stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อะกาเมมนอน

หน้ากากทองคำที่เรียกว่า หน้ากากอะกาเมมนอน ไฮนริช ชลีมาน ค้นพบใน ค.ศ. 1876 ณ บริเวณที่ตั้งเมืองไมซีนี ปัจจุบันเชื่อว่าหน้ากากนี้เก่าแก่กว่าสงครามกรุงทรอยในตำนานถึงราว 300 ปี
อะกาเมมนอน (อังกฤษ: Agamemnon; กรีกโบราณ: Ἀγαμέμνων, Ἀgamémnōn) ตามเทพปกรณัมกรีก เป็นบุตรของกษัตริย์เอทริอัส และราชินิไอโรเปแห่งนครไมซีนี พระองค์มีพระอนุชาคือเมเนเลอัส มีพระมเหสีชื่อพระนางไคลเตมเนสตรา และมีราชบุตร/ราชธิดา 4 พระองค์ ได้แก่ อิฟิจิไนอา (Iphigenia), อีเลคตรา (Electra), ออเรสตีส (Orestes) และ คริซอธีมิส (Chrysothemis) ตำนานของกรีกถือว่าอากาเมมนอนเป็นกษัตริย์ปกครองนครไมซีนี หรืออาร์กอส ซึ่งอาจเป็นสถานที่เดียวกันแต่เรียกคนละชื่อ พระองค์เป็นผู้บัญชาการใหญ่ของกองกำลังพันธมิตรฝ่ายกรีก ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อยกทัพไปกรุงทรอย หลังจากปารีสลักลอบพาพระนางเฮเลน มเหสีของเมเนเลอัสหนีไป
อะกาเมมนอนเป็นกษัตริย์นักรบที่ทะเยอะทะยาน เมื่อคราวยกทัพไปทรอยเกิดลมพายุใหญ่ขึ้น ทัพเรือกรีกไม่สามารถแล่นออกไปได้ พระองค์จึงปฏิบัติตามคำแนะนำของโหรเอกแคลคัส(เทสตอริดีส) โดยทรงสั่งให้บูชายันต์อิฟิจิไนอา พระธิดาของพระองค์เองแด่ทวยเทพ คลื่นลมจึงได้สงบ ฯ ต่อมาในระหว่างที่กำลังปิดล้อมกรุงทรอยอยู่เป็นปีที่สิบ ได้เกิดโรคระบาดใหญ่ที่ส่งมาโดยเทพอะพอลโล ด้วยเหตุที่อะกาเมมนอนไปลบหลู่ ไครซีส (Chryses) นักบวชของอะพอลโลโดยไม่ยอมคืนลูกสาวให้ อะคิลลีสนักรบคนสำคัญของกองทัพกรีกแนะนำให้เหล่าแม่ทัพกรีก (basileus) ยกทัพของตนกลับ ถ้ายังไม่อยากจะตายกันหมดอยู่ที่ชายหาดของทรอย อะกาเมมนอนจึงจำต้องคืนลูกสาวให้กับไครซีสเพื่อระงับพิโรธของอะพอลโล และใช้อำนาจริบเอาหญิงรับใช้ชาวทรอยที่อะคิลลีสได้เป็นรางวัลในการรบ มาเป็นของตนทดแทนลูกสาวของไครซีส ทำให้อะคิลลีสเสียใจและถอนตัว(ชั่วคราว)จากการสู้รบ เป็นผลให้นักรบกรีกล้มตายเป็นอันมาก
เมื่ออะกาเมมนอนยกทัพกลับมาจากกรุงทรอย พระองค์ถูกลอบสังหารโดยการร่วมมือกันระหว่าง พระนางไคลเตมเนสตรา และอีจีสธัส (Aegisthus) ชู้รักของพระมเหสี (เป็นเหตุการณ์ที่ได้รับการกล่าวถึงในหมากาพย์ โอดิสซีย์ ล.11:409-11) ในบางตำนานกล่าวว่าพระนางไคลเตมเนสตราเป็นผู้ลงมือสังหารพระสวามีด้วยตนเอง
พงศาวลีของอะกาเมมนอน

Genealogy of Agamemnon
รถรางในลินทซ์

รถรางในลินทซ์
แผนที่เส้นทางรถรางในปัจจุบัน
รถรางในลินทซ์ (เยอรมัน: Linzer Straßenbahn-Netz) เป็นระบบขนส่งมวลชนประเภทรถราง ในเมืองลินทซ์ รัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ ประเทศออสเตรีย รางที่ใช้มีขนาด 900 ประกอบด้วย 4 เส้นทาง ได้แก่ สายสีน้ำเงิน สายสีม่วง สายสีส้ม และสายสีเขียว (Pöstlingbergbahn) นอกจากรถราง ยังมีรถโดยสารไฟฟ้าให้บริการด้วย
ดูเพิ่ม

การคมนาคมในประเทศออสเตรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รถรางในลินทซ์
Linz Linien pages from the Linz AG web site เก็บถาวร 2014-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แม่แบบ:Urban Electric Transit
รัฐชัฟเฮาเซิน

| รัฐชัฟเฮาเซิน Kanton Schaffhausen |
| --- | --- |
รัฐของสวิตเซอร์แลนด์
   ตราอาร์ม

พิกัด: 47°43′N 8°43′E﻿ / ﻿47.717°N 8.717°E﻿ / 47.717; 8.717
เมืองหลวง: ชัฟเฮาเซิน
การแบ่งย่อย: 27 เทศบาล
การปกครอง
 • บริหาร: Regierungsrat (5)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 298.42 ตร.กม. (115.22 ตร.ไมล์)
ประชากร (12/2015)
 • ทั้งหมด: 79,836 คน
จุดต่ำสุด: 344 m (1,129 ft) - แม่น้ำไรน์ ณ บุคแบร์ก
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1501
ตัวย่อ: SH
ภาษา: เยอรมัน
เว็บไซต์: SH.ch
ดูแผนที่ของรัฐชัฟเฮาเซิน
รัฐชัฟเฮาเซิน (เยอรมัน: Kanton Schaffhausen) เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของประเทศติดกับพรมแดนประเทศเยอรมนี มีเมืองศูนย์กลางอยู่ที่นครชัฟเฮาเซิน รัฐชัฟเฮาเซินในสมัยกลางมีสถานะเป็นนครรัฐ ตามเอกสารพบว่ารัฐชัฟเฮาเซินเริ่มใช้เงินเหรียญเป็นของตนเองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1045 ซึ่งในขณะนั้นดินแดนในแถบนี้มีชื่อเรียกว่า วิลลาสกัฟฮูซูน (Villa Scafhusun) ต่อมาในปี ค.ศ. 1049 เคานต์เอเบอร์ฮาร์ด ฟอน เนลเลินบูร์ก ได้สร้างอารามเบเนนิกต์ขึ้นซึ่งนำไปสู่วิถีชุมชนที่พัฒนาขึ้นจนมีอิสรภาพเป็นของตนเองในปี ค.ศ. 1190 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1330 รัฐแห่งนี้ก็สูญเสียดินแดนทั้งหมดและอิสรภาพแก่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1418 ได้ใช้เงินซื้ออิสรภาพของตนเองมาจากฮาพส์บวร์ค และประกาศตนเป็นพันธมิตรของสมาพันธรัฐสวิสในปี ค.ศ. 1454 และในปี ค.ศ. 1501 ก็ได้เข้าร่วมสมาพันธรัฐสวิสอย่างเป็นทางการ ถือเป็นรัฐที่เข้าร่วมสมาพันธ์เป็นลำดับที่ 12 ประชากรร้อยละ 88 พูดภาษาเยอรมัน
รัฐชัฟเฮาเซินตั้งอยู่ในเขตเศรษฐกิจซือริช ภาคเศรษฐกิจหลักของรัฐชัฟเฮาเซินคือภาคอุตสาหกรรม ภาคอุตสาหกรรมหลักได้แก่ เครื่องจักรกล, โลหะภัณฑ์ และอัญมณี ภาคอุตสาหกรรมรองได้แก่ สิ่งทอ, สินค้าหนัง, แก้ว, ซีเมนต์, กระดาษ และเคมีภัณฑ์
รถรางในเวียนนา

รถรางรุ่นบีและอี 1 ในกรุงเวียนนา

รถรางเวียนนา (เยอรมัน: Wiener Straßenbahn-Netz) เป็นระบบขนส่งมวลชนประเภทรถรางในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย โดยเริ่มใช้งานตั้งแต่ ค.ศ 1865 เป็นหนึ่งในระบบรถรางที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีระยะทาง 172 km (107 mi) จำนวน 1,031 สถานี
รถรางวิ่งบนรางมาตรฐาน (1435มม) รับกระแสไฟฟ้าตรง 600 โวลต์ ปัจจุบันดำเนินการโดย Wiener Linien สถิติปี ค.ศ. 2009 มีผู้โดยสาร 1729 ล้านคนต่อปี สถิติ ค.ศ. 2014 มีรถรางรวมทั้งสิ้น 404 คัน
ดูเพิ่ม

การคมนาคมในเวียนนา
รถไฟเร็วเขตเมืองเวียนนา
รถไฟใต้ดินเวียนนา
แหล่งข้อมูลอื่น

Timetable information & Route planner[ลิงก์เสีย]
Die Pferdestraßenbahn (เยอรมัน) – with photos of horse and steam trams
Die "Elektrische" - Die Entwicklung der Straßenbahn in Wien (เยอรมัน) – with photos of electric trams
Tramway.at (เยอรมัน) – Viennese and international tramway website (with some English content)
Wiener Tramwaymuseum – English summary page
| ด ค กระบบขนส่งมวลชนในเวียนนา |
| --- | --- | --- |
|   รถไฟเร็วเขตเมืองเวียนนา   รถราง-รถไฟ   รถไฟใต้ดินเวียนนา   รถรางในเวียนนา  Bus รถโดยสาร  NightLine กลางคืน  |   รถไฟเร็วเขตเมืองเวียนนา   รถราง-รถไฟ   รถไฟใต้ดินเวียนนา   รถรางในเวียนนา  Bus รถโดยสาร  NightLine กลางคืน  |  |
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์

| ซัคเซิน-อันฮัลท์ Sachsen-Anhalt |
| --- | --- |
รัฐของเยอรมนี
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 51°58′16″N 11°28′12″E﻿ / ﻿51.97111°N 11.47000°E﻿ / 51.97111; 11.47000
ประเทศ: เยอรมนี
เมืองหลวง: มัคเดอบวร์ค
การปกครอง
 • มุขมนตรี: Wolfgang Böhmer (CDU)
 • พรรคการเมือง: CDU / SPD
 • จำนวนผู้แทนรัฐ: 4 (จาก 69)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 20,445.26 ตร.กม. (7,893.96 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 2,180,684 คน
 • ความหนาแน่น: 110 คน/ตร.กม. (280 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัส ISO 3166: DE-ST
จีดีพี (ตัวเงิน): € 48 พันล้าน (2005) [ต้องการอ้างอิง]
NUTS Region: DEE
เว็บไซต์: sachsen-anhalt.de
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ (เยอรมัน: Sachsen-Anhalt) หรือ รัฐแซกโซนี-แอนฮัลต์ (อังกฤษ: Saxony-Anhalt) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี มีพื้นที่  20,447 ตร.กม. (7,895 ตร.ไมล์) เมืองหลวงของรัฐคือเมืองมัคเดอบวร์ค
รังหมาป่า

54°04′46″N 21°29′37″E﻿ / ﻿54.07944°N 21.49361°E﻿ / 54.07944; 21.49361
ซากของบังเกอร์ที่ใหญ่ที่สุด (ของฮิตเลอร์) ในรังหมาป่า
รังหมาป่า (เยอรมัน: Wolfsschanze โวลฟส์ชันเซอ) เป็นกองบัญชาการใหญ่ทางทหารแห่งแรกในแนวรบด้านตะวันออก ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเป็นหนึ่งในกองบัญชาการฟือเรอร์ทั่วทวีปยุโรป กองบัญชาการดังกล่าวถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเตรียมการสำหรับปฏิบัติการบาร์บารอสซา ซึ่งถูกพบในป่ามัสอูเริน (Masuren) ใกล้กับเมืองรัสเทินบวร์คในมณฑลปรัสเซียตะวันออก ซึ่งปัจจุบันคือเมือง Kętrzyn ในประเทศโปแลนด์
ฮิตเลอร์เดินทางมาถึงรังหมาป่าเป็นครั้งแรกในคืนวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1941 และเดินทางออกครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 นับเป็นเวลารวมมากกว่า 800 วัน หรือประมาณ 3 ปีครึ่ง
รังหมาป่าถูกทำลายและถูกทิ้งร้างเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1945 ในปัจจุบัน ซากของรังหมาป่ายังคงถูกพบในป่าเกอร์ลิทซ์ (Forst Görlitz)  ใกล้กับเมือง Kętrzyn ประเทศโปแลนด์
กองทัพแดงมาถึงแนวชายแดนของแคว้นปรัสเซียตะวันออกราวเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 ฮิตเลอร์ได้เดินทางออกจากรังหมาป่าเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน และสองวันต่อมา ได้มีคำสั่งให้ทำลายรังหมาป่าทิ้ง แต่การทำลายอย่างสิ้นเชิงยังไม่เกิดขึ้นจนกระทั่งในคืนวันที่ 24-25 มกราคม ค.ศ. 1945 โดยใช้ระเบิดหลายตันในการทำลายสถานที่ทั้งหมด โดยบังเกอร์ 1 แห่งต้องใช้ระเบิดทีเอ็นทีอย่างน้อย 8 ตัน ในวันที่ 27 มกราคม กองทัพแดงยึดรังหมาป่าได้โดยปราศจากการต่อสู้
หลังจากยึดรังหมาป่าได้แล้ว ได้มีการเก็บกวาดทุ่นระเบิดกว่า 54,000 ทุ่นรอบรังหมาป่า ซึ่งใช้เวลาจนถึงปี ค.ศ. 1955
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์รังหมาป่า (โปแลนด์)
อัสโมเดอัส

การพรรณาถึงอัสโมเดอัสในนิรยภูมินุกรม
อัสโมเดอัส (อังกฤษ: Asmodeus) หรือ แอสโมไดออส (กรีกโบราณ: Ἀσμοδαῖος, Asmodaios)) หรือ แอชมีดาย (ฮีบรู: אַשְמְדּאָי, อักษรโรมัน: ʾAšmədʾāy) คือราชาแห่งเหล่ามารในตำนานซาโลมอนกับการสร้างวิหารซาโลมอน
รายละเอียดส่วนใหญ่ปรากฎอยู่ในคัมภีร์อธิกธรรมฉบับหนังสือโทบิตและยังถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล คริสเตียนบางกลุ่มในยุคเรอแนซ็องส์เชื่อว่าเขาเป็นราชาแห่งนรกทั้งเก้า บ้างก็เชื่อว่าเขาเป็นหนึ่งในเจ้านรกทั้งเจ็ดอันเป็นตัวแทนของบาป 7 ประการ ซึ่งโดยความเชื่อนี้ อัสโมเดอัสถือเป็นมารแห่งราคะผู้ทำให้มนุษย์มีความต้องการทางเพศ ในหนังสือโทบิตยังระบุอีกว่า อัสโมเดอัสได้ขึ้นมาอยู่บนผืนดินโลกหลังจากที่อยู่ในนรกมาเป็นเวลาหลายล้านปี ศาสนาอิสลามและศาสนายูดาห์ถือว่าเขาเป็นราชาแห่งโลกียจิต
ในเรื่องเล่าศาสนาคริสต์ อัสโมเดอัสเป็นที่รู้จักจากหนังสือโทบิต ถือเป็นตัวร้ายหลักและขัดขวางการแต่งงานของซาราห์
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Asmodeus
| ด ค กปิศาจในอาร์สโกเอเทีย |
| --- | --- |
ชื่อ ลำดับ และระดับ ตรงตามอาร์สโกเอเทีย
ราชา:  1. บาเอล  9. ไพมอน  13. เบเลธ  20. พูรซอน  32. แอชมีดาย  45. วิเนอาร์  51. บาลัม  61. ซากาล  68. เบเลียล 
เจ้า:  3. วาสซาโก  12. ซิทริ  22. อิพอส  33. กาป  36. สโทราส  55. โอโรบัส  70. ซีเร 
ดยุก:  2. อากาเรส  6. วาเลฟอร์  8. บาร์บาทอส  11. กูเซียน  15. เอลิกอส  16. เซพาร์  18. บาธิน  19. ซัลลอส  23. ไอม์  26. บูเน  28. เบริธ  29. แอสทารอธ  41. ฟอคาลอร์  42. เวพาร์  47. วูแอล  49. ครอเคล  52. อัลโลเซส  54. มูรมูร  56. เกรโมรี  60. วาพูลา  64. ฮาวเรส  67. แอมดูเซียส  71. ดันทาเลียน 
มาร์ควิส:  4. ซามิกินา  7. อามอน  14. เลราเจ  24. นาเบเรียส  27. โรโนเว  30. ฟอร์เนียส  35. มาร์โชซิอัส  37. เฟเนกซ์  43. แซบนอค  44. แชกซ์  59. โอริอัส  63. แอนดราส  65. แอนเดรียฟัส  66. ซิเมียส  69. เดคาราเบีย 
เคานต์:  17. บอทิส  21. มาแรกซ์  22. อิพอส  25. กลาเซีย ลาโบลัส  27. โรโนเว  34. ฟูรฟูร  38. ฮัลฟาส  40. ราอุม  45. วิเนอาร์  46. บิฟรอนส์  54. มูรมูร  72. อันโดรมาเลียส 
อัศวิน:  50. ฟูรแคส 
ประมุข:  5. มาร์บัส  10. บูเออร์  17. บอทิส  21. มาแรกซ์  25. กลาเซีย ลาโบลัส  31. ฟอราส  33. กาป  39. มาลฟาส  48. ฮาเกนทิ  53. ไคม์  57. โอเซ  58. อามี  61. ซากาล  62. วาลัค 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
รัฐทีโรล

47°16′6.92″N 11°23′35.72″E﻿ / ﻿47.2685889°N 11.3932556°E﻿ / 47.2685889; 11.3932556
| รัฐทีโรล Tirol |
| --- | --- |
รัฐของออสเตรีย
   ธง ตราอาร์ม

ประเทศ:  ออสเตรีย
เมืองหลวง: อินส์บรุค
การปกครอง
 • Governor: Anton Mattle (ÖVP)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 12,648.37 ตร.กม. (4,883.56 ตร.ไมล์)
ประชากร (2023)
 • ทั้งหมด: 771,304 คน
 • ความหนาแน่น: 61 คน/ตร.กม. (160 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัส ISO 3166: AT-7
NUTS Region: AT3
Votes in Bundesrat: 5 (of 60)
เว็บไซต์: www.tirol.gv.at
ทีโรล (เยอรมัน: Tirol, อังกฤษ: Tyrol) เป็นรัฐของประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ โดยแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ทีโรลเหนือ และทีโรลตะวันออก ห่างกัน 20 กิโลเมตร คั่นโดยรัฐซัลทซ์บวร์ค เมืองหลวงของรัฐคือ เมืองอินส์บรุค
| ด ค กรัฐของประเทศออสเตรีย |
| --- | --- |
  คารินเทีย   ซัลทซ์บวร์ค   ทีโรล   บัวร์เกินลันท์   ฟอร์อาร์ลแบร์ค   นีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์   เวียนนา   สตีเรีย   โอแบร์เอิสเตอร์ไรช์
รัฐทัวร์เกา

| รัฐทัวร์เกา Kanton Thurgau |
| --- | --- |
รัฐของสวิตเซอร์แลนด์
   ตราอาร์ม

พิกัด: 47°35′N 9°4′E﻿ / ﻿47.583°N 9.067°E﻿ / 47.583; 9.067
เมืองหลวง: เฟราเอินเฟ็ลท์
การแบ่งย่อย: 80 เทศบาล, 5 Bezirke
การปกครอง
 • บริหาร: Regierungsrat (5)
 • นิติบัญญัติ: Grosser Rat (130)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 991 ตร.กม. (383 ตร.ไมล์)
ประชากร (12/2015)
 • ทั้งหมด: 267,429 คน
จุดต่ำสุด: 370 m (1,214 ft) - Thur River at the cantonal border in Neunforn
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1803
ตัวย่อ: TG
ภาษา: เยอรมัน
เว็บไซต์: TG.ch
ดูแผนที่ของรัฐทัวร์เกา
ทัวร์เกา (เยอรมัน: Thurgau) เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จากข้อมูลเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 มีประชากร 250,640 คน จากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีประชากรชาวต่างชาติ 47,390 คน (หรือ 19.9% ของจำนวนประชากร) เมืองหลวงของรัฐคือเมือง เฟราเอินเฟ็ลท์
รัฐซูค

| รัฐซูค Kanton Zug |
| --- | --- |
รัฐของสวิตเซอร์แลนด์
   ตราอาร์ม

พิกัด: 47°0′N 8°31′E﻿ / ﻿47.000°N 8.517°E﻿ / 47.000; 8.517
เมืองหลวง: ซูค
การแบ่งย่อย: 11 เทศบาล
การปกครอง
 • บริหาร: Regierungsrat (7)
 • นิติบัญญัติ: Kantonsrat (80)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 239 ตร.กม. (92 ตร.ไมล์)
ประชากร (12/2015)
 • ทั้งหมด: 122,134 คน
จุดต่ำสุด: 388 m (1,273 ft) - Reussspitz at Hünenberg
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1352
ตัวย่อ: ZG
ภาษา: เยอรมัน
เว็บไซต์: ZG.ch
ดูแผนที่ของรัฐซูค
ซูค (เยอรมัน: Zug) เป็นหนึ่งใน 26 รัฐของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีเมืองหลวงคือเมืองซูค รัฐมีพื้นที่ 239 กม² เป็นหนึ่งในรัฐที่มีพื้นที่น้อยที่สุด
รัฐซูคมีประชากร (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2016) 29,804 คน ขณะที่ปี 2014, 31.7% ของประชากรคือชาวต่างประเทศ ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาประชากรที่เติบโตขึ้นในอัตรา 11.4% ส่วนใหญ่ของประชากร พูดภาษาเยอรมัน (81.8%), อิตาลีเป็นอันดับสองร่วมกับ (3.8%) และเซอร์เบีย - โครเอเชียเป็นสาม (3.2%)
ยานเกราะจู่โจม

ยานเกราะจู่โจม (เยอรมัน: Panzer Greift An; อังกฤษ: Tank Attacks) เป็นหนังสือเล่มใหม่ที่ยังเขียนไม่เสร็จในยุทธวิธีและการสู้รบหุ้มเกราะโดยแอร์วิน รอมเมิล หนังสือเล่มนี้เป็นฉบับติดตามและผลงานคู่เคียงเล่มก่อนหน้าที่ประสบความสำเร็จสูงอย่าง ทหารราบจู่โจม ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1937
ต้นฉบับ

ยานเกราะจู่โจม มีอยู่เฉพาะในรูปแบบของต้นฉบับและเอกสารที่กระจัดกระจาย แต่เนื่องจากชื่อเสียงของผู้เขียน ต้นฉบับนี้จึงประสบความสำเร็จในฐานะตำนานของวรรณกรรมทางทหาร[ต้องการอ้างอิง] เชื่อกันว่ารอมเมิลเริ่มเขียนข้อความในขณะที่เป็นผู้บัญชาการของวิทยาลัยสงครามที่วีเนอร์นอยชตัดท์ (โรงเรียนทหารเทเรซีอัน) ใน ค.ศ. 1938 [ต้องการอ้างอิง] แม้ว่าเขาอาจจะเริ่มต้นก่อนหน้านี้ในช่วงเวลาที่เขาเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยสงครามพอทซดัม (ค.ศ. 1935–37)[ต้องการอ้างอิง] อาชีพของเขาคือนักทฤษฎีและอาจารย์ผู้สอนทางทหาร อย่างไรก็ตาม ก็ได้มีการเรียกตัวไปด้วยหน้าที่ของเขาในฐานะผู้บัญชาการและทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังจากสิ้นสุดการทัพแอฟริกาเหนือในปี ค.ศ. 1943 เขาเริ่มงานเขียนนี้อีกครั้ง ที่เขียนด้วยประสบการณ์และบันทึกอันยาวนาน แต่อีกครั้งของสงคราม พร้อมกับสุขภาพไม่ดีแทรกแซงในขณะที่เขาดูแลรับผิดชอบกำแพงแห่งแอตแลนติกทั้งหมดในปี ค.ศ. 1944 หลังจากที่รถบุคลากรของเขาถูกยิงจากเครื่องบินรบซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์ ของกองทัพอากาศแคนาดาในวันที่ 17 กรกฎาคมของปีดังกล่าว เขาก็เริ่มงานเขียนนี้อีกครั้งในขณะที่ฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บของเขา อย่างไรก็ตาม เขาก็เริ่มมีส่วนเกี่ยวข้องในแผนลับ 20 กรกฎาคม ในการต่อต้านอดอล์ฟ ฮิตเลอร์[ต้องการอ้างอิง] และถูกบังคับให้ต้องฆ่าตัวตายเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1944
เนื่องด้วยกลัวการสูญเสียเอกสารส่วนตัวของรอมเมิล จึงได้มีการเก็บงานส่วนใหญ่ไว้ในเมืองวีเนอร์นอยชตัดท์ ซึ่งภรรยาและลูกชายของเขาได้เก็บรวบรวม และซ่อนพวกเขาจากทั้งชุทซ์ชทัฟเฟิลและกองกำลังพันธมิตรที่กำลังจะมาถึง ตามที่มันเฟรด รอมเมิลกล่าว "การเสียชีวิตของพ่อทำให้แม่ยิ่งกังวลมากขึ้นในการเก็บเอกสารของเขาไว้ ไม่เพียงแต่เพื่อเหตุผลส่วนตัวเท่านั้น แต่ด้วยเหตุนี้ เมื่อประวัติศาสตร์ถูกเขียนขึ้น ความจริงอาจจะบอกได้" ในความสับสนวุ่นวายเมื่อสิ้นสุดสงคราม เอกสารบางเล่มหายไปหรือหาไม่พบ แต่เอกสารดังกล่าวส่วนมากก็จบลงด้วยการตกอยู่ในมือของกองทัพสหรัฐ
สิ่งพิมพ์

ส่วนมากของสิ่งที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้สามารถพบได้ในหนังสือฉบับ ค.ศ. 1953 อย่างเดอะรอมเมิลเปเปอร์ส ซึ่งได้รับการพัฒนาจากบันทึกและรายการไดอารีโดยรอมเมิลในระหว่างการทัพแอฟริกาเหนือ หนังสือเล่มนี้ได้รับการแก้ไขโดยบี. เอช. ลิดเดลล์ ฮาร์ต ซึ่งเป็นนักข่าวและนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ ด้วยความช่วยเหลือของอดีตนายพลเวร์มัคท์อย่างฟริทซ์ เบเยอร์ลีน ซึ่งทำหน้าที่เป็นลูกทีมของรอมเมิลในแอฟริกาเหนือ รวมถึงภรรยากับบุตรชายของรอมเมิล หนังสือเล่มนี้มีบทนำและความเห็นโดยลิดเดลล์ ฮาร์ต
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

ในภาพยนตร์แพตตัน มีหนังสือชื่อนี้อยู่ในโต๊ะข้างเตียง เมื่อแพตตันตื่นขึ้นโดยผู้ช่วยของเขาที่แจ้งว่ารอมเมิลกำลังจะโจมตีกองทัพของเขา เมื่อการต่อสู้รถถังสิ้นสุดลง แพตตันกล่าวว่า "รอมเมิล คุณเป็นลูกครึ่งที่ยิ่งใหญ่ ผมได้อ่านหนังสือของคุณแล้ว !" เหตุการณ์นี้ไม่เคยเกิดขึ้นอย่างแน่นอน เนื่องจากรอมเมิลยังเขียนหนังสือด้านสงครามรถถังนี้ไม่เสร็จ แม้ว่าแพตตันอาจจะเคยอ่านหนังสือทหารราบจู่โจมฉบับก่อนของรอมเมิลมาแล้วก็ตาม
ดูเพิ่ม

ตำนานของร็อมเมิล
เดอะรอมเมิลเปเปอร์ส
รัฐนิดวัลเดิน

| รัฐนิดวัลเดิน Kanton Nidwalden |
| --- | --- |
รัฐของสวิตเซอร์แลนด์
   ตราอาร์ม

พิกัด: 46°56′N 8°4′E﻿ / ﻿46.933°N 8.067°E﻿ / 46.933; 8.067
เมืองหลวง: ชตันส์
การแบ่งย่อย: 11 เทศบาล
การปกครอง
 • บริหาร: Regierungsrat (7)
 • นิติบัญญัติ: Landrat (60)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 276 ตร.กม. (107 ตร.ไมล์)
ประชากร (12/2015)
 • ทั้งหมด: 42,420 คน
จุดต่ำสุด: 434 m (1,424 ft) - ทะเลสาบลูเซิร์น
เข้าร่วมสมาพันธ์: 1291
ตัวย่อ: NW
ภาษา: เยอรมัน
เว็บไซต์: NW.ch
ดูแผนที่ของรัฐนิดวัลเดิน
รัฐนิดวัลเดิน (เยอรมัน: Nidwalden) เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีประชากร 40,287 คน (ค.ศ. 2007) โดยประชากร 4,046 คน (หรือราว 10%) เป็นชาวต่างชาติ เมืองหลวงของรัฐคือชตันส์
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน

| นีเดอร์ซัคเซิน Niedersachsen (German) Neddersassen (Low Saxon) |
| --- | --- |
รัฐของเยอรมนี
   ธง ตราอาร์ม

พิกัด: 52°45′22″N 9°23′35″E﻿ / ﻿52.75611°N 9.39306°E﻿ / 52.75611; 9.39306
ประเทศ: เยอรมนี
เมืองหลวง: ฮันโนเฟอร์
การปกครอง
 • Prime Minister: David McAllister (CDU)
 • พรรคการเมือง: CDU / FDP
 • จำนวนผู้แทนรัฐ: 6 (จาก 69)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 47,624.22 ตร.กม. (18,387.81 ตร.ไมล์)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 8,003,421 คน
 • ความหนาแน่น: 170 คน/ตร.กม. (440 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัส ISO 3166: DE-NI
จีดีพี (ตัวเงิน): € 188 พันล้าน (2005) [ต้องการอ้างอิง]
NUTS Region: DE9
เว็บไซต์: www.niedersachsen.de
รัฐนีเดอร์ซัคเซิน (เยอรมัน: Niedersachsen) หรือ รัฐโลเวอร์แซกโซนี (อังกฤษ: Lower Saxony) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางเหนือ-ตะวันตกของประเทศ มีพื้นที่เป็นอันดับ 2 และมีประชากรเป็นอันดับ 4 ใน 16 รัฐของเยอรมนี มีเมืองหลวงของรัฐชื่อฮันโนเฟอร์ จัดตั้งเป็นรัฐเมื่อ ค.ศ. 1946
มัคส์ แอ็นสท์

| มัคส์ แอ็นสท์ |
| --- | --- |
แอ็นสท์กับภรรยาคนสุดท้าย โดโรเทอา ทันนิง เมื่อปี ค.ศ. 1948
เกิด: 2 เมษายน ค.ศ. 1891(1891-04-02) บรืล จักรวรรดิเยอรมัน
เสียชีวิต: 1 เมษายน ค.ศ. 1976(1976-04-01) (84 ปี) ปารีส ฝรั่งเศส
สัญชาติ: เยอรมัน
อาชีพ: จิตรกร, ประติมากร, กวี
ขบวนการ: ดาดา, ลัทธิเหนือจริง
มัคส์ แอ็นสท์ (เยอรมัน: Max Ernst; 2 เมษายน ค.ศ. 1891 – 1 เมษายน ค.ศ. 1976) เป็นศิลปินชาวเยอรมัน เป็นผู้บุกเบิกงานด้านลัทธิเหนือจริงและคติดาดา
ประวัติ

พ่อของมัคส์ แอ็นสท์ ชื่อฟิลลิพ แอ็นสท์ (Philips Ernst) ได้ปลูกฝังให้เขามีใจรักศิลปะ แอ็นสท์ได้เข้าศึกษาชั้นสูงสุดที่มหาวิทยาลัยบ็อน สาขาวิชาปรัชญา เขามีความสนใจในวิชาปรัชญาของกวีนอกรีต ทำให้ในช่วงวัยหนุ่มเขาค่อนข้างสับสน จนเกือบบั้นปลายชีวิตที่เขาหันมาทำศิลปะอย่างจริงจัง แอ็นสท์ค้นพบความจริงเกี่ยวกับกระบวนการสร้างงานอย่างไร้ขอบเขต จากการสร้างงานด้วยเทคนิคอัตโนมัติ ในปี ค.ศ. 1925 ซึ่งเป็นกระบวนการที่แสดงออกของจิตไร้สำนึก จากเทคนิคการทำภาพพิมพ์ถู (frottage) ผสมกับการระบายสี ปี ค.ศ. 1919 แอ็นสท์ได้เข้ารวมกลุ่มกับพวกจิตรกรและกวีดาดา จนกลายเป็นคนสำคัญระดับผู้นำของกลุ่มด้วยการเสนอแนวความคิด การต่อต้านขั้นพื้นฐานทางสายตาสัมผัส และสร้างผลงานภาพปะติดจนเป็นที่ยอมรับ
ปี ค.ศ. 1921 หลังจากกลุ่มดาดาสลายตัวไป แอ็นสท์ได้ตั้งกลุ่มกับศิลปินคนอื่น ๆ ด้วยการก่อตั้งกลุ่มลัทธิเหนือจริงเพื่อค้นหาตัวตนที่แท้จริง การนำเรื่องจิตวิเคราะห์ของซีคมุนท์ ฟร็อยท์ มานำเป็นแนวทางในการแสวงหาการทำงานด้านศิลปะจนค้นพบเทคนิคภาพพิมพ์ถู (ในปี ค.ศ. 1925) และได้พัฒนามาเป็นลักษณะเฉพาะตัว
ปี ค.ศ. 1939 เกิดสงครามโลก แอ็นสท์ถูกจับเป็นเชลยในฐานะที่เป็นชาวเยอรมันซึ่งอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับฝรั่งเศส ความยากลำบากไม่ได้ทำให้เขาละทิ้งงานเขียนภาพ เขาได้วาดภาพชุด The Robbing of Bride ในปี ค.ศ. 1939–1940 เป็นภาพจินตนาการที่ยิ่งใหญ่ การที่แอ็นสท์ได้เข้ามาเป็นสมาชิกของกลุ่มดาดาซึ่งต่อมาเป็นกลุ่มลัทธิเหนือจริงนั้น เขาได้นำเอาความคิดแนวทางการลดทอนอย่างง่าย ๆ มาใช้ นำมาซึ่งชิ้นส่วนแบบเขาวงกต มันเหมือนกับการสร้างสรรค์ละครที่ต้องอดทนทุกฉากทุกตอน เป็นแบบความฝันที่มหัศจรรย์ เป็นการค้นพบสิ่งที่แปลกใหม่ รวมทั้งแอ็นสท์ได้เสนอคำศัพท์ที่เกี่ยวกับเทคนิควิธีการสร้างงานของเขาอย่างลงตัว ไม่ว่าจะเป็นผลงานด้านกวีนิพนธ์หรือผลงานศิลปะ สำหรับแอ็นสท์แล้ว กวีและงานศิลปะเขาถือว่าเป็นสิ่งเดียวกัน แอ็นสท์เปรียบเทียบการค้นคว้าทางด้านวรรณกรรมกับงานใต้น้ำของนักประดาน้ำ "คำว่ามหาสมุทร ฟังดูแล้วน่าจะล้อมรอบด้วยยอดภูเขาที่ผุดขึ้นมา เพื่อชี้ให้เห็นถึงสิ่งที่มีอยู่ล้อมรอบสิ่งต่าง ๆ บรรดาวัตถุที่นักประดาน้ำสามารถนำขึ้นมาบนผิวน้ำ คงเป็นเพียงวัตถุธาตุซึ่งดูเหมือนเป็นความจริงที่ถูกค้นพบ การดำน้ำคือแอตแลนติกที่ยังไม่ตายถูกโรยไว้ด้วยภูเขาไฟ เรือโนอาห์เป็นเพียงพาหนะที่จะนำผู้โดยสารไปสู่จุดมุ่งหมายเท่านั้น ความสำคัญของนัยไม่ได้อยู่ที่การค้นพบอะไร แต่สิ่งที่อยู่และดำเนินไป การแสวงหา การตั้งโจทย์ปัญหา และการหาคำตอบ การคาดหวังด้วยจินตนาการถึงสิ่งที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ เป็นเรื่องน่าสนใจมากกว่า" ลัทธิเหนือจริงถือว่าการใช้จินตนาการสร้างผลงานจิตรกรรมมีจุดหมายเดียวกับกวีนิพนธ์ คือทำให้มนุษย์รู้จักโลก เป็นอิสระจากข้อจำกัดของความจริงภายนอก ด้วยมโนภาพของตัวตนภายในและเปลี่ยนชีวิตได้ การให้ความสำคัญกับคุณค่าของชีวิตที่อยู่ในโลกแห่งความฝันที่กลุ่ม ลัทธิเหนือจริงได้สร้างสรรค์ขึ้นมา อยู่ในความคิดฝันจินตนาการของแต่ละคน ดังเช่น ประวัติผลงานที่แอ็นสท์ได้ถ่ายทอดแนวความคิดไว้มากมาย เสมือนหนึ่งเป็นบทประพันธ์แห่งความจริงจากชีวิตเขา
กรอบแนวความคิดและผลงาน

ที่มาของแนวความคิดและผลงานทางด้านศิลปะของแอ็นสท์มีความเกี่ยวพันร่วมกับขบวนการกลุ่มดาดาจวบจนถึงยุคของ เซอร์เรียลิมส์คือจากแนวความคิดที่จะขุดรากถอนโคนศิลปะแบบเดิมที่มีมาก่อนหน้านี้  มาเป็นการเน้นถึงบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในจิตใจแฝงไว้ และสิ่งนั้นที่ทำให้ศิลปะแบบใหม่ล่วงผ่านสู่การยอมรับในวัฒนธรรมของมวลมนุษย์ นั่นไม่เพียงต่อต้านต่อรสนิยมชั้นสูงเท่านั้น ศิลปะแบบลัทธิเหนือจริงยังได้แสดงออกถึงความปรารถนาที่ซ่อนเร้นและสนองตอบต่อความต้องการของมนุษย์ทุกเพศทุกวัยด้วยความไร้เดียงสาของวัยเยาว์ซึ่งง่ายต่อการยอมรับสำหรับทุกคน ลัทธิเหนือจริงเป็นการปฏิวัติรูปแบบวัฒนธรรมตะวันตก สามารถทำให้ผู้คนชะงักงันมองโลกในแง่ใหม่อีกครั้งหนึ่งด้วยรูปแบบที่อยู่เหนือจริง
นอกจากงานด้านจิตรกรรมแล้วแอ็นสท์ยังได้สร้างผลงานด้านภาพพิมพ์ ประติมากรรม สื่อประสม และที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขามากที่สุดคือภาพปะติดในยุคดาดา ผลงานจิตรกรรมอันเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นคือเทคนิคภาพพิมพ์ถูหรือการพิมพ์ถู การปะติดประกอบภาพต่อเศษส่วนต่าง ๆ ของวัตถุให้กลายเป็นศิลปะขึ้นมาตามทฤษฎีเชื่อว่า สรรพสิ่งทั้งหลายในโลกนี้ล้วนเป็นมายาหรือเป็นภาพลวงตาทั้งสิ้น จากลักษณะการทำงานของแอ็นสท์นั้น เขาไม่ได้ใช้แบบอย่างของเทคนิคที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้น แต่เกิดจากแนวคิดของเขาและกลุ่มลัทธิเหนือจริงที่ต่อต้านความเป็นจริงจากโลกของแบบที่มีอยู่ในโลกปัจจุบัน ให้เป็นโลกแห่งความฝัน หรือโลกแห่งจินตนาการที่มีการเชื่อมโยงอย่างเสรีทางความคิด
เทคนิคการสร้างภาพพิมพ์ถูของแอ็นสท์โดยใช้กระดาษปิดทับผิวหน้าวัตถุแล้วฝนถูบนกระดาษให้เกิดเป็นภาพขึ้นมา รวมทั้งเทคนิคการขูดเซาะสีตลอดทั้งปี ค.ศ. 1920 จนถึงช่วงปี ค.ศ. 1931 เพื่อล้อเลียนสรรพสิ่งที่เป็นอยู่แบบแปลก ๆ และจากประเด็นความบังเอิญที่เกิดขึ้น ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะเกิดผลอย่างไรของกระบวนการกดทาบซับสี การถ่ายโอนลวดลายสีจากกระดาษไปยังไม้ โลหะ เครื่องเคลือบ หรือเครื่องแก้วอื่น ๆ เทคนิคของแอ็นสท์เป็นแบบอัตโนมัติ กล่าวคือ ผลลัพธ์เกิดจากความบังเอิญโดยลักษณะวิธีการของตัวมันเอง เขาเพียงแต่เพ่งพิจารณาด้วยจินตนาการ ใช้เทคนิคการระบายสีเข้าไปเสริมเพียงเล็กน้อย เพื่อเน้นรูปจากจินตนาการให้ชัดเจนขึ้นด้วยเส้นและสีเท่านั้น
กรอบแนวความคิดและผลงาน > ช่วงต่าง ๆ ของผลงาน > 1.	การบรรลุสิ่งที่ห่างไกลเหนืองานจิตรกรรม (Reaching Beyond Painting), 1915–1922

จิตรกรรมเกี่ยวกับรูปร่างคนหรือสัตว์ในระยะแรก ๆ ของเขามีลักษณะใหญ่โตประชดประชันเป็นสิ่งที่ล้ำยุคที่ศิลปินคนอื่นยังไม่ได้ทำขึ้นในช่วงขณะนั้น เป็นการถ่ายทอดรูปแบบที่มีลักษณะทวิรูปคือการใช้รูปแบบของสิ่งสองสิ่งที่ต่างกันมาไว้ด้วยกัน และจากการต่อต้านศิลปะตามแบบอย่างอนาคตนิยมรวมถึงบาศกนิยมที่นิยมในขณะนั้น
ในปี ค.ศ. 1919 งานเทคนิคผสมได้ถูกนำมารวมกับงานพิมพ์เพื่อการค้า การพิมพ์ถูแล้วระบายสีเคลือบทับของภาพประกอบในวัสดุสิ่งพิมพ์และงานภาพปะติดได้เข้ามาแทนทีการใช้พู่กัน ปากกา หรือดินสอ วิธีนี้ถือเป็นการท้าทายในเชิงทำลายที่ต่างจากมาตรฐานศิลปะในสมัยนั้นแอ็นสท์ปฏิเสธการทำงานที่มุ่งรูปแบบธรรมชาติโดยตรง ทั้งไม่พยายามส่งผลกระทบต่อผู้ชมให้เกิดการยอมรับความจริง อีกแง่มุมหนึ่งถือเป็นแบบรากฐานแห่งการเข้าถึงชีวิตโลกแบบใหม่ เป็นการกระทำเพื่อล้อเลียนรูปแบบต้นแบบวัตถุที่เขาแสดงออกในงานภาพตัดปะ
กรอบแนวความคิดและผลงาน > ช่วงต่าง ๆ ของผลงาน > 2.	ประสบการณ์จากยุคดาดาและภาพปะติด (Fruit of a Long Experience), 1919–1922

ผลงานศิลปะที่นำวัสดุและวิธีเสนอเป็นภาพปะติด โดยการตัดเฉพาะส่วนที่แตกต่างกัน สิ่งที่ขัดแย้งกันมารวมกัน ถือเป็นการต่อต้านความจริงขั้นพื้นฐานทางสายตา เพื่อสร้างสรรค์สู่โลกใหม่และหนีจากโลกความจริง โดยเฉพาะความจริงจากความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ที่นำมาซึ่งการทำลายล้างก่อเกิดเป็นสงคราม แนวคิดของแอ็นสท์ที่ยึดหลักความไร้เหตุผลมาเป็นเหตุผล เพื่อแสดงออกถึงความมีสิทธิและเสรีภาพ จนกระทั่งกลายเป็นกระบวนการคติดาดา คตินิยมที่ปฏิเสธกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ทางสังคมและรสนิยมทางศิลปะอย่างสิ้นเชิง
กรอบแนวความคิดและผลงาน > ช่วงต่าง ๆ ของผลงาน > 3.	มนุษย์ไม่ควรรู้อะไรเกี่ยวกับสิ่งนี้ (Of This Men Shall Know Nothing), 1923–1924

จากการตีความหลักจิตวิทยาวิเคราะห์ของฟร็อยท์ ในความหมายที่เกี่ยวกับเนื้อหาความฝันที่เปิดเผย จุดประสงค์แห่งขีดความไร้สำนึกที่ปราศจากการควบคุม ถือเป็นแนวทางที่เด่นชัดของกลุ่มลัทธิเหนือจริง โดยภาพวาดของแอ็นสท์ใช้รูปแบบคนโดยการลดทอนและนำมาจัดรวมกันใหม่ให้ดูแปลกไปจากเดิม หรือนำอวัยวะส่วนต่าง ๆ ของคนมานำเสนอเฉพาะส่วนที่จำเป็น ใช้วิธีการระบายสีเน้นลักษณะพื้นผิวด้วยรอยแปรงอย่างชัดเจน