stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ยุทธนาวีที่มิดเวย์
ภูมิหลัง

หลังจากขยายสงครามในแปซิฟิกเพื่อรวมอาณานิคมทางตะวันตกเข้าด้วยกัน จักรวรรดิญี่ปุ่นก็สามารถบรรลุเป้าหมายเชิงกลยุทธ์ในช่วงต้นได้อย่างรวดเร็ว ได้แก่ ฮ่องกงของอังกฤษ ฟิลิปปินส์ มาเลเซียอังกฤษ สิงคโปร์ และหมู่เกาะอินโดนีเซียของดัตช์ โดยเฉพาะแหล่งน้ำมันในหมู่เกาะอินโดนีเซียซึ่งมีความสำคัญต่อญี่ปุ่นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ การวางแผนเบื้องต้นสำหรับการปฏิบัติการระยะที่สองจึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เดือนมกราคม 1942
เนื่องจากมีความไม่เห็นด้วยทางยุทธศาสตร์ระหว่างกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJA) และกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) รวมถึงการต่อสู้ภายในระหว่างกองบัญชาการทั่วไปของกองทัพเรือและกองเรือผสมของ อิโซโรกุ ยามาโมโตะ การวางแผนกลยุทธ์สำหรับการปฏิบัติการต่อไปจึงไม่เกิดขึ้นจนถึงเดือนเมษายน 1942 ยามาโมโตะสามารถชนะการต่อสู้ทางราชการได้สำเร็จด้วยการขู่ว่าจะลาออก หลังจากนั้นแผนของเขาก็ได้รับการยอมรับ เป้าหมายหลักของยามาโมโตะคือการกำจัดกำลังเรือบรรทุกเครื่องบินของอเมริกา ซึ่งเขามองว่าเป็นภัยคุกคามหลักต่อสงครามแปซิฟิกโดยรวม ความกังวลนี้ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นหลังจากการโจมตีของกองทัพอากาศสหรัฐ ในวันที่ 18 เมษายน 1942 ที่เครื่องบินทิ้งระเบิด B-25 มิทเชลล์ จำนวน 16 ลำ ขึ้นจากเรือยูเอสเอสฮอร์เน็ต โจมตีเป้าหมายในกรุงโตเกียวและเมืองอื่นๆ ในญี่ปุ่น การโจมตีครั้งนี้ แม้ว่าจะไม่สร้างผลกระทบทางทหารมากนัก แต่กลับเป็นการสร้างความตกใจให้กับญี่ปุ่น และทำให้เห็นถึงช่องโหว่ในระบบป้องกันรอบๆ เกาะหลักของญี่ปุ่น รวมถึงความเสี่ยงที่อาณาเขตญี่ปุ่นจะถูกโจมตีจากเครื่องบินทิ้งระเบิดของอเมริกา
ยามาโมโตะเชื่อว่า การโจมตีทางอากาศอีกครั้งที่ฐานทัพเรือเพิร์ลฮาร์เบอร์จะกระตุ้นให้กองเรืออเมริกันทั้งหมดออกทะเลเพื่อสู้รบ รวมถึงเรือบรรทุกเครื่องบินด้วย อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของกำลังอากาศทางบกของอเมริกาที่หมู่เกาะฮาวายตั้งแต่การโจมตีเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 1941 เขาจึงตัดสินใจว่า การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์โดยตรงนั้นเสี่ยงเกินไป
แทนที่จะโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ยามาโมโตะเลือกเกาะมิดเวย์ ซึ่งเป็นแอทอลล์ขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ที่ปลายสุดของหมู่เกาะฮาวายทางตะวันตกเฉียงเหนือ ประมาณ 1,300 ไมล์ (1,100 ไมล์ทะเล; 2,100 กิโลเมตร) จากโออาฮู เกาะมิดเวย์อยู่นอกขอบเขตการปฏิบัติการของเครื่องบินอเมริกันเกือบทั้งหมดที่ประจำการอยู่ในหมู่เกาะฮาวายหลัก มิดเวย์ไม่ได้มีความสำคัญโดยตรงในแผนการใหญ่ของญี่ปุ่น แต่ญี่ปุ่นเชื่อว่าอเมริกาจะมองว่าเกาะมิดเวย์เป็นป้อมปราการสำคัญของเพิร์ลฮาร์เบอร์ และจะต้องปกป้องมันอย่างเข้มข้น
แหล่งข้อมูลอื่น

จุดเปลี่ยนในยุทธนาวีมิดเวย์ เก็บถาวร 2014-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, ประมวลภาพรวมของประวัติศาสตร์
เรื่องราวของญี่ปุ่นในยุทธนาวีมิดเวย์, โดย U.S. Naval Intelligence จากเอกสารที่ยึดได้จากญี่ปุ่น
วิดิทัศน์ยุทธนาวีมิดเวย์ (1942) – สื่อประชาชวนเชื่อของสหรัฐอเมริกา บันทึโดย จอห์น ฟอร์ด.
ชัยชนะบนผืนน้ำ: Midway Is East (1952) – ตอนที่ 4 จากจำนวน 26 ตอน นำเสนอเกี่ยวกับการปฏบัติการในสงครามโลกครั้งที่สอง
The Battle of Midway (1942) ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จุดเปลี่ยนในยุทธนาวีมิดเวย์ เก็บถาวร 2014-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, ประมวลภาพรวมของประวัติศาสตร์ โดย บิลล์ สเปนเซอร์
ศูนย์ประวัติศาสตร์กองทัพเรือ เก็บถาวร 1999-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"เรื่องราวของญี่ปุ่นในยุทธนาวีมิดเวย์" – ONI Review – เล่มที่ 2, หมายเลข 5 (พฤษภาคม 1947)
กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น
ประวัติ

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามต่อสหรัฐอเมริกา ทำให้สหรัฐเข้ามาควบคุมกำลังทหารของญี่ปุ่น และทำให้ญี่ปุ่นต้องร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่โดยมีข้อห้ามว่า ไม่อนุญาตให้ญี่ปุ่นทำสงครามกับประเทศใด ๆ เลยเว้นแต่กระทำเพื่อป้องกันประเทศตนเอง ที่สำคัญคือไม่มีศาลทหารและกระทรวงกลาโหม
บุคคลที่เข้ามาทำงานในกองกำลังป้องตนเองพวกเขาจะเรียกตนเองว่าเจ้าหน้าที่กองกำลังป้องกันตนเอง ซึ่งทั้งหมดเป็นพลเรือนมิใช่ทหาร ถึงแม้ว่าญี่ปุ่นจะจัดตั้งกระทรวงกลาโหมขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2550 แต่ว่าก็ยังคงชื่อไว้ว่า กองกำลังป้องกันตนเอง
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ครม.ญี่ปุ่นได้ตีความรัฐธรรมนูญมาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นใหม่ โดยญี่ปุ่นมีสิทธิส่งกำลังทหารไปร่วมรบเพื่อปกป้องชาติพันธมิตร
โครงสร้าง

มีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังป้องกันตนเอง และในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2550 ได้มีการจัดตั้งกระทรวงกลาโหมเป็นครั้งแรกหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
งบประมาณ

งบประมาณกลาโหมญี่ปุ่น ถือว่าใหญ่เป็นอันดับ 7 ของโลก  4.98 ล้านล้านเยน (ราว 1.39 ล้านล้านบาท)
บุคลากรและองค์กร

กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น JSDF ในปี พ.ศ. 2567 มีจำนวนบุคลากร 223,511 นาย แบ่งเป็น
กองกำลังป้องกันตนเองทางบกจำนวน 134,011 นาย
กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลจำนวน 42,375 นาย
กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศจำนวน 43,025 นาย
การศึกษา

วิทยาลัยป้องกันประเทศญี่ปุ่น (National Defense Academy of Japan หรือ "โบเอได") เป็นสถาบันการศึกษาหลักที่ผลิตนายทหารแก่กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นทั้งสามเหล่า นอกจากการเรียนภาษาญี่ปุ่น 1 ปีแล้ว นักเรียนนายร้อยจะศึกษาที่ NDA 4 ปี โดยจะรวมนักเรียนทั้งสามเหล่าทัพ (JGSDF, JMSDF และ JASDF) ไว้ร่วมกันในที่แห่งเดียว ซึ่งเปิดรับผู้หญิงเข้าศึกษาเช่นเดียวกับผู้ชายตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 โดยมีจำนวนราวร้อยละ 10 ของนักเรียนทั้งหมด การฝึกศึกษาไม่ต่างกัน พักที่ตึกนอนตึกเดียวกัน (แต่คนละชั้น) แต่เกณฑ์บางอย่างเช่นการทดสอบร่างกายต่างกัน
ยุทธภัณฑ์ > อาวุธประจำกาย

ปืนสั้น
มินีแบ-P9 
มินีแบ ออกใบอนุญาตการผลิต SIG Sauer P220
เฮคเลอร์แอนด์คอช-SFP9 (แบบใหม่)
ปืนเล็กยาวจู่โจม
โฮวา ไทป์-64 (7.62×51 มม. นาโต)
โฮวา ไทป์-89 (5.56×45 มม. นาโต)
โฮวา ไทป์-20 (แบบใหม่) (5.56×45 มม. เนโท)
ยุทธภัณฑ์ > อาวุธประจำหน่วย

กองทัพบก
รถถัง ไทป์ 90
รถถัง ไทป์ 10
ปืนครก ไทป์ 99 155 mm
M270 MLRS
กองทัพเรือ
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ชั้นอิซูโมะ
เรือพิฆาตชั้นคงโง(AWS)
เรือดำน้ำชั้นโซริว
ชินเมวะ ยูเอส-2
กองทัพอากาศ
มิตซูบิชิ เอฟ-2
มิตซูบิชิ เอฟ-15เจ
ล็อกฮีด มาร์ติน เอฟ-35 ไลท์นิง 2
เอ็มไอเอ็ม-104 แพทริออต
เรือ

เรือยนต์ที่มีมอเตอร์นอกเรือ
เรือ เป็นยานพาหนะที่ใช้เดินทางทางน้ำ เรือโดยทั่วไปโครงสร้างประกอบด้วยตัวเรือ เป็นโครงสร้างที่สามารถลอยน้ำได้ (ซึ่งอาจเป็นส่วนเดียวหรือสองส่วนขนาดกันก็ได้ แต่ไม่รวมถึงแพซึ่งปกติโครงสร้างลอยน้ำจะทำจากกระบอกกลวงหลาย ๆ ท่อนผูกติดกันหรืออาจใช้ไม้ที่มีลักษณะกลมและเบาจึงสามารถลอยนํ้าได้) กับ ส่วนที่เป็นการขับเคลื่อนของเรือ เช่น ไม้พาย (เรือพาย หรือ เรือแจว) เครื่องยนต์หางยาว (เรือหางยาว) ใบเรือ เรือใบ เป็นต้น
อาร์คิมีดีส ค้นพบหลักที่ทำให้สิ่งต่าง ๆ ลอยได้ เริ่มต้นจากเขาโดดลงอ่างอาบน้ำและสังเกตว่าน้ำจะกระฉอกออกไป ขณะที่เรือลอยอยู่ในน้ำเรือก็"แทนที่"น้ำในรูปแบบเดียวกัน และยังค้นพบอีกว่า น้ำส่วนที่เรือเข้าไปแทนที่จะต้านกลับด้วยแรงที่เท่ากับน้ำหนักของเรือ ความหนาแน่นของเรือเป็นสิ่งสำคัญ ความหนาแน่นคือ น้ำหนักวัตถุที่วัดได้ต่อหนึ่งปริมาตรของวัตถุนั้น หากเรือหรือวัตถุใด ๆ ก็ตามมีความหนาแน่นน้อยกว่าน้ำ สิ่งนั้นจะลอยได้ แต่หากวัตถุมีความหนาแน่นมากกว่าก็จะจม
ส่วนประกอบของเรือ

สันท้องเรือด้านหน้า
ผนังด้านในท้องเรือ
ดาดฟ้าเรือ
ท้องเรือ
กราบเรือ
ครีบท้องเรือ
คานยึดครีบท้องเรือ
หางเสือ คือส่วนที่เป็นแผ่นบาง ๆ หลังใบจักร มักเป็นรูปสี่เหลี่ยม อยู่บบริเวณใต้ท้ายเรือมีกน้าที่ในการบังคับเลี้ยว
ท้ายเรือ
เรือในช่วงเริ่มต้น

เรือช่วงเริ่มต้น (Early Ships) ประมาณก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นช่วงยุคสมัยที่เจริญก้าวหน้าของ ชนเผ่าโรมัน กรีก และไวกิ้ง เรือที่มีชื่อเสียง คือ แกลลีย์ (Galley) และเรือทรีรีม (Trireme) เป็นเรือของชนชาวกรีก และโรมันในสมัยนั้น
ลักษณะเรือส่วนใหญ่ เป็นเรือมีเสาใบเรือ 2 เสาใช้ลม และพาย เคลื่อนที่ ทำให้เรือในสมัยนี้แล่นด้วยความเร็วสูงและสามารถแล่นได้ทั้งน้ำตื้นและลึก มักทำหัวเรือให้แหลม ซึ่งสามารถพายไปเจาะเรือตรงข้ามได้และทหารเรือก็จะรีบข้ามไปอีกฝั่งของศัตรู หรือไม่ก็ใช้ธนูเพื่อโจมตี เมื่อกล่าวถึงเรือมีฝีพายอย่างน้อย 60 คน ส่วนใหญ่จะให้ทหารเรือ คุมทาส ในการพายแทน แต่เนื่องจากพายนั้นมีขนาดใหญ่และหนัก ต้องใช้คนงานถึง 6 คนในการช่วยกันพาย แต่หลังจากยุคสมัยโรมันล่มสลายเรือสำเภาก็มาแทนที่
ยุคแห่งการสำรวจ

ยุคสำรวจ (Age of Exporation) ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 14–17 ประเทศที่มีเรือพาณิชย์ เรือรบ เรือสินค้า ปรากฏเด่นชัดคือ สเปน รองลงมาคือ โปรตุเกส  อิตาลี อังกฤษ ฝรั่งเศส เรือมีความก้าวหน้ามาก ทั้งขนาดที่ใหญ่ขึ้น พื้นที่ใช้สอยมากขึ้น สามารถแล่นอยู่ทะเลกลางมหาสมุทรได้นาน ยุคนี้จึงเป็นยุคแห่งการค้นพบมีนักสำรวจที่มีชื่อเสียงหลายคนในยุคนี้เช่น เจิ้งเหอ, คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เป็นต้น
ลักษณะเรือส่วนใหญ่เรียกว่า"เรือสำเภา"มี เสาใบเรือ 1–3 เสาขึ้นไป เริ่มใช้ลมแทนการใช้พายร่วมกับลม เป็นเหตุให้ยุคนี้เรือวิ่งได้ค่อนข้างช้าและไม่เร็วเท่ายุคก่อนหน้านี้ แต่เรือยุคนี้มีข้อดีคือไปได้ไกลและมีท้องเรือ สามารถเก็บเสบียง และเป็นที่พักได้ แต่ที่พักท้องเรือนี้จะอึดอัดและร้อนมาก ส่วนมากจะเป็นแค่ลูกเรือหรือทาสที่จะอยู่ในบริเวณนี้ ส่วนกัปตันจะได้อยู่ห้องที่ดีกว่านี้นั้นคือท้ายเรือ
เรือสมัยนี้ส่วนใหญ่จะติดปืนใหญ่ (ยุคแรก ๆ) บริเวณด้านข้างของเรือ (ซ้าย-ขวา) ส่วนใหญ่เรือสำเภาทุกลำจะติดตั้งไม่ว่าจะเป็นเรือขนส่งสินค้า เรือพาณิชย์ เพื่อป้องกันตัวจากศัตรู และโจรสลัด ซึ่งมีค่อนข้างมากในมหาสมุทรและอันตราย
ยุคสิ้นสุดการเดินเรือใบ

ยุคสิ้นสุดของใบเรือ (End of sail) ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 17–18 การผลิตเรือในสมัยนี้เน้นความใหญ่โตมโหฬาร เพื่อนำไปรบเป็นหลัก ดังที่เห็นในภาพยนตร์ ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน เรือแต่ละลำใช้ไม้ โครงสร้างเล็กสูงมาก ในยุคนี้เป็นยุคที่เริ่มเลิกการสำรวจแล้วเพราะ นักเดินเรือสำรวจไว้หมดเกือบทั้งโลกและนักเดินเรือทุกคนเข้าใจว่าโลกกลม เขียนแผนที่ไว้หมด จึงไม่จำเป็นต้อง สำรวจเพิ่มเติมอีก ประเทศที่เป็นเจ้าในการเดินสมุทร ยังคงเป็น อังกฤษ รองลงมาคือ ฝรั่งเศส สหรัฐ
เรือในยุคนี้เช่นเดิมยังคงเรียกว่า "เรือสำเภา"อยู่มีลักษณะคล้ายกับยุคก่อน เพียงแต่เรือจะใหญ่กว่ามาก มีเรือบางลำติดตั้งเครื่องยนต์ไอน้ำแล้วในปลายยุคนี้เช่น ไอออนแคลด (Ironclad) และยุคนี้มีเรือดำน้ำชนิดแรก ๆ เกิดขึ้นแล้วคือ "เรือเต่า (Turtle)" ของสหรัฐ
ยุคเรือพาณิชย์

ยุคเรือพาณิชย์ (Merchant Ships) ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 18–ปัจจุบัน หลายประเทศโดยเฉพาะแถบยุโรป สงครามแบบเมื่อยุคเมื่อก่อนเริ่มหมดไป แทนที่ด้วยยุคที่ทำการค้ากันมากขึ้น การค้าขายทางเรือ การเดินทะเล การท่องเที่ยวข้ามประเทศเริ่มเป็นที่นิยม เพราะฉะนั้นเรือท่องเที่ยว จะต้องทันสมัยและหรูหรา เพื่อให้คนมาซื้อตั๋ว
เรือในยุคนี้เน้นความสวยงามเป็นหลักบวกกับความสะดวกสบาย เรือมักจะเป็นเรือยนต์ เครื่องยนต์ไอน้ำ เครื่องยนต์เชื้อเพลิงน้ำมัน เรือจะไปอย่างช้า ๆ ไม่เร่งรีบเพื่อให้คนได้ใช้ชีวิตอยู่กับเรือนาน ๆ อาจเป็นสัปดาห์หรือเดือน ไททานิก คือเรือที่โด่งดังที่สุดในโลก เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในยุคนั้น  ส่วนในปัจจุบันเรือท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่ในโลกคือ เอ็มเอส โอเอซิสออฟเดอะซีส์
ยุคไอน้ำและเหล็กกล้า

เรือไอน้ำและเหล็กกล้า (Steam and Steel) ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 18–19 ยุคนี้เรือรบทางทะเลมีความก้าวหน้า เรือส่วนใหญ่เริ่มเป็นแบบสมัยใหม่แล้ว โดยส่วนประกอบส่วนใหญ่เป็นเหล็กกล้า ใช้พลังงานไอน้ำเป็นหลัก และเริ่มเลิกใช้เสาใบแล้ว มีการใช้เรือดำน้ำในกองทัพมากขึ้น โดยยุคนี้เจ้าในการเดินเรือยังคงเป็น อังกฤษ สหรัฐ และ เยอรมนี
ลักษณะเรือรบส่วนใหญ่มีปืนใหญ่รุ่นใหม่ มีปืนกลรอบเรือ มีหอบังคับการในตัว พร้อมกับเครื่องสื่อสารมากขึ้น
ยุคสงครามโลกครั้งที่ 1

เรือรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 (Naval Vessels/World war 1) ประมาณ ค.ศ. 1906–1935 ยุคนี้เริ่มใช้คำศัพท์คำว่า "Dreadnought" (เดรดนอต)
เป็นเรือลำแรกที่อังกฤษใช้นาม Royal ในกองทัพเรือหลวง เรือนี้เกิดจากที่เยอรมนีและอังกฤษเป็นคู่แข่งกัน โดยเยอรมันเป็นฝ่ายที่คิดได้ก่อน อังกฤษจึงหาทางสร้างเรือให้เพิ่มขึ้นเพื่อไม่ให้เรือเยอรมันมีจำนวนเกินกว่ามาก และอาจทำให้เกิดสงครามทางทะเลได้
ลักษณะเรือคล้ายกับยุค เหล็กกล้าและไอน้ำ เนื่องจากยุคนี้ยังคงใช้ไอน้ำอยู่
ยุคสงครามโลกครั้งที่ 2

เรือรบในสงครามโลกครั้งที่ 2 (World war 2) ช่วงระหว่าง ค.ศ.1936–1945 ช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเป็นช่วงที่มหาอำนาจของโลกทำสงครามกัน ส่วนมากจะใช้เรือดำน้ำ เรือประจัญบาน เป็นหลัก รวมถึงการใช้เรือบรรทุกเครื่องบินด้วย การโจมตีโดยใช้การเล็งอาจไม่แม่นยำ เท่าการใช้เรดาร์ ยุคนี้เรือหลาย ๆ ลำใช้เรดาร์จับศัตรู ช่วยในพิกัดการเล็ง การโจมตีทางอากาศเริ่มมีบทบาทกับเรือมากขึ้น เครื่องบินสามารถปล่อยตอร์ปิโดโจมตีเรือให้ล่มได้ เจ้าแห่งการเดินสมุทร ยังคงเป็นอังกฤษ ตามด้วยเยอรมัน และสหรัฐ เรือส่วนใหญ่จะใช้อาวุธที่ทันสมัย อย่างเช่นปืนใหญ่ขนาดมหึมา การใช้ตอร์ปิโดทำลายเรือ เรือที่มีชื่อเสียงได้ยุคนี้ ได้แก่ HMS Hood , USS Enterprise , Bismarck , Yamato , เรือประจัญบานชั้นไอโอวา เป็นต้น,
คำนำหน้าชื่อเรือในกองทัพเรือของแต่ละประเทศ
HMS: Her Majesty Ship ใช้เป็นอักษรย่อนำหน้าชื่อเรือรบของราชนาวีอังกฤษ
HTMS: His Thai Majesty Ship ใช้เป็นอักษรย่อนำหน้าชื่อเรือรบหลวงของราชนาวีไทย
USS: United Sates Ship ใช้เป็นอักษรย่อนำหน้าชื่อเรือรบทุกลำของสหรัฐ
ยุคนิวเคลียร์

ช่วงระหว่าง ค.ศ. 1946–2000 สงครามเย็นระหว่างสหรัฐ กับโซเวียต เรือรบหลาย ๆ ลำเริ่มพัฒนาสามารถใช้พลังงานที่ไม่มีวันหมดอย่างพลังงานนิวเคลียร์ติดตั้งในเรือ โดยไม่ต้องเติมเชื้อเพลิงตลอดการเดินทาง เทคโนโลยีทั้ง 2 ประเทศก้าวหน้า และมีกองเรือที่ทันสมัยอยู่มาก 
เรือรบบางลำที่สร้างมามีขนาดใหญ่มาก ติดตั้งอาวุธวิถีไกลเช่น ไอซีบีเอ็ม (ขีปนาวุธข้ามทวีป) ในยุคนี้เรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ มีการใช้มาก รวมถึงการสร้างเรือดำน้ำแบบใช้เรดาร์จับตรวจไม่ได้ แต่ส่วนใหญ่เวลาจะโจมตีเรือมักจะใช้เฮลิคอปเตอร์ ซึ่งสามารถบินตรวจจับได้ หรือไม่ก็ใช้เครื่องบินเล็งเป้ายิง
ยุคปัจจุบัน

ช่วงระหว่าง ค.ศ. 2000–ปัจจุบัน มีลักษณะไม่แตกต่างกับยุคนิวเคลียร์มากนัก เพียงอาจมีเทคโนโลยีอาวุธ หรืออื่น ๆ ทันสมัยมากขึ้น โดยเรือขนาดใหญ่หลายลำยังคงใช้พลังงานนิวเคลียร์
เรือไม่ได้มีไว้เพื่อทำสงครามเพียงอย่างเดียว แต่เนื่องจากเรือรบคือตัวแบ่งสำคัญว่าเรือเปลี่ยนแปลงไปขนาดไหน ส่วนเรือพาณิชย์ใช้ในการค้าและบริการจึงอาจไม่ค่อยมีเทคโนโลยีเพิ่มมาก แต่จะเน้นความสะดวกหรือความหรูหรามากกว่า
ดูเพิ่ม

เรือดำน้ำ
เรือรบ
เรือสำเภา
เรือใบ
เรือบรรทุกอากาศยาน
แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เรือ
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
ประจำชาติ:  สเปน  ฝรั่งเศส  BnF data  เยอรมนี  อิสราเอล  สหรัฐ  ลัตเวีย  ญี่ปุ่น 
ศิลปิน:  KulturNav 
เรือแกลลีย์ ถือเป็นเรือรบที่มีมากในสมัยนั้น
เรือกาเลออนของสเปน
เอชเอ็มเอส วิกตอรี (HMS Victory)
เรือโอเอซิสออฟเดอะซีส์
เรือดำน้ำ เอช แอล ฮันเลย์ (H. L. Hunley) ของสหรัฐ
เอชเอ็มเอส อกาเม็มนอน ของอังกฤษ HMS Agamemnon
กลไกปืนใหญ่ ของเดรดนอต
เอ็ชเอ็มเอส ฮูด (HMS Hood)
เรือดำน้ำชั้นไต้ฝุ่น
การละเมิดลิขสิทธิ์

การละเมิดลิขสิทธิ์ หมายถึงการนำผลงานของผู้อื่นมาใช้ เผยแพร่ ดัดแปลง ทำซ้ำ โดยผู้เป็นเจ้าของผลงานไม่อนุญาตหรือไม่ได้รับทราบ ปกติแล้วผลงานใดๆ อาทิ สิ่งประดิษฐ์ วรรณกรรม ศิลปกรรม ฯลฯ เป็นกรรมสิทธิ์และลิขสิทธิ์ของผู้สร้างสรรค์โดยปริยาย การนำผลงานมาใช้อาจมีเงื่อนไขบางประการเรียกว่าสัญญาอนุญาต ซึ่งกำหนดโดยเจ้าของผลงานหรือกำหนดตามกฎหมาย เมื่อไม่ทำตามเงื่อนไขจึงละเมิดลิขสิทธิ์
สนธิสัญญาระหว่างประเทศที่มีจุดประสงค์มุ่งให้ความคุ้มครองในเรื่องลิขสิทธิ์ และป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ เช่น สนธิสัญญากรุงแบร์น (Berne three-step test) สนธิสัญญาลิขสิทธิ์ (WIPO Copyright Treaty) และสนธิสัญญาการแสดงและสิ่งบันทึกเสียง (WIPO Performances and Phonograms Treaty)
นอกจากสนธิสัญญาแล้ว ยังมีองค์กรที่ให้การคุ้มครองเพื่อป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ เช่น องค์การการค้าโลก (World Trade Organization: WTO) และกรมทรัพย์สินทางปัญญา
ดูเพิ่ม

ลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์
การละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์
การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศซูดานใต้ พ.ศ. 2569

การเลือกตั้งทั่วไปจะจัดขึ้นในประเทศซูดานใต้ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2569 ถือเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกนับตั้งแต่เป็นเอกราช
การเลือกตั้งตอนแรกจะจัดขึ้นในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 เรื่องนี้จึงถูกตั้งคำถามท่ามกลางข้อกล่าวหาว่ามีการพยายามก่อรัฐประหารและความขัดแย้งที่ยังดำเนินอยู่ในประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากไม่มีการร่างรัฐธรรมนูญถาวรขึ้น รัฐสภาซูดานใต้ลงมติเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2558 เพื่อแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับเปลี่ยนผ่านของประเทศ พ.ศ. 2554 เพื่อขยายวาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและรัฐสภาออกไปจนถึงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 โดยมีสมาชิก 264 คนเห็นด้วยและอีกจำนวนหนึ่งคัดค้าน โดยในเดือนกกรฎาคม พ.ศ. 2561 มีการเลื่อนอีกครั้งไปยัง พ.ศ. 2564 ภายหลังจากข้อตกลงสันติภาพที่ยุติสงครามกลางเมือง ได้มีการตกลงกันเรื่องช่วงเปลี่ยนผ่าน 3 ปี ซึ่งจะตามมาด้วยการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2566 ใน พ.ศ. 2565 รัฐบาลเปลี่ยนผ่านและฝ่ายค้านยอมรับให้ย้ายไปยังปลาย พ.ศ. 2567 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2567 รัฐบาลสั่งเลื่อนการเลือกตั้งออกไปจนถึงวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2569 โดยอ้างถึงความจำเป็นในการดำเนินกระบวนการทางสถาบันต่าง ๆ เช่น การจัดทำสำมะโนประชากรและรัฐธรรมนูญถาวร และการจดทะเบียนพรรคการเมือง
ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดี > ประกาศแล้ว

Sudan People's Liberation Movement (SPLM)
ซัลวา กีร์ มายาร์ดิต ประธานาธิบดีซูดานใต้คนปัจจุบัน
Kush Democratic Majority Party
โบล ไก เดง
People's Liberal Party (PLP)
ปีเตอร์ มาเยน มาจงดิต
Common People’s Alliance
เดง โบล อารูเอ
ประเทศสโลวาเกียในเวิลด์เกมส์

| ประเทศสโลวาเกีย ในเวิลด์เกมส์ |
| --- | --- |

รหัสประเทศ: SVK
เหรียญ อันดับ 40:  ทอง 6 เงิน 10 ทองแดง 11 รวม 27 
การเข้าร่วมแข่งขันเวิลด์เกมส์ (ภาพรวม)
1981 1985 1989 1993 1997 2001 2005 2009 2013 2017 2022
ประเทศสโลวาเกีย เริ่มเข้าร่วมการแข่งขันเวิลด์เกมส์ ครั้งแรกในเวิลด์เกมส์ 1993 และตั้งแต่นั้นมาได้เข้าร่วมแข่งขันเวิลด์เกมส์ทุกครั้ง
สรุปเหรียญรางวัล

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| เวิลด์เกมส์ | ทอง  | เงิน  | ทองแดง  |  |
1981–1989: เป็นส่วนหนึ่งของ  เชโกสโลวาเกีย
 1993 เดอะเฮก: 0
|  1997 ลาฮติ | 1 | 2 | 2 | 5 |
|  2001 อากิตะ | 1 | 1 | 1 | 3 |
|  2005 ดุยส์บูร์ก | 1 | 2 | 1 | 4 |
|  2009 เกาสง | 2 | 3 | 3 | 8 |
 2013 กาลี: 0
|  2017 วรอคลอว์ | 0 | 1 | 2 | 3 |
|  2022 เบอร์มิงแฮม | 1 | 1 | 2 | 4 |
| รวมทั้งหมด | 6 | 10 | 11 | 27 |
สรุปเหรียญรางวัล > จำนวนเหรียญตามประเภทกีฬา

| กีฬา | ทอง | เงิน | ทองแดง | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  เพาะกาย | 3 | 4 | 3 | 10 |
|  คาราเต้ | 1 | 2 | 3 | 6 |
|  คาสติง | 1 | 1 | 1 | 3 |
|  มวยไทย | 1 | 0 | 0 | 1 |
|  คิกบ็อกซิ่ง | 0 | 2 | 1 | 3 |
|  กีฬาอากาศ - การกระโดดร่ม | 0 | 1 | 0 | 1 |
|  ฟินสวิมมิง | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  ยิมนาสติก | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  สกีน้ำ | 0 | 0 | 1 | 1 |
| รวม (9 กีฬา) | 6 | 10 | 11 | 27 |
วัดงิ้วราย (จังหวัดนครปฐม)

| วัดงิ้วราย |
| --- | --- |


ที่ตั้ง: ตำบลงิ้วราย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูขันตยาภิรัต (เชื่อม ขนฺติธโร)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดงิ้วราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลงิ้วราย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดงิ้วราย สันนิษฐานว่าเป็นวัดโบราณที่สร้างขึ้นตั้งแต่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย (แต่กรมการศาสนาระบุว่าสร้างราว พ.ศ. 2360) เพราะลักษณะอุโบสถเป็นแบบหลังคาชั้นเดียว มุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีลักษณะคล้ายเรือสำเภา มีภาพลายนูนก่ออิฐถือปูนแบบโบราณ มีประตูเข้าออกด้านหน้าเพียงด้านเดียว มีหน้าต่างด้านละ 2 บาน มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ปัจจุบันได้รื้ออุโบสถแล้วก่อสร้างเป็นวิหารเรือนแก้วขึ้นแทนที่ มีเพียงประตูหน้าด้านเดียว พระประธานอุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยศิลาแลงประทับนั่งขัดสมาธิปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปทำด้วยศิลาแลงล้อมรอบพระประธานอีก 5 องค์
เสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2498 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2502 มีหลังคา 3 ชั้น ประตู 4 บาน หน้าต่างด้านละ 5 บาน มีกำแพงแด้วล้อมรอบประกอบด้วยซุ้มประตู 4 ซุ้ม พระประธานในอุโบสถได้จำลองมาจากวัดโสธรวราราม จังหวัดฉะเชิงเทรา มณฑปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 หอฉันสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 ศาลาการเปรียญหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 วิหารอดีตเจ้าอาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2523
รายนามเจ้าอาวาส

พระอาจารย์ยวง
พระอาจารย์ทรัพย์
พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (บุญเกิด)
พระครูปุริมานุรักษ์ (บุญมี)
พระอาจารย์สมปอง อาทิจฺจวํโส
พระมหาสมบัติ ยสสฺสโม
พระครูขันตยาภิรัต (เชื่อม ขนฺติธโร)
เขาชนไก่ (ภาพยนตร์)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เขาชนไก่ (แก้ความกำกวม)
| เขาชนไก่ |
| --- | --- |
กำกับ: วิฑิต คำสระแก้ว
เขียนบท: วิทิต คำสระแก้ว, บุญชัย กัลยาศิริ, พัฒนะ จิรวงศ์
อำนวยการสร้าง: สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ
นักแสดงนำ: วศิษฎ์ ผ่องโสภา   ทวีรัตน์ จุลศิริ   อภิพล ตรีเทวะวงษา  รัชวิน วงศ์วิริยะ  อาชว์ ไหลสกุล  ทศพล ธนะพาสุข  ฐิติพงษ์ ติโลกวิชัย  วรัญญู วรพัทโรภาส  ธนพล วิกิตเศรษฐ  ประสงค์ งามภัทรวรกุล  พงศ์ชัย งามภัทรวรกุล  ชัยยุทธ ถาวรานุรักษ์
ผู้จัดจำหน่าย: สหมงคลฟิล์ม
ความยาว: 80 นาที
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
เขาชนไก่ เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยสหมงคลฟิล์ม กำกับภาพยนตร์โดย วิฑิต คำสระแก้ว นำแสดงโดยวศิษฎ์ ผ่องโสภา ,ทวีรัตน์ จุลศิริ ,อภิพล ตรีเทวะวงษา , รัชวิน วงศ์วิริยะ ,อาชว์ ไหลสกุล ,ทศพล ธนะพาสุข, ฐิติพงษ์ ติโลกวิชัย, วรัญญู วรพัทโรภาส, ธนพล วิกิตเศรษฐ, ประสงค์ งามภัทรวรกุล ,พงศ์ชัย งามภัทรวรกุล ,สรพงศ์ ชาตรี,ญาณี ตราโมท, สายสิน วงศ์คำเหลา ,ชัยยุทธ ถาวรนุรักษ์
ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับวัยรุ่นชายไทยนักศึกษาวิชาทหารชั้นปีสุดท้ายชื่อว่าหน่อย ลูกชายคนเล็กของบ้านที่มีพ่อเป็นผู้ตรวจราชการแผ่นดิน ที่ต้องเข้าค่ายที่เขาชนไก่ ภาพยนตร์ทำรายได้ 27.28 ล้านบาท
แหล่งข้อมูลอื่น

เขาชนไก่ (2006) ที่สยามโซน
รายชื่อผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าวไทยรัฐทีวี

รายชื่อผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าวไทยรัฐทีวี
ก

กฤตภัทร์ ผิวระมน
ผู้สื่อข่าวบันเทิง
เกริกชัย คุณโฑ
ผู้สื่อข่าวกีฬา
กฤษดา วิน
ผู้สื่อข่าวกีฬา
จ

แจ็คเกอรีน
บันเทิงไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
บรรณาธิการข่าวบันเทิง
ผู้สื่อข่าวบันเทิง
ช

ชนะ เดชภิรัตนมงคล
ตะลอนข่าว – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
คู่กัดสะบัดข่าว – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ชิสา อธิบุญญาโชค
ห้องข่าวหัวเขียว – (รู้ก่อนร้อนหนาว) (พ.–ศ.)
ตะลอนข่าว – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
คู่กัดสะบัดข่าว – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ตะลอนข่าว สุดสัปดาห์ – (ข่าวหลัก) (ส.)
เชอรี่ รัตนไพฑูรย์
บันเทิงไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ผู้สื่อข่าวบันเทิง
ณ

ณัชฐพงศ์ มูฮำหมัด
ข่าวเช้าไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ข่าวเช้าไทยรัฐ เสาร์–อาทิตย์ – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
ข่าวแสบ เฉพาะกิจ – (พิธีกรหลัก) (ส.)
ท

ทัชธร วงศ์วานิช
ข่าวเช้าไทยรัฐ – (ข่าวหลัก/เช้านี้ต้องรู้) (จ.–ศ.)
ข่าวเช้าไทยรัฐ เสาร์–อาทิตย์ – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
มีข่าวดีมาบอก – (พิธีกรหลัก) (อา.)
ทัศนัย โคตรทอง
ข่าวดึกไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ข่าวเทียงไทยรัฐ เสาร์-อาทิตย์ – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
ผู้สื่อข่าว
ทองเนื้อเก้า คำพิมพ์
ควบคุมจอโลก – (ข่าวหลัก) (ส.)
เทพฤทธิ์ เอี่ยมต่อม
คู่กัดสะบัดข่าว – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ตะลอนข่าว สุดสัปดาห์ – (ส.–อา.)
ทิวาพร เทศทิศ
ข่าวเช้าตรู่ไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ธ

ธนรัชต์ เฟื่องฤทัยกุล
ผู้สื่อข่าวกีฬา
ธรรศ์ทัศน์ วินิจมานนท์
ผู้สื่อข่าวกีฬา
ธีระ ธัญญอนันต์ผล
ข่าวร้อนไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
น

นัฏฐนันท์ เต็มโชติโกศล
เก็บตกจากไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ข่าวเที่ยงไทยรัฐ เสาร์-อาทิตย์ – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
นัธวินทร์ ทองย้อย
ผู้สื่อข่าว
ล

ลลิตา มั่งสูงเนิน
ข่าวร้อนไทยรัฐ เสาร์–อาทิตย์ – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
บ

บัวบูชา ปุณณนันท์
ข่าวบ่ายไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ผู้สือข่าว
ป

ปริญ วัฒนปรัชญกุล
ผู้สื่อข่าวกีฬา
ปีเตอร์ เซอเวนสัน (Mr.Peter)
ข่าวเช้าตรู่ไทยรัฐ – (Peter Close Your World) (จ.–ศ.)
ควบคุมจอโลก – (ข่าวหลัก) (ส.)
พ

พีระวัฒน์ อัฐนาค
ไทยรัฐทันข่าว – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
ข่าวร้อนไทยรัฐ เสาร์–อาทิตย์ – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
ผู้สื่อข่าว
พิสิทธิ์ กีรติการกุล
ข่าวเช้าไทยรัฐ – (หว่อง ฮา-ไว) (จ.–ศ.)
พงศ์เกษม สัตยาประเสริฐ
ข่าวเย็นไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ภ

ภาคภูมิ พันธ์ุสถิตย์
เปิดปากกับภาคภูมิ – (พิธีกรหลัก)
ข่าวข้นไทยรัฐ – (ข่าวหลัก)
ภาสพล โตหอมบุตร
เก็บตกจากไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ภูริภัทร บุญนิล
ผู้สือข่าว
ภัทรวดี สันทัยพร
ผู้สื่อข่าวบันเทิง
ภัทรพล นิธิวรพล
ข่าวเช้าตรู่ไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ผู้สือข่าว
ร

รัชตวรรณ โพชนุกูล
ตะลอนข่าว – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ตะลอนข่าว สุดสัปดาห์ – (ข่าวหลัก) (อา.)
เรือนขวัญ ขุนวงศ์
บันเทิงไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ผู้สื่อข่าวบันเทิง
รวีกาญจน์ แก้ววิจิตร
ผู้สื่อข่าว
ศ

ศรันย์ภัทร์ เกษมชยวิวัฒน์
ข่าวดึกไทยรัฐ – (ภาวะโลกร้อง) (จ.–ศ.)
ไทยรัฐทันข่าว – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
ผู้สื่อข่าว
ว

วิมลวรรณ ธรรมภักดี
ผู้สื่อข่าว
วรปัฐ อรุณภักดี
ผู้สื่อข่าวกีฬา
วราภรณ์ สมพงษ์
ข่าวเย็นไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ส

สุภาพ คลีขจาย
ข่าวบ่ายไทยรัฐ – (ขีดเส้นใต้เมืองไทย) (จ.–ศ.)
สุภัสรา มหาคามินทร์
ข่าวเช้าตรู่ไทยรัฐ – (รู้ก่อนร้อนหนาว) (จ.–อ.)
คู่กัดสะบัดข่าว – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
อ

อรชพร ชลาดล
ข่าวร้อนไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ผู้สือข่าว
อรสินี อมรโมฬี
ข่าวข้นไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ผู้สือข่าว
อารียา เฟื่องประดิษฐ์กุล
ข่าวเช้าไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ข่าวบ่ายไทยรัฐ – (ข่าวหลัก) (จ.–ศ.)
ข่าวเช้าไทยรัฐ เสาร์-อาทิตย์ – (ข่าวหลัก) (ส.–อา.)
ข่าวแสบ เฉพาะกิจ – (พิธีกรหลัก) (ส.)
อำนาจ อัญญธนา
ผู้สื่อข่าวกีฬา
อภิวัฒน์ สุยานาง
ผู้สื่อข่าว
| ด ค กหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ |
| --- | --- | --- |
| องค์กร | บริษัท วัชรพล จำกัด · มูลนิธิไทยรัฐ · โรงเรียนไทยรัฐวิทยา • บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด |  |
| ผู้บริหาร | กำพล วัชรพล · คุณหญิงประณีตศิลป์ วัชรพล · สราวุธ วัชรพล · ยิ่งลักษณ์ วัชรพล · อรพรรณ วัชรพล |  |
| คอลัมนิสต์ | สมชาย กรุสวนสมบัติ (ซูม, จ่าแฉ่ง) · นิติภูมิ นวรัตน์ · หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ · สุนีย์ สินธุเดชะ · สมชัย กตัญญุตานันท์ (ชัย ราชวัตร) · ศักดา แซ่เอียว (เซีย) · ทีมงานนิตยสารต่วย'ตูน · ประยูร จรรยาวงษ์ · แถมสิน รัตนพันธุ์ (ลัดดา) · สาทิส อินทรกำแหง · แสงชัย สุนทรวัฒน์ · โรจน์ งามแม้น (เปลว สีเงิน) · ดีพร้อม ไชยวงศ์เกียรติ |  |
| สื่อ | ไทยรัฐทีวี (รายชื่อผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว) |  |
หมวดหมู่