stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
พระเมตตาวิหารีเถร (ปัด ธมฺมสโร)
ประวัติ > อุปสมบท

วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 (วันเสาร์ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 8 หลัง ปีมะโรง) บรรพชาและอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดพร้าว อำเภอเมือง เมืองสุพรรณบุรี โดยมี
พระครูปลื้ม เจ้าคณะแขวงศรีประจันต์ เจ้าอาวาสวัดพร้าว (หลวงพ่อปลื้มเล็ก วัดพร้าว) เป็นพระอุปัชฌาย์
พระปลื้ม วัดพร้าว (หลวงพ่อปลื้มใหญ่ วัดพร้าว) เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พระพริ้ง วชิรสุวณฺโณ เจ้าอาวาสวัดจันทร์ (หลวงพ่อพริ้ง วัดวรจันทร์) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ได้รับฉายาทางพระพุทธศาสนาว่า ธมฺมสโร [ทำ - มะ - สะ - โร]
ประวัติ > การศึกษา

อุปสมบทแล้วศึกษาพระธรรมวินัย วิปัสสนากรรมฐาน และอักษรสมัย รวมเป็นระยะเวลา 3 พรรษา (พ.ศ. 2447 - 2449) โดยจำพรรษาอยู่ที่วัดพร้าว อำเภอเมือง เมืองสุพรรณบุรี สมัยพระครูปลื้มเป็นเจ้าอาวาส และจำพรรษาอยู่ที่วัดเกาะ อำเภอศรีประจันต์ เมืองสุพรรณบุรี อันเป็นวัดในถิ่นกำเนิด สมัยพระอธิการพลายเป็นเจ้าอาวาส
พ.ศ. 2450 ย้ายมาศึกษาพระปริยัติธรรมและจำพรรษาอยู่ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม กรุงเทพมหานคร ในสมัยพระธรรมเจดีย์ (แก้ว) และสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เข้ม ธมฺมสโร) เป็นเจ้าอาวาส
ระหว่างจำพรรษาอยู่ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม พระภิกษุสด จนฺทสโร (พระมงคลเทพมุนี วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) เป็นเพื่อนพระภิกษุชาวเมืองสุพรรณบุรี ได้ชักชวนศึกษาสมถกรรมฐาน และวิปัสสนากรรมฐาน จากพระอาจารย์ต่างๆ
เคยออกธุดงค์ไปถึงเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า และจำพรรษาอยู่ที่นั่นเป็นระยะเวลา 1 พรรษา
ประวัติ > การศึกษา > สหธรรมิก

สมเด็จพระวันรัต (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม กรุงเทพมหานคร
พระครูบริหารบรมธาตุ (ป่วน เกสโร) วัดนางชีโชติการาม กรุงเทพมหานคร
พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
พระครูสังวรสมาธิวัตร (ชอุ่ม ผาสุโก) วัดคูหาสวรรค์วรวิหาร กรุงเทพมหานคร
พระครูวรนาถรังษี (ปุย ปุญฺญสิริ) วัดเกาะ จังหวัดสุพรรณบุรี
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปุ่น ปุณฺณสิริ) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม กรุงเทพมหานคร
พระธรรมเสนานี (ฟุ้ง ปุณฺณโก) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม กรุงเทพมหานคร
ประวัติ > การศึกษา > ศิษย์

พระครูสุวรรณปัญญารัต (เซ้ง , สกล ปญฺญาพโล) วัดเกาะ จังหวัดสุพรรณบุรี
ตำแหน่ง > งานปกครอง

พ.ศ. 2465 เป็นเจ้าอาวาสวัดชัยฉิมพลี
พ.ศ. 2470 เป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ. 2472 เป็นเจ้าอาวาสวัดคูหาสวรรค์วรวิหาร พระอารามหลวง
พ.ศ. ยังไม่พบข้อมูล เป็นเจ้าคณะตำบลคูหาสวรรค์
ตำแหน่ง > งานปกครอง > เจ้าอาวาสวัดชัยฉิมพลี

พระราชสุธี (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เจ้าคณะแขวงอำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี ส่งพระฐานานุกรมของท่านไปปกครองวัดต่างๆ ดังนี้
ส่งพระครูปลัดป่วน เกสโร วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ไปเป็นเจ้าอาวาสวัดนางชีโชติการาม อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี
ส่งพระครูสมุห์สด จนฺทสโร วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ไปเป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี
ส่งพระครูใบฎีกาปัด ธมฺมสโร วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ไปเป็นเจ้าอาวาสวัดชัยฉิมพลี อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี
รวมเวลาที่ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดชัยฉิมพลี ตั้งแต่ พ.ศ. 2465 ถึง พ.ศ. 2472 เป็นระยะเวลา 7 ปี
ตำแหน่ง > งานปกครอง > เจ้าอาวาสวัดคูหาสวรรค์วรวิหาร

วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ.2472 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จออก ณ พระที่นั่งอัมรินทรวินิจฉัย ในงานพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ทรงพระกรุณาโปรดพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์ ให้พระครูสมุห์ปัด วัดชัยฉิมพลี เป็นพระครูเมตตาวิหารี ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ย้ายมาเป็นเจ้าอาวาสวัดคูหาสวรรค์วรวิหาร พระอารามหลวง ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี
รวมเวลาที่ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดคูหาสวรรค์วรวิหาร ตั้งแต่ พ.ศ. 2472 ถึง พ.ศ. 2507 เป็นระยะเวลา 35 ปี
เกียรติคุณ

เป็นพระราชาคณะ ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ได้รับพระราชทานพัดงาสาน เป็นพัดซึ่งสร้างจากงาช้างทั้งเล่ม หน้านาง งาสาน ขอบงา คาบตับงา ด้ามงาต่อ ส้นและคอแกะเป็นบัวกลุ่ม ยอดเป็นเม็ดทรงมัณฑ์ ซึ่งพระราชทานเฉพาะพระราชาคณะผู้ทรงคุณในทางวิปัสสนาเท่านั้น
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2464 เป็นพระฐานานุกรมใน พระราชสุธี (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) ที่ พระครูใบฎีกาปัด ธมฺมสโร
พ.ศ. 2469 เป็นพระฐานานุกรมใน พระธรรมปิฎก (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) ที่ พระครูสมุห์ปัด ธมฺมสโร
พ.ศ. 2472 เป็นพระครูสัญญาบัตร ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ในราชทินนามที่ พระครูเมตตาวิหารี
พ.ศ. 2493 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ที่ พระเมตตาวิหารีเถร
มรณภาพ

พระเมตตตาวิหารีเถร (ปัด ธมฺมสโร) มรณภาพด้วยโรคชรา วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2507 เวลา 01.10 น. สิริอายุ 81 ปี 4 เดือน 26 วัน อุปสมบทได้ 60 พรรษา
แหล่งข้อมูลอื่น

| ก่อนหน้า |  | พระเมตตาวิหารีเถร (ปัด ธมฺมสโร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| พระอธิการนิ่ม |  |   เจ้าอาวาสวัดชัยฉิมพลี   (พ.ศ. 2465 — พ.ศ. 2472) |  | พระอธิการเตียบ ฉนฺโท |
| พระวิสุทธิสารเถร (ผ่อง ธมฺมโชติโก) |  |   เจ้าอาวาสวัดคูหาสวรรค์   (พ.ศ. 2472 – พ.ศ. 2507) |  | พระครูสังวรสมาธิวัตร (ชอุ่ม ผาสุโก) รักษาการ |
| ไม่พบข้อมูล |  |   เจ้าคณะตำบลคูหาสวรรค์   (พ.ศ. ไม่พบข้อมูล – พ.ศ. 2507) |  | ไม่พบข้อมูล     |
ดิสนีย์บลิซเซิร์ดบีช

| --- | --- |
 
ที่ตั้ง: วอลต์ดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ต, เบย์เลก, รัฐฟลอริดา, สหรัฐ
พิกัด: 28°21′06″N 81°34′31″W﻿ / ﻿28.351804°N 81.575415°W﻿ / 28.351804; -81.575415
สถานะ: เปิดบริการ
เจ้าของ: ดิสนีย์เอ็กซ์พีเรียนส์ (เดอะวอลต์ดิสนีย์)
ผู้ดำเนินการ: วอลต์ดิสนีย์เวิลด์
รูปแบบ: "กำลังละลาย" สกีรีสอร์ต
ฤดูกาลดำเนินงาน: ตลอดทั้งปีโดยมีการปิดซ่อมบำรุงประจำปี
ดิสนีย์บลิซเซิร์ดบีช (อังกฤษ: Disney's Blizzard Beach) เป็นสวนน้ำที่ตั้งอยู่ที่วอลต์ดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ต ในเบย์เลก รัฐฟลอริดา ในรูปแบบการจำลองพื้นที่ของภูเขาน้ำแข็งที่ละลาย
สวนน้ำเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 เป็นสวนน้ำแห่งที่สามของวอลต์ดิสนีย์เวิลด์ บลิซเซิร์ดบีชเปิดบริการตลอดทั้งปี และอาจปิดปรับปรุงประจำปีในช่วงฤดูหนาว แต่ช่วงที่บลิซเซิร์ดบีชปิดปรับปรุงสวนน้ำอีกแห่งคือ ดิสนีย์ไทฟูนลากูนจะเปิดบริการแทน
สถานที่สำคัญที่บ่งบอกความเป็นดิสนีย์บลิซเซิร์ดบีชนั้นคือ เมาต์กัซช์มอร์ เนินเขาเทียมสูง 90 ฟุต (27.4 เมตร)
แผนผังสวนน้ำ > กรีนสโลป

เครื่องเล่นกรีนสโลป (ทั้งหมดเป็นสไลเดอร์น้ำทางเดียว และไม่ได้มีไว้สำหรับการแข่งขัน) พบได้ที่จุดสูงสุดของเมาต์กัซช์มอร์ สามารถเข้าถึงได้ด้วยการเดินเท้าหรือโดยเก้าอี้ลิฟต์ เก้าอี้ลิฟต์เป็นแบบเที่ยวเดียว ยกเว้นผู้เข้าพักที่มีความพิการ
ซัมมิตพลัมเมต เป็นเครื่องเล่นที่มีความสูงถึง 120 ฟุต (36.6 ม.) และความเร็ว 60 ไมล์ต่อชั่วโมง (97 กม./ชม.) เป็นสไลเดอร์ฟรีฟอลที่สูงเป็นอันดับสามและเร็วที่สุดในโลก ข้อกำหนดส่วนสูงขั้นต่ำคือ 48 นิ้ว (122 ซม.) ซัมมิตพลัมเมตเป็นหนึ่งในสไลเดอร์น้ำที่สูงและเร็วที่สุดในโลก ชนะสถิติ "อินซาโน" ในบีชพาร์ก ประเทศบราซิล ซึ่งเมื่อเปิดในปี ค.ศ. 1989 ได้รับการยกย่องจากกินเนสส์เวิลด์เรคคอร์ดว่าเป็นสไลเดอร์น้ำที่สูงที่สุดและเร็วที่สุดในโลก
ทีมโบตสปริงส์ คือ "การล่องแก่งสำหรับครอบครัว" ที่ยาวที่สุดในโลก โดยมีความยาว 1,400 ฟุต (427 ม.) เครื่องเล่นจะส่งผู้เล่นลงมาตามน้ำตกที่ไหลเชี่ยวหลายสาย ผู้เล่นของสวนน้ำจะนั่งบนแพยางสีน้ำเงินขนาดใหญ่ ซึ่งสามารถรองรับคนได้อย่างน้อย 4 คนและสูงสุด 6 คน พร้อมด้วยที่จับสำหรับยึดในขณะที่น้ำพุ่งลงมาจะพาผู้เล่นลงจากสไลเดอร์
สลัชกูเชอร์ เป็นเครื่องเล่นสไลเดอร์บนภูเขาที่มีความสูง 90 ฟุต (27.4 ม.) ยาว 250 ฟุต (76.2 ม.) ซึ่งมีหิมะปกคลุม มีความเร็วสูงสุด 35 ไมล์ต่อชั่วโมง (56 กม./ชม.)
แผนผังสวนน้ำ > พูเพิลสโลป

ดาวน์ฮิลล์ดับเบิลดิปเปอร์ เป็นหนึ่งในสไลเดอร์ท่อแข่งแบบเคียงข้างกันแห่งเดียวในโลก ตั้งอยู่ติดกับสโนว์สตรอมเมอส์บนเมาต์กัซช์มอร์ สไลเดอร์แห่งนี้มีความสูง 50 ฟุต (15.2 ม.) และยาว 230 ฟุต (70.1 ม.) ผู้เล่นเดินทางด้วยความเร็วสูงสุด 25 ไมล์ต่อชั่วโมง (40 กม./ชม.)
สโนว์สตรอมเมอส์ คือ "เสื่อสไลด์" ที่ประกอบด้วยฟลูม 3 ลำที่มีความยาว 350 ฟุต (106.7 ม.) เครื่องเล่นแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างดาวน์ฮิลล์ดับเบิลดิปเปอร์ และโตบอกเกนเรซเซอส์บนเมาต์กัซช์มอร์ เครื่องเล่นนี้จะลงมาจากยอดเขาและเดินตามเส้นทางสลับกลับผ่านประตูสลาลมประเภทสกี ผู้เล่นจะนอนคว่ำบนเสื่อแบบแคร่เลื่อนหิมะขณะล่องไปตามลำน้ำ กระบะเสื่อที่ด้านบนของเครื่องเล่น (ใช้สายพานลำเลียงร่วมกับโตบอกเกนเรซเซอส์)
โตบอกเกนเรซเซอส์ เป็นสไลเดอร์น้ำ 8 เลน ยาว 76.2 ม. ถัดจากสโนว์สตรอมเมอส์บนเมาต์กัซช์มอร์ เครื่องเล่นนี้จะส่งผู้เล่นมาแข่งกันบนทางลาดขณะที่พวกเขาลงมาตามทางลาด "หิมะ" ข้างภูเขาเมาต์กัซช์มอร์ เช่นเดียวกับสโนว์สตรอมเมอส์ ผู้เล่นจะนอนคว่ำหน้าบนเสื่อสไตล์เลื่อนหิมะขณะวิ่งเข้าเส้นชัย (ใช้สายพานลำเลียงร่วมกับสโนว์สตรอมเมอส์)
แผนผังสวนน้ำ > เรดสโลป

เรดสโลปตั้งอยู่ด้านหลังสุดของสวนน้ำ ซึ่งมีเครื่องเล่นเพียงแห่งเดียว (เครื่องเล่นแบบหลายสไลเดอร์ แต่ไม่ได้รับการออกแบบสำหรับการแข่ง เนื่องจากสไลเดอร์ต่างกัน)
รูนอฟแรพิดส์ เป็นการวิ่งด้วยยางใน 600 ฟุต (183 ม.) โดยมีสไลด์แบบเปิด 2 อันและแบบปิด 1 อัน สิ่งดึงดูดใจแห่งนี้คือผู้เล่นจะบิดตัว หมุนท่อ และลอดผ่านท่อเหล็กลูกฟูกได้ มีท่อที่ด้านล่างของเครื่องเล่น
ระดับพื้น

อ่าวเมลท์อะเวย์ เป็นสระน้ำมีคลื่นขนาด 1 เอเคอร์ (0.40 เฮกตาร์) ติดกับเชิงเขาเมาต์กัซช์มอร์ สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้ได้รับน้ำจากน้ำตก "หิมะละลาย" ที่สร้างคลื่น "โบกสะบัด" (สั้น) อยู่ตลอดเวลา
ครอสคันทรีครีก เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางน้ำที่เคลื่อนที่ช้า ๆ สูง 3,000 ฟุต (914 ม.) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "แม่น้ำไหลเอื่อย" ซึ่งไหลวนรอบ ๆ ของสวนน้ำ สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้จะพาผู้เล่นลอยน้ำ (ในห่วงยาง) ผ่านถ้ำน้ำแข็ง เมื่อเข้าไปในถ้ำลึกลับ ผู้เล่นจะถูกสาดไปด้วยน้ำแข็ง "ที่กำลังละลาย" จากด้านบน สถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้มีทางเข้าและออก 7 ทางทั่วทั้งสวนน้ำ และที่สถานที่ใด ๆ เหล่านี้ ผู้เล่นสามารถรับห่วงยางและปล่อยไว้เมื่อออกจากลำธาร ใช้เวลาประมาณยี่สิบถึงสามสิบนาทีจึงจะครบรอบ ขึ้นอยู่กับจำนวนผู้เล่น
ค่ายฝึกอบรมสกีพาทรอล เป็นพื้นที่สำหรับเด็กก่อนวัยรุ่น
ทิกส์พีก มีสไลเดอร์เบา ๆ ที่ออกแบบมาให้คล้ายกับสถานที่ท่องเที่ยวในบลิซเซิร์ดบีช และตัวละครจากโฟรเซนในเวอร์ชันย่อขนาด รวมทั้งยังมีพื้นที่เล่นน้ำพุปราสาทหิมะพร้อมเครื่องพ่นน้ำ มีม้านั่งปิกนิก แนะนำให้สวมรองเท้าเนื่องจากทางเท้าร้อน เครื่องเล่นนี้จำกัดเฉพาะเด็กที่มีส่วนสูงต่ำกว่า 48 นิ้ว (122 ซม.)
เดอะแชร์ลิฟต์ เป็นบริการรับส่งแบบ "เที่ยวเดียว" ที่บรรทุกผู้โดยสารได้มากถึง 3 คน เหนือหน้าผาอันขรุขระของเมาต์กัซช์มอร์ ตั้งแต่ฐานที่ชายหาดไปจนถึงยอดเขา เก้าอี้ที่บรรทุกแขกจะมีที่นั่งเป็นม้านั่งไม้ ร่มหลากสีสันเหนือศีรษะ และมีสกีหิมะอยู่ด้านล่าง นี่เป็นวิธีการเดินทางที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดไปยังยอดเขา ซึ่งมีเครื่องเล่นมากมายตั้งอยู่ (แขกสามารถขึ้นบันไดขึ้นไปด้านบนได้เช่นกัน) นอกจากนี้ยังมีบริการเรือกอนโดลาสำหรับผู้พิการเพื่อเข้าถึงยอดเขาเมาต์กัซช์มอร์ ข้อกำหนดส่วนสูงขั้นต่ำคือ 32 นิ้ว (81 ซม.) และ 48 นิ้ว (122 ซม.) เพื่อนั่งคนเดียว
ซัมมิตพลัมเมต
ทีมโบตสปริงส์
วัดศรีอุโมงค์คำ

| วัดศรีอุโมงค์คำ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดศรีอุโมงค์คำ, วัดสูง, วัดอุโมงค์คำ
ที่ตั้ง: ตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระประธาน: พระเจ้าล้านตื้อ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดศรีอุโมงค์คำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา  มีที่ดินเนื้อที่ 6 ไร่
ประวัติ

วัดศรีอุโมงค์คำสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2389 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดสูง ตามลักษณะพื้นที่ตั้งวัดที่เป็นเนินสูงเด่น เป็นเนินที่เกิดจากการขุดสระของชาวบ้านแล้วนำดินไปถมจนเกินเป็นเนินเขาขนาดใหญ่ขึ้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 มีเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12 เมตร ยาว 26 เมตร จากหลักฐานทางโบราณคดี สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในสมัยอยุธยา ราวพุทธศตวรรษที่ 20–21 เพราะพบหลักฐานเป็นพระพุทธรูปหินทราย และงานแกะสลักหินทรายอื่น ๆ เช่น เทวรูป รูปสัตว์ต่าง ๆ ในยุคหินทรายเมืองพะเยาอยู่เป็นจำนวนมาก
คำว่า "ศรี" หรือที่ล้านนาอ่านว่า "สะ-หรี" หมายถึง ต้นโพธิ์ คำว่า "อุโมงค์" เดิมทีชาวบ้านเชื่อกันว่าใต้ฐานโบสถ์ของวัดแห่งนี้ มีถ้ำหรืออุโมงค์อยู่ สามารถลอดไปโผล่ยังแม่น้ำอิงที่ไหลผ่านใจกลางกว๊านพะเยาได้ ส่วนคำว่า "คำ" หมายถึง ทองคำ ชื่อว่าที่นี่มีพระพุทธรูปทองคำฝังอยู่ใต้ฐานอุโมงค์ หรือ มีอุโมงค์ลงรักปิดทอง สามารถนำพระบรมธาตุมาประดิษฐานไว้ได้ หรือ มีสะเปา (เรือ) ที่ลงรักปิดทองอยู่
อาคารเสนาสนะ

องค์พระธาตุเจดีย์บนเนินสร้างขึ้นในสมัยเชียงแสน แต่จากเอกสารของวัดระบุว่าไม่ปรากฏหลักฐานศักราชที่สร้างชัดเจน มีฐานย่อมุมไม้สิบสอง และมีซุ้มพระประดับอยู่ทั้ง 4 ด้าน เจดีย์องค์นี้ ได้ถูกฟ้าผ่าอยู่บ่อยครั้ง ทำให้คนโบราณหลายคนเชื่อว่าเป็นเจดีย์อาถรรพ์
อุโบสถประดิษฐาน พระเจ้าล้านตื้อ หรือ หลวงพ่องามเมืองเรืองฤทธิ์ ซึ่งได้รับการยกย่องเป็นพระพุทธรูปที่มีพุทธลักษณะงดงามที่สุดแห่งล้านนาไทย มีหลักฐานปรากฏในศิลาจารึกว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าเมืองสร้อยพะเยา ในราวปี พ.ศ. 2058 แต่ไม่ทราบว่าเดิมมาจากที่ไหน เพราะพบถูกทิ้งอยู่ที่สนามเวียงแก้ว (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งศาลหลักเมืองพะเยา) ก่อนถูกอัญเชิญมาเป็นพระประธานภายในอุโบสถ พระเจ้าล้านตื้อเป็นปางมารวิชัย ทำจากทองสำริด หน้าตักกว้าง 184 เซนติเมตร สูง 270 เซนติเมตร
วิหารหลังเก่าที่สร้างขึ้นในปีจุลศักราช 1237 สัปตศก เจ้าหลวงอริยะซึ่งลงไปรับสัญญาบัตรกลับมาครองเมืองพะเยาได้ก่อสร้างวิหารนี้ขึ้น แต่ภายหลังถูกรื้อออกไป สันนิษฐานว่าอาจเป็นวิหารหลังที่เหลือร่องรอยเพียงฐานของวิหาร ต่อมาได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากร ในส่วนฐานวิหารเก่านี้
ด้านล่างของฐานอุโบสถและเจดีย์ ยังมีวิหารเล็กกว้างประมาณ 10 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญสององค์ คือ พระพุทธรูปหินทรายพระเจ้าทันใจและพระพุทธรูปหินทรายกว๊านพระเยา
สิรินธรวัลลี

| สิรินธรวัลลี |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Fabales
วงศ์:: Fabaceae
สกุล:: Bauhinia
สกุลย่อย:: Phanera
สปีชีส์:: P.  sirindhorniae
ชื่อทวินาม
Phanera sirindhorniae 

สิรินธรวัลลี หรือ สามสิบสองประดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Phanera sirindhorniae) พืชตระกูลเสี้ยว (Bauhinia ) เป็นหนึ่งในสมาชิกพืชวงศ์ถั่ว (Leguminosae-Caesalpinioideae ) สิรินธรวัลลีเป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็งในสกุลชงโค วงศ์ถั่ว มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั่วโลกกว่า 300 ชนิด กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง เมื่อแก่ เปลือกเถาเรียบ บิดตามยาวเล็กน้อย เนื้อไม้เมื่อตัดตามขวาง สีน้ำตาลเข้มออกแดง มีลวดลายสีน้ำตาลอ่อนเป็นกลุ่มเหมือนกลีบดอกไม้ ดอกออกเป็นช่อสีน้ำตาล ออกดอกตลอดปี แต่ดอกจะบานมากในช่วงเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย  พบครั้งแรกโดย ดร.ชวลิต นิยมธรรม เมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2538 ที่ภูทอกน้อย จากบริเวณป่าภูทอกน้อย​ อำเภอบุ่งคล้า​​ จังหวัดหนองคาย (ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดบึงกาฬ) ดอกสิรินธรวัลลี ดอกไม้ประจำจังหวัดบึงกาฬ ชื่อของพืชชนิดนี้ตั้งตามพระนามาภิไธยของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และตีพิมพ์โดย​ ศาสตราจารย์​ ไค ลาร์เซน​ (Kai Larsen)​ และอาจารย์สุพีร์​ ศักดิ์สุวรรณ ลาร์เซน​ (Supee Larsen)​ โดยทั้งสองท่านร่วมกับกรมป่าไม้ ขอพระราชทานพระราชานุญาต ใช้พระนามาภิไธยของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อเทิดพระนามพระองค์ท่านที่ทรงสนพระทัย และให้การสนับสนุนงานทางพฤกษศาสตร์ตลอดมา โดยใช้ชื่อ Bauhinia sirindhorniae  K.& S.S. Larsen หรือ สิรินธรวัลลี อันหมายถึง วัลยชาติแห่งองค์สมเด็จพระเทพฯ ในปี พ.ศ. 2540
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

สิรินธรวัลลีเป็นไม้เถาเนื้อแข็งขนาดใหญ่ในวงศ์ถั่ว เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย พบขึ้นกระจายตามป่าดิบแล้งทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ลำต้น:  กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลอมแดง กิ่งแก่ไม่มีขน กิ่งเกลี้ยงเรียบมีใบพัน
ใบ:  ใบเป็นลักษณะใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปไข่จนเกือบกลม โดยใบอ่อนจะมีสีเขียวอ่อน และใบแก่มีสีเขียวแก่ ปลายใบฉีก ฐานใบรูปหัวใจ ขอบใบเรียบ ปลายใบพูมน มีขนบริเวณเส้นกลางใบ แผ่นของใบหนาคล้ายแผ่นหนัง ผิวใบด้านบนเข้มเป็นมัน เส้นใบข้างละ 9–11 เส้น จากโคนใบ ก้านใบยาว 2–7 เซนติเมตร
ดอก:  ออกดอกช่วงเดือนพฤษภาคม – กันยายน ดอกมีสีน้ำตาลแดงหรือสีส้มเข้ม ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกจำนวนมาก ดอกออกเป็นช่อ​ ดอกย่อยสีน้ำตาลหรือสีส้มแดง​ กลีบดอก​ 5 กลีบ ไม่สมมาตรและหลุดร่วงง่าย​ เกสรผู้​ 3 อัน​ ดอกตูมรี ช่อดอกยาวได้ถึงประมาณ 15 เซนติเมตร ดอกบานเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 – 3 เซนติเมตร
ผล: เป็นฝักแบน กว้าง 3 – 5 เซนติเมตร ยาว 10 – 18 เซนติเมตร มีขนอ่อนปกคลุม ภายในมี 5 – 7 เมล็ด
การขยายพันธุ์: ตอนกิ่งและเพาะเมล็ด ชอบน้ำปานกลาง และชอบแสงแดดตลอดวัน ดินปลูกควรเป็นดินร่วนระบายน้ำดี
สรรพคุณทางยา

ตำรายาไทย:
เนื้อไม้: ใช้รักษาอาการประดงที่เกิดจากระบบโลหิตในร่างกายชนิดต่าง ๆ รวมเรียกว่า ประดงทั้งสามสิบสองประการ อาการโดยรวมคือเป็นเม็ด ผื่นคัน ปวดแสบปวดร้อน แก้น้ำเหลืองเสีย แก้ลมพิษ หรือภูมิแพ้ต่าง ๆ
ผลอ่อน: ขับปัสสาวะ แก้โรคหนองใน กามโรค ขับพยาธิในเด็ก ทำให้แท้งได้
ใบ: เป็นยาขับพยาธิ
ลำต้นและรากแห้ง: ทารักษาอาการฝีและหนอง
ตำรายาโบราณ:
เนื้อไม้: เนื้อไม้ของสิรินธรวัลลีใช้รักษาโรคที่ในตำรายาโบราณเรียกว่า ประดงทั้งสามสิบสองประการ อาการโดยรวมคือเป็นเม็ด ผื่นคัน ปวดแสบปวดร้อน แก้น้ำเหลืองเสีย แก้ลมพิษ หรือภูมิแพ้ต่าง ๆ ในจังหวัดมุกดาหารใช้แก้โรคประดง บำรุงกำลัง
ประโยชน์

สิรินธรวัลลีมีลำต้นเป็นเถาเลื้อยหนา และแตกใบดก จึงปลูกเพื่อทำซุ้มสำหรับเป็นร่มเงาบังแดด ส่วนดอกสิรินธรวัลลีออกดอกเป็นช่อใหญ่ ตัวดอกมีสีน้ำตาลแดงสวยงาม จึงใช้ปลูกเพื่อเป็นไม้ประดับตามบ้านเรือนและสถานที่ต่าง ๆ เพื่อความสวยงาม
ระเบียงภาพ

สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี
ดูเพิ่ม

ภูมิพลินทร์
นครินทรา
รักตสิริน
จำปีสิรินธร
ไอยริศ
รายชื่อปลัดกระทรวงแรงงานของไทย

| ปลัดกระทรวงแรงงาน |
| --- | --- |
เครื่องหมายราชการ
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน บุญสงค์ ทัพชัยยุทธ์ ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2567
ผู้เสนอชื่อ: รัฐมนตรีว่าการกระทรวงฯ
ผู้แต่งตั้ง: พระมหากษัตริย์ไทย
วาระ: จนเกษียณอายุราชการ
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: ไสว พราหมณี
สถาปนา: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2536
รอง: รองปลัดกระทรวงฯ
ปลัดกระทรวงแรงงาน เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาร ระดับสูง (นักบริหารระดับ 11 เดิม) เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงของกระทรวงแรงงาน
ปลัดกระทรวงคนหนึ่งมีอำนาจหน้าที่  ดังนี้
รับผิดชอบควบคุมราชการประจำในกระทรวง กำหนดแนวทางและแผน การปฏิบัติราชการของกระทรวง และลำดับความสำคัญของแผนการปฏิบัติราชการประจำปีของ ส่วนราชการในกระทรวงให้เป็นไปตามนโยบายที่รัฐมนตรีกำหนด รวมทั้งกำกับ เร่งรัด ติดตาม และประเมินผลการปฏิบัติราชการของส่วนราชการในกระทรวง
เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการของส่วนราชการในกระทรวงรองจากรัฐมนตรี
เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานปลัดกระทรวง และรับผิดชอบ ในการปฏิบัติราชการของสำนักงานปลัดกระทรวง
รายนามปลัดกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ลำดับ | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 1 |  | ไสว พราหมณี | 5 ตุลาคม พ.ศ. 2536 | 30 กันยายน พ.ศ. 2538 |
| 2 |  | ผัน จันทรปาน | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2538 | 30 กันยายน พ.ศ. 2541 |
| 3 |  | ประสงค์ รณะนันทน์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 | 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 |
| 4 |  | อิระวัชร์ จันทรประเสริฐ | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2543 | 30 กันยายน พ.ศ. 2545 |
| 5 (1) |  | อภัย จันทนจุลกะ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2545 | 2 ตุลาคม พ.ศ. 2545 |
รายนามปลัดกระทรวงแรงงาน

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| ลำดับ | รูป | รายนาม | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ |
| 5 (2) |  | อภัย จันทนจุลกะ | 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 | 30 กันยายน พ.ศ. 2546 |
| 6 |  | จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 | 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 |
| 7 |  | สมชาย วงศ์สวัสดิ์ | 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 | 21 กันยายน พ.ศ. 2549 |
| 8 |  | จุฑาธวัช อินทรสุขศรี | 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 | 30 กันยายน พ.ศ. 2551 |
| 9 |  | สมชาย ชุ่มรัตน์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 | 30 กันยายน พ.ศ. 2553 |
| 10 |  | สมเกียรติ ฉายะศรีวงศ์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 | 30 กันยายน พ.ศ. 2556 |
| 11 |  | จีรศักดิ์ สุคนธชาติ | 11 ตุลาคม พ.ศ. 2556 | 30 กันยายน พ.ศ. 2557 |
| 12 |  | นคร ศิลปะอาชา | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2557 | 30 กันยายน พ.ศ. 2558 |
| 13 |  | หม่อมหลวงปุณฑริก สมิติ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 | 30 กันยายน พ.ศ. 2560 |
| 14 |  | จรินทร์ จักกะพาก | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 |
| 15 |  | สุทธิ สุโกศล | 9 มิถุนายน พ.ศ. 2562 | 30 กันยายน พ.ศ. 2564 |
| 16 |  | บุญชอบ สุทธมนัสวงษ์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 | 30 กันยายน พ.ศ. 2566 |
| 17 |  | ไพโรจน์ โชติกเสถียร | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 30 กันยายน พ.ศ. 2567 |
| 18 |  | บุญสงค์ ทัพชัยยุทธ์ | 1 ตุลาคม พ.ศ. 2567 | ปัจจุบัน |
ดูเพิ่ม

กระทรวงแรงงาน (ประเทศไทย)
| ด ค กปลัดกระทรวงแรงงานของไทย |
| --- | --- | --- |
| กระทรวงแรงงาน และสวัสดิการสังคม  (พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2545) |  ไสว พราหมณี  ผัน จันทรปาน  ประสงค์ รณะนันทน์  อิระวัชร์ จันทรประเสริฐ  อภัย จันทนจุลกะ  |  |
| กระทรวงแรงงาน  (ตั้งแต่ พ.ศ. 2545) |  อภัย จันทนจุลกะ  จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ  สมชาย วงศ์สวัสดิ์  จุฑาธวัช อินทรสุขศรี  สมชาย ชุ่มรัตน์  สมเกียรติ ฉายะศรีวงศ์  จีรศักดิ์ สุคนธชาติ  นคร ศิลปะอาชา  หม่อมหลวงปุณฑริก สมิติ  จรินทร์ จักกะพาก  สุทธิ สุโกศล  บุญชอบ สุทธมนัสวงษ์  ไพโรจน์ โชติกเสถียร  บุญสงค์ ทัพชัยยุทธ์  |  |
สำนักงานปลัดกระทรวงแรงงาน
| ด ค กปลัดกระทรวงในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| ตำแหน่งในปัจจุบัน |  กระทรวงกลาโหม  กระทรวงการคลัง  กระทรวงการต่างประเทศ  กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา  กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์  กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม  กระทรวงเกษตรและสหกรณ์  กระทรวงคมนาคม  กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม  กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม  กระทรวงพลังงาน  กระทรวงพาณิชย์  กระทรวงมหาดไทย  กระทรวงยุติธรรม  กระทรวงแรงงาน  กระทรวงวัฒนธรรม  กระทรวงศึกษาธิการ  กระทรวงสาธารณสุข  กระทรวงอุตสาหกรรม  สำนักนายกรัฐมนตรี  |  |
| ตำแหน่งในอดีต | กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี |  |
พระเจ้าตนหลวง

| พระเจ้าตนหลวง |
| --- | --- |

ชื่อเต็ม: พระเจ้าตนหลวงทุ่งเอี้ยงเมืองพะเยา
ชื่อสามัญ: พระเจ้าตนหลวง
ประเภท: พระพุทธรูป
ศิลปะ: ปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน
ความกว้าง: 14 เมตร
ความสูง: 16 เมตร
วัสดุ: ปูนปั้น ปิดทอง
สถานที่ประดิษฐาน: พระวิหาร วัดศรีโคมคำ จังหวัดพะเยา
ความสำคัญ: พระพุทธรูปสำคัญ ของจังหวัดพะเยา
หมายเหตุ: พระพุทธรูปขนาดใหญ่ที่สุดในภาคเหนือ
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
พระเจ้าตนหลวง เป็นพระประธานอยู่ในวิหารวัดศรีโคมคำ จังหวัดพะเยา สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2034 ตรงกับรัชสมัยของพญายอดเชียงราย กษัตริย์ล้านนาแห่งราชวงศ์มังราย และสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งราชวงศ์สุพรรณภูมิ พระมหากษัตริย์ของกรุงศรีอยุธยา พระเจ้าตนหลวงเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทอง ปางมารวิชัย ศิลปะสกุลช่างเชียงแสน เป็นพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในดินแดนล้านนา
พระเจ้าตนหลวงเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองพะเยา เดิมชื่อ พระเจ้าตนหลวงทุ่งเอี้ยงเมืองพะเยา เนื่องจากสร้างขึ้นบริเวณริมหนองเอี้ยง ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 กรมประมงได้มีการก่อสร้างประตูกั้นน้ำ ทำให้น้ำแม่อิงและลำห้วยต่าง ๆ เอ่อล้นท่วมหนองเอี้ยงเป็นบริเวณกว้าง จนเกิดเป็นบึงขนาดใหญ่ ซึ่งภายหลังเรียกว่ากว๊านพะเยา ทำให้พระเจ้าตนหลวงประดิษฐานอยู่ริมกว๊านพะเยามาจนถึงทุกวันนี้
ตำนานพระเจ้าตนหลวง

เมื่อพระพุทธเจ้าได้เสด็จเดินทางออกโปรดสัตว์ในดินแดนสุวรรณภูมิตามตำนานพระเจ้าเลียบโลก ได้เสด็จมาเมืองพะเยา ขณะนั้นมียักษ์ตนหนึ่งไม่ได้กินอะไรมา 7 วัน เห็นพระพุทธเจ้าจึงไล่เลยไปจนเหนื่อย พระพุทธเจ้าจึงประทับรอยพระบาทบนแผ่นหิน ยักษ์คิดในใจว่าชายผู้นี้มีแรงมากแท้ สามารถเหยียบหินให้มีรอยเท้าได้ พระพุทธเจ้าจึงโปรดและให้ยักษ์รับศีลห้าไว้ และตรัสกับพระอานนท์ว่า ยักษ์วิ่งไล่เลย ภายหลังโจรจะมาอยู่ที่นี่และเรียกว่า เวียงเลย และได้พบกับตายายสองผัวเมีย ตายายสองผัวเมียไม่มีข้าวจึงถวายพลูและครกหินตำหมากพลู พระพุทธเจ้าจึงตรัสกับพระอานนท์ว่า ตายายสองผัวเมียได้ถวายพลูและครกหินตำหมากพลู ภายหน้าที่นี่จะเรียกว่า พลูปอ และเมืองนี้จะมีหินมากนัก พระพุทธเจ้าได้เสด็จขึ้นสู่จอมดอยและได้พบกับนายช่างทอง นายช่างทองได้ถวายข้าวปลาอาหารแด่พระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าฉันเสร็จแล้วได้ลูบพระเศียรประทานพระเกศาให้แก่นายช่างทอง นายช่างทองรับใส่กระบอกไม้รวก ภายหลังคือ พระธาตุจอมทอง (ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านต๋อม อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา) พระพุทธเจ้าทรงกระหายน้ำ รับสั่งให้พระอานนท์ไปตักน้ำตรงหนองตีนดอยมาถวาย พระอานนท์จะตักน้ำแต่พญานาคชื่อ ธุมมสิกขี ขัดขวางและเนรมิตหงอนให้เป็นควันปิดหนองไว้ พระพุทธเจ้าจึงเสด็จไปประทับยืนข้างหนองน้ำ พญานาคจะพ่นควันแผ่พังพอนใส่ แต่ก็เห็นพระวรกายของพระพุทธเจ้าเต็มไปด้วยฉัพพรรณรังสี จึงทูลถามว่าเป็นใคร พระพุทธเจ้าได้แนะนำตัวและแสดงอภินิหารเนรมิตพระวรกายให้ใหญ่เท่ากับพระกกุสันธพุทธเจ้า พระโกนาคมนพุทธเจ้า พระกัสสปพุทธเจ้า ประทับนั่ง พระวรกายสูง 32 ศอก และเหยียบพญานาคธุมมสิขีจมลงไปในหนอง พญานาคธุมมสิกขีจึงรีบไปนำก้อนหินที่พระกกุสันธพุทธเจ้า พระโกนาคมนพุทธเจ้า พระกัสสปพุทธเจ้าเคยประทับนั่งฉันภัตตาหาร มาให้พระพุทธเจ้าประทับนั่งฉันน้ำ พระพุทธเจ้ามีพุทธทำนายว่า ภายหลัง ตายายสองผัวเมียที่ถวายหมากพลูจะได้สร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่เท่าพระกกุสันธพุทธเจ้าและสั่งให้พญานาคธุมมสิกขีนำคำ (ภาษาเหนือเรียกทองคำว่า คำ) มามอบให้ตายายสองผัวเมีย
ภายหลังพระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานไปแล้ว พญายอดเชียงรายเป็นกษัตริย์เมืองเชียงใหม่ พระเมืองยี่เป็นเจ้าเมืองพะเยา ตายายสองผัวเมียที่เคยถวายหมากพลูได้มาเกิดเป็น ตายายสองผัวเมีย ทำอาชีพเลี้ยงเป็ดเลี้ยงห่านขาย พญานาคธุมมสิกขีจึงเนรมิตกายเป็นชายนุ่งขาวห่มขาวนำคำ 420,500 บาท มามอบและบอกให้ตายายสองผัวเมียสร้างสร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่เท่าพระกกุสันธพุทธเจ้า และเนรมิตกายตนให้เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่เท่ากับพระกกุสันธพุทธเจ้า พระโกนาคมนพุทธเจ้า พระกัสสปพุทธเจ้า ประทับนั่ง พระวรกายสูง 32 ศอก และหนีหายไป
พ.ศ. 2034 ตายายสองผัวเมียจึงเริ่มถมสระหนองเอี้ยงและทำการปั้นอิฐ ใช้เวลาถึง 33 ปีจึงทำการปั้นองค์พระ ทาปูน ทารัก ปิดทอง สำเร็จใน พ.ศ. 2067 ในรัชสมัยพญาแก้วเป็นกษัตริย์เมืองเชียงใหม่ พระเมืองตู้เป็นเจ้าเมืองพะเยา พญาแก้วมีศรัทธาสร้างพระวิหารหลวงครอบพระเจ้าตนหลวง กำหนดเขตแดนของวัด และพญาแก้ว พระเมืองตู้ ได้กัลปนาถวายข้าพระ 20 ครัวเรือน ให้เป็นข้าพระเจ้าตนหลวง ตั้งชื่อวัดว่า วัดศรีโคมคำ (เพราะเมื่อแรกสร้างพระเจ้าตนหลวง ตายายสองผัวเมียได้นำทองคำไปผูกกับปลายไม้แล้วปักลงกลางหนองเอี้ยง และประกาศให้คนนำดินมาปาทั้งกลางวันกลางคืน จนดินเต็มหนอง ตอนกลางคืนก็จุด "ผางกม" (ผางประทีบ) เพื่อให้คนได้เห็นคำ จนเป็นที่มาของคำว่า "กมคำ" (จุดกมขว้างคำ) และเป็น สะหรีกมคำ-เพี้ยนเป็น ศรีโคมคำ และ วัดศรีโคมคำในที่สุด)