stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เหตุการณ์การลดลงของโอโซนในชั้นโทรโพสเฟียร์
ผลกระทบ

ความสามารถในการทำปฏิกิริยาที่แตกต่างของฮาโลเจนเมื่อเปรียบเทียบกับ OH และโอโซนมีผลกระทบที่กว้างขวางต่อเคมีของบรรยากาศ ซึ่งรวมถึงการกำจัดและDeposition (aerosol physics) การสะสมของปรอท การเปลี่ยนแปลงในผลลัพธ์การออกซิเดชันของก๊าซอินทรีย์ และการส่งออกโบรมีนไปยังชั้นบรรยากาศอิสระ การฝากของปรอทก๊าซที่มีปฏิกิริยา (RGM) ลงในหิมะจากการออกซิเดชันโดยฮาโลเจนที่เพิ่มขึ้นจะเพิ่มความพร้อมในการใช้ปรอท  การเปลี่ยนแปลงล่าสุดในสภาพภูมิอากาศของอาร์กติกและสถานะของการปกคลุมด้วยน้ำแข็งในอาร์กติกมีแนวโน้มที่จะมีผลกระทบที่แข็งแกร่งต่อการเปิดใช้งานฮาโลเจนและเหตุการณ์การลดลงของโอโซน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดจากมนุษย์มีผลต่อปริมาณหิมะและการปกคลุมด้วยน้ำแข็งในอาร์กติก ซึ่งเปลี่ยนแปลงความเข้มของการปล่อยไนโตรเจนออกไซด์  การเพิ่มขึ้นของระดับพื้นฐานของไนโตรเจนออกไซด์มีแนวโน้มที่จะเพิ่มการบริโภคโอโซนและการเพิ่มฮาโลเจน
กระแสสีชมพู

สำหรับกระแสของฝ่ายขวา ดูที่ คลื่นอนุรักษนิยม
แผนที่ลาตินอเมริกาแสดงประเทศที่มีพรรครัฐบาลเป็นสมาชิกโฟรูจีเซาเปาลู (สีแดง) และประเทศที่  มีพรรครัฐบาลเป็นสมาชิกโฟรูจีเซาเปาลู (สีน้ำเงิน) ใน พ.ศ. 2554, 2561 (กลาง) และ 2566 (ขวา)
กระแสสีชมพู (สเปน: marea rosa; โปรตุเกส: maré rosa; ฝรั่งเศส: mareé rose; อังกฤษ: pink tide) หรือ การเลี้ยวซ้าย (สเปน: giro a la izquierda; โปรตุเกส: guinada à esquerda; ฝรั่งเศส: tourne à gauche; อังกฤษ: turn to the left) เป็นคลื่นการปฏิวัติและการรับรู้ของการหันเหไปทางรัฐบาลฝ่ายซ้ายในระบอบประชาธิปไตยของลาตินอเมริกา โดยออกห่างจากรูปแบบทางเศรษฐกิจเสรีนิยมใหม่ มีการนำวลีทั้งสองมาใช้ในการวิเคราะห์ทางการเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ร่วมสมัยในสื่อและที่อื่น ๆ เพื่ออ้างถึงการเปลี่ยนแปลงที่เป็นตัวแทนของการย้ายไปสู่นโยบายเศรษฐกิจที่ก้าวหน้ามากขึ้น และสอดคล้องกับแนวโน้มคู่ขนานของการทำให้เป็นประชาธิปไตยในลาตินอเมริกา หลังจากนับทศวรรษของความเหลื่อมล้ำ
เหล่าประเทศลาตินอเมริกาที่ถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของแนวโน้มทางอุดมการณ์นี้ถูกเรียกว่ากลุ่มชาติกระแสสีชมพู โดยมีการใช้ศัพท์แนวคิดหลังเสรีนิยมใหม่เพื่ออธิบายการขับเคลื่อนเช่นกัน รัฐบาลกระแสสีชมพูบางแห่งเช่นรัฐบาลของบราซิลและเวเนซุเอลา มีลักษณะที่แตกต่างกันไปในการต่อต้านสหรัฐ ประชานิยม และความโน้มเอียงไปทางอำนาจนิยม
กระแสสีชมพูตามมาด้วยคลื่นอนุรักษนิยม ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ทางการเมืองที่เกิดขึ้นในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 2010 ในอเมริกาใต้ และเป็นปฏิกิริยาโดยตรงต่อกระแสสีชมพู อย่างไรก็ตาม กระแสสีชมพูฟื้นตัวขึ้นใน ค.ศ. 2018–2019 หลังจากชัยชนะในการเลือกตั้งอย่างต่อเนื่องของผู้สมัครฝ่ายซ้ายและซ้ายกลางในเม็กซิโก ปานามา และอาร์เจนตินา
ในช่วงสงครามเย็น หลายรัฐบาลฝ่ายซ้ายได้รับการเลือกตั้งในลาตินอเมริกา รัฐบาลเหล่านี้ต้องเผชิญกับรัฐประหารที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลสหรัฐ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของผลประโยชน์ทางภูมิยุทธศาสตร์ในภูมิภาค รัฐประหารเหล่านั้นคือ รัฐประหารในกัวเตมาลา ค.ศ. 1954, รัฐประหารในบราซิล ค.ศ. 1964, รัฐประหารในชิลี ค.ศ. 1973 และรัฐประหารในอาร์เจนตินา ค.ศ. 1976 รัฐประหารเหล่านี้ตามมาด้วยการปกครองระบอบเผด็จการทหารฝ่ายขวา และเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการคอนดอร์ของรัฐบาลสหรัฐ
ระบอบเผด็จการเหล่านี้ก่อให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนหลายประการ รวมถึงการควบคุมตัวนักโทษการเมืองและสมาชิกครอบครัวอย่างผิดกฎหมาย การทรมาน การหายตัว และการค้าเด็ก ระบอบการปกครองเหล่านี้เริ่มเสื่อมลงเนื่องจากแรงกดดันจากนานาชาติและเสียงคัดค้านอย่างรุนแรงจากภายในสหรัฐ กดดันให้วอชิงตันต้องสละการสนับสนุนพวกเขา และกระบวนการประชาธิปไตยใหม่เริ่มขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 จนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990
ยกเว้นคอสตาริกา ทุกประเทศในลาตินอเมริกาจะมีประสบการณ์อย่างน้อยหนึ่งครั้งกับเผด็จการที่สหรัฐสนับสนุน ได้แก่ ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา ของคิวบา, ราฟาเอล ตรูฮิโย ของสาธารณรัฐโดมินิกัน, ตระกูลโซโมซาของนิการากัว, ติบูร์ซิโอ การิอัส อันดิโน ของฮอนดูรัส, การ์โลส กัสติโย อาร์มัส ของกัวเตมาลา, อูโก บันเซร์ ของโบลิเวีย, ฆวน มาริอา บอร์ดาเบร์ริ ของอุรุกวัย, ฆอร์เฆ ราฟาเอล บิเดลา ของอาร์เจนตินา, เอากุสโต ปิโนเช ของชิลี, อัลเฟรโด เอสโตรสเนร์ ของปารากวัย, ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย ของเฮติ, อาร์ตูร์ ดา กอสตา อี ซิลวา และผู้สืบทอดตำแหน่ง เอมีลียู การัสตาซู แมจีซี ของบราซิล และมาร์โกส เปเรซ ฮิเมเนซ ของเวเนซุเอลา ซึ่งก่อให้เกิดความรู้สึกต่อต้านชาวอเมริกันเป็นอย่างมากในภาคส่วนต่าง ๆ ของประชากร
ไควเอต (เมทัลเกียร์)

ตัวละครจากซีรีส์เมทัลเกียร์
| ไควเอต |
| --- | --- |
ตัวละครใน เมทัลเกียร์
ไควเอตเมื่อปรากฏในเมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนทอมเพน
ปรากฏครั้งแรก: เมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนทอมเพน (ค.ศ. 2015)
ปรากฏครั้งสุดท้าย: เมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนทอมเพน (ค.ศ. 2015)
สร้างโดย: ฮิเดโอะ โคจิมะ
ออกแบบโดย: โยจิ ชินกาวะ
ให้เสียงโดย: สเตฟานี โยสเติน
จับการเคลื่อนไหว: สเตฟานี โยสเติน
ข้อมูลตัวละครในเรื่อง
นามแฝง: ทิกซีจ (รัสเซีย: Тихий)
สังกัด: เอกซ์โอเอฟ (ไซเฟอร์) ไดมอนด์ด็อกส์
อาวุธ: ปืนไรเฟิลซุ่มยิงเป็นหลัก
ไควเอต (ญี่ปุ่น: クワイエット; อังกฤษ: Quiet) เป็นตัวละครจากซีรีส์เมทัลเกียร์ของบริษัทโคนามิ ที่รังสรรค์โดยฮิเดโอะ โคจิมะ, ออกแบบโดยโยจิ ชินกาวะ และรับบทโดยสเตฟานี โยสเติน ไควเอตปรากฏในเกมลอบเร้นแอ็กชันผจญภัย ค.ศ. 2015 อย่างเมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนทอมเพน ในฐานะหนึ่งในบอสเกมที่ขัดขวางเวนอม สเนก ซึ่งเป็นตัวเอก แต่ยังสามารถกลายเป็นเป็นพันธมิตรที่สามารถทำภารกิจร่วมกับเขาได้ ตัวละครนี้เป็นนักฆ่าฝีมือดีและพลซุ่มยิงที่มีความสามารถเหนือมนุษย์ของกองกำลังจู่โจมแอบแฝงเอกซ์โอเอฟ ซึ่งเป็นกองพลแดงของสำนักข่าวกรองอเมริกันไซเฟอร์ ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับการกระทำของผู้เล่น เธอสามารถถูกจับโดยเวนอม สเนก และในที่สุดก็ถูกใช้เป็นสมาชิกกองทหารรับจ้างไดมอนด์ด็อกส์ของเขา
การออกแบบและตัวละครของไควเอตได้รับการตอบสนองที่หลากหลาย นักวิจารณ์ชาวตะวันตกหลายคนตอบสนองในทางลบต่อการออกแบบของไควเอต โดยพิจารณาว่าเย้ายวนทางเพศมากเกินไป ในขณะที่บางคนปกป้องโดยอ้างถึงเรื่องราวเบื้องหลัง ในด้านการออกแบบภาพ โคจิมะตั้งข้อสังเกตว่าเขามุ่งมั่นที่จะสร้างตัวละครที่เป็นเอกลักษณ์ไม่ใช่แค่เรื่องอีโรติก ส่วนโยสเตินยังปกป้องตัวละครในการสัมภาษณ์ก่อนวางจำหน่าย โดยขอให้ผู้เล่นดูเรื่องราวก่อน กระนั้น ไควเอตได้กลายเป็นตัวละครยอดนิยมในการแต่งคอสเพลย์
แนวคิดและการออกแบบ

ไควเอตได้รับต้นแบบมาจากโมชันแคปเจอร์และให้เสียงโดยสเตฟานี โยสเติน ซึ่งเป็นนางแบบชาวดัตช์ เธอได้รับโทรศัพท์จากหน่วยงานของเธอให้ออดิชันในฐานะนักแสดงโมชันแคปเจอร์สำหรับวิดีโอเกมที่ไม่ได้ระบุรายละเอียด อย่างไรก็ตาม ด้วยความเป็นแฟนตัวยงของวิดีโอเกม เธอจึงจำผู้กำกับเกมอย่างฮิเดโอะ โคจิมะ ในการออดิชันได้ และเฉลียวใจว่านี่เป็นเกมเมทัลเกียร์ภาคใหม่ หลังจากได้รับบทและเริ่มกระบวนการโมชันแคปเจอร์และการสแกน 3 มิติ โยสเตินได้แสดงอาร์ตเวิร์คของตัวละครดังกล่าว ซึ่งเธอบอกว่าเกือบจะเหมือนกับผลงานที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว แต่ไม่ได้บอกอย่างเจาะจงว่าเธอจะเล่นเป็นตัวละครใด ซึ่งกระบวนการนี้ใช้เวลาสองปี และเธอไม่เคยจับปืนมาก่อน เธอได้รับการฝึกฝนการต่อสู้อย่างมืออาชีพเพื่อจัดการกับอาวุธหลายชนิด แม้ว่าตัวละครดังกล่าวจะไม่ได้พูดในระหว่างเกมส่วนใหญ่ แต่โคจิมะก็พอใจกับผลงานของโยสเตินมาก จนขอให้เธอ "เปล่งเสียง" ตัวละครด้วยการแสดงอารมณ์ต่าง ๆ ผ่านเสียงครวญครางและเสียงฮัมเท่านั้น ส่วน "ธีมของไควเอต" ซึ่งเป็นเสียงร้องที่แต่งโดยอากิฮิโระ ฮนดะ และเขียนโดยลุดวิก ฟอร์เซล นั้นร้องโดยโยสเตินสำหรับออริจินัลซาวด์แทร็กของเกม และเธอยังได้ปฏิบัติหน้าที่บนเวทีในงานเดอะเกมอะวอดส์ ค.ศ. 2015
เมื่อถามถึงไควเอต โคจิมะตอบว่า: "ในเกม ไควเอตเป็นนางเอกหลัก ไม่ว่าเธอจะเป็นมิตรหรือศัตรูก็ยังไม่ได้รับการเปิดเผย ดังนั้นผมจึงต้องระมัดระวังในการคัดเลือกบทของเธอ โดยปกติแล้วเมทัลเกียร์โซลิดจะมีทั้งคนเก่าคนแก่และไอ้แก่ (ฮ่า ๆ) สเตฟานีมีทักษะในการแสดงมากแต่เนื่องจากเธอไม่เคยถือปืนแบบนั้นเลย เราจึงขอให้เธอฝึกซ้อมที่บ้าน" และเมื่อพูดถึงการออกแบบไควเอตเพียงไม่กี่วันหลังจากเธอได้รับการเปิดเผยอย่างเต็มรูปแบบในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 โคจิมะได้ทวีตว่าเขาขอให้โยจิ ชินกาวะ เป็นนักออกแบบหลักสำหรับตัวละครที่ "อีโรติกมากขึ้น" ซึ่งอันที่จริง ความคิดดั้งเดิมของเขาเกี่ยวกับเธอคือการที่เธอเปลือยเปล่า เพื่อตอบสนองต่อปฏิกิริยาต่อข้อความนี้ เขาชี้แจงว่า: "บางทีวลี 'อีโรติก' อาจไม่ใช่ [คำที่ถูกต้องสำหรับ] สิ่งที่ผมพยายามจะพูดจริง ๆ สิ่งที่ผมพยายามทำจริง ๆ คือสร้างตัวละครที่มีเอกลักษณ์ แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นคือไควเอต เธอเป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์จริงๆ ผมอยากจะเพิ่มความเซ็กซีให้แก่เธอ จริง ๆ แล้วมันไม่ได้ควรจะเป็นอีโรติก แต่เซ็กซี" นอกจากนี้ เขายังกล่าวอีกว่า "คุณจะสังเกตเห็น [เมื่อคุณเล่น] แต่มีบทสนทนาที่จำกัดกับ [ตัวละคร] และด้วยเหตุนี้เราจึงต้องการแสดงคุณลักษณะของตัวละครแต่ละตัวจริง ๆ ความเซ็กซีอาจเป็นสำหรับผู้ชาย, อาวุธ, ยานพาหนะ มันเป็นลักษณะนั้นจริง ๆ" ชินกาวะกล่าวเสริมว่า "จากมุมมองของผม มันไม่ใช่แค่ตัวละคร แต่บ่อยครั้งที่ผมมองอาวุธหรือยานพาหนะแล้วคิดว่า 'มันเซ็กซีจริง ๆ' ไม่ใช่แค่ตัวละครเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเครื่องจักรและอาวุธ [อีกด้วย]"
เรื่องราวและรูปแบบการเล่น

ภายในซีรีส์เกมเมทัลเกียร์ ไควเอตปรากฏเฉพาะในเมทัลเกียร์โซลิด 5: เดอะแฟนทอมเพน เมื่อบิ๊กบอสได้ตื่นขึ้นในโรงพยาบาลประเทศไซปรัสจากอาการโคม่าใน ค.ศ. 1984 ไควเอตเป็นหนึ่งในทหารจำนวนมากที่ไซเฟอร์ส่งมาเพื่อสังหารเขา ขณะที่เธอกำลังจะสังหารเป้าหมาย ชายคนหนึ่งที่เรียกตัวเองว่าอิชมาเอลได้เข้ามาช่วยด้วยการต่อกรกับเธอให้พ้นไป ซึ่งเธอได้ถูกสาดด้วยเอทานอลทางการแพทย์และสารเคมีอื่น ๆ รวมถึงถูกจุดไฟจนกระทั่งเธอหนีออกทางหน้าต่าง
จากนั้น สคัลเฟซจะได้เห็นไควเอตได้กรีฑาพลสู่อัฟกานิสถาน และได้มอบหมายให้กำจัดเจ้าหน้าที่โซเวียตที่ต่อต้านการพัฒนาเมทัลเกียร์ซาเฮลแอนโทรปัสของเขา หลังจากที่เวนอม สเนกเดินเข้าไปในแนวสายตาของเธอ เธอก็เปิดฉากยิงใส่เขา ครั้นเป็นฝ่ายชนะเธอในการต่อสู้ ผู้เล่นสามารถเลือกที่จะสังหารเธอ หรือจับเธอและพาเธอกลับไปที่ฐาน หากเลือกอย่างหลัง เธอจะถูกทรมานในการสอบสวน แต่รีโวลเวอร์ ออเซลอต เกลี้ยกล่อมผู้บังคับการมิลเลอร์ไม่ให้ประหารชีวิตเธอ ซึ่งในที่สุด ก็เป็นไปได้ที่จะใช้เธอเป็นหุ้นส่วนในภารกิจ เมื่อได้รับเลือกให้เป็นตัวละครบัดดีแล้ว ไควเอตจะมีประโยชน์มากที่สุดในการช่วยยิงคุ้มกันระหว่างภารกิจการแทรกซึม ทั้งนี้ ปฏิสัมพันธ์และทักษะของไควเอตขึ้นอยู่กับระดับความผูกพันระหว่างเธอกับเวนอม สเนก เธอสามารถติดตั้งปืนไรเฟิลมาตรฐานชื่อวิกเก็ดบัตเตอร์ฟลาย, ปืนไรเฟิลที่มีอันตรายน้อยชื่อกิลทีบัตเตอร์ฟลาย, ยิงกระสุนยากล่อมประสาท หรือปืนไรเฟิลสังหารพลังสูงที่ชื่อซินฟูลบัตเตอร์ฟลาย ส่วนการปลดล็อกช่วยให้ผู้เล่นปลดล็อกชุดยูนิฟอร์มของสไนเปอร์ วูล์ฟ จากเมทัลเกียร์โซลิดดั้งเดิมสำหรับไควเอตสวมใส่
แหล่งข้อมูลอื่น

Game Informer (2013-09-06), Metal Gear Solid 5 - Turning Stefanie Joosten Into Quiet
โทราจิโร ไซโต

Japanese film director
| โทราจิโร ไซโต |
| --- | --- |
สถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง “Koisuredo Koisuredo Monogatari” (พ.ศ. 2499) คนที่อยู่ด้านหน้าจากขวาไปซ้าย คือ ผู้กำกับ โทราจิโร ไซโต, โทนี ทานิ, อิจิโร อาริชิมะ, และ มาริโกะ มิยากิ
เกิด: 30 มกราคม ค.ศ. 1905(1905-01-30) เขตยูริ จังหวัดอากิตะ
เสียชีวิต: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1982(1982-05-01) (77 ปี)
สัญชาติ: ญี่ปุ่น
ชื่ออื่น: The God of Comedy หรือเทพแห่งความตลก
อาชีพ: ผู้กำกับภาพยนตร์
ปีปฏิบัติงาน: พ.ศ. 2469-2505
มีชื่อเสียงจาก: กำกับ ภาพยนตร์ตลกโปกฮาและไร้สาระ มากกว่า 200 เรื่อง
ผลงานเด่น: Kodakara Sodo
คู่สมรส: โทโมโกะ นานิวะ (นักแสดง)
โทราจิโร ไซโต (ญี่ปุ่น: 斎藤 寅次郎; โรมาจิ: Saitō Torajirō), เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2448 – 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงในด้านภาพยนตร์ตลก เกิดในจังหวัดอากิตะ เขาเข้าร่วมสตูดิโอโชจิกุ ที่คามาตะ ในปี พ.ศ. 2465 และเปิดตัวในฐานะผู้กำกับในปี พ.ศ. 2469 ต่อมาเขาทำงานที่สตูดิโอ ชินโตโฮ และ โทโฮ เขากลายเป็นที่รู้จักในฐานะ "เทพเจ้าแห่งภาพยนตร์ตลก" จากการกำกับภาพยนตร์มากกว่า 200 เรื่อง ซึ่งหลายเรื่องเป็นภาพยนตร์โปกฮาและไร้สาระที่มีตัวตลกชื่อดัง เช่น เค็งอิจิ เอโนโมโตะ, รปปะ ฟูรูกาวะ, และ จุนซาบูโร บัง
ผลงานภาพยนตร์

ผลงานของเขารวมถึง:
Akeyuku Sora (พ.ศ. 2472)
Wasei Kingu Kongu (พ.ศ. 2476)
Kodakara Sodo (พ.ศ. 2478)
Akireta musume-tachi, (金語楼の子宝騒動) (พ.ศ. 2492)
Nodo jimankyō jidai (พ.ศ. 2492)
Odoroki ikka (พ.ศ. 2492)
Akogare no Hawaii Kōro (พ.ศ. 2493)
Aozora tenshi (พ.ศ. 2493)
Tennō no Bōshi (天皇の帽子) (พ.ศ. 2493) ร่วมกำกับกับ มาซากิ โมริ (ja:毛利正樹)
Tokyo Kid (พ.ศ. 2493)
Tonbo kaeri dōchū (พ.ศ. 2493)
Unusual trip to Hawaii (Hawai chindochu) (พ.ศ. 2497)
Ukare Gitsune Senbon Zakura (พ.ศ. 2497)
ดูเพิ่ม

รายชื่อผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น

โทราจิโร ไซโต ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ไอดับเบิลยูจีพี วูเมนส์ แชมเปียนชิป

ไอดับเบิลยูจีพี วูเมนส์ แชมเปียนชิป ญี่ปุ่น: IWGP Women's Championship; โรมาจิ: IWGP女子王座; ทับศัพท์: IWGP Joshi Ōza เป็นเข็มขัดแชมป์โลกมวยปล้ำอาชีพหญิงภายใต้สมาคม New Japan Pro-Wrestling (NJPW) ในญี่ปุ่น โดยมีนักมวยปล้ำจากการสมาคมน้องสาวของ NJPW อย่าง World Wonder Ring Stardom มาเป็นคู่แข่งหลัก แชมป์คนแรกคือ Kairi
ประวัติ

| --- | --- |
No.: The overall championship reign
Reign: The reign number for the specific champion listed
Days: The number of the days that the champion held the title for
Defenses: The number of successful title defenses by the champion
+: The current reign is changing daily
| No> .No. | แชมป์ | การเปลี่ยนแชมป์> วันที่ | การเปลี่ยนแชมป์> ศึก | การเปลี่ยนแชมป์> สถานที่ | สถิติการครองแชมป์> สมัย | สถิติการครองแชมป์> วัน | สถิติการครองแชมป์> Defenses  | หมายเหตุ | Ref> .Ref. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Kairi, Kairi | 000000002022-11-20-0000พฤศจิกายน 20, 2022 | Historic X-Over | Tokyo, Japan | 1 | Error in Template:Nts: Fractions are not supported | 1 | Defeated Mayu Iwatani in the finals of a seven-woman single-elimination tournament to become the inaugural champion. |   |
| 2 | Moné, MercedesMercedes Moné | 000000002023-02-18-0000กุมภาพันธ์ 18, 2023 | Battle in the Valley | San Jose, CA | 1 | Error in Template:Nts: Fractions are not supported | 1 |  |   |
| 3 | Iwatani, MayuMayu Iwatani | 000000002023-04-23-0000เมษายน 23, 2023 | All Star Grand Queendom | Yokohama, Japan | 1 | Error in Template:Nts: Fractions are not supported+ | 5 |  |   |
แหล่งข้อมูลอื่น

Championship history on official website เก็บถาวร 2022-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอังกฤษ)
Championship history on official website (ในภาษาญี่ปุ่น)
โรงละครบอลชอย

| --- | --- |

ที่อยู่: กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 55°45'37"N, 37°37'07"E
ชนิด: โรงละครในร่ม
ก่อสร้าง: พ.ศ. 2324, พ.ศ. 2326, พ.ศ. 2498
รื้อถอน: ไฟไหม้ ในปี พ.ศ. 2352, พ.ศ. 2496
โรงละครบอลชอย (รัสเซีย: Большой театр /บัลชอย เตียอาเตรอะ/; อังกฤษ: Bolshoi Theatre) เป็นโรงละครบัลเล่ต์ และโอเปร่า ที่มีชื่อเสียงระดับโลก โรงละครตั้งอยู่ที่กรุง มอสโก ของรัสเซียโรงละครแห่งนี้เปิดการแสดงเฉพาะบัลเล่ต์ และโอเปร่าเท่านั้น[ต้องการอ้างอิง]
การวางรากฐานของโรงละครบอลชอยเกิดขึ้นเมื่อปี  ค.ศ. 1776 ภายใต้การมอบหมายโดยสมเด็จพระราชินีเยกาเจรีนาที่ 2 มหาราชินี เจ้าชาย ปิออตร์ อูรุสนอฟ จัดตั้งคณะละครขึ้นโดยการสนับสนุนทางด้านการเงินจากนาย ไมเคิล แม็ดด็อกซ์ ชาวอังกฤษ ในเบื้องต้นคณะละครนี้จะไปเปิดการแสดงตามบ้านเรือนคหบดี ในปี 1780 คณะละครได้เข้าซื้อโรงละคร เปตรอฟก้า และเริ่มผลิตละครและโอเปร่าเป็นของตัวเอง[ต้องการอ้างอิง]
ปี ค.ศ. 1805 โรงละครเปตรอฟก้าถูกไฟไหม้และเสียหายเกินกว่าจะซ่อมแซมได้ โดยขณะนั้นแมดด็อกซ์หมดเงินทุน สิทธิในโรงละครจึงถูกโอนมาเป็นของรัฐ และต่อมาก็ตกเป็นของมอสโก[ต้องการอ้างอิง]
วันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โรงละครบอลชอยเปิดอีกครั้งหนึ่งหลังการบูรณะนานหกปีซึ่งคิดเป็นมูลค่าราว 21,000 ล้านรูเบิล (ราว 680 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ)
ไฟและไฟ กำเนิดบอลชอย

โรงละคร ถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1825 หรือ  7 ปีหลังเหตุการณ์เพลิงไหม้มอสโกครั้งใหญ่ ที่สร้างความเสียหายไปทั้งเมือง มันเป็นส่วนหนึ่งของโครงการปรับภูมิทัศน์ของมอสโกหลังไฟไหม้ โดยมันตั้งอยู่ที่ จัตุรัสเตรียอาตรัลนายา ที่ก็ถูกสร้างขึ้นใหม่หลังเหตุการณ์เพลิงไหม้มอสโกเช่นกัน
โรงละครถูกออกแบบโดย อันเดรย์ มีไคลอฟ สถาปนิกรัสเซีย โรงละครบอลชอยเปิดการแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อ 6 มกราคม ค.ศ. 1825 โดยมีชื่อเริ่มแรกว่า โรงละครบอลชอยหลวงแห่งมอสโก ในเบื้องต้นนำเสนอเฉพาะงานของศิลปินรัสเซียเท่านั้น และเริ่มนำเสนองานของศิลปินต่างประเทศในปี ค.ศ. 1840
ที่มาชื่อ บอลชอย

ในยุคนั้น ทั้งที่มอสโก และ เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ต่างก็มีโรงละครกันเมืองละ 2 แห่งเท่านั้น โดยแห่งหนึ่งจะเป็นเวทีสำหรับโอเปร่า และบัลเล่ต์  ส่วนอีกแห่งจะเป็นสำหรับละครสุขและโศกนาฏกรรม และเนื่องจากโอเปร่า และบัลเล่ต์ ถือกันว่าเป็นศิลปะชั้นสูงกว่าละครดราม่า  โรงละครที่แสดงบัลเล่ต์ และโอเปร่า จึงถูกเรียกว่า โรงละครใหญ่ หรือ โรงละครบอลชอย ส่วนโรงละครสำหรับดราม่า ก็จะเรียกว่าโรงละครเล็ก หรือ โรงละครมาลึย โดยมาลึย นั้นแปลว่าเล็ก แต่ปัจจุบันโรงละครบอลชอยที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์กถูกทุบทิ้งไปตั้งแต่ ค.ศ. 1886
ไฟไหม้อีก ของใหม่สวยงามกว่าเดิม

ปี ค.ศ. 1853 เกิดไฟไหม้โรงละครบอลชอยครั้งใหญ่อีก เพลิงได้ลุกไหม้อยู่นานหลายวัน ภายในโรงละครเสียหายเกือบทั้งหมด จนต้องซ่อมแซมปรับปรุงครั้งใหญ่ ภายใต้การดูแลของ สถาปนิก อัลเบิร์ต คาวอส และเปิดทำการได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 1856
โรงละครบอลชอยใหม่ ถือเป็นงานชิ้นเอกของศิลปะยุคนีโอคลาสสิกรัสเซียแห่งศตวรรษที่ 19 [ต้องการอ้างอิง]ด้านหน้าเป็นเสาขนาดใหญ่ทรงโรมัน 8 ต้น พร้อมด้วยเทพอะพอลโล เทพแห่งศิลปะ ที่ทรงราชรถม้าอยู่ด้านบน ส่วนภาพในมีการตกแต่งวิจิตรตระการตาด้วยโคมไฟระย้า พรมและม่านสีแดง สลับกับลายปูนปั้นสีทอง โรงละครบอลชอยสามารถรองรับผู้ชมได้คราวละกว่า 2 พันคน โถงสำหรับการแสดงนั้นสูงถึง 21 เมตร กว้าง 26 เมตร และยาว 25 เมตร ทำให้มันเป็นโรงละครที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
นอกจากเรื่องความสวยงาม หรูหราอลังการของตัวโรงละครแล้ว โรงละครบอลชอยก็ยังมีชื่อเสียงไปทั่วโลก ในเรื่องการแสดง ที่นี่เคยเป็นที่เปิดการแสดงรอบปฐมทัศน์ครั้งประวัติศาสตร์ของคีตกวีชื่อดังระดับโลกหลายคนชิ้น[ต้องการอ้างอิง] เคยเป็นเวทีของนักแสดงระดับโลกหลายคน
บอลชอยกับการเมือง

วันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1922 โรงละครบอลชอยถูกใช้เป็นสถานที่สำหรับจัดการประชุมสภาโซเวียตทั่วสหภาพครั้งแรก ซึ่งในการประชุมนี้เป็นการยอมรับการเกิดขึ้นมาของสหภาพโซเวียตอย่างเป็นทางการ[ต้องการอ้างอิง]
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โรงละครก็ได้รับความเสียหายจากระเบิดเยอรมัน แต่ไม่มากนัก [ต้องการอ้างอิง]
โรงละครบอลชอยนั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องบัลเล่ต์มาตั้งแต่เริ่มต้น  และเป็นบ้านของคณะบัลเล่ต์บอลชอย อันมีชื่อเสียง โดย บัลเล่ต์ สวอนเลค ของคีตกวี ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ก็เปิดการแสดงรอบปฐมทัศน์ที่นี่เมื่อ ค.ศ. 1877[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

Official Bolshoi Theatre website (อังกฤษ)
Official Bolshoi Theatre webpages YouTube
Official Bolshoi Theatre webpages Facebook
Official Bolshoi Theatre webpages VKontakte
Official Bolshoi Theatre webpages Twitter
Official Bolshoi Theatre webpages  Instagram
Bolshoi Theatre in Theatrical Russia Annual Dictionary
For Ballet Lovers Only: Bolshoi dancers of the past and of today in biographies and photos
Chief Conductors เก็บถาวร 2009-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Bolshoi Theatre School in Brazil website
Bolshoi Delights Cuba Audience Photo Feature, Havana Times, Feb 15, 2010
Reconstruction of Bolshoi Theatre, Pictures
The New Stage of Bolshoi Theatre, Pictures เก็บถาวร 2011-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
The Bolshoi Theatre at Google Cultural Institute
55°45′37″N 37°37′07″E﻿ / ﻿55.76028°N 37.61861°E﻿ / 55.76028; 37.61861
โลลิตั้งแคมป์ ฤดูกาลที่ 2

Season of anime television series
ฤดูกาลของรายการโทรทัศน์
| โลลิตั้งแคมป์ ฤดูกาลที่ 2 |
| --- | --- |
ฤดูกาลที่ 2
นำแสดง:   ยูมิริ ฮานาโมริ  นาโอะ โทยามะ  ซายูริ ฮาระ  อากิ โทโยซากิ  ริเอะ ทากาฮาชิ  โทโมโยะ คูโรซาวะ  มารินะ อิโนอูเอะ  ชิซูกะ อิโต  ริซาเอะ มัตสึดะ  อากิโอะ โอตสึกะ 
จำนวนตอน: 13
การออกอากาศ
เครือข่าย: เอที-เอ็กซ์
ออกอากาศ: 7 มกราคม 2564 (2564-01-07) – 1 เมษายน 2564 (2564-04-01)
ลำดับฤดูกาล
← ก่อนหน้า ฤดูกาลที่ 1 ถัดไป → ฤดูกาลที่ 3 
รายชื่อตอน
ฤดูกาลที่ 2 ของอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ของญี่ปุ่นโลลิตั้งแคมป์ อิงจากซีรีส์มังงะในชื่อเดียวกันโดย Afro พบกับการผจญภัยของนาเดชิโกะ คากามิฮาระและริน ชิมะในทริปแคมป์ปิ้งครั้งต่อไปหลังจากการตั้งแคมป์กลุ่มแรกกับสมาชิกของชมรมกิจกรรมกลางแจ้งเมื่อคริสต์มาสปีที่แล้ว ทำเป็นแอนิเมชันโดยสตูดิโอซี-สเตชั่นโดยมีจิน ทานากะดูแลการเรียบเรียงซีรีส์และกำกับโดยโยชิอากิ เคียวโกกุ
ฤดูกาลนี้เป็นการกลับมาของสมาชิกนักพากย์ ยูมิริ ฮานาโมริ, นาโอะ โทยามะ, ซายูริ ฮาระ, อากิ โทโยซากิ, ริเอะ ทากาฮาชิ, มารินะ อิโนอูเอะ, ชิซูกะ อิโต, ริซาเอะ มัตสึดะ และอากิโอะ โอตสึกะ โดยมีโทโมโยะ คูโรซาวะมาร่วมพากย์เสียงของอายาโนะ โทกิ เพื่อนวัยเด็กของคากามิฮาระ โปรเจ็กต์ที่เกี่ยวข้องกับฤดูกาลที่ 2 เปิดตัวในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งได้รับการยืนยันในภายหลังในเดือนตุลาคม
ซีซั่นที่สองฉายรอบปฐมทัศน์บนช่อง เอที-เอ็กซ์ ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2564 โดยออกอากาศ 13 ตอนจนถึงวันที่ 1 เมษายนปีเดียวกัน เพลงเปิดคือ "Seize the Day" ขับร้องโดยอาซากะ ในขณะที่เพลงปิดคือ "ฮารุ โนะ โทนาริ" (はるのとなり, Haru no Tonari, "ถัดจากฤดูใบไม้ผลิ") ร้องโดยเอริ ซาซากิ  ซีรีส์นี้ได้รับการทำต่อเป็นฤดูกาลที่ 2 ซึ่งเริ่มออกอากาศในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2567
รายชื่อตอน

| ตอน | ตอนในซีรีส์ | ชื่อ | กำกับโดย | เขียนโดย | วันฉายเดิม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 13 | ถอดเสียง: "Tabi no Otomoni Karēmen" (ญี่ปุ่น: 旅のおともにカレーめん) | โยชิอากิ เคียวโกคุ | จิน ทานากะ | 7 มกราคม 2564 (2564-01-07) |
| 2 | 14 | ถอดเสียง: "Ōmisoka no Soro Kyan Gāru" (ญี่ปุ่น: 大晦日のソロキャンガール) | ชินโกะ คาเนโกะ | จิน ทานากะ | 14 มกราคม 2564 (2564-01-14) |
| 3 | 15 | "แคมป์ที่ไม่คาดคิดและเรื่องที่ได้ทบทวนอีกครั้ง" ถอดเสียง: "Tanabota Kyanpu to Aratamete Omotta Koto" (ญี่ปุ่น: たなぼたキャンプと改めて思ったこと) | ทาโร่ อิวาซากิ | จิน ทานากะ | 21 มกราคม 2564 (2564-01-21) |
| 4 | 16 | "ใช้เงินที่ทำงานพิเศษมาซื้ออะไรดี" ถอดเสียง: "Baito no Okane de Nani o Kau?" (ญี่ปุ่น: バイトのお金で何を買う？) | คาโอรุ ซูซูกิ | จิน ทานากะ | 28 มกราคม 2564 (2564-01-28) |
| 5 | 17 | "คาริบูคุงและทะเลสาบยามานากะ" ถอดเสียง: "Karibū-kun to Yamanakako" (ญี่ปุ่น: カリブーくんと山中湖) | มาซาโตะ จินโบ | มุตสึมิ อิโต้ | 4 กุมภาพันธ์ 2564 (2564-02-04) |
| 6 | 18 | "ฤดูหนาวที่แหลมโอยามะ" ถอดเสียง: "Ōmama Misaki no Fuyu" (ญี่ปุ่น: 大間々岬の冬) | โนริฮิโกะ นากาฮามะ | มุตสึมิ อิโต้  | 11 กุมภาพันธ์ 2564 (2564-02-11) |
| 7 | 19 | "แผนตั้งแคมป์โซโล่ของนาเดชิโกะ" ถอดเสียง: "Nadeshiko no Soro Kyan Keikaku" (ญี่ปุ่น: なでしこのソロキャン計画) | คาโอรุ ซูซูกิ | จิน ทานากะ | 18 กุมภาพันธ์ 2564 (2564-02-18) |
| 8 | 20 | "ตั้งแคมป์คนเดียว" ถอดเสียง: "Hitori no Kyanpu" (ญี่ปุ่น: ひとりのキャンプ) | คาเก็ทสึ ไอซาวะ | จิน ทานากะ | 25 กุมภาพันธ์ 2564 (2564-02-25) |
| 9 | 21 | "สิ้นสุดฤดูหนาวและวันออกเดินทาง" ถอดเสียง: "Fuyu no Owari to Shuppatsu no Hi" (ญี่ปุ่น: 冬の終わりと出発の日) | โนริฮิโกะ นากาฮามะ | จิน ทานากะ | 4 มีนาคม 2564 (2564-03-04) |
| 10 | 22 | "แคมป์อิซุ! เริ่มขึ้นแล้ว!" ถอดเสียง: "Izu Kyan! Hajimari" (ญี่ปุ่น: 伊豆キャン！ はじまり) | ทาโร่ อิวาซากิ | มุตสึมิ อิโต้  | 11 มีนาคม 2564 (2564-03-11) |
| 11 | 23 | "แคมป์อิซุ!! ท่องเที่ยวกัน" ถอดเสียง: "Izu Kyan!! Michiyuki" (ญี่ปุ่น: 伊豆キャン!! みちゆき) | ยาโยอิ ทาคาโนะ | มุตสึมิ อิโต้  | 18 มีนาคม 2564 (2564-03-18) |
| 12 | 24 | "แคมป์อิซุ!!! วันเกิดค่ะ!" ถอดเสียง: "Izu Kyan!!! Bāsudē!" (ญี่ปุ่น: 伊豆キャン!!! バースデー！) | ชินโกะ คาเนโกะ | จิน ทานากะ | 25 มีนาคม 2564 (2564-03-25) |
| 13 | 25 | "กลับมาแล้ว" ถอดเสียง: "Tadaima" (ญี่ปุ่น: ただいま) | คาเกโตชิ อาซาโนะ, โยชิอากิ เคียวโกคุ | จิน ทานากะ | 1 เมษายน 2564 (2564-04-01) |
ออริจินัลวิดีโอแอนิเมชัน

| ตอน | ชื่อ | กำกับโดย | เขียนโดย | วันเผยแพร่เดิม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | "Mystery Camp"  (ミステリーキャンプ) | Kagetsu Aizawa | Mutsumi Ito | 26 พฤษภาคม 2464 (2464-05-26) |
| 2 |  (旅するしまりん) | Kagetsu Aizawa | Mutsumi Ito | 28 กรกฎาคม 2564 (2564-07-28) |
แหล่งข้อมูล

เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
โลลิตั้งแคมป์ ฤดูกาลที่ 2 (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ไข่ฟาแบร์เช

ไข่เครมลินแห่งมอสโก ค.ศ. 1906.
นาฬิกาช่อลิลลี
ไข่ฟาแบร์เช (รัสเซีย: яйца Фаберже; อังกฤษ: Fabergé egg) คือหนึ่งในงานตกแต่งอัญมณีรูปไข่ที่สร้างโดยห้องงานอัญมณีฟาแบร์เช (House of Fabergé) ระหว่างปี ค.ศ. 1885 จนถึงปี ค.ศ. 1917 งานส่วนใหญ่เป็นงานชิ้นเล็กที่เหมาะกับการให้เป็นของขวัญสำหรับเทศกาลอีสเตอร์
แต่ไข่ฟาแบร์เชที่มีชื่อเสียงที่สุดที่สร้างโดยห้องงานอัญมณีเป็นงานชิ้นใหญ่ที่สร้างให้แก่ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 และ ซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ที่มีด้วยกันทั้งหมด 50 ชิ้น และ 43 ชิ้นได้ค้นพบแล้ว อีกสองชิ้นสร้างแล้วเสร็จ 1 ใบ อีกใบยังไม่เสร็จ ได้แก่ กลุ่มดาวสีน้ำเงินแห่งซาเรวิช  และ คาเรเลียนเบิร์ช สำหรับปี  ค.ศ. 1917
ไข่ใบใหญ่เจ็ดใบสร้างให้แก่นักอุตสาหกรรมอเล็กซานเดอร์ เคลช์แห่งมอสโก
ไข่ทำจากโลหะมีค่าหรือหินแข็งตกแต่งด้วยอัญมณีและการลงยา คำว่า “ไข่ฟาแบร์เช” มีความหมายเดียวกับความหรูหรา และถือกันว่าเป็นงานอัญมณีชั้นหนึ่ง  “ไข่ฟาแบร์เช” ของราชวงศ์รัสเซียถือว่าเป็นกลุ่มงานศิลปะชิ้นเอก (objets d'art) ที่ได้รับการจ้างชิ้นสุดท้าย