stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007

| --- | --- |
ภาพจำลอง แสดงเครื่องโบอิง 747-230บี
สรุปอุบัติการณ์
วันที่: 1 กันยายน 2526
สรุป: ถูกยิงตก
จุดเกิดเหตุ: ใกล้เกาะโมเนรอน ทางตะวันตกของเกาะซาฮาลิน สหภาพโซเวียต 46°34′N 141°17′E﻿ / ﻿46.567°N 141.283°E﻿ / 46.567; 141.283﻿ (KAL007)
ประเภทอากาศยาน: โบอิง 747-230บี
ดําเนินการโดย: โคเรียนแอร์ไลน์
ทะเบียน: HL7442
ต้นทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี ควีนส์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
จุดพักสุดท้าย: ท่าอากาศยานนานาชาติเทด สตีเวนส์ แองเคอเรจ รัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา
ปลายทาง: ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ เขตคังซอ โซล ประเทศเกาหลีใต้
ผู้โดยสาร: 246
ลูกเรือ: 23
เสียชีวิต: 269 (ทั้งหมด)
บาดเจ็บ: 0
รอดชีวิต: 0
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007 (หรือ KAL 007 หรือ KE 007) เป็นเที่ยวบินของโคเรียนแอร์ไลน์ตามกำหนดการจากนครนิวยอร์กสู่โซล แวะพักที่แองเคอเรจ วันที่ 1 กันยายน 2526 เครื่องบินโดยสารของเที่ยวบินดังกล่าวถูกเครื่องบินสกัดกั้นซู-15 ของสหภาพโซเวียตยิงตกใกล้เกาะโมเนรอน ทางตะวันตกของเกาะซาฮาลิน ในทะเลญี่ปุ่น นักบินของเครื่องบินสกัดกั้นลำนั้น คือ นาวาอากาศตรี เกนนาดี โอซีโปวิช ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 269 คนบนเครื่องเสียชีวิต รวมทั้งลอว์เรนซ์ แมคโดนัลด์ ผู้แทนรัฐจอร์เจียในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา อากาศยานลำดังกล่าวกำลังอยู่ในเส้นทางจากแองเคอเรจสู่โซลเมื่อบินผ่านน่านฟ้าโซเวียตที่ถูกห้ามในเวลาไล่เลี่ยกับภารกิจสอดแนมของสหรัฐ
ทีแรก สหภาพโซเวียตปฏิเสธรู้เห็นเหตุการณ์ดังกล่าว แต่ภายหลังยอมรับการยิง โดยอ้างว่าอากาศยานดังกล่าวอยู่ระหว่างภารกิจสอดแนม โปลิตบูโรแถลงว่า เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นการยั่วยุโดยเจตนาของสหรัฐ เพื่อทดสอบความพร้อมทางทหารของสหภาพโซเวียต หรือกระทั่งยั่วยุให้เกิดสงคราม ทำเนียบขาวกล่าวหาสหภาพโซเวียตว่าขัดขวางปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัย กองทัพโซเวียตระงับหลักฐานที่แสวงโดยการสอบสวนขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ที่เด่นคือ เครื่องบันทึกข้อมูลการบิน ซึ่งสุดท้ายเผยแพร่ 8 ปีให้หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นขณะที่ตึงเครียดที่สุดขณะหนึ่งของสงครามเย็นและส่งผลให้คติต่อต้านโซเวียตทวีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐ มุมมองตรงข้ามต่อเหตุการณ์ไม่เคยระงับอย่างสมบูรณ์ ต่อมา หลายกลุ่มดำเนินการกับรายงานอย่างเป็นทางการที่พิพาทและเสนอทฤษฎีทางเลือกของเหตุการณ์ การปล่อยใบสำเนาเที่ยวบินและเครื่องบันทึกเที่ยวบิน KAL 007 ภายหลังโดยสหพันธรัฐรัสเซียเปิดเผยรายละเอียดบางอย่าง
ผลของเหตุการณ์ สหรัฐอเมริกาเปลี่ยนวิธีดำเนินการติดตามอากาศยานที่ออกจากรัฐอะแลสกา โปรแกรมต่อประสานนักบินอัตโนมัติที่ใช้บนสายการบินได้รับการออกแบบใหม่ให้การย์ (ergonomic) มากขึ้น นอกเหนือจากนี้ เหตุการณ์ดังกล่าวยังเป็นเหตุการณ์เดี่ยวที่สำคัญที่สุดเหตุการณ์หนึ่งซึ่งทำให้รัฐบาลเรแกนอนุญาตให้ทั่วโลกเข้าถึงระบบ GNSS ของกองทัพสหรัฐ ซึ่งยังเป็นความลับอยู่ในขณะนั้น ปัจจุบัน ระบบดังกล่าวรู้จักกันอย่างกว้างขวางในชื่อ จีพีเอส
รายละเอียดเที่ยวบิน

อากาศยานของโคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007 คือ อากาศยานพาณิชย์โบอิง 747-230บี ส่งมอบเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2515 ด้วยเลขทะเบียน CN20559/186 และการจดทะเบียน HL7442 (เดิม D-ABYH ดำเนินการโดยคอนดอร์) เครื่องบินออกจากประตูที่ 15 ของท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี นครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2526 มุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ ในเขตคังซอ โซล โดยออกเดินทางช้ากว่ากำหนด 35 นาที จากกำหนดเดิม 23:50 เขตเวลาตะวันออก (03:50 UTC ของวันที่ 31 สิงหาคม) เที่ยวบินนี้บรรทุกผู้โดยสาร 246 คนและลูกเรือ 23 คน หลังจอดเติมน้ำมันที่ท่าอากาศยานนานาชาติแองเคอเรจในแองเคอเรจ รัฐอะแลสกาแล้ว อากาศยานดังกล่าว ซึ่งผู้ขับผลัดนี้คือ กัปตันชุน ช็อน บย็อง-อิน (Chun Byung-in) ออกเดินทางสู่โซลเมื่อเวลา 04:00 ตามเวลาอะแลสกา (13:00 UTC) ของวันที่ 31 สิงหาคม 2526
เที่ยวบินนี้มีสัดส่วนลูกเรือต่อผู้โดยสารสูงผิดปกติ โดยมีลูกเรือที่โดยสารแบบไม่เสียค่าใช้จ่าย (deadheading) หกคนบนเครื่อง ผู้โดยสารสิบสองคนอยู่ในชั้นหนึ่งชั้นบน ขณะที่ที่นั่งชั้นธุรกิจมีผู้โดยสารเกือบทั้ง 24 ที่นั่ง ในชั้นประหยัด ราว 80 ที่นั่งไม่มีผู้โดยสาร บนเครื่องมีเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี 22 คน ผู้โดยสาร 130 คนวางแผนเชื่อมไปยังจุดหมายอื่น เช่น โตเกียว ฮ่องกง และไทเป
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ ลอว์เรนซ์ แมคโดนัลด์จากรัฐจอร์เจีย ซึ่งขณะนั้นยังเป็นประธานคนที่สองของสมาคมจอห์น เบิร์ช (John Birch Society) อยู่บนเครื่องด้วย โซเวียตยืนยันว่าอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ ริชาร์ด นิกสันจะนั่งติดกับแลร์รี แมคโดนัลด์บน KAL 007 แต่ซีไอเอเตือนไม่ให้เขาไป ตามข้อมูลของ นิวยอร์กโพสต์ และสำนักโทรเลขแห่งสหภาพโซเวียต นิกสันปฏิเสธข่าวดังกล่าว
รายละเอียดเที่ยวบิน > การเบี่ยงเบนจากเส้นทางที่กำหนด

หลังทะยานขึ้นจากแองเคอเรจ เที่ยวบินได้รับคำสั่งจากการควบคุมจราจรทางอากาศ (ATC) ให้เลี้ยวหันหน้าไป 220 องศา ประมาณ 90 วินาทีต่อมา ATC สั่งให้เที่ยวบิน "มุ่งหน้าตรงสู่เบเธลเมื่อทำได้" เมื่อมาถึงเบเธล รัฐอะแลสกา เที่ยวบินที่ 007 จะเข้าสู่เหนือสุดของเส้นทางการบินกว้าง 80 กิโลเมตร ที่เรียก เส้นทาง NOPAC (แปซิฟิกเหนือ) ซึ่งเชื่อมชายฝั่งอะแลสกากับญี่ปุ่น เส้นทางการบินของ KAL 007 คือ R-20 (โรมีโอ 20) ผ่านห่างจากน่านฟ้าโซเวียตนอกชายฝั่งคัมชัตกาเพียง 28.2 กิโลเมตร
ระบบนักบินอัตโนมัติที่ใช้ในขณะนั้นมีภาวะควบคุมพื้นฐานสี่อย่าง ได้แก่ HEADING, VOR/LOC, ILS, และ INS ภาวะ HEADING รักษาเส้นทางแม่เหล็กคงที่ที่นักบินเลือก ภาวะ VOR/LOC รักษาเครื่องบินให้อยู่ในเส้นทางเฉพาะ ส่งสัญญาณจาก VOR ภาคพื้นดินหรือเครื่องบอกตำแหน่งโลคอลไลเซอร์ (Localizer) ที่นักบินเลือก ภาวะ ILS (ระบบลงจอดด้วยเครื่อง) ทำให้เครื่องบินติดตามทั้งเครื่องบอกตำแหน่งเส้นทางแนวตั้งและแนวข้าง ซึ่งนำไปสู่รันเวย์เจาะจงที่นักบินเลือก ภาวะ INS (ระบบเดินยานเฉื่อย) รักษาเครื่องให้อยู่ในเส้นทางแนวข้างระหว่างพิกัดจุด (waypoint) แผนการบินที่เลือกที่ตั้งโปรแกรมเข้าสู่คอมพิวเตอร์ INS
ดูเพิ่ม

อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 902
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752
พระครูนนทศีลวัตร (เป้า ทีปโก)

| พระครูนนทศีลวัตร (เป้า ทีปโก)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 17 ตุลาคม พ.ศ. 2450
มรณภาพ: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2523 (73 ปี)
นิกาย: มหานิกาย
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดบางพูดใน นนทบุรี
บรรพชา: 17 มีนาคม พ.ศ. 2466
อุปสมบท: 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2471
พรรษา: 52
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าอาวาส วัดบางพูดใน   อดีตเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด
พระครูนนทศีลวัตร หรือ หลวงปู่เป้า ทีปโก (17 ตุลาคม 2450 - 23 ธันวาคม 2523) พระภิกษุชาวไทย เป็นอดีตเจ้าอาวาส วัดบางพูดใน และอดีตเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด
ประวัติ

พระครูนนทศีลวัตร มีนามเดิมว่า เป้า ทองมีแสง เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2450 ตรงกับ วันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะแม ในปลายรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ บ้านทุ่งสีกัน ตำบลทุ่งสีกัน จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ แขวงทุ่งสีกัน เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร) โยมบิดาชื่อ เลา โยมมารดาชื่อ สิน มีพี่ร่วมบิดามารดาอีก 3 คนคือ
พระภิกษุพวง ทองมีแสง
นายดวง ทองมีแสง
นางทรวง เนาว์อยู่คุ้ม
โดยโยมบิดาได้ถึงแก่กรรมตั้งแต่ท่านยังเด็ก ส่วนโยมมารดาถึงแก่กรรมเมื่อท่านบรรพชาเป็นสามเณร ด้านการศึกษาในวัยเยาว์โยมมารดาได้นำมาฝากเรียนหนังสือภาษาไทยกับ พระอธิการปุ่น เจ้าอาวาสวัดบางพูดในในขณะนั้น จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยอยู่ภายใต้การอบรมสั่งสอนของ พระภิกษุดิน สมบุญแจ้ง
จากนั้นจึงได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดบางพูดในเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2466 ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๔ ปีกุน มีพระอธิการปุ่นเป็นอาจารย์ผู้อุปถัมภ์ เจ้าคุณวงค์ วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ จำพรรษาที่วัดบางพูดใน ต่อมาจึงได้เข้าพิธีอุปสมบทเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 เวลา 7 นาฬิกา 53 นาที โดยมี พระสุเมธาจารย์ (วอน) วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมวิจารณ์ (นวน) วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการพลัด วัดเกาะพญาเจ่ง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ จำพรรษาที่วัดบางพูดใน
ต่อมาจึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดสุนทรธรรมทาน หรือ วัดแคนางเลิ้ง โดยมาอยู่ในความอุปการะของ นายเล็ก เนาว์อยู่คุ้ม ผู้เป็นพี่เขยซึ่งรับราชการอยู่ที่ กรมสรรพสามิต กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ จากนั้นจึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร และสอบได้ นักธรรมโท ที่วัดนี้ เมื่อพระอธิการปุ่นผู้เป็นอาจารย์ถึงแก่มรณภาพในปี พ.ศ. 2477 บรรดาทายกทายิกาจึงได้นิมนต์ท่านให้มารั้งตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดในสืบต่อจากพระอธิการปุ่น ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสอย่างเป็นทางการในอีก 2 ปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2479
พระครูนนทศีลวัตรถึงแก่มรณภาพเมื่อวันอังคารที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2523 สิริอายุได้ 73 ปี 2 เดือน 6 วัน 52 พรรษาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดในทั้งสิ้น 44 ปี
วัตถุมงคล

ตะกรุดโทน ของหลวงปู่เป้านอกจากมีชื่อเสียงทางคงกระพันชาตรีและเมตตามหานิยมแล้ว ยังมีชื่อเสียงทางด้านทำให้คลอดบุตรง่าย มีทั้งสิ้น 3 รุ่นคือ รุ่นไตรมาส รุ่นเสาร์ 5 และ รุ่นจันทรคราส
พระสมเด็จ พระสมเด็จของหลวงปู่เป้าสร้างรุ่นเดียวเมื่อปี พ.ศ. 2505 เป็นเนื้อผงทั้งสิ้น 3 พิมพ์คือ พิมพ์ใหญ่ พิมพ์กลาง และ พิมพ์เล็ก
สีผึ้งมหาเสน่ห์
เหรียญรูปไข่ เนื้อทองแดงรมดำ สร้างทั้งสิ้น 2 รุ่นคือ ปี พ.ศ. 2516 และรุ่นที่ 2 ในปี พ.ศ. 2523 หลังจากที่ท่านมรณภาพไปแล้วสร้างโดย พระครูนนทกิจจาภรณ์ หรือ หลวงปู่แส อินทจกโก เจ้าอาวาสรูปต่อจาก หลวงปู่เป้า
ตำแหน่งทางคณะสงฆ์

พ.ศ. 2477 - รั้งตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดใน
พ.ศ. 2477-2479 - เป็นครูสอนธรรมวินัย นักธรรมชั้นตรี โท ที่สำนักเรียนปริยัติธรรม วัดปรมัยยิกาวาส
พ.ศ. 2479 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดบางพูดใน และเป็นกรรมการระงับอธิกรณ์ร่วมกับเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด
พ.ศ. 2487 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลบางพูด
พ.ศ. 2490 - ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ. 2520 - ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด เมื่ออายุครบ 70 ปี พรรษา 49
สมณศักดิ์

5 ธันวาคม พ.ศ. 2495 - พระครูนนทศีลวัตร
พระครูสถิตโชติคุณ (ไสว ฐิตวณฺโณ)

| พระครูสถิตโชติคุณ (ไสว ตวณฺโณ)> ส่วนบุคคล |
| --- | --- |
เกิด: 18 มกราคม พ.ศ. 2464 (79 ปี 297 วัน ปี)
มรณภาพ: 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
นิกาย: มหานิกาย
การศึกษา: นักธรรมชั้นเอก
ตำแหน่งชั้นสูง
ที่อยู่: วัดปรีดาราม จังหวัดนครปฐม
อุปสมบท: 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2484
พรรษา: 59 ปี 130 วัน
ตำแหน่ง: อดีตเจ้าอาวาสวัดปรีดาราม,  พระอุปัชฌาย์
พระครูสถิตโชติคุณ (หลวงพ่อไสว ตวณฺโณ) (18 มกราคม พ.ศ. 2464 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) อดีตเจ้าอาวาสวัดปรีดาราม (ยายส้ม) ตำบลคลองจินดา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม พระเกจิอาจารย์ผู้มีความเชี่ยวชาญด้านเมตตามหานิยม ลงนะหน้าทอง
ประวัติ

หลวงพ่อไสว ฐิตวณฺโณ  ท่านเกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2464 ตรงกับพุธ แรม 6 ค่ำ เดือนยี่ ปีระกา ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว บิดาชื่อ นายเสือ มารดา นางอิ่ม นามสกุล "พุทธศร"  โดยโยมบิดาเป็นผู้ใหญ่บ้านจอมขมังเวทย์ เป็นคนใจดี แต่สนใจเรื่องวิชาอาคมต่างๆ เวลาดื่มเหล้าชอบเคี้ยวแก้วเล่นประจำ แสดงให้ชาวบ้านเห็นว่าวิชาคงกระพันชาตรีของโบราณเป็นของแท้มีจริง แถมยังมีพุทธาคมดับพิษไฟได้ถึงขนาดพ่นไฟ อมไฟเล่นให้ชาวบ้านเห็นเสมอๆ และเป็นการจุดประกายขึ้นภายในจิตใจของ ด.ช.ไสว พุทธศร ให้ชอบและเชื่อในเรื่องของอำนาจเวทมนตร์คาถาอาคมขมัง และพุทธานุภาพของพุทธมนต์ต่างๆ ตั้งแต่ยังอยู่ในวัยเยาว์ ต่อมาบิดาเสียชีวิตแล้ว ท่านก็ได้ร่อนเร่พเนจร ไปอยู่ที่ต่างๆ หลายแห่งกระทั่งผลบุญนำมาเป็นเด็กวัดยายส้มหรือวัดปรีดารามในปัจจุบัน ได้ศึกษาเล่าเรียนจนจบชั้นประถมศึกษา  ที่โรงเรียนวัดปรีดารามเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๑ จึงบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดปรีดาราม โดยหลวงปู่ใจ วัดเชิงเลน เป็นพระอุปัชฌาย์  สามเณรไสว พุทธศร ได้ศึกษาพระธรรมวินัยอยู่ที่วัดปรีดารามเป็นเวลา ๔ ปี  ครั้นที่วันที่ ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๘๔ เวลา ๑๔.๐๐ น.จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ พัทธสีมา วัดปรีดาราม โดยหลวงพ่อใย วัดบางช้างใต้ เป็นอุปัชฌาย์ พระอธิการเจิม  วิสุทธิญาโณ เจ้าอาวาสวัดยายส้ม (วัดปรีดาราม) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์เปลื้อง ยติมณี วัดจินดาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า “ฐิตวณฺโณ” จำพรรษาอยู่ที่วัดปรีดาราม ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมสอบ ได้นักธรรมชั้นเอก พร้อมทั้งศึกษาด้านวิปัสสนากรรมฐาน และร่ำเรียนอย่างอุกฤษฏ์ด้านวิทยาคม ไสวเวทย์ วิชาอาถรรพณ์ เร้นลับ พุทธคมต่างๆ มีความรู้ลึกซึ่งเป็นพหูสูตมาตั้งต้น และนำมาช่วยญาติโยมเห็นผมเป็นที่ประจักษ์
ตำแหน่งทางคณะสงฆ์

เป็นเจ้าอาวาสวัดปรีดาราม
เป็นพระอุปัชฌาย์
สมณศักดิ์

พ.ศ. 2508  เป็น พระครูวินัยธร ฐานานุกรมในพระเทพคุณาภรณ์ (เกี่ยว อุปเสโณ) วัดสระเกศ ปัจจุบันคือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ ประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็พระสังฆราช
พ.ศ. 2513   รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นโท ในราชทินนามที่ พระครูสถิตโชติคุณ
พ.ศ. 2525   รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นเอก ในราชทินนามเดิม
พ.ศ. 2543   รับพระราชทานเสาเสมาธรรมจักรผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในวันวิสาขบูชา
มรณภาพ

หลวงพ่อไสว ฐิตวณฺโณ ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 (ขึ้น 15 ค่ำเดือน 12) สิริอายุได้ 79 ปี 10 เดือน ปัจจุบันสรีระร่างของหลวงพ่อประดิษฐานอยู่ ณ วัดปรีดาราม ให้ประชาชนศิษยานุศิษย์ ได้กราบไหว้บูชา
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค)

พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค)
อำมาตย์เอก พระยานิพัทธ์กุลพงศ์  (ชิน บุนนาค) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2423 เป็นบุตรของพระยาประภากรวงศ์วรวุฒิภักดี (ชาย) กับ มารดาชื่อ ชื่น มีพี่น้องร่วมบิดามารดาคือ หลวงประสิทธิราชศักดิ์ (ไชย บุนนาค) นายร้อยเอก กรมจเร ทหารม้า ทางด้านชีวิตครอบครัวมีบุตรธิดา 7 คน โดยบุตรที่เกิดกับคุณหญิงเปลื้อง ได้แก่ ชับ โชน และหม่อมปริม ยุคล ณ อยุธยา หม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และ มีบุตรธิดาที่เกิดกับคุณหญิงเทียบ (ธิดานายจ่าง บุนนาค) ได้แก่ ชินเล็ก และกุลพันธ์
ด้านการศึกษาเข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดพิชยญาติการาม และโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบและโรงเรียนเทพศิรินทร์ เป็นนักเรียนทุนเล่าเรียนหลวงคนที่ 2 ของโรงเรียนต่อจากนายพุ่ม สาคร เมื่อปี พ.ศ. 2439 สอบได้ทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ เข้าเรียนที่ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London) มหาวิทยาลัยลอนดอน สำเร็จวิชาวิศวกรรมโยธา ในปี พ.ศ. 2447 หลังจากศึกษาจบเข้ารับราชการในตำแหน่งนายช่าง กรมคลอง กระทรวงเกษตราธิการอยู่ 5 ปี ย้ายไปเป็นนายช่างรถไฟ หลวงสายใต้ กรมรถไฟ กระทรวงโยธาธิการ  หลังจากนั้นได้เป็นคณบดีคนแรกของคณะยันตรศึกษาหรือคณะวิศวกรรมศาสตร์ กรมมหาวิทยาลัย กระทรวงธรรมการ  เมื่อปี พ.ศ. 2460 และได้เป็นหัวหน้าแผนก 4 กรมยุทธโยธาทหารเรือ และผู้บังคับการ กองช่างนวกรรม กรมยุทธโยธาทหารเรือ กระทรวงทหารเรือ ต่อมาได้รับเป็น ตำแหน่งอธิการหอ “วังวินเซอร์” จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2465 จนได้ออกรับพระราชทานบำนาญ เมื่อ พ.ศ. 2469
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตริตาภรณ์ช้างเผือก เหรียญดุษฎีมาลา และเข็มศิลปวิทยา
หลังจากออกจากราชการแล้ว ได้ไปทำไร่ที่ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ถึงอนิจกรรม เมื่อ พ.ศ. 2487 สิริอายุ 60 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))
พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 1 (จ.ป.ร.1)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 1 (ว.ป.ร.1)
พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 1 (ป.ป.ร.1)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงษ์อธิราช

| พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงษ์อธิราช |
| --- | --- |
พระวรวงศ์เธอ ชั้น 2 พระองค์เจ้าชั้นตรี

อธิบดีกรมศุลกากร
ดำรงตำแหน่ง: พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2472

ประสูติ: 24 สิงหาคม พ.ศ. 2411
สิ้นพระชนม์: 20 กันยายน พ.ศ. 2482 (71 ปี)
หม่อม: 8 คน
บุตร: 14 คน
ราชสกุล: สนิทวงศ์
ราชวงศ์: จักรี
พระบิดา: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท
มหาอำมาตย์โท พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงศ์อธิราช (24 สิงหาคม พ.ศ. 2411 – 20 กันยายน พ.ศ. 2482) อดีตอธิบดีกรมศุลกากร เป็นพระโอรสลำดับที่ 33 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท เมื่อประสูติเป็นหม่อมเจ้า มีพระนามว่า หม่อมเจ้าพร้อม
พระประวัติรับราชการ

หม่อมเจ้าพร้อม ทรงรับราชการกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมสารบาญชี (ปัจจุบันคือ กรมบัญชีกลาง) ตั้งแต่ครั้งก่อตั้งกรมเมื่อปี พ.ศ. 2433 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศุลกากร ระหว่างปี พ.ศ. 2436 – 2472 เป็นผู้จัดร่างกฎหมายวางระเบียบวิธีการศุลกากร โดยอาศัยตามหลักกฎหมายอังกฤษ และดำเนินการเจรจาแก้ไขสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรมในการจัดเก็บภาษีศุลกากรกับต่างประเทศ ทรงได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงศ์อธิราช" เมื่อปี พ.ศ. 2455
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงศ์อธิราช ประทับอยู่ที่วังบางพลูอยู่ติดกับวังของพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์ เชิงสะพานซังฮี้ ตำบลบางยี่ขัน อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี ปัจจุบันคือบริเวณซอยเจ้าพระยาสยาม
เสกสมรส

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงศ์อธิราช มีพระโอรสธิดาที่เกิดจากหม่อมต่าง ๆ ได้แก่ หม่อมสะอาด หม่อมลมัย หม่อมเจิม หม่อมจร หม่อมแป้น หม่อมพร หม่อมเกษร หม่อมเนิน และหม่อมไสว ทั้งสิ้น 14 คน ได้แก่
หม่อมราชวงศ์สอิ้ง ดิศกุล เสกสมรสกับหม่อมเจ้าทรงวุฒิภาพ ดิศกุล
พระสนิทวงศ์อนุวรรต (หม่อมราชวงศ์พร้อมใจ สนิทวงศ์) สมรสกับทวี จารุรัตน์
หม่อมราชวงศ์สุดสอาด ดิศกุล เสกสมรสกับหม่อมเจ้าทรงวุฒิภาพ ดิศกุล
หม่อมราชวงศ์ชวลิต สนิทวงศ์ เสกสมรสกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย
หม่อมราชวงศ์จำนงค์ สนิทวงศ์
หม่อมราชวงศ์ขจิต ศตศิริ
หม่อมราชวงศ์อุไร ชมุนี
หม่อมราชวงศ์กุศทิน สนิทวงศ์
หม่อมราชวงศ์นันทา สนิทวงศ์
หม่อมราชวงศ์สมศรี สนิทวงศ์
หม่อมราชวงศ์วิภารดี อินทรประสิทธิ์
หม่อมราชวงศ์พรรคพงศ์สนิท สนิทวงศ์
หม่อมราชวงศ์วิจิตรมาลี สนิทวงศ์
หม่อมราชวงศ์ระวีวรรณ ภัทรประภา
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงศ์อธิราช สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2482 ณ วังบางจาก สิริพระชันษา 71 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2482
พระเกียรติยศ > พระอิสริยยศ

24 สิงหาคม พ.ศ. 2411 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 : หม่อมเจ้าพร้อม
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 – 20 กันยายน พ.ศ. 2482 : พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงษ์อธิราช
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
พ.ศ. 2451 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
พ.ศ. 2452 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2445 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
พ.ศ. 2454 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 4 (ว.ป.ร.4)
พระเกียรติยศ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ > เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

ปรัสเซีย :
พ.ศ. 2435 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎปรัสเซีย ชั้นที่ 3
อิตาลี :
พ.ศ. 2435 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฏอิตาลี ชั้นที่ 2
กรีซ :
พ.ศ. 2435 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์โอลก้าแอนด์โซเฟีย ชั้นที่ 2
เดนมาร์ก :
พ.ศ. 2435 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 2
ตลับ ยมราช

| ท่านผู้หญิง ตลับ ยมราช |
| --- | --- |
ท่านผู้หญิงตลับและเจ้าพระยายมราช เมื่อครั้งยังเป็นพระวิจิตรวรสาส์น
เกิด: ตลับ 20 มกราคม พ.ศ. 2412 จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม
เสียชีวิต: 2 กันยายน พ.ศ. 2474 (62 ปี)
คู่สมรส: เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)
บุตร: 10 คน
บิดามารดา: พระยาไชยวิชิตสิทธิสาตรา (นาค) คุณหญิงนวน ไชยวิชิตสิทธิสาตรา
ท่านผู้หญิงตลับ ยมราช (20 มกราคม พ.ศ. 2412 – 2 กันยายน พ.ศ. 2474) เป็นสตรีชนชั้นสูงชาวไทย เป็นภรรยาเอกของมหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)
ประวัติ

ท่านผู้หญิงตลับเกิดเมื่อวันพุธ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 3 ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1230 ตรงกับวันพุธที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2411 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2412) ในช่วงต้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรสาวของพระยาชัยวิชิตสิทธิศักดา มหานคราภิบาล (นาค) ผู้รักษาพระนครศรีอยุธยา กับคุณหญิงนวน เป็นพี่สาวต่างมารดาของพระยาชัยวิชิตวิศิษฏ์ธรรมธาดา (ขำ ณ ป้อมเพชร์) อดีตอธิบดีกรมราชทัณฑ์ และมีศักดิ์เป็นป้าของท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ เข้าเรียนที่โรงเรียนกุลสตรีวังหลัง (ปัจจุบันคือโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) แต่ก็ออกมาปรนิบัติบิดาและดูแลงานบ้านเพราะคุณหญิงนวนผู้เป็นมารดาถึงแก่กรรม
ด้านชีวิตครอบครัว ท่านสมรสกับมหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) อดีตเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ อดีตเสนาบดีกระทรวงนครบาล และอดีตผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เมื่อปี 2431 ขณะที่เจ้าพระยายมราชมีบรรดาศักดิ์เป็น ขุนวิจิตรวรสาสน์ โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และเจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 4 ผู้เป็นพระมารดาทำหน้าที่เป็นเถ้าแก่สู่ขอ มีบุตรธิดาด้วยกันทั้งสิ้น 10 คนแต่ที่มีชีวิตเติบโตเป็นผู้ใหญ่จำนวน 7 คน
ท่านผู้หญิงตลับ สุขุมถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 2 กันยายน 2474
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2462 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
2463 – เข็มข้าหลวงเดิมสำหรับสตรี
พ.ศ. 2464 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)
รายชื่อบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ศิษย์เก่าคนสำคัญจากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่สมัยก่อตั้ง ”วิทยาลัยวิชาการศึกษามหาสารคาม” ยกฐานะเป็น ”มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม” หรือ มศว มหาสารคาม จนกระทั่งแยกตัวออกเอกเทศเป็น ”มหาวิทยาลัยมหาสารคาม” หรือ มมส สร้างบุคลากรของประเทศออกมารับใช้สังคมมากมาย มากว่า 50 ปี มีศิษย์เก่าหลากหลายสาขาอาชีพ ตั้งแต่บุคคลสำคัญด้านต่าง ๆ เช่น นักการศึกษา นักการเมือง นักวิชาการ นักกีฬา ศิลปินดารา นักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ นักสื่อสารมวลชน บรรณาธิการ ผู้บริหารรัฐวิสาหกิจ ผู้บริหารบริษัทเอกชน ข้าราชการและคณาจารย์ มีรายนามดังต่อไปนี้
ก
ข
ฃ
ค
ฅ
ฆ
ง
จ
ฉ
ช
ซ
ฌ
ญ
ฎ
ฏ
ฐ
ฑ
ฒ
ณ
ด
ต
ถ
ท
ธ
น
บ
ป
ผ
ฝ
พ
ฟ
ภ
ม
ย
ร
ฤ
ล
ฦ
ว
ศ
ษ
ส
ห
ฬ
อ
ฮ
คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม

อาณัตพล ศิริชุมแสง หรือ อาร์ เดอะสตาร์ เป็นนักแสดง/เดอะ สตาร์ 3 ศิษย์เก่าคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม
คณะเภสัชศาสตร์

ภญ.ชนาธิป เพชรเลื่อน ศิษย์เก่าสาขาการบริบาลทางเภสัชกรรม รุ่นที่ 16 นิสิตรางวัลบัณฑิตเภสัชศาสตร์ดีเยี่ยม จากมูลนิธิสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ประจำปี 2564
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์

ชิงชัย มงคลธรรม เป็นหัวหน้าพรรคความหวังใหม่ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
ลิขิต บุตรพรม เป็นนักแสดง/นายแบบ ศิษย์เก่าสาขาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
ฉลาด ขามช่วง เป็นประธานกรรมาธิการแก้ไขปัญหาหนี้สินแห่งชาติ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคเพื่อไทย ศิษย์เก่าคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
นที คณารัตน์ปทุม เป็นผู้เข้าแข่งขัน เคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 19 ศิษย์เก่าคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ แขนงวิชาดนตรีตะวันตก
มนตรี อุดมพงษ์ เป็นนักข่าวภาคสนาม ศิษย์เก่าสาขาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
ผศ.ดร.พชรนนท์ สายัณห์เกณะ ศิษย์เก่า/อาจารย์ประจำภาควิชาภาษาตะวันตกและภาษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, อาจารย์ที่ปรึกษาวงขับร้องประสานเสียงแห่งมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (MSU Chorus)
ผศ.ดร.สมเกียรติ ภู่พัฒน์วิบูลย์ ศิษย์เก่า/คณบดีคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
รศ.ดร.สุรศักดิ์ คำคง ศิษย์เก่า/คณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี สำเร็จการศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาอังกฤษ
ดร.พิลานุช ภูษาวิโศธน์ ศิษย์เก่า/อาจารย์ประจำภาควิชาภาษาตะวันตกและภาษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สำเร็จการศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาอังกฤษ
ดร.อินธิสาร ไชยสาร ศิษย์เก่า/อาจารย์ประจำภาควิชาภาษาตะวันตกและภาษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สำเร็จการศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาอังกฤษ
อ.พนัส ปรีวาสนา นักจัดกระบวนการจัดการทางความรู้ นักวิชาการศึกษา นักเขียน สำเร็จการศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาไทย
ณิชชา เต็งประวัติ เล นักธุรกิจ / รางวัล “บุคคลตัวอย่างภาคธุรกิจแห่งปี 2016 ” เก็บถาวร 2016-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สำเร็จการศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาภาษาเวียดนาม
ภัทชดล จันทร์ภักดิ์ เป็นนักแสดง ศิษย์เก่าคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาเพื่อการสร้างสรรค์งานสื่อสิ่งพิมพ์
ธนาธิป ศรีทองสุก นักร้อง/นักแสดง (สมาชิกวงElement) ศิษย์เก่าสาขาภาษาเพื่อการสร้างสรรค์สื่อ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
รัตนาพร สารศรี (โบว์ดำ ลำซิ่ง อาร์สยาม) เป็นนักร้อง ศิษย์เก่าคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ แขนงวิชาดนตรีดนตรีพื้นบ้าน (หมอลำ)
อ.ดร.หนึ่งฤทัย จันทรคามิ ประธานหลักสูตรภาษาและวัฒนธรรมอาเซียน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สำเร็จการศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาไทศึกษา และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาภาษาเวียดนาม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
อ.วันทนีย์ นาชัยเงิน ศิษย์เก่า/อาจารย์ประจำหลักสูตรภาษาและวัฒนธรรมอาเซียน (ภาษาและวัฒนธรรมเวียดนาม) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม