เฮ่อ หลง
ประวัติ > กองโจรคอมมิวนิสต์

หลังการก่อการกำเริบหนานชางล้มเหลว เขาปฏิเสธข้อเสนอของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่จะส่งเขาไปศึกษาที่รัสเซียและเดินทางกลับไปยังหูหนาน ซึ่งเขาได้จัดตั้งกองกำลังใหม่ใน ค.ศ. 1930 กองกำลังของเขาควบคุมพื้นที่ชนบทอันกว้างใหญ่ในเขตชายแดนหูหนาน–หูเป่ย์ รอบพื้นที่ทะเลสาบหง และจัดระเบียบพื้นที่นี้ให้เป็นโซเวียตชนบท ในช่วงกลางปี ​​ค.ศ  1932 กองกำลังก๊กมินตั๋งได้โจมตีสหภาพโซเวียตในฐานะส่วนหนึ่งของการทัพโอบล้อมครั้งที่สี่ กองกำลังของเขาละทิ้งฐานทัพ เคลื่อนพลไปทางตะวันตกเฉียงใต้ และก่อตั้งฐานทัพใหม่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกุ้ยโจวในกลางปี ​​ค.ศ. 1933
ใน ค.ศ. 1934 เหริน ปี้ฉือเข้าร่วมกับเฮ่อในกุ้ยโจวพร้อมกับกองกำลังที่รอดชีวิตของเขาเองหลังถูกบังคับให้ละทิ้งกองทัพโซเวียตของเขาในการทัพโอบล้อมอีกครั้งหนึ่ง เหรินและเฮ่อรวมกำลังกัน โดยเฮ่อกลายเป็นผู้บัญชาการทหาร และเหรินกลายเป็นกรรมาธิการการเมือง เขาเข้าร่วมการเดินทัพทางไกลในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1935 กว่าหนึ่งปีหลังกองกำลังที่นำโดยจู เต๋อและเหมา เจ๋อตงถูกบังคับให้อพยพทหารโซเวียตของตนในเจียงซี ความสามารถของเขาในการต้านก๊กมินตั๋งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากตำแหน่งของเขาในพื้นที่รอบนอกที่อยู่ภายใต้การควบคุมของคอมมิวนิสต์ ขณะกำลังเดินทัพทางไกล กองกำลังของเขาได้พบกับกองกำลังคอมมิวนิสต์ที่นำโดยจาง กั๋วเทาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1936 แต่ทั้งเขาและเหรินต่างไม่เห็นด้วยกับจางเกี่ยวกับทิศทางของการเดินทัพทางไกล และในที่สุดเขาก็สามารถนำกองกำลังของเขาเข้าสู่ฉ่านซีเพื่อเข้าร่วมกับเหมา เจ๋อตงในปลายปีนั้น ใน ค.ศ. 1937 เขาก่อตั้งกองทหารของเขาไว้ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฉ่านซีและก่อตั้งสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ที่นั่น เนื่องจากกองทัพที่สองของกองทัพแดงจีนภายใต้การบังคับบัญชาของเฮ่อเป็นหนึ่งในกองกำลังคอมมิวนิสต์ไม่กี่กองที่เดินทางมาถึงเหยียนอานโดยยังคงสภาพเกือบสมบูรณ์ กองกำลังของเขาจึงสามารถรับหน้าที่ปกป้องเมืองหลวงแห่งใหม่หลังจากที่พวกเขามาถึงได้
เมื่อกองทัพแดงถูกจัดระเบียบใหม่เป็นกองทัพลู่ที่แปดใน ค.ศ. 1937 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 120 ตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1938 ถึง 1940 เขาต่อสู้กับทั้งกองทัพญี่ปุ่นและกองโจรที่สังกัดก๊กมินตั๋งในหูเป่ย์ ความรับผิดชอบของเขาเพิ่มขึ้นในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และใน ค.ศ. 1943 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองกำลังคอมมิวนิสต์ในชานซี, ฉ่านซี, กานซู่, หนิงเซี่ย และมองโกเลียใน เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นผู้นำกองกำลังประมาณ 175,000 นายทั่วภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาได้แก่ จาง จงซฺวิ่น, สฺวี่ กวงต๋า และเผิง เช่าฮุย
เขาประสบความสำเร็จในการขยายพื้นที่ฐานทัพคอมมิวนิสต์ตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนหนึ่งของความสำเร็จของเฮ่อเกิดจากความสับสนทางสังคมที่เกิดจากการรุกอิจิโกะของญี่ปุ่นในพื้นที่ของจีนซึ่งเป็นผลกระทบจากปฏิบัติการของญี่ปุ่น เขาสามารถขยายพื้นที่ปฏิบัติการของคอมมิวนิสต์ได้บ่อยครั้งโดยการเป็นพันธมิตรกับกองกำลังกองโจรอิสระในพื้นที่ซึ่งกำลังต่อสู้กับญี่ปุ่นเช่นกัน ประสบการณ์ในการต่อสู้กับก๊กมินตั๋งและญี่ปุ่นทำให้เขาตั้งคำถามถึงการเน้นย้ำอย่างไม่มีเงื่อนไขของเหมาเกี่ยวกับความสำคัญของสงครามกองโจรทางอุดมการณ์โดยไม่คำนึงถึงยุทธวิธีแบบเดิมและการจัดระเบียบทางทหาร
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945 หนึ่งเดือนหลังญี่ปุ่นยอมจำนน การบังคับบัญชากองกำลังของเฮ่อถูกโอนไปให้เผิง เต๋อหวย ซึ่งปฏิบัติการภายใต้ชื่อ "กองทัพสนามตะวันตกเฉียงเหนือ" เขากลายเป็นรองผู้บัญชาการของเผิง แต่ใช้เวลาที่เหลือของสงครามกลางเมืองจีนส่วนใหญ่อยู่ในสำนักงานใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนส่วนกลาง ในเหยียนอานและบริเวณใกล้เคียง หลังญี่ปุ่นยอมจำนนใน ค.ศ. 1945 เขาได้รับเลือกให้เป็นกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน และอิทธิพลของเขาก็เพิ่มขึ้นทั้งในกองทัพและระบบการเมืองคอมมิวนิสต์ ในช่วงใกล้สิ้นสุดสงครามกลางเมืองจีน เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพสนามที่ 1 ซึ่งปฏิบัติการอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ หลังคอมมิวนิสต์ชนะสงครามกลางเมืองใน ค.ศ. 1949 เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในคริสต์ทศวรรษ 1950 ทั้งในบทบาทพลเรือนและทหารในภาคตะวันตกเฉียงใต้