stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ระพิน ภูไท
บั้นปลายชีวิต

ระพิน ภูไท ซึ่งเป็นโรคความดันโลหิตสูงอยู่ก่อนแล้ว เสียชีวิตด้วยวัยเพียง 33 ปี ด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองแตก​ ที่โรงพยาบาลมหาชัย เวลา 04.00 น. วันจันทร์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2524 ก่อนจะพบจุดจบ เขาปวดขามาก ปวดติดต่อกันหลายวัน สังเกตดูพบว่าข้อเท้าบวม ขาก็บวม การขึ้นเวทีครั้งสุดท้าย ระพิน รับเชิญไปกับวง ลูกทุ่งฉันทนา ของ ศิลป์ จิตรกร ได้เงินค่าตัว 1,000 บาท
เย็นวันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม ระพินตั้งใจไปหาหมอที่คลินิกเพราะรู้สึกขาจะบวมมากผิดปกติ แต่คลินิกปิด เขาเลยบอกกับภรรยาว่าเดี๋ยวไปรับเชิญวันที่ 24 ก่อน ได้เงินแล้ววันที่ 25 ค่อยมาตรวจ แล้วไม่รู้นึกยังไง ระพิน เลยชวนภรรยาไปดูหนังเรื่อง ผีตาโบ๋ หนังเลิกก็กลับบ้านนอน นอนพักเดียวบ่นร้อนมากไม่ไหวเลยออกไปนอนที่ม้าหินอ่อนใกล้ๆ หน้าบ้าน จู่ๆ ก็แน่นหน้าอกกลับเข้าบ้านยิ่งแน่นหน้าอกเข้าไปใหญ่ ภรรยาเลยตัดสินใจนำส่งโรงพยาบาลมหาชัย แล้วตีสี่ของรุ่งเช้าวันจันทร์นั่นเอง ระพิน ภูไท ก็สิ้นลมหายใจสุดที่แพทย์จะเยียวยาได้ หมอให้เหตุผลการตายของเขาว่า เส้นโลหิตในสมองแตก
ผลงานเพลงดัง

คุณนายโรงแรม
คนสวยใจดำ
อีแม๊ะ
เอาคำว่ารักของเธอคืนไป
ปีวอกหลอกพี่
ชุมทางเขาชุมทอง
ลาก่อนความโกหก
ชายคลอง
จ้างก็ไม่รัก
เอาคำว่ารักของคุณคืนไป
โธ่คนอย่างเรา
คิดถึงพี่หน่อย
หนุ่มสลัม
เดือนสามช้ำรัก
คำสั่งคุณหมอ
คนจนเป็นไง
ชายคลอง
ไม่ยิ้มจะเอาเท่าไหร่
ยังไม่พอ
สระบุรีร้องไห้
เจ้าพิน
เหมือนลูกโบว์ลิ่ง
คิดถึงแหม่ม
น้ำตาเจ้าพิน
ซังข้าวเฝ้านา
หนุ่มบ้านนอก
หลอกพี่ให้พอ
ระพินเลือกคู่
ยิ่งกว่าช้ำ
ทุยเพื่อนแก้ว
งามเหลือเกิน
จดหมายต.ช.ด.
หลอกพี่ให้พอ
เป็นต้น
ผลงานการแสดง

ลานสาวกอด 2515
นำแสดงโดย: ครรชิต ขวัญประชา และ เพชรา เชาวราษฎร์ 
(ได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ 2 เพลงคือ"ลานสาวกอด" และ "ใต้ฟ้าเชียงฮาย")
อสูรกาย (2515)
นำแสดงโดย: สมบัติ เมทะนี , สังข์ทอง สีใส
สองฝั่งโขง (2514)
นำแสดงโดย: ครรชิต ขวัญประชา, ดวงใจ หทัยกาญจน์,นงคราญ ผาสุข, ทักษิณ แจ่มผล
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2471

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2471 (ค.ศ. 1928) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 147 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 4 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี พ.ศ. 2470 (1 มกราคม - 31 มีนาคม) และ 2471 (1 เมษายน - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ผู้นำ

พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประธานอภิรัฐมนตรีสภา: สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช (จนถึง 13 มิถุนายน)
อธิบดีศาลฎีกา :
พระยาจินดาภิรมย์ราชสภาบดี (จนถึง 15 ธันวาคม)
พระยาเทพวิทุรพหุลศรุตบดี (ตั้งแต่ 15 ธันวาคม)
นครเชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ
นครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์
เหตุการณ์ > ตุลาคม

3 ตุลาคม - ขบวนรถรวมที่ 56 วังก์พง - บางกอกน้อยทับคนตายระหว่างสถานีรถไฟวัดสุวรรณกับสถานีรถไฟคลองมหาสวัสดิ์
24 ตุลาคม - ขบวนรถไฟขนหินตกรางระหว่างสถานีรถไฟบ้านโพ
วันเกิด > เมษายน

2 เมษายน - ไพโรจน์ นิงสานนท์ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 16 มีนาคม พ.ศ. 2564)
วันเกิด > พฤษภาคม

3 พฤษภาคม - ปุณมี ปุณศรี นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 24 มกราคม พ.ศ. 2528)
วันเกิด > มิถุนายน

2 มิถุนายน - พูนสวัสดิ์ ธีมากร นักแสดง (ถึงแก่กรรม 21 มีนาคม พ.ศ. 2545)
26 มิถุนายน - คำพูน บุญทวี ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่กรรม 4 เมษายน พ.ศ. 2546)
วันเกิด > กรกฎาคม

1 กรกฎาคม - มนัส ปิติสานต์ ศิลปินแห่งชาติ
16 กรกฎาคม - สุดจิตต์ อนันตกุล ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่กรรม 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555)
20 กรกฎาคม - ยุพา อุดมศักดิ์ นักการเมือง
22 กรกฎาคม - สุธี สิงห์เสน่ห์ นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 3 สิงหาคม พ.ศ. 2556)
วันเกิด > สิงหาคม

7 สิงหาคม - เชาวน์ ณศีลวันต์ นักการเมือง
25 สิงหาคม
แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่อนิจกรรม 5 กันยายน พ.ศ. 2561)
ทวีป วรดิลก ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่อนิจกรรม 8 เมษายน พ.ศ. 2548)
วันเกิด > กันยายน

7 กันยายน - สมบูรณ์ จีระมะกร นักการเมือง (ถึงแก่อนิจกรรม 20 กันยายน พ.ศ. 2562)
วันเกิด > พฤศจิกายน

21 พฤศจิกายน - ประยูร อุลุชาฎะ ศิลปินแห่งชาติ (ถึงแก่กรรม 29 ธันวาคม พ.ศ. 2543)
23 พฤศจิกายน - วรนุช อารีย์ นักร้อง (ถึงแก่กรรม 20 ธันวาคม พ.ศ. 2560)
29 พฤศจิกายน - พร ภิรมย์ นักร้อง (มรณภาพ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553)
วันถึงแก่กรรม > เมษายน

9 เมษายน - พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าฉายรัศมีหิรัญพรรณ (ประสูติ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2414)
วันถึงแก่กรรม > พฤษภาคม

13 พฤษภาคม - พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง (ประสูติ 4 กันยายน พ.ศ. 2399)
25 พฤษภาคม - หม่อมเจ้าอนุชาติศุขสวัสดิ์ ศุขสวัสดิ์ (ประสูติ 28 เมษายน พ.ศ. 2415)
วันถึงแก่กรรม > มิถุนายน

13 มิถุนายน - สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช (ประสูติ 11 มกราคม พ.ศ. 2403)
วันถึงแก่กรรม > ตุลาคม

5 ตุลาคม - พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร (ประสูติ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2418)
พิษณุ พลไวย์

| พิษณุ พลไวย์ |
| --- | --- |

ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 17 ธันวาคม พ.ศ. 2506 อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย
เสียชีวิต: 17 มกราคม พ.ศ. 2559 (52 ปี) อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2535–2539)   ไทยรักไทย (2544–2549)   เพื่อธรรม (2554–2559)
คู่สมรส: ละเอียด พลไวย์

พิษณุ พลไวย์ (17 ธันวาคม พ.ศ. 2506 - 17 มกราคม พ.ศ. 2559) อดีตกรรมการบริหารพรรคเพื่อธรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก 3 สมัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
ประวัติ

นายพิษณุ พลไวย์ เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายสมพงษ์ พลไวย์ และ นางอวยพร พลไวย์ มีพี่น้อง 5 คน โดยนายพิษณุเป็นคนที่ 4 สำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี จาก คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ปริญญาโท ด้านการจัดการ จาก ประเทศสหรัฐอเมริกา
นายพิษณุ  พลไวย์ ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบด้วยโรคประจำตัวที่ตำบลดงประคำ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2559 เมื่อเวลา 16.00 น. และทำพิธีรดน้ำศพ ที่ วัดสระแก้วปทุมทอง ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก
งานการเมือง

นายพิษณุ เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2544 รวม 3 สมัย
นายพิษณุ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 35 สังกัดพรรคไทยรักไทย เมื่อ พ.ศ. 2548 ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งดังกล่าว และดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเพื่อธรรม
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นายพิษณุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
สาธารณรัฐโมลอสเซีย

| สาธารณรัฐโมลอสเซีย Respubliko de Molossia (ภาษาเอสเปรันโต) |
| --- | --- |
   ธงชาติ    ตราประจำ  
คำขวัญ: หากไม่กล้าหาญ ก็จะไม่มีชัย
เพลงชาติ: "Fair Molossia is Our Home"  

เมืองหลวง และเมืองใหญ่สุด: เบห์ตัน
ภาษาราชการ: ภาษาอังกฤษ, ภาษาเอสเปรันโต, ภาษาสเปน
เดมะนิม: โมลอสเซี่ยน
การปกครอง: รัฐธรรมนูญ ระบบประธานาธิบดี (นิตินัย)   เผด็จการทหาร (พฤตินัย) [ต้องการอ้างอิง]

• ประธานาธิบดี : เควิน เบห์
• รองประธานาธิบดี : เอเดรียนเน เบห์
• สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสาธารณรัฐโมลอสเซีย : ภริยาประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโมลอสเซีย
 
สภานิติบัญญัติ: สภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ก่อตั้ง

• สถาปนา : 26 พฤษภาคม1977
 
พื้นที่
• รวม: 0.0053 ตารางกิโลเมตร (0.0020 ตารางไมล์)
ประชากร
• ประมาณ: 34 (รวมสุนัข)
สกุลเงิน: วาลอร่า
เขตเวลา: เวลามาตรฐานโมลอสเซีย (UTC-7 hours, 41 minutes)  เวลากลางวันของโมลอสเซีย (UTC-8:41)
รหัสโทรศัพท์: +1 775
สาธารณรัฐโมลอสเซีย เป็น ประเทศจำลอง มีพรมแดนติดกับสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดย เควิน บาห์ (เกิด 30 กรกฎาคม 1962) และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่บ้านของเขาใกล้ Dayton, เนวาดา
สาธารณรัฐโมลอสเซียอ้างสิทธิ์ในตัวเองว่าเป็นประเทศ แต่ไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นประเทศโดย สหประชาชาติ หรือรัฐบาลหลัก ๆ เมื่อวันที่ 16 เมษายน 2559 Baugh ได้จัดทัวร์ โมลอสเซีย ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเว็บไซต์ Atlas Obscura
เควิน บาห์ ยังคงจ่ายภาษีทรัพย์สินในที่ดินไปยัง สตอรีย์เคาน์ตี้ (รัฐบาลท้องถิ่นที่ได้รับการยอมรับ) แม้ว่าเขาจะเรียกมันว่า "การช่วยเหลือจากต่างประเทศ" การใช้ที่ดินของทรัพย์สินที่ระบุว่าอยู่ภายในเขตนั้นผลิตขึ้นเป็นบ้านที่แปลงเป็นอสังหาริมทรัพย์  เควิน บาห์ กล่าวว่า "เราทุกคนต้องการที่จะคิดว่าเรามีประเทศของเราเอง แต่คุณรู้ว่าสหรัฐฯยิ่งใหญ่กว่านี้มาก" เควิน บาห์ ก็ยังจ่ายเงินให้ รัฐบาลท้องถิ่น เช่นกัน.
ประวัติศาสตร์

ต้นกำเนิดของสาธารณรัฐโมลอสเซียมาจากโครงการประเทศจำลองเรียกว่า สาธารณรัฐวูลด์สตีน ก่อตั้งโดย บาห์ และ เจมส์ สเปียลแมน เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 1977  โดยสาธารณรัฐวูลด์สตีนได้ถูกก่อตั้งขึ้นและมีผู้พำนักคือ สมเด็จพระราชาเจมส์ที่หนึ่ง (สเปียลแมน) และนายกรัฐมนตรีคือ บาห์ แม้ว่าเจมส์ได้ออกจากสาธารณรัฐวูลด์สตีนไป แต่บาจ์ก็ยังคงใช้สัญชาติในนามของสาธารณรัฐวูลด์สตีนในขณะที่เขาเรร่อนในยุโรปตั้งแต่ปี 1998 - 1999
โมลอสเซียเคยเป็นสมาชิกสหมณฑลยูโทเปีย 3
เมื่อ 3 กันยายน 1999 บาห์สร้างสาธารณรัฐโมลอสเซียเป็นประเทศที่สืบต่อจากวูลด์สตีน และประกาศตัวประธานาธิบดี
เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2012 เควิน บาห์ได้สร้างคำร้องบนเว็บไซต์ 'Whitehouse.gov เพื่อที่จะได้รับการยอมรับ
ในการเป็นประเทศจำลองอย่างเป็นทางการ (คำร้อง "We the People"[ลิงก์เสีย] ) เขาได้ประกาศการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งสุดท้าย เมื่อ 18 มีนาคม 2012 มีประชากรรวม 27 คน ( Newsbites Molossia )
สัญลักษณ์ประจำชาติ

ธงของสาธารณรัฐโมลอสเซียเป็นธงไตรรงค์แนวนอนประกอบด้วยสีฟ้า ขาว และเขียว แถบสีฟ้าแสดงถึงความแข็งแกร่งของประเทศและท้องฟ้าที่เป็นทะเลทราย แถบสีขาวแสดงถึงความบริสุทธิ์และภูเขาโดยรอบ และแถบสีเขียวแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองและภูมิประเทศ
สัญลักษณ์ประจำชาติอื่น ๆ
สัตว์ประจำชาติ คือ ม้ามัสแตง และนกกระทาทะเลทราย
ต้นไม้ประจำชาติ คือ ต้นจูนิเปอร์สามัญ และต้นบรัช
ประธานาธิบดีเควินเบห์ (เกิด 30 กรกฎาคม 2505)
จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท

| จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท |
| --- | --- |
เกิด: 18 กันยายน พ.ศ. 2535 (32 ปี) กรุงเทพมหานคร
นามปากกา: ร เรือในมหาสมุท
ภาษา: ไทย
สัญชาติ: ไทย
จบจาก: คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
แนว: จินตนิมิต ดิสโทเปีย ยาโออิ
ผลงานที่สำคัญ: สิงโตนอกคอก วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่ (ในนาม "ร เรือในมหาสมุท")
รางวัลสำคัญ: รางวัลซีไรต์ พ.ศ. 2560 จาก สิงโตนอกคอก
จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท (ชื่อเล่น ลี้; เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2535) เป็นนักเขียนชาวไทยผู้ได้รับรางวัลซีไรต์ใน พ.ศ. 2560 จากผลงานรวมเรื่องสั้น สิงโตนอกคอก และเป็นผู้ได้รับรางวัลซีไรต์ชาวไทยที่อายุน้อยที่สุด โดยในขณะที่เธอได้รับรางวัลเธอมีอายุเพียง 25 ปี เธอยังเขียนงานวรรณกรรมแนวยาโออิโดยใช้นามปากกาว่า ร เรือในมหาสมุท
ประวัติ

จิดานันท์เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2535 ที่กรุงเทพมหานครในครอบครัวไทยเชื้อสายจีน เธอเป็นบุตรสาวคนที่สี่จากพี่น้องสี่คนที่เป็นผู้หญิงทั้งหมด เธอใช้ชีวิตวัยเด็กในพื้นที่กรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรปราการก่อนจะย้ายขึ้นเหนือไปจังหวัดเชียงใหม่และย้ายที่อยู่อีกหลายครั้ง จิดานันท์สนใจการอ่านและการเขียนหนังสือมาตั้งแต่วัยเด็ก เธอเริ่มเขียนเรื่องลงทางเว็บไซต์ตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และเริ่มเขียนงานแฟนฟิกชันการ์ตูนช่วงที่เธออายุประมาณ 17-18 ปี ซึ่งการเขียนงานแฟนฟิกชันทำให้จิดานันท์ได้มีโอกาสพบปะคนอื่น ๆ ที่มีความสนใจร่วมกัน
ในช่วงที่จิดานันท์เรียนอยู่ชั้นมัธยมนั้นเธอเขียนเรื่องแนวจินตนิมิตซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือแนวดังกล่าวที่ได้รับความนิยมในช่วงนั้น เช่นวรรณกรรมเยาวชนชุดหัวขโมยแห่งบารามอส เป็นต้น ในช่วงต่อมาเธอได้รับอิทธิพลจากงานแฟนฟิกชันและเริ่มเขียนแนวยาโออิ โดยเธอเริ่มเขียนแนวยาโออิอย่างจริงจังตั้งแต่เมื่อเธออายุได้ 21 ปี ซึ่งในช่วงเดียวกันนั้นเธอก็ได้รับอิทธิพลจากงานวรรณกรรมแบบสัจนิยมของรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยด้วย จิดานันท์เลือกที่จะผสมแนวคิดสัจนิยมและเนื้อหาเหตุการณ์จริงลงไปในงานแนวยาโออิของเธอเพื่อเพิ่มรายละเอียดส่วนอื่นนอกเหนือจากความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร นามปากกาที่จิดานันท์ใช้เขียนงานแนวยาโออิได้แก่ "ร เรือในมหาสมุท" ซึ่งเธอตั้งล้อกับนามแฝง "ส. เกียรติสมุท" ที่พ่อของเธอเคยใช้เขียนบทกลอนในหนังสือรุ่น จิดานันท์เลือกใช้ตัวอักษร ร เนื่องจากนามสกุล "เหลืองเพียรสมุท" ของเธอมักถูกสะกดผิดบ่อยครั้งโดยมักถูกเติมตัว ร ต่อท้าย เธอจึงรู้สึกว่าตัว ร ดังกล่าว "เป็นอะไรบางอย่างในชีวิต" ของเธอ
ประวัติ > นามปากกา จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท

จะขอรับผิดทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว
ยุคสมัยแห่งความสิ้นหวัง
สีสุดท้ายของกลางคืน
อาจไม่เหมาะหากเปราะบาง
เรื่องสั้น สิงโตนอกคอก (ได้รับรางวัลซีไรต์ 2560)
เรื่องสั้น ไม่ใช่มนุษย์ และตัวตนอื่นๆ
ประวัติ > นามปากกา ร.เรือในมหาสมุท

ปลายฟ้า สาวสวยสามวิญญาณ
กล่องดนตรีสีทรงจำ
House of the dead บนบานศาลผี
ฉลาดเกมส์โกง (ดัดแปลงจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกัน ปี 2560)
Sweet and strong อ่อนหวานและหาญกล้า
ถ้ารักบังเกิดก็เปิดใจรัก (นิยายวาย)
ผู้คนในวังหลวงล้วนหลอกลวงข้าทั้งนั้น (นิยายวาย)
Good night my last mistake ราตรีสวัสดิ์รักแท้ (นิยายวาย)
จีบเยลลี่แถมฟรีคนดื้อ (นิยายวาย)
เฟื่องนคร (นิยายวาย)
Good morning mr. bad love อรุณสวัสดิ์รักร้าย (นิยายวาย)
ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่ (นิยายวาย)
วันที่ดอกไม้บานในจักรวาลของความรัก (นิยายวาย)
ตีแผ่ชีวิตในสายซึน (นิยายวาย)
เรื่องสั้น Ghost idol project (ชุดเรื่องสั้น กฎของการคลั่งไคล)
ชีวิตส่วนตัว

จิดานันท์จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิชาเอกภาษารัสเซีย เธอเลือกเรียนภาษารัสเซียเนื่องจากเธอสนใจวัฒนธรรมของประเทศรัสเซีย หลังจบการศึกษาจิดานันท์ทำงานด้านทรัพยากรบุคคลในบริษัทแห่งหนึ่งอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะลาออกและย้ายไปพักอาศัยที่จังหวัดเชียงรายเพื่อเป็นนักเขียนอย่างเต็มตัว
จิดานันท์มองว่า "คอก" หรือ "กรอบ" ที่สังคมกำหนดไว้ยังคงมีความสำคัญในการทำให้ผู้คนในสังคมอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข อย่างไรก็ตาม เธอยังเห็นว่า "คอก" หรือ "กรอบ" เหล่านั้นก็ยังมีข้อดีข้อเสียที่ผู้คนในสังคมควรวิพากษ์วิจารณ์และตั้งคำถามเพื่อเก็บรักษาส่วนที่ดีและแก้ไขส่วนที่เสีย
ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ

| ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ |
| --- | --- |

ฮันกึล: 지옥에서 온 판사
ฮันจา: 地獄에서 온 判事
อาร์อาร์: Jiogeseo on pansa 
เอ็มอาร์: Chiogesŏ on p'ansa 
 
แนว:   แฟนตาซี  แอ็คชั่น  ละครกฎหมาย 
บทประพันธ์: โจ อี-ซู
กำกับโดย: พัก จิน-พโย
แสดงนำ:   พัก ชิน-ฮเย  คิม แจ-ย็อง 
ประเทศแหล่งกำเนิด: เกาหลีใต้
ภาษาต้นฉบับ: เกาหลี
จำนวนตอน: 14
การผลิต
ควบคุมงานสร้าง:   ยุน ยุน-ซัน  คว็อน รย็อง-อา  พัก มี-คย็อง 
บริษัทผู้ผลิต:   สตูดิโอเอส 
ออกอากาศ
สถานีโทรทัศน์: เอสบีเอสทีวี
ออกอากาศ: 21 กันยายน ค.ศ. 2024 (2024-09-21) – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 (2024-11-02) -->
ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ (เกาหลี: 지옥에서 온 판사) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่กำลังออกอากาศ เขียนบทโดย โจ อี-ซู กำกับโดย พัก จิน-พโย และนำแสดงโดย พัก ชิน-ฮเย และ คิม แจ-ย็อง ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง เอสบีเอสทีวี เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2024 ทุกวันศุกร์และเสาร์ เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) และยังสามารถรับชมผ่านบริการ โทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่อง ทาง ดิสนีย์+ ในบางภูมิภาคอีกด้วย
เรื่องย่อ

ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ บอกเล่าเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการอยู่ร่วมกันระหว่างความดีและความชั่ว โดยคัง บิท-นา ปีศาจจากนรกที่เข้าสิงร่างของผู้พิพากษา ได้พบกับฮัน ดา-อน นักสืบที่มีความเป็นมนุษย์มากกว่าใคร ในความเป็นจริงที่เลวร้ายยิ่งกว่านรก และเธอได้เกิดใหม่เป็นผู้พิพากษาที่แท้จริงด้วยการลงโทษอาชญากร
นักแสดง > ตัวละครหลัก

พัก ชิน-ฮเย รับบทเป็น คัง บิท-นา
คิม แจ-ย็อง รับบทเป็น ฮัน ดา-ออน
นักแสดง > ตัวละครหลัก > ผู้ช่วยของบิทนา

คิม อิน-คว็อน รับบทเป็น กู มันโด
คิม อา-ย็อง [ko] รับบทเป็น อี อา-รอง
ฮา คย็อง-มิน [ko] รับบทเป็น มุน ดง-จู
อี จุง-อก รับบทเป็น คิม แจ-ฮย็อน
นักแสดง > การปรากฏตัวพิเศษ

ชิน ซ็อง-รก รับบทเป็น เบล
โอ นา-รา รับบทเป็น จัสติเทีย
การผลิต > การพัฒนา

ผลิตโดยบริษัทในเครือของ เอสบีเอสทีวี ด้านการผลิตเนื้อหา สตูดิโอเอส ละครเรื่อง ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ เขียนบทโดย โจ อี-ซู และกำกับโดย พัก จิน-พโย
การผลิต > การคัดเลือกนักแสดง

พัก ชิน-ฮเย และ คิม แจ-ย็อง ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นนักแสดงนำในเดือนกันยายนและธันวาคม ค.ศ. 2023 ตามลำดับ
เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2023 พัก และ คิม ได้รับการยืนยันให้แสดงในซีรีส์นี้
การผลิต > การถ่ายทำ

การถ่ายภาพยนตร์ฉากสำคัญ เริ่มขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 2024
การออกอากาศ

ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ ได้รับการยืนยันว่าจะออกอากาศตอนแรกทางช่อง เอสบีเอสทีวี ในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2024 ทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)  ซีรีส์นี้ยังมีให้รับชมผ่าน ดิสนีย์+ ในบางภูมิภาคด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์ทางการ  (ในภาษาเกาหลี)
ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ ที่ฮันซีเนมา
ทีมนักแสดง ห้องพิจารณาคดีแห่งปีศาจ ในงานแถลงข่าวเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2024
แขไข เทวิณ

| จงกลณี พุทธิแพทย์ |
| --- | --- |

เกิด: 6 เมษายน พ.ศ. 2471 อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่
เสียชีวิต: 28 ตุลาคม พ.ศ. 2505 (34 ปี)
นามปากกา: แขไข เทวิณ จงกลณี ราชนิมิตร
อาชีพ: นักเขียน
คู่สมรส: ฉัตร บุญยศิริชัย ประสิทธิ์ ศิริบรรเทิง
แขไข เทวิณ เป็นนามปากกาของ จงกลณี พุทธิแพทย์ ธิดาของขุนจักรวิจารณ์บดีและนางจักรวิจารณ์บดี เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2471 ที่อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ บิดารับราชการเป็นนายช่างทาง จึงต้องย้ายที่อยู่ไปตามต่างจังหวัดเสมอ ๆ
ประวัติ

จบการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย และจบเตรียมอุดมจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ใน พ.ศ. 2488 ตั้งใจศึกษาต่อในคณะนิติศาสตร์ แต่ไม่สำเร็จเพราะสุขภาพไม่สมบูรณ์
สนใจอ่านหนังสือวรรณคดีและนวนิยายมาก โดยเฉพาะเรื่อง ลูกรักลูกชัง ของ ก. สุรางคนางค์ เริ่มงานเขียนขณะรับราชการที่กระทรวงคมนาคม โดยส่งเรื่องสั้นหรือบทกวีไปตามนิตยสารต่าง ๆ แต่มักได้รับการปฏิเสธ แต่ไม่ท้อถอยยังคงเขียนหนังสือต่อไปโดยหวังว่าจะได้เป็นนักประพันธ์สักวันหนึ่ง
ปี 2490 เริ่มยึดอาชีพเป็นนักเขียน แต่งเรื่องสั้นและยาวลงในหนังสือพิมพ์ ประชากร มี อ.ร.ด. (เอื้อม รุจิดิษฏ์) เป็นบรรณาธิการ ต่อมาเขียนลงในหนังสือพิมพ์ปิยมิตรของ ป. อินทรปาลิต
ปี 2495 พิมพ์นวนิยายเรื่องแรกคือ ชีวิตมืด ได้รับความนิยมจึงเกิดกำลังใจเขียนนิยายอีก จนได้รับรางวัลตุ๊กตาทองในฐานะเจ้าของบทประพันธ์จากเรื่อง เกล็ดแก้ว ในปี 2501 มีผลให้อาชีพนักประพันธ์ก้าวหน้า มีผลงานตีพิมพ์ในนิตยสารหลายฉบับ เช่น สกุลไทย เพลินจิตต์ แดนดารา เป็นต้น
ปี 2505 ตั้งใจไปศึกษาต่อยังประเทศฝรั่งเศส แต่ล้มป่วย เมื่อหายป่วยจึงเปลี่ยนใจไปท่องเที่ยวญี่ปุ่น  นาน6เดือน จึงเดินทางกลับ แล้วเขียนสารคดีเกี่ยวกับการเดินทางครั้งนั้นลงใน สกุลไทย
สมรสครั้งแรกกับ ฉัตร บุญยศิริชัย นักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคนชื่อ แขไฉไล  แต่แยกทางกัน และแต่งงานใหม่กับ นักประพันธ์ และบรรณาธิการนิตยสารจักรวาล ชื่อ ประสิทธิ์ ศิริบันเทิง ชีวิตคู่ไม่ราบรื่น
กลับจากญี่ปุ่น พบเหตุร้ายแรงทางครอบครัวทำให้กระทบกระเทือนใจมาก อาการโรคประสาทและหัวใจกำเริบ แขไข เทวิณ ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2505  ที่โรงพยาบาลกลาง อายุเพียง 33 ปี
นามปากกา

แขไข เทวิณ
จงกลณี ราชนิมิตร ใช้เขียนเรื่องสั้นและบทโทรทัศน์
อัจฉริยา  ใช้เขียนบทความ คอลัมน์สตรี
จันทร์เจ้า ใช้เขียนเรื่องสั้น
พิมพ์พัตรา ใช้เขียนบรรยายภาพการ์ตูน
ผลงานบทประพันธ์ (ในนามแขไข เทวิณ)

ชีวิตมืด
ผู้เป็นที่รัก
ทุ่งรวงทอง
คนข่าวตะวันออก
ฟ้าแดง
ทาสนางดิน
นาคสวาท
ตามรอยเลือด
แก้วหยาดฟ้า
ฟ้าหม่น
เกล็ดแก้ว
ลั่นทมแดง
สร้อยสามกษัตริย์
จุมพิศฆาตกรรม
ปนัดดา
บุหลันแดง
ห้วงมารยา
ม่านไข่มุก
ราชาวดีสีทอง
เยี่ยมวิมานรัก
คัทลียาชาว
แรมสวรรค์
ขอบฟ้าสีเงิน
สาปสวาท
ความรักของสัตตบุษย์
วสันต์สั่ง
ขวัญชีวา
สายขิม
ทุ่งร้าง
มนัสสวาสดิ์
สายสวาทยังไม่สิ้น
สวรรค์เป็นพยาน
พระจันทร์ส่องแสง (แต่งไม่จบ)
บทประพันธ์ที่นำไปสร้างภาพยนตร์

ทุ่งรวงทอง (พ.ศ. 2500)
เกล็ดแก้ว (พ.ศ. 2501)
สายสวาทยังไม่สิ้น  (พ.ศ. 2503)
เยี่ยมวิมานรัก
แก้วหยาดฟ้า
ม่านไข่มุก
มงกุฎพระราชินีอเดลเลด

| มงกุฎพระราชินีอเดลเลด Crown of Queen Adelaide |
| --- | --- |
 รูปวาดของมงกุฎ
รายละเอียด
สำหรับ:  สหราชอาณาจักร
ผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1831
ผู้ครอบครอง: พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
จำนวนโค้ง: 2 โค้ง
วัตถุดิบหลัก: ไม่ปรากฏ
วัสดุซับใน: ผ้ากำมะหยี่สีแดงกรุขอบด้วยขนเออร์มิน
อัญมณีสำคัญ: เพชร ไม่ทราบจำนวน
องค์ก่อนหน้า: มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา
องค์ถัดไป: มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา
มงกุฎพระราชินีอเดลเลด (อังกฤษ: Crown of Queen Adelaide) คือมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีอเดลเลด พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1831 และหลังจากนั้นไม่นานก็ได้ถูกถอดเพชรและอัญมณีออกทั้งหมด และไม่เคยถูกสวมอีกเลยจนกระทั่งเสด็จสวรรคต
สมเด็จพระราชินีอเดลเลดทรงมงกุฎและฉลองพระองค์เต็มยศ
ประวัติ

นับตั้งแต่ปีค.ศ. 1690 เป็นต้นมา พระอัครมเหสีแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ และสหราชอาณาจักร นั้นจะต้องผ่านพิธีสวมมงกุฎโดยใช้มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา ซึ่งแรกสร้างขึ้นสำหรับพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับสมเด็จพระราชินีอเดลเลด ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่เหมาะสมที่จะให้ทรงมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนาในพระราชพิธี เนื่องมาจากเหตุผลต่างๆ เช่น สภาพอันเก่าและทรุดโทรมของมงกุฎเกินกว่าการซ่อมแซม ขนาด น้ำหนัก และรูปแบบ ซึ่งจะไม่เป็นการสมพระเกียรติของพระองค์ จึงมีพระบรมราชวินิจฉัยให้จัดทำมงกุฎองค์ใหม่ขึ้นในปีค.ศ. 1831
ตั้งแต่รัชสมัยของพระองค์เป็นต้นมา พระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรพระองค์ถัดมาจะมีธรรมเนียมในการสร้างมงกุฎพระอัครมเหสีขึ้น แทนที่ธรรมเนียมเดิมที่จะใช้มงกุฎของพระราชินีพระองค์ก่อน ซึ่งในรัชสมัยต่อๆมา ได้แก่ มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา (ค.ศ. 1902) มงกุฎพระราชินีแมรี (ค.ศ. 1911) และมงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ (ค.ศ. 1937)
พระบรมสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์ พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งวาดโดยจิตรกรอัลลัน แรมเซย์ ได้แสดงให้เห็นมงกุฎพระมเหสีของพระองค์ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยเป็นมงกุฎที่ทรงในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ ซึ่งทำจากเครื่องเพชรและอัญมณีส่วนพระองค์ ซึ่งในรัชกาลถัดมาของ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 นั้นได้นำแบบของมงกุฎนี้ไปใช้ในตราสัญลักษณ์ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพ็ททริค ซึ่งต่อมามงกุฎนี้ได้ถูกขโมยหายไปจากปราสาทดับลิน
รูปแบบของมงกุฎ

มงกุฎพระราชินีอเดลเลด จัดสร้างตามแบบธรรมเนียมมงกุฎแบบอังกฤษ ฐานมงกุฎประดับด้วยกางเขนสลับกันกับเฟลอร์เดอลีส (ดอกลิลลี่) ประดับด้วยเพชร และอัญมณีต่างๆ ด้านบนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 2 โค้ง (4 ก้าน) ซึ่งแล่นไปบรรจบที่ลูกโลกด้านบนซึ่งเป็นฐานรองกางเขนซึ่งอยู่บนยอดสูงสุดของมงกุฎ สมเด็จพระราชินีอเดลเลดทรงไม่เห็นชอบที่จะให้จัดหาเพชรและอัญมณีชุดใหม่มาใช้ประดับมงกุฎองค์ใหม่นี้ จึงมีพระบรมราชนุญาตให้ใช้เครื่องเพชรและอัญมณีส่วนพระองค์เพื่อประดับแทน ซึ่งต่อมาในภายหลังจากพระราชพิธีแล้ว จึงได้มีการถอดเพชรและอัญมณีออกจากตัวเรือนมงกุฎ และเก็บไว้แต่ตัวเรือนเท่านั้น
สมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์กับมงกุฎพระอัคครมเหสีของพระองค์ในพระบรมสาทิสลักษณ์
มซเคตา

| มซเคตา მცხეთა |
| --- | --- |
เมือง

   ธง ตรา
มซเคตาสถานที่ตั้งของมซเคตาในประเทศจอร์เจียแสดงแผนที่ประเทศจอร์เจียมซเคตามซเคตา (Mtskheta-Mtianeti)แสดงแผนที่Mtskheta-Mtianeti
พิกัด: 41°50′47″N 44°43′10″E﻿ / ﻿41.84639°N 44.71944°E﻿ / 41.84639; 44.71944
ประเทศ:  จอร์เจีย
Mkhare: มซเคตา-มเตียเนตี
เทศบาล: มซเคตา
สร้าง: 5 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช
ความสูง: 460 เมตร (1,510 ฟุต)
ประชากร (2020)
 • ทั้งหมด: 7,584 คน
เขตเวลา: UTC+4
Postal code: 3300
เว็บไซต์: www.mtskheta-mtianeti.gov.ge
มซเคตา (จอร์เจีย: მცხეთა, อักษรโรมัน: mtskheta [ˈmtsʰχetʰa], อังกฤษ: Mtskheta) เป็นเมืองในแคว้นมซเคตา-มเตียเนตี ประเทศจอร์เจีย เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในจอร์เจียและเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่มีผู้คนอาศัยอยู่อย่างต่อเนื่อง ตั้งอยู่ประมาณ 20 กม. (12 ไมล์) ทางเหนือของทบิลิซี ที่จุดบรรจบของแม่น้ำมซวารี (Mtkvari) และแม่น้ำอารากวี (Aragvi) มซเคตาเคยเป็นเมืองที่มีป้อมปราการขนาดใหญ่ เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการเมืองที่สำคัญของราชอาณาจักรไอบีเรีย
เนื่องจากความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของเมือง รวมถึงโบสถ์ที่โดดเด่นหลายแห่งและอนุสรณ์สถานทางวัฒนธรรม "อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งมซเคตา" ได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลกขององค์การยูเนสโก ในปี ค.ศ. 1994 และได้รับการประกาศให้เป็น "เมืองศักดิ์สิทธิ์" โดยคริสตจักรออร์โธดอกซ์จอร์เจีย ในปี 2014
มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ

| มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ Crown of Queen Elizabeth |
| --- | --- |
 ภาพของมงกุฎในพระบรมสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
รายละเอียด
สำหรับ:  สหราชอาณาจักร
ผลิตเมื่อ: ค.ศ. 1937
ผู้ครอบครอง: พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
จำนวนโค้ง: 2 โค้ง
วัตถุดิบหลัก: แพลตินัม
วัสดุซับใน: ผ้ากำมะหยี่สีม่วงเข้มกรุขอบด้วยเออร์มิน
อัญมณีสำคัญ: เพชรโคอินัวร์, เพชรแห่งตุรกี, เพชรละฮอร์
องค์ประกอบอื่นๆ: เพชรจำนวน 2,800 เม็ด
องค์ก่อนหน้า: มงกุฎพระราชินีแมรี
มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ (อังกฤษ: Crown of the Queen Elizabeth) เป็นมงกุฎตัวเรือนทำจากแพลตินัมของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ซึ่งเป็นพระอัครมเหสีของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และเป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มงกุฎองค์นี้สร้างขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชสวามีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์