stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา
รูปสัญลักษณ์ > ภาพนูนบนเกราะหน้าอก

รูปสัญลักษณ์ที่ใช้มักจะเปรียบเทียบกับรูปสัญลักษณ์ที่ใช้ใน “เพลงสดุดีคาร์เมน” (Carmen Saeculare) โดยโฮราซ และฉลองโอกาสที่เอากุสตุสก่อตั้ง “สันติภาพโรมัน” (Pax Romana) เกราะหน้าอกเป็นงานภาพนูนที่มีจุลรูปของการนำธงประจำกองทหารโรมันที่เสียให้กับพาร์เธียกลับคืนมาโดยมาร์ค แอนโทนีราวสี่สิบปีก่อนคริสต์ศักราช และ โดยคราสซัสในปี 53 ก่อนคริสต์ศักราชที่เป็นผลมาจากความสามารถทางการทูตของเอากุสตุส
จุลรูปตรงกลางเกราะหน้าอกตามการตีความหมายโดยทั่วไปเป็นภาพพระมหากษัตริย์พาร์เธียพระราชทานธงของคราสซัสคืนให้แก่ทหารโรมันสวมเกราะ (อาจจะเป็นมาร์ส อุลทอร์) ภาพนี้เป็นหัวข้อที่นิยมกันในการสร้างเสริมชื่อเสียงของเอากุสตุสเพราะเป็นการแสดงความสำเร็จครั้งใหญ่ทางด้านการต่างประเทศของเอากุสตุส และเป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องเน้น เพราะเอากุสตุสใช้การเจรจาทางทูตแทนการเข้าสงครามกับพาร์เธียซึ่งมีอำนาจทางการทหารที่เหนือกว่า ทางด้านซ้ายและขวาเป็นภาพสตรีนั่งเศร้า จุลรูปทางด้านหนึ่งเป็นบุคคลาธิษฐานของชาวตะวันออกที่ถูกบังคับให้ส่งบรรณาการให้แก่โรม และอีกด้านหนึ่งเป็นดาบที่เป็นบุคคลาธิษฐานของชาวเมืองขึ้นของโรม (เคลต์) จากตอนบนตามเข็มนาฬิกา:
เทพซอล - สุริยเทพกางเต้นท์เป็นท้องฟ้า
เทพีออโรรา และ เทพีลูนา
บุคคลาธิษฐานของพลเมืองที่อยู่ในเมืองขึ้น
เทพีไดแอนนา
แม่พระธรณีเทพีเซเรส - คล้ายกับที่ปรากฏบนแท่นเอากุสตุส
อพอลโลเทพผู้พิทักษ์เอากุสตุส
บุคคลาธิษฐานของพลเมืองผู้ส่งบรรณาการ
เทพซอลอีกครั้ง
สฟิงซ์บนไหล่สองข้างเป็นสัญลักษณ์ของความพ่ายแพ้ต่อเอากุสตุสของคลีโอพัตรา
แต่ก็ไม่มีจุลรูปใดที่ไม่ได้รับการคัดค้าน เทพทั้งหมดอาจจะเป็นสัญลักษณ์ของความต่อเนื่องและความคงเส้นคงวาของเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเช่นเดียวกับการขึ้นการตกของพระอาทิตย์หรือพระจันทร์ที่เกิดขึ้นทุกวันโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง ฉะนั้นความสำเร็จของชาวโรมันจึงเป็นสิ่งที่แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่เกิดจากการช่วยเหลือของเทพ นอกจากนั้นความสำเร็จต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นก็มีความเกี่ยวข้องกับเอากุสตุสผู้ที่สวมเกราะด้วย บุคคลสำคัญคนเดียวบนเกราะที่ไม่ได้เป็นเทพคือพระมหากษัตริย์พาร์เธียน ซึ่งเป็นนัยยะว่าสิ่งอื่น ๆ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามความประสงค์ของเทพเบื้องบน หรือ สิ่งที่เทพเบื้องบนมีความเห็นด้วย
รูปสัญลักษณ์ > ฐานะความเป็นเทพ

เมื่อยังมีชีวิตอยู่เอากุสตุสไม่ต้องการที่จะแสดงตัวเป็นเทพ (ซึ่งไม่เหมือนจักรพรรดิองค์ต่อมาที่พยายามทำตนเป็นเทพ) แต่ประติมากรรมชิ้นนี้มีนัยยะหลายอย่างที่บ่งถึง “ความเป็นเทพ” (divine nature) ของเอากุสตุส เอากุสตุสที่ไม่สวมรองเท้าบ่งว่าเป็นวีรบุรุษและอาจจะเป็นเทพ และ อาจจะเป็นการสร้างรายละเอียดทางด้านการพลเรือนในภาพที่ไม่เช่นนั้นก็จะเป็นภาพเกี่ยวกับทหารอย่างเต็มที่ การไม่สวมรองเท้าเดิมใช้กับงานที่เป็นภาพของเทพเท่านั้น แต่ก็อาจจะเป็นการนัยยะว่าเป็นงานประติมากรรมที่สร้างขึ้นหลังจากการเสียชีวิตของเอากุสตุสที่เป็นงานก็อปปีของประติมากรรมชิ้นเดิมในเมือง ที่เอากุสตุสอาจจะสวมรองเท้า
คิวปิด (ลูกของวีนัส) ที่เท้าของเอากุสตุส (ขี่โลมา) เป็นการอ้างอิงของทั้งเอากุสตุสและบิดาเลี้ยงจูเลียส ซีซาร์ว่าตระกูลจูเลียนสืบเชื้อสายมาจากเทพีวีนัส - การอ้างอิงว่าสืบเชื้อสายมาจากเทพโดยไม่ได้อ้างอิงว่ามีฐานะเป็นเทพซึ่งเป็นที่ยอมรับกันในกรีซแต่ยังไม่เป็นที่ยอมรับกันในโรม
ประเภท

ประติมากรรมแบบ “เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา” กลายมาเป็นลักษณะที่เป็นที่นิยมกันมากของเอากุสตุส งานก็อปปีเต็มตัว และ ครึ่งตัว แบบต่าง ๆ ก็ทำกันทั่วไปในจักรวรรดิจนกระทั่งเมื่อเอากุสตุสเสียชีวิต แต่ไม่มีงานชิ้นใดที่แสดงภาพเอากุสตุสเมื่อมีอายุมากขึ้นซึ่งเป็นการสนับสนุนทฤษฎีของการสรรเสริญผู้มีความหนุ่มแน่นว่าเป็นผู้มีความสามารถ
บรรณานุกรม > ภาษาเยอรมัน

Heinz Kähler: Die Augustusstatue von Primaporta. Köln 1959.
Erika Simon: Der Augustus von Prima Porta. Bremen, Dorn 1959. (Opus nobile 13)
Hans Jucker: Dokumentationen zur Augustusstatue von Primaporta, in: Hefte des Archäologischen Seminars Bern 3 (1977) S. 16-37.
Paul Zanker: Augustus und die Macht der Bilder. München, C. H. Beck 1987, ISBN 3-406-32067-8
Kaiser Augustus und die verlorene Republik, Ausstellung Berlin 1988. Mainz, Zabern 1988. S. 386 f. Nr. 215.
Erika Simon: Altes und Neues zur Statue des Augustus von Primaporta, in: G. Binder (Hrsg.), Saeculum Augustum, Bd. 3, Darmstadt, WBG 1991, S. 204-233.
Dietrich Boschung: Die Bildnisse des Augustus, Gebr. Mann Verlag, Berlin 1993 (Das römische Herrscherbild, Abt. 1, Bd. 2) ISBN 3-7861-1695-4
Thomas Schäfer: Der Augustus von Primaporta im Wechsel der Medien, in: H. J. Wendel u.a. (Hrsg.), Wechsel des Mediums. Zur Interdependenz von Form und Inhalt, Rostock 2001, S. 37-58.
Vinzenz Brinkmann und Raimund Wünsche (Hgg.): Bunte Götter. Die Farbigkeit antiker Skulptur. Eine Ausstellung der Staatlichen Antikensammlungen und Glyptothek München in Zusammenarbeit mit der Ny Carlsberg Glyptotek Kopenhagen und den Vatikanischen Museen, Rom, Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek, München 2004 ISBN 3-933200-08-3
ดูเพิ่ม

ประติมากรรม
ศิลปะคลาสสิก
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา
Page on the statue, in German, with coloured reconstruction and close-up of breastplate
Another coloured reconstruction, in German[ลิงก์เสีย]
Description on VIAMUS
Catalogue record on VIAMUS
360 degree computer reconstruction
| ด ค กจุดหมายตาในกรุงโรม |
| --- | --- |
คริสต์ศาสนสถานและอื่น ๆ:  สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม  ซันการ์โลอัลเลกวัตโตรฟอนตาเน  บาซิลิกาซานเคลเมนเต  มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร  มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง  อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน  โบสถ์เจซู  เก็ตโตโรมัน  วัดซานตาโครเชอินเจรูซาเล็มเม  วัดซานตามาเรียเดกลิอันเจลิเอเดอิมาร์ติริ  วัดซานตามาเรียอินอราโคเอลิ  วัดซานตามาเรียอินคอสเมดิน  วัดซานตามาเรียอินทราสเตเวเร  วัดซานตาพราสเซเด  วัดซานตาซาบีนา  มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  วัดซานอิโวอัลลาซาปิเอ็นซา  โบสถ์น้อยซิสทีน 
สวน อุทยาน และธรรมชาติ:  เกาะไทเบอร์  คฤหาสน์อาดา  คฤหาสน์บอร์เกเซ  คฤหาสน์ดอเรียพามฟิลิ  คฤหาสน์เมดิชิ 
เทวสถานโบราณ  อนุสาวรีย์ และสนามกีฬา:  แท่นบูชาแห่งสันติ  ปราสาทซันตันเจโล  กีร์กุสมักซิมุส  โคลอสเซียม  เสามาร์กุส เอาเรลิอุส  ศูนย์กลางการปกครองของโรมัน  จัตุรัสลาร์โกดิทอร์เรอาร์เจนตินา  อนุสาวรีย์วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2  โอบิลิสค์ในกรุงโรม  คฤหาสน์บาร์แบรินิ  วิหารแพนธีอัน  ปิรามิดเซสติอัส  ลานประชาคมโรมัน  เทวสถานคาสเตอร์และโพลลักซ์  เทวสถานเฮอร์คิวลีสวิคเตอร์  เทวสถานจูปิเตอร์ (เนินคาปิโตลิเน)  เทวสถานแซเทิร์น  เทวสถานเวสตา  โรงละครมาร์เซลลัส  โรงละครปอมเปย์  เทวสถานพอร์ทูนัส  เสาตรายานุส  ตลาดตรายานุส  ที่บรรจุศพออกัสตัส 
สะพานส่งน้ำ จัตุรัส  น้ำพุ หอ และกำแพง:  น้ำพุเตรวี  โรงอาบน้ำการากัลลา  กำแพงออเรเลียน  กำแพงเซอร์เวียน  วังฟาร์เนเซ  จัตุรัสนาโวนา  บันไดสเปน  หอมิลิซิเอ 
ประติมากรรม:  อพอลโลเบลเวเดียร์  เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา  สัตยโอฐ  เลอาโคอันและบุตร 
เนินเจ็ดยอด:  เนินอเว็นติเน  เนินเคเลียน  เนินคาปิโตลิเน  เนินเอสควิลิเน  เนินปาลาตีนุส  เนินควิรินาล  เนินวิมินาล 
ศีรษะ
เอากุสตุสในฐานะpraetor - ตัวอย่างของเครื่องแต่งกาย (พิพิธภัณฑ์ลูฟร์)
โมนีกา เด เจนนาโร

Italian professional volleyball player
โมนีกา เด เจนนาโร (อิตาลี: Monica De Gennaro) เกิดเมื่อวันที่ 8 เดือนมกราคม ค.ศ. 1987 เธอเป็นนักวอลเลย์บอลหญิงอาชีพชาวอิตาลี เล่นในตำแหน่งตัวรับอิสระ ปัจจุบันเล่นให้กับทีมอีโมโกวอลเลย์โกเนลยาโน และเป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติอิตาลี โดยเธอเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 2012, 2016 และ2020
อาชีพ

เด เจนนาโร เธอเข้าร่วมกับทีมชาติอิตาลีในการ แข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 ทีมจบลงด้วยอันดับที่ 4 ของการแข่งขัน หลังจากแพ้ 2–3 เซ็ต ให้กับทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติบราซิล ในการแข่งขันชิงเหรียญทองแดง เช่นเดียวกับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2018 ทีมชาติอิตาลีได้รับรางวัลรองแชมป์ของการแข่งขัน หลังจากแพ้ให้กับทีมชาติเซอร์เบีย 3-2 เซ็ต โดยเธอก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวรับอิสระที่ดีที่สุดของการแข่งขันทั้ง 2 ครั้ง ทั้ง 2014 และ 2018
ในการแข่งขัน ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ร่วมกับทีมอีโมโกวอลเลย์โกเนลยาโน ซึ่งในฤดูกาล 2016-17 และฤดูกาล 2018-19 อีโมโกวอลเลย์ จบการแข่งขันด้วยการเป็นรองแชมป์ และในฤดูกาล 2020-21 ทีมได้รับรางวัลชนะเลิศของการแข่งขัน โดยเธอได้รับรางวัล ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม ของการฤดูกาลแข่งขันที่กล่าวมาข้างต้นทั้ง 3 ครั้ง ของรายการซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก
ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2017 ทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติอิตาลี จบอันดับ 2 ของการแข่งขันหลังพ่ายให้กับทีมชาติบราซิล 3-2 เซ็ต โดยเธอได้รับรางวัล ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม ของการแข่งขันอีกด้วย
ในระดับสโมสร ในปี 2019 ทีมอีโมโกวอลเลย์โกเนลยาโน ได้เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2019 ในประเทศจีน ทีมได้รับรางวัลชนะเลิศ หลังจากชนะทีมเอจซาจือบาซือ วีตรา ทีมจากประเทศตุรกี 3-1 เซ็ต ซึ่งเธอได้รับรางวัล ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม ของการแข่งขันเช่นเดียวกัน
ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2021 ทีมชาติอิตาลี ชนะการแข่งขัน โดยชนะทีมชาติเซอร์เบีย 3-1 เซ็ต ในกรุงเบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย และเธอก็ได้รับรางวัลบุคคลตัวรับอิสระยอดเยี่ยมอีกด้วย
รางวัล

2006–07 ลีกอิตาลี - "ผู้รับยอดเยี่ยม"
2007-08 ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ - "ผู้รับยอดเยี่ยม"
2013 มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ - "ผู้รับยอดเยี่ยม"
2014 ชิงแชมป์โลก - "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
2016–17 ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก - "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
2016–17 อีตาเลียนคัพ "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2017 เวิลด์กรังด์ปรีซ์ - "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
2018 ชิงแชมป์โลก - "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
2018–19 ลีกอิตาลี - "ผู้เล่นทรงคุณค่า"
2020–21 ซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก - "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
2021 ชิงแชมป์ยุโรป - "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
2021 ชิงแชมป์สโมสรโลก - "ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม"
แหล่งข้อมูลอื่น

* Monica De Gennaro ที่อินสตาแกรม
บ็อบบี แซนด์ส

| บ็อบบี แซนด์ส |
| --- | --- |
เกิด: 9 มีนาคม ค.ศ. 1954(1954-03-09) เคาน์ตีแอนทริม, ไอร์แลนด์เหนือ
เสียชีวิต: 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1981(1981-05-05) (27 ปี) เคาน์ตีดาวน์, ไอร์แลนด์เหนือ
สัญชาติ: ไอริช
อาชีพ: นักการเมือง
บุตร: เจอราร์ด แซนด์ส
เว็บไซต์: Bobby Sands Trust
โรเบิร์ต เจอราร์ด "บ็อบบี" แซนด์ส (อังกฤษ: Robert Gerard Sands ไอริช: Roibeárd Gearóid Ó Seachnasaigh, 9 มีนาคม ค.ศ. 1954 — 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1981) เป็นอาสาสมัครชาวไอริชในกองทัพเฉพาะกาลสาธารณรัฐนิยมไอริช (Provisional Irish Republican Army) ผู้เสียชีวิตจากการอดอาหารประท้วงขณะถูกจำคุกในเรือนจำเมซ
เขาเป็นผู้นำการอดอาหารประท้วง ค.ศ. 1981 ซึ่งนักโทษสาธารณรัฐนิยมชาวไอริชประท้วงต่อต้านการถอดถอนสถานภาพหมวดหมู่พิเศษ (Special Category Status) ระหว่างการประท้วงเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภาอังกฤษ โดยเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้ง Anti H-Block/Armagh Political Prisoner การเสียชีวิตของเขาทำให้การเรียกเข้าเป็นทหารและกิจกรรมของไออาร์เอกลับมาสูงอีกครั้ง การรายงานในสื่อระหว่างประเทศดึงความสนใจมายังผู้ประท้วงอดอาหาร และขบวนการสาธารณรัฐนิยมโดยรวม ซึ่งได้รับทั้งเสียงยกย่องและวิพากษ์วิจารณ์
แหล่งข้อมูลอื่น

Bobby Sands Trust
รู้จัก "บ็อบบี้ แซนด์ส" ต้นแบบของ "ณัฐวุฒิ" !!??
โรแบร์โต บัจโจ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 บัจโจ ในปี 2013
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  โรแบร์โต บัจโจ
วันเกิด:  18 กุมภาพันธ์ 1967 (56ปี)
สถานที่เกิด:  Caldogno, อิตาลี
ส่วนสูง:  1.74 m (5 ft 8 1⁄2 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า, กองกลางตัวรุก
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 1982-1985 |  วิเชนซ่า |  36 |  (13) |
| 1985-1990 |  ฟิออเรนติน่า |  95 |  (39) |
| 1990-1995 |  ยูเวนตุส |  141 |  (78) |
| 1995-1997 |  เอซีมิลาน |  51 |  (12) |
| 1997-1998 |  โบโลญญา |  30 |  (22) |
| 1998-2000 |  อินเตอร์มิลาน |  42 |  (11) |
| 2000-2004 |  เบรชชากัลโช |  95 |  (45) |
| รวม |   |  490 |  (220) |
ทีมชาติ
| 1984 |  อิตาลี อายุไม่เกิน 16 ปี |  4 |  (3) |
| 1988-2004 |  อิตาลี |  56 |  (27) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
โรแบร์โต บัจโจ (อิตาลี: Roberto Baggio) เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1967 ที่เมืองกัลดอญโญ ประเทศอิตาลี บัจโจมีชื่อเสียงมาจากการเป็นกองหน้าตัวหลักของทีมอิตาลีในฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งครั้งนั้นอิตาลีได้ทะลุมาถึงรอบชิงชนะเลิศกับบราซิล บัจโจในฐานะกองหน้าจึงเป็นความหวังของชาวอิตาลีและแฟน ๆ ทั่วโลก ว่าจะเป็นผู้นำพาอิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่ 4 ได้ แต่การแข่งขัน 120 นาที เสมอกัน 0:0 จึงต้องตัดสินกันที่ลูกจุดโทษ ซึ่งบัจโจที่มีข่าวออกมาก่อนหน้านี้ว่า บาดเจ็บ เป็นผู้ยิงประตูสุดท้ายด้วย ปรากฏว่าเขายิงพลาดเหินข้ามคานไป ส่งผลให้บราซิลได้แชมป์ฟุตบอลโลกเป็นสมัยที่ 4 ไปทันที
ประวัติ

โรแบร์โต บัจโจ เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกในปี พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) กับสโมสรวีเชนซา บ้านเกิด จนถึงปี พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) จึงย้ายไปอยู่ที่ฟีออเรนตีนา จากนั้นในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) จึงย้ายไปอยู่ที่ยูเวนตุส สโมสรชั้นนำของอิตาลีและของยุโรป จนได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปหรือบาลงดอร์ (Ballon d'Or) ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ก่อนที่จะเป็นกองหน้าในทีมชาตินำทีมเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา และพาทีมเป็นรองแชมป์โลก
จากนั้น บัจโจ จึงได้ย้ายไปอยู่ที่เอซีมิลาน ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) ไปอยู่กับโบโลญญาในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ย้ายไปอยู่กับอินเตอร์มิลาน ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และเบรชชา ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ก่อนที่จะแขวนรองเท้าไปในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004)
โรแบร์โต บัจโจ เป็นนักฟุตบอลรูปร่างเล็ก โดยสูงเพียง 174 เซนติเมตรเท่านั้น เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนหนึ่งทีเดียวในสมัยที่ยังเล่นฟุตบอลอยู่ มีเอกลักษณ์ประจำตัวคือผมเปียที่ท้ายทอย เป็นนักฟุตบอลที่หน้าตาดี จึงได้ฉายาจากแฟนฟุตบอลชาวไทยว่า เทพบุตรเปียทองคำ ชีวิตส่วนตัวนับถือศาสนาพุทธ เคยมีข่าวในทำนองที่ว่าเดินทางมาประเทศไทยเพื่อให้หลวงพ่อคูณฝังตะกรุดมาแล้วด้วย แต่ในความเป็นจริงแล้ว บัจโจนับถือพุทธศาสนาแบบมหายาน โดยอยู่ในสมาคมโซคา งัคไก สากล  (Soka Gakkai International) ซึ่งไม่ได้นับถือเครื่องรางของขลังดังกล่าว  แรก ๆ ที่เริ่มมีชื่อเสียงถูกเรียกชื่อเป็นภาษาไทยว่า โรเบอร์โต้ บักจิโอ้ หรือ โรเบอร์โต้ บักโจ้
ผลงาน ระดับสโมสร  Club
Juventus
แชมป์  UEFA Cup          : 1992-93
   แชมป์  Calcio Serie A   : 1994–95
   แชมป์  Coppa Italia      : 1994–95
Ac Milan
แชมป์   Calcio Serie A         : 1995–96
ระดับทีมชาติ  International
Italy
FIFA World Cup Third Place   : 1990
   FIFA World Cup Runner-up    : 1994
เกียติประวัติส่วนบุคล   ที่โดดเด่น
World Soccer Player of the Year: 1993
รางวัล   Ballon d'Or     : 1993
FIFA World Player of the Year  : 1993
FIFA World Cup Silver Ball  : 1994
FIFA World Cup All-Star Team  : 1994
Onze de Bronze  : 1994
Ballon d'Or (Silver Award)  : 1994
FIFA World Player of the Year (Bronze Award)  : 1994
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ส่วนตัวโรแบร์โต บัจโจ เก็บถาวร 2007-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค ก บาลงดอร์ |
| --- | --- |
 รางวัลนิตยสาร ฟร็องส์ฟุตโบล 
บาลงดอร์ (1956–2009):  1956:  แมทธิวส์  1957:  ดิ เอสเตฟาโน  1958:  กอปา  1959:  ดิ เอสเตฟาโน  1960:  ซัวเรซ  1961:  ซิโบริ  1962:  มาโซปุสต์  1963:  ยาชิน  1964:  ลอว์  1965:  เอวแซบียู  1966:  ชาร์ลตัน  1967:  อัลเบิร์ต  1968:  เบสต์  1969:  ริเวร่า  1970:  มึลเลอร์  1971:  ไกรฟฟ์  1972:  เบ็คเคินเบาเออร์  1973:  ไกรฟฟ์  1974:  ไกรฟฟ์  1975:  บลอคคิ่น  1976:  เบ็คเคินเบาเออร์  1977:  ซิโมนเซ่น  1978:  คีแกน  1979:  คีแกน  1980:  รุมเมนิกเก้  1981:  รุมเมนิกเก้  1982:  รอสซี่  1983:  ปลาตีนี  1984:  ปลาตีนี  1985:  ปลาตีนี  1986:  เบลานอฟ  1987:  คึลลิต  1988:  ฟัน บัสเติน  1989:  ฟัน บัสเติน  1990:  มัทเทอุส  1991:  ปาแป็ง  1992:  ฟัน บัสเติน  1993:  บัจโจ  1994:  สตอยช์คอฟ  1995:  เวอาห์  1996:  ซามเมอร์  1997:  โรนัลโด  1998:  ซีดาน  1999:  รีวัลดู  2000:  ฟีกู  2001:  โอเวน  2002:  โรนัลโด  2003:  เนดเวด  2004:  แชวแชนกอ  2005:  รอนัลดีนโย  2006:  กันนาวาโร  2007:  กาก้า  2008:  เซ. โรนัลโด  2009:  เมสซิ 
ฟีฟ่าบาลงดอร์ (2010–2015):  2010:  เมสซิ  2011:  เมสซิ  2012:  เมสซิ  2013:  เซ. โรนัลโด  2014:  เซ. โรนัลโด  2015:  เมสซิ 
บาลงดอร์ (2016–ปัจจุบัน):  2016:  เซ. โรนัลโด  2017:  เซ. โรนัลโด  2018:  มอดริช  2019:  เมสซิ  2020: ไม่มีการมอบรางวัล  2021:  เมสซิ  2022:  แบนเซมา  2023:  เมสซิ  2024:  โรดริ 
รางวัลฟร็องส์ฟุตโบล (Ballon d'Or Dream Team, บาลงดอร์เฟมิแน็ง (2018–ปัจจุบัน), นักฟุตบอลฝรั่งเศสยอดเยี่ยมแห่งปี (1959–ปัจจุบัน), ถ้วยรางวัลแกร์ท มึลเลอร์ (2021–ปัจจุบัน), ถ้วยรางวัลกอปา (2018–ปัจจุบัน), รางวัลโซคราเตส (2022–ปัจจุบัน), ซูว์แปร์บาลงดอร์, ถ้วยรางวัลยาชิน (2019–ปัจจุบัน))  รางวัลเกี่ยวข้อง (ฟีฟ่าบาลงดอร์ (2010–2015), นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี (1991–2009), นักฟุตบอลชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า (2016–ปัจจุบัน))
| ด ค กนักฟุตบอลชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า |
| --- | --- |
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี:  1991:  มัทเทอุส  1992:  ฟัน บัสเติน  1993:  บัจโจ  1994:  โรมารีอู  1995:  เวอาห์  1996:  โรนัลโด  1997:  โรนัลโด  1998:  ซีดาน  1999:  รีวัลดู  2000:  ซีดาน  2001:  ฟีกู  2002:  โรนัลโด  2003:  ซีดาน  2004:  รอนัลดีนโย  2005:  รอนัลดีนโย  2006:  กันนาวาโร  2007:  กาก้า  2008:  เซ. โรนัลโด  2009:  เมสซิ 
ฟีฟ่าบาลงดอร์:  2010:  เมสซิ  2011:  เมสซิ  2012:  เมสซิ  2013:  เซ. โรนัลโด  2014:  เซ. โรนัลโด  2015:  เมสซิ 
นักฟุตบอลชายยอดเยี่ยมของฟีฟ่า:  2016:  เซ. โรนัลโด  2017:  เซ. โรนัลโด  2018:  มอดริช  2019:  เมสซิ  2020:  แลวันดอฟสกี  2021:  แลวันดอฟสกี  2022:  เมสซิ  2023:  เมสซิ 
 ดูเพิ่ม: บาลงดอร์
กางเขนเคลติก

สำหรับลักษณะอื่น ดูที่ กางเขน
| --- | --- |
กางเขนเคลติก Celtic cross
   กางเขนเคลติก
กางเขนเคลติก (ไอริช: cros Cheilteach, เวลส์: croes Celtaidd, อังกฤษ: Celtic cross) เป็นเครื่องหมายที่รวมระหว่างกางเขนและวงแหวนรอบบริเวณจุดตัดระหว่างแนวตั้งและแนวนอนของกางเขน กางเขนลักษณะนี้ของคริสต์ศาสนาเคลติกมักจะใช้เป็นมหากางเขน (high cross) ซึ่งเป็นกางเขนที่ตั้งอยู่โดดๆ ที่ทำด้วยหิน และ มักจะตกแต่งอย่างงดงาม ในศิลปะฟื้นฟูเคลติกกางเขนนี้ที่มักจะตกแต่งด้วยลายสอดประสานหรือลายอื่นจากศิลปะเกาะกลายมาเป็นที่นิยมในการใช้เป็นอนุสรณ์สำหรับผู้ตายและอื่นๆ และยังคงเป็นที่นิยมกันอยู่ไม่แต่ในเกาะบริติชเท่านั้นแต่ยังในบริเวณอื่นๆ ด้วย
ดูเพิ่ม

ศิลปะเคลติก
มหากางเขน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กางเขนเคลติก
Community network for people with Celtic interests. เก็บถาวร 2011-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Celtic Crosses - Symbolism and History. เก็บถาวร 2009-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Is the Celtic Cross a Pagan Symbol? เก็บถาวร 2014-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Origins and Design of the Celtic Cross. เก็บถาวร 2014-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cornish crosses, by Andrew Langdon เก็บถาวร 2014-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โจวีเนซซา

| --- | --- |
Giovinezza
สกอร์ดนตรี โจวีเนซซา
เพลงชาติของ สาธารณรัฐสังคมอิตาลี
เนื้อร้อง: นัโน ออกซีเลีย (1909) มาร์เซลโล มานนี (1919) ซัลวาตอร์ กอตตาร์ (1924)
ทำนอง: จูเซปเป บลังก์, 1909
รับไปใช้: 1943
เลิกใช้: 1945
ก่อนหน้า: มาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา (ราชอาณาจักรอิตาลี)
ถัดไป: ลา ลีเจนดา เดล พาเว (ราชอาณาจักรอิตาลี)

ตัวอย่างเสียง
ไฟล์ ช่วยเหลือ
 
โจวีเนซซา (อิตาลี: Giovinezza, วัยหนุ่มสาว) เป็นเพลงประจำพรรคฟาสซิสต์อิตาลี, เผด็จการสังคมนิยม, และมีสถานะเป็นเพลงชาติอิตาลี ระหว่าง ค.ศ. 1924 และ ค.ศ. 1943. โดยร้องต่อจากเพลงมาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา มีสถานะเป็น เพลงสรรเสริญพระบารมี ซึ่งมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการโดยพฤตินัยว่า เพลงสรรเสริญมาตุภูมิ (Inno della Patria), ในรัชสมัยของพระเจ้าวิกเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3—ภายใต้วิกฤตการณ์ทางการเมืองระหว่างราชวงศ์ซาวอยกับเบนิโต มุสโสลินี ต่อมาเพลงดังกล่าวได้มีการรับรองในฐานะเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมอิตาลี
บทร้อง > ค.ศ. 1917

| --- | --- |
 ภาษาอิตาลี Col pugnale e con le bombe ne la vita del terrore, quando l'obice rimbomba non ci trema in petto il cuore. Nostra unica bandiera sei di un unico colore,: sei una fiamma tutta nera che divampa in ogni cuor. CORO Giovinezza, giovinezza primavera di bellezza, nel dolore e nell'ebbrezza il tuo canto esulterà!. Là sui campi di battaglia con indomito valore, quando fischia la mitraglia andre contro l'oppressore. Su, leviamo alta la face che c'illumini il cammino, nel lavoro e nella pace sia la verà libertà. CORO:  คำแปล
บทร้อง > ค.ศ. 1922

| --- | --- |
 ภาษาอิตาลี Su, compagni in forti schiere, marciam verso l'avvenire Siam falangi audaci e fiere, pronte a osare, pronte a ardire. Trionfi alfine l'ideale per cui tanto combattemmo: Fratellanza nazionale d'italiana civiltà. CORO Giovinezza, giovinezza primavera di bellezza, nel fascismo è la salvezza della nostra libertà. Non più ignava nè avvilita resti ancor la nostra gente, si ridesti a nuova vita di splendore più possente. Su, leviamo alta la face che c'illumini il cammino, nel lavoro e nella pace sia la verà libertà. CORO Nelle veglie di trincea cupo vento di mitraglia ci ravvolse alla bandiera che agitammo alla battaglia. Vittoriosa al nuovo sole stretti a lei dobbiam lottare, è l'Italia che lo vuole, per l'Italia vincerem. CORO Sorgi alfin lavoratore giunto è il dì della riscossa ti frodarono il sudore con l'appello alla sommossa Giù le bende ai traditori che ti strinsero a catena; Alla gogna gl'impostori delle asiatiche virtù. CORO:  คำแปล
บทร้อง > ค.ศ. 1924

| --- | --- |
 ภาษาอิตาลี Salve o popolo d'eroi Salve o patria immortale Son rinati i figli tuoi Con la fede e l'ideale Il valor dei tuoi guerrieri, La virtù dei tuoi pionieri La vision dell'Alighieri Oggi brilla in tutti i cuor CORO Giovinezza, giovinezza, Primavera di bellezza Per la vita, nell'asprezza Il tuo canto squilla e va! E per Benito Mussolini, Eja eja alalà E per la nostra Patria bella, Eja eja alalà Dell'Italia nei confini Son rifatti gli italiani; Li ha rifatti Mussolini Per la guerra di domani Per la gloria del lavoro Per la pace e per l'alloro, Per la gogna di coloro Che la patria rinnegar. CORO I poeti e gli artigiani I signori e i contadini Con orgoglio d'italiani Giuran fede a Mussolini. Non v'è povero quartiere Che non mandi le sue schiere Che non spieghi le bandiere Del fascismo redentor. CORO:  คำแปล วีรบุรุษของประชาชาติจงเจริญ, มาตุภูมิอันเกรียงไกร จงเจริญ, บุตรของเราได้มาจุติอีกครั้ง ด้วยความเสียสละ และ ความภักดี. นักรบผู้กล้าหาญของเรา, ลูกหลานอันบริสุทธิ์ของเรา, มีวิสัยทัศน์เหมือนอาลีกีเอรี, วันที่แจ่มใสในดวงใจทุกคน ประสานเสียง: เยาวชน, เยาวชน, ความงดงามแห่งฤดูใบไม้ผลิ, มุมานะเพื่อชีวิตของเรา ขับขานบทเพลงของเราให้กึกก้อง! และ เพื่อเบนิโต มุสโสลินี, Eja eja alalà เพื่อมาตุภูมิอันงดงามของเรา, Eja eja alalà ในพรมแดนอิตาลี, ชาวอิตาเลียนจงตื่นขึ้นเถิด มุสโสลินีเป็นผู้นำพาประเทศชาติ เพื่อการยุทธในวันข้างหน้า, เพื่อชนชั้นแรงงานที่รุ่งเรือง, เพื่อสันติภาพ และ ช่อรอเรล, สำหรับความอัปยศของคนเหล่านั้น ใครเล่าที่ปฏิเสธมาตุภูมิของเรา ประสานเสียง: บทกวีและเหล่าศิลปิน ขุนศึกและประชาชนของชาติ, ด้วยความภาคภูมิใจของอิตาลี สาบานที่จะจงรักภักดีต่อมุสโสลินี ไม่ว่าอาณาบริเวณแห่งหนใด แต่นั่นมิได้กรีฑาทัพเข้าไป, แต่ธงผืนนั้นยังไม่ได้โบกสะบัด เข้าพลีชีพเพื่อลัทธิฟาสซิสต์ ประสานเสียง:
เนื้อร้องในท่อนนี้คือ. "E per Benito Mussolini / Eja eja alalà / E per la nostra Patria bella / Eja eja alalà" ไม่มีการขับร้องในท่อนดังกล่าว ยกเว้นในงานรัฐพิธี หรือ พิธีทางหาร จะมีการขับร้องในท่อนดังกล่าว.
ดูเพิ่ม

มาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา - เพลงชาติ และ เพลงสรรเสริญพระบารมี ราชอาณาจักรอิตาลี
อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี - เพลงชาติสาธารณรัฐอิตาลี
Faccetta Nera
ฮอสท์-เวสเซิล-ลีด
คารา อัล ซัล
แหล่งข้อมูลอื่น

Video ที่ยูทูบ
Video ที่ยูทูบ
Video ที่ยูทูบ
Video ที่ยูทูบ
Video ที่ยูทูบ
เก็บถาวร 2018-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Giovinezza in Italian and English เก็บถาวร 2006-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Giovinezza in Italian and German
Giovinezza in Italian and Spanish
| ด ค กเพลงชาติอิตาลี |
| --- | --- | --- |
|  มาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา (ค.ศ. 1861–1946)  โจวีเนซซา (ค.ศ. 1943–1945)  ลาเลเจนดาเดอปลาวี (ค.ศ. 1946)  อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1946)  |  มาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา (ค.ศ. 1861–1946)  โจวีเนซซา (ค.ศ. 1943–1945)  ลาเลเจนดาเดอปลาวี (ค.ศ. 1946)  อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1946)  |  |
นักบุญแพทริก

| นักบุญแพทริก |
| --- | --- |
หน้าต่างกระจกสีรูปนักบุญแพทริกจากโบสถ์คาทอลิกนักบุญแพทริกในหมู่บ้านจังก์ชันซิตี (รัฐโอไฮโอ)
เกิด: ค.ศ. 387 บริเตนใหญ่
เสียชีวิต: ค.ศ. 461 ไอร์แลนด์
นับถือ ใน: โรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคันคอมมิวเนียน ลูเทอแรน
สักการสถานหลัก: อาร์มา ไอร์แลนด์เหนือ, อารามแกลสตันบรี อังกฤษ
วันฉลอง: 17 มีนาคม (วันนักบุญแพทริก)
องค์อุปถัมภ์: ไอร์แลนด์, ไนจีเรีย, มอนต์เซอร์รัต, อัครมุขมณฑลคาทอลิกนิวยอร์ก, อัครมุขมณฑลคาทอลิกนวร์ก, บอสตัน, รอลลา (รัฐมิสซูรี), โลอิซา (ปวยร์โตรีโก), มูร์เซีย (สเปน), Clann Giolla Phádraig, วิศวกร, ผู้ช่วยทนายความ, อัครมุขมณฑลคาทอลิกเมลเบิร์น; การขับไล่งู, บาป
นักบุญแพทริก (อังกฤษ: Patrick; ละติน: Patricius; ไอริช: Pádraig [ˈpˠaːd̪ˠɾˠəɟ]; เวลส์: Padrig) เป็นชาวบริติช-ไอริชที่เกิดเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 เป็นมิชชันนารีและบาทหลวงที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในไอร์แลนด์ โดยเป็นที่รู้จักในนาม "อัครสาวกแห่งไอร์แลนด์" เขาเป็นนักบุญอุปถัมภ์หลักของไอร์แลนด์
ดูเพิ่ม

นักบุญ
โบสถ์น้อยตอร์นาบูโอนี

ชาเปลทอร์นาบุโอนิ (อังกฤษ: Tornabuoni Chapel, อิตาลี: Cappella Tornabuoni) เป็นชาเปลหลักหรือชาเปลของบริเวณร้องเพลงสวดอยู่ภายในบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลาที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี สิ่งที่สำคัญที่สุดภายในชาเปลคืองานจิตรกรรมฝาผนังที่ยังอยู่ในสภาพที่ดีและสมบูรณ์ที่เขียนโดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาและห้องเขียนภาพระหว่างปี ค.ศ. 1485 ถึงปี ค.ศ. 1490