stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
10 ตุลาคม
วันถึงแก่กรรม

พ.ศ. 1223 (ค.ศ. 880) - อิมามฮุเซน บินอะลีย์ ถูกสังหารพร้อมบุตรที่ชื่ออะลีย์ อัลอักบัร และญาติมิตรคนอื่น ๆ ในการสังหารหมู่กัรบะลาอ์
พ.ศ. 2124 (ค.ศ. 1581) - พระเจ้าบุเรงนอง
พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) - แซมมวล เจ. สมิธ มิชชันนารีเจ้าของโรงพิมพ์หมอสมิธ (เกิด 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2363)
พ.ศ. 2475 (ค.ศ. 1932) - กรมหมื่นวิวิธวรรณปรีชา (ประสูติ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2403)
พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) - พระยาอนุศาสน์จิตรกร จิตกรและช่างภาพประจำราชสำนัก (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2414)
พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) - พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี ในรัชกาลที่ 6 (ประสูติ 15 เมษายน พ.ศ. 2449)
พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) - คริสโตเฟอร์ รีฟ นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 25 กันยายน พ.ศ. 2495)
พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) - หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ พระนักปฏิบัติ เจ้าอาวาสวัดชลประทานรังสฤษฎ์ (เกิด 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2454)
พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) - สตีเฟน เกตลี นักร้องไอร์แลนด์ (เกิด 17 มีนาคม พ.ศ. 2519)
พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) - พัชรา แวงวรรณ นักร้องชาวไทย (เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2507)
พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) - อมร ยุกตะนันท์ มือปราบนักแม่นปืน
วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล

พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) - วันออกพรรษา
วันเอกราชในคิวบา (พ.ศ. 2411)
วันชาติในฟีจี (พ.ศ. 2513)
วันชาติไต้หวัน
วันที่ระลึกพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี ในรัชกาลที่ 6
แหล่งข้อมูลอื่น

BBC: On This Day
NY Times: On This Day
| ด ค กวันและเดือนในรอบปี |
| --- | --- |
มกราคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กุมภาพันธ์: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29
มีนาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
เมษายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
พฤษภาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
มิถุนายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
กรกฎาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
สิงหาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
กันยายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ตุลาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
พฤศจิกายน: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
ธันวาคม: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
วันอื่นที่เกี่ยวข้อง: 0 มกราคม ·  30 กุมภาพันธ์
กองทัพอากาศ

บทความนี้เกี่ยวกับกองทัพที่ปฏิบัติการในภาคพื้นอากาศ สำหรับกองทัพของประเทศไทย ดูที่ กองทัพอากาศไทย
กองทัพอากาศ คือกองกำลังติดอาวุธที่ปฏิบัติการในอากาศหรือเกี่ยวข้องกับอากาศ โดยใช้อากาศยานเป็นส่วนใหญ่ มีหน้าที่ปกป้องน่านฟ้าของประเทศนั้น ๆ
ดูเพิ่ม

กองทัพอากาศไทย
กระดูกหัก

| Bone fracture |
| --- | --- |
ภาพภายในและภายนอกของแขนที่มีภาวะกระดูกหักแบบแผลเปิด (compound fracture), ทั้งก่อนและหลังการผ่าตัด
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: Sx2 (เมื่อ x=0–9 ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่กระดูกหัก)
ICD-9: 829
DiseasesDB: 4939
MedlinePlus: 000001
MeSH: D050723
กระดูกหัก (อักษรย่อ: FRX หรือ Fx, FX, หรือ #) เป็นภาวะทางการแพทย์ที่เกิดความเสียหายกับความต่อเนื่องของผิวกระดูก ในกรณีที่รุนแรง กระดูกอาจแตกออกเป็นหลายส่วน เรียกว่า กระดูกแตกย่อย  กระดูกหักอาจเกิดจากแรงกระแทกหรือแรงเค้น หรืออาจเกิดจากการบาดเจ็บเล็กน้อยที่เกิดกับกระดูกที่อ่อนแออยู่เดิม เช่น จากโรคกระดูกพรุน มะเร็งกระดูก หรือการสร้างกระดูกไม่สมบูรณ์ ซึ่งกรณีนี้จะเรียกว่ากระดูกหักเหตุโรค
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กระดูกหัก
Authoritative information in orthopaedic surgery American Association of Orthopedic Surgeons (AAOS)
Radiographic Atlas of Fracture
| --- | --- |
การจำแนกโรค: DICD-10: Sx2 (where x=0–9 depending on the location of the fracture) ICD-9-CM: 829 MeSH: D050723 DiseasesDB: 4939
ทรัพยากรภายนอก: MedlinePlus: 000001
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย
กวมในโอลิมปิก

กวม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของกวม คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GUM
นับตั้งแต่กวมส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬากวมได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัล > โอลิมปิกฤดูร้อน

| ปีการแข่งขัน | นักกีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม | อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  โซล 1988 | 20 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  บาร์เซโลนา 1992 | 22 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  แอตแลนตา 1996 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ซิดนีย์ 2000 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  เอเธนส์ 2004 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ปักกิ่ง 2008 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  ลอนดอน 2012 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
|  รีโอเดจาเนโร 2016 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | − |
 โตเกียว 2020: เหตุการณ์ในอนาคต
 ปารีส 2024: เหตุการณ์ในอนาคต
 ลอสแอนเจลิส 2028: เหตุการณ์ในอนาคต
| รวม | รวม | 0 | 0 | 0 | 0 | - |
ดูเพิ่ม

ประเทศกวมในพาราลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติกวมในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬากวมที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค ก ประเทศและดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก |
| --- | --- |
 ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูร้อน  ประเทศที่แข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศเขตร้อน 
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองกวิลลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   แอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดานใต้   ซูดาน   เอสวาตีนี   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   บรูไน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน  เกาหลี ( เกาหลีเหนือ  •   เกาหลีใต้  •  เกาหลี (รวมชาติ))   คีร์กีซสถาน   คูเวต   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี (ฤดูร้อน • ฤดูหนาว)   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   คอซอวอ   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนียเหนือ   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย (ฤดูหนาว)   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกีนี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:   นักกีฬาอิสระ   นักกีฬาผู้ลี้ภัย 
อดีต:   ออสตราเลเชีย   โบฮีเมีย   อินดีสตะวันตก   ไต้หวัน   เชโกสโลวาเกีย  เยอรมนี ( เยอรมนีตะวันออก •  เยอรมนีตะวันตก •  เยอรมนี)   ทีมผสม   เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส   บอร์เนียวเหนือ  โรดีเชีย  รัสเซีย ( จักรวรรดิรัสเซีย •  สหภาพโซเวียต •  ทีมรวม •  นักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย •  อาร์โอซี)   ซาร์   เซอร์เบียและมอนเตเนโกร  เยเมน ( เยเมน •  เยเมนใต้)   ยูโกสลาเวีย
กระดูกหมู

ราเม็งฮากาตะซึ่งใช้ซุปจากกระดูกหมูเป็นส่วนประกอบหลัก
กระดูกหมู หรือในอาหารญี่ปุ่นเรียกว่า ทงกตสึ (ญี่ปุ่น: 豚骨; โรมาจิ: tonkotsu) คือ กระดูกของหมู ส่วนใหญ่ใช้ สำหรับทำซุปเพื่อเป็นอาหารรับประทาน
ภาพรวม

กระดูกหมูเป็นส่วนที่เหลืออยู่หลังจากชำแหละเนื้อหมู เพื่อใช้เป็นส่วนประกอบอาหาร แต่ในประเทศจีนและญี่ปุ่นนำมาใช้เป็นส่วนผสมในซุป (ดาชิ) โดยใช้ใน อาหารจีน หรือทำเป็นน้ำซุปของราเม็ง เนื่องจากเดิมทีเป็นของเหลือใช้ที่ถูกทิ้ง จึงมีราคาถูก ปัจจุบันถูกนำมาใช้เป็นส่วนประกอบของอาหาร
เนื่องจากกระดูกอ่อนและไขกระดูกประกอบไปด้วยสารอาหารต่าง ๆ เช่น ฟอสฟอรัส เหล็ก แคลเซียม แมกนีเซียม ทองแดง สังกะสี แมงกานีส กรดอะมิโน กระดูกจึงถูกบดเป็นผงและใช้เป็นอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการและอาหารสัตว์เลี้ยง
น้ำซุป

นำกระดูกหมูมาต้มเป็นเวลานานหรือภายใต้ความดันสูงและความร้อนสูง และส่วนประกอบอูมามิ ที่ได้จากไขกระดูกจะถูกใช้เป็นน้ำซุป มักใช้เรียกเป็นชื่อซุปเช่น "ซุปกระดูกหมู" (豚骨スープ)
ส่วนข้อต่อ (แข้งและโคนขา) ของหมูก็ได้รับการกล่าวขานว่ามีรสอูมามิเข้มข้นเป็นพิเศษ และรูปร่างส่วนปลายก็คล้ายกับกำปั้นของมนุษย์ ดังนั้นบางครั้งจึงถูกเรียกว่า "เก็งกตสึ" (げんこつ)
นอกจากนี้กระดูกหมูยังใช้เป็นส่วนผสมในซุป (ดาชิ) ของราเม็งและใช้ใน โชยุราเม็ง มิโซราเม็ง และ ชิโอราเม็ง โดยนำมาผสมรวมกับทาเระ
ทงกตสึราเมงเป็นราเม็งประเภทหนึ่งที่ใช้ซุปกระดูกหมูเป็นส่วนประกอบหลัก และมักจะใส่โชยุด้วย ที่มีชื่อเสียงเป็นพิเศษคือราเม็งฮากาตะของเมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ ในเกาะคิวชู
การแอบถ่าย

การแอบถ่าย เป็นพฤติกรรมการนำกล้องถ่ายภาพ หรืออุปกรณ์ที่สามารถบันทึกภาพได้ ทำการในลักษณะแอบหลบๆซ่อนๆ เช่น โทรศัพท์มือถือถ่ายรูปได้ ไปลักลอบถ่ายภาพสิ่งเปลือยของบุคคลอื่นโดยคนอื่นไม่รู้ตัว
กฎหมายของไทยเกี่ยวกับการถ่ายภาพ

การถ่ายภาพบุคคลในที่สาธารณะ  สรุป  สามารถทำได้ ไม่ละเมิด เพราะมีคำตัดสินของศาลฎีกา ให้ยึดถือว่า บุคคลที่อยู่ในที่สาธารณะ ย่อมถูกถ่ายภาพได้แม้เจ้าตัวไม่ยินยอมก็ตาม เนื่องจากไม่อาจคาดหวังความเป็นส่วนตัวอย่างสมเหตุสมผลได้ อันนี้ไม่อาจห้ามการถ่ายภาพได้ และภาพที่ได้ย่อมเป็นลิขสิทธิ์ของผู้ถ่าย ไม่ใช่ของผู้ถูกถ่ายที่ปรากฏอยู่ในภาพ แต่ถ้าได้ภาพในอิริยาบถที่อาจไม่ดี เมื่อนำไปเผยแพร่ อาจทำให้คนที่เห็นรู้สึกดูหมิ่นดูแคลนเสื่อมเสีย ผู้ที่ถูกถ่าย ก็ย่อมฟ้องด้วยข้อหานี้ได้ การนำสืบก็ต้องว่ากันไปว่าเสียหายอย่างไร จริงหรือไม่ ยิ่งถ้ามีการทำไปด้วยผลประโยชน์ ได้เงิน ต่างๆ คงยิ่งไปกันใหญ่
การถ่ายภาพที่ต้องการเก็บไว้เป็นการส่วนตัว หรือ เก็บไว้ป้องกันภัยคุกคาม สามารถกระทำได้ ในสถานที่ๆคุณยืนอยู่นั้น จะต้องเป็น "สาธารณสถาน" หรือสถานที่ของคุณเอง หรือ สถานที่ ที่คุณได้รับอนุญาต ให้เข้าไปได้ โดยการกระทำนั้นจะต้องไม่เป็นการ ละลาบละล้วง ส่วนตัวของบุคคลอื่น เช่น การถ่ายรูปใต้กระโปรง ถือเป็นการละลาบละล้วง เพราะ เค้าได้ทำการปกปิดไว้ดีแล้ว จึงสามารถคาดหวังความเป็นส่วนตัวได้อย่างสมเหตุสมผล หรือแม้แต่ตามโรงแรมที่ติดตั้งกล้องวงจรปิดที่ ไม่ใช่บริเวณสาธารณะหรือทางเดินส่วนรวม แต่กลับติดตั้งไว้ในห้องนอนของลูกค้าที่มาใช้บริการเอง จึงคาดหวังความเป็นส่วนตัวได้อย่างสมเหตุสมผลเช่นกัน ดังนั้นตามกฎหมาย จึงเป็นความผิด ก่อความเดือดร้อนรำคาญ ตามมาตรา 397 ความผิดลหุโทษ  มีโทษปรับ ประมาณ 10,000 บาท ส่วนบุคคลที่แต่งตัวโป๊ อยู่แล้ว นอกจากจะมาเอาความผิดคนถ่ายภาพไม่ได้แล้วเนื่องจากไม่อาจคาดหวังความเป็นส่วนตัวอย่างสมเหตุสมผลได้ บุคคลที่แต่งตัวโป๊นั้น ยังต้องโดนข้อหาอนาจารตาม มาตรา 388 ความผิดลหุโทษ มีโทษปรับประมาณ 5,000 บาท เสียเองด้วย ซึ่งไทยเองอดีตก็เคยมีข่าวหน้าหนังสือพิมพ์ แต่ภาพที่เอาลงเพื่อเผยแพร์จะต้องเซ็นเซอร์ภาพส่วนที่เป็นอนาจารออก มิเช่นนั้นก็จะมีความผิดทางกฎหมายไทยเช่นกัน
ตัวอย่างการแอบถ่ายไว้ป้องกันตัว เช่น นางสาว A สงสัยว่า นาย B พยายามติดตามตัวเองอยู่ จึงได้ทำการแอบถ่ายภาพ นาย B ไว้เป็นหลักฐาน เป็นต้น
ตัวอย่างการแอบถ่ายไว้เป็นหลักฐานและดำเนินคดี เช่น นางสาว A เห็น นาย B กำลัง สำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองในที่สาธารณสถาน จึงทำการถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานและส่งสำเนามอบให้ ตำรวจ ดำเนินคดี นาย B ตามมาตรา 388 ความผิดลหุโทษ เป็นต้น
ส่วนคดี เกี่ยวกับ คู่กรณี กระทำผิดต่อตากล้อง เช่น คู่กรณีทำการลบรูปดิจิตอลของตากล้อง แม้ว่าตากล้องจะกู้รูปคืนได้ก็ตาม  แต่คู่กรณีจะผิด ตาม พรบ.คอมพิวเตอร์  มาตรา ๙ ผู้ใดทำให้เสียหาย ทำลาย แก้ไข เปลี่ยนแปลง หรือเพิ่มเติมไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ของผู้อื่นโดยมิชอบ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
รูปแบบพฤติกรรม

รูปแบบพฤติกรรมทางพื้นฐาน คือ จะว่าไปบางท่านอาจเรียกว่าการถ่ายภาพ ซึ่งจะเจอมากที่สุดในบรรดาพฤติกรรมต่างๆ เช่น ช่างภาพ ช่าง TV จัดทำรายการต่างๆ นักข่าวอาชีพ นักข่าวสมัครเล่น รวมถึงนักศึกษาหรือผู้ที่สนใจเรียนการถ่ายภาพ กล้องวงจรปิดที่บันทึกตามที่ต่างๆ และสุดท้ายคือหุ่นยนต์ หุ่นยนต์ทุกตัวจะมีเลนส์ที่บันทึกภาพสถานการ์ณต่างๆตลอดเวลา เพื่อไว้จดจำข้อมูลต่างๆได้
รูปแบบพฤติกรรมทางธุรกิจ ส่วนใหญ่จะใช้เรียกชื่อของคนกลุ่มนี้ว่า ปาปารัสซี ซึ่งเป็นช่างภาพที่คอยติดตามบุคคลมีชื่อเสียงในวงการบันเทิง ซึ่งจะสามารถสร้างชื่อเสียงให้คนดังได้ เช่น นักกีฬาที่มีชื่อเสียงระดับชาติจูงมือคนแก่พาข้ามถนน และสามารถลดระดับชื่อเสียงของคนดังได้เช่นกัน ยกตัวอย่าง ดาราดังแอบไปมีกิ๊ก เป็นต้น อย่างไรก็ตามมีบ่อยครั้งที่การกระทำของปาปารัสซีเป็นการรบกวนความเป็นส่วนตัวของคนดัง นอกจากนี้ยังมีการแอบถ่ายทางธุรกิจอื่น ๆ เช่น การแอบถ่ายภายในโรงงานอื่นหรือบริษัทอื่น เพื่อให้ได้ล่วงรู้ความลับ หรือข้อมูลทางธุรกิจต่าง ๆ (หากเป็นความลับระดับสูง จะถูกซ่อนไว้ในสถานที่เฉพาะ บุคคลทั่วไปจะไม่สามารถพบเห็นได้ กรณีนี้มักเกิดจากการกระทำของพนักงานที่ทำงานในหน่วยงานนั้น ๆ) หรือการแอบถ่ายสินค้ารุ่นใหม่ซึ่งยังอยู่ในระหว่างการออกแบบ การพัฒนา หรือการทดสอบสินค้า โดยยังไม่ได้มีการผลิตเพื่อการจำหน่าย เช่น รถยนต์ เป็นต้น เพื่อความลับทางธุรกิจ หรือเพื่อนำเสนอภาพและข่าว ในลักษณะคล้ายคลึงกับปาปารัสซี
รูปแบบพฤติกรรมทางการสืบสวน ในกรณีของนักสืบหรือ ตำรวจรวมทั้ง อาสาสมัคร เก็บภาพเหตุการณ์เพื่อใช้เป็นหลักฐาน เช่น แอบถ่ายสามีขณะไปรับประทานอาหารกับหญิงอื่น หรือ คดีจับผู้ค้ายาเสพติดที่ยังไม่ชี้ชัดว่าเป็นจริงหรือเป็นเท็จ
รูปแบบพฤติกรรมทางเพศ คือ การแอบถ่าย เพื่อบันทึกภาพเปลือยของบุคคลอื่น หรือ ภาพที่ชวนให้เกิดอารมณ์ทางเพศ เช่น แอบถ่ายใต้กระโปรง, แอบถ่ายในห้องแต่งตัว หรือในห้องน้ำ หรือแม้กระทั่งในขณะร่วมเพศ โดยผู้ที่กระทำการแอบดู หรือแอบถ่าย ล้วนมีความผิดทั้งสิ้น การกระทำในลักษณะนี้ถือได้ว่าเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคล เป็นการกระทำที่ขัดต่อศีลธรรม นอกจากนี้ยังผิดกฎหมายในหลายประเทศ
อุปกรณ์ที่ใช้แอบถ่าย

กล้องถ่ายรูป
กล้องถ่ายวิดีโอ
กล้องโทรทัศน์วงจรปิด
โทรศัพท์มือถือถ่ายรูปได้
กล้องขนาดจิ๋วหลากหลายรูปแบบ ซึ่งสามารถนำไปซุกซ่อนไว้ตามจุดต่างๆ เช่น ติดไว้ที่ปลายรองเท้าของผู้แอบถ่าย หรือติดไว้บนเพดานห้องน้ำ หรือติดไว้ที่ประตูห้องน้ำ ปากกาที่มีกล้องติดอยู่ เป็นต้น
Polyzoniida

อันดับของกิ้งกือ
| Polyzoniida |
| --- | --- |

Octoglena bivirgata จากทางตะวันตกของสหรัฐ

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Arthropoda
ไฟลัมย่อย:: Myriapoda
ชั้น:: Diplopoda
ชั้นย่อย:: Chilognatha
ชั้นฐาน:: Helminthomorpha
อันดับ:: Polyzoniida Cook, 1895

Families
 Hirudisomatidae  Polyzoniidae  Siphonotidae
ชื่อพ้อง
 Ommatophora Brandt, 1840  Orthozonia Verhoeff, 1840
Polyzoniida เป็นอันดับของกิ้งกือในชั้นย่อย Colobognatha ประกอบไปด้วยสามวงศ์และอย่างน้อย 74 สปีชีส์ที่ได้รับการอธิบายรูปพรรณ
ลักษณะ

กิ้งกือในอันดับนี้มีหลังที่ค่อนข้างนูนเป็นรูปโดม ด้านท้องแบน มีหัวขนาดเล็กลักษณะคล้ายกรวย มีตาเดี่ยวน้อย บนหลังไม่มีร่องและพาราโนตา (paranota; ส่วนที่ยื่นจากด้านข้างของแต่ละปล้อง)
การจัดจำแนก

อันดับ Polyzoniida ประกอบไปด้วยสามวงศ์:
การกระจายตัว

วงศ์ Hirudisomatidae พบตั้งแต่สเปนไปจนถึงหิมาลัยในยูเรเซีย, ญี่ปุ่น, และทวีปอเมริกาเหนือตั้งแต่ตะวันตกเฉียงใต้ของแคนาดาจนถึงเม็กซิโกตอนกลาง
 Polyzoniidae มีการกระจายตัวทางซีกโลกเหนือ (holoractic distribution) ตั้งแต่ตะวันตกเฉียงเหนือไปจนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ, แคนาดาตะวันออก, และในยุโรป ตั้งแต่สหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสไปจนถึงไซบีเรีย

Siphonotidae มีการกระจายตัวทางซีกโลกใต้ พบได้ในบราซิลและชิลี, แอฟริกาใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อินโดนีเซีย, แทสเมเนีย, และนิวซีแลนด์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Polyzoniida
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Polyzoniida ที่วิกิสปีชีส์
"Polyzoniida" ที่ Encyclopedia of Life
Polyzoniida ที่พบในแทสเมเนีย เก็บถาวร 2014-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q6453302  Wikispecies: Polyzoniida  BOLD: 311634  BugGuide: 15018  EoL: 6510  EPPO: 1POLZO  Fauna Europaea: 11514  Fossilworks: 304847  GBIF: 1022  iNaturalist: 121553  IRMNG: 10154  ITIS: 154423  NBN: NBNSYS0100004813  NCBI: 118485  NZOR: 2e118ba0-c029-42c9-9f42-1f5433b27e61  Plazi: A1418783-BF30-B77F-3C82-FD0CFAEFF817  WoRMS: 887898 
Bdellozonium cerviculatum ตัวผู้จากทางตะวันตกของสหรัฐ มองจากด้านบนและด้านล่าง
กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 1,000 เมตร

| กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้น ใน โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 |
| --- | --- | --- |

| 500 เมตร | ชาย | หญิง |
| 1,000 เมตร | ผสม | หญิง |
ผลัด:  ผสม
ด ค ก
กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย 1,000 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 18 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lausanne Skating Arenaซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 28 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Jang Sung-woo นักกีฬาจากประเทศเกาหลีใต้
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือก

แม่แบบ:ฟันดาบโอลิมปิกฤดูร้อน2016
การแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟันดาบเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 213 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 10 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2016
สรุปผลการคัดเลือก

| ชาติ> ชาติ.ชาติ | ชาย> บุคคล.เอเป้ | ชาย> บุคคล.ฟอยล์ | ชาย> บุคคล.เซเบอร์ | ชาย> ทีม.เอเป้ | ชาย> ทีม.ฟอยล์ | หญิง> บุคคล.เอเป้ | หญิง> บุคคล.ฟอยล์ | หญิง> บุคคล.เซเบอร์ | หญิง> ทีม.เอเป้ | หญิง> ทีม.เซเบอร์ | รวม> รวม.รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  แอลจีเรีย |  | 1 |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 2 |
|  อาร์เจนตินา |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  | 1 |
|  ออสเตรีย |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  อาเซอร์ไบจาน |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  | 1 |
|  เบลารุส |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  เบลเยียม |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  เบนิน |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  บราซิล | 3 | 3 | 1 | X | X | 3 | 2 | 1 | X |  | 13 |
|  บัลแกเรีย |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  แคนาดา | 1 | 1 | 1 |  |  | 1 | 1 |  |  |  | 5 |
|  จีน | 1 | 3 | 1 |  | X | 3 | 2 | 1 | X |  | 11 |
|  โคลอมเบีย | 1 |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 2 |
|  คิวบา |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  เช็กเกีย | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 |
|  อียิปต์ | 1 | 3 | 1 |  | X |  | 1 | 1 |  |  | 7 |
|  เอสโตเนีย | 1 |  |  |  |  | 3 |  |  | X |  | 4 |
|  ฝรั่งเศส | 3 | 3 | 1 | X | X | 3 | 2 | 3 | X | X | 15 |
|  จอร์เจีย |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  เยอรมนี |  | 1 | 2 |  |  |  | 1 |  |  |  | 4 |
|  สหราชอาณาจักร |  | 3 |  |  | X |  |  |  |  |  | 3 |
|  กรีซ |  |  |  |  |  |  | 1 | 1 |  |  | 2 |
|  ฮ่องกง |  | 1 |  |  |  | 1 | 1 |  |  |  | 3 |
|  ฮังการี | 3 |  | 2 | X |  | 1 | 2 | 1 |  |  | 9 |
|  อิหร่าน |  |  | 2 |  |  |  |  |  |  |  | 2 |
|  อิตาลี | 3 | 3 | 2 | X | X | 1 | 2 | 3 |  | X | 14 |
|  โกตดิวัวร์ |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  |  | 1 |
|  ญี่ปุ่น | 1 | 1 | 1 |  |  | 1 | 1 | 1 |  |  | 6 |
|  คาซัคสถาน |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  คูเวต | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  เลบานอน |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 1 |
|  เม็กซิโก |  | 1 | 1 |  |  | 1 | 1 | 3 |  | X | 7 |
|  โมร็อกโก |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 1 |
|  เนเธอร์แลนด์ | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  ปานามา |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  | 1 |
|  โปแลนด์ |  |  |  |  |  |  | 1 | 3 |  | X | 4 |
|  โรมาเนีย |  |  | 1 |  |  | 3 | 1 |  | X |  | 5 |
|  รัสเซีย | 3 | 3 | 2 | X | X | 3 | 2 | 3 | X | X | 16 |
|  ซาอุดีอาระเบีย |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 1 |
|  เซเนกัล | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 |
|  เกาหลีใต้ | 3 | 1 | 2 | X |  | 3 | 2 | 3 | X | X | 14 |
|  สวิตเซอร์แลนด์ | 3 |  |  | X |  | 1 |  |  |  |  | 4 |
|  ตุรกี |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 1 |
|  ตูนิเซีย |  | 1 | 1 |  |  | 1 | 1 | 1 |  |  | 5 |
|  ยูเครน | 3 |  | 1 | X |  | 3 | 1 | 3 | X | X | 11 |
|  สหรัฐ | 1 | 3 | 2 |  | X | 3 | 2 | 3 | X | X | 14 |
|  เวเนซุเอลา | 3 | 1 |  | X |  |  | 1 | 1 |  |  | 6 |
|  เวียดนาม |  |  | 1 |  |  | 1 | 1 | 1 |  |  | 4 |
| รวม: 48 NOCs | 38 | 35 | 32 | 9 | 8 | 37 | 35 | 36 | 9 | 8 | 213 |
ไอโช

วันคงโงรินจิ
ไอโช (ญี่ปุ่น: 愛荘町; โรมาจิ: Aishō-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอเอจิ ทางตะวันออกของจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กรกฎาคม 2021 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 21,411 คน 8,310 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 940 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 37.97 ตารางกิโลเมตร (14.66 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

ไอโชตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกในจังหวัดชิงะ บนที่ราบแอ่งโอมิ
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดชิงะ
ฮิโกเนะ
ฮิงาชิโอมิ
โคระ
ทางะ
โทโยซาโตะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

ไอโชมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เขตภูมิอากาศเคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในไอโชคือ 12.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,810 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.3 °C
ประชากร

ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของไอโชยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 70 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1920  | 15,444 | —     |
|  1930  | 15,237 | −1.3% |
|  1940  | 14,501 | −4.8% |
|  1950  | 18,649 | +28.6% |
|  1960  | 16,685 | −10.5% |
|  1970  | 16,526 | −1.0% |
|  1980  | 17,034 | +3.1% |
|  1990  | 17,036 | +0.0% |
|  2000  | 18,992 | +11.5% |
|  2010  | 20,133 | +6.0% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ของไอโชเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอมิ พื้นที่แห่งนี้ในสมัยเอโดะเป็นที่ตั้งของเอจิงาวะ-จูกุ [en; ja] ซึ่งเป็นที่พักระหว่างเดินทางแห่งที่ 65 บนเส้นทางนากาเซ็นโด [en; ja] ที่เชื่อมต่อระหว่างเกียวโตกับภาคตะวันออกของญี่ปุ่น
หมู่บ้านเอจิงาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยเป็นการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1909 และควบรวมกับหมู่บ้านโทโยกูนิที่อยู่ใกล้เคียงในปี 1955 เมืองไอโชก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2006 โดยการควบรวมเมืองเอจิงาวะและเมืองฮาตาโชเข้าด้วยกัน
ชื่อ "ไอโช" เป็นการรวมกันของคันจิตัวแรกในคำว่า "เอจิงาวะ" (ญี่ปุ่น: 愛知川; โรมาจิ: Echigawa) และคันจิตัวที่สองในคำว่า "ฮาตาโช" (ญี่ปุ่น: 秦荘; โรมาจิ: Hatashō)
การเมืองการปกครอง

ไอโชมีปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นระบบสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน เมืองไอโชเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิงะจำนวน 1 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งชิงะที่ 2 ของสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจในท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรรมมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันมีอุตสาหกรรมการผลิตที่ประกอบด้วยโรงงานแปรรูปอาหารและโรงงานแปรรูปโลหะขนาดเล็กไปจนถึงขนาดกลางหลายแห่ง
การศึกษา

ไอโชมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดชิงะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง อีกทั้งทางจังหวัดยังเปิดสอนโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่งในเมืองไอโช
การขนส่ง > รถไฟ

บริษัทรถไฟโอมิ: สายหลัก
สถานี: เอจิงาวะ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนเมชิง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 8
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307
เมืองพี่น้อง

เวสต์เบนด์ [en] รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น

คงโงริน-จิ [en; ja] - วัดศาสนาพุทธนิกายเท็นได
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ยาซูจิโร สึตสึมิ [en; ja] - ผู้ประกอบการ และนักการเมือง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Aisho, Shiga
เว็บไซต์ทางการของเมืองไอโช (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดชิงะ |
| --- | --- | --- |
โอตสึ (เมืองหลวง)
| นครศูนย์กลาง |  โอตสึ  |  |
| นคร |  คูซัตสึ  โคกะ  โคนัง  ทากาชิมะ  นางาฮามะ  โมริยามะ  ไมบาระ  ยาซุ  ริตโต  โอมิฮาจิมัง  ฮิโกเนะ  ฮิงาชิโอมิ  |  |
| เมืองและหมู่บ้าน แบ่งตามอำเภอ |  อำเภอเอจิ ไอโช  อำเภอกาโม ฮิโนะ  รีวโอ  อำเภออินูกามิ โคระ  ทางะ  โทโยซาโตะ  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  ญี่ปุ่น