stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
หลอดเลือดแดงลึกขององคชาต

| หลอดเลือดแดงลึกขององคชาต (Deep artery of the penis)' |
| --- | --- |
แขนงที่ิลึกของหลอดเลือดแดงหว่างขาใน
ไดอะแกรมของหลอดเลือดแดงขององคชาต
รายละเอียด
จาก: หลอดเลือดแดงหว่างขาใน
เลี้ยง: องคชาต
ตัวระบุ
ภาษาละติน: arteria profunda penis
TA98: A12.2.15.045M
TA2: 4350
FMA: 19794
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
หลอดเลือดแดงลึกขององคชาต (อังกฤษ: Deep artery of the penis หรือ Artery to the corpus cavernosum) เป็นแขนงหนึ่งของหลอดเลือดแดงหว่างขาใน เป็นผลมาจากหลอดเลือดขณะที่มันตั้งอยู่ระหว่างสองพังผืดของกะบังลมองคชาตและท่อปัสสาวะ (Urogenital diaphragm) (ช่องฝีเย็บลึก)
มันทิ่มเข้าไปในพังผืดด้านล่างและเข้าสู่ขาขององคชาตอย่างเอียง ๆ ผ่านไปยังตรงกลางของคอร์ปัสคาเวอร์โนซัม ซึ่งมีการแตกแขนงกระจายออก
ภาพเพิ่มเติม

หลอดเลือดแดงและดำขององคชาต (ภาษาสเปน)
ภาพตัดขวางขององคชาต แสดงถึงระบบหลอดเลือด
ภาพตัดขวางองคชาตแสดงระบบหลอดเลือด รวมไปถึงหลอดเลือดแดงลึก
แหล่งข้อมูลอื่น

figures/chapter_32/32-2.HTM: กายวิภาคศาสตร์มนุษย์พื้นฐานที่โรงเรียนแพทย์ดาร์ทเมาธ์
figures/chapter_32/32-3.HTM: กายวิภาคศาสตร์มนุษย์พื้นฐานที่โรงเรียนแพทย์ดาร์ทเมาธ์
หลอดเลือด

| หลอดเลือด |
| --- | --- |
แผนภาพอย่างง่ายของระบบไหลเวียนโลหิตของมนุษย์
รายละเอียด
ระบบ: ระบบไหลเวียน
ตัวระบุ
ภาษาละติน: vas sanguineum
MeSH: D001808
TA98: A12.0.00.001
TA2: 3895
FMA: 63183
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์[แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
หลอดเลือด (อังกฤษ: blood vessel) เป็นส่วนประกอบของระบบไหลเวียนโลหิตที่ขนส่งเลือดไปทั่วร่างกายมนุษย์ หลอดเลือดเหล่านี้ขนส่งเซลล์เม็ดเลือด สารอาหาร และออกซิเจนไปยังเนื้อเยื่อของร่างกาย อีกทั้งยังนำของเสียและคาร์บอนไดออกไซด์ออกไปจากเนื้อเยื่อ หลอดเลือดเป็นสิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิต เนื่องจากเนื้อเยื่อของร่างกายทั้งหมดต้องอาศัยการทำงานของมัน
หลอดเลือดมี 5 ประเภท ได้แก่ หลอดเลือดแดง ซึ่งนำเลือดออกจากหัวใจ, หลอดเลือดแดงเล็ก, หลอดเลือดฝอย ซึ่งเป็นจุดที่เกิดการแลกเปลี่ยนน้ำและสารเคมีระหว่างเลือดกับเนื้อเยื่อ, หลอดเลือดดำเล็ก, และหลอดเลือดดำ ซึ่งนำเลือดจากหลอดเลือดฝอยกลับไปที่หัวใจ
คำว่า แวสคิวลาร์ (vascular) ที่มีความหมายเกี่ยวข้องกับหลอดเลือด รับมาจากคำภาษาละติน vas ซึ่งหมายถึง เรือ โครงสร้างบางอย่าง เช่น กระดูกอ่อน เยื่อบุผิว เลนส์ และกระจกตา เป็นโครงสร้างที่ไม่มีหลอดเลือด จัดอยู่ในประเภท อะแวสคิวลาร์ (avascular)
ถ้านำหลอดเลือดในร่างกายมาต่อกันจะมีความยาวประมาณ 62,000 ไมล์[ต้องการอ้างอิง]
โครงสร้าง

หลอดเลือดประกอบด้วยผนัง 3 ชั้น ได้แก่
ทูนิกา อินทิมา (tunica intima) : เป็นผนังชั้นในสุดของหลอดเลือด
ทูนิกา มีเดีย (tunica media) : เป็นผนังชั้นกลางของหลอดเลือด  ประกอบด้วยกล้ามเนื้อเรียบและเนื้อเยื่ออิลาสติก (elastic tissue) เรียงตัวกันเป็นวงรอบหลอดเลือด
ทูนิกา แอดเวนติเชีย (tunica adventitia) : เป็นผนังชั้นนอกสุดของหลอดเลือด ประกอบด้วยเส้นใยอิลาสติก (elastic  fiber), เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน (connective tissue) และ กล้ามเนื้อเรียบ  เรียงตัวไปตามความยาวของหลอดเลือด
โครงสร้าง > ประเภท > หลอดเลือดแดง

หลอดเลือดแดง ( Artery ) หมายถึง หลอดเลือดที่นำเลือดออกจากหัวใจ ซึ่งจะเป็นเลือดที่มีปริมาณออกซิเจนสูงเป็นเลือดที่มีสีแดงสด ไปเลี้ยงอวัยวะต่างๆทั่วร่างกาย ( ยกเว้นหลอดเลือดที่ไปสู่ปอดชื่อ pulmonary artery ซึ่งจะนำเลือดดำจากหัวใจที่มีคาร์บอนไดออกไซด์สูงไปฟอกที่ปอด )
ลักษณะของหลอดเลือดแดง
– มีผนังหนา โดยจะมีลักษณะเป็นชั้นกล้ามเนื้อที่หนาและยืดหยุ่น ประกอบไปด้วยเนื้อเยื่อ 3 ชั้น คือเนื้อเยื่อด้านในสุดเป็นเนื้อเยื่อบุผิว ชั้นกลางเป็นเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อที่สามารถยืดหยุ่นได้ เนื้อเยื่อชั้นนอกเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่ยืดหยุ่นได้
หลอดเลือดแดงมี 3 ขนาด เรียงจากขนาดใหญ่ไปขนาดเล็ก คือ
– เอออร์ตา ( aorta ) หลอดเลือดแดงขนาดใหญ่สุด ทำหน้าที่ลำเลียงเลือดแดงที่ถูกสูบฉีดออกจากหัวใจห้องล่างซ้ายโค้งไปทางด้านหลัง ทอดผ่านช่องอกและช่องท้อง ขนาดใหญ่สุดมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว
– อาร์เทอรี ( artery ) หลอดเลือดแดง ทำหน้าที่นำเลือดไปเลี้ยงส่วนต่างๆ ของร่างกาย หลอดเลือดมีผนังกล้ามเนื้อหนาเพื่อให้ทนต่อแรงดันเลือด
– อาร์เทอริโอล ( arteriole ) หลอดเลือดแดงเล็ก ซึ่งสามารถจะขยายตัวหรือหดตัวได้ เพื่อบังคับการไหลของเลือด
โครงสร้าง > ประเภท > หลอดเลือดดำ

หลอดเลือดดำ ( Vein ) หมายถึง หลอดเลือดที่นำเลือดที่มีของเสีย และคาร์บอนไดออกไซด์ ( เลือดดำ ) ที่ร่างกายใช้แล้วจากส่วนต่างๆ ของร่างกายกลับเข้าสู่หัวใจห้องบนขวา ( Right atrium ) เพื่อนำกลับไปฟอกที่ปอด ( ยกเว้นหลอดเลือดดำปอดที่ชื่อ pulmonary vein ซึ่งจะนำเลือดแดงที่ผ่านการฟอกจากปอดแล้วนำกลับเข้าสู่หัวใจห้องบนซ้าย ) ภายในหลอดเลือดดำจะมีความดันต่ำ ถ้าหลอดเลือดดำฉีกขาด เลือดที่ไหลออกมาจะไหลรินๆคงที่ และสม่ำเสมอ ห้ามเลือดหยุดได้ง่ายกว่าหลอดเลือดแดงฉีกขาด
ลักษณะของเส้นเลือดดำ
– มีผนังบาง ประกอบด้วยเนื้อเยื่อ 3 ชั้น เช่นเดียวกับหลอดเลือดแดงแต่บางกว่า
– ผนังมีความยืดหยุ่นได้น้อย เพราะมีเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ และเนื้อเยื่อเกี่ยวพันน้อย
– มีลิ้นกั้นไม่ให้เลือดไหลย้อนกลับ
โครงสร้าง > ประเภท > หลอดเลือดฝอย

หลอดเลือดฝอย ( Capillary ) หมายถึง หลอดเลือดที่เชื่อมต่อระหว่างหลอดเลือดแดงขนาดเล็ก ไปยังหลอดเลือดดำขนาดเล็ก โดยจะแทรกอยู่ในเนื้อเยื่อต่างๆ ของร่างกาย เช่น ผิวหนัง กล้ามเนื้อ สมอง และอวัยวะอื่นๆ ยกเว้นเส้นผม และเล็บจะไม่มีหลอดเลือดฝอย
ลักษณะของเส้นเลือดฝอย
– หลอดเลือดฝอยเป็นหลอดเลือดที่มีขนาดเล็กที่สุดในร่างกายมีทั้งเส้นเลือดแดงฝอย และเส้นเลือดดำฝอย
– มีเนื้อเยื่อบางมาก มีจำนวนมากเพราะเป็นส่วนที่ต้องแยกไปสู่ส่วนต่างๆของร่างกาย มีผนังบาง มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7 ไมโครเมตร
– ประกอบด้วยเซลล์เพียงชั้นเดียว มีหน้าที่เป็นแหล่งที่มีการแลกเปลี่ยนก๊าซ และสารต่างๆระหว่างเลือดกับเซลล์ของร่างกายโดยวิธีการแพร่
หลักการกีดกันของเพาลี

หลักการกีดกันของเพาลี (อังกฤษ: Pauli exclusion principle) คือหลักการของกลศาสตร์ควอนตัมที่ว่า ต้องไม่มีเฟอร์มิออน (อนุภาคที่มีสปินไม่เป็นจำนวนเต็ม) ที่เทียบเท่ากันสองตัวใด ๆ ครอบครองสถานะควอนตัมเดียวกันได้ในเวลาเดียวกัน หากกล่าวให้เข้มงวดยิ่งขึ้นคือ ฟังก์ชันคลื่นรวมของเฟอร์มิออนที่เทียบเท่ากันสองตัวจะเป็นแบบกึ่งสมมาตรเมื่อเทียบกับการแลกเปลี่ยนอนุภาค หลักการนี้พัฒนาขึ้นโดยนักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย โวล์ฟกัง เพาลี เมื่อปี ค.ศ. 1925
ตัวอย่างเช่น จะไม่มีอิเล็กตรอนสองตัวใด ๆ ในอะตอมเดี่ยวอะตอมหนึ่งจะมีเลขควอนตัมทั้งสี่แบบเดียวกัน ถ้า n, l, และ ml มีค่าเท่ากันแล้ว ms จะต้องต่างกันทำให้อิเล็กตรอนสองตัวนั้นมีทิศทางสปินตรงข้ามกัน
อนุภาคสปินที่เป็นเลขจำนวนเต็มคือ โบซอน นั้นไม่ได้อยู่ภายใต้หลักการกีดกันของเพาลี โบซอนที่เทียบเท่ากันจำนวนเท่าใดก็ตามสามารถครอบครองสถานะควอนตัมเดียวกันได้ เช่นการผลิตโฟตอนขึ้นด้วยเลเซอร์และของเหลวผลควบแน่นโพส–ไอน์สไตน์
แหล่งข้อมูลอื่น

Nobel Lecture: Exclusion Principle and Quantum Mechanics Pauli's own account of the development of the Exclusion Principle.
หลอดเลือดแดงเบซิลาร์

| หลอดเลือดแดงเบซิลาร์ |
| --- | --- |
หลอดเลือดแดงเบซิลาร์พาดผ่านแนวกลางของก้านสมองด้านหน้า เกิดจากการรวมกันของหลอดเลือดแดงเวอร์ทีบรอลด้านซ้ายและขวา
แผนภาพแสดงการไหลเวียนของหลอดเลือดแดงที่บริเวณฐานของสมอง (มองจากด้านล่าง) หลอดเลือดแดงเบซิลาร์สิ้นสุดโดยแตกแขนงออกเป็นหลอดเลือดแดงสมองใหญ่ด้านล่างซ้าย และขวา
รายละเอียด
จาก: หลอดเลือดแดงเวอร์ทีบรอล
แขนง: หลอดเลือดแดงพอนส์, หลอดเลือดแดงสมองน้อยด้านล่างส่วนหน้า (AICA) และ หลอดเลือดแดงสมองน้อยส่วนบน, สิ้นสุดเป็น หลอดเลือดแดงสมองใหญ่ส่วนหลัง
เลี้ยง: พอนส์, แนวด้านบนและด้านล่างของสมองน้อย.
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Arteria basilaris
MeSH: D001488
TA98: A12.2.07.081
TA2: 4548
FMA: 50542
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
หลอดเลือดแดงเบซิลาร์ (อังกฤษ: Basilar artery) เป็นหนึ่งในหลอดเลือดแดงที่นำเลือดขึ้นไปหล่อเลี้ยงสมอง โดยจะทอดตัวอยู่ที่บริเวณฐานของสมอง เป็นหลอดเลือดหนึ่งในระบบเวอทีบรอลเบซิลาร์ (Vertebral basilar system) ที่นำเลือดขึ้นไปยังส่วนหลังของเซอร์เคิล ออฟ วิลลิส (Circle of Willis) โดยจะไปเชื่อมต่อกับเลือดที่มาจากส่วนหน้าซึ่งเป็นแขนงต่อมาจากหลอดเลือดแดงอินเทอร์นอลแคโรทิด (Internal Carotid artery)
โครงสร้าง

หลอดเลือดแดงเบซิลาร์ เกิดจากการรวมกันของ หลอดเลือดแดงเวอร์ทีบรอล (Vertebral artery) ทั้งสองเส้น ตรงบริเวณรอยต่อระหว่างก้านสมองส่วนท้าย (เมดัลลา) และพอนส์ และระหว่างเส้นประสาทแอบดิวเซนต์ (เส้นประสาทสมองคู่ที่ 12 หรือ CN VI)
โดยหลอดเลือดนี้จะวิ่งขึ้นไปเหนือกว่าร่องเบซิลาร์ (basilar sulcus) ที่อยู่บริเวณพอนส์ส่วนหน้า แล้วจะสิ้นสุดที่บริเวณรอยต่อระหว่างสมองส่วนกลาง (Midbrain) และพอนส์ โดยแตกแขนงออกเป็นหลอดเลือดแดงสองเส้น นั่นคือ หลอดเลือดแดงสมองใหญ่ด้านหลัง (posterior cerebral artery)
หลอดเลือดแดงที่แตกแขนงจากหลอดเลือดแดงเบซิลาร์โดยเรียงลำดับจากด้านบน (Caudal:บนสุด) ไปล่าง (Rostral) มีดังน
หลอดเลือดแดงสมองน้อยด้านล่างส่วนหน้า (anterior inferior cerebellar artery)
หลอดเลือดแดงห้องหูชั้นใน (labyrinthine artery) (น้อยกว่า 15% ของประชากรที่จะแตกแขนงออกจากหลอดเลือดแดงเบซิลาร์ ในประชากรส่วนใหญ่หลอดเลือดนี้มักจะแตกแขนงออกจากหลอดเลือดแดงสมองน้อยด้านล่างส่วนหน้า (Anterior inferior cerebellar artery)
หลอดเลือดแดงพอนส์ (pontine arteries)
หลอดเลือดแดงสมองน้อยด้านบน (superior cerebellar artery)
ความเกี่ยวข้องทางคลินิก

หากผู้ป่วยเกิดอาการหลอดเลือดเบซิลาร์ตีบ แตก ตัน ฉับพลัน หรือที่เรียกว่า โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน จะนำไปสู่สภาวะร่างกายอัมพาตทั้งตัว หรือกลุ่มอาการ LIS (Locked-in syndrome) ซึ่งผู้ป่วยจะไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้ทั้งตัว พูดไม่ได้ แต่จะยังสามารถกรอกลูกตาได้
หลับ เป็น ตื่น ตาย

| หลับ เป็น ตื่น ตาย |
| --- | --- |
กำกับ: Joby Harold
เขียนบท: Joby Harold
อำนวยการสร้าง: Jason Kliot John Penotti Joana Vicente
นักแสดงนำ: เฮย์เดน คริสเตนเซน เจสสิกา อัลบา Terrence Howard
ดนตรีประกอบ: Samuel Sim
ผู้จัดจำหน่าย: The Weinstein Company
วันฉาย: USA: November 30, 2007  UK/Ireland: April 4, 2008
ประเทศ:  สหรัฐ
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: $8.6 ล้าน
ทำเงิน: $33 ล้าน
หลับ เป็น ตื่น ตาย (อังกฤษ: Awake) เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญสั่นประสาทที่เขียนบทและกำกับโดยโจบี ฮาร์โรลด์นำแสดงโดยเฮย์เดน คริสเตนเซนและเจสสิกา อัลบาโดยเป็นเรื่องราวของเคลย์ เบเรสฟอร์ดชายหนุ่มที่ได้เข้ารับการผ่าตัดและระหว่างดมยาสลบเขายังไม่สลบเขาจึงได้ยินแผนชั่วร้ายและความลับต่างๆ
หลักฐานเชิงประสบการณ์
ดูเพิ่ม

หลักฐานโดยเรื่องเล่า
การวิจัย
ระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์
ทฤษฎี
หลอดเลือดสมองโป่งพอง

| โรคหลอดเลือดสมองโป่งพอง (Cerebral aneurysm) |
| --- | --- |
ภาพจากการฉีดสีหลอดเลือดแสดงให้เห็นโรคหลอดเลือดสมองโป่งพอง
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10: I67.1
ICD-9: 437.3
MeSH: D002532
โรคหลอดเลือดสมองโป่งพอง (อังกฤษ: cerebral aneurysm) เป็นโรคระบบหัวใจและหลอดเลือดอย่างหนึ่งซึ่งทำให้มีการอ่อนแอของบางส่วนของผนังหลอดเลือดแดงหรือดำซึ่งทำให้หลอดเลือดส่วนนั้นพองออกมาคล้ายลูกโป่ง
สาเหตุ

โรคหลอดเลือดโป่งพองอาจมีสาเหตุมาจากความผิดปกติแต่กำเนิด โรคประจำตัวเช่นโรคความดันโลหิตสูงและโรคหลอดเลือดแดงแข็งหรือการบาดเจ็บของศีรษะ หลอดเลือดสมองโป่งพองมักพบในผู้ใหญ่มากกว่าเด็กแต่ก็สามารถพบได้ทุกช่วงอายุ ส่วนใหญ่พบในเพศชายมากกว่าหญิงด้วยอัตราส่วน 2:1
ปัจจุบันมีความพยายามในการหายีนต้นเหตุของการเกิดหลอดเลือดโป่งพองภายในกะโหลกศีรษะ ตำแหน่งที่พบใหม่ ๆ เช่น 1p34-36, 2p14-15, 7q11, 11q25, and 19q13.1-13.3
พยากรณ์โรค

พยากรณ์โรคขึ้นอยู่กับตำแหน่งของหลอดเลือดโป่งพองที่แตกและความรุนแรง อายุ สุขภาพทั่วไป และสภาวะทางระบบประสาทเมื่อแรกมีอาการ ผู้ป่วยบางรายเสียชีวิตทันทีหลังมีเลือดออกครั้งแรก บางรายฟื้นตัวได้โดยมีอาการหลงเหลือน้อยมากหรือไม่มีเลย ปัจจัยสำคัญที่สุดคือระดับความรุนแรงและอายุ ผู้ป่วยที่มีอาการในระดับ Hunt and Hess I และ II เมื่อมาถึงโรงพยาบาล และผู้ป่วยอายุน้อยมักมีผลการรักษาดีกว่าโดยมีโอกาสเสียชีวิตหรือพิการน้อยกว่า ผู้ป่วยสูงอายุและผู้ที่มีอาการระดับ Hunt and Hess รุนแรงกว่าเมื่อแรกรับมีพยากรณ์โรคที่แย่กว่า โดยรวมแล้วผู้ป่วยประมาณสองในสามมีผลการรักษาที่ไม่ดี อาจเสียชีวิตหรือมีความพิการถาวรได้
แหล่งข้อมูลอื่น

Aneurysm ที่เว็บไซต์ Curlie
National Institute of Neurological Disorders and Stroke
Brain Aneurysm & Cerebrovascular Resource เก็บถาวร 2010-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cerebral Aneurysm Calculator and Image Library
หลักทรัพย์ คันทรี่ กรุ๊ป

| --- | --- |
ประเภท: เงินทุนและหลักทรัพย์
อุตสาหกรรม: ธุรกิจการเงิน
รูปแบบ: บริษัทมหาชน SET:CGS
ก่อนหน้า: บริษัทหลักทรัพย์ แอ๊ดคินซัน จำกัด (มหาชน) 
ก่อตั้ง: 4 เมษายน พ.ศ. 2509
สำนักงานใหญ่: อาคารสินธร 1 ชั้น 2,3 และ 9, 132 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กทม. 
บุคลากรหลัก: นาย สุรพล ขวัญใจธัญญา (ประธานกรรมการ)  ดร. วีรพัฒน์ เพชรคุปต์ (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
เว็บไซต์: http://www.cgsec.co.th
บริษัทหลักทรัพย์ คันทรี่ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (อังกฤษ: COUNTRY GROUP SECURITIES PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:CGS)  เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2509 ในชื่อบริษัท แอ๊ดคินซัน เอ็นเตอร์ไปรส์ จำกัด บริษัทสมัครและได้รับเลือกเป็นบริษัทสมาชิกหมายเลข 3 ของตลาดหลักทรัพย์ในปี พ.ศ. 2517 และบริษัทได้เปลี่ยนแปลงชื่อเป็น “บริษัทหลักทรัพย์ แอ๊ดคินซัน จำกัด” ในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2522 และได้จดทะเบียนแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 เปลี่ยนชื่อใหม่ จาก บริษัทหลักทรัพย์คันทรี่ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 เป็น บริษัทหลักทรัพย์ พาย จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
ปัจจุบันบริษัทประกอบธุรกิจ 8 ประเภทคือ
1.	การเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์
2.	การค้าหลักทรัพย์
3.	การจัดจำหน่ายหลักทรัพย์
4.	การเป็นที่ปรึกษาการลงทุน
5.	การจัดการกองทุนรวม
6.	การจัดการกองทุนส่วนบุคคล
7.	กิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์
8.	การจัดการเงินร่วมลงทุน
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ข้อมูล ณ วันที่ 3 เมษายน 2556
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | นาย สดาวุธ เตชะอุบล | 257,440,638 | 11.05% |
| 2 | นาย สำเริง มนูญผล | 218,500,000 | 9.37% |
| 3 | นาย ฤทธิ์ คิ้วคชา | 115,659,525 | 4.96% |
| 4 | นาย เบน เตชะอุบล | 100,000,000 | 4.29% |
| 5 | CREDIT AGRICOLE (SUISSE) SA, SINGAPORE BRANCH | 65,605,541 | 2.81% |
หมู่เกาะมาลูกู

| --- | --- |
แผนที่หมู่เกาะโมลุกกะในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และโอเชียเนีย
พิกัด: 3°9′S 129°23′E﻿ / ﻿3.150°S 129.383°E﻿ / -3.150; 129.383
เกาะทั้งหมด: ~1000
เกาะหลัก: เกาะฮัลมาเฮรา เกาะเซรัม เกาะบูรู เกาะอัมบน เกาะเตอร์นาเต เกาะตีโดเร หมู่เกาะอารู หมู่เกาะไก หมู่เกาะลูซีปารา
พื้นที่: 74,505 ตารางกิโลเมตร (28,767 ตารางไมล์)
ระดับสูงสุด: 3,027 ม. (9931 ฟุต)
จุดสูงสุด: เขาบีไนยา
การปกครอง
 อินโดนีเซีย
จังหวัด: มาลูกู มาลูกูเหนือ
เมืองใหญ่สุด: อัมบน
ประชากรศาสตร์
ประชากร: 3,131,860 (2020)
กลุ่มชาติพันธุ์: อัลฟูร์, นูเอาลู, บูกิซ
หมู่เกาะโมลุกกะ (อังกฤษ: Moluccas) หรือ หมู่เกาะมาลูกู (Maluku Islands) เป็นหมู่เกาะในประเทศอินโดนีเซีย และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะมลายู ตั้งอยู่บนแผ่นเปลือกโลกออสเตรเลีย ทางด้านตะวันออกของเกาะซูลาเวซี (เซเลบีส) ทางด้านตะวันตกของเกาะนิวกินี และทางเหนือของติมอร์ ในอดีตนั้น ชาวจีนและชาวยุโรปเรียกหมู่เกาะนี้ว่า หมู่เกาะเครื่องเทศ เนื่องจากมีการพบจันทน์เทศ, ดอกจันทน์เทศ และกานพลูเฉพาะในบริเวณนี้ นั่นจุดประกายความสนใจการล่าอาณานิคมจากยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 16
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะเป็นภูเขา บางส่วนยังเป็นภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ และมีสภาพภูมิอากาศที่ชื้น พืชพรรณอุดมสมบูรณ์ แม้จะอยู่บนเกาะที่เล็ก แคบ และล้อมรอบด้วยทะเล อาทิ ป่าฝน สาคู ข้าว และเครื่องเทศต่าง ๆ (เช่น ลูกจันทน์เทศ กานพลู ดอกจันทน์เทศ) ถึงแม้ว่าชาวเมลานีเซียจะเป็นประชากรส่วนใหญ่แต่เดิมโดยเฉพาะบนเกาะบันดา แต่ก็ถูกสังหารในช่วงศตวรรษที่ 17 การอพยพเข้ามาของชาวมลายูในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 ในช่วงที่ชาวดัตช์ปกครองอยู่ และต่อเนื่องมาจนถึงยุคที่เป็นประเทศอินโดนีเซียแล้ว
ในทางการเมือง หมู่เกาะโมลุกกะเป็นจังหวัดหนึ่งในอินโดนีเซียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 ถึงปี พ.ศ. 2542 มาลูกูเหนือและฮัลมาเฮรากลางถูกแยกออกเป็นอีกจังหวัดหนึ่ง ดังนั้น หมู่เกาะนี้จึงถูกแบ่งออกเป็น 2 จังหวัด คือ มาลูกู (Maluku) และมาลูกูเหนือ (North Maluku) ระหว่างปี 2542 ถึง 2545 เป็นช่วงที่เกิดความขัดแย้งระหว่างชาวมุสลิมกับชาวคริสต์ แต่ก็เพิ่งกลับมาสงบสุขเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ศัพทมูลวิทยา

ที่มาของคำว่า มาลูกู ยังไม่เป็นที่กระจ่างและเป็นประเด็นถกเถียงสำหรับผู้เชี่ยวชาญหลายคน
บันทึกแรกสุดที่ระบุคำที่กล่าวถึง มาลูกู มาจากนาการาเกรตากามา บทยกย่องภาษาชวาเก่าใน ค.ศ. 1365 ในกัณฑ์ที่ 14 บทที่ 5 กล่าวถึง Maloko ซึ่ง Pigeaud ระบุเป็นเตอร์นาเตหรือโมลุกกะ
มีทฤษฎีหนึ่งระบุว่า มาลูกู มาจากชื่อ Moloko Kie Raha หรือ Moloku Kie Raha ในภาษาเตอร์นาเต raha หมายถึง "สี่" ส่วน kie หมายถึง "ภูเขา" Kie raha หรือ "สี่ภูเขา" สื่อถึงเตอร์นาเต, ตีโดเร, บาจัน และไจโลโล (ชื่อ ไจโลโล เป็นชื่อในอดีตของเกาะฮัลมาเฮรา) ทั้งหมดมี โกลาโน (ตำแหน่งกษัตริย์ท้องถิ่น) เป็นของตนเอง ถึงกระนั้น ก็ยังไม่เป็นที่กระจ่างว่า Moloko หรือ Moloku มีความหมายว่าอะไร
ประวัติ > ประวัติช่วงต้น

หลักฐานทางโบราณคดียุคแรกของเกี่ยวกับการครอบครองดินแดนของมนุษย์เก่าแก่ราว 32,000 ปี แต่หลักฐานเกี่ยวกับการตั้งรกรากที่เก่าแก่กว่าในออสเตรเลีย บ่งชี้ว่ามาลูกูมีผู้มาเยือนก่อนหน้านั้น หลักฐานของความสัมพันธ์ทางการค้าระยะไกลที่เพิ่มขึ้น และการครอบครองเกาะต่าง ๆ ที่มากครั้งขึ้นนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อประมาณหมื่นถึงหมื่นห้าพันปีหลังจากนั้น  ลูกปัดหินออนิกซ์ (Onyx) และข้อปล้องที่ทำด้วยเงินซึ่งใช้แทนเงินตราในแถบอินเดียราว 200 ปีก่อนคริสตกาลถูกขุดพบในบางเกาะ นอกจากนี้ ภาษาท้องถิ่นมีรากของคำมาจากภาษามลายูในคำที่แปลว่า "แร่เงิน" ขัดแย้งกับคำที่ใช้ในสังคมชาวเมลานีเซียนซึ่งมีที่มาจากภาษาจีน การค้าท้องถิ่นกับจีนจึงน่าจะเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 6
โมลุกกะเป็นสังคมที่เกิดจากหลากเชื้อชาติและภาษา ที่ซึ่งพ่อค้าเครื่องเทศจากหลายภูมิภาคเข้ามาอาศัยตั้งรกราก รวมทั้งพ่อค้าชาวอาหรับและจีนที่มาเยือนและใช้ชีวิตในดินแดนแถบนี้
ประวัติ > ชาวโปรตุเกส > การเข้ามาของชาวโปรตุเกส

หลังจากการได้รับชัยชนะของชาวโปรตุเกสเหนือมะละกาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2054 อาฟงซู ดือ อัลบูเกร์กือ (Afonso de Albuquerque) ได้รู้จักเส้นทางสู่เกาะบันดาและเกาะเครื่องเทศอื่น ๆ และส่ง 3 คณะสำรวจภายใต้การนำของอังตอนียู ดือ อาเบรว (Antonio de Abreu) ซีเมา อาฟงซู บีซีกูดู (Simão Affonso Bisigudo) และฟรังซิชกู ซือเรา (Francisco Serrão) ในระหว่างเดินทางกลับ ซือเราประสบเหตุเรือแตกที่เกาะฮีตู ในปี พ.ศ. 2055 ที่นั่น เขาได้ตั้งตนเป็นประมุขปกครองท้องถิ่น และอวดอ้างความสามารถทางการสงครามของตนเอง ประมุขของเกาะข้างเคียงอย่างเตอร์นาเตและตีโดเรต่างก็ให้ความช่วยเหลือ และยอมให้เข้ามาในอาณาเขตในฐานะผู้ซื้ออาหารและเครื่องเทศ ในระหว่างที่การค้าเครื่องเทศสงบลงชั่วคราว เพราะการกระจัดกระจายของนักเดินเรือชาวชวาและมลายูหลังการต่อสู้ในแถบมะละกาเมื่อปี พ.ศ. 2054 การค้าในเอเชียก็กลับฟื้นตัวขึ้นมาใหม่ และชาวโปรตุเกสก็ไม่เคยมีอำนาจเหนือการค้าได้เลย
ประวัติ > ชาวโปรตุเกส > เกาะเตอร์นาเต

ในการเป็นพันธมิตรกับเตอร์นาเตนั้น ซือเราได้สร้างป้อมปราการบนเกาะขึ้น และเป็นหัวหน้าของทหารโปรตุเกสภายใต้อำนาจของหนึ่งในสองสุลต่านผู้ขัดแย้งกันเกี่ยวกับการค้าเครื่องเทศ หมู่เกาะแห่งนี้กลายเป็นเมืองหน้าด่านที่ห่างไกลจากยุโรปที่เต็มไปด้วยอันตรายและความโลภ ที่ซึ่งพฤติกรรมน่าสังเวชของโปรตุเกส ประกอบกับความพยายามอันอ่อนแรงของชาวคริสต์ ส่งผลเป็นความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดกับประมุขชาวมุสลิมแห่งเกาะเตอร์นาเต ซือเราสนับสนุนมาเจลลันให้ร่วมมือกับเขาในโมลุกกะ และให้ข้อมูลการสำรวจเกี่ยวกับเกาะเครื่องเทศ อย่างไรก็ตาม ทั้งซือเราและมาเจลลันต่างก็เสียชีวิตก่อนที่จะได้พบกัน ในปี พ.ศ. 2078 กษัตริย์ตาบารีจี (Tabariji) ถูกขับไล่จากราชสมบัติและถูกส่งไปยังกัวที่อินเดียโดยโปรตุเกส เขาเป็นผู้เปลี่ยนแปลงศาสนาคริสต์และเปลี่ยนชื่อตัวเองเป็นดอม มานูเอล หลังประกาศความบริสุทธิ์จากข้อกล่าวหา เขาถูกส่งกลับไปครองบัลลังก์อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เขาเสียชีวิตในระหว่างเดินทางไปมะละกาในปี พ.ศ. 2088 เขายกเกาะอัมบนให้แก่ฌูร์เดา ดือ ไฟรตัช (Jordao de Freitas) ชาวโปรตุเกส หลังชาวโปรตุเกสก่อเหตุฆาตกรรมสุลต่านไฮรัน ชาวเตอร์นาเตก็ขับไล่ชาวโปรตุเกสได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2118 หลังรุกเร้าขับไล่อยู่นาน 5 ปี
ประวัติ > ชาวโปรตุเกส > เกาะอัมบน

โปรตุเกสขึ้นเกาะอัมบนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2056 แต่เกาะนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางทางกิจกรรมของชาวโปรตุเกสแห่งใหม่ในมาลูกู หลังจากถูกขับไล่ออกจากเตอร์นาเต กองกำลังยุโรปอ่อนแอลงในพื้นที่แถบนี้ ขณะที่เตอร์นาเตกำลังขยายตัว ชาวมุสลิมและรัฐที่ต่อต้านโปรตุเกสภายใต้การปกครองของสุลต่านบาบอัลลาห์และบุตรชาย สุลานซาอิด อย่างไรก็ดี โปรตุเกสในอัมบนยังคงถูกจู่โจมโดยชาวมุสลิมพื้นเมืองบนชายฝั่งทิศเหนือของเกาะ โดยเฉพาะเกาะฮีตู ซึ่งมีการเชื่อมโยงกันทางการค้าและศาสนากับเมืองท่าใหญ่ ๆ บนชายฝั่งด้านเหนือของชวา ที่จริง ชาวโปรตุเกสไม่เคยจัดการใด ๆ ที่จะควบคุมการค้าเครื่องเทศท้องถิ่น และล้มเหลวในการสร้างอำนาจเหนือเกาะบันดาที่ใกล้จะเป็นศูนย์กลางการผลิตลูกจันทน์เทศ
สเปนบุกเข้าครอบครองเกาะเตอร์นาเตและเกาะตีโดเร มิชชันนารีและนักบวชโรมันคาทอลิก ฟรันซิส เซเวียร์ (Francis Xavier) ทำงานในมาลูกูในช่วงปี พ.ศ. 2089-2090 ในหมู่ประชาชนของเกาะอัมบน เตอร์นาเต และโมโรไต (หรือเกาะโมโร) และตั้งกองทุนสำหรับผู้สอนศาสนาที่นั่น หลังการจากมาลูกูของเขา มีชาวคาทอลิก 10,000 คนในช่วงทศวรรษที่ พ.ศ. 2103 ส่วนใหญ่อยู่ในเกาะอัมบน จนเมื่อถึงช่วงทศวรรษที่ พ.ศ. 2133 ชาวคาทอลิกก็เพิ่มขึ้นเป็น 50,000–60,000 คน แม้ว่าชนส่วนใหญ่ยังคงเป็นมุสลิมอยู่ แต่ก็เกิดสังคมชาวคริสต์ขึ้นแล้วในอินโดนีเซียตะวันออก
ประวัติ > ชาวดัตช์

ชาวดัตช์เข้ามาในปี พ.ศ. 2142 และแสดงความไม่พอใจที่โปรตุเกสพยายามจะถือเอกสิทธิ์ทางด้านการค้า หลังจากชาวอัมบนช่วยเหลือชาวดัตช์ในการสร้างป้อมถาวรที่ฮีตูลาร์นา (Hitu Larna) โปรตุเกสก็เริ่มแผนแก้แค้นชาวเกาะอัมบน หลังปี พ.ศ. 2148 เฟรเดอริก เฮาต์มัน (Frederik Houtman) กลายเป็นชาวดัตช์คนแรกที่เป็นข้าหลวงของอัมบน
บริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ต้องพบกับอุปสรรคถึง 3 ทางด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นโปรตุเกส การควบคุมประชากรพื้นเมือง และสหราชอาณาจักร การนำเข้าโดยไม่เสียภาษีเป็นทางเลือกเดียวสำหรับการผูกขาดทางการค้าของยุโรป ในบรรดาเหตุการณ์ของช่วงศตวรรษที่ 17 ชาวเกาะบันดาพยายามจะค้าขายอย่างเสรีกับสหราชอาณาจักร การตอบสนองของบริษัทอินเดียตะวันออก ก็คือการสังหารประชากรพื้นเมืองของเกาะบันดา โดยการส่งผู้รอดชีวิตให้หนีไปเกาะอื่นและจัดตั้งแรงงานทาสขึ้น
แม้ว่าชนชาติอื่น ๆ จะเข้ามาตั้งรกรากบนเกาะบันดา แต่เกาะที่เหลือของมาลูกูก็ยังคงไม่วางใจการควบคุมของต่างชาติ และแม้ว่าหลังจากโปรตุเกสได้ตั้งสถานีการค้าแห่งใหม่ที่มาดากัสการ์แล้วก็ตาม ก็ยังคงมีการจลาจลภายในในปี พ.ศ. 2179 และ พ.ศ. 2189 มาลูกูเหนือถูกปกครองโดยผู้สำเร็จราชการชาวดัตช์แห่งเตอร์นาเต และมากูลูใต้โดย "อัมบอยนา (Amboyna)" (อัมบน)
ในระหว่างที่ญี่ปุ่นวุ่นวายอยู่กับสงครามโลกครั้งที่ 2 นั้น ชาวโมลุกกะหลบหนีขึ้นไปบนภูเขาและริเริ่มแผนการต่อต้านที่เป็นรู้จักในนาม South Moluccan Brigade เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ผู้นำทางการเมืองของเกาะตกลงเจรจากับเนเธอร์แลนด์เป็นผลสำเร็จ เมื่อมีการถูกแทรกแซงโดยกองกำลังของอินโดนีเซีย ข้อตกลงการประชุมโต๊ะกลม (Round Table Conference Agreements) ก็ได้รับการเซ็นสัญญาขึ้นในปี พ.ศ. 2492 เพื่อถ่ายโอนมาลูกูไปให้กับอินโดนีเซีย ข้อตกลงอนุญาตให้สิทธิโมลุกกะที่จะมีอำนาจอธิปไตยของตนเองได้
ประวัติ > เมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช

หลังการประกาศเอกราชของสาธารณรัฐอินโดนีเซียในปี พ.ศ. 2493 ได้มีความต้องการแยกตัวออกจากสาธารณรัฐอินโดนีเซียโดยจัดตั้งสาธารณรัฐโมลุกกะใต้ ความเคลื่อนไหวดังกล่าวอยู่ภายใต้การนำของ Ch. Soumokil (อดีตอัยการสูงสุดของรัฐอินโดนีเซียตะวันออก) และได้รับการสนับสนุนโดยสมาชิกชาวโมลุกกะของกองกำลังพิเศษของเนเธอร์แลนด์ การขาดแคลนการสนับสนุนจากท้องถิ่น การเคลื่อนไหวดังกล่าวจึงถูกทำลายโดยกองทหารอินโดนีเซียและโดยข้อตกลงพิเศษกับกองกำลังของเนเธอร์แลนด์ที่ถูกย้ายกลับประเทศ การเริ่มต้นใหม่ของการย้ายถิ่นฐานในอินโดนีเซียของประชากรชาวชวาไปยังเกาะรอบนอก (รวมถึงมาลูกู) ที่เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษที่ พ.ศ. 2503 ถูกเชื่อว่าทำให้เอกราชและประเด็นทางศาสนา-การเมืองถูกสั่นคลอน เกิดมีความรุนแรงทางชนชาติบนเกาะต่าง ๆ และการก่อกบฏโดยกลุ่มรัฐบาลพลัดถิ่นของโมลุกกะใต้ตั้งแต่นั้นมา
มาลูกูเป็นหนึ่งในจังหวัดแรก ๆ ของอินโดนีเซีย ได้รับการประกาศในปี พ.ศ. 2488 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2542 เมื่อมาลูกูเหนือและฮัลมาเฮรากลาง (Halmahera Tengah) ถูกแยกเป็นจังหวัดมาลูกูเหนือ เมืองหลักคือเตอร์นาเตบนเกาะเล็กทางตะวันตกของเกาะใหญ่อย่างเกาะฮัลมาเฮรา เมืองหลักของจังหวัดมาลูกูส่วนที่เหลือ คือ อัมบน
สถานการณ์ของมาลูกูยากที่จะคาดการณ์ได้ เมื่อความขัดแย้งทางศาสนาเกิดระเบิดขึ้นในจังหวัดเมื่อเดือนมกราคมของปี พ.ศ. 2542 ช่วงเวลา 18 เดือนถัดมากลายเป็นเดือนแห่งการต่อสู้ระหว่างกลุ่มมุสลิมพื้นเมืองกลุ่มใหญ่กับกลุ่มคริสต์ศาสนิกชน บ้านเรือนหลายพันหลังถูกทำลาย การขับไล่ประชาชนราว 500,000 คน ผู้คนล้มตายไปเป็นหลักพัน และการแยกจากกันอย่างสิ้นเชิงของชาวมุสลิมและชาวคริสต์ 12 เดือนถัดมา ยังคงมีความรุนแรงเกิดขึ้นเป็นระยะ ๆ ซึ่งพบว่ามีการวางเป้าหมายและวางแผนการล่วงหน้าเอาไว้ก่อน โดยสร้างให้เกิดความระแวงสงสัยในระดับสูงและสร้างให้ผู้คนเกิดความแตกแยกทางศาสนา ทั้งที่มีการเจรจาตกลงและเซ็นสัญญาสงบศึกหลายครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ความตึงเครียดในอัมบนก็ยังคงมีอยู่จนถึงปลายปี 2002 เมื่อการผสมผสานระหว่างกลุ่มที่เคยเป็นศัตรูกันนำไปสู่สันติภาพที่มีมากขึ้นเรื่อย ๆ
แหล่งข้อมูลอื่น

Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Moluccas" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
Deforestation in the Moluccas
The Spanish presence in the Moluccas: Ternate and Tidore
Trajectories of the early-modern kingdoms in eastern Indonesia
An interesting article linking British possession of Run, a Banda Island, with the history of New York
Map of a Part of China, the Philippine Islands, the Isles of Sunda, the Moluccas, the Papuans from 1760 (ในภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส)
2°00′S 128°00′E﻿ / ﻿2.000°S 128.000°E﻿ / -2.000; 128.000
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  ญี่ปุ่น  เช็กเกีย 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่