stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยทักษิณ
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
Website ที่พบปะพูดคุยของนิสิต คณะนิติศาสตร์ เก็บถาวร 2011-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เฟสบุ๊คคณะนิติศาสตร์
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนกฎหมายในประเทศไทย  |
| --- | --- | --- |
| มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ | เกษตรศาสตร์ (บางเขน) •  เกษตรศาสตร์ (เฉลิมพระเกียรติ) • ขอนแก่น (นิติศาสตร์) • ขอนแก่น (สหวิทยาการ) • จุฬาลงกรณ์ • เชียงใหม่ • แม่ฟ้าหลวง • ทักษิณ • ธรรมศาสตร์ • บูรพา • พะเยา • วลัยลักษณ์ • สงขลานครินทร์ • สวนดุสิต |  |
| มหาวิทยาลัยของรัฐ | นเรศวร • มหาสารคาม • รามคำแหง • สุโขทัยธรรมาธิราช • อุบลราชธานี |  |
| มหาวิทยาลัยราชภัฎ | กำแพงเพชร • เชียงราย • นครราชสีมา • บุรีรัมย์ • เพชรบูรณ์• ร้อยเอ็ด  • มหาสารคาม • สุราษฎร์ธานี • หมู่บ้านจอมบึง • อุดรธานี  • อุบลราชธานี |  |
| มหาวิทยาลัยเอกชน | กรุงเทพ • เกริก • เกษมบัณฑิต • เจ้าพระยา • เซนต์จอห์น • ธุรกิจบัณฑิตย์ • ปทุมธานี • พายัพ • ภาคกลาง • ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ • โยนก • รังสิต • รัตนบัณฑิต • ราชธานี • วงษ์ชวลิตกุล • เวสเทิร์น • ศรีปทุม • สยาม • หอการค้าไทย • หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ • หาดใหญ่ • อัสสัมชัญ • อีสเทิร์นเอเชีย • เอเชียอาคเนย์ • นอร์ท-เชียงใหม่ • ฟาฏอนี |  |
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
| ด ค กมหาวิทยาลัยทักษิณ |
| --- | --- | --- |
| วิทยาเขต | วิทยาเขตสงขลา  ·  วิทยาเขตพัทลุง |  |
| คณะ | เทคโนโลยีและการพัฒนาชุมชน  ·  นิติศาสตร์  ·  มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์  ·  วิทยาการสุขภาพและการกีฬา  ·  วิทยาศาสตร์  ·  ศิลปกรรมศาสตร์  ·  ศึกษาศาสตร์  ·  เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ  ·  วิศวกรรมศาสตร์  ·  พยาบาลศาสตร์  ·  อุตสาหกรรมเกษตรและชีวภาพ |  |
| วิทยาลัย | ภูมิปัญญาชุมชน · การจัดการเพื่อการพัฒนา · นานาชาติ · บัณฑิตวิทยาลัย |  |
| โครงการจัดตั้ง | ทันตแพทยศาสตร์ · แพทยศาสตร์ · เภสัชศาสตร์ · รัฐศาสตร์ · สถาปัตยกรรมศาสตร์ |  |
| สถาบัน | สถาบันทักษิณคดีศึกษา · สถาบันปฏิบัติการชุมชนเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการ |  |
| โรงเรียน | โรงเรียนนานาชาติแฟร์วิว (ประเทศไทย) · โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยทักษิณ · โรงเรียนป่าพยอมพิทยาคม โครงการ วมว. คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ |  |
| กิจกรรม | งานเทางามสัมพันธ์ |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ทศพร วชิระบำเพ็ญ

| แม่ชี ทศพร วชิระบำเพ็ญ |
| --- | --- |
เกิด: มาลินี ชัยประคอง 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 (66 ปี) จังหวัดสมุทรสงคราม ประเทศไทย
สัญชาติ:  ไทย
อาชีพ: นักปฏิบัติธรรม แม่ชี, นักเขียน
มีชื่อเสียงจาก: การเผยแพร่ความเชื่อเรื่องกรรมเก่า
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ทศพร วชิระบำเพ็ญ หรือชื่อเดิมคือ ทศพร เทวาพิทักษ์ธรรม, ทศพร บุญเทวาพิทักษ์, ทศพร ชัยประคอง, ธนพร ชัยประคอง และ มาลินี ชัยประคอง ตามลำดับ หรือมักเรียกกันว่า แม่ชีทศพร เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2501 เป็นแม่ชีชาวไทย
ประวัติ

ทศพรเกิดที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม มีชื่อแต่แรกเกิดว่า มาลินี ชัยประคอง  สำเร็จการศึกษาเพียงประถมศึกษาปีที่ 7 แล้วมีสามี เธอกับสามีมีบุตรด้วยกันทั้งหมดห้าคน แต่ชีวิตครอบครัวล่มสลาย จึงบวชชีที่วัดเขาอิติสุคโต อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จากนั้นไปพักอาศัยที่วัดพิชยญาติการามวรวิหาร แขวงสมเด็จเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร เรื่อยมา
ทศพรมีชื่อเสียงจากการกล่าวว่าบรรลุธรรมจนสามารถระลึกอดีตชาติของตนได้ และสามารถแก้บาปกรรมที่ผู้คนเคยกระทำไปแล้วได้ นอกจากนี้ เธอยังเขียนหนังสือเกี่ยวกับเรื่องกรรมเก่าออกจำหน่าย และยังลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์เชิญชวนผู้คนโทรศัพท์มาใช้บริการแก้กรรมเก่ากับเธอด้วย ซึ่งปรากฏว่าได้รับความนิยม มีผู้ใช้บริการเดือนละมากกว่าห้าพันคน อนึ่ง ณ ที่อาศัยของเธอ ยังมีประชาชนเข้าใช้บริการแก้กรรมอย่างเนืองแน่น โดยถ้าเป็นวันทำงาน มีราว ๆ วันละหกร้อยคน ส่วนวันหยุด มีราวหนึ่งพันคน
ทศพรออกจากวัดพิชยญาติการามวรวิหาร ไปสร้างสถานปฏิบัติธรรมบ้านเพชรบำเพ็ญ จังหวัดเพชรบุรี ตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 และวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 เธอได้สร้างรูปเคารพพระธรณีขนาดใหญ่ที่สวนทุเรียนแลนด์ จังหวัดจันทบุรี โดยมีการบูชานางธรณีด้วยผลไม้ของสวนดังกล่าว และให้ผู้คนทำบุญด้วยการโอนเงิน 300 บาทเข้าบัญชีส่วนตัวของเธอ
สถานีสะพานตากสิน

สถานีสะพานตากสิน (อังกฤษ: Saphan Taksin station; รหัส: S6) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสีลม ยกระดับระหว่างสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช 2 สะพานที่ขนานกัน และคร่อมบริเวณปากคลองสาทรช่วงริมแม่น้ำเจ้าพระยาถึงจุดตัดถนนเจริญกรุง เป็นสถานีรถไฟฟ้าแห่งแรกในกรุงเทพมหานครที่เชื่อมต่อกับการสัญจรทางเรือในแม่น้ำเจ้าพระยา (ปัจจุบันมีอีก 4 สถานี คือสถานีสนามไชยและสถานีบางโพของรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน, สถานีเจริญนครของรถไฟฟ้าสายสีทอง และสถานีสะพานพระนั่งเกล้าของรถไฟฟ้าสายสีม่วง) โดยเชื่อมต่อที่ท่าสาทรและยังเป็นที่ตั้งของศูนย์บริการนักท่องเที่ยวบีทีเอส
ที่ตั้ง

เชิงสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งพระนคร ในพื้นที่แขวงบางรัก เขตบางรัก และแขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
ระหว่าง พ.ศ. 2542–2552 สถานีสะพานตากสินเคยเป็นสถานีปลายทางของรถไฟฟ้าบีทีเอสสายสีลมฝั่งใต้ตั้งแต่เปิดทำการ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ถึง 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 รวมเป็น 9 ปี ปัจจุบันไม่ได้เป็นสถานีปลายทางแล้ว เนื่องจากมีการสร้างส่วนต่อขยายจากสถานีสะพานตากสินไปยังสถานีกรุงธนบุรี สถานีวงเวียนใหญ่ สถานีโพธิ์นิมิตร สถานีตลาดพลู และสถานีบางหว้าตามลำดับ
ประวัติ

สถานีสะพานตากสินเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 สถานีนี้เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางที่สำคัญจากพื้นที่ฝั่งธนบุรีในย่านคลองสาน วงเวียนใหญ่ ท่าพระ ภาษีเจริญ บางแค ตลาดพลู จอมทอง และราษฎร์บูรณะ กับส่วนพื้นที่ฝั่งพระนครในย่านบางคอแหลม บางรัก และถนนตก ยังรวมไปถึงพื้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ห่างออกไป เช่น ย่านวังหลัง ปิ่นเกล้า บางพลัด และจังหวัดนนทบุรี อีกด้วยก็เพราะด้วยที่ตั้งสถานีที่อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตัวสถานีมีท่าเรือสาทรเป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญ
รูปแบบของสถานี

ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลาเหมือนสถานีทั่วไปในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส แต่เนื่องจากพื้นที่ค่อนข้างจำกัดที่กว้างเพียง 16.5 เมตร ทำให้เป็นสถานีหนึ่งเดียวที่เป็นแบบชานชาลาข้างเพียงรางเดียว โดยรถไฟฟ้าสามารถผ่านสถานีและข้ามสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินได้ด้วยการสับราง ซึ่งรางคู่จากด้านสถานีสุรศักดิ์ก่อนเข้าสู่ชานชาลาจะมีรางหนึ่งที่กลายเป็นรางตัน ส่วนด้านสถานีกรุงธนบุรีก่อนเข้าสู่ชานชาลาจะเป็นรางคู่ตามปกติแต่ได้มาบรรจบกันก่อนเป็นรางเดียว เนื่องจากสถานีนี้มีความยาวเพียง 115 เมตร ชานชาลาจึงสามารถรองรับขบวนรถได้สูงสุดเพียง 5 ตู้โดยสารเท่านั้น (จากความยาวสถานีปกติ 120 เมตร ที่สามารถรองรับได้ 6 ตู้โดยสาร)
สถานีนี้เป็นสถานีที่มีการบอกกำหนดการรถไฟฟ้าที่จะเทียบเข้าชานชาลาเป็นสถานีแรก โดยบนจอโทรทัศน์จะแสดงไว้ว่า "รถไฟฟ้าขบวนถัดไป... The next train is for..." แล้วตามด้วยชื่อสถานีปลายทางของขบวนนั้นๆ ส่วนรถไฟฟ้าที่จะเทียบชานชาลาและจะมีการแบ่งพื้นที่สำหรับผู้โดยสารที่จะรอรถไฟฟ้า โดยทางไปฝั่งตะวันตก (ไปบางหว้า) จะเป็นสีม่วง แต่ถ้าจะไปฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือ (ไปสนามกีฬาแห่งชาติ) จะเป็นสีเขียวเข้ม
เนื่องจากสถานีสะพานตากสิน ตามแผนแม่บทเดิมเมื่อ พ.ศ. 2538 เมื่อมีการก่อสร้างส่วนต่อขยายเพิ่มเติมในฝั่งธนบุรีจะต้องมีการทุบตัวสถานีทิ้งเพื่อทำเป็นรางรถไฟฟ้าจากสถานีสุรศักดิ์ไปยังสถานีกรุงธนบุรีแทน กรุงเทพมหานครจึงประกาศแผนเบื้องต้นเป็นการทำทางเดินลอยฟ้าจากสถานีสุรศักดิ์มายังท่าเรือสาทรเพื่อเป็นการทดแทนการทุบสถานี แต่ประชาชนในพื้นที่กลับเรียกร้องไม่ให้มีการทุบสถานีเกิดขึ้น เนื่องมาจากสถานีดังกล่าวเชื่อมต่อกับท่าเรือสาทรซึ่งเป็นท่าเรือโดยสารที่สำคัญแห่งหนึ่ง การใช้ทางเดินลอยฟ้าอาจไม่ตอบโจทย์ความสะดวกในการเชื่อมต่อเท่าที่ควร กรุงเทพมหานครจึงได้ทำการเข้าปรึกษากับกรมทางหลวงชนบทซึ่งเป็นเจ้าของสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อที่จะขยายช่องจราจรบนสะพานอีก 1 ช่องทั้งสองข้าง แล้วขยายพื้นที่ชานชาลาของสถานีและสร้างรางเพิ่มอีก 1 ราง โดยในเบื้องต้นกรมทางหลวงชนบทกลับไม่เห็นด้วยเรื่องการทุบสะพาน และกรุงเทพมหานครยังไม่มีทางออกของปัญหาดังกล่าว บีทีเอสซีจึงต้องแก้ปัญหาเบื้องต้นด้วยการใช้รถไฟฟ้าที่มีความยาวเพิ่มขึ้นจากสามตู้เป็นสี่ตู้ และจัดการเดินรถใหม่ตามข้างต้น
อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2560 กระทรวงคมนาคมได้มีมติให้กรุงเทพมหานคร บีทีเอสซี และกรมทางหลวงชนบทเข้าดำเนินการปรับปรุงสถานีสะพานตากสินพร้อมปรับปรุงสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อแก้ไขปัญหาคอขวดบริเวณสถานีสะพานตากสิน เนื่องจากกระทรวงคมนาคมมีแผนต่อขยายเส้นทาง บวกกับระยะทางที่ยาวมากขึ้น แต่ติดปัญหาคอขวดทำให้ระบบไม่สามารถทำเวลาได้ โดยการปรับปรุงจะเริ่มจากขยายขอบทางสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินระยะทาง 230 เมตร กว้าง 1.8 เมตรออกทั้งสองข้าง จากนั้นจึงทำการก่อสร้างชานชาลาไปฝั่งพระนคร รางรถไฟฟ้าและชานชาลาไปฝั่งธนบุรี แล้วทำการปรับปรุงภูมิทัศน์โดยรวมของสถานีเป็นอันเสร็จสิ้นการปรับปรุง ปัจจุบันโครงการได้พักดำเนินการไม่มีกำหนดเนื่องจากสัญญาสัมปทานส่วนหลักใกล้หมด โดยบีทีเอสซีจะโอนถ่ายงานออกแบบที่สำเร็จให้กรุงเทพมหานคร (หรือการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย หากมีการเปลี่ยนแปลงผู้รับโอนโครงการจากรัฐบาล) เพื่อนำไปดำเนินการจริงต่อไป
แผนผังของสถานี

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| U3 ชานชาลา  | ชานชาลา 3 | (รถมาทางขวา) สายสีลม มุ่งหน้า บางหว้า (กรุงธนบุรี) (รถมาทางซ้าย) สายสีลม มุ่งหน้า สนามกีฬาแห่งชาติ (สุรศักดิ์) |
U3 ชานชาลา : ชานชาลาด้านข้าง (ชานชาลาประกอบชั่วคราว), ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย (ไปบางหว้า), ขวา (ไปสนามกีฬาฯ)
| U2 ชั้นขายบัตรโดยสาร  | ชั้นขายบัตรโดยสาร | ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสารและนักท่องเที่ยวบีทีเอส ห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้า |
| G ระดับถนน  | ชั้นพื้นดิน | ป้ายรถประจำทาง, ท่าสาทร โรงแรมแชงกรี-ลา, วัดยานนาวา  |
สถานีนี้มีเพียง 1 ชานชาลาด้านทิศใต้ ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปสถานีสนามกีฬาแห่งชาติ และผู้ที่จะเดินทางไปสถานีบางหว้า จะใช้ชานชาลาร่วมกันแต่ได้กำหนดให้ตำแหน่งประตูขึ้นรถไม่ตรงกัน โปรดสังเกตเครื่องหมายบอกตำแหน่งประตูที่พื้นชานชาลา โดยตำแหน่งของประตูรถขบวนที่จะมุ่งหน้าไปสถานีบางหว้าจะใช้สัญลักษณ์สีม่วงติดบริเวณที่พื้น ส่วนตำแหน่งของประตูรถขบวนที่จะมุ่งหน้าไปสถานีสนามกีฬาแห่งชาติจะใช้สัญลักษณ์สีเขียว (ทิศทางที่กล่าวมานั้นมองจากชานชาลา)
ทางเข้า-ออก

1 ท่าเรือข้ามฟาก-ท่าเรือเป็ปซี่ (บันไดเลื่อน)
2 ท่าเรือสาทร (เรือด่วนเจ้าพระยา-เรือโดยสารคลองดาวคะนอง-เรือโรงแรม-เรือศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี้), ศูนย์บริการร่วมคมนาคม
3 ธนาคารกรุงเทพ, ถนนเจริญกรุง, ป้ายรถประจำทางถนนเจริญกรุง (บันไดเลื่อน)
4 ถนนเจริญกรุง, ป้ายรถประจำทางถนนเจริญกรุง
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 หน้าท่าเรือข้ามฟาก และ ทางออก 4 บริเวณถนนเจริญกรุง
เวลาให้บริการ

| ปลายทาง> สายสีลม.ชานชาลาที่ 3 | ปลายทาง> สายสีลม.ชานชาลาที่ 3 | ขบวนรถ> สายสีลม.ชานชาลาที่ 3 | ขบวนแรก> สายสีลม.ชานชาลาที่ 3 | ขบวนสุดท้าย> สายสีลม.ชานชาลาที่ 3 | สายสีลม> ชานชาลาที่ 3 | สายสีลม> ชานชาลาที่ 3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| S12 | บางหว้า | เต็มระยะ | 05.44 | 00.30 |  |  |

| W1 | สนามกีฬาแห่งชาติ | เต็มระยะ | 05.41 | 23.59 |  |  |
| W1 | สนามกีฬาแห่งชาติ |  |  |  |  |  |
| W1 | สนามกีฬาแห่งชาติ | ขบวนสุดท้ายเชื่อมต่อสายสุขุมวิท | – | 23.46 |  |  |
เรือโดยสารแม่น้ำเจ้าพระยา

การให้บริการเรือโดยสารบริเวณท่าเรือสาทร มีดังนี้
เรือด่วนเจ้าพระยา จากท่าเรือสาทรด้านทิศใต้ บริการในเส้นทางนนทบุรี-วัดราชสิงขร และ ปากเกร็ด-นนทบุรี-สาทร-ราษฎร์บูรณะ
เรือโดยสารสาธารณะ ไมน์ สมาร์ท เฟอร์รี่
เรือข้ามฟากแม่น้ำ ใต้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน จากท่าเรือสาทรด้านทิศเหนือ ฝั่งพระนคร ถึงท่าเรือตากสิน (ท่าเป๊ปซี่) ฝั่งธนบุรี ค่าบริการ 3.50 บาท เปิดให้บริการเวลา 5.30-23.00 น.
อุบัติเหตุ

29 เมษายน พ.ศ. 2562 เวลา 16.00 ใต้สะพานตากสินใกล้ท่าเรือสาทร นายอาร์โนด์ ดูบูส อายุ 56 ปี ชาวฝรั่งเศส และพบนามบัตรของสถานเอกอัคราชทูตฝรั่งเศสประจำประเทศไทย จากการตรวจสอบกล้องวงจรปิด นายอาโนลด์ นั่งรถจักรยานยนต์รับจ้างมาลงที่สถานี ก่อนเดินขึ้นไปบนชานชาลารถไฟฟ้าตามปกติ และมาที่ริมระเบียง​ซึ่งเป็นจุดสุดท้ายที่กล้องบันทึกภาพได้ ก่อนจะกระโดดลงมา ศีรษะกระแทกพื้นจนเสียชีวิต โดยในส่วนของการกระโดดกล้องไม่สามารถบันทึกภาพไว้ได้เนื่องจากอยู่นอกระยะ
สถานที่สำคัญใกล้เคียง

สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
สถานเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสประจำประเทศไทย
อาสนวิหารอัสสัมชัญ
โรงเรียนอัสสัมชัญ แผนกมัธยม
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
โรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา
วัดยานนาวา
โรงเรียนวัดยานนาวา
วัดสุทธิวราราม
โรงเรียนวัดสุทธิวราราม
วัดสวนพลู
คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ (วิทยาเขตพระนครใต้ เดิม)
โรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย
มหาวิทยาลัยศิลปากร ศูนย์ประสานงานบางรัก
องค์การสะพานปลา
โรงพยาบาลเลิดสิน
ตลาดบางรัก
ศาลแพ่งกรุงเทพใต้
ศาลอาญากรุงเทพใต้
สวนป่าเฉลิมพระเกียรติ ใต้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน ฝั่งธนบุรี
ศูนย์บริการร่วมคมนาคม
ศุลกสถาน
อาคารไปรษณีย์กลาง บางรัก
ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ กรุงเทพฯ (TCDC Bangkok)
บมจ.โทรคมนาคมแห่งชาติ อาคารบางรัก
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน

เซ็นทรัล บางรัก
ศูนย์สรรพสินค้าริเวอร์ซิตี
ชางพลาซา
อาคารสเตท ทาวเวอร์
อาคารเจ้าพระยาทาวเวอร์
อาคารปริ้นเซส ทาวเวอร์ ถนนเจริญนคร
อาคารชุดสาทรยูนีค (อาคารร้าง)
สถานที่สำคัญใกล้เคียง > โรงแรม

โรงแรมมิลเลนเนียม ฮิลตัน กรุงเทพฯ
โรงแรมเพนนินซูล่า
โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล กรุงเทพ
โรงแรมแชงกรี-ลา กรุงเทพฯ
โรงแรมชาเทรียม ริเวอร์ไซด์ กรุงเทพฯ
โรงแรมรามาดา พลาซา โดย วินด์แฮม กรุงเทพ แม่น้ำ ริเวอร์ไซด์
เจ้าพระยาเอสเตท
โรงแรมโฟร์ซีซันส์ กรุงเทพ ณ แม่น้ำเจ้าพระยา
โรงแรมคาเปลลา กรุงเทพ
โรงแรมฮอลลิเดย์ อินน์ เอ็กซ์เพรส แอนด์ สวีท บางกอก เซ็นทรัล เพียร์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานีสะพานตากสิน
| ด ค กท่าเรือแม่น้ำเจ้าพระยา |
| --- | --- |
ปากเกร็ด-นนทบุรี:  ปากเกร็ด  วัดกลางเกร็ด  กระทรวงพาณิชย์ 
นนทบุรี-สาทร:  พระนั่งเกล้า  ท่าน้ำนนทบุรี  พิบูลสงคราม 2  วัดเขียน  วัดตึก  วัดเขมาภิรตาราม  พิบูลสงคราม 1  สะพานพระราม 7  วัดสร้อยทอง  บางโพ  เกียกกาย  เขียวไข่กา  กรมชลประทาน  พายัพ  วัดเทพนารี  สะพานกรุงธน (ซังฮี้)  เทเวศร์  สะพานพระราม 8  พระอาทิตย์ (บางลำพู)  พระปิ่นเกล้า (ฝั่งธนบุรี)  ท่ารถไฟ  วังหลัง/พรานนก  มหาราช  ท่าช้าง  ท่าเตียน  ราชินี  สะพานพุทธ (ฝั่งพระนคร)  ราชวงศ์  กรมเจ้าท่า  สี่พระยา  ไอคอนสยาม  วัดม่วงแค  โอเรียนเต็ล  สาทร (ตากสิน) 
สาทร-ราษฎร์บูรณะ:  วัดเศวตฉัตร  วัดวรจรรยาวาส  วัดราชสิงขร  ราษฎร์บูรณะ (บิ๊กซี)  พระประแดง (โครงการ) 
เส้นทางเรือท่องเที่ยว:  ท่ามหาราช  ท่ากวนอู (อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จย่า)  วัดเฉลิมพระเกียรติ  เกาะเกร็ด  พระราชวังบางปะอิน  ศูนย์ศิลปาชีพบางไทรฯ  วัดไผ่ล้อม 
ดูเพิ่ม:  เรือด่วนเจ้าพระยา  เรือโดยสารสาธารณะ ไทย สมายล์ โบ้ท  กรมเจ้าท่า  แม่น้ำเจ้าพระยา 
สถานีสะพานตากสิน
รูปแบบรางเมื่อออกจากสถานี
ทางขึ้นสถานีสะพานตากสิน
ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC) กรุงเทพฯ
เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์

| เจ้าหญิงมารีนา |
| --- | --- |
ดัชเชสแห่งเคนต์

ประสูติ: 13 ธันวาคม ค.ศ. 1906(1906-12-13) กรุงเอเธนส์, ราชอาณาจักรกรีซ
สิ้นพระชนม์: 27 สิงหาคม ค.ศ. 1968(1968-08-27) (61 ปี) พระราชวังเค็นซิงตัน, กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ, สหราชอาณาจักร
ฝังพระศพ: 30 สิงหาคม พ.ศ. 1968 Royal Burial Ground, Frogmore
พระสวามี: เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
พระบุตร: เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
ราชวงศ์: กลึคส์บวร์ค (ประสูติ) วินด์เซอร์ (เสกสมรส)
พระบิดา: เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
พระมารดา: แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
ลายพระอภิไธย: 
เจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (อังกฤษ: Princess Marina of Greece and Denmark 13 ธันวาคม ค.ศ. 1906 - 27 สิงหาคม ค.ศ. 1968) ต่อมาทรงเป็น เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ (Princess Marina, Duchess of Kent) ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในราชวงศ์กรีก และเป็นพระชายาในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ พระราชโอรสองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระราชินีแมรี
พระองค์ทรงเป็นเจ้าหญิงจากราชวงศ์ต่างประเทศองค์สุดท้ายที่อภิเษกสมรสเข้ามาในพระราชวงศ์อังกฤษ หลังจากนั้นมาเจ้าสาวทุกคนเป็นเพียงแค่สามัญชนทั้งหมด
พระชนม์ชีพในวัยเยาว์

เจ้าหญิงมารีนาประสูติเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1906 ณ กรุงเอเธนส์ ราชอาณาจักรกรีซ พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ส่วนพระชนนีก็คือ แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชนัดดาองค์หนึ่งของจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย (โดยเป็นพระธิดาพระองค์เดียวใน แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย และดัชเชสมารีแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน)
เจ้าหญิงทรงเข้ารับศีลจุ่มในช่วงใกล้สิ้นปี ค.ศ. 1906 โดยทรงมีพ่อและแม่ทูนหัวดังต่อไปนี้คือ พระเจ้าจอร์จที่ 1, สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7, เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก, แกรนด์ดยุกบอริส วลาดิมีโรวิชแห่งรัสเซีย, เจ้าหญิงแมรีแห่งเท็ค, และแกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย
ครอบครัวของเจ้าหญิงไม่ค่อยจะร่ำรวยมากนักและยังถูกบังคับให้ออกนอกประเทศเมื่อเจ้าหญิงพระชนมายุได้เพียง 11 พรรษาในคราวการล้มล้างระบอบกษัตริย์ของกรีซ ต่อมาครอบครัวก็ได้ย้ายไปอยู่ยังกรุงปารีสและเจ้าหญิงยังได้เสด็จไปประทับกับประยูรญาติยังประเทศต่าง ๆ ทั่วทั้งทวีปยุโรป
อภิเษกสมรส

เจ้าหญิงมารีนาทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 ณ มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ กรุงลอนดอน กับเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและธิดาทั้งหมด 3 พระองค์คือ
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งเคนต์ (เอ็ดเวิร์ด จอร์จ นิโคลาส พอล แพทริค; ประสูติ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1935)
ทรงสืบทอดตำแหน่ง ดยุกแห่งเคนต์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูวส์ บารอนดาวน์แพทริค ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1942 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระชนก
อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1961 ณ เมืองยอร์ก มณฑลยอร์กไชร์เหนือ กับ แคทธารีน ลูซี แมรี่ วอร์สเลย์ (เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933) มีพระโอรสและธิดา 3 พระองค์
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ (อเล็กซานดรา เฮเลน เอลิซาเบธ โอลกา คริสตาเบล; ประสูติ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1936)
อภิเษกสมรสในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1963 ณ มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ กรุงลอนดอน กับ เดอะ ฮอนอเรเบิล เซอร์ แองกัส แจมส์ โรเบิร์ต บรูซ โอกิลวี (14 กันยายน ค.ศ. 1928 - 26 ธันวาคม ค.ศ. 2004) มีพระโอรสและธิดา 2 พระองค์
เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ (ไมเคิล จอร์จ ชาร์ลส์ แฟรงคลิน; ประสูติ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1942)
อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1978 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย กับ บารอนเนส มารี คริสตีน แอ็กเนส เฮ็ดวิก ไอดา ฟอน ไรบ์นิตซ์ (เกิด 15 มกราคม ค.ศ. 1945) มีพระโอรสและธิดา 2 พระองค์
ดยุกแห่งเคนต์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1942 ด้วยอุบัติเหตุทางเครื่องบินที่อีเกิลส์ร็อค ใกล้เมืองดันบีธ มณฑลเคธเนส ประเทศสก็อตแลนด์ ขณะทรงปฏิบัติพระราชภารกิจให้กับกองทัพอากาศอังกฤษ
ปลายพระชนม์ชีพ

หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระสวามี เจ้าหญิงก็ยังคงทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในพระราชวงศ์อังกฤษและปฏิบัติพระกรณียกิจที่เกี่ยวกับราชวงศ์และทางราชการมากมาย อีกทั้งยังทรงเป็นประธานสมาคม All England Lawn Tennis and Croquet Club แห่งเมืองวิมเบิลดันอยู่เป็นเวลานานอีกด้วย
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1957 เมื่อประเทศกานา ซึ่งเป็นอาณานิคมของอังกฤษแห่งหนึ่งได้รับอิสรภาพจากประเทศอังกฤษ ดัชเชสแห่งเคนต์ก็ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถไปในงานเลี้ยงฉลองวันประกาศอิสรภาพ และในอีก 50 ปีต่อมาในงานเลี้ยงฉลองครอบรอบ 50 ปีการได้รับเอกราชของประเทศกานาคงจะเป็นเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ พระโอรสที่จะทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถให้เสด็จมาในงานฉลองนี้
ก่อนการอภิเษกสมรสของดยุกแห่งเคนต์คนปัจจุบันกับแคทธารีน วอร์สเลย์ในช่วงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1961 เจ้าหญิงทรงประกาศว่าพระองค์ประสงค์จะดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ (HRH Princess Marina, Duchess of Kent) แทน สมเด็จเจ้าหญิงดัชเชสหม้ายแห่งเคนต์ (HRH The Dowager Duchess of Kent) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงตามพระราชประเพณีที่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในการอภิเษกสมรสเมื่อปี ค.ศ. 1934 ทำให้เจ้าหญิงมารีนาทรงเป็นดัชเชสแห่งเคนต์ เค้านท์เตสแห่งเซนต์แอนดรูวส์ และบารอนเนสดาวน์แพทริค อย่างไรก็ตาม พระองค์ก็ยังคงทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์กตามพระราชสิทธิมาตั้งแต่ต้น และหลังจากการอภิเษกสมรสของพระโอรสองค์โต พระองค์ก็ได้ทรงเปลี่ยนกลับไปใช้พระอิสริยยศเดิมที่มีอยู่
เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1968 ด้วยพระโรคเนื้องอกในสมอง ณ พระราชวังเคนซิงตัน กรุงลอนดอน ขณะมีพระชันษา 61 ปี
พระอิสริยยศ และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > พระอิสริยยศ

| ธรรมเนียมพระยศของ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ |
| --- | --- |
ตราประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์
การทูล: Royal Highness (ฝ่าพระบาท)
การแทนตน: Your Royal Highness (เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน)
การขานรับ: Sir (กระหม่อม/เพคะ)
13 ธันวาคม ค.ศ. 1906 – 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934: เฮอร์รอยัสไฮนิส เจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (Her Royal Highness Princess Marina of Greece and Denmark)
29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1961: เฮอร์รอยัลไฮนิส เจ้าหญิงดัชเชสแห่งเคนต์ (Her Royal Highness The Duchess of Kent)
8 มิถุนายน ค.ศ. 1961 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 1968: เฮอร์รอยัลไฮนิส เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ (Her Royal Highness Princess Marina, Duchess of Kent)
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกชาย

| กีฬาฟุตบอล ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2024 |
| --- | --- | --- |

รอบคัดเลือก
|  | ชาย | หญิง |
รายการ
|  | ชาย | หญิง |
รายชื่อ
|  | ชาย | หญิง |
ด ค ก
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกชาย จะจัดแข่งขันเพื่อคัดเลือก 16 ทีมสุดท้ายที่จะมีสิทธิ์แข่งขันในฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 นอกจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นประเทศเจ้าภาพแล้ว ทีมชายกำหนดให้นักกีฬาอายุต่ำกว่า 23 ปี อีก 15 ทีมจะผ่านเข้ารอบจาก 6 สหพันธ์ภาคพื้นทวีปที่แยกจากกัน
ตารางแข่งขัน

เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 สภาฟีฟ่าได้อนุมัติการจัดสรรโควต้าสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ประเทศเจ้าภาพ ฝรั่งเศส ได้รับคัดเลือกโดยอัตโนมัติเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันรอบสุดท้าย สำหรับ 15 ทีมที่เหลือ เอเอฟซี และ ซีเอเอฟ ต่างก็ได้รับ 3.5 สล็อต, ยูฟ่าได้รับ 3 สล็อต, คอนคาแคฟ และ คอนมีบอล ได้รับ 2 สล็อต, และ โอเอฟซี ได้รับ 1 สล็อต
| การคัดเลือก | วันที่ | สถานที่ | โควต้า | ผ่านการคัดเลือก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เจ้าภาพ | — | — | 1 |  ฝรั่งเศส |
| 2022 CONCACAF U-20 Championship | 18 มิถุนายน – 3 กรกฎาคม 2022 |  ฮอนดูรัส | 2 |  สาธารณรัฐโดมินิกัน  สหรัฐอเมริกา |
| 2023 UEFA European Under-21 Championship | 9 มิถุนายน – 2 กรกฎาคม 2023 |  จอร์เจีย  โรมาเนีย | 3 |  สเปน  อิสราเอล  ยูเครน |
| 2023 Africa U-23 Cup of Nations | มิถุนายน 2023 |  โมร็อกโก | 3 |  โมร็อกโก  อียิปต์  มาลี |
| 2023 OFC Olympic Qualifying Tournament | 27 สิงหาคม – 9 กันยายน 2023 |  นิวซีแลนด์ | 1 |  นิวซีแลนด์ |
| 2024 CONMEBOL Pre-Olympic Tournament | 20 มกราคม – 11 กุมภาพันธ์ 2024 |  เวเนซุเอลา | 2 |  ปารากวัย  อาร์เจนตินา |
| 2024 AFC U-23 Asian Cup | 15 เมษายน – 3 พฤษภาคม 2024 |  กาตาร์ | 3 |  ญี่ปุ่น  อุซเบกิสถาน  อิรัก |
| เพลย์ออฟ AFC–CAF | 9 พฤษภาคม 2024 |  ฝรั่งเศส | 1 |  กินี |
| รวม |  |  | 16 |  |
^1 วันที่และสถานที่คือวันที่ของทัวร์นาเมนต์สุดท้าย (หรือรอบสุดท้ายของการแข่งขันรอบคัดเลือก) ขั้นตอนการคัดเลือกต่าง ๆ อาจมาก่อนการแข่งขันเหล่านี้
รอบเพลย์ออฟ AFC–CAF

บทความหลัก: กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกชาย (เพลย์ออฟ เอเอฟซี–ซีเอเอฟ)
กังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีอา

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 23 สิงหาคม 1959
ประเทศ:  บราซิล
สมาพันธ์: คอนเมบอล
จำนวนทีม: 20
ระดับในพีระมิด: 1
ตกชั้นสู่: แซรียีเบ
ถ้วยระดับประเทศ: กอปาดูบราซิล
ถ้วยระดับนานาชาติ: โกปาลิเบร์ตาโดเรส โกปาซูดาเมริกานา
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน: ปัลเมย์รัส (สมัยที่ 12)  (2023)
ชนะเลิศมากที่สุด: ปัลเมย์รัส (12 สมัย)
หุ้นส่วนโทรทัศน์: List of broadcasters 
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ปัจจุบัน: แซรียีอา ฤดูกาล 2024
กังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีอา (โปรตุเกส: Campeonato Brasileiro Série A) หรือที่รู้จักกันในชื่อ บราซีเลย์เรา (Brasileirão) และ แซรียีอา (Série A) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของฟุตบอลในประเทศบราซิล ก่อตั้งใน พ.ศ. 2502 โดยมีลีกรองลงมาคือ กังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีเบ (Campeonato Brasileiro Série B)
สโมสรที่เข้าร่วมแซรียีอา (ฤดูกาล 2019)

Botafogo
ฟลาเม็งกู
Fluminense
Vasco da Gama

คอรินเทียนส์
ปัลเมย์รัส
เซาเปาลู
ที่ตั้งของทีมฟุตบอลในรายการแซรียีอา ฤดูกาล 2019
| ทีม | ที่ตั้ง | สนาม | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| Athletico Paranaense | กูรีชีบา | Arena da Baixada | 42,370 |
| แอตเลติโก มิเนโร | เบโลโอรีซอนชี | Independência | 23,018 |
| Avaí | โฟลเรียนอโปลิส | Estádio da Ressacada | 17,800 |
| บาเยีย | ซัลวาดอร์ | อาเรนาฟงชีนอวา | 47,907 |
| โบตาโฟโก | รีโอเดจาเนโร | Olímpico Nilton Santos | 44,661 |
| เซอารา | โฟร์ตาเลซา | กัสเตเลา | 63,903 |
| Chapecoense | ชาเปโก | Arena Condá | 20,089 |
| คอรินเทียนส์ | เซาเปาลู | อาเรนาโกริงชังส์ | 47,605 |
| กรูเซย์รู | เบโลโอรีซอนชี | มีเนย์เรา | 61,846 |
| CSA | มาเซโอ | Estádio Rei Pelé | 17,126 |
| ฟลาเม็งกู | รีโอเดจาเนโร | มารากานัง | 78,838 |
| ฟลูมิเนนเซ่ | รีโอเดจาเนโร | มารากานัง | 78,838 |
| โฟร์ตาเลซา | โฟร์ตาเลซา | กัสเตเลา | 63,903 |
| Goiás | โกยาเนีย | Estádio da Serrinha | 10,000 |
| Grêmio | โปร์ตูอาเลกรี | Arena do Grêmio | 55,662 |
| อิงเตร์นาซีโยนัล | โปร์ตูอาเลกรี | เบย์รา-รีอู | 50,128 |
| ปัลเมย์รัส | เซาเปาลู | Allianz Parque | 43,713 |
| ซังตุส | ซังตูส | Vila Belmiro | 16,068 |
| เซาเปาลู | เซาเปาลู | โมรุงบี | 72,039 |
| วัชกู ดา กามา | รีโอเดจาเนโร | São Januário | 24,584 |
ผู้ชนะเลิศแบ่งตามสโมสร

| สโมสร | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | ฤดูกาลที่ชนะเลิศ |
| --- | --- | --- | --- |
| ปัลเมย์รัส | 12 | 5 | 1960, 1967 (TB), 1967 (RGP), 1969, 1972, 1973, 1993, 1994, 2016, 2018, 2022, 2023 |
| ซังตุส | 8 | 8 | 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1968 (RGP), 2002, 2004 |
| คอรินเทียนส์ | 7 | 3 | 1990, 1998, 1999, 2005, 2011, 2015, 2017 |
| ฟลาเม็งกู | 7 | 3 | 1980, 1982, 1983, 1992, 2009, 2019, 2020 |
| เซาเปาลู | 6 | 6 | 1977, 1986, 1991, 2006, 2007, 2008 |
| กรูเซย์รู | 4 | 5 | 1966, 2003, 2013, 2014 |
| วัชกู ดา กามา | 4 | 4 | 1974, 1989, 1997, 2000 |
| ฟลูมิเนนเซ่ | 4 | 1 | 1970, 1984, 2010, 2012 |
| อิงเตร์นาซีโยนัล | 3 | 8 | 1975, 1976, 1979 |
| แอตเลติโก มิเนโร | 3 | 5 | 1937, 1971, 2021 |
| โบตาโฟโก | 3 | 3 | 1968 (TB), 1995, 2024 |
| Grêmio | 2 | 4 | 1981, 1996 |
| บาเยีย | 2 | 2 | 1959, 1988 |
| Guarani | 1 | 2 | 1978 |
| Athletico Paranaense | 1 | 1 | 2001 |
| กูรีชีบา | 1 | 0 | 1985 |
| Sport Recife | 1 | 0 | 1987 |
ดูเพิ่ม

ฟุตบอลในประเทศบราซิล