stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ฟาโรห์ฮอรัส ซา
การระบุตัวตน

เยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธ, ดีทริช วิลดุง และปีเตอร์ คาพลอนี ได้เสนอว่า "ซา" เป็นคำย่อของพระนามฮอรัสว่า ซานัคต์ ส่วนว็อล์ฟกัง เฮ็ลท์คได้ปฏิเสธข้อสันนิษฐานดังกล่าวโดยให้เหตุผลว่าจารึกหมึกจากห้องโถงใต้ดินทางตะวันออกของพีระมิดแห่งดโจเซอร์ที่ซักกอเราะฮ์ ส่วนใหญ่แล้วมาจากรัชสมัยของฟาโรห์นิเนทเจอร์หรือหลังจากนั้นไม่นาน ในขณะที่ฟาโรห์ซานัคต์​ทรงครองราชย์ในช่วงกลางราชวงศ์ที่สาม นอกจากนี้ จารึกที่กล่าวถึง "เรือนแห่งดวงวิญญาณของโฮเทปเซเคมวี" ซึ่งมีลักษณะโวหารที่คล้ายกับของฟาโรห์ฮอรัส ซา ซึ่งจะระบุให้ฟาโรห์ซาทรงอยู่ในราชวงศ์ที่สอง เนื่องจากฟาโรห์โฮเทปเซเคมวีทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์แรกของราชวงศ์ที่สอง ดังนั้น เฮ็ลท์คจึงเสนอว่า ฮอรัส ซา เป็นพระนามฮอรัสของผู้ปกครองที่ยังคลุมเครืออีกพระองค์หนึ่งของราชวงศ์ที่สองซึ่งอาจจะเกี่ยวข้องกับฟาโรห์เวเนก ซึ่งยังไม่ทราบพระนามฮอรัส
โจเชม คาห์ล นักไอยคุปต์วิทยาเพิ่งได้ตั้งข้อสงสัยกับข้อสมมติฐานดัง โดยระบุฟาโรห์เวเนกเป็นพระองค์เดียวกันกับฟาโรห์ราเนบ ส่วนคาพลอนียังได้สร้างพระนามฮอรัสของฟาโรห์เวเนกขึ้นใหม่จากชิ้นส่วนของศิลาแห่งปาแลร์โมว่า เวเนกเซเคมวี ในทั้งสองกรณีดัลกล่าวในข้างต้น ฮอรัส ซา ไม่สามารถเป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์เวเนกได้ และทั้งสองข้อนี้จะไม่ระบุว่าเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกัน ด้วยเหตุนี้ คาพลอนีจึงเปรียบฮอรัส ซากับฟาโรห์ njswt-bity Wr-Za-Khnwm, "กษัตริย์แห่งอียิปต์บนและล่าง เวอร์ซาคนุม" และให้ระบุระยะเวลาแห่งการครองราชย์อยู่ที่ 2 เดือน 23 วัน ในช่วงเวลาว่างกษัตริย์ระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์คาเซเคมวีและรัชสมัยของฟาโรห์ดโจเซอร์ อย่างไรก็ตาม สมมติฐานของคาพลอนีได้ถูกโต้แย้งโดยการค้นพบตราดินเหนียวของฟาโรห์ดโจเซอร์ในหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์คาเซเคมวี ซึ่งบ่งชี้ว่าเกิดการขึ้นครองราชย์ในทันทีและฟาโรห์คาเซเคมวีทรงถูกฝังพระบรมศพในภายหลัง ฮอรัส ซา อาจจะเป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์เซเนดจ์หรือฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สอง ซึ่งทรงปกครองเมืองเมมฟิสในช่วงเวลาที่มีปัญหาหลังจากรัชสมัยของฟาโรห์นิเนทเจอร์
อย่างไรก็ตาม นักไอยคุปต์วิทยาอย่าง ฌ็อง-ฟิลิปป์ เลาเออร์, ปีแยร์ ลาโค และอิโลนา เรกูลสกี ได้โต้แย้งให้ระมัดระวังในการอ่านจารึกอย่างถูกต้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสัญลักษณ์รูปนกบนรูปเรือนแห่งดวงวิญญาณ ซึ่งอาจจะเป็นสัญลักษณ์รูปนกนางแอ่น ซึ่งจะทำให้จารึกอ่านว่า เวอร์-ซา-ฮุต-คา (Wer-sa-hut-Ka, "มหาพิทักษ์ของเรือนแห่งดวงวิญญาณ") แต่เรกูลสกีเห็นว่าน่าจะอ่านเป็นสัญลักษณ์รูปนกฮอรัสมากกว่า ถึงแม้ว่าจะไม่ทราบอย่างชัดเจนว่าพระนามดังกล่าวจะเป็นพระนามของฟาโรห์ แต่เรกูลสกีได้ระบุช่วงจารึกของจารึกจนถึงช่วงปลายของรัชสมัยฟาโรห์คาเซเคมวี
สถานที่ฝังพระบรมศพ

ไม่ทราบสถานที่ฝังพระบรมศพของฟาโรห์ฮอรัส ซา แต่นาบิล สเวลิมได้เชื่อมโยงฟาโรห์ฮอรัส ซา กับพื้นที่เขตกำแพงล้อมที่ยังไม่เสร็จของกิสร์ อัมมุดิร์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกของซักกอเราะฮ์ แต่ข้อสมมติฐานดังกล่าวไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและกิสร์ อัมมุดิร์ได้มีการอ้างถึงกับฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สองหลายพระองค์ โดยเฉพาะฟาโรห์คาเซคเอมวี หรืออีกข้อสันนิษฐานหนึ่ง นักไอยคุปต์วิทยา โยริส ฟาน วอเทอริง ได้เสนอว่าหลุมฝังศพของมหาปุโรหิตแห่งอาเตน นามว่า เมริรา-เมรินิธ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของซักกอเราะฮ์ เดิมที่แล้วหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ฮอรัส ซา เนื่องจากมีการค้นพบจารึก Ḥwt-k3 Ḥrw-z3 ในบริเวณใกล้เคียงหลุมฝังศพดังกล่าว
บรรณานุกรม

Thomas Schneider: Lexikon der Pharaonen, Albatros, Düsseldorf 2002, ISBN 3-491-96053-3
Pierre Lacau & Jean-Philippe Lauer: La Pyramide à Degrés V. – Inscriptions Gravées sur les Vases: Fouilles à Saqqarah, Service des antiquités de l'Égypte, Kairo 1936
Wolfgang Helck: Untersuchungen zur Thinitenzeit. Harrassowitz, Wiesbaden 1987, ISBN 3-447-02677-4
Nabil Swelim: Some Problems on the History of the Third Dynasty, Archaeology Society, Alexandria 1983
Ilona Regulski: Second dynasty ink inscriptions from Saqqara paralleled in the Abydos material from the Royal Museums of Art and History in Brussels. In: Stan Hendrickx, R.F. Friedman, Barbara Adams & K. M. Cialowicz: Egypt at its origins. Studies in memory of Barbara Adams. Proceedings of the international Conference „Origin of the State, Predynastic and Early Dynastic Egypt“, Kraków, 28th August – 1st September 2002 (= Orientalia Lovaniensia analecta. Vol. 138). Peeters Publishers, Leuven (NL) 2004, ISBN 90-429-1469-6.
มิโนทอรัส กอร์ดอน

มิโนทอรัส กอร์ดอน ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์
บทบาท

มิโนทอรัส กอร์ดอน เป็นสเป็คเตอร์รูปร่างสูงใหญ่ ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อม ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์, บาซิลิสค์ ซิลฟิด และอราวเน่ ควีน ที่ปราสาทฮาเดสของโลกมนุษย์ เพื่อจัดการพวกเซย่าแทนไวเวิร์น ราดาแมนทีส ก่อนจะบอกว่า ถ้าแน่จริงให้ตามไปลงตัดสินแพ้-ชนะกันในยมโลก
กอร์ดอน ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับบาซิลิสค์ ซิลฟิดและอราวเน่ ควีน หลังจากที่เหล่าโกลด์เซนต์ได้รวมพลังกันทำลายกำแพงอาดูรเปิดทางไปสู่จักราลที่ผันแปรได้แล้ว ดราก้อน ชิริวขออาสาที่อยู่เพื่อกำจัดทั้ง 3 สเป็คเตอร์นี้เอง กอร์ดอนใช้ได้ท่าไม้ตาย แกรนด์ เอ็ก ครัชเชอร์ จัดการกับ เอ็กคาริเบอร์ ของชิริวจนข้อมือของชิริวหัก แต่ก็ถูกชิริวโต้กลับทันทีด้วยท่ามังกรถล่มโรซัน
เมื่อทั้ง 3 รวมพลังกันกำจัดชิริวด้วยการรุม กลับถูกชิริวที่รวบรวมพลังครั้งสุดท้ายใช้ท่า 100 ราชันย์มังกรโรซัน ของไลบร้า โดโก จนล้มทั้ง 3 ลงได้
เซอร์พลิส

กอร์ดอน สวมชุดเซอร์พลิสรูปมิโนทอรัส หรือ มิโนทอร์ ซึ่งเป็นอสูรกายที่มีร่างกายเป็นมนุษย์แต่มีศีรษะเป็นวัว รูปร่างกำยำแข็งแรง ถูกจองจำในเขาวงกตบนเกาะครีตและถูกปราบได้ด้วยวีรบุรุษเธเซอุส ตามตำนานกรีก
ฟองน้ำ (วงดนตรี)

ฟองน้ำ (Fong-Naam)  เป็นวงดนตรีที่ผสมผสานดนตรีไทยและดนตรีตะวันตก โดยเฉพาะเทคนิคการประพันธ์ดนตรีในแบบศตวรรษที่ 20 ก่อตั้งโดย บุญยงค์ เกตุคง และ บรูซ แกสตัน เมื่อ พ.ศ. 2522 โดยมีสมาชิกที่สำคัญในช่วงแรกนอกเหนือจากสองท่านที่กล่าวไปแล้วประกอบด้วย บุญยัง เกตุคง, จำเนียร ศรีไทยพันธ์, จิรพรรณ อังศวานนท์, เทวัญ ทรัพย์แสนยากร, พิณ เรืองนนท์
ชื่อของวงฟองน้ำ มาจากชื่อของเพลงไทยโบราณเพลงหนึ่ง ชื่อว่าเพลง "ฟองน้ำ"
ลักษณะของดนตรี

ลักษณะดนตรีของวงฟองน้ำมีการผสมผสานที่หลากหลายรูปแบบ นอกเหนือจากแนวคิดทางดนตรีไทยและพุทธศาสนาแล้ว มีอิทธิพลทางความคิดของนักดนตรีหลัก ๆ ทางตะวันตกอยู่มากโดยเฉพาะแนวคิดของ ชาร์ลส์ ไอฟ์ (Charles Ives (1874-1954)) โอลิวิเยร์ เมสสิออง (Olivier Messiaen (1908-1992)) จอห์น เคจ (John Cage (1912-1992)) และ แฟรงค์ แซปปา (Frank Zappa) เป็นต้น
ในราวปี ค.ศ. 1993 เป็นต้นมาฟองน้ำเริ่มสนใจในดนตรีร็อคแบบที่เรียกว่าอัลเทอร์เนทีฟ และได้นำแนวคิดบางประการของดนตรีประเภทนี้ผสมผสานกับแนวคิดดั้งเดิมจนเป็นผลงานในชุด "รีเจ็ค"
สมาชิกที่เคยร่วมงานท่านอื่น ๆ ที่ยังมีบทบาทสำคัญเกี่ยวข้องกับวงดนตรีหรือวงการดนตรีก็คือ สมชาญ บุญเกิด, สุวิทย์ แก้วกมล, วรยศ ศุขสายชล, อานันท์ นาคคง, ประสาร วงศ์วิโรจน์รักษ์, ไกวัล กุลวัฒโนทัย, จิรเดช เสตะพันธุ, ดำริห์ บรรณวิทยกิจ, ชัยภัคร ภัทรจินดา, เลอเกียรติ มหาวินิจฉัยมนตรี, บุญรัตน์ ศิริรัตนพันธ และแมนรัตน์ อรุณรุ่ง ฯลฯ
วงฟองน้ำยังมีกิจกรรมทางดนตรีอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันเล่นประจำอยู่ที่โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดงสาขาพระรามสาม
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ

(รายชื่ออาจยังไม่สมบูรณ์)
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > ต้นวรเชษฐ์ (1.3 58)

ต้นวรเชษฐ์
ชเวดากอง (บุญยงค์ เกตุคง)
ฟองน้ำ
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > โหมโรงจอมสุรางค์

โหมโรงจอมสุรางค์
จอมสุรางค์
สะบัดสะบิ้ง
ตับนก
นกโพระดก
นกกาเหว่า
นกกางเขน
ไก่
ลาวแพน
ลาวแพน
ซุ้ม
เทพทอง
เทพทองสองชั้น
เทพทองชั้นเดียว
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > สุดถนนคอนกรีต

โหมโรงสาวน้อยเล่นน้ำ (บุญยงค์ เกตุคง)
ครวญฝั่งโขง (ไกวัล ติโลกะวิชัย)
หิมะรำลึก (ละมูล เผือกทองคำ)
สุดถนนคอนกรีต  (บรูซ แกสตัน, คมทวน คันธนู)
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > ดนตรีแก้ว

สร้อยลำปาง (บุญยงค์ เกตุคง)
CONTRAPUNCTUS VIII (J.S. BACH)
สี่บท (ของเก่า)
ขอมดำดิน (เรียบเรียงโดย สมาน ทองสุโชติ)
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > ประตูสู่โลกกว้าง

เพลงเร็ว (Presto)
กระต่ายเต้น (The Jumping Rabbit in Burmese style)
Thailand... The Golden Paradise
ลิงกับเสือ (The Monkey and the Tiger)
เพลงเงาะยิ้ม (The Pygmy smiles)
ชุดเพลงเขมร 2 ชั้น (A Suite of songs in Cambodian style)
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ช้าง"

เพลงฉิ่งเรื่องช้างประสา
ปฐมกาล
เสียงขวาน
มนตรา
ป่า
ช้างกินใบไผ่
เชิดจีน-เชิดพม่า
ฤๅษีหลงถ้ำ
ลิงกับเสือ
กราวแขกเงาะ
กราวนอก
เชิดใน
Fongnale
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > คอนเสิร์ท ฟองน้ำ 10 ปี

ลิงกับเสือ (The Monkey and the Tiger)
ฟองน้ำ (Bubbles)
แสนสุดสวาท (My Beloved)
หิมะรำลึก (Snowy Reflections)
ชเวดากอง (Shewedagong)
เต่ากินผักบุ้ง (The Turtle eats Spinach)
กราวแขกเงาะ (Pygmy Music)
Improvisation on Happy Birthday
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > แบงcock bangกอก

เขมรคราม (Blue Khmer)
ลูกโป่งแตก (Busted Balloon)
เต้ยไก่บ่เขียว (The Chicken isn't green)
บาง Cock (Rap around the cock)
ระบำชาวไร่ (Farmer Dance)
เขมรคราม (Blue Khmer (Jingle))
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > Reject

พี่ขา..อย่าทับหนู (2539)
ขุด (EARTH DANCE) (2539)
ระบำอัคคี (EVI LANUS) (2538))
เพชรในตม a) NIVEA
เพชรในตม b) CHEQ
เพชรในตม c) รักคุณเท่าฟ้า
ช้างประสานงา (2532)
คืนหนึ่ง (2538)
BOTTLE DANCE (ขวดข้าใครอย่าแตะ) (2537)
หญิงม่าย (2536)
DANSE DE L'ONDINE (เงือกเริงวารี) (2538)
SONG FOR NATURE (เพลงไพร) (2538)
ครูบุญยงค์ เกตุคง (Bonus Track)
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงในประเทศไทย > คอนเสิร์ทการกุศล สื่อสารผสานไทย

ราชาแห่งการสื่อสาร
สื่อสารผสานไทย
ตาบอดคลำช้าง
สานเสียงสัตว์
สรภัญญะ
พม่าห้าท่อน
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > วางแผงนานาชาติ

Sleeping Angel: Thai Classical Music (Nimbus) เก็บถาวร 2006-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Jakajan: Music from New Siam (Nimbus) เก็บถาวร 2006-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Nang Hong Suite: Siamese Funera (Nimbus) เก็บถาวร 2006-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
VA #* World Music Sampler, India, Spain, Argentina, Thailand, Ireland (Nimbus) เก็บถาวร 2006-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
VA #* A Taste of Asia (Nimbus) เก็บถาวร 2006-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Siamese Classical Music, Vol. 1 (Marcopolo) same The Piphat: Siamese Classics, Vol. 1 (Naxos)
Siamese Classical Music, Vol. 2 (Marcopolo)
Siamese Classical Music, Vol. 3 (Marcopolo)
Siamese Classical Music, Vol. 4 (Marcopolo)
Siamese Classical Music, Vol. 5 (Marcopolo)
Ancient-Contemporary Music from Thailand (Celestial Harmonies) 2CDs
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > ผลงานอื่นๆ

พรีเซนเตอร์และทำเพลงประกอบโฆษณา เครื่องดื่มโซดา ตรา "คาร์ลสเบิร์ก" (Carlsberg) ประเทศไทย
ผลงานดนตรีของวงฟองน้ำ > เรื่องที่เกี่ยวเนื่อง

การนำเพลงเขมรครามบางช่วง มาใช้ในการปิดช่วงการรายงานข่าว ของ องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (ช่อง 9 อ.ส.ม.ท.)
ดูเพิ่ม

ฝรั่งกับดนตรีไทยผลได้ผลเสียที่ควรพิจารณากันบ้าง []
เสียงสะท้อนเมื่อฝรั่งสอนดนตรีไทย []
มาสค์ไรเดอร์ดิเอนด์

มาสค์ไรเดอร์ ดิเอนด์ (ญี่ปุ่น: 仮面ライダーディエンド; โรมาจิ: Kamen Raidā Diendo; ทับศัพท์: Kamen Rider Diend) เป็นมาสค์ไรเดอร์คนที่ 2 ของซีรีส์ มาสค์ไรเดอร์ดีเคด
มาสค์ไรเดอร์ดิเอนด์

ร่างแปลงมาสค์ไรเดอร์ของไคโต ไดคิ ที่เกิดจากการแปลงร่างด้วยดิเอนด์ไดรเวอร์และไรเดอร์การ์ด สมารถเดินทางอิสระแบบเดียวกับดีเคด มีพลังต่อสู้อย่างรวดเร็ว แต่โดยทั่วไปการต่อสู้ของดิเอนด์นั้นเป็นแบบการต่อสู้ประเภทรุมทีมและการยิงปืนระยะกลางเป็นหลัก โดยดิเอนด์ใช้การ์ดไรเดอร์สร้างไรเดอร์คนๆนั้นขึ้นมาเพื่อใช้เป็นด่านหน้าให้กับตน
| ชื่อ | ส่วนสูง | น้ำหนัก | พลังชก | พลังเตะ | พลังกระโดด (ต่อคน) | พลังความเร็ว (100 เมตร) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาสค์ไรเดอร์ดิเอนด์ | 194 ซม. | 88 กก. | 6 ตัน | 8 ตัน | 30 เมตร | 5 วินาที |
มาสค์ไรเดอร์ดิเอนด์ > คอมพลีทฟอร์ม

ร่างเพิ่มพลังของดิเอนด์ โดยใช้ เคทัช ทำการเชื่อมต่อกับส่วนเข็มขัด มีลักษณะคล้ายกับมาสค์ไรเดอร์ดีเคด คอมพลีทฟอร์ม แต่มีจุดต่างที่ฮิสทรีออร์นาเมนท์ (เกราะและการ์ดบนเกราะหน้าอก) ที่มีเพียง 8 ใบซึ่งต่างจากดีเคด ที่มีถึง 9 ใบ
ในแต่ละใบบนฮิสทรีออร์นาเมนท์ของ ดิเอนด์ คอมพลีทฟอร์ม จะเป็นการ์ดไรเดอร์ที่ปรากฏตัวในฉบับโรงภาพยนตร์เป็นหลัก
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| G4 | ริวกะ | ออร์ก้า | เกรฟ |
| คาบูกิ | คอเคซัส | อาร์ค | สคัล |

| ชื่อ | ส่วนสูง | น้ำหนัก | พลังชก | พลังเตะ | พลังกระโดด (ต่อคน) | พลังความเร็ว (100 เมตร) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาสค์ไรเดอร์ดิเอนด์ คอมพลีทฟอร์ม | 201 ซม. | 107 กก. | 14 ตัน | 16 ตัน | 60 เมตร | 3.5 วินาที |
มาสค์ไรเดอร์ดิเอนด์ > นีโอดิเอนด์ไดรเวอร์ Ver.

ร่างแปลงของไคโตะ ไดคิ ที่แปลงร่างด้วย นีโอดิเอนด์ไดรเวอร์ ลักษณะของการแปลงร่างและชุดเกราะนั้นยังคงเหมือนกับดิเอนด์รูปแบบเดิม
| ชื่อ | ส่วนสูง | น้ำหนัก | พลังชก | พลังเตะ | พลังกระโดด (ต่อคน) | พลังความเร็ว (100 เมตร) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| มาสค์ไรเดอร์ดิเอนด์ (นีโอดิเอนด์ไดรเวอร์ Ver.) | 194 ซม. | 88 กก. | 24.5 ตัน | 36.4 ตัน | 48.2 เมตร | 3.1 วินาที |
จิโนะมานาโกะ ดิเอนด์เฮนชินไท

ปรากฏตัวในมาสค์ไรเดอร์ดีเคดตอนที่ 24 - 25 และ ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์ ตอนที่ 21
ไรเดอร์การ์ด > ไฟนอลคาเมนไรด์

| ชื่อการ์ด การ์ดที่ถูกกำกับ | ปรากฏใน | ความสามารถ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
| ดิเอนด์ คอมพลีทฟอร์ม DIEND COMPLETE FORM | ซูเปอร์เดนโอ ไทรโลจี |  |  |
ไรเดอร์การ์ด > แอคแทคไรด์

การ์ดที่ใช้ในการโจมตีของดิเอนด์
| ชื่อการ์ด การ์ดที่ถูกกำกับ | ปรากฏใน | ความสามารถ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
| บลาสท์ BLAST | ดีเคด | ใช้ในการยิงกระสุนกับดิเอนด์ไดรเวอร์ทั้งกระสุนนำวิถึ, กระสุนทางอากาศ |  |
| อิลูชัน ILLUSION | ดีเคด | แยกร่าง |  |
| อินวิซิเบิล INVISIBLE | ดีเคด | ทำให้ร่างกายล่องหน |  |
| ครอสแอคแทค CROSS ATTACK | ดีเคด | ใช้ท่าไม้ตายพร้อมกับมาสค์ไรเดอร์ที่ถูกเรียกใช้มา |  |
| บาเรีย BARRIER | ภาพยนตร์ | สร้างม่านแสงเพื่อป้องกันศัตรู |  |
| เกคิโจบัน GEKIJYOUBAN | ซูเปอร์เดนโอ ไทรโลจี | ใช้ท่าไม้ตายพร้อมกับมาสค์ไรเดอร์จากภาพยนตร์ทั้ง 8 คน |  |
| นีโอบลาสท์ NEO BLAST | จีโอ | ใช้ในการยิง |  |
| นีโออินวิซิเบิล NEO INVISIBLE | จีโอ | ใช้ในการล่องหน |  |
| นีโอครอสแอคแทค NEO CROSS ATTACK | จีโอ | ไม่ได้ปรากฏในเรื่อง |  |
| นีโอบาเรีย NEO BARRIER | จีโอ | ไม่ได้ปรากฏในเรื่อง |  |
ไรเดอร์การ์ด > ไฟนอลฟอร์มไรด์

การ์ดที่ใช้ในการแปรสภาพร่างกายของไรเดอร์รุ่นพี่เป็นอาวุธหรืออุปกรณ์ต่างๆ
| ชื่อการ์ด การ์ดที่ถูกกำกับ | ปรากฏใน | ความสามารถ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
| เบลด BLADE BLADE | ดีเคด | เบลดแปรสภาพเป็นเบลดเบลด |  |
| เดนโอ [เดนไลเนอร์] DENLINER | ดีเคด | แปลงเป็นเดนโอเดนไลเลอร์ |  |
| เดนโอ [โมโมทารอส] MOMOTAROS | ดีเคด | เดนโอแปรสภาพเป็นโมโมทารอส |  |
| คิบะ KIVA ARROW | ดีเคด | คิบะแปรสภาพเป็นคิบะแอโร่ |  |
| ดีเคด DECADRIVER | ภาพยนตร์ | แปลงเป็นจัมโบ้ดีเดคไดรเวอร์ |  |
ไรเดอร์การ์ด > ไฟนอลแอคแทคไรด์

การ์ดท่าไม้ตาย
| ชื่อการ์ด | ปรากฏใน | ชื่อท่าไม้ตาย | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
| ดิเอนด์ DIEND | ดีเคด | ไดเมนชันชูต |  |
| เบลด BLADE | ดีเคด | ดิเอนด์เอดจ์ |  |
| คิบะ KIVA | ดีเคด | ดิเอนด์แฟงก์ |  |
ไรเดอร์การ์ด > ไคจินไรด์

| ชื่อการ์ด | ปรากฏใน | ความสามารถ | รายละเอียด |
| --- | --- | --- | --- |
| มูสแฟงไกอา MOOSE FANGIRE | ดีเคด | อัญเชิญมูสแฟงไกอา | เรียกใช้งานโดยจินามานาโกะ ดิเอนด์เฮนชินไท |
| อีเกิ้ลอันเดด EAGLE UNDEAD | ดีเคด | อัญเชิญอีเกิ้ลอันเดด | เรียกใช้งานโดยจินามานาโกะ ดิเอนด์เฮนชินไท |
| ไม่ทราบชื่อ (ชื่อที่แท้จรืงไม่ได้ระบุ) | HERO SAGA | อัญเชิญคิงดาร์ค | เรียกใช้งานโดยไรเดอร์โรโบ ดิเอนด์เฮนชินไท |
| ไม่ทราบชื่อ (ชื่อที่แท้จรืงไม่ได้ระบุ) | HERO SAGA | อัญเชิญนายพลหินผายักษ์ | เรียกใช้งานโดยไรเดอร์โรโบ ดิเอนด์เฮนชินไท |
| ไม่ทราบชื่อ (ชื่อที่แท้จรืงไม่ได้ระบุ) | HERO SAGA | อัญเชิญผู้นำนีโอช็อกเกอร์ | เรียกใช้งานโดยไรเดอร์โรโบ ดิเอนด์เฮนชินไท |
| ไม่ทราบชื่อ (ชื่อที่แท้จรืงไม่ได้ระบุ) | HERO SAGA | อัญเชิญผู้นำบาดันร่างกระดูกไดโนเสาร์ยักษ์ | เรียกใช้งานโดยไรเดอร์โรโบ ดิเอนด์เฮนชินไท |
| ไม่ทราบชื่อ (ชื่อที่แท้จรืงไม่ได้ระบุ) | HERO SAGA | อัญเชิญฟ็อกซ์มาเธอร์ | พยายามที่จะใช้แต่ถูกห้ามซะก่อน |
| ไม่ทราบชื่อ (ชื่อที่แท้จรืงไม่ได้ระบุ) | HERO SAGA | อัญเชิญป้อมปราการไครซิส | พยายามที่จะใช้แต่ถูกห้ามซะก่อน |
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4

อเมเนมเฮตที่ 4 (หรือเรียกได้อีกอย่างว่า อเมเนมฮัตที่ 4) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่เจ็ดและพระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ที่สิบสอง (ระหว่าง 1990–1800 ปีก่อนคริสตกาล) ในช่วงปลายสมัยราชอาณาจักรกลาง (ระหว่าง 2050–1710 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งพระองค์ครองราชย์เป็นระยะเวลา 9 ปี ในช่วงปลายคริสตศตวรรษที่ 19 หรือช่วงต้นคริสตศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล
พระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรส พระราชนัดดา หรือพระราชโอรสบุญธรรมของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ และรัชสมัยของพระองค์เริ่มต้นการสำเร็จราชการร่วมกันเป็นระยะเวลา 2 ปีที่เหมือนว่าจะเป็นเวลาอันสงบสุขกับกับฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 พระองค์ทรงส่งคณะเดินทางไปยังคาบสมุทรไซนายสำหรับขุดแร่เทอร์ควอยซ์ หาแร่อเมทิสต์ในอียิปต์บน และไปยังดินแดนพุนต์ พระองค์ยังทรงรักษาความสัมพันธ์ทางการค้ากับไบบลอสรวมถึงแผ่อำนาจของพระราชอาณาจักรในนิวเบียต่อไป
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ทรงโปรดให้ต่อเติมบางส่วนของวิหารแห่งเทพีฮาธอร์ที่เซราบิต เอล-คาดิม ในไซนาย และสร้างวิหารแห่งเทพีเรเนนูเทตที่ยังหลงเหลือในสภาพที่ดีในเมดิเนต มาดิ ยังไม่ทราบว่าที่ใดเป็นสุสานฝังพระศพของพระองค์ ถึงแม้ว่าพีระมิดแห่งมาสกูนาใต้จะมีความเป็นไปได้ก็ตาม
ฟาโรห์โซเบคเนเฟรูได้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ซึ่งอาจจะเป็นพระขนิษฐาหรือพระขนิษฐาบุญธรรมของพระองค์ ซึ่งพระองค์เป็นพระราชธิดาในฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 และรัชสมัยของฟาโรห์โซเบคเนเฟรูถือเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ที่สิบสองและเป็นจุดเริ่มต้นการเสื่อมอำนาจลงของพระราชอาณาจักรกลางและนำไปสู่สมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง
พระราชวงศ์

พระราชมารดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4  เป็นสตรีนามว่า เฮเทปิ ซึ่งมีหลักฐานเพียงชิ้นเดียวที่เกี่ยวข้องคือ จารึกบนผนังของวิหารแห่งเทพีเรเนนูเทตที่เมดิเนต มาดิ ซึ่งพระองค์ได้รับสมัญญาว่า "พระราชมารดาแห่งกษัตริย์" แต่ไม่ปรากฏสมัญญาอื่นอย่างเช่น "พระมเหสีแห่งกษัตริย์", "พระราชธิดาแห่งกษัตริย์" หรือ "พระภคินีพระขนิษฐาแห่งกษัตริย์" อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้หมายความว่าพระองค์จะไม่ใช่พระมเหสีในฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 เพราะพระองค์คงมีตำแหน่งอื่น ๆ ที่หลงเหลือทั้งหมด เมื่อพระโอรสของพระองค์ขึ้นครองพระราชบัลลังก์
ความสัมพันธ์ระหว่างฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 กับฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ โดยฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 หากเชื่อตามคำกล่าวของมาเนโน จะทำให้พระชนมพรรษาของทั้งสองพระองค์ห่างกันถึง 84 ปี นักประวัติศาสตร์บางคนจึงเชื่อว่า พระองค์เป็นพระราชนัดดา อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงเนเฟรูพทาห์ ซึ่งเป็นพระภคินีหรือพระขนิษฐาเพียงพระองค์เดียวที่ทีพระชนมายุที่มากว่าฟาโรห์โซเบคเนเฟรู ได้สิ้นพระชนม์ก่อนหน้าการเสด็จพระพระราชสมภพของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 เนื่องจากฟาโรห์โซเบคเนเฟรูที่ทรงถูกกล่าวถึงว่า เป็นองค์รัชทายาท โดยสันนิษฐานเกิดขึ้นในรัชสมัยของพระราชบิดาของพระองค์ ดังนั้นพระองค์จึงไม่สามารถเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ได้ และไม่มีบันทึกอื่นอีเลยที่เกี่ยวกับพระราชโอรสพระองค์อื่นของอเมเนมเฮตที่ 3 คือ ถ้าหากเจ้าชายเหล่านั้นยังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ เจ้าชายเหล่านั้นจะกลายเป็นองค์รัชทายาทหลังจากการสวรรคตของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ไม่ใช่ฟาโรห์โซเบคเนเฟรู
มาเนโนได้ระบุว่า ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ทรงได้อภิเษกสมรสกับพระนางโซเบคเนเฟรู ผู้เป็นพระภคินีหรือพระขนิษฐาพระองค์ ซึ่งถูกระบุว่าเป็นพระราขธิดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 และในที่สุดก็ได้ขึ้นครองราชย์ด้วยสิทธิโดยชอบธรรมของพระองค์เองภายหลังจากการสวรรคตของพระสวามี อย่างไรก็ตาม คำกล่าวอ้างของมาเนโน เกี่ยวกับการอภิเษกสมรสนั้นยังไม่ได้รับยืนยันว่าถูกต้องประการใด และไม่ทราบว่าฟาโรห์โซเบคเนเฟรูได้รับพระสมัญญาว่า "พระมเหสีแห่งกษัตริย์" ท่ามกลางพระสมัญญาอื่นๆ ของพระองค์ คิม รีฮอล์ต นักไอยคุปต์วิทยา ได้เสนอความเห็นอีกทางหนึ่งว่า  ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 เป็นบุตรชายของสามีคนก่อนหน้าของพระนางเฮเทปิ และฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ทรงชุบเลี้ยงพระองค์ให้เป็นพระราชโอรสบุญธรรม ดังนั้นพระองค์จึงกลายเป็นพระเชษฐาหรือพระอนุชาบุญธรรมของฟาโรห์โซเบคเนเฟรู ซึ่งสามารถอธิบายได้ตามคำกล่าวของมาเนโทได้
และเป็นไปได้มากว่า ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 อาจจะเสด็จสวรรตโดยไม่มีองค์รัชทายาทชายเลย ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่า เหตุใดฟาโรห์โซเบคเนเฟรูจึงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ นักไอยคุปต์วิทยาบางคน เช่น ไอเดน ดอดสัน และคิม รีฮอล์ต ได้เสนอความเห็นว่า ผู้ปกครองสองพระองค์แรกของราชวงศ์ที่สิบสามคือ ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 1 และฟาโรห์อาเมนเอมฮัต โซนเบฟ อาจจะเป็นพระราชโอรสนอกราชวงศ์ของพระองค์
รัชสมัย

ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ขึ้นสู่อำนาจครั้งแรกในฐานะผู้สำเร็จราชการร่วมของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ โดยปกครองอียิปต์อยู่ในช่วงเจริญจนถึงขีดสุดของสมัยราชอาณาจักรกลาง พบอนุเสาวรีย์และสิ่งประดิษฐ์คิดค้นจำนวนมากได้รับการยืนยันอย่างแน่ชัดซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์ทั้งสองพระองค์อยู่ร่วมกัน ยังไม่ทราบระยะเวลาที่แน่นอนในการสำเร็จราชการร่วมในครั้งนี้ ซึ่งสามารถมีระยะเวลาอยู่ได้ตั้งแต่ 1 ถึง 7 ปี ถึงแม้ว่านักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่า อาจจะเป็นระยะเวลาเพียงสองปีเท่านั้น แต่ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งบันทึกพระนามกษัตริย์ที่บันทึกในช่วงต้นสมัยรามเสส ได้บันทึกพระนามของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ไว้ในคอลัมน์ 6 บรรทัดที่ 1 และบัยทึกระยะเวลาแห่งการครองราชย์ที่ 9 ปี 3 เดือน 27 วัน[4] นอกจากนี้ ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ยังถูกบันทึกไว้ในรายการที่ 65 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส และรายการที่ 38 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งซัคคารา ซึ่งบันทึกพระนามทั้งสองมีอายุย้อนไปถึงสมัยราชอาณาจักรใหม่
ถึงแม้ว่าจะสามารถยืนยันจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้ แต่ระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 นั้นยังคงไม่แน่นอน และในงานเขียนของมาเนโทที่มีนามว่า แอจิปเทียกา ได้กล่าวว่า ฟาโรห์อัมเมเนเมสทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 8 ปี อย่างไรก็ตาม ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ทรงปกครองอียิปต์ในช่วงเวลาที่สงบและไม่มีเหตุการณ์พิเศษใดที่เกิดขึ่นภายในรัชสมัยของพระองค์ ซึ่งสามารถยืนยันอย่างแน่ชัดได้จากหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัย รวมทั้งตราประทับสคารับและตราประทับทรงกระบอกอีกจำนวนหนึ่ง
รัชสมัย > คณะเดินทางและความสัมพันธ์ระหว่างดินแดน

มีการเดินทาง 4 ครั้งไปยังเหมืองแร่เทอร์ควอยซ์ที่เซราบิต เอล-คาดิม ในคาบสมุทรไซนายได้ลงปีในรัชสมัยของพระองค์ โดยจารึกที่อยู่ที่นั้น และในการเดินทางครั้งสุดท้ายในรัชสมัยที่ได้เดินทางไปยังเหมืองดังกล่าวเกิดขึ้นในปีที่ 9 แห่งการครองราชย์ของพระองค์และอาจจะเป็นการเดินทางครั้งสุดท้ายของสมัยอาณาจักรกลาง และได้ว่างเว้นยาวนานจนถึงในรัชสมัยของฟาโรห์อาโมสที่ 1 ก็ได้เดินทางมาที่เหมืองแห่งนี้อีกในอีกประมาณ 200 ปีต่อมา ในปีที่ 2 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ได้ทรงส่งคณะเดินทางไปยังเหมืองแร่อเมทิสต์อีกครั้งในวาดิ เอล-ฮูดิ ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของดินแดนอียิปต์ โดยหัวหน้าคณะเดินทาง คือ ผู้ช่วยผู้ดูแลพระคลังฯ นามว่า ซาฮาธอร์ ไกลออกไปทางใต้ พบบันทึกระดับแม่น้ำไนล์จากคุมนาในนิวเบีย ซึ่งระบุเวลาอย่างชัดเจนย้อนไปถึงปีที่ 5, 6 และ 7 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าดินแดนอียิปต์ยังคงอยู่ในภูมิภาคนี้ตลอดช่วงพระชนม์ชีพของพระองค์
ในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ยังคงรักษาความสัมพันธ์ทางการค้าที่สำคัญกับเมืองไบลอสที่บนชายฝั่งของเลบานอนสมัยใหม่ ซึ่งพบหีบหินออบซิเดียนและทองคำ รวมทั้งฝาโถที่มีพระนามของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 และพบแผ่นทองคำที่แสดงให้เห็นภาพฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 กำลังการถวายเครื่องบูชาแด่เทพเจ้า ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นที่นั่นเช่นกัน
ในปี ค.ศ. 2010 มีรายงานการขุดอย่างต่อเนื่องที่วาดิ กาวาซิสบนชายฝั่งทะเลแดง ระบุว่า พบหีบไม้สองกล่องและชิ้นส่วนเครื่องปั้นดินเผาที่จารึกด้วยข้อความอักษรเฮียราติกที่กล่าวถึง การเดินทางไปยังดินแดนพุนต์ในตำนานในปีที่ 8 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ซึ่งบันทึกขึ้นโดยราชอาลักษณ์หลวงนามว่า ดเจดิ พบชิ้นส่วนของจารึกสองชิ้นที่แสดงภาพสลักของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 และมีอายุย้อนไปถึงปีที่ 7 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ที่เมืองเบเรนิซบนชายฝั่งทะเลแดง
รัชสมัย > แผนการก่อสร้าง

ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ได้ทรงโปรดให้สร้างวิหารแห่งเทพีเรเนนูเทตและเทพโซเบคให้ขึ้นที่เมดิเนต มาดิให้แล้วเสร็จ ได้เริ่มสร้างขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ซึ่งเป็น "วิหารที่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์เพียงแห่งเดียวที่ยังหลงเหลือจากยุตสมัยราชอาณาจักรกลาง" ตามที่ ซาฮี ฮาวาส อดีตเลขาธิการใหญ่แห่งสภาโบราณวัตถุสูงสุดของอียิปต์ (SCA) กล่าว โครงสร้างพื้นฐานของวิหาร ตัวอาคารหลัก ยุ้งฉาง และที่อยู่อาศัยถูกค้นพบโดยการสำรวจทางโบราณคดีของอียิปต์ในต้นปี ค.ศ. 2006 และเป็นไปได้ว่าพระองค์ยังทรงโปรดให้สร้างวิหารในทิศตะวันออกเฉียงเหนือของไฟยุมที่กาสร์ เอล-ซากา
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ยังทรงรับผิดชอบในการสร้างศาลเทพเจ้าที่วิหารแห่งเทพีฮาธอร์ในคาบสมุทรไซนายให้แล้วเสร็จ และอาจจะดำเนินการก่อสร้างในคาร์นัก ซึ่งได้ค้นพบแท่นสำหรับเรือศักดิ์สิทธิ์ที่จารึกพระนามฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 และฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ในปี ค.ศ. 1924
รัชสมัย > ช่วงเวลาภายหลังรัชสมัย

ราชวงศ์ที่สิบสองสิ้นสุดลงในเพียงระยะเวลาไม่ถึงสิบปีหลังจากการเสด็จสวรรคตของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 และราชวงศ์ที่สิบสามที่อ่อนแอกว่ามากก็ขึ้นมามีอำนาจแทน ถึงแม้ว่าผู้ปกครองสองพระองค์แรกของราชวงศ์ใหม่นี้อาจจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 ก็ตาม แต่ความไม่มั่นคงทางการเมืองก็ได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและฟาโรห์หลายพระองค์ก็ปกครองอียิปต์ในระยะเวลาไม่เกินสองปี การไหลบ่าเข้ามาของผู้อพยพชาวเอเซียในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ที่เริ่มเข้ามาตั้งแต่รัชสมัยของผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ และก็ได้เพิ่มมากยิ่งขึ้นอีกภายใต้รัชสมัยของพระองค์เอง ภายใต้การปกครองราชวงศ์ที่สิบสาม ประชากรชาวเอเซียในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ได้สถาปนาราชอาณาจักรอิสระขึ้นที่ปกครองโดยกษัตริย์แห่งคานาอันที่สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองอาวาริส ในระยะเวลาประมาณ 80 ปีหลังจากรัชสมัยของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 4 และมีการกล่าวว่า "การบริหาร [ของพระราชอาณาจักรอียิปต์] ดูเหมือนจะพังทลายลงอย่างสมบูรณ์" ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง