stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ไคจูหมายเลข 8
การผลิต

ก่อนที่จะเขียนก่อนที่จะเขียนไคจู หมายเลข8 มัตสึโมโตะ เคยประพันธ์ซีรีส์เรื่องNekowappa!ที่เปิดตัวในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของชูเอชะเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ซีรีส์นี้เป็นภาคต่อของone-shotที่มัตสึโมโตะเขียนสำหรับเทศกาลJG1 One-Shotเขาตีพิมพ์อีกช็อตหนึ่งชื่อShikai Enbu ใน Jump Gigaฉบับฤดูใบไม้ผลิปี 2012 (หรือรู้จักกันในชื่อJump Next)   ก่อนที่จะเริ่มการออกซีรีส์ครั้งที่สองกับ คูโระซึ่งเปิดตัวใน แอปพลิเคชันและเว็บไซต์ โชเน็นจัมป์+ ของ ชูเอชะ ในปี 2014
มัตสึโมโตะระบุว่าไคจูหมายเลข 8ได้รับอิทธิพลจากสื่อโทกูซัตสึ เช่น ซีรีส์อุลตร้าแมนโดยเฉพาะอุลตร้าเซเว่น (พ.ศ. 2510) และก็อดซิลล่า (พ.ศ. 2559) เขาตั้งเป้าที่จะสร้างเรื่องราวที่ติดตามตัวเอกที่ต้องบรรลุเป้าหมายโดยปกปิดตัวตนอันชั่วร้ายจากองค์กรที่ไม่เป็นมิตรที่พวกเขามีส่วนร่วมด้วย โดยมองว่าเป็นแนวคิดที่สนุกสนานมัตสึโมโตะบรรยายไคจูหมายเลข 8ว่าเป็น "งานที่ท้าทาย" ซึ่งทำให้เขาสามารถละทิ้งเรื่องราวปกติของเขาได้ตามที่รองบรรณาธิการบริหารของโชเน็นจัมป์+ เซจิโร นะคาจิ กล่าวว่า ไคจูหมายเลข 8เป็นการพัฒนาที่ไม่คาดคิดจากเรื่องราวแฟนตาซี ตามปกติของมัตสึโมโตะ นากาจิกล่าวว่ามัตสึโมโตะในฐานะ แฟน โทกูซัตสึ ได้รับความสนใจจากตัวละครเอกตามแบบฉบับของประเภทนี้ "ผู้ได้รับความสามารถพิเศษและกลายเป็นฮีโร่ แต่ยังต้องรับภาระของการต่อสู้ภายในด้วย" นากาจิกล่าวว่าพวกเขาวางแผนที่จะดำเนินเรื่องราวในสองวิธี ซึ่งคาฟก้าใช้ชีวิตตามปกติโดยซ่อนตัวตนที่แท้จริงของเขา และอีกทางที่เขาไล่ตามความฝันของเขาแม้จะกลายเป็นสัตว์ประหลาดแล้วก็ตามโดยที่มัตสึโมโตะเลือก สำหรับตัวเลือกหลังตั้งแต่เนิ่น ๆ  มัตสึโมโตะมีเป้าหมายที่จะสร้างเลย์เอาต์หน้าที่ง่ายต่อการติดตาม โดยเฉพาะบนสมาร์ทโฟนเนื่องจากมังงะเผยแพร่ในรูปแบบดิจิทัล เขาได้รับแรงบันดาลใจจาก สิ่งมี ชีวิตสัตว์ และพืชในตำนานในการออกแบบไคจู
มัตสึโมโตะทำงานร่วมกับผู้ช่วยสามคนในซีรีส์นี้ ได้แก่ โอซามุ โคอิวาอิ ซึ่งรับผิดชอบด้านศิลปะพื้นหลัง จิโระ ซากุระ ผู้ทำหน้าที่ตกแต่ง และมันโตฮิฮิ บินตะ ซึ่งได้รับเครดิตในการออกแบบอาวุธ สำหรับศิลปะพื้นหลัง มัตสึโมโตะเตรียมกระดานเรื่องราวที่ให้องค์ประกอบของแผงในบทที่ถูกส่งไปยังโคอิวาอิ พวกเขาพูดคุยถึงวิธีเข้าใกล้สถานที่เกิดเหตุ หลังจากนั้นโคอิวาอิก็เตรียมร่างเพื่อขออนุมัติจากมัตสึโมโตะ เมื่อร่างได้รับการอนุมัติแล้ว โคอิคาวาอิ ก็สามารถดำเนินการสร้างพื้นหลังเวอร์ชันสุดท้ายได้ โคอิคาวาอิ ใช้เวลาประมาณ 3-4 วันในการทำให้พื้นหลังของบทสมบูรณ์ โคอิคาวาอิ แชร์ขั้นตอนการสร้างพื้นหลังบนยูทูบ
สื่อ > มังงะ

เขียนและวาดภาพโดย นาโอยะ มัตสึโมโตะ เริ่มต้นบนแอปพลิเคชันและเว็บไซต์โชเน็นจัมป์+ของชูเอชะ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2020 ในเดือนสิงหาคม 2020 มัตสึโมโตะและไคจูหมายเลข 8ได้นำกำหนดการที่จะเผยแพร่บทใหม่ทุก ๆ สัปดาห์เป็นเวลาสามสัปดาห์ ตามด้วยการพักหนึ่งสัปดาห์ ในวันที่ 25 มิถุนายน 2021 มีการนำกำหนดการใหม่มาใช้โดยจะมีการเผยแพร่บทใหม่ทุก ๆ สองสัปดาห์ แต่ละเล่ม เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2020 วิดีโอโปรโมตสำหรับเล่มที่นำเสนอเป็นรายการข่าวแสดงบนหน้าจอขนาดใหญ่ของ ยูนิก้า วิชั่น ที่สถานี เซอิบุ-ชินจูกุตั้งแต่วันที่ 4–10 ธันวาคม 2020 ณ วันที่ 4 ธันวาคม 2023 มี 11 เล่ม ได้รับการเผยแพร่แล้ว
Viz Media เริ่มเผยแพร่ซีรีส์เป็นภาษาอังกฤษบนเว็บไซต์เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2020 ภายใต้ชื่อ Kaiju No. 8 และในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ได้ประกาศให้ลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ วางจำหน่ายเล่มแรกวันที่ 7 ธันวาคม 2021ชูเอชะ เริ่มเผยแพร่บทของซีรีส์เรื่องนี้ มังงะพลัส เว็บไซต์และแอปเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2020 ภายใต้ชื่อ Monster#8 ในภาษาอังกฤษและภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษา เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2566 มังงะพลัส ได้ประกาศว่าจะรวม ไคจู หมายเลข8 ในชื่อเวอร์ชันของมังงะที่ให้บริการ
เพื่อโปรโมตการตีพิมพ์เล่มแรกในฝรั่งเศส ผู้จัดพิมพ์ Crunchyroll Sonya (หรือที่รู้จักกันในนาม Kazé Sonya) ได้จัดแสดงจิตรกรรมฝาผนังบน ห้องสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส ในปารีส ตั้งแต่วันที่ 6-15 ตุลาคม 2021 ซีรีส์นี้ได้รับอนุญาตในอิตาลีโดย Star Comics สิ่งพิมพ์ดังกล่าวได้รับการจัดแสดงเป็นอนุสรณ์ด้วยการจัดแสดงจิตรกรรมฝาผนังในสถานีรถไฟใต้ดิน ปอร์ต้า เจโนวา (มิลาน เมโทร) ในมิลาน ซีรีส์นี้ยังได้รับอนุญาตในสเปนโดยPlaneta Comic ในอาเจนติน่าโดยEditorial Ivrea ในไต้หวันโดยEver Glory Publishing และในโปรแลนด์โดยStudio JG
สื่อ > ไลต์โนเวล

ไลต์โนเวลเนื้อเรื่อง 4 ตอนในชื่อKaiju No. 8: Exclusive on the Third Division (ญี่ปุ่น: 怪獣8号　密着！第3部隊; โรมาจิ: Kaijū 8-gou: Mitchaku! Dai San-butai) เขียนโดย เคอิจิ อันโด และวาดภาพโดยมัตสึโมโตะ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2022 เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 Viz Media ประกาศว่าได้อนุญาตไลต์โนเวลให้พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ มีกำหนดเผยแพร่ในไตรมาสที่ 4 ปี 2024
สื่อ > อนิเมะโทรทัศน์

ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงจากอนิเมะ ต่อมาได้รับการเปิดเผยว่าเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่มีกำหนดฉายรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2567 ทางทีวีโตเกียว และบริษัทในเครือและบน X (เดิมคือ ทวิตเตอร์) ขณะที่ออกอากาศในญี่ปุ่น ซีรีส์นี้แอนิเมชั่นโดยโปรดักชัน ไอ.จี กำกับโดย ชิเกยูกิ มิยะ [ja] และ โทโมมิ คามิยะ พร้อมบทโดย ออกแบบตัวละคร อิจิโระ โอโคอุจิ และการออกแบบตัวละครและกำกับแอนิเมชั่นหบักโดยเท็ตสึยะ นิชิโอะ กำกับศิลป์โดย ชิเงยูกิ มิยะ [ja] การออกแบบสัตว์ประหลาด โดย ชินจิ คิมูระ และดนตรีที่แต่งโดย ยูตะ บันโดะ [ja] เพลงเปิด "Abyss" ขับร้องโดย ยังบลัด และเพลงปิด "Nobody" ขับร้องโดย วันรีพับลิก
Crunchyroll ได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้สำหรับการสตรีมนอกเอเชีย กำลังเปิดตัวซีรีส์เวอร์ชันพากย์ในภาษาอังกฤษ โปรตุเกสแบบบราซิล ฝรั่งเศส เยอรมัน อิตาลี คาสติเลียน และละตินอเมริกาสเปน เน็ตฟลิกซ์ ได้รับการตั้งค่าให้สตรีมซีรีส์ในบางพื้นที่
มีเดียลิงค์ ประกาศว่าได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้สำหรับการสตรีมในเอเชีย
สื่อ > อนิเมะโทรทัศน์ > รายชื่อตอน > ฤดูกาลที่ 1 (ค.ศ. 2024)

| ตอน ทั้งหมด | ตอนในฤดูกาล | ชื่อ | วันที่ฉายครั้งแรก |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 | "ชายผู้กลายเป็นไคจู"  | 13 เมษายน ค.ศ. 2024 (2024-04-13) |
| 2 | 2 | "ไคจูโค่นไคจู"  | 20 เมษายน ค.ศ. 2024 (2024-04-20) |
| 3 | 3 | "ศึกล้างตา"  | 27 เมษายน ค.ศ. 2024 (2024-04-27) |
| 4 | 4 | "ฟอร์ติจูด 9.8"  | 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 (2024-05-04) |
| 5 | 5 | "เข้าร่วมกองกำลัง"  | 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 (2024-05-11) |
| 6 | 6 | "ปฏิบัติการปราบปรามซากามิฮาระตอนรุ่งสาง"  | 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 (2024-05-18) |
| 7 | 7 | "ไคจูหมายเลข 9"  | 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 (2024-05-25) |
| 8 | 8 | "ขอต้อนรับสู่กองกำลังป้องกัน"  | 1 มิถุนายน ค.ศ. 2024 (2024-06-01) |
| 9 | 9 | "ปฏิบัติการโจมตีฐานทัพทาจิคาวะ"  | 8 มิถุนายน ค.ศ. 2024 (2024-06-08) |
| 10 | 10 | "ความลับเปิดเผย"  | 15 มิถุนายน ค.ศ. 2024 (2024-06-15) |
| 11 | 11 | "ไคจูหมายเลข 8 ถูกจับ"  | 22 มิถุนายน ค.ศ. 2024 (2024-06-22) |
| 12 | 12 | "ฮิบิโนะ คาฟก้า"  | 29 มิถุนายน ค.ศ. 2024 (2024-06-29) |
สื่อ > อนิเมะโทรทัศน์ > รายชื่อตอน > ฤดูกาลที่ 2 (ค.ศ. 2025)

| ตอน ทั้งหมด | ตอนในฤดูกาล | ชื่อ | วันที่ฉายครั้งแรก |
| --- | --- | --- | --- |
| 13 | 1 | TBA | กรกฎาคม ค.ศ. 2025 (2025-07) |
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์

ระวังสับสนกับ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์, ศาสนาคริสต์ตะวันออก, หรือ คาทอลิกตะวันออก
อาสนวิหารพระโลหิตของพระผู้ช่วยให้รอด เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย
คริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ (อังกฤษ: Eastern Orthodox Church) เรียกโดยย่อว่าคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ (The Orthodox Church) หรือคริสตจักรไบแซนไทน์ (The Byzantine Church) เป็นคริสตจักรที่ใหญ่เป็นอันดับสามในโลก คริสตจักรนี้ปฏิบัติตามหลักการทางเทววิทยาอย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่สมัยศาสนาคริสต์ยุคแรก ศาสนจักรนี้เชื่อว่าคริสตจักรออร์โธด็อกซ์เป็นคริสตจักรแท้จริงเพียงหนึ่งเดียวที่ก่อตั้งโดยพระผู้เป็นเจ้า โดยสืบเนื่องมาจากอัครทูตของพระเยซูคริสต์
ออร์ทอดอกซ์ (Orthodox) หมายความว่า หลักคำสอนที่ถูกต้อง ซึ่งมาจากภาษากรีกคือ orthos แปลว่าถูกต้อง และ doxa แปลว่าคำสอน เมื่อในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรก ได้มีการเผยแพร่หลักคำสอนที่ผิด ซึ่งจะทำให้เกิดความผิดเพี้ยนของศาสนาจักร ซึ่งทางศาสนจักรออร์ทอดอกซ์ จึงได้เรียกตนเองว่าออร์ทอดอกซ์ เพื่อความเป็นศาสนจักรดั้งเดิม และต่อต้านหลักคำสอนนอกรีต อาจจะทำให้เกิดความแตกแยก
ชาวออร์ทอดอกซ์ถือว่าศาสนจักรออร์ทอดอกซ์เป็นคริสตจักรแท้จริง ดั้งเดิม ศักดิ์สิทธิ์ สากล มีหลักคำสอนที่แท้จริงและดั้งเดิม มาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรกโดยไม่เคยเปลี่ยนหลักคำสอนใดๆ คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แบ่งเป็นคริสตจักรย่อย ๆ แต่ละคริสตจักรมีอัครบิดร (หรือชาวอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยเรียกว่า พระอัครบิดร หรือ พระสังฆราช) เป็นประมุข ผู้มีหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ประเพณีของศาสนจักรออร์ทอด็อกซ์ และสามารถสืบสายกลับไปได้ถึงอัครทูตของพระเยซูโดยเฉพาะนักบุญอันดรูว์
คริสตจักรในกลุ่มอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์มักจะไม่เรียกตนเองว่า “อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์” แต่จะใช้ชื่อเฉพาะของกลุ่มที่บอกที่ตั้งของกลุ่มเช่น  “คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์” หรือ “คริสตจักรกรีกออร์ทอดอกซ์” "คริสตจักรเซอเบียร์ออร์ทอดอกซ์ หรือชาติอื่น ๆ
คริสตจักรยุโรปตะวันออก เอเชียตะวันตก และทวีปแอฟริกาเหนือก็ใช้คำว่า “ออร์ทอดอกซ์” แต่ทางปฏิบัติจะแตกต่างกับ อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และจะเรียกตัวเองว่า ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์
ประวัติ

คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เชื่อว่าคริสตจักรของพวกเขาถูกก่อตั้งโดยอัครทูตของพระเยซูคริสต์ ซึ่งมี 5 คริสตจักรตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก มีดังนี้
คริสตจักรแห่งกรุงคอนสแตนติโนเปิล ก่อตั้งโดยนักบุญแอนดรูว์
คริสตจักรแห่งอเล็กซานเดรีย ก่อตั้งโดยนักบุญมาระโก
คริสตจักรแห่งอันติออก ก่อตั้งโดยนักบุญเปาโล
คริสตจักรแห่งกรุงเยรูซาเล็ม ก่อตั้งโดยนักบุญเปโตรและนักบุญยากอบ และ
คริสตจักรแห่งโรม ก่อตั้งโดยนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโล
ต่อมาคริสตจักรเหล่านี้เผยแพร่ศาสนาออกไปและก่อตั้งคริสตจักรจักรย่อยต่าง ๆ ขึ้นมา ได้แก่ คริสตจักรแห่งซีนาย คริสตจักรแห่งรัสเซีย คริสตจักรกรีซ คริสตจักรเซอร์เบีย คริสตจักรบัลกาเรีย คริสตจักรโรมาเนีย เป็นต้น โดยคริสตจักรทั้งหมดนี้จะมีหลักธรรมคำสอนที่เป็นหนึ่งเดียวกัน แต่จะอำนาจปกครองเป็นอิสระต่อกัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1054 คริสตจักรแห่งกรุงโรมและคริสตจักรอีก 4 แห่งที่เหลือได้แยกจากกัน คริสตจักรที่เหลืออื่น ๆ นอกจากโรม จะเรียกคริสตจักรตนเองว่า ออร์ทอดอกซ์ ซึ่งจะมีความเชื่อ ความศรัทธา ในหลักธรรมคำสอนเพียงหนึ่งเดียวและพิธีกรรมต่าง ๆ อย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงตามความเชื่อของพวกเขา
คริสตจักรในสังกัด

นิกายออร์ทอดอกซ์ในปัจจุบันนี้ประกอบด้วย 14 ผู้นำคริสตจักรของแต่ละคริสตจักรทั่วโลก ที่ปกครองตนเองที่เป็นอิสระของแต่ประเทศ ซึ่งมีหลักคำสอนและจุดประสงค์ที่เป็นหนึ่งเดียวกัน อัครบิดรของศาสนจักรออร์ทอดอกซ์แต่ละประเทศนั้น สามารถตัดสินใจที่จะกระทำการในพิธีกรรมต่าง ๆ ได้ แต่จะไม่สามารถที่จะเปลี่ยนหลักคำสอนของนิกายออร์ทอดอกซ์ทั้งสิ้นที่มีมาแต่ดั้งเดิม เนื่องด้วยแต่ละประมุขของนิกายออร์ทอดอกซ์ของแต่ละประเทศนั้นอยู่ในวัตถุประสงค์เดียวกัน คือรักษาหลักคำสอนของนิกายออร์ทอดอกซ์ ซึ่งต้องปฏิบัติตามเหมือนกันอย่างเคร่งครัด
เขตอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล (ประเทศตุรกี)
เขตอัครบิดรแห่งแอนติออกและตะวันออกทั้งมวล
เขตอัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย  (ประเทศอียิปต์)
เขตอัครบิดรแห่งเยรูซาเลม (ประเทศอิสราเอล)
เขตอัครบิดรแห่งมอสโกและรัสเซียทั้งมวล (ประเทศรัสเซีย)
เขตอัครบิดรแห่งเซอร์เบีย (ประเทศเซอร์เบีย)
เขตอัครบิดรแห่งโรมาเนีย (ประเทศโรมาเนีย)
เขตอัครบิดรแห่งบัลแกเรีย (ประเทศบัลแกเรีย)
เขตอัครบิดรแห่งจอร์เจีย (ประเทศจอร์เจีย)
คริสตจักรแห่งไซปรัส (ประเทศไซปรัส)
คริสตจักรแห่งกรีซ (ประเทศกรีซ)
คริสตจักรพอลิชออร์ทอดอกซ์ (ประเทศโปแลนด์)
คริสตจักรเช็กและสโลวักออร์ทอดอกซ์ (ประเทศสาธารณรัฐเช็ก)
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์ในอเมริกา (ประเทศสหรัฐอเมริกา)
วันสำคัญ

นิกายออร์ทอดอกซ์ มีเทศกาลและวันสำคัญต่าง ๆ อีกหลายวันตามปฏิทินจูเลียน ดังนี้
7 มกราคม - วันฉลองพระคริสตสมภพ (วันคริสต์มาส)
19 มกราคม - วันสมโภชพระเยซูเจ้าเข้ารับพิธีล้าง และ สมโภชพระเยซูคริสต์แสดงองค์
15 กุมภาพันธ์ - วันสมโภชพระเยซูเจ้าเข้าสุหนัต
วันสมโภชพระเยซูคริสต์เจ้า เสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็ม (วันอาทิตย์แห่งใบปาล์ม)
เทศกาลอีสเตอร์ ซึ่งเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองวันอาทิตย์แรกของสุริยะคติ จันทรคติแรกแห่งฤดูใบไม้ผลิ จากระหว่างวันที่ 4 เมษายน จนถึง วันที่ 8 พฤษภาคม ของแต่ละปี
7 เมษายน - วันฉลองพระนางมารีย์รับสาร (คือการแจ้งข่าวประเสริฐของทูตสวรรค์ต่อพระนางมารีย์พรหมจารีย์ เกี่ยวกับการเสด็จมาจุติสมภพของพระเยซูคริสต์พระบุตรแห่งพระเจ้าในพระครรภ์ของพระนาง)
เทศกาลฉลองวันพระจิตเจ้า และ วันแห่งพระตรีเอกภาพ (สิบวันหลังจากการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ของพระเยซูคริสต์เจ้า) ในวันที่ห้าสิบหลังวันอีสเตอร์
19 สิงหาคม - วันสมโภชพระเยซูเจ้าจำแลงพระวรกาย
28 สิงหาคม - วันสมโภชแม่พระบรรทม (วันสิ้นพระชนม์ของพระนางมารีย์)
21 กันยายน - วันสมโภชแม่พระบังเกิด (วันประสูติของพระนางมารีย์)
27 กันยายน - วันสมโภชพระกางเขน
4 ธันวาคม - วันสมโภชพระนางมารีย์เข้าสู่พระวิหาร
แผนภาพ

ดู
คุย
แก้
อีวานเจลิคัล
แอนาแบปทิสต์
แองกลิคัน
คาลวิน
ลูเทอแรน
(คริสตจักรละติน)
คริสตจักรคาทอลิก
(คริสตจักรคาทอลิกตะวันออก)
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์
คริสตจักรตะวันออก
เนสตอเรียน
คริสตจักรตะวันออกอัสซีเรีย
คริสตจักรตะวันออกโบราณ
การปฏิรูปศาสนาโปรเตสแตนต์
สังฆเภทใหญ่
(เอกภาพสมบูรณ์)
ดูเพิ่ม

อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทย
ทหาร

| --- | --- |
ทหารไทย (ด้านหน้า) และทหารสหรัฐ (ด้านหลัง)
อาชีพ
กลุ่มงาน: การทหาร
รายละเอียด
อาชีพที่เกี่ยวข้อง: กะลาสี คอมมานโด นาวิกโยธิน
ทหาร คือ ผู้ต่อสู้หรือรบในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพ ทหารอาจเป็นบุคคลที่ถูกเกณฑ์มาหรือมาด้วยความสมัครใจ หรืออาจเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐชั้นประทวนหรือชั้นสัญญาบัตร และทหารอาจยังนิยามได้อีกว่า เป็นบุคลากรของกองทัพที่แบ่งออกเป็นเหล่าต่าง ๆ เช่น กองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ ทหารเป็นได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
ดูเพิ่ม

กำลังกึ่งทหาร
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเหมา เจ๋อตง

| --- | --- |
จัตุรัสเทียนอันเหมินไม่กี่วันหลังการถึงแก่อสัญกรรมของเหมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1976
วันที่: 9–18 กันยายน ค.ศ. 1976
ที่ตั้ง: ปักกิ่ง ประเทศจีน
ผู้เข้าร่วม: ฮฺว่า กั๋วเฟิง ผู้นำพรรคและรัฐ สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทหารและพลเรือนจีน
เหมา เจ๋อตง ผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนและประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1976 ด้วยอายุ 82 ปี หลังประสบปัญหาสุขภาพเรื้อรังมาระยะหนึ่ง รัฐบาลได้ประกาศไว้ทุกข์ทั่วประเทศเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์หลังการอสัญกรรมของเขา
อสัญกรรม

การปรากฏตัวต่อสาธารณชนครั้งสุดท้ายของเหมาและภาพถ่ายที่ยืนยันได้เป็นครั้งสุดท้ายว่าเขายังมีชีวิตอยู่คือเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 ในสภาพที่อ่อนแอและแทบจะพูดหรือเดินไม่ได้ เหมาได้พบกับซัลฟิการ์ อาลี บุตโต นายกรัฐมนตรีปากีสถานระหว่างการเดินทางเยือนปักกิ่งของนายกรัฐมนตรี[ต้องการเลขหน้า] ประมาณเวลา 17:00 น. ของวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1976 เหมาประสบภาวะหัวใจวายครั้งรุนแรงยิ่งกว่าสองครั้งก่อนหน้าในปีเดียวกันซึ่งส่งผลกระทบต่อกล้ามเนื้อหัวใจส่วนใหญ่ ทำให้เขาต้องนอนพักรักษาตัวบนเตียง ในช่วงบ่ายของวันที่ 7 กันยายน อาการของเหมาทรุดลงอย่างสิ้นเชิง อวัยวะของเหมาล้มเหลวอย่างรวดเร็วและเขาก็เข้าสู่ภาวะโคมาไม่นานก่อนเที่ยงวัน และได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจและเครื่องช่วยชีวิต
วันที่ 8 กันยายน เมื่อเห็นได้ชัดว่าเหมาซึ่งอยู่ในอาการโคม่าจะฟื้นคืนชีพไม่ได้อีกแล้ว เจ้าหน้าที่รัฐบาลจีนจึงตัดสินใจถอดเครื่องช่วยชีวิตของเขาออกในเวลาเที่ยงคืน เหมาถึงแก่อสัญกรรมในอีก 10 นาทีต่อมาในเวลา 00:10 น. ตามเวลาท้องถิ่นของวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1976 สิริอายุ 82 ปี พรรคคอมมิวนิสต์จีนชะลอการประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของเขาออกไปจนถึงเวลา 16:00 น. ของวันเดียวกัน โดยมีการออกประกาศทางวิทยุเผยแพร่ไปทั่วประเทศเพื่อแจ้งข่าวการอสัญกรรมของเหมา พร้อมทั้งเรียกร้องให้พรรคมีความสามัคคี
รัฐบาลจีนประกาศไว้ทุกข์ทั่วประเทศเป็นเวลา 1 สัปดาห์ โดยให้ลดธงชาติลงครึ่งเสา กิจกรรมบันเทิงและดนตรีทุกประเภทถูกระงับ และโรงละครต่าง ๆ ถูกปิด
คณะกรรมการจัดงานรัฐพิธีศพ

ฮฺว่า กั๋วเฟิง (สมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน รองประธานคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนลำดับที่หนึ่ง นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงมหาชน)
หวัง หงเหวิน (รองประธานคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน)
เย่ เจี้ยนอิง (รองประธานคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน เลขาธิการคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม)
จาง ชุนเฉียว (รองนายกรัฐมนตรี คณะกรรมการสามัญประจำคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง อธิบดีกรมการเมือง กองทัพปลดปล่อยประชาชน)
เว่ย์ กั๋วชิง, หลิว ปั๋วเฉิง, เจียง ชิง, สฺวี่ ชื่อโหย่ว์, จี้ เติงขุย, อู๋ เต๋อ, วัง ตงซิง, เฉิน หย่งกุ้ย, เฉิน ซีเหลียน, หลี่ เซียนเนี่ยน, หลี่ เต๋อเชิง, เหยา เหวิน-ยฺเหวียน, อู๋ กุ้ยเซียน, ซู เจิ้น-หฺวา, หนี จื้อฝู, ไซฟุดดิน อาซิซี, ซ่ง ชิ่งหลิง, กัว มั่วรั่ว, สฺวี เซี่ยงเฉียน, เนี่ย หรงเจิน, เฉิน ยฺหวิน, ถาน เจิ้นหลิน, หลี จิ่ง-ฉฺเวียน, จาง ติ่งเฉิง, ไช่ ช่าง, โอลางฮู, งาปอย งาวัง จิกมี, โจว เจี้ยนเหริน, สฺวี เต๋อเจิน, หู ยฺวี่เหวิน, หลี่ ซู่เหวิน, เหยา เหลียนเว่ย์, หวัง เจิ้น, ยฺหวี ชิวหลี่, กู่ มู่,  ซุน เจี้ยน, ซู ยฺวี่, เฉิ่น เอี้ยนปิง, ปาบัลฮา เกล็ก นัมไจ และเจียง หฺวา ทุกคนร่วมกันแสดงความเคารพต่อเหมาหลังจากที่อสัญกรรม
พิธีศพและพิธีรำลึก

| วิดีโอหลายคลิปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
 สารคดีทางการจีนเกี่ยวกับงานศพของเหมา เจ๋อตง
ร่างของเหมาที่ผ่านการดอง ห่มด้วยธงพรรคคอมมิวนิสต์จีนถูกตั้งไว้ในมหาศาลาประชาชนเพื่อให้ประชาชนได้มาแสดงความอาลัยเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ในช่วงเวลานี้ ประชาชนประมาณหนึ่งล้านคน รวมถึงทูตานุทูต ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ต่างประเทศ และชาวต่างชาติที่อยู่ในประเทศจีนได้เข้าแถวผ่านหน้าเหมาเพื่อแสดงความเคารพครั้งสุดท้าย ภาพเหมือนอย่างเป็นทางการของประธานเหมาถูกแขวนไว้บนผนัง พร้อมด้วยป้ายที่มีข้อความว่า "สานต่อเจตนารมณ์ของประธานเหมาและการปฏิวัติของกรรมาชีพจนถึงที่สุด" จนถึงวันที่ 17 กันยายน วันที่ 17 กันยายน ร่างของเหมาถูกเคลื่อนโดยรถมินิบัสจากมหาศาลาประชาชนไปยังหมู่บ้านเหมาเจียว่าน และส่งต่อไปยังโรงพยาบาล 305 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของหลี่ จื้อสุย เพื่อนำอวัยวะภายในของเหมาไปเก็บรักษาในฟอร์มาลดีไฮด์
ดูเพิ่ม

อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเติ้ง เสี่ยวผิง
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเจียง เจ๋อหมิน
เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

| เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตา |
| --- | --- |
แกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย

ประสูติ: 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1876(1876-11-25) แอสทาซ บริติชมอลตา
สิ้นพระชนม์: 2 มีนาคม ค.ศ. 1936(1936-03-02) (59 ปี) บาวาเรีย นาซีเยอรมนี
ฝังพระศพ: 10 มีนาคม 1936 สุสานหลวงโคบวร์ค 7 มีนาคม 1995 มหาวิหารปีเตอร์และพอล
พระสวามี: แอนทส์ ลูทวิชที่ 5 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน (1894-1901) แกรนด์ดยุกคิริล วลาดิมิโลวิชแห่งรัสเซีย (1905-1936)
พระบุตร: เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮ็สเซิน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ คิริลโลวิชแห่งรัสเซีย
ราชวงศ์: ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พระบิดา: เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
พระมารดา: แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย
เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งเอดินบะระและซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (วิกตอเรีย เมลิตา; 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1876 - 2 มีนาคม ค.ศ. 1936) ทรงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงได้ทรงดำรงพระอิสริยยศทั้ง แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเฮ็สเซิน (ค.ศ. 1894 - ค.ศ. 1901) และ แกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ค.ศ. 1905 - ค.ศ. 1917)
เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาได้ทรงสร้างความอื้อฉาวให้กับราชวงศ์ยุโรปด้วยการหย่าร้างและอภิเษกสมรสอีกครั้งในช่วงต้นศตวรรษที่ 20
ชีวิตในวัยเยาว์

เจ้าหญิงวิคโทรีอาประสูติในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1876 ณ พระราชวังซานอันโตนิโอ ประเทศมอลตา จึงมีพระนามว่า เมอลีทา พระชนกซึ่งทรงประจำอยู่ที่นั่นในฐานะทหารแห่งราชนาวีคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชโอรสองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ส่วนพระชนนีของพระองค์คือ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชธิดาในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และ จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระจักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในองค์ประมุขแห่งอังกฤษ เจ้าหญิงทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเอดินบะระ พระองค์มีพระนามเรียกกันแบบเล่นๆ ในหมู่พระราชวงศ์ว่า "ดัคกี้" เมื่อตอนประสูติ เจ้าหญิงทรงอยู่ในลำดับที่ 10 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
พระชนกทรงเป็นดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

ในฐานะที่เป็นพระโอรสในเจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระชนกในเจ้าหญิงทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เจ้าชายอัลเฟรดทรงเป็นรัชทายาทที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ในบัลลังก์แห่งดัชชีเมื่อเจ้าชายแห่งเวลส์ (หรือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7) พระเชษฐาและพระปิตุลาในเจ้าหญิงวิคโทรีอา ทรงสละราชสิทธิ์การในการสืบทอดบัลลังก์ ดังนั้นครอบครัวทั้งหมดจึงได้ย้ายไปเมื่อเมืองโคบวร์ค ประเทศเยอรมนีเมื่อ ค.ศ. 1889
เรื่องราวความรัก

ในปี ค.ศ. 1891 เจ้าหญิงโดยเสด็จพระชนนีไปที่งานพระศพของแกรนด์ดัชเชสอเล็กซานดรา จอร์จิเยฟนา พระชายาในแกรนด์ดยุกพอล อเล็กซานโดรวิช พระอนุชาในพระชนนี พระองค์ทรงได้พบกับแกรนด์ดยุกคิริล วลาดิมิโรวิช พระญาติฝ่ายพระชนนี แม้ว่าทั้งสองพระองค์จะทรงรู้สึกต้องพระทัยกันมาก พระชนนีของเจ้าหญิงทรงไม่เต็มใจจะอนุญาตให้ทั้งสองอภิเษกสมรสกันเนื่องจากศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซียได้ห้ามไม่ให้พระญาติสนิทที่พระชนกและชนนีเป็นพี่น้องกันอภิเษกสมรสกันเอง
หลังจากที่เจ้าหญิงมารี พระภคินีได้อภิเษกสมรสไปกับมกุฎราชกุมารเฟอร์ดินานด์แห่งโรมาเนีย การเสาะหาพระสวามีที่เหมาะสมให้กับเจ้าหญิงวิกตอเรียก็ได้เริ่มขึ้น สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงสังเกตเห็นว่าเจ้าหญิงทรงเข้าได้ดีกับเจ้าชายแอร์นส์ ลุดวิกแห่งเฮ็สเซินและไรน์ พระญาติทางฝ่ายพระชนก รัชทายาทในบัลลังก์รัฐแกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน พระโอรสในเจ้าฟ้าหญิงอลิซ แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเฮ็สเซิน พระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมีพระประสงค์จะให้พระราชนัดดาทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสกัน พระชนนีของเจ้าหญิงทรงกระตือรือร้นกับการอภิเษกอันเหมาะสมนี้อยู่ไม่น้อย เนื่องจากพระชนนีในพระองค์เองทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเฮ็สเซินเช่นกัน แต่กระนั้นทั้งเจ้าหญิงวิคโทรีอาและเจ้าชายแอร์นส์ไม่ได้ทรงเต็มใจจะอภิเษกสมรสกัน เจ้าหญิงได้ทรงพบกับแกรนด์ดยุกคิริลอีกครั้งที่กรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์กและทรงหมั้นหมายกันอย่างลับๆ
แกรนด์ดัชเชสแห่งเฮ็สเซิน

ในที่สุดทั้งเจ้าหญิงวิคโทรีอาและเจ้าชายแอร์นส์ก็ทรงจำนนต่อความกดดันจากทางพระราชวงศ์และได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1894 ณ ปราสาทเอห์เร็นบูร์ก ในเมืองโคบวร์ค งานอภิเษกสมรสเป็นงานพิธีใหญ่โตที่มีพระราชวงศ์ต่างๆ ทั่วทั้งทวีปยุโรปมาร่วมเป็นสักขีพยานมากมาย เจ้าหญิงจึงทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเฮ็สเซิน ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและธิดา 2 พระองค์คือ
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮ็สเซิน (11 มีนาคม ค.ศ. 1895 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1903 ด้วยพระโรคไทฟอยด์)
พระโอรสที่ยังไม่ได้ตั้งพระนาม (25 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 สิ้นพระชนม์ตอนประสูติ)
ชีวิตสมรสของทั้งสองพระองค์ไม่มีความสุขเลย เจ้าหญิงทรงสิ้นหวังกับการขาดความรักที่มีต่อพระองค์จากพระสวามีเป็นอันมาก ขณะเสด็จไปร่วมในงาน พระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ความปรารถนาของเจ้าหญิงต่อแกรนด์ดยุกคิริลก็ได้ลุกโชนขึ้นมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง
ชีวิตสมรสของทั้งสองพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อปี ค.ศ. 1897 เมื่อเจ้าหญิงกล่าวอ้างว่าพระสวามีทรงเป็นพวกรักร่วมเพศ ตามคำกล่าวของเจ้าหญิงนั้นเมื่อเสด็จกลับมาจากการเยี่ยมพระภคินีที่ประเทศโรมาเนีย ทรงจับได้ว่าพระสวามีทรงกำลังหลับนอนอยู่กับข้าราชบริพารคนหนึ่ง ความพยายามในการประนีประนอมต่างๆ ล้มเหลวและศาลสูงสุดของเฮ็สเซินได้พิพากษาให้การอภิเษกสิ้นสุดลงในวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1901 การหย่าร้างของแกรนด์ดยุกและแกรนด์ดัชเชสแห่งเฮ็สเซินสร้างความอื้อฉาวไปทั่วทั้งราชวงศ์ยุโรป หลังที่ทรงหย่าขาดแล้ว เจ้าหญิงได้เสด็จไปประทับกับพระชนนีที่พระตำหนักในริเวียร่าของฝรั่งเศส
การอภิเษกสมรสครั้งใหม่

แกรนด์ดยุกคิริลซึ่งทรงเป็นรักแรกของเจ้าหญิงวิคโทรีอาทรงรู้สึกอดสูพระทัยกับการหย่าร้างของทั้งสองพระองค์ด้วย สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา พระกนิษฐาในเจ้าชายแอร์นส์ ทรงเกลี้ยกล่อมให้จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 พระราชสวามีส่งแกรนด์ดยุกไปยังตะวันออกไกล ต่อมาในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ปี ค.ศ. 1904 พระองค์ทรงรอดชีวิตกลับมากับกองทัพเรือรัสเซีย เสด็จมาถึงกรุงมอสโกในฐานะวีรบุรุษ จักรพรรดิจึงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้แกรนด์ดยุกเสด็จออกจากรัสเซียเพื่อเสด็จไปหาเจ้าหญิงวิคโทรีอาที่เมืองโคบวร์ค
ทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1905 ณ เมืองเทแกร์นซี เป็นพิธีแบบเรียบง่ายโดยไม่มีพระราชวงศ์อื่นๆ จากยุโรปมาร่วมพิธี พระเจ้าซาร์ทรงตอบสนองการอภิเษกสมรสครั้งนี้ด้วยการงดเบี้ยหวัดแก่แกรนด์ดยุกและปลดพระองค์ออกจากราชนาวีแห่งรัสเซีย ทั้งสองพระองค์เสด็จไปประทับที่กรุงปารีส ซึ่งได้ทรงซื้อบ้านหลังหนึ่งใกล้กับถนนช็องส์-เอลิเซ่ส์
แกรนด์ดยุกคิริลและเจ้าหญิงวิกตอเรียมีพระโอรสและธิดา 3 พระองค์ ดังนี้
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907 - 27 ตุลาคม ค.ศ. 1951)
ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925 ณ เมืองโคบวร์ค กับ เจ้าชายฟรีดริช คาร์ล เอ็ดวาร์ด แอร์วินแห่งไลนิงเกิน (13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1898 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1946) ซึ่งทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าชายครองนครที่ 6 แห่งไลนิงเกิน เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1939
แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย (9 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 - 8 กันยายน ค.ศ. 1967)
ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1938 ณ ปราสาทเซซิเลียนโฮฟ เมืองพอตสดัม กับ เจ้าชายหลุยส์ เฟอร์ดินานด์ วิคตอร์ เอ็ดวาร์ด อัลแบร์ต ไมเคิล ฮิวเบอร์ตัสแห่งปรัสเซีย (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1907 - 25 กันยายน ค.ศ. 1994)
แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ คิริลโลวิชแห่งรัสเซีย (30 สิงหาคม ค.ศ. 1917 - 21 เมษายน ค.ศ. 1992)
ทรงดำรงตำแหน่ง ประมุขแห่งราชวงศ์รัสเซีย เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1938
ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1948 ณ  เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กับ เจ้าหญิงเลโอนิดา จอร์จิเยฟนา บาเกรชั่น-มูแครนสกี้ (23 เมษายน ค.ศ. 1914 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2010)