stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เลส การา
แหล่งข้อมูลอื่น

2006 2004 2002 campaign contributions
Alaska's Democratic Caucus – Les Gara เก็บถาวร 2010-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน profile
Les Gara at 100 Years of Alaska's Legislature
เราทั้งคู่ผู้ไม่อาจมีรัก

| เราทั้งคู่ผู้ไม่อาจมีรัก |
| --- | --- |
恋せぬふたり
เขียนโดย: เอริกะ โยชิดะ
กำกับโดย: ยูได โนงูจิ ยูตะ โอชิดะ โชเฮ โดอิ
แสดงนำ: ยูกิโนะ คิชิอิ อิซเซ ทากาฮาชิ
ดนตรีโดย: อูมิตาโร อาเบะ
ประเทศแหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภาษาต้นฉบับ: ญี่ปุ่น
จำนวนตอน: 8
ออกอากาศ
เครือข่าย: เอ็นเอชเค
ออกอากาศ: 10 มกราคม พ.ศ. 2565 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2565
เราทั้งคู่ผู้ไม่อาจมีรัก หรือ โคอิเซนุ ฟูตาริ (ญี่ปุ่น: 恋せぬふたり; โรมาจิ: Koisenu Futari) เป็นซีรีส์ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2565 นำแสดงโดยยูกิโนะ คิชิอิและอิซเซ ทากาฮาชิ ซีรีส์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของบุคคลผู้เป็นเอโรแมนติก-เอเซ็กชวล 2 คน
นักแสดง

ยูกิโนะ คิชิอิ รับบท โคดามะ ซาคุโกะ
อิซเซ ทากาฮาชิ รับบท ทาคาฮาชิ ซาโตรุ
โชโงะ ฮามะ รับบท ฮาจิเมะ มัตสึโอกะ
ฟูจิโกะ โคจิมะ รับบท คาโดวากิ จิสึรุ
อากิโกะ คิกูจิ รับบท อิโนซุกะ ฮารุกะ
คานะ คิตะ รับบท อิชิคาวะ มิโนริ
ฮิเดโนบุ อาเบระ รับบท อิชิคาวะ ไดซุเกะ
นาโอมิ นิชิดะ รับบท โคดามะ ซากุระ
มันตาโร โคอิจิ รับบท โคดามะ ฮิโรมิ
การผลิต

ละครเราทั้งคู่ผู้ไม่อาจมีรักผลิตโดยเอ็นเอชเค และมีผู้กำกับ 3 คน ได้แก่ ยูได โนงูจิ (ตอนที่ 2, 5 และ 8), ยูตะ โอชิดะ (ตอนที่ 1, 4 และ 7) และโชเฮ โดอิ (ตอนที่ 3 และ 6)
ตอน

| ตอน | กำกับโดย  | วันเผยแพร่เดิม  |
| --- | --- | --- |
| 1 | ยูตะ โอชิดะ | 10 มกราคม 2565 (2565-01-10) |
| 2 | ยูได โนงูจิ | 17 มกราคม 2565 (2565-01-17) |
| 3 | โชเฮ โดอิ | 24 มกราคม 2565 (2565-01-24) |
| 4 | ยูตะ โอชิดะ | 31 มกราคม 2565 (2565-01-31) |
| 5 | ยูได โนงูจิ | 21 กุมภาพันธ์ 2565 (2565-02-21) |
| 6 | โชเฮ โดอิ | 28 กุมภาพันธ์ 2565 (2565-02-28) |
| 7 | ยูตะ โอชิดะ | 14 มีนาคม 2565 (2565-03-14) |
| 8 | ยูได โนงูจิ | 21 มีนาคม 2565 (2565-03-21) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Koisenu Futari official microsite at NHK (in Japanese)
เราทั้งคู่ผู้ไม่อาจมีรัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
แยกบางนา

| --- | --- |
ชื่ออักษรไทย: บางนา
ชื่ออักษรโรมัน: Bang Na
รหัสทางแยก: 322 (กทม.)
ที่ตั้ง: เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
ทิศทางการจราจร
↑: ถนนสุขุมวิท » พระโขนง
→: ถนนบางนา-ตราด » ถนนศรีนครินทร์
↓: ถนนสุขุมวิท » สมุทรปราการ
←: ถนนสรรพาวุธ » แยกสรรพาวุธ
↖: ทางพิเศษเฉลิมมหานคร » ดินแดง, ดาวคะนอง, แจ้งวัฒนะ
แยกบางนา เป็นทางแยกในเขตบางนา กรุงเทพมหานคร ระหว่างถนนบางนา-ตราด ถนนสุขุมวิท และถนนสรรพาวุธ และในปัจจุบัน มีทางด่วน 3 สายมารวมกับแยกบางนา ได้แก่ ทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษสาย S1 และทางพิเศษบูรพาวิถี
สถานที่สำคัญในทางแยกนี้ ได้แก่ ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค กรมอุตุนิยมวิทยาและสถานีรถไฟฟ้าบางนา
แป็สแก็นนิอุส นิแกร์

กาอิอุส แป็สแก็นนิอุส นิแกร์ (ค.ศ. 135–194) เป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิชาวโรมันที่ปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 193 ถึง ค.ศ. 194 ในช่วงปีแห่งห้าจักรพรรดิ โดยที่อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ของจักรพรรดิ เพื่อตอบโต้การสังหารจักรพรรดิแปร์ตินักส์และการขึ้นมามีอำนาจของจักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส แต่ก็พ่ายแพ้ให้กับจักรพรรดิแซ็ปติมิอุส แซเวรุส ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในจักรพรรดิที่เป็นคู่แข่งทางการเมืองเช่นกัน และถูกสังหารขณะพยายามหนีจากเมืองแอนติออก
ตามที่บันทึกไว้ใน ฮิสตอริอาเอากุสตา บิดาและมารดาของนิแกร์คือ อันนิอุส ฟุสกุส และลัมปริดิอา นอกจากนี้ยังบันทึกไว้ว่าปู่ของนิแกร์เป็นผู้บังคับบัญชาของอะกวินุง นิแกร์อาจจะมีพี่ชายนามว่า ปูบลิอุส แป็สแก็นนิอุส นิแกร์ ซึ่งบันทึกไว้ในบันทึกว่าเป็นสมาชิกของอาร์วัล เบรเธรน ใน ค.ศ. 183 ในรัชสมัยของจักรพรรดิก็อมมอดุส
เนย (เพลงเพลย์กราวด์)

| "เนย" |
| --- | --- |

เพลงโดยเพลย์กราวด์
วางจำหน่าย: 13 กันยายน พ.ศ. 2559
แนวเพลง: อินดี้,ป็อปร็อก
ความยาว: 4:49
ค่ายเพลง: มีเรคคอร์ดส (มิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์)
ผู้ประพันธ์เพลง: ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม)
โปรดิวเซอร์: พีระ วรวิทยาธร บุญฤทธิ์ เลาหะวณิช

มิวสิกวิดีโอ
"เนย" ที่ยูทูบ
 
"เนย" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีเพลย์กราวด์ สังกัดค่ายเพลงมีเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้องและแต่งทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย เพลย์กราวด์ ออกจำหน่ายในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยเนื้อหาเพลงพูดถึงการเปรียบ “ความรัก” เหมือนดั่งก้อน “เนย” ช่วงแรกก็มั่นคงแข็งแรง แต่ถ้าวางทิ้งไว้ไม่นานก็อ่อนแรงและหลอมละลาย แต่ไม่ว่ายังไงเนยก็ยังคงความหวาน หอม มัน น่าลิ้มลองอยู่ดี
ในส่วนของดนตรี เน้นความดิบให้ความรู้สึกเหมือนเล่นสด ซึ่งเพลงนี้ได้ ฟุ้ง Better Weather มาช่วยเรียบเรียงกีตาร์ ส่วนทางด้านกลองได้ เนย์ พีระ วรวิทยาธร และ ป้อม บุญฤทธิ์ เลาหะวณิช มาช่วยดูแลในส่วนของการร้องและคอรัส
ส่วนมิวสิควิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยถ่ายทำกันที่ประเทศสิงคโปร์ มีกิมมิคเล็ก ๆ คือ สุนัข ซึ่งเป็นสัตว์ที่ไม่ปฏิเสธความสุข
การตอบรับ

เพลง เนย ติดอันดับสูงสุด 91 จากการจัดอันดับของ94 อีเอฟเอ็ม ในชาร์ตอีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2559
| ชาร์ต (พ> ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์: 91
เฮเลน โกลก

เฮเลน โกลก (อักษรโรมัน: Helen Gloag; 29 มกราคม ค.ศ. 1750– ค.ศ. 1790) เป็นหญิงสามัญชาวเพิร์ธเชอร์ในสกอตแลนด์ ที่ต่อมาได้เป็นจักรพรรดินีแห่งโมร็อกโก
พระประวัติ

เฮเลน โกลก เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1750 ณ หมู่บ้านเวสเตอร์เพตต์ (Wester Pett) ทางใต้ของหมู่บ้านมูธิล (Muthill) ในเพิร์ธเชอร์ เป็นธิดาของแอนดรูว์ โกลก (Andrew Gloag) ช่างตีเหล็ก กับแอน เคย์ (Ann Kay) ภริยา มีพี่น้องร่วมบิดามารดาสี่คน แต่หลังจากที่มารดาเสียชีวิตบิดาก็สมรสใหม่ ซึ่งเฮเลนที่ไม่ถูกกับแม่เลี้ยงจึงตัดสินใจออกจากบ้านขณะอายุเพียง 19 ปี เธอเดินทางจากกรีเน็ก (Greenock) ไปเซาท์แคโรไลนาหวังตั้งต้นชีวิต แต่หลังจากที่เรือออกจากฝั่งเพียงสองสัปดาห์ก็ถูกโจรสลัดบาร์บารีปล้น
หลังจากนั้นกลุ่มโจรสลัดได้สังหารลูกเรือที่เป็นชายทั้งหมด ส่วนลูกเรือหญิงถูกส่งไปขายเป็นทาสที่เมืองแอลเจียร์  เฮเลน โกลกถูกขายให้กับมหาเศรษฐีชาวโมร็อกโก ก่อนที่เศรษฐีดังกล่าวจะน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายเฮเลนแก่สุลต่านมุฮัมมัด บินอับดุลลอฮ์แห่งโมร็อกโก แม้จะเป็นเพียงนางทาสีแต่ด้วยพระสิริโฉมสวยงาม พระเกศาสีแดง และดวงเนตรสีเขียวเป็นที่ต้องพระทัย จึงทรงเก็บไว้สนองพระเดชพระคุณถวายงานในฮาเร็ม แต่ต่อมาองค์สุลต่านได้มีจิตปฏิพัทธ์สนิทสิเน่หา ทรงแต่งตั้งให้เฮเลนเป็นหนึ่งในจตุรชายา และสถาปนาขึ้นเป็นพระชายาเอก  มีตำแหน่งเป็นจักรพรรดินีในกาลต่อมา
เฮเลนมีโอกาสติดต่อกับเครือญาติในมาตุภูมิโดยพระราชหัตถเลขาติดต่อกับพี่น้องคนหนึ่งที่ชื่อโรเบิร์ต ซึ่งเขาผู้นี้เคยมาโมร็อกโก และนำเรื่องราวของเฮเลนกลับไปเปิดเผยแพร่ที่สกอตแลนด์ กล่าวกันว่าเรื่องราวของพระองค์อาจมีส่วนในการที่ทำให้โจรสลัดโมร็อกโกลดจำนวนลง แต่ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะการเพิ่มจำนวนเรือรบในน่านน้ำทั้งของอังกฤษและฝรั่งเศสที่มีสถานการณ์ตรึงเครียดตั้งแต่ก่อนสงครามนโปเลียน
หลังการเสด็จสวรรคตของสุลต่านมุฮัมมัด บินอับดุลลอฮ์ในปี ค.ศ. 1970 สุลต่านยาซีด พระราชโอรสที่ประสูติแต่ภริยาท่านอื่นในฮาเร็มได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ สุลต่านพระองค์ใหม่นี้ทรงมีส่วนร่วมในการลอบปลงพระชนม์พระราชโอรสสองพระองค์ของสุลต่านองค์ก่อนที่ประสูติแต่เฮเลน และสันนิษฐานว่าเฮเลนอาจถูกลอบปลงพระชนม์ในช่วงสองปีต่อมาอันเป็นห้วงเวลาแห่งความระส่ำระสาย
เอหิภิกขุอุปสัมปทา

เอหิภิกขุอุปสัมปทา  เป็นชื่อเรียกวิธีบรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุในสมัยพุทธกาลยุคต้น ๆ โดยพระพุทธเจ้าประทานให้ด้วยพระองค์เอง โดยการตรัสว่า
ตรัสเพียงเท่านี้ ก็เป็นภิกษุในพระพุทธศาสนาแล้ว เพราะคำตรัสขึ้นต้นว่า เอหิ ภิกขุ... จึงเรียกการอุปสมบทแบบนี้ว่า เอหิภิกขุอุปสัมปทา เรียกผู้ได้รับการอุปสมบทว่า เอหิภิกขุ
การอุปสมบทแบบนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าประทานแก่พระอัญญาโกณฑัญญมหาเถระเป็นท่านแรก จึงถือว่าท่านเป็นปฐมสาวกหรือเป็นปฐมเถระในพระพุทธศาสนา ต่อมาเมื่อมีผู้มาขอบวชมากขึ้นพระพุทธองค์จึงได้ทรงเลิกวิธีอุปสมบทแบบนี้ และทรงเปลี่ยนวิธีใหม่เป็น ติสรณคมนูปสัมปทา และเป็นวิธีญัตติจตุตถกรรมวาจาซึ่งใช้มาจนถึงปัจจุบัน
ดูเพิ่ม

ติสรณคมนูปสัมปทา
ญัตติจตุตถกรรมวาจา
เสียงนาสิก

เสียงนาสิก อาจหมายถึง
เสียงพยัญชนะนาสิก (nasal consonant / nasal stop)
เสียงสระนาสิก (nasal vowel)
เสียงปล่อยนาสิก (nasal release)
ลักษณะการออกเสียงขึ้นจมูก (nasalization)
ดูเพิ่ม

จมูก
เอ็มเว็บ

เอ็มเว็บ (MWEB) เป็นผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตในประเทศแอฟริกาใต้ มีบริษัทแนสเปอร์ส (Naspers) เป็นเจ้าของ
บริษัทนี้เป็นหนึ่งในผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตตามครัวเรือนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแอฟริกาใต้ และเป็นหนึ่งในผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตตามองค์กรที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแอฟริกาซับซาฮารา
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 แนสเปอร์สได้ประกาศว่าเอ็มเว็บจะถูกประมูลทิ้ง
เหตุผลที่ให้คือ เอ็มเว็บจะเน้นการพัฒนาโครงข่ายบรอดแบนด์ไร้สายของบริษัท ในขณะที่ธุรกิจหลักของ Naspers คือการเป็นผู้ให้บริการเนื้อหา
แหล่งข้อมูลอื่น

MWEB
เออมัคชี เอ็มบี-339

เอ็มบี-339
เออมัคชี เอ็มบี-339  (Aermacchi MB-339)  เอ็มบี-339 พัฒนามาจาก เครื่องบิน เอ็มบี-326 เครื่องต้นแบบเอ็มบี-339 บินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ.  1976 และประจำการในกองทัพอากาศอิตาลีในปี ค.ศ.  1978
รายละเอียด เอ็มบี-339

ผู้สร้าง บริษัท แอโรนอติกา มัคชี (อิตาลี)
ประเภท เจ๊ตฝึกขั้นสูงและโจมตีภาคพื้นดิน 2 ที่นั่งเรียงกัน
เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต รอลส์-รอยซ์ ไวเปอร์ หมายเลข 632-43 (สร้างโดยเฟียต) ให้แรงขับสถิต 1,814 กิโลกรัม 1 เครื่อง
กางปีก 10.86 เมตร
ยาว 10.97 เมตร
สูง 3.99 เมตร
พื้นที่ปีก 19.30 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 3,125 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 5,897 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 898 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับน้ำทะเล
.77 มัค (817 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
อัตราไต่ขั้นสูง 2,135 เมตร
ระยะเวลาไต่ถึงระยะสูง 9,150 เมตร/7นาที
เพดานบินใช้งาน 14,630
ระยะทางวิ่งขึ้น 455 เมตร
ระยะทางร่อนลง 405 เมตร
พิสัยบินไกลสุด 1,760 กิโลเมตร เมื่อใช้เชื้อเพลิงภายใน
2,110 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงปลดทิ้งได้ใต้ปีกข้างละ 1 ถัง
บินทน 2 ชั่วโมง 50 นาที ที่ระยะสูง 9,150 เมตร
อาวุธ ปืนกลอากาศ จีเจยู-2 บี/เอ ขนาด 7.62 มม. พร้อมกระสุน 1,500 นัด 1 กระบอกในกระเปาะใต้ลำตัว
อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอเอส.11 หรือ เอเอส.12 จำนวน 2 นัด
อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ มาทรา 550 จำนวน 2 นัด
กระเปาะปืนกลอากาศขนาด 12.7 มม. พร้อมกระสุนกระเปาะละ 350 นัด ที่ใต้ปีกใน
ลูกระเบิด 750 ปอนด์ 4 ลูก
กระเปาะจรวด 68 มม. กระเปาะละ 18 นัด 6 กระเปาะ
กระเปาะจรวด 2.75 นิ้ว กระเปาะละ 19 นัด 6 กระเปาะ
กระเปาะจรวด 50 มม. กราะเปาะละ 25 นัด 6 กระเปาะ
สามารถติดตั้งอาวุธหนัก 1,815 กิโลกรัม
แหวนแห่งบาราเฮียร์

แหวนของบาราเฮียร์ เป็นแหวนวงหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง ซิลมาริลลิออน
ตามปกรณัมของโทลคีน แหวนวงนี้แต่เดิมเป็นแหวนเอลฟ์ เป็นแหวนของกษัตริย์ฟินร็อด เฟลากุนด์ แห่งราชวงศ์ฟินาร์ฟิน หัวแหวนเป็นรูปงูสองตัวกระหวัดหางเกี่ยวกัน ศีรษะเทินมรกตดวงใหญ่เอาไว้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์ฟินาร์ฟิน  ฟินร็อดประทานแหวนนี้ให้แก่บาราเฮียร์ วีรชนชาวมนุษย์ เนื่องจากเขาได้ช่วยชีวิตของพระองค์เอาไว้ และทรงให้คำสัญญาว่า จะให้ความช่วยเหลือทุกประการแก่ทายาทของบาราเฮียร์ต่อไปด้วย
เบเรน บุตรแห่งบาราเฮียร์ ได้ใช้แหวนนี้ขอความช่วยเหลือจากกษัตริย์ฟินร็อด ในคราวที่เขาออกไปปฏิบัติภารกิจชิงซิลมาริลจากมงกุฎของมอร์กอธ
แหวนนี้ได้ตกทอดสืบต่อลงมาสู่ดิออร์ บุตรของเบเรน และ เอลวิง บุตรีของดิออร์ และ เอลรอส บุตรชายคนโตของเอลวิง ซึ่งต่อมาได้เป็นปฐมกษัตริย์แห่งนูเมนอร์  แหวนนี้จึงได้เป็นมรดกอยู่ในราชวงศ์แห่งเอลรอสจนตกมาถึงซิลมาริเอน พระธิดาองค์ใหญ่ของทาร์-เอเลนดิล นางมอบแหวนนี้ให้แก่วาลันดิล บุตรชายของนาง ผู้เป็นเจ้าครองนครอันดูนิเอ แหวนนี้จึงตกไปสู่สายวงศ์แห่งอันดูนิเอ มิได้อยู่ในราชวงศ์นูเมนอร์
เอเลนดิล ได้นำแหวนนี้ติดตัวมายังมิดเดิลเอิร์ธด้วยเมื่อครั้งหนีออกจากเหตุวินาศคราวเกาะนูเมนอร์จมสมุทร อิซิลดูร์โอรสองค์ใหญ่ได้รับมอบมรดกประจำตระกูลชิ้นนี้สืบต่อมา แหวนนี้จึงสืบทอดอยู่ในสายราชวงศ์แห่งอาร์นอร์ จนตกทอดมาถึงอารากอร์น ในที่สุด
แห่นางดาน

พิธีแห่นางดาน คำว่านางดาน หรือนางกระดาน หมายถึงแผ่นไม้กระดานขนาดกว้างหนึ่งศอกสูงสี่ศอก ที่วาดหรือแกะสลักรูปเทพบริวารในคติพราหมณ์ จำนวน 3 องค์ แผ่นแรก คือ พระอาทิตย์ พระจันทร์ แผ่นที่สองคือแม่พระธรณี แผ่นที่สามคือพระแม่คงคา เพื่อใช้ในขบวนแห่เพื่อรอรับเสด็จพระอิศวรที่เสด็จมาเยี่ยมมนุษย์โลก ณ เสาชิงช้า
เชื่อกันว่าการเสด็จมาเยี่ยมมนุษย์โลกเพื่อประสาทพรให้เกิดความสงบสุข ให้เกิดน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ และช่วยคุ้มครองมนุษย์โลกให้ปลอดภัย  ซึ่งตามความเชื่อการเสด็จลงมาของพระอิศวรจะต้องเสด็จลงมาในเดือนอ้าย ซึ่งเป็นปีใหม่ของชาวพราหมณ์ฮินดู เพื่อให้ประเพณีแห่นางดานเป็นที่รู้จักและคงไว้ซึ่งเป็นประเพณีเก่าแก่ของเมืองนครศรีธรรมราชและกำเนิดขึ้นเป็นแห่งแรกในเมืองไทย
ปัจจุบัน ประเพณีแห่นางดาน จัดขึ้นในวันที่ 14 เมษายน ของทุกปี โดยแต่ก่อนมีขบวนแห่นางดานจากสนามหน้าเมืองมายังหอพระอิศวร ปัจจุบันมีขบวนแห่นางดานจากฐานพระสยมมายังสวนสาธารณะพระศรีธรรมาโศกราช การแสดงแสง สี เสียง ตำนานนางดานและเทพเจ้าที่เกี่ยวข้อง การจำลองพิธีแห่นางดาน และการโล้ชิงช้า ซึ่งเป็นการโล้ชิงช้านอกเขตเมืองหลวงแห่งเดียวของไทยในปัจจุบัน โดยเทศบาลนครนครศรีธรรมราชเป็นผู้รับผิดชอบ และถือเป็นกิจกรรมสำคัญในปฏิทินการท่องเที่ยวเทศกาลสงกรานต์ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยอีกด้วย
แหวนอัศวิน

แหวนอัศวิน เป็นแหวนที่พลตํารวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ ต้องการจะมอบเป็นรางวัลให้กับนายตำรวจที่ทำงานเสี่ยงตาย ทำชื่อเสียงในด้านปราบปราม และงานอื่น อันเป็นประโยชน์ต่อทางราชการตำรวจ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายภูธร หรือฝ่ายนครบาล จึงได้มอบเป็นแหวนทองลงยา ที่หัวแหวนเป็นตราหน้าหมวกตำรวจสีแดง
ต่อมา พล.ต.อ. เผ่า ได้ "แบ่งระดับของแหวนอัศวิน" ด้วยการเอาเพชรมาติดที่หัวแหวน เกิดเป็นคำว่า "อัศวินแหวนเพชร" อันเป็นการยกระดับให้กับตำรวจที่ทำงานเสี่ยงชีวิตอย่างสมบุกสมบันในหน้าที่ ทั้งนี้ เมื่อพลตํารวจเอกเผ่าพ้นจากตำแหน่งอธิบดีกรมตำรวจในปี พ.ศ. 2500 จึงไม่มีการมอบแหวนอัศวินอีกตั้งแต่นั้น
ในยุค พล.ต.อ. เผ่า เป็นอธิบดีกรมตำรวจ มีตำรวจได้รับแหวนอัศวินฝังเพชรทั้งหมด 13 นาย โดยหนึ่งในนั้นคือ พันตำรวจตรี ประชา พูนวิวัฒน์ อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปไตย
กระทั่งวันที่ 17 ตุลาคม 2566 ซึ่งตรงกับวันตำรวจ พลตํารวจเอกต่อศักดิ์ สุขวิมล ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ได้มีแนวความคิดที่จะรื้อฟื้นการมอบแหวนอัศวินขึ้นมาอีกครั้ง จึงได้มอบแหวนอัศวินให้กับร้อยตำรวจเอก ธัญอมร หนูนารถ รองสารวัตรสืบสวนปฏิบัติหน้าที่รองสารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลปทุมวัน ที่เข้าไประงับเหตุกราดยิงที่สยามพารากอนเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2566 เป็นคนแรก
เผย์ ซฺวี่

ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
เผย์ ซฺวี่ (จีน: 裴緒; พินอิน: Péi Xù) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เป็นนายทหารของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
เผย์ ซฺวี่เป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยายสามก๊ก

เผย์ ซฺวี่ปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 92 ตามความในนวนิยายสามก๊ก เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งแรกในปี ค.ศ. 228 และเข้าล้อมเมืองลำอั๋น (南安 หนานอาน; อยู่บริเวณอำเภอหล่งซี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) หลายวันแต่ตีเมืองไม่ได้ จูกัดเหลียงจึงส่งเผย์ ซฺวี่ไปพบซุยเหลียงเจ้าเมืองฮันเต๋ง (安定 อานติ้ง; อยู่บริเวณอำเภอเจิ้นยฺเหวียน มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เผย์ ซฺวี่อ้างตนเป็นทหารคนสนิทของแฮหัวหลิมมาขอให้ซุยเหลียงไปช่วยเมืองลำอั๋นเพื่อลวงให้ซุยเหลียงออกจากเมืองฮันเต๋ง จากนั้นกองกำลังของจ๊กก๊กที่ซุ่มไว้นำโดยอุยเอี๋ยนก็ฉวยโอกาสเข้ายึดเมืองฮันเต๋ง เผย์ ซฺวี่เดินทางต่อไปเข้าพบม้าจุ้นเจ้าเมืองเทียนซุย (天水 เทียนฉุ่ย; อยู่บริเวณนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เพื่อลวงให้ม้าจุ้นยกออกจากเมืองเทียนซุยไปช่วยเมืองลำอั๋นเช่นกัน แต่เกียงอุยมองออกว่าเป็นแผนลวง และเสนอแผนซ้อนกลให้กับม้าจุ้นจนสามารถเอาชนะกองกำลังของจ๊กก๊กนำโดยเตียวจูล่งที่ซุ่มรอชิงเมืองเทียนซุยได้
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
เลส เคลย์พูล

| เลส เคลย์พูล |
| --- | --- |
ชื่อเกิด: เลสลี เอ็ดเวิร์ด เคลย์พูล
รู้จักในชื่อ: โคโลเนล เคลย์พูล, เลส
เกิด:  (1963-09-29) กันยายน 29, 1963 (60 ปี) ริชมอนด์, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง: อัลเทอร์เนทีฟเมทัล, ฟังก์เมทัล, โพรเกรสซีฟร็อก, เอกซ์เพอริเมนทัลร็อก
อาชีพ: นักดนตรี, นักร้อง, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์, นักเขียน, ผู้กำดับ, นักแสดง
เครื่องดนตรี: กีตาร์เบส, เสียงร้อง, กลอง, กีตาร์, ดับเบิลเบส, whamola, bassjo, แมนโดลิน, banjo, แคลริเน็ต
ช่วงปี: ค.ศ. 1979 – ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: พรอว์นซอง, อินเตอร์สโคป

เว็บไซต์: www.lesclaypool.com
นักดนตรี
เลสลี เอ็ดเวิร์ด "เลส" เคลย์พูล (อังกฤษ: Leslie Edward "Les" Claypool) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1963 เป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน รู้จักดีในฐานะนักกีตาร์เบส และนักร้องนำของวงไพรมัส สไตล์การเล่นเบสของเขาเป็นที่รู้จักกันดีในการใช้แทปปิง ตีคอร์ดแบบฟลาเมงโก การใช้คันโยกและสแลปเบส
เขาได้เป็นโปรดิวเซอร์ในผลงานของเขาเองที่ชื่อ "Rancho Relaxo" และออกภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2006 Electric Apricot เขียนและกำกับโดยเคลย์พูล ตลอดจนเปิดตัวนวนิยายในเรื่อง South of the Pumphouse
ดูเพิ่ม

ไพรมัส
ทอม เวตส์
อาว็อง-การ์ด
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
เตี้ยว-ยฺหวีเฉิง

| --- | --- |
釣魚城
เส้นทางชันขึ้นไปยังประตูหูกั๋วของเตี้ยว-ยฺหวีเฉิง
ที่ตั้งของป้อมปราการเตี้ยว-ยฺหวีเฉิง
ภูมิภาค: อำเภอเหอชวน, ฉงชิ่ง
พิกัด: 30°00′18″N 106°18′54″E﻿ / ﻿30.005°N 106.315°E﻿ / 30.005; 106.315
ความเป็นมา
สร้าง: ค.ศ. 1242
เตี้ยว-ยฺหวีเฉิง (จีนตัวย่อ: 钓鱼城; จีนตัวเต็ม: 釣魚城; พินอิน: Diàoyúchéng) หรือ ป้อมปราการเตี้ยว-ยฺหวี เป็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่บนภูเขาเตี้ยว-ยฺหวีในอำเภอเหอชวน ฉงชิ่ง อยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเจียหลิงจากใจกลางเมืองเหอชวน ป้อมแห่งนี้เป็นที่รู้จักจากการต่อต้านกองทัพมองโกลในช่วงครึ่งหลังของราชวงศ์ซ่ง
ประวัติศาสตร์

การเสียชีวิตของผู้นำมองโกล มงค์ ข่าน ระหว่าง การปิดล้อมเตี้ยว-ยฺหวีเฉิง ส่งผลให้กองทัพมองโกลถอนตัวออกจากซีเรียและเอเชียตะวันออกทันที
แม้ว่ามองโกลและซ่งใต้จะร่วมมือกันในการโค่นล้มราชวงศ์จิน ราชวงศ์จิน (1115–1234) ของชาวนฺหวี่เจิน แต่พันธมิตรก็พังทลายลงทันทีหลังจากนั้น และมองโกลได้เปิดสงครามรุกรานต่อซ่งใต้อย่างดุเดือด ซึ่งกินเวลานานกว่าหนึ่งในสามของศตวรรษที่ 13 ในช่วงระหว่างปี 1243 ถึง 1279 เตี้ยว-ยฺหวีเฉิงต้องเผชิญกับการสู้รบทางทหารมากกว่าสองร้อยครั้ง ในสิ่งที่ถูกขนานนามว่า "การต่อต้านอย่างยืดเยื้อ" ซึ่งยาวนานถึงสามสิบหกปี
แม้จะมีกำลังพลมากกว่าหมื่นนาย และนำโดยมงค์ ข่านเอง แต่มองโกลก็ไม่สามารถพิชิตป้อมปราการเล็ก ๆ แห่งนี้ได้ อวี๋เจี้ยนชนะชัยชนะหลายครั้ง โดยชัยชนะครั้งสำคัญคือการเสียชีวิตของมังค์ ข่านและนายพลวังเต๋อเก่อ แม่ทัพหน้า แหล่งข้อมูลต่าง ๆ มีความเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับสาเหตุการเสียชีวิตของมังค์ ข่าน — แหล่งข้อมูลจีนส่วนใหญ่ระบุว่ามังค์ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากลูกธนูหน้าไม้ (ซึ่งได้รับการยืนยันจากงานเขียนของพระซีเรียกออร์โธดอกซ์ บาร์ เฮบราอุส) หรือกระสุนหินจากปืนใหญ่หรือเครื่องยิงหิน ในขณะที่แหล่งข้อมูลเปอร์เซียระบุว่ามังกูเสียชีวิตจากโรคติดเชื้อ เช่น บิด หรือ อหิวาตกโรค (แหล่งข้อมูลจีนยืนยันถึงการระบาดของโรคในระหว่างการล้อมครั้งนี้)
ที่ตั้ง

พื้นที่โบราณของเตี้ยว-ยฺหวีครอบคลุมพื้นที่ 2.94 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บนเนินเขาที่ล้อมรอบด้วยน้ำสามด้าน อยู่ห่างจากเหอชวน ฉงชิ่ง ประมาณห้ากิโลเมตรทางทิศตะวันออก ใกล้กับจุดบรรจบของแม่น้ำชวี่ ฟู่ และแม่น้ำเจียหลิง ภูมิประเทศนั้นชันและงดงาม เมื่อประมาณ 700 ปีก่อน อวี๋เจี้ยนได้สร้างป้อมปราการที่นี่เพื่อป้องกันมองโกลในช่วงราชวงศ์ซ่งใต้ (1127–1279) [ต้องการอ้างอิง]
สถานที่ต่าง ๆ

เนื่องจากมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์หลายแห่ง เช่น ท่าเรือทหาร เรือ สนามฝึก หอคอยสังเกตการณ์ และป้อมปราการที่ติดตั้งปืนใหญ่ เตี้ยว-ยฺหวีจึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติสำคัญโดยคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน[ต้องการอ้างอิง][เมื่อไร?] และเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2018 ได้ถูกบรรจุในรายชื่อเบื้องต้นของมรดกโลกทางวัฒนธรรม
เลวูโรมาเนีย

สกุลเงินโรมาเนีย
เลวูโรมาเนีย (เสียงอ่านภาษาโรมาเนีย: [lew], พหุพจน์ lei [lej]; สัญลักษณ์: L; รหัส ISO 4217: RON; สัญลักษณ์เลข: 946) เป็นสกุลเงินของประเทศโรมาเนีย ซึ่งแบ่งออกเป็น 100 บานี (เสียงอ่านภาษาโรมาเนีย: [banʲ], เอกพจน์: ban [ban]) ซึ่งหมายถึง "เงิน" ในภาษาโรมาเนีย
ศัพทมูลวิทยา

ชื่อสกุลเงินหมายถึง "สิงโต" และมีที่มาจากทาเลอร์ดัตช์ (leeuwendaalder "ทาเลอร์/ดอลลาร์สิงโต") leeuwendaalder ของดัตช์มีการเลียนแบบในเมืองแถวเยอรมันและอิตาลีบางส่วน โดยมีการใช้เงินเหล่านี้หมุนเวียนในโรมาเนีย มอลโดวา และบัลแกเรีย และมีชื่อสกุลเงินเป็น เลวูโรมาเนีย, เลวูมอลโดวา และเลฟบัลแกเรีย ตามลำดับ
แหล่งข้อมูลอื่น

Current legal tender pictures
Site with historical and current Romanian coins
The Banknotes of Romania (ในภาษาอังกฤษและเยอรมัน)
The Banknotes of the Socialist Republic of Romania (ในภาษาอังกฤษและเยอรมัน)
| ด ค กสกุลเงินตราในทวีปยุโรป |
| --- | --- |
สหภาพยุโรป:  ปอนด์สเตอร์ลิง  เลฟบัลแกเรีย  โกรูนาเช็ก  โครนเดนมาร์ก  ยูโร  ปอนด์ยิบรอลตาร์  โฟรินต์ฮังการี  ซวอตือโปแลนด์  เลวูโรมาเนีย  ครูนาสวีเดน 
ยุโรปตะวันออก:  รูเบิลเบลารุส  ลารีจอร์เจีย  เลวูมอลโดวา  รูเบิลรัสเซีย  รูเบิลทรานส์นีสเตรีย (ไม่เป็นที่ยอมรับ)  ฮรึวญายูเครน 
ยุโรปใต้:  เลคแอลเบเนีย  คอนเวร์ทีบิลนามาร์คบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  แดนาร์มาซิโดเนีย  ดีนาร์เซอร์เบีย  ลีราใหม่ตุรกี 
ยุโรปตะวันตก:  โครนาแฟโร  ปอนด์เกิร์นซีย์  ปอนด์เจอร์ซีย์  ปอนด์แมน  โครนนอร์เวย์  ฟรังก์สวิส 
อดีตสกุลเงิน:  มาร์คเยอรมัน  ฟรังก์ฝรั่งเศส  ลีราอิตาลี  เปเซตาสเปน  กิลเดอร์ดัตช์  ฟรังก์เบลเยียม  ชิลลิงออสเตรีย  เอสคูโดโปรตุเกส  ดรัคมากรีก  ปอนด์ไอริช  ลีราวาติกัน  โครูนาสโลวัก  มาร์คกาฟินแลนด์  ลีราออตโตมัน  รูเบิลโซเวียต  ดีนาร์ยูโกสลาฟ  โครนออสเตรีย-ฮังการี  ไรชส์มาร์ค  มาร์คเยอรมันตะวันออก  โครูนาเชโกสโลวาเกีย  คูนาโครเอเชีย 
สกุลเงิน: ทวีปเอเชีย - ทวีปอเมริกา - ทวีปแอฟริกา - เขตโอเชียเนีย
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เยอรมนี 
ทาเลอร์ดัตช์ มีรูปสิงโต ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของ"เลวู"โรมาเนีย
Wikinews
แป้ง

แป้ง  
.
อาหาร
แป้ง, สิ่งที่เป็นผงละเอียดได้จากเมล็ดพืช ผลไม้ และรากไม้ เป็นต้น ใช้เป็นอาหาร
แป้ง (starch), กลุ่มอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต
แป้งประกอบอาหาร (flour)
แป้งสาลี, แป้งสาลี, แป้งมี่ หรือ แป้งหมี่, แป้งที่ได้จากการบดเมล็ดข้าวสาลี ใช้ทำขนมปังเป็นต้น
ลูกแป้ง, แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำข้าวหมาก
แป้งญวน หรือ แป้งข้าวเจ้า, แป้งที่ทำมาจากข้าวเจ้า
แป้งเท้ายายม่อม, แป้งที่ทำจากหัวของต้นเท้ายายม่อม
แป้งทอด, แป้งสำหรับชุบอาหารแล้วทอดให้กรอบ
แป้งโกกิ, แป้งทอดยี่ห้อหนึ่ง
แป้งสด, แป้งที่ทำขึ้นใช้ได้ทันที ไม่ต้องหมักหรือตากแห้ง เช่น ขนมจีนแป้งสด ขนมบัวลอยแป้งสด, ตรงข้ามกับ แป้งหมัก
แป้งสิงคโปร์ หรือ แป้งมันสำปะหลัง, แป้งที่ทำจากมันสำปะหลัง
แป้งหมัก, แป้งขนมจีนที่ทำจากข้าวที่หมักไว้ก่อน, ตรงข้ามกับ แป้งสด
แป้งเหล้า, แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำเหล้า
แป้งจี่
แป้งจี่, ชื่อขนมอย่างหนึ่ง มักทำด้วยแป้งข้าวเหนียวดำ ผสมกับมะพร้าว เกลือ น้ำตาล แล้วทอดเป็นแผ่นเล็ก ๆ แบน ๆ ลงบนกระทะแบนที่ทาน้ำมันน้อย ๆ
แป้งจี่, แป้งขนมจีนที่ทำเป็นแผ่นแล้วเผาไฟ
แป้งทอด, ขนมอย่างหนึ่ง ทำจากแป้งแล้วทอดเป็นแผ่น ปรุงรส หรือราดน้ำเชื่อมเป็นต้น
แพนเค้ก, ขนมฝรั่ง เป็นแป้งทอด ทอดด้วยกระทะ
แป้งสิบ หรือ ปั้นสิบ, ของกินอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้า ใช้แป้งห่อไส้ แล้วม้วนบิดริมแป้งตรงที่ประกบกันให้เป็นลายเกลียว นึ่งหรือทอด
เครื่องประทินผิว
แป้งกระแจะ, แป้งที่ผสมผงกระแจะ ใช้ละลายน้ำ สำหรับทาหรือเจิม
แป้งแข็ง (puff powder), แป้งผัดหน้าที่อัดเป็นก้อนแน่นหรือเป็นแผ่น มักบรรจุในตลับ
แป้งนวล, ผงสีขาวที่ทำด้วยหินปูนเป็นต้น แล้วทำเป็นเม็ด ๆ สำหรับผัดหน้า
แป้งผัดหน้า, ผงขาว ๆ ที่ทำด้วยหินเป็นต้น สำหรับผัดหน้า
แป้งฝุ่น, แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว
แป้งร่ำ, แป้งที่ปรุงด้วยเครื่องหอม
แป้งสารภี, แป้งที่เอาเกสรสารภีตำปนกับแป้ง สำหรับทาตัว
ของใช้
แป้งเปียก
แป้งเปียก, แป้งใส่เกลือเล็กน้อยตั้งไฟกวนให้ข้น ใช้เป็นอาหาร
แป้งเปียก, แป้งที่ตั้งไฟกวนให้ข้นเหนียว ใช้แทนกาว.
แป้งสด, น้ำอบกับแป้งร่ำน้ำดอกไม้เทศ ใช้ชุบผ้าห่อใบตอง สำหรับแจก
บุคคล
จินตนัดดา ลัมะกานนท์, นักดนตรีชาวไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง หรือแป้งหอม และเป็นที่รู้จักในชื่อ แป้งโกะ
เดือนเต็มดวง ณ เชียงใหม่, นักการเมืองไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
นวลพรรณ ล่ำซำ, นักธุรกิจและนักการเมืองไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
ภัทรีดา ประสานทอง, นักวาดภาพชาวไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
อรจิรา แหลมวิไล, ดาราไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
สัตว์เดรัจฉาน
แป้งแช่ ในภาษาถิ่นพายัพ หรือ ทุงงะ ในภาษากลาง, ชื่อปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิด Acrossocheilus dukai ในวงศ์ Cyprinidae ลำตัวยาวเรียว แบนข้าง ปากเล็กอยู่ต่ำ บริเวณ หัวตอนหน้าหรือก่อนถึงตามีตุ่มเนื้อขนาดเล็กกระจายอยู่ เกล็ดใหญ่ มีจุดดำที่โคนครีบหาง พบอาศัยอยู่ตามเขตต้นน้ำลำธารบริเวณภูเขาทั่วประเทศ
แหวนชาวประมง

หัวแหวนชาวประมงของพระสันตะปาปาลีโอที่ 13
แหวนชาวประมงของพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
แหวนชาวประมง (ละติน: Annulus Piscatoris) ถือเป็นหนึ่งในเครื่องสมณกกุธภัณฑ์ในพระสันตะปาปา ผู้เป็นประมุขแห่งพระศาสนจักรคาทอลิกและเป็นผู้สืบทอดภาระหน้าที่ของนักบุญเปโตร พระสันตะปาปาองค์แรกซึ่งเคยเป็นชาวประมงมาก่อน ตราบนหัวแหวนนี้มักทำเป็นภาพนักบุญเปโตรกำลังจับปลาอยู่บนเรือ แหวนนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสารปี ค.ศ. 1265 ในสมณสมัยพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 4 มันถูกใช้เป็นตราประทับบนเอกสารควบคู่กับลายเซ็นของพระสันตะปาปาจนถึงค.ศ. 1842
เมื่อพระสันตะปาปาสิ้นพระชนม์ลง จะมีการประกอบพิธีเพื่อทำลายแหวน กาแมร์เลนโก (เลขาธิการพระราชวังพระสันตะปาปา) จะใช้ฆ้อนตอกลงบนลิ่มลงสู่กลางหัวแหวน และใช้ฆ้อนทุบแหวนให้ยุบเป็นประจักษ์ต่อหน้าเหล่าพระคาร์ดินัล ปัจจุบัน การทำลายแหวนถือเป็นสัญลักษณ์ของการสิ้นสุดสมณสมัยของพระสันตะปาปาพระองค์ก่อน การสละตำแหน่งของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ก็มีการประกอบพิธีนี้เช่นกัน และในระหว่างพิธีพิธีเข้ารับตำแหน่งของพระสันตะปาปาองค์ใหม่ กาแมร์เลนโกก็จะสวมแหวนเข้าที่นิ้วนางขวาของพระสันตะปาปาองค์ใหม่
เมื่อนักบวชในคริสตจักรเข้าเฝ้าพระสันตะปาปาเป็นการส่วนพระองค์ พระสันตะปาปามักจะยื่นพระหัตถ์ขวาให้พวกเขาจูบบนหัวแหวน ถือเป็นการแสดงความเคารพต่อพระองค์ผู้ทรงเป็นดั่ง "จักรพรรดิโลก"