stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว
ภูมิประเทศและความหลากหลายทางชีวภาพ

อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาวมีเทือกเขาสลับซับซ้อนและมีที่ราบน้อยมาก ยอดเขาที่สูงที่สุดคือยอดเขานมสาว สูง 1,089 เมตร นอกจากนี้ อุทยานยังเป็นพื้นที่ต้นน้ำของลำธารที่สำคัญ เช่น แม่น้ำสวี แม่น้ำตะโก และแม่น้ำหลังสวนในจังหวัดชุมพร และแม่น้ำบางริ้นในจังหวัดระนอง ดินส่วนใหญ่เป็นดินร่วนและดินเหนียวแดง บริเวณที่เป็นภูเขาสูงหรือมีความลาดชันมีความเสี่ยงต่อการเกิดดินเลื่อนไหลสูง
สภาพป่าในอุทยานเป็นป่าดิบชื้นร้อยละ 99.8 และเป็นป่าหญ้าบริเวณยอดเขาน้ำตกหงาว คิดเป็นร้อยละ 0.2 ของพื้นที่ทั้งหมด นอกจากนี้ อุทยานยังเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์เฉพาะถิ่นอย่างปูเจ้าฟ้า ซึ่งถูกพบครั้งแรกที่อุทยานแห่งนี้
จุดท่องเที่ยว

น้ำตกคลองเพรา เป็นน้ำตกขนาดใหญ่จำนวน 5 ชั้น มีผาสูงร่วม 40 เมตร
น้ำตกหงาว สายน้ำมาจากบึงมรกตซึ่งในอดีตมีการทำเหมืองแร่
โครงการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพบ่อน้ำแร่ร้อนพรรั้ง เกิดในหุบเขาริมคลองพรรั้ง อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 60 เมตร มีบ่อน้ำแร่ร้อน 8 บ่อ และมีตาน้ำ 13 ตาน้ำอยู่ใกล้ลำธาร
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักอุทยานแห่งชาติ: อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว
| ด ค กอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ภาคเหนือ |  ขุนขาน  ขุนแจ  ขุนน่าน  ขุนพะวอ  ขุนสถาน  เขลางค์บรรพต  เขาค้อ  คลองลาน  คลองวังเจ้า  แควน้อย  แจ้ซ้อน  ผาแดง  ดอยขุนตาล  ดอยจง  ดอยผากลอง  ดอยผ้าห่มปก  ดอยภูคา  ดอยภูนาง  ดอยเวียงผา  ดอยสอยมาลัย  ดอยสุเทพ-ปุย  ดอยหลวง  ดอยอินทนนท์  ต้นสักใหญ่  ตากสินมหาราช  ตาดหมอก  ถ้ำปลา–น้ำตกผาเสื่อ  ถ้ำผาไท  ถ้ำสะเกิน  ถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน  ทุ่งแสลงหลวง  นันทบุรี  น้ำตกชาติตระการ  น้ำตกบัวตอง–น้ำพุเจ็ดสี  น้ำตกพาเจริญ  น้ำตกแม่สุรินทร์  น้ำหนาว  ภูชี้ฟ้า  ภูซาง  ภูสอยดาว  ภูหินร่องกล้า  แม่เงา  แม่จริม  แม่ตะไคร้  แม่โถ  แม่ปิง  แม่ปืม  แม่เมย  แม่ยม  แม่วงก์  แม่วะ  แม่วาง  แม่สะเรียง  รามคำแหง  ลานสาง  ลำน้ำกก  ลำน้ำน่าน  เวียงโกศัย  ศรีน่าน  ศรีลานนา  ศรีสัชนาลัย  สาละวิน  ห้วยน้ำดัง  ออบขาน  ออบหลวง  |  |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |  แก่งตะนะ  เขาพระวิหาร  เขาใหญ่  ตาดโตน  ตาพระยา  ทับลาน  ไทรทอง  นายูง-น้ำโสม  น้ำพอง  ป่าหินงาม  ผาแต้ม  ภูกระดึง  ภูเก้า-ภูพานคำ  ภูจองนายอย  ภูเรือ  ภูแลนคา  ภูเวียง  ภูผาเทิบ  ภูผาม่าน  ภูผายล  ภูผาเหล็ก  ภูพาน  ภูลังกา  ภูสระดอกบัว  ภูสวนทราย  ภูหินจอมธาตุ–ภูพระบาท  |  |
| ภาคกลาง |  น้ำตกเจ็ดสาวน้อย  น้ำตกสามหลั่น  พุเตย  |  |
| ภาคตะวันออก |  เขาคิชฌกูฏ  เขาชะเมา-เขาวง  เขาสิบห้าชั้น  เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด  น้ำตกคลองแก้ว  น้ำตกพลิ้ว  ปางสีดา  หมู่เกาะช้าง  |  |
| ภาคตะวันตก |  กุยบุรี  แก่งกระจาน  เขาสามร้อยยอด  เขาแหลม  เขื่อนศรีนครินทร์  เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน  เฉลิมรัตนโกสินทร์  ทองผาภูมิ  ไทรโยค  น้ำตกห้วยยาง  ลำคลองงู  หาดวนกร  เอราวัณ  |  |
| ภาคใต้ |  แก่งกรุง  เขานัน  เขาน้ำค้าง  เขาปู่-เขาย่า  เขาพนมเบญจา  เขาลำปี-หาดท้ายเหมือง  เขาสก  เขาหลวง  เขาหลัก-ลำรู่  คลองพนม  ตะรุเตา  ใต้ร่มเย็น  ทะเลบัน  ธารเสด็จ-เกาะพะงัน  ธารโบกขรณี  น้ำตกซีโป  น้ำตกทรายขาว  น้ำตกโยง  น้ำตกสี่ขีด  น้ำตกหงาว  บางลาง  บูโด-สุไหงปาดี  ลำน้ำกระบุรี  ศรีพังงา  สันกาลาคีรี  สิรินาถ  หมู่เกาะเภตรา  หมู่เกาะชุมพร  หมู่เกาะระนอง  หมู่เกาะลันตา  หมู่เกาะสิมิลัน  หมู่เกาะสุรินทร์  หมู่เกาะอ่างทอง  หาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้  หาดเจ้าไหม  หาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี  แหลมสน  อ่าวพังงา  อ่าวมะนาว-เขาตันหยง  อ่าวสยาม  |  |
 ระดับประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า ระดับโลก แหล่งมรดกโลกในไทย ความทรงจำแห่งโลกของไทย มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของไทย พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในไทย พื้นที่สงวนชีวมณฑลโลกในไทย อุทยานธรณีโลกในไทย
อำเภอกุดข้าวปุ้น

| อำเภอกุดข้าวปุ้น |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Kut Khaopun
คำขวัญ: กุดข้าวปุ้น เมืองอู่ข้าว พระเจ้าใหญ่ขุมคำ งามล้ำผ้าทอ บ้านก่อปอถัก ภูขามงามนัก ประชารักสามัคคี
แผนที่จังหวัดอุบลราชธานี เน้นอำเภอกุดข้าวปุ้น
พิกัด: 15°47′30″N 104°59′48″E﻿ / ﻿15.79167°N 104.99667°E﻿ / 15.79167; 104.99667
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: อุบลราชธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 320.0 ตร.กม. (123.6 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 41,029 คน
 • ความหนาแน่น: 128.22 คน/ตร.กม. (332.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 34270
รหัสภูมิศาสตร์: 3412
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอกุดข้าวปุ้น หมู่ที่ 14 ถนนตระการพืชผล-กุดข้าวปุ้น ตำบลข้าวปุ้น อำเภอกุดข้าวปุ้น จังหวัดอุบลราชธานี 34270
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
กุดข้าวปุ้น เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานีที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด แยกเขตการปกครองออกมาจากอำเภอตระการพืชผล เมื่อปี พ.ศ. 2514
ภูมิศาสตร์ > ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอกุดข้าวปุ้นตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเขมราฐ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเขมราฐและอำเภอโพธิ์ไทร
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอตระการพืชผล
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปทุมราชวงศา (จังหวัดอำนาจเจริญ)
ภูมิศาสตร์ > ป่าไม้

ป่าภูขาม เป็นส่วนหนึ่งในเขตป่าสงวนแห่งชาติดงขุมคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองทันน้ำ อำเภอกุดข้าวปุ้น และตำบลแก้งเหนือ ตำบลหัวนา อำเภอเขมราฐ จากนโยบายเปิดให้สัมปทานป่าไม้ในปี พ.ศ. 2514 ทำให้สภาพพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ถูกทำลายลงจนเหลือพื้นที่ป่าอยู่ประมาณ 3,900 ไร่ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2525 ภูขามจึงถูกประกาศให้เป็นป่าสงวนแห่งชาติ และมีการผลักดันชาวบ้านออกนอกพื้นที่ ในขณะที่การตัดไม้กับทวีความรุนแรงมากขึ้น จึงมีชาวบ้านบางกลุ่มเล็งเห็นถึงความสำคัญในการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์จากป่าภูขามอย่างยั่งยืน จึงเกิดเป็นเครือข่ายป่าชุมชนภูขามขึ้นมา โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ บ้านโนนหินแร่ ตำบลหนองทันน้ำ
ปัจจุบันสถานการณ์ภายในพื้นที่ป่าภูขามมีการใช้ประโยชน์ในที่ดินผืนป่าอย่างกว้างขวาง บริเวณพื้นที่รอบๆ ภูเขาได้มีการจับจองที่ดินทำกินกลายเป็นเรือกสวนไร่นาหมดสิ้น และมีสวนยางพาราผุดขึ้นมาเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ดี ได้มีการอนุรักษ์ป่าไม้บางส่วนเป็นหัวไร่ปลายนาไว้เป็นแนวกันชนพื้นที่ป่าด้วยเช่นกัน
ภูมิศาสตร์ > แหล่งน้ำ

อ่างเก็บน้ำห้วยหินกอง หรือชื่อเดิม อ่างเก็บน้ำห้วยตาเที่ยว เป็นอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง ที่ใช้สำหรับการอุปโภคบริโภคและการเกษตร ใน 2 อำเภอคือ อำเภอกุดข้าวปุ้น จังหวัดอุบลราชธานี และอำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอำนาจเจริญ มีพื้นที่ประมาณ 120 ไร่ ความจุน้ำ 4 ล้านลูกบาศก์เมตร
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอกุดข้าวปุ้นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | ข้าวปุ้น |  | (Khaopun) |  | 15 หมู่บ้าน |  |
| 2. | โนนสวาง |  | (Non Sawang) |  | 20 หมู่บ้าน |  |
| 3. | แก่งเค็ง |  | (Kaeng Kheng) |  | 13 หมู่บ้าน |  |
| 4. | กาบิน |  | (Ka Bin) |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 5. | หนองทันน้ำ |  | (Nong Than Nam) |  | 13 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอกุดข้าวปุ้นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลกุดข้าวปุ้น ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลข้าวปุ้น
องค์การบริหารส่วนตำบลข้าวปุ้น  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลข้าวปุ้น (นอกเขตเทศบาลตำบลกุดข้าวปุ้น)
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสวางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งเค็ง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งเค็งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกาบิน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกาบินทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองทันน้ำ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองทันน้ำทั้งตำบล
โครงสร้างพื้นฐาน > การศึกษา

โรงเรียนกุดข้าวปุ้นวิทยา
โรงเรียนขุมคำวิทยาคาร
โรงเรียนโนนสวางประชาสรรค์
โครงสร้างพื้นฐาน > การขนส่ง

การเดินทางโดยรถยนต์ ถือเป็นเป็นการคมนาคมที่สำคัญเป็นอันดับหนึ่งของอำเภอกุดข้าวปุ้น ซึ่งในปัจจุบันมีการสร้างทางหลวงแผ่นดินและทางหลวงจังหวัดขึ้นมาหลายสาย เพื่อเชื่อมต่อระหว่างอำเภอกุดข้าวปุ้นกับอำเภอข้างเคียง ทำให้การเดินทางมีความสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น และยังช่วยส่งเสริมการค้าการลงทุนภายในอำเภอไปในตัวอีกด้วย ทางหลวงแผ่นดินที่สำคัญในอำเภอกุดข้าวปุ้น ได้แก่
ทางหลวงหมายเลข 2232 เริ่มต้นจากอำเภอกุดข้าวปุ้น ผ่านเขตตำบลโนนสวาง บรรจบกับทางหลวงหมายเลข 202 (ชัยภูมิ-เขมราฐ) ที่แยกบ้านหนองผือ ซึ่งสามารถเดินทางต่อไปยังอำเภอเขมราฐ หรืออำเภอชานุมาน จังหวัดอำนาจเจริญได้
ทางหลวงหมายเลข 2252 เป็นเส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรไปมาระหว่างอำเภอกุดข้าวปุ้นกับอำเภอปทุมราชวงศา ในจังหวัดอำนาจเจริญ มีความยาวประมาณ 15 กิโลเมตร
ทางหลวงหมายเลข 2197 เริ่มต้นจากอำเภอกุดข้าวปุ้น ผ่านเขตตำบลกาบิน แล้วไปบรรจบกับทางหลวงหมายเลข 2134 (โขงเจียม-แยกทางหลวง 212 (ลืออำนาจ)) ที่บ้านนาสะไม ช่วยเชื่อมต่อระหว่างอำเภอกุดข้าวปุ้นกับอำเภอข้างเคียงคือ อำเภอตระการพืชผลและอำเภอพนา
ทางหลวงหมายเลข 2050 (อุบลราชธานี-เขมราฐ) พาดผ่านอำเภอกุดข้าวปุ้นทางด้านตะวันออก เขตตำบลแก่งเค็ง
เคนทาโระ ทากาฮาชิ

เคนทาโระ ทากาฮาชิ (ญี่ปุ่น: Kentaro Takahashi; โรมาจิ: 高橋 健太郎; ทับศัพท์: Takahashi Kentarō ; เกิด 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) เป็นนักเล่นวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น เขาเป็นส่วนหนึ่งของวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น ในระดับสโมสรเขาเล่นให้กับโทเรย์แอร์โรว์
รางวัลส่วนบุคคล

2021-2022 วีลีก ดิวิชั่น 1 - ตัวบล็อกยอดเยี่ยม
2021-2022 วีลีก ดิวิชั่น 1 -  Best 6
2021-2022 วีลีก ดิวิชั่น 1 -  รางวัลแฟร์เพลย์
2022–23 วีลีก ดิวิชั่น 1 -  ตัวบล็อกยอดเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

เคนทาโระ ทากาฮาชิ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
profile at FIVB.org
「勘違いしちゃったんでしょうね」バレー・高橋健太郎が過去告白 at ananweb.jp
昔は甲子園を目指したバレー選手。 高橋健太郎を変えたひと言とは。 at number.bunshun.jp
เคนต์ฮัป

เคนต์ฮัป (หรือ เคเนต-ฮาปิ) สันนิษฐานว่าเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งกล่าวกันว่าพระองค์ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ ประวัติความเป็นมาของพระองค์นั้นคลุมเครือยังมาก เนื่องจากไม่ปรากฏแหล่งข้อมูลร่วมสมัยที่ปรากฏพระนามของพระองค์ โดยที่พระนามของพระองค์ปรากฏเพียงครั้งเดียวในจารึกในช่วงเวลาภายหลัง
หลักฐาน

นักไอยคุปต์วิทยาและนักประวัติศาสตร์ยังคงถกเถียงกันว่า พระนางเคนต์ฮัปทรงเป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์หรือไม่ โดยตราประทับจากสุสานของราชวงศ์ที่หนึ่งในอไบดอสไม่เคยกล่าวถึงพระองค์ โดยพระองค์ปรากฏเฉพาะในจารึกบนศิลาปาแลร์โมเท่านั้น ซึ่งเป็นจารึกที่ทำจากหินชีสต์สีดำที่แสดงรายพระนามของผู้กครองตั้งแต่ฟาโรห์นาร์เมอร์ (ราชวงศ์ที่หนึ่ง) จนถึงฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร (ราชวงศ์ที่หก) นอกจากนี้ ในศิลาปาแลร์โมยังระบุพระราชมารดาของฟาโรห์แต่ละพระองค์อีกด้วย ซึ่งในจารึกปรากฏเพียงพระนามของพระองค์ แต่ไม่ได้บันทึกตำแหน่งใดๆ ของพระองค์ (ยกเว้นคำว่า "พระราชมารดา")
พระราชประวัติ

คำจารึกบนชิ้นส่วนศิลากรุงไคโรอธิบายว่าพระนางเคนต์ฮัปเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ดเจอร์ จอยซ์ ทิลเดสลีย์เชื่อว่า พระนางเคนต์ฮัปเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ฮอร์-ฮอา และพระราชนัดดาของพระองค์คือฟาโรห์ดเจต เพราะเชื่อว่าฟาโรห์ดเจตเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ดเจอร์ (ผู้เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ฮอร์-ฮอา) ส่วนซิลกี โรทกลับเชื่อว่า พระนางเคนต์ฮัปเป็นพระมเหสีของฟาโรห์เตติที่ 1 ซึ่งเป็นฟาโรห์ที่กล่าวถึงในบันทึกพระนามแห่งซักกอเราะฮ์และในบันทึกพระนามแห่งตูรินที่เขียนขึ้นในภายหลัง พระองค์ถูกอธิบายว่าทรงเป็นผู้ปกครองที่ครองบัลลังก์อียิปต์เพียง 1 ปี กับอีก 45 วัน
พระนามของพระองค์มีความหมายว่า "นักดนตรีแห่ง(เทพเจ้า)ฮาปิ" ซึ่งอาจจะบ่งบอกถึงบทบาททางศาสนาและลัทธิบูชาของพระองค์ในช่วงพระชนม์ชีพของพระองค์ พระนามของพระองค์ได้เชื่อมโยงกับเทพเจ้าและอาจจะเชื่อมโยงไปถึงตำแหน่งของผู้ปกครอง "โคแห่งพระราชมารดา"
ฮาเซงาว่า ไทโซ

| ฮาเซงาว่า ไทโซ |
| --- | --- |
ตัวละครใน กินทามะ

ปรากฏครั้งแรก: หนังสือการ์ตูน: ตอนที่ 2  ภาพยนตร์การ์ตูน: ตอนที่ 7
สร้างโดย: ฮิเดอากิ โซราจิ
ให้เสียงโดย:  ฟุมิฮิโกะ ทาจิกิ   ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี
ประวัติ
นามแฝง: M(เกมส์ Monkey Hunter) ฐานันดร M(เกมส์ Monkey Hunter) 
ชื่อเล่น: มาดาโอะ
เผ่าพันธุ์: มนุษย์โลก
เพศ: ชาย
ญาติ: ฮาเซงาว่า ฮัทซึ (ภรรยา)
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
ส่วนสูง: 179 เซนติเมตร
น้ำหนัก: 67 กิโลกรัม
สีผม: สีดำ
ฮาเซงาว่า ไทโซ (ญี่ปุ่น: 長谷川泰三; โรมาจิ: Hasegawa Taizō) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ข้อมูลตัวละคร

ฮาเซงาว่า ไทโซปรากฏครั้งแรกในตอนที่ 2 ของหนังสือการ์ตูนกินทามะ ขณะนั้นฮาเซงาว่าทำงานให้รัฐบาลบาคุฟุโดยเป็นหัวหน้าของหน่วยตรวจคนเข้าเมือง โดยได้รับมอบหมายจากองค์ชายฮาตะ ให้ไปจ้างกินโทกิและชินปาจิให้ช่วยตามหาสัตว์เลี้ยงที่เป็นเอเลี่ยนชื่อ เพส แต่กินโทกิกลับฆ่าเพสที่กำลังจะกินชินปาจิ ทำให้องค์ชายฮาตะต้องโวยเอากับฮาเซงาว่า ฝ่ายฮาเซงาว่าไม่พอใจจึงเผลอต่อยเจ้าชายฮาตะ จนต่อมา บาคุฟุได้ออกคำสั่งให้ฮาเซงาว่าคว้านท้องตัวเองที่กระทำผิด ฮาเซงาว่าเกิดกลัวขึ้นมาจึงหนีออกมา กลายเป็นคนตกยากที่ต้องหางานทำเลี้ยงชีพไปเรื่อย แต่ตกงานประจำ กับเป็นขอทาน และต่อมาฮาเซงาว่าก็ได้กลายเป็นเพื่อนสนิทของกินโทกิ
ฮาเซงาว่ามีเอกลักษณ์ที่แว่นกันแดด ที่เขามักจะใส่ตลอดเวลา เป็นสิ่งของที่มีค่าที่สุดที่ฮาเซงาว่ามี เคยมีครั้งนึงถอดแว่นกันแดดไปทำงานเป็นโชเฟอร์งานรุ่งมาก(เพราะถอดแว่นกันแดด) แต่เพราะผู้โดยสารคือกินโทกิกับเจ้าชายฮาตะมาเป็นลูกค้า ตอนขับไปพาสวนสัตว์ แต่พบพ่อแม่จิ๊กโก๋กำลังคลอดลูกจึงชกเจ้าชายฮาตะ(งอแงอยากพบแพนด้า) ใส่แว่นกันแดดขับพาพ่อแม่จิ๊กโก๋ไปโรงพยาบาล กับตกงาน(ฐานชกลูกค้า คือเจ้าชายฮาตะ)
ฮางาว่ามีภรรยาชื่อฮัทซึ ซึ่งเป็นตัวละครไม่เคยปรากฏใบหน้าให้เห็น ตั้งแต่ที่ฮาเซงาว่ากลายเป็นคนตกอับ ทั้งคู่ก็แยกกันอยู่ แต่ยังไม่ได้หย่าร้างกัน
ฮาเซงาว่ามีชื่อเล่นว่า มาดาโอะ (ญี่ปุ่น: マダオ; โรมาจิ: ย่อมาจาก まるでダメなオッさん, marude dame na ossan) ซึ่งมีความหมายว่า คุณลุงที่ไม่ได้ความ เป็นชื่อที่เรียกโดยคางุระ
การปรากฏตัวบนปก

ฮาเซงาว่าปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 10 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่ม 11
การปรากฏตัวบนปก > ดูเพิ่ม

กินทามะ
หนานเฉาเหว่ย

| หนานเฉาเหว่ย |
| --- | --- |

ต้นหนานเฉาเหว่ย

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
สกุล:: Gymnanthemum
สปีชีส์:: G.  extensum
ชื่อทวินาม
Gymnanthemum extensum 

ชื่อพ้อง
 Vernonia extensa (Wall.) Wall. ex DC.  Cacalia extensa Kuntze  Conyza extensa Wall.
หนานเฉาเหว่ย (ชื่อวิทยาศาสตร์: Gymnanthemum extensum) สมุนไพรที่มีถิ่นกำเนิดจากประเทศจีน มีชื่อสามัญไทยว่า "ป่าช้าเหงา, ป่าช้าหมอง" ชื่ออื่น : หนานเฉาเหว่ย, หนานเฟยเฉา, หนานเฟยซู่, ป่าเฮ่วหมอง, บิสมิลลาฮ์
โดยมีชื่อสามัญคือ "Bitterleaf tree" เป็นพืชในวงศ์ทานตะวัน (Asteraceae)
อนุกรมวิธานของหนานเฉาเหว่ย

โดเมน หรือ เขต (Domain) (Empire) (Superregnum) อยู่ในโดเมน (Eukaryota)
อาณาจักร (Kingdom)(Regnum) อยู่ในอาณาจักรพืช (Plantae)
ดิวิชัน (Division) อยู่ใน พืชที่มีเนื้อเยื่อลำเลียง มีเมล็ด และมีดอก (Angiosperms)
ชั้น (Class) (Cladus) อยู่ใน พืชใบเลี้ยงคู่ Eudicots
Cladus อยู่ใน Core eudicots
Cladus อยู่ใน Asterids
Cladus อยู่ใน Euasterids II
อันดับ (Order) (Ordo) อยู่ในอันดับ Asterales
วงศ์ (Family) (Familia) อยู่ในวงศ์ทานตะวัน (Asteraceae)
วงศ์ย่อย (Subfamily) (Subfamilia) อยู่ในวงศ์ย่อย Cichorioideae
เผ่า (Tribe) (Tribus) อยู่ในเผ่า Vernonieae
เผ่าย่อย (Subtribe) (Subtribus) อยู่ในเผ่าย่อย Gymnantheminae
สกุล (genus) อยู่ในสกุล Gymnanthemum
สายพันธุ์ (species) คือสายพันธุ์ หนานเฉาเหว่ย (G. extensum)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

หนานเฉาเหว่ยเป็นไม้ยืนต้นสูง 6-8 เมตร
ใบ  ใบออกสลับ มีรูปรี ปลายแหลม โคนป้านเกือบมน ใบอ่อนและใบแก่ มีรสขมจัด เมื่อเคี้ยวตอนแรก จะขมในปากมาก แต่พอสักพักจะรู้สึกหวานในปากและในลำคอ
ดอก ดอกมีสีขาว ออกตามซอกใบ และปลายยอด
ตาพืช มีตาสีขาวตรงข้อของลำต้น
ผล ผลมีรูปทรงกลม
เมล็ด มีเมล็ด
ส่วนที่ใช้เป็นยา

ส่วนที่ใช้เป็นยาคือ ใบ ทั้งแบบทานใบสด และนำไปต้มดื่มกับน้ำ มีสรรพคุณ ช่วยลดน้ำตาลในเลือด ลดความดันเลือด
มีการนำไปแปรรูปในรูปของชาหนานเฉาเหว่ย
สรรพคุณทางยา

ใบสด ตำราจีนระบุว่า ช่วยลดความดัน ช่วยลดน้ำตาลในเลือด
ใบสด รักษาอาการปวดข้อ ปวดเมื่อยตามร่างกาย
ต่อต้านโรคเก๊าต์
ต่อต้านโรคเบาหวาน
แก้โรคไขมันสูง
รักษาโรคไทรอยต์ต่ำ ไม่เหมาะกับผู้มีไทรอยต์สูง
มีรายงานจากแหล่งจำนวนมากว่ารักษาโรคมะเร็งได้ โดยรับประทานใบ 3 ครั้งต่อวัน เช้า เที่ยง เย็น โดยรับประทานใบสด วันละ 5 - 7 ใบต่อครั้ง
ช่วยล้างสารพิษในร่างกาย
ช่วยรักษาหูดให้หลุดออกและผิวเรียบปรกติ
ช่วยรักษาโรคริดสีดวงทวารหนัก
เพิ่มสมรรถนะทางเพศ
รักษาโรคใจสั่น ช่วยให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น
ผลกระทบต่อไต

ผู้ป่วยที่มีโรคไตห้ามใช้เนื่องจากมีรายงานว่ามีผลกระทบต่อไต และประสบการณ์จริงของผู้เขียนบทความ ส่งผลให้เกิดอาการเท้าบวม มือบวมเมื่อรับประทานเป็นเวลาต่อเนื่องกว่า 2 สัปดาห์ การรับประทานจึงต้องอยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์และตรวจสอบค่าต่างๆ ในร่างกายเพราะทุกสิ่งในโลกนี้ต้องใช้อย่างเหมาะสม น้อยเกินไป ก็ขาด มากเกินไป ก็เกิน ต่างมีผลกระทบต่อร่างกายเสมอ เห็นควรที่จะตรวจวัดค่าไตอย่างต่อเนื่องหากทดลองใช้ ก่อนที่จะส่งผลกระทบรุนแรงต่อไต หรืออันตรายต่อชีวิตสำหรับผู้ป่วยโรคไต
การขยายพันธุ์

ดีที่สุดคือการปักชำ สามารถขยายพันธุ์ได้ง่ายด้วยการปักชำลงในดินและรดน้ำเช้าเย็น เพียง 7 - 10 วัน ก็จะเห็นยอดอ่อนแทงขึ้นมาจากกิ่งที่ปักชำไว้
สายพันธุ์ที่พบ

เท่าที่ตรวจพบจากข้อมูล มีพันธุ์ใบใหญ่, พันธุ์ใบใหญ่ดอกขาว และพันธุ์ใบเล็ก ในส่วนสรรพคุณทางยาหรือสารที่พบในแต่ละสายพันธุ์ คงต้องมีการวิจัยสารสำคัญที่แน่นอนอีกครั้งในแต่ละสายพันธุ์ต่อไป ส่วนการใช้ในรูปสมุนไพรด้วยการรับประทาน ควรใช้ในปริมาณเล็กน้อยก่อนและหากใช้ในรูปชา จะปลอดภัยกว่า เนื่องจากสารบางชนิดที่มีความเป็นพิษจะสลายเมื่อเจอความร้อน และยังเป็นการฆ่าพยาธิหรือแบคทีเรียที่มาจากปุ๋ยคอกที่ใช้ใส่ในการ
เร่งการเจริญได้อีกด้วยควรบริโภคสารอาหารให้ครบ 5 หมู่ เพื่อสุขภาพที่แข็งแรงสมบูรณ์ และใช้สมุนไพรเป็นทางเลือกในการเสริมสร้างสุขภาพเท่านั้น
งานวิจัยทางเภสัชวิทยา

สำนักงานข้อมูลสมุนไพร มหิดล ระบุว่า สารสกัดน้ำของใบหนานเฉาเหว่ย มีฤทธิ์ในการกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกัน ยับยั้งเซลล์มะเร็ง ลดน้ำตาลในเลือด ยับยั้งเชื้อมาลาเรีย และ ต้านอนุมูลอิสระ หรือ แอนติออกซิแดนท์ได้ แต่งานวิจัยทั้งหมดนี้ยังอยู่ในห้องแล็ปเสียเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นการทดสอบในระดับเซลล์และสัตว์ทดลองเท่านั้น สำหรับการศึกษาเรื่องความความเป็นพิษของหนานเฉาเหว่ยในสัตว์ทดลอง พบว่า เมื่อป้อนสารสกัดน้ำ สารสกัดเมทานอล และผงใบหนานเฉาเหว่ย ให้หนูแรท ขนาด 100 - 1,000 มก./วัน เป็นเวลา 28 - 65 วัน ให้แก่สัตว์ทดลอง ไม่พบความผิดปกติของตับและไต และผลต่อค่าชีวเคมีอื่นในเลือด แต่อย่างไรก็ตามยังไม่พบรูปแบบการศึกษาถึงขนาดและรูปแบบที่เหมาะสมในมนุษย์ รวมไปถึงการศึกษาความเป็นพิษหากกินแบบต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน จากประสบการณ์จริงของผู้เขียนบทความ การรับประทานใบอย่างต่อเนื่อง 2 สัปดาห์ ทำให้เกิดอาการเท้าบวม เมื่อหยุดรับประทานเท้ากลับเป็นปรกติอาการบวมลดลงอย่างมีนัยสำคัญ จึงมั่นใจได้ว่ามีผลกระทบต่อไต อย่างแน่นอน ผู้มีโรคประจำตัวเกี่ยวกับไต จึงควรใช้สมุนไพรชนิดนี้อย่างเหมาะสมภายใต้การดูแลของแพทย์ หากน้ำตาลในร่างกายต่ำกว่าปกติ อาจเกิดอาการใจสั่น หน้ามืด หรือรุนแรงจนช็อก ผู้ป่วยโรคตับ ที่รับประทานเป็นระยะเวลานาน อาจทำให้เสียชีวิตได้ โดยอาการจะเริ่มปรากฏด้วยอาการขาบวม จึงควรงดใช้ทันทีหากปรากฏอาการดังกล่าว
ดูเพิ่ม

สมุนไพร
มะเร็ง
แหล่งข้อมูลอื่น

https://goodlifeupdate.com/healthy-body/108259.html
Leaf of a bitterleaf shrub
ลักษณะของ ตา
ลักษณะต้น เป็นไม้ยืนต้นสูง
ลักษณะใบ ใบเดี่ยว รูปรี ปลายแหลม
ลักษณะของเส้นใบ
ลักษณะของยอด
ลักษณะของดอก
เขตอูราวะ

เขตอูราวะ (ญี่ปุ่น: 浦和区; โรมาจิ: Urawa-ku) เป็นหนึ่งในสิบเขตของนครไซตามะ จังหวัดไซตามะ เป็นเขตที่ตั้งศูนย์ราชการของจังหวัดไซตามะ
เขตที่อยู่ข้างเคียงได้แก่ เขตมิโดริ (ทิศตะวันออก), เขตมินามิ (ทิศใต้), เขตชูโอ (ทิศตะวันตก), เขตโอมิยะ (ทิศเหนือ) และเขตมินูมะ (ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Urawa-ku, Saitama
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่
หลวงเจริญจรัมพร (เจริญ เจริญจรัมพร)

| หลวงเจริญจรัมพร> ข้อมูลส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: เจริญ ไชยโกมล 21 ตุลาคม พ.ศ. 2445 ถนนเยาวราช จังหวัดพระนคร
เสียชีวิต: 10 ธันวาคม พ.ศ. 2506 (61 ปี) จังหวัดพระนคร
คู่สมรส: สมสวาท วัชรเสถียร
บุตร: 5 คน บุตรบุญธรรม 1 คน
บุพการี: ร้อยตรีนุช ไชยโกมล (บิดา) แม้น ไชยโกมล (มารดา)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนนายร้อยทหารบก
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  ไทย
ยศ:  พลอากาศโท

พลอากาศโท หลวงเจริญจรัมพร (21 ตุลาคม 2445 - 10 ธันวาคม 2506) อดีตนายทหารอากาศชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 อดีตกรรมการสภากรรมการทหารผ่านศึก อดีตรองเสนาธิการกลาโหม อดีตจเรทหารอากาศ อดีตผู้ว่าราชการภาค ๓ อดีตราชองครักษ์เวร อดีตราชองครักษ์พิเศษ
ประวัติ

พลอากาศโท หลวงเจริญจรัมพร เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2445 ที่ ถนนเยาวราช จังหวัดพระนคร (กรุงเทพมหานคร ในปัจจุบัน) เป็นบุตรชายของ ร้อยตรีนุช และ นางแม้น ไชยโกมล โดยมีชื่อเดิมว่า เจริญ ไชยโกมล ต่อมาเมื่อถวายบังคมลาออกจากบรรดาศักดิ์ก็ได้ใช้ราชทินนามมาเป็นนามสกุลจึงเปลี่ยนเป็น เจริญ เจริญจรัมพร ถึงแม้จะได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์กลับคืนในภายหลัง
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณสมสวาท วัชรเสถียร มีบุตรธิดา 5 คนและบุตรสาวบุญธรรมอีก 1 คน
พลอากาศโท หลวงเจริญจรัมพร ออกจากประจำการเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ก่อนจะถึงแก่อนิจกรรมด้วย โรคหัวใจ ที่บ้านพักเมื่อเวลา 22.45 น. ของวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2506 ขณะอายุได้ 61 ปี
รับราชการ

27 ธันวาคม พ.ศ. 2491 - จเรทหารอากาศ
1 มกราคม พ.ศ. 2495 - รองเสนาธิการกลาโหม
19 มีนาคม พ.ศ. 2496 - ผู้ว่าราชการภาค ๓
1 มิถุนายน พ.ศ. 2497 - พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการภาค ๓ เพื่อโอนกลับไปรับราชการทหารที่กระทรวงกลาโหม โดยมี พลตรี แส น้อยเสรฐ  มาดำรงตำแหน่งแทนเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ปีเดียวกัน
ยศ

30 ธันวาคม พ.ศ. 2465 - ร้อยตรี
พ.ศ. 2470 - ร้อยโท
พ.ศ. 2474 - ร้อยเอก
1 เมษายน พ.ศ. 2479 - พันตรี ฝ่ายทหารอากาศ
พ.ศ. 2479 - นาวาอากาศตรี
พ.ศ. 2483 - นาวาอากาศโท
15 กันยายน พ.ศ. 2486 - นาวาอากาศเอก
1 มกราคม พ.ศ. 2492 - พลอากาศตรี
1 มกราคม พ.ศ. 2495 - พลอากาศโท
บรรดาศักดิ์

18 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 - หลวงเจริญจรัมพร ศักดินา ๘๐๐
งานการเมือง

วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 พลอากาศตรี หลวงเจริญจรัมพร (ยศในขณะนั้น) ได้รับแต่งตั้งให้เป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 2 ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งเมื่อวันเสาร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
หน้าที่พิเศษ

พ.ศ. 2479 - ราชองครักษ์เวร
พ.ศ. 2482 - ราชองครักษ์เวร
8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 - ราชองครักษ์เวร
13 มีนาคม พ.ศ. 2493 - กรรมการสภากรรมการทหารผ่านศึก
17 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 - ราชองครักษ์พิเศษ
5 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 - กรรมาธิการการปกครอง สภาผู้แทนราษฎร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2499 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2484 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามอินโดจีน (ช.ส.)
พ.ศ. 2505 –  เหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา (ช.ส.)
พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)
พ.ศ. 2499 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2481 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)
พ.ศ. 2489 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 3 (อ.ป.ร.3)
พ.ศ. 2498 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 3 (ภ.ป.ร.3)
บรรณานุกรม

เจริญจรัมพรอนุสรณ์
อี ว็อน

| --- | --- |
อี ว็อน
ฮันกึล: 이원
ฮันจา: 李源
อาร์อาร์: I Won 
เอ็มอาร์: Yi Wŏn 
อี ว็อน (เกาหลี: 이원) หรือ เจ้าชายว็อนแห่งเกาหลี (21 ตุลาคม พ.ศ. 2505) เป็นพระราชปนัดดาของพระเจ้าโคจงและเป็นหนึ่งในผู้อ้างสิทธิเป็นหัวหน้าสกุลอีในปัจจุบัน พระองค์เป็นพระโอรสองค์แรกในเจ้าชายกัปแห่งเกาหลี ซึ่งเป็นพระโอรสในเจ้าชายกังซึ่งต่อมาในภายหลังเป็นพระราชโอรสบุญธรรมในเจ้าชายโฮอุนแห่งเกาหลี อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันพระองค์เป็นผู้จัดการบริษัท ฮุนได โฮมส์ ช็อปปิ้ง จำกัด
พระประวัติ

เจ้าชายว็อน ผู้อ้างสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์จักรพรรดิแห่งเกาหลีตามโบราณราชประเพณีของเกาหลี ได้อ้างสิทธิจากการเป็นพระโอรสบุญธรรมของเจ้าชายโฮอุนแห่งเกาหลี ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์จักรพรรดิพระองค์ก่อน ซึ่งในขณะเดียวกัน เจ้าหญิงแฮว็อน (อี แฮ-ว็อน) พระธิดาในเจ้าชายอึย โอรสในจักรพรรดิโกจง สมาชิกราชวงศ์ที่อาวุโสที่สุด ได้อ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์เช่นกัน ซึ่งในขณะนั้นเหล่าราชนิกุลบางส่วนได้อ้างกฎการสืบสันติวงศ์ตามแบบโบราณว่า เจ้าชายชัง โอรสในเจ้าชายวู พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิโกจง คือผู้มีสิทธิในการสืบบัลลังก์คนต่อไป
ปัจจุบันประทับ ณ อพาร์ตเม้นต์ว็อนดัง เมืองโกยัง จังหวัดคย็องกี สาธารณรัฐเกาหลี กับครอบครัว