stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1790–1792) ของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
ระวังสับสนกับ สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 (เยอรมัน: Peter Leopold Josef Anton Joachim Pius Gotthard; 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1747 – 1 มีนาคม ค.ศ. 1792) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กษัตริย์แห่งฮังการีและโบฮีเมียและอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย ระหว่างปี ค.ศ. 1790 ถึง ค.ศ. 1792 และ รายพระนามผู้ปกครองตอสคานาแกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา ระหว่างปี ค.ศ. 1765 ถึง ค.ศ. 1790 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดินีมารีอา เทเรซีอา กับ จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 และทรงเป็นพระเชษฐาในพระนางมารี อ็องตัวแน็ต อัครมเหสีในหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อจากพระเชษฐาของพระองค์ โยเซ็ฟที่ 2 ที่เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 ทรงใช้การปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรมตามรอยพระเชษฐาของพระองค์
พระราชประวัติ

อาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์เสด็จพระราชสมภพในกรุงเวียนนา ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่สาม ในปี 1753 ทรงหมั้นกับ เจ้าหญิงมารีอา เบียทริซ ริชชีอาร์ตา รัชทายาทแห่งดัชชีโมเดนาและเรจิโอ แต่ก็ไม่เคยมีการอภิเษกเกิดขึ้น และเจ้าหญิงมาเรียก็ไปอภิเษกกับพระอนุชาของอาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์ คือ อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันท์ แทน
ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาองค์รอง อาร์ชดยุกคาร์ล โยเซ็ฟ ในปี 1761 ทำให้พระองค์ต้องสืบบัลลังก์แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา ซึ่งเป็นตำแหน่งสำหรับโอรสองค์ที่สองแทนพระเชษฐา การได้เป็นรัชทายาทแห่งดัชชีตอสคานาได้เป็นเงื่อนไขที่ทำให้พระองค์ได้อภิเษกสมรสในวันที่ 5 สิงหาคม 1764 กับ อินฟันตามารีอา ลุยซา แห่งสเปน พระราชธิดาในการ์โลสที่ 3 แห่งสเปนและมารีอา อามารีอา แห่งซัคเซิน
เมื่อพระชนกนาถของพระองค์ ฟรันทซ์ที่ 1 เสด็จสวรรคตในเดือนสิงหาคม ปี 1765 พระองค์ก็ทรงครองบัลลังก์แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานาต่อจากพระราชบิดา ในขณะที่พระเชษฐาของพระองค์ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อย่างไรก็ตาม แกรนด์ดยุกเลโอพ็อลท์ทรงได้รับครามนิยมมากในฟลอเรนซ์ จากการที่ทรงก่อสร้างสิ่งก่อสร้างและโครงสร้างต่างๆมากมาย พระองค์ทรงชอบพอกับสตรีนางหนึ่งในฟลอเรนซ์ ผู้เป็นภริยาของเอิร์ลโควเปอร์ที่ 3 ซึ่งภายหลังเมื่อเรื่องชู้สาวแดงขึ้นมา โยเซ็ฟที่ 2 ได้อวยยศให้เป็นการชดเชยแก่การกระทำผิดของพระอนุชา
ฐานันดรและอิสริยยศ

5 พฤษภาคม 1747 – 18 สิงหาคม 1765 เพเทอร์ เลโอพ็อลท์ พระราชกุมารและอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย พระราชกุมารแห่งฮังการีและโบฮีเมีย เจ้าชายแห่งตอสคานา
18 สิงหาคม 1765 – 30 กันยายน 1790 เพเทอร์ เลโอพ็อลท์ แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา พระราชกุมารแห่งออสเตรีย พระราชกุมารแห่งฮังการีและโบฮีเมีย
30 กันยายน 1790 – 1 มีนาคม 1792 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
2 คนไม่ใช่คน 3: สงครามสมองกลพันธุ์ใหม่

| 2 คนไม่ใช่คน 3: สงครามสมองกลพันธุ์ใหม่ |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: จอห์น ไฮยามส์
เขียนบท: วิคเตอร์ ออสตรอปสกีย์
สร้างจาก: Characters created by ริชาร์ด รอธสไตน์ คริสโตเฟอร์ เลตช์ และ ดีน เดฟลิน
อำนวยการสร้าง: เคร็ก บามการ์เต็น มาร์ก เดม่อน โมเช ไดเอมันท์ คอร์ทนีย์ โซโลมอน
นักแสดงนำ: ฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม ดอล์ฟ ลันด์เกรน แอนไดร อาลอฟสกี ไมค์ ไพล์ แกรี คูเปอร์ คอรีย์ จอห์นสัน เคอร์รี เชล อะกิ อัฟนี
กำกับภาพ: ปีเตอร์ ไฮยามส์
ตัดต่อ: เจสัน แกลลาเกอร์ จอห์น ไฮยามส์
ดนตรีประกอบ: คริส ฮิลล์ ไมเคิล คราสเนอร์
ผู้จัดจำหน่าย: Sony Pictures Home Entertainment
วันฉาย:   1 ตุลาคม ค.ศ. 2009 (2009-10-01) (Austin Fantastic Fest)  2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 (2010-02-02) (United States) 
ความยาว: 97 นาที
ประเทศ: สหรัฐอเมริกา
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: $844,000 ดอลลาร์สหรัฐ
2 คนไม่ใช่คน 3: สงครามสมองกลพันธุ์ใหม่ (อังกฤษ: Universal Soldier: Regeneration, Universal Soldier: A New Beginning) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นอเมริกันในปี 2009 กำกับภาพยนตร์โดย จอห์น ไฮยามส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาค 3 ในภาพยนตร์ชุด ยูนิเวอร์แซลโซลด์เยอร์ นำแสดงโดย ฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม, ดอล์ฟ ลันด์เกรน, แอนไดร อาลอฟสกี, ไมค์ ไพล์, แกรี คูเปอร์, คอรีย์ จอห์นสัน, เคอร์รี เชล, อะกิ อัฟนี
เนื้อเรื่องย่อ

กลุ่มผู้ก่อการร้ายได้นำมาสร้างยูนิเวอร์แซลโซลเยอร์นักฆ่ารุ่นใหม่ด้วยเทคโนโลยีลับสุดยอดที่ขโมยมา ขึ้นมาตัวหนึ่งเพื่อใช้ในแผนการคุกคามโลก เวลานี้มีเพียงคนเดียวที่จะหยุดเหล่าคนร้ายได้ เขาคือเลุค เดเวอโรซ์ อดีตทหารหน่วยยูนิเวอร์แซลโซลเยอร์ ที่ล้างราสนามรบมานาน แต่งานนี้ศัตรูไม่ได้มีเพียงหนึ่ง เพราะลุคยังต้องเจอกับศัตรูเก่าที่ผ่านการอัพเกรดแล้วอย่าง แอนดรูว์ สก็อตต์ อีกด้วย
นักแสดงนำ

ฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม รับบท ลุค เดเวอร์รักซ์
ดอล์ฟ ลันด์เกรน รับบท แอนดริว สก๊อตต์
แอนไดร อาลอฟสกี รับบท เอ็นจียู
ไมค์ ไพล์ รับบท เคลวิน บรู๊ก
แกรี คูเปอร์ รับบท ดร. ริชาร์ด พอร์ตเตอร์
คอรีย์ จอห์นสัน รับบท ผู้พันจอห์น โคบี้
เคอร์รี เชล รับบท ดร. โรเบิร์ต คอลลิน
อะกิ อัฟนี รับบท ผู้พันเพรทรอฟ
แหล่งข้อมูลอื่น

2 คนไม่ใช่คน 3: สงครามสมองกลพันธุ์ใหม่ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
2 คนไม่ใช่คน 3: สงครามสมองกลพันธุ์ใหม่ ที่ออลมูวี
2 คนไม่ใช่คน 3: สงครามสมองกลพันธุ์ใหม่ ที่รอตเทนโทเมโทส์
Dolph - The Ultimate Guide
1 พงศาวดาร 3

หนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 1 บทที่ 3
| 1 พงศาวดาร 3 |
| --- | --- |
← 1 พงศาวดาร 21 พงศาวดาร 4 →
หน้าของหนังสือพงศาวดาร (1 และ 2 พงศาวดาร) ในฉบับเลนินกราด (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศาวดาร
หมวดหมู่: เคทูวีม
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 13
1 พงศาวดาร 3 (อังกฤษ: 1 Chronicles 3) เป็นบทที่ 3 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 3 ของ 1 พงศาวดารประกอบด้วยลำดับพงศ์พันธุ์สายตรงของเชื้อสายของดาวิดจากยุคดาวิดถึงยุคหลังการไปเป็นเชลย แสดงถึงความเป็นไปได้ที่ราชา่ธิปไตยของราชวงศ์ดาวิดจะกลับมาสถาปนาใหม่ในเยรูซาเล็มพร้อมด้วยทายาทอันชอบธรรมหากสถานการณ์เอื้ออำนวย บทนี้แบ่งออกเป็น 3 ส่วน: (1) โอรสของดาวิด (ที่ประสูติในเฮโบรน, วรรค 1–4; ที่ประสูติในเยรูซาเล็ม, วรรค 5–9) (2) กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม (นอกเหนือจากราชินีอาธาลิยาห์ผู้ชิงอำนาจ, วรรค 10–16) (3) ผู้สืบเชื้อสายระหว่างและหลังยุคการไปเป็นเชลย (วรรค 17–24) เนื้อหาของบทนี้พร้อมด้วยบทที่ 2 และ 4 เน้นที่ไปผู้สืบเชื้อสายของยูดาห์ โดยบทที่ 2 เกี่ยวกับเผ่ายูดาห์โดยทั่วไป บทที่ 3 ระบุรายนามของบุตรของดาวิดโดยเฉพาะ และบทที่ 4 เกี่ยวกับครอบครัวอื่น ๆ ในเผ่ายูดาห์และเผ่าสิเมโอน บทนี้เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รายการลำดับพงศ์พันธุ์ตั้งแต่อาดัมจนถึงรายนามของผู้คนที่กลับจากการไปเป็นเชลยในบาบิโลน (1 พงศาวดาร 1:1 ถึง 1 พงศาวดาร 9:34)
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 24 วรรค
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

1 พงศาวดาร 3:1–4: 2 ซามูเอล 3:2–5
1 พงศาวดาร 3:5–8: 2 ซามูเอล 5:14–16; 1 พงศาวดาร 14:4–7
1 พงศาวดาร 3:10–16: 1 และ 2 พงศ์กษัตริย์
โครงสร้าง

ทั้งบทนี้เป็นส่วนหนึ่งในการจัดลำดับที่ประกอบด้วย 1 พงศาวดาร 2:3-8:40 ได้แก่ เผ่าผู้ให้กำเนิดกษัตริย์คือเผ่ายูดาห์ (ดาวิด;
2:3–4:43) และเผ่าเบนยามิน (ซาอูล; 8:1–40) ขนาบชุดรายนามของเผ่าเลวีเผ่าของปุโรหิต (6:1–81) ยึดเป็นใจกลาง ตามลำดับต่อไปนี้:
การจัดลำดับที่มีศูนย์กลางอีกอย่างหนึ่งเน้นที่เผ่ายูดาห์แห่งราชวงศ์ดาวิด (2:3–4:23) โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ครอบครัวของเฮสโรนหลานของยูดาห์ ผ่านบุตรชาย 3 คนคือเยราเมเอล ราม และเคลุบัย (คาเลบ) ดังต่อไปนี้:
โอรสของดาวิดที่ประสูติในเฮโบรน (3:1–4)

ราชวงศ์ของดาวิดเป็นจุดเน้นหลักภายในลำดับพงศ์พันธุ์ขนาดใหญ่ของยูดาห์ เนื้อหาในส่วนนี้แทบจะเป็นเนื้อหาแบบคำต่อคำกับ 2 ซามูเอล 3:2–5
โอรสของดาวิดที่ประสูติในเฮโบรน (3:1–4) > วรรค 1

"องค์ที่สองคือดาเนียล": เรียกว่า "คิเลอาบ" (כלאב ke-le-ab, มีความหมายว่า "เหมือนบิดา") ใน 2 ซามูเอล 3:3. ความในเซปทัวจินต์ของ 2 ซามูเอล 3:3 อ่านว่า "Dalouia" ตาร์คุมระบุว่า "องค์ที่สองคือดาเนียล ผู้มีอีกพระนามว่าคิเลอาบ เพราะพระองค์เหมือนกับพระบิดาทุกประการ" Jarchi กล่าวว่าทั้งสองพระนามตั้งให้กับบุคคลนี้เพราะดาวิดรับอาบีกายิลมาเป็นภรรยาทันทีหลังการเสียชีวิตของนาบาล จึงไม่อาจทราบได้ว่าบุตรคนนี้เป็นบุตรของดาวิดหรือของนาบาล ดาวิดจึงตั้งชื่อบุตรว่า "ดาเนียล" (דניאל, มีความหมายว่า "พระเจ้า ('El') คือการวินิจฉัยของเรา" ซึ่งบ่งบอกว่าเขาเป็นบุตรของดาวิด) และ "คิเลอาบ" ("เขาผู้เหมือนกับบิดา") เนื่องจากความคล้ายคลึงกับดาวิดอย่างเห็นได้ชัด
โอรสของดาวิดที่ประสูติในเฮโบรน (3:1–4) > วรรค 4

เห็นได้ชัดว่าวรรค 4 เป็นการยกมาจาก 2 ซามูเอล 5:5 การย้ายจากเฮโบรนมายังเยรูซาเล็มไม่ได้มีการอธิบาย โดยถือว่าผู้อ่านมีีความรู้จากเรื่องเล่าในแหล่งอื่นก่อนหน้านี้แล้ว
ดูเพิ่ม

กษัตริย์แห่งยูดาห์
กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์
เชื้อสายของดาวิด
ต้นไม้ของเจสซี
ลำดับเวลาของคัมภีร์ไบเบิล
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: 2 ซามูเอล 5, 1 พงศ์กษัตริย์ 1, 2 พงศ์กษัตริย์ 25, 2 พงศาวดาร 36, เอสรา 1, มัทธิว 1, ลูกา 3
บรรณานุกรม

Ackroyd, Peter R (1993). "Chronicles, Books of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 113–116. ISBN 978-0195046458.
Bennett, William (2018). The Expositor's Bible: The Books of Chronicles. Litres. ISBN 978-5040825196.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Endres, John C. (2012). First and Second Chronicles. Liturgical Press. ISBN 9780814628447.
Gilbert, Henry L (1897). "The Forms of the Names in 1 Chronicles 1-7 Compared with Those in Parallel Passages of the Old Testament". The American Journal of Semitic Languages and Literatures. Liturgical Press. 13 (4): 279–298. JSTOR 527992.
Hill, Andrew E. (2003). First and Second Chronicles. Zondervan. ISBN 9780310206101.
Mabie, Frederick (2017). "I. The Chronicler's Genealogical Survey of All Israel".  ใน Longman III, Tremper; Garland, David E (บ.ก.). 1 and 2 Chronicles. The Expositor's Bible Commentary. Zondervan. pp. 267–308. ISBN 978-0310531814. สืบค้นเมื่อ December 6, 2019.
Mathys, H. P. (2007). "14. 1 and 2 Chronicles".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 267–308. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Divrei Hayamim I - I Chronicles - Chapter 3 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
First Book of Chronicles Chapter 3. Bible Gateway
1 พงศาวดาร 3. YouVersion
ชตีลฮันท์กรานาเทอ

ชตีลฮันท์กรานาเทอสองกระบอกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ข้างการออกแบบเซรามิกที่คล้ายคลึงกันของออสเตรีย-ฮังการี ชตีลฮันท์กรานาเทอด้านหน้าเป็นรุ่น ค.ศ. 1917 และด้านหลังเป็นรุ่น ค.ศ. 1916 มีป้ายระบุไว้อย่างชัดเจน
ภาพตัดขวางของชตีลฮันท์กรานาเทอ รุ่น ค.ศ. 1924 (ระเบิดที่ถูกใช้แบบมาตรฐานของกองทัพแวร์มัคท์) ในข้อความได้ระบุถึงระบบกลไกด้วยการหลอมเหล็กที่มีเอกลักษณ์ (แปลจากต้นฉบับ)
ชตีลฮันท์กรานาเทอ (เยอรมัน: Stielhandgranate, แปลว่า "ระเบิดมือก้านไม้") เป็นระเบิดมือของเยอรมนีจากการออกแบบที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ มันเป็นการใช้งานแบบมาตรฐานของจักรวรรดิเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และกลายเป็นว่าได้ถูกใช้อย่างแพร่หลายของกองทัพแวร์มัคท์ของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยลักษณะที่มีความโดดเด่นมากจนทำให้ถูกเรียกชื่อว่า "ระเบิดมือตะบอง" หรือ "ที่บดมันฝรั่ง" ในศัพท์สแลงของกองทัพบริติซ และทุกวันนี้เป็นหนึ่งในอาวุธทหารราบที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในศตวรรษที่ 20
1 พงศ์กษัตริย์ 1

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 บทที่ 1
| 1 พงศ์กษัตริย์ 1 |
| --- | --- |
← 2 ซามูเอล 241 พงศ์กษัตริย์ 2 →
หน้าของหนังสือพงศ์กษัตริย์ (1 และ 2 พงศ์กษัตริย์) ใน Leningrad Codex (ค.ศ. 1008)
หนังสือ: หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1
ภาคในคัมภีร์ฮีบรู: เนวีอีม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ฮีบรู: 4
หมวดหมู่: ผู้เผยพระวจนะยุคต้น
ภาคในคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: พันธสัญญาเดิม
ลำดับในภาคของคัมภีร์ไบเบิลคริสต์: 11
1 พงศ์กษัตริย์ 1 (อังกฤษ: 1 Kings 1) เป็นบทแรกของหนังสือพงศ์กษัตริย์ในคัมภีร์ฮีบรู หรือหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือพงศ์กษัตริย์เป็นการรวบรวมจดหมายเหตุต่าง ๆ ที่บันทึกถึงพระราชกิจของกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์โดยผู้เรียบเรียงประวัติศาสตร์สายเฉลยธรรมบัญญัติในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล โดยมีส่วนผนวกเพิ่มเข้ามาในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล บทที่ 1 ของ 1 พงศ์กษัตริย์เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่การปกครองของซาโลมอนเหนืออาณาจักรยูดาห์และอิสราเอลที่รวมเป็นหนึ่งเดียว (1 พงศ์กษัตริย์ 1 ถึง 11) จุดเน้นของบทนี้คือการปกครองร่วมกันของดาวิดและซาโลมอนในฐานะกษัตริย์แห่งอิสราเอล
ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 53 วรรคตั้งแต่ศตวรรษที่ 16
ต้นฉบับ > พยานต้นฉบับ

บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 5Q2 (5QKings; 150–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 1, 16–17, 27–37.
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B;  {\mathfrak {G}}B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A;  {\mathfrak {G}}A; ศตวรรษที่ 5)
ต้นฉบับ > การอ้างอิงในพันธสัญญาเดิม

1 พงศ์กษัตริย์ 1:32-40: 1 พงศาวดาร 29:21-25
วิเคราะห์

สองบทแรกของหนังสือพงศ์กษัตริย์กล่าวถึงช่วงสุดท้ายของเรื่องราวของดาวิดและจุดเริ่มต้นของเรื่องราวของซาโลมอน อย่างไรก็ตาม 1 พงศ์กษัตริย์ 1 เป็นเรีื่องเล่าใหม่ที่ไม่ใช่เรื่องต่อเนื่องกับ1–2 ซามูเอล เนื่องจาก1–2 พงศ์กษัตริย์ยังมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดจากวรรณกรรมโบราณในคัมภีร์ไบเบิลและนอกคัมภีร์ไบเบิลอื่น ๆ บทที่ 1 นี้เกี่ยวข้องอย่างยิ่งกับ 2 ซามูเอล 11–12 เนื่องจากมีบทเหล่านี้เท่านั้นที่กล่าวถึงบัทเชบา ผู้เผยพระวจนะนาธัน และซาโลมอนร่วมกัน เรื่องเล่านี้ให้ความกระจ่างว่าพระเจ้าทรงปฏิบัติตามพันธสัญญาของพระองค์ที่จะสถาปนาอาณาจักรของดาวิดตลอดไปผ่านทางพระราชโอรสของดาวิดอย่างไรn (2 ซามูเอล 7:12-13)
ความชราภาพของดาวิด (1:1–4)

ฉากเปิดของหนังสือพงศ์กษัตริย์เล่าถึงกษัตริย์ดาวิดผู้ 'มีพระชนมายุและทรงพระชรามากแล้ว แม้จะห่มผ้าให้หลายผืน พระองค์ก็ยังไม่อบอุ่น' เป็นการบรรยายอันแปลกที่กล่าวถึงกษัตริย์ผู้ได้รับความเคารพอย่างสูงในประวัติศาสตร์โบราณ สาวงามอาบีชากเข้ามาปรนนิบัติดาวิดและภายหลังมีบทบาทสำคัญแม้ไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว (1 พงศ์กษัตริย์ 2:17, 22) การสูญเสียสมรรถภาพของดาวิด (บอกเป็นนัยในวรรค 4) ทำให้บรรดาข้าราชการเห็นว่าดาวิดอาจจะสูญเสียความสามารถในการปกครองเช่นกัน
ความชราภาพของดาวิด (1:1–4) > วรรค 2

"หญิงสาวพรหมจารี": จากภาษาฮีบรู: נערה בתולה na-‘ă-rāh ḇə-ṯū-lāh
ดูเพิ่ม

ชาวชูเนม
ชิเมอี
แตรเขาสัตว์
ทหารเอกของดาวิด
ปุโรหิต
ผู้เผยพระวจนะ
เผ่ายูดาห์
พลับพลา
ศาโดก
เศรุยาห์
โศเฮเลท
อิสราเอล
เอนโรเกล
ฮักกีท
ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: อพยพ 21, 2 ซามูเอล 7, 2 ซามูเอล 11, 2 ซามูเอล 12, 2 ซามูเอล 14, 2 ซามูเอล 17, 2 ซามูเอล 18, 1 พงศาวดาร 3, 1 พงศาวดาร 29
บรรณานุกรม

Collins, John J. (2014). "Chapter 14: 1 Kings 12 – 2 Kings 25". Introduction to the Hebrew Scriptures. Fortress Press. pp. 277–296. ISBN 9781451469233.
Coogan, Michael David (2007).  Coogan, Michael David; Brettler, Marc Zvi; Newsom, Carol Ann; Perkins, Pheme (บ.ก.). The New Oxford Annotated Bible with the Apocryphal/Deuterocanonical Books: New Revised Standard Version, Issue 48 (Augmented 3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 9780195288810.
Dietrich, Walter (2007). "13. 1 and 2 Kings".  ใน Barton, John; Muddiman, John (บ.ก.). The Oxford Bible Commentary (first (paperback) ed.). Oxford University Press. pp. 232–266. ISBN 978-0199277186. สืบค้นเมื่อ February 6, 2019.
Fitzmyer, Joseph A. (2008). A Guide to the Dead Sea Scrolls and Related Literature. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 9780802862419.
Halley, Henry H. (1965). Halley's Bible Handbook: an abbreviated Bible commentary (24th (revised) ed.). Zondervan Publishing House. ISBN 0-310-25720-4.
Hayes, Christine (2015). Introduction to the Bible. Yale University Press. ISBN 978-0300188271.
Leithart, Peter J. (2006). 1 & 2 Kings. Brazos Theological Commentary on the Bible. Brazos Press. ISBN 978-1587431258.
McKane, William (1993). "Kings, Book of".  ใน Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D (บ.ก.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. pp. 409–413. ISBN 978-0195046458.
Metzger, Bruce M; Coogan, Michael D, บ.ก. (1993). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. ISBN 978-0195046458.
Ulrich, Eugene, บ.ก. (2010). The Biblical Qumran Scrolls: Transcriptions and Textual Variants. Brill.
Würthwein, Ernst (1995). The Text of the Old Testament. แปลโดย Rhodes, Erroll F. Grand Rapids, MI: Wm. B. Eerdmans. ISBN 0-8028-0788-7. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น

คำแปลในศาสนายูดาห์:
Melachim I - I Kings - Chapter 1 (Judaica Press). Hebrew text and English translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
คำแปลในศาสนาคริสต์:
Online Bible at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
1 Kings chapter 1. Bible Gateway
1 พงศ์กษัตริย์ 1. YouVersion
"กษัตริย์ดาวิด อาบีชาก และข้าราชบริพาร"  จุลจิตรกรรมจากคัมภีรืไบเบิลฉบับ Monastery of Santa Maria de Alcobaça ราวทศวรรษ 1220 (หอสมุดแห่งชาติโปรตุเกส)
ชตาซี

| --- | --- |
Ministerium für Staatssicherheit (MfS)
ตราประทับของกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี
ธงของชตาซี

ภาพรวมหน่วยงาน
ก่อตั้ง: 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 (1950-02-08)
ยุบเลิก: 13 มกราคม ค.ศ. 1990 (1990-01-13)
ประเภท: ตำรวจลับ, หน่วยสืบราชการลับ
สำนักงานใหญ่: ลีฮ์เตนแบร์ก, เบอร์ลินตะวันออก, สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี
คำขวัญ: Schild und Schwert der Partei (โล่และดาบของพรรค)
บุคลากร: พนักงานประจำการ 91,015 นาย, พนักงานนอกเครื่องแบบ (หรือ IMs) 174,000 นาย (ค.ศ. 1989)
ฝ่ายบริหารหน่วยงาน: Wilhelm Zaisser (1950–1953) Ernst Wollweber (1953–1957) Erich Mielke (1957–1989) Wolfgang Schwanitz (1989–1990)
กระทรวงเพื่อความมั่นคงของรัฐ (เยอรมัน: Ministerium für Staatssicherheit, MfS; เสียงอ่านภาษาเยอรมัน: [ɛmɛfˈʔɛs] ( ฟังเสียง)) หรือ หน่วยงานความมั่นคงแห่งรัฐ (Staatssicherheitsdienst, SSD) มักเป็นที่รู้จักกันคือ ชตาซี (สัทอักษรสากล: [ˈʃtaːziː] ( ฟังเสียง)), เป็นหน่วยงานรักษาความมั่นคงของรัฐอย่างเป็นทางการของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี(เยอรมนีตะวันออก) มันได้ถูกอธิบายว่าเป็นหนึ่งในหน่วยสืบราชการลับและหน่วยงานตำรวจลับที่มีประสิทธิภาพและเข้าควบคุมปราบปรามได้ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา ชตาซีนั้นมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เบอร์ลินตะวันออก พร้อมกับโครงสร้างอันซับซ้อนในเบอร์ลิน-ลิชเทินแบร์ค และสิ่งปลูกสร้างขนาดเล็กหลายแห่งทั่วทั้งเมือง คำขวัญของหน่วยชตาซีคือ Schild und Schwert der Partei (โล่และดาบของพรรค) หมายถึงอำนาจการปกครองของพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี(Sozialistische Einheitspartei Deutschlands, SED) และยังเลียนแบบอย่างหน่วยเคจีบี หน่วยตำรวจลับของโซเวียตและเป็นคู่ร่วมมืออย่างใกล้ชิด ด้วยความเคารพอำนาจพรรคของตัวเอง พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต(CPSU) เอริช มีลเคอ เป็นหัวหน้าที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของหน่วยชตาซีโดยมีอำนาจนานถึงสามสิบสองปีของการดำรงอยู่สี่สิบปีของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี
หนึ่งในภารกิจหลักคือ การสอดแนมประชาชน ส่วนใหญ่ผ่านทางเครือข่ายขนาดใหญ่ของประชาชนที่หันให้ข้อมูลและต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามคนใด โดยมาตรการบทลงโทษที่เปิดเผยและแอบแฝง รวมทั้งการทำลายจิตใจที่แอบซ่อนเร้นของผู้ที่ไม่เห็นด้วย (Zersetzung, หมายถึง การเน่าเปื่อย) มีการจับกุมประชาชนจำนวน 250,000 คนในฐานะนักโทษทางการเมืองในช่วงที่ดำรงอยู่ คณะกรรมหลักเพื่อการสำรวจ (Hauptverwaltung Aufklärung) ได้รับผิดชอบทั้งการจารกรรมและดำเนินปฏิบัติการลับในต่างประเทศ ภายใต้การนำของ มาร์คุส ว็อล์ฟ ที่มีมายาวนาน ผู้อำนวยการคนนี้ได้มีชื่อเสียงในฐานะเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในสงครามเย็น ชตาซียังคงติดต่อและผสานให้ความร่วมมือเป็นครั้งคราวกับผู้ก่อการร้ายทางด้านตะวันตก
เจ้าหน้าที่ของหน่วยชตาซีหลายคนถูกดำเนินคดีในข้อหาก่ออาชญากรรมในช่วงหลังปี ค.ศ. 1990 ภายหลังจากการรวมประเทศเยอรมัน เอกสารในการเฝ้าระวังที่หน่วยชตาซีได้เก็บรักษาไว้ที่มีชาวเยอรมันตะวันออกหลายล้านคนได้ถูกเปิดขึ้น เพื่อให้ประชาชนสามารถตรวจสอบเอกสารส่วนบุคคลได้; ในขณะที่เอกสารเหล่านี้ได้อยู่ภายใต้การดูแลของหน่วยงานบันทึกชตาซี(Stasi Records Agency)
11 กันยายน

วันที่ 11 กันยายน เป็นวันที่ 254 ของปี (วันที่ 255 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 111 วันในปีนั้น
เหตุการณ์

พ.ศ. 1840 (ค.ศ. 1297) - วิลเลียม วอลเลซ นำชาวสกอตสู้รบจนได้ชัยชนะเหนือทหารอังกฤษในยุทธการที่สะพานสเตอร์ลิง
พ.ศ. 2108 (ค.ศ. 1565) - กองกำลังออตโตมันล่าถอยจากมอลตา ยุติการล้อมมอลตา
พ.ศ. 2152 (ค.ศ. 1609) - เฮนรี ฮัดสัน มาถึงเกาะแมนฮัตตันและพบกับชนเผ่าพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ที่นี่
พ.ศ. 2251 (ค.ศ. 1708) - พระเจ้าคาร์ลที่ 12 แห่งสวีเดนหยุดเดินทัพเพื่อพิชิตมอสโกนอกเมืองสโมเลนสค์ ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญใน มหาสงครามเหนือ กองทัพสวีเดนพ่ายแพ้ให้กับกองทัพรัสเซียใน 9 เดือนต่อมาในยุทธการที่ปอลตาวา และจักรวรรดิสวีเดนก็สิ้นสุดการเป็นมหาอำนาจ
พ.ศ. 2257 (ค.ศ. 1714) - การล้อมบาร์เซโลนา: บาร์เซโลนา เมืองหลวงของแคว้นคาตาโลเนีย ยอมจำนนต่อกองทัพบูร์บงของสเปนและฝรั่งเศสในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) - เครื่องบินทิ้งระเบิด พุ่งชนตึกเอ็มไพร์สเตต ทำให้มีผู้เสียชีวิต 14 คน
พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) - พลเอก ออกุสโต ปิโนเชต์ ก่อรัฐประหารและก้าวขึ้นเป็นผู้นำรัฐบาลทหารในชิลี
พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) - วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544: ผู้ก่อการร้ายจี้เครื่องบินโดยสาร 3 ลำ เพื่อโจมตีเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ อาคารแฝดในนครนิวยอร์ก และอาคารเพนทากอน ที่ตั้งกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ในวอชิงตัน ดี.ซี. เครื่องบินลำที่ 4 ตกในรัฐเพนซิลเวเนีย มีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์นี้เกือบ 3,000 คน
พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) - เกิดการลอบสังหารนายมัสตัก อาห์เหม็ด โสนะ รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมของกัษมีระ
พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) - การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่ 44 ของญี่ปุ่น จากการที่นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นนายจุนอิชิโร โคอิซูมิ ได้ประกาศยุบสภาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2548 หลังจากที่สภาสูงมีมติไม่ผ่านร่างกฎหมายเกี่ยวกับการปรับโครงสร้างกิจการไปรษณีย์และการโทรคมนาคม การยุบสภาหนนี้เป็นครั้งที่ 2 ของนายกรัฐมนตรีโคอิซูมิ
พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) - กรมประมงประสบความสำเร็จในการเพาะขยายพันธุ์ปลาทูสำเร็จเป็นครั้งแรกของโลก
วันเกิด

พ.ศ. 2359 (ค.ศ. 1816) - คาร์ล ไซส์ ช่างฝนเลนส์ชาวเยอรมัน (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2431)
พ.ศ. 2460 (ค.ศ. 1917) - เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ (ถึงแก่กรรม พ.ศ. 2532)
พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934) - พูลศรี เจริญพงษ์ นักร้องเพลงลูกกรุง นักร้องชาวไทย
พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) - ฟรันซ์ เบคเคนเบาเออร์ อดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน
พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) - เอเดรียน เลน็อกซ์ นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) - แก้วสายใจ ไซยะสอน สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศลาว (เสียชีวิต 4 เมษายน พ.ศ. 2564)
พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) - เวอร์จิเนีย แมดเซน นักแสดงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) - บัชชาร อัลอะซัด
พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) - เจ้าหญิงคิโกะ อะกิชิโนะ แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น
พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) - เท็ตสึโอะ คุราตะ นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) - สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น แชมป์โลก WBU ชาวไทย
พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) - ซู โหย่วเผิง นักร้อง, นักแสดงชาวไต้หวัน อดีตสมาชิกวง เสียวหู่ตุ้ย
พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) -
แจวอด โฟรูกี นักกีฬายิงปืนชาวอิหร่าน
ณพล พรมสุวรรณ นักแสดง/พิธีกร/ดีเจ/ผู้ประกาศข่าวชาวไทย
ดาบิด ปิซาร์โร นักฟุตบอลชาวชิลี
เอริก อาบีดาล นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) - เจนี่ อัลภาชน์ ณ ป้อมเพชร นักแสดงหญิงชาวไทย
พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) - รตี ปันเดย์ นักแสดงสาวชาวอินเดีย
พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) - ชมพู่ ก่อนบ่ายคลายเครียด นักแสดงตลกหญิงชาวไทย
พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) - เขมิกา สุขประสงค์ดี นักแสดงหญิงชาวไทย
พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) -
อิลิจา สปาโซเยวิช นักฟุตบอลชาวอินโดนีเซีย
ไม โอชิมะ นักร้องและอดีตสมาชิกวง AKB48
เอลิซาเบธ เฮนสตริดจ์ นักแสดงและผู้กำกับชาวอังกฤษ
พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) - ยอร์ดิเอลนิญโญโปยา นักแสดงสื่อสำหรับผู้ใหญ่ชาวสเปน
พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) - เควิน ดีรมรัมย์ นักฟุตบอลอาชีพชาวไทย
พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) - ฮัน ควัง-ซ็อง นักฟุตบอลชาวเกาหลีเหนือ
วันถึงแก่กรรม

พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) - นิกิตา ครุสชอฟ ผู้นำสหภาพโซเวียต (เกิด 15 เมษายน พ.ศ. 2437)
พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) - ทหาร ขำหิรัญ คณะราษฎรสายทหารเรือ เจ้าของที่ดินและชื่อซอย "ทองหล่อ" (เกิด 1 ตุลาคม พ.ศ. 2444)
พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) - สายัณห์ สัญญา นักร้องชาวไทย (เกิด 31 มกราคม พ.ศ. 2496)
พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) - วรุฒ วรธรรม นักแสดง/พิธีกรชาวไทย (เกิด 17 กันยายน พ.ศ. 2512)
พ.ศ. 2564 (ค.ศ. 2021) - ฝุ่ง กวาง ทัญ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ประเทศเวียดนาม (เกิด 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492)