สเกินเดร์เบอู

| สเกินเดร์เบอู |
| --- | --- |
เจ้าแห่งแอลเบเนีย (ละติน: Dominus Albaniae)
ภาพเขียนบุคคลของสเกินเดร์เบอู ผลงานโดยกริสโตฟาโน เดลลัลติสซีโม ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟีซี ประเทศอิตาลี
ครองราชย์: 28 พฤศจิกายน 1443 – 17 มกราคม 1468
ก่อนหน้า: จอน กัสตรีออตี
ถัดไป: จอน กัสตรีออตีที่ 2
ประสูติ: 1405 แคว้นกัสตรีออตี เจร์จ
สวรรคต: 17 มกราคม 1468 (อายุ 62 ปี) อาเลสซีโอ สาธารณรัฐเวนิส
ฝังพระศพ: โบสถ์นักบุญนิโคลัส เลเฌอ
คู่อภิเษก: ดอนีกา อารีอานีตี
พระราชบุตร: จอน กัสตรีออตีที่ 2
ราชสกุล: กัสตรีออตี
พระราชบิดา: จอน กัสตรีออตี
พระราชมารดา: วอยซาวา กัสตรีออตี
ศาสนา: อิสลาม (1423–1443) คาทอลิก (1443–1468)
อาชีพ: เจ้าแห่งแคว้นกัสตรีออตี, นายพลแห่งสันนิบาตเลเฌอ
ลายพระอภิไธย: 
เจร์จ กัสตรีออตี (แอลเบเนีย: Gjergj Kastrioti; ละติน: Georgius Castriota; อิตาลี: Giorgio Castriota; 1405 – 17 มกราคม 1468) หรือรู้จักทั่วไปในนาม สเกินเดร์เบอู (แอลเบเนีย: Skënderbeu, จากตุรกีออตโตมัน: اسکندر بگ, อักษรโรมัน: İskender Bey; อิตาลี: Scanderbeg) เป็นขุนนางแอลเบเนียยุคฟิวดัลและนายพลผู้นำการกบฏต่อจักรวรรดิออตโตมันในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือแอลเบเนีย, มาซิโดเนียเหนือ, กรีซ, คอซอวอ, มอนเตเนโกร และเซอร์เบีย
สเกินเดร์เบอูเป็นขุนนางในตระกูลกัสตรีออตี เมื่อยังเยาว์ได้ถูกส่งตัวเป็นตัวประกันไปยังราชสำนักออตโตมัน เขาได้รับการศึกษาที่นั่นและรับใช้สุลต่านออตโตมันเป็นเวลายี่สิบปี เขาไต่เต้ายศขึ้นมาจนได้เป็น ซันจักเบย์ (เจ้าครองเขต) แห่งเขตดีบราในปี 1440 ต่อมาในปี 1443 ระหว่างยุทธการที่นีช เขาละทิ้งกองทัพออตโตมันและเข้ายึดครองกรูเยอและบริเวณใกล้เคียงซึ่งกินพื้นที่จากแอลเบเนียกลางไปถึงสเฟติกราดและมอดริช ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1444 ด้วยการสนับสนุนจากขุนนางในท้องถิ่น สเกินเดร์เบอูได้สถาปนาสันนิบาตเลเฌอซึ่งรวบรวมแว่นแคว้นเล็ก ๆ ในแอลเบเนียเข้าด้วยกันภายใต้การนำของสเกินเดร์เบอูเพียงผู้เดียว นี่ถือเป็นครั้งแรกที่พื้นที่ส่วนใหญ่ของแอลเบเนียมีผู้นำร่วมคนเดียวกัน
ถึงแม้ว่าสเกินเดร์เบอูจะมีความกล้าหาญในทางการรบ แต่เขาก็ยึดครองพื้นที่ให้ตนเองได้เป็นพื้นที่ขนาดเล็ก ๆ ในที่ปัจจุบันคือแอลเบเนียเหนือ ที่ซึ่งเขารบชนะเหนือออตโตมันแทบทุกครั้ง ทักษะทางการทหารของสเกินเดร์เบอูเป็นอุปสรรคใหญ่ต่อการขยายอาณาเขตของจักรวรรดิออตโตมัน และคนจำนวนมากในยุโรปตะวันตกมองสเกินเดร์เบอูว่าเป็นแบบอย่างของการต่อต้านมุสลิมโดยคริสต์ศาสนิกชน เป็นเวลา 25 ปี ในปี 1443 ถึง 1468 กองทัพขนาด 10,000 คน ของสเกินเดร์เบอูได้กรีธาทัพเข้าในอาณาเขตออตโตมัน และชนะกองทัพที่มียุทโธปกรณ์เหนือกว่าอย่างมากของจักรวรรดิออตโตมัน ชัยชนะของสเกินเดร์เบอูนี้เป็นที่ชื่นชมสืบมา
สเกินเดร์เบอูลงชื่อตนเองทุกครั้งด้วยชื่อ Dominus Albaniae ("เจ้าแห่งแอลเบเนีย") และไม่ปรากฏหลักฐานว่าเขาอ้างยศอื่นอีกในเอกสารที่พบในปัจจุบัน ในปี 1451 เขายอมรับอำนาจอธิปไตยของราชอาณาจักรนาโปลีเหนือแอลเบเนียในทางนิตินัยผ่านทางสนธิสัญญากาเอตา ซึ่งทั้งสองรัฐลงนามว่าจะร่วมมือกันปกป้องกันและกัน กระนั้นสเกินเดร์เบอูก็ยังคงสถานะผู้นำรัฐเอกราชในทางพฤตินัย ในปี 1460–1461 เขาช่วยสนับสนุนการสงครามของพระเจ้าแฟร์ดีนันโนที่ 1 แห่งนาโปลีและกรีธาทัพต้านกองทัพของฌ็องที่ 2 แห่งลอแรนและบารอนคนอื่นที่สนับสนุนการทวงคืนราชบัลลังก์นาโปลีให้แก่ฌ็อง
ในปี 1463 เขาได้รับมอบตำแหน่งให้เป็นผู้นำทัพครูเสดของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 2 แต่ก็ไม่ได้เกิดการรบเนื่องจากพระสันตะปาปาสิ้นพระชนม์ไปก่อนที่จะรวบรวมกองทัพสำเร็จ สเกินเดร์เบอูและกองทัพของชาวเวนิสสู้รบต้านกองทัพออตโตมันในสงครามออตโตมัน–เวนิส (1463–1479) จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในเดือนมกราคม 1468 ในช่วงสูงสุดของเขา เขาเป็นนักรบต้านออตโตมันที่แข็งแกร่งและแน่วแน่ที่สุดคนหนึ่ง ในศตวรรษที่ 19 สเกินเดร์เบอูกลายมาเป็นบุคคลสำคัญในการตื่นตัวของชาติแอลเบเนียและได้รับการเชิดชูอย่างมากในแอลเบเนียสมัยใหม่