stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก

| 007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก |
| --- | --- |
กำกับ: ลูอิส กิลเบิร์ต
บทภาพยนตร์: คริสโตเฟอร์ วูด ริชาร์ด เมบอม
อำนวยการสร้าง: อัลเบิร์ต อาร์. บรอคโคลี
นักแสดงนำ: โรเจอร์ มัวร์ บาร์บารา บาค เคิร์ด เยือร์เกินส์ ริชาร์ด คีล
กำกับภาพ: ครูด เรอนัวร์
ตัดต่อ: จอห์น เกลน
ดนตรีประกอบ: มาร์วิน แฮมลิส
บริษัทผู้สร้าง: อีออนโปรดักชันส์ 
ผู้จัดจำหน่าย: ยูไนเต็ดอาร์ตติสต์
วันฉาย:   7 กรกฎาคม ค.ศ. 1977 (1977-07-07) (ลอนดอน, รอบปฐมทัศน์)    13 กรกฎาคม ค.ศ. 1977 (1977-07-13) (สหรัฐ) 
ความยาว: 125 นาที
ประเทศ: สหราชอาณาจักร
ภาษา: อังกฤษ
ทุนสร้าง: 13.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทำเงิน: 185.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก (อังกฤษ: The Spy Who Loved Me) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 1977 เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สิบใน ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ แสดงนำโดย โรเจอร์ มัวร์ รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ สายลับเอ็มไอ6 ครั้งที่สาม, ร่วมกับ บาร์บารา บาคและเคิร์ด เยือร์เกินส์ กำกับโดย ลูอิส กิลเบิร์ต จากบทภาพยนตร์โดย คริสโตเฟอร์ วูดและริชาร์ด เมบอม
ชื่อภาพยนตร์นำมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของเอียน เฟลมมิง เมื่อปี ค.ศ. 1962 แต่เนื้อเรื่องในภาพยนตร์ไม่มีองค์ประกอบใด ๆ ที่มาจากนวนิยายเลย เนื้อเรื่องในภาพยนตร์เกี่ยวกับ คาร์ล สตรอมเบิร์ก ผู้สันโดษและบ้าอำนาจที่ต้องการจะทำลายโลกเพื่อที่เขาจะได้เป็นคนสร้างอารยธรรมใหม่ใต้ทะเล บอนด์ร่วมมือกับ อาเนีย อะมาโซวา สายลับโซเวียต เพื่อหยุดยั้งแผนดังกล่าว ขณะเดียวกันทั้งสองคนถูกตามล่าโดย จอว์ส สมุนผู้แข็งแกร่งของสตรอมเบิร์ก
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ประเทศอียิปต์ (ไคโรและลักซอร์) และ อิตาลี (คอสตา สแมราลดา, ซาร์เดญญา) ฉายใต้น้ำถ่ายทำที่ประเทศบาฮามาส (แนสซอ) และฉากขนาดใหญ่ซึ่งเป็นฉากภายในเรือบรรทุกน้ำมันขนาดใหญ่ ถ่ายทำใน เวทีเสียงใหม่ สร้างขึ้นที่ไพน์วูดสตูดิโอส์ 007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ โดยชมในเรื่องการแสดงของมัวร์และเรื่องราวที่สมจริงมากขึ้น ดนตรีประกอบภาพยนตร์โดย มาร์วิน แฮมลิส ก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อใน รางวัลออสการ์ สามสาขาและได้รับการเสนอชื่อในรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย มีนวนิยายที่ดัดแปลงจากภาพยนตร์ เขียนโดย คริสโตเฟอร์ วูด ชื่อว่า เจมส์ บอนด์, เดอะสปายฮูเลิฟมี
เรื่องย่อ

เจมส์ บอนด์ (Roger Moore) ต้องมาร่วมมือกับสายลับสาวจากรัสเซียนามว่า ผู้พันแอนย่า อเมโซวา (Barbara Bach) หรือรห้สว่า ทริปเปิ้ลเอ๊กซ์ ทั้งสองต้องมาจับมือกันยับยั้งแผนการร้ายของ คาร์ล สตอรมเบิร์ก (Curd Jurgens) ที่ต้องการจะจมโลกสู่ใต้ผืนน้ำ
ตัวละครหลัก

| --- | --- |
นักแสดง: รับบทเป็น
โรเจอร์ มัวร์ (Roger Moore): เจมส์ บอนด์ (James Bond)
ลอยส์ แม็กซ์เวลล์ (Lois Maxwell): มันนี่เพ็นนี (Miss Moneypenny) เลขานุการของเอ็ม
เดสมอนด์ เลเวลีน (Desmond Llewelyn): คิว (Q) นักประดิษฐ์ของบอนด์
เบอร์นาร์ด ลี (Bernard Lee): เอ็ม (M) เจ้านายของบอนด์
บาร์บาร่า บาค (Barbara Bach): อันย่า อมาโซว่า (Anya Amasova) สาวบอนด์ประจำตอน
เคิร์ท เจอร์เก้นส์ (Curd Jurgens): สตรอมเบิร์ก (Stromberg) ศัตรูประจำตอน
ริชาร์ด คีล (Richard Kiel): จอวส์ (Jaws) (เจ้าฟันเหล็ก) ศัตรูประจำตอน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ 007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก
วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ 007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก
007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
| ด ค กเจมส์ บอนด์ในภาพยนตร์ |
| --- | --- |
 รายชื่อ  การสร้าง  การแสดง 
อีออนโปรดักชันส์:  พยัคฆ์ร้าย 007 (1962)  เพชฌฆาต 007 (1963)  จอมมฤตยู 007 (1964)  ธันเดอร์บอลล์ 007 (1965)  จอมมหากาฬ 007 (1967)  007 เพชรพยัคฆราช (1971)  007 ยอดพยัคฆ์ราชินี (1969)  พยัคฆ์มฤตยู 007 (1973)  007 เพชฌฆาตปืนทอง (1974)  007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก (1977)  007 พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ (1979)  007 เจาะดวงตาเพชฌฆาต (1981)  007 เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ (1983)  007 พยัคฆ์ร้ายพญายม (1985)  007 พยัคฆ์สะบัดลาย (1987)  007 รหัสสังหาร (1989)  พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก (1995)  007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย (1997)  007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก (1999)  ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ (2002)  007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก (2006)  007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก (2008)  พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย 007 (2012)  องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย (2015)  007 พยัคฆ์ร้ายฝ่าเวลามรณะ (2021) 
ไม่ได้สร้างโดยอีออนฯ:  ทีเด็ดเจมส์บอนด์ 007 (1967)  พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ (1983) 
ประวัติศาสตร์:  ทศวรรษ 1960  ทศวรรษ 1970  ทศวรรษ 1980  ทศวรรษ 1990  ทศวรรษ 2000 
นักแสดงและตัวละคร:  ตัวละครประจำ  นักแสดงประจำ  นักแสดงที่ได้รับคัดเลือกสำหรับบทเจมส์ บอนด์  สาวบอนด์ 
บทความที่เกี่ยวข้อง:  เอกลักษณ์  เพลง  ฉากในลำกล้องปืน  สถานที่  บิกีนี่สีขาวของเออร์ซูลา แอนเดรส  "คาสิโนรอยัล" (ไคลแมกซ์!) 
 หนังสือ  หมวดหมู่  สถานีย่อย (ภาพยนตร์)
คาโรลีเนอ ไบล์

คาโรลีเนอ ไบล์ (ค.ศ. 2014)
คาโรลีเนอ ไบล์ (ค.ศ. 2012)
คาโรลีเนอ ไบล์ (เยอรมัน: Caroline Beil; เกิด 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966) เกิดที่ฮัมบวร์ค เป็นนักแสดงและพิธีกรโทรทัศน์หญิงชาวเยอรมัน ผลงานที่ทำให้คาโรลีเนอเป็นที่นิยม คือ Storm of Love
แหล่งข้อมูลอื่น

คาโรลีเนอ ไบล์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Official homepage
คาร์ล เบธเก

คาร์ล เบธเก (เยอรมัน: Karl Bethge; 14 กุมภาพันธ์ 2390 – 11 เมษายน 2442) วิศวกรชาวเยอรมัน อดีตเจ้ากรมคนแรกของ กรมรถไฟ หรือ การรถไฟแห่งประเทศไทย ในปัจจุบัน ช่วงปี พ.ศ. 2439 – 2442
ในปี พ.ศ. 2431 นายเบธเกซึ่งขณะนั้นทำงานเป็นวิศวกรให้กับบริษัท ครุปป์ บริษัทผู้ผลิตเหล็กและอาวุธรายใหญ่ของเยอรมนีในขณะนั้นได้เดินทางเข้ามารับราชการใน สยาม และได้วางแผนการก่อสร้างเส้นทางรถไฟสายต่าง ๆ จนได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมรถไฟเป็นคนแรกและได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นมงกุฎไทยชั้น ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2439 อันตรงกับวันเปิดเส้นทางรถไฟสายแรก
คาร์ล เบธเก ถึงแก่กรรมด้วยโรค อหิวาตกโรค เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2442 ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2442 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้นาย เฮอร์แมน เกิตส นายช่างกลใหญ่ประจำกรมรถไฟดำรงตำแหน่งเจ้ากรมรถไฟสืบต่อมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2439 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
ดูเพิ่ม

รายชื่อผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย
แหล่งข้อมูลอื่น

R. Ramaer (1994), The Railways of Thailand, Bangkok: White Lotus, ISBN 978-1-879155-28-2
Anny Kochherr (1955), "Bethge, Karl", Neue Deutsche Biographie (ภาษาเยอรมัน), vol. 2, Berlin: Duncker & Humblot, p. 186; (full text online)
| ก่อนหน้า |  | คาร์ล เบธเก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สถาปนาตำแหน่ง |  |   เจ้ากรมรถไฟ  (2439 – 2442) |  | แฮร์มัน เกทส์ |
| ด ค กผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| เจ้ากรมรถไฟ |   คาร์ล เบธเก · เฮอร์มันน์ เกิทส์ · ลูอิส ไวเลอร์ · เฮนรี่ กิตตินส์  |  |
| ผู้บัญชาการกรมรถไฟหลวง |   พระเจ้าน้องยาเธอ กรมขุนกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน · พระยาสารศาสตร์ศิริลักษณ์ (สรรเสริญ สุขยางค์​) · พระยาสฤษดิการบรรจง (สมาน ปันยารชุน) · พระยาประกิตกลศาสตร์ · พระวิสดารดุลยะรัถกิจ (เชย พันธุ์เจริญ)  |  |
| อธิบดีกรมรถไฟ |   พระอุดมโยธาธิยุต(1) · หลวงเสรีเริงฤทธิ์ (จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์)(1) · ควง อภัยวงศ์ · ขุนศรีศรากร (ชลอ ศรีศรากร) · พระอุดมโยธาธิยุต(2) · จรูญ สืบแสง · ปุ่น ศกุนตนาค · จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์(2)  |  |
| ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย |   จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ · ไสว ไสวแสนยากร · แสง จุละจาริตต์ · อะนะ รมยานนท์ · ทวน สริกขกานนท์ · สง่า นาวีเจริญ · ธวัช แสงประดับ · บันยง ศรลัมพ์ · หิรัญ รดีศรี · เชิด บุณยะรัตนเวช · สมชาย จุละจาริตต์ · สมหมาย ตามไท · เสมอ เชาว์ไว · สราวุธ ธรรมศิริ · จิตต์สันติ ธนะโสภณ · ยุทธนา ทัพเจริญ · ประภัสร์ จงสงวน · ประเสริฐ อัตตะนันทน์ · วุฒิชาติ กัลยาณมิตร · อานนท์ เหลืองบริบูรณ์ · วรวุฒิ มาลา · นิรุฒ มณีพันธ์ |  |
(ในวงเล็บ) หมายถึง สมัยดำรงตำแหน่งของบุคคลนั้น (กรณีมากกว่า 1 สมัย)
คีล

| คีล   |
| --- | --- |
นคร
ภาพจากมุมสูง
   ตราอาร์ม
ที่ตั้งของคีล 
ประเทศ: เยอรมนี
รัฐ: ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
อำเภอ: นครนอกอำเภอ
เขตการปกครอง: 18 เขต
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Ulf Kämpfer  (SPD)
 • พรรคที่บริหาร: SPD / Greens
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 118.6 ตร.กม. (45.8 ตร.ไมล์)
ความสูง: 5 เมตร (16 ฟุต)
ประชากร (2020-12-31)
 • ทั้งหมด: 246,601 คน
 • ความหนาแน่น: 2,100 คน/ตร.กม. (5,400 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+01:00 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+02:00 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 24103–24159
รหัสโทรศัพท์: 0431
ทะเบียนพาหนะ: KI
เว็บไซต์: kiel.de
คีล (เยอรมัน: Kiel) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ประเทศเยอรมนี มีประชากร 238,049 คน (ค.ศ. 2010) คีลอยู่ห่างจากเมืองฮัมบวร์คราว 90 กม. ทางทิศเหนือ เนื่องจากสถานที่ตั้งของเมืองที่อยู่ทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี ทางตอนใต้ของคาบสมุทรจัตแลนด์ และบริเวณชายฝั่งทิศตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลบอลติก ทำให้เป็นหนึ่งในเมืองทางทะเลที่สำคัญของเยอรมนี เป็นที่รู้จักในการจัดงานล่องเรือระดับนานาชาติ เช่นเทศกาลคีลวีก การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 และ 1972 จัดขึ้นที่เมืองคีลนี้
คืนกระจกแตก

| คริสทัลล์นัคท์ |
| --- | --- |
เป็นส่วนหนึ่งของ ฮอโลคอสต์
สภาพห้างร้านชาวยิวในกรุงเบอร์ลินเสียหายหลังคืนกระจกแตก
สถานที่: ประเทศเยอรมนี, 9–10 พฤศจิกายน เสรีนครดันซิก, 12–13 พฤศจิกายน
วันที่: 9–10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938
เป้าหมาย: ชาวยิว
ประเภท: โพกรม, การฉกชิงทรัพย์, การลอบวางเพลิง, การสังหารหมู่, วินาศกรรมโดยรัฐ
ตาย: 91+
คืนกระจกแตก (อังกฤษ: Night of Broken Glass) หรือ คริสทัลล์นัคท์ (เยอรมัน: Kristallnacht) หรือเรียก โพกรมพฤศจิกายน (อังกฤษ: November Pogrom(s); เยอรมัน: Novemberpogrome) เป็นโพกรมต่อยิวที่ดำเนินการโดยชตวร์มอัพไทลุง (SA) กำลังกึ่งทหารและพลเรือนทั่วนาซีเยอรมนีระหว่างวันที่ 9–10 พฤศจิกายน 1938 ทางการเยอรมันไม่ได้เข้าแทรกแซงใด ๆ ชื่อ "คริสทัลล์นัคท์" (คืนคริสตัล) มาจากเศษกระจกแตกที่เกลื่อนพื้นถนนหลังหน้าต่างของห้างร้าน อาคารและธรรมศาลายิวถูกทุบทำลาย บริบทของเหตุดังกล่าวมาจากการลอบสังหารนักการทูตชาวเยอรมัน แอ็นสท์ ฟ็อม ราท โดย แฮร์มัน กรืนชปาน ยิวเชื้อสายเยอรมันและโปแลนด์ที่อาศัยอยู่ในกรุงปารีส
บ้าน โรงพยาบาลและโรงเรียนยิวถูกปล้นสะดมเมื่อผู้ก่อเหตุทุบทำลายอาคารด้วยค้อน มีธรรมศาลาถูกทำลาย 267 แห่งทั่วประเทศเยอรมนี ออสเตรียและซูเดเทินลันท์ ธุรกิจยิวกว่า 7,000 แห่งได้รับความเสียหายหรือถูกทำลาย และชายยิว 30,000 คนถูกจับกุมและกักกันในค่ายกักกัน
ประมาณการผู้เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บนั้นมีหลากหลาย รายงานเบื้องต้นประมาณว่ามียิว 91 คนถูกฆ่า ส่วนการวิเคราะห์แหล่งข้อมูลวิชาการของเยอรมันสมัยใหม่ระบุตัวเลขไว้สูงกว่ามาก เมื่อคิดรวมการถูกทารุณหลังถูกจับกุม และการฆ่าตัวตายหลังจากนั้น ริชาร์ด อีแวนส์ประมาณว่ามีผู้ฆ่าตัวตาย 638 คน นักประวัติศาสตร์มองว่าคืนกระจกแตกเป็นมูลเหตุของการแก้ปัญหายิวครั้งสุดท้าย และฮอโลคอสต์ในเวลาต่อมา
คาลีนินกราด

| คาลีนินกราด Калининград |
| --- | --- |
City
สถานที่สำคัญในคาลีนินกราด
   ธง ตราอาร์ม
เพลง: none

ที่ตั้งของคาลีนินกราด 
คาลีนินกราดที่ตั้งของคาลีนินกราดแสดงแผนที่รัสเซียคาลีนินกราดคาลีนินกราด (รัสเซีย)แสดงแผนที่รัสเซีย
พิกัด:  54°43′N 20°30′E﻿ / ﻿54.717°N 20.500°E﻿ / 54.717; 20.500
ประเทศ: รัสเซีย
หน่วยองค์ประกอบ: แคว้นคาลินินกราด
สถาปนา: 1 กันยายน 1255
การปกครอง
 • องค์กร: City Council of Deputies
 • Head: Alexander Yaroshuk
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 223.03 ตร.กม. (86.11 ตร.ไมล์)
ความสูง: 5 เมตร (16 ฟุต)
ประชากร (สำมะโนครัวปี 2010)
 • ทั้งหมด: 431,402 คน
 • ประมาณ (January 2014): 448,548 คน
 • อันดับ: 40th ในปี 2010
 • ความหนาแน่น: 1,900 คน/ตร.กม. (5,000 คน/ตร.ไมล์)
สถานะการบริหาร
 • เขตย่อยของ: city of oblast significance of Kaliningrad
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: แคว้นคาลินินกราด, city of oblast significance of Kaliningrad
สถานะเทศบาล
 • เขตเมือง: Kaliningrad Urban Okrug
 • เมืองศูนย์กลางทางการบริหารของ: Kaliningrad Urban Okrug
รหัสไปรษณีย์: 236001, 236003–236011, 236013–236017, 236019–236024, 236028, 236029, 236034–236036, 236038–236041, 236043, 236044, 236700, 236880, 236885, 236890, 236899, 236931, 236950, 236960–236962, 236967, 236970, 236980–236983, 236985, 236989, 236999
รหัสโทรศัพท์: +7 4012
รหัส OKTMO: 27701000001
วันCity: July 4; observed on the first Saturday of July
เว็บไซต์: www.klgd.ru
คาลีนินกราด (รัสเซีย: Калинингра́д, อักษรโรมัน: Kaliningrád, สัทอักษรสากล: [kəlʲɪnʲɪnˈgrat]) มีชื่อเรียกว่า เคอนิชส์แบร์ค จนถึง ค.ศ. 1946 (เยอรมัน: Königsberg, ออกเสียง: [ˈkøːnɪçsbɛʁk]) เป็นเมืองการปกครองหลักของแคว้นคาลีนินกราดซื่งเป็นดินแดนส่วนแยกของประเทศรัสเซีย ระหว่างประเทศโปแลนด์กับประเทศลิทัวเนียในทะเลบอลติก
แหล่งข้อมูลอื่น

Kaliningrad travel guide เก็บถาวร 2017-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Why Russian Konigsberg is well worth a visit เก็บถาวร 2017-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Sights/monuments/museums in Kaliningrad เก็บถาวร 2017-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
City portal where you can find relevant information
Kaliningrad[ลิงก์เสีย] at the Open Directory Project
Territory's history from 1815 to 1945 (เยอรมัน)
Interactive Map with photos of Königsberg and modern Kaliningrad
Photos of Königsberg/Kaliningrad, comparing locations in 1939 and 2005 เก็บถาวร 2017-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (รัสเซีย) (เยอรมัน)
Kaliningrad city and Oblast travel information and photo gallery เก็บถาวร 2018-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เยอรมัน)
Winter trip to the city of Kaliningrad (อังกฤษ)
คาร์โลมันแห่งบาวาเรีย

| คาร์โลมันแห่งบาวาเรีย Carloman of Bavaria> พระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียและ อิตาลี |
| --- | --- |
 ลุดวิกเดอะเยอรมันและพระราชโอรสสามพระองค์
ราชวงศ์: คาโรแล็งเชียง
ครองราชย์: บาวาเรีย: ค.ศ. 876 - ค.ศ. 880 อิตาลี: ค.ศ. 877 - ค.ศ. 879
ประสูติ: ค.ศ. 830
สวรรคต: 29 กันยายน ค.ศ. 880 (49-50 พรรษา)
กษัตริย์บาวาเรีย
คาร์มันน์แห่งบาวาเรีย หรือ คาร์โลมันแห่งบาวาเรีย (เยอรมัน: Karlmann, อังกฤษ: Carloman of Bavaria) (ค.ศ. 830 – 29 กันยายน ค.ศ. 880) คาร์โลมันเป็นพระราชโอรสองค์โตของลุดวิกเดอะเยอรมันพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออก (เยอรมนี) และเฮ็มมาบุตรีของเคานท์เวลฟ คาร์โลมันเป็นพระราชปนัดนัดดาของชาร์เลอมาญ
คาร์โลมันดำรงตำแหน่งเป็นดยุกแห่งบาวาเรียตั้งแต่ ค.ศ. 876 และของอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 877 จนกระทั่งไม่สามารถทำหน้าที่ได้ในปี ค.ศ. 879 คาร์โลมันเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 880
ข้อมูลเพิ่มเติม

บาวาเรีย
รายนามประมุขแห่งบาวาเรีย
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คาร์โลมันแห่งบาวาเรีย
คูร์

| Chur |
| --- | --- |

   ตราอาร์ม
Chur
 ที่ตั้งของChur  
พิกัด: 46°51′N 9°32′E﻿ / ﻿46.850°N 9.533°E﻿ / 46.850; 9.533
ประเทศ:  สวิตเซอร์แลนด์
รัฐ: เกราบึนเดิน
เขต: Plessur
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Stadtpräsident  (รายชื่อ) Christian Boner SVP/UDC  (ตั้งแต่ 2008)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 28.01 ตร.กม. (10.81 ตร.ไมล์)
ความสูง: 593 เมตร (1,946 ฟุต)
ความสูงจุดสูงสุด (Fürhörnli): 1,885 เมตร (6,184 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด (Bettlerküche): 554 เมตร (1,818 ฟุต)
รหัสไปรษณีย์: 7000-7007
เลข SFOS: 3901
Localities: Altstadt, Sand, Kasernenquartier, Industriegebiet, Loestrasse-Lürlibad, Masans, Rheinquartier
เมืองแฝด: Bad Homburg (Germany), Cabourg (France), Mayrhofen (Austria), Mondorf-les-Bains (Luxembourg), Olathe (USA), Terracina (Italy)
เว็บไซต์: www.chur.ch
คูร์ (เยอรมัน: Chur หรือ Coire) เป็นเมืองหลวงของรัฐเกราบึนเดิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของรัฐ  จากข้อมูลปี ค.ศ. 2006 มีพื้นที่ 28 ตร.กม. ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางราว 1,949 ฟุต (594 ม.)
หม้อข้าวหม้อแกงลิง

บทความนี้เป็นบทความสำหรับชื่อวงศ์ และสกุล
| หม้อข้าวหม้อแกงลิง |
| --- | --- |

หม้อบนของ Nepenthes edwardsiana

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: พืช (Plantae)
หมวด:: พืชดอก (Magnoliophyta)
ชั้น:: พืชใบเลี้ยงคู่ (Magnoliopsida)
อันดับ:: Caryophyllales
วงศ์:: Nepenthaceae Dumort. (1829)
สกุล:: Nepenthes L. (1753)

สปีชี่ส์
 รายชื่อชนิดของหม้อข้าวหม้อแกงลิง

แผนที่หม้อข้าวหม้อแกงลิงทั่วโลก
ชื่อพ้อง
 Anurosperma Hallier (1921)   Bandura Adans. (1763)   Phyllamphora Lour. (1790) 
หม้อข้าวหม้อแกงลิง (อังกฤษ: nepenthes "เนเพนธีส"; ชื่อสามัญ: tropical pitcher plants หรือ monkey cups) เป็นสกุลของพืชกินสัตว์ ที่มีมากกว่า 160 ชนิด และลูกผสมอีกจำนวนมาก พบกระจายพันธุ์ในเขตร้อนชื้น ตั้งแต่ตอนใต้ของจีน, อินโดนีเซีย, มาเลเซียและฟิลิปปินส์; ทางตะวันตกของมาดากัสการ์ (2 ชนิด) และเซเชลส์ (1 ชนิด) ; ตอนใต้ของออสเตรเลีย (3 ชนิด) และนิวแคลิโดเนีย (1 ชนิด) ; ตอนเหนือของอินเดีย (1 ชนิด) และศรีลังกา (1 ชนิด) พบมากที่บอร์เนียว และ สุมาตรา มักพบขึ้นตามที่ลุ่ม แต่ในระยะหลังหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดใหม่ ๆ มักพบตามภูเขาซึ่งมีอากาศร้อนตอนกลางวันและหนาวเย็นตอนกลางคืน ส่วนชื่อหม้อข้าวหม้อแกงลิง มาจากข้อเท็จจริงที่ว่าลิงมาดื่มน้ำฝนจากหม้อของพืชชนิดนี้
รูปร่างลักษณะและหน้าที่

หม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นไม้เลื้อย มีระบบรากที่ตื้นและสั้น สามารถสูงได้หลายเมตร ลำต้นมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตรหรืออาจหนากว่านั้นในบางชนิด เช่น N. bicalcarata เป็นต้น จากลำต้นไปยังก้านใบที่มีลักษณะใบคล้ายกับสกุลส้ม ยาวไปจนสุดเป็นสายดิ่งซึ่งบางสายพันธุ์ใช้เป็นมือจับยึดเกี่ยว แล้วจบลงที่หม้อซึ่งเป็นใบแท้แปรสภาพมา หม้อเริ่มแรกจะมีขนาดเล็กและค่อยๆ โตขึ้นอย่างช้าๆ จนเป็นกับดักทรงกลมหรือรูปหลอด
ภายในหม้อจะบรรจุไปด้วยของเหลวที่พืชสร้างขึ้น อาจมีลักษณะเป็นน้ำหรือน้ำเชื่อม ใช้สำหรับให้เหยื่อจมน้ำตาย จากการศึกษาแสดงให้เห็นว่าในหม้อข้าวหม้อแกงลิงหลายชนิด ของเหลวจะบรรจุไปด้วยสารเหนียวที่ถูกผสมขึ้นเป็นสำคัญ เพื่อใช้ย่อยแมลงที่ตกลงไปในหม้อ ความสามารถของของเหลวที่ใช้ดักจะลดลง เมื่อถูกทำให้เจือจางโดยน้ำซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในสภาพแวดล้อมที่เปียกชื้นซึ่งเป็นถิ่นอาศัยของพืชสกุลนี้
ส่วนล่างของหม้อจะมีต่อมสำหรับดูดซึมสารอาหารจากเหยื่อที่จับได้ ส่วนบริเวณด้านบนจะมีผิวลื่นเป็นมันใช้เพื่อป้องกันเหยื่อหนีรอดไปได้ ทางเข้าของกับดักเป็นส่วนประกอบที่เรียกว่าเพอริสโตม จะลื่นและเต็มไปด้วยสีสันเพื่อดึงดูดเหยื่อเข้ามาและเสียหลักลื่นพลัดหล่นลงไปในหม้อ ส่วนฝาหม้อใช้ป้องกันไม่ให้น้ำฝนตกลงไปผสมกับของเหลวในหม้อ และด้านข้างจะมีต่อมน้ำต้อยไว้ดึงดูดเหยื่ออีกทางหนึ่งด้วย
โดยปกติหม้อข้าวหม้อแกงลิงจะสร้างหม้อขึ้นมา 2 ชนิด คือหม้อล่าง เป็นหม้อที่อยู่แถวๆโคนต้นมีขนาดใหญ่ สีสันสวยงาม อีกชนิดคือหม้อบนที่มีขนาดเล็ก ก้านหม้อจะลีบแหลม รูปทรงของหม้อจะเปลี่ยนไป และสีสันจืดชืดกว่า หน้าที่ที่แตกต่างกันของหม้อทั้งสองชนิดคือ หม้อล่างทำหน้าที่ล่อเหยื่อและดูดซึมสารอาหารเพื่อนำไปใช้ในการเจริญเติบโต ส่วนหม้อบน เมื่อต้นโตขึ้น สูงขึ้น หม้อบนจะลดบทบาทการหาเหยื่อ แต่เพิ่มบทบาทการจับยึด โดยก้านใบจะม้วนเป็นวง เกาะเกี่ยวกิ่งไม้ข้างๆ ดึงเถาหม้อข้าวหม้อแกงลิงให้สูงขึ้นและมั่นคงขึ้น ไม่โค่นล้มโดยง่าย  แต่ในบางชนิดเช่น N. rafflesiana เป็นต้น หม้อที่ต่างชนิดกัน ก็จะดึงดูดเหยื่อที่ต่างชนิดกันด้วย
เหยื่อของหม้อข้าวหม้อแกงลิงโดยปกติแล้วจะเป็นแมลง แต่บางชนิดที่มีหม้อขนาดใหญ่ (N. rajah, N. rafflesiana เป็นต้น) ในบางครั้งเหยื่ออาจจะเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก เช่น หนู และสัตว์เลื้อยคลาน ดอกของหม้อข้าวหม้อแกงลิงนั้น ช่อดอกเป็นแบบช่อกระจะหรือช่อแยกแขนง จะแยกเพศกันอย่างชัดเจน แบบหนึ่งต้นหนึ่งเพศ ฝักเป็นแบบแคปซูล 4 กลีบและแตกเมื่อแก่ ภายในประกอบไปด้วยเมล็ด 10 ถึง 60 เมล็ดหรือมากกว่านั้น เมล็ดแพร่กระจายโดยลม
รูปแบบของกับดัก

พืชในสกุลหม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นพืชกินสัตว์ที่มีกับดักแบบหลุมพราง (Pitfall traps, pitcher) เหมือนกับพืชในสกุล Sarracenia, Darlingtonia, Heliamphora และ Cephalotus และการวิวัฒนาการของกับดักสันนิษฐานว่าการจากการคัดเลือกภายใต้แรงกดดันในระยะเวลายาวนาน เช่น มีสารอาหารในดินน้อย เป็นต้น  ทำให้เกิดการสร้างใบรูปหม้อขึ้น และอาจเกิดจากแมลงซึ่งเป็นเหยื่อของมัน มีพฤติกรรม, บิน, คลาน และไต่ ทำให้เกิดการพัฒนาจากโพรงช่องว่างที่เกิดจากใบประกบกันกลายหม้อซึ่งเป็นกับดักแบบหลุมพราง
หม้อข้าวหม้อแกงลิงนั้นถูกจัดให้มีบรรพบุรุษร่วมกับพืชที่มีกับดักแบบกระดาษเหนียว ซึ่งแสดงว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงบางชนิดอาจมีการพัฒนามาจากกับดักแบบกระดาษเหนียวที่สูญเสียเมือกเหนียวไป
กับดักเกิดขึ้นที่ปลายสายดิ่งหรือมือจับพัฒนามาจากการยืดออกของเส้นกลางใบ โดยมากเป็นรูปทรงกลมหรือรูปหลอด เป็นกระเปาะ มีของเหลวอยู่ภายในมีลักษณะเป็นน้ำหรือน้ำเชื่อม ปากหม้อที่เป็นทางเข้าของกับดักอยู่ด้านบนของหม้อ เป็นส่วนประกอบที่เรียกว่าเพอริสโตม ซึ่งมีลักษณะลื่น ฉาบไปด้วยขี้ผึ้งและเต็มไปด้วยสีสันเพื่อดึงดูดเหยื่อเข้ามาและเสียหลักลื่นพลัดหล่นลงไปในหม้อ ส่วนล่างของหม้อจะมีต่อมสำหรับดูดซึมสารอาหารจากเหยื่อที่จับได้ ส่วนบริเวณด้านบนจะมีผิวลื่นเป็นมันใช้เพื่อป้องกันเหยื่อหนีรอดไปได้ มีฝาปิดอยู่ที่ด้านบนของกับดักป้องกันไม่ให้น้ำฝนตกลงไปในหม้อ ใต้ฝามีต่อมน้ำต้อยไว้เพื่อดึงดูดเหยื่ออีกทางหนึ่ง
ศัพทมูลวิทยา

คำว่า Nepenthes (นีเพนเธส)  ถูกใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1737 ใน Hortus Cliffortianus (แคตาล็อกแสดงพรรณพืชของคลิฟฟอร์ด)   ของคาโรลัส ลินเนียส มาจากมหากาพย์โอดิสซีของโฮเมอร์ ในข้อความที่ว่า "Nepenthes pharmakon" (เหยือกยาที่ใช้เพื่อลืมความเศร้าซึ่งหมายถึงเหล้านั่นเอง) ถูกมอบให้เฮเลนโดยราชินีแห่งอียิปต์ คำว่า "Nepenthe" แปลตรงตัวได้ว่า "ปราศจากความเศร้าโศก" (ne = ไม่, penthos = เศร้าโศก) และในตำนานเทพเจ้ากรีกนั้น เป็นการดื่มเพื่อให้ลืมความเสียใจ ลินเนียสอธิบายไว้ว่า :
ถ้ามันไม่ใช่เหยือกเหล้าของเฮเลนแล้วมันคงจะเป็นของนักพฤกษศาสตร์ทุกคนอย่างแน่นอน สิ่งใดที่นักพฤกษศาสตร์รู้สึกว่าธรรมดาไม่น่าชื่นชม ถ้าหลังจากการเดินทางอันยาวนานและแสนลำบาก แล้วเขาสามารถพบพืชที่แสนวิเศษนี้ ในความรู้สึกของเขาที่ผ่านสิ่งแย่ๆและลำบากมานั้นก็ต้องถูกลืมเลือนไปหมดสิ้น เมื่อเห็นผลงานของพระผู้เป็นเจ้าที่น่าชมเชยนี้! [แปลจากภาษาละตินโดย เอช. เจ. วีตช์]
พืชที่ลินเนียสกล่าวถึงก็คือ Nepenthes distillatoria หม้อข้าวหม้อแกงลิงจากศรีลังกา
หม้อข้าวหม้อแกงลิง ถูกตั้งให้เป็นชื่อสกุลในปี ค.ศ. 1753 ใน "Species Plantarum (ชนิดพันธุ์พืช) " ซึ่งเป็นการตั้งชื่อที่ถูกยอมรับและใช้จนมาถึงปัจจุบัน และ N. distillatoria ก็เป็นชนิดต้นแบบในสกุลนี้
การปลูกเลี้ยง

การปลูกเลี้ยงหม้อข้าวหม้อแกงลิงในประเทศไทยนั้น สามารถแบ่งออกเป็น 3 ชนิดโดยใช้อุณหภูมิเป็นเกณ์คือ
ชนิดโลว์แลนด์ (lowland) อันจะอยู่ที่อุณภูมิช่วงกลางวันประมาณ30°C และกลางคืนในช่วงไม่ต่ำกว่า 20°C อาทิNepenthes thorelii Nepenthes gracilis Nepenthes ampullaria Nepenthes mirabilis N. bicalcarata ซึ่งเป็นระดับที่ผู้ปลูกเลี้ยงมือใหม่สามรถปลูกเลี้ยงให้งอกงามได้ โดยสามารถเติบโตได้ดีในโรงเรือนที่พลางแสงอย่างน้อย50% โดยกั้นลมไม่ให้ความชื้นในอากาศน้อยลง
ชนิดอินเทอร์มิเดียท (intermediate) อันจะอยู่ที่อุณภูมิช่วงกลางวันประมาณ25 - 35°C และกลางคืนในช่วง18 - 26°C อาทิ N. palawanensis N. stenophylla N.rajah Kinabalu สามารถปลูกได้ในโรงเรือนอีแวปและตู้อีแวปซึ่งสามารถควบคุมอุณภูมิได้ สำหรับชนิดนี้ผู้ปลูกเลี้ยงมือใหม่ควรศึกษาให้รอบด้าน ปรึกษาจากผู้มีประสบการณ์ก่อน เพราะเป็นชนิดที่ไม่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้เริ่มต้น อีกทั้งมีราคาที่สูงกว่าไม้ท้องตลาดโดยทั่วไป
ชนิดไฮแลนด์ (highland) อันจะอยู่ที่อุณภูมิช่วงกลางวันประมาณ25 °C และกลางคืนในช่วง 15 °C อาทิ           N. rajah  N. aristolochioides N. lowii  สามารถปลูกในโรงเรือนอีแวปหรือในตู้อีแวปซึ่งสามารถควบคุมอุณภูมิได้ หรืออาจปลูกได้ในโรงเรือนอีแวปซึ่งอยู่บริเวณที่มีอากาศเย็นตามไหล่เขาในภาคเหนือ
น้ำที่ใช้ในการรดสามารถใช้น้ำสะอาด อาทิ น้ำปะปาซึ่งพักคอลีนอย่างน้อยหนึ่งวันในการรด จากความเห็นของผู้ปลูกเลี้ยงบางส่วนหม้อข้าวหม้อแกงลิงไม่ค่อยจะมีปัญหากับน้ำมากนัก
แสงที่ใช้ในการปลูกหม้อข้าวหม้อแกงลิงควรได้แสงอย่างน้อย แสงแดดจากพระอาทิตย์ในตอนเช้าจนถึงก่อนเที่ยง ส่วนระยะเวลานั้นสามารถให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้อย่างการใช้หลอดไฟสำหรับการปลูกเลี้ยงพืชเป็นต้น โดยต้องมีเวลาพักในตอนกลางคืนเช่นเดี่ยวกับมนุษย์ที่ต้องมีการพักผ่อน
ความชื้นในอากาศ สามารถวัดได้ด้วยเครื่องวัดความชื้น โดยความชื้นไม่ควรต่ำกว่า 50% ควรกั้นลมบริเวณโรงเรือนเพราะลมเป็นเหตุให้ความชื้นในอากาศลดลง ความชื้นมีส่วนสำคัญในการผลิดหม้อใหม่หากความชื้นไม่เพียงใบจะเริ่มแสดงอาการหม้อฝ่อหรือไม่ออกหม้อนั้นเอง
วัสดุปลูก ควรมีความโปร่งเพราะหม้อข้าวหม้อแกงลิงนั้นวัสดุปลูกต้องไม่อุ้มน้ำจนเกินไปกล่าวคือน้ำสามารถระบายได้ดีแต่วัสดุปลูกต้นสามารถกักเก็บความชื้นได้ประมาณหนึง วัสดุปลูกที่ผู้ปลูกเลี้ยงจำนวนมากแนะนำคือ สเปกนั่มมอสผสมเพอร์ไลท์ หรือ กาบมะพร้าวผสมขุ่ยมะพร้าว หรือจะใช้ขุ่ยมะพร้าวผสมเพอร์ไลท์ ก็ได้นั้นนี้เป็นดุลยพินิจของผู้ปลูก ทั้งนี้ไม่ควรใช้ดินไม่ว่าจะดินอะไรทั้งสิ้นเพราะหม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นพืชที่มีระบบรากแบบอิงอาศัยดินนั้นอาจจับตัวเป็นก้อนทำให้รากหม้อข้าวหม้อแกงลิงไม่สามรถโตต่อได้และรากเน่าไปในที่สุด
ปุ๋ย ไม่ควรให้ปุ๋ยชีวภาพอาทิ มูลสัตว์ มูลไส้เดือน หรือปุ๋ยคอกโดยเด็ดขาดเพราะ คุณสมบัติที่มีไนโตเจนมากทำให้หม้อข้าวหม้อแกงลิงไม่ผลิดหม้อและอาจเนการเรียกแมลงและไส้เดือน กิ้งกือ ซึ่งทำให้ระบบรากของหม้อข้าวหม้อแกงลิงเสียหายได้จนยืนต้นตายในที่สุด
ทั้งนี้หม้อข้าวหม้อแกงลิงอาจไม่ให้ปุ๋ยเลยก็ได้ การให้ปุ๋ยที่มากเกินไปจะทำให้ใบใหญ่และไม่ออกหม้อในที่สุด แต่การให้ปุ๋ยอาจมีข้อดีคือทำให้ต้นแข็งแรงโตเร็ว สามารถให้ดอกได้เร็วกว่าต้นที่ไม่ใส่ปุ๋ยเลย
ปุ๋ยนั้นสามารถใช้ปุ๋ยฉีดพ่นทางใบของกล้วยไม้ผสมน้ำเจือจางให้มากว่าฉลากระบุ หรือ ปุ๋ยละลายช้าสูตร16-16-16 หรือ 30-10-10 ควรให้อย่างน้อย6เดือนครั้ง อย่างน้อย 3-4 เม็ดก็เพียงพอแล้ว