สงครามพระเจ้าอลองพญา
เชิงอรรถ

↑  Harvey, p. 334
↑  Kyaw Thet, p. 290
↑  Letwe Nawrahta, p. 142
↑  Harvey, p. 246
1 2 3 4 5  James, SEA encyclopedia, p. 302
↑  สายชล สัตยานุรักษ์. พุทธศาสนากับแนวคิดทางการเมืองใน รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ( พ.ศ. 2325-2352). พ.ศ. 2546, กรุงเทพฯ; มติชน.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42  Phraison Salarak (Thien Subindu), Luang. Intercourse between Burma and Siam as recorded in Hmannan Yazawindawgyi. Bangkok; February 15, 1916.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระดำรงราชานุภาพ. พงษาวดารเรื่องเรารบพม่า ครั้งกรุงศรีอยุทธยา. พระเจ้าน้องยาเธอ กรมขุนกำแพงเพชรอรรคโยธินทร์ โปรดให้พิมพ์ครั้งแรก ในงานพระราชทานเพลิงศพ เจ้าจอมมารดาวาดรัชกาลที่ ๕ เมื่อปีวอก พ.ศ. ๒๔๖๓ พิมพ์ที่โรงพิมพ์ไทย ถนนรองเมือง
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37  พระราชพงศาวดารฉบับพระพนรัตน์วัดพระเชตุพน ตรวจสอบชำระจากเอกสารตัวเขียน มูลนิธิ "ทุนพระพุทธยอดฟ้า"ในพระบรมราชูปถัมภ์ จัดพิมพ์โดยเสด็จพระราชกุศลในการพระราชทานเพลิงศพ พระธรรมปัญญาบดี (ถาวร ติสฺสานุกโร ป.ธ.๔) อดีตเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม อดีตพระธานกรรมการมูลนิธิ"ทุนพระพุทธยอดฟ้า"ในพระบรมราชูปถัมภ์ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิริรนทราวาส วันอาทิตย์ที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2558, ห้องสมุดรัฐสภา. Link
1 2  Memchaton Singha. MARRIAGE DIPLOMACY BETWEEN THE STATES OF MANIPUR AND BURMA, 18TH TO 19TH CENTURIES. Proceedings of the Indian History Congress, Vol. 77 (2016).

https://www.jstor.org/stable/26552717
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26  ประชุมพงษาวดาร ภาคที่ ๑: พงศาวดารมอญพม่า
1 2 3 4  Raj Kumar Somorjit Sana. The Chronology of Meetei Monarchs From 1666 CE to 1850 CE. Waikhom Ananda Meetei, พ.ศ. 2553.
↑  จิตรสิงห์ ปิยะชาติ. (2551). กบฏกรุงศรีอยุธยา. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพ:ยิปซีกรุ๊ป.
1 2 3  นิธิ เอียวศรีวงศ์. การเมืองไทยสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี. พ.ศ. 2550. พิมพ์ครั้งที่ 9, กรุงเทพฯ; มติชน.
1 2  สายชล สัตยานุรักษ์. พุทธศาสนากับแนวคิดทางการเมืองใน รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ( พ.ศ. 2325-2352). พ.ศ. 2546, กรุงเทพฯ; มติชน.
1 2  ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๓๗: เรื่องจดหมายเหตุของคณะบาดหลวงฝรั่งเศส ซึ่งเข้ามาตั้งครั้งกรุงศรีอยุธยา ตอนแผ่นดินพระเจ้าเสือแลแผ่นดินพระเจ้าท้ายสระ ภาค ๔. พิมพ์ในงารศพ คุณหญิงผลากรนุรักษ (สงวน เกาไศยนันท์) เมื่อปีขาล พ.ศ. ๒๔๖๙. พิมพ์ที่โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
1 2 3 4 5 6 7 8 9  ประชุมคำให้การกรุงศรีอยุธยารวม ๓ เรื่อง คำให้การชาวกรุงเก่า คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม คำให้การขุนหลวงหาวัด. กรุงเทพ; แสงดาว, พ.ศ. 2553.
1 2 3 4 5 6 7  D. G. E. Hall. Burma. Read Books Limited, พ.ศ. 2556.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29  Than Tun. The Royal Orders of Burma A.D. 1598 - 1885; Part Three, A.D. 1751 - 1781. The Center for Southeast Asian Studies, Kyoto University, พ.ศ. 2528.
1 2 3 4  Sir Arthur Purves Phayre. History of Burma: From the Earliest Time to the End of the First War with British India. Trübner & Company, พ.ศ. 2426.
1 2 3 4 5  Rev Dr Koningthung Ngoru Moyon. The Lost Kingdom of Moyon (Bujuur) Iruwng (King) Kuurkam Ngoruw Moyon & The People of Manipur. Shashwat Publication, พ.ศ. 2566.
↑  G. E. Harvey. History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824 The Beginning of the English Conquest. Taylor & Francis, พ.ศ. 2562.
1 2 3 4  ภาวรรณ เรืองศิลป์, ดร. Dutch East India Company Merchants at the Court of Ayutthaya: Dutch Perceptions of the Thai Kingdom, Ca. 1604-1765. BRILL, พ.ศ. 2550.
↑  Francis Mason. Burmah, Its People and Natural Productions. T.S. Ranney, พ.ศ. 2403.
1 2  Elizabeth Moore.  Dawei Buddhist culture: a hybrid borderland. Myanmar Historical Research Journal, พ.ศ. 2554.

https://core.ac.uk/download/pdf/2793845.pdf
↑  วินัย พงศ์ศรีเพียร. ประชุมศิลาจารึกภาคที่ ๗: ประมวลจารึกที่พบในประเทศไทยและต่างประเทศ. พ.ศ. 2534.
↑  James, SEA encyclopedia, pp. 1318-1319
↑  ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๓๘: เรื่องจดหมายเหตุของคณะบาดหลวงฝรั่งเศส ซึ่งเข้ามาตั้งครั้งกรุงศรีอยุธยา ตอนแผ่นดินพระเจ้าบรมโกษฐ
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18  ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๓๙: เรื่อง จดหมายเหตุของคณะบาดหลวงฝรั่งเศส ซึ่งเข้ามาตั้งครั้งกรุงศรีอยุธยาตอนแผ่นดินพระเจ้าเอกทัศ กับ ครั้งกรุงธนบุรีแลกรุงรัตนโกสินทรตอนต้น
↑  Journal Of The Burma Research Society Vol.21. American Baptist Mission Press, พ.ศ. 2474.
1 2 3 4  Edward Van Roy. Safe Haven: Mon Refugees at the Capitals of Siam from the 1500s to the 1800s. Journal of Siam Society, Volume 98, พ.ศ. 2553.

https://thesiamsociety.org/wp-content/uploads/2010/03/JSS_098_0g_VanRoy_SafeHavenMonRefugeesAtCapitalsOfSiam.pdf
↑  Htin Aung, pp. 167-168
↑  Lieberman, p. 205
↑  Harvey, pp. 241, 250
↑  Phayre, pp. 168-169
↑  Wyatt, p. 116
↑  Htin Aung, pp. 169-170
↑  Myint-U, pp. 287, 299
↑  Hall, Chapter X, p. 24
↑  Steinberg, p. 102
1 2  Alaungpaya Ayedawbon, pp. 141-142
1 2 3  Alaungpaya Ayedawbon, pp. 143-145
↑  Alaungpaya Ayedawbon, p. 229
↑  สายชล สัตยานุรักษ์. พุทธศาสนากับแนวคิดทางการเมืองใน รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ( พ.ศ. 2325-2352). พ.ศ. 2546, กรุงเทพฯ; มติชน.
↑  นิธิ เอียวศรีวงศ์. การเมืองไทยสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี. พ.ศ. 2550. พิมพ์ครั้งที่ 9, กรุงเทพฯ; มติชน.
1 2 3 4 5  คำให้การชาวอังวะ. พิมพ์แจกในงานศพหม่อมเอม ในพระเจ้าบรมวงษ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา พ.ศ. ๒๔๕๘. พิมพ์ที่โรงพิมพ์เจริญผล ถนนเจริญกรุง
1 2  ธีรวัต ณ ป้อมเพชร. Alangkapuni: An English Captain at the Siege of Ayutthaya. Journal of Siam Society, Vol 105, พ.ศ. 2560.
พระเจ้าบุเรงนองกะยอดินนรธา กษัตริย์พม่าราชวงศ์ตองอู ผู้แผ่ขยายอำนาจอิทธิพลของอาณาจักรออกไปไพศาลในภูมิภาค
ตราประจำจังหวัดสุพรรณบุรี แสดงถึงสงครามยุทธหัตถี
อูอองไจยะ (U Aung Zeya) หรือ อ่องชัย หรือต่อมาคือ พระเจ้าอลองพญา ผู้กอบกู้อาณาจักรพม่าและทำลายอาณาจักรมอญหงสาวดี สถาปนาราชวงศ์คองบอง
พระเจ้าอลองพญาทรงสร้างพระราชวังชเวโบขึ้นในพ.ศ. 2296 เป็นราชธานีที่หมู่บ้านมุกโซโบเดิม พระราชวังชเวโบปัจจุบันบูรณะสร้างขึ้นใหม่เมื่อพ.ศ. 2542
ราชสาส์นทองคำ ที่พระเจ้าอลองพญาทรงส่งถึงพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ ในพ.ศ. 2299 ปัจจุบันอยู่ที่ห้องสมุดก็อทฟรีทวิลเฮ็ล์มไลบ์นิทซ์ (Gottfried Wilheim Leibniz Library) เมืองฮันโนเวอร์ ประเทศเยอรมันนี และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นความทรงจำแห่งโลก (UNESCO Memory of the World) ในพ.ศ. 2558
ภาพกษัตริย์อยุธยา ซึ่งอาจคือพระเจ้าอุทุมพรหรือพระเจ้าเอกทัศน์ จากหนังสือพับของพม่าเรื่อง "นั้นเตวั้งรุปซุงประบุท"
ภาพกองกำลังของกรมการเมืองทวาย เข้าโจมตีเรือฝรั่งเศสในแม่น้ำทวายของเชอวาลิเยร์ เดอ โบเรอการ์ ที่ได้หลบหนีจากเมืองมะริดของสยามเพื่อเข้าลี้ภัยที่เมืองทวายในพ.ศ. 2231
เจดีย์ชเวดากองที่เมืองย่างกุ้ง เป็นศาสนสถานที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของพม่า พระเจ้าอลองพญาเสด็จลงมาบำเพ็ญกุศลที่เจดีย์ชเวดากอง ในปีพ.ศ. 2302 ก่อนที่จะโจมตีกรุงศรีอยุธยา
แควผักไห่ หรือ แม่น้ำน้อย ในปัจจุบัน สถานที่ซึ่งเจ้าชายมังระ ยกทัพพม่าข้ามแม่น้ำ ถูกฝ่ายสยามโจมตีกลางแม่น้ำ จนกระทั่งพระเจ้าอลองพญานำทัพมาช่วยหนุน จนฝ่ายพม่าสามารถมีชัยชนะ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2303
ภาพของสุสานของพระเจ้าอลองพญา ที่เมืองชเวโบ จากหนังสือ The Silken East ของวินเซนต์ คลาเรนซ์ สก็อต โอคอนเนอร์ (Vincent Clarence Scott O'Connor) พิมพ์เมื่อพ.ศ. 2447
สุสานของพระเจ้าอลองพญาในปัจจุบัน แท่นหินอ่อนสร้างครอบทับในพ.ศ. 2441
พม่าเข้าโจมตีเมืองเชียงใหม่ในพ.ศ. 2305 ตั้งทัพที่วัดเวฬุวันกู่เต้า จนกระทั่งได้เมืองเชียงใหม่ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2306
แผนที่แสดงเส้นทางของทัพพม่าในการเข้าโจมตีอยุธยา ในพ.ศ. 2308 ทัพฝ่ายตะวันตก ของมังมหานรธา จากทวาย และทัพฝ่ายเหนือ ของเนเมียวสีหบดี จากเชียงใหม่ มาบรรจบกับที่อยุธยา ในต้นปีพ.ศ. 2309
ภาพการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2310 จากอนุสรณ์สถานแห่งชาติ