stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การบินไทย เที่ยวบินที่ 311
การสอบสวน

ท่าอากาศยานตรีภูวัน กรุงกาฐมาณฑุ ในสมัยนั้นไม่มีเรดาร์ หอบังคับการไม่ทราบตำแหน่งของเครื่องบิน การจะนำเครื่องบินลงจอดที่สนามบินแห่งนี้อาศัยการมองด้วยสายตาและการวิทยุประสานงานตำแหน่งเป็นระยะๆเท่านั้น ในวันที่เกิดอุบัติเหตุนั้น เป็นวันที่สภาพอากาศปิด นักบินสามารถมองเห็นทัศนวิสัยได้เพียงไม่กี่ร้อยเมตร การนำเครื่องบินลงจอดจึงต้องอาศัยการประสานงานทางวิทยุเท่านั้น
จากการสอบสวนพบว่า เมื่อเครื่องบินกำลังลดระดับจากทิศใต้เพื่อลงจอดยังท่าอากาศยานนานาชาติตรีภูวัน ในตอนแรกนักบินผู้ช่วยติดต่อหอบังคับการบินโดยถามไปถึงสามครั้ง จึงสามารถติดต่อได้  หอบังคับการแจ้งว่าสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยในการเปิดใช้ทางวิ่ง กัปตันถามหลายครั้งเกี่ยวกับลมและการมองเห็นที่สนามบิน แต่ ATC บอกเขาเพียงว่า Runway 02 ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือพร้อมให้บริการ
การตอบกลับของ ATC สร้างความขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก เพราะนอกจากไม่ได้ข้อมูลเรื่องลมและการมองเห็นแล้วเขายังต้องทำในสิ่งที่ยากมากขึ้น กล่าวคือต้องค่อยๆลดระดับลงในขณะที่ทำการเลี้ยวไปด้วยนักบินทั้งสองรายกังวลว่าเครื่องบินอาจไถลออกนอกรันเวย์หรือชนเทือกเขาหิมาลัย อีกทั้งเขาไม่เคยทำมาก่อนในห้องฝึกบินจำลองภ
จึงตัดสินใจจะนำเครื่องไปลงจอดที่โกลกาตา​ ประเทศอินเดีย หลังจากนั้นไม่นาน หอบังคับการแจ้งว่าสภาพอากาศอยู่ในวิสัยที่จะสามารถนำเครื่องลงจอดจากทิศใต้ ขณะที่กำลังลดระดับจากทิศใต้เพื่อลงจอด แฟลบที่ปีกทำงานได้ไม่เต็มที่ แม้จะแก้ไขได้ในเวลาอันสั้น แต่เครื่องบินก็พ้นระยะร่อนจอดไปแล้ว จึงต้องขึ้นเหนือเพื่อไปยูเทิร์นกลับไปยังจุดเริ่มต้นทางทิศใต้ การสอบสวนพบว่าในระหว่างที่ทำการยูเทิร์นดังกล่าว กัปตันเป็นผู้วิทยุสื่อสารกับหอบังคับการเสียเอง ซึ่งปกติเป็นหน้าที่ของนักบินผู้ช่วย หอบังคับการปฏิเสธให้เขาเลี้ยวซ้ายเนื่องจากมีเครื่องบินลำอื่นอยู่ กัปตันถามไปสามครั้งแต่ไม่มีคำตอบ เขาจึงตัดสินใจยูเทิร์นขวา ขณะเดียวกันก็มีสัญญาณแจ้งเตือนแสดงผลขึ้นจำนวนมาก
ผู้สอบสวนตั้งข้อสังเกตว่า กัปตันปรีดากำลังรับภาระงานมากเกินไปจนเสียสมาธิ และเผลอปรับเกจ HDG SEL ซึ่งใช้ควบคุมทิศทางหัวเครื่อง เลยกว่าที่ควรจะเป็น แทนที่เครื่องบินจะยูเทิร์น 180 องศาแต่กลับกลายเป็นว่าเครื่องบินทำการยูเทิร์น 340 องศา และเครื่องบินถูกหอบังคับการสั่งให้คงเพดานบิน ในขณะที่นักบินคิดว่าเครื่องบินกำลังมุ่งหน้าสู่ทิศใต้ แท้จริงแล้วเครื่องบินกลับกำลังมุ่งหน้าสู่เทือกเขาหิมาลัยทางทิศเหนือ
เมื่อเครื่องบินขาดการติดต่อ ทางการเนปาลก็ปูพรมค้นหาเครื่องบินบริเวณเทือกเขาทางทิศใต้ของกรุงกาฐมาณฑุเป็นเวลากว่าสองวันแต่ก็ไม่พบซากหรือชิ้นส่วนเครื่องบิน จนกระทั่งมีชาวบ้านจากภูเขาทางเหนือมาบอกว่าได้ยินเสียงระเบิด ทางการจึงค้นหาที่เทือกเขาทางเหนือและก็พบซากเครื่องบินดังกล่าว หลังอุบัติเหตุครั้งร้ายแรงดังกล่าวทำให้ทางการเนปาลนำเรดาร์มาติดตั้งยังท่าอากาศยานตรีภูวัน การบินไทยเปลี่ยนรหัสของเที่ยวบิน กรุงเทพ-กาฐมาณฑุ เป็น TG319/320 ใช้เครื่องโบอิง 777-200 และ โบอิง 777-200ER รวมถึงเปลี่ยนวิธีฝึกนักบินสำหรับท่าอากาศยานนานาชาติตรีภูวัน
สารคดี

ความผิดพลาดนี้มีอยู่ในตอนที่สิบของซีซั่นที่ 17 ของ เมย์เดย์ ( Air Crash Investigation ) ตอนนี้มีชื่อว่า "The Lost Plane"
ในสารคดีได้กล่าวถึงปัจจัยทั้งหมดข้างต้น แต่ตัดปัจจัยที่ ATC ลำดับเครื่องบินออกไป กล่าวคือในความเป็นจริง ATC พูดกับเครื่องบินหลายลำมากและมีแนวโน้มที่การสื่อสารจะกระท่อนกระแท่นเช่นเดียวกับการบินไทยโดยดูจากเครื่องบินที่สายการบินอื่นใช้ทำการบิน
ทั้งกับ สายการบินแอร์อินเดีย เที่ยวบินที่ 813 กำหนดลงเวลาในประเทศเนปาล 13.00 น. ทำการบินจากท่าอากาศยานนานาชาติอินทิรา คานธี  ใช้เครื่องบินแบบ แอร์บัส เอ300 และ เนปาลแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 206 ใช้เครื่องบินแบบ โบอิง 757 กำหนดลงเวลาในประเทศเนปาล 12.30 น. ทำการบินจากท่าอากาศยานนานาชาติอินทิรา คานธี
ส่วน บังคลาเทศพิมาน เที่ยวบินที่ 703 ใช้เครื่องบินแบบฟอกเกอร์ เอฟ-28 ทำการบินมาจากธากา กำหนดลงเวลาในประเทศเนปาล 12.35 น.เครื่องบินทั้งหมดลงเวลาไล่เลี่ยกัน โดย TG311 กำหนดลงเวลาในประเทศเนปาล 12.45 น. และ นั้นเป็นสาเหตุที่เขาไม่ตอบคำถามกัปตันทั้งที่เขาควรคุยกับ TG311 ให้เสร็จสิ้นก่อน เราจึงไม่เห็นการแสดงที่สะท้อนความเป็นจริงทั้งหมด
ในสารคดีตำหนิกัปตันว่าไม่ปฏิบัติตามขั้นตอนที่ควรจะเป็นเร่งรีบปฏิบัติงานขาดความไว้เนื้อเชื่อใจนักบินผู้ช่วยจนทำให้ตัวเองมีงานมากเกินไปเพราะเอางานสื่อสารวิทยุกับเจ้าหน้าที่จราจรทางอากาศของนักบินผู้ช่วยมาทำ
ดูเพิ่ม

ปากีสถานอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 268
แหล่งข้อมูลอื่น

(อังกฤษ) Google Books description: "Thai Airways International Ltd. Airbus Industrie A310-304, HS-TID, Near Kathmandu, Nepal, 23NM NNE, 31 July 1992." Commission for the Accident Investigation of TG311, 1993.
คำพิพากษาศาลสหรัฐอเมริกา ญาติผู้โดยสารฟ้องร้องการบินไทย
ภาพซากเครื่อง TG311 ณ บริเวณเชิงเขา
อนุสรณ์สถานที่อุทิศแด่ผู้เสียชีวิตทั้ง 113 คน
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อยู่ ญาโณทโย)

| สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ  (อยู่ ญาโณทโย) |
| --- | --- |
สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
ดำรงพระยศ: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 - 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 (2 ปี 11 วัน)
สถาปนา: 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2506
ก่อนหน้า: สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปลด กิตฺติโสภโณ)
ถัดไป: สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (จวน อุฏฺฐายี)
พรรษา: 71
สถิต: วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
นิกาย: มหานิกาย

ประสูติ: 1 ธันวาคม พ.ศ. 2417 จังหวัดธนบุรี อยู่
สิ้นพระชนม์: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 (90 ปี)
พระชนก: ตรุษ ช้างโสภา
พระชนนี: จันทน์ ช้างโสภา
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ พระนามเดิม อยู่ ช้างโสภา ฉายา ญาโณทโย เป็นสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกพระองค์ที่ 15 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ดำรงตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2506 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงดำรงตำแหน่งอยู่ 2 ปี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 สิริพระชันษา 90 ปี 166 วัน
พระประวัติ > พระกำเนิด

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ มีพระนามเดิมว่า อยู่ ช้างโสภา (นามสกุลเดิม "แซ่ฉั่ว") ประสูติเมื่อวันอังคารที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2417 ที่เรือนแพหน้าวัดกัลยาณมิตร อำเภอบางกอกใหญ่ (ในปัจจุบันคือ เขตบางกอกใหญ่)​ ธนบุรี พระชนกชื่อตรุษ พระชนนีชื่อจันทน์ ทรงรับการศึกษาเบื้องต้นในสำนักของบิดา และพระอาจารย์ช้างที่วัดสระเกศ
พระประวัติ > อุปสมบท

สมเด็จพระสังฆราช (อยู่) ทรงบรรพชาเป็นสามเณรอยู่วัดสระเกศ จนถึงปีมะเมีย พ.ศ. 2437 จึงทรงอุปสมบทเป็นพระภิกษุ โดยสมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) เป็นพระอุปัชฌาย์  พระธรรมทานาจารย์ (จุ่น) และพระธรรมกิตติ (เม่น) เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พระประวัติ > การศึกษา

หลังจากบรรพชาเป็นสามเณร จึงได้ศึกษาภาษาบาลีตามคัมภีร์มูลกัจจายน์กับพระอาจารย์ช้าง และศึกษาในสำนักของพระธรรมกิตติ (เม่น) สำนักสมเด็จพระวันรัตน์ (แดง สีลวฑฺฒโน) และสำนักของพระยาธรรมปรีชา (ทิม) ด้วย
พ.ศ. 2433 ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมในสนามหลวง ได้เป็นเปรียญธรรม 3 ประโยค
พ.ศ. 2436 สอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยค
พ.ศ. 2441, 2443, 2444 และ 2445 ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรม ได้เป็นเปรียญ 5, 6, 7, 8 และ 9 ประโยคตามลำดับ ทรงเป็นเปรียญ 9 ประโยค เมื่อพระชนมายุ 28 พรรษา และเป็นเปรียญธรรม 9 ประโยครูปแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้รับพระมหากรุณาให้นำรถยนต์หลวงมาส่งถึงอารามเป็นพิเศษ และได้เป็นธรรมเนียมปฏิบัติมาจนถึงปัจจุบัน
เมื่อได้เปรียญธรรม 9  ประโยคแล้ว  พระองค์ก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการสนามหลวง สอบไล่พระปริยัติธรรมตลอดมา
สมณศักดิ์

| ธรรมเนียมพระยศของ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก |
| --- | --- |
ตราประจำพระองค์
การทูล: ฝ่าพระบาท
การแทนตน: เกล้ากระหม่อม/เกล้ากระหม่อมฉัน
การขานรับ: เกล้ากระหม่อม พะย่ะค่ะ/เพคะ
พ.ศ. 2451  ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะที่ พระปิฎกโกศล
พ.ศ. 2464  เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชเวที ตรีปิฎกภูสิต ธรรมบัณฑิต ยติคณิศร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2466 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพเวที ตรีปิฎกคุณสุนทรธรรมภูสิต ยติคณิศร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2470 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมเจดีย์ กวีวงศนายก ตรีปิฏกบัณฑิตมหาคณฤศร บวรสังฆารามคามวาสี
พ.ศ. 2488  ได้รับสถาปนาสมณศักดิ์เป็นรองสมเด็จพระราชาคณะที่ พระธรรมวโรดม บรมญาณอดุลย์ สุนทรนายก ตรีปิฎกคุณาลังการภูสิต สุทธิกิจสาทร มหาคณฤศร บวรสังฆาราม คามวาสี
พ.ศ. 2496 ได้รับสถาปนาสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระราชาคณะที่ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ญาณอดุลสุนทรนายก ตรีปิฎกวิทยาคุณ วิบุลคัมภีรญาณสุนทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี อรัณยวาสี
พ.ศ. 2506 ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช มีราชทินนามว่า สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สุขุมวิธานธำรง สกลมหาสงฆปริณายก ตรีปิฎกโกศล วิมลคัมภีรญาณ ญาโณทยาภิธานสังฆวิสุต พุทธบริษัทคารวสถาน ธรรมปฏิภาณญาณสุนทร บวรธรรมบพิตร สมเด็จพระสังฆราช
ตำแหน่ง

พ.ศ. 2462, 2468 เป็นแม่กองธรรมสนามจังหวัดนครราชสีมา
พ.ศ. 2464 เป็นแม่กองธรรมสนามจังหวัดกาญจนบุรี
พ.ศ. 2465, 2467 เป็นแม่กองธรรมจังหวัดภูเก็ต
พ.ศ. 2467 เป็นเจ้าอาวาสวัดสระเกศ และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะแขวงเหนือ จังหวัดธนบุรี
พ.ศ. 2470 เป็นกรรมการเถรสมาคม
พระกรณียกิจ

พระองค์ทรงอุปถัมภ์ส่งเสริมการศึกษาพระปริยัติธรรม ทั้งแผนกบาลี และนักธรรม ให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้น  เป็นองค์อุปภัมภ์กิตติมศักดิ์ของมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตั้งแต่เริ่มเปิดการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2490 ตลอดมา ทรงบูรณปฏิสังขรณ์ พระบรมบรรพต (ภูเขาทอง วัดสระเกศ) จนสำเร็จเรียบร้อยดังที่เห็นอยู่ปัจจุบัน เป็นปูชนียสถานที่เริ่มสร้างมาแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นศรีสง่าแก่กรุงเทพมหานครมาจวบถึงปัจจุบัน
สิ้นพระชนม์

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อยู่ ญาโณทโย) สิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคเส้นพระโลหิตในพระเศียรอุดตัน เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 เวลา 02.20 น. สิริพระชันษา 90 ปี 166 วัน สำนักนายกรัฐมนตรีประกาศให้สถานที่ราชการลดธงครึ่งเสาและข้าราชการไว้ทุกข์ 15 วัน และได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508
บัชชาร อัลอะซัด
ปฐมวัย ครอบครัว และการศึกษา

บัชชาร อัลอะซัดเกิดที่ดามัสกัสในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1965 โดยเป็นบุตรคนที่ 2 จากลูกทั้งสามคนของอะนีซะฮ์ มัคลูฟกับฮาฟิซ อัลอะซัด "อัลอะซัด" ในภาษาอาหรับแปลว่า "สิงโต" อะลี อัลอะซัด ปู่ของเขา สามารถเปลี่ยนสถานะของตนจากชาวนาเป็นบุคคลสำคัญรองลงมา และเพื่อสะท้อนสิ่งนี้ เขาจึงเปลี่ยนนามสกุลจาก "วะหช์" (หมายถึง "ป่าเถื่อน") ไปเป็น "อัลอะซัด" ใน ค.ศ. 1927
อัลอะซัดเรียนชั้นประถมและมัธยมที่โรงเรียนอาหรับ-ฝรั่งเศส al-Hurriya ที่ดามัสกัส จากนั้นใน ค.ศ. 1982 เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมและศึกษาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยดามัสกัส
แพทย์และการก้าวขึ้นสู่อำนาจ

ใน ค.ศ. 1988 อัลอะซัดสำเร็จการศึกษาจากคณะแพทยศาสตร์และเริ่มทำงานเป็นแพทย์ทหารที่โรงพยาบาลทหารติชรีนในเขตชานเมืองดามัสกัส 4 ปีต่อมา เขาตั้งรกรากในลอนดอนเพื่อเริ่มการฝึกอบรมหลังได้รับปริญญาตรีด้านจักษุวิทยาที่โรงพยาบาลเวสเทิร์นอาย ตอนอยู่ที่ลอนดอนเขาได้รับการเรียกขานเป็น "หนุ่มไอทีกี๊ก" (geeky I.T. guy) บัชชารมีความทะเยอทะยานทางการเมืองเพียงเล็กน้อย และบิดาของเขากำลังเตรียมให้บาซิล พี่ชายของบัชชาร เป็นประธานาธิบดีในอนาคต หลังบาซิลเสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อ ค.ศ. 1994 เพียงไม่นาน บัชชารถูกเรียกตัวกลับเข้ากองทัพซีเรีย จากนั้นไม่นาน โฆษณาชวนเชื่อภาครัฐเริ่มส่งเสริมภาพลักษณ์ต่อสาธารณชนของบัชชารให้เป็น "ความหวังของมวลชน" เพื่อให้สาธารณชนเตรียมความพร้อมสำหรับความต่อเนื่องในการปกครองของตระกูลอัลอะซัดต่อไป
หลังบาซิลเสียชีวิต ฮาฟิซ อัลอะซัดตัดสินใจให้บัชชารเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงคนใหม่
ประธานาธิบดี > สมัยแรก (2000–2011)

หลังฮาฟิซ อัลอะซัดเสียชีวิตในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2000 ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญซีเรีย โดยอายุขั้นต่ำที่กำหนดสำหรับการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีลดลงจาก 40 ปีไปเป็น 34 ปี ซึ่งเป็นอายุของบัชชารในขณะนั้น อัลอะซัดลงแข่งขันในฐานะผู้สมัครเพียงคนเดียวและได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 โดยมีผู้สนับสนุนความเป็นผู้นำของเขาถึงร้อยละ 97.29 นอกจากนี้ เขายังแต่งตั้งผู้บัญชาการทหารของกองทัพซีเรียและเลขาธิการพรรคบะอษ์ประจำภูมิภาค การเลือกตั้งแต่ละครั้งจัดขึ้นทุก ๆ 7 ปี ซึ่งอัลอะซัดชนะเสียงสนับสนุนส่วนใหญ่ ผู้สังเกตการณ์อิสระมีมติเอกฉันท์ว่าการเลือกตั้งเหล่านี้มีกระบวนการไม่โปร่งใส และถูกฝ่ายค้านคว่ำบาตร การเลือกตั้งสองครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 2014 และ 2021 จัดขึ้นเฉพาะพื้นที่ที่รัฐบาลซีเรียควบคุมในระหว่างสงครามกลางเมืองของประเทศเท่านั้น และถูกทางสหประชาชาติประณาม
ชีวิตส่วนตัว

อัลอะซัดสื่อสารภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว และสามารถสนทนาภาษาฝรั่งเศสระดับพื้นฐานได้ด้วย โดยเรียนจากโรงเรียนฝรั่งเศส-อาหรับ al-Hurriyah ที่ดามัสกัส บัชชาร อัลอะซัดนับถือศาสนาอิสลามนิกายอะละวี และไปทำฮัจญ์สองครั้งใน ค.ศ. 1999 และ ค.ศ. 2000
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 อัลอะซัดแต่งงานกับอัสมาอ์ อัคร็อส พลเมืองชาวบริติชจากแอกตันที่มีต้นตอจากซีเรีย ใน ค.ศ. 2001 อัสมาอ์ให้กำเนิดบุตรชื่อฮาฟิซ ผู้ได้ชื่อจากฮาฟิซ อัลอะซัด ปู่ของเด็ก บุตรของบัชชาร อัลอะซัดจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมอสโกในฤดูร้อน ค.ศ. 2023 โดยมีวิทยานิพนธ์ปริญญาโททางด้านทฤษฎีจำนวน Zein บุตรีของทั้งสอง เกิดใน ค.ศ. 2003 ตามมาด้วย Karim บุตรคนที่สองใน ค.ศ. 2004
บุชรอ อัลอะซัด พี่สาว และอะนีซะฮ์ มัคลูฟ แม่ของอัลอะซัด ออกจากซีเรียไปอาศัยที่สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ใน ค.ศ. 2012 และ 2013 ตามลำดับ มัคลูฟเสียชีวิตที่ดามัสกัสใน ค.ศ. 2016
ณ วันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2024 มีรายงานว่าอัสมาอ์ อัลอะซัดยื่นฟ้องหย่าหลังไม่พอใจกับชีวิตในมอสโก อย่างไรก็ตาม รัฐบาลรัสเซียปฏิเสธรายงานนั้น
อิสริยาภรณ์

เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์ที่ถูกเพิกถอนและเรียกคืน
| ริบบิ้น | เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์ | ประเทศ | วันที่ | สถานที่ | หมายเหตุ | อ้างอิง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ชั้นกร็อง-ครัว |  ฝรั่งเศส | 25 มิถุนายน 2001 | ปารีส | ตำแหน่งสูงสุดในเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ในสาธารณรัฐฝรั่งเศส อัลอะซัดส่งมอบคืนเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2018 หลังการเปิดกระบวนการเพิกถอนโดยประธานาธิบดีแอมานุแอล มาครง เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2018 |  |
|  | เครื่องอิสริยาภรณ์เจ้าชายยารอสเลาผู้รอบรู้ |  ยูเครน | 21 เมษายน 2002 | เคียฟ | เพิกถอนในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2023 ในฐานะส่วนหนึ่งในมาตรการคว่ำบาตรที่ออกโดยประธานาธิบดียูเครน วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย เพิกถอนรางวัลยูเครนทั้งหมดของสมาชิกรัฐบาลอัลอะซัด |  |
|  | อัศวิน เครื่องอิสริยาภรณ์ฟรานซิสที่ 1 ชั้นแกรนด์ครอส |  ซิซิลีทั้งสอง | 21 มีนาคม 2004 | ดามัสกัส | เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง; หลายปีต่อมาถูกเพิกถอน[เมื่อไร?]โดยเจ้าชายคาร์โล ดยุคแห่งกัสโตร |  |
|  | เครื่องราชอิสริยาภรณ์ซายิด |  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ | 31 พฤษภาคม 2008 | อาบูดาบี | เครื่องราชอิสริยาภรณ์สูงสุดแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ |  |
|  | เครื่องอิสริยาภรณ์กุหลาบขาวแห่งฟินแลนด์ |  ฟินแลนด์ | 5 ตุลาคม 2009 | ดามัสกัส | หนึ่งในสามเครื่องอิสริยาภรณ์ทางการแห่งฟินแลนด์ |  |
|  | เครื่องราชอิสริยาภรณ์สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ |  ซาอุดีอาระเบีย | 8 ตุลาคม 2009 | ดามัสกัส | เครื่องราชอิสริยาภรณ์สูงสุดแห่งซาอุดีอาระเบีย |  |
|  | อัศวิน เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐอิตาลีแบบสังวาลชั้นแกรนด์ครอส |  อิตาลี | 11 มีนาคม 2010 | ดามัสกัส | เกียรติยศสูงสุดแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ต่อมาจอร์โจ นาโปลีตาโน ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิตาลีได้เพิกถอนเกียรติยศเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2012 เนื่องจาก "ความขุ่นเคือง" |  |
|  | เครื่องอิสริยาภรณ์ผู้ปลดปล่อยแบบสังวาล |  เวเนซุเอลา | 28 มิถุนายน 2010 | การากัส | เกียรติยศสูงสุดแห่งเวเนซุเอลา |  |
|  | เครื่องอิสริยาภรณ์กางเขนใต้แบบมหาสังวาล |  บราซิล | 30 มิถุนายน 2010 | บราซิเลีย | เครื่องเกียรติคุณสูงสุดของบราซิล |  |
|  | เครื่องอิสริยาภรณ์ซีดาร์ ชั้นแกรนด์คอร์ดอน |  เลบานอน | 31 กรกฎาคม 2010 | เบรุต | เกียรติยศสูงสุดอันดับ 2 แห่งเลบานอน |  |
|  | Order of the Islamic Republic of Iran |  อิหร่าน | 2 ตุลาคม 2010 | เตหะราน | เครื่องเกียรติคุณสูงสุดของอิหร่าน |  |
|  | Uatsamonga Order |  เซาท์ออสซีเชีย | 2018 | ดามัสกัส | รางวัลภาครัฐของเซาท์ออสซีเชีย |  |
อ่านเพิ่ม

Abboud, Samer (2015). Syria (Hot Spots in Global Politics). Polity. ISBN 978-0-7456-9797-0.
Belhadj, Souhaïl (2013). La Syrie de Bashar Al-Asad : Anatomie d'un régime autoritaire [Bashar's Syria: Anatomy of an Authoritarian Regime] (ภาษาฝรั่งเศส). Belin. ISBN 978-2-7011-6467-0.
Hinnebusch, Raymond (2002). Syria: Revolution From Above. Routledge. ISBN 978-0-415-28568-1.
Perthes, Volker (2005). Syria Under Bashar Al-Asad: Modernisation and the Limits of Change. Routledge. ISBN 978-0-19-856750-9.
Tabler, Andrew (2011). In the Lion's Den: An Eyewitness Account of Washington's Battle with Syria. Zephyr Press. ISBN 978-1-56976-843-3.
รายงาน
Yossi Baidatz (August 2001). Bashar's First Year: From Ophthalmology to a National Vision (PDF) (Report). Washington Institute for Near East Policy. ASIN B0006RVLNM. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 25 December 2016. สืบค้นเมื่อ 12 March 2015.
Annette Büchs (March 2009). The Resilience of Authoritarian Rule in Syria under Hafez and Bashar Al-Asad (PDF) (Report). German Institute of Global and Area Studies. 97. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 9 October 2017. สืบค้นเมื่อ 12 March 2015.
บทความ
Abdelnour, Ziad K. (12 April 2003). "Syria's Proxy Forces in Iraq". Al-Hayat.
"Profile: Syria's Bashar al-Assad". BBC News. 10 March 2005.
Harris, William (Summer 2005). "Bashar al-Assad's Lebanon Gamble". Middle East Quarterly.
Pan, Esther (10 March 2006). "Syria's Leaders". Council on Foreign Relations. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 July 2006.
"Interview With Syrian President Bashar al-Assad". The Wall Street Journal. 31 January 2011.
"Profile: Bashar al-Assad". Al Jazeera. 25 March 2011.
Rose, Charlie (9 September 2013). "Interview with Bashar Hafez al-Assad". PBS. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 November 2016. สืบค้นเมื่อ 5 November 2016.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Biography
Decrees
Speeches
Interviews
Press releases
ข้อมูลการออกสื่อ บน ซี-สแปน
บัชชาร อัลอะซัด ข่าวสารและความเห็นที่ผ่านการรวบรวมในเดอะการ์เดียน
บัชชาร อัลอะซัด ข่าวสารและความเห็นที่ผ่านการรวบรวมในเดอะนิวยอร์กไทมส์
บัชชาร อัลอะซัด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แม่แบบ:ประธานาธิบดีซีเรีย
แม่แบบ:ประเทศซีเรีย
แม่แบบ:Arab Spring
แม่แบบ:2011 Syrian uprising
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิสราเอล  ฟินแลนด์  สหรัฐ  สวีเดน  ลัตเวีย  เช็กเกีย  เนเธอร์แลนด์  โปแลนด์ 
ประชาชน:  Deutsche Biographie 
อื่น ๆ:  IdRef 
↑  ข้อมูล:'"`UNIQ--ref-00000069-QINU`"''"`UNIQ--ref-0000006A-QINU`"''"`UNIQ--ref-0000006B-QINU`"''"`UNIQ--ref-0000006C-QINU`"''"`UNIQ--ref-0000006D-QINU`"''"`UNIQ--ref-0000006E-QINU`"'
↑  ข้อมูล:'"`UNIQ--ref-00000070-QINU`"''"`UNIQ--ref-00000071-QINU`"''"`UNIQ--ref-00000072-QINU`"''"`UNIQ--ref-00000073-QINU`"''"`UNIQ--ref-00000074-QINU`"''"`UNIQ--ref-00000075-QINU`"'
ภาพถ่ายบาซิล อัลอะซัด (1962–1994) พี่ชายของบัชชารที่ถูกกำหนดให้ครองตำแหน่งประธานาธิบดีซีเรียต่อจากบิดา แต่เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อ ค.ศ. 1994
อัลอะซัดใน ค.ศ. 2004
บัชชาร อัลอะซัดกับอัสมาอ์ อัลอะซัด ภรรยา
อสุภ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บรวม ภาพศพ เตือนสติไม่ให้ประมาท[ลิงก์เสีย]
ชิปมังก์

| ชิปมังก์ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีนยุคต้น–ปัจจุบัน |
| --- | --- |

ชิปมังก์ไม่ทราบชนิด (Tamias sp.)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
อันดับย่อย:: Sciuromorpha
วงศ์:: Sciuridae
วงศ์ย่อย:: Xerinae 
เผ่า:: Marmotini
เผ่าย่อย:: Tamiina

สกุล
 Eutamias  Neotamias  †Nototamias  Tamias
ชิปมังก์ (อังกฤษ: chipmunk) เป็นกระรอกขนาดเล็กเผ่าย่อยหนึ่ง อยู่ในเผ่าย่อย Tamiina จัดเป็นกระรอกดินจำพวกหนึ่ง กระจายพันธุ์เฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือ และบางชนิดพบได้ในทวีปเอเชียตอนบนและตะวันออก
ชิปมังก์มีลักษณะคล้ายกับกระเล็น (Tamiops spp.) ซึ่งเป็นกระรอกต้นไม้และพบได้ในเอเชียอาคเนย์ คือ เป็นกระรอกขนาดเล็ก และมีลายแถบเป็นริ้วสีขาวและดำคล้ำลากผ่านบริเวณใบหน้าทั้งสองด้าน, หลัง และหาง สีขนตามลำตัวจะแตกต่างกันออกไปตั้งแต่สีเทาจนถึงสีน้ำตาลออกแดงต่างกันตามแต่ชนิด ขนาดโดยเฉลี่ย ความยาวลำตัวประมาณ 8–11.5 นิ้ว มีหางที่มีขนเป็นพวงฟูต่างจากกระเล็น ความยาวประมาณ 3–4 นิ้ว นอกจากนี้แล้วชิปมังก์ยังมีกระพุ้งแก้มที่ใช้สำหรับเก็บอาหารได้อีกด้วย
ชิปมังก์จะสร้างโพรงในระดับต่ำกว่าพื้นดิน ทางเข้าจะมีการปิดบังไว้ใต้ก้อนหินหรือพุ่มไม้ต่าง ๆ เป็นอย่างดี แม้จะอยู่ในโพรงแล้วก็ตาม ชิปมังก์ก็ยังเป็นสัตว์ที่ตื่นตัวตลอดเวลา มีการระแวดระวังภัยสูง เป็นสัตว์ที่กินอาหารได้หลากหลาย แต่ส่วนมากจะเป็น ลูกไม้ชนิดต่าง ๆ แม้กระทั่งลูกไม้ที่มีเปลือกแข็ง, ถั่ว, เมล็ดพืช, ข้าว, ไข่นก, แมลง แม้กระทั่งเห็ดรา
มีฤดูผสมพันธุ์ ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิของทุกปี ตัวเมียจะออกลูกครอกละ 2–8 ตัว ลูกชิปมังก์จะอยู่กับพ่อแม่เป็นเวลา 2 เดือนและหลังจากนั้นจะจากไปหาอาหารด้วยตนเอง หลังจากผ่านไป 5 เดือน ชิปมังก์วัยอ่อนจะเจริญเติบโตจนมีขนาดตัวโตเต็มวัย ในช่วงฤดูหนาวที่อากาศหนาว อาหารหายาก จะเข้าสู่การจำศีลด้วยการนอนอยู่นิ่ง ๆ ในโพรงของตัวเอง จนกว่าจะถึงฤดูร้อน ชิปมังก์มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 2–3 ปี
การจำแนก

สกุล Eutamias
Eutamias sibiricus
สกุล Tamias
Tamias striatus
†Tamias aristus
สกุล Neotamias
Neotamias senex
Neotamias alpinus
Neotamias bulleri
Neotamias obscurus
Neotamias dorsalis
Neotamias quadrivittatus
Neotamias durangae
Neotamias cinereicollis
Neotamias canipes
Neotamias rufus
Neotamias minimus
Neotamias speciosus
Neotamias quadrimaculatus
Neotamias palmeri
Neotamias panamintinus
Neotamias merriami
Neotamias ruficaudus
Neotamias siskiyou
Neotamias sonomae
Neotamias townsendii
Neotamias umbrinus
Neotamias ochrogenys
Neotamias amoenus
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

ชิปมังก์ได้ถูกสร้างเป็นแอนิเมชันของวอลต์ดีสนีย์ชุด ชิปกับเดล ที่เป็นชิปมังก์ 2 ตัวที่เป็นคู่หูกัน และอัลวินกับสหายชิพมังค์ ที่เป็นกลุ่มชิปมังก์ 3 ตัว ที่เป็นนักร้องประสานเสียง
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tamiina ที่วิกิสปีชีส์
ปืนใหญ่จอมสลัด

| ปืนใหญ่จอมสลัด |
| --- | --- |
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ: นนทรีย์ นิมิบุตร
เขียนบท: วินทร์ เลียววาริณ คงเดช จาตุรันต์รัศมี
อำนวยการสร้าง: สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ รอน พอล ไฟน์แมน นนทรีย์ นิมิบุตร
นักแสดงนำ: สรพงษ์ ชาตรี จารุณี สุขสวัสดิ์ อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม ชูพงษ์ ช่างปรุง เจษฎาภรณ์ ผลดี ณัฐรดา อภิธนานนท์ แอนนา แฮมบาวริส เอก โอรี วินัย ไกรบุตร จักรกฤษณ์ พณิชย์ผาติกรรม อรรถพร ธีมากร ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ ชาติชาย งามสรรพ์ สุวินิต ปัญจมะวัต พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ มนัสนันท์ พัชรโสภาชัย เมสิณี แก้วราตรี อริสา สนธิรอด
กำกับภาพ: ณัฐกิตติ์ ปรีชาเจริญวัฒน์ ชาญกิจ ชำนิวิกัยพงศ์ (ที่ปรึกษา)
ตัดต่อ: นนทรีย์ นิมิบุตร
ดนตรีประกอบ: ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม
วันฉาย: 23 ตุลาคม พ.ศ. 2551
ความยาว: 114 นาที
ประเทศ:  ไทย
ภาษา: ไทย
ทุนสร้าง: 140 ล้านบาท
ทำเงิน: 74.8 ล้านบาท
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
ข้อมูลจากสยามโซน
ปืนใหญ่จอมสลัด ภาพยนตร์แนวแฟนตาซีอิงประวัติศาสตร์ของ นนทรีย์ นิมิบุตร ทุนสร้าง 140 ล้านบาท  เขียนบทภาพยนตร์โดย วินทร์ เลียววาริณ นักเขียนรางวัลซีไรต์  และคงเดช จาตุรันต์รัศมี
เรื่องย่อ

เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อ 400 ปีก่อน  องค์หญิงฮีเจา (จารุณี สุขสวัสดิ์) ธิดาคนโตขึ้นเป็นรายาสตรีองค์แรกแห่งลังกาสุกะ ภายหลังจากที่รายาบาฮาดูร์ ชาห์ ถูกลอบปลงพระชนม์ ซึ่งลังกาสุกะเป็นรัฐอิสระที่อยู่รายล้อมกลุ่มกบฏและโจรสลัดต่าง ๆ จนยานิส บรี (Andre Machielsen) ปราชญ์แห่งอาวุธชาวดัตช์ เดินทางมาพร้อมกับ ลิ่มเคี่ยม (จักรกฤษณ์ พณิชย์ผาติกรรม) ลูกศิษย์ นักประดิษฐ์ชาวจีน เพื่อนำมหาปืนใหญ่ ถวายรายาฮีเจาใช้ป้องกันบ้านเมือง แต่ก็กลับถูกกลุ่มโจรสลัดนำโดย เจ้าชายราไว (เอก โอรี) และ อีกาดำ  (วินัย ไกรบุตร) จอมสลัดผู้มีวิชาดูหลำ ซุ่มโจมตีจนเรือฮอลันดาแตก ยานิส บรีถึงแก่ความตาย ส่วนมหาปืนใหญ่จมลงสู่ก้นทะเล แต่ศิษย์ของเขาลิ่มเคี่ยมรอดชีวิตมาได้
ในเหตุการณ์วันนั้น ปารี (อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม) เด็กที่ลอยมาจากทะเลซึ่งพ่อแม่ของเขาตายจากฝีมือของอีกาดำ โดยมีลิ่มเคี่ยมซึ่งช่วยชีวิตปารีในครั้งนั้นไว้ได้  เมื่อเขาเติบโตเป็นหนุ่มชาวเล เขาและลิ่มเคี่ยมที่ประดิษฐ์อาวุธพิสดารมากมาย และตั้งกลุ่มก่อกวนตัดกำลังโจรสลัดขึ้น
ในขณะที่ลังกาสุกะ ได้ให้ อูงู (แอนนา แฮมบาวริส) น้องสาวคนเล็ก อภิเษกกับ เจ้าชายปาหัง (เจษฎาภรณ์ ผลดี) เพื่อให้เป็นแผ่นทองเดียวกัน แต่อูงูก็ไม่เต็มใจนักขณะที่ยะรังนั้นกลับตกหลุมรัก บิรู (ณัฐรดา อภิธนานนท์) องค์หญิงคนรอง แต่ไม่เผยความรู้สึกออกมา
เมื่อองค์หญิงฮีเจาต้องการหาผู้ช่วยที่ร่วมสร้างมหาปืนใหญ่ โดยจะตามหาลิ่มเคี่ยม ลูกศิษย์ของยานิส บรี ที่หมู่บ้านชาวเลโดยให้น้องสาวทั้งสองเดินทางมากับองครักษ์และลิ่มกอเหนี่ยว (มนัสนันท์ พัชรโสภาชัย) น้องสาวของลิ่มเคี่ยมที่เดินทางมาจากประเทศจีนเพื่อตามหาพี่ชาย แต่ก็เจอกับกลุ่มโจรสลัดอีกาดำที่มาทำลายหมู่บ้าน ฆ่าทุกคนตายจนหมด จนมีการต่อสู้กันระหว่างโจรสลัดอีกาดำและกลุ่มองค์หญิงและปารี  ปารีและอูงูได้รับความช่วยเหลือจากอาจารย์กระเบนขาว (สรพงษ์ ชาตรี) ปรมาจารย์ทางดูหลำ และติดอยู่ที่เกาะกระเบน บ้านของอาจารย์กระเบนขาวในระหว่างหน้ามรสุม ปารีได้พบกับกระเบนดำ (สรพงษ์ ชาตรี) ซึ่งเป็นด้านมืดของกระเบนขาว ได้พบเห็นความน่ากลัวของวิชาดูหลำที่มีทั้งด้านสว่างที่ทรงพลังและด้านมืดที่น่ากลัว จนยากต่อการควบคุม และได้ฝึกฝนวิชาดูหลำชั้นสูงจากกระเบนขาว ในระหว่างฤดูมรสุมนั้น ปารีกับอูงูก็มีความรักต่อกัน
ขณะเดียวกันลิ่มเคี่ยม ถูกจับตัวเป็นเชลยของกลุ่มสลัดและถูกบังคับให้ต้องสร้างปืนใหญ่ขึ้นมาเพื่อทำลายรัฐลังกาสุกะ  โดยกลุ่มโจรนำน้องสาวของเขาจับเป็นตัวประกันกักขังไว้เป็นข้อต่อรอง ทางฝั่งลังกาสุกะเมื่อรู้ที่ซ่อนตัวของโจรอีกาดำจึงเดินทางเข้ามาซุ่มโจมตี ขณะที่ทั้งปารีและอูงูเห็นการทดลองปืนใหญ่จึงซุ่มเข้ามาเช่นกัน เมื่อมีการต่อสู้กันเจ้าชายราไว ก็ถึงขนาดปางตาย ทำให้อาจารย์กระเบนขาวซึ่งเป็นพ่อแท้ ๆ ของเจ้าชายราไวถูกด้านมืดเข้าครอบงำ ใช้วิชาทำให้เจ้าชายราไวรอดตาย และยังใช้วิชาดูหลำงมมหาปืนใหญ่จากใต้ทะเลมาได้
เมื่อสงครามเกิดขึ้นลังกาสุกะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เพราะถูกมหาปืนใหญ่ในตำนานทำลายอย่างต่อเนื่อง นอกจากนั้นยังมีหนอนบ่อนไส้อีก แต่ก็ได้ลิ่มเคี่ยมก็ได้สร้างปืนใหญ่มหาลาโลขึ้นมาใช้ในการต่อกร ทั้งยังได้ความช่วยเหลือจากเจ้าชายปาหัง และปารีก็ใช้วิชาดูหลำทำให้มหาปืนใหญ่ลงดิ่งสู่ใต้ทะเลอีกครั้ง
นักแสดง > ฝ่ายลังกาสุกะ

จารุณี สุขสวัสดิ์ เป็น รายาฮีเจา
ณัฐรดา อภิธนานนท์ เป็น องค์หญิงบิรู
แอนนา รีส เป็น องค์หญิงอูงู
ชูพงษ์ ช่างปรุง เป็น ยะรัง
สุวินิต ปัญจมะวัต เป็น สาโมง