stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โนลแกลลาเกอส์ไฮฟลายอิงเบิดส์

| โนลแกลลาเกอส์ไฮฟลายอิงเบิดส์ |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: แมนเชสเตอร์, สหราชอาณาจักร
แนวเพลง: ร็อก, อัลเทอร์เนทีฟ, ไซเคเดลิกร็อก, บาโรกร็อก
ช่วงปี: พ.ศ. 2553-ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ซาวเออร์แมช

สมาชิก: โนล แกลลาเกอร์   ไมก์ โรว์   คริส ชาร์ร็อก   รัสเซลล์ พริตชาร์ด   เจม อาร์เชอร์   เจสสิกา กรีนฟิลด์
อดีตสมาชิก: เจเรมี สเตซี   ทิม สมิท   ชาร์ล็อตต์ มาเรียนโน   YSEE

เว็บไซต์: http://www.noelgallagher.com/
โนลแกลลาเกอส์ไฮฟลายอิงเบิดส์ (อังกฤษ: Noel Gallagher's High Flying Birds) เป็นวงดนตรีร็อกจากแมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2010 โดยโนล แกลลาเกอร์ อดีตสมาชิกวงโอเอซิส
อัลบั้ม > สตูดิโออัลบั้ม

Noel Gallagher's High Flying Birds (2011)
Chasing Yesterday (2015)
Who Built the Moon? (2017)
สมาชิก

โนล แกลลาเกอร์ – ร้องนำ,  กีตาร์ (2553–ปัจจุบัน)
ไมก์ โรว์ – คีย์บอร์ด (2553–ปัจจุบัน)
เจม อาร์เชอร์ – กีตาร์ลีด, กีตาร์ริทึม (2559–ปัจจุบัน)
รัสเซลล์ พริตชาร์ด – เบส, ร้องประสาน, กีตาร์โปร่ง (2554–ปัจจุบัน)
คริส ชาร์ร็อก – กลอง (2559-ปัจจุบัน)
เจสสิกา กรีนฟิลด์ – ร้องประสาน, คีย์บอร์ด (2560–ปัจจุบัน)
ชาร์ล็อตต์ มาเรียนโน – เพอร์คัชชัน, ร้องประสาน (2560–ปัจจุบัน)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
โนวาร์ติส

| --- | --- |

ประเภท: มหาชน (NYSE:NVS)
ISIN: CH0012005267 
อุตสาหกรรม: เภสัชภัณฑ์
ก่อนหน้า: Vereinigte Ultramarinfabriken แซนดอส 
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1996 (จากการควบกิจการ)
สำนักงานใหญ่: บาเซิล, สวิตเซอร์แลนด์
บุคลากรหลัก: วาซานต์ นาราซิมฮาน (CEO)
รายได้:  51.63 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค.ศ. 2021)
รายได้จากการดำเนินงาน: 8,900,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2551) 
รายได้สุทธิ: 8,200,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2551) 
พนักงาน: 110,000 คน (ค.ศ. 2021)
เว็บไซต์: http://www.novartis.com
โนวาร์ตีส อินเตอร์เนชั่นแนล เอจี  (อังกฤษ: Novartis International AG) เป็นบริษัทข้ามชาติในอุตสาหกรรมยา มีฐานการผลิตอยู่ที่บาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 2019 โนวาร์ติสเป็นบริษัทยาที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากบริษัทไฟเซอร์
ประวัติ

ค.ศ. 1996 เป็นปีก่อตั้งบริษัท โนวาร์ตีส อินเตอร์เนชั่นแนล เอจี  โดยการควบรวมกิจการกันระหว่างซิบา-ไกกี (CIBA-Geigy) และแซนดอส แลบอราตอรี (Sandoz Laboratories) เป็นการควบรวมกิจการของบริษัทที่ยิ่งใหญ่ของสวิตเซอร์แลนด์ และทั้งสองบริษัทมีประวัติที่ยาวนานย้อนกลับไปถึงปี ค.ศ. 1758
ค.ศ. 1998 โนวาร์ตีสทำสัญญาร่วมกันวิจัยเกี่ยวกับเทคโนโลยีชีวภาพกับมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
ค.ศ. 2000 โนวาร์ตีสได้ควบรวมฝ่ายสินค้าเกษตรของบริษัทเข้ากับบริษัทด้านเคมีเกษตรของเซเนกา (Zeneca) แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นซินเจนตา (Syngenta)
โนวาร์ตีสในประเทศไทย

โนวาร์ตีสได้จดทะเบียนจัดตั้งบริษัทขึ้นในประเทศไทยในชื่อ บริษัท โนวาร์ตีส (ประเทศไทย) จำกัด เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2514 สำนักงานปัจจุบันตั้งอยู่ที่อาคารภิรัชทาวเวอร์แอ๊ดเอ็มควอเทียร์ ชั้น 25 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร โดยดำเนินธุรกิจนำเข้าและจำหน่ายเวชภัณฑ์ยา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โนวาร์ติส
โนว์ยัวร์มีม

| --- | --- |

ประเภท: สารานุกรม
ภาษาที่ใช้ได้: อังกฤษ
เจ้าของ: Literally Media Ltd.
สร้างโดย: ร็อกเกตบูม
บรรณาธิกรณ์: Don Caldwell
ยูอาร์แอล: knowyourmeme.com
ลงทะเบียน: ไม่จำเป็น
เปิดตัว: 25 พฤศจิกายน 2007; 17 ปีก่อน (2007-11-25)
สถานะปัจจุบัน: เปิดบริการ
โนว์ยัวร์มีม (อังกฤษ: Know Your Meme, KYM) เป็นเว็บไซต์และชุดวิดีโอที่ใช้ซอฟต์แวร์วิกิเพื่อบันทึกอินเทอร์เน็ตมีมและปรากฏการณ์ออนไลน์อย่างไวรัลวิดีโอ, ภาพมาโคร (image macro), วลีติดปาก, ผู้มีชื่อเสียงทางอินเทอร์เน็ต และอื่น ๆ นอกจากนี้ เว็บนี้ยังตรวจสอบมีมใหม่และมีมที่เปลี่ยนแปลงผ่านการวิจัย เดิมทีเว็บไซต์นี้ผลิตโดยร็อกเกตบูม ก่อนที่ทางชีซเบอร์เกอร์เน็ตเวิร์กเข้าซื้อกิจการในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 จากนั้นทาง Literally Media เข้าซื้อกิจการต่อใน ค.ศ. 2016 โนว์ยัวร์มีมยังได้รวมส่วนสำหรับมีมที่ผ่านการยืนยัน, ส่งตรวจ, เดดพูลด์ (deadpooled; ถูกปฏิเสธหรือไม่ได้รับการบันทึก), กำลังค้นคว้า และยอดนิยม
คำตอบรับ

สิ่งพิมพ์หลายแห่งยกย่องโนว์ยัวร์มีม โดยเว็บไซต์นี้ได้รับการอ้างอิงทั้งในวารสารศาสตร์และงานวิชาการที่ครอบคลุมอินเทอร์เน็ตมีม เดอะเดลีย์ดอต และ เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล กล่าวถึงเว็บนี้เป็น"สารานุกรมบริแทนนิกา"ของมีมและวัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต ไทม์ ได้บรรจุโนว์ยัวร์มีมเข้าในรายการ "50 เว็บไซต์ที่ดีที่สุดประจำปี 2009" สำหรับหมวดเว็บไซต์
ดูเพิ่ม

อินเทอร์เน็ตมีม
เลิร์กมอร์
ไร้สาระนุกรม
เออร์เบินดิกชันแนรี
ไวรัลวิดีโอ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
โนบอดีโนไครม์

Error ซิงเกิลโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์ ร้องรับเชิญ ไฮม์
"โนบอดีโนไครม์" (อังกฤษ: No Body, No Crime) เป็นเพลงที่ประพันธ์และบันทึกโดยนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่เก้า เอฟเวอร์มอร์ (2020) ร้องรับเชิญโดยวงดนตรีอเมริกัน ไฮม์ เผยแพร่ทางวิทยุคันทรีในสหรัฐโดยรีพับลิกเรเคิดส์และเอ็มซีเอแนชวิลล์ เมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2021 และเป็นซิงเกิลของอัลบั้ม
"โนบอดีโนไครม์" ผลิตโดยสวิฟต์และแอรอน เดสเนอร์ เป็นเพลงคันทรีที่ผสมผสานการเรียบเรียงดนตรีตะวันตกเข้ากับแนวเพลงคันทรีร็อกและป็อปร็อกที่สวิฟต์คุ้นเคย เป็นเพลงมอร์เดอร์บัลลาด (Murder ballad) มีบทประพันธ์เพลงที่ได้รับแรงบันดาลใจจากแนวนิยายนัวร์ (Noir fiction) มีเนื้อหาเกี่ยวกับตัวละครชื่อเอสเต ซึ่งถูกสามีของเธอฆ่าหลังจากที่เธอพบว่าเขานอกใจ โดยไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าสามีนั้นมีความผิด ผู้บรรยายเพลงเป็นเพื่อนของเอสเต ที่ล้างแค้นให้กับการตายเพื่อนของเธอด้วยการฆาตกรรมเขา โดยลบหลักฐานสำคัญ และใส่ร้ายหญิงชู้ว่าเป็นผู้ฆ่า ตัวละครหลักตั้งชื่อตามเอสเต ไฮม์ มือเบสของวง
นักวิจารณ์เพลงยกย่อง "โนบอดีโนไครม์" ว่าเป็นการเล่าเรื่องในรูปแบบภาพยนตร์และการผลิตเพลงคันทรี ซิงเกิลนี้ขึ้น 20 อันดับแรกในชาร์ตออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร ในสหรัฐ ขึ้นสูงสุดที่อันดับสองในชาร์ตฮอตคันทรีซองก์ และอยู่อันดับที่ 34 ในบิลบอร์ดฮอต 100 ซึ่งถือว่าเป็นการเข้าสู่ชาร์ตฮอต 100 เป็นรายการแรกของไฮม์ หลังจากเผยแพร่ทางวิทยุคันทรีในสหรัฐ "โนบอดีโนไครม์" สามารถขึ้นสูงสุดอันดับที่ 54 ในชาร์ตคันทรีแอร์เพลย์ ในการแสดงคอนเสิร์ตทัวร์ดิเอราส์ทัวร์ (2023–24) วงไฮม์ได้รับหน้าที่ในการแสดงเปิดคอนเสิร์ต และเพลง "โนบอดีโนไครม์" เป็นหนึ่งในรายการเพลงที่สวิฟต์ขึ้นแสดง
ชาร์ต

| ชาร์ต (2020–2021) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
ออสเตรเลีย (ARIA): 16
Australia Country Hot 50 (TMN): 2
Canada (Canadian Hot 100): 11
Global 200 (Billboard): 16
Ireland (IRMA): 11
New Zealand (Recorded Music NZ): 29
Portugal (AFP): 83
Singapore (RIAS): 28
Slovakia (Rádio Top 100): 70
UK Singles (OCC): 19
US Billboard Hot 100: 34
US Country Airplay (Billboard): 54
US Hot Country Songs (Billboard): 2
US Rolling Stone Top 100: 12
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| United Kingdom (BPI) | Silver | 200,000‡ |
 ‡ตัวเลขสตรีมมิงและยอดขายขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ประวัติการจำหน่าย

| ภูมิภาค | วันที่ | รูปแบบ | ค่าย | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐ | 11 มกราคม 2021 | วิทยุคันทรี | รีพับลิก เอ็มซีเอแนชวิลล์ |  |
วันวิสาขบูชา
ความสำคัญในวันวิสาขบูชา

วันวิสาขบูชาเป็นวันที่ระลึกถึงวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานของพระพุทธเจ้า ซึ่งตรงกับวันเพ็ญ เดือนวิสาขมาส (เดือน 6) ตรงกันทั้ง 3 คราว คือ
เช้าวันศุกร์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ปีจอ ก่อนพุทธศักราช 80 ปี เจ้าชายสิทธัตถะ ประสูติ ที่พระราชอุทยานลุมพินีวันระหว่างกรุงกบิลพัสดุ์กับเทวทหะ
เช้ามืดวันพุธ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ปีระกา ก่อนพุทธศักราช 45 ปี เจ้าชายสิทธัตถะ ตรัสรู้ เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อพระชนมายุ 35 พรรษา ณ ใต้ร่มไม้ศรีมหาโพธิ์ ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม หลังจากออกผนวชได้ 6 ปี ปัจจุบัน สถานที่แห่งนี้เรียกว่า พุทธคยา เป็นตำบลหนึ่งของเมืองคยา แห่งรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย
หลังจากตรัสรู้ ทรงออกประกาศพระธรรมวินัยและโปรดเวไนยสัตว์เป็นเวลา 45 ปี เมื่อพระชนมายุได้ 80 พรรษา ก็ เสด็จดับขันธปรินิพพาน เมื่อวันอังคาร ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ปีมะเส็ง ณ สาลวโนทยาน ของมัลลกษัตริย์ เมืองกุสินารา แคว้นมัลละ (ปัจจุบันอยู่ในเมืองกุสีนคระ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย)
เนื่องจากเหตุการณ์สำคัญทั้ง 3 เหตุการณ์ดังกล่าวข้างต้น เกิดขึ้นตรงกันในวันเพ็ญ เดือน 6 ชาวพุทธจึงเรียกการบูชาในวันนี้ว่า "วันวิสาขบูชา" ซึ่งแปลว่า การบูชาในวันเพ็ญเดือนหก (บางแห่งเรียกว่า วันพระพุทธเจ้า หรือ พุทธชยันตี)
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ

เหตุการณ์ในวันประสูติเป็นเหตุการณ์สำคัญลำดับแรกของพระพุทธเจ้าเกิดขึ้นในวันเพ็ญ เดือนวิสาขมาส โดยพระพุทธเจ้าหรือพระนามเดิม "เจ้าชายสิทธัตถะ" ได้ประสูติในพระบรมศากยราชวงศ์ เป็นพระราชโอรสแห่งพระเจ้าสุทโธทนะและพระนางสิริมหามายา ผู้เป็นพระราชมเหสีแห่งพระเจ้าสุทโธทนะ โดยเจ้าชายสิทธัตถะทรงดำรงตำแหน่งศากยมกุฏราชกุมาร ผู้จักได้รับสืบพระราชบัลลังก์เป็นกษัตริย์แห่งกรุงกบิลพัสดุ์สืบไป
จากหลักฐานชั้นบาลี (พระไตรปิฎก) และอรรถกถา กล่าวว่า หลังจากพระโพธิสัตว์ผู้ดำรงอยู่ในดุสิตเทวโลกได้บำเพ็ญพระบารมีครบถ้วนแล้ว ได้ทรงรับคำอาราธนาเพื่อจุติลงมาตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์จึงได้จุติจากสวรรค์ชั้นดุสิตลงมาสู่พระครรภ์ของพระนางสิริมหามายา เมื่อเวลาใกล้รุ่ง วันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ปี ระกา ก่อนพุทธศักราช 80 ปี
เมื่อพระนางสิริมหามายาทรงพระครรถ์ครบถ้วนทศมาส (10 เดือน) ในวันเพ็ญ เดือนวิสาขมาส (ตรงกับ วันศุกร์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ก่อนพุทธศักราช 80 ปี) พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะเสด็จพระราชดำเนินกลับไปประสูติพระราชบุตรยังเมืองเทวทหะอันเป็นเมืองบ้านเกิดของพระองค์ แต่ขณะเสด็จพระราชดำเนินได้เพียงกลางทางหรือภายในพระราชอุทยานลุมพินีวันซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเมืองกบิลพัสดุ์และเมืองเทวทหะต่อกัน พระองค์เกิดประชวรพระครรภ์จะประสูติ อำมาตย์ผู้ตามเสด็จจึงจัดร่มไม้สาละถวาย พระนางจึงประสูติพระโอรส ณ ใต้ร่มไม้สาละนั้น โดยขณะประสูติพระนางประทับยืน พระหัตถ์ทรงจับกิ่งสาละไว้ เมื่อพระโพธิสัตว์ประสูติแล้ว (โดยอาการที่พระบาทออกจากพระครรภ์ก่อน) พระโพธิสัตว์ได้ทรงพระดำเนินไปได้ 7 ก้าว และได้ทรงเปล่งอาสภิวาจา (วาจาประกาศความเป็นผู้สูงสุด) ขึ้นว่า
คำแปล : เราเป็นผู้เลิศแห่งโลก, เราเป็นผู้เจริญที่สุดแห่งโลก, เราเป็นผู้ประเสริฐที่สุดแห่งโลก. ชาตินี้ เป็นชาติสุดท้าย. บัดนี้ ภพใหม่ย่อมไม่มี ดังนี้
โดยการทรงเปล่งอาสภิวาจาเป็นอัศจรรย์นี้ นับเป็นบุรพนิมิตแห่งพระบรมโพธิญาณ ที่เจ้าชายน้อยผู้เป็นพระบรมโพธิสัตว์จักได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในกาลอีกไม่นาน
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > การตรัสรู้

เหตุการณ์การตรัสรู้พระบรมสัมมาสัมโพธิญาณของเจ้าชายสิทธัตถะนี้ เป็นเหตุการณ์สำคัญลำดับที่สองของพระพุทธเจ้าที่ได้เกิดในวันเพ็ญ เดือนวิสาขมาส ซึ่งเหตุการณ์นี้ถือได้ว่าเป็นเหตุการณ์ที่มีความสำคัญมากที่สุดของพระพุทธเจ้าและพระพุทธศาสนา โดยถือได้ว่าเป็นการเกิดครั้งที่สองของเจ้าชายสิทธัตถะ คือ ครั้งแรกนั้นเพียงเกิดเป็นมนุษย์ แต่การตรัสรู้นี้ถือว่าเป็นการเกิดใหม่อีกครั้ง เป็นการเกิดที่หาได้โดยยาก เป็นการเกิดที่สมบูรณ์พร้อมด้วยอริยผล รู้แจ้งซึ่งสรรพกิเลสทั้งปวง หลุดพ้นจากบ่วงแห่งมาร คือ ทุกข์และสุขทั้งปวงได้หมดสิ้น เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้เจ้าชายสิทธัตถะเป็น "พระสัมมาสัมพุทธเจ้า" แปลว่า ผู้ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง (ผู้ไม่ได้รับบัญชาจากใคร ผู้ไม่ได้รับโองการจากพระผู้สร้าง หรือเทพเทวดาองค์ไหน) เป็นการ "รู้แจ้งโลกทั้งปวง" ที่เจ้าชายสิทธัตถะในฐานะมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งพึงกระทำได้ และทุกคนมีสิทธิ์ที่จะ "รู้" เหมือนที่พระองค์ทรงรู้ด้วยเหมือนกัน ดังนั้น จึงทำให้มีผู้เรียกพระธรรมวินัยหรือคำสั่งสอนของพระองค์ว่า "พระพุทธศาสนา" แปลว่า "ศาสนาของผู้รู้แจ้ง - ศาสนาของผู้ (ปฏิบัติเพื่อ) หลุดพ้นจากกิเลสทั้งมวล"
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > การตรัสรู้ > การออกผนวช

เหตุการณ์การออกผนวชจากหลักฐานชั้นต้น คือ พระไตรปิฎก กล่าวว่า เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะอายุได้ 29 พรรษา ได้ทรงปรารภเหตุคือ ความแก่ เจ็บ ตาย ที่มีอยู่ทุกคนเป็นธรรมโลก ไม่มีใครจะรอดพ้นไปได้ แต่เพราะว่ามิได้ฟังคำสั่งสอนของผู้รู้ จึงทำให้มัวแต่มานั่งรังเกียจเหตุเหล่านั้นว่าเป็นของไม่ควรคิด ไม่ควรสนใจ ทำให้คนเราทั้งหลาย มัวมาแต่ลุ่มหลงอยู่ในกิเลสทั้งหลายเพราะความเมา 3 ประการ คือ เมาว่าตัวยังหนุ่มยังสาวอยู่อีกนานกว่าจะแก่ 1 เมาว่าไม่มีโรคอยู่และโรคคงจะไม่เกิดแก่เรา 1 เมาว่าชีวิตเป็นของยั่งยืน 1 มัวแต่ใช้ชีวิตทิ้งไปวัน ๆ กล่าวคือ ทรงดำริว่า
ด้วยความคิดเช่นนี้ ทำให้เจ้าชายสิทธัตถะถึงกับตั้งพระทัยออกผนวชด้วยดำริว่า
เมื่อรู้ว่าการเกิดมี (ทุกข์) เป็นโทษแล้ว เราพึงแสวงหา "นิพพาน" อันไม่มีความเกิด อันเป็นธรรมที่เกษมจากเครื่องร้อยรัด ไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่าเถิด
นอกจากนี้ ในสคารวสูตร มีพระพุทธพจน์ตรัสสรุปสาเหตุที่ทำให้ทรงตั้งพระทัยออกบรรพชาไว้สั้น ๆ ว่า
ฆราวาสคับแคบ เป็นทางมาแห่งธุลี, ส่วนบรรพชาเป็นโอกาสแสงสว่าง; ผู้อยู่ครองเรือนจะประพฤติพรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์โดยส่วนเดียว เหมือนสังข์ที่เขาขัดดีแล้ว, โดยง่าย นั้นไม่ได้. ถ้าไฉนเราพึงปลงผมและหนวด ครองผ้าย้อมน้ำฝาดออกจากเรือน บวชเป็นผู้ไม่มีประโยชน์เกี่ยวข้องด้วยเรือน เถิด
ด้วยเหตุดังกล่าวทั้งหลายนี้พระองค์จึงทรงตั้งพระทัยเสด็จออกผนวช โดยการเสด็จออกผนวชตามนัยพระไตรปิฎกนั้น มิได้ทรงหนีออกจากพระราชวัง แต่เสด็จออกผนวชต่อหน้าพระราชบิดาและพระราชมารดาเลยทีเดียว ดังในโพธิราชกุมารสูตร ราชวรรค ว่า
...เรายังหนุ่มเทียว เกสายังดำจัด บริบูรณ์ด้วยเยาว์อันเจริญในปฐมวัย, เมื่อบิดามารดาไม่ปรารถนาด้วย กำลังพากันร้องไห้ น้ำตานองหน้าอยู่ เราได้ปลงผมและหนวด ครองผ้าย้อมฝาด ออกจากเรือน บวชเป็นผู้ไม่มีเรือนแล้ว...
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > การตรัสรู้ > ตรัสรู้ > แสวงหาอาจารย์

เมื่อทรงออกผนวชแล้ว พระองค์ทรงเข้าศึกษาในสำนักลัทธิต่าง ๆ เช่น สำนักอาฬารดาบส รามบุตร และสำนักอุทกดาบส รามโคตร ได้บรรลุสมาบัติ 8 สิ้นความรู้เจ้าสำนักทั้งสอง แต่พระองค์ยังไม่ทรงพอพระทัยเพราะสมาบัติทั้ง 8 นั้น ไม่สามารถทำให้พระองค์ตรัสรู้ได้ จึงทรงออกจากสำนักของอาจารย์ทั้งสอง เสด็จไปถึงตำบลอุรุเวลาเสนานิคม เป็นสถานที่รมณียสถาน มีป่าชัฏ แม่น้ำใสสะอาด และมีโคจรคาม (สถานที่บิณฑบาต) อยู่โดยรอบ จึงทรงตั้งพระทัยที่จะบำเพ็ญเพียรอยู่ ณ ที่แห่งนี้
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > การตรัสรู้ > ตรัสรู้ > บำเพ็ญทุกกรกิริยา

ในช่วงแรกนั้น พระองค์ทรงบำเพ็ญเพียรทางกาย คือ "ทุกกรกิริยา" คือ การบำเพ็ญเพียรที่นักพรตผู้บำเพ็ญตบะในสมัยนั้นยกย่องว่าเป็นยอดของการบำเพ็ญเพียรทั้งปวง 3 ประการ โดยในระหว่างบำเพ็ญเพียร ปัญจวัคคีย์ทั้ง 5 คือ โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยะ มหานามะ และอัสสชิ ผู้เป็นพราหมณ์ (โกณฑัญญะ) และบุตรแห่งพราหมณ์ (ปัญจวัคคีย์ที่เหลือ) ที่ได้ร่วมงานทำนายลักษณะมหาบุรุษแห่งเจ้าชายสิทธัตถะ (ในคราว 5 วันหลังจากประสูติ) ว่า "ถ้าเจ้าชายสิทธัตถะออกผนวช จักได้เป็นศาสดาเอกของโลก" เมื่อท่านเหล่านั้นได้ทราบข่าวการออกผนวชของเจ้าชายสิทธัตถะ จึงชักชวนกันออกบวชเพื่อตามหาเจ้าชาย และได้พบเจ้าชายสิทธัตถะในขณะกำลังบำเพ็ญทุกกรกิริยาจึงคอยเฝ้าอยู่ปฏิบัติ ต่อมา เมื่อพระองค์ได้ทรงบำเพ็ญเพียรถึงขั้นยวดยิ่งแล้วแต่ยังไม่ตรัสรู้ พระองค์ได้ทราบอุปมาแห่งพิณ 3 สาย ว่าการปฏิบัติเช่นนี้เป็นหนทางอันสุดโต่งเกินไป จึงได้ละทุกกรกิริยาเสีย หันกลับมาเสวยอาหาร เหล่าปัญจวัคคีย์ทั้ง 5 จึงคิดว่าพระองค์ทรงคลายความเพียรทางกายด้วยทุกกรกิริยา ไม่มีโอกาสตรัสรู้ได้ จึงพาพวกละทิ้งพระองค์ไปอยู่ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > การตรัสรู้ > ตรัสรู้ > วันตรัสรู้

เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะกลับมาเสวยพระกระยาหารจนพระวรกายกลับมามีพระกำลังขึ้นเหมือนเดิมแล้ว จึงทรงเปลี่ยนมาเริ่มบำเพ็ญเพียรทางใจต่อไป จนล่วงเข้าเช้าวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนวิสาขมาส หลังบรรพชาได้ 6 ปี นางสุชาดา ธิดานายบ้านอุรุเวลาเสนานิคม ได้นำข้าวมธุปายาสไปถวายพระองค์ขณะประทับอยู่ ณ ต้นไทรใกล้กับบ้านของนาง ด้วยคิดว่าพระองค์เป็นเทวดา เพราะวันนั้นพระองค์มีรัศมีผ่องใส จนเมื่อทรงรับเสวยข้าวมธุปายาสแล้วจึงได้ทรงนำถาดทองคำไปอธิษฐานลอยในแม่น้ำเนรัญชรา
จวบจนเวลาเย็น ได้ทรงรับถวายหญ้าคา (หญ้ากุศะ) 8 กำมือ จากนายโสตถิยะพราหมณ์ ทรงนำไปปูลาดเป็นโพธิบัลลังก์ ณ ใต้ต้นอัสสถะพฤกษ์ (หลังจากการตรัสรู้จึงได้ชื่อใหม่ว่า "ต้นพระศรีมหาโพธิ์" หรือ "ต้นโพธิ์") ต้นหนึ่ง ริมฝั่งน้ำเนรัญชรา ผินพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก หันพระปฤษฏางค์ (หลัง) ไปทางลำต้นพระศรีมหาโพธิ์ ทรงอธิษฐานในพระทัยว่า
...หนัง เอ็น กระดูก จักไม่เหลืออยู่ เนื้อและเลือดในสรีระ จักเหือดแห้งไปก็ตามที เมื่อยังไม่ลุถึงประโยชน์อันบุคคลจะลุได้ด้วยกำลังของบุรุษ (การตรัสรู้) ด้วยความเพียรของบุรุษ (มนุษย์) ด้วยความบากบั่นของบุรุษแล้ว จักหยุดความเพียรนั้นเสีย เป็นไม่มีเลย...
จากนั้น พญามารได้ยกพลเสนามารมาผจญ พระองค์ต้องต่อสู้ด้วยพระบารมี 10 ทัศ กล่าวในแง่ธรรมาธิษฐาน คือ ทรงต่อสู้กับกิเลสภายในใจจนทรงเอาชนะได้ด้วยพระบารมี คือ ความลำบากในการบำเพ็ญความดีทั้งปวง อันทรงได้สั่งสมมาตลอดแต่ครั้งเป็นพระโพธิสัตว์ ทรงต่อสู้จนพญามารพ่ายแพ้ไปตอนพระอาทิตย์จะตกแล้ว พระองค์จึงทรงเริ่มเจริญสมถภาวนา ทำจิตใจให้เป็นสมาธิ จนบรรลุปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุตถฌาน ตามลำดับ แล้วทรงทำให้ฌานอันเป็นองค์แห่งปัญญา 3 ประการ เกิดขึ้นในยามทั้ง 3 คือ
ปฐมยาม ทรงบรรลุ "ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ" คือ ทรงสามารถระลึกชาติได้
มัชฌิมยาม ทรงบรรลุ "จุตูปปาตญาณ" คือ รู้การตายการเกิดของสัตว์ทั้งปวง หรืออีกนัยหนึ่งเรียกว่าได้ ทิพยจักษุญาณ คือ ตาทิพย์
ปัจฉิมยาม พระองค์ได้ทรงพิจารณาปฏิจจสมุปบาท คือ ธรรมที่อาศัยซึ่งกันและกัน เกิดขึ้นเป็นเหตุเป็นผลของกันและกันต่อเนื่องเสมือนกับลูกโซ่ จนได้รู้แจ้งซึ่งอริยสัจธรรม 4 ประการ คือ
ทุกข์ ความทุกข์ สภาวะที่ทนได้ยาก ความไม่สบายกาย ไม่สบายใจ  (ปัญหา)
สมุทัย สาเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์  (สาเหตุของปัญหา)
นิโรธ ความดับไปซึ่งต้นเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์  (จุดมุ่งหมายในการแก้ปัญหา)
มรรค หนทางที่จะดับทุกข์ได้  (วิธีการแก้ปัญหา)
แล้วพระองค์จึงทรงบรรลุซึ่ง "อาสวักขยญาณ" คือ ความรู้เป็นเหตุสิ้นอาสวกิเลสทั้งปวง เมื่อนั้นจิตของพระองค์ก็หลุดพ้นจากกิเลสและอาสวะทั้งปวง ไม่มีความยึดถือมั่นด้วยตัณหาอุปาทาน อันเป็นการได้ตรัสรู้พระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ สำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์ ในยามที่ 3 แห่งคืนวิสาขมาส ก่อนพุทธศักราช 45 ปี
ตั้งแต่นั้น พระองค์ทรงได้รับการถวายพระนามบัญญัติโดยคุณนิมิตแห่งพระองค์ว่า "อรหํ" เป็นพระอรหันต์ผู้ห่างไกลจากกิเลสทั้งปวง และ "สมฺมาสมฺพุทฺโธ" เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ได้ตรัสรู้ชอบได้โดยลำพังพระองค์เอง หามีผู้ใดเป็นครูอาจารย์ไม่ ต่อมา พระองค์ได้ทรงนำสิ่งที่พระองค์ทรงรู้แจ้งในวันตรัสรู้นี้มาเผยแก่หมู่ชนทั้งหลาย พระองค์จึงทรงได้รับขนานพระนามว่า "สมเด็จพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า" สืบมา
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > วันปรินิพพาน > ทรงปลงพระชนมายุสังขาร

พระพุทธองค์ทรงปฏิบัติดำรงตนในฐานะพระบรมศาสดา เผยแผ่พระธรรมวินัย คือ พระพุทธศาสนาแก่พหูชนชาวชมพูทวีปเป็นเวลากว่า 45 ปี ทำให้พระศาสนาตั้งหลักฐานอย่างมั่นคง ณ ชมพูทวีปกว่าพันปี และพระพุทธศาสนาได้ขยายออกไปทั่วแผ่นดินเอเชียนับแต่นั้นมา จวบจนพระพุทธองค์มีพระชนมายุ 80 พรรษา มีพระวรกายชราภาพเสมือนคนทั่วไป พระองค์ตรัสว่า ศาสนาของพระองค์ได้ทรงตั้งมั่นแล้ว ทรงทำหน้าที่แห่งพระพุทธเจ้าบริบูรณ์แล้ว ในเวลาสามเดือนก่อนจะเสด็จดับขันธปรินิพพาน ขณะพระองค์ประทับอยู่ ณ ปาวาลเจดีย์ กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน เมืองเวสาลี ได้ตรัสอภิญญาเทสิตธรรมแก่ภิกษุทั้งหลาย แล้วพระองค์ทรงทำการปลงพระชนมายุสังขารว่า
...ภิกษุทั้งหลาย! บัดนี้ เราจักเตือนท่านทั้งหลาย: สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา..., ตถาคตจักปรินิพพาน โดยกาลล่วงไปแห่งสามเดือนจากนี้...
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > วันปรินิพพาน > เสด็จไปเมืองกุสินารา

จากนั้น พระองค์เสด็จไปบ้านภัณฑคาม บ้านหัตถิคาม จนเสด็จถึงเมืองปาวา โดยลำดับ ที่นี่พระองค์ได้ประทับที่สวนมะม่วงของนายจุนทะ กัมมารบุตร ทรงแสดงธรรมแก่นายจุนทะ และเสด็จไปรับบิณฑบาตในวันรุ่งขึ้น พระองค์ทรงอนุญาตรับบิณฑบาตเสวยสูกรมัททวะที่นายจุนทะจัดไว้ (ต่อจากนี้ พระองค์ประชวรด้วยโรคปักขันธิกาพาธอย่างกล้าจวบจนสิ้นพระชนมายุ) จากนั้น ได้เสด็จไปสู่เมืองกุสินารา ในกลางทางทรงพักที่ร่มไม้แห่งหนึ่ง รับสั่งให้พระอานนท์ปูลาดสังฆาฏิเพื่อเสวยน้ำดื่มและทรงสนทนากับปุกกุสสะ มัลละบุตร จนเกิดศรัทธาถวายผ้าเนื้อดีสองผืน ทรงรับสั่งให้นำมาห่มคลุมพระองค์ผืนหนึ่ง อีกผืนหนึ่งรับสั่งให้ถวายแก่พระอานนท์ เมื่อปุกกุสสะถวายผ้านั้นแล้วหลีกไป พระอานนท์ได้น้อมถวายผ้าของตนแก่พระพุทธเจ้า ได้เห็นพระวรกายของพระองค์ว่ามีพระฉวีผ่องใสยิ่งจึงได้ทูลถาม พระองค์ตรัสตอบว่า
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > วันปรินิพพาน > ประทับสีหไสยาสน์

เมื่อเสด็จถึงพระราชอุทยานของมัลลกษัตริย์ พระองค์ทรงให้พระอานนท์จัดที่บรรทมระหว่างต้นสาละคู่ ขณะทรงประทับสีหเสยยาสน์หันพระเศียรไปทางทิศเหนือ ได้เกิดอัศจรรย์ คือ ดอกาละผลิดอกผิดฤดูกาลโปรยลงบนพระสรีระ ดอกมณฑารพ จุรณ์ไม้จันทร์ ตกลงและดนตรีทิพย์บรรเลงขึ้นเพื่อบูชาแก่พระพุทธเจ้า เทวดาทั่วโลกธาตุได้มาประชุมกันเพื่อเห็นพระพุทธเจ้า บางองค์คร่ำครวญเสียใจด้วยอาการต่าง ๆ
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > วันปรินิพพาน > ประทานพระปัจฉิมโอวาท

จากนั้น พระองค์ทรงอนุญาตให้พวกมัลละกษัตริย์เข้าเฝ้าและได้ตรัสแก้ปัญหาของสุภัททะปริพาชก จนเกิดศรัทธาขอบรรพชาด้วยเอหิภิกขุอุปสัมปทาเป็นพระสาวกองค์สุดท้ายในบรรดาสาวกที่ทันเห็นพระพุทธองค์ แล้วตรัสให้พระธรรมคำสั่งสอนของพระองค์เป็นผู้สืบศาสดาไว้ว่า
...อานนท์! ธรรมก็ดี วินัยก็ดี ที่เราแสดงแล้ว บัญญัติแล้วแก่พวกเธอทั้งหลาย ธรรมวินัยนั้น จักเป็นองค์ศาสดาของพวกเธอทั้งหลาย เมื่อเราล่วงลับไปแล้ว...
จากนั้นตรัสพระโอวาทที่สำคัญ ๆ อีก 4-5 เรื่อง จนในที่สุดตรัสพระปัจฉิมโอวาทเตือนเป็นครั้งสุดท้ายว่า
เหตุการณ์สำคัญที่เกิดในวันวิสาขบูชาในพุทธประวัติ > วันปรินิพพาน > ปรินิพพาน

จากนั้น พระองค์ทรงนิ่งเงียบ หลับตา ทรงเข้าอนุปุพพวิหารสมาบัติ 9 มีรูปฌาน 4 คือ ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน จตุตถฌาน จากนั้นเป็นอรูปฌาน 4 คือ อากาสานัญจายตนะ วิญญาณัญจายตนะ อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญานาสัญญายตนะ (เรียกรวมเป็น สมาบัติ 8) และ นิโรธสมาบัติ 1 ชื่อเต็มคือสัญญาเวทยิตนิโรธ แล้วย้อนลงมาตามลำดับจนถึงปฐมฌาน แล้วย้อนขึ้นอีกเป็น ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุตถฌานเป็นปัจฉิมสมาบัติ เมื่อออกจากจตุตถฌานจึง เสด็จดับขันธปรินิพพาน
พระพุทธองค์ตรัสถึงความดับสมุทัยอันเป็นเหตุแห่งความดับทุกข์ (เสด็จดับขันธปรินิพพาน) ไว้เมื่อคราวทรงพระชนม์อยู่ว่า
...ต้นไม้ เมื่อโคนต้นยังอยู่ ไม่มีอุปัทวะ แม้ถูกตัด (ส่วนบน) แล้วก็งอกได้อีกอยู่นั่น ฉันใดก็ดี แม้ทุกข์นี้ก็ฉันนั้น เมื่อตัณหานุสัยยังมิได้ถูกถอนทิ้งแล้ว ก็ได้เกิดร่ำไป...
กล่าวคือ พระพุทธองค์เสด็จดับขันธปรินิพพานเพราะความดับไปแห่งสมุทัย คือ ได้ทรงถอนเสียสิ้นซึ่งต้นและราก กิเลสตัณหาอันเป็นสาเหตุแห่งทุกข์ทั้งปวงนี้แล้วเมื่อในวันตรัสรู้ การเสด็จดับขันธปรินิพพานนี้จึงเป็นการตายครั้งสุดท้ายของพระพุทธองค์ โดย "สอุปาทิเสสนิพพานธาตุ" (สิ้นตัณหาเมื่อคราวตรัสรู้ และสิ้นขันธ์ห้า เมื่อคราวปรินิพพาน)
เมื่อนั้นได้เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ โลมชาติลุกขึ้นชูชัน กลองทิพย์บรรลือลั่นไปในอากาศ ไว้อาลัยแด่การจากไปของพระพุทธองค์ ผู้ทรงเป็นบรมครูของโลก กายของพระองค์สิ้นเชื้อคือตัณหาที่จะนำไปเกิดในภพใหม่ ครั้นกายแตกดับแล้ว ถึงความเป็นของว่าง ไม่มีอะไรเหลือสำหรับส่วนผสมของกายในภพต่อไป พระพุทธองค์เสด็จดับขันธปรินิพพานในปัจฉิมราตรี วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ก่อนพุทธศักราช 1 ปี ตามการนับของไทย  (หากเป็นกัมพูชาหรือพม่า จะนับเป็น พ.ศ. 1 ทันที ดูเพิ่มที่ พุทธศักราช)
พุทธสังเวชนียสถานเนื่องด้วยวันวิสาขบูชา

บทความหลัก: พุทธสังเวชนียสถาน
เหตุการณ์สำคัญทั้ง 3 เหตุการณ์ที่เกิดในวันวิสาขบูชา เกิดภายในบริเวณที่เรียกว่าชมพูทวีปในสมัยพุทธกาล หรือประเทศอินเดียและเนปาลในปัจจุบัน โดยสถานที่ที่พระพุทธองค์ทรงประสูติอยู่ที่ลุมพินีวัน ประเทศเนปาลในปัจจุบัน, สถานที่ตรัสรู้ อยู่ที่ พุทธคยา และสถานที่ปรินิพพานอยู่ที่ กุสินารา ประเทศอินเดียในปัจจุบัน โดย 2 ใน 3 ของพุทธสังเวชนียสถานที่เกี่ยวข้องกับวันวิสาขบูชาได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลก
พุทธสังเวชนียสถานเนื่องด้วยวันวิสาขบูชา > สถานที่เนื่องด้วยการประสูติ (ลุมพินีวัน)

บทความหลัก: ลุมพินีวัน
พุทธสังเวชนียสถานเนื่องด้วยวันวิสาขบูชา > สถานที่เนื่องด้วยการประสูติ (ลุมพินีวัน) > ที่ตั้ง

ลุมพินีวันเป็นพุทธสังเวชนียสถานที่สำคัญ 1 ใน 4 สังเวชนียสถานของชาวพุทธ เป็นสถานที่ประสูติของเจ้าชายสิทธัตถะ ผู้ซึ่งต่อมาตรัสรู้เป็นพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ตั้งอยู่ที่อำเภอไภรวา แคว้นอูธ ประเทศเนปาล เป็นพุทธสังเวชนียสถาน 4 ตำบลเพียงแห่งเดียวที่อยู่นอกประเทศอินเดีย ตัวลุมพินีวันอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศอินเดียตอนเหนือ ห่างจากสิทธารถนคร (หรือ นครเทวทหะ) ทางทิศตะวันตกประมาณ 22 กิโลเมตร และห่างจากเมืองติเลาราโกต (หรือ นครกบิลพัสดุ์) ทางทิศตะวันออก 22 กิโลเมตร ซึ่งถูกต้องตามตำราพระพุทธศาสนาที่กล่าวว่าลุมพินีวันสถานที่ประสูติ ตั้งอยู่ระหว่างเมืองกบิลพัสดุ์และเมืองเทวทหะ ปัจจุบัน ลุมพินีวันได้รับการยกย่องจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลก ประเภทมรดกทางวัฒนธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2540
พุทธสังเวชนียสถานเนื่องด้วยวันวิสาขบูชา > สถานที่เนื่องด้วยการประสูติ (ลุมพินีวัน) > ลุมพินีวันในสมัยพุทธกาล

ในสมัยพุทธกาล ลุมพินีวันอยู่ในเขตแห่งดินแดนที่เรียกว่าชมพูทวีป ตั้งอยู่ระหว่างกรุงกบิลพัสดุ์ เมืองหลวงของพระเจ้าสุทโธทนะ และกรุงเทวทหะ เมืองหลวงของพระเจ้าชนาธิป เป็นพระราชอุทยานลาดลุ่มร่มรื่นกึ่งกลางระหว่างทางสำหรับพักผ่อนหย่อนใจของกษัตริย์และประชาชน สภาพของลุมพินีวันในสมัยนั้นอาจจะพิจารณาได้จากคัมภีร์วิสุทธชนวิลาสินี อรรถกถาขุททกนิกาย อปทาน ได้พรรณนาเป็นภาษาบาลีไว้ว่า
"ทวินฺนํ ปน นครานํ อนฺตเร อุภยนครวาสีนมฺปิ ลุมพินีวนํ นาม มงฺคลสาลวนํ อตฺถิ, ตสฺมึ สมเย มูลโต ปฏฺฐาย ยาว อคฺคสาขา สพฺพํ เอกปาลิผุลฺลํ อโหสิ สาขนฺตเรหิ เจว ปุปฺผนฺตเรหิ จ ปญฺจวณฺณา ภมรคณา นานปฺปการา จ สกุณสงฺฆา มธุรสฺสเรน วิกูชนฺตา สกลํ ลุมฺพินีวนํ จิตฺตลตาวนสทิสํ ฯเปฯ"
แปลว่า: "ในระหว่างเมืองทั้งสอง มีป่าสาละชื่อลุมพินีวันอันเป็นมงคล สมัยนั้นสาละทั้งหมดล้วนมีดอกออกสะพรั่งเป็นแนวเดียวกัน แต่รากจนสุดปลายกิ่ง ตามกิ่งก้านสาขาและดอกนั้นล้วนมีหมู่ภมรนานาชนิด และหมู่นกหลากหลายชนิดส่งเสียงกู่ร้องประสานสำเนียง ดังทั่วทั้งป่า ลุมพินีวันนั้นจึงประดุจเช่นเดียวกับสวนจิตรลดา (อันมีในดาวดึงสเทวโลก) ฉะนั้น ฯลฯ"
หลังจากการประสูติของพระพุทธองค์แล้ว ไม่ปรากฏหลักฐานอื่นว่าพระพุทธเจ้าได้เสด็จมา ณ ที่แห่งนี้แต่อย่างใด แม้พระพุทธเจ้าจะได้เสด็จมา ณ กรุงกบิลพัสดุ์ ก็ประทับที่นิโครธารามที่พระประยูรญาติจัดถวายหาได้มาประทับหรือแสดงธรรม ณ ลุมพินีวันอีกไม่ เนื่องเพราะลุมพินีวันนั้นเป็นอุทยานไม่มีผู้คนอาศัยนั่นเอง