stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชินอิจิ อิชิฮาระ
ผลงาน > โทกูซัตสึ > มาสค์ไรเดอร์

Kamen rider AGITO (ญี่ปุ่น: 仮面ライダーAGITO; โรมาจิ: คาเมนไรเดอร์ อากิโตะ) (เพลงเปิดที่ 1 จากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์อากิโตะ)
Kamem rider AGITO ~24.7 version~ (ญี่ปุ่น: 仮面ライダーAGITO ~24.7 version~; โรมาจิ: คาเมนไรเดอร์ อากิโตะ ~24.7 version~)  (เพลงเปิดที่ 2 จากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์อากิโตะ)
MACHINE TORNADER (เพลงประกอบจากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์อากิโตะ)
Burnin' your heart  (เพลงประกอบจากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์อากิโตะ)
Dead or Alive (เพลงประกอบจากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์ไฟซ์)
Daisetsu na takaramono (ญี่ปุ่น: 大切な宝物; โรมาจิ: ไดเซทสึ นะ ทาคาระโมโนะ) (เพลงประกอบจากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์เบลด)
ผลงาน > โทกูซัตสึ > ขบวนการนักสู้

Tackle! Turborugger (ญี่ปุ่น: タックル！ターボラガー; โรมาจิ: แท็คเกิ้ล! เทอร์โบรักเกอร์) (เพลงประกอบเรื่อง เทอร์โบเรนเจอร์)
Kyuukyu sentai GoGoFive (ญี่ปุ่น: 救急戦隊ゴーゴーファイブ; โรมาจิ: คิวคิวเซนไท โกโกไฟว์) (เพลงเปิดจากเรื่อง โกโกไฟว์)
Go Five! Go Fight! (ญี่ปุ่น: Go!ファイブ Go!ファイト; โรมาจิ: Go! ไฟว์ Go! ไฟท์) (เพลงประกอบจากเรื่อง  โกโกไฟว์)
Choukyoudairobo! Grandliner (ญี่ปุ่น: 超巨大ロボ！グランドライナー; โรมาจิ: โชเคียวไดโรโบ! แกรนด์ไลเนอร์) (เพลงประกอบจากเรื่อง โกโกไฟว์)
FASTEST & GREATEST (เพลงประกอบจากเรื่อง  โกโกไฟว์)
Ryuusei gattai!! Victory mars (ญี่ปุ่น: 流星合体!!ビクトリーマーズ; โรมาจิ: ริวเซย์กัตไท!! วิกตอรี่มาร์ส) (เพลงประกอบจากเรื่อง  โกโกไฟว์)
Ore ryu!! Gekiviolet (ญี่ปุ่น: 俺流!!ゲキバイオレット; โรมาจิ: โอเรริว!! เกคิไวโอเล็ท) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกคิเรนเจอร์)
Engine Gattai! Engine-O (ญี่ปุ่น: 炎神合体！エンジンオー; โรมาจิ: เอนจินกัตไท! เอนจินโอ) (เพลงประกอบจากเรื่อง โกออนเจอร์)
ผลงาน > โทกูซัตสึ > เมทัลฮีโร

Juukou B-Fighter (ญี่ปุ่น: 重甲ビーファイター; โรมาจิ: จูโค บี-ไฟเตอร์) (เพลงเปิดจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Shutsugeki! Beet Machine (ญี่ปุ่น: 出撃!ビートマシン; โรมาจิ: ชูซึเกคิ! บีทแมชชีน) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Kono Hoshi no Tame Naraba (ญี่ปุ่น: この星のためならば; โรมาจิ: โคโนะโฮชิ โนะ ทะเมะนาราบะ) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Imakoso Shouri wo ! (ญี่ปุ่น: 今こそ勝利を; โรมาจิ: อิมะโคโซะ โชริ โอะ!) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Susume ! Konchuu Senshi (ญี่ปุ่น: 進め!昆虫戦士; โรมาจิ: ซุซุเมะ คนชูเซนชิ) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Shiawase Wa Itsu Mo Okurete Kuru Kara (ญี่ปุ่น: しあわせはいつも遅れて来るから; โรมาจิ: ชิอาวาเซะ วะ อิสึโมะ โอคุเรเตะ คุรุคาระ) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Senshi Tachi yo (ญี่ปุ่น: 戦士たちよ; โรมาจิ: เซนชิทาจิโยะ) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Kuroki Jyujika BLACK BEET. (ญี่ปุ่น: 黒き十字架 BLACK BEET.; โรมาจิ: คุโรคิ จูจิกะ BLACK BEET) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Tatakae Mega Heracles (ญี่ปุ่น: 戦え!!メガヘラクレス; โรมาจิ: ทาคาคาเอะ เมกะเฮอร์คิวลิส) (เพลงประกอบจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Chikyuu koukou (ญี่ปุ่น: 地球孝行; โรมาจิ: จิคิวโคโค) (เพลงปิดจากเรื่อง เกราะเหล็ก บี-ไฟเตอร์)
Wake up justice (เพลงประกอบจากเรื่อง บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ)
GET READY！NEO BEETMACHINE！ (เพลงประกอบจากเรื่อง บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ)
VS B-Fighter ~Jaaku na Itzoku no Yabou~ (ญี่ปุ่น: VS.ビーファイター ～邪悪な一族の野望～; โรมาจิ: VS บี-ไฟเตอร์ ~จาอาคุ นะ อิโซคุ โนะ ยาโบ~) (เพลงประกอบจากเรื่อง บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ)
Muteki no Formation B-fighter (ญี่ปุ่น: 無敵のフォーメーション！ビーファイター！; โรมาจิ: มุเทคิ โนะ ฟอร์เมชั่น บี-ไฟเตอร์) (เพลงประกอบจากเรื่อง บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ)
Riyoute De Dakishimetai (ญี่ปุ่น: 両手で抱きしめたい; โรมาจิ: เรียวเทะ เดะ ดาคิชิเมไท) (เพลงประกอบจากเรื่อง บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ)
Ikusen no Hikari Atsumaru Toki ~Dai Koujin Kabutelios no Theme~ (ญี่ปุ่น: 幾千の光集まる時～大甲神カブテリオスのテーマ～; โรมาจิ: อิคุเซน โนะ ฮิคาริ อาสึมารุ โทคิ ~ไดโคจิน คาบุเทริออส โนะ ธีม~) (เพลงประกอบจากเรื่อง บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ)
Kyoufu no Gundan (ญี่ปุ่น: 恐怖の軍団; โรมาจิ: เคียวฟุ โนะ กุนดัน) (เพลงประกอบจากเรื่อง บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ)
Aishuu Wonderful Bow! (ญี่ปุ่น: 哀愁ワンダフルバウ！; โรมาจิ: ไอชูว วันเดอร์ฟูล บาว!) (เพลงประกอบจากเรื่อง นักสืบเหล็กโรโบทัก)
ผลงาน > อนิเมะ

โทคิ โนะ นากะ โอะ ฮาชิรินุเคเตะ (เพลงประกอบจากเรื่อง อุลตร้าแมน USA)
Sky.High.Hero (เพลงปิดจากเรื่อง อุลตร้าแมน USA)
อนชูร่าโซวากะ (เพลงประกอบจากเรื่อง ชูราโตะยอดองครักษ์)
WARNING　OF　DANGER...เคโคคุ... (เพลงประกอบจากเรื่อง ดราก้อนบอล Z)
อควอเรียม โนะ โยรุ (เพลงประกอบจากเรื่อง ดราก้อนบอล Z)
Cool　Cool　ดันดี (เพลงประกอบจากเรื่อง ดราก้อนบอล Z)
มาจินบู โนะ ฮิเงคิ (เพลงประกอบจากเรื่อง ดราก้อนบอล Z)
ทาทาคาเอะ! เรดบารอน (เพลงประกอบจากเรื่อง เรดบารอน)
โคะคู โนะ สึบาสะ (เพลงประกอบจากเรื่อง เทคก้าแมนเบลด)
โฮโนโอะ โนะ ยูฉะ! ไฟเออร์ดั๊กวอน (เพลงประกอบจากเรื่อง คำสั่งผู้กล้า ดั๊กวอน)
บาบิลนิเซ (เพลงประกอบจากเรื่อง บาบิลที่ 2)
เคียวโชะคุโซโค กายเวอร์ (เพลงเปิดจากเรื่อง กายเวอร์ อมนุษย์เกราะชีวะ)
เพลงประกอบเรื่อง วินนีเดอะพูห์ (Winnie the Pooh) ฉบับสร้างใหม่ (เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น)
เพลงประกอบเรื่อง ดิสนีย์ เฮาส์ออฟเมาส์ (เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น)
ผลงาน > เกม

Keep the Faith จาก เกรทแบทเทิลฟูลบลาสต์
ผลงาน > เพลงจาก Pop'n music

Kyou mo Dokokade Devilman (今日も何処かでデビルマン)
Tiger Mask (タイガーマスク)
Devilman no Uta (デビルマンの歌)
Maka Fushigi Adventure! (魔訶不思議アドベンチャー!)
ผลงาน > เพลงโฆษณา

DX Delta mega จากเรื่อง เมกะเรนเจอร์
DX Juuken gattai Gekitohja จากเรื่อง เกคิเรนเจอร์
ผลงาน > คอรัส

Hyukujuu gattai Gaoking จากเรื่อง กาโอเรนเจอร์
งานพากย์

นานามิจัง รับบทเป็น สตีฟ ซอนเดอร์สัน
บาบิลที่ 2 รับบทเป็น หว่อง
เมาคลีลูกหมาป่า (วอลต์ดิสนีย์) รับบทเป็น King Louie
งานแสดง

ขบวนการนักสู้กู้ภัย โกโกไฟว์ (ตอนที่45)
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของชินอิจิ อิชิฮาระ (ญี่ปุ่น)
ทางด่วนโฮกูริกุ

ชื่อย่อของทางด่วนสายนี้มีชื่อเดียวกันกับภูมิภาคในอดีตของญี่ปุ่น โฮกูริกุโด
|  ทางด่วนโฮกูริกุ |
| --- | --- |
 北陸自動車道
th
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 476.5 กิโลเมตร (296.1 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: ค.ศ. 1972–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
จาก: ชุมทางต่างระดับนีงาตะชูโอ ในนีงาตะ จ.นีงาตะ  ทางด่วนบังเอ็ตสึ  ทางด่วนนิฮงไกโทโฮกุ
ถึง: ชุมทางต่างระดับไมบาระ ในไมบาระ จ.ชิงะ  ทางด่วนเมชิง
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ญี่ปุ่น
เมืองสำคัญ: นางาโอกะ, โจเอ็ตสึ, อูโอซุ, โทยามะ, คานาซาวะ, โคมัตสึ, ฟูกูอิ, ซาบาเอะ, เอจิเซ็ง, สึรูงะ, นางาฮามะ
 
ระบบทางหลวง
ทางด่วนในประเทศญี่ปุ่น ทางหลวงแผ่นดินในประเทศญี่ปุ่น
ทางด่วนโฮกูริกุ (ญี่ปุ่น: 北陸自動車道; โรมาจิ: Hokuriku Jidōsha-dō) หรือชื่อย่อ โฮกูริกุโด (ญี่ปุ่น: 北陸道; โรมาจิ: Hokurikudō) เป็นทางด่วนแห่งชาติขนาด 4 ช่องจราจรในประเทศญี่ปุ่น เป็นเจ้าของและบำรุงรักษาโดยบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออกและบริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง
ภาพรวม

ทางด่วนโฮกูริกุเปิดให้บริการช่วงแรกเมื่อ ค.ศ. 1972 โดยบริษัท ทางหลวงญี่ปุ่น จำกัด (มหาชน) จากนั้นการก่อสร้างดำเนินไปเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งแล้วเสร็จตลอดสายเมื่อ ค.ศ. 1988 เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ทางด่วนแห่งชาติทั้งหมดได้รับการโอนกิจการจากของรัฐไปเป็นของเอกชน และทางด่วนโฮกูริกุก็ถูกแบ่งการบริหารจัดการออกเป็นสองส่วนระหว่างบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออกและบริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง
เส้นทางนี้ให้บริการในภูมิภาคโฮกูริกุ บนชายฝั่งทางตอนกลางของเกาะฮนชู ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น ระยะทางส่วนใหญ่ของทางด่วนขนานไปกับทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 8 และทางรถไฟสายหลักโฮกูริกุของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก
ถึงแม้ว่าเส้นทางจะมีจุดเริ่มต้นในนีงาตะและสิ้นสุดที่ไมบาระ แต่หมายเลขทางออกและการนับกิโลเมตรเริ่มต้นจากไมบาระ
ลักษณะเส้นทาง

บริเวณทางแยกต่างระดับสึรูกะ (敦賀IC) ฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางใต้และฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางเหนือจะไขว้สลับกันและแยกห่างออกจากกัน และไขว้กลับมาตามปกติที่บริเวณใกล้กับจุดพักรถซูอิซุ (杉津PA)
ช่วงระหว่างทางแยกต่างระดับคิโนโมโตะ (木之本IC) กับทางแยกต่างระดับทาเกฟุ (武生IC) มีอุโมงค์จำนวน 14 แห่ง โดยมี 2 แห่งที่มีความยาวมากกว่า 2,000 เมตร (6,600 ฟุต) และช่วงระหว่างทางแยกต่างระดับอาซาฮิ (朝日IC) กับทางแยกต่างระดับโจเอ็ตสึ (上越IC) มีอุโมงค์จำนวน 26 แห่ง โดยมี 8 แห่งที่มีความยาวมากกว่า 2,000 เมตร (6,600 ฟุต)
แหล่งข้อมูลอื่น

บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก
บริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง
ภาพเส้นทางในโอยาชิราซุ นครอิโตอิงาวะ จังหวัดนีงาตะ
ซ้าย: ทางด่วนโฮกูริกุ
กลาง:ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 8 และทางรถไฟสายหลักโฮกูริกุของ JR
ขวา: ทางหลวงจังหวัดนีงาตะหมายเลข 525
บ้านรักไทย

บ้านรักไทย
บ้านรักไทย หรือชื่อท้องถิ่น บ้านแม่ออ เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่บนดอยสูงในตำบลหมอกจำแป่ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ห่างจากตัวเมืองแม่ฮ่องสอนประมาณ 44 กิโลเมตร มีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางหมู่บ้าน ตั้งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลกว่า 1,776 เมตร
ประวัติ

บ้านรักไทยเป็นหมู่บ้านชาวจีนยูนนานหรือจีนฮ่อ อดีตทหารจีนคณะชาติ กองพล 93 ที่ได้อพยพลี้ภัยสงครามกลางเมืองเข้ามาตั้งถิ่นฐานในประเทศไทย ในช่วงแรกเป็นเป็นการหลบหนีเข้ามายังไทยอย่างผิดกฎหมาย แต่ภายหลังจีนฮ่อกลุ่มนี้สามารถปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ได้ตามความต้องการของรัฐบาลไทย รัฐบาลจึงได้มอบสัญญาติให้กับชาวจีนฮ่อเหล่านี้
โดยกระทรวงมหาดไทยได้จัดสรรที่ดินบริเวณ 3 จังหวัดชายแดนภาคเหนือ ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย และแม่ฮ่องสอน ให้แก่ชาวจีนฮ่อ ชาวจีนฮ่อที่พบในจังหวัดแม่ฮ่องสอนมีอยู่ 3 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่บ้านรักไทย หมู่บ้านสุริยะ และหมู่บ้านสันติชล โดยที่บ้านรักไทยมี ครอบครัวของนายโกวยี่ฉ่าย หยางเจินอาง และนางหลงเซียน แซ่หลิน มาสร้างบ้านเรือนเป็นครอบครัวแรก
บ้านรักไทยมีประชากรทั้งหมดประมาณ 1,200 คน  มีหลายเชื้อชาติได้แก่  จีนฮ่อ  ไทใหญ่ คนเมือง ม้ง  ฯลฯ ชาวบ้านส่วนใหญ่มีอาชีพปลูกชาตามไหล่เขา และเลี้ยงสัตว์  เช่น  เลี้ยงหมู  ไก่  ม้า รวมถึงด้านการท่องเที่ยว  บริการที่พัก  ขายอาหาร  ขายสินค้าที่ระลึก  ใบชาอบแห้ง  อุปกรณ์ชงชา  ชุดถ้วยชา  ป้านชา  ขนม  ผลไม้อบแห้ง  ส่วนใหญ่นำเข้าจากจีนและไต้หวัน
ลักษณะ

บ้านรักไทย
หมู่บ้านรักไทยตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่ราบระหว่างเนินเขา โดยสร้างบ้านเรือนกระจายตัวเป็นรัศมีขึ้นไปตามเนินเขา ลักษณะบ้านบางส่วนเป็นบ้านแบบเก่า ทำจากดินเหนียวผสมฟางข้าว มีอ่างเก็บน้ำเป็นแหล่งน้ำชุมชน มีลานอเนกประสงค์เป็นพื้นที่ที่ตั้งอยู่บริเวณเนินเขาสูงสุดกลางหมู่บ้าน ศาลเจ้าประจำหมู่บ้านรักไทย ตั้งอยู่ทางด้านทิศใต้ของหมู่บ้านบริเวณหลังโรงเรียนบ้านแม่ออรักไทยและเป็นที่ประดิษฐานองค์เจ้าแม่กวนอิม
ภายหลังหมู่บ้านได้รับการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว บ้านเรือนหลายหลังในหมู่บ้านได้เปลี่ยนสภาพเป็นร้านค้า ร้านอาหารจีนยูนนาน รวมถึงเรือนแรมในรูปแบบโรงเตี๊ยม หลายครัวเรือนได้เปลี่ยนบ้านให้เป็นร้านน้ำชาและจำหน่ายใบชา
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

นักกีฬาชาวออสเตรีย ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 132 คน ใน 14 ชนิดกีฬา โดยเป็นชาย 90 คน และหญิง 42 คน โดยทำผลงานได้ไป 4 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน 5 เหรียญทองแดง อยู่ในอันดับที่ 9 ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
นักเขียน

นักเขียน คือผู้ที่สร้างงานเขียน อย่างไรก็ตามคำนี้มักใช้เฉพาะกับผู้ที่เขียนงานสร้างสรรค์หรือเป็นอาชีพ หรือผู้ที่ได้สร้างงานเขียนในลักษณะอื่น ๆ นักเขียนที่มีความชำนาญจะแสดงความสามารถในการใช้ภาษาเพื่อที่จะนำเสนอแนวคิดและภาพพจน์ ไม่ว่าจะเป็นการเขียนบันเทิงคดีหรือสารคดี
นักเขียนอาจสร้างผลงานในรูปแบบต่าง ๆ เช่น บทกวี ร้อยกรอง ร้อยแก้ว เรื่องสั้น นวนิยาย บทละคร สารคดี นักเขียนที่ทำงานเฉพาะมักได้รับการเรียกแตกต่างกัน เช่น กวี นักเขียนเรื่องสั้น นักเขียนนวนิยาย นักเขียนบทละคร นักหนังสือพิมพ์ นักเขียนสารคดี นักเขียนอื่น ๆ เป็นต้น
ประเภทของนักเขียน

กวี: เน้นการใช้ภาษาที่สละสลวย สื่ออารมณ์ ความรู้สึก และจินตนาการ ผ่านบทกวี
นักเขียนเรื่องสั้น: ถ่ายทอดเรื่องราวที่กระชับ เข้มข้น จบภายในบทเดียว
นักเขียนนวนิยาย: ร้อยเรียงเรื่องราวที่ยาวกว่าเรื่องสั้น มีตัวละครและเนื้อเรื่องที่ซับซ้อน
นักเขียนบทละคร: เขียนบทสำหรับการแสดงบนเวที
นักหนังสือพิมพ์: นำเสนอข่าวสาร เหตุการณ์ปัจจุบัน บทความวิเคราะห์ ฯลฯ
นักเขียนสารคดี: นำเสนอข้อมูล ความรู้ เกี่ยวกับบุคคล เหตุการณ์ สถานที่ ฯลฯ
นักเขียนอื่นๆ: เช่น นักเขียนบทความ บล็อกเกอร์ นักเขียนคำโฆษณา ฯลฯ
ทักษะสำคัญของนักเขียน

ทักษะการใช้ภาษา: เข้าใจหลักภาษา ใช้งานภาษาได้อย่างถูกต้อง เหมาะสม
ทักษะการคิดวิเคราะห์: วิเคราะห์ข้อมูล เรียบเรียงความคิด
ทักษะการสังเกต: สังเกตรายละเอียดรอบตัว
ทักษะการอ่าน: อ่านงานเขียนหลากหลายรูปแบบ พัฒนาความคิดและภาษา
ทักษะการจินตนาการ: คิดสร้างสรรค์ เรื่องราว ตัวละคร ฉาก บรรยากาศ
ทักษะการฝึกฝน: พัฒนาฝีมือ เรียนรู้เทคนิค ทุ่มเทกับงานเขียน
นักเขียนสำคัญของโลก มีหลายท่าน แต่ละท่านมีผลงานโดดเด่น สร้างอิทธิพลต่อวงการวรรณกรรมและสังคม ดังนี้

1. วิลเลียม เชกสเปียร์ (William Shakespeare) : นักเขียนบทละครชาวอังกฤษ ผลงานโด่งดัง เช่น โรมิโอกับจูเลียต ฮ Hamlet แมคเบธ
2. เลโอ ตอลสตอย (Leo Tolstoy) : นักเขียนชาวรัสเซีย ผลงานโด่งดัง เช่น สงครามและสันติภาพ อันนา คาเรนิน่า
3. ชาร์ลส์ ดิคเกนส์ (Charles Dickens) : นักเขียนชาวอังกฤษ ผลงานโด่งดัง เช่น โอลิเวอร์ ทวิสต์ นิโคลัส นิคเกิลบี้ เรื่องเล่าคริสต์มาส
4. ฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี้ (Fyodor Dostoevsky) : นักเขียนชาวรัสเซีย ผลงานโด่งดัง เช่น อาชญากรรมและการลงโทษ  The Brothers Karamazov
5. เจน ออสติน (Jane Austen) : นักเขียนหญิงชาวอังกฤษ ผลงานโด่งดัง เช่น ไพรด์ แอนด์ พรีจูดิส เซนส์ แอนด์ เซนซิบิลิตี้
6. มาร์ก ทเวน (Mark Twain) : นักเขียนชาวอเมริกัน ผลงานโด่งดัง เช่น  The Adventures of Tom Sawyer  The Adventures of Huckleberry Finn
7. อกาธา คริสตี้ (Agatha Christie) : นักเขียนหญิงชาวอังกฤษ ผลงานโด่งดัง เช่น ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนต์เอ็กซ์เพรส  คดีฆาตกรรมในบ้านหรู
8. จอร์จ ออร์เวลล์ (George Orwell) : นักเขียนชาวอังกฤษ ผลงานโด่งดัง เช่น ฟาร์มสัตว์ 1984
9. กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ (Gabriel García Márquez) : นักเขียนชาวโคลอมเบีย ผลงานโด่งดัง เช่น หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา
10. ฮาร์เปอร์ ลี (Harper Lee) : นักเขียนหญิงชาวอเมริกัน ผลงานโด่งดัง เช่น ฆ่า Mockingbird
นักเขียน เหล่านี้เป็นเพียงตัวอย่าง ยังมีนักเขียนอีกมากมายจากทั่วโลกที่สร้างผลงานทรงคุณค่า ส่งผลต่อความคิด ความเชื่อ และจินตนาการของผู้คน
นักเขียนไทย ที่มีความสำคัญต่อวงการวรรณกรรมไทย เช่น

หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
เสถียร โพธินันทะ
ยาขอบ
ศรีบูรพา
สุวัฒน์ วรดิลก
คำสิงห์ ศรีนอก
วินทร์ เลียววาริณ
ดิลัน สเปรย์เบร์รี

| ดิลัน สเปรย์เบร์รี |
| --- | --- |
ดิลัน ในงานแซนดีเอโกคอมมิคคอน ปี 2017
เกิด: ดิลัน มิวส์ สเปรย์เบร์รี  (1998-07-07) กรกฎาคม 7, 1998 (26 ปี) ฮิวสตัน, รัฐเท็กซัส, สหรัฐ
การศึกษา: ไบรตันฮอลล์
อาชีพ:  นักแสดง  นักดนตรี 
ปีปฏิบัติงาน: 2007–ปัจจุบัน
มีชื่อเสียงจาก: บุรุษเหล็กซูเปอร์แมน, ทีนวูล์ฟ
ญาติ: เอลเลอรี่ สเปรย์เบร์รี (น้องสาว)
ดิลัน มิวส์ สเปรย์เบร์รี (เกิด 7 กรกฎาคม 1998) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการรับบทบาทเป็น คลาร์ก เค้นต์ ตอนเด็ก ในภาพยนตร์เรื่องบุรุษเหล็กซูเปอร์แมน เมื่อปี 2013 และบทบาท เลียม ดันบาร์ ในเรื่อง ทีนวูล์ฟ ทางช่องเอ็มทีวี ปี 2014-2017
ชีวิตช่วงต้น

ดิลันเกิดและเติบโตที่เมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส เข้าเรียนระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนเวสต์ยูนิเวอร์ซิตีแอเลเมนทารี เขารับบทบาทการแสดงครั้งแรกของเขาเมื่ออายุสามขวบ ในโฆษณารณรงค์เพื่อสาธารณะทางช่องพีบีเอสและทำงานในโฆษณาและสื่อสิ่งพิมพ์สำหรับเด็ก
น้องสาวของเขา เอลเลอรี สเปรย์เบร์รี เป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน ทั้งสองคนย้ายไปลอสแอนเจลิสพร้อมพ่อแม่ในปี 2006 เพื่ออาชีพของพวกเขา จากนั้นเขาก็เข้าเรียนที่ไบรตันฮอลล์ในลอสแอนเจลิส ระหว่างการค้นหาอาชีพของเขา
อาชีพ

หลังย้ายไปลอสแอนเจลิส ดิลันปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์ดราม่าและคอมเมดี้หลายช่อง รวมทั้ง iCarly, Tracey Ullman's State of the Union, Criminal Minds, และ กลี นอกจากนี้เขายังมีบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง The Three Gifts ร่วมกับ ดีน เคน และ Bedrooms และรับบทบาทเป็น คลาร์ก เค้นต์ ตอนเด็ก ในภาพยนตร์เรื่องบุรุษเหล็กซูเปอร์แมน ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของเขากับวอร์เนอร์บราเธอส์ ส่วนหนึ่งของจักรวาลขยายดีซี ร่วมกับเอมี แอดัมส์, ไมเคิล แชนนอน, ไดแอน เลนและเควิน คอสต์เนอร์
ดิลันเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับบทบาท เลียม ดันบาร์ ในเรื่อง ทีนวูล์ฟ ทางช่องเอ็มทีวี ปี 2014-2017 เขาปรากฏเป็นนักแสดงสมทบในฤดูกาลที่สี่ ก่อนที่จะถูกยกให้เป็นนักแสดงหลักสำหรับซีรีส์ในฤดูกาลที่ห้าซึ่งเปิดตัวเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2015 เขาปรากฏตัวในงานคอมมิค-คอนกับนักแสดงทีนวูล์ฟ ก่อนการแสดงในปี 2017 เดิมเขามาทดสอบบท เดเร็คสมัยวัยรุ่น ในฤดูกาลที่ 3 แต่ตอนนั้นเขายังเด็กเกินไป ในช่วงเวลาของการแสดงเขามีฐานแฟนคลับเพิ่มมากขึ้น
ในปี 2016 เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์ผจญภัยเรื่อง Vanished - Left Behind: Next Generation สร้างจากวรรณกรรมเยาวชนขายดี ที่ได้รับการจัดอันดับโดยเดอะนิวยอร์กไทมส์ เรื่อง Vanished โดยทิม ลาเฮย์และเจอร์รี บี. เจนกินส์ พร้อมด้วยนักแสดงจาก ทีนวูล์ฟ ช่องเอ็มทีวี, The Haunted Hathaways ช่องNickelodeon's, และ Flowers in the Attic ช่องLifetime's
หลังจากจบเรื่อง ทีนวูล์ฟ เขาได้แสดงในภาพยนตร์ระทึกขวัญปี 2018 เรื่อง Malibu Tapes เขาได้เขียนบทและบันทึกเสียงในตอนแรก เขาเล่นกีต้าร์, เบสและกลองก่อนที่จะปรากฏตัวใน ทีนวูล์ฟ และมีวงดนตรีชื่อ The Dead Toms เขาเป็นแฟนตัวยงของพังก์ร็อกและมีวงโปรดคือ Black Flag, Minor Threat, The Stooges, Neck Deep, The Story So Far, และบลิงก์-182 เขายังออกแบบเสื้อผ้าผสมงานศิลป์ของเขาซึ่งมีกำหนดปล่อยออกมาในปี 2018
ดิลันกล่าวว่า แจ็ก นิโคลสัน, รอเบิร์ต เดอ นิโร, ฌอน เพนน์, วาคีน ฟินิกซ์, ทอม ฮาร์ดี, และเจค จิลเลินฮาล เป็นแรงบันดาลใจของเขา
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | The Sunday Man | คนพาล | ภาพยนตร์สั้น |
| 2007 | My Father | สตีเวนวัยเด็ก |  |
| 2008 | Soccer Mom | แซม |  |
| 2008 | Spaced | เด็กชายแพะ | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2009 | The Honeysting | แอนดี ไวล์เดอร์ | ภาพยนตร์สั้น |
| 2009 | Land of the Lost | เด็ก ทาร์ พิตส์ |  |
| 2009 | Reconciliation | แกรนท์ วัย 10 ขวบ |  |
| 2009 | Old Dogs | เด็กเล่นฟุตบอล |  |
| 2009 | Chasing a Dream | จอห์น แวน ฮอร์น วัย 8 ขวบ | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2009 | The Three Gifts | ไมค์ | ภาพยนตร์โทรทัศน์ |
| 2010 | Seamus and Magellan | แซม | ภาพยนตร์สั้น |
| 2010 | Bedrooms | แม็ก |  |
| 2011 | Shuffle | โลเวล วัยเด็ก |  |
| 2011 | Spooky Buddies | ร็อดนีย์ |  |
| 2013 | บุรุษเหล็กซูเปอร์แมน | คลาร์ก เค้นต์ วัย 13 ขวบ | เข้าชิง: Saturn Award for Best Performance by a Younger Actor |
| 2014 | Cry of the Butterfly | เด็กไร้บ้าน |  |
| 2016 | Vanished – Left Behind: Next Generation | ฟลินน์ |  |
| 2018 | Malibu Tapes | จอร์ช |  |
ผลงาน > โทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | MADtv | ไทเลอร์ | ตอน #14.2 |
| 2008 | iCarly | แมทธิว | ตอน: "iHave a Lovesick Teacher" |
| 2008 | Criminal Minds | แซม คันนิงแฮม | ตอน: "Brothers in Arms" |
| 2008–2009 | Tracey Ullman's State of the Union | เจสซี | ตอน #1.1, #2.5 |
| 2012 | กลี | คูเปอร์ วัยเด็ก | ตอน: "Big Brother" |
| 2012 | Common Law | นักล่า | ตอน: "Ride-Along", "Soul Mates" |
| 2014–2017 | ทีนวูล์ฟ | เลียม ดันบาร์ | บทสมทบ (ฤดูกาลที่ 4); บทหลัก (ฤดูกาลที่ 5–6); 49 ตอน |
รางวัลและชื่อเข้าชิง

| ปี | รางวัล | ประเภท | ผลงาน | ผล |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | รางวัลแซทเทิร์น | Best Performance by a Younger Actor | บุรุษเหล็กซูเปอร์แมน | เสนอชื่อเข้าชิง |
| 2016 | รางวัลแซทเทิร์น | Best Performance by a Younger Actor in a Television Series | ทีนวูล์ฟ | เสนอชื่อเข้าชิง |
แหล่งข้อมูลอื่น

ดิลัน สเปรย์เบร์รี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดิลัน สเปรย์เบร์รี ที่เฟซบุ๊ก
ดิลัน สเปรย์เบร์รี ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
ดิลัน สเปรย์เบร์รี ที่อินสตาแกรม
Dylan Sprayberry เก็บถาวร 2017-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ประวัติที่ MTV
ทางด่วนโดโอ

|  ทางด่วนฮกไกโด |
| --- | --- |
道央自動車道, 道央道 
th
ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 413.6 กิโลเมตร (257.0 ไมล์)
มีขึ้นเมื่อ: 1971–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
จาก: ทางแยกต่างระดับโอนุมะโคเอ็ง ใน โมริ จ.ฮกไกโด ทางหลวงฮกไกโดหมายเลข 149
ถึง: ทางแยกต่างระดับชิเบ็ตสึ-เค็มบูชิ ใน เค็มบูชิ จ.ฮกไกโด  ทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 40
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ญี่ปุ่น
เมืองสำคัญ: มูโรรัง, โทมาโกไม, ชิโตเซะ, ซัปโปโร, ฟูกูงาวะ, อาซาฮิกาวะ
 
ระบบทางหลวง
ทางด่วนในประเทศญี่ปุ่น ทางหลวงแผ่นดินในประเทศญี่ปุ่น
ทางด่วนโดโอ (ญี่ปุ่น: 道央自動車道; โรมาจิ: Dōō Jidōsha-dō) หรือ ทางด่วนฮกไกโด เป็นทางด่วนในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นเจ้าของและดำเนินการโดยบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก
การตั้งชื่อ

ชื่อของทางด่วนสายนี้ในภาษาญี่ปุ่นคือ ทางด่วนโดโอ (แปลตรงตัวคือ "ทางด่วนฮกไกโดกลาง") อย่างไรก็ตาม มักรู้จักกันในชื่อ ทางด่วนฮกไกโด
ทางด่วนสายนี้ถูกกำหนดให้เป็นสายฮาโกดาเตะ–นาโยโระ (ญี่ปุ่น: 函館名寄線) ของทางด่วนฮกไกโดจูกัง (北海道縦貫自動車道)
คำว่า จูกัง (ญี่ปุ่น: 縦貫; โรมาจิ: Jūkan; "ตามยาว") ใช้เพื่อแยกความหมายจากคำว่า โอดัง (ญี่ปุ่น: 横断; โรมาจิ: Ōdan; "ตามขวาง") ในชื่อของทางด่วนฮกไกโดโอดัง (北海道横断自動車道)
รายละเอียดของเส้นทาง

ทางด่วนโดโอเชื่อมพื้นที่ทางตอนเหนือกับทางใต้ของฮกไกโดเข้าด้วยกันโดยผ่านนครซัปโปโระ และมีส่วนต่อขยายที่กำลังดำเนินการอยู่ ได้แก่ ต่อขยายไปทางเหนือไปยังนครวักกาไน และต่อขยายไปทางใต้ไปยังนครฮาโกดาเตะ แม้ว่าตัวทางด่วนโดโอเองจะไม่มีแผนขยายไปยังเมืองทั้งสองดังกล่าว แต่มีก็ถนนที่มีมาตรฐานเท่าทางด่วนครอบคลุมในระยะทางส่วนที่เหลือนี้ (ได้แก่ ทางหลวงหมายเลข 40 ต่อไปทางเหนือ และทางหลวงหมายเลข 5 ต่อไปทางใต้)
แหล่งข้อมูลอื่น

บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก (ภาษาญี่ปุ่น)
ชุมทางต่างระดับชิโตเซะ-เอนิวะ
ทางด่วนในประเทศฟิลิปปินส์

| ระบบทางด่วนในประเทศฟิลิปปินส์ |
| --- | --- |
ป้ายหมายเลขทางด่วนฟิลิปปินส์
แผนที่ทางด่วนในเกาะลูซอน ทางด่วนซูบิก–คลาร์ก–ตาร์ลัก แสดงด้วยเส้นสีแดง
ข้อมูลของระบบ
บำรุงรักษาโดย บริษัทเอกชนภายใต้สัมปทานจากกรมโยธาธิการและทางหลวง
ระยะทาง: 420 กิโลเมตร (260 ไมล์)
ชื่อของทางหลวง
ทางด่วน: Eหมายเลข
ระบบทางหลวง
 ถนนในประเทศฟิลิปปินส์ ทางหลวง  ทางด่วน 
ทางด่วนในประเทศฟิลิปปินส์ เป็นระบบทางหลวงที่ควบคุมการเข้าถึงที่ควบคุมโดยกรมโยธาธิการและทางหลวง ซึ่งประกอบด้วยทางด่วนและทางหลวงมาตรฐานสูงตามภูมิภาคทั้งหมดในประเทศฟิลิปปินส์ ทางหลวงมาตรฐานสูงดังกล่าว หมายถึง ทางหลวงที่ให้บริการจราจรในระดับสูงโดยสามารถใช้ความเร็วและมีความปลอดภัยในการเดินทาง เพื่อที่จะสนับสนุนกิจกรรมทางเศรษฐกิจและสังคม ทางด่วนในประเทศฟิลิปปินส์เป็นถนนที่เก็บค่าผ่านทางหลายช่องจราจร ซึ่งดูแลรักษาโดยบริษัทเอกชนภายใต้สัปทานจากรัฐบาล ส่วนทางหลวงมาตรฐานสูงตามภูมิภาคเป็นทางหลวงที่ควบคุมการเข้าถึงเช่นกัน แต่ทำหน้าที่เป็นทางเสริมให้กับทางด่วน
ทางด่วนในประเทศฟิลิปปินส์มีระยะทางทั้งหมด 420 กิโลเมตร (260 ไมล์)* ในปี ค.ศ. 2015 และจะขยายเพิ่มเติมเป็น 626 กิโลเมตร (389 ไมล์)* ภายในปี ค.ศ. 2020 และ 995 กิโลเมตร (618 ไมล์)* ภายในปี ค.ศ. 2030 ตามแผนแม่บทที่เสนอโดยองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2010
ทางด่วนในประเทศฟิลิปปินส์ประกอบด้วยทางหลวงที่ควบคุมการเข้าถึงจำนวน 10 สาย ที่เชื่อมต่อเมโทรมะนิลาไปยังจังหวัดในลูซอนเหนือและลูซอนใต้ ปัจจุบัน ทางด่วนทั้งหมดยังไม่เชื่อมต่อกัน แต่จะเป็นแผนในอนาคตที่จะเชื่อมต่อกันเป็นโครงข่าย
ระบบการกำหนดหมายเลข

ตามระบบการกำหนดหมายเลขของกรมโยธาธิการและทางหลวง ป้ายทางด่วนนั้นเป็นป้ายห้าเหลี่ยมสีเหลือง และมีตัวรหัสสีดำ นำหน้าด้วยตัวอักษร "E" ย่อมาจาก "Expressway" แล้วตามด้วยหมายเลข
ในปี ค.ศ. 2015 ระบบทางด่วนในประเทศฟิลิปปินส์ประกอบด้วยเส้นทางดังต่อไปนี้
| รูป | หมายเลข | เริ่มต้น | สิ้นสุด | ระยะทาง | ถนนที่เก็บค่าผ่านทาง | พื้นที่ที่ทางผ่าน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  001 !E1 | เกซอนซิตี | Rosario |  | ทางด่วนลูซอนเหนือ ทางด่วนซูบิก–คลาร์ก–ตาร์ลัก ทางด่วนตาร์ลัก–ปังกาซีนัน–ลาอูนีโยน | จังหวัดบูลาคัน จังหวัดลาอูนีโยน เมโทรมะนิลาตอนเหนือ จังหวัดปัมปังกา จังหวัดปังกาซีนัน จังหวัดตาร์ลัก |  |
|  |  002 !E2 | มากาตี | บาตังกัสซิตี |  | สกายเวย์ ทางด่วนลูซอนใต้ Southern Tagalog Arterial Road | จังหวัดบาตังกัส จังหวัดคาบีเต จังหวัดลากูนา เมโทรมะนิลาตอนใต้ |  |
|  |  002 !E2 | Muntinlupa | Bacoor |  | ทางด่วน Muntinlupa–คาบีเต | เมโทรมะนิลาตอนใต้ จังหวัดคาบีเต |  |
|  |  003 !E3 | Parañaque | Kawit | 0014 !14 km (8.7 mi) | ทางด่วนมะนิลา–คาบีเต | จังหวัดคาบีเต เมโทรมะนิลาตอนใต้ |  |
|  |  004 !E4 | Olongapo | Mabalacat |  | ทางด่วนซูบิก–Tipo ทางด่วนซูบิก–คลาร์ก–ตาร์ลัก | จังหวัดบาตาอัน จังหวัดปัมปังกา จังหวัดซัมบาเลส |  |
|  |  005 !E5 | เกซอนซิตี | Valenzuela |  | ทางด่วนลูซอนเหนือ Mindanao Avenue-Karuhatan Link | เมโทรมะนิลาตอนเหนือ |  |
|  |  006 !E6 | Parañaque | ปาไซ |  | ทางด่วน NAIA | เมโทรมะนิลาตอนใต้ รวมถึงท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน |  |
ทางหลวงสายเอเชีย

ทางหลวงเอเชียสาย 26 หรือทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์ () มีเส้นทางผ่านทางด่วน 2 สายในประเทศฟิลิปปินส์
ทางด่วนลูซอนเหนือ จาก Guiguinto ถึง Balintawak เกซอนซิตี
ทางด่วนลูซอนใต้ จากทางแยกต่างระดับ Magallanes ถึง Calamba
ดูเพิ่ม

ทางหลวงในประเทศฟิลิปปินส์
การขนส่งในประเทศฟิลิปปินส์
ตำบลบ่อเกลือเหนือ

| ตำบลบ่อเกลือเหนือ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bo Kluea Nuea
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: น่าน
อำเภอ: บ่อเกลือ
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 109.38 ตร.กม. (42.23 ตร.ไมล์)
ประชากร (2554)
 • ทั้งหมด: 3,156 คน
 • ความหนาแน่น: 28.85 คน/ตร.กม. (74.7 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 55220
รหัสภูมิศาสตร์: 551201
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บ่อเกลือเหนือ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศเหนือสุดของตัวอำเภอ
ที่ตั้ง

ทิศเหนือ ติดต่อตำบลขุนน่าน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ทิศตะวันออก ติดต่อเมืองไชยบุรี แขวงไชยบุรี ประเทศลาว
ทิศใต้ ติดต่อตำบลดงพญา อำเภอบ่อเกลือ
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลภูคา อำเภอปัว
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

แบ่งการปกครองเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านเวร
หมู่ 2 บ้านสะไล
หมู่ 3 บ้านบ่อหยวก
หมู่ 4 บ้านน้ำจูน
หมู่ 5 บ้านน้ำกึ๋น
หมู่ 6 บ้านน้ำว้า
หมู่ 7 บ้านห้วยขวาก (หมู่ที่ 11 เดิม)
หมู่ 8 บ้านห้วยป๋อ
หมู่ 9 บ้านบ่อหยวกใต้ (รับพื้นที่หมู่ที่ 7 บ้านห้วยขาบ)
หมู่ 10 บ้านสะเละ
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

แบ่งการปกครองเป็น 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อเกลือเหนือ มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบ่อเกลือเหนือทั้งหมด