stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ทิเชียน
ผลงาน

บทความหลัก: รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน
จอร์โจเนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1510 และเจ็นทิเล เบลลินีผู้มีอายุมากแล้วในปี ค.ศ. 1516  ทำให้ทิเชียนไม่มีคู่แข่งในการเขียนภาพแบบเวนิส หลังจากนั้นก็เป็นช่างเขียนที่ไม่มีใครมีชื่อเสียงเท่าเทียมได้อยู่หกสิบปี ในปี ค.ศ. 1516ทิเทียนก็ได้รับเงินบำนาญจากเซเน็ท
ระหว่างปี ค.ศ. 1516 ถึงปี ค.ศ. 1530 เป็นช่วงเวลาที่ทิเทียนประสพความสำเร็จในวิธีการเขียน เริ่มแยกจากอิทธิพลของจอร์โจเนมาเป็นลักษณะการเขียนของทิเชียนเอง  นอกจากนั้นก็ยังเลือกงานที่สลับซับซ้อนมากขึ้นและชิ้นใหญ่ขึ้น
ในปี ค.ศ. 1518 ทิเทียนเขียนฉากแท่นบูชาเอก “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” ที่บาซิลิคา ดิ ซานตา มาเรีย กลอริโอซา เดอิ ฟราริ (Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari) ที่ถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอก  งานเขียนชิ้นเด่นนี้เป็นงานเขียนขนาดใหญ่ซึ่งไม่เคยทำกันมาก่อนในอิตาลึ
โครงสร้างของภาพแบ่งเป็นสองหรือสามฉากที่รวมกันในภาพเดียวกันที่ทืเชียนนำไปใช้ในการเขียนภาพที่ซานโดเมนนิโคที่อันโคนาในปี ค.ศ. 1520, เบรสเชีย ในปี ค.ศ. 1522 และซานนิโคโล ในปี  ค.ศ. 1523 แต่ละครั้งที่เขียนคุณภาพการเขียนก็ดีขึ้นเป็นลำดับ จนในที่สุดก็ถึงจุดที่เป็นสูตรคลาสสิกเช่นในภาพเขียน  “พระแม่มารีเปซาโร” (ค.ศ. 1518-1526) ที่ซานตา มาเรีย กลอริโอซา เดอิ ฟราริ ที่เวนิส งานเขียนชิ้นนี้ของทิเชียนอาจจะเป็นงานเขียนชิ้นที่ศึกษากันมากที่สุด
ช่วงนี้เป็นช่วงที่ทิเชียนมีชื่อเสียงมากที่สุดและงานของทิเชียนก็เป็นที่ต้องการจากผู้จ้าง ในปี ค.ศ. 1530 ทิเชียนเขียน “ความตายของนักบุญปีเตอร์ผู้พลีชีพ” (The Death of St. Peter Martyr) เดิมอยู่ที่วัดโดมินิกันบาซิลิกาดิซานซานิโปโลแต่ถูกทำลายโดยลูกระเบิดของออสเตรียในปี ค.ศ. 1867 ที่เหลือยู่ก็เพียงรูปที่สลักบนโลหะซึ่งแสดงถึงความรุนแรงของเนื้อหาของภาพและการวาดภูมิทัศน์ ที่ส่วนใหญ่เป็นไม้ใหญ่ที่ให้เพื่มความเป็นาฏกรรมของภาพมากขึ้นและทำให้ภาพเริ่มออกไปทางบาโรก
ขณะเดียวกันทิเชียนก็ยังเขียนภาพขนาดเล็กเช่นพระแม่มารีซึ่งเป็นภาพท่ามกลางภูมิทัศน์ที่สวยงาม หรือภาพ “พระแม่มารีกับกระต่าย” (Virgin with the Rabbit) และภาพ “การบรรจุพระเยซู” (Entombment) ในช่วงเวลานี้ทิเชียนก็เริ่มเขียนภาพจากตำนานเทพขนาดใหญ่สำหรับเป็นงานสะสมของอัลฟองโซ เดสเต (Alfonso d'Este) ที่เฟอร์รารา เช่นภาพ “Bacchanals” และ “บาคคัสและอาริอาดเน” (Bacchus and Ariadne) ซึ่งอาจจะเป็นงานที่ไม่ใช่งานเขียนเกี่ยวกับศาสนาที่ดีที่สุดในสมัยเรอเนซองต์ นอกจากนั้นทิเชียนก็ยังเขียนภาพครึ่งตัวของสตรีซึ่งอาจจะเป็นสตรีในราชสำนัก เช่นภาพ “Flora” และ “สตรีในห้องอาบน้ำ” (The Young Woman at Her Toilet)
ในปี ค.ศ. 1525 ทิเชียนแต่งงานกับซิซิเลียซึ่งทำให้พอมโพนิโอลูกคนแรกเป็นลูกที่ถูกต้องตามกฎหมาย ทิเชียนกับซิซิเลียมีลูกด้วยกันอีกสองคนหรืออาจจะสามรวมทั้งลูกคนโปรดของทิเชียนโอราซิโอ ผู้กลายมาเป็นผู้ช่วยของทิเชียนต่อมา ราวปี ค.ศ. 1526 ทิเชียนรู้จัก เปียโร อาเรติโน (Pietro Aretino) ซึ่งเป็นผู้ที่มีลักษณะที่ออกจะเป็นที่รู้จักกันในสมัยนั้น ทิเชียนส่งภาพเหมือนของอาเรติโนไปให้กอนซากา ดยุกแห่งมานตัว
ในปี ค.ศ. 1530ซิซิเลียเสียชีวิตจากการคลอดลูกสาว ลาวิเนีย ทิเชียนกับลูกสามคนย้ายบ้านและทิเชียนเรียกออร์ซาน้องสาวจากคาดอเรให้มาช่วยดูแลครอบครัว คฤหาสน์ของทิเชียนอยู่ที่บินกรานเดซึ่งเป็นที่อยู่ของผู้มีฐานะชานเมืองเวนิสพร้อมด้วยสวนและทิวทัศน์ไปทางมูราโน
ดูเพิ่ม

รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน
ศิลปะเรอเนซองส์
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ภาพเหมือน
แหล่งข้อมูลอื่น

Titian's paintings ภาพเขียนของทิเชียน (อังกฤษ)
ทิเชียนที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ (อังกฤษ)
Bell, Malcolm งานสมัยแรกของทิเทียน ที่ Internet Archive (อังกฤษ)
ฟูซีลี

ฟูซีลี
ฟูซีลี (อิตาลี: fusilli) เป็นพาสตาชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นเส้นเกลียวสั้นที่มีหลากหลายสีเช่นเดียวกันกับพาสตาชนิดอื่น ๆ โดยคำว่า fusilli ในภาษาอิตาลีมีความหมายว่า "เกลียวเล็ก"
ในไทยมักจะเรียกพาสตามักกะโรนีเป็นชื่อพาสตาฟูซีลี
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กพาสตา |
| --- | --- |
 รายชื่อพาสตา  รายชื่ออาหารจากพาสตา 
ชนิด:  Acini di pepe  Agnolotti  Alphabet pasta  Anelli  Anellini  Bigoli  Bucatini  Busiate  Calamarata  Campanelle  Cannelloni  Capellini  Casarecce  Casoncelli  Casunziei  Cavatappi  Cavatelli  Cencioni  Conchiglie  Corzetti  Ditalini  Fagottini  Farfalle  Fettuccine  Fileja  Fiori  Foglie d'ulivo  Fregula  Fusi  Fusilli  Garganelli  Gemelli  Gnocchi  Lanterne  Lasagne  Lasagnette  Linguettine  Linguine  Lorighittas  Macaroni  Mafalde  Mafaldine  Mezzelune  Occhi di Lupo  Orecchiette  Orzo  Pappardelle  Passatelli  Pastina  Penne  Pici  Pillus  Pizzoccheri  Radiatori  Ravioli  Rigatoni  Rotelle  Rotini  Sacchettoni  Sagnarelli  Scialatelli  Sedani  Spaghetti  Stringozzi  Strozzapreti  Tagliatelle  Taglierini  Testaroli  Tortellini  Tortelli  Tortelloni  Tortiglioni  Trenette  Tripoline  Troccoli  Trofie  Vermicelli  Ziti 
วิธีปรุง:  อัลเดนเต  อัลฟอร์โน 
ผู้ผลิตจากอิตาลี:  Barilla Group  Buitoni  De Cecco  Divella  La Molisana  Rana  Voiello 
ดูเพิ่ม:  Pasta processing
ร็อก วา เลดี้ โนะ ทาชินามิเดชิเตะ

| --- | --- |
ร็อก วา เลดี้ โนะ ทาชินามิเดชิเตะ
ロックは淑女の嗜みでして (Rokku wa Redi no Tashinami deshite)
แนว: เรื่องราวแนวก้าวผ่านวัย เพลง
มังงะ
เขียนโดย: ฮิโรชิ ฟูกูดะ [ja]
สำนักพิมพ์: ฮาคุเซนชะ
นิตยสาร: Young Animal
กลุ่มเป้าหมาย: เซเน็ง
วางจำหน่ายตั้งแต่: 28 ตุลาคม พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน
จำนวนเล่ม: 5
อนิเมะโทรทัศน์
กำกับโดย: ชินยะ วาทาดา โอริ ยาสุคาวะ (ผู้ช่วยผู้อำนวยการ
เขียนบทโดย: โชโกะ ยาสุคาวะ
สตูดิโอ: บันได นัมโค พิคเจอร์ส
เครือข่าย: เจเอ็นเอ็น (ทีบีเอส)
ฉาย:  เมษายน พ.ศ. 2568  –  กำหนดการ
 สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น
ร็อก วา เลดี้ โนะ ทาชินามิเดชิเตะ (ญี่ปุ่น: ロックは淑女の嗜みでして, โรมาจิ: Rokku wa Redi no Tashinami deshite, "Rock is a Lady's Modesty") เป็นซีรีส์ มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย ฮิโรชิ ฟูกูดะ [ja] ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารมังงะseineYoung Animalของสำนักพิมพ์ Hakusensha ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอบันได นัมโค พิคเจอร์ส มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568
สื่อ > มังงะ

เขียนและวาดภาพประกอบโดย ฮิโรชิ ฟูกูดะ [ja] มังงะเรื่อง ร็อก วา เลดี้ โนะ ทาชินามิเดชิเตะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะ เซเน็ง Young Animal ของสำนักพิมพ์ Hakusensha เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2565 Hakusensha ได้รวบรวมบทแต่ละตอนเป็นเล่ม (ทังโกบง) โดยเล่มแรกออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2566 ณ วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 มังงะมีทั้งหมดห้าเล่ม
สื่อ > มังงะ > เล่ม

| # | วันที่ออกจำหน่าย | ISBN |
| --- | --- | --- |
| 1 |  28 เมษายน พ.ศ. 2566 | 978-4-592-16476-0 |
| 2 |  29 มิถุนายน พ.ศ. 2566 | 978-4-592-16477-7 |
| 3 |  27 ตุลาคม พ.ศ. 2566 | 978-4-592-16478-4 |
| 4 |  29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 | 978-4-592-16479-1 |
| 5 |  29 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 | 978-4-592-16480-7 |
สื่อ > อนิเมะ

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ ซีรีส์เรื่องนี้มีกำหนดผลิตโดยสตูดิโอบันไดนัมโคพิคเจอร์ส และกำกับโดยชินยะ วาทาดะ โดยมีโอริ ยาสุคาวะเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ โชโกะ ยาสุคาวะรับหน้าที่เป็นผู้เขียนบทของเรื่อง และริซะ มิยาดานิเป็นผู้ออกแบบตัวละคร ซีรีส์เรื่องนี้มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568 ทางช่องทีบีเอสและช่องเครือข่าย
การตอบรับ

มังงะเรื่องนี้ได้รับการแนะนำโดยบตจิ เดอะ ร็อก! เขียนและวาดภาพประกอบโดย อากิ ฮามาจิ [ja]
ดูเพิ่ม

Mushibugyō, มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน
5-fungo no Sekai, มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน
元庶民・現お嬢様はロックを嗜む!? 「学園最高の淑女の称号」とロックバンドの両立はできるのか『ロックは淑女の嗜みでして』. Da Vinci News (ภาษาญี่ปุ่น). Kadokawa Corporation. May 12, 2023.
ดูเพิ่ม > อนิเมะ

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ ซีรีส์เรื่องนี้ผลิตโดยสตูดิโอ บันได นัมโค พิคเจอร์ส และกำกับโดยชินยะ วาทาดะ โดยมีโอริ ยาสุคาวะเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ โชโกะ ยาสุคาวะรับหน้าที่เป็นผู้เขียนบท และริซะ มิยาดานิเป็นผู้ออกแบบตัวละคร ซีรีส์นี้มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568 ทางช่องทีบีเอสและช่องในเครือ
ดูเพิ่ม

มุชิบุเกียว มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน
5-ฟูนโงะ โนะ เซไค มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะที่ Young Animal (ในภาษาญี่ปุ่น)
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
ร็อก วา เลดี้ โนะ ทาชินามิเดชิเตะ (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
↑  福田宏「ロックは淑女の嗜みでして」2025年にTVアニメ化、お嬢様×ロックの青春音楽譚. Comic Natalie (ภาษาญี่ปุ่น). Natasha, Inc. July 22, 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2024. สืบค้นเมื่อ July 22, 2024.
↑  Cayanan, Joanna (July 22, 2024). "Hiroshi Fukuda's Rock wa Lady no Tashinamideshite Manga Gets TV Anime Adaptation in 2025". Anime News Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 23, 2024. สืบค้นเมื่อ July 22, 2024.
↑
ไข่มดแดง

| --- | --- |
ไข่มดแดงวางจำหน่ายอยู่ในตลาด
ประเภท: วัตถุดิบ
แหล่งกำเนิด: ประเทศลาว · ประเทศไทย
ภูมิภาค: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
 ตำราอาหาร: ไข่มดแดง   สื่อ: ไข่มดแดง
ไข่มดแดง หมายถึงไข่และดักแด้ของมดแดง (Oecophylla smaragdina) โดยจะนำมาเป็นวัตถุดิบสำหรับประกอบอาหารในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในประเทศไทย และประเทศลาว เพราะให้โปรตีนสูง ให้รสชาติมันและเปรี้ยว สัมผัสแตกดังเป๊าะในปาก นิยมใช้เป็นส่วนประกอบของแกง ไข่เจียว ยำ หรือนำไปคั่ว
นอกจากนี้ยังมีไข่มดอีกชนิดหนึ่งที่สามารถบริโภคได้ เรียกว่า แมงมัน โดยไข่ของแมงมันนี้จะอยู่ใต้พื้นดิน และเป็นที่นิยมในแถบภาคเหนือของประเทศไทย
สารอาหาร

ไข่มดแดงนั้นให้โปรตีนสูง ไข่มดแดง 100 กรัม มีโปรตีนมากถึง 8.2 กรัม มีไขมันและแคลอรีน้อยกว่าไข่ไก่ เพราะมีแคลอรีเพียง 2.6 กรัม ขณะที่ไข่ไก่มีมากถึง 11.7 กรัม นอกจากนี้ยังมีแร่ธาตุอื่น ๆ อีก เช่น แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก โซเดียม โพแทสเซียม วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 และไนอะซีน
การบริโภค

ไข่มดแดงสามารถนำมาประกอบเป็นอาหารได้หลายอย่าง มีกรดแอซีติกให้รสเปรี้ยวแทนมะนาวหรือน้ำส้มสายชู ในประเทศไทยจะนำไข่มดแดง มาทำแกงผักหวานไข่มดแดง แกงเห็ดไข่มดแดง ต้มยำปลาช่อนไข่มดแดง แกงขี้เหล็กไข่มดแดง ห่อหมกไข่มดแดง ไข่เจียวไข่มดแดง และยำไข่มดแดง เป็นอาทิ ส่วนภาคเหนือ จะมีตำไข่มดแดง ซึ่งประกอบด้วยพริก กระเทียม ดีปลี สะระแหน่ ผักไผ่ และเกลือ
แกงไข่มดแดงเป็นที่นิยมในประชากรผู้สูงวัยในประเทศลาว แต่คนรุ่นใหม่ไม่นิยมรับประทานเท่าใด
นายแพทย์ สุวรรณชัย วัฒนายิ่งเจริญชัย กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการอาหารแห่งชาติ  อดีตอธิบดีกรมอนามัย ให้ข้อมูลว่า ควรนำไข่มดแดงมาล้างสะอาดอย่างน้อยสามครั้งด้วยน้ำสะอาด หรือการเปิดน้ำไหลอย่างน้อยสองนาที หรือแช่น้ำเกลือ น้ำส้มสายชู เบกกิ้งโซดาหรือผงฟู แล้วค่อยล้างด้วยน้ำสะอาด และนำมาปรุงให้สุกทุกครั้ง ไม่ควรกินแบบสุก ๆ ดิบ ๆ เพราะอาจปนเปื้อนเชื้อโรคได้ รวมทั้งไม่ควรเก็บไว้ค้างมื้อ เพราะบูดเสียได้ง่าย อาจทำให้ผู้บริโภคเสี่ยงต่อการปวดท้องและโรคอุจจาระร่วง
ไข่ป่ามใส่ไข่มดแดง
ยำไข่มดแดงและไข่เจียวใส่ไข่มดแดง
ไข่มดแดงที่วางจำหน่ายในตลาด
การเพาะเลี้ยง

การเพาะเลี้ยงไข่มดแดง ถือเป็นธุรกิจที่สร้างรายได้ดี และมีต้นทุนต่ำ สำหรับผู้คนที่ขาดทุนทรัพย์ มดแดงหลายรังอาศัยอยู่บนต้นไม้ต้นเดียว เช่น ต้นมะม่วง หรือต้นปาล์ม โดยมดแดงเหล่านี้จะได้รับน้ำหวานและอาหารเสริมจนกว่าจะถึงช่วงเวลาเก็บไข่ได้ ฤดูวางไข่จะเริ่มตั้งแต่เดือนกันยายนจนถึงเดือนธันวาคม และอีกช่วงคือเดือนมกราคมจนถึงเดือนเมษายน จากนั้นจะสามารถเก็บไข่ได้ในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน แต่ต้องระมัดระวังไม่ให้รังที่เหลือเสียหาย หรือฆ่ามดที่เหลือ
ปัจจุบันมีผลิตภัณฑ์ไข่มดแดงบรรจุกระป๋องวางจำหน่าย
ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน (ราฟาเอล)

| ภาพเหมือนของ บัลดัสซาเร กัสตีลโยเน |
| --- | --- |

ศิลปิน: ราฟาเอล
ปี: ค.ศ. 1514 - ค.ศ. 1515
ประเภท: จิตรกรรมสีน้ำมันบนผ้าใบ
สถานที่: พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส
ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน (อิตาลี: Ritratto di Baldassarre Castiglione; อังกฤษ: Portrait of Baldassare Castiglione) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรชาวอิตาลีคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ราฟาเอลเขียนภาพ "ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1514 ถึงปี ค.ศ. 1515 เป็นภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน บุคคลสำคัญทางวรรณกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ของสำนักดุ๊กแห่งอูร์บีโน
ภาพเขียนอาจจะเขียนโดยราฟาเอลหรือไม่ก็ได้ จากจดหมายจากปีเอโตร เบมโบ ถึงคาร์ดินัลบิบบีเอนากล่าวว่า "ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน ... และของดุ๊กกวีโดบัลโดแห่งมอนเตเฟลโตรดูเหมือนว่าจะเขียนโดยลูกศิษย์ของราฟาเอล" แต่คุณภาพอันสูงของภาพเขียนและองค์ประกอบบางอย่างของภาพเขียน เช่น การแสดงออกของใบหน้าของตัวแบบ ทำให้สันนิษฐานกันว่าราฟาเอลน่าจะมีส่วนในการเขียนภาพนี้ด้วยตนเอง สิ่งที่แน่นอนคือแสงเงาและโทนที่ใช้ในการเขียนเครื่องแต่งกายและการให้แสงในภาพเป็นการเขียนโดยผู้มีความเชี่ยวชาญและมีประสบการณ์ นอกจากนั้นสายตาของตัวแบบที่มองตรงมายังผู้ชมภาพก็สร้างความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับผู้ชม
มอนเตซันซัลวาโตเร

| มอนเตซันซัลวาโตเร |
| --- | --- |

จุดสูงสุด
ความสูง เหนือระดับน้ำทะเล: 912 เมตร (2,992 ฟุต)
ความสูง ส่วนยื่นจากฐาน: 602 เมตร (1,975 ฟุต)
พิกัด: 45°58′37.3″N 8°56′50.1″E﻿ / ﻿45.977028°N 8.947250°E﻿ / 45.977028; 8.947250 
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
มอนเตซันซัลวาโตเรที่ตั้งในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 
ที่ตั้ง: รัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เทือกเขา: เทือกเขาแอลป์
มอนเตซันซัลวาโตเร (อิตาลี: Monte San Salvatore) เป็นภูเขาขนาดเล็ก ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองลูกาโนในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ใกล้พรมแดนประเทศอิตาลี ด้านบนภูเขามีหมู่บ้านคาโรนา ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่นิยมขึ้นไปชมทัศนียภาพของทะเลสาบลูกาโน.
ประสาทหลอน (ปัญญาประดิษฐ์)

แชตจีพีทีสรุปบทความของเดอะนิวยอร์กไทมส์ที่ไม่มีอยู่จริง
ในสาขาปัญญาประดิษฐ์ อาการประสาทหลอน (hallucination) หรือ การสร้างเรื่องจากความจำเสื่อม (confabulation) หรือ การหลงผิด (delusion) หมายถึงความเป็นเท็จที่สร้างขึ้นโดยปัญญาประดิษฐ์หรือการตอบสนองที่นำเสนอข้อมูลที่ทำให้เข้าใจ ว่าเป็นข้อเท็จจริง ตัวอย่างเช่น จักรกลสนทนาที่ขับเคลื่อนโดยแบบจำลองภาษาขนาดใหญ่ (LLM) เช่นแชตจีพีที สามารถสุ่มสร้างคำโกหกที่ฟังดูสมจริงภายในเนื้อหาที่สังเคราะห์ขึ้น นักวิจัยตระหนักถึงปัญหานี้ โดยประเมินว่าปรากฏการณ์การประสาทหลอนเช่นนี้เกิดขึ้นมากถึง 27% ของทั้งหมด และข้อผิดพลาดของข้อเท็จจริงปรากฏอยู่ใน 46% ของข้อความที่สร้างขึ้น การตรวจจับและบรรเทาอาการประสาทหลอนเหล่านี้ถือเป็นความท้าทายที่สำคัญต่อการยอมรับในทางปฏิบัติและความน่าเชื่อถือของแบบจำลองภาษาขนาดใหญ่
มงเต-การ์โล

| มงเต-การ์โล |
| --- | --- |
แขวงในโมนาโก

ที่ตั้งแขวงมงเต-การ์โลในประเทศโมนาโก
พิกัด: 43°44′23″N 7°25′38″E﻿ / ﻿43.73972°N 7.42722°E﻿ / 43.73972; 7.42722
ประเทศ:  โมนาโก
จัดตั้ง: 1 มิถุนายน ค.ศ. 1866
พื้นที่
 • เขตเมือง: 0.30 ตร.กม. (.234 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • แขวงในโมนาโก: 3,500 คน
รหัสไปรษณีย์: 98000
มงเต-การ์โล (ฝรั่งเศส: Monte-Carlo), มอนเตการ์โล (อิตาลี: Monte Carlo) หรือ มุงเตการ์ลู (โมนาโก: Munte Carlu) เป็นแขวงหนึ่งของประเทศโมนาโก เป็นที่ตั้งของกาสิโนมงเต-การ์โล เดิมมงเต-การ์โลมีพื้นที่ครอบคลุมแขวงลารุสและลาร์วอโต
มงเต-การ์โลตั้งอยู่บนเนินของเทือกเขาแอลป์ส่วนใต้ (Alpes Maritimes) แถบโกตดาซูร์ ในอดีตเป็นเรือกสวนสำหรับปลูกเลมอน, ส้ม และมะกอกออลิฟ แต่หลังโมนาโกเสียดินแดนร็อกบรูน-กัป-มาร์แต็งและม็องตงช่วง ค.ศ. 1850 หลังจากนั้นเจ้าชายชาร์ลที่ 3 ทรงอนุญาตให้คณะบุคคลขอสัมปทานการก่อสร้างโรงอาบน้ำทะเลเพื่อการบำบัดโรค และกาสิโนอย่างเยอรมันเมื่อ ค.ศ. 1856
มีการเปิดกาสิโนครั้งแรกในย่านลากงดามีนตั้งแต่ ค.ศ. 1862 ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาจึงย้ายมาเปิดกาสิโนในมงเต-การ์โลแต่ความสำเร็จก็เป็นอย่างช้า ๆ ส่วนหนึ่งก็เพราะโมนาโกไม่มีเส้นทางสัญจรเชื่อมกับยุโรปส่วนอื่น แต่หลังมีเส้นทางรถไฟสายมาร์แซย์–เวนตีมิลยาพาดผ่านย่านนี้เมื่อ ค.ศ. 1868 ทำให้กาสิโนในมงเต-การ์โลเฟื่องฟูอย่างมาก จากการที่มงเต-การ์โลเป็นศูนย์การพนันที่ลือชื่อระดับโลกทำให้ชื่อมงเต-การ์โล "เป็นสุภาษิตสากลใช้สอนพวกอวดรวยและใช้เงินฟุ่มเฟือย"
แหล่งข้อมูลอื่น

Monte Carlo
Monaco Portal
| ด ค กเขตการปกครองของประเทศโมนาโก |
| --- | --- | --- |
| การปกครองในอดีต 1 |  มอนาโก-วีล  ลากงดามีน  มงเต-การ์โล  ฟงวีแยย์  |  |
| แขวงในปัจจุบัน 2 |  ลากงดามีน  ฟงวีแยย์  ลาร์วอโต  ฌาร์แด็งแอกซอติก  มอนาโก-วีล  เลมอเนอแกตี  มงเต-การ์โล  ราแว็งเดอแซ็งต์-เดว็อต  ลารุส  เลอปอร์ตีเย 3  |  |
| แขวงในอดีต 4 |  ลากอล  เลเรวัวร์  แซ็ง-มีแชล  |  |
 1 เรียงตามการก่อตั้ง  2 จัดตั้งใน พ.ศ. 2556  3 แผนใน พ.ศ. 2568  4 ยกเลิกใน พ.ศ. 2556 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  VIAF 2 
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  เช็กเกีย  โครเอเชีย  โปแลนด์ 
ภูมิศาสตร์:  มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่ 
อื่น ๆ:  NARA  IdRef
ฟุตบอลหญิงทีมชาติอิตาลี

ฟุตบอลหญิงทีมชาติอิตาลี (อิตาลี: Nazionale di calcio femminile dell'Italia) เป็นทีมฟุตบอลหญิงตัวแทนของประเทศอิตาลี ก่อตั้งขึ้นและแข่งขันนัดแรกใน ค.ศ. 1968 ปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลีซึ่งบริหารฟุตบอลในประเทศอิตาลี
อิตาลีได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการอย่างไม่เป็นทางการหลายครั้ง พวกเขาเป็นเจ้าภาพฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปใน ค.ศ. 1969 และฟุตบอลโลกหญิงใน ค.ศ. 1970 ต่อมาพวกเขาผ่านรอบคัดเลือกไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกหญิง 1991 และสามารถเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศได้ ส่วนในฟุตบอลหญิงชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป อิตาลีจบรองชนะเลิศในปี 1993 และ 1997 อย่างไรก็ตาม อิตาลีไม่ผ่านรอบคัดเลือกไปเล่นในรอบสุดท้ายฟุตบอลโลกหญิงเป็นระยะเวลาถึง 20 ปี จนกระทั่งในฟุตบอลโลกหญิง 2019 อิตาลีผ่านรอบคัดเลือกได้สำเร็จ และในรอบสุดท้าย พวกเขาจบรอบก่อนรองชนะเลิศ
พระเจ้าวิตโตรีโอ อาเมเดโอที่ 2 แห่งซาร์ดิเนีย

พระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย ตั้งแต่ 1720 ถึง 1730
พระเจ้าวิตโตรีโอ อามาเดโอที่ 2 (Vittorio Amadeo Francesco; 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1666 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1732) เป็นดยุกแห่งซาวอย ตั้งแต่ 1675 ถึง 1730 นอกจากนี้พระองค์ยังดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งปีเยมอนเต ดยุกแห่งมอนแฟร์ราโต มาร์กีแห่งซาลูสเซ และเคานต์แห่งออสตา โมรียานา และนิส
ทรงดำรงตำแหน่งดยุคแห่งซาวอยตั้งแต่ ค.ศ. 1675 – 1730 ตั้งแต่อายุได้ 9 ขวบเพราะพระราชบิดาสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันผู้สำเร็จราชการอาจจะเป็นมารดาก็ได้ซึ่งกรณีนี้เคยเกิดคือเมื่อพระปิตุลาของพระองค์เป็นดยุกแห่งซาวอยซึ่งพระองค์ก็ไม่ได้เห็นหน้าเพราะเสด็จสิ้นพระชนม์ตอนยังทรงพระเยาว์มาก
การทำสงคราม

ซาวอยนั้นเป็นเขตการปกครองในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งพระองค์เบื่อที่จะอยู่ในอำนาจของจักรวรรดิพระองค์ทำสงครามและเข้าร่วมหลายครั้งเช่นสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนและยังเป็นพันธมิตรกับ สาธารณรัฐดัตช์ และ อังกฤษ โดยฝรั่งเศสบุกตูริน วิกเตอร์ และ เจ้าชายเออแฌนพระญาติของพระองค์เองได้รวมกันนำกองทัพ
พระราชอิสริยยศ

ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งซาวอยและพื้นที่ทางตอนใต้ส่วนใหญ่, พระมหากษัตริย์แห่งซิซิลี และพระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย
ตราตอนได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย
ตราของพระองค์ก่อนได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย
ครอบครัว

พระองค์อภิเษกสมรสกับ แอนน์-มารีแห่งออร์เลอ็องธิดาในฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
มารีอา อาเดลาดีเออแห่งซาวอย (ค.ศ. 1685–1712) อภิเษกสมรสกับ เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ มีพระบุตรรวมถึงพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส
มารีอา อันนาแห่งซาวอย (ค.ศ. 1687–1690)
มาริอา ลุยซา (ค.ศ. 1688–1714) อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟลีเปที่ 5 แห่งสเปนพระราชโอรสในเจ้าชายหลุยส์ กร็องโดแฟ็ง มีพระราชโอรสเป็นพระมหากษัตริย์ 2 พระองค์
วิตโตรีโอ อามาเดโอ เจ้าชายแห่งปีเยมอนเต (ค.ศ. 1699–1715) สิ้นพระชนม์โดยไม่ได้อภิเษกสมรส
การ์โล เอมานูเอเลที่ 3 แห่งซาวอย (ค.ศ. 1701–1773) ดยุกแห่งซาวอยและต่อมาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย
ข้อมูล

Victor Amadeus II of Savoy
ดูเพิ่ม

สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ยุทธการตูริน
| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าวิตโตรีโอ อาเมเดโอที่ 2 แห่งซาร์ดิเนีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| การ์โล เอมานูเอเลที่ 2 |  |   ดยุกแห่งซาวอย  (1675 – 1720) |  | พระเจ้าการ์โล เอมานูเอเลที่ 3 |
| จักรพรรดิคาร์ลที่ 6 |  |   พระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย  (1720 – 1730) |  | พระเจ้าการ์โล เอมานูเอเลที่ 3 |
| พระเจ้าเฟลีเปที่ 5 แห่งสเปน |  |   พระมหากษัตริย์แห่งซิซิลี  (1713 – 1720) |  | จักรพรรดิคาร์ลที่ 6 |
| ด ค กพระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย |
| --- | --- | --- |
|  วิตโตรีโอ อาเมเดโอที่ 2 (1720–1730)  คาร์โล เอมมานูเอลที่ 3 (1730–1773)  วิตโตรีโอ อมาเดโอที่ 3 (1773–1796)  คาร์โล เอมมานูเอลที่ 4 (1796–1802)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 (1802–1821)  คาร์โล เฟลิกซ์ (1821–1831)  คาร์โล อัลเบอร์โต (1831–1849)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (1849–1861)  |  วิตโตรีโอ อาเมเดโอที่ 2 (1720–1730)  คาร์โล เอมมานูเอลที่ 3 (1730–1773)  วิตโตรีโอ อมาเดโอที่ 3 (1773–1796)  คาร์โล เอมมานูเอลที่ 4 (1796–1802)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 (1802–1821)  คาร์โล เฟลิกซ์ (1821–1831)  คาร์โล อัลเบอร์โต (1831–1849)  วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (1849–1861)  |  |
มหาวิทยาลัยโบโลญญา

| --- | --- |
Alma Mater Studiorum – Università di Bologna
ตราประทับ
ละติน: Universitas Bononiensis
คติพจน์: Petrus ubique pater legum Bononia mater (ละติน)
คติพจน์อังกฤษ: St. Peter is everywhere the father of the law, Bologna is its mother
ประเภท: รัฐ มหาวิทยาลัยวิจัย
สถาปนา: ป. 1088; 936 ปีที่แล้ว (1088)
สังกัดวิชาการ: กลุ่มกูอิงบรา  European Universities Association  Guild of European Research-Intensive Universities  International Association of Universities  Scholars at Risk  Europaeum  Una Europa  Mediterranean Universities Union  Utrecht Network
พระอธิการ: Giovanni Molari
อาจารย์: 2,917
เจ้าหน้าที่: 2,965
ผู้ศึกษา: 90,291
ปริญญาตรี: 47,253
บัณฑิตศึกษา: 36,266
นักศึกษาปริญญาเอก: 4,239
ที่ตั้ง: โบโลญญา นอกนั้น: เชเซนา ฟอร์ลิ ราเวนนา และ รีมีนี, อิตาลี 44°29′38″N 11°20′34″E﻿ / ﻿44.49389°N 11.34278°E﻿ / 44.49389; 11.34278
วิทยาเขต: เมืองมหาวิทยาลัย 103 เฮกตาร์ (250 เอเคอร์)
Newspaper: UNIBO Magazine
สี:   แดง
Sports teams: CUS Bologna
เว็บไซต์: unibo.it (ในภาษาอิตาลี)

มหาวิทยาลัยโบโลญญา (อิตาลี: Alma Mater Studiorum Università di Bologna, UNIBO ;อังกฤษ: University of Bologna) เป็นมหาวิทยาลัยที่ดำเนินการอย่างต่อเนื่องที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ที่โบโลญญา ประเทศอิตาลี สำหรับวันก่อตั้งที่แท้จริงยังไม่แน่ชัด แต่เชื่อว่าก่อตั้งในปี ค.ศ. 1088 มหาวิทยาลัยโบโลญญาได้ตั้งสาขาเพิ่มในเมืองอื่น ๆ ของอิตาลี คือ เรกจิโอเอมิเลีย, อิโมลา, ราเวนนา, ฟอร์ลิ, เชเซน่า, ริมินี และได้ตั้งสาขาในต่างประเทศคือ บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีนักศึกษาราว 100,000 คน ใน 23 คณะวิชา
แหล่งข้อมูลอื่น

University of Bologna Website (ในภาษาอังกฤษ)
Scholars and Literati at the University of Bologna (1088–1800), in Repertorium Eruditorum Totius Europae/RETE
| ด ค กมหาวิทยาลัยในกลุ่มกูอิงบรา |
| --- | --- |
 ออร์ฮูส  บาร์เซโลนา  แบร์เกน  โบโลญญา  บริสตอล  บูดาเปสต์  กูอิงบรา  เดอรัม  ดับลิน  เอดินบะระ  กอลเวย์  เจนีวา  เกิททิงเงิน  กรานาดา  กราซ  โกรนิงเงิน  ไฮเดิลแบร์ค  Iaşi  อิสตันบูล  เยนา  กรากุฟ  ไลเดิน  เลอเฟิน  Louvain-la-Neuve  ลียง  มงเปอลีเย  ปาโดวา  ปาวีอา  ปัวตีเย  ปราก  เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  ซาลามังกา  ซีเอนา  ตาร์ตู  Turku I  Turku II  อุปซอลา  วิลนีอุส  เวือทซ์บวร์ค 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  ISNI  VIAF 
ประจำชาติ:  นอร์เวย์  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  กาตาลุญญา  เยอรมนี  อิตาลี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  เช็กเกีย  ออสเตรเลีย  กรีซ  โครเอเชีย  โปแลนด์  โปรตุเกส  นครรัฐวาติกัน 
วิชาการ:  CiNii 
ศิลปิน:  ULAN 
ประชาชน:  Trove 
อื่น ๆ:  RISM  IdRef
มหาวิหารปาโดวา

มหาวิหารปาดัวและหอศีลจุ่มทางด้านขวา
อาสนมหาวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์แห่งปาโดวา (อิตาลี: Basilica Cattedrale di Santa Maria Assunta)  หรือ มหาวิหารปาโดวา (อิตาลี: Duomo di Padova) เป็นคริสต์ศาสนสถานของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ตั้งอยู่ที่เมืองปาโดวา ในประเทศอิตาลี สร้างขึ้นเพื่ออุทิสแก่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ อาคารปัจจุบันเป็นสิ่งก่อสร้างที่สาม สิ่งก่อสร้างแรกสร้างหลังจากพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเมื่อปี ค.ศ. 313 แต่มาถูกทำลายในแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1117 โบสถ์ที่สองสร้างเป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ และมารื้อทิ้งในปี ค.ศ. 1551 เพื่อสร้างใหม่ตามแบบที่ออกโดยมีเกลันเจโล ลักษณะที่ยังเป็นโบสถ์สมัยกลางยังคงเห็นได้จากจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยจุสโต เด เมนาบูโออีในหอล้างบาป
การสร้างเป็นแบบฟื้นฟูศิลปวิทยาสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1754 แต่ด้านหน้ายังคงเป็นอิฐเปลือยที่ยังไม่ได้รับการตกแต่ง
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิหารปาโดวา
มอนเตการ์โล (บิสกิต)

บิสกิตมอนเตการ์โล
แยกบิสกิตมอนเตการ์โลออก แสดงให้เห็นไส้
บิสกิตมอนเตการ์โลสิบสองชิ้นภายในบรรจุภัณฑ์เชิงพาณิชย์
บิสกิตมอนเตการ์โล (อิตาลี: Monte Carlo biscuits) เป็นบิสกิตหวานของออสเตรเลียที่ผลิตตั้งแต่ปี  1926 (98 ปีที่แล้ว) (1926) โดย Arnott's Biscuits Holdings
บิสกิตแต่ละชิ้นประกอบด้วยบิสกิตสองชั้นประกบไส้ครีม ในขณะที่บิสกิตจำนวนมากถูกขึ้นรูปให้มีรูปแบบ บิสกิตมอนเตการ์โลทั้งสองด้านจะหยาบ ชั้นบิสกิตมีรสชาติอ่อน ๆ ของโกลเดนไซรัป น้ำผึ้ง และมะพร้าว และชั้นครีมประกอบด้วยไส้ครีมกลิ่นวานิลลาที่ล้อมรอบด้วยทอฟฟี่บาง ๆ คล้ายเคลือบด้วยแยมราสเบอร์รี่
บิสกิตมอนเตการ์โลมีจำหน่ายในซูเปอร์มาร์เก็ตส่วนใหญ่ของออสเตรเลีย โดยทั่วไปจะขายในรูปแบบห่อละ 12 ชิ้น 250 กรัม (8.8 ออนซ์) และเป็น 1 ใน 5 บิสกิตในแพ็ครวมของ Arnott's Assorted Creams 500 กรัม (18 ออนซ์) และด้วยมวลเฉลี่ย 20.8 กรัม (0.73 ออนซ์) มอนเตการ์โลจึงเป็นบิสกิตที่หนักที่สุดที่มีอยู่ในแพ็คครีมต่าง ๆ
บิสกิตถูกตั้งชื่อตามเมืองมอนเตการ์โล
แหล่งข้อมูลอื่น

1951 video of manufacture of biscuits, including Monte Carlos (2 min 24 sec video with audio)
ฌ็อง-บาติสต์ ลูว์ลี
ผลงาน > Operas (Tragédies en musique)

Cadmus & Hermione (1673)
Alceste ou le Triomphe d'Alcide (1674)
Thésée (1675)
Atys (1676)
Isis (1677)
Psyché (1678)
Bellérophon (1679)
Proserpine (1680)
Persée (1682)
Phaëton (1683)
Amadis de Gaule (1684)
Roland (1685)
Armide & Renaud (1686)
Achille & Polyxène (1687)
ผลงาน > Pastorales

Pastorale Comique (1657}
Les Fêtes de l'Amour et de Bacchus (1672)
Acis et Galatée (1686)