stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก

เจ้าชายวัลเดมาร์ คนุตเซน (ค.ศ. 1158 - 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1236 ที่อารามซิตูส์) ทรงเป็นเจ้าชายเดนมาร์ก บาทหลวงและรัฐบุรุษ เจ้าชายวัลเดมาร์เป็นบิชอปแห่งชเลสวิชในช่วงค.ศ. 1188 ถึง 1208 ทรงเป็นจางวางแห่งดัชชีชเลสวิช ในช่วง ค.ศ. 1184 ถึง 1187 และเป็นเจ้าชายมุขนายกแห่งเบรเมินตั้งแต่ ค.ศ. 1192 ถึง 1194 และเป็นอีกครั้งในช่วง ค.ศ. 1206 ถึง 1217 พระองค์ดำรงตำแหน่งหลังจากมีการเลือกตั้งประจำสังฆมณฑลในฐานะอาร์คบิชอปที่ได้รับเลือกและด้วยทรงเป็นพระราชวงศ์และทรงเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของเจ้าชายมุขนายก แต่ทรงขาดการรับรองจากสมเด็จพระสันตะปาปา
ดูเหมือนว่าพระชนนีของพระองค์จะเป็นภริยาของชายคนอื่น นางได้ให้กำเนิดเจ้าชายวัลเดมาร์หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าคนุตที่ 5 แห่งเดนมาร์กในช่วงต้น ค.ศ. 1158 กษัตริย์คนุตที่ 5 พระบิดาของพระองค์ถูกปลงพระชนม์ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1157 โดยกษัตริย์ร่วมคือ พระเจ้าสเวนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ดังนั้นเจ้าชายวัลเดมาร์ ก็ทรงเหมือนกับพระเชษฐาต่างพระชนนีคือ นักบุญนีลส์แห่งออร์ฮูส เป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก
เจ้าชายวัลเดมาร์เจริญพระชันษาในราชสำนักของพระญาติ คือ พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก เมื่ออยู่ในวัยหนุ่ม เจ้าชายเป็นคนทะเยอทะยานและมีความสามารถ พระองค์ตั้งพระทัยที่จะเข้าสู่ภาคีทางศาสนา เจ้าชายวัลเดมาร์เดินทางไปศึกษาในปารีสและกับเจ้าอาวาสสตีเฟนแห่งตูร์แนร์จากอารามแซงต์เฌเนเวียฟ เขาได้ตั้งข้อสังเกตว่าเจ้าชายวัลเดมาร์บรรลุนิติภาวะแล้วและสง่างามเหมือนเป็นบิชอปแม้ว่ายังอยู่ในวัยหนุ่ม ทรงถ่อมตัวแม้ว่าจะเป็นชนชั้นสูง และทรงพูดเหมือนคนฝรั่งเศสแม้ว่ามีสำเนียงเดนมาร์กก็ตาม หลังจากสำเร็จการศึกษา กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 พระญาติได้แต่งตั้งให้เจ้าชายดูแลสังฆมณฑลในชเลสวิช ในค.ศ. 1179 แม้ว่ายังคงเยาว์วัยเกินไปที่จะได้รับการสถาปนาเป็นบิชอปสืบต่อจาก เฟรเดอริกที่ 1 บิชอปแห่งชเลสวิช
เชิงอรรถ

1 2 3 4  Hans Olrik, "Valdemar (Knudsen), 1158-1236, Biskop af Slesvig", in: Dansk biografisk leksikon: 19 vols., Copenhagen: Gyldendal, 1887–1905, vol. XVIII: Ubbe - Wimpffen (1904), pp. 193–197, here p. 193.
วัดท่าแค (จังหวัดพัทลุง)

| วัดท่าแค |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลท่าแค อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าแค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าแค อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 45 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือและติดต่อกับคลองท่าแค มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา
วัดท่าแคตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2298 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2455 มีบันทึกเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของขุนศรีศรัทธา ปรมาจารย์โนราห์ ที่เดินทางมาขึ้นแพที่ท่าแพหน้าวัด ซึ่งต่อมาเพี้ยนเป็น "ท่าแค" จนถึงปัจจุบัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เคยเป็นวัดที่เป็นสถานที่ตั้งฐานทัพของญี่ปุ่น อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 25.50 เมตร สร้าง พ.ศ. 2511 โครงสร้างเสาคอนกรีตเสริมเหล็ก พื้นหินอ่อน รูปทรงของกรมศิลปากร แบบ ค. ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 2.3 เมตร สูง 3 เมตร เป็นพระพุทธรูปประทับนั่ง ปางสมาธิ พระพุทธรูปประทับยืน ปางห้ามญาติ สูง 80 เซนติเมตร
วัดท่าแคยังมีชื่อเสียงจาก โนราโรงครูวัดท่าแค ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเริ่มเล่นมาตั้งแต่เมื่อใด แต่ที่เริ่มจัดเป็นประเพณีใหญ่ชัดเจนนั้นระบุว่าเริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2514 ภายในวัดยังมีรูปเคารพขุนศรีศรัทธา
วนอุทยานนครไชยบวร

"วนอุทนยานนครไชยบวร อยู่ ตำบลท่าเสา อำเภอโพทะเล"
"อุทยานเมืองเก่าพิจิตร" ไปตามเส้นทางสายพิจิตร-สามง่าม-วังจิก จากการตรวจสอบและค้นคว้าเชื่อว่าเป็นเมืองพิจิตรเก่า สร้างในสมัยพระยาโคตรบองประมาณปี พ.ศ. 1601 ภายในบริเวณกำแพงเมืองมีพื้นที่ 400 ไร่ มีลักษณะเป็นเมืองโบราณประกอบไปด้วย กำแพงเมืองคูเมือง เจดีย์เก่า มีสวนรุกขชาติกาญจนกุมาร ซึ่งองค์การบริหารส่วนจังหวัดจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2520 ทำให้ภายในบริเวณอุทยานแห่งนี้มีต้นไม้ร่มรื่น
สถานที่น่าสนใจ

"ศาลหลักเมือง" สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 อาคารแบ่งออกเป็น 2 ชั้นคือ ด้านบนจะเป็นที่ตั้งของศาลหลักเมือง ส่วนด้านล่างจะเป็นที่ประดิษฐานรูปปั้นของพระยาโคตรบอง ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "พ่อปู่" สภาพโดยรอบศาลจะมีต้นไม้มากมายดูร่มรื่นเย็นตา
"วัดมหาธาตุ" เป็นโบราณสถานก่อด้วยอิฐตั้งอยู่กึ่งกลางเมืองพิจิตรเก่าทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่าน กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานของวัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2478 ประกอบไปด้วยพระธาตุเจดีย์ เป็นเจดีย์ทรงลังกา ภายในมีพระเครื่องชนิดต่างๆ ด้านหน้าพระเจดีย์เป็นที่ตั้งของวิหารเก้าห้อง ด้านหลังพระเจดีย์เป็นอุโบสถมีใบเสมา 2 ชั้น กรมศิลปากรดำเนินการขุดแต่งเมื่อ พ.ศ. 2534 บริเวณใต้เนินดิน ส่วนวิหารได้พบสิ่งก่อสร้าง 2 ยุคสมัย คือสมัยสุโขทัยและสมัยอยุธยา บริเวณโดยรอบพบเจดีย์รายจำนวนมาก และแนวกำแพงใหญ่
"ถ้ำพญาชาละวัน" มีที่มาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องไกรทอง ลักษณะถ้ำกว้าง 1 เมตร ยาว 1.50 เมตร และลึก 4 เมตร มีเรื่องเล่าว่าเมื่อราว พ.ศ. 2480 พระภิกษุวัดนครชุมรูปหนึ่งจุดเทียนไขเดินเข้าไปในถ้ำจนหมดเทียนเล่มหนึ่งก็ยังไม่ถึงก้นถ้ำ จึงไม่ทราบว่าภายในถ้ำจะงดงามวิจิตรพิสดารอย่างไร ในปัจจุบันดินพังทลายทับถมจนตื้นเขิน ทางจังหวัดได้สร้างรูปปั้นไกรทองและพญาชาละวันไว้ที่บริเวณปากถ้ำ
วัดท่าโพธิ์ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

| วัดท่าโพธิ์ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดท่าโพธิ์, วัดใหม่ท่าโพธิ์
ที่ตั้ง: ตำบลตลาดไชยา อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาดไชยา อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดท่าโพธิ์ หรือ วัดใหม่ท่าโพธิ์ ไม่ปรากฏว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่เป็นวัดร้างจนถึง พ.ศ. 2496 ก่อนที่จะรวมวัดท่าโพธิ์เข้ากับวัดใหม่ชลธารที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนนแล้วเรียกว่า "วัดท่าโพธิ์" อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1575 สถาปัตยกรรมที่หลงเหลืออยู่ สันนิษฐานว่าสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 24–25
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2497  อุโบสถมีมุขประเจิดยื่นออกทั้งหน้าหลัง บริเวณหน้าบันเรียบไม่มีลาย โดยรอบทั้ง 8 ทิศ มีใบเสมาทั้งเก่าและใหม่อยู่รวมกัน โดยใบเสมาใหม่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2499 เครื่องบนมีลักษณะเช่นเดียวกับวัดจำปา ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยทำจากหินทรายแดงเป็นพระประธาน ด้านหลังอุโบสถมีเจดีย์ 4 องค์ ทั้งองค์ที่ยังสมบูรณ์และชำรุด โดยองค์ที่ยังเหลือเค้าโครงนั้นเป็นเจดีย์ทรงปราสาท และมีศาลาการเปรียญ และหอไตร นอกจากนั้นยังพบแผ่นหินที่สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นป้ายหลุมศพของชาวจีน 1 ชิ้น และชิ้นส่วนหินทรายเป็นแท่งกลมยาวอีก 2 ชิ้น
ส่วนวัดใหม่ชลธารที่ถูกยุบรวม พบโบราณวัตถุ เช่น องค์และฐานเทวรูป ศิลา 3 องค์ เศียรเทวรูปศิลา 1 เศียร วัดตั้งติดกับโรงเรียนสารภีอุทิศ มีอาคารกุฎิไม้บริเวณที่เคยพบโบราณวัตถุถูกทำลายหมดแล้ว
วัดท่าโสม (จังหวัดตราด)

| วัดท่าโสม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดท่าโสม, วัดมหา, วัดศรีษะปาราม
ที่ตั้ง: ตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูวิมลโสมนันท์ (โชค)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าโสม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด มีที่ดินทั้งสิ้นจำนวน 3 แปลง ได้แก่ บริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 18 ไร่ 11 ตารางวา บริเวณตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด 16 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา และ บริเวณตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด 7 ไร่ 71 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูวิมลโสมนันท์ (โชค) เป็นเจ้าอาวาส
วัดท่าโสม เดิมชาวบ้านเคยเรียกว่า วัดมหา บ้างเรียก วัดศรีษะปาราม แต่จากเอกสารจดหมายเหตุเรื่องการขอรับพระราชทานที่ผูกพันธสีมา เมื่อ ร.ศ. 117 (พ.ศ. 2441) ระบุชื่อว่า วัดมหาศรีษศะปาราม วัดท่าโสมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารหลวงพ่อไม้ ซึ่งเดิมเป็นอุโบสถเก่าของวัด ปัจจุบันเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่อไม้  เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิแกะสลักด้วยไม้ตะเคียน และพระพุทธรูปไม้ขนาดใหญ่ปางปรินิพพานแกะสลักด้วยไม้สักทอง รวมไปถึงพระหยกที่นำมาจากเมืองจีนใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก อุโบสถหลังใหม่ที่สร้างขึ้นเมื่อ 2542 ประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญคือพระพุทธรูปหยกขาวทรงเครื่องจักรพรรดิ และภายในอุโบสถมีภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติ วัดยังเป็นที่ตั้งของศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลท่าโสม ซึ่งเป็นแหล่งศึกษาหาความรู้และพิพิธภัณฑ์
รินะ คาวาเอ

| รินะ คาวาเอะ |
| --- | --- |
廣瀬 李奈
คาวาเอะในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียวครั้งที่ 31
เกิด:  (1995-02-12) 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 (29 ปี) จังหวัดคานางาวะ, ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ:  นักแสดง 
ปีปฏิบัติงาน: 2001–ปัจจุบัน
คู่สมรส: โทโมกิ ฮิโรเซะ (สมรส 2019)
บุตร: 2
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง: เจป็อป
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
 นักดนตรี
รินะ คาวาเอ  (ญี่ปุ่น: 川栄 李奈; โรมาจิ: Rina Kawaei เกิดเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995)  เป็นนักแสดงและอดีตนักร้องชาวญี่ปุ่น เธอยังเป็นอดีตสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ  เธอยังอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า Anrire กับ อันนะ อิริยามะ และ เรนะ คาโตะ. พวกเขาปรากฏตัวในซิงเกิล "อิคูจินาชิ Masquerade" ของริโนะ ซาชิฮาระ
ซึ่งติดอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลประจําสัปดาห์ของออริคอนญี่ปุ่นในค.ศ. 2013 เธอเป็น center ให้กับกลุ่ม BKA48ด้านชีวิตสมรส รินะ คาวาเอ สมรสกับ โทโมกิ ฮิโรเซะ นักแสดงชาวญี่ปุ่น
อาชีพ > 2012–2014

คาวาเอออดิชั่นเข้าร่วมเอเคบีโฟร์ตีเอต และได้รับเลือกให้เข้าร่วมในรุ่นเคนคิวเซ รุ่นที่ 7 ในเดือนกรกฎาคม 2010
ในเดือนมีนาคม 2012 เธอได้รับการเลื่อนตําแหน่งเป็นทีม 4 และถูกย้ายไปทีม เอ ในเดือนสิงหาคม ไม่นานหลังจากซีรีส์ชิริสึ บากาเลยะ คูโคว สิ้นสุดลงในวันที่ 30 มิถุนายน มีการประกาศว่าคาวาเอจะมีส่วนร่วมในการดัดแปลงภาพยนตร์ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้จะถูกนําแสดงโดยสมาชิกหลายคนจากวงเอเคบีโฟร์ตีเอต
ในปี ค.ศ. 2013 เธอได้รับการจัดอันดับจากการเลือกตั้งงานเลือกตั้งเซ็มบัตสึเป็นอันดับที่ 25 ด้วยคะแนน 26,764 คะแนนโดยได้อยู่ในซีดี โคอิซูรุฟอร์จูนคุกกี้
ในปี ค.ศ. 2014 รินะ คาวาเอ ยังได้รับการคัดเลือกให้โฆษณาแก่ บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก และในการเลือกตั้งเธอได้รับการจัดอันดับจากการเลือกตั้งงานเลือกตั้งเซ็มบัตสึเป็นอันดับที่ 16 ด้วยคะแนน 39,210 คะแนนติดอันดับเซ็มบัตสึเป็นครั้งแรก และได้รับตำแหน่งในการโปรโมตซิงเกิลถัดไป "โคโคโระโนะพลาคาร์ด"
อาชีพ > ถูกโจมตี

บทความหลัก: เหตุโจมตีสมาชิกเอเคบีโฟร์ตีเอตด้วยเลื่อยมือ พ.ศ. 2557
เกิดขึ้นระหว่างงาน "จับมือ" ของวงในวันที่ 25 พฤษภาคม 2014 ที่ศูนย์ประชุมและวัฒนธรรมอุตสาหกรรมอิวาเตะในเมืองทากิซะวะ จังหวัดอิวาเตะ ส่งผลให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บเป็นสมาชิกสองคนของเอเคบีโฟร์ตีเอต ได้แก่ อันนา อิริยะมะ วัย 18 (อายุในขณะนั้น) กับ รินะ คาวาเอ วัย 19 (อายุในขณะนั้น) และเจ้าหน้าที่อีกคนซึ่งพยายามเข้าห้ามเหตุการณ์ ทั้งสามคนถูกส่งไปยังโรงพยาบาลโดยทันที ผู้ก่อเหตุถูกจับกุมและตัดสินจำคุกเป็นเวลาหกปี
2015–ปัจจุบัน

เธอได้ประกาศจบการศึกษาจากเอเคบีโฟร์ตีเอต เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2015 เธอมีพิธีสำเร็จการศึกษาระหว่างคอนเสิร์ตฤดูร้อนของ เอเคบีโฟร์ตีเอต ที่ ไซตามะ ซูเปอร์อารีน่า เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม และมีการแสดงครั้งสุดท้ายในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 มีการประกาศว่าเธอจะร่วมแสดงกับ มิซึกิ ทากาฮาตะใน เอ็นเอชเค อาซาโดระ ปี ค.ศ. 2017 เธอร่วมแสดงในสมุดมรณะ
ต่อมาเธอได้พากย์ภาพยนตร์อะนิเมะเรื่อง พริพาระ  พากย์เสียงเป็นมินิฟารูรุ น้องสาวของฟารูรุในปี ค.ศ. 2018 พากษ์เสียงเป็นริสะใน โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน เรื่องราวแห่งผองเรา
วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 คาวาเอประกาศการตั้งครรภ์และการแต่งงานกับนักแสดงโทโมกิ ฮิโรเซะ เธอให้กำเนิดลูกคนแรกของเธอเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019ในปี ค.ศ. 2021 เธอร่วมแสดงละครอาซาโดระ เรื่อง Come Come Everybody
และคลอดลูกคนที่สองในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2023
อนึ่งเธอมีผลงานการแสดงซีรี่ย์ แสดงละครเวที แสดงหนังและพากษ์การ์ตูนมากที่สุดในบรรดาสมาชิกที่ออกจากวงเธอได้รับการโหวต 539 คะแนน ให้เป็นผู้ประสบความสำเร็จภายหลังออกจากวงในอันดับที่สองรองจากริโนะ ซาชิฮาระ เธอยังได้รับรางวัล Yubari International Fantastic Film Festival 2018 New Wave Award ในปี 2018 และใน ค.ศ. 2023 เธอได้รับรางวัล Best Style Award 2023จาก SPC GLOBAL ในปี ค.ศ. 2024 เธอได้แสดงละครเวทีในเรื่อง มิติวิญญาณมหัศจรรย์
ผลงานภาพยนตร์

Dear Family (2024) - Nami Tsuboi
บ้านวิกล Henna Ie (2024) - Yuzuki
Jigoku no Hanazono (2021) - Shiori Satake
Step (2020) - Mai Naruse
Until I Meet September's Love | Kugatsu no Koi to Deau Made (2019) - Kaho
Don't Cry, Mr. Ogre | Nakuna Akaoni (2019) - Yukino Saito
The House Where The Mermaid Sleeps | Ningyo no Nemuru Ie (2018) - Mao Kawashima
My Teacher, My Love | Sensei Kunshu (2018) - Aoi Nakamura
For Love's Sake | Koi no Shizuku (2018) - Shiori Tachibana
The Lies She Loved | Uso wo Aisuru Onna (2018) - Kokoha
Principal | Purinshiparu Koi Suru Watashi wa Hiroin Desuka? (2018) - Haruka Kunishige
Ajin: Demi-Human | Ajin (2017) - Izumi Shimomura
Death Note: Light Up The New World (2016) - Sakura Aoi
Documentary of AKB48: The Time Has Come | Documentary of AKB48 Shojo tachi wa, Ima, Sono Senaka ni *Nani wo Omou? (2014) - herself
Documentary of AKB48: No Flower Without Rain | Documentary of AKB48 No flower without rain Shojo tachi *wa Namida no Ato ni Nani o Miru? (2013) - herself
Bakaleya High School | Shiritsu Bakaleya Koko (2012)
Documentary of AKB48: Show Must Go On (2012) - herself
แหล่งข้อมูลอื่น

Rina Kawaei บนเว็บไซต์ AKB48
川榮李奈在755的頁面(ในภาษาญี่ปุ่น)
วัดท่าแขก (จังหวัดเลย)

| วัดท่าแขก |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดท่าแขก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดแม่น้ำโขง มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 90 ตารางวา
วัดท่าแขกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2209 ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยมีท้าวสุวรรณแผ้วพ่ายโอรสของพระเจ้าล้านช้างและบริวาร สร้างขึ้นเพื่ออุทิศส่วนกุศลถวายแด่พระมเหสีและพระธิดาของพระองค์ที่สิ้นพระชนม์เนื่องจากเรืออัปปางในระหว่างเดินทางไปเยี่ยมพระสหายที่นครจำปาสัก ต่อมา พ.ศ. 2436 เมื่อมีการย้ายเมืองเชียงคานมาตั้งเมืองใหม่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำโขงได้ช่วยกันบูรณะวัดที่ชำรุดทรุดโทรม จน พ.ศ. 2469 พระอาจารย์เสาร์ กนตสีโล พระอาจารย์มั่น ภูริทตโต และพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร ได้ธุดงค์มาพักที่วัดชั่วระยะหนึ่ง หลังจากนั้นได้กลายสภาพเป็นวัดร้าง จน พ.ศ. 2503 หลวงพ่อสอน ชนติโกมาจำพรรษาและบูรณะวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศยกวัดร้างเป็นวัดมีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2526
ภายในอุโบสถวัดท่าแขก มีพระพุทธรูป 3 องค์สกัดจากหินทรายทั้งก้อน เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่และศักดิ์สิทธิ์ มีอายุประมาณ 300 กว่าปี
วนอุทยานพุม่วง

| วนอุทยานพุม่วง |
| --- | --- |
ตำแหน่งของวนอุทยานในประเทศ
ที่ตั้ง: อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี
พิกัด: 14°21′07″N 99°51′15″E﻿ / ﻿14.35194°N 99.85417°E﻿ / 14.35194; 99.85417
พื้นที่: 1,725 ไร่ (2.76 ตร.กม.)
จัดตั้ง: 26 ธันวาคม พ.ศ. 2527
หน่วยราชการ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช
วนอุทยานพุม่วง ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลจระเข้สามพัน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาตะโกปิดทองและป่าเขาเพชรน้อย มีเนื้อที่ประมาณ 1,725 ไร่ โดยกรมป่าไม้ได้ประกาศจัดตั้งเป็นวนอุทยานเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2527  เป็นภูเขาหลายลูกติดต่อกันส่วนใหญ่เป็นหินปูน บริเวณตอนกลางเป็นที่ราบ สูงประมาณ 100-130 เมตร บริเวณสูงที่สุดคือเขาโกปิดทองสูง 233 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และมีสถานที่ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับวรรณคดีอยู่บริเวณเชิงเขา ป่าที่พบเป็นป่าเบญจพรรณ พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ตะโก พุด โมกมัน มะกอกป่า จั่น ปรง จันทน์ขาว จันผา เป็นต้น
สถานที่ท่องเที่ยว

น้ำตกพุม่วง
ป่าพุหางนาค
น้ำตกพุหางนาค
น้ำตกเขาทำเทียม
คอกช้างดิน
วัดเขาถ้ำเสือ
จุดชมวิวป่าพุหางนาค
เส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ
น้ำตกพุม่วงปัจจุบันค่อนข้างแห้ง มีน้ำน้อย เพราะป่าต้นน้ำถูกทำลาย
ทางเข้าที่ทำการวนอุทยานแห่งชาติพุม่วง
น้ำตกเขาทำเทียม
ถนนตัดผ่านลำห้วยพุหางนาค
ภาษาโรฮีนจา

| ภาษาโรฮีนจา |
| --- | --- |
𐴌𐴟𐴇𐴥𐴝𐴚𐴒𐴙𐴝 𐴌𐴗𐴥𐴝𐴙𐴚𐴒𐴙𐴝رُحَ࣪ڠۡگَ࣪ࢬ‎, رُآ࣪يڠۡگَࢬ‎
คำว่า "โรฮีนจา" ในอักษรฮะนีฟีโรฮีนจา
ประเทศที่มีการพูด: พม่า (รัฐยะไข่)
ภูมิภาค: รัฐยะไข่ (พม่า) และภาคจิตตะกองตะวันออกเฉียงใต้ (บังกลาเทศ)
ชาติพันธุ์: โรฮีนจา
จำนวนผู้พูด: 2.5 ล้านคน  (2017)
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียนอินโด-อารยันตะวันออกเบงกอล–อัสสัมภาษาโรฮีนจา
ระบบการเขียน: ฮะนีฟีโรฮีนจา, เปอร์เซีย-อาหรับ, พม่า, ละติน, เบงกอล–อัสสัม (พบน้อย)
รหัสภาษา
ISO 639-3: rhg
บริเวณที่มีผู้พูดภาษาโรฮีนจา
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ภาษาโรฮีนจา (โรฮีนจา: 𐴌𐴗𐴥𐴝𐴙𐴚𐴒𐴙𐴝, Ruáingga, رُحَ࣪ڠۡگَ࣪ࢬ‎, ออกเสียง: [rʊˈɜiɲɟə]) เป็นภาษาที่พูดโดยชาวมุสลิมโรฮีนจา มีผู้พูดทั้งหมด 1,500,000 คน พบในพม่า 1,000,000 คน (พ.ศ. 2549) ในรัฐยะไข่ ประเทศพม่า พบในบังกลาเทศ 200,000 คน (พ.ศ. 2549) และอาจจะมีในมาเลเซีย ซาอุดีอาระเบีย และไทย จัดอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน กลุ่มภาษาอินโด-อารยัน สาขาอินโด-อารยันตะวันออก สาขาย่อยเบงกอล-อัสสัม ใกล้เคียงกับภาษาจิตตะกองในบังกลาเทศ โดยผู้พูดของทั้งสองภาษาสามารถพูดคุยสื่อสารเข้าใจกันได้มาก มีคำยืมจากภาษาอูรดู ภาษาเบงกอล ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอาหรับ ภาษาพม่า และภาษาอังกฤษมาก เดิมชาวโรฮีนจาอพยพจากบังกลาเทศเข้าไปอยู่ในพม่า และปัจจุบันมีผู้อพยพส่วนหนึ่งอพยพกลับไปสู่บังกลาเทศ แต่ถูกผลักดันให้กลับไปสู่พม่า
สัทวิทยา

ภาษาโรฮีนจามีหน่วยเสียงพยัญชนะ 25 หน่วยเสียง มีเสียงที่ยืมมาจากภาษาอาหรับ ภาษาเบงกอล ภาษาพม่า และภาษาอูรดู
ไวยากรณ์ > คำนำหน้านาม

คำนำหน้านามแบบชี้เฉพาะสำหรับนามที่ลงท้ายด้วยสระเป็น án หรือ wá สำหรับเอกพจน์ และ ún สำหรับพหูพจน์หรือนับไม่ได้ โดยทั่วไป wá ใช้กับวัตถุทรงกลม ส่วน án ใช้กับวัตถุทรงแบน เช่น Fata wá ใบไม้ใบเดียว Fata ún ใบไม้หลายใบ ถ้าคำนามลงท้ายด้วยตัวสะกด จะนำเสียงตัวสะกดมารวมกับคำนำหน้าด้วย เช่น Kitap pwá หนังสือเล่มเดียว Kitap pún หนังสือหลายเล่ม ถ้าตัวสะกดเป็น r ใช้เสียง g รวมกับคำนำหน้านาม เช่น Kuñir gwá สุนัขตัวเดียว Kuñir gún หมาหลายตัว คำนำหน้านามแบบไม่ชี้เฉพาะจะวางไว้หลังหรือหน้านามก็ได้ โดย Uggwá ใช้กับวัตถุทรงกลม ekkán ใช้กับวัตถุทรงแบน เช่น Uggwá fata หรือ fata uggwá ใบไม้ใบหนึ่ง Hodún fata หรือ fata hodún ใบไม้บางใบ
ไวยากรณ์ > การเรียงประโยค

การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา เช่น Aiñ (ฉัน), bát (ข้าว), hái (กิน)
ไวยากรณ์ > กาล

ภาษาโรฮีนจามี 12 กาลกริยาช่วย félai แสดง perfect tense félaat แสดง perfect continuous tense คำว่า táki และ táikki เทียบได้กับ be และ been ในภาษาอังกฤษ มีปัจจัยแสดงบุคคลและกาล ปัจจัย -ir, -yi, -lám, -youm ใช้สำหรับบุรุษที่หนึ่ง -or, -yó, -lá, -bá ใช้สำหรับบุรุษที่สอง -ar, -ye, -l, -bou ใช้สำหรับบุรุษที่สาม -ir, -or, -ar แสดงการกระทำที่ต่อเนื่อง -yi, -yó, -ye แสดง present perfect tense, -lám, -lá, -l แสดงอดีต และ -youm, -bá, -bou แสดงอนาคต
อักษร

มีระบบการเขียนที่หลากหลาย ซึ่งมีทั้งอักษรอาหรับ อักษรอูรดู อักษรฮานิฟ อักษรพม่า และล่าสุดคืออักษรโรมัน
อักษร > อักษรอาหรับ

การเขียนด้วยอักษรอาหรับเกิดขึ้นเมื่อ 300 ปีที่ผ่านมา เมื่อยะไข่อยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ ชาวโรฮีนจาใช้ภาษาอังกฤษและอูรดูในการสื่อสารด้วยการเขียน หลังจากที่พม่าได้รับเอกราชและใช้ภาษาพม่าเป็นภาษาราชการ ชาวโรฮีนจาเริ่มพยายามพัฒนาระบบการเขียนเป็นของตนเอง ใน พ.ศ. 2518 ได้พัฒนาระบบการเขียนโดยนำอักษรอูรดูมาดัดแปลง แต่การเขียนแบบนี้ยังยากสำหรับชาวโรฮีนจา และต้องมีการเพิ่มสัญลักษณ์แทนเสียงวรรณยุกต์
|  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ب | پ | ت | ٹ | ث | ج |
| چ | ح | خ | د | ڈ | ذ |
| ر | ࢪ | ڑ | ز | س | ش |
| ص | ض | ط | ظ | ع | غ |
| ڠ | ف | ڤ | ق | ‌ ک‌ | گ |
| ‌ ل | م | ن | ں | و | ࢫ |
| ه | ي | ࢬ |  |  |  |
อักษรในช่องสีเหลืองใช้เฉพาะในคำยืม ส่วนอักษรในช่องสีเขียวพบเฉพาะในภาษาโรฮีนจา
| สระสั้น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| ◌َ | ◌ࣤ | ◌ِ | ◌ࣦ | ◌ُ | ◌ࣥ |
สระเสียงหลังจมูก
| ◌ً | ◌ࣧ | ◌ٍ | ◌ࣩ | ◌ࣱ | ◌ࣨ |

| ◌ۡ | ◌ّ |  |  |  |  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ◌࣪ / ◌࣭ | ◌࣫ / ◌࣮‎ | ◌࣬ / ◌࣯‎ |
อักษร > อักษรฮานิฟ

(Maolana) Mohammad Hanif ได้ประดิษฐ์อักษรแบบใหม่ ซึ่งเขียนจากขวาไปซ้ายโดยใช้อักษรที่มีลักษณะคล้ายอักษรอาหรับ และได้ยืมอักษรบางตัวจากอักษรโรมันและอักษรพม่า อักษรฮานิฟได้รับการบรรจุในยูนิโคดตั้งแต่รุ่น 11.0 เมื่อปี พ.ศ. 2561 คำว่า "ฮานิฟ" นั้น (ภาษาอังกฤษผันเป็น Hanifi ฮานีฟี) ตั้งชื่อตามผู้ประดิษฐ์
อักษร > อักษรฮานิฟ > อักษร

| 𐴌𐴟𐴇𐴥𐴝𐴚𐴒𐴙𐴝 𐴇𐴥𐴡𐴌𐴟𐴉𐴢 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 𐴅 | 𐴄 | 𐴃 | 𐴂 | 𐴁 | 𐴀 |
| 𐴋 | 𐴊 | 𐴉 | 𐴈 | 𐴇 | 𐴆 |
| 𐴑 | 𐴐 | 𐴏 | 𐴎 | 𐴍 | 𐴌 |
| 𐴗 | 𐴖 | 𐴕 | 𐴔 | 𐴓 | 𐴒 |
|  | 𐴜 | 𐴛 | 𐴚 | 𐴙 | 𐴘 |
| 𐴌𐴟𐴇𐴥𐴝𐴚𐴒𐴙𐴝 𐴀𐴝𐴉𐴡𐴌 𐴀𐴞𐴉𐴡𐴌𐴢 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 𐴢 | 𐴡 | 𐴠 | 𐴟 | 𐴞 | 𐴝 |
|  | ◌𐴧 | ◌𐴦 | ◌𐴥 | ◌𐴤 | 𐴣 |
| 𐴌𐴟𐴇𐴥𐴝𐴚𐴒𐴙𐴝 𐴓𐴡𐴔𐴁𐴡𐴌𐴢 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 𐴰 | 𐴱 | 𐴲 | 𐴳 | 𐴴 | 𐴵 | 𐴶 | 𐴷 | 𐴸 | 𐴹 |
อักษร > อักษรโรมัน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A a | B b | C c | Ç ç | D d | E e | F f |
| G g | H h | I i | J j | K k | L l | M m |
| N n | Ñ ñ | O o | P p | Q q | R r | S s |
| T t | U u | V v | W w | X x | Y y | Z z |
E.M. Siddique Basu ได้พัฒนาระบบการเขียนที่ใช้อักษรละตินเพียงอย่างเดียว โดยใช้อักษร 26 ตัว เครื่องหมายการออกเสียงสระ 5 ตัว และอักษรเพิ่ม 2 ตัวเพื่อแสดงเสียงม้วนลิ้นและเสียงนาสิก ซึ่งสระจะมีรูปที่เน้น (á é í ó ú) สำหรับ c ในภาษาโรฮีนจาแทนเสียง /ช/ หรือ /sh/, ç แทนเสียง r ม้วนลิ้น และ ñ ใช้แทนเสียงนาสิก โดย Q, V และ X ใช้เฉพาะกับคำยืมภาษาอื่นเท่านั้น
ตัวอย่าง

ข้อความด้านล่างมาจากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1 ในภาษาโรฮีนจา
| --- | --- |
อักษรละติน: :Manúic beggún azad hísafe, ar izzot arde hók ókkol ót, fúainna hísafe foida óiye. Fottí insán óttu honó forók sára elan ot aséde tamám hók ókkol arde azadi ókkol loi fáaida goróon ór hók asé. Ar, taráre dil arde demak diyé. Ótolla, taráttu ekzon loi arekzon bái hísafe maamela goróon saá.
อักษรฮะนีฟี: .𐴔𐴝𐴕𐴟𐴤𐴞𐴐 𐴁𐴠𐴒𐴧𐴟𐴤𐴕 𐴝𐴎𐴝𐴊 𐴇𐴞𐴤𐴏𐴝𐴉𐴠,. 𐴝𐴌 𐴞𐴎𐴧𐴡𐴃𐴝𐴌𐴊𐴠 𐴇𐴡𐴤𐴑 𐴡𐴤𐴑𐴧𐴡𐴓 𐴡𐴤𐴃, 𐴉𐴟𐴤𐴝𐴞𐴕𐴧𐴝 𐴇𐴞𐴤𐴏𐴝𐴉𐴠 𐴉𐴡𐴞𐴊𐴝 𐴡𐴤𐴞𐴘𐴠. 𐴉𐴡𐴃𐴧𐴞𐴤 𐴞𐴕𐴏𐴝𐴤𐴕 𐴡𐴤𐴃𐴧𐴟 𐴇𐴡𐴕𐴡𐴤 𐴉𐴡𐴌𐴡𐴤𐴑. 𐴏𐴝𐴤𐴌𐴝 𐴠𐴓𐴝𐴕 𐴡𐴃 𐴀𐴏𐴠𐴤𐴊𐴠 𐴃𐴝𐴔𐴝𐴤𐴔 𐴇𐴡𐴤𐴑 𐴡𐴤𐴑𐴧𐴡𐴓 𐴝𐴌𐴊𐴠 𐴝𐴎𐴝𐴊𐴞 𐴡𐴤𐴑𐴧𐴡𐴓 𐴓𐴡𐴞 𐴉𐴝𐴥𐴞𐴊𐴝 𐴒𐴡𐴌𐴡𐴥𐴕 𐴡𐴤𐴌 𐴇𐴡𐴤𐴑 𐴝𐴌, 𐴃𐴝𐴌𐴝𐴤𐴌𐴠, 𐴊𐴞𐴓 𐴝𐴌𐴊𐴠 𐴊𐴠𐴔𐴝𐴑 𐴊𐴞𐴘𐴠𐴤. 𐴡𐴤𐴃𐴡𐴓𐴧𐴝, 𐴃𐴝𐴌𐴝𐴤𐴃𐴧𐴟 𐴠𐴑𐴎𐴡𐴕 𐴓𐴡𐴞. 𐴝𐴌𐴠𐴑𐴎𐴡𐴕 𐴁𐴝𐴤𐴞 𐴇𐴞𐴤𐴏𐴝𐴉𐴠 𐴔𐴝𐴧𐴔𐴠𐴓𐴝 𐴒𐴡𐴌𐴡𐴥𐴕 𐴏𐴝𐴦.
อักษรอาหรับ: مَنُ࣪شۡ بࣦگُّ࣪نۡ اَزَدۡ حِ࣭سَفࣦ، اَرۡ عِزّࣤتۡ اَرۡدࣦ حࣤ࣪قۡ اࣤ࣪كّࣤلۡ اࣤ࣪تۡ، فُ࣪وَ࣪نَّ࣪ࢬ حِ࣭سَفࣦ فࣤيۡدَ اࣤ࣪يّࣦ. فࣤتِّ اِنۡسَ࣪نۡ اࣤ࣪تُّ هࣤنࣤ࣪ فࣤرࣤ࣪كۡ سَ࣪رَ࣪ عࣦلَنۡ اࣤتۡ اَسࣦ࣭دࣦ تَمَ࣪مۡ حࣤ࣪قۡ اࣤ࣪كّࣤلۡ اَرۡدࣦ اَزَدِ اࣤ࣪كّࣤلۡ لࣤيۡ فَ࣫يۡدَ࣪ گࣤرࣤ࣫نۡ اࣤ࣪رۡ حࣤ࣪قۡ اَسࣦ࣭. اَرۡ، تَرَ࣪رࣦ࣭ دِلۡ اَرۡدࣦ دࣦمَكۡ دِيࣦ࣭ اࣤ࣪تࣤ࣪لَّ، تَرَ࣪تُّ࣪ اࣦك زࣤنۡ لࣤيۡ اَرۡ اࣦكۡزࣤنۡ بَ࣪يۡ حِ࣭سَفࣦ مَامَلَ گࣤرࣤ࣫نۡ سَ࣬.‎
แปลไทย:: "มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรีและสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"
แหล่งข้อมูลอื่น

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
"Rohingya Language Academy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 กันยายน 2019.
"Rohingya Language Foundation". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2022.
"Dic-A2Z English–Rohingya Dictionary". rohingyalanguage.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 ธันวาคม 2021.
"Rohingya Font & Keyboard". rohingyavision.com.
| ด ค กภาษาราชการและภาษาที่สำคัญของประเทศสมาชิกอาเซียน |
| --- | --- |
ภาษาราชการ   (ประเทศสมาชิก):  กัมพูชา : ภาษาเขมร •  ไทย : ภาษาไทย •  บรูไน : ภาษามลายู •  พม่า : ภาษาพม่า •  ฟิลิปปินส์ : ภาษาฟิลิปปินส์ • ภาษาอังกฤษ •  มาเลเซีย : ภาษามลายู •  ลาว : ภาษาลาว •  เวียดนาม : ภาษาเวียดนาม •  สิงคโปร์ : ภาษามลายู • ภาษาอังกฤษ • ภาษาจีนมาตรฐาน • ภาษาทมิฬ •  อินโดนีเซีย : ภาษาอินโดนีเซีย
ภาษาราชการของประเทศสังเกตการณ์:  ติมอร์-เลสเต : ภาษาเตตุน • ภาษาโปรตุเกส •  ปาปัวนิวกินี : ภาษาอังกฤษ • ตอกปีซิน • ภาษาฮีรีโมตู
ภาษาเฉพาะถิ่นที่สำคัญ:  กัมพูชา : ภาษาจาม •  ไทย : ภาษามลายูปัตตานี •  บรูไน : ภาษามลายูบรูไน •  พม่า : ภาษากะเหรี่ยง • ภาษากะชีน • ภาษาไทใหญ่ • ภาษามอญ • ภาษายะไข่ • ภาษาโรฮีนจา •  ฟิลิปปินส์ : ภาษาเซบัวโน • ภาษาตากาล็อก • ภาษาอีโลกาโน • ภาษามากินดาเนา •  ลาว : ภาษาม้ง •  เวียดนาม : ภาษาไทดำ •  อินโดนีเซีย : ภาษาชวา • ภาษาซุนดา • ภาษาบาหลี • ภาษาอาเจะฮ์
ลุทการ์ทแห่งซัลทซ์เวเดิล

ลุทการ์ทแห่งซัลทซ์เวเดิล (Lutgard of Salzwedel) หรือ ลูอิทการ์ทแห่งชตาเดอ (Luitgard of Stade; ราว ค.ศ. 1110 - ถูกปลงพระชนม์ ค.ศ. 1152) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์ก