stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทะเลสาบชิกตสึ

| ทะเลสาบชิกตสึ   支笏湖 |
| --- | --- |

ทะเลสาบชิกตสึ   支笏湖
พิกัด: 42°48′N 141°21′E﻿ / ﻿42.800°N 141.350°E﻿ / 42.800; 141.350
ชนิด: ทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ
แหล่งน้ำไหลเข้าหลัก: บิฟูเอะ โอโกตัมเปะ นินารุ และฟูเรไน
แหล่งน้ำไหลออก: ชิโตเซะ
พื้นที่รับน้ำ: 223 ตารางกิโลเมตร (86 ตารางไมล์)
ประเทศในลุ่มน้ำ: ญี่ปุ่น

พื้นที่พื้นน้ำ: 78.4 ตารางกิโลเมตร (30.3 ตารางไมล์)
ความลึกโดยเฉลี่ย: 265.4 เมตร (870.7 ฟุต)
ความลึกสูงสุด: 363 เมตร (1,191 ฟุต)
ปริมาณน้ำ: 20.9 ลูกบาศก์กิโลเมตร (5.0 ลูกบาศก์ไมล์)
ความยาวชายฝั่ง1: 40.4 กิโลเมตร (25.1 ไมล์)
ความสูงของพื้นที่: 247 เมตร (810 ฟุต)

เกาะ: 0
1 ความยาวแนวชายฝั่งไม่ได้ถูกวัดอย่างละเอียด
ทะเลสาบชิกตสึ มีภูเขาทารูมาเอะอยู่เบื้องหลัง
ทะเลสาบชิกตสึ (ญี่ปุ่น: 支笏湖; โรมาจิ: Shikotsu-ko) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟในเมืองชิโตเซะ บนเกาะฮกไกโด ของญี่ปุ่น อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติชิกตสึ-โทยะ
ภูมิศาสตร์

ทะเลสาบชิกตสึตั้งอยู่ที่ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโด มีความลึกเฉลี่ย 265 เมตร จุดที่ลึกที่สุดลึก 363 เมตร จัดเป็นทะเลสาบที่ลึกเป็นอันดับสองในญี่ปุ่นรองจากทะเลสาบทาซาวะ มีพื้นที่ผิวมากเป็นอันดับแปดในญี่ปุ่น และยังเป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟที่ใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่นรองจากทะเลสาบคูซาโระ รอบทะเลสาบมีภูเขาไฟสามลูก ได้แก่ ภูเขาเอนิวะทางทิศเหนือ ภูเขาฟุปปาชิและเขาทารูมาเอะทางทิศใต้ ทะเลสาบแห่งนี้เกิดขึ้นจากการยุบตัวของแผ่นดินระหว่างภูเขาไฟทั้งสามในสมัยโฮโลซีน
เนื่องจากทะเลสาบแห่งนี้ลึก จึงมีปริมาตรมากถึง 3/4 ของทะเลสาบบิวะ ซึ่งเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น แม้จะมีพื้นที่ผิวเพียง 1/9 ของทะเลสาบบิวะ และจากอัตราส่วนระหว่างพื้นที่ผิวที่น้อยกับความลึกมาก ทำให้อุณหภูมิของน้ำในทะเลสาบคงที่ได้ตลอดทั้งปี จึงจัดเป็นทะเลสาบที่ไม่แข็งเป็นน้ำแข็งที่อยู่เหนือสุดในญี่ปุ่น แหล่งน้ำไหลเข้าสู่ทะเลสาบได้แก่ แม่น้ำบิฟูเอะ โอโกตัมเปะ นินารุ และฟูเระไน มีแหล่งน้ำไหลออกสายหลักคือแม่น้ำชิโตเซะ
ธรณีวิทยา

ทะเลสาบชิกตสึเป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ จากการสำรวจของ Global Volcanism Program พบว่าแอ่งภูเขาไฟแห่งนี้เกิดขึ้นเมื่อ 31,000-34,000 ปีก่อนจากการปะทุของภูเขาไฟครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งบนเกาะฮกไกโด ในปล่องประกอบด้วยแร่ดาไซต์ ไรโอไลต์ และแอนดีไซต์เป็นหลัก มีภูเขาไฟสามลูกได้แก่ภูเขาเอนิวะ ภูเขาฟุปปะชิ และภูเขาทารูมาเอะ ก่อตัวขึ้นบนขอบของแอ่ง
การใช้งาน

เมื่อ พ.ศ. 243 มีการนำปลาแซลมอนแดง (ชื่อในท้องถิ่นเรียกว่า "ชิปปุ") จากทะเลสาบอากังมาปล่อยในทะเลสาบชิโกะสึ ต่อมากลายเป็นสินค้าที่มีชื่อเสียงของท้องถิ่น และการตกปลาชิปปุก็เป็นกีฬายอดนิยมในฤดูร้อน ในบริเวณทะเลสาบมีศูนย์นักท่องเที่ยว ค่ายพักแรม และอนเซ็งจำนวนมากที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยว
เมืองชิโตเซะมีชื่อเสียงจาก Indian Fish Whell ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ติดตั้งอยู่ที่แม่น้ำชิโตเซะเพื่อดักจับปลาแซลมอนที่มาวางไข่ในทะเลสาบชิกตสึ
การเดินทาง

ทางหลวงแผ่นดิน 276 ทอดผ่านไปตามริมฝั่งทะเลสาบทางทิศใต้ เชื่อมต่อทะเลสาบกับเมืองโทมาโกไมและดาเตะ มีทางหลวงแผ่นดิน 453 ตัดจากด้านเหนือและตะวันออกของทะเลสาบไปยังซัปโปโระ
จากชิโตเซะมีเส้นทางรถเมล์ City bus มายังทะเลสาบและรถเมล์สายฮกไกโด-ชูโอวิ่งระหว่างทะเลสาบกับสถานีรถไฟชิโตเซะและท่าอากาศยานชินชิโตเซะ ในฤดูร้อนจะมีรถประจำทางมาจากท่าอากาศยานซัปโปโระ และเคยมีรถประจำทางวิ่งระหว่างทะเลสาบกับโทมาโกไม แต่ปัจจุบันได้ยกเลิกไปแล้ว
แหล่งข้อมูลอื่น

World Lakes Database: Shikotsu-ko เก็บถาวร 2012-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Volcano World: Shikotsu เก็บถาวร 2008-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Shikotsu-ko Visitor Centre เก็บถาวร 2007-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
Shikotsu-ko Onsen-Ryokan Association เก็บถาวร 2017-12-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  โครงการภูเขาไฟโลก
ซัมกุก ซากี

| ซัมกุกซากี   |
| --- | --- |

ผู้ประพันธ์: Kim Bu-sik
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: 삼국사기 (三國史記)
ประเทศ: โครยอ
ภาษา: จีนคลาสสิก
หัวเรื่อง: ประวัติศาสตร์เกาหลี
ประเภท: ประวัติศาสตร์โบราณ
วันที่พิมพ์: ค.ศ. 1145
ซัมกุก ซากี (เกาหลี: 삼국사기; ฮันจา: 三國史記; แปล พงศาวดารของสามก๊ก) เป็นบันทึกประวัติศาสตร์ของสามก๊กแห่งเกาหลี  (อาณาจักรโคกูรยอ อาณาจักรแพคเจ และอาณาจักรชิลลา) เขียนเสร็จใน ค.ศ. 1145 โดยเป็นที่รู้จักกันดีในเกาหลีว่าเป็นพงศาวดารประวัติศาสตร์เกาหลีที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เหลือรอด
ซัมกุก ซากี เขียนด้วยภาษาจีนคลาสสิก ซึ่งเป็นภาษาเขียนในวรรณกรรมเกาหลีโบราณ และรวบรวมภายใต้พระราชกระแสรับสั่งของพระเจ้าอินจงแห่งโครยอ (ครองราชย์ ค.ศ. 1122–1146) และดำเนินการโดย Kim Bu-sik ข้าราชการและนักประวัติศาสตร์ และกลุ่มนักวิชาการชั้นรอง สถาบันประวัติศาสตร์เกาหลีแห่งชาติ (National Institute of Korean History) นำเอกสารนี้ไปแปลงเป็นดิจิทัล และเพิ่มคำแปลในภาษาเกาหลีสมัยใหม่ในอักษรฮันกึลและข้อความต้นฉบับในภาษาจีนคลาสสิก
รายละเอียด

ซัมกุก ซากี มีความสำคัญต่อการศึกษาประวัติศาสตร์เกาหลีในสมัยสามก๊กและอาณาจักรรวมชิลลาอย่างมาก ไม่เพียงเพราะผลงานนี้และ ซัมกุก ยูซา ผลงานทางศาสนาพุทธ ที่ยังคงเป็นข้อมูลเกาหลีที่ยังเหลือรอดในสมัยนี้เท่านั้น แต่ ซัมกุก ซากี มีข้อมูลและรายละเอียดจำนวนมาก เช่น ตารางแปลในหนังสือเล่มที่ 35 และ 36 ถูกใช้ในการสร้างภาษาโคกูรยอใหม่ในเบื้องต้น
รายละเอียด > ที่มา

ซัมกุก ซากี เขียนตามแบบของ กู ซัมกุกซา (舊三國史, ประวัติศาสตร์สามก๊กเก่า) และบันทึกประวัติศาสตร์ก่อนหน้า เช่น ฮวารัง เซกี (花郞世記, บันทึกประวัติศาสตร์ฮวารัง) ที่ส่วนใหญ่หายสาบสูญ
ส่วนแหล่งข้อมูลภายนอก ไม่มีการอ้างอิงถึงพงศาวดารญี่ปุ่น อย่างโคจิกิ (古事記) หรือนิฮงโชกิ (日本書紀) ที่เผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 712 และ 720 ตามลำดับ โดยมีความเป็นไปได้ที่ Kim Busik เพิกเฉยต่อสิ่งนี้หรือรังเกียจที่จะอ้างแหล่งข้อมูลจากญี่ปุ่น ในทางตรงกันข้าม เขาหยิบยกข้อมูลจากพงศาวดารราชวงศ์จีนและแม้แต่บันทึกประวัติศาสตร์จีนอย่างไม่เป็นทางการขึ้นมาอย่างไม่เห็นแก่ตัว โดยเรื่องอ้างอิงที่โดดเด่นที่สุดได้แก่ เว่ย์ชู (魏書), จดหมายเหตุสามก๊ก (三國志), จิ้นชู (晉書), จิ้วถังชู (舊唐書, ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ถังเก่า), ซินถังชู (新唐書, ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ถังใหม่) และ จือจื้อทงเจี้ยน (資治通鑑)
ข้อโต้แย้ง

แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่วิจารณ์ว่า ซัมกุก ซากี  นั้นยกให้ อาณาจักรชิลลาเป็นศูนย์กลางของสามก๊กเกาหลี และเน้นยอมรับความสัมพันธ์ที่ยอมให้จีนเป็นผู้มีอำนาจเหนือกว่า ข้อโต้แย้งนี้มาจากมูลเหตุที่ Kim Busik ผู้เรียบเรียงบันทึกดังกล่าว ระบุว่าอาณาจักรชิลลาให้ความสำคัญต่อลัทธิขงจื๊อ มากกว่า พุทธศาสนา อันเป็นการนำเสนอเพื่อเอาใจจักรพรรดิจีน และยังลดความสำคัญของอาณาจักรโคกูรยอลงจากหน้าประวัติศาสตร์เกาหลี ขณะที่ไปเน้นความสำคัญทางอาณาจักรชิลลาแทนเพื่อป้องกันการขัดแย้งกับประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น

The official website showing the original text as well as the translation in Korean Hangul (National Institute of Korean History)(ในภาษาเกาหลี)
"삼국 사기 (Samguk Sagi)" (ภาษาเกาหลี). KHAAN. 1145. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2015-09-21.
"삼국사기 (Samguk Sagi)". National Institute of Korean History. สืบค้นเมื่อ 2023-08-23.
"Full text on Wikisource". สืบค้นเมื่อ 2018-07-18.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เกาหลี 
Wikisource
บรีซังโก

| Breezango |
| --- | --- |

ทีม
สมาชิก: Fandango Tyler Breeze
ฉายา: Breezango
ส่วนสูง: Fandango: 6 ฟุต 4 นิ้ว (1.93 เมตร) Breeze: 6 ฟุต 0 นิ้ว (1.83 เมตร)
น้ำหนัก รวม: 456 lb (207 kg)
มาจาก: Fandango: Boston, Massachusetts Breeze: Daytona Beach, Florida
เปิดตัว: 2016
แตกกลุ่ม: 2021
บรีซังโก (Breezango) หรือที่รู้จักกันดีในนาม เดอะแฟชันโพลิช (The Fashion Police) เป็นทีมนักมวยปล้ำที่เคยสังกัด WWE ประกอบด้วย Fandango และ Tyler Breeze เป็นแชมป์ NXT Tag Team Championship ร่วมกัน 1 สมัย
แชมป์รางวัล

WWE
NXT Tag Team Championship (1 time)
| ด ค กรายชื่อแชมป์แท็กทีม NXT |
| --- | --- |
ยุค2010:  British Ambition (เอเดรียน เนวิลล์ และ โอลิเวอร์ เกรย์)  เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี (ลู้ก ฮาร์เปอร์ และ เอริก โรแวน)  เอเดรียน เนวิลล์ และ คอรีย์ เกรฟส์  ดิ อเซนชัน (คอนเนอร์ และ วิกเตอร์)  เดอะลูชาดรากอนส์ (คาลิสโต และ ซินการา)  เวสลีย์ เบลก และ บัดดี เมอร์ฟี  เดอะวอดวิลเลียนส์ (ไอเดน อิงลิช และ ไซมอน ก็อตช์)  เดอะรีไววัล (สกอตต์ ดอว์สัน และ แดช ไวล์เดอร์)  อเมริกันอัลฟา (เจสัน จอร์แดน และ แชด เกเบิล)  ดีไอวาย (จอห์นนี การ์กาโน และ ทอมมาโซ แชมปา)  ออเธอส์ออฟเพน (เอคัม และ เรซอร์)  แซนิตี (เอริก ยัง และ อเล็กซานเดอร์ วูล์ฟ)  ดิอันดิสพิวเต็ดอีรา (อดัม โคล, รอดริก สตรอง, บ็อบบี ฟิช และ ไคล์ โอไรล์ลี)  Moustache Mountain (ไทเลอร์ เบท และ เทรนต์ เซเวน)  ดิอันดิสพิวเต็ดอีรา (รอดริก สตรอง และ ไคล์ โอไรล์ลี) 
ยุค2020:  วอร์เรเดอส์ (แฮนสัน และ โรว์)  เดอะสตรีตพรอฟิตส์ (แองเจโล ดอว์กินส์ และ มอนเทซ ฟอร์ด)  ดิอันดิสพิวเต็ดอีรา (บ็อบบี ฟิช และ ไคล์ โอไรล์ลี)  The BroserWeights (แมต ริดเดิล และ พีต ดันน์)  อิมพีเรียม (ฟาเบียน ไอช์เนอร์ และ มาเซล บาร์เทล)  บรีซังโก (ฟันดังโก และ ไทเลอร์ บรีซ)  แดนนี เบิร์ช และ โอนี ลอร์แคน  เอ็มเอสเค (แนส คาร์เตอร์ และ เวส ลี)  เพรตตี เดดลี (Elton Prince และ Kit Wilson)  ครีดบรอเธอส์ (บรูตัส ครีด และ จูเลียส ครีด)  เดอะนิวเดย์ (โคฟี คิงส์ตัน และ เซเวียร์ วูดส์)  กัลลัส (Mark Coffey และ Wolfgang)  The Family (โทนี ดี'แองเจโล และ Channing "Stacks" Lorenzo)  เชสยูนิเวอร์ซิตี (Andre Chase และ Duke Hudson)  The Wolf Dogs (แบรอน คอร์บิน และ บรอน เบรกเกอร์)  แอ็กเซียม และ นาธาน เฟรเซอร์  เชสยูนิเวอร์ซิตี (Andre Chase และ ริดจ์ ฮอลแลนด์) (ปัจจุบัน)
ทัศนศิลป์

เดอะเชิร์ชแอทโอแวร์ จิตรกรรมสีน้ำมัน โดยฟินเซนต์ ฟัน โคค (ค.ศ. 1890)
ทัศนศิลป์ เป็นรูปแบบศิลปะ เช่น จิตรกรรม, การวาดเส้น, ภาพพิมพ์, ประติมากรรม, เซรามิก, การถ่ายภาพ, วิดีโอ, การสร้างภาพยนตร์, การออกแบบ, หัตถกรรม และสถาปัตยกรรม สาขาวิชาศิลปะมากมาย เช่น ศิลปะการแสดง ศิลปะเชิงแนวคิด และศิลปกรรมสิ่งทอ รวมถึงลักษณะทางทัศนศิลป์ ตลอดจนศิลปะประเภทอื่น ๆ นอกจากนี้ยังหมายรวมถึงศิลปะประยุกต์ที่เป็นทัศนศิลป์ เช่น การออกแบบอุตสาหกรรม การออกแบบกราฟิก การออกแบบแฟชั่น การออกแบบภายใน และศิลปะการตกแต่ง
ปัจจุบันการใช้คำว่า "ทัศนศิลป์" ได้รวมถึงวิจิตรศิลป์ เช่นเดียวกับศิลปะประยุกต์ หรือมัณฑนศิลป์ และงานฝีมือ แต่การใช้นี้จะไม่เสมอไป ด้วยก่อนที่การเคลื่อนไหวทางงานฝีมือ และศิลปะ ในบริเตน และที่อื่น ๆ ในช่วงเปลี่ยนศตวรรษที่ 20 จะเกิดขึ้น เป็นหลายศตวรรษที่คำว่า 'ศิลปิน' มักถูกจำกัดไว้หมายถึงคนที่ทำงานในวิจิตรศิลป์ (เช่น จิตรกรรม ประติมากรรม หรือภาพพิมพ์) เท่านั้น แต่ไม่รวมถึงศิลปะการตกแต่ง งานฝีมือ หรือสื่อทัศนศิลป์ประยุกต์ ความแตกต่างนี้ได้ถูกเน้นยำโดยศิลปินในการเคลื่อนไหวทางงานฝีมือ และศิลปะ ซึ่งให้คุณค่าศิลปะพื้นเมืองเทียบเท่ากับศิลปะชั้นสูง โรงเรียนศิลปะ ได้สร้างความแตกต่างระหว่างวิจิตรศิลป์ และงานฝีมือ โดยยืนยันว่าช่างฝีมือไม่สามารถถือเป็นผู้ประกอบวิชาชีพศิลปะได้
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน ในแมนแฮตตัน พิพิธภัณฑ์เป็นเวทีหลักสำหรับการแสดงทัศนศิลป์
ดูเพิ่ม

รอยขูดขีดเขียน
ประวัติศาสตร์ของศิลปะ
ภาพประกอบ
จิตรกรรมภูมิทัศน์
สื่อผสม
บรรณานุกรม

Barnes, A. C., The Art in Painting, 3rd ed., 1937, Harcourt, Brace & World, Inc., NY.
Bukumirovic, D. (1998). Maga Magazinovic. Biblioteka Fatalne srpkinje knj. br. 4. Beograd: Narodna knj.
Fazenda, M. J. (1997). Between the pictorial and the expression of ideas: the plastic arts and literature in the dance of Paula Massano. n.p.
Gerón, C. (2000). Enciclopedia de las artes plásticas dominicanas: 1844–2000. 4th ed. Dominican Republic s.n.
Oliver Grau (Ed.): MediaArtHistories. MIT-Press, Cambridge 2007. with Rudolf Arnheim, Barbara Stafford, Sean Cubitt, W. J. T. Mitchell, Lev Manovich, Christiane Paul, Peter Weibel a.o. Rezensionen เก็บถาวร 2011-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Laban, R. V. (1976). The language of movement: a guidebook to choreutics. Boston: Plays.
La Farge, O. (1930). Plastic prayers: dances of the Southwestern Indians. n.p.
Restany, P. (1974). Plastics in arts. Paris, New York: n.p.
University of Pennsylvania. (1969). Plastics and new art. Philadelphia: The Falcon Pr.
แหล่งข้อมูลอื่น

ArtLex – พจนานุกรมออนไลน์ของคำศัพท์เกี่ยวกับทัศนศิลป์
Calendar for artists – ปฏิทินงานเทศกาลที่เกี่ยวกับทัศนศิลป์
ประวัติศาสตร์ของศิลปะตามเส้นเวลา โดยพิพิธภัณฑ์มหานครแห่งศิลปะ
| ด ค กมนุษยศาสตร์ |
| --- | --- |
 มานุษยวิทยา  มนุษยศาสตร์ดิจิทัล  ประวัติศาสตร์  กฎหมาย  วรรณกรรม  ศิลปะการแสดง  การเมือง  ปรัชญา  ศาสนศึกษา  ทัศนศิลป์
ธเนตร เอียสกุล

| ธเนตร เอียสกุลป> ม., ท.ช. |
| --- | --- |

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
ดำรงตำแหน่ง 17 มีนาคม พ.ศ. 2518 – 20 เมษายน พ.ศ. 2519
นายกรัฐมนตรี: หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 13 สิงหาคม พ.ศ. 2476
เสียชีวิต: 14 เมษายน พ.ศ. 2562 (85 ปี)
พรรคการเมือง: สังคมชาตินิยม
คู่สมรส: กิมเตียว เอียสกุล

ธเนตร เอียสกุล หรือ เสี่ยกิมก่าย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย อดีตกรรมการบริหารพรรคสังคมชาตินิยม
ประวัติ

ธเนตร เอียสกุล มีบุตรชายเป็นนักการเมือง คือ ฉัตรชัย เอียสกุล และเฉลิมชัย เอียสกุล
การทำงาน

ธเนตร เอียสกุล เป็นนักธุรกิจส่งออกข้าวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไปยังประเทศลาว และธุรกิจประกันภัย ในนามบริษัท พุทธธรรมประกันภัย จำกัด
ธเนตร เอียสกุล เริ่มเข้าสู่การทำงานการเมือง โดยร่วมก่อตั้งพรรคสังคมชาตินิยม ซึ่งมีนายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ เป็นหัวหน้าพรรคและนายฉันท์ จันทชุม เป็นเลขาธิการพรรค และเขาสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 ในพื้นที่จังหวัดหนองคาย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2527 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
ซู (ไดโนเสาร์)

ซากฟอสซิล "ซู"
"ซู" เป็นชื่อเล่นที่ใช้เรียก FMNH PR 2081 ซึ่งเป็นตัวอย่างไทรันโนซอรัสที่มีขนาดใหญ่ที่สุด สมบูรณ์ที่สุดและถูกเก็บรักษาไว้ดีที่สุดเท่าที่เคยค้นพบมา ตัวอย่างดังกล่าวถูกค้นพบในฤดูร้อน ค.ศ. 1990 โดย ซู เฮนดริกสัน นักบรรพชีวินวิทยา และได้ตั้งชื่อตามเธอ มีอายุระหว่าง 67-65.5 ล้านปี หลังข้อพิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ ฟอสซิลดังกล่าวมีการประมูลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1997 และขายได้เป็นจำนวนเงิน 7.6 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ซึ่งเป็นราคาที่สูงที่สุดในการซื้อตัวอย่างไดโนเสาร์เท่าที่เคยมีมา ปัจจุบัน เป็นวัตถุถาวรในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น

Sue at The Field Museum เก็บถาวร 2011-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Black Hills Institute of Geological Research
Dinosaurs: They Certainly Were Big เก็บถาวร 2007-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Humorous educational video about the dinosaur basics featuring Sue, and personally praised by paleontologist Sue Hendrickson  เก็บถาวร 2007-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
Volkan Yuksel's crosseyed 3D stereoview of Sue เก็บถาวร 2012-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ช็อน จี-ยุน

| ช็อน จี-ยุน |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ช็อน จี-ยุน
เกิด: 15 ตุลาคม  2533 (33 ปี 362 วัน)
ที่เกิด: โซล  เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป๊อป
อาชีพ: นักเต้น นักร้อง นักแร็ป
ช่วงปี: 2009-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Cube Entertainment 2009 - 2016    JS E&M Entertainment 2016 - 2017

อดีตสมาชิก: 4minute
ช็อน จี-ยุน (อักษรโรมัน: Jeon Ji-yoon; เกิด 15 ตุลาคม  พ.ศ. 2533) หรือชื่อในการแสดงว่า จียุน/Jenyer เป็น นักร้อง นักเต้น นักแสดงชาวเกาหลีใต้ รู้จักในสถานะสมาชิกโฟร์มินิต หลังจากหมดสัญญาจาก Cube Entertainment เธอได้ต่อสัญญาศิลปินเดี่ยวกับ ค่าย JS E&M Entertainment ในปี 2016 แต่ปัจจุบันได้ถอดสัญญาและกำลังพิจารณาหาต้นสังกัดใหม่และเป็นนักร้องอิสระ
ประวัติ

จียุน เกิดวันที่ 15 ตุลาคม 2533 ที่โซล เกาหลีใต้ เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม Byeongjeom High Schoolในโซล ปัจจุบันเธอกำลังศึกษาที่มหาวิทยาลัยคย็องฮี เอก ดนตรีโพสต์โมเดิร์น
ผลงานเดี่ยวหลังหมดสัญญา 4minute

วันที่ 2 พ.ย. 2016 จียุนได้เดบิวเป็นศิลปินเดี่ยวอย่างเป็นทางการ เพลงโปรโหมดชื่อว่า I DO(내가 해) โดยเป็นผู้โปรดิวซ์และแต่งเพลงทั้งหมด ภายใต้สังกัด JS E&M Entertainment และได้ทำการปล่อยเพลง Cliché โดยโปรดิวซ์และร้องร่วมกับ Samuel Seo  ต่อมาในปี 2017 ได้ออกซิงเกิลเดี่ยวด้วยเพลง "Hello" ร่วมกับ Kisum และปี 2018 ได้ทำการปล่อยเพลง "Because" ออกมาเป็น Live Clip
1.2016 : I DO 내가 해 / Cliché
2.2017 : Hello
3.2018 : Because
ผลงานเดี่ยวหลังหมดสัญญา 4minute > รายการโทรทัศน์

| ปี | ชื่อรายการ | เล่นเป็น | สถานีโทรทัศน์ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011 | Immortal Song 2 | Herself | เคบีเอส (KBS) |
| 2015 | Unpretty Rappstar | Herself | Mnet |
| 2017 | Singing Battle | Herself | KBS |
| 2017 | King of Masked Singer | Herself | MBC |
| 2017 | Beauty | Herself(MC) |  |
ผลงานเดี่ยวหลังหมดสัญญา 4minute > ละครเพลง

| ปี | ชื่อละครเพลง | เล่นเป็น |
| --- | --- | --- |
| 2555-2556 | My Love by My Side | บงฮี (Bok Hee) |
ผลงานการแต่งเพลง

1.For muzik 4minute   Year : 2009
2.Hate (Rap part) 4minute Year : 2016
3.No Love (Rap part) 4minute Year : 2016
4.Blind (Rap part) 4minute Year : 2017
5.This ain’t Me (Unpretty Rapstar) : 2015
6.I Do 내가 해 jenyer  Year : 2016
7.Hello Jenyer  Year : 2017
8.Because Jenyer Year : 2018
ผลงานการแต่งเพลง > เพลงประกอบภาพยนตร์ / ละคร

| ปี | ชื่อสถานีโทรทัศน์/เครือข่าย - ชื่อสื่อ | ชื่อเพลง | ความยาว | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2552 | Look At Me | Look At Me ("มองมาที่ฉัน") | 03:50 | ร้องร่วมกับ Woo Yi Kyung |
| 2553 | H-Logic | "Bring It Back" | 03:15 | ร้องร่วมกับ ลีฮโยริ เบคก้า |
| 2554 | MBC My Princess | "Oasis" | 02:46 | ร้องเดี่ยว |
| 2554 | Bubble Pop! | "Downtown" | 03:24 | ร้องร่วมกับ ฮย็อนอา |
| 2555 | Ottogi | Ottogi" | 03:13 | ร้องร่วมกับ  Sol Bi |
| 2555 | Ottogi | "Ottogi" (Latin House Ver.) | 04:06 | ร้องร่วมกับ Sol Bi |
| 2555 | My Love By My Side | Between Love and Friendship ("ระหว่างความรักและมิตรภาพ) | 04:09 | ร้องเดี่ยว |
ซู ติ้งฟาง

ซู ติ้งฟาง (จีนตัวเต็ม: 蘇定方; จีนตัวย่อ: 苏定方; พินอิน: Sū Dìngfāng; เวด-ไจลส์: Su Tingfang; ค.ศ. 591–667) ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ซู เลี่ย (蘇烈) บรรดาศักดิ์ว่า สิงจฺวังกง (邢莊公) เป็นขุนพลในราชวงศ์ถัง (唐朝) ของจีน ผู้ล้มรัฐข่านเติร์กตะวันตก (西突厥) เป็นผลสำเร็จใน ค.ศ. 657 ชัยชนะของซู ติ้งฟาง ต่อชาวเติร์กนั้น ทำให้ชายแดนฝั่งตะวันตกของราชวงศ์ถังแผ่ขยายไปสุดเขตเติร์ก นอกจากนี้ ซู ติ้งฟาง ยังมีส่วนช่วยพิชิตอาณาจักรแพ็กเจใน ค.ศ. 660
ภูมิหลัง

ซู ติ้งฟาง เกิดที่เมืองอู่อี้ (武邑) ปัจจุบันอยู่ในนครเหิงฉุ่ย (衡水市) มณฑลเหอเป่ย์ (河北省) ปีเกิด คือ ค.ศ. 591 ตรงกับรัชกาลของจักรพรรดิสุยเหวิน (隋文帝) แห่งราชวงศ์สุย (隋朝)
ตลอดรัชกาลถัดมา คือ รัชกาลจักรพรรดิสุยหยาง (隋煬帝) พระโอรสของจักรพรรดิสุยเหวินนั้น ชาวไร่ชาวนาเป็นกบฏทุกหย่อมหญ้า ซู ยง (蘇邕) บิดาของซู ติ้งฟาง เป็นผู้นำกองกำลังท้องถิ่นต่อต้านกบฏ และซู ติ้งฟาง ในวัยเยาว์มักร่วมเป็นกองหน้าของบิดา ครั้นสิ้นบิดาแล้ว ซู ติ้งฟาง ก็สืบตำแหน่งผู้นำกองกำลังและสานงานปราบกบฏต่อไป ชีวประวัติของซู ติ้งฟาง ในเอกสาร จิ้วถังชู (舊唐書) ระบุว่า ซู ติ้งฟาง รบชนะและสังหารจาง จินเชิง (張金稱) แม่ทัพคนสำคัญของฝ่ายกบฏ ตายคาสมรภูมิ แต่เอกสาร สุยชู (隋書) ว่า ผู้สังหารจาง จินเชิง คือ ขุนพลหยาง อี้เฉิน (楊義臣) และเอกสาร จือจื้อทงเจี้ยน (資治通鑑) ว่า เป็นขุนพลหยาง ช่านฮุ่ย (楊善會) นอกจากนี้ ซู ติ้งฟาง ยังรบชนะแม่ทัพกบฏอีกคนหนึ่งนาม หยาง กงชิง (楊公卿)
แต่ภายหลัง ซู ติ้งฟาง ยอมติดตามโต้ว เจี้ยนเต๋อ (竇建德) หัวหน้ากบฏซึ่งตั้งตัวเป็นเจ้าแห่งรัฐเซี่ย (夏) และซู ติ้งฟาง ยังเป็นที่ชอบใจของเกา หย่าเสียน (高雅賢) แม่ทัพของโต้ว เจี้ยนเต๋อ ถึงขนาดที่เกา หย่าเสียน ปฏิบัติกับเขาดังเขาเป็นบุตร ครั้น ค.ศ. 621 ขุนศึกหลี่ ชื่อหมิน (李世民) ของราชวงศ์ถัง จับโต้ว เจี้ยนเต๋อ และยึดดินแดนรัฐเซี่ยได้ แต่ปลายปีนั้น แม่ทัพเกา หย่าเสียน และขุนพลคนอื่น ๆ ของรัฐเซี่ย รวมกำลังกันต่อต้านราชวงศ์ถัง โดยหนุนให้ขุนพลหลิว เฮย์ท่า (劉黑闥) ขึ้นเป็นเจ้า เรียกว่า "ฮั่นตงหวัง" (汉东王) และซู ติ้งฟาง ก็เข้ารับราชการอยู่กับหลิว เฮย์ท่า ในการต่อต้านราชวงศ์ถังครั้งนี้ด้วย ครั้นแม่ทัพเกา หย่าเสียน ตายในการรบเมื่อ ค.ศ. 622 และหลี่ เจี้ยนเฉิง (李建成) พี่ชายของหลี่ ชื่อหมิน ปราบหลิว เฮย์ท่า สำเร็จในปีถัดมา ซู ติ้งฟาง ก็กลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเกิด
ณ เวลาใดเวลาหนึ่งหลัง ค.ศ. 626 ซึ่งหลี่ ชื่อหมิน ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิไท่จงแห่งราชวงศ์ถังแล้ว ปรากฏว่า ซู ติ้งฟาง ได้กลายเป็นทหารในสังกัดขุนพลหลี่ จิ้ง (李靖) ต่อมาในช่วง ค.ศ. 629–630 หลี่ จิ้ง นำทัพไปปราบรัฐข่านเติร์กตะวันออก (東突厥) และในการรบชิงชัยครั้งสุดท้ายที่หลี่ จิ้ง ถล่มทัพของข่านเสียลี่เค่อหาน (頡利可汗; Illig Qaghan) จนราบคาบ และสังหารองค์หญิงอี้เฉิง (義成公主) ชายาของเสียลี่เค่อหาน ตายในที่รบนั้น ปรากฏชื่อซู ติ้งฟาง เป็นผู้บัญชาการกองหน้า ครั้นหลี่ จิ้ง นำชัยชนะกลับราชธานีฉางอาน (長安) แล้ว ซู ติ้งฟาง ก็ได้รับบำเหน็จเป็นตำแหน่งขุนนางชั้นกลาง
ดินแดนครัสโนยาสค์

| ดินแดนครัสโนยาสค์ |
| --- | --- |
ดินแดน
Красноярский край
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: none

พิกัด: 59°53′N 91°40′E﻿ / ﻿59.883°N 91.667°E﻿ / 59.883; 91.667
ประเทศ: รัสเซีย
เขตสหพันธ์: ไซบีเรีย
เขตเศรษฐกิจ: ไซบีเรียตะวันออก
สถาปนา: 7 ธันวาคม ค.ศ. 1934
ศูนย์กลางการบริหาร: ครัสโนยาสค์
การปกครอง
 • องค์กร: Legislative Assembly
 • Governor: Alexander Uss (acting)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 2,339,700 ตร.กม. (903,400 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 2nd
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 2,828,187 คน
 • ประมาณ (2018): 2,876,497 (+1.7%) คน
 • อันดับ: 13th
 • ความหนาแน่น: 1.2 คน/ตร.กม. (3.1 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 76.3% คน
 • นอกเมือง: 23.7% คน
เขตเวลา: UTC+7 ()
รหัส ISO 3166: RU-KYA
ทะเบียนรถ: 24, 124
รหัส OKTMO: 04000000
ภาษาราชการ: รัสเซีย
เว็บไซต์: http://www.krskstate.ru
ดินแดนครัสโนยาสค์ (รัสเซีย: Красноя́рский край, อักษรโรมัน: Krasnoyarsky kray, สัทอักษรสากล: [krəsnɐˈjarskʲɪj ˈkraj]) เป็นเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย โดยมีศูนย์กลางการบริหารคือ ครัสโนยาสค์  ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 ของไซบีเรีย (รองจาก Novosibirsk และ Omsk) ดินแดนครัสโนยาสค์เป็นหนึ่งในดินแดนที่ใหญ่ที่สุดของสหพันธรัฐรัสเซีย โดยใหญ่เป็นอันดับที่สอง (รองจาก สาธารณรัฐซาฮา) และใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจาก สาธารณรัฐซาฮา และ รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย โดยมีประชากรทั้งหมด 2,828,187 คน (2010 Census).
แหล่งข้อมูลอื่น

Official website of Krasnoyarsk Krai เก็บถาวร 2015-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (รัสเซีย)
Putorana Plateau at Natural Heritage Protection Fund
Пантелеев В. НА ПЕРЕЛОМЕ: Аркадий Вепрев у руля. Победа Валерия Зубова на губернаторских выборах//Красноярский рабочий.- 2011. - №145.- 19 августа. เก็บถาวร 2020-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Yeniseisk". สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911. Vol. 28 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 914–915.
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย

ธงชาติสาธารัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย สัดส่วน: 1:2
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย ประกาศใช้โดยสาธารัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ธงพื้นสีแดง ที่มุมบนธงมีรูปค้อนเคียวกับดาวแดงขอบเหลือง มีแถบคลื่นซึ่งปลายแหลมของคลื่นชี้ขึ้นบน โดยสีนำงินโดยมีแถบเล็กสีขาว-นำเงิน-ขาว วางซ้อน ซึ่งแถบสีวางที่ด้านล่างธง.
ธงผืนเดิมก่อนหน้านั้นประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2483 มีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดง ที่มุมบนคันธงมีตัวอักษรลาตินตัวย่อว่า ENSV (Eesti Nõukogude Sotsialistlik Vabariik) ในตัวอักษรแบบแซนด์-เซอร์ริฟ ใต้ชื่อประเทศมีรูปค้อนเคียวสีทองวาง
ดูเพิ่ม

ธงชาติสหภาพโซเวียต
ตราแผ่นดินสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย
ธงชาติเอสโตเนีย
| ด ค กธงชาติสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐโซเวียตต่าง ๆ |
| --- | --- | --- |
| หลัก |  สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต  |  |
| สาธารณรัฐองค์ประกอบ |  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  เบียโลรัสเซีย  เอสโตเนีย  จอร์เจีย  คาซัคสถาน  เคอร์กีเซีย  ลัตเวีย  ลิทัวเนีย  มอลเดเวีย  รัสเซีย  ทาจิกิสถาน  เติร์กเมเนีย  ยูเครน  อุซเบกิสถาน  |  |
| สาธารณรัฐโซเวียตอายุสั้น |  ทรานส์คอเคซัส  คารีโล-ฟินนิช  |  |
ท้าวมหาชมพู

| ท้าวมหาชมพู |
| --- | --- |
ตัวละครใน รามเกียรติ์
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
เผ่าพันธุ์: ลิง
เพศ: ผู้
ตำแหน่ง: กษัตริย์กรุงชมพู
คู่สมรส: นางแก้วอุดร
ญาติ: นิลพัท (หลานบุญธรรม)
มิตรสหาย: พาลี, สุครีพ, หนุมาน, นิลพัท, พระราม, พระลักษณ์
ศัตรู: ทศกัณฐ์
สีผิว: ขาวนวล
อาวุธ
อาวุธ: พระขรรค์
ท้าวมหาชมพู เป็นพญาวานรครองกรุงชมพูมีนางแก้วอุดรเป็นมเหสีมี นิลพัท เป็นหลานบุญธรรม เป็นเพื่อนรักกับพาลี เจ้าเมืองขีดขิน มีฤทธิ์มากไม่ยอมไหว้ใครนอกจากพระผู้เป็นเจ้าทั้งสาม ภายหลังเมื่อรู้ว่าพระนารายณ์อวตารมาเป็นพระรามจึงเข้าร่วมทัพด้วย
รูปร่างลักษณะ

ท้าวมหาชมพูมีลักษณะเป็นพญาวานร ปากอ้า ตาโพลง กายสีน้ำเงิน หนึ่งพักตร์ สองกร ทรงชฎายอดชัย มีพระขรรค์เป็นอาวุธ
โคลงภาพรามเกียรติ์

ชมพูพานเรศท้าว	     	จุฬจักร

ศรีขาบทรงสุรศักดิ์	     	ใหญ่ล้ำ

สวมชฎาดุจองค์มัฆ	     	พานหเปรียบ เสมอฤๅ

ครองภพชมภูถ้ำ	     	กึ่งหล้ากล้าหาญ ฯ

ขุนภักดีอาษา
ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น ในรัชกาลที่ 4)

| คุณ ท้าววนิดาพิจาริณี (สุ่น) ท> จ. |
| --- | --- |
ท้าววนิดาพิจาริณีขณะสวมชุดทหารจิงโจ้
เสียชีวิต: 3 กันยายน พ.ศ. 2443
คู่สมรส: พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บุตร: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี
บิดามารดา: พระยาสุรินทรราชเสนี (จั่น สุกุมลจันทร์) คุณหญิงกลิ่น สุรินทรราชเสนี
ญาติ: เจ้าจอมมารดาสุด ในรัชกาลที่ 5 (น้องสาว) เจ้าจอมมารดาสาย ในรัชกาลที่ 5 (น้องสาว)
ท้าววนิดาพิจาริณี  หรือ เจ้าจอมมารดาสุ่น มีนามเดิมว่า ยี่สุ่น (ไม่ทราบ — 3 กันยายน พ.ศ. 2443) เป็นนางละครและพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติการพระราชธิดาหนึ่งพระองค์คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี