stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อเมริกันซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
| ด ค กประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- | --- |
แอฟริกา:   แอลจีเรีย   แองโกลา   เบนิน   บอตสวานา   บูร์กินาฟาโซ   บุรุนดี   แคเมอรูน   กาบูเวร์ดี   สาธารณรัฐแอฟริกากลาง   ชาด   คอโมโรส   สาธารณรัฐคองโก   สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก   จิบูตี   อียิปต์   อิเควทอเรียลกินี   เอริเทรีย   เอธิโอเปีย   กาบอง   แกมเบีย   กานา   กินี   กินี-บิสเซา   โกตดิวัวร์   เคนยา   เลโซโท   ไลบีเรีย   ลิเบีย   มาดากัสการ์   มาลาวี   มาลี   มอริเตเนีย   มอริเชียส   โมร็อกโก   โมซัมบิก   นามิเบีย   ไนเจอร์   ไนจีเรีย   รวันดา   เซาตูแมอีปริงซีป   เซเนกัล   เซเชลส์   เซียร์ราลีโอน   โซมาเลีย   แอฟริกาใต้   ซูดาน   สวาซิแลนด์   แทนซาเนีย   โตโก   ตูนิเซีย   ยูกันดา   แซมเบีย   ซิมบับเว 
อเมริกา:   แอนทีกาและบาร์บิวดา   อาร์เจนตินา   อารูบา   บาฮามาส   บาร์เบโดส   เบลีซ   เบอร์มิวดา   โบลิเวีย   บราซิล   หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน   แคนาดา   หมู่เกาะเคย์แมน   ชิลี   โคลอมเบีย   คอสตาริกา   คิวบา   ดอมินีกา   สาธารณรัฐโดมินิกัน   เอกวาดอร์   เอลซัลวาดอร์   กรีเนดา   กัวเตมาลา   กายอานา   เฮติ   ฮอนดูรัส   จาเมกา   เม็กซิโก   นิการากัว   ปานามา   ปารากวัย   เปรู   ปวยร์โตรีโก   เซนต์คิตส์และเนวิส   เซนต์ลูเชีย   เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์   ซูรินาม   ตรินิแดดและโตเบโก   สหรัฐ   อุรุกวัย   เวเนซุเอลา   หมู่เกาะเวอร์จิน 
เอเชีย:   อัฟกานิสถาน   บาห์เรน   บังกลาเทศ   ภูฏาน   กัมพูชา   จีน   ติมอร์-เลสเต   ฮ่องกง   อินเดีย   อินโดนีเซีย   อิหร่าน   อิรัก   ญี่ปุ่น   จอร์แดน   คาซัคสถาน   คีร์กีซสถาน   ลาว   เลบานอน   มาเลเซีย   มัลดีฟส์   มองโกเลีย   พม่า   เนปาล   เกาหลีเหนือ   โอมาน   ปากีสถาน   ปาเลสไตน์   ฟิลิปปินส์   กาตาร์   ซาอุดีอาระเบีย   สิงคโปร์   เกาหลีใต้   ศรีลังกา   ซีเรีย   จีนไทเป   ทาจิกิสถาน   ไทย   เติร์กเมนิสถาน   สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์   อุซเบกิสถาน   เวียดนาม   เยเมน 
ยุโรป:   แอลเบเนีย   อันดอร์รา   อาร์มีเนีย   ออสเตรีย   อาเซอร์ไบจาน   เบลารุส   เบลเยียม   บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา   บัลแกเรีย   โครเอเชีย   ไซปรัส   เช็กเกีย   เดนมาร์ก   เอสโตเนีย   ฟินแลนด์   ฝรั่งเศส   จอร์เจีย   เยอรมนี   สหราชอาณาจักร   กรีซ   ฮังการี   ไอซ์แลนด์   ไอร์แลนด์   อิสราเอล   อิตาลี   ลัตเวีย   ลีชเทินชไตน์   ลิทัวเนีย   ลักเซมเบิร์ก   มาซิโดเนีย   มอลตา   มอลโดวา   โมนาโก   มอนเตเนโกร   เนเธอร์แลนด์   นอร์เวย์   โปแลนด์   โปรตุเกส   โรมาเนีย   รัสเซีย   ซานมารีโน   เซอร์เบีย   สโลวาเกีย   สโลวีเนีย   สเปน   สวีเดน   สวิตเซอร์แลนด์   ตุรกี   ยูเครน 
โอเชียเนีย:   อเมริกันซามัว   ออสเตรเลีย   หมู่เกาะคุก   ฟีจี   กวม   คิริบาส   หมู่เกาะมาร์แชลล์   ไมโครนีเชีย   นาอูรู   นิวซีแลนด์   ปาเลา   ปาปัวนิวกินี   ซามัว   หมู่เกาะโซโลมอน   ตองงา   ตูวาลู   วานูวาตู 
อื่นๆ:
ซีเอ็ดยูเคชั่น

| --- | --- |

ประเภท: มหาชนจำกัด
การซื้อขาย: SET:SE-ED
อุตสาหกรรม: สิ่งพิมพ์
ก่อตั้ง: 10 ตุลาคม พ.ศ. 2517; 50 ปีก่อน (2517-10-10)
สำนักงานใหญ่: อาคารอินเตอร์ลิงก์ ชั้น 19 เลขที่ 1858/87-90 ถ.เทพรัตน แขวงบางนาใต้ เขตบางนา กรุงเทพฯ 10260
บุคลากรหลัก: เกษมสันต์ วีระกุล (ประธานคณะกรรมการบริษัท)  รุ่งกาล ไพสิฐพานิชตระกูล (กรรมการผู้จัดการ)
ผลิตภัณฑ์: หนังสือ สิ่งพิมพ์
เว็บไซต์: corporate.se-ed.com
ร้านหนังสือซีเอ็ด บุคเซ็นเตอร์
บริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน) มีชื่อย่อทางการค้า คือ ซีเอ็ด (SE-ED) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ด้วยทุนจดทะเบียน 99,000 บาท ได้รับอนุญาตให้เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อปลาย พ.ศ. 2534[ต้องการอ้างอิง] ปัจจุบัน เกษมสันต์ วีระกุล เป็น ประธานกรรมการบริษัท
เป็นบริษัทที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับ การเป็นตัวแทนจำหน่ายสื่อสิ่งพิมพ์ ของสำนักพิมพ์ต่าง ๆ โดยมีร้านจำหน่ายที่ตั้งอยู่ภายในห้างสรรพสินค้าชั้นนำเกือบทุกแห่ง
ณ วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551 บริษัทฯ มีทุนจดทะเบียนเป็น 328,345,090 บาท เรียกชำระแล้ว 323,921,130 บาท[ต้องการอ้างอิง]
รายนามประธานกรรมการ

พลโท สัณห์ จิตรปฏิมา (พ.ศ.  2517-2519)
พลเอก ทวนทอง สุวรรณทัต (พ.ศ. 2519-2522)
โอสถ โกศิน (พ.ศ. 2522-2524)
พัทยา สายหู (พ.ศ. 2524-2526)
ท่านผู้หญิงไสว จารุเสถียร (พ.ศ. 2527-2529)
คุณหญิงลลิลทิพย์ ธารวณิชกุล (พ.ศ. 2529-2531)
คุณหญิงเต็มสิริ บุณยสิงห์ (พ.ศ. 2531-2533)
พลเอก วันชัย เรืองตระกูล (พ.ศ. 2533-2536)
ประยูร จินดาประดิษฐ์ (พ.ศ. 2536-2537)
พลตำรวจตรี รังสิต ญาโณทัย (พ.ศ. 2538-2540)
พลตำรวจเอก พรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์ (พ.ศ. 2540-2541)
วัลลภ ตันติกุล (พ.ศ. 2541-2543)
เสาวนีย์ อัศวโรจน์ (พ.ศ. 2543-2545)
อำพล จินดาวัฒนะ (พ.ศ. 2545-2548)
ยุวรัตน์ กมลเวชช (พ.ศ. 2549-2551)
สุพจน์ ไข่มุกด์ (พ.ศ. 2551-2553)
คุณหญิงปัทมา ลีสวัสดิ์ตระกูล (พ.ศ. 2553-2555)
พลตำรวจเอก วรพงษ์ ชิวปรีชา (พ.ศ. 2555-2557)
พลเอก รักศักดิ์ โรจน์พิมพ์พันธุ์ (พ.ศ. 2557-2560)
พลเอก ณัฐ อินทรเจริญ (พ.ศ. 2560-2562)
เกษมสันต์ วีระกุล (พ.ศ. 2562-ปัจจุบัน)
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 11 มีนาคม 2562
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | นาย ทวีฉัตร จุฬางกูร | 97,950,000 | 24.99% |
| 2 | นาย วุฒิภูมิ จุฬางกูร | 51,550,512 | 13.15% |
| 3 | นาย ณัฐพล จุฬางกูร | 40,656,400 | 10.37% |
| 4 | นาย ฤทธิ์ ธีระโกเมน | 18,759,625 | 4.79% |
| 5 | DBS BANK LTD | 18,377,800 | 4.69% |
ดูเพิ่ม

ร้านนายอินทร์
บีทูเอส
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2021-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซีเอ็ด บิ๊กซี บางบอน
ฟูลมูนปาร์ตี้

| ฟูลมูนปาร์ตี้ |
| --- | --- |
ภาพถ่ายหน้าทอมมี่ รีสอร์ท หาดริ้น
ประเภท: ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์, เป็นต้น
วันที่: คริสต์ทศวรรษ 1980–ปัจจุบัน
ที่ตั้ง: หาดริ้น เกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ฟูลมูนปาร์ตี้ (อังกฤษ: Full Moon Party แปลว่า งานฉลองพระจันทร์วันเพ็ญ) เป็นงานฉลองบนชายหาด จัดขึ้นที่หาดริ้น เกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ทุก ๆ คืนวันพระจันทร์เต็มดวง
ประวัติ

งานฉลองมีจุดเริ่มต้นมาจากการจัดงานเลี้ยงส่งขอบคุณให้กับกลุ่มนักท่องเที่ยวประมาณ 20-30 คนเมื่อ พ.ศ. 2528 ที่ดิสโกเทคซึ่งอยู่ไม่ไกลจากชายหาดนัก ต่อมาฟูลมูนปาร์ตี้ก็เป็นที่นิยมอย่างรวดเร็วจากการบอกต่อกันไปปากต่อปาก จนกระทั่งปัจจุบันมีผู้เข้าร่วมถึง 20,000-30,000 คนต่อครั้ง บาร์ทุกร้านที่อยู่บนชายหาดของหาดริ้นจะยังคงเปิดอยู่และเล่นเพลงประเภทอาร์แอนด์บี เฮาส์ และเร็กเก้ หลังจากพระอาทิตย์ตก และงานฉลองจะจัดต่อเนื่องไปจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้นของวันใหม่
ปัจจุบัน งานฟูลมูนปาร์ตี้ เกาะพะงัน ได้กลับมาจัดเป็นปกติหลังจากสถานการณ์ Covid-19 ที่ทำให้งานต้องงดไปประมาณ 2 ปี ในช่วง ค.ศ 2020 ถึงต้นปี 2022
ปฏิทินจัดงาน

ฟูลมูนปาร์ตี้จัดขึ้นทุกวันขึ้น 15 ค่ำ (วันพระจันทร์เต็มดวง) ณ หาดริ้น เกาะพะงัน หากตรงกับวันพระใหญ่ ได้แก่ วันมาฆบูชา วันวิสาขบูชา วันอาสาฬหบูชา วันเข้าพรรษา วันออกพรรษา จะทำการเลื่อนวันจัดกิจกรรมไปวันถัดไป เนื่องจากกฏหมายปัจจุบันห้ามจำหน่ายสุราและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในวันพระใหญ่ ฟูลมูนปาร์ตี้ประจำเดือนจะจัดขึ้นในคืนพระจันทร์เต็มดวง แต่บางครั้งคืนหนึ่งก่อนหรือหลัง
การเดินทางไปร่วมงาน

ปัจจุบันนักท่องเที่ยวที่ประสงค์จะร่วมงานฟูลมูนปาร์ตี้ สามารถเลือกพักได้ 2 เกาะคือ บนเกาะพะงันเอง ที่เป็นสถานที่จัดงาน และพักที่เกาะสมุยโดยจะมีบริการเรือ Speedboat ข้ามไปมาระหว่างเกาะสมุย - พะงัน (หาดริ้น สถานที่จัดงาน) จะมีรอบเรือทุกชั่วโมงเริ่มประมาณช่วงเย็น ไปถึงก่อนเที่ยงคืน และเรือขากลับเริ่มประมาณตีหนึ่ง ถึงตีห้า ใช้เวลานั่งเรือประมาณ 20-25 นาที
หากนักท่องเที่ยวที่พักเกาะพะงัน สามารถเดินทางไปเกาะพะงันได้หลายวิธี เช่นจากสุราษฏร์ธานี ให้ข้ามฝั่งที่ท่าเรือดอนสัก มีเรือบริการ เช่น ซีทรานเฟอรรี่ และราชาเฟอรรี่ ใช้เวลานั่งเรือประมาณ 2.30 ชั่วโมง หรืออีกวิธีที่สะดวกรวดเร็วกว่าคือ นั่งเครื่องบินลงเกาะสมุย แล้วลงต่อเรือข้ามฟากไปเกาะพะงัน โดยปัจจุบันมีรอบเรือบริการวันละประมาณ 2-3 เที่ยว
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

ฟูลมูนปาร์ตี้เคยเป็นฉากสำคัญของภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น เดอะบีช, Last Stop for Paul และปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น
ภาพ

Sutti Kursakul ผู้ก่อตั้งงานฟูลมูนปาร์ตี้ ภาพโปสเตอร์ที่พาราไดซ์ บังกะโล หาดริ้น เกาะพงัน พ.ศ. 2559
ฟูลมูนปาร์ตี้ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 หน้า พาราไดซ์ บังกะโล ที่หาดริ้น เกาะพงัน
ถังใส่เครื่องดื่มมึนเมาไว้ขายในงานฟูลมูนปาร์ตี้
นักเล่นกระโดดเชือกไฟในงานฟูลมูนปาร์ตี้
นักเต้นไฟในงานฟูลมูนปาร์ตี้
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Ko Pha Ngan จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
ภาวะพร่องฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโต

| ภาวะพร่อมฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโต |
| --- | --- |
ชื่ออื่น: การขาดโกรตฮอร์โมน, ภาวะแคระเหตุต่อมใต้สมอง

โกรตฮอร์โมน
สาขาวิชา: วิทยาต่อมไร้ท่อ
อาการ: ตัวเตี้ย
ภาวะแทรกซ้อน: น้ำตาลในเลือดต่ำ, คอเลสเตอรอลสูง, กระดูกเปราะ
ประเภท: เป็นแต่กำเนิด, ชนิดรับมา
สาเหตุ: โกรตฮอร์โมนต่ำ
ปัจจัยเสี่ยง: พันธุรกรรม, การบาดเจ็ล, การติดเชื้อ, เนื้องอก, ได้รับการฉายแสง
วิธีวินิจฉัย: ระดับฮอร์โมนในเลือด
โรคอื่นที่คล้ายกัน: ภาวะเอสจีเอ, กลุ่มอาการเทอร์เนอร์, กลุ่มอาการนูแนน, กลุ่มอาการพราเดอร์-วิลลิ
การรักษา: โกรตฮอร์โมนทดแทน
ความชุก: ไม่ทราบแน่ชัด
ภาวะพร่องฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโต หรือ การขาดโกรตฮอร์โมน (อังกฤษ: Growth hormone deficiency; GHD) เป็นภาวะทางการแพทย์ที่เกิดจากการมีโกรตฮอร์โมนไม่เพียงพอ (GH) โดยมีอาการที่เด่นชัดที่สุดคือการมีส่วนสูงเตี้ย ในทารกอาจมาด้วยภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำหรือองคชาตเล็ก ในผู้ใหญ่อาจมาด้วยภาวะมวลกล้ามเนื้อลด, คลอเรสเตอรอลสูง หรือ กระดูกเปราะ
GHD สามารถแบ่งเป็นประเภทเกิดแต่กำเนิด หรือเกิดขึ้นในภายหลังของชีวิต สาเหตุอาจรวมถึงพันธุกรรม, บาดเจ็บทางกาย, การติดเชื้อ, เนื้องอก หรือจากการรับรังสีรักษา ยีนที่อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับภาวะนี้ เช่น GH1, GHRHR หรือ BTK หนึ่งในสามของผู้ป่วยไม่ปรากฏสาเหตุเฉพาะ กลไกการเกิดโดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับปัญหาที่ต่อมใต้สมอง ในผู้ป่วยบางรายอาจพบเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาพร่องฮอร์โมนต่อมใต้สมองอื่น ๆ ซึ่งอาจเรียกว่าภาวะพร่องฮอร์โมนต่อมใต้สมองชนิดผสม การวินิจฉัยใช้การตรวจเลือดดูระดับฮอร์โมนที่เกี่ยวข้อง
การรักษาใช้การทดแทนโกรตฮอร์โมนซึ่งได้มาจากการสังเคราะห์ ความชุกของภาวะนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ผู้ป่วยหลายรายได้รับการวินิจฉัยตั้งแต่เป็นเด็ก ในขณะที่รูปแบบที่เกิดจากความผิดปกติในยีนสามารถพบได้ประมาณ 1 ใน 7,000 คนของประชากร ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยส่วนใหญ่เป็นผู้ชายมากกว่าผู้หญิง
แอล.พี.เอ็น.ดีเวลลอปเมนท์

| --- | --- |

ประเภท: พัฒนาอสังหาริมทรัพย์
อุตสาหกรรม: อสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง
รูปแบบ: บริษัทมหาชน SET:LPN
ก่อตั้ง: 21 มิถุนายน พ.ศ. 2532
สำนักงานใหญ่: อาคารลุมพินีทาวเวอร์ ชั้น 36, 1168/109 ถนนพระราม 4 แขวงทุ่งมหาเมฆ เขตสาทร กทม.
บุคลากรหลัก: อภิชาติ เกษมกุลศิริ (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
เว็บไซต์: http://www.lpn.co.th
บริษัท แอล.พี.เอ็น.ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: L.P.N. DEVELOPMENT PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:LPN) บริษัทดำเนินกิจการเป็นผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์แบบครบวงจร โดยมีการพัฒนาโครงการในหลากหลายรูปแบบทั้งอาคารชุดสำนักงาน อาคารชุดพักอาศัย มินิออฟฟิศ เขตอุตสาหกรรมขนาดย่อม คอนโดมิเนียม รวมถึงโครงการจัดสรรย่านชานเมือง โดยโครงการต่างๆ ส่วนมากมักเป็นอาคารสูงตั้งอยู่ใจกลางเมือง
ประวัติ

เป็นบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2532 โดยในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ.2537 บริษัทได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน โดยตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้รับบริษัทเข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โดยใช้ชื่อย่อหลักทรัพย์ว่า “LPN”
การประกอบธุรกิจ

บริษัท บริษัทย่อย และบริษัทร่วม ประกอบธุรกิจใน 2 ส่วน ทั้งการผลิตและการให้บริการที่ต่อเนื่องกันตลอดทั้งกระบวนการ ได้แก่ ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และธุรกิจการให้บริการด้านการบริหารโครงการอสังหาริมทรัพย์แบบครบวงจร
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2568
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | นางสาว วรัญญา ฉัตรพิริยะพันธ์ | 203,300,000 | 13.98% |
| 2 | สำนักงานประกันสังคม | 66,616,600 | 4.58% |
| 3 | SOUTH EAST ASIA UK (TYPE C) NOMINEES LIMITED | 40,715,000 | 2.80% |
| 4 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 40,686,593 | 2.80% |
| 5 | นาย สุเมธ เตชะไกรศรี | 38,746,532 | 2.66% |
น่าน ฟ้า ชลาลัย

| น่าน ฟ้า ชลาลัย |
| --- | --- |
บทประพันธ์: ซ่อนกลิ่น
บทละครโทรทัศน์: ปุณณ์พัฒน์
กำกับโดย: กรพจน์ สืบชมภู
แสดงนำ: เจมส์ มาร์ พีรวิชญ์ อรรถชิตสถาพร ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ไทย
จำนวนตอน: 16
การผลิต
ผู้จัดละคร: ณัฐพงศ์ เหมือนประสิทธิเวช
ความยาวตอน: 90  นาที
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท เมคเกอร์กรุ๊ป จำกัด
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: ช่อง 3
ออกอากาศ: 25 กรกฎาคม 2567 (2567-07-25) – 18 กันยายน 2567 (2567-09-18)
ละครเรื่องก่อนหน้า: ร้อยเล่มเกมส์ออฟฟิศ
ละครเรื่องถัดไป: หนึ่งในร้อย
เรต: 
น่าน ฟ้า ชลาลัย เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรม ดรามา ปี 2567 จากการกำกับของ กรพจน์ สืบชมภู นำแสดงโดย เจมส์ มาร์, พีรวิชญ์ อรรถชิตสถาพร และณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 18 กันยายน 2567 ซึ่งละครเรื่องนี้นับเป็นละครเรื่องสุดท้ายของ ณิชา ณัฏฐณิชา ในฐานะนักแสดงในสังกัดช่อง 3
นักแสดง

| นักแสดงหลัก> ตัวละคร | นักแสดงหลัก> นักแสดง |
| --- | --- |
น่านตะวัน นนทกิจอนันต์​ (น่าน)​: เจมส์ มาร์
ชลาลัย ปัถมนันท์​ (นํ้า)​: ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์
ฟ้าคราม ธนาทิป (ฟ้า)​: พีรวิชญ์ อรรถชิตสถาพร
นักแสดงสมทบ
ตัวละคร: นักแสดง
ธนากร ธีระไพบูลย์​ (กร)​: กาจบัณฑิต ใจดี​
กวินตรา วิภาภรณ์พรรณ (แก้ม)​: ชญานิศ จ่ายเจริญ​
กมลชนก (เก๋)​: ฉัตรฑริกา สิทธิพรม
เกวลิน (หลิน)​: สโรชา วาทิตตพันธ์
ภาสพงษ์ นนทกิจอนันต์ (พงษ์)​: ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
คมชาญ เรืองพุฒิ: คงกะพัน แสงสุริยะ
อดิษฐ์​: ศรุต วิจิตรานนท์
เกื้อ วิภาภรณ์พรรณ: นพชัย มัททวีวงศ์
อดุลย์ ธนาทิป​: สุพจน์ จันทร์เจริญ
ชุมพล (พล)​: ณภัทร โชคจินดาชัย
นิกร (นิค)​: ณัฏฐ์ปวินท์ กุลกัลยาดี
ธนาวุฒิ (เทียร่า)​​: เขมรัชต์ สุนทรนนท์
มิณฑิตา (มิ้นท์)​: ณัฐภัสสร สิมะเสถียร
บุรินทร์: ชินพรรธน์ กิติชัยวรางค์กูร​
ชื่น: ปรารถนา สัชฌุกร
นักแสดงรับเชิญ
ตัวละคร: นักแสดง
นลินา ธีระไพบูลย์: สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ
ธนวัฒน์​ ธีระไพบูลย์: ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
ธนโชติ ปัถมนันท์ (โชติ)​: กรุณพล เทียนสุวรรณ
จุรีมาศ ธนาทิป​: ปัทมวรรณ เค้ามูลคดี
ธีรุตม์ ปัถมนันท์​: ศุกล ศศิจุลกะ
ธัญมน ปัถมนันท์ (มน)​: น้ำหนึ่ง สุทธิเดชานัย
ปรียา ปัถมนันท์​: อธิชนัน ศรีเสวก
ชาตรี: จักรพันธ์ จันโอ
ราชรัฐแอนติออก

ราชรัฐแอนติออก (อังกฤษ: Principality of Antioch) ที่มีอาณาบริเวณบางส่วนที่อยู่ในตุรกีและซีเรียปัจจุบันเป็นนครรัฐครูเสด ที่ก่อตั้งระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1098 ถีงปี ค.ศ. 1268 โดยมีเมืองแอนติออกเป็นศูนย์กลาง
ดูเพิ่ม

สงครามครูเสด
บทอ่านเพิ่มเติม > แหล่งปฐมภูมิ

Ibn al-Qalanisi, The Damascus Chronicle of the Crusades, trans. H. A. R. Gibb (London, 1932).
John Kinnamos, Deeds of John and Manuel Comnenus, trans. C. M. Brand (New York, 1976).
Matthew of Edessa, The Chronicle of Matthew of Edessa, trans. A. E. Dostourian (Lanham, New York, London, 1993).
Orderic Vitalis, The Ecclesiastical History of Orderic Vitalis, ed. and trans. M. Chibnall, vols V–VI (Oxford, 1975–1978).
Walter the Chancellor, Bella Antiochena, ed. H. Hagenmeyer (Innsbruck, 1896)(ในภาษาเยอรมัน).
บทอ่านเพิ่มเติม > แหล่งทุติยภูมิ

Angold M., The Byzantine Empire 1025–1204, 2nd ed. (London, 1997)
Barlow F., The Feudal King of England 1042–1216 (London, 1988)
Beaumont A. A., "Albert of Aachen and the County of Edessa", The Crusades and other historical essays presented to Dana C. Munro, ed. L. J. Paetow (New York, 1928), pp. 101–138.
Buck, Andrew D. (2017). The Principality of Antioch and its Frontiers in the Twelfth Century. Woodbridge: Boydell & Brewer. ISBN 9781783271733.
Brown, R. A., The Normans (Woolbridge, 1984)
Bella Antiochena, ed. H.Ferdinandi, Sergio (2017). La Contea Franca di Edessa. Fondazione e Profilo Storico del Primo Principato Crociato nel Levante (1098–1150). Pontificia Università Antonianum – Rome. ISBN 978-88-7257-103-3.
Edbury, P. W., "Feudal Obligations in the Latin East", Byzantion, vol. 47 (1977), pp. 328–356.
Edgington, S. B., "From Aachen: A new perspective on relations between the Crusaders and Byzantium, 1095-1120", Medieval History, vol. 4 (1994)
Hamilton, B., "Ralph of Domfront, patriarch of Antioch (1135–1140)", Nottingham Medieval Studies, vol. 28 (1984), pp. 1–21.
Harris, Jonathan (2014), Byzantium and the Crusades, Bloomsbury, 2nd ed. ISBN 978-1-78093-767-0
Hill, J. H., Raymond IV Count of Tolouse (New York, 1962)
Holt, P. M., The Age of the Crusades (London, 1986)
Richard, Jean (1999). The Crusades: c. 1071–c. 1291. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62566-1.
Runciman, Steven (1951), The History of the Crusades Volume I: The First Crusade and the Foundation of the Kingdom of Jerusalem, Cambridge University Press
Vryonis, Speros (1971). The Decline of Medieval Hellenism in Asia Minor and the Process of Islamization from the Eleventh through the Fifteenth Century. University of California Press.
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ราชรัฐแอนติออก
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
รัฐบารินัส

| รัฐบารินัส Estado Barinas |
| --- | --- |
รัฐ
อาสนวิหารแม่พระแห่งปิลาร์ ในเมืองบารินัส
   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Dios y Federación   (อังกฤษ: God and Federation)
เพลง: เพลงชาติรัฐบารินัส
ที่ตั้งในประเทศเวเนซุเอลา
ประเทศ:  เวเนซุเอลา
ก่อตั้ง: 1937
เมืองหลวง: บารินัส
การปกครอง
 • ผู้ว่าการรัฐ: เซร์คิโอ การ์ริโด  (Sergio Garrido) (2021–present)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 35,200 ตร.กม. (13,600 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: 8
 : 3.84% ของเวเนซุเอลา
ประชากร (2018)
 • ทั้งหมด: 980,490 คน
 • อันดับ: 15
 : 2.87% ของเวเนซุเอลา
เขตเวลา: UTC-4:30
รหัส ISO 3166: VE-E
พืชสัญลักษณ์: Cedro (Cedrela odorata)
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
บารินัส (สเปน: Barinas) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือบารินัส
รัฐบารินัสมีพื้นที่ครอบคลุม 35,200 ตร.กม. และในปี 2007 มีประชากร 756,600 คน
บารินัส (สเปน: Barinas) เป็นหนึ่งใน 23 รัฐที่ร่วมกับเขตเมืองหลวงและเขตสหพันธ์ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลางประกอบกันเป็นสาธารณรัฐโบลีวาร์แห่งเวเนซุเอลา เมืองหลวงของรัฐคือเมืองบารีนัสซึ่งมีชื่อเดียวกัน รัฐนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศและครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของที่ราบทางตะวันตกทางด้านซ้ายของแม่น้ำอาปูเร เช่นเดียวกับส่วนใหญ่ของเทือกเขาปิเอดมอนต์แอนดีนทางตะวันออกของเทือกเขาเมรีดา ในทางการเมืองและการบริหาร รัฐนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคแอนดีสและที่ราบลุ่ม โดยมีอาณาเขตติดต่อกับรัฐโคเฮเดส โปรตุเกซา และตรูฮีโยทางทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐกวาริโกทางทิศตะวันออก ติดต่อกับรัฐอาปูเรทางทิศใต้ และติดต่อกับรัฐเมรีดาและทาชีราทางทิศตะวันตก ด้วยพื้นที่ 35,200 ตารางกิโลเมตร รัฐนี้เป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 8 และมีประชากรประมาณ 916,125 คน จึงมีความหนาแน่นของประชากร 37.3 คนต่อตารางกิโลเมตร เป็นรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 11 และมีความหนาแน่นของประชากรเป็นอันดับ 17 บารีนัสเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญของที่ราบเวเนซุเอลา โดยมีอุตสาหกรรมปศุสัตว์และน้ำมันเป็นอุตสาหกรรมหลัก
ขนส่ง

เครือข่ายถนนของรัฐเป็นช่องทางหลักในการสื่อสารทั้งภายในรัฐและกับส่วนอื่น ๆ ของประเทศ ถนนสายหลักมีความยาว 7,094.5 กิโลเมตร โดยมีเพียง 15% เท่านั้นที่ได้รับการลาดยาง ดังนั้นจึงแนะนำให้ใช้ยานพาหนะขับเคลื่อนสี่ล้อในการเดินทาง ถนนสายหลักหมายเลข 5 เป็นเส้นทางที่สำคัญที่สุดและเชื่อมต่อบารีนัสกับรัฐโปรตุเกซา ตาชีรา และอาปูเร
เมืองบารีนัสมีท่าอากาศยานลุยซา คาเซเรส เด อาริซเมนดิ ซึ่งตั้งอยู่บนถนนอกุสติน โคดาซซี
นอกจากนี้ เมืองยังมีสถานีขนส่งผู้โดยสารอีกด้วย
เศรษฐกิจ > ทรัพยากรแร่ธาตุ

ศักยภาพทางด้านการทำเหมืองแร่แสดงให้เห็นได้จากแร่อโลหะ เช่น หินปูน ทราย ซิลิเกต ควอตซ์ ดินแดง เฟลด์สปาร์ กรวด ทรายซิลิเซีย และฟอสฟอไรต์ ในส่วนของทรัพยากรพลังงาน มีแหล่งสำรองไฮโดรคาร์บอนในพื้นที่ทางใต้ของซานซิลเวสเตร ซึ่ง PDVSA ทำการขุดเจาะแหล่งน้ำมันหลายแห่ง Repsol YPF ได้รับการมอบหมายให้ดำเนินการผลิตก๊าซธรรมชาติในบล็อกบาร์รันคัสในปี 2001 เพื่อผลิตก๊าซอิสระจำนวน 2 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อวัน ก๊าซดังกล่าวถูกส่งไปยังโรงไฟฟ้าเทอร์โมบาร์รันคัส ในเขตเทศบาลโอบิสปอส ซึ่งมีความสามารถในการผลิตไฟฟ้าได้ 450 เมกะวัตต์
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง ภาค 2

1994 Hong Kong TV series
| เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง ภาค 2 The Great General |
| --- | --- |
ปกดีวีดี
ประเภท: อิงประวัติศาสตร์ แฟนตาซี
แสดงนำ: นอร์แมน ชู หลิว ซงเหริน โจอี้ เม้ง แจ๊คกี้ ลุย หว่อง จุง อึ้ง ยกมุ่ย มู่ กิงติง ลุง กุนติน เฉิน ไล่สือ ทัม ปิงเหมิน
ดนตรีแก่นเรื่องเปิด: "Bik Hyut Daan Sam" (碧血丹心) ขับร้องโดย จอห์นนี่ ยิป และ ฟรานเซส ยิป
ประเทศแหล่งกำเนิด: ฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับ: จีน
จำนวนตอน: 30
การผลิต
ความยาวตอน: 45 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่าย: ATV
ออกอากาศ: 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 (1994-11-07) – 16 ธันวาคม ค.ศ. 1994 (1994-12-16)
การแสดงที่เกี่ยวข้อง
Heroic Legend of the Yang's Family (1994)
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง ภาค 2 (อังกฤษ: The Great General) เป็นละครโทรทัศน์ฮ่องกงในปี ค.ศ. 1994 ภาคต่อของ เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง มีความยาว 30 ตอน โดยมีนักแสดงชุดเดิมรับบทเดิม เว้นแต่บทเปา เจิ่ง ที่เปลี่ยนจากจิน เชาฉฺวิน นักแสดงไต้หวัน มาเป็นทัม ปิงเหมิน นักแสดงฮ่องกง (เคยพากย์เสียง จิน เชาฉวิน ทับในภาคแรก) มาแสดงแทน
เรื่องย่อเปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยางภาค 2

หลังจากเข้าสู่ความสงบสุข จักรพรรดิซ่งเหรินจง ได้เรียกตัว อ๋องเซียนหยาง กลับมาปฏิบัติหน้าที่แทน ราชครูถัง ที่ถูกประหารชีวิตไปแล้วในภาค 1 ในตอนแรก เป็นงานฉลองอายุครบ 100 ปี ของ เสอไช่ฮัว (หยางไท่จิง) และได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ให้ หยางจงเป่า (แสดงโดย ฉีเส้าเฉียน) และ หยางเหวินก่วง กลับมาที่เมืองหลวง เพื่ออยู่กันพรอ้มหน้ากันครอบครัว แดต่แล้วอ๋องเซียนหยาง และ อ๋องยิง ได้วางแผนนำกบฏที่หยางจงเป่า ได้ช่วยไว้ มาเข้าเฝ้า และลอบปลงพระชนม์ ฮ่องเต้ และหยางจงเป่า ก็ถูกจับตัวกักขังไว้ที่เรือนจำ และอ๋องยิง ได้จ้างสี่เสือตระกูลหูให้มาฆ่าเหว้ยหลิงเอ๋อ แต่ตี้ชิงมาช่วยไว้ได้ทัน แต่หยางเหวินก่วงถูกดจับเข้าเรือนจำกับหยางจงเป่า แต่โชคดีที่ เปาบุ้นจิ้น  เทพเจ้าแห่งความยุติธรรม ได้กลับมาและช่วยเหลือหยางจงเป่าและหยางเหวินก่วง  และปราบกบฏได้สำเร็จ ตี้ชิงหลังจากช่วยตระกูลหยางได้แล้ว จึงได้บุกไปตระกูลหูและสังหารสี่เสือตระกูลหูตายทั้งหมด และเปาบุ้นจิ้นได้ช่วนยคลี่คลายคดีและนำตี้ชิงไปอยู่ที่ค่ายโลกันต์ (ค่ายซึ่งไม่มีใครสามารถรอดกลับมาได้เลยสักคน) และตี้ชิงได้ไปพบหญิงซักผ้าที่ริมแม่น้ำ (ซึ่งเป็นพี่สาวของอ๋องยิง) และต่อมาได้คืนฐานะเป็นองค์หญิง เพื่อไปแต่งงานที่ต่างแดน แต่ไม่นาน ถูกลูกชายของอ๋องเซียนหยาง มีนามว่า หลินหญิง ลวนลาม และฆ่าตัวตาย และตี้ชิง (รับบทโดย หลิวสงเหยิน) ก็ถูกพัวพันในคดีนี้ด้วย ต่อมา วิญญาณขององค์หญิงเฉาหยาง ได้ช่วยตี้ชิงให้พ้นจากคดี สืบเนื่องจาก ในความจริง ตี้ชิง คือ หลานชายที่แท้จริงของ ไทเฮาตี้ พระมารดาบุญธรรมขององค์ฮ่องเต้ ในต่อมา แผนการที่นานถึง 30 ปี ก็แตกเพราะเปาบุ้นจิ้น และ ตระกูลหยาง ได้ช่วยกันหลอกจนอ๋องเซียนหยาง ถูกจับ แต่น่าเสียดาย อ๋องเซียนหยาง ได้ถือโอกาส ลอบปลงพระชนม์ไทเฮาตี้ สิ้นพระชนม์ และได้หนีมาที่ซีเซี่ย แต่ในต่อมา ได้ไปร่วมมือกับ จักรพรรดิเซี่ยจิงจง ที่เมืองซีเซี่ย (ปัจจุบันไม่มีแล้ว) ต่อมาฮ่องเต้ต้าซ่งมีพระบรมราชโองการ ให้ หยางจงเป่า ไปจับกบฏและชิงธงไข่มุกมา แต่ด้วยกังวลว่า หยางจงเป่าเป็นดาวหมาป่า จึงได้ส่งคนไปลอบสังหารตลอด จนในต่อมา องค์หญิงหวังเยี้ยะ น้องสาวของจักรพรรดิเซี่ยจิงจง ได้พาหประชาชนราษฎรซีเซี่ย โค่นล้มอำนาจหลี่หยวนเฮ่า ลงได้สำเร็จ และ จักรพรรดิเซี่ยจิงจง ก็ได้เผลอฆ่าเสี่ยวเหลียน คนรักของเขาตาย และความจำเสื่อมหนีออกไปจากวัง และเสด็จสวรรคต ณ ภูเขาหิมะ ด้วยพระอาการหนาวตาย ส่วนอ๋องเซียนหยางก็กินเหล้าพิษฆ่าตัวตาย และองค์หญิงหวังเยี้ยะ ได้ตั้งตนเป็นประมุขสืบต่อมา  และได้แต่งงานกับตี้ชิง และอยู่กินกันตลอดชีวิต ด้านหยางจงเป่าหลังได้ธงไข่มุกมาก็ตัดสินใจเผาทิ้ง เนื่องจากในธงมีคำสั่งของฮ่องเต้ซ่งไท่จู่ว่าให้คนตระกูลจ้าวคืนบัลลังก์ให้กับตระกูลฉาย (ซึ่งหยางจงเป่ามีเชื้อสายอยู่) เมื่อฮ่องเต้ทรงทราบก็โกรธมากและสั่งประหารล้างโคตรตระกูลหยาง รวมถึงเปาบุ้นจิ้นและตี้ชิงที่ทูลขออภัยโทษให้ยังพลอยติดร่างแหไปด้วย เรื่องนี้ทำให้หยางไท่จิงและคนตระกูลหยางถึงกับหมดความอดทนกับฮ่องเต้และเข้าช่วยเหลือหยางจงเป่าจากลานประหาร พร้อมกับบุกไปหาฮ่องเต้และแสดงหลักฐานว่าได้ทำลายธงไข่มุกไปแล้ว หลังจากนั้นคนตระกูลหยางจึงละทิ้งราชสำนักและปลีกวิเวกไปอยู่บนเขาไท่ซานโดยไม่กลับมาอีกเลย
นักแสดง

ฉี เส้าเฉียน รับบท หยาง จงเป่า
ทัม ปิงเหมิน รับบท เปา เจิ่ง
หลิว ซงเหริน รับบท ตี้ ชิง
พอล ชุน รับบท ผัง หง
เหยิน จื้อเกียง รับบท จั่น เจา
โฉ่ย หุ่ยอี รับบท พระสนมผัง
เบิร์ก อู๋ รับบท ผังฝู
มัก กิงติง รับบท มู่ กุ้ยอิง
พาน จื้อเหวิน รับบท จักรพรรดิซ่งเหยินจง
หลี่ อึ้งกัม รับบท เสอ ไซ่ฮัว
ยัม ปิงอี้ รับบท ไทเฮาตี้
คิงดอม เหยียน รับบท หยาง ผายฟง
เปา อี้จิง รับบท พระสนมฉาย
ซือหม่า หว่า หลง รับบท อำมาตย์หวัง
เฉิน หลี่เหวิน รับบท หยาง ปาเหม่ย ("พี่สาวคนที่ 8")
ทัม สิ้วอิง รับบท หยาง จิวเหม่ย์ ("พี่สาวคนที่ 9")
ฟง กั๊วะ รับบท กงซุน เช่อ
เสียง จ้านเอิน รับบท หวังเฉา
เจิ้ง หยิน รับบท หม่าฮั่น
เจ้า เสี่ยวหลุน รับบท จางหลง
โจว เหว่ยหลุน รับบท เจ้าหู่
เอ็ดดี้ กอ as หยาง เหยินจ้าว
ภาคภูมิ วงษ์จินดา

| ภาคภูมิ วงษ์จินดา |
| --- | --- |
เกิด: 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 (59 ปี) ภาคภูมิ วงษ์จินดา
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้เขียนบทภาพยนตร์, นักแสดง
ฐานข้อมูล
IMDb
ThaiFilmDb
ภาคภูมิ วงษ์จินดา ชื่อเล่น เพื่อน เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย ก้าวเข้าสู่เบื้องหลังผู้ทำภาพยนตร์ จากการเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับภาพยนตร์เรื่อง ท่านขุนน้อยแห่งสยาม ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง พระสุรัสวดี จากนั้นเป็นผู้ช่วยผู้กำกับให้กับภาพยนตร์อย่างเรื่อง  แรงเป็นไฟละลายแค่เธอ,  ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน, ดอกไม้ในทางปืน และ เชอรี่แอน  และยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง ปอบ หวีด สยอง
ภาคภูมิได้เป็นผู้กำกับครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง ฟอร์มาลีนแมน รักเธอเท่าฟ้า (2547) กับสังกัดบาแรมยู ต่อมากับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญเรื่อง รับน้องสยองขวัญ  (2548) และในปี 2550 กับภาพยนตร์ วิดีโอคลิป ในปี 2553 กับเรื่อง ใคร...ในห้อง นำแสดงโดยสินจัย เปล่งพานิช ผลงานภาพยนตร์ล่าสุดในปีพ.ศ. 2555 เรื่อง ชอบกดLIKEใช่กดLOVE นำแสดงโดย มอส ปฏิภาณ,ออม สุชาร์ , อัทธ์ อังกูร
ผลงาน > ผลงานเขียนบท

ปอบ หวีด สยอง (2544)
รับน้องสยองขวัญ (2548)
บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม ภาค 2 (2550)
วิดีโอคลิป (2550)