stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แรงระหว่างโมเลกุล
แรงแวนเดอร์วาลส์ > แรงเดอบีย์ (คู่ถาวร–คู่ที่เหนี่ยวนำ)

การมีส่วนร่วมครั้งที่สองคือการเหนี่ยวนำ (ซึ่งยังเรียกว่า การทำให้มีขั้ว) หรือแรงเดอบีย์ ซึ่งเกิดจากการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างคู่ถาวรที่หมุนและการทำให้มีขั้วของอะตอมหรือโมเลกุล (คู่ที่เหนี่ยวนำ) คู่ที่เหนี่ยวนำจะเกิดขึ้นเมื่อโมเลกุลที่มีคู่ถาวรดึงอิเล็กตรอนของโมเลกุลอีกตัวหนึ่งออกไป โมเลกุลที่มีคู่ถาวรสามารถทำให้เกิดคู่ดิปอลในโมเลกุลที่ใกล้เคียงและทำให้เกิดการดึงดูดซึ่งกันและกัน แรงเดอบีย์ไม่สามารถเกิดขึ้นระหว่างอะตอม แรงระหว่างคู่ดิปอลที่เหนี่ยวนำและคู่ดิปอลถาวรจะไม่ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิเท่ากับปฏิสัมพันธ์คีสัม เนื่องจากคู่ดิปอลที่เหนี่ยวนำสามารถเคลื่อนที่และหมุนไปรอบ ๆ โมเลกุลขั้ว การเหนี่ยวนำของเดอบีย์และผลการจัดท่าของคีสัมเรียกว่า การมีปฏิสัมพันธ์ขั้วการมีปฏิสัมพันธ์ขั้ว
แรงดึงดูดของคู่ดิปอลที่เหนี่ยวนำมาจากการเหนี่ยวนำ (หรือที่เรียกว่า การทำให้มีขั้ว), ซึ่งเป็นการดึงดูดระหว่างมัลติโพลถาวรในโมเลกุลหนึ่งกับคู่ที่เหนี่ยวนำ (โดยมัลติโพลในโมเลกุลแรก) ในอีกโมเลกุลหนึ่ง. การมีปฏิสัมพันธ์นี้เรียกว่า แรงเดอบีย์ ตามชื่อของ ปีเตอร์ เดบี
ตัวอย่างหนึ่งของการมีปฏิสัมพันธ์จากการเหนี่ยวนำระหว่างคู่ดิปอลถาวรและคู่ดิปอลที่เหนี่ยวนำคือการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่าง HCl และ Ar ในระบบนี้ Ar ประสบกับการดึงดูดคู่ดิปอลเมื่ออิเล็กตรอนของมันถูกดึงดูด (ไปยังด้าน H ของ HCl) หรือถูกผลัก (ออกจากด้าน Cl ของ HCl) โดย HClHCl การมีปฏิสัมพันธ์ที่เฉลี่ยมุมให้ได้ตามสมการต่อไปนี้:
โดยที่  \alpha _{2} = ความสามารถในการทำให้มีขั้ว
การมีปฏิสัมพันธ์ประเภทนี้สามารถเกิดขึ้นระหว่างโมเลกุลที่มีขั้วและโมเลกุลที่ไม่มีขั้ว/สมมาตร การมีปฏิสัมพันธ์จากการเหนี่ยวนำอ่อนแอกว่าการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างคู่ดิปอล แต่แข็งแรงกว่าการมีปฏิสัมพันธ์ของ แรงลอนดอน
แรงแวนเดอร์วาลส์ > แรงลอนดอน (ปฏิสัมพันธ์คู่ที่ผันแปร–คู่ที่เหนี่ยวนำ)

การมีส่วนร่วมครั้งที่สามและโดดเด่นที่สุดคือแรงกระจายหรือแรงลอนดอน (ปฏิสัมพันธ์คู่ที่ผันแปร–คู่ที่เหนี่ยวนำ) ซึ่งเกิดจากการมีช่วงเวลาเป็นคู่ดิปอลที่ไม่เป็นศูนย์ในอะตอมและโมเลกุลทั้งหมด การทำให้มีขั้วนี้สามารถเกิดขึ้นได้ทั้งจากโมเลกุลที่มีขั้วหรือจากการผลักดันของเมฆอิเล็กตรอนที่มีประจุลบในโมเลกุลที่ไม่มีขั้ว ดังนั้น การมีปฏิสัมพันธ์ลอนดอนเกิดจากการเปลี่ยนแปลงแบบสุ่มของความหนาแน่นของอิเล็กตรอนในเมฆอิเล็กตรอน อะตอมที่มีอิเล็กตรอนจำนวนมากจะมีแรงลอนดอนที่เกี่ยวข้องมากกว่าอะตอมที่มีอิเล็กตรอนน้อยกว่า แรงกระจาย (ลอนดอน) เป็นองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดเพราะว่าวัสดุทั้งหมดสามารถทำให้มีขั้วได้ ในขณะที่แรงคีสัมและเดอบีย์ต้องการคู่ดิปอลถาวร การมีปฏิสัมพันธ์ลอนดอนเป็นสากลและมีอยู่ในปฏิสัมพันธ์อะตอม-อะตอมเช่นกัน ด้วยเหตุผลหลายประการ การมีปฏิสัมพันธ์ลอนดอน (การกระจาย) ถูกพิจารณาว่าเกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างวัตถุขนาดมหึมาในระบบที่มีการควบแน่น ทฤษฎีฮาเมเกอร์ ได้พัฒนาทฤษฎีของ van der Waals ระหว่างวัตถุขนาดมหึมาในปี 1937 และแสดงให้เห็นว่าการรวมกันของการมีปฏิสัมพันธ์เหล่านี้ทำให้พวกมันมีระยะยาวมากขึ้น
ความแข็งแรงสัมพัทธ์ของแรง

| ประเภทพันธะ | พลังงานการแตกตัว  (kcal/mol)  | พลังงานการแตกตัว (kJ/mol) | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| โครงตาข่ายไอออนิก | 250–4000 | 1100–20000 |  |
| พันธะโคเวเลนต์ | 30–260 | 130–1100 |  |
| พันธะไฮโดรเจน | 1–12 | 4–50 | ประมาณ 5 kcal/mol (21 kJ/mol) ในแหล่งน้ำ |
| ไดโพล–ไดโพล | 0.5–2 | 2–8 |  |
| แรงกระจัดกระจายของลอนดอน | <1 ถึง 15 | <4 ถึง 63 | ประมาณจากค่าความร้อนของการระเหยของไฮโดรคาร์บอน |
การเปรียบเทียบนี้เป็นเพียงประมาณการณ์ ความแข็งแรงสัมพัทธ์ที่แท้จริงจะขึ้นอยู่กับโมเลกุลที่เกี่ยวข้อง ตัวอย่างเช่น การมีน้ำสามารถสร้างปฏิสัมพันธ์ที่แข่งขันกันซึ่งทำให้ความแข็งแรงของพันธะไอออนิกและพันธะไฮโดรเจนลดลงอย่างมาก เราอาจพิจารณาว่าสำหรับระบบที่คงที่ พันธะไอออนิก และ พันธะโควาเลนต์ จะมีความแข็งแรงเสมอมากกว่าความแรงระหว่างโมเลกุลในสารใด ๆ แต่ไม่เป็นเช่นนั้นสำหรับระบบที่เคลื่อนไหวขนาดใหญ่ เช่น โมเลกุลของ เอนไซม์ ที่มีปฏิสัมพันธ์กับโมเลกุลของ ซับสเตรต ที่นี่พันธะภายในโมเลกุลจำนวนมาก (โดยมากคือ พันธะไฮโดรเจน) จะสร้างสถานะกลางที่มีปฏิกิริยาซึ่งพันธะระหว่างโมเลกุลจะทำให้พันธะโควาเลนต์บางตัวถูกทำลาย ในขณะที่พันธะอื่น ๆ ถูกสร้างขึ้น ซึ่งเป็นวิธีการดำเนินการของปฏิกิริยาเอนไซม์หลายพันรายการที่สำคัญสำหรับ สิ่งมีชีวิต
ผลกระทบต่อพฤติกรรมของก๊าซ

แรงระหว่างโมเลกุลจะเป็นแรงผลักในระยะใกล้และแรงดึงในระยะไกล (ดูที่ พลังงานแบบลินเนิร์ด-โจนส์) ในก๊าซ, แรงผลักมีผลหลักในการป้องกันไม่ให้โมเลกุลสองตัวอยู่ในปริมาตรเดียวกัน สิ่งนี้ทำให้ก๊าซจริงมีแนวโน้มที่จะใช้ปริมาตรมากกว่าก๊าซที่เป็นอุดมคติที่อุณหภูมิและความดันเดียวกัน แรงดึงดึงโมเลกุลเข้าหากันและทำให้ก๊าซจริงมีแนวโน้มที่จะใช้ปริมาตรที่น้อยกว่าก๊าซที่เป็นอุดมคติ ซึ่งการมีความสำคัญของปฏิสัมพันธ์ที่มากกว่านั้นขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและความดัน (ดูที่ ปัจจัยการบีบอัด)
ในก๊าซ, ระยะห่างระหว่างโมเลกุลมักจะใหญ่ ดังนั้นแรงระหว่างโมเลกุลจึงมีผลน้อย แรงดึงไม่ถูกเอาชนะโดยแรงผลัก แต่โดย พลังงานความร้อน ของโมเลกุล อุณหภูมิ เป็นการวัดพลังงานความร้อน ดังนั้นการเพิ่มอุณหภูมิจะลดผลกระทบของแรงดึง ในทางตรงกันข้าม, ผลกระทบของแรงผลักจะไม่ได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิ
เมื่อก๊าซถูกบีบอัดเพื่อเพิ่มความหนาแน่น, ผลกระทบของแรงดึงจะเพิ่มขึ้น หากก๊าซมีความหนาแน่นเพียงพอ, แรงดึงอาจมีขนาดใหญ่พอที่จะเอาชนะแนวโน้มของการเคลื่อนไหวของโมเลกุลที่เกิดจากความร้อนให้กระจายออกไป จากนั้นก๊าซอาจควบแน่นกลายเป็นของแข็งหรือของเหลว กล่าวคือ, ระยะของการควบแน่น อุณหภูมิที่ต่ำกว่าช่วยให้เกิดการควบแน่น ในระยะที่ควบแน่น, จะมีการสมดุลระหว่างแรงดึงและแรงผลักแทบทั้งหมด
ทฤษฎีทางกลควอนตัม

บทความหลัก: พันธะโควาเลนต์ § คำอธิบายทางกลควอนตัม
แรงระหว่างโมเลกุลที่สังเกตได้ระหว่างอะตอมและโมเลกุลสามารถอธิบายได้แบบปรากฏการณ์ว่าเกิดขึ้นระหว่างขั้วถาวรและขั้วชั่วคราว ตามที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น นอกจากนี้ยังสามารถค้นหาทฤษฎีพื้นฐานที่สามารถอธิบายประเภทต่าง ๆ ของปฏิสัมพันธ์ เช่น พันธะไฮโดรเจน, แรงแวนเดอร์วาลส์ และ ปฏิสัมพันธ์ไดโพลแม่เหล็ก-ไดโพล โดยปกติแล้วจะทำได้โดยการใช้แนวคิดของ กลศาสตร์ควอนตัม กับโมเลกุล และทฤษฎีการรบกวนของเรย์ลี–ชเรอดิงเงอร์ได้มีประสิทธิภาพอย่างยิ่งในเรื่องนี้ เมื่อใช้กับวิธีการ เคมีควอนตัม ที่มีอยู่ การอธิบายทางกลควอนตัมของปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุลจะให้วิธีการประมาณมากมายที่สามารถใช้วิเคราะห์ปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุล หนึ่งในวิธีที่มีประโยชน์ในการมองเห็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุลชนิดนี้ที่เราสามารถพบได้ในเคมีควอนตัมคือ ดัชนีปฏิสัมพันธ์ที่ไม่ใช่พันธะโควาเลนต์ ซึ่งอิงจากความหนาแน่นของอิเล็กตรอนในระบบ แรงดิสเพอร์ชันของลอนดอนมีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้
เกี่ยวกับความหนาแน่นของอิเล็กตรอน วิธีการใหม่ที่อิงจากวิธีการเกรเดียนต์ของความหนาแน่นของอิเล็กตรอนได้เกิดขึ้นในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการพัฒนา IBSI (Intrinsic Bond Strength Index)  ที่อิงจากวิธีการ IGM (Independent Gradient Model)
การสร้างพันธะไฮโดรเจนในน้ำ
บลูเบอร์รี

บทความนี้เกี่ยวกับผลไม้ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ บลูเบอร์รี่ (วงดนตรี)
| บลูเบอร์รี |
| --- | --- |

Vaccinium corymbosum

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Asterids
อันดับ:: Ericales
วงศ์:: Ericaceae
สกุล:: Vaccinium
ส่วน:: Cyanococcus Rydb.

บลูเบอร์รี (อังกฤษ: blueberry) เป็นพืชดอกในสกุล Vaccinium เป็นพืชหลายปีมีผลรสเปรี้ยวสีฟ้าเข้มขนาด 5–16 มม.  ส่วนมากอยู่ในหมู่ Cyanococcus   ต้นมีหลายขนาดตั้งแต่ต้นสูง 10 ซม. ถึง 4 เมตร มีทั้งผลัดใบและไม่ผลัดใบ ใบรูปไข่ถึงรูปหอก ยาว 1–8 ซม. กว้าง 0.5–3.5 ซม. ดอกรูประฆังสี ขาว ชมพู หรือแดง ผลไม้ที่ขายในชื่อ "บลูเบอร์รี" มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ (บลูเบอร์รีไม้พุ่มสูงที่ปลูกในเชิงพาณิชย์นั้นถูกนำเข้าสู่ยุโรปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930)
วัลเทอร์ เชลเลินแบร์ค

| วัลเทอร์ เชลเลินแบร์ค |
| --- | --- |

เกิด: 16 มกราคม ค.ศ. 1910 ซาร์บรึคเคิน, ปรัสเซีย, จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 31 มีนาคม ค.ศ. 1952(1952-03-31) (42 ปี) ตูริน, ประเทศอิตาลี
รับใช้:  ไรช์เยอรมัน
แผนก/สังกัด:  ชุทซ์ชตัฟเฟิล
ประจำการ: ค.ศ. 1933–1945
ชั้นยศ: นายกลุ่มตรี (Brigadeführer)
หน่วย: ทบวงอำนวยความปลอดภัย (SD)
บำเหน็จ: กางเขนเหล็กชั้นหนึ่ง กางเขนวีรกรรมสงครามชั้นหนึ่งคาดดาบ
วัลเทอร์ ฟรีดริช เชลเลินแบร์ค (เยอรมัน: Walter Friedrich Schellenberg) เป็นเจ้าหน้าที่ในหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิลของนาซีเยอรมนี และเป็นหนึ่งในบุคลากรระดับสูงสุดในทบวงอำนวยความปลอดภัย (SD) และยังมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าโดยพฤติการณ์ของฝ่ายข่าวกรองนอกแผ่นดินไรช์ภายหลังยุบหน่วยข่าวกรองอับแวร์ในปี ค.ศ. 1944
เดิมเขาเป็นสายลับสังกัดสำนักอำนวยความปลอดภัย (SD) ภายใต้การบังคับบัญชาของไรน์ฮาร์ท ไฮดริช จากการที่เขาพูดอังกฤษและฝรั่งเศสได้อย่างคล่องแคล่วทำให้ไฮดริชมักจะมอบหมายงานข่าวกรองต่างประเทศให้เขาเสมอ และกลายเป็นมือขวาของไฮดริช นอกจากนี้ ในปี 1941 เมื่อเอ็สเอ็สต้องการขยายพื้นที่ปฏิบัติการของหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพิน ในแนวรบด้านตะวันออก เชลเลินแบร์คก็เป็นคนที่ไปคุยกับกองทัพเพื่อขอการสนับสนุนด้านการลำเลียง ซึ่งทำให้ไอน์ซัทซ์กรุพเพินสามารถสังหารหมู่ชาวยิวได้โดยรวดเร็วยิ่งขึ้น
แม้เชลเลินแบร์คจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของไฮดริชโดยตรง เชลเลินแบร์คผู้ชาญฉลาดเลือกที่จะส่งรายงานการข่าวกรองให้แก่ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ผู้นำสูงสุดเอ็สเอ็ส ก่อนส่งไปให้ไฮดริช ซึ่งทำให้เขาเริ่มได้รับความไว้วางใจจากฮิมเลอร์  และหลังจากที่ไฮดริชเสียชีวิตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1942 เชลเลินแบร์คก็กลายเป็นบุคคลใกล้ชิดและผู้ได้รับความไว้วางใจที่สุดของฮิมเลอร์ ถึงขนาดที่ฮิมเลอร์แต่งตั้งเชลเลินแบร์คเป็นผู้มีอำนาจแทนเป็นการพิเศษ (Sonderbevollmächtigter) เขาได้รับยศนายกลุ่มตรี (เทียบเท่าพลจัตวา) ในปี 1944 ขณะมีอายุเพียง 34 ปี
หลังสงคราม เชลเลินแบร์คถูกจับกุมโดยกำลังสารวัตรทหารอังกฤษและถูกนำตัวขึ้นพิจารณาคดีที่เมืองเนือร์นแบร์ค เขาถูกตัดสินเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 ต้องโทษจำคุกเป็นเวลา 6 ปีฐานเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดการสังหารเชลยชาวโซเวียต ซึ่งนาซีได้ว่าจ้างเชลยโซเวียตเหล่านี้ให้ทำปฏิบัติการเซฟเพลิง (Operation Zeppelin) อันเป็นปฏิบัติการลอบสังหารโจเซฟ สตาลินแต่ล้มเหลว
มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014

| มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014 |
| --- | --- |
วันที่: 4 ธันวาคม พ.ศ. 2014
พิธีกร: Patrick Urban
สถานที่จัด: Maritim Hotel Magdeburg, มัคเดอบวร์ค, ประเทศเยอรมนี
เข้าร่วมประกวด: 68
ผ่านเข้ารอบ: 16
เข้าร่วมครั้งแรก: อินโดนีเซีย โมร็อกโก พม่า ตาตาร์สถาน
ถอนตัว: แอลเบเนีย บาร์เบโดส โบลิเวีย โบแนร์ จีน คูราเซา กาบอง กัวเตมาลา อิเควทอเรียลกินี ลัตเวีย ลักเซมเบิร์ก มาร์ตินีก เนปาล เนเธอร์แลนด์ สาธารณรัฐโดมินิกัน รัสเซีย ศรีลังกา
กลับมาเข้าร่วม: อาเซอร์ไบจาน เบลเยียม บราซิล เอกวาดอร์ อียิปต์ ฝรั่งเศส กานา อิรัก อิหร่าน ญี่ปุ่น หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา อิตาลี ลิทัวเนีย มอริเชียส มองโกเลีย ปารากวัย สาธารณรัฐเช็ก สิงคโปร์ สวีเดน สวิตเซอร์แลนด์ ตรินิแดดและโตเบโก เวียดนาม
ผู้ชนะเลิศ: ภัทราพร หวัง  ไทย
นางงามมิตรภาพ: Delaney Holley  แคนาดา
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม: Stephanie Paulette González  ปานามา
ขวัญใจช่างภาพ: Kris Tiffany Janson  ฟิลิปปินส์
← 20132015 →
มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014, ครั้งที่ 43 จัดขึ้นในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2014 ที่Maritim Hotel Magdeburg, มัคเดอบวร์ค, ประเทศเยอรมนี ผู้เข้าร่วมแข่งขัน 68 รายจากทั่วโลกเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อสร้างมงกุฎที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การประกวด อีคาเตรีนา เพลกโฮวา จากประเทศรัสเซีย ได้สวมมงกุฎและสายสะพายให้กับ ภัทราพร หวัง จากประเทศไทย ให้ครองตำแหน่ง มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014 เป็นครั้งแรกที่ประเทศไทยได้รับตำแหน่ง มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล
ผลการประกวด > ตำแหน่ง

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014:   ไทย - Patraporn Wang
รองอันดับ 1:   คิวบา - Jeslie Mergal
รองอันดับ 2:   ฟิลิปปินส์ - Kris Tiffany Janson
6 คนสุดท้าย:   แอฟริกาใต้ - Donique Leonard   อาร์เจนตินา - Nadina Loreley Vallina   โปรตุเกส - Joana Isabel Gonçalves Martins
16 คนสุดท้าย:   บราซิล - Janayna Figueiredo Corrêa   แคนาดา - Delaney Holley   เอกวาดอร์ - Ena Cristina Córdova Sarmient   อังกฤษ - Laura Jane Gregory   มอริเชียส - Nathalie Lesage   พม่า - Lamung Ja Seng Tsawn   ไนจีเรีย - Judith Chioma Okafor   โปแลนด์ - Magdalena Michalak   ปวยร์โตรีโก - Keysi Marie Vargas Vélez   ตุรกี - Özge Günes
หมายเหตุ: แทนที่จะเป็น 15 คนสุดท้าย เนื่องจากอังกฤษและโปรตุเกสถูกจัดในอันดับ 3 มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล ยุโรป
ผลการประกวด > คอนติเนนทอลควีนส์

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอฟริกาใต้ - Donique Leonard
อเมริกาใต้:   อาร์เจนตินา - Nadina Loreley Vallina
อเมริกาเหนือ:   คิวบา - Jeslie Mergal
เอเชียและโอเชียเนีย:   ฟิลิปปินส์ - Kris Tiffany Janson
ยุโรป:   โปรตุเกส - Joana Isabel Gonçalves Martins
รางวัลพิเศษ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   ปานามา - Stephanie Paulette González
ความสามารถพิเศษยอดเยี่ยม:   เม็กซิโก - Estefanía Chávez
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม:   แอฟริกาใต้ - Donique Leonard
ชุดราตรียอดเยี่ยม:   ปวยร์โตรีโก - Keysi Marie Vargas VélezRICO
ขวัญใจช่างภาพ:   ฟิลิปปินส์ - Kris Tiffany Janson
นางงามมิตรภาพ:   แคนาดา - Delaney Holley
แฟชั่นและสไตล์:   ตุรกี - Özge Günes
รางวัลพิเศษ > ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม:   ปานามา - Stephanie Paulette González
รองอันดับ 1:   ปวยร์โตรีโก - Keysi Marie Vargas Vélez
รองอันดับ 2:   คอสตาริกา - Raquel María Guevara Ávila
5 คนสุดท้าย:   กานา - Gisela Emefa Gagakuma   อินโดนีเซีย - Ilona Cecilia Budiman
รางวัลพิเศษ > ความสามารถพิเศษยอดเยี่ยม

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ความสามารถพิเศษยอดเยี่ยม:   เม็กซิโก - Estefanía Chávez
รองอันดับ 1:   อังกฤษ - Laura Jane Gregory
รองอันดับ 2:   กานา - Gisela Emefa Gagakuma
รางวัลพิเศษ > ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม:   แอฟริกาใต้ - Donique Leonard
รองอันดับ 1:   คิวบา - Jeslie Mergal
รองอันดับ 2:   ตรินิแดดและโตเบโก - Athaliah Tizrah Samuel
รางวัลพิเศษ > ชุดราตรียอดเยี่ยม

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ชุดราตรียอดเยี่ยม:   ปวยร์โตรีโก - Keysi Marie Vargas VélezRICO
รองอันดับ 1:   เอกวาดอร์ - Ena Cristina Córdova Sarmient
รองอันดับ 2:   อินโดนีเซีย - Ilona Cecilia Budiman
รางวัลพิเศษ > ขวัญใจช่างภาพ

| ผลการประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- |
ขวัญใจช่างภาพ:   ฟิลิปปินส์ - Kris Tiffany Janson
รองอันดับ 1:   คอสตาริกา - Raquel María Guevara Ávila
รองอันดับ 2:   ฮอนดูรัส - Sirey Morán
ผู้เข้าแข่งขันที่เคยประกวดในระดับนานาชาติมาแล้ว

ผู้เข้าแข่งขันที่เคยแข่งขันหรือจะแข่งขันในงานประกวดความงามนานาชาติอื่น ๆ :
2012:  หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ - Taiesa Lashley
2012:  ตรินิแดดและโตเบโก - Athaliah Samuel
2013:  มอริเชียส - Nathalie Lesage
2015: คอซอวอ - Albijona Muharremaj
(เป็นตัวแทนประเทศเยอรมนี).
2015:  ปวยร์โตรีโก - Keysi Marie Vargas
2013:  อิรัก - Klaudia Khalaf
2013:  ญี่ปุ่น - Eriko Yoshii
2014:  อาร์เจนตินา - Nadina Vallina
2014:  อิหร่าน - Bahareh Heidari Nasserabad
2016:  อิรัก - Klaudia Khalaf
2017:  เวลส์ - Nadia Suliman
2011:  แอฟริกาใต้ - Donique Leonard (20 คนสุดท้าย)
2013:  เช็กเกีย - Lenka Josefiova (รองอันดับ 3)
2014:  ฮอนดูรัส - Sirey Morán (15 คนสุดท้าย)
2014:  สวีเดน - Nina Charlotte Sjölin
2013:   สาธารณรัฐตาตาร์สตาน- Aigul Zaripova (15 คนสุดท้าย)
2014:  ฝรั่งเศส - Fanny Aeschlimann (10 คนสุดท้าย)
2014:  ลิทัวเนีย - Irmina Preiegalaviciute
2015:  ปารากวัย - Isabel Soloaga
2014:  อิหร่าน - Bahareh Heidari Nasserabad
2011:  กานา - Gisela Emefa Gagakuma (36 คนสุดท้าย)
2013:  ลิทัวเนีย - Irmina Preiegalaviciute
2012:  ญี่ปุ่น - Eriko Yoshii
2014:  จอร์เจีย - Tika Jabanashvili
2014:  เช็กเกีย - Lenka Josefiova (15 คนสุดท้าย)
2010:  เช็กเกีย - Lenka Josefiova
2008:  เอกวาดอร์ - Ena Cordova
2013:  กานา - Gisela Emefa Gagakuma (รันเวย์ยอดเยี่ยม)
2014:  คอสตาริกา - Raquel María Guevara
2010:  แอฟริกาใต้ - Donique Leonard
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
Pageantopolis เก็บถาวร 2008-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กมิสอินเตอร์คอนติเนนตัล |
| --- | --- |
 1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980 
 1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990 
 1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000 
 2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009   2010 
  2011   2012   2013   2014   2015   2016   2017   2018   2019  2020 
  2021   2022   2023 
ผู้ครองตำแหน่ง • รองชนะเลิศ • คอนติเนนทอลควีนส์ • รางวัลพิเศษ • ประเทศ
การร่วมประเวณีกับญาติสนิท

การร่วมประเวณีกับญาติสนิท หรือ การสมสู่ร่วมสายโลหิต (อังกฤษ: Incest) หมายถึง การมีความสัมพันธ์ทางเพศในทุกรูปแบบกับผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดในครอบครัวเดียวกัน ซึ่งอาจหมายถึงคนในครอบครัว หรือญาติพี่น้อง ซึ่งถือว่าเป็นการผิดกฎหมายและจารีตทางสังคม ในบางสังคม การล่วงละเมิดหมายอาจมีแค่ผู้ที่อยู่ร่วมเคหะสถานเดียวกัน หรือผู้ที่เป็นสมาชิกของเผ่าหรือมีผู้สืบสันดานเดียวกัน; ในบางสังคมมีความหมายรวมไปถึงคนที่สัมพันธ์กันทางสายเลือด; และในสังคมอื่น ๆ รวมไปถึงบุตรบุญธรรมหรือการแต่งงาน
ในการศึกษาบางอย่างได้ระบุว่ารูปแบบของการล่วงละเมิดที่พบบ่อยที่สุด ได้แก่ ระหว่างพ่อกับลูกสาว อย่างไรก็ตาม ในการศึกษาอื่น ๆ เสนอว่าการร่วมประเวณีระหว่างพี่น้องเกิดขึ้นบ่อยเทียบเท่าหรือบ่อยครั้งกว่าการร่วมประเวณีกับญาติสนิทรูปแบบอื่น ๆ การล่วงละเมิดทางเพศเด็กโดยผู้ใหญ่ถูกพิจารณาว่าเป็นรูปแบบของการข่มขืนต่อเด็กรูปแบบหนึ่ง นักวิจัยได้ประมาณการว่าประชากรทั่วไปราว 10-15% เคยมีประสบการณ์การล่วงละเมิดทางเพศแบบดังกล่าวมากกว่าหนึ่งครั้ง ในขณะที่อีกประมาณ 2% เกี่ยวข้องกับการร่วมประเวณีหรือพยายามกระทำร่วมประเวณี ส่วนในผู้หญิง นักวิจัยได้ประมาณการตัวเลขไว้ที่ 20%
ในสังคมส่วนใหญ่มักจะมีการหลีกเลี่ยงการล่วงละเมิดทางเพศของคนในครอบครัวเดียวกันในบางรูปแบบ ข้อห้ามการล่วงละเมิดของคนในครอบครัวเดียวกันถือว่าเป็นหนึ่งในข้อห้ามทางวัฒนธรรมในบางสังคม แต่ในทางกฎหมายการร่วมประเวณีกับญาติสนิทมีระดับการยอมรับที่แตกต่างกันในแต่ละประเทศ บางประเทศถือว่าเป็นการผิดกฎหมายและถือว่าเป็นอาชญากรรมที่มีบทลงโทษ บางประเทศยอมรับการเกิดขึ้นได้โดยไม่ถือว่าเป็นอาชญากรรมแต่จะไม่อนุญาตให้มีการแต่งงาน บางประเทศยอมรับด้วยเงื่อนไขที่ผ่อนปรนเช่นยอมให้พี่น้องแต่งงานกันได้แต่ห้ามการแต่งงานระหว่างบุพการีกับบุตร บางประเทศห้ามเฉพาะผู้ใหญ่กับญาติที่ยังเป็นผู้เยาว์เท่านั้น จนถึงบางประเทศที่กฎหมายเปิดเสรี
ประวัติ

การร่วมประเวณีของคนในครอบครัวเดียวกันเชื่อว่าเป็นที่ยอมรับและเกิดขึ้นอย่างเป็นเรื่องปกติตลอดช่วงการวิวัฒนาการของมนุษย์ ต่อเนื่องตลอดยุคหิน จนถึงยุคสำริด และยังคงดำรงอยู่จนถึงปัจจุบันในบางส่วนของโลกเช่นในกลุ่มประเทศหมู่เกาะโพลีนีเซีย หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่รู้จักแพร่หลายมาจากประเทศอียิปต์ ที่ฟาโรห์แต่งงานกับพี่สาวน้องสาวหรือแม้แต่ลูกสาวของพระองค์เอง หลังจากพ้นยุคสำริดแล้วการร่วมประเวณีของคนในครอบครัวเดียวกันเป็นที่ยอมรับน้อยลงเนื่องมาจากอิทธิพลความเชื่อทางศาสนา โดยเฉพาะกลุ่มศาสนายิว คริสต์ อิสลาม ที่มีบทบัญญัติห้ามการร่วมประเวณีของคนในครอบครัว
ข้อห้ามการล่วงละเมิดทางเพศของคนในครอบครัวเดียวกันเกิดมาเมื่อใดไม่มีใครทราบ รู้แต่ว่าหลักฐานที่มีที่เก่าแก่ที่สุดมาจากคัมภีร์ไบเบิล เมื่อโมเสสบอกว่าไม่ให้มีการสมสู่ระหว่างบิดาต่อลูก พี่ต่อน้อง ซึ่งถือเป็นการลบหลู่เกียรติของพระเจ้าสูงที่สุด และต้องถูกขว้างด้วยก้อนหินจนตาย
อย่างในก็ตามในคัมภีร์ปฐมกาลก็ได้มีเรื่องราวของการร่วมประเวณีกับญาติสนิทอยู่เช่นกัน ในเรื่องราวกำเนิดคนโมอับและคนอัมโนนนั้น ลูกสาวสองคนของโลทซึ่งรอดจากพระพิโรธของพระเจ้าที่ทำลายเมืองโสโดมจนสิ้นนั้นได้หลับนอนกับโลทผู้เป็นบิดา และให้กำเนิดลูกชื่อโมอับและเบนอัมมี
ในปัจจุบันการร่วมประเวณีของคนในครอบครัวเดียวกันกลับมาเป็นที่ยอมรับในหลายประเทศ จุดย้อนกลับเริ่มหลังการปฏิวัติฝรั่งเศสได้มีความพยายามขจัดอิทธิพลของศาสนจักรออกไปจากการปกครอง ในหลายประเทศที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของฝรั่งเศสได้ยกเลิกกฎหมายต่างๆที่ถูกตราขึ้นเพื่อรองรับอำนาจของศาสนจักร รวมทั้งกฎหมายห้ามการร่วมประเวณีของคนในครอบครัวซึ่งถูกมองว่าเป็นข้อห้ามทางศาสนาได้ถูกยกเลิกไปในตอนนั้น อย่างไรก็ตามหลังยุคปฏิวัติฝรั่งเศสหลายประเทศได้มีการรื้อฟื้นตรากฎหมายเหล่านั้นกลับขึ้นมาในลักษณะที่ผ่อนปรนมากกว่าเดิม โดยส่วนใหญ่เป็นการบัญญัติเงื่อนไขข้อห้ามของการแต่งงานเท่านั้น แต่มักจะไม่ถือว่าเป็นความผิดทางอาญาหากเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้น
เชิงอรรถ

↑  ศัพท์ทางนิติศาสตร์
↑  ศัพท์ทางแพทยศาสตร์
ไทระ โนะ โทกูโกะ

| ไทระ โนะ โทกูโกะ 平徳子 |
| --- | --- |

จักรพรรดินีญี่ปุ่น
ดำรงพระยศ: 6 มีนาคม ค.ศ. 1172 – 1 มกราคม ค.ศ. 1182

ประสูติ: ค.ศ. 1155
สวรรคต: 25 มกราคม ค.ศ. 1214(1214-01-25) (58–59 ปี) เฮอังเกียว (เกียวโต)
คู่อภิเษก: จักรพรรดิทากากูระ
พระราชบุตร: จักรพรรดิอันโตกุ
ราชวงศ์: ยามาโตะ
พระราชบิดา: ไทระ โนะ คิโยโมริ
พระราชมารดา: ไทระ โนะ โทกิโกะ
ไทระ โนะ โทกูโกะ (ญี่ปุ่น: 平 徳子; โรมาจิ: Taira no Tokuko; ค.ศ. 1155 – 25 มกราคม ค.ศ. 1214) ภายหลังมีพระนามว่า เค็นเรมงอิง (ญี่ปุ่น: 建礼門院; โรมาจิ: Kenreimon-in) เป็นพระธิดาในไทระ โนะ คิโยโมริกับไทระ โนะ โทกิโกะ พระองค์เป็นพระมเหสีและจักรพรรดินีของจักรวรรดิทากากูระ
โทกูโกะเป็นบุคคลเดียวที่รอดชีวิตจากยุทธนาวีที่ดันโนะอุระ
ชีวิตทของพระองค์กลายเป็นเนื้อเรื่องน่าติดตามทั้งในประวัตศาสตร์และวรรณกรรม
ประวัติ

ไทระ โนะ โทกูโกะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1155 ที่เขตโระกุฮะระ นครเฮอัง เมืองเกียวโตในปัจจุบัน เป็นธิดาคนแรกของไทระ โนะ คิโยโมริ กับนางไทระ โนะ โทะกิโกะ มีพี่ชายร่วมมารดาสองคนได้แก่ ไทระ โนะ มุเนะโมะริ และ ไทระ โนะ โทะโมะโมะริ มีน้องชายร่วมมารดาหนึ่งคนได้แก่ ไทระ โนะ ชิเงะฮิระ และมีน้องสาวร่วมมารดาอีกสองคนได้แก่ ไทระ โนะ โมะริโกะ กับ ไทระ โนะ ซะดะโกะ
ช่วงวัยเยาว์ของโทะกุโกะนั้นเป็นช่วงเวลาที่คิโยโมริผู้เป็นบิดากำลังเรืองอำนาจอยู่ในราชสำนักเมืองเฮอัง เมื่อค.ศ. 1171 โทะกุโกะอายุสิบหกปีกลายเป็นพระธิดาบุญธรรมของอดีต จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ และเข้าถวายตัวเป็นพระชายาในพระ จักรพรรดิทะกะกุระ พระราชโอรสองค์ที่ 4 ของอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ (ซึ่งพระจักรพรรดิทะกะกุระมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของโทะกุโกะ พระมารดาของจักรพรรดิคือชิเงะโกะเป็นน้องสาวของโทะกิโกะ ซึ่งเป็นมารดาของโทะกุโกะ) เพื่อเสริมอำนาจของตระกูลไทระ และในค.ศ. 1172 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ชูงู หรือพระจักรพรรดินี ในค.ศ. 1178 พระจักรพรรดินีโทะกุโกะประสูติพระโอรสองค์แรกแก่พระจักรพรรดิทะกะกุระ พระนามว่า องค์ชายโทะกิฮิโตะ
ในค.ศ. 1180 คิโยโมริผู้เป็นบิดาได้บังคับให้พระจักรพรรดิทะกะกุระสละราชสมบัติ แล้วยกองค์ชายโทะกิฮิโตะพระชนมายุเพียงสองพระชันษาขึ้นเป็นพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่ คือ พระจักรพรรดิอันโตะกุ พระจักรพรรดินีโทะกุโกะจึงเลื่อนตำแหน่งเป็น โคไตโง หรือพระพันปี มีพระนามตามตำหนักที่ประทับว่า เคนเรมง-อิน (建礼門院) ปีต่อมาค.ศ. 1181 พระสวามีอดีตพระจักรพรรดิทะกะกุระสวรรคตลง และในปีเดียวกันคิโยโมริผู้เป็นบิดาก็ถึงแก่อสัญกรรมลงเช่นกัน
ต่อมาเกิดสงครามเก็มเป มินะโมะโตะ โนะ โยะชินะกะ ยกทัพเข้ายึดนครเฮอังในค.ศ. 1183 พระพันปีโทะกุโกะจึงเสด็จหนีไปพร้อมกับพระจักรพรรดิอันโตะกุพระโอรสและสมาชิกตระกูลไทระคนอื่นๆ ไปประทับที่เมืองยะชิมะ (ปัจจุบันคือเมืองทะกะมะซึ จังหวัดคะงะวะ) ในปีต่อมาค.ศ. 1185 มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ เข้าบุกยึดเมืองยะชิมะได้ ทำให้บรรดาสมาชิกตระกูลไทระต้องหลบหนีอีกครั้งโดยลงเรือแล่นไปยังทะเลตะวันตก โยะชิซึเนะยกทัพเรือติดตามไป จนเข้าต่อสู้กันในยุทธนาวีที่ดันโนะอุระ ซึ่งตระกูลไทระพ่ายแพ้ราบคาบ สมาชิกตระกูลไทระทั้งหลายต่างพากันกระโดดลงทะเลเสียชีวิตเพื่อหนีความพ่ายแพ้ นางโทะกิโกะผู้เป็นมารดาได้อุ้มพระจักรพรรดิอังโตะกุกระโดดลงทะเลสวรรคตไปพร้อมกับของวิเศษสามอย่างอันเป็นสัญลักษณ์ของพระจักรพรรดิ ส่วนพระพันปีโทะกุโกะก็ได้กระโดดลงทะเลไปเช่นกัน แต่ผมที่ยาวสยายของพระนางไปติดกับคราดของชาวประมง จึงทรงได้รับการช่วยเหลือขึ้นมา
เมื่อทรงรอดชีวิตมาแล้ว พระพันปีโทะกุโกะก็ได้ทรงบวชเป็นชีประทับอยู่ที่กระท่อมเล็กแห่งหนึ่ง ในบริเวณที่ใกล้กับเมืองไมซุรุในปัจจุบัน แต่ทว่าประทับได้เพียงสองเดือนเกิดเหตุแผ่นดินไหว ทำให้กระท่อมที่ประทับพังทลายลง จึงทรงย้ายไปประทับที่วัดจักโก ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครเฮอัง ปีต่อมาค.ศ. 1186 อดีตพระจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ เสด็จมาเยี่ยมพระพันปีโทะกุโกะที่วัด พระนางโทะกุโกะใช้ชีวิตอย่างเศร้าโศกเป็นเวลานานถึงยี่สิบเก้าปี จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงในค.ศ. 1214 พระชนมายุ 59 ชันษา
บรรณานุกรม

Brown, Delmer M. and Ichiro Ishida. (1979). The Future and the Past: a translation and study of the 'Gukanshō'. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-03460-0
Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida. (1975). The Tale of the Heike. Tokyo: University of Tokyo Press. ISBN 0-86008-189-3
McCullough, Helen Craig. (1988). The Tale of the Heike. Palo Alto: Stanford University Press. ISBN 0-8047-1803-2
Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Sansom, George Bailey. (1958). A History of Japan to 1334. Stanford, California: Stanford University Press.
Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon (Nihon Ōdai Ichiran).  Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.--Click link to digitized, full-text copy of this book (in French)
Varley, H. Paul. (1980). "A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-04940-4
แหล่งข้อมูลอื่น

Meiji Gakuin University: Heike monogatari (in English)
University of Virginia: Heike monogatari (in Japanese)
Kyoto City Tourism and Culture Information System -- Jakkō-in (Ōhara) เก็บถาวร 2009-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Kyoto City Tourism and Culture Information System -- Chōraku-ji (Kyoto) เก็บถาวร 2008-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สหรัฐ  ญี่ปุ่น
ฆิลมาน

ในพระมหาคัมภีร์อัลกุรอาน กล่าวถึง ฆิลมาน (غِلْمَان) ว่าเป็นบุรุษหนุ่มชาวสวรรค์ซึ่งมีหน้าที่ดูแลรับใช้ที่เป็นหนึ่งในความชื่นชมยินดีของจันนาห์ หรือสรวงสวรรค์ของศาสนาอิสลาม ในโองการที่ 52:24 (และมักหมายถึงโองการที่ 56:17 หมายถึงฆิลมานด้วย)
ดูเพิ่ม

มัมลูก
จานิสซารี
ฮูรุลอัยน์
พันธกิจ

พันธกิจ (บ้างก็ใช้ว่า ภารกิจ) หมายถึงคำแถลงความมุ่งประสงค์ของบริษัทหรือองค์การ พันธกิจควรชี้นำการกระทำขององค์การ ขยายความเป้าหมายโดยรวมทั้งหมด จัดเตรียมหนทางและชี้นำการตัดสินใจ พันธกิจเป็นการจัดเตรียม "ข่ายงานหรือบริบทภายในแผนกลยุทธ์ของบริษัทที่ได้กำหนดไว้"  พันธกิจมักเป็นประโยคสั้น ๆ ประมาณหนึ่งถึงสองบรรทัด ถ้ามีพันธกิจหลายอย่างก็อาจแบ่งเป็นหลายข้อได้