stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เอียวจ๋ง
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซานกั๋วจื้อจู้).
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
เพชรในเพลง 2551

เพชรในเพลง 2551 กระทรวงวัฒนธรรม โดย สำนักงานวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร จัดงานมอบรางวัล ในวันที่วันที่ 29 กรกฎาคม 2551 ซึ่งตรงกับวันภาษาไทยแห่งชาติ โดยมอบรางวัลสำหรับนักร้อง เพลงไทยสากล ลูกทุ่ง ที่ออกเสียงได้ถูกต้องตามอักขระภาษาไทย เพื่อยกย่องบุคลลในวงการเพลงที่มีผลงานดีเด่นด้านภาษาไทย ทั้งนักประพันธ์เพลงที่มีความสามารถผสมผสานความรู้ด้านภาษา วรรณกรรม และนักร้องที่ร้องเพลงออกเสียงชัดเจน และถูกต้องตามหลักการใช้ภาษาไทย โดยมอบรางวัล ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ผลรางวัล ดังนี้
รางวัลเชิดชูเกียรติผู้ประพันธ์เพลงดีเด่นในอดีต

ประเภทเพลงไทยสากล ได้แก่ เพลงเรือนแพ ผู้ประพันธ์ นายชาลี อินทรวิจิตร
ประเภทเพลงไทยลูกทุ่ง ได้แก่ เพลงมนต์รักลูกทุ่ง ผู้ประพันธ์ นายไพบูลย์ บุตรขัน
ประเภทเพลงสร้างสรรค์สำหรับเด็ก ได้แก่ เพลงหน้าที่เด็ก ผู้ประพันธ์ นางชอุ่ม ปัญจพรรค์
รางวัลการประพันธ์เพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทการประพันธ์คำร้องเพลงไทยสากล

รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ เพลงหิ่งหัอย ผู้ประพันธ์ นายกมลศักดิ์ สุนทานนท์
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงเมล็ดข้าว ๒๕๔๙ ผู้ประพันธ์ นายสุรชัย จันทิมาธร
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงผีเสื้อนักสู้ ผู้ประพันธ์ นายยืนยง โอภากุล
รางวัลการประพันธ์เพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทการประพันธ์คำร้องเพลงไทยลูกทุ่ง

รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ เพลงเพลงรักบ้านทุ่ง ผู้ประพันธ์ ลพ บุรีรัตน์ (นายวิเชียร คำเจริญ)
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ ผู้ประพันธ์ นายสลา คุณวุฒิ
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงขอนไม้กับเรือ ผู้ประพันธ์ นายเชิงศร นครเจริญ
รางวัลการประพันธ์เพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทการประพันธ์คำร้องเพลงสร้างสรรค์สำหรับเด็ก

รางวัลชนะเลิศ ไม่มีผู้สมควรได้รับรางวัล
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงอดใจรอ ผู้ประพันธ์ รศ.ดร.สมาน งามสนิท
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงโลกป่วย  ผู้ประพันธ์ นายสุทธิพงษ์ สมบัติจินดา
รางวัลการขับร้องเพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทผู้ขับร้องเพลงไทยสากลชาย

รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ เพลงหิ่งหัอย ผู้ขับร้อง นายพลพล พลกองเส็ง
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงมีแต่คิดถึง ผู้ขับร้อง นายธงไชย แมคอินไตย์
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงเมล็ดข้าว ๒๕๔๙ ผู้ขับร้อง นายสุรชัย จันทิมาธร
รางวัลการขับร้องเพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทผู้ขับร้องเพลงไทยสากลหญิง

รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ เพลงคะนึง ผู้ขับร้อง ปาน ธนพร (นางสาวธนพร แวกประยูร)
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงถามหาความรัก ผู้ขับร้อง นางสุภัทรา โกราษฎร์
รางวัลการขับร้องเพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทผู้ขับร้องเพลงไทยลูกทุ่งชาย

รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ เพลงคนดีของเธอ ผู้ขับร้อง กุ้ง สุธิราช วงศ์เทวัญ (นายสุทธิราช อุสุภะ)
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงขอโทษที่คิดถึง ผู้ขับร้อง นายจักรพันธ์ ครบุรีธีรโชติ
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงขอนไม้กับเรือ ผู้ขับร้อง บ่าววี (พันจ่าอากาศตรีวีรยุทธ นานช้า)
รางวัลการขับร้องเพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทผู้ขับร้องเพลงไทยลูกทุ่งหญิง

รางวัลชนะเลิศ ได้แก่ เพลงเพลงรักบ้านทุ่ง ผู้ขับร้อง ฝน ธนสุนทร (น.ส.เตือนใจ ศรีสุนทร)
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ ผู้ขับร้อง ตั๊กแตน ชลดา (น.ส.ชลดา ทองจุลกลาง)
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงรอ ผู้ขับร้อง เพียว พียว (น.ส.เพรียวพันธ์ หัสดี)
รางวัลการขับร้องเพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทผู้ขับร้องเพลงสร้างสรรค์สำหรับเด็กชาย

รางวัลชนะเลิศ ไม่มีผู้สมควรได้รับรางวัล
รางวัลชมเชย ได้แก่ เพลงภาวะโลกร้อน ผู้ขับร้อง ด.ช.พีระณัฐ บางพรม
รางวัลการขับร้องเพลงดีเด่นด้านภาษาไทย > ประเภทผู้ขับร้องเพลงสร้างสรรค์สำหรับเด็กหญิง

รางวัลชนะเลิศ ไม่มีผู้สมควรได้รับรางวัล
รางวัลชมเชย เพลงแว่นตา แว่นยาย ผู้ขับร้อง ด.ญ. ฐาวิตา บางพรม
รางวัลชมเชย เพลงลักยิ้ม ผู้ขับร้อง ด.ญ.สกาวรัตน์ แก้วแท้
รางวัลชมเชย เพลงตำนานแห่ง ก.ไก่ ผู้ขับร้อง ด.ญ.ดาวกมล สหบันเทิง
ไอ้ เว่ยเว่ย

ไอ้ เว่ยเว่ย
ไอ้ เว่ยเว่ย (จีน: 艾未未; พินอิน: Ài Wèiwèi; เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2500) เป็นศิลปินและนักเคลื่อนไหวชาวจีน มีผลงานด้านสถาปัตยกรรม ศิลปะสื่อประสม การถ่ายภาพ ภาพยนตร์ และการวิจารณ์สังคมและวัฒนธรรมจีน
ไอ้เคยเป็นที่ปรึกษาด้านศิลปะของบริษัท เฮอร์ซอก แอนด์ เดอมูรอน บริษัทสัญชาติสวิส ในการออกแบบงานสถาปัตยกรรมอาคารสนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง หรือ สนามรังนก ที่เป็นสนามหลักในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง  ต่อมาเขากลับไปสนใจด้านการขุดคุ้ยและเปิดโปงการทุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐในการก่อสร้างอาคารโรงเรียน ซึ่งส่งผลให้อาคารเหล่านั้นพังทลายลงในเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวน พ.ศ. 2551 และมีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ที่ใช้สื่ออินเทอร์เน็ตเช่นทวิตเตอร์และบล็อกในการติดต่อสื่อสารกับผู้คนทั่วประเทศจีน  โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่เพื่อปลุกระดมให้มีการวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลกลาง จนถูกเพ่งเล็งจากเจ้าหน้าที่ตำรวจเป็นพิเศษ
ไอ้ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจีนกักบริเวณในบ้านพักที่เมืองเซี่ยงไฮ้ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553  พร้อมกับมีคำสั่งห้ามเดินทางออกนอกประเทศ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาเดินทางไปร่วมพิธีมอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2010 ของหลิว เซี่ยวโป  เขาถูกเจ้าหน้าที่จับกุมตัวขณะพยายามเดินทางไปฮ่องกงเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2554 เพื่อไปร่วมการรณรงค์ในแบบเดียวกับการประท้วงในตูนิเซีย หรือที่เรียกว่า "การปฏิวัติดอกมะลิ"  สำนักงานของเขาถูกรื้อค้น เขาถูกตั้งข้อหาอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ
ประวัติ

ไอ้ เว่ยเว่ย เกิดที่ปักกิ่ง บิดาเป็นกวีและนักเคลื่อนไหวฝ่ายขวา เมื่ออายุได้ 1 ปี เว่ยเว่ยต้องพลัดพรากจากครอบครัวเป็นเวลาถึง 16 ปี เมื่อบิดามารดาของเขาถูกส่งตัวเข้าค่ายกักกันที่ซินเจียงอุยกูร์ ด้วยเหตุผลทางการเมืองในยุครัฐบาลเหมา เจ๋อตุง  ต่อมาเขาได้เข้าศึกษาที่สถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งในปี พ.ศ. 2521 รุ่นเดียวกับเฉิน ข่ายเกอและจาง อี้โหมว   และได้ไปใช้ชีวิตที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ระหว่างปี พ.ศ. 2524 ถึง 2536 ศึกษาด้านการออกแบบ ทำงานด้านสถาปัตยกรรม และศิลปะสื่อประสม  ก่อนจะเดินทางกลับปักกิ่งเนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพของบิดา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
ไอ้ เว่ยเว่ย ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
บล็อกของ ไอ้ เว่ยเว่ย - ปัจจุบันถูกรัฐบาลจีนระงับการใช้งาน
ATC รหัส G03

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
G ระบบสืบพันธุ์-ปัสสาวะและฮอร์โมนเพศ (Genito-urinary system and sex hormones)
ATC รหัส H02

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
H ระบบฮอร์โมน (Systemic hormonal preparations) มีฮอร์โมนเพศและอินสุลิน
Mangleticornia

| Mangleticornia |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
อันดับ:: คาร์เนชัน Caryophyllales
วงศ์:: วงศ์บานไม่รู้โรย Amaranthaceae P.W.Ball, G.Kadereit & Cornejo
สกุล:: Mangleticornia Mangleticornia P.W.Ball, G.Kadereit & Cornejo
สปีชีส์:: Mangleticornia ecuadorensis
ชื่อทวินาม
Mangleticornia ecuadorensis P.W.Ball, G.Kadereit & Cornejo

Mangleticornia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Mangleticornia ecuadorensis.
ถิ่นกำเนิดของมันคือเอกวาดอร์ถึงเปรู
ไอ้ด่างเกยชัย

| --- | --- |
สปีชีส์: จระเข้
สายพันธุ์: จระเข้น้ำจืด
เกิด: ไม่ทราบ จังหวัดนครสวรรค์ ประเทศสยาม
ตาย: ไม่ทราบ บ้านเกยชัย อำเภอพันลาน จังหวัดนครสวรรค์ มณฑลนครสวรรค์ ประเทศสยาม
เป็นที่รู้จักสำหรับ: จระเข้ใหญ่กินคนในแม่น้ำน่าน
ตั้งชื่อตาม: บ้านเกยชัย
ไอ้ด่างเกยชัย เป็นชื่อเรียกของจระเข้ตัวใหญ่ตัวหนึ่ง ที่เคยอาละวาดกินคนที่แม่น้ำน่าน บ้านเกยชัย จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 (ปัจจุบันคือ ตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์) ซึ่งผู้คนเชื่อว่าเป็นจระเข้เจ้า ที่ได้ชื่อว่า ไอ้ด่าง เพราะปลายจมูกมันมีดวงด่างสีขาวเป็นจุดเด่น ภายหลังถูกปราบได้ด้วยหอกของหมอจระเข้ 2 คน และได้ตัดหัวเก็บไว้ ว่ากันว่ามีความใหญ่ถึงขนาดหัวถึงหางสามารถนอนขวางลำน้ำจากฝั่งหนึ่งถึงฝั่งหนึ่งได้
เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มีบันทึกอยู่ในสมุดบันทึกของกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อคราวที่ท่านเสด็จไปตรวจราชการที่เมืองเหนือ ได้บันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยไว้สั้น ๆ 2 บรรทัด มีใจความว่า ที่นี่มีศีรษะของจระเข้ใหญ่ เป็นจระเข้กินคน ชาวบ้านเล่าลือกันว่าเป็นจระเข้เจ้า มีพระยาคนหนึ่งได้นำเอาศีรษะจระเข้นี้เข้ากรุงเทพ ฯ และได้ขายต่อให้ชาวต่างชาติไป เป็นอันจบกันสำหรับเรื่องราวของศีรษะจระเข้ใหญ่
ปัจจุบัน บันทึกของท่านตอนนี้ สามารถสืบค้นได้ที่หอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี
แต่เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มักจำสับสนกับไอ้ด่างบางมุด ที่เป็นจระเข้น้ำเค็มมีขนาดลำตัวใหญ่ เคยอาละวาดกินคนเช่นเดียวกันที่คลองบางมุด อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เมื่อปี พ.ศ. 2507 ซึ่งถูกปราบได้ด้วยลูกระเบิดของนายตำรวจผู้หนึ่งในท้องถิ่น
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยได้สร้างเป็นภาพยนตร์ไทย 2 ครั้ง
ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2531 ใช้ชื่อว่า "ไอ้ด่างเกยชัย" นำแสดงโดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์, สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์, ราตรี วิทวัส, วีรยุทธ รสโอชา, อภิวัฒน์ เมธา, ดามพ์ ดัสกร
ดูเพิ่ม

ไอ้ด่างคลองบางมุด
ชาละวัน
ไอ้บอดวัดสามปลื้ม
วัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ)
ไบโอสโคป

ไบโอสโคป
ไบโอสโคป (Bioscop) เป็นโปรเจคเตอร์ภาพยนตร์ที่พัฒนาในปี ค.ศ. 1895 โดยนักประดิษฐ์และผู้สร้างภาพยนตร์ชาวเยอรมัน แม็กซ์ สกลาดานอฟสกี (Max Skladanowsky) และน้องชายของเขา เอมิล สกลาดานอฟสกี (Emil Skladanowsky) (1866–1945)
ประวัติศาสตร์

ไบโอสโคปใช้ฟิล์มสองม้วนขนาด 54 มม. ที่ไม่มีรูเจาะด้านข้าง สิ่งนี้ทำให้การควบคุมการลำเลียงฟิล์มผ่านโปรเจคเตอร์ทำได้ไม่ดีนัก และอาจมีส่วนช่วยให้การพัฒนาภาพยตร์ประสบความสำเร็จมากขึ้นของกล้อง ซิเนมาโตกราฟ (Cinématographe) โดยพี่น้องชาวฝรั่งเศส ลูมิแยร์
การแสดงสาธารณะครั้งแรกของภาพยนตร์โดยใช้ไบโอสโคปจัดขึ้นในร้านอาหารเฟลด์ชลอสเชิน ในกรุงเบอร์ลิน-ปันโคว เบอร์ลิเนอร์ ชตราเซอ 27 สามฉากจากการแสดงนั้นกลายเป็นฉากที่เป็นสัญลักษณ์สำหรับภาพยนตร์ยุคแรก: Boxing Kangaroo, The Wrestler และ The Serpentine Dancer ซึ่งถูกถ่ายทำก่อนหน้านี้ในสวนของร้านอาหารเดียวกัน
ห้องบอลรูมของร้านอาหารเฟลด์ชลอสเชินได้รับการปรับปรุงเป็นโรงภาพยนตร์ถาวรแห่งแรกในเยอรมนีและให้บริการผู้ชมในชื่อ Tivoli จนกระทั่งปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1994 และถูกทุบทิ้งเพื่อสร้างเป็นซูเปอร์มาร์เก็ต
พี่น้องสกลาดานอฟสกีใช้ไบโอสโคปในการแสดงภาพยนตร์ให้กับผู้ชมจำนวนมากในโรงละคร Variete "Wintergarten" ในกรุงเบอร์ลิน สิ่งนี้ถือได้ว่าเป็นโปรแกรมภาพยนตร์แรกที่มีการเรียกเก็บเงินค่าชม ในปี ค.ศ. 1896 พวกเขาเดินทางไปยังเนเธอร์แลนด์และสแกนดิเนเวีย เพื่อนำเสนอนวัตกรรมของพวกเขาต่อผู้ชมในระดับนานาชาติ
ในเนเธอร์แลนด์และแถบบอลข่าน คำว่า "bioscop"/"bioscoop" หมายถึงโรงภาพยนตร์ คำว่า "Bioscope" เคยถูกใช้โดย จูลส์ ดูบอสก์ (Jules Duboscq) สำหรับ เครื่องfantascope ซึ่งเป็นอุปกรณ์สเตอริโอถ่ายภาพ (ผลิตราวปี 1852/1853) แต่เครื่องมือนั้นไม่ได้รับความสนใจมากเท่าระบบภาพยนตร์ของสกลาดานอฟสกี
แหล่งข้อมูลอื่น

Max Skladanowsky  ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Emil Skladanowsky  ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
โปสเตอร์ปี ค.ศ. 1895 สำหรับการฉายภาพด้วยไบโอสโคป
Ringkämpfer (1895)
ไตรยางศ์

| อักษรไทย> รูปพยัญชนะ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ก | ข | ฃ | ค | ฅ | ฆ | ง | จ |
| ฉ | ช | ซ | ฌ | ญ | ฎ | ฏ | ฐ |
| ฑ | ฒ | ณ | ด | ต | ถ | ท | ธ |
| น | บ | ป | ผ | ฝ | พ | ฟ | ภ |
| ม | ย | ร | ล | ว | ศ | ษ | ส |
|  |  | ห | ฬ | อ | ฮ |  |  |
รูปสระ
| ะ | –ั | า | –ํ | –ิ | ' | " |  |
| –ุ | –ู | เ | โ | ใ | ไ | –็ |  |
| อ | ว | ย | ฤ | ฤๅ | ฦ | ฦๅ |  |
รูปวรรณยุกต์
|  |  | –่ | –้ | –๊ | –๋ |  |  |
เครื่องหมายอื่น ๆ
|  |  | –์ | –๎ | –ฺ |  |  |  |
เครื่องหมายวรรคตอน
|  |  | ฯ | ฯลฯ | ฯลฯ | ๆ |  |  |
|  |  | ๏ | ๚ | ๛ | ┼ |  |  |
ไตรยางศ์ (มักสะกดผิดเป็น ไตรยางค์)
หรือ อักษรสามหมู่ คือ ระบบการจัดหมวดหมู่อักษรไทย (เฉพาะรูปพยัญชนะ) ตามลักษณะการผันวรรณยุกต์ ของพยัญชนะแต่ละหมวด เนื่องจากพยัญชนะไทยเมื่อกำกับด้วยวรรณยุกต์หนึ่งๆแล้วจะมีเสียงวรรณยุกต์ที่แตกต่างกัน การจัดหมวดพยัญชนะทำให้การเรียนภาษาไทยง่ายขึ้น ด้วยเหตุนี้จึงเชื่อว่า ในชั้นแรกนั้นการแบ่งหมวดหมู่พยัญชนะน่าจะทำขึ้นเพื่อประโยชน์ในการแต่งตำราสอนภาษาไทยแก่นักเรียน
คำว่า ไตรยางศ์ มาจากคำในภาษาสันสกฤตว่า ตฺรย (ไตร) ซึ่งแปลว่า สาม รวมกับ อํศ (องศ์) ซึ่งแปลว่า ระดับ ดังนั้น ไตรยางศ์ จึงแปลรวมกันได้ว่า สามระดับ
การจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์

ไตรยางศ์มีการจัดหมวดหมู่เพื่อแบ่งพยัญชนะไทยออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้
อักษรสูง มี 11 ตัว ได้แก่ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห
อักษรกลาง มี 9 ตัว ได้แก่ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ
อักษรต่ำ มี 24 ตัว ได้แก่ ค ฅ ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ
การจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์นั้น มีหลักฐานปรากฏครั้งแรกในหนังสือจินดามณี เมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยา เข้าใจว่าเป็นผลงานของพระโหราธิบดีได้แต่งถวายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แต่ยังไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนในเรื่องนี้
อักษรคู่

ในการจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์ อักษรสูงและอักษรต่ำจำนวนหนึ่ง มีลักษณะเสียงอย่างเดียวกันแต่ในพื้นเสียงต่างกัน นั่นคือ พวกหนึ่งมีพื้นเสียงสูง อีกพวกหนึ่งมีพื้นเสียงต่ำ สามารถจัดเป็นคู่ได้ 7 คู่ เรียกว่า "อักษรคู่"
| อักษรสูง | อักษรต่ำ |
| --- | --- |
ข ฃ: ค ฅ ฆ
ฉ: ช ฌ
ฐ ถ: ฑ ฒ ท ธ
ผ: พ ภ
ฝ: ฟ
ศ ษ ส: ซ
ห: ฮ
อักษรคู่เหล่านี้ สามารถนำมาใช้ร่วมกันเพื่อผันเสียงวรรณยุกต์ได้ครบ 5 เสียง เช่นเดียวกับอักษรกลาง เช่น
คา - ข่า - ข้า/ค่า - ค้า - ขา
ฮา - ห่า - ห้า/ฮ่า - ฮ้า - หา
สำหรับอักษรต่ำที่เหลือ คือ ง ญ ณ น ม ย ร ล ว ฬ ซึ่งจะเรียกว่า อักษรเดี่ยว จะใช้ ห เป็นอักษรนำเพื่อให้สามารถผันเสียงวรรณยุกต์ได้ครบ เช่น
นา - หน่า - หน้า/น่า - น้า - หนา
วา - หว่า - หว้า/ว่า - ว้า - หวา
หมายเหตุ ปัจจุบันไม่มีคำศัพท์คำใดที่ใช้ หณ และ หฬ เป็นพยัญชนะต้น
ดูเพิ่ม

อักษรสูง
อักษรกลาง
อักษรต่ำ
วรรณยุกต์
Mandirola

| Mandirola |
| --- | --- |

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: พืช Plantae
เคลด:: พืชมีท่อลำเลียง Tracheophytes
เคลด:: พืชดอก Angiosperms
เคลด:: พืชใบเลี้ยงคู่แท้ Eudicots
เคลด:: แอสเทอริด Asterids
อันดับ:: กะเพรา Lamiales
วงศ์:: วงศ์ว่านไก่แดง Gesneriaceae
สกุล:: Mandirola Mandirola Decne.
สปีชีส์:: Mandirola
ชื่อทวินาม
Mandirola Decne.

Mandirola เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ โบลิเวียและบราซิล
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Mandirola hirsuta (DC.) A.O.Araujo & Chautems
Mandirola ichthyostoma (Gardner) Seem. ex Hanst.
Mandirola rupestris (Gardner) Roalson & Boggan
ATC รหัส G

ยากลุ่ม ATC รหัส G ระบบสืบพันธุ์และทางเดินปัสสาวะและฮอร์โมนเพศ (Genito-urinary system and sex hormones)  ของระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
| ด ค กกลุ่มยาหลัก |
| --- | --- |
ทางเดินอาหาร/ เมแทบอลิซึม (A): กรดกระเพาะ (ยาลดกรด, สารต้านตัวรับ H2 , ยายับยั้งการหลั่งกรด) • ยาแก้อาเจียน • ยาระบาย • ยาแก้ท้องร่วง • ยาลดความอ้วน • ยาต้านเบาหวาน • วิตามิน • เกลือแร่
เลือดและอวัยวะ สร้างเลือด (B): สารต้านลิ่มเลือด (สารกันเลือดเป็นลิ่ม , สารต้านเกล็ดเลือด , สารสลายลิ่มเลือด) • ยาต้านการตกเลือด (สารก่อลิ่มเลือด , ยาต้านการสลายลิ่มเลือด)
ระบบหัวใจและหลอดเลือด (C): ยารักษาโรคหัวใจ/ยาแก้อาการปวดเค้นหัวใจ (คาร์ดิแอคไกลโคไซด์ , ยาต้านภาวะหัวใจเสียจังหวะ , ยากระตุ้นหัวใจ) • ยาลดความดัน • ยาขับปัสสาวะ • สารขยายหลอดเลือด • เบต้า บล็อกเกอร์ • แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ • ระบบเรนิน-แองจิโอเทนซิน (เอซีอีอินฮิบิเตอร์ , แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล๊อคเกอร์ , เรนินอินฮิบิเตอร์) • ยาลดไขมันในเส้นเลือด (สแตติน , ไฟเบรต , ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์)
ผิวหนัง (D): สารทำให้นุ่มและชุ่มชื้น • สารก่อแผลเป็น • ยาแก้คัน • ยารักษาโรคสะเก็ดเงิน • สิ่งแต่งแผล
ระบบสืบพันธุ์ (G): ยาคุมกำเนิด • ยากระตุ้นภาวะเจริญพันธุ์ • SERMs • ฮอร์โมนเพศ
ระบบต่อมไร้ท่อ (H): ฮอร์โมนไฮโปทาลามัสและต่อมใต้สมอง • คอร์ติโคสเตอรอยด์ (กลูโคคอร์ติคอยด์ , มิเนอรัลโลคอร์ติคอยด์) • ฮอร์โมนเพศ • ไทรอยด์ฮอร์โมน/ยาต้านไทรอยด์
การติดเชื้อและ การติดเชื้อปรสิต (J, P, QI): ยาปฏิชีวนะ • สารต้านแบคทีเรีย • ยาต้านเชื้อไมโคแบคทีเรีย (ยาต้านวัณโรค , ยารักษาโรคเรื้อน) • ยาต้านไวรัส• วัคซีน • ยาต้านปรสิต (ยาฆ่าโพรโตซัว , ยาฆ่าหนอนพยาธิ)
มะเร็ง (L01-L02): สารต้านมะเร็ง (แอนติเมแทบอไลต์ , สารอัลคิเลต , สปินเดิลพอยซัน , สารต้านเนื้องอก , โทโปไอโซเมอเรสอินฮิบิเตอร์)
โรคทางระบบภูมิคุ้มกัน (L03-L04): สารปรับระบบภูมิคุ้มกัน (สารกระตุ้นภูมิคุ้มกัน , สารกดภูมิคุ้มกัน)
กล้ามเนื้อ กระดูก และข้อต่อ (M): แอนาบอลิกสเตอรอยด์ • ยาแก้อักเสบ (เอ็นเซด) • ยารักษาโรคข้ออักเสบรูมาทอยด์• คอร์ติโคสเตอรอยด์ • ยาคลายกล้ามเนื้อ • บิสฟอสโฟเนต
สมองและระบบประสาท (N): ยาระงับความรู้สึก (ยาสลบ , ยาชาเฉพาะที่) • ยาระงับปวด • ยาต้านไมเกรน • ยากันชัก • ยาควบคุมอารมณ์ • ยาต้านโรคพาร์กินสัน ไซโคเลปติก (ยาคลายกังวล , ยารักษาโรคจิต , ยานอนหลับ/ยาระงับประสาท) • ไซโคอนาเลปติก (ยาแก้ซึมเศร้า , สารกระตุ้น)
ระบบทางเดินหายใจ (R): ยาแก้คัดจมูก • ยาขยายหลอดลม • ยาแก้ไอ • H1 แอนตาโกนิสต์ (สารต้านฮิสตามีน)
อวัยวะรับความรู้สึก (S): จักษุวิทยา • โสตวิทยา
อื่น ๆ (V): ยาแก้พิษ • สารเพิ่มความชัดภาพ • เภสัชรังสี • สิ่งแต่งแผล
ATC รหัส H

ยากลุ่ม ATC รหัส H ยาเตรียมฮอร์โมนทั่วร่างกาย ไม่รวมฮอร์โมนเพศและอินซูลิน (Systemic hormonal preparations, excluding sex hormones and insulins)  ของระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
| ด ค กกลุ่มยาหลัก |
| --- | --- |
ทางเดินอาหาร/ เมแทบอลิซึม (A): กรดกระเพาะ (ยาลดกรด, สารต้านตัวรับ H2 , ยายับยั้งการหลั่งกรด) • ยาแก้อาเจียน • ยาระบาย • ยาแก้ท้องร่วง • ยาลดความอ้วน • ยาต้านเบาหวาน • วิตามิน • เกลือแร่
เลือดและอวัยวะ สร้างเลือด (B): สารต้านลิ่มเลือด (สารกันเลือดเป็นลิ่ม , สารต้านเกล็ดเลือด , สารสลายลิ่มเลือด) • ยาต้านการตกเลือด (สารก่อลิ่มเลือด , ยาต้านการสลายลิ่มเลือด)
ระบบหัวใจและหลอดเลือด (C): ยารักษาโรคหัวใจ/ยาแก้อาการปวดเค้นหัวใจ (คาร์ดิแอคไกลโคไซด์ , ยาต้านภาวะหัวใจเสียจังหวะ , ยากระตุ้นหัวใจ) • ยาลดความดัน • ยาขับปัสสาวะ • สารขยายหลอดเลือด • เบต้า บล็อกเกอร์ • แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์ • ระบบเรนิน-แองจิโอเทนซิน (เอซีอีอินฮิบิเตอร์ , แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล๊อคเกอร์ , เรนินอินฮิบิเตอร์) • ยาลดไขมันในเส้นเลือด (สแตติน , ไฟเบรต , ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์)
ผิวหนัง (D): สารทำให้นุ่มและชุ่มชื้น • สารก่อแผลเป็น • ยาแก้คัน • ยารักษาโรคสะเก็ดเงิน • สิ่งแต่งแผล
ระบบสืบพันธุ์ (G): ยาคุมกำเนิด • ยากระตุ้นภาวะเจริญพันธุ์ • SERMs • ฮอร์โมนเพศ
ระบบต่อมไร้ท่อ (H): ฮอร์โมนไฮโปทาลามัสและต่อมใต้สมอง • คอร์ติโคสเตอรอยด์ (กลูโคคอร์ติคอยด์ , มิเนอรัลโลคอร์ติคอยด์) • ฮอร์โมนเพศ • ไทรอยด์ฮอร์โมน/ยาต้านไทรอยด์
การติดเชื้อและ การติดเชื้อปรสิต (J, P, QI): ยาปฏิชีวนะ • สารต้านแบคทีเรีย • ยาต้านเชื้อไมโคแบคทีเรีย (ยาต้านวัณโรค , ยารักษาโรคเรื้อน) • ยาต้านไวรัส• วัคซีน • ยาต้านปรสิต (ยาฆ่าโพรโตซัว , ยาฆ่าหนอนพยาธิ)
มะเร็ง (L01-L02): สารต้านมะเร็ง (แอนติเมแทบอไลต์ , สารอัลคิเลต , สปินเดิลพอยซัน , สารต้านเนื้องอก , โทโปไอโซเมอเรสอินฮิบิเตอร์)
โรคทางระบบภูมิคุ้มกัน (L03-L04): สารปรับระบบภูมิคุ้มกัน (สารกระตุ้นภูมิคุ้มกัน , สารกดภูมิคุ้มกัน)
กล้ามเนื้อ กระดูก และข้อต่อ (M): แอนาบอลิกสเตอรอยด์ • ยาแก้อักเสบ (เอ็นเซด) • ยารักษาโรคข้ออักเสบรูมาทอยด์• คอร์ติโคสเตอรอยด์ • ยาคลายกล้ามเนื้อ • บิสฟอสโฟเนต
สมองและระบบประสาท (N): ยาระงับความรู้สึก (ยาสลบ , ยาชาเฉพาะที่) • ยาระงับปวด • ยาต้านไมเกรน • ยากันชัก • ยาควบคุมอารมณ์ • ยาต้านโรคพาร์กินสัน ไซโคเลปติก (ยาคลายกังวล , ยารักษาโรคจิต , ยานอนหลับ/ยาระงับประสาท) • ไซโคอนาเลปติก (ยาแก้ซึมเศร้า , สารกระตุ้น)
ระบบทางเดินหายใจ (R): ยาแก้คัดจมูก • ยาขยายหลอดลม • ยาแก้ไอ • H1 แอนตาโกนิสต์ (สารต้านฮิสตามีน)
อวัยวะรับความรู้สึก (S): จักษุวิทยา • โสตวิทยา
อื่น ๆ (V): ยาแก้พิษ • สารเพิ่มความชัดภาพ • เภสัชรังสี • สิ่งแต่งแผล
แคลนนาด (ภาพยนตร์)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แคลนนาด (แก้ความกำกวม)
| แคลนนาด |
| --- | --- |
กำกับ: โอซามุ เดซากิ
เขียนบท: มาโคโตะ นากามูระ
นักแสดงนำ: เคนจิ โนจิมะ ไม นากาฮาระ เรียว ฮิโรฮาชิ โฮโกะ คุวาชิมะ ไดสึเกะ ซาคางุชิ
ดนตรีประกอบ: โยชิจิกะ อิโนมาตะ
วันฉาย:  15 กันยายน 2550
ความยาว: 90 นาที
ประเทศ: ญี่ปุ่น
ภาษา: ญี่ปุ่น
ข้อมูลจาก IMDb
แคลนนาด (ญี่ปุ่น: クラナド; โรมาจิ: Kuranado; ทับศัพท์: ทับศัพท์จาก Clannad) เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากเกมคอมพิวเตอร์ แคลนนาด ของคีย์ ซึ่งโตเอแอนิเมชันได้ประกาศว่าจะสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในงานโตเกียวอะนิเมะแฟร์ ภาพยนตร์ได้ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2550 กำกับการสร้างโดยโทซามุ เดซากิ ซึ่งเป็นผู้กำกับการสร้าง แอร์ เดอะมูฟวี่ ด้วย เนื้อหาของภาพยนตร์เป็นการนำเนื้อเรื่องในเกมภาคสคูลไลฟ์มาเล่าใหม่ในอีกรูปแบบหนึ่ง โดยมีเรื่องราวของฟุรุคาว่า นางิสะ เป็นเนื้อหาหลัก ภาพยนตร์ แคลนนาด ได้มีการวางจำหน่ายในรูปของดีวีดี 3 ชุด ได้แก่ ชุดสะสม (the Collector's Edition) ชุดพิเศษ (Special Edition) และชุดธรรมดา (Regular Edition) เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2551
แหล่งข้อมูลอื่น

Clannad เว็บไซต์ทางการของภาพยนตร์ แคลนนาด (ญี่ปุ่น)
เว็บไซต์ทางการของภาพยนตร์ แคลนนาด โดยโตเอแอนิเมชัน (ญี่ปุ่น)
โฮกาน

โฮกาน, ชื่อเรียกอีกอย่างว่า Huo Hsueh-Kang เป็นศิลปินจีนที่มีบทบาทสำคัญในการวิวัฒนาการของภาพวาดจีนที่มีต่อสิ่งที่เป็นนามธรรม โฮกาน มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาประวัติศาสตร์ศิลปะของจีนในปี 1900 .
ชีวประวัติ

ศิลปะจีนดั้งเดิมฟื้นตัวขึ้นหลังจากการตายของสตาลินในปี พ. ศ. 2496 และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่มีการรณรงค์เรื่องหนึ่งร้อยดอกไม้ในปีพ. ศ. 2499-57 ตรงกันข้ามกับแนวโน้มโวหารโวหารศิลปินเลือกได้เฉพาะบางครั้งเมื่อขั้นตอนของการปราบปรามรุนแรงมากขึ้นและการเซ็นเซอร์ของรัฐสลับกับคนอื่น ๆ ที่มีเสรีภาพมากขึ้น หลังจากการปราบปรามการรณรงค์ดอกไม้เป็นร้อย ๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการปฏิวัติทางวัฒนธรรมศิลปะจีนก็ตกอยู่ในภาวะจำศีล หลังจากการปฏิรูป Deng'schen ประมาณปีพ. ศ. 2522 มีจุดหักเห ศิลปินบางคนอาจเดินทางไปยุโรปเพื่อการศึกษา การจัดนิทรรศการเกี่ยวกับศิลปะตะวันตกแบบตะวันตกได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับการตีพิมพ์บทวิจารณ์ "Review of Foreign Art" ที่เรียกร้อง ในระหว่างช่วงเวลานี้โฮกาได้อาศัยอยู่ในไต้หวันและในยุโรปตามพัฒนาการของการเคลื่อนไหวศิลปะสมัยใหม่ต่างๆรวมถึงการสะสมผลงานอันน่าประทับใจและน่าประทับใจซึ่งเป็นการยืนยันศิลปะร่วมสมัยของจีนทั่วทุกมุมโลก.
ตลาดศิลปะ

ในการประมูลของ Sotheby's ที่ฮ่องกงในปี 2021 ภาพ "Abstract Composition 抽象構圖" ของ Ho-Kan (1967) ซึ่งเป็นสีน้ำมันบนผ้าใบถูกขายในราคา 149,974 ยูโรพร้อมค่าธรรมเนียมการประมูล. ผลงานที่มีค่าและเป็นที่ต้องการมากที่สุดของเขาแสดงภาพวงกลมโดยเฉพาะสีเหลือง.
ตลาดศิลปะ > แค็ตตาล็อก

Michael Sullivan. Moderne chinese artists, a biographical dictionary. University of California Press. 2006. ISBN 978-0-520-24449-8
The Modernist Wave. Taiwan Art in the 1950s and 1960s. National Taiwan Museum of Fine Arts. 2011. ISBN 978-986-02-8859-9
Reverberations, Ho Kan, Paperback. Publisher. TFAM. Taipei Fine Arts Museum. 2017. ISSN 978-986-05-1543-5
Maria Campitelli. Elena Pontiggia. ''Ho Kan, Geometrie dell'Infinito''. Publisher Lattuada Studio, Milan. 1992.
ไวรัส A2K.Damcor

A2K.Damcor  เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ ที่เขียนด้วย มาโคร ซึ่งอยู่ในรูปแบบไฟล์ .mdb และกระจายตนเองผ่านการแนบไฟลของ ไมโครซอฟท์ เอาท์ลุค.
หนอนตัวนี้ถูกเขียนด้วยสคริป์ ไมโครซอฟท์ Visual Basic
ระบบปฏิบัติการที่มีผลกระทบ

Windows 2000
Windows 95
Windows 98
Windows Me
Windows NT
Windows Server 2003
Windows XP
ข้อมูลทางเทคนิค

เมื่อ A2k.Damcor ทำงาน, มันจะทำงานดังนี้:

1. เปิด ไมโครซอฟท์ แอคเซส เพื่อสั่งให้รหัสมาโครทำงาน.

2. เปิดใช้งาน ไมโครซอฟท์ เอาท์ลุค เพื่อส่ง อีเมลตัวเองที่มีอยู่ใน Address book.

3. อีเมลดังกล่าวจะมีรูปแบบดังนี้:
หัวข้อ: Re: Saddam Corrupted
     ข้อความ: Please find the details of Saddam Corrupted
     สิ่งที่แนบมาด้วย: account.mdb
4. ปิดไมโครซอฟท์ แอคเซส.