stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์

| โปเกมอน โกลด์ โปเกมอน ซิลเวอร์ |
| --- | --- |
กล่องเกม โปเกมอน โกลด์ แสดงภาพโปเกมอนในตำนาน โฮโอ โปเกมอน ซิลเวอร์ แสดงภาพโปเกมอนในตำนาน ลูเกีย
ผู้พัฒนา: เกมฟรีก
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: ซาโตชิ ทาจิริ
อำนวยการผลิต: ทาเกฮิโระ อิซูซิ ทาเคชิ คาวากุจิ สึเนคาซึ อิชิฮาระ
ศิลปิน: เค็น ซูงิโมริ
เขียนบท: โทชิโนบุ มัตสึมิยะ เค็นจิ มัตสึชิมะ
แต่งเพลง: จุนอิจิ มาสึดะ โก อิจิโนเซะ โมริคาซุ อาโอกิ(ภาคคริสตัล)
ชุด: โปเกมอน
เครื่องเล่น: เกมบอย, เกมบอยคัลเลอร์ (รองรับซูเปอร์เกมบอย; ไม่รองรับเกมบอยและซูเปอร์เกมบอยในเกาหลีใต้
วางจำหน่าย: JP: 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 AUS: 13 ตุลาคม ค.ศ. 2000 NA: 15 ตุลาคม ค.ศ. 2000 EU: 6 เมษายน ค.ศ. 2001
แนว: วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
รูปแบบ: ผู้เล่นคนเดียว, ผู้เล่นหลายคน
โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ (อังกฤษ: Pokémon Gold Version and Silver Version) เป็นเกมโปเกมอนรุ่นที่สองของซีรีส์โปเกมอน พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก และวางจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมบอย ต่อมาเกมได้ปรับปรุงและทำการตลาดสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยคัลเลอร์ วางจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 โดยแบ่งเป็น 2 เวอร์ชันประกอบไปด้วย พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีทอง และ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีเงิน ต่อมาได้ถูกวางจำหน่ายในภาษาต่างประเทศทั้งอเมริกาเหนือ, ออสเตรเลีย และทวีปยุโรป โดยออสเตรเลียวางขายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2000 ตามด้วยทวีปอเมริกาเหนือ วันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2000 และทวีปยุโรป วันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2001
และในปีต่อมาได้เพื่มเวอร์ชันเสริมที่มีชื่อว่า พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ คริสตัลเวอร์ชัน วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2000
ต่อมาได้ถูกนำมาทำใหม่สำหรับเครื่องนินเท็นโด ดีเอส ในชื่อ โปเกมอน ฮาร์ตโกลด์ และ โซลซิลเวอร์
นอกจากนี้ได้ถูกวางจำหน่ายในรูปแบบเวอร์ชวลคอนโซลบนเครื่องนินเท็นโด 3ดีเอส เมื่อวันที่ ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2561
ประวัติ

โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ เป็นเกมโปเกมอนชุดใหม่ของซีรีส์เกมโปเกมอน ชุดที่ 2 หลังจากที่ได้รับความนิยมจากเกมก่อนหน้านี้อย่างพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีแดง, สีเขียว, สีน้ำเงิน, พิคาชู ปกของเกมนี้ใช้โปเกมอนในตำนานประจำเขตโตโจ ประกอบไปด้วย โฮโอ (โกลด์) และ ลูเกีย (ซิลเวอร์)
เกมนำเสนอโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ 100 ชนิด และผู้เล่นได้ควบคุมตัวละคร โดยที่ผู้เล่นสามารถเลือกตั้งชื่อเองได้ ภารกิจคือเป็นยอดนักต่อสู้โปเกมอน เกมทั้งสองภาคเป็นอิสระต่อกันแต่มีเนื้อหาส่วนใหญ่เหมือนกัน ขณะที่เกมทั้งสองภาคสามารถเล่นแยกกันได้ แต่จำเป็นต้องแลกเปลี่ยนระหว่างภาคและภาคก่อนหน้าเพื่อเติมเต็มโปเกเดกซ์ เนื้อเรื่องอนิเมะภาคโจโตซากายึดตามภูมิภาคในเกม
โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ ยังคงประสบความสำเร็จมหาศาลต่อจากพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีแดง, สีเขียว, สีน้ำเงิน, พิคาชู เนื่องจากโปเกมอนเริ่มทำรายได้ได้ถึงหลักพันล้าน เกมทำรายได้เกือบเท่ากับยอดขายของ โปเกมอนเกมชุดแรก และยังคงขายได้รวมหลายล้านหน่วยทั่วโลก ในปี ค.ศ. 2010 ยอดขาย โกลด์ และ ซิลเวอร์ ที่มีการบันทึกไว้คือ 23 ล้านหน่วย
เกมโปเกมอนภาคนี้เป็นเกมโปเกมอนเกมเดียวที่ออกจำหน่ายในประเทศเกาหลีใต้ก่อนก่อตั้งสำนักงานย่อยของนินเท็นโด และบริษัท โปเกมอนโคเรีย จำกัด เมื่อ ค.ศ. 2006 และจำหน่ายเกมโปเกมอน ไดมอนด์ และ เพิร์ลที่นั่น โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ ออกจำหน่ายในประเทศเกาหลีใต้ในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2002 สำหรับเครื่องเล่นเกมบอยคัลเลอร์เช่นเดียวกับ โปเกมอน คริสตัลเวอร์ชัน
ระบบเกม

บทความหลัก: ระบบเกมโปเกมอน
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีแดง, สีเขียว, สีน้ำเงิน, พิคาชู ตัวโปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ มีมุมมองการเล่นจากด้านบนหรือเรียกว่าบุคคลที่สาม โดยสามารถใช้ผู้เล่นเดินทางไปได้ทั่วโลกของเกม และสามารถสนทนากับวัตถุและตัวละครอื่นได้ ในการสำรวจโลกของเกมก็จะมีภูมิประเทศที่แตกต่างกันออกไป เช่นทุ่งหญ้า, ป่า, ถ้ำและทะเล ซึ่งก็จะมีโปเกมอนที่มีสายพันธุ์แตกต่างกันอยู่ เมื่อเราเดินสุ่มแล้วเจอกับโปเกมอนเหล่านี้หน้าจอจะสลับไปที่"ฉากต่อสู้"ซึ่งจำเป็นต้องใช้โปเกมอนของเราเข้าสู้
ตัวเกมมีเป้าหมายหลักสองประการคือ: ต้องผ่านเนื้อเรื่องหลักของเกม และต้องเอาชนะสี่จตุรเทพและแชมป์เปียน เพื่อที่เราจะได้เป็นเป็นแชมป์คนใหม่ และเอาชนะเรด ซึ่งเราจะต้องเติมเต็มโปเกเด็กซ์ด้วยการจับและพัฒนา ให้ได้โปเกมอนครบ251ชนิด ส่วนสำคัญจะพัฒนาและเพิ่มโปเกมอนของผู้เล่นคือ โดยผู้เล่นจะต้องต่อสู้กับโปเกมอนตัวอื่นซึ่งสามารถพบได้ในป่า หรือโปเกมอนที่มีเจ้าของฝึกอบรมอื่นๆ ก็จะมีระบบค่าประสบการณ์(EXP) และเลเวล ลักษณะพบได้ทั่วไปในวิดีโอเกมโปเกมอนทุกภาค ซึ่งก็จะทำให้โปเกมอนเกิดการพัฒนาร่างจากการต่อสู้และได้เรียนรู้ท่าต่างๆ
ระบบเกม > ระบบใหม่

โปเกมอน ภาคโกลด์และซิลเวอร์ยังคงรักษากลไกพื้นฐานอย่างการควบคุม,การต่อสู้และการพัฒนาร่าง คุณสมบัติใหม่ที่ถูกเพิ่มขึ้นในเกมนี้คือระบบเวลา ซึ่งใช้ระบบเวลาจริงๆที่เป็นวัน,สัปดาห์ รวมทั้งยังมีการบันทึกเหตุการณ์บางอย่าง เช่นการปรากฏตัวของโปเกมอนใหม่ๆ ซึ่งก็ส่งผลต่อเกมนี้ และมีการเพิ่มไอเทมใหม่เพื่อที่ผู้เล่นจะได้นำมาใช้ประโยชน์: มีไอเทมฟื้นฟูสำหรับโปเกมอนดังนี้ มีไอเทมใหม่ซึ่งก็คือเบอร์รี่ ซึ่งสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตหรือรักษาผลแทรกซ้อนอื่นๆให้กับโปเกมอนในระหว่างการต่อสู้ ได้มีการเพิ่มเติมชนิดของโปเกบอล และก็ทำให้จับโปเกมอนได้ง่ายขึ้นได้ง่ายในบางสถานการณ์  ซึ่งไดมีไอเทมใหม่ที่มีชื่อว่า โปเกเกียร์ (อังกฤษ: Pokégear; ญี่ปุ่น: ポケギア; โรมาจิ: Pokegia) ซึ่งมีหน้าที่เป็นนาฬิกา, แผนที่, วิทยุ, โทรศัพท์, ช่วยให้ผู้เล่นสามารถคุยกับตัวละครอื่นๆได้ รวมทั้งยังมีหมายเลขโทรศัพท์ของตนเอง และผู้อื่น และตัวละครอื่นก็สมารถโทรบอกเรื่องที่เกี่ยวกับโปเกมอนหายากที่สามารถจับได้ในบางพื้นที่
เกมนี้ได้แนะนำไรโค, เอ็นเทย์ และ ซุยคุน โปเกมอนในตำนานชนิดใหม่ ที่จะเดินไปรอบๆ เขตโจโตและจะเปลี่ยนสถานที่บ่อย สามารถติดตามได้ด้วยสมุดภาพโปเกมอน ซึ่งต้องเคยเจอและมักจะพยายามหนี แต่พลังชีวิตก็ยังถือว่าน้อย นอกจากนี้ยังมีความเป็นไปได้ที่จะพบกับโปเกมอนที่มีสีแตกต่างจากโปเกมอนตามปกติ แต่ก็ปรากฏน้อยมาก นอกนี้ได้มีการเพื่มโปเกมอนประเภทใหม่ 2 ชนิดคือ ประเภทเหล็กและประเภทปีศาจ ประเภทเหล็กจะเป็นโปเกมอนที่มีการป้องกันสูงมาก และไม่ก่อการเกิดปฏิกิริยาอื่นๆ ในขณะที่ประเภทปีศาจเป็นโปเกมอนประเภทมีภูมิคุ้มกันต่อท่าพลังจิตและชนะทางต่อโปเกมอนประเภทพลังจิต รวมทั้งยังมีจุดอ่อนน้อย ในเวอร์ชัน โกลด์ และ ซิลเวอร์ สามารถที่จะแลกเปลี่ยนโปเกมอนได้ แต่ไม่สามารถที่จะแลกเปลี่ยนโปเกมอนที่อยู่ในภาคก่อนได้ วิธีแก้ปัญหานี้จึงต้องย้ายระบบลบที่รู้จัก จึงจะสามารถลบหรือย้ายโปเกมอนได้ ที่สำคัญอีกคือการเปลี่ยนแปลงสถานะพิเศษในการโจมตีท่าพิเศษและการป้องกันท่าพิเศษที่เพิ่มขึ้นสำหรับต่อสู้
มีการแนะนำเพศของโปเกมอนสายพันธุ์เดียวกันเป็นครั้งแรกในเกม โปเกมอนที่นำไปเก็บไว้ในโปเกมอนเดย์แคร์ พวกมันอาจจะฟักไข่ออกมาเป็นโปเกมอนตัวใหม่ โปเกมอนตัวลูกจะสืบสายพันธุ์ทางฝั่งแม่ แต่ย้ายมาจากพ่อ อย่างไรก็ตาม โปเกมอนในตำนานบางชนิดไม่สามารถที่จะผสมพันธุ์ได้
โครงเรื่อง > ฉากท้องเรื่อง

โปเกมอน ภาคโกลด์และซิลเวอร์ตั้งอยู่ในภูมิภาคโจโตซึ่งอยู่ติดทางตะวันตกของเขตคันโตซึ่งตั้งอยู่ในภาคเรดและบลู สามปีหลังจากบทสรุปของเกมภาคก่อน การออกแบบโจโตได้แรงบันดาลใจมาจากภูมิภาคคันไซ, โทไกและเกาะชิโกกุตะวันออกที่ตั้งอยู่ในประเทศญี่ปุ่น วัดจากภูมิภาคนี้มีความงดงามอย่างมาก จึงได้ถูกใส่ไว้ในเขตโจโต[ต้องการอ้างอิง]
โครงเรื่อง > เนื้อเรื่อง

เช่นเดียวกับเกมภาคก่อนๆ ตัวละครของผู้เล่น(เฉพาะเด็กผู้ชายในภาคโกลด์และซิลเวอร์,สามารถเลือกเล่นตัวละครเด็กผู้หญิงได้ในภาคคริสตัล) และจะต้องเลือกโปเกมอนเริ่มต้น ต้องเลือกชิโคริตา,ฮิโนอาราชิ และวานิโนโกะซึ่งเป็นโปเกมอนเขตท้องถิ่นตัวใดตัวหนึ่ง จากศาสตราจารย์อุสึกิ  หลังจากนั้นก็เริ่มต้นเดินทาง และต้องเอาชนะโรงยิมแปดยิมในเขตโจโต และเอาชนะสี่จตุรเทพเพื่อเป็นโปเกมอนมาสเตอร์ ฝ่ายคู่แข่งของเรา จะเป็นคู่แข่งลึกลับ ที่จะขโมยโปเกมอนจากศูนย์วิจัยของศาสตราจารย์อุสึกิ และจะเป็นผู้ท้าแข่งเรา ผู้เล่นยังได้พบกับแก็งค์ร็อกเก็ตผู้ชั่วร้าย ได้รวมตัวกันขึ้นมาใหม่เพื่อค้นหาหัวหน้าแก็งก์ซาคากิ และจะได้ก่อตั้งแก็งก์ใหม่อีกรอบ หลังจากผู้เล่นเอาชนะแก็งก์ร็อคเก็ตได้ทั้งหมด,สี่จตุรเทพและแชมป์ของโปเกมอนคันโตลีก ผู้เล่นจะสามารถเดินทางไปยังเขตคันโตจากเกมภาคก่อน และสมารถท้าประลองผู้นำยิมได้ มีการเปลี่ยนแปลงในเขต ซึ่งเกิดขึ้น3ปีหลังจากเหตุการณ์ในภาคเรด และ ภาคบลู หลังจากเอาชนะผู้นำยิมในเขตคันโต ผู้เล่นจะได้รับอนุญาตให้ขึ้นไปยังภูเขาซิลเวอร์ได้ ในเขตนี้จะมีโปเกมอนที่แข็งแกร่งมากกว่าปกติ และลึกเข้าไปภายในถ้ำภูเขาซิลเวอร์ จะได้พบกับเรดตัวเอกของภาคเรดและภาคบลูที่ผู้เล่นสามารถท้าแข่งได้ ซึ่งเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเกม
การพัฒนา

ข้อมูลของภาคโกลด์และซิลเวอร์ออกแสดงครั้งแรก ในงานนินเท็นโด สเปซเวิลด์ เอ็กซ์โปในญี่ปุ่นปีค.ศ.1997 ซึ่งเป็นงานจัดแสดงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของทั้งหมด และแตกต่างจากเกมภาคก่อนหน้านี้อย่างโปเกมอน ภาคเยลโลว์ มีการตั้งชื่อภาคใหม่ให้ดูดีกว่า"โปเกมอน ภาคเรดและบลู" และทางทีมงานก็ได้แต่งเนื้อเรื่องในเกมขึ้นใหม่ ในทวีปใหม่ และโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ ภาคโกลด์และซิลเวอร์ได้รับการออกแบบมาสำหรับเล่นในเครื่องเกมบอยคัลเลอร์ ทำให้พวกเขาให้การสนับสนุนในการใส่สีลงในเกมอย่างเต็มรูปแบบ และรายละเอียดเพิ่มเติมอื่นๆเพิ่มเติมในสไปรต์ ซึ่งรวมถึงสีของโปเกมอนแต่ละสายพันธุ์ ไอเทมใหม่ของเกมได้ใช้ระบบเกมแกดเจ็ต มีชื่อว่าโปเกเกียร์ ซึ่งได้เลียนแบบระบบจริงๆของนาฬิกาและสามารถใช้ได้ร่วมกันกับระบบของภาคก่อนๆได้
ในระหว่างการสัมภาษณ์สึเนะคาสุ อิชิฮาระประธานบริษัทเครียเจอร์ จำกัดโดยเอบีซี นิวส์ เขาได้ให้ข้อมูลเชิงลึกในการกพัฒนาโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ๆเขาอธิบายว่า" ความคิดของมอนสเตอร์แต่ละตัวนี้ล้วนมาจากจินตนาการของนักพัฒนาซอฟต์แวร์ในเกมฟรีก พวกเขานำความคิดนี้มาจากประสบการณ์ในวัยเด็กของพวกเขา ทั้งจากการอ่านมังงะ,ชื่อหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น,ประสบการณ์ที่ไม่ดอนพวกเขายังเป็นเด็ก,การจับแมลง และอื่นๆ ดังนั้น จากประสบการณ์เหล่านี้ในวัยเด็ก ความคิดเหล่านี้จึงได้สร้างสรรค์โปเกมอนชนิดต่างๆออกมา" ในขณะเดียวกันโปเกมอน ภาคเรดและบลูจะมีมิว และมีโปเกมอนเซเลบีในภาคโกลด์และซิลเวอร์ แต่ก็จะได้มาจากการเข้าโปรโมตเกมในงาน เหตุการณ์แรกอย่างเป็นทางการในการได้เซเลบีมา ในงานนินเท็นโด สเปซเวิลด์ ปีค.ศ.2000 ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งผู้เข้าร่วมประชุม100,000คนจะได้รับโปเกมอนตัวนี้ ในการที่จะได้มา ผู้เล่นต้องส่งโปสการ์ดใส่สลาก100,000ใบรับรองเซเลบี ช่วยให้สามารถเข้าร่วมการแข่งขันและได้รับมัน
การพัฒนา > ดนตรี

จุนอิจิ มาสึดะแต่งเพลงของเขาด้วยอะมิกา คอมพิวเตอร์ ซึ่งสันนิษฐานว่าเพลงนี้แก้ไขให้ใช้กับMIDI ซึ่งข้อมูลนี้ก็ถูกนำไปใช้กับเกมบอยคัลเลอร์
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ คริสตัลเวอร์ชัน

| พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ คริสตัลเวอร์ชัน |
| --- | --- |
ผู้พัฒนา: เกมฟรีก
ผู้จัดจำหน่าย: นินเท็นโด
กำกับ: จุนอิจิ มาสึดะ
อำนวยการผลิต: ซาโตรุ อิวาตะ ซาโตชิ ยามาโมโตะ ชิเงรุ มิยาโมโตะ สึเนคาซึ อิชิฮาระ
ศิลปิน: เค็น ซุงิโมริ
เขียนบท: จุนอิจิ มาสึดะ โคติ นิชิโนะ โทชิโนบุ มัตสึมิยะ เคนจิ มัตสึชิมะ
แต่งเพลง: จุนอิจิ มาสึดะ โมริคาชุ อาโอกิ โก อิจิโนเซะ
ชุด: โปเกมอน
เครื่องเล่น: เกมบอยคัลเลอร์
วางจำหน่าย: JP: 14 ธันวาคม 2543 NA: 29 กรกฎาคม 2544 EU: 2 พฤศจิกายน 2544 AU: 30 กันยายน 2544
แนว: วิดีโอเกมสวมบทบาท
รูปแบบ: เล่นคนเดียว, ผู้เล่นหลายคน
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ คริสตัลเวอร์ชัน (ญี่ปุ่น: ポケットモンスター クリスタルバージョン; โรมาจิ: Poketto Monsutā Kurisutaru Bājon) หรือ โปเกมอน คริสตัลเวอร์ชัน (อังกฤษ: Pokémon Crystal Version) เป็นเวอร์ชันที่ปรับปรุงจากภาคหลัก (สีเงิน และ สีทอง) และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นที่สองในโปเกมอนซีรีส์ ปกเกมโปเกมอนที่ปรากฏตัวคือ ซุยคุน ตัวเกมมีจุดแตกต่างกับ สีเงิน และ สีทอง ประกอบไปด้วยอัตราการปรากฏตัวของโปเกมอนที่แตกต่างกัน, ประเภทของโปเกมอนที่ปรากฏในเวอร์ชัน และข้อความในสมุดภาพโปเกมอน แต่ก็มีจุดเพิ่มเติมของเกมคือรายละเอียดภาพของเกมที่ปรับปรุงทั้งแก้จุดบกพร่องและเพิ่มแอนิเมชันให้โปเกมอนสไปรต์ , รูปโปเกมอนที่แตกต่างจากเกมก่อนหน้านี้, ภาพเปิดเกมที่แก้ไขใหม่ และเป็นครั้งแรกที่มีการนำตัวละครเอกเป็นผู้หญิงมาให้เล่น รวมทั้งสามารถรองรับการใช้ โมบายล์แดปเตอร์ GB ในเกมนี้อีกด้วย
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ คริสตัลเวอร์ชัน > จุดเพิ่มเติม

เป็นเกมซีรีส์แรกที่ได้มีตัวละครหลักหญิงเป็นครั้งแรก
สามารถเชื่อมต่อไปยัง โมบายล์แดปเตอร์ GB และสื่อสารได้ผ่านโทรศัพท์มือถือเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น
โมบายล์แดปเตอร์ GB เป็นตัวช่วยในการใช้ในส่วนแบทเทิลทาวเวอร์ที่ใช้ในครั้งแรก
เพิ่มส่วนไอคอนที่แสดงผลว่าจับโปเกมอนได้แล้วรวมถึงระบุเพศของโปเกมอนได้
กราฟิกในส่วนของโปเกมอนถูกเพิ่มเติมให้มีความเคลื่อนไหว ทั้งเรียกจากโปเกมอนเทรนเนอร์, ปรากฏจากป่า รวมถึงแสดงสถานะที่ผิดปกติได้ชัดเจน
ซีรีส์นี้เพิ่มดนตรีให้กับฉากสู้โปเกมอนในตำนานทั้ง 3 ทั้งไรโค, เอ็นเต้ และซุยคุน
เพิ่มส่วน NPC ในส่วนการสอนท่าไม้ตาย
ในส่วนเรื่องเล่าของภูมิภาคโจโตได้เล่าลึกยิ่งขึ้นโดยมีความเกี่ยวข้องความสัมพันธ์ระหว่างโปเกมอนในตำนาน ไรโค, เอ็นเต้, ซุยคุน และ โฮโอ
ระบบการเล่น

ระบบการเล่นจะคล้ายกับ โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ แต่จะปรับปรุงเนื้อหาหรือรูปแบบการเล่นให้ดีขึ้นอย่างเช่น แก้จุดบกพร่องที่อยู่ในภาคโกลดและซิลเวอร์,  เพิ่มแอนิเมชันให้โปเกมอนสไปรต์, เป็นต้น และเป็นเกมแรกที่ผู้เล่นสามารถเลือกตัวละครเพศหญิงที่สามารถเล่นได้โดยมีชื่อว่า คริส
การตอบรับ

โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ ประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องต่อจากเกมรุ่นแรก โดยเป็นจุดเริ่มต้นที่จะเปลี่ยนโปเกมอนให้เป็นแฟรนไซส์มูลค่าหลายพ้นล้านดอลลาร์ ในวันเดือน เมษายน ปี ค.ศ. 2000 ประมาณ 6.5 ล้านตลับของเกมได้ถูกขายในประเทศญี่ปุ่น ซิลเวอร์ ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นภาคที่ได้รับความนิยมมากกว่า โกลด์ กว่า 100,000 ตลับ ในสัปดาห์แรกของการวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเกมบดบังยอดการขายของ โปเกมอน พิคาชู ยอดขายในสัปดาห์แรกของพิคาชูมีกว่า 600,000 ตลับ ยอดขายรวมของภาคโกลด์และซิลเวอร์มีมากกว่า 1.4 ล้านตลับทำให้เป็นเกมที่ขายเร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมา
ส่วนโปเกมอน คริสตัลเวอร์ชัน ได้รับการตอบรับโดยร่วมในระดับดี ถึงแม้ว่าบทวิจารณ์ในแง่บวกจะน้อยกว่า โกลด์ และ ซิลเวอร์ โดยเกมแรงกิงส์ให้คะแนน 80 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งต่ำกว่าที่ให้ โปเกมอน โกลด์ และ ซิลเวอร์ ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ และเป็นเกมที่ขายดีเป็นอันดับสองของเครื่องเกมบอยคัลเลอร์ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยมียอดขายถึง 1,871,307 ชุด
เวอร์ชวลคอนโซล

เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2017 นินเท็นโดประกาศในการนำเสนอนินเท็นโดไดเรกต์ว่าเกมโปเกมอน โกลด์, ซิลเวอร์ และ คริสตัลเวอร์ชัน ได้วางจำหน่ายในบริการเวอร์ชวลคอนโซล (Virtual Console) ของนินเท็นโด 3ดีเอส โดยได้ประกาศดาวน์โหลดล่วงหน้าในวันที่ 14 กันยายน ปีเดียวกัน และได้วางขายเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2017 สำหรับเวอร์ชัน สีเงิน และ สีทอง
ในส่วนตัวหน้าจอของเกมเป็นรูปแบบเกมบอยคัลเลอร์ทั้งหมด และในส่วนตัวเกมสามารถแลกเปลี่ยนหรือต่อสู้จากเวอร์ชวลคอนโซล ได้ทั้งเวอร์ชัน สีเงิน และ สีทอง และ เวอร์ชวลคอนโซล โปเกมอน สีแดง, สีเขียว, สีน้ำเงิน, พิคาชู ได้
เกมรุ่นนี้สามารถย้ายโปเกมอนไปยังเกมหลักตั้งแต่ โปเกมอน ซัน และ มูน, โปเกมอน อัลตร้าซัน และ อัลตร้ามูน ผ่านทางโปรแกรมประยุกต์ โปเกมอนแบงค์ได้ด้วย
ในส่วนคริสตัลเวอร์ชันได้ออกวางขายเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2018
แหล่งข้อมูลอื่น

โปเกมอน โกลด์และซิลเวอร์ – นินเท็นโดญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
โปเกมอน คริสตัล – นินเท็นโดญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
อาลิเกตซ์ เลเวล 18 ของผู้เล่น  ต่อสู้กับบูลู เลเวล 13 ของคู่แข่ง ในภาคคริสตัล
สิ่งก่อสร้างในยุคเก่า(ในภาพเป็นวัดโฮริวในจังหวัดนะระ)ของเมืองคันไซและเมืองโทไก ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้กับภูมิภาคโจโต
ลำยอง

ภาพวาดแสดงเครื่องลำยองและองค์ประกอบหลัก ๆ
ลำยอง หรือ เครื่องลำยอง คือ ส่วนประกอบช่วงบนของปั้นลม เป็นเครื่องตกแต่งในสถาปัตยกรรมไทยที่นิยมสร้างเฉพาะในวัดและพระที่นั่งต่าง ๆ เท่านั้น
ลำยองประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก ๆ ดังภาพ ได้แก่
ช่อฟ้า
ใบระกา
รวยระกา
งวงไอยรา
นาคสะดุ้ง
หางหงส์
กระจังรวน
บัวจงกล
จั่วบังนก
คันทวย
ลำยองหลังคาหน้าจั่ว

ลำยองประดับหลังคาและหน้าบัน มีองค์ประกอบดังนี้
ลำยองหลังคาหน้าจั่ว > ช่อฟ้า

เป็นส่วนซึ่งประดับอยู่ส่วนยอดบนสุดของปลายสันหลังคา
ส่วนปลายยอดหรือหงอน
ส่วนปาก
ส่วนท้อง เรียกว่าอกสุบรรณ
ช่อฟ้าแบบปากหงส์ เรียกอีกอย่างว่าปากปลา ลักษณะปลายจะงอยทู่หงายขึ้นยื่นไปข้างหน้า
ช่อฟ้าแบบปากครุฑ เรียกอีกอย่างว่าปากนก ลักษณะปลายจะงอยแหลมโค้งและงุ้มลง
ช่อฟ้าลาว
ช่อฟ้าหัวช้าง
ช่อฟ้าหัวนกเจ่า
ช่อฟ้าแบบประยุกต์ อื่น ๆ
ลำยองหลังคาหน้าจั่ว > ใบระกา

เป็นส่วนของปั้นลมประดับตกแต่งอยู่ระหว่างช่อฟ้าและหางหงส์ มีลักษณะลวดลายปลายเรียว มีหลายลักษณะ เช่นลายน่องสิงห์ ลายหอยจับหลัก ลายกระหนก ลายใบเทศ เป็นต้น มีคติความเชื่อว่าเป็นลักษณะของขนปีกของครุฑ
ลำยองหลังคาหน้าจั่ว > รวยระกา งวงไอยรา นาคสะดุ้ง

รวยระกา เป็นส่วนที่รองรับใบระกา
งวงไอยรา เป็นส่วนที่เกี่ยวงอกับแป
นาคสะดุ้ง เป็นรวยระกาส่วนที่โค้งงอต่อจากงวงไอยรายาวไปจนจรดหางหงส์
ลำยองหลังคาหน้าจั่ว > หางหงส์

เป็นส่วนปลายสุดของปั้นลม มีหลายแบบได้แก่ แบบทรงนาค แบบนาคเบือน แบบเศียรนาค แบบเหรา ฯลฯ
ลำยองหลังคาหน้าจั่ว > ลานหน้าบัน

ช่อฟ้าอุโบสถวัดพระแก้ว กรุงเทพฯ (ช่อฟ้าแบบปากนก)
ช่อฟ้าวิหาร วัดเจ็ดยอด เชียงใหม่ (ช่อฟ้าแบบหัวช้าง)
ช่อฟ้าอุโบสถวัดพระสิงห์ เชียงใหม่ (ช่อฟ้าศิลปะล้านนา)
ช่อฟ้าวิหารหลวง วัดสุทัศน์ กรุงเทพฯ (ช่อฟ้าแบบปากปลา)
แหล่งข้อมูลอื่น

วัด : พุทธศาสนสถาปัตยกรรมไทย เก็บถาวร 2007-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ตัวอย่างภาพ ลานหน้าบันวัดพระธาตุจอมปิง ลำปาง  เป็นรูปเทพนม เก็บถาวร 2007-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ช่อฟ้าสองชนิดคือช่อฟ้าปากหงส์ (ซ้าย) และช่อฟ้าปากครุฑ (ขวา)
ภาพใบระกา งวงไอยรา นาคสะดุ้ง และหางหงส์ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม
วงศ์หนู

| วงศ์หนู ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีนตอนต้น-ปัจจุบัน |
| --- | --- |

หนูหริ่งบ้าน (Mus musculus) ซึ่งเป็นหนูชนิดหนึ่งที่พบได้ในบ้านเรือนมนุษย์

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Mammalia
อันดับ:: Rodentia
วงศ์ใหญ่:: Muroidea
วงศ์:: Muridae Illiger, 1811

วงศ์ย่อย
 Deomyinae   Gerbillinae   Lophiomyinae   Leimacomyinae   Murinae
วงศ์หนู (อังกฤษ: Rat, Mice, Mouse; วงศ์: Muridae) เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมวงศ์หนึ่ง ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Muridae
นับเป็นสัตว์ที่มนุษย์รู้จักกันเป็นอย่างดี  และนับเป็นวงศ์ของสัตว์ฟันแทะที่มีความหลากหลายและจำนวนสมาชิกมากที่สุดด้วย ด้วยมีจำนวนสมาชิกมากกว่า 700 ชนิด ตั้งแต่อาร์กติกเซอร์เคิลจนถึงปลายสุดของทวีปอเมริกาใต้ โดยยังแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อยได้อีก 5 วงศ์ (ดูในตาราง)
ลักษณะ

หนู เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กมีขนาดโดยเฉลี่ยตั้งแต่ 4.5-8 เซนติเมตร (รวมทั้งหาง) ในหนูหริ่งจิ๋วแอฟริกา (Mus minutoides) ที่พบในแอฟริกา จนถึง 40 เซนติเมตร ในหนูเมฆหางเรียวยักษ์ใต้ (Phloeomys cumingi) ที่พบในฟิลิปปินส์
หนู มีลักษณะเด่น คือ มีฟันแทะคู่หน้าที่แหลมยาวและแหลมคมทั้งบนและล่าง 2 คู่ มีหางเรียวยาว มีขนปกคลุมลำตัวส่วนมากจะเป็นสีน้ำตาล ด้านท้องสีขาว โดยทั่วไปที่ส่วนหางจะไม่มีขน ฟันของหนูจำเป็นต้องกัดแทะอยู่เสมอ ไม่เช่นนั้นจะงอกยาวออกมาคับหรือทะลุปาก เพราะงอกออกมาเฉลี่ยปีละ 5 นิ้ว ทำให้ไม่สามารถกินอาหาร และทำให้ตายได้ ซึ่งฟันของหนูสามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า  {\tfrac {1.0.0.1-3}{1.0.0.1-3}}
ดังนั้นหนูจึงเป็นสัตว์ที่มักชอบกัดแทะอยู่เสมอ ยังความเดือดร้อนมาสู่มนุษย์อยู่เสมอ ๆ หนูเป็นสัตว์ที่มีระบบเผาพลาญพลังงานหรือแมตาบอลิซึมเร็วมาก หัวใจของหนูวันหนึ่งเต้นได้เร็วมาก ถึงขนาดเมื่อเทียบกับหัวใจของช้างจะเท่ากับหัวใจของช้างเต้นถึง 70 ปี หนูจึงเป็นสัตว์ที่มีตื่นตัว ว่องไวตลอดเวลา หนูจะกินอาหารแทบทุกชั่วโมง โดยวันหนึ่ง หนูสามารถกินอาหารได้มากถึงร้อยละ 40 ของน้ำหนักตัว เทียบเท่ากับมนุษย์กินซีเรียลมากถึงวันละ 80 กล่อง หนูเมื่อไปถึงที่ไหนมักจะถ่ายฉี่ไว้ ซึ่งเป็นการปล่อยฟีโรโมนของหนู รวมถึงการทิ้งมูลไว้ด้วย
วงจรชีวิตและการแพร่พันธุ์

หนู เป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ  ได้เป็นอย่างดี กินอาหารได้หลากหลายประเภท แต่จะชอบอาหารประเภท เมล็ดพืชมากที่สุด ดังนั้นจึงมักพบหนูได้แทบทุกพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นในป่าดิบ, ทะเลทราย, พื้นที่ชุ่มน้ำ, พื้นที่เกษตรกรรม ตลอดจนบ้านเรือนของมนุษย์ หนูในบ้านเรือนของมนุษย์เมื่อเทียบกับหนูในแหล่งธรรมชาติแล้ว มีความเป็นอยู่ที่ปลอดภัยกว่ามาก โดยหนูที่ในพื้นที่ธรรมชาติ เช่น ทุ่งนา หรือพื้นที่เกษตรกรรม จะมีใบหูและดวงตาใหญ่กว่าหนูตามแหล่งธรรมชาติ รวมทั้งมีขนาดหางที่ยาวกว่า และสีขนที่เข้มกว่าด้วย
ในพื้นที่เขตหนาว ก่อนถึงฤดูหนาวหนูจะกักตุนอาหารไว้เพื่อรอถึงเวลา ซึ่งอาจจะถึงติดลบ 10 องศาเซนติเกรด สภาพอากาศในช่วงนี้จะสาหัสมาก แต่หากถ้ายังไม่มีผลใด ๆ ต่อการอาศัยอยู่ของหนูในโพรงดินก็ไม่เป็นไร หนูบางตัวอาจโผล่ขึ้นมาเพื่อหาอาหารเพิ่ม ซึ่งเสี่ยงมากต่อการแข็งตาย
หนูเป็นสัตว์ที่ถือว่าอยู่ในช่วงต้น ๆ ของห่วงโซ่อาหาร ด้วยการเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็ก จึงมักตกเป็นอาหารของสัตว์ขนาดใหญ่กว่าเสมอ ๆ มีสัตว์หลายชนิดที่กินหนูเป็นอาหาร เช่น แมว, งู, นกเค้าแมว, หมาจิ้งจอก แม้กระทั่งผึ้งบางชนิด ที่ไม่ได้กินหนูเป็นอาหาร แต่ก็มีอันตรายต่อหนูที่อาศัยอยู่ในรูด้วย ซึ่งหนูก็ได้ทดแทนด้วยการเป็นสัตว์ที่มีอัตราการเจริญเติบโตและแพร่พันธุ์ได้เร็วมาก หนูตัวผู้จะได้ยินเสียงหนูตัวเมียจากเสียงร้อง "จี๊ด ๆ" ที่มีความถี่สูงมาก โดยในบางชนิด เช่น หนูบ้าน (Rattus norvegicus) หรือหนูท้องขาว (R. rattus) สามารถแพร่พันธุ์ออกลูกเมื่ออายุได้เพียง 3-5 เดือน ตั้งท้องนานราว 21-22 วัน โดยสามารถมีลูกติด ๆ กันได้หลายครอก เฉลี่ยปีนึงอาจจะมีลูกได้มากถึง 8 ครอก ครอกหนึ่งประมาณ 5-6 ตัว ลูกหนูเมื่อแรกเกิด ตาจะยังไม่ลืมและยังไม่มีขนปกคลุมลำตัว   อีกทั้งยังเป็นพาหะนำโรคร้ายอีกหลายโรคมาสู่มนุษย์ เช่น โรคฉี่หนู, กาฬโรค, ภูมิแพ้, เยื่อหุ้มสมองอักเสบ, ไขสันหลังอักเสบ เป็นต้น โดยเฉพาะกาฬโรคเคยมีการแพร่ระบาดอย่างรุนแรงมาแล้วในทวีปยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17
ในวัฒนธรรม

ในวัฒนธรรม หนูยังมีความผูกพันกับมนุษย์มาเป็นเวลายาวนาน ในหลายวัฒนธรรม หลายเชื้อชาติ หลายความเชื่อ ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีการค้นพบโครงกระดูกหนูอยู่เคียงข้างกับโครงกระดูกมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ชาวจีนในสมัยโบราณเชื่อว่า วันที่ 3 ของวันปีใหม่ เป็นวันที่หนูจะแต่งงานกัน ชาวจีนจะไม่นอนดึกจนเกินไป และจะโปรยเมล็ดข้าวและเกลือลงบนพื้นเพื่อเป็นอาหารของหนูด้วย  ชาวฮินดูมีเทพเจ้าองค์หนึ่งที่เป็นเทพระดับสูง คือ พระพิฆเนศ ที่มีส่วนเศียรเป็นช้าง และได้ทรงหนูเป็นพาหนะ ดังนั้นชาวฮินดูจึงถือว่าหนูเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ หรือในนิทานพื้นบ้านของชาวเยอรมันเรื่อง Pied Piper of Hamelin
ในทางโหราศาสตร์ หนูเป็นสัญลักษณ์ของปีนักษัตรปีที่ 1 ที่เรียกว่า "ปีชวด" และเป็นพยัญชนะไทยลำดับที่ 25 คือ "น.หนู" จัดเป็นอักษรเสียงต่ำ ในทางภาษาไทยยังเป็นคำวิเศษณ์หมายถึงสิ่งที่มีขนาดเล็กหรือใช้เรียกเด็กตัวเล็ก ๆ ด้วยความเอ็นดูด้วย
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย หนูก็ถูกอ้างอิงถึงหลายประการ เช่น เป็นตัวการ์ตูนที่มีเสียงชื่ออย่างมากของวอลต์ ดีสนีย์ คือ มิกกี้ เมาส์ และยังอ้างอิงถึงในภาพยนตร์การ์ตูนหลายต่อหลายเรื่อง อาทิ The Rescuers ในปี ค.ศ. 1977 เป็นต้น
ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์

| --- | --- |
ก่อตั้ง: 1993
ประเภท: การประกวดความงาม
ที่ตั้ง:  เยอรมนี
ภาษาทางการ : อังกฤษ
เว็บไซต์: เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
ท็อปโมเดลออฟเดอะเวิลด์ (อังกฤษ : Top Model of the World) เป็นการประกวดนางงามที่จัดการประกวดมานานเวทีหนึ่ง โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี 1993 ที่ ไมอามี,ประเทศสหรัฐอเมริกา ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบันคือ มาเรียอาน่า เมเซียส ออนีลาสจากประเทศเม็กซิโก
ผู้ชนะการประกวด

| ปี | ประเทศ | ผู้ดำรงตำแหน่ง | สถานที่จัดประกวด | ผู้เข้าประกวด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1993 |  อิตาลี | ฟรานเชสกา โบลอกนา |  ไมแอมี, สหรัฐอเมริกา | ไม่มีข้อมูล |
| 1994 |  ฝรั่งเศส | คลาวดีน โอเบิร์ต |  ไมแอมี, สหรัฐอเมริกา | 24 |
| 1995 |  เวเนซุเอลา | แจ็คเกอลีน อากีเลรา |  มอสโคว, รัสเซีย | 36 |
| 1996 |  สาธารณรัฐโดมินิกัน | เซลีนี เมนเดซ |  โคเบลนซ์, เยอรมนี | 26 |
| 1997 |  เยอรมนี | ฟรานซิสกา สชาบ |  เลกเดน, เยอรมนี | 45 |
| 1998 |  ตรินิแดดและโตเบโก | มิเชล คาน |  มัคเดอบวร์ค, เยอรมนี | 28 |
| 1999 |  สโลวาเกีย | ซูซานา ฟาบริโอวา |  แฟรงก์เฟิร์ต, เยอรมนี | ไม่มีข้อมูล |
| 2000 |  ตุรกี | เยลิซ เซลิสแกน |  วเรเดน, เยอรมนี | 30 |
| 2001 |  เช็กเกีย | รีนาตา เจเนตโควา |  ไคเซอร์สเลาเทิร์น, เยอรมนี | 28 |
| 2002 |  เยอรมนี (2) | นาตาสชา บอร์เกอร์ |  อาเคน, เยอรมนี | 33 |
| 2003 |  ตุรกี (2) | นิฮาน อักกัส |  อาเคน, เยอรมนี | 38 |
| 2004 |  จีน | ซุน นา |  คาร์ลสรูเออ, เยอรมนี | 34 |
| 2005 |  เกาะมาร์การี (เวเนซุเอลา) (2) | โดมินิกา แวน แซนเตน |  ฮูเหมิน, จีน | 47 |
| 2006 |  บราซิล | นาตาเลีย กิมาเรส |  คุนหมิง, จีน | 50 |
| 2007 |  เยอรมนี (3) | อเลสซานดรา อาโลเรส |  ฮูร์กาดา, อียิปต์ | 41 |
| 2008 |  บราซิล (2) | เดโบรา ไลรา |  เบอร์ลิน, เยอรมนี | 41 |
| 2009 |  โคลอมเบีย | แคโรลินา โรดรีเกซ |  ดอร์ทมุนท์, เยอรมนี | 40 |
2010: ไม่มีการประกวด
| 2011 |  โรมาเนีย | ลอเรดานา ซาแลนตา |  อูเซดอม, เยอรมนี | 44 |
| 2012 |  อิตาลี (2) | ลูนา โวเซ |  ดอร์ทมุนท์, เยอรมนี | 43 |
| 2013 |  แคริเบียน (โคลอมเบีย) (2) | โมนิกา พาลาซิออส |  ทะเลแดง, อียิปต์ | 47 |
| 2014 |  โคลอมเบีย (3) | ทาเลีย วาเลนเซีย |  ทะเลแดง, อียิปต์ | 41 |
| 2015 |  ยูเครน | เอเลนา กอสมีนา |  ทะเลแดง, อียิปต์ | 49 |
| 2016 |  บัลแกเรีย | มาร์โก คูเปอร์ |  เบรเมิน, เยอรมนี | 41 |
| 2017 |  ยูเครน (2) | จูเลีย เกอร์ชุน |  ทะเลแดง, อียิปต์ | 39 |
| 2018 |  เปรู | เจเน็ต เลย์วา |  ฮูร์กาดา, อียิปต์ | 41 |
| 2019 |  สเปน | นิโคล เมนาโย |  ฮูร์กาดา, อียิปต์ | 38 |
| 2020 |  เปรู (2) | ปิเอรินนา ปาติโน ฟลอเรส |  ฮูร์กาดา, อียิปต์ | 33 |
| 2022 |  เช็กเกีย (2) | Natalie Kocendova |  ฮูร์กาดา, อียิปต์ | 47 |
| 2023 |  เม็กซิโก | Mariana Macias Ornelas |  ชาร์ม เอล ชีค, อียิปต์ | 43 |
| 2024 |  โรมาเนีย (2) | Maria Katren Varzaru |  ไอน์ ซอคห์นา, อียิปต์ | 38 |
ผู้ชนะการประกวด > จำนวนผู้ชนะเลิศแบ่งตามภูมิภาค

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ทวีป | จำนวน | ประเทศ |
|  ยุโรป | 15 | เยอรมนี (3), อิตาลี (2), ยูเครน (2), เช็กเกีย (2), โรมาเนีย (2), ฝรั่งเศส (1), สโลวีเนีย (1), บัลแกเรีย (1), สเปน (1), |
|  อเมริกา | 12 | โคลอมเบีย  (3), เวเนซุเอลา  (2), บราซิล (2), เปรู (2) , สาธารณรัฐโดมินิกัน (1), ตรินิแดดและโตเบโก (1), เม็กซิโก (1) |
|  เอเชีย | 3 | ตุรกี (2), จีน (1) |
|  แอฟริกา | 0 |  |
|  โอเชียเนีย | 0 |  |
ตัวแทนประเทศไทย

| ปี | ผู้ดำรงตำแหน่ง | จังหวัด | ตำแหน่งในการประกวด | รางวัลพิเศษ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024 | ซัลมา โอสถศิลป์ | กรุงเทพมหานคร | เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย |  |
| 2023 | ลิขิตภัคษรณ์ วจิตรสุวรรณ | ลำปาง | เข้ารอบ 5 คนสุดท้าย หรือ รองอันดับ3 | มิสเบสต์สไตล์ |
| 2022 | มาริษา พลธิราช | สกลนคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
| 2017 | บุญญาณี สังข์ภิรมย์ | นครปฐม | เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย |  |
| 2016 | อัญชนา อาจกล่อม | เพชรบุรี | รองอันดับ 4 |  |
| 2014 | อนัญญา มงคลไทย | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ | มิสเบสต์สไตล์ |
| 2013 | ปาณิกา วรบุญศิริ | กรุงเทพมหานคร | เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย |  |
| 2004 | โฟก บาโชเฟอร์ | กรุงเทพมหานคร | ไม่ผ่านเข้ารอบ |  |
ดูเพิ่ม

รายการประกวดความงาม