stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
สกุลอบเชย
ตัวอย่างสปีชีส์

Cinnamomum acuminatifolium
Cinnamomum acuminatissimum
Cinnamomum acutatum
Cinnamomum africanum
Cinnamomum aggregatum
Cinnamomum alainii
Cinnamomum alatum
Cinnamomum albiflorum
Cinnamomum alcinii
Cinnamomum alexei
Cinnamomum alibertii
Cinnamomum alternifolium
Cinnamomum altissimum
Cinnamomum ammannii
Cinnamomum amoenum
Cinnamomum amplexicaule
Cinnamomum amplifolium
Cinnamomum anacardium
Cinnamomum andersonii
Cinnamomum angustifolium
Cinnamomum angustitepalum
Cinnamomum antillarum
Cinnamomum appelianum
Cinnamomum arbusculum
Cinnamomum archboldianum
Cinnamomum areolatocostae
Cinnamomum areolatum
Cinnamomum arfakense
Cinnamomum argenteum
Cinnamomum aromaticum - อบเชยจีน
Cinnamomum arsenei
Cinnamomum asa-grayi
Cinnamomum assamicum
Cinnamomum aubletii
Cinnamomum aureo-fulvum
Cinnamomum australe
Cinnamomum austro-sinense
Cinnamomum austro-yunnanense
Cinnamomum bahianum
Cinnamomum bahiense
Cinnamomum baileyanum
Cinnamomum baillonii
Cinnamomum balansae
Cinnamomum bamoense
Cinnamomum barbato-axillatum
Cinnamomum barbeyanum
Cinnamomum barlowii
Cinnamomum bartheifolium
Cinnamomum barthii
Cinnamomum bazania
Cinnamomum beccarii
Cinnamomum bejolghota
Cinnamomum bengalense
Cinnamomum biafranum
Cinnamomum bintulense
Cinnamomum birmanicum
Cinnamomum blumei
Cinnamomum bodinieri
Cinnamomum bonii
Cinnamomum bonplandii
Cinnamomum borneense
Cinnamomum bourgeauvianum
Cinnamomum boutonii
Cinnamomum brachythyrsum
Cinnamomum bractefoliaceum
Cinnamomum burmannii - อบเชยชวา
Cinnamomum camphora - Camphor Laurel
Cinnamomum cassia - (C. aromaticum)
Cinnamomum caudiferum
Cinnamomum chartophyllum
Cinnamomum citriodorum - อบเชยมาลาบาร์
Cinnamomum contractum
Cinnamomum filipes
Cinnamomum glanduliferum
Cinnamomum glaucescens
Cinnamomum ilicioides
Cinnamomum impressinervium
Cinnamomum iners
Cinnamomum japonicum - (C. pedunculatum อบเชยญี่ปุ่น)
Cinnamomum javanicum
Cinnamomum jensenianum
Cinnamomum kanehirae - (stout camphor tree niu zhang (จีน: 牛樟);  พืชท้องถิ่นในไต้หวัน)
Cinnamomum kotoense
Cinnamomum kwangtungense
Cinnamomum liangii
Cinnamomum longepaniculatum
Cinnamomum longipetiolatum
Cinnamomum loureiroi - (อบเชยญวน)
Cinnamomum mairei
Cinnamomum micranthum
Cinnamomum migao
Cinnamomum mercadoi Vidal - (Kalingag Tree)
Cinnamomum mollifolium
Cinnamomum oliveri
Cinnamomum osmophloeum - (Pseudocinnamomum)
Cinnamomum parthenoxylon - (Selasian wood, Martaban camphor wood, Saffrol Laurel, alcanforero amarillo, mreah prew phnom, kayu gadis, telasihan, huang zhang (จีน: 黃樟))
Cinnamomum pauciflorum
Cinnamomum philippinense
Cinnamomum pingbienense
Cinnamomum pittosporoides
Cinnamomum platyphyllum
Cinnamomum porphyrium
Cinnamomum porrectum
Cinnamomum reticulatum
Cinnamomum rigidissimum
Cinnamomum saxatile
Cinnamomum septentrionale
Cinnamomum sintoc Blume
Cinnamomum subavenium
Cinnamomum tamala - (Tejpat, Indian bay leaf, or malabathrum)
Cinnamomum tenuipilum
Cinnamomum tonkinense
Cinnamomum triplinerve
Cinnamomum tsangii
Cinnamomum tsoi
Cinnamomum validinerve
Cinnamomum verum - (อบเชยลังกา)
Cinnamomum virens - (Red-barked sassafras, eastern Australia)
Cinnamomum wilsonii
เปลือกของCinnamomum camphora
วัดพระยาศิริไอยสวรรค์

| วัดพระยาศิริไอยสวรรค์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดพระยาศิริไอยสวรรค์, วัดพระหริ
ที่ตั้ง: เลขที่ 532 ซอยอรุณอมรินทร์ 36 ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 10700
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
พระพุทธรูปสำคัญ: หลวงพ่อสำริด
เจ้าอาวาส: พระครูสิริธรรมานุรักษ์ (สุพจน์)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
เจดีย์องค์กลางวัดพระยาศิริไอยสวรรค์
วัดพระยาศิริไอยสวรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร วัดอยู่ริมคลองบางยี่ขัน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่
วัดพระยาศิริไอยสวรรค์น่าจะเป็นวัดโบราณสมัยอยุธยา ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ปี พ.ศ. 2367 ในสมัยรัชกาลที่ 3 โดยมีพระยาศิริไอยสวรรค์ (นายฟัก) เป็นบูรณะ จึงได้ขนานชื่อวัดตามนั้น แต่ประชาชนนิยมเรียกว่า วัดพระหริ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ประมาณ พ.ศ. 2367 (พร้อมกับการสร้างวัด) เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร
โบราณวัตถุและโบราณสถานของวัดที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร มีทรวดทรงแบบอยุธยา ขนาด 3 ห้อง มีฐานแอ่นโค้งสำเภา ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว พระเจดีย์ย่อมุมตั้งคู่กันอยู่มุมกำแพงแก้วด้านหน้า พระเจดีย์กลมตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างเจดีย์ย่อมุม อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร หอระฆัง ฌาปนสถาน ศาลาท่าน้ำสร้าง พ.ศ. 2498 และศาลาโรงครัว พระศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดคือ หลวงพ่อสำริด ทุกวันที่ 28 มกราคมของทุกปี (5 วัน)  จะมีการจัดนมัสการปิดทอง
วัดพระยาแพรก

| วัดพระยาแพรก |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลแพรกศรีราชา อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท
ประเภท: โบราณสถาน
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพระยาแพรก เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในตำบลแพรกศรีราชา อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท ตั้งอยู่ติดกับวัดมหาธาตุ
วัดพระยาแพรกสร้างในสมัยอยุธยาตอนต้น โดยพิจารณาจากสถาปัตยกรรม ในราวกลางพุทธศตวรรษที่ 20 และยังมีอายุใช้งานสืบต่อระยะหนึ่งก่อนการทิ้งร้างไปพร้อมกับเมือง ราวพุทธศตวรรษที่ 23 มีหลักฐานว่าเมื่อ พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสเมืองสรรคบุรี ในคราวเททองหล่อพระพุทธชินราช ได้เสด็จฯ มาที่วัดพระยาแพรก วัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
โบราณสถานภายในวัดประกอบด้วยวิหารที่เหลือเพียงแต่ซาก หันหน้าไปทางแม่น้ำน้อย ขนาบด้านหน้าและด้านท้ายด้วยเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมสององค์ องค์ด้านหลังเหลือเพียงส่วนฐาน แต่องค์ด้านหน้ามีสภาพสมบูรณ์กว่าเจดีย์องด้านหน้าวิหารเป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมขนาดใหญ่ที่ผ่านการบูรณะแล้ว แต่ยังคงเหลือร่องรองของพระพุทธรูปปางถวายเนตรอยูภายในจระนำบางด้านเท่านั้น เหนือเรือนธาตุแปดเหลี่ยมมีการทำเป็นชั้นจำลองซ้อนขึ้นไปโดยตรงกลางของแต่ละด้านมีร่องรอยของการประดับด้วยกรอบซุ้ม คล้ายกับอนิมิสสเจดีย์ที่เชียงใหม่
วัดวรเชษฐาราม

ระวังสับสนกับ วัดวรเชษฐ์ (ตำบลบ้านป้อม)
| วัดวรเชษฐาราม |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดวรเชษฐาราม, วัดวรเชษฐ์, วัดเจ้าเชษฐ์, วัดวรเชษฐ์ในเกาะ
ที่ตั้ง: ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดร้าง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวรเชษฐาราม เป็นวัดร้าง ตั้งอยู่ในตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดวรเชษฐารามมีฐานะเป็นพระอารามหลวงในสมัยกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระเอกาทศรถทรงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2136 สันนิษฐานว่าเจดีย์เป็นที่บรรจุพระบรมอัฐิของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่ง สมเด็จพระเอกาทศรถ สร้างเป็นอนุสรณ์แด่พระเชษฐาผู้ประเสริฐ เดิมวัดนี้ชื่อ  วัดเจ้าเชษฐ์
วัดมีเจดีย์ประธานทรงระฆังขนาดใหญ่เป็นประธานของวัด เป็นเจดีย์ทรงระฆังขนาดใหญ่มีลักษณะอ้วนป้อมบนฐานเตี้ย อายุของเจดีย์นี้ประมาณพุทธศตวรรษที่ 20–22 มีวิหารตั้งอยู่ด้านหน้า โดยมีอุโบสถอยู่ขนานกัน อุโบสถไม่เหลือหลังคาแล้วแต่หน้าบันมีการประดับด้วยเครื่องถ้วยหรือการเริ่มเจาะหน้าต่างซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมในสมัยอยุธยาตอนปลาย คือพุทธศตวรรษที่ 23 แต่ใบเสมาเก่ากว่ารูปทรงโบสถ์ ถัดไปอีกมีวิหารที่มีเจดีย์รายทรงเครื่องอยู่คู่หนึ่ง มีกำแพงแก้วล้อมรอบอาคารทั้งหมดเอาไว้ โดยมีคูน้ำล้อมรอบบริเวณ
วัดพรหมคุณาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)

| วัดพรหมคุณาราม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดพรหมคุณาราม, วัดบางตะคอย
ที่ตั้ง: ตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูศรีปริยัติสาคร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดพรหมคุณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 43 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวา
ประวัติ

วัดพรหมคุณาราม แต่เดิมเป็นวัดร้างอยู่ ผู้ที่เริ่มการสร้างวัดนี้ คือ พระราชสาครมุนี (เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสาคร) ได้รับแจ้งว่ามีวัดร้าง พบซากอิฐโบราณซึ่งเป็นอิฐดินเผา พระพุทธรูปยืนสภาพชำรุด ฐานเจดีย์เก่า เสาตอม่อตั้งเรียงเสมอดินในสภาพเหมือนศาลาอยู่ใกล้กับพระพุทธรูปยืน และชาวบ้านที่เข้าไปตัดไม้ยังพบพระพุทธรูปดินเผาอีกจำนวนมาก และพบซุ้มคล้ายประตูเก่าเขียนว่า พรหมคุณาราม จึงได้ขอแรงชาวบ้านช่วยกันถางป่า แล้วได้ไปนิมนต์ พระครูเตี้ย สุวณฺณโชโต มาพัก ได้รับการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2527 ในชื่อ "วัดพรหมคุณาราม" ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดบางตะคอย ต่อมาเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็นชื่อเดิม คือ "วัดพรหมคุณาราม" สาเหตุที่กลับมาใช้ชื่อเดิมเพราะเห็นว่า ชื่อเดิมที่ใช้มาก่อนนั้น เป็นคำที่ไพเราะ มีความหมายที่ดี  ส่วนคำว่า "วัดบางตะคอย" บางทีคำว่าคอย อาจมีความหมายถึง การรอคอย
แต่เดิมวัดมีที่ดินมากกว่านี้ แต่เมื่อตำบลบ้านบ่อได้แยกเป็นตำบลชัยมงคล ได้มีราษฎรบุกรุกเข้าไปอยู่ในที่ดินของวัด จนเหลือเนื้อที่เพียง 3 งาน  ต่อมาเจ้าของที่ดินบางรายทราบว่าเป็นที่วัดร้างมาก่อน จึงมอบคืนให้กรมการศาสนา แต่บางส่วนถูกถนนตัดผ่าน ปัจจุบันที่ของวัดจึงเหลือที่ดินเช่นปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐาน พระพุทธชินราชจำลอง และมีพระพุทธรูปซึ่งมีนามที่ชาวบ้านนิยมเรียก คือหลวงพ่อรวย หน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว ศาลาการเปรียญ กว้าง 12.5 เมตร ยาว 21.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารไม้ ฝาคอนกรีต หอสวดมนต์ กว้าง 9 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 5 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก โรงครัว หอชี และศาลาทรงไทย เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อโต
รายนามเจ้าอาวาส

พระครูเตี้ย พ.ศ. 2512–2518
พระเฉื่อย พ.ศ. 2519–2520
พระครูปลัดชั้น วรธมโม พ.ศ. 2521–2532
พระราชสาครมุนี (รัษาการ) พ.ศ. 2533
พระมหาชอุ่ม สิทธิธีโร พ.ศ. 2534–2539
พระมหาอ่อน ถิรนนโท พ.ศ. 2540
พระครูศรีปริยัติสาคร
วัดวรเชษฐ์ (ตำบลบ้านป้อม)

ระวังสับสนกับ วัดวรเชษฐาราม
| วัดวรเชษฐ์ |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดวรเชษฐ์นอกเกาะ, วัดวรเชต, วัดวรเชตุเทพบำรุง
ที่ตั้ง: ตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัดร้าง
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวรเชษฐ์ (วัดวรเชต) เป็นวัดร้าง ตั้งอยู่ในตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดวรเชษฐารามได้รับการกล่าวถึงในคำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่า เคยเป็นที่ตั้งค่ายรอบกรุงค่ายหนึ่งของพม่าทางด้านทิศตะวันตกของตัวเมือง เรียกว่า "ค่ายวัดวรเชษฐ์ ค่ายบ้านป้อม" ซึ่งสอดคล้องกับร่องรอยของป้อมริมกำแพงวัด
วัดมีรูปแบบสถาปัตยกรรม ราวสมัยอยุธยาตอนกลาง และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยอยุธยาตอนปลายอีกครั้งหนึ่ง โดยมีการสร้างปรางค์เป็นประธานของวัดทางด้านทิศตะวันตกหลังปรางค์ประธานเป็นที่ตั้งของพระอุโบสถ ปรางค์ประธานมีขนาดใหญ่มีบันไดทางขึ้น 4 ทาง โดย 3 ด้านเป็นมุขประดิษฐานพระพุทธรูปยกเว้นด้านทิศตะวันออกที่เป็นทางเข้าไปในเรือนธาตุ ด้านหลังของปรางค์ประธานมีอุโบสถ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูป 4 องค์หันหลังชนกันซึ่งแทนพระพุทธเจ้า 4 พระองค์ในภัททกัปป์นี้ ได้แก่ พระกกุสันโธ พระโกนาคมนะ พระกัสสปะ และพระสมณโคดม ซึ่งการสร้างพระพุทธรูป 4 องค์หันหลังชนกันนี้ไม่เจอในศิลปะอยุธยา แต่เจอในศิลปะพม่าและศิลปะล้านนา
ส่วนพระวิหารตั้งอยู่เยื้องออกไปทางด้านทิศใต้ของเจดีย์ประธาน ทางด้านทิศเหนือขององค์ปรางค์ประธานมีเจดีย์รายทรงปราสาท ซึ่งมีลวดลายปูนปั้นประดับองค์ปรางค์ มีศิลปะเกี่ยวเนื่องกับลายพันธุ์พฤกษาในศิลปะล้านนาซึ่งแพร่หลายมากในศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง
วัดวังกระแจะ (จังหวัดกาญจนบุรี)

| วัดวังกระแจะ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลวังกระแจะ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวังกระแจะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังกระแจะ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 48 ตารางวา ทางทิศตะวันออกจดแม่น้ำแควน้อย
วัดวังกระแจะ แต่เดิมเป็นที่พักสงฆ์ชั่งคราวของพระธุดงค์ทั่วไป จนราว พ.ศ. 2481 ชาวบ้านได้มีมติให้ตั้งเป็นวัดของหมู่บ้านเพื่อสะดวกในการจัดพิธีกรรมทางศาสนา โดยเริ่มจากการสร้างกุฏิไม้หลังเล็ก หลังคามุงจาก ให้พระธุดงค์อยู่จำพรรษา จนเมื่อ พ.ศ. 2505 ชาวบ้านด้นิมนต์พระธุดงค์ฉายาว่า หลวงพ่อชุบ ปัญญวุโธ มาช่วยสร้างวัด เริ่มปรับพื้นที่สร่างกุฏิสงฆ์ สร้างเสนาสนะต่าง ๆ จนถึง พ.ศ. 2511 ได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนาให้สร้างวัดได้และได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัด จากนั้นคณะปกครองสงฆ์จังหวัดกาญจนบุรีได้มีหนังสือแต่งตั้งให้หลวงพ่อชุบเป็นเจ้าอาวาสวัดวังกระแจะ รูปแรก เมื่อ พ.ศ. 2513 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514 มีพิธีผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2533
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญ มณฑปจัตุรมุข หอระฆัง หอสวดมนต์ หอฉัน ศาลาฌาปนสถาน และกุฏิเจ้าอาวาส
หลวงพ่อชุบ ท่านเป็นเกจิอาจารย์ เป็นที่รู้กันดีในหมู่ลูกศิษย์โดยเฉพาะชาวอำเภอไทรโยค ว่าหลวงพ่อมีของดี ทั้งสักยันต์และพระวัตถุมงคลเป็นที่รู้กันว่าคงกระพัน ทั้งยังทำตะกรุดและเครื่องรางของขลัง
วัดพระยาแมน

| --- | --- |

ที่ตั้งของวัดพระยาแมนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาแสดงแผนที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาวัดพระยาแมน (ประเทศไทย)แสดงแผนที่ประเทศไทย
ที่ตั้ง: ตำบลลุมพลี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประเภท: วัด
ส่วนหนึ่งของ: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
ความเป็นมา
สร้าง: สมัยกรุงศรีอยุธยา
ละทิ้ง: พ.ศ. 2310
สมัย: อยุธยา
หมายเหตุเกี่ยวกับสถานที่
ผู้ขุดค้น: กรมศิลปากร
สภาพ: ซากปรักหักพัง
ผู้บริหารจัดการ: กรมศิลปากร
การเปิดให้เข้าชม: ทุกวัน 08.00–18.30 น.
สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม: อยุธยา
โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร
วัดพระยาแมน เป็นวัดร้าง ตั้งอยู่ที่ตำบลลุมพลี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยวัดพระยาแมนได้รับการประกาศให้เป็นโบราณสถานของชาติ แต่ไม่ได้กำหนดขอบเขต เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 หลังจากนั้น จึงได้รับการขึ้นทะเบียนแบบกำหนดขอบเขตอีกครั้ง เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2523
ประวัติ

วัดพระยาแมนเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี โดยไม่ปรากฏนามผู้สร้างและไม่ทราบว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยใด แต่ชื่อวัดพระยาแมนปรากฏในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา กล่าวคือ ก่อนที่สมเด็จพระเพทราชาจะได้ครองราชสมบัตินั้น ผนวชอยู่ที่วัดพระยาแมน โดยพระอาจารย์อธิการได้ทำนายว่าพระองค์จะได้ขึ้นครองราชสมบัติ รวมทั้งยังได้ให้โอวาทานุสาสน์ในสมณะกิจทั้งปวง ดังนั้น เมื่อสมเด็จพระเพทราชาได้เสวยราชสมบัติแล้วจึงทรงพระราชดำริถึงคุณพระอาจารย์อธิการวัดพระยาแมน จึงเสด็จพระราชดำเนินไปยังวัดพระยาแมนเพื่อถวายนมัสการพระอาจารย์ แล้วมีพระราชดำรัสให้ให้สร้างพระอารามให้ถาวรขึ้นกว่าเก่า เมื่อสร้างแล้วเสร็จทรงพระกรุณาให้มีการสมโภช 3 วัน และทรงตั้งพระอาจารย์อธิการวัดพระยาแมน ชื่อ พระยาศรีสัจจญาณมุนี ราชาคณะ ฝ่ายคามวาสี พร้อมถวายเครื่องสมณบริขารพร้อมตามศักดิ์พระราชาคณะทุกประการ จากพงศาวดารแสดงให้เห็นว่าสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ  ที่ปรากฏอยู่ทุกวันนี้ล้วนเป็นฝีมือช่างคราวปฏิสังขรณ์ในครั้งนั้นทั้งสิ้น
วัดวรเชษฐาราม (แก้ความกำกวม)

วัดวรเชษฐาราม อาจหมายถึง
วัดวรเชษฐาราม ตั้งอยู่ในเกาะเมืองอยุธยา ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา
วัดวรเชษฐ์ (วัดวรเชต) ตั้งอยู่นอกเกาะเมืองอยุธยา ตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา
วัดวังกลม

วัดวังกลม เป็นวัดราษฎร์ มีเนื้อที่ 20 ไร่ 3 งาน 71 ตารางวา ตั้งอยู่เลขที่ 400 หมู่ที่ 1 ตำบลบ้านบุ่ง อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย สร้างเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2459 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2480 ครั้งที่สอง วันที่ 21 พฤษภาคม 2534 มีพระประธานในอุโบสถ คือ "หลวงพ่อลือ"
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2561

| ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ> ศ. 2561 |
| --- | --- |
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2561
ระบบสุดท้ายสลายตัว: 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
พายุมีกำลังมากที่สุด

ชื่อ: วากาลา
 • ลมแรงสูงสุด: 160 ไมล์/ชม. (260 กม./ชม.) (เฉลี่ย 1 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด: 920 มิลลิบาร์ (hPa; 27.17 inHg)
 
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด: 26 ลูก, ไม่เป็นทางการ 1 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด: 23 ลูก, ไม่เป็นทางการ 1 ลูก
พายุเฮอริเคน: 13 ลูก
พายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ (ระดับ 3 ขึ้นไป): 10 ลูก
ผู้เสียชีวิตทั้งหมด: 42 คน
ความเสียหายทั้งหมด: > 1.32 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ค่าเงิน USD ปี 2018)
 
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก 2559, 2560, 2561, 2562, 2563
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2561 คือช่วงของฤดูกาลในอดีต ที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก เป็นฤดูกาลที่ผลิตค่าการสะสมพลังงานในพายุหมุน (ACE) สูงที่สุดเท่าที่บันทึกมาในแอ่งแปซิฟิกตะวันออก โดยฤดูกาลนี้จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน ในตอนกลางของมหาสมุทรแปซิฟิก และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา ดังที่แสดงให้เห็นโดยพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกแรกของฤดูกาลนี้ ซึ่งก่อตัวเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม โดยฤดูกาลนี้มีพายุก่อตัวและได้รับชื่อจำนวน 23 ลูก ถือเป็นฤดูกาลที่มีพายุหมุนเขตร้อนมากที่สุดเป็นอันดับที่สี่
พายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกที่สองของฤดูกาลคือ พายุเฮอริเคนบัด ซึ่งพัดเข้าโจมตีในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ในช่วงกลางเดือนมิถุนายน สร้างความเสียหายเล็กน้อย ต่อมาพายุโซนร้อนคาร์ลอตตา ซึ่งก่อตัวและพัดไปตามแนวชายฝั่งของประเทศเม็กซิโก ซึ่งก็สร้างความเสียหายอย่างเล็กน้อยเช่นกัน ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม พายุเฮอริเคนเฮกเตอร์ ได้กลายเป็นหนึ่งในพายุหมุนเขตร้อนไม่กี่ลูกที่เคลื่อนตัวข้ามไปที่แอ่งแปซิฟิกตะวันตก และยังส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายด้วย ต่อมาอีกไม่กี่สัปดาห์ พายุเฮอริเคนเลน ทวีกำลังแรงขึ้นได้ถึงระดับ 5 และยังกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ทำให้ปริมาณน้ำฝนเยอะที่สุดเท่าที่บันทึกมาในรัฐฮาวาย และเป็นอันดับที่สองในประวัติศาสตร์สหรัฐ เป็นรองจากพายุเฮอริเคนฮาร์วีย์เมื่อปีก่อน ต่อมาพายุเฮอริเคนโอลิเวียได้ส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายอีก สร้างผลกระทบเล็กน้อย ในช่วงปลายเดือนกันยายน พายุเฮอริเคนโรซา และ พายุเฮอริเคนเซร์ฆิโอ ก่อตัวขึ้น ทั้งสองลูกทำให้เกิดพายุฝนฟ้าคะนองและน้ำท่วมฉับพลันขึ้น ในคาบสมุทรบาฮากาลีฟอร์เนียและภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ ในขณะเดียวกันนั้น พายุเฮอริเคนวากาลา ได้บรรลุความรุนแรงที่ระดับ 5 ก่อนที่จะอ่อนกำลังลงในหมู่เกาะฮาวายตะวันตกเฉียงเหนือ ต่อมาในช่วงปลายเดือนตุลาคม พายุเฮอริเคนวิลลา กลายเป็นพายุลูกที่สามของฤดูกาลที่เป็นพายุระดับ 5 ก่อนพัดโจมตีในรัฐซีนาโลอาในฐานะพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่
พายุหมุนเขตร้อนสี่ลูกที่มีกิจรรมอยู่ในวันที่ 7 สิงหาคม: พายุเฮกเตอร์ (ซ้าย), พายุคริสตี (กลาง), พายุจอห์น (ขวา) และพายุอิเลียนา (กำลังรวมเข้ากับพายุจอห์นทางด้านขวา)
ภาพรวมฤดูกาล

| --- | --- |
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.):   พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.):
พายุ > พายุโซนร้อนทารา

วันที่ 11 ตุลาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ เริ่มติดตามหย่อมความกดอากาศต่ำที่ก่อตัวขึ้นใกล้กับอ่าวเตฮวนเตเปก ซึ่งมีความเป็นไปได้ว่าจะกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อน ความแปรปรวนของสภาพอากาศค่อย ๆ หดตัวและพัฒนาขึ้นเป็นอย่างดีในขณะที่เคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ขนานไปกับแนวชายฝั่งของประเทศเม็กซิโก
วันที่ 14 ตุลาคม เวลา 15:00 UTC หย่อมความกดอากาศต่ำมีการพัฒนาการหมุนเวียนอย่างเพียงพอที่จะจัดเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน
วันที่ 15 ตุลาคม พายุดีเปรสชันได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนและได้รับชื่อ ทารา (Tara) ในเวลา 09:00 UTC
พายุ > พายุเฮอริเคนวิลลา

วันที่ 14 ตุลาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติเริ่มติดตามคลื่นกระแสลมฝ่ายตะวันออกในมหาสมุทรแอตแลนติก ที่ก่อตัวขึ้นเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลแคริบเบียน
รายชื่อพายุ

ดูเพิ่ม: การตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน § รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก
รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2561 สำหรับการปลดชื่อ ถ้ามีจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2562 ซึ่งชื่อที่ไม่ถูกปลด จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2567 รายชื่อชุดนี้เป็นชุดเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล พ.ศ. 2555
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  อะเลตตา  บัด  คาร์ลอตตา  แดเนียล  เอมิเลีย  ฟาบีโอ  กีลมา  เฮกเตอร์ |  อิเลียนา  จอห์น  คริสตี  เลน  มิเรียม  นอร์มัน  โอลิเวีย  พอล |  โรซา  เซร์ฆิโอ  ทารา  บิเซนเต  วิลลา  แซเวียร์  โยลันดา (ไม่ถูกใช้)  ซี๊ก (ไม่ถูกใช้) |
สำหรับพายุที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเส้น 140 องศาตะวันตกถึงเส้นแบ่งวันสากล ชื่อที่จะใช้จะเป็นชื่อในชุดหมุนเวียนสี่ชุด
| --- | --- |
 วาลากา:
ดูเพิ่ม

สถานีย่อยพายุหมุนเขตร้อน
รายชื่อฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2561
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2561
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2560–2561, 2561–2562
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2560–2561, 2561–2562
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2560–2561, 2561–2562
แหล่งข้อมูลอื่น

ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (อังกฤษ)
ข้อมูลสภาพอากาศเขตร้อนในแปซิฟิกตะวันออก ของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (อังกฤษ)
เว็บไซต์ของศูนย์บริการอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเม็กซิโก เก็บถาวร 2012-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น เก็บถาวร 2018-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เว็บไซต์ขององค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) (อังกฤษ)
วัดเหมืองใหม่

| วัดเหมืองใหม่ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดเหมืองใหม่, วัดเมืองใหม่
ที่ตั้ง: ตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดเหมืองใหม่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ประวัติ

วัดเหมืองใหม่เป็นวัดโบราณเช่นเดียวกับวัดอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียง กรมการศาสนาระบุว่าสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานสิ่งของต่าง ๆ แก่พระครูวิมลเกียรติมุนี (บ้าน) เจ้าอาวาสวัดเหมืองใหม่ และเป็นเจ้าคณะจังหวัดราชบุรี ในสมัยนั้น วัดนี้เคยได้รับพระราชทานพระกฐินหลวงด้วย
ที่มาของชื่อวัด มีเรื่องเล่าว่า มีกษัตริย์องค์หนึ่งจะสร้างเมืองใหม่ที่นี่ ในการทำพิธีฝังเสาหลักเมือง ไม่สามารถหาปลาตะเพียน ปลาเทโพจากแม่น้ำอ้อมได้ ถือว่าไม่เป็นมงคล จึงเลิกล้มความคิดที่จะสร้างเมืองที่แม่น้ำอ้อมนี้ จึงอพยพไปสร้างที่อื่น ภายหลังมีการสร้างวัดบริเวณนี้ จึงเรียกว่า วัดเมืองใหม่ ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "วัดเหมืองใหม่"
อาคารเสนาสนะ

อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาทรงทึบตัน หลังคามุงกระเบื้องลดชั้น 2 ชั้น ไม่มีช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ เจดีย์ใหญ่มิได้บรรจุอัฐิ ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนฐานขนาดใหญ่ มีกำแพงแก้วเตี้ย ๆ ล้อมรอบ ที่มุมกำแพงแก้วมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็กอยู่ทั้งสี่มุม ศาลาการเปรียญอาคารไม้สองชั้น หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ปูนปั้น หน้าบันไม้แกะสลักลวดลายพันธุ์พฤกษา
โบราณวัตถุที่สำคัญ คือ ธรรมาสน์ไม้ทรงมณฑป ฐานฉลุลายประดับกระจกหลังคาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ มีสภาพชำรุด พระประธานในอุโบสถ ของเก่าคู่มากับวัด เป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัย พระพุทธรูปโบราณในวิหาร เป็นพระศิลาแดง และมีสิ่งของพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้แก่ พระไตรปิฎก พระบรมฉายาลักษณ์ ธรรมาสน์ 3 ธรรมาสน์
วัดวังกระโจม

| วัดวังกระโจม |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดวังกระโจม, วัดกำแพง
ที่ตั้ง: ตำบลท่าช้าง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
พระประธาน: พระพุทธมงคลนายก
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดวังกระโจม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าช้าง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
วัดวังกระโจมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2453 เดิมเรียกว่า วัดกำแพง เป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างมานานกว่า 300–400 ปี ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นวัดคณะสงฆ์ธรรมยุตวัดแรกของจังหวัดนครนายก โดยมีพระครูพิศาลสมณกิจ เป็นเจ้าอาวาสในช่วงแรก และได้รับการพัฒนาและบูรณะมาตามลำดับ ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จตรวจเยี่ยมวัดที่จังหวัดนครนายก และได้เปลี่ยนชื่อวัดกำแพงเป็น "วัดวังกระโจม”" เมื่อ พ.ศ. 2459 และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2459 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2502
ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระพุทธมงคลนายก พระประธานพระอุโบสถ วัดวังกระโจม เป็นพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย ขนาดหน้าตักกว้าง 2.9 เมตร สูงประมาณ 3 เมตร โดยในช่วงบ่ายของวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2508 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จพระราชดำเนินประกอบพิธีเททองพระพุทธรูป พระราชทานนามว่า "พระพุทธมงคลนายก" ทั้งยังทรงประกอบพิธีเบิกพระเนตร ณ มณฑลพิธีหน้าอุโบสถวัดเทพศิรินทราวาส และทรงมีพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญพระปรมาภิไธยย่อ ภปร. ประดิษฐานที่หน้าบันอุโบสถวัดวังกระโจม
สมการของล็อนด็อน

เมื่อวัตถุอยู่ต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตนำยวดยิ่ง สนามแม่เหล็กภายในวัตถุจะถูกสลายด้วยปรากฏการณ์ไมส์เนอร์ สมการของล็อนด็อนใช้อธิบายปรากฏการณ์นี้
สมการของล็อนด็อน พัฒนาโดยพี่น้อง ฟริทซ์และไฮนทซ์ ล็อนด็อน ในปี ค.ศ. 1935 เกี่ยวข้องกับเรื่องกระแสไฟฟ้าในสนามแม่เหล็กไฟฟ้าภายในหรือรอบ ๆ ตัวนำยวดยิ่ง กล่าวกันว่าสมการนี้เป็นคำอธิบายปรากฏการณ์สภาพนำยวดยิ่งที่ง่ายที่สุด และสามารถอธิบายปรากฏการณ์ไมส์เนอร์ได้
สมการ:
∇2 B=  B/ λL2 )  และ ∇2 J=  J/ λL 2     ....... (1)
โดย  λL เป็นค่าคงตัวใด ๆ ที่ต่อมาถูกเรียกว่าความลึกซาบซึมได้ของล็อนด็อน (London penetration depth) เป็นตัวแปรแบบ Phenomenological parameter การหาคำตอบจากสมการ (1) จะขึ้นกับลักษณะรูปร่างและเงื่อนไขขอบเขตของปัญหาที่สนใจ แต่อย่างไรก็ตามคำตอบจะอยู่รูป B =B_0 e(-x/ λL) เมื่อพิจารณาระยะทางตามแกน x แสดงว่าสนามแม่เหล็กสามารถทะลุเข้าไปในเนื้อตัวนำยวดยิ่งได้  λL หน่วย จึงจะมีค่าสนามแม่เหล็ก (B) ลดลงเหลือเป็น B/e โดย e = 2.718