stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ศักราชของจีน
รายละเอียด

ศักราชของจีนเป็นตำแหน่งที่ใช้ในการระบุและนับจำนวนปีในจีนสมัยจักรวรรดิ ศักราชมีต้นกำเนิดจากคำขวัญหรือคติพจน์ที่กษัตริย์ที่ครองราชย์ทรงเลือก และส่วนใหญ่สะท้อนภูมิทัศน์ทางการเมือง เศรษฐกิจ และ/หรือสังคมในขณะนั้น เช่น จักรพรรดิฮั่นอู่ประกาศศักราชแรกของจีนเป็น เจี้ยนหยวน (建元; แปล. "สถาปนาต้นกำเนิด") สะท้อนถึงสถานะชื่อศักราชแรก เช่นเดียวกันกับศักราช เจี้ยนจงจิ้งกั๋ว (建中靖國; แปล. "สถาปนาประเทศอันเป็นกลางและสงบสุข") ที่ใช้งานโดยจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง เป็นการบ่งบอกถึงอุดมคติของฮุ่ยจงต่อการกลั่นกรองการแข่งขันเกี่ยวกับการปฏิรูปการเมืองและสังคมระหว่างกลุ่มอนุรักษ์นิยมและกลุ่มก้าวหน้า
ศักราชของจีนส่วนใหญ่มีอักษรจีน 2 ตัว แม้ว่าจะมีศักราชที่มีอักษรจีนถึง 3, 4 และ 6 ตัวอยู่ด้วย ตัวอย่างศักราชที่ใช้อักษรจีนมากกว่า 2 ตัว ได้แก่ ฉื่อเจี้ยนกั๋ว (始建國; แปล. "the beginning of establishing a country") แห่งราชวงศ์ซิน เทียนเซ่อว่านซุ่ย (天冊萬歲; แปล. "Heaven-conferred longevity") แห่งราชวงศ์อู่โจว และ เทียนซื่อหลี่เชิ่งกั๋วชิ่ง (天賜禮盛國慶; แปล. "Heaven-bestowed ritualistic richness, nationally celebrated") แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
ศักราชเป็นสัญลักษณ์แห่งความถูกต้องและความชอบธรรมทางการเมือง ดังนั้น เมื่อมีการสถาปนาราชวงศ์ใหม่ กษัตริย์/จักรพรรดิจีนส่วนใหญ่จะประกาศศักราชใหม่ ผู้นำกบฏที่พยายามสร้างรัฐเอกราชและความชอบธรรมก็ประกาศชื่อศักราชของตนเองด้วย รัฐบริวารและรัฐบรรณาการจีนสมัยจักรวรรดิส่วนใหญ่จะรับศักราชของกษัตริน์/จักรพรรดิจีนที่ครองราชย์อย่างเป็นทางการ ถือเป็นสัญลักษณ์การอยู่ใต้บังคับบัญชา—การปฏิบัตินี้รู้จักกันในชื่อ เฟิ่งเจิงชั่ว (奉正朔; แปล. "การตามเดือนแรกของปีและวันแรกของเดือน") เช่น ระบอบการปกครองของเกาหลีอย่างชิลลา, โครยอ และโชซ็อนรับศักราชของจีนหลายครั้งด้วยจุดประสงค์ทั้งในประเทศและการทูต
ประวัติ

จักรพรรดิฮั่นอู่ถือเป็นผู้ปกครององค์แรกที่ประกาศใช้ชื่อศักราช ก่อนหน้าการใช้งานศักราชแรกเมื่อ 140 ปีก่อน ค.ศ. กษัตริย์จีนใช้ระบบ เฉียนหยวน (前元), จงหยวน (中元) และ โฮ่วหยวน (後元) ในการระบุและนับจำนวนปี
ก่อนหน้าราชวงศ์หมิง เป็นเรื่องทั่วไปที่ผู้ปกครองจีนเปลี่ยนชื่อศักราชในรัชสมัยของพระองค์ ทำให้มีศักราชมากกว่าหนึ่งชื่อสำหรับผู้ปกครองหนึ่งพระองค์ เช่น จักรพรรดิฮั่นเซฺวียนมีศักราชในรัชสมัยของพระองค์ถึง 7 ชื่อ
จักรพรรดิหงอู่เริ่มต้นธรรมเนียมหนึ่งศักราชต่อหนึ่งกษัตริย์/จักรพรรดิ ซึ่งรู้จักกันในชื่อ อี๋ชื่ออี้หยวนจื้อ (一世一元制; แปล. "ระบบหนึ่งชื่อศักราชต่อรัชกาล") ทำให้นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่มักเรียกจักรพรรดิในราชวงศ์หมิงถึงชิงตามชื่อศักราช ผู้ที่อยู่ในข้อยกเว้นธรรมเนียม "หนึ่งชื่อศักราช" ได้แก่ จู ฉีเจิ้นที่มีสองศักราชในสองรัชกาลที่แตกต่างกัน หฺวัง ไท่จี๋ที่ใช้สองศักราชเพื่อสะท้องตำแหน่งข่านแห่งราชวงศ์จินยุคหลัง และภายหลังในฐานะจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง
เมื่อมีการสถาปนาสาธารณรัฐจีนใน ค.ศ. 1912 ศักราชของจีนจึงแทนที่ด้วยปฏิทินหมินกั๋วซึ่งยังคงใช้งานในไต้หวัน เผิงหู จินเหมิน และหมู่เกาะหมาจู่ ปฏิทินหมิงกั๋วอิงจากระบบชื่อศักราชของจีนสมัยจักรวรรดิ แม้ว่าจะไม่ใช่ชื่อศักราชก็ตาม
แนวคิดศักราชของจีนเริ่มมีการใช้งานในเกาหลีและเวียดนามตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 6 และญี่ปุ่นนับตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 7  ประเทศญี่ปุ่นยังคงใช้งานชื่อศักราชในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

Comparative historical timelines and era names of China, Japan and Korea (in Japanese)
แม่น้ำเมคะ

| แม่น้ำเมคะ |
| --- | --- |

ที่ตั้ง
ประเทศ: จีน, พม่า
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: จุดบรรจบ แม่น้ำดุโลง ใกล้อำเภอคองลานพู่
 
ปากน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: บรรจบกับ แม่น้ำเมลิคะ
 • พิกัด: 25°42′37″N 97°30′10″E﻿ / ﻿25.71028°N 97.50278°E﻿ / 25.71028; 97.50278
 • ระดับความสูง: 150 m (490 ft)
ความยาว: 230.88 km (143.46 mi)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 24,336.7 km2 (9,396.5 sq mi)

อัตราการไหล:  
 • เฉลี่ย: 1,383.3 m3/s (48,850 cu ft/s)
 
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: แม่น้ำอิรวดี
แม่น้ำเมคะ  (พม่า: မေခမြစ်, เสียงอ่านภาษาพม่า: [mè kʰa̰ mjɪʔ]; อังกฤษ: N'Mai River หรือ N'Mai Hka) เป็นแม่น้ำทางตอนเหนือของประเทศพม่า
แม่น้ำเมคะไหลขนานไปกับแม่น้ำเมลิคะ มีต้นน้ำมาจากธารน้ำแข็งเทือกเขาหิมาลัยทางตะวันออกในเขตปกครองตนเองทิเบตของประเทศจีน ที่ละติจูด 28° เหนือ เป็นลำน้ำที่ไม่สามารถล่องเรือได้เพราะมีกระแสน้ำไหลเชี่ยว แม่น้ำเมคะบรรจบกับแม่น้ำเมลิคะที่รัฐกะชีน รวมเป็นแม่น้ำอิรวดี
เฉลิมพล เอกอุรุ

| เฉลิมพล เอกอุรุม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |

ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญไทย
ดำรงตำแหน่ง 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 19 สิงหาคม พ.ศ. 2488
เสียชีวิต: 4 มีนาคม พ.ศ. 2559 (70 ปี)

เฉลิมพล เอกอุรุ (19 สิงหาคม พ.ศ. 2488 – 4 มีนาคม พ.ศ. 2559) อดีตตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
ประวัติการศึกษา

นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
Master of Arts (M.A.) International Law and Relations, Columbia University, New York ประเทศสหรัฐอเมริกา
Diploma in International Relations, Institute of Social Studies, The Hague ประเทศเนเธอร์แลนด์
ประกาศนียบัตรชั้นสูงทางรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ประวัติการทำงาน

อัครราชทูต (เจ้าหน้าที่การทูต 9) สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น (ถึงปี พ.ศ. 2537)
เอกอัครราชทูต (เจ้าหน้าที่การทูต 10) สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงฮานอย สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2537)
เอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มประจำสาธารณรัฐฮังการี (เจ้าหน้าที่การทูต 10) สาธารณรัฐโครเอเชีย และบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตามลำดับ โดยมีถิ่นพำนัก ณ กรุงบูดาเปสต์ สาธารณรัฐฮังการี
รองปลัดกระทรวงกระทรวงต่างประเทศ (นักบริหาร 10) สำนักงานปลัดกระทรวงต่างประเทศ
กรรมการมูลนิธิสถาบันการต่างประเทศสราญรมย์
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558)
สมาชิกฝ่ายไทยในศาลประจำอนุญาโตตุลาการ ณ กรุงเฮก
ถึงแก่อนิจกรรม

นายเฉลิมพล เอกอุรุ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2559 เนื่องจากหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2559 ณ วัดโสมนัสวิหาร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2534 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
อัลเฟรด โนเบล

| อัลเฟรด โนเบล |
| --- | --- |
Alfred Nobel
เกิด: Alfred Bernhard Nobel 21 ตุลาคม ค.ศ. 1833(1833-10-21) สต็อกโฮล์ม, ประเทศสวีเดน
เสียชีวิต: 10 ธันวาคม ค.ศ. 1896(1896-12-10) (63 ปี) ซานเรโม, ประเทศอิตาลี
สุสาน: Norra begravningsplatsen, สต็อกโฮล์ม, ประเทศสวีเดน 59°21′24.52″N 18°1′9.43″E﻿ / ﻿59.3568111°N 18.0192861°E﻿ / 59.3568111; 18.0192861
อาชีพ: นักเคมี, วิศวกร, นักประดิษฐ์, นักธุรกิจ, คนใจบุญ
มีชื่อเสียงจาก: ผู้ทำการกุศลรางวัลโนเบล, ผู้ประดิษฐ์ไดนาไมต์
ลายมือชื่อ

อัลเฟร็ด เบิร์นฮาร์ท โนเบล
อัลเฟรด เบิร์นฮาร์ด โนเบล (สวีเดน: Alfred Bernhard Nobel; /noʊˈbɛl/ noh-BEL, ภาษาสวีเดน: [ˈǎlfrɛd nʊˈbɛlː] ( ฟังเสียง); 21 ตุลาคม พ.ศ. 2376 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2439) นักเคมีชาวสวีเดน วิศวกร นักประดิษฐ์ ผู้ผลิตอาวุธ และผู้คิดค้นดินระเบิดไดนาไมท์ เขาเป็นเจ้าของบริษัทโบโฟรส์ (Bofors) ซึ่งเป็นผู้ผลิตอาวุธรายใหญ่ โดยเขาได้เปลี่ยนแปลงบทบาทของโรงงานจากเดิมที่เป็นโรงงานเหล็กและเหล็กกล้า มาเป็นโรงผลิตปืนใหญ่ และอาวุธต่าง ๆ
ในพินัยกรรมของเขา เขาได้ยกทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาลได้จากการผลิตอาวุธให้แก่สถาบันรางวัลโนเบล เพื่อมอบรางวัลแก่บุคคลที่สร้างคุณประโยชน์แก่มนุษยชาติเรียกว่ารางวัลโนเบล และในโอกาสที่มีการสังเคราะห์ธาตุชนิดใหม่ขึ้น นักวิทยาศาสตร์ได้ตั้งชื่อธาตุนั้นตามชื่อของเขา เพื่อเป็นการให้เกียรติว่าโนเบเลียม (Nobelium)
ประวัติ

โนเบล ผู้สืบเชื้อสายมาจากนักวิทยาศาสตร์ยุคคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชื่อโอลาอุส รุทเบค (Olaus Rudbeck; พ.ศ. 2173 - พ.ศ. 2251) และเป็นบุตรชายคนที่ 3 ของ อิมมานูเอล โนเบล (พ.ศ. 2344 - พ.ศ. 2415) เกิดที่กรุงสต็อกโฮล์มและย้ายตามครอบครัวไปอยู่ที่นครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเมื่อ พ.ศ. 2385 ที่ซึ่งบิดาผู้คิดค้นวิธีทำไม้อัดสมัยใหม่ได้งานสร้าง "ตอร์ปีโด" ที่นั่น แต่ต่อมาอัลเฟร็ด โนเบลได้ย้ายไปสหรัฐพร้อมครอบครัวเนื่องจากประสบปัญหาทางการเงิน ที่สหรัฐเขาได้ทุ่มเทตัวเองหันมาศึกษาด้านดินระเบิด โดยเฉพาะชนิดที่มีความปลอดภัยในการผลิตโดยใช้ "ไนโตรกลีเซอร์รีน" (nitroglycerine) ซึ่งค้บพบในปี พ.ศ. 2390 โดยแอสคานิโอ โซเบรโนซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกับเขาที่มหาวิทยาลัยโทริโน หรือมหาวิทยาลัยแห่งตูริน อิตาลี มีรายงานว่าได้มีการระเบิดขึ้นบ่อยครั้งในโรงงานของครอบครัวของโนเบล ครั้งที่รุนแรงถึงชีวิตในปี พ.ศ. 2407 ได้คร่าชีวิต เอมิลออสการ์ โนเบล น้องชายของอัลเฟร็ด โนเบล พร้อมคนงานอีกหลายคน
นับตั้งแต่ พ.ศ. 2444 เป็นต้นมา ได้มีการมอบรางวัลโนเบลเมื่อเป็นเกียรติแก่ชายและหญิงหลายคนจากทุกมุมโลกผู้ซึ่งได้คิดค้นหรือมีผลงานที่ดีเด่นในสาขาต่าง ๆ ได้แก่สาขาฟิสิกส์ เคมี การแพทย์ วรรณคดีและด้านสันติภาพ การจัดตั้งกองทุนรางวัลโนเบลเกิดขึ้นตามพินัยกรรมฉบับสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2438 ด้วยจำนวนเงินก้อนใหญ่มากที่โนเบลได้มอบให้
ก่อนเสียชีวิตไม่นานัก อัลเฟร็ต โนเบลได้เขียนบทละครเศร้าชื่อ "เทวฑัณท์" (Nmesis) เป็นบทร้อยแก้วความยาว 4 ตอน เป็นเรื่องเกี่ยวกับสตรีอิตาลีผู้มีบทบาทสำคัญเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมอันลือลั่นในกรุงโรมในยุคนั้น บทละครได้รับการตีพิมพ์พอดีกับช่วงการตายของโนเบล หนังสือทั้งหมดถูกทำลายทันทีหลังการตายของเขา แต่ก็มีเหลือรอดอยู่ 3 เล่ม ที่เพิ่งได้รับการตีพิมพ์ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2546
ศพของอัลเฟร็ด เบิร์นฮาร์ท โนเบลได้รับการฝังไว้ในกรุงสต็อกโฮล์ม
ดินระเบิดไดนาไมท์

อัลเฟร็ด เบิร์นฮาร์ท โนเบลได้ค้นพบว่าเมื่อนำสารไนโตรกลีเซอรินมารวมกับตัวซึมซับเฉื่อย เช่นผงไดอะตอมมาเชียส (diatomaceous earth; ผงที่ทำจากซากไดอะตอมชนิดเดียวกับที่ใช้กรองน้ำในสระว่ายน้ำทั่วไป) จะมีความปลอดภัยมากในการผลิต ซึ่งโนเบลได้จดสิทธิบัตรในปี พ.ศ. 2410 โดยใช้ชื่อว่า "ไดนาไมท์" และได้สาธิตดินระเบิดแบบใหม่ของเขาในปีนั้นในเหมืองแห่งหนึ่งในอังกฤษ
ขั้นต่อมา โนเบลได้ผสมไนโตรกลีเซอรินกับดินระเบิดชนิดอื่น (gun cotton) ได้สารชนิดใหม่ที่เป็นเยลลี่ใสที่ระเบิดได้รุนแรงกว่าไดนาไมท์ เรียกว่าเจลลิกไนท์ หรือเจลระเบิดซึ่งโนเบลได้จดสิทธิบัตรเมื่อปี พ.ศ. 2419 และก็ได้มีดินระเบิดใหม่หลายชนิดตามมาจาการผสมโพแตสเซียมไนเตรทและสารชนิดอื่นๆ ดินส่วนใหญ่ในนั้น เป็นดินที่มีคุณภาพที่ค่อนข้างจะมีมากอยู่หลายชนิด ทำให้ อัลเฟร็ด โนเบล ประสบความสำเร็จในด้านนี้อย่างมากเลยทีเดียว
รางวัล

กล่าวกันว่าการตีพิมพ์คำไว้อาลัยการเสียชีวิตก่อนการตายของโนเบล เมื่อ พ.ศ. 2431 (โนเบลโดยหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสฉบับหนึ่งซึ่งประณามการคิดค้นไดนาไมท์(โนเบลตายปี พ.ศ. 2439) เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้โนเบลตัดสินใจใช้มรดกของเขาในทางที่เกิดประโยชน์ต่อมวลมนุษย์ ในคำไว้อาลัยของหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นเขียนถากถางไว้ว่า
เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2438 ณ สโมสรสวีเดน-นอร์เวย์ ในนครปารีส โนเบลได้ลงนามในพินัยกรรมฉบับสุดท้ายของเขาพร้อมคำสัญญายกที่ดินและทรัพย์สินจำนวนมหาศาลเพื่อใช้จัดตั้งรางวัลโนเบลสำหรับมอบแก่ผู้ทำประโยชน์ดีเด่นแก่โลกโดยไม่เลือกสัญชาติ
อัลเฟร็ต โนเบล ถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองแตกเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2439 ที่เมืองซานรีโม ประเทศอิตาลี จำนวนทรัพย์สินที่มอบให้แก่กองทุนรางวัลโนเบลมีมูลค่าในขณะนั้นเป็นจำนวน 31 ล้านโครนหรือ 4,233,500.00 ดอลลาร์สหรัฐ
3 รางวัลแรกมอบให้แก่วิทยาศาสตร์สาขาฟิสิกส์ เคมีและวิทยาศาสตร์การแพทย์หรือสรีรวิทยา รางวัลที่ 4 มอบให้แก่งานด้านวรรณคดี รางวัลที่ 5 มอบให้บุคคลหรือสถาบันที่มีบทบาทสำคัญที่สร้างความปรองดองในระดับนานาชาติ ลดการกดขี่หรือลดจำนวนกองกำลังรบ หรือสร้างสันติภาพ
การมอบรางวัลด้านวรรณคดีมีปัญหาในตอนแรกจากการตีความ โดยตีความว่าให้กับผลงานที่มีความสำคัญมากกว่างานเขียนที่เป็นอุดมคติหรือที่โรแมนติก ทำให้ลีโอ ตอลสตอยไม่ได้รับการพิจารณา การตีความนี้ได้รับการแก้ไขในเวลาต่อมา นอกจากนี้ยังมีปัญหาการตีความเกิดขึ้นอีกหลายกรณี โดยเฉพาะระหว่างงานด้านวิทยาศาสตร์กับเทคโนโลยี ซึ่งตีความกันว่าโนเบลมุ่งให้เฉพาะวิทยาศาตร์สาขาฟิสิกส์ ทำให้วิศวกรไม่ได้รับการพิจารณาต้นเหตุเกิดจากการที่โนเบลไม่ได้ปรึกษาหารือผู้ใดเกี่ยวกับความเฉพาะของสาขาในการเขียน และการเขียนก็สั้นเพียงหน้าเดียว
ข่าวลือรางวัลโนเบล

การที่ไม่มีรางวัลโนเบลในสาขาคณิตศาสตร์อยู่ด้วยนั้น มีข่าวลือกันในขณะนั้นว่าการที่โนเบลไม่ยอมให้มีสาขาคณิตศาสตร์มีสาเหตุจากผู้หญิง ซึ่งอาจเป็นคู่หมั้นเก่าหรือภรรยาลับที่ปฏิเสธความรักของเขา หรือโกงเขาและจากไปอยู่กับนักคณิตศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงคนหนึ่งชื่อ กอสตา มิตแทก เลฟเฟลอร์[ต้องการอ้างอิง] แต่ก็ไม่ปรากฏหลักฐานใดทางประวัติศาสตร์ที่สนับสนุนข่าวลือนี้[ต้องการอ้างอิง]
อัลเฟร็ด เบิร์นฮาร์ท โนเบลเป็นคนโสดไม่เคยแต่งงานตลอดชีวิต[ต้องการอ้างอิง]
แหล่งข้อมูลอื่น

Alfred Nobel - Man behind the Prizes
Biography at the Norwegian Nobel Institute เก็บถาวร 2007-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nobelprize.org
| ด ค ก รางวัลโนเบล |
| --- | --- |
 รายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบล 
 สาขาเคมี  สาขาวรรณกรรม  สาขาสันติภาพ  สาขาฟิสิกส์  สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ 
รางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล: สาขาเศรษฐศาสตร์
NumPy

NumPy เป็นส่วนขยายของภาษาไพทอน เพื่อจัดการเมทริกซ์หรืออาร์เรย์หลายมิติรวมถึงฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ที่ทำงานบนอาร์เรย์เหล่านี้
นอกจากนั้นคลังซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สและเสรีนี้มีฟังก์ชันหลายอย่างที่จัดการและใช้งานได้ง่ายขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสร้างอาร์เรย์โดยตรงจากไฟล์ หรือเพื่อบันทึกอาร์เรย์ในไฟล์ เพื่อจัดการเวกเตอร์ เมทริกซ์ และพหุนาม
NumPy เป็นฐานเพิ่มเติมของ SciPy ซึ่งเป็นการเก็บรวบรวมคลังโปรแกรมของ Python เกี่ยวกับการคำนวณทางวิทยาศาสตร์
ตัวอย่าง > การสร้างตาราง

>>> import numpy as np
>>> x = np.array ([1, 2, 3])
>>> x
array ([1, 2, 3])
>>> y = np.arange (10)
>>> y
array ([0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9])
ตัวอย่าง > การดำเนินงานขั้นพื้นฐาน

>>> a = np.array ([1, 2, 3, 6])
>>> b = np.linspace (0, 2, 4)
>>> c = a - b
>>> c
array ([ 1.        ,  1.33333333,  1.66666667,  4.        ])
>>> a**2
array ([ 1,  4,  9, 36])
ตัวอย่าง > ฟังก์ชันสากล

>>> a = np.linspace (-np.pi, np.pi, 100) 
>>> b = np.sin (a)
>>> c = np.cos (a)
ตัวอย่าง > พีชคณิตเชิงเส้น

>>> from numpy.random import rand
>>> from numpy.linalg import solve, inv
>>> a = np.array ([[1, 2, 3], [3, 4, 6.7], [5, 9.0, 5]])
>>> a.transpose ()
array ([[1. , 3. ,  5. ],
       [ 2. ,  4. ,  9. ],
       [ 3. ,  6.7,  5. ]])
>>> inv (a)
array ([[-2.27683616, 0.96045198,  0.07909605],
       [ 1.04519774, -0.56497175,  0.1299435 ],
       [ 0.39548023,  0.05649718, -0.11299435]])
>>> b =  array ([3, 2, 1])
>>> solve (a, b)  # résout ax = b
array ([-4.83050847,  2.13559322,  1.18644068])
>>> c = rand (3, 3)  # crée une matrice 3x3 au hasard
>>> c
array ([[ 3.98732789, 2.47702609,   4.71167924],
       [  9.24410671,   5.5240412 ,  10.6468792 ],
       [ 10.38136661,   8.44968437,  15.17639591]])
>>> np.dot (a, c)  # multiplication de matrices
array ([[ 53.61964114, 38.8741616 ,   71.53462537],
       [ 118.4935668 ,   86.14012835,  158.40440712],
       [ 155.04043289,  104.3499231 ,  195.26228855]])
>>> a @ c  # depuis Python 3.5 et NumPy 1.10, équivalent à np.dot (a, c) 
array ([[ 53.61964114, 38.8741616 ,   71.53462537],
       [ 118.4935668 ,   86.14012835,  158.40440712],
       [ 155.04043289,  104.3499231 ,  195.26228855]])
หมายเหตุและอ้างอิง

↑  "NumPy documentation — NumPy v2.1 Manual". numpy.org.
ดูเพิ่ม

SciPy   : คลังเกี่ยวกับการคำนวณทางวิทยาศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ
(en) เอกสารประกอบ
แม่น้ำเมลิคะ

| แม่น้ำเมลิคะ |
| --- | --- |
แม่น้ำเมลิคะ บริเวณ อำเภอมะช่านบอ

ที่ตั้ง
ประเทศ: พม่า
ลักษณะทางกายภาพ

ต้นน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: ทิวเขากะชีน
 
ปากน้ำ:  
 • ตำแหน่ง: บรรจบกับ แม่น้ำเมคะ
 • พิกัด: 25°42′37″N 97°30′10″E﻿ / ﻿25.71028°N 97.50278°E﻿ / 25.71028; 97.50278
 • ระดับความสูง: 150 m (490 ft)
ความยาว: 320 กิโลเมตร (200 ไมล์)
พื้นที่ลุ่มน้ำ: 23,220.8 km2 (8,965.6 sq mi)

อัตราการไหล:  
 • เฉลี่ย: 2,693.3 m3/s (95,110 cu ft/s)
 
ลุ่มน้ำ
ระบบแม่น้ำ: แม่น้ำอิรวดี
แม่น้ำเมลิคะ  (พม่า: မေလိခမြစ်; อังกฤษ: Mali River หรือ Mali Hka) เป็นแม่น้ำที่มีต้นกำเนิดจากทิวเขาในรัฐกะชีนพื้นที่ชายแดนตอนเหนือสุดของประเทศพม่า แม่น้ำสายนี้ไหลยาวประมาณ 320 กิโลเมตร ก่อนจะบรรจบกับแม่น้ำเมคะและกลายเป็นแม่น้ำอิรวดี
การก่อสร้างเขื่อน มยิตโซน เริ่มขึ้นที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำเมลิคะกับแม่น้ำเมคะ
โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล

| โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล Watthamratcharoenphon School> ที่ตั้ง |
| --- | --- |

ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี 12170
ข้อมูล
ชื่ออื่น: ธ.ร.จ
ประเภท: โรงเรียนรัฐบาล
คำขวัญ: 1
สถาปนา: 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2515
ผู้ก่อตั้ง: เจ้าอาวาสวัดธรรมราษฎร์เจริญผล
หน่วยงานกำกับ: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ปทุมธานี เขต 2 ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1013270155
ผู้อำนวยการ: 3
ระดับปีที่จัดการศึกษา: อนุบาล1-ประถมศึกษาปีที่6
สี:    เหลือง-ดำ
เพลง: 4
โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล ตั้งอยู่ ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
ประวัติ

โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล ก่อตั้งประมาณปี พ.ศ 2515 ตั้งในพื้นที่วัดธรรมราษฎร์เจริญผล เป็นโรงเรียนแห่งแรกในตำบลที่เปิดสอนมานานตั้งแต่สมัยปู่ ย่า ตา ยาย พื้นที่ตั้งประมาณ 10 ไร่ มีนักเรียนศึกษาอยู่ประมาณ 120 คน
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน

ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน รูปดอกบัว
คติพจน์
ปรัชญา
สีประจำโรงเรียน
สีชมพู
สีฟ้า
ต้นไม้ประจำโรงเรียน ต้นแก้ว
อาคารและสิ่งก่อสร้าง

1.อาคารเรียน 2 หลัง ประกอบด้วย
1.1 อาคารเรียน ป.1ข ปีที่สร้าง 2518
1.2 อาคารเรียน สปช.104/26 ปีที่สร้าง 2527
2.อาคารอเนกประสงค์ สปช.203/26 ปีที่สร้าง 2537
3.โรงอาหาร
4.สนามฟุตซอล (งบการสร้างจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี)
5.สนามฟุตบอล
6.สนามเด็กเล่นอื่น อื่น ปีที่สร้าง 2558
7.ห้องสุขา สปช.603/29 ปีที่สร้าง 2555
8.บ้านพักครู กรมสามัญ ปีที่สร้าง 2520
รายนามผู้อำนวยการโรงเรียน

| รายนามผู้อำนวยการโรงเรียน |
| --- | --- | --- | --- |

| ลำดับ | ชื่อ | ตำแหน่ง | วาระการดำรงตำแหน่ง |
| 1. | นายประเสริฐ คุปตานนท์ | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2555- 2558 |
| 2. | นายสมชาย เบาเนิด | ผู้อำนวยการ | 23 ธันวาคม พ.ศ. 2559-ปัจจุบัน |

ผู้อำนวยก่อนหน้าไม่ทราบนาม
ผลงานและรางวัล

รับรางวัลห้องเรียนต้นแบบ จากโครงการห้องเรียนต้นแบบ รักษ์บวร รักษ์ศีล ๕ ปทุมธานี มุ่งสู่อนาคตประเทศไทย ๔.๐ ประจำปีการศึกษา ๒๕๖๐
รางวัลชนะเลิศ การแข่งขันกีฬาเยาวชนและประชาชน ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
รางวัลรองชนะเลิศที่3 ผลการแข่งขันฟุตบอลเทพศิรินทร์คัพ ธรรมราษฎร์เจริญผล 8 กุมภาพันธ์ 2560
โรงเรียนวีถีพุทธ
งานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ระดับเขตพื้นที่การศึกษา ครั้งที่ 67 ประจำปีการศึกษา 2560 สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2 ณ สพป.ปทุมธานี เขต 2
รางวัลเหรียญทองแดง การแข่งขันตอบปัญหาสุขศึกษาและพลศึกษา ป.1-ป.6
รางวัลเหรียญเงิน การแข่งขันทำน้ำพริก ผักสด เครื่องเคียง ป.4-ป.6
รางวัลเหรียญทองแดง การแข่งขันการทำหนังสือเล่มเล็ก ป.4-ป.6
รางวัลเหรียญทองแดง การสร้างภาพด้วยการฉีก ตัด ปะ กระดาษ ปฐมวัย
การเดินทาง

รถประจำทางสาย 1008 รังสิต-หนองเสือ รถสีเขียวไม่ปรับอากาศ แล้วต่อด้วยวินมอไซต์แอนหนึ่ง
สถานที่ไกล้เคียง

วัดธรรมราษฎร์เจริญผล
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลศาลาครุ
จอมมารดาหม่อมหลวงปริก

| จอมมารดาหม่อมหลวงปริก |
| --- | --- |
เกิด: พ.ศ. 2383
เสียชีวิต: พ.ศ. 2460
คู่สมรส: กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
บุตร: พระราชวรวงศ์เธอแฝดชาย
บิดามารดา: หม่อมราชวงศ์ปิ่น เจษฎางกูร
จอมมารดาหม่อมหลวงปริก (สกุลเดิม: เจษฎางกูร; พ.ศ. 2383 — พ.ศ. 2460) เป็นพระสนมในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ และเป็นพระชนนีในพระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชายแฝด เจ้านายแฝดคู่ที่สามในราชวงศ์จักรี
ประวัติ

จอมมารดาหม่อมหลวงปริก เป็นธิดาของหม่อมราชวงศ์ปิ่น โอรสในหม่อมเจ้าฉัตร พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา เกิดเมื่อพ.ศ. 2383
ต่อมาบิดาได้พาเข้าถวายตัวเป็นหม่อมในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ขณะยังทรงดำรงพระยศเป็นพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบวรวิไชยชาญ ต่อมาเมื่อกรมหมื่นบวรวิไชยชาญได้รับพระราชทานอุปราชาภิเษกเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล หม่อมหลวงปริก จึงได้เลื่อนเป็นจอมมารดาหม่อมหลวงปริก จอมมารดาหม่อมหลวงปริกมีพระราชโอรสกับกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ 2 พระองค์คือ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชายแฝด (ประสูติพ.ศ. 2400 สิ้นพระชนม์ในปีที่ประสูติ)
ซึ่งเป็นเจ้านายแฝดคู่ที่สามในราชวงศ์จักรี ก่อนหน้าพระองค์ มีเจ้านายแฝดเพียงสามคู่ที่มีพระประสูติกาลก่อนหน้า คือ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแฝดชาย-หญิง ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาทรัพย์ และสิ้นพระชนม์ในวันประสูติ เมื่อ พ.ศ. 2353
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแฝดหญิง ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหนูจีน และสิ้นพระชนม์เมื่อมีพระชนม์ 6-7 วัน เมื่อ พ.ศ. 2354
และมีพระประสูติกาลต่อมาอีกหนึ่งคู่คือ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลยและพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส ประสูติวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2428
แม้จะไม่มีพระประสูติกาลพระราชโอรสหรือพระราชธิดาอีกแต่กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญก็ยังคงโปรดจอมมารดาหม่อมหลวงปริก ครั้งหนึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานแหวนให้กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญนำมาพระราชทานพระสนม จอมมารดาหม่อมหลวงปริกก็ได้รับพระราชทานด้วย
หลังจากกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทิวงคต จอมมารดาหม่อมหลวงปริกก็ได้กราบบังคงทูลลาออกจากพระราชวังบวรสถานมงคลไปพำนักยังบ้านบิดา และถึงแก่กรรมในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อพ.ศ. 2460 สิริอายุ 77 ปี
โรงเรียนโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร

| โรงเรียนโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร Phothisamphanphittayakhan School |
| --- | --- |
ตราประจำโรงเรียนโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร
ที่ตั้ง

เลขที่ 419 หมู่ 5 ถนนพัทยา-นาเกลือ ตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี 20150
ข้อมูล
ชื่ออื่น: พ.ส.พ. / P.S.P.
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ โรงเรียนรัฐบาล
คำขวัญ: เรียนดี เล่นดี มีวินัย ใฝ่คุณธรรม ปญฺญา นรานํ รตฺนํ "ปัญญาเป็นแก้วของนรชน"
สถาปนา: 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 (64 ปี)
ผู้ก่อตั้ง: พระครูโพธิสารประสาธน์ (บุญมี อคฺคปุญฺโญ)
หน่วยงานกำกับ: กระทรวงศึกษาธิการ
รหัส: 1020304002
ระดับปีที่จัดการศึกษา: ม.1 - ม.6
จำนวนนักเรียน: ประมาณ 2,500 คน
สี:  แสด  ขาว
เพลง: มาร์ชโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร
ต้นไม้: ต้นโพธิ์
เว็บไซต์: https://pho.ac.th/
โรงเรียนโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ตั้งอยู่ในเขตเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 (ชลบุรี-ระยอง) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ มีนักเรียนศึกษาอยู่ประมาณ 2,500 คน มีครูปฏิบัติการสอนอยู่ 112 คน เปิดทำการเรียนการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 แบบสหศึกษา
ประวัติ

เมื่อต้นปีการศึกษา 2502 พระครูโพธิสารประสาธน์ (บุญมี อคฺคปุญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดโพธิสัมพันธ์ในขณะนั้น ได้เป็นผู้นำในการจัดสร้างอาคารเรียนประชาบาลวัดโพธิสัมพันธ์ขึ้นภายในวัดโพธิสัมพันธ์ โดยจัดสร้างบริเวณทางด้านทิศใต้ของพระอุโบสถวัด จนแล้วเสร็จ แล้วเริ่มทำการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2503 ให้ชื่อโรงเรียนว่า "โพธิสัมพันธ์พิทยาคาร"
ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน

| ลำดับที่ | ชื่อ-สกุล | วันที่เริ่มดำรงตำแหน่ง | วันที่สิ้นสุดตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายชะลอ  ฉายวิโรจน์ | 1 เมษายน 2503 | 1 มกราคม 2512 |
| 2 | นายชุมพล ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา | 1 กันยายน 2513 | 19 มิถุนายน 2529 |
| 3 | นายชะนะ  กมลลานนท์ | 24 มิถุนายน 2529 | 14 พฤษภาคม 2532 |
| 4 | นายสุนทร  ธาราดล | 14 พฤษภาคม 2532 | 21 กรกฎาคม 2535 |
| 5 | นายพยุงศักดิ์  อินทนิล | 25 กรกฎาคม 2535 | 19 กุมภาพันธ์ 2541 |
| 6 | นายอนันต์  พระเดโช | 20 กุมภาพันธ์ 2541 | 30 กันยายน 2544 |
| 7 | นายประสิทธิ์  เหลืองทอง | 24 ตุลาคม 2544 | 17 ธันวาคม 2552 |
| 8 | นายมนูญ  เชื้อชาติ | 18 ธันวาคม 2552 | 10 พฤศจิกายน 2554 |
| 9 | นายวิษณุ  ผสมทรัพย์ | 11 พฤศจิกายน 2554 | 10 ตุลาคม 2559 |
| 10 | นายสมศักดิ์  ด้วงเจริญ | 11 พฤศจิกายน 2559 | 30 กันยายน 2564 |
| 11 | นายสยาม มากอุส่าห์ | 1 ตุลาคม 2564 | ปัจจุบัน |
หลักสูตรการเรียนการสอน > มัธยมศึกษาตอนต้น

ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3
Education hub (International Program)
ห้องเรียนพิเศษคณิตศาสตร์-วิทยาศาสตร์
ห้องเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ-ภาษาจีน
แผนการเรียนคณิตศาสตร์-วิทยาศาสตร์ (ปกติ)
แผนการเรียนคณิตศาสตร์-ภาษาอังกฤษ
แผนการเรียนศิลปะ-อาชีพ
หลักสูตรการเรียนการสอน > มัธยมศึกษาตอนปลาย

ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6
Education hub (International Program)
ห้องเรียนพิเศษคณิตศาสตร์-วิทยาศาสตร์
แผนการเรียนคณิตศาสตร์-วิทยาศาสตร์ (ปกติ)
แผนการเรียนคณิตศาสตร์-ภาษาอังกฤษ
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาจีน
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-ภาษาญี่ปุ่น
แผนการเรียนภาษาอังกฤษ-คอมพิวเตอร์
แผนการเรียนศิลปะ-อาชีพ
แหล่งข้อมูลอื่น

แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ โรงเรียนโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร
ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์
12°57′45″N 100°53′31″E﻿ / ﻿12.9625235°N 100.8918956°E﻿ / 12.9625235; 100.8918956
สโมสรฟุตบอลอัสตานา

สโมสรฟุตบอลอัสตานา (คาซัค: Astana Futbol Kluby) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่กรุงอัสตานา ประเทศคาซัคสถาน ปัจจุบันลงเล่นในคาซัคสถานพรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศ สนามเหย้าคืออัสตานา อารีนา ความจุ 30,000 ที่นั่ง ซึ่งเริ่มใช้ตั้งแต่กลางฤดูกาล 2009 สีประจำสโมสรคือสีน้ำเงินและสีเหลือง ก่อตั้งครั้งแรกในชื่อ โลโกโมทีฟ อัสตานา เมื่อปี ค.ศ. 2009 และได้เปลี่ยนชื่อเป็นอัสตานาในปี ค.ศ. 2011 สโมสรเป็นสมาชิกของอัสตานาเพรสซิเดนเชียลคลับ สมาคมทีมกีฬาในอัสตานา ซึ่งสนับสนุนโดย Samruk-Kazyna
พวกเขาคว้าแชมป์ลีกได้ 3 สมัย คว้าแชมป์คาซัคสถานคัพ 3 สมัย และคว้าแชมป์คาซัคสถานซูเปอร์คัพ 2 สมัย สโมสรคู่ปรับที่สำคัญคือ สโมสรฟุตบอลไครัต ซึ่งการพบกันของทั้งคู่นั้น จะถูกเรียกว่า ดาร์บีสองเมืองหลวง
รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เกียรติประวัติ

คาซัคสถานพรีเมียร์ลีก:
คาซัคสถานคัพ
คาซัคสถานซูเปอร์คัพ