stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มาริโอปาร์ตี 10
การตอบรับ > รายได้

ในสหราชอาณาจักร เกม มาริโอปาร์ตี 10 เป็นเกมที่ดีที่สุดในอันดับสองของซีรีส์ รองจากเกม มาริโอปาร์ตี 8 ส่วนในสหรัฐ มีการขายเกมนี้ไปประมาณ 290,000 อันในช่วงปลายมีนาคม ค.ศ.2015. ซึ่งเร็วกว่าเกม มาริโอปาร์ตี 9 ที่ขายไปได้ 230,000 อันภายในสามสัปดาห์ ส่วนในญี่ปุ่น เกม มาริโอปาร์ตี 10 มีประสิทธิภาพต่ำกว่าเกมที่ผ่านมา โดยขายได้แค่ 50,000 อันในสัปดาห์แรก จนถึงปลายเดือนมิถุนายน ค.ศ.2015 มีการขายเกมนี้แค่ 159,000 อันในญี่ปุ่น
กระทั่งวันที่ 30 กันยายน ค.ศ.2018 เกมนี้ถูกขายไปแล้ว 2.19 ล้านอันทั่วโลก และเป็นเกมที่สิบของวียูที่ขายดีที่สุด
มาร์ก ทเวน

| มาร์ก ทเวน |
| --- | --- |
มาร์ก ทเวน ในปีค.ศ.1907
เกิด: ซามูเอล แลงฮอร์น คลีเมนส์ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835(1835-11-30) ฟลอริดา, รัฐมิสซูรี, สหรัฐ
เสียชีวิต: เมษายน 21, 1910(1910-04-21) (74 ปี) เรดดิง, รัฐคอนเนตทิคัต, สหรัฐ
ที่ฝังศพ: สุสานวูดลอว์น, เอลมีรา, รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ
นามปากกา: Mark Twain, Josh, Thomas Jefferson Snodgrass
อาชีพ: นักเขียน, นักเขียนอารมณ์ขัน, ผู้ประกอบการ, ผู้พิมพ์จำหน่าย, วิทยากร
คู่สมรส: Olivia Langdon Clemens (สมรส 1870; เสียชีวิต 1904)
บุตร: 4 รวมไปถึงซูซี, คลารา และฌอง
ญาติ: John Marshall Clemens (พ่อ) Orion Clemens (พี่/น้องชาย)

ลายมือชื่อ: 
ซามูเอล แลงฮอร์น คลีเมนส์
มาร์ก ทเวน (1909)
มาร์ก ทเวน (อังกฤษ: Mark Twain) เป็นนามปากกาของ ซามูเอล แลงฮอร์น คลีเมนส์ (อังกฤษ: Samuel Langhorne Clemens; 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835 - 21 เมษายน ค.ศ. 1910) เป็นนักเขียน นักบรรยาย และนักเขียนเรื่องขบขันชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียง และยังเป็นคนขับเรือกลไอน้ำ นักขุดทอง และนักหนังสือพิมพ์อีกด้วย ในช่วงสูงสุดของชีวิตเขานั้น เรียกได้ว่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในยุคนั้นเลยทีเดียว วิลเลียม ฟอล์คเนอร์ (William Faulkner) ได้เขียนเกี่ยวกับ มาร์ก ทเวน ไว้ว่า เป็น "นักเขียนอเมริกันแท้ ๆ คนแรก และพวกเรานับแต่นั้นมาเป็นทายาทของเขา"
ผลงานของเขาที่น่าจะเป็นที่คุ้นตาของคนไทย ก็คือ ทอม ซอว์เยอร์ ผจญภัย (The Adventures of Tom Sawyer) และ ฮัคเคิลเบอรี่ ฟินน์ ผจญภัย (The Adventures of Huckleberry Finn)
ภาพรวมอาชีพการงาน

ผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ มาร์ก ทเวน ได้ทิ้งไว้ให้กับ วรรณกรรมอเมริกัน ก็คือ ฮัคเคิลเบอรี่ ฟินน์ ผจญภัย โดย เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ได้กล่าวเอาไว้ว่า
นิยายเรื่องอื่นที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ "ทอม ซอว์เยอร์ ผจญภัย", "The Prince and the Pauper", "A Connecticut Yankee in King Arthur's Court" และงานเขียนสารคดี "Life on the Mississippi"
ทเวน เริ่มต้นต้วยการเป็นนักเขียนบทกลอนขำขัน แต่สุดท้ายกลายเป็นว่า เขาเป็นผู้บันทึกประวัติศาสตร์ที่น่ากลัว เกือบจะเรียกได้ว่าแหกคอกเลยก็ว่าได้ จากที่ได้ประสบกับ ความยโสโอหัง ความเจ้าเลห์เพทุบาย และการเข่นฆ่ากันของเหล่ามนุษยชาติ  ในช่วงตอนกลางของอาชีพ เขาได้ผสมผสาน ความขบขัน การดำเนินเรื่องที่แข็งขัน และการวิจารณ์สังคม เอาไว้อย่างไม่มีใครเปรียบ ในงานเขียนของเขา ฮัคเคิลเบอรี่ ฟินน์ ผจญภัย
ทเวน เป็นผู้เชี่ยวชาญการใช้ภาษาชาวบ้าน เขาเป็นผู้ที่ช่วยสร้างวรรณกรรมอเมริกัน ที่มีลักษณะเฉพาะตัว จากภาพลักษณ์ และภาษาของชาวอเมริกัน และได้ทำให้มันเป็นที่นิยมขึ้นมา
ทเวน นั้นมีความหลงใหลในวิทยาศาสตร์ เขาเป็นเพื่อนที่คบหามานานกับนิโคลา เทสลา ทั้งคู่มักจะใช้เวลาร่วมกันอย่างสม่ำเสมอ (เช่น ใน ห้องทดลองของเทสลา)  เรื่อง A Connecticut Yankee in King Arthur's Court นั้น ก็ได้ใช้การเดินทางผ่านกาลเวลา ซึ่งเดินทางจากช่วงเวลาของเขา กลับไปในยุคของกษัตริย์อาเธอร์ และได้นำความรู้ทางวิทยาศาสตร์ไปใช้สร้างเทคโนโลยีใหม่ ๆ ให้กับยุคนั้น
ทเวน เป็นหนึ่งผู้นำใน Anti-Imperialist League (กลุ่มผู้ต่อต้านการเข้าครอบงำประเทศอื่นโดยสหรัฐอเมริกา) ซึ่งได้ต่อต้านการเข้ายึดครองประเทศฟิลิปปินส์ เขาได้เขียนเรื่อง "Incident in the Philippines", ซึ่งตีพิมพ์หลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้ว ในปี ค.ศ. 1924, เพื่อตอบโต้เหตุการณ์การสังหารหมู่ที่ Moro Crater ที่ชาว Moro 600 คนถูกสังหาร.
คำ "Mark Twain" เป็นคำที่มีความหมายสองนัย นัยหนึ่งนั้น เป็นหน่วยวัดความลึกทางน้ำเท่ากับ 2 fathom ส่วนอีกนัยนั้นหมายถึง "safe water"   หลายคนเชื่อว่าคำ "Mark Twain" น่าจะมาจากความหมายที่สอง เนื่องมาจากนิสัยชอบดื่มของ ทเวน มากกว่าที่จะมาจากการเป็นนักเดินเรือของเขา  นอกจากนามปากกา มาร์ก ทเวน แล้วเขายังใช้ชื่อ "Sieur Louis de Conte" ในนิยายอัตชีวประวัติของโยนออฟอาร์ค (Joan of Arc)
ผลงาน

The $30,000 Bequest (fiction)
Adventures of Huckleberry Finn (fiction)
Adventures of Tom Sawyer (fiction)
Captain Stormfield's Visit to Heaven (fiction)
The Celebrated Jumping Frog of Calaveras County (fiction)
A Connecticut Yankee In King Arthur's Court (fiction)
Following the Equator (non-fiction travel)
A Horse's Tale (fiction)
Innocents Abroad (non-fiction travel)
King Leopold's Soliloquy (political satire)
Life on the Mississippi (non-fiction)
Man That Corrupted Hadleyburg (fiction)
The Mysterious Stranger (fiction, published posthumously)
The Prince and the Pauper (fiction)
Pudd'n'head Wilson (fiction)
Roughing It (non-fiction)
Tom Sawyer Abroad (fiction)
Tom Sawyer Detective (fiction)
A Tramp Abroad (non-fiction travel)
What Is Man? (essay)
แหล่งข้อมูลอื่น

Project Gutenberg เก็บถาวร 2003-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  เป็นโครงการรวบรวมหนังสือในรูปอิเล็กทรอนิกส์ มีทั้งแบบที่เป็นข้อความ และเสียง (audio book) จำนวนมากกว่า 10,000 เล่ม. มีผลงานของ มาร์ก ทเวน อยู่ 110 รายการ.
Mark Twain and Nikola Tesla: Thunder and Lightning เก็บถาวร 2010-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Mark Twain mobile ebooks เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
มาร์ก แอนโทนี (นักร้อง)

| มาร์ก แอนโทนี |
| --- | --- |
มาร์ก แอนโทนีในปี 2010
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: มาร์โก อันโตนีโอ มูญีซ
เกิด:  (1968-09-16) 16 กันยายน ค.ศ. 1968 (56 ปี) นครนิวยอร์ก
แนวเพลง: ละติน, ซัลซา, ป็อป, ละตินป็อป, แดนซ์-ป็อป
อาชีพ: นักร้อง, นักแสดง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 1988–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: RMM Records & Video, Sony Music

เว็บไซต์: www.marcanthonyonline.com
มาร์ก แอนโทนี (อังกฤษ: Marc Anthony) เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักแสดงและโปรดิวเซอร์ จากข้อมูลของหนังสือกินเนสบุ๊ก แอนโทนีเป็นศิลปินแนวทรอปิคอลซัลซาที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล เขาได้รับรางวัลแกรมมี 5 ครั้ง และมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก เขามีเพลงฮิตละตินซัลซาและบัลลาดมากมาย แอนโทนีแสดงเดี่ยวซัลซาครั้งแรกที่เมดิสันสแควร์การ์เดน ซึ่งขายตั๋วได้หมดทุกที่นั่ง แอนโทนีได้รับรางวัล Congressional Hispanic Caucus Institute ในปี 2009 เขาได้รับรางวัลความสำเร็จสูงสุด
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

1991: When the Night is Over
1993: Otra Nota
1995: Todo a Su Tiempo
1997: Contra la Corriente
1999: Marc Anthony
1999: Desde Un Principio: From The Beginning
2001: Libre
2002: Mended
2004: Amar Sin Mentiras
2004: Valió la Pena
2006: Sigo Siendo Yo
2007: El Cantante
2010: Iconos
ผลงานแสดง

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1988 | East Side Story | ตัวประกอบ | นักร้อง |
| 1993 | Carlito's Way | ตัวประกอบ | ร้องเพลง "Parece Mentira" |
| 1994 | Natural Causes | Marine Guard |  |
| 1995 | Hackers | Agent Ray |  |
| 1996 | Big Night | Cristiano |  |
| 1996 | The Substitute | Juan Lucas |  |
| 1999 | Bringing Out The Dead | Noel |  |
| 2001 | In the Time of the Butterflies | Lio |  |
| 2004 | Man on Fire | Samuel Ramos |  |
| 2007 | El Cantante | Héctor Lavoe |  |
มายเวิลด์

มายเวิลด์ (อังกฤษ: My World) คือผลงานชุดแรกของจัสติน บีเบอร์ ชาวแคนาดา ซึ่งถือเป็นผลงานส่วนแรกจากสองส่วนในผลงานชุด มายเวิลด์ ผลงานชุดนี้จัดอยู่ในประเภทอีพี ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 โดยค่ายไอส์แลนด์เรเคิดส์ และในผลงานส่วนที่สองออกจำหน่ายในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2010 บีเบอร์จัดทำผลงานชุดนี้ร่วมกับโปรดิวเซอร์และนักประพันธ์เพลงที่หลากหลาย อาทิ อัชเชอร์ ที่ปรึกษาของเขา, ทริกกี สจวต, เดอะ-ดรีม, มิดิ มาเฟีย และอื่นๆอีกมากมาย บทเพลงนี้ผลงานชุดนี้ส่วนใหญ่ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องราวความรักของวัยหนุ่มสาวและสถานการณ์ที่กำลังจะเติบโตสู่วัยผู้ใหญ่ ดนตรีในอัลบั้มเป็นแนวอาร์แอนด์บีที่ได้รับอิทธิพลจากแนวป๊อป อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกและเปิดตัวในอันดับที่ 6 บนชาร์ บิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกา มียอดจำหน่ายกว่า 137,000 ชุดในสัปดาห์แรกหลังออกจำหน่าย ซึ่งในขณะนั้นถือเป็นศิลปินหน้าใหม่ที่เปิดตัวได้ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2009  จนกระทั่งถูกทำลายสถิติโดยอัลบั้ม ไอดรีมอะดรีม ของซูซาน บอยล์ ที่เปิดตัวในชาร์ตอัลบั้มแห่งประเทศแคนาดาในอันดับที่หนึ่งและได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในสัปดาห์นั้น. อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว (Platinum) ในประเทศแคนาดาในช่วงระยะเวลาไม่ถึงเดือนหลังออกจำหน่าย ขณะเดียวกันนั้นก็ได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกาโดยสถาบัน RIAA เช่นกัน ต่อมาไม่ถึงสองเดือนก็ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกา และมียอดจำหน่ายมากกว่าหนึ่งล้านชุด หลังจากนั้นไม่ถึงเดือนที่ได้ออกจำหน่ายในสหราชอาณาจักรไปแล้วนั้น ก็ได้รับรางวัลแผ่นเสียงเงินโดยสถาบัน BPI ของสหราชอาณาจักร
"วันไทม์" ซิงเกิลแรกของอัลบั้มออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2009 และเป็น 1 ใน 15 เพลงแรก (Top 15) ของชาร์ตแคนาดาฮอต 100 และ 1 ใน 20 เพลงของชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 ของสหรัฐอเมริกา สามซิงเกิลต่อมาออกจำหน่ายผ่านไอทูนส์ ซิงเกิลที่สอง "วันเลสโลนลีเกิร์ล" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2009 และขึ้นชาร์ตสิบอันดับแรกของชาร์ตแคนาดาฮอต 100 และ 20 อันดับแรกของชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 และซิงเกิลที่สาม "เลิฟมี" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และซิงเกิลที่สี่ "แฟวอริตเกิร์ล" ออกจำหน่ายวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009
ก่อนการออกจำหน่ายอัลบั้ม บีเบอร์กลายเป็นศิลปินเดี่ยวคนแรกของประวัติศาสตร์นิตยสาร บิลบอร์ด ที่มีซิงเกิลอย่างน้อยสี่ซิงเกิลขึ้น 40 อันดับแรกของชาร์ตฮอต 100 ก่อนการออกจำหน่ายอัลบั้ม เพื่อการสนับสนุนการจำหน่ายอัลบั้มดังกล่าว บีเบอร์ออกรายการวิทยุและโทรทัศน์เพื่อประชาสัมพันธ์ และจัดคอนเสิร์ตทัวร์ในประเทศแคนาดาโดยได้รับการสนับสนุนจาก Urban Behavior
ประวัติ

จัสตินเริ่มต้นอาชีพของเขาในยูทูบ จากการที่เขาและมารดาโพสต์วิดีโอของเขาที่ร้องเพลงในงานประกวดดนตรีเพื่อให้สมาชิกในครอบครัวคนอื่นที่ไม่ได้ดู แต่ทว่าความนิยมของเขาในยูทูบเติบโตอย่างรวดเร็ว สกูเตอร์ เบราน์ ซึ่งเคยทำงานเป็นผู้อำนวยการการตลาดให้กับ So So Def เห็นวิดีโอของเขา และสนใจในตัวเขามาก ได้บินพาบีเบอร์ไปยังแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เพื่อปรึกษากับอัชเชอร์และเขาก็ได้เซ็นสัญญากับค่ายไอส์แลนด์ในระยะเวลาอันรวดเร็ว Braun และพาบีเบอร์บินไปยังแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย อันเป็นที่พำนักของอัชเชอร์ นักร้องและนักประพันธ์เพลงแนวอาร์แอนด์บี สัปดาห์ต่อมาบีเบอร์จึงมีโอกาสขับร้องให้อัชเชอร์ฟัง ซึ่งเขาเองก็สนใจในทันใด และให้เขาทดลองขับร้องกับแอนโตนิโอ แอลเอ เรด ณ ไอส์แลนด์เรเคิดส์ ซึ่งเขาได้เซ็นสัญญาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 มีการรายงานว่าจัสติน ทิมเบอร์เลกจะให้บีเบอร์เข้าเซ็นสัญญา แต่เขากลับเซ็นสัญญาร่วมกับอัชเชอร์ อัชเชอร์แนะนำบีเบอร์สู่วงการเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 ณ ลอสแองเจิลลิส ภายหลังการบันทึกเสียงเพลง "วันไทม์" เท่านั้น อัชเชอร์บรรยายบีเบอร์ต่อหน้าฝูงชนว่าเป็น "คลื่นลูกใหม่" และเป็น "ความภูมิใจสำหรับผมและไอส์แลนด์เดฟแจม"
ในการสัมภาษณ์กับ JSYK แห่งเอโอแอล เมื่อได้ถามถึงชื่อของอัลบั้ม เขาตอบว่า "มันเรียบง่ายมาก มันเป็นทางเดียวที่ผมจะอธิบายถึงมันได้ มันประกอบไปด้วยองค์ประกอบมากมายในโลกของผม" เมื่อถามถึงดนตรีของเขา บีเบอร์กล่าวว่า "ผมคิดว่าผู้สูงวัยก็สามารถซาบซึ้งไปกับบทเพลงของผมได้ เพราะผมได้ใช้หัวใจในการขับร้อง และมันก็ไม่ล้าสมัย ผมคิดว่าผมสามารถเติบโตในฐานะนักร้องได้ และแฟนเพลงก็จะเติบโตตามผมเช่นกัน" เมื่อกล่าวถึงอัลบั้มของเขาในเอ็มทีวีนิวส์ บีเบอร์กล่าวว่า
"There's a lot of stuff that's not just about love. There's songs that teens can relate to, as far as parents not being together and divorce, and just stuff that happens in everyday life. There's a lot of [artists] my age, [and] their whole album [is], 'Everything is perfect.' "Real life isn't perfect, so my album kind of portrays that. You just have to make the best of what you have."
รายชื่อเพลง

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | Producer(s) | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "One Time" |  Tricky Stewart  The-Dream,  James Bunton  Corron Cole  Thabiso Nkhereanye  |  C. Stewart  Kuk Harrell,  J. Bunton  C. Cole  | 3:35 |
| 2. | "Favorite Girl" |  Antea Birchett  Anesha Birchet  D'Mile  Delisha Thomas  | D'Mile | 4:16 |
| 3. | "Down to Earth" |  Justin Bieber  Midi Mafia  Mason Levy  The Jackie Boyz  | Midi Mafia | 4:05 |
| 4. | "Bigger" |  Bieber  Midi Mafia  Dapo Torimiro  Frank Ocean  |  Midi Mafia  Dapo Torimiro  | 3:17 |
| 5. | "One Less Lonely Girl" |  Ezekiel Lewis  Balewa Muhammad  Sean Hamilton  Hyuk Shin  Usher Raymond IV  |  E. Lewis  B. Muhammad  S. Hamilton  H. Shin  | 3:49 |
| 6. | "First Dance" (featuring Usher) |  Bieber  Usher Raymond IV  Jesse "Corparal" Wilson  Ryan Lovette  Dwight Reynolds  Alexander "Prettyboifresh" Parhm, Jr.  | Prettyboifresh | 3:42 |
| 7. | "Love Me" |  Peter Svensson  Nina Persson  Peter Hernandez  Phillip Lawrence  Ari Levine  | DJ Frank E | 3:12 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 25:58 |
| ลำดับ | ชื่อเพลง | ประพันธ์ | Producer(s) | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 8. | "Common Denominator" |  Bieber  Lashaunda "Babygirl" Carr  | L. Carr | 4:02 |
| 9. | "One Less Lonely Girl" (French Vocal) |  E. Lewis  B. Muhammad  S. Hamilton  H. Shin  Usher Raymond IV  Andrée Watters  |  E. Lewis  B. Muhammad  S. Hamilton  H. Shin  | 3:48 |
| ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | ความยาวทั้งหมด: | 33:48 |
โครงสร้างดนตรี สไตล์และเนื้อเพลง

ดนตรีของอัลบั้มเป็นไปในแนวอาร์แอนด์บีที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีป๊อป และได้มีการนำไปเปรียบเทียบกับผลงานของศิลปินอื่นๆ อาทิ ไมเคิล แจ็กสัน, สตีวี วันเดอร์, คริส บราวน์ อัชเชอร์ และเน-โย ในฉบับมาตรฐานของอัลบั้มสามารถแบ่งตามลักษณะเด่นของดนตรีออกเป็น 2 ส่วนคือเสียงอาร์แอนด์บีจังหวะขึ้นในเพลง "วันไทม์" และ "แฟวิเรตเกิร์ล", "บิกเกอร์" และ "เลิฟมี" และจังหวะในแบบช้าอย่าง "เฟิสต์แดนซ์", "วันเลสส์โลนลรเกิร์ล" และ "ดาวน์ทูเอิร์ธ" ซึ่งประกอบด้วยจังหวพอันเดอร์โทนของอาร์แอนด์บีแบบง่ายๆ
มาร์ก ไรแลนซ์

| เซอร์ มาร์ก ไรแลนซ์ |
| --- | --- |
ไรแลนซ์ขณะประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ ที่งานเทศกาลภาพยนตร์กาน 2016
เกิด: เดวิด มาร์ก ไรแลนซ์ วอเตอส์  (1960-01-18) 18 มกราคม ค.ศ. 1960 (64 ปี) แอชฟอร์ด เคนต์ อังกฤษ
การศึกษา: ราชสถานศิลปะการละคร
อาชีพ: นักแสดง นักเขียนบท ผู้อำนวยการโรงละคร นักเคลื่อนไหว
ปีปฏิบัติงาน: 1980–ปัจจุบัน
คู่สมรส: แคลร์ แวน กัมเปิน (สมรส 1989)
ญาติ: ซูซานนา วอเตอส์ (น้องสาว) จูเลียต ไรแลนซ์ (ลูกติด)
รางวัล: รายการทั้งหมด
เซอร์ เดวิด มาร์ก ไรแลนซ์ วอเตอส์ (อังกฤษ: Sir David Mark Rylance Waters; เกิด 18 มกราคม ค.ศ. 1960) เป็นนักแสดง นักเขียนบท ผู้อำนวยการโรงละคร และนักเคลื่อนไหวชาวอังกฤษ เขาเป็นผู้อำนวยการทางศิลป์คนแรกของเชกสเปียรส์โกลบในลอนดอนระหว่าง ค.ศ. 1995 และ 2005 หลังได้รับการฝึกที่ราชสถานศิลปะการละคร ไรแลนซ์เปิดตัวระดับมืออาชีพที่โรงละครซิติเซนส์ ณ เมืองกลาสโกว์เมื่อ ค.ศ. 1980 จากนั้นเขาได้ปรากฏอยู่ในละครเวทีเรื่อง รักจะแต่งต้องแบ่งหัวใจ (1994) และ เยรูซาเลม (2010) ซึ่งทำให้เขารางวัลลอเรนซ์โอลิวีเอร์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากทั้งสองเรื่อง นอกจากนั้นยังปรากฏอยู่ในละครบรอดเวย์ โดยได้รับรางวัลโทนีถึงสามครั้งได้แก่ นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง โบอิงโบอิง (2008) และ เยรูซาเลม (2011) นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง ราตรีที่สิบสอง (2014)
ไรแลนซ์ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์หลายเรื่อง ซึ่งรวมถึง พรอสเพโรบุกส์ (1991), แอลเจิลส์แอนด์อินเซกต์ (1995), อินสทิทิวต์เบนจาเมนตา (1996), รักไร้บท (2001) และ บัลลังก์รัก ฉาวโลก (2008) เขาได้รับความสนใจจากการแสดงเป็นรูดอล์ฟ เอเบล ในภาพยนตร์ของสตีเวน สปีลเบิร์กเรื่อง บริดจ์ ออฟ สปายส์: จารชนเจรจาทมิฬ (2014) อันเป็นผลงานที่ทำให้เขาชนะรางวัลออสการ์และแบฟตา สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ต่อมาได้ร่วมงานกับสปีลเบิร์กอีกครั้งในบทนำเรื่อง ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ (2016) ซึ่งเป็นภาพยนตร์โลดโผนที่ดัดแปลงจากหนังสือสำหรับเด็กของโรอาลด์ ดาห์ล และเจมส์ ฮัลลีเดย์ ในเรื่อง สงครามเกมคนอัจฉริยะ (2018) อิงจากนวนิยายในชื่อเดียวกัน นอกจากนั้นยังปรากฏอยู่ในภาพยนตร์เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองของคริสโตเฟอร์ โนแลน ในเรื่อง ดันเคิร์ก (2017) และภาพยนตร์เกี่ยวกับสงครามเวียดนามของแอรอน ซอร์กิน ในเรื่อง ชิคาโก 7 (2020)
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์ก ไรแลนซ์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาร์ก ไรแลนซ์ ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
| ด ค กรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม |
| --- | --- |
1936–1940:  วอลเตอร์ เบรนแนน (1936)  โจเซฟ ไชลด์เคราท์ (1937)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1938)  ทอมัส มิตเชลล์ (1939)  วอลเตอร์ เบรนแนน (1940) 
1941-1960:  ดอนัลด์ คริสป์ (1941)  แวน เฮฟลิน (1942)  ชาลส์ โคเบิร์น (1943)  แบร์รี ฟิตซ์เจอรัลด์ (1944)  เจมส์ ดันน์ (1945)  แฮโรลด์ รัสเซลล์ (1946)  เอ็ดมันด์ เกว็นน์ (1947)  วอลเตอร์ ฮัสตัน (1948)  ดีน แจกเกอร์ (1949)  จอร์จ แซนเดอส์ (1950)  คาร์ล มัลเดน (1951)  แอนโทนี ควินน์ (1952)  แฟรงก์ ซินาตรา (1953)  เอ็ดมันด์ โอไบรอัน (1954)  แจ็ก เลมมอน (1955)  แอนโทนี ควินน์ (1956)  เรด บัตตันส์ (1957)  เบิร์ล ไอฟส์ (1958)  ฮิว กริฟฟิท (1959)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1960) 
1961–1980:  จอร์จ ชาคีริส (1961)  เอ็ด เบ็กลีย์ (1962)  เมลวิน ดักลาส (1963)  ปีเตอร์ อุสตีนอฟ (1964)  มาร์ติน บอลซัม (1965)  วอลเตอร์ แมตทาว (1966)  จอร์จ เคนเนดี (1967)  แจ็ก อัลเบิร์ตสัน (1968)  กิก ยัง (1969)  จอห์น มิลส์ (1970)  Ben Johnson (1971)  โจเอล เกรย์ (1972)  จอห์น เฮาส์แมน (1973)  โรเบิร์ต เดอ นิโร (1974)  George Burns (1975)  เจสัน โรบาดส์ (1976)  เจสัน โรบาดส์ (1977)  คริสโตเฟอร์ วอลเคน (1978)  เมลวิน ดักลาส (1979)  ทีโมธี ฮัตตัน (1980) 
1981–2000:  จอห์น กีลกุด (1981)  หลุยส์ กอสเซ็ตต์ จูเนียร์ (1982)  แจ็ก นิโคลสัน (1983)  ฮัง โงร์ (1984)  ดอน อะมีชี (1985)  ไมเคิล เคน (1986)  ฌอน คอนเนอรี (1987)  เควิน ไคลน์ (1988)  เดนเซล วอชิงตัน (1989)  โจ เพชชี (1990)  แจ็ก พาแลนซ์ (1991)  จีน แฮกแมน (1992)  ทอมมี่ ลี โจนส์ (1993)  มาร์ติน แลนเดา (1994)  เควิน สเปซีย์ (1995)  คิวบา กูดิง จูเนียร์ (1996)  โรบิน วิลเลียมส์ (1997)  เจมส์ โคเบิร์น (1998)  ไมเคิล เคน (1999)  เบนีเซียว เดล โตโร (2000) 
2001–ปัจจุบัน:  จิม บรอดเบนต์ (2001)  คริส คูเปอร์ (2002)  ทิม ร็อบบินส์ (2003)  มอร์แกน ฟรีแมน (2004)  จอร์จ คลูนีย์ (2005)  อลัน อาร์คิน (2006)  ฆาบิเอร์ บาร์เดม (2007)  ฮีธ เลดเจอร์ (2008)  คริสตอฟ วอลซ์ (2009)  คริสเตียน เบล (2010)  คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์ (2011)  คริสท็อฟ วัลทซ์ (2012)  จาเรด เลโท (2013)  เจ. เค. ซิมมอนส์ (2014)  มาร์ก ไรแลนซ์ (2015)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2016)  แซม ร็อกเวลล์ (2017)  มาเฮอร์ชาลา อาลี (2018)  แบรด พิตต์ (2019)  แดเนียล คาลูยา (2020)  ทรอย คอตเซอร์ (2021)  กวาน เก๊ ฮวี (2022)  รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ (2023)
มาร์ก แฮมิลล์

| มาร์ก แฮมิลล์ |
| --- | --- |
แฮมิลล์ที่งาน ซานดิเอโกคอมิก-คอน 2019
เกิด: มาร์ก ริชาร์ด แฮมิลล์  (1951-09-25) 25 กันยายน ค.ศ. 1951 (73 ปี) โอกแลนด์, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
ศิษย์เก่า: วิทยาลัยลอสแอนเจลิสซิตี
อาชีพ:  นักแสดง  นักพากย์  นักเขียน 
ปีปฏิบัติงาน: 1970–ปัจจุบัน
คู่สมรส: มาริโล ยอร์ก (สมรส 1978)
บุตร: 3
ลายมือชื่อ

มาร์ก ริชาร์ด แฮมิลล์ (อังกฤษ: Mark Richard Hamill) (เกิดวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1951) เป็นนักแสดง, นักพากย์และนักเขียนชาวอเมริกา เขาเป็นที่รู้จักกันดีใบบทบาทของ ลุค สกายวอล์คเกอร์ ในภาพยนตร์ชุด สตาร์ วอร์ส ผลงานภาพยนตร์ของเขาที่โดดเด่น ได้แก่ โคร์เวตต์ซัมเมอร์ (1978) และ กองหน้ามรณะ (1980) แฮมิลล์ยังปรากฏตัวในผลงานละครเวทีหลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1980
แฮมิลล์เป็นนักพากย์ที่มีผลงานมากมาย โดยเขาพากย์เป็นตัวละครในการ์ตูนโทรทัศน์หลายเรื่อง, ภาพยนตร์และวิดีโอเกม เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทที่เขาพากย์มาอย่างยาวนาน ได้แก่ โจ๊กเกอร์ของดีซีคอมิกส์ เริ่มตั้งแต่ใน แบทแมน: ดิแอะนิเมเต็ดซีรีส์ (1992–1994), ไฟเออร์ลอร์ดโอไซ ใน อวตาร: เดอะลาสแอร์เบนเดอร์ (2005–2008) และ สกิปส์ ใน เรกูลาร์โชว์ (2010–2017)
ชีวิตในช่วงแรก

แฮมิลล์เกิดที่ โอกแลนด์, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ เป็นบุตรของกัปตันกองทัพเรือสหรัฐ วิลเลียม ทอมัส แฮมิลล์ กับ เวอร์จิเนีย ซูแซน (นามสกุลเดิม จอห์นสัน) เขาเป็นในบุตรเจ็ดคน มีพี่ชายสองคน วิลล์กับแพทริก และน้องสาวสี่คน เทอร์รี, แจน, จีนีและคิม พ่อของเขามีเชื้อสายอังกฤษ, สกอตแลนด์, ไอริชและเวลส์ แม่ของเขามีเชื้อสายเป็นลูกครึ่งสวีเดนและอังกฤษ แฮมิลล์อธิบายลักษณะพ่อของเขาว่าเป็นคนที่ยึดมั่นในโรมันคาทอลิกและเหมือนกับ "นิกสันริพับลิกัน"
การย้ายสถานีของพ่อของเขาและการย้ายของครอบครัวทำให้เด็ก ๆ ตระกูลแฮมิลล์เปลี่ยนโรงเรียนบ่อยครั้ง ในช่วงชั้นประถมศึกษา เขาเรียนที่สถาบันการศึกษาวัลซิงแฮมและโรงเรียนมัธยมต้นโพ เมื่ออายุ 11 ปี เขาย้ายไปที่ 5900 บล็อกออฟแคสเซิลตันไดรฟ์ ใน ซานดิเอโก, แคลิฟอร์เนีย ที่นั่นเขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมต้นเฮล ในช่วงปีแรกที่เขาเรียนในโรงเรียนมัธยมปลายเจมส์ เมดิสัน ครอบครัวของเขาย้ายไปที่เวอร์จิเนีย และ แฮมิลล์ได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมปลายแอนเนนเดล พ่อของเขาย้ายไปประจำสถานีที่ญี่ปุ่น ในช่วงชั้นปีแรกของเขา แฮมิลล์เข้าร่วมและเป็นสมาชิกของชมรมการแสดงที่โรงเรียนมัธยมปลายไนล์ ซี. คินนิก เขาสำเร็จการศึกษาในปี 1969 ต่อมาเขาเข้าเรียนที่วิทยาลัยลอสแอนเจลิสซิตี วิชาเอกการละคร
แหล่งข้อมูลอื่น

มาร์ก แฮมิลล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
มาร์ก แฮมิลล์  ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
มาร์ก แฮมิลล์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
มาร์ชา โทมาสัน

| มาร์ชา โทมาสัน |
| --- | --- |
เกิด:  (1976-01-19) 19 มกราคม ค.ศ. 1976 (48 ปี) มอสตัน, แมนเชสเตอร์, ประเทศอังกฤษ
คู่สมรส: Craig Sykes (2009-ปัจจุบัน)
อาชีพ: นักแสดง
ปีที่แสดง: 1993–ปัจจุบัน
มาร์ชา โทมาสัน (อังกฤษ: Marsha Thomason) เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากบทบาท เนสซา โฮลต์ ในสองฤดูกาลแรกของซีรีส์ทางเอ็นบีซีเรื่อง Las Vegas และจากบทนักแสดงร่วมทางซีรีส์ทางช่องเอบีซี เรื่อง Lost รับบทเป็นนาโอมิ ดอร์ริต
มาร์กาเร็ต โรดส์

| มาร์กาเร็ต โรดส์ |
| --- | --- |
เกิด: มาร์กาเร็ต แอลฟินสโตน 9 มิถุนายน พ.ศ. 2468 เวสต์มินสเตอร์ ลอนดนอ สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 (91 ปี) วินด์เซอร์ บาร์กเชอร์ สหราชอาณาจักร
คู่สมรส: เด็นนิส โรดส์
บุตร:  อันนาเบล โรดส์  วิกตอเรีย โรดส์  ไซมอน โรดส์  ไมเคิล โรดส์ 
บิดามารดา: ซิดนีย์ แอลฟินสโตน ลอร์ดที่ 16 แอลฟินสโตน แมรี แอลฟินสโตน เลดีแอลฟินสโตน
มาร์กาเร็ต โรดส์ (อังกฤษ: Margaret Rhodes) เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2468 ณ เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นธิดาคนเล็กใน ซิดนีย์ แอลฟินสโตน ลอร์ดที่ 16 แอลฟินสโตน และ แมรี แอลฟินสโตน เลดีแอลฟินสโตน เธอเป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระญาติชั้นแรกใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และด้วยความที่เธอมีอายุมากกว่าสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ราว 1 ปี ส่งผลให้เธอมัศักดิ์เป็น พระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) ใน ชาลส์ที่ 3  รัชกาลปัจจุบัน
มาร์กาเร็ต แอลฟินสโตนเกิดใน เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน โดยมี จอร์จที่ 6  พระมาตุลา (น้าเขย) เป็นพ่อทูลหัวของเธอ เธอและสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มีความใกล้ชิดกันโดยสายเลือด ทำให้ทั้ง 2 สนิทกัน และด้วยวัยใกล้เคียงกัน เธอจึงเป็นพระสหายของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เธออาศัยอยู่ที่ปราสาทวินด์เซอร์ ใน พระราชวังบักกิงแฮม เธอเรียนหลักสูตรเลขานุการเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 เธอเป็นเพื่อนเจ้าสาวของ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กับ อดีตดยุกแห่งเอดินบะระ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เธอทำงานเป็นเลขานุการของ MI6 เธอยังดำรงตำแหน่งนางกำนัล และ ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2545 ในวันเกิดปี 2543 โรดส์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นร้อยโทแห่งราชรัฐวิกตอเรีย (LVO) ในช่วงที่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มีพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 โรดส์ให้สัมภาษณ์กับบีบีซี โดยเธอกล่าวว่า สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ไม่มีพระบรมราชประสงค์สละราชสมบัติ โรดส์ปรากฏตัวในสารคดีเจ็ดเรื่องเกี่ยวกับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 พระราชวังบัคกิงแฮม ยืนยันว่ามาร์กาเร็ต โรดส์ถึงแก่กรรมแล้วด้วยวัย 91 ปี เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน หลังอาการป่วยไม่นาน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย อดีตดยุกแห่งเอดินบะระ ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งเวสเซกส์ เคาน์เตสแห่งเวสเซกส์ ดยุก และ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ และ เลดีโอกิลวี ร่วมงานศพของเธอ
ครอบครัว

มาร์กาเร็ต แอลฟินสโตน สมรสกับ เด็นนิส กราเวเนอร์ โรดส์ (พ.ศ. 2462-2524) ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 ซึ่งเขานักเขียนชื่อ โดยมีเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตเป็นเพื่อนเจ้าสาว ทั้งคู่มีลูกสี่คน คือ
อันนาเบล โรดส์
วิกตอเรีย โรดส์
ไซมอน โรดส์
ไมเคิล โรดส์
มาร์คัส เวอร์สลีย์

| เซอร์มาร์คัส เวอร์สลีย์ บารอนเน็ตที่ 5 |
| --- | --- |
เกิด: วิลเลียม มาร์คัส จอห์น เวอร์สลีย์ 6 เมษายน 2468 ยอร์กเชอร์, สหราชอาณาจักร
เสียชีวิต: 18 ธันวาคม พ.ศ. 2555 (87 ปี)
มีชื่อเสียงจาก: พระเชษฐาใน แคทเธอรีน ดัชเชสแห่งเคนต์ นักการเมืองพรรคอนุรักษนิยม
คู่สมรส: บริตเจต เน แอสตอน
บุตร: วิลเลียม ราฟ เวอร์สลีย์ ซาราห์ มารีแอนน์ เวอร์สลีย์ ไจล์ส เวอร์สลีย์ ปีเตอร์ มาร์คัส เวอร์สลีย์
บิดามารดา: วิลเลียม เวอร์สลีย์  จอยซี่ มอร์แกน บรุนเนอร์
เซอร์มาร์คัส เวอร์สลีย์ บารอนเน็ตที่ 5 หรือ มาร์คัส เวอร์สลีย์ (อังกฤษ: Marcus Worsley) เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2468 เป็นบุตรชายของ วิลเลียม เวอร์สลีย์ กับ จอยซี่ มอร์แกน บรุนเนอร์ เขาเป็นพระเชษฐาใน แคทเธอรีน ดัชเชสแห่งเคนต์ เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนกรีนโฮลส์ ซึ่งเป็นโรงเรียนเตรียทหาร และจบการศึกษาระดับมหาลัยจากแมสซาชูเซตต์ส ในปี 2492 เมื่อจบการศึกษาแล้ว เขาทำงานเป็นที่ปรึกษานายกเทศมนตรีแห่งมัลตอน เมือในภูมิภาคนอร์ทยอร์กเชอร์ ในปี 2498 และกลายเป็นรองนายกเทศมนตรีในปี 2508 ในทางการเมืองเขาไม่ประสบความสำเร็จนัก ต่อมาเมื่อปี 2516 บิดาของเขานั้นถึงแก่กรรม เขาได้รับการตกทอดมรดดกทั้งหมด รวมที่งปราสาทโฮล์ดตันทอร์ด และรับฐานันดรและบรรดาศักดิ์จากบิดามาทั้งหมด โดยดำรงฐานันดรที่ บารอนที่ 5
แต่งงาน

เขาแต่งงานกับ บริตเจต เน แอสตอน ในปี 2498 มีบุตร-ธิดาคือ
วิลเลียม ราฟ เวอร์สลีย์
ซาราห์ มารีแอนน์ เวอร์สลีย์
ไจล์ส เวอร์สลีย์
ปีเตอร์ มาร์คัส เวอร์สลีย์
มาร์คัส เวอร์สลีย์ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2555 สิริอายุรวม 87 ปี ศพของเขาถูกฝังในโฮวิงแฮม