stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
การล้อมเลนินกราด
การคลายวงล้อมของโซเวียต

วันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1942 ซิมโฟนี หมายเลข 7 "เลนินกราด" โดยดมีตรี ชอสตโกวิช ได้ถูกนำมาบรรเลงเพลงโดยวงออร์เคสตราวิทยุเลนินกราด คอนเสิร์ตนี้ได้กระจายเสียงทางลำโพงที่ถูกติดตั้งไว้ทั่วเมืองและมุ่งเป้าไปยังแนวรบข้าศึก ในวันเดียวกันซึ่งฮิตเลอร์ได้กำหนดก่อนหน้านี้เพื่อเฉลิมฉลองการยึดเมืองด้วยงานเลี้ยงสุดหรูที่โรงแรมอัสโทเรียของเลนินกราด และไม่กี่วันก่อนการรุกชีนยาวินสโคเย
การคลายวงล้อมของโซเวียต > การรุกชีนยาวินสโคเย

บทความหลัก: การรุกชีนยาวินสโคเย (ค.ศ. 1942)
การรุกชีนยาวินสโคเย เป็นความพยายามของโซเวียตที่จะทำลายการปิดล้อมเมืองในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1942 กองทัพภาคสนามที่สองและกองทัพที่แปดจะต้องเข้าสมทบกับกองกำลังของแนวรบเลนินกราด ในขณะเดียวกัน ฝ่ายเยอรมันก็เตรียมความพร้อมในการเข้ารุกเพื่อยึดเมือง ปฏิบัติการนอร์ดลิช (แสงทางเหนือ) โดยใช้กองกำลังทหารที่มีอยู่ในการเข้ายึดครองเซวัสโตปอล ต่างฝ่ายต่างไม่รู้ถึงเจตจำนงของอีกฝ่าย จนกระทั่งการสู้รบได้เริ่มต้นขึ้น
การรุกได้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1942 ด้วยการโจมตีขนาดเล็กน้อยบางส่วนของแนวรบเลนินกราด ทำการชิงโจมตีก่อนแผนการ"นอร์ดลิช" ภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์ การเริ่มต้นของปฏิบัติที่ประสบความสำเร็จได้บีบบังคับให้เยอรมันต้องนำกองกำลังทหารจากแผน"นอร์ดลิช" ที่ได้วางเอาไว้เพื่อโจมตีตอบโต้กลับต่อกองทัพโซเวียต การโจมตีตอบโต้กลับครั้งนี้ได้แสดงให้เห็นถึงการนำรถถังทีเกอร์มาใช้เป็นครั้งแรก แม้ว่าจะประสบความสำเร็จที่จำกัด ภายหลังบางส่วนของกองทัพภาคสนามที่สองถูกโอบล้อมและทำลาย การรุกของโซเวียตก็หยุดชะงักลง อย่างไรก็ตาม กองทัพเยอรมันยังต้องละทิ้งการรุกของพวกเขาเองด้วย
การคลายวงล้อมของโซเวียต > ปฏิบัติการอิสกรา

การปิดล้อมได้ถูกทำลายลงในการกระตุ้นของปฏิบัติการอิสกรา (สปาร์ค) ซึ่งเป็นการรุกแบบเต็มรูปแบบที่ถูกดำเนินโดยแนวรบเลนินกราดและแนวรบวอลฮอฟ การรุกครั้งนี้ได้เริ่มต้นขึ้นในช่วงเช้าของวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1943 ภายหลังจากการสู้รบอันดุเดือด หน่วยรบของกองทัพแดงได้เอาชนะป้อมปราการของเยอรมันอันทรงพลังทางตอนใต้ของทะเลสาบลาโดกา และเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1943 กองพลปืนไรเฟิลที่ 372 ของแนวรบวอลฮอฟได้เข้าสมทบกับกองพลน้อยปืนไรเฟิลที่ 123 ของแนวรบเลนินกราด เปิดฉนวนทางบกได้กว้างถึง 10-12 กิโลเมตร (6.2-7.5 ไมล์) ซึ่งสามารถบรรเทาทุกข์บางส่วนให้แก่ประชาชนที่ถูกปิดล้อมของเลนินกราด
กองพลน้ำเงินสเปนได้เผชิญหน้ากับความพยายามครั้งใหญ่ของโซเวียตที่จะทำลายการปิดล้อมเลนินกราดในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 เมื่อกองทัพที่ 55 ของโซเวียต ได้ฟื้นตัวหลังชัยชนะที่สตาลินกราด เข้าโจมตีตำแหน่งของสเปนในยุทธการที่ Krasny Bor ใกล้กับถนนสายหลักระหว่างมอสโก-เลนินกราด แม้ว่าจะได้รับความสูญเสียที่หนักมาก สเปนก็สามารถยืนหยัดต้านทานกับกองกำลังโซเวียตที่มีขนาดใหญ่กว่าเจ็ดเท่าและได้รับการสนับสนุนโดยรถถัง การจู่โจมของโซเวียตถูกยับยั้งโดยกองพลน้ำเงินและการล้อมเลนินกราดยังคงดำเนินต่อไปอีกหนึ่งปี
การคลายวงล้อมของโซเวียต > การคลายวงล้อม

การปิดล้อมยังคงดำเนินต่อไปจนถึง วันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1944 เมื่อการรุกเลนินกราด–นอฟโกรอดของโซเวียตได้ขับไล่กองทัพเยอรมันออกไปจากเขตชานเมืองทางใต้ของเมือง ครั้งนี้เป็นความพยายามร่วมกันของแนวรบเลนินกราดและแนวรบวอลฮอฟ พร้อมกับแนวรบบอลติกที่ 1 และที่ 2 กองเรือบอลติกได้ให้อำนาจการบินเพียง 30% สำหรับการโจมตีครั้งสุดท้ายกับแวร์มัคท์ ในฤดูร้อน ค.ศ. 1944 กองกำลังป้องกันฟินแลนด์ได้ถูกผลักดันกลับไปยังอีกฟากหนึ่งของอ่าว Vyborg และแม่น้ำ Vuoksi
การปิดล้อมยังเป็นที่รู้จักกันคือ การปิดกั้นเลนินกราดและการปิดล้อมเก้าร้อยวัน
เส้นเวลา

เส้นเวลาซึ่งถูกอ้างอิงจากแหล่งข้อมมูลต่าง ๆ เช่น งานเขียนที่ถูกทำขึ้นโดย David Glantz
เส้นเวลา > 1942

7 มกราคม: ปฏิบัติการรุกลูย์บันของโซเวียตได้เปิดฉากขึ้น; กินเวลา 16 สัปดาห์ ส่งผลทำให้กองทัพสนามที่ 2 พ่ายแพ้
มกราคม: โซเวียตได้เปิดฉากการรบที่หัวสะพาน Nevsky Pyatachok ในความพยายามที่จะทำลายวงล้อม การรบครั้งนี้ได้กินเวลาไปจนถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1943 แต่ก็ประสบความสำเร็จได้แค่เพียงบางส่วน ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับความสูญเสียอย่างหนักมาก
4–30 เมษายน: ปฏิบัติการ Eis Stoß (น้ำแข็งปะทะกัน) ของลุฟท์วัฟเฟอประสบความล้มเหลวในการจมเรือน้ำแข็งของกองเรือบอลติกในเลนินกราด
มิถุนายน–กันยายน: ปืนใหญ่ติดตั้งบนรถไฟของเยอรมันได้ระดมยิงใส่เลนินกราดด้วยกระสุนปืนใหญ่น้ำหนัก 800 กิโลกรัม (1,800 ปอนด์)
สิงหาคม: กองพลน้ำเงิน (División Azul) ของสเปนได้ถูกย้ายมายังเลนินกราด
9 สิงหาคม ค.ศ. 1942: ซิมโฟนี หมายเลข 7 "เลนินกราด" โดยดมีตรี ชอสตโกวิช ได้ถูกนำมาบรรเลงเพลงในเมือง
14 สิงหาคม – 27 ตุลาคม: กองเรือเคได้เข้าปะทะกับเส้นทางการขนส่งเสบียงสู่เลนินกราดบนทะเลสาบลาโดกา
19 สิงหาคม: โซเวียตได้เริ่มต้นด้วยการรุกชีนยาวินสโคเยเป็นเวลายาวนานถึงแปดสัปดาห์ แต่ได้ขัดขวางแผนการรุกของเยอรมัน (นอร์ดลีช)
เส้นเวลา > 1943

มกราคม–ธันวาคม: การระดมยิงปืนใหญ่ใส่เลนินกราดมากขึ้นเรื่อย ๆ
12–30 มกราคม: ปฏิบัติการอิสกราสามารถเจาะทะลุวงล้อมไว้ได้โดยการเปิดฉนวนทางบกบริเวณริมชายฝั่งทะเลสาบลาโดกาจนเข้าสู่เมืองมาได้. การปิดล้อมได้ถูกทำลายลง
10 กุมภาพันธ์ – 1 เมษายน: ปฏิบัติการ Polyarnaya Zvezdaประสบความล้มเหลวในความพยายามที่จะคลายวงล้อม
เส้นเวลา > 1944

14 มกราคม – 1 มีนาคม: ปฏิบัติการรุกของโซเวียตหลายปฏิบัติการได้เริ่มต้นขึ้น เป้าหมายคือการยุติการล้อม
27 มกราคม: การล้อมเลนินกราดได้จบลง กองทัพเยอรมันได้ถูกผลักดันออกจากเมืองในระยะทาง 60-100 กิโลเมตร
มกราคม: ก่อนที่จะล่าถอยออกไป, กองทัพเยอรมันได้ทำการปล้นของและทำลายพระราชวังพระเจ้าซาร์ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เช่น พระราชวังแคเธอริน, พระราชวังเปเตียร์กอฟ, พระราชวัง Gatchina และพระราชวัง Strelna สถานที่ที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และบ้านเรือนอื่น ๆ อีกมากมายในเขตชานเมืองของเซนต์ปีเตอส์เบิร์กถูกปล้นสะดมและทำลาย และผลงานทางศิลปะอันล้ำค่าจำนวนมากมายถูกย้ายไปยังนาซีเยอรมนีเสาโอเบลิสก์วีรนคร
ในช่วงการปิดล้อม อาคารที่พักอาศัย 3,200 หลัง บ้านไม้ 9,000 หลัง ถูกเผาไหม้ และโรงงาน 840 แห่งถูกทำลายในเลนินกราดและชานเมือง
การประเมินในภายหลัง > การประเมินของอเมริกัน

ไมเคิล วอลเซอร์ นักประวัติศาสตร์สรุปว่า "การล้อมเลนินกราดทำให้มีพลเมืองถูกฆ่ามากกว่าการวางระเบิดที่ฮัมบวร์ค, เดรสเดิน, ฮิโรชิมะ และนางาซากิรวมกัน"
โรงเรียนทหารสหรัฐประเมินว่าผู้ประสบภัยจากการล้อมเมืองของรัสเซียมีมากกว่าผู้ประสบภัยของอเมริกันและอังกฤษในทุกสงครามรวมกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

| ภาพหลายรูปจากแหล่งข้อมูลภายนอก |
| --- | --- |
การล้อมเลนินกราด
 Russian map of the operations around Leningrad in 1943 The German and allied Finnish troops are in blue. The Soviet troops are in red.
 Russian map of the lifting of the siege on Leningrad The German and allied Finnish troops are in blue. The Soviet troops are in red.
Блокада / Siege of Leningrad (2006) ที่ยูทูบ
Leningrad blockade part1 ที่ยูทูบ  (Retrieved on 29 June 2008)
900days เก็บถาวร 2011-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. A documentary about the Siege of Leningrad by Jessica Gorter.
"In the vortex of congealed time", by Oleg Yuriev. An overview of the literature of the Siege of Leningrad.
The Siege of Leningrad. A collection of documents, articles, excerpts from books about the siege and links to photographs and footage.
↑  ОТЕЧЕСТВЕННАЯ ИСТОРИЯ. Тема 8 (ภาษารัสเซีย). Ido.edu.ru. สืบค้นเมื่อ 26 October 2008.
↑  Фотогалерея: "От Волги До Берлина. Основные операции советской армии, завершившие разгром врага." (ภาษารัสเซีย). victory.tass-online.ru (ИТАР-ТАСС). สืบค้นเมื่อ 26 October 2008.
Russian State Memorial Museum of Defence and Siege of Leningrad เก็บถาวร 15 กรกฎาคม 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in Russian)
The Museum of the Siege of Leningrad at Google Cultural Institute
วิลเฮ็ล์ม ริทเทอร์ ฟ็อน เลพกับเอริช เฮิพเนอร์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1941
ปืนต่อต้านอากาศยานทำการปกป้องท้องฟ้าเหนือเลนินกราด ด้านหน้าของอาสนวิหารนักบุญไอแซค
แผนที่ของการรุกของกลุ่มกองทัพเหนือสู่สหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1941.  สีแสด รุกขึ้นไปจนถึงวันที่ 9 กรกฎาคม  สีชมพู รุกขึ้นไปจนถึงวันที่ 1 กันยายน  สีเขียว รุกขึ้นไปจนถึงวันที่ 5 ธันวาคม.
แผนที่แสดงให้เห็นถึงการปิดล้อมเลนินกราดของฝ่ายอักษะ
ฮิตเลอร์กับจอมพลแห่งฟินแลนด์ คาร์ล กุสตาฟ มันเนอร์เฮม และประธานาธิบดี ริสโต รุติ ได้เข้าประชุมหารือกันใน Imatra ใน ค.ศ. 1942
ทหารโซเวียตสองนาย, หนึ่งในนั่นถือด้วยปืนกลเดกเตียริออฟ, ในสนามเพลาะของแนวรบเลนินกราด เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1941
นางพยาบาลได้ให้ความช่วยเหลือแก่ประชาชนที่ได้รับบาดเจ็บในช่วงการทิ้งระเบิดของเยอรมัน เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1941
ภาพจากภาพยนตร์เรื่อง The Battle of Russia แสดงให้เห็นถึงถนนแห่งชีวิตของเลนินกราดในช่วงการปิดล้อมเมือง
เสบียงถูกขนถ่ายลงจากเรือบรรทุกบนทะเลสาบลาโดกาไปยังรถไฟที่มีเกจแคบ ใน ค.ศ. 1942
อนุทินของ Tanya Savicheva, เด็กหญิงวัย 11 ปี, บันทึกของเธอได้เขียนถึงสภาพความอดอยากและการตายของพี่สาว, คุณยาย, พี่ชาย, คุณลุง, ลุงคนอื่น ๆ, และแม่ของเธอ บันทึกสามหน้าสุดท้ายได้บันทึกเขียนว่า "Savichevs ตายแล้ว", "ทุกคนตายหมดแล้ว" และ "เหลือแต่ tanya ไว้เพียงคนเดียว" เธอเสียชีวิตด้วยโรคเสื่อมบกพร่องทางโภชนาการอย่างรุนแรง อนุทินของเธอได้ถูกนำมาใช้ในการดำเนินคดีที่การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค
ชายสามคนกำลังฝังศพเหยื่อของการล้อมเลนินกราดใน ปี ค.ศ. 1941
ความปิติยินดีในเลนินกราด, ค.ศ. 1944. ป้ายที่ถูกติดบนกำแพงได้เขียนว่า: พลเมือง! ถนนฝั่งนี้คือที่อันตรายมากที่สุดในการระดมยิงปืนใหญ่
ประชาชนกำลังรวบรวมน้ำจากหลุมกระสุนปืนใหญ่บน Nevsky Prospect, ระหว่าง Gostiny Dvor และ จัตุรัส Ostrovsky
เหยื่อของความอดอยากในเลนินกราดด้วยความทุกข์ทรมานจากภาวะกล้ามเนื้อลีบใน ค.ศ. 1941
บุคลากรชาวโซเวียตจำนวน 1,496,000 คน ได้รับการปูนบำเหน็จด้วยเหรียญ "สำหรับการป้องกันที่เลนินกราด" ตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1942
เจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์

เจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์ (เช็ก: hraběnka Kinská z Vchynic a Tetova, เยอรมัน: Gräfin Kinsky von Wchinitz und Tettau) เป็นพระชายาใน เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ และเป็นเจ้าหญิงพระชายาแห่งลีชเทินชไตน์ มีพระนามเดิมว่า มารี อักลา โบนาเวินทูรา เทเรเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2483 ที่เมือง ปราก เป็นธิดาใน เคานต์แฟร์ดีนันท์ คินสกี ฟ็อน วชินิทซ์ อุนท์ เทิทเทา กับ เคาน์เตสเฮนรีเอ็ทเทอ ฟ็อน เลเดเบอร์-วิชเชลน์
เจ้าหญิงมารี อภิเษกสมรสกับ เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายอาล็อยส์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายค็อนสตันทีนแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงทัทยานาแห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2564 ณ โรงพยาบาลเมืองกรับส์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สิริพระชนมายุ 81 พรรษา หลังจากมีพระอาการประชวรฉับพลันด้วย โรคหลอดเลือดสมอง และเสด็จพระราชดำเนินประทับรักษาพระอาการตั้งแต่วันพุธที่ผ่านมา โดยมีการลั่นระฆังถวายความอาลัยทั่วประเทศในเวลา 20.15 น.
เชิดชัย ตันติศิรินทร์

| เชิดชัย ตันติศิรินทร์ม> ป.ช., ม.ว.ม. |
| --- | --- |


สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร   แบบบัญชีรายชื่อ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง  24 พฤษภาคม พ.ศ. 2567   (0 ปี 207 วัน)
ก่อนหน้า: ณณัฏฐ์ หงษ์ชูเวช
ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงสาธารณสุข
ดำรงตำแหน่ง 4 ตุลาคม พ.ศ. 2566 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2567   (0 ปี 233 วัน)
นายกรัฐมนตรี: เศรษฐา ทวีสิน
รัฐมนตรีว่าการ: ชลน่าน ศรีแก้ว   (2566–2567)   สมศักดิ์ เทพสุทิน   (2567)
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 10 กันยายน พ.ศ. 2493 (74 ปี) อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย
พรรคการเมือง: เพื่อไทย (2554–2562, 2562–ปัจจุบัน)   ไทยรักษาชาติ (2561–2562)
การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น: นปช.
คู่สมรส: พรรณวดี ตันติศิรินทร์

รองศาสตราจารย์ นายแพทย์ เชิดชัย ตันติศิรินทร์ (เกิด 10 กันยายน พ.ศ. 2493) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี (เศรษฐา ทวีสิน) อดีตกรรมการแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.)
ประวัติ

เชิดชัย เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2493 ที่อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรนายนฤทธิ์ นางมุ้ย ตันติศิรินทร์ เป็นน้องชายแท้ๆ ของ พลตำรวจเอกชิดชัย วรรณสถิตย์ รักษาการนายกรัฐมนตรีในสมัยรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร เพียงแต่ใช้คนละนามสกุล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์ ระดับปริญญาโท แพทย์ศาสตรบัณฑิต (พบ.) สาขาแพทย์ศาสตร์ และประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาศัลยศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล รวมถึงปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต (นบ.) สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง นายแพทย์ เชิดชัย ตันติศิรินทร์ สมรสกับ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ พรรณวดี ตันติศิรินทร์ (สกุลเดิม: ประยูรคำ) ซึ่งเป็นประธานสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และอดีตแกนนำคนเสื้อแดง จังหวัดขอนแก่น เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2519 มีบุตร 2 คน
ในขณะที่เขาอยู่ระหว่างการศึกษา เคยได้เข้าร่วมกิจกรรมและได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่กรรมการศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2516
การทำงาน

เชิดชัย ตันติศิรินทร์ รับราชการเป็นแพทย์ในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข และเป็นอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) และได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการกลาง และเป็นแกนนำภาคอีสาน
ในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ในนามพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 50 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 43
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักษาชาติ ลำดับที่ 17 แต่พรรคไทยรักษาชาติ ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรคก่อนวันเลือกตั้ง อีกสี่ปีต่อมาเขาย้ายกลับไปสังกัดพรรคเพื่อไทยและลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. เป็นการทั่วไปในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 35 และเมื่อณณัฏฐ์ หงษ์ชูเวช ลาออกจาก ส.ส. เพื่อดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง  เชิดชัยจึงได้รับการเลื่อนลำดับบัญชีรายชื่อเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2543 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
อีมีแยลิน

อีมีแยลิน (โปแลนด์: Imielin) เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองคาโตวีตเซ 18 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดชล็อนสก์ มีเนื้อที่ 28 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2008 มีประชากร 8,010 คน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองช่วงเดือนกันยายน ค.ศ. 1939-1945
แหล่งข้อมูลอื่น

Jewish Community in Imielin on Virtual Shtetl
บรรณานุกรม

Dariusz Walencik, Parafia i gmina Imielin w latach 1945–2002, Imielin 2007
Z dziejów Imielina I, red. Dariusz Walencik, Imielin 2005
Z dziejów Imielina II, red. Dariusz Walencik, Imielin 2005
Dariusz Walencik, Przeszłość historyczna Imielina i jego mieszkańców, Imielin 2003
50°08′N 19°13′E﻿ / ﻿50.133°N 19.217°E﻿ / 50.133; 19.217
ลูบลิน

| ลูบลิน |
| --- | --- |

   ธง ตราอาร์ม
คำขวัญ: Fidelitatem et Constantinam (in Latin) Wiernością i Stałością (in Polish)
ลูบลินแสดงแผนที่จังหวัดลูบลินลูบลินแสดงแผนที่ประเทศโปแลนด์
พิกัด: 51°14′53″N 22°34′13″E﻿ / ﻿51.24806°N 22.57028°E﻿ / 51.24806; 22.57028
ประเทศ:  โปแลนด์
จังหวัด:  Lublin
เขต: เขตเมือง (Capital of Lublin County but not part of it)
จัดตั้ง: ก่อนศตวรรษที่ 12
Town rights: 1317
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Krzysztof Żuk
พื้นที่
 • ตัวเมือง: 147 ตร.กม. (57 ตร.ไมล์)
ประชากร (31 ธันวาคม 2019)
 • ตัวเมือง: 339,784  (9th) คน
 • ความหนาแน่น: 2,310 คน/ตร.กม. (6,000 คน/ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล: 664,000 คน
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 20-001 to 20-999
รหัสพื้นที่: +48 81
Car plates: LU
เว็บไซต์: http://www.lublin.eu http://www.lublin.eu/en
ลูบลิน  (โปแลนด์: Lublin; ยูเครน: Лю́блін, Лю́блин; ยิดดิช: לובלין) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ มีเนื้อที่ 147 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 349,103 คน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 9 ของประเทศโปแลนด์ และเป็นหนึ่งในศูนย์กลางที่สำคัญในประวัติศาสตร์โปแลนด์
นอกจากนี้ยังเป็นบ้านเกิดของนักแต่งเพลงแคนรึก วีแยญัฟสกี
แหล่งข้อมูลอื่น

คู่มือการท่องเที่ยว Lublin จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
Lublin official website (in Polish) (in English)
Lublin 2016 - Official site of candidate for European Capital of Culture (English version)
Lublin Municipality official website (in Polish) เก็บถาวร 2007-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in English) เก็บถาวร 2005-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บรรณานุกรม

Historia Lublina w zarysie 1317-1968 – praca zbiorowa pod redakcją Henryka Zinsa; Lublin 1972
Materiały do historii miasta Lublina 1317-1792 – Jan Riabinin; Lublin 1938
Materiały źródłowe do dziejów Żydów, tom 3. W księgach grodzkich lubelskich z doby panowania Władysława IV i Jana Kazimierza Wazów 1633-1669 – Henryk Gmiterek, Lublin 2006, ISBN 83-227-2485-3
Polska Lubelska 1944 – Tadeusz Żenczykowski, 1987, ISBN 83-86225-45-9
Hitlerowskie więzienie na Zamku w Lublinie 1939–1944 – praca zbiorowa pod redakcją Zygmunta Mańkowskiego; Lublin 1988, ISBN 83-222-0446-9
Lublin. Pamięć i pamiątki. Przywileje królewskie miasta Lublina XIV–XVIII w. w zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie – oprac. Justyna Kliszewska, Józef Kus; wydawca: Archiwum Państwowe; Lublin 1997
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  สเปน  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โปแลนด์ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่
ประสาทสัมผัส

สมรรถภาพทางสรีรภาพของสิ่งมีชีวิตที่ให้ข้อมูลเพื่อให้เกิดการรับรู้
ประสาทสัมผัส 5 อย่างที่แอริสตอเติลและพระพุทธเจ้าได้ระบุ รูปแสดงอวัยวะรับความรู้สึกที่มีในมนุษย์
ประสาทสัมผัส
(อังกฤษ: sense) เป็นสมรรถภาพทางสรีรภาพของสิ่งมีชีวิตที่ให้ข้อมูลเพื่อให้เกิดการรับรู้ (perception) มีการศึกษาเกี่ยวกับการทำงาน การจำแนกประเภท และทฤษฎีของประสาทสัมผัสในวิชาหลายสาขาโดยเฉพาะประสาทวิทยาศาสตร์ จิตวิทยาปริชาน (หรือประชานศาสตร์) และปรัชญาแห่งการรับรู้ (philosophy of perception) ระบบประสาทของสัตว์มีระบบรับความรู้สึกหรืออวัยวะรับความรู้สึกโดยเฉพาะ ๆ สำหรับความรู้สึกแต่ละอย่าง
มนุษย์เองก็มีประสาทสัมผัสหลายอย่าง 
การเห็น การได้ยิน การลิ้มรส การได้กลิ่น การถูกต้องสัมผัส เป็นประสาทสัมผัสห้าทางที่รู้จักกันมาตั้งแต่โบราณ
แต่ความสามารถเพื่อตรวจจับตัวกระตุ้นประเภทอื่น ๆ นอกเหนือจากนั้นก็ยังมีอยู่
รวมทั้งอุณหภูมิ อากัปกิริยา (proprioception) ความเจ็บปวด (nociception) การทรงตัว (equilibrioception) แรงสั่น (mechanoreception) ความรู้สึกเกี่ยวกับตัวกระตุ้นภายในต่าง ๆ
(เช่นมีตัวรับรู้สารเคมีที่ตรวจจับความเข้มข้นของเกลือและคาร์บอนไดออกไซด์ในเลือด ความรู้สึกหิวน้ำ หิวข้าว)
แต่เหล่านี้ก็สามารถเรียกว่าเป็นประสาทสัมผัสต่างหาก ๆ ได้เพียงไม่กี่อย่าง เพราะประเด็นว่า อะไรเรียกว่าประสาทสัมผัส (sense) ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ทำให้นิยามความหมายของคำอย่างแม่นยำได้ยาก
สัตว์ต่าง ๆ มีตัวรับความรู้สึกต่าง ๆ กันเพื่อรู้โลกรอบ ๆ ตัว มีระดับความสามารถที่ต่าง ๆ กันไปแล้วแต่สปีชีส์
เมื่อเทียบกันแล้ว มนุษย์มีจมูกที่ไม่ดี และสัตว์เหล่าอื่นก็อาจจะไม่มีประสาทสัมผัส 5 ทางที่กล่าวแล้วอย่างใดอย่างหนึ่ง
สัตว์บางอย่างอาจจะรับข้อมูลเกี่ยวกับตัวกระตุ้นและแปลผลข้อมูลเหล่านั้นต่างไปจากมนุษย์
และสัตว์บางชนิดก็สามารถสัมผัสโลกโดยวิธีที่มนุษย์ไม่สามารถ เช่นมีสัตว์บางชนิดสามารถรู้สนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก สามารถรู้แรงดันน้ำและกระแสน้ำ
นิยาม

คำนิยามแบบกว้าง ๆ ของประสาทสัมผัสซึ่งเป็นที่ยอมรับก็คือ "ระบบที่ประกอบด้วยเซลล์รับความรู้สึกประเภทต่าง ๆ โดยแต่ละอย่างตอบสนองต่อปรากฏการณ์ทางกายภาพเฉพาะอย่าง ๆ และประกอบด้วยเขตในสมองที่รับและแปลสัญญาณของปรากฏการณ์ทางกายภาพนั้น"
ไม่มีความเห็นพ้องที่ชัดเจนว่า มีประสาทสัมผัสกี่ทาง เนื่องจากมีนิยามต่าง ๆ กันว่า อะไรเรียกว่าประสาทสัมผัส
สัตว์อื่นนอกจากมนุษย์อาจจะมีประสาทสัมผัสอื่น ๆ ที่มนุษย์ไม่มี เช่นการรับรู้สนามไฟฟ้า (electroreception) การรับรู้สนามแม่เหล็ก (magnetoreception) และการรับรู้แสงโพลาไรส์
ในศาสนาพุทธ คำว่า อายตนะที่แปลว่า เครื่องเชื่อมต่อการรับรู้ รวมจิตใจว่าเป็น "ประสาท" รับความรู้สึก เพิ่มขึ้นจากประสาทสัมผัสโดยทั่วไป 5 อย่าง
ที่เพิ่มขึ้นอย่างนี้ อาจเพื่อเน้นเรื่องสภาวะจิตใจในปรัชญาและข้อปฏิบัติของชาวพุทธ
คือ ใจโดยลำพังจัดว่าเป็นทวารคือทางเข้าหลักของปรากฏการณ์ธรรมชาตินานาชนิดที่ต่างกับข้อมูลทางกายภาพที่ได้รับทางประสาทสัมผัส
การพิจารณาระบบรับความรู้สึกของมนุษย์อย่างนี้ แสดงความสำคัญของความรู้สึกภายใน และของการรับรู้อื่น ๆ ที่บูรณาการประสบการณ์ทางกาย
ประสาทสัมผัสที่รู้จักกันมาตั้งแต่โบราณ > การเห็น

บทความหลัก: การเห็น
การเห็นเป็นสมรรถภาพของตาในการโฟกัสและจับภาพที่เกิดจากแสงในความถี่ที่เห็นได้ซึ่งตกกระทบที่เซลล์รับแสงในจอตาของตาแต่ละข้าง เป็นผลให้เซลล์ส่งกระแสประสาทไปยังระบบประสาทกลางเกี่ยวกับสีและความสว่าง
มีเซลล์รับแสงสองอย่างคือเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวย
เซลล์รูปแท่งไวแสงมาก แต่ไม่แยกแยะสี
เปรียบเทียบกับเซลล์รูปกรวยที่แยกแยะสี แต่ไวแสงน้อยกว่า
นี่จึงเป็นที่ถกเถียงกันว่า นี่เป็นประสาทสัมผัสหนึ่งทาง สองทาง หรือสามทางกันแน่ โดยนักกายวิภาคทั่วไปพิจารณาว่าเป็นประสาทสัมผัส 2 ทาง เพราะเป็นตัวรับความรู้สึกต่าง ๆ กันที่รับรู้สีและความสว่าง
บางพวกกล่าวว่า แม้แต่การเห็นเป็น 3 มิติด้วยตาสองข้าง ก็เป็นประสาทสัมผัสอีกอย่างหนึ่ง แต่โดยทั่ว ๆ ไปแล้ว การรับรู้อย่างนี้จัดเป็นส่วนของประชาน (cognition) คือการรับรู้ที่เกิดขึ้นหลังได้ข้อมูลทางประสาทสัมผัสโดยเกิดขึ้นภายในเปลือกสมองส่วนการเห็น ซึ่งเป็นเขตที่ข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุและรูปแบบต่าง ๆ จะแปลผลและระบุว่าเป็นอะไรโดยเทียบกับประสบการณ์อันเคยมีมาก่อน
อาการตาบอดอาจเกิดเพราะความเสียหายต่อลูกตาโดยเฉพาะต่อจอตา เพราะความเสียหายที่เส้นประสาทตาซึ่งเชื่อมตากับสมอง หรือเพราะโรคหลอดเลือดสมองที่ทำให้เนื้อสมองซึ่งจำเป็นในการเห็นตายเหตุขาดเลือด อนึ่ง ความบอดทั้งแบบชั่วคราวและถาวรก็สามารถเกิดขึ้นได้เพราะสารพิษหรือยา
สำหรับบุคคลที่ตาบอดเพราะเปลือกสมองส่วนการเห็นเสื่อมหรือเสียหาย แต่ตายังใช้ได้อยู่ ก็ยังอาจเห็นในบางระดับและมีปฏิกิริยาต่อตัวกระตุ้นทางตาที่ไม่เห็น เป็นภาวะที่เรียกว่าภาวะเห็นทั้งบอด (blindsight)
บุคคลเช่นนี้จะไม่สำนึกว่าตนเองทำปฏิกิริยาต่อข้อมูลที่มาจากตา โดยพฤติกรรมจะเปลี่ยนไปตามตัวกระตุ้นทางตาที่ไม่อยู่ใต้อำนาจจิตใจ
ในปี 2013 นักวิจัยได้พัฒนาอุปกรณ์ใช้ฝังในประสาทซึ่งให้การรับรู้แสงอินฟราเรดแก่หนู เป็นการให้ประสาทสัมผัสใหม่ ๆ ไม่ใช่แค่ทดแทนหรือเพิ่มสมรรถภาพของประสาทสัมผัสที่มีอยู่แล้ว
ประสาทสัมผัสที่รู้จักกันมาตั้งแต่โบราณ > การได้ยิน

บทความหลัก: การได้ยิน
การได้ยินก็คือการรับรู้เสียง 
เป็นการรับรู้ความสั่นสะเทือนล้วน ๆ 
คือ ตัวรับแรงกล (mechanoreceptor) ที่อยู่ในหูชั้นในจะแปลงความสั่นสะเทือนในสื่อ (เช่นอากาศ) ให้เป็นกระแสประสาทที่เป็นไฟฟ้า 
เนื่องจากเสียงเป็นความสั่นสะเทือนที่เดินทางไปในสื่อเช่นอากาศ การตรวจจับความสั่นสะเทือน (การได้ยิน) จึงเป็นประสาทสัมผัสเชิงกลเพราะมีสื่อนำความสั่นสะเทือนไปโดยแรงกลจากแก้วหูผ่านกระดูกหูเล็ก ๆ ตามลำดับไปสู่ปลายประสาทที่ปรากฏเหมือนขน (คือเซลล์ขน) ในหูชั้นใน
ซึ่งสามารถตรวจจับการเคลื่อนไหวเชิงกลในระดับความถี่ 20-20,000 เฮิรตซ์
โดยแตกต่างกันพอสมควรระหว่างบุคคล
การได้ยินเสียงความถี่สูงจะเสื่อมลงเมื่ออายุมากขึ้น
หูหนวกเป็นการไม่ได้ยินหรือมีความบกพร่องในการได้ยิน 
เสียงสามารถตรวจจับโดยเป็นความสั่นสะเทือนผ่านร่างกายได้เช่นกันคือผ่านระบบรับความรู้สึกทางกาย
เสียงความถี่ต่ำที่สามารถได้ยินอาจตรวจจับได้โดยวิธีนี้
คนหูหนวกบางพวกสามารถกำหนดทิศทางและตำแหน่งของแรงสั่นสะเทือนผ่านเท้าของตน
ประสาทสัมผัสที่รู้จักกันมาตั้งแต่โบราณ > การลิ้มรส

บทความหลัก: การรับรู้รส
การลิ้มรสก็เป็นการรับรู้ที่รู้จักกันดีอย่างหนึ่งในประสาทสัมผัส 5 อย่าง
หมายถึงสมรรถภาพในการตรวจจับรสของสิ่งต่าง ๆ เช่นอาหาร เกลือแร่ และสารพิษเป็นต้น
แต่พึงสังเกตว่า "ความอร่อย" ของอาหารนั้นมักจะหมายถึงความรู้สึกที่ได้จากประสาทสัมผัสหลายอย่างรวม ๆ กันรวมทั้งรสชาติ กลิ่น สัมผัส และอุณหภูมิ
มนุษย์รับรสชาติจากอวัยวะรับความรู้สึกที่เรียกว่า ตุ่มรับรส (taste bud) หรือ gustatory calyculi ซึ่งมีอยู่ที่ผิวด้านบนของลิ้นเป็นต้น
มีรสหลัก ๆ 5 รสคือ หวาน ขม เปรี้ยว เค็ม และอูมามิ (รสกลมกล่อม)
รสอย่างอื่น ๆ เช่นรสแคลเซียม และรสกรดไขมันอิสระ (free fatty acids) ก็อาจรับรู้ได้แต่ยังไม่ได้การยอมรับโดยทั่วไป
ประสาทสัมผัสที่รู้จักกันมาตั้งแต่โบราณ > การได้กลิ่น

บทความหลัก: การได้กลิ่น
การได้กลิ่นเป็นประสาทสัมผัสเชิงเคมีอย่างหนึ่ง
และไม่เหมือนการลิ้มรส มีเซลล์รับกลิ่นเป็นร้อยชนิด (388 ชนิดโดยแหล่งข้อมูลหนึ่ง) 
แต่ละตัวทำปฏิกิริยาต่อโมเลกุลที่มีลักษณะโดยเฉพาะ ๆ
โมเลกุลมีกลิ่นมีลักษณะต่าง ๆ มากมายและกระตุ้นเซลล์รับกลิ่นเฉพาะอย่างในระดับต่าง ๆ
การตอบสนองของเซลล์รับกลิ่นหลาย ๆ ตัวที่มารวมกัน นำไปสู่การรับรู้ว่าเป็นกลิ่นใดกลิ่นหนึ่ง
เปลือกสมองส่วนการรู้กลิ่นเป็นตัวแปลผลของข้อมูลกลิ่นในระบบรับกลิ่น 
เซลล์รับกลิ่นในจมูกมนุษย์ต่างกับเซลล์ประสาทในที่อื่น ๆ เพราะมีอายุจำกัดและต้องสร้างทดแทนใหม่เสมอ ๆ
ความไม่สามารถรู้กลิ่นเรียกว่า ภาวะเสียการรู้กลิ่น (anosmia) มีเซลล์ประสาทในจมูกบางส่วนที่ทำหน้าที่รับรู้ฟีโรโมนโดยเฉพาะ
ประสาทสัมผัสที่รู้จักกันมาตั้งแต่โบราณ > สัมผัส

ข้อมูลเพิ่มเติม: ระบบรับความรู้สึกทางกาย
การถูกต้องสัมผัสเป็นความรู้สึกที่เริ่มจากเซลล์รับความรู้สึก ซึ่งทั่ว ๆ ไปมีอยู่ในผิวหนังรวมทั้งปุ่มขน (hair follicle) แต่ก็มีอยู่ที่ลิ้น คอ และเยื่อเมือกด้วย
มีตัวรับแรงกลที่ตอบสนองต่อแรงกดแบบต่าง ๆ (แบบหนัก แบบผ่าน ๆ แบบคงที่ เป็นต้น)
ความรู้สึกคันที่เกิดจากแมลงกัดหรือภูมิแพ้เกี่ยวข้องกับเซลล์ประสาทซึ่งทำหน้าที่โดยเฉพาะและอยู่ที่ผิวหนังและในไขสันหลัง
การเสียหรือความเสื่อมความรู้สึกสัมผัสเรียกว่า อาการไม่รู้สึกสัมผัส (tactile anesthesia)
ส่วนอาการความรู้สึกสัมผัสเพี้ยน (paresthesia) เป็นความรู้สึกจักจี้ เหน็บชา ร้อนคัน หรือเหมือนถูกเข็มจิ้ม เป็นผลของความเสียหายทางประสาท โดยอาจเป็นแบบถาวรหรือชั่วคราว