stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก

| จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก UCI Track Cycling World Championships |
| --- | --- |
สถานะ: ยังดำเนินอยู่
ประเภท: จักรยานลู่
วันที่: กุมภาพันธ์–เมษายน
ความถี่: ทุกปี
ที่ตั้ง: เวโลโดรมทั่วโลก
ประเดิม: 1893
เหตุการณ์ก่อนหน้า: 2021
เหตุการณ์ถัดไป: 2022
จัดโดย: UCI
 จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2021
จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก (อังกฤษ: UCI Track Cycling World Championships) เป็นชุดของการแข่งขันชิงแชมป์โลกสำหรับสาขากีฬาและระยะทางต่าง ๆ ในกีฬาจักรยานประเภทลู่ ซึ่งถูกกำกับโดยสหภาพจักรยานระหว่างประเทศ (UCI) ก่อนปี ค.ศ. 1900 พวกเขาได้รับการจัดการโดยสมาคมจักรยานนานาชาติ (ICA) ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของ UCI
รายการที่จัดแข่งขันในปัจจุบัน ได้แก่ ไทม์ไทรอัล, คีนิน, เพอร์สูทบุคคล, เพอร์สูททีม, พอยท์เรซ, สแครชเรซ, สปรินท์, สปรินท์ทีม, ออมเนียม และ เมดิสัน รายการของผู้หญิงมักสั้นกว่าผู้ชาย รายการที่ไม่ได้จัดขึ้นอีกต่อไป ได้แก่ รายการใช้เครื่องยนต์และรายการตีคู่
ตารางสรุปเหรียญรางวัลตลอดกาล

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ฝรั่งเศส | 148 | 120 | 130 | 398 |
| 2 |  บริเตนใหญ่ | 111 | 84 | 77 | 272 |
| 3 |  เนเธอร์แลนด์ | 109 | 101 | 93 | 303 |
| 4 |  อิตาลี | 88 | 94 | 103 | 285 |
| 5 |  ออสเตรเลีย | 86 | 93 | 74 | 253 |
| 6 |  เยอรมนี | 83 | 77 | 92 | 252 |
| 7 |  สหภาพโซเวียต | 58 | 50 | 35 | 143 |
| 8 |  เบลเยียม | 53 | 56 | 53 | 162 |
| 9 |  สหรัฐ | 50 | 46 | 47 | 143 |
| 10 |  เยอรมนีตะวันออก | 34 | 31 | 28 | 93 |
| 11 |  สวิตเซอร์แลนด์ | 33 | 34 | 36 | 103 |
| 12 |  เดนมาร์ก | 31 | 39 | 37 | 107 |
| 13 |  เยอรมนีตะวันตก | 29 | 31 | 30 | 90 |
| 14 |  รัสเซีย | 24 | 23 | 28 | 75 |
| 15 |  สเปน | 19 | 21 | 16 | 56 |
| 16 |  เชโกสโลวาเกีย | 14 | 9 | 18 | 41 |
| 17 |  เบลารุส | 14 | 2 | 8 | 24 |
| 18 |  นิวซีแลนด์ | 13 | 24 | 21 | 58 |
| 19 |  ญี่ปุ่น | 13 | 15 | 13 | 41 |
| 20 |  โปแลนด์ | 9 | 7 | 9 | 25 |
| 21 |  แคนาดา | 6 | 19 | 16 | 41 |
| 22 |  โคลอมเบีย | 6 | 5 | 1 | 12 |
| 23 |  ออสเตรีย | 5 | 7 | 11 | 23 |
| 24 |  ฮ่องกง | 5 | 2 | 4 | 11 |
| 25 |  จีน | 4 | 15 | 11 | 30 |
| 26 |  ยูเครน | 4 | 7 | 3 | 14 |
| 27 |  คิวบา | 4 | 4 | 5 | 13 |
| 28 |  เช็กเกีย | 3 | 5 | 7 | 15 |
| 29 | แม่แบบ:Country data CGF | 3 | 2 | 3 | 8 |
| 30 |  ลิทัวเนีย | 2 | 8 | 11 | 21 |
| 31 |  นอร์เวย์ | 2 | 3 | 4 | 9 |
| 32 |  ไอร์แลนด์ | 2 | 3 | 3 | 8 |
| 33 |  เม็กซิโก | 1 | 7 | 4 | 12 |
| 34 |  อาร์เจนตินา | 1 | 5 | 10 | 16 |
| 35 |  มาเลเซีย | 1 | 2 | 5 | 8 |
| 36 |  แอฟริกาใต้ | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 37 | สหพันธ์จักรยานรัสเซีย | 0 | 2 | 4 | 6 |
| 38 |  โปรตุเกส | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 39 |  ลักเซมเบิร์ก | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 40 |  กรีซ | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 40 |  ตรินิแดดและโตเบโก | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 42 |  บาร์เบโดส | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 42 |  เกาหลีใต้ | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 44 |  ลัตเวีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 44 |  อุรุกวัย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 44 |  โบฮีเมีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 47 |  สวีเดน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 48 |  คาซัคสถาน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 48 |  ลีชเทินชไตน์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 48 |  เอสโตเนีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (50 ประเทศ) | รวม (50 ประเทศ) | 1069 | 1066 | 1067 | 3202 |
แหล่งข้อมูลอื่น

Results book
UCI website
| ด ค กจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก |
| --- | --- |
สถิติการแข่งขันชิงแชมป์
การแข่งขัน:  1893  1894  1895  1896  1897  1898  1899  1900  1901  1902  1903  1904  1905  1906  1907  1908  1909  1910  1911  1912  1913  1914  1915–1919  1920  1921  1922  1923  1924  1925  1926  1927  1928  1929  1930  1931  1932  1933  1934  1935  1936  1937  1938  1939  1940–1945  1946  1947  1948  1949  1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023
จารกรรม

"สายลับ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับนักกีฬาขี่ม้า ดูที่ สายลับ เลิศรัตนชัย
จารกรรม (อังกฤษ: espionage หรือ spying) คือ การล้วงความลับจากคู่แข่งหรือศัตรูเพื่อความได้เปรียบทางการทหาร การเมือง หรือเศรษฐกิจ
จารชน (spy) คือ บุคคลที่รัฐส่งไปล้วงความลับจากศัตรูหรือฝ่ายที่มีแนวโน้มว่าจะเป็นศัตรู โดยเฉพาะอย่างยิ่งความลับทางการทหาร แต่อาจรวมถึงการล้วงความลับจากต่างบริษัท เรียกว่า จารกรรมทางอุตสาหกรรม หลายประเทศส่งสายลับเข้าไปในประเทศอื่นทั้งประเทศที่เป็นมิตรและศัตรู แม้ว่าจะไม่เป็นที่เปิดเผย จารชนนี้อย่างอื่นก็เรียก เช่น สายลับ, คนสอดแนม, อุปนิกขิต หรือ อุปนิกษิต
เรื่องราวเกี่ยวกับจารกรรมปรากฏในประวัติศาสตร์ตลอดมา ซุนวูกล่าวถึงการหลอกลวงและการบ่อนทำลาย อียิปต์โบราณพัฒนาระบบของการได้มาซึ่งข่าวกรอง โดยชาวฮิบรูก็ใช้ระบบนี้
โดยทั่วไป จารกรรมที่กระทำโดยพลเมืองของประเทศเป้าหมาย ถือเป็นรูปแบบหนึ่งของการกบฏ หลายประเทศถือว่าจารกรรมเป็นความผิดอาญา ต้องได้รับโทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต ตัวอย่างเช่น สหรัฐอเมริกากำหนดให้จารกรรมเป็นความผิดอาญาขั้นอุกฤษฏ์โทษ อย่างไรก็ตาม ผู้ต้องหามักได้รับข้อเสนอลดหย่อนโทษโดยแลกกับข้อมูลข่าวสาร
ในสหราชอาณาจักร จารชนต่างชาติจะได้รับโทษจำคุกไม่เกิน 14 ปี ภายใต้ พระราชบัญญัติความลับของทางราชการ ขณะที่จารชนชาวอังกฤษที่เป็นสายลับให้ต่างชาติ และพิสูจน์ได้ว่าช่วยเหลือศัตรู จะถูกพิพากษาในข้อหาการกบฏ รับโทษสูงสุดจำคุกตลอดชีวิต นอกจากนี้ จารชนที่ทำงานให้ผู้ก่อการร้ายยังถือว่ากระทำผิดพระราชบัญญัติการก่อการร้าย ค.ศ. 2000
ในระหว่างสงครามเย็น มีความเคลื่อนไหวที่เกี่ยวข้องกับจารกรรมบ่อยครั้ง ส่วนใหญ่เกี่ยวพันกับความลับด้านอาวุธนิวเคลียร์ ปัจจุบันใช้สายลับกับการค้ายาเสพติดโดยผิดกฎหมายและการก่อการร้าย
จารชนที่ปรากฏในบันเทิงคดี

เนื่องจากชีวิตจริงของจารชนไม่เป็นที่เปิดเผยมากนัก เราจึงรู้จักบุคลิกของจารชนจากวรรณกรรมและภาพยนตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20-21 ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ชีวิตสันโดษ บางครั้งไม่ยึดในกฎเกณฑ์ เป็นวีรบุรุษที่มีแนวคิดอัตถิภาวนิยม เจมส์ บอนด์ ตัวละครเอกในนวนิยายของ เอียน เฟลมมิ่ง อาจถือได้ว่าเป็นจารชนที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกของบันเทิงคดี
จาง เหล่ย (นักจักรยาน)

จาง เหล่ย (จีน: 张磊; อังกฤษ: Zhang Lei; เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1981 —)  นักจักรยานลู่ชาวจีน เขาได้ร่วมเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ซึ่งผลงานที่ดีที่สุดคือ การแข่งขันในประเภททีมสปรินต์โดยจบดันดับที่หกในปี ค.ศ. 2012
เกียรติประวัติ

2001 National Games - 2nd team sprint;
2002 National Championships - 1st sprint;
2006 Asian Games - 2nd team sprint;
2007 Asian Championships - 1st team sprint;
2008 World Championships - 7th team sprint;
2010 World Cup Classic, Beijing, China - 1st team sprint (5th overall World Cup rank at end of series);
2010 World Championships, Ballerup, Denmark - 4th team sprint;
2010 Asian Games, Guangzhou, China - 1st team sprint, 1st individual sprint
แหล่งข้อมูลอื่น

จาง เหล่ย ที่ Cycling Archives (ในภาษาอังกฤษ)
จาง เหล่ย ที่ Olympedia (ในภาษาอังกฤษ)
จารึกเซเบก-คู

| จารึกเซเบก-คู |
| --- | --- |
จารึกเซเบก-คูในโบชัวร์พิพิธภัณฑ์แมนเชสเตอร์ ค.ศ. 1914
วัสดุ: หินปูน
ตัวหนังสือ: ไฮเออโรกลิฟต์อียิปต์
สร้าง: ประมาณ 1880-1840 ปีก่อน ค.ศ.
ค้นพบ: 1901 อไบดอส ประเทศอียิปต์
ค้นพบโดย: จอห์น การ์สแตง
ที่อยู่ปัจจุบัน: พิพิธภัณฑ์แมนเชสเตอร์
เลขประจำตัว: 3306
จารึกเซเบก-คู (อังกฤษ: Sebek-khu Stele) มีอีกชื่อว่า จารึกคู-โซเบก (Stele of Khu-sobek) เป็นศิลาจารึกที่อุทิศแด่ผู้ที่มีชื่อว่าเซเบก-คู (คู-โซเบก) ที่มีชีวิตในรัชสมัยฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 (ครองราชย์: 1878 – 1839 ปีก่อน ค.ศ.) ค้นพบโดยจอหืน การ์สแตงใน ค.ศ. 1901 ที่นอกสุสานคู-โซเบกที่อไบดอส ประเทศอียิปต์ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แมนเชสเตอร์
ข้อความส่วนใหญ่กล่าวถึงชีวิตของคู-โซเบก และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เนื่องจากมีบันทึกการทัพอียิปต์แรกสุดในคานาอัน (หรือบริเวณสักแห่งในทวีปเอเชีย) เท่าที่รู้จัก ข้อความนั้นเขียนไว้ว่า "พระองค์เสด็จไปทางเหนือเพื่อโค่นล้มชาวเอเชีย พระองค์เสด็จถึงต่างประเทศที่มีชื่อว่า Sekmem (...) จากนั้น Sekmem จึงล่มสลายพร้อมกับซาก Retenu" โดยที่ Sekmem (s-k-m-m) คาดว่าเป็นเชเคม
แหล่งข้อมูลอื่น

The stela of Sebek-khu, the earliest record of an Egyptian campaign in Asia (1914)
จานพอกพูนมวล

ภาพวาดของศิลปินแสดงระบบดาวคู่แห่งหนึ่ง ดวงหนึ่งเป็นหลุมดำ อีกดวงหนึ่งเป็นดาวฤกษ์บนแถบลำดับหลัก
จานพอกพูนมวล หรือ จานรวมมวล (อังกฤษ: accretion disc หรือ accretion disk) เป็นโครงสร้างชนิดหนึ่งที่ก่อตัวขึ้นจากสสารที่หมุนวนในวงโคจรรอบ ๆ วัตถุบางอย่าง โดยมากวัตถุในใจกลางนั้นมักเป็นดาวฤกษ์อายุน้อย ดาวฤกษ์ก่อนเกิด ดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน หรือ หลุมดำ แรงโน้มถ่วงจากวัตถุใจกลางทำให้สสารในแผ่นจานหมุนวนเป็นเกลียวพุ่งเข้าหาใจกลาง และยังบีบอัดสสารเหล่านั้นทำให้เกิดการแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกมาด้วย ช่วงความถี่ของคลื่นที่แผ่ออกมาขึ้นอยู่กับชนิดของวัตถุในใจกลาง จานพอกพูนมวลของดาวฤกษ์อายุน้อยหรือดาวฤกษ์ก่อนเกิดจะแผ่รังสีอินฟราเรด ถ้าเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำจะแผ่รังสีเอกซ์
ดูเพิ่ม

เนบิวลาสุริยะ
ทฤษฎีไดนาโม
วงแหวนดาวเคราะห์
ภาวะเอกฐาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Nonradiative Black Hole Accretion เก็บถาวร 2010-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Accretion Discs on Scholarpedia
จาโกโป ซานโซวีโน

จาโกโป ซานโซวีโน
จาโกโป ซานโซวีโน (อังกฤษ: 'Jacopo Sansovino') มีชื่อเต็มว่า จาโกโป ดันโตนีโอ ซานโซวีโน (Jacopo d’Antonio Sansovino) (2 กรกฎาคม ค.ศ. 1486 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1570) เป็นสถาปนิกและประติมากรชาวอิตาลี เกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ ชื่อที่ได้รับตอนเกิดคือ จาโกโป ตัตตี (Jacopo Tatti) ได้รับการถ่ายทอดวิชาความรู้จากอันเดรอา ซานโซวีโน (Andrea Sansovino) หลังจากนั้นได้เปลี่ยนนามสกุลตามอาจารย์
เมื่อครั้งอยู่ในโรม ได้มีผลงานประติมากรรมที่ทำให้ศิลปินและสถาปนิกระดับปรมาจารย์ เช่น บรามันเต (Bramante) และ ราฟาเอล (Raphael) ซานโซวีโน ย้ายกลับมาพำนักที่ฟลอเรนซ์ในปี 1511 และได้รับการว่าจ้างให้ปั้นรูปจำลองของเซนต์เจมส์ ให้โบสถ์ประจำเมืองฟลอเรนซ์ (Basilica di Santa Maria del Fiore) รูปปั้นที่เขาวางแผนที่จะปั้นให้กับโบสถ์แห่งเมืองซานลอเรนโซ ได้รับการปฏิเสธโดยมีเกลันเจโล บัวนาร์โรตี (Michelangelo) ซึ่งเป็นสถาปนิกใหญ่ขณะนั้น หลังจากที่แบบร่างได้ถูกเสนอ โดยซานโซวีโนได้เขียนจดหมายประท้วงอย่างรุนแรงในปี 1518
ในช่วงนี้ซานโซวีโนได้พำนักกับเพื่อนศิลปินซึ่งเป็นจิตรกรเลื่องชื่อ นาม อันเดรอา เดล ซาร์โต และต่อมาเขาได้เดินทางกลับไปโรม โดยพำนักอยู่เป็นเวลาเก้าปี และหนีออกจากโรมไปพำนักที่เวนิสเนื่องจากภาวะสงคราม ในเหตุการณ์เข้าตีกรุงโรม โดยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทางตอนเหนือ นำโดยสมเด็จพระจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ในปี  1529 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสถาปนิกสูงสุด (Protomagister) ขึ้นตรงต่อผู้ว่าของเขตซานมาร์โกของเวนิส ทำให้เขากลายมาเป็นศิลปินที่มีอิทธิพลที่สุดในเมือง งานสถาปัตยกรรมชั้นเอกของเขาเป็นงานที่ยังได้รับการเยี่ยมชมโดยนักท่องเที่ยวที่มาเยือนเมืองเวนิสมาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งได้แก่ อาคารทุกหลังที่อยู่ ณ จัตุรัสมาร์โค (Piazza San Marco) โดยเฉพาะอาคารที่เรียกว่า เซกกา (Zecca) หอคอยแห่งจัตุรัส นอกจากนี้เขายังได้ทำการปั้นประติมากรรมหลายชิ้นให้กับมหาวิหารซานมาร์โค
งานที่สำคัญมากชิ้นหนึ่งคือห้องสมุดแห่งมาร์โค (Biblioteca Marciana) เป็นอาคารที่ได้รับการตกแต่งอย่างวิจิตรมากที่สุดอาคารหนึ่งในเวนิส เป็นความสำเร็จของการผสมผสานหลักการพื้นฐานที่เรียบง่ายของสถาปัตยกรรมคลาสสิก เข้ากับการตกแต่งประดับประดาอย่างวิจิตรในแบบของเมืองเวนิสได้อย่างลงตัว ซึ่งจะมีอิทธิพลอย่างมากต่อหลักการออกแบบสถาปัตยกรรมของอานเดรอา ปัลลาดีโอ
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

| จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- |
 จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6

จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ครองราชย์: โรมันอันศักดิ์สิทธิ์: ค.ศ. 1191 - ค.ศ. 1197 เยอรมนี: ค.ศ. 1190 - ค.ศ. 1197 อิตาลี: ค.ศ. 1191 - ค.ศ. 1197 ซิซิลี: ค.ศ. 1194 - ค.ศ. 1197
รัชกาลก่อนหน้า: จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัชกาลถัดไป: จักรพรรดิออทโทที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประสูติ: พฤศจิกายน ค.ศ. 1165 โรม ในประเทศอิตาลี
สวรรคต: 28 กันยายน ค.ศ. 1197 โรม ในประเทศอิตาลี
พระมเหสี: สมเด็จพระราชินีคอนสแตนซ์แห่งซิซิลี
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6
ราชวงศ์: โฮเอ็นชเตาเฟิน
พระราชบิดา: จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1
พระราชมารดา: เบียทริซแห่งเบอร์กันดี
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (อังกฤษ: Henry VI, Holy Roman Emperor) (พฤศจิกายน ค.ศ. 1165 - 28 กันยายน ค.ศ. 1197) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์สมัยราชวงศ์โฮเอ็นชเตาเฟิน ครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1191 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1197 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และพระนางเบียทริซแห่งเบอร์กันดี
พระโอรสในจักรพรรดิ

ไฮน์ริชเป็นพระราชโอรสคนที่สองของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 บาร์บารอสซากับพระมเหสีคนที่สอง คือ พระนางเบียทริกซ์แห่งบูร์กอญ ทรงเสด็จพระราชสมภพในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของ ค.ศ. 1165 ในนครไนเมเคิน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเนเธอร์แลนด์)
การสวรรคตของฟรีดริชผู้เป็นพระเชษฐาในปี ค.ศ. 1169 ทำให้ไฮน์ริชขึ้นเป็นทายาทในพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟินของเยอรมนี ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1169 ในการประชุมสภานิติบัญญัติของเจ้าชายเยอรมันที่เมืองบัมแบร์ค ไฮน์ริชวัย 4 พรรษาได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี ทรงเข้ารับการสวมมงกุฎที่นครอาเคินในวันที่ 15 สิงหาคม
พระเจ้าไฮน์ริชแห่งเยอรมนีบรรลุวัยวุฒิในปี ค.ศ. 1178 ทรงเริ่มเข้ามามีบทบาททางการเมือง ในเทศกาลอันยิ่งใหญ่ที่นครไมนซ์ในปี ค.ศ. 1184 พระเจ้าไฮน์ริชได้รับการติดยศอัศวินพร้อมกับฟรีดริช (ชื่อเดิมคือค็อนราท) ดยุคแห่งชวาเบินผู้เป็นพระอนุชา ในวันที่ 29 ตุลาคมของปีเดียวกันพระเจ้าไฮน์ริชได้หมั้นหมายกับคอนสแตนซ์ พระธิดาของพระเจ้าโรเจอร์ที่ 2 อดีตกษัตริย์แห่งซิซิลีและพระปิตุจฉาของพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 กษัตริย์แห่งซิซิลีคนปัจจุบัน การสมรสเข้าราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟินของคอนสแตนซ์จะช่วยให้สถานะของราชวงศ์อัลตาวิลลาในซิซิลีมั่นคงขึ้น และการเป็นสานสัมพันธ์กับซิซิลีจะช่วยให้จักรพรรดิฟรีดริชบาร์บารอสซามีพันธมิตรที่ทรงอำนาจในคาบสมุทรอิตาลี ทรงคาดหวังให้ไฮน์ริชมีพระโอรสเพื่อที่พระนัดดาที่เกิดมาจะได้สืบทอดบัลลังก์ซิซิลี เนื่องจากกษัตริย์แห่งซิซิลียังไม่มีพระราชบุตร ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1185 พระเจ้าไฮน์ริชติดตามพระบิดาไปอิตาลี ปีต่อมาทรงอภิเษกสมรสกับคอนสแตนซ์ซึ่งพระชนมายุมากกว่าพระองค์ 11 พรรษา ที่นครมิลานในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1186 ขณะพระเจ้าไฮน์ริชมีพระชนมายุ 21 พรรษา
การราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิและสงครามกับราชอาณาจักรซิซิลี

พระเจ้าไฮน์ริชอยู่ในอิตาลีจนถึงปี ค.ศ. 1187 ในช่วงฤดูใบไม้ผลิข่าวความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่ฮัตตินและนครเยรูซาเล็มแตกให้เศาะลาฮุดดีนแล้วมาถึง จักรพรรดิไฮน์ริชบาร์บารอสซาและดยุคฟรีดริชแห่งชวาเบินรับกางเขนในการประชุมสภาพระเยซูคริสต์ที่นครไมนซ์ในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1188 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1189 จักรพรรดิฟรีดริชบาร์บารอสซาผู้เป็นพระบิดาออกเดินทางไปทำสงครามครูเสด พระเจ้าเฮนรีปกครองจักรวรรดิแทนพระบิดา พระองค์ได้ปราบกบฏไฮน์ริชสิงห์ ดยุคแห่งไบเอิร์นและซัคเซิน
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1189 พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งซิซิลีสวรรคต คอนสแตนซ์ พระมเหสีของพระเจ้าไฮน์ริชซึ่งพระขนิษฐาในพระบิดาของพระเจ้าวิลเลียมได้สืบทอดราชอาณาจักรซิซิลีอันประกอบด้วยเกาะซิซิลีและพื้นที่ทางตอนใต้ของคาบสมุทรอิตาลี พระเจ้าไฮน์ริชได้สืบทอดบัลลังก์ซิซิลีผ่านทางพระนางคอนสแตนซ์ผู้เป็นพระมเหสี แต่ขุนนางเนเปิลส์และซิซิลีที่ไม่ต้องการอยู่ภายใต้การปกครองของกษัตริย์เยอรมันจึงตั้งแทนเครด เคานต์แห่งเลชเช บุตรชายนอกสมรสของโรเจอร์ พระเชษฐาของพระนางคอนสแตนซ์ และพระเชษฐานอกสมรสต่างมารดาของพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 เป็นกษัตริย์แห่งซิซิลี จักรพรรดิไฮน์ริชทำสันติภาพกับไฮน์ริชสิงห์ ศัตรูในเยอรมนี และรีบเดินทางไปอิตาลีเพื่ออ้างสิทธิในบัลลังก์ตามสิทธิของพระมเหสี แต่แผนการต้องพับในช่วยฤดูใบไม้ร่วงของปีนั้นเมื่อทราบข่าวว่าจักรพรรดิฟรีดริชบาร์บารอสซาที่อยู่ระหว่างทำสงครามครูเสดจมน้ำสวรรคตในแคว้นซิลิชา (อานาโตเลีย) เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1190 ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1191 พระเจ้าไฮน์ริชข้ามเทือกเขาแอลป์ไปเข้ารับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในวันที่ 11 เมษายนในนครโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3
หลังพิธีราชาภิเษก จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 มุ่งมั่นกับการพิชิตราชอาณาจักรซิซิลี ชาวลอมบาร์ดอยู่ฝ่ายเดียวกับพระองค์ ทรงปิดล้อมนครเนเปิลส์ ทว่าประสบความล้มเหลว พระนางคอนสแตนซ์ถูกจับคุมขัง จักรพรรดิไฮน์ริชยังคงอยู่ในที่มั่นในอิตาลี ขณะเดียวกันก็ต้องพะวงกับรักษาตำแหน่งในเยอรมนี เมื่อไฮน์ริชสิงห์ยังคงพยายามแย่งชิงบัลลังก์ สมเด็จพระสันตะปาปาพยายามเจรจาสันติภาพระหว่างจักรพรรดิไฮน์ริชกับพระเจ้าแทนเครด แต่ไม่ค่อยได้ผล ในปี ค.ศ. 1192 พระนางคอนสแตนซ์ได้รับการปล่อยตัว สถานะการเข้าข้างฝ่ายจักรพรรดิไฮน์ริช ที่นครมิลาน พระองค์ได้พบกับพระเจ้าฟีลิปที่ 2 ออกุสตุสแห่งฝรั่งเศสที่อยู่ระหว่างเดินทางกลับจากการทำสงครามครูเสดครั้งที่สาม จักรพรรดิไฮน์ริชกับพระเจ้าฟีลิปจับมือเป็นพันธมิตรร่วมกันต่อกรกับพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์แห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นทั้งพันธมิตรของพระเจ้าแทนเครดแห่งซิซิลีและพันธมิตรของฝ่ายเวล์ฟ ศัตรูของพระองค์ในเยอรมนี แต่ไฮน์ริชสิงห์กับพรรคพวกรวมตัวกันก่อกบฏต่อพระองค์อีกครั้ง จักรพรรดิจึงต้องถอยทัพกลับเยอรมนีในเดือนสิงหาคม
การจัมกุมตัวพระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1192 พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 ใจสิงห์แห่งอังกฤษถูกดยุคเลโอปอลด์แห่งออสเตรียจับกุมตัวได้บริเวณใกล้กับนครเวียนนา ระหว่างเดินทางกลับจากทำสงครามครูเสดครั้งที่สาม พระองค์ถูกจองจำที่ปราสาทเดิร์นชไตน์ ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ดยุคส่งตัวพระเจ้าริชาร์ดให้จักรพรรดิ ในปี ค.ศ. 1193 จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 ตั้งเงื่อนไขในการปล่อยตัวพระเจ้าริชาร์ด โดยกำหนดค่าไถ่ตัวเป็นเงิน 150,000 มาร์ค ซึ่งดยุคแห่งออสเตรียจะได้รับเงินหนึ่งในสามของค่าไถ่ตัว กษัตริย์อังกฤษต้องยอมเป็นข้าศักดินาของจักรพรรดิเยอรมนีและต้องสนับสนุนเรือ 50 ลำเพื่อใช้ในการทำศึกในซิซิลี เงื่อนไขดังกล่าวได้รับการปฏิบัติตาม กษัตริย์แห่งอังกฤษจึงได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1194
การพิชิตราชอาณาจักรซิซิลี

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1194 ทรงบรรลุการทำสนธิสัญญาแวร์เชลลีกับเมืองต่างๆ ของลอมบาร์ดีซึ่งยอมจงรักภักดีต่อพระองค์ ในเดือนมีนาคมจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 บรรลุข้อตกลงกับไฮน์ริชสิงห์ ทำให้สามารถกลับไปมุ่งมั่นกับซิซิลีได้อย่างเต็มที่ ภารกิจของพระองค์ง่ายขึ้นเมื่อพระเจ้าแทนเครดสวรรคตในเดือนกุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ทายาทของพระองค์ยังเป็นเพียงเด็กน้อย ในเดือนพฤษภาคมจักรพรรดิไฮน์ริชยกทัพลงใต้ กองทัพของพระองค์ประกอบด้วยทหาร 20,000 นายและกองเรือหนุนจากเจนัวและปิซา กองทัพเข้าโจมตีราชอาณาจักรซิซิลีในเดือนสิงหาคม เข้ายึดและปล้นทำลายนครซาแลร์โนในเดือนกันยายน นครต่างๆ ทยอยยอมจำนน จักรพรรดิเดินทางถึงนครปาแลร์โมในวันที่ 20 พฤศจิกายนและเข้ารับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งซิซิลีในวันที่ 25 ธันวาคม วันต่อมาพระนางคอนสแตนซ์ให้กำเนิดพระราชโอรสที่ถูกตั้งชื่อว่าฟรีดริช โรเจอร์ ตามชื่อของพระอัยกาทั้งสองฝั่ง
ซิบีลลา พระราชินีม่ายของพระเจ้าแทนเครดและพระเจ้าวิลเลียมยอมสละสิทธิ์ในบัลลังก์ซิซิลีหลังจักรพรรดิรับปากว่าจะยกเคาน์ตีเลชเชและตาเรนตุมให้ ทว่าเพียงสี่วันหลังพิธีราชาภิเษก จักรพรรดิไฮน์ริชกล่าวหาพระราชินีซิบีลลาว่าคิดวางแผนร้ายต่อพระองค์ พระนางถูกจับกุมตัวและถูกคุมขัง พระธิดาของพระนางถูกส่งตัวเข้าอาราม ฝ่ายสนับสนุนราชวงศ์นอร์มันทั้งหมด รวมถึงพระเจ้าวิลเลียม ถูกจับกุมและถูกประหารชีวิต
การวางแผนทำสงครามครูเสดและแผนการสืบทอดตำแหน่ง

อำนาจของจักรรพรรดิไฮน์ริชเกรียงไกรทั่วแคว้นเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1195 ทรงรับกางเขนและเตรียมเดินทางไปทำสงครามครูเสดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ด้วยหวังว่าจะทำให้พระสันตะปาปายอมเห็นดีเห็นงามกับแผนการสืบทอดการปกครองจักวรรดิและซิซิลีผ่านทางสายเลือดราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน แต่จักรพรรดิไฮน์ริชยังไม่สามารถตกลงกับสมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 3 ได้ ในการประชุมสภานิติบัญญัติที่นครไมนซ์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1196 จักรพรรดิโน้มน้าวให้เจ้าชายราว 50 คนรับรองให้ตำแหน่งจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิเป็นตำแหน่งที่สืบทอดผ่านทางสายเลือด ทว่าเหล่าเจ้าชายและสมเด็จพระสันตะปาปาไม่เห็นด้วย พระองค์จึงได้แค่ทำให้ฟรีดริช พระโอรสวัย 2 พรรษา ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนีในเดือนธันวาคม
ในปี ค.ศ. 1196 จักรพรรดิเดินทางไปซิซิลีเพื่อปราบกบฏขุนนางท้องถิ่นที่รวมหัวกันวางแผนปลงพระชนม์พระองค์ แผนการของฝ่ายกบฏล้มเหลว จักรพรรดิไฮน์ริชลงโทษผู้ร่วมแผนการอย่างรุนแรง ทรงสั่งให้ตอกมงกุฎเหล็กลงบนศีรษะของศัตรู และสั่งให้เผาผู้ร่วมสมคบคิดคนอื่นๆ ทั้งเป็นหรือไม่ก็จับกดน้ำ
การสวรรคต

จักรพรรดิกลับไปที่ราชอาณาจักรซิซิลีในเดือนเมษายน ค.ศ. 1197 เพื่อเตรียมการทำสงครามครูเสด ในช่วงปลายฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1197 พระองค์เดินทางถึงนครเมสซีนาเพื่อร่วมทำสงครามครูเสดด้วยพระองค์เอง แต่แผนการชะงักกลางคันเมื่อจักรพรรดิติดเชื้อมาลาเรียจนสวรรคตในวันที่ 28 กันยายน ด้วยวัยเพียง 32 พรรษา ร่างของพระองค์ถูกฝังในอาสนวิหารปาแลร์โม ทรงเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แต่น่าเสียดายที่พระชนมายุสั้น
พระอิสริยยศ

จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1191 - ค.ศ. 1197)
พระมหากษัตริย์เยอรมนี (ค.ศ. 1190 - ค.ศ. 1197)
พระมหากษัตริย์อิตาลี (ค.ศ. 1191 - ค.ศ. 1197)
พระมหากษัตริย์ซิซิลี (ค.ศ. 1194 - ค.ศ. 1197)
ดูเพิ่ม

ราชวงศ์โฮเอ็นชเตาเฟิน
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
| ด ค กพระเจ้าแผ่นดินเยอรมัน |
| --- | --- | --- |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ในจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (843–911) |  ลูทวิชที่ 2  คาร์โลมัน  ลูทวิชที่ 3  คาร์ลที่ 3  อาร์นุลฟ  ลูทวิชที่ 4  |  |
| อาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (911–962) |  คอนราดที่ 1  ไฮน์ริชที่ 1  ออทโทที่ 1  |  |
| ราชอาณาจักรเยอรมนี ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (843–1806) |  ออทโทที่ 1  ออทโทที่ 2  ออทโทที่ 3  ไฮน์ริชที่ 2  คอนราดที่ 2  ไฮน์ริชที่ 3  ไฮน์ริชที่ 4  ไฮน์ริชที่ 5  โลทาร์ที่ 3  คอนราดที่ 3  ฟรีดริชที่ 1  ไฮน์ริชที่ 6  ฟิลิป  ออทโทที่ 4  ฟรีดริชที่ 2  คอนราดที่ 4  รูดอล์ฟที่ 1  อดอล์ฟ  อัลเบร็คท์ที่ 1  ไฮน์ริชที่ 7  ลูทวิชที่ 4  คาร์ลที่ 4  เวนสเลาส  รูเปิร์ต  ซีกิสมุนด์  อัลเบร็คท์ที่ 2  ฟรีดริชที่ 3  มักซีมีเลียนที่ 1  คาร์ลที่ 5  แฟร์ดีนันด์ที่ 1  มักซีมีเลียนที่ 2  รูดอล์ฟที่ 2  มัททีอัส  แฟร์ดีนันด์ที่ 2  แฟร์ดีนันด์ที่ 3  เลโอโปลด์ที่ 1  โยเซฟที่ 1  คาร์ลที่ 6  คาร์ลที่ 7  ฟรันซ์ที่ 1  โยเซฟที่ 2  เลโอโปลด์ที่ 2  ฟรันทซ์ที่ 2  |  |
| สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ (1806–1813) |  นโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1815–1848) |  ฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  แฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1848/1849) |  อาร์ชดยุกโยฮันน์แห่งออสเตรีย (สำเร็จราชการ)  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมัน (1850–1866) |  ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย-ฮังการี  |  |
| สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ (1867–1871) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย  |  |
| จักรวรรดิเยอรมัน (1871–1918) |  วิลเฮ็ล์มที่ 1  ฟรีดริชที่ 3  วิลเฮ็ล์มที่ 2  |  |
| อ้างสิทธิ |  วิลเฮ็ล์มที่ 2  วิลเฮ็ล์มที่ 3  ลุยส์ แฟร์ดีนันด์  เกออร์ค ฟรีดริช  |  |
| ด ค กจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| จักรวรรดิการอแล็งเฌียง | คาร์ลที่ 1 มหาราช · ลูทวิชที่ 1 · โลทาร์ที่ 1 · ลูทวิชที่ 2 · คาร์ลที่ 2 · คาร์ลที่ 3 · กวีโด · แลมเบิร์ต · อาร์นัฟ · ลูทวิชที่ 3 · เบอร์เรนการ์ | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
| จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ | ออทโทมหาราช · ออทโทที่ 2 · ออทโทที่ 3 · ไฮน์ริชที่ 2 · คอนราดที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 3  · ไฮน์ริชที่ 4 · ไฮน์ริชที่ 5 · โลทาร์ที่ 3 · ฟรีดริชที่ 1 · ไฮน์ริชที่ 6 · ออทโทที่ 4 · ฟรีดริชที่ 2 · ไฮน์ริชที่ 7 · ลูทวิชที่ 4 · คาร์ลที่ 4 · ซิกิสมุนด์ · ฟรีดริชที่ 3 · มักซีมีเลียนที่ 1 · คาร์ลที่ 5 · แฟร์ดีนันด์ที่ 1 · มักซีมีเลียนที่ 2 · รูดอล์ฟที่ 2 · มัททีอัส · แฟร์ดีนันด์ที่ 2 · แฟร์ดีนันด์ที่ 3 · เลโอโปลด์ที่ 1 · โยเซฟที่ 1 · คาร์ลที่ 6 · คาร์ลที่ 7 · ฟรันซ์ที่ 1 · โยเซฟที่ 2 · เลโอโปลด์ที่ 2 · ฟรันทซ์ที่ 2 | ตราประจำพระองค์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
จาร์เรด รอธเวลล์

| จาร์เรด เครก รอธเวลล์ |
| --- | --- |
นักมวยไทยผู้มีนามว่าจาร์เรด รอธเวลล์
ชื่ออื่น: รอธไวเลอร์
สัญชาติ:  แอฟริกาใต้  ซิซิลี
ส่วนสูง: 1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)
น้ำหนัก: 67 กก. (150 ปอนด์)
รุ่น: ซูเปอร์เวลเตอร์เวท ไลท์มิดเดิลเวท มิดเดิลเวท ซูเปอร์มิดเดิลเวท
รูปแบบ: มวยไทย
ท่ายืน: เซาต์พอล
มาจาก: เคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เกาะสมุย ประเทศไทย
ทีม: ดราก้อนพาวเวอร์ ค่ายมวยไทยหาดละไม
ผู้ฝึกสอน: เควนติน ชง
ช่วงปี: ค.ศ. 2002-ปัจจุบัน

สถิติคิกบอกซิง/มวยไทย
คะแนนรวม: 43
ชนะ: 34
โดยการน็อก: 25
แพ้: 9
 
ข้อมูลอื่น
เว็บไซต์: http://www.dragonpower.co.za/dragon-power-team/fighters/
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่: 19 ตุลาคม ค.ศ. 2012
จาร์เรด รอธเวลล์ (อังกฤษ: Jarred Rothwell) เป็นนักมวยไทยชาวแอฟริกาใต้ เขาเป็นแชมป์มวยไทยของแอฟริกาใต้ห้าสมัยในสี่รุ่นน้ำหนัก, ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากรายการชิงแชมป์โลกของสหพันธ์มวยไทยสมัครเล่นนานาชาติเมื่อปี ค.ศ. 2011 และรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันอาราฟูราเกมส์ 2011 นอกจากนี้ เขาชนะรายการแมดเวิลด์ไตเติลเบลต์ของสภามวยไทยโลก (WMC) ในปี ค.ศ. 2012  และแชมป์ระดับอาชีพรุ่นมิดเดิลเวทของสมาคมมวยไทยแห่งประเทศแอฟริกาใต้ในปี ค.ศ. 2013  จาร์เรดผ่านการคัดเลือกสู่การแข่งขันเวิลด์คอมแบทเกมส์ 2013 โดยเข้าแข่งขันในรุ่น 71 กก.
รายการที่ชนะ

ค.ศ. 2013 แชมป์ระดับอาชีพรุ่นมิดเดิลเวท ของสมาคมมวยไทยแห่งประเทศแอฟริกาใต้
ค.ศ. 2012 แชมป์รุ่นไลท์มิดเดิลเวท ของประเทศแอฟริกาใต้
ค.ศ. 2012 ชนะรายการแมดไตเติล ของสภามวยไทยโลก (WMC)
ค.ศ. 2011 รางวัลเหรียญเงิน จากการแข่งขันอาราฟูราเกมส์
ค.ศ. 2011 รางวัลเหรียญทองแดง จากรายการชิงแชมป์โลก ของสหพันธ์มวยไทยสมัครเล่นนานาชาติ
ค.ศ. 2011 แชมป์รุ่นมิดเดิลเวท ของประเทศแอฟริกาใต้
ค.ศ. 2010 แชมป์รุ่นไลท์เฮฟวีเวท ของประเทศแอฟริกาใต้