stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดคลองวาฬ
ลำดับเจ้าอาวาส

วัดคลองวาฬ มีเจ้าอาวาสเท่าที่ปรากฎชื่อ 10 รูป ดังนี้
| ลำดับ | เจ้าอาวาส | วาระ (พ> ศ.) |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระรุ่ง ภู่ระหงษ์ | ไม่ปรากฎ |
| 2 | พระพุ่ม สอนสอบ | ไม่ปรากฎ |
| 3 | พระเกี้ยน | ไม่ปรากฎ |
| 4 | พระเหลือ พูลสวัสดิ์ | ไม่ปรากฎ |
| 5 | พระนิ่ม | ไม่ปรากฎ |
| 6 | พระจวง ส่วนน้อย | ไม่ปรากฎ |
| 7 | พระกรี คงหนุน | 2460 — 2474 |
| 8 | พระสุเมธีวรคุณ (โถ ถาวรนันท์ พฺรหฺมสโร) | 2474 — 2492 |
| 9 | พระราชธรรมาภรณ์ (หวล สุขิโต) | 2492 — 2529 |
| 10 | พระธรรมวชิรสิทธาจารย์ (ละเอียด สุทนฺโต) | 2530 — ปัจจุบัน |
แหล่งข้อมูล

watklongwan.net เก็บถาวร 2012-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระบบบริหารฐานข้อมูล กรมการศาสนา วัดคลองวาฬ[ลิงก์เสีย]
สุภิญญา กลางณรงค์

สุภิญญาเมื่อปี 2009
สุภิญญา กลางณรงค์ (เกิด พ.ศ. 2519 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี) เป็นนักกิจกรรมสังคมด้านสื่อ เริ่มต้นทำงานที่ป่าใหญ่ครีเอชั่น ในฝ่ายผลิตและเขียนบทสารคดีโทรทัศน์ในปี 2537 จากนั้นร่วมงานเป็นฝ่ายสื่อและเผยแพร่ของมูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม และเป็นผู้ประสานงานคณะทำงานติดตามมาตรา 40 ของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540 ซึ่งเกี่ยวกับการจัดสรรทรัพยากรสื่อสาร สุภิญญาร่วมก่อตั้งคณะกรรมการรณรงค์เพื่อการปฏิรูปสื่อ (คปส.) เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการและรองประธานคปส. หลังจากนั้นมีความสนใจในสื่อใหม่และร่วมก่อตั้งและเป็นผู้ประสานงานคนแรกของเครือข่ายพลเมืองเน็ต ในปี 2551 ก่อนจะลาออกจากทุกตำแหน่งเพื่อเข้ากระบวนการสรรหาคัดเลือกเป็นกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) และได้รับคัดเลือกเป็นกรรมการกสทช.ในปี 2554
สุภิญญาเป็นที่รู้จักจากบทบาทวิพากษ์วิจารณ์นโยบายการแทรกแซงสื่อสมัยรัฐบาลทักษิณ โดยเฉพาะจากคดีที่ถูกชินคอร์ปฟ้อง เมื่อปลายปี พ.ศ. 2546 ชินคอร์ปอเรชั่นฟ้องคดีหมิ่นประมาททางอาญากับเธอในฐานะจำเลยที่ 1 จากนั้นในปลายปี พ.ศ. 2547 ก็ฟ้องซ้ำในคดีแพ่ง เรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 400 ล้านบาท เนื่องจากการให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับผลประโยชน์ทับซ้อน ของ ทักษิณ ชินวัตร, พรรคไทยรักไทย, และชินคอร์ปอเรชั่น ศาลตัดสินยกฟ้องเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยเห็นว่าสุภิญญาให้สัมภาษณ์เพื่อประโยชน์สาธารณะ
สุภิญญาเป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยเมื่อปีพ.ศ. 2549  สุภิญญาแสดงความเสียใจต่อสาธารณะในภายหลังต่อบทบาทดังกล่าว และได้ลดบทบาทการเคลื่อนไหวโดยยุติการดำรงตำแหน่งเลขาธิการคปส.หลังครบวาระและไปดำรงตำแหน่งรองประธานคปส.แทน และเป็นอนุกรรมาธิการของวุฒิสภาภายใต้การสนับสนุนของ ส.ว.แต่งตั้ง
กสทช.

บทบาทกับกสทช. สุภิญญาดำรงตำแหน่งประธานคณะอนุกรรมการส่งเสริมการกำกับดูแลกันเอง และประธานคณะอนุกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคด้านกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ โดยระหว่างดำรงตำแหน่ง ได้ทวีตแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับงานที่ทำอย่างต่อเนื่อง ผ่านบัญชีทวิตเตอร์ @supinya
เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2560 สุภิญญาประกาศยุติการปฏิบัติหน้าที่ในฐานะคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หลังจากที่ศาลฎีกาพิพากษาว่ามีความผิดจากคดีปีนรั้วสภาเมื่อปี พ.ศ. 2560ต่อมามีพระบรมราชโองการให้พ้นจากตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2560สุภิญญาปฏิบัติหน้าที่ในฐานะคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ระหว่างวันที่ 7 ตุลาคม 2554 ถึง 14 มีนาคม 2560
ประวัติการศึกษา

มัธยมต้น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี (รุ่นที่ 1) (สมัยที่ใช้ชื่อเป็น วิทยาลัยครูสุราษฎร์ธานี)
มัธยมปลาย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ศิลป์ ฝรั่งเศส
ปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาสื่อสารมวลชน (เริ่มเข้าศึกษา พ.ศ. 2536)
ปริญญาโท วารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หัวข้อวิทยานิพนธ์ มาตรา 40 กับวาทกรรมการปฏิรูปสื่อ (พ.ศ. 2543)
MA Communication Policy and Regulation (Merit), University of Westminster, London (2002)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2557 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
แหล่งข้อมูลอื่น

Supinya.com - บล็อกส่วนตัว
สุภิญญา กลางณรงค์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
หลิน ยฺวี่หลิน

หลิน ยฺวี่หลิน (จีน: 林堉璘; พินอิน: Lín Yùlín) เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1936 เป็นนักธุรกิจชาวไต้หวันในธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ เคยได้รับการจัดให้เป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นอันดับ 3 ของไต้หวันเมื่อปี ค.ศ. 2017 ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2018
ประวัติ

หลิน ยฺวี่หลิน เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1936 เป็นนักธุรกิจเจ้าของอาคารพาณิชย์หลายแห่งรวมถึง Hung Tai Center เป็นผู้ลงทนหลักของบริษัทก่อสร้างหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็น Hung Sheng Construction, Cooperative Construction และ Hung Tai Asset Management นอกจากนี้ยังเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในธนาคารเอิ้นตี้คอมเมอร์เชียล และเป็นเจ้าของอาคารสำนักงานและห้างสรรพสินค้าอีกหลายแห่งในกรุงไทเป
นิตยสารฟอบส์เปิดเผยตัวเลขว่าหลิน มีทรัพย์สินสุทธิ 5.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อปี ค.ศ. 2017
หลินแต่งงานแล้วและมีบุตร 7 คน อาศัยอยู่ในกรุงไทเป และเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 2018 ด้วยวัย 81 ปี
วัด

บทความนี้เกี่ยวกับศาสนสถาน สำหรับกระบวนการเพื่อให้ได้มาซึ่งขนาดของปริมาณ ดูที่ การวัด
สำหรับความหมายทางคณิตศาสตร์ของความยาว พื้นที่ หรือปริมาตร ดูที่ ทฤษฎีการวัด
วัด, อาวาส หรือ อาราม คือคำเรียกศาสนสถานของศาสนาพุทธในประเทศไทย กัมพูชา และลาว เป็นที่อยู่ของภิกษุ และประกอบศาสนกิจของพุทธศาสนิกชน ภายในวัดมีวิหาร อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิ เมรุ ซึ่งใช้สำหรับประกอบศาสนพิธีต่าง ๆ เช่น การเวียนเทียน การสวดพุทธมนต์ การทำสมาธิ
วัดโดยส่วนใหญ่นิยมแบ่งเขตภายในวัดออกเป็นสองส่วนคือ พุทธาวาส และสังฆาวาส โดยส่วนพุทธาวาสจะเป็นที่ตั้งของสถูปเจดีย์ อุโบสถ สถานที่ประกอบกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา และส่วนสังฆาวาส จะเป็นส่วนกุฎิสงฆ์สำหรับภิกษุสามเณรจำพรรษา และในปัจจุบันแทบทุกวัดจะเพิ่มส่วนฌาปนสถานเข้าไปด้วย เพื่อประโยชน์ในด้านการประกอบพิธีทางศาสนาของชุมชน เช่น การฌาปนกิจศพ โดยในอดีตส่วนนี้จะเป็นป่าช้า ซึ่งอยู่ติดหรือใกล้วัด ตามธรรมเนียมของแต่ละท้องถิ่น ซึ่งส่วนใหญ่กลุ่มฌาปนสถานในวัดพุทธศาสนาในประเทศไทยจะตั้งอยู่บนพื้นที่ ๆ เป็นป่าช้าเดิม
ประเภท

ตามมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 จำแนกวัดเป็น 2 อย่าง คือ
สำนักสงฆ์ คือ วัดที่กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัด รวมถึงได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างขึ้น แต่ยังไม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา จึงใช้เป็นที่อยู่พระสงฆ์ได้ แต่ในทางพระวินัยยังไม่สามารถสังฆกรรมได้
วัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เป็นวัดที่เลื่อนฐานะจากสำนักสงฆ์ โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้ว พร้อมใช้ทำสังฆกรรมตามพระวินัย ได้ทุกประการ วัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา แบ่งออกเป็น พระอารามหลวงและวัดราษฎร์
วัดราษฎร์ คือวัดที่ได้รับพระราชทานที่วิสุงคามสีมา แต่มิได้เข้าบัญชีเป็นพระอารามหลวง
พระอารามหลวง หรือ วัดหลวง คือวัดที่พระเจ้าแผ่นดินทรงสร้าง หรือทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เข้าจำนวนในบัญชีเป็นพระอารามหลวง
พระอารามหลวงมี 3 ชั้น ได้แก่
ชั้นเอก มี 3 ชนิด ได้แก่ ราชวรมหาวิหาร ราชวรวิหาร และวรมหาวิหาร
ชั้นโท มี 4 ชนิด ได้แก่ ราชวรมหาวิหาร ราชวรวิหาร วรมหาวิหาร และวรวิหาร
ชั้นตรี มี 3 ชนิด ได้แก่ ราชวรวิหาร วรวิหาร และสามัญ (ไม่มีสร้อยต่อท้าย)
องค์ประกอบ

รูปแบบและองค์ประกอบศิลปกรรมของวัดในแต่ละยุคและท้องถิ่นมีความแตกต่างกันไปบ้าง เช่น อิทธิพลทางศิลปะ คตินิยม วัสดุท้องถิ่น แต่ทั่วไปจะประกอบด้วย 3 ส่วน คือ
เขตพุทธาวาส คือ ขอบเขตที่กำหนดไว้สำหรับให้พระสงฆ์ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ประกอบด้วย เจดีย์หรือสถูป มณฑป อุโบสถ วิหาร หอระฆัง ศาลา เป็นต้น บริเวณล้อมรอบพระวิหารและพระอุโบสถมักมีพื้นที่กว้างสำหรับใช้ในกิจพิธีต่าง ๆ เช่น การแห่ประทักษิณ เป็นต้น โดยทั่วไปพระวิหารและพระอุโบสถส่วนมากมักมีรูปทรงเป็นอาคารสี่เหลี่ยมผืนผ้าหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเสมอ มีคำอธิบายว่ามีความเกี่ยวข้องกับพุทธประวัติ ตอนที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสรู้ โดยพระองค์ทรงประทับหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก สอดคล้องกับพระพุทธรูปประธานในพระวิหารหรือพระอุโบสถที่มักเป็นปางมารวิชัยในตอนผจญมารก่อนที่พระองค์จะตรัสรู้ ลักษณะการวางผังอุโบสถและวิหารนี้เหมือนกันทั้งภาคพื้นทวีปของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เขตสังฆาวาส คือ พื้นที่ซึ่งกำหนดให้เป็นที่พักอาศัยและกระทำกิจวัตรของพระสงฆ์ที่ไม่ข้องกับพิธีการทางศาสนาโดยตรง เช่น กุฏิ หอฉัน วัจจกุฎี ศาลาการเปรียญ หอไตร ศาลาท่าน้ำ เป็นต้น
เขตธรณีสงฆ์ คือ เขตที่ดินของวัดนอกเหนือจากเขตพุทธาวาสและเขตสังฆาวาส เป็นพื้นที่วัดที่ใช้ประโยชน์ในลักษณะต่าง ๆ เช่น เมรุ สุสาน โรงเรียน
สาเหตุการสร้างและปฏิสังขรณ์

วัดเริ่มมีครั้งแรกในประเทศอินเดีย เพื่อเป็นที่ประดิษฐานสถูปเจดีย์และเป็นที่พักพระสงฆ์ วัดเวฬุวันถือเป็นพระอารามหรือวัดแห่งแรกในพระพุทธศาสนา ปัจจุบันอยู่ในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย จากนั้นอุบาสกอุบาสิกาอื่น ๆ ในที่ต่าง ๆ ได้สร้างวัดถวาย เช่น พระเชตะวันมหาวิหาร ของอนาถปิณฑิก เศรษฐีบุพพารามของนางวิสาขา อัมพปาลีวัน ของนางอัมพปาลี ในเมืองสาวัตถี วัดโฆสิตตาราม ของพระเจ้าอุเทน เมืองโกสัมภี เป็นต้น
สำหรับการสร้างวัดในประเทศไทยมีมาตั้งแต่สมัยศิลปะทวาราวดี ในพุทธศวรรษที่ 12–16 วัดแห่งแรกในพื้นที่ของประเทศไทย บ้างสันนิษฐานว่า วัดเขาทำเทียม จังหวัดสุพรรณบุรี สร้างหลังจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพานได้ 300 ปี บ้างก็ว่า "วัดปุณณารามดำรงอริยสงฆ์" ซึ่งระบุไว้ในกระเบื้องจารที่ขุดได้ที่คูบัว จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันไม่มีร่องรอยปรากฏให้เห็น อยู่ในบริเวณเมืองโบราณคูบัว จังหวัดราชบุรี สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าทับไทยทอง หลังจากที่ไทยส่งคณะทูตเดินทางไปยังวัดเวฬุวันมหาวิหาร วัดแห่งแรกในพระพุทธศาสนา ที่ประเทศอินเดีย
ในประเทศกัมพูชา พบหลักฐานการสร้างพระวิหารในพุทธศาสนานิกายเถรวาทตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 19 ในรัชสมัยของพระเจ้าสรินทรวรมัน หลักฐานจากศิลาจารึก k.754 ได้กล่าวถึงพระราชบัญชาของพระเจ้าสรินทรวรมันที่ทรงสั่งให้สร้างพระวิหารและพระพุทธรูปสำหรับเคารพบูชาในปี พ.ศ. 1851
วัดในระยะแรกมีจุดประสงค์ 2 อย่าง คือ เพื่อเป็นที่บรรจุพระบรมธาตุ เรียกว่า วัดพุทธเจดีย์ อีกประการหนึ่งคือ สร้างเพื่อเป็น วัดอนุสาวรีย์ ได้แก่สถูปเพื่อบรรจุอัฐิธาตุบุคคลสำคัญทางพุทธศาสนา ต่อมาวัตถุประสงค์การสร้างเริ่มขยายออกไป แต่มีสาเหตุสำคัญ คือ ความเชื่อในเรื่องกรรม ไตรภูมิ และยุคพระศรีอริยเมตไตรยตามคำสอนในคัมภีร์ศาสนา กล่าวคือ การทำบุญที่ได้ผลบุญมากที่สุดคือการสร้างวัด
ปัจจัยการสร้างวัดและบูรณะปฏิสังขรณ์อื่น ๆ ได้แก่ สร้างเพื่อแสดงความรุ่งเรืองของอาณาจักร เพื่อเป็นอนุสรณ์สงคราม เพื่อสะดวกในการทำบุญ เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชน เพื่อใช้เป็นสถานศึกษา สร้างเพื่อความศรัทธาในภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง หรืออาจเป็นค่านิยม อย่าง ความนิยมสร้างวัดประจำรัชกาล วัดประจำตระกูล สร้างเป็นอนุสรณ์และอุทิศส่วนกุศล เป็นต้น
วัดประจำพระราชวังในประเทศไทย

วัดพระศรีสรรเพชญ์ (วัดประจำพระราชวังโบราณ อยุธยา) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดพระศรีรัตนศาสดาราม (วัดประจำพระบรมมหาราชวัง) กรุงเทพมหานคร
เด็กวัด

เด็กวัด เป็นเด็กชายในประเทศไทยซึ่งอาศัยอยู่ในวัดและคอยรับใช้พระภิกษุ โดยเด็กวัดจะคอยถือบาตรของพระภิกษุในช่วงการบิณฑบาตยามเช้า หลังจากนั้น เด็กวัดจะมีหน้าที่จัดเตรียมอาหารของพระภิกษุก่อนที่จะรับประทานอาหารที่เหลือจากพระฉันเสร็จ ("ข้าวก้นบาตร") เด็กวัดเป็นผู้ถือศีล 10 ประการ เด็กชายบางคนถูกส่งมาเป็นเด็กวัดเพื่อประกอบความดี บ้างก็ถูกส่งมาเพราะมีที่พักและอาหารโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย เด็กวัดบางคนถูกพระเก็บมาเลี้ยงเนื่องจากไร้พ่อแม่ขาดมิตร ในขณะที่บางส่วนถูกส่งมาเพื่อศึกษาธรรม เด็กวัดบางส่วนบวชเป็นภิกษุ และบ้างก็อาจถือว่าเด็กวัดเป็นขั้นตอนอย่างเป็นทางการสำหรับการบวชเป็นสามเณร ขึ้นอยู่กับอายุและประเพณีในท้องถิ่น
ดูเพิ่ม

รายชื่อวัดในประเทศไทย (แบ่งตามจังหวัด)
รายชื่อวัดไทยในต่างประเทศ
บรรณานุกรม

สมคิด จิระทัศนกุล (2544). วัด : พุทธศาสนสถาปัตยกรรมไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ISBN 9746006819.
แหล่งข้อมูลอื่น

วัดไทย มินีโซต้า Thai Buddhist Center of Minnesota U.S.A. เก็บถาวร 2007-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วัดไทย - ทำเนียบวัดไทย
เว็บวัด - รวบรวมรายชื่อเว็บวัดในประเทศไทย เก็บถาวร 2017-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภายในวัดไทยใน นุคาริ, นูร์มิยาร์วิ, ฟินแลนด์
สุเมธ อุปนิสากร

| สุเมธ อุปนิสากร ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

กรรมการการเลือกตั้ง
ดำรงตำแหน่ง 20 กันยายน 2549 – 9 มีนาคม 2552
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 9 มีนาคม พ.ศ. 2482 (85 ปี)

สุเมธ อุปนิสากร เป็นอดีตกรรมการการเลือกตั้ง รับผิดชอบด้านการมีส่วนร่วมของประชาชน
ประวัติ

สุเมธ เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2482 จบการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รับราชการตุลาการมาโดยตลอด เคยดำรงอธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่งธนบุรี ผู้พิพากษาหัวหน้าแผนกทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศในศาลฎีกา และเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7 เมื่อ พ.ศ. 2542  จากนั้นจึงดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโสประจำศาลอาญากรุงเทพใต้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2527 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2551 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
อันดามัน

อันดามัน สามารถหมายถึง
ทะเลอันดามัน, ทะเลที่อยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศพม่าและไทย
หมู่เกาะอันดามัน
หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์, ดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย
ชาวอันดามัน, ชนพื้นเมืองในเอเชียใต้
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024

ตารางเหรียญการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 จัดอันดับชาติที่มีส่วนร่วมของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ (NPCs) ที่เข้าร่วมตามจำนวนเหรียญทองที่นักกีฬาได้รับในระหว่างการแข่งขันพาราลิมปิก 2024 ถือเป็นการแข่งขันครั้งที่ 17 โดยเป็นการแข่งขันทุกๆ 4 ปี สำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางกายภาพและความบกพร่องทางสติปัญญา การแข่งขันจัดขึ้นที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 28 สิงหาคม ถึง 8 กันยายน พ.ศ. 2567 โดยมีการแข่งขันชิงเหรียญรางวัลจำนวน 549 รายการ
มอริเชียส เนปาล และทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย คว้าเหรียญพาราลิมปิกเหรียญแรกได้สำเร็จในครั้งนี้ โดย ณ ปี พ.ศ. 2567 เนปาลยังไม่มีเหรียญรางวัลโอลิมปิก
ยูโด เทเบิลเทนนิส และเทควันโด มีรางวัลเหรียญทองแดง 2 เหรียญต่อแต่ละประเภทกีฬา โดยประเภทกีฬาเทเบิลเทนนิสมอบให้แก่ผู้แพ้ในรอบรองชนะเลิศ ส่วนเหรียญทองแดงในประเภทกีฬายูโดและเทควันโดจะแข่งกันในรอบแก้ตัว ซึ่งนักกีฬาที่แพ้ในรอบรองชนะเลิศจะต้องกลับมาแข่งขันเพื่อชิงเหรียญทองแดง
นักกีฬาพาราลิมปิกที่เป็นกลาง

นักกีฬาพาราลิมปิกเป็นกลาง เป็นชื่อที่ใช้แทนนักกีฬารัสเซียและเบลารุส ที่ได้รับการรับรองในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 หลังจากที่คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC) ได้สั่งห้ามใช้ชื่อประเทศของนักกีฬาเหล่านี้เนื่องจากการรุกรานยูเครนของรัสเซีย ในปี พ.ศ. 2565
นักกีฬาเป็นกลางแข่งขันภายใต้ธงขาวซึ่งมีตัวอักษรสีดำเขียนว่า NPA การใช้ธงนี้จำกัดเฉพาะกราฟิกการนำเสนอทางทีวีและกีฬาและในพิธีมอบเหรียญรางวัล การได้รับเหรียญรางวัลไม่ได้ถูกบันทึกในตารางเหรียญรางวัลของการแข่งขันพาราลิมปิก 2024 ที่ปารีส และเมื่อนักกีฬาที่เป็นกลางได้รับเหรียญทอง เพลงชาติพาราลิมปิกจะบรรเลงขึ้น แต่เหรียญรางวัลของพวกเขาจะไม่ถูกเพิ่มในตารางเหรียญรางวัลอย่างเป็นทางการ
ดูเพิ่ม

สรุปเหรียญรางวัลพาราลิมปิกตลอดกาล
สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
หลิน ปี้ฉี

หลิน ปี้ฉี (林碧琪) เป็นนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง เกิดปีพ.ศ. 2509 หลิน ปี้ฉีได้รับรางวัล ฮ่องกง ฟิล์ม อวอร์ด สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม
ผลงาน

Lonely Fifteen (1982)
แหล่งข้อมูลอื่น

หลิน ปี้ฉี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี

| หม่อมราชวงศ์ กิติวัฒนา ปกมนตรี ป> ม., ท.ช., ท.จ. |
| --- | --- |
เกิด: หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ไชยันต์ 3 กันยายน พ.ศ. 2476 วังกรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย
เสียชีวิต: 28 ตุลาคม พ.ศ. 2561 (85 ปี)
อาชีพ: นักการเมือง
คู่สมรส: วุธจิระ ปกมนตรี (หย่า)
บุตร: อิศร ปกมนตรี อวัสดา ปกมนตรี กีรดี ปกมนตรี
บิดามารดา: พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย หม่อมเจ้าพัฒน์คณนา ไชยันต์
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี (ราชสกุลเดิม ไชยันต์; 3 กันยายน พ.ศ. 2476 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2561)  เป็นพระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย กับหม่อมเจ้าพัฒน์คณนา ไชยันต์
ประวัติ

หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี หรือ คุณหญิงแก้มพวง เป็นพระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย กับหม่อมเจ้าพัฒน์คณนา ไชยันต์ (ราชสกุลเดิม กิติยากร) ประสูติวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2476 เป็นอดีตรองประธานสภาสตรีแห่งชาติ ในพระบรมราชินูปถัมป์ จบการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย แล้วไปศึกษาต่อด้านภาษาและสังคมศึกษาที่ Ahridge House of Citizenship แคว้นเฮิร์ทฟอร์ดไชร์  และวิชาการละครที่Royal Academy of Dramatic Art (RADA) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนาสมรสกับวุธจิระ ปกมนตรี มีธิดาคือ อวัสดา ปกมนตรี อดีตผู้ประกาศข่าว ช่อง 9 และกีรดี ปกมนตรี ต่อมาหม่อมราชวงศ์กิติวัฒนาและสามี ได้หย่ากัน
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการหลอดเลือดสมองตีบ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2561 สิริอายุ 85 ปี ต่อมาวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2562 เวลา 17.30 น. สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพหม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ในการนี้สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 แห่งเลโซโท และ สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ แห่งราชอาณาจักรเลโซโท เสด็จพระราชดำเนินมาทรงร่วมพิธีด้วย
การทำงาน

หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนาเริ่มรับราชการที่โรงเรียนนาฏศิลป์ กรมศิลปากร แล้วลาออกมาทำธุรกิจส่วนตัว และทำงานด้านสังคมสงเคราะห์ ต่อมาในการเลือกตั้ง ส.ส. ปี พ.ศ. 2550  จึงได้เข้ามาทำงานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบสัดส่วน เขต 6 กรุงเทพมหานครและปริมณฑล สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน โดยหม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา เป็นกลุ่มที่สนับสนุนพลตำรวจเอกประชา พรหมนอก เป็นนายกรัฐมนตรี ในการลงมติเมื่อปลายปี พ.ศ. 2551[ต้องการอ้างอิง]
ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำตัดสินให้หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนาพ้นจากสมาชิกภาพการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เนื่องจากถือครองหุ้นภายหลังจากที่ กกต.ประกาศรับรองสภาพการเป็น ส.ส. แล้ว
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต

สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต เป็นสโมสร ฟุตบอล ซึ่งเป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของมหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งกำลังอยู่ในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนกรุงเทพและปริมณฑล
ประวัติสโมสร

สโมสรเลื่อนชั้นเข้ามาทำการแข่งขันใน ดิวิชั่น 2 2552 โดยได้เลื่อนชั้นจากการแข่งขัน ฟุตบอลถ้วย ข 2551 ต่อมาโดยฝ่ายจัดการแข่งขัน ได้กำหนดให้สโมสร ทำการแข่งขันในโซนกรุงเทพมหานคร และ ปริมณฑล โดยในปีแรก สโมสรจบอันดับที่ 8 ของตาราง
ประวัติสโมสร > ร่วมมือกับ เจดับบลิว กรุ๊ป

ต่อมาใน ฤดูกาล 2553 ทางสโมสรได้ร่วมมือกับ สมาคมสโมสรเจดับบลิวกรุ๊ป ซึ่งในขณะนั้นลงทำการแข่งขันใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ในการร่วมกันบริหารสโมสรอาชีพ โดยได้มีการเปลื่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสร มหาวิทยาลัยรังสิต-เจดับบลิวกรุ๊ป เอฟซี โดยในปีนั้น สโมสรสามารถคว้าตำแหน่ง รองชนะเลิศ การแข่งขันใน โซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และสามารถเลื่อนชั้น ไปทำการแข่งขันใน ดิวิชั่น 1 2554 จากการเพลย์ออฟ เลื่อนชั้น/ตกชั้น โดยได้มีความร่วมมือกันทั้งสองฝ่ายจนถึงปี 2556
ประวัติสโมสร > กลับมาทำสโมสรเอง

หลังจากที่สโมสรฯ ตกชั้น และ ยุติความร่วมมือร่วมกับ เจ ดับบลิว กรุ๊ป แล้วนั้น ก็ได้กลับมาใช้ชื่อ สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต เหมือนเดิม และทำการแข่งขัน ฟุตบอลดิวิชั่น 2 ในโซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ต่อมาในปี 2558 ได้มีความร่วมมือกับ สโมสรแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล ในการพัฒนานักฟุตบอลเยาวชน โดยทางสโมสรแอร์ฟอร์ซฯ ได้ส่งนักฟุตบอล เข้ามาทำการแข่งขัน โดยเป็นไปในรูปแบบ ทีมพันธมิตร โดยมีนักฟุตบอลที่เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเป็นแกนหลักของสโมสร
เพลงประจำทีมสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต

1. I Could Have Danced All Night
2. My Heart Will Go On
3. I've Never Been To Me
4. Shall We Dance?
5. Unchained Melody
6. Time To Say Goodbye
7. To Love You More
8. Memory
9. Sailing
10. Wild Child
11. Imagine
12. Eternally
13. RSU FC
ประวัติสัญลักษณ์สโมสร
ฤดูกาล 2553
ฤดูกาล 2554-2555
ฤดูกาล 2556-2558
ฤดูกาล 2559
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กมหาวิทยาลัยรังสิต |
| --- | --- | --- |
| คณะ | พยาบาลศาสตร์ • วิทยาศาสตร์ • กายภาพบำบัดและเวชศาสตร์การกีฬา • เทคนิคการแพทย์ • ทัศนมาตรศาสตร์ • รังสีเทคนิค • ศิลปศาสตร์ • นิติศาสตร์ • รัฐศาสตร์ • สถาปัตยกรรมศาสตร์ • ดิจิทัลอาร์ต • นวัตกรรมเกษตร • เทคโนโลยีอาหาร • เทคโนโลยีชีวภาพ •  บริหารธุรกิจ • บัญชี • เศรษฐศาสตร์ |  |
| วิทยาลัย | วิทยาลัยแพทยศาสตร์ • วิทยาลัยทันตแพทยศาสตร์ • วิทยาลัยเภสัชศาสตร์ • วิทยาลัยการแพทย์แผนตะวันออก • วิทยาลัยวิศวกรรมชีวการแพทย์ • วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ • วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม • วิทยาลัยครูสุริยเทพ • วิทยาลัยรัฐกิจ • วิทยาลัยดนตรี • วิทยาลัยการออกแบบ • วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ • วิทยาลัยนวัตกรรมดิจิทัลและเทคโนโลยีสารสนเทศ • วิทยาลัยนวัตกรรมเกษตร เทคโนโลยีชีวภาพ และอาหาร • วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ • บัณฑิตวิทยาลัย • วิทยาลัยนานาชาติ • วิทยาลัยนานาชาติจีน |  |
| สถาบัน | สถาบันภาษาอังกฤษ • สถาบันเจนเอด • สถาบันรัฐประศาสนศาสตร์ • สถาบันการทูตและการต่างประเทศ • สถาบันอาชญาวิทยาและการบริหารงานยุติธรรม • สถาบันการบิน • สถาบันการวิเคราะห์ข้อมูล |  |
| โรงเรียน | โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต • โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต เชียงใหม่ • โรงเรียนนานาชาติ บริติช ภูเก็ต |  |
| อื่น ๆ | มหาวิทยาลัยรังสิตไซเบอร์ • โรงพยาบาลอาร์เอสยูอินเตอร์เนชั่นแนล • สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี • สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต • สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู |  |
หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย
หนูขนเสี้ยน

| หนูขนเสี้ยน ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไพลโอซีนยุคสุดท้าย - ปัจจุบัน |
| --- | --- |

หนูขนเสี้ยนปลายหางพู่ (N. cremoriventer)

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์:: Muridae
วงศ์ย่อย:: Murinae
สกุล:: Niviventer Marshall, 1976

สกุล
 Niviventer andersoni  Niviventer brahma  Niviventer cameroni  Niviventer confucianus  Niviventer coninga  Niviventer cremoriventer  Niviventer culturatus  Niviventer eha  Niviventer excelsior  Niviventer fraternus  Niviventer fulvescens  Niviventer hinpoon  Niviventer langbianis  Niviventer lepturus  Niviventer lotipes (Allen, 1926) (ชื่อเก่าคือ N. tenaster)  Niviventer niviventer  Niviventer rapit  Niviventer tenaster
หนูขนเสี้ยน (สกุล: Niviventer) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Niviventer ในวงศ์ย่อย Murinae ในวงศ์ใหญ่ Muridae
มีลักษณะโดยรวมเป็นหนูขนาดเล็ก สภาพทั่วไปคล้ายกับหนูในสกุล Rattus ซึ่งเดิมเคยถูกจัดให้เป็นสกุลย่อยในสกุลนี้ แต่มีขนาดเล็กกว่า 
ซึ่งปัจจุบันได้ถูกแยกออกมาเป็นสกุลต่างหากร่วมกับสกุล Maxomys และสกุล Leopoldamys โดยนักอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 1979 แต่มีขนที่แข็งขึ้นแซมบนลำตัวทางด้านหลัง เมื่อเอามือลูบดูจะรู้สึกตำมือคล้ายกับหนามหรือเสี้ยน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก  ความยาวหางมีขนาดความยาวพอ ๆ กับลำตัว
ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานไว้ทั้งหมด 18 ชนิด (ดูในตาราง) พบในประเทศไทยทั้งหมด 6 ชนิด   โดยมีชนิดที่สำคัญคือ หนูขนเสี้ยนเขาหินปูน (N. hinpoon) ซึ่งเป็นหนูที่มีการกระจายพันธุ์ในวงแคบมาก กล่าวคือ จะพบเฉพาะในถ้ำหินปูนในแถบจังหวัดภาคกลางในประเทศไทยเท่านั้น เช่น จังหวัดกาญจนบุรี, สระบุรี และลพบุรีเท่านั้น
แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Niviventer ที่วิกิสปีชีส์
สุมังคลวิลาสินี

สุมังคลวิลาสินี เป็นคัมภีร์อรรถกถาอธิบายความในพระสุตตันตปิฎก หมวดทีฆนิกาย พระพุทธโฆษาจารย์ หรือพระพุทธโฆสะ เรียบเรียงขึ้น โดยอาศัยอรรกถาเก่าภาษาสิงหฬที่แปลมาจากภาษมคธหรือภาษาบาลีมาแต่เดิม แต่ต่อมาต้นฉบับสูญหายไปพระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางไปยังลังกาทวีปเพื่อแปลอรรถกถาเหล่านี้กลับคืนเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือคัมภีร์สุมังคลวิลาสินี ที่เรียบเรียงขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1000
ผู้เขียน

ในบทลงท้ายของสุมังคลวิลาสินี ปรากฏความว่า พระพุทธโฆสะ ได้เรียบเรียง หรือรจนาคัมภีร์นี้ขึ้น ตามคำอาราธนาของพระทาฐานาคสังฆเถระ โดยท่านผู้รจนานำเอาเนื้อหาข้อมูลจากมหาอรรถกถา (และ/หรือ) มูลอรรถกถา มาเรียบเรียง โดยมีหลักธรรมที่สอดคล้องกับที่สั่งสอนกันในวัดมหาวิหาร ซึ่งเป็นที่พำนักของท่านในลังกาทวีป