stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โกลเบิลฟอร์ซเรสต์ลิง
ความร่วมมือ

| สมาคม | สถานที่ | ร่วมมือในวันที่ | ศึกของ GFW |
| --- | --- | --- | --- |

| Lucha Libre AAA World Wide (AAA) | Mexico City, Mexico | April 29, 2014 |  |
| Battle Championship Wrestling (BCW) | Melbourne, Victoria, Australia | November 25, 2016 | Battle Championship Wrestling 1 (November 25, 2016) |
| Emerald Wrestling Promotions (EWP) | Ireland | July 24, 2014 |  |
| Explosive Pro Wrestling (EPW) | Perth, Western Australia, Australia | August 14, 2014 |  |
| Impact Pro Wrestling (IPW) | Auckland, New Zealand | August 14, 2014 |  |
| New Generation Wrestling (NGW) | Hull, East Riding of Yorkshire, England | July 24, 2014 |  |
| New Japan Pro-Wrestling (NJPW) | Nakano, Tokyo, Japan | June 23, 2014 | Wrestle Kingdom 9 (January 4, 2015) |
| Maryland Championship Wrestling (MCW) | Baltimore, Maryland, United States | April 27, 2016 | GFW & MCW Collision Course (May 13, 2016) |
| OMEGA Championship Wrestling (OMEGA) | Cameron, North Carolina, United States | August 14, 2015 |  |
| Premier British Wrestling (PBW) | Scotland | July 24, 2014 |  |
| Preston City Wrestling (PCW) | Preston, Lancashire |  |  |
| Pro Wrestling Alliance Australia (PWA) | Sydney, New South Wales, Australia | August 14, 2014 |  |
| Revolution Pro Wrestling (RPW) | Southern England, England | July 24, 2014 |  |
| Riot City Wrestling (RCW) | Adelaide, South Australia, Australia | August 14, 2014 |  |
| Westside Xtreme Wrestling (wXw) | Oberhausen, North Rhine-Westphalia, Germany | July 24, 2014 | Superstars of Wrestling 2016 (April 22 & April 23, 2016) |
| World Wrestling Professionals (WWP) | Port Elizabeth, Eastern Cape, South Africa | August 5, 2014 | WrestleMonster (July 18, 2015) |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ผู้ร่วมก่อตั้งสมาคม คาเรน จาเรต และเจฟ จาเรต
เฟเฟเฟ-เฟ็นโล

เฟเฟเฟ-เฟ็นโล (ดัตช์: VVV-Venlo) เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่เมืองเวนโลในจังหวัดลิมบูร์ก ประเทศเนเธอร์แลนด์ ใกล้กับชายแดนประเทศเยอรมนี ปัจจุบันเล่นอยู่ในลีกเอเรอดีวีซี อันเป็นลีกสูงสุดของประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1903 โดย เฟเฟเฟ เป็นอักษรย่อในภาษาดัตช์ที่มีความหมายในตัวว่า "สโมสรฟุตบอลเวนโล" (Venlose Voetbal Vereniging) สีประจำสโมสรคือสีเหลืองดำ
เฟเฟเฟเป็นสโมสรที่ไม่ประสบความสำเร็จมากนักในลีกเนเธอร์แลนด์ แต่พอจะเป็นที่รู้จักบ้างในหมู่ชาวเอเชีย เพราะเคซูเกะ ฮนดะ อดีตกัปตันทีมชาติญี่ปุ่นเคยมาเล่นที่สโมสรแห่งนี้ระหว่าง ค.ศ. 2007–2010 ก่อนจะย้ายไปที่ซีเอสเคเอ มอสโก
| ด ค กเอเรอดีวีซี |
| --- | --- | --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2021–22 |  อายักซ์  อาเซ็ด  Cambuur  ไฟเยอโนร์ด  ฟอร์ตือนาซิตตาร์ด  Go Ahead Eagles  โกรนิงเงิน  เฮเรินเฟน  เฮราเกล็ส  N.E.C.  เป็กซโวลเลอ  เปเอสเฟ  ตเว็นเตอ  แอร์กาเซ วาลไวก์  สปาร์ตาโรตเตอร์ดัม  ยูเทรกต์  ฟีเตสเซอ  วิลเลิมตเว  |  |
| สนามแข่งขัน |  Abe Lenstra Stadion  AFAS Stadion  Euroborg  Fortuna Sittard Stadion  Galgenwaard  GelreDome  IJsseldeltastadion  JenS Vesting  โยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา  De Koel  Koning Willem II Stadion  De Kuip  Kyocera Stadion  Philips Stadion  Polman Stadion  Rat Verlegh Stadion  De Vijverberg  Woudestein  |  |
| สโมสรที่เคยอยู่ในเอเรอดีวีซี |  อาโดเด็นฮาค  เฟเฟเฟ  เอ็มเมิน  อัลก์มาร์ 54  FC Amsterdam  Blauw-Wit Amsterdam  Cambuur  FC Den Bosch  FC Dordrecht  ยูเทรกต์  DS '79  DWS  FC Eindhoven  Elinkwijk  SC Enschede  ฟอร์ตือนา '54  Go Ahead Eagles  GVAV  Haarlem  Helmond Sport  MVV  NEC  NOAD  RBC  Roda JC  SHS  Sittardia  SVV  Telstar  SC Veendam  FC Volendam  De Volewijckers  FC Wageningen  XerxesDZB  |  |
| ฤดูกาล |  1956–57  1957–58  1958–59  1959–60  1960–61  1961–62  1962–63  1963–64  1964–65  1965–66  1966–67  1967–68  1968–69  1969–70  1970–71  1971–72  1972–73  1973–74  1974–75  1975–76  1976–77  1977–78  1978–79  1979–80  1980–81  1981–82  1982–83  1983–84  1984–85  1985–86  1986–87  1987–88  1988–89  1989–90  1990–91  1991–92  1992–93  1993–94  1994–95  1995–96  1996–97  1997–98  1998–99  1999–00  2000–01  2001–02  2002–03  2003–04  2004–05  2005–06  2006–07  2007–08  2008–09  2009–10  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  |  |
ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก

Japanese manga series
| --- | --- |
ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก
僕の妻は感情がない (Boku no Tsuma wa Kanjō ga nai)
ชื่อภาษาอังกฤษ: My Wife Has No Emotion
แนว: วีรคติ บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ เสี้ยวชีวิต
มังงะ
เขียนโดย: จิโร ซูกิอุระ
สำนักพิมพ์: เมเดียแฟกทอรี
นิตยสาร: Comic Flapper รายเดือน
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 5 สิงหาคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 7 (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ฟูมิฮิโระ โยชิมูระ
เขียนบทโดย: มิตสึทากะ ฮิโรตะ
ดนตรีโดย: คานาเดะ ซาคุมะ ฮานาเอะ นากามูระ นัตสึมิ ทาบุจิ มิกิ ซากุราอิ
สตูดิโอ: เทซูกะโปรดักชัน
ถือสิทธิ์โดย: พลัส มีเดีย เน็ทเวิร์ค เอเชีย
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, เอ็มบีเอส, บีเอสอาซาฮี
ฉาย:  2 กรกฎาคม พ.ศ. 2567  –  17 กันยายน พ.ศ. 2567
ตอน: 12
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก (僕の妻は感情がない, Boku no Tsuma wa Kanjō ga nai, แปลว่า "ภรรยาของผมไม่มีความรู้สึก") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยจิโร ซูกิอุระ เดิมได้รับการตีพิมพ์เป็นคอมมิคบนบัญชีพิซิฟของผู้แต่งเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 ต่อมาเริ่มตีพิมพ์เป็นมังงะตีพิมพ์ในนิตยสาร Comic Flapper รายเดือนของเมเดียแฟกทอรี ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอเทซูกะโปรดักชัน ออกอากาศในเดือนกรกฎาคมจนถึงกันยายน พ.ศ. 2567
สื่อ > มังงะ

เขียนและวาดภาพโดยจิโร ซูกิอุระ ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก ไนเริ่มตีพิมพ์ในรูปแบบเว็บคอมมิคในบัญชีพิซิฟของผู้แต่งเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2562 ต่อมาเริ่มตีพิมพ์เป็นมังงะตีพิมพ์ในนิตยสาร Comic Flapper รายเดือนของเมเดียแฟกทอรี เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ตอนต่างๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 8 เล่ม ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2567
| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 | 978-4-04-064342-7 |
| 2 |  23 ตุลาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-04-064981-8 |
| 3 |  23 มิถุนายน พ.ศ. 2564 | 978-4-04-680484-6 |
| 4 |  23 ธันวาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-04-681041-0 |
| 5 |  23 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-04-681456-2 |
| 6 |  23 มีนาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-681992-5 |
| 7 |  23 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-04-682936-8 |
| 8 |  21 กันยายน พ.ศ. 2567 | 978-4-04-683766-0 |
สื่อ > อนิเมะ

ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ผลิตโดยสตูดิโอเทซูกะโปรดักชันและกำกับโดยฟูมิฮิโระ โยชิมูระ โดยมีมิตสึทากะ ฮิโรตะเป็นดูแลบทของซีรีส์ เซนจิโร่ อูคูเลเลเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และคานาเดะ ซาคุมะ, ฮานาเอะ นากามูระ, นัตสึมิ ทาบุจิ และมิกิ ซากุราอิเป็นผู้แต่งเพลง ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคมจนถึง 17 กันยายน พ.ศ. 2567 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดคือ "Okaerinasai" (おかえりなさい, Welcome Back) ร้องโดยวีทูเบอร์โซระ โทกิโนะ ในขณะที่เพลงปิดคือ "Wave" ร้องโดยมิอิชะ ชิมิสึ พลัส มีเดีย เน็ทเวิร์ค เอเชียได้ลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการ ที่พิซิฟ (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์มังงะอย่างเป็นทางการ ที่ ComicWalker (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อนิเมะอย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
| ด ค กเทซูกะโปรดักชัน |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  Marvelous Melmo (1971–1972)  เจ้าหนูปรมาณู (1980–1981)  แดร็กคิวล่าต๊อง (1982)  Blue Blink (1989–1990)  The New Adventures of Kimba The White Lion (1989–1990)  สามตาปาฏิหาริย์ (1990–1991)  Dear Brother (1991–1992)  In the Beginning: The Bible Stories (1997)  เจ้าหนูปรมาณู (2003–2004)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง (2004)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ (2004–2006)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ 21 (2006)  ภูตผีปีศาจ (2007–2008)  Genji Monogatari Sennenki (2009)  เพลงรัก รักแรก จูบแรก (2012)  Samurai Warriors (2015)  ยังแบล็กแจ็ก (2015)  โคตรเกรียน เซียนขนม 2 (2018)  ดาบล่าพญามาร โดโรโระ (2019)  เจ้าสาวผมเป็นแฝดห้า (2019)  ระหว่างอาดาจิกับชิมามุระ (2020)  จอมมารต่างโลกกับบริวารสาวนักอัญเชิญ Ω (2021)  จะคนไหนก็แฟนสาว (2021)  Muteking the Dancing Hero (2021)  จอมเวทแห่งรุ่งอรุณ (2022)  นางร้ายสุดซึน ลีเซล็อตเต กับขบวนการพลิกลิขิตสู่ชีวิตแฮปปี้เอนด์ (2023)  มายโฮมฮีโร่ (2023)  คาเฟ่นี้มีนางฟ้ามาเสิร์ฟ (2023)  อันเดอร์นินจา (2023)  โหดไม่ถามชื่อ (2024)  ภรรยาหน้าตายหัวใจอุ่นรัก (2024)  Astro Boy Reboot (TBA) 
โอวีเอ/โอเอ็นเอ:  The Green Cat (1983)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง: Yamato/Space Chapter (1987)  หุ่นอภินิหาร (1993)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ (1993–2011)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: The Boy Who Came from the Sky (2000)  Ravex in Tezuka World (2009)  เจ้าชายลูกสักหลาด: Best Games!! (2018–ปัจจุบัน) 
ภาพยนตร์:  Phoenix 2772 (1980)  ฮิโนโทริ วิหคเพลิง: Karma Chapter (1986)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: The Movie (1996)  Jungle Emperor Leo (1997)  เจ้าหนูปรมาณู: Mighty Atom - Visitor of 100,000 Light Years, IGZA (2005)  แบล็กแจ็ก หมอปีศาจ: Futari no Kuroi Isha (2005)  สิงห์น้อยเจ้าป่า – Yūki ga Mirai wo Kaeru (2009)  บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก (2011)  The Life of Budori Gusuko (2012)  บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก 2: Tezuka Osamu no Buddha ~Owarinaki Tabi~ (2014)  Tezuka's Barbara (2019)  My Tyrano: Together, Forever (2021) 
วิดีโอเกม:  Astro Boy: Omega Factor (2003)  Astro Boy (2004)  Blood Will Tell (2004)  Astro Boy: The Video Game (2009) 
 หมวดหมู่
ชีส์เอาท์ออฟมายไลฟ์

1980 ซิงเกิลโดยไมเคิล แจ็กสัน
ชีส์เอาท์ออฟมายไลฟ์ (อังกฤษ: She's Out of My Life) เป็นเพลงฮิตที่แต่งโดย Tom Bahler ร้องโดยนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน จากสตูดิโออัลบั้มที่ 5 ออฟเดอะวอลล์ ในปี ค.ศ. 1979
รายชื่อพลง

"ชีส์เอาท์ออฟมายไลฟ์" วิดีโอทางการ
รายชื่อพลง > ซิงเกิลสหรัฐ

"ชีส์เอาท์ออฟมายไลฟ์" – 3:38
"เก็ตออนเดอะฟลอร์" – 4:40
ชาร์ต > ชาร์ตสิ้นปี

| ชาร์ต (1980) | ตำแหน่ง |
| --- | --- |
Australia (Kent Music Report): 162
New Zealand (Recorded Music NZ): 48
UK (Official Charts Company) : 61
US Billboard Hot 100: 65
US Cash Box Top 100: 94
การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| United States (RIAA) | Gold | 500,000^ |
 ^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว
ราซินกลุบเดอาเบยาเนดา

ราซินกลุบเดอาเบยาเนดา (สเปน: Racing Club de Avellaneda) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ราซิน เป็นสโมสรฟุตบอลในอาร์เจนตินา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1903 ที่ตั้งของสโมสรอยู่ในอาเบยาเนดา เป็นหนึ่งในห้าของสโมสรฟุตบอลใหญ่ในอาร์เจนตินา (อีก 4 สโมสรคือริเบร์เปลต, โบกายูนิออร์ส, อินเดเปนดิเอนเต และซานโลเรนโซ)
| ด ค กปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา |
| --- | --- |
ซูเปร์ลิกาอาร์เจนตินา
ทีมในฤดูกาล 2023:  Argentinos Juniors  Arsenal  Atlético Tucumán  Banfield  Barracas Central  Belgrano (C)  โบกายูนิออร์ส  Central Córdoba (SdE)  Colón  Defensa y Justicia  Estudiantes (LP)  ฆิมนาเซียอีเอสกริมา (ลาปลาตา)  Godoy Cruz  Huracán  อินเดเปนดิเอนเต  Instituto  Lanús  Newell's Old Boys  Platense  ราซิน  ริเบร์เปลต  Rosario Central  ซานโลเรนโซ  Sarmiento (J)  Talleres (C)  Tigre  Unión  Vélez Sarsfield 
สมาคมฟุตบอลอาร์เจนตินา
| ด ค กแชมเปียนฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ |
| --- | --- |
แชมป์ 3 สมัย:  เรอัลมาดริด (1960, 1998, 2002) •  เอซี มิลาน (1969, 1989, 1990) •  เปญญาโรล (1961, 1966, 1982) •  โบกายูนิออร์ส (1977, 2000, 2003) •  นาซิโอนัล (1971, 1980, 1988)
แชมป์ 2 สมัย:  อินเดเปนดิเอนเต (1973, 1984) •  ยูเวนตุส (1985, 1996) •  ซังตุส (1962, 1963) •  อินเตอร์มิลาน (1964, 1965) •  เซาเปาลู (1992, 1993) •  อายักซ์ (1972, 1995) •  ไบเอิร์นมิวนิก (1976, 2001) •  โปร์ตู (1987, 2004)
แชมป์สมัยเดียว:  แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (1999)  •  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ (1997) •  ริเบร์เปลต (1986) •  เอสตูเดียนเตส (1968) •  ราซิน (1967) •  ไฟเยอโนร์ด (1970) •  อัตเลติโกเดมาดริด (1974) •  ฟลาเม็งกู (1981) •  เรดสตาร์ เบลเกรด (1991) •  เบเลซ ซาร์สฟิลด์ (1994) •  โอลิมเปีย (1979) •  เกรมียู (1983)
| ด ค กแชมเปียนโกปาลิเบร์ตาโดเรส |
| --- | --- | --- |
| แชมป์ 7 สมัย |  อินเดเปนดิเอนเต (1964, 1965, 1972, 1973, 1974, 1975, 1984) |  |
| แชมป์ 6 สมัย |  โบกายูนิออร์ส (1977, 1978, 2000, 2001, 2003, 2007) |  |
| แชมป์ 5 สมัย |  เปญญาโรล (1960, 1961, 1966, 1982, 1987) |  |
| แชมป์ 4 สมัย |  ริเบร์เปลต (1986, 1996, 2015, 2018) •  เอสตูเดียนเตส (1968, 1969, 1970, 2009) |  |
| แชมป์ 3 สมัย |  เซาเปาลู (1992, 1993, 2005) •  นาซิโอนัล (1971, 1980, 1988) •  ซังตุส (1962, 1963, 2011) •  Grêmio (1983, 1995, 2017) •  Olimpia (1979, 1990, 2002) |  |
| แชมป์ 2 สมัย |  อิงเตร์นาซีโยนัล (2006, 2010) •  ฟลาเม็งกู (1981, 2019) •  Cruzeiro (1976, 1997) •  Atlético Nacional (1989, 2016) |  |
| แชมป์สมัยเดียว |  คอรินเทียนส์ (2012) •  ปัลเมย์รัส (1999) •  ราซิน (1967) •  ซานโลเรนโซ (2014) •  Vasco da Gama (1998) •  Colo-Colo (1991) •  Argentinos Juniors (1985) •  Vélez Sársfield (1994) •  Once Caldas (2004) •  LDU Quito (2008) •  Atlético Mineiro (2013) |  |
วิธีการบังคับต่อประเทศเกาหลีเหนือ

กลุ่มประเทศและองค์กรระหว่างประเทศจำนวนหนึ่งได้บังคับใช้วิธีการบังคับต่อประเทศเกาหลีเหนือ ในปัจจุบันการบังคับและคว่ำบาตรนั้นเกี่ยวข้องกับโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ และบังคับใช้หลังจากการทดสอบนิวเคลียร์ครั้งแรกในปี 2006
สหรัฐบังคับใช้มาตรการคว่ำบาตรในคริสต์ทศวรรษ 1950 และเข้มงวดยิ่งขึ้นอีกหลังจากการทิ้งระเบิดระหว่างประเทศในเกาหลีใต้โดยสายลับเกาหลีเหนือในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 รวมทั้งเหตุระเบิดที่ย่างกุ้งและเหตุระเบิดของโคเรียนแอร์ เที่ยวบิน 858 ในปี 1988 สหรัฐได้เพิ่มเกาหลีเหนือเข้าในรายชื่อรัฐที่สนับสนุนการก่อการร้าย
การบังคับเกาหลีเหนือเริ่มผ่อนคลายลงในช่วงทศวรรษ 1990 เมื่อรัฐบาลเสรีนิยมของเกาหลีใต้ในขณะนั้นผลักดันนโยบายการมีส่วนร่วมกับเกาหลีเหนือ โดยฝ่ายบริหารของคลินตันได้ลงนามในกรอบข้อตกลงกับเกาหลีเหนือในปี 1994 อย่างไรก็ตาม การผ่อนคลายดังกล่าวมีอายุสั้น เกาหลีเหนือดำเนินโครงการนิวเคลียร์ต่อไปและถอนตัวอย่างจากสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ในปี 2003 ทำให้ประเทศต่างๆ ได้ทวงคืนสถานะการบังคับ มติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติได้มีผลบังคับใช้หลังจากเกาหลีเหนือทำการทดสอบนิวเคลียร์ในปี 2006, 2009, 2013, 2016 และ 2017 ในขั้นต้นการคว่ำบาตรมุ่งเน้นไปที่การห้ามการค้าวัสดุและสินค้าที่เกี่ยวข้องกับอาวุธ แต่ขยายไปสู่สินค้าฟุ่มเฟือยเพื่อกำหนดเป้าหมายไปที่ชนชั้นปกครอง มาตรการบังคับเพิ่มเติมขยายครอบคลุมสินทรัพย์ทางการเงิน ธุรกรรมทางธนาคารและการค้าทั่วไป
เพื่อหลีกเลี่ยงการบังคับ เกาหลีเหนือได้เข้าไปมีส่วนร่วมเกี่ยวกับกิจกรรมที่ผิดกฎหมายในต่างประเทศ
ธงชาติลิเบีย (ค.ศ. 1977–2011)

| --- | --- |


สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 1977
Relinquished: 2011, 34 ปี
ลักษณะ: ธงชาติผืนสีเขียว
ออกแบบโดย: มูอัมมาร์ กัดดาฟี
 
ธงชาติลิเบีย (1969–1972)
ธงชาติลิเบีย (1972–1977)
ธงชาติลิเบียตั้งแต่ปี 1977 ถึง 2011 เป็นธงชาติของสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบีย และธงประจำชาติของมหาสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับลิเบีย จนถึงปี 2011 การออกแบบเป็นธงสีเขียวในอัตราส่วน 1:2 และถือเป็นธงชาติสีทึบเพียงแห่งเดียวในโลกในช่วงเวลาดังกล่าว
ในปี 2011 หลังจากการสิ้นสุดรัฐบาลกัดดาฟี ธงชาติของราชอาณาจักรลิเบียในปี 1951-1969 ก็ได้ถูกนำมาใช้อีกครั้ง แต่ธงผืนนี้ยังนำมาใช้ยังคงใช้โดยกลุ่มผู้สนับสนุนกัดดาฟีและผู้จงรักภักดีต่อกัดดาฟี ก่อนปี 1977 ประเทศนี้ถูกเรียกว่าสาธารณรัฐอาหรับลิเบียตั้งแต่ปี 1969 ถึง 1977 และใช้ธงสีแดงขาวดำคล้ายกับธงชาติอาหรับแบบดั้งเดิมที่มีความคล้ายคลึงกับธงสมัยใหม่ของอียิปต์ อิรัก ซูดาน ซีเรีย และเยเมน ในปี 1977 หลังสงครามอียิปต์-ลิเบีย มีการใช้ธงสีเขียวเปล่าแทนธงแดง-ขาว-ดำ เพื่อหลีกเลี่ยงความคล้ายคลึงกับอียิปต์
โอโตโมะ โซริง

โอโตโมะ โซริง (ญี่ปุ่น: 大友 宗麟; โรมาจิ: Ōtomo Sōrin) เป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในไดเมียวผู้นับถือศาสนาคริสต์ของยุคเซ็งโงกุ
| โอโตโมะ โซริง Ōtomo Sōrin 大友 宗麟 |
| --- | --- |
อนุสาวรีย์ของโอโตโมะ โซริง

ไดเมียวคนที่ 21 ของตระกูลโอโตโมะ
ดำรงตำแหน่ง สิ้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.1550 – มิถุนายน ค.ศ.1587
ก่อนหน้า: โอโตโมะ โยชิอากิ
ถัดไป: โอโตโมะ โยชิมุเนะ
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 31 มกราคม หรือ 30 พฤษภาคม ค.ศ.1530
เสียชีวิต: 11 มิถุนายน ค.ศ.1587
คู่สมรส: ท่านหญิงนาตะ
บุตร: โอโตโมะ โยชิมุเนะ โอโตโมะ จิกะอิเอะ โอโตโมะ จิกะโมริ นางเจสเตอร์ (ジェスタ) โมริ มาเซนเซีย
บุพการี: โอโตโมะ โยชิอากิ (บิดา)
ญาติ: โออุจิ โยชินากะ (น้องชาย) โอโตโมะ ชิโออิจิมารุ (น้องชาย) โอโตโมะ จิกะซาดะ (น้องชาย)
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้: รัฐบาลโชกุนอะชิกางะ ตระกูลโทโยโตมิ

ในอดีตเขามีชื่อเดิมว่า โยชิชิเงะ (ญี่ปุ่น : 義鎮 , อังกฤษ : Yoshishige) แต่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โซริง ในปี ค.ศ.1562 จากนั้นอีก 16 ปีต่อมา เขาได้เข้ารีตนับถือศาสนาคริสต์ และได้รับชื่อเป็น ดอน ฟรานซิสโก (ドン・フランシスコ)
ความรุ่งเรือง

ในสมัยที่โซริงเป็นไดเมียว ตระกูลโอโตโมะถือได้ว่าเป็นหนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่แห่งเกาะคิวชู เขาเป็นผู้ที่ริเริ่มความสัมพันธ์และการทูตกับต่างประเทศ
ในส่วนของการค้าขาย ตระกูลโอโตโมะได้มีรายได้อย่างมหาศาล เนื่องจากแคว้นบุงโงะถือเป็นแหล่งการค้าที่สำคัญ และผลจากการค้าขายและแลกเปลี่ยนซื้อสินค้า ทำให้ตระกูลโอโตโมะมีอาวุธยุทธภัณฑ์จำพวกปืนใหญ่อยู่เป็นจำนวนมาก มีเรื่องเล่าว่าเขาได้ส่งเสริมไมตรีกับประเทศกัมพูชาและทำการแลกเปลี่ยนซื้อขายสินค้ากัน
ในส่วนของการทูต เขาได้ร่วมมือกับโอมุระ ซุมิทาดะและอาริมะ ฮารุโนบุ ส่งคณะทูตปีเท็นโชไปแสดงความเคารพต่อองค์โป๊บเกรกอรีที่ 13 ในราวปี ค.ศ.1582
การสงคราม

ในสมัยของโซริง ได้มีการทำสงครามกับตระกูลโมริ, ตระกูลริวโซจิ และตระกูลชิมาสุ รวมถึงตระกูลเล็ก ๆ อย่างตระกูลอากิซุกิ เป็นต้น
การสงคราม > การสงครามกับตระกูลโมริ

เนื่องจาก โออุจิ โยชินากะ ซึ่งเป็นน้องชายคนรองของเขา ได้เสียชีวิตในระหว่างการรบกับโมริ โมโตนาริที่แคว้นนางาโตะ ทำให้โซริงต้องยกทัพเพื่อหวังล้างแค้นให้แก่น้องชาย โดยได้รับความช่วยเหลือจากพวกโปรตุเกส โดยทั้งสองฝ่ายได้ทำสงครามกันที่ปราสาทโมจิ สงครามครั้งนั้นกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ.1558 ถึง ค.ศ.1562 ซึ่งสงครามจบลงด้วยการที่โชกุนโยชิเทรุเป็นคนกลางในการสงบศึก ถึงแม้ว่าตัวเขาจะไม่ได้ทำสงครามกับโมริโดยตรง แต่เขาก็ได้สนับสนุนอาหารและอาวุธให้แก่กลุ่มที่ต้องการทำลายตระกูลโมริ อาทิเช่น การสนับสนุนโออุจิ เทรุฮิโระในการก่อกบฏในปี ค.ศ.1568 และ การสนับสนุนกองทัพกู้ชาติแห่งตระกูลอะมาโงะที่นำโดยอะมาโงะ คัตสึฮิสะและยามานากะ ชิกะโนะสุเกะ
การสงคราม > การสงครามกับตระกูลริวโซจิ

ในเดือนเมษายน ปี ค.ศ.1570 โซริงได้ทำสงครามกับริวโซจิ ทากาโนบุที่จังหวัดซางะ (ยุทธการอิมายามะ) ซึ่งสงครามจบลงในเดือนกันยายน ด้วยชัยชนะของตระกูลริวโซจิ ส่วนฝ่ายโอโตโมะได้พ่ายแพ้
การสงคราม > การสงครามกับตระกูลชิมาสุ

การสงครามนี้ถือว่าเป็นจุดที่เริ่มบั่นทอนความมั่นคงทางกองทัพของโอโตโมะ โดยในปี ค.ศ.1578 ฝ่ายโอโตโมะได้พ่ายแพ้ในการรบที่มิมิงาวะ และผลจากความพ่ายแพ้ครั้งนั้น ทำให้รายได้ของโอโตโมะลดลงไปมาก เนื่องจากท่าเรือได้ถูกเรือรบของชิมาสุ โยชิฮิสะเข้าปิดล้อมเอาไว้ ทำให้ทำการค้าไม่ได้เลย
กองทัพชิมาสุเข้าบุกรุกชายแดนของโอโตโมะมาเรื่อย ๆ จนสถานการณ์ย่ำแย่ลงในปี ค.ศ.1585 เมื่อปราสาทอิวายะได้ถูกชิมาสุ ทาดะนากะตีแตกพ่าย และทำให้ทากาฮาชิ โจอุนซึ่งเป็นทหารเอกของโซริงทำการเซ็ปปุกุ โซริงจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากโทโยโตมิ ฮิเดโยชิเพื่อแลกกับความอยู่รอดของตระกูล ฮิเดโยชิรับคำขอร้องจากโซริง และส่งทหารเข้ามาช่วยไว้ทันกาล
การสงคราม > การเสียชีวิต

หลังจากที่กองทัพโทโยโตมิได้มาถึงเกาะคิวชู โซริงก็ได้ป่วยเป็นโรคไข้สากใหญ่ และเสียชีวิตด้วยอายุ 57 ปี
รูปวาดของโอโตโมะ โซริงที่วัดซุยโฮอิน
ปืนหมุนแบบบรรจุก้น
ภาพวาดของคณะทูตปีเท็นโช
สุสานของโอโตโมะ โซริง ที่เมืองสึคุมิ
เดชา โคนาโล

| เดชา โคนาโล |
| --- | --- |

ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: เดชา โคนาโล
รู้จักในชื่อ: เจ๋ง
เกิด: 2 ธันวาคม พ.ศ. 2526 (40 ปี)
ที่เกิด:  อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ประเทศไทย
แนวเพลง: ป็อปร็อค
อาชีพ: นักร้อง
ช่วงปี: พ.ศ. 2555 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: จีนี่เรคอร์ดส (พ.ศ. 2555 - ปัจจุบัน)

สมาชิก: บิ๊กแอส
เดชา โคนาโล ชื่อเล่น เจ๋ง เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เป็นนักร้องนำและนักดนตรีของวงบิ๊กแอส โดยมาแทนนักร้องนำคนเก่า แด็ก - เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด หลังการประกาศลาออกจากวงเมื่อปี พ.ศ. 2555
ประวัติ

เดชา โคนาโล เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เป็นลูกเสี้ยวอิสราเอล เกิดที่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง เกิดและโตที่ อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด เพราะมีบิดาเป็นลูกครึ่งไทย-อิสราเอล เป็นชาวจังหวัดระยอง ส่วนมารดา เป็นชาวจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรคนโตจากจำนวนทั้งสามคน ในช่วงวัยเด็ก อาศัยอยู่กับมารดา ทองอู่ โคนาโล และน้องชายอีกสองคน แต่ด้วยครอบครัวยากจนเกิดในบริเวณสลัมทำให้มารดาของเขาต้องไปฝากให้คนอื่นเลี้ยงระหว่างทำงานจนไม่มีหลักแหล่ง เดชาไม่ทราบว่าพ่อของเขาชื่ออะไรเพราะพ่อเขาได้จากไปตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้เดชา โคนาโล ต้องทำงานหาเลี้ยงครอบครัวตั้งแต่เด็ก โดยป้าได้ให้ทำงานจัดแจกันก่อนที่แม่จะไปฝากพี่สาวและคุณปู่ที่ร้อยเอ็ดเพื่อไปเรียนที่นั่น และช่วยทางบ้านทำงานเกษตร เมื่อจบประถมแม่เริ่มไม่มีเงินส่งไปเรียนต่อในระดับมัธยม ก่อนจะไปทำงานในร้านอาหารอีกแห่ง เวลาต่อมามีญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่งพาไปช่วยทำงานที่อำเภอแต่ตนไม่ชอบเลยหนีออกมาเพื่อกลับมาเรียนต่อในมัธยมต้น เมื่อจบ ม.3 ก็กลับมาอยู่กรุงเทพฯ แม่ได้พาไปฝากญาติอีกครั้งที่ย่านสายไหมโดยได้งานเป็นเด็กยกกระเป๋าในโรงแรมแห่งหนึ่งและในยามว่างเริ่มมาซ้อมดนตรีกับเพื่อนก่อนที่ญาติจะรู้ เลยถูกไล่ออกจากบ้านไปอยู่ตามห้องเช่า แต่พออยู่ตามวงได้ไม่ก็วงแตกแต่ก็กลับมาใหม่ เขาได้เจอกับบิ๊กแอสครั้งแรกที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในโคราช เห็นความสามารถเจ้าตัวเลยพามาอยู่ด้วยนับตั้งแต่นั้น
เดชา โคนาโล ค้นพบความสามารถทางด้านดนตรีของตัวเอง หลังการชักชวนจากเพื่อนสมัยมัธยมให้มาร้องเพลง แต่เขาก็ปฏิเสธเพราะคิดว่าคงทำไม่ได้ แต่เมื่อได้ร่วมวงก็ชื่นชอบจนได้มีโอกาสร่วมเล่นดนตรีกับเพื่อนในนาม Silent Hill
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2554 ระหว่างที่เขาเป็นนักดนตรีกลางคืนนั้นเอง ก็ทำให้ได้พบกับสมาชิกวงบิ๊กแอส หลังการประกาศลาออกจากอดีตนักร้องอย่าง เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด โดยทางวงเห็นถึงความสามารถจึงชักชวนมาเป็นนักร้องนำ
อุบัติเหตุ

เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เจ๋ง บิ๊กแอส ได้เกิดอุบัติเหตุกระโดดในระหว่างแสดงคอนเสิร์ตแต่เนื่องจากพื้นเวทีทะลุกว่า 1 เมตร แต่รับนํ้าหนักไม่ไหว จึงทำให้ เจ๋ง ทำให้เกิดอาการกล้ามเนื้อหลังอักเสบ และนำตัวส่งโรงพยาบาลในมหาสารคาม
ผลงาน > อัลบั้ม

EP แดนเนรมิต (2556)
THE LION (2560)
ลายนิ้วมือ (2565)
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

เถ้ากระดังงา ช่องเวิร์คพอยท์ (2567) รับบท เมฆ
คอนเสิร์ต

คอนเสิร์ต Cocktail Live เล่นด้วยหัวใจเสมอมา (14 กรกฎาคม 2561)
แหล่งข้อมูลอื่น

เดชา โคนาโล ที่อินสตาแกรม
ชาลส์ ดิกคินส์

| ชาร์ลสฺ ดิ๊กเก็นสฺ |
| --- | --- |

เกิด: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1812 ประเทศอังกฤษ
เสียชีวิต: 9 มิถุนายน ค.ศ. 1870 ประเทศอังกฤษ
อาชีพ: นักเขียน
สัญชาติ: อังกฤษ
ผลงานที่สำคัญ: โอลิเวอร์ ทวิสต์, คริสต์มาสแครอล, เรื่องของสองนคร

ลายมือชื่อ: 
ชาร์ลสฺ จอห์น ฮัฟแฟม ดิ๊กเก็นสฺ  (อังกฤษ: Charles John Huffam Dickens; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1812 –  9 มิถุนายน ค.ศ. 1870) นักประพันธ์ชาวอังกฤษ และมีนามปากกาว่า “โบซ” (Boz) เกิดที่เมืองแลนด์พอร์ท แฮมเชียร์ อังกฤษใต้ สหราชอาณาจักร เป็นบุตรเสมียนฝ่ายเงินเดือนกองทัพเรือ  ในปี พ.ศ. 2357 ดิ๊กเก็นสฺได้ย้ายมาอยู่ในลอนดอนแล้วย้ายไปอยู่ที่เมืองแชทแธม และที่นี่เขามีโอกาสได้เข้าโรงเรียน และได้ทำงานเป็นเด็กรับใช้ในสำนักงานทนายความชั้นสอง แล้วจึงเริ่มทำงานด้านหนังสือพิมพ์และได้เป็นผู้สื่อข่าวและเข้าทำงานกับหนังสือพิมพ์แห่งหนึ่งในลอนดอนในเวลาต่อมา
ดิ๊กเก็นสฺได้ตีพิมพ์บทความเป็นจำนวนมากใน วารสารรายเดือน ตามด้วยเรื่องย่อยและบทความลงในหนังสือพิมพ์กรอบบ่าย อีฟนิงครอนิเกิล ในปี ค.ศ. 1836 เขาได้ตีพิมพ์ เรื่องย่อยโดยโบซ (Sketches by Boz) และพิควิคเปเปอร์ (Pickwick Papers) และในปีเดียวกันได้แต่งงานกับแคเธอรีนบุตรสาวของเพื่อนชื่อ จอร์จ โฮการ์ท และมีบุตรด้วยกันถึง 10 คน แต่ก็ได้หย่าขาดจากกันเมื่อ ค.ศ. 1858
ชาร์ลสฺ ดิ๊กเก็นสฺเป็นคนทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำ ผลิตงานวรรณกรรมรวมทั้งงานเขียนเพื่อณรงค์ต่อต้านความชั่วร้ายในสังคมสมัยนั้นออกมาอย่างสม่ำเสมอเป็นจำนวนมาก และไม่เคยส่งเรื่องช้ากว่ากำหนดเลย  ดิ๊กเก็นสฺเริ่มงานวรรณกรรมด้วยการเขียนลงหนังสือพิมพ์รายเดือนโดยเริ่มด้วยเรื่อง โอลิเวอร์ ทวิสต์, นิโคลาส นิคเกิลบี, และเรื่อง ดิโอลเคียวริโอซิตีชอพ หลังจากนี้ ดิกคินส์ได้ไปใช้ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาในต่างประเทศ งานในระยะหลังของเขาได้แก่ เดวิด คอบเปอร์ฟิลด์, บลีกเฮาส์, เรื่องของสองนคร, ความคาดหวังอันยิ่งใหญ๋ (Great Expectation) และงานเขียนที่ยังไม่จบเรื่อง ความลึกลับของเอดวิน ดรูด (The Mystery of Edwin Drood)
ผลงาน > งานวรรณกรรมสำคัญ

The Pickwick Papers (1836–1837)
Oliver Twist (1837–1839)
แปลในชื่อ โอลิเวอร์ ทวิสต์ โดย สายธาร (พ.ศ. 2520)
แปลในชื่อ โอลิเวอร์ ทวิสต์ หนูน้อยพเนจร โดย สุคนธ์ แคแสด (พ.ศ. 2540)
Nicholas Nickleby (1838–1839)
The Old Curiosity Shop (1840–1841)
Barnaby Rudge (1841)
The Christmas books:
A Christmas Carol (1843)
แปลในชื่อ กำนัลแห่งคริสต์มาส โดย เขมรัฐ (พ.ศ. 2530)
แปลในชื่อ รำลึกชีวิตคริสต์มาส โดย แก้วคำทิพย์ ไชย (ไม่ทราบปีพิมพ์)
แปลในชื่อ "บทเพลงแห่งคริสต์มาส" - ชาร์ลสฺ ดิ๊กเก็นสฺ โดย วิภาดา กิตติโกวิท (MADMAN BOOKS, พ.ศ. 2563)
The Chimes (1844)
The Cricket on the Hearth (1845)
The Battle of Life (1846)
Martin Chuzzlewit (1843–1844)
Dombey and Son (1846–1848)
David Copperfield (1849–1850)
แปลในชื่อ เรื่องผจญภัย ของ เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ โดย สุคนธ์ แคแสด (พ.ศ. 2540)
Bleak House (1852–1853)
Hard Times (1854)
Little Dorrit (1855–1857)
A Tale of Two Cities (1859)
แปลในชื่อ เรื่องของสองนคร โดย ประเวศ ศรีพิพัฒน์ (ฉบับย่อ; พ.ศ. 2515)
แปลในชื่อ นิยายแห่งสองนคร โดย สายธาร (พ.ศ. 2521)
Great Expectations (1860–1861)
แปลในชื่อ ความหวัง โดย พจน์ เดชา (ไม่ทราบปีพิมพ์)
แปลในชื่อ แรงใจและไฟฝัน โดย รังสิมา ดีสวัสดิ์ (สิงหาคม : 2554)
Our Mutual Friend (1864–1865)
The Mystery of Edwin Drood (unfinished) (1870)
ผลงาน > หนังสืออื่น

Sketches by Boz (1836)
Master Humphrey's Clock (1840–1841)
American Notes (1842)
Pictures from Italy (1844–1845)
The Life of Our Lord  (1846, published in 1934)
A Child's History of England (1851–1853)
The Uncommercial Traveller (1860)