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ (2015)  เคซีย์ แอฟเฟล็ก (2016)  แกรี โอลด์แมน (2017)  รามี แมลิก (2018)  วาคีน ฟีนิกซ์ (2019)  แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (2020)  วิลล์ สมิธ (2021)  เบรนแดน เฟรเซอร์ (2022)  คิลเลียน เมอร์ฟี (2023) 
| ด ค กผู้ได้รับรางวัลสามมงกุฎแห่งการแสดง |
| --- | --- |
 แจ็ก อัลเบิร์ตสัน  แอนน์ แบนครอฟต์  อิงกริด เบิร์กแมน  เชอร์ลีย์ บูท  เอลเลน เบอร์สติน  ไวโอลา เดวิส  เมลวิน ดักลาส  เฮเลน เฮส์  เจเรมี ไอเอินส์  เกลนดา แจ็กสัน  เจสซิกา แลงจ์  ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์  เฮเลน เมียร์เรน  ทอมัส มิตเชลล์  รีตา มอเรโน  อัล ปาชิโน  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์  วาเนสซา เรดเกรฟ  เจสัน โรบาดส์  เจฟฟรีย์ รัช  พอล สโกฟีลด์  แมกกี สมิธ  มอรีน สเตเปิลตัน  เจสซิกา แทนดี้
พอล ดัมเมตต์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  พอล ดัมเมตต์
วันเกิด:   (1991-09-26) 26 กันยายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  นิวคาสเซิลอะพอนไทน์
ส่วนสูง:  1.83 m (6 ft 0 in)
ตำแหน่ง:  กองหลัง
สโมสรเยาวชน
2000–2012:  Newcastle United
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010– |  นิวคาสเซิลยูไนเต็ด |  191 |  (3) |
| 2012 |  → เกตส์เฮด (ยืม) |  10 |  (0) |
| 2012–2013 |  → เซนต์มีร์เริน (ยืม) |  30 |  (2) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
พอล ดัมเมตต์ (อังกฤษ: Paul Dummett; เกิด 26 กันยายน 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพ ซึ่งล่าสุดเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เกิดในอังกฤษ แต่เล่นให้กับทีมชาติเวลส์ เขาเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กเป็นหลัก แต่สามารถเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายได้ด้วย
ดัมเมตต์เริ่มต้นอาชีพของเขากับสโมสรในบ้านเกิดอย่างนิวคาสเซิลยูไนเต็ด หลังจากก้าวผ่านทีมเยาวชนของสโมสรแล้ว เขาก็ถูกยืมตัวไปที่เกตส์เฮดและเซนต์มีร์เรินที่สกอตแลนด์ เขาประเดิมสนามในพรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 2013–14 และยิงประตูแรกในพรีเมียร์ลีกในเกมที่พบลิเวอร์พูลเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2013
ระดับสโมสร > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

ดัมเมตต์เริ่มต้นอาชีพของเขาในระบบเยาวชนของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด โดยเป็นกัปตันทีมสำรองของสโมสรหลายต่อหลายครั้ง
ระดับสโมสร > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด > ยืมไปเกตส์เฮด

ดัมเมตต์เข้าร่วมทีมเกตส์เฮดในคอนเฟอเรนซ์ เนชันนัล ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 เริ่มแรกด้วยสัญญายืมตัวระยะยาวหนึ่งเดือน จากนั้นขยายออกไปจนจบฤดูกาล โดยช่วยให้ทีมเก็บคลีนชีตได้ 6 จาก 10 นัด
ระดับสโมสร > นิวคาสเซิลยูไนเต็ด > ยืมไปเซนต์มีร์เริน

ฤดูกาลต่อมาเซนต์มีร์เรินยืมตัวเขาไปเล่นในสกอตติชพรีเมียร์ลีก ดัมเมตต์เปิดตัวในเกมที่ชนะฮาตส์ 2–0 เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2012 และเขาทำประตูแรกให้ทีมชุดใหญ่ในเกมเสมอกับเซนต์จอห์นสตัน 1–1
ระดับสโมสร > กลับสู่นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

ดัมเมตต์กลับสู่นิวคาสเซิลและเซ็นขยายสัญญาออกไปอีก 1 ปี เขาประเดิมสนามให้กับสโมสรในฐานะตัวสำรองในเกมพ่ายแมนเชสเตอร์ซิตี 0–4 ในนัดเปิดฤดูกาล 2013–14 หลังจากที่แนวรับเพื่อนร่วมทีมอย่างสตีเวน เทย์เลอร์ถูกไล่ออกจากสนาม และเล่นครึ่งหลังเต็มเกม เขาทำประตูแรกของเขาให้กับนิวคาสเซิลในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับลิเวอร์พูล 2–2 เมื่อเดือนตุลาคม 2013 เพียงไม่กี่สัปดาห์หลังจากทำประตูแรกให้กับสโมสร ดัมเมตต์ก็จรดปากกาเซ็นสัญญาฉบับใหม่กับนิวคาสเซิลเป็นเวลา 6 ปี สัญญาฉบับนี้ขยายจนถึงปี 2019
ในวันสุดท้ายของฤดูกาล ดัมเมตต์เข้าสกัดลุยส์ ซัวเรซ กองหน้าของลิเวอร์พูลทำให้ซัวเรซได้รับบาดเจ็บที่เข่า จากการผ่าตัดที่เข่าทำให้ซัวเรซหมดสิทธิ์ไปแข่งฟุตบอลโลก 2014 แฟนบอลชาวอุรุกวัยจึงส่งคำขู่ฆ่าดัมเมตต์ไปทางออนไลน์
ดัมเมตต์เริ่มต้นฤดูกาล 2014–15 ในฐานะแบ็กซ้ายตัวจริงของนิวคาสเซิลด้วยเหตุที่ดาวิเด ซานตอน บาดเจ็บ และมัสซาดิโอ ไฮดารา นั่งสำรอง ดัมเมตต์ยิงประตูที่ 2 ของเขาให้กับทีมสาลิกาดง ในวันที่ 25 กันยายน 2014 ในการแข่งขันฟุตบอลลีกคัพ ที่เอาชนะคริสตัลพาเลซอย่างหวุดหวิดด้วยการยิงประตูชัยในช่วงต่อเวลาพิเศษ เล่นเคียงข้างกับฟาบริซิโอ โกโลชินิ กัปตันทีมในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก ดัมเมตต์มีบทบาทสำคัญในการช่วยให้นิวคาสเซิลเก็บคลีนชีทได้สำเร็จในเกมที่เอาชนะแมนเชสเตอร์ซิตีและเวสต์บรอมมิชอัลเบียน วันที่ 12 มกราคม 2016 ดัมเมตต์ยิงประตูตีเสมอในนาทีที่ 90 ในนัดที่เปิดเซนต์เจมส์พาร์กเสมอกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 3–3 ตั้งแต่ปี 2017 ดัมเมตต์สามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กและแบ็กซ้าย
เขาทำประตูแรกในรอบ 5 ปีในเกมเยือนที่ชนะเลสเตอร์ซิตี 4–2 เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2021 เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2022 ดัมเมตต์เซ็นขยายสัญญาอยู่กับสโมสรออกไปอีก 1 ปี ในวันที่ 9 กรกฎาคม 2023 สโมสรได้ประกาศต่อสัญญาเขาเพิ่มอีก 1 ปี เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2024 นิวคาสเซิลประกาศว่าดัมเมตต์จะอำลาสโมสรหลังจากหมดสัญญาในเดือนกรกฎาคม
เกียรติประวัติ

เซนต์มีร์เริน
สกอตติชลีกคัพ: 2012–13
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป: 2016–17
พอลิแซ็กคาไรด์

พอลิแซ็กคาไรด์ (อังกฤษ: polysaccharide) เป็นโมเลกุลคาร์โบไฮเดรตสายยาวที่ประกอบด้วยหน่วยมอนอเมอร์ซ้ำ ๆ มาเชื่อมต่อกันด้วยพันธะไกลโคซิดิก โครงสร้างมีได้ตั้งแต่เส้นตรงไปจนถึงแตกกิ่งมากมาย พอลิแซ็กคาไรด์มักพบเป็นวิวิธพันธุ์ (heterogeneous) ซึ่งประกอบด้วยการดัดแปลงหน่วยซ้ำ ๆ เล็กน้อย โมเลกุลใหญ่เหล่านี้สามารถมีคุณสมบัติแตกต่างจากโมโนแซ็กคาไรด์ที่เป็นองค์ประกอบได้ ขึ้นอยู่กับโครงสร้าง เช่น อาจอสัณฐานหรือละลายน้ำไม่ได้ก็ได้
เมื่อโมโนแซ็กคาไรด์ในพอลิแซ็กคาไรด์เป็นชนิดเดียวกัน เรียกพอลิแซ็กคาไรด์นั้นว่า โฮโมพอลิแซ็กคาไรด์ หรือ โฮโมไกลแคน แต่เมื่อมีโมโนแซ็กคาไรด์มากกว่าหนึ่งชนิด จะเรียกว่า เฮเทอโรพอลิแซ็กคาไรด์ หรือ เฮเทอโรไกลแคน
ตัวอย่างมีพอลิแซ็กคาไรด์สะสม เช่น แป้งและไกลโคเจน และพอลิแซ็กคาไรด์โครงสร้าง เช่น เซลลูโลสและไคติน
พอลิแซ็กคาไรด์มีสูตรทั่วไปว่า Cx(H2O)y โดยที่ x มักมีค่าระหว่าง 200 กับ 2,500 เมื่อพิจารณาว่า หน่วยซ้ำ ๆ ในแกนพอลิเมอร์มักเป็นโมโนแซ็กคาไรด์หกคาร์บอน สูตรทั่วไปจึงอาจเขียนได้เป็น (C6H10O5)n โดยที่ 40≤n≤3000
ดูเพิ่ม

คาร์โบไฮเดรต
โมโนแซ็กคาไรด์
ไดแซ็กคาไรด์
โอลิโกแซ็กคาไรด์
พอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต

| --- | --- |



ชื่อ
IUPAC name poly(ethylene terephthalate)
Systematic IUPAC name poly(oxyethyleneoxyterephthaloyl)
ชื่ออื่น Terylene (เครื่องหมายการค้า); Dacron (เครื่องหมายการค้า)
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS: 25038-59-9 Y
ตัวย่อ: PET, PETE
ChEBI: CHEBI:53259
เคมสไปเดอร์: None
ECHA InfoCard: 100.121.858 
UNII: 5YSH70HE6K Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID10872790 
คุณสมบัติ
สูตรเคมี: (C10H8O4)n 
มวลโมเลกุล: 10–50 kg/mol, หลายแบบ   
ความหนาแน่น: 1.38 g/cm3, 20 °C 1.370 g/cm3, amorphous 1.455 g/cm3, single crystal
จุดหลอมเหลว: > 250 องศาเซลเซียส (482 องศาฟาเรนไฮต์; 523 เคลวิน) 260 °C
จุดเดือด: > 350 องศาเซลเซียส (662 องศาฟาเรนไฮต์; 623 เคลวิน) (ย่อยสลาย)
ละลายในน้ำ: ไม่ละลายน้ำ
log P: 0.94540
การนำความร้อน: 0.15 to 0.24 W/(m·K)
ดัชนีหักเหแสง (nD): 1.57–1.58, 1.5750
อุณหเคมี
ความจุความร้อน (C) : 1.0 kJ/(kg·K)
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
โนโนเมอร์ที่เกี่ยวข้อง: กรดเทเรฟทาลิก เอทิลีนไกลคอล
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa  อ้างอิงกล่องข้อมูล
Chemical compound
พอลิเอทิลีนเทเรฟทาเลต (อังกฤษ: Polyethylene Terephthalate) หรือที่เรียกกันโดยย่อว่า “เพท” (PET) เป็นพลาสติกเทอร์โมพลาสติก (หลอมที่อุณหภูมิสูงและแข็งตัวเมื่อเย็น)
ที่ผลิตขึ้นได้จากปฏิกิริยาเคมีระหว่างเอทิลีนไกลคอลกับไดเมทิลเทเรฟทาเลต หรือระหว่างเอทิลีนไกลคอลกับกรดเทเรฟทาลิก แต่ในปัจจุบันนิยมใช้ไดเมทิลเทเรฟทาเลต
ในการทดลองกับสัตว์พบว่าเป็นสารก่อมะเร็ง ก่อการกลายพันธุ์ และเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ นอกจากนี้ ยังมีการใช้ สารเร่งปฏิกิริยาเคมีเช่น แอนติโมนีไตรออกไซด์ หรือแอนติโมนีไตรแอซีเตต
พลาสติกเพทนี้แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่มีเนื้อใส (A-PET) และกลุ่มที่เป็นผลึกสีขาว (C-PET) เพทมีคุณสมบัติที่สามารถทำเป็นพลาสติกที่มีลักษณะกึ่งแข็งไปจนถึงเป็นของแข็งได้โดยการปรับความหนา และมีน้ำหนักเบา กันก๊าซและแอลกอฮอล์ได้ดี
แหล่งข้อมูลอื่น

| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย
พอลิคีไทด์

สารประกอบพอลิคีไทด์ (อังกฤษ: polyketide) เป็นกลุ่มของสารประกอบเคมีที่เกิดขึ้นเองในธรรมชาติ (natural product) สามารถพบได้ทั้งใน พืช รา และ แบคทีเรีย สารประกอบพอลิคีไทด์นั้นเป็นสารประกอบที่มีหมู่คาร์บอนนิลหลายหมู่ในโมเลกุล ได้รับความสนใจค้นคว้าเนื่องจากสารประกอบจำพวกนี้มีคุณสมบัติทางชีวภาพหลายประการ อย่างเช่น มีคุณสมบัติในการฆ่าเชื้อโรค และต่อต้านเนื้องอก สารประกอบพอลิคีไทด์ที่พบในธรรมชาติสามารถแบ่งได้เป็น 1. สารประกอบจำพวก อะโรมาติก (aromatics) 2. สารประกอบจำพวก แมคโครีด (macrolides) 3. ลารประกอบจำพวก พอลิอีเธอร์ (polyethers) และ 4. สารประกอบจำพวก พอลิอีนน์ (polyenes)
กระบวนการสังเคราะห์ในธรรมชาติ

สารประกอบพอลิคีไทด์ที่พบในธรรมชาตสังเคราะห์ขึ้นจากอนุพันธ์ของโคเอมไซม์เอ (coenzyme A, CoA) อย่างเช่น มาโลนิลโคเอ (malonyl-CoA) เมทิลมาโลนิลโคเอ (methylmalonyl-CoA) โดยปฏิกิริยาการควบแน่นแบบเคเซนน์ (Claisen condensation)
โดยเอมไซม์ที่ถูกเรียกว่า พอลิคีไทด์ซินเทส (Polyketide synthase, PKS)  อนุพันธ์ของโคเอมไซม์เอที่ถูกใช้ในการสังเคราะห์สารประกอบพอลิคีไทด์นั้นถูกเปลี่ยนมาจากสารประกอบต่างๆภายในเซลล์ เช่น คาร์โบไฮเดรต,กรดไขมัน,กรดคาร์บอกซิล,และกรดอะมิโน
พอลิคีไทด์ซินเทส

พอลิคีไทด์ซินเทส ที่พบในธรรมชาตสามารถแบ่งออกได้เป็นสามประเภทได้แก่
พวกที่เป็นโปรตีนขนาดใหญ่และมีบริเวณกัมมันต์ (active site) หลายบริเวณ ในหนึ่งโปรตีน ที่ถูกเรียกว่า Type I หรือ Modular PKS เอนไซม์ในกลุ่มนี้ประกอบไปด้วยหลาย module โดยแต่ล่ะ module จะเร่งปฏิกิริยาต่างๆตั้งโดยเริ่มจากการเพิ่มหน่วยถัดไปเข้าสู่สายพอลิคีไทด์และทำการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างต่างก่อนที่ส่งต่อสายพอลิคีไทด์ไปยัง module ต่อไป ในแต่ล่ะ module จะประกอบด้วย domain ต่างๆ โดนแต่ล่ะ domain จะทำหน้าที่ต่างๆในการสังเคราะห์สารประกอบพอลิคีไทด์ เช่น เร่งปฏิกิริยาการควบแน่นแบบเคเซนน์ (KS domain) ,เร่งปฏิกิริยาการรีดักชันของหมู่คาร์บอนิล (KR domain) ,เร่งปฏิกิริยาการเติ่มไฮโดรเจนของพันธะคู่ (ER domain) ,เร่งปฏิกิริยาการสูญเสียน้ำ (DH domain) ,เติมสารตั้งต้นเข้าสู่ module (AT domain) ,และส่งต่อสายพอลิคีไทด์ (ACP domain)  เอนไซม์ในกลุ่มนี้สามารถแบ่งได้เป็นสองประเภทคือกลุ่มที่แต่ล่ะ module มีการทำงานเป็นเส้นตรง (Linear Modular PKS) เช่นที่ใน Erythromycin biosynthesis กับกลุ่มที่แต่ล่ะ module มีการทำงานซ้ำไปซ้ำมา (Iterative Modular PKS) ตัวอย่างของกลุ่มนี้ได้แก่ Aflatoxin biosynthesis
พวกที่เป็นโปรตีนขนาดเล็กที่มีเพียงหนึ่ง active site ในแต่ล่ะโปรตีน โดยแต่ล่ะโปรตีนต้องมาทำงานร่วมกันในการสังเคราะห์สารประกอบพอลิคีไทด์ กลุ่มนี้ถูกเรียกว่า Type II หรือ Iterative PKS หน่วยพันธุกรรมที่ถอดรหัสเอมไซม์เหล่านี้มักพบว่าอยู่รวมกันเป็น cluster ซึ่งทำให้ง่ายต่อการศึกษา เอมไซม์ในกลุ่มนี้ประกอบด้วย Acyl-carrier protein (ACP) , Ketosynthase (KS) , Chain Length Factor (CLF) , Ketoreducatse (KR) , Aromatase (ARO) , และ Cyclase (CYC)  โดยปกติสายพอลิคีไทด์ถูกสังเคราะห์จากมาโลนิลโคเอโดย  ACP, KS, และ CLF เอมไซม์ทั้งสามนี้ถูกเรียกว่า minimal PKS เพราะเป็นกลุ่มเอมไซม์ที่จำเป็นในการสังเคราะห์ เมื่อสายพอลิคีไทด์ถูกสังเคราะห์เสร็จสิ้นแล้ว KR, ARO, และ CYC ทำการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสายพอลิคีไทด์
พวกที่มีหนึ่ง active site  ในโปรตีนแต่ตัวสารประกอบต่อกับ โคเอมไซม์เอ ในระหว่างการสังเคราะห์
พอโลเนียม

| --- | --- |
พอโลเนียม

กากิ

พอโลเนียม (อังกฤษ: Polonium) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 84 และสัญลักษณ์คือ Po
พอโลเนียมเป็นธาตุกึ่งอโลหะเรดิโอแอคตีฟ (radioactive metalloid) มีสมบัติทางเคมีคล้ายเทลลูเรียมและบิสมัท  พบว่ามีอยู่ในแร่ยูเรเนียม กำลังศึกษาการใช้งานเกี่ยวกับความร้อนในยานอวกาศ ค้นพบโดยมารี กูรี ในปี 1898
พอลิอีเทอร์บล็อกเอไมด์

พอลิอีเทอร์บล็อกเอไมด์ (อังกฤษ: polyether block amide หรือ PEBA) คือเทอร์โมพลาสติกอีลาสโตเมอร์ (TPE) มีชื่อทางการค้าคือ PEBAX® (บริษัทอาร์เคมา) และ VESTAMID® E (บริษัทอีโวนิค อินดัสตรีส์) เป็นพอลิเมอร์ร่วมแบบกลุ่ม (block copolymer) ที่ได้จากปฏิกริยาการควบแน่นของโพลีเอไมด์กรดคาร์บอกซิลิก (PA6, PA11, PA12) ด้วยโพลิอีเทอร์ที่สิ้นสุดปฏิกิริยาด้วยแอลกอฮอล์ (Polytetramethylene glycol (PTMG), PEG) โครงสร้างทางเคมีทั่วไปคือ:
PEBA เป็นเทอร์โมพลาสติกอีลาสโตเมอร์ประสิทธิภาพสูง ใช้ทดแทนอีลาสโตเมอร์ทั่วไปซึ่งได้แก่ เทอร์โมพลาสติกโพลียูรีเทน โพลีเอสเตอร์อีลาสโตเมอร์ และซิลิโคน โดยมีคุณลักษณะมีความหนาแน่นต่ำกว่าสารในกลุ่มเทอร์โมพลาสติกอีลาสโตเมอร์อื่น คุณสมบัติทางกลและพลวัตที่ดีกว่า (ความยืดหยุ่น ความทนทานต่อแรงกระแทก การส่งกลับพลังงาน ความต้านทานความล้า) และรักษาคุณสมบัติเหล่านี้ไว้ที่อุณหภูมิต่ำ (ต่ำกว่า −40 °C) และทนทานต่อสารเคมีหลากหลายชนิดได้ดี อย่างไรก็ตาม มีความไวต่อการเสื่อมสภาพจากรังสีอัลตราไวโอเลต
การใช้งาน

PEBA มีการใช้งานในตลาดอุปกรณ์กีฬา โดยเป็นส่วนประกอบของระบบกันสะเทือนและพื้นรองเท้าชั้นกลางของรองเท้าในตลาดบน (รองเท้าวิ่ง, กรีฑา, ฟุตบอล, เบสบอล, บาสเก็ตบอล, เดินป่า ฯลฯ) โดยได้รับความนิยมจากการมีความหนาแน่นต่ำ คุณสมบัติการซับแรง การส่งกลับพลังงานและความยืดหยุ่น นอกจากนี้ PEBA ยังได้รับความนิยมจากผู้เข้าร่วมกีฬาฤดูหนาวอีกด้วย เนื่องจากสามารถออกแบบรองเท้าสกีแบบอัลไพน์และนอร์ดิกที่เบาที่สุด พร้อมทั้งทนทานต่อสภาพแวดล้อมที่รุนแรง (อุณหภูมิต่ำ รังสีอัลตราไวโอเลต และความชื้น) ยังมีการนำไปใช้งานในกีฬาอื่น ๆ เช่น ตาไก่สำหรับไม้แร็กเก็ต (racquet grommet) และลูกกอล์ฟ
PEBA ใช้ในผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์ เช่น สายสวน เนื่องจากมีความยืดหยุ่น มีคุณสมบัติเชิงกลที่ดีทั้งที่อุณหภูมิต่ำและอุณหภูมิสูง และมีความอ่อนนุ่ม
นอกจากนี้ยังอย่างแพร่หลายในการผลิตสินค้าไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ เช่น การเคลือบสายเคเบิลและสายไฟ ปลอกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ส่วนประกอบวงจร ฯลฯ
PEBA สามารถใช้ในการผลิตสิ่งทอ เช่นฟิล์มที่สามารถระบายอากาศ เส้นใยที่ให้ความรู้สึกสดชื่น หรือผ้าไม่ถักไม่ทอ (non-woven)
พอลิอีเทอร์บล็อกเอไมด์ที่ชอบน้ำบางหมวด ถูกนำไปใช้จากคุณสมบัติป้องกันไฟฟ้าสถิตและป้องกันฝุ่น เนื่องจากไม่จำเป็นต้องใส่สารเคมีเพิ่มเพื่อให้ได้คุณสมบัติเหล่านี้ จึงสามารถแปรใช้ใหม่ผลิตภัณฑ์ได้เมื่อหมดอายุการใช้งาน
คุณสมบัติทางกายภาพ

| คุณสมบัติ | หน่วย | ขนาด |
| --- | --- | --- |
| จุดหลอมเหลว | °C | 134–174 |
| ความหนาแน่น | g/cm3 | 1.00–1.03 |
| การซึมซับน้ำที่จุดสมดุล (23 °C, ความชื้นสัมพัทธ์ 50%) | ร้อยละ | 0.4–0.7 |
| การซึมซับน้ำที่จุดอิ่มตัว (23 °C, 24 ชั่วโมงในน้ำ) | ร้อยละ | 0.9–1.2 |
| ความแข็งแบบ Shore | Shore D | 25–72 |
| โมดูลัสดัด | MPa | 12–513 |
| ความต้านทานแรงดึงเมื่อขาด | MPa | 32–56 |
| การยืดตัวเมื่อขาด | ร้อยละ | 300–750 |
| ความต้านทานต่อแรงกระแทก (ชาร์ปี, มีร่องบาก) | kJ/m2 | ไม่เกิดการแตกหัก |
| ความต้านทานต่อการขัดถู (10 N/40 m) | mm3 | 55–130 |
| ความต้านทานพื้นผิว | Ω/sq | 109–1013 |
| ความต้านทานต่อปริมาตร | Ω·cm | 109–1013 |
พลับพลา

พลับพลาจำลองใน Timna Valley Park ประเทศอิสราเอล
พลับพลา (อังกฤษ: tabernacle) ได้ถูกกล่าวถึงในพระธรรมอพยพ พระเจ้าทรงบัญชาให้โมเสส สร้างสถานนมัสการพระเจ้าขึ้น เป็นเต็นท์ที่ประทับ และจัดทำองค์ประกอบต่าง ๆ ของสถานนมัสการนั้นขึ้น
ม่านพลับพลา

พลับพลาประกอบด้วยม่าน จำนวน 10 ผืน ผ้าม่านแต่ละผืน ทำด้วยผ้าป่านเนื้อดี และผ้าทอด้วยด้ายย้อมสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และมีรูปเครูปบนผ้าม่านนั้น ผ้าม่านแต่ละผืนยาว 28 ศอก กว้าง 4 ศอก ผ้าม่านนี้คล้องขอเกี่ยวกันเป็น 2 ชุด แต่ละชุดประกอบด้วยผ้าม่าน 5 ผืน ผ้าม่ามแต่ละชุดจะมีหู จำนวน 50 หู ซึ่งคล้องด้วยขอทองคำให้เกี่ยวกันไว้
นอกจากนี้ ยังมีม่านที่ทำด้วยขนแพะ สำหรับเป็นเต็นท์คลุมพลับพลาชั้นนอกอีก 11 ผืน ผ้าม่านขนแพะแต่ละผืนจะยาว 30 ศอก กว้าง 4 ศอก  ผ้าม่านแต่ละผืนมีหว่ง 50 หูติดกับขอบผ้าม่านแต่ละชุด ผ้าม่านชุดที่หนึ่งจะมีผ้าม่านขนแพะ 5 ผืน ผ้าม่านชุดที่สอง มีผ้าม่านขนแพะ 6 ผืน มีขอทองสัมฤทธิ์ เกี่ยวที่หูของผ้าม่าน ทำให้เป็นผืนเดียวกัน
ด้านบนของพลับพลา ใช้หนังแกะตัวผู้ ย้อมสีแดงชั้นหนึ่ง และคลุมหลังด้วยทาคัชอีกชั้นหนึ่ง
ไม้กรอบสำหรับทำพลับพลา ใช้ไม้กระถินเทตตั้งตรง แต่ละแผ่นกว้าง ศอกเศษ ยาว 10 ศอก มีเดือยชิ้นละ 2 อัน ทำฐานรองรับด้วยเงิน ชิ้นละ 2 ฐาน จำนวนไม้กรอบทั้งสั้น 48 แผ่น ใช้สำหรับกรอบด้านทิศตะวันออก และทิศตะวันตก ทิศละ 20 แผ่น และใช้สำหรบกรอบทางด้านหลัง ใช้ไม้กรอบจำนวน 6 แผ่น และใช้สำหรับมุมอีก 2 แผ่น