stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สไปเดอร์-แมนในภาพยนตร์
แอนิเมชัน จักรวาล-แมงมุม

| ภาพยนตร์ | วันฉายในสหรัฐ | ผู้กำกับ | ผู้เขียนบท | ผู้อำนวยการสร้าง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สไปเดอร์-แมน: ผงาดสู่จักรวาล-แมงมุม | 14 ธันวาคม ค.ศ. 2018 (2018-12-14) | ปีเตอร์ แรมซีย์, รอดนีย์ รอทแมน และบ็อบ เปอร์ซิเช็ตติ | ฟิล ลอร์ด และรอดนีย์ รอทแมน | อาวี อาราด, เอมี ปาสคาล, ฟิล ลอร์ด, คริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ และคริสตินา สไตน์เบิร์ก |
| สไปเดอร์-แมน: ผงาดข้ามจักรวาลแมงมุม | 2 มิถุนายน ค.ศ. 2023 (2023-06-02) | เคมป์ พาวเวอส์, จัสติน เค. ทอมป์สัน และโจอาคิม โดส ซานโตส | ฟิล ลอร์ด, เดวิด คาลลาแฮม และคริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ | อาวี อาราด, เอมี ปาสคาล, ฟิล ลอร์ด, คริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ และคริสตินา สไตน์เบิร์ก |
| สไปเดอร์-แมน: ผงาดเหนือจักรวาลแมงมุม | รอประกาศ | บ็อบ เปอร์ซิเช็ตติ และจัสติน เค. ทอมป์สัน | ฟิล ลอร์ด, เดวิด คาลลาแฮม และคริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ | อาวี อาราด, เอมี ปาสคาล, ฟิล ลอร์ด, คริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ และจินโก โกโต |
ทอม ฮอลแลนด์ ผู้รับบทเป็นสไปเดอร์แมนในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
พระราชพิธีสถาปนาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร

บทความนี้รวบรวมการประกอบพระราชพิธีสถาปนาเฉลิมพระนามาภิไธยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร พระองค์ต่าง ๆ
พ.ศ. 2429

ภายหลังกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ กรมพระราชวังบวรสถานมงคลพระองค์สุดท้ายเสด็จทิวงคตแล้ว ก็ไม่มีการสถาปนาผู้ใดขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคลอีก เพราะว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชดำริว่า ตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานมงคลไม่เหมาะสมกับกาลสมัย และอาจทำให้ชาวต่างประเทศเข้าใจสับสน และมีพระราชดำริว่า พระราชอิสริยยศ "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" ซึ่งเรียกว่า "สมเด็จหน่อพระพุทธเจ้า" ที่ได้ตั้งขึ้นไว้ตั้งแต่ครั้งสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ครั้งกรุงเก่า เป็นตำแหน่งที่สอดคล้องตามแบบอย่างการสืบสันตติวงศ์ของพระมหากษัตริย์ในนานาอารยประเทศที่มีราชประเพณีแต่งตั้งพระราชโอรสองค์ใหญ่เป็นมกุฎราชกุมารดำรงตำแหน่งรัชทายาท
ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งพระราชพิธีมหาพิไชยมงคลลงสรงสนานเฉลิมพระปรมาภิไธยสถาปนาสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ ขึ้นเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร  เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2429 มีพระนามตามจารึกสุพรรณบัฏว่า
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ อดิศวรมหาจุฬาลงกรณ์ บดินทรสมมติเทพยวรางกูร บรมมกุฎนเรนทรสูริย์ขัตติยสันตติวงศ์ อุกฤษฐพงศ์วโรภโตสุชาต ธัญญลักษณวิลาศวิบุลยสวัสดิ์ ศิริวัฒนวิสุทธิ สยามมกุฎราชกุมาร
นับเป็นครั้งแรกในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ที่มีตำแหน่งสยามมกุฎราชกุมาร เป็นตำแหน่งรัชทายาท แทนตำแหน่งพระมหาอุปราช กรมพระราชวังบวรสถานมงคล หรือ วังหน้า ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ในการนี้สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้ส่งโทรเลขมาอำนวยพรสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมารด้วย
พ.ศ. 2437

หลังจากสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2437 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ กรมขุนเทพทวารวดี ซึ่งทรงดำรงพระเกียรติยศเป็นลำดับที่สองรองจากสมเด็จพระเชษฐา และกำลังทรงศึกษาอยู่ ณ สหราชอาณาจักร ขึ้นเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร พระองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์จักรี เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2437 มีพระนามว่า "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร"
พ.ศ. 2515

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 การพระราชพิธีสถาปนาเฉลิมพระนามาภิไธยสถาปนาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมาร 28 ธันวาคม 2515 ที่ยูทูบ
พระราชพิธีสถาปนาเฉลิมพระนามาภิไธย สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร พ.ศ. 2515 เป็นชื่อพระราชพิธีที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งขึ้นเพื่อสถาปนาพระอิสริยยศและเฉลิมพระนามาภิไธยสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ ซึ่งทรงเจริญพระชนมพรรษา 20 พรรษา และทรงบรรลุพระราชนิติภาวะในปีนั้น ขึ้นเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร โดยมีพระราชพิธีสถาปนาเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต
พ.ศ. 2515 > พระราชพิธี > 21 ธันวาคม พ.ศ. 2515

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ในการพระราชพิธีจารึกพระสุพรรณบัฏและพระราชลัญจกร ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระบรมมหาราชวัง
พ.ศ. 2515 > พระราชพิธี > 27 ธันวาคม พ.ศ. 2515

เวลาเช้า พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ในการพระราชพิธีศรีสัจจปาน การเสกน้ำพระพัฒน์สัตยา ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระบรมมหาราชวัง
และเวลาบ่ายพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ ไปในการพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลทักษิณานุประทาน ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ และพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ในพระบรมมหาราชวัง
พ.ศ. 2515 > พระราชพิธี > 28 ธันวาคม พ.ศ. 2515

เวลาเที่ยง พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ เสด็จพระราชดำเนินไปยังพระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เจ้าหน้าที่อาลักษณ์ กองประกาศิต สำนักนายกรัฐมนตรี อ่านประกาศกระแสพระบรมราชโองการสถาปนาเฉลิมพระนามาภิไธยสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ ตามที่จารึกในพระสุพรรณบัฏว่า
| --- | --- |

สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช: เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ
บดินทรเทพยวรางกูร: สิริกิตยสมบูรณสวางควัฒน์
วรขัตติยราชสันตติวงศ์: มหิตลพงศอดุลยเดช
จักรีนเรศยุพราชวิสุทธิ: สยามมกุฎราชกุมาร
จากนั้นพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงหลั่งน้ำพระมหาสังข์ทักษิณาวัฏพระราชทานแด่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร และพระราชทานพระสุพรรณบัฏพระนามาภิไธย พระราชลัญจกร พระแสงดาบฝักทองเกลี้ยง เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเครื่องราชอิสริยยศ
และเวลาบ่าย พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พร้อมด้วยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระบรมมหาราชวัง พระราชครูวามเทพมุนีประกอบพิธีแช่งน้ำ ด้วยการร่ายพระเวท อ่านโองการแช่งน้ำ เชิญพระแสงศร พระแสงราชศัตราวุธสำคัญ พระแสงประจำรัชกาล แทงน้ำในขันพระสาคร หลังจากจบพิธีแช่งน้ำ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงถวายสัตย์ปฏิญาณความว่า "จะทรงรักษาเกียรติยศและอิสริยศักดิ์ที่พระราชทานไว้เสมอ"
พ.ศ. 2515 > พระราชพิธี > 29 ธันวาคม พ.ศ. 2515

เวลาเช้า สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินไปทรงบาตรร่วมกับประชาชน ณ ท้องสนามหลวง และเวลาบ่าย พระราชทานพระราชวโรกาสให้พระบรมวงศานุวงศ์เฝ้าทูลละอองพระบาท ถวายพระพร ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต
พระบรมสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร
พระฉายาลักษณ์ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ซึ่งต่อมาเสด็จขึ้นทรงราชย์เป็น "พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว"
มะลิลา บราซิลเลี่ยน

| มะลิลา บราซิลเลี่ยน Malila Brazilian |
| --- | --- |
ภาพสมาชิกจากอัลบั้ม ไม่อ้วนเอาเท่าไหร่ จากซ้ายไปขวา : วิระ อังคณา อิศราคม ปาริกา นึกคิด
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด:  กรุงเทพ ประเทศไทย
แนวเพลง: ป๊อป, ลาติน, แซมบ้า, บอสซาโนวา
ช่วงปี: พ.ศ. 2533-2537
ค่ายเพลง: คีตา เรคคอร์ดส

สมาชิก: วิระ บำรุงศรี(แดง ร้องนำ) นึกคิด บุญทอง(หนึ่ง กลอง, ร้องนำ) อิศราคม เอื้อพงษ์พันธ์(เอว เป่า,ร้องประสาน)(เสียชีวิตแล้ว) อังคณา ทิมดี(แอน ร้องนำ, จังหวะ) ปาริกา เทพสุขดี(เปิ้ล ร้องนำ, จังหวะ)
มะลิลา บราซิลเลี่ยน (อังกฤษ: Malila Brazilian) คือชื่อกลุ่มศิลปินสัญชาติไทย ที่มีสมาชิกเป็นชาย 3 คน หญิง 2 คน  ประกอบด้วย วิระ บำรุงศรี, นึกคิด บุญทอง, อิศราคม เอื้อพงษ์พันธ์, อังคณา ทิมดี และ ปาริกา เทพสุขดี  โดยมีผลงานเพลงภายใต้สังกัดคีตา เรคคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2533-2536 จำนวน 3 ชุด คือ มะลิลา บราซิลเลี่ยน, ไม่อ้วนเอาเท่าไร และ มะลิลา ปาร์ตี้สวิง
วงมะลิลา บราซิลเลี่ยน มีเพลงที่สร้างชื่อเสียงโด่งดัง ได้แก่ กล้าได้กล้าเสีย, ปลายฟ้า, ไม่อ้วนเอาเท่าไร, ฟองสบู่ และ เธอก็แค่โซดา ด้วยจังหวะดนตรีสนุกสนานที่ได้รับอิทธิพลจากประเทศบราซิล กับลีลาการเต้นรำของสมาชิกวงทั้งหมด  ทำให้เป็นที่ยอมรับของผู้ฟังที่แสวงหาแนวเพลงใหม่ๆ บ้าง
ปัจจุบัน สมาชิกวงแยกย้ายกันไปตามแนวทางของแต่ละคน  โดย วิระ เป็นข้าราชการตำรวจซึ่งปัจจุบันเกษียณอายุราชการแล้ว และยังคงรับงานร้องเพลง  ปาริกา เป็นประชาสัมพันธ์บริษัทแห่งหนึ่ง  นึกคิด และ อังคณา ยังคงรับงานแสดงตามละครและภาพยนตร์  ส่วน อิศราคม เสียชีวิตหลังการแยกวงไปเกือบสิบปี โดยสมาชิกที่เหลือได้กลับมารวมตัวในคอนเสิร์ต  "Kita Back To The Future Concert" เมื่อต้นปี พ.ศ. 2550 ณ พารากอน ฮออล์ สยามพารากอน
ผลงานเพลง > สตูดิโออัลบั้ม

| ปี | ปกอัลบั้ม | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2533 |  | มะลิลาบราซิลเลื่ยน วางจำหน่าย: พ.ศ. 2533  สังกัด: คีตา เรคคอร์ดส  รูปแบบ: ซีดี , เทป |  กล้าได้กล้าเสีย  น้อย น็อย น็อย  ปลายฟ้า  ฟองสบู่  ชัด ๆ  กิ๊ก กิ๊ก กิ๊  อีกคืน  หัวใจที่ว่างเปล่า  แดดยามบ่าย  รถไฟรถยนต์ |
| 2535 |  | ไม่อ้วนเอาเท่าไร วางจำหน่าย:  พ.ศ. 2535  สังกัด: คีตา เรคคอร์ดส  รูปแบบ: ซีดี , เทป |  ไม่อ้วนเอาเท่าไร  คนข้างแรม  อีกหน่อย  หัวเดียว  เคยตัว  เธอก็แค่โซดา  น้ำซึมผ่านทราย  ติดเกาะ  แข็งนอกอ่อนใน  เจ็บอีกนิด |
| 2536 |  | มะลิลา ปาร์ตี้ สวิง  วางจำหน่าย:  พ.ศ. 2536  สังกัด: คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์  รูปแบบ: ซีดี , เทป |  ชนกันหน่อย  รู้ทัน  ค่ำคืนสุดท้าย  ดูมันทำ  เต็มใจรัก  เก็บไว้รอเธอ  ดูไม่จืด  เหงาใจ  เพชร  ใครช่วยที  คนละมือ  ชนกันหน่อย |
เชิงอรรถ

↑  เดิมทางต้นสังกัดวางตัว จอย ติตัส เข้าร่วมเป็นสมาชิกวงแต่ปฏิเสธ จึงมีสมาชิกดังกล่าว โดยส่วนหนึ่งผ่านงานถ่ายแบบ หรืองานแสดง อีกส่วนหนึ่งเคยมีผลงานเพลงมาก่อน เช่น วิระ จากวงเยื่อไม้
จำลอง ดาวเรือง

| จำลอง ดาวเรือง |
| --- | --- |


รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
ดำรงตำแหน่ง 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490
นายกรัฐมนตรี: พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2480 – พ.ศ. 2490
สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 1
ดำรงตำแหน่ง 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2489
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 ตุลาคม พ.ศ. 2453 จังหวัดมหาสารคาม ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 (38 ปี) จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: สหชีพ
คู่สมรส: ทองดำ ดาวเรือง

จำลอง ดาวเรือง (9 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2492) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม 3 สมัย และเป็นนักการเมือง หนึ่งใน "สี่เสืออีสาน" ซึ่งประกอบด้วย นายจำลอง ดาวเรือง นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเตียง ศิริขันธ์ และนายถวิล อุดล หนึ่งในสมาชิกขบวนการเสรีไทย และเป็นรัฐมนตรีที่ถูกสังหารเมื่อปี พ.ศ. 2492 สิริอายุ 38 ปี
ประวัติ

นายจำลอง ดาวเรือง เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2453 ที่บ้านงัวบา ตำบลงัวบา อำเภอวาปีปทุม เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายมา และนางสอน ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 6 คน พื้นเพเป็นลูกอีสานคนมหาสารคาม ครอบครัวมีฐานะยากจน แต่เป็นผู้มีความรู้ความสามารถและมีใจรักใฝ่รู้ใฝ่เรียน เมื่อสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของโรงเรียนแล้ว จึงได้เข้ามาศึกษาต่อด้านช่างเครื่องยนต์ ณ โรงเรียนช่างกล ในกรุงเทพมหานคร โดยได้รับการสนับสนุนจากหลวงพิศิษฐ์ศุภกร (เจ๊กหยงนี) ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทรถขนส่งในจังหวัดร้อยเอ็ด ชีวิตสมรสของท่านนั้นมีภรรยาชื่อนางทองดำ ดาวเรือง
งานการเมือง

จำลอง ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2480 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา รวม 3 สมัย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

จำลอง ดาวเรือง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 จังหวัดมหาสารคาม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 จังหวัดมหาสารคาม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป สิงหาคม พ.ศ. 2489 (เลือกตั้งเพิ่มเติม) จังหวัดมหาสารคาม
งานการเมือง > รัฐมนตรี

จำลอง ดาวเรือง ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี 4 สมัย
รัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 12 ของนายทวี บุณยเกตุ
รัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 13 ของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
รัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 17 ของพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 18 ของพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
การเสียชีวิต

บทความหลัก: คดีฆ่า 4 อดีตรัฐมนตรี พ.ศ. 2492
นายจำลอง ดาวเรือง ถูกจับกุมพร้อมกับ อดีตรัฐมนตรีอีสานอีก 2 คน คือ นายถวิล อุดล นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ รวมทั้ง ดร.ทองเปลว ชลภูมิ ก็ถูกนำตัวไปสังหารที่บริเวณทุ่งบางเขน ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 14 ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 โดย กรมตำรวจ ในเวลานั้นอ้างเหตุว่า มีโจรคอมมิวนิสต์มลายู มาชิงตัว 4 อดีตรัฐมนตรี และเกิดการต่อสู้ขึ้น จนทำให้ทั้ง 4 คน ถูกลูกหลงเสียชีวิตทั้งหมด แต่ไม่ใคร่จะมีใครเชื่อข้ออ้างดังกล่าวนัก เนื่องจากไม่มีตำรวจเสียชีวิตหรือบาดเจ็บแม้แต่รายเดียว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)
คริส มาสเตอส์

| Chris Masters |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Christopher Todd Mordetzky
เกิด:  (1983-01-08) 8 มกราคม ค.ศ. 1983 (42 ปี) Santa Monica, California, United States
ที่พัก: Costa Mesa, California, United States
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: American Adonis Chris Adonis Chris Masters Chris Mordetzky Concrete
ส่วนสูง: 6 ft 4 in (1.93 m)
น้ำหนัก: 265 lb (120 kg)
มาจาก: Los Angeles, California
ฝึกหัดโดย: Rick Bassman Ohio Valley Wrestling Ultimate Pro Wrestling
เปิดตัว: August 15, 2002
คริสโตเฟอร์ โรบิลลาร์ด มอร์เดตซกี (Christopher Robillard Mordetzky; เกิด 8 มกราคม ค.ศ. 1983) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักในนาม คริส มาสเตอส์ (Chris Masters) เจ้าของท่าไม้ตาย Masters Lock
แชมป์และรางวัล

All-Star Wrestling Australia
ASWA Eastern States Championship (1 time)
All Wrestling Organization
AWO Heavyweight Championship (1 time)
Championship Of Wrestling
cOw Interstate Championship (1 time)
Championship Wrestling From Arizona
Arizona Heavyweight Championship (1 time, current)
Continental Wrestling Entertainment
CWE Heavyweight Championship (1 time)
DDT Pro-Wrestling
Ironman Heavymetalweight Championship (1 time)
Dungeon Wrestling
Stu Hart Heritage Championship (1 time, current)
Maine Premier Wrestling
Made Maine Debut against "The Muscle Beast" Wesley Pipes on April 19th 2024 in Skowhegan Maine
National Wrestling Alliance
NWA National Championship (2 times)
NWA National Championship Tournament (2021)
NWA Champions Series Tournament (2023) – with Team Rock N’ Roll (Ricky Morton, Kerry Morton, Taya Valkyrie, Madi Wrenkowski, Jennacide, Mims, Dak Draper and Alex Taylor Willoughby)
New Tradition Lucha Libre
NTLL Gladiator Championship (1 time)
Northland Wrestling
Northland Wrestling King Of The North Championship (1 time)
Ohio Valley Wrestling
OVW Southern Tag Team Championship (1 time) – with Brent Albright
Preston City Wrestling
PCW Heavyweight Championship (2 times)
Road To Glory Tournament (2014)
Pro Wrestling Illustrated
Ranked No. 89 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2007
Qatar Pro Wrestling
QPW Tag Team Champion (1 time) – with Carlito
Real Canadian Wrestling
RCW Canadian Heavyweight Championship (1 time)
Rome Wrestling Federation
RWF Heavyweight Championship (1 time)
Vendetta Pro Wrestling
Vendetta Pro Heavyweight Championship (1 time)
World Association of Wrestling
WAW Undisputed World Heavyweight Championship (1 time)
World League Wrestling
WLW Heavyweight Championship (1 time)
World Wrestling Council
WWC Universal Heavyweight Championship (1 time)
WrestleSport
WrestleSport Heavyweight Championship (1 time, current)
Maine Premier Wrestling (Debuted on April 19th 2024 in Skowhegan Maine), He was defeated by "The Muscle Beast" Wesley Pipes
ผลงานอื่นๆ

| Title | Role |
| --- | --- |
Big Time Rush: Himself
แหล่งข้อมูลอื่น

Chris Masters ที่ WWE.com
Chris Masters PCW Profile เก็บถาวร 2016-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
GFW profile เก็บถาวร 2015-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Chris Masters ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
"Wrestling Profile". onlineworldofwrestling.com. 5 July 2023.
"Radio Interview". wrestling-radio.
"Interview on Dropkick Radio". DropkickRadio.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-02. สืบค้นเมื่อ 2011-09-08.
Chris Masters Points Gun to his Head
เครื่องเขิน

ตู้พระธรรมลงรักปิดทองลายรดน้ำ
เครื่องเขิน หรือ เครื่องรัก คือ วัตถุที่เคลือบด้วยยางรัก หมายรวมถึงภาชนะขนาดต่าง ๆ เช่น เครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร วัตถุพกพาขนาดเล็กต่าง ๆ หรือวัตถุขนาดใหญ่ เช่น ตู้พระธรรม เฟอร์นิเจอร์หรือแม้แต่โลงศพที่ทาด้วยยางรัก เครื่องเขินอาจมีลายวาดประดับตกแต่ง หรือฝังด้วยเปลือกหอยและวัสดุอื่น ๆ มีการแกะสลัก หรือการใช้โลหะมีค่าประดับเช่น ทองคำเปลว เงินเปลว ผงทอง ผงเงิน เป็นต้น
ประเทศในเอเชียตะวันออกมีประเพณีการทำเครื่องเขินมาช้านาน ย้อนกลับไปหลายพันปีในญี่ปุ่น จีน และเกาหลี ยางรักที่รู้จักกันดีที่สุดคือยางรักจีนหรือยางรักญี่ปุ่น "อุรุชิ" ที่พบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออก ส่วนในภาพรวมทั่วโลกนั้นประเพณีการทำเครื่องเขินในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียใต้ และอเมริกา มีเช่นเดียวกันมาแต่โบราณ และมีต้นกำเนิดแยกกัน
เอเชียตะวันออก

พบต้นรักที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น มาจากยุคโจมง อายุ 12,600 ปี เครื่องเขินที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เป็นเครื่องประดับสำหรับใส่ในหลุมฝังศพซึ่งสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล ถูกขุดพบที่ไซต์คาคิโนะชิมะ ในฮาโกดาเตะ ฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เครื่องเขินยุคก่อนประวัติศาสตร์หลายชิ้นถูกขุดพบในประเทศจีนตั้งแต่ยุคหินใหม่ เครื่องเขินที่รู้จักในยุคแรก ๆ สันนิษฐานว่าเป็นชามไม้สีแดง ซึ่งขุดพบที่แหล่งวัฒนธรรมเหอมูตู (ประมาณ 5 พันปีก่อนคริสต์ศักราช) ในมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
เอเชียตะวันออก > เครื่องเขินจีน

ในสมัยราชวงศ์ซาง (1600–1046 ก่อนคริสต์ศักราช) ของจีน เทคนิคกระบวนการลงรักที่ซับซ้อนได้พัฒนากลายเป็นงานฝีมือชั้นสูง
สมัยโจวตะวันออก (771–256 ก่อนคริสต์ศักราช) เครื่องเขินเริ่มปรากฏเป็นจำนวนมาก เป็นยุคแรกสุดที่เครื่องเขินจำนวนมากหลงเหลืออยู่
สมัยราชวงศ์ฮั่น (206 ก่อนคริสต์ศักราช–ค.ศ. 220) มีการจัดตั้งหน่วยงานพิเศษเพื่อจัดระเบียบ และแบ่งแรงงานสำหรับการขยายการผลิตเครื่องเขินในจีน การตกแต่งรอยบากอย่างประณีตถูกใช้ในเครื่องเขินสมัยราชวงศ์ฮั่น
สมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) เครื่องเขินของจีนมีรูปแบบการใช้แผ่นทองหรือเงินทำเป็นรูปต่าง ๆ เช่น นก สัตว์ และดอกไม้ การเจียระไนถูกติดลงบนพื้นผิวของเครื่องเขิน หลังจากนั้นจึงทาชั้นเคลือบใหม่ ตากให้แห้งแห้ง และบดออกเพื่อให้สามารถขัดพื้นผิวให้ขึ้นเงาจนเห็นลวดลายสีทองหรือสีเงินด้านล่าง สิ่งนี้ทำโดยใช้เทคนิคที่เรียกว่า ผิงโถว เทคนิคดังกล่าวใช้เวลานานและมีค่าใช้จ่ายสูง แต่เครื่องเขินเหล่านี้ได้รับการพิจารณาว่ามีความประณีตสูง นอกจากนี้ยังเป็นช่วงที่เริ่มมีการฝึกแกะสลักเครื่องเขินขึ้นครั้งแรก
ศิลปะการฝังทองคำ เงิน และหอยมุกยังคงดำเนินต่อไปตั้งแต่สมัยถังจนถึงราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 960–1279) เทคนิคการตกแต่งที่มีอยู่หลายอย่างค่อย ๆ พัฒนาเพิ่มเติมหลังจากศตวรรษที่ 10 เช่น diaoqi ( เครื่องเขินแกะสลัก ) ซึ่งเป็นการสร้างชั้นผิวด้วยการทายารักบาง ๆ หลาย ๆ ชั้นและแกะสลักเป็นภาพสามมิติ qiangjin (ทองแกะสลัก) ซึ่งมีรอยบากเป็นเส้นบาง ๆ เช็ดยางรักและปิดทองเปลวหรือผงทองลงในร่อง และ diaotian หรือ tianqi (การอุด) เป็นการลงรักด้วยรักสีอื่น รูปแบบของ diaotian หรือ tianqi เป็นที่รู้จักกันในชื่อ moxian (การขัดเงา) โดยลงชั้นยางรักในบางจุด จุดที่เหลือจะเติมด้วยยางรักสีอื่น ๆ และพื้นผิวทั้งหมดจะถูกขัดเงา โดยเฉพาะศิลปะการประดับมุกได้รับการพัฒนาอย่างสูงในสมัยราชวงศ์ซ่ง อย่างไรก็ตาม ในช่วงยุคสมัยซ่งงานฝีมือทางศิลปะยังใช้การฝังทอง ซึ่งก็คือการแกะสลักลวดลายที่สลับซับซ้อนบนผิวยางรัก และเติมผงทองลงบนงานแกะสลัก
ความรู้วิธีการลงรักแบบจีนแพร่กระจายจากจีนช่วงสมัยราชวงศ์ฮั่น ราชวงศ์ถัง และราชวงศ์ซ่ง ในที่สุดก็ได้เข้าสู่เกาหลี
เครื่องเคลือบ Coromandel เป็นประเภทของส่งออกของจีน ซึ่งเรียกเช่นนี้เนื่องจากถูกส่งไปยังตลาดยุโรปผ่านทางชายฝั่ง Coromandel ของอินเดีย
เอเชียตะวันออก > เครื่องเขินญี่ปุ่น

คำศัพที่ใช้เรียกยางรักคือ อุรุชิ (漆) ซึ่งเป็นที่มาของคำลูกผสมในภาษาอังกฤษ " urushiol " ในทางศัพทมูลวิทยา urushi อาจเกี่ยวข้องกับคำว่า uruwashii ("สวยงาม") หรือ uruoi ("รดน้ำ", "มีกำไร", "เป็นที่โปรดปราน") เป็นการหมายถึงคุณค่าหรือรูปลักษณ์ที่แวววาว หรือบางทีอาจหมายถึงห้องความชื้นที่ใช้ในการบ่มเครื่องเขินในขั้นตอนการผลิต คำว่า " Japanning " ในศตวรรษที่ 17 เป็นคำที่ใช้เรียกเทคนิคที่ยุโรปใช้เพื่อเลียนแบบเครื่องเขินของเอเชีย ซึ่งได้มาจากเครื่องเขินของญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น
ลักษณะทั่วไปของเครื่องเขินของญี่ปุ่นคือการใช้เทคนิคต่าง ๆ อย่างหลากหลายกว่าประเทศอื่น ๆ เช่น Maki-e เป็นการวาดลวดลายลงบนเครื่องเขิน งานส่วนใหญเป็นลวดลายและรูปภาพ มีสีทองและเงินที่เปล่งประกายจากผงทองและผงเงินปรากฏบนพื้นสีดำของเครื่องเขิน
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > เครื่องเขินพม่า

ยูนเถ่ (ယွန်းထညး) คือ เครื่องเขินในภาษาพม่า วิธีการลงรักเรียกว่า ปันหยุน (ပန်းယွန်း) ยางรักหรือน้ำยางที่กรีดจากต้นรักใหญ่หรือรักหลวง ภาษาพม่าเรียก ทิสิ (Gluta usitata) ที่ขึ้นในป่าของพม่า น้ำยางเป็นสีเหลืองอ่อนเหมือนฟางข้าวเมื่อแรกกรีด แต่จะเปลี่ยนเป็นสีดำเมื่อสัมผัสกับอากาศ เมื่อทาหรือเคลือบผิววัสดุ จะทำให้เกิดพื้นผิวเรียบเป็นมันแข็ง มีความทนทานต่อสภาพแวดล้อมที่สัมผัสกับความชื้นหรือความร้อนได้ระดับหนึ่ง
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > เครื่องเขินพม่า > ประวัติ

เศษเครื่องเขินที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในพุกาม มีอายุย้อนไปถึงศตวรรษที่ 13 หลักฐานเครื่องเขินโบราณในพุกามยังสรุปไม่แน่ชัด เครื่องเขินในพม่านั้นเรียกว่า โยนเถ่ หรือยูนเถ่ (Yung Hte) ซึ่งแปลว่าภาชนะของคนไทโยนหรือไทยวน รวมทั้งเรียกลวดลายบนภาชนะว่า ซินเหม่ ซึ่งหมายถึงเชียงใหม่ ทั้งนี้เครื่องเขินพม่าพัฒนาเทคนิคการตกแต่งเครื่องเขินต่างจากไทยยวนด้วยการประดับกระจก หรือรักปั้นแปะบนผิวภาชนะ มีปรากฏหลักฐานในพงศาวดารพม่าว่า เมื่อพม่ายึดครองเมืองเชียงใหม่ได้กวาดต้อนชาวเชียงใหม่ และช่างฝีมือไปไว้ที่เมืองพม่าหลายครั้ง โดยช่างฝีมือหรือชาวเชียงใหม่ที่ถูกกวาดต้อนได้ทำอุปกรณ์เครื่องใช้ด้วยรัก เรียกว่า “โยนเถ่” แปลว่าเครื่องยวนหรือเครื่องที่ประดิษฐ์โดยชาวยวนหรือล้านนา ปัจจุบันที่พุกามยังมีการทำโยนเถ่ ที่มีการตกแต่งลายขูดขีดแล้วถมลายเส้นด้วยสีต่าง ๆ อยู่
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > เครื่องเขินพม่า > การผลิตและการออกแบบ

ภาชนะ กล่อง และถาดเคลือบมีพี้นฐานจากไม้ไผ่สาน มักผสมกับขนม้า ยางรัก (ทิสิ) อาจผสมกับขี้เถ้าหรือขี้เลื่อยเพื่อทำเป็นวัสดุอุด หรือ โป๊ว เรียกว่า ทะโย ซึ่งสามารถปั้นได้ วัตถุนี้ถูกเคลือบทับด้วยยางรักและทะโยเป็นชั้น ๆ เพื่อให้ผิวเรียบเนียน ขัดเงาและสลักลายอย่างประณีต มักใช้สีแดง สีเขียว และสีเหลืองบนพื้นสีแดงหรือสีดำ ชเวซาวา เป็นรูปแบบที่โดดเด่นในการใช้ทองคำเปลวเพื่อเติมเต็มลวดลายบนพื้นหลังสีดำ ฉากในวัง ฉากจากนิทานชาดก และสัญลักษณ์ของนักษัตรพม่า เป็นลายที่ได้รับความนิยม และภาชนะบางชิ้นอาจประดับกระจกหรืออัญมณี วัตถุทั้งหมดทำด้วยมือ การออกแบบและแกะสลักด้วยมือเปล่าอาจใช้เวลาสามถึงสี่เดือนในการทำภาชนะขนาดเล็กให้เสร็จ สำหรับชิ้นใหญ่อาจต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งปี ผลงานที่เสร็จสมบูรณ์เป็นผลจากการทำงานเป็นทีม ไม่ใช่ฝีมือของคนคนเดียว
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > เครื่องเขินพม่า > รูปแบบ

ภาชนะที่มีเอกลักษณ์ที่สุดคงจะเป็นโตกข้าวบนด้ามใหญ่พร้อมฝาปิดสำหรับพระสงฆ์ที่เรียกว่า ซุนโอะ (ဆွမ်းအုပ်) และ ละแพะโอะ เป็นจานก้นตื้นที่มีฝาปิดและมีช่องสำหรับใส่ ละแพะ (ใบชาหมัก) พร้อมเครื่องเคียงต่าง ๆ ปิ่นโตที่วางซ้อนกันได้ซึ่งยึดด้วยด้ามเดียวหรือ hsun gyaink มักเป็นสีแดงหรือดำล้วน Daunglan เป็นโต๊ะเตี้ยสำหรับรับประทานอาหารและอาจมีฐานกว้างเรียบง่ายหรือมีขาโค้งสามขาลวดลายสัตว์หรือดอกไม้พร้อมฝาปิด เหยือกใส่น้ำ หรือ เหย่ตากอง เป็นถ้วยสองชั้นมีฝาปิด และแจกันก็เป็นหนึ่งในเครื่องเขินที่ยังคงใช้อยู่ในอารามหลายแห่ง
กล่องกลมมีฝาปิดแบบต่าง ๆ ขนาดเล็กและใหญ่เรียกว่า ยุนอิ รวมถึงกล่องสำหรับใส่หมากพลูเรียกว่า กู้นอิ (ကွမ်းအစ်) ยุ่นติตตะ เป็นกล่องสี่เหลี่ยมสำหรับเก็บสิ่งของต่าง ๆ รวมทั้ง peisa หรือคัมภีร์ใบลาน ที่พวกเขาเรียกว่า sadaik titta จานตั้งพื้นหรือถาดเล็กมีก้านมีหรือไม่มีฝาปิดเรียกว่า กาลาต สำหรับเสิร์ฟอาหารอันโอชะหรือถวายดอกไม้แด่เจ้านายหรือพระพุทธเจ้า คณะละครและนักดนตรีมักมีเครื่องเขิน เครื่องแต่งกาย หน้ากาก เครื่องประดับศีรษะ และเครื่องดนตรี บางส่วนเก็บรักษาและพกพาไว้ในกล่องเครื่องเขิน กล่องรูปฟักทองหรือรูปนก เช่น นกฮูกที่เชื่อว่านำโชค หรือรูปหงส์ ก็มีอยู่ทั่วไปเช่นกัน แผ่นป้ายและโต๊ะเหลี่ยมขนาดเล็กยังทำขึ้นเพื่อขายให้นักท่องเที่ยวในปัจจุบัน
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ > เครื่องเขินพม่า > อุตสาหกรรม

พุกามเป็นศูนย์กลางที่สำคัญสำหรับอุตสาหกรรมเครื่องเขิน ที่ซึ่งงานหัตถกรรมได้รับการก่อตั้งขึ้นมาเกือบสองศตวรรษ และยังคงปฏิบัติในลักษณะดั้งเดิม ที่นี่เป็นโรงเรียนสอนเครื่องเขินของรัฐบาลที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เนื่องจากพลาสติก พอร์ซเลน และโลหะเข้ามาแทนที่ยางรักในภาชนะส่วนใหญ่ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ปัจจุบันมีการผลิตในเวิร์กช็อปขนาดใหญ่สำหรับนักท่องเที่ยวที่มาชมวัดโบราณในพุกามเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม ที่หมู่บ้านเจาะกา ใกล้เมืองโมนยวา ในหุบเขาชี่น-ดวี่น ของใช้จากเครื่องเขินที่ทนทานยังคงผลิตขึ้นเพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน โดยส่วนใหญ่เป็นสีดำล้วน
จำนวนผู้เข้าชมที่ลดลงประกอบกับต้นทุนเรซินซึ่งเพิ่มขึ้น 40 เท่าในรอบ 15 ปี ทำให้โรงงานเครื่องเขินกว่า 2 ใน 3 กว่า 200 แห่งในพุกามต้องปิดตัวลง