stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ลอสท์โพรเฟ็ทส์
ประวัติ > อัลบั้ม Liberation Transmission (2006-2007)

วันที่ 19 มิถุนายน 2005 ไมค์ ชิปลิน มือกลองผู้ร่วมก่อตั้งวงออกได้จากวง และย้ายไปอยู่วงใหม่ ที่ชื่อ ดิ อันซัง (The Unsung) เขายังเปิดสตูดิโอเป็นของตัวเองสำหรับนักดนตรีหน้าใหม่ที่อยากจะก่อตั้งวงของตัวเองอีกด้วย แล้วลอสท์โพรเฟ็ทส์ก็ยังคงเดินหน้าผลิตผลงานต่อไป 
หลังกลับจากการทัวร์คอนเสิร์ต พวกเขาก็ดำเนินการอัดอัลบั้มชุดใหม่ โดยมีเด็กหนุ่มวัย 17 ปี อิแลน รูบิน มาเป็นมือกลองคนใหม่ของวง และอัลบั้มที่ 3 Liberation Transmission ก็ได้เปิดตัวที่อันดับ Top 5 ในอันดับเพลงในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นอัลบั้มที่แสดงถึงวิวัฒนาการทางดนตรีของวงที่เติบโตขึ้นมาก แนวเพลงยังคงความระทึกใจ ถึงแม้จะได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์จากเหล่าสาวกในหลายแง่ถึงแนวดนตรีที่ดูจะเบาลงจากเดิม แต่ก็ยังคงเป็นที่นิยมอย่างมาก โดยอัลบั้มนี้ได้โปรดิวเซอร์ชื่อดังอย่าง บ็อบ ร็อก (Bob Rock) (Metallica, Bon Jovi และ Motley Crue) มาช่วยผลิตผลงานในอัลบั้มนี้ 
และหน้าปกอัลบั้มใหม่นี้ยังนำคำพูดติดหูจากเนื้อเพลง Burn Burn ในอัลบั้มที่แล้ว  (Start Something) ที่ร้องกันเป็นท่อนขึ้นชื่อของเพลงว่า (Burn Burn) "For us, for them, for you" มาแปลเป็นภาษาละตินว่า "Nobis, Pro Lemma, Vobis" ใช้เป็นคำขวัญของสัญลักษณ์ในอัลบั้มใหม่นี้อีกด้วย 
โดยอัลบั้มใหม่นี้ได้ส่งซิงเกิล Rooftop ออกมาเป็นผลงานแรกก่อนที่อัลบั้มจะวางแผง และในมิวสิก วิดีโอ ลอสท์โพรเฟ็ทส์ก็ได้ร่วมงานกับ โจโน ในบทนักแสดงประกอบวิดีโอ
และในงานประกาศผลเคอร์แรง! อวอร์ด ปี 2006 ลอสท์โพรเฟ็ทส์ก็ได้คว้ารางวัล "อัลบั้มยอดเยี่ยม" และ "วงยอดเยี่ยมแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ"  เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความยอดเยี่ยมและความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ทางดนตรีของพวกเขา
ลอสท์โพรเฟ็ทส์จะแสดงในงานเทศกาลเพลง "ฟูล พอนตี้" ที่เวลส์ ในวันที่ 26 พฤษภาคมปีนี้ โดยร่วมแสดงกับ วงอเมริกันอย่างเทคกิง แบค ซันเดย์ และ เอเดน
ผลงานเพลง  (Discography) > อัลบั้ม (Albums)

Start Something (2004)
Liberation Transmission (2006)
The Betrayed (2010)
Weapons (2012)
ผลงานเพลง  (Discography) > อีพี (EPs)

1997: Here Comes The Party
1998: Para Todas Las Putas Celosas
1999: The Fake Sound Of Progress (Demo-EP)
สมาชิกในวง

| --- | --- |
 ตามลำดับ ลี เกซ – ลีดกีตาร์, ร้องประสาน (1997–2013)  ไมค์ ลิวอิส – ริทึ่มกีตาร์, ร้องประสาน (1998–2013); เบส (1997–1998)  เอียน วัตคินส์ – ร้องนำ (1997–2013); คีย์บอร์ด, เทิร์นเทเบิล (1997–1999)  สจ๊วต ริชาร์ดสัน – เบส, ร้องประสาน (1998–2013)  เจมี ออลิเวอร์ – ร้อง, คีย์บอร์ด, ชินธ์, เปียโน, เทิร์นเทเบิล, แซมเพิล (2000–2013)  ลุค จอห์นสัน – กลอง, เพอร์คัชชัน (2009–2013):  อดีตสมาชิก ไมค์ ชิปลิน  – กลอง, เพอร์คัชชัน (1997–2005)  ดีเจ สเตปแซค – เทิร์นเทเบิล, แซมเพิล (1999–2000)  อิแลน รูบิน – กลอง, เพอร์คัชชัน (2006–2008)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2006-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มายสเปซ
กระทู้อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2007-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ลัสกัร ญิฮาด

ลัสกัร ญิฮาด (อังกฤษ: Laskar Jihad) เป็นกลุ่มการเมืองในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2543 เริ่มจากการเข้าไปมีบทบาทในความขัดแย้งระหว่างชาวคริสต์และชาวมุสลิมในเมืองมาลูกู ฐานที่มั่นของกลุ่มอยู่ที่เกาะชวาแต่มักออกไปปฏิบัติการนอกเกาะชวา เชื่อกันว่ากลุ่มนี้มีความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ แต่ทางกลุ่มได้ออกมาปฏิเสธว่าไม่เคยเกี่ยวข้องกับอุซามะฮ์ บิน ลาดินและตอลิบาน เป็นกลุ่มที่ประกาศยุบตัวเองไปแล้วในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Terrorism in the Spotlight: Laskar Jihad
Laskar Jihad, Alive and Well in Papua เก็บถาวร 2016-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
West Papua Militia in May 2005 เก็บถาวร 2005-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
BBC - Who are the Laskar Jihad? (2000)
TIMEAsia.com Photo essay on Laskar Jihad เก็บถาวร 2001-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Para-military Background on Laskar Jihad
ลาซารัส ชาเควรา

| ลาซารัส ชาเควรา |
| --- | --- |


ประธานาธิบดีมาลาวีคนที่ 6
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  28 มิถุนายน ค.ศ. 2020
รองประธานาธิบดี: Saulos Chilima Michael Usi
ก่อนหน้า: ปีเตอร์ มุธาริกา
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ลาซารัส มักคาร์ที ชาเควรา  (1955-04-05) 5 เมษายน ค.ศ. 1955 (69 ปี) ลิลองเว, สหพันธรัฐโรดีเชียและไนแอซาแลนด์ (ตอนนี้ มาลาวี)
พรรคการเมือง: Malawi Congress Party
คู่สมรส: Monica Chakwera
บุตร: 4
ศิษย์เก่า: มหาวิทยาลัยมาลาวี มหาวิทยาลัยนอร์ท มหาวิทยาลัยแอฟริกาใต้ มหาวิทยาลัยนานาชาติทรินิตี้

ลาซารัส มักคาร์ที ชาเควรา (อังกฤษ: Lazarus McCarthy Chakwera) เป็นนักเทววิทยาและนักการเมืองชาวมาลาวีซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมาลาวีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020
| ด ค กประมุขแห่งรัฐของมาลาวี |
| --- | --- | --- |
| กษัตริย์ (ค.ศ. 1964–1966) |  สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2  |  |
| ประธานาธิบดี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1966) |  Hastings Banda  Bakili Muluzi  Bingu wa Mutharika  จอยซ์ แบนดา  ปีเตอร์ มุธาริกา  ลาซารัส ชาเควรา  |  |
| ด ค กหัวหน้ารัฐบาลเครือจักรภพ |
| --- | --- |
  กัสตอน บราวนี   แอนโทนี แอลบานีส   ฮิวเบิร์ต มินนิส   เศข หาสินา   มีอา ม็อต์ลีย์   ดีน แบร์โรว   มูเควตซี มาซีซี   ฮัสซานัล โบลเกียห์   ปอล บียา   จัสติน ทรูโด   นิคอส คริสโตอูลิเดส   รูสเวลต์ สเกอร์ริต   แฟรงก์ ไบนีมารามา   อาดามา บาร์โรว์   นานา อากูโฟ-อัดโด   คีท มิตเชลล์   เดวิด แกรงเจอร์   นเรนทระ โมที   แอนดรูว์ โฮลเนส   วิลเลียม รูโต   ทาเนตี มาเมา   แซม เมทเคน   ลาซารัส ชาเควรา   อันวาร์ อิบราฮิม   อีบราฮิม โมฮัมเหม็ด โซลีห์   โจเซฟ มัสกัต   ปราวินด์ จุกเนาธ์   ฟีลีปึ ญูซี   นันโกโล เอ็มบุมบา   ลิโอเนล ไอน์กิเมอา   คริสโตเฟอร์ ลักซัน   โบลา ตินูบู   เชห์บาซ ชารีฟ   เจมส์ มาราปี   พอล คากาเม   ทิโมธี ฮาร์ริส   แอลเลน แชสตาเนท   แรลฟ์ กอนซัลเวส   นาโอมี มาตาอาฟา   ดานี ฟอร์   จูเลียส มาดา บิโอ   ลอว์เรนซ์ หว่อง   มนาสเซ โซกาวร์   ไซริล รามาโฟซา   โคฐาภยะ ราชปักษะ   รัสเซลล์ ดาลามินี   ซาเมีย ซาลูฮู   อากีลิสิ ปอฮิวา   เคธ โรว์เลย์   อีเนเล โซโปอากา   โยเวรี มูเซเวนี   เคียร์ สตาร์เมอร์   บ็อบ ลัฟแมน   ฮาเคนเด ฮิชิเลมา
ลาดตีนทวีป

ภูมิประเทศใต้ทะเล
ลาดตีนทวีป (อังกฤษ: continental rise) เป็นบริเวณที่ต่อเนื่องจากลาดทวีปไปจนถึงพื้นท้องสมุทร (seabed) มีลักษณะเป็นที่ราบเรียบและอาจมีความชันเล็กน้อย และอาจมีบางส่วนลึกหรือเป็นที่สูงต่ำ เกิดจากการตกทับถมของตะกอนต่าง ๆ ที่พัดพามากับกระแสน้ำ บ้างปรากฏเป็นเขาก้นสมุทร (abyssal hill) ไม่สูงมาก พบได้ทั่วไป บางส่วนของลาดตีนทวีปนั้นก็มีความราบเรียบเท่ากันกับพื้นท้องมหาสมุทรที่เป็นพื้นที่ของมหาสมุทรนั้นมีลักษณะภูมิประเทศหลากหลายอันได้แก่ สันเขา ที่ราบสูง แอ่ง ภูเขา เช่น เทือกเขากลางสมุทรแอตแลนติก ซึ่งทอดยาวจากไอซ์แลนด์ลงมาเกือบถึงทวีปแอนตาร์กติก มีบางตอนสูงขึ้นมาเหนือน้ำทะเลกลายเป็นเกาะ เช่น หมู่เกาะอะโซร์สหรือหมู่เกาะฮาวาย ลักษณะภูมิประเทศอื่น ๆ ได้แก่ ภูเขาใต้ทะเล พบที่พื้นท้องมหาสมุทร บางลูกมียอดตัด เรียกว่า เขายอดราบใต้สมุทร (guyout) พบมากบริเวณตอนกลางและด้านตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างหมู่เกาะมาเรียนากับหมู่เกาะฮาวาย สำหรับยอดเขายอดราบใต้สมุทรนั้นมักอยู่ที่ระดับน้ำลึก 1,200–1,800 เมตร
ลา โทยา แจ็กสัน

| ลา โทยา แจ็กสัน |
| --- | --- |
ลา โทยา ในปี ค.ศ. 2010
สารนิเทศภูมิหลัง
เกิด:  (1956-05-29) 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 (68 ปี) ลา โทยา อีวอน แจ็กสัน
คู่สมรส: แจ็ก กอร์ดอน (1989-1997)
อาชีพ: นักร้อง นักเต้น นักแต่งเพลง นักแสดง
ปีที่แสดง: 1980 - ปัจจุบัน
ลา โทยา อีวอน แจ็กสัน (อังกฤษ: La Toya Yvonne Jackson)  นักร้อง นักเต้น นักแต่งเพลงและนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นพี่น้องคนที่ห้าในจำนวนเก้าคนของตระกูลแจ็กสัน โดยเป็นพี่สาวของไมเคิลและเจเน็ต  เธอมีผลงานร้องเพลงในช่วงทศวรรษ 1980 ถึง 1990 ก่อนจะมีผลงานน้อยลง และกลับมามีผลงานอีกครั้งในปี 2004
ลา โทยา เคยถ่ายภาพเปลือยตีพิมพ์ในนิตยสารเพลย์บอยฉบับเดือนมีนาคม ค.ศ. 1989 โดยเธอระบุในหนังสืออัตชีวประวัติว่า เป็นการตัดสินใจด้วยตัวเอง  แต่ในภายหลังเธอได้เปิดเผยกับสื่อว่าถูกทุบตีและขู่เข็ญโดยแจ็ก กอร์ดอน ผู้จัดการส่วนตัวซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสามีของเธอ โดยหวังผลด้านการตลาด  นิตยสารเพลย์บอยฉบับนั้นขายได้ถึง 8 ล้านฉบับ กลายเป็นฉบับที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์  หลังจากนั้นเธอได้ถ่ายภาพเปลือยให้กับเพลย์บอยอีกครั้งในฉบับเดือนพฤศจิกายน 1991 เพื่อเป็นการโปรโมตหนังสืออัตชีวประวัติ "La Toya: Growing up in the Jackson Family" และได้ถ่ายวิดีโอภาพเปลือยให้กับนิตยสารเพลย์บอยอีกครั้งในปี 1994
แหล่งข้อมูลอื่น

Official site เก็บถาวร 2020-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
La Toya Jackson ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ลาน (กลไก)

บทความนี้เกี่ยวกับสปริงที่เป็นแหล่งจ่ายกำลังในกลไก สำหรับพันธุ์ไม้ ดูที่ ลาน
ลานจากนาฬิกาข้อมือ (คลี่ออกแล้ว)
ลานในนาฬิกาปลุกจากยุค ค.ศ. 1950 โดยปลายลานด้านนอกจะยึดกับโครงนาฬิกาที่ด้านล่างขวาของภาพ
ลาน (อังกฤษ: mainspring) เป็นสปริงที่ทำจากแถบโลหะขดเป็นม้วน
ใช้เป็นแหล่งจ่ายกำลังให้กลไกขนาดเล็ก เช่นนาฬิกา, ตัวตั้งเวลา, กล่องดนตรี, และของเล่นบางชนิด
โดยอาศัยคุณสมบัติการเก็บพลังงานของสปริง
ลานจะติดตั้งไว้ในกลไกโดยยึดปลายลานด้านนอกขดไว้กับที่ ส่วนตรงกลางจะเชื่อมกับแกนซึ่งจะส่งการหมุนไปยังกลไกที่ต้องการใช้งาน
และแกนเดียวกันนี้จะเชื่อมต่อออกมาภายนอกเครื่องเพื่อใช้เป็นจุดที่ผู้ใช้จะทำการไขลานด้วย, โดยเครื่องมือหรือของเล่นที่ใช้ลาน จะมีกลไกป้องกันการหมุนกลับอยู่ภายใน
เพื่อไม่ให้การไขลานไปหมุนกลไกกลับทิศจนเกิดความเสียหาย
เมื่อต้องการใช้งานเครื่อง ผู้ใช้จะทำการไขลาน โดยหมุนก้านภายนอกเครื่องซึ่งจะทำให้สปริงลานตึงตัว
เก็บสะสมพลังงานไว้, เมื่อผู้ใช้ปล่อยก้านหมุน ลานจะค่อยๆ คลายตัวกลับ ทำให้เกิดการหมุนทางทิศตรงข้าม
ส่งพลังงานไปให้กลไกในเครื่องทำงานอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งไม่มีแรงตึงเหลือในตัวลาน
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมันเหนือ

| ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมันเหนือ |
| --- | --- |
ตัวอย่างงานในกระแสลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมันเหนือผลงานของ คริสเตียน โรห์ลส์ Christian Rohlfa ชื่อภาพ Two Dancer
ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมันเหนือ (อังกฤษ: Northern German Expressionism) คือ กลุ่มย่อยอีกหนึ่งกลุ่มของ ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน เป็นกลุ่มศิลปินที่ก่อตัวขึ้นภายในเมืองมิวนิก เช่นเดียวกันกับกลุ่มเดอะบลูไรเดอร์
เมื่อลองวาดแผนที่แห่งจินตนาการของลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน เราจะพบว่าเมืองและประเทศต่าง ๆ มีความสำคัญมากต่อการก่อตั้งกลุ่มทางศิลปะ เดรสเดนเป็นเมืองที่ศิลปินกลุ่มเดอะ บริดจ์ ได้รวมตัวกันขึ้นในปี 1905 และแน่นอนว่าเป็นเมืองที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นเมืองหลวงของลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน และมิวนิก (Munich) ก็คือเมืองที่ถอดแบบเดรสเดนออกมา ไม่มีกลุ่มทางศิลปะกลุ่มใดที่มีทฤษฎีและหลักการเป็นของตัวเองโดยสมบูรณ์
ประวัติ

หลังจากที่ศิลปินหลายคนได้พากันออกจากกลุ่ม Neue Künstlerverinigung (N.K.V.M. สมาคมศิลปินหน้าใหม่ในมิวนิก) พวกเขาก็ได้ผูกมิตรกันและรวบรวมเอาบทบรรณาธิการของปฏิทินบันทึกเหตุการณ์ของกลุ่ม เดอะ บลูไรเดอร์ ที่เขียนขึ้นโดย วาสสิลี แคนดินสกี (Wassily Kandinsky) และ ฟรานซ์ มาร์ก (Franz Marc)
เอมิล โนลด์ (Emil Nolde), Paula Modersohn-Becker และ Christian Rohlf ได้รับการยกย่องในฐานะตัวแทนของกลุ่มนอร์ธเธิร์น ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน พวกเขาไม่ได้จัดตั้งกลุ่มอย่างเป็นทางการ แต่เป็นเพียงกลุ่มเพื่อนเท่านั้น โนลด์พบกับ Modersohn-Becker เมื่อเขาอยู่ที่กรุงปารีส ในปี 1900 ที่ Soest โนลด์เป็นผู้แนะนำ Rohlfs และ Modersohn-Becker ให้รู้จักกัน โดยมี Osthaus เป็นผู้สนับสนุนกลุ่มของพวกเขา
หลายครั้งที่เราจะพบว่ามีการกล่าวถึงชีวประวัติของโนลด์เสมือนกับเป็นศิลปินในกลุ่มเดอะบริดจ์ เพราะด้วยความที่เขาเคยเป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะบริดจ์ นานถึง 18 เดือน และ Rohlfs ที่มักถูกมองว่าเป็นศิลปินในกลุ่มของไรน์นิชลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ ร่วมกันกับ Morgner, Macke และ Campendonk
แนวคิดและวิธีการทำงาน

ศิลปินแต่ละคนจะอาศัยอยู่ในที่ของตนเอง เป็นที่ซึ่งโดดเดี่ยวและห่างไกลจากคนอื่น ๆ และนั่นเป็นผลทำให้วิวัฒนาการของศิลปินแต่ละคนปรากฏขึ้น เป็นงานศิลปะที่ค่อนข้างอิสระและแทบจะไม่มีการยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก ที่กล่าวมาทั้งหมดราวกับว่างานศิลปะของทั้ง 3 คน เป็นอิสระออกจากกันเองนั้น ถือเป็นเรื่องผิดพลาด เพราะโดยพื้นฐานของ กลุ่มนอร์ธเธิร์น ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน พวกเขาต่างมีลักษณะพิเศษที่ได้แบ่งปันร่วมกัน โดยที่ศิลปินแต่ละคนจะกำหนดลักษณะการสื่อความทางศิลปะแบบง่าย ๆ แต่รอบคอบ เพื่อจงใจจำกัดวิธีการที่ซับซ้อนมาสู่ความง่าย
พวกเขาแตกต่างจากศิลปินในกลุ่มเดอะบริดจ์ ในการยับยั้งทางอารมณ์กับภาพที่พวกเขาวาด แม้ว่าพวกเขาค่อนข้างที่จะรุนแรง จริงจัง และเคร่งขรึม แต่สำหรับพวกเขา สีไม่ได้มีลักษณะพิเศษเฉพาะในเรื่องของความเปรียบต่างและเต็มไปด้วยความหมายเท่านั้น แต่สีมักจะแสดงสัญลักษณ์เฉพาะตัวอยู่เสมอ รูปทรงและสีที่ปรากฏในภาพวาดของพวกเขาถูกผสมผสานกันเพื่อสร้างรูปแบบที่งดงาม เปรียบเทียบกับความงามของธรรมชาติ
ภายในงานของโนลด์และ Rohlf เป็นงานที่พร้อมจะดึงผู้ชมให้ลงสึกสู่พื้นดิน เป็นนัยสำคัญที่ฝังรากลึงลงไปในงานของพวกเขา เนื่องจากมีการสร้างงานในพื้นที่ชนบทตอนเหนือของเยอรมัน ซึ่งนั่นทำให้งานศิลปะของศิลปินทั้งสองเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตจากปกรนัมของแถบนอร์นิก เช่น ตัวโนม กอบลิน และสัตว์ในตำนาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Moma Collection
Movement German Expressionism
Art Appreciation Movement Expressionism
ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย

| ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย |
| --- | --- |
โปสเตอร์ต้นฉบับของ ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย
กำกับ: เดวิด ลีน
เขียนบท: โรเบิร์ต โบลต์ ไมเคิล วิลสัน
สร้างจาก: Seven Pillars of Wisdom โดย ที. อี. ลอว์เรนซ์
อำนวยการสร้าง: แซม สปีเกล
นักแสดงนำ: ปีเตอร์ โอทูล อุมัร อัชชะรีฟ อเล็ก กินเนสส์ แอนโทนี ควินน์ แจ็ก ฮอว์กินส์ โฮเซ เฟร์เรร์ แอนโทนี เควย์ล โคลด เรนส์
กำกับภาพ: เฟรดดี ยัง
ตัดต่อ: แอนน์ วี. โคอาเตส
ดนตรีประกอบ: มอรีซ ฌาร์
บริษัทผู้สร้าง: ฮอไรซัน พิกเจอส์  
ผู้จัดจำหน่าย: โคลัมเบียพิคเจอร์ส
วันฉาย:  10 ธันวาคม 1962  10 ธันวาคม 1962
ความยาว: 227 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 15,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 70,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ต่อจากนี้: A Dangerous Man: Lawrence After Arabia (1990)
ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย (อังกฤษ: Lawrence of Arabia) เป็นภาพยนตร์มหากาพย์อิงประวัติศาสตร์ จากสหราชอาณาจักร ออกฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 1962 โดยโคลัมเบียพิกเจอร์ส ดัดแปลงมาจากหนังสือ Seven Pillars of Wisdom ซึ่งเป็นหนังสืออัตชีวประวัติและเรื่องราวของ พันเอก ที. อี. ลอว์เรนซ์ นักโบราณคดีและเจ้าหน้าที่การทูตชาวบริติช ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1926 กำกับการแสดงโดย เดวิด ลีน อำนวยการสร้างโดย แซม สปีเกล หลังจากที่ทั้งคู่เคยมีผลงานร่วมกันใน สะพานเดือดเลือดเชลยศึก เมื่อ ค.ศ. 1957  เขียนบทภาพยนตร์ โดย โรเบิร์ต โบลต์ และ ไมเคิล วิลสัน นำแสดงโดย ปีเตอร์ โอทูล ในบท ที. อี. ลอว์เรนซ์ และ อเล็ก กินเนสส์ ในบท เจ้าชายฟัยศ็อลแห่งมักกะฮ์และฮิญาซ
ภาพยนตร์มีการดำเนินเนื้อเรื่องในยุคปลายคริสต์ทศวรรษ 1910 บอกเล่าเรื่องราวของ ที.อี. ลอว์เรนซ์ ชาวบริติชผู้มีส่วนสำคัญกับเหตุการณ์กบฏอาหรับ ที่ลุกขึ้นต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน ในเขตสงครามตะวันออกกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่จังหวัดฮิญาซและจังหวัดซีเรีย นำเสนอเหตุการณ์บุกโจมตีเมืองอะเกาะบะฮ์และดามัสกัส และการมีบทบาทสำคัญในสภาแห่งชาติอาหรับของลอว์เรนซ์ นอกจากนี้ยังนำเสนอการต่อสู้กับความขัดแย้งภายในจิตใจของเขาทั้งเชื้อชาติและอัตลักษณ์ รวมถึงตัวตนของเขาในด้านความเป็นผู้มีรสนิยมรักร่วมเพศ ความแตกต่างระหว่างชาวบริติชที่เป็นมิตรสหายของเขาในกองทัพกับมิตรสหายชาวอาหรับที่เพิ่งค้นพบในดินแดนที่เต็มไปด้วยทะเลทราย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ ถึง 10 สาขา โดยได้รับรางวัล 7 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, กำกับภาพยอดเยี่ยม, ลำดับภาพยอดเยี่ยม, บันทึกเสียงยอดเยี่ยม, เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ สาขาออกแบบงานศิลป์ยอดเยี่ยม รวมทั้งได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 5 สาขารางวัล โดย อุมัร อัชชะรีฟ ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และ นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ทั่วโลกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่และทรงอิทธิพลมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยในปี ค.ศ. 1991 หอสมุดรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา ยกย่องให้เป็นภาพยนตร์ที่ "มีความสำคัญทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสุนทรียศาสตร์" อีกทั้งยังได้รับเลือกให้เข้าสู่หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติในฐานะภาพยนตร์ที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ ในปี ค.ศ. 1999 สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ ได้จัดอันดับภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เป็นภาพยนตร์จากสหราชอาณาจักรที่ดีที่สุดลำดับที่ 3 รองจาก เดอะเติร์ดแมน ใครคือฆาตกร (1949) และ บรีฟเอนเคาน์เตอร์ ปรารถนารัก มิอาจลืม (1945) ต่อมาในปี ค.ศ. 2007 สถาบันภาพยนตร์อเมริกันได้จัดอันดับให้เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดลำดับที่ 7 ของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในรอบ 100 ปี
เรื่องย่อ

พันเอก โทมัส เอดเวิร์ด ลอเรนซ์ ทหารชาวอังกฤษที่ใช้ชีวิตในอาหรับ เป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าชายฟัยศ็อลแห่งมักกะฮ์ (ฟัยศ็อล บิน ฮุซัยน์ บิน อะลี อัลฮาชิมี, ต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งซีเรีย และกลายเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอิรัก) ในช่วงการปฏิวัติอาหรับ เพื่อปลดแอกจากจักรวรรดิออตโตมัน-เติร์ก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ช่วงปี ค.ศ. 1916 - 1918
ภาพยนตร์มีความยาวถึง 3 ช.ม. 40 นาที จึงแบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ส่วน โดยมีฉากตัดพักครึ่งระหว่างเรื่องด้วยเพลงโหมโรงโดย มอริส ฌาร์
นักแสดง

ปีเตอร์ โอทูล รับบท ที. อี. ลอว์เรนซ์
อเล็ก กินเนสส์ รับบท เจ้าชายฟัยศ็อล
แอนโทนี ควินน์ รับบท ชีค เอาดะฮ์ อะบู ตายีฮ์
แจ็ก ฮอว์กินส์ รับบท พันโท เอ็ดมันด์ เอลเลนบี
อุมัร อัชชะรีฟ รับบท ชะรีฟ อะลี อิบน์ อัลคาริช
โฮเซ เฟร์เรร์ รับบท เบย์แห่งตุรกี
แอนโทนี เควย์ล รับบท พันเอก แฮร์รี ไบรท์ตัน
โคลด เรนส์ รับบท ดรายเดน
อาร์เธอร์ เคนเนดี รับบท แจ็กสัน เบนต์ลีย์
โดนัลด์ โวลฟิต รับบท พลเอก อาร์ชิบัลด์ เมอร์เรย์
กามิล ราติบ รับบท มะญีด
อินทรา เซน โชหาร รับบท กอซิม
ฮิวจ์ มิลเลอร์ รับบท ผู้บังคับกองพันเสนารักษ์
งานสร้าง

ภาพยนตร์ผลิตโดยฮอไรซัน พิกเจอส์ จากสหราชอาณาจักรและเผยแพร่โดยโคลัมเบียพิกเจอส์ เริ่มถ่ายทำตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 จนถึงวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1962
ฉากทะเลทรายในภาพยนตร์เรื่องนี้ ถ่ายทำที่ประเทศจอร์แดนและประเทศโมร็อกโก โดยมีบางส่วนถ่ายทำที่จังหวัดอัลเมเรียและอุทยานแห่งชาติดอญญานา แคว้นอันดาลูซิอาในประเทศสเปน ในส่วนของการถ่ายทำที่ประเทศจอร์แดนได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจากสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน ทั้งทางด้านการขนส่ง, การสำรวจสถานที่ถ่ายทำ, การเดินทาง และด้านอื่นๆ โดยสมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนฯ เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมกองถ่ายหลายครั้งในระหว่างการถ่ายทำ และทรงรักษาความสัมพันธ์อันดีกับนักแสดงและทีมงาน อย่างไรก็ดีอุปสรรคในการถ่ายทำที่จอร์แดนยังมีอยู่บ้างเมื่อ เฮนรี ออสการ์ นักแสดงชาย ไม่สามารถพูดและออกเสียงภาษาอาหรับได้ แต่มีฉากที่เขาต้องท่องคัมภีร์อัลกุรอาน การถ่ายทำฉากนี้จึงจำเป็นต้องมีอิหม่ามอยู่ด้วย เพื่อกำกับไม่ให้ความหมายในคัมภีร์ผิดเพี้ยนขณะถ่ายทำ
เดิมที เดวิด ลีน วางแผนจะถ่ายทำส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ที่อ่าวอะเกาะบะฮ์และนครหินเปตราแหล่งมรดกโลก ของประเทศจอร์แดน ซึ่งเป็นสถานที่ที่ ที.อี. ลอว์เรนซ์ มักจะใช้เป็นแหล่งศึกษาทางโบราณคดี แต่ต้องล้มเลิกการใช้สถานที่ดังกล่าวและย้ายไปถ่ายทำที่แคว้นอันดาลูซิอา ประเทศสเปน เพราะต้นทุนค่าใช้จ่ายและอาการเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นกับนักแสดงและทีมงานเนื่องจากสภาพแวดล้อมและสภาพอากาศ โดยฉากการสู้รบที่อ่าวอะเกาะบะฮ์ มีการถ่ายทำที่หาดอัลการ์โรบิโก เมืองอัลเมเรีย โดยทีมงานได้จำลองอาคารมากกว่า 300 หลังและสร้างขึ้นอย่างพิถีพิถันตามลักษณะของอาคารในปี ค.ศ. 1917
ฉากการประหารชีวิต กอซิม, การโจมตีด้วยรถไฟ และภายนอกของเมืองดัรอา ล้วนถ่ายทำในเมืองอัลเมเรีย โดยการถ่ายทำบางส่วนล่าช้าเนื่องจากเกิดน้ำท่วมฉับพลัน ส่วนเทือกเขาซิเอร์รา เนบาดา ในจังหวัดกรานาดา ถูกนำมาใช้ถ่ายทำเพื่อประกอบฉากที่พักฤดูหนาวของ ที.อี. ลอว์เรนซ์ และฉากการสังหารหมู่ที่ตาฟัสถูกถ่ายทำในเมืองวาร์ซาซัต ประเทศโมร็อกโก โดยมีทหารจากกองทัพบกโมร็อกโกแสดงเป็นทหารของตุรกี
แม้ส่วนหนึ่งของภาพยนตร์เรื่องนี้จะถ่ายทำที่ประเทศจอร์แดน แต่รัฐบาลจอร์แดนได้สั่งห้ามเผยแพร่ภาพยนตร์เรื่องนี้ในประเทศเนื่องจากเห็นว่ามีเนื้อหาบางส่วนไม่เหมาะสมกับวัฒนธรรมอาหรับ ส่วนประเทศอียิปต์ ซึ่งเป็นประเทศบ้านเกิดของ อุมัร อัชชะรีฟ เป็นประเทศอาหรับเพียงประเทศเดียวที่อนุญาตให้เผยแพร่ภาพยนตร์เรื่องนี้ภายในประเทศได้โดยผ่านการอนุญาตจากประธานาธิบดีญะมาล อับดุนนาศิร ที่ชื่นชมการแสดงออกถึงภาพลักษณ์ชาตินิยมอาหรับที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนี้
การตอบรับ

ประสบความสำเร็จด้านรายได้และคำชม  พร้อมกับคำวิจารณ์การนำเสนอบุคลิกภาพของที. อี. ลอเรนซ์ในด้านลบ  เช่น  เป็นคนมีอีโกจัด มีรสนิยมทางเพศเป็นโฮโมเซ็กชวล และเป็นซาดิสม์และมาโซคิสม์  รวมถึงการนำปีเตอร์ โอ ทูล ที่มีความสูงถึง 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.87 ม.) มารับบทที. อี. ลอเรนซ์ ที่มีความสูงเพียง 1.64 เมตร (ต่างกัน 23 ซม.) และตัวละครที่ไม่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์
รางวัล

รางวัลออสการ์
สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
สาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลลูกโลกทองคำ
สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา
สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
สาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
นอกจากนี้ สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ได้จัดอันดับให้เป็น ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาลอันดับ 7
ดูเพิ่ม

กัลลิโพลี (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2524)
แร็ธออฟเดอะซีส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Lawrence of Arabia ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
The Making of Lawrence of Arabia เก็บถาวร 2011-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Digitised BAFTA Journal, Winter 1962-3
lawrenceofarabia.co.uk เก็บถาวร 2008-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1927–1940:  วิงส์ (1928)  เดอะบรอดเวย์เมโลดี (1929)  แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง (ภาพยนตร์) (1930)  ซิมาร์รอน (1931)  แกรนด์โฮเทล (1932)  แควัลเคด (1933)  อิตแฮปเพนวันไนต์ (1934)  มูทีนีออนเดอะเบาน์ตี (1935)  เดอะเกรตซิกเฟลด์ (1936)  เดอะไลฟ์ออฟอีไมลีโซลา (1937)  ยูแคนต์เทกอิตวิทยู (1938)  วิมานลอย (1939)  รีเบกกา (1940) 
1941–1960:  ชีวิตต้องสู้ (1941)  มิสซิสมินิเวอร์ (1942)  คาซาบลังกา (1943)  โกอิงมายเวย์ (1944)  วันหยุดที่หายไป (1945)  วันชื่นคืนฝัน (1946)  เกียรติศักดิ์สุภาพบุรุษ (1947)  แฮมเลต (1948)  ออลเดอะคิงส์แมน (1949)  วิมานลวง (1950)  แอนอเมริกันอินปารีส (1951)  เดอะเกรตเทสต์โชว์ออนเอิร์ธ (1952)  ชั่วนิรันดร์ (1953)  แก๊งท่าเรือ (1954)  มาร์ตี คนขายเนื้อกับรักแท้ (1955)  80 วันรอบโลก  (1956)  สะพานเดือดเลือดเชลยศึก (1957)  จีจี้ สาวโลกีย์ (1958)  เบนเฮอร์ (1959)  ดิอพาร์ตเมนต์ (1960) 
1961–1980:  เวสต์ไซด์สตอรี่ (1961)  ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย (1962)  ทอม โจนส์ เทพบุตรนักรัก (1963)  บุษบาริมทาง (1964)  มนต์รักเพลงสวรรค์ (1965)  อะแมนฟอร์ออลซีซันส์ (1966)  คืนเดือดคดีโฉด (1967)  หนูน้อยโอลิเวอร์ (1968)  คาวบอยตกอับย่ำกรุง (1969)  แพ็ตตัน นายพลกระดูกเหล็ก (1970)  มือปราบเพชรตัดเพชร (1971)  เดอะก็อดฟาเธอร์ (1972)  2 ผู้ยิ่งใหญ่ (1973)  เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2 (1974)  บ้าก็บ้าวะ! (1975)  ร็อคกี้ ราชากำปั้น ทุบสังเวียน (1976)  แอนนี ฮอล (1977)  เดอะเดียร์ฮันเตอร์ (1978)  พ่อ แม่ ลูก (1979)  เส้นทางมนุษย์ (1980) 
1981–2000:  เกียรติยศแห่งชัยชนะ (1981)  คานธี (1982)  ค่าแห่งความรัก (1983)  อมาเดอุส (1984)  รักที่ริมขอบฟ้า (1985)  พลาทูน (1986)  จักรพรรดิโลกไม่ลืม (1987)  อัจฉริยะแห่งออทิสติก (1988)  สู่มิตรภาพ ณ ปลายฟ้า (1989)  จอมคนแห่งโลกที่ 5 (1990)  อำมหิตไม่เงียบ (1991)  ไถ่บาปด้วยบุญปืน (1992)  ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม (1993)  อัจฉริยะปัญญานิ่ม (1994)  วีรบุรุษหัวใจมหากาฬ (1995)  ในความทรงจำ...ความรักอยู่ได้ชั่วนิรันดร์ (1996)  ไททานิค (1997)  กำเนิดรักก้องโลก (1998)  อเมริกัน บิวตี้ (1999)  นักรบผู้กล้าผ่าแผ่นดินทรราช (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  ผู้ชายหลายมิติ (2001)  ชิคาโก (2002)  ลอร์ดออฟเดอะริงส์: มหาสงครามชิงพิภพ (2003)  เวทีแห่งฝัน วันแห่งศักดิ์ศรี (2004)  คน...ผวา (2005)  ภารกิจโหด แฝงตัวโค่นเจ้าพ่อ (2006)  ล่าคนดุในเมืองเดือด‎ (2007)  สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ‎ (2008)  หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก (2009)  ประกาศก้องจอมราชา (2010)  บรรเลงฝัน บันดาลรัก (2011)  แผนฉกฟ้าแลบ ลวงสะท้านโลก (2012)  ปลดแอก คนย่ำคน (2013)  เบิร์ดแมน มายาดาว (2014)  คนข่าวคลั่ง (2015)  มูนไลท์ ใต้แสงจันทร์ ทุกคนฝันถึงความรัก (2016)  เดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์ (2017)  กรีนบุ๊ค (2018)  ชนชั้นปรสิต (2019)  โนแมดแลนด์ (2020)  โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง (2021)  ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส (2022)  ออปเพนไฮเมอร์ (2023) 
ปีเตอร์ โอ ทูล ในบท ที. อี. ลอเรนซ์
ศาลาทรงศิลปะแบบมูเดฆาร์ในสวนสาธารณะสมเด็จพระราชินีนาถมาเรีย ลุยซา ที่เมืองเซบิยา ประเทศสเปน ถูกนำมาใช้ถ่ายทำเป็นฉากในเมืองดามัสกัส
จตุรัสสเปน ที่เมืองเซบิยา ถูกนำมาใช้ถ่ายทำเป็นสำนักงานกองกำลังรบนอกประเทศบริติช ในไคโร
ลาง

ลาง (อังกฤษ: omen, portent หรือ presage) คือ "สิ่งหรือปรากฏการณ์ที่เชื่อกันว่าจะบอกเหตุดีหรือเหตุร้าย"
ลางอาจถูกมองว่าดีหรือร้ายก็ได้ ขึ้นอยู่กับการตีความ สัญญาณเดียวกันอาจถูกตีความต่างกันในต่างวัฒนธรรม ตัวอย่างเช่น ความเชื่อโชคลางในสหรัฐอเมริกาและประเทศยุโรปอื่นชี้ว่า แมวดำเป็นลางบอกโชคร้าย ดาวหางมีทั้งตีความว่าเป็นลางดีและลางร้าย ตัวอย่างที่รู้จักกันดีที่สุดอาจเป็นดาวหางฮัลเลย์ ซึ่งเป็น "ลางร้าย" แก่พระเจ้าฮาโรลด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ แต่เป็น "ลางดี" แก่พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต
ดูเพิ่ม

โชค
ลากูนบัวดา

| ลากูนบัวดา |
| --- | --- |
ลากูนบัวดา
ลากูนบัวดา
ที่ตั้ง: ประเทศนาอูรู
พิกัด: 0°32′7″S 166°55′20″E﻿ / ﻿0.53528°S 166.92222°E﻿ / -0.53528; 166.92222
ชนิด: ทะเลสาบ

พื้นที่พื้นน้ำ: 0.05 ตารางไมล์ (0.13 ตารางกิโลเมตร)
ลากูนบัวดา (อังกฤษ: Buada Lagoon) เป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ที่สุดและทะเลสาบที่แท้จริงเพียงแห่งเดียวของประเทศนาอูรู ซึ่งเป็นสาธารณรัฐอิสระขนาดเล็กตั้งอยู่ในเขตโอเชียเนีย ทะเลสาบตั้งอยู่ในเขตบัวดา ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ แม้จะเรียกว่าลากูน แต่หากพิจารณาอย่างเข้มงวดแล้ว ทะเลสาบแห่งนี้มิใช่ลากูน เนื่องจากไม่มีพื้นที่ส่วนใดเชื่อมต่อกับทะเล ทว่าน้ำในทะเลสาบมีลักษณะของน้ำกร่อยอยู่เล็กน้อย ในอดีตชาวนาอูรูใช้ประโยชน์จากทะเลสาบในการทำประมง โดยใช้เป็นพื้นที่เลี้ยงปลาอีบีจาเพื่อนำมาใช้ในการบริโภค การทำประมงดังกล่าวดำเนินเรื่อยมาหลายศตวรรษ จนเลิกดำเนินการในช่วงทศวรรษ 1960 อย่างไรก็ตามมีความพยายามหลายครั้งในการฟื้นฟูกิจการประมง แม้ว่าจะเผชิญกับปัญหามลพิษทางน้ำก็ตาม
แหล่งน้ำจืดในนาอูรูมีจำกัด โดยมีเพียงแหล่งน้ำใต้ดินขนาดเล็ก, ทะเลสาบใต้ดิน (บ่อน้ำโมควา) และลากูนบัวดา ซึ่งเป็นแหล่งน้ำจืดบนดินเพียงแห่งเดียวเท่านั้น นอกจากนี้นาอูรูยังเป็นประเทศที่ไม่มีแม่น้ำอีกด้วย