stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัลบูร์กา ฮับส์บูร์ก ดักลาส
อาชีพและการทรงงานของพระองค์

หลังจากที่ทรงสำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2520 ณ เมืองตุ๊ดส์เบิร์ก บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี พระองค์ทรงศึกษาต่อวิชากฎหมายในระดับด๊อกเตอร์ ณ เมืองซาร์ลซบูร์ก
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2535 พระองค์ทรงทำงานให้กับสภาสหภาพยุโรป ปีพ.ศ. 2526 พระองค์ทรงศึกษาด้านการประชาสัมพันธ์และสื่อสารมวลชน ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และทรงทำงานให้กับนิตยสารรีเดอร์ส ไดเจสต์ ต่อมาทรงทำงานให้กับกระทรวงประชาสัมพันธ์ ประเทศโอมาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2535 และปี พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเป็นสมาชิกสื่ออาหรับนานาชาติในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ในปีพ.ศ. 2516 พระองค์ทรงก่อตั้งสมาคมทนายความแพนยูโรปา (Paneuropa-Jugend Deutschland) ณ บาวาเรีย โดยพระองค์ทรงเป็นรองประธานในระดับนานาชาติ และอีก 3 ปีต่อมา พระองค์ทรงก่อตั้งสมาคมบรูซวิทซ์ เซนทรัม (Brüsewitz-Zentrum; Christlich-Paneuropäisches Studienwerk) โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ถึง พ.ศ. 2531 ทรงเป็นผู้ช่วยด้านการรักษาความปลอดภัยของสมาคมแพนยูโรเปียนนานาชาติ ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ถึง พ.ศ. 2547 ทรงเป็นเลขานุการและทรงเป็นรองเลขานุการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา
พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมแพนยูโรปา-ปิคนิค เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ณ พรมแดนระหว่างประเทศออสเตรียและประเทศฮังการี ในโอกาสนี้ สมาคมนี้เปิดเพื่อเป็นที่หลบภัยของผู้ลี้ภัยชาวเยอรมันกว่า 660 คนจากแดนตะวันออก ตั้งแต่กำแพงเบอร์ลินได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์ของยุโรปตะวันออก
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 พระองค์ทรงเป็นประธานหญิงของที่ปรึกษาพรรคพอเพียงในประเทศสวีเดน รวมไปถึงทรงเป็นสมาชิกมูลนิธิจาร์ล ฮาร์จมาเซน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเข้าสู่สภาสหภาพยุโรป ปี พ.ศ. 2545 และ พ.ศ. 2549 ทรงเข้าสู่สภานานาชาติ (ริกส์ดาเก้น) และพระองค์ทรงเป็นสมาชิกสภาสวีเดนในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2549 พระองค์จึงทรงประทับอยู่กับครอบครัวที่ประเทศสวีเดน โดยไม่ค่อยทรงกลับประเทศออสเตรียบ่อยนัก
วัดโบสถ์ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

| วัดโบสถ์ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลบางบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโบสถ์ ตั้งอยู่ที่ริมคลองแควอ้อม ตำบลบางบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ห่างจากตัวเมืองประมาณ 14 กิโลเมตรเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยท่านเศรษฐีทอง ซึ่งเล่ากันว่า มีภรรยาสองคนเป็นพี่น้องกัน คนพี่ชื่อใหญ่เป็นภรรยาหลวง มีลูกสาวคนหนึ่งหนีไปอยู่กินกับทาสในบ้าน เศรษฐีทองโกรธมากจึงตัดออกจากกองมรดกและไม่ให้กลับมาบ้านอีก จึงไปทำมาหากินอยู่ที่อยุธยา จนมีบุตรชายคนหนึ่งชื่อ "สิน"  บวชเป็นสามเณรตั้งแต่เด็ก ศึกษาพระธรรมวินัยจนเป็นมหาเปรียญ จากนั้นได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ และเดินทางมาเยี่ยมโยมตา-ยาย ที่บางกุ้ง ทำให้ดีใจมากจึงสั่งให้ไปบอกโยมบิดา-มารดาว่าให้อภัย แล้วและขอให้กลับมาอยู่ด้วยกันที่บางกุ้ง ขณะนั้นอยู่ในระหว่างที่เศรษฐีทองกำลังสร้าง วัดโบสถ์อยู่ แต่ยังไม่เสร็จ และได้นิมนต์พระหลานชายให้กลับมาจำพรรษา พระมหาสินไม่ขัดศรัทธา แต่หลังจากนั้นไม่นาน เศรษฐีสองสามี-ภรรยาได้ถูกโจรปล้นบ้านและสังหารชีวิตพร้อมกัน วัดโบสถ์จึงสร้างไม่เสร็จ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา และไม่มีผู้ใดสร้างต่อให้แล้วเสร็จจนถึงปัจจุบัน มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่า กำแพงโบสถ์เป็นกำแพงสองชั้น ถูกพม่ารื้อแล้วนำอิฐไปสร้างค่ายในสมัยศึกบางกุ้ง อิฐที่เหลือจาก พม่าทางวัดจึงรื้อนำมาสร้างกำแพงชั้นเดียว จนถึงปัจจุบัน
สหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล

สหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล เป็นช่วงเวลาในช่วงยุคเหล็กและเป็นเวลาที่พบเห็นการปรากฏของจักรวรรดิต่างๆมากมายอย่างต่อเนื่อง ช่วงเวลานี้เริ่มตั้งแต่ 1000 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 1 ปีก่อนคริสตกาล
สิ่งประดิษฐ์และการค้นพบ

| การสื่อสาร | คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ | เกษตรกรรม | การขนส่ง | การสงคราม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อักษรกรีก (อักษรชนิดแรกที่มีสระ)  ภาษาสันสกฤต  ศาสนาแบบอิหร่าน (ศาสนาโซโรอัสเตอร์)  เอกเทวนิยม: ศาสนาเอกเทวนิยมที่เก่าแก่ที่สุดคือศาสนายิว (ตามนักวิชาการพระคัมภีร์ไบเบิล ศาสนายิวเปลี่ยนเป็นเอกเทวนิยมภายในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล เพื่อตอบสนองต่อการคุมขังแห่งบาบิโลเนีย) และ ศาสนาโซโรอัสเตอร์ (ก่อตั้งโดยโซโรอัสเตอร์ เมื่อศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล) |  การลอยตัว  เรขาคณิต  ทฤษฎีบทพีทาโกรัส  โลกกลม  อะตอม  นาฬิกาน้ำ |    |  ทางรถไฟสายแรก  เรือขนาดใหญ่  ประภาคาร |  เรือรบ  หน้าไม้  อาวุธปิดล้อม |
แลนด์มาร์กทางวัฒนธรรม

ยุคแกนหลักความคิด (Axial Age) (ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล—ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล) ตามทฤษฎีของ Karl Jaspers
ราชวงศ์ฉินสร้างและรวมส่วนย่อยๆมากมายของกำแพงเมืองจีน
ราชวงศ์ฉินสร้าง สุสานจิ๋นซี ที่ถูกคุ้มกันโดยกองทหารดินเผาขนาดเท่าของจริง
ปลายศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล หรือ ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล—นักเต้นที่คลุมหน้าด้วยผ้าและหน้ากากถูกสร้างขึ้น ปัจจุบันถูกเก็บไว้ที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน, นิวยอร์ก
ศตวรรษ

ศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
สงครามช้างเผือก

| ด ค กสงครามพม่า–สยาม |
| --- | --- |
 พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้  ช้างเผือก  การเสียกรุงครั้งที่หนึ่ง  ยุทธหัตถี  1593–1600  1609–1622  1662–1664  1675–1676  1700–1701  พระเจ้าอลองพญา  การเสียกรุงครั้งที่สอง  เชียงใหม่  บางแก้ว  อะแซหวุ่นกี้  เก้าทัพ  ตีเมืองทวาย  ทวาย  พม่าตีเชียงใหม่  เชียงแสน  เมืองถลาง  เชียงตุง 
สงครามพม่า-สยามใน พ.ศ. 2106 - 2107 หรือ สงครามช้างเผือก เป็นสงครามระหว่างราชวงศ์ตองอูแห่งประเทศพม่ากับอาณาจักรอยุธยาแห่งประเทศสยาม เป็นสงครามที่สองในช่วง 20 ปีที่พม่ากับสยามสู้รบกับจนถึงศตวรรษที่ 19 สาเหตุของสงครามมาจากพระเจ้าบุเรงนองบังคับให้อาณาจักรอยุธยาสวามิภักดิ์ต่อการปกครองของพระองค์ ในแผนที่จะสร้างจักรวรรดิที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังพระเจ้าบุเรงนองครองราชย์ 13 ปี จึงมีการโจมตีสยามครั้งที่สอง โดยครั้งแรกทำสำเร็จหลังการล้อมเมืองพระนครศรีอยุธยา สยามกลายเป็นรัฐบริวารของราชวงศ์ตองอูจนถึงการก่อกบฎ พ.ศ. 2111 ที่อยุธยาได้รับเอกราชในช่วงสั้น ๆ
บทนำ

หลังจากก่อสงครามกับราชวงศ์ตองอู สมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงรับสั่งสร้างป้อมที่เมืองหลวงเพื่อรับการโจมตีจากพม่าในภายหลัง สงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้สิ้นสุดลงที่สยามชนะในด้านการป้องกันและยังคงความเป็นเอกราช อย่างไรก็ตาม ความทะเยอทะยานในเรื่องดินแดนของพระเจ้าบุเรงนองกระตุ้นให้สมเด็จพระมหาจักรพรรดิเตรียมตัวสำหรับศึกครั้งถัดไป ได้แก่ เกณฑ์ผู้ชายทุกคนไปรบ เตรียมกำลังและทรัพยากรไว้สำหรับสงครามขนาดใหญ่ และ ช้างเผือก 7 เชือกเพื่อความเป็นสิริมงคล
ในขณะเดียวกัน การโจมตีที่เมืองเชียงใหม่กับอาณาจักรล้านนาในบริเวณใกล้เคียงของพระเจ้าบุเรงนองประสบความสำเร็จใน พ.ศ. 2099 ทำให้พระองค์ได้สมญานามว่า "ผู้ชนะสิบทิศ" และทำให้อาณาจักรของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิเผชิญกับดินแดนศัตรูในทิศเหนือและตะวันตก
ความขัดแย้ง > การโจมตีภายใน

ด้วยอำนาจและอิทธิพลของพระเจ้าบุเรงนองที่สูงขึ้น พระองค์จึงสั่งช้างเผือก 2 เชือกจากสมเด็จพระมหาจักรพรรดิไปเป็นบรรณาการของราชวงศ์ตองอู แต่สมเด็จพระมหาจักรพรรดิปฏิเสธ ทำให้พระองค์นำทัพมาโจมตีอาณาอยุธยาครั้งที่สอง พระเจ้าบุเรงนองทรงคุ้นเคยพื้นที่สยามดีเพราะเคยนำทัพไปพร้อมกับพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ เข้าประเทศสยามผ่านบริเวณด่านเจดีย์สามองค์ในจังหวัดกาญจนบุรีปัจจุบัน ส่วนกองทัพแยกเข้าทางด่านแม่ละเมาในจังหวัดตากปัจจุบัน
กองทัพของพระเจ้าบุเรงนองมีชาย 60,000 คน, ม้า 2400 ตัว, ช้าง 360 เชือก และกองทัพจากล้านนา กองทัพเหล่านี้เดินขบวนไปที่เมืองหลวงอยุธยา แต่เดินทางถึงเมืองพิษณุโลกก่อน สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช ผู้ครองเมืองพิษณุโลก เผชิญกับกองทัพขนาดใหญ่ เป็นต้นเหตุทรยศสยามและลงนามสันถวไมตรีกับพระเจ้าบุเรงนอง ทำให้กองทัพของพระองค์ใหญ่กว่าเดิม
ต่อมา กองทัพพม่าเดินทางไปถึงอาณาจักรสุโขทัย ซึ่งอยู่ในช่วงเสื่อมโทรม อยู่ภายใต้อำนาจของอยุธยาในฐานะรัฐบริวารเป็นเวลากว่า 200 ปี พวกเขารู้ว่าไม่มีหวังในการปกป้องอาณาจักรของตน จึงแสดงความจงรักภักดีต่อพระเจ้าบุเรงนองแทนใน พ.ศ. 2106
กองทัพของพระเจ้าบุเรงนองสามารถยึดอำเภอสวรรคโลกและจังหวัดพิจิตรได้โดยไม่มีความลำบาก แล้วเดินทางไปยังอยุธยาอย่างเต็มตัว
ความขัดแย้ง > การล้อมอยุธยาและสงบศึก

กองทัพพระเจ้าบุเรงนองเดินทัพมาที่อยุธยา โดยพวกเขารอที่ป้อมสยามริมอ่าวเป็นเวลาหลายสัปดาห์ ได้รับอนุเคาระห์จากเรือรบ 3 ลำกับกองปืนใหญ่โปรตุเกสที่ท่าเรือ ฝ่ายรุกจึงยึดเรือและกองปืนใหญ่ของโปรตุเกส และทำลายป้อมสยามในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2107
ด้วยกองทัพใหม่ 60,000 คนรวมกับทหารจากพิษณุโลก พระเจ้าบุเรงนองเดินทางถึงกำแพงเมืองอยุธยา ใช้ปืนใหญ่ยิงกระหน่ำ แต่กำแพงไม่พังทลาย ทำให้ฝ่ายพม่าไม่สามารถยึดเมืองอยุธยาได้ แต่สั่งให้กษัตริย์สยามออกมาจากเมืองพร้อมธงขาว เพื่อเจรจาสันติภาพ เมื่อเห็นว่าราษฎรของพระองค์ไม่สามารถต้านทางได้นานกว่านี้ สมเด็จพระมหาจักรพรรดิจึงเจรจาสันติภาพ แต่ต้องแลกด้วยสิ่งที่มีค่าอย่างมาก
ในข้อแลกเปลี่ยนสำหรับล่าถอยของกองทัพพม่า พระเจ้าบุเรงนองนำตัวเจ้าชายราเมศวร (พระราชโอรสในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ), พระยาจักรี และพระยาสุนทรสงครามกลับพม่าในฐานะเชลย และช้างเผือกสยาม 4 เชือก ถึงแม้ว่าสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช ผู้ทรยศ ถูกปล่อยไว้ในฐานะผู้ปกครองพิษณุโลกและอุปราชสยาม อาณาจักรอยุธยาตกเป็นประเทศราชของราชวงศ์ตองอู โดยต้องส่งช้าง 20 เชือก และเงิน 300 ชั่งให้พม่าทุกปี ฝ่ายพม่าได้เข้าถึงท่าเรือเพื่อเก็บภาษีที่มะริดและสยาม ความต้องการช้างสองเชือกของพระเจ้าบุเรงนองเพิ่มขึ้นเป็น 4 เชือก ท้ายที่สุด จึงมีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพที่วัดหน้าพระเมรุ ทำให้เกิดความสงบเป็นเวลา 4 ปี
หลักฐานพม่ากล่าวว่า พระเจ้าบุเรงนองกลับไปยังพะโคพร้อมกับสมเด็จพระมหาจักรพรรดิในฐานะเชลย ก่อนแต่งตั้งสมเด็จพระมหินทราธิราช พระราชโอรสของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ในฐานะกษัตริย์ประเทศราชอยุธยา และปล่อยกองทหารรักษาการณ์ 3,000 นาย หลักฐานพม่ายังกล่าวอีกว่า หลังถูกส่งไปที่พะโคมาหลายปี สมเด็จพระมหาจักรพรรดิกลายเป็นพระและพระเจ้าบุเรงนองอนุญาตให้พระองค์กลับไปยังอยุธยา อย่างไรก็ตาม หลักฐานไทยไม่ค่อยกล่าวว่าสมเด็จพระมหินทราธิราช พระโอรสองค์ที่สองของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ขึ้นครองราชย์เพราะพระราชบิดาของพระองค์สละราชสมบัติและกลายเป็นพระหลังสงครามนี้
ผลที่ตามมา

การสงบศึกอยู่ได้ไม่นาน ใน พ.ศ. 2111 ฝ่ายอยุธยาก่อกบฎต่อผู้นำพม่า หลังคำแนะนำของสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชอ่อนแอเกินกว่าที่จะหยุดกบฎ พระเจ้าบุเรงนองจึงต้องนำทัพมาที่อยุธยาอีกครั้ง ก่อให้เกิดสงครามกับสยามอีกครั้ง
ดูเพิ่ม

สงครามพม่า–สยาม
ความสัมพันธ์พม่า–ไทย
วัดแปลงไผ่

| วัดแปลงไผ่ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดแปลงไผ่, วัดแปลงไผ่วิปัสสนาราม
ที่ตั้ง: ตำบลลาดกระทิง อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระมหาวัฒนชัย วฑฺฒนชโย ป.ธ.3
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดแปลงไผ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดกระทิง อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือจดทางสาธารณะ ทิศใต้และ ทิศตะวันออกจดหมู่บ้าน ทิศตะวันตกจดที่ดินเอกชน
ประวัติ

วัดแปลงไผ่ หรือ วัดแปลงไผ่วิปัสสนาราม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2527 โดยมีนายวิน ตุ้มประเสริฐได้บริจาคที่ดินในการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2538 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 17.5 เมตร ยาว 37.5 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2530
ปัจจุบันมี พระมหาวัฒนชัย วฑฺฒนชโย ป.ธ.3	 ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด ทำหน้าที่ในการบริหารและปกครองวัด
อาคารเสนาสนะ

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 17.5 เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 หลังคามุขลดสองชั้น ซ้อนสองตับ เครื่องบนหลังคามุงด้วยกระเบื้อง คันทวยรอบอุโบสถเป็นรูปกวางทอง หน้าบันอุโบสถด้านหน้าเป็นรูปสัญลักษณ์ตราอุณาโลม หน้าบันอุโบสถด้านหลังเป็นรูปพระท้าวมหาพรหม รายรอบด้วยลายกระหนก ภายในอุโบสถเป็นประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปพระมหามัยมุนี และพระพุทธรูปไม้สักทอง 5 องค์ ซึ่งภายในของพระพุทธรูปทั้ง 5 องค์ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากประเทศพม่า
ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 22 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 หอสวดมนต์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์เป็นอาคารตึก และศาลาบำเพ็ญกุศล
วัดโบสถ์ดอนพรหม

| วัดโบสถ์ดอนพรหม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดโบสถ์ดอนพรหม, วัดโบสถ์
ที่ตั้ง: เลขที่ 82 หมู่ที่ 10 ทางหลวงท้องถิ่น นบ.ถ 1-0010 ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโบสถ์ดอนพรหม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านวัดประชารังสรรค์ ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 1 งาน 3 ตารางวา
วัดโบสถ์ดอนพรหมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2310 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ต่อมาขาดการทำนุบำรุงจึงกลายเป็นวัดร้างอยู่ช่วงหนึ่งจนกระทั่งประชาชนได้ร่วมกันบูรณะให้เป็นวัดมีพระสงฆ์ขึ้นมาอีกครั้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518 นอกจากนั้นยังได้ให้ที่ธรณีสงฆ์สร้างโรงเรียนประจำอำเภอบางใหญ่ เนื้อที่ 60 ไร่ สนามกีฬาประจำจังหวัดนนทบุรี เนื้อที่ 50 ไร่ และค่ายลูกเสือประจำจังหวัดนนทบุรี เนื้อที่ 60 ไร่ อีกด้วย
วัดโบสถ์ดอนพรหมมีอาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปศิลาแลงปางมารวิชัยศิลปะสุโขทัย กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยโบราณ และศาลาการเปรียญ ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2504
วัดโบสถ์บน

| วัดโบสถ์บน |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดโบสถ์บน, วัดโบสถ์
ที่ตั้ง: เลขที่ 42 หมู่ที่ 4 ถนนบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี 11130
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระพุทธชินราช
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดโบสถ์บน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางค้อ ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เป็นสถานที่สำคัญ 1 ใน 6 แห่งบนเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ที่เกี่ยวเนื่องกับพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ครูผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย
วัดโบสถ์บนสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2300 ในสมัยอยุธยา ไม่ทราบประวัติและนามผู้สร้าง กล่าวกันว่าพระมหากษัตริย์ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเคยเสด็จมาประทับอยู่บริเวณที่ตั้งวัดนี้ ภายหลังทรงยกที่ดินให้สร้างเป็นวัด โดยโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถาวรวัตถุที่เป็นศิลปกรรมแบบอยุธยา มีเอกลักษณ์คือ พระอุโบสถเป็นรูปทรงเรือสำเภา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระอุโบสถหลังเดิมซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานในความดูแลของกรมศิลปากร และมีบันทึกของกรมศิลปากรว่าเคยบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2475 เนื่องจากหน้ามุขของพระอุโบสถพังทลายจึงเปลี่ยนหน้ามุขและกระเบื้องมุงหลังคาใหม่ และประมาณปี พ.ศ. 2500 ซ่อมผนังที่เสื่อมสภาพอีกครั้งหนึ่ง ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธชินราช และมีพระพุทธรูปบริวาร 28 องค์ และพระอัครสาวก 2 องค์ ส่วนพระประธานในอุโบสถหลังใหม่ พระพุทธบาทจำลองกว้าง 1 ศอกเศษ ยาว 3 ศอกเศษ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) สร้างถวายไว้เมื่อ 100 กว่าปีที่แล้ว เจดีย์เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง 4 องค์ หน้าอุโบสถหลังเดิม หน้าวัดติดกับคลองบางกอกน้อย มีหอนาฬิกาซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ และหอสวดมนต์ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520
ใกล้วัดมีตลาดน้ำวัดโบสถ์บน เปิดให้บริการทุกวัน วัดมีการจัดการทำบุญทอดผ้าป่ากลางลำน้ำซึ่งเป็นประเพณีที่หาชมได้ยากยิ่ง
สหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล

สหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เป็นจุดเปลี่ยนจากยุคสำริดตอนกลางไปตอนปลาย ช่วงเวลานี้เริ่มตั้งแต่ 2000 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 1001 ปีก่อนคริสตกาล
อารยธรรม อาณาจักร และ ราชวงศ์

| แอฟริกา | อเมริกา | เอเชีย | ยุโรป | โอเชียเนีย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Middle Kingdom of Egypt  Kerma culture |  ชาวโอลเมก |  Andronovo culture  บาบิโลน  อารยธรรมคานาอัน  เอลาม  Erlitou culture  ฮิตไทต์  กุรุ  Oxus civilization  ราชวงศ์ชาง  Wucheng culture  ราชวงศ์โจว |  Aegean civilization  Beaker culture  อารยธรรมซิคละดีส  สมัยเฮลลาดิค  อารยธรรมไมนอส  อารยธรรมไมซีนี  Terramare culture  Tumulus culture  Unetice culture  Urnfield culture |    |
สิ่งประดิษฐ์และการค้นพบ

| การสื่อสาร | คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ | เกษตรกรรม | การขนส่ง | การสงคราม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ศาสนาแบบอิสราเอล, ศาสนาอับราฮัมศาสนาแรก (โทราห์)  ศาสนาพระเวท (ฤคเวท)  ตัวหนังสือ จีน  ตัวอักษร (อักษรฟินิเชีย) |  Nebra sky disk แผนที่ดาวที่เก่าแก่ที่สุดในโลก  จีนบันทึกการสังเกตเห็นดาวหางครั้งแรก  การค้นพบเทคนิคการถลุงแร่เหล็กและการตีเหล็ก |  การนำลูกพีชจากจีนเข้าไปในเปอร์เซียและยุโรป |  เกวียน |  รถม้าล้อเลื่อน |
ศตวรรษ

ศตวรรษที่ 20 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 19 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
วิทยาลัยดนตรีกลาง

| --- | --- |
中央音乐学院
คติพจน์: 勤奋，求实，团结，进取 (ภาษาจีน) ขยัน หาความจริง รวมองค์กร พัฒนาไปข้างหน้า
ประเภท: มหาวิทยาลัยรัฐ
สถาปนา: ค.ศ. 1950 (1950)
อธิการบดี: ยวี๋ เฟิง
อาจารย์: 263
ผู้ศึกษา: 2303
ปริญญาตรี: 1566
บัณฑิตศึกษา: 737
ที่ตั้ง: ปักกิ่ง, ประเทศจีน
เว็บไซต์: www.ccom.edu.cn
วิทยาลัยดนตรีกลาง (ภาษาจีน: 中央音乐学院, จงยางยินเยว่แซว๋เยวี่ยน) เป็นสถาบันแห่งหนึ่งในประเทศจีนซึ่งอยู่ในโครงการ 211ในช่วงก่อตั้ง เป็นสถาบันดนตรีขึ้นชื่อแห่งหนึ่งของจีน วิทยาลัยดนตรีกลางเคยขึ้นตรงต่อกระทรวงวัฒนธรรม และในปี 2000 ได้ย้ายขึ้นตรงกับกระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติความเป็นมา

วิทยาลัยแห่งนึ้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 พย 1949 ที่เทียนจิน และได้ย้ายมาที่ปักกิ่งในปี 1958 เป็นสถาบันดนตรีลำดับที่แปดต่อจากวิทยาลัยดนตรีชิงมู่(ปัจจุบันปิดไปแล้ว) มหาวิทยาลัยเหยียนจิง(ปัจจุบันปิดไปแล้ว) คณะศิลปกรรมมหาวิทยาลัยฮวาเป่ย์(ปัจจุบันปิดไปแล้ว) มหาวิทยาลัยแห่งชาติเป่ย์ผิง(ปัจจุบันปิดไปแล้ว) วิทยาลัยดนตรีฮ่องกง(ปัจจุบันปิดไปแล้ว) วิทยาลัยดนตรีลู่ซวิ้น(ปัจจุบันปิดไปแล้ว) และวิทยาลัยดนตรีเซี่ยงไฮ้
สาขาวิชา

| ปริญญาตรี | ปริญญาโท(หลักสูตร 3 ปี) | ปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  สาขาดุริยศาสตร์บัณฑิต (ดนตรีวิทยา) (หลักสูตร 5 ปี) แขนงดนตรีวิทยา สาขาดุริยศาสตร์บัณฑิต (การประพันธ์ดนตรีร่วมสมัย) (หลักสูตร 5 ปี) แขนงการประพันธ์ดนตรีร่วมสมัย สาขาดุริยศาสตร์บัณฑิต (การร้องเพลง) (หลักสูตร 5 ปี) แขนงการร้องเพลง สาขาดุริยศาสตร์บัณฑิต (การอำนวยเพลง) (หลักสูตร 5 ปี) แขนงการอำนวยเพลง สาขาดุริยศาสตร์บัณฑิต (เปียโนและคีย์บอร์ด) แขนงเปียโน  แขนงคีย์บอร์ด สาขาดุริยศาสตร์บัณฑิต (เครื่องลมเป่า) แขนงเครื่องลมเป่า สาขาดุริยศาสตร์บัณฑิต (เครื่องสาย) แขนงเครื่องสาย สาขาดุริยศาสตร์บัณฑิต (เครื่องดนตรีจีนและการแสดง) แขนงเครื่องดนตรีจีนและการแสดง สาขาวิศวกรรมศาสตร์ แขนงการผลิตและซ่อมเครื่องดนตรี |  สาขาดุริยศาสตร์มหาบัณฑิต (ดนตรีวิทยา) แขนงดนตรีวิทยา สาขาดุริยศาสตร์มหาบัณฑิต (การประพันธ์ดนตรีร่วมสมัย) แขนงการประพันธ์ดนตรีร่วมสมัย สาขาดุริยศาสตร์มหาบัณฑิต (การร้องเพลง) แขนงการร้องเพลง สาขาดุริยศาสตร์มหาบัณฑิต (การอำนวยเพลง) แขนงการอำนวยเพลง สาขาดุริยศาสตร์มหาบัณฑิต (การแสดงคีย์บอร์ด) (หลักสูตร 4 ปี) แขนงการแสดงคีย์บอร์ด สาขาดุริยศาสตร์มหาบัณฑิต (การแสดงเครื่องดนตรี) (หลักสูตร 4 ปี) แขนงเครื่องเป่า  แขนงเครื่องสาย  แขนงเครื่องกระทบ สาขาวิศวกรรมศาสตร์ (หลักสูตร 4 ปี) แขนงการผลิตและซ่อมเครื่องดนตรี |   สาขาดุริยศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (ดนตรีวิทยา) แขนงดนตรีวิทยา  สาขาดุริยศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (การประพันธ์) แขนงการประพันธ์ |
หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

โรงเรียนเตรียมอุดมดนตรีจีน
附属中学培训中心 เก็บถาวร 2013-04-25 ที่ archive.today
โรงเรียนประถมดนตรี
ศูนย์ศึกษาต่อเนื่อง
ศูนย์ศึกษาระยะไกล
ศูนย์ศึกษาสังคมและดนตรี
สมาคมดนตรีนอกประเทศ
วารสารวิทยาลัยดนตรีกลาง
วารสารดนตรีรอบโลก
หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง > หุ้นส่วนระหว่างประเทศ

มหาวิทยาลัยศิลปโตเกียว
วิทยาลัยดนตรีคุนิตะชิ
มหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไต้หวัน
มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติไถเป่ย์
วิทยาลัยดนตรีเซี่ยงไฮ้
วิทยาลัยดุริยศิลป์ มหาวิทยาลัยพายัพ
วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต
วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
บุคคล > ทำเนียบผู้อำนวยการ

1950 马思聪
1956 赵沨
1983 吴祖强
1988 于润洋
1992 刘霖
1998 - 2015年11月30日 王次炤
2016年2月 - 俞峰
บุคคล > ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง

黃日照，1953年進入中央音樂學院，香港管樂建基人之一
刘诗昆，1957年进入钢琴系继续学习
刘秉义，1962年毕业于声乐系本科，后留校任教
刘育熙，1962年毕业后留校任教
李双江，1963年毕业于声乐系本科
張汝鈞，1963年毕业于声乐系本科
吴雁泽，1964年毕业于声乐系本科
殷承宗，1965年毕业
吕思清，1977年进入中央音乐学院
黃安源，1959年入學，著名胡琴演奏家
高虹, 1986年进入民乐系
赵季平，1978年进入中央音乐学院作曲系
ทั้งดุ้น，叶小纲，陈其钢，张小夫，郭文景，陈怡，刘索拉，1978年考入中央音乐学院作曲系
迪里拜尔，1980年考入声乐歌剧系，1987年获硕士学位
关牧村，1987年毕业于声乐系本科
หลั่งหลั่ง，1991年進入中央音樂學院
汪峰，1991年考入中央音乐学院管弦系小提琴专业，中国大陆著名摇滚歌手
王羽佳
赵易山
เวปที่เกี่ยวข้อง

中央音乐学院主页
↑  "中央第三轮巡视已查80多人 多名纪委书记被"连坐"". 中国新闻网. 2015年12月2日. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-05. {{cite web}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |date= (help)
รายชื่อตอนในเกมกลคนอัจฉริยะ GX

รายชื่อตอนของการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศญี่ปุ่นเรื่อง เกมกลคนอัจฉริยะ GX ซีรีส์จากยูกิโอ ซึ่งได้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2004 จนถึงวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2008 โดยแบ่งออกเป็น 4 ซีซัน
รายชื่อตอน > ฤดูกาลที่ 4

| ตอนที่  | ชื่อ  | วันที่ออกอากาศดั้งเดิม  |
| --- | --- | --- |
| 157 | ภัยที่กำลังคุกคาม ผู้มาเยือนปริศนา (忍びよる脅威!「謎の来訪者」)  | 17 ตุลาคม ค.ศ. 2007 |
| 158 | ลาก่อนดูเอลอคาเดเมีย ทางเลือกของจูได (さらばデュエルアカデミア!十代の選ぶ道)  | 24 ตุลาคม ค.ศ. 2007 |
| 159 | ความเป็นจริงของดาร์คเนส จูไดป ะทะ ฟุบูกิ (ダークネスの真相!十代VS吹雪)  | 31 ตุลาคม ค.ศ. 2007 |
| 160 | วิญญาณที่หลอมรวมกัน เนออส ปะทะ ไฟว์ก็อดดราก้อน (融合する魂!ネオスVS F·G·D)  | 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 |
| 161 | แชลวีดูเอล เชิญดูเอลแบบคู่ (シャル·ウイ·デュエル?ペアデュエルへの招待)  | 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 |
| 162 | จูไดปะทะอาสึกะ การ์ดที่หมอบซึ่งแฝงความรู้สึกไว้ (十代VS明日香! 秘めた想いの伏せカード)  | 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 |
| 163 | จดหมายท้าดวลจากไซโคช็อคเกอร์ (サイコ·ショッカーからの挑戦状)  | 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 |
| 164 | ผู้รับสืบทอดไซเบอร์ดาร์คดราก้อน (受け継がれしサイバー·ダーク·ドラゴン)  | 5 ธันวาคม ค.ศ. 2007 |
| 165 | เป้าหมายมันโจเมะ เส้นทางสุ่โปรดูเอลลิสท์ (目指せ万丈目!プロデュエリストへの道!)  | 12 ธันวาคม ค.ศ. 2007 |
| 166 | อาร์มดราก้อน ปะทะ ดรากูนดีเอนด์ (アームド·ドラゴンVSドラグーン·D·エンド)  | 19 ธันวาคม ค.ศ. 2007 |
| 167 | ดูเอลทดแทนบุญคุณ โครนอส ปะทะ ดร็อปเอาท์บอยตัวพ่อ (恩返しデュエル!クロノスVS元祖ドロップアウト·ボーイ)  | 26 ธันวาคม ค.ศ. 2007 |
| 168 | เริ่มดูเอลจบการศึกษา เนออสปะทะมังกรเพลิงดำฮอรัส (卒業デュエル開始 ! ネオスVSホルスの黒炎竜)  | 4 มกราคม ค.ศ. 2008 |
| 169 | สิ่งแลกเปลี่ยนเพื่อตัดสินใจ โอไบรอัน ความมืดแห่งเปลวไฟ (決断の代償 ! オブライエン炎の闇)  | 9 มกราคม ค.ศ. 2008 |
| 170 | ไซโอปรากฏอีกครั้ง พลังตัดสินชะตาเด็ดขาดทำงาน (斎王再び!「絶対運命決定力」発動!!)  | 16 มกราคม ค.ศ. 2008 |
| 171 | บั้นปลายของชะตากรรม แม็กม่าเนออสปะทะเดอะดาร์ครูเลอร์ (運命の終焉!マグマ·ネオスVSザ·ダーク·ルーラー)  | 25 มกราคม ค.ศ. 2008 |
| 172 | อันตรายของดูเอลอคาเดเมีย สัตว์อัญมณีปรากฏตัว (デュエルアカデミアの危機! 立ちはだかる宝玉獣)  | 30 มกราคม ค.ศ. 2008 |
| 173 | การบุกรุกของดาร์คเนส ความทรงจำที่ถูกพรากไป (ダークネスの侵攻! 奪われた記憶)  | 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 |
| 174 | ทำงานเคลียร์เวิร์ล เนกาทีฟเอฟเฟคที่แสนน่ากลัว (発動!「クリアー·ワールド」恐怖のネガティブエフェクト)  | 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 |
| 175 | แบทเทิ่ลรอยัล จูไดปะทะโยฮันปะทะฟูจิวาระ (バトルロワイヤル!十代VSヨハンVS藤原)  | 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 |
| 176 | ผู้ปกป้องสายสัมพันธ์ เรนโบว์เนออสปะทะเคลียร์วิเชียสไนท์ (絆を守りしものレインボー･ネオスVSクリアー·ヴィシャス·ナイト)  | 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 |
| 177 | คอมโบสุดสะพรึง ซีโร่และอินฟินิตี้ (恐怖のコンボ!「虚無と無限」)  | 5 มีนาคม ค.ศ. 2008 |
| 178 | ความหวังสุดท้าย ยูกิ จูได (最後の希望!遊城十代)  | 12 มีนาคม ค.ศ. 2008 |
| 179 | ลาก่อนจูได พิธีจบการศึกษาแห่งน้ำตา (さよなら十代!涙の卒業式)  | 19 มีนาคม ค.ศ. 2008 |
| 180 | ดูเอลจบการศึกษาของจริง จูไดปะทะดูเอลลิสท์ในตำนาน (真の卒業デュエル!十代VS伝説のデュエリスト)  | 26 มีนาคม ค.ศ. 2008 |
สายคาลีนินสกายา

สายคาลีนินสกายา (Кали́нинская ли́ния, สัทอักษรสากล: [kɐˈlʲinʲinskɐjə ˈlʲinʲijə]) (สาย 8) เป็นเส้นทางของรถไฟใต้ดินมอสโก กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เป็นเพียงเส้นทางเดียวในระบบที่ถูกแบ่งเป็นสองส่วน มิได้เชื่อมต่อกัน แต่ในอนาคตมีโครงการที่จะเชื่อม 2 ส่วนเข้าด้วยกัน
วัลลภ ธีรทอง

| วัลลภ เถียรทอง |
| --- | --- |
อาชีพ: นักแสดง
สังกัด: อิสระ
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
วัลลภ เถียรทอง เป็นนักแสดงชายชาวไทย
ผลงาน > ผลงานละครโทรทัศน์

| ละครปกติ |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | ออกอากาศทาง |
| 2542 | รักใสใส หัวใจเดียวกัน | แขกร่วมงานในงานแต่งงานอาจารย์เทพทองและพันพัสสา (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2542 | สามวัยอลเวง | ลูกค้าในสถานบันเทิง (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2543 | ตี๋ใหญ่ | ยุ่น (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2543 | สาวน้อยคาเฟ่ | เฮีย (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2543 | เพลิงรักไฟแค้น | นายกรัฐมนตรี (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2543 | มีเพียงรัก | แขกในงานสมาคมราตรีที่โรงแรมห้าดาว (รับเชิญ) | ช่อง 5 |
| 2543 | สาวใช้หัวใจชิคาโก้ | นายอำเภอ (รับเชิญ) | ช่อง 5 |
| 2544 | ครอบครัวตัว อ. | นักธุรกิจ (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2544 | คินตามณี ที่นี่มีรัก | แขกงานเลี้ยงเพื่อการกุศล (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2545 | ถนนสายหัวใจ | นายแพทย์ (รับเชิญ) | ช่อง ITV |
| 2546 | พุทธานุภาพ | เสี่ยราชายาเสพติด (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2546 | กาเหว่าที่บางเพลง | ท่านศึกษาธิการ (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2546 | สายน้ำ ลูกผู้ชาย | ผู้อำนวยการโรงเรียนชายล้วนวิทยา (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2546 | นางโชว์ | นายแพทย์ (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2548 | พี่น้อง 2 เลือด | พี่กุล (รับเชิญ) | ช่อง 9 |
| 2550 | ละอองดาว | นายแพทย์ (รับเชิญ) | ช่อง 5 |
| 2551 | รักบ้านเรา (ละครเทิดพระเกียรติ) | ท่านนายพล (รับเชิญ) | ช่อง 9 |
| 2554 | โรงงานสำราญใจ | เถ้าแก่วันชัย | ไทยพีบีเอส |
| 2556 | แผนรักแผนร้าย | คุณตาที่ให้ความช่วยเหลือพเยีย (รับเชิญ) | ช่อง 5 |
| 2559 | มิติรัก ผ่านเลนส์ หมอกสีจางกับน้ำค้างสีชมพู | ปู่ตี้หมิง | ช่อง พีพีทีวี |
| 2559 | สาวน้อยคาเฟ่ | จุ่ม (รับเชิญ) | ช่อง พีพีทีวี |
| 2559 | ฝั่งน้ำจรดฝั่งฟ้า | พ่อของนาวาโทนาวิน | ช่อง ทรูโฟร์ยู |
| 2559 | สงครามนางงาม 2 | อาแป๊ะ (รับเชิญ) | ช่องวัน |
| 2559 | ขมิ้นกับปูน | คุณหลวง (รับเชิญ) | ช่อง 7 |
| 2559 | สลักจิต | ลุงหลาม (รับเชิญ) | ช่องวัน |
| 2564 | Help Me คุณผีช่วยด้วย | อากง (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2564 | กะรัตรัก | ลุงวินมอเตอร์ไซด์ (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2566 | นางนาค สะใภ้พระโขนง | พี่มาก (วัยชรา) (รับเชิญ) | ช่องเวิร์คพอยท์ |
2566:
ผลงาน > ผลงานละครชุด

| ละครชุด |
| --- | --- | --- | --- |

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | ออกอากาศทาง |
| 2559 | บันทึกกรรม ตอน ลุงแห้วกับห้องแห่งความลับ | ลุงแห้ว (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2559 | หลอน เดอะซีรีส์ ตอน หลอนซ่อนหัว | พ่อของเมศ (รับเชิญ) | ช่อง 9 |