stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
คิม แร-ว็อน
ผลงาน > ละครโทรทัศน์

The First Responders (SBS, 2022)
Black Knight (The man who guards me) (KBS, 2018)
Doctors (SBS, 2016)
Punch (SBS, 2014)
A Thousand Days' Promise (SBS, 2011)
Gourmet (SBS, 2008)
Which Star Are You From (MBC, 2006)
Love Story in Harvard (SBS, 2004)
Say You Love Me (MBC, 2004)
Attic Cat (MBC, 2003)
Snowman (MBC, 2003)
My Love Patzzi (MBC, 2002)
Life Is Beautiful (KBS, 2001)
My Home (MBC, 2001)
Best Theater Her Flower Pot No 1 (MBC, 1999)
School 2 (KBS, 1999)
Soon Poong Clinic (SBS, 1999)
Sweet Bride (SBS, 1999)
Half of You (MBC, 1997)
ผลงาน > ภาพยนตร์

Crazy Romance (2019)
Long Live the King (2019)
The Prison (2017)
Gangnam 1970 (2015)
My Little Hero (2013)
Insadong Scandal (2009)
HanaKage / Flower Shadow (2008, Japanese-Korean collaboration)
Miracle (2007)
Sunflower (2006)
Mr. Socrates (2005)
My Little Bride (2004)
...ing (2003)
2424 (2002)
Plum Blossom aka Youth (2000)
Scent of a Man (1998)
รางวัลที่ได้รับ

2016 SBS Drama Awards:Top Excellence Award (Doctors)
2015 SBS Drama Awards: Producer’s Award (Punch)
2011 SBS Drama Awards: Top Excellence Award for Special Production, Actor (A Thousand Days' Promise)
2011 SBS Drama Awards: Top Ten Stars Award (A Thousand Days' Promise)
2005 41st Baeksang Arts Awards: Popularity Award (Love Story in Harvard)
2004 SBS Drama Awards: Popularity Award (Love Story in Harvard)
2004 SBS Drama Awards: Top Ten Stars Award (Love Story in Harvard)
2004 41st Daejong Film Awards: Best New Actor Award ("My Little Bride")
2003 20th Korea Best Dresser Award
2003 1st Andre Kim Awards: Best Star Award
2003 WuSan MBC: Best Actor Award (Attic Cat)
2003 MBC Drama Awards: Best Actor Award (Attic Cat)
2003 MBC Drama Awards: Popularity Award (Attic Cat)
2000 21st Blue Dragon Awards: Best New Actor Award ("Plum Blossom")
1999 KBS Drama Awards: Teen Award for a Newcomer (School 2)
ตำเสาหนู

| ตำเสาหนู |
| --- | --- |

flowers

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Plantae
ไม่ได้จัดลำดับ:: Angiosperms
ไม่ได้จัดลำดับ:: Eudicots
ไม่ได้จัดลำดับ:: Rosids
อันดับ:: Sapindales
วงศ์:: Sapindaceae
สกุล:: Dodonaea
สปีชีส์:: D.  viscosa
ชื่อทวินาม
Dodonaea viscosa Jacq.

ผล
ทรงต้น
ตำเสาหนู ชื่อวิทยาศาสตร์:  Dodonaea viscose เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Sapindaceae เปลือกลำต้นสีน้ำตาลแตกเป็นร่อง ตามความยาวของลำต้น ใบเดี่ยว เส้นกลางใบสีเขียวเหลืองนูนด้านหลังใบ ดอกช่อ กลีบดอกมีขนาดเล็ก ผลเดี่ยว มีปีก 2-3 พู ผลสีเขียวอ่อน เมื่อแก่เป็นสีน้ำตาลอ่อน เมล็ดเดียว ปลิวตามลมได้
การใช้ประโยชน์

ทางภาคใต้ของไทยใช้ทำเครื่องมือประมงและไม้กวาด ชาวเมารีในนิวซีแลนด์ใช้ไม้ทำอาวุธ ชาวพื้นเมืองในฮาวายใช้เนื้อไม้ทำของใช้ต่างๆ และใช้สีแดงจากผลเป็นสีย้อม
สปีชีส์ย่อยและชื่อพ้อง

สปีชีส์ย่อยของตำเสาหนูได้แก่:
D. viscosa subsp. angustifolia (L.f.) J.G.West
D. viscosa subsp. angustissima (DC.) J.G.West
D. viscosa subsp. burmanniana (DC.) J.G.West
D. viscosa subsp. cuneata (Sm.) J.G.West
D. viscosa subsp. mucronata J.G.West
D. viscosa subsp. spatulata (Sm.) J.G.West
D. viscosa (L.) Jacq. subsp. viscosa
ชื่อพ้องได้แก่
D. eriocarpa Sm.
D. sandwicensis Sherff
D. stenocarpa Hillebr.
แหล่งข้อมูลอื่น

Germplasm Resources Information Network: Dodonaea viscosa เก็บถาวร 2009-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
USDA Plants Profile: Dodonaea viscosa
Dodonaea viscosa. เก็บถาวร 2013-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Bermuda Dept. of Conservation Services.
ธงตริสตันดากูนยา

| --- | --- |


การใช้: ธงพลเรือน ธงราชการ และ ธงเรือรัฐบาล
สัดส่วนธง: 1:2
ประกาศใช้: 20 ตุลาคม พ.ศ. 2545
ออกแบบโดย: เกรแฮม บาร์แทรม (Graham Bartram)
 
ธงชาติตริสตันดากูนยา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ตอนปลายธงมีตราราชการของตริสตันดากูนยา เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ตามประกาศของผู้ว่าการแห่งเซนต์เฮเลนาภายใต้พระปรมาภิไธยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
สิ่งสำคัญที่ควรกล่าวถึงก็คือรายละเอียดของตราราชการที่ปรากฏในธงนี้ ตราดังกล่าวเป็นตราโล่ ภายในมีรูปนกอัลบาทรอสสีขาว 2 ตัวบนพื้นครึ่งบนสีฟ้า และนกอย่างเดียวกันอีก 2 ตัวสีฟ้าบนพื้ขาวครึ่งล่าง กลางโล่มีรูปคล้ายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบ่งครึ่งตอนบนเป็นสีขาว ตอนล่างเป็นสีฟ้า เบื้องบนของโล่มีรูปชุดเกราะส่วนศีรษะมีริ้วสะบัดประดับมงกุฎนาวีรูปเรือทริสตัน ซ้ายขวาของโล่ขนาบด้วยรูปกุ้งมังกรข้างละ 1 ตัว ตอนล่างสุดเป็นม้วนแพรแถบสีขาว จารึกคำขวัญประจำดินแดนของตนเองไว้ว่า "Our faith is our strength" แปลว่า "ความศรัทธาคือกำลังแห่งเรา"
ธงนี้ออกแบบโดย เกรแฮม บาร์แทรม (Graham Bartram) นักธัชวิทยาชาวสกอต
อนึ่ง ก่อนหน้านี้ตริสตันดากูนยาใช้ธงชาติเซนต์เฮเลนาประจำดินแดนของตน เพราะเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของเซนต์เฮเลนา
แหล่งข้อมูลอื่น

ธงชาติตริสตันดากูนยา ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
| ด ค กธงประจำอาณานิคมโพ้นทะเลและเขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |
| --- | --- | --- |
| อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร |  หมู่เกาะเคย์แมน  เซนต์เฮเลนา (ตริสตันดากูนยา)  เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช  หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส  หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  เบอร์มิวดา  หมู่เกาะพิตแคร์น  หมู่เกาะฟอล์กแลนด์  มอนต์เซอร์รัต  ยิบรอลตาร์  แองกวิลลา  |  |
| เขตสังกัดพระมหากษัตริย์ |  เกิร์นซีย์ (อัลเดิร์นนีย์  เฮิร์ม  ซาร์ก) เจอร์ซีย์  เกาะแมน  |  |
คาวาโงเอะ (จังหวัดมิเอะ)

คาวาโงเอะ (ญี่ปุ่น: 川越町; โรมาจิ: Kawagoe-chō) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอมิเอะ จังหวัดมิเอะ ข้อมูลเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ.  2023 (2023 -02-01) เมืองคาวาโงเอะมีประชากรประมาณ 15,455 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,770 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 8.73 ตารางกิโลเมตร (3.37 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์

เมืองคาวาโงเอะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดมิเอะ บริเวณที่ราบต่ำติดกับอ่าวอิเซะ บางส่วนของเทศบาลเป็นที่ที่น้ำท่วมถึง มีระดับความสูงที่ระดับน้ำทะเลหรือใกล้เคียงกับระดับน้ำทะเล
ภูมิศาสตร์ > เทศบาลข้างเคียง

จังหวัดมิเอะ
นครยกกาอิจิ
เมืองอาซาฮิ
นครคูวานะ
ภูมิศาสตร์ > ภูมิอากาศ

คาวาโงเอะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) โดยมีลักษณะเฉพาะคือฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อยไปจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคาวาโกเอะอยู่ที่ 14.9 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,656 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.6 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.5 °C
ประชากร

ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคาวาโงเอะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา
| ปี | ประชากร | ±% |
| --- | --- | --- |
|  1960  | 8,388 | —     |
|  1970  | 10,605 | +26.4% |
|  1980  | 10,645 | +0.4% |
|  1990  | 9,988 | −6.2% |
|  2000  | 11,782 | +18.0% |
|  2010  | 14,005 | +18.9% |
ประวัติศาสตร์

พื้นที่ที่เป็นเมืองคาวาโงเอะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่มีชื่อว่า แคว้นอิเซะ และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาคูวานะในยุคเอโดะ มีการถมทะเลเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่เพื่อเพิ่มพื้นที่ปลูกข้าว ต่อมาในยุคเมจิ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล ได้มีการจัดตั้งเทศบาลหมู่บ้านขึ้นภายในอำเภออาซาเกะเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 หมู่บ้านคาวาโวเอะก็เป็นหนึ่งในนั้น อำเภออาซาเกะถูกยุบและรวมเข้ากับอำเภอมิเอะเมื่อ ค.ศ. 1896 หมู่บ้านโควาโงเอะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1957
การเมืองการปกครอง

เมืองคาวาโงเอะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเมืองที่เป็นระบบสภาเดียว มีสมาชิก 12 คน ในการเมืองระดับจังหวัด เมืองคาวาโงเอะพร้อมกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอมิเอะ เป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดมิเอะจำนวน 2 คน ในการเมืองระดับชาติ เมืองคาวาโงเอะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดมิเอะ เขต 3 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจพื้นฐานของเมืองคาวาโงเอะ ได้แก่ การเกษตร และการประมงเชิงพาณิชย์ เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าคาวาโงเอะของบริษัทชูบุอิเล็กทริกพาวเวอร์ (Chubu Electric Power)
การศึกษา

คาวาโงเอะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดมิเอะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง
การขนส่ง > รถไฟ

รถไฟคินเท็ตสึ: สายนาโงยะ
สถานี: คาวาโงเอะโทมิซูฮาระ
การขนส่ง > ทางหลวง

ทางด่วนอิเซวังงัง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 23
บุคคลที่มีชื่อเสียง

ยูตะ อิชิกาวะ (石川 優太) – นักโชงิ (นักหมากรุกญี่ปุ่น) อาชีพ
คูมิโกะ โองูระ (小椋 久美子) – นักแบดมินตันอาชีพ
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ด ค ก จังหวัดมิเอะ |
| --- | --- | --- |
สึ (เมืองหลวง)
| นครพิเศษ |  ยกกาอิจิ  |  |
| นคร |  คาเมยามะ  คูมาโนะ  คูวานะ  ชิมะ  ซูซูกะ  โทบะ  นาบาริ  มัตสึซากะ  สึ  อิงะ  อิเซะ  อินาเบะ  โอวาเซะ  |  |
| เมือง แบ่งตามอำเภอ |  อำเภออินาเบะ โทอิง  อำเภอคิตะมูโระ คิโฮกุ  อำเภอคูวานะ คิโซซากิ  อำเภอมิเอะ อาซาฮิ  คาวาโงเอะ  โคโมโนะ  อำเภอมินามิมูโระ คิโฮะ  มิฮามะ  อำเภอทากิ เมวะ  โอได  ทากิ  อำเภอวาตาไร มินามิอิเซะ  ไทกิ  ทามากิ  วาตาไร  |  |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
ศาลาว่าการเมืองคาวาโงเอะ
กีฬาวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์

วอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ ทีมชายเริ่มแข่งขันตั้งแต่ปี 1958 ใน โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ทีมหญิงเริ่มแข่งขันตั้งแต่ปี 1962 จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเชีย
สรุปการแข่งขัน > ประเภททีมชาย

| ปี> ปี.1958 รายละเอียด.1962 รายละเอียด.1966 รายละเอียด.1970 รายละเอียด.1974 รายละเอียด.1978 รายละเอียด.1982 รายละเอียด.1986 รายละเอียด.1990 รายละเอียด.1994 รายละเอียด.1998 รายละเอียด.2002 รายละเอียด.2006 รายละเอียด.2010 รายละเอียด.2014 รายละเอียด | เจ้าภาพ> เจ้าภาพ. โตเกียว. จาการ์ตา. กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร. เตหะราน. กรุงเทพมหานคร. นิวเดลี. โซล. ปักกิ่ง. ฮิโระชิมะ. กรุงเทพมหานคร. ปูซาน. โดฮา. กว่างโจว. อินช็อน |  | รอบชิงชนะเลิศ> ทีมชนะเลิศ. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. เกาหลีใต้. ญี่ปุ่น. จีน. จีน. ญี่ปุ่น. จีน. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. ญี่ปุ่น. อิหร่าน | รอบชิงชนะเลิศ> คะแนน.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.3–1.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.3–1.3–2.3–1.3–0.3–1.3–1.3–1 | รอบชิงชนะเลิศ> ทีมรองชนะเลิศ. อิหร่าน. อินเดีย. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. ญี่ปุ่น. จีน. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. จีน. เกาหลีใต้. อิหร่าน. จีน. อิหร่าน. ญี่ปุ่น |  | รอบชิงอันดับที่ 3> ทีมอันดับที่ 3. อินเดีย. ปากีสถาน. อิหร่าน. สาธารณรัฐจีน. จีน. จีน. เกาหลีใต้. อินเดีย. ญี่ปุ่น. เกาหลีใต้. จีนไทเป. ญี่ปุ่น. ซาอุดีอาระเบีย. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้ | รอบชิงอันดับที่ 3> คะแนน.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.3–1.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.3–0.3–0.3–2.3–2.3–2.3–0.3–1 | รอบชิงอันดับที่ 3> ทีมอันดับที่ 4. ฟิลิปปินส์. อินโดนีเซีย. อินเดีย. สาธารณรัฐเขมร. อิหร่าน. พม่า. อินเดีย. ญี่ปุ่น. เกาหลีเหนือ. คาซัคสถาน. ญี่ปุ่น. จีน. กาตาร์. ไทย. จีน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 รายละเอียด |  จาการ์ตา ปาเล็มบัง |  |  อิหร่าน | 3–0 |  เกาหลีใต้ |  |  จีนไทเป | 3–1 |  กาตาร์ |
| 2022 รายละเอียด |   หางโจว |  |  อิหร่าน | 3–1 |  จีน |  |  ญี่ปุ่น | 3–1 |  กาตาร์ |
สรุปการแข่งขัน > ประเภททีมหญิง

| ปี> ปี.1962 รายละเอียด.1966 รายละเอียด.1970 รายละเอียด.1974 รายละเอียด.1978 รายละเอียด.1982 รายละเอียด.1986 รายละเอียด.1990 รายละเอียด.1994 รายละเอียด.1998 รายละเอียด.2002 รายละเอียด.2006 รายละเอียด.2010 รายละเอียด.2014 รายละเอียด.2018 รายละเอียด | เจ้าภาพ> เจ้าภาพ. จาการ์ตา. กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร. เตหะราน. กรุงเทพมหานคร. นิวเดลี. โซล. ปักกิ่ง. ฮิโระชิมะ. กรุงเทพมหานคร. ปูซาน. โดฮา. กว่างโจว. อินช็อน. จาการ์ตา ปาเล็มบัง |  | รอบชิงชนะเลิศ> ทีมชนะเลิศ. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. จีน. จีน. จีน. เกาหลีใต้. จีน. จีน. จีน. จีน. เกาหลีใต้. จีน | รอบชิงชนะเลิศ> คะแนน.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.3–1.3–1.3–1.3–2.3–1.3–0 | รอบชิงชนะเลิศ> ทีมรองชนะเลิศ. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. จีน. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. เกาหลีใต้. จีน. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. ญี่ปุ่น. เกาหลีใต้. จีน. ไทย |  | รอบชิงอันดับที่ 3> ทีมอันดับที่ 3. อินโดนีเซีย. อิหร่าน. สาธารณรัฐเขมร. จีน. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. เกาหลีใต้. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น. จีนไทเป. คาซัคสถาน. ไทย. เกาหลีใต้ | รอบชิงอันดับที่ 3> คะแนน.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.3–1.ไม่มีรอบเพลย์ออฟ.3–0.3–1.3–0.3–1 | รอบชิงอันดับที่ 3> ทีมอันดับที่ 4. ฟิลิปปินส์. ฟิลิปปินส์. อิหร่าน. เกาหลีเหนือ. เกาหลีเหนือ. เกาหลีเหนือ. ไทย. เกาหลีเหนือ. จีนไทเป. ไทย. จีนไทเป. ไทย. เกาหลีเหนือ. ญี่ปุ่น. ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 รายละเอียด |   หางโจว |  |  จีน | 3–0 |  ญี่ปุ่น |  |  ไทย | 3–0 |  เวียดนาม |
ตารางเหรียญรางวัล

| อันดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  จีน | 11 | 6 | 3 | 20 |
| 2 |  เกาหลีใต้ | 5 | 17 | 8 | 30 |
| 3 |  อิหร่าน | 1 | 3 | 2 | 6 |
| 4 |  อินเดีย | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 5 |  ไทย | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 6 |  จีนไทเป | 0 | 0 | 4 | 4 |
| 7 |  อินโดนีเซีย | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 8 |  กัมพูชา | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  คาซัคสถาน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  ปากีสถาน | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  ฟิลิปปินส์ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  ซาอุดีอาระเบีย | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 | รวม | รวม | 33 | 33 | 33 |
ประเทศที่เข้าร่วม > ประเภททีมหญิง

| ประเทศ |  1962 |  1966 |  1970 |  1974 |  1978 |  1982 |  1986 |  1990 |  1994 |  1998 |  2002 |  2006 |  2010 |  2014 |  2018 |  2022 | ครั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อัฟกานิสถาน | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 13th | 1 |
|  กัมพูชา | • | • | 3rd | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 1 |
|  จีน | • | • | • | 3rd | 2nd | 1st | 1st | 1st | 2nd | 1st | 1st | 1st | 1st | 2nd | 1st | 1st | 13 |
|  จีนไทเป | • | • | 5th | • | • | • | • | 5th | 4th | 5th | 4th | 3rd | 7th | 5th | 9th | 6th | 10 |
|  ฮ่องกง | • | • | • | • | 6th | • | • | • | • | • | • | • | • | 7th | 11th | 10th | 4 |
|  อินเดีย | • | • | • | • | • | 6th | • | • | • | • | • | • | 9th | 8th | 10th | 9th | 5 |
|  อินโดนีเซีย | 3rd | • | 7th | • | • | • | 5th | • | • | • | • | • | • | • | 7th | • | 4 |
|  อิหร่าน | • | 3rd | 4th | 5th | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 3 |
|  ญี่ปุ่น | 1st | 1st | 1st | 1st | 1st | 2nd | 2nd | 3rd | 3rd | 3rd | 3rd | 2nd | 6th | 4th | 4th | 2nd | 16 |
|  คาซัคสถาน | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 6th | 6th | 6th | 3rd | 6th | 5th | 8th | 7 |
|  มัลดีฟส์ | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 10th | 9th | • | • | 2 |
|  มองโกเลีย | • | • | • | • | • | • | • | • | 6th | • | • | 8th | 8th | • | • | 12th | 4 |
|  พม่า | • | 6th | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 1 |
|  เนปาล | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 11th | 1 |
|  เกาหลีเหนือ | • | • | • | 4th | 4th | 4th | • | 4th | • | • | • | • | 4th | • | • | 7th | 6 |
|  ฟิลิปปินส์ | 4th | 4th | 6th | • | • | 5th | • | • | • | • | • | • | • | • | 8th | • | 5 |
|  เกาหลีใต้ | 2nd | 2nd | 2nd | 2nd | 3rd | 3rd | 3rd | 2nd | 1st | 2nd | 2nd | 5th | 2nd | 1st | 3rd | 5th | 16 |
|  ทาจิกิสถาน | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 9th | 11th | • | • | • | 2 |
|  ไทย | • | 5th | 8th |  | 5th | • | 4th | 6th | 5th | 4th | 5th | 4th | 5th | 3rd | 2nd | 3rd | 13 |
|  เวียดนาม | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | • | 7th | • | • | 6th | 4th | 3 |
| จำนวนทีม | 4 | 6 | 8 | 5 | 6 | 6 | 5 | 6 | 6 | 6 | 6 | 9 | 11 | 9 | 11 | 13 |  |
ประเทศที่เข้าร่วม > วอลเลย์บอล เก้าคน (ชาย)

| Team |  1958 |  1962 | Years |
| --- | --- | --- | --- |
|  จีนไทเป | 3rd | • | 1 |
|  ฮ่องกง | 4th | • | 1 |
|  อินโดนีเซีย | • | 4th | 1 |
|  ญี่ปุ่น | 1st | 1st | 2 |
|  มาเลเซีย | • | 6th | 1 |
|  ฟิลิปปินส์ | 5th | 3rd | 2 |
|  สิงคโปร์ | • | 5th | 1 |
|  เกาหลีใต้ | 2nd | 2nd | 2 |
| จำนวนทีม | 5 | 6 |  |
ประเทศที่เข้าร่วม > วอลเลย์บอล เก้าคน (หญิง)

| Team |  1962 | Years |
| --- | --- | --- |
|  อินโดนีเซีย | 3rd | 1 |
|  ญี่ปุ่น | 1st | 1 |
|  ฟิลิปปินส์ | 4th | 1 |
|  เกาหลีใต้ | 2nd | 1 |
| จำนวนทีม | 4 |  |
ดูเพิ่ม

วอลเลย์บอลในซีเกมส์
แหล่งข้อมูลอื่น

Official AVC website เก็บถาวร 2009-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กกีฬาวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  |  1958  1962  1966  1970  1974  1978  1982  1986  1990  1994  1998  2002  2006  2010  2014  2018  2022  |  |
 เอเชียนเกมส์  กีฬาในเอเชียนเกมส์  สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย  สรุปเหรียญ  สนามแข่งขัน 
| ด ค กกีฬาในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |
ฤดูร้อน:  Archery  Artistic swimming  Athletics  Badminton  เบสบอล  Basketball  Beach volleyball  Board games  Bowling  มวยสากล  Canoeing  Cricket  Cycling  Diving  Dragon boat  Equestrian  Esports  Fencing  Field hockey  ฟุตบอล  Golf  Gymnastics  Handball  Judo  Kabaddi  Karate  Modern pentathlon  Roller sports  Rowing  Rugby union  Sailing  เซปักตะกร้อ  Shooting  Soft tennis  Softball  Sport climbing  Squash  Swimming  Table tennis  Taekwondo  Tennis  Triathlon  วอลเลย์บอล  Water polo  Weightlifting  Wrestling  Wushu 
ฤดูหนาว:  Alpine skiing  Biathlon  Cross-country skiing  Curling  Figure skating  Freestyle skiing  Ice hockey  Short track speed skating  Ski jumping  Snowboarding  Speed skating 
อดีต:  Bandy  Bodybuilding  Cue sports  Dancesport  Jet ski  Martial arts  Paragliding  Ski orienteering
ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี

|  ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 301 |
| --- | --- |
ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรี

ข้อมูลของเส้นทาง
ความยาว: 5.358 กิโลเมตร (3.329 ไมล์)1.741 กิโลเมตร เป็นของกรมทางหลวง
มีขึ้นเมื่อ: พ.ศ. 2474–ปัจจุบัน
ทางแยกที่สำคัญ
ปลายทางทิศใต้: ถนนประชาราษฎร์ สาย 2 ในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
ปลายทางทิศเหนือ:   ถ.ติวานนท์ / ถ.นครอินทร์ ใน อ.เมือง จ.นนทบุรี
ตำแหน่งที่ตั้ง
ประเทศ: ไทย
 
ระบบทางหลวง
 ทางหลวงแผ่นดิน  รายการ 
ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรี (อักษรโรมัน: Thanon Krung Thep - Nonthaburi) เป็นถนนเชื่อมระหว่างพื้นที่เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร กับอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีระยะทางเริ่มต้นจากถนนประชาราษฎร์ สาย 2 (ทางแยกเตาปูน) ในพื้นที่แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ ตรงไปทางทิศเหนือ ตัดผ่านทางรถไฟสายใต้ เข้าพื้นที่แขวงวงศ์สว่าง จากนั้นโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนวงศ์สว่าง (ทางแยกวงศ์สว่าง) ข้ามคลองบางเขนเข้าสู่เขตตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี ข้ามคลองบางตะนาวศรีเข้าเขตตำบลตลาดขวัญ และไปสิ้นสุดที่จุดตัดระหว่างถนนสายนี้กับถนนติวานนท์และถนนนครอินทร์ (ทางแยกติวานนท์) โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนประชาราษฎร์
ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรีเป็นถนนขนาด 4 ช่องทางจราจร โดยเกาะกลางเป็นที่ตั้งของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม (เดิมมี 6 ช่องทางจราจร แบ่งทิศทางการจราจรด้วยเกาะกลางแบบตีเส้น) ระยะทางรวม 5.358 กิโลเมตร ความกว้างประมาณ 25 เมตร ตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่นเพื่อตัดถนนเชื่อมคมนาคมกรุงเทพพระมหานครกับจังหวัดนนทบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2474 โดยมีแนวเส้นทางเริ่มจากถนนพระรามที่ 5 (แต่เมื่อก่อสร้างจริงนั้นเริ่มที่ถนนประชาราษฎร์ สาย 2) ไปถึงบริเวณเหนือวัดลานวัว ทั้งนี้เพื่อให้การจราจรทางบกระหว่างสองจังหวัดรวดเร็วยิ่งขึ้น หลังจากเมื่อปี พ.ศ. 2471 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายศาลากลางจังหวัดนนทบุรีจากปากคลองบางซื่อลงมาตั้งที่ตำบลบางขวาง รวมทั้งยังโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเรือนจำมหันตโทษกลางขึ้นที่นั่นด้วย
ในปีต่อมา (พ.ศ. 2475) พระองค์โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามถนนสายนี้รวมกับถนนที่มาจากตัวจังหวัดนนทบุรีถึงวัดลานวัวว่า ถนนประชาราษฎร์ จนกระทั่งภายหลังได้มีการเปลี่ยนชื่อถนนช่วงทางแยกเตาปูนถึงทางแยกติวานนท์เป็น ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรี ปัจจุบันถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรีในเขตบางซื่ออยู่ในการดูแลของสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร มีระยะทาง 3.617 กิโลเมตร ส่วนช่วงที่อยู่ในเขตอำเภอเมืองนนทบุรีนั้นถือเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 301 สายคลองบางเขน–ติวานนท์ และเป็นเขตควบคุมของหมวดทางหลวงนนทบุรี แขวงทางหลวงนนทบุรี สำนักงานทางหลวงที่ 13 กรมทางหลวง ระยะทาง 1.741 กิโลเมตร
อนึ่ง การใช้ชื่อซอยย่อยของถนนระหว่างสองพื้นที่ยังมีความแตกต่างกันอีกด้วย กล่าวคือ กรุงเทพมหานครใช้ชื่อซอยว่า "กรุงเทพ–นนทบุรี" ฝั่งขาออก (ฝั่งซอยเลขคี่) มี 24 ซอย และฝั่งขาเข้า (ฝั่งซอยเลขคู่) มี 31 ซอย ส่วนเทศบาลนครนนทบุรีจะเริ่มนับตัวเลขใหม่เมื่อเข้าเขตจังหวัดนนทบุรี โดยใช้ชื่อซอยว่า "กรุงเทพ-นนท์" ฝั่งขาออกมี 8 ซอย และฝั่งขาเข้ามี 7 ซอย
ดูเพิ่ม

ถนนประชาราษฎร์
ถนนรัชดาภิเษก
ถนนวงศ์สว่าง
ถนนติวานนท์
ถนนนครอินทร์
แหล่งข้อมูลอื่น

ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง เก็บถาวร 2016-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
13°49′29″N 100°31′19″E﻿ / ﻿13.824714°N 100.521839°E﻿ / 13.824714; 100.521839
ซ็อสแตน เฟร์นันเดซ

| พลตำรวจเอกซ็อสแตน เฟร์นันเดซ |
| --- | --- |

ผู้บัญชาการตำรวจในสมัยสาธารณรัฐเขมร
ประธานาธิบดี: ลน นล
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 พนมเปญ, กัมพูชา
เสียชีวิต: 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 (83 ปี) ฝรั่งเศส
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้:  กัมพูชา
สังกัด:  กองทัพแห่งชาติเขมร
ยศ: พลตำรวจเอก

พลตำรวจเอก ซ็อสแตน เฟร์นันเดซ (เขมร: សូស្តែន ហ្វឺណានដេស, ฟิลิปีโน: Sosthène Fernandez) (เกิด: 28 พฤศจิกายน พ.ศ.2466 ที่พนมเปญ;เสียชีวิต 11 กรกฎาคม พ.ศ.2549 ที่ฝรั่งเศส) เป็นนายทหารในกองทัพแห่งชาติเขมร มีบทบาทสำคัญหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 โดยเป็นนักการเมืองและผู้บัญชาการตำรวจ
เฟร์นันเดซเป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายฟิลิปปินส์ เกิดในพนมเปญโดยมีบิดาเป็นชาวฟิลิปปินส์ มารดาเป็นชาวเขมรที่เกิดในเวียดนาม เขาเรียนทางด้านกฎหมายและเป็นพนักงานปกครองในท้องถิ่นเมื่อ พ.ศ. 2471 ต่อมา เขาได้ร่วมจัดตั้งพรรคเสรีภาพกับพระนโรดม นรินทเดช และได้รับเลือกตั้งใน พ.ศ. 2494 และมีบทบาทางการเมืองมาตลอด เขามีภาพพจน์ที่ชัดเจนในการต่อต้านคอมมิวนิสต์ เมื่อสหรัฐตัดความช่วยเหลือต่อสาธารณรัฐเขมร เขาเป็นผู้ที่คัดค้านการเจรจากับเขมรแดง ถ้าต้องให้ทหารฝ่ายสาธารณรัฐเขมรวางอาวุธระหว่างการเจรจา เขาจึงลาออกจากตำแหน่งในกองทัพ เฟร์นันเดซ และลน นลออกไปจากกัมพูชาก่อนที่เขมรแดงจะเข้าสู่พนมเปญ
ใน พ.ศ. 2541 เฟร์นันเดซกลับมาสู่กัมพูชาเพื่อพบกับทหารที่เคยร่วมรบกับเขาและประชาชนชาวกัมพูชาทั้งหมด เขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับชีวิตของเขาในฐานะทหารของกองทัพแห่งชาติเขมร
แหล่งข้อมูลอื่น

http://hot-talks.blogspot.com/2007/05/results.html vidéo
http://www.newspaperarchive.com/LandingPage.aspx?type=glp&search=sosthene%20fernandez&img=67238954 chief of staff
http://select.nytimes.com/gst/abstract.html?res=F20F14FF3A55127B93C3AB178AD85F458785F9 The New York Time
http://www.krtrial.info/showarticle.php เก็บถาวร 2011-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน?                                                   *Red khmer's trial
An Analysis on Seeking a Formula for Bringing top Red Khmer Leaders to Trial เก็บถาวร 2007-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Image of Ltg Sosthène Fernandez
Western Democratic league
BBC TV clip of Ltg Sosthene Fernandez เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Military History
Kissinger,Ltg Sosthène Fernandez against Pol Pot connection เก็บถาวร 2012-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Documentation Center of Cambodia  in association with Yale's University เก็บถาวร 2007-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Cambodia (Khmer Republic) 1975
Cambodia History
Chronology of Cambodian History
French video channel
Ltg Sosthène Fernandez commemorate the Armed Forced day with Prince Sisovath and FANK's Soldiers[ลิงก์เสีย]
Survivors
United States: Senate and congress
Introduction by senator Kennedy:
ฉากประดับแท่นบูชาออดดี (ราฟาเอล)

ดูบทความหลักที่ การสวมมงกุฏของพระแม่มารี
| ฉากแท่นบูชาโอดดิ |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1502 - ค.ศ. 1504
ประเภท: จิตรกรรมสีฝุ่นผสมน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์วาติกัน, วังวาติกัน, โรม
ฉากแท่นบูชาโอดดิ (ภาษาอังกฤษ: Oddi altar) เป็นฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกันที่วังวาติกันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ราฟาเอลเขียนภาพ “ฉากแท่นบูชาโอดดิ” ระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี ค.ศ. 1504 สำหรับเป็นแท่นบูชาของตระกูลโอดดิในวัดซานฟรานเชสโค อัล ปราโตในเปรูเจีย
การสวมมงกุฏของพระแม่มารี

“การสวมมงกุฏของพระแม่มารี” ภายในภาพนี้แบ่งเป็นสองส่วน:
“การสวมมงกุฏ” (ส่วนบนของภาพ) เป็นภาพพระแม่มารีได้รับการสวมมงกุฏโดยพระเยซูขณะที่เทวดาเล่นดนตรี
“ส่งเข็มขัดให้นักบุญทอมัส” (ส่วนล่างของภาพ) เป็นภาพของอัครสาวกสิบสององค์ทียืนรอบหลุมศพของพระแม่มารีที่ว่างเปล่าเพราะทรงขึ้นสวรรค์. นักบุญทอมัสถือเข็มขัดของพระแม่มารีที่ทรงประทาน เพื่อพิสูจน์ว่าได้ทรงขึ้นสวรรค์จริง
ฐานแท่นบูชา

ฐานแท่นบูชา (39 × 190 ซม) แบ่งเป็นสามภาพ:
| ภาพ | ชื่อภาพ | ขนาด |
| --- | --- | --- |
|  | การประกาศของเทพ | 27 x 50 ซม |
|  | การชื่นชมของแมไจ | 27 x 50 ซม |
|  | การนำพระเยซูเข้าวัด | 27 x 50 ซม |