stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชั้นเรือ

เรือเดินสมุทรชั้นโอลิมปิก 2 ใน 3 ลำที่ถูกสร้างขึ้น ได้แก่ อาร์เอ็มเอส โอลิมปิก (ซ้าย) และอาร์เอ็มเอส ไททานิก (มีนาคม ค.ศ. 1912)
เรือคอนเทนเนอร์ชั้นทริเปิลอี
ชั้นเรือ (อังกฤษ: Ship class) คือกลุ่มของเรือที่มีการออกแบบคล้ายคลึงกัน ซึ่งแตกต่างจากประเภทของเรือ ที่อาจสะท้อนถึงความคล้ายคลึงกันในเรื่องของขนาดหรือวัตถุประสงค์ในการใช้งาน ตัวอย่างเช่น ยูเอสเอส คาร์ล วินสัน (USS Carl Vinson) เป็นเรือบรรทุกอากาศยานพลังงานนิวเคลียร์ (ประเภทเรือ) ในชั้นนิมิตซ์ (ชั้นเรือ)
ในระหว่างกระบวนการสร้างเรือในชั้นเดียวกัน อาจมีการปรับเปลี่ยนการออกแบบเรือเกิดขึ้น ในกรณีเช่นนี้ เรือที่มีการออกแบบแตกต่างกันอาจไม่ได้ถูกจัดอยู่ในชั้นเรือเดียวกัน แต่อาจถูกจัดเป็นชั้นเรือใหม่หรือเป็นชั้นย่อยของชั้นเรือเดิม (ตัวอย่างเช่น เรือลาดตระเวนชั้นเคาน์ตี) หากเรือที่สร้างขึ้นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของชั้นเรือที่การผลิตได้ยุติลงแล้ว การจำแนกประเภทที่คล้ายคลึงกันก็อาจถูกนำมาใช้ได้
เรือในชั้นเดียวกันมักมีชื่อที่เชื่อมโยงกันด้วยปัจจัยร่วม เช่น เรือดำน้ำชั้นทราฟัลการ์ มีชื่อเริ่มต้นด้วยอักษร T ทั้งหมด (เทอร์บิวเลนต์, ไทร์เลส, ทอร์เบย์) และเรือลาดตระเวนชั้นติคอนเดอโรกา ตั้งชื่อตามสมรภูมิสำคัญของสหรัฐอเมริกา (ยอร์กทาวน์, บังเกอร์ฮิลล์, เกตตีสเบิร์ก, แอนซิโอ) เรือในชั้นเดียวกันอาจเรียกว่า "เรือพี่น้อง" หรือ "เรือแฝด" ก็ได้
ชัยชนะอย่างถล่มทลาย

ชัยชนะอย่างถล่มทลาย หรือ แลนด์สไลด์ (อังกฤษ: landslide victory) คือผลการเลือกตั้งที่ผู้สมัครหรือพรรคหนึ่ง ๆ ได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้น คำนี้ได้รับความนิยมขึ้นมาในคริสต์ทศวรรษ 1800 เพื่ออธิบายถึงชัยชนะที่ขาดลอย ถล่มทลายจน "ฝัง" ฝ่ายตรงข้ามลงไป ล้อมาจากความหมายของ แผ่นดินถล่ม ในทางธรณีวิทยา ที่มวลดินจะฝังกลบทุกสิ่งทุกอย่างบนเส้นทางที่มันถล่มลงไป ปัจจัยที่จะนำไปสู่ชัยชนะอย่างถล่มทลายแตกต่างกันไปตามประเภทของระบบการเลือกตั้ง อย่างไรก็ตามในระบบเลือกตั้งก็ไม่ได้มีการกำหนดชัดเจนว่าชนะเท่าใดจึงจะเรียกว่าชนะอย่างถล่มทลาย
ไทย

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของไทยหลัง พ.ศ. 2540 ส่วนใหญ่เป็นการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด ควบคู่ไปกับระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ โดยคิดคะแนนที่นั่ง ส.ส. แบบแบ่งเขต และ ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อ เป็นเอกเทศจากกันด้วยบัตรเลือกตั้ง 2 ใบ ซึ่งระบบและการคิดคะแนนแบบนี้เอื้อต่อพรรคใหญ่ และเพิ่มโอกาสการเกิดชัยชนะอย่างถล่มทลาย การชนะแบบถล่มทลายในไทยมักเกิดขึ้นจากการได้คะแนนเสียงข้างมากของพรรคการเมืองหนึ่ง ๆ หรือเกิดขึ้นหลังจากวิกฤตการณ์ทางการเมือง หรือหลังการลงจากอำนาจของรัฐบาลที่มาจากการรัฐประหาร
พ.ศ. 2548 ― พรรคไทยรักไทย นำโดยทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคในขณะนั้น คว้าชัยชนะด้วยที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรรวม 377 ที่นั่ง (จาก 500 ที่นั่ง) คะแนนเสียงร้อยละ 60.48 ในขณะที่พรรคคู่แข่งอย่างพรรคประชาธิปัตย์ได้จำนวน ส.ส. เพียง 96 ที่นั่ง
พ.ศ. 2554 ― พรรคเพื่อไทย ภายใต้การนำของยิ่งลักษณ์ ชินวัตร น้องสาวของทักษิณ ชินวัตรชนะการเลือกตั้งด้วยจำนวน ส.ส. 265 ที่นั่ง คะแนนเสียงร้อยละ 53 ในขณะที่พรรคประชาธิปัตย์ได้จำนวน ส.ส. เพียง 159 ที่นั่ง
สำหรับผลการเลือกตั้งท้องถิ่นที่มีชัยชนะอย่างถล่มทลาย ที่ได้รับความสนใจอย่างเป็นวงกว้างมีดังนี้
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565 ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้สมัครอิสระได้รับชัยชนะด้วยคะแนนเสียง 1,386,215 คะแนน (ร้อยละ 51.84) มากกว่าอันดับสอง สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ ผู้สมัครในนามพรรคประชาธิปัตย์ ที่ได้คะแนนเสียงเพียง 254,723 คะแนน (ร้อยละ 9.52) ซึ่งมีผลต่างมากกว่าหนึ่งล้านคะแนน และมากกว่าคะแนนรวมที่ผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครที่เหลือได้รับทั้งหมด
ชั้นโมโนพลาโคฟอรา

| โมโนพลาโคฟอรา |
| --- | --- |


การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Mollusca
ชั้น:: Monoplacophora Odhner, 1940

Orders
 Cyrtonellida  Tryblidiida  Pelagiellida
โมโนพลาโคฟอรา (อังกฤษ: Class Monoplacophora) เป็นชั้นหนึ่งในไฟลัมมอลลัสคาเป็นมอลลัสที่มีเปลือกเพียงชิ้นเดียว รูปร่างคล้ายฝาชีแต่ปลายยอดเอนมาด้านหน้า เท้าเป็นแผ่นกลมแบนอยู่ที่ท้อง ไม่มีหนวด ไม่มีตา เดิมเชื่อว่าสัตว์ชนิดนี้สูญพันธุ์หมดแล้ว จนกระทั่งเรือเดินสมุทรของเดนมาร์กได้พบสัตว์ชนิดนี้จากดินที่ตักมาจากทะเลทางตะวันตกของคอสตาริกาเมื่อ พ.ศ. 2495 ซึ่งได้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Neopilina galatheae ตามชื่อเรือ ต่อมาจึงพบสัตว์กลุ่มนี้เพิ่มอีก ปัจจุบันพบสัตว์ในชั้นนี้ประมาณ 30 ชนิด
ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 42

ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 42 (อังกฤษ: Super Bowl XLII) เป็นการแข่งขันกีฬาอเมริกันฟุตบอล NFL นัดตัดสินในฤดูกาล 2008 เกมนี้จะจัดในวันอาทิตย์ที่ 3 กุมภาพันธ์ 2551 18.30 น.ตามเวลาท้องถิ่น (23:30 UTC) หรือ เช้าวันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551 06.30 น. ตามเวลาประเทศไทย ที่สนามมหาวิทยาลัยฟินิกส์ เกลนเดล รัฐแอริโซนา จะเป็นครั้งที่2 ที่สนามมหาวิทยาลัยฟินิกส์ใช้จัดการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ต่อจากซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 30 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2539
การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันระหว่างแชมป์สาย National Football Conference (NFC)ทีม นิวยอร์กไจแอนส์ และแชมป์สายAmerican Football Conference (AFC)ทีมนิวอิงแลนด์เพทรีออตส์ ถ้านิวอิงแลนเพทรีออตส์ชนะในครั้งนี้จะเป็นทีมแรกในประวัติศาตร์ที่มีสถิติสมบูรณ์ไม่แพ้ทีมใดเลยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 ของทีมไมอามีดอลฟิน และเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปรับให้มีการแข่งขันตามฤดูกาลปกติเป็น 16 นัดในปี พ.ศ. 2521 และเป็นนัดล้างตาของทีมไจแอนด์ที่แพ้เพทรีออตส์ไป 35-38 ที่ไจแอนสเดียม เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ในฤดูกาลปกติ อัตราต่อรองตอนแรกเป็นนิวอิงแลนเพทรีออตส์ต่อ 14 แต้ม แต่ลดเหลือ 12 แต้ม 2 สัปดาห์ก่อนการแข่งขัน ผลการแข่งขันทีมนิวยอร์ก ไจแอนท์ส ชนะ นิวอิงแลนด์ แพทริออตส์ 17-14 คะแนน คว้าแชมป์ซูเปอร์โบว์ล ครั้งที่ 42
กรรมการ

ไมค์ คารีย์ ถูกเลือกเป็นกรรมการในการแข่งขันครั้งนี้ นับเป็นครั้งแรกที่คนผิวสีเชื้อสายอเมริกันถูกเลือกเป็นหัวหน้ากรรมการในการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ และเขายังเป็นกรรมการตัดสินในสัปดาห์ที่ 17 ของฤดูกาลปกติ ระหว่างทีมนิวยอร์กไจแอนกับทีมนิวอิงแลนเพทรีออตส์ กรรมการคนอื่นๆมีดังนี้
Umpire: Tony Michalek
Head Linesman: Gary Slaughter
Line Judge: Carl Johnson
Field Judge: Boris Cheek
Side Judge: Larry Rose
Back Judge: Scott Helverson
Replay Assistant: Ken Baker
ผลการแข่งขัน

การเสี่ยงเหรียญปรากฏว่า ไจแอนท์ส ชนะเลือกบุกก่อน ซึ่งการบุกวิ่งสลับขว้างสั้นเดินเกมอย่างต่อเนื่องกินเวลาถึง 9.59 นาที จบลงที่การเตะฟิลด์โกล 32 หลาของ ลอว์เรนซ์ ไทน์ส 3-0 ต่อมาอันโตนิโอ เพียร์ซ กองกลางไจแอนท์สเสียโทษรบกวนปีกให้ เบนจามิน วัตสัน ก่อนที่ ลอว์เรนซ์ มาโรนีย์ จะลงมาวิ่งทะลวงที่เส้นหนึ่งหลาให้พลิกขึ้นนำ 7-3 นิวอิงแลนแพตทริออตลงมาบุกก่อนในควอเตอร์ที่สาม แต่ลูกทีมของ บิลล์ บีลิชิก ยังแก้ปัญหาไม่ตกกับไล่กดดันควอเตอร์แบ็กและทาง ไจแอนท์ส ก็สามารถยื้อแบบได้ลุ้นถึงควอเตอร์สุดท้าย ก่อนที่ อีลาย จะลงมาเริ่มสร้างเพลย์ขว้างเจาะกลางให้ เควิน บอสส์ จากนั้นขว้างสั้นเข้าเรดโซนให้ สมิธ ก่อนปิดท้ายขว้างทัชดาวน์ 5 หลาให้ เดวิด ไพรี ให้ นิวยอกไจแอน พลิกกลับมานำ 10-7 อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแผนลงไปตั้งรับลึกทำให้ เบรดี มีเวลาหายใจก่อนกระจายขว้างให้ เวส เวลเกอร์ และก็ปิดสกอร์ให้ แรนดี มอสส์ ระยะ 6 หลาก่อนจบเกม 2.42 นาที นิวอิงแลนเพทรีออตส์นำอยู่ 14-10 ไจแอนท์ส เป็นฝ่ายตามอีกครั้ง อีลาย พยายามพาทีมคัมแบ็ก แบรนดอน จาค็อบส์ ช่วยวิ่งเปลี่ยนดาวน์ที่ 4 ระยะหนึ่งหลาสำเร็จก่อนที่ อีลาย จะสลัดหลุดการไล่แซ็คก่อนบอมบ์ให้ ไพรี รับระยะ 25 หลา แถมขว้างให้ สมิธ เปลี่ยนดาวน์ที่ 1 ได้อีก และสุดท้าย อีราย แมนนิ่งขว้างหยอด 13 หลาให้ เบอร์เรสส์ ผลปรากฏว่า ไจแอนด์ชนะไป 17-14 เหลือเวลาอีก 35 วินาที นิวอิงแอนก็ไม่สามารถทำอะไรได้
คะแนนแต่ละควอเตอร์

จากข้อมูล: NFL Play by Play
ควอเตอร์ที่ 1
ไจแอนด์ - ลอเล้น ไท  เตะฟิลโกว 32 หลา เหลือเวลา 5:01. ไจแอนด์นำ 3-0. ไดรว์: 16 การเล่น, 63 หลา ใช้เวลา 9:59.
ควอเตอร์ที่ 2
แพทริออต - ลอเล้น แมกลอนี วิ่ง 1 หลา (สตีเว่น กอสโกวสกี เตะตาม)เหลือเวลา 14:57. แพทริออตนำ 7-3. ไดรว์: 12 การเล่น, 56 หลา, ใช้เวลา 5:04
ควอเตอร์ที่ 3
ไม่มีคะแนน
ควอเตอร์ที่ 4
ไจแอนด์ - เดวิด ไฮลี รับวิ่ง 5 หลา จากอีลาย แมนนิ่ง (ลอเล้น ไทเตะตาม),เหลือเวลา 11:05. ไจแอนด์นำ 10-7 ไดรว์: 6 การเล่น, 80 หลา, ใช้เวลา 3:47
แพตทริออต - แรนดี้ มอส รับวิ่ง 6 หลา จากทอม เบรดี้ (สตีเว่น กอสโกวสกี เตะตาม),เหลือเวลา 2:42. แพทริออตนำ  14-10 ไดรว์: 12 การเล่น, 80 หลา ใช้เวลา 5:15
ไจแอนด์ - แพงซิโค บอเรส รับวิ่ง 13 หลา จากอีลาย แมนนิ่ง(ลอเล้น ไทเตะตาม),เหลือเวลา 0:35. ไจแอนด์นำ 17-14 ไดรว์: 12 การเล่น, 83 หลา ใช้เวลา 2:10
ผู้เล่นทรงคุณค่า

สำหรับผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) ในเกมซูเปอร์โบว์ลประจำฤดูกาล 2007/08 ได้แก่ อีลาย แมนนิง ทำให้วงศ์ตระกูลถูกจารึกเข้าสู่ประวัติศาสตร์ เพราะเมื่อปีที่ผ่านมา เพย์ตัน แมนนิง ก็คว้าเอ็มวีพี หลังพา  อินเดียนาโปลิส โคลต์ส ผงาดคว้าแชมป์ด้วยชัยชนะเหนือ  ชิคาโก แบร์ส 29-17 คะแนน
สถิติที่น่าสนใจ

ไจแอนท์ส ทำระยะรวมได้ 338 หลา จากการวิ่ง 91 หลา ขว้าง 247 หลา ขณะที่ แพทริออตส์ ทำได้รวม 274 หลา วิ่ง 45 หลา ขว้าง 229 หลา  เปลี่ยนดาวน์ที่ 1 ไจแอนท์ส ทำเร็จ 17 ครั้ง แพทริออตส์  ทำได้ 21 หน เวลาการครองบอลใกล้เคียงกันยิ่ง ไจแอนท์ส ใช้เวลารวม 30.27 นาที แพทริออตส์ ครองเกม 29.33 นาที
อีลาย แมนนิง ขว้างเข้าเป้า 19 จาก 34 ครั้งได้ระยะ 255 หลา 2 ทัชดาวน์ 1 อินเทอร์เซปต์ โดนแซ็คไป 3 หน เบรดี ขว้างเข้ามือเพื่อน 29 จาก 48 ครั้งได้ระยะ 266 หลา 1 ทัชดาวน์ แต่โดนไปถึง 5 แซ็ค ด้าน เวส เวลเกอร์ ปีกร่างเล็ก แพทริออตส์  รับบอลเกมนี้ถึง 11 ครั้ง มากที่สุดร่วมในประวัติศาสตร์ลีก ได้ระยะ 103 หลา อมานี ทูเมอร์ ปีกตัวเก๋าไจแอนท์ส รับบอลไป 6 ครั้ง 84 หลา สำหรับเกมการวิ่ง ไจแอนท์ส ได้ จาค็อบส์ และอาหมัด แบรดชอว์ ช่วยกันไป 87 หลา จาค็อบส์ 42 หลา แบรดชอว์ 45 หลา ขณะที่ มาโรนีย์ วิ่งให้ แพทริออตส์  ไปแค่ 36 หลาแต่ก็มีหนึ่งสกอร์
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติซูเปอร์โบวล์ เก็บถาวร 2008-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์ในอนาคต เก็บถาวร 2007-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์วิเคราะห์เกมของคนไทย
ชากา คาน

| ชากา คาน |
| --- | --- |
แสดงในแคลิฟอร์เนีย
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: Yvette Marie Stevens
รู้จักในชื่อ: The Queen of Funk Soul
เกิด:  (1953-03-23) 23 มีนาคม ค.ศ. 1953 (71 ปี)
ที่เกิด: นอร์ทชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อาร์แอนด์บี, ฟังก์, โซล, ป็อป, แจ๊ซ, ร็อก
อาชีพ: นักร้อง, นักแต่งเพลง
ช่วงปี: 1969-1978,1983 (วง)  1978-ปัจจุบัน (เดี่ยว)
ค่ายเพลง: MCA (1972-1979)   Warner Bros. (1978-2000)  Burgundy (2005-ปัจจุบัน)
คู่สมรส: Assan Khan   (1970–71)   Richard Holland   (1974–80)   Doug Rasheed   (2001–ปัจจุบัน)

เว็บไซต์: ChakaKhan.com
ชากา คาน (อังกฤษ: Chaka Khan) เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1953 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานเพลงฮิตอย่าง "I'm Every Woman", "Ain't Nobody", "I Feel for You" และ "Through the Fire" เธอยังร้องเพลงในรายการโทรทัศน์อย่างรายการ Reading Rainbow เธอยังร่วมร้องกับวงฟังก์ที่ชื่อ รูฟัส มีเพลงฮิตอย่าง "Tell Me Something Good", "You Got The Love", "Once You Get Started", 'Sweet Thing", "Everlasting Love" และ "Stay" ก่อนที่เธอยังออกผลงานเดี่ยว ปัจจุบันเธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "Queen of Funk" หรือ "ราชินีเพลงฟังก์"
ชัยชนะของโมเสส (มิเล)

| ชัยชนะของโมเสส |
| --- | --- |

ศิลปิน: จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
ปี: ค.ศ. 1871
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
ชัยชนะของโมเสส (อังกฤษ: Victory O Lord!) 
เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ
มิเลเขียนภาพ “ชัยชนะของโมเสส” ในปี ค.ศ. 1871 เป็นภาพโมเสส, อารอน และฮอร์ระหว่าง “การต่อสู่ที่เรฟิดิม” (Rephidim) ในการต่อต้านอมาเล็ค (Amalek) ภาพนี้และภาพภูมิทัศน์  “ตุลาคมหนาว” (Chill October) เป็นจุดสำคัญในการเปลี่ยนแปลงในอาชีพการเขียนของมิเล
ภาพเขียนมาจากย่อหน้าในพระธรรมอพยพ บทที่ 17 ที่บรรยายว่าโมเสสและเพื่อนอีกสองคนดูการรบอยู่บนเนิน ขณะที่โมเสสถือคทาของพระเจ้าในมือขวา
“โมเสสกล่าวกับโจชัว, เลือกคนไปต่อสู้กับอมาเล็ค: พรุ่งนี้ข้าจะยืนบนเนินเขากับคทาของพระเจ้าในมือของข้า โจชัวจึงทำตามที่โมเสสกล่าวและต่อสู้กับอมาเล็ค: และโมเสส, อารอน และเฮอร์ขึ้นไปบนเนิน เวลาผ่านไปเมื่อโมเสสยกมือขึ้นฝ่ายอิสราเอลก็ได้ที เมื่อเอามือลงอมาเล็คก็ได้ที แต่มือโมเสสก็เริ่มหนักขึ้น อารอนและเฮอร์จึงเอาหินหนุนวางไว้ใต้โมเสส โมเสสจึงนั่ง และอารอนและเฮอร์ยกมือโมเสสไว้ มือก็ยกไว้จนพระอาทิตย์ตก และโจชัวได้รับชัยชนะต่ออมาเล็คและพรรคพวกด้วยดาบ”
มิเลวาดภาพแสงอาทิตย์เริ่มจางลงเมื่อใกล้ค่ำ เมื่อโมเสส, อารอน และเฮอร์ยืนดูฉากสุดท้ายของการต่อสู้ โมเสสอยู่ตรงกลางมีอารอนและเฮอร์ยืนขนาบประคองแขนโมเสสไว้ไม่ให้ตก อารอนในเสื้อสีแดงทางขวา การรบบอกได้ด้วยลูกศรตรงมุมขวาล่างของภาพ
มิเลใช้เวลาหลายปีในการเขียนภาพนี้ ขูดออกและเขียนใหม่ นักวิจารณ์ศิลปะเฟรดเดอริค จอร์จ สตีเฟน (Frederic George Stephens) ให้ความเห็นว่าภาพเขียนแสดงความขัดแย้งระหว่างความไม่ยอมแพ้และความมุ่งมั่นของโมเสส และความเหนื่อยร้าของร่างกายและจิตใจของอารอนและเฮอร์ นอกจากนั้นก็ยังสรรเสริญความชัดเจนของการเขียนผิวหนังของผู้มีอายุในภาพ ลักษณะการเขียนของภาพนี้แตกต่างมากจากภาพเขียนเกี่ยวกับศาสนาในสมัยเดียวกันของวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ในภาพเช่น “เงาแห่งความตาย” (The Shadow of Death) ที่ฮันท์เขียนในช่วงเดียวกัน แต่มีการตั้งข้อเสนอว่าภาพทั้งสองอาจจะสื่อความหมายเดียวกัน ในภาพของฮันท์พระเยซูทรงอ้าพระกรออกไปในท่าตรึงกางเขนที่เป็นลักษณะที่แสดงทั้งความทรมานและการได้รับชัยชนะในขณะเดียวกัน
ดูเพิ่ม

จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
| ด ค กจิตรกรรม โดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล |
| --- | --- |
 อิซาเบลลา (ค.ศ. 1849)  พระเยซูในโรงช่างของพ่อ (ค.ศ. 1850)  มาเรียนนา (ค.ศ. 1851)  ซ่อนศัตรู, ค.ศ. 1651 (ค.ศ. 1651)  โอฟีเลีย (ค.ศ. 1851–1852)  อูกโน (ค.ศ. 1852)  คำสั่งปล่อย (ค.ศ. 1853)  ความช่วยเหลือ (ค.ศ. 1855)  ใบไม้ร่วง (ค.ศ. 1856)  เด็กหญิงตาบอด (ค.ศ. 1856)  ศึกสงบ (ค.ศ. 1856)  ความฝันของอดีต: เซอร์อิสซุมบราที่ลำธารตื้น (ค.ศ. 1857)  นายทหารแบล็กบรันสวิก (ค.ศ. 1860)  เอสเธอร์ (ค.ศ. 1865)  วาเนสซา (ค.ศ. 1868)  วัยเด็กของรอลี (ค.ศ. 1871)  ชัยชนะ (ค.ศ. 1871)  ฟองสบู่ (ค.ศ. 1886) 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล  จิตรกรรมแบ่งตามยุค  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง 
| ด ค กจิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- | --- |
ทั่วไป:  ปรัชญาศิลปะ  จิตรกรรมแบ่งตามสมัย  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ 
ประเภท:  จิตรกรรมฝาผนัง  จิตรกรรมแผง  บานพับภาพ  จิตรกรรมสีน้ำมัน  จิตรกรรมภูมิทัศน์  ฉากแท่นบูชา  หนังสือวิจิตร  ภาพนิ่ง 
หัวเรื่อง:  คริสต์ศาสนา  พระคัมภีร์  นักบุญ  ประวัติศาสตร์  ตำนานเทพ  อุปมานิทัศน์  ชีวิตประจำวัน  ภาพเหมือน  ภาพเหมือนตนเอง  ภูมิทัศน์  ภาพเหมือนตนเอง  จิตรกรรมจากวรรณกรรม  ความตาย 
สมัย:  คริสเตียนเริ่มแรก  กอทิก  สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา  เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก  ยุคทองของเนเธอร์แลนด์  บารอก  จริตนิยม  สถาบัน  ลัทธิคลาสสิกใหม่  แบบก่อนราฟาเอล  ลัทธิประทับใจ  ลัทธิประทับใจยุคหลัง  สมัยใหม่ 
คริสต์ทศวรรษ:  1390  1400  1410  1420  1430  1440  1450  1460  1470  1480  1490  1500  1510  1520  1530  1540  1550  1560  1570  1580  1590  1600  1610  1620  1630  1640  1650  1660  1670  1680  1690  1700  1710  1720  1730  1740  1750  1760  1770  1780  1790  1800  1810  1820  1830  1840  1850  1860  1870  1880  1890  1900  1910  1920  1930  1940  1950  1960  1970  1980  1990  2000  2010  2020 
 จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ  จิตรกรแบ่งตามสมัย  จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ  จิตรกรแบ่งตามประเภท  จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ งานประติมากรรม  งานศิลปกรรม
ชัก พอลานิก

นักประพันธ์ชาวอเมริกัน
| ชัก พอลานิก |
| --- | --- |
พอลานิกที่งานบุ๊กคอนในเดือนมิถนายน ค.ศ. 2018
เกิด: ชาลส์ ไมเคิล พอลานิก  (1962-02-21) กุมภาพันธ์ 21, 1962 (62 ปี) แพสโก รัฐวอชิงตัน สหรัฐ
อาชีพ: นักประพันธ์, นักเขียนเรียงความ
จบจาก: มหาวิทยาลัยออริกอน
ช่วงเวลา: ค.ศ. 1996–ปัจจุบัน
แนว: บันเทิงคดี, สยองขวัญ, เสียดสี
แนวร่วมในทางวรรณคดี: ลัทธิจุลนิยม
ผลงานที่สำคัญ: ไฟต์คลับ, โช้ก, แรนต์, อินวิซิเบิลมอนสเตอส์
ชาลส์ ไมเคิล พอลานิก (อังกฤษ: Charles Michael Palahniuk; /ˈpɔːlənɪk/; 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 – ) เป็นนักข่าวอิสระและนักเขียนนวนิยายชาวอเมริกันที่อธิบายงานของเขาว่าเป็นนวนิยายแทรกซ้อน เขาเป็นนักเขียนนวนิยายเรื่องไฟต์คลับที่ได้รับรางวัล รวมถึงได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน ซึ่งนำแสดงโดยแบรด พิตต์ และเอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน
ชีวิตช่วงต้น

พอลานิกเกิดในแพสโก รัฐวอชิงตัน โดยเป็นบุตรชายของแครอล อะเดล (ทาลเลนต์) และเฟรด พอลานิก เขามีเชื้อสายฝรั่งเศสและยูเครน ปู่ของเขาอพยพจากยูเครนไปแคนาดาแล้วไปนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1907 พอลานิกเติบโตขึ้นมาโดยอาศัยอยู่ในบ้านเคลื่อนที่ในเบอร์แบงก์ รัฐวอชิงตัน พ่อแม่ของเขาแยกทางกันเมื่อเขาอายุ 14 ปีและหย่าร้างในเวลาต่อมา โดยมักปล่อยให้เขาและพี่น้องสามคนอยู่กับปู่ย่าตายายของพวกเขาที่ฟาร์มปศุสัตว์ทางวอชิงตันตะวันออก พอลานิกยอมรับในการให้สัมภาษณ์ในปี ค.ศ. 2007 ว่าเขาเป็นหลานชายที่ห่างไกลกันของนักแสดงที่ชื่อแจ็ก แพเลินซ์ และครอบครัวของเขาได้พูดคุยถึงความสัมพันธ์ที่ห่างไกลกับแพเลินซ์
ในคริสต์ทศวรรษ 20 ของเขา พอลานิกเข้าเรียนที่สำนักวารสารศาสตร์มหาวิทยาลัยออริกอน โดยสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1986 ขณะเข้าเรียนในวิทยาลัย เขาทำงานเป็นนักศึกษาฝึกงานสำหรับเคแอลซีซี ซึ่งเป็นสถานีสมาชิกของวิทยุสาธารณะแห่งชาติในยูจีน รัฐออริกอน และเขาย้ายไปพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน ไม่นานหลังจากนั้น เขาเขียนหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นในช่วงสั้น ๆ จากนั้นก็เริ่มทำงานให้แก่เฟรทไลเนอร์ในตำแหน่งช่างเครื่องดีเซล เรื่อยมาจนกระทั่งอาชีพการเขียนของเขาได้เริ่มขึ้น ในช่วงเวลานั้น เขาเขียนคู่มือเกี่ยวกับการซ่อมรถบรรทุกและมีข้อจำกัดในการเป็นนักข่าว ซึ่งเป็นงานที่เขาไม่ได้กลับไปจนกระทั่งหลังจากนั้นเขาได้กลายเป็นนักประพันธ์ที่ประสบความสำเร็จ หลังจากเข้าร่วมสัมมนาที่จัดขึ้นโดยองค์กรชื่อแลนด์มาร์กเอดูเคชันโดยบังเอิญ พอลานิกก็ลาออกจากงานตำแหน่งนักข่าวในปี ค.ศ. 1988 เขาทำงานอาสาสมัครในสถานสงเคราะห์คนไร้บ้านและเป็นอาสาสมัครที่ที่พักผู้ป่วยในฐานะพี่เลี้ยง โดยจัดหารถรับส่งสำหรับผู้ป่วยระยะสุดท้ายและนำพวกเขาไปสนับสนุนการประชุมกลุ่ม เขาเลิกเป็นอาสาสมัครเมื่อผู้ป่วยซึ่งเขาเติบโตขึ้นมาด้วยกันเสียชีวิต
อาชีพ > อาชีพในช่วงต้น

พอลานิกเริ่มเขียนนิยายในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 30 จากคำอธิบายของเขา เขาเริ่มเขียนในขณะที่เข้าร่วมเวิร์กชอปสำหรับนักเขียนที่จัดโดยทอม สแปนเบาเออร์ ซึ่งเขาได้เข้าร่วมเพื่อพบปะเพื่อนใหม่ โดยสแปนเบาเออร์ได้เป็นแรงบันดาลใจการเขียนรูปแบบจุลนิยมแก่พอลานิกเป็นส่วนใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ชัก พอลานิก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออิตาลีตอนใต้

ราชอาณาจักรซิซิลี (สีเขียว) ในปี ค.ศ. 1154 เท่ากับบริเวณที่นอรมันพิชิตได้เป็นเวลาหลายสิบปี โดยนักรบกลุ่มต่างที่เป็นอิสระต่อกัน
ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออิตาลีตอนใต้ (อังกฤษ: Norman conquest of southern Italy) การพิชิตอิตาลีตอนใต้ของนอร์มันเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ที่เป็นการต่อสู้ที่เกิดขึ้นหลายครั้งโดยผู้เข้าร่วมหลายฝ่าย ที่ต่างก็ได้ดินแตนมาเป็นของตน จนกระทั่งต่อมาเท่านั้นบริเวณนี้จึงได้รวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรซิซิลีที่ไม่แต่จะประกอบด้วยเกาะซิซิลีแต่รวมทั้งดินแดนหนึ่งในสามของทางตอนใต้ของคาบสมุทรอิตาลี (ยกเว้นเบเนเวนโตที่ยึดได้สองครั้ง) และกลุ่มเกาะมอลตา และบางส่วนของแอฟริกาเหนือ
ภายในห้าสิบปีหลังจากที่นอร์มันได้รับชัยชนะ ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวนอร์มันก็ตามมาตั้งเมืองตั้งกลุ่มการปกครองขึ้นทางตอนใต้ของคาบสมุทรอิตาลี
การพิชิตดินแดนอิตาลีแตกต่างจากการพิชิตอังกฤษในปี ค.ศ. 1066 ที่ใช้เวลาเพียงสองสามปีในยุทธการที่รู้แพ้รู้ชนะกันอย่างเด็ดขาด แต่การพิชิตอิตาลีเป็นกระบวนการที่ใช้เวลาหลายสิบปี ในยุทธการที่เกิดขึ้นหลายครั้ง และในจำนวนนั้นก็มีเพียงสองสามครั้งเท่านั้นที่การแพ้การชนะเป็นไปอย่างเด็ดขาด นอกจากนั้นแล้วดินแดนต่างๆ ที่ได้มาในอิตาลีก็เป็นดินแดนที่เป็นอิสระต่อกัน ที่ต่อมาจึงได้มารวมกันเป็นปึกเป็นแผ่น เมื่อเทียบการพิชิตอังกฤษก็จะเป็นการพิชิตที่ปราศจากการวางแผนล่วงหน้า และเป็นไปอย่างไม่มีระบบ แต่ผลสุดท้ายก็เป็นการพิชิตที่ถาวรเช่นกัน
ดูเพิ่ม

ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ
นอร์มัน
แหล่งข้อมูลอื่น

The Normans, a European People เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, by the European Commission
ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง

ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง (อังกฤษ: Most favoured nation; ตัวย่อ: MFN) เป็นสถานะซึ่งชาติหนึ่งให้แก่อีกชาติหนึ่งในการค้าระหว่างประเทศ ถึงแม้ว่าคำ ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง จะฟังดูขัดแย้งก็ตาม เนื่องจากคำดังกล่าวหมายความว่า ชาติที่ได้รับสถานะดังกล่าวจะได้ข้อได้เปรียบทางการค้าทั้งหมดมากกว่าชาติอื่น เช่น อัตราภาษีศุลกากรระดับต่ำ ในทางปฏิบัติแล้ว ชาติที่ได้รับสถานะชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งจะไม่ถูกปฏิบัติในระดับต่ำกว่าชาติอื่นซึ่งไม่ได้รับ สมาชิกขององค์การการค้าโลกจะปฏิบัติต่อสมาชิกอื่นในฐานะคู่ค้าที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งทั้งสิ้น
สมาชิกขององค์การการค้าโลก ซึ่งรวมถึงประเทศพัฒนาแล้วทั้งหมด จะต้องสมัครใจมอบสถานะดังกล่าวให้แก่กัน โดยมีข้อยกเว้นเฉพาะประเทศกำลังพัฒนา เขตการค้าเสรีในภูมิภาค และสหภาพการค้า ร่วมกับหลักการว่าด้วยการทำสนธิสัญญา หลักการว่าด้วยชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งเป็นหลักการสำคัญหนึ่งในกฎหมายการค้าองค์การการค้าโลก
ชัค สายลับสมองล้น

| ชัค สายลับสมองล้น |
| --- | --- |
ไตเติ้ลเปิดเรื่อง
ประเภท: แอกชั่น-ตลก
สร้างโดย: Josh Schwartz Chris Fedak
แสดงนำ: Zachary Levi Yvonne Strahovski Adam Baldwin Joshua Gomez Sarah Lancaster Ryan McPartlin Mark Christopher Lawrence Vik Sahay  Scott Krinsky
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: Cake: "Short Skirt/Long Jacket" (instrumental version)
ประเทศแหล่งกำเนิด: United States
จำนวนฤดูกาล: 3
จำนวนตอน: 41 (รายชื่อตอน)
การผลิต
ผู้อำนวยการผลิต: Josh Schwartz McG
ความยาวตอน: 42.5 นาที (ไม่รวมโฆษณา)
บริษัทผู้ผลิต: College Hill Pictures   Wonderland Sound and Vision   Warner Bros. Television
ออกอากาศ
เครือข่าย: NBC
ออกอากาศ: September 24, 2007 – present
ชัค สายลับสมองล้น (อังกฤษ: Chuck) เป็นภาพยนตร์ชุดแนวแอกชัน-ตลกจากสหรัฐอเมริกา สร้างสรรค์โดย Josh Schwartz และ Chris Fedak เป็นเรื่องเกี่ยวกับ "ช่างคอมพิวเตอร์ธรรมดา ๆ" ที่ได้รับอีเมลรหัสลับจากเพื่อนเก่าสมัยมหาวิทยาลัยที่ทำงานให้กับซีไอเอ และเนื้อหาในอีเมลฉบับนั้นได้แทรกความลับสุดยอดสายลับลงในสมองของชัค
ภาพยนตร์ชุดนี้สร้างโดย College Hill Picture, Wonderland Sound and Vision และ Warner Bros. Television ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ทางสถานีโทรทัศน์เอ็นบีซี ฉายคืนวันจันทร์ เวลา 19.00 น. central time ก่อนฮีโร่ส์ แม้แรกเริ่มจะได้รับอนุมัติให้สร้างเต็มซีซั่นแต่สุดท้ายแล้วซีซั่นแรกก็มีเพียง 13 ตอนเท่านั้นเนื่องจากเหตุการณ์การประท้วงของสมาคมนักเขียนบทแห่งอเมริกาช่วงปี 2007-2008 ซีซั่นที่ 2 เริ่มออกอากาศวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 ออกอากาศได้ครบ 22 ตอนตามกำหนด สถานีโทรทัศน์ NBC ได้แผยแพร่ตอนแรกของซีซั่น 2 หนึ่งสัปดาห์ก่อนออกอากาศจริงผ่านการเผยแพร่ด้วยระบบออนไลน์หลาย ๆ วิธี รวมทั้งทางสถานีโทรทัศน์เคเบิลออนดีมานด์ด้วย
หลังจากที่ผู้ชื่นชอบรายการได้จัดโครงการ "Save Chuck" (ช่วยชัค) อยู่สองเดือน ชัค สายลับสมองล้น ก็ได้โอกาสสร้างต่อเป็นซีซั่นที่ 3 โดยมีกำหนดฉาย 13 ตอน ซึ่งต่อมาได้รับการขยายเป็น 19 ตอน ข้อตกลงสนับสนุนขนาดใหญ่ระหว่าง NBC กับเครือร้านอาหาร Subway เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของการจัดทำซีซั่นที่ 3 ของภาพยนตร์ชุดนี้
NBC ประกาศเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 ว่าชัค สายลับสมองล้น ซีซั่น 3 จะออกอากาศตอนแรกในวันอาทิตย์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2553 ออกอากาศต่อเนื่อง 2 ชั่วในเวลา 20.00 น. central time ก่อนที่จะย้ายไปออกอากาศถาวรในเวลา 19.00 น. central time ตามเดิม สองตอนแรกที่ออกอากาศทำให้รายการนี้ได้เรตติ้งสูงที่สุดตั้งแต่ พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา นับรวมถึงตอนพิเศษสามมิติที่ออกอากาศในวันถัดจากการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 43 มีผู้ชม 7.7 ล้านคนและได้ demo rating 3.0 ในชั่วโมงแรกก่อนที่จะลดเหลือ 7.2 ล้านคนและเรตติ้ง 2.9 ในครึ่งหลัง ล่าสุด 13 พฤษภาคม 2554 NBC ได้อนุมัติให้ผลิตชัคต่อเป็นซีซั่นที่ 5 ซึ่งจะเป็นซีซั่นสุดท้าย ออกอากาศช่วงฤดูใบไม้ร่วง พ.ศ. 2554 ในเวลาฉาย 8/7c วันศุกร์
เนื้อเรื่อง

ชัค บาร์ทาวสกี้ (Zachary Levi) เป็นชายอายุ 20 ต้น ๆ ใน Greater Los Angeles ที่ทำงานเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องคอมพิวเตอร์ในห้างบายมอร์ใกล้บ้าน ประจำหน่วยเนิร์ดเฮิร์ด (ฝูงเนิร์ด - ล้อเลียนเบสท์บายและ Geek Squad)  ซึ่งบายมอร์เป็นเครือซูเปอร์มาร์เก็ตขายส่งสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ ทำงานร่วมกับเพื่อนสนิทมอร์แกน ไกรมส์ (Joshua Gomez) พี่สาวของชัค เอลลี (Sarah Lancaster) และแฟนหนุ่มเดวอน "กัปตันออวซัม" วู้ดคอมบ์ (Ryan McPartlin) เป็นแพทย์ที่คอยสนับสนุนชัคให้ก้าวหน้าทั้งหน้าที่การงานและความรักตลอดเวลา
ในตอนต้นของเรื่อง ชัคได้รับอีเมลจากไบรซ์ ลาร์คิน (Matthew Bomer) อดีตเพื่อนร่วมหอสมัยเรียนมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ผู้ซึ่งดูเหมือนจะกลายเป็นสายลับซีไอเอทรยศ เมื่อชัคเปิดเมลกลับกลายเป็นว่าฐานข้อมูลทั้งหมดของรัฐบาลสหรัฐฯ ในนิวรัลซูเปอร์คอมพิวเตอร์ชื่อ ดิ อินเตอร์เซ็คท์ ถูกส่งเข้าสู่จิตใต้สำนึกของสมองของชัค ทั้งเอ็นเอสเอและซีไอเอต่างต้องการข่าวกรองเหล่านี้กลับคืนและไดส่งเจ้าหน้าที่ของแต่ละฝ่าย ได้แก่ จอห์น เคซีย์ (Adam Baldwin) และซาราห์ วอล์คเกอร์ (Yvonne Strahovski) มาเอาข้อมูลคืน
จากการที่ข้อมูลถูกไบรซ์ขโมยมาและฉบับสำเนาที่รัฐบาลมีอยู่นั้นก็ถูกทำลายไประหว่างการหลบหนี รวมทั้งการที่ชัคเกิดมีความสามารถแฟลชภาพข้อมูลออกจากฐานข้อมูลเมื่อได้รับตัวกระตุ้นต่าง ๆ รอบตัว (เช่น ใบหน้า เสียง ข้อความ หรือสิ่งของอื่น ๆ) ชัคต้องใช้ความสามารถที่เขามีช่วยเหลือรัฐบาลต่อสู้กับมือสังหารและผู้ก่อการร้ายนานาชาติ รวมทั้งรักษาชีวิตอันไม่ค่อยมีอะไรสำคัญของเขาเอาไว้ เพื่อที่จะรักษาความปลอดภัย ชัคต้องเก็บอาชีพใหม่นี้ไว้เป็นความลับจากครอบครัวและเพื่อน รวมทั้งเคซีย์และวอล์คเกอร์ก็ต้องรวมกำลังอย่างไม่เต็มใจนักมาปลอมตัวอยู่ใกล้ ๆ ชัค วอล์คเกอร์ปลอมตัวเป็นแฟนสาวของชัคและใช้อาชีพบังหน้าที่ร้านอาหารใกล้ห้างบายมอร์ ในขณะที่เคซีย์จำใจต้องเข้ามาเป็นพนักงานบายมอร์อีกคนหนึ่ง
งานสร้าง > แนวคิด

Josh Schwartz และ Chris Fedak เขียนบทภาพยนตร์ให้กับตอนแรกสุดซึ่งแรกเริ่มเป็นเพียงบทสำหรับตอนไพล็อตสัญญาให้กับ NBC ก่อนที่จะได้ไฟเขียวให้เขียนบทไพล็อตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 ทั้ง Schwartz และ Fedak ต่างเคยเรียนด้วยกันที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียก่อนที่ Fedak จะเสนอแนวคิดขึ้นมาจนทั้งสองร่วมโครงการทำภาพยนตร์ชุดนี้กัน Joseph McGinty Nichol ซึ่งเคยร่วมงานกับ Schwartz เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารให้กับ The O.C. ได้มาเป็นผู้กำกับให้กับตอนแรกของเรื่องและต่อมาได้ร่วมเป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารผ่านทางบริษัท Wonderland Sound and Vision โดยมี Fedak, Peter Johnson, Scott Rosenbaum, Matthew Miller และ Allison Adler ร่วมเป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารสมทบด้วย สถานีโทรทัศน์ NBC ได้มอบโอกาสให้สร้างเรื่องนี้และจัดเวลาให้ฉาย 13 ตอน ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ต่อมาในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 TV Guide รายงานว่า NBC ได้อนุมัติให้ทำเรื่องนี้ต่อเต็มซีซั่น 22 ตอน
ชัวต๋ง

ชัวต๋ง (อังกฤษ: Cai Zhong) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ลูกพี่ลูกน้องของชัวมอ และพี่ชายของชัวโฮ