stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
อองซอง
บรรณานุกรม

ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
| ด ค กบุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- | --- |
จักรพรรดิ:  โจผี  โจยอย  โจฮอง  โจมอ  โจฮวน 
จักรพรรดินี:  เปียนซี  เอียนซี  กุยฮุย  มอซือ  กวยทายเฮา  จักรพรรดินีเจิน  เตียวฮองเฮา  จักรพรรดินีหวาง  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจมอ)  จักรพรรดินีเปี้ยน (โจฮวน) 
องค์ชายและราชนิกูลชาย:  โจเจียง  โจสิด  โจฮู  เฉา ก้ง  เฉา ก้าน  เฉา กุ่น  เฉา จฺวิ้น  เฉา จฺวี้  เฉา เจี้ยน  เฉา เปียว  เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)  เฉา ยง  เฉา สฺวิน  เฉา เสีย  เฉา เหยี่ยน  เฉา หรุย  เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)  เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)  เฉา หลี่  เฉา ฮุย 
เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง:  โจเฮา  เฉา เซี่ยน  เฉา หฺวา  หลิว ม่าน  เจ้าหญิงตงเซียง  เจ้าหญิงอานหยาง 
ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน:  โจซอง  สุมาอี้  สุมาสู  สุมาเจียว  สุมาเอี๋ยน 
ขุนนางฝ่ายพลเรือน:  กงซุน หฺว่าง  กว่าน หนิง  กาเซี่ยง  กาอุ้น  โกหยิว  งอก๋ง  งีสง  จงฮิว  จูจ้าน  เจียวเจ้  โจง่าน  โจจุ้น  ชาง ฉือ  ซุนจู  ตังเจี๋ยว  ตังสิม  ตันกุ๋น  ตู้ จี  เตงปิด  เตงเหยียง  เตียวกี๋  เตียวต๋อง  เตียวบ้อ  เตียวอิบ  บู๊ขิวเตี้ยน  ปิดห้วน  เป้า ซฺวิน  เปาต้าน  ลิเตียน  ลิฮอง  เล่าเซียว  เล่าหัว  เลียงกี๋  หลีซิน  หวนแก  หันค่าย  หุยสิว  อองก๋วน  อองเก๋ง  อองซก  อองซิม  อองลอง  อองเหงียบ  อุยก๋วน  เอียวจ๋ง  ฮวนกาย  ฮวนห้อม  ฮัวหิม  ฮูสวน  แฮหัวหุย  แฮหัวฮุย  แฮหัวโฮ  แฮเฮาเหียน  โฮอั๋น 
ขุนนางฝ่ายทหาร:  กองซุนเอี๋ยน  กัว ซิว  กากุ๋ย  กุยห้วย  กุอั๋น  คันห่อง  เคาทู  เค้าอิ๋น  งักจิ้น  งักหลิม  งุยเป๋ง  จงป้า  จงโฮย  จวนตวน  จวนเต๊ก  จิวท่าย  จีนล่ง  จูกัดสู  จูกัดเอี๋ยน  จูเหลง  เจียวปั้น  เจียวอี้  โจจิ๋น  โจเจียง  โจเป๋า  โจหยิน  โจหอง  โจหุ้น  โจอี้  โจฮิว  ซินต๋ำ  ซินเป  ซินหงี  ซิหลง  ซุนเล้  เซงจุย  เซงเจ  ต๋องจู  ตันเกี๋ยน  ต้านท่าย  เตงงาย  เตาอี้  เตียวคับ  เตียวเต๊ก  เตียวเลี้ยว  เตียวอี้  เตียวฮอ  ไต้เหลง  บังเต๊ก  เบ้งตัด  บุนขิม  บุนเพ่ง  บุนเอ๋ง  บุนเฮา  บู๊ขิวเขียม  ปีเอียว  ลิหิม  สุมาปอง  สุมาเล่าจี๋  สุเมา  หมันทอง  หวาง หลิง  อองกี๋  อองซอง  อองสง  อ้าวจุ๋น  อิกิ๋ม  อินต้ายบก  อินเล้  อุยก๋วน  เอียวเก๋า  เอียวฉิว  ฮั่นจ๋ง  เฮ็กเจียว  เฮาหุน  แฮหัวซง  แฮหัวตุ้น  แฮหัวป๋า  แฮหัวหลิม 
สตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กัว หฺวาย  จาง ชางผู  จาง ชุนหฺวา  เจ้าหญิงฉางชาน  ชุยชื่อ  ซัวเอี๋ยม  ซินเหียนเอ๋ง  เซี่ยโหว ฮุย  ผาง เอ๋อ  เว่ย์ ฮฺวาฉุน  สฺวิน ฉ่าย  สฺวี อี้  หวาง ยฺเหวียนจี  หยาง เยี่ยน  หวาง อี้  หยาง ฮุย-ยฺหวี  แฮฮัวเหลง 
บุคคลที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ:  กวนลอ  กองซุนสิว  แก่หวน  โจวุนซก  ปีเอี๋ยน  ปู้ตู้เกิน  ม้ากิ้น  ลิวฮู  ลุนติด  ห่อปี  อองเกี๋ยน  เอียวจอ  โอยเอี๋ยน
ฮิซาโกะ โทโจ

| ฮิซาโกะ โทโจ |
| --- | --- |
東城 日沙子
เกิด:  (1990-08-21) 21 สิงหาคม ค.ศ. 1990 (34 ปี) จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
อาชีพ: นักพากย์
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 2012 – ปัจจุบัน
องค์การ: EARLY WING
ส่วนสูง: 156 ซม.
ฮิซาโกะ โทโจ (ญี่ปุ่น: 東城 日沙子; โรมาจิ: Tōjō Hisako, เกิด 21 สิงหาคม 1990 –) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดไซตามะ สังกัด EARLY WING
ผลงานพากย์

ฮิเมโงโตะ (อาเบะ จินะ)
ชากุเน็ตสึ ทักกิว มุสึเมะ (อุชิโรเดะ คิรุกะ)
ฮินาโกะโน้ต (ฮางิโนะ จิอากิ)
อนิเมะงาตาริส (โคเอ็นจิ มิโกะ)
ยูลีซิส ฌาน ดาร์ก โตะ เร็งกิง โนะ คิชิ (อัสทารอท)
ฮีลเลอร์เกิร์ล (นางิสะ โชโกะ)
จอมตะกละดาบคลั่ง ข้านี่แหละจะทะลวงแนวความคิดที่เรียกว่าเลเวลเอง (ร็อกซี ฮาร์ต)
อาร์โคซอร์

| อาร์โคซอร์ ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่:  ไทรแอสซิกตอนต้น–ปัจจุบัน, 251–0Ma  PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |

จระเข้ และ นก (ในกรณีนี้คือนกกระสาปากเหลืองและจระเข้แม่น้ำไนล์) อาร์โคซอร์ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:: Animalia
ไฟลัม:: Chordata
ชั้น:: Sauropsida
ชั้นย่อย:: Diapsida
ชั้นฐาน:: Archosauromorpha
ไม่ได้จัดลำดับ:: Archosauria Cope, 1869

Clades
 Avemetatarsalia  (นก และญาติที่สูญพันธุ์ไปแล้ว)  Pseudosuchia  (อันดับจระเข้ และญาติที่สูญพันธุ์ไปแล้ว)  †Albisaurus  †Avipes  †Palaeosaurus  †Picrodon  †Sikannisuchus  †Smok  †Zanclodon
ชื่อพ้อง
 Arctopoda Haeckel, 1895  Avesuchia Benton, 1999
อาร์โคซอร์ (อังกฤษ: Archosaur, มาจากภาษากรีกแปลว่า กิ้งก่าผู้ครองโลก) ได้แก่กลุ่มของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกหนึ่งซึ่งมีกะโหลกแบบ diapsid (มีสองโพรงในแต่ละด้าน) ซึ่งในอดีตรวมไปถึงไดโนเสาร์ ส่วนสัตว์พวกอาร์โคซอร์ที่เหลืออยู่ในปัจจุบัน ได้แก่ จระเข้ และ นก
ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่า อาร์โคซอร์ ถือกำเนิดขึ้นมาเมื่อไร พวกที่จัดให้สัตว์เลี้อยคลาย Archosaurus rossicus และ/หรือ Protorosaurus speneri ว่าเป็นอาร์โคซอร์เต็มตัว จะถือเอายุคเพอร์เมียนตอนปลายเป็นจุดเริ่มต้น ในขณะที่อีกกลุ่มจัดสัตว์เลื้อยคลานข้างตนเป็นพวก อาร์โคซอริฟอรมส์ (archosauriformes) และนับให้อาร์โคซอร์วิวัฒนาการต่อจาก archosauriformes อีกที ยึดเอายุคโอลีนีเคียน (Olenekian, ตรงกับยุคไทรแอสซิกตอนต้น) เป็นจุดกำเนิด
อาร์โคซอร์เป็นสัตว์ที่ครองโลกในยุคไทรแอสซิก
สโมสรวอลเลย์บอลกรุงเทพ

สโมสรวอลเลย์บอลคิง-กรุงเทพมหานคร หรือชื่อเดิม "สโมสรกรุงเทพมหานคร" (พ.ศ. 2548 - 2558) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่กรุงเทพมหานคร 
ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยหลังจาก กลุ่มน้ำมันรำข้าวคิง เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลัก ตั้งแต่เดือน ก.ค. 2558 - ปัจจุบัน จึงเปลี่ยนเป็นสโมสรคิง - กรุงเทพมหานคร และลงแข่งขันในวอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก ปี 2559
ชื่อก่อนหน้า

กรุงเทพ (พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2558)
คิง-กรุงเทพ (พ.ศ. 2558 – พ.ศ. 2562)
กรุงเทพ (พ.ศ. 2562 – ปัจจุบัน)
เกียรติประวัติและผลงาน

ชนะเลิศ (1) : 2008–09
ชนะเลิศ (1): 2016
อันดับที่ 3 (1): 2017
อดีตผู้เล่น

| --- | --- |
  ไทย ปลื้มจิตร์ ถินขาว  ปิยะนุช แป้นน้อย  รัตนาภรณ์ สนวนรัมย์  พัชรี แสงเมือง  ศศิภาพร จันทวิสูตร  ธิดารัตน์ เพ็งวิชัย  สนธยา แก้วบัณฑิต  วิริยา สองเมือง  ลีลาวรรณ สุขโคตร  สุมาลัย ประสพสุข  กุลภา เปี่ยมพงษ์สานต์  สิริพร สุขเสน  เดือนเพ็ญ อารีเหลือ  ขวัญจิรา ยุทธไกร  จิราพร นนยะโส  สินีนาฏ โพธิ์เจริญ:
แหล่งข้อมูลอื่น

สโมสรวอลเลย์บอลกรุงเทพ ที่เฟซบุ๊ก
| ด ค กวอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก |
| --- | --- |
ทีมในฤดูกาล 2022-23:  แก่นนคร มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วีซี  ไดมอนด์ ฟู้ด ไฟน์เชฟ-แอร์ฟอร์ซ  นครนนท์  นครราชสีมา คิวมินซี วีซี  มหาวิทยาลัยขอนแก่น ขอนแก่นสตาร์ วีซี  ยูเรก้า – ศรีสะเกษ วีซี  สุพรีม ทิพย ชลบุรี-อี.เทค  อาร์เอสยู วีซี 
ฤดูกาล:  2006  2007  2008  2009  2010  2010–11  2011–12  2012–13  2013–14  2014–15  2015–16  2016–17  2017–18  2018–19  2019–20  2020–21  2021–22  2022-23  2023-24
หน่วยยุทธวิธีตำรวจ (สิงคโปร์)

1°17′42.41″N 103°48′01.76″E﻿ / ﻿1.2951139°N 103.8004889°E﻿ / 1.2951139; 103.8004889
| หน่วยยุทธวิธีตำรวจ |
| --- | --- |
Police Tactical Unit (PTU)
ประจำการ: พ.ศ. 2495 - ปัจจุบัน
ประเทศ:  สิงคโปร์
เหล่า: กองกำลังตำรวจสิงคโปร์
รูปแบบ: หน่วยผู้เชี่ยวชาญกึ่งทหาร  ต่อต้านการก่อจลาจล
บทบาท: การควบคุมฝูงชน ปฏิบัติการต่อต้านอาชญากรรม การตอบสนองต่อภัยพิบัติ การปราบจลาจล
ขึ้นกับ: หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษ
กองบัญชาการ: ฐานทัพควีนส์เวย์, ควีนส์เวย์
สีหน่วย:   น้ำเงินเข้ม
ยานพาหนะต่อต้านการจลาจลเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดของหน่วยยุทธวิธีตำรวจของสิงคโปร์ในหมู่ประชากรท้องถิ่น หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าอ่างเจีย (Ang Chia แปลว่า "ยานพาหนะสีแดง" ในภาษาฮกเกี้ยน)
หน่วยยุทธวิธีตำรวจ (อังกฤษ: Police Tactical Unit: PTU) เป็นหน่วยกำลังกึ่งทหารที่มีความเชี่ยวชาญของกองกำลังตำรวจสิงคโปร์ และอยู่ภายใต้การบัญชาการโดยตรงของหน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษ ตั้งอยู่ในควีนส์ทาวน์ เป็นหน่วยหลักในการต่อต้านการจลาจนและจัดการภัยพิบัติของกองกำลังตำรวจ นอกจากนี้ยังสามารถร้องขอกำลังเพื่อจัดการกับคดีอาชญากรรมร้ายแรงที่กำลังเกิดเหตุอยู่ โดยเฉพาะคดีที่เกี่ยวข้องกับอาวุธปืน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 เจ้าหน้าที่หน่วยยุทธวิธีตำรวจยังแสดงตัวต่อสาธารณะมากยิ่งขึ้น ด้วยการปรากฎตัวเพื่อตรวจตราในพื้นที่สาธารณะต่าง ๆ เช่น ถนนออร์ชาร์ด, ฮอลแลนด์วิลเลจ และเซรังกูน การ์เดน เอสเตท ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการตอบสนองต่อข้อกังวลด้านการก่อการร้ายที่มีเพิ่มมากขึ้น
ประวัติ > จุดเริ่มต้น

หน่วยยุทธวิธีตำรวจนั้นมีจุดเริ่มต้นย้อนไปในช่วงต้นคริสทศวรรษ 1950 ในเหตุการณ์จลาจลมาเรีย เฮอร์โทห์ (Maria Hertogh riot) แสดงให้เห็นถึงความไร้ประสิทธิภาพในการบังคับใช้กฎหมายในด้านของการควบคุมการจลาจลของมวลชนในวงกว้างซึ่งก่อให้เกิดการรบกวนความสงบในพื้นที่สาธารณะ เหตุนี้เองทำให้ในปี พ.ศ. 2495 จึงได้มีการก่อตั้งหมู่ตำรวจจลาจลขึ้นโดยมีเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการจำนวน 60 นายที่มีภูมิหลังทางชาติพันธุ์ที่หลากหลาย และมีการคัดกรองอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีความเชื่อมโยงหรือสัมพันธ์กับพรรคการเมืองหรือฝ่ายใด โดยเจ้าหน้าที่เหล่านี้ได้รับการฝึก (ทางทหาร) อย่างเข้มงวดโดย พันเอก เจ.เอฟ. แฟร์แบร์น อดีตผู้ช่วยอธิบดีตำรวจกองหนุนเซียงไฮ
เจ้าหน้าที่ชุดแรกนี้ได้ก่อตั้งหน่วยปราบจลาจลหมู่แรกขึ้นมาซึ่งเริ่มปฏิบัติการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2495 ในฐานะหน่วยสำรอง (Reserve Unit: RU) มีความรับผิดชอบในการควบคุมฝูงชน, การปราบจลาจล และการให้ความช่วยเหลือในช่วงที่ประสบภัยพิบัติทางธรรมชาติ เช่น ไฟไหม้และน้ำท่วม ทำให้มีการจัดตั้งหน่วยที่ได้รรับการฝึกเฉพาะด้านเป็นพิเศษขึ้นมาอีก 3 หน่วย
ในปี พ.ศ. 2496 หมู่ได้จับการจัดหน่วยใหม่แบ่งออกเป็น 3 กอง กองละ 50 นาย และเปลี่ยนชื่อหน่วยเป็นหน่วยตำรวจสำรอง (Police Reserve Unit: PRU) โดยมีหน่วยตำรวจสำรองที่ 1 ประจำอยู่ที่ค่ายเมานต์เวอร์นอน, หน่วยตำรวจสำรองที่ 2 ประจำอยู่ที่ฐานทัพควีนส์เวย์ และหน่วยตำรวจสำรองที่ 3 ประจำอยู่ที่ค่ายญาลันบาฮาร์ ต่อมาหน่วยนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อของกองกำลังเฉพาะกิจตำรวจ (Police Task Force: PTF) หลังจากการรวมหน่วยสำรองทั้งสามหน่วยเป็นหน่วยเดียวกันและประจำการอยู่ที่ฐานทัพควีนส์เวย์เป็นการถาวร
ประวัติ > ปัจจุบัน

เพื่อตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมที่มีข้อกำหนดด้านความปลอดภัยสาธารณะและการรักษาความปลอดภัยที่มีความซับซ้อนและหลากหลายมากขึ้น ทำให้กองกำลังตำรวจเฉพาะกิจได้รับการยกระดับอีกครั้งในปี พ.ศ. 2546  โดยปรับปรุงอาวุธและยานพาหนะ รวมไปถึงเปลี่ยนแปลงเครื่องแบบยุทธวิธีในปี พ.ศ. 2548 และเปลี่ยนชื่อเป็นหน่วยยุทธวิธีตำรวจ (Police Tactical Unit: PTU)
หว่อง คาน เซ็ง รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน เป็นผู้ดูแลการจัดซื้อยานพาหนะเปตรา (PETRA: Patrol, Escort, Tactical Response Van ประกอบไปด้วยรถตู้ตรวจตรา คุ้มกัน และตอบโต้ทางยุทธวิธี) ควบคู่ไปกับรถตู้หมู่ยุทธวิธีตำรวจ (Police Tactical Squad: PTS) และรถตู้ยานพาหนะทางยุทธวิธีตำรวจ (Troop Tactical Vehicle: TTV) เพื่อใช้ในหน่วยยุทธวิธีตำรวจควบคู่ไปกับหน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งตรงกับเวลาในการจัดประชุมสุดยอดไอเอ็มเอฟและธนาคารโลกที่ประเทศสิงคโปร์ โดยรถตู้สองคันแรกมีลักษณะคล้ายกันกับรถตู้ฟอร์ดทรานซิส
ปัจจุบันหน่วยปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการต่อต้านการก่อการร้าย เช่น หน้าที่รักษาความปลอดภัย ยับยั้งภัยคุกคามของผู้ก่อการร้ายในสิงคโปร์ควบคุ๋ไปกับหน่วยตำรวจอื่น ๆ
หน่วยยุทธวิธีตำรวจยังมีหน่วยรองอีกจำนวนหนึ่ง คือชุดปะทะติดอาวุธ (Armed Strike Team) และหน่วยบริการแห่งชาติ (National Servicemen unit) เรียกว่ากองกำลังความสงบเรียบร้อยสาธารณะ (Public Order Troops: POT) ก่อตั้งขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2561 กองกำลังความสงบเรียบร้อยสาธารณะ ครั้งหนึ่งเคยเป็นหน่วยงานอย่างเต็มรูปแบบในปี พ.ศ. 2566 โดยทำงานร่วมกับหน่วยงานปกติในเหตุการณ์สำคัญ เช่น เหตุจลาจล, เหตุฉุกเฉินระดับชาติ และเหตุการณ์เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยสาธารณะ เช่น การโจมตีของผู้ก่อการร้าย
ประวัติ > เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้อง

ในช่วงเช้าของวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2521 พลตำรวจ ลี กิม ไล ถูกลักพาตัวขณะปฏิบัติหน้าที่ยืนยามฐานทัพของหน่วยตำรวจสำรองที่ 1 ที่เมานต์เวอร์นอน และพบในเวลาต่อมาว่าถูกแถงเสียชีวิตในรถแท็กซี่
เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 สิบตำรวจเอก โท เซ ติน จากหน่วยตำรวจสำรองที่ 1 ระหว่างปฏิบัติหน้าที่พิเศษ เขาลื้นล้มตกจาะเรือขณะพยายามขึ้นมาจากเรือเร็วตำรวจน้ำ นอกชายฝั่งมารีนพาเหรด เนื่องจากไม่ใช่หน่วยทางน้ำ เขาจึงไม่ได้สวมเสื้อชูชีพและถูกกระแสน้ำพัดหายไปจากบริเวณนั้น ศพถูกพบเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ห่างจากจุดเกิดเหตุประมาณแปดกิโลเมตร
เครื่องแบบและยุทโธปกรณ์

เจ้าหน้าที่หน่วยยุทธวิธีตำรวจจะสวมชุดคอมแบทตามธรรมเนียม รู้จักกันในเครื่องแบบตำรวจหมายเลข 4 ประกอบด้วยหมวกเบเรต์สีน้ำเงิน เสื้อเชิ้ตโพลีเอสเตอร์สีน้ำเงินแขนยาวพร้อมกระดุมพลาสติก เข็มขัดคอมแบทสีดำ กางเกงคอมแบทสีน้ำเงิน และรองเท้าบูทคอมแบทสีดำ แขนเสื้ออาจจะพับขึ้นเป็นเสื้อแขนสั้นในช่วงกลางวัน และม้วนลงในเวลากลางคืนหรือระหว่างการฝึกทางยุทธวิธีและการปฏิบัติการ
ในปี พ.ศ. 2548 เครื่องแบบดังกล่าวได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ และมีการนำเครื่องแบบทางยุทธวิธีใหม่มาใช้งาน หมวกเบเรต์สีแดงถูกนำมาใช้งานเพื่อความสะดวกในการมองหาเจ้าหน้าที่จากหน่วยตำรวจยุทธวิธีในกรณีที่เกิดการปราบจลาจลขนาดใหญ่ เครื่องแบบคอมแบทยังได้รับการออกแบบมาใหม่ให้เป็นเครื่องแต่งกายที่หลวมมากขึ้นพร้อมกับมีช่องเก็บของอเนกประสงค์ วัสดุเปลี่ยนผ้าฝ้ายผสมกับโพลีเอสเตอร์ซึ่งมีความทนทานสูงกว่าและทนไฟมากขึ้น สีของเครื่องแบบยังคงเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มเพื่อวัตถุประสงค์ทางยุทธวิธี และมีการแนะนำให้ใช้รองเท้าบูทส้นสูงพร้อมกับสายรัดถุงเท้า
เจ้าหน้าที่หน่วยยุทธวิธีตำรวจประกอบไปด้วยยุทโธปกรณ์หลากหลายชนิด เช่น อุปกรณ์ปราบจลาจล สเปรย์พริกไทย, กระบอง, เครื่องยิงแก๊สน้ำตา เฮคเลอร์แอนด์คอช เฮชเค69เอ1, ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ เฮคเลอร์แอนด์คอช ยูเอสพี และปืนกลมือ เฮคแลร์อุนด์คอค เอ็มเพ5
เครื่องแบบและยุทโธปกรณ์ > รายการอาวุธปืน

ซีแซด พี-07
เฮคเลอร์แอนด์คอช ยูเอสพี (USP Compact)
เฮคแลร์อุนด์คอค เอ็มเพ5 (เริ่มยุติการใช้)
เอฟเอ็น สการ์ (เข้ามาแทนที่ เฮชเค เอ็มเพ5)
เฮคเลอร์แอนด์คอช เฮชเค69เอ1
Pepperball VKS
แหล่งข้อมูลอื่น

Singapore Police Force Special Operations Command
PTU Singapore info and pictures เก็บถาวร 2018-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รถปราบจลาจลอ่างเจียยุคปัจจุบัน จอดอยู่ข้างถนนในออร์ชาร์ด
เจ้าหน้าที่หน่วยยุทธวิธีตำรวจ ลาดตระเวนที่ราฟเฟิลส์ซิตี้ระหว่างการซ้อมขบวนพาเหรดวันชาติปี 2548 เขาสวมชุดรูปแบบใหม่ที่ประกอบด้วยหมวกเบเร่ต์สีแดงแบบใหม่ร่วมกับชุดคอมแบทแบบเก่า
อำนวย ปะติเส

| อำนวย ปะติเสม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |
อำนวย ในปี พ.ศ. 2559

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ดำรงตำแหน่ง 18 พฤศจิกายน 2557 – 19 สิงหาคม 2558
นายกรัฐมนตรี: พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี
ดำรงตำแหน่ง 16 กันยายน – 2 ตุลาคม 2557
นายกรัฐมนตรี: พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง 17 ธันวาคม 2537 – 13 กรกฎาคม 2538
นายกรัฐมนตรี: ชวน หลีกภัย
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 (77 ปี) อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม ประเทศไทย
ศาสนา: พุทธ
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2523–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: สมใจ ปะติเส

อำนวย ปะติเส เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย และเป็นอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (หม่อมราชวงศ์ปรีดียาธร เทวกุล) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม 2 สมัย
ประวัติ

อำนวย ปะติเส เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายทองแดง และนางห้วย ปะติเส ชาวอำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์บัณฑิต(เกียรตินิยมดี) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท เศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรสกับ นางสมใจ ปะติเส มีบุตร 3 คน ชื่อ นาย อดิษฐ์ ปะติเส นางสาว อทิชา ปะติเส นางสาว อนุชนา ปะติเส
การทำงาน > งานการเมือง

อำนวย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2535 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2537 แทนนายไตรรงค์ สุวรรณคีรี ที่ขอลาออกจากตำแหน่งดังกล่าว
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 44 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
อำนวย ปะติเส มีความเชี่ยวชาญด้านอ้อยและน้ำตาลทราย นอกจากนั้นเขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารองค์การสวนยาง กรรมการ ธ.ก.ส. และองค์กรอื่นอีกหลายองค์กร รวมถึงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการศูนย์บริหารโครงการรักษาเสถียรภาพราคายาง และกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย
อำนวย ปะติเส เคยได้รับแต่งตั้งเป็นประธานที่ปรึกษาของนายธีระชัย แสนแก้ว รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นายยุทธพงศ์ จรัสเสถียร) ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา แต่งตั้งเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2557 ต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ของปีเดียวกัน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลดังกล่าว กระทั่งพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558
การทำงาน > งานวิชาการ

อำนวย ปะติเส เคยเป็นอาจารย์ประจำภาคเศรษฐศาสตร์วิทยาลัยการค้า หอการค้าไทย และเป็นอาจารย์พิเศษสาขาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และในปี พ.ศ. 2552 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน 2552
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
อี้ จงเทียน

| อี้ จงเทียน |
| --- | --- |
เกิด: 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 ฉางซา, มณฑลหูหนาน, สาธารณรัฐจีน
อาชีพ: นักเขียน, นักประวัติศาสตร์, นักปราชญ์
ภาษา: ภาษาจีน
สัญชาติ: จีน
พลเมือง: จีน
จบจาก: มหาวิทยาลัยอู่ฮั่น
อี้ จงเทียน (เกิด 2490) เป็นนักเขียน, นักประวัติศาสตร์, นักปราชญ์ชาวจีน
ประวัติ

อี้จงเทียนใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ เมืองฉางซา มณฑลหูหนาน และใช้ชีวิตในวัยรุ่นที่ เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย  ในปี พ.ศ. 2508 ภายหลังสำเร็จการศึกษาจากชั้นมัธยมศึกษา อี้จงเทียนถูกส่งไปยังเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เพื่อเขาร่วมกองกำลังการผลิตแห่งซินเจียง และกลายเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเวลาต่อมา หลังกลับจากซินเจียง อี้จงเทียนได้เข้าศึกษาใน มหาวิทยาลัยอู่ฮั่น สาขาวรรณกรรมจีนโบราณ และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2521 และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทในอีกสามปีถัดมา ซึ่งภายหลังเขาได้ตัดสินในที่จะเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย ปัจจุบันอี้จงเทียนเป็นศาสตราจารย์ที่ วิทยาลัยมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซียะเหมิน
ทางด้านวิชาการ

อี้จงเทียนมีความสนใจทางด้านวิชาการหลายสาขา เช่น วรรณกรรม,ทัศนศิลป์,มานุษยวิทยา,ประวัติศาสตร์และมุนุษยศาสตร์ และอี้จงเทียนยังสนใจในด้านการพัฒนาเมืองสมัยใหม่ในจีน และยังถูกอ้างถึงในการผังเมืองด้วย
การทำงาน

อี้จงเทียนตีพิมพ์หนังสือทางวิชาการที่เขาสนใจหลายๆเล่ม และเป็นที่นิยม นี่จึงทำให้เกิดการโต้เถียงเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำให้งานของอี้จงเทียนเป็นที่นิยม
ในปี พ.ศ. 2548 อี้จงเทียนออกรายการแลคเชอร์รูม ในช่อง ซีซีทีวี 10 ซึ่งได้บรรยายในชุดหัวข้อ บุคคลสำคัญยุคฮั่น และในปี พ.ศ. 2549 ในชุดอี้จงเทียนพิเคราะห์สามก๊ก  ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และยังกระตุ้นให้เกิดข้อถกเถียงเกี่ยวกับคุณภาพทางวิชาการที่เขาบรรยาย
ในปี พ.ศ. 2551 อี้จงเทียนได้บรรยายในชุด ปรัชญาก่อนราชวงศ์ฉิน
เพิ่มเติม

Yi Zhongtian's personal blog
Yi Zhongtian's profile on People.com.cn เก็บถาวร 2006-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ส้มฉุน (ยำ)

สำหรับอาหารหวาน ดูที่ส้มฉุน
| --- | --- |
ชื่ออื่น: ส้มลิ้ม, มะม่วงฉุน
ประเภท: อาหารว่าง
แหล่งกำเนิด: ประเทศไทย
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อุณหภูมิเสิร์ฟ: อุณหภูมิห้อง
ส่วนผสมหลัก: มะม่วง, น้ำตาลปี๊บ, น้ำปลา, หอมแดง, ปลาย่าง
 ตำราอาหาร: ส้มฉุน
ส้มฉุน บ้างเรียก ส้มลิ้ม หรือ มะม่วงฉุน เป็นอาหารว่างชนิดหนึ่งของไทย ใช้สำหรับแนมอาหารประเภทผัดแห้ง หรือรับประทานเล่นแกล้มเหล้า บ้างก็รับประทานคู่กับข้าวสวยร้อน ๆ สำหรับผู้รื้อไข้ โดยส้มฉุนแบ่งออกเป็นสองแบบ คือ ส้มฉุนแบบชาวบ้านคือการนำนำผลไม้รสเปรี้ยว เช่น มะม่วงหรือมะยมดิบ ไปยำกับน้ำตาล น้ำปลา และกุ้งแห้ง และส้มฉุนแบบชาววังที่จะโรยหน้าด้วยเครื่องเคราต่าง ๆ เช่น หมูหวาน ปลาดุกฟู เป็นอาทิ
คาดว่าส้มฉุนเป็นอาหารคาวที่มีมาตั้งแต่ยุคอาณาจักรอยุธยา จะปรุงด้วยการคลุกเคล้าเครื่องปรุงให้มีรสเข้มข้น แต่ไม่ให้น้ำเครื่องปรุงซึมซาบเข้าไปในเนื้อมะม่วงแบบยำมะม่วงหรือมะม่วงน้ำปลาหวาน รวมทั้งไม่นิยมใส่พริกลงไปเพราะจะทำให้เสียรส ขณะที่ส้มฉุนชาววังจะใส่พริกแห้งลงไปด้วย
ส้มฉุนชาวบ้าน

ส้มฉุนแบบชาวบ้านนั้น ปรากฏอยู่ใน พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ระบุว่า “ส้มฉุน คือของกินชนิดหนึ่ง ใช้มะม่วงดิบ มะยมดิบ ยำกับกุ้งแห้ง ใส่น้ำปลา น้ำตาล บางทีก็นำไปตากแดด ส้มลิ้มก็เรียก” ซึ่งมีลักษณะเป็นอาหารประเภทยำ ใกล้เคียงกับยำมะม่วง เพียงแต่ส้มฉุนแบบดังกล่าวไม่มีการใส่พริกลงไป ซึ่งจากความหมายดังกล่าวนั้น มีลักษณะที่ต่างออกไปจากส้มฉุนแบบลอยแก้วอย่างสิ้นเชิง
หนังสือ อาหารบ้านท้ายวัง ของ'รงค์ วงษ์สวรรค์ ระบุถึงการทำส้มฉุนนี้ไว้ว่าได้มาจากยายของตนเองซึ่งมีพื้นเพมาจากจังหวัดสุพรรณบุรี ว่าต้องใช้มะม่วงดิบ ด้วยการปลิดมะม่วงจากต้น และปอกเปลือกทันที ก็จะได้รสสดใหม่ รวมทั้งเสนอแนะการเลือกพันธุ์มะม่วงที่จะนำมาฉุนไว้ว่า "...อกร่องกลิ่นละไมกว่าพิมเสน แก้วกลิ่นแฉดกว่าน้ำดอกไม้ ทองดำกลิ่นทึบกว่าหนังกลางวันและทอดปลายแขน..." ส่วนวัตถุดิบอื่น ๆ รงค์ได้อธิบายไว้ว่า ใช้หัวหอมสวนจากตำบลบางนกแขวก จังหวัดสมุทรสงคราม เพราะมีกลิ่นและรสซาบซึ้งกว่าตำบลอื่น พริกใช้พริกบางช้าง เพราะมีรสเผ็ดระรื่นและสกุลสูงกว่าพริกอื่น ปลาย่างควรใช้แบบไม่เหม็นหืน แต่กรอบและหอมกลิ่นคาว เมื่อนำปลาไปป่นต้องไม่ให้ละเอียดเป็นผง แต่ก็ไม่ให้หยาบเป็นกาบ เป็นอาทิ
ส่วนวิธีการทำจะนำมะม่วงมาปอกเปลือกถากผิวสีเขียวด้านในติดบนเนื้อเฉียบบาง เพื่อรักษากลิ่นมะม่วงไว้ แล้วล้างน้ำให้หมดยาง ห้ามแช่น้ำทิ้งไว้จะทำให้เสียกลิ่นมะม่วงไป จากนั้นนำมะม่วงที่ฝานมาขยำกับน้ำตาลปี๊บ น้ำปลาดีมาคลุกเคล้าจนฉ่ำ ซึ่งขั้นตอนนี้จะเรียกว่า 'ฉุน' ก่อนโรยปลาย่าง และหอมแดงซอย เป็นอันเสร็จ
ส้มฉุนชาววัง

ส้มฉุนชาววังจะมีลักษณะการทำใกล้เคียงกับส้มฉุนแบบชาวบ้าน คือจะนำมะม่วงดิบมาฝานแฉลบแบบบาง นำมะม่วงนั้นไปขยำกับดอกเกลือแต่เบามือ แล้วนำไปล้างน้ำออกเพื่อลดทอนความเปรี้ยวลง จากนั้นก็นำไปแช่ในน้ำเชื่อมเพื่อปรับรส ก่อนนำไปยำกับน้ำเคยดี พริกแห้งป่น และกุ้งแห้งป่น เรียกว่า ยำส้มฉุน โดยในแต่ละสายตระกูลจะมีวิธีการทำที่แตกต่างกันออกไป อย่างเช่น ยำส้มฉุนตำรับราชสกุลทินกร จะโรยหน้าด้วยกุ้งแห้งป่น กุ้งแห้งทอด หมูหวาน ปลาดุกฟู และพริกแห้งทอด ส่วนตำรับหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุล จะใช้มะม่วงหั่นแฉลบ ปรุงน้ำยำด้วยน้ำตาล น้ำปลา กะปิเผา มะนาว โรยหน้าด้วยหมูหวานชิ้นเล็ก ๆ ปลาดุกย่างทอดฟูหั่นชิ้นเล็ก ๆ และหอมซอยอย่างหยาบ ให้ได้รสเปรี้ยว เค็ม และหวาน
อำเภอกงหรา

| อำเภอกงหรา |
| --- | --- |
อำเภอ
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Amphoe Kong Ra
คำขวัญ: เขาบรรทัดงามสง่า ธรรมชาติเพลินตา ฉ่ำอุราน้ำตก ผลไม้ดกรสอร่อย
แผนที่จังหวัดพัทลุง เน้นอำเภอกงหรา
พิกัด: 7°24′12″N 99°57′0″E﻿ / ﻿7.40333°N 99.95000°E﻿ / 7.40333; 99.95000
ประเทศ:  ไทย
จังหวัด: พัทลุง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 255.85 ตร.กม. (98.78 ตร.ไมล์)
ประชากร (2564)
 • ทั้งหมด: 36,692 คน
 • ความหนาแน่น: 143.41 คน/ตร.กม. (371.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์ : 93180, 93000 (เฉพาะตำบลชะรัตและสมหวัง)
รหัสภูมิศาสตร์: 9302
ที่ตั้งที่ว่าการ: ที่ว่าการอำเภอกงหรา หมู่ที่ 8 ตำบลคลองทรายขาว อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง 93180
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
กงหรา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง ห่างจากตัวเมืองพัทลุง 42 กิโลเมตร การเดินทางใช้ ถนนเพชรเกษมจากสี่แยกเอเชียมาทางทิศตะวันตกแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4122 ที่บ้านคลองหมวย อำเภอศรีนครินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต

อำเภอกงหราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอศรีนครินทร์และอำเภอเมืองพัทลุง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองพัทลุงและอำเภอเขาชัยสน
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอตะโหมด และอำเภอปะเหลียน (จังหวัดตรัง)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปะเหลียนและอำเภอย่านตาขาว (จังหวัดตรัง)
ประชากร

ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยถิ่นใต้ ใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ในการสื่อสาร ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 80 และนับถือศาสนาพุทธร้อยละ 20 ประเพณีของชาวกงหราก็มีความแตกต่างกันตามศาสนาเช่น การแต่งงานแบบอิสลาม การสุหนัต การฝังศพ ส่วนชาวพุทธก็มีการบวช งานชิงเปรต เป็นต้น แต่ชาวกงหราแม้จะต่างศาสนากันแต่ก็อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนภูมิภาค

อำเภอกงหราแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | กงหรา |  | (Kong Ra) |  |  | 07 หมู่บ้าน |  |
| 2. | ชะรัด |  | (Charat) |  |  | 09 หมู่บ้าน |  |
| 3. | คลองเฉลิม |  | (Khlong Chaloem) |  |  | 14 หมู่บ้าน |  |
| 4. | คลองทรายขาว |  | (Khlong Sai Khao) |  |  | 08 หมู่บ้าน |  |
| 5. | สมหวัง |  | (Som Wang) |  |  | 07 หมู่บ้าน |  |
การแบ่งเขตการปกครอง > การปกครองส่วนท้องถิ่น

ท้องที่อำเภอกงหราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลชะรัด  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะรัดทั้งตำบล
เทศบาลตำบลกงหรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกงหราทั้งตำบล
เทศบาลตำบลคลองทรายขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองทรายขาวทั้งตำบล
เทศบาลตำบลสมหวัง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสมหวังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเฉลิม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเฉลิมทั้งตำบล
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์เทศบาลตำบลคลองทรายขาว เก็บถาวร 2014-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อิชิการิ

บทความนี้เกี่ยวกับนคร สำหรับกิ่งจังหวัด ดูที่ กิ่งจังหวัดอิชิการิ
อิชิการิ (ญี่ปุ่น: 石狩市; โรมาจิ: Ishikari-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น อยู่ภายในพื้นที่ของกิ่งจังหวัดอิชิการิ มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับนครซัปโปโระ
เมืองพี่น้อง > ต่างประเทศ

แคมป์เบลริเวอร์, ประเทศแคนาดา (ตั้งแต่ 1983)
วานีโน, ประเทศรัสเซีย (ตั้งแต่ 1993)
เผิงโจว, ประเทศจีน (ตั้งแต่ 2000)
เมืองพี่น้อง > ในประเทศ

วาจิมะ (ตั้งแต่ 2012)
อนนะ (ตั้งแต่ 2013)
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อิชิการิ
เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ  ญี่ปุ่น 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
วิชาการ:  CiNii