stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เจมส์ สแกนลอน (นักฟุตบอล)

| ข้อมูลส่วนตัว |
| --- | --- | --- | --- |
ชื่อเต็ม:  เจมส์ รอเบิร์ต สแกนลอน
วันเกิด:   (2006-09-28) 28 กันยายน ค.ศ. 2006 (18 ปี)
สถานที่เกิด:  อังกฤษ
ตำแหน่ง:  กองกลางตัวรุก, ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมายเลข:  63
สโมสรเยาวชน
ปี:  ทีม
0000–2021:  ดาร์บีเคาน์ตี
2021–:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ทีมชาติ‡
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2022 |  Gibraltar U17 |  4 |  (3) |
| 2023– |  Gibraltar U21 |  4 |  (0) |
| 2024– |  ยิบรอลตาร์ |  10 |  (1) |
 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 19 พฤศจิกายน 2024
เจมส์ รอเบิร์ต สแกนลอน (อังกฤษ: James Robert Scanlon, เกิด 28 กันยายน ค.ศ. 2006) เป็นนักฟุตบอลอาชีพที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและทีมชาติยิบรอลตาร์
สแกนลอนเป็นนักเตะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคนแรกที่เป็นตัวแทนของทีมชาติยิบรอลตาร์ขณะที่ยังอยู่กับสโมสร โดยเป็นผลิตผลจากอะคาเดมีของดาร์บีเคาน์ตีและแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ระดับสโมสร

สแกนลอนเริ่มเล่นฟุตบอลเยาวชนที่ดาร์บีเคาน์ตีก่อนที่จะย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ท่ามกลางความไม่แน่นอนทางการเงินที่เพิ่มมากขึ้นที่ไพรด์พาร์ก หลังจากขึ้นมาอยู่ในทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 18 ปีในช่วงปลายฤดูกาล 2022–23 เขาก็กลายเป็นนักเรียนทุนปีแรกกับทีมปีศาจแดงในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 ในช่วงฤดูกาล 2023–24 เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่ายูธลีก ฤดูกาล 2023–24 ให้กับทีมปีศาจแดง ขณะเดียวกันก็ได้ลงเล่นให้กับทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 21 ปี และฝึกซ้อมกับทีมชุดใหญ่ภายใต้การคุมทีมของเอริก เติน ฮัค เขาเซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ต่อมาได้เดินทางร่วมกับทีมชุดใหญ่ในการทัวร์พรีซีซั่นที่สหรัฐอเมริกา ในเดือนสิงหาคม เขาได้รับรางวัลกองหน้ายอดเยี่ยมในรายการแข่งขันเยาวชน Otten Cup ในปีนั้น
ระดับทีมชาติ

สแกนลอนเกิดที่มิดแลนด์ ประเทศอังกฤษ พ่อเป็นชาวอังกฤษและแม่เป็นชาวยิบรอลตาร์ ทำให้เขามีสิทธิ์เป็นตัวแทนของอังกฤษและยิบรอลตาร์ เขาติดทีมชาติยิบรอลตาร์ครั้งแรกในรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี โดยยิงได้สองประตูในนัดประเดิมสนาม ช่วยให้ยิบรอลตาร์เอาชนะลิกเตนสไตน์แบบสุดช็อก 8–2 เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2022 ในปีถัดมา เขาประเดิมสนามในรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในเกมที่พ่ายต่อจอร์เจีย 2–0 ที่คูทาอีซี เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2023 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2024 เขาถูกเรียกตัวให้เข้าร่วมทีมชาติยิบรอลตาร์ชุดใหญ่นำโดยหัวหน้าโค้ช Julio César Ribas สำหรับการแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีกที่เจอกับลิทัวเนีย
เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2024 สแกนลอนได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกโดยเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 74 แทนเลียม วอล์กเกอร์ ในเกมที่ทีมพ่ายลิทัวเนีย 0–1 เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2024 สแกนลอนทำประตูแรกให้กับประเทศของเขาในนัดที่ยิบรอลตาร์เสมอกับลิกเตนสไตน์ 2–2 ในนัดเปิดสนามของเนชั่นส์ลีก 2024-25 ประตูดังกล่าวทำให้เขากลายเป็นผู้ทำประตูที่อายุน้อยที่สุดของประเทศที่ทำประตูได้ในยูฟ่าเนชันส์ลีก ด้วยวัย 17 ปี 346 วัน ทำลายสถิติที่เคยทำไว้โดย Tjay De Barr
โทกูชิมะ วอร์ติส

โทกูชิมะ วอร์ติส (ญี่ปุ่น: 徳島ヴォルティス; โรมาจิ: Tokushima Vorutisu) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันกำลังแข่งขันในเจลีก ดิวิชัน 2 สโมสรตั้งอยู่ที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ สนามเหย้าคือ นารูโตะแอทเลติกสเตเดียมในเมืองนารูโตะ
ชื่อ "วอร์ติส" ถูกตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1997 โดยมาจากคำภาษาอิตาลีที่แปลว่าน้ำวน ชื่อนี้ใช้สื่อถึงน้ำวนที่ช่องแคบนารูโตะ
สโมสรนี้เคยมีนักฟุตบอลชาวไทยมาค้าแข้งอยู่ด้วยคือ จักรกฤษ ลาภตระกูล
ผู้เล่นปัจจุบัน

ข้อมูลล่าสุด 14 กรกฎาคม 2019
หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
ผลงานแบ่งตามฤดูกาล

| ฤดูกาล | ลีก | จำนวนทีม | อันดับ | ผู้ชมเฉลี่ยต่อเกม | เจลีกคัพ | ถ้วยจักรพรรดิ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | J2 | 12 | 9 | 4,366 | – | รอบที่ 4 |
| 2006 | J2 | 13 | 13 | 3,477 | – | รอบที่ 4 |
| 2007 | J2 | 13 | 13 | 3,289 | – | รอบที่ 4 |
| 2008 | J2 | 15 | 15 | 3,862 | – | รอบที่ 3 |
| 2009 | J2 | 18 | 9 | 4,073 | – | รอบที่ 2 |
| 2010 | J2 | 19 | 8 | 4,614 | – | รอบที่ 3 |
| 2011 | J2 | 20 | 4 | 5,207 | – | รอบที่ 2 |
| 2012 | J2 | 22 | 15 | 3,991 | – | รอบที่ 3 |
| 2013 | J2 | 22 | 4 | 4,348 | – | รอบที่ 2 |
| 2014 | J1 | 18 | 18 | 8,884 | รอบแบ่งกลุ่ม | รอบที่ 3 |
| 2015 | J2 | 22 | 14 | 5,019 | – | รอบที่ 4 |
| 2016 | J2 | 22 | 9 | 4,565 | – | รอบที่ 3 |
| 2017 | J2 | 22 | 7 | 4,979 | – | รอบที่ 2 |
| 2018 | J2 | 22 | 11 | 4,997 | – | รอบที่ 3 |
| 2019 | J2 | 22 | 4 | 5,736 | – | รอบที่ 3 |
| 2020 | J2 | 22 | 1 |  | – |  |
| 2021 | J1 | 20 | 17 |  | – |  |
อ้างอิง:
เกียรติประวัติ

เจแปนฟุตบอลลีก: 2
เจลีก ดิวิชัน 2
ชนะเลิศ (1): 2020
ชิโกกุฟุตบอลลีก: 4
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
| ด ค กเจลีก |
| --- | --- | --- |
| เจลีก 1 (2025) |  อัลบิเร็กซ์ นีงาตะ  อวิสปา ฟูกูโอกะ  เซเรซโซ โอซากะ  กัมบะ โอซากะ  คาชิมะ แอนต์เลอส์  คาชิวะ เรย์โซล  คาวาซากิ ฟรอนตาเล  เกียวโต ซังงะ  มาจิดะ เซลเวีย  นาโงยะ แกรมปัส  ซานเฟรชเช ฮิโรชิมะ  โชนัน เบลมาเร  ชิมิซุ เอส-พัลส์  เอ็ฟซี โตเกียว  โตเกียว เวร์ดี  อูราวะ เรดไดมอนส์  วิสเซล โคเบะ  โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส  โยโกฮามะ เอ็ฟซี  ฟาจาโน โอกายามะ  |  |
| เจลีก 2 (2025) |  คอนซาโดเล ซัปโปโระ  จูบิโล อิวาตะ  ซางัน โทซุ  เบลาบลิตซ์ อากิตะ  เอฮิเมะ เอ็ฟซี  อิวากิ เอ็ฟซี  ฟูจิเอดะ เอ็มวายเอ็ฟซี  โรอัสโซ คูมาโมโตะ  เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ  มิโตะ ฮอลลีฮอก  มอนเตดิโอ ยามางาตะ  โออิตะ ทรินิตา  รีโนฟา ยามางูจิ  โทกูชิมะ วอร์ติส  วี-วาเรน นางาซากิ  เวกัลตะ เซ็นได  เวนท์ฟอเรท โคฟุ  โอมิยะ อาร์ดิจา  เอ็ฟซี อิมาบาริ  คาตาเลร์ โทยามะ  |  |
| เจลีก 3 (2025) |  โทจิงิ เอสซี  คาโงชิมะ ยูไนเต็ด  เดอะสปาคูซัตสึ กุมมะ  เอซี นางาโนะ ปาร์เซียโร  อาซุล กลาโร นูมาซุ  ฟูกูชิมะ ยูไนเต็ด  ไกนาเร ทตโตริ  เอ็ฟซี กิฟุ  กีราวันซ์ คิตะกีวชู  คามาตามาเระ ซานูกิ  มัตสึโมโตะ ยามางะ  นาระ คลับ  เอ็ฟซี โอซากะ  เอ็ฟซี รีวกีว  เอสซี ซางามิฮาระ  เทเกวาจาโร มิยาซากิ  วันราเร ฮาจิโนเฮะ  ซไวเกิน คานาซาวะ  โทจิงิ ซิตี เอฟซี  โคจิ ยูไนเต็ด เอสซี  |  |
สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง

สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง (อังกฤษ: First Anglo-Burmese War; พม่า: ပထမ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ စစ်) มีอีกชื่อว่า สงครามพม่าครั้งที่หนึ่ง เป็นสงครามแรกจากทั้งสามสงครามระหว่างจักรวรรดิอังกฤษกับจักรวรรดิพม่าในคริสต์ศตวรรษที่ 19 สงครามที่เริ่มต้นเหนือการควบคุมบริเวณที่ปัจจุบันคืออินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ สิ้นสุดลงที่อังกฤษเป็นฝ่ายชนะ ทำให้อังกฤษได้ครอบครองรัฐอัสสัม, รัฐมณีปุระ, กะจาร์ และ Jaintia เช่นเดียวกันกับรัฐยะไข่และตะนาวศรี ส่วนพม่ายอมจำนนต่ออังกฤษ โดยต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทน 1 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง และลงนามในสนธิสัญญาทางการค้า
สงครามนี้ถือเป็นหนึ่งในสงครามที่มีค่าใช้จ่ายแพงที่สุดในประวัติศาสตร์บริติชราช โดยมีทหารยุโรปและอินเดียเสียชีวิต 15,000 นาย กับจำนวนทหารและพลเมืองพม่าเสียชีวิตไม่ทราบจำนวน ทางอังกฤษต้องใช้จ่ายค่าทำสงครามนี้สูงถึง 5–13 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง (500–1.38 พันล้านปอนด์สเตอร์ลิง ณ ค.ศ. 2023) ร่วมกับวิกฤตเศรษฐกิจขั้นรุนแรงในบริติชราชที่ทำให้บริษัทอินเดียตะวันออกสูญเสียสิทธิพิเศษที่เหลือ
ถึงแม้ว่าจักรวรรดิพม่าเคยแข็งแกร่งพอที่จะข่มขู่ความสนใจของบริษัทอินเดียตะวันออก (โดยเฉพาะในด้านชายแดนตะวันออกของรัฐอัสสัม มณีปุระ และยะไข่) ในตอนนี้ จักรวรรดิประสบกับสภาวะ "จุดเริ่มต้นในจุดจบ" ของสถานะชาติที่เป็นเอกราช โดยต้องรับภาระทางเศรษฐกิจด้วยค่าสินไหมทดแทนเป็นเวลาหลายปี จากนั้น อังกฤษจึงก่อสงครามต่อพม่าที่อ่อนแอลงในสงครามพม่า–อังกฤษครั้งที่สองและครั้งที่สาม ก่อนที่จะครอบครองทั้งประเทศใน ค.ศ. 1885
สงคราม

สงครามครั้งนี้เกิดจาก พม่าได้ครอบครองแคว้นอัสสัมของอินเดียได้สำเร็จ ในรัชสมัยพระเจ้าจักกายแมง ก็ต้องเผชิญหน้ากับจักรวรรดิบริเตนที่กำลังอยู่ในระหว่างล่าอาณานิคมอยู่ในรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งในช่วงเวลานั้นอังกฤษก็กำลังคุกคามอินเดียอยู่
ในระยะแรก กองทัพอังกฤษยังไม่จัดเจนในการสงครามครั้งนี้ เนื่องจากไม่คุ้นกับสภาพภูมิอากาศและภูมิประเทศ และยุทธวิธีการรบ แต่ทว่า ผลของการสู้รบมาถึงจุดพลิกผันที่ให้ถึงที่สิ้นสุดเอาเมื่อถึงวันที่ 1 ธันวาคม – 14 ธันวาคม ค.ศ. 1824 ซึ่งเป็นสมรภูมิในปริมณฑลย่างกุ้ง มหาพันธุละ แม่ทัพใหญ่ของฝ่ายพม่า ซึ่งนำกองกำลังประมาณ 60,000 นาย จากกรุงรัตนปุระอังวะ ซึ่งเป็นเมืองหลวง ปะทะกับกองทัพอังกฤษ ซึ่งประกอบด้วย ทหารสัญชาติอังกฤษไม่เกิน 1,300 นาย และทหารแขก (ซีปอย) 2,500 นาย ในเวลาเพียง 15 วัน กองทัพพม่าสูญเสียเป็นอย่างยิ่ง จนมหาพันธุละเหลือกำลังทหารเพียง 7,000 นายเท่านั้น ต้องถอยร่นไปตั้งรับที่เมืองดนูพยู หรือทุนพยู จนลำน้ำปันฮะลาย ซึ่งเป็นลำน้ำสำคัญที่ตัดออกสู่แม่น้ำอิระวดี ซึ่งเป็นแม่น้ำสายใหญ่ มหาพันธุละใช้ยุทธวิธีการรบแบบสมัยโบราณ ที่เคยกระทำใช้ได้ผลสำเร็จมาแล้วในการรบแต่ละครั้งในประวัติศาสตร์ภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ คือ การตั้งค่ายและป้อมปืนขึ้นริมน้ำทั้งสองฟากเพื่อดักยิงเรือของข้าศึกที่ผ่านมา แต่ด้วยเทคโนโลยีทางอาวุธที่ทันสมัยกว่าและระเบียบวิธีการรบของกองทัพอังกฤษ มหาพันธุละเป็นฝ่ายแพ้อย่างยับเยิน และหลังจากนั้นในวันที่ 1 เมษายน ปีถัดมา มหาพันธุละก็เสียชีวิตลงด้วยสะเก็ดปืนใหญ่ระเบิดที่เมืองดนูพยูนั่นเอง เมื่อถูกฝ่ายอังกฤษใช้ปืนใหญ่ที่ทันสมัยกว่ารวมทั้งปืนครก ขึ้นตั้งเป็นหอรบระดมยิงกระหน่ำค่ายของพม่า
สงครามสิ้นสุดลงที่การทำสนธิสัญญารานตะโบ เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1826 ซึ่งมีเนื้อหาสำคัญ คือ อังกฤษจะผนวกเอาอะระกันและตะนาวศรี ซึ่งเป็นเมืองท่าสำคัญด้านทะเลอันดามันไปเป็นสิทธิ์ขาดอย่างที่จะเรียกเอาคืนไม่ได้ พร้อมทั้งพม่าต้องสัญญาว่าจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการของดินแดนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ คือ แคว้นอัสสัม, กะจาร์, ซินเตีย และมณีปุระ ซึ่งภายหลัง อังกฤษผนวกรวมเป็นส่วนหนึ่งของบริติชราช ซึ่งปกครองโดย ข้าหลวงใหญ่ของอังกฤษที่กัลกัตตา นอกจากนี้แล้ว พม่ายังต้องชดใช้ค่าปฏิกรรมสงครามให้อังกฤษเป็นจำนวนเงิน 2,000,000 ปอนด์สเตอร์ลิง และต้องยอมให้อังกฤษตั้งสถานกงสุลขึ้นในกรุงรัตนปุระอังวะ ซึ่งมี จอห์น ครอว์เฟิร์ด เป็นกงสุลคนแรก
ผลที่ตามมา

นอกจากนี้แล้ว สงครามครั้งนี้ ยังได้ส่งอิทธิพลถึงระบอบจารีตการปกครองของชนชั้นปกครองต่าง ๆ ในภูมิภาคแถบนี้ เช่น กรุงรัตนโกสินทร์ เนื่องจากนับได้ว่าเป็นการล่าอาณานิคมครั้งแรกของชาติตะวันตกในภูมิภาคแถบนี้อย่างชัดเจนที่สุด เพราะได้มีความปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ความว่า พม่าสู้อังกฤษไม่ได้เลย ต้องยอมทำสัญญาและไถ่เมืองคืนคิดเป็นเงินตราได้แสนชั่ง และเสียเมืองต่าง ๆ ให้แก่อังกฤษ ซึ่งครั้งนั้น เงินในท้องพระคลังหลวงของพม่ามีไม่พอใช้ ต้องเรี่ยไรจากราษฎรใช้หนี้อยู่นานถึง 30 ปี ซึ่งนำไปสู่การผ่อนปรนท่าทีจากเคยแข็งกร้าวเป็นประนีประนอมต่อชาติตะวันตกในเวลาต่อมา
ยุทธวิธีการรบของอังกฤษ ใช้ปืนเรือและหอรบริมฝั่งน้ำทั้งยิงจริงและข่มขู่
ดูเพิ่ม

สงครามพม่า–อังกฤษครั้งที่สอง
สงครามพม่า–อังกฤษครั้งที่สาม
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กราชวงศ์โก้นบอง |
| --- | --- | --- |
| กษัตริย์ |  พระเจ้าอลองพญา  พระเจ้ามังลอก  พระเจ้ามังระ  พระเจ้าจิงกูจา  พระเจ้าหม่องหม่อง  พระเจ้าปดุง  พระเจ้าจักกายแมง  พระเจ้าแสรกแมง  พระเจ้าพุกามแมง  พระเจ้ามินดง  พระเจ้าธีบอ  |  |
| สงครามที่สำคัญ |  การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง  สงครามจีน-พม่า  สงครามอังกฤษ–พม่า ครั้งที่ 1  ครั้งที่ 2  ครั้งที่ 3  |  |
| ที่ประทับ |  พระราชวังอมรปุระ  พระราชวังมัณฑะเลย์  พระราชวังชเวโบ  พระราชวังอังวะ  |  |
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ
วาราบิ

| วาราบิ 蕨市 |
| --- | --- |
นคร
ศาลากลาง
   ธง ตรา
ที่ตั้งนครวาราบิในจังหวัดไซตามะ
วาราบิที่ตั้งนครวาราบิในจังหวัดไซตามะ
พิกัด: 35°49′32.1″N 139°40′47″E﻿ / ﻿35.825583°N 139.67972°E﻿ / 35.825583; 139.67972
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: คันโต
จังหวัด: ไซตามะ
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: ฮิเดโอ โยริทากะ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 5.11 ตร.กม. (1.97 ตร.ไมล์)
ประชากร (February 2024)
 • ทั้งหมด: 75,614 คน
 • ความหนาแน่น: 15,000 คน/ตร.กม. (38,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+9 (Japan Standard Time)
- Tree: Zelkova serrata
- Flower: Rhododendron indicum
Phone number: 048-432-3200
Address: 5-14-15 Chuo, Warabi-shi, Saitama-ken 335-8501
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
วาราบิ (ญี่ปุ่น: Warabi; โรมาจิ: 蕨市; ทับศัพท์: Warabi-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 75,614 คน ใน 41,025 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 15,000 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดของเมืองมีขนาด 5.11 ตารางกิโลเมตร (1.97 ตารางไมล์) วาราบิถือเป็นนครที่มีพื้นที่เล็กที่สุดในญี่ปุ่น และมีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุดนอกเขตพิเศษของกรุงโตเกียว
ภูมิศาสตร์

วาราบิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะ โดยมีพรมแดนติดกับนครไซตามะทางทิศเหนือ นครโทดะทางทิศตะวันตก และนครคาวางูจิทางทิศตะวันออก พื้นที่ของเมืองตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มอารากาวะ โดยมีความสูงเฉลี่ยเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 4.8 เมตร การใช้ที่ดินส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัย
ภูมิศาสตร์ > ชุมชนใกล้เคียง

จังหวัดไซตามะ
คาวางูจิ
ไซตามะ
โทดะ
ประวัติศาสตร์

วาราบิเริ่มพัฒนาขึ้นในช่วงยุคมูโรมาจิ โดยเป็น วาราบิชุกุ ซึ่งเป็นเมืองพักแรมบนทางหลวงนากาเซ็นโด ต่อมาได้ถูกจัดตั้งเป็นเมืองในระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 และยกระดับขึ้นเป็นนครอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1959
เศรษฐกิจ

วาราบิมีโรงงานขนาดเล็กและขนาดกลางจำนวนมาก ซึ่งได้จ้างแรงงานต่างชาติหลายคน โดยเฉพาะชาวอิหร่านและชาวเคิร์ดที่หนีปัญหาความขัดแย้งทางชาติพันธุ์และสงครามในตะวันออกกลางมาพำนักในวาราบิ ในช่วงหลังนี้ สัดส่วนของผู้อยู่อาศัยชาวจีนในวาราบิสูงที่สุดในจังหวัดไซตามะ ประชากรส่วนใหญ่ในวัยทำงานเดินทางไปทำงานในเมืองไซตามะหรือเขตมหานครโตเกียว ทำให้วาราบิเป็นเมืองที่อยู่อาศัยสำหรับผู้เดินทางไปทำงาน
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Website (ในภาษาญี่ปุ่น)
ผู้กล้าแห่งอัสลัน

| --- | --- |
ผู้กล้าแห่งอัสลัน
アルスラーン戦記 (Arslan Senki)
แนว: ผจญภัย, แฟนตาซี, สงคราม
นวนิยายชุด
เขียนโดย: โยชิกิ ทานากะ
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์คาโดกาวะ (เวอร์ชันเก่า) โคบุนฉะ (เวอร์ชันปัจจุบัน)
วางจำหน่ายตั้งแต่: 2529 – 2550
จำนวนเล่ม: 16 เล่ม
มังงะ
เขียนโดย: ชิซาโตะ นากามูระ
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์คาโดกาวะ วิบูลย์กิจ
วางจำหน่ายตั้งแต่: พฤศจิกายน 2534 – กันยายน 2536
จำนวนเล่ม: 13 เล่ม
มังงะ
เขียนโดย: ฮิโรมุ อารากาวะ
สำนักพิมพ์: สำนักพิมพ์โคดันชะ
วางจำหน่ายตั้งแต่: 9 กรกฎาคม 2556 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 10 เล่ม
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: โนริยูกิ อาเบะ
สตูดิโอ: Liden Films และ Sanzigen
ฉาย:  5 เมษายน 2558  –  27 กันยายน 2558
ตอน: 25 ตอน + OVA
อนิเมะโทรทัศน์
The Heroic Legend of Arslan: Dust Storm Dance
กำกับโดย: โนริยูกิ อาเบะ
สตูดิโอ: Liden Films
ฉาย:  3 กรกฎาคม 2559  –  21 สิงหาคม 2559
ตอน: 8 ตอน + OVA
ผู้กล้าแห่งอัสลัน (ญี่ปุ่น: アルスラーン戦記, อังกฤษ: The Heroic Legend of Arslan) เป็นนิยายแฟนตาซีโดย ดร. โยชิกิ ทานากะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2529 และจบเรื่องในปี 2550 ด้วยจำนวน 16 เล่ม นิยายเรื่องนี้ถูกนำไปทำเป็นฉบับมังงะครั้งแรกในปี 2534 และถูกนำไปทำเป็นมังงะครั้งที่สองในปี 2556 นอกจากนี้ ยังมีการนำไปทำเป็นฉบับอนิเมะจำนวน 2 ภาคระหว่างปี 2558 ถึง 2559 อีกด้วย
ในประเทศไทยผู้กล้าแห่งอัสลันฉบับมังงะถือลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
โครงเนื้อเรื่อง

ผู้กล้าแห่งอัสลัน มีการวางเนื้อเรื่องบนภูมิรัฐศาสตร์ในแถบเปอร์เซียก่อนยุคอิสลามซึ่งแบ่งออกเป็นแว่นแคว้นใหญ่เล็กมากมาย มีการสะท้อนระบบทาสในสังคมตะวันออกกลางยุคเก่า และการใช้อำนาจกดขี่ของชนชั้นขุนนางและอภิชน
เนื้อเรื่องกล่าวถึงการกอบกู้ชาติบ้านเมืองเจ้าชายอัสลัน มกุฎราชกุมารแห่งอาณาจักรพาร์ ประเทศของเขาแตกออกเป็นสองจากการที่พระเจ้าอันดราโกราสที่ 3 ผู้เป็นบิดาต้องพ่ายแพ้สงครามเนื่องจากถูกทรยศโดยแม่ทัพคนสนิทด้วยเหตุผลบางประการ ดินแดนบางส่วนของพาร์จึงตกอยู่ในการยึดครองของจักรวรรดิลูซิทาเนียอันเป็นประเทศเคร่งศาสนา เจ้าชายอัสลันสามารถหลบหนีได้ และต้องออกเดินทางรวมรวมกำลังและไพร่พลชาวพาร์ที่เหลือเพื่อกอบกู้เอกราช อย่างไรก็ตาม แผนการของอัสรัสต้องประสบการขัดขวางโดยบุรุษหน้ากากเงินลึกลับ ซึ่งเป็นผู้อยู่เบื้องหลังแม่ทัพที่ทรยศพระเจ้าอันดราโกราสที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Heroic Legend of Arslan review by THEM Anime
Arislan Senki review by The Animé Café
ผู้กล้าแห่งอัสลัน (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กผลงานของฮิโรมุ อารากาวะ |
| --- | --- |
 แขนกล คนแปรธาตุ (พ.ศ. 2544–2553)  มังกรฟ้าผ่าปฐพี (พ.ศ. 2549–2553)  รากหญ้าบรรดาศักดิ์ (พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน)  ซิลเวอร์สปูน (พ.ศ. 2554–2562)  ผู้กล้าแห่งอัสลัน (พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน)  ยมลแห่งยมโลก (พ.ศ. 2564–ปัจจุบัน)
ขบวนการดาวกระจาย นินนินเจอร์

| ขบวนการดาวกระจาย นินนินเจอร์ |
| --- | --- |

ประเภท: Tokusatsu Superhero fiction Action Comedy
สร้างโดย: TV Asahi Toei Company Bandai Visual
เขียนโดย: Kento Shimoyama
แสดงนำ: Shunsuke Nishikawa Gaku Matsumoto Kaito Nakamura Yuuka Yano Kasumi Yamaya Toshihiro Yashiba Takashi Sasano
บรรยายโดย: Tsutomu Tareki
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Saa Yuke! Ninninnger!" โดย Yōhei Ōnishi
ดนตรีแก่นเรื่องปิด: "Nan ja Mon ja! Ninja Matsuri!" โดย Daiki Ise
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
การผลิต
ผู้อำนวยการสร้าง: Motoi Sasaki  (TV Asahi) Chihiro Inoue  (TV Asahi) Naomi Takebe  (Toei) Gō Wakabayashi  (Toei) Koichi Yada Akihiro Fukada  (Toei Agency)
ความยาวตอน: 24-25 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: TV Asahi
ออกอากาศ: 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 (2015-02-22) – 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 (2016-02-07)
ขบวนการดาวกระจาย นินนินเจอร์ หรือ ชูริเคนเซ็นไต นินนินเจอร์ (ญี่ปุ่น: 手裏剣戦隊ニンニンジャー; โรมาจิ: Shuriken Sentai Ninninja) ในภาษาญี่ปุ่น เป็นละครโทคุซัทสึชุดของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 39 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 จนถึงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทางสถานีทีวีอาซาฮิ ทุกเช้าวันอาทิตย์ เวลา 7.30 - 8.00 น. ในช่วงซูเปอร์ฮีโร่ ไทม์ มีจำนวนตอนทั้งหมด 47 ตอน
ประวัติ

ขบวนการดาวกระจาย นินนินเจอร์ เป็นผลงานที่ตรงกับครบรอบ 40 ปี ตั้งแต่การออกอากาศนับตั้งแต่โกเรนเจอร์ และ การออกอากาศครั้งแรกของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ออกอากาศ นอกจากนี้ยังเป็นขบวนการที่ใช้ธีมนินจา เป็น ขบวนการลำดับที่ 3 ต่อจาก ขบวนการนินจา คาคุเรนเจอร์ (ปี 1994) และ ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์ (ปี 2002)
ด้านชื่อนักรบในเรื่อง ได้ใช้ชื่อสีที่เป็นภาษาญี่ปุ่นโดยใช้แนวเดียวกับโกเรนเจอร์เมื่อ 40 ปีก่อน และสีเหลืองกลับมาเป็นผู้ชายอีกครั้งหลังจากที่ มาจิเรนเจอร์ ออกอากาศมาแล้วเป็นเวลาถึง 10 ปี นอกจากนี้สีขาวและสีชมพูมาพร้อมกันอีกครั้ง หลังจากที่เชนจ์แมน ได้ถูกใช้ไปแล้วเป็นเวลา 30 ปีอีกด้วย
เนื้อเรื่อง

เมื่อศตวรรษก่อน ผู้นำสูงศักดิ์อันชั่วร้ายนามว่า คิบะโอนิ เก็นเกสึ ถูกโค่นล้มโดนตระกูลนินจา อิงาซากิและก่อนที่จะผูกผนึกวิญญาณโดยนินจาในตำนาน “โยชิทากะ อิงาซากิ” เขาก็ได้ประกาศประสงค์ร้าย ในการกลับมายึดครองโลกนี้อีกครั้ง ในอีก 444 ปีข้างหน้า
เมื่อเวลาผ่านไปสามชั่วรุ่นของตระกูลอิงาซากิ “คิบะโอนิ” ก็ถูกคลายผนึกและสามารถแพร่กระจายความชั่วร้าย ผ่าน “ผนึกชูริเคน” ซึ่งเป็นชูริเคน (ดาวกระจาย) ที่”โยชิทากะ อิงาซากิ” เคยใช้ผนึกตัวเอง มาก่อน ดังนั้นทายาทของตระกูล “อิงาซากิ” ในปัจจุบันได้แก่ อิงาซากิ ทากาฮารุ อิงาซากิ ฟูกะ คาโต คราวด์ ยาคุโมะ มัตสึโอะ นากิ ยาโนะ ยูกะและ คาซุมิ โมโมจิ จึงได้รับมอบหมายให้เป็นผู้สืบทอดวิชาศิลปะนินจาชูริเคน เข้าต่อสู้กับกองทัพปีศาจของ คิบาโอนิ เพื่อปกป้องโลกนี้ให้พ้นจากความชั่วร้ายทั้งปวง
พลังและความสามารถของนินนินเจอร์ > โอโตโมะนิน

| ชื่อ | ความสูง | ความกว้าง | ความยาว | น้ำหนัก | ความเร็ว | แรงกำลัง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชิโนบิมารุ | 21.6 เมตร | 9.7 เมตร | 8.1 เมตร (รวมความหนาของหน้าอก)  | 200 ตัน | 500 กม. / ชม. | 3 ล้านแรงม้า |
| ดราโกมารุ | 23.7 เมตร | 26.8 เมตร (รวมส่วนปีก) | 37.3 เมตร | 300 ตัน | 600 กม. / ชม. | 4.5 ล้านแรงม้า |
| ดัมพ์มารุ | 16.7 เมตร | 18.3 เมตร | 22.6 เมตร | 400 ตัน | 300 กม. / ชม. | 6 ล้านแรงม้า |
| วังมารุ | 12.4 เมตร | 3.6 เมตร | 18.6 เมตร | 100 ตัน | 400 กม. / ชม. | 1.5 ล้านแรงม้า |
| บิวน์มารุ | 8.8 เมตร | 7.8 เมตร | 76.0 เมตร | 500 ตัน | 700 กม. / ชม. | 7.5 ล้านแรงม้า |
| ปาออนมารุ | 20.2 เมตร | 15.7 เมตร | 23.0 เมตร | 400 ตัน | 330 กม. / ชม. | 6 ล้านแรงม้า |
| ปาออนมารุ (รูปแบบหุ่นยนต์) | 23.3 เมตร | 15.7 เมตร | 8.2  เมตร (รวมความหนาของหน้าอก)  | 300 ตัน | 350 กม. / ชม. | 4.5 ล้านแรงม้า |
| UFO มารุ | 13.4 เมตร | 18.8 เมตร | 19.3 เมตร | 400 ตัน | 1 แรงมัค | 6 ล้านแรงม้า |
| UFO มารุ (รูปแบบหุ่นยนต์) | 22.3 เมตร | 13.8 เมตร | 7.6 เมตร (รวมความหนาของหน้าอก)  | 300 ตัน | 600 กม. / ชม. | 4.5 ล้านแรงม้า |
| โรดีโอมารุ | 21.2 เมตร | 9.0 เมตร | 4.5 เมตร (รวมความหนาของหน้าอก)  | 200 ตัน | 500 กม. / ชม. | 3 ล้านแรงม้า |
| ไบซันคิงบักกี้ | 23.3 เมตร | 39.7 เมตร | 48.3 เมตร | 1400 ตัน | 550 กม. / ชม. | 21 ล้านแรงม้า |
| เซิฟเฟอร์มารุ | 17.4 เมตร | 14.9 เมตร | 38.1 เมตร | 550 ตัน | 200 แรงน็อต | 8 ล้านแรงม้า |
| เซิฟเฟอร์มารุ (รูปแบบหุ่นยนต์) | 21.2 เมตร | 9.8 เมตร | 6.3 เมตร (รวมความหนาของหน้าอก)  | 200 ตัน | 480 แรงน็อต | 3 ล้านแรงม้า |
| ไลออนฮาโอโจ | 48.4 เมตร | 64.9 เมตร | 76.8 เมตร | 8800 ตัน | 800 กม. / ชม. | 122 ล้านแรงม้า  |
| โฮโอมารุ | 8.2 เมตร | 36.4 เมตร | 21.6 เมตร | 150 ตัน | 1.2 แรงมัค | 2 ล้านแรงม้า |
| เซย์ริวมารุ | 10.3 เมตร | 7.7 เมตร | 30.6 เมตร | 200 ตัน | 600 กม. / ชม. | 3 ล้านแรงม้า |
| เก็มบุมารุ | 16.8 เมตร | 20.4 เมตร | 26.6 เมตร | 500 ตัน | 400 กม. / ชม. | 7.5 ล้านแรงม้า  |
| เบียกโกะมารุ | 8.6 เมตร | 10.5 เมตร | 25.6 เมตร | 200 ตัน | 450 กม. / ชม. | 3 ล้านแรงม้า |
| แพนด้ามารุ | 8.8 เมตร | 11.1 เมตร | 24.9 เมตร | 200 ตัน | 500 กม. / ชม. | 3 ล้านแรงม้า |
| มากอยมารุ | 10.3 เมตร | 7.6 เมตร | 24.0 เมตร | 150 ตัน | 220 กม. / ชม. | 2 ล้านแรงม้า  |
พลังและความสามารถของนินนินเจอร์ > หุ่นยนต์คาราคุริขนาดยักษ์ > ข้อมูลจำเพาะ

| ชื่อ | ความสูง | ความกว้าง | ความหนา | ความยาว | น้ำหนัก | ความเร็ว | แรงกำลัง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชูริเคนจิน | 48.0 เมตร | 30.5 เมตร | 12.0 เมตร |  | 1600 ตัน | 550 กม. / ชม. | 24 ล้านแรงม้า |
| ชูริเคนจิน ดราโก | 41.0 เมตร | 35.7 เมตร (รวมส่วนปีก) | 12.6 เมตร | 56.0 เมตร | 1600 ตัน | 650 กม. / ชม. | 24 ล้านแรงม้า |
| ชูริเคนจิน ปาออน | 48.0 เมตร | 30.0 เมตร | 25.0 เมตร |  | 1900 ตัน | 450 กม. / ชม. | 28.5 ล้านแรงม้า |
| ชูริเคนจิน UFO | 48.0 เมตร | 30.0 เมตร | 22.4 เมตร |  | 1900 ตัน | 700 กม. / ชม. | 28.5 ล้านแรงม้า |
| ชูริเคนจิน เซิฟเฟอร์ | 51.6 เมตร | 30.0 เมตร | 23.1 เมตร |  | 2050 ตัน | 300 แรงน็อต | 30.5 ล้านแรงม้า |
| ไบซันคิง | 47.3 เมตร | 39.7 เมตร | 41.0 เมตร |  | 1600 ตัน | 5500 กม. / ชม. | 24 ล้านแรงม้า |
| คิงชูริเคนจิน | 73.5 เมตร | 36.5 เมตร | 31.5 เมตร |  | 3200 ตัน | 700 กม. / ชม. | 48 ล้านแรงม้า |
| ไลอ้อนฮาโอ | 66.3 เมตร | 62.0 เมตร | 32.3 เมตร |  | 8800 ตัน | 750 กม. / ชม. | 122 ล้านแรงม้า |
| ฮาโอชูริเคนจิน | 72.5 เมตร | 62.0 เมตร | 31.4 เมตร |  | 12000 ตัน | 850 กม. / ชม. | 170 ล้านแรงม้า |
| เกคิอาสึไดโอ | 56.0 เมตร | 27.8 เมตร | 19.3 เมตร |  | 1500 ตัน | 600 กม. / ชม. | 22 ล้านแรงม้า |
| ฮาโอเกคิอาสึไดโอ | 80.5 เมตร | 62.0 เมตร | 39.1 เมตร |  | 11900 ตัน | 880 กม. / ชม. | 168 ล้านแรงม้า |
กองทัพคิบะโอนิ

กองทัพคิบะโอนิ (牙鬼軍団) เป็นกองทัพของโยไค ที่ประจำอยู่ในปราสาทคิบะโอนิ (牙鬼城)
การออกอากาศ

ขบวนการดาวกระจาย นินนินเจอร์ ออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์ เวลา 7.30 - 8.00 น. ในช่วงซูเปอร์ฮีโร่ ไทม์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 จนถึงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ทางสถานีทีวีอาซาฮิ
ในส่วนประเทศไทย ผู้ที่ถือลิขสิทธิ์คือโดย โรส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ คอร์ปอเรชั่น โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ขบวนการดาวกระจาย นินนินเจอร์ ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี่ ช่อง 13 ทุกวันเสาร์ เวลา 8.30 น. เมื่อวันที่  24 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และออกอากาศทางช่อง แก๊งการ์ตูนแชนเนล ทุกวันอาทิตย์ เวลา 08.30 น. และทุกวันศุกร์ เวลา 16.30 น. เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ปีเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Ninninger's TV Asahi's official website
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

| --- | --- |

เมืองเจ้าภาพ: จังหวัดศรีสะเกษ
ทีมเข้าร่วม: 77 จังหวัด
นักกีฬาเข้าร่วม: 13,225 คน
กีฬา: 55 ชนิดกีฬา
พิธีเปิด: 5 มีนาคม 2565 (2565-03-05)
พิธีปิด: 25 มีนาคม 2565 (2565-03-25)
ประธานพิธีเปิด: อนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ผู้จุดคบเพลิง: วันดี คำเอี่ยม รัศมี สุเมธิวิทย์ ปุริฉัตร กุนรา วุฒิชัย ยุระชัย สมฤดี ปรือปรัก สุรีพร พิมพ์ภาค ธวัชชัย มะเส
สนามกีฬาหลัก: สนามกีฬากลางจังหวัดศรีสะเกษ
เว็บไซต์ทางการ: www.sisaketgames.in.th
← ครั้งที่ 46ครั้งที่ 48 →
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 (อังกฤษ: 47th Thailand National Games) หรือเป็นที่รู้จักในนาม ศรีสะเกษเกมส์ เป็นมหกรรมกีฬาระดับชาติสำหรับประชาชนทั่วไป ควบคุมโดยการกีฬาแห่งประเทศไทย ซึ่งจัดขึ้น ณ จังหวัดศรีสะเกษ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2565
จังหวัดศรีสะเกษได้เป็นเจ้าภาพกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 ในปี พ.ศ. 2563 เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ในการประชุมคณะกรรมการการกีฬาแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 5/2557 ซึ่งนับเป็นครั้งที่สองที่จังหวัดศรีสะเกษได้เป็นเจ้าภาพกีฬาแห่งชาติ หลังจากที่เคยเป็นเจ้าภาพในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 30 เมื่อปี พ.ศ. 2540
กำหนดการเดิมการแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 ธันวาคม ถึง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย ทางจังหวัดศรีสะเกษและสมาคมกีฬาแห่งจังหวัดศรีสะเกษจึงได้มีมติขอเลื่อนจัดกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 ออกไปแข่งขันปีหน้าในช่วงวันที่ 5-15 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ต่อมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2564 จังหวัดศรีสะเกษ และคณะกรรมการจัดการแข่งขันฝ่ายต่างๆ ได้เลื่อนจัดการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 ไปเป็นระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม ถึง 5 กันยายน พ.ศ. 2564 และได้มีการพิจารณารูปแบบการจัดแข่งขันเพื่อลดความเสี่ยงและความแออัดของนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ โดยได้ข้อสรุปให้แบ่งกลุ่มชนิดกีฬาเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละไม่เกิน 3,000 คน ทำให้ต้องขยายระยะเวลาการแข่งขันออกไปเป็น 21 วันแต่ไม่เกิน 25 วัน และเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ได้มีประกาศเลื่อนการแข่งขันออกไปอย่างไม่มีกำหนด จนกว่าสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทยจะคลี่คลายและเข้าสู่ภาวะปกติ
เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ในการประชุมคณะกรรมการกีฬาจังหวัดศรีสะเกษ โดยการประชุมในครั้งนี้ ได้มีกำหนดวันจัดการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นช่วงระหว่างวันที่ 5 มีนาคม ถึง 25 มีนาคม พ.ศ. 2565