ชีพลักษณ์
บันทึก > ทันสมัย > บริเตนใหญ่

โรเบิร์ต มาร์แชม บิดาผู้ก่อตั้งการบันทึกปรากฏการณ์ทางธรรมชาติสมัยใหม่ เป็นเจ้าของที่ดินผู้มั่งคั่งที่เก็บบันทึกอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับ "สิ่งบ่งชี้ฤดูใบไม้ผลิ" บนที่ดินของเขาที่ สแตรตตัน สตอร์เลสส์ เมือง นอร์ฟอล์ก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2279 (ค.ศ. 1736) สิ่งเหล่านี้มีรูปแบบเป็นวันที่เกิดเหตุการณ์ครั้งแรก เช่น วันออกดอก วันแตกตา การเกิด หรือการบินของแมลง ครอบครัวของ Marsham หลายชั่วรุ่นต่างบันทึกเหตุการณ์เดียวกันหรือ "ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น" อย่างต่อเนื่องตลอดช่วงเวลาที่ยาวนานอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จนกระทั่งสิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของ Mary Marsham ในปีพ.ศ. 2501 ZX ทำให้สามารถสังเกตแนวโน้มต่างๆ และเชื่อมโยงกับบันทึกสภาพอากาศในระยะยาวได้ ข้อมูลแสดงให้เห็นความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในวันที่ซึ่งสอดคล้องอย่างกว้างขวางกับปีที่มีอากาศอบอุ่นและหนาวเย็น ระหว่างปี พ.ศ. 2393 ถึง พ.ศ. 2493 มีแนวโน้มระยะยาวของการที่สภาพอากาศอบอุ่นขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป และในช่วงเวลาเดียวกันนี้ บันทึกวันที่ใบโอ๊กปรากฏบนภูเขามาร์แชมก็มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นเร็วขึ้น
หลังจากปีพ.ศ. 2503 อัตราการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิร่างกายได้เร่งขึ้น ซึ่งสะท้อนให้เห็นได้จากการที่ใบโอ๊กเริ่มออกเร็วขึ้นตามที่บันทึกไว้ในข้อมูลที่รวบรวมโดย Jean Combes ในเมือง Surrey ในช่วง 250 ปีที่ผ่านมา วันที่ใบโอ๊คเริ่มแตกใบดูเหมือนว่าจะเร็วขึ้นประมาณ 8 วัน ซึ่งสอดคล้องกับภาวะโลกร้อนโดยรวมที่อยู่ที่ประมาณ 1.5 วัน °C ในช่วงเวลาเดียวกัน
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 การบันทึกลักษณะและพัฒนาการของพืชและสัตว์ได้กลายมาเป็นกิจกรรมยามว่างของชาติ และระหว่างปี พ.ศ. 2434 ถึง พ.ศ. 2491 ราชสมาคมอุตุนิยมวิทยา (RMS) ได้จัดโครงการบันทึกปรากฏการณ์ต่างๆ ขึ้นทั่วหมู่เกาะอังกฤษ ในบางปี มีผู้สังเกตการณ์มากถึง 600 รายส่งผลตอบแทนมา โดยเฉลี่ยมีจำนวนเพียงไม่กี่ร้อยราย ในช่วงเวลานี้ มีการบันทึกระยะฟีโนเฟสหลักของพืช 11 ระยะอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลา 58 ปีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2434 ถึง พ.ศ. 2491 และมีการบันทึกระยะฟีโนเฟสเพิ่มเติมอีก 14 ระยะในช่วง 20 ปีระหว่าง พ.ศ. 2472 ถึง พ.ศ. 2491 ผลตอบแทนจะได้รับการสรุปในแต่ละปีในวารสารรายไตรมาสของ RMS ในชื่อ The Phenological Reports Jeffree (1960) สรุปข้อมูล 58 ปี  ซึ่งแสดงให้เห็นว่าวันออกดอกอาจเร็วกว่ากำหนดถึง 21 วันและช้ากว่ากำหนดถึง 34 วัน โดยที่ดอกบานเร็วที่สุดในพืชที่ออกดอกในฤดูร้อน และบานช้ามากที่สุดสำหรับพืชที่ออกดอกในฤดูใบไม้ผลิ ในสิ่งมีชีวิตทั้ง 25 ชนิด การกำหนดเวลาของเหตุการณ์ทางฟีโนโลยีทั้งหมดมีความเกี่ยวข้องอย่างมีนัยสำคัญกับอุณหภูมิ   ซึ่งบ่งชี้ว่าเหตุการณ์ทางฟีโนโลยีมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นเร็วขึ้นเมื่อสภาพภูมิอากาศอบอุ่นขึ้น
รายงานทางฟีโนโลยี ยุติลงอย่างกะทันหันในปีพ.ศ. 2491 หลังจากดำเนินมาเป็นเวลา 58 ปี และอังกฤษก็ยังคงไม่มีโครงการบันทึกข้อมูลระดับชาติเป็นเวลาเกือบ 50 ปี ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเริ่มปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน ในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้สังเกตการณ์เฉพาะบุคคลได้มีส่วนสนับสนุนที่สำคัญ นักธรรมชาติวิทยาและนักเขียน Richard Fitter บันทึกวันออกดอกแรก (FFD) ของพืชดอกของอังกฤษ 557 สายพันธุ์ในอ็อกซ์ฟอร์ดเชียร์ระหว่างประมาณปี พ.ศ. 2497 ถึง พ.ศ. 2533 Richard Fitter และ Alistair Fitter ลูกชายของเขาได้เขียนบทความลงใน นิตยสาร Science เมื่อปี 2002 โดยพบว่า "อัตราการออกดอกเฉลี่ยของพืชในอังกฤษ 385 ชนิดเพิ่มขึ้น 4.5 วันในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาเมื่อเปรียบเทียบกับสี่ทศวรรษก่อนหน้านั้น"   พวกเขาสังเกตว่าอัตราการออกดอกเฉลี่ยมีความอ่อนไหวต่ออุณหภูมิ ดังจะเห็นพ้องกันว่า "ในปัจจุบัน พืช 150 ถึง 200 ชนิดอาจออกดอกเร็วขึ้นโดยเฉลี่ย 15 วันในอังกฤษเมื่อเทียบกับในอดีตอันใกล้นี้" และอัตราการออกดอกเฉลี่ยในช่วงแรกๆ เหล่านี้จะ "ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อระบบนิเวศและวิวัฒนาการ" ในสกอตแลนด์ เดวิด กริเซนธเวต ได้บันทึกวันที่เขาตัดหญ้าตั้งแต่ปี 1984 ไว้อย่างพิถีพิถัน การตัดครั้งแรกของปีของเขาเกิดขึ้นเร็วกว่าในปี 1984 ถึง 13 วันในปี 2547 และการตัดครั้งสุดท้ายของเขาเกิดขึ้นหลังจากนั้น 17 วัน ซึ่งเป็นหลักฐานที่บ่งชี้ว่าฤดูใบไม้ผลิมาถึงเร็วกว่าปกติและสภาพอากาศโดยทั่วไปก็อบอุ่นขึ้น
Tim Sparks ได้กลับมาเริ่มการบันทึกระดับประเทศอีกครั้งในปี 1998  และตั้งแต่ปี 2000 เป็นต้นมา  ได้รับการนำโดยโครงการ วิทยาศาสตร์ของพลเมือง ที่ชื่อว่า Nature's Calendar  ซึ่งดำเนินการโดย Woodland Trust และ Centre for Ecology and Hydrology การวิจัยล่าสุดแสดงให้เห็นว่าการแตกของตาไม้โอ๊คดำเนินไปมากกว่า 11 วันนับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 และนกประจำถิ่นและนกอพยพไม่สามารถตามทันการเปลี่ยนแปลงนี้ได้