stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
เครื่องหมายยศนายทหารชั้นสัญญาบัตรกองทัพเรือเนโท
นายดาบ (WO-1 – 5)

นายดาบมีตำแหน่งต่ำกว่านายทหาร และสูงกว่านายทหารชั้นประทวนและพลสมัคร ในสหรัฐอเมริกา พันดาบ (Chief Warrant Officer) เป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตร
| ยศเนโท | WO-5 พันดาบเอก | WO-5 พันดาบเอก | WO-4 พันดาบโท | WO-4 พันดาบโท | WO-3 พันดาบตรี | WO-3 พันดาบตรี | WO-2 พันดาบจัตวา | WO-2 พันดาบจัตวา | WO-1 นายดาบ | WO-1 นายดาบ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 กองทัพเรือสหรัฐ ด ค ก: 
|  กองทัพเรือสหรัฐ ด ค ก | Chief warrant officer 5 | Chief warrant officer 5 | Chief warrant officer 4 | Chief warrant officer 4 | Chief warrant officer 3 | Chief warrant officer 3 | Chief warrant officer 2 | Chief warrant officer 2 | Warrant officer 1  | Warrant officer 1  |
 ยามฝั่งสหรัฐ ด ค ก: 
|  ยามฝั่งสหรัฐ ด ค ก |  |  | Chief warrant officer 4 | Chief warrant officer 4 | Chief warrant officer 3 | Chief warrant officer 3 | Chief warrant officer 2  | Chief warrant officer 2  |  |  |
 เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ด ค ก: 
|  เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ด ค ก | Chief warrant officer 5 | Chief warrant officer 5 | Chief warrant officer 4 | Chief warrant officer 4 | Chief warrant officer 3 | Chief warrant officer 3 | Chief warrant officer 2 | Chief warrant officer 2 | Warrant Officer 1  | Warrant Officer 1  |
| ยศเนโท | WO-5 พันดาบเอก | WO-5 พันดาบเอก | WO-4 พันดาบโท | WO-4 พันดาบโท | WO-3 พันดาบตรี | WO-3 พันดาบตรี | WO-2 พันดาบจัตวา | WO-2 พันดาบจัตวา | WO-1 นายดาบ | WO-1 นายดาบ |
นายดาบ (WO) ใช้สำหรับนายดาบของสหรัฐเท่านั้น ประเทศที่ไม่อยู่ในรายการใช้เฉพาะยศนายทหารประจำ ไม่มีนายดาบ หรือนายดาบจะถือเป็น OR (ตำแหน่งอื่น/ทหารเกณฑ์)
ดูเพิ่ม

เนโท
เครื่องหมายยศของประเทศในเครือเนโท
เครื่องหมายยศนายทหารชั้นสัญญาบัตรกองทัพบกเนโท
เครื่องหมายยศนายทหารชั้นประทวนและพลสมัครกองทัพบกเนโท
เครื่องหมายยศนายทหารชั้นประทวนและพลสมัครกองทัพเรือเนโท
เครื่องหมายยศนายทหารชั้นสัญญาบัตรกองทัพอากาศเนโท
เครื่องหมายยศนายทหารชั้นประทวนและพลสมัครกองทัพอากาศเนโท
โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา

| ป่าตาลบ้านธิพิทยา Patarnbarnthi Pittaya School> ข้อมูล |
| --- | --- |
ประเภท: โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง
สถาปนา: 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2519
เขตการศึกษา: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
เว็บไซต์: https://www.patarnbanthi.ac.th
โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอบ้านธิ ตั้งอยู่เลขที่ 147 หมู่ที่ 4 บ้านป่าตาล ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูนตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยความร่วมมือของทางราชการและประชาชนตำบลบ้านธิ ได้สละกำลังทรัพย์ เพื่อซื้อที่ดิน ตั้งโรงเรียนขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาการศึกษาของเยาวชนในเขตพื้นที่บริการผู้ที่เป็นกำลังสำคัญ ในการจัด ตั้งโรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยานี้ คือ
ท่านพระครูปํญญาโรจนคุณ
สมาชิกสภาตำบลบ้านธิ
ชมรมครูและผู้ปกครองนักเรียน ปี 2520
สภาพปัจจุบันและที่ตั้งของโรงเรียน

โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา ตั้งอยู่ในพิกัดภูมิศาสตร์ที่ละติจูต 12 องศา อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองลำพูน และอยู่ตำบลบ้านธิ
ทำเนียบผู้บริหาร

| --- | --- |
โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา
รายนามผู้บริหาร: วาระการดำรงตำแหน่ง
1. นายสมพล กันชัยศักดิ์: พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2529
2. นายภูชิชย์  อาจองค์: พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2535
3. นายสุวรรณ  ปัญญาปิง: พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2540
4. นายจรัส           ไชยวุฒิมงคล: พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2550
5. นางบัวผาย  ทาเกิด (รักษาราชการ): พ.ศ. 2551
6. นายพิสิษฐ  คำบุรี: พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา เก็บถาวร 2009-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กอำเภอบ้านธิ |
| --- | --- | --- |
| ตำบล |  บ้านธิ  ห้วยยาบ  |  |
| การปกครองส่วนท้องถิ่น |  เทศบาลตำบลบ้านธิ  องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาบ  |  |
| พระธาตุ |  วัดพระธาตุดอยเวียง  วัดพระธาตุดอยห้างบาตร  |  |
| สถานที่ท่องเที่ยว |  อ่างเก็บน้ำแม่ธิ  พระพุทธเฉลิมสิริราช  น้ำตกห้วยหก  |  |
| สถานศึกษา |  โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา  โรงเรียนเทคโนโลยีหมู่บ้านครู ภาคเหนือ  มหาวิทยาลัยธนบุรี ศูนย์ลำพูน  |  |
| ประชากร |  ไทลื้อ  ไทยอง  ไทลาว  |  |
ไฟนอลแฟนตาซีคอลเล็คชัน

ไฟนอลแฟนตาซีคอลเล็คชัน (ファイナルファンタジーコレクション ; Final Fantasy Collection) เป็นการนำเอาเกมไฟนอลแฟนตาซีทั้ง 3 ภาค ที่ถูกรีเมคมาลงเครื่องเพลย์สเตชันในช่วงปี 1997-1999 ได้แก่ ไฟนอลแฟนตาซี IV ไฟนอลแฟนตาซี V และ ไฟนอลแฟนตาซี VI มารวมและออกจำหน่ายเป็นเซ็ตเดียวกัน ซึ่งตัวเกมทั้ง 3 ภาคเคยเป็นเกมจากเครื่องซุปเปอร์แฟมิคอมทั้งสิ้น โดยในฉบับรีเมคนี้ ตัวเกมและเนื้อหาทั้งหมดไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด แต่ได้เพิ่มเติมภาพ คอมพิวเตอร์กราฟิก (CG) เข้าไปในส่วนฉากเปิดของเกม และมีโหมดพิเศษ เช่น โหมดรวมภาพ เพลง และ CG มูวี่ ให้ดูหลังจากที่เล่นเกมจบ
ไฟนอลแฟนตาซีคอลเล็คชั่นได้ออกวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1999 โดย บริษัทสแควร์จำกัด
| ด ค กไฟนอลแฟนตาซี |
| --- | --- |
เกมหลัก:  ไฟนอลแฟนตาซี  II  III  IV  V  VI  VII (รีเมค, รีเบิร์ธ)  VIII  IX  X  XI  XII  XIII  XIV 1.0  2.0 เฮเวนส์เวิร์ด  สตอร์มบลัด  ชาโดว์บริงเกอส์  เอนด์วอล์คเกอร์  XV  XVI 
เกมอื่น ๆ:  Airborne Brigade  All the Bravest  Artniks  Brave Exvius  Dimensions  Explorers  Mobius  Mystic Quest  Record Keeper  Toki no Suishō  The 4 Heroes of Light  World 
ชุดเกมย่อย:  คริสตัลโครนิเคิลส์  ดิซซิเดีย  แทกติกส์ (เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์)  แทกติกส์ แอดวานซ์  Theatrhythm Curtain Call  ไทป์-0 HD  Agito  Online 
ภาพยนตร์และแอนิเมชั่น:  Legend of the Crystals  The Spirits Within  อันลิมิตเต็ด  แอดเวนต์ชิลเดรน  บราเธอร์ฮูด  คิงส์เกลฟ 
ตัวละครถาวร:  ซิด  โจโคโบะ  โมกลี
แขวงสมเด็จเจ้าพระยา

| แขวงสมเด็จเจ้าพระยา |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Somdet Chao Phraya
วัดพิชยญาติการามวรวิหาร
แผนที่เขตคลองสาน เน้นแขวงสมเด็จเจ้าพระยา
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: คลองสาน
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 1.317 ตร.กม. (0.508 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 11,444 คน
 • ความหนาแน่น: 8,689.45 คน/ตร.กม. (22,505.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10600
รหัสภูมิศาสตร์: 101801
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
สมเด็จเจ้าพระยา เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงสมเด็จเจ้าพระยาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเขตคลองสาน มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงวังบูรพาภิรมย์ (เขตพระนคร) และแขวงจักรวรรดิ (เขตสัมพันธวงศ์) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงคลองสาน (เขตคลองสาน) มีถนนท่าดินแดงเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงคลองสาน (เขตคลองสาน) และแขวงบางยี่เรือ (เขตธนบุรี) มีถนนลาดหญ้าและถนนรอบวงเวียนใหญ่เป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงหิรัญรูจีและแขวงวัดกัลยาณ์ (เขตธนบุรี) มีถนนประชาธิปกเป็นเส้นแบ่งเขต
ไทยแลนด์ฮอกกี้ลีก

| --- | --- |
กีฬา: ฮอกกี้
ก่อตั้ง: 2013
จำนวนทีม: 13
ประเทศ:  ไทย
เว็บไซต์: hockeythailand.com
ไทยแลนด์ฮอกกี้ลีก (Thailand Hockey League) ลีกชั้นนำระดับฮอกกี้ลีกสำหรับทั้งชาย และ หญิงในประเทศไทย ก่อตั้งในปีพ.ศ. 2556 โดยสมาคมฮอกกี้แห่งประเทศไทย
ทีมชาย

Army
Navy
Airforce
Kasetsart University
Naratiwat
Surin
Saraburi
AC.DC.
ทีมหญิง

Saraburi
PTT Power
Kasetsart University
Surin
Chonburi
แหล่งข้อมูลอื่น

Youtube ThailandHockey
บิ๊กแนตสุดแฮปปี้ฮอกกี้ลีกปีแรกผ่านฉลุย เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กลีกกีฬาในประเทศไทย |
| --- | --- | --- |
| อาชีพ | ฟุตบอล (ชาย · หญิง) · ฟุตซอล (ชาย · หญิง) · วอลเลย์บอล (ชาย · หญิง) บาสเกตบอล (ชาย · หญิง) · ฮอกกี้ · ฮอกกี้น้ำแข็ง · คริกเกต · โปโลน้ำ · ซอฟต์บอล · เบสบอล · ตะกร้อ · ฟุตบอลชายหาด |  |
| เยาวชน | ฟุตบอล · วอลเลย์บอล · เบสบอล |  |
| มหาวิทยาลัย | ฟุตบอล (ชาย · หญิง) · ฟุตซอล · วอลเลย์บอล · บาสเกตบอล · ฮอกกี้น้ำแข็ง |  |
| อีสปอร์ต | ฟุตบอล |  |
| อื่น ๆ | แบดมินตัน · มวยไทย |  |
แขวงวัดโสมนัส

| แขวงวัดโสมนัส |
| --- | --- |
แขวง
การถอดเสียงอักษรโรมัน
 • อักษรโรมัน: Khwaeng Wat Sommanat
ถนนนครสวรรค์
แผนที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เน้นแขวงวัดโสมนัส
ประเทศ:  ไทย
เขตปกครองพิเศษ: กรุงเทพมหานคร
เขต: ป้อมปราบศัตรูพ่าย
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.350 ตร.กม. (0.135 ตร.ไมล์)
ประชากร (2566)
 • ทั้งหมด: 6,255 คน
 • ความหนาแน่น: 17,871.43 คน/ตร.กม. (46,286.8 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์: 10100
รหัสภูมิศาสตร์: 100805
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย
วัดโสมนัส เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นเขตสถานที่ราชการและการค้า
ที่ตั้งและอาณาเขต

แขวงวัดโสมนัสตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงดุสิตและแขวงสวนจิตรลดา (เขตดุสิต) มีคลองผดุงกรุงเกษมเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงสี่แยกมหานาค (เขตดุสิต) มีคลองผดุงกรุงเกษมเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงคลองมหานาคและแขวงบ้านบาตร (เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย) มีถนนหลานหลวงเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงบ้านพานถมและแขวงบางขุนพรหม (เขตพระนคร) มีถนนราชดำเนินนอกเป็นเส้นแบ่งเขต
โมโจ รอว์ลีย์

| Mojo Rawley |
| --- | --- |

ชื่อเกิด: Dean Jonathan Muhtadi
เกิด:  (1986-07-17) กรกฎาคม 17, 1986 (38 ปี) Alexandria, Virginia, United States
ที่พัก: Orlando, Florida, United States
การศึกษา: University of Maryland
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน: Dean Muhtadi Mojo Rawley
ส่วนสูง: 6 ฟุต 4 นิ้ว (193 เซนติเมตร)
น้ำหนัก: 265 ปอนด์ (120 กิโลกรัม)
มาจาก: Alexandria, Virginia
ฝึกหัดโดย: WWE Performance Center
เปิดตัว: May 29, 2013
ดีน โจนาธาน มุห์ตาดี (Dean Jonathan Muhtadi) เกิด 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักอเมริกันฟุตบอลชาวอเมริกันที่รู้จักดีกับWWEในนาม โมโจ รอว์ลีย์ (Mojo Rawley) อดีตแท็กทีมร่วมกับแซค ไรเดอร์ และเป็นเพื่อนสนิทกับร็อบ กรอนคอวสกี
แชมป์และรางวัล

Pro Wrestling Illustrated
PWI ranked him #111 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2017
WWE
WWE 24/7 Championship (7 times)
André the Giant Memorial Trophy (2017)
แหล่งข้อมูลอื่น > มวยปล้ำอาชีพ

โมโจ รอว์ลีย์ ที่เอกซ์ (ทวิตเตอร์)
โมโจ รอว์ลีย์ ที่ WWE.com
แหล่งข้อมูลอื่น > ฟุตบอล

Mark Giannotto. Dean Muhtadi working hard at a shot at Arizona Cardinal's Roster., "The Washington Post", July 20, 2010.
Darren Urban. Happy To Be Here เก็บถาวร 2014-01-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Arizona Cardinals Website, June 3, 2010.
Mark Giannotto, Muhtadi’s on a Mission; T.C. grad, NFL rookie looks to beat the odds at Packers training camp เก็บถาวร 2011-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Sports Connection, July 29, 2009.
Mike Spofford. Former Terps Become Teammates Again เก็บถาวร 2010-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Green Bay Packers Website.
Maryland Terrapins football bio เก็บถาวร 2011-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์

ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ (ญี่ปุ่น: ファイナルファンタジー・クリスタルクロニクル; โรมาจิ: Fainaru Fantajī Kurisutaru Kuronikuru; ทับศัพท์: ทับศัพท์จาก Final Fantasy Crystal Chronicles) คือ เกมอาร์พีจีในซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซี ซึ่งเป็นเกมภาคแรกของซีรี่ที่ถูกทำลงเครื่องเกมคิวบ์ของนินเท็นโด สร้างโดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ในปี ค.ศ. 2003 แต่ด้วยตัวเกมที่ทำออกมาได้ไม่สนุกเท่าซีรีส์หลัก จึงสร้างความผิดหวังให้แก่นักเล่นเกมทั่วโลกไม่น้อย แต่ในงานอีทรีที่ประเทศญี่ปุ่นปี ค.ศ. 2006 เกมไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ ก็ได้มีการวางแผนสร้างภาคต่อให้แก่เครื่องเล่นเกมวีของทางบริษัทนินเท็นโดอีกครั้ง ด้วยระบบที่แปลกใหม่ของเครื่องเล่นเกมตัวนี้ ทำให้ได้รับความสนใจไม่น้อย โดยภาคต่อนี้มีชื่อว่าไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ เดอะคลิสตัลแบเรียส
| ด ค กไฟนอลแฟนตาซี |
| --- | --- |
เกมหลัก:  ไฟนอลแฟนตาซี  II  III  IV  V  VI  VII (รีเมค, รีเบิร์ธ)  VIII  IX  X  XI  XII  XIII  XIV 1.0  2.0 เฮเวนส์เวิร์ด  สตอร์มบลัด  ชาโดว์บริงเกอส์  เอนด์วอล์คเกอร์  XV  XVI 
เกมอื่น ๆ:  Airborne Brigade  All the Bravest  Artniks  Brave Exvius  Dimensions  Explorers  Mobius  Mystic Quest  Record Keeper  Toki no Suishō  The 4 Heroes of Light  World 
ชุดเกมย่อย:  คริสตัลโครนิเคิลส์  ดิซซิเดีย  แทกติกส์ (เดอะวอร์ออฟเดอะไลออนส์)  แทกติกส์ แอดวานซ์  Theatrhythm Curtain Call  ไทป์-0 HD  Agito  Online 
ภาพยนตร์และแอนิเมชั่น:  Legend of the Crystals  The Spirits Within  อันลิมิตเต็ด  แอดเวนต์ชิลเดรน  บราเธอร์ฮูด  คิงส์เกลฟ 
ตัวละครถาวร:  ซิด  โจโคโบะ  โมกลี
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8

| เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8   คิว-ซีรีย์ |
| --- | --- |
คิว 400 ของโครเอเชียแอร์ไลน์
ข้อมูลทั่วไป
บทบาท: เครื่องบินประจำภูมิภาคแบบเครื่องยนต์ใบพัด
ชาติกำเนิด: แคนาดา
บริษัทผู้ผลิต: เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา (1983–1992)  บอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ (1992–2019)  เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา (2019–ปัจจุบัน)
สถานะ: ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก: ควอนตัสลิงค์  เวสต์เจ็ตเอนคอร์   แอร์แคนาดาเอ็กซ์เพรส   วีเดอเรอ
จำนวนที่ผลิต: 1258 ลำ (มีนาคม 2019)
ประวัติ
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 1983– ปัจจุบัน
เริ่มใช้งาน: ค.ศ. 1984 โดย นอร์ออนแทร์
เที่ยวบินแรก: 20 มิถุนายน ค.ศ. 1983
พัฒนาจาก: เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-8 หรือ แดช-8 (อังกฤษ:De Havilland Canada Dash 8) เป็นเครื่องบินระดับภูมิภาคที่เปิดตัวครั้งแรกในปี 1984 โดยเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา (ดีเอชซี) โดยขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ใบพัดแพรตแอนด์วิทนีย์ แคนาดา พีดับเบิลยู100 จำนวน 2 เครื่อง ซึ่งได้พัฒนาต่อจากรุ่นแดช 7 รุ่นก่อนหน้า โดยมีการปรับปรุงประสิทธิภาพการบินและต้นทุนการดำเนินงานที่ลดลง แต่ไม่มีประสิทธิภาพการบินขึ้นและลงจอดในระยะสั้น (STOL)
เดิมทีแดช 8 มีให้เลือกสามขนาด ได้แก่ รุ่น -100 ซึ่งรองรับผู้โดยสารได้ 37-40 คน และผลิตจนถึงปี 2005; รุ่น -200 ซึ่งเปิดตัวในปี 1995 และสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้สูงสุด 50-56 คนและผลิตจนถึงปี 2009 และรุ่น -300 เป็นรุ่นขยายที่มีความจุผู้โดยสารอยู่ที่ 68-90 คน และผลิตตั้งแต่ปี 1989 ถึง 2009 โดยในปี 1999 ได้มีการเปิดตัวรุ่น -400 ที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้สูงสุด 68-90 คน และยังคงผลิตอยู่ในปัจจุบัน
ในปี 1992 บอมบาร์ดิเอร์ได้เข้าซื้อดีเอชซีจากโบอิง ก่อนจะเปิดตัว แดช 8 "คิวซีรีย์" รุ่นปรับปรุงของรุ่นแดช 8 เดิมในปี 1997 ปัจจุบันแดช 8 ยังคงใช้งานโดยสายการบินต่างๆ ทั่วโลกสำหรับการเดินทางทางอากาศในระดับภูมิภาค การขนส่งสินค้า และการใช้งานทางทหาร ในปี 2019 โครงการแดช 8 ก็ได้กลับมาใช้ชื่อของเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดาอีกครั้ง หลังจากลองวิวเอวิเอชั่นแคปิตอลซื้อโครงการมาจากบอมบาร์ดิเอร์
การพัฒนา > จุดเริ่มต้น

ในปี 1970 เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดาได้ลงทุนพัฒนาโครงการดีเอชซี 7 โดยมุ่งเน้นประสิทธิภาพการบินขึ้นและลงจอดในระยะสั้น ซึ่งเป็นความเชี่ยวชาญของบริษัท การใช้เครื่องยนต์กำลังปานกลาง 4 เครื่องพร้อมใบพัดขนาดใหญ่ 4 ใบพัดทำให้ระดับเสียงรบกวนลดลง เมื่อรวมกับคุณสมบัติ STOL ที่ยอดเยี่ยม ทำให้ดีเอชซี 7 เหมาะสำหรับปฏิบัติการจากท่าอากาศยานในเมืองขนาดเล็ก อย่างไรก็ตาม มีผู้ให้บริการดีเอชซี 7 เพียงไม่กี่สายการบินเท่านั้น เพราะสายการบินระดับภูมิภาคส่วนใหญ่สนใจในต้นทุนการดำเนินงานมากกว่าประสิทธิภาพการลงจอดระยะสั้น
ในปี 1980 เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดาตอบสนองต่อความต้องการด้วยการลดประสิทธิภาพการบินขึ้นและลงจอดในระยะสั้นลงและปรับโครงสร้างพื้นฐานของแดช 7 เพื่อให้สามารถใช้เครื่องยนต์ที่ทรงพลังกว่าสองเครื่องยนต์ ซึ่งได้ใช้เครื่องยนต์พีดับเบิลยู100 ของแพรตแอนด์วิทนีย์ แคนาดาที่พัฒนาขึ้นมาใหม่ โดยเพิ่มกำลังจากเครื่องยนต์พีที6 ได้มากกว่าสองเท่า โดยใช้ชื่อรุ่นว่า แดช 8
แดช 8 ได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1983  บินครั้งแรกในวันที่ 20 มิถุนายน และได้รับการรับรองสำหรับ  พีดับบิลยู120 ในวันที่ 16 ธันวาคม แดช 8 ลำแรกได้ส่งมอบให้กับนอร์ออนแทร์ในปี 1984 และให้กับเพียตมอนต์แอร์ไลน์ สายการบินสัญชาติสหรัฐแรกที่รับมอบเครื่องบินรุ่นนี้
การพัฒนา > การเปิดตัว

ในปี 1986 โบอิงได้เข้าซื้อดีเอชซี เพื่อปรับปรุงและพัฒนาการผลิตที่ฐานการผลิตในท่าอากาศยานดาว์นสวิว และเพื่อวางตัวในตำแหน่งที่เหมาะสม เพื่อแข่งขันในคำสั่งซื้ออากาศยานใหม่ของแอร์แคนาดา ในเวลานั้นแอร์แคนาดาเป็นบริษัทชั้นนำของแคนาดา จึงมีการแข่งขันกันระหว่างโบอิงและแอร์บัสผ่านช่องทางทางการเมืองเพื่อทำสัญญา แต่ในที่สุดแอร์บัสก็ได้รับคำสั่งซื้อแอร์บัส เอ320 จำนวน 34 ซึ่งได้เกิดข้อขัดแย้งมากมายจากสัญญานี้ หลังจากความล้มเหลวในการแข่งขัน โบอิงขายเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดาทันที ก่อนถูกซื้อโดยบอมบาร์ดิเอร์ ในปี 1992
ลักษณะ

คุณสมบัติที่โดดเด่นของการออกแบบ แดช-8 คือ ลักษณะหางแบบ T-Tail เพื่อไม่ให้ส่วนท้ายหลุดออกมาในระหว่างการขึ้นบิน ปีกที่มีอัตราส่วนกว้างยาวที่ค่อนข้างมาก และเครื่องยนต์ที่มีลักษณะเรียวยาว สำหรับการเก็บล้อลงจอด
การออกแบบ แดช-8 มีประสิทธิภาพกว่า แดช-7 ซึ่งราคาต่อลำก็ถูกลงและค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาน้อยกว่ามากเนื่องจากมีเครื่องยนต์เพียงสองเครื่องยนต์เท่านั้น
ลักษณะ > การแข่งขันในตลาดการบินภูมิภาค

การเปิดตัวอากาศยานไอพ่นระดับภูมิภาคได้เปลี่ยนตลาดการบินระดับภูมิภาคไปโดยสิ้นเชิง แม้ว่าจะมีราคาแพงกว่าเครื่องบินใบพัด แต่เครื่องบินไอพ่นสามารถทำให้สายการบินให้บริการเที่ยวบินในเส้นทางที่ไม่สามารถใช้เครื่องบินใบพัดได้ เครื่องบินใบพัดมีอัตราการใช้เชื้อเพลิงที่ต่ำกว่าและสามารถทำงานได้จากทางวิ่งที่สั้นกว่าเครื่องบินไอพ่น แต่มีค่าบำรุงรักษาเครื่องยนต์ที่สูงกว่า พิสัยการบินที่สั้นกว่า และบินช้ากว่า
รุ่น > ซีรีย์ 100

ซีรีย์ 100 เป็นรุ่นดั้งเดิมสำหรับผู้โดยสาร 37 ถึง 39 คนของ Dash 8 ที่เข้าประจำการในปี 1984 ใช้เครื่องยนต์แพรตแอนด์วิทนีย์ แคนาดา พีดับเบิลยู120 และรุ่นต่อมาใช้พีดับเบิลยู121 กำลังเครื่องยนต์สูงสุดคือ 1,800 แรงม้า (1,340 กิโลวัตต์)
ดีเอชซี-8-101
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW120 หรือ PW120A สองเครื่อง และมีน้ำหนักเครื่องขึ้น 33,000 ปอนด์ (15,000 กก.)
ดีเอชซี-8-102
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW120A หรือ PW121 สองเครื่อง และมีน้ำหนักเครื่องขึ้น 34,500 ปอนด์ (15,650 กก.)
ดีเอชซี-8-103
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW121 สองเครื่อง และน้ำหนักเครื่อง 34,500 ปอนด์ (15,650 กก.) (สามารถปรับเปลี่ยนได้สำหรับน้ำหนักเครื่องขึ้น 35,200 ปอนด์ [15,950 กก.])
ดีเอชซี-8-102A
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW120A สองเครื่อง พร้อมการตกแต่งภายในใหม่
ดีเอชซี-8-106
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW121 สองเครื่อง และน้ำหนักเครื่องขึ้น 36,300 ปอนด์ (16,450 กก.)
ดีเอชซี-8-100PF
ดีเอชซี-8-100 แปลงเป็นเครื่องบินขนส่งสินค้าโดย วอยเยเจอร์เอวิเอชั่น ด้วยความจุสินค้า 10,000 ปอนด์ (4,536 กิโลกรัม)
ดีเอชซี-8M-100
เครื่องบินสองลำสำหรับการเฝ้าระวังมลพิษทางทะเล ดำเนินการโดยกรมการขนส่งของแคนาดาซึ่งติดตั้งระบบเฝ้าระวัง MSS 6000
ซีซี-142
รุ่นขนส่งทางทหารสำหรับกองทัพอากาศแคนาดาในยุโรป
ซีที-142
รุ่นฝึกเดินเรือสำหรับกองทัพแคนาดา ใช้ในการฝึกอบรม ACSOs และ AESOPs ของแคนาดาและประเทศพันธมิตร
อี-9เอ วิดเจ็ต
เครื่องบินควบคุมน่านฟ้าของกองทัพอากาศสหรัฐฯ โดยจะใช้ในการตรวจสอบบริเวณน่านน้ำและน่านฟ้าในอ่าวเม็กซิโก ระหว่างการทดสอบการยิงจริงของขีปนาวุธยิงทางอากาศและกิจกรรมทางทหารที่เป็นอันตรายอื่นๆ วิดเจ็ต E-9A นั้นติดตั้งเรดาร์ AN/APS-143(V)-1 ที่สามารถตรวจจับวัตถุในน้ำที่มีขนาดเล็กเท่ากับบุคคลในแพชูชีพได้ในระยะสูงสุด 25 ไมล์
รุ่น > ซีรีย์ 200

ซีรีย์ 200 ยังคงใช้ห้องโดยสารเหมือนกับรุ่น 100 ดั้งเดิม แต่ได้รับการปรับเครื่องยนต์ใหม่เพื่อประสิทธิภาพที่ดีขึ้น ซีรีย์ 200 ใช้เครื่องยนต์แพรตแอนด์วิทนีย์ แคนาดา พีดับเบิลยู123 ที่ทรงพลังกว่าซึ่งมีกำลัง 2,150 แรงม้า (1,600 กิโลวัตต์)
ดีเอชซี-8-201
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW123C สองเครื่อง
ดีเอชซี-8-202
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW123D สองเครื่อง
คิว 200
รุ่นอัพเกรดของ DHC-8-200 พร้อมระบบ ANVS (Active Noise and Vibration Suppression)
รุ่น > ซีรีย์ 300

ซีรีส์ 300 จะมีห้องโดยสารที่ยาวขึ้น 3.43 เมตร (11.3 ฟุต) จากซีรีส์ 100/200 เดิม และมีความจุผู้โดยสาร 50–56 คน ซีรีย์ 300 ยังคงใช้เครื่องยนต์แพรตแอนด์วิทนีย์ แคนาดา พีดับเบิลยู123 กำลังเครื่องยนต์จัดอันดับอยู่ระหว่าง 2,380 แรงม้า (1,774 กิโลวัตต์) และ 2,500 แรงม้า (1,864 กิโลวัตต์)
ดีเอชซี-8-301
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW123 สองเครื่อง
ดีเอชซี-8-311
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW123A สองเครื่อง พร้อมการตกแต่งภายในใหม่ นอกจากนี้ การออกแบบล้อลงจอดได้เปลี่ยนเป็นการออกแบบ โดยด้านหลังที่ลาดเอียงเล็กน้อยซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อป้องกันการพุ่งชน
ดีเอชซี-8-314
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW123B สองเครื่อง
ดีเอชซี-8-315
ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ PW123E สองเครื่อง
ดีเอชซี-8-300เอ
รุ่นพิเศษของดีเอชซี-8-300 พร้อมเพย์โหลดที่เพิ่มขึ้น
คิว300
รุ่นอัพเกรดของดีเอชซี-8-300 ที่มีระบบ ANVS (Active Noise and Vibration Suppression)
ดีเอชซี-8-300 MSA
รุ่นพิเศษ โดนมีการอัพเกรดด้วย L-3 สำหรับแพลตฟอร์มการเฝ้าระวังทางทะเล
อาร์โอ-6เอ
รุ่นพิเศษสำหรับกองทัพสหรัฐสำหรับ ดีเอชซี-8-315 สำหรับกองทัพสหรัฐอเมริกาเป็นฐานการลาดตระเวน
ซี-147เอ
รุ่นพิเศษสำหรับกองทัพสหรัฐสำหรับ ดีเอชซี-8-315 สำหรับกองทัพสหรัฐอเมริกาเป็นแพลตฟอร์มกระโดด
รุ่น > ซีรีย์ 400

ซีรีส์ 400 จะมีห้องโดยสารที่ยาวขึ้น 6.83 เมตร (22.4 ฟุต) มีหางที่ใหญ่กว่า แข็งแรงกว่า และมีความจุ 68–90 คน ซีรีย์ 400 ใช้เครื่องยนต์แพรตแอนด์วิทนีย์ แคนาดา พีดับเบิลยู150เอ ที่ให้กำลัง 4,850 แรงม้า (3,620 กิโลวัตต์) เครื่องบินมีความเร็วการบินปกติ 360 นอต (667 กม./ชม.) ซึ่งสูงกว่ารุ่นก่อน 60–90 นอต (111–166 กม./ชม.) และมีเพดานบิน 25,000 ฟุต (7,600 ม.) สำหรับรุ่นมาตรฐาน
ดีเอชซี-8-400
รองรับผู้โดยสารสูงสุด 68 คน
ดีเอชซี-8-401
รองรับผู้โดยสารสูงสุด 70 คน
ดีเอชซี-8-402
รองรับผู้โดยสารสูงสุด 78 คน
คิว 400
ขยายและปรับปรุงรุ่นผู้โดยสาร 70–78 ที่เข้าใช้งานในปีพ.ศ. 2543 มีการเพิ่มระบบ ANVS (Active Noise and Vibration Suppression)
คิว 400 เน็กซ์เจน
รุ่นย่อยของ Q400 ที่ปรับปรุงห้องโดยสาร ไฟส่องสว่าง หน้าต่าง ช่องเก็บของเหนือศีรษะ ล้อขึ้นฝั่ง รวมถึงค่าเชื้อเพลิงและค่าบำรุงรักษาที่ลดลง
ในปี พ.ศ. 2556 ได้มีการเปิดตัวรุ่นความจุพิเศษซึ่งสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้สูงสุด 86 คน และเปิดตัวโดยนกแอร์ กับคำสั่งซื้อ 2 ลำ รุ่นความจุพิเศษได้รับการปรับปรุงในปีพ.ศ. 2559 โดยมีที่นั่งที่เว้นระยะห่างมากขึ้นเพื่อรองรับผู้โดยสารได้มากถึง 90 คน โดยลำแรกถูกส่งมอบให้กับ สไปซ์เจ็ต ในเดือนกันยายน ปีพ.ศ. 2561
คิว 400-MR
เครื่องบิน Q400 จำนวน 2 ลำที่ปรับให้เข้ากับบทบาทการวางระเบิดน้ำในฐานะเรือบรรทุกอากาศสำหรับดับเพลิงทางอากาศโดย Cascade Aerospace สำหรับ Sécurité Civile ของฝรั่งเศส เรือบรรทุกน้ำมันนี้สามารถบรรทุกสารหน่วงไฟ โฟม หรือน้ำได้ 2,600 แกลลอน (9,800 ลิตร) และเดินทางด้วยความเร็ว 340 นอต (630 กม./ชม.)
ดีเอชซี-8 MPA-D8
พ.ศ. 2550 ดัดแปลงเพื่อใช้เป็นเครื่องบินลาดตระเวนทางทะเล PAL Aerospace ร่วมมือกันเพื่อนำเสนอตัวแปรนี้ในชื่อ DHC-8 MPA P4
ดีเอชซี-8-402PF
รุ่นดัดแปลงสำหรับสินค้าบรรทุกพาเลทที่มีน้ำหนักบรรทุก 9000 กก.
คิว 400ซีซี
รุ่นคอมโบบรรทุกสินค้า รองรับผู้โดยสารได้ 50 คน พร้อมน้ำหนักบรรทุก 3720 กก. (8200 ปอนด์) โดยส่งมอบให้ลูกค้าเปิดตัว "ริวคิวแอร์คอมมิวเตอร์" เป็นครั้งแรกในปีพ.ศ. 2558
ผู้ให้บริการ

ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 มีเครื่องบินแดช 8 จำนวน 844 เครื่องที่ให้บริการในสายการบิน: ซีรีย์ 100 จำนวน 143 ลำ, ซีรีย์ 200 จำนวน 42 ลำ, ซีรีย์ 300 จำนวน 151 ลำ และ คิว 400 จำนวน 508 ลำ และมีคำสั่งซื้อตกค้าง 56 ลำ
ผู้ให้บริการ > คำสั่งซื้อและการส่งมอบ

| รุ่น | คำสั่งซื้อ | การส่งมอบ |
| --- | --- | --- |
ซีรีย์ 100: 299
ซีรีย์ 200: 105
ซีรีย์ 300: 267
| ซีรีย์ 400 | 645 | 587 |
| รวม | 1,316 | 1,258 |
ข้อมูล ณ วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2019
ข้อมูลจำเพาะ

| รุ่น | ซีรีย์ 100/200 | ซีรีย์ 300 | ซีรีย์ 400 |
| --- | --- | --- | --- |
นักบิน: 2
| ลูกเรือ (ไม่รวมนักบิน) | 1 | 1-2 | 2-3 |
| ความจุผู้โดยสาร  (มาตราฐาน) | 37 | 50@30–33" | 82@30" |
| ความจุผู้โดยสารสูงสุด | 40 | 56 | 90@28" |
| ความยาว | 73 ft / 22.25 m | 84 ft 3 in / 25.70 m | 107 ft 9 in / 32.8 m |
| ความสูง | 24 ft 7 in / 7.49 m | 24 ft 7 in / 7.49 m | 27 ft 5 in / 8.4 m |
| ความยาวปีก | 85 ft / 25.89 m | 90 ft / 27.4 m | 93 ft 3 in / 28.4 m |
| พื้นที่ผิวปีก | 585 ft² / 54.40 m2 | 605 ft² / 56.20 m2 | 689 ft² / 64 m2 |
ความกว้าง: Fuselage 8 ft 10 in / 2.69 m, cabin 8 ft 3 in / 2.52 m
| ความยาวของห้องโดยสาร | 30 ft 1 in / 9.16 m | 41 ft 6 in / 12.60 m | 61 ft 8 in / 18.80 m |
| น้ำหนักขึ้นบินสูงสุด | 36,300 lb / 16,466 kg -100: 34,500 lb (15,600 kg) | 43,000 lb / 19,505 kg | 67,200 lb / 30,481 kg |
| น้ำหนักเครื่องเปล่า | 23,098 lb / 10,477 kg | 26,000 lb / 11,793 kg | 39284 lb / 17819 kg  |
| น้ำหนักบรรทุกสูงสุด | 8,921 lb / 4,647 kg | 13,500 lb / 6,124 kg | 18,716 lb / 8,489 kg |
| ความจุเชื้อเพลิงสูงสุด | 835 U.S. gal / 3,160 L | 835 U.S. gal / 3,160 L | 1,724 U.S. gal / 6,526 L |
| เครื่องยนต์ | 2 × PW123C/D -100: 2 × PW120 | 2 × PW123/B/E | 2 × PW150 |
| พลังงาน | 2,150 hp (1,600 kW) -100: 1,800 hp (1,300 kW) | 2,380–2,500 hp (1,770–1,860 kW) | 5,071 shp / 3,781 kW |
| ความเร็วการบิน | 289 kn / 535 km/h -100: 270 kn; 500 km/h | 287 kn / 532 km/h | 300–360 kn / 556–667 km/h |
| เพดานบิน | 25,000 ft / 7,620 m | 25,000 ft / 7,620 m | 27,000 ft / 8229 m |
| พิสัยการบิน | 1,125 nmi / 2,084 km -100: 1,020 nmi; 1,889 km | 924 nmi / 1,711 km | 1,100 nmi / 2,040 km |
| ความยาวทางวิ่งในการขึ้นบิน | 3,280 ft / 1,000 m | 3,870 ft / 1,180 m | 4,675 ft / 1,425 m |
| ความยาวทางวิ่งในการลงจอด | 2,560 ft / 780 m | 3,415 ft / 1,040 m | 4,230 ft / 1,289 m |
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7
เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน > เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

29–34 ที่นั่ง
บริติช แอโรสเปซ เจ็ตสตรีม 41
ดอร์เนียร์ 328
เอ็มบราเออร์ อีเอ็มบี 120 บราซิลเลีย
ซาบ 340
42–60 ที่นั่ง
อานโตนอฟ อาน-140
เอทีอาร์ 42
ฟอกเกอร์ 50
ซาบ 2000
ซีอาน เอ็มเอ 60
64–78 ที่นั่ง
เอทีอาร์ 72
บริติช แอโรสเปซ เอทีพี
อิลยูชิน อิล-114
แดช 8-100 ในลวดลายของดีเอชซีในงานฟรานโบโรห์แอร์โชว์ ค.ศ. 1984
แดช 8 ของนอร์ออนแทร์ ลูกค้าเปิดตัวของโครงการ
ห้องโดยสารในการจัดเรียงที่นั่งแบบ 2-2
แดช 8-100 ของวีเดอเรอ
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา อี-9เอ วิตเต็ต
ซีรีย์ 200 ของควอนตัสลิงค์
ซีรีย์ 300 ของเอเอ็นเอ
ภาพถ่ายมุมล่างของแดช 8
โลเรนโซ อะดอร์นี

โลเรนโซ อะดอร์นี (เกิด 1 ธันวาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอลมืออาชีพชาวอิตาลี เล่นตำแหน่งกองหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น

Lorenzo Adorni at Tuttocalciatori