stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หมอกาฬโรค
ตัวอย่างหมอกาฬโรค

นอสตราเดมัส
ออมบรัว ปาเร
แพราเซลซัส
โจวันนี เดอ เวนตูรา
นิออล โอ กลาเคน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หมอกาฬโรค
ชุดหมอกาฬโรคจากประเทศเยอรมนี (คริสต์ศตวรรษที่ 17)
หน้าต่างกุหลาบ

“หน้าต่างกุหลาบ” ในมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส
หน้าต่างกุหลาบ (อังกฤษ: rose window) โดยทั่วไปหมายถึงหน้าต่างทรงกลมซึ่งมักจะใช้ในการสร้างคริสต์ศาสนสถานโดยเฉพาะที่เป็นสถาปัตยกรรมกอทิก คำว่า “rose window” เริ่มใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 และ พจนานุกรมอ๊อกซฟอร์ดระบุว่า rose ในที่นี้หมายถึง ดอกกุหลาบ
คำว่า “หน้าต่างกุหลาบ” มักจะหมายถึงหน้าต่างที่แบ่งเป็นซี่ ๆ ด้วยหิน กระจายออกไปจากเพลาศูนย์กลาง คำว่า “หน้าต่างกลม” มักจะใช้เฉพาะหน้าต่างกลมที่เป็นแบบที่ซับซ้อนซึ่งดูคล้ายกลีบกุหลาบหรือกลีบดาวเรืองซ้อน หน้าต่างกลมที่ไม่มีซี่ที่นิยมทำกันในโบสถ์ในประเทศอิตาลีเรียกว่า “หน้าต่างตา” (Ocular window หรือ oculus)
“หน้าต่างกลม” เป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของสถาปัตยกรรมแบบกอทิกซึ่งจะเห็นได้จากในมหาวิหารทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส แต่แท้ที่จริงแล้วการสร้างหน้าต่างกลมเริ่มตั้งแต่ยุคกลาง การสร้างหน้าต่างกลมหันกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในสมัยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19 [ต้องการอ้างอิง]
ประวัติ

ที่มาของหน้าต่างกลมอาจจะพบในสถาปัตยกรรมโรมันที่เรียกว่า “อ็อคคิวลัส” (oculus) หรือ “ตา” ซึ่งเป็นช่องกลมกว้างบนเพดานให้แสงและอากาศส่องเข้ามาภายในสิ่งก่อสร้างได้  “อ็อคคิวลัส” ที่สำคัญที่สุดคือ อ็อคคิวลัสที่เป็นช่องเปิดกลมบนหลังคาของตึกแพนเธียน (Pantheon) ที่ โรม
ในศิลปะสมัยศาสนาคริสต์ยุคแรก และสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์มีตัวอย่างของการก่อสร้างลักษณะนี้ ซึ่งมักจะตั้งอยู่ตรงศูนย์กลางของโดมเช่นที่โบสถ์ Holy Sepulchre ที่กรุงเยรูซาเลม หรือบนจั่วตื้นแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่นที่โบสถ์นักบุญแอกเนสนอกกำแพง (Saint Agnes Outside the Walls) หรือที่มหาวิหารตอร์เชลโล (Torcello Cathedral) ที่ เวนิส
หน้าต่างที่สร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 8 ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่เมืองเวนิสนั้นเจาะจากหินแผ่นเดียว หรือหน้าต่างครึ่งวงกลมที่แบ่งเป็นช่อง ๆ ที่ทำในคริสต์ศตวรรษที่ 8 และหน้าต่างที่ทำต่อมาภายหลังที่ประเทศกรีซยังพอมีหลงเหลือให้ดูอยู่บ้าง
หน้าต่างกลมเล็ก เช่น ที่โบสถ์นักบุญแอกเนสนอกกำแพงและมหาวิหารตอร์เชลโล และหน้าต่างที่ใช้ตกแต่งด้วยกระจกด้านภายในหน้าต่างกลมที่เว้าลึกเข้าไปในผนังยังคงทำกันต่อมาในการสร้างโบสถ์ที่ประเทศอิตาลีจนมารุ่งเรืองเอาเมื่อสมัยโรมาเนสก์
อีกประการหนึ่งที่ทำให้การสร้างหน้าต่างกลมมีความนิยมขึ้นในทวีปยุโรป ตามการสันนิษฐานโดยนักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมนีอ็อตโต ฟอน ซิมสัน (Otto von Simson) ผู้กล่าวว่าหน้าต่างกลมมีรากฐานมาจากหน้าต่างรูปแปดเหลี่ยมที่ตกแต่งผนังภายนอกของปราสาทอุมเมยัด (Umayyad palace) ที่ ประเทศจอร์แดน ระหว่างปี ค.ศ. 740 ถึงปี ค.ศ. 750 ตามทฤษฎีแล้วผู้ที่นำการสร้างหน้าต่างลักษณะนี้เข้ามาในทวีปยุโรป คือผู้ที่กลับมาจากสงครามครูเสดโดยนำมาใช้ในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถาน[ต้องการอ้างอิง]
ดูเพิ่ม

แผนผังมหาวิหาร
สถาปัตยกรรมกอทิก
อาสนวิหาร
งานกระจกสี
สมุดภาพ

มหาวิหารชาทร์ (Chartres Cathedral)  ประเทศฝรั่งเศส
มหาวิหารล็อง (Laon) ประเทศฝรั่งเศส
โบสถ์ออสคาร์เฟรดิคส (Oscar Frediks Church) ประเทศสวีเดน
โบสถ์ซานตามาเรียเดลปี (Santa Maria del Pi) ประเทศสเปน
วังประธานาธิบดี ที่ลิมา (Lima) ประเทศเปรู
แซ็งต์ชาแปล (Sainte-Chapelle) ประเทศฝรั่งเศส แบบกอธิควิจิตร เป็นเรื่องไฟล้างโลก (Apocalypse)
มหาวิหารลิงคอล์น อังกฤษ ที่เรียกว่า “ตาบิชอป” (Bishop's Eye)
โบสถ์เกเดชนิส (Gedaechtniskirche) เมืองสเปเยอร์ (Speyer) ประเทศเยอรมนี
หน้าต่างบริเวณนักบวชที่โบสถ์ฮิมเมลฟาร์ท (Himmelsfahrskirche) เมืองเดรสเดิน (Dresden) ประเทศเยอรมนี
หน้าต่างลวดลายดอกไม้เรขาคณิตแบบมัวร์ ที่มายอร์กา (Mallorca) ประเทศสเปน
หน้าต่างวาราทาห์ (Waratah window) โบสถ์นักบุญบีด (St Bede's) ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยอัลเฟรด แฮนเดล (Alfred Handel)
โบสถ์เซ็นต์นิโคลัส เมืองริชมอนด์ (Richmond) อังกฤษ ออกแบบโดย สถาปนิกจี. สก็อตต์ (G. Scott) ประกอบโดยวิลเลียม เวลส์ (William Wailes)
มหาวิหารชาทร์ (Carlo Roccella) [เก็บถาวร 2008-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน]
แหล่งข้อมูลอื่น

therosewindow.com หน้าต่างกลม เว็บไซต์โดย Painton Cowen (อังกฤษ)
Tips & Tricks to Gothic Geometry: Rose Window  (กลเม็ดของทรงเรขาคณิตแบบกอธิค: หน้าต่างกลม) เก็บถาวร 2023-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Chartres Rose Window Geometry (เรขาคณิตของหน้าต่างมหาวิหารชาร์ทร) (อังกฤษ)
Wagon Wheel Rose Windows of the Medieval Norman Cathedrals of Puglia - Photos (หน้าต่างล้อกุหลาบของมหาวิหารแบบโรมาเนสก์ที่ปุลยา) เก็บถาวร 2007-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Rose Window by Catholic Encyclopedia (หน้าต่างกลม โดย Catholic Encyclopedia) (อังกฤษ)
“ตา” (oculus) หรือช่องลมเปิดทรงกลมบนหลังคาของตึกแพนเธียน ที่โรม
หมาป่าเคราขาว

| หมาป่าเคราขาว ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 0> 1–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   สมัยไพลสโตซีนตอนปลาย – ปัจจุบัน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ใกล้ถูกคุกคาม  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Canidae
เผ่า:: Canini
สกุล:: Chrysocyon C. E. H. Smith, 1839
สปีชีส์:: C.  brachyurus
ชื่อทวินาม
Chrysocyon brachyurus (Johann Karl Wilhelm Illiger, 1815)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
  Canis campestris (Wied-Neuwied, 1826)  Canis isodactylus (Ameghino, 1906)   Canis jubatus (Desmarest, 1820)   Canis vulpes (Larrañaga, 1923)   Vulpes cancrosa (Oken, 1816) 
หมาป่าเคราขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Chrysocyon brachyurus; อังกฤษ: Maned wolf) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในวงศ์สุนัข (Canidae) เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Chrysocyon พบในทวีปอเมริกาใต้ ในประเทศบราซิล, ประเทศปารากวัย และประเทศโบลิเวีย หมาป่าเคราขาวมีลักษณะโดยผิวเผินคล้ายคลึงกับหมาจิ้งจอก แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก โดยสูงถึงสามฟุตนับจากเท้าถึงหัวไหล่ เพราะมีช่วงขาที่ยาวทำให้การมองเห็นได้ดีเมื่อต้องอยู่ในทุ่งหญ้าหรือที่รกชัฏ  มีน้ำหนักประมาณ 20 ถึง 25 กิโลกรัม
ขนลำตัวเป็นสีแดงน้ำตาล โดยมีขนขาและหลังคอเป็นสีดำ ขนปลายหางและใต้ลำคอเป็นสีขาว ขนดำที่หลังคอเป็นขนยาวและตั้งชันได้เวลากลัวหรือต้องการแสดงความก้าวร้าว
หมาป่าเคราขาวมักอาศัยเป็นลำพัง หรือเป็นคู่ ซึ่งต่างจากสัตว์ในวงศ์หมาป่าขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ ที่มักอยู่เป็นฝูง  หมาป่าเคราขาวล่าสัตว์ขนาดเล็กและขนาดกลางเป็นอาหารในเวลากลางคืน เช่น สัตว์ฟันแทะ, กระต่าย และ นก นอกเหนือจากนี้ หมาป่าเคราขาวกินผลไม้และพืชอีกหลายชนิดไม่แพ้เนื้อสัตว์ หากไม่ได้กินพืช หมาป่าเคราขาวจะเป็นโรคนิ่วได้
หมาป่าเคราขาวที่อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าเซอราโด ของบราซิล มีพฤติกรรมชอบกินผลของโลบิรา (Solanum lycocarpum) มาก และเมื่อกินแล้วจะถ่ายมูลลงบนยอดจอมปลวกเล็ก ๆ ที่ขึ้นในทุ่งหญ้าเซอราโด ซึ่งในมูลนั้นจะมีเมล็ดของโลบิราอยู่ด้วย ซึ่งจะงอกเป็นต้นโลบิราขึ้นมาบนจอมปลวกนั้น เป็นเหตุให้ต้นโลบิราในทุ่งหญ้าเซอราโด มักขึ้นอยู่บนยอดจอมปลวกขนาดเล็ก
ในปัจจุบัน หมาป่าเคราขาวมีจำนวนลดลง เนื่องจากถูกล่าจากมนุษย์ และติดเชื้อโรคจากสุนัขบ้าน หมาป่าเคราขาวเป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข ๒ ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chrysocyon brachyurus ที่วิกิสปีชีส์
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q184389  Wikispecies: Chrysocyon brachyurus  ADW: Chrysocyon_brachyurus  ARKive: chrysocyon-brachyurus  BOLD: 174685  EoL: 328686  EPPO: CANIJU  Fossilworks: 232948  GBIF: 2434450  iNaturalist: 42091  IRMNG: 11269572  ITIS: 183827  IUCN: 4819  MSW: 14000791  NCBI: 68728  Species+: 6975
หมาจิ้งจอกหลังดำ

| หมาจิ้งจอกหลังดำ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไพลโอซีน - ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ใน Etosha National Park, นามิเบีย

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Canidae
สกุล:: Lupulella
สปีชีส์:: L.  mesomelas
ชื่อทวินาม
Lupulella mesomelas (Schreber, 1775)

ชนิดย่อย
 2 ชนิด (ดูในเนื้อหา)

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของหมาจิ้งจอกหลังดำ ประกอบด้วยสีน้ำเงิน (L. m. mesomelas) และ สีแดง (L. m. schmidti)
ชื่อพ้อง
 Canis mesomelas
หมาจิ้งจอกหลังดำ หรือ หมาจิ้งจอกหลังเงิน (อังกฤษ: black-backed jackal, silver-backed jackal, red jackal; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lupulella mesomelas) เป็นสัตว์กินเนื้อชนิดหนึ่งในวงศ์สุนัข (Canidae)
เป็นหมาจำพวกแจ็กคัลชนิดหนึ่ง  มีใบหูใหญ่ ปลายหางมีสีดำ ช่วงขาสั้นกว่าหมาจิ้งจอกข้างลาย (L. adusta) ตัวผู้กับตัวเมียมีรูปร่างลักษณะเหมือนกันแต่ตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย
มีความสูงจากหัวไหล่ถึงปลายเท้า 40–45 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 70–80 เซนติเมตร ความยาวหาง 28–35 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 6–13.5 กิโลกรัม อายุโดยเฉลี่ย 8–10 ปี
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปแอฟริกา โดยเป็นแจ็กคัลชนิดที่หาได้ง่ายที่สุด พบเห็นได้บ่อยที่สุดในทวีปแอฟริกา โดยจะอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้า ป่าละเมาะ และพื้นที่กึ่งทะเลทราย จะจับคู่เพียงคู่เดียวไปตลอดทั้งชีวิตและช่วยกันปกป้องถิ่นอาศัยและถิ่นหากิน  หมาจิ้งจอกหลังดำเป็นนักฉกฉวยโอกาสแย่งกินซากสัตว์จากสัตว์นักล่าชนิดอื่น ๆ แต่เมื่อมีโอกาสก็จะล่าลูกแอนทีโลป หรือลูกกวางขนาดเล็ก เป็นอาหารได้ รวมถึงหนู, นกที่หากินตามพื้นดิน ลูกหมาขนาดเล็กที่ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ เช่น เสือดาว, อินทรีขนาดใหญ่, งูเหลือม
ชนิดย่อย

หมาจิ้งจอกเคป
หมาจิ้งจอกแอฟริกาตะวันออก
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ
L. m. mesomelas Schreber, 1775 – หมาจิ้งจอกเคป พบได้ตั้งแต่แหลมกูดโฮป, ทางตอนเหนือของแองโกลา, ซิมบับเว และภาคใต้ของโมซัมบิก
L. m. schmidti Noack, 1897 – หมาจิ้งจอกแอฟริกาตะวันออก มีความแตกต่างจากชนิดแรกตรงที่มีขนาดใหญ่กว่า, ไม่หอน  และมีรูปแบบของฟันที่แตกต่างกันเนื่องจากสภาพอาหารที่กินที่แตกต่างกัน พบได้ตั้งแต่ภาคใต้ของเอธิโอเปีย, ภาคใต้ของซูดาน, จิบูตี, โซมาเลีย, เคนยา, ยูกันดา และภาคเหนือของแทนซาเนีย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Canis mesomelas ที่วิกิสปีชีส์
หมากล้อม
รูปร่างสำคัญของหมากล้อม

1. สามจุดตรง
สามจุดตรงกลางจะไม่ดูจากเม็ดภายนอก ให้ดูจากจุดที่ว่างด้านใน มีด้วยกัน3จุดเรียงกันเป็นเส้นตรง มีความสำคัญตรงที่สามจุดนี้มีจุดกลาง ถ้าต้องการสร้างสองห้องรอดให้นำหมากไปวางที่จุดกลางหรือจะฆ่าก็ให้สกัดจุดนำหมากไปวางที่จุดกลางเช่นกัน
2. สามจุดงอ(ไม่ตรง)
ลักษณะของสามจุดงอหรือโค้งงอส่วนมากเป็นรูปตัวแอล จุดกลางของสามจุดงอจะอยู่ที่ข้องอของตัวแอล ถ้าต้องการรอดให้นำหมากไปวางที่จุดกลางหรือต้องการฆ่าก็ให้สกัดจุดที่จุดกลางเช่นเดียวกัน
3. สี่จุดตัวที
มีลักษณะเหมือนตัวทีในภาษาอังกฤษ มีสี่จุด จุดกลางของสี่จุดตัวทีอยู่ที่ เส้นแนวตั้งชนกับกลางเส้นแนวนอนพอดี อยากรอดหรืออยากฆ่าให้นำหมากไปวางที่จุดกึ่งกลาง
4. สี่จุดสี่เหลี่ยม
สี่จุดสี่เหลี่ยมนี้สำคัญที่สุด ไม่มีจุดกลาง สำคัญตรงที่ต่อให้วางก่อนก็ไม่รอด ไม่ว่าจะวางหมากจุดไหนก็จะทำให้เกิดสามจุดงอ เมื่อเกิดสามจุดงอคู่แข่งสามารถสกัดและวางหมากที่จุดกึ่งกลางได้ ดังนั้นรูปสี่จุดสี่เหลี่ยมจึงพิเศษที่ว่ายังไงก็ตาย
5. ห้าจุดปังตอ
มีรูปร่างลักษณะหมือนมีดปังตอ จุดกึ่งกลางของห้าจุดปังตอคือรอยต่อระหว่างด้ามจับและตัวมีด
อยากรอดให้นำหมากวางตรงจุดนี้หรืออยากฆ่าก็ให้นำหมากวางไว้จุดนี้เช่นกัน
6. ห้าจุดดอกไม้
มีลักษณะเหมือนดอกไม้ ด้านข้างสี่จุดคือกลีบดอกและตรงกลางคือเกสร จุดกลางของห้าจุดดอกไม้คือจุดตรงเกสร เมื่อนำหมากมาวางจุดนี้ก็จะเกิดสี่ห้อง ถ้าอยากรอดหรืออยากฆ่าให้นำหมากวางไว้จุดนี้
7. หกจุดปลาตะเพียน
มีลักษณะเหมือนปลา กำหนดปากอยู่ด้านบนหันหางไปด้านล่าง จุดอ่อนของหกจุดปลาตะเพียนคือจุดระหว่างหางละตัว อยากรอดหรืออยากกินให้นำหมากวางจุดนี้
แหล่งข้อมูลอื่น

International Go Federation (IGF)
The Nihon Ki-in (Japan Go Association)
Sensei's Library, a wiki about and around the game of Go
สมาคมกีฬาหมากล้อมแห่งประเทศไทย
ชมรมครูหมากล้อมแห่งประเทศไทย
หมาจิ้งจอกข้างลาย

| หมาจิ้งจอกข้างลาย ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไพลโอซีน - ปัจจุบัน |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Canidae
สกุล:: Lupulella
สปีชีส์:: L.  adusta
ชื่อทวินาม
Lupulella adusta (Sundevall, 1847)


แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
ชื่อพ้อง
 Canis adustus
หมาจิ้งจอกข้างลาย (อังกฤษ: side-striped jackal; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lupulella adusta) สัตว์กินเนื้อชนิดหนึ่ง ในวงศ์สุนัข (Canidae)
จัดเป็นหมาจิ้งจอกที่มีขนาดเล็กกว่าหมาป่า และหมาใน ด้วยเป็นแจ็กคัลชนิดหนึ่ง มีความแตกต่างจากแจ็กคัลชนิดอื่น ๆ โดยมีใบหน้าที่แหลมน้อยกว่า ใบหูมนกว่า ปลายหางเป็นสีขาว และมีลายเส้นสีขาวเส้นเดียวพาดทแยงตามทั้งสองข้างลำตัว มีความใกล้เคียงกับหมาจิ้งจอกหลังดำ (L. mesomelas) ซึ่งเป็นแจ็กคัลอีกชนิดหนึ่ง มีฟันที่สามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า  {\tfrac {3.1.4.2}{3.1.4.3}}
มีความสูงจากปลายเท้าถึงหัวไหล่ 40–45 เซนติเมตร ความยาว 70–80 เซนติเมตร น้ำหนักโดยเฉลี่ย 7–13 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียและมีน้ำหนักมากกว่า
พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา จัดเป็นแจ็กคัลชนิดที่พบได้ยากที่สุด มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์หรือเลี้ยงดูแลลูกที่อยู่กันเป็นคู่ มีการจับคู่แบบคู่เดียวตลอดทั้งชีวิต อาศัยอยู่ในสถานที่  ๆ เป็นทุ่งหญ้าและป่าละเมาะ กินซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย และล่าสัตว์ขนาดเล็ก เช่น หนู, กระต่าย, นกที่หากินตามพื้นดิน, สัตว์เลื้อยคลาน หรือแมลง เป็นอาหาร นอกจากนี้แล้วยังอาจล่าสัตว์กีบที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ลูกแอนทีโลป หรือแอนทีโลปขนาดเล็กเป็นอาหารได้ด้วย โดยเฉพาะการล่าแบบคู่ โดยคู่ผสมพันธุ์
มีระยะเวลาการตั้งท้องนาน 57–70 วัน พฤติกรรมการเลี้ยงลูกเหมือนกับแจ็คเกิลชนิดอื่น ๆ คือ ตัวผู้เป็นฝ่ายหาอาหารมาเลี้ยงดู ตัวเมียจะเป็นฝ่ายเฝ้าดูแลรังและดูแลลูกมากกว่า แต่ก็อาจจะช่วยตัวผู้ล่าเหยื่อได้ในบางครั้ง ลูกขนาดเล็กที่ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้จะตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่กว่า เช่น เสือดาว, ไฮยีน่า, งูเหลือม, อินทรีขนาดใหญ่
การจำแนก

แบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้ 7 ชนิด คือ
L. a. adusta (แอฟริกาตะวันตก)
L. a. bweha (แอฟริกาตะวันออก, คิซุมุ, เคนยา)
L. a. centralis (โมร็อกโกและตูนิเซีย)
L. a. grayi (แคฟฟา,  ตะวันตกเฉียงใต้ของเอธิโอเปีย)
L. a. kaffensis (เคนยา, อูซิน กิชู พลาตู, ภาคใต้ของกาบอง)
L. a. lateralis (ลอยตา เพลนส์, เคนยา)
L. a. notatus (แอฟริกาตะวันออก; เคนยา, Loita Plains, คูทิง)
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Canis adustus ที่วิกิสปีชีส์
หมาจิ้งจอกหูค้างคาว

| หมาจิ้งจอกหูค้างคาว |
| --- | --- |

สถานะการอนุรักษ์
 ความเสี่ยงต่ำ  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Carnivora
วงศ์:: Canidae
วงศ์ย่อย:: Caninae
สกุล:: Otocyon Müller, 1835
สปีชีส์:: O.  megalotis
ชื่อทวินาม
Otocyon megalotis (Desmarest, 1822)

ชนิดย่อย
 O. m. canescens Cabrera, 1910  O. m. megalotis (Desmarest, 1822)

แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของหมาจิ้งจอกหูค้างคาว (สีแดง: คือ ชนิดย่อย O. m. megalotis , สีน้ำเงิน: O. m. canescens)
ชื่อพ้อง
 Otocyon auritus (C. E. H. Smith, 1840)  Otocyon caffer (Müller, 1836)   Otocyon lalandi (Desmoulins, 1823)   Otocyon steinhardti (Zukowsky, 1924) 
หมาจิ้งจอกหูค้างคาว (อังกฤษ: Bat-eared fox) เป็นสัตว์กินเนื้อในวงศ์ Canidae มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Otocyon megalotis เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวในสกุล Otocyon
มีถิ่นกำเนิดในตอนใต้ของทวีปแอฟริกาและแอฟริกาตะวันออก ชอบอยู่เป็นฝูง อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าสะวันนา มีลำตัวสีน้ำตาลเทา ยกเว้นขาทั้ง 4 ข้าง, ส่วนหน้าของใบหน้า, ปลายหาง และใบหูเป็นสีดำ  เป็นหมาจิ้งจอกที่มีขนาดเล็ก อุปนิสัยไม่ดุร้าย มีความยาวตั้งแต่หัวจรดปลายหางประมาณ 55 เซนติเมตร น้ำหนักเต็มที่ประมาณ 3-5 กิโลกรัม
มีจุดเด่นอยู่ที่ใบหูที่ยาวใหญ่ถึง 13 เซนติเมตร  รูปร่างคล้ายค้างคาวอันเป็นที่มาของชื่อ ซึ่งเป็นที่รวมของเส้นเลือดต่าง ๆ ช่วยระบายความร้อน และทำให้มีประสาทการรับฟังอย่างดีเยี่ยม จนสามารถฟังได้แม้กระทั่งเสียงคลานของแมลง  โดยอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ประมาณ 2-6 ตัว ในโพรงดิน  นอกจากนี้แล้วยังมีฟันและกรามที่แตกต่างไปจากสุนัขชนิดอื่น ๆ คือ สุนัขทั่วไปจะมีฟันกรามบน 2 ซี่ และกรามล่าง 3 ซี่ แต่หมาจิ้งจอกหูค้างคาวมีฟันกรามบน 3 ซี่ และกรามล่าง 4 ซี่ และสามารถขยับกรามได้อย่างรวดเร็วเพื่อเคี้ยวแมลงได้อีกต่างหาก ออกหากินในเวลากลางคืน ในฤดูหนาวจะหากินในเวลากลางวัน โดยกินแมลงจำพวกปลวกเป็นอาหารหลัก และสัตว์ฟันแทะ รวมถึงผลไม้บางชนิด โตเต็มวัยเมื่ออายุได้ 7-9 เดือน มีฤดูผสมพันธุ์ในฤดูหนาว ออกลูกครั้งละ 2-5 ตัว แม่หมาจิ้งจอกหูค้างคาวจะเลี้ยงลูกนานราว 15 สัปดาห์
แบ่งออกเป็น 2 ชนิดย่อย คือ
O. m. canescens พบในเอธิโอเปีย, โซมาเลีย, เคนยา, แองโกลา, แทนซาเนีย
O. m. megalotis พบในตอนใต้ของแซมเบีย, บอตสวานา, นามิเบีย, แอฟริกาใต้
สำหรับในประเทศไทย หมาจิ้งจอกหูค้างคาวมีเลี้ยงในสวนสัตว์ดุสิต, เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี  ซึ่งหมาจิ้งจอกหูค้างคาวที่เลี้ยงอยู่นี้ได้ผสมพันธุ์และออกลูกในที่เลี้ยงด้วย โดยพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์นำเข้ามาจากแอฟริกาใต้เมื่อกลางปี พ.ศ. 2552
ดูเพิ่ม

หมาจิ้งจอกทะเลทราย
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Otocyon megalotis ที่วิกิสปีชีส์
หมอกล้า หัวใจแกร่ง

| หมอกล้า หัวใจแกร่ง |
| --- | --- |

ประเภท: แพทย์ ตลก
เค้าโครงจาก: Heart Matters โดย Kathy Magliato
พัฒนาโดย: จิล กอร์ดอน
แสดงนำ:   เมลิสซ่า ตอร์จ  เดฟ แอนเนเบิ้ล  ดอน ฮาร์นีย์  แชลล์นีย์ คอนน์  โจชัวร์ ลีโอนาร์ด  มายา เออร์สกิน  ดี แอล ฮักลีย์  เจมี่ เคเนดี้  เจหลุยส์ มิลส์ 
ผู้ประพันธ์เพลง: จอน เออริช & เจสัน เดอลัตก้า
ประเทศแหล่งกำเนิด: สหรัฐอเมริกา
ภาษาต้นฉบับ: อังกฤษ
จำนวนฤดูกาล: 1
จำนวนตอน: 10
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต:   จิลล์ กอร์ดอน  อมี เบร็นเดแมน  แบร็ด ซิลเบอร์ริ่ง  โรเบิร์ต ดันแคน แม็กเนลล์ 
ผู้อำนวยการสร้าง: ซูซี่ สเชลล์ลิ่ง โยลอนด้า ลอว์เรนซ์
ความยาวตอน: 43 นาที
บริษัทผู้ผลิต: P.D. Oliver Inc Molly Bloom Productions Reveal Universal Television
ออกอากาศ
เครือข่าย: NBC (สหรัฐอเมริกา) โมโนพลัส (ไทย)
ออกอากาศ: 22 มีนาคม ค.ศ. 2016 (2016-03-22) – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 (2016-05-25)
หมอกล้า หัวใจแกร่ง (อังกฤษ: Heartbeat) เป็นละครโทรทัศน์อเมริกาที่ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2558 ออกอากาศในปี พ.ศ. 2559  นำแสดงโดย เมลิสซ่า จอร์จ ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง โมโนพลัส
เนื้อเรื่องย่อ

เรื่องราวของ อเล็กซานดร้า แพนเทีย หมอผ่าตัดหัวใจและทรวงอกมือหนึ่ง ผู้มีวิธีการจัดการปัญหาทุกเรื่องในไสตล์ของเธอ แบบไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน จนกลายเป็นตัวสุดแสบในวงการแพทย์ นอกจากเธอจะต้องสู้รบกับปัญหาในโรงพยาบาล เธอก็ต้องบริหารชีวิตส่วนตัวที่วุ่นวายไม่แพ้กัน เรื่องราวนี้ถูกอ้างอิงมาจากชีวิตจริงของ ดอกเตอร์แคนที่ แมคลีอาโต้
นักแสดงนำ

เมลิสซ่า จอร์จ รับบท ดร. อเล็กซานดร้า แพนเทรีย
เดฟ อันนาเบิ้ล รับบท ดร.  เพียซ แฮร์ริสัน
ดอน ฮาร์นีย์ รับบท ดร. เจซเซ่ เชน
แชลล์ลี่ คอนน์ รับบท ดร.  มิลลิเซนท์ ซิวาโน
โจชัวร์ ลีโอนาร์ด รับบท แม็ค เอลล็อต
มายา เออร์สกินส์ รับบท พยาบาลจีซุง
ดี แอล ฮัชเลย์ รับบท ดร. ไมรอน แฮคเก็ตต์
เจมี เคเนดี้ รับบท ดร. เคซี่ คัลลาฮาน
เจหลุยส์ มิลล์ส รับบท ดร. ฟอเรสเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Heartbeat ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
–Heartbeat ที่ทีวีดอตคอม
ลำดับรายการโทรทัศน์

| โมโนพลัส: ซีรีส์อเมริกา วันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 20:00 น>  - 21:00 น. |
| --- | --- | --- |
| ก่อนหน้า | หมอกล้า หัวใจแกร่ง | ถัดไป |
| - | หมอกล้า หัวใจแกร่ง | มหา'ลัยไสยเวท ปี 1 |
หมากรุกสากลโอลิมเปียด

หมากรุกสากลโอลิมเปียดครั้งที่ 35 ที่เบลด ค.ศ. 2002
หมากรุกสากลโอลิมเปียด (อังกฤษ: Chess Olympiad) เป็นการแข่งขันหมากรุกสากลที่จัดขึ้นทุกสองปี ซึ่งมีทีมจากทั่วทุกมุมโลกเข้าแข่งขัน รายการดังกล่าวได้รับการจัดขึ้นโดยสมาพันธ์หมากรุกโลก ซึ่งมีการเลือกประเทศเจ้าภาพจัดการแข่ง
เกิดจากโอลิมปิก

ก่อนมีโอลิมปิกขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ ในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ได้มีความพยายามที่จะรวมหมากรุกสากลเข้าไว้ในกีฬาโอลิมปิก แต่ก็ประสบความล้มเหลวเนื่องด้วยความแตกต่างระหว่างผู้เล่นระดับสมัครเล่นกับผู้เล่นระดับอาชีพ ในขณะที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 กำลังจะจัดขึ้น ณ กรุงปารีส หมากรุกสากลโอลิมเปียดอย่างไม่เป็นทางการครั้งที่ 1 ก็ได้รับการจัดขึ้นที่กรุงปารีสเช่นเดียวกัน โดยทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้ให้วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1924 เป็นวันสิ้นสุดการแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียดอย่างไม่เป็นทางการครั้งที่ 1
สมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดรายการโอลิมเปียดขึ้นอย่างเป็นทางการครั้งแรกใน ค.ศ. 1927 โดยจัดขึ้น ณ กรุงลอนดอน การแข่งขันโอลิมเปียดได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีจนชะงักงันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และนับตั้งแต่ ค.ศ. 1950 เป็นต้นมา รายการดังกล่าวก็ได้จัดขึ้นในทุกสองปี
| --- | --- |
 มีเพียง 16 ประเทศเข้าร่วมแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียดครั้งที่ 1 ใน ค.ศ. 1927:  ส่วนในหมากรุกสากลโอลิมเปียดครั้งที่ 37 ค.ศ. 2006 มี 133 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน
กีฬาที่ได้รับการยอมรับ

หมากรุกสากลได้รับการยอมรับให้เป็นฐานะของกีฬาโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1999 สมาพันธ์หมากรุกโลกได้รับการยอมรับโดยสหพันธ์กีฬานานาชาติ ในฐานะสมาชิกของไอโอซี สมาพันธ์หมากรุกโลกได้ยึดมั่นในกฎระเบียบ รวมถึงข้อโต้แย้ง และข้อกำหนดสำหรับการตรวจสารต้องห้าม แต่โอกาสที่หมากรุกสากลจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกีฬาโอลิมปิกในอนาคตนั้นยังไม่ชัดเจน การใช้ชื่อ "หมากรุกสากลโอลิมเปียด" ของสมาพันธ์หมากรุกโลกถือเป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์ และเป็นการหมายถึงการมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกีฬาโอลิมปิก
แหล่งข้อมูลอื่น

FIDE Official website:
FIDE Handbook: Chess Olympiads
FIDE Handbook: Children`s Olympiads
Complete data and results on OlimpBase:
Men's results summary เก็บถาวร 2007-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Women's results summary เก็บถาวร 2007-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Children's Chess Olympiad and results เก็บถาวร 2007-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Olympiads Data and Trivia from Bill Wall เก็บถาวร 2012-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chess Olympiad 2010 details เก็บถาวร 2020-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กหมากรุกสากลโอลิมเปียด |
| --- | --- |
อย่างเป็นทางการ:  1927  1928  1930  1931  1933  1935  1937  1939  1950  1952  1954  1956  1958  1960  1962  1964  1966  1968  1970  1972  1974  1976  1978  1980  1982  1984  1986  1988  1990  1992  1994  1996  1998  2000  2002  2004  2006  2008  2010  2012  2014  2016  2018 
อย่างไม่เป็นทางการ:  1924  1926  1936  1976 
ดูเพิ่ม: หมากรุกสากลโอลิมเปียดคนตาบอด, หมากรุกสากลโอลิมเปียดหญิง
หนูหริ่งหนูหรั่งผจญเพชรตาปีศาจ

| หนูหริ่งหนูหรั่งผจญเพชรตาปีศาจ |
| --- | --- |

กำกับ:   วูล์ฟแกง เรเทอร์แมน  จอห์น เลานส์เบรี  อาร์ต สตีเวนส์ 
เนื้อเรื่อง:   แลร์รี เคลมอนส์  แวนซ์ เกอร์รี  เคน แอนเดอร์สัน  แฟรงก์ ทอมัส  เบอร์นีย์ แมตทินสัน  เฟรด ลักกี  ดิก เซแบสต์  เดวิด มิชเนอร์  เท็ด เบอร์แมน 
สร้างจาก: เดอะเรสคิวเออส์ และ มิสบียองกา โดย มาร์เจอรี ชาร์ป
อำนวยการสร้าง:   วูล์ฟแกง เรเทอร์แมน  รอน ดับเบิลยู. มิลเลอร์ 
นักแสดงนำ:   บ็อบ นิวฮาร์ต  อีวา เกเบอร์  โจ ฟลินน์  เจอรัลดีน เพจ 
ตัดต่อ:   จิม โคฟอร์ด  เจมส์ เมลทัน 
ดนตรีประกอบ: อาร์ที บัตเลอร์
บริษัทผู้สร้าง: วอลต์ดิสนีย์พรอดักชันส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: บิวนาวิสตาดิสทริบิวชัน
วันฉาย:   22 มิถุนายน ค.ศ. 1977 (1977-06-22) 
ความยาว: 77 นาที
ประเทศ: สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 7.5 ล้านดอลลาร์
ทำเงิน: 169 ล้านดอลลาร์
หนูหริ่งหนูหรั่งผจญเพชรตาปีศาจ (อังกฤษ: The Rescuers) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแนวผจญภัยและคอเมดีดรามา วอลต์ดิสนีย์พรอดักชันส์ผลิตและบิวนาวิสตาดิสทริบิวชันเผยแพร่ใน ค.ศ. 1977 จัดเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่ 23 ของวอลต์ดิสนีย์ เนื้อหาว่าด้วยสมาคมกู้ภัย องค์การระหว่างประเทศของหนู ซึ่งตั้งอยู่ในสำนักงานใหญ่สหประชาชาติ ณ นครนิวยอร์ก และมีบทบาทคล้ายสหประชาชาติ โดยอุทิศตนให้แก่การช่วยเหลือผู้เคราะห์ร้ายจากการถูกลักพาตัวทั่วโลก ในเรื่องนี้ นางสาวบียองกา ผู้แทนหนูจากฮังการี กับนายเบอร์นาร์ด ภารโรงของสมาคม ได้รับมอบหมายให้ช่วยเหลือเพนนี เด็กหญิงกำพร้าซึ่งถูกคุณนายเมดูซา เจ้าของโรงรับจำนำที่เป็นนักล่าสมบัติ กักขังไว้ใช้กู้เพชรเนตรปีศาจขึ้นมาจากน้ำ ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนวนิยายชุดหนึ่งของมาร์เจอรี ชาร์ป โดยเฉพาะเรื่อง เดอะเรสคิวเออส์ (ค.ศ. 1959) และเรื่อง มิสบียองกา (ค.ศ. 1962)
การสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ริเริ่มใน ค.ศ. 1962 แต่ถูกเก็บเข้าลิ้นชักเพราะวอลต์ ดิสนีย์ ไม่ชอบใจในเนื้อหาแนวกระทบกระเทียบทางการเมือง ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1970 จึงรื้อขึ้นมาใหม่ในฐานะโครงการสำหรับนักแอนิเมชันรุ่นเยาว์ แต่เมื่อเผยแพร่เรื่อง โรบินฮู้ด ใน ค.ศ. 1973 แล้ว นักแอนิเมชันอาวุโสก็รับไปทำต่อแทนจนสำเร็จและออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1977 ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ทางบวก ทั้งประสบความสำเร็จด้านรายได้ในสหรัฐและทั่วโลก จึงมีการสร้างภาคต่อชื่อ หนูหริ่งหนูหรั่งปฏิบัติการแดนจิงโจ้ เผยแพร่ใน ค.ศ. 1990 นับเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกของดิสนีย์ที่มีภาคต่อ
ภาพยนตร์นี้ฉายทางดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 แบบบรรยายไทยเท่านั้น