stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เพกาซัส เท็มมะ
บทบาท > ปราสาทมารแห่งดวงดารา

พอเข้าลอสท์แคนวาสมาได้ เซนต์ทุกคนได้ยินเสียงคนรู้จักจะกลายเป็นหิน เท็นมะเกือบไป โชคดีที่ยาโตะห้ามทัน แต่ยาโตะกลายเป็นหิน มีเพียงเท็นมะ เรกูรัส ชิออน กับอาเทน่าเท่านั้นที่ได้ไปต่อ หลังจากที่เท็นมะบุกเข้าก็ได้พบกับเมฟิสโตเฟเลส โยมะผู้เป็นพ่อที่ปราสาทเมอร์คิวรี่และถูกส่งไปยังปราสาทยูเรนัสและพบกับโอล พาร์ทีต้า ผู้เป็นแม่และต่อสู้กัน แต่เท็นมะกลับไม่อยากสู้กับแม่ของตนจนกระทั่งเห็นแพนโดร่าถูกทำร้ายจึงตัดใจสู้ได้และปลุกก็อดคล็อธขึ้นมาได้และล่วงรู้เจตนาของพาร์ทีต้าในที่สุด จึงได้มุ่งหน้าไปตัดสินกับอาโรนพร้อมกับซาชาและต่อสู้กับอาโรนจนชนะแต่ฮาเดสไม่ยอมออกจากร่าง ตนถูกฮาเดสทำร้ายสาหัส แต่โดโกกับชิออนช่วยกันใช้คอสโมกับโกลด์คล็อธทั้งหมดจนฮาเดสออกจากร่างอาโรนได้ ตน อาโรน ซาช่าได้ไปปราสาทมารหลังสุดท้าย ทั้ง 3 คน สละชีวิตในการรวมพลังคอสโมทั้งหมด ปิดผนึกฮาเดสอีกครั้งได้สำเร็จ (แต่ทั้ง 3 ก็เสียชีวิต)
ในรูปแบบอื่น

เพกาซัส เท็นมะ เป็นตัวละครหลักที่ได้รับการจัดทำเป็นชุดของเล่นโดยบริษัทบันได และได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกในแง่ของรายละเอียด อย่างไรก็ตามการเคลื่อนไหวของเล่นชุดนี้อาจจะมีข้อจำกัดอยู่ในบางส่วน รวมถึงราคาที่อาจสูงเกินไปสำหรับนักสะสมทั่วไป
แหล่งข้อมูลอื่น

Pegasus Tenma (อังกฤษ)
| ด ค กตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่า |
| --- | --- | --- |
| บรอนซ์เซนต์ |  เพกาซัส เซย่า  เพกาซัส เท็นมะ (LS)  เพกาซัส เท็นมะ (ND)  เพกาซัส โคกะ  ดราก้อน ชิริว  ดราก้อน ริวโฮ  ซิกนัส เฮียวกะ  อันโดรเมด้า ชุน  ฟีนิกซ์ อิคคิ  ไลโอเน็ต โซมะ  อาควีล่า ยูนะ  วูลฟ์ ฮารุโตะ  โอไรอ้อน เอเดน  ยูนิคอร์น จาบุ  ยูนิคอร์น ยาโตะ  ไฮดรา อิจิ  แบร์ เงกิ  วูล์ฟ นาจิ  ไลโอเน็ต บัน  คาเมเลียน จูน  |  |
| ซิลเวอร์เซนต์ | อีเกิ้ล มารีน โอฟิวซุส ไชน่า  ลิซาร์ด มิสตี้  ไคโทส โมเซซ  เฮาด์ แอสเทเรี่ยน  เซนทอร์ บาเบล  ออไรก้า คาเพลล่า  โครว์ จาเมี่ยน  เซอร์บิรัส ดันเต้  เพอร์เซอุส อัลกอร์  คานิสเมเจอร์ ซิริอุส  มุสก้า ดิออส  เฮอร์คิวลิส อัลเกตี้  ซาจิตต้า เทรมี่  เซเฟอุส ไดดาลอส  ไลร่า โอฟี่  คริสตัลเซนต์  เครน ยุสุริฮะ  ไฮดรัส อิจิ |  |
| แบล็คเซนต์ |  จังโก้  แบล็คเพกาซัส  แบล็คดราก้อน  แบล็คสวอน  แบล็คอันโดรเมด้า  แบล็คฟินิกซ์  |  |
| โกลด์เซนต์ |  แอเรียส มู  แอเรียส ชิออน  ทอรัส อัลเดบารัน  เจมินี่ ซากะ  เจมินี่ คาน่อน  เจมินี่ อัสปูรอส  เจมินี่ เดฟเทรอส  แคนเซอร์ เดธมาสค์  เลโอ ไอโอเลีย  เลโอ เรกูลัส  เวอร์โก้ ชากะ  เวอร์โก้ อัศมิฐา  ไลบร้า โดโก  ไลบร้า ชิริว  สกอร์เปี้ยน มิโร  ซาจิททาเรียส ไอโอลอส  ซาจิททาเรียส เซย์ย่า  แคปริคอร์น ชูร่า  อควอเรียส คามิว  พิสซิส อโฟรดิตี้  |  |
| ก็อดวอริเออร์ |  เฟคด้า ธอร์  แอริออธ เฟนริล  เมรัค ฮาเก้น  เบเนทนาช มีเมย์  เม็กเรซ อัลเบริช  มิซาร์ ชิด  อัลกอร์ บั๊ด  โดเบ ซิกฟรีด  |  |
| มารีเนอร์ |  เมอร์เมด เททีส  ซีฮอร์ส ไบอัน  สคิวล่า อิโอ  คริสซาออร์ กฤษณะ  ลิมนาเดส คาสะ  คราเก้น ไอแซ็ค  ไซเรน โซเรนต์  ซีดราก้อน คาน่อน  |  |
| สเป็คเตอร์ |  ไวเวิร์น ราดาแมนทีส  กริฟฟิน ไมนอส  การูด้า ไออาคอส  อาเครอน ชารอน  สเคลลิตัน มาคิโน  บัลร็อค รูเน่  สฟิงซ์ ฟาโรห์  โกเล็ม ร็อค  โทรล อิวาล  ไลคาออน ฟลีกีอัส  เดทลี่ บีเทิล สแตนด์  ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์  บาซิลิสค์ ซิลฟิด  มิโนทอรัส กอร์ดอน  อราวเน่ ควีน  ฟล็อก เซรอส  ดีพ นีโอเบ  ไซคลอปส์ คีกันต์  ปาปิญอง มิว  เวิร์ม ไรมี่  ดิวราแฮน คิวบ์  เอลฟ์ มิลูส  กอร์กอน อ๊อก  เมฟิสโตเฟเลส โยมะ  |  |
| เทพเจ้า |  อาเทน่า  ฮาเดส  โพไซดอน  ซุส  อาเรส  แอโฟรไดที  พัลลัส  ฮีรา  ดิมีเทอร์  เฮสเทีย  อาร์ทิมิส  อพอลโล  เฮอร์มีส  ฮิฟีสตัส  โอดิน  ธอร์  โลกิ  |  |
| อื่น ๆ |  คิโด ซาโอริ  โพลาริส ฮิลด้า  จูเลี่ยน โซโล  ซาช่า  อาโรน  แพนโดรา  อาวล์ พาร์ทีต้า  |  |
 โครงการ  หมวดหมู่  สถานีย่อย
ประเทศอาร์เจนตินา
ภูมิศาสตร์

ประเทศอาร์เจนตินามีพื้นที่ประมาณ 2,736,691 ตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับทีสองในทวีปอเมริกาใต้ มีขนาดความยาวตั้งแต่เหนือจรดใต้ประมาณ 3,900 กิโลเมตร ความกว้างวัดจากส่วนที่กว้างที่สุดกว้างประมาณ 1,400 กิโลเมตร จุดที่สูงที่สุดของประเทศอยู่ที่เขาอากองกากัว ภาคกลางของอาร์เจนตินา จะเป็นพื้นที่ลุ่ม ส่วนทางภาคตะวันตกของประเทศ จะเป็นแนวเทือกเขาแอนดีส ทอดไปตามแนวความสูงของประเทศทั้งประเทศ
การเมืองการปกครอง

ระบบการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐประชาธิปไตย มีประธานาธิบดีเป็นประมุข
การเมืองการปกครอง > ฝ่ายนิติบัญญัติ

ฝ่ายนิติบัญญัติประกอบด้วย 2 สภา คือ
วุฒิสภา มีสมาชิก 72 คน มาจากการเลือกตั้งจากแต่ละรัฐและเขตเมืองหลวงสหพันธ์ เขตละ 3 คน มีวาระ 6 ปี
สภาผู้แทนราษฎร มีสมาชิก 257 คน มาจากการเลือกตั้งโดยตรง มีวาระ 4 ปี โดยมีการเลือกตั้งสมาชิกครึ่งหนึ่งทุกสองปี
การเมืองการปกครอง > ฝ่ายตุลาการ

ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งผู้พิพากษาศาลสูงจำนวน 9 คน โดยได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภา
การเมืองการปกครอง > ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ > ความสัมพันธ์กับประเทศไทย

อาร์เจนตินากับไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 โดยเป็นประเทศแรกในลาตินอเมริกาและประเทศที่สองในทวีปอเมริกาที่สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับไทย อาร์เจนตินามีสถานเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทย ณ กรุงเทพมหานคร และไทยมีสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงบัวโนสไอเรส
อาร์เจนตินาเป็นคู่ค้าอันดับ 3 ของไทยในลาตินอเมริกา รองจากเม็กซิโกและบราซิล ค.ศ. 2016 ไทยและอาร์เจนตินามีปริมาณการค้ารวม 1,541.43 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยคิดเป็นการส่งออกจากไทย 980.86 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และการนำเข้าของไทยจากอาร์เจนตินา 560.57 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยไทยได้ดุลการค้า 420.29 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สินค้าส่งออกที่สำคัญจากไทยไปอาร์เจนตินา ได้แก่ รถยนต์, อุปกรณ์และส่วนประกอบ, เครื่องยนต์สันดาปภายในแบบลูกสูบและส่วนประกอบ, เครื่องจักรกลและส่วนประกอบ, เหล็ก, เหล็กกล้าและผลิตภัณฑ์ และผลิตภัณฑ์ยาง และสินค้านำเข้าที่สำคัญจากอาร์เจนตินา ได้แก่ พืชและผลิตภัณฑ์จากพืช (ถั่วเหลืองและกากถั่วเหลือง), สัตว์และผลิตภัณฑ์จากสัตว์, สัตว์น้ำสด แช่เย็น แช่แข็ง แปรรูปและกึ่งสำเร็จรูป, ผลิตภัณฑ์เวชกรรมและเภสัชกรรม และเคมีภัณฑ์
ใน ค.ศ. 2018 มีนักท่องเที่ยวชาวอาร์เจนตินาเดินทางมาประเทศไทยจำนวน 44,020 คน
เศรษฐกิจ > เกษตรกรรม

เนื่องจากภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบปัมปัสที่เหมาะสมสำหรับทำเกษตรกรรม ทำให้อาร์เจนตินาเป็นประเทศผู้ผลิตสินค้าเกษตรรายใหญ่ของโลกพืชเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของอาร์เจนตินาคือถั่วเหลือง ซึ่งอาร์เจนตินาเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่อันดับที่ 3 ของโลก นอกจากนี้ยังมีเมล็ดทานตะวัน ข้าวโพด ข้าวสาลี ข้าวไรย์ มะนาว องุ่น ถั่วลิสง ชา และแฟลกซ์ โดยนำเมล็ดไปใช้ทำนํ้ามันลินสีดสำหรับละลายหมึกสีและพรมนํ้ามัน นอกจากนี้ยังมีการทำปศุสัตว์เนื่องจากมีภูมิประเทศและอากาศที่เหมาะสม สัตว์เศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่วัวและแกะ เลี้ยงมากในเกาะติเอร์ราเดลฟูเอโกซึ่งมีอากาศหนาวเย็นในฤดูหนาวและมีอากาศเย็นสบายในฤดูร้อน
เศรษฐกิจ > การฟื้นฟูเศรษฐกิจ

อาร์เจนตินาประสบกับวิกฤตเศรษฐกิจรุนแรงที่สุดเมื่อ ค.ศ. 2000–2002 หลังจากเกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 3 ปี สาเหตุสำคัญมาจากภาวะชะงักงันของเงินทุนต่างประเทศ การขาดดุลการคลัง และดุลการค้า และความพยายามของรัฐบาลที่จะรักษาระดับอัตราแลกเปลี่ยนเงินดอลลาร์สหรัฐไว้ที่ระดับ 1 เปโซ ต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนั้นเศรษฐกิจของอาร์เจนตินายังได้รับผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจโลก ทำให้รัฐบาลต้องออกมาตรการต่าง ๆ เพื่อแก้ไขปัญหา รวมทั้งการระงับการจ่ายหนี้สินต่างประเทศและการลดค่าเงินเปโซ
เศรษฐกิจของอาร์เจนตินาเริ่มฟื้นตัวตั้งแต่ปลาย ค.ศ. 2002 จนถึงปัจจุบัน โดยมีการขยายตัวของการส่งออกและการกระตุ้นกำลังซื้อภายในประเทศเป็นปัจจัยสำคัญ ทั้งนี้ การขยายตัวอย่างต่อเนื่องของการส่งออกนับตั้งแต่ ค.ศ. 2003 เป็นผลจากการลดค่าเงินเปโซซึ่งทำให้อาร์เจนตินาได้เปรียบดุลการค้าเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับการที่รัฐบาลอาร์เจนตินาสามารถผลักดันนโยบายกระตุ้นการใช้จ่ายภายในประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่วนหนึ่งเป็นผลจากการมีรายได้จากการจัดเก็บภาษีเพิ่มขึ้นมาก ซึ่งนำไปสู่การลดลงของอัตราการว่างงานและการเพิ่มขึ้นของความต้องการสินค้าภายในประเทศ
โครงสร้างพื้นฐาน > การศึกษา

ระบบการศึกษาของอาร์เจนตินาจัดได้ว่าเป็นระบบที่ดีที่สุดระบบหนึ่งในลาตินอเมริกา หลังจากได้รับเอกราช อาร์เจนตินาได้มีการสร้างระบบการศึกษาแห่งชาติขึ้นมาให้ทัดเทียมกับชาติอื่น ในปัจจุบันมีอัตราการรู้หนังสือร้อยละ 97 และผู้ใหญ่อายุเกิน 20 ปี สามในแปดคนจบการศึกษาระดับมัธยมปลายหรือสูงกว่า
การศึกษาภาคบังคับมีผลใช้ตั้งแต่อายุ 5 ถึง 17 ปี โดยประกอบด้วยการเรียนระดับประถมศึกษาเป็นเวลาหกหรือเจ็ดปี และระดับมัธยมศึกษาเป็นเวลาห้าถึงหกปี ประธานาธิบดีโดมิงโก เฟาส์ติโน เป็นผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในการผลักดันและบังคับใช้ระบบการศึกษาสมัยใหม่แบบไม่คิดค่าเล่าเรียนในอาร์เจนตินา และการปฏิรูปมหาวิทยาลัยใน ค.ศ. 1918 ได้เป็นตัวสร้างรูปแบบมหาวิทยาลัยในระบบสามส่วน (tripartite) ในปัจจุบันเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐส่วนใหญ่
ภาษีของประชาชนนั้นครอบคลุมค่าใช้จ่ายในการศึกษาทั้งหมด ยกเว้นแต่การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา และมีระบบการศึกษาของเอกชนในทุกระดับด้วยเช่นกัน โดยใน ค.ศ. 2006 มีนักเรียนนักศึกษาอยู่ในการศึกษาในระบบประมาณ 11.4 ล้านคน โดยในจำนวนนี้เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัย 85 แห่งทั่วประเทศจำนวน 1.5 ล้านคน
นับตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา ระบบการศึกษาของภาครัฐในอาร์เจนตินานั้นไม่คิดค่าเล่าเรียนตั้งแต่ระดับประถมศึกษาจนถึงระดับมหาวิทยาลัย ส่งผลให้ความต้องการเข้าเรียนนั้นสูงเกินกว่างบประมาณของรัฐ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา) และส่งผลให้สถาบันการศึกษาของเอกชนขยายตัวขึ้น
ทั่วประเทศมีมหาวิทยาลัยรัฐบาล 38 แห่ง โดยมหาวิทยาลัยบัวโนสไอเรส มหาวิทยาลัยแห่งชาติกอร์โดบา มหาวิทยาลัยแห่งชาติเดลาปลาตา มหาวิทยาลัยแห่งชาติโรซาริโอ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งชาติจัดได้ว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่สำคัญที่สุด มหาวิทยาลัยของรัฐบาลนั้นไม่คิดค่าเล่าเรียนแก่นักศึกษาทุกคนรวมถึงนักศึกษาต่างชาติด้วย อย่างไรก็ดี มหาวิทยาลัยของรัฐบาลนั้นประสบปัญหาการตัดงบประมาณในคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 ซึ่งส่งผลให้คุณภาพโดยรวมนั้นลดลง
อย่างไรก็ดี ในช่วงที่ผ่านมานี้ รัฐบาลอาร์เจนตินาได้ให้ความสนใจด้านการศึกษามากขึ้น โดยมีการพลิกผันงบประมาณการศึกษาครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ใน ค.ศ. 2009 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของมหาวิทยาลัยและโรงเรียนต่าง ๆ ทั่วประเทศ
ประชากรศาสตร์ > เชื้อชาติ

การประมาณจำนวนประชากรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2009 ได้ผลว่าอาร์เจนตินามีประชากร 40,134,425 คน จัดเป็นอันดับที่ 3 ในอเมริกาใต้ และอันดับที่ 33 ของโลก โดยมีความหนาแน่นของประชากร 15 คนต่อตารางกิโลเมตร ซึ่งน้อยกว่าความหนาแน่นเฉลี่ยของโลกที่  50 คนต่อตารางกิโลเมตรเป็นอย่างมาก อัตราการเติบโตของประชากรในปี 2008 อยู่ที่ประมาณร้อยละ 0.92 ต่อปี โดยมีอัตราการเกิดมีชีพเฉลี่ย 16.32 คนต่อประชากร 1,000 คน และอัตราการตายอยู่ที่ 7.54 คนต่อประชากร 1,000 คน อัตราการอพยพสุทธิอยู่ที่ 0 คนต่อผู้อยู่อาศัย 1,000 คน
อาร์เจนตินามีอัตราการเพิ่มของประชากรต่ำที่สุดประเทศหนึ่งในลาตินอเมริกา และมีอัตราการตายของทารกค่อนข้างต่ำ ค่ามัธยฐานของอายุประชากรอยู่ที่ 30 ปี และอายุขัยอยู่ที่ 76 ปี
ประชากรศาสตร์ > ศาสนา

รัฐธรรมนูญอาร์เจนตินารับประกันเสรีภาพทางศาสนา ถึงแม้จะไม่มีการระบุศาสนาประจำชาติไว้ แต่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกก็ได้รับสิทธิพิเศษ
รายงานจากผลสำรวจของสภาวิจัยทางวิทยาศาสตร์และเทคนิคแห่งชาติใน ค.ศ. 2008 ร้อยละ 76.5 นับถือนิกายโรมันคาทอลิก, ร้อยละ 11.3 นับถืออไญยนิยมและอเทวนิยม, ร้อยละ 9 นับถือโปรเตสแตนต์นิกายอีแวนเจลิคัล, ร้อยละ 1.2 นับถือพยานพระยะโฮวา และร้อยละ 0.9 นับถือมอร์มอน ในขณะที่ร้อยละ 1.2 นับถือศาสนาอื่น เช่น อิสลาม, ยูดาห์, พุทธ ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตัวเลขเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก ข้อมูลที่บันทึกใน ค.ศ. 2017 กล่าวว่า ประชากรที่นับถือโรมันคาทอลิกที่เคยมีถึงร้อยละ 66 ของประชากร ลดลงไปร้อยละ 10.5 ในเวลา 9 ปี และผู้ไม่นับถือศาสนาที่เคยมีร้อยละ 21 ของประชากร กลับเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าในเวลาเดียวกัน
ประเทศนี้มีทั้งประชากรมุสลิม และยิวมากที่สุดในลาตินอเมริกา โดยกลุ่มหลังมีจำนวนมากเป็นอันดับที่ 7 ของโลก
ชาวอาร์เจนตินามีการสร้างความเป็นตัวตนเฉพาะบุคคลและยกเลิกสถาบันความเชื่อทางศาสนาสูง โดยมีผู้อ้างว่าเข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนาเสมอร้อยละ 23.8 เคยบางครั้งร้อยละ 49.1 และไม่เคยเลยร้อยละ 26.8
ในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2013 ฆอร์เฆ มาริโอ เบร์โกกลิโอ คาร์ดินัลอัครมุขนายกแห่งบัวโนสไอเรส ได้รับเลือกเป็นบิชอปแห่งโรมและพระสันตะปาปาแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิก พระองค์ใช้ชื่อของ "ฟรังซิส" และกลายเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกจากทวีปอเมริกาหรือซีกโลกใต้ พระองค์เป็นพระสันตะปาปาองค์แรกที่มาจากนอกยุโรปนับตั้งแต่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 3 (ผู้เป็นชาวซีเรีย) ใน ค.ศ. 741
วัฒนธรรม

วัฒนธรรมของอาร์เจนตินาได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากวัฒนธรรมยุโรป กรุงบัวโนสไอเรสเป็นทั้งเมืองหลวงแห่งชาติและเมืองหลวงทางวัฒนธรรม และมีลักษณะเด่นอยู่ตรงที่มีผู้สืบเชื้อสายจากชาวยุโรปอยู่เป็นจำนวนมาก และมีการเลียนแบบสถาปัตยกรรมยุโรป ส่วนอิทธิพลทางวัฒนธรรมอีกแง่หนึ่งมาจากกลุ่มโคบาลเกาโช (gaucho) และวิถีชีวิตของโคบาลในชนบทและวิถีชีวิตแบบพึ่งพาตนเอง นอกจากนี้ ยังมีวัฒนธรรมจากชาวอเมริกันพื้นเมือง (เช่น การดื่มชาเยร์บามาเต) ได้รับการซึมซับเข้ามาอยู่ในวัฒนธรรมทั่วไปของอาร์เจนตินา
บรรณานุกรม > เอกสารทางกฎหมาย

National Constituent Convention (22 August 1994), Constitution of the Argentine Nation, Santa Fe, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 May 2004
บรรณานุกรม > บทความ

Bolt, Jutta; Van Zanden, Jan Luiten (2013). "The First Update of the Maddison Project; Re-estimating Growth Before 1820". Maddison Project Working Paper 4. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (XLS)เมื่อ 2018-01-05. สืบค้นเมื่อ 2021-10-23.
Colantoni, Laura; Gurlekian, Jorge (August 2004). "Convergence and intonation. Historical evidence from Buenos Aires Spanish" (PDF). Bilingualism: Language and Cognition. Cambridge, UK. 7 (2): 107–19. doi:10.1017/S1366728904001488. ISSN 1366-7289. S2CID 56111230. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-07-26.
Cruz, Arturo Jr. (6 August 1990). "Glory Past but Not Forgotten". Insight on the News. Vol. 6 no. 32. New York: News World Communications. p. 8.
DellaPergola, Sergio (2013). "World Jewish Population, 2013".  ใน Dashefsky, Arnold; Sheskin, Ira (บ.ก.). The American Jewish Year Book, 2013. American Jewish Year Book. Vol. 113. Dordrecht: Springer. pp. 279–358. doi:10.1007/978-3-319-01658-0_6. ISBN 978-3-319-01658-0.
Long, Marshall (April 2009). "What is So Special About Shoebox Halls? Envelopment, Envelopment, Envelopment" (PDF). Acoustics Today. 5 (2): 21–25. doi:10.1121/1.3182843. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 8 August 2017. สืบค้นเมื่อ 19 April 2014.
Malamud, Andrés (2011). "A Leader Without Followers? The Growing Divergence Between the Regional and Global Performance of Brazilian Foreign Policy". Latin American Politics and Society. Lisbon. 53 (3): 1–24. doi:10.1111/j.1548-2456.2011.00123.x. hdl:10451/15545. S2CID 154469332.
Mallimaci, Fortunato; Esquivel, Juan Cruz; Irrazábal, Gabriela (26 August 2008). "Primera Encuesta Sobre Creencias y Actitudes Religiosas En Argentina" (PDF) (ภาษาสเปน). Buenos Aires: CONICET – Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas.
Solomon, Hussein (1997). "South African Foreign Policy, Middle Power Leadership and Preventive Diplomacy" (PDF). Pretoria, South Africa: Centre for International Political Studies. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 19 April 2014.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาสเปน)
National Institute of Tourism Promotion
Argentina. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
ประเทศอาร์เจนตินา ที่เว็บไซต์ Curlie
Argentina at the Latin American Network Information Center
Argentina at the University Libraries – University of Colorado Boulder
Key Development Forecasts for Argentina at International Futures
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ประเทศอาร์เจนตินา ที่โอเพินสตรีตแมป
Wikimedia Atlas of Argentina
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน 2  ฝรั่งเศส  BnF data  อาร์เจนตินา  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  KulturNav 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  สารานุกรมอินเทอร์เน็ตของยูเครน  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi 
แผนที่ประเทศอาร์เจนตินาแสดงรัฐ (พื้นที่สีส้มของหมายเลข 23 แสดงหมู่เกาะฟอล์กแลนด์และดินแดนในทวีปแอนตาร์กติกาที่ประเทศอาร์เจนตินาอ้างสิทธิ์ครอบครอง)
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส พระสันตะปาปาองค์แรกจากโลกใหม่ ประสูติและเติบโตในประเทศอาร์เจนตินา
สนามกีฬาติณสูลานนท์

| --- | --- |


ชื่อเต็ม: สนามกีฬาติณสูลานนท์
ที่ตั้ง: ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
เจ้าของ: การกีฬาแห่งประเทศไทย (2538-2557)   องค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา (2557-ปัจจุบัน)
ความจุ: 24,121 ที่นั่ง
ขนาดสนาม: 95 x 62 เมตร
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2538
ต่อเติม: พ.ศ. 2557
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด (2555–2560) สโมสรฟุตบอลสงขลา เอฟซี (2542–2555, 2562–ปัจจุบัน) กีฬาฟุตบอลในเอเชียนเกมส์ 1998 กีฬาแห่งชาติ 2560 ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2020 ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 50
สนามกีฬาติณสูลานนท์ เป็นสนามกีฬาในตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลสงขลา เอฟซี ในอดีตเคยเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด
ในปี พ.ศ. 2557 การกีฬาแห่งประเทศไทย ได้โอนการดูแลสนามมาให้กับทางองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา และใช้งบประมาณร่วม 200 ล้านบาทในการปรับปรุงสนามฟุตบอลและสนามอื่น ๆ โดยเพิ่มความจุสนามจาก 35,000 ที่นั่งเป็น 45,000 ที่นั่งและเปลี่ยนเป็นเก้าอี้ และปรับปรุงอัฒจรรย์ฝั่งประธานให้เป็นอัฒจรรย์ 2 ชั้นขนาด 10,000 ที่นั่ง เพื่อรองรับการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ สงขลาเกมส์ ในปี พ.ศ. 2560
เหตุการณ์สำคัญ > ฟุตบอล

เอเชียนเกมส์ครั้งที่ 13 (พ.ศ. 2541) สนามกีฬาติณสูลานนท์ได้รับการคัดเลือกให้เป็นสนามแข่งขันรอบคัดเลือกและนัดชิงที่ 3 ของกีฬาฟุตบอล โดยในนัดชิงที่ 3 หรือรอบชิงเหรียญทองแดง เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ทีมชาติไทยแพ้ทีมชาติจีน 0-3 โดยมีจำนวนผู้เข้าชมการแข่งขันประมาณ 30,000 กว่าคน
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2020 ระหว่างวันที่ 8–26 มกราคม พ.ศ. 2563 ใช้จัดการแข่งขัน 5 นัดในกลุ่ม ซี
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 50 ระหว่างวันที่  11-14 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ใช้การจัดการแข่งขัน 4 ทีม (ประกอบด้วยทีมชาติไทย ทาจิกิสถาน ฟิลิปปินส์ ซีเรีย) แข่งขันแบบน็อคเอาท์ ทีมชาติไทยเอาชนะฟิลิปปินส์ 3-1 และชนะซีเรีย 2-1  ทำให้คว้าแชมป์คิงส์คัพมาครองได้สำเร็จ นับเป็นการได้แชมป์ในรอบ 7 ปี เป็นแชมป์สมัยที่ 16 และเป็นการได้แชมป์ที่มีการแข่งขันในต่างจังหวัดเป็นครั้งแรกอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Stadium profile and photos เก็บถาวร 2012-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Songkhla-fc
7°12′26″N 100°35′55″E﻿ / ﻿7.20722°N 100.59861°E﻿ / 7.20722; 100.59861
| ด ค กสนามกีฬาไทยลีก |
| --- | --- |
สนามใน ฤดูกาลปัจจุบัน (2567–68):  ช้างอารีนา (บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด)  แพตสเตเดียม (การท่าเรือ)  ดราก้อน โซลาร์ พาร์ค (ราชบุรี)  สนามกีฬากลางขอนแก่น (ขอนแก่น ยูไนเต็ด)  บีจีสเตเดียม (บีจี ปทุม ยูไนเต็ด)  สนามกีฬาโรงเรียนกีฬาเทศบาลนครนครปฐม (นครปฐม ยูไนเต็ด)  สนามทะเลหลวง (สุโขทัย)  พิชญสเตเดียม (หนองบัว พิชญ)  ลำพูน วอร์ริเออร์ สเตเดียม (ลำพูน วอร์ริเออร์)  ทรูสเตเดียม (ทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด)  สนามเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา (นครราชสีมา มาสด้า)  สนามกีฬากลางระยอง (ระยอง)  สามอ่าวสเตเดียม (พีที ประจวบ)  ลีโอ เชียงราย สเตเดียม (ลีโอ เชียงราย ยูไนเต็ด)  ธันเดอร์โดมสเตเดียม (เมืองทอง ยูไนเต็ด) 
สนามที่เคยใช้แข่งขัน:  ชลบุรี ยูทีเอ สเตเดียม  สนามบุณยะจินดา  สนามกีฬากลางตราด  สนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี  แม่กวงสเตเดียม  สนามกีฬากลางจังหวัดลำปาง  เขาพลองสเตเดียม  สนามกีฬาราชนาวี สัตหีบ  สนามกีฬาลาดกระบัง 54  สนามกีฬากลางสุพรรณบุรี  สนามศรีนครลำดวน  สมุทรปราการสเตเดียม  สนามกีฬากลางสมุทรสงคราม  ยูเอ็มที สเตเดียม  สนามทีโอที สเตเดียม  สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา  สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ เทศบาลนครนนทบุรี  สนามกีฬาหนองปรือ  พีทีทีสเตเดียม  สนาม ม.มหิดล ศาลายา  สนามศรีราชา ซูซูกิ สเตเดี้ยม  สนามกีฬาติณสูลานนท์  สนามกีฬากลางสระบุรี  สนามกีฬากองทัพบก  สนามกีฬาธูปะเตมีย์  เขากระโดง สเตเดียม  ราชมังคลากีฬาสถาน  สนามฟุตบอลเทพหัสดิน  สนามศุภชลาศัย
โอรีโอ

| --- | --- |

คุกกี้โอรีโอสองชิ้น
ชนิดสินค้า: คุกกี้แซนด์วิช
เจ้าของปัจจุบัน: มอนเดลีซ อินเตอร์เนชันแนล
ผลิตโดย: มอนเดลีซ อินเตอร์เนชันแนล นาบิสโก แคดบิวรี Continental Biscuits Limited
ประเทศ: สหรัฐ
เริ่มจำหน่าย: 6 มีนาคม 1912; 113 ปีก่อน (1912-03-06)
ตลาด: ทั่วโลก
สำนวนติดปาก: "เติมเต็มจินตนาการ" "Milk's favorite cookie" "Only Oreo" 
เว็บไซต์: www.oreo.com
โอรีโอ (อังกฤษ: Oreo) เป็นคุกกี้แซนด์วิชที่ประกอบด้วยคุกกี้ช็อกโกแลต 2 ชั้นและมีครีมวานิลลารสหวานอยู่ระหว่างกลาง ผลิตภัณฑ์ที่ขายอยู่ในสหรัฐในปัจจุบันผลิตโดยบริษัทย่อยชื่อนาบิสโก จากบริษัทมอนเดลีซ อินเตอร์เนชันแนล โอรีโอกลายเป็นคุกกี้ที่ขายดีที่สุดในสหรัฐตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2455
การผลิต

การผลิตโอรีโอส่วนใหญ่ดำเนินการที่โรงงานเฮอร์ชีย์ในเมืองเฮอร์ชีย์ รัฐเพนซิลเวเนีย[ต้องการอ้างอิง] ในปี 2560 มีการผลิตคุกกี้โอรีโอมากกว่า 40,000 ล้านชิ้นต่อปีใน 18 ประเทศทั่วโลก คุกกี้โอรีโอสำหรับตลาด เอเชีย ผลิตในอินเดีย อินโดนีเซีย บาห์เรน และจีน คุกกี้โอรีโอสำหรับตลาด ยุโรป ผลิตใน สเปน และที่โรงงาน Cadbury ในสหราชอาณาจักร คุกกี้เหล่านี้ผลิตใน รัสเซีย (Mondelēz Rus) สำหรับผู้บริโภคใน ประเทศ CIS หลายแห่ง; และผลิตภัณฑ์ที่ขายในออสเตรเลีย ผลิตในอินโดนีเซีย จีน หรือบาห์เรน ขึ้นอยู่กับรสชาติ  รุ่นที่ผลิตในแคนาดา (จำหน่ายภายใต้แบรนด์ Christie's) ประกอบด้วย น้ำมันมะพร้าว แต่ ณ ปี 2566 รายการส่วนผสมมีน้ำมันพืชและน้ำมันปาล์มที่ปรับเปลี่ยน ซึ่งคล้ายกับคุกกี้ของอเมริกา การผลิตบิสกิตโอรีโอเริ่มขึ้นใน ปากีสถาน เมื่อต้นปี 2557 โดยร่วมมือกับ Mondelez International ของสหรัฐอเมริกาและ Continental Biscuits Limited (CBL) ของปากีสถาน ที่โรงงานผลิต CBL ใน Sukkur
การผลิต > การคว่ำบาตรโอรีโอ

ในปี 2558 Mondelez ได้ประกาศการตัดสินใจปิดโรงงานบางแห่งในอเมริกาและ ย้ายฐานการผลิต ไปที่ เม็กซิโก ทำให้เกิด การคว่ำบาตรโอรีโอ ในปี 2559 หลังจากเริ่มการผลิตในเม็กซิโก AFL–CIO สนับสนุนการคว่ำบาตรและเผยแพร่คำแนะนำสำหรับผู้บริโภคเพื่อช่วยระบุว่าผลิตภัณฑ์ Mondelez ชนิดใดผลิตในเม็กซิโก
อ่านเพิ่ม

Spry, Jeff (October 28, 2020). "Oreo built a doomsday vault to protect cookies from an asteroid. No, we're not kidding". Syfy Wire. สืบค้นเมื่อ January 21, 2021.
แหล่งข้อมูลอื่น

ไม่พบ URL โปรดระบุ URL ที่นี่หรือเพิ่ม URL ในวิกิสนเทศ
Additional history notes on Oreo cookies
สมเด็จพระศรีไชยเชฐ (นักองค์อิ่ม)
บรรณานุกรม

Phoeun Mak. « L'introduction de la Chronique royale du Cambodge du lettré Nong ». Dans : Bulletin de l'École française d'Extrême-Orient. Tome 67, 1980. p. 135-145.
Achille Dauphin-Meunier, Histoire du Cambodge, Que sais-je ? N° 916, P.U.F 1968.
Anthony Stokvis, Manuel d'histoire, de généalogie et de chronologie de tous les États du globe, depuis les temps les plus reculés jusqu'à nos jours, préf. H. F. Wijnman, éditions Brill, Leyde 1888, réédition 1966, Tome 1 part1: Asie, chapitre XIV §.9 « Kambodge » Listes et  tableau généalogique n°34  p. 337-338.
Peter Truhart, Regents of Nations, K.G Saur Münich, 1984-1988 ISBN 359810491X, Art. « Kampuchea », p. 1732.
| ด ค กเจ้าเมืองและผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบอง |
| --- | --- |
เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) · พระยาอภัยภูเบศร (แบน) · พระยาอภัยภูเบศร (รศ) · พระยาอภัยภูเบศร (เชด) · นักองค์อิ่ม · พระยาอภัยภูเบศร (นอง) · เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์) · เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์)
บทความที่เกี่ยวข้อง: พระยาอภัยภูเบศร (เลื่อม อภัยวงศ์) · สกุลอภัยวงศ์
อเล็กซานเดอร์ อัลบอน

| อเล็กซานเดอร์ อัลบอน |
| --- | --- |
อัลบอนใน ค.ศ. 2024
เกิด: อเล็กซานเดอร์ อัลบอน อังศุสิงห์  (1996-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1996 (28 ปี) ลอนดอน อังกฤษ
คู่รัก: ลิลลี เหอ (2019–ปัจจุบัน)

ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติ:  ไทย
ทีมในปี 2025: วิลเลียมส์-เมอร์เซเดส
หมายเลขรถ: 23
แข่ง: 107 (ออกตัว 104)
ชนะเลิศ: 0
ชนะ: 0
โพเดียม: 2
คะแนน: 240
ตำแหน่งโพล: 0
ทำรอบได้เร็วที่สุด: 0
แข่งครั้งแรก: ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 2019
แข่งครั้งล่าสุด: ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 2025
อันดับในปี 2024: 16 (12 คะแนน)
 

รายการที่แล้ว
2019  2017–2018 2016 2015  2012–2014 2013–2014 2012: FIA Formula One World Championship FIA Formula 2 Championship GP3 Series FIA Formula 3 European Championship Eurocup Formula Renault 2.0 Formula Renault 2.0 NEC Formula Renault 2.0 Alps
 
เว็บไซต์: www.alexalbon.com
อเล็กซานเดอร์ อัลบอน อังศุสิงห์ (อังกฤษ: Alexander Albon Ansusinha; เกิด 23 มีนาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักแข่งรถชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ ปัจจุบันแข่งรถในการแข่งขันฟอร์มูลาวันให้แก่วิลเลียมส์
อัลบอนสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นนักแข่งสัญชาติไทยคนแรกที่ขึ้นโพเดียมในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน ที่ทัสกันกรังด์ปรีซ์ของฤดูกาล 2020 ณ มูเจลโลเซอร์กิต ประเทศอิตาลี
จากสถิติ ณ ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 2025 อัลบอนมีผลงานด้วยการมีอันดับบนโพเดียม 2 ครั้งในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน อัลบอนจะยังคงอยู่กับวิลเลียมส์อย่างน้อยจนสิ้นสุดฤดูกาล 2026
ชีวิตส่วนตัว

อัลบอนเกิดที่ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ พ่อของเขาคือไนเจล อัลบอน เป็นอดีตนักแข่งรถ ส่วนแม่ของเขา กัญญ์กมล เป็นชาวไทย เมื่ออัลบอนโตขึ้น จึงได้ไปเรียนที่โรงเรียนอิปสวิช ในอิปสวิช ก่อนที่จะออกจากโรงเรียนเพื่อเริ่มต้นในการเป็นนักแข่งรถอาชีพ