stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เซนทอร์

บทความนี้เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตในตำนาน สำหรับดาวเคราะห์น้อย ดูที่ เซนทอร์ (ดาวเคราะห์น้อย) สำหรับไทป์เฟซ ดูที่ เซนทอร์ (ไทป์เฟซ)
| --- | --- |
Centauress, ภาพโดย John La Farge
กลุ่ม: สัตว์ในตำนาน
กลุ่มย่อย: ลูกผสม
สัตว์คล้ายคลึง: มินะทอร์, เซเทอร์, ฮาร์พี
เทพปกรณัม: กรีก
ชื่ออื่น: Kentaur, Κένταυρος, Centaurus, Sagittary
ภูมิภาค: กรีก, ไซปรัส
ถิ่นที่อยู่: พื้นดิน
เซนทอร์
เซนทอร์ (อังกฤษ: centaur; มาจากภาษากรีกโบราณ κένταυροι) เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งในเทพปกรณัมกรีก มีร่างส่วนบนเป็นมนุษย์ผู้ชาย แต่ส่วนลำตัวลงไปเป็นม้าหนุ่มที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ  สง่างาม อาศัยอยู่แถบภูเขาของอาคาเดีย และเทสสาลีในประเทศกรีซ
เซนทอร์มีสองตระกูล โดยตระกูลหนึ่งเกิดจาก อิคซอน อันธพาลแห่งสวรรค์ที่ขึ้นชื่อ กับอีกตระกูลที่เกิดจากโครนัส ฝ่ายหลังมีอุปนิสัยดีแตกต่างจากฝ่ายแรกมาก
เซนทอร์ตระกูลอิคซอน เกิดจากอิคซอนกับเนฟีลี มีพละกำลังมาก ชอบดื่มไวน์กับชอบไล่คว้าผู้หญิง ซ้ำชอบทะเลาะเวลาเมา เซนทอร์จึงถูกมองว่าเป็นพวกขี้เมาไม่กลัวใครทั้งสิ้น
เซนทอร์ตระกูลโครนัสต่างกับตระกูลอิคซอน เป็นเซนทอร์แสนดี โครนัสแต่งงานกับฟีลีร่า นางอัปสรน้ำผู้เลอโฉม
มีลูกชื่อไครอน ซึ่งเป็นผู้คงแก่เรียน มีความสุขุมรอบคอบจนได้รับเลือกให้เป็นอาจารย์ของเหล่าวีรบุรุษหลายคนในตำนานกรีก เช่น อคิลลีส, เฮอร์คิวลีส, เจสัน, พีลูส, อีเนียส และบรรดาลูกศิษย์ของเขาก็ประพฤติตัวตามแบบครูบาอาจารย์ได้เป็นอย่างดี
ในเทพปกรณัม > ที่มา

มักเชื่อกันว่า เซนเทอร์เป็นลูกของอิกซิออนกับเนฟีลี (เมฆที่ถูกสร้างขึ้นตามแบบรูปโฉมของเฮรา) แต่บ้างก็เชื่อว่า เป็นลูกของเซนทอรัสกับม้าจากเมืองแมกนีเซีย เซนทอรัสดังกล่าวนี้เอง อาจเป็นลูกของอิกซีออนกับเนฟิลี หรือของอพอลโลกับสติลบี ซึ่งเป็นลูกสาวของเทพเจ้าแม่น้ำชื่อ พีเนียส
ดูเพิ่ม

กลุ่มดาวคนครึ่งม้า
| ด ค กเทพปกรณัมกรีก |
| --- | --- |
ปฐมเทพ:  เคออส  อะแนงคี  โครนอส  เอียรอส  ไกอา  ยูเรนัส  ทาร์ทารัส  อีเธอร์  เฮเมรา  เอระบัส  นิกซ์  โอฟิออน  มอยเร 
เทพไททัน:  โครนัส  โอเชียนัส  เรีย  ทีมิส  แอตลัส  ซีอัส  ครีอัส  ไฮพีเรียน  ธีอา  เทธิส  นิมอซินี  ฟีบี  โพรมีเทียส  เอพิมีเทียส  ไออาเพทัส  เมโนเอเทียส 
สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส:  ซูส  ฮีรา  โพไซดอน  ดิมีเทอร์  อะธีนา  อะพอลโล  อาร์ทิมิส  แอรีส  แอโฟรไดที  ฮิฟีสตัส  เฮอร์มีส  ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย 
เทพเจ้าหลักอื่น:  แอซคลีเปียส  ฮีลิออส  อีออส  เฮดีส  ฮีบี  เฮคะที  แพน  เพอร์เซฟะนี  เซลีนี 
กลุ่ม:  แอมะซอน  เซนทอร์  คเธาะนิค  ไซคลอปส์  มังกร  อิรินีอีซ  ยักษ์  ฮาร์พี  เฮคะท็องคะรีซ  มอยเร  พระเจ้าไมซีเนียน  มนุษย์  มิวส์  นิมฟ์  เซเทอร์  สมุทรเทพ 
วีรบุรุษ:  เฮราคลีสกับงานของเขา  อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย  โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์  เจสันกับลูกเรืออาร์โก  เพอร์ซิอัสกับเมดูซา  อีดิปัสกับธีบส์  ธีซีอัสกับมินะทอร์  บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา 
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์:  เดลฟี  ดอโดนา  ดีลอส  โอลิมเปีย  โอลิมปัส
เซนต์วินเซนต์ (แอนทิลลีส)

| ชื่อท้องถิ่น: Yurumei หรือ Hairouna |
| --- | --- |

เซนต์วินเซนต์เกาะเซนต์วินเซนต์แสดงแผนที่เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์เซนต์วินเซนต์ที่ตั้งในเลสเซอร์แอนทิลลีสแสดงแผนที่เลสเซอร์แอนทิลลีสเซนต์วินเซนต์ที่ตั้งในแคริบเบียนแสดงแผนที่แคริบเบียน
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: ทะเลแคริบเบียนที่ชายฝั่งตะวันตก มหาสมุทรแอตแลนติกที่ชายฝั่งตะวันออก
พิกัด: 13°15′N 61°12′W﻿ / ﻿13.250°N 61.200°W﻿ / 13.250; -61.200
กลุ่มเกาะ: หมู่เกาะวินด์เวิร์ด
พื้นที่: 345 ตารางกิโลเมตร (133 ตารางไมล์)
ความยาว: 18 ไมล์ (29 กม.)
ความกว้าง: 11 ไมล์ (18 กม.)
จุดสูงสุด: La Soufrière 4,048 ฟุต (1,234 เมตร)
การปกครอง
 เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
แพริช: 6
เขตเลือกตั้ง: 15
เมืองใหญ่สุด: คิงส์ทาวน์ (ประชากร 25,418 คน)
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 100,000 (2012)
ความหนาแน่น: 347.83/กม.2 (900.88/ตารางไมล์)
กลุ่มชาติพันธุ์: ชนผิวดำ 66%, อีสต์อินเดียน 6%, การีฟูนา 2%, ชนชาติผสม 19%, ชนผิวขาว 4%, อื่น ๆ 3%
เซนต์วินเซนต์ (อังกฤษ: Saint Vincent) เป็นเกาะภูเขาไฟในทะเลแคริบเบียน ถือเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ตั้งอยู่ระหว่างเซนต์ลูเชียและกรีเนดา La Soufrière ภูเขาไฟที่ใหญ่ที่่สุดและยอดเขาสูงสุดของประเทศ ยังคงคุกครุ่นอยู่ โดยกิจกรรมภูเขาไฟครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 และเริ่มรุนแรงขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021
คิงส์ทาวน์เมืองหลวงของประเทศ (ประชากร 19,300) ตั้งอยู่บนเกาะนี้
ภูมิศาสตร์

เซนต์วินเซนต์ครอบคลุมพื้นที่ 344 กม. ²
จุดที่สูงที่สุดบนเกาะคือภูเขาไฟ Soufrière (1,234 ม.)  การปะทุครั้งใหญ่เกิดขึ้นที่ภูเขาไฟในปี ค.ศ. 1821, 1902 และ 1979  การปะทุของปี 1902 ทำให้มีผู้เสียงชีวิต 1,680 ราย
วัฒนธรรมร่วมสมัย

ใน ค.ศ. 2002 เซนต์วินเซนต์เป็นหนึ่งในสถานที่ถ่ายทำให้กับภาพยนตร์แฟนตาซีแนวผจญภัยสัญชาติอเมริกันเรื่อง คืนชีพกองทัพโจรสลัดสยองโลก โดยเริ่มถ่ายทำในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2002 จนถึงมีนาคม ค.ศ. 2003 และมีการจ้างผู้อยู่อาศัยในท้องที่หลายร้อยคนเป็นสมาชิกนักแสดงด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Yurumein (Homeland): A Documentary on Caribs in St. Vincent
U.S. Department of State profile
St. Vincent and the Grenadines / San Vicente y Las Granadinas Constitution of 1979
Map
Hairouna
Help St. Vincent
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ
เซฟซูโลดิน

| ข้อมูลทางคลินิก |
| --- | --- |
รหัส ATC: J01DC03 (WHO) 
ตัวบ่งชี้
PubChem CID: 44097
DrugBank: ?
 สารานุกรมเภสัชกรรม
เซฟซูโลดิน (อังกฤษ: Cefsulodin)
เซปักตะกร้อเวิลด์คัพ 2024

การแข่งขันเซปักตะกร้อเวิลด์คัพ 2024 (อังกฤษ: 2024 ISTAF World Cup) จะเป็นครั้งที่สี่ของการแข่งขันเซปักตะกร้อเวิลด์คัพ ซึ่งจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 ถึง 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 ที่สนามกีฬาติติวังสา กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย คาดว่าจะมี 21 ประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน
แหล่งข้อมูลอื่น

ISTAF Official Website
เซนต์วินเซนต์แลนด์โซบิวทิฟูล

| คำแปล: เซนต์วินเซนต์ดินแดนอันสวยงาม |
| --- | --- |
Saint Vincent Land so Beautiful

เพลงชาติของ เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
เนื้อร้อง: Phyllis Joyce McClean Punnett, ค.ศ. 1967
ทำนอง: โจเอล เบอร์แทรม มิเกล, ค.ศ. 1967
รับไปใช้: ค.ศ. 1979
เซนต์วินเซนต์แลนด์โซบิวทิฟูล  (อังกฤษ: Saint Vincent Land so Beautiful – เซนต์วินเซนต์ดินแดนอันสวยงาม) เป็นชื่อของเพลงชาติของเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ สำหรับเพลงก็อดเซฟเดอะควีน ยังคงมีการใช้ในฐานะเพลงสรรเสริญพระบารมี.
ประวัติ

เซนต์วินเซนต์แลนด์โซบิวทิฟูล ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1967 , และ ประกาศใช้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1979 ประพันธ์บทร้อง โดย Phyllis Joyce McClean Punnett และ เรียบเรียงทำนอง โดย โจเอล เบอร์แทรม มิเกล (Joel Bertram Miguel).
เนื้อร้อง

| "เซนต์วินเซนต์แลนด์โซบิวทิฟูล"> ภาษาอังกฤษ.บทที่1 | "เซนต์วินเซนต์แลนด์โซบิวทิฟูล"> คำแปล.บทที่1 |
| --- | --- |
Saint Vincent, Land so beautiful,  With joyful hearts we pledge to thee  Our loyalty and love and vow  To keep you ever free.: เซนต์วินเซนต์ ดินแดนที่งดงามมากล้น  ด้วยหัวใจชื่นบาน เราของปฏิญญาณต่อเจ้า  ด้วยความจงรักภัคดี และความรัก และคำปฏิญาณของเรา  เพื่อให้ท่านมีอิสระภาพต่อไป
ประสานเสียง
What e'er the future brings,  Our faith will see us through.  May peace reign from shore to shore,  And God bless and keep us true.: นำไปสุ่อนาคตของเราที่เกิดขึ้น  ศรัทธาของเราที่จะเห็นเราผ่านพ้นไป  ขอให้มีความสงบสุขจากชายฝั่งหนึ่งไปอีกชายฝั่งหนึ่ง  และพระเจ้าอวยพร และทำให้เราเป็นจริง
บทที่2
Hairoun, Our fair and blessed Isle,  Your mountains high, so clear and green,  Are home to me, though I may stray,  A haven, calm, serene.: แฮร์รูน หมู่เกาะทียุติธรรมและมีความสุขของเรา  ภูเขาของท่านสูง สดใส และเขียวขจี  อยู่บ้านเรือนของฉัน ฉันอาจหลงทาง  สวรค์ เงียบสงบ ราบเรียบ
บทที่3
Our little sister islands are  Those gems, the lovely Grenadines,  Upon their seas and golden sands  The sunshine ever beams.: เกาะของน้องสาวของเราคือ  อัญมณีเหล่านั้น ดินแดนแกรนาดีนส์ที่น่ารัก  บนท้องทะเลและหาดทรายสีทองของพวกเขา  ดวงตะวันฉายแสงตลอดมา
แหล่งข้อมูลอื่น

Audio of Saint Vincent Land so Beautiful, with lyrics and information
National anthem of Saint Vincent and the Grenadines MIDI เก็บถาวร 2013-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:SaintVincent-stub
เซต (โครงสร้างข้อมูล)

บทความนี้เกี่ยวกับโครงสร้างข้อมูล สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เซต (แก้ความกำกวม)
| เซต |
| --- | --- |
ความสำคัญของลำดับ: ไม่เรียงลำดับความสำคัญ
การซ้ำกันของสมาชิก: ไม่อนุญาตให้ซ้ำ
เวลาที่ใช้ในการเข้าถึง: การไล่บางสมาชิก
โครงสร้างที่นำไปใช้: ต้นไม้,ตารางแฮช
เซต (อังกฤษ: Set) หมายถึงแบบชนิดข้อมูลนามธรรมที่ไม่อนุญาตให้ซ้ำกัน แต่ไม่เรียงลำดับสมาชิก เซตจึงถูกนำมาใช้ในการตรวจสอบความซ้ำกันของข้อมูล
โครงสร้างข้อมูลที่เป็นเซต ได้แก่ ต้นไม้ค้นหาและตารางแฮช เพียงแต่ต้นไม้จะเก็บข้อมูลที่เปรียบเทียบได้ (Comparable) เท่านั้น ส่วนตารางแฮชไม่มีเงื่อนไขนี้
จุดเด่นของเซต

เซตมีจุดเด่นในการไม่อนุญาตให้ซ้ำกัน อาจใช้ตรวจสอบการซ้ำกันของข้อมูล นอกจากนั้นแล้วเงื่อนไขการไม่ซ้ำกันนี้ ทำให้การจัดการข้อมูลนั้นจัดการได้ง่าย และเข้าถึงอย่างรวดเร็ว เช่นต้นไม้ค้นหามีความเร็วเป็น O(log n)ส่วนตารางแฮชนั้นมีความเร็วในการเข้าถึงเป็นO(1)
บริการที่มักจะมี

การเพิ่ม ลบข้อมูล
การค้นหาข้อมูล
ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน

เนื่องจากเงื่อนไขที่ไม่อนุญาตให้สมาชิกซ้ำกัน การจัดการจึงอาจทำให้มีความเร็วในการทำงานเพิ่มขึ้นได้ ด้วยการค้นหาบางสมาชิก เช่น ต้นไม้มีการค้นหามีการเปรียบเทียบ (comparable) และตัดการค้นหาสมาชิกบางส่วนที่ไม่ใช่เป้าหมาย ส่วน ตารางแฮชนั้นเพียงแค่ค้นหาแต่สมาชิกที่มีฟังก์ชันแฮชเดียวกันเท่านั้น ซึ่งมีจำนวนน้อยมาก
มัลติเซต

มัลติเซต อังกฤษ: multiset คล้ายมัลติเซตในคณิตศาสตร์ ซึ่งโครงสร้างข้อมูลนี้เหมือนโคตรงสร้างข้อมูลเซต ยกเว้นอนุญาตให้สมาชิกซ้ำกันได้
ไลบรารีแม่แบบมาตรฐานของภาษาซีพลัสพลัส ใช้ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่มีโครงสร้างปรับสมดุลเองได้ในการสร้างมัลติเซต
ไลบรารีมาตรฐานของภาษาไพธอนมี collections.Counter ซึ่งทำงานคล้ายมัลติเซต
โครงสร้างข้อมูลที่เป็นตาราง

Collectionที่แก้ไขให้ห้ามเพิ่มข้อมูลที่ซ้ำกัน แต่จะเข้าถึงข้อมูลได้ช้า
ตารางแฮช
ดูเพิ่ม

เซต
| ด ค กแบบชนิดข้อมูลนามธรรมและโครงสร้างข้อมูล |
| --- | --- |
แบบชนิดข้อมูลนามธรรม:  คอลเลคชั่น  รายการ  เซต  ต้นไม้  กองซ้อน  แถวคอย  แถวคอยสองหน้า  แถวคอยลำดับความสำคัญ  แถวลำดับแบบจับคู่ 
รายการ:  แถวลำดับ  รายการโยง  แถวลำดับพลวัต 
ต้นไม้:  ต้นไม้แบบทวิภาค  ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค  ทรีพ  ต้นไม้แดงดำ  ต้นไม้สเปลย์  ต้นไม้แบบที  ต้นไม้สเคปโกท  โร้ป  ฮีป 
แถวคอย:  แถวคอย  แถวคอยสองหน้า  แถวคอยลำดับความสำคัญ 
แถวลำดับแบบจับคู่:  ตารางแฮช 
ดูเพิ่ม:  ฟังก์ชันแฮช  ขั้นตอนวิธี  สัญกรณ์โอใหญ่
เชฟโรเลต อิมพาลา

| เชฟโรเลค อิมพาลา |
| --- | --- |
อิมพาลา รุ่นปี 2014
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิต: เชฟโรเลต (เจเนอรัล มอเตอร์)
เริ่มผลิตเมื่อ: พ.ศ. 2500–2528 พ.ศ. 2537–2539 พ.ศ. 2542–2563 (3,637,321 คัน)
รุ่นปี: 1958–1985 1994–1996 2000–2020
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภท: รถยนต์นั่งขนาดใหญ่ (รุ่นที่1–7, 10)   รถยนต์นั่งขนาดกลาง (รุ่นที่8–9)
โครงสร้าง: เครื่องวางหน้าตามยาว, ขับเคลื่อนล้อหลัง (รุ่นปี 1958–1996)   เครื่องวางหน้าตามขวาง, ขับเคลื่อนล้อหน้า (รุ่นปี 2000–2020)
ระยะเหตุการณ์
รุ่นก่อนหน้า: เชฟโรเลต เบลแอร์ เชฟโรเลต ลูมิน่า (รุ่นที่ 2)
รุ่นต่อไป: เชฟโรเลต SS (สำหรับ Impala SS) เชฟโรเลต คาพริซ (Argentina)
เชฟโรเลต อิมพาลา (อังกฤษ: Chevrolet Impala) เป็นรถยนต์นั่งขนาดใหญ่ (Full-size Car) ที่ผลิตโดยค่ายรถยนต์เชฟโรเลตและเป็นรถธง (รถที่ได้ชื่อว่าดีที่สุดสมบูรณ์แบบที่สุดและเป็นความภาคภูมิใจของค่ายรถยนต์นั้นๆ) ของเชฟโรเลต เริ่มผลิตครั้งแรกใน พ.ศ. 2500 โดยเป็นการแยกรุ่นออกมาจากเชฟโรเลต เบลแอร์ (Chevrolet Bel-Air) และเป็นรถยนต์เก๋งรุ่นที่มีราคาแพงที่สุดของเชฟโรเลตในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2500–2508 แต่ถึงกระนั้น ในช่วงทศวรรษ 1960 มันก็เคยเป็นรถรุ่นที่ทำยอดขายได้สูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา และหลังจากนั้น ก็เป็นรถยอดนิยมต่อไปจนถึงช่วงกลางทศวรรษ 1980
รุ่นที่ 1 (ค.ศ. 1957 - 1958)

เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นแรก จริงๆ แล้ว เป็นรถเกรดพรีเมียมรุ่นพิเศษในสังกัดของรถ เชฟโรเลต เบล-แอร์ โดยใช้ชื่อว่า เชฟโรเลต เบล-แอร์ อิมพาลา (Chevrolet Bel-Air Impala) เปิดตัวครั้งแรกใน ค.ศ. 1956 ในงาน General Motors Motorama show และเริ่มผลิตกันอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1957 ชื่อของอิมพาลา ตั้งชื่อตามกวางชนิดหนึ่งในทวีปแอฟริกา ที่สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว ในภาพการโฆษณา ก็ได้มีรูปกวางเป็นเอกลักษณ์เด่น ซึ่งรูปกวางก็ได้กลายเป็นโลโก้ของอิมพาลาต่อไปอีกหลายสิบปี
เบล-แอร์ อิมพาลา มีจุดเด่นในเรื่องของการทาสีภายนอกด้วยสีเขียวโทนใหม่ Emerald Green, การตกแต่งภายในที่เน้นสีขาว, ใช้ไฟท้ายแบบ 6 ดวง และไฟข้างอีก 2 ดวง และตัวถังแบบ Hardtop 2ประตู ที่ผลิตควบคู่ไปกับรถแบบเปิดประทุน 2 ประตู (Convertible)
ส่วนเครื่องยนต์ก็มีให้เลือก 3 แบบ คือ เครื่อง Blue Fame 6สูบ 3900ซีซี, Turbo Fire วี8 4600ซีซี และ W-series Turbo Thrust วี8 5700ซีซี
ตลอดเวลาของการผลิตรุ่นแรกนี้ อิมพาลาจะเป็นเพียงรถเกรดหนึ่งในสังกัดขึ้นตรงรถรุ่นอื่น ยังไม่แยกตัวออกมาเป็นรถรุ่นใหม่ที่เป็นอิสระ แต่ในวงการรถโดยทั่วไป ก็นับรถรุ่น เบล-แอร์ อิมพาลา ว่าเป็น เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นแรก
รุ่นที่ 2 (ค.ศ. 1958 - 1960)

หลังจากกระแสตอบรับของเบล-แอร์ อิมพาลา ดีมาก เชฟโรเลตจึงแยกอิมพาลา ออกมาเป็นรถรถรุ่นใหม่ของเชฟโรเลต คือ เป็น เชฟโรเลต อิมพาลาอย่างเต็มตัว ไม่ขึ้นตรงกับเบล-แอร์ อีกต่อไป และเริ่มผลิตรถแบบ Hardtop 4ประตู รวมถึงคูเป้ 2 ประตู ครอบคลุมความต้องการมากขึ้น มีไฟท้ายแบบ 6 ดวง เรียงตัวกันเป็นรูปทรงแบบ "หยดน้ำตา" (แบบเดียวกับที่ใช้ในรถเชฟโรเลตรุ่นอื่นๆ ในยุคเดียวกัน) ทำครีบหลังขนาดใหญ่ไว้บนไฟท้าย ทำให้หลายคนคิดว่ามันดูคล้ายรถแบ็ตโบมิลของยอดหมนุษย์ Batman ส่วนการตกแต่งภายในจะเน้นโทนสีสดใสเพื่อให้อารมณ์รถสปอร์ต ในช่วงนี้ อิมพาลาได้รับความนิยมอย่างสูงและเป็นรถรุ่นที่มียอดขายสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา และปูทางความสำเร็จให้อิมพาลารุ่นต่อๆ มา ประสบความสำเร็จอย่างสูงต่อไปอีกหลายทศวรรษ
เครื่องยนต์มี 3 ตัวเลือก แบบเดียวกับที่ใช้ในรุ่นที่ 1
รุ่นที่ 3 (ค.ศ. 1960 - 1964)

อิมพาลารุ่นที่ 3 ถูกออกแบบใหม่โดยใช้ชัสซีส์แบบ B-body มีรูปทรงแบบที่เรียบๆ และเหลี่ยม กว่ารุ่นก่อน และมีการผลิตรถรุ่น อิมพาลา เอสเอส (Impala Super Sport) ขึ้น รวมทั้งรถแบบ station wagon ส่วนเครื่องยนต์ ก็ทำออกมา 5 แบบ คือ 3800ซีซี 6สูบ, 4600ซีซี วี8, 5400ซีซี วี8, 6700ซีซี วี8 และ 7000ซีซี วี8 อิมพาลารุ่นที่ 3 ประสบความสำเร็จอย่างสูงสุด ในช่วงปลายของรุ่นที่ 3 ใน ค.ศ. 1964 ปีสุดท้ายของรุ่นที่ 3 เชฟโรเลต สามารถขายอิมพาลาได้กว่า 1 ล้านคันในปีเดียว เป็นยอดขายที่สูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ของอิมพาลา
นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 1961 ก็ได้เปิดตัวอิมพาลา เอสเอส (Impala SS) ซื่ง SS มาจากคำว่า Super Sport ซึ่งเน้นเครื่องยนต์ลูกสูบใหญ่ ให้กำลังมาก ถือเป็นตำนานที่สำคัญ ซึ่งได้มีการพัฒนาเคียงคู่กับอิมพาลามาจนถึงปัจจุบัน
ในต่างประเทศ อิมพาลารุ่นที่ 3 นอกจากจะมียอดขายดีแล้ว ยังเป็นกระแสโด่งดังอีกด้วย เช่น วงดนตรีชื่อดังในยุคนั้น คือ เดอะบีชบอยส์ ได้เปิดตัวอัลบั้มเพลงที่มีชื่อว่า 409 ซึ่งมีเนื้อหาถึงความนิยมในรถอิมพาลารุ่นวี8 6700ซีซี (ซึ่งเท่ากับ 409 ลูกบาศก์นิ้ว) หรือแม้แต่ศิลปินสมัยใหม่อย่าง Eazy-E และ Dr. Dre ก็ได้นำอิมพาลารุ่นที่ 3 ไปประกอบการถ่ายทำมิวสิกวีดีโอ
สำหรับในประเทศไทย เชฟโรเลตอิมพาลา รุ่นที่ 3 แบบเปิดประทุน ของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ กลายเป็นรถเกียรติยศ ที่ใช้ต้อนรับบุคคลสำคัญหลายท่าน ที่สร้างชื่อเสียงให้ประเทศไทย เช่นอาภัสรา หงสกุล และภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก เมื่อครั้งรับตำแหน่งนางงามจักรวาล ตลอดกระทั่งนักกีฬาทีมชาติไทย ซึ่งได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เช่นขาวผ่อง สิทธิชูชัย, พเยาว์ พูนธรัตน์, สมรักษ์ คำสิงห์, วิจารณ์ พลฤทธิ์ เป็นต้น
รุ่นที่ 4 (ค.ศ. 1964 - 1970)

อิมพาลารุ่นที่ 4 ก็เป็นอีกรุ่นหนึ่งซึ่งถือได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามในอเมริกา โดยเฉพาะในช่วงแรกๆ ในปี ค.ศ. 1965 เป็นปีที่ 2 ที่อิมพาลามียอดขายทะลุล้านคันในปีเดียว ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลยจนถึงปัจจุบัน เชฟโรเลตได้สร้างรถเกรดหรูหราระดับพรีเมียมของอิมพาลา ชื่อว่า เชฟโรเลต อิมพาลา คาปริซ (Chevrolet Impala Capice) ซึ่งต่อมาก็ได้แยกตัวออกเป็นรถตระกูลใหม่ คือ เชฟโรเลต คาปริซ (Chevrolet Caprice) ซึ่งเป็นรถรุ่นที่หรูหราที่สุด และแพงที่สุดของเชฟโรเลตแทนที่อิมพาลา
ตั้งแต่ค.ศ. 1966 เป็นต้นมา อิมพาลาก็เริ่มเสื่อมความนิยมลงบ้าง ยอดขายรถเปิดประทุนลดลงตกเป็นอันดับสอง รองจาก ฟอร์ด มัสแตง แต่ในภาพรวมก็ยังถือว่ายังประสำความสำเร็จอย่างดี
รุ่นที่ 5 (ค.ศ. 1970 - 1976)

อิมพาลารุ่นที่ 5 ถูกออกแบบใหม่ให้มีขนาดใหญ่ขึ้น จนเป็นรถยนต์ประเภทเก๋งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นประวัติการณ์ของเจเนรัลมอเตอร์ ใช้เครื่องยนต์ขนาดเล็กที่สุดคือ 4100ซีซี 6สูบ และใหญ่ที่สุดคือ 7000ซีซี 8สูบ ทว่าในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1973 ได้เกิดวิกฤติน้ำมันแพงขึ้นระลอกหนึ่ง ราคาน้ำมันพุงสูงขึ้น 3 เท่าในครึ่งปีแรกของวิกฤตการณ์ กระทบยอดขายของรถที่มีขนาดใหญ่ ราคาแพง และใช้น้ำมันมากอย่างอิมพาลาอย่างจัง ในเวลาเพียง 2 ปี นับจากเกิดวิกฤตการณ์ จากที่เคยขายอิมพาลาได้ปีละเกือบล้านคัน ก็เหลือยอดขายเพียง 176,376 คันในปี ค.ศ. 1975
อิมพาลารุ่นที่ 5 เป็นรุ่นสุดท้ายที่มีรถตัวถังแบบเปิดประทุนได้ เพราะหลังจากคณะกรรมการตรวจสอบความปลอดภัยของรถยนต์ได้ทดสอบการชนของรถเปิดประทุนหลายรุ่น พบว่ามีความเสียงสูงที่ผู้โดยสารจะได้รับบาดเจ็บ ชาวอเมริกันจึงเริ่มไม่สนใจรถเปิดประทุน จนต้องเลิกผลิตไปในที่สุด
รุ่นที่ 6 (ค.ศ. 1976 - 1985)

อิมพาลารุ่นที่ 6 มีขนาดที่เล็กลง สั้นลง แคบลง แต่สูงขึ้น ตัวถังแบบ Hardtop และ Convertible ถูกยกเลิก เครื่องยนต์รุ่นที่ลูกสูบเล็กถูกนำกลับมาใช้อีกครั้ง คือขนาด 3800 ซีซี และเริ่มมีการผลิตเครื่องยนต์ วี6 ควบคู่ไปกับเครื่องยนต์ 6สูบทั่วไป เพื่อประหยัดน้ำมันลงบ้าง(วี6 ประหยัดน้ำมันกว่า 6สูบทั่วไป) แต่ก็ไม่ช่วยอะไรมากนัก ในช่วงประมาณปี 1981 ราคาน้ำมันพุงเกือบ 40 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล จากที่เคยมีราคาเพียง 3-4 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรลในปี ค.ศ. 1973 ทำให้อิมพาลา คงเหลือแต่เพียงชื่อเสียงว่าเป็นรถที่ดี หรูหราเท่านั้น แต่ไม่ค่อยมีใครซื้ออิมพาลาแล้ว ยอดขายอิมพาลาลดลงอย่างมาก
ใน ค.ศ. 1985 เชฟโรเลต ได้เลิกผลิตอิมพาลาลงชั่วคราว คงเหลือไว้แต่รถรุ่นเชฟโรเลต คาปริซ ผลิตเป็นรถใหญ่เพียงรุ่นเดียว
รุ่นที่ 7 (ค.ศ. 1993 - 1996)

อิมพาลารุ่นที่ 7 หลังจากหยุดการผลิตไปถึง 8 ปี เชฟโรเลตออกแบบรถใหม่โดยลดความยาวและความกว้างของตัวถังลงเพื่อความทันสมัย โดยปรากฏตัวครั้งแรกในงานดีทรอยท์ออโตโชว์ 1992 และเริ่มผลิตอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1993 อิมพาลารุ่นนี้ มีชื่อเสียงในฐานะรถฟูลไซส์สมรรถนะสูง เครื่องยนต์ที่ใช้เป็นเครื่องยนต์ขนาด 5700ซีซี วี8ปรับปรุงใหม่ มีสมรรถนะสูงกว่าเดิมมาก (กำลัง 260 แรงม้า แรงบิด 450 นิวตันเมตร เร่งความเร็วจาก 0-100 กม./ชม. ได้ใน 7.1 วินาที) จนได้รับความไว้วางใจจากหน่วยงานตำรวจสหรัฐ ที่ได้เลือกใช้ เชฟโรเลต อิมพาลา เป็นรถตำรวจในราชการ ใช้ตั้งแต่การใช้งานพื้นฐานไปจนถึงไล่จับรถผู้ต้องหา และนอกจากนี้ อิมพาลายังได้เปลี่ยนไปใช้ฝาครอบวาล์วแบบเหล็กหล่อ เพิ่มความทนทาน
ใน ค.ศ. 1996 อิมพาลาก็หยุดผลิตไปอีก ครั้งนี้ ถือเป็นการยุติการผลิตอิมพาลาสายพันธุ์แท้ เพราะการผลิตอิมพาลารุ่นต่อไป เป็นการเปลี่ยนชื่อของรถรุ่น เชฟโรเลต ลูมินา (Chevrolet Lumina) มาเป็น เชฟโรเลต อิมพาลา ซึ่งไม่ได้พัฒนามาจากอิมพาลาโดยตรง
รุ่นที่ 8 (ค.ศ. 1999 - 2005)

ดังที่กล่าวไว้ อิมพาลารุ่นที่ 8 ไม่ใช้รถที่พัฒนามาจากตระกูลอิมพาลาโดยตรง แต่เป็นรถรุ่นอื่นที่เปลี่ยนชื่อมาใช้ชื่ออิมพาลา ด้วยเหตุผลทางธุรกิจ และถึงแม้จะใช้ชื่ออิมพาลา แต่พัฒนามาแบบมาจากลูมินา และใช้อะไหล่ของลูมินาทั้งหมด แทบไม่เหมือนอิมพาลาของเดิมแม้แต่น้อย แต่ก็สามารถสานต่อชื่อของอิมพาลาได้อย่างดี
อิมพาลารุ่นที่ 8 เป็นรุ่นแรกของอิมพาลาที่เปลี่ยนไปใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า ในช่วงแรกของการผลิต อิมพาลาใช้เครื่องยนต์ 2 แบบ คือ วี6 3400ซีซี กับ 3800 ซีซี 200 แรงม้า เร่งความเร็วจาก 0-100 กม./ชม. ได้ใน 6.5 วินาที และยังได้มีการออกแบบอิมพาลารุ่นพิเศษ 9C1-9C3 สำหรับใช้งานในหน่วยงานราชการ หน่วยตำรวจ หน่วยดับเพลิง โดยเสริมระบบกันสะเทือนให้แข็งแกร่ง ใช้เครื่องยนต์ วี6 3800ซีซี และนอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์ตัดไฟเพื่อช่วยในการพรางตัวในการสืบราชการ (อุปกรณ์ดังกล่าวมีเฉพาะรถ 9C1-9C3 ที่ขายให้กับราชการเท่านั้น ไม่มีให้ในรถที่ขายให้กับผู้ซื้อทั่วไป)
รุ่นที่ 9 (ค.ศ. 2005 - 2014)

อิมพาลารุ่นที่ 9 เปิดตัวในงานลอสแอนเจลิสออโตโชว์ 2005 ใช้ชัสซีส์แบบ W-body ร่วมกับรถบูอิค ลาครอส (Buick LaCrosse) เครื่องยนต์พื้นฐานเป็นเครื่องยนต์วี6 3500ซีซี  ตามมาด้วยเครื่องยนต์วี6 3900ซีซี และแรงที่สุดคือเครื่องยนต์วี8 5300ซีซี เป็นเครื่องยนต์วี8 ที่ขับเคลื่อนล้อหน้ารุ่นแรงของเชฟโรเลต มีกำลัง 303 แรงม้า เร่งความเร็วจาก 0-100 กิโลเมตร/ชั่วโมงได้ใน 5.6 วินาที ตกตแงภายในด้วยลายไม้วอลนัทสีโทนอ่อน ปุ่มควบคุมแบบโครเมียม มีสัญลักษณ์อิมพาลาสีเงินวาวบนหน้าปัทม์ ต่อมาในค.ศ. 2007 ได้มีการออกรถอิมพาลา FFV ที่สามารถใช้เชื้อเพลิงได้ทุกชนิดตั้งแต่เบนซิน, แก๊สโซฮอล์, E20 ไปจนถึง E85 รวมทั้งเครื่องยนต์พลังงานทดแทนประเภทอื่นๆ
ปัจจุบัน อิมพาลามียอดขายสูงเป็นอันดับที่ 8 ของสหรัฐอเมริกา[ต้องการอ้างอิง] ที่ถึงแม้จะไม่มากเหมือนเมื่อครั้งยุคทศวรรษ 1960 แต่ก็ถือว่าประสบความสำเร็จได้ด้วยดี
รุ่นที่สิบ (ค.ศ. 2014 – 2020)

เชฟโรเลต อิมพาลารุ่นที่สิบได้เผยโฉมที่งานนิวยอร์ก ออโต้โชว์ ในปี 2012 เป็นรุ่นปี 2014 อิมพาลารุ่นที่สิบเป็นรถสัญชาติอเมรืกาในรอบ 20 ปีที่ได้รับรางวัลสูงสุดจาก Consumer Reports ด้วยคะแนน 95 จาก 100 คะแนน
อิมพาลารุ่นที่สิบนี้ได้มีขนาดที่ใหญ่ขึ้นจากรุ่นที่แล้ว และใช้แพลทฟอร์มเดียวกันกับคาดิลแลค เอ็กทีเอสเพื่อลดราคาระหว่างรุ่นอิมพาลากับมาลิบูเช่นเดียวกับฟอร์ด ทอรัสและฟอร์ด ฟิวชัน อิมพาลาได้ถูกประกอบที่โอชาวา, ออนแทริโอ, ประเทศแคนาดาและเมืองดีทรอยต์ สหรัฐอเมริกา
รุ่นที่สิบ (ค.ศ. 2014 – 2020) > เครื่องยนต์

| เครื่องยนต์ | กำลัง | แรงบิด | Gas Mileage | บันทึก |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2.4L LUK Ecotec I4 with eAssist | 182 hp (136 kW) @ 6700 rpm | 172 lb·ft (233 N·m) @ 4900 rpm | 35 Highway Est. | 197 hp (147 kW) combined |
| 2.5L LKW Ecotec I4 | 196 hp (146 kW) @ 6300 rpm | 186 lb·ft (252 N·m) @ 4400 rpm | 21 City / 31 Highway |  |
| 3.6L High Feature LFX V6 flex-fuel | 305 hp (227 kW) @ 6800 rpm | 264 lb·ft (358 N·m) @ 5200 rpm | 19 City / 29 Highway |  |
รุ่นที่สิบ (ค.ศ. 2014 – 2020) > ตลาดโลก

ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 เชฟโรเลตได้กล่าวว่าจะนำอิมพาลาไปจำหน่ายที่ประเทศเกาหลีใต้เป็นรถส่งออกจากอเมริกาเป็นรุ่นปี 2016 เป็นครั้งแรกที่เชฟโรเลตนำรถยนต์นั่งขนาดใหญ่มาจำหน่ายในตลาดเกาหลี
ในปี พ.ศ. 2562 นี้ General Motors (GM) บริษัทผลิตรถยนต์ยักษ์ใหญ่ของสหรัฐอเมริกาได้ออกมาประกาศว่าในปี 2019 มีโรงงาน 5 แห่งที่ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือจะหยุดสายพานการผลิต ซึ่งข่าวนี้ส่งผลสะเทือนต่อวงการยานยนต์เป็นอย่างมากสำหรับโรงงานทั้ง 5 แห่งนั้นตั้งอยู่บนแผ่นดินสหรัฐฯ 4 แห่งได้แก่ Detroit-Hamtramck Assembly, Lordstown Assembly, Baltimore Operations, และ Warren Transmission Operations และอีก 1 แห่งคือโรงงาน Oshawa ตั้งอยู่ในเมืองออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา สำหรับโรงงานในสหรัฐฯ 2 แห่งที่สร้างสรรค์รถยนต์สไตล์ซีดานจะหยุดการผลิตเนื่องจากมียอดขายต่ำลง และนั่นส่งผลให้ปีหน้ามีโรงงานผลิตชิ้นส่วนสำหรับรถซีดาน 2 แห่งจะหยุดการผลิตไปด้วย สำหรับยอดขายที่ลดลงอาจจะมาจากผู้คนกำลังนิยมในรถยนต์ประเภทครอสโอเวอร์เอสยูวี และทาง GM เผยว่า “ความต้องการของลูกค้าในสหรัฐมีการเปลี่ยนแปลง และเพื่อตอบสนองต่อปริมาณของรถยนต์ในตลาดที่ลดลง”
รุ่นที่สิบ (ค.ศ. 2014 – 2020) > ยุติการผลิต

อย่างไรก็ตามตอนนี้มีข่าวว่าโรงงานจะยังคงเปิดให้บริการจนถึงเดือนมกราคม ปี 2563 โดยจะเปิดตัวเครื่องยนต์ที่ลดมลพิษเช่น Chevrolet Impala และ Cadillac CT6 Buick LaCrosse ซึ่งก็ไม่ได้ผลิตเช่นเดียวกัน
นี่เป็นจุดสิ้นสุดของยุคสมัยอย่างแท้จริง รถคันนี้น่าดึงดูดใจสำหรับผู้ที่รู้สึกว่าไฟฟ้าไม่สามารถตอบสนองความต้องการของพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์ รุ่น 2019 สามารถเดินทางได้ในระดับ EPA 53 ไมล์โดยเสียค่าใช้จ่ายก่อนที่เครื่องยนต์แก๊สจะเริ่มทำงานเพื่อให้รถเคลื่อนที่ ทำให้รถอิมพาลาต้องยุติสายการผลิตลงในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563
ภาพอื่นๆ

ไฟท้ายรูปหยดน้ำตาและครีบหลังอันเลื่องชื่อของรุ่นที่ 2
หน้าปัทม์ความเร็วแบบคลาสสิกของรุ่นที่ 5
อิมพาลารุ่นที่ 2 แบบเปิดประทุนได้
ไฟท้าย 6 ดวงอันเลืองชื่อของอิมพาลา เอสเอส ปี 1961
อิมพาลารุ่นที่ 2 ตัวถังแบบกระบะ
เครื่องยนต์ในอิมพาลา เอสเอส ปี 1963
ไฟท้ายของอิมพาลารุ่นที่ 9
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 1
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 2
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 3
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 4
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 5
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 6
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 7
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 8
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 9
เชฟโรเลต อิมพาลา รุ่นที่ 10
ด้านหลัง
เซนทอร์ (ดาวเคราะห์น้อย)

บทความนี้เกี่ยวกับดาวเคราะห์ขนาดเล็ก สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เซนทอร์
เซนทอร์ (อังกฤษ: Centaur) คือวัตถุคล้ายดาวเคราะห์ขนาดเล็กในระบบสุริยะรอบนอกที่มีวงโคจรไม่แน่นอน ตั้งชื่อตามเผ่าพันธุ์เซนทอร์ในตำนานปรัมปรา เนื่องจากมันมีลักษณะก้ำกึ่งระหว่างดาวเคราะห์น้อยกับดาวหาง วงโคจรของเซนทอร์ตัดหรืออาจตัดกับวงโคจรของดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ในระบบ และมีช่วงอายุที่เปลี่ยนแปลงอยู่หลายล้านปี
วัตถุคล้ายเซนทอร์ดวงแรกที่ค้นพบคือ 944 ฮิดัลโก ในปี ค.ศ. 1920 ในตอนนั้นมันยังไม่ถูกจัดประเภทเป็นประชากรชนิดใหม่ในระบบ จนกระทั่งมีการค้นพบ 2060 ไครอน ในปี ค.ศ. 1977 เซนทอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ค้นพบคือ 10199 ชาริโคล ซึ่งค้นพบในปี ค.ศ. 1997 มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 260 กิโลเมตร ซึ่งใหญ่พอๆ กับดาวเคราะห์น้อยขนาดย่อมๆ ในแถบหลักทีเดียว
ยังไม่เคยมีการถ่ายภาพระยะใกล้ของเซนทอร์ได้เลย แม้จะมีหลักฐานอยู่ในภาพถ่ายดวงจันทร์ฟีบี ของดาวเสาร์ ซึ่งถ่ายจากยานคาสสินีในปี ค.ศ. 2004 อาจจะจับภาพของเซนทอร์ไว้ได้
ดูเพิ่ม

ดาวเคราะห์น้อย
ดาวเคราะห์ขนาดเล็ก
ดาวเคราะห์แคระ
แหล่งข้อมูลอื่น

รายชื่อเซนทอร์และวัตถุในแถบหินกระจาย