stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หนุ่มซิงกับสาวฮอต เดตนี้จะรอดมั้ยนะ
สื่อ > มังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  12 กันยายน พ.ศ. 2565 | 978-4-75-758145-6 | 25 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-599-297-8 |
| 2 |  11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-4-75-758258-3 | 14 มิถุนายน พ.ศ. 2567 | 978-616-599-600-6 |
| 3 |  12 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-75-758527-0 | — | — |
| 4 |  12 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-75-758855-4 | — | — |
| 5 |  12 มีนาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-75-759103-5 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

| ตอน | ชื่อ   | กำกับโดย  | เขียนโดย  | Storyboarded by  | วันฉายเดิม  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนสารภาพรัก" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi ni, Keiken Zero na Ore ga, Kokuhaku Suru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミに、経験ゼロなオレが、告白する話。) | ฮิเดอากิ โอบะ | ฮิโรโกะ ฟุกุดะ | ฮิเดอากิ โอบะ | 6 ตุลาคม 2566 (2566-10-06) |
| 2 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนเดทแรก" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi to, Keiken Zero na Ore ga, Hatsu Dēto Suru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミと、経験ゼロなオレが、初デートする話。) | ชินอิจิ ฟุกุโมโตะ | ฮิโรโกะ ฟุกุดะ | โซตะ โยโคเตะ | 13 ตุลาคม 2566 (2566-10-13) |
| 3 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนเซอร์ไพรส์" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi ni, Keiken Zero na Ore ga, Sapuraizu Suru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミに、経験ゼロなオレが、サプライズする話。) | เคนทาโร่ มิซูโนะ | ฮิโรอากิ นางาชิมะ | ชินอิจิ วาตานาเบะ | 20 ตุลาคม 2566 (2566-10-20) |
| 4 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนริษยา" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi ni, Keiken Zero na Kimi ga, Shitto Suru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミに、経験ゼロなキミが、嫉妬する話。) | ฮิเดอากิ โอบะ | ฮิโรโกะ ฟุคุดะ | ฮิเดอากิ โอบะ | 27 ตุลาคม 2566 (2566-10-27) |
| 5 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนค้างคืน" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi to, Keiken Zero na Ore ga, Otomari Suru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミと、経験ゼロなオレが、お泊まりする話。) | ยูทาโร่ โฮชิโนะ | ฮิโรอากิ นางาชิมะ | ยูทาโร่ โฮชิโนะ | 3 พฤศจิกายน 2566 (2566-11-03) |
| 6 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนนอกใจ" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi ga, Keikenzumi na Dareka to, Uwaki Suru Hanashi?" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミが、経験済みな誰かと、浮気する話？) | มากิ อิโต้  | ทาคาโยะ อิคามิ | นาโอกิ ฮิชิคาวะ | 10 พฤศจิกายน 2566 (2566-11-10) |
| 7 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนไปเทศกาลฤดูร้อน" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi to, Keiken Zero na Ore ga, Natsumatsuri ni Iku Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミと、経験ゼロなオレが、夏まつりに行く話。) | ชินอิจิ ฟุกุโมโตะ | ฮิโรโกะ ฟุกุดะ | ฮิเดอากิ โอบะ   ฮิโรยูกิ โกเบ | 17 พฤศจิกายน 2566 (2566-11-17) |
| 8 | "พวกหนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนเกมเอาตัวรอด" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi to, Keiken Zero na Oretachi ga, Sabagē Suru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミと、経験ゼロなオレたちが、サバゲーする話。) | ทาคาฮิโระ ฮิราตะ | ฮิโรอากิ นางาชิมะ | เมกุมิ ยามาโมโตะ | 24 พฤศจิกายน 2566 (2566-11-24) |
| 9 | "พวกหนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนวิ่งด้วยกัน" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi to, Keiken Zero na Ore ga, Issho ni Hashiru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミと、経験ゼロなオレが、いっしょに走る話。) | ฮิโรยูกิ คัมเบะ | ทาคาโยะ อิคามิ | ชินอิจิ วาตานาเบะ | 1 ธันวาคม 2566 (2566-12-01) |
| 10 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนสวนทางกัน" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi to, Keiken Zero na Ore ga, Surechigau Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミと、経験ゼロなオレが、すれちがう話。) | ชินอิจิ ฟุกุโมโตะ | ทาคาโยะ อิคามิ | อัตสึโกะ โทโนมิสึ | 8 ธันวาคม 2566 (2566-12-08) |
| 11 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนบอกเลิก" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi to, Keiken Zero na Ore ga, Owakare Suru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミと、経験ゼロなオレが、お別れする話。) | ฮิเดอากิ โอบะ | ฮิโรโกะ ฟุกุดะ | ฮิเดอากิ โอบะ | 15 ธันวาคม 2566 (2566-12-15) |
| 12 | "หนุ่มซิงกับสาวฮอต ตอนได้รับประสบการณ์" ถอดเสียง: "Keikenzumi na Kimi to, Keiken Zero na Ore ga, Keiken Suru Hanashi" (ญี่ปุ่น: 経験済みなキミと、経験ゼロなオレが、経験する話。) | อากิระ อิชิอิ | ฮิโรโกะ ฟุกุดะ | ชินอิจิ วาตานาเบะ | 22 ธันวาคม 2566 (2566-12-22) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Official light novel website (ในภาษาญี่ปุ่น)
Official manga website (ในภาษาญี่ปุ่น)
Official anime website (ในภาษาญี่ปุ่น)
อนิเมะหนุ่มซิงกับสาวฮอต เดตนี้จะรอดมั้ยนะ ที่ปีลีปีลี
หนุ่มซิงกับสาวฮอต เดตนี้จะรอดมั้ยนะ (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
อีพิฟานี (เว็บเบราว์เซอร์)

| --- | --- |


นักพัฒนา: GNOME
ที่เก็บข้อมูล:  gitlab.gnome.org/GNOME/epiphany.git  
เอนจิน:    
ระบบปฏิบัติการ: ระบบปฏิบัติการตระกูลยูนิกซ์
ประเภท: เว็บเบราว์เซอร์
สัญญาอนุญาต: GPL
เว็บไซต์: www.gnome.org/.../epiphany
Epiphany เป็นเว็บเบราว์เซอร์ของระบบเดสก์ท็อป GNOME พัฒนาต่อจากเว็บเบราว์เซอร์ Galeon
Epiphany เป็นหนึ่งในเบราว์เซอร์ที่ใช้ตัววาดหน้าเว็บ เว็บคิต(WebKit) ในส่วนของตัวโปรแกรมที่ติดต่อกลับผู้ใช้พัฒนาด้วย GTK+
Epiphany มีความสามารถในระดับเดียวกับเบราว์เซอร์ยุคใหม่ตัวอื่นๆ เช่น มีระบบแท็บ, คุกกี้, ระบบป้องกันป๊อบอัพ และการติดตั้งโปรแกรมเสริมที่เรียกว่า extension จุดเด่นของ Epiphany คือพัฒนาโดยอิงตาม GNOME Human Interface Guidelines ซึ่งทำให้มีส่วนติดต่อผู้ใช้เป็นมาตรฐานเดียวกับโปรแกรมอื่นๆ ของ GNOME
Epiphany พัฒนาต่อจาก Galeon โดย Marco Pesenti Gritti (ซึ่งเป็นผู้เริ่มพัฒนา Galeon เช่นกัน)
ดูเพิ่ม

โปรแกรมค้นดูเว็บ
รายชื่อเว็บเบราว์เซอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ของ Epiphany
ประวัติการพัฒนา Galeon เก็บถาวร 2011-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน อธิบายเหตุผลในการแยกพัฒนาระหว่าง 2 โปรแกรม
GNOME Human Interface Guidelines เก็บถาวร 2004-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สฺยง เฉาจง

| สฺยง เฉาจง |
| --- | --- |
เกิด: สฺยง เฉาจง 3 ตุลาคม พ.ศ. 2525
สฺยง เฉาจง (จีน: 熊朝忠; พินอิน: Xióng Cháozhōng) เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวจีน
ประวัติ

สฺยง เฉาจง เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2525 ที่เขตปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินซาน มณฑลยูนนาน มีเชื้อสายม้ง นับเป็นนักมวยสากลอาชีพคนแรกของจีนที่ได้ครองตำแหน่งแชมป์โลก โดยเป็นแชมป์โลกของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นสตอร์วเวท (105 ปอนด์)
สฺยง เฉาจง สามารถป้องกันตำแหน่งไว้ได้ทั้งหมด 2 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งให้แก่ โอสบัลโด โนโบอา นักมวยชาวเม็กซิกันในต้นปี พ.ศ. 2557
เกียรติประวัติ

แชมป์โลก WBC รุ่นสตอร์วเวท
ชิง (ที่ว่าง), 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ชนะคะแนน ฆาบิเอร์ มาร์ติเนซ ริเซนดิซ (เม็กซิกัน) ที่คุนหมิงซิตีสเตเดียม คุนหมิง ประเทศจีน
ป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 1, 28 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ชนะคะแนน เดนเวอร์ คูเอลโญ (ฟิลิปปินส์) ที่ ดูไบเวิลด์เทรดเซนเตอร์ ดูไบ สหรัฐอาหรับอิมิเรตส์
ป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2, 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ชนะน็อกยก 5 ลูกรัก ศ.กิตติกา (ไทย) ที่ มากวน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
เสียแชมป์, 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 แพ้ทีเคโอ​ยก 5 โอสบัลโด โนโบอา (เม็กซิกัน) ที่ซิตีฮอลล์ ไหโขว มณฑลไหหนาน ประเทศจีน
แชมป์ WBA International รุ่นมินิมัมเวท
ชิง, 3 ตุลาคม 2560 ชนะคะแนน เพชรมณี ก่อเกียรติยิม (ไทย) ที่ มณฑลชานซี ประเทศจีน
เคยชิงตำแหน่งต่อไปนี้ แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท, 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน ไดซูเกะ ไนโต (ญี่ปุ่น) ที่ดิฟเฟอร์อารีอาเกะอารีนา โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท, 27 กรกฎาคม 2561 แพ้คะแนน น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท ที่ กัวเซิน ยิมเนเซียม ชิงเต่า มณฑลชานตง ประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

คลิปวีดีโอการเสียตำแหน่งแชมป์
สถิติการชก (อังกฤษ)
หมี่ หยาง

หมี่ หยาง (เกิดเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1989 ที่เมืองเทียนจิน, ประเทศจีน) เป็นนักวอลเลย์บอลชาวจีน  และเป็นตัวแทนประเทศในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ดูเพิ่ม

ประเทศจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หยวน เจา

หยวน เจา (元釗) (526 - 17 พฤษภาคม 528) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือของจีนในช่วงเวลาสั้น ๆ เป็นพระโอรสของหยวน เป่าฮุย (元寶暉) เจ้าชายแห่งหลินเถา ซึ่งเป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวเหวินและเป็นพระภาดาของจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิง จักรพรรดิผู้ครองราชย์ในขณะที่หยวน เจาประสูติในปี 526
ในปี ค.ศ. 528 จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิงถูกวางยาพิษสวรรตโดยพระมารดาของพระองค์จักรพรรดินีหูหลังจากพยายามควบคุมอำนาจของพระมารดาและพยายามฆ่าเจิ้ง หย่าน (鄭儼) ชายคนรักของพระมารดา จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิงไม่มีพระโอรส และในขณะที่จักรพรรดินีหูพยายามแสร้งทำเป็นว่าพระธิดาของจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิงที่ประสูติกับพระสนมพ่าน เป็นพระโอรส แต่ในไม่ช้าพระองค์ก็ตระหนักว่าพระองค์ไม่สามารถหลอกลวงได้ และพระองค์ก็ตั้งให้หยวน เจาเป็นจักรพรรดิ เพราะยังทรงเพื่อที่จะได้ควบคุมง่าย
นายพลเอ้อจู หรงกับผู้ที่ภักดีต่อจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวหมิงคิดกบฏต่อจักรพรรดินีหู และปฏิเสธที่จะยอมรับหยวน เจาเป็นจักรพรรดิ กองกำลังได้ยึดเมืองหลวงลั่วหยางได้อย่างรวดเร็ว กองกำลังของเขาได้ประกาศให้พระโอรสในพระอนุชาของจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวเหวิน หยวน เซี่ย หยวน จือโหยวเป็นจักรพรรดิ ไม่ถึงสองเดือนหลังจากหยวน เจาประกาศเป็นจักรพรรดิ เอ้อจู หรงได้บุกลั่วหยางและจับกุมจักรพรรดินีหูและหยวน เจา หลังจากจักรพรรดินีหูพยายามปกป้องตัวพระนางก่อนเอ้อจู หรง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เอ้อจู หรงก็โยนพระนางและหยวน เจา ลงในแม่น้ำเหลืองให้จมน้ำตาย
อรชุนน้อย ฮ.มหาชัย

| อรชุนน้อย ฮ> มหาชัย |
| --- | --- |
เกิด: ไมตรี เนตรมณี 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 (73 ปี) เมืองท่าแขก ราชอาณาจักรลาว
ชื่ออื่น: ขวัญใจคนจน
สถิติ
น้ำหนัก: 51 kg (112 lb; 8.0 st)
ส่วนสูง: 1.71 m (5 ft 7 1⁄2 in)
 
อรชุนน้อย ฮ.มหาชัย (เกิด 11 พฤศจิกายน 2493) เป็นอดีตยอดมวยไทยและอดีตนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย เจ้าของฉายา “ขวัญใจคนจน”
ประวัติและอาชีพ

อรชุนน้อย มีชื่อจริงว่า ไมตรี เนตรมณี เกิดเมื่อปี 2493 ที่เมืองท่าแขก ราชอาณาจักรลาว โดยพ่อแม่ทำงานอยู่ชายแดน เขาเติบโตที่จังหวัดอุบลราชธานีโดยเริ่มฝึกมวยไทยเมื่ออายุ 10 ขวบ ต่อมาเขามาอยู่กับค่ายฮ.มหาชัย ของเฮง อ่าวถาวรบุตร อดีตโปรโมเตอร์ศึกศิริมงคลผู้ล่วงลับในกรุงเทพฯ
ในกรุงเทพฯ เขากลายเป็นยอดมวยรุ่นฟลายเวตอย่างรวดเร็ว และคว้าแชมป์สนามมวยลุมพินีได้ เนื่องจากเขาหาคู่ต่อสู้ในรุ่นเดียวกันได้ยาก เขาจึงต้องชกแบบต่อน้ำหนัก เขามีชื่อเสียงจากการพลิกชนะในวินาทีสุดท้าย สร้างรายได้มหาศาลให้กับเซียนมวยที่เดิมพันข้างเขา ทำให้เขาได้รับสมญานามว่า "ขวัญใจคนจน" เขาเป็นนักมวยที่น่าทึ่งซึ่งเป็นที่รู้จักจากการโจมตีด้วยศอกกลับและเทคนิคการเตะแบบจระเข้ฟาดหาง ในช่วงจุดสูงสุดในอาชีพของเขาในช่วงกลางทศวรรษ 2510 เขาได้รับค่าตัวสูงถึง 45,000 บาท
อรชุนน้อยต้องเข้ารับการผ่าตัดไส้ติ่งอักเสบเมื่อปี 2513 และหายไปจากสังเวียนเกือบปี เขากลับมาชกมวยอีกครั้งหลังจากหายดีและเป็นแชมป์สนามมวยลุมพินีเป็นสมัยที่ 2 และได้รับเลือกให้เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย เขาคว้าเหรียญรางวัลหลายเหรียญในการแข่งขันสำคัญ ๆ เช่น การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย การแข่งขันมวยทหารโลก และซีเกมส์ในรุ่นฟลายเวต
อรชุนน้อยแขวนนวมเมื่อปี 2526 หลังพ่ายเด็ดดวง ป.พงษ์สว่าง นักมวยดาวรุ่ง เขาแต่งงานกับผู้ช่วยพยาบาลที่จังหวัดอุบลราชธานี มีลูก 3 คน และได้เป็นเทรนเนอร์ให้กับค่าย “พ.ธวัชชัย” ก่อนย้ายไปญี่ปุ่น เขากลับมาประเทศไทย และหลังจากทำงานเป็นเทรนเนอร์มา 25 ปี เขาก็เปิดร้านกาแฟที่โรงพยาบาลศรีมหาโพธิ์ จังหวัดอุบลราชธานี
เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2563 อรชุนน้อยได้รับบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศมวยไทยในงานสยามกีฬาอวอร์ด ครั้งที่ 14
อุนเทอร์เม็นช์

แนวคิด อุนเทอร์เม็นช์ มีมาก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ดังจะเห็นได้จากใบปิดสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่งที่แสดงภาพกำปั้นของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีกำลังทุบชาวเซิร์บที่ถูกทำให้ดูต่ำกว่ามนุษย์ (เป็นลิงชิมแปนซีถือมีด สวมรองเท้าแบบออตโตมัน) พร้อมข้อความ Serbien muss sterbien! (เซอร์เบียต้องตาย!)
อุนเทอร์เม็นช์ (เสียงอ่านภาษาเยอรมัน: [ˈʔʊntɐˌmɛnʃ], ต่ำกว่ามนุษย์, sub-man, subhuman; พหูพจน์: Untermenschen) เป็นคำศัพท์ที่กลายเป็นที่น่าอับอายเมื่อพวกนาซีได้ใช้คำนี้เพื่อการอธิบายถึงพวกที่ไม่ใช่ชาวอารยัน "คนที่ต่ำต้อย" มักจะถูกเรียก "ฝูงคนจากตะวันออก" นั่นคือชาวยิว ชาวโรมานี และชนชาวสลาฟ-ส่วนใหญ่เป็นชาวโปล ชาวเซิร์บ และต่อมาก็เป็นชาวรัสเซีย คำศัพท์นี้ยังได้ถูกใช้กับคนผิวดำเป็นส่วนใหญ่และบุคคลที่มีผิวสี (person of color) ด้วยข้อยกเว้นบางประการ ชาวยิวนั้นจะต้องถูกกำจัดเสีย ในฮอโลคอสต์ พร้อมกับชาวโรมานี และคนบกพร่องทางร่างกายและทางสติปัญญา ตามที่แผนเจเนรัลพลันโอสท์ ชาวสลาฟในยุโรปกลาง-ตะวันออกจะถูกลดลงด้วยการสังหารหมู่ในฮอโลคอสต์ ส่วนใหญ่จะถูกเนรเทศไปยังเอเชียและถูกใช้เป็นแรงงานทาสในไรช์ แนวคิดนี้เป็นส่วนสำคัญของนโยบายทางเชื้อชาติของนาซี
หนูน้อย กู้อีจู้

| หนูน้อย กู้อีจู้ |
| --- | --- |
ประเภท: เกมโชว์ควิซโชว์
สร้างโดย: รุ่งธรรม พุ่มสีนิล
พัฒนาโดย: บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน)
เสนอโดย: ปัญญา นิรันดร์กุล กรรชัย กำเนิดพลอย วรัทยา นิลคูหา วรชาติ ธรรมวิจินต์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: รุ่งธรรม พุ่มสีนิล
ความยาวตอน: 55 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: ช่อง 7 (2553—2554) ช่อง 5 (2555—2557)
ออกอากาศ: 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 – 28 ธันวาคม พ.ศ. 2557
หนูน้อย  กู้อีจู้ เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ที่แสดงความสามารถของหนูน้อยในวัยต่างๆ ผลิตรายการโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) โดยมีพิธีกรคือ ปัญญา นิรันดร์กุล ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันเสาร์-วันอาทิตย์ เวลา 18.00-18.30 น. เริ่มออกอากาศวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และสิ้นสุดวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2554 หลังจากนั้นกลับมาออกอากาศอีกครั้งทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 18.20 - 19.10 น.
กติกาของรายการ > ยุค 1 (24 กรกฎาคม 2553 - 2 เมษายน 2554)

ภารกิจที่ 1-7 หนูน้อยในวัยต่างๆ ต้องทำภารกิจทั้งหมด 7 ภารกิจ หากทำภารกิจสำเร็จก็ได้ของรางวัลซึ่งของรางวัลแบ่งเป็น 2 อย่าง รางวัลสำหรับผู้ใหญ่และสำหรับรางวัลของเด็กและถ้าสามารถทำภารกิจได้ครบ 7 ภารกิจแจ๊คพอตแตกรับถ้วยรางวัล "หนูน้อย กู้อีจู้" หากทำภารกิจไม่สำเร็จเกมจะจบทันที นับของรางวัลเท่าที่ทำภารกิจมาแล้ว
กติกาของรายการ > ยุค 2 (29 พฤษภาคม 2554 - 28 สิงหาคม 2554)

มีกติกาโดยการให้หนูน้อย 5 คน เข้าไปดูปริศนาในห้องปริศนาพร้อมๆกัน หลังจากนั้นให้พี่ๆดารา 2 คน เลือกหนูน้อยออกมาทีละคน โดยมีสิทธิ์เลือกได้เพียง 3 คน หลังจากนั้นให้พี่ๆฟังข้อมูลจากหนูน้อยเหล่านั้น เพื่อตอบปริศนาที่อยู่ในห้องปริศนาให้ถูก โดยจะมีคำถามปริศนาทั้งหมด 6 ข้อ หากตอบถูก หนูน้อยทั้ง 5 จะได้รับรางวัลเป็นของเล่นคนละ 1 ชิ้นที่ตัวเองเลือกต่อคำถาม 1 ข้อ แต่ถ้าพี่ๆดาราตอบผิดข้อไหน หนูน้อยก็จะไม่ได้รางวัลใดๆในข้อนั้น
กติกาของรายการ > ยุค 3 (1 มกราคม 2555 - 28 ธันวาคม 2557)

มีกติกาโดยการให้หนูน้อย 4 คน เข้าไปดูปริศนาในห้องปริศนาพร้อมๆกัน หลังจากนั้นให้พี่ๆดารา 2 คน เลือกหนูน้อยออกมาทีละคน โดยมีสิทธิ์เลือกได้จนครบ 4 คน หลังจากนั้นให้พี่ๆฟังข้อมูลจากหนูน้อยเหล่านั้น เพื่อตอบปริศนาที่อยู่ในห้องปริศนาให้ถูก โดยจะมีคำถามปริศนาทั้งหมด 2 ข้อ หากตอบถูกทั้ง 2 ข้อ หนูน้อยทั้ง 4 จะได้รับรางวัลเป็นของเล่น 1 ลังใหญ่ไปแบ่งกัน โดยจะมี 1 คนที่ต้องไปแข่งขันในรอบกู้อีจู้โบนัส ตอบถูก 1 ข้อ หนูน้อยทั้ง 4 จะได้รับรางวัลเป็นของเล่น 1 ลังเล็กไปแบ่งกัน แต่ถ้าพี่ๆดาราตอบผิดทั้ง 2 ข้อ หนูน้อยก็จะไม่ได้รางวัลใดๆเลย ต่อมาเมื่อมีการเปลี่ยนพิธีกรเป็นดีเจพล่ากุ้ง และจุ๋ย วรัทยาได้มีการเพิ่มช่วงกู้อีจู้โบนัส โดยผู้เล่นจะต้องตอบคำถามให้ถูกต้อง โดยสามารถกำหนดของรางวัลเองได้ หากตอบถูกก็จะได้รับของรางวัลตามที่หนูน้อยต้องการไป แต่ถ้าหากตอบผิด ก็จะได้เป็นสิ่งที่รายการจัดเตรียมไว้ให้ ซึ่งหนูน้อยไม่ได้อยากได้เลย บางครั้งอาจจะให้นักร้องประจำรายการ 4 คนมาร้องเพลง แล้วให้หนูน้อยตอบว่าเพลงใดถูกต้องตามต้นฉบับ และบางครั้งก็จะถามเกี่ยวกับสิ่งของว่ามีไว้ทำอะไร ซึ่งจะเป็นของที่อาจจะดูแปลกในสายตาของหนูน้อยบางคน หรือถามว่าสินค้าใดมีราคาที่ถูกต้อง เป็นต้น
และยังมีช่วงกู้อีจู้โพล โดยทีมงานของรายการจะไปสอบถามเด็กในโรงเรียนหรือสถานที่ต่างๆ โดยใช้คำถามที่รายการจัดเตรียมไว้ให้ และแตกต่างกันไปตามสัปดาห์ และสุดท้าย ช่วงกู้อีจู้ตูน จะเป็นการนำการ์ตูนเรื่องแมลงจอมป่วน จากฝรั่งเศสมาให้ชม และยังสามารถร่วมสนุกด้วยการตอบคำถามท้ายรายการจากภาพยนตร์การ์ตูนที่ได้ชมเมื่อก่อนหน้านั้น เพื่อชิงรางวัลหมวกเต่าทอง (ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นเงินรางวัลจำนวน 5,000 บาท)
รางวัลที่ได้รับ

TOP AWARDS 2010 ประเภทรางวัลสร้างสรรค์สังคม สาขาเกมโชว์ยอดเยี่ยม โดยนิตยสารทีวีพูล (27 ม.ค. 2554)
การประกาศผลรางวัลนาฎราช ครั้งที่ 2 ประจำปี 2554 รางวัลสาขารายการเด็กยอดเยี่ยม โดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ (22 พ.ค. 2554)
การประกาศผลรางวัลนาฎราช ครั้งที่ 5 ประจำปี 2557 รางวัลสาขารายการเด็กยอดเยี่ยม โดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ (8 มิ.ย. 2557)
วิชัย ศรีวัฒนประภา

| วิชัย ศรีวัฒนประภา |
| --- | --- |
วิชัย ศรีวัฒนประภาที่ Ham Polo Club ประมาณปี พ.ศ. 2553
เกิด: วิชัย รักศรีอักษร 4 เมษายน พ.ศ. 2501 จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
เสียชีวิต: 27 ตุลาคม พ.ศ. 2561 (60 ปี) เลสเตอร์ ประเทศอังกฤษ
สาเหตุเสียชีวิต: อุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตก
สัญชาติ: ไทย
ชื่ออื่น: วิชัย รักศรีอักษร
อาชีพ: นักธุรกิจ
มีชื่อเสียงจาก: มหาเศรษฐีชาวไทย
คู่สมรส: เอมอร ศรีวัฒนประภา (สกุลเดิม: บุญขันธ์)
บุตร: วรมาศ ศรีวัฒนประภา อภิเชษฐ์ ศรีวัฒนประภา อรุณรุ่ง ศรีวัฒนประภา อัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา
บิดามารดา: วิวัฒน์ รักศรีอักษร ประภาศร รักศรีอักษร
วิชัย ศรีวัฒนประภา (สกุลเดิม: รักศรีอักษร; เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2501 –  27 ตุลาคม พ.ศ. 2561) เป็นนักธุรกิจชาวไทย เจ้าของธุรกิจร้านค้าปลอดภาษีอากรรายใหญ่ที่สุดในประเทศไทย อดีตประธานกรรมการ กลุ่มบริษัทคิง เพาเวอร์  ซึ่งเริ่มดำเนินกิจการในปี พ.ศ. 2532 ในปี พ.ศ. 2560 นิตยสารฟอบส์ ได้จัดลำดับให้เขาเป็นมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินมากที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศไทย โดยมีทรัพย์สินทั้งหมด 4,700 ล้านดอลลาร์ หรือราว 155,000 ล้านบาท ต่อมาในปี พ.ศ. 2561 ได้มีการเผยแพร่ทรัพย์สินที่ 5,200 ล้านดอลลาร์ หรือราว 171,000 ล้านบาท เป็นลำดับที่ 5 ของประเทศไทย นอกจากนี้ วิชัยเป็นอดีตประธานสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 และสโมสรฟุตบอลเอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟิน ในประเทศเบลเยียม
ประวัติ

วิชัย ศรีวัฒนประภา เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2501 ภูมิลำเนา ณ ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของนายวิวัฒน์ รักศรีอักษร (ชื่อเดิม: ซื้อ หลี่เม้ง, บิดา) กับนางประภาศร รักศรีอักษร (มารดา) ชีวิตครอบครัววิชัย ศรีวัฒนประภาได้ สมรสกับนางเอมอร ศรีวัฒนประภา (สกุลเดิมก่อนสมรส: บุญขันธ์) (สกุลหลังสมรส: รักศรีอักษร และได้เปลี่ยนมาใช้ ศรีวัฒนประภาจนถึงปัจจุบัน) มีบุตรและธิดารวมทั้งหมด 4 คน คือ นางสาววรมาศ ศรีวัฒนประภา (ชื่อเล่น: รัก) บุตรสาวคนโต, นายอภิเชษฐ์ ศรีวัฒนประภา (ชื่อเล่น: ต้อล), นางสาวอรุณรุ่ง ศรีวัฒนประภา (ชื่อเล่น: รุ่ง) และ นายอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา (ชื่อเล่น: ต๊อบ) บุตรชายคนเล็ก ซึ่งทำหน้าที่เป็นรองประธานสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ซึ่งได้ขึ้นบริหารกิจการหลังจากวิชัยเสียชีวิตจากอุบัติเหตุในประเทศอังกฤษ ซึ่งวิชัยได้มอบสิทธิ์ในการบริหารโดยให้สมาชิกในครอบครัวร่วมกันลงมติ และมติเป็นเอกฉันท์ให้อัยยวัฒน์ดูแลกิจการในฐานะผู้นำโดยถือสัดส่วนร้อยละ 60 ของสัดส่วนทั้งหมดที่ครอบครัวถือหุ้นในกิจการกลุ่มธุรกิจ คิง เพาเวอร์
นามสกุล "ศรีวัฒนประภา" มาจากการที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อสกุล "ศรีวัฒนประภา" ให้เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 เพื่อเป็นสิริมงคลแก่วงศ์ตระกูล
วิชัยมีความใกล้ชิดกับราชวงศ์อังกฤษผ่านความชื่นชอบกีฬาโปโล ในปี พ.ศ. 2548 เขากับเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์, เจ้าชายวิลเลียมแห่งเวลส์ และ อัลดองโฟ แคมเปียโซ (มือหนึ่งโปโลชาวอาร์เจนตินา) จัดทีมออกแข่งขันในรายการ จักรวรรดิคัพ ระหว่างทีมประเทศไทยกับทีมดูไบ ที่ริชมอนด์ในลอนดอน
ในปี พ.ศ. 2559 เขาได้ทุ่มงบกว่า 3,000 ล้านบาท ซื้อหุ้นบริษัท ไทยแอร์เอเชีย จำกัด
ประวัติ > การศึกษา

เริ่มการศึกษาในต่างประเทศตอนอายุ 11 ปีโดยคุณแม่ประภาศรผู้เป็นมารดา ให้สัมภาษณ์กับ "the Standard" ว่า "วิชัยมีความเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่เด็ก ตอนเขาอายุ 11 ปี คุณแม่ตัดสินใจส่งวิชัยไปเรียนไกลถึงเมืองไทเป โรงเรียนมัธยมเฉียวจง มณฑลไต้หวัน"
มัธยมศึกษาตอนปลาย ที่ Woodlawn High  School สหรัฐอเมริกา
ศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแปซิฟิค เวสเทอร์น, สหรัฐอเมริกา
ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาพระพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขากฎหมาย มหาวิทยาลัยเลสเตอร์
ประวัติ > การทำงาน

บทความหลัก: รายชื่อเศรษฐีที่รวยที่สุดในไทย
วิชัยมีแนวทางดำเนินธุรกิจด้วยการเรียนรู้จริงจากการลงทุนและบุคคลในครอบครัวเช่นกัน ดังบทสัมภาษณ์กับนิตยสารแพรว "ผมให้ลูกทุกคนเรียนรู้จริง ผมถือว่าการได้รู้จริงถึงแม้จะล้มเหลวแต่เขาก็ยังได้รู้ ฟุตบอลจึงเป็นอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้เขาเรียนรู้ เพราะมันเป็นกีฬา มีแพ้มีชนะ นัดไหนแพ้ เขาก็เสียใจ เหมือนกันกับชนะ มันจึงเป็นกีฬาที่ทำให้เขารู้จักทั้งสมหวังและผิดหวัง เปรียบเป็นบทเรียนชีวิตแล้วก็เหมือนกับเขาได้เรียนรู้ทั้งตอนมีและไม่มี" เคยทำงานด้านธุรกิจต่าง ๆ มาเป็นจำนวนมาก ทั้งกิจการของตนเองและร่วมบริหาร เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523–2537 ในฐานะกรรมการผู้จัดการ บริษัท ศรีอักษร (1980) จำกัด, ในช่วงบริหารกิจการยังควบคู่ในฐานะกรรมการบริหาร บริษัท ไทยนิชิกาวา อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ในปีพ.ศ. 2527–2540, ผู้จัดการทั่วไป ดิวตี้ ฟรี การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เพียง 1 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2532–2533
และประสบการณ์ทำงานในนานาชาติ อาทิ ในปี พ.ศ. 2532–2534 กรรมการผู้จัดการ บริษัท ยูโรป้าปริ๊นซ์ จำกัด ดาวน์ทาวน์ ช็อป ฮ่องกง, กรรมการผู้จัดการ บริษัท ดาวน์ทาวน์ ดี.เอฟ.เอส.(ไทยแลนด์) จำกัด, กรรมการบริษัท ยูโรป้าปริ๊นซ์ (ประเทศไทย) จำกัด, ในปี พ.ศ. 2534–2544 ในฐานะประธานกรรมการ บริษัท ททท. (พนมเปญ) สินค้าปลอดอากร จำกัด และในปี พ.ศ. 2538–2541 ในฐานะประธานกรรมการ บริษัท คิง เพาเวอร์ ดิวตี้ ฟรี (มาเก๊า) จำกัด ไปพร้อมกับฐานะประธานกรรมการ บริษัท คิง เพาเวอร์ ดิวตี้ ฟรี (ซี.บี.โอ.) จำกัด, ฮ่องกง
คิง เพาเวอร์

วิชัยเป็นประธานกรรมการ กลุ่มบริษัทคิง เพาเวอร์ ซึ่งเป็นร้านค้าเพื่อจำหน่ายสินค้าปลอดภาษีอากร (ดิวตี้ ฟรี) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 จนถึงปี พ.ศ. 2561 ซึ่งปัจจุบันมีพนักงานกว่า 7,000 คน โดยในกลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ ประกอบด้วยบริษัทรวมทั้งสิ้น 11 บริษัท
1. บริษัท คิง เพาเวอร์ แท็กซ์ฟรี จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533)  ดำเนินธุรกิจร้านค้าปลอดภาษี จำหน่ายสินค้าของที่ระลึกและสินค้าไทย ในอาคารผู้โดยสารในประเทศ และอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และดอนเมือง   โดยจำหน่ายสินค้าและของที่ระลึก ณ ท่าอากาศยานฯ
2. บริษัท คิง เพาเวอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538)
3. บริษัท คิง เพาเวอร์ ดิวตี้ฟรี จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2539)
4. บริษัท คิง เพาเวอร์ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540)
5. บริษัท คิง เพาเวอร์ มาเก็ตติ้ง แอนด์ เมเนจเมนท์ จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2541)
6. บริษัท คิง เพาเวอร์ คลิก จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542)
7. บริษัท คิง เพาเวอร์ โฮเทล แอนด์ เมเนจเมนท์ จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547)
8. บริษัท คิง เพาเวอร์ เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548)
9. บริษัท คิง เพาเวอร์ สุวรรณภูมิ จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548)
10. บริษัท คิง เพาเวอร์ เอวิเอชั่น จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557)
11. บริษัท คิง เพาเวอร์ มหานคร จำกัด (ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557)
เจ้าของโรงแรมพูลแมน คิง เพาเวอร์ (Pull man King Power Bangkok)
โรงละครอักษรา คิง เพาเวอร์ โรงละครเวทีรูปเกือกม้า ตกแต่งแบบศิลปะยุคบาโรกผสานศิลปะไทย ที่มีมาตรฐานระดับโลก ประกอบด้วยที่นั่งสำหรับผู้ชม ถึง 600 ที่นั่ง โดยคิง เพาเวอร์ เปิดให้บริการโรงละครอักษราอย่างเป็นทางการ เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ซึ่งโรงละครแห่งนี้ มีสถาปัตยกรรมที่พิถีพิถันทุกองค์ประกอบ โดยเฉพาะการออกแบบก่อสร้าง ที่ลงทุนกว่า 700 ล้านบาท
ภัตตาคารรามายณะ
สนามแข่งแฮมโปโล
สโมสรฟุตบอลเอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟิน ในประเทศเบลเยียม
โครงการ คิง เพาเวอร์ มหานคร
สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ในประเทศอังกฤษ
มูลนิธิ คิง เพาเวอร์
สนามฟุตบอล คิง เพาเวอร์ สเตเดี้ยม
สถานะทางสังคม

เจ้าสัววิชัยมีสถานะและบทบาททางสังคมจำนวนมาก เช่น บทบาทที่สำคัญในแวดวงกีฬา โดยในช่วงปี พ.ศ. 2540–2541 ในฐานะกรรมการกรรมการฝ่ายเตรียมนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย และเป็นผู้จัดการทีมชาติไทย ในกีฬาขี่ม้าประเภทศิลปะการบังคับม้า และต่อมาในปี พ.ศ. 2541–2547 ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมขี่ม้าโปโล หลังจากนั้นเป็น นายกสมาคมขี่ม้าโปโลแห่งประเทศไทย และประธานสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี โดยเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2553 ซึ่งช่วงแรกถือหุ้นร้อยละ 51 ก่อนที่ในปีเดียวกันได้เข้าถือหุ้นเพิ่มทั้งหมด มูลค่าการซื้อขายทั้งหมดอยู่ที่ราว 40 ล้านปอนด์ และในปี พ.ศ. 2554 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานสโมสรฯ อย่างเต็มตัว
นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งประธานกรรมการมูลนิธิ คิง เพาเวอร์ และยังบริจาคทรัพย์สินเพื่อสาธารณะประโยชน์และการกุศลเรื่อยมา เช่น การสนับสนุนโครงการ "ก้าวคนละก้าว" ของตูน บอดี้สแลม ยอด 53 ล้านบาท
สถานะทางสังคม > การบริจาคเพื่อสาธารณประโยชน์และสังคม > ภายในประเทศ

วิชัยร่วมมอบเงินจำนวน 53,000,000 บาท เพื่อสมทบทุนมูลนิธิรามาธิบดี ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โครงการสถาบันการแพทย์จักรีนฤบดินทร์ โดยมี ศาสตราจารย์นายแพทย์ปิยะมิตร ศรีธรา อาจารย์นายแพทย์ไพโรจน์ บุญคงชื่น และ รองศาสตราจารย์ ดร. พูลสุข เจนพาณิชย์ วิสุทธิพันธ์ เป็นผู้แทนรับมอบเงินสมทบทุน
สถานะทางสังคม > กิจกรรมเพื่อสังคม ปี พ.ศ. 2561

วันเด็กแห่งชาติ พ.ศ. 2561 คิง เพาเวอร์ จัดกิจกรรมแจกลูกฟุตบอลจำนวน 50,000 ลูก พร้อมกิจกรรมที่เด็ก ๆ จะได้ร่วมสนุกและส่งเสริมทักษะ โดยจัดขึ้นทั้งหมด 5 สถานที่ ได้แก่ กระทรวงศึกษาธิการ, บริเวณท่าเรือจุกเสม็ด (เรือหลวงจักรีนฤเบศร), ศาลากลางจังหวัดภูเก็ตและเทศบาลวิชิตบริเวณสวนศรีภูวนาถ, บริเวณกองบิน 41 จังหวัดเชียงใหม่, บริเวณฝูงบิน 601 กองบิน 6 ฐานทัพอากาศดอนเมือง
การประกวดวงดุริยางค์เครื่องเป่านานาชาติแห่งประเทศไทย ปี พ.ศ. 2561 พร้อมชิงถ้วยรางวัล และเงินรางวัล
การสร้างสนามฟุตบอล 100 สนาม ทั่วประเทศ เพื่อสนับสนุนเยาวชนไทยในด้านกีฬา
ประวัติกับสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี

ด้วยจุดเริ่มต้นเป็นผู้สนับสนุนโฆษณาบนเสื้อนักฟุตบอล ก้าวสู่การเป็นเจ้าของสโมสร และแชมป์แชมเปี้ยนลีกกับทีมที่ก่อตั้งมายาวนานกว่า 132 ปีจนชนะลีกสูงสุด ทั้งหมดเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2010/2011 โดยเข้าถือหุ้นสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ร้อยละ 51 โดยขณะนั้น อัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา อายุได้เพียง 25 ปี เท่านั้น และครอบครัวศรีวัฒนประภาได้ตัดสินใจซื้อหุ้นที่เหลือในปีเดียวกัน ต่อมาในฤดูกาลปี ค.ศ. 2013/2014 สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีได้คว้าแชมป์แชมเปียนชิพ และได้เลื่อนขั้นสู่พรีเมียร์ลีก มีรายงานว่า 7 สิงหาคม พ.ศ. 2559 นายวิชัยซื้อรถบีเอ็มดับเบิ้ลยู i8 ให้กับนักเตะทั้งหมด รวมมูลค่ากว่า 91 ล้านบาท หลังจากทีมคว้าแชมป์เป็นครั้งแรกในระดับพรีเมียร์ลีก หนึ่งในคำพูดที่กล่าวถึงวิชัยจากหนึ่งในสมาชิกของทีมที่ได้กล่าวไว้คือ แคสเปอร์ ชไมเคิล ที่กล่าวถึงวิชัยไว้ว่า "วิชัยให้ความหวัง และสอนให้ทุกคนรู้ว่าไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้"