stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
มอฟฟ์กิเดียน
แนวคิด และการสร้างตัวละคร > การบรรยายภาพตัวละคร

มอฟฟ์กิเดียนรับบทโดย เจียนคาร์โล เอสโปซิโต โดยจอน แฟฟโรว์ ผู้ให้กำเนิด และผู้อำนวยการสร้าง เดอะแมนดาลอเรียน เป็นผู้เชิญชวนเขาให้มารับบทนี้ เอสโปซิโตและแฟฟโรว์นั้นเคยร่วมงานกันมาแล้วหลายครั้ง ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นของละครชุดทางโทรทัศน์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์หลังพยากรณ์ รีโวลูชัน ซึ่งแฟฟโรว์เป็นผู้กำกับและเอสโปซิโตเป็นนักแสดงนำ หลังจากนั้นแฟฟโรว์ได้เป็นผู้กำกับการแสดงของเอสโปซิโตในโฆษณาสำหรับวิดีโอเกม เดสทินี นำไปสู่การที่แฟฟโรว์เสนอบทให้แก่เอสโปซิโตสำหรับภาพยนตร์ดัดแปลงของเขา เมาคลีลูกหมาป่า (ค.ศ. 2016) เอสโปซิโตกล่าวว่าสิ่งแรกที่เขาทำหลังจากตอบรับบทนี้คือการติดต่อเพื่อนของเขา ซามูเอล แอล. แจ็กสันซึ่งเป็นนักแสดงที่รับบทเป็นเมซ วินดู ใน สตาร์ วอร์ส ไตรภาคต้น และบอกว่า: "เฮ้เพื่อน ฉันได้อยู่ในซีรีส์นี้แล้วเว้ย!"
การคัดเลือกเอสโปซิโตเป็นนักแสดงนั้นได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2018 รายละเอียดเกี่ยวกับตัวละครของเขานั้นไม่ได้ถูกเปิดเผยในทันที แต่ก็มีการคาดการณ์ตั้งแต่เนิ่น ๆ ว่าเขาอาจเป็นตัวร้าย เนื่องด้วยการแสดงในอดีตของเขาที่เป็นกัส ฟริงก์ ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวร้ายหลักจากเรื่อง ดับเครื่องชน คนดีแตก และเป็นตัวละครที่สำคัญในภาคแยก มีปัญหา ปรึกษาซอล ในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2019 ฟุตเทจของกิเดียนนั้นได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณชนที่การประชุม Star Wars Celebration ที่เมืองชิคาโก ซึ่งประกอบไปด้วยฉากสั้น ๆ ของตัวละครที่กำลังขับยานทายไฟเตอร์ของเขา เอสโปซิโตปรากฏตัวในงาน D23 Expo ในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2019 สำหรับการปล่อยตัวอย่างแรกของ เดอะแมนดาลอเรียน นอกจากนี้ กิเดียนยังโผล่มาเป็นเวลาสั้น ๆ ในตัวอย่างที่สองซึ่งปล่อยเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2019
ในการเตรียมการสำหรับบทนี้ เอสโปซิโตนั่งย้อนดูภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส เรื่องต่าง ๆ เพื่อให้ได้รู้สึกถึง "รูปแบบของภาพยนตร์นั้น ๆ" และพยายามที่จินตนาการว่าจะเป็นอย่างไร หากเขาได้เข้าไปอยู่ในจักรวาลสมมตินี้ ก่อนที่จะเข้าร่วม เดอะแมนดาลอเรียน นั้น เอสโปซิโตเป็นผู้ที่ชื่นชอบภาพยนตร์ในไตรภาคเดิมของ สตาร์ วอร์ส แต่กระนั้น เขาก็กล่าวว่าเขาสนใจภาพยนตร์หลัง ๆ ในไตรภาคก่อนน้อยลง เพราะว่ามัน "เริ่มจะกลายเป็นสิ่งที่แตกต่างจากจักรวาลที่เขาอยากที่จะอยู่" ในการกล่วาถึงภาพยนตร์ในไตรภาคเดิมของ สตาร์ วอร์ส เอสโปซิโตกล่าวว่า:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | สำหรับผม ภาพยนตร์เหล่านี้นั้นรวมกันเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตวัยเด็กของผม และทำให้ผมมีความสามารถในการฝันและรู้สึกเหมือนว่าภาพยนตร์เหล่านั้นพาผมไปยังที่อีกที่หนึง และเมื่อคุณมีภาพยนตร์ที่สามารถสร้างโลกในจินตนาการที่สมจริงได้ขนาดนั้น มันเป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นมาก ภาพยนตร์เหล่านั้นสอนให้ผมรู้สึกว่าการเป็นผู้ชนะนั้นเป็นอย่างไร การรู้สึกว่ามีอุปสรรคตลอดนั้นเป็นอย่างไร ซึ่งหากเราสามารถรวมตัวกันเป็นครอบครัวด้วยทางใดก็ตามและผมสามารถเชื่อในตัวผมเองได้ ผมก็สามารถเอาชนะทุกสิ่งได้ | ” |
เอสโปซิโตนั้นผิดหวังกับการที่ภาพยนตร์เก่า ๆ ของ สตาร์ วอร์ส นั้นขาดความหลากหลายและเขารู้สึกยินดีมากที่งานสร้างหลัง ๆ ของ สตาร์ วอร์ส มีนักแสดงหน้าใหม่ที่เป็นคนกลุ่มน้อยนั้นมากขึ้น รวมถึงใน เดอะแมนดาลอเรียน ซึ่งเขายกความดีความชอบให้กับแฟฟโรว์ เขากล่าวว่าการได้รับบทเป็นมอฟฟ์กิเดียนนั้น "คือฝันที่กลายเป็นจริง" และกล่าวถึงบทบาทนี้: "เขาเป็นคนที่น่าสนใจมาก และผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างละครชุดนี้" หลังจากที่ละครชุดนี้ฉายจบ เจียนคาร์โลบอกว่าสองในสี่ของลูกสาวเขาส่งข้อความมาหาเขาว่าอย่าทำร้ายเด็กทารก ซึ่งเป็นที่สนใจในอินเทอร์เน็ต เอสโปซิโตบอกว่าเขาตอบไปขำ ๆ: "ฉันจะบี้ไอเลวตัวจิ๋วหูยักษ์นั่น"
แนวคิด และการสร้างตัวละคร > เครื่องแต่งกาย

ชุดของมอฟฟ์กิเดียนนั้นได้รับการออกแบบโดยไบรอัน แมเทียส ซึ่งเป็นนักออกแบบแนวคิดและศิลปินสำหรับ เดอะแมนดาลอเรียน เขากล่าวว่าการออกแบบชุดของกิเดียนนั้นเป็น "หนึ่งในไฮไลท์ของละครชุดนี้ในความคิดของผมและสำหรับอาชีพผมทั้งหมด" ชุดนี้นั้นมีต้นแบบมาจากงานออกแบบโดยนักออกแบบชุด โจเซฟ พอร์โร พร้อมด้วยอุปกรณ์ประกอบฉากและงานผลิตชุดโดยแฟรงก์ อิพโพลิโต และบริษัท Thingergy ชุดนี้นั้นมีสีดำทั้งหมดและมีเกราะ ผ้าคลุม และชิ้นส่วนอกที่ประณีต นักวิจารณ์หลายคนยังชี้ให้เห็นว่าชุดนี้มีความคล้ายคลึงกับของตัวละคร สตาร์ วอร์ส ดาร์ธ เวเดอร์ เอสโปซิโตบอกว่าชุดของเขา "เจ๋ง" และบอกว่าเขาอยากจะเก็บชุดของเขาและอุปกรณ์ประกอบฉากอื่น ๆ หลังจากถ่ายทำเสร็จ แต่เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้: "พวกเขาบอกผมว่า ของเหล่านี้จะไปจบที่พิพิธภัณฑ์ คุณจะรู้สึกเป็นเกียรติมากในตอนที่คุณเห็นมันในอีกไม่กี่ปี แต่คุณไม่สามารถเอามันไปได้ในตอนนี้"
แนวคิด และการสร้างตัวละคร > การถ่ายทำ

ฉากของเอสโปซิโตใน เดอะแมนดาลอเรียน นั้นถ่ายทำที่เวทีเสียงในแคลิฟอร์เนียใต้ โดยใช้ วอลูม (อังกฤษ: Volume) ซึ่งเป็นเวทีจับการเคลื่อนไหวที่เหมือนโกดังขนาดใหญ่ พร้อมกรีนสกรีนและกล้องติดตามที่กระจายอยู่ทั่วพื้นที่ วอลูมนั้นเปิดโอกาสให้มีการถ่ายทำจับภาพนักแสดงและใส่ไว้ในสิ่งแวดล้อมดิจิทัล โดยใช้การผสมกันระหว่างองค์ประกอบที่จับต้องได้ภายในฉากและภาพต่าง ๆ ที่ฉายลงบนจอได้ เอสโปสิโตกล่าวว่าการถ่ายทำฉากในวอลูมนั้น: "เราสามารถควบคุมบรรยากาศทางกายภาพของอะไรก็ตามที่ฉายอยู่บนกำแพงและควบคุมว่าแรงโนมถ่วงนั้นเป็นอย่างไร โดยคุณจะรู้สึกเหมือนว่าคุณได้เล่นกับแรงโน้มถ่วง"
เอสโปซิโตนั้นชอบการทำงานร่วมกับไทกา ไวทีที ซึ่งเป็นผู้กำกับตอนสุดท้ายเป็นพิเศษ โดยเป็นผู้ที่เขาอธิบายว่า "อยู่ในโลกของเขาเองอย่างสร้างสรรค์" และเรียกว่า "มนุษย์ที่แตกต่างและแปลกประหลาดมาก แต่เราทุกคนก็เป็นศิลปินที่มีความคิดสร้างสรรค์ไม่ใช่หรือ?" ฉากที่มีมอฟฟ์กิเดียนขับยานทายไฟเตอร์ของเขานั้นถูกถ่ายทำในวอลูม และไวทีทีค่อนข้างที่จะให้ความสำคัญกับรายละเอียดในตอนทำงานร่วมกับเอสโปซิโตในฉากนั้น ยกตัวอย่าง เช่น ไวทีทีให้ข้อติชมที่เฉพาะมาก ๆ แก่เอสโปซิโต เกี่ยวกับว่าเขารู้สึกว่าเอสโปซิโตต้องทำอย่างไรกับเท้าของเขา ในระหว่างฉากที่เขาตัดยานทายไฟเตอร์ของเขาและออกมาจากยาน เอสโปซิโตรู้สึกว่าแนวทางนั้นเป็นอะไรที่น่าสับสนโดยบอกว่า: "อะไรมันรบกวนคุณในเรื่องว่าเท้าของผมเป็นอย่างไรหรือ? ผมอยู่บนโลก [ใบนี้] และอยู่สูงขึ้นไป [บน] ท้องฟ้า 30 ฟุตนะ" เอสโปซิโตกล่าวว่าเขาชอบมองและชอบมีปฏิสัมพันธ์กับหุ่นเชิดแอนิเมโทรนิกของโกรกูในช่วงถ่ายทำ โดยบอกว่า: "มันทำให้ใจผมละลาย เพราะว่าในความจริงแล้วนั้น เจ้าทารกนี้ทำในสิ่งที่คุณจินตนาการไม่สามารถได้เลย และเมื่อคุณมองเข้าไปในดวงตาคู่นั้นและตัวจิ๋ว ๆ นั่น คุณจะทำอะไรได้นอกจากตกหลุมรักมัน? เอสโปซิโตไม่เคยเห็นฟุตเทจที่เสร็จสมบูรณ์ของ เดอะแมนดาลอเรียน จนกระทั่งไม่กี่เดือนก่อนที่ละครชุดนี้จะฉาย
การตอบรับ

มอฟฟ์กิเดียนได้รับเสียงตอบรับในทางบวกโดยนักวิจารณ์และแฟน ๆ สกอตต์ สโนว์เดนจาก Space.com กล่าวว่าเจียนคาร์โล เอสโปซิโตนั้น "สวมบทบาทได้สมบูรณ์แบบ" ฌอน คีนจากซีเน็ตกล่าวว่าตัวละครนี้นั้น "งดงามอย่างยิ่ง" และ "โคตรน่ากลัว" นักเขียนของ สกรีนแรนท์ กีกี เอแวนส์กล่าวว่ามอฟฟ์กิเดียนนั้น "เป็นตัวร้ายที่ค่อนข้างน่าสะพรึงกลัว" เควิน แพนโทจาจาก สกรีนแรนท์ กล่าวว่าตัวละครนี้นั้น "รู้สึกเหมือนเป็นภัยร้ายในทันที" ตั้งแต่การแนะนำตัวละครนี้ในละครชุดนี้ สเตฟานี ดูป ดวิลสันจาก Heavy.com กล่าวว่าตัวละครนี้ "เป็นการผสมผสานระหว่างความบ้าคลั่งและทรงพลังที่กำลังพอดี" นักเขียนของ SyFy แมทธิว แจ็คสันกล่าวว่าถึงแม้การปรากฏตัวของกิเดียนในซีซันแรกนั้นมีไม่เยอะ แต่เขานั้นส่งผลกระทบเป็นอย่างมาก โดยเขียนว่า "ตัวละครนี้ตั้งตนเองให้เป็นผู้มีอำนาจที่พึงคำนึงถึงอย่างรวดเร็ว" ไบรอัน ซิลลีแมนจาก SyFy นั้นเรียกมอฟฟ์กิเดียนว่าตัวร้ายที่ "น่าเกรงขาม" นักเขียนของ ไอจีเอ็น ลอรา พรูดอมกล่าวว่าตอนจบของซีซีนแรกนั้นจบด้วยมอฟฟ์กิเดียนนั้นอยู่ในตำแหน่งที่เป็น "คู่ปรับที่คู่ควร" สำหรับเดอะแมนดาลอเรียนและเพื่อน ๆ ของเขา เบน แพร์สันจาก /Film กล่าวว่าตัวละครนี้ "สร้างผลกระทบที่ยิ่งใหญ่" ในตอนสุดท้ายของซีซัน เคทลีน แกลเลเกอร์จาก บัสเทิล ชี้ให้เห็นว่าในทันทีหลังจากตอน "Chapter 7: The Reckoning" ออกอากาศ มีแฟน ๆ หลายคนแสดงอารมณ์ "โกรธ เศร้า และกังวลใจ" เกี่ยวกับมอฟฟ์กิเดียน โดยเฉพาะบนเว็บไซต์โซเชียลมีเดีย เนื่องด้วยบทบาทของเขาที่มีต่อการตายของตัวละคร ควิล และการลักพาตัวเด็กทารกไปในตอนจบของตอนนั้น มอฟฟ์กิเดียนติดอันดับที่สองบนรายชื่อตัวละครที่น่าสนใจมากที่สุดจากซีซันแรกของ เดอะแมนดาลอเรียน ซึ่งจัดโดย สกรีนแรนท์ และติดอันดับที่สามในรายชื่อสิบอันดับตัวละครที่ดีที่สุดจากละครชุดนี้ และชุดของเขานั้นติดอันดับที่เจ็ดในรายชื่อสิบอันดับชุดที่ดีที่สุดจากซีซันแรก
ในการแสดงเป็นกิเดียนในตอนสุดท้ายของซีซันแรกนั้น เอสโปซิโตได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีอวอร์ดสำหรับนักแสดงรับเชิญยอดเยี่ยมในซีรีส์ดรามา
แหล่งข้อมูลอื่น

มอฟฟ์กิเดียน ในฐานข้อมูล StarWars.com
กิเดียน ใน วูกีพีเดีย วิกิของ สตาร์ วอร์ส
| ด ค กจักรวาลสมมติของ สตาร์ วอร์ส |
| --- | --- |
ตัวละคร:  ลุค สกายวอล์คเกอร์  เลอา ออร์กานา  ฮัน โซโล  ชิวแบคคา  แลนโด คาลริสเซียน  โยดา  ซีทรีพีโอ  อาร์ทูดีทู  วิลฮัฟ ทาร์คิน  อนาคิน สกายวอล์คเกอร์  โอบีวัน เคโนบี  แพดเม่ อมิดาลา  ไควกอน จินน์  ดาร์ธ มอล  ดูกู  พัลพาทีน/ดาร์ธ ซิเดียส  เรย์  ฟินน์  โพ ดาเมรอน  ไคโล เร็น  บีบีเอท  ตัวละครอื่น 
เจได:  พลัง  กระบี่แสง  อาจารย์เจได 
ซิธ:  ด้านมืดของพลัง  กระบี่แสงของซิธ 
ดาวเคราะห์:  นาบู  ทาทูอีน  คอรัสซัง  จีโอโนซิส  คาชีค  มุสตาฟาร์  ยาวิน  ฮอธ  เดโกบาห์  เบสพิน  ดวงจันทร์ป่าดิบของเอนดอร์  ดาวมรณะ  แจคคู  ดีควา  เอ็กเซโกล  ดาวเคราะห์ดวงอื่น 
สงครามและยุทธการ:  ยุทธการนาบู  สงครามโคลน (ยุทธการจีโอโนซิส  ยุทธการคอรัสซัง)  การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่  สงครามกลางเมืองกาแลกติก (ยุทธการยาวิน  ยุทธการฮอธ  ยุทธการเอนดอร์)  สงครามยูซาน วอง  สงครามปฐมภาคี - ฝ่ายต่อต้าน (ยุทธการฐานทัพสตาร์คิลเลอร์  ยุทธการเครต  ยุทธการเอ็กเซโกล)  สงครามและยุทธการอื่น 
องค์กรและหน่วยงาน:  สาธารณรัฐกาแลกติก  สหภาพพิภพอิสระ  สมาพันธ์การค้า  จักรวรรดิกาแลกติก (ปฐมภาคี)  พันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐ (ฝ่ายต่อต้าน)  สาธารณรัฐใหม่  สหพันธ์กาแลกติก  เจได (ยุคกำเนิดจักรวรรดิ, ยุคเจไดใหม่)  ซิธ  องค์กรและหน่วยงานอื่น 
ยานพาหนะ:  ยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เซคอัน-คลาส  มิลเลนเนี่ยม ฟาลค่อน  ทายไฟต์เตอร์  ยานพิฆาตดารา  สปีดเดอร์ไบค์  เอ็กซ์วิงไฟต์เตอร์  วายวิง  วอล์คเกอร์ 
อื่น ๆ:  วันที่ในจักรวาลสตาร์ วอร์ส
มานานังกัล

มานานังกัล
มานานังกัล (อังกฤษ: Manananggal) คือผีหรือปีศาจชนิดหนึ่ง ตามความเชื่อของชาวฟิลิปปินส์ เป็นผีดูดเลือดหรือแวมไพร์อย่างหนึ่ง บางครั้งอาจสับสนกับอัสวังหรือวัก-วัก ซึ่งเป็นผีดูดเลือดที่น่ากลัวอย่างหนึ่งของฟิลิปปินส์
มานานังกัล เป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาสวย มีปีกคล้ายค้างคาวขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง ใช้สำหรับบินโฉบดูดเลือดเหยื่อ โดยศัพท์คำว่า "มานานังกัล" (manananggal) มาจากภาษาตากาล็อกคำว่า tanggal (คำเดียวกับคำว่า tanggal ในภาษามลายู) หมายถึง "ถอด" หรือ "แยก" อันหมายถึง สามารถถอดร่างหรือแยกตัวออกมาโดยไม่ตาย คล้ายกับกระสือตามความเชื่อของไทย
มานานังกัล นอกจากจะดูดเลือดมนุษย์แล้ว ยังชอบที่จะล่าเอาตัวอ่อนหรือทารกในครรภ์ผู้หญิงที่กำลังตั้งท้องอยู่ด้วย ด้วยการใช้ลิ้นยาว ๆ ตวัดลากออกมากินขณะผู้หญิงคนนั้นหลับอยู่ และยังชอบกินหัวใจเด็กรวมถึงพ่นของเหลวใส่ปากของผู้หญิงตั้งท้องเพื่อทำลายเด็กในท้องด้วย และยังชอบกินลูกไก่ ความเชื่อเรื่องมานานังเกลกระจายไปทั่วฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะในภูมิภาควิซายัน มีความเชื่อว่ามานานังเกลกลัวกระเทียม หากแขวนกระเทียมไว้ที่ประตูหรือหน้าต่างบ้านจะช่วยป้องกันมานานังกัลได้ และมานานังกัลยังกลัวเกลือ หากนำเกลือมาโรยไว้ที่ ๆ พักของมานานังเกลหรือที่ลำตัวท่อนล่างที่ตัดขาดออกจากกัน จะทำให้มานานังกัลต่อตัวไม่ได้ และเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นมานานังกัลก็จะตายเหมือนเช่นผีดูดเลือดหรือแวมไพร์ชนิดอื่น
เรื่องราวของมานานังกัล รวมถึงอัสวังได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ตามวัฒนธรรมร่วมสมัยในหลายครั้ง หลายเรื่อง เช่น Manananggal ในปี ค.ศ. 1927 ภาพยนตร์เงียบ และเป็นภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องแรกของฟิลิปปินส์ หรือ Manananggal vs. Mangkukulam ในปี ค.ศ. 1960
ดูเพิ่ม

กระสือ
กระหัง
อัสวัง
หนังสืออ่านเพิ่มเติม

Alip, Eufronio Melo (1950). Political and Cultural History of the Philippines. Philippines.
Ramos, Maximo D. (1971). Creatures of Philippine Lower Mythology. Philippines: Phoenix Publishing. ISBN 971-06-0691-3.
Eugenio, Damiana (2002). Philippine Folk Literature: The Legends. Philippines: University of the Philippines Press. p. 490. ISBN 971-542-357-4.
Garcia, Jessie B. (2004). A Movie Album Quizbook. Iloilo City, Philippines: Erehwon Books & Magazine. ISBN 971-93297-0-X.
Eugenio, Damiana (2007). Philippine Folk Literature: An Anthology (2nd ed.). Philippines: University of the Philippines Press. p. 498. ISBN 978-971-542-536-0.
Bane, Theresa (2010). Encyclopedia of Vampire Mythology. USA: McFarland & Company, Inc. ISBN 978-0-7864-4452-6.
Cruz, Neal (2008-10-31). "As I See It: Philippine mythological monsters". Philippine Daily Inquirer.{{cite news}}:  CS1 maint: postscript (ลิงก์)
มาตรฐานการชาร์จในอเมริกาเหนือ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ขั้วต่อ AC/DC ของ NACS (กลาง) อยู่ตรงกลาง ระหว่าง SAE J1772 (ซ้าย) และ ประเภท 2 (ขวา)  ขั้วต่อ AC ขั้วต่อ DC ที่ไม่ใช่ NACS มีขนาดใหญ่กว่า
ประเภท:  การชาร์จยานยนต์ไฟฟ้า
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ:  บริษัทเทสลา
ออกแบบเมื่อ:  2012
ผู้ผลิต:  เทสลา, โวเล็กซ์
ข้อมูลจำเพาะ
พิน:  5
ไฟฟ้า
แรงดันไฟฟ้าสูงสุด:  277 V AC 500 or 1,000 V DC
กระแสสูงสุด:  มากกว่า 650 A
พินออก
 
 Pinouts สำหรับ NACS มุมมองด้านปลายของปลั๊ก (ต่อกับสาย EVSE)
| DC+/L1 |  DC+ / เส้น 1 |  กระแสบวก (DC), เส้น 1 (แยกเฟส AC), เส้น (เฟสเดียว AC) |  |
| DC-/L2 |  DC- / สาย 2 |  กระแสลบ (DC), สาย 2 (แยกเฟส AC), เป็นกลาง (เฟสเดียว AC) |  |
| G |  กราวด์ |  ระบบสายดินป้องกันกระแสเต็ม |  |
| CP |  คอนโทรลไพลอต |  สถานะการชาร์จ/ การส่งสัญญาณกระแส |  |
| พีพี |  โปรแกรมนำร่องใกล้เคียง |  การส่งสัญญาณสถานะ ตัวเชื่อมต่อยานพาหนะ |  |
 ข้อมูลอ้างอิง:
มาตรฐานการชาร์จในอเมริกาเหนือ (อังกฤษ: North American Charging Standard; NACS) ปัจจุบันได้รับมาตรฐานเป็น SAE J3400 และยังรู้จักในชื่อ มาตรฐานการชาร์จของเทสลา เป็นระบบตัวเชื่อมต่อการชาร์จยานยนต์ไฟฟ้า (EV) ที่พัฒนาโดยบริษัทเทสลา มีการนำมาใช้กับรถยนต์เทสลาในตลาดอเมริกาเหนือทั้งหมดตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 และเปิดให้กับผู้ผลิตรายอื่นใช้ร่วมด้วยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงธันวาคม ค.ศ. 2023 ผู้ผลิตรถยนต์รายอื่นหลายรายได้ประกาศว่าตั้งแต่ปี ค.ศ. 2025 ยานพาหนะไฟฟ้าของพวกเขาในอเมริกาเหนือจะติดตั้งสถานีชาร์จ NACS และผู้ให้บริการเครือข่ายการชาร์จรถยนต์ไฟฟ้าและผู้ผลิตอุปกรณ์หลายรายได้ประกาศแผนที่จะเพิ่มตัวเชื่อมต่อ NACS ด้วยเช่นกัน
ภูมิหลัง

หลังจากการทดสอบเบื้องต้นที่อนุญาตให้รถยนต์ไฟฟ้าที่ไม่ใช่เทสลาสามารถใช้สถานีเทสลาซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในยุโรปได้ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 เทสลาเริ่มทดสอบกรรมสิทธิ์ ตัวเชื่อมต่อคู่ชื่อ ตัวเชื่อมต่อ"เมจิกด็อก" ที่สถานีซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในอเมริกาเหนือบางแห่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 เมจิกด็อกช่วยให้รถยนต์ไฟฟ้าสามารถชาร์จได้ด้วยตัวเชื่อมต่อ NACS หรือ มาตรฐานการชาร์จผสม (CCS) เวอร์ชัน 1 ซึ่งจะทำให้ยานพาหนะไฟฟ้าแบบแบตเตอรี่มีโอกาสในการชาร์จเพิ่มขึ้น แม้ว่าปัจจุบันสถานีชาร์จซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในอเมริกาเหนือส่วนใหญ่ของเทสลาจะมีขั้วต่อ NACS โดยเฉพาะ แต่ ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 มีเพียง 10 แห่งเท่านั้นที่รองรับ CCS+NACS เมจิกด็อก และเพิ่มขึ้นเป็น 42 แห่งในช่วงใกล้สิ้นปี คาดการณ์ว่า เทสลาจะติดตั้งสถานีซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในอเมริกาเหนือหลายแห่งด้วยมาตรฐานตัวเชื่อมต่อทั้งสองหลังปี ค.ศ. 2023 เพื่อเป็นวิธีแก้ปัญหาชั่วคราว ส่วนหนึ่งเพื่อให้สามารถเข้าถึงเงินอุดหนุนการสร้างโครงสร้างพื้นฐานมูลค่าหลายพันล้านเหรียญสหรัฐจากรัฐบาลกลางของสหรัฐ สำหรับสถานีชาร์จที่มีขั้วต่อ CCS1 ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2020
คลังภาพ

สถานีชาร์จ NACS AC สาธารณะ
A รถยนต์ที่ติดตั้งช่องชาร์จ NACS
สายชาร์จ NACS
เครื่องชาร์จติดผนังกำลังสูง NACS AC ที่ติดตั้งใหม่
แหล่งข้อมูลอื่น

NACS technical specification document เก็บถาวร 2023-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
SAE J3400 standard
Patent USD694188S1 for NACS charging connector
มายบูเกนวิลล์

| --- | --- |

เพลงชาติของบูเกนวิลล์
ทำนอง: Carl Linger
รับไปใช้: 14 มิถุนายน 2018
มายบูเกนวิลล์ (อังกฤษ: My Bougainville) เป็นเพลงประจำเขตปกครองตนเองบูเกนวิลล์ในประเทศปาปัวนิวกินี โดยนำมาใช้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2018 เพลงนี้ร้องในทำนองของ "เดอะซองออฟออสเตรเลีย" ที่ประพันธ์โดย Carl Linger
แหล่งข้อมูลอื่น

มายบูเกนวิลล์ (เสียงร้อง)
มายบูเกนวิลล์ / เดอะซองออฟออสเตรเลีย (เสียงดนตรี)
มายบลัดดีวาเลนไทน์ (เพลงทาทา ยัง)

บทความนี้เกี่ยวกับเพลงของทาทา ยัง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มายบลัดดีวาเลนไทน์ (แก้ความกำกวม)
| "มายบลัดดีวาเลนไทน์" |
| --- | --- |
ภาพปกซิงเกิล "มายบลัดดีวาเลนไทน์"
เพลงโดยทาทา ยัง
จากอัลบั้มเรดีฟอร์เลิฟ
วางจำหน่าย: 25 สิงหาคม พ.ศ. 2552
แนวเพลง: ป๊อป
ความยาว: 3:51
ค่ายเพลง: โซนีมิวสิก
"มายบลัดดีวาเลนไทน์" (อังกฤษ: My Bloody Valentine) คือซิงเกิลที่ 2 ของทาทา ยัง จากอัลบั้ม เรดีฟอร์เลิฟ เริ่มเผยแพร่เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยออกจำหน่ายผ่านทางดิจิตอลดาวน์โหลดและเผยแพร่ทางวิทยุในประเทศไทย
เมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ทาทา ยัง ได้ออกเผยแพร่เพลง "มายบลัดดีวาเลนไทน์" ในฉบับภาษาไทย ออกมาทุกคลื่นวิทยุ เนื่องในโอกาสเดือนแห่งความรัก[ต้องการอ้างอิง]
ชาร์ต

| ชาร์ต (พ> ศ. 2552)  | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
ชาร์ตซีด 97.5: 4
ชาร์ตอีซีทอป 20: 4
ชาร์ตเมต 107: 17
ชาร์ตเกต 102.5: 5
มาตรแวร์นีเย

มาตรแวร์นีเย
มาตรแวร์นีเย (อังกฤษ: Vernier scale) เป็นอุปกรณ์ที่ให้ผู้ใช้วัดได้เที่ยงตรงกว่าการอ่านมาตรการวัดเส้นตรงหรือวงกลมแบ่งเอกรูป เป็นมาตรซึ่งบ่งว่าการวัดนั้นอยู่ที่ใดในระหว่างสองจุดในมาตรหลัก แวร์นีเยพบทั่วไปในเครื่องวัดมุมแนวนอน (sextant) ที่ใช้ในการเดินเรือ อุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่ใช้ทำการทดลอง เครื่องมือวัดของช่างกล (โดยเฉพาะอย่างยิ่งก้ามวัดและไมโครมิเตอร์) ที่ใช้ทำงานวัสดุให้มีความคาดเคลื่อนยินยอมละเอียด และในทีออโดไลต์ (theodolite) ที่ใช้สำรวจ
มาตรแวร์นีเยประกอบด้วยมาตรวัดหลัก และมาตรวัดย่อยซึ่งสามารถเลื่อนได้ตามขนาดของสิ่งที่ต้องการวัด
การใช้งาน อาจถ่างมาตรแวร์นีเยออกแล้วปรับให้ตรงกับขนาดของสิ่งที่ต้องการวัด บางกรณีมาตรวัดจะมีส่วนวัดความลึกมาให้ก็ให้เลื่อนจนได้ความลึกที่ต้องการ จากนั้นจึงดูว่าขึดเลขศูนย์ของมาตรวัดย่อยตรงกับขีดใดของมาตรวัดหลัก หากไม่ตรงให้ถือขีดของมาตรวัดหลักถัดลงไป จากนั้นจึงดูว่าขีดใดของมาตรวัดย่อยตรงกับขีดมาตรวัดหลัก เมื่อเสร็จแล้วจึงนำค่าของมาตรวัดหลักกับย่อยมาประกอบเป็นค่าสุดท้ายที่อ่านได้
ภาพขยายของมาตรแวร์นีเย แสดงความละเอียด 0.02 mm ค่าที่อ่านได้คือ 3.58 mm โดยเลข 3 ได้จากมาตรวัดหลัก ส่วน 0.58 ได้จากขีดของมาตรวัดล่างที่ตรงพอดีกับขีดของมาตรวัดบน (เส้นแดงล่าง) อนึ่ง เนื่องจากปรากฏการณ์ภาพเยื้องหลอกตา (พารัลแลกซ์) ทำให้อาจอ่านได้เป็น 0.60
ประวัติ

มาตรแวร์นีเยกำเนิดในจีนโบราณในสมัยราชวงศ์ฉิน (พ.ศ. 552) ต่อมาใน พ.ศ. 2174 ปีแยร์ แวร์นีเย (ค.ศ. 2123–2180) นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ประดิษฐ์ใหม่ในแบบสมัยใหม่ จอห์น แบร์โรว์ นักคณิตศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ อธิบายรายละเอียดเป็นภาษาอังกฤษในหนังสือ "แนวิเกทิโอบริแทนนิกา" (ฺNavigatio Britannica, พ.ศ. 2293)
บางภาษาเรียกเครื่องนี้ว่า โนนิอุส (nonius) ซึ่งเป็นชื่อภาษาละตินของเปดรู นูนึช (Pedro Nunes; พ.ศ. 2045 – 2121) นักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวโปรตุเกส เนื่องจากนูนึชประดิษฐ์ระบบที่คล้ายกันแต่เป็นคนละระบบสำหรับการวัดละเอียดซึ่งแอสโตรแลบ (โนนิอุส) ในปี พ.ศ. 2085 ซึ่งมีมาก่อนแวร์นีเย เครื่องนี้นิยมเรียกโนนิอุสในภาษาอังกฤษจนสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 เฌโรม ลาล็อง (พ.ศ. 2275 – 2350) นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เป็นผู้เผยแพร่ชื่ออุปกรณ์ "แวร์นีเย" ในหนังสือดาราศาสตร์ของเขา "แทรเตดัสทรอนอมี" (Traité d'astronomie, พ.ศ. 2307) หรือ "ว่าด้วยดาราศาสตร์"
วิธีใช้

มาตรแวร์นีเยประกอบด้วยมาตรวัดหลัก ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับไม้บรรทัด เมื่อต้องการจะวัดความยาวของวัตถุโดยใช้ความละเอียดที่สูงกว่ามาตรวัดหลัก จึงมีการติดมาตรวัดรองลงไป โดยกำหนดให้เลขศูนย์ของมาตรวัดรองต้องตรงกับเลขศูนย์ของมาตรวัดหลักเมื่อหุบมาตรวัด ส่วนขีดถัดไป กำหนดให้อยู่เยื้องจากขีดที่อยู่ใกล้ที่สุดของมาตรวัดหลักไปเป็นระยะตามที่กำหนด เช่น หนึ่งในสิบมิลลิเมตร ขีดที่สาม ก็จะต้องห่างจากขีดที่ใกล้ที่สุดบนมาตรวัดหลักไปสองในสิบ เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ เมื่อเราเลื่อนมาตรวัดไปทางขวาทีละหนึ่งในสิบมิลลิเมตร ขึดที่สอง สาม และขึดถัดไปก็จะเลื่อนมาตรงกับขีดบนมาตรวัดหลัก ในที่สุดเมื่อหมดจำนวนขึดบนมาตรวัดรองแล้ว ขีดที่ศูนย์ของมาตรวัดรองจะต้องตรงกับขีดถัดไปของมาตรวัดหลัก
จากหลักการข้างต้น ทำให้ได้ว่า การใช้งานเวอร์เนียร์ทำได้โดยถ่างเวอร์เนียร์ออกตามขนาดที่ต้องการวัด จากนั้นจึงยึดมาตรวัดทั้งสองไว้ให้แน่น พิจารณาดูว่า ขีดศูนย์ของมาตรวัดรอง ตรงกับหรือมากกว่าขีดใดของมาตรวัดหลัก ได้เท่าใดจดไว้ จากนั้นจึงพิจารณาดูว่า ขีดของมาตรวัดรองขีดใดตรงกับขีดบนมาตรวัดหลัก อ่านได้เท่าใด ให้คูณกับความละเอียดแล้วนำมารวมกับตัวเลขที่วัดได้จากมาตรวัดหลัก
ตัวอย่างเช่น การวัดความกว้างของนอตสกรู ให้เลื่อนมาตรแวร์นีเยถ่างออกแล้วจึงปรับให้ตรงกับขนาดของตัวนอต จากนั้นดูว่าขีดศูนย์ของมาตรวัดรองตรงกับหรือมากกว่าขีดใดของมาตรวัดหลัก ในที่นี่คือ 2.4 cm (ยังไม่เป็น 2.5 cm เนื่องจากไม่ได้ตรงกันสนิทดี) จากนั้น อ่านตัวเลขของมาตรวัดรองที่ตรงกับขีดของมาตรวัดหลัก ในที่นี้ได้ 7 ซึ่งเทียบเท่ากับ 0.07 cm ดังนั้นจึงอ่านค่าได้ 2.47 cm
ค่าความคลาดเคลื่อน
วิธีการที่จะใช้หาค่าความคลาดเคลื่อนคือการใช้วิธีการอ่านจากสเกลที่ใช้จริงโดยเลื่อนรางวัดให้ชิดกัน แล้วตรวจสอบที่มาตรวัดว่าสเกลมาตรวัดหลักและสเกลมาตรวัดรอง ตรงกับศูนย์จริงหรือไม่ ถ้าอ่านได้ค่าอื่นเช่นอ่านเป็น 0.10mm ค่าคลาดเคลื่อนจากศูนย์จะเรียกว่าเป็น + 0.10 ให้ใช้สูตรคำนวณค่าคลาดเคลื่อนดังนี้ (สเกลมาตรวัดหลัก)+(สเกลมาตรวัดรอง)-(ค่าคลาดเคลื่อนจากศูนย์)=(ค่าที่อ่านได้จริง)
การใช้งานมาตรแวร์นีเย
มายเวิลด์ทัวร์

| --- | --- |
คอนเสิร์ตคอนเสิร์ตทัวร์โดยจัสติน บีเบอร์
อัลบั้ม: มายเวิลด์ มายเวิลด์ 2.0
วันเริ่มต้นการแสดง: 23 มิถุนายน ค.ศ. 2010
วันสิ้นสุดการแสดง: 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
สาขา: 4
จำนวนรอบแสดง: 77 รอบในอเมริกาเหนือ   23 รอบในยุโรป   7 รอบในเอเชีย   7 รอบในออสเตรเลีย   1 รอบในอเมริกาใต้   รวม 115 รอบ
ลำดับคอนเสิร์ตของจัสติน บีเบอร์
 Urban Behavior Tour  (2009)  My World Tour  (2010–11)   
มายเวิลด์ ทัวร์ (อังกฤษ: My World Tour) เป็นคอนเสิร์ตทัวร์โดยนักร้องเพลงป๊อบชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ โดยเป็นทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกของผลงานของเขาจากอีพี มายเวิลด์ และอัลบั้ม มายเวิลด์ 2.0 คอนเสิร์ตได้ประกาศอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2010 1 สัปดาห์ก่อนอัลบั้ม "มายเวิลด์ 2.0" จะวางจำหน่าย โดยทัวร์ครั้งนี้ได้มีศิลปินอื่น ๆ เข้าร่วมแสดงด้วยเช่น Sean Kingston และ Jessica Jarrell ในอเมริกาเหนือ, กลุ่มThe Stunners, นักเขียนเพลง Cris Valentine ในช่วง 20 รอบแรก  ปัจจุบัน ทัวรได้มีรายได้รวมทั้งหมดกว่า 35.6 ล้านเหรียญดอลล่าร์แล้ว
มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์

มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมทช์ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25
มันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ (อังกฤษ: Money in the Bank ladder match) เป็นการแข่งขันชิงกระเป๋าเอกสารสิทธิ์ของการท้าชิงแชมป์โลก ซึ่งจะจัดการแข่งขันในศึกเรสเซิลเมเนีย ตั้งแต่ครั้งที่ 21 เป็นต้นมา โดยจะได้คัดสรรนักมวยปล้ำจากค่าย รอว์ สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในการเข้าชิงกระเป๋าเอกสารสิทธิ์นี้ เพียง 8 คน เท่านั้น โดยผู้ที่คิดค้นแมตซ์นี้ขึ้นมาก็คือ คริส เจริโค
กติกา

นักมวยปล้ำ 6-8 คนจากทั้ง 3 ค่ายจะต่อสู้กันเพื่อแย่งกระเป๋าสิทธิ์นี้ โดยไม่มีการจับกด,ยอมแพ้,ดิสควอลิฟายด์เคชัน มีวิธีเดียวที่นักมวยปล้ำจะต้องปีนบันไดเหล็กขึ้นไปหยิบกระเป๋า หากใครนำลงมาได้ จะได้ครองเอกสารสิทธิ์นี้ ในระยะเวลา 1 ปีเต็มหลังจากได้ครองกระเป๋าเอกสารสิทธิ์ ซึ่งเอกสารนี้ใช้ในการขอท้าชิงแชมป์โลกจากค่ายใดก็ได้ในWWE ที่ไหน เมื่อไรก็ได้(สถานที่แห่งใดก็ได้ ทึ่มีกรรมการไปเป็นสักขีพยาน) เพียง 1 ครั้งเท่านั้น ตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมา หลังจากค่าย อีซีดับเบิลยู ถูกยุบไป ได้มีการจัดศึกใหญ่ของแมตซ์นี้ขึ้นมาโดยเฉพาะ (ศึกมันนีอินเดอะแบงก์) และมีการจัดแมตซ์นี้ขึ้นเป็น 2 แมตซ์ ซึ่งมีการแบ่งกระเป๋าของแต่ละค่ายอย่างชัดเจน โดยกระเป๋าใบสีแดงจะสามารถชิงแชมป์ WWE ของค่าย รอว์ ได้เท่านั้น และ กระเป๋าใบสีฟ้าจะสามารถชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ของค่าย สแมคดาวน์ ได้เท่านั้น โดยตั้งแต่ปี 2012 นักมวยปล้ำไม่ได้มีการแบ่งค่ายอย่างชัดเจน จึงสามารถจัดแมตซ์ให้นักมวยปล้ำทั้งสมาคมเข้าไปชิงกระเป๋าใบไหนก็ได้ แต่อย่างไรก็ตาม กระเป๋าทั้ง 2 ใบ และ เข็มขัดแชมป์ทั้ง 2 เส้น ก็ยังถูกแบ่งออกเป็น 2 ค่ายอยู่เช่นเดิม
แมตช์ที่เคยมีมา > สถิติ

| แชมป์ | ใช้สำเร็จ | จำนวนการใช้สิทธิ์ |
| --- | --- | --- |
| WWE (World Heavyweight) Championship | 8 | 10 |
| World Heavyweight Championship | 7 | 8 |
WWE SmackDown Women's Championship: 0
| Total | 15 | 18 |
แมตช์ที่เคยมีมา > รายชื่อผู้เข้าร่วม > ชาย

| นักมวยปล้ำ | จำนวนที่ชนะ | จำนวนเข้าร่วม |
| --- | --- | --- |
| CM Punk | 2 | 4 |
John Cena: 1
Seth Rollins: 1
Baron Corbin: 1
| Mr. Kennedy | 1 | 2 |
| Damien Sandow | 1 | 2 |
| Daniel Bryan | 1 | 2 |
| Alberto Del Rio | 1 | 2 |
| Edge | 1 | 3 |
| The Miz | 1 | 3 |
| Rob Van Dam | 1 | 3 |
| Sheamus | 1 | 3 |
| Dean Ambrose | 1 | 3 |
| Jack Swagger | 1 | 4 |
| Randy Orton | 1 | 4 |
| Dolph Ziggler | 1 | 6 |
| Kane | 1 | 7 |
| Chris Benoit | 0 | 1 |
| Ric Flair | 0 | 1 |
| Bobby Lashley | 0 | 1 |
| Jeff Hardy | 0 | 1 |
| King Booker | 0 | 1 |
| Carlito | 0 | 1 |
| Ted DiBiase | 0 | 1 |
| Heath Slater | 0 | 1 |
| Justin Gabriel | 0 | 1 |
| Rey Mysterio | 0 | 1 |
| Alex Riley | 0 | 1 |
| R-Truth | 0 | 1 |
| Santino Marella | 0 | 1 |
| Tensai | 0 | 1 |
| Tyson Kidd | 0 | 1 |
| Fandango | 0 | 1 |
| Neville | 0 | 1 |
| Roman Reigns | 0 | 1 |
| AJ Styles | 0 | 1 |
| Shinsuke Nakamura | 0 | 1 |
| Drew McIntyre | 0 | 2 |
| John Morrison | 0 | 2 |
| Mark Henry | 0 | 2 |
| Sin Cara | 0 | 2 |
| Big Show | 0 | 2 |
| Wade Barrett | 0 | 2 |
| (Antonio) Cesaro | 0 | 2 |
| Sami Zayn | 0 | 2 |
| Kevin Owens | 0 | 2 |
| Finlay | 0 | 3 |
| Montel Vontavious Porter | 0 | 3 |
| Evan Bourne | 0 | 3 |
| Matt Hardy | 0 | 4 |
| Cody Rhodes | 0 | 4 |
| Shelton Benjamin | 0 | 5 |
| Chris Jericho | 0 | 5 |
| Christian | 0 | 6 |
| Kofi Kingston | 0 | 6 |
แมตช์ที่เคยมีมา > รายชื่อผู้เข้าร่วม > หญิง

| นักมวยปล้ำ | จำนวนที่ชนะ | จำนวนเข้าร่วม |
| --- | --- | --- |
Carmella: 2
| Becky Lynch | 0 | 2 |
| Charlotte Flair | 0 | 2 |
| Natalya | 0 | 2 |
| Tamina | 0 | 2 |