stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุทธการที่เฮสติงส์

ยุทธการที่เฮสติงส์ (อังกฤษ: Battle of Hastings) เกิดขึ้นระหว่าง 14 ตุลาคม 1066 ระหว่างกองทัพนอร์มัน-ฝรั่งเศสนำโดยเจ้าชายวิลเลี่ยมดยุคแห่งนอร์มังดี และกองทัพอังกฤษภายใต้ราชาแองโกล-แซ็กซอน ฮาโรลด์ กอดวินสัน โดยเป็นจุดเริ่มต้นของการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน เกิดขึ้นประมาณ 7 ไมล์ (11 กิโลเมตร) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเฮสติงส์ ใกล้กับเมืองแบทเทิลในอีสต์ซัสเซกซ์ในปัจจุบัน และเป็นชัยชนะอย่างเด็ดขาดของนอร์แมน
พื้นหลังของการต่อสู้คือการเสียชีวิตของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขีในเดือนมกราคม 1066 ซึ่งทำให้เกิดสู้อย่างต่อเนื่องเพื่อแย่งบัลลังก์ของเขา แฮโรลด์ได้รับตำแหน่งเป็นกษัตริย์ในไม่ช้าหลังจากการเสียชีวิตของเอ็ดเวิร์ด แต่ต้องเผชิญหน้ากับการรุกรานโดยวิลเลียม น้องชายของเขาทอสทิก และกษัตริย์นอร์เวย์ฮาราลด์ ฮาร์ดดราดา (ฮาราลด์ที่สามแห่งนอร์เวย์) ฮาร์ดดราดาและทอสทิกชนะกองทัพที่รวบรวมเร่งรีบของชาวอังกฤษในยุทธการที่ฟุลฟอร์ดเมื่อวันที่ 20 กันยายน 1066 และในที่สุดก็พ่ายแพ้ในยุทธการที่สแตมฟอร์ดบริดจ์โดยฮาราลด์ห้าวันต่อมา การเสียชีวิตของทอสทิกและฮาร์ดดราดาที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ ทำให้วิลเลียมเป็นคู่ต่อสู้ที่จริงจังเพียงคนเดียวของฮาโรลด์ ในขณะที่ฮาโรลด์และกองกำลังของเขาฟื้นตัว วิลเลียมได้นำกองกำลังบุกของเขาทางขึ้นบกทางตอนใต้ของอังกฤษที่เพเวนซีเมื่อวันที่ 28 กันยายน 1066 และยึดหัวหาดเพื่อพิชิตอาณาจักร แฮโรลด์ถูกบังคับให้เดินขบวนไปทางใต้อย่างรวดเร็วรวมกำลังระหว่างทาง
ไม่ทราบจำนวนของผู้ที่เข้าร่วมการต่อสู้ที่แน่นอน ประมาณการปัจจุบันคือประมาณ 10,000 คนสำหรับวิลเลียม และประมาณ 7,000 คนสำหรับแฮโรลด์ องค์ประกอบของกองชัดเจนกว่า กองทัพอังกฤษประกอบด้วยทหารราบเกือบทั้งหมดและมีพลธนูเล็กน้อย ในขณะที่เพียงประมาณครึ่งหนึ่งของกองกำลังบุกเข้าเป็นทหารราบ ที่เหลือแบ่งเท่า ๆ กันระหว่างทหารม้าและพลธนู แฮโรลด์ดูเหมือนจะพยายามทำให้ประหลาดใจวิลเลียม แต่หน่วยสอดแนมพบกองทัพของเขาและรายงานการมาถึงของวิลเลียมที่จากเฮสติงส์ไปยังสนามรบเพื่อเผชิญหน้ากับแฮโรลด์ การต่อสู้ดำเนินไปตั้งแต่ประมาณ 9 โมงเช้าถึงค่ำ ความพยายามในช่วงแรกของผู้บุกรุกที่จะทำลายแนวรบของอังกฤษมีผลเพียงเล็กน้อย ดังนั้นนอร์มันจึงใช้วิธีการแกล้งหนีอย่างหวาดกลัวแล้วหันมาไล่ล่าผู้ที่ติดตามมา การสวรรคตของแฮโรลด์น่าจะเกิดในช่วงใกล้จะจบสงคราม นำไปสู่การล่าถอยและเอาชนะกองทัพส่วนใหญ่ของเขา หลังจากเดินขบวนและต่อสู้อีกประปราย เจ้าชายวิลเลี่ยมได้ขึ้นครองตำแหน่งกษัตริย์ในวันคริสต์มาสปี 1066
ยังคงมีการก่อจลาจลและการต่อต้านกฎของวิลเลียม แต่เฮสติงส์เป็นจุดสูงสุดของชัยชนะของการพิชิตอังกฤษของวิลเลียม ตัวเลขผู้เสียชีวิตนั้นยากที่นับ แต่นักประวัติศาสตร์บางคนประเมินว่ามีผู้รุกรานเสียชีวิต 2,000 คนพร้อมกับจำนวนชาวอังกฤษอีกสองเท่า  วิลเลียมก่อตั้งอารามที่ที่ตั้งของการต่อสู้ แท่นบูชาสูงของวัดคริสตจักรวางไว้ในจุดที่แฮโรลด์เสียชีวิต
ยุทธการที่เซอด็อง (ค.ศ. 1940)

ยุทธการที่เซอด็อง (อังกฤษ: Battle of Sedan) หรือ ยุทธการที่เซอด็องครั้งที่สอง (12-15 พฤษภาคม ค.ศ. 1940) เป็นการสู้รบของสงครามโลกครั้งที่สองในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศส การรบเป็นส่วนหนึ่งของแผนปฏิบัติการของกองทัพเวร์มัคท์ในรหัสนามว่า ฟัลล์ เกลบ์(กรณีเหลือง)จากการรุกรานผ่านบริเวณเทือกเขาป่าหนาทึบอาร์แดนเพื่อทำการโอบล้อมกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในเบลเยียมและทางตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส กองทัพเยอรมันกลุ่มเอได้ข้ามแม่น้ำเมิซด้วยความมุ่งหมายที่จะเข้ายึดเซอด็อง และผลักดันไปยังชายหาดช่องแคบอังกฤษ เพื่อทำการดักล้อมกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่กำลังเคลื่อนทัพไปยังฝั่งตะวันออกในการเข้าสู่เบลเยียมซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการทางยุทธศาสตร์คือแผนดิล
เมืองเซอด็องตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเมิซ การเข้ายึดครองนั้นจะทำให้เยอรมันใช้เป็นฐานทัพที่จะเข้ายึดสะพานเมิซและข้ามแม่น้ำ ถ้าหากทำสำเร็จ กองพลเยอรมันก็จะสามารถรุกก้าวข้ามเขตชนบทฝรั่งเศสที่เปิดและไร้การป้องกันนอกเหนือจากเซอด็องและช่องแคบอังกฤษ ในวันที่ 12 พฤษภาคม เซอด็องได้ถูกยึดครองโดยปราศจากการต่อต้าน ในวันรุ่งขึ้น เยอรมันได้เอาชนะฝ่ายป้องกันของฝรั่งเศสบริเวณรอบๆของเซอด็อง ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเมิซ นี่คือความสำเร็จของลุฟท์วัฟเฟอ ด้วยผลมาจากการทิ้งระเบิดของเยอรมันและขวัญกำลังใจตกต่ำลง ทำให้ฝ่ายป้องกันของฝรั่งเศสไม่สามารถป้องกันได้อีกต่อไป เยอรมันได้เข้ายึดสะพานข้ามแม่น้ำเมิซที่เซอด็อง ส่งผลให้กองทหารรวมทั้งยานเกราะเยอรมันสามารถก้าวข้ามแม่น้ำได้สำเร็จ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม กองทัพอากาศฝ่ายสัมพันธมิตร กองทัพอากาศหลวงอังกฤษ และกองทัพอากาศฝรั่งเศส พยายามทำลายสะพานและป้องกันไม่ให้มีการเสริมกำลังของเยอรมันไปยังฝั่งตะวันตก ลุฟท์วัฟเฟอได้ทำการป้องกันไม่ให้พวกเขาทำเช่นนั้น ในการรบทางอากาศขนาดใหญ่ ฝ่ายสัมพันธมิตรได้รับความสูญเสียมากมายซึ่งส่งผลทำให้การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ของฝ่ายสัมพันธมิตรได้หมดลงในช่วงการทัพ
การก้าวข้ามแม่น้ำเมิซได้ช่วยทำให้เยอรมันสามารถทำลายยุทธศาสตร์เชิงลึก หรือแนวหลังไร้การป้องกัน แนวรบของฝ่ายสัมพันธมิตรและการรุกสู่ช่องแคบอังกฤษโดยไร้การต่อต้าน ฝรั่งเศสได้พยายามที่จะเปิดการโจมตีตอบโต้กลับต่อกรกับเยอรมันที่หัวสะพานที่ยึดครอง ตั้งแต่วันที่ 15 - 17 พฤษภาคม แต่การรุกรานนั้นทำให้เกิดความล่าช้าและสับสน ห้าวันหลังจากการรวบรวมพลที่หัวสะพานที่เซอด็อง เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม กองทัพเยอรมันสามารถเคลื่อนทัพมาถึงช่องแคบอังกฤษ ด้วยชัยชนะที่เซอด็องนั้นเป็นการบรรลุเป้าหมายของปฏิบัติการฟัลล์ เกลบ์(กรณีเหลือง)และโอบล้อมกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุด รวมทั้งกองทัพต่างแดนบริติช (British Expeditionary Forces หรือ B.E.F.) ผลลัพธ์การรบได้ทำลายส่วนที่เหลือของกองทัพฝรั่งเศสที่เป็นกองทัพที่มีประสิทธิภาพในการรบ,และได้ทำการขับไล่กองทัพอังกฤษออกจากทวีปยุโรปแผ่นดินใหญ่ ได้นำไปสู่ความพ่ายแพ้ของฝรั่งเศสในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 การรบที่เซอด็องนั้นได้แสดงให้เห็นการล่มสลายของฝรั่งเศส
ยิมนาสติกลีลาชิงแชมป์โลก 2023

| ยิมนาสติกลีลาชิงแชมป์โลก 2023 |
| --- | --- |
สนาม: เฟเรีย บาเลนเซีย
ที่ตั้ง: บาเลนเซีย, ประเทศสเปน
วันที่: 23–27 สิงหาคม พ.ศ. 2565
จำนวนนักกีฬา: 232 คน จาก 62 ประเทศ
← โซเฟีย 2022ริโอเดจาเนโร 2025 →
การแข่งขันยิมนาสติกลีลาชิงแชมป์โลก 2023 (อังกฤษ: 2023 Rhythmic Gymnastics World Championships) จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 ถึง 27 สิงหาคม ค.ศ. 2023 ที่เมืองบาเลนเซีย ประเทศสเปน ในเฟเรีย บาเลนเซีย
การแข่งขันครั้งนี้เป็นรอบคัดเลือกสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ประเภทบุคคลที่มีอันดับสูงสุด 14 อันดับจากการแข่งขันรวมอุปกรณ์ (รอบคัดเลือก) โดยมีนักยิมนาสติกสูงสุดสองคนต่อประเทศ และประเภททีม 5 อันดับแรก ไม่รวมทีมที่ผ่านเข้ารอบในการแข่งขันชิงแชมป์โลกปีที่แล้ว จะได้รับหนึ่งโควต้าสำหรับประเทศของตน
ประเทศที่เข้าร่วม

| ผู้เข้าร่วม | ประเทศ |
| --- | --- |
ทีม + 3 บุคคล:  อาเซอร์ไบจาน  บัลแกเรีย  ฮังการี  ยูเครน
ทีม + 2 บุคคล:  บราซิล  จีน  สเปน  ฝรั่งเศส  เยอรมนี  กรีซ  อิสราเอล  อิตาลี  ญี่ปุ่น  คาซัคสถาน  สหรัฐ  อุซเบกิสถาน
ทีม + 1 บุคคล:  ออสเตรเลีย  เช็กเกีย  เอสโตเนีย  ฟินแลนด์  จอร์เจีย  เม็กซิโก  โปแลนด์
ทีม:  ตุรกี
3 บุคคล:  อียิปต์  ฟิลิปปินส์  สโลวีเนีย
2 บุคคล:  แคนาดา  นิวซีแลนด์  โรมาเนีย
1 บุคคล:  อันดอร์รา  แองโกลา  อาร์เจนตินา  ออสเตรีย  เบลเยียม  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  โคลอมเบีย  โครเอเชีย  ไซปรัส  บริเตนใหญ่  อินโดนีเซีย  คีร์กีซสถาน  เกาหลีใต้  ลัตเวีย  ลาว  ลิทัวเนีย  ลักเซมเบิร์ก  มาเลเซีย  มอลโดวา  มองโกเลีย  มอนเตเนโกร  นอร์เวย์  โปรตุเกส  แอฟริกาใต้  สิงคโปร์  ซานมารีโน  เซอร์เบีย  ศรีลังกา  สวิตเซอร์แลนด์  สโลวาเกีย  สวีเดน  จีนไทเป
กลุ่ม > รวมอุปกรณ์

คะแนนสูงสุด 8 อันดับแรกในอุปกรณ์จะเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศอุปกรณ์ทีม
| อันดับ | ประเทศ | 5  | 3  + 2  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! |  อิสราเอล | 38.150 (1) | 32.650 (4) | 70.800 |
| 2 ! |  จีน | 36.900 (3) | 33.150 (2) | 70.050 |
| 3 ! |  สเปน | 35.600 (4) | 33.000 (3) | 68.600 |
| 4 |  อิตาลี | 37.650 (2) | 30.500 (10) | 68.150 |
| 5 |  ยูเครน | 34.800 (8) | 32.600 (5) | 67.400 |
| 6 |  บราซิล | 34.900 (6) | 30.100 (11) | 65.000 |
| 7 |  ฝรั่งเศส | 35.350 (5) | 29.350 (12) | 64.700 |
| 8 |  เยอรมนี | 33.450 (10) | 30.950 (9) | 64.400 |
| 9 |  อาเซอร์ไบจาน | 31.700 (12) | 32.300 (6) | 63.900 |
| 10 |  โปแลนด์ | 34.850 (7) | 28.850 (13) | 63.700 |
| 11 |  กรีซ | 34.150 (9) | 28.550 (15) | 62.700 |
| 12 |  บัลแกเรีย | 28.600 (19) | 34.100 (1) | 62.700 |
| 13 |  ญี่ปุ่น | 31.650 (13) | 31.050 (7) | 62.700 |
| 14 |  เม็กซิโก | 31.200 (14) | 31.050 (8) | 62.250 |
| 15 |  อุซเบกิสถาน | 30.650 (15) | 28.750 (14) | 59.400 |
| 16 |  ฮังการี | 32.000 (11) | 22.350 (21) | 54.350 |
| 17 |  ฟินแลนด์ | 29.350 (18) | 23.300 (20) | 52.650 |
| 18 |  สหรัฐ | 25.850 (24) | 26.700 (16) | 52.550 |
| 19 |  เช็กเกีย | 26.650 (20) | 25.850 (17) | 52.500 |
| 20 |  คาซัคสถาน | 30.300 (16) | 21.450 (23) | 51.750 |
| 21 |  จอร์เจีย | 26.050 (23) | 24.850 (18) | 50.900 |
| 22 |  ตุรกี | 26.250 (22) | 24.500 (19) | 50.750 |
| 23 |  ออสเตรเลีย | 26.400 (21) | 21.800 (22) | 48.200 |
| 24 |  เอสโตเนีย | 29.700 (17) | 17.600 (24) | 47.300 |
กลุ่ม > 5 ห่วง

| อันดับ | ประเทศ | D Score | E Score | A Score | Pen>  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! |  จีน | 20.200 | 7.700 | 8.650 |  | 36.550 |
| 2 ! |  สเปน | 20.200 | 7.550 | 8.350 |  | 36.100 |
| 3 ! |  อิตาลี | 19.500 | 7.750 | 8.600 |  | 35.850 |
| 4 |  บราซิล | 20.300 | 7.350 | 8.250 | 0.050 | 35.850 |
| 5 |  อิสราเอล | 19.700 | 7.200 | 8.400 |  | 35.300 |
| 6 |  โปแลนด์ | 19.400 | 7.150 | 8.200 | 0.050 | 34.700 |
| 7 |  ยูเครน | 17.200 | 6.550 | 8.050 |  | 31.800 |
| 8 |  ฝรั่งเศส | 16.400 | 5.650 | 7.300 | 0.100 | 29.250 |
กลุ่ม > 3 ริบบิ้น + 2 บอล

| อันดับ | ประเทศ | D Score | E Score | A Score | Pen>  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! |  อิสราเอล | 18.300 | 7.950 | 8.550 |  | 34.800 |
| 2 ! |  จีน | 16.400 | 7.900 | 8.500 |  | 32.800 |
| 3 ! |  ยูเครน | 17.100 | 7.050 | 8.150 |  | 32.300 |
| 4 |  สเปน | 15.700 | 7.050 | 8.000 |  | 30.750 |
| 5 |  อาเซอร์ไบจาน | 15.800 | 6.850 | 7.950 | 0.300 | 30.300 |
| 6 |  ญี่ปุ่น | 16.000 | 6.350 | 7.900 | 0.600 | 29.650 |
| 7 |  บัลแกเรีย | 15.700 | 6.300 | 7.950 | 0.300 | 29.650 |
| 8 |  เม็กซิโก | 13.500 | 5.500 | 7.350 | 0.900 | 25.450 |
ทีม > อันดับทีมรวม

| อันดับ | ประเทศ |  |  |  |  | 5  | 3  + 2  | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ! |  บัลแกเรีย | 68.600 | 69.250 | 67.900 | 61.700 | 28.600 | 34.100 | 330.150 |
| 2 ! |  เยอรมนี | 67.400 | 66.050 | 65.100 | 63.400 | 33.450 | 30.950 | 326.350 |
| 3 ! |  อิตาลี | 68.650 | 64.950 | 61.250 | 60.850 | 37.650 | 30.500 | 323.850 |
| 4 |  อิสราเอล | 61.400 | 63.550 | 62.000 | 62.100 | 38.150 | 32.650 | 319.850 |
| 5 |  สเปน | 66.250 | 64.100 | 61.150 | 57.750 | 35.600 | 33.000 | 317.850 |
| 6 |  ยูเครน | 62.550 | 61.650 | 62.300 | 61.350 | 34.800 | 32.600 | 315.250 |
| 7 |  จีน | 61.500 | 58.350 | 59.550 | 60.700 | 36.900 | 33.150 | 310.150 |
| 8 |  บราซิล | 61.950 | 63.900 | 59.000 | 58.750 | 34.900 | 30.100 | 308.600 |
| 9 |  ฝรั่งเศส | 62.500 | 62.150 | 57.750 | 58.350 | 35.350 | 29.350 | 305.450 |
| 10 |  อุซเบกิสถาน | 58.000 | 59.300 | 62.900 | 61.500 | 30.650 | 28.750 | 301.100 |
| 11 |  ฮังการี | 64.050 | 61.800 | 58.550 | 61.450 | 32.000 | 22.350 | 300.200 |
| 12 |  อาเซอร์ไบจาน | 57.600 | 60.400 | 57.100 | 56.250 | 31.700 | 32.200 | 295.250 |
| 13 |  คาซัคสถาน | 60.200 | 64.000 | 59.700 | 57.800 | 30.300 | 21.450 | 293.450 |
| 14 |  สหรัฐ | 60.050 | 60.550 | 60.350 | 59.350 | 25.850 | 26.700 | 292.850 |
| 15 |  กรีซ | 54.600 | 62.150 | 55.950 | 51.600 | 34.150 | 28.550 | 287.000 |
| 16 |  ญี่ปุ่น | 58.450 | 53.500 | 55.850 | 51.400 | 31.650 | 31.050 | 281.900 |
โอลิมปิกโควตา

บทความหลัก: กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก
ประเภทบุคคล 14 อันดับแรกและประเภททีมรวมอุปกรณ์ 5 ทีมอันดับแรกได้รับโควตาสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
| ประเทศ | หญิง> บุคคล | หญิง> ทีม | โควตา | นักกีฬา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  บัลแกเรีย | 1 | 0 | 1 | 1 |
|  สโลวีเนีย | 1 | 0 | 1 | 1 |
|  สเปน | 2 | 0 | 2 | 2 |
|  อิสราเอล | 1 | 0 | 1 | 1 |
|  ยูเครน | 1 | 1 | 2 | 6 |
|  อุซเบกิสถาน | 1 | 0 | 1 | 1 |
|  เยอรมนี | 1 | 0 | 1 | 1 |
|  ฮังการี | 1 | 0 | 1 | 1 |
|  อาเซอร์ไบจาน | 1 | 0 | 1 | 1 |
|  ฝรั่งเศส | 1 | 1 | 2 | 6 |
|  บราซิล | 1 | 1 | 2 | 6 |
|  อิตาลี | 1 | 1 | 2 | 6 |
|  โรมาเนีย | 1 | 0 | 1 | 1 |
|  จีน | 0 | 1 | 1 | 5 |
| ทั้งหมด: | 14 | 5 | 19 | 39 |
ตารางสรุปเหรียญ

*  เจ้าภาพ (สเปน)
| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  เยอรมนี | 5 | 1 | 0 | 6 |
| 2 |  อิสราเอล | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 3 |  บัลแกเรีย | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 4 |  จีน | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 5 |  อิตาลี | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 6 |  สเปน* | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 7 |  ยูเครน | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 8 |  สโลวีเนีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  ฮังการี | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (9 ประเทศ) | รวม (9 ประเทศ) | 9 | 9 | 9 | 27 |
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ยุทธการที่เซนต์ออลบันส์ครั้งที่ 2

ยุทธการเซนต์อัลบันส์ครั้งที่ 2 (อังกฤษ: Second Battle of St Albans) เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1461 ที่เซนต์อัลบันส์ในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยพระราชินีมาร์กาเร็ต และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดยเอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 ผลของยุทธการครั้งนี้แลงคาสเตอร์เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายของทั้งสองฝ่ายไม่มีหลักฐานแน่นอนที่ระบุไว้
ดูเพิ่ม

สงครามดอกกุหลาบ
สงครามกลางเมือง
ราชวงศ์แลงคาสเตอร์
ราชวงศ์ยอร์ค
ยุทธการที่ไลพ์ซิช

ยุทธการที่ไลพ์ซิช (อังกฤษ: Battle of Leipzig) ระหว่างวันที่ 16 ถึง 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813 เป็นหนึ่งในยุทธการที่สำคัญในสงครามนโปเลียนซึ่งได้รับขนานนามว่า ยุทธการนานาชาติ (อังกฤษ: Battle of the Nations) เนื่องจากมีชาติเข้าร่วมรบจำนวนมาก สงครามครั้งนี้เป็นการสู้รบกันระหว่าง กองกำลังผสมของรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน กับ ฝ่ายกองทัพผสมระหว่างฝรั่งเศส โปแลนด์ อิตาลี และสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (Confederation of the Rhine) ภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ในสงครามครั้งนี้มีทหารเข้าร่วมมากกว่า 600,000 นาย ซึ่งนับเป็นสงครามครั้งใหญ่ที่สุดก่อนยุคสงครามโลกครั้งที่ 1  โดยช่วงต้นของสงครามฝ่าย พันธมิตรนโปเลียนเป็นฝ่ายได้เปรียบแต่ถูกกองทัพปรัสเซียโจมตีจากด้านหลังทำให้พ่ายแพ้ ผลของสงครามทำให้นโปเลียนถูกบีบบังคับให้กลับสู่ฝรั่งเศสและในปีถัดมาฝ่ายพันธมิตรรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน ได้รุกคืบสู่ฝรั่งเศส ทำให้นโปเลียนต้องยอมสละราชสมบัติและถูกเนรเทศไปสู่เกาะเอลบาในฤดูใบไม้ผลิของปีเดียวกัน
ยุทธการที่กอกามีลา

36°33′36″N 43°26′38″E﻿ / ﻿36.56°N 43.444°E﻿ / 36.56; 43.444
ยุทธการที่กอกามีลา (อังกฤษ: Battle of Gaugamela) หรือ ยุทธการที่อาร์เบลา (Battle of Arbela) เป็นยุทธการที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 331 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นการสู้รบระหว่างทัพมาซิดอนร่วมกับสันนิบาตโครินธ์ นำโดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชและทัพเปอร์เซีย นำโดยพระเจ้าดาไรอัสที่ 3 ยุทธการครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช สนามรบอยู่ใกล้กับเมืองเออร์บิล ประเทศอิรักในปัจจุบัน
เบื้องหลัง

หลังความพ่ายแพ้ที่อิสซัส พระเจ้าดาไรอัสที่ 3 ทรงลี้ภัยไปอยู่ที่บาบิโลน ส่วนพระราชวงศ์ของพระองค์ถูกพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชจับตัวไว้ได้ ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้พระองค์สูญเสียพระราชอำนาจในเอเชียน้อยใต้ และความพ่ายแพ้ต่อมาที่กาซาและไทร์ ทำให้พระองค์สูญเสียดินแดนลิแวนต์
พระเจ้าดาไรอัสพยายามเจรจากับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ 3 ครั้ง ครั้งแรกเรียกร้องให้พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ถอนทัพและปล่อยเชลยศึก แต่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ทรงปฏิเสธ ครั้งที่สองพระเจ้าดาไรอัสเสนอให้มีการอภิเษกสมรสระหว่างพระเจ้าอเล็กซานเดอร์กับเจ้าหญิงบาร์ซิน พระธิดาของพระองค์ พร้อมกับยกดินแดนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำฮาลีสให้ แต่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ก็ทรงปฏิเสธ ครั้งสุดท้ายพระเจ้าดาไรอัสกล่าวยกย่องพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ปฏิบัติต่อพระราชวงศ์ของพระองค์เป็นอย่างดี และเสนอจะยกดินแดนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรทีส พร้อมทั้งให้เป็นผู้ปกครองจักรวรรดิอะคีเมนิดร่วมกับพระองค์ รวมถึงทรัพย์สมบัติและบริวารต่าง ๆ แต่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ก็ทรงปฏิเสธอีกครั้ง พระองค์สั่งให้พระเจ้าดาไรอัสยอมแพ้หรือสู้รบกันเพื่อตัดสินว่าใครจะเป็น "เจ้าแห่งเอเชีย"
การสู้รบ

พระเจ้าดาไรอัสทรงเลือกที่ราบโล่งเพื่อให้ทัพของพระองค์ได้เปรียบ การประมาณการฝ่ายเปอร์เซียในปัจจุบันอยู่ที่ 52,000-120,000 คน รวมถึงรถศึกติดใบมีดและช้างศึก ในขณะที่ทัพของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มีการประมาณการอยู่ที่ 47,000 คน พระเจ้าอเล็กซานเดอร์แบ่งทัพออกเป็นสองฝั่ง โดยพระองค์นำทัพฝั่งขวา ส่วนแม่ทัพพาร์มีเนียนนำทัพฝั่งซ้าย ส่วนตรงกลางจัดเป็นรูปขบวนแฟแลงซ์ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์นำทัพฝั่งขวาบุก ทำให้ฝ่ายเปอร์เซียต้องส่งทัพฝั่งซ้ายมาสกัด ส่งผลให้เกิดช่องว่างพอที่จะทำให้พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ฝ่าเข้าไปเกือบถึงจุดที่พระเจ้าดาไรอัสประทับอยู่ พระเจ้าดาไรอัสส่งรถศึกติดใบมีดออกมาตอบโต้แต่ไม่ได้ผล การรบมาถึงจุดตัดสินเมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์สั่งรวมกำลังเจาะเข้าตรงกลางทัพเปอร์เซีย พระเจ้าดาไรอัสตัดสินพระทัยที่จะหนีก่อนทัพมาซิดอนจะบุกมาถึงพระองค์ ด้านพระเจ้าอเล็กซานเดอร์นำทัพกลับไปช่วยทัพของพาร์มีเนียนและขับไล่ทัพเปอร์เซียที่เหลืออยู่ออกไปได้
หลังยุทธการครั้งนี้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ทรงราชาภิเษกขึ้นเป็น "เจ้าแห่งเอเชีย" ด้านพระเจ้าดาไรอัสที่หลบหนีไปตั้งใจจะรวบรวมกำลังเพื่อสู้กับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์อีกครั้ง แต่ถูกเบสซัส แม่ทัพคนหนึ่งของพระองค์ปลงพระชนม์เสียก่อน การสวรรคตของพระองค์นำไปสู่การล่มสลายของจักรวรรดิอะคีเมนิด
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยุทธการที่กอกามีลา
การวางกำลังและการบุกในช่วงแรก
การโจมตีครั้งสำคัญของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์
ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์

| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษ |
| --- | --- |
ครั้งที่ 1 – ครั้งที่ 2 – ครั้งที่ 3
| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 |
| --- | --- |
เซนต์เฟกันส์ – เมดสตัน – เพมโบรค – โคลเชสเตอร์ เพรสตัน
ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์ (อังกฤษ: Battle of St Fagans) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1648 ที่เซนต์แฟกันส์ในเวลส์ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพที่เดิมเป็นฝ่ายรัฐสภาแต่ไม่รับค่าจ้างเป็นเวลานานและด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกปลด จึงได้ก่อการปฏิวัติภายใต้การนำของนายพันจอห์น พอยเยอร์, นายพลโรว์แลนด์ ลาน และนายพันไรซ์ พาวเวลล์ ต่อฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยนายพันทอมัส ฮอร์ตัน ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิต 200 คนและถูกจับอีก 3,000 คน ส่วนฝ่ายรัฐสภาไม่ทราบจำนวน
ดูเพิ่ม

พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายรัฐสภา
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
ยุทธการที่มาเร็งโก

ยุทธการที่มาเร็งโก (อังกฤษ: Battle of Marengo) เกิดเมื่อ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1800 ระหว่างกองทัพสาธารณรัฐฝรั่งเศสของกงสุลเอกนโปเลียน โบนาปาร์ต กับกองทัพจักรวรรดิออสเตรีย ในบริเวณใกล้กับมณฑลอะเลสซานเดรีย แคว้นปีเยมอนเต ภาคเหนือของอิตาลี ฝรั่งเศสได้รับชัยชนะในศึกครั้งนี้ และทำให้ออสเตรียจำยอมถอนอิทธิพลออกจากคาบสมุทรอิตาลี นอกจากนี้ยังช่วยให้อำนาจทางการเมืองของนโปเลียนมีความมั่นคงยิ่งขึ้นในฝรั่งเศส หลังเขาพึ่งก่อรัฐประหารเมื่อแปดเดือนก่อนหน้า นโปเลียนจึงตั้งชื่อม้าเอกของเขาว่ามาเร็งโก
ภูมิหลัง

ก่อนยุทธการ นโปเลียนตกใจเมื่อทราบข่าวว่ากองทัพออสเตรียกำลังมุ่งหน้าตะวันตกสู่เจโนวาในกลางเดือนเมษายน ค.ศ. 1800 นโปเลียนจึงรีบยกทัพจากฝรั่งเศสข้ามเทือกเขาแอลป์ในกลางเดือนพฤษภาคม และถึงมิลานในวันที่ 2 มิถุนายน ซึ่งทางตะวันออกของมิลาน แทบไม่มีหน่วยทหารของออสเตรียเหลืออยู่ นโปเลียนสามารถเดินทัพไปถึงเวียนนา ด้วยเหตุนี้ นายพลเมลัสของออสเตรียซึ่งกำลังปิดทางหนีของนายพลมาเซนาอยู่ที่เจโนวา จึงต้องยอมเดินทัพจากเจโนวาขึ้นมารบกับนโปเลียน ส่งผลให้นายพลมาเซนาสามารถหนีจากเจโนวา
กองทัพน้อยของฌ็อง ลาน ข้ามแม่น้ำโปและเอาชนะนายพลโอทในยุทธการที่มอนเตเบลโลในวันที่ 9 มิถุนายน พวกออสเตรียจึงถูกตัดเส้นทางสื่อสาร กองทัพฝรั่งเศสจึงปิดล้อมพวกออสเตรีย ซึ่งรวมกันอยู่ใกล้เมืองอะเลสซานเดรีย (Alessandria) แต่นโปเลียนดันหลงเชื่อสายลับสองหน้า และแบ่งกำลังเป็นสองกองแยกมุ่งทางเหนือและทางใต้เพื่อปิดกั้นเส้นทางสื่อสารของพวกออสเตรียให้ได้มากที่สุด นายพลลาป็วปคุมกำลังสามพันห้าร้อยนายขึ้นเหนือ นายพลหลุยส์ เดอแซ คุมกำลังหกพันนายลงใต้
การรบ

14 มิถุนายน กองทัพออสเตรียสามหมื่นนายของนายพลเมลัสเคลื่อนกำลังมาจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีแม่น้ำโบรมีดากั้นกลางสองทัพ กองทัพออสเตรียตั้งอยู่ฝั่งตะวันตก กองทัพฝรั่งเศสตั้งอยู่ฝั่งตะวันออก กองทัพออสเตรียส่งกำลังส่วนหนึ่งข้ามแม่น้ำในเวลาแปดโมงเช้า ทำการจู่โจมฉับพลันต่อกำลังหลักฝรั่งเศสของนายพลแบร์ตีเย ที่หมู่บ้านมาเร็งโก นโปเลียนไม่คาดคิดว่านายพลเมลัสของข้าศึกจะมาที่นี่ด้วยกำลังรบเต็มอัตรา ฝรั่งเศสมีกำลังเป็นรองในทุกแง่ ทั้งจำนวนทหาร และจำนวนปืนใหญ่
กองทัพออสเตรียส่งกำลังเข้าตีปีกของฝรั่งเศส นายพลลานนำกำลังเข้าเสริมปีกขวาของฝรั่งเศสและผลักดันข้าศึกกลับได้ กองทัพออสเตรียจึงส่งกำลังมาเพิ่มขึ้น นโปเลียนเริ่มเข้าใจสถานการณ์ที่แท้จริงจึงสั่งการในเวลาสิบเอ็ดโมงให้กองแยกของนายพลเดอแซกลับมาหนุน ต่อมา นายพลโอทก็นำกำลังมาหนุนนายพลเมลัสและมุ่งตีปีกขวาของฝรั่งเศส นายพลลานและนายพลแปแร็งจึงถอยแนวรบตามลำดับ
บ่ายสองโมงครึ่ง พวกออสเตรียรุกจนสามารถยึดฟาร์มมาเร็งโก ในตอนนี้ นโปเลียนมาถึงพร้อมกับหน่วยคุ้มกันกงสุล และอุดกำลังรบส่วนที่พร่อง แต่ก็ยังอยู่ในระยะยิงปืนใหญ่ของออสเตรีย ท้ายที่สุด กองทัพฝรั่งเศสร่นถอยสู่ทางตะวันออกอย่างเป็นระเบียบ กองทัพออสเตรียจึงยั้งทัพ นายพลเมลัสกลับไปที่ค่าย และให้นายพลซัคเข้าบัญชาการต่อ นายพลซัคให้กำลังพลพักชั่วคราว พลางวางแผนตามตีฝรั่งเศส แต่ระหว่างนี้เอง กำลังฝรั่งเศสของนายพลเดอแซมาถึงสนามรบในเวลาห้าโมงครึ่ง ทำให้ฝรั่งเศสยกกำลังหลักกลับเข้าสนามรบเดิม
เมื่อนายพลซัคเห็นพวกฝรั่งเศสกลับมา ก็สั่งให้เริ่มบุกโจมตี แต่ก็ถูกต้านด้วยปืนใหญ่ฝรั่งเศส นายพลเดอแซนำกองพลของตนบุกตีพวกออสเตรีย และเสียชีวิตจากการถูกยิง แต่หน่วยของเขายังคงบุกต่อไป กองทัพฝรั่งเศสตีแนวแรกของออสเตรียจนแตก และเข้าปะทะกับกำลังหลักของนายพลซัค ในขั้นนี้ สถานการณ์รบดูจะเสมอ นโปเลียนยืนมองจากหลังแนวรบ แล้วสั่งให้นายพลแกลแลร์มันนำหน่วยทหารม้าเข้าตีปีกซ้ายของออสเตรียทางทิศใต้ อ้อมเข้าหลังทัพออสเตรีย จนสามารถเข้าจับกุมนายพลซัค ด้วยเหตุนี้ กำลังทหารออสเตรียจึงถอยกลับไปฝั่งซ้ายของแม่น้ำ ในตำแหน่งเดียวกับตอนเช้า ยุทธการที่มาเร็งโกเป็นอันยุติ
ผลสืบเนื่อง

เนื่องจากนโปเลียนอยากรีบกลับปารีส ในเช้าวันถัดมาจึงมอบหมายให้นายพลหลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ แบร์ตีเย ไปเจรจาความที่ค่ายของออสเตรีย นายพลเมลัสยินยอมเจรจาด้วย ท้ายที่สุด ทั้งสองฝ่ายก็ทำสัญญากันว่าออสเตรียจะถอนทหารออกจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลี และยุติปฏิบัติการทางทหารในอิตาลี
การเสียชีวิตของนายพลหลุยส์ เดอแซ
ยุทธการที่เคอนิชส์แบร์ค

| ด ค กแนวรบด้านตะวันออก |
| --- | --- |
 ค.ศ. 1941 บาร์บารอสซา แบรสต์  เบียวิสตอค–มินสค์  ระไซนี  โบรดี  เบสซาเรเบีย  ภัยพิบัติทาลลินน์  เลนินกราด  สโมเลนสค์ครั้งที่ 1  ฮาร์คอฟครั้งที่ 1  อูมัญ  โอเดสซา  เคียฟครั้งที่ 1  เซวัสโตปอล  รอสตอฟ  มอสโก  เคียร์ช  ฟินแลนด์ ค.ศ. 1942 ลูย์บัน  รเจฟ  โทโรเปตส์และฮอล์ม  เดเมียนสค์  ฮอล์มพ็อกเกต  เวลีคีเยลูคี  รเจฟ ฤดูร้อน 1942  ฮาร์คอฟครั้งที่ 2  สีน้ำเงิน  คอเคซัส  สตาลินกราด ยูเรนัส  มาร์ส  พายุฤดูหนาว  ลิตเติลแซเทิร์น ค.ศ. 1943 ไทดัลเวฟ  ฮาร์คอฟครั้งที่ 3  คูสค์  ฮาร์คอฟครั้งที่ 4  สโมเลนสค์ครั้งที่ 2  นีเปอร์ตอนล่าง  เคียฟครั้งที่ 2 ค.ศ. 1944 นีเปอร์และคาร์เพเทียน  เลนินกราดและนอฟโกรอด  คอร์ซุน-เชฟเชนคอฟสกี  นาร์วา  หย่อมฮูเบอ  ไครเมีย  ยาช–คีชีเนฟ  คาเรเลีย  บากราติออน  ลวอฟและซานโดเมียร์ซ  ดอพเพลคอพฟ์  ยาช–คีชีเนฟครั้งที่ 2  บอลติก  ริกา  ทาลลินน์  มูนซุนด์  เมเมล  แดแบร็ตแซ็น  ช่องดูกลา  เบลเกรด  เพ็ตซาโมและคิร์เคเนส  เคอร์ลันด์  ฮังการี บูดาเปสต์ ค.ศ. 1945 วิสตูลาและโอเดอร์  พอซนาน  ปรัสเซียตะวันออก  เคอนิชส์แบร์ค  ไฮลีเกนไบล์  ซัมลันด์  พอเมอเรเนียตะวันออก  คอลเบิร์ก  โซลสติส  ไซลีเชีย  เบรสเลา  ทะเลสาบบอลอโตน  เวียนนา  ที่ราบสูงซีโลว์  ฮัลเบอ  เบอร์ลิน  เชโกสโลวาเกีย การสงครามทางเรือ: ทะเลบอลติก  ทะเลดำ  มหาสมุทรอาร์กติก 
ยุทธการที่เคอนิชส์แบร์ค (อังกฤษ: Battle of Königsberg) หรือที่รู้จักในชื่อ การรุกเคอนิชส์แบร์ค (อังกฤษ: Königsberg Offensive) เป็นปฏิบัติการสุดท้ายในการรุกปรัสเซียตะวันออกในเวลา 4 วัน โดย แนวรบบอลติกที่ 1 และ แนวรบเบียโลรัสเซียที่ 3 ของกองทัพโซเวียตสามารถยึดเคอนิชส์แบร์คได้
หนังสือเพิ่มเติม

Galitzky, K.N. (commander of 11th Guards Army), Fighting for Eastern Prussia, Moscow, 1970.
Shefov, Nikolai. Russian fights, Lib. Military History, M. 2002 (Russian: Bitvy Rossii / Nikolai Shefov.  Moskva : AST, 2002. SSEES R.XIII.1 SHE (see: SSEES Library Recent Acquisitions: January 2007)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ยุทธการที่เคอนิชส์แบร์ค
54°43′00″N 20°31′00″E﻿ / ﻿54.7167°N 20.5167°E﻿ / 54.7167; 20.5167
ยุทธการที่เบรนต์ฟอร์ด (ค.ศ. 1642)

| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษ |
| --- | --- |
ครั้งที่ 1 – ครั้งที่ 2 – ครั้งที่ 3
| ด ค กสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 |
| --- | --- |
ฮัลล์ (1642) - เพาวิคบริดจ์ - เอ็ดจฮิลล์ - อายสบรี - เบรนท์ฟอร์ด - เทอแนมกรีน - แบรดด็อคดาวน์ - ฮอพตันฮีธ - ซีครอฟมัวร์ - เซาเออร์ตันดาวน์ - สรัตตัน - ชาลโกรฟฟิลด์ - แอดวาลตันมัวร์ - แลนสดาวน์ - ราวนด์เวย์ดาวน์ - การบุกบริสตอล - เกนสบะระห์ - ฮัลล์ (1643) - วินซบีย์ - เรดดิง - กลอสเตอร์ - นิวบรีครั้งที่ 1 - อัลตัน - เชอริตัน - นันทวิค - โบลดันฮิลล์ - การช่วยนิวอารค์ - ยอร์ค - การสังหารหมู่ที่โบลตัน - โครเพอรดีย์บริดจ์ - มารสตันมัวร์ - ลอสวิเธล - นิวบรีครั้งที่ 2 - การล้อมเมือง - เนสบีย์ - แลงพอร์ต - โรว์ตันฮีธ - สโตว์-ออน-เดอะ-วอลล์ - อ๊อกซฟอร์ด
ยุทธการที่เบรนต์ฟอร์ด (ค.ศ. 1642) (อังกฤษ: Battle of Brentford (1642)) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1642 ที่เมืองเบรนต์ฟอร์ดในเทศมณฑลมิดเดิลเซกซ์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยเจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์และฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยจอห์น ลิลเบิร์น ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายนิยมกษัตริย์ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ความเสียหายของฝ่ายนิยมกษัตริย์ไม่เป็นที่ทราบ แต่ฝ่ายรัฐสภามีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บ 170 คน และถูกจับอีก 400 คน
ดูเพิ่ม

พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายรัฐสภา
ฝ่ายกษัตริย์นิยม