stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สัญกรณ์โพลิช
วิธีการใช้

นิพจน์ที่เขียนแทนการบวกตัวเลข 1 และ 2 โดยใช้สัญกรณ์โพลิชจากเขียนเป็น + 1 2 (เขียนตัวดำเนินการไว้ด้านหน้า) แทนที่จะเป็น 1 + 2 (เขียนตัวดำเนินการไว้ระหว่างกลาง) สำหรับนิพจน์ที่ซับซ้อนมากขึ้น ตัวดำเนินการยังคงเขียนนำหน้าตัวถูกดำเนินการ แต่ตัวถูกดำเนินการอาจเป็นนิพจน์อื่นซึ่งมีตัวดำเนินการและตัวถูกดำเนินการซ้อนกันไปเรื่อย ๆ ตัวอย่างเช่น นิพจน์ที่เขียนด้วยสัญกรณ์ระหว่างกลางตามปกติว่า
จะเขียนในสัญกรณ์โพลิชว่า
หากตัวดำเนินการทั้งหมดที่ใช้มีอาริตี (จำนวนอาร์กิวเมนต์หรือจำนวนตัวถูกดำเนินการที่ตัวดำเนินการรับ) กำหนดชัดแน่นอน เช่นในกรณีนี้เรากำหนดให้การลบและการคูณเป็นตัวดำเนินการทวิภาค แล้วนิพจน์จะไม่มีความกำกวมเกิดขึ้น ดังนั้นเราไม่จำเป็นต้องใช้วงเล็บ
เพราะฉะนั้นแล้ว นิพจน์ข้างต้นสามารถเขียนอย่างง่ายได้เป็น
การถอดความหมายนิพจน์ข้างต้นเริ่มจากการคูณที่อยู่ด้านซ้ายสุดไปด้านขวาสุด แต่ยังไม่สามารถอ่านค่าได้จนกว่าจะพบตัวถูกดำเนินการทั้งสองตัว (เท่ากับอาริตีของการคูณ) ซึ่งก็คือ "- 5 6" และ "7" นิพจน์ที่อยู่ด้านในสุดจะถูกหาค่าก่อนเสมอ เช่นกับสัญกรณ์อื่น ๆ แต่ความ "ในสุด" ในระบบสัญกรณ์โพลิชนั้นมาจากอันดับที่ปรากฏของตัวดำเนินการและตัวถูกดำเนินการ โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยการใช้วงเล็บ
ในสัญกรณ์ระหว่างกลางทั่วไป จะต้องมีกฎให้วงเล็บมีความสำคัญเหนือการดำเนินการอื่น ๆ ทั้งนี้เพราะว่าหากนำวงเล็บออก เช่น หากสลับตำแหน่งของวงเล็บ
หรือ หากนำวงเล็บออกแล้ว จะได้
ซึ่งจะเปลี่ยนความหมายของนิพจน์นั้นโดยทันที ในสัญกรณ์โพลิชจะเขียนนิพจน์ที่เปลี่ยนใหม่ว่า
หากการดำเนินการไม่ใช่การดำเนินการที่มีสมบัติสลับที่ เช่น การหาร หรือการลบ ต้องกำหนดลำดับของการเขียนตัวถูกดำเนินการให้ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น ÷ 10 5 โดย 10 อยู่ด้านซ้ายของ 5 มีความหมายว่า10 ÷ 5 (อ่านว่า "หาร 10 ด้วย 5") หรือ - 7 6 โดย 7 อยู่ด้านซ้ายของ 6 มีความหมายว่า 7 - 6 ( อ่านว่า "ลบออกจาก 7 ด้วยตัวถูกดำเนินการ 6")
สัญกรณ์โพลิชสำหรับตรรกศาสตร์

ตารางด้านล่างแสดงสัญกรณ์สำคัญที่ยาน วูคาเซียวิช กำหนดขึ้นเพื่อใช้กับตรรกศาสตร์เชิงประพจน์และตรรกศาสตร์อัญรูป ตัวอักษรบางตัวในตารางสัญกรณ์โพลิชนี้มาจากคำศัพท์ในภาษาโปแลนด์
| ความหมาย | สัญกรณ์โดยทั่วไป | สัญกรณ์โพลิช | คำในภาษาโปแลนด์ |
| --- | --- | --- | --- |

| นิเสธ |  \neg \varphi  |  \mathrm {N} \varphi  | negacja |
| การเชื่อมเชิงตรรกศาสตร์ (ตัวเชื่อม "และ") |  \varphi \land \psi  |  \mathrm {K} \varphi \psi  | koniunkcja |
| การเลือกเชิงตรรกศาสตร์ (ตัวเชื่อม "หรือ") |  \varphi \lor \psi  |  \mathrm {A} \varphi \psi  | alternatywa |
| เงื่อนไขเชิงตรรกศาสตร์ (ตัวเชื่อม "ถ้า...แล้ว...") |  \varphi \to \psi  |  \mathrm {C} \varphi \psi  | implikacja |
| เงื่อนไขสองทาง (ตัวเชื่อม "ก็ต่อเมื่อ") |  \varphi \leftrightarrow \psi  |  \mathrm {E} \varphi \psi  | ekwiwalencja |
| ความเท็จ |  \bot  |  \mathrm {O}  | fałsz |
| ขีดคั่นของเชฟเฟอร์ |  \varphi \mid \psi  |  \mathrm {D} \varphi \psi  | dysjunkcja |
| ความเป็นไปได้ |  \Diamond \varphi  |  \mathrm {M} \varphi  | możliwość |
| ความจำเป็น |  \Box \varphi  |  \mathrm {L} \varphi  | konieczność |
| ตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัว |  \forall p\,\varphi  |  \Pi p\,\varphi  | kwantyfikator ogólny |
| ตัวบ่งปริมาณสำหรับตัวมีจริง |  \exists p\,\varphi  |  \Sigma p\,\varphi  | kwantyfikator szczegółowy |
ดูเพิ่ม

สัญกรณ์โพลิชย้อนกลับ
การแทนค่าฟังก์ชัน
แคลคูลัสแลมบ์ดา
การเคอร์รี
Lisp (ภาษาโปรแกรม)
นิพจน์-เอส
คณิตศาสตร์สกุลโปแลนด์
สัญกรณ์ฮังกาเรียน
Łukasiewicz, Jan (1957). Aristotle's Syllogistic from the Standpoint of Modern Formal Logic. Oxford University Press.
"Philosophische Bemerkungen zu mehrwertigen Systemen des Aussagenkalküls" [ข้อสังเกตทางปรัชญาเกี่ยวกับระบบตรรกศาสตร์เชิงประพจน์ที่มีหลายค่า]. Comptes Rendus des Séances de la Société des Sciences et des Lettres de Varsovie (ภาษาเยอรมัน). 23: 51–77. 1930. แปลโดย by H. Weber ใน Storrs McCall, Polish Logic 1920-1939, Clarendon Press: Oxford (1967).
คริสโตเฟอร์ ฮิตเชนส์

| คริสโตเฟอร์ ฮิตเชนส์ |
| --- | --- |
ฮิตเชนส์ใน ค.ศ. 2007
เกิด: คริสโตเฟอร์ เอริก ฮิตเชนส์ 13 เมษายน ค.ศ. 1949(1949-04-13) พอร์ตสมัท, แฮมป์เชอร์, อังกฤษ
เสียชีวิต: 15 ธันวาคม ค.ศ. 2011(2011-12-15) (62 ปี) ฮิวสตัน, เท็กซัส, สหรัฐ
การศึกษา: เบลิออล คอลเลจ, ออกซฟอร์ด (BA)
คู่สมรส: เอเลนี เมเลอากรอ (สมรส 1981; หย่า 1989) แครอล บลู (สมรส 1991)

ยุค: ร่วมสมัย
แนวคิดเด่น: มีดโกนของฮิตเชนส์
 
เว็บไซต์: christopherhitchens.net
ลายมือชื่อ

คริสโตเฟอร์ เอริก ฮิตเชนส์ (อังกฤษ: Christopher Eric Hitchens; 13 เมษายน ค.ศ. 1949 - 15 ธันวาคม ค.ศ. 2011) เป็นนักเขียน นักข่าว และนักการศึกษาชาวอังกฤษ   เขาเป็นผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับศรัทธา วัฒนธรรม การเมือง และวรรณกรรมจำนวน 18 เล่ม เขามีภูมิลำเนาเกิดและเข้าศึกษาอยู่ในสหราชอาณาจักร และสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1970 จากอ็อกซ์ฟอร์ด ในสาขาปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์ ในช่วงต้นคริสตทศวรรษ 1980 เขาย้ายไปยังสหรัฐอเมริกาและเขียนบทความให้กับนิตยสาร เดอะเนชัน และ แวนิทีแฟร์ เขาเป็นที่รู้จักในนาม "หนึ่งใน 'สี่พลม้า'" (ควบคู่กับ ริชาร์ด ดอว์กินส์, แซม แฮร์ริส และแดเนียล เดนเนตต์) แห่งอเทวนิยมสมัยใหม่ เขาได้รับความโดดเด่นในฐานะคอลัมนิสต์และวิทยากร หลักการมีดโกนในญาณวิทยาที่เขาคิดมานั้นระบุว่า "สิ่งที่สามารถยืนยันโดยไม่มีหลักฐานก็สามารถเพิกเฉยได้โดยไม่มีหลักฐาน" ซึ่งยังคงเป็นเครื่องหมายในปรัชญาและกฎหมาย
มุมมองทางการเมืองของฮิตเชนส์เปลี่ยนแปลงอย่างมากตลอดชีวิตของเขา  เดิมทีเขากล่าวว่าเขาแสดงมุมมองเป็นนักสังคมนิยมประชาธิปไตย  เขาเป็นสมาชิกขององค์กรสังคมนิยมต่าง ๆ ในปฐมวัยของเขา รวมทั้งกลุ่มสังคมนิยมนานาชาติทรอตสกีอีกด้วย  เขาวิพากษ์วิจารณ์ นโยบายการต่างประเทศของสหรัฐ ในหลายแง่มุม รวมถึงการมีส่วนร่วมใน เวียดนาม ชิลี และติมอร์ตะวันออก อย่างไรก็ตาม เขายังสนับสนุนสหรัฐในสงครามคอซอวออีกด้วย ฮิตเชนส์เน้นย้ำถึงความเป็นศูนย์กลางของ การปฏิวัติอเมริกาและรัฐธรรมนูญสหรัฐต่อปรัชญาการเมืองของเขา  ฮิตเชนส์แสดงมุมมองเกี่ยวกับการทำแท้งว่าทารกในครรภ์มีสิทธิที่จะเป็นบุคคล ขณะเดียวกันก็มีความคลุมเครือและเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับความถูกต้องตามกฎหมาย  เขาถูกกล่าวหาว่าสนับสนุนสิทธิการใช้ปืนและสนับสนุนการสมรสเพศเดียวกัน ขณะที่ต่อต้านสงครามยาเสพติด  หลังจากคริสตทศวรรษ 1990 และโดยเฉพาะอย่างยิ่งภายหลังเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน แนวคิดทางการเมืองของเขาเลื่อนไปทางฝ่ายขวา แต่ฮิตเชนส์คัดค้านแนวคิดแบบอนุรักษ์นิยม    ในช่วงคริสตทศวรรษ 2000 เขาโต้เถียงเรื่องการบุกครองอิรัก และสงครามในอัฟกานิสถาน สนับสนุนการรณรงค์หาเสียงของประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช แห่งสหรัฐใน ค.ศ. 2004 และมองว่าแนวคิดอิสลามิสต์เป็นภัยคุกคามหลักต่อโลกตะวันตก
ฮิตเชนส์บรรยายตัวเองว่าเป็นผู้ปฏิเทวนิยม (anti-theist) และมองว่าทุกศาสนานั้นเป็นเรื่องเท็จ อันตราย และเป็นเผด็จการ  เขาแย้งเรื่องการแสดงออกอย่างเสรี การค้นพบทางวิทยาศาสตร์ และการแยกศาสนจักรกับอาณาจักร โดยอ้างว่าสิ่งเหล่านั้นเหนือกว่าศาสนาในฐานะหลักจริยธรรมสำหรับอารยธรรมของมนุษย์ ฮิตเชนส์เขียนชีวประวัติวิพากษ์วิจารณ์ แม่ชีเทเรซาในหนังสือเดอะมิชชันนารีพะซิชัน (The Missionary Position), วิจารณ์ประธานาธิบดีบิล คลินตันในหนังสือ โนวันเลฟต์ทูไลทู (No One Left To Lie To) และนักการทูตชาวอเมริกัน เฮนรี คิสซิงเจอร์ในหนังสือ เดอะไทอัลออฟเฮนรี คิสซิงเจอร์ (The Trial of Henry Kissinger) ฮิตเชนส์เสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนจากโรคมะเร็งหลอดอาหารในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ขณะอายุได้ 62 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น

อาร์ไคฟฺ์ของเว็บไซต์อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2010
หน้าผู้มีส่วนร่วม ที่แวนิทีแฟร์
คอลัมนิสต์ ที่สเลต
ที่เก็บคอลัมน์ ที่ ดิแอตแลนติก
คลังบทความ ที่ เดอะการ์เดียน
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
คริสโตเฟอร์ ฮิตเชนส์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:Christopher Hitchensแม่แบบ:New Atheism
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  ชิลี  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  เบลเยียม  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  เกาหลี  โครเอเชีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์  โปรตุเกส 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  มิวสิกเบรนซ์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  SNAC  IdRef
ชาวเปอร์เซีย

กลุ่มชนอิหร่านที่มีประชากรในประเทศอิหร่านมากกว่าครึ่ง
สำหรับพันธุ์แมว ดูที่ แมวเปอร์เซีย สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เปอร์เซีย (แก้ความกำกวม)
| پارسی‌ها/فارسی/ایرانی> ประชากรทั้งหมด |
| --- | --- |
ป. 52.5 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
 อิหร่าน: 49,312,834 (61–65% ของประชากรทั้งหมด)
ภาษา
ภาษาเปอร์เซียและภาษาใกล้เคียง
ศาสนา
อิสลามนิกายชีอะฮ์ (ส่วนใหญ่), อไญยนิยม, ไม่มีศาสนา, คริสต์, บาไฮ, อิสลามนิกายซุนนี, ศูฟี และโซโรอัสเตอร์
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
กลุ่มชนอิหร่านอื่น ๆ 
ชาวเปอร์เซีย (อังกฤษ: Persians) เป็นกลุ่มชนอิหร่านที่มีประชากรอาศัยอยู่ในประเทศอิหร่านมากกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศ โดยมีระบบวัฒนธรรมคล้ายกันและพูดภาษาเปอร์เซียเป็นภาษาแม่ เช่นเดียวกันกับภาษาที่มีความใกล้ชิดกับภาษาเปอร์เซีย
ในอดีต ชาวเปอร์เซียโบราณอพยพไปยังภูมิภาคเปอร์ซิสในศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งปัจจุบันอยู่ในจังหวัดฟอร์สที่อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอิหร่าน ในอดีตพวกเขาเคยเป็นจักรวรรดิที่มีอำนาจมากที่สุดในโลก แล้วส่งอิทธิพลทางวัฒนธรรม การเมือง และสังคมไปทั่วดินแดนและประชากรในโลกโบราณ ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ ชาวเปอร์เซียมีส่วนร่วมอย่างมากทั้งในด้านศิลปะและวิทยาศาสตร์ วรรณกรรมเปอร์เซียเป็นหนึ่งในแนววรรณกรรมที่โดดเด่นที่สุดในโลก
ในศัพท์แบบปัจจุบัน ผู้คนที่มีมรดกเปอร์เซีย ซึ่งอาศัยอยู่ในอัฟกานิสถาน, ทาจิกิสถาน และอุซเบกิสถานในปัจจุบันถูกเรียกเป็นชาวทาจิก ในขณะที่กลุ่มชนในคอเคซัส (ส่วนใหญ่อยู่ในอาเซอร์ไบจานและสาธารณรัฐดาเกสถาน ประเทศรัสเซีย) แม้ว่าจะถูกดูดกลืนทางวัฒนธรรมไปแล้ว ถูกเรียกเป็นชาวตัต อย่างไรก็ตาม ในอดีต คำว่าทาจิกกับตัตเป็นคำที่มีความหมายพ้องกันและสามารถใช้คำว่าเปอร์เซียแทนกันได้ อิทธิพลเปอร์เซียนอกอิหร่านขยายทางตะวันออกเฉียงเหนือไปถึงเอเชียกลางกับอัฟกานิสถาน และทางตะวันตกเฉียงเหนือไปถึงคอเคซัส
ข้อมูล

Ansari, Ali M. (2014). Iran: A Very Short Introduction. Oxford University Press. ISBN 978-0199669349.
Boyce, Mary (2001). Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices. Psychology Press. ISBN 978-0415239028.
McGing, B.C. (1986). The Foreign Policy of Mithridates VI Eupator, King of Pontus. BRILL. ISBN 978-9004075917.
Mitchell, Stephen (2018). "Cappadocia".  ใน Nicholson, Oliver (บ.ก.). The Oxford Dictionary of Late Antiquity. Oxford University Press. ISBN 978-0192562463.
Raditsa, Leo (1983). "Iranians in Asia Minor".  ใน Yarshater, Ehsan (บ.ก.). The Cambridge History of Iran, Vol. 3 (1): The Seleucid, Parthian and Sasanian periods. Cambridge University Press. ISBN 978-1139054942.
Roisman, Joseph; Worthington, Ian (2010). A Companion to Ancient Macedonia. John Wiley and Sons. ISBN 978-1-4051-7936-2.
Roisman, Joseph; Worthington, Ian (2011). A Companion to Ancient Macedonia. John Wiley and Sons. ISBN 978-1-4443-5163-7.
Van Dam, Raymond (2002). Kingdom of Snow: Roman Rule and Greek Culture in Cappadocia. University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0812236811.
แหล่งข้อมูลอื่น

"Persian, Iranian". Ethnologue.
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี  ญี่ปุ่น
บริการสุขภาพในประเทศอินเดีย

สถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์ออลล์อินเดีย (All India Institute of Medical Sciences) นิวเดลี สถาบันแพทยศาสตร์อันดับหนึ่งของภูมิภาคเอเชียใต้
รัฐธรรมนูญอินเดียระบุมุมมองต่อ บริการสุขภาพในประเทศอินเดีย (อังกฤษ: Healthcare in India) ว่าเป็นความรับผิดชอบของรัฐบาลประจำรัฐและดินแดนสหภาพ มากกว่าเป็นหน้าที่รับผิดชอบของรัฐบาลส่วนกลาง ในรัฐธรรมนูญได้กำหนดให้รัฐทุกรัฐมีความรับผิดชอบที่ต้อง "ยกระดับการได้รับสารอาหารและมาตรฐานความเป็นอยู่ของประชาชนในรัฐ และเพิ่มพูนการสาธารณสุขเป็นหนึ่งในหน้าที่หลัก" ("raising the level of nutrition and the standard of living of its people and the improvement of public health as among its primary duties")
นโยบายสุขภาพแห่งชาติ (The National Health Policy) ได้รับการอนุมัติโดยรัฐสภาอินเดียในปี 1983 และมีการปรับปรุงแก้ไขในปี 2002 และอีกครั้งในปี 2017 ข้อแก้ไขสี่ประการสำคัญที่เปลี่ยนแปลงไปในฉบับปรับปรุงปี 2017 ระบุถึงความจำเป็นที่ต้องมุ่งเน้นไปที่ภาระที่เพิ่มขึ้นของโรคไม่ติดต่อ,  ภาวะฉุกเฉินของอุตสาหกรรมบริการสุขภาพที่กำลังเติบโต, กรณีของค่าใช้จ่ายที่ไร้เสถียรภาพจากค่าใช้จ่ายทางการแพทย์ที่กำลังเพิ่มขึ้น และการเติบโตทางเศรษฐกิจของชาติที่จะช่วยพยุงความสามารถทางการเงินของการสาธารณสุขได้
อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติแล้วกลับเป็นส่วนบริการสุขภาพของเอกชนที่เป็นผู้รับผิดชอบการบริการสุขภาพส่วนใหญ่ของประเทศอินเดีย และค่าใช้จ่ายทางการแพทย์ส่วนใหญ่มาจากผู้ป่วยหรือครอบครัวของผู้ป่วยโดยตรงมากกว่าที่จะมาจากการทำประกันสุขภาพ Government health policy has thus far largely encouraged private sector expansion in conjunction with well-designed but limited public health programmes. เมื่อปี 2018 รัฐบาลอินเดียได้เปิดตัวโครงการประกันสุขภาพโดยรัฐ (government-funded health insurance) ภายใต้ชื่อ อายุษมัน ภารต (Ayushman Bharat)
ธนาคารโลกระบุว่าค่าใช้จ่ายส่วนการแพทย์ของประเทศอินเดียคิดเป็น 3.89% ของจีดีพีประเทศ  (ปี 2015) จากใน 3.89% เป็นค่าใช้จ่ายทางการแพทย์ของรัฐบาลคิดเป็น 1% ของจีดีพีเท่านั้น ในขณะที่ค่าใช้จ่ายโดยผู้ป่วยเอง (out-of-pocket) คิดเป็นอัตราส่วน 65.05% ของค่าใช้จ่ายทางการแพทย์รวมในปี 2015
ระบบบริการสุขภาพ > บริการสุขภาพของรัฐ

บริการสุขภาพของรัฐนั้นไม่มีค่าใช้จ่ายและให้การสนับสนุนโดยรัฐบาลเพื่อช่วยเหลือผู้ที่อยู่ต่ำกว่าเส้นความยากจน (below the poverty line) ส่วนงานสาธารณสุขอินเดียคิดเป็น 18% ของการบริการผู้ป่วยนอก (Ambulatory care) ทั้งหมด และเป็น 44% ของการบริการผู้ป่วยใน ประชาชนชนชั้นกลางและชนชั้นสูงในอินเดียมีแนวโน้มที่จะใช้บริการสุขภาพสาธารณะของรัฐต่ำกว่าประชาชนที่มีมาตรฐานความเป็นอยู่ที่ต่ำกว่า นอกจากนี้ยังพบว่าสตรีและผู้สูงอายุมีแนวโน้มที่จะใช้บริการสุขภาพสาธารณะมากกว่า ดั้งเดิมแล้วระบบสาธารณสุขของอินเดียพัฒนาขึ้นเพื่อช่วยเหลือและให้บริการทางการแพทย์แก่ปนะชาชนทุกคนโดยไม่สนใจวรรณะหรือสถานะทางสังคมและเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตาม การพึ่งพาระหว่างระบบบริการสุขภาพสาธารณะกับของเอกชนมีความแตกต่างกันสูงมากในแต่ละรัฐของประเทศอินเดีย จากการสำรวจพบว่าครัวเรือนกว่า 57% ทั่วประเทศเห็นตรงกันว่าที่เลือกใช้ระบบบริการสุขภาพของเอกชนมากกว่าที่จะของสาธษรณะเพราะคุณภาพการบริการสุขภาพของสาธารณะอินเดียนั้นอยู่ในระดับที่แย่ (poor) สาเหตุหนึ่งเนื่องด้วยการบริการสุขภาพสาธารณะจำนวนมากนั้นให้บริการในพื้นที่ชนบท และบุคลากรทางการแพทย์ที่มีประสบการณ์ต่างก็ไม่เต็มใจหรือไม่อยากที่จะไปประกอบอาชีพในพื้นที่ห่างไกล บุคลากรทางการแพทยฺส่วนใหญ่ในระบบของการดูแลสุขภาพสาธารณะจึงเป็นแพทย์ใช้ทุน (intern) ที่ประสบการณ์ไม่สูงและขาดแรงจูงใจในการทำงานที่ถูกบังคับต้องมาใช้ทุนในส่วนบริการสุขภาพสาธารณะเป็นส่วนหนึ่งของข้อกำหนดในการศึกษาแพทยศาสตร์เท่านั้น จึงส่งผลให้ระบบการดูแลสุขภาพสาธารณะของอินเดียในระดับชาติอยู่ในคุณภาพที่ต่ำ เหตุผลใหญ่อื่น ๆ รวมถึงระยะทางระหว่างโรงพยาบาลรัฐกับพื้นที่อยู่อาศัย, เวลารอพบแพทย์ที่นาน และเวลาในการให้บริการที่ไม่สะดวกหรืออำนวยต่อผู้ป่วย
หลังการเลือกตั้งทั่วไปปี 2014ซึ่งได้นเรนทระ โมทีมานั่งตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอินเดีย รัฐบาลได้เปิดตัวแผนการสร้างระบบประกันสุขภาพถ้วนหน้า (universal health care) ในระดับชาติขึ้นภายใต้ชื่อ ส่วนงานประกันสุขภาพระดับชาติ (National Health Assurance Mission) ซึ่งจะทำให้ประชาชนทุกคนได้รับยารักษาโรคและการรักษาทางการแพทย์โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย รวมถึงประกันสุขภาพสำหรับกรณีร้ายแรงต่าง ๆ  ในปี 2015 การดำเนินงานของระบบประกันสุขภาพถ้วนหน้าต้องชะงักลงด้วยความกังวลเกี่ยวกับงบการคลัง ในปี 2018 รัฐฐาลได้ประกาศโครงการ อายุษมัน ภารต (Ayushman Bharat) ที่จะครอบคลุมประชากรยากจนกว่าหนึ่งร้อยล้านครอบครัว (คิดเป็นประมาณ 500,000,000 คน – 40% ของงประชากรทั้งประเทศ) ซึ่งจะใช้ค่าใช้จ่ายกว่า 1.7 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐต่อปี การจัดหาเงินทุนบางส่วนอาจมาจากภาคเอกชน
ระบบบริการสุขภาพ > บริการสุขภาพของเอกชน

นับตั้งแต่ปี 2005 บริการสุขภาพส่วนใหญ่ของประเทศอินเดียอยู่ในการดูแลของบริการสุขภาพเอกชน หรือจากโครงการร่วมกับภาคเอกชน สถานพยาบาลทั้งประเทศคิดเป็นโรงพยาบาลเอกชน 58%, เตียง 29% ในทุกสถานพยาบาล และแพทย์ 81% ของทั้งประเทศทำงานให้กับสถานพยาบาลเอกชน
ข้อมูลจากการสำรวจสุขภาพครอบครัวแห่งชาติ-3 (National Family Health Survey-3) พบว่าบริการสุขภาพส่วนเอกชนคิดเป็นบริการสุขภาพส่วนใหญ่ของประชาชน 70% ในเขตเมือง และ 63% ในชนบท งานวิจัยโดยสถาบัน IMS Institute for Healthcare Informatics เมื่อปี 2013 ทำการศึกษาในกว่า 14,000 ครัวเรือนใน 12 รัฐ พบว่าการใช้บริการสุขภาพของเอกชนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในตลอดระยะเวลา 25 ปีที่ผ่านมาทั้งผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยใน ส่วนคุณภาพของบริการสุขภาพเอกชนนั้น สัญชัย พสุและคณะ (Sanjay Basu et al.) พบว่าบุคลากรทางการแพทย์ของเอกชนมีแนวโน้มที่จะใช้เวลากับผู้ป่วยต่อคนนานกว่าของภาครัฐ
อย่างไรก็ตาม ค่าใช้จ่ายที่สูงนี้เป็นค่าใช้จ่ายส่วนบุคคลของผู้ป่วย ส่งผลให้หลายครัวเรือนประสบปัญหาหายนะค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพ (Catastrophic Health Expenditure) ซึ่งคือค่าใช้จ่ายส่วนบริการสุขภาพของครัวเรือนที่ส่งผลกระทบต่อความสามารถในการใช้จ่ายเพื่อการดำรงชีพขั้นพื้นฐาน และค่าใช้จ่ายในส่วนเอกชนนั้นกำลังเพิ่มขึ้นตลอดเวลา ครัวเรือนยากจน 35% ของอินเดียประสบกับปัญหาค่าใช้จ่ายสูงนี้ ซึ่งชี้ให้เห็นถึงภาวะอันตรายของอินเดียในขณะนี้ ด้วยค่าใช้จ่ายส่วนสุขภาพของรัฐบาลเป็นเปอร์เซ็นต์ต่อจีดีพีลดต่ำลงทุกปี และค่าใช้จ่ายสุขภาพส่วนเอกชนที่พุ่งสูงขึ้น ประชาชนที่ยากจนจึงถูกทิ้งไว้กับตัวเลือกทางการแพทย์ที่น้อยลงแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน ประกันสุขภาพของเอกชนในประเทศอินเดียพบมากผ่านแผนการประกันสุขภาพของรัฐบาล ข้อมูลจากธนาคารโลกเมื่อปี 2010 ระบุว่าประชากรอินเดีย 25% มีแผนประกันสุขภาพของตนเอง ในขณะที่งานวิจัยของรัฐบาลอินเดียเมื่อปี 2014 พบว่ามีประชากรแค่เพียง 17% เท่านั้นที่ทำประกันสุขภาพ บริการสุขภาพของเอกชนในอินเดียโดยทั่วไปมักให้บริการทางการแพทย์ที่มีคุณภาพที่ดีกว่าแต่ด้วยราคาที่สูงจนไร้เหตุผล ด้วยว่าอินเดียไม่มีหน่วยงานราชการที่ควบคุมหรือองค์กรทางกฎหมายที่เป็นกลางในการกำกับดูแลการ ประพฤติผิดทางการแพทย์ (medical malpractices) ในรัฐราชสถาน บุคลากรทางการแพทย์ 40% ไม่มีวุฒิแพทยศาสตร์บัณฑิต (medical degree) และ 20% ไม่ได้จบชั้นมัธยมศึกษา เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2012 รายการสัตยเมว ชยเต (Satyamev Jayate) ของนักแสดงชื่อดังอามีร์ ข่าน (Aamir Khan) ได้ออกอากาศตอน "หรือระบบบริการสุขภาพจะต้องการการรักษา?" ("Does Healthcare Need Healing?") ซึ่งพูดถึงประเด็นค่าใช้จ่ายที่สูงอย่างไร้เหตุผลและการประพฤติผิดทางการแพทย์ของโรงพยาบาลและคลินิกเอกชนในอินเดีย กลุ่มบริษัท นารายันเฮลธ์ (Narayana Health) ผู้ให้บริการสุขภาพเอกชนเจ้าใหญ่ในอินเดียจึงออกโครงการที่จะลดราคาการแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับหัวใจลงที่ 800 ดอลล่าร์สหรัฐเพื่อตอบโต้
ดูเพิ่ม

สาธารณสุขในประเทศอินเดีย
การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ในประเทศอินเดีย
สวัฉภารตอภิยาน (Swachh Bharat Abhiyan)
โรงพยาบาลโอสมาเนียเจเนรัล (Osmania General Hospital) ไฮเดอราบาด
โรงพยาบาลไซฟี (Saifee Hospital) มุมไบ
การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา

การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา (อังกฤษ: Acceptance and commitment therapy ตัวย่อ ACT) เป็นรูปแบบจิตบำบัดแบบหนึ่งของ การบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม (cognitive behavior therapy) หรือ clinical behavior analysis (CBA)
เป็นการแทรกแซงทางจิตวิทยาที่มีหลักฐานเชิงประสบการณ์ ด้วยวิธีให้ยอมรับ (acceptance) และมีสติ โดยผสมกันต่างจากวิธีอื่น ๆ
บวกกับการให้คำมั่นสัญญาและกลยุทธ์การเปลี่ยนพฤติกรรมอื่น ๆ เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นทางใจได้ วิธีนี้ในเบื้องต้นเคยเรียกว่า "comprehensive distancing"
เริ่มในปี 1982 (โดย ศ. ดร. สตีเวน ซี. เฮย์ส) ตรวจสอบในปี 1985 (โดย Robert Zettle) แล้วจึงพัฒนาเป็นรูปแบบปัจจุบันในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980
มีโพรโทคอลหลายอย่างสำหรับ ACT ขึ้นอยู่กับพฤติกรรมหรือสถานการณ์ที่ต้องการเปลี่ยน
ยกตัวอย่างเช่น ในเรื่องสุขภาพทางพฤติกรรม จะมีรูปแบบสั้น ๆ ที่เรียกว่า focused acceptance and commitment therapy (FACT)
จุดมุ่งหมายของ ACT ไม่ใช่เพื่อกำจัดความรู้สึกที่ไม่ดี แต่ว่า ให้อยู่ได้กับสิ่งที่ตนประสบ และ "ดำเนินไปในพฤติกรรมที่มีค่า"
ACT ให้คนเปิดใจต่อความรู้สึกที่ไม่ดี แล้วศึกษาเพื่อที่จะไม่มีปฏิกิริยาต่อพวกมันเกินควร และไม่หลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่พวกมันเกิดขึ้น
ผลการรักษาเป็นแบบเวียนก้นหอยเชิงบวก ที่ความรู้สึกที่ดีขึ้นนำไปสู่การเข้าใจความจริงที่ดีขึ้น
การใช้ในการแพทย์

งานวิเคราะห์อภิมานปี 2558 พบว่า ACT มีผลดีกว่ายาหลอกและการบำบัดทั่วไป (typical) สำหรับโรควิตกกังวล อารมณ์ซึมเศร้า และการติด
โดยมีประสิทธิผลคล้ายกับการบำบัดที่นิยมเช่น CBT
ผู้เขียนเสนอว่า การเปรียบเทียบกับ CBT ที่พบในงานวิเคราะห์อภิมานปี 2555 อาจจะไม่ดีพอเพราะว่าได้รวมงานทดลองที่ไม่มีการสุ่มและมีขนาดตัวอย่างน้อย
และยังให้ข้อสังเกตอีกด้วยว่า ระเบียบวิธีวิจัยได้ดีขึ้นเทียบกับงานวิจัยต่าง ๆ ที่งานปี 2551 ได้วิเคราะห์
คือ งานปี 2551 สรุปว่า หลักฐานน้อยเกินไปที่จะกล่าวว่า ACT เป็นการบำบัดที่ได้ผล และได้ยกประเด็นเกี่ยวกับระเบียบวิธีที่ใช้ในงานวิจัยที่ศึกษา
ส่วนงานวิเคราะห์อภิมานปี 2552 พบว่า ACT มีผลดีกว่ายาหลอก และการรักษาปกติ (treatment as usual) ในปัญหาโดยมาก (ยกเว้นความวิตกกังวลและความซึมเศร้า) แต่ไม่ได้มีผลดีกว่า CBT และจิตบำบัดอื่น ๆ
งานปี 2555 อีกงานหนึ่งพบผลที่สูงกว่า คือรายงานว่า ACT มีผลดีกว่า CBT ยกเว้นการรักษาความซึมเศร้าและความวิตกกังวล
การทดลองทางคลินิกแบบสุ่ม (randomized clinical trial) และงานศึกษาตามยาวที่มีกลุ่มควบคุม เกี่ยวกับ ACT ในปัญหาต่าง ๆ จำกัดมาก คือ โดยปี 2549 มีงานศึกษาเช่นนี้เพียง 30 งานเท่านั้น
แต่โดยปี 2554 จำนวนได้ทวีคูณขึ้นโดยประมาณ
งานศึกษาโดยมากทำกับผู้ใหญ่ และดังนั้น หลักฐานเรื่องประสิทธิผลกับเด็กและวัยรุ่นก็จำกัดมากด้วย
แต่ว่า งานที่มีเกี่ยวกับเด็ก วัยรุ่น และผู้ปกครอง แสดงผลบวก
พื้นฐาน

ACT พัฒนาขึ้นในบริบทของปรัชญาแบบปฏิบัตินิยมที่เรียกว่า functional contextualism
โดยมีฐานอยู่ใน relational frame theory (RFT) ซึ่งเป็นทฤษฎีที่กินวงกว้างเกี่ยวกับภาษาและการรู้คิด ซึ่งเติบโตมาจากการวิเคราห์ะพฤติกรรม (behavior analysis)
ACT ต่างจาก CBT ตรงที่ว่า แทนที่จะสอนให้คนควบคุมความคิด ความรู้สึก สัมผัสทางกาย ความจำ และเรื่องในใจอื่น ๆ ให้ดีขึ้น ACT สอนให้ "เพียงสังเกต" และยอมรับประสบการณ์ในใจเหล่านั้น โดยเฉพาะที่ที่ไม่ต้องการ
ACT ช่วยให้เข้าถึงความรู้สึกเหนือตนที่เรียกว่า "self-as-context" (ตนโดยเป็นบริบท) เป็นตนที่คอยสังเกตและประสบ แต่ต่างจากความคิด ความรู้สึก สัมผัส และความจำ
ACT มุ่งช่วยทำค่านิยมของตนเองให้ชัดเจนแล้วทำตามค่านิยม ซึ่งเพิ่มกำลังวังชา ความหมายในชีวิต และความยืดหยุ่นทางใจ
แม้ว่าจิตวิทยาตะวันตกปกติจะสมมุติว่า โดยธรรมชาติแล้ว มนุษย์มีสุขภาพทางจิตดี แต่ว่า ACT สมมุติว่า กระบวนการจิตวิทยาของมนุษย์ปกติบ่อยครั้งก่อความเสียหาย
แนวคิดหลักของ ACT ก็คือว่า ความทุกข์ทางใจมีเหตุจากการหลีกเลี่ยงประสบการณ์ทางใจ (experiential avoidance)
ความพัวพันทางความคิด ซึ่งมีผลให้ยืดหยุ่นไม่ได้ทางใจ ที่ทำให้ไม่สามารถทำตามค่านิยมหลักของตน
วิธีการง่าย ๆ ที่จะย่อความแบบจำลองก็คือ ACT มองปัญหาหลายอย่างว่ามาจากแนวคิดที่อยู่ในตัวย่อ FEAR คือ
Fusion (การรวมความคิดกับความจริง)
Evaluation (การประเมินประสบการณ์)
Avoidance (การหลีกเลี่ยงประสบการณ์)
Reason-giving (การให้ข้ออ้างต่อพฤติกรรมของตน)
และแนวทางที่ดีกว่าเป็นแบบ ACT คือ
Accept (ยอมรับปฏิกิริยาของตนและอยู่ในปัจจุบัน)
Choose (เลือกทางดำเนินที่สมกับค่านิยมของตน)
Take (ทำการ)
หลัก

ACT ใช้หลัก 6 อย่างในการช่วยคนไข้ให้พัฒนาความยืดหยุ่นทางจิตใจ
การแยกความคิดความรู้สึกของตน - ให้คนไข้ลดความโน้มเอียงที่จะทำความคิด จินตภาพ อารมณ์ และความทรงจำให้เป็นรูปธรรม
การยอมรับ - ปล่อยให้ความคิดมาและไปโดยไม่ต้องต่อสู้กับมัน
อยู่กับปัจจุบัน - ให้สำนึกในที่นี้และเดี๋ยวนี้ ประสบเหตุการณ์ด้วยใจที่เปิดกว้าง อย่างสนใจ และอย่างยอมรับ
สังเกตตัวเอง - ให้เข้าถึงความรู้สึกเหนือตน เป็นการสืบต่อของจิตที่ไม่เปลี่ยนแปลง
ค่านิยม - ค้นพบว่าอะไรสำคัญที่สุดกับตนเอง
ทำอย่างตั้งใจ - ตั้งเป้าหมายตามค่านิยมของตนและทำตามเป้านั้นอย่างรับผิดชอบ