stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ตูกูยกยาการ์ตา
ประวัติศาสตร์

อนุสรณ์นี้สร้างขึ้นโดยศรีสุลต่าน ฮาเมิงกูบูโวโน ที่หนึ่ง ในปี 1755 โดยมีชื่อว่า Tugu Golong-Gilig (ตูกูโกลง-กีลิก; อนุสรณ์โกลง-กีลิก) สร้างขึ้นเพื่อแสดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของผู้คน บนยอดของอนุสรณ์เป็นรูปวงกลม (โกลง) และตัวเสาเป็นทรงกระบอก (กีลิก) จึงเป็นที่มาของชื่อนี้ เสามีความสูง 25 เมตร อนุสรณ์นี้ตั้งอยู่บนแนวแกนเส้นที่เชื่อมต่อทะเลทางใต้, วังยกยาการ์ตา และเขาเมอราปี เวลาสุลต่านแห่งยกยาการ์ตาทำสมาธิ ว่ากันว่าจะใช้อนุสรณ์นี้เป็นหมุดหมายในการหันหน้าออกสู่ยอดเขาเมอราปี
อนุสรณ์นี้ถล่มลงหลังแผ่นดินไหวเมื่อปี 1867 และในปี 1889 เจ้าอาณานิคมดัตช์บูรณะอนุสรณ์ชึ้นมาใหม่ บนยอดเป็นรูปทรงกรวยแทนรูปกลมเดิม และทรงกลมบนยอดของกรวย ความสูงยังลดลงจาก 25 เมตร เหลือ 15 เมตร และตั้งชื่อใหม่ว่า เดอวิทเทอพาล (De Witte Paal; อนุสรณ์ขาว)
ในปี 2012 มีการบูรณะอนุสรณ์จนเสร็จ โดยมีการทาสีเหลืองทองประดับ ซึ่งสีเหลืองนี้มีองค์ประกอบของทองคำ 22 กะรัต
แหล่งข้อมูลอื่น

Seputar Wisata Yogyakarta
Panduan Pariwisata Yogyakarta dan sekitarnya เก็บถาวร 2018-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Outbound di Jogja dan Tour Wisata Jogja
Sewa Mobil dan Wisata Yogyakarta เก็บถาวร 2023-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อัพจี

| อัพจี |
| --- | --- |
บริษัทแม่: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ก่อตั้ง: 4 มกราคม พ.ศ. 2542 (26 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: แสนคม สมคิด (กรรมการผู้จัดการ)
จัดจำหน่าย: เอ็มจีเอ
แนวเพลง: ร็อก
ประเทศต้นกำเนิด: ประเทศไทย
ที่ตั้ง: อาคารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เพลส เลขที่ 50 ถนนอโศกมนตรี  แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
อัพจี (อังกฤษ: Up^G)
เป็นค่ายเพลงย่อยในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมี ต่อ "แสนคม สมคิด" เป็นกรรมการผู้จัดการในสังกัดอัพจี สร้างสรรค์ผลงานในแนวป๊อปร็อคเป็นหลัก
ด้วยนิยามว่าเป็น ค่ายดนตรีที่บ่มเพาะเมล็ดพันธุ์ร็อกให้เติบโตไปบนเส้นทางสายดนตรี ที่มุ่งสู่ความเป็นร็อกสตาร์	ภายใต้สโลแกน "อัพจี ฝันของนักดนตรีตัวจริง"
ประวัติ

เปิดตัวค่าย "อัพจี" ด้วยผลงานศิลปินเบอร์แรกในปี พ.ศ. 2542 กับจิรศักดิ์ ปานพุ่ม อัลบั้ม Get Up Higher กับเพลงดัง "เลิกรา" ตามติดด้วยศิลปิน วง Crocodile Junior และวง Hot Dog
เริ่มต้นปี พ.ศ. 2543 ด้วยศิลปินกลุ่ม Monkey Act ด้วยเพลงดัง "ไม่มีเบอร์หนึ่งถึงสองคน" และ เปิดตัวศิลปิน Clash กับอัลบั้ม One ในเพลงฮิตอย่าง"รับได้ทุกอย่าง"
ปี พ.ศ. 2547 So Cool ศิลปินพี่น้อง มีผลงานเพลงดังอย่าง คนเจียมตัว, อกหักจากมือถือ ในปีเดียวกันกับ ลีโอ พุฒ ในนาม Room 99/2, และวง Time
พ.ศ. 2550 ยกทัพทีมเพลงจาก เมกเกอร์เฮด มาสู่ค่ายอัพจี เริ่มจากอัลบั้มโปรเจกต์ One Man Story 2 : Love Passion ของ ตามด้วย ผลิตโชค อายนบุตร อัลบั้ม I'm In Love ในปีเดียวกัน และอีกหลายศิลปิน เช่น รณเดช วงศาโรจน์, อครา อมาตยกุล, ชินวุฒ อินทรคูสิน เป็นต้น
พ.ศ. 2551 เสือ ธนพล อัลบั้ม ทวีคูณ มีเพลงดังอย่าง ฝันสีเทา, คนไม่ดี ตามด้วยวง Freshen, Maya King และ โอ ปวีร์ แต่ไม่มีผลงานค่ายเพลง จนถึงปี พ.ศ. 2556 มีซิงเกิ้ล 1 เพลง "พยายาม"
พ.ศ. 2552 วง ฟาเรนไฮธ์ มีซิงเกิลดังอย่าง คืนเหงา และ หมดแล้วที่รักเธอ ตามด้วย เสก โลโซ อัลบั้ม SEK LOSO มีเพลงดังอย่าง Missed Call, ไม่ยอมตัดใจ, เจ็บหัวใจ, เก็บดาวมาให้เธอ และตามด้วย กบ แท็กซี่ มีซิงเกิลเพลงอย่าง ประโยคเจ็บ ที่แต่งด้วยปลายปากกาของ นิ่ม สีฟ้า
พ.ศ. 2553 ทราย ฟาเรนไฮธ์ กับอัลบั้มฐานะศิลปินเดี่ยวนอกกระแส ZAI ELECTROLAXY
พ.ศ. 2554 กบ แท็กซี่ กับอัลบั้ม หนึ่งเดียว มีเพลงดังอย่าง ขอถามเข้าประเด็น, เหงาเหมือนกันไหมในคืนนี้, ยอมโง่
พ.ศ. 2555 ต้อนรับวงร็อคน้องใหม่ที่เปิดมิติเพลงร็อคอย่าง Funky Burger กับอัลบั้ม 1 PIECE กับสโลแกนที่ว่า ดนตรีมีสเต็ป ดนตรีแนวฟังค์ร็อก ที่ทำให้คุณอย่างเต้นไปกับเขา มีเพลงดังอย่าง ฆ่าเวลาหรือว่าคิดถึง, ตั้งใจไม่ได้เผลอ, สักนาที ตามด้วยวง Natural Sense, TONO & The DUST
พ.ศ. 2556 วง 7 Days Crazy กับเพลง ฟังเข้าใจแต่ไม่รู้สึก นอกจากนี้ยังมีวงที่ก่อตั้งอีกคือ ทรีแมนดาวน์ แต่ไม่มีผลงานเพลง ก่อนที่ พ.ศ. 2561 จะย้ายไปสังกัดค่าย ยีนแล็บ
พ.ศ. 2557 วง ทิลลี่เบิร์ด ทั้งที่ไม่มีผลงานเพลง
พ.ศ. 2559 วง Parata กับเพลงดังอย่าง เกลียดความกลัว , จำเป็นต้องลืม
พ.ศ. 2560 วง NOS กับเพลง ไหนว่าดี ภายในปีเดียวกัน ทางสังกัดได้ผุดโปรเจ็กต์ Rockcamp By UP^G กับวงร็อคน้องใหม่และศิลปินน้องใหม่ เช่น Around, Arm Song, Asog, The Answer เป็นต้น
พ.ศ. 2562 ศิลปินน้องใหม่ ไอซ์ อิสระ กับเพลง ไม่ต้องบอกฉัน และ ได้แต่รอ
พ.ศ. 2565 ปัจจุบัน อัพจี และทีมเพลง ได้ทำค่ายใหม่ในชื่อ ค.ฅน เพื่อชีวิต ในเครือ แกรมมี่โกลด์
ศิลปินปัจจุบัน

| ลำดับ | ชื่อศิลปิน |
| --- | --- |
1: Parata
2: The Answer
3: AROUND
4: ARM SONG
ศิลปินในอดีต

Funky Burger (ย้ายไป Croissong)
Clash (ย้ายไป Duckbar)
So Cool (ย้ายไป Croissong)
จิรศักดิ์ ปานพุ่ม (อัลบั้ม Get up Higher)
ชิน ชินวุฒ (ย้ายไป Duckbar)
เสก โลโซ (ย้ายไป Yess Records / อัลบั้ม Sek Loso / อัลบั้ม SEK PLUS / อัลบั้ม ใหม่ )
Freshen
Lazy Day
Maya King (เปลี่ยนชื่อวงเป็น Funky Burger)
ทราย เจริญปุระ
เป๊ก ผลิตโชค
รณเดช วงศาโรจน์ (อัลบั้ม ไม่ขายหน้า)
ลีโอ พุฒ (อัลบั้ม Room 99/2)
ปวริศร์ มงคลพิสิฐ (อัลบั้ม ไม่ซ้ำใคร)
อชิตะ ปราโมช ณ อยุธยา (อัลบั้ม Ing Today)
อัครา อมาตยกุล
Hot Dog
Crocodile Junior
Monkey Act
Power Pat
ธนพล อินทฤทธิ์ (อัลบั้ม ทวีคูณ)
สเตอร์ (อัลบั้ม Behind)
Time
บางแก้ว (อัลบั้ม Part-Time [นอกเวลา])
TONO & The Dust (ปัจจุบันเป็นศิลปินและนักแสดงสังกัด ช่องวัน 31)
ฟาเรนไฮธ์
ทราย ฟาเรนไฮธ์
7 Days Crazy
Natural Sense
NOS
แหล่งข้อมูลอื่น

เฟซบุ้ค ค่ายUp^G
ทวิตเตอร์ ค่ายUp^G
สยาม ศิริมงคล

| สยาม ศิริมงคล |
| --- | --- |

อธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  19 มีนาคม พ.ศ. 2567 (10 เดือน 25 วัน)
ก่อนหน้า: ชัยวัฒน์ ชื่นโกสุม
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 30 เมษายน พ.ศ. 2517 (50 ปี)  กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
คู่สมรส: อรจิรา แก้วสว่าง
บุตร: 1 คน
ศิษย์เก่า: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ชื่อเล่น: เก๋า

สยาม ศิริมงคล (เกิด 30 เมษายน พ.ศ. 2517) อธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานี และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนม
ประวัติ

นายสยาม ศิริมงคล มีชื่อเล่นว่า เก๋า เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2517 ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ ฟ้าใส อรจิรา แก้วสว่าง นักแสดงหญิงที่อายุห่างกันถึง 20 ปี ด้านการศึกษา นายสยามจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
รับราชการ

นายสยามรับราชการในตำแหน่ง ผู้อำนวยการกองการเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย เมื่อปี 2554 ก่อนจะได้รับแต่งตั้งเป็น ผู้ช่วยปลัดกระทรวงมหาดไทย และ รองผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรปราการ ตามลำดับ และในปี 2560 ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย ในวัย 43 ปี  จากนั้นจึงได้เลื่อนขึ้นเป็น ผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนม เมื่อปี 2561 ขณะอายุเพียง 44 ปีนับเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดที่อายุน้อยที่สุด
ในปลายปี 2563 เขาได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานี เพื่อสู้ภัยโควิด-19 คุมการระบาด ตลอดจนดูแลประคองชีวิตความเป็นอยู่คนอุดรฯ ทั้งที่อยู่เดิมและคืนถิ่น ต่อมาในปี 2565 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา
ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2567 นายสยามได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน แทนที่นายชัยวัฒน์ ชื่นโกสุม ที่สลับไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2566 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
พ.ศ. 2553 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
พ.ศ. 2566 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
พ.ศ. 2566 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1
โทลีโด

| โทลีโด |
| --- | --- |
นคร

   ธง ตรา Logo
สมญา: The Glass City
คำขวัญ: "Laborare est Orare" (To Work is to Pray)
thInteractive map of Toledo
ToledoInteractive map of Toledoแสดงแผนที่รัฐโอไฮโอToledoToledo (สหรัฐ)แสดงแผนที่สหรัฐ
พิกัด: 41°39′10″N 83°32′16″W﻿ / ﻿41.65278°N 83.53778°W﻿ / 41.65278; -83.53778
ประเทศ:  สหรัฐ
รัฐ:  รัฐโอไฮโอ
เทศมณฑล: ลูคัส
Founded: 1837
การปกครอง
 • องค์กร: Toledo City Council
 • นายกเทศมนตรี: Wade Kapszukiewicz (D)
พื้นที่
 • นคร: 217.12 ตร.กม. (83.83 ตร.ไมล์)
 • พื้นดิน: 208.46 ตร.กม. (80.49 ตร.ไมล์)
 • พื้นน้ำ: 8.66 ตร.กม. (3.34 ตร.ไมล์)
ความสูง: 184 เมตร (604 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • นคร: 270,871 คน
 • ประมาณ (2023): 265,304  คน
 • อันดับ: US: 85
 • ความหนาแน่น: 1,299.38 คน/ตร.กม. (3,365.36 คน/ตร.ไมล์)
 • เขตเมือง: 497,952 (US: 85) คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง: 798.7 คน/ตร.กม. (2,068.6 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 606,240 (US: 93) คน
เดมะนิม: Toledoan
เขตเวลา: UTC−5 (EST)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC−4 (EDT)
รหัสไปรษณีย์:  Zip codes 43601, 43603-43615, 43617, 43620, 43623, 43635, 43652, 43654, 43656-43657, 43659-43661, 43666-43667, 43681-43682, 43697, 43699 
รหัสพื้นที่: 419, 567
FIPS code: 39-77000
GNIS ID: 1086537
เว็บไซต์: toledo.oh.gov
โทลีโด (อังกฤษ: Toledo; /təˈliːdoʊ/ tə-lee-doh ) เป็นนครและที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลลูคัส รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2020 เมืองมีประชากร 270,871 คน ทำให้โทลีโดเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ในรัฐโอไฮโอ รองจากโคลัมบัส คลีฟแลนด์ และซินซินแนติ โทลีโดเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 85 ของสหรัฐอเมริกา เป็นเมืองหลักของเขตมหานครโตเลโด ซึ่งมีผู้อยู่อาศัย 606,240 คน ในปี 2020 นอกจากนี้ โทลีโดยังเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของมิดเวสต์อีกด้วย โดยท่าเรือของเมืองเป็นท่าเรือที่พลุกพล่านเป็นอันดับห้าในบริเวณเกรตเลกส์
ถนนวงแหวนหมายเลข 2

ถนนวงแหวนหมายเลข 2 ในปี ค.ศ. 2023
ถนนวงแหวนหมายเลข 2 ใน เขตซีเจิง
ส่วนตะวันออกในปี ค.ศ. 2009
ถนนวงแหวนหมายเลข 2 (จีน: 二环路; พินอิน: èr huán lù) เป็นถนนวงแหวนที่อยู่ในระดับที่ 2 ซึ่งล้อมรอบศูนย์กลางเมืองของปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน (ถนนวงแหวนแรกเคยเป็นเส้นทางรถรางวงกลม)
ถนนวงแหวนนี้สามารถแบ่งออกเป็นสองส่วน: ส่วนวงแหวนเดิม (ซึ่งตอนนี้ส่วนใต้ของมันถูกตัดออกจากวงแหวนปัจจุบัน) และวงแหวนใหม่ที่ขยายเพิ่มเติม บทความนี้จะกล่าวถึงเพียงแค่ถนนวงแหวนที่ 2 ปัจจุบัน (ใหม่)
ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์

ถนนวงแหวนหมายเลข 2 วิ่งใกล้กับที่ตั้งของกำแพงเมืองของปักกิ่งที่เคยตั้งอยู่ในอดีต โดยมีทางแยกหลายแห่งที่ได้รับชื่อจากประตูเมืองเก่า บางประตูเมืองยังคงอยู่ ได้แก่ หอคอยมุมตะวันออกเฉียงใต้, เดอชิงเหมิน และ หยงติงเหมิน (ซึ่งได้รับการสร้างใหม่) กำแพงเมืองเก่าหลายแห่งถูกรื้อถอนหลังจากสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1949
ถึงแม้ว่าจะมีการเสนอว่าถนนวงแหวนหมายเลข 2 ถูกสร้างทับบนกำแพงเมืองเก่า แต่เมื่อเปรียบเทียบแผนที่เมืองปัจจุบันกับแผนที่เก่าของปักกิ่ง พบว่ามันไม่ถูกต้องนัก ถนนนี้แท้จริงแล้วตามแนวของคูเมืองที่ล้อมรอบกำแพงเมือง ซึ่งในบางพื้นที่คูเมืองยังคงมีอยู่เป็นคลอง ถนนวงแหวนหมายเลข 2 เสร็จสมบูรณ์ในช่วงทศวรรษที่ 1980
ในทศวรรษที่ 1990 ไฟแดงทั้งหมดถูกนำออก และได้มีการสร้างสะพานข้ามแยกหลายแห่ง
ในปี ค.ศ. 2001 ถนนวงแหวนหมายเลข 2 ได้รับการปรับปรุงใหม่ โดยได้รับการซ่อมแซมพื้นผิวใหม่ทั้งหมด และมีการเพิ่มพื้นที่สีเขียวอย่างมาก
ส่วนใหญ่รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 2วิ่งอยู่ใต้ถนนวงแหวนหมายเลข 2 โดยหลายสถานีมีทางออกทั้งสองด้านของถนน ยกเว้นสถานีอันติ้งเหมิน
แผนที่กำแพงเมืองปักกิ่ง
สะพานตงจื้อเมินบนถนนวงแหวนหมายเลข 2 ในปี ค.ศ. 2020
จิตวิทยาเชิงบวก

จิตวิทยาเชิงบวก (อังกฤษ: positive psychology) เป็นสาขาย่อยใหม่ของจิตวิทยาที่ใช้ความเข้าใจทางวิทยาศาสตร์และการแทรกแซงที่มีประสิทธิผล เพื่อช่วยให้บุคคลมีชีวิตที่น่าพอใจ โดยสร้างความเจริญก้าวหน้าสำหรับบุคคล ครอบครัว และชุมชน
และค้นหาเสริมสร้างอัจฉริยภาพกับความสามารถเพื่อให้สามารถใช้ชีวิตได้อย่างเป็นปกติสุขมากยิ่งขึ้น
ศาสตร์นี้เพ่งความสนใจไปที่การพัฒนาตนเองแทนที่การรักษาโรค ซึ่งมักจะเป็นจุดสนใจของจิตวิทยาสาขาอื่น ๆ
เป็นวิทยาการที่ค่อนข้างใหม่ งานประชุมครั้งแรกเกี่ยวกับศาสตร์นี้เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 และงานประชุมสากล (International Conference on Positive Psychology) เกิดขึ้นครั้งแรกในปี 2546
งานศึกษาในศาสตร์นี้แสดงว่า มีปัจจัยมากมายที่มีอิทธิพลต่อความสุขในชีวิต
ความสัมพันธ์ทางสังคมกับคู่ชีวิต ครอบครัว เพื่อน และเครือข่ายสังคมทางอาชีพ สโมสร หรือองค์กรทางสังคมอื่น ๆ มีความสำคัญมาก
ความสุขเพิ่มขึ้นเมื่อรายได้เพิ่ม แต่ก็มีขีดสุดที่ไม่ทำให้ความสุขเพิ่มอีกต่อไป
การออกกำลังกายสัมพันธ์กับความเป็นสุขทางใจ เช่นเดียวกับการใช้ชีวิตแบบมี flow (คือประกอบกิจการงานด้วยสภาพทางใจที่มีสมาธิ ด้วยความยินดีพอใจ) และการฝึกอบรมจิตใจ (เช่นการเข้าสมาธิ หรือการเจริญสติ)
จิตวิทยาเชิงบวกเป็นศาสตร์ที่ได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วในโลกตะวันตกโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งศาสตราจารย์มาร์ติน เซลิกแมน ผู้เปรียบได้ว่าเป็นบิดาของศาสตร์ดังกล่าว ได้ให้ความหมายว่าเป็นจิตวิทยาของชาวตะวันตกสมัยใหม่ที่ยึดเอาจุดแข็งของมนุษย์เป็นจุดหลักของการพัฒนา เช่น การพัฒนาด้านคุณค่า สติรับรู้ในการปฏิบัติกิจต่าง ๆ การมองโลกในแง่ดี การมีความหวัง และการมีความสุข จิตวิทยาเชิงบวกจึงเป็นศาสตร์ใหม่ที่เน้นการพัฒนาบุคลิกภาพของมนุษย์ให้มีความสุข โดยมีพื้นฐานมาจากการพัฒนาตนเอง เป็นคนดี และมองโลกในแง่ดี ทั้งยังเป็นศาสตร์ที่อาศัยสถิติและวิธีการทางวิทยาศาสตร์อื่น ๆ ที่สามารถนำมาใช้อ้างอิงได้ ตลอดจนมีแนวทางปฏิบัติเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน
มุมมองกว้าง ๆ > เป้าหมาย

ในการบำบัดทางประชาน (cognitive therapy) จุดมุ่งหมายก็เพื่อช่วยให้บุคคลเปลี่ยนความคิดเชิงลบ เพื่อเปลี่ยนความรู้สึกของตน
วิธีนี้ใช้ได้ผลดี คือการเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับผู้อื่น เกี่ยวกับอนาคต และเกี่ยวกับตนเอง เป็นเหตุก่อความสำเร็จโดยส่วนหนึ่ง
กระบวนการความคิดที่มีผลต่อสภาวะทางอารมณ์ของเราแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล
ความสามารถในการถอนความสนใจไปจากความคิดซ้ำซากมีประโยชน์ต่อความอยู่เป็นสุข
นอกจากนั้นแล้ว การเปลี่ยนแนวคิดในเรื่องเวลาสามารถมีอิทธิพลต่อความคิดของเราเกี่ยวกับความสุข
ศ. เซลิกแมนได้ระบุเป้าหมายอื่น ๆ เพื่อใช้ศาสตร์นี้ คือ สร้างครอบครัวและโรงเรียนที่ช่วยให้เด็กพัฒนา สร้างที่ทำงานโดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างความพอใจและผลิตผลที่สูง และการสอนผู้อื่นเกี่ยวกับจิตวิทยาเชิงบวก
พื้นเพ > มูลฐานตามประวัติ

จิตวิทยาเชิงบวกมีรากฐานในจิตวิทยามนุษยนิยม (humanistic psychology) ที่เจริญรุ่งเรืองในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่พุ่งความสนใจไปในเรื่องความสุขและความพอใจในชีวิต
และเพราะว่าจิตวิทยาไม่ได้มีรากฐานทางวิทยาศาสตร์เหมือนในรูปแบบปัจจุบันจนกระทั่งท้ายคริสต์ศตวรรษที่ 19 อิทธิพลที่มาก่อนหน้านั้นมาจากหลักปรัชญาและศาสนา
คนกรีกโบราณมีความคิดหลายแนวหลายสำนัก
โสกราตีสสนับสนุนไอเดียว่า ความรู้เกี่ยวกับตน (self-knowledge) เป็นทางให้ถึงความสุข
ส่วนนิทานเปรียบเทียบของเพลโตเกี่ยวกับถ้ำมีอิทธิพลต่อนักปราชญ์ชาวตะวันตกที่เชื่อว่า ความสุขจะได้มาจากการหาความหมายชีวิตที่ลึกซึ้ง
ส่วนอาริสโตเติลเชื่อว่าความสุข หรือที่เขาเรียกว่า "eudaimonia" มาจากกิจกรรมที่มีเหตุผลตามหลักคุณธรรมตลอดชีวิตที่บริบูรณ์
ส่วนเอพิเคียวรัสเชื่อว่า ความสุขมาจากความยินดีพอใจในเรื่องง่าย ๆ
ลัทธิสโตอิกเชื่อว่า บุคคลสามารถดำรงความสุขโดยความคิดที่เป็นกลางและมีเหตุผล และได้อธิบายถึง "แบบฝึกหัดทางจิตวิญญาณ" ที่คล้ายกับแบบฝึกหัดที่ใช้ในการบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม (cognitive behavioral therapy) และในจิตวิทยาเชิงบวก
ส่วนศาสนายูดาห์มีหลักปรัชญาเก่าแก่กว่า 3,000 ปีในเรื่องความสุข
และเชื่อในทฤษฎีคำสั่งบัญชาของพระเจ้า (divine command theory) เพื่อหาความสุข คือ ความสุขและรางวัลชีวิตจะได้มาจากการทำตามคำสั่งของพระเจ้า
ต่อมาศาสนาคริสต์ก็ยังสืบต่อความเชื่อเกี่ยวกับทฤษฎีคำสั่งบัญชาของพระเจ้า
ในช่วงสมัยกลาง ศาสนาคริสต์สอนว่าความสุขที่แท้จริงจะมีได้ก็ต่อเมื่อถึงชีวิตหลังความตาย
บาป 7 ประการเป็นเรื่องการปล่อยตัวให้หมกมุ่นในโลกีย์ (self-indulgence) และการหลงตนเอง
และโดยตรงกันข้าม คุณธรรมหลัก 4 อย่าง และคุณธรรมราฟาเอลอีก 3 อย่าง เป็นตัวป้องกันการทำบาป
ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและในยุคเรืองปัญญา ปัจเจกนิยม (individualism) คือลัทธิที่ให้ความสำคัญในสิทธิและความเป็นอิสระของแต่ละคนก็เริ่มรุ่งเรืองขึ้น
ในเวลาเดียวกัน บุคคลที่มีความคิดสร้างสรรค์ก็เริ่มมีศักดิ์ศรีเพิ่มขึ้น โดยพิจารณาว่าเป็นนักศิลป์ แทนที่จะเป็นเพียงแค่ช่างฝีมือธรรมดา ๆ
ส่วนนักปราชญ์ลัทธิประโยชน์นิยมเชื่อว่า การกระทำที่ถูกศีลธรรม (moral action) ก็คือการกระทำที่ให้เกิดความสุขมากที่สุดแก่คนมากที่สุด
และเสนอว่า วิทยาศาสตร์ที่อาศัยหลักฐานเชิงประสบการณ์ควรใช้เป็นตัวกำหนดว่า การกระทำอะไรถูกศีลธรรม (โดยเป็นวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับศีลธรรม)
ส่วนทอมัส เจฟเฟอร์สัน และผู้สนับสนุนประชาธิปไตยอื่น ๆ เชื่อว่า ชีวิต เสรีภาพ และการเสาะแสวงหาความสุขเป็นสิทธิที่พรากจากบุคคลไม่ได้ และการละเมิดสิทธิเช่นนี้เป็นเหตุผลสมควรที่จะโค่นล้มรัฐบาล
ลัทธิศิลปะจินตนิยมให้คุณค่ากับการแสดงออกทางอารมณ์ของแต่ละบุคคล โดยบุคคลจะพยายามสืบหา "ตัวตนที่แท้จริง" ทางอารมณ์ โดยไม่คำนึงถึงอุปสรรคเช่นมาตรฐานทางสังคม ในเวลาเดียวกัน อย่างน้อยในโลกชนตะวันตก ความรักและความสนิทสนมกลายเป็นแรงจูงใจหลักในการแต่งงาน
วิธีการ

จิตวิทยาเชิงบวกสนใจในประเด็น 3 อย่างคือ อารมณ์เชิงบวก (positive emotion) ลักษณะเชิงบวกของแต่ละบุคคล (positive individual trait) และสถาบันที่โปรโหมตหลักจิตวิทยาเชิงบวก (positive institution)
อารมณ์เชิงบวกก็เช่นความพึงพอใจในอดีต การมีความสุขในปัจจุบัน และการมีความหวังในอนาคต
ลักษณะเชิงบวกก็คือความสามารถพิเศษหรือความเข้มแข็ง (strength) และคุณธรรมของแต่ละบุคคล
และสถาบันเชิงบวก เป็นสถาบันที่ใช้หลักความเข้มแข็งในการพัฒนาชุมชน
ส่วนความสุข (Happiness) หมายถึงปรากฏการณ์ทางอารมณ์และทางจิตต่าง ๆ
วิธีการวัดความสุขที่ใช้อย่างหนึ่งก็คือชุดคำถามที่เรียกว่า Satisfaction with Life Scale
ตามผู้สร้าง ผลที่ได้จากผู้ตอบชุดคำถามนี้เข้ากับความรู้สึกจากเพื่อนและครอบครัว และสัมพันธ์กับความซึมเศร้าที่น้อยลง[โปรดขยายความ]
แทนที่จะใช้การประเมินแบบระยะยาวแบบทั่วไป วิธีการวัดบางอย่างพยายามกำหนดอารมณ์ความรู้สึกที่ดีโดยแบ่งเป็นกิจกรรม ๆ
คือ นักวิทยาศาสตร์ใช้วิทยุติดตามตัวเพื่อเตือนอาสาสมัครให้บันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับสถานการณ์ของตนเมื่อส่งสัญญาณเตือน
หรืออีกวิธีหนึ่งก็คือ อาสาสมัครจะบันทึกรายละเอียดของชีวิตเมื่อวานในอนุทินในแต่ละเช้า
ความไม่สอดคล้องกันที่น่าสนใจเกิดขึ้นเมื่อนักวิจัยเปรียบเทียบผลที่ได้จากวิธีการวัดประสบการณ์แต่ละขณะ ๆ เช่นนี้ กับการประเมินแบบระยะยาว
คือ การประเมินแบบหลังอาจจะไม่เที่ยงตรง
บุคคลอาจจะไม่รู้ว่าอะไรทำให้ชีวิตน่าพอใจจากขณะหนึ่งไปสู่อีกขณะหนึ่ง
ยกตัวอย่างเช่น การประเมินของพ่อแม่มักจะบอกว่าลูกของตนเป็นแหล่งความสุข ในขณะที่การประเมินเป็นขณะ ๆ แสดงว่า พ่อแม่ไม่ได้ชอบดูแลลูก ๆ ของตนเทียบกับกิจกรรมอื่น ๆ
นักจิตวิทยา ศ.ดร. แดเนียล คาฮ์นะมัน อธิบายความไม่สอดคล้องกันโดยแบ่งแยกความสุขตาม "ตนที่รู้สึก" เทียบกับ "ตนที่จำ" คือ เมื่อให้ระลึกถึงประสบการณ์ความรู้สึกในอดีต ความเอนเอียงทางความจำ (memory bias) เช่น Peak-End effect (ที่เรามักจะจำประสบการณ์ที่ระทึกใจน่าตื่นเต้น และประสบการณ์สุดท้ายมากที่สุด) มีบทบาทที่สำคัญ
มีผลงานวิจัยเกี่ยวกับคนไข้ colonoscopy (การส่องกล้องผ่านทวารหนักเพื่อดูช่วงท้ายของลำไส้ใหญ่) ที่น่าทึ่งอย่างหนึ่ง
คือ ดร. คาฮ์นะมันพบว่า ถ้าเพิ่มเวลาการส่องกล้องขึ้น 60 วินาที คนไข้กล่าวว่าการส่องกล้อง (ที่ปกติเป็นการตรวจสอบที่ไม่สบาย) รู้สึกสบายกว่า
เพียงแต่ต้องไม่ขยับกล้องในช่วงท้าย 60 วินาที เพราะว่า การขยับกล้องเป็นเหตุก่อความรู้สึกไม่สบายมากที่สุด
ดร. คาฮ์นะมันให้เหตุผลว่า "ตนที่จำ" มักจะพุ่งความสนใจเป็นที่ช่วงท้ายของประสบการณ์
ผลงานวิจัยเยี่ยงนี้ช่วยอธิบายความผิดพลาดของมนุษย์ในการพยากรณ์อารมณ์ความรู้สึกของตนเองในอนาคต
นักจิตวิทยาได้พัฒนาชุดคำถาม Oxford Happiness Questionnaire โดยหมายเป็นตัววัดความเป็นสุขทางจิตใจแบบกว้าง ๆ
แต่ว่าแบบคำถามถูกวิจารณ์ว่า ไม่มีรากฐานอยู่กับแบบจำลองทางทฤษฎีเกี่ยวกับความสุข และเหลื่อมกับแนวคิดอื่น ๆ เช่น ความเคารพตน (self-esteem) ความรู้สึกว่ามีความหมาย (sense of purpose) ความสนใจทางสังคม ความเมตตา ความมีมุกตลก (sense of humor) และความรู้คุณค่าของสิ่งสวยงาม (aesthetic appreciation)
วิธีการ > ทางประสาทวิทยาศาสตร์

ประสาทวิทยาศาสตร์และการสร้างภาพสมอง (brain imaging) เพิ่มสมรรถภาพขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อช่วยให้เข้าใจเรื่องความสุขและความเศร้า
ถึงแม้ว่าอาจจะเป็นไปไม่ได้ที่จะวัดความสุขที่เป็นปรวิสัย (objective) อย่างสมบูรณ์ แต่ว่า ก็ยังสามารถวัดลักษณะต่าง ๆ ทางกายภาพที่สัมพันธ์กับความสุข
เช่นหนังสือ วิทยาศาสตร์แห่งความสุข (The Science of Happiness) ได้เชื่อมลักษณะพลวัตของระบบประสาทชีววิทยา (เช่น ระบบประสาทที่มากไปด้วยโดพามีน) กับแนวคิดและผลการศึกษาของจิตวิทยาเชิงบวกและจิตวิทยาสังคม
หรือว่าผู้ได้รับรางวัลโนเบล ศ. อีริก แคนเดิลและผู้ร่วมงานได้วินิจฉัยภาวะซึมเศร้าได้โดยเพียงแค่ดูภาพสมองที่ทำโดย fMRI เพียงเท่านั้น
โดยกำหนดสัมพันธภาพทางประสาท (neural correlate) กับอารมณ์ นักวิทยาศาสตร์อาจสามารถใช้เทคนิคเช่น การสร้างภาพสมองโดยใช้ fMRI เพื่อหาข้อมูลเพิ่มเกี่ยวกับความสุขแบบต่าง ๆ
เช่น นักจิตวิทยาผู้หนึ่งทำงานวิจัยเพื่อกำหนดส่วนของสมองที่มีส่วนร่วมกับอารมณ์เชิงบวก
แล้วพบว่า prefrontal cortex ด้านซ้าย ทำงานมากกว่าเมื่อเกิดความสุข และสัมพันธ์กับความสามารถในการฟื้นตัวจากอารมณ์เชิงลบ และความสามารถที่เพิ่มขึ้นในการระงับอารมณ์เชิงลบ
และที่น่าสนใจก็คือ เขาพบว่า บุคคลสามารถฝึกตัวเองให้สมองส่วนนี้ทำงานเพิ่มขึ้น
เชื่อกันว่า สมองของบุคคลสามารถเปลี่ยนไปได้ตลอดอาศัยประสบการณ์ชีวิต
ซึ่งเป็นสภาพที่เรียกว่า neuroplasticity (สภาพพลาสติกของระบบประสาท)
แต่ว่าก็มีนักจิตวิทยาคู่หนึ่งที่ศึกษาว่า อารมณ์อะไรสามารถสืบทอดทางกรรมพันธุ์
แล้วพบว่า ความรู้สึกว่าเป็นอยู่ดีโดยระยะยาวขึ้นอยู่กับพันธุกรรมถึง 80%
ซึ่งหมายความว่า ครอบครัวของเราสำคัญต่อชีวิตทางอารมณ์ของเราเมื่อเป็นผู้ใหญ่ เพราะว่า เราได้สืบทอดพันธุกรรมที่เป็นตัวกำหนดการตอบสนองทางอารมณ์ขั้นพื้นฐานต่อโลกภายนอก
ดังนั้น กรรมพันธุ์จึงสำคัญต่อคุณภาพชีวิตทางอารมณ์ระยะยาวของเรา มากกว่าพฤติกรรมที่เรียนรู้หรือคุณภาพของสิ่งแวดล้อมในวัยเด็กต้น ๆ อย่างน้อยก็โดยตามแบบจำลองทางสังคม-เศรษฐกิจที่ใช้ในปัจจุบัน
แต่ว่า 20% ที่เหลือ ก็ยังสามารถปรับเปลี่ยนได้โดยใช้ความคิดและพฤติกรรมที่เรียนรู้จากสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ควรประมาท
วิธีการ > ทางทฤษฎีวิวัฒนาการ

แนวคิดทางทฤษฎีวิวัฒนาการเป็นอีกวิธีหนึ่งเพื่อให้เข้าใจเรื่องความสุขและคุณภาพชีวิต
คำถามแนะแนวทางที่เป็นกุญแจสำคัญก็คือ
คุณลักษณะอะไรในสมองที่ช่วยให้มนุษย์แยกแยะระหว่างสภาวะเชิงบวกและเชิงลบในจิตได้
และคุณลักษณะเช่นนี้ช่วยเพิ่มความสามารถในการอยู่รอดและสืบพันธุ์ได้อย่างไร
ผู้ที่โปรโหมตมุมมองทางวิวัฒนาการอ้างว่า คำตอบต่อคำถามเหล่านี้สามารถช่วยให้เข้าใจได้ว่า ความสุขคืออะไร และเข้าใจถึงวิธีที่ดีที่สุดในการฉวยประโยชน์จากสมรรถภาพทางสมองของมนุษย์ที่มี
เป็นมุมมองที่แสดงอย่างละเอียดอย่างเป็นรูปนัยในหนังสือ ความสุขแบบดาร์วิน (Darwinian Happiness)
เรื่องทั่วไปที่พบโดยประเด็น

ความสุขได้กลายเป็นเรื่องที่นิยมมาพูดคุยกันในสื่อ โดยเฉพาะในโลกตะวันตก
มีงานศึกษามากมายที่พยายามไขปัจจัยที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความสุข
ประเด็นดังต่อไปนี้เป็นสิ่งที่งานศึกษาต่าง ๆ ได้ค้นพบ
เรื่องทั่วไปที่พบโดยประเด็น > อายุ

วิกฤตการณ์วัยกลางคน (midlife crisis) อาจเป็นจุดเริ่มต้นที่ชัดเจนเมื่อความสุขในชีวิตเริ่มลดลงในบุคคลทั่วไป
มีหลักฐานที่แสดงนัยว่า คนโดยมากมักจะมีความสุขขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น ยกเว้นในวัยระหว่าง 40-50 ปี ซึ่งเป็นช่วงวัยปกติที่ "วิกฤติการณ์" อาจจะเกิด
นักวิจัยได้กำหนดว่า บุคคลในช่วงอายุ 20-29 และ 70-79 มีความสุขมากกว่าในช่วงวัยกลางคน
แม้ว่า ระดับความสุขอาจจะเปลี่ยนในอัตราที่ต่าง ๆ กัน
ยกตัวอย่างเช่น ความเครียดและความโกรธมักจะลดลงหลังอายุ 20 ความวิตกกังวลหลังอายุ 50 และความยินดีพอใจในชีวิตลดลงอย่างช้า ๆ ในวัยผู้ใหญ่ แต่ในที่สุดจะเพิ่มขึ้นหลังจากวัย 50
สิ่งที่ค้นพบเหล่านี้มีมูลฐานจากข้อมูลที่รวบรวมมาเป็นทศวรรษ ๆ กับกลุ่มบุคคลที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน (cohort) โดยเป็นการเก็บข้อมูลโดยมีการควบคุม
เช่น นักวิจัยจะไม่ใส่ใจในการลดลงของความสุขในช่วงวัยกลางคนถ้าเกิดจากประสบการณ์ร่วมกันของบุคคลในกลุ่มนั้น ๆ เช่นเกิดจากสงคราม
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีการควบคุมรายได้ สถานะทางการงาน และความเป็นพ่อแม่ เพื่อที่จะกำหนดแยกให้ชัดเจนถึงผลที่มาจากอายุ
นักวิจัยพบหลักฐานว่า วัยที่เปลี่ยนไปมีผลต่อความสุขในชีวิต
แต่นี้อาจจะมีเหตุหลายอย่าง
ปัจจัยทางจิตใจรวมทั้งความสำนึกรู้ถึงตนเองและถึงความชอบใจของตนเองมากขึ้น
ความสามารถควบคุมความต้องการและมีความคาดหวังในชีวิตที่สมเหตุสมผลมากขึ้น เพราะความมุ่งหวังที่ไม่สมเหตุผลมักจะเป็นตัวสร้างความทุกข์
และการใกล้ความตายมากขึ้นอาจจะเป็นแรงจูงใจให้พยายามเข้าถึงจุดหมายส่วนตัวในชีวิตมากขึ้น
และทักษะทางสังคมต่าง ๆ เช่นการให้อภัย อาจจะต้องใช้เวลาหลายปีเพื่อพัฒนา ซึ่งเป็นทักษะที่ช่วยให้มีความสุขยิ่งขึ้น
หรือว่า คนที่มีความสุขกว่าอาจจะมีชีวิตยืนนานกว่า และดังนั้นจึงมีมากกว่าในกลุ่มประชากรคนมีอายุ
นอกจากนั้นแล้ว การเปลี่ยนแปลงทางเคมีชีวภาพที่สัมพันธ์กับอายุอาจจะมีบทบาท
งานวิจัยอื่นพบว่า แม้ว่าคนที่มีอายุมากกว่าจะรายงานปัญหาทางสุขภาพมากกว่า แต่ปัญหาในชีวิตโดยรวม ๆ กลับมีน้อยกว่า
เพราะว่าผู้ใหญ่ที่มีอายุน้อยกว่ารายงานความโกรธ ความวิตกกังวล ความเศร้าซึม ปัญหาการเงิน ปัญหาความสัมพันธ์กับผู้อื่น และความเครียดในเรื่องการงานมากกว่า
นักวิจัยยังเสนออีกด้วยว่า ภาวะซึมเศร้าในคนมีอายุเกิดจากการอยู่เฉย ๆ ไม่ทำกิจกรรม และแนะนำว่าให้ทำกิจกรรมที่นำความสุขมาให้ในชีวิตต่อไปเรื่อย ๆ แม้เมื่อมีอายุเพิ่มขึ้น
แบบจำลองแบบจำกัดกิจกรรม (activity restriction model) เกี่ยวกับภาวะเศร้าซึมอย่างหนึ่งแสดงนัยว่า สิ่งก่อความเครียดที่เข้าไปขัดขวางกิจกรรมปกติในชีวิตประจำวันสามารถลดระดับสุขภาพจิตได้
คนมีอายุมักจะถูกจำกัดกิจกรรมเนื่องจากปัจจัยทางอายุต่าง ๆ
ดังนั้น การเพิ่มกิจกรรมในชีวิตประจำวัน บวกกับความช่วยเหลืออุปถัมภ์ทางสังคมสามารถลดการถูกจำกัดกิจกรรม