stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
กีฬาฟุตบอลในซีเกมส์
ผลการแข่งขัน > หญิง > ซีเกมส์

| ปี (ค> ศ.).ปี (ค.ศ.) | เจ้าภาพ | ชิงชนะเลิศ> ชนะเลิศ | ชิงชนะเลิศ> ผลการ แข่งขัน | ชิงชนะเลิศ> รองชนะเลิศ | ชิงอันดับสาม> อันดับ 3 | ชิงอันดับสาม> ผลการ แข่งขัน | ชิงอันดับสาม> อันดับ 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1985 รายละเอียด |  กรุงเทพ |  ไทย | (RR)1 |  สิงคโปร์ |  ฟิลิปปินส์ |  |  |
| 1995 รายละเอียด |  เชียงใหม่ |  ไทย | 1–0 |  มาเลเซีย |  พม่า | ไม่มีการแข่งขัน |  ฟิลิปปินส์ |
| 1997 รายละเอียด |  จาการ์ตา |  ไทย | 5–1 |  พม่า |  เวียดนาม | 2–0 |  อินโดนีเซีย |
| 2001 รายละเอียด |  กัวลาลัมเปอร์ |  เวียดนาม | 4–0 |  ไทย |  พม่า | 3–0 |  อินโดนีเซีย |
| 2003 รายละเอียด |  ไฮฟอง / นามดิ่ญ |  เวียดนาม | 2–1 |  พม่า |  ไทย | 6–1 |  มาเลเซีย |
| 2005 รายละเอียด |  มารีคีนา |  เวียดนาม | 1–0 |  พม่า |  ไทย | ไม่มีการแข่งขัน |  ฟิลิปปินส์ |
| 2007 รายละเอียด |  นครราชสีมา |  ไทย | 2–0 |  เวียดนาม |  พม่า | 5–0 |  ลาว |
| 2009 รายละเอียด |  เวียงจันทน์ |  เวียดนาม | 0–0  (ต่อเวลา) (3–0)  (ลูกโทษ) |  ไทย |  พม่า | ไม่มีการแข่งขัน |  ลาว |
| 2013 รายละเอียด |  มัณฑะเลย์ |  ไทย | 2–1 |  เวียดนาม |  พม่า | 6–0 |  มาเลเซีย |
| 2015 รายละเอียด |  สิงคโปร์ | ไม่มีการแข่งขัน | ไม่มีการแข่งขัน | ไม่มีการแข่งขัน | ไม่มีการแข่งขัน | ไม่มีการแข่งขัน | ไม่มีการแข่งขัน |
| 2017 รายละเอียด |  กัวลาลัมเปอร์ |  เวียดนาม | (พบกันหมด) |  ไทย |  พม่า | (พบกันหมด) |  ฟิลิปปินส์ |
| 2019 รายละเอียด |  บีญัน |  เวียดนาม | 1–0  (ต่อเวลา) |  ไทย |  พม่า | 2–1 |  ฟิลิปปินส์ |
| 2021 รายละเอียด |  ฮานอย |  เวียดนาม | 1–0 |  ไทย |  ฟิลิปปินส์ | 2–1 |  พม่า |
| 2023 รายละเอียด |  พนมเปญ |  เวียดนาม | 2–0 |  พม่า |  ไทย | 6–0 |  กัมพูชา |
เหรียญรางวัล > การแข่งขันฟุตบอลชาย

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย / U-23 | 16 | 6 | 5 | 26 |
| 2 |  มาเลเซีย / U-23 | 6 | 5 | 7 | 18 |
| 3 |  พม่า / U-23 | 5 | 4 | 5 | 14 |
| 4 |  เวียดนามใต้  เวียดนาม / U-23 | 3 | 7 | 6 | 15 |
| 5 |  อินโดนีเซีย / U-23 | 3 | 5 | 5 | 12 |
| 6 |  สิงคโปร์ / U-23 | 0 | 3 | 6 | 9 |
| 7 |  ลาว / U-23 | 0 | 0 | 1 | 1 |
เหรียญรางวัล > การแข่งขันฟุตบอลหญิง

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เวียดนาม | 8 | 2 | 1 | 10 |
| 2 |  ไทย | 5 | 5 | 3 | 12 |
| 3 |  พม่า | 0 | 4 | 7 | 10 |
| *4 |  สิงคโปร์ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| *4 |  มาเลเซีย | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  ฟิลิปปินส์ | 0 | 0 | 2 | 2 |
ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว

ซีรีส์มังงะญี่ปุ่นและสื่อดัดแปลง
| --- | --- |
ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว
หน้าปกของมังงะ ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว เล่ม 1 ในฉบับภาษาไทย
パリピ孔明 (Paripi Kōmei)
ชื่อภาษาอังกฤษ: Ya Boy Kongming!
แนว: สุขนาฏกรรม ดนตรี
มังงะ
เขียนโดย: ยูโตะ ยตสึบะ
วาดภาพโดย: เรียว โองาวะ
สำนักพิมพ์: โคดันชะ
สำนักพิมพ์ภาคภาษาไทย: เซนชู
ในเครือ: ยังแมกกาซีนเคซีสเปเชียล
นิตยสาร: คอมิกเดส์  (31 ธันวาคม พ.ศ. 2562–16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564) ยังแมกกาซีนรายสัปดาห์  (22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564–ปัจจุบัน)
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 19 (ญี่ปุ่น)  11 (ไทย) (หนังสือ)
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชู ฮมมะ
เขียนบทโดย: โยโกะ ยาไนยามะ
ดนตรีโดย: เก็งกิ ฮิโกตะ
สตูดิโอ: พีเอเวิกส์
ถือสิทธิ์โดย: บิลิบิลิ
เครือข่าย: โตเกียวเอ็มเอ็กซ์, เอ็มบีเอส, บีเอส เอ็นทีวี
เครือข่ายภาษาไทย: บิลิบิลิ
ฉาย:  5 เมษายน พ.ศ. 2565  –  21 มิถุนายน พ.ศ. 2565
ตอน: 12 (รายชื่อตอน)
ละครโทรทัศน์
กำกับโดย: ชูเฮ ชิบูเอะ
อำนวยการสร้างโดย: คาซูมิ ยาโอะ
เขียนบทโดย: นนจิ เนโมโตะ
ดนตรีโดย: นาโอยูกิ ชิกาตานิ
สตูดิโอ: ซีแอนด์ไอเอ็นเตอร์เทนเมนต์
เครือข่าย: ฟูจินิวส์เน็ตเวิร์ก (ฟูจิทีวี, คันไซทีวี)
ฉาย:  27 กันยายน พ.ศ. 2566  –  29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566
ตอน: 12
ภาพยนตร์อนิเมะ
ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว โรดทูซัมเมอร์โซเนีย
กำกับโดย: ชู ฮมมะ
เขียนบทโดย: โยโกะ ยาไนยามะ
ดนตรีโดย: เก็งกิ ฮิโกตะ
สตูดิโอ: พีเอเวิกส์
ถือสิทธิ์โดย: ฉายแสง แอด.เวนเจอร์
ฉาย: 1 มีนาคม พ.ศ. 2567 (ญี่ปุ่น) 6 มิถุนายน พ.ศ. 2567 (ไทย)
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว (ญี่ปุ่น: パリピ孔明; โรมาจิ: Paripi Kōmei; ทับศัพท์: พาริปิ โคเม; แปลว่า "ขงเบ้งนักท่องราตรี") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยยูโตะ ยตสึบะ วาดภาพโดยเรียว โองาวะ ซีรีส์เผยแพร่ทางเว็บไซต์คอมิกเดส์ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 และต่อมาย้ายไปตีพิมพ์ต่อในนิตยสารยังแมกกาซีนรายสัปดาห์ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 19 เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู เรื่องราวในเขตชิบูยะของกรุงโตเกียว เกี่ยวกับจูกัดเหลียง ชื่อรองขงเบ้ง ผู้ถูกย้ายจากจีนยุคโบราณมายังประเทศญี่ปุ่นในยุคปัจจุบัน และใช้กลยุทธ์ทางทหารต่าง ๆ เพื่อทำให้ซึกิมิ เอย์โกะซึ่งเป็นสหายใหม่กลายเป็นนักร้องชื่อดัง
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอพีเอเวิกส์ เผยแพร่ทางแพลตฟอร์มสื่อส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่องตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงมิถุนายน พ.ศ. 2565 และออกอากาศทางโทรทัศน์ตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายนปีเดียวกัน บิลิบิลิได้ลิขสิทธิ์เผยแผร่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฉายทางแพลตฟอร์มสื่อส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่องของบิลิบิลิ รวมถึงการฉายรูปแบบพากย์เสียงภาษาไทย
ซีรีส์ละครโทรทัศน์คนแสดงออกอากาศตั้งแต่เดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ทางผังรายการชินซูอิ 10 ดรามา [ja] ทางช่องฟูจิทีวี
เนื้อเรื่อง

จูกัดเหลียง ชื่อรองขงเบ้ง นักยุทธศาสตร์การทหารที่มีชื่อเสียงในยุคสามก๊ก ล้มป่วยเสียชีวิตระหว่างยุทธการที่ทุ่งราบอู่จั้งในปี ค.ศ. 234 ก่อนตายขงเบ้งปรารถนาชีวิตในชาติหน้าที่สงบสุขปราศจากการนองเลือด ต่อมาขงเบ้งได้กลับชาติมาเกิดใหม่ในประเทศญี่ปุ่นยุคปัจจุบันด้วยร่างในวัยหนุ่ม ปรากฏตัวกลางงานปาร์ตี้แฟนซีในวันฮาโลวีนในเขตชิบูยะ ประเทศญี่ปุ่น เหล่านักท่องราตรี (ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า "พาริปิ" ย่อมาจากคำภาษาอังกฤษ 'party people') ในชิบูยะได้พาขงเบ้งมายังไนต์คลับแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งขงเบ้งได้พบกับซึกิมิ เอย์โกะ นักร้องผู้มีความทะเยอทะยาน และแล้วชีวิตครั้งที่สองของขงเบ้งจึงเริ่มต้นขึ้น
ตัวละคร > โฟร์ทคิงด้อม / BB เลาจน์

โฟร์ทคิงด้อมเป็นค่ายเพลงอินดีที่ก่อตั้งขึ้นโดยขงเบ้ง ตั้งอยู่ใน BB เลาจน์ซึ่งเป็นไนต์คลับแห่งหนึ่งในชิบูยะ
ตัวละคร > ศิลปิน

RYO
MASA
TAKU
คุอง นานามิ (久遠 七海, Kuon Nanami)
อิจิกะ (一夏, Ichika)
ฟุตาบะ (双葉, Futaba)
สื่อ > มังงะ

ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว เขียนเรื่องโดยยูโตะ ยตสึบะ และวาดภาพโดยเรียว โองาวะ เผยแพร่ทางเว็บไซต์คอมิกเดส์ (Comic Days)  ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562 จนถึงวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ซีรีส์จะย้ายไปตีพิมพ์ในนิตยสารยังแมกกาซีนรายสัปดาห์ เริ่มตั้งแต่วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 สำนักพิมพ์โคดันชะรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2563 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 19 เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2563 วางจำหน่ายหนังสือมังงะเล่มแรกเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 11 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2567
สื่อ > มังงะ > หนังสือมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  8 เมษายน พ.ศ. 2563 | 978-4-06-519219-1 | 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 | 978-616-561-192-3 |
| 2 |  8 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-06-520198-5 | 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 | 978-616-561-192-3 |
| 3 |  14 ตุลาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-06-520998-1 | 16 มีนาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-561-306-4 |
| 4 |  13 มกราคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-522012-2 | 17 สิงหาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-561-361-3 |
| 5 |  14 เมษายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-522928-6 | 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-561-380-4 |
| 6 |  14 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 | 978-4-06-523989-6 | 23 สิงหาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-561-486-3 |
| 7 |  18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-06-525885-9 | 4 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-616-561-510-5 |
| 8 |  6 มกราคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-526485-0 | 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-616-561-573-0 |
| 9 |  6 เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-4-06-527465-1 | 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-561-624-9 |
| 10 |  6 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-528482-7 | 21 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-561-641-6 |
| 11 |  6 ตุลาคม พ.ศ. 2565 | 978-4-06-529480-2 | 30 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | 978-616-561-679-9 |
| 12 |  6 มกราคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-530382-5 | — | — |
| 13 |  6 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-06-531377-0 | — | — |
| 14 |  6 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-532251-2 | — | — |
| 15 |  5 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-06-533371-6 | — | — |
| 16 |  9 มกราคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-534296-1 | — | — |
| 17 |  5 เมษายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-535243-4 | — | — |
| 18 |  6 สิงหาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-06-536541-0 | — | — |
| 19 |  6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 | 978-4-06-537449-8 | — | — |
สื่อ > อนิเมะ

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง สร้างโดยสตูดิโอพีเอเวิกส์ ประกาศสร้างเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยชู ฮมมะ ดูแลการเขียนบทโดยโยโกะ โยไนยามะ ออกแบบตัวละครโดยคานามิ เซกิงูจิ และแต่งดนตรีประกอบโดยเก็งกิ ฮิโกตะ  ฉายทาง Abema และแพลตฟอร์มสตรีมมิงอื่น ๆ ตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม ถึง 16 มิถุนายน พ.ศ. 2565 และออกอากาศทางโทรทัศน์ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์, เอ็มบีเอส และบีเอส เอ็นทีวีตั้งแต่วันที่ 5 เมษายนถึง 21 มีนาคมในปีเดียวกัน เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "จิกิจิกิ บังบัง" (チキチキバンバン, Chikichiki Banban, "Chitty Chitty Bang Bang") ร้องโดยกลุ่มดนตรี QUEENDOM ส่วนเพลงเปิดชื่อเพลงว่า"คิบุง โจโจ ↑↑" (気分上々↑↑, Kibun Jōjō ↑↑, "อารมณ์อย่างสุดคึก ↑↑") ร้องโดย Eiko Starring 96Neko ซีรีส์อนิเมะมีรูปแบบพากย์ภาษาไทยทางบิลิบิลิ ฉายตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายนถึง 11 ธันวาคม พ.ศ. 2565
ภาพยนตร์มัดรวมชื่อเรืองว่า ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว โรดทูซัมเมอร์โซเนีย (ญี่ปุ่น: パリピ孔明 Road to Summer Sonia) ออกฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์นำเข้าฉายในประเทศไทยโดยบริษัท ฉายแสง แอด.เวนเจอร์ จำกัด ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2567
สื่อ > ละครโทรทัศน์

ซีรีส์ละครโทรทัศน์คนแสดงผลิตโดยฟูจิทีวีมีการประกาศสร้างเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์ละครกำกับโดยชูเฮ ชิบูเอะ เขียนบทโดยนนจิ เนโมโตะ โอซามุ มูไกรับบทแสดงเป็นขงเบ้ง ส่วนโมกะ คามิชิราอิชิรับบทแสดงเป็นสึกิมิ เอย์โกะ ออกอากาศทางผังรายการชินซูอิ 10 ดรามา [ja] ทางช่องฟูจิทีวีตั้งแต่วันที่ 27 กันยายนถึง 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566
สื่อ > ละครเวที

ละครเวทีดัดแปลงมีการประกาศในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 เขียนบทและกำกับโดยอากิระ อิชิดะจากคู่หูตลกนอนสไตล์ นำแสดงโดยเร ฟูจิตะ, ฮารูกิ อิวาตะ, โมเอกะ โคอิซูมิ และคนอื่น ๆ มีกำหนดออกแสดงในโตเกียวตั้งแต่วันที่ 3 ถึง 6 พฤษภาคม และในโอซากะในวันที่ 10 และ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2567
การตอบรับ

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 มังงะมียอดจำหน่ายมากกว่า 1.2 ล้านเล่ม
ซีรีส์มังงะชนะเลิศรางวัล U-NEXT ในสาขาเว็บมังงะของรางวัลมังงะถัดไปในปี พ.ศ. 2563 ซีรีส์มังงะติดอันดับที่ 9 ของ "การ์ตูนแนะนำโดยพนักงานร้านหนังสือทั่วประเทศประจำปี 2021" โดยเว็บไซต์ฮนยะคลับ ซีรีส์มังงะได้รับการเสนอชื่อในรางวัลมังงะโชงากูกังครั้งที่ 69
การตอบรับ > รางวัล

| ปี | รางวัล | สาขา | ผู้เข้าร่วม | ผล | อ>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พ.ศ. 2566 | รางวัลอนิเมะครันชีโรลครั้งที่ 7 | ซีรีส์ใหม่ยอดเยี่ยม | ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| พ.ศ. 2566 | รางวัลอนิเมะครันชีโรลครั้งที่ 7 | สุขนาฏกรรมยอดเยี่ยม | ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| พ.ศ. 2566 | รางวัลอนิเมะครันชีโรลครั้งที่ 7 | ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม | ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| พ.ศ. 2566 | รางวัลอนิเมะครันชีโรลครั้งที่ 7 | เพลงอนิเมะยอดเยี่ยม | "ชิกิจิกิ บังบัง" โดยวง QUEENDOM | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
| พ.ศ. 2566 | รางวัลอนิเมะครันชีโรลครั้งที่ 7 | ฉากเพลงเปิดยอดเยี่ยม | "ชิกิจิกิ บังบัง" โดยวง QUEENDOM | เสนอชื่อเข้าชิง |  |
ดูเพิ่ม

Silverman, Rebecca (June 18, 2021). "Ya Boy Kongming! - The Spring 2021 Manga Guide". Anime News Network.
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการที่ Comic Days (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
อนิเมะ ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว ที่บิลิบิลิ
อนิเมะ ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว (พากย์ไทย) ที่บิลิบิลิ
| ด ค กการ์ตูนซีรีส์ในปัจจุบันที่ตีพิมพ์ลงใน ยังแมกกาซีนรายสัปดาห์ |
| --- | --- |
 มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง  Kenka Kagyō  เกาะกระหายเลือด ฝ่า 48 วันโลกวิกฤติ  1-nichi Gaishutsuroku Hanchō  Seven Shakespeares: Non Sanz Droict [หยุดชั่วคราว]  พาราเรล พาราไดส์  ไหงมาอยู่นี่ครับ คุณครู!? [หยุดชั่วคราว]  ไคจิ กลโกงเกมมรณะ: 24 Oku Dasshutsu-hen  เอ็มเอฟโกสต์  อันเดอร์นินจา  กับเธอและสายฝน  วันจันทร์คือวันดึ๋งดึ๋ง  แมนจู ดินแดนแห่งฝิ่น  ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว  Zeikin de Katta Hon  Yani Neko  Nezumi's First Love  The Exiled Heavy Knight Knows How to Game the System 
Website: magazine.yanmaga.jp/ym/
| ด ค กพีเอเวิกส์ |
| --- | --- |
ซีรีส์โทรทัศน์:  True Tears (2008)  Canaan (2009)  แองเจิลบีทส์! แผนพิชิตนางฟ้า (2010)  สาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย (2011)  อนาเธอร์ (2012)  ทาริ ทาริ บทเพลงบรรเลงฝัน (2012)  เรดดาต้าเกิร์ล (2013)  ชิโมกาโมะ มหัศจรรย์ครอบครัวทานุกิ (2013)  Nagi-Asu: A Lull in the Sea (2013–2014)  Glasslip (2014)  Shirobako (2014–2015)  Charlotte (2015)  ฮารุจิกะกับปริศนาทำนองนั้น (2016)  Kuromukuro (2016)  ซากุระเควสต์ (2017)  ชิโมกาโมะ มหัศจรรย์ครอบครัวทานุกิ 2 (2017)  สู้เพื่อฝัน ม้าสาวเดอร์บี้ (2018)  Sirius the Jaeger (2018)  อิโรซุกุเซไคโนะอะชิตะคาระ (2018)  Fairy Gone (2019)  A3! (2020)  Appare-Ranman! (2020)  วันที่ฉันกลายเป็นพระเจ้า (2020)  อควาโทปแห่งทรายขาว (2021)  ขงเบ้ง เจาะเวลามาปั้นดาว (2022)  อากิบะเมดวอร์ (2022)  คู่หูคุณพ่อยอดนักฆ่า (2023)  จังหวะวัยรุ่น ว้าวุ่นหัวใจ (2023)  Sakuna: Of Rice and Ruin (2024)  มาโยนากะ พั้นช์ (2024)  นานาเระ ฮานะนาเระ (2024)  สามสาวสุดเท่มิคาโดโนะดันโก๊ะเกินคาด (2025) 
ภาพยนตร์:  Professor Layton and the Eternal Diva (2009)  Mai no Mahō to Katei no Hi (2011)  สาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย: Home Sweet Home (2013)  Maquia: When the Promised Flower Blooms (2018)  Shirobako Movie (2020)  ยินดีต้อนรับสู่โรงกลั่นโคมาดะ (2023) 
OVA/ONA:  แองเจิลบีทส์! แผนพิชิตนางฟ้า: Stairway to Heaven (2010)  The Other -Karma- (2012)  Exodus! Episode 1: Exit Tokyo (2015)  แองเจิลบีทส์! แผนพิชิตนางฟ้า: Hell's Kitchen (2015)  The Third Girls Aerial Squad Episode 1 (2015)  Charlotte (2016)  สู้เพื่อฝัน ม้าสาวเดอร์บี้ (2018) 
วิดีโอเกม:  Wild Arms 3 (2002)  Professor Layton and the Curious Village (2007)  Professor Layton and the Diabolical Box (2007)  Professor Layton and the Unwound Future (2008)  Triggerheart Exelica -Enhanced- (2009)  Professor Layton and the Last Specter (2009)  Professor Layton and the Miracle Mask (2011)  Professor Layton and the Azran Legacy (2013) 
 หมวดหมู่
สินธพ

สินธพ เป็นสัตว์หิมพานต์ตระกูลม้า ลักษณะภายนอกจะเป็นม้ามีหางเป็นปลาตัวสีดำ หางแปรงสีขาว อาศัยอยู่ในแม่น้ำหรือทะเลสาบ คำว่าสินธพหมายถึงม้าแม่น้ำ รากศัพท์มาจากคำว่าสินธพ หมายถึง ม้า พันธุ์ดีจากบริเวณลุ่มแม่น้ำสินธุซึ่งเป็นแม่น้ำสำคัญสายหนึ่งของประเทศอินเดีย  สินธพเป็นหนึ่งในสัตว์หิมพานต์ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อประดับสระอโนดาดบริเวณพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ความหมายของชื่อ

สินธพ แปลว่า ม้าพันธุ์ดี เดิมหมายถึงม้าพันธุ์ดีที่เกิดในลุ่มแม่น้ำสินธุ คำว่า “สินธุ” อีกทั้งยังเป็นชื่อเมืองโบราณในอินเดียด้วย คาดว่าเมืองสินธุก็คือ รัฐสินธุในปัจจุบัน เหตุที่ใช้ชื่อเมืองนี้คงเป็นเพราะเมืองนี้มีชื่อเสียงด้านม้า
ลักษณะพิเศษ

ม้าสินธพนี้มีกำลังและฤทธิ์เดชมาก สามารถวิ่งไปบน ใบบัวได้ โดยที่ใบบัวไม่สั่นแม้แต่น้อย
อัลบั้มภาพ

นิทรรศการ พระเมรุมาศ ร.9 Bangkok, Thailand
นิทรรศการ พระเมรุมาศ ร.9 Bangkok, Thailand
นิทรรศการ พระเมรุมาศ ร.9 Bangkok, Thailand
นิทรรศการ พระเมรุมาศ ร.9 Bangkok, Thailand
ร็อกแอนด์โรล

| ร็อกแอนด์โรล |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: บลูส์, กอสเปล, ดนตรีโฟล์ก, ดนตรีคันทรี, จัมป์บลูส์, ชิคาโกบลูส์, ดนตรีสวิง, บูกี้-วูกี้, ริทึมแอนด์บลูส์
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: คริสต์ทศวรรษ 1940, สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ไฟฟ้า, ดับเบิลเบส หรือต่อมาเป็น กีตาร์เบส, กลองชุด, เปียโน, แซกโซโฟน (บางครั้ง)
รูปแบบอนุพันธุ์: ร็อก, ร็อกอะบิลลี, ป็อป
หัวข้ออื่น ๆ
ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม
เอลวิส เพรสลีย์ นักร้องร็อกแอนด์โรลที่มีอิทธิพลที่สุดคนนึงในยุคนั้น
ร็อกแอนด์โรล (อังกฤษ: Rock and roll หรือ rock 'n' roll) คือแนวเพลงประเภทหนึ่งที่ได้พัฒนาในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ช่วงปลายยุค 40s จนมาได้รับความนิยมในต้นยุค 50s และได้แพร่ขยายความนิยมไปทั่วโลก ซึ่งในปัจจุบันเราจะเรียกกันสั้นๆว่า "ร็อก" ส่วนเรื่องจังหวะจะเป็นจังหวะ บูกี้ วูกี้ บลูส์ โดยจะทำให้เด่นโดยจังหวะแบ็ค บีท (Back Beat) ซึ่งต่อมาจะใช้กลองสแนร์
ดนตรีร็อกแอนด์โรลช่วงแรกจะเล่นโดยกีตาร์ไฟฟ้า หนึ่งหรือสองตัว (1 ลีด ,1 ริทึม),กีตาร์เบส (หรือดับเบิ้ลเบส),ชุดกลอง ส่วนคีย์บอร์ดจะเป็นส่วนเสริม
ร็อกแอนด์โรลในช่วงต้นยุค 50s มักจะใช้แซกโซโฟนนำดนตรี ต่อมาจึงเปลี่ยนมาเป็นกีตาร์ช่วงกลางยุค 50s เปียโนก็ถูกใช้เป็นส่วนสำคัญในดนตรีร็อกแอนด์โรลช่วงกลางยุค 40s
ความได้รับความนิยมในดนตรีร็อกแอนด์โรลเป็นอย่างมากได้แพร่กระจายสู่สังคม นอกจากทางด้านดนตรีแล้ว ยังมีผลต่อแฟชั่น ไลฟ์สไตล์ ภาษา ศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่างมากคือ เอลวิส เพรสลีย์ ที่สร้างภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ในรูปแบบของร็อกแอนด์โรล
ในปี ค.ศ. 1951 อลัน ฟรีด (Alan Freed) ดีเจจากโอไฮโอ ได้ถูกยกเครดิตให้เป็นผู้คิดคำว่า ร็อกแอนด์โรลล์เป็นคนแรก
ร็อกแอนด์โรล ได้ผสมผสาน เอาดนตรีของคนผิวขาวกับผิวดำเข้าด้วยกัน ทำให้เกิดเป็นดนตรีแนวใหม่ที่มีจังหวะที่รุนแรงกว่าเดิม ทั้งเสียงกีตาร์ที่ดัง กลองที่รัวและเร็ว วัฒนธรรมดนตรีแบบร็อกแอนด์โรล ได้มีผลต่อวัยรุ่นในยุคนั้น ทั้งภาษาและการพูดจา ที่โจ่งแจ้ง แสดงอารมณ์อย่างชัดเจน การแต่งกายและทรงผมแปลก ๆ การเต้นรำอย่างบ้าคลั่ง ฯลฯ ที่ถือว่าเป็น การแสดง ถึงตัวตน (Identity) ของตนเองออกมา ภาษากายต่าง ๆ เหล่านี้ ล้วนเป็นแนวทางที่ขัดแย้งกับ สิ่งที่ผู้ใหญ่ในสมัยนั้น เห็นว่าดีงาม และถูกต้องทั้งสิ้น ในยุคนั้น ร็อกแอนด์โรลจึงถูกประฌามว่าเป็น ดนตรีของปีศาจ (Devil's Music) เนื่องจากความใหม่และแหวกแนวอย่างมาก
ในช่วงทศวรรษที่ 50 เพราะขณะที่ศิลปินร็อกแอนด์โรลระดับที่เป็นตำนาน ทยอยกันสร้างชื่อ และผลงานของตนเองไว้ที่อเมริกา ไม่ว่าจะเป็น บิล ฮาลีย์ (Bill Haley) ที่มีเพลงฮิตที่รู้จักกันทั่วโลกคือ Rock around the clock (1954), ชัค เบอร์รี (Chuck Berry) ผลงานที่โด่งดัง คือเพลง Meybelline (1955), ลิตเติล ริชาร์ด (Little Richard) เพลง Long tall Sally หรือ Rip it up (1956) ที่มียอดขายเกินหลักล้าน, เจอร์รี ลี ลีวิส (Jerry Lee Lewis) กับเพลงที่ได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำ Whole latta shakin' goin' on (1957), และเพลงที่ติดอันดับสองรองเพลงของเอลวิส Great Ball of Fire! (1957), Crazy Arms (1957),  เอลวิส เพรสลีย์ที่มีเพลงฮิตติดอันดับนับไม่ถ้วนตั้งแต่ 1956 ถึง 1958 เช่น Love me tender (1956) Loving you (1957) Jailhouse rock (1957) King carole (1958) Big hunk o'love (1959), หรือ บัดดี ฮอลลี (Buddy Holly) ผลงานที่ฮิตที่สุด Peggy Sue (1957) Rave On (1957) Oh Boy! (1958)
เซาเทิร์นฮิปฮอป

| เซาเทิร์นแร็ป |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: ฮิปฮอป ไมอามีเบสส์
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: 1980 ใน ดิ๊กซี, สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: ดรัมแมชีน - เทิร์นเทเบิล - การแร็ป - แซมเพลอ - เครื่องสังเคราะห์เสียง - บีตบ็อกซ์
แนวย่อย
ครังค์ - สแน็ปมิวสิก -  ช็อปด์แอนด์สครูว์ด - ดนตรีเบาซ์
ทัศนียภาพในระดับภูมิภาค
Mobile - Atlanta - Florida(Tampa - Miami) - Memphis Mississippi - Louisiana(New Orleans- Baton Rouge) - Dallas - Houston
เซาเทิร์นฮิปฮอป (อังกฤษ: Southern hip hop) เป็นรูปแบบหนึ่งของแนวเพลงฮิปฮอปอเมริกันที่เกิดขึ้นปลายทศวรรษ 1990 ในคลับทางเมืองตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา อย่างเช่น ดัลลัส ฮุสตัน แอตแลนตา เมมฟิส โบว์ลิงกรีน โอคลาโฮมา เชรฟพอร์ต นิวออร์ลีนส์ ไมอามี และบาตันรูจ
แนวเพลงเป็นการตอบสนองของวัฒนธรรมฮิปฮอป จากนิวยอร์ก และแคลิฟอร์เนีย และถือได้ว่าเป็นแนวเพลงฮิปฮอปที่ 3 ของชาวอเมริกัน หลังจากอีสต์โคสต์ฮิปฮอป และเวสต์โคสต์ฮิปฮอป
ศินปินช่วงแรก ๆ ของเซาเทิร์นฮิปฮอปเริ่มออกผลงานกันอิสระหรือเป็นมิกซ์เทป เพราะช่วงนั้นค่อนข้างยากที่จะได้รับเซ็นสัญญากับค่ายเพลงใหญ่ ๆ
ดนตรีโซล

บทความนี้เกี่ยวกับแนวดนตรี ชนิดหนึ่ง สำหรับความหมายอื่น ดูที่  โซล (แก้ความกำกวม)
| โซล |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: กอสเปล, บลูส์, อาร์แอนด์บี
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: ปลายทศวรรษที่ 1950 สหรัฐอเมริกา (โดยเฉพาะใน นิวยอร์ก, ชิคาโก อิลลินอยส์)
เครื่องบรรเลงสามัญ: กีตาร์ - กีตาร์เบส - คีย์บอร์ด - กลอง - เครื่องเป่า - เสียงร้อง
รูปแบบอนุพันธุ์: ฟังก์ - ดิสโก้- อาร์แอนด์บีร่วมสมัย- ไคว์เอทสตรอม
แนวย่อย
ดีพโซล - โมทาวน์ซาวด์ - ไซเคเดลิกโซล - บลู-อายด์โซล - บราวด์อายด์โซล
แนวประสาน
นีโอโซล - โซลบลูส์ - สโปเกนเวิร์ดโซล
โซล (อังกฤษ: Soul music) เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งที่รวมกันระหว่างอาร์แอนด์บีและกอสเปล กำเนิดในประเทศสหรัฐอเมริกา 
จากร็อกแอนด์โรลฮอลล์ออฟเฟม โซลมีความหมายว่า "ดนตรีที่เกิดขึ้นโดยคนผิวสี ในอเมริกา ที่เปลี่ยนรูปจากกอสเปลและอาร์แอนด์บี ในจังหวะที่สนุกสนาน โดยไม่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทางศาสนา"
การแสดงจะผ่านทางอารมณ์ และเมโลดี้มีการตกแต่งในลักษณะคีตปฏิภาณ นอกจากนี้ยังใช้ซาวด์แบบวนและเป็นเครื่องเสริม จังหวะที่ติดหู อาจมีการตบมือประกอบ การเคลื่อนไหวแบบพลาสติก องค์ประกอบอีกอย่างของโซลที่เรียกว่า call and response ที่เป็นการร้องโต้ตอบกันระหว่าง นักร้อง กับคอรัส โดยเฉพาะเสียงที่ตึง
ดนตรีสวิง

| ดนตรีสวิง |
| --- | --- |
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ: แจ๊ซ
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม: คริสต์ทศวรรษ 1930 สหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ: คลาริเนต, แซกโซโฟน, ทรัมเปต, ทรอมโบน, เปียโน, ดับเบิลเบส, กลอง, คีย์บอร์ด, กีตาร์ไฟฟ้า, กีตาร์อคูสติก
แนวย่อย
สวิงรีไววอล
ดนตรีสวิง (อังกฤษ: swing music) หรือบางครั้งรู้จักในชื่อ สวิงแจ๊ซ (อังกฤษ: swing jazz) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า สวิง (อังกฤษ: swing) เป็นเพลงแจ๊ซประเภทหนึ่งที่พัฒนาในต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 และเด่นชัดขึ้นในปี 1935 ในสหรัฐอเมริกา สวิงใช้ส่วนจังหวะที่แข็งแรงมั่นคง ที่ช่วยนำท่อนนำที่ใช้เครื่องดนตรีอย่างเครื่องทองเหลือง อย่างเช่นทรัมเปตและทรอมโบน หรือเครื่องเป่าไม้อย่าง แซกโซโฟนและคลาริเนต หรือเครื่องสายอย่าง ไวโอลินและกีตาร์ การใช้ทำนองจากกลาง ๆ ไปสู่ทำนองเร็ว และจังหวะเพลงแบบสวิงไทม์ วงสวิงมักจะมีคนโซโล่ที่จะแสดงคีตปฏิภาณ เมโลดี้ใหม่ ๆ ในการเรียบเรียงเพลง นอกจากนั้นผู้นำวงกับการเต้นรำแบบสวิงอย่าง เบนนี กูดแมนและเคานต์ เบซี เป็นที่โดดเด่นในกระแสเพลงป็อปอเมริกันในช่วงปี 1935 ถึง 1945 อีกด้วย
กีฬาวอลเลย์บอลชายในซีเกมส์ 2015

บทความหลัก: วอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2015
วอลเลย์บอลชายในซีเกมส์ 2015 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายที่จัดขึ้นในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2015 ที่สนาม โอซีบีซี อารีนา ฮอลล์ 2, ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 10–16 มิถุนายน 2558
การแบ่งกลุ่ม

| กลุ่ม A | กลุ่ม B |
| --- | --- |
  ไทย    มาเลเซีย    ฟิลิปปินส์    พม่า  :   กัมพูชา    เวียดนาม    อินโดนีเซีย   สิงคโปร์ (เจ้าภาพ)
ผลการแข่งขัน

เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น UTC+08:00 (เร็วกว่าไทย 1 ชั่วโมง)
| --- | --- |
: ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
ผลการแข่งขัน > รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม A

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  ไทย | 9 | 3 | 0 | 9 | 1 | 9.000 | 252 | 183 | 1.377  |
| 2 |  พม่า | 6 | 2 | 1 | 6 | 3 | 2.000 | 219 | 201 | 1.090  |
| 3 |  ฟิลิปปินส์ | 3 | 1 | 2 | 3 | 7 | 0.429 | 206 | 243 | 0.848  |
| 4 |  มาเลเซีย | 0 | 0 | 3 | 2 | 9 | 0.222 | 218 | 268 | 0.813 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 มิ.ย. | 15:00 | มาเลเซีย  | 1–3 |  ฟิลิปปินส์ | 25–20 | 23–25 | 18–25 | 19–25 |   | 85–95 | รายงาน  |
| 10 มิ.ย. | 17:00 | ไทย  | 3–0 |  พม่า | 29–27 | 25–16 | 25–18 |   |   | 79–61 | รายงาน  |
| 11 มิ.ย. | 17:00 | พม่า  | 3–0 |  ฟิลิปปินส์ | 25–16 | 25–14 | 33–31 |   |   | 83–61 | รายงาน  |
| 12 มิ.ย. | 15:00 | ไทย  | 3–1 |  มาเลเซีย | 23–25 | 25–15 | 25–20 | 25–12 |   | 98–72 | รายงาน  |
| 13 มิ.ย. | 15:00 | มาเลเซีย  | 0–3 |  พม่า | 17–25 | 23–25 | 21–25 |   |   | 61–75 | รายงาน  |
| 14 มิ.ย. | 10:00 | ฟิลิปปินส์  | 0–3 |  ไทย | 21–25 | 16–25 | 13–25 |   |   | 50–75 | รายงาน |
ผลการแข่งขัน > รอบแบ่งกลุ่ม > กลุ่ม B

| อันดับ | ทีม | แต้ม | แข่ง> ชนะ | แข่ง> แพ้ | เซต> ชนะ | เซต> แพ้ | เซต> อัตราส่วน | แต้ม> ชนะ | แต้ม> แพ้ | แต้ม> อัตราส่วน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เวียดนาม | 9 | 3 | 0 | 9 | 0 | MAX | 225 | 170 | 1.324  |
| 2 |  อินโดนีเซีย | 6 | 2 | 1 | 6 | 3 | 2.000 | 211 | 179 | 1.179  |
| 3 |  กัมพูชา | 3 | 1 | 2 | 3 | 6 | 0.500 | 190 | 208 | 0.913  |
| 4 |  สิงคโปร์ | 0 | 0 | 3 | 0 | 9 | 0.000 | 156 | 225 | 0.693 |
| วันที่ | เวลา |  | คะแนน |  | เซต 1 | เซต 2 | เซต 3 | เซต 4 | เซต 5 | รวม | รายงาน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 มิ.ย. | 19:00 | กัมพูชา  | 3–0 |  สิงคโปร์ | 25–19 | 25–23 | 25–16 |   |   | 75–58 | รายงาน  |
| 11 มิ.ย. | 19:00 | เวียดนาม  | 3–0 |  อินโดนีเซีย | 25–23 | 25–23 | 25–15 |   |   | 75–61 | รายงาน  |
| 12 มิ.ย. | 17:00 | กัมพูชา  | 0–3 |  เวียดนาม | 14–25 | 22–25 | 18–25 |   |   | 54–75 | รายงาน  |
| 12 มิ.ย. | 19:00 | สิงคโปร์  | 0–3 |  อินโดนีเซีย | 14–25 | 14–25 | 15–25 |   |   | 43–75 | รายงาน  |
| 13 มิ.ย | 17:00 | เวียดนาม  | 3–0 |  สิงคโปร์ | 25–17 | 25–18 | 25–20 |   |   | 75–55 | รายงาน  |
| 14 มิ.ย | 12:00 | อินโดนีเซีย  | 3–0 |  กัมพูชา | 25–21 | 25–20 | 25–20 |   |   | 75–61 | รายงาน |