stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พ.ศ. 2501
วันถึงแก่กรรม

ข้อมูลเพิ่มเติม: หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2501
21 กุมภาพันธ์ - ดันแคน เอดเวิดส์ นักฟุตบอลชาวอังกฤษ (เกิด 1 ตุลาคม พ.ศ. 2479)
12 มีนาคม - เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (ประสูติ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2421)
23 มีนาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา (ประสูติ 21 เมษายน พ.ศ. 2432)
16 เมษายน - โรซาลินด์ แฟรงคลิน นักเคมีชาวอังกฤษ (เกิด 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2463)
19 พฤษภาคม - โรนัลด์ คอลแมน นักแสดงชาวอังกฤษ (เกิด 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2434)
9 มิถุนายน - รอเบิร์ต ดอแนต นักแสดงชาวอังกฤษ (เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2448)
20 มิถุนายน - ควร์ท อัลเดอร์ นักเคมีชาวเยอรมัน (เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2445)
30 มิถุนายน - เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์เฉียด ในรัชกาลที่ 5 (เกิด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2416)
19 กรกฎาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงทิพยรัตนกิริฏกุลินี (ประสูติ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2407)
27 สิงหาคม - เออร์เนสต์ ลอว์เรนซ์ นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน (เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2444)
25 กันยายน - จอห์น บี. วัตสัน นักจิตวิทยาชาวอเมริกัน (เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2421)
9 ตุลาคม - สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 สมเด็จพระสันตะปาปาลำดับที่ 260 ชาวอิตาลี (ประสูติ 2 มีนาคม พ.ศ. 2419)
18 ตุลาคม - หม่อมเจ้านนทิยาวัด สวัสดิวัตน์ (ประสูติ 25 เมษายน พ.ศ. 2452)
11 พฤศจิกายน - สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ (ประสูติ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2415)
15 ธันวาคม - ว็อล์ฟกัง เพาลี นักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย (เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2443)
29 ธันวาคม - หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ รพีพัฒน์ (ประสูติ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2445)
ไม่ทราบวัน - ตุ้ม จันทนิตย์ (เกิด พ.ศ. 2396)
รางวัลและการเชิดชูเกียรติ > รางวัลโนเบล

สาขาเคมี – Frederick Sanger
สาขาวรรณกรรม – บอริส เลโอนิโดวิช ปัสเตอร์นัก
สาขาสันติภาพ – Dominique Pire
สาขาฟิสิกส์ – Pavel Alekseyevich Cherenkov, Ilya Mikhailovich Frank, Igor Yevgenyevich Tamm
สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – จอร์จ เวลลส์ บีเดิล, เอ็ดเวิร์ด ลอว์รี ทาทัม, โจชัว ลีเดอร์เบิร์ก
รางวัลและการเชิดชูเกียรติ > บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์

ชาร์ล เดอ โกล
เอลเลน ดีเจนเนอเรส
เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์
เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2
วิชัย ศรีวัฒนประภา
พรินซ์
มาดอนน่า
ไมเคิล แจ๊คสัน
วิกโก มอร์เทนเซน
ธงไชย แมคอินไตย์
อับดี ฟาราห์ ชิรดูน
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12
ชาร์ล เดอ โกล
โครงการเอ็มเคอัลทรา

ยกเลิกความลับ เอกสาร เอ็มเคอัลทรา
โครงการเอ็มเคอัลทรา(อังกฤษ: Project MKUltraหรือสะกดในรูปแบบอื่น ๆ เช่น MKULTRA, MK-Ultra, MK Ultra และรูปแบบอื่น ๆ อีกมากมาย) เป็นโครงการ การทดลองกับมนุษย์ของสหรัฐอเมริกาที่ผิดกฎหมาย ซึ่งออกแบบและดำเนินการโดย สำนักข่าวกรองกลาง (ซีไอเอ) ของสหรัฐอเมริกา เพื่อพัฒนากระบวนการและยาเฉพาะที่สามารถใช้ระหว่างการสอบสวนเพื่อทำให้บุคคลอ่อนแอ และบังคับให้สารภาพผ่าน การล้างสมอง และ การทรมานทางจิตวิทยา ซึ่งเริ่มต้นในปี 1953 และถูกระงับในปี 1973 โครงการดังกล่าวใช้วิธีการมากมายในการจัดการสภาวะจิตใจและการทำงานของสมองของผู้เข้ารับการทดลอง เช่น การให้ ยาออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ในปริมาณสูงอย่างลับ ๆ (โดยเฉพาะ แอลเอสดี) และสารเคมีอื่น ๆ โดยไม่ได้รับความยินยอม การช็อตไฟฟ้า การสะกดจิต การกีดกันทางประสาทสัมผัส การแยกตัว การด่าทอ และ การล่วงละเมิดทางเพศ และการทรมานรูปแบบอื่น ๆ
เอ็มเคอัลทรา เป็นโครงการที่เกิดขึ้นต่อจาก โครงการอาร์ติโชค. โครงการนี้จัดขึ้นโดย สำนักงานข่าวกรองทางวิทยาศาสตร์ ของ ซีไอเอ และประสานงานกับ ห้องปฏิบัติการสงครามชีวภาพของกองทัพสหรัฐอเมริกา. โครงการนี้มีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ผิดกฎหมาย รวมถึงการใช้พลเมืองสหรัฐฯ และแคนาดาเป็นตัวอย่างในการทดสอบโดยไม่รู้ตัว ขอบเขตของโครงการเอ็มเคอัลทรากว้างขวางอย่างมาก โดยมีกิจกรรมที่ดำเนินการภายใต้หน้ากากของการวิจัยในสถาบันมากกว่า 80 แห่ง นอกเหนือจากกองทัพ รวมถึงวิทยาลัยและมหาวิทยาลัย โรงพยาบาล เรือนจำ และบริษัทยา ซีไอเอ ปฏิบัติการโดยใช้ องค์กรบังหน้า แม้ว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงบางคนในสถาบันเหล่านี้จะทราบถึงการมีส่วนร่วมของซีไอเอ
เอ็มเคอัลทรา ถูกเปิดเผยต่อสาธารณชนในปี 1975 โดย คณะกรรมการคริสตจักร ของ รัฐสภาสหรัฐ และ คณะกรรมาธิการประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาว่าด้วยกิจกรรมของ CIA ภายในประเทศสหรัฐอเมริกา ของ เจอรัลด์ ฟอร์ด (คณะกรรมการ รอกกีเฟลเลอร์) ความพยายามในการสืบสวนถูกขัดขวางโดยคำสั่งของ ริชาร์ด เฮล์มส์ ผู้อำนวยการ ซีไอเอ ที่ให้ทำลายไฟล์ เอ็มเคอัลทรา ทั้งหมดในปี 1973 การสืบสวนของคณะกรรมการคริสตจักรและคณะกรรมการร็อคกี้เฟลเลอร์อาศัยคำให้การภายใต้คำสาบานของผู้เข้าร่วมโดยตรงและเอกสารจำนวนเล็กน้อยที่รอดพ้นจากคำสั่งของเฮล์มส์ ในปี 1977 คำขอ พระราชบัญญัติเสรีภาพในการเข้าถึงข้อมูล ได้เปิดเผยเอกสาร 20,000 ฉบับที่เกี่ยวข้องกับ เอ็มเคอัลทรา ซึ่งนำไปสู่การพิจารณาคดีของวุฒิสภา ข้อมูลบางส่วนที่รอดชีวิตเกี่ยวกับ เอ็มเคอัลทรา ถูกยกเลิกการจัดประเภทในปี 2001
ภูมิหลัง > ที่มาของโครงการ

ในช่วงต้นทศวรรษ 1940 นักวิทยาศาสตร์นาซีที่ทำงานในค่ายกักกันเอาช์วิทซ์และค่ายกักกันดัคเคา ได้ทำการทดลองกับมนุษย์ สารต่าง ๆ เช่น บาร์บิทูเรต อนุพันธ์ของมอร์ฟีน และยาหลอนประสาท เช่น เมสคาลีน ถูกนำมาใช้ในการทดลองกับเชลยศึกชาวโปแลนด์ เช็ก ยิว โซเวียต และชาติอื่น ๆ ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาเซรุ่มแห่งความจริงที่จะ "ขจัดเจตจำนงของบุคคลที่ถูกสอบสวน" ตามคำพูดของผู้ช่วยห้องปฏิบัติการคนหนึ่งของเคิร์ต พลอตเนอร์ นักวิทยาศาสตร์ในค่ายกักกันดัคเคา สตีเฟน คินเซอร์ นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันโต้แย้งว่าโครงการของซีไอเอเป็น "ภาคต่อ" ของการทดลองของนาซีก่อนหน้านี้ โดยอ้างถึงนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันจำนวนมากที่ได้รับการว่าจ้างให้ทำงานให้กับสหรัฐอเมริกาในฐานะส่วนหนึ่งของปฏิบัติการคลิปหนีบกระดาษ
ความสนใจของชาวอเมริกันในการทดลองการสอบสวนที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1943 เมื่อ สำนักบริการด้านยุทธศาสตร์ เริ่มพัฒนา "ยาความจริง" ซึ่งจะทำให้เกิด "ความจริงใจที่ไม่ถูกยับยั้ง" ในบุคคลที่ถูกสอบสวน ในปี ค.ศ. 1947 กองทัพเรือสหรัฐ ได้ริเริ่ม โครงการ CHATTER ซึ่งเป็นโครงการสอบสวนที่ได้เห็นการทดสอบ กรดไลเซอร์จิกไดเอทิลเอไมด์ (LSD) ในมนุษย์เป็นครั้งแรก
ในปี 1950 สำนักข่าวกรองกลาง ภายใต้การดูแลของนายพล วอลเตอร์ เบเดล สมิธ ได้ริเริ่มโครงการสอบสวนชุดหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ เริ่มต้นด้วยการเปิดตัวโครงการบลูเบิร์ด ซึ่งเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น โครงการอาร์ติโชค เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 1951 โดยมี พลจัตวา พอล เอฟ. เกย์นอร์ เป็นผู้กำกับดูแล โครงการอาร์ติโชคมีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบว่าบุคคลสามารถถูกทำให้พยายามลอบสังหารโดยไม่สมัครใจได้หรือไม่ มอร์ฟีน เมสคาลีน และ แอลเอสดี ล้วนถูกนำไปใช้กับเจ้าหน้าที่ ซีไอเอ โดยที่ไม่รู้ตัวเพื่อพยายามทำให้เกิด ภาวะความจำเสื่อม ในตัวแบบ นอกจากนี้ โครงการอาร์ติโชคยังมุ่งเป้าไปที่การใช้ไวรัสบางชนิด เช่น ไข้เลือดออก เป็น สารที่ทำให้ไร้ความสามารถ ที่อาจเกิดขึ้นได้
ภูมิหลัง > จุดมุ่งหมายและความเป็นผู้นำ

โครงการนี้นำโดย ซิดนีย์ ก๊อตต์ลิบ แต่เริ่มต้นตามคำสั่งของ อัลเลน ดัลเลส ผู้อำนวยการ ซีไอเอ เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1953 เป้าหมายคือการพัฒนายาควบคุมจิตใจเพื่อใช้ต่อต้าน สหภาพโซเวียต เพื่อตอบโต้ต่อการกล่าวหาว่า โซเวียต, ประเทศจีน และ เกาหลีเหนือ ใช้เทคนิคการควบคุมจิตใจกับเชลยศึกของสหรัฐฯ ระหว่าง สงครามเกาหลี  ซีไอเอ ต้องการใช้กลวิธีที่คล้ายกันกับเชลยของตนเอง และมีความสนใจที่จะใช้เทคนิคดังกล่าวควบคุมผู้นำต่างประเทศ  วางแผนหลายอย่างเพื่อวางยา ฟิเดล กัสโตร บ่อยครั้งที่ทำการทดลองโดยที่ผู้ถูกทดลองไม่รู้และ/หรือไม่ได้รับความยินยอม  ในบางกรณี นักวิจัยด้านวิชาการได้รับทุนผ่านทุนจากองค์กรบังหน้าของ ซีไอเอ แต่ไม่รู้ว่า ซีไอเอ กำลังใช้ผลงานของพวกเขาเพื่อจุดประสงค์เหล่านี้
โครงการนี้พยายามที่จะผลิตยาความจริงที่สมบูรณ์แบบสำหรับการสอบปากคำผู้ต้องสงสัยว่าเป็นสายลับโซเวียตในช่วงสงครามเย็น และเพื่อสำรวจความเป็นไปได้อื่น ๆ ของการควบคุมจิตใจ โครงการย่อย 54 เป็นโครงการ "Perfect Concussion" ที่เป็นความลับสุดยอดของกองทัพเรือ ซึ่งควรจะใช้การระเบิดความถี่ต่ำกว่าเสียงเพื่อลบความทรงจำ โครงการนี้ไม่เคยถูกดำเนินการ
บันทึกส่วนใหญ่ของโครงการเอ็มเคอัลทรา ถูกทำลายในปี 1973 ตามคำสั่งของ ริชาร์ด เฮล์มส์ ผู้อำนวยการ ซีไอเอ  ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากสำหรับผู้ตรวจสอบที่จะเข้าใจอย่างถ่องแท้เกี่ยวกับโครงการย่อยการวิจัยกว่า 150 โครงการที่ได้รับทุนสนับสนุนจากโครงการเอ็มเคอัลทรา และโครงการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับซีไอเอ
โครงการนี้เริ่มต้นขึ้นในช่วงเวลาที่นักข่าวชาวอังกฤษ รูเพิร์ต คอร์นเวลล์ อธิบายว่าเป็น "ความหวาดระแวง" ของซีไอเอ เมื่อสหรัฐอเมริกาสูญเสียการผูกขาดอาวุธนิวเคลียร์และ ความหวาดกลัวลัทธิคอมมิวนิสต์ กำลังขึ้นสูงสุด เจมส์ เจซุส แองเกิลตัน หัวหน้าหน่วยข่าวกรองของซีไอเอ เชื่อว่า สายลับ ได้แทรกซึมเข้าไปในองค์กรในระดับสูงสุด หน่วยงานดังกล่าวทุ่มเงินหลายล้านเหรียญสหรัฐไปกับการศึกษาที่ตรวจสอบวิธีการโน้มน้าวและควบคุมจิตใจ และเพิ่มความสามารถในการดึงข้อมูลจากผู้ที่ต่อต้านระหว่างการสอบสวน นักประวัติศาสตร์บางคนยืนยันว่าเป้าหมายหนึ่งของ เอ็มเคอัลทรา และโครงการที่เกี่ยวข้องของซีไอเอคือการสร้างอาสาสมัครในรูปแบบ ผู้สมัครชาวแมนจูเรีย อัลเฟรด ดับเบิลยู แมคคอย นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน อ้างว่าซีไอเอพยายามที่จะให้ความสนใจของสื่อมุ่งเน้นไปที่โปรแกรม "ไร้สาระ" เหล่านี้ เพื่อที่สาธารณชนจะได้ไม่มองไปที่เป้าหมายหลักของการวิจัย ซึ่งก็คือวิธีการสอบสวนที่มีประสิทธิภาพ
ภูมิหลัง > การใช้

รายงานของ คณะกรรมการคริสตจักร ในปี 1976 พบว่า ในโครงการ เอ็มเคเดลทรา "ยาเสพติดถูกใช้เป็นเครื่องมือช่วยในการสอบสวนเป็นหลัก แต่วัสดุของ เอ็มเคอัลทรา/เอ็มเคเดลทรา ก็ถูกนำไปใช้เพื่อจุดประสงค์ในการคุกคาม ทำลายชื่อเสียง หรือทำให้ไร้ความสามารถด้วย"
ภูมิหลัง > โครงการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

ในปี 1964 เอ็มเคเซิอร์ช (MKSEARCH) เป็นชื่อที่ตั้งให้กับโครงการต่อเนื่องของโครงการ เอ็มเคอัลทรา โครงการ เอ็มเคเซิอร์ช ถูกแบ่งออกเป็นสองโครงการย่อยคือ เอ็มคอฟเทน และ เอ็มเคชิควิท เงินทุนสำหรับ เอ็มเคเซิอร์ช เริ่มต้นในปี 1965 และสิ้นสุดในปี 1971 โครงการนี้เป็นโครงการร่วมกันระหว่าง กองเคมีของกองทัพสหรัฐอเมริกา และ สำนักงานวิจัยและพัฒนาของซีไอเอ เพื่อค้นหาสารเคมีสำหรับใช้ในการโจมตี โดยมุ่งเน้นไปที่ สารที่ทำให้หมดสติ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนา ทดสอบ และประเมินความสามารถในการใช้สารชีวภาพ เคมี และวัสดุกัมมันตรังสี รวมถึงเทคนิคต่าง ๆ ในการสร้างพฤติกรรมและ/หรือการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาของมนุษย์อย่างคาดการณ์ได้ เพื่อสนับสนุนความต้องการในการปฏิบัติการที่มีความอ่อนไหวสูง
ภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1971 มีตัวแทนที่มีศักยภาพมากกว่า 26,000 คนที่ได้รับการคัดเลือกเพื่อการคัดกรองในอนาคต ซีไอเอสนใจในรูปแบบรูปแบบการอพยพของนก สำหรับการวิจัยสงครามเคมี และสงครามชีวภาพ (CBW) โครงการย่อย 139 กำหนด "Bird Disease Studies" ที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต เอ็มคอฟเทนต้องจัดการกับการทดสอบและความสามารถในการถ่ายทอดทางพิษวิทยาและผลกระทบทางพฤติกรรมของยาในสัตว์ และท้ายที่สุดคือมนุษย์ เอ็มเคชิควิทเกี่ยวข้องกับการได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการพัฒนายาใหม่ในยุโรปและเอเชีย และการได้รับตัวอย่าง
ในเดือนมกราคม ปี 1957 ซีไอเอ ได้เริ่มโครงการย่อยของ เอ็มเคอัลทรา เพื่อขยายงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ "โครงการย่อยที่ 68" ดำเนินการที่สถาบันอัลลันเมมโมเรียล ในมอนทรีออล ภายใต้การดูแลของจิตแพทย์ ดร.โดนัลด์ อีเวน คาเมรอน ถือเป็นหนึ่งในความพยายามที่น่าอับอายและเป็นที่ถกเถียงกันอย่างมากที่สุดในแง่จริยธรรมภายในโครงการ เอ็มเคอัลทรา โครงการย่อยนี้มีเป้าหมายเพื่อสำรวจเทคนิคใหม่ ๆ สำหรับการจัดการและควบคุมพฤติกรรมมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านวิธีการ "การขับขี่ทางจิต" และ "การกำจัดรูปแบบ" การขับขี่ทางจิตเกี่ยวข้องกับการให้ผู้ป่วยได้รับฟังข้อความที่บันทึกไว้ซ้ำ ๆ อย่างต่อเนื่อง ซึ่งมักจะมีเนื้อหาเกี่ยวกับการพัฒนาตนเองหรือการเสริมสร้างอัตลักษณ์ ในขณะที่พวกเขาอยู่ภายใต้อิทธิพลของสารออกฤทธิ์ทางจิตที่มีฤทธิ์แรง เช่น แอลเอสดี หรือ ยานอนหลับ
การทดลองกับชาวอเมริกัน

เอกสารของซีไอเอ แนะนำว่า พวกเขาได้ตรวจสอบวิธีการ "ทางเคมี ชีวภาพ และรังสีวิทยา" ในการควบคุมจิตใจ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ เอ็มเคอัลทรา พวกเขาใช้เงินประมาณ 10 ล้านเหรียญสหรัฐหรือมากกว่า ซึ่งคิดเป็นเงินเฟ้อประมาณ 87.5 ล้านเหรียญสหรัฐ
ในระหว่างการพิจารณาคดีโดย อนุกรรมการด้านสาธารณสุขของวุฒิสภา คำให้การของรองผู้อำนวยการ ซีไอเอ ระบุว่ามีสถาบันและมหาวิทยาลัยมากกว่า 30 แห่งที่เกี่ยวข้องกับโครงการทดลองการใช้ยาในประชาชนที่ไม่รู้ตัว "ในทุกระดับสังคม ทั้งสูงและต่ำ ชาวอเมริกันพื้นเมือง และชาวต่างชาติ" การทดสอบเหล่านี้หลายครั้งเกี่ยวข้องกับการให้ แอลเอสดี แก่ผู้เข้าร่วมที่ไม่รู้ตัวในสถานการณ์ทางสังคม
กองทัพตกเป็นเป้าหมายของการทดสอบ แอลเอสดี ซึ่งเกิดขึ้นในสามขั้นตอน ขั้นตอนแรกประกอบด้วยทหารอเมริกันกว่า 1,000 นายที่อาสาสมัครเข้ารับการทดสอบการทำสงครามเคมี ขั้นตอนที่สองมีอาสาสมัคร 96 คนที่ถูกชักนำด้วย แอลเอสดี ในการประเมินความเป็นไปได้ในการใช้ยาเสพติดเพื่อข่าวกรอง ขั้นตอนที่สามประกอบด้วยโครงการ เธิร์ดแชนส์ (THIRD CHANCE) และ เดอร์บี้แฮต (DERBY HAT) ซึ่งทำการทดลองกับอาสาสมัครที่ไม่รู้ตัว 16 คน ซึ่งหลังจากได้รับ แอลเอสดี ถูกสอบปากคำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการทดสอบภาคสนาม
การทดลองกับชาวอเมริกัน > ยาอื่น ๆ

เทคนิคอีกอย่างหนึ่งที่ตรวจสอบคือการให้ ยาเข้าเส้นเลือดดำ โดยให้ ยาบาร์บิทูเรต ที่แขนข้างหนึ่งและ ยาแอมเฟตามีน ที่แขนอีกข้างหนึ่ง  ยาบาร์บิทูเรตจะถูกปล่อยเข้าสู่ร่างกายของบุคคลก่อน และทันทีที่บุคคลนั้นเริ่มผล็อยหลับ ยาแอมเฟตามีนก็จะถูกปล่อยออกมา
การทดลองอื่น ๆ เกี่ยวข้องกับ เฮโรอีน, มอร์ฟีน, เทมาซีแพม (ใช้ภายใต้ชื่อรหัส MKSEARCH), เมสคาลีน, ไซโลไซบิน, สโคโปลามีน, แอลกอฮอล์ และ โซเดียมเพนโทธัล
การทดลองกับชาวอเมริกัน > การสะกดจิต

เอกสาร เอ็มเคอัลทรา ที่เปิดเผยต่อสาธารณะระบุว่า พวกเขาได้ศึกษาเรื่อง การสะกดจิต ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 เป้าหมายการทดลองประกอบด้วยการสร้าง "ความวิตกกังวลที่เกิดจากการสะกดจิต" "การเพิ่มความสามารถในการเรียนรู้และเรียกคืนเรื่องที่เขียนขึ้นอย่างซับซ้อนด้วยการสะกดจิต" การศึกษาการสะกดจิตและการตรวจสอบ เครื่องจับเท็จ "การเพิ่มความสามารถในการสังเกตและเรียกคืนการจัดเรียงวัตถุทางกายภาพที่ซับซ้อนด้วยการสะกดจิต" และการศึกษา "ความสัมพันธ์ของบุคลิกภาพกับความอ่อนไหวต่อการสะกดจิต" พวกเขาทำการทดลองกับการสะกดจิตที่เกิดจากยาเสพติด และกับ ความจำเสื่อมแบบไปข้างหน้า และ ภาวะความจำเสื่อมแบบเรโทรเกรด ขณะอยู่ภายใต้อิทธิพลของยาเสพติดดังกล่าว
การทดลองกับชาวแคนาดา

ซีไอเอได้ส่งออกการทดลองไปยังแคนาดาเมื่อพวกเขาได้คัดเลือกจิตแพทย์ชาวสก็อตแลนด์ โดนัลด์ อีเวน คาเมรอน ผู้สร้างแนวคิด "การขับเคลื่อนทางจิต" ซึ่งซีไอเอพบว่าน่าสนใจ คาเมรอนหวังที่จะแก้ไขโรคจิตเภทด้วยการลบความทรงจำที่มีอยู่และตั้งโปรแกรมจิตใจใหม่ เขาเดินทางจาก ออลบานี (รัฐนิวยอร์ก) ไปยัง มอนทรีออล ทุกสัปดาห์เพื่อทำงานที่ สถาบันอัลลันเมมโมเรียล ของ มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ และได้รับเงิน 69,000 เหรียญสหรัฐสหรัฐ ตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1964 (766,936 เหรียญสหรัฐสหรัฐ ในปี 2024 เมื่อปรับตามอัตราเงินเฟ้อแล้ว) เพื่อดำเนินการทดลอง เอ็มเคอัลทรา ที่นั่น เงินทุนวิจัย การทดลองที่มอนทรีออล ถูกส่งไปยังคาเมรอนโดยองค์กรบังหน้าของซีไอเอ ซึ่งก็คือสมาคมเพื่อการสืบสวนนิเวศวิทยาของมนุษย์ และดังที่แสดงในเอกสารภายในของซีไอเอ คาเมรอนไม่ทราบว่าเงินมาจากซีไอเอ
นอกจากแอลเอสดีแล้ว คาเมรอนยังทดลองกับยาที่ทำให้เป็นอัมพาตหลายชนิด รวมถึง การรักษาด้วยไฟฟ้า ที่ระดับพลังงานสูงกว่าปกติสามสิบถึงสี่สิบเท่า การทดลอง "การขับเคลื่อน" ของเขาประกอบด้วยการทำให้ผู้เข้ารับอยู่ในอาการโคม่าที่เกิดจากยาเป็นเวลาหลายสัปดาห์ (นานถึงสามเดือนในบางกรณี) ในขณะที่เล่น เทปวน เสียงรบกวนหรือข้อความซ้ำ ๆ ง่าย ๆ การทดลองของเขามักดำเนินการกับผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในสถาบันสำหรับปัญหาทั่วไป เช่น โรควิตกกังวล และ ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด ซึ่งหลายคนได้รับผลกระทบถาวรจากการกระทำของเขา การรักษาของเขาส่งผลให้เหยื่อ กลั้นปัสสาวะไม่อยู่ ความจำเสื่อม ลืมวิธีการพูด ลืมพ่อแม่ และคิดว่าผู้ซักถามเป็นพ่อแม่ของตน
ในช่วงเวลานี้ คาเมรอนเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกในฐานะประธานคนแรกของ สมาคมจิตแพทย์โลก รวมถึงเป็นประธานของทั้ง สมาคมจิตแพทย์อเมริกัน และ สมาคมจิตแพทย์แห่งแคนาดา คาเมรอนยังเป็นสมาชิกของ ศาลแพทย์นูเรมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1946–1947
การทดลองกับชาวแคนาดา > การสร้างแรงบันดาลใจและการประเมินผล

งานของเขาได้รับแรงบันดาลใจและเทียบเคียงได้กับจิตแพทย์ชาวอังกฤษ วิลเลียม ซาร์แกนท์ ที่ โรงพยาบาลเซนต์ทอมาซิส ลอนดอน และ โรงพยาบาลเบลมอนต์ ซัตตัน ซึ่งเขายังมีส่วนเกี่ยวข้องกับ หน่วยข่าวกรองลับ และทำการทดลองกับผู้ป่วยโดยไม่ได้รับความยินยอม ก่อให้เกิดความเสียหายในระยะยาวที่คล้ายคลึงกัน
ในช่วงทศวรรษ 1980 อดีตคนไข้หลายคนของคาเมรอนได้ฟ้องร้อง ซีไอเอ เพื่อเรียกร้องค่าเสียหาย ซึ่งรายการข่าวของแคนาดา The Fifth Estate (ละครโทรทัศน์) ได้บันทึกไว้ ประสบการณ์และการฟ้องร้องของพวกเขาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ขนาดสั้นเรื่อง ''ห้องนอน'' ในปี 1998
นาโอมิ ไคลน์ โต้แย้งในหนังสือของเธอ หลักคำสอนเรื่องความตกตะลึง ว่า งานวิจัยของคาเมרוןและผลงานของเขาในโครงการ เอ็มเคอัลทรา ไม่ได้เกี่ยวกับการควบคุมจิตใจและการล้างสมอง แต่เกี่ยวกับการออกแบบ "ระบบที่ใช้หลักวิทยาศาสตร์เพื่อดึงข้อมูลจาก 'แหล่งข้อมูลที่ต่อต้าน' กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ การทรมาน"
อัลเฟรด ดับเบิลยู แมคคอย เขียนว่า "การทดลองของ ดร. คาเมeron ซึ่งสร้างขึ้นจากความสำเร็จครั้งก่อนของ โดนัลด์ โอ. เฮบบ์ ได้วางรากฐานทางวิทยาศาสตร์สำหรับวิธีการทรมานทางจิตวิทยาสองขั้นตอนของ ซีไอเอ"  โดยอ้างอิงถึงการสร้างสถานะของ ความสับสน ในตัวแบบก่อน จากนั้นจึงสร้างสถานการณ์ของความรู้สึกไม่สบายที่ "เกิดขึ้นเอง" ซึ่งตัวแบบที่สับสนสามารถบรรเทาความเจ็บปวดได้โดยการยอมแพ้
ค่ายกักกันลับ

ในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของอเมริกาในช่วงต้นทศวรรษ 1950 ในยุโรปและเอเชียตะวันออก ส่วนใหญ่เป็น ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเยอรมนีตะวันตก และ ประวัติศาสตร์ของประเทศฟิลิปปินส์ (1946–1965) ซีไอเอ ได้สร้างศูนย์กักกันลับเพื่อให้สหรัฐฯ สามารถหลีกเลี่ยงการฟ้องร้องทางอาญาได้ ซีไอเอ จับกุมผู้ต้องสงสัยว่าเป็นสายลับของศัตรูและบุคคลอื่น ๆ ที่เห็นว่า "กำจัดได้" เพื่อทำการทรมานและการทดลองในมนุษย์หลายประเภท นักโทษถูกสอบปากคำขณะถูกให้ยาออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ช็อตด้วยไฟฟ้า และอยู่ภายใต้อุณหภูมิที่สูงมาก การแยกทางประสาทสัมผัส และอื่น ๆ เพื่อพัฒนาความเข้าใจที่ดีขึ้นเกี่ยวกับวิธีการทำลายและควบคุมจิตใจมนุษย์
การเปิดเผย > รายงานสำนักงานบัญชีทั่วไปของสหรัฐอเมริกาประจำปี 1994

สำนักงานบัญชีทั่วไป ของสหรัฐอเมริกา ได้ออกรายงานเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1993 ซึ่งระบุว่าระหว่างปี ค.ศ. 1940 ถึง ค.ศ. 1974 กระทรวงกลาโหม และหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติอื่น ๆ ได้ศึกษาเรื่องมนุษย์หลายพันคนในการทดสอบและการทดลองที่เกี่ยวข้องกับสารอันตราย
คำพูดจากการศึกษา:
ในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 กองทัพได้ร่วมมือกับ CIA ในการให้ยาหลอนประสาทแก่ทหาร "อาสาสมัคร" หลายพันคน นอกจากแอลเอสดีแล้ว กองทัพยังทดสอบ quinuclidinyl benzilate ซึ่งเป็นยาหลอนประสาทที่มีชื่อรหัสว่า BZ (หมายเหตุ 37) การทดสอบหลายครั้งดำเนินการภายใต้โครงการเอ็มเคอัลทรา ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อตอบโต้ความก้าวหน้าของสหภาพโซเวียตและจีนที่รับรู้ได้ในการควบคุมจิตใจ ระหว่างปี 1953 ถึง 1964 โครงการนี้ประกอบด้วยโครงการ 149 โครงการที่เกี่ยวข้องกับการทดสอบยาและการศึกษาอื่น ๆ กับมนุษย์ที่ไม่รู้ตัว
ประเด็นทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความยินยอมโดยสมัครใจ

การเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับซีไอเอและกองทัพกระตุ้นให้หลายหน่วยงานหรือผู้รอดชีวิตยื่นฟ้องร้องต่อรัฐบาลกลางสำหรับการดำเนินการทดลองโดยไม่ได้รับความยินยอม แม้ว่ารัฐบาลจะพยายามอย่างแข็งขันและบางครั้งก็ประสบความสำเร็จในการหลีกเลี่ยงความรับผิดทางกฎหมาย แต่โจทก์หลายคนได้รับค่าชดเชยผ่านคำสั่งศาล การระงับคดีนอกศาล หรือพระราชบัญญัติของรัฐสภา ครอบครัวของแฟรงค์ โอลสันได้รับเงิน 750,000 เหรียญสหรัฐจากพระราชบัญญัติพิเศษของรัฐสภา และทั้งประธานาธิบดีฟอร์ดและวิลเลียม คอลบี้ ผู้อำนวยการซีไอเอ ได้พบกับครอบครัวของโอลสันเพื่อขอโทษต่อสาธารณชน
ก่อนหน้านี้ ซีไอเอ และกองทัพได้พยายามอย่างแข็งขันและประสบความสำเร็จในการปกปิดข้อมูลที่เป็นความผิด แม้ว่าพวกเขาจะแอบให้เงินชดเชยแก่ครอบครัวก็ตาม หนึ่งในหัวข้อการทดลองยาของกองทัพ เจมส์ สแตนลีย์ จ่าสิบเอกของกองทัพ ได้ยื่นฟ้องร้องที่สำคัญ แม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จ รัฐบาลโต้แย้งว่าสแตนลีย์ถูกห้ามไม่ให้ฟ้องร้องภายใต้ หลักคำสอนของเฟเรส
ในปี 1987 ศาลสูงสุดสหรัฐ ยืนยันการให้ความคุ้มครองนี้ด้วยคะแนนเสียง 5–4 ซึ่งตัดสินยกฟ้องคดีของสแตนลีย์: สหรัฐอเมริกา v. สแตนลีย์. เสียงข้างมากให้เหตุผลว่า "การทดสอบความรับผิดที่ขึ้นอยู่กับขอบเขตที่คดีความเฉพาะจะก่อให้เกิดคำถามเกี่ยวกับวินัยและการตัดสินใจทางทหาร ซึ่งจะต้องมีการไต่สวนของศาล และด้วยเหตุนี้จึงเป็นการบุกรุกเรื่องทางทหาร" ในการโต้แย้ง วิลเลียม เบรนแนน ผู้พิพากษาเสียงข้างน้อย แย้งว่า ความจำเป็นในการรักษาวินัยทางทหารไม่ควรปกป้องรัฐบาลจากความรับผิดและการลงโทษสำหรับการละเมิด ร่างกฎหมายสิทธิมนุษยชนของสหรัฐอเมริกา อย่างร้ายแรง:
การทดลองทางการแพทย์ที่นูเรมเบิร์กในปี 1947 ได้สร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งต่อโลกว่าการทดลองกับมนุษย์ที่ไม่รู้ตัวนั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ทั้งในด้านศีลธรรมและกฎหมาย ศาลทหารสหรัฐฯ กำหนดให้หลักเกณฑ์นูเรมเบิร์กเป็นมาตรฐานในการตัดสินนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันที่ทดลองกับมนุษย์ [...] ท้าทายหลักการนี้ เจ้าหน้าที่ข่าวกรองทางทหาร   [...] เริ่มทดสอบสารเคมีและชีวภาพอย่างลับๆ รวมถึง LSD
ผู้พิพากษา แซนดร้า เดย์ โอคอนเนอร์ เขียนความเห็นแย้งแยกต่างหาก ระบุว่า
กฎหมายใด ๆ ไม่ควรให้การคุ้มครองจากความรับผิดชอบสำหรับการทดลองกับมนุษย์โดยไม่สมัครใจและไม่รู้ตัวซึ่งถูกกล่าวหาว่าเกิดขึ้นในคดีนี้ อันที่จริง ดังที่ผู้พิพากษา Brennan สังเกต สหรัฐอเมริกามีบทบาทสำคัญในการดำเนินคดีอาญานักการเมืองนาซีที่ทดลองกับมนุษย์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และมาตรฐานที่ศาลทหารนูเรมเบิร์กพัฒนามาเพื่อตัดสินพฤติกรรมของจำเลยระบุว่า 'ความยินยอมโดยสมัครใจของมนุษย์เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง [...] เพื่อตอบสนองแนวคิดทางศีลธรรม จริยธรรม และกฎหมาย' หากหลักการนี้ถูกละเมิด สิ่งน้อยที่สุดที่สังคมสามารถทำได้คือการดูแลให้เหยื่อได้รับการชดเชยอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยผู้กระทำผิด
ในคดีความอื่น เวย์น ริชชี่ อดีตจอมพลสหรัฐ หลังจากได้ยินเกี่ยวกับโครงการนี้ในปี 1990 ได้กล่าวหาว่าซีไอเอใส่ยาแอลเอสดีในอาหารหรือเครื่องดื่มของเขาในงานเลี้ยงคริสต์มาสปี 1957 ซึ่งส่งผลให้เขาพยายามปล้นบาร์และถูกจับกุมในเวลาต่อมา ในขณะที่รัฐบาลยอมรับว่าในขณะนั้นมีการวางยาให้กับผู้คนโดยไม่ได้รับความยินยอม และพฤติกรรมของริชชี่เป็นเรื่องปกติของคนที่ใช้แอลเอสดี แต่มาริลิน ฮอลล์ ปาเทล พบว่าริชชี่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในเหยื่อของ เอ็มเคอัลทรา หรือแอลเอสดีเป็นสาเหตุให้เขาพยายามปล้น และยกฟ้องในปี 2005
บุคคลสำคัญ > ผู้ทดลองที่ได้รับการบันทึกไว้

ยืนยันแล้ว:
แฮโรลด์ อเล็กซานเดอร์ อายรามสัน
โดนัลด์ อีเวนคาเมรอน
ก๊อตติบลิบ
แฮร์ริสสดสดเบลล์
การควบคุมโอดอร์ออร์น
หลุยส์ โจลีออนปล่อยให้
อาจจะเป็นฮันเตอร์ไวท์
ถูกกล่าวหาว่า:
จิม โจนส์
ชาร์ลีซิรากุซา
บุคคลสำคัญ > เอกสารประกอบเรื่อง

ยืนยันแล้ว:
กวีชาวอเมริกัน อัลเลน กินส์เบิร์ก ได้ลองเสพ แอลเอสดี เป็นครั้งแรกในการทดลองที่มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ซึ่งเขาสามารถฟังแผ่นเสียงที่เขาเลือกได้ (เขาเลือกบทอ่านของ เกอร์ทรูด สไตน์, มณฑล ของชาวทิเบต และ ริชชาร์ท วากเนอร์) เขากล่าวว่าประสบการณ์ดังกล่าวส่งผลให้ "เกิดความหวาดระแวงเล็กน้อยที่ติดตัวเขาตลอดช่วงกลางทศวรรษ 1960 จนกระทั่งเขาเรียนรู้วิธีสลายความหวาดระแวงนั้นจากการทำสมาธิ" เขากลายเป็นผู้สนับสนุนที่เปิดเผยเกี่ยวกับประสาทหลอนในช่วงทศวรรษ 1960 และหลังจากได้ยินข้อสงสัยว่าการทดลองดังกล่าวได้รับทุนสนับสนุนจาก ซีไอเอ เขาเขียนว่า "ผม อัลเลน กินส์เบิร์ก เป็นผลผลิตจากการทดลองควบคุมจิตใจที่น่าเสียดาย ไม่สมควร หรือประสบความสำเร็จอย่างงดงามของ ซีไอเอ หรือไม่"
เคน คีซีย์ ผู้ประพันธ์เรื่อง ''One Flew Over the Cuckoo's Nest (นวนิยาย)|One Flew Over the Cuckoo's Nest'' กล่าวกันว่าเคยอาสาเข้าร่วมการทดลอง เอ็มเคอัลทรา ที่เกี่ยวข้องกับ LSD และยาหลอนประสาทชนิดอื่น ๆ ที่โรงพยาบาล Veterans Administration ในเมืองเมนโลพาร์ก รัฐแคลิฟอร์เนีย|เมนโลพาร์ก ขณะที่เขาเป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดที่อยู่ใกล้เคียง ประสบการณ์ของเคซีย์ขณะอยู่ภายใต้อิทธิพลของ LSD เป็นแรงบันดาลใจให้เขาส่งเสริมยาตัวนี้โดยไม่สนใจบริบทของการทดลอง เอ็มเคอัลทรา ซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาในช่วงแรกของวัฒนธรรมฮิปปี้
โรเบิร์ต ฮันเตอร์ เป็นนักแต่งเนื้อร้อง นักร้อง-นักแต่งเพลง นักแปล และกวีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากความสัมพันธ์ของเขากับเจอร์รี่ การ์เซีย และคนตายผู้กตัญญู พร้อมด้วย Ken Kesey ฮันเตอร์ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นอาสาสมัครกลุ่มแรกในการทดสอบ เอ็มเคอัลทรา ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ผู้ทดสอบของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดได้รับค่าจ้างให้รับประทานแอลเอสดี แอลเอสดี แอลเอสดี และเมสคาลีน แล้วรายงานประสบการณ์ของตนเอง ประสบการณ์เหล่านี้มีส่วนช่วยสร้างสรรค์ Hunter:นั่งลงแล้วนึกภาพตัวเองกำลังโฉบขึ้นไปบนเปลือกหอยสีม่วงที่มียอดโฟมเป็นหยดน้ำคริสตัลเบา ๆ ในยามที่มันตกลงสู่ทะเลในยามเช้าที่มีหมอกหนาอ่อน ๆ  [...] แล้วก็มีเสียงคล้ายระฆังกริ๊งกริ๊ง (ฉันต้องจับมือคุณไว้หรือเปล่า แล้วค่อยพิมพ์ช้า ๆ) แล้วก็รวมตัวเป็นก้อนกลม ๆ สีเงินที่สดใสอย่างไม่เข้าใจ เสียงระฆังดังก้องกังวานไปด้วยเลือดอย่างมีความสุข  [...] ด้วยศรัทธาของฉัน หากสิ่งนี้เป็นความบ้าคลั่ง ดังนั้น ด้วยความรักของพระเจ้า โปรดอนุญาตให้ฉันยังคงเป็นบ้าต่อไป -
ถูกกล่าวหา:
มาเฟียแห่งบอสตัน เจมส์ "ไวตี้" บัลเจอร์ กล่าวหาว่าเขาถูกฉีด แอลเอสดี ทุกสัปดาห์และถูกทดสอบในเวลาต่อมา ขณะที่อยู่ใน เรือนจำสหรัฐอเมริกา แอตแลนตา ในปี 1957
เท็ด คาซินสกี้ ผู้ก่อการร้ายในประเทศชาวอเมริกันที่รู้จักกันในชื่อ Unabomber กล่าวกันว่าเป็นผู้เข้ารับการศึกษาทางจิตวิทยาโดยสมัครใจ ซึ่งมีบางแหล่งอ้างว่าเป็นส่วนหนึ่งของ เอ็มเคอัลทรา ในฐานะนักเรียนปีที่สองของ ฮาร์วาร์ด Kaczynski เข้าร่วมในการศึกษาที่บรรยายโดยผู้เขียน อัลสตัน เชส ว่าเป็น "การทดลองทางจิตวิทยาที่โหดร้ายโดยเจตนา" นำโดยนักจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เฮนรี่ เมอร์เรย์ โดยรวมแล้ว Kaczynski ใช้เวลา 200 ชั่วโมงในการศึกษา
ลอว์เรนซ์เตอร์เตอร์ ทนายความของสิรฮาน สิรฮาน เชื่อว่าซีร์ฮาน "ปฏิบัติการภายใต้เทคนิคการควบคุมจิตใจ MK-ULTRA" เมื่อเขาลอบสังหาร เอฟ เอฟ เคนเนดี.
ธูป มนต์ ได้ถูกเชื่อมโยงกับ MKULTRA โดยผู้เขียน Tom O'Neil โดยเริ่มตั้งแต่ช่วงที่เขาอยู่ในคุก เมื่อ Manson ได้มีส่วนร่วมในการทดลองทางจิตวิทยาโดยใช้ยาเสพติดที่ดำเนินการโดยรัฐบาลกลาง สิ่งนี้ดำเนินต่อไปโดยเชื่อมโยงกับคลินิกการแพทย์ฟรีของ CIA ในซานฟรานซิสโกอย่างต่อเนื่องหลังจากออกจากคุกในปี 1967
ผลที่ตามมา

หลังจากเกษียณอายุในปี 1972 ซิดนีย์ ก๊อตต์ลิบ ปฏิเสธความพยายามทั้งหมดของเขาสำหรับโครงการ เอ็มเคอัลทรา ของซีไอเอว่าไร้ประโยชน์ แฟ้มที่ค้นพบในปี 1977 ซึ่งบรรจุข้อมูลใหม่ 700 หน้า แสดงให้เห็นว่าการทดลองยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่ง ก๊อตต์ลิบ สั่งให้หยุดโครงการในวันที่ 10 กรกฎาคม 1972
วัฒนธรรมประชานิยม

เอ็มเคอัลทรา มีบทบาทใน ทฤษฎีสมคบคิด มากมาย เนื่องจากลักษณะของมันและการทำลายบันทึกส่วนใหญ่ นอกจากนี้ยังนำไปสู่ ตำนานพื้นบ้าน ที่ว่าการทดลองในมนุษย์ที่ดำเนินการโดย ซีไอเอ ยังคงดำเนินต่อไปจนถึง ปัจจุบัน.