stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ชาวจีนแต้จิ๋ว
ประวัติ

ในอดีตคนเหล่านี้ถูกเรียกว่าเหอเลา (Helao) หรือฝูเลา (Fulao) เนื่องจากส่วนใหญ่อพยพมาจากมณฑลเหอหนาน และมณฑลซานซีผ่านทางมณฑลฝูเจี้ยน โดยที่ยังคงรักษาภาษาและประเพณีจากจีนภาคกลางตอนเหนือไว้อย่างดี ตามที่ได้ถูกบันทึกไว้ในพันธุประวัติและจารึกโบราณ คนเหล่านี้ที่แต่เดิมอพยพไปทางภาคใต้ของมณฑลฝูเจี้ยนโดยเฉพาะที่ฉวนโจว (Quanzhou) และผู่เถียน(Putian) ได้ตั้งถิ่นฐานในเฉาซานเป็นกลุ่ม ๆ และในไม่ช้าก็กระจายไปทั่วพื้นที่เฉาซาน ความโดดเดี่ยวทางภูมิศาสตร์และความยากลำบากในการเดินทางในอดีตทำให้พวกเหอเลาและฝูเลากลายเป็นประชากรที่ค่อนข้างใกล้ชิดกัน เมื่อไม่นานมานี้การศึกษาการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมสนับสนุนว่า แม้ว่าชาวจีนฮั่นทั้งหมดมีความเกี่ยวดองกันอย่างแท้จริงและมีรากเหง้าเดียวกัน ชาวแต้จิ๋วกลับมีความเชื่อมโยงใกล้ชิดที่สุดกับบริเวณหมินหนาน (Minnan) ของมณฑลฝูเจี้ยน และพวกที่มาจากเทือกเขาไตฮัง (Taihang) ของจีนภาคกลางตอนเหนือ
คนที่พูดภาษาถิ่นกวางตุ้งเรียกพวกเขาว่า "ฮกโล่" มีความหมายตามตัวอักษรว่า "ผู้ชายจากฮกเกี้ยน" แม้ว่าคำว่า"แต้จิ๋ว" ถูกใช้ในอาณานิคมช่องแคบ (Straits Settlements) ในศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 คำว่า "แต้จิ๋ว" กลายมาจากจังหวัดแต้จิ๋ว (Chaozhou Fu) ชื่อเมืองที่พวกเขาจากมา
ประวัติ > ชาวแต้จิ๋วในสิงคโปร์

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 เนื่องจากสภาพความอดอยากแร้นแค้น ชาวแต้จิ๋วมากมายจากบ้านเกิดมาที่สิงคโปร์เพื่อเริ่มชีวิตใหม่ ผู้อพยพชาวแต้จิ๋วรุ่นแรก ๆ สามารถระบุถิ่นกำเนิดได้ 8 อำเภอ ได้แก่ เฉาอัน, เฉิงห่าย, เฉาหยาง, เจิ้งหยาง, เหราผิง, ผู่หนิง, ฮุ่ยหลาย และหนานอ้าว นอกจากผู้อพยพใหม่ที่ออกจากท่าเรือซานโถวแล้ว ยังมีชาวแต้จิ๋วที่ย้ายมาจากสยามและหมู่เกาะเรียวในอินโดนีเซีย
ทุกวันนี้ภาษาถิ่นแต้จิ๋วใหญ่เป็นอันดับสองในเกาะนครรัฐแห่งนี้รองจากฮกเกี้ยน
ประวัติ > ชาวแต้จิ๋วในไต้หวัน

ลูกหลานชาวแต้จิ๋วส่วนใหญ่ในไต้หวันได้กลืนกลายเป็นฮกเกี้ยนไปแล้ว พวกเขาพูดภาษาฮกเกี้ยนแทนที่จะเป็นแต้จิ๋ว
วัฒนธรรม

วัฒนธรรมแต้จิ๋วเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในการก่อร่างสร้างเอกลักษณ์วัฒนธรรมที่เป็นอันหนี่งอันเดียวในมณฑลกวางตุ้ง และเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกว่าเป็นส่วนหนึ่งของมรดกโลก ตลอดช่วงประวัติศาสตร์อันยาวนานมากกว่า 1,000 ปี เขตเฉาซานซึ่งในอดีตถูกเรียกว่าเขตปกครองแต้จิ๋ว ได้ก่อกำเนิดและพัฒนาวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ ซึ่งปรากฏลักษณะเฉพาะพิเศษในภาษา อุปรากร อาหาร การชงชา ดนตรี และ การเย็บปักถักร้อย
ภาษาจีนแต้จิ๋ว หรือเตี่ยจิวอ่วย (潮州話) ที่ซึ่งวัฒนธรรมแต้จิ๋วถูกถ่ายทอดได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในภาษาจีนถิ่นที่เก่าแก่ที่สุดที่เก็บรักษาลักษณะอันงดงามและสละสลวยจากภาษาจีนโบราณไว้ ซึ่งได้สูญหายไปในภาษาถิ่นอื่น ๆ บางภาษา มีคนพูดภาษาถิ่นแต้จิ๋วอยู่โดยประมาณ 10 ล้านคนในเฉาซานและมากกว่า 5 ล้านคนนอกจีนแผ่นดินใหญ่
อุปรากรแต้จิ๋ว หรือเตี่ยเกี๊ย (潮劇) ซึ่งก็คืองิ้วเป็นรูปแบบศิลปะดั้งเดิมซึ่งมีประวัติมากกว่า 500 ปี และเป็นที่ชื่นชอบของคนแต้จิ๋ว 20 ล้านคนในมากกว่า 20 ประเทศและภูมิภาค มีรากฐานจากการเต้นรำและเพลงช้าพื้นบ้าน อุปรากรแต้จิ๋วได้สร้างรูปแบบของตัวเองภายใต้อิทธิพลของอุปรากรนานซี (Nanxi Opera) นานซีเป็นหนึ่งในอุปรากรจีนที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งถือกำเนิดในราชวงศ์ซ่ง ท่วงทำนองของมันอ่อนช้อยและเพลิดเพลิน เต็มไปด้วยสีสันของท้องถิ่น รูปแบบเก่าแก่ของเครื่องดนตรีประสานเสียงยังคงเก็บรักษาลักษณะพิเศษไว้ ตัวตลกและผู้หญิงคือตัวละครที่มีลักษณะเด่นที่สุดในอุปรากรแต้จิ๋ว อีกทั้งทักษะการทรงตัวเป็นที่สะดุดตามากกว่าการแสดงรูปแบบอื่น ๆ
ชากังฟู หรือกังฮูแต๊/กังฮูเต๊ (工夫茶) เอสเพรสโซของชาจีนรวมกับลูกเตะที่น่าเกรงขาม ซึ่งถูกจิบครั้งแรกย้อนกลับไปในราชวงศ์ซ่ง ที่ยังคงเฟื่องฟูและเป็นส่วนสำคัญของมารยาททางสังคมในเฉาซาน ซึ่งไม่แปลกแต่อย่างใดที่พิธีชงชาได้ถูกปฏิบัติในบ้านของชาวแต้จิ๋วทั่วไปในทุก ๆ วัน แม้ว่ามันจะมีรสชาติขมเมื่อสัมผัสปากครั้งแรก แต่เป็นรสที่ยังกรุ่นต่อไปอยู่ในปากที่ทำให้ชากังฟูอาจเป็นวัฒนธรรมชาที่น่าหลงใหลมากที่สุดในจีน การดื่มชากังฟูในแง่นี้คือรูปแบบของศิลปะมากกว่าแค่การบรรเทาความกระหายน้ำ
ดนตรีแต้จิ๋ว หรือเตี่ยจิวอิมเง้า (潮州音樂) ได้รับความนิยมเล่นในโรงน้ำชาในเตี่ยซัว โดยมีเครื่องสายแต้จิ๋ว,ฆ้อง,กลองและขลุ่ยจีนดั้งเดิม ซึ้งล้วนมีส่วนร่วมในรูปของวงดนตรี ดนตรีกลองเตี่ยจิวปัจจุบันกล่าวกันว่าคล้ายกับรูปแบบของดนตรีกลองและเป่าของราชวงศ์ฮั่นและถัง
วัฒนธรรม > ในประเทศจีน

หลี เกียเซ้ง - นักธุรกิจใหญ่ชาวฮ่องกง นักลงทุน ประธานกรรมการของบริษัท CK Hutchison Holdings
วัฒนธรรม > ในประเทศไทย

บรรหาร ศิลปอาชา
สมัคร สุนทรเวช
จำลอง ศรีเมือง
วัฒนธรรม > ในประเทศไทย > พระราชวงศ์

สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช - พระมหากษัตริย์แห่งกรุงธนบุรี ใช้แซ่แต้ (鄭)
วัฒนธรรม > ในประเทศไทย > นักการเมือง

บรรหาร ศิลปอาชา - อดีตนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2540) และประธานที่ปรึกษาหัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา ใช้แซ่เบ๊ (馬)
นายสมัคร สุนทรเวช อดีตนายกรัฐมนตรี ใช้แซ่หลี่ (李)
พล.อ.สุจินดา คราประยูร - อดีตนายกรัฐมนตรี ผู้บัญชาการทหารบก และผู้บัญชาการทหารสูงสุด ใช้แซ่โล้ว (盧)
พล.ต.จำลอง ศรีเมือง - อดีตรองนายกรัฐมนตรี และอดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2532, พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2535) ใช้แซ่โล้ว (盧)
นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ - อดีตหัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ ใช้แซ่จึง（莊)
วัฒนธรรม > ในประเทศไทย > นักธุรกิจและเจ้าของกิจการ

ธนินท์ เจียรวนนท์ - ประธานกรรมการและประธานคณะผู้บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์ ใช้แซ่เจี๋ย (謝)
ชิน โสภณพนิช - ผู้ก่อตั้งและเจ้าของกิจการธนาคารกรุงเทพ  ใช้แซ่ตั้ง (陳)
เจริญ สิริวัฒนภักดี ประธานกรรมการบริษัทไทยเบฟเวอเรจและเจ้าของกิจการเบียร์ช้าง ฯลฯ -​ ใช้แซ่โซว (蘇)​
นายเหียกวงเอี่ยม ประธานมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง ผู้สนับสนุนพรรคก๊กมินตั๋งในไทย ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ปัญญา นิรันดร์กุล ประธานบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) -​ ใช้แซ่อึ้ง (黄)​
วัฒนธรรม > ในประเทศไทย > พิธีกร

วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์ - พิธีกรและผู้บรรยายพิเศษ ใช้แซ่ตั้ง (陳)​
วัฒนธรรม > ในประเทศไทย > นักแสดงและศิลปิน

ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว - นักร้อง นักดนตรีเพื่อชีวิตที่มีชื่อเสียง ใช้แซ่โอ (胡)
นพพล โกมารชุน - นักแสดง
ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง - นักแสดง
คริส หอวัง - นักแสดง
พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล หรือบิวกิ้น - นักแสดงและนักร้อง ใช้แซ่เบ๊ (馬)
กฤษฏ์ อำนวยเดชกร หรือพีพี - นักแสดงและนักร้อง ใช้แซ่ลิ้ม (林)​
วริฏฐิสา ลิ้มธรรมมหิศร​ -​ นักแสดงและนางแบบ ใช้แซ่ลิ้ม (林) ​
อุปรากรจีน งิ้วแต้จิ๋ว
หลี เกียเซ้ง  นักธุรกิจและนักลงทุนชาวฮ่องกงที่มีเชื้อสายแต้จิ๋ว
ธนินท์ เจียรวนนท์  ประธานกรรมการและประธานคณะผู้บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์
นู กอน

| นู กอน |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2417 จังหวัดตาแก้ว
เสียชีวิต: พ.ศ. 2490
สัญชาติ: กัมพูชา
ผลงานเด่น: เตียวแอก พิมพานิพพาน ตุงฌิน
ตำแหน่ง: นักเขียน
นู กอนหรือนู กน เป็นนักเขียนชาวกัมพูชา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2417 ที่จังหวัดตาแก้ว บวชเป็นสามเณรตั้งแต่อายุ 9 ปี จนอายุ 14 ปีจึงลาสิกขา ต่อมาเมื่ออายุ 17 ปี ได้รับราชการเป็นเลขาธิการเจ้าเมืองเตรียงในโคชินจีนฝรั่งเศส ต่อมา นู กอนสอบชิงทุนไปเรียนทางด้านอักษรศาสตร์ที่ประเทศฝรั่งเศส เมื่อกลับมาได้เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดกำปงเซียม และได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนได้เป็นรัฐเลขาธิการกระทรวงกสิกรรมเมื่อ พ.ศ. 2488
ผลงานที่สำคัญของนู กอนคือนวนิยายเรื่องตุงฌิน เรื่องขบขันเรื่องเตียวแอกและพิมพานิพพาน นอกจากนั้นยังแปลสามก๊กและอิเหนาจากภาษาไทยเป็นภาษาเขมร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2490 รวมอายุได้ 73 ปี
ประเทศอิหร่านในเอเชียนเกมส์

| ประเทศอิหร่าน ในเอเชียนเกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: IRI
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
เหรียญ อันดับ 3:  ทอง 179 เงิน 181 ทองแดง 197 รวม 557 
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูร้อน
1951 1954 1958 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 1994 1998 2002 2006 2010 2014 2018 2022
การเข้าร่วมในกีฬาฤดูหนาว
1996 1999 2003 2007 2011 2017
ประเทศอิหร่าน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1951 ที่จัดขึ้น ณ กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาอิหร่านเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติอิหร่านได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งทั้งหมด 179 เหรียญทอง 181 เหรียญเงิน 197 เหรยียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 557 เหรียญ
สรุปเหรียญรางวัล

| การแข่งขัน | อันดับ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1951 1951 New Delhi | 8 | 6 | 2 | 16 | 3 |
 1954 Manila: Did not participate
| 1958 1958 Tokyo | 7 | 14 | 11 | 32 | 4 |
 1962 Jakarta: Did not participate
| 1966 1966 Bangkok | 6 | 8 | 17 | 31 | 6 |
| 1970 1970 Bangkok | 9 | 7 | 7 | 23 | 4 |
| 1974 1974 Tehran | 36 | 28 | 17 | 81 | 2 |
 1978 Bangkok: Did not participate
| 1982 1982 New Delhi | 4 | 4 | 4 | 12 | 7 |
| 1986 1986 Seoul | 6 | 6 | 10 | 22 | 4 |
| 1990 1990 Beijing | 4 | 6 | 8 | 18 | 5 |
| 1994 1994 Hiroshima | 9 | 9 | 8 | 26 | 6 |
| 1998 1998 Bangkok | 10 | 11 | 13 | 34 | 7 |
| 2002 2002 Busan | 8 | 14 | 14 | 36 | 10 |
| 2006 2006 Doha | 11 | 15 | 22 | 48 | 6 |
| 2010 2010 Guangzhou | 20 | 15 | 24 | 59 | 4 |
| 2014 2014 Incheon | 21 | 18 | 18 | 57 | 5 |
| 2018 2018 Jakarta–Palembang | 20 | 20 | 22 | 62 | 6 |
| รวม | 179 | 181 | 197 | 557 | 4 |
ดูเพิ่ม

ประเทศอิหร่านในโอลิมปิก
ตำบลท่าวังตาล

| ตำบลท่าวังตาล |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Tha Wang Tan
วิหารและเจดีย์เหลี่ยมในวัดเจดีย์เหลี่ยม (วัดกู่คำ)
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: สารภี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.63 ตร.กม. (5.26 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 11,981 คน
 • ความหนาแน่น: 879.01 คน/ตร.กม. (2,276.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 50140
รหัสภูมิศาสตร์: 501910
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลท่าวังตาล |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.ท่าวังตาลที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลท่าวังตาล
พิกัด: 18°44′42.6″N 98°59′39.5″E﻿ / ﻿18.745167°N 98.994306°E﻿ / 18.745167; 98.994306
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: เชียงใหม่
อำเภอ: ฮอด
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 13.63 ตร.กม. (5.26 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 11,981 คน
 • ความหนาแน่น: 879.01 คน/ตร.กม. (2,276.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05501909
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 149/1 หมู่ 2 ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ตำบลท่าวังตาล อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ 50140
เว็บไซต์: thawangtan.org
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
ท่าวังตาล เป็นตำบลในอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ เป็นที่ตั้งเวียงกุมกาม ซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงอาณาจักรล้านนาที่พญามังรายโปรดให้สร้างขึ้น และเป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนที่รองรับความเจริญเติบโตของนครเชียงใหม่
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลท่าวังตาลมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองหอย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองผึ้ง และตำบลยางเนิ้ง
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองแฝก และตำบลดอนแก้ว
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลป่าแดด
ประวัติ

ท่าวังตาล พัฒนาการมาจากชุมชนโบราณสถานเวียงกุมกาม ซึ่งพญามังรายทรงสร้างขึ้นบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำปิง เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนยาวตามลำน้ำปิงสายเก่า ตัวเมืองวางแนวทแยงทิศตะวันออกเฉียงใต้สู่ตะวันตกเฉียงเหนือ โดยกำแพงด้านเหนือเลียบปิงห่าง การวางผังเมืองแนวทแยงคงช่วยชะลอการส่งน้ำจากแม่น้ำเข้าคูเมือง เพื่อไม่ให้น้ำไหลแรงจนทำให้คูเมืองเสียหาย หลังจากพญามังรายสร้างเมืองเชียงใหม่ เวียงกุมกามจึงมีฐานะเป็นพันนากุมกาม จนกระทั่งสมัยธนบุรี ชื่อของพันนากุมกามได้หายไป แต่กลับปรากฎเป็นชื่อ ท่าวังตาล
เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงกองทัพธนบุรีมาช่วยพระยาจ่าบ้านและพระเจ้ากาวิละต่อสู้กับพม่า ซึ่งยึดครองเมืองเชียงใหม่ โดยสู้รบกันที่ท่าวังตาล ในสมัยพระเจ้ากาวิละ ท่าวังตาลเป็นท่าน้ำที่สำคัญแห่งหนึ่ง เมื่อพระเจ้ากาวิละเดินทางกลับจากกรุงเทพฯ พระเจ้ากาวิละจะขึ้นเรือที่ท่าวังตาลเช่นกัน ท่าวังตาลจึงเป็นท่าน้ำสืบมาจนกระทั่งการคมนาคมทางน้ำหมดความสำคัญลง ต่อมาในสมัยพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ และพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้ใช้สถานที่นี้เป็นที่ประหารชีวิตนักโทษเมืองเชียงใหม่ ปัจจุบันคือ สุสานท่าวังตาล ในเขตตำบลป่าแดด
ปี พ.ศ. 2492 หมู่ 12 บ้านเกาะกลาง ตำบลท่าวังตาล อำเภอสารภี ขุนไตรกิตยานุกูล (อัมพร ไตรกิตยานุกูล) ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ และพระยารามราชภักดี ปลัดกระทรวงมหาดไทย ทำหน้าที่แทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในขณะนั้น ได้พิจารณาโอนท้องที่หมู่บ้านเกาะกลางไปขึ้นกับตำบลป่าแดด ของอำเภอเมืองเชียงใหม่ โดยตั้งเป็นหมู่ 8 ตำบลป่าแดด
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

พื้นที่ตำบลท่าวังตาลประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 13 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 11,981 คน แบ่งเป็นชาย 5,485 คน หญิง 6,496 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 2 ในอำเภอสารภี
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กลาง | 1,748 | 1,665 | 1,617 | 1,555 | 1,484 | 1,465 | 1,461 |
| ช้างค้ำ | 1,145 | 1,167 | 1,152 | 1,150 | 1,122 | 1,119 | 1,100 |
| โป่ง | 1,139 | 1,143 | 1,140 | 1,135 | 1,115 | 1,110 | 1,084 |
| บวกหัวช้าง | 1,010 | 951 | 903 | 897 | 859 | 823 | 804 |
| บวกครกเหนือ | 961 | 926 | 917 | 898 | 847 | 829 | 818 |
| ป่างิ้ว | 929 | 887 | 842 | 780 | 776 | 767 | 763 |
| บวกครกใต้ | 886 | 807 | 801 | 786 | 721 | 706 | 696 |
| ป่าเปอะ | 872 | 868 | 852 | 835 | 823 | 834 | 857 |
| ป่ากล้วย | 782 | 777 | 751 | 742 | 718 | 695 | 680 |
| ป่าเส้า | 712 | 690 | 652 | 646 | 642 | 626 | 631 |
| สันป่ากว๋าว | 638 | 590 | 527 | 484 | 430 | 399 | 372 |
| หางแคว | 604 | 589 | 591 | 562 | 538 | 525 | 517 |
| เจดีย์เหลี่ยม | 555 | 551 | 566 | 569 | 567 | 582 | 575 |
| รวม | 11,981 | 11,611 | 11,311 | 11,039 | 10,642 | 10,480 | 10,358 |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลท่าวังตาลเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลท่าวังตาล ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลท่าวังตาลมี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 13.63 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,702 คน และ 2,867 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลท่าวังตาลอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังตาล
ปี พ.ศ. 2551 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังตาลมี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 13.63 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,593 คน และ 3,797 ครัวเรือน รายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 21.27 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 7.41 ล้านบาท สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังตาล จะครบวาระในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 กับประสงค์จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังตาลอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลท่าวังตาล
เวียงกุมกาม
ซาจิ ทาอินากะ

| ซาจิ ทาอินากะ |
| --- | --- |
ปกแผ่นซิงเกิล disillusion
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิด: ซาจิ ทาอินากะ (Sachi Tainaka)
เกิด: 30 เมษายน พ.ศ. 2529 (อายุ 31)
ที่เกิด: เฮียวโงะ ญี่ปุ่น
แนวเพลง: เจ-ป๊อป
อาชีพ: นักร้อง
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ช่วงปี: 2549 - ปัจจุบัน
ค่ายเพลง: Geneon

เว็บไซต์: http://www.tainakasachi.jp
ซาจิ ทาอินากะ (ญี่ปุ่น: タイナカ サチ หรือเขียนในแบบอักษรคันจิว่า 田井中彩智; โรมาจิ: Tainaka Sachi)  นักร้องชาวญี่ปุ่นผู้ซึ่งรู้จักกันดีในผลงานเพลงเปิดแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์
ประวัติ

เมื่อซาจิยังเป็นเด็ก เธอมีพรสวรรค์ในด้านการร้องเพลงได้ยอดเยี่ยมมาก ซึ่งในช่วงที่เธอเข้าศึกษาในโรงเรียนชั้นประถม ซาจิได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดร้องเพลงในการประกวดของโรงเรียนในปี 2540 ในปี 2542 ซาจิก็ได้เข้าร่วมประกวดอีกครั้ง พร้อมกับพี่น้องของเธออีก 2 คน เมื่ออายุ 15 ซาจิเลือกที่จะเป็นนักร้องอาชีพ โดยที่เธอได้รับแรงบันดาลใจจากวง Dreams Come True และเพลงของ MISIA ซึ่งนั่นเองก็ทำให้เธอเริ่มแต่งเนื้อเพลง และทำนองเอง ซึ่งนั่นถือเป็นการก้าวเท้าเข้าสู่วงการของเธอเลยทีเดียว
ต่อมา ซาจิก็ยังคงเข้าร่วมประกวดกับรายการต่างๆ ไปด้วย ซึ่งในปี 2545 เธอก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของการประกวดไอดอล ASAYAN และได้รับตำแหน่งที่ 6
ก่อนปี 2546 เธอได้ออกผลงานเพลงมา 6 ชิ้น ภายใต้สังกัดของ โคลัมเบีย เรคคอร์ดส ในชื่ออัลบั้มว่า อาระ ไอ โนะ อุตะ โดยเธอใช้ชื่อว่า ซาจิ (ญี่ปุ่น: 彩智; โรมาจิ: Sachi) ซึ่งอัลบั้มนี้ก็ได้แรงบันดาลใจมาจากนิยายของ ชินโด ฟุยูกิ ที่อัลบั้มนี้ของเธอมีชื่อเหมือนกับนิยายเรื่องนั้นๆ (ที่ได้วางจำหน่ายไปแล้วก่อนปี 2546)
ในปี 2547 ซาจิได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของยูนิต 4 คน ที่เรียกว่า Les Bijoux (レ・ビジュ) ซึ่งอยู่ในสังกัดของ ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอ ประเทศญี่ปุ่น
ต่อมาซาจิก็ได้ออกซิงเกิลเดบิวครั้งแรกในชื่อว่า disillusion ซึ่งเพลงนี้ก็ได้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดของแอนิเมชั่นเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ 
และซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลเดบิวที่สร้างชื่อเสียงให้กับซาจิเป็นอย่างมาก จนถึงขนาดติดในอันดับที่ 13 ของโอริก้อน ชาร์ต ต่อมาซิงเกิล คิราเมคุ นามิดะ วะ โฮชิ นิ ก็ได้ตามออกมาเป็นซิงเกิลชุดที่ 2 ของเธอ (และยังเป็นเพลงเปิดที่ 2 ของอะนิเมะเรื่องเดียวกันอีกด้วย) และยังได้รับกระแสตอบรับอย่างดีจนทำให้ซาจิติดอันดับที่ 9 ใน 10 อันดับแรกของเธออีกด้วย
สามเดือนต่อมา ซาจิก็ได้ออกซิงเกิลชุดที่ 3 คือ ไซโค โนะ คาตาโอโมอิ ที่ได้ถูกใช้เป็นเพลงปิดของแอนิเมชันเรื่อง Saiunkoku Monogatari แต่ที่น่าแปลกใจคือ ซิงเกิลชุดนี้กลับไม่ได้รับความนิยมเหมือนกับ 2 ชุดก่อน ซึ่งทำได้แค่เพียงติดอยู่ในอันดับที่ 50 ของโอริก้อนชาร์ตเท่านั้น ต่อมาซิงเกิลชุดที่ 4 ไอไตโยะ / คิมิ โตะ โนะ อาสุ ของเธอก็ได้วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 2550 ซึ่งในซิงเกิลนี้ก็ได้มีเพลง คิมิ โตะ โนะ อาสุ ที่ได้ถูกนำไปใช้เป็นเพลงปิดของแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ ในตอนสุดท้าย ที่ได้ออกอากาศไปในเดือน มิถุนายน 2549 ต่อมาซาจิก็ได้ออกอัลบั้มแรกของเธอ Dear... ในเดือนมีนาคม ซึ่งที่น่าสนใจคือเพลงเปิดแอนิเมชันทั้งสองเพลงของเธอนั้นได้ถูกนำมาเรียบเรียงใหม่ให้เป็นเพลงเดียวกัน อยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2550 ได้มีการประกาศว่าซาจิจะร้องเพลง ที่จะใช้เป็นเพลงประกอบของแอนิเมชันเรื่อง Seirei no Moribito ที่ได้ออกอากาศไปในเดือน เมษายน ซึ่งเพลงนั้นคือเพลง อิโตชี่ ฮิโตะ เอะ (และเรื่องนี้ยังได้วงร็อคชื่อดังอย่าง L'Arc~en~Ciel มาร้องเพลงเปิดให้อีกด้วย) ซึ่งเพลงนี้ของซาจิก็จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรัก และความหนักแน่นของเมโลดี้ที่เอ่อล้นออกมาจากทำนองเพลง
และในเวปไซต์หลักของตัวเธอเอง ก็ได้มีการบอกไว้ว่าเธอได้แต่งเพลงและทำนองมามากกว่า 60 เพลง ในตลอดช่วงที่เธอเดบิวนี้
ผลงาน > ซิงเกิล

[22 กุมภาพันธ์ 2549] disillusion
[31 พฤษภาคม 2549] คิราเมคุ นามิดะ วะ โฮชิ นิ (きらめく涙は星に, Kirameku Namida wa Hoshi ni)
[30 สิงหาคม 2549] ไซโค โนะ คาตาโอโมอิ (最高の片想い, Saikou no kataomoi)
[7 กุมภาพันธ์ 2550] ไอไตโยะ / คิมิ โตะ โนะ อาสุ (会いたいよ。/ 君との明日, Aitaiyo / Kimito no Asu)
[6 มิถุนายน 2550] อิโตชี่ ฮิโตะ เอะ (愛しい人へ , Itoshi Hito e)
[7 พฤศจิกายน 2550] ลิปสติก / อิชิบังโบชิ (Lipstick/一番星 , Lipstick/Ichibanboshi)
[23 มกราคม 2551] Visit of love
[23 กรกฎาคม 2551] โม คิซุ ซะเระชัตตะ (もう　キスされちゃった, Mou Kisu Sarechatta)
[22 ตุลาคม 2551] มะตะ อะชิตะ เนะ/โค้ด (また明日ね/code, Mata Ashita ne / Code)
[26 สิงหาคม 2552] อุนเมย์บิโตะ (運命人, Unmeibito)
ผลงาน > อัลบั้ม

[7 มีนาคม 2550] Dear...
[13 กุมภาพันธ์ 2551] Love is...
[16 พฤศจิกายน 2552] Destiny
[23 ธันวาคม 2552]Mariage -tribute to Fate-
ผลงาน > อื่นๆ

เธอได้ยอมรับว่า เพลง ไอไตโยะ ที่เธอแต่งนั้นเป็นเพลงที่เธอใช้สื่อความรู้สึกของเธอ ในตอนนั้นที่เธอต้องจากคนที่เธอรักในช่วงหน้าร้อนปี 2549 เธอยังเปิดเผยอีกว่ารอยคราบน้ำตาในแผ่นต้นฉบับเนื้อเพลงนี้ นั้นเป็นของเธอเองหลังจากที่เธอแต่งเพลงนี้เสร็จ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่นักร้องจะสามารถถ่ายทอดความรู้สีกของตนเองผ่านออกมาทางทำนองและเพลงที่ตนเองขับร้องออกมา
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
ตำบลบางใบไม้

| ตำบลบางใบไม้ |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Bai Mai
วัดบางใบไม้
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สุราษฎร์ธานี
อำเภอ: เมืองสุราษฎร์ธานี
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 11.37 ตร.กม. (4.39 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 5,444 คน
 • ความหนาแน่น: 478.80 คน/ตร.กม. (1,240.1 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 84000
รหัสภูมิศาสตร์: 840105
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางใบไม้ เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของนครสุราษฎร์ธานี
เกาะลำพู ในพื้นที่หมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง เขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบางใบไม้มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางไทร
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางชนะ
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลตลาด และตำบลวัดประดู่
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลคลองน้อย
ประวัติ

ตำบลบางใบไม้ พื้นที่มีลำคลองเป็นจำนวนมาก สองข้างเป็นป่าไม้เบญจพรรณ ในลำคลองจะมีใบไม้ลอยทับถมกันน้ำขึ้นลงไม่สะดวก เมื่อมีการตั้งตำบลและหมู่บ้าน จึงมีชื่อว่า บางใบไม้ เนื่องจากในลำคลองมีใบไม้มาก ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 สุขาภิบาลเมืองสุราษฎร์ธานี ได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี โดยขยายเขตของเทศบาลให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาด รวมทั้งพื้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตาปี หมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง หลังจากมีการจัดตั้งเทศบาล พื้นที่บางส่วนของหมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง ได้ขึ้นรวมกับตำบลตลาดเนื่องจากตัดเข้ามาพื้นที่เทศบาล
ปี พ.ศ. 2490 ขุนรัฐวุฒิวิจารณ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี และร้อยเอก ขุนพิพัฒน์สรการ (พิพัฒน์ พิพัฒน์สรการ) รองปลัดกระทรวงมหาดไทย พิจารณาแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านบางชนะบน ของตำบลบางใบไม้ ไปรวมกับหมู่ 5 บ้านคลองกรูด ของตำบลบางไทร และหมู่ 2 บ้านบางชนะล่าง, หมู่ 6 บ้านคลองสุข ของตำบลคลองฉนาก รวมทั้งหมด 4 หมู่บ้าน ออกไปตั้งเป็น ตำบลบางชนะ
ปี พ.ศ. 2537 เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี ได้ขยายเขตของเทศบาลเป็นครั้งที่ 2 โดยให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดและตำบลบางกุ้งทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลมะขามเตี้ย  ตำบลบางชนะ ตำบลคลองฉนาก และบางส่วนของหมู่ที่ 1 บ้านบางเบิดล่าง, หมู่ 2 บ้านปากคลอง บ้านโรงปูน ของตำบลบางใบไม้ ส่วนสภาตำบลบางใบไม้ (ส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ในปี พ.ศ. 2539
ประชากร

พื้นที่ตำบลบางใบไม้ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 5 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,444 คน โดยแยกเป็นประชากรในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางใบไม้ 3,181 คน และเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี 2,263 คน
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
| หมู่บ้าน | พ> ศ. 2566 | พ> ศ. 2565 | พ> ศ. 2564 | พ> ศ. 2563 | พ> ศ. 2562 | พ> ศ. 2561 | พ> ศ. 2560 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ปากคลอง | 1,928 | 1,701 | 1,592 | 1,422 | 1,247 | 1,119 | 992 |
| บางเบิดล่าง | 1,444 | 1,372 | 1,314 | 1,236 | 1,281 | 1,167 | 1,037 |
| ปลายคลอง | 854 | 820 | 799 | 777 | 747 | 747 | 734 |
| บางยาง | 638 | 631 | 630 | 624 | 635 | 632 | 634 |
| บางไผ่ | 580 | 534 | 506 | 486 | 464 | 441 | 426 |
| รวม | 5,444 | 5,058 | 4,841 | 4,545 | 4,374 | 4,106 | 3,823 |
นุ้ย อักษรชื่น

| นุ้ย อักษรชื่น |
| --- | --- |
เกิด: นุ้ย อักษรชื่น
นุ้ย  ชัยภิรมย์  หรือ นายนุ้ย อักษรชื่น เป็นศิษย์ของหมื่นมวยมีชื่อ  เป็นนักชกชั้นดี ขั้นครูบาอาจารย์ที่สามารถถ่ายทอดความรู้วิชามวยไทยได้เป็นเยี่ยม  ศิษย์ฝีมือเยี่ยมของนายนุ้ย จึงมีอย่างมากมาย เพราะตนเองมีประสบการณ์การต่อสู้มามาก และส่วนใหญ่ผลการต่อสู้ก็มีเสมอกับชนะ  เมื่อมาตั้งคณะมวย “ชัยภิรมย์” ที่ได้กล่าวมาแล้วนอกจากนั้นแล้วศิษย์ชั้นยอดเยี่ยมอีกผู้หนึ่งของนายนุ้ย  คือ นายสม เวชวิสุทธิ์   อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี
นุ่น (แก้ความกำกวม)

นุ่น สามารถหมายถึง
นุ่น ไม้ยืนต้น ปุยในผลแก่ใช้ยัดหมอนหรือฟูก
วรนุช วงษ์สวรรค์ (นุ่น) นักแสดง
ศิรพันธ์ วัฒนจินดา (นุ่น) นักแสดง
สินิทธา บุญยศักดิ์ (นุ่น) นักแสดง
ตำบลบางหญ้าแพรก (อำเภอเมืองสมุทรสาคร)

| ตำบลบางหญ้าแพรก |
| --- | --- |
ตำบล
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Tambon Bang Ya Phraek
แม่น้ำท่าจีน
ประเทศ: ไทย
จังหวัด: สมุทรสาคร
อำเภอ: เมืองสมุทรสาคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 67.28 ตร.กม. (25.98 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 25,942 คน
 • ความหนาแน่น: 385.58 คน/ตร.กม. (998.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 740117
รหัสภูมิศาสตร์: 74000
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
| เทศบาลตำบลบางหญ้าแพรก |
| --- | --- |
เทศบาลตำบล
ทต.บางหญ้าแพรกที่ตั้งสำนักงานเทศบาลตำบลบางหญ้าแพรก
พิกัด: 13°31′22.2″N 100°16′26.5″E﻿ / ﻿13.522833°N 100.274028°E﻿ / 13.522833; 100.274028
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: สมุทรสาคร
อำเภอ: เมืองสมุทรสาคร
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 67.28 ตร.กม. (25.98 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 25,942 คน
 • ความหนาแน่น: 385.58 คน/ตร.กม. (998.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัส อปท.: 05740104
ที่อยู่ สำนักงาน: เลขที่ 111 หมู่ 1 ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
เว็บไซต์: bangyaphraek.go.th
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
บางหญ้าแพรก เป็นตำบลในอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เป็นพื้นที่ปากแม่น้ำท่าจีน และเป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของนครสมุทรสาคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

ตำบลบางหญ้าแพรกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลท่าจีน ตำบลท่าฉลอม ตำบลโกรกกราก และตำบลมหาชัย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลโคกขาม
ทิศใต้ ติดต่อกับทะเลอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางกระเจ้า
ประวัติ

บางหญ้าแพรก เป็นตำบลของอำเภอเมืองสมุทรสาคร สมัยก่อนเป็นพื้นที่ที่มีอากาศร้อนชื้น มีพรรณไม้จำพวกหญ้าแพรก แตกกิ่งก้านสาขาปกคลุมดินเป็นจำนวนมาก เพราะอยู่ติดกับแม่น้ำท่าจีนและมีคลองแพรกสาธารณะไหลผ่านหมู่บ้าน ต่อมาชาวบ้านจึงนำชื่อของหญ้าแพรก มาตั้งเป็นชื่อชุมชนต่อท้ายคำว่า บาง ของตนเอง ที่มักหมายถึงแหล่งน้ำหรือมีท่าเรือซึ่งมีเรือจอดอยู่ จนกลายเป็นชื่อ บางหญ้าแพรก
ปี พ.ศ. 2459 ทางราชการเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลตลาดท่าฉลอมเป็นสุขาภิบาลเมืองสมุทรสาคร โดยรวมพื้นที่ตำบลบางหญ้าแพรกเข้าไป ปี พ.ศ. 2478 ได้ยกฐานะพื้นที่เป็นเทศบาลเมืองสมุทรสาคร และกำหนดเขตเทศบาลขึ้นใหม่ ซึ่งมีพื้นที่ตำบลบางหญ้าแพรกตั้งแต่วัดนักบุญอันนาลัยทางด้านเหนือถึงท้ายวัดบางหญ้าแพรก และพื้นที่ฝั่งวัดกำพร้าในตำบลบางหญ้าแพรกเดิม
ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสมุทรสาครอีกครั้ง โดยตัดพื้นที่ตำบลท่าจีนและตำบลบางหญ้าแพรกในเขตเทศบาลออกมาตั้งเป็นตำบลใหม่ ได้จำนวน 8 หมู่บ้าน และโอนหมู่บ้านของตำบลโคกขามและตำบลบางกระเจ้า จำนวน 4 หมู่บ้านแบ่งเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลท่าจีน และตำบลบางหญ้าแพรก มีเขตปกครองตำบลละ 6 หมู่บ้าน โดยมีพื้นที่ตั้งอยู่ 2 ฝั่ง ของปากแม่น้ําท่าจีน แบ่งเป็นฝั่งละ 3 หมู่บ้าน คือ ฝั่งตะวันออกของปากแม่น้ํำ ประกอบด้วย หมู่ 1 บ้านซินเสีย, หมู่ 2 บ้านกําพร้า, หมู่ 3 บ้านโกรกกรากใน และฝั่งตะวันตกของปากแม่น้้ำ ประกอบด้วย หมู่ 4 บ้านบางหญ้าแพรก, หมู่ 5 บ้านหัวโพง, หมู่ 6 บ้านนาเกลือมณีรัตน์