stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อาคารแบบวิลันดา
ประวัติ > อิทธิพลในช่วงแรก

สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงมีพระบรมราชานุญาตให้ชาวตะวันตกเผยแพร่คริสต์ศาสนาได้โดยเสรี ทำให้มีการตั้งชุมชนชาวคริสต์ทั้งภายในและภายนอกกรุงศรีอยุธยา รวมถึงกรุงเทพมหานคร พระองค์ทรงมีพระบรมราชานุญาตให้มิชชันนารีสร้างอาคารที่พักด้วยอิฐ จึงมีการก่อสร้างอาคารที่พักอาศัยของชาวตะวันตกของด้วยอิฐ ยกตัวอย่างเช่น  โบราณสถานวัดเตว็ด ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แม้จะมีชื่อว่าเป็นวัด แต่แท้จริงแล้วเป็นตำหนักของเจ้านายที่สร้างขึ้นเพื่อแปรพระราชฐานจากวังในเขตเมืองมาปลีกวิเวกหรือบำเพ็ญพระราชกุศล เนื่องจากอาคารนี้อยูใกล้วัดต่าง ๆ ในบริเวณนั้น รวมถึงบ้านวิชาเยนทร์ ตึกโคโรซานและตึกปิจูในวัดเสาธงทอง
วัดเตว็ดและบ้านวิชาเยนทร์ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ซึ่งร่วมสมัยกับสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตึกโคโรซานและตึกปิจู ไม่ปรากฏลวดลาย เด่นชัดว่าเป็นรูปแบบที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมของฝรั่งเศส แต่มีรูปแบบที่เด่นชัดว่ามิใช่สถาปัตยกรรมไทยประเพณี แม้ว่าช่องหน้าต่างของตึกปิจูเป็นซุ้มปลายแหลมคล้ายกับศิลปะเปอร์เซีย อย่างไรก็ตามอาคารในศิลปะเปอร์เซียไม่ปรากฏการสร้างหลังคาหน้าจั่วแต่นิยมหลังคาตัดและบางครั้งประดับยอดโดม ในขณะที่การสร้างอาคารที่มีหน้าบันก่ออิฐถือปูนจรดอกไก่นิยมในศิลปะตะวันตก แต่ลักษณะร่วมของอาคารดังกล่าวคือ เป็นอาคาร 2 ชั้นและใช้ผนังที่หนาขึ้นเพื่อช่วยรับน้ำหนัก นอกจากนี้หน้าบันของอาคารเหล่านี้เป็นการก่ออิฐถือปูนและประดับหน้าบันด้วยปูนปั้น ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าอาคารที่ใช้ผนังรับน้ำ
โครงสร้างหลังคาที่มีหน้าบันก่ออิฐถือปูนจรดอกไก่ เป็นอาคารที่ได้รับอิทธิพลตะวันตก
ในสมัยสมเด็จพระเพทราชา ไม่มีการสร้างอาคารแบบตะวันตกอีกและมีการปรับอาคารแบบไทยเพื่อเพิ่มประโยชน์ใช้สอยและเพิ่มการประดับตกแต่ง เช่น ตำหนักพุฒโฆษาจารย์ ที่มีการพัฒนาด้านเทคนิค กล่าวคือ มีการใช้ผนังเพื่อรับน้ำหนักหลังคา หน้าบันก่ออิฐถือปูนจรดอกไก่ อาคารสองชั้น มีซุ้มหน้าต่างปลายแหลมรูปกลีบบัว ภายนอกเน้นความเรียบง่าย
อย่างไรก็ดีภายหลังสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ความสัมพันธ์ระหว่างชาวคริสต์กับราชสำนักเสื่อมทรามลง ชุมชนชาวคริสต์หลายแห่งถูกห้ามและต่อมาอาคารต่าง ๆ ในชุมชนถูกทำลายลงภายหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ใน พ.ศ. 2310 ดังนั้นโบสถ์ของชาวคริสต์ในพระนครศรีอยุธยาจึงไม่ปรากฏถึงปัจจุบัน สันนิษฐานว่าอาคารทั้งสองนำรูปแบบอาคารแบบวิลันดามาประยุกต์สร้างเป็นศาสนสถาน หรือมีการนำรูปแบบอาคารแบบวิลันดามาสร้างโบสถ์ศาสนาคริสต์คาทอลิกในชุมชนขนาดเล็กนอกกรุงศรีอยุธยาขึ้นก่อน และต่อมาชุมชนชาวพุทธขนาดเล็กอาจจะนำรูปแบบของอาคารแบบวิลันดาที่ดัดแปลงโบสถ์คาทอลิกขนาดเล็กนี้มาเป็นต้นแบบสร้างอุโบสถขนาดเล็กที่เรียกว่า อุโบสถแบบวิลันดา
ประวัติ > พัฒนาการ

เมื่อชุมชนชาวตะวันตกขยายตัวและชุมชนไทยในบริเวณรอบ ๆ กรุงศรีอยุธยาเติบโตขึ้น จึงสันนิษฐานว่าอาจจะมีการสร้างอาคารแบบวิลันดาโดยทั่วไป เทคนิคการก่อสร้างทำให้สถาปัตยกรรมไทยประเพณีมีพัฒนาการ จากหน้าบันเครื่องไม้เป็นการก่ออิฐถือปูนประดับหน้าบันด้วยลายปูนปั้น การใช้ผนังรับน้ำหนัก ทำให้พื้นที่ใช้สอยในอาคารมีมากขึ้น สามารถปรับขนาดได้ตามความต้องการ จนได้รับความนิยมมากขึ้น จนนำไปสู่การสร้างที่หลากหลาย ตั้งแต่อุโบสถ วิหารขนาดเล็ก ตำหนักเจ้านาย บ้านพัก ห้องเก็บสินค้า อาคารเหล่านี้สร้างขึ้นในกรุงศรีอยุธยาและลพบุรี
ส่วนในแถบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศใต้ของกรุงศรีอยุธยาพบตัวอย่างอุโบสถสมัยอยุธยาที่ได้รับอิทธิพลจากอาคารแบบวิลันดา ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าวัดชมภูเวก จังหวัดนนทบุรี อาคารอีกแหล่งที่สันนิษฐานวาสร้างขึ้นในกรุงศรีอยุธยา คือ โบสถ์คอนเซ็ปชัญหลังเก่า ซึ่งเป็นโบสถ์คาทอลิคขนาดเล็ก ตั้งอยูที่วัดคอนเซ็ปชัญ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
ในยุคต้นรัตนโกสินทร์ สมัยรัชกาลที่ 3 ศิลปะจีนได้เข้ามามีอิทธิพลต่องานช่างจนก่อเกิดรูปแบบที่เรียกว่า พระราชนิยม โดยมีวัดราชโอรสเป็นต้นแบบ หน้าบันเป็นเครื่องก่อเป็นแผงทับ ไม่มีคูหาหน้าบันหรือไขราหน้าจั่ว โดยหน้าบันลักษณะเช่นนี้มีชื่อเรียกแบบเฉพาะว่า กระเท่เซ ในพื้นหน้าบันนิยมปั้นปูนเป็นลวดลายดอกบ๋วย หรือดอกพุดตานใบเทศ ประดับกระเบื้องสี เป็นลวดลายเครือเถาหรือประดับตุ๊กตาประกอบเขามอ ส่วนกรอบหน้าบันไม่ติดช่อฟ้ารวย นาคสะดุ้ง และหางหงส์ แต่ปั้นรูปเป็นรวยหน้ากระดาน คล้ายปั้นลมหางปลา ลักษณะอาคารสมัยนี้พัฒนาการต่อเนื่องมาจากพระอุโบสถแบบวิลันดา
ลักษณะ

สถาปัตยกรรมที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ที่ใช้เทคนิคผนังรับน้ำหนักของส่วนหลังคาของอาคาร ปรากฏในอุโบสถและวิหารในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ลพบุรี นนทบุรี ปทุมธานี สมุทรปราการและกรุงเทพมหานคร มีหน้าบันก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ประดับด้วยลายปูนปั้นและบางครั้งมีการประดับด้วยกระเบื้องเคลือบ ส่วนอุโบสถขนาดเล็ก มีทางเข้าด้านหน้าเพียงด้านเดียว ซึ่งเป็นลักษณะที่สำคัญ คงได้รับอิทธิพลจากโบสถ์ในคริสตศาสนาจะให้ความสำคัญกับทางเข้าด้านหน้า (ส่วนผนังด้านหลังของโบสถ์คริสต์จะประดิษฐานรูปเคารพและเป็นมณฑลอันศักดิ์สิทธิ์) กันสาดยื่นออกมาเหนือทางเข้า กรอบหน้าบันมัก ประดับด้วยใบระกา เรียกอาคารที่มีหน้าบันแบบนี้วา วิลันดา หรือ แบบ ฮอลันดา
อาคารที่มีหน้าบันแบบวิลันดา น. ณ ปากน้ำ สันนิษฐานว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงเรียกอุโบสถหลังเก่าของวัดราชาธิวาสซึ่งมีลักษณะอาคารแบบทรงตึกไม่มีไขราหน้าจั่ว รวมถึงทรงเรียกอาคารที่ได้รับอิทธิพลแบบตะวันตกในช่วงอยุธยาตอนปลายโดยทัวไปมิได้ชี้เฉพาะแต่อาคารที่สร้างโดยชาวฮอลันดา
บ้านวิชาเยนทร์
โบสถ์วัดคอนเซ็ปชัญหลังเก่า
อุโบสถเก่าหลังเก่า วัดสิงห์
เขตเทียนเหอ

| เทียนเหอ 天河区 |
| --- | --- |
เขต
เมืองใหม่จูเจียงในเขตเทียนเหอ

  เขตเทียนเหอในกว่างโจว
เทียนเหอตำแหน่งที่ตั้งในมณฑลกวางตุ้ง
พิกัด: 23°7′37.737″N 113°21′21.95″E﻿ / ﻿23.12714917°N 113.3560972°E﻿ / 23.12714917; 113.3560972
ประเทศ: จีน
มณฑล: กวางตุ้ง
นครระดับกิ่งมณฑล: กว่างโจว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 96.33 ตร.กม. (37.19 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 2,241,826 คน
 • ความหนาแน่น: 23,000 คน/ตร.กม. (60,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 510630
รหัสพื้นที่: 020
เว็บไซต์: http://www.thnet.gov.cn/
เขตเทียนเหอ (จีนตัวย่อ: 天河区; จีนตัวเต็ม: 天河區; พินอิน: Tīanhé Qū) เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดเขตของนครกว่างโจว ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลกวางตุ้ง ในภาษาจีน ชื่อเทียนเหอแปลว่า "แม่น้ำบนท้องฟ้า/สวรรค์" ซึ่งเป็นชื่อภาษาจีนของทางช้างเผือกด้วย เขตเทียนเหอมีอาณาเขตทิศตะวันตกติดกับเขตเยว่ซิ่ว ทิศเหนือติดกับเขตไป๋ยฺหวิน และทิศตะวันออกติดกับเขตฮหวางผู่ และทิศใต้ติดต่อกับเขตไฮ่จูโดยมีแม่น้ำจูกั้นระหว่างกัน
เขตเทียนเหอได้รับการจัดตั้งในช่วงทศวรรษที่ 1980 โดยก่อนหน้านั้นเป็นบริเวณหนึ่งทางทิศตะวันออกของเขตตงซาน (ซึ่งถูกรวมเข้ากับเขตเยว่ซิ่วในปี พ.ศ. 2548) และเดิมยังคงเป็นเขตชานเมือง วิทยาลัยและมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเขตนี้ อย่างไรก็ตามเขตเทียนเหอได้มีการขยายตัวของเมืองตั้งแต่ปี 1991 และได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่น่าดึงดูดที่สุดแห่งหนึ่งในนครกว่างโจว
สถานที่สำคัญของนครกว่างโจวที่ตั้งอยู่ในเขตเทียนเหอ ได้แก่ ซิติคพลาซา, กว่างโจวอินเตอร์เนชันนัลไฟแนนซ์เซ็นเตอร์, สนามกีฬาเทียนเหอ, กว่างโจวโอเปราเฮ้าส์ และพิพิธภัณฑ์กวางตุ้ง นอกจากนี้การแข่งขันกีฬาแห่งชาติจีนครั้งที่ 6 และ 9 และกีฬาเอเชียนเกมส์ 2010 ได้จัดขึ้นที่เขตเทียนเหอด้วย
การขนส่ง

เขตเทียนเหอเป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟกว่างโจวตะวันออก และมีรถไฟใต้ดินกว่างโจวผ่านอีกหลายสาย ดังนี้
สาย 1
สาย 3
สาย 4
สาย 5
สาย 6
สาย 21
APM
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาจีน)
โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา

| โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
53 หมู่ 2 ถนนไร่ขิง-ทรงคนอง ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม 73210
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ว.ข. / WRK
ประเภท: รัฐบาล
คำขวัญ: รักศักดิ์ศรี มีคุณธรรม นำวิชาการ สืบสานงานพระราชดำริ
สถาปนา: 22 ตุลาคม พ.ศ. 2521 (46 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: พระครูมงคลวิลาส (เฉย รอดอนันต์)
เขตการศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1001730603
ผู้อำนวยการ: นางสาวจารุวรรณ พูพะเนียด
ระดับปีที่จัดการศึกษา: มัธยมศึกษา
สี:    ฟ้า-ขาว
เพลง: มาร์ช ว.ข. เกรียงไกร
ต้นไม้: ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์
เว็บไซต์: www.wrk.ac.th
โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา (อังกฤษ: Watraikhing Wittaya School) (อักษรย่อ: ว.ข., W.R.K.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ และเป็นโรงเรียนมาตรฐานสากล (World Class Standard School) ก่อตั้งโดยพระครูมงคลวิลาส (เฉย กิตติธโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดไร่ขิง มีเนื้อที่ 37 ไร่ 2 ประกอบด้วยอาคารเรียน 6 หลัง ตั้งอยู่ที่ 53 หมู่ 2 ถนนไร่ขิง-ทรงคนอง ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
บริเวณสนามกีฬา
อาคารต่าง ๆ

| อาคาร | การใช้งาน | จำนวนชั้น |
| --- | --- | --- |
| อาคาร 1 | อาคารเรียน | 3 ชั้น |
| อาคาร 2 | อาคารเรียน | 3 ชั้น |
| อาคาร 3 | อาคารเรียน | 3 ชั้น |
| อาคาร 4 | อาคารเรียน | 3 ชั้น |
| อาคาร 5 | อาคารเรียน | 7 ชั้น |
| อาคาร 6 | อาคารเรียน | 4 ชั้น |
| ห้องสมุดเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพฯ | ห้องสมุด | 1 ชั้น |
| หอประชุมเอนกประสงค์ | หอประชุม | 1 ชั้น |
| ศูนย์ดนตรีไทยพระพิพัฒน์วิริยาภรณ์ | ห้องซ้อมดนตรีไทยและวงดนตรีลูกทุ่ง | 1 ชั้น |
| อาคารคุณแม่ชีสนั่น จารุวรรโณ | ห้องสำหรับทำกิจกรรม To Be Number One - YC | 1 ชั้น |
ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา

| ลำดับ | รายนาม | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- |
| 1 | นายวิจิตร  พร้อมมูล (รักษาการครูใหญ่) | พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2517 |
| 2 | นายพิษณุ  รัตนสุพร | พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2527 |
| 3 | นายประสก  มนุญวงศ์ | พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2533 |
| 4 | นายทรงศิลป์ชัย เทียนประเสริฐ | พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2536 |
| 5 | นายถวิล  บุญภักดี | พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2537 |
| 6 | นายบุรี  แก้วเล็ก | พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2538 |
| 7 | นายจีระศักดิ์  ไพศาล | พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2541 |
| 8 | นายวันชัย  เศรษฐกร | พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2544 |
| 9 | นายวรพจน์  นาคนคร | พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2547 |
| 10 | นายสุนทร  สุมาลย์โรจน์ | พ.ศ. 2547 - พ.ศ. 2551 |
| 11 | นายองอาจ  ตรีชั้น | พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2556 |
| 12 | นายมนัส ชัยยะ | พ.ศ. 2556 - พ.ศ. 2559 |
| 13 | นายวิวัฒน์ ชูศรีจันทร์ | พ.ศ. 2559 - พ.ศ. 2562 |
| 14 | นางสาวรุ่งชีวา สุขศรี | พ.ศ. 2562 - พ.ศ. 2565 |
| 15 | นายสมเกียรติ ปทุมสูติ | พ.ศ. 2565 - 2567 |
| 16 | นางสาวจารุวรรณ พูพะเนียด | พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน |
บุคคลที่มีชื่อเสียงที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียน

กฤษดา สมคะเน นักวอลเลย์บอลทีมชาติไทย
สกล จันทร์ดวง นักตะกร้อทีมชาติไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา เก็บถาวร 2006-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เขตเยว่ซิ่ว

| เยว่ซิ่ว 越秀区 |
| --- | --- |
เขต
รูปปั้นแกะห้าตัวในสวนสาธารณะเยว่ซิ่ว

  เขตเยว่ซิ่วในกว่างโจว
พิกัด: 23°08′13″N 113°15′29″E﻿ / ﻿23.137°N 113.258°E﻿ / 23.137; 113.258
ประเทศ: จีน
มณฑล: กวางตุ้ง
นครระดับกิ่งมณฑล: กว่างโจว
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 33.8 ตร.กม. (13.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 1,038,643 คน
 • ความหนาแน่น: 31,000 คน/ตร.กม. (80,000 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์: 510030
รหัสพื้นที่: 020
เว็บไซต์: www.yuexiu.gov.cn
เขตเยว่ซิ่ว (จีน: 越秀区; พินอิน: Yuèxiù Qū) เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดเขตของนครกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตเทียนเหอทางทิศตะวันออกโดยมีถนนกว่างโจวกั้น ติดต่อกับเขตไฮ่จูทางทิศใต้โดยมีแม่น้ำจูกั้น ติดต่อกับเขตลี่วานทางทิศตะวันตกโดยมีถนนเหรินหมินกั้น และอยู่ติดเชิงเขาไป๋ยฺหวินทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นพื้นที่ของเขตไป๋ยฺหวิน ชื่อเยว่ซิ่วมาจากภูเขาเยว่ซิ่วในพื้นที่ เขตเยว่ซิ่วเป็นที่ตั้งของรัฐบาลมณฑลกวางตุ้งและรัฐบาลนครกว่างโจว ประกอบด้วย 18 ตำบล พื้นที่รวม 33.8 ตารางกิโลเมตร (13.1 ตารางไมล์) ตามสำมะโนประชากรจีนปี 2020 ประชากรถาวรของเขตเยว่ซิ่วมีจำนวน 1,038,643 คน
เดิมในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2492 เมืองกว่างโจวถูกแบ่งออกเป็น 28 เขต โดยพื้นที่ของเขตเยว่ซิ่วในปัจจุบันประกอบด้วยเขตซีชาน (จีน: 西山区) เขตเต๋อซฺวัน (จีน: 德宣区) เขตฮุ่ยฝู (จีน: 惠福区) เขตจิ้งไห่ (จีน: 靖海区) เขตเสี่ยวเป่ย์ (จีน: 小北区) เขตไท่ผิง (จีน: 太平区) เขตหย่งฮั่น (จีน: 永汉区) เขตตงชาน (จีน: 东山区) เขตต้าตง (จีน: 大东区) และเขตเฉียนเจี้ยน (จีน: 前鉴区) ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2493 เมืองกว่างโจวได้รวมเขตการปกครองจาก 28 เขตเป็น 16 เขต ทำให้พื้นที่เขตเยว่ซิ่วในปัจจุบันเทียบเป็นเขตในเวลานั้นเหลือเป็นส่วนของเขตฮุ่ยฝู เขตไท่ผิง เขตหย่งฮั่น และเขตต้าตง ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2495 เมืองกว่างโจวได้จัดระเบียบพื้นที่เมืองใหม่ให้เหลือเพียง 6 เขต ได้แก่ เขตตะวันออก เขตตะวันตก เขตเหนือ เขตกลาง เขตเหอหนาน และเขตจูเจียง เขตเดิมที่เป็นพื้นที่เขตเยว่ซิ่วในปัจจุบันประกอบด้วยเขตกลาง เขตตะวันออก และเขตเหนือ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2503 เขตเหนือมีการขยายพื้นที่และเปลี่ยนชื่อเป็นเขตเยว่ซิ่ว ส่วนเขตตะวันออกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตตงชาน ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2504 ห้าตำบลจากเขตเยว่ซิ่วถูกโอนไปเขตตงชาน จากนั้นมีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยระหว่างเขตเยว่ซิ่วและเขตตงชานในตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 จนในเดือนกันยายน พ.ศ. 2548 เขตตงซานถูกยุบและรวมเข้ากับเขตเยว่ซิ่ว
ย่านเสี่ยวเป่ย์ของเขตเยว่ซิ่วเป็นชุมชนมุสลิมที่สำคัญในพื้นที่มานานหลายทศวรรษ โดยมีผู้อพยพชาวมุสลิมจำนวนมากจากภาคกลางและภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีนมาอาศัยอยู่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 และตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 กับต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ชาวแอฟริกันทางใต้ของทะเลทรายซาฮาราจำนวนหนึ่งเริ่มอพยพมายังเมืองกว่างโจว โดยหลายคนตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ย่านเสี่ยวเป่ย์ จึงได้รับฉายาว่า “ลิตเติ้ลแอฟริกา”, “เมืองช็อกโกแลต” และ "เขตมุสลิม" เนื่องจากเป็นแหล่งพักอาศัยของชาวมุสลิมหลากหลายเชื้อชาติจากทั้งชาวจีนภาคกลางและภาคตะวันตกเฉียงเหนือ แอฟริกาใต้สะฮารา ตะวันออกกลาง แอฟริกาเหนือ และอนุทวีปอินเดีย มีมัสยิดหฺวายเชิ่งเป็นมัสยิดหลักของเมืองกว่างโจว
การขนส่ง

ปัจจุบันเขตเยว่ซิ่วมีเส้นทางรถไฟใต้ดินกว่างโจวผ่านทั้งหมด 4 สาย ดังนี้
สาย 1
สาย 2
สาย 5
สาย 6
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาจีน)
ดิอะเมซิ่งเรซ 8

| --- | --- |
ดิอะเมซิ่งเรซ 8

ออกอากาศ: 27 กันยายน พ.ศ. 2548   – 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548
ระยะเวลาการถ่ายทำ: 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2548   – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2548
จำนวนตอน: 12
ผู้ชนะ: ครอบครัวลินซ์
ทวีปที่ผ่าน: 1
ประเทศที่ผ่าน: 4
เมืองที่ผ่าน: 50
ระยะทางการแข่งขัน: 11,000 ไมล์   (17,702 กิโลเมตร)
จำนวนเลก: 11
ซีซั่นก่อนหน้าและถัดไป
ก่อนหน้า: ดิ อะเมซิ่ง เรซ 7
ถัดไป: ดิ อะเมซิ่ง เรซ 9
ดิ อะเมซซิง เรซ 8 (อังกฤษ: The Amazing Race 8) เป็นฤดูกาลที่ 8 ของรายการยอดนิยม ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยจะมีความแตกต่างจากดิ อะเมซิง เรซ ในฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มา จากเดิมแต่ละทีมมีเพียงผู้ใหญ่แข่งเป็นคู่ แต่ในฤดูกาลนี้การแข่งขันจะเป็นแบบครอบครัวที่มี 4 คน และอนุญาตให้มีบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอีกด้วย (ต่ำกว่า 8 ปี) เป็นฉบับครอบครัวโดยใช้ชื่อในการแข่งขันว่า The Amazing Race : Family Edition อย่างไรก็ตาม การแข่งขันจะกลับมามีผู้เข้าแข่งขันเพียงทีมละสองคนในดิ อะเมซิ่ง เรซ 9
ฤดูกาลนี้มีกำหนดออกอากาศตอนแรก 2 ชั่วโมงเต็ม ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางซีบีเอส และจะออกอากาศตอนแรกในประเทศไทย เวลา 20:00 น. ของวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางช่อง AXN ยูบีซีช่อง 19 ส่วนตอนสุดท้าย จะออกอากาศในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548
ข้อมูลทั่วไป

โดยรวมแล้ว, ทีมที่ชนะนั้นจะผ่านการเดินทางทั้งหมดกว่า 11,000 ไมล์
เป็นฤดูกาลที่เดินทางผ่านเมืองถึง 50 เมือง ซื่งเป็นฤดุกาลที่เดินทางผ่านเมืองมากที่สุด
ถึงแม้จะเดินทางผ่านเมืองมากที่สุด แต่เส้นทางส่วนใหญ่อยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และไม่ได้เดินทางออกนอกทวีปอเมริกาเหนือ
ภารกิจในฤดูกาลนี้เป็นภารกิจที่ง่ายกว่าฤดูกาลอื่น ๆ
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548, พิธีกร ฟิล คีโอแกน เดินทางไปตามเมืองใหญ่ในสหรัฐอเมริกา (เคลฟแลนด์, ดีทรอยต์, ชิคาโก, เซนต์หลุยส์, แคนซัสซิตี, เดนเวอร์, อัลเบอะเกอกี, ฟีนิกซ์ และ ลอสแอนเจลิส) เพื่อสอดแนมผู้เข้าแข่งขัน
บริทนีย์ โรเจอรส์ เป็นอดีตมิสลุยเซียนา เคยปรากฏตัวในตอนพิเศษมิสอเมริกาของรายการเฟียร์ แฟกเตอร์, ซึ่งเธอได้รองชนะเลิศ  เก็บถาวร 2005-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ครอบครัวชโรเดอร์ต้องอพยพจากบ้านของพวกเขาซึ่งอยู่ที่ นิวออร์ลีนส์ ที่ได้รับผลกระทบจากพายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา ไปอยู่กับครอบครัวโรเจอรส์ ที่ชรีฟพอร์ท, รัฐลุยเซียนา
ครอบครัว แบรนเซน และ วีเวอร์ ที่ได้ที่ 2 และ 3 ตามลำดับหลังจากจบการแข่งขัน ได้กลับไปแข่งที่กระดานเกมแผนภาพแผนที่อเมริกาเหนืออีกครั้งและครอบครัวที่ชนะจะได้รถ GMC ขนาดสำหรับครอบครัวรุ่นที่ใช้ในการแข่งขันเป็นของรางวัลภายใต้ชื่อ Final Amazing Challenge โดยครอบครัว แบรนเซน เป็นทีมที่ชนะไป ซึ่งการแข่งขันครั้งนี้ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์แต่อย่างใด โดยการแข่งขันนี้ได้ถูกโพสต์ลงบนเว็บไซด์ของซีบีเอส
เดิมทีแรกทีมงานจะทำการคัด 11 ครอบครัวโดยครอบครัว แฟลนเดอร์ เป็นครอบครัวที่ 11 ที่จะได้ทำการแข่งขันแต่แล้วก็ได้ตัดจำนวนออกไปเหลือ 10 ทีมโดยไม่ทราบสาเหตุ
ผลการแข่งขัน

ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
| ครอบครัว | ความสัมพันธ์ | การแข่งขัน (ตามเลก)> <1> | การแข่งขัน (ตามเลก)> 2 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 3 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 4 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 5 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 6ƒ | การแข่งขัน (ตามเลก)> 7 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 8 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 9 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 101 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 101 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 112 | การแข่งขัน (ตามเลก)> 112 | ผู้ทำอุปสรรค |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลินซ์ | พี่น้อง ชาย 3, หญิง 1 | 9 | 2 | 2 | 3 | 4 | 2 | 3 | 2 | 1> | 3 | 2 | 2 | 1 | นิก 4, อเล็กซ์ 3, เมแกน 2, ทอมมี 3 |
| แบรนเซน | พ่อ, ลูกสาว 3 | 7 | 6 | 1 | 1 | 3 | 3 | 5 | 4 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | วอลเตอร์ 3, เอลิซาเบธ 4, ลอเรน 3, ลินด์เซย์ 2 |
| วีเวอร์ | แม่, ลูกสาว 2, ลูกชาย 1 | 3 | 1 | 5 | 5 | 2 | 5< | 2 | 3 | 4< | 2 | 3 | 3 | 3 | ลินดา 2, รีเบคกา 3, ราเชล 2, รอลลี 5 |
| โกดลิวสกี | พี่น้องหญิง 4 | 1 | 3 | 4 | 4 | 6 | 4 | 1 | 1 | 3 | 4 | 4 |  |  | มิเชล 4, ชารอน 5, คริสติน 2, ทริเชีย 1 |
| เปาโล | พ่อ, แม่, ลูกชาย 2 | 6 | 8 | 6 | 2 | 1ƒ | 1> | 4 | 5 |  |  |  |  |  | โทนี 1, มาเรียน 1, ดีเจ 2, ไบรอัน 2 |
| กาแกน | พ่อ, แม่, ลูกชาย 1, ลูกสาว 1 | 2 | 7 | 7 | 6 | 5 | 6 |  |  |  |  |  |  |  | บิล 2, แทมมี 2, บิลลี 1, คาริสซา 0 |
| ชโรเดอร์ | พ่อ, แม่, ลูกชาย 1, ลูกสาว 1 | 5 | 4 | 3 | 7 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | มาร์ค 2, ชาร์ 0, สแตซซี 1, ฮันเตอร์ 0 |
| ไอเอลโล | พ่อ, บุตรเขย 3 | 8 | 5 | 8 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | โทนี 0, เควิน 0, แมทท์ 1, เดวิด 2 |
| โรเจอรส์ | พ่อ, แม่, ลูกชาย 1, ลูกสาว 1 | 4 | 9 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | เดนนี 0, เรนี 0, บริทท์นีย์ 1, บร็อก 0 |
| แบล็ก | พ่อ, แม่, ลูกชาย 2 | 10 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | เรกกี้ 0, คิม 0, เคนเนธ 0, ออสติน 0 |
หมายเหตุ 1:  ในเลกที่ 10 เป็นเลกแบบ Double Length (มีอุปสรรค 2 งานและทางแยก 2 งาน) และแบ่งการออกอากาศออกเป็น 2 ตอน 

หมายเหตุ 2:  ในเลกที่ 11 เป็นเลกแบบ Double Length (มีอุปสรรค 2 งานและทางแยก 2 งาน) ออกอากาศเป็นตอนเดียวยาว 2 ชั่วโมงติดกัน
สีแดง หมายถึง ทีมนั้นๆ ถูกคัดออก
สีเขียว ƒ หมายถึง ทีมนั้นๆ  ทำ Fast Forward สำเร็จ ; เลขของเลกที่มีสีเขียวและ ƒ เป็นเลกที่มี Fast Forward แต่ไม่มีทีมไหนใช้
สีน้ำเงินตัวเอน หมายถึง ทีมนั้นๆ มาถึงจุดพักเป็นทีมสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออก แต่จะถูกยึดเงินทั้งหมดที่มีและไม่ได้เงินใช้ในด่านถัดไป และจะไม่ได้รับอนุญาตให้หาเงินใช้จนกว่าการแข่งขันในเลกต่อไปจะเริ่มขึ้น
เครื่องหมาย > สีเหลือง หมายถึง ทีมนั้นๆ ใช้คำสั่งพักทีมอื่นแข่งขันชั่วคราว (Yield) ; < หมายถึง ทีมนั้นๆ ถูกพักการแข่งขันชั่วคราว ;<> หมายถึง เลกที่มีกฎการสั่งพักแต่ไม่มีทีมไหนใช้
เครื่องหมายต่าง ๆ ในการแข่งขัน

แม่แบบ:คำสั่งต่าง ๆ ในการแข่งขัน
ชื่อตอนในการแข่งขัน

ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ
"Go, Mommy, Go! We Can Beat Them!" - Billy Gaghan
"How Do We Know We Aren't Going to Get Shot?" - Carissa Gaghan
"I Don't Kiss I Make Out" - Stassi Shroeder
"Think Like An Office Chair" - Rachel Weaver
"We're Getting Out of the Country, Girls" - Tommy Linz
"I'm Sick of Doing Stuff I Can't Do" - Linda Weaver
"You Look Ridiculous" - Phil Keoghan
"How's That Face Feel?" - Megan Linz
"Don't Talk To Me Like I Was An Animal Or Something" - Christine Godlewski
"The Family Christmas Card" - Wally Bransen
"25 Days, 50 Cities, And More Than 600 Consecutive Hours Together as a Family" - Phil Keoghan
รางวัล

ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวลโลซิตี้
Leg 1 - $20,000
Leg 2 - Trip to the Fairmont Southampton, Bermuda provided by Travelocity
Leg 3 - Gasoline for life for each team member from BP and ARCO.
Leg 4 - Universal Orlando Resort package at Orlando, Florida provided by Travelocity
Leg 5 - Gamboa Rainforest Resort package at the Panama Canal, Panama provided by Travelocity
Leg 6 - Individual "wild rides" with a choice of a Segway HT, a Vespa, a jet ski or an all-terrain vehicle, courtesy of the Wild Bean Cafe at BP.
Leg 7 - Trip to Belize from Travelocity
Leg 8 - A Jay-Flight 27 B.H. Travel Trailer เก็บถาวร 2006-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน compliments of Jayco.
Leg 9 - Trip for four to the Teton Mountain Lodge in Jackson Hole, Wyoming provided by Travelocity.
Leg 10 - A new 2006 full-size Buick Lucerne luxury sedan.
Leg 11 - $1,000,000
Final Amazing Challenge - A GMC Yukon XL SUV
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 1 (นิวยอร์ก → นิวเจอร์ซี่ → เพ็นซาเวเนีย)

New York City, New York , USA  (Empire–Fulton Ferry State Park) (Starting Line)
New York City (SoHo - Eastern Mountain Sports)
New York City (Hot Dog Stand on East 91st Street)
Washington Crossing, Pennsylvania  (Washington Crossing State Park) and Titusville, New Jersey  (Washington Crossing Historic Park)  (Unused; Unaired)
Philadelphia (Fairmount Park - Belmont Plateau) (Overnight Rest)
Mount Joy (Brubaker Family Farm)
Lancaster (Rohrer Family Farm)
The first Detour of the race was Build it or Buggy It. In Build It, teams needed to use the materials provided to build a miniature, working watermill. Buggy It required teams to transport a traditional Amish buggy along a 1.5-mile course with two members riding in it.
At Eastern Mountain Sports, teams had to pick up camping gear.
At Washington Crossing State Park, teams had to choose a rowboat to cross the Delaware River into New Jersey, retrieve a 13-star flag, and row the boat back to the Pennsylvania shore to observe a flag folding ceremony.
At Fairmount Park, teams had to pitch tents to receive a departure time.
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 2 (เพ็นซาเวเนีย → เวอร์จีเนีย)

York (Haines Shoe House)
Washington, D.C.  (United States Capitol - Reflecting Pool)
Washington, D.C. (Third Street)
Washington, D.C. (Tidal Basin)
Middleburg, Virginia  (Welbourne Manor)
The Roadblock required a racer to whisper a code phrase ("The sky is blue") to spies walking in the area around the Tidal Basin. Of the fifty spies, ten would reply with another phrase ("The sea is green"). Once the racer had found one of the ten spies, they would receive their next clue. The Detour choices, Heat of the Battle and Heat of the Night, were both part of a full scale American Civil War reenactment. In Heat of the Battle, teams had to transport five injured people to a tent. Heat of the Night told racers to take a keg of kerosene to a table. Once there, they had to fill 20 lanterns with the kerosene and light them. After completing the Detour, the teams had to grab a Civil War flag and take it to the nearby pit stop.
At the Haines Shoe House, Teams had to search the giant shoe for their next clue.
At Third Street, teams had to search for a limousine where an unseen contact would give them a briefcase which they would take to Tidal Basin.
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 3 (เวอร์จีเนีย → เซาคาร์โรไลน่า → อาลาบาม่า)

Dulles (Washington Dulles International Airport) to Charleston, South Carolina  (Charleston International Airport)
Charleston (The Battery)
Charleston (Charleston Visitor Center)
Huntsville, Alabama  (United States Space & Rocket Center - Edward O. Buckbee Hangar)
Huntsville (Rocket Park)
Huntsville (Rocket Park - Space Shuttle Pathfinder)
The Detour choices for this leg were Forrest Gump or Muddy Waters. In Forrest Gump, teams had to travel to Wando Shrimp Co. to de-head 200 pounds of shrimp. In Muddy Waters, teams had gone to Ridgeville Mud Run เก็บถาวร 2012-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน to drive through a 3X4 SUV obstacle course which was filled with mud. In the course, if they got stuck, they would have to wait to be towed out. Once towed out, they would have to restart the course. In the Roadblock, two racers from each team rode a centrifuge at 3.2 แรง g.
สถานที่ในการแข่งขัน > เลก 4 (อาลาบาม่า → มิชชิชิปปี้ → หลุยเซียน่า)

Anniston (World's Largest Office Chair เก็บถาวร 2005-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)  (This was not portrayed as a Roadblock.)
Talladega (International Motorsports Hall of Fame)
Talladega (Talladega Superspeedway)
Hattiesburg, Mississippi  (Southern Colonel Mobile Homes) (Overnight Rest)
Richland (BP station)
Madisonville, Louisiana  (Fairview Riverside State Park เก็บถาวร 2011-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
New Orleans (French Quarter - Preservation Hall)
In the Roadblock, teams had to climb to the top of the Worlds Largest Office Chair. It is a similar to unaired Roadblock in leg 10 of season three. The Detour was Work or Play. In Work, Teams used a two-person handsaw to cut four slices off a log 12 inches in diameter. In Play, Teams made their way to a riverboat where they played 21 against a professional dealer. To win a round, the hand of each team member needed to total more than the dealer’s hand, or the dealer must bust (the dealer's hand goes over 21). Once the Teams won three rounds, they would earn their clue.
At the Talladega Superspeedway, teams had to make a lap around the Superspeedway on a partybike.
Upon the arrival of Mobile Homes, Teams had to search the mobile homes for a departure time. The teams would have to "rough it" in the mobile home where they found their time.