stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอ็กซ์โป 2008
นิทรรศการน่าสนใจ > ศาลาญี่ปุ่น

ศาลาญี่ปุ่น (สเปน: Pabellon de Japon) จัดแสดงนิทรรศการความเป็นมาและวัฒนธรรมการใช้น้ำกับเทคโนโลยีโดยผนวกแนวคิดจากการจัดงานแสดงนิทรรศการโลกที่เมืองไอจิ ประเทศญี่ป่น เมื่อปี ค.ศ.2005 โดยใช้สัตว์สัญลักษณ์ (อังกฤษ: Mascot) ชื่อ Maruzo มาดำเนินเรื่องร่วมกับสัตว์สัญลักษณ์ของงาน ชื่อ ฟลูวี (สเปน: Fluvi) และเสนอภาพวีดิทัศน์ในห้องโถงใหญ่แสดงวีถีชีวิต วัฒนธรรมและภูมิปัญญาเกี่ยวกับการใช้น้ำ เล่าผ่านตัวการ์ตูนญี่ปุ่น (เต่า)
นิทรรศการน่าสนใจ > ศาลาเกาหลี

ศาลาเกาหลี (สเปน: Pabellon de Corea) เสนอแนวคิด "น้ำเป็นสัญลักษณ์ของประวัติศาสตร์และความเป็นจริง" (อังกฤษ: Water as a symbol of history and reality) ผ่านมุมมองเกี่ยวกับน้ำของคนเกาหลี
แหล่งข้อมูลอื่น

Eopo Zaragoza 2008
ฟลูวี
ภายในอาคารสะพานข้ามแม่น้ำเอโบร
อาคารรูปหยดน้ำ
อาคารแสดงนิทรรศการสัตว์น้ำจืด
ช่องทางน้ำ
ถนนหลักเอ็กซ์โป 2008
อิดลิ

| --- | --- |

ชื่ออื่น: อิทลิ, อิดลี, อีดลี, อิตลิ
มื้อ: มื้อเช้า, มื้อดึก
ภูมิภาค: อินเดียใต้
อุณหภูมิเสิร์ฟ: ร้อน
ส่วนผสมหลัก: เลนทิลดำ, ข้าว
 ตำราอาหาร: อิดลิ   สื่อ: อิดลิ
อิดลิ หรือ อิดลี (อักษรโรมัน: Idli หรือ idly) เป็นขนมข้าวประเภทอาหารคาวประเภทหนึ่งที่มีที่มาจากอินเดียใต้ นิยมทานเป็นมื้อเช้า ทำมาจากก้อนแป้งที่ทำมาจากถั่วดำที่กระเทาะเปลือกแล้วกับข้าวที่นำมาหมัก ก่อนนำไปนึ่งไอน้ำ
ประวัติศาสตร์

อิดลิในรูปแบบในอดีตปรากฏกล่าวถึงในเอกสารโบราณของอินเดียมากมาย เช่นในวรรณกรรมภาษากันนาดาจากปี ค.ศ. 920 วัททรธเน โดย ศิวโกฏิจรรย์ กล่าวถึง "อิฑฑาลิเก" (iddalige) ซึ่งทำมาจากแป้งแกรมดำ จวุนทารยะที่สอง (Chavundaraya II) ผู้ประพันธ์สารานุกรมกันนาดาที่เก่าแก่ที่สุด โลโกปกร (Lokopakara; ป. ค.ศ. 1025) บรรยายถึงการเตรียมอาหารนี้ด้วยการจุ่มแป้งแกรมดำในน้ำนมเนย แล้วนำไปบดผสมน้ำใสจากเคิร์ดกับเครื่องเทศ กษัตริย์แห่งจาลุกยะตะวันตกและนักวิชาการ โสเมศวรที่สาม (ครองราชย์ดินแดนที่ปัจจุบันอยู่ในรัฐกรณาฏกะ) กล่าวถึงสูตรการทำอิดลิในสารานุกรมภาษาสันสกฤต มันโสลลสะ โดยเรียกชื่ออาหารนี้ว่า อิฑฑาริกา (iḍḍarikā)
นักประวัติศาสตร์อาหาร เค ที อจยะ ตั้งข้อสังเกตว่าอิดลิแบบที่ทำในปัจจุบันอาจมีที่มาจากบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศอินโดนีเซียซึ่งเป็นดินแดนที่มีการหมักดองอาหารมายาวนาน เขาตั้งคนครัวหลวงคนหนึ่งที่ถวายให้กษัตริย์ฮินดูในดินแดนอินโดนีเซียน่าจะประดิษฐ์อิดลิแบบนึ่งไอน้ำขึ้นมา ก่อนที่จะนำกลับมาเผยแพร่ในอินเดียระหว่าง ค.ศ. 800-1200 เขายังกล่าวถึงอาหารอินโดนีเซียชื่อ "เกอดลี" (kedli) ที่เขากล่าวอ้างว่าคล้ายกันกับอิดลิ อย่างไรก็ตาม นักเขียน ชานกี เลนิน (Janaki Lenin) ปฏิเสธว่าไม่ปรากฏหลักฐานสูตรอาหารของอาหารอินโดนีเซียจานใด ๆ ที่ใช้ชื่อนี้ นักประวัติศาสตร์อาหาร คอลลีน เทย์เลอร์ เสน เสนอว่าขบวนการหมักดองแป้งที่ใช้ทำอิดลินั้นเป็นกระบวนการโดยธรรมชาติที่ค้นพบในอินเดียเอง เนื่องจากแทบทุกวัฒนธรรมล้วนมีการหมักดองอาหารในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
ในปี 2015 ผู้ผลิตอิดลิจากเจนไน เอนิยวัน (Eniyavan) ประกาศให้วันที่ 30 มีนาคมของทุกปีเป็น "วันอิดลิโลก" (World Idli Day)
การเตรียม

| คุณค่าทางโภชนาการต่อ 1 ชิ้น (30 กรัม) |
| --- | --- |
พลังงาน: 167 กิโลจูล (40 กิโลแคลอรี)

คาร์โบไฮเดรต: 7.89 g
ใยอาหาร: 1.5 g
 

ไขมัน: 0.19 g
อิ่มตัว: 0.037 g
ไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว: 0.035 g
ไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่: 0.043 g
 

โปรตีน: 1.91 g
 

แร่ธาตุ
โพแทสเซียม: (1%) 63 มก.
โซเดียม: (14%) 207 มก.
 
 หน่วย  μg = ไมโครกรัม • mg = มิลลิกรัม  IU = หน่วยสากล 
ประมาณร้อยละคร่าว ๆ โดยใช้การแนะนำของสหรัฐสำหรับผู้ใหญ่  แหล่งที่มา: 
อิดลิทำมาจากข้าวดิบสี่ส่วนต่อถั่วดำ (Vigna mungo) หนึ่งส่วน ซึ่งนำไปแช่น้ำแยกกันนานอย่างน้อยสี่ชั่วโมง และหากเป็นไปได้ควรข้ามคืน ในกระบวนการนี้อาจเติมเครื่องเทศลงไปด้วย หลังแช่น้ำเสร็จแล้วจะนำไปบดแยกกันและนำมารวมกันเพื่อนำไปทิ้งไว้ข้ามคืนให้เกิดการหมักดองขึ้น ซึ่งจะทำให้ปริมาตรเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า หลังจากการหมักเสร็จ บางส่วนอาจเก็บไว้เป็นหัวเชื้อสำหรับทำอิดลิชุดต่อไป ส่วนที่จะนำไปประกอบต่อจะนำมาปั้นเป็นก้อนกลมโดยใช้แม่พิมพ์ จากนั้นจึงนำไปนึ่งไอน้ำบนตระแกรง นาน 10–25 นาในบางสูตรอาหารแบบดั้งเดิมอาจใช้ใบไม้มารองแป้งในกระบวนการนึ่งไอน้ำแทนที่การใช้ตระแกรง
โฮเซ โบนิยา

| โฮเซ โบนิยา |
| --- | --- |
เกิด: 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510
โฮเซ โบนิยา (สเปน: José Bonilla) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ที่เมืองเอลติเกร รัฐอันโซอาเตกี ประเทศเวเนซุเอลา เสียชีวิตด้วยโรคหอบหืดเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2545 รวมอายุได้ 35 ปี สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 14) เสมอ 1 แพ้ 5
ประวัติ

โบนิยาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนนอาเลกซิส ดิอัซ ที่เวเนซุเอลา จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวทเมื่อ 20 พฤศจิกายน พงศ. 2535 ซึ่งโบนิยาชนะคะแนนเอดิซอน ตอร์เรส ได้แชมป์มาครอง จากนั้น โบนิยาขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนนฆูลิโอ กูดิโย ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้สองครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้ทีเคโอ​ เฮซุส โรฮัส ยก 11 เมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จากนั้น โบนิยาลดรุ่นลงไปชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นสตอร์วเวท ปรากฏว่าแพ้ทีเคโอ​โรเซนโด อัลบาเรซ ยก 11 เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2537 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวทเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกฮิลเบร์โต กอนซาเลซ ยก 4
จากนั้น โบนิยาลดรุ่นไปชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ปรากฏว่าชนะคะแนนการ์โลส อัลเบร์โต โรดริเกซ ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้เดินทางมาชิงแชมป์โลกสมาคมมวยโลก รุ่นฟลายเวท เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนแสน ส.เพลินจิต ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนนอูโก ราฟาเอล โซโต เมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ต่อมา ขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาล สมาคมมวยโลก รุ่นฟลายเว​ท เมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมาริซิโอ ปัสตรานา ไป โบนิยายังขึ้นชกต่อมาอีกระยะหนึ่ง หลังจากที่ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ชนะคะแนนโฆเซ เด เฆซุส โลเปซ เมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกจนเสียชีวิตใน พ.ศ. 2545 รวมอายุได้ 34 ปี
เกียรติประวัติ

แชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวท (2535–2538)
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท
ชิง 17 เมษายน 2536 ชนะคะแนนฮูลิโอ กูดิญโญ ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กรกฎาคม 2536 ชนะน็อก ฮอร์เฮ บลังโก ยก 9 ที่เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 ตุลาคม 2536 ชนะคะแนน บิกตอร์ อูโก ฟูเอนเตอัลบา ที่เวเนซุเอลา
เสียแชมป์ 26 พฤศจิกายน 2536 แพ้ทีเคโอ​ เฮซุส โรฮัส ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
แชมป์เวเนซุเอลารุ่นไลท์ฟลายเวท (2539)
แชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท
ชิง 24 พฤศจิกายน 2539 ชนะคะแนน แสน ส.เพลินจิต ที่อุบลราชธานี
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะทีเคโอ ฮิโรกิ อิโอกะ ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 สิงหาคม 2540 ชนะคะแนน เอบังเฮลิโอ เปเรซ ที่ เวเนซุเอลา
ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 22 พฤศจิกายน 2540 ชนะทีเคโอ​ เคจิ ยามางูจิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
เสียแชมป์ 29 พฤษภาคม 2541 แพ้คะแนน อูโก ราฟาเอล โซโต ที่ สหรัฐ
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิง 9 ตุลาคม 2542 ชนะคะแนน โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ ที่เวเนซุเอลา
เคยชิงแชมปต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวท 23 กันยายน 2537 แพ้ทีเคโอ​ โรเซนโด อัลบาเรซ ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 3 ตุลาคม 2541 แพ้คะแนน เมาริซิโอ ปัสตรานา ที่เวเนซุเอลา
แหล่งข้อมูลอื่น

สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
หมู่บ้านรุ้ง

ภายในหมู่บ้านรุ้ง
หมู่บ้านรุ้ง (จีน: 彩虹眷村; พินอิน: Cǎihóng Juàncūn; Rainbow Village) เป็นอดีตหมู่บ้านเครือญาติทหารที่แปรสภาพมาเป็นศิลปะริมทางในอำเภอหนานตุน นครไถจง ประเทศไต้หวัน
ประวัติศาสตร์

ผลงานศิลปะในหมู่บ้านเป็นผลงานโดยอดีตนายทหาร หวาง หย่ง-ฟู่ (จีน: 黃永阜; พินอิน: Huáng yǒng fù) ซึ่งเกิดที่เมืองไท่ชาน มณฑลกว่างตง ในปี 1924, เป็นบุตรคนโตสุดจาก 6 คนของครอบครัว (ชายสี่ หญิงสอง) เขามีความสามารถทางซิลปะมาตั้งแต่เด็ก หวางเข้าร่วมกับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ (NRA) ในหี 1946 เพื่อสู้กับกองทัพปลดแอกแห่งชาติในจีนแผ่นดินใหญ่ระหว่างสงครามกลางเมืองจีน ในปี 1949 ทหารของ NRA จำนวนมากที่ปราชัยในสมรภูมิได้ติดตามผู้นำเจียง ไคเชก หนีมายังไต้หวัน ซึ่งต่อมามีการสร้างหมู่บ้านสำหรับทหารและครอบครัวอยู่อาศัยมากมายทั่วประเทศ  หมู่บ้านเช่นนี้เรียกว่าหมู่บ้านเครือญาติทหาร
บ้านหลายหลังในหมู่บ้านนี้ถูกทิ้งร้างในสภาพทรุดโทรม และนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เริ่มทำการซื้อที่ดินเพื่อพัฒนาโครงการต่าง ๆ โดยผู้อยู่อาศัยได้รับเงินชดเชยและย้ายออก กระนั้น หวางยังคงอยู่แม้ว่าเพื่อนบ้านจะย้ายออกไปหมดแล้ว และเหลือบ้านเพียง 11 หลังเท่านั้น ในฐานะคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ในหมู่บ้าน เขาเบื่อและเริ่มใช้เวลาไปกับการวาดระบายสีรูปนกในบ้าน ก่อนจะกินพื้นที่ขยายออกมาจนถึงหมู่บ้าน และในขณะเดียวกัน การวาดรูประบายสีตามบ้านเรือนและท้องถนนในหมู่บ้านเขา ยังทำไปเพื่อป้องกันไม่ให้ที่ดินที่เหลือเหล่านี้ถูกรื้อถอนหรือทำลาย ต่อมานักศึกษาจากมหาวิทยาลัยในพื้นที่มาค้นพบงานของหวางและเริ่มรณรงค์ให้มีการอนุรักษ์หมู่บ้านไว้ ต่อมารัฐบาลตอบรับและประกาศให้พื้นที่เป็นเขตวัฒนธรรมที่มีการดูแล และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้เดินทางมาเยี่ยมชมประมาณหนึ่งล้านคนทุกปี
หวางเสียชีวิตในวันที่ 23 มกราคม 2024 สิริอายุ 100 เขาได้รับการเรียกขานว่าเป็น "คุณปู่สีรุ้ง"
โกปาอาเมริกา

| --- | --- |

ก่อตั้ง: ค.ศ. 1916 (ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้) ค.ศ. 1975 (โกปาอาเมริกา)
ภูมิภาค: อเมริกาใต้ (คอนเมบอล)
จำนวนทีม: 16
ทีมชนะเลิศปัจจุบัน:  อาร์เจนตินา (สมัยที่ 16)
ทีมที่ประสบความสำเร็จที่สุด:  อาร์เจนตินา (16 สมัย)
เว็บไซต์: copaamerica.com
 โกปาอาเมริกา 2024
โกปาอาเมริกา (สเปน: Copa América) หรือ กอปาอาแมรีกา (โปรตุเกส: Copa América) เป็นการแข่งขันฟุตบอลนานาชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ จัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1916 การแข่งขันเกิดขึ้นไม่สม่ำเสมอจากสาเหตุต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 เป็นต้นมามีการแข่งขันทุกสองปี จนกระทั่งถึงในปี ค.ศ. 2004 ที่ห่างจากการแข่งขันครั้งก่อนหน้าใน ค.ศ. 2001 เป็นเวลาสามปี จนกระทั่งใน ค.ศ. 2007 จึงมีการตกลงในหมู่ประเทศที่เข้าทำการแข่งขันว่าจะจัดการแข่งขันทุก 4 ปี
ถ้วยรางวัลประจำรายการ
ถ้วยรางวัลสำหรับแชมป์
ถ้วยรางวัลสำหรับแชมป์เฉพาะ โกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอปี2016
คำว่า โกปา ในภาษาสเปน และ กอปา ในภาษาโปรตุเกส แปลว่า "ถ้วย"
เจ้าภาพ

| เจ้าภาพ | จำนวนครั้ง |
| --- | --- |
 อาร์เจนตินา: 9 (1916, 1921, 1925, 1929, 1937, 1946, 1959, 1987, 2011)
 อุรุกวัย: 7 (1917, 1923, 1924, 1942, 1956, 1967, 1995)
 ชิลี: 7 (1920, 1926, 1941, 1945, 1955, 1991, 2015)
 บราซิล: 6 (1919, 1922, 1949, 1989, 2019, 2021)
 เปรู: 6 (1927, 1935, 1939, 1953, 1957, 2004)
 เอกวาดอร์: 3 (1947, 1959, 1993)
 โบลิเวีย: 2 (1963, 1997)
 สหรัฐC: 2 (2016, 2024)
 ปารากวัย: 1 (1999)
 โคลอมเบีย: 1 (2001)
 เวเนซุเอลา: 1 (2007)
ไม่มีเจ้าภาพ: 3 (1975, 1979, 1983)
รับเชิญ

| ทีมชาติ |  1993 |  1995 |  1997 |  1999 |  2001 |  2004 |  2007 |  2011 |  2015 |  2016 |  2019 |  2021 | จำนวนครั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  คอสตาริกา |  – |  – | GS |  – | QF | QF |  – | GS |  – | GS |  – |  – | 5 |
|  เฮติ |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – | GS |  – |  – | 1 |
|  ฮอนดูรัส |  – |  – |  – |  – | 3rd |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – | 1 |
|  จาเมกา |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – | GS | GS |  – |  – | 2 |
|  ญี่ปุ่น |  – |  – |  – | GS |  – |  – |  – |  – |  – |  – | GS |  – | 2 |
|  เม็กซิโก | 2nd | QF | 3rd | 3rd | 2nd | QF | 3rd | GS | GS | QF |  – |  – | 10 |

|  ปานามา |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – | GS |  – |  – | 1 |
|  กาตาร์ |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  – |  GS |  – | 1 |
|  สหรัฐ | GS | 4th |  – |  – |  – |  – | GS |  – |  – | 4th |  – |  – | 4 |
ผลการแข่งขัน > ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้

| ปี | เจ้าภาพ | รอบ 4 ทีม> ชนะเลิศ | รอบ 4 ทีม> รองชนะเลิศ | รอบ 4 ทีม> อันดับ 3 | รอบ 4 ทีม> อันดับ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1916  |  อาร์เจนตินา |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ชิลี |
| 1917 |  อุรุกวัย |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ชิลี |
| 1919 |  บราซิล |  บราซิล |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  ชิลี |
| 1920 |  ชิลี |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ชิลี |
| 1921 |  อาร์เจนตินา |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  อุรุกวัย |  ปารากวัย |
| 1922 |  บราซิล |  บราซิล |  ปารากวัย |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |
| 1923 |  อุรุกวัย |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  ปารากวัย |  บราซิล |
| 1924 |  อุรุกวัย |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  ปารากวัย |  ชิลี |
| 1925  |  อาร์เจนตินา |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ปารากวัย | N/A |
| 1926 |  ชิลี |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  ชิลี |  ปารากวัย |
| 1927 |  เปรู |  อาร์เจนตินา |  อุรุกวัย |  เปรู |  โบลิเวีย |
| 1929 |  อาร์เจนตินา |  อาร์เจนตินา |  ปารากวัย |  อุรุกวัย |  เปรู |
| 1935  |  เปรู |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  เปรู |  ชิลี |
| 1937 |  อาร์เจนตินา |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  อุรุกวัย |  ปารากวัย |
| 1939 |  เปรู |  เปรู |  อุรุกวัย |  ปารากวัย |  ชิลี |
| 1941  |  ชิลี |  อาร์เจนตินา |  อุรุกวัย |  ชิลี |  เปรู |
| 1942 |  อุรุกวัย |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ปารากวัย |
| 1945  |  ชิลี |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ชิลี |  อุรุกวัย |
| 1946  |  อาร์เจนตินา |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ปารากวัย |  อุรุกวัย |
| 1947 |  เอกวาดอร์ |  อาร์เจนตินา |  ปารากวัย |  อุรุกวัย |  ชิลี |
| 1949 |  บราซิล |  บราซิล |  ปารากวัย |  เปรู |  โบลิเวีย |
| 1953 |  เปรู |  ปารากวัย |  บราซิล |  อุรุกวัย |  ชิลี |
| 1955 |  ชิลี |  อาร์เจนตินา |  ชิลี |  เปรู |  อุรุกวัย |
| 1956  |  อุรุกวัย |  อุรุกวัย |  ชิลี |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |
| 1957 |  เปรู |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  อุรุกวัย |  เปรู |
| 1959 |  อาร์เจนตินา |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  ปารากวัย |  เปรู |
| 1959  |  เอกวาดอร์ |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |  เอกวาดอร์ |
| 1963 |  โบลิเวีย |  โบลิเวีย |  ปารากวัย |  อาร์เจนตินา |  บราซิล |
| 1967 |  อุรุกวัย |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  ชิลี |  ปารากวัย |
ผลการแข่งขัน > โกปาอาเมริกา

| ปี | เจ้าภาพ | รอบชิงชนะเลิศ> ชนะเลิศ | รอบชิงชนะเลิศ> ผลการ แข่งขัน | รอบชิงชนะเลิศ> รองชนะเลิศ | รอบชิงที่สาม> อันดับ 3 | รอบชิงที่สาม> ผลการ แข่งขัน | รอบชิงที่สาม> อันดับ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1975 |  ไม่มีเจ้าภาพ  |  เปรู | 0 – 1 / 2 – 0 Play-off 1 – 0 |  โคลอมเบีย |  บราซิล  อุรุกวัย | N/A  | N/A  |
| 1979 |  ไม่มีเจ้าภาพ  |  ปารากวัย | 3 – 0 / 0 – 1 Play-off 0 – 0 a.e.t. |  ชิลี |  บราซิล  เปรู | N/A  | N/A  |
| 1983 |  ไม่มีเจ้าภาพ  |  อุรุกวัย | 2 – 0 / 1 – 1 |  บราซิล |  ปารากวัย  เปรู | N/A  | N/A  |
| 1987 |  อาร์เจนตินา |  อุรุกวัย | 1 – 0 |  ชิลี |  โคลอมเบีย | 2 – 1 |  อาร์เจนตินา |
| 1989 |  บราซิล |  บราซิล |  |  อุรุกวัย |  อาร์เจนตินา |  |  ปารากวัย |
| 1991 |  ชิลี |  อาร์เจนตินา |  |  บราซิล |  ชิลี |  |  โคลอมเบีย |
| 1993 |  เอกวาดอร์ |  อาร์เจนตินา | 2 – 1 |  เม็กซิโก |  โคลอมเบีย | 1 – 0 |  เอกวาดอร์ |
| 1995 |  อุรุกวัย |  อุรุกวัย | 1 – 15–3 pens |  บราซิล |  โคลอมเบีย | 4 – 1 |  สหรัฐ |
| 1997 |  โบลิเวีย |  บราซิล | 3 – 1 |  โบลิเวีย |  เม็กซิโก | 1 – 0 |  เปรู |
| 1999 |  ปารากวัย |  บราซิล | 3 – 0 |  อุรุกวัย |  เม็กซิโก | 2 – 1 |  ชิลี |
| 2001 |  โคลอมเบีย |  โคลอมเบีย | 1 – 0 |  เม็กซิโก |  ฮอนดูรัส | 2 – 25–4 pens |  อุรุกวัย |
| 2004 |  เปรู |  บราซิล | 2 – 24–2 pens |  อาร์เจนตินา |  อุรุกวัย | 2 – 1 |  โคลอมเบีย |
| 2007 |  เวเนซุเอลา |  บราซิล | 3 – 0 |  อาร์เจนตินา |  เม็กซิโก | 3 – 1 |  อุรุกวัย |
| 2011 |  อาร์เจนตินา |  อุรุกวัย | 3 – 0 |  ปารากวัย |  เปรู | 4 – 1 |  เวเนซุเอลา |
| 2015 |  ชิลี |  ชิลี | 0 – 04–1 pen |  อาร์เจนตินา |  เปรู | 2 – 0 |  ปารากวัย |
| 2016 |  สหรัฐ |  ชิลี | 0 – 04–2 pen |  อาร์เจนตินา |  โคลอมเบีย | 1 – 0 |  สหรัฐ |
| 2019 |  บราซิล |  บราซิล | 3 – 1 |  เปรู |  อาร์เจนตินา | 2 – 1 |  ชิลี |
| 2021 |  บราซิล |  อาร์เจนตินา | 1 – 0 |  บราซิล |  โคลอมเบีย | 3 – 2 |  เปรู |
| 2024 |  สหรัฐ |  อาร์เจนตินา | 1 - 0 |  โคลอมเบีย |  |  |  |
ความสำเร็จในโกปาอาเมริกา

| ทีมชาติ | ชนะเลิศ | รองชนะเลิศ | อันดับสาม | อันดับสี่ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  อาร์เจนตินา | 16 (1921*, 1925*, 1927, 1929*, 1937*, 1941, 1945, 1946*, 1947, 1955, 1957, 1959 (Argentina)*, 1991, 1993, 2021,2024) | 14 (1916*, 1917, 1920, 1923, 1924, 1926, 1935, 1942, 1959 (Ecuador), 1967, 2004, 2007, 2015, 2016) | 5 (1919, 1956, 1963, 1989, 2019) | 2 (1922, 1987*) |
|  อุรุกวัย | 15 (1916, 1917*, 1920, 1923*, 1924*, 1926, 1935, 1942*, 1956*, 1959 (Ecuador), 1967*, 1983, 1987, 1995*, 2011) | 6 (1919, 1927, 1939, 1941, 1989, 1999) | 10 (1921, 1922, 1929, 1937, 1947, 1953, 1957, 1975, 2004,2024) | 5 (1945, 1946, 1955, 2001, 2007) |
|  บราซิล | 9 (1919*, 1922*, 1949*, 1989*, 1997, 1999, 2004, 2007, 2019*) | 12 (1921, 1925, 1937, 1945, 1946, 1953, 1957, 1959 (Argentina), 1983, 1991, 1995, 2021*) | 7 (1916, 1917, 1920, 1942, 1959 (Ecuador), 1975, 1979) | 3 (1923, 1956, 1963) |
|  ปารากวัย | 2 (1953, 1979) | 6 (1922, 1929, 1947, 1949, 1963, 2011) | 7 (1923, 1924, 1925, 1939, 1946, 1959 (Argentina), 1983) | 7 (1921, 1926, 1937, 1942, 1967, 1989, 2015) |
|  ชิลี | 2 (2015*, 2016) | 4 (1955*, 1956, 1979, 1987) | 5 (1926*, 1941*, 1945*, 1967, 1991*) | 11 (1916, 1917, 1919, 1920*, 1924, 1935, 1939, 1947, 1953, 1999, 2019) |
|  เปรู | 2 (1939*, 1975) | 1  (2019) | 8 (1927*, 1935*, 1949, 1955, 1979, 1983, 2011, 2015) | 6 (1929, 1941, 1957*, 1959 (Argentina), 1997, 2021) |
|  โคลอมเบีย | 1 (2001*) | 2 (1975,2024) | 5 (1987, 1993, 1995, 2016, 2021) | 2 (1991, 2004) |
|  โบลิเวีย | 1 (1963*) | 1 (1997*) | — | 2 (1927, 1949) |
|  เม็กซิโก^ | — | 2 (1993, 2001) | 3 (1997, 1999, 2007) | — |
|  ฮอนดูรัส^ | — | — | 1 (2001) | — |
|  เอกวาดอร์ | — | — | — | 2 (1959 (Ecuador)*, 1993*) |
|  สหรัฐ^ | — | — | — | 2 (1995, 2016*) |
|  เวเนซุเอลา | — | — | — | 1 (2011) |
แหล่งข้อมูลอื่น

Copa América, CONMEBOL.com
The Copa América Archive – Trivia
RSSSF archive – includes extensive match reports.
| ด ค กฟุตบอลระหว่างประเทศ |
| --- | --- | --- |
 ฟีฟ่า  สหพันธ์  ทีม  การแข่งขัน  ฟุตบอลโลก ยู-20  ยู-17  โอลิมปิก  โอลิมปิกเยาวชน  กีฬามหาวิทยาลัยโลก  อันดับโลก  รางวัลฟุตบอลยอดเยี่ยมของฟีฟ่า  ไทม์ไลน์ 
| แอฟริกา |  ซีเอเอฟ – แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ยู-23  ยู-20  ยู-17  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (เหนือ, ตะวันตก, กลาง, ตะวันออก, ใต้)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| เอเชีย |  เอเอฟซี – เอเชียนคัพ ยู-23  ยู-20  ยู-17  ภูมิภาค (อาเซียน, ตะวันออก, ใต้, กลาง, ตะวันตก)  ระหว่างทวีป (อาหรับ)  |  |
| ยุโรป |  ยูฟ่า – ยูโร ยู-21  ยู-19  ยู-17  เนชันส์ลีก  |  |
| อเมริกาเหนือและกลาง และแคริบเบียน |  คอนคาแคฟ – โกลด์คัพ ยู-20  ยู-17  ยู-15  เนชันส์ลีก  ภูมิภาค (แคริบเบียน, อเมริกากลาง)  |  |
| โอเชียเนีย |  โอเอฟซี – โอเอฟซีเนชันส์คัพ ยู-20  ยู-16/ยู-17  |  |
| อเมริกาใต้ |  คอนเมบอล – โกปาอาเมริกา ยู-20  ยู-17  ยู-15  |  |
| กีฬาคนพิการ |  พาราลิมปิกเกมส์ ฟุตบอล 5 คน  ฟุตบอล 7 คน  ฟุตบอลผู้พิการทางสมองชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลคนตาบอดชิงแชมป์โลก เวิลด์กรังด์ปรีซ์  ฟุตบอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก  ฟุตบอลผู้พิการขาขาดชิงแชมป์โลก  |  |
| ไม่ได้จัดโดยฟีฟ่า |  ซีโอเอ็นไอเอฟเอ – ซีโอเอ็นไอเอฟเอเวิลด์ฟุตบอลคัพ  ซีโอเอ็นไอเอฟเอยูโรเปียนฟุตบอลคัพ  ไอไอเอ – ไอแลนด์เกมส์  คณะกรรมการสหพันธ์ใหม่แห่งอเมริกาใต้ (ซีเอสเอเอ็นเอฟ)  พันธมิตรความสามัคคีแห่งฟุตบอลโลก (ดับเบิลยูยูเอฟเอ)  |  |
| เกมส์ |  ออลแอฟริกาเกมส์  เอเชียนเกมส์  อเมริกากลาง  อเมริกากลางและแคริบเบียน  ภูมิภาคเอเชียตะวันออก  แฟรงโคโฟนเกมส์  เกาะมหาสมุทรอินเดีย  ลูโซโฟนีเกมส์  เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์  แพนอเมริกันเกมส์  แพนอาหรับเกมส์  แปซิฟิกเกมส์  กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้  ซีเกมส์  |  |
 ดูเพิ่ม ภูมิศาสตร์  รหัส  สโมสร/ผู้เล่นแห่งศตวรรษ ฟุตบอลทีมหญิงระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการทางสมองระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนตาบอดระหว่างประเทศ ฟุตบอลคนหูหนวกระหว่างประเทศ ฟุตบอลผู้พิการขาขาดระหว่างประเทศ 
แผนที่แสดงจำนวนครั้งของการเป็นเจ้าภาพ
กาลานะมัก

| --- | --- |
ก้อนเกลือดำขนาดใหญ่
ชื่ออื่น: กาลานะมัก
ภูมิภาค: เอเชียใต้
 ตำราอาหาร: เกลือดำ   สื่อ: เกลือดำ
กาลานะมัก (อักษรโรมัน: Kala namak) หรือ เกลือดำ เป็นหินเกลือที่นำไปเผาไฟในเตาเผา มีกลิ่นคล้ายกำมะถันและเหม็น ใช้ในอนุทวีปอินเดีย ทำมาจากเกลือที่ขุดได้จากเทือกเขาหิมาลัยและพื้นที่โดยรอบ องค์ประกอบหลักของเกลือดำคือโซเดียมคลอไรด์ โดยมีองค์ประกอบอื่น ๆ ที่ทำให้เกิดกลิ่นและสีที่เป็นเอกลักษณ์ กลิ่นนั้นโดยหลักมาจากองค์ประกอบจำพวกกำมะถัน ส่วนสีน้ำตาลผสมชมพูจนถึงม่วงเข้มมีที่มาจากไกรก์ไทต์ (Fe3S4, เหล็ก(I, III) ซัลไฟด์) ในแร่ธาตุของเกลือ
ในอายุรเวทเชิดชูเกลือดำว่ามีคุณประโยชน์ทางการแพทย์โดยเฉพาะการใช้งานเป็นยาถ่าย
การผลิต

วัตถุดิบตั้งต้นสำหรับการผลิตเกลือดำโดยดั้งเดิมจะใช้หินเกลือธรรมชาติที่ขุดได้จากอินเดียเหนือ ในพื้นที่เฉพาะในแถบเทือกเขาหิมาลัย และทะเลเกลือเช่นสัมภร และ ทิทวานา
ดั้งเดิมแล้ว หินเกลือจะแปรสภาพจากสีค่อนขาวในรูปธรรมชาติ มาเป็นที่เข้มแบบที่เรียกว่ากาลานะมัก ผ่านกระบวนการทางเคมีรีดักชั่นที่แปรสภาพโซเดียมซัลเฟตที่มีอยู่ตามธรรมชาติในเกลือดิบให้กลายเป็นไฮโดรเจนซัลไฟด์ และ โซเดียมซัลไฟด์ ซึ่งมีกลิ่นฉุน กระบวนการรีดักชั่นนี้อาจประกอบด้วยการนำเกลือไปเผาในเตาไฟนาน 24 ชั่วโมงในรูปที่ห่อหั้มด้วยไหเซรามิก ไฟที่ใช้จะจุดจากถ่านที่อาจผสมเม็ดฮารัด, อามลัก, บาเฮรา, เปลือกบาบูล หรือ นาโตรน เกลือที่เผาเสร็จแล้วจะนำไปทิ้งไว้จนเย็น เก็บรักษา และอาจบ่มต่อก่อนนำไปจำหน่าย
33179 อาร์แซนแวงแกร์

33179 อาร์แซนแวงแกร์ (ฝรั่งเศส: 33179 Arsènewenger) เป็นดาวเคราะห์น้อยที่อยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อยหลัก มีคาบดาราคติเท่ากับ 1544.2942189 วัน (4.23 ปี) ค้นพบเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1998 โดยเอียน พี. กริฟฟิน ที่เป็นแฟนสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล โดยตั้งชื่อตามผู้จัดการทีม อาร์แซน แวงแกร์ และเชื่อว่าเป็นดาวเคราะห์น้อยเดียวที่ตั้งชื่อตามผู้จัดการทีมฟุตบอล
การประชุมระบบประมวลผลข้อมูลประสาท

การประชุมระบบประมวลผลข้อมูลประสาท (Conference on Neural Information Processing Systems, ย่อว่า NeurIPS หรือเดิมย่อเป็น NIPS) เป็นการประชุมทางวิชาการด้านการเรียนรู้ของเครื่อง และ ประสาทวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ซึ่งจัดขึ้นในเดือนธันวาคมของทุกปี
ประวัติศาสตร์

เสนอขึ้นโดย นักวิชาการจาก สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย และ ห้องทดลองเบลล์ ในปี 1986 จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี 1987 ก่อนปี 2000 จัดขึ้นที่ เดนเวอร์ สหรัฐอเมริกา นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ได้มีการจัดขึ้นหลายแห่งในสหรัฐอเมริกา สเปน และแคนาดา ในปี 2015 การประชุมเป็นระบบทางเดียว และหลังจากปี 2015 ได้มีการเปลี่ยนเป็นระบบสองทาง
ประวัติศาสตร์ > การเปลี่ยนชื่อ

ชื่อการประชุมนี้เดิมทีเคยย่อว่า NIPS แต่เนื่องจาก nips ยังหมายถึง หัวนม จึงมีการเรียกร้องให้เปลี่ยนชื่อการประชุม ในเดือนมีนาคม 2018 อาจารย์และนักศึกษามากกว่า 120 คนที่มหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์ได้ส่งจดหมายเปิดผนึกถึงคณะกรรมการบริหารของ NIPS โดยขอให้เปลี่ยนชื่อเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ตัวย่อ ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตรซึ่งมีแนวโน้มที่จะล่วงละเมิดทางเพศ เมื่อปลายเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน คณะกรรมการระบุว่าจะไม่เปลี่ยนชื่อ ทำให้เกิดการประท้วงรอบใหม่ โดยได้รับการสนับสนุนจากประชาชนเกือบ 2,000 คน เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2018 คณะกรรมการได้เปลี่ยนอักษรย่อการประชุมเป็น NeurIPS อย่างเป็นทางการภายใต้แรงกดดัน
2 พัลลัส

2 พัลลัส (กรีก: Παλλάς) เป็นหนึ่งในดาวเคราะห์น้อยที่ใหญ่ที่สุดในแถบหลัก เป็นดาวเคราะห์น้อยที่ได้รับการค้นพบเป็นดวงที่สอง โดยนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน ชื่อ ไฮน์ริช วิลเฮ็ล์ม มัททีอัส ออลเบอร์ส เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1802 ในตอนแรก ๆ นักดาราศาสตร์คิดว่าพัลลัสเป็นดาวเคราะห์ เช่นเดียวกับดาวเคราะห์น้อยที่ค้นพบในช่วงแรก ๆ ดวงอื่น คือ 1 เซเรส 3 จูโน และ 4 เวสตา จนกระทั่งเมื่อมีการค้นพบดาวเคราะห์น้อยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จึงค่อยมีการจัดประเภทของดาวเหล่านี้เสียใหม่
เหตุกันสาดสถานีรถไฟนอวีซาดถล่ม

| --- | --- |
สภาพของกันสาดที่ถล่มลงมา
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2024
เวลา: 11:56 (CET)
ที่ตั้ง: สถานีรถไฟนอวีซาด นอวีซาด ประเทศเซอร์เบีย
พิกัด: 45°15′56″N 19°49′46″E﻿ / ﻿45.26556°N 19.82944°E﻿ / 45.26556; 19.82944
ประเภท: โครงสร้างล้มเหลว
เสียชีวิต: 14
บาดเจ็บไม่ถึงตาย: 3
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 กันสาดคอนกรีตของสถานีรถไฟนอวีซาด สถานีรถไฟหลักของนครนอวีซาด ประเทศเซอร์เบีย ถล่มลงมาใส่ทางเท้าเบื้องล่างซึ่งมีผู้คนเดินอยู่ขวักไขว่ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 ราย บาดเจ็บอย่างน้อยสามคน
ภูมิหลัง

กันสาดนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการปรับปรุงสถานีครั้งใหญ่โดยกลุ่มบริษัทจากจีน ได้แก่ บริษัททางรถไฟจีนนานาชาติ จำกัด (China Railway International Co., Ltd; บริษัทลูกของไชน่าเรลเวย์กรุ๊ป) และ บริษัทก่อสร้างขนส่งจีน ซึ่งเรียกรวมกันว่า CRIC-CCCC การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้งานในวันที่ 5 กรกฎาคม 2024
ในเดือนมกราคม 2024 สำนักข่าวท้องถิ่น พอร์ทาล 021 (Portal 021) ยื่นคำร้องขอดูเอกสารสัญญาและค่าใช้จ่ายของโครงการปรับปรุงสถานีรถไฟจากกระทรวงการก่อสร้าง คมนาคม และสาธารณูปโภค แต่ถูกปฏิเสธ โดย CRIC-CCCC คัดค้านการให้เอกสารแก่บุคคลที่สามจนกว่าการก่อสร้างเสร็จและจะมีการยืนยันความพึงพอใจในงาน
หลังเกิดเหตุการณ์ ทั้ง CRIC-CCCC และองค์การของรัฐที่เกี่ยวข้อง ได้ปฏิเสธว่ากันสาดไม่ได้เป็นของสร้างขึ้นใหม่ระหว่างโครงการปรับปรุงสถานีที่ผ่านมา แต่เป็นของเดิมของสถานีที่ได้รับการปรับสภาพเท่านั้น
เหตุการณ์

ณ วันที่ 1 พฤสจิกายน 2024 เวลา 11:56 น. CET กันสาดคอนกรีตความยาว 35 m (115 ft) ถล่มลงมาสู่เบื้องล่าง ใส่ผู้คนที่เดินสัญจรผ่านและนั่งพักในบริเวณ มีผู้เสียชีวิตสิบสี่ราย บาดเจ็บอย่างน้อยสามตน ในจำนวนผู้เสียชีวิต 13 คนเป็นพลเมืองเซอร์เบีย และ 1 คนเป็นพลเมืองของมาซีโดเนีย หนึ่งในผู้เสียชีวิตมีเด็กอายุ 6 ปี และมีผู้ที่ได้รับบาดเจ็บอยู่ในภาวะสาหัส รวมถึงมีคนที่ต้องถูกตัดระยางค์เพื่อรักษา
หลังเกิดเหตุมีผู้เข้าช่วยเหลือมากกว่า 80 คน ที่รวมตัวมาจากทั้งในและนอกนครนอวีซาด ใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ในการให้ความช่วยเหลือ รถไฟทั้งหมดที่ออกจากสถานีถูกยกเลิกชั่วคราว
ผลสืบเนื่อง

ผู้คนบนสื่อสังคมออนลไน์จำนวนมากประณามรัฐบาลว่าเพิกเฉยและขาดความใส่ใจ และมีเป้าหมายหลักในการวิจารณ์อยู่ที่การกล่าวอ้างว่ากันสาดไม่ได้สร้างขึ้นใหม่ และประเด็นที่บริษัท CRIC-CCCC ปฏิเสธการเปิดเผยเอกสารเกี่ยวกับการก่อสร้างต่อสาธารณะ ในวันที่ 3 พฤศจิกายน มีการประท้วงด้านหน้าอาคารกระทรวงการก่อสร้างในเบลเกรด เรียกร้องให้ผู้มีส่วนรับผิดชอบในการก่อสร้างลาออกจากตำแหน่งหรือให้มีการจับกุม ในวันที่ 4 พฤศจิกายน รัฐมนตรีกระทรวงการก่อสร้าง กอราน เวซิช ประกาศการลาออกจากตำแหน่งซึ่งต้องรอการยืนยันจากรัฐสภา และขณะเดียวกันระบุว่าเขา "ไม่มีส่วนรับผิดชอบ"