stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การสับเปลี่ยนของโครโมโซม
แบ่งตามโครโมโซม > ตัวอย่าง

| Translocation | Associated diseases | Fused genes/proteins> First | Fused genes/proteins> Second |
| --- | --- | --- | --- |
| t(8;14)(q24;q32) | Burkitt's lymphoma | c-myc on chromosome 8,  gives the fusion protein lymphocyte-proliferative ability | IGH@ (immunoglobulin heavy locus) on chromosome 14,  induces massive transcription of fusion protein |
| t(11;14)(q13;q32) | Mantle cell lymphoma | cyclin D1 on chromosome 11,  gives fusion protein cell-proliferative ability | IGH@ (immunoglobulin heavy locus) on chromosome 14,  induces massive transcription of fusion protein |
| t(14;18)(q32;q21) | Follicular lymphoma (~90% of cases) | IGH@ (immunoglobulin heavy locus) on chromosome 14,  induces massive transcription of fusion protein | Bcl-2 on chromosome 18,  gives fusion protein anti-apoptotic abilities |
| t(10;(various))(q11;(various)) | Papillary thyroid cancer  | RET proto-oncogene on chromosome 10 | PTC (Papillary Thyroid Cancer) - Placeholder for any of several other genes/proteins  |
| t(2;3)(q13;p25) | Follicular thyroid cancer | PAX8 - paired box gene 8 on chromosome 2 | PPARγ1 (peroxisome proliferator-activated receptor γ 1) on chromosome 3 |
| t(8;21)(q22;q22) | Acute myeloblastic leukemia with maturation | ETO on chromosome 8 | AML1 on chromosome 21 found in ~7% of new cases of AML, carries a favorable prognosis and predicts good response to cytosine arabinoside therapy |
| t(9;22)(q34;q11) Philadelphia chromosome | Chronic myelogenous leukemia (CML), acute lymphoblastic leukemia (ALL) | Abl1 gene on chromosome 9 | BCR ("breakpoint cluster region" on chromosome 22  |
| t(15;17)(q22;q21) | Acute promyelocytic leukemia | PML protein on chromosome 15 | RAR-α on chromosome 17 persistent laboratory detection of the PML-RARA transcript is strong predictor of relapse |
| t(12;15)(p13;q25) | Acute myeloid leukemia, congenital fibrosarcoma, secretory breast carcinoma | TEL on chromosome 12 | TrkC receptor on chromosome 15 |
| t(9;12)(p24;p13) | CML, ALL | JAK on chromosome 9 | TEL on chromosome 12 |
| t(12;21)(p12;q22) | ALL | TEL on chromosome 12 | AML1 on chromosome 21 |
| t(11;18)(q21;q21) | MALT lymphoma | BCL-2 | MLT |
| t(1;11)(q42.1;q14.3) | Schizophrenia  |  |  |
| t(2;5)(p23;q35) | Anaplastic large cell lymphoma |  |  |
| t(11;22)(q24;q11.2-12) | Ewing's sarcoma |  |  |
| t(17;22) | DFSP | Collagen I on chromosome 17 | Platelet derived growth factor B on chromosome 22 |
| t(1;12)(q21;p13) | Acute myelogenous leukemia |  |  |
| t(X;18)(p11.2;q11.2) | Synovial sarcoma |  |  |
| t(1;19)(q10;p10) | Oligodendroglioma and oligoastrocytoma |  |  |
| t(17;19)(q22;p13) | ALL |  |  |
| t(7,16) (q32-34;p11) or t(11,16) (p11;p11) | Low-grade fibromyxoid sarcoma | FUS | CREB3L2 or CREB3L1 |
กะซอง

ชาวกะซอง พบทางภาคตะวันออกของประเทศไทย ชาวกะซองส่วนมากยังดำรงชีวิตด้วยการหาของป่า และถางที่ไร่บ้าง ปัจจุบันมีชาวกะซองพูดภาษาดั้งเดิมของตนได้ ไม่เกิน 50 คน
ดูเพิ่ม

ภาษากะซอง (en:Kasong language)
| ด ค กกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย แยกตามตระกูลภาษา |
| --- | --- |
ออสโตรเอเชียติก:  กะซอง  กะเลิง  กันซิว  กินตัก  กูย (ส่วย)  ขมุ  เขมร  ชอง  ซะโอจ  ซำเร (สำเหร่)  โซ่ (ทะวึง)  ญวน (เวียดนาม)  ญัฮกุร (ชาวบน)  บรู  ปรัย  ปลัง  ปะหล่อง (ดาระอั้ง)  พะล็อก  มลาบรี (ผีตองเหลือง)  ม็อก  มอญ (รามัญ)  มัล  มานิ  เยอ  ลเวือะ  ละเม็ด  ลัวะ  โส้ 
ขร้า-ไท:  กาว  กุลา  เขิน  คำตี้  ซัมซัม  ญ้อ  ไทดำ (ไทโซ่ง)  ไทยใต้  ไทยเบิ้ง  ไทยสยาม  ไทยอีสาน  ไทหย่า  ไทเหนือ  ไทใหญ่ (เงี้ยว)  ผู้ไท  พวน  ยวน  ยอง  ยั้ง  โย้ย  ลาว เขมรลาวเดิม  ลาวกา  ลาวจิ่ว  ลาวเวียง  ลาวครั่ง  ลาวตี้  ลาวแง้ว  ลาวหล่ม  ลื้อ  แสก 
จีน-ทิเบต:  กระแซ  ก่อ (อึมปี้)  กฺ๋อง  กะชีน  กะยัน (กะเหรี่ยงคอยาว)  กะเหรี่ยง สะกอ  โป  กะยา  จีน กวางตุ้ง  แคะ  แต้จิ๋ว  เปอรานากัน  ไหหลำ  ฮกเกี้ยน  ฮ่อ  ทวาย  บีซู  ปะโอ  ผู้น้อย  พม่า  ลาหู่ (มูเซอ)  ลีซู (ลีซอ)  อ่าข่า (อีก้อ)  อาเค๊อะ 
ออสโตรนีเซียน:  จาม  ชวา  ฟิลิปปินส์  มลายู  มอแกน  มอแกลน  มักกะสัน  อูรักลาโวยจ 
ม้ง-เมี่ยน:  ม้ง (แม้ว)  อิ้วเมี่ยน (เย้า) 
อื่น ๆ:  เกาหลี  ญี่ปุ่น  เนปาล  ปากีสถาน  เปอร์เซีย  โปรตุเกส  ฝรั่ง  โรฮีนจา  ยิว  ออสเตรเลีย  อาหรับ  อินเดีย
การเลือกตั้งประธานาธิบดีประเทศเวียดนาม ค.ศ. 2007

การเลือกตั้งประธานาธิบดีประเทศเวียดนาม ค.ศ. 2007 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 เป็นการเลือกตั้งทางอ้อม ซึ่งเหงียน มิญ เจี๊ยต ได้รับคะแนนโหวตมากถึง 98.78% และได้เป็นประธานาธิบดีประเทศเวียดนาม
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส (Élection présidentielle en France) เป็นการเลือกตั้งเพื่อหาบุคคลมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ โดยมีวาระดำรงตำแหน่ง 5 ปี (Quinquennat) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 เป็นต้นมา ซึ่งก่อนหน้านี้มีวาระการดำรงตำแหน่ง 7 ปี (Septennat) ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนแรกคือ หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ทั้งยังเป็นประธานาธิบดีที่มีอายุน้อยที่สุดเมื่อดำรงตำแหน่งอีกด้วย (40 ปี)
ภายหลังจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 เป็นต้นมา ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสสามารถดำรงตำแหน่งกี่วาระก็ได้ ซึ่งก่อนหน้านี้กำหนดไว้แค่เพียง 2 วาระเท่านั้น
| ด ค ก  การเลือกตั้งในฝรั่งเศสสมัยสาธารณรัฐที่ 5 |
| --- | --- |
ประธานาธิบดี:  1848  1958  1965  1969  1974  1981  1988  1995  2002  2007  2012  2017  2022  2027 
สมัชชาแห่งชาติ:  1958  1962  1967  1968  1973  1978  1981  1986  1988  1993  1997  2002  2007  2012  2017  2022  2024  2027 
วุฒิสภา:  1959  1962  1965  1968  1971  1974  1977  1980  1983  1986  1989  1992  1995  1998  2001  2004  2008  2011  2014  2017  2020  2023 
แคว้น:  1986  1992  1998  2004  2010 
อำเภอ:  1961  1964  1967  1970  1973  1976  1979  1982  1985  1988  1992  1994  1998  2001  2004  2008  2011  2014 
นูแวลกาเลโดนี:  1958  1962  1967  1972  1974  1979  1984  1985  1988  1989  1995  1999  2004  2009  2014 
เทศบาล:  1959  1965  1971  1977  1983  1989  1995  2001  2008  2014 
ยุโรป:  1979 (ฝ)  1984 (ฝ)  1989 (ฝ)  1994 (ฝ)  1999 (ฝ)  2004 (ฝ)  2009 (ฝ)  2014 (ฝ) 
การลงประชามติ:  1958  1961  1962 (มิ.ย)  1962 (ต.ค)  1969  1972  1988  1992  2000  2005 
 สาธารณรัฐที่ 3  สาธารณรัฐที่ 4  สาธารณรัฐที่ 5
การเลือกตั้งประธานาธิบดีบาร์เบโดส พ.ศ. 2564

การเลือกตั้งประธานาธิบดีบาร์เบโดส พ.ศ. 2564 มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2021 เพื่อเลือกประธานาธิบดีบาร์เบโดสคนแรก ตำแหน่งใหม่ที่ตั้งขึ้นในฐานะส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนผ่านสู่สาธารณรัฐของบาร์เบโดส ซานดรา เมซัน หัวหน้ารัฐบาลคนปัจจุบัน ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีและจะขึ้นมาเป็นประมุขแห่งรัฐแทนสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อเธอเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 30 พฤศจิกายน
โดยการเลือกตั้งประธานาธิบดีเป็นไปโดยทางอ้อมผ่านรัฐสภาบาร์เบโดส
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1988

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2531 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน และ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2524 หัวหน้าพรรคสังคมนิยม ฟรองซัวส์ มิแตรรองด์ ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส ฝ่ายซ้ายก็ชนะการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกด้วย อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2529 ฝ่ายขวาก็ได้กลับมาครองเสียงข้างมากในสภา ประธานาธิบดีฟรองซัวส์ มิแตรรองด์จึงถูกบีบบังคับให้มีการบริหารร่วมกันกับรัฐบาลอนุรักษนิยม นำโดยฌากส์ ชีรัก ซึ่งชีรักก็ได้ออกนโยบายเกี่ยวกับการอยู่อาศัย ขณะที่มิแตรรองด์ ดูแลทางด้านเศรษฐกิจ การต่างประเทศและการทหาร ทั้งนี้นักการเมืองหลายคนต่างพากันต่อต้านการบริหารร่วมของหัวหน้าฝ่ายบริหารทั้งสอง
คณะรัฐมนตรีของฌากส์ ชีรักนั้นใช้นโยบายเสรีอนุรักษนิยม ในการล้มล้างภาษีคนรวยและยังได้ขายกิจการบริษัทที่ขึ้นกับรัฐบาล เป็นการเผชิญหน้ากันกับการเคลื่อนไหวของพวกสังคมนิยม ซึ่งประธานาธิบดีมิแตรรองด์สนับสนุนอย่างลับๆ
ขณะเดียวกันการเป็นหัวหน้าฝ่ายขวาของชีรักนั้น ได้ถูกท้าทายโดยอดีตนายกรัฐมนตรี สมาชิกพรรคสหภาพเพื่อประชาธิปไตยฝรั่งเศส (UDF) เรย์มงด์ บาร์ ซึ่งเขาได้รับความนิยมจากการประณามหลักของ "การบริหารร่วมกัน" โดยกล่าวว่ามันเป็นการขัดแย้งกันกับ "จิตวิญญาณของสาธารณรัฐที่ 5" เมื่อเป็นเช่นนั้น บาร์จึงกลายเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของประชาชนนอกเหนือจากสองผู้บริหาร ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2531 เมื่อเขาได้ประกาศลงสมัครเลือกตั้งนั้น ชีรักได้คะแนนเสียง 19.5% ในการเลือกตั้งรอบแรกตามการสำรวจของสถาบัน SOFRES ส่วนบาร์ได้คะแนน 23% แต่ทว่า ตั้งแต่ต้นเดือนกุมภาพันธ์ ชีรักกลับได้ผลประโยชน์จากความแตกแยกภายในของพรรคสหภาพเพื่อประชาธิปไตยฝรั่งเศส (UDF) ทำให้เขากลายเป็นผู้นำในขั้วการเมืองขวาโดยปริยาย
สำหรับฝ่ายซ้าย ผู้สมัครรับเลือกตั้งจากพรรคสังคมนิยมยังไม่เป็นที่แน่นอนว่าจะเป็นใคร ประธานาธิบดีมิแตรรองด์กล่าวว่าเขาเองยังไม่แน่ใจว่าจะลงเลือกตั้งหรือไม่ ขณะเดียวกันการต่อสู้กับ มิแชล โรการ์ด คู่แข่งของเขาภายในพรรคก็ได้เริ่มต้น และในฐานะที่ได้ความนิยมสูงสุดตามการสำรวจ ประธานาธิบดีมิแตรรองด์ก็ได้ประกาศลงสมัครในปลายเดือนมีนาคม เขาได้ส่งจดหมายต่างๆ ไปยังชาวฝรั่งเศส โดยเสนอ "แผนโครงการพอประมาณ" ที่ไม่ใช่ทั้งการโอนมาเป็นของรัฐ (Nationalization) และการโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชน (Privatization) และโฆษณาชวนเชื่อ "เอกภาพฝรั่งเศส" เพื่อเป็นการสู้กับ "การจัดสรรเงินของรัฐโดยวงศ์ตระกูล" ตั้งเป้าไปที่พรรค RPR
| ด ค ก  การเลือกตั้งในฝรั่งเศสสมัยสาธารณรัฐที่ 5 |
| --- | --- |
ประธานาธิบดี:  1848  1958  1965  1969  1974  1981  1988  1995  2002  2007  2012  2017  2022  2027 
สมัชชาแห่งชาติ:  1958  1962  1967  1968  1973  1978  1981  1986  1988  1993  1997  2002  2007  2012  2017  2022  2024  2027 
วุฒิสภา:  1959  1962  1965  1968  1971  1974  1977  1980  1983  1986  1989  1992  1995  1998  2001  2004  2008  2011  2014  2017  2020  2023 
แคว้น:  1986  1992  1998  2004  2010 
อำเภอ:  1961  1964  1967  1970  1973  1976  1979  1982  1985  1988  1992  1994  1998  2001  2004  2008  2011  2014 
นูแวลกาเลโดนี:  1958  1962  1967  1972  1974  1979  1984  1985  1988  1989  1995  1999  2004  2009  2014 
เทศบาล:  1959  1965  1971  1977  1983  1989  1995  2001  2008  2014 
ยุโรป:  1979 (ฝ)  1984 (ฝ)  1989 (ฝ)  1994 (ฝ)  1999 (ฝ)  2004 (ฝ)  2009 (ฝ)  2014 (ฝ) 
การลงประชามติ:  1958  1961  1962 (มิ.ย)  1962 (ต.ค)  1969  1972  1988  1992  2000  2005 
 สาธารณรัฐที่ 3  สาธารณรัฐที่ 4  สาธารณรัฐที่ 5
การขนส่งในประเทศลาว

แผนที่ประเทศลาว
ทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็นผ่านทางด่วนเวียงจันทน์–บ่อเต็น
การคมนาคมในประเทศลาว ประเทศลาวมีระบบการคมนาคมที่ทันสมัยและหลากหลาย รวมไปถึงสนามบินต่าง ๆ ด้วย แต่ประเทศลาวไม่มีด้านใดติดกับทะเล ดังนั้นประเทศลาวจึงไม่มีท่าเรือแต่อย่างใด
การคมนาคมทางรถไฟ

บทความหลัก: การขนส่งระบบรางในประเทศลาว
ในช่วงที่ฝรั่งเศสปกครองในช่วง พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2484 เคยมีการสร้างทางรถไฟสายดอนเดด–ดอนคอน ซึ่งเป็นเกาะกลางแม่น้ำโขงทางตอนใต้ของลาว ยาว 7 กิโลเมตร โดยเป็นรางขนาด 600 มิลลิเมตร เพื่อใช้เป็นเส้นทางขนส่งสินค้าผ่านเขตน้ำตกและเกาะแก่ง ปัจจุบันยังเหลือร่องรอยทางรถไฟ ซากสะพาน และหัวรถจักร
การคมนาคมทางรถไฟ > เส้นทางรถไฟในปัจจุบัน

ปัจจุบันประเทศลาวมีเส้นทางรถไฟอยู่สองสาย โดยเชื่อมต่อมาจากโครงข่ายของรถไฟไทย ซึ่งเป็นเส้นทางหนองคาย - ท่านาแล้ง ระยะทาง 3.5 กิโลเมตร เป็นรถไฟทางเดี่ยว เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2550 และเปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2552 โดยใช้รางขนาด 1 เมตร หรือมีเตอร์เกจ โดยเป็นสถานีรถไฟเพียงแห่งเดียวของประเทศลาว โดยจะมีการเปิดเส้นทางรถไฟส่วนต่อขยายจากสถานีรถไฟท่านาแล้ง - สถานีเวียงจันทน์ ระยะทาง 7.5 กิโลเมตร
ล่าสุดมีการเปิดให้บริการเส้นทางรถไฟลาว-จีน จากบ่อเต็น - นครหลวงเวียงจันทน์ เป็นรถไฟทางเดี่ยว และถือเป็นเส้นทางแรกของประเทศที่ใช้ความเร็วปานกลาง หรือประมาณ 160 - 200 กม./ชม. ซึ่งจะใช้เป็นรางขนาด 1.435 เมตร หรือสแตนดาร์ดเกจ โดยได้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564
การคมนาคมทางถนน

ประเทศลาวมีทางหลวงด้วยกันทั้งสิ้น 21,716 กิโลเมตร ในจำนวนนั้น 9,673.5 กิโลเมตรเป็นทางลาดยาง และที่เหลืออีก 12,042.5 กิโลเมตรเป็นทางลูกรังและประเทศลาวขับรถทางขวา
ประเทศลาวกำลังอยู่ในระหว่างการสร้างทางหลวงใหม่โดยใช้เงินทุนจากรัฐบาลญี่ปุ่นเชื่อมแขวงสุวรรณเขต กับเขตแดนเวียดนามที่ลาวเบา ซี่งเมื่อเสร็จจะเป็นผลทำให้การเดินทางผ่านประเทศลาวสะดวกมากขึ้น ถนนสายนี้ปัจจุบันใช้เวลาเดินทางทั้งหมดราวสองสามชั่วโมงเมื่อเทียบกับ 9 ชั่วโมงบนถนนที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ (แต่ทิวทัศน์สวย) ในปี พ.ศ. 2545
การคมนาคมทางน้ำ

ประเทศลาวมีแม่น้ำที่ใช้ในการคมนาคมได้ 4,587 กิโลเมตร ส่วนใหญ่คือแม่น้ำโขงและลำคลองที่แยกออกไป และอีก 2,897 กิโลเมตร ที่บางส่วนใช้ในการคมนาคมได้ด้วยเรือที่ลึกลงไปจากผิวน้ำไม่เกินครึ่งเมตร
การคมนาคมทางอากาศ

ประเทศลาวมีสนามบินทั้งหมด 52 แห่ง ซึ่งมีอยู่เพียง 9 แห่งเท่านั้นที่มีรันเวย์ลาดยาง ส่วนอีก 43 แห่งไม่มี และสนามบินทั้งหมดที่มารันเวย์ลาดยาง เฉพาะสนามบินนานาชาติวัตไตเท่านั้นที่มีระยะทางมากกว่า 2,438 เมตร ส่วนที่เหลือที่มีรันเวย์ลาดยาง สนามบินสี่แห่งมีรันเวย์ยาว 1,524 - 2,437 เมตร และสี่แห่งที่เหลือมีระยะทางระหว่าง 914 - 1,523 เมตร
สนามบินที่เหลือที่ไม่มีรันเวย์ลาดยางจำนวน 43 แห่ง มีสนามบินเพียงแห่งเดียวเท่านั้นที่มีความยาวมากกว่า 1,524 เมตร; 17 แห่งมีความยาวระหว่าง 914 - 1,523 เมตร ส่วนอีก 25 แห่งสุดท้ายมีรันเวย์ที่มีความยาวน้อยกว่า 914 เมตร
ประเทศลาวมี 2 สายการบินคือ รัฐวิสาหกิจการบินลาว และ รัฐวิสาหกิจลาวเดินอากาศ
ท่อส่งน้ำมัน

ประเทศลาวมีท่อส่งน้ำมันปิโตรเลียม ยาวทั้งหมด 136 กิโลเมตร
ดูเพิ่ม

ประเทศลาว
สายการบินลาว
เวียงจันทน์
แหล่งข้อมูลอื่น

ข่าวเกี่ยวกับรถไฟในประเทศลาว (อังกฤษ)
แผนที่ลาวของ สหประชาชาติ (อังกฤษ)
| ด ค กการขนส่งในเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน  คีร์กีซสถาน  คูเวต  ญี่ปุ่น  จอร์เจีย  จอร์แดน  จีน  ซาอุดิอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไนดารุสซาลาม  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน  รัสเซีย  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาร์มีเนีย  อาเซอร์ไบจาน  อินโดนีเซีย  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไซปรัสเหนือ  ไต้หวัน  ปาเลสไตน์  อับคาเซีย 
เขตบริหารพิเศษ และเขตสังกัด:  เกาะคริสต์มาส  บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี  มาเก๊า  หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)  ฮ่องกง 
ทางด่วนเวียงจันทน์–บ่อเต็น
กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

แม่แบบ:สกีนอร์ดิกผสมโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีนอร์ดิกผสมในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 22 จัดขึ้นที่รัสสกีกอร์กีจัมปิงเซ็นเตอร์, ในครัสยานา โพลียานา, เมืองโซชี, ดินแดนครัสโนดาร์, สหพันธรัฐรัสเซีย ระหว่างวันที่ 12-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
รอบคัดเลือก

จะมีโควตาสูงสุด 55 ที่นั่งสำหรับนักกีฬาเพื่อแข่งขัน
สรุปเหรียญรางวัล

บทความหลัก: สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
สรุปเหรียญรางวัล > ตารางสรุปเหรียญ

| ลำดับที่ | ประเทศ | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  นอร์เวย์ (NOR) | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 2 |  เยอรมนี (GER) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 3 |  ญี่ปุ่น (JPN) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 |  ออสเตรีย (AUT) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (4 ประเทศ) | รวม (4 ประเทศ) | 3 | 3 | 3 | 9 |
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน

ออสเตรีย (5)
เช็กเกีย (4)
เอสโตเนีย (3)
ฟินแลนด์ (4)
ฝรั่งเศส (5)
เยอรมนี (5)
อิตาลี (5)
ญี่ปุ่น (5)
นอร์เวย์ (5)
โปแลนด์ (1)
รัสเซีย (4)
สวิตเซอร์แลนด์ (1)
สโลวีเนีย (3)
ยูเครน (1)
สหรัฐ (4)
การเลือกตั้งประธานาธิบดีกัมพูชา พ.ศ. 2515

การเลือกตั้งประธานาธิบดีในกัมพูชาเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ซึ่งเกิดขึ้นหลังการล้มล้างสถาบันกษัตริย์หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 และจัดตั้งสาธารณรัฐเขมร ผลปรากฏว่าลน นลเป็นผู้ชนะการเลือกตั้งด้วยตะแนนเสียง 54.9% มีผู้มาใช้สิทธิ์ 57.6%.
ผลการเลือกคั้ง

| ผู้สมัคร | พรรค | คะแนน |  % |
| --- | --- | --- | --- |
| ลน นล | พรรคสาธารณรัฐสังคมนิยม | 578,560 | 54.9 |
| อิน ตัม | พรรคประชาธิปไตย | 257,496 | 24.4 |
| แกว อัน | พรรคสาธารณรัฐ | 217,174 | 20.6 |
| ไม่ออกเสียง/บัตรเสีย | ไม่ออกเสียง/บัตรเสีย | 6,275 | - |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 1,059,505 | 100 |
ที่มา: Nohlen et al.
คงศักดิ์ ตันไพจิตร

ศาสตราจารย์ นพ.คงศักดิ์ ตันไพจิตร ผู้เชี่ยวชาญอายุรศาสตร์คลินิก มหาวิทยาลัยวอชิงตัน เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา [9] เป็นแพทย์ผู้ชำนาญทางอายุรศาสตร์ โรคข้อ และโรคภูมิแพ้ ได้รับเลือกลงในหนังสือสารบัญบุคคลดีเด่นของโลก (Marquis-Who's Who in the World) และเลือกลงในหนังสือสารบัญบุคคลดีเด่นของสหรัฐ (Marquis-Who's Who in America) และได้รับเลือกลงในหนังสือสารบัญแพทย์ที่เก่งที่สุดในสหรัฐ (Guide to America 's Top Physicians (Consumers' Research Council of America)) [22]
นพ.คงศักดิ์ ได้เป็นแพทย์ฝึกหัดเฉพาะทางภาควิชาอายุรศาสตร์ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ณ Detroit General Hospital ,Wayne State University, Detroit, Michigan ต่อมาได้เป็นแพทย์ประจำบ้านในภาควิชาอายุรศาสตร์ และ Fellow in Rheumatology & Immunology ที่ Barnes Hospital, Washington University , St. Louis , Missouri ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบ (Top 10) ของมหาวิทยาลัยแพทย์ที่ดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา หลังจากนั้นได้เป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ และปัจจุบันเป็น Professor of Clinical Medicine, Washington University in St. Louis [22]
นพ.คงศักดิ์เป็นประธานสมัชชาพุทธแห่งมหานครเซนต์หลุยส์ (Chairman, Buddhist Council of Greater St. Louis) [10] เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวัดพระศรีรัตนาราม เมืองเซนต์หลุยส์เมื่อปี พ.ศ. 2526 [2]
เป็นอาจารย์สอนวิปัสสนากรรมฐาน ณ วัดพระศรีรัตนาราม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 จนถึงปัจจุบัน  [2] เป็นอาจารย์ผู้บรรยายธรรม และสอนปฏิบัติธรรมตามมหาวิทยาลัย โรงเรียน สถาบันต่าง ๆ ทั้งในประเทศสหรัฐ และประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบัน
มีผลงานสิ่งตีพิมพ์ในวารสารเกี่ยวกับเรื่องจิตและพุทธศาสนา มากกว่า 35 เรื่อง และมีหนังสือที่ประพันธ์และตีพิมพ์หลายเล่มทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ อาทิเช่น สติ-กุญแจไขชีวิต, ภาวนา ภาษาธรรม, พุทธอัจฉริยะ, โลกแปรผันอัศจรรย์พุทธอัจฉริยะ, ไขปัญหาสัจธรรมและวิทยาศาสตร์, พุทธกับแพทย์และสติปกป้องเยียวยาโลก, Buddhism Answers Life, Essence of Life: Mindfulness & Self-Awareness [1] ตลอดถึงได้สร้าง Buddhism & Science Facebook page [8] เพื่อเผยแพร่พุทธธรรม และได้สร้าง videoclips และเทปเสียงบรรยายธรรมะ ทั้งภาษาไทยและอังกฤษเป็นจำนวนมากกว่า 80 ขุด [2, 15] ในการสอนแนววิธีปฏิบัติธรรมที่ลัดสั้นและได้ผล เพื่อใช้ประกอบในการดำรงชีวิตอย่างมีสติและความรู้สึกตัว ให้มีชีวิตที่มีสุขสมบูรณ์ [7, 24]
มีผลงานโดดเด่นจนได้รับรางวัลพระราชทานเสาเสมาธรรมจักร จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯในปี พ.ศ. 2551 [8, 23]
ประวัติการศึกษา [22]

พ.ศ. 2509 อุดมศึกษา อนุปริญญา วิทยาศาสตร์การแพทย์ สาขาเตรียมแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นที่หนึ่งของรุ่น
พ.ศ. 2513 ปริญญา(เกียรตินิยม) แพทย์ศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล
พ.ศ. 2513 รางวัลเหรียญเงิน คณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล รางวัลเหรียญทองแดงด้วยคะแนนสูงสุดในวิชาสรีรวิทยา ชีวเคมี และเภสัชวิทยา และรางวัลเหรียญทองแดงด้วยคะแนนสูงสุด ในวิชาอายุรศาสตร์
พ.ศ. 2553 ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค(การสื่อสารวิทยาศาสตร์) มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
พ.ศ. 2554 ศิษย์เก่าแพทย์ศิริราชดีเด่น จากสมาคมศิษย์เก่าแพทย์ศิริราช ในพระบรมราชูปถัมภ์
Straight Medical Internship. Detroit General Hospital, Wayne State University, 1971-1972
Jr. & Sr. Residency in Internal Medicine, Barnes Hospital, Washington University (St. Louis), 1972-1974
Fellow in Rheumatology &Immunology, Washington University(St. Louis), 1974-1976
Diplomate, American Board of Internal Medical, 1974
Diplomate, American Board of Rheumatology , 1976
Diplomate, American Board of Allergy & Immunology, 1977
Certificate, Specialist in Rheumatology, Royal College of Physician of Canada, 1976
FACP , FRCP(C) , FACR , FAAAAI [22]
ประวัติการทำงาน

ศาสตราจารย์ภาควิชาอายุรศาสตร์คลินิก มหาวิทยาลัยวอชิงตัน เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา [9]
พ.ศ. 2542  - ปัจจุบัน ประธานสมัชชาพุทธแห่งมหานครเซนต์หลุยส์ [10]
พ.ศ. 2526-2527 และพ.ศ. 2528-2554 เลขานุการและกรรมการบริหาร วัดพระศรีรัตนาราม เมืองเซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2554 - ปัจจุบัน ประธานกรรมการฝ่ายฆราวาส รองประธานกรรมการบริหาร วัดพระศรีรัตนาราม เมืองเซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา [21]
พ.ศ. 2541 และพ.ศ. 2543 เหรัญญิก และกรรมการบริหาร สมาคมแพทย์ไทยในสหรัฐ (Thai Physicians Association of America)
พ.ศ. 2543 จนถึงปัจจุบัน เหรัญญิก และกรรมการบริหาร มูลนิธิแพทย์ไทย-อเมริกา (Thai-American Physicians Foundation) [13]
พ.ศ. 2547-2550 กรรมการบริหาร United Nations Association of Greater St. Louis
พ.ศ. 2533 จนถึงปัจจุบัน เป็นอาจารย์สอนวิปัสสนากรรมฐาน ณ วัดพระศรีรัตนาราม ประเทศสหรัฐอเมริกา [2]
พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบัน เป็นอาจารย์ผู้บรรยายธรรมและสอนปฏิบัติธรรมตามมหาวิทยาลัย โรงเรียน สถาบันต่างๆทั้งในประเทศสหรัญ และประเทศไทย ตลอดถึงเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตและทีวี [7, 8, 15, 16, 17. 18, 19, 20]
ประวัติการทำงาน > ผลงานหนังสือ [1,14, 22]

สติ-กุญแจไขชีวิต
ภาวนา ภาษาธรรม
พุทธอัจฉริยะ [3]
โลกแปรผัน อัศจรรย์พุทธอัจฉริยะ (พุทธกับวิทยาศาตร์)
ไขความลับของสัจธรรมและวิทยาศาสตร์ [4]
พุทธกับแพทย์และสติปกป้องเยียวยาโลก [11]
Buddhism Answers Life [22]
Essence of Life : Mindfulness & Self-Awareness [22]
เกียรติคุณและรางวัล

พ.ศ. 2554 ได้รางวัลศิษย์เก่าแพทย์ศิริราชดีเด่น จากสมาคมศิษย์เก่าแพทย์ศิริราช ในพระบรมราชูปถัมภ์ [12]
พ.ศ. 2551 ได้รางวัลพระราชทานเสาเสมาธรรมจักรจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เมื่อวันที 13 พฤษภาคม 2551 [23]
พ.ศ. 2534 ได้รางวัลเกียรติคุณจากนายกเทศมนตรี นครเซนต์หลุยส์
พ.ศ. 2543 ได้รางวัลโล่เกียรติคุณจากวัดพระศรีรัตนาราม
ได้รับเลือกลงในหนังสือสารบัญบุคคลดีเด่นของโลก (Marquis-Who's Who in the World) [22]
ได้รับเลือกลงในหนังสือสารบัญบุคคลดีเด่นของสหรัฐ (Marquis-Who's Who in America) [22]
ได้รับเลือกลงในหนังสือสารบัญแพทย์ที่เก่งที่สุดในสหรัฐ(Guide to America 's Top Physicians: Consumers' Research Council of America) [22]
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

| --- | --- |
Faculty of Economics, Rangsit University

สถาปนา: 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
คณบดี: รศ.ดร.อนุสรณ์ ธรรมใจ
ที่อยู่: ชั้น 4 อาคารประสิทธิรัตน์ (อาคาร 2) มหาวิทยาลัยรังสิต ถนนเอกประจิม ตำบลหลักหก อำเภอเมืองปทุมธานั จังหวัดปทุมธานี 12000
สี:   สีอิฐ
มาสคอต: รวงข้าว
เว็บไซต์: www.rsu.ac.th/econ
มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ

แต่เดิม มหาวิทยาลัยรังสิต ได้จัดให้มีการเรียนการสอนเพียงวิชาหลักเศรษฐศาสตร์เบื้องต้นในสาขาการเงินและการลงทุน ของคณะบริหารธุรกิจเท่านั้น
มหาวิทยาลัยรังสิตได้ก่อตั้งคณะเศรษฐศาสตร์ขึ้นในปีพ.ศ. 2542 เป็นคณะลำดับที่18 ของมหาวิทยาลัย  โดยมี  ดร. โฆษะ อารียา เป็นคณบดี
หลักสูตรแรกที่คณะได้จัดสร้างขึ้นและเปิดสอนในปีการศึกษา2542 เป็นหลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิตภาคภาษาอังกฤษ อยู่ในโครงการนานาชาติของมหาวิทยาลัย ซึ่งต่อมาเมื่อมหาวิทยาลัยได้ก่อตั้งวิทยาลัยนานาชาติขึ้นจึงได้โอนการอำนวยการสอนหลักสูตรนี้ไปให้วิทยาลัยนานาชาติในปี 2548 อย่างไรก็ตาม คณะเศรษฐศาสตร์ยังคงดูแลเรื่องหลักสูตรและอาจารย์ผู้สอนให้
คณะได้จัดทำหลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิตภาคภาษาไทยขึ้นในปีการศึกษา 2544 และได้รับอนุมัติให้ ดำเนินการได้ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคมปี 2545  คณะจึงเปิดอำนวยการเรียนการสอนภาคภาษาไทยและรับนักศึกษาเป็นปีแรกในปีการศึกษา 2545 และคณะได้ ปรับปรุงหลักสูตรนี้มาตามลำดับ ล่าสุดเป็นหลักสูตรปรับปรุงปีพ.ศ. 2563 เป็นหลักสูตรเศรษฐศาสตร์บัณฑิต สาขาเศรษฐกิจดิจิทัล
ในปี พ.ศ. 2544 คณะได้จัดทำหลักสูตร ปรัชญา การเมืองและ เศรษฐศาสตร์ ขึ้นอีกหลักสูตรหนึ่ง แต่ ได้เริ่มจัดการเรียนการสอนในภาคการศึกษา 1/2544 เมื่อมหาวิทยาลัยก่อตั้งวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม จึงได้ย้ายโอนหลักสูตรนี้ไปสังกัดวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม
คณะได้รับอนุมัติให้เปิดอำนวยการสอนและเริ่มรับนักศึกษาในหลักสูตรเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์ประยุกต์ ในปีการศึกษา 2556 ต่อมาได้ปรับเป็นเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐกิจดิจิทัล 2559 ลำดับต่อมาได้เปิดหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์การเมืองระหว่างประเทศและการพํฒนาในปีการศึกษา 2563 และ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาเศรษฐกิจดิจิทัล 2564
หลักสูตร

หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต
สาขาเศรษฐกิจดิจิทัล หลักสูตรประกอบด้วย 4 หมวดวิชาชีพ-เฉพาะด้าน
4 หมวดวิชาชีพ-เฉพาะด้าน ประกอบด้วย
กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์เทคโนโลยีการเงิน
กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์รัฐดิจิทัล
กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์ดิจิทัลและนวัตกรรม
8 หมวดวิชาชีพ-เลือก ประกอบด้วย
ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์
เศรษฐศาสตร์การคลัง
เศรษฐศาสตร์การพัฒนา
เศรษฐศาสตร์ทรัพยากรมนุษย์
เศรษฐศาสตร์เชิงปริมาณ
เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ
เศรษฐศาสตร์วิศวกรรม
เศรษฐศาสตร์อื่นๆ
หลักสูตรเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ประยุกต์ 
คณะได้เสนอขอปรับปรุงหลักสูตรเศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิตในปี พ.ศ. 2559และเปลี่ยนเป็น “สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ดิจิทัล”
หลักสูตรปรัชญาดุษฏีบัณฑิต
สาขาเศรษฐศาสตร์การเมืองระหว่างประเทศและการพัฒนา (แผนวิจัย 1.1)
สาขาวิชาเศรษฐกิจดิจิทัล (แผนวิจัย 1.1)
ผู้บริหาร

| --- | --- |
คณบดี: รศ.ดร.ณรงค์ เพชรประเสริฐ
รองคณบดีฝ่ายวิชาการและการวิจัย: ผศ.ดร.เทอดศักดิ์  ชมโต๊ะสุวรรณ
รองคณบดีฝ่ายบริหารและวิเทศสัมพันธ์: อ.อรอนงค์ นิธิภาคย์
รองคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษาและและศิษย์เก่าสัมพันธ์: ผศ.ผการัตน์ จำปาน้อย
ผู้อำนวยการหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต เศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศและการพัฒนา: ผศ.ดร.วรรณกิตติ์  วรรณศิลป์
ผู้อำนวยการหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต เศรษฐกิจดิจิทัล: ผศ.ดร. ธันย์พัทธ์  ใคร้วานิช
ผู้อำนวยการหลักสูตรเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต: ผศ.ดร.มานวิภา อินทรทัต
ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจเพื่อการปฏิรูป: รศ.ดร.สิตานนท์ เจษฎาพิพัฒน์
เลขานุการคณะ: นางนุชนารถ อำนาจบุดดี