ซูสีไทเฮา
ฐานันดรศักดิ์

| ฐานันดรศักดิ์> ฐานันดรศักดิ์.รัชศกเต้ากวัง (道光; ค.ศ. 1820–1850) | ตั้งแต่> ปฏิทินจีน.รัชศกเต้ากวัง (道光; ค.ศ. 1820–1850) | ตั้งแต่> ปฏิทินเกรกอเรียน.รัชศกเต้ากวัง (道光; ค.ศ. 1820–1850) | หมายเหตุ> หมายเหตุ.รัชศกเต้ากวัง (道光; ค.ศ. 1820–1850) |
| --- | --- | --- | --- |
| นางเย่เฮ่อน่าลา (葉赫那拉氏) | รัชศกเต้ากวัง ปีที่ 15 เดือน 10 วันที่ 10 | 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835 | "เย่เฮ่อน่าลา" เป็นชื่อสกุล ส่วนชื่อตัวสันนิษฐานว่า คือ "ซิ่งเจิน" (杏貞) บันทึกวังเรียกขานว่า "นางเย่เฮ่อน่าลา ธิดาฮุ่ยเจิง ถนนไท่กวัง บึงฮุยหนิง อานฮุย" (叶赫那拉氏安徽徽宁池太广道惠徵女) |
รัชศกเสียนเฟิง (咸豐; ค.ศ. 1850–1861)
| หลานกุ้ยเหริน (蘭貴人) | รัชศกเสียนเฟิง ปีที่ 2 เดือน 5 วันที่ 9 | 26 มิถุนายน ค.ศ. 1852 | เข้าวังเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1851 ได้รับเรียกขานว่า "ซิ่ว-นฺหวี่" (秀女; "หญิงงาม") ครั้นเมื่อถวายตัวแด่จักรพรรดิเสียนเฟิงแล้ว ได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมเอก บรรดาศักดิ์ "กุ้ยเหริน" (貴人) และได้รับนามพระราชทานว่า "หลาน" (蘭) จึงเรียก "หลานกุ้ยเหริน" |
| อี้ผิน (懿嬪) | รัชศกเสียนเฟิง ปีที่ 2 เดือน 5 วันที่ 9 | 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1854 | ได้เลื่อนเป็นพระภรรยาเจ้า พระเกียรติยศที่ "ผิน" (嬪) ฐานันดรศักดิ์พระอัครชายาในจักรพรรดิเสียนเฟิงโปรดเกล้าฯเฉลิมพระนามว่า "อี้ผิน" (懿嬪) |
| อี้เฟย์ (懿妃) | รัชศกเสียนเฟิง ปีที่ 6 เดือน 3 วันที่ 23 | 27 เมษายน ค.ศ. 1856 | วันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1856 มีพระประสูติกาลไจ้ฉุน (載淳) พระราชโอรสของจักรพรรดิเสียนเฟิง จึงได้เลื่อนเป็นพระมเหสี พระราชอิสริยยศที่ "เฟย์" (妃) ทรงมีพระนามาภิไธยว่า "อี้เฟย์" (懿妃) |
| อี้กุ้ยเฟย์ (懿貴妃) | รัชศกเสียนเฟิง ปีที่ 7 เดือนอ้าย | มกราคม/กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1856 | ได้เลื่อนพระราชอิสริยยศเป็น "กุ้ยเฟย์" (貴妃) ทรงมีพระนามาภิไธยว่า "อี้กุ้ยเฟย์" (懿貴妃) |
รัชศกถงจื้อ (同治; ค.ศ. 1861–1875)
| ซูสีฮองไทเฮา (ฮกเกี้ยน)/ฉือสี่หฺวังไท่โฮ่ว (มาตรฐาน) (慈禧皇太后) | รัชศกเสียนเฟิง ปีที่ 11 เดือน 7 วันที่ 17 | 22 สิงหาคม ค.ศ. 1861 | ในฐานะพระราชมารดาของจักรพรรดิ ได้รับการสถาปนาพระราชอิสริยยศที่พระบรมราชชนนีพันปีหลวง คือ "ฮองไทเฮา/หวงไท่โฮ่ว" (皇太后) โปรดเกล้าฯเฉลิมพระนามาภิไธยว่า "ซูสี/ฉือสี่" (慈禧; "การุญเปี่ยมสุข") จึงเรียก "ซูสีฮองไทเฮา/ฉือสี่หวงไท่โฮ่ว" เรียกโดยย่อว่า "ซูสีไทเฮา/ฉือสี่ไท่โฮ่ว" (慈禧太后) นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 1861 นั้นเอง ยังได้รับการเฉลิมพระนามาภิไธยถึงเจ็ดครั้ง ครั้งละสองอักษร เมื่อสิ้นรัชกาลถงจื้อ ทรงมีพระนามาภิไธยถึง 16 อักษร แต่ในฐานะฮองไทเฮา พระนางมีสิทธิได้รับการเฉลิมพระนามอีกเก้าครั้ง รวมทั้งสิ้นไม่เกิน 20 อักษร ครั้นสวรรคต พระนางทรงมีพระนามาภิไธยว่า "ต้าชิงกั๋ว ตังจิน ฉือสี่ ตวันโย่ว คังอี๋ เจาอวี้ จวังเฉิง โช่วกง ชินเสี่ยน ฉงซี เชิ่งหมู่หวงไท่โฮ่ว" (大清國當今慈禧端佑康頤昭豫莊誠壽恭欽獻崇熙聖母皇太后) ย่อว่า "ต้าชิงกั๋ว ตังจิน เชิ่งหมู่หวงไท่โฮ่ว" (大清國當今聖母皇太后) |
รัชศกกวังซฺวี่ (宣統; ค.ศ. 1875–1908)
| ซูสีไทฮองไทเฮา (ฮกเกี้ยน)/ฉือสี่ไท่หวงไท่โฮ่ว (มาตรฐาน) (慈禧太皇太后) | รัชศกกวังซฺวี่ ปีที่ 34 เดือน 10 วันที่ 21 | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1908 | ได้รับการเฉลิมพระราชอิสริยยศที่สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า คือ "ไทฮองไทเฮา/ไท่หฺวังไท่โฮ่ว" (太皇太后) ทรงใช้พระนามาภิไธยตามเดิม จึงเรียก "ซูสีไทฮองไทเฮา/ฉือสี่ไท่หฺวังไท่โฮ่ว" ทั้งนี้ เพียงหนึ่งวันก่อนสวรรคต |
รัชศกเซฺวียนถ่ง (宣統; ค.ศ. 1908–1912)
| เซี่ยวชินเสี่ยนหฺวังโฮ่ว (孝欽顯皇后) | รัชศกเซฺวียนถ่ง ปีที่ 1 เดือน 10 วันที่ 4 | 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1909 | ได้รับการถวายพระสมัญญานามภายหลังสวรรคตว่า "เซี่ยวชิน ฉือสี่ ตฺวันโย่ว คังอี๋ เจาอวี้ จวังเฉิง โช่วกง ชินเสี่ยน ฉงซี เพ่ย์เทียน ซิ่งเชิ่ง เสี่ยน หฺวังไท่โฮ่ว" (孝欽慈禧端佑康頤昭豫莊誠壽恭欽獻崇熙配天興聖顯皇太后) |