stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การสำรวจด้วยคลื่นไหวสะเทือนแบบสะท้อน
แหล่งข้อมูลอื่น

Reflection Seismology Literature at Seismic Laboratory for Imaging and Modeling เก็บถาวร 2019-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Reflection Seismology Literature at Stanford Exploration Project เก็บถาวร 2008-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Website of the International Association of Geophysical Contractors
IAGC/OGP position paper on seismic surveys and marine mammals เก็บถาวร 2011-12-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (PDF)
A guide to marine High-Resolution Seismic / Sub-Bottom Profiler acquisition and processing เก็บถาวร 2011-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน and image galleries เก็บถาวร 2011-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การหมุนควงของวงโคจร

ภาพเคลื่อนไหวแสดงถึงการหมุนควงของวงโคจรที่เปลี่ยนไปในแต่ละช่วงเวลา
ในกลศาสตร์ท้องฟ้า การหมุนควงของวงโคจร (อังกฤษ: Orbital precession) เป็นการหมุนควงของวงโคจรของวัตถุท้องฟ้า โดยละเอียด มันเป็นการเคลื่อนที่แบบหมุนที่ขยับจุดใกล้และไกลที่สุดในวงโคจร การหมุนควงของวงโคจรเป็นอนุพันธ์ตัวแรกของมุมของจุดใกล้ที่สุด ซึ่งเป็นหนึ่งใน 6 องค์ประกอบของวงโคจร
การศึกษาเพื่อความเป็นไท

| --- | --- |
คําขวัญ: การศึกษา สิทธิมนุษยชน สิ่งแวดล้อม
ก่อตั้ง: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ประเภท: องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
สถานะตามกฎหมาย: ดำเนินการ
วัตถุประสงค์: ปฏิรูประบบการศึกษาไทย
ที่ตั้ง: ประเทศไทย
เลขานุการคนแรก: เนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล
เลขานุการคนปัจจุบัน: -
เว็บไซต์: elsiam.org
กลุ่มการศึกษาเพื่อความเป็นไท (อังกฤษ: Education for Liberation of Siam; ELS) เป็นกลุ่มนักเรียนชั้นมัธยมที่ต้องการปฏิรูประบบการศึกษาไทย ซึ่งก่อตั้งในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2556 โดยเนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล ผู้เป็นเลขานุการคนแรกของกลุ่ม ตามมาด้วยณัฐนันท์ วรินทรเวช
ปรัชญา

สมาชิกในกลุ่มยอมรับว่ามีอุดมการเดียวกันคือ การปฏิรูปการศึกษาในประเทศไทยเป็นสิ่งจำเป็น ปรัชญาของกลุ่มนี้คือ การศึกษาควรเน้นย้ำถึงคุณลักษณะของมนุษย์ ความเชื่อของนักเรียนและครู การให้เกียรติต่อมนุษยชาติและความรู้ในปัจเจกบุคคล กลุ่มนี้กล่าวว่าการดำรงอยู่ของกลุ่มเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความทุ่มเทและความมุ่งมั่นของเยาวชนไทยที่ต่อต้านการใช้ระบบการศึกษามาเป็นโฆษณาชวนเชื่อหรือวาระทางการเมืองที่ซ่อนเร้น กลุ่มนี้ยังต่อต้านความรุนแรงของครู และการมีเพศสัมพันธ์เพื่อเอาเกรดในโรงเรียนไทยด้วย
กิจกรรม

ก่อนหน้าการรัฐประหาร พ.ศ. 2557 ในประเทศไทย กลุ่มนี้จัดงานต่อต้านรัฐประหารข้างหน้าค่ายทหาร โดยเสนอให้ “มอบดอกไม้แสดงความขอบคุณต่อเจ้าหน้าที่ทหารที่ไม่ทำรัฐประหาร" จากนั้นในปีเดียวกัน กลุ่มนี้ต่อต้านรัฐบาลทหารไทย และค่านิยมหลักของคนไทย 12 ประการของรัฐบาล ซึ่งเขียนโดยผู้นำรัฐบาลทหาร ประยุทธ์ จันทร์โอชา และนำไปใช้ในหลักสูตรโรงเรียนของรัฐมาหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2557 นอกจากนี้ กลุ่มนี้ยังบอยคอตการปฏิรูปการศึกษาของคณะรัฐประหารด้วย
ดูเพิ่ม

การประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564
แหล่งข้อมูลอื่น

การศึกษาเพื่อความเป็นไท ที่เฟซบุ๊ก
Youtube-Education for Liberation
Elsiam Networks
การสืบตระกูลฝั่งบิดา

การสืบตระกูลฝั่งบิดา (อังกฤษ: patrilineality, agnatic kinship) หรือ การสืบตระกูลสายบุรุษ (อังกฤษ: male line) เป็นหนึ่งในระบบความเป็นเครือญาติของแต่ละบุคคลในครอบครัวหรือตระกูลผ่านทางสายบิดา โดยส่วนมากจะเกี่ยวข้องกับการสืบทอดสมบัติ สิทธิ ชื่อ หรือบรรดาศักดิ์ของบุคคลผ่านจากความเป็นบุตรชายและบิดา โดยการนับวิธีนี้จะนับผ่านทางบุรุษเท่านั้น
การสืบสันตติวงศ์ฝั่งบิดา

การสืบตระกูล/สันตติวงศ์แบบฝั่งบิดา (Agnatic succession) จะสงวนหรือจำกัดการรับสืบราชบัลลังก์ หรือบรรดาศักดิ์ ให้แก่รัชทายาทบุรุษหรือสตรีที่สืบตระกูลมาจากฝั่งบุรุษเท่านั้น ตามประเพณีแล้วราชวงศ์ในยุโรปต่างใช้การสืบสันตติวงศ์แบบนี้ทั้งสิ้น การสืบสันตติวงศ์ในยุโรป เอเชีย และแอฟริกาบางประเทศนั้น ใช้หลักสิทธิของบุตรหัวปีแบบบุรุษมาก่อน (male-preference primogeniture), สิทธิของบุตรหัวปีตามฝั่งบิดา (Agnatic primogeniture) หรือสิทธิตามอาวุโสของฝั่งบิดา (Agnatic seniority) จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ราชวงศ์ยุโรปเกือบทั้งหมดได้เปลี่ยนกฎการสืบสันตติวงศ์เป็นแบบสิทธิของบุตรหัวปี (Absolute primogeniture) ซึ่งหมายความบุตรหรือธิดาพระองค์แรกที่ประสูติในพระมหากษัตริย์จะได้สืบสันตติวงศ์ (ไม่แบ่งแยกตามเพศ)
การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปีตามฝั่งบิดา (สีเทา คือ ผู้ดำรงตำแหน่ง) - บุตรเป็นอันดับแรก
การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปีแบบบุรุษมาก่อน - บุตรมาเป็นอันดับแรก ธิดาเป็นอันดับหลัง
การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิตามอาวุโสของฝั่งบิดา (น้องชายของผู้ดำรงตำแหน่งสืบตระกูลเป็นลำดับแรกตามอาวุโส)
การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปี (สีเทา คือ ผู้ดำรงตำแหน่ง) วงกลมคือสตรีซึ่งมาเป็นอันดับแรกตามลำดับการเกิด
การส่งสัญญาณของเซลล์

ในทางชีววิทยา การส่งสัญญาณของเซลล์ (อังกฤษ: cell signaling หรือ cell signalling) เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการสื่อสารใด ๆ ที่กำกับกิจกรรมของเซลล์ต่าง ๆ และประสานการทำงานระหว่างเซลล์ต่าง ๆ ความสามารถของเซลล์ในการเข้าใจและตอบสนองได้อย่างถูกต้องต่อสิ่งแวดล้อมระดับจุลภาคนั้นเป็นพื้นฐานของการพัฒนา การซ่อมแซมเนื้อเยื่อ และภูมิคุ้มกัน ไปจนถึงการธำรงสมดุล ความผิดพลาดในการส่งสัญญาณระหว่างเซลล์และการประมวลข้อมูลในเซลล์อาจนำไปสู่โรคเช่น มะเร็ง ภูมิคุ้มกันบกพร่อง และเบาหวาน การเข้าใจการส่งสัญญาณระหว่างเซลล์จะช่วยให้นักวิทยาศาสตร์การแพทย์สามารถทำความเข้าใจกับโรคต่าง ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น และในทางทฤษฎีอาจนำไปสู่การพัฒนาเนื้อเยื่อสังเคราะห์ได้ในอนาคต
ชีววิทยาระบบ คือการศึกษาเกี่ยวกับโครงสร้างที่อยู่เบื้องหลังระบบการส่งสัญญาณระหว่างเซลล์และการเปลี่ยนแปลงในเครือข่ายนั้นอาจส่งผลต่อการส่งต่อของข้อมูล (การถ่ายโอนสัญญาณ) การวิเคราะห์ระบบเครือข่ายของการส่งสัญญาณเซลล์จำเป็นต้องใช้การศึกษาในเชิงทดลองและทฤษฎี ซึ่งรวมถึงการพัฒนาและวิเคราะห์ซิมูเลชันและการสร้างโมเดลจำลอง อัลโลสเตอรีระยะยาวนั้นมักเป็นองค์ประกอบสำคัญของกิจกรรมการส่งสัญญาณระหว่างเซลล์
การวางแผนการเคลื่อนที่

ตัวอย่างของพื้นที่งาน (workspace)
การวางแผนการเคลื่อนที่ (อังกฤษ: motion planning) เป็นคำที่ใช้ในวิทยาการหุ่นยนต์ โดยมีความสำคัญต่อการพัฒนาหุ่นยนต์อัตโนมัติเป็นอย่างมาก ตัวอย่างของการวางแผนการเคลื่อนที่ได้แก่ ในกรณีของหุ่นยนต์เคลื่อนที่ได้ (mobile robot) เมื่อได้รับคำสั่งให้เดินทางจากห้องหนึ่งไปยังห้องถัดไปในอาคารสำนักงาน หุ่นยนต์จะมีวิธีการเดินทางอย่างไรเพื่อไปถึงจุดหมายโดยไม่ชนกับสิ่งกีดขวาง และไม่ตกบันได เป็นต้น ในกรณีของแขนกล (robot arm) ที่ใช้ในอุตสาหกรรม การวางแผนการเคลื่อนที่อาจสนใจว่าแต่ละข้อต่อ (joint) จะเคลื่อนไหวอย่างไรเพื่อไปหยิบจับวัตถุ และในกรณีของหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ หุ่นยนต์จะทำอย่างไรเพื่อก้มเก็บของที่อยู่ใต้โต๊ะ หรือจะก้าวเดินอย่างไร (footstep planning) โดยไม่ให้เหยียบสิ่งกีดขวางที่พื้น เป็นต้น
หลักการ

ปัญหาพื้นฐานของการวางแผนการเคลื่อนที่คือการสร้างการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องตั้งแต่จุดเริ่มต้นไปยังจุดเป้าหมายโดยไม่ชนสิ่งกีดขวาง (obstacle) โดย ณ ตำแหน่งเริ่มต้น ท่าทางหรือโครงแบบ (configuration) ของหุ่นยนต์มักเขียนแทนด้วย S (starting configuration) ในขณะที่โครงแบบเป้าหมายนั้นแทนด้วย G (goal configuration) ปัญหาการวางแผนการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ที่ง่ายที่สุด คือกรณีทราบตำแหน่งของสิ่งกีดขวางอยู่แต่แรก โดยปกติ เรขาคณิตของหุ่นยนต์และสิ่งกีดขวางอยู่ในปริภูมิ 2 มิติ หรือ 3 มิติ ที่เราเรียกว่า พื้นที่งาน (workspace) อย่างไรก็ตามเส้นทาง (path) การเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์จะถูกอธิบายในปริภูมิโครงแบบ (configuration space) ซึ่งโดยปกติเป็นปริภูมิสูง
หลักการ > ปริภูมิโครงแบบ

ท่าทางหนึ่งๆ (pose) ของหุ่นยนต์ถูกเรียกว่าเป็น "โครงแบบ" (configuration) ของหุ่นยนต์ เซ็ตของโครงแบบที่เป็นไปได้ทั้งหมดเรียกว่า ปริภูมิโครงแบบ (configuration space) และมักนิยมเขียนแทนด้วยเซต C ยกตัวอย่างเช่น
สมมติหุ่นยนต์มีขนาดเป็นเพียงจุด (ไม่มีขนาด) เคลื่อนที่บนพื้นที่งานที่เป็นระนาบ 2 มิติ ในกรณีนี้ปริภูมิโครงแบบ C คือระนาบ และโครงแบบของหุ่นยนต์สามารถเขียนอธิบายได้ด้วยพารามิเตอร์ 2 ค่าคือ (x, y)
ถ้าหุ่นยนต์มีรูปร่างเพียง 2 มิติที่สามารถเลื่อนตำแหน่งและหมุนได้ พื้นที่งานในกรณีนี้จะยังคงเป็น 2 มิติ แต่ปริภูมิโครงแบบ C จะเป็นยูคลิเดียนกรุปแบบพิเศษ (special Euclidean group) SE(2) = R2  \times  SO(2) (โดยที่ SO(2) เป็น special orthogonal group ของการหมุนใน 2 มิติ) และโครงแบบในกรณีนี้สามารถอธิบายได้ด้วยพารามิเตอร์ 3 ค่า ได้แก่ (x, y, θ)
ถ้าหุ่นยนต์มีรูปร่างเพียง 2 มิติที่สามารถเลื่อนตำแหน่งและหมุนได้ พื้นที่งานในกรณีนี้จะเป็น 3 มิติ แต่ปริภูมิโครงแบบ C จะเป็นยูคลิเดียนกรุปแบบพิเศษ (special Euclidean group) SE(3) = R3  \times  SO(3) และโครงแบบในกรณีนี้สามารถอธิบายได้ด้วยพารามิเตอร์ 6 ค่า ได้แก่ (x, y, z) สำหรับการเลื่อนตำแหน่ง และ มุมออยเลอร์ (Euler_angles) (α, β, γ)
ถ้าหุ่นยนต์เป็นหุ่นยนต์แบบแขนกลยึดติดอยู่กับที่ และมีข้อต่อจำนวน N ปริภูมิโครงแบบ C ในกรณีนี้จะเป็นปริภูมิ N มิติ
หลักการ > ปริภูมิว่าง

เซตของปริภูมิโครงแบบที่ไม่เกิดการชนกันกับสิ่งกีดขวาง เรียกว่า ปริภูมิว่าง (free space) เขียนแทนด้วย Cfree ส่วนเติมเต็มของ Cfree ในปริภูมิโครงแบบ C เรียกว่า obstacle region หรือ forbidden region เขียนแทนด้วย Cobs
โดยปกติการคำนวณหา Cfree อยู่ตรงไหนในพื้นที่งานบ้างทำได้ยากมาก อย่างไรก็ตามปัจจุบันนี้การทดสอบว่าโครงแบบของหุ่นยนต์อยู่ใน Cfree หรือไม่ สามารถทำได้โดยค่อนข้างมีประสิทธิภาพ กล่าวคือเริ่มต้นจากการใช้ forward kinematics เพื่อหาตำแหน่งทางเรขาคณิตของหุ่นยนต์ จากนั้นใช้การทดสอบการชนกัน (collision detection) เพื่อทดสอบว่าหุ่นยนต์ชนกับสิ่งกีดขวางหรือไม่
ขั้นตอนวิธี

Grid-Based Search
Geometric Algorithms
Visibility Graph
Cell Decomposition
Potential Fields
Sampling-Based Algorithms
Probabilistic Roadmap (PRM)
Lazy PRM
Rapidly-exploring random tree (RRT)
การประยุกต์ใช้งาน

การเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ (Robot navigation)
ระบบอัตโนมัติ (Automation)
รถไร้คนขับ (Driverless car)
หุ่นยนต์ศัลยกรรม (Robotic surgery)
แอนิเมชัน
protein folding
ดูเพิ่ม

kinodynamic planning
แหล่งข้อมูลอื่น

Robot Motion Planning โดย Jean-Claude Latombe สำนักพิมพ์ Kluwer Academic Publishers
Planning Algorithms โดย Steven M. LaValle สำนักพิมพ์ Cambridge University Press (ISBN 0-521-86205-1)
Principles of Robot Motion: Theory, Algorithms, and Implementation โดย H. Choset, W. Burgard, S. Hutchinson, G. Kantor, L. E. Kavraki, K. Lynch, และ S. Thrun สำนักพิมพ์ MIT Press จัดพิมพ์เมื่อ เมษายน ค.ศ. 2005
ปริภูมิโครงแบบของหุ่นยนต์ที่มีขนาดเป็นจุด โดย สีขาว = Cfree และสีเทา = Cobs
ปริภูมิโครงแบบของหุ่นยนที่มีรูปร่างสี่เหลี่ยมเคลื่อนที่โดยการเลื่อนตำแหน่ง (สีแดงในรูป) โดย สีขาว = Cfree และสีเทา = Cobs (สีเทาเข้ม = สิ่งกีดขวาง, สีเทาอ่อน = โครงแบบที่หุ่นยนต์เกิดการสัมผัสหรือชนสิ่งกีดขวางหรือออกจากพื้นที่งาน)
ตัวอย่างของเส้นทางเดินที่ดี
ตัวอย่างของเส้นทางเดินที่ไม่ดี
ตัวอย่างของ road map
การสลายให้อนุภาคแอลฟา

การสลายให้อนุภาคแอลฟา
การสลายให้อนุภาคแอลฟา (อังกฤษ: Alpha decay) เป็นรูปแบบหนึ่งของการสลายตัวของสารกัมมันตรังสีซึ่งนิวเคลียสอะตอมจะปลดปล่อยอนุภาคแอลฟาออกมา ดังนั้นจึงเปลี่ยนสภาพ (หรือ 'สลาย') อะตอมโดยสูญเสียเลขมวล 4 และเลขอะตอม 2 เช่น:
{_{92}}U\rightarrow {_{90}}Th+{_{2}}He^{2+}
หรือเขียนเป็น:
{^{238}}U\rightarrow {^{234}}Th+\alpha \,
อนุภาคแอลฟาคล้ายกับนิวเคลียสฮีเลียม-4 ที่มีเลขมวลและเลขอะตอมเท่ากัน
การสลายให้อนุภาคแอลฟาเหมือนกับการสลายให้กลุ่มอนุภาคอื่นๆเป็นกระบวนการ quantum tunneling พื้นฐาน การสลายให้อนุภาคแอลฟาไม่เหมือนกับการสลายให้อนุภาคบีตา การสลายให้อนุภาคแอลฟาถูกควบคุมโดยปฏิกิริยาต่อกันและกันระหว่างแรงนิวเคลียร์และแรงแม่เหล็กไฟฟ้า
การสลายให้อนุภาคแอลฟาเป็นรูปแบบของการสลายตัวของสารกัมมันตรังสีพบในนิวไคลด์ที่มีน้ำหนักมากเท่านั้น ตัวปลดปล่อยอนุภาคแอลฟาที่เบาที่สุดคือไอโซโทปที่เบาที่สุด (เลขมวล 106–110) ของเทลลูเรียม (ธาตุที่ 52)
เพราะมวลขนาดใหญ่ มีประจุไฟฟ้า +2 และอัตราความเร็วต่ำ เมื่อเทียบกับอนุภาคอื่นๆ อนุภาคแอลฟามักจะมีปฏิกิริยากับอะตอมอื่นๆและสูญเสียพลังงานของมันไป ดังนั้นการเคลื่อนตัวไปข้างหน้าของมันจะถูกหยุดในสองถึงสามเซนติเมตรของบรรยากาศของโลก
ฮีเลียมส่วนมากบนโลก (ประมาณ 99%) เป็นผลมาจากการสลายให้อนุภาคแอลฟาของแร่ที่ทับถมกันอยู่ใต้ดิน แร่ที่ประกอบไปด้วยยูเรเนียมหรือทอเรียม ฮีเลียมถูกนำขึ้นสู่ผิวโลกโดยเป็นผลิตภัณฑ์ที่เหลือของการผลิตก๊าซธรรมชาติ
ดูเพิ่ม

อนุภาคแอลฟา
การสลายให้อนุภาคบีตา
แหล่งข้อมูลอื่น

The LIVEChart of Nuclides - IAEA  with filter on alpha decay, in Java  or HTML
การสงครามจิตวิทยา

การสงครามจิตวิทยา (อังกฤษ: psychological warfare) คือ การสงครามที่ใช้ทฤษฎีทางด้านจิตวิทยาที่มุ่งเน้นต่อความคิดและความเชื่อของบุคคลและกลุ่มบุคคล โดยอาศัยการโฆษณาชวนเชื่อร่วมกับกิจกรรมทางจิตวิทยา สงครามจิตวิทยานั้นกระทำทั้งในยามสงบและยามสงครามทั้งฝ่ายข้าศึกและฝ่ายเดียวกัน รวมถึงฝ่ายเป็นกลางอีกด้วย ทั้งในด้านการเมืองและการทหาร ในระดับยุทธศาสตร์ ยุทธการ และระดับยุทธวิธี
ตัวอย่างสงครามจิตวิทยาตามตำนานและเรื่องเล่าขาน

สงครามกรุงทรอย ฝ่ายกรีกใช้กลศึกม้าไม้โทรจันในการเอาชนะกรุงทรอย โดยใช้วิธีการถอยทัพออกจากฝั่งของกรุงทรอยแล้วเอาทหารทุกนายขึ้นกองเรือไปแอบไว้ในเกาะใกล้ๆ และสร้างม้าไม้ขนาดยักษ์ไว้หนึ่งตัว และปล่อยทหารไว้หนึ่งคน เมื่อทหารทรอยเห็นว่าฝ่ายกรีกถอยทัพกลับไปหมดทั้งกองทัพแล้วจึงกราบทูลต่อกษัตริย์ในสมัยนั้น กษัตริย์พร้อมกับแม่ทัพ นายกองทั้งหลายจึงออกมาตรวจสอบ จึงได้พบม้าไม้ขนาดยักษ์กับทหารหนึ่งคน เมื่อทหารฝ่ายกรีกคนนี้ได้พบกับกษัตริย์จึงได้กราบทูลว่า "การที่ฝ่ายกรีกต้องถอยทัพนั้นทำให้เทพเจ้าพิโรธและฝ่ายกรีกเสียนายทหารไปมากมาย จึงได้สร้างม้าไม้ขนาดยักษ์นี้ไว้เพื่อเป็นการขอขมาต่อเทพเจ้าทั้งปวง" เมื่อฝ่ายกษัตริย์ได้ฟังก็เกิดการหลงเชื่อและให้นำมาไม้ขนาดยักษ์นี้เข้าเมือง แต่หารู้ไม่ว่าภายในม้าไม้ขนาดยักษ์นี้มีทหารของกรีกจำนวนหนึ่งแอบซ่อนอยู่ภายในท้องขนาดใหญ่ ตกดึกทหารที่อยู่ในท้องของม้าได้ออกมาเปิดประตูและส่งสัญญาณให้ทหารฝ่ายกรีกเข้าเมือง ทหารกรีกจึงได้สังหารทหารของฝ่ายทรอยและเผาเมืองจนสิ้น
สงครามเยรูซาเล็ม ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์ไบเบิ้ล โดยบันทึกถึงวิธีการปกป้องเมืองเยรูซาเล็มของไกดอน (Gideon) จากพวกมิเดียไนท์ (Midianites) โดยไกดอนได้จัดทหารจำนวน 300 นายถือแตรเดี่ยวและคบไฟไปโอบล้อมค่ายของฝ่ายข้าศึกในเวลากลางคืน เมื่อถึงที่หมายไกดอนจึงให้ทหารทุกนายจุดคบไฟและเป่าแตรพร้อมกัน ทหารฝ่ายมิเดียไนท์จึงสะดุ้งตื่นและรบฆ่าฟันกันเองเพราะความตื่นตระหนก และไกดอนจึงถือโอกาสนี้สั่งให้ทหารทุกนายเข้าโจมตีซ้ำจึงได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
ตัวอย่างสงครามจิตวิทยาในประว้ติศาสตร์

การปฏิวัติอเมริกา สหรัฐอเมริกาในสมัยก่อนถูกปกครองโดยประเทศอังกฤษในฐานะเมืองอาณานิคม เมื่อเกิดการปฏิวัติขึ้นฝ่ายอเมริกาได้ใช้สงครามจิตวิทยาโดยใช้ลักษณะคำชวนเชื่อในหมู่ชาวอเมริกาด้วยกันเอง โดยใช้คำกล่าวที่ว่า "จงอย่ากดขี่ข้าพเจ้า" และ "จงให้อิสรภาพแก่ข้าพเจ้าหรือไม่ก็ฆ่าข้าพเจ้าเสีย" ส่งผลให้ชาวอเมริกามีจิตสำนึก เกิดความรักชาติ และพร้อมสู้กับทหารอังกฤษจนตัวตาย ต่อมาคำกล่าวนี้ได้ขยายวงกว้างไปถึงหมู่ทหารอังกฤษด้วย ทหารอังกฤษจำนวนมากเสียขวัญและแปรพรรคมาร่วมต่อสู้กับฝ่ายอเมริกา สุดท้ายกองทัพอังกฤษจึงอ่อนกำลังลงและพ่ายแพ้ไปในที่สุด
สงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 ทุกรัฐบาลของประเทศมหาอำนาจต่างๆ มีความพยามยามในการโน้มน้าวให้ประชาชนสนับสนุนสงคราม โดยใช้การโฆษณาและปลูกฝังแนวคิดในสื่อต่างๆ ได้แก่ ภาพยนตร์ แผ่นป้ายโฆษณา แผ่นพับ หนังสือ หนังสือพิมพ์ รายการวิทยุ ฯลฯ โดยแผ่นป้ายโฆษณานิยมนำมาใช้มากที่สุดเพราะผลิตได้ง่าย ราคาถูก และมีสีสันสะดุดตา
ดูเพิ่ม

แบ่งแยกแล้วปกครอง
ประทุษวาจา
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การสงครามจิตวิทยา
การหยุดหายใจ

| Apnea |
| --- | --- |
การหยุดหายใจเป็นระยะเวลา 32 วินาทีในผู้ป่วยที่มีภาวะหยุดหายใจขณะหลับ
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-9: 786.03
MeSH: D001049
การหยุดหายใจ (อังกฤษ: apnea, apnoea) คือภาวะที่ผู้ป่วยไม่หายใจ ไม่มีการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อที่ใช้ในการหายใจ และปริมาตรของปอดไม่มีการเปลี่ยนแปลง ทั้งนี้อาจมีการไหลของอากาศหรือไม่ก็ได้ หากตั้งใจทำเองเรียกว่าการกลั้นหายใจ
การหลอมเหลว

การหลอมเหลวของเหล็ก
การหลอมเหลว (อังกฤษ: melting) คือการที่สสารมีอุณหภูมิสูงจนถึงจุดหลอมเหลวพอดี โดยสสารนั้น จะเปลี่ยนสถานะจากของแข็งกลายเป็นของเหลว
การหยอกเย้าของอีฟ

การหยอกเย้าของอีฟ (อังกฤษ: Eve teasing) เป็นการเกลื่อนคำ ซึ่งพบได้เป็นหลักในภาษาอังกฤษแบบอินเดีย ใช้สำหรับกล่าวถึงการคุกคามทางเพศและการล่วงละเมิดทางเพศจากผู้ชายที่มีต่อผู้หญิงในที่สาธารณะ ชื่อ "อีฟ" ถูกเท้าความถึงตำนานการสร้างในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้องกับอาดัมและอีฟ ปัญหาดังกล่าวได้รับการพิจารณาว่าเป็นปัญหาที่เกี่ยวข้องกับความประพฤติผิดของเยาวชนชาย ซึ่งเกี่ยวกับการคุกคามทางเพศในพิสัยความรุนแรงตั้งแต่การใช้คำพูดชี้นำทางเพศ, การสัมผัสเล็กน้อยในที่สาธารณะและการโห่แซวทางเพศจนถึงการลูบคลำ
คณะกรรมาธิการสตรีแห่งชาติอินเดียได้แนะนำว่าการใช้คำดังกล่าวเป็นการลดความจริงจังของพฤติกรรมที่ผิดและควรเปลี่ยนไปใช้คำอื่นที่มีความเหมาะสมมากกว่านี้  คณะกรรมาธิการพิจารณารากอรรถศาสตร์ของคำนี้ในภาษาอังกฤษแบบอินเดีย ซึ่งการหยอกเย้าของอีฟใช้อ้างถึงธรรมชาติที่ยั่วยวนของอีฟ และจัดวางความรับผิดชอบให้แก่หญิงในฐานะผู้ยั่วยวนทางเพศ การหยอกเย้าผู้หญิง วิพากษ์วิจารณ์พวกเธอ, คุกคามด้วยคำพูดหรือร่างกาย และสร้างความลำบากให้พวกเธอโดยจงใจถือว่าเป็นการหยอกเย้าของอีฟ
ด้วยเป็นการคุกคามส่วนบุคคล การคุกคามทางเพศเป็นสิ่งที่ยากลำบากในการพิสูจน์ทางนิตินัย เนื่องจากผู้กระทำความผิดมักคิดหาวิธีล่วงละเมิดผู้หญิงอย่างรอบคอบ แม้ว่าการหยอกเย้าของอีฟจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งในพื้นที่สาธารณะ ถนน และรถโดยสายก็ตาม หนังสือนำเที่ยวบางเล่มได้เตือนนักท่องเที่ยวหญิงให้หลีกเลี่ยงความสนใจจากชายกลุ่มดังกล่าวด้วยการสวมใส่ชุดสุภาพและมิดชิด อย่างไรก็ตามมีการรายงานการคุกคามดังกล่าวจากหญิงอินเดียและชาวต่างชาติที่สวมเสื้อผ้ามิดชิด
การหลั่งนอก (แก้ความกำกวม)

การหลั่งนอก อาจหมายถึง
การหลั่งนอกช่องคลอด ที่เป็นวิธีการคุมกำเนิด
การหลั่งนอก (อังกฤษ: cum shot) ที่เป็นกิจกรรมทางเพศ
การหลุดหาย

ในสาขาวิชาพันธุศาสตร์ การหลุดหาย (อังกฤษ: deletion, gene deletion, deficiency, deletion mutation) เป็นการกลายพันธุ์อย่างหนึ่งที่มีส่วนหนึ่งของโครโมโซมหรือดีเอ็นเอหายไป การหลุดหายทำให้เกิดการสูญเสียสารพันธุกรรมไป อาจมีนิวคลีโอไทด์หลุดหายไปจำนวนเท่าใดก็ได้ ตั้งแต่หนึ่งลำดับเบสไปจนถึงโครโมโซมทั้งอัน
การหลุดหายอาจเป็นสาเหตุของโรคทางพันธุกรรมได้หลายชนิด
การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (เบลัซเกซ)

| การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี |
| --- | --- |

ศิลปิน: ดิเอโก เบลัซเกซ
ปี: ค.ศ. 1641 - ค.ศ. 1644
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ปราโด, มาดริด
การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (อังกฤษ: Coronation of the Virgin) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ จิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในกรุงมาดริดในประเทศสเปน
ภาพ “การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1641 ถึงปี ค.ศ. 1644 เป็นภาพที่อาจจะได้รับการจ้างโดยชาเปลของราชสำนักของเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนใน Real Alcázar of Madrid ภาพนี้เป็นภาพคู่กับภาพพระแม่มารีสำหรับเทศกาลพระแม่มารีโดยจิตรกรชาวเนเปิลส์อันเดรีย วัคคาโร ผู้เป็นแบบสำหรับพระแม่มารีอาจจะเป็นนางแบบคนเดียวกับนางแบบที่เบลัซเกซใช้ในภาพ “วีนัสแห่งโรเคอบี”
เนื้อหา

งานชิ้นนี้เป็นงานทางศาสนาซึ่งตามปกติแล้วไม่ใช่หัวเรื่องหลักของงานเขียนหลักเบลัซเกซผู้ที่ตามปกติแล้วมักจะเขียนภาพเหมือน และเป็นงานเขียนที่มีบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและบรรยากาศอย่างง่ายที่หาดูได้ยากในงานเขียนภาพศาสนาของยุคบาโรก การวางภาพมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมคว่ำ ที่ให้ความรู้สึกของความมีสมมาตรและความกลมกลืนของเส้น และ เป็นทั้งรูปทรงและการใช้สีเป็นที่เป็นนัยยะถึงรูปทรงของหัวใจ ตัวเอกของภาพคือพระแม่มารีที่ดูถ่อมพระองค์ น่าสักการะ และ แสดงอารมณ์ การใช้รูปทรงที่ทำให้นึกถึงหัวใจเป็นการทำให้ผู้ดูนึกถึงความเคร่งครัดของพระแม่มารีผู้ทรงชี้ไปที่หัวใจในพระอุระของพระองค์เอง
ทางด้านขวาของภาพเป็นพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาที่เป็นภาพของชายสูงอายุ ขณะที่ทางซ้ายเป็นภาพพระเยซูในภาพของชายหนุ่มผมยาว ทั้งสองคนประคองมงกุฎของพระแม่มารีเหนือพระเศียร กลางภาพเหนือขึ้นไปเป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ใช้สัญลักษณ์ของนกพิราบขาวมีรัศมี พระเศียรของพระเจ้า พระเยซู และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ อยู่ในระเดับเดียวกันซึ่งเป็นเส้นฐานของสามเหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์ของความเท่าเทียมกันของตรีเอกานุภาพ สิ่งอื่นที่น่าสังเกตในภาพคือดรุณเทพที่ฐานของพระแม่มารี ที่คุณภาพเท่าเทียมกับภาพเขียนของบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโยผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพที่เกี่ยวกับดรุณเทพ
เบลัซเกซใช้สีน้ำเงินและม่วงแดง และสีสีแดงคาร์มีน (โดยเฉพาะสีแดงคาร์มีนเวนิส) แทนที่จะใช้สีแดงที่ใช้กันตามปกติ ตามคำแนะนำของอาจารย์ Pacheco ที่บันทึกไว้ในหนังสือ “Arte de la Pintura” แม้ว่าขณะนั้นเบลัซเกซจะเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงจนเกินกว่าที่จะเป็นลูกศิษย์ไปแล้วก็ตาม
ดูเพิ่ม

ดิเอโก เบลัซเกซ
ศิลปะบาโรก
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
การสังหารหมู่ที่จลิยานวาลาบาค

| การสังหารหมู่ที่จลิยานวาลาบาค |
| --- | --- |
อนุสรณ์ระลึกถึงเหตุการณ์สังหารหมู่ในสวนสาธารณะจลิยานวาลาบาค
แสดงแผนที่รัฐปัญจาบแสดงแผนที่ประเทศอินเดีย
สถานที่: อมฤตสระ, จังหวัดปัญจาบ, บริติชอินเดีย (ปัจจุบันอนู่ในรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย)
พิกัด: 31°37′14″N 74°52′50″E﻿ / ﻿31.62056°N 74.88056°E﻿ / 31.62056; 74.88056
วันที่: 13 เมษายน 1919; 105 ปีก่อน (1919-04-13)  05:30 p.m (IST)
เป้าหมาย: ฝูงชนผู้ประท้วงโดยสันติ, ผู้เข้าร่วมเทศกาลไพสาขี ซึ่งรวมตัวกันที่จลิยานวาลาบาค อมฤตสระ
ประเภท: การสังหารหมู่
อาวุธ: ปืนไรเฟิลลี-เอนฟีลด์
ตาย: 379 – 1000+
เจ็บ: ~ 1,500
ผู้ก่อเหตุ: พลปืนของกองพันปืนไรเฟิลกูรข่าที่เก้า, กองพันปืนไรเฟิลชาวสิกข์ที่ 54 และสินธ์ที่ 59, กองทัพบริติชอินเดีย
จำนวนก่อเหตุ: 50
เหตุสังหารหมู่ที่จลิยานวาลาบาค (อังกฤษ: Jallianwala Bagh massacre; บ้างสะกด จัลเลียนวาลาบาค) หรือ การสังหารหมู่ที่อมฤตสระ (อังกฤษ: Amritsar massacre) เกิดขึ้นเมื่อ 13 เมษายน 1919 เมื่อนายพลจัตวาและจอมพลเรจินอลด์ ไดเออร์สั่งการให้กองกำลังของกองทัพบริติชอินเดียยิงปืนไรเฟิลเข้าใส่พลเมืองชาวอินเดียผู้ปราศจากอาวุธ ในสวนสาธารณะจลิยานวาลาบาคในเมืองอมฤตสระ จังหวัดปัญจาบ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 379 ราย และบาดเจ็บมากกว่า 1,200 คน
ในวันอาทิตย์ที่ 13 เมษายน 1919 จอมพลไดเออร์ได้ออกประกาศห้ามการรวมกลุ่มหรือชุมนุมของประชาชน แต่การประกาศนี้ไม่ได้ถูกเผยแพร่ไปอย่างทั่วถึง จึงมีชาวบ้านจำนวนมากมารวมตัวกันที่บาคเพื่อเฉลิมฉลองไพสาขี เทศกาลสำคัญของศาสนาฮินดูและสิกข์ รวมถึงประท้วงการจับกุมและขับไล่ผู้นำการเรียกร้องเอกราช สัตยปาล กับ ไซฟุดดิน กิตจลีว ออกนอกประเทศ ไดเออร์แบะกองทหารของเขาเข้าสู่สวนสาธารณะ ปิดกั้นทางเข้าออก ประจำการและกราดยิงฝูงชนในสวนเป็นเวลาสิบนาทีติดต่อกันโดยไม่มีการประกาศแจ้งให้ทราบก่อนล่วงหน้า ส่วนมากเล็งไปยังทางเข้าออกบางส่วนที่ยังไม่ถูกปิดเพื่อกราดยิงผู้ที่พยายามหลบหนี สุดท้ายได้หยุดยิงหลังจำนวนกระสุนร่อยหรอ ในวันถัดมา ไดเออร์ได้ระบุว่า "ข้าพเจ้าได้ยินมาว่ามีคนถูกฆ่าตายไปประมาณ 200 ถึง 300 คน คณะของข้ายิงปืนไปทั้งหมดราว 1,650 ครั้ง"
รายงานผู้เสียชีวิตที่รัฐบาลตีพิมพ์โดยอ้างจำนวนจากเซวาสมาติ (Sewa Samati) สมาคมบริการสังคม (เซวา) หนึ่ง อยู่ที่ 379 ราย ที่ได้รับการยืนยัน, ผู้บาดเจ็บประมาณ 1,200 คน จำนวนนี้ 192 คนบาดเจ็บสาหัส ยอดผู้เสียชีวิตที่ประมาณการณ์โดยไอเอ็นซีอยู่ที่ประมาณ 1,000 ราย และบาดเจ็บมากกว่า 1,500 คน
เหตุการณ์นี้สร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งประเทศ และส่งผลรุนแรงต่อความไว้ใจและเชื่อถือของชาวอินเดียในรัฐบาลอังกฤษที่ปกครองอินเดียขณะนั้น และยิ่งผลักดันไปสู่การดื้อแพ่งในปี 1920–22 นักประวัติศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าเหตุการณ์นี้เป็นเหตุผลักดันสำคัญไปสู่จุดจบของการปกครองอินเดียโดยอังกฤษ
จนถึงปัจจุบัน รัฐบาลอังกฤษไม่เคยขอโทษอย่างเป็นทางการถึงเหตุการณ์นี้ มีแต่เพียงแถลงการณ์ "สำนึกผิด" (regret) ในปี 2019
อ่านเพิ่ม

Collett, Nigel (2006). The Butcher of Amritsar: General Reginald Dyer.
Draper, Alfred (1985). The Amritsar Massacre: Twilight of the Raj.
Hopkirk, Peter (1997). Like Hidden Fire: The Plot to Bring Down the British Empire. Kodansha Globe. ISBN 1-56836-127-0.
Judd, Dennis (1996). "The Amritsar Massacre of 1919: Gandhi, the Raj and the Growth of Indian Nationalism, 1915–39", in Judd, Empire: The British Imperial Experience from 1765 to the Present. Basic Books. pp 258–72.
Lloyd, Nick (2011). The Amritsar Massacre: The Untold Story of One Fateful Day.
Narain, Savita (1998). The historiography of the Jallianwala Bagh massacre, 1919. New Delhi: Spantech and Lancer. 76pp. ISBN 1-897829-36-1
Swinson, Arthur (1964). Six Minutes to Sunset: The Story of General Dyer and the Amritsar Affair. London: Peter Davies.
Wagner, Kim A. "Calculated to Strike Terror': The Amritsar Massacre and the Spectacle of Colonial Violence." Past Present (2016) 233#1: 185–225. doi:10.1093/pastj/gtw037
Jalil, Rakhshanda "Jallianwala Bagh: Literary Responses in Prose & Poetry, 2019". Niyogi Books Pvt Ltd. ISBN 978-9386906922