stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พาหะของประจุไฟฟ้า

พาหะของประจุไฟฟ้า (อังกฤษ: charge carrier) ในฟิสิกส์, หมายถึงอนุภาคเคลื่อนที่อิสระที่ขนส่งประจุไฟฟ้าในสารตัวนำไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น อิเล็กตรอน, ไอออน(อะตอมที่มีประจุบวกหรือลบ), และโฮล สนามไฟฟ้าสามารถออกแรงบังคับอนุภาคอิสระเหล่านี้ให้เคลื่อนที่ไปในตัวนำนั้น เรียกการเคลื่อนที่นี้ว่า กระแสไฟฟ้า ในตัวนำที่แตกต่างกัน อนุภาคที่ใช้ขนส่งประจุก็แตกต่างกันไป ได้แก่ :
ในโลหะ พาหะของประจุไฟฟ้าคือ อิเล็กตรอนหนึ่งหรือสองตัวของอิเล็กตรอนรอบนอกสุดของอะตอมแต่ละตัว สามารถที่จะเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระภายในโครงสร้างผลึกของโลหะ อิเล็กตรอนอิสระจะถูกเรียกว่า อิเล็กตรอนนำกระแส และกลุ่มอิเล็กตรอนอิสระเรียกว่า Fermi
ในสารละลายอิเล็กโทรไลท์ (สารละลายหรือของเหลวที่แตกตัวเป็นไอออนได้บางส่วน หรือทั้งหมด และยอมให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]) เช่น น้ำเกลือ พาหะของประจุไฟฟ้าได้แก่ไอออน ซึ่งเป็นอะตอมหรือโมเลกุลที่ได้รับหรือสูญเสียอิเล็กตรอน ทำให้ตัวเองถูกประจุด้วยไฟฟ้า อะตอมที่ได้รับอิเล็กตรอนจะถูกประจุด้วยไฟฟ้าลบหรือมีประจุลบจะเรียกว่า แอนไอออน  อะตอมที่สูญเสียอิเล็กตรอนจะถูกประจุด้วยไฟฟ้าบวกหรือมีประจุบวก จะเรียกว่า แคทไอออน  แคทไอออนและแอนไอออนของของเหลวที่ถูกแยกตัวยังทำหน้าที่เป็นพาหะของประจุไฟฟ้าในของแข็งไอออนที่หลอมละลาย (ดูกระบวนการ ฮอลล์-Héroult สำหรับตัวอย่างของขบวนการอิเล็กโทรไลซิสท์ของของแข็งไอออนที่หลอมละลาย) ตัวนำโปรตอนเป็นตัวนำแบบอิเล็กโทรไลติกที่ใช้ไอออนของไฮโดรเจนที่เป็นบวกเป็นตัวขนส่งประจุ
ในพลาสม่า, พาหะของประจุไฟฟ้าได้แก่ ก๊าซที่มีประจุไฟฟ้าที่ได้จากการเชื่อมไฟฟ้าผ่านอากาศ, แสงนีออน, แสงดวงอาทิตย์และแสงดาว, อิเล็กตรอนและแคทไอออนของก๊าซที่แตกตัวเป็นไอออน
ในสุญญากาศ อิเล็กตรอนอิสระสามารถทำหน้าที่เป็นพาหะของประจุไฟฟ้าได้ บางครั้งเรียกว่า cathode ray. ในหลอดสูญญากาศ กลุ่มของอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ถูกสร้างขึ้นโดยแคโทดโลหะร้อน โดยกระบวนการที่เรียกว่า thermionic emission
ในสารกึ่งตัวนำ (วัสดุที่ใช้ทำชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ เช่น ทรานซิสเตอร์และแผงวงจรไฟฟ้า) นอกเหนือไปจากอิเล็กตรอน ที่ว่างในวงนอกสุดของอะตอมอันเนื่องจากการสูญเสียอิเล็กตรอน (เรียกว่า "โฮล") ทำตัวเป็นประจุบวกเคลื่อนที่ และถือว่าเป็นพาหะของประจุไฟฟ้าแบบหนึ่ง  อิเล็กตรอนและโฮลเป็นพาหะของประจุไฟฟ้าในสารกึ่งตัวนำ
จะเห็นได้ว่าในตัวนำบางอย่าง เช่น ในสารละลายอิออนและในพลาสม่าจะมีพาหะของประจุไฟฟ้าทั้งบวกและลบ ดังนั้นกระแสไฟฟ้าที่ไหลในตัวนำดังกล่าว จะเกิดจากสองขั้วของพาหะที่ไหลในทิศทางตรงข้ามกัน ในตัวนำไฟฟ้าอื่น ๆ เช่น โลหะ มีพาหะเพียงขั้วไฟฟ้าเดียวเท่านั้น ไม่บวกก็ลบ ดังนั้นกระแสไฟฟ้าที่ไหลจึงเกิดในทิศทางเดียว
พาราซอโรโลฟัส

| พาราซอโรโลฟัส ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่:  Late Cretaceous, 76> 5–73Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N  ↓  Possible Maastrichtian record |
| --- | --- |

Parasaurolophus walkeri

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
อันดับใหญ่:: Dinosauria
อันดับ:: Ornithischia
วงศ์:: Hadrosauridae
วงศ์ย่อย:: Lambeosaurinae
สกุล:: Parasaurolophus Parks, 1922

ชนิดต้นแบบ
†Parasaurolophus walkeri Parks, 1922
ชนิด
 †P. tubicen Wiman, 1931  †P. cyrtocristatus Ostrom, 1961  †P. jiayensis? Godefroit, Zan & Jin, 2000
ชื่อพ้อง
 Charonosaurus? Godefroit, Zan & Jin, 2000  Paralophosaurus Martin, 2014 (lapsus calami)
พาราซอโรโลฟัส (อังกฤษ: Parasaurolophus) ชื่อของมันหมายความว่า "คล้ายกิ้งก่าหงอน" ซึ่งในเวลานั้นมีการค้นพบไดโนเสาร์ตระกูลเดียวกันมาก่อนแล้วอย่างเจ้าซอโรโลฟัสและชื่อมันก็แปลว่า "กิ้งก่าหงอน" พาราซอโรโลฟัสจึงถูกตั้งชื่อตามญาติห่างๆของมันไปด้วยเลย พาราซอโรโลฟัสเป็นไดโนเสาร์วงศ์แฮโดรซอริด (ไดโนเสาร์ปากเป็ด) ประเภทกินพืช อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือและเอเชียเมื่อปลายยุคครีเทเชียส ประมาณ 76 - 73 ล้านปีก่อน มันเป็นสัตว์กินพืชที่สามารถเดินได้ทั้ง 2 ขาและ 4 ขา แต่ส่วนใหญ่จะเดิน 4 ขา ณ เวลานี้มีการค้นพบสปีชีส์ที่แน่นอนของมันอยู่ทั้งหมด 3 สปีชีส์ ก็คือ P. walkeri P. tubican และ P. cyrtocristatus ตอนนี้ยังมีการนำเสนอสปีชีส์ที่ 4 อยู่นั่นก็คือ P. jiayensis แต่ก็ยังมีทฤษฎีที่ว่าสปีชีส์นี้คือ คาโรโนซอรัส อยู่ จึงอาจจะยังไม่เป็นที่ยอมรับกันสักเท่าไร ซากฟอสซิลที่รู้จักกันเป็นอย่างดีถูกค้นพบที่ รัฐอัลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา และ รัฐนิวเม็กซิโกกับรัฐยูทาห์ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยพาราซอโรโลฟัสถูกนำเสนอชื่อขึ้นในปี 1922 โดยนักธรณีวิทยาชาวแคนาดา Wiliam Parks จากการค้นพบกะโหลกศีรษะและโครงกระดูกบางส่วนที่รัฐอัลเบอร์ตา
พาราซอโรโลฟัสเป็นแฮโดรซอริดขนาดใหญ่โดยมีขนาดอยู่ที่ 8 - 10 เมตร ลักษณเด่นของมันก็คือ มีหงอนยาวขนาดใหญ่อยู่บนหัวเพื่อใช้ในการสื่อสารแต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่ก็มีนักบรรพชีวินวิทยาหลายคนได้นำเสนอไว้ว่าหงอนบนหัวของมันสามรถใช้ในการสื่อสารหรือส่งเสียงร้องเพื่อใช้ในการข่มขู่ศัตรูและเรียกคู่ ซึ่งบางทฤษฎีได้เสนอว่า มันอาจจะใช้ในการรักษาอุณหภูมิได้ด้วย แต่ทฤษฎีหลายๆ ทฤษฎีจะนำเสนอว่าหงอนของพวกมันสามารถใช้ในการระบุเพศผู้เพศเมียได้ ซึ่งนั่นก็เป็นลักษณะเด่นของนกและกิ้งก่าโดยทั่วไปอยู่แล้วอีกด้วย
กะโหลกของคาโรโนซอรัสที่ถูกค้นพบที่จีน ถือว่ามีลักษณะที่คล้ายกับเจ้าพาราซอโรโลฟัสมาก
ลักษณะเด่นและรายละเอียด

เช่นเดียวกันกับไดโนเสาร์ส่วนใหญ่ ฟอสซิลส่วนใหญ่ของเจ้าพาราซอโรโลฟัสยังไม่สมบูรณ์ ตอนนี้ฟอสซิลของมันทั้งหมดนั้นถูกค้นพบได้ประมาณ 80% แล้ว วึ่งถือว่าค่อนข้างสมบูรณ์เลยทีเดียว ขนาดของมันถูกประมาณไว้ที่ 8.56 - 9.45 เมตร โดยมีน้ำหนักประมาณ 2 ตัน แต่ Gregory S. Paul นักบรรพชีวินวิทยาได้ใช้หลักการของ Allometry ซึ่งได้น้ำหนักออกมาประมาณ 5 ตัน กะโหลกของพาราซอโรโลฟัสมีขนาดประมาณ 1.6 เมตร เป็นการวัดขนาดที่รวมหงอนของพวกมันด้วยแล้ว  ขาหน้าของมันค่อนข้างสั้นและมีขาหลังที่ยาวเช่นเดียวกันกับไดโนเสาร์ในวงศ์แฮโดรซอริดตัวอื่นๆ เพราะเหตุนี้จึงทำให้มันสามารถยืน 2 ขาได้ มันจึงสามารถกินยอดไม้จากปลายกิ่งไม้ ที่ไดโนเสาร์บางชนิดไม่สามารถเอื้อมไปกินถึงได้ มันจึงมีข้อได้เปรียบในการกินอาหาร
ลักษณะเด่นและรายละเอียด > กะโหลก

ลักษณะเด่นของกะโหลกพาราซอโรโลฟัสแน่นอนว่าต้องเป็นกระดูกที่ยื่นออกมาทางด้านหลังของกะโหลก เป็นหงอนยาวขนาดใหญ่ที่สามารถใช้ในการดึงดูดเพศตรงข้าม และส่งเสียงร้อง กระดูกโพรงจมูกของมันนั้นแยกเป็น 2 ท่อ ยาวจนถึงปลายของหงอนเพราะเหตุนี้จึงทำให้มันสามารถส่งเสียงร้องดังกังวานได้ มีข้อสันนิษฐานที่ว่า พาราซอโรโลฟัสถือเป็นไดโนเสาร์ที่สามารถส่งเสียงร้องดังไปได้ไกลมาก จึงอาจจะทำให้มันเป็นไดโนเสาร์ที่สามารถส่งเสียงร้องดังได้มากที่สุดอีกด้วย แต่ย้ำว่ามันยังเป็นแค่การสันนิษฐานเท่านั้น...
ลักษณะเด่นและรายละเอียด > การเจริญเติบโต

ส่วนใหญ่แล้วนักบรรพชีวินวิทยาจะศึกษามันจากซากฟอสซิลของพาราซอโรโลฟัสที่โตเต็มวัยแล้ว ส่วนพวกตัวเล็กหรือตัววัยเด็กได้มีการค้นพบซากฟอสซิลที่สมบูรณ์ในช่วงปี 2009 และได้ถูกบันทึกไว้ในปีนั้นเช่นเดียวกัน โดยมีหมายเลขฟอสซิลคือ RAM 140000 และมันก็มีชื่ออีกด้วย...ชื่อของมันก็คือ Joe มันถูกค้นพบโดยอาสาสมัครที่พิพิธภัณฑ์ซากดึกดำบรรพ์ Raymond M. Alf (RAM) โดยมันถูกค้นในการก่อตัวของชั้นหิน Kaiparowits Formation ที่รัฐยูทาห์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เรียกได้ว่าเป็นฟอสซิลที่สมบูรณ์พาราซอโรโลฟัสวัยเยาว์ที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่เคยได้มีการค้นพบมา โดยฟอสซิลมีอายุประมาณ 75 ล้านปี แต่ Joe มีอายุก่อนตายเพียงแค่ 1 ปีเท่านั้น
ลักษณะของ Joe นั้นมีความคล้ายคลึงกับ P. cyrtocristatus อยู่หลายประการ เช่น รูปแบบของหงอนบนหัวที่นูนขึ้นมาเล็กน้อย และรูปทรงของกะโหลกที่ดูคล้ายกันกับพาราซอโรโลฟัสในวงศ์เดียวกัน มากกว่า แฮโดรซอริด สปีชีส์อื่น จึงทำให้นักบรรพชีวินวิทยาสามารถสันนิษฐานหน้าตาของพาราซอโรโลฟัสในแต่ละช่วงวัยได้
โดยพาราซอโรโลฟัสในวัยเด็กจะมีหงอนนูนขนาดเล็กอยู่บนหัว พอเริ่มเข้าสู่วัยรุ่นมันอาจจะมีหงอนที่ไม่มีขนาดใหญ่สักเท่าไร แต่ก็อาจจะยาวจนยื่นไปทางด้านหลังท้ายทอยแล้วพอสมควร แต่ก็ยังเป็นข้อสันนิษฐานกันอยู่ เนื่องจากยังไม่มีการค้นพบซากฟอสซิลของพาราซอโรโลฟัสในวัยรุ่นเลย ส่วนใหญ่จะมีการค้นพบแต่พวกโตเต็มวัยจึงทำได้เพียงแค่สันนิษฐานหน้าตาของมันในช่วงวัยรุ่นเท่านั้น และช่วงวัยสุดท้าย ช่วงโตเต็มวัย ในช่วงวัยนี้พาราซอโรโลฟัสจะมีหงอนขนาดใหญ่อยู่บนหัว และมีสันหลังที่สูงเด่น จึงทำให้มันดูเป็นไดโนเสาร์ที่สง่างามมาก
การจัดจำแนกประเภท

พาราซอโรโลฟัสนั้นเป็นไดโนเสาร์ที่ถูกจัดอยู่ในวงศ์แฮโดรซอริด โดยไดโนเสาร์ในวงศ์นี้ถูกแบ่งออกเป็น 2 วงศ์ย่อยนั่นก็คือ Saurolopinae (ซอโรโลฟีน) และ Lambeosaurinae (แลมบีโอซอรีน) ซึ่งในตอนแรกนั้นพาราซอโรโลฟัสถูกจัดไว้ว่าเป็นญาติใกล้ชิดกันกับซอโรโลฟัส แต่ในเวลาต่อมามันทั้งสองก็ได้ถูกแยกห่างออกจากกันหลังมีการจัดวงศ์ย่อยให้แฮโดรซอริดใหม่ ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น โดยซอโรโลฟัสถูกจัดอยู่ในวงศ์ย่อย ซอโรโลฟีน และพาราซอโรโลฟัสถูกจัดอยู่ในวงศ์ย่อย แลมบีโอซอรีน พวกมันทั้งสองจึงไม่ค่อยเกี่ยวเนื่องกันสักเท่าไรแล้ว
การจัดจำแนกประเภท > Saurolopinae (ซอโรโลฟีน)

ซอโรโลฟีนนั้นเป็นไดโนเสาร์วงศ์ย่อยของวงศ์ใหญ่อย่าง แฮโดรซอริด โดยที่ไดโนเสาร์วงศ์ย่อยนี้จะมีลักษณะเด่นก็คือ มีจะงอยปากเป็ดอยู่ที่บริเวณปลายปากและมีฟันกรามที่คล้ายแบตเตอรี ที่สามารถงอกได้ตลอดชีวิต นี่คือหนึ่งในความมหัศจรรย์ของไดโนเสาร์วงศ์แฮโดรซอริด และลักษณะเด่นอย่างสุดท้ายของไดโนเสาร์ในวงศ์ย่อยนี้ก็คือ พวกมันไม่มีหงอน และมีทรงกะโหลกที่ยาวแบน ตัวอย่างเช่น ชานตงโกซอรัส,เอ็ดมอนโตซอรัส,ซอโรโลฟัส
การจัดจำแนกประเภท > Lambeosaurinae (แลมบีโอซอรีน)

แลมบีโอซอรีนเป็นกลุ่มของไดโนเสาร์วงศ์ย่อยของกลุ่มไดโนเสาร์วงศ์ใหญ่อย่าง แฮโดรซอริด โดยไดโนเสาร์วงศ์ย่อยนี้มีลักษณะที่มีความแตกต่างจากซอโรโลฟีนอยู่หลายอย่าง ซึ่งบางคนอาจจะแยกไม่ออกหรือดูแล้วยังไม่เข้าใจ แต่ถ้าสังเกตรายละเอียดลึกๆ แล้วจะเห็นความแตกต่างอยู่มาก ซึ่งกลุ่มไดโนเสาร์วงศ์ย่อยนี้จะมีลักษณะเด่นที่สุดก็คือ หงอนที่มีหลากหลายรูปแบบที่อยู่บนหัว ในแต่ละสปีช๊ส์ก็จะมีลักษณะของหงอนแตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะเป็นโคริโทซอรัสที่มีหงอนคล้ายหมวกของนักรบโบราณ และพระเอกของเราอย่างเจ้าพาราซอโรโลฟัสที่มีหงอนยาวสูงอยู่บนหัว
และอันที่จริงแล้วหงอนของพวกมันนั้นไม่ได้มีไว้ดึงดูดเพศตรงข้ามเพียงอย่างเดียวแต่ยังสามารถส่งเสียงร้องดังกังวานได้แตกต่างกันออกไปอีกตามลักษณะของหงอนที่ต่างกันออกไป แต่ใครจะร้องได้เสียงดังที่สุดหละ!? ได้มีการศึกษากันอย่างละเอียดโดยเหล่านักบรรพชีวินวิทยาและนักวิทยาศาสตร์หลายต่อหลายคน โดยศึกษาลักษณะของโครงสร้างของกะโหลกและโพรงภายใน..ซึ่งได้ผลสรุปออกมาว่า ยิ่งมีโพรงในกะโหลกมากและหงอนมีขนาดใหญ่จะอำนวยต่อการส่งเสียงร้องดังกังวานได้ ซึ่งผู้ชนะของเราก็ได้แก่.....พาราซอโรโลฟัส!!!! ของพวกเรานั่นเองและไม่ได้เป็นเพียงแค่ แฮโดรซอริด ที่ร้องเสียงดังที่สุดแต่ยังได้ขึ้นแท่นเป็น ไดโนเสาร์ที่มีเสียงร้องดังที่สุด อีกด้วย
ขนาดของพาราซอโรโลฟัส (2 สปีชีส์) มาเปรียบเทียบกันพร้อมกับเปรียบเทียบกับมนุษย์
การเปรียบเทียบขนาดของแฮโดรซอริดสปีชีส์อื่นๆ แต่สีม่วงไวโอเลตที่เห็นอยู่จะไม่ใช่พาราซอโรโลฟัส แต่จะเป็นคาโรโนซอรัสที่มีหน้าตาที่คล้ายกัน
กะโหลกของพาราซอโรโลฟัส
ซากฟอสซิลของ Joe ที่ถูกค้นพบในรัฐยูทาห์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
ภาพของ Edmontosaurus โดยศิลปินอย่าง คุณ Natee Puttapipat
แน่นอนว่าพาราซอโรโลฟัสของเราก็ต้องอยู่ในกลุ่มไดโนเสาร์วงศ์ย่อยนี้เช่นกัน
นี่คือเพื่อนของเจ้าพาราซอร์ กับ โคริ ซึ่งเจ้านี่ก็คือ แลมบิโอซอรัส เจ้านี่อาจจะมีหน้าตาคล้ายกับโคริอยู่หลายจุดเลยทีเดียว
พารานอยด์แอนดรอยด์

| --- | --- |

ผู้พัฒนา: ทีมพารานอยด์แอนดรอยด์
ตระกูล: คล้ายยูนิกซ์ (Linux/Android)
สถานะ: ยังดำเนินการอยู่
รูปแบบ รหัสต้นฉบับ: โอเพนซอร์ซบวกกับซอฟต์แวร์สงวนลิขสิทธิ์
รุ่นเสถียร: Topaz / 15 ตุลาคม 2022; 2 ปีก่อน (2022-10-15)
วิธีการอัปเดต: Over-the-air (OTA), ROM flashing
ตัวจัดการ แพกเกจ: APK-based
แพลตฟอร์ม ที่รองรับ: arm, arm64
ส่วนติดต่อผู้ใช้ปริยาย: Paranoid Launcher
สัญญาอนุญาต: Apache 2
เว็บไซต์: paranoidandroid.co
พารานอยด์แอนดรอยด์ (อังกฤษ: Paranoid Android) เป็นระบบปฏิบัติการโอเพนซอร์ซสำหรับสมาร์ทโฟนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ที่สืบมาจากแอนดรอยด์
โดยมีรุ่นล่าสุดคือ Topaz ซึ่งสืบมาจากแอนดรอยด์ 13 โดยแจกจ่ายเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2022
ในเดือนกันยายน 2015 เว็บไซต์ PC Advisor ระบุว่า พารานอยด์แอนดรอยด์เป็น ROM ที่มีชื่อมากที่สุดร่วมกับ CyanogenMod
และหนังสือพิมพ์อินเดีย The Economic Times ก็ได้จัดว่าเป็น custom ROM ของแอนดรอยด์ที่มีคนใช้มากที่สุดคือเกิน 200,000 คน
ประวัติ

Paul Henschel เป็นผู้เริ่มพัฒนาพารานอยด์แอนดรอยด์
และตามการสัมภาษณ์กลุ่มผ่านเรดดิต ระบบปฏิบัติการได้ตั้งชื่อขึ้นตามเพลงที่มีชื่อเดียวกันของวงเรดิโอเฮด
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2015 บริษัทวันพลัสได้ว่าจ้างสมาชิกของพารานอยด์แอนดรอยด์ไปสร้างระบบปฏิบัติการใหม่ของบริษัทคือ OxygenOS
ซึ่งทำให้การแจกจ่ายรุ่น 5.1 ล่าช้าไป
ในเดือนตุลาคม 2015 สมาชิก คือ Matt Flaming ให้สัมภาษณ์กับเว็บไซต์ Android Authority ว่าโปรเจ็กต์จะหยุดทำการชั่วคราว
ต่อมาในเดือนมิถุนายน 2016 โปรเจ็กต์จึงได้ประกาศว่า จะดำเนินการต่อไปอีกพร้อมกับสมาชิกที่ได้มาใหม่
นี้ประกาศพร้อมกับการแจกจ่ายรุ่นใหม่ ซึ่งสืบทอดมาจากแอนดรอยด์ 6.0.1 Marshmallow
ในต้นเดือนมิถุนายน 2016 ระบบสามารถรับรองโทรศัพท์ Nexus 6P, Nexus 5X, Nexus 6, Nexus 5, Nexus 4, Nexus 7 2013, Nexus 9, OnePlus One, OnePlus 2 และ OnePlus X
ในวันที่ 10 พฤษภาคม 2018 บัญชีกูเกิล+ ของพารานอยด์แอนดรอยด์ได้อัปเดตสถานะของโปรเจ็กต์ว่า 
ผู้พัฒนาหมดเงินทุน ทำให้เว็บไซต์ของโปรเจ็กต์และระบบช่วยพัฒนาซอฟต์แวร์ Gerrit ถูกปิด ทำให้การดำเนินงานเกี่ยวกับแอนดรอยด์รุ่นโอริโอ้ หยุดชะงักทั้งหมด 
ผู้พัฒนาระบุว่า แม้เกือบจะแจกจ่ายแอนดรอยด์รุ่นนี้ได้แล้ว 
แต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะหมดเงิน และกำลังหาความช่วยเหลือจากบุคคลที่สนใจ
ต่อมาวันที่ 27 สิงหาคม 2018 หน้าเว็บกูเกิล+ นั้นก็ได้ลงโพสต์มีชื่อว่า "จะทำให้โปร่งใสยิ่งกว่าเดิม"
แล้วขอโทษว่าขาดการสื่อสาร และแชร์ข้อมูลเกี่ยวกับกิจกรรมที่โปรเจ็กต์กำลังทำอยู่ในปัจจุบัน 
แล้วแจกจ่ายระบบปฏิบัติการสำหรับโทรศัพท์ OnePlus 3, 3T, 5 และ 5T และสำหรับ Sony Xperia X, X Compact, XZ Premium, XZ1 และ XZ2.
ในต้นปี 2020 โปรเจ็กต์ก็ได้เริ่มต้นใหม่อีกโดยได้แจกจ่ายรุ่นที่เรียกว่า "Quartz"
(สืบทอดมาจากแอนดรอยด์ 10) สำหรับอุปกรณ์ต่างๆ
รวมทั้งอุปกรณ์ใหม่ๆ เช่น Xiaomi Mi 9
ลูกเล่น

ตามหนังสือพิมพ์ The Economic Times ลูกเล่นที่น่าสนใจที่สุดของพารานอยด์แอนดรอยด์ ก็คือ Halo และ Pie
Halo (ซึ่งไม่มีหลังจากรุ่น 5.0) เป็นบับเบิลลอยที่ทำให้ผู้ใช้สามารถเห็นการแจ้งข้อความโดยไม่ต้องออกจากจอปัจจุบัน 
ส่วน Pie เป็นตัวทดแทนปุ่มกดหน้าจอปกติ โดยจะอยู่นอกจอแต่ให้ผู้ใช้ปัดเข้ามาในจอเพื่อจะเห็นปุ่ม[ต้องการอ้างอิง]
รายการอุปกรณ์ที่รองรับ

ในเดือนพฤศจิกายน 2023 พารานอยด์แอนดรอยด์รองรับรวมอุปกรณ์รุ่นต่างๆ ของบริษัทดังต่อไปนี้ได้ (วันที่ในวงเล็บระบุวันที่ผู้ผลิตได้เริ่มแจกจำหน่ายโทรศัพท์) คือ
เอซุส - Zenfone 9
กูเกิล
โมโตโรลา
นอททิง (Nothing)
วันพลัส
โพโค
เรียวมี - X50 Pro 5G (ก.พ. 2020), GT2 (ก.ย. 2022) และ GT Neo2 5G (ต.ค. 2021)
เรดมี่ - Note 9S (เม.ย. 2020), Note 9 Pro Max (เม.ย.  2020), Note 9 Pro IN (เม.ย. 2020), Note 9 Pro Global (เม.ย. 2020), Note 12 Turbo (มี.ค. 2022), Note 11 / Note 11 NFC (ต.ค. 2021), Note 10 Lite (ต.ค. 2020), Note 10 (มี.ค. 2020), K40S (มี.ค. 2020), Mi 11X (เม.ย. 2021), K30 Pro (มี.ค. 2020), K30 (ธ.ค. 2019), 9T (ม.ค. 2021), 7A (ก.ค. 2019)
เสียวหมี่ - Mi Mix 3 (ต.ค. 2018), Mi Mix 2S (เม.ย. 2018), Mi 8 Pro (ก.ย. 2018), Mi 8 Explorer Edition (พ.ค. 2018), Mi 8 (พ.ค. 2018), Mi 11X (เม.ย. 2021), Mi 11 Lite NE (ก.ย. 2021), Mi 10T / Mi 10T Pro (ต.ค. 2020), Mi 10 (พ.ย. 2019), 13 (มี.ค. 2022)
ดูเพิ่ม

List of custom Android firmware
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Casserly, Martyn (2015-09-28). "How to root Android: The beginner's guide to rooting, risks and benefits. How to install the latest version of Android, and how to install custom ROMs including CyanogenMod". PC Advisor. International Data Group. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-10-14. สืบค้นเมื่อ 2015-10-10.
1 2 3  Shankar, Shashwati (2015-09-24). "Meet Delhi teen Arz Bhatia, lead designer of OnePlus' operating system OxygenOS". The Economic Times. The Times Group. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-27. สืบค้นเมื่อ 2015-10-10.
↑  "Paranoid Android (Android ROM) AMA!". 2013-12-16. สืบค้นเมื่อ 2023-05-10.
↑  Petrovan, Bogdan (2015-02-12). "OnePlus hired the key people behind Paranoid Android". Android Authority. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-10-22. สืบค้นเมื่อ 2015-10-11.
↑  Cervantes, Edgar (2015-07-07). "Paranoid Android finally releases Android 5.1 builds for Nexus devices". Android Authority. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-10-23. สืบค้นเมื่อ 2015-10-11.
↑  Westenberg, Jimmy (2015-10-11). "Paranoid Android is pretty much over". Android Authority. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-10-11. สืบค้นเมื่อ 2015-10-11.
1 2  Petrovan, Bogdan (2016-06-09). "Paranoid Android is back with a big new release". Android Authority. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-09. สืบค้นเมื่อ 2016-06-09.
↑  Crider, Michael (2016-06-08). "Paranoid Android Custom ROM Returns With New Features And Fresh Marshmallow Builds For Nexus And OnePlus Devices". Android Police (Blog). Illogical Robot LLC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-10. สืบค้นเมื่อ 2016-06-11.
↑  "Post on Google+". Paranoid Android. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-11. สืบค้นเมื่อ 2019-03-11.
↑  "Being more transparent". Paranoid Android. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-11. สืบค้นเมื่อ 2019-03-11.
↑  "Paranoid Android Quartz 1". Paranoid Android Blog. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-02. สืบค้นเมื่อ 2020-04-27.
↑  Deakin, Daniel R (2020-08-03). "Xiaomi Mi 9 added to the Paranoid Android Quartz 4 custom ROM list with support for the Mi A3 and Mi Mix 3 in the works". Notebookcheck. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-08-22. สืบค้นเมื่อ 2023-11-13.
↑  "Paranoid Android Project". Paranoid Android Project. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-11-07. สืบค้นเมื่อ 2023-11-14.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
Interview with Alex Naidis from AOSPA: The Future of Paranoid Android, Developer Advice and More! เก็บถาวร 2018-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2019–20

| --- | --- |
ฤดูกาล: 2019–20
วันที่: 9 สิงหาคม ค.ศ. 2019 – 13 มีนาคม ค.ศ. 2020; 17 มิถุนายน ค.ศ. 2020 – 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2020
ทีมชนะเลิศ: ลิเวอร์พูล  แชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยแรก แชมป์ลีกสูงสุดอังกฤษสมัยที่ 19
ตกชั้น: บอร์นมัท วอตฟอร์ต นอริชซิตี
แชมเปียนส์ลีก: ลิเวอร์พูล แมนเชสเตอร์ซิตี แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เชลซี
ยูโรปาลีก: อาร์เซนอล เลสเตอร์ซิตี ทอตนัมฮอตสเปอร์
จำนวนนัด: 380
จำนวนประตู: 1,034 (2.72 ประตูต่อนัด)
ผู้ทำประตูสูงสุด: เจมี วาร์ดี (23 ประตู)
ทีมเหย้า ชนะสูงสุด: แมนเชสเตอร์ซิตี 8–0 วอตฟอร์ด (21 กันยายน ค.ศ. 2019)
ทีมเยือน ชนะสูงสุด: เซาแทมป์ตัน 0–9 เลสเตอร์ซิตี (25 ตุลาคม ค.ศ. 2019)
จำนวนประตูสูงสุด: เซาแทมป์ตัน 0–9 เลสเตอร์ซิตี (25 ตุลาคม ค.ศ. 2019)
ชนะติดต่อกัน มากที่สุด: ลิเวอร์พูล (18 นัด)
ไม่แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด: ลิเวอร์พูล (27 นัด)
ไม่ชนะติดต่อกัน มากที่สุด: วอตฟอร์ต (11 นัด)
แพ้ติดต่อกัน มากที่สุด: นอริชซิตี (8 นัด)
จำนวนผู้ชมสูงสุด: 73,737 คน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1–1 ลิเวอร์พูล (20 ตุลาคม ค.ศ. 2019)
จำนวนผู้ชมต่ำสุด: 10,020 คน บอร์นมัท 0–1 เบิร์นลีย์ (21 ธันวาคม ค.ศ. 2019)  ไม่นับรวมการแข่งขันหลังจากหยุดพักการแข่งขันของฤดูกาล เพราะมีการจำกัดจำนวนคนในสนามให้อยู่ได้ไม่เกิน 300 เนื่องจากเหตุผลด้านสุขภาพ
จำนวนผู้ชมรวม: 11,322,096 คน
จำนวนผู้ชมเฉลี่ย: 39,312 คน
← 2018–19 2020–21 → 
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2019–20 (อังกฤษ: 2019–20 Premier League) เป็นการแข่งขันพรีเมียร์ลีก ฤดูกาลที่ 28 นับแต่เริ่มจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 โดยแมนเชสเตอร์ซิตี คือทีมที่ป้องกันแชมป์ในฤดูกาลนี้ หลังชนะเลิศสองสมัยติดต่อกันและชนะเลิศสามรายการเมื่อฤดูกาลที่แล้ว ฤดูกาลนี้ ลิเวอร์พูล เป็นทีมชนะเลิศ โดยเป็นการชนะเลิศลีกสูงสุดสมัยที่ 19 หลังพวกเขาชนะเลิศลีกสูงสุดครั้งสุดท้ายเมื่อปี ค.ศ. 1990 และยังเป็นการชนะเลิศครั้งแรกในยุคพรีเมียร์ลีก
ฤดูกาลมีการหยุดการแข่งขันชั่วคราวเป็นเวลามากกว่าสามเดือน หลังมีการตัดสินจากพรีเมียร์ลีกเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2020 หลังพบผู้ป่วยติดเชื้อไวรัสโคโรนาในผู้เล่นและทีมงานเนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา ในตอนแรกนั้นจะกลับมาแข่งขันในวันที่ 4 เมษายน แต่ก็ได้ขยายไปช่วงกลางมิถุนายน การแข่งขันกลับมาในวันที่ 17 มิถุนายน และเริ่มการแข่งขันเต็มรูปแบบในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์วันที่ 19–21 มิถุนายน
ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่ใช้ระบบวีเออาร์ มีการเปลี่ยนกฏกติกาใหม่สำหรับการส่งบอลย้อนหลัง, จุดโทษ, แฮนด์บอลและการเปลี่ยนตัว
สรุป

พรีเมียร์ลีกฤดูกาลนี้เป็นการเริ่มต้นสัญญาฉบับใหม่ของการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ระยะเวลาสามปี โดยการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญก็คือ การแข่งขันจำนวนแปดนัดจะถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์เวลา 19:45 น. (เวลาท้องถิ่น) วันเสาร์ตลอดฤดูกาลโดย สกายสปอร์ตส นอกจากนี้ แอมะซอน ยังได้ถ่ายทอดสดจำนวนสองนัดในเดือนธันวาคม รวมถึง เมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี ซึ่งครั้งแรกที่นัดดังกล่าวได้ถ่ายทอดสดทั่วประเทศ ส่วนประเทศไทยนั้น ทรูวิชั่นส์ กลับมาเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดฟุตบอลพรีเมียร์ลีกอีกครั้ง โดยเป็นครั้งแรกในรอบ 6 ปี
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2019 เลสเตอร์ซิตี ทำลายสถิติของพรีเมียร์ลีกและลีกสูงสุดของอังกฤษ โดยทำสถิติเป็นทีมเยือนที่ชนะในลีกด้วยจำนวนประตูเยอะที่สุดและเทียบเท่าสถิติชนะในพรีเมียร์ลีกด้วยจำนวนประตูเยอะที่สุด เมื่อพวกเขาเอาชนะ เซาแทมป์ตัน 9–0 ที่ เซนต์แมรีส์สเตเดียม
เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2020 ในนัดการแข่งขันที่ แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะ แอสตันวิลลา ด้วยผลประตูรวม 6–1 เซร์ฆิโอ อาเกวโร ได้ทำลายสถิติของ ตีแยรี อ็องรี เป็นผู้เล่นต่างประเทศที่ทำประตูสูงสุด และเขายังได้ทำลายสถิติเป็นผู้เล่นที่ทำแฮต-ทริกส์มากที่สุด (12) แทนที่ของ แอลัน เชียเรอร์
พรีเมียร์ลีกฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่มีการพักช่วงกลางฤดูกาลในเดือนกุมภาพันธ์ มีสามนัดจากสิบนัดแข่งขันในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์วันที่ 8–9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 อีกหกนัดแข่งขันในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์วันที่ 14–17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 และนัดที่สิบ นัดที่แมนเชสเตอร์ซิตีพบกับ เวสต์แฮมยูไนเต็ด มีการเลื่อนการแข่งขันจากวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ไปวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เนื่องจากพายุคีรา นัดการแข่งขันในวันเดียวกันนั้นแข่งในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน เพื่อไม่ให้การถ่ายทอดสดทับซ้อนกัน
ในระหว่างฤดูกาล ลิเวอร์พูล ทำสถิติเป็นทีมที่ชนะติดต่อกันมากที่สุด 18 นัด ก่อนจะแพ้ให้กับ วอตฟอร์ด เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ปัจจุบัน ลิเวอร์พูลกำลังทำสถิติชนะในบ้านติดต่อกัน 23 นัด และทำสถิตินำห่าง 23 คะแนนในตารางเมื่อทุกทีมแข่งเท่ากัน (สถิติ ณ วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2020)
เพื่อการแสดงออกความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันหลัง การเสียชีวิตของจอร์จ ฟลอยด์ ชื่อของผู้เล่นบนหลังเสื้อของพวกเขานั้นแทนที่ด้วย 'แบล็กไลฟส์แมตเทอร์' ใน 12 นัดแรกของการเริ่มต้นฤดูกาลอีกครั้ง พรีเมียร์ลีกยังให้การสนับสนุนสำหรับผู้เล่นคนใดที่ 'คุกเข่า' ก่อนหรือระหว่างการแข่งขัน
เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2020 แมนเชสเตอร์ซิตี แพ้ต่อ เชลซี ด้วยผลประตูรวม 2–1 ที่สนามกีฬาสแตมฟอร์ดบริดจ์ ทำให้ ลิเวอร์พูล ชนะเลิศลีกสูงสุดครั้งแรกในรอบ 30 ปี และชนะเลิศพรีเมียร์ลีกครั้งแรก ลิเวอร์พูลยังสร้างสถิติเป็นทีมที่ชนะเลิศลีกสูงสุดโดยที่ยังเหลือเกมการแข่งขันมากที่สุด (เหลือเจ็ดเกมก่อนจบฤดูกาล) และ เป็นทีมที่ชนะเลิศลีกสูงสุดช้าที่สุด (เป็นทีมเดียวที่ชนะเลิศลีกสูงสุดในเดือนมิถุนายน) ในเกมการแข่งขันถัดมา แมนเชสเตอร์ซิตีและแอสตันวิลลา ได้ตั้งแถวเกียรติยศปรบมือให้แก่ลิเวอร์พูลที่ สนามกีฬาอัลติฮัดและแอนฟีลด์
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 นอริชซิตีเป็นทีมแรกที่ตกชั้นไป แชมเปียนชิป หลังแพ้เวสต์แฮมยูไนเต็ดที่สนามแคร์โรว์โรดด้วยผลประตูรวม 0–4 ขณะที่ยังเหลือเกมการแข่งขันอีกสามนัด
ทีม

ทีมที่เข้าแข่งขันในฤดูกาลนี้มีทั้งหมด 20 ทีม โดยแบ่งเป็น 17 ทีมมาจากฤดูกาลก่อนหน้านี้และ 3 ทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมาจากอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ทีมที่เลื่อนชั้น ได้แก่ นอริชซิตี, เชฟฟีลด์ยูไนเต็ดและแอสตันวิลลา นอริชซิตีและแอสตันวิลลา กลับมาแข่งขั้นในพรีเมียร์ลีกอีกครั้งหลังตกชั้นไปสามปี ขณะที่เชฟฟีลด์ยูไนเต็ดกลับมาหลังตกชั้นไปสิบสองปี โดยทั้งสามทีมแทนที่ คาร์ดิฟฟ์ซิตี, ฟูลัม (ทั้งสองทีมตกชั้นหลังแข่งขันในพรีเมียร์ลีกแค่หนึ่งฤดูกาล) และฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ (ตกชั้นหลังแข่งขันในพรีเมียร์ลีกแค่สองฤดูกาล) การตกชั้นของคาร์ดิฟฟ์ซิตีทำให้เป็นครั้งแรกตั้งแต่ฤดูกาล 2010–11 ที่ไม่มีทีมจากเวลส์เข้าแข่งขัน
ทีม > สนามและที่ตั้ง

ลอนดอน
บอร์นมัท
แอสตันวิลลา
ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
เบิร์นลีย์
เอฟเวอร์ตัน
เลสเตอร์ซิตี
ลิเวอร์พูล
แมนเชสเตอร์ซิตี
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
นอริชซิตี
เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
เซาแทมป์ตัน
วอตฟอร์ต
วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์
อาร์เซนอล
เชลซี
คริสตัลพาเลซ
ทอตนัมฮอตสเปอร์
เวสต์แฮมยูไนเต็ด
ที่ตั้งของทีมในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2019–20
ที่ตั้งของทีมจากลอนดอน
| ทีม | ที่ตั้ง | สนาม | ความจุ |
| --- | --- | --- | --- |
| อาร์เซนอล | ลอนดอน (ฮอลโลเวย์) | เอมิเรตส์สเตเดียม | 60,704 |
| แอสตันวิลลา | เบอร์มิงแฮม | วิลลาพาร์ก | 42,785 |
| บอร์นมัท | บอร์นมัท | ดีนคอร์ต | 11,329 |
| ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน | ไบรตัน | อาแม็กซ์สเตเดียม | 30,750 |
| เบิร์นลีย์ | เบิร์นลีย์ | เทิร์ฟมัวร์ | 21,944 |
| เชลซี | ลอนดอน (ฟูลัม) | สแตมฟอร์ดบริดจ์ | 40,834 |
| คริสตัลพาเลซ | ลอนดอน (เซลเฮิสต์) | เซลเฮิสต์พาร์ก | 25,486 |
| เอฟเวอร์ตัน | ลิเวอร์พูล (วอลตัน) | กูดิสันพาร์ก | 39,414 |
| เลสเตอร์ซิตี | เลสเตอร์ | คิงเพาเวอร์สเตเดียม | 32,243 |
| ลิเวอร์พูล | ลิเวอร์พูล (แอนฟีลด์) | แอนฟีลด์ | 53,394 |
| แมนเชสเตอร์ซิตี | แมนเชสเตอร์ | เอทิฮัดสเตเดียม | 55,097 |
| แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | แมนเชสเตอร์ (โอลด์แทรฟฟอร์ด) | โอลด์แทรฟฟอร์ด | 74,879 |
| นิวคาสเซิลยูไนเต็ด | นิวคาสเซิลอะพอนไทน์ | เซนต์เจมส์พาร์ก | 52,388 |
| นอริชซิตี | นอริช | แคร์โรว์โรด | 27,244 |
| เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด | เชฟฟีลด์ | บรามอลล์เลน | 32,125 |
| เซาแทมป์ตัน | เซาแทมป์ตัน | เซนต์แมรีส์สเตเดียม | 32,505 |
| ทอตนัมฮอตสเปอร์ | ลอนดอน (ทอตนัม) | ทอตนัมฮอตสเปอร์สเตเดียม | 62,303 |
| วอตฟอร์ด | วอตฟอร์ด | วิคาริจโรด | 22,220 |
| เวสต์แฮมยูไนเต็ด | ลอนดอน (สแตรตเฟิร์ด) | ลอนดอนสเตเดียม | 60,000 |
| วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ | วุลเวอร์แฮมป์ตัน | โมลีนิวส์ | 32,050 |