stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์

ภาพต้นไม้บนหน้าปกหนังสือ Orthopaedia ของนิโกลาส์ แอนดรี หรือที่รู้จักว่า ต้นไม้ของแอนดรี (Andry tree) นิยมใช้เป็นสัญลักษณ์สากลของวิชาออร์โทพีดิกส์
ศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์ หรือ ออร์โทพีดิกส์ (ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน) (อังกฤษ: orthopedics, orthopaedics, orthopedic surgery, orthopaedic surgery) (โดยทั่วไปมักสะกดว่า ศัลยศาสตร์ออร์โธปิดิกส์ หรือ ออร์โธปิดิกส์  (ศัพท์ทางการ)) เป็นสาขาวิชาหนึ่งของวิชาศัลยศาสตร์ ที่เกี่ยวข้องกับกระดูก ข้อ เส้นเอ็น และกล้ามเนื้อต่างๆ ของร่างกาย ซึ่งในประเทศไทยแบ่งสาขาวิชาย่อยดังนี้
การบาดเจ็บทางออร์โธปิดิกส์ (Orthopedic trauma)
ศัลยศาสตร์ข้อสะโพกและข้อเข่า (Hip and knee surgery) หรือออร์โธปิดิกส์บูรณสภาพ (Adult reconstructive surgery)
ศัลยศาสตร์ทางมือและจุลยศัลยศาสตร์ (Hand and microsurgery)
เวชศาสตร์การกีฬา (Sports medicine)
ศัลยศาสตร์เท้าและข้อเท้า (Foot and ankle surgery)
เนื้องอกกระดูกและระบบเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน (Musculoskeletal oncology)
ศัลยศาสตร์กระดูกสันหลัง (Spine surgery)
กุมารศัลยศาสตร์ออร์โธปิดิกส์ (Pediatric orthopedics)
ออร์โธปิดิกส์ผู้สูงวัยและโรคกระดูกเมตาบอลิก (Orthogeriatrics and metabolic bone disorder)
ศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์

ศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ (ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน) (อังกฤษ: Orthopedic Surgeons, Orthopedists) (โดยทั่วไปมักสะกดว่า ศัลยแพทย์ออร์โธปิดิกส์ หรือ แพทย์ออร์โธปิดิกส์ (ศัพท์ทางการ))  เป็นแพทย์เฉพาะทางสาขาหนึ่ง โดยทำการวินิจฉัยและดูแลรักษาด้วยการให้ยาหรือการผ่าตัดในความผิดปกติต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกระดูก ข้อ เส้นเอ็น และกล้ามเนื้อต่างๆ ของร่างกาย ในภาษาไทยมีชื่อเรียกศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์หลากหลายชื่อ  เช่น "ศัลยแพทย์กระดูกและข้อ" "แพทย์กระดูกและข้อ" "หมอกระดูก" หรือในวงการแพทย์ในประเทศไทยเรียกสั้นๆ ว่า "หมอออร์โธฯ"
ศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ในประเทศไทยต้องสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากนั้นต้องผ่านการเพิ่มพูนทักษะและศึกษาต่อแพทย์ประจำบ้านสาขาออร์โธปิดิกส์ สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาออร์โธปิดิกส์ ซึ่งรับรองและออกให้โดยแพทยสภา
ศาลสูงสุด

ศาลสูงสุด (อังกฤษ: supreme court) คือ ศาลซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาบรรดาคดีที่อุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นอุทธรณ์ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการอุทธรณ์ต่อศาลสูงสุด นอกจากนี้ ยังมีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดคดีที่ศาลสูงสุดมีอำนาจวินิจฉัยได้ตามกฎหมายอื่น
ดูเพิ่ม

ศาลฎีกา
เจิ้งโจว
ประวัติศาสตร์

ราชวงศ์ซาง ตั้ง Aodu หรือ Bodu ในเจิ้งโจว ส่วนชื่อเจิ้งโจว นั้นมีมาตั้งแต่ราชวงศ์สุยแต่ตั้งให้กับอีกเมืองหนึ่ง ถึงสมัยราชวงศ์ถังจึงมีการย้ายเมืองเจิ้งโจวมายังสถานที่ตั้งปัจจุบัน
เขตการปกครองและประชากร

เจิ้งโจวแบ่งการปกครองออกเป็น 6 เขต, 5 นครระดับอำเภอ และ 1 อำเภอ เขตการปกครองต่าง ๆ เหล่านี้มีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงในอนาคตอันใกล้นี้อันเนื่องมาจากการขยายตัวของเมืองและการวางผังเมืองที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เทศบาลนครเจิ้งโจวมีประชากร 8,626,505 คน (สำมะโนปี 2010) โดยจำนวนนี้มี 6.35 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในเขตสิ่งปลูกสร้าง (built up area) ซึ่งประกอบด้วยเขตที่อยู่ในตัวเมืองและชานเมืองรวม 6 เขต ส่วนนครสิงหยาง นครซินเจิ้ง และอำเภอจงมู่ เริ่มมีความเป็นเมืองมากขึ้น ทำให้นครเจิ้งโจวเป็นหนึ่งในเขตสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ของมณฑล
| แผนที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
  เขตจินฉุ่ย เขตเอ้อร์ชี เขตฮุ่ยจี้ เขตกว่านเฉิง เขตจงยฺเหวียน เขตชั่งเจีย นครสิงหยาง นครซินเจิ้ง นครเติงเฟิง นครซินหมี นครก่งอี้ อำเภอจงมู่ 
| ชื่อ | จีนตัวย่อ | ฮันยฺหวี่พินอิน | ประชากร (2010) | พื้นที่ (ตร.กม.) |  |
ตัวเมือง
| เขตจินฉุ่ย | 金水区 | Jīnshuǐ Qū | 1,588,611 | 242 |  |
| เขตเอ้อร์ชี | 二七区 | Èrqī Qū | 712,597 | 159 |  |
| เขตฮุ่ยจี้ | 惠济区 | Hùijì Qū | 269,561 | 206 |  |
| เขตชนชาติหุยกว่านเฉิง | 管城回族区 | Guǎnchéng Huízú Qū | 645,888 | 204 |  |
| เขตจงยฺเหวียน | 中原区 | zhōngyuán Qū | 905,430 | 195 |  |
ชานเมือง
| เขตชั่งเจีย | 上街区 | Shàngjiē Qū | 131,540 | 64.7 |  |
เมืองบริวาร
| นครสิงหยาง | 荥阳市 | xíngyáng Shì | 613,761 | 908 |  |
| นครซินเจิ้ง | 新郑市 | Xīnzhèng Shì | 758,079 | 873 |  |
| นครเติงเฟิง | 登封市 | Dēngfēng Shì | 668,592 | 1220 |  |
| นครซินหมี | 新密市 | Xīnmí Shì | 797,200 | 1001 |  |
| นครก่งอี้ | 巩义市 | Gǒngyì Shì | 807,857 | 1041 |  |
ชนบท
| อำเภอจงมู่ | 中牟县 | Zhōngmù Xiàn | 727,389 | 1393 |  |
การเกษตร

เจิ้งโจวมีผลิตภัณฑ์หลัก เช่น แอปเปิล ยาสูบ ข้าวโพด ฝ้าย และข้าวสาลี นอกจากนี้ เจิ้งโจวยังผลิตปลาไนแม่น้ำเหลือง แตงโม
อุตสาหกรรม

เจิ้งโจว คือหนึ่งในเมืองแห่งอุตสาหกรรมหลักในจีนตั้งแต่ พ.ศ. 2492 อุตสาหกรรมหลักของเมืองคือสิ่งทอ ผลิตผลอื่นๆของเมืองได้แก่ รถแทรกเตอร์ หัวรถจักร บุหรี่ ปุ๋ย เนื้อสัตว์ที่ผ่านกรรมวิธี เครื่องจักรกลทางการเกษตร และอุปกรณ์ไฟฟ้า
ปัจจุบัน มีเขตเศรษฐกิจพิเศษอากาศยานเจิ้งโจว ( Zhengzhou Airport Economy Zone : ZEAZ )
ภาพ

จตุรัสหน้าสถานีรถไฟเจิ้งโจว
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจิ้งโจว
คู่มือการท่องเที่ยว Zhengzhou จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
เว็บไซต์นครเจิ้งโจว (ภาษาจีน)
| ด ค กเขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลเหอหนาน |
| --- | --- | --- |
เจิ้งโจว (เมืองหลวง)
| นครระดับจังหวัด |  เจิ้งโจว  ไคเฟิง  ลั่วหยาง  ผิงติ่งชาน  อานหยาง  เฮ่อปี้  ซินเซียง  เจียวจั้ว  ผูหยาง  สฺวี่ชาง  ลั่วเหอ  ซันเหมินเสีย  หนานหยาง  ชางชิว  ซิ่นหยาง  โจวโข่ว  จู้หม่าเตี้ยน  |  |
| นครกิ่งจังหวัด |  จี้ยฺเหวียน  |  |
ศาสนาคริสต์ยุคแรก

ศาสนาคริสต์ยุคแรก (อังกฤษ: Early Christianity) หมายถึงศาสนาคริสต์ช่วงก่อนการสังคายนาที่ไนเชียครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 325) แบ่งออกได้เป็นสองยุคย่อย คือ สมัยอัครทูตและสมัยก่อนไนเซีย
ตามที่ระบุในบทแรกของหนังสือกิจการของอัครทูต คริสต์ศาสนิกชนยุคแรกเป็นชาวยิวทั้งหมด ไม่ว่าโดยกำเนิดหรือมาเข้ารีตภายหลัง จึงเรียกกลุ่มนี้ว่าคริสต์ศาสนิกชนชาวยิว การประกาศข่าวดีในสมัยนั้นเป็นแบบมุขปาฐะและใช้ภาษาแอราเมอิก หนังสือ "กิจการของอัครทูต" และ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวกาลาเทีย" ระบุว่าในสมัยนั้นกรุงเยรูซาเลมเป็นศูนย์กลางของคริสตชน โดยมีซีโมนเปโตร ยากอบผู้ชอบธรรม และยอห์นอัครทูต เป็นผู้ปกครองชุมชนร่วมกัน ต่อมาเปาโลซึ่งเคยเป็นปฏิปักษ์กับคริสตชนได้กลับใจมารับเชื่อ และประกาศตนเป็น "อัครทูตมายังพวกต่างชาติ" และมีอิทธิพลอย่างมากต่อคริสตชนยิ่งกว่าผู้ปกครองท่านอื่น ๆ ที่ร่วมกันเขียนพันธสัญญาใหม่ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 ศาสนาคริสต์ก็เริ่มแยกตัวออกมาจากศาสนายูดาห์อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตามคริสตชนยังคงยอมรับคัมภีร์ทานัคของศาสนายูดาห์เป็นพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในภาคพันธสัญญาเดิม
ในช่วงที่พันธสัญญาใหม่เพิ่งเข้าสารบบคัมภีร์ไบเบิล พระวรสารในสารบบ บทจดหมายของเปาโล และบทจดหมายของผู้ปกครองท่านอื่น ๆ เป็นที่ยอมรับมากและใช้อ่านในระหว่างการนมัสการพระเจ้าที่โบสถ์ ในคริสตจักร จดหมายของเปาโลมีอิทธิพลมากยิ่งกว่าธรรมบัญญัติของโมเสส ถึงขนาดเป็นรากฐานของเทววิทยาศาสนาคริสต์ในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตามธรรมบัญญัติที่สำคัญ เช่น บัญญัติ 10 ประการ บัญญัติเอก คริสตนยุคแรกมีรายละเอียดความเชื่อและการปฏิบัติหลากหลายมาก ที่ถูกคริสตชนสมัยหลังกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตก็มี
ศาลาว่าการนครซิดนีย์

| ศาลาว่าการนครซิดนีย์ 'Sydney Town Hall |
| --- | --- |

ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง:  ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
พิกัด: (4575532) _region:AU-NSW 33°52′24″S 151°12′23″E﻿ / ﻿33.873235°S 151.206323°E﻿ / -33.873235; 151.206323
ก่อสร้าง: ช่วง ค.ศ. 1880
การใช้งาน: สภาและเทศบาลเมือง
ศาลาว่าการนครซิดนีย์ (อังกฤษ: Sydney Town Hall) เป็นอาคารหินทรายที่ตั้งอยู่ใจกลางนครซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย อาคารหลังนี้ตั้งอยู่ตรงข้ามกับตึกควีนวิคตอเรีย และอยู่ด้านข้างของมหาวิหาร St Andrew ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟใต้ดิน Town Hall และเป็นสถานที่พบปะยอดนิยมของนครซิดนีย์.
ประวัติและความสำคัญ

ศาลาว่าการนครซิดนีย์ถูกสร้างในช่วงทศวรรษ 1880 บนที่ตั้งของสุสานเก่า สร้างจากหินทรายซิดนีย์ท้องถิ่นในรูปแบบสถาปัตยกรรมวิกตอเรียน (Victorian architecture) และมีองค์ประกอบการตกแต่งโดยมีจุดรวมที่หอนาฬิกาและหลังคาที่สวยงามเป็นเอกลักษณ์ ภายในอาคารประกอบด้วยห้องประชุมสภานครซิดนีย์ ห้องต้อนรับ ห้องครบรอบ 100 ปี ห้องทำงานของนายกเทศมนตรีและสมาชิกสภา ณ ห้องครบรอบ 100 ปี มีความพิเศษอย่างหนึ่ง คือ ออร์แกนขนาดยักษ์ของศาลาว่าการนครซิดนีย์ ซึ่งเป็นออร์แกนขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่ใช้อากาศท่อ สร้างใน ค.ศ. 1886-1889 และติดตั้งใน ค.ศ. 1990 ก่อนการเปิดโรงอุปรากรซิดนีย์ ศาลาว่าการนครคือ ห้องคอนเสิร์ตที่สำคัญที่สุด รวมถึงเป็นสถานที่ประชุมยอดนิยมแห่งหนึ่งของนครซิดนีย์
ศาลาว่าการนครซิดนีย์ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกแห่งชาติออสเตรเลีย (Register of the National Estate) และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มศาลาเทศบาลนครที่สำคัญและเป็นมรดกของชาติ รวมไปถึงตึกควีนวิคตอเรีย มหาวิหาร St Andrew โรงแรม Gresham และธนาคารหลังเก่าของรัฐนิวเซาท์เวลส์
หอประชุมครบรอบ 100 ปี กับออร์แกนขนาดยักษ์ (Grand Organ)
เพดานของโดม
รายละเอียดหนึ่งในหลังคา
ตัวอาคารทางด้านใต้
ศาลาว่าการนครซิดนีย์
ศาลาว่าการนครซิดนีย์
ศาลาว่าการนครซิดนีย์ในช่วงทศวรรษ 1900 ปรากฏอยู่ด้านข้างของมหาวิหาร St Andrew
ศาลาว่าการนครซิดนีย์อยู่เบื้องหลังตึกควีนวิคตอเรีย
ศาลาว่าการนครซิดนีย์
ศัตรูของประชาชน

ระวังสับสนกับ ศัตรูประชาชน
ศัตรูของประชาชน (อังกฤษ: public enemy หรือ enemy of the people) เป็นคำที่ใช้เรียกคู่แข่งทางการเมืองหรือทางชนชั้น การใช้คำดังกล่าวเป็นความเสียหาย และแสดงให้เห็นโดยนัยว่าบุคคลกลุ่มนั้นเป็นศัตรูกับรูปแบบสังคมทั้งหมด คำดังกล่าวมีประวัติมาอย่างยาวนาน ซึ่งพบว่าได้มีการใช้ครั้งแรกในสมัยจักรวรรดิโรมัน ซึ่งสภาซีเนตได้ใช้เป็นข้ออ้างในการจับกุมจักรพรรดินีโร นับตั้งแต่นั้นมา มีบุคคลหลายกลุ่มที่ถูกตราหน้าว่าเป็นศัตรูของประชาชน
สหภาพโซเวียต

ในสหภาพโซเวียต ได้มีการใช้คำดังกล่าวอย่างแพร่หลาย ซึ่งในภาษารัสเซียเขียนว่า враг народа "vrag naroda" ซึ่งประจวบเหมาะกับแนวคิดที่ว่าประชาชนอยู่ภายใต้การควบคุม คำดังกล่าวได้ถูกใช้โดยวลาดิมีร์ เลนิน หลังจากที่เขาก้าวขึ้นสู่อำนาจ และได้กล่าวไว้ในกฤษฎีกาในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 ว่า
ผู้นำทุกคนในระบบการเมืองระบอบประชาธิปไตยแบบมีรัฐธรรมนูญ เป็นพรรคการเมืองซึ่งเต็มไปด้วยศัตรูของประชาชน ซึ่งการกระทำนั้นถือได้ว่าเป็นพวกนอกกฎหมาย และบุคคลพวกนี้สมควรจะถูกจับกุมและนำตัวมายังศาลปฏิวัติในทันที
ศัตรูของผู้ใช้แรงงาน (враг трудящихся, "vrag trudyashchikhsya")
ศัตรูของชนชั้นกรรมาชีพ (враг пролетариата, "vrag proletariata")
ศัตรูแห่งชนชั้น (классовый враг, "klassovyi vrag")
ดูเพิ่ม

เสี้ยนหนามแผ่นดิน
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อหนังสือ ได้แก่ Nicolas Werth, Karel Bartošek, Jean-Louis Panné, Jean-Louis Margolin, Andrzej Paczkowski, Stéphane Courtois, The Black Book of Communism: Crimes, Terror, Repression, Harvard University Press, 1999, hardcover, 858 pages, ISBN 0-674-07608-7
ศาสนาพื้นเมืองม้ง

สัญลักษณ์ เย้ง (Yeeb) และย่า (yaj) เป็นสัญลักษณ์ของศาสนาม้งในสหรัฐ
ศาสนาพื้นเมืองม้ง, ศาสนาม้ง (อังกฤษ: Hmongism) หรือ เก๊ด๊าขั่ว (ม้ง: kev dab qhuas "การบูชาผีบ้าน") เป็นศาสนาที่ชาวอเมริกันเชื้อสายม้งจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2555 เพื่อจัดระเบียบการนับถือศาสนาดั้งเดิมของชาวม้งในสหรัฐ กล่าวกันว่าชาวอเมริกันเชื้อสายม้งนับถือศาสนาพื้นเมืองมากถึงร้อยละ 75
ศาสนาม้งมีความเชื่อแบบสรรพเทวนิยม มีเทพเจ้าและผีบรรพบุรุษเป็นศูนย์กลาง โดยคติความเชื่อและพิธีกรรมที่ได้อิทธิพลจากลัทธิเต๋ามาแต่โบราณกาล รวมทั้งอิทธิพลจากศาสนาพื้นบ้านจีนที่ขับเน้นความสมดุลกันระหว่างธรรมชาติและความต้องการของมนุษย์
ปัจจุบันชาวม้งส่วนใหญ่ในเอเชียยังนับถือศาสนาม้งแบบดั้งเดิม บางส่วนที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธก็จะเอาความเชื่อดั้งเดิมไปผสานเข้าด้วยกัน ขณะที่ชาวม้งในสหรัฐและในออสเตรเลียจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์และพุทธเพิ่มขึ้น ส่วนม้งในไทยบางส่วนเข้ารีตศาสนาคริสต์เพื่อยกสถานะตนให้ทัดเทียมกับชาวตะวันตกและเหนือกว่าคนไทยที่นับถือศาสนาพุทธ โดยมองว่าศาสนาพื้นเมืองเดิมนั้นล้าหลังและงมงาย
ศาลสูงสุดสหราชอาณาจักร

| ศาลสูงสุดแห่งสหราชอาณาจักร |
| --- | --- |
Supreme Court of the United Kingdom
ตรา
ศาลากลางมิดเดิลเซกซ์เป็นที่ทำการของศาลสูงสุด
th
สถาปนา: 1 ตุลาคม ค.ศ. 2009
อำนาจศาล: สหราชอาณาจักร
ที่ตั้ง: ศาลากลางมิดเดิลเซกซ์ จตุรัสรัฐสภา ลอนดอน อังกฤษ
พิกัด: 51°30′01″N 0°07′41″W﻿ / ﻿51.5004°N 0.1281°W﻿ / 51.5004; -0.1281
วิธีได้มา: แต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี หลังจากลอร์ดชานเซลเลอร์ลงนามอนุมัติชื่อที่เสนอมา
ที่มา: พระราชบัญญัติปฏิรูปรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 2005 มาตรา 23(1)
อุทธรณ์จาก:   ศาลอุทธรณ์ (อังกฤษและเวลส์)  ศาลแพ่งสูงสุดแผนกใน (สกอตแลนด์)  ศาลสูงสก็อตแลนด์ (สกอตแลนด์) (คดีการกระจายอำนาจและสิทธิมนุษยชนเท่านั้น)  ศาลอุทธรณ์ (ไอร์แลนด์เหนือ)  ศาลทหารอุทธรณ์ 
จำนวนตุลาการ: 12
เว็บไซต์: supremecourt.uk 
ประธาน
ปัจจุบัน: ลอร์ดรีดแห่งแอลเลอร์มัวร์
ตั้งแต่: 13 มกราคม ค.ศ. 2020
ผู้พิพากษาสิ้นสุด: 7 กันยายน ค.ศ. 2031
รองประธาน
ปัจจุบัน: ลอร์ดฮอดจ์
ตั้งแต่: 27 มกราคม ค.ศ. 2020
ผู้พิพากษาสิ้นสุด: 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2028
ศาลสูงสุดแห่งสหราชอาณาจักร (อังกฤษ: The Supreme Court of the United Kingdom, ย่อ UKSC) คือศาลสูงสุดในสหราชอาณาจักรสำหรับคดีความแพ่งทั้งหมดรวมทั้งคดีอาญาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ นอกจากนี้ยังมีอำนาจพิจารณาคดีที่อยู่ในความสนใจของสาธารณะหรือคดีที่มีความสำคัญทางรัฐธรรมนูญซึ่งส่งผลกระทบต่อประชาชนทั้งปวง
แหล่งข้อมูลอื่น

Summers, Chris (7 March 2007). "Grand designs". BBC News. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 March 2021. สืบค้นเมื่อ 7 March 2007.
Wickham, Peter (20 October 2009). "The controversy over the UK's new Supreme Court: much ado about nothing?". Harvard Law Record. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 January 2012.
ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป

| --- | --- |
Court of Justice of the European Union
เครื่องหมายราชการ
 ที่ทำการ
ภาพรวมหน่วยงาน
เขตอำนาจ: สหภาพยุโรป
สำนักงานใหญ่: นครลักเซมเบิร์ก   49°37′15.41″N 6°8′28.48″E﻿ / ﻿49.6209472°N 6.1412444°E﻿ / 49.6209472; 6.1412444
บุคลากร: 2,144 (2015)
งบประมาณต่อปี: 357,060,000 ยูโร (2015)
ลูกสังกัด: ศาลยุติธรรม ศาลกลาง คณะตุลาการราชการพลเรือน (2005–2016)
เว็บไซต์: curia.europa.eu
ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป (อังกฤษ: Court of Justice of the European Union: CJEU) เป็นสถาบันหนึ่งของสหภาพยุโรป มีสถานะเหนือชาติ (supranational) เป็นหน่วยงานหลักทางตุลาการสำหรับสหภาพยุโรป กำกับดูแลการใช้และตีความกฎหมายสหภาพยุโรปให้เป็นไปโดยเอกภาพ โดยร่วมมือกับสถาบันตุลาการระดับชาติของรัฐสมาชิก นอกจากนี้ ยังมีหน้าที่ยุติกรณีพิพาทระหว่างรัฐบาลระดับชาติและสถาบันอื่นของสหภาพยุโรป ทั้งสามารถดำเนินคดีต่อสถาบันต่าง ๆ ของสหภาพยุโรปแทนบุคคล บริษัท หรือองค์การซึ่งถูกละเมิดสิทธิ
ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรปออกนั่งบัลลังก์ ณ นครลักเซมเบิร์ก ราชรัฐลักเซมเบิร์ก เป็นระบบศาลที่มีลักษณะเฉพาะตัว (sui generis) ประกอบด้วยศาลอิสระสองศาล คือ ศาลยุติธรรม (Court of Justice) และศาลกลาง (General Court) อนึ่ง ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรปยังเคยมีคณะตุลาการราชการพลเรือน (Civil Service Tribunal) ซึ่งดำรงอยู่ในช่วง ค.ศ. 2005–2016
องค์ประกอบ

ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป เป็นระบบตุลาการที่ประกอบด้วยศาลอิสระ 2 ศาลดังนี้
ศาลยุติธรรม ซึ่งไต่สวนคำขอให้ชี้ขาดเบื้องต้น เพิกถอน หรืออุทธรณ์ จากศาลระดับชาติ ประกอบด้วยตุลาการจากประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปประเทศละ 1 คน และอัยการอีก 11 คน
ศาลกลาง ซึ่งไต่สวนคำขอให้เพิกถอน จากบุคคล จากบริษัท หรือน้อยครั้งจากรัฐบาลระดับชาติ (ซึ่งเน้นเรื่องกฎหมายการแข่งขัน ความช่วยเหลือจากรัฐ การค้า เกษตรกรรม และเครื่องหมายการค้า) ประกอบด้วยตุลาการ 47 คน ซึ่งจะเพิ่มเป็น 56 คนใน ค.ศ. 2019
หน้าที่

ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรปมีภาระเฉพาะในการสร้างความมั่นใจว่า "จะมีการปฏิบัติตามกฎหมาย" ในการใช้และตีความสนธิสัญญาสหภาพยุโรป (สนธิสัญญาฯ) และเพื่อให้บรรลุการนี้ ศาลจะ
ทบทวนความชอบด้วยกฎหมายของการดำเนินการทั้งหลายของสถาบันในสหภาพยุโรป
บังคับให้รัฐสมาชิกปฏิบัติพันธกรณีตามสนธิสัญญาฯ
ตีความกฎหมายสหภาพยุโรป
ประวัติ

ใน ค.ศ. 1952 มีการจัดตั้ง "ศาลยุติธรรมประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้ายุโรป" (Court of Justice of the European Coal and Steel Communities) ต่อมาใน ค.ศ. 1958 เปลี่ยนชื่อเป็น "ศาลยุติธรรมประชาคมยุโรป" (Court of Justice of the European Communities: CJEC)
ครั้น ค.ศ. 1988 มีการจัดตั้ง "ศาลชั้นต้น" (Court of First Instance) และใน ค.ศ. 2004 มีการจัดตั้งคณะตุลาการราชการพลเรือน
เมื่อสนธิสัญญาลิสบอนเริ่มใช้บังคับใน ค.ศ. 2009 มีการรวมองค์กรดังกล่าวเข้าเป็นระบบศาลเรียกว่า "ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป" โดยเปลี่ยนชื่อ "ศาลยุติธรรมประชาคมยุโรป" เป็น "ศาลยุติธรรม" และเปลี่ยนชื่อ "ศาลชั้นต้น" เป็น "ศาลกลาง" ส่วนคณะตุลาการราชการพลเรือนยุบไปใน ค.ศ. 2016
ศาสตร์แห่งการเล่าเรื่อง

ศาสตร์แห่งการเล่าเรื่อง (อังกฤษ: narratology) หรือ ศาสตร์เรื่องเล่า  คือวิชาว่าด้วยการศึกษาเรื่องเล่า (narrative) โดยเน้นศึกษาโครงสร้างและหน้าที่ของเรื่องเล่า รวมถึงแก่นเรื่อง ขนบของการเล่าเรื่อง และสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในเรื่องเล่า ศาสตร์นี้อาจสืบเชื้อสายเชิงทฤษฎีมาจากอริสโตเติล (the Poetics) แต่ปัจจุบันถือว่าริเริ่มโดยนักรูปแบบนิยมรัสเซีย โดยเฉพาะวลาดีมีร์ โปรปป์ (Morphology of the Folktale, 1928) และทฤษฎีการใช้หลากเสียง (heteroglossia) เสียงอันหลากหลาย (dialogism) และพื้นที่และเวลาของการใช้ศัพท์ (chronotope) ของมิคาอิล บัคติน ซึ่งถูกนำเสนอใน The Dialogic Imagination (1975)
ประวัติ

ต้นกำเนิดของศาสตร์เรื่องเล่ามีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับโครงสร้างนิยม ซึ่งเป็นทฤษฎีที่แสวงหาระบบเชิงรูปแบบนิยมที่สามารถชี้แจงลักษณะของเนื้อหาภายในเรื่องเล่าได้จริง โดยอาศัยทฤษฎีคล้ายไวยากรณ์เชิงรูปแบบนิยมเป็นพื้นฐานในการแจงส่วนประโยคในบางสาขาของภาษาศาสตร์ อย่างไรก็ตาม ขั้นตอนเหล่านี้ปัจจุบันไม่ได้รับความนิยมในศาสตร์เรื่องเล่าอย่างแพร่หลาย
ศาสนจักรซาตาน

ตราประจำศาสนจักรซาตาน
ศาสนจักรซาตาน (อังกฤษ: Church of Satan) เป็นองค์การศาสนาระหว่างประเทศที่อุทิศตนเพื่อลัทธิซาตานลาวีของ ดร.แอนตัน ลาวี และยึดหลักคำสอนตามไบเบิลซาตาน ศาสนจักรนี้ก่อตั้งขึ้นที่ทำเนียบดำ ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2509 โดยแอนตัน ลาวี ดำรงตำแหน่งมหาปุโรหิตจนกระทั่งเขาเสียชีวิตไปในปี พ.ศ. 2540 ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 Peter H. Gilmore เข้ารับตำแหน่งมหาปุโรหิตประจำศาสนจักรต่อจากเขา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Lecture on the Philosophy of the Church of Satan เก็บถาวร 2012-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
YouTube: Magus Peter H. Gilmore talks about the Church of Satan on CBC program "The Hour".
ศาลปกครอง

ศาลปกครองกลางแห่งเยอรมนี (Federal Administrative Court of Germany) เป็นศาลปกครองชั้นสูงสุดในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ ณ เมืองไลพ์ซิจ (Leipzig)
ศาลปกครอง (อังกฤษ: administrative court) เป็นศาลชำนัญพิเศษด้านกฎหมายปกครอง โดยเฉพาะด้านข้อพิพาทเกี่ยวกับการใช้อำนาจรัฐ จัดตั้งขึ้นเพื่อสร้างความมั่นใจว่า ราชการเป็นไปตามกฎหมาย
ศาลปกครองมักพบในประเทศทางยุโรปที่ใช้กฎหมายระบบซีวิลลอว์ บางประเทศจัดตั้งศาลปกครองขึ้นเป็นระบบต่างหากจากศาลปรกติ โดยที่แต่ละระบบไม่มีอำนาจเหนือกัน การจัดตั้งศาลปกครองลักษณะนี้มีในประเทศกรีซ ประเทศฝรั่งเศส ประเทศโปแลนด์ ประเทศฟินแลนด์ ประเทศเยอรมนี ประเทศสวีเดน และประเทศอียิปต์
สำหรับประเทศกรีซ ประเทศฝรั่งเศส และประเทศสวีเดนนั้น ศาลปกครองมีสามชั้นดังศาลทั่วไป คือ ศาลปกครองชั้นต้น ศาลปกครองชั้นอุทธรณ์ และศาลปกครองชั้นสูงสุด ส่วนในประเทศโปแลนด์และประเทศฟินแลนด์ ศาลปกครองมีสองชั้น คือ ศาลปกครองชั้นต้น กับศาลปกครองชั้นสูงสุด
ในประเทศเยอรมนี ศาลปกครองมีระบบซับซ้อนทั้งยังมีความชำนาญเฉพาะเรื่องยิ่งกว่าในประเทศอื่น นอกจากนี้ เมื่อ ค.ศ. 1952 รัฐบาลเยอรมันตะวันออกของพรรคคอมมิวนิสต์ยังเคยยุบศาลปกครองเพื่อไม่ให้ราษฎรโต้แย้งคำสั่งทางปกครองได้ แต่ศาลปกครองได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่เมื่อ ค.ศ. 1989 ก่อนมีการผนวกเยอรมนีในอีกหนึ่งปีให้หลัง
ในสหรัฐอเมริกา คณะตุลาการในส่วนราชการทั้งหลายทำหน้าที่พิจารณาคดีปกครองโดยไม่ขึ้นต่อศาล แต่คำวินิจฉัยของคณะตุลาการเหล่านี้สามารถอุทธรณ์ต่อไปยังศาลได้
ดูเพิ่ม

ศาลปกครอง (ประเทศไทย)
ศาลปกครองสหพันธ์ (เยอรมนี)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศาล
จินเจอร์เอล

| --- | --- |
จินเจอร์เอลแบบดั้งเดิม
ประเภท: เครื่องดื่มไร้แอลกอฮอล์
ภูมิภาคต้นกำเนิด: ไอร์แลนด์เหนือ และแคนาดา
เปิดตัว: 1851 (ดั้งเดิม) and 1904 (ดราย)
สี: ทอง
รสชาติ: ขิง
จินเจอร์เอล (อังกฤษ: ginger ale) เป็นเครื่องดื่มอัดลมรสขิง ใช้ดื่มโดยตรงหรือใช้ผสมร่วมกับเครื่องดื่มซึ่งส่วนมากมีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบหลัก จินเจอร์เอลมีสองประเภทหลักคือ แบบดั้งเดิมมีสีเข้ม (ทอง) ซึ่งคิดค้นโดยโทมัส โจเซฟ แคนเทรล แพทย์ชาวไอริช และแบบดราย (เรียกอีกอย่างว่าแบบ เพล) ที่มีสีซีดกว่าและมีรสขิงอ่อนกว่ามาก คิดค้นโดยจอห์น แมคลาฟกลิน ชาวแคนาดา
ประวัติ

โทมัส โจเซฟ แคนเทรล (Thomas Joseph Cantrell) เภสัชกรและศัลยแพทย์ชาวไอริชได้ผลิตจินเจอร์เอลแห่งแรกในเมืองเบลฟาสต์ ประเทศไอร์แลนด์ในช่วงทศวรรษที่ 1850 เป็นจินเจอร์เอลแบบดั้งเดิมที่มีสีเหลืองเข้มหรือสีทองจากการหมักขิง โดยทั่วไปมักมีรสออกหวานและกลิ่นขิงที่เข้มข้น ซึ่งแคนเทรลทำการตลาดและจำหน่ายผ่านแกรททันแอนด์คัมพะนี ผู้ผลิตเครื่องดื่มในท้องถิ่น โดยสลักสโลแกน "ผู้ผลิตดั้งเดิมของจินเจอร์เอล" ("The Original Makers of Ginger Ale") ไว้บนขวด
จินเจอร์เอลแบบดรายคิดค้นโดยจอห์น แมคลาฟลิน (John J. McLaughlin) นักเคมีและเภสัชกรชาวแคนาดา หลังจากก่อตั้งโรงงานผลิตน้ำโซดาบรรจุขวดในปี 1890 แมคลาฟลินเริ่มพัฒนาสารหอมสกัดเพื่อเติมลงในน้ำในปี 1904 ในปีนั้นเขาจัดจำหน่ายเครื่องดื่มชนิดใหม่ "เพลดรายจินเจอร์เอล" (Pale Dry Ginger Ale) เครื่องดื่มอัดลมที่จดสิทธิบัตรต่อมาในปี 1907 ในชื่อ "แคนาดาดรายจินเจอร์เอล" (Canada Dry Ginger Ale) จากความสำเร็จของผลิตภัณฑ์ของแคนาดาดรายได้รับการยอมรับจากการตั้งให้เป็นเครื่องดื่มประจำเรือนรับรองของผู้สำเร็จราชการแคนาดา จินเจอร์เอลแบบดรายยังได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาในช่วงยุคห้ามการจำหน่ายสุรา โดยใช้เป็นส่วนผสมแทนเครื่องดื่มแอลกอฮอล์[ต้องการอ้างอิง]
ชนิดและการผลิต > แบบหมัก

จินเจอร์เอลแบบหมักหรือแบบดั้งเดิม (หมักลอยผิว) หมักจากการเพาะจุลินทรีย์ต้นเชื้อ ซึ่งได้แก่ ยีสต์ (หัวเชื้อ หรือเรียก ลูกแป้ง) หรือจินเจอร์บั๊ก (ขิงที่หมักก่อนหน้า) เข้ากับเหง้าขิงสด และเติมน้ำ น้ำตาล โดยอาจแต่งรสชาติอื่น ๆ
จินเจอร์บั๊กคือ ส่วนผสมของขิงสับและน้ำตาลที่ใช้ในการขยายพันธุ์ยีสต์และแบคทีเรียที่พบในผิวของขิง อาจใช้แทนยีสต์เชิงพาณิชย์ได้ น้ำตาลไม่ได้เติมเพียงเพื่อความหวาน แต่เติมเพื่อให้เกิดการหมักอย่างสมบูรณ์ เนื่องจากปริมาณน้ำตาลธรรมชาติของขิงที่ต่ำ (มีน้ำตาล 1.7 กรัม ต่อขิง 100 กรัม) ไม่เพียงพอต่อการหมัก เช่นเดียวกับเครื่องดื่มหมักอื่น ๆ น้ำตาลที่หมักด้วยยีสต์จะถูกเปลี่ยนให้เป็นเอทานอลและคาร์บอนไดออกไซด์ ทั้งสองอย่างนี้จะถูกกักเก็บไว้ระหว่างการหมักภายในภาชนะที่ปิดสนิท
ชนิดและการผลิต > แบบเติมคาร์บอนไดออกไซด์

นอกจากการหมักแล้ว โดยทั่วไปผู้ผลิตจินเจอร์เอลส่วนใหญ่มักเติมคาร์บอนไดออกไซด์ลงไปเช่น เติมน้ำโซดา แล้วนำไปแช่เย็นเพื่อให้คาร์บอนไดออกไซด์ดูดซึมเข้าไปในเอลมากขึ้น จากนั้นอาจเติมสารสประกอบที่เป็นด่าง (อัลคาไลน์) ได้แก่ โซเดียมไบคาร์บอเนต เพื่อปรับพีเอช (ลดความเป้นกรด) สุดท้ายอัดคาร์บอนไดออกไซด์อีกครั้งในปริมาณที่เกินกว่าต้องการเล็กน้อย เพื่อเผื่อในการะเหยออกขณะบรรจุลงถังเก็บและเมื่อผ่านเครื่องบรรจุขวด
จินเจอร์เอลที่ขายโดยทั่วไปมักผสมด้วยน้ำอัดลม น้ำตาลหรือน้ำเชื่อมข้าวโพดฟรักโทสสูง และรสขิงเทียมหรือขิงธรรมชาติ ส่วนผสมของขิงหรือรสขิงที่เติมลงไปมักได้รับการระบุบนฉลากว่า "กลิ่นธรรมชาติ" หรือ "แต่งกลิ่นธรรมชาติ" เพื่อรักษาความลับของส่วนผสมซึ่งมักเป็นส่วนผสมที่ซับซ้อนของเครื่องเทศ ผลไม้ และรสชาติอื่น ๆ[ต้องการอ้างอิง]
การใช้ประโยชน์ > เป็นเครื่องดื่ม

จินเจอร์เอลได้รับความนิยมในเป็นดื่มเป็นน้ำอัดลม และการใช้ผสมเป็นมิกเซอร์ในค็อกเทลและพั้นช์ บางครั้งใช้เป็นเครื่องดื่มไร้แอลกอฮอล์แทนการดื่มแชมเปญหรือเบียร์สำหรับผู้ไม่ดื่มเหล้าหรือใช้ประกอบการแสดงเนื่องมีสีและฟองที่คล้าย ๆ กัน
การใช้ประโยชน์ > เป็นเครื่องบรรเทาอาการอาหารไม่ย่อย

ในประเทศทางตะวันตก มักใช้จินเจอร์เอลเป็นยาประจำบ้านสําหรับบรรเทาอาการอาหารไม่ย่อย และอาการเมารถ เฉกเช่นผลิตภัณฑ์จากขิงอื่น ๆ รวมทั้งเครื่องดื่มอัดลมอื่นที่ไม่ได้ปรุงแต่งด้วยขิง นอกจากนี้ยังใช้จินเจอร์เอลเพื่อบรรเทาอาการไอและเจ็บคอ
จินเจอร์เอลและจินเจอร์เบียร์

จินเจอร์เอลและจินเจอร์เบียร์เป็นเครื่องดื่มที่คล้ายกัน แต่ต่างกันอย่างชัดเจนในขั้นตอนการผลิต จินเจอร์เบียร์ได้รับการผลิตในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในประเทศอังกฤษ ประมาณ 50 ปีก่อนหน้าการผลิตจินเจอร์เอลที่เริ่มในประเทศไอร์แลนด์
จินเจอร์เอลนั้นโปร่งใส ในขณะที่จินเจอร์เบียร์ซึ่งเป็นเครื่องดื่มที่มีรสชาติเข้มข้นกว่านั้นมักค่อนข้างขุ่นทึบจากสิ่งตกค้างจากการต้มเบียร์ จินเจอร์เบียร์แบบดั้งเดิมมีแอลกอฮอล์เป็นส่วนประกอบร้อยละ 11 และจินเจอร์เบียร์ในปัจจุบันมีแอลกอฮอล์ร้อยละ 0.5 ในขณะที่จินเจอร์เอลในปัจจุบันไม่มีแอลกอฮอล์ผสมอยู่เลย
จินเจอร์เบียร์ทำจากขิง น้ำมะนาว และน้ำตาล แล้วหมักด้วยเชื้อหมัก โดยมากคือแลกโตบาซิลลัส ซึ่งผลของการหมักที่ได้มักเป็นของเหลวที่ขุ่น ทึบ รสที่กระด้างกว่าและเผ็ดกว่า เทียบกับจินเจอร์เอลซึ่งมีรสบางเบาออกหวาน
ดูเพิ่ม

จินเจอร์เบียร์
เวดังจาเฮ
พ.ศ. 2459 โฆษณาโทรอนโตสตาร์สำหรับเบียร์ขิงแห้งของแคนาดา 1916 Toronto Star ad for Canada Dry ginger ale
ศาสนศึกษา

สัญลักษณ์ของศาสนาต่าง ๆ
ศาสนศึกษา (อังกฤษ: religious studies หรือ religious education) คือสาขาวิชาที่ศึกษาความเชื่อ พฤติกรรม และสถาบันทางศาสนา โดยการบรรยาย ตีความ และอธิบายศาสนาอย่างเป็นระบบ อิงกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์และมุมมองจากวัฒนธรรมที่หลากหลาย
ศาสนศึกษาต่างจากเทววิทยาซึ่งเน้นศึกษาเพื่อให้เกิดความเชื่อและเข้าใจอำนาจเหนือมนุษย์ เช่น เทวดา พระเป็นเจ้า แต่ศาสนศึกษาจะศึกษาจากมุมมองของคนนอก จึงมีการใช้หลายสาขาวิชามาเป็นเครื่องมือในการศึกษาด้วย เช่น มานุษยวิทยา สังคมวิทยา จิตวิทยา ปรัชญา และประวัติศาสตร์ศาสนา
ศาสนศึกษาเกิดขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นช่วงที่การศึกษาคัมภีร์ไบเบิลด้วยหลักวิชาประวัติศาสตร์กำลังเป็นที่นิยม และคัมภีร์ของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูก็เพิ่งถูกแปลเป็นภาษายุโรปเป็นครั้งแรก นักศาสนศึกษาที่มีบทบาทสำคัญในยุคแรก ๆ คือ ศาสตราจารย์มักซ์ มึลเลอร์ ในช่วงแรกนั้นยังใช้ชื่อว่าศาสนาเปรียบเทียบหรือศาสนศาสตร์
สาขาย่อย

ศาสนาพุทธ - พุทธศาสนศึกษา (Buddhist studies) พุทธวิทยา (Buddhology)
ศาสนาคริสต์ - คริสต์ศาสนธรรม (Catechesis) เทววิทยาศาสนาคริสต์ (Christian theology) คริสตวิทยา (Christology)
ศาสนาอิสลาม - อิสลามศึกษา (Islamic studies)
ศาสนาฮินดู - ฮินดูศึกษา (Hindu studies)
อื่น ๆ - ศาสนาเปรียบเทียบ