กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์

กล้องโทรทัศน์อวกาศอินฟราเรคของ NASA/ESA ที่ถูกปล่อยในเดือนธันวาคม 2021
| กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ James Webb Space Telescope |
| --- | --- |
ภาพจำลองกล้องโทรทัศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์
รายชื่อเก่า: Next Generation Space Telescope (NGST; 1996–2002)

ประเภทภารกิจ: ดาราศาสตร์
ผู้ดำเนินการ: NASA / องค์การอวกาศยุโรป / องค์การอวกาศแคนาดา / สถาบันวิทยาศาสตร์กล้องโทรทรรศน์อวกาศ
COSPAR ID: 2021-130A
SATCAT no.: 50463
เว็บไซต์: webbtelescope.org
ระยะภารกิจ: 3 ปี 1 เดือน 10 วัน (ล่วงผ่าน) 5½  ปี (ภารกิจหลัก) 10 ปี (ตามแผน) 20 ปี (คาดการอายุขัย)
 

ข้อมูลยานอวกาศ
ผู้ผลิต: นอร์ทธรอป กรัมแมน บริษัทเทคโนโลยีการบินและอวกาศบอล
มวลขณะส่งยาน: 6161.4 กิโลกรัม
ขนาด: 20.197 × 14.162 m (66.26 × 46.46 ft), ฉากกันแสงอาทิตย์
กำลังไฟฟ้า: 2 kW
 

เริ่มต้นภารกิจ
วันที่ส่งขึ้น: 25 ธันวาคม 2021, 12:20 UTC
จรวดนำส่ง: อารีอาน 5 ECA (VA256)
ฐานส่ง: ศูนย์อวกาศเกียนา, ELA-3
ผู้ดำเนินงาน: อารีอานสเปซ
 

ลักษณะวงโคจร
ระบบอ้างอิง: จุดลากร็องฌ์ที่ 2 ระหว่างโลก-ดวงอาทิตย์
ระบบวงโคจร: วงโคจรฮาโล
ระยะใกล้สุด: 374,000 km (232,000 mi)
ระยะไกลสุด: 1,500,000 km (930,000 mi)
คาบการโคจร: 6 เดือน
 

กล้องโทรทรรศน์หลัก
ชนิด: ระบบลดความคลาดเอียงภาพสามกระจกแบบคอร์ช
เส้นผ่านศูนย์กลาง: 6.5 m (21 ft)
ระยะโฟกัส: 131.4 m (431 ft)
อัตราส่วนโฟกัส: f/20.2
พื่นที่รับแสง: 25.4 m2 (273 sq ft)
ความยาวคลื่น: 0.6–28.3 μm (ส้มถึงอินฟราเรดช่วงกลาง)
 

อุปกรณ์ส่งสัญญาณ
ย่านความถี่: S band: โทรมาตร การติดตาม และการควบคุม Ka band: การรับข้อมูล
แบนด์วิดท์: S band ขาขึ้น: 16 kbit/s S band ขาลง: 40 kbit/s Ka band ขาลง: มากถึง 28 Mbit/s
 

เครื่องมือ
FGS-NIRISS: เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูงและตัวสร้างภาพคลื่นใกล้อินฟราเรดและสเปกโทรกราฟไร้แผ่นบัง
MIRI: เครื่องมือวัดอินฟราเรดกลาง
NIRCam: กล้องถ่ายคลื่นใกล้อินฟราเรด
NIRSpec: สเปกโตรกราฟคลื่นใกล้อินฟราเรด
องค์ประกอบ
หน่วยรวมเครื่องมือวิทยาศาสตร์ องค์ประกอบกล้องโทรทรรศน์รับแสง ยานอวกาศ (บัส และฉากกันแสงอาทิตย์)
 
 สัญลักษณ์ภารกิจกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์  
กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ (อังกฤษ: James Webb Space Telescope; JWST) เป็นกล้องโทรทรรศน์อวกาศที่ถูกพัฒนาขึ้นโดยองค์การนาซา องค์การอวกาศยุโรป (ESA) และองค์การอวกาศแคนาดา (CSA) มีเป้าหมายเพื่อสืบทอดภารกิจของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในการเป็นภารกิจฟิสิกส์ดาราศาสตร์หลักของนาซา กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ถูกปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2021 มันสามารถสังเกตภาพในช่วงคลื่นอินฟราเรดด้วยความคมชัดและความไวแสงมากกว่ากล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล นอกจากนี้ มันสามารถสังเกตวัตถุและเหตุการณ์ที่ห่างไกลในเอกภพได้ด้วย เช่น การกำเนิดและวิวัฒนาการของดาราจักร และลักษณะชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์นอกระบบ เป็นต้น
องค์ประกอบกล้องโทรทรรศน์รับแสง เป็นกระจกสะท้อนหลักของกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ ซึ่งประกอบไปด้วยกระจกเบริลเลียมเคลือบทองทรงหกเหลี่ยม 18 ส่วน ประกอบกันเพื่อสร้างกระจกเส้นผ่านศูนย์กลาง 6.5 m (21 ft) ซึ่งใหญ่กว่ากระจกสะท้อนหลักของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลขนาด 2.4 m (7 ft 10 in) เป็นอย่างมาก กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์จะสังเกตการณ์ในช่วงคลื่นแสงที่มองเห็นได้ไปจนถึงคลื่นอินฟราเรดกลาง (0.6 to 28.3 μm) ซึ่งต่างจากฮับเบิลซึ่งสังเกตการณ์ตั้งแต่คลื่นใกล้อัลตราไวโอเลต คลื่นแสงที่มองเห็นได้ และคลื่นใกล้อินฟราเรด (0.1 to 1 μm) การที่เจมส์ เวบบ์สังเกตการณ์ในคลื่นที่ต่ำกว่าจะทำให้มันสามารถเห็นวัตถุที่เลื่อนไปทางแดงอย่างมาก ซึ่งเก่าและอยู่ไกลเกินกว่าที่ฮับเบิลจะมองเห็นได้ ตัวกล้องโทรทรรศน์จะต้องถูกรักษาไว้ในสภาพเย็นจัดเพื่อที่จะสามารถสังเกตการณ์เคลื่อนอินฟราเรดได้ด้วยไม่มีการรบกวน มันจึงถูกปล่อยไปยังบริเวณจุดลากร็องฌ์ที่ 2 ระหว่างดาวโลก-ดวงอาทิตย์ ประมาณ 1.5 ล้าน กิโลเมตร (930,000 ไมล์) จากโลก (0.01 au – 3.9 เท่าระยะทางจากโลกสู่ดวงจันทร์).ฉากกันแสงอาทิตย์ขนาดใหญ่ผลิตด้วยซิลิคอน และแคปตอนเคลือบอะลูมิเนียมช่วยรักษาอุณหภูมิของกระจกรับแสงและเครื่องมือวัดให้ต่ำกว่า 50 K (−223 °C; −370 °F)
ศูนย์การบินอวกาศก็อดดาร์ดของนาซาเป็นผู้จัดการการพัฒนากล้องโทรทรรศน์อวกาศ และสถาบันวิทยาศาสตร์กล้องโทรทรรศน์อวกาศจะเป็นผู้ดำเนินการหลังจากการปล่อย ผู้รับเหมาหลักคือนอร์ทธรอป กรัมแมน ตัวกล้องโทรทรรศน์ถูกตั้งชื่อตามเจมส์ อี. เวบบ์ ซึ่งเป็นผู้บริหารองค์การนาซาตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1968 และเป็นบุคคลสำคัญในโครงการอะพอลโล
การพัฒนาเริ่มต้นขึ้นในปี 1996 สำหรับการปล่อยที่แรกเริ่มวางแผนไว้ในปี 2007 และใช้งบประมาณ 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โครงการนี้เกิดการล่าช้าและค่าใช้จ่ายสูงกว่างบประมาณอยู่หลายครั้ง เช่น การออกแบบใหม่ในปี 2005 ฉากกันแสงอาทิตย์ขาดระหว่างการทดสอบการกาง คำแนะนำจากคณะกรรมการตรวจสอบอิสระ การระบาดทั่วของโควิด-19 ปัญหากับจรวดอารีอาน 5 ปัญหากับตัวกล้องโทรทรรศน์เอง และปัญหาการสื่อสารระหว่างกล้องโทรทัศน์และจรวด ความกังวลในกลุ่มนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับการปล่อยและการกางตัวของกล้องโทรทรรศน์ได้ถูกอธิบายเป็นอย่างดี
การก่อสร้างเสร็จสิ้นช่วงปลายปี 2016 หลังจากนั้นจึงเริ่มช่วงการทดสอบอย่างครอบคลุม กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เว็บบ์ถูกปล่อย ณ เวลา 12:20 UTC ในวันที่ 25 ธันวาคม 2021 ด้วยจรวดอารีอาน 5 จาก กูรู, เฟรนช์เกียนา บริเวณหาดทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาใต้