stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
แลนด์แซท 7

ดาวเทียม Landsat-7 เป็นดาวเทียมสำรวจทรัพยากรของสหรัฐอเมริกา โดยมีหน่วยงานรับผิดชอบ 3 หน่วยงานคือองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (National Aeronautics and Space Administration : NASA) องค์การบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (National Oceanic and Atmospheric Administration : NOAA) และกรมสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Geological Survey : USGS) ส่งขึ้นสู่วงโคจรเมื่อวันที่ 15 เมษายน 2542 สูงจากพื้นโลก 705 ก.ม. โคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์ในแนวเหนือใต้และโคจรซ้ำบริเวณเดิมทุก 16 วัน อุปกรณ์บันทึกข้อมูลระบบ Enhanced Thematic Mapper Plus (ETM+) ซึ่งประกอบด้วยระบบบันทึกข้อมูลหลายช่วงคลื่น (Multispectral) รายละเอียดภาพ 30 เมตร และระบบบันทึกข้อมูลช่วงคลื่อนเดียว (Panchromatic) รายละเอียดภาพ 15 เมตร
ดาวเทียม Landsat-7 พัฒนาโดย 3 หน่วยงาน คือ

NASA: รับผิดชอบด้านการพัฒนาตัวดาวเทียม, อุปกรณ์, จรวดส่งดาวเทียมและระบบควบคุมภาคพื้นดิน ตลอดจนการส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจร, การตรวจสอบการโคจรและการปรับเทียบอุปกรณ์
NOAA: รับผิดชอบด้านระบบปฏิบัติการของดาวเทียมทั้งหมด ตลอดอายุการโคจร
USGS: รับผิดชอบด้านการรับสัญญาณข้อมูล, การผลิตข้อมูล, การเก็บรักษาข้อมูล และการแจกจ่ายข้อมูลถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรโดยจรวด McDonald Douglas Delta II จากฐานทัพอากาศ Vandenberg, California เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2542
คุณลักษณะดาวเทียม

| --- | --- |
เส้นผ่าศูนย์กลาง: 1.8 เมตร
น้ำหนัก: 2,150 กิโลกรัม
ความสูงของการโคจร: 705 กิโลเมตร
ลักษณะการโคจร: สัมพันธ์กับดวงอาทิตย์โดยผ่านขั้วโลก
เอียงทำมุมกับแกนโลก: 98.2 องศา
เวลาท้องถิ่นในการบันทึกข้อมูล: 10:00 น.
เวลาในการโคจรรอบโลก 1 รอบ: 98.9 นาที
จำนวนรอบของการโคจรใน 1 วัน: 14.5 รอบ
ระบบบันทึกข้อมูล: ETM+ (Enhanced Thermatic Mapper Plus)
รายละเอียดภาพ: 30, 60 (อินฟราเรดความร้อน) และ 15 (PAN) เมตร
ความกว้างของภาพ: 185 กิโลเมตร
เส้นผ่าศูนย์กลาง: 1.8 เมตร
อายุการทำงานที่ค่ดหมาย: 5 ปี
อุปกรณ์บันทึกข้อมูล

| --- | --- |
ความยาวคลื่น (ไมโครเมตร): ประเภทข้อมูลที่ได้
ระบบ Enhanced Thermatic Mapper Plus (ETM+): 
แบนด์ 1 : แบนด์ 1 : 0.450-0.515 (น้ำเงิน-เขียว): ตรวจสอบลักษณะน้ำชายฝั่ง, แยกพืชและสภาพความเขียว
แบนด์ 2 : 0.525-0.605 (เขียว): แยกชนิดพืช
แบนด์ 3 : 0.630-0.690 (แดง): ความแตกต่างของการดูดกลืนคลอโรฟีลล์ในพืชพรรณต่าง ๆ
แบนด์ 4 : 0.775-0.900 (อินฟราเรดใกล้): ความแตกต่างของน้ำและส่วนที่ไม่ใช่น้ำ, ปริมาณ มวลชีวะ
แบนด์ 5 : 1.550 - 1.750 (อินฟราเรดคลื่นสั้น): พืช, ความชื้นในดิน, แยกความแตกต่างเมฆและหิมะ
แบนด์ 6 : 10.40 - 12.50 (อินฟราเรดความร้อน): ความร้อนผิวหน้า, ความชื้นของดิน, ความเครียดของพืช
แบนด์ 7 : 2.090 - 2.350 (อินฟราเรดสะท้อน): แยกชนิดหิน
PAN : 0.520-0.900 (สีเขียว-อินฟราเรดใกล้): แหล่งชุมชน, สิ่งก่อสร้าง, เส้นทางคมนาคม
แหล่งข้อมูลอื่น

สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน) : สทอภ. เก็บถาวร 2010-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บริการข้อมูลจากดาวเทียม สทอภ. เก็บถาวร 2010-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
http://www.gistda.or.th/index.php/service/75 เก็บถาวร 2010-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกรตแบร์ริเออร์รีฟ

| เกรตแบร์ริเออร์รีฟ * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เกรตแบร์ริเออร์รีฟเมื่อมองจากอากาศ
พิกัด: 19°15′25.2″S 148°33′50.8″E﻿ / ﻿19.257000°S 148.564111°E﻿ / -19.257000; 148.564111
ประเทศ:  ออสเตรเลีย
ภูมิภาค **: เอเชียและแปซิฟิก
ประเภท: มรดกทางธรรมชาติ
เกณฑ์พิจารณา: (vii), (viii), (ix), (x)
อ้างอิง: 154
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2524 (คณะกรรมการสมัยที่ 5)
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
เกรตแบร์ริเออร์รีฟ (อังกฤษ: Great Barrier Reef) เป็นพืดหินปะการังที่ยาวที่สุดในโลก ยาวกว่า 2,000 กิโลเมตร อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศออสเตรเลีย หรือตอนใต้ของทะเลคอรัล เริ่มตั้งแต่แหลมยอร์ก (Cape York) ซึ่งอยู่ไกลขึ้นไปทางเหนือของรัฐควีนส์แลนด์ ลงมาถึงบันดะเบิร์ก (Bundaberk) ทางตอนใต้ ครอบคลุมดูแลพื้นที่ 215,000 ตารางไมล์ หรือ 345,000 ตารางกิโลเมตร ของน่านน้ำรอบ ๆ แนวปะการัง และแนวปะการังใหญ่แบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือ แนวปะการังเหนือ (Northern Reef) หมู่เกาะวิตซันเดย์ (Whitsunday Island) และแนวปะการังใต้ (Southern Reef)
แนวปะการังมีสิ่งชีวิตมากมาย ทั้งปะการังชนิดอ่อนและชนิดแข็งกว่า 350 ชนิด ตลอดจนปลาและสิ่งมีชีวิตในทะเลอีก 1,500 ชนิด
เหตุผลที่ได้รับคัดเลือกเป็นแหล่งมรดกโลก

(vii)  - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนในวิวัฒนาการสำคัญต่าง ๆ ในอดีตของโลก เช่น ยุคสัตว์เลื้อยคลาน ยุคน้ำแข็ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาความหลากหลายทางธรรมชาติบนพื้นโลก
(viii)  - เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดในการเป็นตัวแทนของขบวนการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญทางธรณีวิทยาหรือวิวัฒนาการทางชีววิทยา และปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติที่กำลังเกิดอยู่ เช่น ภูเขาไฟ เกษตรกรรมขั้นบันได
(ix)  - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา
(x)  - เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดสัตว์และพันธุ์พืชที่หายากหรือที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย แต่ยังคงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ซึ่งรวมถึงระบบนิเวศอันเป็นแหล่งรวมความหนาแน่นของพืชและสัตว์ที่ทั่วโลกให้ความสนใจด้วย
ธรณีวิทยาและภูมิศาสตร์

เกรตแบร์ริเออร์รีฟแสดงลักษณะเป็นแนวคล้ายทิวเขายาวอย่างชัดเจนทางภาคตะวันออกของประเทศออสเตรเลียและรวมเกาะขนาดเล็กที่ชื่อเมอร์รีย์ด้วย ประเทศออสเตรเลียเริ่มมีการเคลื่อนตัวขึ้นไปทางด้านทิศเหนือตั้งแต่มหายุคซีโนโซอิก ในอัตรา 7 เซนติเมตรต่อปี ทางภาคตะวันออกของประเทศออสเตรเลียนั้นเคยเกิดการยกตัวขึ้นในช่วงที่มีปรากฏการณ์ธรณีแปรสัณฐานซึ่งทำให้เกิดการเลื่อนตัวของสันปันน้ำในรัฐควีนส์แลนด์เข้าไปในแผ่นดิน 400 กิโลเมตรและในระหว่างช่วงเวลานี้ ได้เกิดการระเบิดของภูเขาไฟใจกลางของรัฐควีนส์แลนด์ ทำให้บางส่วนของหินแกรนิตที่โผล่ให้เราเห็นนั้น ปัจจุบันได้กลายเป็นเกาะสูงหลายแห่ง หลังจากที่มีการก่อตัวขึ้นของแอ่งสะสมพวกปะการังทะเล แนวหินปะการังก็ได้เริ่มเจริญขึ้นในแอ่งนี้ จนเมื่อ 25 ล้านปีก่อนทางตอนเหนือของรัฐควีนส์แลนด์ น้ำมีอุณหภูมิที่เย็นเกินไปไม่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของหินปะการัง ดังนั้นประวัติการพัฒนาการของเกรตแบร์ริเออร์รีฟจึงมีความซับซ้อน แต่หลังจากที่รัฐควีนส์แลนด์เคลื่อนตัวเข้าไปอยู่ในเขตร้อนชื้น การพัฒนาของเกรตแบร์ริเออร์รีฟก็ได้รับอิทธิพลจากการเจริญของแนวหินปะการัง จนมาถึงภาวะตกต่ำที่สุดของการเจริญเติบโตเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำทะเล ณ ตอนนี้แนวหินปะการังนี้สามารถเพิ่มเส้นผ่านศูนย์กลางได้ประมาณ 1 ถึง 3 เซนติเมตรต่อปี และเจริญเติบโตในแนวตั้งตรงได้ประมาณ 1 ถึง 25 เซนติเมตรต่อปี แต่อย่างไรก็ตามแนวหินปะการังก็สามารถเติบโตได้ในความลึกประมาณ 150 เมตร เนื่องจากหินปะการังนั้นต้องการแสงอาทิตย์และไม่สามารถเจริญเติบโตเหนือระดับน้ำทะเลได้
เมื่อส่วนขอบของรัฐควีนส์แลนด์เคลื่อนเข้าสู่เขตร้อนชื้นแล้ว น้ำมีอุณหภูมิสูงขึ้น หินปะการังเจริญเติบโตแต่ระบบการสะสมตัวของตะกอนมีการถูกกัดเซาะอย่างรวดเร็วตามแนวภูเขาหรือที่สูง ๆ ทำให้เกิดดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ, เลนพื้นท้องทะเล (ooze) และเทอร์บิไดต์ (turbidite) ซึ่งเป็นสภาวะที่ไม่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของหินปะการัง และเมื่อ 10 ล้านปีก่อน ระดับน้ำทะเลลดลงอย่างฉับพลัน ทำให้สามารถมีการสะสมตัวของตะกอนด้วย บริเวณที่แนวหินปะการังขึ้น อาจสร้างจากพวกตะกอนที่ตกสะสมนี้เอง จนขอบเขตของแนวหินปะการังขยายออกไปไกล จนพวกตะกอนแขวนลอยนั้นไปตกสะสมตัวไม่ถึงจึงทำให้พวกหินปะการังหยุดการขยายตัวออกไปนั่นเอง นอกจากนี้เมื่อประมาณ 400,000 ปีก่อนมีช่วงระยะเวลาที่น้ำแข็งที่ปกคลุมโลกอยู่ละลายเพราะอากาศอุ่นขึ้นและทำให้ระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นตามอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง ซึ่งอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงไปประมาณ 4 องศาเซลเซียส
การเกิดของแผ่นดินที่เป็นฐานของแนวหินปะการัง เป็นที่ราบชายฝั่ง ก่อกำเนิดจากการกัดเซาะพวกตะกอนของแนวเทือกเขาเกรตดิไวดิงกับพวกเนินเขาขนาดใหญ่ ศูนย์วิจัยแนวหินปะการังได้พบหินปะการังที่คล้ายโครงกระดูกซึ่งหาอายุได้ประมาณ 500,000 ปี เจ้าหน้าที่ของอุทยานทางทะเลเกรตแบร์ริเออร์รีฟ (Great Barrier Reef Marine Park) คิดว่าหลักฐานที่สมบูรณ์ที่สุดชิ้นล่าใหม่นี้เป็นโครงสร้างของแนวหินปะการังซึ่งมีอายุประมาณ 600,000 ปี และปัจจุบันเชื่อว่าแนวหินปะการังที่ยังมีชีวิตอยู่เริ่มเกิดและเจริญเติบโตเมื่อประมาณ 20,000 ปีก่อน
เมื่อ 20,000–6,000 ปีก่อน ระดับน้ำทะเลขึ้นทำให้หินปะการังสามารถเจริญเติบโตในที่สูงกว่าเดิมได้ เช่น เนินเขาบนที่ราบใกล้ชายฝั่ง เนื่องจากเมื่อประมาณ 13,000 ปีก่อนระดับน้ำทะเลอยู่ที่ 60 เมตรเท่านั้น ซึ่งต่ำกว่าระดับน้ำทะเลในปัจจุบัน และเป็นเพราะเหตุการณ์ในอดีตทำให้แนวหินปะการังแห่งนี้เจริญเติบโตจนมีขนาดใหญ่มหาศาล เราจึงเรียกสิ่งมหัศจรรย์นี้ว่าเกรตแบร์ริเออร์รีฟ
สึเกเม็ง

| --- | --- |
สึเกเม็ง
ชื่ออื่น: ราเม็งจุ่ม
ประเภท: บะหมี่น้ำ
แหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: โตเกียว
ส่วนผสมหลัก: เส้นราเม็ง, ซุปเคี่ยว
 ตำราอาหาร: สึเกเม็ง   สื่อ: สึเกเม็ง
สึเกเม็ง (ญี่ปุ่น: つけ麺) คือราเม็งประเภทหนึ่งซึ่งจะแยกเส้นกับซุปออกไว้คนละชาม เวลารับประทานก็คีบเส้นไปจุ่มในถ้วยซุป สึเกเม็งบางประเภทก็ใช้เส้นโซบะหรือเส้นอูดงแทนเส้นราเม็ง บางครั้งมักมีการวางวัตถุดิบอย่างแผ่นสาหร่าย, ไข่ฝอย ไว้บนเส้น ซุปของสึเกเม็งเป็นซุปที่เคี่ยวด้วยเวลานานจึงมีความเข้มข้นมากกว่าซุปของราเม็ง สึเกเม็งถือกำเนิดขึ้นใน พ.ศ. 2504 โดยนายคาซูโอะ ยามางิชิ (山岸 一雄) เจ้าของร้านอาหารนามว่า ไทโชเก็ง (大勝軒) ในกรุงโตเกียว ก่อนที่เมนูนี้จะแพร่หลายในโตเกียวและทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันร้านไทโชเก็งมีสาขามากกว่าร้อยแห่งในประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นร้านต้นตำรับของสึเกเม็ง
แทน (วงดนตรี)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แทน
| แทน |
| --- | --- |
แทนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022
ข้อมูลพื้นฐาน
ที่เกิด: โซล เกาหลีใต้
แนวเพลง: เคป็อป
ช่วงปี: ค.ศ. 2021 (2021)–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: ทิงก์

สมาชิก:  ชางซัน  จูอัน  แจจุน  ซองฮย็อก  ฮย็อนย็อบ  แทฮุน  จีซอง 
แทน (/ˈtɑːn/; เกาหลี: 탄; อังกฤษ: TAN; ย่อมาจาก To All Nations) เป็นกลุ่มบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นผ่านรายการการแข่งขันเอาชีวิตรอดของสถานีเอ็มบีซีชื่อ The Wild Idol กลุ่มประกอบด้วยสมาชิกเจ็ดคน ได้แก่ ชางซัน แทฮุน จีซอง ซองฮย็อก แจจุน ฮย็อนย็อบ และจูอัน กลุ่มเปิดตัวเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยมีการเปิดตัวอีพีแรกชื่อ 1TAN.
สมาชิก

ชางซัน (창선)
จูอัน (주안)
แจจุน (재준)
ซองฮย็อก (성혁)
ฮย็อนย็อบ (현엽)
แทฮุน (태훈)
จีซอง (지성)
ผลงานเพลง > อีพี

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่งชาร์ตสุงสุด> KOR  | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| 1TAN |  วางจำหน่าย: 10 มีนาคม 2022  สังกัด: ทิงก์เอนเตอร์เทนเมนต์  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิตัลดาวน์โหลด, สตรีมมิ่ง รายชื่อเพลง "Fix You Part1."  "Du Du Du"  "My Girl"  "Du Du Du" (English version)  | 24 |  KOR: 15,460 |
| 2TAN |  Wish ver วางจำหน่าย: 21 มิถุนายน 2022  สังกัด: ทิงก์เอนเตอร์เทนเมนต์  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด, สตรีมมิง รายชื่อเพลง "Louder"  "Adorable"  "My Heart" (언제나)  "Louder" (English version)  | 16 |  KOR: 18,665 |
| 2TAN |  We ver วางจำหน่าย: 26 กรกฎาคม 2022  สังกัด: ทิงก์เอนเตอร์เทนเมนต์  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด, สตรีมมิง รายชื่อเพลง "Walking on the Moon"  "Sing With You" (너란 별 (약속해요))  "Midnight" (별 헤는 밤)  "Walking on the Moon" (English version)  | 39 |  KOR: 11,895 |
ผลงานเพลง > ซิงเกิลอัลบั้ม

| ชื่อ | รายละเอียด | ตำแหน่งชาร์ตสุงสุด> KOR  | ยอดขาย |
| --- | --- | --- | --- |
| Dream & Deurim |  วางจำหน่าย: 11 ตุลาคม 2022  สังกัด: ทิงก์เอนเตอร์เทนเมนต์  รูปแบบ: ซีดี, ดิจิทัลดาวน์โหลด, สตรีมมิง รายชื่อเพลง "Beautiful Lie"  "Our Youth"  | 42 |  KOR: 13,804 |
ผลงานเพลง > ซิงเกิล

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KORDown.  | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KORBGM  | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| "Du Du Du" | 2022 | 59 | 188 | 1TAN |
| "Louder" | 2022 | — | — | 2TAN |
| "Walking On The Moon" | 2022 | — | 193 | 2TAN |
| "Beautiful Lie" | 2022 | — | — | Dream & Deurim |
"—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้วางจำหน่ายในภูมิภาคนั้น
ผลงานเพลง > ชาร์ตเพลงอื่น

| ชื่อ | ปี | ตำแหน่งชาร์ตสูงสุด> KOR BGM | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| "Sing with You" (너란 별 (약속해요)) | 2022 | 189 | 2TAN |
| "Midnight" (별 헤는 밤) | 2022 | 136 | 2TAN |
หวดเจ้ง

| หวดเจ้ง |
| --- | --- |
法正
ภาพวาดหวดเจ้งสมัยราชวงศ์ชิง

หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 219 (219) – ค.ศ. 220 (220)
กษัตริย์: เล่าปี่
ถัดไป: เล่าป๋า
ขุนพลพิทักษ์ทัพ (護軍將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 219 (219) – ค.ศ. 220 (220)
ขุนพลเชิดชูยุทธ (揚武將軍)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 215 (215) – ค.ศ. 219 (219)
เจ้าเมืองสู่จวิ้น (蜀郡太守)
ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 215 (215) – ค.ศ. 219 (219)
ถัดไป: เอียวฮอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: ค.ศ. 176 อำเภอเหมย์ มณฑลชานซี
เสียชีวิต: ค.ศ. 220 (44 ปี)
บุตร: ฝา เหมี่ยว
บุพการี: ฝา เหยี่ยน (บิดา)
ญาติ: ฝ่า สฺยง (ทวด) ฝ่า เจิน (ปู่)
อาชีพ: ขุนนาง, ที่ปรึกษา
ชื่อรอง: เสี่ยวจื่อ (孝直)
ชื่อหลังเสียชีวิต: อี้โหว (翼侯)

หวดเจ้ง หรือในภาษาจีนกลางว่า ฝ่า เจิ้ง (ค.ศ. 176–220) ชื่อรอง เสี่ยวจื่อ เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของขุนศึก เล่าปี่ ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เกิดในตระกูลที่มีฐานะทางสังคมสูงและสืบเชื้อสายมาจากชนชั้นสูง หวดเจ้ง เดินทางไปยัง เอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมมณฑลเสฉวนและฉงชิ่งในปัจจุบัน) ในช่วงปลายทศวรรษ 190 และกลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของ เล่าเจี้ยง ผู้ว่าการมณฑล อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกแปลกแยกและการรับรู้ของเขาที่มีต่อเล่าเจี้ยง ในฐานะผู้ว่าการที่ไร้ความสามารถ ในที่สุดทำให้เขาทรยศเล่าเจี้ยง และเสียเปรียบเล่าปี่ ในปี ค.ศ. 211 ระหว่างปี ค.ศ. 211 ถึง ค.ศ. 214 หวดเจ้งช่วยเล่าปี่ในการเอาชนะเล่าเจี้ยง และ ควบคุมการปกครองของเอ๊กจิ๋ว และกลายเป็นหนึ่งในที่ปรึกษาที่เชื่อถือได้มากที่สุดของเล่าปี่ ในปี ค.ศ. 217 เขาเรียกร้องให้เล่าปี่เริ่ม ยุทธการที่ฮันต๋ง เพื่อยึดเมืองฮันต๋งเชิงยุทธศาสตร์จากขุนศึกคู่แข่ง โจโฉ แต่เสียชีวิตหนึ่งปีหลังจากที่เล่าปี่ได้รับชัยชนะในการรบครั้งนี้
การมองการณ์ไกลและความเฉลียวฉลาดของหวดเจ้งในการกำหนดกลยุทธ์ทำให้เขาได้รับการยกย่องจากคนรุ่นเดียวกัน เช่น จูกัดเหลียง และ เฉินโซ่ว ในเวลาไม่ถึงทศวรรษภายใต้การปกครองของเล่าปี่ หวดเจ้งได้แสดงความสามารถที่ไม่มีใครเทียบได้ โดยที่อัจฉริยะทางการทหารอย่างโจโฉและที่ปรึกษาที่ดีที่สุดของเขาตกเป็นเหยื่อของแผนการของเขา อย่างไรก็ตาม เขายังมีชื่อเสียงในเรื่องความพยาบาทของเขา เมื่อดำรงตำแหน่งได้ใช้อำนาจโดยมิชอบด้วยการแก้แค้นบรรดาผู้ที่เคยล่วงเกินเขามาก่อนแล้วฆ่าโดยไร้เหตุผล อย่างไรก็ตาม เขายังคงได้รับการยกย่องและไว้วางใจอย่างสูงจากเล่าปี่จนถึงจุดที่จูกัดเหลียงเคยกล่าวไว้ว่าหวดเจ้งอาจเป็นคนเดียวที่สามารถป้องกันเล่าปี่จากการเริ่ม ยุทธการที่อิเหลง อันหายนะในปี ค.ศ. 221 ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่
ภูมิหลังครอบครัว

บ้านบรรพบุรุษของหวดเจ้งอยู่ที่อำเภอเหมย์ (郿縣) โย่วฝูเฟิงจฺวิ้น (右扶風郡) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในอำเภอเหมย์ มณฑลชานซี บรรพบุรุษของเขาคือเถียน ฝ่าจาง ตามประวัติศาสตร์รู้จักในพระนามฉีเซียงหวังแห่งยุครณรัฐ ลูกหลานของเถียน ฝ่าจางเปลี่ยนชื่อสกุลจาก "เถียน" เป็น "ฝ่า" หลังการล่มสลายของรัฐฉีเมื่อ 221 ปีก่อน ค.ศ.
ทวดของหวดเจ้งชื่อฝ่า สฺยง เคยดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง (太守) หนานจฺวิ้น (南郡; บริเวณจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) ในรัชสมัยจักรพรรดิอันแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ปู่ของหวดเจ้งคือฝ่า เจิน เป็นนักปราชญ์สันโดษที่มีลักษณะเด่นคือมีอุปนิสัยสูงส่ง แม้ว่าเขาจะเป็นผู้มีความรู้มาก แต่เขาก็ใช้ชีวิตอย่างสมถะและปฏิเสธข้อเสนอในการรับราชการซ้ำแล้วซ้ำเล่า บิดาของหวดเจ้งคือฝา เหยี่ยน (法衍) ชื่อรอง จี้โหมว (季謀) ก็รับราชการและดำรงตำแหน่งผู้ช่วยราชการในเจ้ากรมการศึกษา (司徒) และรัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรม (廷尉)
เสียชีวิตและเหตุการณ์หลังเสียชีวิต

ใน ค.ศ. 219 หลังเล่าปี่ได้รัยชัยชนะในยุทธการที่ฮันต๋ง เขาประกาศตนเองเป็น "อ๋องแห่งฮันต๋ง" (漢中王) และแต่งตั้งหวดเจ้งเป็นราชเลขาธิการ (尚書令) และขุนพลพิทักษ์ทัพ (護軍將軍) หวดเจ้งเสียชีวิตในปีถัดมาด้วยอายุ 45 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) เล่าปี่ร่ำไห้เป็นเวลาหลายวันเมื่อหวดเจ้งเสียชีวิต และพระราชทานหวดเจ้งด้วยตำแหน่งหลังเสียชีวิตเป็น "อี้โหว" (翼侯).
ในรัชสมัยอันสั้นของเล่าปี่ เพื่อนร่วมทางและขุนพลที่มีชื่อเสียงหลายคนของเขาเสียชีวิตไปแล้ว ได้แก่ กวนอู, เตียวหุย, ม้าเฉียว, บังทอง และฮองตง กระนั้นมีเพียงหวดเจ้งเท่านั้นที่ได้รับตำแหน่งหลังเสียชีวิต นี่คือระดับที่เล่าปี่ให้คุณค่ากับหวดเจ้งมากขนาดนั้น ฝา เหมี่ยว (法邈) บุตรชายของหวดเจ้ง ได้รับตำแหน่งกวานเน่ย์โหว (關內侯) และดำรงตำแหน่งนายกองร้อยราชรถ (奉車都尉) และเจ้าเมืองฮั่นหยางจฺวิ้น (漢陽郡) ในรัฐจ๊กก๊กที่เล่าปี่สถาปนาใน ค.ศ. 221
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย

หวดเจ้งเป็นตัวละครที่เล่นได้ในไดนาสตีวอริเออส์ 8: เอ็กซ์ตรีมเลเจนด์สของโคเอ
ดูเพิ่ม

รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รูปหวดเจ้งจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI
เท็นชินดง

| --- | --- |
เท็นชินดง
ชื่ออื่น: 天津丼 (เท็นชินดง) 天津飯 (เท็นชินฮัง)
ประเภท: ไข่เจียว
แหล่งกำเนิด: ญี่ปุ่น
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออก
ส่วนผสมหลัก: ไข่, เนื้อปู, ข้าว
 ตำราอาหาร: เท็นชินดง   สื่อ: เท็นชินดง
เท็นชินดง (ญี่ปุ่น: 天津丼; โรมาจิ: Tenshindon) หรือ เท็นชินฮัง (ญี่ปุ่น: 天津飯; โรมาจิ: Tenshinhan) หรือ คานิทามาดง (ญี่ปุ่น: かに玉丼; โรมาจิ: Kanitamadon)  เป็นอาหารจีนแบบญี่ปุ่น ประกอบด้วยไข่เจียวเนื้อปูหรือคานิทามะ (ญี่ปุ่น: かに玉; โรมาจิ: Kanitama) วางคลุมบนข้าวและราดด้วยซอสข้น ชื่อของเท็นชินดงตั้งชื่อตามนครเทียนจินในภาคเหนือของประเทศจีน ซึ่งภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า เท็นชิง (ญี่ปุ่น: 天津; โรมาจิ: Tenshin)
นอกจากนี้ยังมีการทำเมนูที่ใช้เส้นราเม็งแทนข้าว เรียกว่า "เท็นชิมเม็ง" (天津麺)
ดูเพิ่ม

ไข่เจียว
ไข่ฝูหรง
โซกิ

โซกิวางบนโซบะโอกินาวะ
โซกิ (ญี่ปุ่น: ソーキ; โรมาจิ: sōki) คือเนื้อซี่โครงติดกระดูกหมู (สแปร์ริบ) ในโอกินาวะ โซกิยังแบ่งเป็นประเภทกระดูกแข็ง เรียกว่า ฮนโซกิ (本ソーキ) กับประเภทกระดูกอ่อน เรียกว่า นังกตสึโซกิ (軟骨ソーキ) ที่ร้านในโอกินาวะเองก็มีการใช้ส่วนต่างกันออกไปตามแต่ละร้าน
โซกิมักใส่ในโซบะโอกินาวะ โดยโซบะโอกินาวะที่ใส่โซกิจะเรียกว่า โซกิโซบะ (ソーキそば) คนมักจะเข้าใจกันว่าโซบะโอกินาวะจะต้องใส่โซกิ แต่ก็ไม่จำเป็นเสมอไป
ทากิโกมิโงฮัง

ทาเกโนโกโงฮัง (筍御飯) รูปแบบหนึ่งของ ทากิโกมิโงฮัง (炊き込み御飯)
ทากิโกมิโงฮัง (ญี่ปุ่น: 炊き込みご飯 หรือ 炊き込み御飯; โรมาจิ: takikomi gohan) เป็นอาหารที่ประกอบด้วยข้าวญี่ปุ่นปรุงรสด้วยดาชิและซอสถั่วเหลือง พร้อมด้วยเห็ด ผัก เนื้อสัตว์ หรือเนื้อปลา ส่วนผสมของทากิโกมิโงฮังถูกปรุงรวมกับข้าว ชาวญี่ปุ่นนิยมบริโภคอาหารทากิโกมิโงฮังในช่วงฤดูใบไม้ร่วง เนื่องจากในช่วงฤดูนี้ในประเทศญี่ปุ่นมีการเก็บเกี่ยวผักรากและเห็ดจำนวนมาก ส่วนผสมจะแตกต่างกันไปตามผักและปลาตามฤดูกาล เนื่องจากอาหารจานนี้มีคุณค่าทางโภชนาการ และใช้ข้าวปริมาณน้อยกับผักและโปรตีน ชาวญี่ปุ่นบางคนจึงรับประทานเพื่อจุดประสงค์ในการลดน้ำหนัก
ดูเพิ่ม

ข้าวหมก (เอเชียใต้)
ข้าวผัด (เอเชียตะวันออก)
กับซะฮ์ (ซาอุดิอาระเบีย)
เคดเจอรี (สหราชอาณาจักร)
นาซีโกเร็ง (อินโดนีเซีย)
ปาเอยา (สเปน)
รีซอตโต (อิตาลี)
| ด ค กอาหารและเครื่องดื่มญี่ปุ่น |
| --- | --- |
อาหารจานหลัก:  กีวดง  เกี๊ยวซ่า  แกงกะหรี่ คัตสึกาเร  ข้าว ข้าวกล้องงอก  ข้าวเหนียว  โจ๊ก  เซกิฮัง  โซซูอิ  ทากิโกมิโงฮัง  ข้าวฮายาชิ  ไข่อนเซ็ง  คากูนิ  คาราอาเงะ  คูชิกัตสึ  ชาบูชาบู  ชาฮัง  ชิราตากิ  ซาชิมิ ฟูงุ  ซูชิ ประวัติศาสตร์  ซูชิยั่งยืน  โซกิ ฟูงุ  ดมบูริ คัตสึดง  ชูกาดง  เท็กกาดง  เท็นชินดง  อูนาดง  โอยาโกดง  ทงกัตสึ  ทาโกยากิ  ทามาโงยากิ  เท็มปูระ  โทโกโรเต็ง  นาเบโมโนะ  นิกูจางะ  บะหมี่ โซบะ  โซบะโอกินาวะ โซกิ  โซเม็ง สลัดโซเม็ง  ราเม็ง กระดูกหมู  แกงกะหรี่มูโรรัง  คาโงชิมะ  ชัมปง  ฮิยาชิจูกะ  สึเกเม็ง  ยากิโซบะ  วุ้นเส้น  อูดง ยากิอูดง  โฮโต  เบ็นโต เคียราเบ็ง  จูบาโกะ  มากูโนอูจิ  วัปปาเมชิ  เอกิเบ็ง  มนจายากิ  ยากินิกุ  ยากิโตริ  สึกูดานิ  สึกูเนะ  สุกี้ยากี้  ออมไรซ์  โอโกโนมิยากิ  โอโกวะ  โอเซจิ  โอเด็ง  โอนิงิริ เท็มมูซุ  ฮิยามูงิ  ฮิรายาจี 
อาหารจานรอง:  การิ  ขนมปัง ขนมปังแกงกะหรี่  ขนมปังเมลอน  ยูดาเนะ  อัมปัง  โครกเกะ  ชิโอการะ  ซัตสึมาอาเงะ  ซุปมิโซะ  นัตโต  นามาซุ  นูกาซูเกะ  ทากูอัง  สึเกโมโนะ  อาเงดาชิโดฟุ  โอกาซุ 
เครื่องดื่ม:  กาแฟกระป๋อง บอส  จอร์เจีย  เก็มไมจะ  คาลพิส  ชา ประวัติศาสตร์  เกียวกูโระ  คาบูเซจะ  คูกิจะ  ชาเขียว  เซ็นจะ  บันจะ  มัตจะ  โฮจิจะ  ชาข้าวบาร์เลย์  โชจู อาวาโมริ  ฮาบูชุ  โพคารี่สเวท  ยาคูลท์  รามูเนะ  ลิโพวิตัน  สาเก โทโซะ  นิโงริ  เหล้าหวาน  อควาเรียส  โอโรนามินซี 
ขนม / ของหวาน:  คมเปโต  คารูกัง  คูซูโมจิ  ชิรูโกะ  เซ็มเบ อาราเระ  ดังโงะ ชิจิดังโงะ  คิบิดังโงะ  โดรายากิ  ไดฟูกุ  ไทยากิ  มันจู  โมจิ โกเฮโมจิ  อาเงโมจิ  อูอิโร  โยกัง  ลูกอมข้าวโบตัง  วางาชิ  วาราบิโมจิ  อามานัตโต 
ส่วนผสม / เครื่องปรุง:  โกโบ  คนเนียกุ  คมบุ  คัตสึโอบูชิ  คันซูริ  คาราชิ  คูซูโกะ  คูโรมิตสึ  ชิจิมิโตงาราชิ  ซอส โชยุ  ซอสทงกัตสึ  ซอสวุร์สเตอร์เชอร์  ทาเระ  พนซุ  ชตสึรุ  ซันโช  ดาชิ  ไดกง ไดคงซากูราจิมะ  เต้าหู้  ถั่วแดงกวน  เท็งกาซุ  น้ำมันงา  โนริ  เบนิโชงะ  ปลา คามาโบโกะ  ซูริมิ  เม็นไตโกะ / ทาราโกะ  โทบิโกะ  ปังโกะ  ผงชูรส  มายองเนส  มิโซะ  มิริง  เม็มมะ  เมียวงะ  ยูซุ ยูซูโกโช  วาซาบิ  หน่อไม้  เห็ด ชีตาเกะ  มัตสึตาเกะ  เห็ดเข็มทอง  อาโอโนริ  อูเมโบชิ  ฮิจิกิ 
อุปกรณ์:  มีด กีวโต  ซันโตกุ  ซาชิมิโบโช  เดบะโบโช  นากิริโบโช  นานางิบะ  มางูโระโบโช  มีดทำครัวญี่ปุ่น  อูซูบะโบโช  หม้อหุงข้าว 
รายชื่อ:  ของว่าง  ของหวานและขนมหวาน  เครื่องปรุง  ส่วนประกอบของซูชิและซาชิมิ  อาหารจาน ซุปและสตูว์  ราเม็ง 
ผลไม้:  ไชน์มัสแคต  แตงโมสี่เหลี่ยม  ยูบาริเมลอน  รูบีโรมัน 
เกี่ยวข้อง:  ขนบธรรมเนียมและมารยาท  ไคเซกิ  ชิมมิ  เท็ปปังยากิ  เทริยากิ  โทกูซังฮิง  อาหารโอกินาวะ  อูมามิ  โอมากาเซะ 
  หมวดหมู่
ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์

| ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์ |
| --- | --- |
เกิด: 15 ธันวาคม พ.ศ. 2529 (37 ปี)
ศิษย์เก่า: โรงเรียนสตรีวิทยา 2 คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อาชีพ: นักแสดง • พิธีกร
ปีที่แสดง: 2549–ปัจจุบัน
ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์ (เกิด 15 ธันวาคม 2529) เป็นนักแสดงและพิธีกรชายชาวไทย เป็นที่รู้จักจากบท ลิงค์ ในซิตคอมเรื่องบ้านนี้มีรัก และบท เต๋อ จากภาพยนตร์เรื่องสี่แพร่ง, ห้าแพร่ง และพี่มาก..พระโขนง
ประวัติ

ณัฏฐพงษ์มีชื่อเล่นว่า ฟรอยด์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2529 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 และระดับปริญญาตรีจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เข้าสู่วงการ

ณัฏฐพงษ์เริ่มต้นเข้าสู่วงการจากการร่วมแสดงในภาพยนตร์ตลกวัยรุ่นเรื่องมอ ๘ (2549) โดยรับบทเป็น พายัพ นักเรียนจอมกะล่อน ในปีเดียวกัน เขาได้เข้าสู่วงการโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในละครซิตคอมเรื่องบ้านนี้มีรัก โดยรับบทเป็น ลิงค์ ภัคพล อยู่เจริญยิ่ง จนเริ่มเป็นที่รู้จัก จากนั้นจึงเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากบท เต๋อ ในภาพยนตร์เรื่องสี่แพร่ง (2551) ตอน คนกลาง ตามมาด้วย ห้าแพร่ง (2552) ตอน คนกอง โดยยังคงรับบทเป็น เต๋อ ก่อนจะมารับบทพระเอกเต็มตัวเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่องกระดึ๊บ (2553) โดยรับบทเป็น สมหมาย ซึ่งเขาเผยว่าได้รับวิชาตลกมาจาก จาตุรงค์ มกจ๊ก ซึ่งแสดงนำและเป็นผู้กำกับด้วยรวมถึงจิ้ม ชวนชื่น
ก่อนจะมาโด่งดังจากภาพยนตร์ไทยรายได้สูงสุดตลอดกาลเรื่องพี่มาก..พระโขนง (2556) โดยยังคงรับบท เต๋อ ร่วมกับ 3 เพื่อนรักที่แสดงร่วมกันมาตั้งแต่ สี่แพร่ง และห้าแพร่ง อย่างเผือก พงศธร จงวิลาส (เผือก), เชน อัฒรุต คงราศรี (ชิน) และบอมบ์ กันตพัฒน์ เพิ่มพูนพัฒนสุข (เอ) และมีผลงานเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัว

ณัฏฐพงษ์เคยคบหาดูใจกับหลิน มชณต สุวรรณมาศ นางแบบชื่อดังก่อนจะเลิกรากันไปเมื่อปี 2556 จากนั้นจึงมาคบหากับแพรว คณิตกุล เนตรบุตร นานถึง 5 ปีก่อนจะเลิกรากันไปเมื่อประมาณปี 2562
คดีความ

ในช่วงเดือนพฤศจิกายน 2562 ณัฏฐพงษ์ถูกกล่าวหาว่ามอมยานักศึกษาสาวคนหนึ่งด้วยเยลลี่กัญชา โดยเขาได้ยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตัวเองว่าเป็นแค่พยานที่อยู่ในเหตุการณ์ ก่อนที่จะพ้นมลทินจากข้อกล่าวหานี้ในช่วงเดือนมกราคม 2563
ผลงาน > ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | ค่าย | แสดงเป็น |
| --- | --- | --- | --- |
| 2549 | มอ ๘ |  | พายัพ |
| 2551 | สี่แพร่ง ตอน คนกลาง | จีทีเอช | เต๋อ |
| 2552 | ห้าแพร่ง ตอน คนกอง | จีทีเอช | เต๋อ |
| 2553 | อาฟเตอร์สคูล วิ่งสู้ฝัน |  | แจ๊ส (รับเชิญ) |
| 2553 | กวน มึน โฮ | จีทีเอช | เต๋อ (รับเชิญ) |
| 2553 | ตายทั้งกลม |  | ย้ง |
| 2553 | กระดึ๊บ | จีทีเอช | สมหมาย |
| 2556 | พี่มาก..พระโขนง | จีทีเอช | เต๋อ |
กฎหมายศาสนจักร

กฎหมายศาสนจักร หรือ ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร (อังกฤษ: Canon law) เป็นคำที่หมายถึงกฎหมายทางการปกครองภายในองค์การคริสเตียนรวมถึงบรรดาสมาชิก โดยเฉพาะในคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ และแองกลิคัน กฎที่ใช้ในการปกครองเป็นกฎที่ได้รับการอนุมัติ หรือตีความหมายเมื่อมีข้อขัดแย้งซึ่งแต่ละคริสตจักรก็จะมองกันคนละแง่ ตามปกติแล้วการอนุมัติก็จะทำโดยสภาสังคายนาสากลก่อนที่จะนำไปปฏิบัติในคริสตจักรโดยทั่วไป
ดูเพิ่ม

โรมันคาทอลิก
อีสเติร์นออร์โธด็อกซ์
สภาสังคายนาสากล
การปฏิรูปคาทอลิก
กัวเก่า

| โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว * |
| --- | --- |
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
อาสนวิหารแซ
ประเทศ:  อินเดีย
ประเภท: มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา: ii, iv, vi
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน: 2529 (คณะกรรมการสมัยที่ 10)
ที่ตั้งของกัวเก่า ในประเทศ India Goa
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก
กัวเก่า (กงกณี: पोरणें गोंय – Pornnem Goem; ฮินดี: ओल्ड गोवा – Old Gova, पुराणा गोवा – Purana Gova; โปรตุเกส: Velha Goa) เป็นเมืองเก่าที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ในอำเภอกัวเหนือ รัฐกัว ในประเทศอินเดีย โดยเมืองแห่งนี้สร้างในสมัยสุลต่านแห่งบิจาปูร์ (Bijapur Sultanate) ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต่อมาในปี ค.ศ. 1510 ได้กลายมาเป็นเมืองหลวงของอาณานิคมของโปรตุเกสในอินเดีย (Portuguese India) หรือเรียกอีกชื่อว่า รัฐอินเดีย (State of India) ภายใต้จักรวรรดิโปรตุเกส ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนกระทั่งยุบลงในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เนื่องจากโรคระบาด โดยสันนิษฐานว่าเคยมีประชากรราว ๆ 200,000 คนก่อนสมัยโรคระบาด ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการค้าและการเดินเรือของชาวโปรตุเกส ในปัจจุบันกัวเก่าได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก กัวเก่าตั้งอยู่ห่างจากปณชี (Panaji) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐกัวในปัจจุบันประมาณ 10 กิโลเมตร