stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟุตซอลไทยลีก ฤดูกาล 2566
สโมสร > สโมสรที่เข้าและออกจากไทยลีก > เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก

มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ที่ตั้งของสโมสรในการแข่งขันฟุตซอลไทยลีก ฤดูกาล 2566
| สโมสร | ที่ตั้ง | สนามเหย้า | อันดับฤดูกาล 2565 |
| --- | --- | --- | --- |
| การท่าเรือ เอเอสเอ็ม | กรุงเทพมหานคร (คลองเตย) | โกดังสเตเดียม | 1 |
| เกษมบัณฑิต | กรุงเทพมหานคร (มีนบุรี) | ยิมเนเซี่ยมชั้น 12 มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต วิทยาเขตร่มเกล้า | 12 |
| ธรรมศาสตร์ สแตลเลี่ยน | ปทุมธานี | ยิมเนเซียม 6 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต | 5 |
| นนทบุรี ฟุตซอลคลับ | นนทบุรี | ลำโพสเตเดียม | 11 |
| บลูเวฟ ชลบุรี | ชลบุรี | บลูเวฟอารีนา | 4 |
| แบงค็อก บีทีเอส | กรุงเทพมหานคร (มีนบุรี) | อาคารเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา | 6 |
| แบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด | นครนายก | อาคารกีฬา 1 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ | 3 |
| ฟุตซอลไทยอาร์มี่ | กาญจนบุรี | อาคารสุรสิงหนาท กองพลทหารราบที่ 9 | 10 |
| มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | ขอนแก่น | ยิมเนเซี่ยม มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | 2 (ไทยลีก 2) |
| ราชนาวี | กรุงเทพมหานคร (บางนา) | สนาม​ภูติอนันต์​ บางนา​ | 9 |
| ราชภัฏเพชรบุรี | เพชรบุรี | สนามยิมเนเซียม 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี | 8 |
| สุราษฎร์ธานี | สุราษฎร์ธานี | ช้างตาปีอารีนา | 7 |
| ห้องเย็นท่าข้าม | สมุทรสาคร | ท่าข้ามสนามชัย | 2 |
| เอ็นที ฟุตซอลคลับ | กรุงเทพมหานคร (หลักสี่) | อาคารกีฬาในร่ม เอ็นที สำนักงานแจ้งวัฒนะ | 13 |
ตารางคะแนน

| อันดับ | ทีม | เล่น | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ต่าง | คะแนน | การผ่านเข้ารอบหรือการตกชั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ห้องเย็นท่าข้าม (C, Q) | 26 | 25 | 1 | 0 | 121 | 51 | +70 | 76 | ฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2567 รอบแบ่งกลุ่ม |
| 2 | แบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด (Q) | 26 | 23 | 2 | 1 | 106 | 41 | +65 | 71 | ฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน 2567 รอบแบ่งกลุ่ม |
| 3 | บลูเวฟ ชลบุรี | 26 | 20 | 0 | 6 | 121 | 45 | +76 | 60 |  |
| 4 | การท่าเรือ เอเอสเอ็ม | 26 | 17 | 2 | 7 | 106 | 50 | +56 | 53 |  |
| 5 | ธรรมศาสตร์ สแตลเลี่ยน | 26 | 16 | 3 | 7 | 118 | 60 | +58 | 51 |  |
| 6 | แบงค็อก บีทีเอส | 26 | 13 | 4 | 9 | 85 | 65 | +20 | 43 |  |
| 7 | ราชภัฏเพชรบุรี | 26 | 11 | 4 | 11 | 83 | 81 | +2 | 37 |  |
| 8 | นนทบุรี ฟุตซอลคลับ | 26 | 8 | 4 | 14 | 76 | 70 | +6 | 28 |  |
| 9 | เกษมบัณฑิต | 26 | 8 | 3 | 15 | 69 | 73 | −4 | 27 |  |
| 10 | ราชนาวี | 26 | 8 | 2 | 16 | 68 | 112 | −44 | 26 |  |
| 11 | สุราษฎร์ธานี | 26 | 7 | 5 | 14 | 76 | 80 | −4 | 26 |  |
| 12 | ฟุตซอลไทยอาร์มี่ | 26 | 5 | 2 | 19 | 52 | 107 | −55 | 17 |  |
| 13 | เอ็นที ฟุตซอลคลับ (R) | 26 | 2 | 4 | 20 | 40 | 106 | −66 | 10 | ตกชั้นสู่ ฟุตซอลไทยลีก 2 ฤดูกาล 2567 |
| 14 | ม.ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (R) | 26 | 1 | 0 | 25 | 27 | 207 | −180 | 3 | ตกชั้นสู่ ฟุตซอลไทยลีก 2 ฤดูกาล 2567 |
แหล่งข้อมูล: Futsal Thailand - ฟุตซอลไทยแลนด์
กฏการจัดอันดับ:  1. คะแนนรวม 2. ผลต่างประตูได้-เสีย 3. ประตูที่ทำได้ 4. ครองอันดับร่วม
 1. คะแนนรวม 2. ผลเฮด-ทู-เฮด 3. จำนวนครั้งที่ชนะ 4. ผลต่างประตูได้-เสีย 5. ประตูได้ 6. จับสลากเพื่อจัดอันดับ 7. ให้พิจารณาเรียงลำดับ เมื่อตัดสินหาอันดับได้แล้วให้ยุติพิจารณาข้อต่อไป
 ชนะเลิศ;  ผ่านเข้าสู่รอบที่ระบุ;  ตกชั้น
Notes:
1 2  ราชนาวี มีผลเฮด-ทู-เฮดดีกว่า สุราษฎร์ธานี: สุราษฎร์ธานี 3–3 ราชนาวี, ราชนาวี 4–3 สุราษฎร์ธานี
รางวัล > รางวัลประจำฤดูกาล

| รางวัล | ผู้ชนะ | สโมสร |
| --- | --- | --- |
| ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล | ธิอาโก้ นูเนส รัปป์ | ห้องเย็นท่าข้าม |
| ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล | เทอดศักดิ์ เจริญพงศ์ | ห้องเย็นท่าข้าม |
| ผู้ทำประตูสูงสุดประจำฤดูกาล | รีอัง โกมีส | ห้องเย็นท่าข้าม |
| ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล | อรุษ เส็นบัตร | แบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด |
แหล่งข้อมูลอื่น

Futsal Thailand - ฟุตซอลไทยแลนด์ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กฟุตซอลไทยลีก |
| --- | --- |
สโมสรในฤดูกาล 2567:  การท่าเรือ เอเอสเอ็ม  เกษมบัณฑิต  เจที ทรัค นครราชสีมา  ธรรมศาสตร์ สแตลเลี่ยน  นนทบุรี ฟุตซอลคลับ  บลูเวฟ ชลบุรี  แบงค็อก บีทีเอส  แบล็คเพิร์ล ยูไนเต็ด  ฟุตซอลไทยอาร์มี่  ราชนาวี  ราชภัฏเพชรบุรี  วายเอฟเอ ศรีราชา  สุราษฎร์ธานี  ห้องเย็นท่าข้าม 
อดีตสโมสรในฟุตซอลไทยลีก:  บางกอกซิตี้  สมุทรสาคร  ไทย-เทค  นครราชสีมา วี-วัน  อยุธยาซิตี้  บางกอกกล๊าส  ไอแอม สปอร์ต  ลำปางยูไนเต็ด  ภูเก็ตยูไนเต็ด  สมุทรปราการ  ศรีปทุม ศรีสะเกษ  ทีโอที  เชสส์ มหาสารคาม  เอ็นที ฟุตซอลคลับ  ม.ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
ฤดูกาล:  2549/2550  2550/2551  2552  2553  2554/55  2555/56  2557  2558  2559  2560  2561  2562  2563  2564–2565  2565  2566  2567
ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2511) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์  ประจำปี พ.ศ. 2544 สาขาควอนตัมฟิสิกส์  มีความเชี่ยวชาญพิเศษในสาขา Nanoscale Theory, Modeling and Simulation ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่มีบทบาทสำคัญยิ่ง ในการก่อกำเนิดนาโนเทคโนโลยี ธีรเกียรติ์ เป็นบุตรของ นอง และทวีวรรณ เกิดเจริญ  สมรสกับ จุฑา เกิดเจริญ  มีบุตรธิดา 2 คน
การศึกษา

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนอนุบาลวัดปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์ ระดับมัธยมตอนต้นจากโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ฉะเชิงเทรา และได้เข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นได้รับคัดเลือกให้เป็นนิสิตในโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  (พ.ส.ว.ท.) ที่คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเคมี และระดับปริญญาโท สาขาเคมีเชิงฟิสิกส์ จากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2533 โดยได้รับทุนการศึกษาจากกระทรวงต่างประเทศออสเตรีย หลังจากสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2535 ได้รับทุนจากรัฐบาลออสเตรีย เพื่อไปศึกษาต่อระดับปริญญาเอก สาขาเคมีเชิงฟิสิกส์และคอมพิวเตอร์ ที่มหาวิทยาลัยอินน์สบรูค ประเทศออสเตรีย และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2538
การทำงาน

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ รับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเป็นพนักงานมหาวิทยาลัย และหนึ่งในผู้ก่อตั้งหน่วยเสริมสร้างศักยภาพทางนาโนศาสตร์และนาโนเทคโนโลยี ของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
การทำงาน > ตำแหน่งอื่นๆ

ผู้ประสานงาน ชุดโครงการวิจัยแบบมุ่งเป้านาโนเทคโนโลยี สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (พ.ศ. 2550–2552)
เลขานุการคณะทำงาน โครงการวิจัยและพัฒนาหน่วยบ่มเพาะวิสาหกิจ ในสถาบันอุดมศึกษา (UBI) (พ.ศ. 2548–2549)
คณะอนุกรรมการ ติดตามและประเมินผล ระบบวิจัย - สกอ. (พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน)
ที่ปรึกษาคณะอนุกรรมาธิการ พิจารณาศึกษานาโนเทคโนโลยี - สภาผู้แทนราษฎร (พ.ศ. 2548–2549)
รองประธาน คณะทำงานด้านนาโนเทคโนโลยีศึกษา - คณะอนุกรรมาธิการ พิจารณาศึกษานาโนเทคโนโลยี - สภาผู้แทนราษฎร (พ.ศ. 2548–2549)
คณะกรรมการ เทคโนโลยีกริดแห่งชาติ - กระทรวงเทคโนโลยี สารสนเทศ และการสื่อสาร (พ.ศ. 2547–ปัจจุบัน)
คณะทำงาน โครงการวิจัยการศึกษาสถานภาพด้านการวิจัย ทางวิทยาศาสตร์กายภาพและวิทยาศาสตร์ชีวภาพ ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ - สกอ. (พ.ศ. 2548–2549)
เลขานุการคณะทำงาน โครงการเครือข่ายเชิงกลยุทธ์ เพื่อการพัฒนาบุคลากรอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษา สู่การเพิ่มขีดความสามารถการแข่งขันของประเทศ - สกอ. (พ.ศ. 2547–2549)
เลขานุการคณะทำงาน โครงการวิจัยนำร่องการศึกษาสถานภาพด้านการวิจัยทางวิทยาศาสตร์กายภาพ ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ - สกว. (พ.ศ. 2546–2547)
เลขานุการคณะทำงาน ร่างแผนแม่บทนาโนวัสดุแห่งชาติ - สวทช. (พ.ศ. 2546–2547)
งานวิจัย

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ มีความเชี่ยวชาญพิเศษในสาขา Nanoscale Theory, Modeling and Simulation (บางครั้งถูกอ้างถึงในชื่อของ Computational Nanotechnology) ซึ่งสาขาดังกล่าวกำลังจะกลายเป็นสาขาวิจัยเชิงกลยุทธ์ ที่เป็นที่สนใจของหลาย ๆ ประเทศ เนื่องจากเทคโนโลยีทางด้านนี้มีบทบาทสำคัญยิ่ง ในการก่อกำเนิดของนาโนเทคโนโลยี งานวิจัยครอบคลุมตั้งแต่การพัฒนาระเบียบวิธีเชิงคำนวณ การสร้างโค้ดคอมพิวเตอร์ ไปจนถึงการประยุกต์ใช้งานเทคโนโลยีเชิงคำนวณเหล่านี้ กับระบบที่นาโนเทคโนโลยีกำลังให้ความสนใจ งานประยุกต์ดังกล่าวนั้นก็มี จุดนาโนมิติศูนย์ (เช่น บัคกี้บอล) โครงสร้างนาโนหนึ่งมิติ (เช่น ท่อนาโนของคาร์บอน และโพลิเมอร์นำไฟฟ้า) อิเล็กทรอนิกส์เชิงโมเลกุล สสารสภาพควบแน่นแบบอ่อน และโมเดลของโปรตีน ระเบียบวิธีเชิงคำนวณอย่างหนึ่งที่ ธีรเกียรติ์ ได้คิดค้นและพัฒนาขึ้นเรียกว่า ระเบียบวิธีผสมกลศาสตร์ ควอนตัม/กลศาสตร์โมเลกุล หรือ QM/MM ทั้งนี้ได้พัฒนาเทคนิคนี้ ให้สามารถนำมาใช้กับระบบของสสารสภาพควบแน่นแบบอ่อน อย่างเช่นของเหลว และสารละลายได้เป็นครั้งแรก ซึ่งกลายมาเป็นต้นแบบของการใช้งานโดยกลุ่มวิจัยต่าง ๆ ในเวลาต่อมา เทคนิคนี้ได้พิสูจน์ให้เห็นว่า มีความแม่นยำสูง และได้รับการตอบรับให้เป็นแหล่งอ้างอิงที่เทียบเคียงได้ กับการทดลองโดยใช้รังสีเอ็กซ์และนิวตรอน ที่มีราคาแพงกว่ากันมาก ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ธีรเกียรติ์ ยังคงพัฒนาเทคนิคนี้ต่อมา ร่วมกับศาสตราจารย์เคอิจิ โมโรคูมา ทำให้ระเบียบวิธีนี้มีความถูกต้อง และเป็นมาตรฐานมากขึ้นภายใต้ชื่อ ONIOM-XSOL เพื่อที่จะสามารถประยุกต์ใช้กับระบบที่ยุ่งยากกว่าเดิม และเป็นที่สนใจในทางชีววิทยา
ผลจากความสำเร็จในงานวิจัยที่ทำนั้นทำให้ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ธีรเกียรติ์ ได้รับคัดเลือกให้เป็นนักวิจัยระดับหลังปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งมิวนิก สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน โดยการสนับสนุนจากสภาวิจัยเยอรมัน ให้ไปปฏิบัติงานที่มหาวิทยาลัยดังกล่าวเป็นเวลา 1 ปี ระหว่างปี พ.ศ. 2542–2543 ในหัวข้อ "การพัฒนาระเบียบวิธี QM/MM เพื่อใช้ศึกษาระบบที่จัดเรียงตัวเองได้ (Self-Organized and Self-Assembly Nanostructures)" โดยขณะนี้เยอรมันและประเทศยุโรปอื่น ๆ กำลังให้ความสนใจเป็นอย่างสูง กับนาโนเทคโนโลยีของระบบที่จัดตัวเองได้นี้ หลังจากกลับมาจากประเทศเยอรมันแล้ว ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ธีรเกียรติ์ ก็ได้รับคัดเลือกให้เป็น Cherry L. Emerson Visiting Fellow 2000 / 2001 ณ Emory University ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยได้ไปปฏิบัติงานเป็นเวลา 2 เดือน ในหัวข้อการพัฒนาระเบียบวิธี OMIOM-XSOL เพื่อศึกษาระบบสสารควบแน่นแบบอ่อน และงานประยุกต์ไปสู่โปรตีน และได้รับเชิญให้เป็นนักวิทยาศาสตร์เยี่ยมเยียน ณ University of Leipzig ประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน เพื่อศึกษาความร่วมมือในการวิจัยเรื่องท่อนาโนของคาร์บอน
ผลงานสิทธิบัตร

สิรพัฒน์ ประโทนเทพ, รุ่งโรจน์ เมาลานนท์, ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ, ไพศาล ดวงจักร ณ อยุธยา, คำขอจดสิทธิบัตรเลขที่ 0801004238 เรื่อง “วิธีการตรวจจับกลิ่น และเครื่องตรวจวัดกลิ่นที่ใช้วิธีดังกล่าว”
ชัชวาลย์ วงศ์ชูสุข, Mario Lutz, อดิสร เตือนตรานนท์, ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ, คำขอสิทธิบัตรเลขที่ 0901001349 เรื่อง “เครื่องตรวจวัดกลิ่นตัวของมนุษย์เพื่อการระบุบุคคล”
สิรพัฒน์ ประโทนเทพ, สุรีย์พร ดวงจักร ณ อยุธยา, สุมนา กลัดสมบูรณ์, ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ, รุ่งโรจน์ เมาลานนท์, รัชฎา บุญเต็ม, วรวรรณ พันธุมนาวิน, คำขอสิทธิบัตรเลขที่ 0901002613 เรื่อง “กระบวนการเตรียมฟิล์มบางสารอินทรีย์ ด้วยการอบไอระเหยเคมี เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ในการใช้สำหรับเป็นก๊าซเซ็นเซอร์เชิงแสง”
ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ, ชัชวาล วงศ์ชูสุข, คำขอสิทธิบัตร 1001001840 เรื่อง “เครื่องจมูกอิเล็กทรอนิกส์แบบกระเป๋าหิ้ว”
ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ, พนิดา หล่อวงศ์ตระกูล, คำขอสิทธิบัตร 1101002202 เรื่อง “ชุดหัววัดไอระเหยสารประกอบ แอมโมเนียและเอมีน ประเภทวัสดุผสมนาโน และอุปกรณ์ตรวจวัด ไอระเหยแบบมือถือ (Ammonia and Amine Sensor Array Based on Nanocomposite Materials and Hand-Held Device)”
ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ, สุมนา กลัดสมบูรณ์, คำขอสิทธิบัตร 1201002073 เรื่อง “เครื่องจมูกอิเล็กทรอนิกส์ ที่ใช้การตรวจจับเชิงแสง และเชิงไฟฟ้าเคมี แบบกระเป๋าหิ้ว โดยอาศัยไดโอดเปล่งแสง”
ธีรเกียรติ์ เกิดเจริญ, นัษฐพงษ์ ทองรอด, ทรงพัน โลกาวี, ณัฐพล วัฒนวิสุทธิ์, อดิสร เตือนตรานนท์ คำขอสิทธิบัตรเรื่อง “ถุงมือรับส่งข้อมูล โดยใช้เซ็นเซอร์กระดาษ และเครือข่ายไร้สายซิกบี” (กำลังยื่นจด)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
อักษรรูน

| อักษรรูน  |
| --- | --- |

ชนิด:      อักษรสระ-พยัญชนะ           
ช่วงยุค: Elder Futhark ในศตวรรษที่ 2
ทิศทาง: ซ้ายไปขวา, boustrophedon 
ภาษาพูด: กลุ่มภาษาเจอร์แมนิก
อักษรที่เกี่ยวข้อง
ระบบแม่: ฟินิเชียกรีกอิตาลีโบราณอักษรรูน
ระบบลูก: Younger Futhark, Anglo-Saxon futhorc
ISO 15924
ISO 15924: Runr (211), ​Runic
ยูนิโคด
ยูนิโคดแฝง: Runic
ช่วงยูนิโคด: U+16A0–U+16FF
 บทความนี้ประกอบด้วยสัญกรณ์การออกเสียงในสัทอักษรสากล (IPA) สำหรับคำแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับสัญลักษณ์ IPA โปรดดู วิธีใช้:สัทอักษรสากล  สำหรับความแตกต่างระหว่าง [ ], / / และ ⟨ ⟩ ดูที่ สัทอักษรสากล § วงเล็บเหลี่ยมและทับ
จารึกอักษรฟูทาร์กใหม่บน Vaksala Runestone
อักษรรูน หรือ อักษรรูนิก ในภาษาพื้นเมืองเรียกฟูทาร์ก ซึ่งหมายถึงตัวอักษร ข้อความ หรือจารึก ในภาษาเยอรมันเก่าหมายถึง ประหลาดหรือความลับ อักษรนี้มีความเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ ทฤษฎีเกี่ยวกับจุดกำเนิดของอักษรรูน ได้แก่ อักษรนี้ถูกออกแบบโดยอิสระ ไม่ขึ้นกับอักษรอื่น การเขียนเริ่มขึ้นในยุโรปใต้และถูกนำไปทางเหนือโดยเผ่าเยอรมัน เป็นแบบให้อักษรละตินและอักษรอีทรัสคัน
จารึกอักษรรูนที่เก่าที่สุดพบราว พ.ศ. 643 แต่จารึกส่วนใหญ่อยู่ในราว พ.ศ. 1600  พบทั้งยุโรปตั้งแต่แหลมบอลข่าน เยอรมัน สแกนดิเนเวีย ไปจนถึงอังกฤษ ทิศทางการเขียนช่วงแรกผันแปรมาก โดยมากอยู่ในแนวซ้ายไปขวา ไม่มีการแบ่งช่องว่างระหว่างคำมากนัก โดยอาจมีการใช้จุดหนึ่งจุดหรือมากว่า(►มากกว่า) จารึกที่พบมีทั้งจารึกบนผาสูง หินขนาดใหญ่ สิ่งก่อสร้าง จารึกทางศาสนาและเวทมนตร์ จารึกเกี่ยวกับการค้าและการเมือง จดหมายส่วนบุคคล ข้อความสั้นๆและจารึกในงานศิลปะ
รูปแบบ

อักษรรูนมีหลายรูปแบบดังต่อไปนี้
อักษรฟูทาร์กรุ่นแรก (Elder Futhark) เป็นรูปแบบเก่าสุดที่พบในยุโรป ที่เป็นบ้านเกิดของเผ่าเยอรมัน รวมทั้งสแกนดิเนเวีย รูปแบบอื่นๆอาจพัฒนาไปจากรูปแบบนี้
อักษรรูนกอทิก ใช้เขียนภาษากอทิกที่เป็นภาษาเยอรมันตะวันออก แต่จุดเริ่มต้นยังไม่ชัดเจน จารึกอักษรนี้เหลืออยู่น้อยมาก ถูกแทนที่ด้วยอักษรอื่นเมื่อราว พ.ศ. 900
อักษรฟูทาร์ก แองโกล-แซกซอน (Anglo-Saxon Futhorc) มีการเพิ่มอักษรบางตัวเข้ามาเพื่อใช้เขียนภาษาแองโกล-แซกซอน ซึ่งเป็นภาษาอังกฤษเก่า คาดว่าอักษรนี้เข้าไปในอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 1000  และใช้มาจนถึง พ..ศ. 1600 มักพบบนเครื่องประดับ ก้อนหิน อาวุธ และอื่น ๆ
อักษรฟูทาร์กรุ่นใหม่ (Younger Futhark) พัฒนาจากอักษรรุ่นเก่า และคงตัวอยู่จนถึง พ.ศ. 1300 เป็นอักษรหลักในนอร์เวย์ สวีเดน และเดนมาร์ก จนกระทั่งถูกแทนที่ด้วยอักษรละตินเมื่อศาสนาคริสต์แพร่ไปถึง อักษรใน 3 ประเทศนี้ต่างกันเล็กน้อย
หลังพุทธศตวรรษที่ 23 การใช้อักษรรูนลดน้อยลง เมื่อศาสนาคริสต์แพร่หลายเข้ามา อักษรรูนถูกโยงเข้ากับเวทมนตร์คาถาซึ่งต้องถูกกำจัด ในปัจจุบันมีการฟื้นฟูการใช้อักษรรูนอีกครั้งแต่ใช้ในการพยากรณ์.
อักษรรูนกับศาสตร์ลึกลับ

อักษรรูนถือเป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์ของกลุ่มชนชาติที่ใช้ภาษากลุ่มเยอรมัน มีการนำชื่อเทพเจ้าต่างๆ มารวมเข้ากับชื่ออักษร ต่อมาได้แพร่หลายเข้าไปในสแกนดิเนเวีย มีการสลักอักษรรูนไว้ในเหรียญกษาปต์ โลงศพ หรือใช้ประดับตกแต่งสถานที่ ในยุคนาซีมีการฟื้นฟูการใช้อักษรรูนอีกครั้ง แต่เมื่อนาซีหมดอำนาจก็เสื่อมความนิยมไป จนปัจจุบันการทำนายด้วยอักษรรูนเป็นที่นิยมและนำกลับมาศึกษากันอีกครั้ง มีการกำหนดวิธีทำนายมากมาย เช่น การโยนกิ่งไม้เพื่อให้เกิดเป็นรูปอักษรรูนหรือสุ่มหยิบก้อนหินที่สลักรูปอักษรรูนไว้
| อักษรรูน | ถอดเสียง | IPA | ชื่อ | ความหมาย | ความหมายที่ใช้ในการทำนาย |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | f | /f/ | fehu เฟฮู | ปศุสัตว์ | ความมั่งคั่งร่ำรวย |
|  | u | /u (ː)/ | ?*ūruz อูรุศ | กระทิงป่า | พลังอำนาจ |
|  | þ | /θ/, /ð/ | ?*þurisaz ธูรีสัศ | ยักษ์ | อาณาเขต ขอบเขต |
|  | a | /a (ː)/ | ansuz อันสุศ | เทพองค์หนึ่ง | สถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว |
|  | r | /r/ | *raidōไรโด | ขี่ | การเดินทาง |
|  | k | /k/ | ?*kaunan คาวนัน | คำสาบาน | ความต้องการได้รับและถ่ายทอดความรู้ |
|  | g | /g/ | *gebō เกโบ | ของขวัญ | การให้และรับ |
|  | w | /w/ | *wunjō วุนโย | ความสุข | รักแท้ ข่าวดีครอบครัวที่มีความสุข |
|   | h | /h/ | *hagalaz ฮอกลา | ลูกเห็บ | ความโง่เขลา หวาดกลัว เหตุการณ์ประหลาด |
|  | n | /n/ | *naudiz นาวดิศ | ความทุกข์ | ความสงสัย ไม่มั่นใจในความปลอดภัย |
|  | i | /i (ː)/ | *īsaz ไอสัศ | น้ำแข็ง | ความล่าช้า |
|  | j | /j/ | *jēra- เยรัน | ปี | การจบสิ้นและการเกิดใหม่ |
|  | ï (or æ)  | /æː/ (?) | *ī (h) waz/*ei (h) waz เอวัศ | ก้ามปูสีม่วง | ความสำเร็จ ความเจริญก้าวหน้า |
|  | p | /p/ | ?*perþ- เพร์โธ | ปริศนา | ความลับ |
|  | z | /z/ | ?*algiz อัลจีศ | กวางมูส | การบำบัดรักษา การปกป้อง |
|   | s | /s/ | *sōwilō โสเวโล | พระอาทิตย์ | ความรัก ความอบอุ่น ความปลอดภัย |
|  | t | /t/ | *tīwaz/*teiwaz ไทวัศ | เทพทอร์ | การผูกมัดด้วยคำสัญญา คำสาบาน |
|  | b | /b/ | *berkanan เบอร์คานัน | ไม้เบิร์ช | การกำเนิดใหม่ ข่าวดี |
|  | e | /e (ː)/ | *ehwaz เอะวัศ | ม้า | การเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี |
|  | m | /m/ | *mannaz มันนัศ | มนุษย์ | ความรอบคอบ รัดกุมการคิดให้มากขึ้น |
|  | l | /l/ | *laguz ลาวนัศ | พืชล้มลุกที่มีกลิ่นหอม | ความรักที่เก็บซ่อนไว้ภายใน |
|    | ŋ | /ŋ/ | *ingwaz อิงวัศ | ผู้ชาย | สุขภาพ ความกินดีอยู่ดี ชื่อเสียงโด่งดัง |
|  | o | /o (ː)/ | *ōþila-/*ōþala- โอธาลา | แผ่นดิน การสักการบูชาที่สำคัญ | เหตุการณ์ที่ขึ้นกับเวลา |
|  | d | /d/ | *dagaz ดากัศ | วัน | ความสุข ความรุ่งเรือง |
นกกระจอกเทศเอเชีย

สปีชีส์หนึ่งของนกที่สูญพันธุ์แล้ว
| นกกระจอกเทศเอเชีย ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 3> 6–0.008Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓   Early Pliocene to Early Holocene |
| --- | --- |

โครงกระดูกของนกกระจอกเทศเอเชีย
สถานะการอนุรักษ์
 สูญพันธุ์  (IUCN 3.1)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอตา Eukaryota
อาณาจักร:: สัตว์ 
ไฟลัม:: สัตว์มีแกนสันหลัง 
ชั้น:: สัตว์ปีก 
ชั้นฐาน:: Palaeognathae 
อันดับ:: Struthioniformes 
วงศ์:: วงศ์นกกระจอกเทศ 
สกุล:: Struthio  Milne-Edwards, 1871
สปีชีส์:: †Struthio asiaticus
ชื่อทวินาม
†Struthio asiaticus Milne-Edwards, 1871

ชื่อพ้อง
 Struthio indicus Bidwell, 1910  Struthio palaeindicus Falconer 1868 nomen nudum  Megaloscelornis sivalensis Lydekker 1879
นกกระจอกเทศเอเชีย (อังกฤษ: Asian ostrich หรือ Asiatic ostrich; ชื่อวิทยาศาสตร์: Struthio asiaticus) เป็นสปีชีส์หนึ่งที่สูญพันธุ์แล้วของนกกระจอกเทศ ซึ่งมีถิ่นอาศัยตั้งแต่โมร็อกโก, ตะวันออกกลางจนถึงจีน, และมองโกเลีย ซากดึกดำบรรพ์บ่งบอกว่านกชนิดนี้อยู่ในสมัยไพลโอซีนไปจนถึงช่วงต้นสมัยโฮโลซีน (3.6 MYA - 8,000 cal yr BP) ลูกปัดทำจากเปลือกไข่ที่เจอในแหล่งขุดค้นทางโบราณคดีในอินเดีย ซึ่งมีอายุมากกว่า 25,000 ปี พบว่ามีร่องรอยของดีเอ็นเอนกกระจอกเทศ และเมื่อวิเคราะห์ลำดับเบส พบว่านกสปีชีส์นี้จัดอยู่ในสกุล Struthio
เปลือกไข่ของนกกระจอกเทศเอเชีย
นกกระจอกเทศเอเชียเคยมีอยู่อย่างแพร่หลายในเอเชีย นอกจากนี้ยังเคยอาศัยอยู่ทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดียและทางใต้ของไซบีเรีย สำหรับในจีน เป็นที่ทราบว่านกกระจอกเทศเอเชียสูญพันธุ์ที่จุดสิ้นสุดหรือไม่นานนักหลังสิ้นสุดยุคน้ำแข็ง
ดูเพิ่ม

นกยุคก่อนประวัติศาสตร์ปลายยุคควอเทอนารี
เชิงอรรถ

1 2  Sharpe, R. Bowdler (1899)
↑  Paleobiology Database (2012)
↑  "Ostrich Eggshell from the Far Eastern Steppe: Stable Isotopic Exploration of Range, Commodification, and Extirpation - ProQuest". www.proquest.com (ภาษาอังกฤษ). ProQuest 2456446032. สืบค้นเมื่อ 2020-11-24.
↑  Jain, Sonal; Rai, Niraj; Kumar, Giriraj; Pruthi, Parul Aggarwal; Thangaraj, Kumarasamy; Bajpai, Sunil; Pruthi, Vikas (2017). "Ancient DNA Reveals Late Pleistocene Existence of Ostriches in Indian Sub-Continent". PLOS ONE. 12 (3): e0164823. Bibcode:2017PLoSO..1264823J. doi:10.1371/journal.pone.0164823. PMC 5342186. PMID 28273082.
ผลงานที่อ้างถึง

Sharpe, R. Bowdler (1899). A Handlist of the Genera and Species of Birds. Vol. I. Red Lion Court Fleet Street, London UK: Taylor and Francis. p. 2. สืบค้นเมื่อ 1 February 2010.
Buffetaut, E. (2022).  Feduccia, A. (บ.ก.). "The First-Named Fossil Ostrich: A Revision of Struthio asiaticus, from the Siwaliks of India". Diversity. 14 (10): 860. doi:10.3390/d14100860.
Jain, Sonal; Rai, Niraj; Kumar, Giriraj; Pruthi, Parul Aggarwal; Thangaraj, Kumarasamy; Bajpai, Sunil; Pruthi, Vikas (2017). "Ancient DNA Reveals Late Pleistocene Existence of Ostriches in Indian Sub-Continent". PLOS ONE. 12 (3): e0164823. Bibcode:2017PLoSO..1264823J. doi:10.1371/journal.pone.0164823. PMC 5342186. PMID 28273082.
Mayr, Gerald (October 31, 2016). Avian Evolution. The Fossil Record of Birds and Its Paleobiological Significance. Wiley. p. 98. ISBN 9781119020769. สืบค้นเมื่อ 30 September 2022.
Mourer-Chauviré, Cécile; Geraads, Denis (January 2008). "The Struthionidae and Pelagornithidae (Aves: Struthioniformes, Odontopterygiformes) from the late Pliocene of Ahl Al Oughlam, Morocco". Oryctos. 7: 169–194.
อ่านเพิ่ม

Paleobiology Database (2012). "Struthio asiaticus". Paleobiology Database. Paleobiology Database. สืบค้นเมื่อ 14 Jun 2012.
Routledge, Jennifer (2020). "Ostrich Eggshell from the Far Eastern Steppe: Stable Isotopic Exploration of Range, Commodification, and Extirpation". ProQuest Dissertations Publishing, 2020
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q2641889  Wikispecies: Struthio asiaticus  EoL: 47446026  Fossilworks: 223880  GBIF: 8565456
ประเวช กุมุท

| ประเวช กุมุท จ> ม. |
| --- | --- |
เกิด: 10 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ตำบลคานหาม อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
เสียชีวิต: 11 มิถุนายน พ.ศ. 2542 (75 ปี) โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ (สวนดอก) จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย
อาชีพ: นักร้อง นักดนตรี ครูสอนขับร้องและดนตรี
บิดามารดา: วง กุมุท (บิดา) ชุ่ม กุมุท (มารดา)
รางวัล: ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย)
ประเวช กุมุท เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ที่ ตำบลคานหาม อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บิดาชื่อ นายวง กุมุท มารดาชื่อชุ่ม กุมุท ปู่และย่า ชื่อกลับและสาย มีพี่ชายร่วมบิดามารดา ชื่อ โกวิท กุมุท บิดาของประเวช มีอาชีพทำนาเป็นงานหลัก และเล่นดนตรีไทยเป็นงานอดิเรก นายวงกับเพื่อนบ้านร่วมกันเล่นดนตรีไทยในงานต่าง ๆ เป็นประจำ ทำให้ประเวชมีความสนใจและรักดนตรีไทยมาตั้งแต่เด็ก เมื่อประเวชอายุประมาณ 3 - 4 ขวบ ผู้เป็นบิดาได้ซื้อกลองจีน (ลักษณะคล้ายกลองของคนจีนที่รับย้อมผ้า) มาให้ประเวชเล่น ประเวชก็แกว่งเล่นทั้งวันโดยมิได้เบื่อหน่าย ต่อมาเมื่ออายุได้ 6 ขวบ บิดาจึงเริ่มหัดให้ตีขิม ตีกลองแขก และหัดขับร้องเพลง หากมีโอกาสก็จะติดตามบิดาไปตามงานดนตรีอยู่เสมอ โดยทำหน้าที่ตีฉิ่งบ้าง ตีกลองบ้าง บิดาได้สอนประเวชให้ขับร้องเพลง 2 ชั้น โดยเพลงแรกที่ร้องได้คือ เพลงเชื้อ 2 ชั้น ซึ่งเป็นที่นิยมชมชอบและเอ็นดูในบรรดาญาติมิตรและเพื่อนบ้าน นอกจากนี้ยังมีเพลง เพลงจระเข้หางยาว เพลงเขมรพระปทุม เพลงจีนขิมเล็ก
การศึกษา

ประเวช กุมุท เริ่มการศึกษาในระดับประถมศึกษาที่ โรงเรียนวัดคานหาม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แต่เรียนได้ระยะหนึ่งบิดาก็ได้พาไปศึกษาต่อที่ โรงเรียนดำเนินศึกษา ถนนราชดำเนิน จังหวัดพระนคร จนจบชั้นมัธยมศึกษา 1 จึงย้ายไปศึกษาต่อวิชาดนตรีและขับร้องเพลงไทยจนจบชั้นสูงสุดที่ โรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์ โดยที่โรงเรียนนาฎดุริยางค์แห่งนี้ประเวชสมัครเข้าเรียนวิชาดนตรีไทย สาขาเครื่องสาย ประเวชสามารถสีซออู้ ซอด้วง และตีขิม ดีดจะเข้ได้อย่างถูกต้องตามทำนองเพลงและมีกลเม็ดในการเล่นเครื่องดนตรีดังกล่าวให้เกิดความไพเราะ ทำให้ครูผู้สอนกล่าวยกย่องชมเชย ประเวชเป็นคนที่เล่นดนตรีได้รวดเร็ว เนื่องจากมีความจำดีและมีฝีมือดีมาก่อนที่จะเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนนาฏดุริยางค์ นอกจากประเวชจะเรียนวิชาดนตรีไทยประเภทเครื่องสายจนมีความรู้ความสามารถได้ดีแล้ว ยังเรียนปี่พาทย์จนสามารถเล่นเครื่องดนตรีปีพาทย์ได้ทุกชนิด นับได้ว่าประเวชเป็นนักดนตรีไทยที่มีความรู้ความสามารถ ครูของประเวชมีมากมายหลายคน เช่น
มี พูลเจริญ
โสภณ ซื่อต่อชาติ
ปลั่ง วนเขจร
นางสนิทบรรเลงการ (ละเมียด จิตตเสวี)
อนันต์ ดูรยะชีวิน
หลวงไพเราะเสียงซอ (อุ่น ดูรยะชีวิน)
เหนี่ยว ดุริยพันธุ์
แช่มช้อย ดุริยพันธุ์ เป็นต้น
ประเวชได้สมัครเข้าศึกษาที่ โรงเรียนเตรียมธรรมศาสตร์และการเมือง (ต.ม.ธ.ก.) รุ่นที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2484 และจบการศึกษา พ.ศ. 2486 ในปีนั้นมารดาของประเวชถึงแก่กรรมประกอบกับถูกเกณฑ์ทหาร จึงไม่ได้เรียนต่อในระดับปริญญา เพราะต้องกลับบ้านที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
การรับราชการและการทำงาน

พ.ศ. 2486 - 2490 เป็นครูสอนบรรเลงเครื่องสายใน วิทยาลัยนาฏศิลป กรมศิลปากร
พ.ศ. 2490 เป็นศิลปินดนตรี แผนกดุริยางค์ไทย กองการสังคีต กรมศิลปากร ทำหน้าที่การบรรเลงและขับร้องในโรงละคร กรมศิลปากร (โรงเก่า) ร่วทบรรเลงและขับร้องออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2500 เป็นนักร้องและนักดนตรีบันทึกแผ่นเสียงของ กองการสังคีต กรมศิลปากร
พ.ศ. 2505 - 2522 ได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ให้เป็นครูสอนดนตรี ที่ชุมนุมดนตรีไทย
พ.ศ. 2507 ลาออกจากกรมศิลปากร ไปทำหน้าที่ ณ ธนาคารไทยพาณิชย์ เป็นผู้ฝึกสอน และหัวหน้าวงดนตรีไทยของธนาคารไทยพาณิชย์
พ.ศ. 2515 เป็นสมาชิก สมัชชาแห่งชาติ เลขที่ 1014
พ.ศ. 2522 กลับเข้ารับราชการใหม่ เป็นครูและผู้เชี่ยวชาญดนตรีไทย ประจำวิทยาลัยนาฏศิลป จังหวัดเชียงใหม่
พ.ศ. 2522 ได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ให้เป็นครูสอนดนตรีไทย ที่ชุมนุมดนตรีไทย
พ.ศ. 2525 ลาออกจากวิทยาลัยนาฏศิลป จังหวัดเชียงใหม่ ย้ายมาทำงาน ณ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ จนถึงปี พ.ศ. 2529
พ.ศ. 2529 พักผ่อนอยู่กับบ้าน เป็นครูสอนพิเศษ และเป็นที่ปรึกษาของชมรมดนตรีไทย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พ.ศ. 2532 คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติให้ประเวช กุมุท เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 และได้เข้ารับพระราชทานโล่และเข็มเชิดชูเกียรติ จาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต เมื่อวันเสาร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533
พ.ศ. 2533 - 2542 ได้รับเชิญจาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง ให้เป็นครูสอนดนตรี ที่ชุมนุมดนตรีไทย
ประเวช กุมุท ได้พักผ่อนอยู่กับครอบครัวที่บ้าน จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 เป็นต้นมา เนื่องจากสุขภาพไม่สมบูรณ์ป่วยเป็นโรคทางสมอง แต่ก็มิได้อยู่เฉย ยังคงสอนและให้คำปรึกษาทางด้านดนตรีแก่ลูกศิษย์อยู่ตลอดมา จนเมื่ออาการป่วยหนักขึ้นเรื่อย ๆ ต้องเข้ารับการรักษาที่ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ (สวนดอก) จังหวัดเชียงใหม่ อยู่หลายครั้งแพทย์ได้ตรวจพบว่าประเวชป่วยเป็นโรคมะเร็งในหลอดอาหาร ประเวชได้กลับมาพักรักษาตัวที่บ้านครั้งสุดท้ายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 และได้เสียชีวิตอย่างสงบเมื่อเวลา 06.30 น. ของวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2542 สิริอายุรวม 76 ปี