stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เฟรเซอร์ แอนด์ นีฟ

| --- | --- |
ประเภท: บริษัทมหาชน
การซื้อขาย: SGX: F99
อุตสาหกรรม: หลากหลาย
ก่อตั้ง: 1883; 142 ปีที่แล้ว (1883) (ในชื่อ สิงคโปร์ แอนด์ สเตรทส์ เอเรเต็ด วอเตอร์)
ผู้ก่อตั้ง: จอห์น เฟรเซอร์ เดวิด ชาลเมอร์ส นีฟ
สำนักงานใหญ่: ประเทศสิงคโปร์
พื้นที่ให้บริการ: ทั่วโลก
บุคลากรหลัก: เจริญ สิริวัฒนภักดี (ประธาน)
ผลิตภัณฑ์: อาหารและเครื่องดื่ม, สิ่งพิมพ์
รายได้:  S$1.8 พันล้าน (2021)
รายได้จากการดำเนินงาน:  S$261.7 ล้าน (2021)
รายได้สุทธิ:  S$140.4 ล้าน (2021)
สินทรัพย์:  S$4.9 พันล้าน (2021)
ส่วนของผู้ถือหุ้น:  S$3.3 พันล้าน (2021)
เจ้าของ: ไทยเบฟเวอเรจ
พนักงาน: 6,900+ (2021)
บริษัทในเครือ: เฟรเซอร์ แอนด์ นีฟ โฮลดิ้งส์  กลุ่มไทมส์ พับลิชชิ่ง
เว็บไซต์: www.fraserandneave.com
เฟรเซอร์ แอนด์ นีฟ ลิมิเต็ด (อังกฤษ: Fraser and Neave, Limited) หรือ เอฟแอนด์เอ็น (F&N) เป็นกลุ่มบริษัทที่ประกอบธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม และ การจัดพิมพ์และการพิมพ์ สัญชาติไทย-สิงคโปร์ ปัจจุบันอยู่ในเครือบริษัท ไทยเบฟเวอร์เรจ จำกัด (มหาชน) ภายใต้กลุ่มทีซีซี ของเจริญ สิริวัฒนภักดี เศรษฐีชาวไทยเชื้อสายจีน
กลุ่มบริษัทเฟรเซอร์ แอนด์ นีฟ จดทะเบียนอยู่ในประเทศสิงคโปร์ มีบริษัทย่อยได้แก่ เอฟแอนด์เอ็น ฟู้ดส์ (F&N Foods), เอฟแอนด์เอ็น ครีมเมอรีส์ (F&N Creameries), Warbug Group, Yoke Food Industries และไทมส์ พับลิชชิ่ง (Times Publishing) ในปี 2023 เอฟแอนด์เอ็นมีสินทรัพย์รวมกว่า 5 พันล้านดอลลาร์สิงคโปร์ และมีพนักงานมากกว่า 7,200 คนใน 11 ประเทศทั่วโลก
ในเดือนมกราคม 2014 กลุ่มบริษัทได้แยกธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ออกมาดำเนินธุรกิจในนาม เฟรเซอร์ส เซ็นเตอร์พอยต์ ลิมิเต็ด ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น เฟรเซอร์ส พร็อพเพอร์ตี้ ลิมิเต็ด และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์สิงคโปร์
ประวัติ > การก่อตั้งและประวัติยุคแรก

บริษัทก่อตั้งขึ้น เมื่อปี 1883 โดยจอห์น เฟรเซอร์ และ เดวิด ชาลเมอร์ส นีฟ ในชื่อ "สิงคโปร์ แอนด์ สเตรทส์ เอเรเต็ด วอเตอร์" (Singapore and Straits Aerated Water Company) ซึ่งขยายธุรกิจจากธุรกิจการพิมพ์ "สิงคโปร์ แอนด์ สเตรทส์ พริ้นติ้ง ออฟฟิศ" (Singapore and Straits Printing Office) ไปสู่การบุกเบิกธุรกิจน้ำดื่มในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ในปี 1898 ทั้งคู่ได้จัดตั้งบริษัทมหาชนแห่งใหม่ขึ้น และขายธุรกิจทั้งการพิมพ์และเครื่องดื่มให้กับบริษัทแห่งใหม่ซึ่งมีชื่อว่า เฟรเซอร์ แอนด์ นีฟ หรือชื่อย่อคือ เอฟแอนด์เอ็น ด้วยเงินสดและหุ้นมูลค่า 290,000 ดอลลาร์
ประวัติ > การกระจายความเสี่ยง การปรับโครงสร้าง และการขยายตัว

ในปี 1931 เฟรเซอร์ แอนด์ นีฟ ได้ร่วมทุนกับไฮเนอเกินของเนเธอร์แลนด์ เพื่อร่วมลงทุนในธุรกิจผลิตเบียร์ และก่อตั้งโรงเบียร์มาลายัน เพื่อผลิตเบียร์ไทเกอร์ และต่อมาได้เข้าซื้อโรงเบียร์อาร์ชิเพลอาโกที่ผลิตเบียร์แองเคอร์
ในปี 1936 เอฟแอนด์เอ็นด้เข้าซื้อสิทธิ์ในแฟรนไชส์เครื่องดื่ม โคคา-โคล่า หรือโค้ก ในประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย และบรูไน นอกเหนือจากเครื่องดื่มแบรนด์เอฟแอนด์เอ็น ของตนเองแล้ว บริษัทยังได้ซื้อสิทธิ์ในเครื่องดื่มแบรนด์อื่นๆ เช่น เป๊ปซี่โค, โคคา-โคลา และ แคดเบอร์รี่ ชเวปส์ เช่น เซเว่นอัพ, แฟนต้า และ ซันคิสท์ อีกด้วย
ในปี 1990 โรงเบียร์มาลายันได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเบียร์เอเชียแปซิฟิก
ประวัติ > ประวัติยุคใหม่

ในปี 1999 เอฟแอนด์เอ็นได้ซื้อหุ้นร้อยละ 20 ในไทมส์ พับลิชชิ่ง ก่อนที่จะเข้ามามีอำนาจควบคุมส่วนใหญ่ของบริษัทในปี 2000 โดยการซื้อกิจการทั้งหมดมีมูลค่าประมาณ 570 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ ส่งผลให้เอฟแอนด์เอ็นเข้าสู่ธุรกิจการพิมพ์ การจัดพิมพ์ ร้านค้าปลีกหนังสือ การขายและจัดจำหน่าย การศึกษา อินเทอร์เน็ต และการจัดประชุม ในปี พ2001 เอฟแอนด์เอ็นได้เข้าซื้อกิจการทั้งไทมส์และเซ็นเตอร์พอยต์ พร็อพเพอร์ตี้ส์
ในปี 2006 เทมาเส็กโฮลดิงส์ บริษัทลงทุนของรัฐบาลสิงคโปร์ ได้เข้าซื้อหุ้นเอฟแอนด์เอ็นในสัดส่วน 14.9% มูลค่า 900 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ ส่งผลให้กลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่เป็นอันดับสองของเอฟแอนด์เอ็น ในปี 2008 เอฟแอนด์เอ็นได้ปรับโครงสร้างองค์กรและแต่งตั้งประธานเจ้าหน้าที่บริหารสำหรับธุรกิจหลัก 3 ธุรกิจ ได้แก่ อาหารและเครื่องดื่ม อสังหาริมทรัพย์ และการพิมพ์และการจัดพิมพ์
เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2007 เอฟแอนด์เอ็นในสิงคโปร์เปิดตัวโลโก้ใหม่สำหรับธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม เพื่อขยายตลาดภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
ในปี 2010 เทมาเส็กโฮลดิงส์ได้ขายหุ้นเอฟแอนด์เอ็นให้กับคิริน โฮลดิ้งส์ ของญี่ปุ่น ด้วยมูลค่า 1.33 พันล้านดอลลาร์สิงคโปร์
เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2011 ความร่วมมือในรอบ 75 ปีระหว่างเอฟแอนด์เอ็นและโคคา-โคล่า ในมาเลเซีย สิงคโปร์ และบรูไนสิ้นสุดลง และเอฟแอนด์เอ็นไม่มีสิทธิ์ใช้แฟรนไชส์ในการผลิตและทำการตลาดเครื่องดื่มโค้กอีกต่อไป
ต่อมาในเดือนกรกฎาคม 2012 บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) เข้าซื้อหุ้นเอฟแอนด์เอ็นในสัดส่วน 22% จากธนาคารจีนโพ้นทะเล ทำให้สัดส่วนการถือหุ้นเพิ่มขึ้นเป็น 24.1%
เดือนสิงหาคมปีเดียวกัน เอฟแอนด์เอ็นยอมรับข้อเสนอจากไฮเนอเกินเพื่อเข้าซื้อหุ้นโรงเบียร์เอเชียแปซิฟิก ด้วยมูลค่า 4.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในเดือนกันยายน ไทยเบฟเวอเรจและผู้เป็นหุ้นส่วนคือทีซีซี แอสเซ็ทส์ ซึ่งทั้งสองบริษัทอยู่ในกลุ่มทีซีซี ภายใต้การควบคุมของเจริญ สิริวัฒนภักดี มหาเศรษฐีชาวไทยเชื้อสายจีน ได้ดำเนินการขัดขวางความพยายามของไฮเนอเกินที่จะเข้าซื้อกิจการโรงเบียร์เอเชียแปซิฟิก โดยเสนอซื้อหุ้นเอฟแอนด์เอ็นด้วยเงินสดมูลค่า 8.8 พันล้านดอลลาร์สิงคโปร์ (7.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) บริษัทอื่นๆ เช่น โคคา-โคลา และคิริน โฮลดิ้งส์ ยังแสดงความสนใจในธุรกิจเครื่องดื่มและอาหารของเอฟแอนด์เอ็นเพื่อขยายการดำเนินงานในเอเชีย
เมื่อวันที่ 28 กันยายน ที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นของเอฟแอนด์เอ็นได้อนุมัติให้ขายโรงเบียร์เอเชียแปซิฟิกให้กับไฮเนอเกิน
ในปี 2013 คิริน โฮลดิ้งส์ ขายหุ้นเอฟแอนด์เอ็นในสัดส่วน 15% ให้กับกลุ่มทีซีซีผ่านไทยเบฟเวอเรจ
ประวัติ > เฟรเซอร์ส เซ็นเตอร์พอยต์ และเฟรเซอร์ส พร็อพเพอร์ตี้ (2013–ปัจจุบัน)

เจริญ สิริวัฒนภักดี ขยายธุรกิจเครื่องดื่มและอสังหาริมทรัพย์ของไทยเบฟเวอเรจจนครอบคลุมถึงสองในสามส่วนของกลุ่มบริษัทสัญชาติสิงคโปร์นี้ ซึ่งความเป็นไปได้เกิดขึ้นหลังจากคิริน บริวเวอรี่ ของญี่ปุ่น ขายหุ้นร้อยละ 15 ให้กับกลุ่มทีซีซี ด้วยมูลค่า 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในเดือนมกราคม 2014 กลุ่มบริษัทได้แยกธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ออกมาจัดตั้งเป็บริษัทใหม่ในชื่อ เฟรเซอร์ส เซ็นเตอร์พอยต์ ลิมิเต็ด และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์สิงคโปร์
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 เฟรเซอร์ส เซ็นเตอร์พอยต์ ลิมิเต็ด ได้เปลี่ยนชื่อเป็น เฟรเซอร์ส พร็อพเพอร์ตี้ โดยมีผลทั่วโลก
ผลิตภัณฑ์

100 พลัส
บอร์นีโอ
คาร์เนชั่น (ในมาเลเซีย สิงคโปร์ บรูไน และไทย อยู่ภายใต้ใบอนุญาตจากเนสท์เล่)
โคโค่ไลฟ์
เดซี่ (แบรนด์ครีมเทียมข้นหวานสำหรับจำหน่ายในฟิลิปปินส์)
เอส โคล่า
ฟาร์มเฮาส์
ฟรุตทรี
ไอซ์เมาน์เทน
ซีซั่น
แมกโนเลีย
นิวทริซอย
นิวทริเวลล์
โออิชิ
เรนเจอร์
ซาร์ซี
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ภาพล้อเลียนของจอห์น เฟรเซอร์
เชมัส

| เชมัส |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Stephen Farrelly
เกิด:  (1978-01-28) 28 มกราคม ค.ศ. 1978 (47 ปี) Cabra, Dublin, Ireland
ที่พัก: St. Augustine, Florida, United States
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Galldubh King Sheamus Sheamus Sheamus O'Shaunessy Stephen Farrelly
ส่วนสูง: 6 ฟุต 4 นิ้ว (193 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 267 ปอนด์ (121 กิโลกรัม)
มาจาก: "3000 BC" Dublin, Ireland
ฝึกหัดโดย: Larry Sharpe Jim Molineaux Irish Whip Wrestling Mark Starr
เปิดตัว: May 2002
สตีเฟน ฟาร์เรลลี (Stephen Farrelly; 28 มกราคม ค.ศ. 1978) นักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวไอริสที่เซ็นสัญญากับ WWE ในนาม เชมัส (Sheamus; ออกเสียง /ˈʃeɪmʌs/) ย่อมาจากชื่อบนสังเวียนก่อนหน้านี้ เชมัส โอชัวเนสซี (Sheamus O'Shaunessy) เป็นแชมป์โลกของ WWE 4 สมัย (แชมป์ WWE 3 สมัย และแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1 สมัย) และเป็นคนที่สองต่อจากเอดจ์ที่ประสบความสำเร็จทั้งคิงออฟเดอะริง, รอยัลรัมเบิล และมันนีอินเดอะแบงก์
ผลงานอื่นๆ > ภาพยนตร์

| Year | Title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | The Escapist | Two Ton | Film debut |
| 2009 | Once Upon a Time in Dublin | Guard |  |
| 2009 | Assault of Darkness | Celtic Warrior |  |
| 2016 | Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows | Owen Rocksteed/Rocksteady |  |
| 2016 | Scooby-Doo! and WWE: Curse of the Speed Demon | Himself | Voice |
| 2017 | The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania! | Himself | Voice |
| 2019 | Fighting with My Family | Himself |  |
| 2019 | The Buddy Games | Thursty |  |
| 2019 | Atone | Black |  |
ผลงานอื่นๆ > โทรทัศน์

| Year | Title | Role | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011 | The Late Late Show | Himself | 15 April (season 48, episode 33) |
| 2011–2016 | Conan | Himself/Guest | 3 episodes |
| 2011 | 18th MTV Europe Music Awards | Himself | Presenter "Best Male Award" |
| 2012 | The Tonight Show with Jay Leno | Himself | 13 January (season 20, episode 72) |
| 2013 | Teens Wanna Know | Himself | With Carly Rae Jepsen (season 2, episode 37) |
| 2014 | Royal Pains | Jack Piper | (season 6, episode 7: "Electric Youth") |
| 2016 | Made in Hollywood | Himself | 4 June (season 11, episode 38) |
แชมป์และรางวัล

แชมป์ WWE
แชมป์โลกเฮฟวี่เวท
แชมป์ยูเอส
แชมป์แท็กทีม WWE
Florida Championship Wrestling
FCW Florida Heavyweight Championship (1 time)
Irish Whip Wrestling
IWW International Heavyweight Championship (2 times)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 5 of the top 500 wrestlers in the PWI 500 in 2012
World Wrestling Entertainment/WWE
WWE Championship (3 times)
World Heavyweight Championship (1 time)
WWE United States Championship (3 times)
WWE Raw Tag Team Championship (4 times) – with Cesaro
WWE SmackDown Tag Team Championship (1 time) – with Cesaro
King of the Ring (2010)
Royal Rumble (2012)
Money in the Bank (2015)
Slammy Awards (4 times)
Breakout Star of the Year (2009)
Feat of Strength of the Year (2012) Delivering "White Noise" to Big Show
Outstanding Achievement in Muppet Resemblance (2011)
Superstar/Diva Most in Need of Make-up (2010)
WWE Year-End Award for Best Tag Team (2018) – with Cesaro
Wrestling Observer Newsletter
Most Improved (2010)
เกร็ดความรู้

เป็นนักมวยปล้ำชาวไอริสคนแรกที่ได้แชมป์ WWEและแชมป์โลกเฮฟวี่เวท
แหล่งข้อมูลอื่น

เชมัส ที่ WWE.com
เชมัส ที่เฟซบุ๊ก
เชมัส ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
Stephen Farrelly ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ผู้ชนะคิงออฟเดอะริง (2010)
ชนะแดเนียล ไบรอันคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ด้วยเวลาเพียง 18 วินาที
แชมป์แท็กทีม WWEร่วมกับซีซาโร
สนามกีฬาผู้ใช้แรงงาน (ค.ศ. 2023)

บทความนี้เกี่ยวกับสนามกีฬาที่เปิดทำการใน ค.ศ. 2023 สำหรับสนามกีฬาเดิมที่ถูกแทนที่ ดูที่ สนามกีฬาผู้ใช้แรงงาน (ค.ศ. 1959)
| --- | --- |

th
ที่ตั้ง: เขตเฉาหยาง ปักกิ่ง ประเทศจีน
พิกัด: 39°55′46.3″N 116°26′28.1″E﻿ / ﻿39.929528°N 116.441139°E﻿ / 39.929528; 116.441139
ขนส่งมวลชน:  3   17  ที่สถานีสนามกีฬาผู้ใช้แรงงาน
เจ้าของ: สหพันธ์สหภาพแรงงานแห่งประเทศจีน
ผู้ดำเนินการ: ซิโนโบกรุป
ความจุ: 68,000
สถิติผู้ชม: 54,189  (เป่ย์จิงกั๋วอัน เอฟซี vs ชานตงไท่ชาน เอฟซี, 30 มิถุนายน 2024)  
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
เปิดใช้สนาม: 15 เมษายน 2023
สถาปนิก: สถาบันการออกแบบสถาปัตยกรรมปักกิ่ง
วิศวกรโครงสร้าง: กลุ่มวิศวกรรมการก่อสร้างปักกิ่ง
การใช้งาน
สโมสรฟุตบอลเป่ย์จิงกั๋วอัน (2023–ปัจจุบัน)
เว็บไซต์
gongti.com.cn
สนามกีฬาผู้ใช้แรงงาน (จีน: 工人体育场; พินอิน: Gongren Tiyuchang) เป็นสนามฟุตบอลในเขตเฉาหยาง กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เปิดใช้เมื่อ ค.ศ. 2023 บนพื้นที่ของสนามกีฬาเดิม ซึ่งถูกรื้อถอนใน ค.ศ. 2020 เป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน และเป็นสนามเหย้าของเป่ย์จิงกั๋วอัน เป็นสโมสรที่เล่นในไชนีสซูเปอร์ลีก
ประวัติ

เมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2020 มีการประกาศว่าสนามกีฬาผู้ใช้แรงงานจะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันเอเชียนคัพ 2023
หลังจากจบฤดูกาลปี 2019 สโมสรเป่ย์จิงกั๋วอันได้ย้ายสนามเหย้าของตนเองไปที่สนามกีฬาเป่ย์จิงเฟิงไถเป็นเวลาสามปีขณะที่การปรับปรุงสนามเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันได้เกิดขึ้น บริษัทวิศวกรรมของโครงการสร้างใหม่นี้คือกลุ่มวิศวกรรมการก่อสร้างปักกิ่ง (Beijing Construction Engineering Group)
อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (AFC) ได้ประกาศว่าประเทศจีนจะไม่สามารถเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันได้เนื่องจากสถานการณ์พิเศษที่เกิดจากการแพร่ระบาดของโควิด-19
เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2022 สนามกีฬาผู้ใช้แรงงานงานแห่งใหม่ได้จัดงานครั้งแรก โดยเป็นงานส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ที่ชื่อว่า "Embrace a New Journey - 2023 BRTV New Year's Eve" ซึ่งจัดขึ้นในสนามกีฬาและออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมปักกิ่ง
สนามกีฬาผู้ใช้แรงงานที่ได้รับการปรับปรุงใหม่เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2023 โดยมีการจัดพิธีเปิดการแข่งขันไชนีสซูเปอร์ลีก 2023 ก่อนการแข่งขันเปิดฤดูกาลระหว่างเป่ย์จิงกั๋วอันและเหมย์โจวเค่อเจีย เย่ ฉู่กุ้ย กองกลางของเหมย์โจวเค่อเจีย ทำประตูแรกในประวัติศาสตร์ของสนามแห่งนี้
เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2023 สนามกีฬาแห่งนี้ได้จัดการแข่งขันกระชับมิตรระดับนานาชาติเป็นครั้งแรก โดยอาร์เจนตินาเอาชนะออสเตรเลีย 2–0 โดยลิโอเนล เมสซิ ทำประตูที่เร็วที่สุดในอาชีพค้าแข้งระดับนานาชาติของเขาโดยใช้เวลาเพียง 79 วินาที
ที่ตั้ง

สนามกีฬาตั้งอยู่ในเขตเฉาหยางของกรุงปักกิ่ง กินพื้นที่ทั้งบล็อกที่ถูกล้อมรอบด้วยถนนกงเหรินถี่ยฺวี่ฉ่างเหนือ ตะวันออก ใต้ และตะวันตก อยู่ฝั่งตรงข้ามถนนจากสนามกีฬาในร่มผู้ใช้แรงงานและอยู่ใกล้กับย่านธุรกิจซานหลี่ถุน
ที่ตั้ง > การคมนาคม

สนามกีฬาแห่งนี้สามารถเดินทางไปได้โดยรถไฟใต้ดินปักกิ่ง โดยมีสถานีสนามกีฬาผู้ใช้แรงงาน (Workers' Stadium station) ให้บริการในเส้นทางสาย 17 และสาย 3 ชานชาลาสาย 17 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2023 และชานชาลาสาย 3 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เส้นทางรถไฟใต้ดินช่วยเชื่อมโยงสนามกีฬาเข้ากับย่านตะวันออกและเหนือของปักกิ่ง
สถิติผู้ชมเฉลี่ย

| Tenants | League season | Home games | Average attendance |
| --- | --- | --- | --- |
| Beijing Guoan | 2024 | 15 | 46,444 |
| Beijing Guoan | 2023 | 15 | 43,769 |
เสรีนิยมคลาสสิก

เสรีนิยมคลาสสิก (อังกฤษ: classical liberalism) เป็นอุดมการณ์ทางการเมืองและสาขาหนึ่งของเสรีนิยมที่สนับสนุนเสรีภาพของพลเมืองภายใต้หลักนิติธรรมโดยเน้นเสรีภาพทางเศรษฐกิจ โดยเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ ซึ่งได้พัฒนาขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยได้รับแนวคิดจากคริสต์ศตวรรษก่อน เพื่อตอบสนองต่อนคราภิวัตน์และการปฏิวัติอุตสาหกรรมในทวีปยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือ
บุคคลเสรีนิยมที่มีชื่อเสียงซึ่งมีแนวคิดสนับสนุนลัทธิเสรีนิยมคลาสสิก ได้แก่ จอห์น ล็อก, ฌ็อง-บาติสต์ เซย์, ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส และเดวิด ริคาร์โด ซึ่งเกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์คลาสสิกโดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดทางเศรษฐกิจที่อดัม สมิธ ได้นำเสนอในหนังสือความมั่งคั่งของประชาชาติเล่มหนึ่ง รวมทั้งความเชื่อในกฎหมายธรรมชาติ, ความก้าวหน้า และประโยชน์นิยม
ในฐานะคำศัพท์ เสรีนิยมคลาสสิกได้รับการนำมาใช้ในการหวนรำลึกเพื่อแยกความแตกต่างของเสรีนิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ออกจากเสรีนิยมสังคม
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยการเมือง
ยุคเรืองปัญญา
รัฐธรรมนูญนิยม
เสรีนิยมอนุรักษ์
ประชาธิปไตยแนวเจฟเฟอร์สัน
เสรีอนุรักษนิยม
ประชาธิปไตยเสรีนิยม
อิสรนิยม
เสรีนิยมใหม่
หลักนิติธรรม
การแยกใช้อำนาจ
ประวัติศาสตร์วิก
อ่านเพิ่ม

Alan Bullock; Maurice Shock, บ.ก. (1967). The Liberal Tradition: From Fox to Keynes. Oxford: Clarendon Press. OCLC 955193.
Richard A. Epstein (2014). The Classical Liberal Constitution: The Uncertain Quest for Limited Government. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-72489-1.
Katherine Henry (2011). Liberalism and the Culture of Security: The Nineteenth-Century Rhetoric of Reform. University of Alabama Press; draws on literary and other writings to study the debates over liberty and tyranny). ISBN 978-0-8173-1722-5.
Donald Markwell (2006). John Maynard Keynes and International Relations: Economic Paths to War and Peace. Oxford, England. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-829236-4.
Alan James Mayne (1999). From Politics Past to Politics Future: An Integrated Analysis of Current and Emergent Paradigmss. Westport, Connecticut. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-275-96151-6.
Gustav Pollak, ed. (1915). Fifty Years of American Idealism: 1865–1915; short history of The Nation plus numerous excerpts, most by Edwin Lawrence Godkin.
สนามบินโพธาราม

สนามบินโพธาราม หรือ ท่าอากาศยานโพธาราม (อังกฤษ: Photharam Airport) ตั้งอยู่ที่ ตำบลธรรมเสน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ใช้เป็นสนามบินสำหรับการฝึกบินของเอกชน และมีครื่องบินขนาดเล็กขึ้นลงประจำ มีความยาวของทางวิ่งอยู่ที่ 4,921 ฟุต หรือ 1,500 เมตร และมีความกว้างของทางวิ่งอยู่ที่ 98 ฟุต หรือ 30 เมตร โดยมีอาคารหอควบคุม 1 หลัง และโรงจอดอากาศยาน 1 หลัง
ประวัติ

สนามบินโพธาราม จัดสร้างและดำเนินงานโดย บริษัท ไทยแอโรสเปซ เซอร์วิส จำกัด โดยก่อสร้างประมาณ พ.ศ. 2538 เพื่อเป็นสนามบินใช้ในการฝึกบิน ของเอกชน โดยตั้งอยู่ที่ ตำบลธรรมเสน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
โดยวิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม ได้ขยายพื้นที่วิทยาเขตขึ้นที่อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี บนพื้นที่ 1,500 ไร่ ซึ่งเดิมเป็นสนามบินราชบุรี ก่อนที่จะปิดทำการ เพื่อพัฒนาเป็นอาคารเรียนรองรับการเปิดหลักสูตรโลจิสติกส์การบิน การซ่อมเครื่องบิน
สายการบิน > สายการบินระหว่างประเทศ

ไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดให้บริการ
สายการบิน > สายการบินภายในประเทศ

ไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดให้บริการ
แหล่งข้อมูลอื่น

สนามบิน วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม ( วิทยาเขต โพธาราม จ.ราชบุรี )
| ด ค ก ท่าอากาศยานในประเทศไทยที่ไม่มีเที่ยวบินเชิงพาณิชย์ |
| --- | --- |
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล:  สนามบินสระปทุม  สนามบินสมุทรสงคราม  สนามบินสมุทรสาคร  สนามบินน้ำ 
ภาคกลาง:  สนามบินสระบุรี  สนามบินนครนายก  สนามบินพิจิตร  สนามบินกำแพงแสน  สนามบินต้นสำโรง  สนามบินตาคลี  สนามบินนครสวรรค์  สนามบินท่ายาง  สนามบินหล่มสัก  สนามบินท่าโรง  สนามบินโคกกระเทียม  สนามบินชัยบาดาล  สนามบินโคกสลุง  สนามบินปากเพรียว  สนามบินสุพรรณบุรี 
ภาคเหนือ:  สนามบินลำพูน  สนามบินเชียงราย  สนามบินขุนยวม  สนามบินแม่สะเรียง  สนามบินเกาะคา  สนามบินสวรรคโลก  สนามบินอุตรดิตถ์ 
ภาคตะวันออก:  สนามบินจันทบุรี  สนามบินสัตหีบ  สนามบินเกาะตะเคียน  สนามบินปราจีนบุรี  สนามบินกบินทร์บุรี  สนามบินวัฒนานคร  สนามบินอรัญญประเทศ 
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ:  สนามบินตำบลดงบัง  สนามบินหลุบ  สนามบินน้ำพอง  สนามบินโนนทัน  สนามบินพระลับ  สนามบินภูเขียว  สนามบินชัยภูมิ  สนามบินนครพนม (เก่า)  สนามบินโคราช  สนามบินโพธิ์กลาง  สนามบินนางรอง  สนามบินรอบเมือง  สนามบินศรีสะเกษ  สนามบินสว่างแดนดิน  สนามบินบ้านเชียงเครือ  สนามบินชุมพลบุรี  สนามบินรัตนบุรี  สนามบินมีชัย 
ภาคตะวันตก:  สนามบินบ้านเหนือ  สนามบินเขื่อนภูมิพล  สนามบินประจวบคีรีขันธ์  สนามบินท่ายาง  สนามบินราชบุรี 
ภาคใต้:  สนามบินทับไก่  สนามบินชะเอียน  สนามบินทุ่งค่าย  สนามบินควนซัน  สนามบินสงขลา 
ตัวเอียง หมายถึง ท่าอากาศยานในปัจจุบันยกเลิกประกาศเป็นสนามบินอนุญาตแล้ว
เพชรดาว โต๊ะมีนา

| เพชรดาว โต๊ะมีนา |
| --- | --- |


ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  13 กันยายน พ.ศ. 2566  (1 ปี 183 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน แพทองธาร ชินวัตร
รัฐมนตรีว่าการ: ศุภมาส อิศรภักดี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี)
ศาสนา: อิสลาม
พรรคการเมือง: ความหวังใหม่ (2544—2545) ภูมิใจไทย (2562—ปัจจุบัน)
ชื่อเล่น: จอย

แพทย์หญิง เพชรดาว โต๊ะมีนา เป็นนักการเมืองชาวไทย ตําเเหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (ศุภมาส อิศรภักดี) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย และเป็นบุตรสาวของ เด่น โต๊ะมีนา อดีตรัฐมนตรีและแกนนำกลุ่มวาดะห์
ประวัติ

พ.ญ.เพชรดาว เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 เป็นบุตรสาวคนโต ของนายเด่น โต๊ะมีนา อดีต ส.ส.ปัตตานี แกนนำกลุ่มวาดะห์ กับนางผอูญ โต๊ะมีนา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต และ แพทยศาสตรบัณฑิต จาก National University of Malaysia ประเทศมาเลเซีย และ ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน

พ.ญ.เพชรดาว โต๊ะมีนา เคยรับราชการในกระทรวงสาธารณสุข 
เคยเป็นผู้อำนวยการศูนย์สุขภาพจิตที่ 12 รับผิดชอบพื้นที่ 7 จังหวัดภาคใต้ตอนล่าง และเคยเป็นอดีตผู้อำนวยการศูนย์สุขภาพจิตที่ 15 รับผิดชอบพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้  ตามลำดับ
งานการเมือง

พ.ญ. เพชรดาว เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคความหวังใหม่ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาจึงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ชำนาญการประจำคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2545 - 2549
พ.ญ.เพชรดาว เคยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา 2 ครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือก คือ การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 และการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557
พ.ญ.เพชรดาว โต๊ะมีนา ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์แห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2548 และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาและการฟื้นฟูเหยื่อจากการก่อการร้ายองค์การสหประชาชาติ UNCCT United Nation Counter - Terrorism Center ตั้งแต่ปี 2558 ถึงปัจจุบัน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 พ.ญ.เพชรดาว ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ต่อมาในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสินเเละแพทองธาร ชินวัตร เธอจึงได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม(ศุภมาส อิศรภักดี)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรเทอ เคลเม็นทีเนอแห่งออสเตรีย

| อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรเทอ เคลเม็นทีเนอแห่งออสเตรีย |
| --- | --- |
 มาร์กาเรเทอ เคลเม็นทีเนอ มาเรีย

อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย  เจ้าหญิงพระชายาแห่งทวร์นและทัคซิส พระชายา
ประสูติ: 6 กรกฎาคม 2413 ออสเตรีย-ฮังการี
สิ้นพระชนม์: 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 (84 ปี)  บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี
พระสวามี: อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 8 แห่งทวร์นและทัคซิส
พระบุตร: ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ เจ้าชายที่ 9 แห่งทวร์นและทัคซิส เจ้าชายโยเซ็ฟ อัลเบิร์ต คาร์ล ออกัสตุส เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส เจ้าชายลูทวิช ฟิลลิพแห่งทวร์นและทัคซิส] เจ้าชายมัคส์ เอมานูเอ็ลแห่งทวร์นและทัคซิส (พ.ศ. 2445 - พ.ศ. 2537) เอลิซาเบธ เฮเลเนอ มาร์เกรวีนแห่งไมเซิน เจ้าชายราฟาเอล ไรเนอร์แห่งทวร์นและทัคซิส เจ้าชายฟิลิป แอนสท์
ราชวงศ์: ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ราชวงศ์ทวร์นและทัคซิส
พระบิดา: อาร์ชดยุกโยเซ็ฟ คาร์ลแห่งออสเตรีย
พระมารดา: เจ้าหญืงโคลไธลด์แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรเทอ เคลเม็นทีเนอแห่งออสเตรีย (อังกฤษ: Her Imperial Highness Archduchess Margarethe Klementine of Austria) ประสูติเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2413 ณ ออสเตรีย-ฮังการี เป็นพระธิดาใน อาร์ชดยุกโยเซ็ฟ คาร์ลแห่งออสเตรีย และ เจ้าหญืงโคลไธลด์แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระนางเป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระรูปของพระองค์และพระสวามี
พระองค์ ทรงเสกสมรสกับ อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 8 แห่งทวร์นและทัคซิส เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2433 พระนางรับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงพระชายาแห่งทวร์นและทัคซิส มีพระบุตรดังนี้
ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ เจ้าชายที่ 9 แห่งทวร์นและทัคซิส
เจ้าชายโยเซ็ฟ อัลเบิร์ต
คาร์ล ออกัสตุส เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส
เจ้าชายลูทวิช ฟิลลิพแห่งทวร์นและทัคซิส
เจ้าชายมัคส์ เอมานูเอ็ลแห่งทวร์นและทัคซิส (พ.ศ. 2445 - พ.ศ. 2537)
เอลิซาเบธ เฮเลเนอ มาร์เกรวีนแห่งไมเซิน
เจ้าชายราฟาเอล ไรเนอร์แห่งทวร์นและทัคซิส
เจ้าชายฟิลิป แอนสท์
จอห์น ล็อก

| จอห์น ล็อค   John Locke |
| --- | --- |

เกิด: 29 สิงหาคม ค.ศ. 1632 ซัมเมอร์เซต ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 28 ตุลาคม ค.ศ. 1704 (72 ปี) เอสเซ็กซ์ ประเทศอังกฤษ
สัญชาติ: อังกฤษ

ยุค: ศตวรรษที่ 17
แนวทาง: ปรัชญาตะวันตก
ความสนใจหลัก: อภิปรัชญา, ญาณวิทยา, ปรัชญาการเมือง, ปรัชญาจิต, ปรัชญาการศึกษา, เศรษฐศาสตร์
 ได้รับอิทธิพลจาก Grotius, Descartes, Filmer, Pufendorf, Hobbes, Masham 
 เป็นอิทธิพลต่อ Hume, Kant, Berkeley, Voltaire, Rousseau, Shaftesbury, และนักปรัชญาการเมืองอีกหลายท่าน 
 
ลายมือชื่อ

จอห์น ล็อก (อังกฤษ: John Locke; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1632 – 28 ตุลาคม ค.ศ. 1704) เป็นนักปรัชญาและแพทย์ชาวอังกฤษ ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักคิดที่ทรงอิทธิพลที่สุดในยุคเรืองปัญญา และเป็นที่รู้จักทั่วไปว่าเป็น "บิดาแห่งเสรีนิยม" ล็อกถือเป็นหนึ่งในนักประสบการณ์นิยม (empiricist) คนแรก ๆ ของอังกฤษ โดยอยู่ในแนวคิดเดียวกับฟรานซิส เบคอน นอกจากนี้เขายังมีบทบาทสำคัญต่อทฤษฎีสัญญาประชาคม (social contract) ผลงานของเขามีอิทธิพลอย่างมากต่อพัฒนาการของญาณวิทยา (epistemology) และปรัชญาการเมือง รวมถึงส่งอิทธิพลต่อนักคิดยุคเรืองปัญญาชาวฝรั่งเศสอย่างวอลแตร์และฌ็อง-ฌัก รูโซ ตลอดจนนักคิดในยุคเรืองปัญญาสกอตแลนด์ และนักปฏิวัติอเมริกา บทบาทของล็อกต่อแนวคิดรีพับลิกันดั้งเดิม (classical republicanism) และทฤษฎีเสรีนิยม สะท้อนให้เห็นอยู่ใน "คำประกาศอิสรภาพสหรัฐ" นอกจากนี้ในระดับสากล หลักการทางการเมืองและกฎหมายของเขายังคงมีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อทฤษฎีและแนวปฏิบัติของรัฐบาลตัวแทนแบบจำกัด (limited representative government) และการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพพื้นฐานภายใต้หลักนิติธรรม
ปรัชญาเกี่ยวกับจิตของล็อกมักถูกอ้างถึงว่าเป็นต้นกำเนิดของแนวคิดสมัยใหม่เกี่ยวกับอัตลักษณ์ส่วนบุคคล (personal identity) และจิตวิทยาแห่งตัวตน (psychology of self) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในงานของนักปรัชญารุ่นหลัง เช่น รูโซ, เดวิด ฮูม และอิมมานูเอล คานต์ ล็อกเสนอว่า เมื่อแรกเกิด จิตของมนุษย์เป็นเสมือน "กระดานเปล่า" (blank slate) หรือ "ตาบูลา ราซา" (tabula rasa) ซึ่งขัดแย้งกับปรัชญาของเดการ์ตที่เชื่อในแนวคิดก่อนประสบการณ์ (pre-existing) ล็อกยืนยันว่า มนุษย์เกิดมาโดยไม่มีความคิดหรือแนวคิดที่มีมาแต่กำเนิด (innate ideas) และความรู้ทั้งหมดเกิดขึ้นจากประสบการณ์ที่ได้รับผ่านการรับรู้ทางประสาทสัมผัส ซึ่งแนวคิดนี้ในปัจจุบันเรียกว่า "ประสบการณ์นิยม" (empiricism) นอกจากนี้ ล็อกยังได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้วางรากฐานแนวคิดเกี่ยวกับทรัพย์สินส่วนบุคคลว่าเป็นสิทธิตามธรรมชาติ โดยเขาให้เหตุผลว่า เมื่อบุคคลใช้แรงงานของตนผสมผสานเข้ากับธรรมชาติ (โดยอุปมา) ทรัพยากรเหล่านั้นสามารถถูกนำออกจากสภาพธรรมชาติร่วมกันมาเป็นของตนเองได้