stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศกินี-บิสเซา
แหล่งข้อมูลอื่น

Link collection related to Guinea-Bissau on bolama.net เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Country Profile จาก BBC News
Guinea-Bissau. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
Guinea-Bissau จาก UCB Libraries GovPubs
Guinea-Bissau at Encyclopædia Britannica
ประเทศกินี-บิสเซา ที่เว็บไซต์ Curlie
Wikimedia Atlas of Guinea-Bissau
Key Development Forecasts for Guinea-Bissau from International Futures
รัฐบาล
เว็บไซต์ทางการ
Constitution of the Republic of Guinea-Bissau
Guinea-Bissau: Prime Minister’s fate unknown after apparent military coup – West Africa – Portuguese American Journal
Guinea-Bissau Holds First Post-Coup Election
การค้า
Guinea-Bissau 2005 Summary Trade Statistics
สื่อข่าว
news headline links from AllAfrica.com
การท่องเที่ยว
คู่มือการท่องเที่ยว ประเทศกินี-บิสเซา จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Guinea-Bissau Turismo – RIOS AND LAGOONS
สุขภาพ
The State of the World's Midwifery – Guinea-Bissau Country Profile
ข้อมูล GIS
Master Thesis เก็บถาวร 2015-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน about the developing Geographical Information for Guinea-Bissau เก็บถาวร 2015-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
12°N 15°W﻿ / ﻿12°N 15°W﻿ / 12; -15
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส 2  3  BnF data 2  3  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  สวีเดน  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย  กรีซ  โครเอเชีย  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ประชาชน:  รัฐสภาสหราชอาณาจักร 
อื่น ๆ:  พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์  NARA  IdRef  İslâm Ansiklopedisi
ปาร์กเดแพร็งส์

| --- | --- |

th
ชื่อเต็ม: ปาร์กเดแพร็งส์
ชื่อเดิม: ปาร์กเดสปอร์
ที่ตั้ง: ปารีส, ฝรั่งเศส
พิกัด: 48°50′29″N 2°15′11″E﻿ / ﻿48.84139°N 2.25306°E﻿ / 48.84139; 2.25306
เจ้าของ: กลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่ในเมืองปารีส
ผู้ดำเนินการ: SESE
ความจุ: 48,712
ขนาดสนาม: 105 ม. x 68 ม.
พื้นผิว: หญ้า
การก่อสร้าง
ก่อสร้าง: 1897
เปิดใช้สนาม: 18 กรกฎาคม 1897
ปรับปรุง: 1932, 1972
งบประมาณในการก่อสร้าง: 90 ล้านฟรังก์ฝรั่งเศส / 13 ล้านยูโร
สถาปนิก: รอเฌ ตายีแบร์
การใช้งาน
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (1973–ปัจจุบัน)
ปาร์กเดแพร็งส์ (ฝรั่งเศส: Parc des Princes) เป็นสนามฟุตบอล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีที่นั่ง 48,712 ที่นั่ง เป็นสนามกีฬาเหย้าของสโมสร ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 นับเป็นสนามที่มีที่นั่งทุกด้าน
สถานที่ตั้งของปาร์กเดแพร็งส์ตั้งในภูมิประเทศซึ่งเคยเป็นสถานที่ล่าสัตว์ของเหล่าเชื้อพระวงศ์ของฝรั่งเศส ในช่วงศตวรรษที่ 18 โดยสนามที่ใช้อยู่ในปัจจุบันถือเป็นแห่งที่ 3 ที่ก่อสร้างในสถานที่แห่งนี้ โดยครั้งแรกเปิดใช้ ในปี ค.ศ. 1897 ตามด้วยครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1932
ปาร์กเดแพร็งส์เคยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอล ยูโรเปียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ มาแล้ว 6 ครั้ง รวมถึงฟุตบอลสโมสรชิงแชมป์ยุโรปครั้งแรก ในชื่อยูโรเปียนแชมเปียนคลับคัพ ในปี ค.ศ. 1956 นอกจากนั้น ยังใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 1938 (รอบชิงชนะเลิศ) และ 1998 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป (รอบชิงชนะเลิศ) ในปี ค.ศ. 1960, 1984 และ 2016
ปาร์กเดแพร็กส์เคยถูกใช้เป็นเส้นชัยของการแข่งขันจักรยานทางไกล ตูร์เดอฟร็องส์ ในช่วงปี ค.ศ. 1903 ถึง 1967 และยังมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานในฐานะสนามจัดการแข่งขันรักบี้ระดับนานาชาติของฝรั่งเศส
การบูรณะสนามใหม่ส่วนแรกแล้วเสร็จ ในช่วงหน้าร้อน ปี ค.ศ. 2014 โดยมีที่นั่งที่ชิดติดขอบสนามเข้าไปอีก 2 แถว เช่นเดียวกับซุ้มม้านั่งผู้เล่นสำรอง และเพิ่มห้องรับรองพิเศษ รวมถึงเลาจน์ด้วย หลังการบูรณะปรับปรุงสนามปาร์กเดแพร็งส์ รวมถึงเพิ่มความจุของสนามเป็น 45,000 ที่นั่ง แล้วเสร็จสมบูรณ์ ในปี ค.ศ. 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

PSG.fr (ฝรั่งเศส) (อังกฤษ)
| ด ค กสนามแข่งขันนัดชิงชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป |
| --- | --- |
 1960: ปาร์กเดแพร็งส์ (ปารีส)  1964: สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว (มาดริด)  1968: สตาดีโอโอลิมปีโก (โรม)  1972: Heysel Stadium (บรัสเซลส์)  1976: สนามกีฬาเรดสตาร์ (เบลเกรด)  1980: สตาดีโอโอลิมปีโก (โรม)  1984: ปาร์กเดแพร็งส์ (ปารีส)  1988: โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)  1992: Ullevi (กอเทนเบิร์ก)  1996: สนามกีฬาเวมบลีย์ (ลอนดอน)  2000: Feijenoord Stadion (รอตเทอร์ดาม)  2004: อิชตาดียูดาลุช (ลิสบอน)  2008: สนามกีฬาแอ็นสท์ ฮัพเพิล (เวียนนา)  2012: ศูนย์กีฬาแห่งชาติออลิมปีย์สกึย (เคียฟ)  2016: สตาดเดอฟร็องส์ (แซ็ง-เดอนี)  2020: สนามกีฬาเวมบลีย์ (ลอนดอน)  2024: โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (เบอร์ลิน)  2028: สนามกีฬาเวมบลีย์ (ลอนดอน) 
| ด ค กฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส |
| --- | --- |
หัวข้อทั่วไป:  สหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศส  ประวัติ  ผู้จัดการทีม  ชุดแข่ง 
ผลการแข่งขัน:  1904–20  1921–59  1960–79  1980–99  2000–19  2020–ปัจจุบัน 
สนาม:  ปาร์กเดแพร็งส์  สตาดเดอฟร็องส์  สนามกีฬาโอลิมปิกอีฟว์ ดูว์ มานัวร์ 
สถิติ:  สถิติตลอดกาล  ผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาล  แฮตทริก  สถิติ 
ผู้เล่น:  ผู้เล่นเรียงตามจำนวนนัดที่ลงเล่น  กัปตัน 
ประตู:  ตีแยรี อ็องรี  ซีเนดีน ซีดาน 
ฟุตบอลโลก:  สรุป  1930  1934  1938  1954  1958  1966  1978  1982  1986  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022 
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป:  สรุป  1960  1984  1992  1996  2000  2004  2008  2012  2016  2020 
ยูฟ่าเนชันส์ลีก:  สรุป  2021 
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ:  สรุป  2001  2003 
การแข่งขันรายการอื่น:  โอลิมปิกฤดูร้อน  Tournoi de France  เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 
คู่ปรับ:  อังกฤษ  เยอรมนี  อิตาลี 
วัฒนธรรม:  ภูมิหลังพหุวัฒนธรรม  INF Clairefontaine  USFSA 
ทีมอื่น ๆ:  หญิง  หญิง U-17  หญิง U-19  ฝรั่งเศส เบ  U-16  U-17  U-18  U-19  U-20  U-21  ฟุตซอล  ฟุตบอลชายหาด  สมัครเล่น (ยุบ) 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  สหรัฐ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ สถานที่  StadiumDB  Structurae
ป็องเตอง

ภายนอกป็องเตอง
ภายในป็องเตอง
ป็องเตอง (ฝรั่งเศส: Panthéon) เป็นอนุสรณ์สถานในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ห่างจากหอไอเฟลไปทางตะวันออกประมาณ 5 กิโลเมตร ตึกใหญ่สร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1758 ถึง 1790 ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อฌัก-แฌร์แม็ง ซูโฟล (Jacques-Germain Soufflot) ตามพระบรมราชโองการของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ในตอนแรกพระองค์มีพระราชประสงค์จะสร้างเป็นวิหารเพื่ออุทิศแด่นักบุญเฌอแนฟว์ นักบุญองค์อุปถัมภ์ของกรุงปารีส
อย่างไรก็ตาม สถาปนิกและองค์กษัตริย์กลับไม่ได้มีชีวิตอยู่จนเห็นอาคารหลังนี้สร้างเสร็จ โดยสร้างเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1790 ในช่วงต้นของการปฏิวัติฝรั่งเศส สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติลงมติให้ใช้อาคารดังกล่าวเป็นสุสานของชาวฝรั่งเศสผู้ทำคุณประโยชน์อันโดดเด่น แนวคิดดังกล่าวรับเอามาจากวิหารแพนธีอันในกรุงโรมซึ่งเคยมีการใช้งานในลักษณะนี้เช่นกัน วีรชนคนแรกที่ได้รับการบรรจุไว้ที่นี่คือออนอเร มีราโบ แต่ศพของเขาก็ถูกย้ายไปที่อื่นในอีกไม่กี่ปีถัดมา
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 อาคารแห่งนี้ถูกปรับเปลี่ยนเป็นโบสถ์สองครั้ง จนในที่สุด สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ก็ออกกฤษฎีกาเมื่อ ค.ศ. 1881 ให้ใช้อาคารหลังนี้เป็นสุสานวีรชนโดยเฉพาะ ศพแรกในรอบกว่าห้าสิบปีที่ถูกนำมาตั้งไว้ที่นี่ คือศพของวิกตอร์ อูว์โก กวีผู้ยิ่งใหญ่ของฝรั่งเศส บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่นที่ถูกตั้งศพไว้ที่นี่มีวอลแตร์, ฌ็อง-ปอล มารา, ฌ็อง-ฌัก รูโซ, โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์, ฌ็อง แปแร็ง และปอล แป็งเลอเว เป็นต้น
อาคารหลังนี้ใช้สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก มีความยาว 110 เมตร ความกว้าง 84 เมตร และความสูง 83 เมตร ปัจจุบันมีศพของบุคคล 80 ท่าน (ชาย 75 และหญิง 5) ถูกตั้งอยู่ที่นี่ กว่าครึ่งของศพทั้งหมดถูกย้ายมาในช่วงจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1
ป้อมเอเบิน-เอมาเอล

| ป้อมเอเบิน-เอมาเอล |
| --- | --- |
Fort d'Ében-Émael
ส่วนหนึ่งของตำแหน่งป้อมปราการที่ลีแยฌ
เอเบิน-เอมาเอล, เบลเยียม 
"มาสทริชท์ 2" หนึ่งในป้อมของเอเบิน-เอมาเอลที่ประกอบด้วยคอนกรีต
ป้อมเอเบิน-เอมาเอล
พิกัด: 50°47′51″N 5°40′44″E﻿ / ﻿50.79755°N 5.67899°E﻿ / 50.79755; 5.67899
ประเภท: ป้อมปราการ
ข้อมูล
ควบคุมโดย: เบลเยียม
เปิดสู่ สาธารณะ: ใช่
สภาพ: ได้รับการอนุรักษ์
ประวัติศาสตร์
สร้าง: ค.ศ. 1932 (1932)–35
สร้างโดย: กองทัพเบลเยียม
วัสดุ: คอนกรีตเสริมเหล็ก, การขุดอุโมงค์ลึก, การขุดอุโมงค์หิน
การต่อสู้/สงคราม: ยุทธการที่เบลเยียม
ป้อมเอเบิน-เอมาเอล (ฝรั่งเศส: Fort d'Ében-Émael) เป็นป้อมปราการในเบลเยียมที่ไม่ได้ถูกใช้งานมานานที่ตั้งอยู่ระหว่างลีแยฌและมาสทริชท์ บนชายแดนระหว่างเบลเยียม-เนเธอร์แลนด์ ใกล้กับคลองอัลเบิรต์ เป็นการออกแบบเพื่อการปกป้องเบลเยียมจากการโจมตีของเยอรมันผ่านเทือกเขาแคบของดินแดนเนเธอร์แลนด์ในภูมิภาค ก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1931-1935 ได้มีชื่อเสียงที่โด่งดังว่าแข็งแกร่ง และช่วงเวลาสมัยนั้น มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ป้อมได้ถูกจัดการโดยทหารเยอรมันที่ลงจอดด้วยเครื่องร่อน (85 นาย) เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การปฏิบัติการครั้งนี้ได้เคลียร์ทางเพื่อให้กองทัพเยอรมันเคลื่อนทัพเข้าสู่เบลเยียม โดยไม่ได้ถูกขัดขวางจากการยิงของป้อมเอเบิน-เอมาเอล ปัจจุบัน ป้อมแห่งนี้ยังคงถือว่าเป็นสมบัติของกองทัพเบลเยียม ป้อมปราการนี้ได้รับการบูรณะและอนุญาตให้สาธารณชนเข้าเยี่ยมชม
ปีแยร์ มีญาร์

ปีแยร์ มีญาร์ (ฝรั่งเศส: Pierre Mignard; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1612 - 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1695) หรือที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ “Le Romain” เพื่อให้แตกต่างกันจากพี่ชายที่ชื่อนีกอลา เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 17
มีญาร์ผู้ถือกำเนิดที่ทรัวมาจากครอบครัวศิลปิน นอกจากจะต้องแยกความแตกต่างจากพี่ชายแล้ว มีญาร์ก็ยังมีหลานชื่อปีแยร์ ที่มักจะเรียกกันว่า “ปีแยร์ที่ 2” หรือ “Le Chevalier”
ในปี ค.ศ. 1630 มีญาร์ก็ออกจากห้องเขียนภาพของซีมง วูแอเพื่อเดินทางอิตาลี และไปใช้เวลา 22 ปีสร้างชื่อเสียงอยู่ที่นั่นจนถูกเรียกตัวกลับตัวปารีส
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปีแยร์ มีญาร์
| ด ค กจิตรกรในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ  จิตรกรแบ่งตามประเภท 
สมัย:  สมัยไบแซนไทน์  สมัยกอทิก  สมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฟลานเดอส์  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในเนเธอร์แลนด์  สมัยจริตนิยม  สมัยบาโรก  สมัยโรโกโก  ลัทธิคลาสสิกใหม่  สมัยจินตนิยม  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์  กลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิสัญลักษณ์นิยม  ลัทธิบาศกนิยม  ลัทธิเหนือจริง  สมัยใหม่ 
ศตวรรษ:  คริสต์ศตวรรษที่ 13  คริสต์ศตวรรษที่ 14  คริสต์ศตวรรษที่ 15  คริสต์ศตวรรษที่ 16  คริสต์ศตวรรษที่ 17  คริสต์ศตวรรษที่ 18  คริสต์ศตวรรษที่ 19  คริสต์ศตวรรษที่ 20 
หัวเรื่อง/ประเภท:  ภาพประวัติศาสตร์ (รวมศิลปะศาสนา)  ภาพชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพภูมิทัศน์  ภาพนิ่ง   ภาพพิมพ์หิน  ภาพไร้มายา  หนังสือวิจิตร  ภาพประกอบ 
สัญชาติ:  ชาวไทย  ชาวดัตช์  ชาวฝรั่งเศส  ชาวเฟลมิช  ชาวเยอรมัน  ชาวสเปน  ชาวออสเตรีย  ชาวอังกฤษ  ชาวอิตาลี  ชาวกรีก  ชาวอเมริกัน  ชาวสวีเดน  ชาวรัสเซีย  ชาวยูเครน 
 ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรม  จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับงานเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่องานเขียน  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
ปีแยร์-ฟร็องซัว บูชาร์

| ปีแยร์-ฟร็องซัว บูชาร์ Pierre-François Bouchard |
| --- | --- |
เกิด: 29 เมษายน ค.ศ. 1771(1771-04-29) ออร์เฌอแล ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 5 สิงหาคม ค.ศ. 1822(1822-08-05) (51 ปี) ฌีแว ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
อาชีพ: ทหาร, นักสำรวจ
มีชื่อเสียงจาก: การค้นพบศิลาโรเซตตา
ปีแยร์-ฟร็องซัว-ซาวีเย บูชาร์ (ฝรั่งเศส: Pierre-François-Xavier Bouchard) เป็นนายทหารในกองทัพฝรั่งเศส เขาเป็นผู้คนพบศิลาโรเซตตา ซึ่งทำให้มนุษยชาติสามารถถอดความหมายของอักขระอียิปต์โบราณได้เป็นครั้งแรก
ร้อยตรีบูชาร์เดินทางถึงในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1798 หลังกองทัพฝรั่งเศสเข้ายึดเมืองอเล็กซานเดรียได้ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกคณะกรรมการวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ (Commission des Sciences et des Arts) โดยมีหัวหน้าคณะคือนีกอลา-ฌัก กงเต (Nicolas-Jacques Conté) บูชาร์ปฏิบัติหน้าที่จนได้รับเลื่อนยศเป็นร้อยโทและลาออกจากคณะกรรมการวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1798 เพื่อทำงานด้านทหารเต็มตัว
ร้อยโทบูชาร์ได้ประจำการในป้อมปราการฌูว์เลียงใกล้กับเมืองโรเซตตา ในช่วงนี้เอง เขาค้นพบศิลาในวันที่ 15 หรือ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1799 บูชาร์ปฏิบัติหน้าที่ในอียิปต์ต่อจนได้เลื่อนยศเป็นร้อยเอกใน ค.ศ. 1800 กระทั่งเดินทางกลับฝรั่งเศสในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1801
ประวัติ

(ฝรั่งเศส) La chute d'El-Arich, décembre 1799 : Journal historique du Capitaine Bouchard, preface and notes by Gaston Wiet, éditions de la Revue du Caire, 1945, 176 pages.
(ฝรั่งเศส) La pierre du lieutenant inconnu, Frédéric Chevalier, Pays Comtois n°73 ISSN 1266-1341, Juillet 2007, pp. 86–87.
ผู้ดีใหม่

ภาพวาดสีน้ํามันที่แสดงถึงชายผู้ร่ํารวยคนใหม่ในปี 1600.
ผู้ดีใหม่ (อังกฤษ: new money, ฝรั่งเศส: nouveau riche) เป็นคำที่หมายถึงชนชั้นล่างที่สามารถมีฐานะร่ำรวยขึ้นมาในรุ่นของตนเอง จนสามารถเข้าถึงสินค้าและบริการในระดับเดียวกับพวกชนชั้นสูง คำนี้อยู่ตรงข้ามกับ ผู้ดีเก่า ที่เป็นกลุ่มคนที่สืบทอดความร่ำรวยมาจากบรรพบุรุษ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากผู้ดีใหม่เหล่านี้เคยลำบากมาก่อน จึงมีวิถีชีวิตและแวดวงแตกต่างจากชนชั้นสูง โดยทั่วไปจึงไม่ถือว่าผู้ดีใหม่เป็นชนชั้นสูง
ปีแยร์ เบซีเย

| ปีแยร์ เบซีเย |
| --- | --- |
เกิด: 1 กันยายน ค.ศ. 1910(1910-09-01) ปารีส, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999(1999-11-25) (89 ปี)
สัญชาติ: ฝรั่งเศส
มีชื่อเสียงจาก: เส้นโค้งเบซีเย
อาชีพทางวิทยาศาสตร์
สาขา: คณิตศาสตร์
 
ปีแยร์ เอเตียน เบซีเย (ฝรั่งเศส: Pierre Étienne Bézier, IPA: [pjɛʁ etjɛn bezje], 1 กันยายน ค.ศ. 1910 – 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 ) เป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส ผู้ถือสิทธิบัตรในเส้นโค้งเบซีเย และ พื้นผิวเบซีเย ที่นิยมใช้ในระบบ CAD และ คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ในปัจจุบัน
ชีวประวัติ

เบซีเยเกิดในปารีส และในปี 1930 พ่อและปู่ของเขาก็เป็นวิศวกร เขาได้รับปริญญาด้านวิศวกรรมเครื่องกล จาก École nationale supérieure d'arts et métiers ในปี 1931 เขาได้รับปริญญาโทสาขา วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ จาก École supérieure d'électricité และในปี 1977 ได้รับปริญญาเอกสาขาวิศวกรรมจาก มหาวิทยาลัยปารีส
เขาทำงานให้กับบริษัทเรอโน (Renault) ตั้งแต่ปี 1933 ถึง 1975 และพัฒนาระบบ CAD/ CAM ที่เรียกว่า UNISURF
ตั้งแต่ปี 1968 ถึง 1979 เขาเป็นศาสตราจารย์ที่ Conservatoire national des arts et métiers
ในปี 1985 เขาได้รับรางวัลสตีเวนคูนส์โดย ACM SIGGRAPH จากผลงานด้านคอมพิวเตอร์กราฟิกและเทคโนโลยีเชิงโต้ตอบเป็นเวลาหลายปี
ประธานาธิบดีฝรั่งเศส

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน แอมานุแอล มาครง ตั้งแต่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
จวน: ปาแลเดอเลลีเซ
ผู้แต่งตั้ง: การเลือกตั้งโดยตรง
วาระ: 5 ปี (2 วาระ)
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: ชาร์ล หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต
สถาปนา: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2391
เว็บไซต์: Élysee.fr
ประธานาธิบดีฝรั่งเศส หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Président de la République française) เป็นตำแหน่งสูงสุดฝ่ายอำนาจบริหารของประเทศฝรั่งเศสโดยมาจากการเลือกตั้ง และดำรงตำแหน่งเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐ จอมทัพ ผู้รับรองรัฐธรรมนูญและผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา
ตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสได้ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2391 (สมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2) ซึ่งทำให้ระบอบประธานาธิบดีของประเทศฝรั่งเศสนั้น เป็นระบอบที่มีความเป็นมายาวนานที่สุดประเทศหนึ่งในทวีปยุโรป จวบจนปัจจุบัน มีผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวทั้งสิ้น 25 คน ซึ่งทุกคนได้พำนักในปาแลเดอเลลีเซมาแล้ว
รัฐธรรมนูญในแต่สาธารณรัฐนั้น ได้กำหนดอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบของประธานาธิบดีแตกต่างกันไป ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 เป็นต้นมา ประเทศฝรั่งเศสอยู่ในยุคสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ในระบอบกึ่งประธานาธิบดี โดยประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนปัจจุบันคือ แอมานุแอล มาครง ซึ่งเข้าดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
อำนาจประธานาธิบดี

สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 นั้นเป็นการปกครองด้วยระบอบกึ่งประธานาธิบดี ประธานาธิบดีเองก็มีอำนาจมากพอสมควรซึ่งไม่เหมือนกับประเทศอื่นๆ ในทวีปยุโรป แม้ว่าโดยส่วนมากการควบคุมดูแลและบัญญัติกฎหมายเป็นหน้าที่ของนายกรัฐมนตรีและรัฐสภา แต่ประธานาธิบดีก็มีอิทธิพลด้วย
อำนาจสูงสุดของประธานาธิบดีนั้นคือการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี แต่อย่างไรก็ตามรัฐสภาฝรั่งเศสก็มีอำนาจที่จะปลดคณะรัฐมนตรีได้ ทำให้ประธานาธิบดีเหมือนกับถูกบังคับให้เลือกนายกรัฐมนตรีที่รัฐสภาให้การสนับสนุน
เมื่อไหร่ที่เสียงส่วนมากในรัฐสภามีความเห็นทางการเมืองตรงข้ามกับประธานาธิบดี ซึ่งจะทำให้เกิดการบริหารร่วมกัน เมื่อนั้นอำนาจประธานาธิบดีจะลดน้อยลง เนื่องจากอำนาจส่วนมากจะไปขึ้นอยู่กับนายกรัฐมนตรีและรัฐสภาแทน และอาจจะไม่สนับสนุนการแต่งตั้งของประธานาธิบดีอีกด้วย
เมื่อไหร่ที่เสียงส่วนมากในรัฐสภาสนับสนุนประธานาธิบดี ประธานาธิบดีก็จะมีบทบาทมากขึ้นและมีอิทธิพลต่อนโยบายการบริหารของรัฐบาล บทบาทของนายกรัฐมนตรีจึงลดลงและอาจถูกปลดออกจากตำแหน่งหรือเปลี่ยนคณะผู้บริหารถ้าไม่เป็นที่นิยม
ตั้งแต่พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา ประธานาธิบดีและรัฐสภามีวาระ 5 ปีและการเลือกตั้งทั้ง 2 ครั้งจะใกล้กัน ทำให้ความเป็นไปได้ของการบริหารร่วมกันนั้นมีความน้อยลง
อำนาจของประธานาธิบดีมีดังนี้:
ประธานาธิบดีประกาศกฎหมาย
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการยับยั้งชั่วคราว: เมื่อจะเสนอร่างกฎหมาย ประธานาธิบดีมีสิทธิที่จะเรียกร้องให้รัฐสภาพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง แต่สามารถกระทำได้ครั้งเดียวต่อกฎหมายฉบับหนึ่ง
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการชี้แนะให้มีการพิจารณาร่างกฎหมายต่อสภารัฐธรรมนูญก่อนการประกาศใช้
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการยุบสภาฯ
ประธานาธิบดีสามารถชี้แนะให้มีการลงประชามติกฎหมายบางประเภทหรือสนธิสัญญาภายในเงื่อนไขบางประการซึ่งนายกรัฐมนตรีและรัฐสภาต้องเห็นด้วย
ประธานาธิบดีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด (จอมทัพ)
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการออกคำสั่งให้มีการใช้อาวุธนิวเคลียร์
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี แต่ไม่สามารถปลดนายกรัฐมนตรีออกได้
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการแต่งตั้งหรือปลดรัฐมนตรีได้ โดยความเห็นชอบของนายกรัฐมนตรี
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการเสนอชื่อข้าราชการ (ด้วยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี)
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการเสนอชื่อสมาชิกสภารัฐธรรมนูญ
ประธานาธิบดีต้อนรับคณะทูตจากต่างประเทศ
ประธานาธิบดีมีอำนาจในการอภัยโทษ (ไม่ใช่นิรโทษกรรม) แก่นักโทษที่ตัดสินว่ามีความผิด และสามารถลดหรือระงับคำพิพากษาได้ และนี่สำคัญเป็นอย่างยิ่งเพราะประเทศฝรั่งเศสยังมีการประหารชีวิตอยู่ แต่อย่างไรก็ตามเมื่อมีการตัดสินประหารชีวิต ประธานาธิบดีก็มักจะอภัยโทษให้โดยอัตโนมัติ โดยทำให้โทษลดลงเหลือเพียงจำคุกตลอดชีวิต
การตัดสินใจของประธานาธิบดีนั้น จะต้องมีการลงนามร่วมโดยนายกรัฐมนตรี ยกเว้นกรณีการยุบสภาผู้แทนราษฎร
อำนาจประธานาธิบดี > การนิรโทษกรรมของประธานาธิบดี

ในประเทศฝรั่งเศสนั้นมีประเพณีที่เรียกว่า การนิรโทษกรรมของประธานาธิบดี หลังจากการเลือกตั้งประธานาธิบดีและรัฐสภาที่มาจากพรรคเดียวกันนั้น รัฐสภาจะมีการลงคะแนนเสียงในการประกาศกฎหมายนิรโทษกรรมให้แก่นักโทษที่กระทำผิดเล็กๆ น้อยๆ การกระทำนี้เป็นที่วิพากย์วิจารณ์เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเป็นที่เชื่อกันว่าเป็นการส่งเสริมให้มีการทำผิดกฎหมายก่อนหน้าการเลือกตั้ง อย่างไรก็ตาม การออกกฎหมายนิรโทษกรรมนี้ อาจจะเป็นการให้อำนาจประธานาธิบดีในการนิรโทษกรรมนักโทษบางคนถ้าตรงตามเงื่อนไข บางคนก็พูดกันว่า การนิรโทษกรรมนี้เป็นการลดประชากรนักโทษในคุกอีกด้วย
การเลือกตั้ง

ตั้งแต่การลงประชามติในปี พ.ศ. 2543 ประธานาธิบดีฝรั่งเศสจะได้รับการเลือกตั้งโดยตรงโดยมีวาระ 5 ปี (ก่อนหน้านี้ ประธานาธิบดีฝรั่งเศสมีวาระ 7 ปี ภายหลังมาลดลงเหลือ 5 ปี ซึ่งเริ่มวาระ 5 ปี ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 สมัยประธานาธิบดีฌัก ชีรัก) ฌัก ชีรักได้รับการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2545 ซึ่งไม่มีข้อกำหนด ทำให้ชีรักสามารถเป็นประธานาธิบดีต่อไปได้ แต่เขาเลือกที่จะไม่ดำรงตำแหน่งต่อไป ประธานาธิบดีคนถัดมาคือ นีกอลา ซาร์กอซี ซึ่งดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ฟร็องซัว มีแตร็องและฌัก ชีรัก เป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งครบวาระ (14 ปี และ 12 ปี)
ผู้สมัครแต่ละคนต้องยื่นรายชื่อผู้สนับสนุนอย่างน้อย 500 คน ให้สภารัฐธรรมนูญตรวจสอบคุณสมบัติ ก่อนจะประกาศรายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี และเปิดการรณรงค์หาเสียงอย่างเป็นทางการ ผู้สนับสนุนนั้น ส่วนมากจะเป็นนายกเทศมนตรี ซึ่งจะต้องมาจาก 30 จังหวัด (département) เป็นอย่างน้อยหรือประชาชนอาศัยในต่างประเทศ และร้อยละ 10 จะต้องไม่มาจากอำเภอหรือประชาชนกลุ่มเดียวกัน และผู้สนับสนุนที่ว่านั้น สามารถเสนอได้ชื่อผู้สมัครได้เพียงคนเดียวต่อหนึ่งคน
ในประเทศฝรั่งเศสนั้นมีข้าราชการที่ได้รับการเลือกตั้งแล้วกว่า 45,000 คน ประกอบด้วยนายกเทศมนตรีประมาณ 36,000 คน
การเลือกตั้ง > ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งล่าสุด

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 23 เมษายน และ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
| ผู้แทนพรรค | พรรค | การเลือกตั้งรอบที่ 1> ผลการเลือกตั้ง | การเลือกตั้งรอบที่ 1>  % | การเลือกตั้งรอบที่ 2> ผลการเลือกตั้ง | การเลือกตั้งรอบที่ 2>  % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| แอมานุแอล มาครง | อ็องมาร์ช ! | 8,656,346 | 24.01% | 20,703,694 | 66.06% |
| มารีน เลอ แปน | แนวร่วมแห่งชาติ | 7,678,491 | 21.30% | 10,637,120 | 33.94% |
| ฟร็องซัว ฟียง | ริพับลิกัน | 7,212,995 | 20.01% |  |  |
| ฌ็อง-ลุก เมล็องชง | ลาฟร็องแซ็งซูมิส | 7,059,951 | 19.58% |  |  |
| เบอนัว อามง | พรรคสังคมนิยม | 2,291,288 | 6.36% |  |  |
| อื่น ๆ | อื่น ๆ | 3,155,323 | 8.75% |  |  |

| รวม | รวม | 36,054,394 | 100% | 31,340,814 | 100% |

| คะแนนสมบูรณ์ | คะแนนสมบูรณ์ | 36,054,394 | 97.43% | 31,340,814 | 88.51% |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน | ไม่ประสงค์ลงคะแนน | 949,334 | 2.57% | 4,066,801 | 11.49% |
| รวมผู้ใช้สิทธิลงคะแนน | รวมผู้ใช้สิทธิลงคะแนน | 37,003,728 | 77.77% | 35,407,615 | 74.62% |
| งดออกเสียง | งดออกเสียง | 10,578,455 | 22.23% | 12,041,278 | 25.38% |
| รวมผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งหมด | รวมผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งหมด | 47,582,183 |  | 47,448,893 |  |
แหล่งข้อมูล: Constitutional Council, Ministry of the Interior
การสืบตำแหน่ง

เมื่อประธานาธิบดีเสียชีวิตลงหรือลาออกจากตำแหน่ง ประธานสมาชิกวุฒิสภาจะทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีชั่วคราว อาแล็ง ปอแอร์เป็นคนเดียวที่ได้รับตำแหน่งชั่วคราวนี้ ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2512 เมื่อชาร์ล เดอ โกล ลาออกจากตำแหน่ง และครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2517 เมื่อฌอร์ฌ ปงปีดูเสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน ในสถานการณ์อย่างนี้เป็นที่สำคัญว่า ประธานสมาชิกวุฒิสภาทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีชั่วคราว มิใช่ประธานาธิบดีคนใหม่ จึงทำให้ไม่ต้องออกจากตำแหน่งประธานสมาชิกวุฒิสภา อย่างไรก็ตามประเทศฝรั่งเศสก็ได้ยกอาแล็ง ปอแอร์ เป็นอดีตประธานาธิบดีคนหนึ่งและยังได้ถูกจัดไว้ในทำเนียบประธานาธิบดีในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีฝรั่งเศส เก็บถาวร 2008-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนอีกด้วย
การเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบแรกนั้นจะต้องจัดให้เรียบร้อยภายใน 20-35 วัน หลังตำแหน่งประธานาธิบดีว่างลง เพราะว่า 15 วันนั้น สามารถแยกการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบที่ 1 และ 2 ได้ นั่นหมายความว่าประธานสมาชิกวุฒิสภาจะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีชั่วคราวได้มากที่สุดเพียง 15 วันเท่านั้น ในระหว่างที่ทำหน้าที่ประธานาธิบดีชั่วคราวนั้น จะไม่สามารถยุบสภา ชี้แนะการลงประชามติ หรือเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญได้
ถ้าไม่มีประธานวุฒิสภารักษาราชการแทน อำนาจของประธานาธิบดีนั้นจะตกอยู่กับคณะรัฐมนตรี ซึ่งก็จะตกอยู่กับนายกรัฐมนตรีนั่นเอง แต่ถ้านายกรัฐมนตรีไม่สามารถรักษาราชการแทนได้แล้วไซร้ รัฐมนตรีจะทำการแทนโดยยึดตามลำดับรายชื่อในคณะรัฐมนตรี อย่างไรก็ตามที่กล่าวมาจะมีสิทธิเป็นไปได้ยากเพราะถ้าไม่มีประธานสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกวุฒิสภาจะเสนอชื่อประธานสมาชิกวุฒิสภาคนใหม่เพื่อที่จะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีชั่วคราวแทน
สถานที่อาศัยอย่างเป็นทางการ

สถานที่อาศัยอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีฝรั่งเศสนั้นคือ Palais de l'Élysée ในกรุงปารีส ส่วนสถานที่อาศัยของประธานาธิบดีที่อื่น ๆ ได้แก่:
Fort de Bregançon ตั้งอยู่บริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นสถานที่ที่ประธานาธิบดีอาศัยพักผ่อนในวันหยุด
Hôtel de Marigny ตั้งอยู่บริเวณใกล้กับ Palais de l'Élysée เป็นสถานที่ที่ให้ข้าราชการชาวต่างประเทศพักอาศัย
Château de Rambouillet ปกติเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมยกเว้นเมื่อมีการประชุมอย่างเป็นทางการ (น้อยครั้ง)
Domaine National de Marly  ปกติเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมยกเว้นเมื่อมีการประชุมอย่างเป็นทางการ (น้อยครั้ง)
Domaine de Souzy-la-Briche เป็นสถานที่อาศัยแบบส่วนตัว (มิใช่ทางประวัติศาสตร์)
อดีตประธานาธิบดี

ในปัจจุบันประเทศฝรั่งเศสมีอดีตประธานาธิบดีที่ยังมีชีวิตเหลืออยู่ 2 ท่านได้แก่
นีกอลา ซาร์กอซี  (ดำรงตำแหน่ง: พ.ศ. 2550 - พ.ศ. 2555)
ฟร็องซัว ออล็องด์ (ดำรงตำแหน่ง: พ.ศ. 2555 - พ.ศ. 2560)
ตามกฎหมายของประเทศฝรั่งเศส อดีตประธานาธิบดีจะได้รับเงินบำนาญตลอดชีพในฐานะเท่ากับที่ปรึกษากิตติมศักดิ์แห่งรัฐ (French: conseiller d'État) และได้รับหนังสือเดินทางทูต และตามรัฐธรรมนูญมาตราที่ 56 อดีตประธานาธิบดีจะดำรงตำแหน่งสมาชิกแห่งสภาร่างรัฐธรรมนูญด้วย
ดูเพิ่ม

รายนามประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส
ปาแลเดอเลลีเซ (Palais de l'Élysée) ทำเนียบประธานาธิบดีฝรั่งเศส
ปีแยร์ บรีโก

| พระคุณเจ้าปีแยร์ บรีโก MEP |
| --- | --- |


ประมุขมิสซังสยาม
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1658 – ค.ศ. 1669
ก่อนหน้า: ฌ็อง เดอ ลอลีแยร์-ปุยกงตา
ถัดไป: Nicolas Champenois
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 กันยายน พ.ศ. 2256 ซุนลี ชู ลัวร์ ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เสียชีวิต: 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 (78 ปี) Pondicherry
เชื้อชาติ: ฝรั่งเศส
ศาสนา: คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก

ปีแยร์ บรีโก (ฝรั่งเศส: Pierre Brigot, 1 กันยายน 2256-8 พฤศจิกายน 2334) เป็นมิชชันนารีคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสชาวฝรั่งเศส  และอดีตประมุขมิสซังสยามระหว่าง พ.ศ. 2298-2310
ประวัติ

บรีโกเกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2256 ที่ซุนลี ชู ลัวร์ ในมุขมณฑลออร์เลอ็อง เขาเข้าร่วมคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสและถูกส่งมายังกรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 2284
ภารกิจในสยาม

ใน พ.ศ. 2298 หรือ 14 ปีหลังเดินทางมาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ยังสยาม บาทหลวงบรีโกก็ได้รับตำแหน่งเป็นประมุขมิสซังสยามสืบต่อจากฌ็อง เดอ ลอลีแยร์-ปุยกงตา ที่ถึงแก่กรรม
ระหว่างการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2310 บาทหลวงบรีโกก็ได้ถูกทหารพม่ากวาดต้อนกลับไปแต่ก็ได้รับความช่วยเหลือจนได้เดินทางกลับฝรั่งเศส
ต่อมาฟร็องซัว-อ็องรี ตูร์แป็ง นำบันทึกของบรีโกมาดัดแปลงเป็นหนังสือเกี่ยวกับกรุงศรีอยุธยา