stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยูฟ่ายูธลีก ฤดูกาล 2017–18
แหล่งข้อมูลอื่น

ยูฟ่ายูธลีก (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ)
| ด ค กยูฟ่ายูธลีก |
| --- | --- |
 2013–14 ผู้เล่น  2014–15 ผู้เล่น  2015–16 รอบแบ่งกลุ่ม  แชมเปียนส์  รอบแพ้คัดออก  2016–17 รอบแบ่งกลุ่ม  แชมเปียนส์  รอบแพ้คัดออก  2017–18 รอบแบ่งกลุ่ม  แชมเปียนส์  รอบแพ้คัดออก  2018–19 รอบแบ่งกลุ่ม  แชมเปียนส์  รอบแพ้คัดออก  2019–20 รอบแบ่งกลุ่ม  แชมเปียนส์  รอบแพ้คัดออก  2020–21  2021–22 รอบแบ่งกลุ่ม  แชมเปียนส์  รอบแพ้คัดออก 
 ดูเพิ่ม เน็กซ์เจน ซีรีส์ ยู-20 โกปา ลีเบร์ตาโดเรส 
| ด ค กฟุตบอลยุโรปในฤดูกาล 2017–18 (ยูฟ่า) |
| --- | --- |
ลีกภายในประเทศ:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส '17 '18  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย '17 '18  หมู่เกาะแฟโร '17 '18  ฟินแลนด์ '17 '18  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย '17 '18  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์ '17 '18  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน '17 '18  คอซอวอ  ลัตเวีย '17 '18  ลิทัวเนีย '17 '18  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา '17 '18  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์ '17 '18  โปแลนด์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '17 '18  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน '17 '18  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
ถ้วยภายในประเทศ:  แอลเบเนีย  อันดอร์รา  อาร์มีเนีย  ออสเตรีย  อาเซอร์ไบจาน  เบลารุส  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  บัลแกเรีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  สาธารณรัฐเช็ก  เดนมาร์ก  อังกฤษ  เอสโตเนีย  หมู่เกาะแฟโร '17 '18  ฟินแลนด์ '16–'17 '17–'18  ฝรั่งเศส  จอร์เจีย '17 '18  เยอรมนี  ยิบรอลตาร์  กรีซ  ฮังการี  ไอซ์แลนด์ '17 '18  อิสราเอล  อิตาลี  คาซัคสถาน '17 '18  คอซอวอ  ลัตเวีย  ลิกเตนสไตน์  ลิทัวเนีย '17 '18  ลักเซมเบิร์ก  มาซิโดเนีย  มอลตา  มอลโดวา  มอนเตเนโกร  เนเธอร์แลนด์  ไอร์แลนด์เหนือ  นอร์เวย์ '17 '18  โปแลนด์  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '17 '18  โรมาเนีย  รัสเซีย  ซานมารีโน  สกอตแลนด์  เซอร์เบีย  สโลวาเกีย  สโลวีเนีย  สเปน  สวีเดน  สวิตเซอร์แลนด์  ตุรกี  ยูเครน  เวลส์ 
ลีกคัพ:  อังกฤษ  เอสโตเนีย  ฝรั่งเศส  ไอซ์แลนด์ '17 '18  อิสราเอล  ลัตเวีย  ไอร์แลนด์เหนือ  โปรตุเกส  สาธารณรัฐไอร์แลนด์ '17 '18  สกอตแลนด์  เวลส์ 
ซูเปอร์คัพ:  Albania  Andorra  Armenia  Azerbaijan  Belarus  Belgium  Bulgaria  Cyprus  อังกฤษ  Estonia  Faroe Islands  ฝรั่งเศส  Georgia  เยอรมนี  Gibraltar  Hungary  Iceland  Israel  อิตาลี  Kazakhstan  Lithuania '17 '18  Macedonia  Malta  Moldova  Netherlands  ไอร์แลนด์เหนือ  Norway '17 '18  Poland  Portugal  Republic of Ireland '17 '18  Romania  รัสเซีย  San Marino  Slovakia  สเปน  ตุรกี  ยูเครน 
การแข่งขันของยูฟ่า:  แชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ  รอบแบ่งกลุ่ม  รอบแพ้คัดออก  นัดชิงชนะเลิศ  ยูโรปาลีก รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ  รอบแบ่งกลุ่ม  รอบแพ้คัดออก  นัดชิงชนะเลิศ  ซูเปอร์คัพ  ยูธลีก เส้นทางยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก  เส้นทางแชมเปียนส์ภายในประเทศ  รอบแพ้คัดออก 
การแข่งขันระดับนานาชาติ:  ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนยุโรป  ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017  ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2017  ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2017  2019 ยูโร อันเดอร์-21 รอบคัดเลือก  2018 ยูโร อันเดอร์-19 รอบคัดเลือก  2018 ยูโร อันเดอร์-17 รอบคัดเลือก
คณะการบริการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

| --- | --- |
Faculty of Hospitality and Tourism, Prince of Songkla University

ชื่อย่อ: บรท. / FHT
สถาปนา: 19 กันยายน พ.ศ. 2535 (32 ปี) (เริ่มต้นจากโครงการจัดตั้ง)
สังกัดการศึกษา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณบดี: พรพิษณุ พรหมศิวะพัลลภ
ที่อยู่: วิทยาเขตภูเก็ต เลขที่ 80 หมู่ที่ 1 ถนนวิชิตสงคราม ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต 83120
สี:   สีบานเย็น
เว็บไซต์: fht.psu.ac.th

คณะการบริการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (อังกฤษ: Faculty of Hospitality and Tourism, Prince of Songkla University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตภูเก็ต โดยสภามหาวิทยาลัยได้ให้ความเห็นชอบให้ดำเนินงานเทียบเท่าคณะ ใช้ชื่อ โครงการจัดตั้งคณะการจัดการโรงแรมและการท่องเที่ยว ในคราวประชุมครั้งที่ 170 (7/2535) เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2535
หลักสูตร

| ระดับปริญญาตรี | ระดับปริญญาโท | ระดับปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
|  หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (4 ปี) สาขาวิชาการจัดการการบริการ (หลักสูตรนานาชาติ)  สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว (หลักสูตรนานาชาติ)  สาขาวิชาการจัดการนวัตกรรมทางธุรกิจ (หลักสูตรนานาชาติ)  | หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (2 ปี) สาขาวิชาการจัดการการบริการและการท่องเที่ยว (หลักสูตรนานาชาติ) | หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (3ปี) สาขาวิชาการจัดการการบริการและการท่องเทึ่ยวแบบบูรณาการ (หลักสูตรนานาชาติ) |
ทำเนียบคณบดี

รศ. ดร. พรพิษณุ พรหมศิวะพัลลภ (พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน)
รศ. ดร. ปรารถนา กาลเนาวกุล (พ.ศ. 2554 - พ.ศ. 2562)
ผศ. รอ. นพ. ดร. สุมาส วงศ์สุนพรัตน์ (พ.ศ. 2552)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กรายชื่อโรงเรียนท่องเที่ยวและบริการในประเทศไทย  |
| --- | --- |
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: นครพนม • มหาสารคาม • รามคำแหง
สถาบันอุดมศึกษา  ในกำกับของรัฐ: เกษตรศาสตร์ (มนุษยศาตร์) • เกษตรศาสตร์ (อุตสาหกรรมบริการ) • เกษตรศาสตร์ (วิทยาการจัดการ) •  เกษตรศาสตร์ (ศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ) • เกษตรศาสตร์ (สหวิทยาการจัดการและเทคโนโลยี) • ขอนแก่น (บริหารธุรกิจและการบัญชี) • ขอนแก่น (นานาชาติ) • ขอนแก่น (สหวิทยาการ) • เชียงใหม่ • แม่ฟ้าหลวง • มหิดล • บูรพา  • ศรีนครินทรวิโรฒ • สงขลานครินทร์ • ศิลปากร • สวนดุสิต • อุบลราชธานี
มหาวิทยาลัย  เทคโนโลยีราชมงคล: รัตนโกสินทร์ • ศรีวิชัย
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน: รังสิต • ศรีปทุม
รายชื่อ • หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
ระบบภาพสามมิติ

ระบบภาพสามมิติ หรือ สเตอริโอสโคปี หรือ สเตอริโอสโคปิก หรือ ระบบภาพทรีดี หรือ ระบบภาพสามดี (Stereoscopy หรือ stereoscopic imaging หรือ 3-D imaging) เป็นเทคนิคในการสร้างภาวะลวงตา (จากภาพถ่าย หรือ ภาพยนตร์ ที่อยู่บนระนาบสองมิติ แบนๆ ) ให้ดูมีมิติความตื้นลึก (illusion of depth)
หลักการเบื้องต้นคือ ส่งภาพสองมิติ 2 ภาพสำหรับตาแต่ละข้างโดยมีมุมมองต่างกันเล็กน้อย เสมือนกับที่สองตาของคนเห็นภาพตามธรรมชาติ
การถ่ายภาพ 3 มิติถูกนำมาใช้ในการทำแผนที่ภาพถ่ายทางอากาศ (photogrammetry) และเพื่อความบันเทิง โดยทำเป็นภาพสามมิติ (ภาพสเตอริโอแกรมส์, stereograms) ซึ่งดูด้วยกล้องดูภาพสามมิติ (สเตอริโอสโคป, stereoscope)
การถ่ายภาพสามมิติมีประโยชน์ในการดูภาพเห็นมิติตื้นลึก ภาพถ่ายสามมิติในการอุตสาหกรรมสมัยใหม่อาจใช้เครื่องสแกนภาพ 3 มิติ (3D scanners) สำหรับสแกนและบันทึกข้อมูล 3 มิติ ข้อมูลความลึกสร้างจากภาพ 2 ภาพโดยใช้คอมพิวเตอร์ช่วย ด้วยการใส่จุดภาพสมนัยลงบนภาพซ้ายและภาพขวา
ที่มา

การแสดงผลเป็นภาพ 3 มิติ ส่วนมากใช้เทคนิคภาพคู่ หรือ ภาพสเตอริโอสโคปิก (StereoScopic) ถูกประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกโดย เซอร์ ชาร์ล วีตสโตน (Sir Charles Wheatstone) เมื่อ พ.ศ. 2381 ต่อมาถูกปรับปรุงพัฒนาโดย เซอร์ เดวิด บริวสเตอร์ (Sir David Brewster) และเป็นคนแรกที่สร้างอุปกรณ์ดูภาพสามมิติ แบบพกพา (portable 3D viewing device)
สามมิติแบบสองภาพเคียงกัน (Side-by-Side)

ระบบภาพสามมิติแบบเบื้องต้นที่สุด คือใช้ภาพ 2 มิติ สองภาพ โดยถ่ายวัตถุสิ่งของสถานที่เดียวกัน แต่เยื้องกล้องขณะถ่ายห่างออกไปเล็กน้อย (ประมาณ 3 นิ้ว) นำสองภาพที่ได้มาวางเคียงกัน แล้วใช้ตาแต่ละข้างมองสองภาพที่ต่างกัน ปรับระยะห่างให้เหมาะสมกับขนาดของภาพ สมองของเราจะนำสองภาพมารวมกัน แล้วแปรผลออกมาเป็นภาพเดียวที่มีมิติตื้นลึก เสมือนกับการที่สองตาของเรามองเห็นวัตถุจริงตามธรรมชาติ
ข้อดีของการใช้สองภาพเคียงกันแบบนี้ คือสะดวกในการผลิต แค่ใช้ภาพสองภาพวางเคียงกัน ก็สามารถดูได้โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ช่วย (Free Viewing) เพียงแค่ปรับลักษณะการดูของดวงตาสองข้าง และวางระยะห่างของภาพให้เหมาะสม, สามารถใช้ภาพถ่ายแบบสีสันสมจริงได้
ส่วนข้อเสียคือ ภาพที่นำมาใช้ดู จะมีขนาดเล็ก ต้องปรับระยะการวางภาพห่างจากดวงตาให้เหมาะสม ไม่สามารถใช้ภาพวิวทิวทัศน์ขนาดใหญ่ ๆ หรือมีรายละเอียดเยอะ ๆ ได้
สามมิติแบบสองภาพเคียงกัน (Side-by-Side) > ดูโดยไม่ใช้อุปกรณ์ช่วย (Free Viewing)

คือการดูภาพสามมิติ จากภาพสองมิติ 2 ภาพ โดยไม่ต้องใช้เครื่องมือใดใด แล้วสมองจะรวมเป็นภาพเดียวกันแบบมีมิติตื้นลึก วิธีการดูโดยทั่วไปมีสองแบบ คือ ดูแบบตาขนาน (The parallel viewing) ภาพ 2 ภาพวางขนานตรงกับตาแต่ละข้าง หรือ ดูแบบไขว้ตา (The cross-eyed viewing) คือภาพซ้ายให้ดูด้วยตาขวา และภาพขวาให้ดูด้วยตาซ้าย
สามมิติแบบสองภาพเคียงกัน (Side-by-Side) > ภาพออโต้สเตอริโอแกรม (AutoStereogram)

ดูเพิ่มเติม ออโตสเตอริโอแกรม
คือ ภาพสเตอริโอแกรมรวมเป็นภาพเดียว (single-image stereogram (SIS)) หรือ ภาพสามมิติในตัว มีลักษณะเป็นภาพสองมิติภาพเดียว ที่เมื่อดูแบบปกติ จะเห็นเป็นภาพที่ประกอบจุดสีมั่ว (Random Dot) เปรอะ ๆ ไปทั้งผืน ดูไม่รู้เรื่อง อย่างกับ ภาพนามธรรม (abstract) หรือเป็นลวดลายแพทเทิร์นสองมิติซ้ำ ๆ แต่เมื่อมีการฝึกการมองแบบตาขนาน โดยเริ่มจากปรับระยะโฟกัสของสายตาให้มองไปยังจุดที่ไกลที่สุด หรืออินฟินนิตี้ คงตำแหน่งลูกตาไว้ แล้วดูภาพออโต้สเตอริโอแกรม โดยตาซ้ายจะเห็นภาพซีกซ้าย ตาขวาจะเห็นภาพซีกขวา แล้วปรับเลื่อนระยะภาพ จนเริ่มเห็นจุดสีเลอะ ๆ ผสานรวมตัวกัน แปรเป็นภาพวัตถุบางอย่าง ลอยอยู่ท่ามกลางพื้นหลัง มีมิติตื้นลึก
ภาพสามมิติแบบออโต้สเตอริโอแกรม เคยฮิตมากในเมืองไทยระยะหนึ่ง ราวช่วงปี พ.ศ. 2534 - 2537 โดยแรก ๆ เป็นบทความในนิตยสารด้านวิทยาศาสตร์-ความรู้ และมีพิมพ์เป็นภาพแถมในนิตยสาร และฮิตมากถึงกับมีการพิมพ์ภาพออโต้สเตอริโอแกรมโดยเฉพาะทั้งเล่ม ออกขายเป็นลำดับอย่างต่อเนื่อง คนทั่วไปนิยมซื้อมาเล่นสนุกเพื่อฝึกดูภาพสามมิติปริศนาที่ซ่อนอยู่ภายใต้จุดสีเปรอะ ๆ เหล่านั้น ในหนังสือรวมภาพออโต้สเตอริโอแกรมหลาย ๆ เล่มจะพิมพ์ จุดสองจุด ไว้ใต้ล่าง เพื่อให้ฝึกปรับสายตาก่อน แล้วเลื่อนภาพสามมิติลงมาดู จะช่วยให้เร็วขึ้น
ภาพออโต้สเตอริโอแกรม มีสองชนิด คือ แบบตาขนานตรง หรือ วอลล์-อายด์ (wall-eyed) และ แบบไขว้ตา หรือ ครอส-อายด์ (cross-eyed) และต้องดูภาพที่ทำขึ้นมารองรับการดูแต่ละแบบโดยตรง
สามมิติแบบสองภาพเคียงกัน (Side-by-Side) > แผ่นภาพคู่สามมิติ และอุปกรณ์ดูภาพสามมิติ

แผ่นการ์ดภาพคู่สามมิติ หรือ สเตอริโอสโคปิกการ์ด (Stereoscopic cards) และ กล้องถ้ำมอง หรือ กล้องดูภาพสามมิติ หรือ สเตอริโอสโคป (Stereoscope)
แผ่นภาพสเตอริโอสโคปิก คือการใช้ภาพถ่ายสองมิติ 2 ภาพ วางชิดเคียงกัน โดยเป็นภาพที่ถ่ายวัตถุสิ่งของสถานที่เดียวกัน แต่ถ่ายด้วยมุมที่เยื้องต่างกันเล็กน้อย ภาพซ้ายดูด้วยตาซ้าย ส่วนภาพขวาดูด้วยตาขวา การดูมักดูผ่านกล้องถ้ำมอง หรือกล้องสเตอริโอสโคป โดยจัดวางภาพให้ห่างจากเลนส์ตาในระยะที่เหมาะสม ตามขนาดของภาพถ่าย กล้องสเตอริโอสโคปรุ่นแรก ๆ จะเป็นแบบง่าย ๆ ไม่ซับซ้อน ใช้กับภาพคู่ที่มีขนาดเล็ก ไม่ใหญ่มาก หากต้องการดูภาพที่มีขนาดใหญ่ มีรายละเอียดมากขึ้น ต้องใช้กล้องสเตอริโอสโคปแบบสะท้อนภาพด้วยกระจก
สามมิติแบบสองภาพเคียงกัน (Side-by-Side) > กล้องดูสไลด์ (Transparency viewers)

คือ กล้องดูแผ่นใส หรือภาพถ่ายบนกระจกใส หรือ ฟิล์มโพสิทีฟ หรือที่นิยมเรียกว่า ฟิล์มสไลด์ กล้องสามมิติชนิดนี้มีมาตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1850 (ราวปี พ.ศ. 2383) ซึ่งใช้ดู ภาพถ่ายบนกระจกใส ต่อมาเมื่อเทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้น ก็เปลี่ยนมาใช้แผ่นใส หรือฟิล์มสไลด์ ซึ่งเบา และเหนียวทนทานกว่ากระจก ส่วนยี่ห้อกล้องยอดนิยมเป็นที่รู้จักทั่วไป ได้แก่  ทรู-วิว (Tru-Vue) เริ่มมีในปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) และ กล้องวิวมาสเตอร์ หรือ วิว-มาสเตอร์ (View-Master) เริ่มมีในปี พ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939)
สามมิติแบบสองภาพเคียงกัน (Side-by-Side) > ชุดอุปกรณ์สวมศีรษะ (Head-mounted displays)

บางครั้งเรียก กล้องวีอาร์ (VR)
แว่นตาสามมิติ (3D Viewers)

แว่นตาสามมิติ หรือ สามดีวิวเวอร์ หรือ ทรีดีวิวเวอร์ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ดูภาพเพื่อให้เห็นเป็นสามมิติ แบ่งเป็น 2 ระบบตามเทคโนโลยี คือ แบบแอ็คทีฟ (active) และ แบบพาสซีฟ (passive)
แบบแอ็คทีฟจะต้องใช้ระบบอิเล็คทรอนิคส์ หรือกระแสไฟฟ้าในการเปิด-ปิด (กระพริบ) รับภาพซึ่งต้องสัมพันธ์กับภาพที่ปรากฏบนจอดิสเพลย์ ส่วนแบบพาสซีฟจะซับซ้อนน้อยกว่า น้ำหนักเบากว่า เพียงแค่ใช้การปรับองศาฟิวเตอร์ในเลนส์แว่น (หรือโพลาไลซ์) เพื่อบังส่วนของภาพสำหรับตาซ้ายกับตาขวา หรืออาจจะเป็นระบบแผ่นใสแดง-ฟ้า
แว่นตาสามมิติ (3D Viewers) > แบบแอ็คทีฟ (active) > ระบบชัตเตอร์ (Shutter systems)

ใช้ระบบไฟฟ้า ในการเปิดปิดชัตเตอร์ภายในเลนส์แว่นตาแต่ละข้างสลับกัน โดยจะสัมพันธ์กับภาพบนจอดิสเพลย์ ซึ่งจะฉายภาพสำหรับตาซ้าย-ตาขวา (หรือกระพริบ) สลับกันไปด้วยความถี่ที่เหมาะสม ข้อดีในกรณีของทีวีสามมิติแบบแอ็คทีฟ คือจะได้ภาพขนาดใหญ่เต็มความละเอียดของจอภาพ ข้อเสียคือแว่นตาต้องใส่ถ่าน มีน้ำหนักมาก และดวงตาอาจจะล้า หรือวิงเวียนอยากอาเจียนได้ เพราะความถี่ของการกระพริบภาพ
แว่นตาสามมิติ (3D Viewers) > แบบพาสซีฟ (passive) > ระบบภาพซ้อนเหลื่อมสี (Color anaglyph systems)

ดูเพิ่ม ภาพสามมิติแบบซ้อนเหลื่อม หรือ สามมิติแอนะกลิ๊ป (Anaglyph 3D)
แว่นตาสามมิติ (3D Viewers) > แบบพาสซีฟ (passive) > Chromadepth system

เป็นชื่อทางการค้าของบริษัท Chromatek
วิธีแสดงผลภาพสามมิติแบบอื่นๆ โดยไม่พึ่งพาแว่น > สามมิติในตัวเอง (Autostereoscopy)

ดูเพิ่ม นินเท็นโด 3ดีเอส
เทคโนโลยีการแสดงผลภาพออโต้สเตอริโอสโคปิก โดยทั่วไปใช้ออพติคอลคอมโพเน้นท์ซึ่งอยู่ในจอดิสเพลย์คอยจับตำแหน่งของดวงตาผู้ดู จากนั้นจะแสดงภาพแยกซ้ายขวาส่งตรงไปยังตำแหน่งดวงตาแต่ละข้าง เห็นเป็นภาพสามมิติที่พอจะแสดงรายละเอียดด้านข้างได้บ้าง แม้จะสามารถขยับมุมมองของผู้ดูได้ แต่ก็จำกัดการเคลื่อนศีรษะได้ในระยะแคบๆ เทคโนโลยีนี้ไม่ต้องพึ่งพา แว่นตาดูภาพสามมิติ หรือชุดอุปกรณ์สวมศีรษะใดใด
ตัวอย่างของ เทคโนโลยีอุปกรณ์แสดงผลแบบออโต้สเตอริโอสโคปิก (autostereoscopic) อาทิเช่น เลนส์ เล็นติคูลาร์ (lenticular lens), แผ่นกั้นพาราแล็ก (parallax barrier), volumetric display, โฮโลแกรม holography, Integral imaging และ light field displays
แหล่งข้อมูลอื่น

ภาพถ้ำมอง ของรัชกาลที่ 4 ภาพพระบรมฉายาลักษณ์แบบสเตอริโอสโคปิค หรือ แบบถ้ามอง ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ พร้อมพระราชโอรสอีก 9 พระองค์ ที่ฉายโดย เอฟ. เจเกอร์ พ.ศ. 2404
การถ่ายภาพสามมิติ เก็บถาวร 2009-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สทอภ. (จิสด้า) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
Thai3DWorld.com เก็บถาวร 2016-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บ Community คนรัก Stereoscopic 3D ในประเทศไทย
CubiCute เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 3-D game
3D Center of Art and Photography เก็บถาวร 2010-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 3D Museum and Art Gallery
3-D Review Online Magazine เก็บถาวร 2016-03-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 3-D products and services are reviewed monthly
3dStereoviewPhotography.com : A Window to Wonder เก็บถาวร 2013-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
TRIDAKT studio 3D foto gallery anaglyph, stereofoto
Training image and further tips for viewing stereographs
3-D Filmmaking from Script to Screen (from video to 35 mm, 1923 to 2023)
Exhibition เก็บถาวร 2009-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The Subtle Charm of Three Dimensions – From the Stereoscope to View Master (1850 – 1950)
Rural Iowa in 3D[ลิงก์เสีย]
Cross-view and anaglyph video clips เก็บถาวร 2007-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Free Stereoscopic/3D Gallery, for use with Anaglyph-Glasses.
Luminous Shadows Stereoscopic pinups using crossed, parallel and wiggle methods.
Volkan Yuksel's Cross Eyed 3D Stereo Pair Collection from Planet Earth เก็บถาวร 2012-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Volkan Yuksel's Cross Eyed and geotagged 3D Stereo Pair Collection for Google Earth เก็บถาวร 2014-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
University of Washington Libraries Digital Collections Stereocard Collection
University of Washington Freshwater and Marine Image Bank[ลิงก์เสีย]
20th Century Stereo Viewer Reference site
Stereoscopy.com
italian reference for 3D photo and movies
Explora Museum in Frankfurt/Main - Germany - Europe
3D Museum in Dinkelsbühl - Germany - Europe
Modern Stereoscope เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3d Stereoview Photography เก็บถาวร 2007-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A Window to Wonder
3-D stereo equipment 3D photo equipment in 3D
Antique Stereoview Information and Resources
A large collection of Stereoviews from several World's Fairs. เก็บถาวร 2012-12-16 ที่ archive.today
แผ่นภาพคู่ หรือ สเตอริโอการ์ด สำหรับดูด้วยกล้องดูภาพสามมิติ หรือ สเตอริโอสโคป (stereoscope)
ภาพสเตอริโอแกรม ชนิดใช้จุดมั่ว ดูได้โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์อื่นใด แต่ต้องฝึกปรับดวงตาให้แยกการมองฝั่งซ้าย และฝั่งขวา และวางภาพห่างจากสายตาในระยะที่เหมาะสม ในภาพนี้คือ ปลาฉลาม (คลิกที่รูปเพื่อดูภาพใหญ่)
ภาพพระบรมฉายาลักษณ์แบบสเตอริโอสโคปิค หรือ แบบถ้ามอง ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ พร้อมพระราชโอรสอีก 9 พระองค์ ที่ฉายโดย เอฟ. เจเกอร์ พ.ศ. 2404 (คลิกที่รูปเพื่อดูภาพใหญ่)
กล้องสเตอริโอสโคปแบบพับเก็บ ของ ไซส์ (Zeiss)
กล้องสเตอริโอสโคปยอดนิยมในศตวรรษที่ 19 ของ โฮล์มส (Holmes)
กล้องวิว-มาสเตอร์ โมเดล L สีแดง ปุ่มกลม ของบริษัท GAF
ภาพสามมิติแบบซ้อนเหลื่อม ต้องใส่แว่นแดง-ฟ้า
เครื่องเล่นเกมพกพา นินเท็นโด 3ดีเอส เห็นภาพสามมิติ
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี

|  ทางหลวงชนบท ชม> 3029 |
| --- | --- |
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ถนนวงแหวนรอบกลาง
บริเวณแยกแม่เหียะสมานสามัคคี
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 26.130 กิโลเมตร (16.236 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศเหนือ:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 รอยต่อตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม กับตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่
ปลายทางทิศใต้:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 121 ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงชนบท 
|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1365 |
| --- | --- |
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 0.876 กิโลเมตร (0.544 ไมล์; 2,870 ฟุต)
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศตะวันตก:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 121 รอยต่อตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม กับตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ ใกล้สนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี
ปลายทางทิศตะวันออก:  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 รอยต่อตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม กับตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี หรือ ถนนวงแหวนรอบกลาง หรือ ทางหลวงชนบท ชม.3029 เป็นทางหลวงสายหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ มีเส้นทางอ้อมรอบตัวเมืองเชียงใหม่จึงเป็นเสมือนถนนวงแหวนรอบที่ 2 ของเมือง ซึ่งรอบที่ 1 คือ ถนนมหิดล (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1141) และถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ลำปาง–เชียงใหม่ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11) ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี เป็นถนนคอนกรีตขนาดหกช่องจราจร ความยาวทั้งสิ้น 26.13 กิโลเมตร โดยถนนสายนี้มีการออกแบบให้เป็นทางลอดและทางแยกต่างระดับทั้งหมดเมื่อตัดกับถนนหลักสายอื่น ๆ ซึ่งมีจำนวนทางลอดทั้งสิ้น 7 แห่ง และทางแยกต่างระดับ 1 แห่ง โดยมีกรมทางหลวงชนบทเป็นผู้ดูแล
ประวัติและการก่อสร้าง

คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2537 มอบหมายให้กรมโยธาธิการดำเนินการก่อสร้าง ต่อมาเมื่อมีการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 โครงการนี้จึงไปอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท ตัวโครงการออกแบบและก่อสร้างตามแนวผังเมืองรวมของจังหวัดเชียงใหม่ ฉบับที่ 78 (พ.ศ. 2532) มีรหัสโครงการ "ฌ3" กำหนดให้เป็นถนน 6 ช่องจราจร ระยะทางรวม 26 กิโลเมตร เริ่มจากบริเวณถนนเลียบคลองส่งน้ำชลประทาน หน้าสนามกีฬา 700 ปี จังหวัดเชียงใหม่ สิ้นสุดที่ถนนเลียบคลองส่งน้ำชลประทาน สายแม่แตง–หางดง ในเส้นทางมีสะพานข้ามแม่น้ำปิง 2 แห่ง สะพานข้ามทางรถไฟ 1 แห่ง ทางลอด 7 แห่ง ที่จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 1001 118 1006 1317 106 และ 108 ทางต่างระดับ 1 แห่ง ที่จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ซึ่งบริเวณทางต่างระดับได้มีการปรับปรุงภูมิทัศน์เป็นสวนสาธารณะชื่อ "สวนสุขภาพเฉลิมพระเกียรติฯ ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" นอกจากนี้ยังตั้ง "ศูนย์ควบคุมและบำรุงรักษาถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี" เพื่อควบคุมระบบควมคุมการจราจร ระบบระบายน้ำ ระบบไฟฟ้า และระบบบันทึกกล้องโทรทัศน์วงจรปิด
ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีได้ทำพิธีเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยมีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีเปิด ใช้งบก่อสร้างและเวนคืนที่ดินรวม 10,070 ล้านบาท ระยะเวลาก่อสร้างรวมสิบปี
แหล่งข้อมูลอื่น

โครงการก่อสร้างถนนวงแหวนรอบกลางเมืองเชียงใหม่ เก็บถาวร 2014-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สำนักก่อสร้างทาง กรมทางหลวงชนบท
| ด ค กโครงข่ายถนนวงแหวนรอบเมืองเชียงใหม่ |
| --- | --- |
โครงข่ายรอบ 1:  ถนนนิมมานเหมินท์  ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ (ตั้งแต่ กม. 552+20)  ถนนมหิดล 
โครงข่ายรอบ 2: ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี
โครงข่ายรอบ 3: ถนนวงแหวนรอบนอกเมืองเชียงใหม่
เดอะซิมส์ (ชุดวิดีโอเกม)

| เดอะซิมส์ |
| --- | --- |
ประเภท: จำลองสถานการณ์ชีวิต
ผู้พัฒนา: แมกซิส (พ.ศ. 2543–พ.ศ. 2549, พ.ศ. 2556–) เดอะซิมส์สตูดิโอ (พ.ศ. 2549–)
ผู้จัดจำหน่าย: อิเล็กทรอนิก อาตส์
ผู้จัดสร้าง: วิลล์ ไรต์
ระบบปฏิบัติการ: หลากหลาย
ลงครั้งแรกบน: ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วางจำหน่ายครั้งแรก: เดอะซิมส์ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543
จำหน่ายครั้งล่าสุด: เดอะซิมส์ 4: คอตเทจลีฟวิง 1 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ภาคแยก: See below
เดอะซิมส์ (อังกฤษ: The Sims) เป็นหนึ่งในชุดวิดีโอเกมที่พัฒนาโดยแม็กซิส และจัดจำหน่ายโดยอิเลคโทรนิค อาร์ต เดอะซิมส์เป็นหนึ่งในชุดวิดีโอเกมที่ประสบความสำเร็จตลอดกาล โดยเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2551 มีการรายงานว่าชุดเกม เดอะซิมส์ มียอดขายมากกว่า 100 ล้านชุด และเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 ชุดเกม เดอะซิมส์ ได้ชื่อว่าเป็นชุดเกมคอมพิวเตอร์ที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดเกมหนึ่งในประวัติศาสตร์
โลกของเดอะซิมส์เป็นโลกแห่งจินตนาการที่ดำเนินอยู่ภายในเกม ผู้เล่นจะต้องควบคุมซิมส์คนหนึ่งหรือครอบครัวซิมส์ครอบครัวหนึ่ง และมีหน้าที่ตัดสินใจหรือสั่งการให้ตัวละครที่เราควบคุมอยู่ดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ ตามที่เราต้องการ โดยมีหลักการว่า คำสั่งที่เราป้อนให้ตัวละครชาวซิมส์นั้น ควรจะเป็นคำสั่งที่สามารถตอบสนองความต้องการของชาวซิมส์ในขณะนั้นมากที่สุดและเหมาะสมกับสถานการณ์ที่สุด ผู้เล่นจะต้องช่วยให้ตัวละครที่ตนเองควบคุมสามารถดำเนินชีวิตในโลกของพวกเขาได้อย่างปกติสุข นอกจากตัวเกมภาคหลักแต่ละภาคยังมีภาคเสริมอื่น ๆ ที่ช่วยเพิ่มความหลากหลายในการเล่นตามมาอีกมากมาย
ประวัติ

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ได้ประกาศอย่างเป็นเป็นทางการว่าเกมชุด เดอะซิมส์ ถูกจำหน่ายไปมากกว่า 52 ประเทศ และเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2551 เกมชุดเดอะซิมส์ทำลายสถิติด้วยการจำหน่ายทั่วโลกมากกว่า 100 ล้านชุด และได้ชื่อว่าเป็นชุดเกมคอมพิวเตอร์ที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดเกมหนึ่งในประวัติศาสตร์
ชุดเกมหลัก > เดอะซิมส์

บทความหลัก: เดอะซิมส์
เดอะซิมส์ (อังกฤษ: The Sims) เป็นเกมแรกในตระกูลเดอะซิมส์ เดิมวางจำหน่ายเฉพาะในรูปแบบสำหรับคอมพิวเตอร์ในระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์วินโดวส์ เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 มีภาคเสริมทั้งหมด 7 ภาค (รวมกับตัวหลักแล้วมีทั้งหมด 8 ภาค) ซึ่งภาคเสริมเหล่านี้ถูกนำไปจัดรวมเป็นกล่องเดียวกับภาคหลัก หรือภาคเสริมด้วยกันในหลายรูปแบบ รวมทั้งมีการผลิตในรูปแบบอื่นๆอีก เช่น เพลย์สเตชัน 2, เกมบอย แอดวานซ์ ฯลฯ ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2545 มีรายงานว่าเกมเดอะซิมส์มียอดจำหน่ายไปมากกว่า 6.3 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลก และยังเป็น เกมคอมพิวเตอร์ที่มียอดจำหน่ายสูงสุดในประวัติศาสตร์ แซงหน้าเกมมิสท์ที่มียอดจำหน่ายเท่ากันในเวลานั้นอีกด้วย
ชุดเกมหลัก > เดอะซิมส์ 2

บทความหลัก: เดอะซิมส์ 2
แม็กซิสได้จำหน่ายเกม The Sims 2 เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2547 . โดยภาพของเกมนี้จะใช้กราฟิก 3D ช่วยทำให้เกมดูน่าเล่นขึ้นกว่าเดิม โดยสิ่งที่เพิ่มเข้ามาจากเดอะซิมส์ตัวก่อนก็คือ ชาวซิมส์มีวิวัฒนาการ 6 ช่วงอายุ คือ ทารก วัยเด็กหัดเดิน วัยเด็ก วัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ และวัยชรา (ในภาคเสริม มหาลัยวัยฝัน มีช่วงอายุวัยมหาลัยเพิ่มขึ้นมา ซึ่งจะเป็นเฉพาะชาวซิมส์ที่เข้ามหาวิทยาลัย) ชาวซิมส์จะเสียชีวิตเองเมื่ออายุขัยในวัยชรา ซึ่งช่วงอายุขัยในวัยชรากำหนดโดยค่าคะแนนปณิธานตอนเริ่มแรกที่ย่างเข้าสู่วัยชรา และตัวเกมยังมีระบบ "แบบสัปดาห์" ทำให้เด็กๆได้อยู่ที่บ้านหลังจากกลับจากโรงเรียน และยังมี "วันหยุดพักผ่อน" สามารถหยุดงานแล้วไม่มีผลกระทบใดๆจากงานที่ทำ อีกทั้งยังมี "แถบระดับปณิธาน" ชาว ซิมส์แต่ละคนมีความปรารถนาและความกลัวที่สอดคล้องกับปณิธาน ช่วงวัยของเขาและเหตุการณ์ปัจจุบัน เมื่อความปรารถนาบรรลุผล ระดับคะแนนปณิธานจะเพิ่มขึ้น แต่ในทางกลับกัน ถ้าสิ่งที่กลัวเป็นจริง ระดับคะแนนปณิธานจะลดลง และยังมี "รางวัลปณิธาน" คุณสามารถซื้อได้โดยใช้ "คะแนนปณิธาน" โดยคะแนนปณิธาณจะได้จากความปรารถนาที่บรรลุผลเท่านั้น หากสิ่งที่กลัวนั้นเป็นจริง คะแนนปณิธานจะลดลง.
โดยในเกม เดอะซิมส์ 2 นั้นจะข้ามเวลาไปเมื่อ 25 ปีหลังจากตัวเกมเดอะซิมส์ อย่างเช่นครอบครัวโกธได้มีปริศนาการหายตัวไปอย่างลึกลับของเบลล่า โกธในช่วงระยะเวลา 25 ปีที่ผ่านมา เนื่องจากตัวเกมได้เปลี่ยนรูปแบบจากสไปรต์ 2 มิติไปเป็นรูปแบบสามมิติ เดอะซิมส์ 2 จึงได้มีการทำให้คอนเทนต์ต่างๆสูงขึ้นจากพื้นดิน เนื่องจากเดอะซิมส์ 2 ไม่ได้ทำให้มีความเข้ากันได้กับรุ่นแรกของชุดเกมหลัก อย่างไรก็ตามวัตถุและคุณสมบัติบางอย่างได้ทำซ้ำหรือทำขึ้นมาใหม่สำหรับภาคต่อภาคนี้
เพราะหน้าตาและละแวกเพื่อนบ้านสามารถเลือกได้มากยิ่งขึ้น, อีกทั้งภาคนี้มีทั้งภาคเสริม 8 ภาค และชุดไอเท็มเสริมอีก 9 ภาค (รวมกับตัวหลักแล้ว) ทั้งหมดมี 18 ภาค
ชุดเกมหลัก > เดอะซิมส์ 3

บทความหลัก: เดอะซิมส์ 3
เดอะซิมส์ 3 นั้นทางอีเอได้ประกาศอย่างเป็นการแล้วเมื่อเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2549. มีวางจำหน่ายไปทั่วโลกและจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอล ดาวน์โหลด เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2552  การผลิตของ เดอะซิมส์ 3 นั้นเริ่มต้นหลังจากที่ เดอะซิมส์ 2จำหน่ายไปได้ 2 ปีกว่า โดยตัวเกมนั้นจะถูกย้อนไปเมื่อ 25 ปีก่อนจากตัวเกมเดอะซิมส์, โดยเกมนี้ได้เปิดโอกาสให้สามารถเดินไปไหนต่อไหนได้โดยที่ไม่รอยต่อ และได้ปรับปรุงหน้าจอผู้ใช้ ซึ่งในภาคสามนี้จะมีภาคเสริมอื่นๆอีกในอนาคต
ภาคเสริมตัวแรกของเดอะซิมส์ 3 มีชื่อว่า เดอะซิมส์ 3 เวิลด์ แอดเวนเจอร์ส ซึ่งพัฒนาโดย The Sims Division ได้วางจำหน่ายแล้ว รวมถึงชุดไอเท็มเสริม ไฮ-เอนด์ ลอฟท์ ซึ่งเป็นชุดไอเท็มเสริมที่ครบรอบ 10 ปี เกมเดอะซิมส์ ได้แถมไอเท็มจากเดอะซิมส์ และเดอะซิมส์ 2 ได้วางจำหน่ายแล้ว และภาคเสริมล่าสุดคือ เดอะซิมส์ 3 แอมบิชันส์ และนอกจากนี้ยังมีสิ่งของเพิ่มเติมให้ดาวน์โหลดอีกใน The Sims 3 Store
ชุดเกมหลัก > เดอะซิมส์ 4

บทความหลัก: เดอะซิมส์ 4
จากข้อมูลของเว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการของเดอะซิมส์ เดอะซิมส์4 นี้ได้เปิดเผยภาพแล้วและจะทำการเปิดตัวในปี 2014