stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จันลูกา วีอัลลี
แหล่งข้อมูลอื่น

จันลูกา วีอัลลี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
จันลูกา วีอัลลี ที่ FIFA (archived) (ในภาษาอังกฤษ)
จันลูกา วีอัลลี ที่ UEFA (ในภาษาอังกฤษ)
จันลูกา วีอัลลี ที่ FootballDatabase.eu (ในภาษาอังกฤษ)
จันลูกา วีอัลลี ที่ L'Équipe (ในภาษาฝรั่งเศส)
จันลูกา วีอัลลี ที่ National-Football-Teams.com (ในภาษาอังกฤษ)
จันลูกา วีอัลลี ที่ Soccerbase.com (ในภาษาอังกฤษ)
จันลูกา วีอัลลี ที่ Soccerbase.com (manager) (ในภาษาอังกฤษ)
จันลูกา วีอัลลี ที่ Soccerway.com (ในภาษาอังกฤษ)
จันลูกา วีอัลลี ที่ WorldFootball.net (ในภาษาอังกฤษ)
จันลูกา วีอัลลี ที่ CONI honoured athlete website (ในภาษาอิตาลี)
| ด ค กกัปตันในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก |
| --- | --- |
สมัยยูโรเปียนคัพ:  1956 :  Muñoz  1957 :  Muñoz  1958 :  Alonso  1959 :  Zárraga  1960 :  Zárraga  1961 :  Águas  1962 :  Águas  1963 :  เช.มัลดีนี  1964 :  Picchi  1965 :  Picchi  1966 :  เฆนโต  1967 :  McNeill  1968 :  ชาร์ลตัน  1969 :  Rivera  1970 :  Israël  1971 :  วาซอวิช  1972 :  Keizer  1973 :  ไกรฟฟ์  1974 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1975 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1976 :  เบ็คเคินเบาเออร์  1977 :  ฮิวส์  1978 :  ฮิวส์  1979 :  แม็คโกเวิร์น  1980 :  แม็คโกเวิร์น  1981 :  Thompson  1982 :  มอร์ติเมอร์  1983 :  Hrubesch  1984 :  Souness  1985 :  Scirea  1986 :  Iovan  1987 :  Pinto  1988 :  Gerets  1989 :  บาเรซี  1990 :  บาเรซี  1991  :  Stojanović  1992 :  ซูบีซาร์เรตา 
สมัยแชมเปียนส์ลีก:  1993 :  เดช็อง  1994 :  Tassotti  1995 :  Blind  1996 :  วีอัลลี  1997 :  Sammer  1998 :  Sanchís  1999 :  สไมเกิล  2000 :  Redondo  2001 :  Effenberg  2002 :  อิเอร์โร  2003 :  พี. มัลดีนี  2004 :  Costa  2005 :  เจอร์ราร์ด  2006 :  ปูย็อล  2007 :  พี. มัลดีนี  2008 :  เฟอร์ดินานด์  2009 :  ปูย็อล  2010 :  ซาเนตติ  2011 :  ชาบี  2012 :  แลมพาร์ด  2013 :  ลาห์ม  2014 :  กาซิยัส  2015 :  อินิเอสตา  2016 :  ราโมส  2017 :  ราโมส  2018 :  ราโมส  2019 :  เฮนเดอร์สัน  2020 :  น็อยเออร์  2021 :  อัซปิลิกูเอตา  2022 :  มาร์เซลู  2023 :  กึนโดอัน  2024 :  นาโช 
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST  ISNI  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี  อิตาลี  สหรัฐ  ญี่ปุ่น  โปแลนด์ 
วิชาการ:  CiNii
ดานีเอเล ลาเวีย

ดานีเอเล ลาเวีย (อิตาลี: Daniele Lavia) เกิดเมื่อวันที่ 4 เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1999 เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวอิตาลี เล่นในตำแหน่งตัวตบหัวเสา ปัจจุบันเล่นอยู่ในสโมสรเตรนตีโนวอลเลย์ เป็นนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติอิตาลี และเป็นส่วนหนึ่งของทีมในการเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ความสำเร็จด้านกีฬา > ระดับสโมสร

ชิงแชมป์สโมสรโลก
เบชิม 2021 – กับ เตรนตีโนวอลเลย์
ระดับประเทศ
2021/2022  อิตาเลียน ซูเปอร์คัพ, กับ เตรนตีโนวอลเลย์
ความสำเร็จด้านกีฬา > ทีมชาติระดับเยาวชน

2017  U19 ชิงแชมป์ยุโรป
2019  U21 ชิงแชมป์ยุโรป
ความสำเร็จด้านกีฬา > ทีมชาติชุดใหญ่

2021  วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป
ความสำเร็จด้านกีฬา > รายบุคคล

2019: U21 ชิงแชมป์ยุโรป – ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
2021: วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป – ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม
แหล่งข้อมูลอื่น

Daniele Lavia ที่อินสตาแกรม
ประมวลกฎหมายแพ่งสวิส

| ประมวลกฎหมายแพ่งสวิส |
| --- | --- |
ซีวิลเกเซทซ์บุคฉบับแรกสุดใน ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450)
ข้อมูลทั่วไป
วันประกาศ: 10 ธันวาคม ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450)
วันเริ่มใช้: 10 ธันวาคม ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455)
เว็บไซต์
อังกฤษ • บรรพ 1-4 (บุคคล, ครอบครัว, มรดก, ทรัพย์สิน) • บรพ 5 (หนี้)
ประมวลกฎหมายแพ่งสวิส (เยอรมัน: Zivilgesetzbuch; อังกฤษ: Civil Code; ฝรั่งเศส: Code civil; อิตาลี: Codice civile) เป็นประมวลกฎหมายแพ่งแห่งประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450) และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) มาจวบจนปัจจุบันนี้ ประมวลกฎหมายนี้ได้อีกชื่อว่า "ประมวลกฎหมายแพ่งสวิส ฉบับวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1912" (Swiss Civil Code of 10 December 1907)
ประมวลกฎหมายแพ่งสวิสเป็นผลงานการร่างของออยเกิน ฮูเบอร์ (|Eugen Huber) นักกฎหมายชาวสวิส เนื่องจากประเทศสวิสเซอร์แลนด์มีภาษาทางการหลายภาษา เมื่อร่างเสร็จแล้วก็ได้รับการแปลจากฉบับภาษาเยอรมัน เป็นภาษาฝรั่งเศสโดย วีร์ชีล โรสแซล (Virgile Rossel) และเป็นภาษาอิตาลีโดย เบรนโน แบร์โตนี (Brenno Bertoni) ตามลำดับ
ประมวลกฎหมายฉบับนี้ร่างขึ้นโดยมีประมวลกฎหมายแพ่งเยอรมัน (Bürgerliches Gesetzbuch) เป็นต้นแบบหลัก และมีประมวลกฎหมายแพ่งฝรั่งเศส (Code civil) เป็นต้นแบบรอง ประมวลกฎหมายแพ่งสวิสยังมีอิทธิพลต่อการจัดทำประมวลกฎหมายแพ่งเป็นของตนเองในหลาย ๆ ประเทศ เช่น ประเทศเปรู ประเทศตุรกี และประเทศไทยด้วย
ประธานาธิบดีอิตาลี

| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐอิตาลี |
| --- | --- |
ตราแผ่นดิน
ธงประจำตำแหน่ง
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน แซร์โจ มัตตาเรลลา ตั้งแต่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
การเรียกขาน: ท่านประธานาธิบดี  (ไม่เป็นทางการ)
จวน: Quirinal Palace
ผู้แต่งตั้ง: รัฐสภาอิตาลี และผู้แทนภูมิภาค
วาระ: 7 ปี (ไม่จำกัดวาระ)
ตราสารจัดตั้ง: รัฐธรรมนูญอิตาลี
ผู้ประเดิมตำแหน่ง: เอนรีโก เด นีโกลา
สถาปนา: 1 มกราคม 1948; 76 ปีก่อน (1948-01-01)
เงินตอบแทน: 230,000 ยูโรต่อปี
เว็บไซต์: quirinale.it
ประธานาธิบดีอิตาลี หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิตาลี (อิตาลี: Presidente della Repubblica Italiana) เป็นประมุขแห่งรัฐของสาธารณรัฐอิตาลี เป็นตัวแทนของความสามัคคีของคนในชาติ และเป็นผู้รับประกันว่าการบริหารประเทศจะต้องปฏิบัติภายใต้รัฐธรรมนูญ ประธานาธิบดีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพอิตาลีและเป็นประธานสภาสูงของตุลาการ วาระการดำรงตำแหน่งมีระยะเวลา 7 ปี ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนปัจจุบันคืออดีตผู้พิพากษาศาลรัฐธรรมนูญ แซร์โจ มัตตาเรลลา ได้รับเลือกตั้งเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2558 และได้รับเลือกอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2565
นักบุญเวนันซีโอ

ภาพนักบุญเวนันซีโอ
นักบุญเวนันซีโอแห่งกาเมรีโน (อิตาลี: San Venanzio; อังกฤษ: Saint Venantius of Camerino) เสียชีวิตเมื่อ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 251 หรือ 253 เป็นนักบุญของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เป็นนักบุญอุปถัมภ์ของเมืองกาเมรีโน ประเทศอิตาลี ทางศาสนจักรโรมันคาทอลิกบอกว่าเขามีอายุได้ 15 ปีในตอนที่เขาถูกทรมานและถูกประหารชีวิตที่เมืองกาเมรีโน ก่อนหน้า นักบุญเวนันซีโอ ถูกทรมานและประหารชีวิตด้วยการฟาดด้วยแส้ที่จุดไฟไว้ และถูกจับไปแขวนคอ คว่ำลงเหนือกองไฟ และหักขากรรไกรและกรามของนักบุญเวนันซีโอออกมา และโยนให้สิงโตกินเหนือหน้าผาสูง และเขาได้หลบหนีจากกาเมรีโนและซ่อนตัวที่เมืองราโนซึ่งพระศาสนจักรมอบให้กับเขา ทำให้เขาได้เป็นนักบุญอุปถัมภ์เมืองราโนด้วย
ความเลื่อมใสของพระศาสนจักรที่มีต่อนักบุญเวนันซีโอ

ศพของนักบุญเวนันซีโอถูกฝังไว้ที่นอกกำแพงเมืองกาเมรีโนซึ่งปัจจุบันกลายเป็นพระวิหารตั้งแต่ศตวรรษที่15 นักบุญเวนันซีโอเป็นที่นับถือมากในเมืองกาเมรีโน รูปของเขาปรากฏในเหรียญและมีชื่อของเขาในการภาวนา และผู้ที่เป็นโรคเรื้อนและโรคกระเพาะอาหารมาวิงวอนกับนักบุญเวนันซีโอและหายจากโรค ทั้งนี้นักบุญเวนันซีโอจึงเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ในเรื่องโรคเรื้อนและโรคกระเพาะอาหารอีกด้วย ในปฏิทินโรมันทั่วไปของ ค.ศ. 1670-1969 มีงานเลี้ยงฉลองของนักบุญเวนันซีโอในวันที่ 18 พฤษภาคม
ในประเทศไทย

ปัจจุบันในประเทศไทยมีโบสถ์คริสต์ที่มีชื่อว่า วัดนักบุญเวนันซีโอ อยู่ที่จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งมีรูปปั้นของนักบุญเวนันซีโออยู่
ตูริน

| ตูริน Torino |
| --- | --- |
เทศบาล
Città di Torino
ทัศนียภาพ
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของตูริน 
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: ปีเยมอนเต
จังหวัด: ปริมณฑลตูริน
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Piero Fassino (PD)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 130.17 ตร.กม. (50.26 ตร.ไมล์)
ความสูง: 239 เมตร (784 ฟุต)
ประชากร (31 August 2015)
 • ทั้งหมด: 892,649 คน
 • ความหนาแน่น: 6,900 คน/ตร.กม. (18,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Torinese (pl. Torinesi)
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 10100, 10121-10156
รหัสเขตโทรศัพท์: 011
นักบุญองค์อุปถัมภ์: ยอห์นผู้ให้บัพติศมา
วันสมโภชนักบุญ: 24 มิถุนายน
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ตูริน (อังกฤษ: Turin) หรือ ตอรีโน (อิตาลี: Torino, ออกเสียง: [toˈriːno] ( ฟังเสียง)) เป็นเมืองหลักของแคว้นปีเยมอนเตในประเทศอิตาลี เป็นทั้งเมืองศูนย์กลางทางอุตสาหกรรมและธุรกิจของภาคเหนือของอิตาลี ตัวเมืองตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำโป มีประชากร 908,000 คน (ค.ศ. 2004) และ 2.2 ล้านคนเมื่อรวมปริมณฑล (สถิติองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา)
บริษัทผลิตรถยนต์เฟียตมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นี่และบริษัทรถยนต์บางบริษัทก็เริ่มกิจการที่เมืองนี้ ฉะนั้นตูรินจึงมีชื่อเล่นว่าเป็นเมืองหลวงของการผลิตรถยนต์ในประเทศอิตาลี นอกจากนั้นตูรินยังเป็นเมืองหลวงเมืองแรกของสหรัฐอิตาลี
ภูมิอากาศ

| ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของนครตูริน> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 25.1 (77.2) | 24.8 (76.6) | 27.4 (81.3) | 31.0 (87.8) | 32.3 (90.1) | 35.6 (96.1) | 36.8 (98.2) | 37.1 (98.8) | 32.2 (90) | 30.0 (86) | 22.8 (73) | 21.4 (70.5) | 37.1 (98.8) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 6.6 (43.9) | 9.1 (48.4) | 13.4 (56.1) | 16.6 (61.9) | 20.7 (69.3) | 24.8 (76.6) | 27.9 (82.2) | 27.1 (80.8) | 23.0 (73.4) | 17.3 (63.1) | 11.1 (52) | 7.6 (45.7) | 17.1 (62.8) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 2.1 (35.8) | 4.3 (39.7) | 8.1 (46.6) | 11.1 (52) | 15.5 (59.9) | 19.4 (66.9) | 22.4 (72.3) | 21.8 (71.2) | 17.8 (64) | 12.4 (54.3) | 6.5 (43.7) | 3.1 (37.6) | 12.0 (53.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | -2.5 (27.5) | -0.7 (30.7) | 2.7 (36.9) | 5.7 (42.3) | 10.4 (50.7) | 14.0 (57.2) | 16.9 (62.4) | 16.5 (61.7) | 12.7 (54.9) | 7.4 (45.3) | 1.9 (35.4) | -1.6 (29.1) | 7.0 (44.6) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | -18.5 (-1.3) | -21.8 (-7.2) | -10.5 (13.1) | -3.8 (25.2) | -2.3 (27.9) | 4.3 (39.7) | 6.6 (43.9) | 6.3 (43.3) | 1.8 (35.2) | -3.9 (25) | -8.2 (17.2) | -13.8 (7.2) | −21.8 (−7.2) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 47.8 (1.882) | 47.1 (1.854) | 72.5 (2.854) | 113.3 (4.461) | 145.3 (5.72) | 104.3 (4.106) | 70.5 (2.776) | 76.1 (2.996) | 83.8 (3.299) | 106.1 (4.177) | 69.1 (2.72) | 45.1 (1.776) | 981.0 (38.622) |
| ความชื้นร้อยละ | 75 | 75 | 67 | 72 | 75 | 74 | 72 | 73 | 75 | 79 | 80 | 80 | 75 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 1.0 mm) | 5.4 | 4.4 | 5.8 | 8.6 | 11.2 | 8.6 | 5.8 | 7.7 | 6.4 | 7.0 | 5.6 | 4.4 | 80.9 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 111.6 | 118.7 | 158.1 | 180.0 | 195.3 | 219.0 | 260.4 | 223.2 | 168.0 | 142.6 | 105.0 | 108.5 | 1,990.4 |
แหล่งที่มา: Italian Air Force Meteorological Service
แหล่งข้อมูลอื่น

| ด ค กเมืองใหญ่ในประเทศอิตาลีเรียงตามจำนวนประชากร |
| --- | --- |
1,000,000+:  โรม  มิลาน 
500,000+:  นาโปลี  ตูริน  ปาแลร์โม  เจโนวา 
200,000+:  บารี  โบโลญญา  กาตาเนีย  ฟลอเรนซ์  เมสซีนา  ปาโดวา  ตรีเยสเต  เวนิส  เวโรนา 
| ด ค ก เมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว |
| --- | --- |
 1924:  ชามอนี  1928:  ซังคท์โมริทซ์  1932:  เลคพลาซิด  1936:  การ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน  1940: ไม่มี[c]  1944: ไม่มี[c]  1948:  ซังคท์โมริทซ์  1952:  ออสโล  1956:  กอร์ตีนาดัมเปซโซ  1960:  สควอว์วัลเลย์  1964:  อินส์บรุค  1968:  เกรอนอบล์  1972:  ซัปโปโระ  1976:  อินส์บรุค  1980:  เลคพลาซิด  1984:  ซาราเยโว  1988:  แคลกะรี  1992:  อาลแบร์วีล  1994:  ลิลเลอฮาเมอร์  1998:  นางาโนะ  2002:  ซอลต์เลกซิตี  2006:  ตูริน  2010:  แวนคูเวอร์  2014:  โซชี  2018:  พย็องชัง  2022:  ปักกิ่ง  2026:  มิลาน - กอร์ตีนาดัมเปซโซ  2030: TBA 
[c] ถูกยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง
บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล

| --- | --- |
หน้าหนึ่งจากหนังสือ
ผู้ประพันธ์: มาร์โค โปโล รุสติเชลโล ดา ปิซา
ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Le Livre des Merveilles Il Milione
ภาษา: ฝรั่งเศส
หัวเรื่อง: บันทึกการเดินทางไปยังตะวันออกไกล
วันที่พิมพ์: ปลายคริสต์ศตวรรษที่  12
บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล (อังกฤษ: The Travels of Marco Polo, ฝรั่งเศส: Le Livre des Merveilles, อิตาลี: Le Il Milione) เป็นวรรณกรรมบันทึกประสบการณ์ของการเดินทางไปยังตะวันออกไกลระหว่าง ค.ศ. 1271 ถึง ค.ศ. 1298 ที่เขียนโดยมาร์โค โปโลและรุสติเชลโล ดา ปิซาในปลายคริสต์ศตวรรษที่  12 หนังสือนี้เรียกกันเล่น ๆ ว่า “เรื่องฝอยล้านเรื่อง” (Il Milione) หรือ “หนังสือตื่นตา” (The Book of Wonders) บันทึกการเดินทางไปยังดินแดนต่างรวมทั้งเอเชีย, เปอร์เชีย, จีน และ อินโดนีเซีย ที่บางครั้งก็เรียกว่า “บรรยายดินแดนตะวันออก” (Oriente Poliano) หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มสำคัญและเป็นหนังสือที่แพร่หลายในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 มาร์โค โปโลอ้างว่าได้กลายเป็นคนสำคัญในราชสำนักของกุบไล ข่าน แต่นักวิชาการในสมัยปัจจุบันโต้แย้งกันถึงระดับความเที่ยงตรงของเนื้อหา ว่ามาร์โค โปโลได้ท่องเที่ยวไปยังราชสำนักจริงหรือเพียงแต่เล่าจากปากคำของนักเดินทางผู้อื่น “บันทึกการเดินทางของมาร์โค” เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสร่วมกับนักเขียนนวนิยายรักรุสติเชลโล ดา ปิซา (Rustichello da Pisa) ที่กล่าวว่าเขียนจากคำบอกเล่าของมาร์โค โปโลเมื่อเป็นนักโทษอยู่ด้วยกันในเจนัว
ดูเพิ่ม

มาร์โค โปโล
ปัญหากรุงโรม

ปัญหากรุงโรม (อิตาลี: La Questione romana) เป็นกรณีพิพาททางการเมืองระหว่างรัฐบาลอิตาลีกับสมเด็จพระสันตะปาปาระหว่าง ค.ศ. 1861 ถึง 1929
ปัญหากรุงโรมเริ่มขึ้นเมื่อกรุงโรมได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงของอิตาลีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1861 และสิ้นสุดลงด้วยกลุ่มสนธิสัญญาลาเตรัน ระหว่างรัฐบาลมุสโสลินีกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 หลังการยึดกรุงโรมเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1870 สมเด็จพระสันตะปาปาทั้งหลายต่างมองว่าตนเป็น "นักโทษในวาติกัน" (prisoners in the Vatican) ตามคำของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9
ปันฟอร์เต

ปันฟอร์เตแบบดั้งเดิม โรยน้ำตาลไอซิ่งด้านบน
ปันฟอร์เต (อิตาลี: Panforte) เป็นขนมหวานของชาวอิตาลี ลักษณะคล้ายเค้กผลไม้ นิยมทำรับประทานช่วงคริสต์มาส
บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ

บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ (อิตาลี: Bartolomeo Ammanati; 18 มิถุนายน, 1511 - 13 เมษายน, 1592) เป็นสถาปนิกและประติมากรจากเมืองฟลอเรนซ์ อิตาลี
ประวัติ

อัมมานาติเกิดในเมืองเซตติกนาโน ใกล้กับเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากบัคคิโอ บาดิเนลลิ (Baccio Bandinelli) และจาโคโป ซานโซวิโน (Jacopo Sansovino) ได้ช่วยงานซานโซวิโอในการออกแบบสถาปัตยกรรมห้องสมุดซาน มาร์โค แห่งเมืองเวนิส อัมมานาติหลงใหลในรูปแบบของมิเกลแองเจลโลและนำมาใช้ในการออกแบบของตนเอง
อัมมานาติมีความเชี่ยวชาญทางด้านสถาปัตยกรรมมากกว่าการปั้น เขาได้ออกแบบอาคารหลายหลังในกรุงโรม รวมทั้งวิลลากิอูลีอา (Villa Giulia) ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยเป็นการทำงานร่วมกับวิกโนล่า (Vignola) และจิออจิโอ วาซารี (Vasari) นอกจากนี้ยังมีงานต่าง ๆ ใน เมืองลูกา (Lucca) และฟลอเรนซ์ (Florence) อัมมานาติเป็นผู้ทำการก่อสร้างปาลาโซปิตติ (Palazzo Pitti) จนเสร็จสมบูรณ์ (1558-1570) โดยให้ความเคารพต่อแนวทางการออกแบบของบรูเนลเลสกิที่ทิ้งเอาไว้
งานที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาคือ งานสร้างสะพานปอนเตเดลลาทรินิตา (Ponte della Trinità) ในปี ค.ศ. 1569 ส่วนโค้งระหว่างเสาเป็นรูปร่างของทรงวงรี ทำให้เกิดลักษณะของความเบาบางซึ่งแต่งต่างเป็นอย่างมากกับรูปแบบโครงสร้างที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้น ในด้านการใช้งานเป็นประโยชน์ต่อการที่น้ำจะผ่านไปโดยที่โครงสร้างไม่มีการต้านทานกับกระแสน้ำ สะพานแห่งนี้ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1957
เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1592 ที่เมืองฟลอเรนซ์
ปราโต

| ปราโต |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Prato
The Cathedral of Prato
   ธง ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของปราโต 
ปราโตที่ตั้งของปราโตในอิตาลี
พิกัด: 43°52′48″N 11°05′54″E﻿ / ﻿43.88000°N 11.09833°E﻿ / 43.88000; 11.09833
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น:  แคว้นตอสคานา
จังหวัด: ปราโต (PO)
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Matteo Biffoni
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 97.35 ตร.กม. (37.59 ตร.ไมล์)
ความสูง: 65 เมตร (213 ฟุต)
ประชากร (31 ธันวาคม 2017)
 • ทั้งหมด: 193,325 คน
 • ความหนาแน่น: 2,000 คน/ตร.กม. (5,100 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Pratesi
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 59100
รหัสเขตโทรศัพท์: 0574
นักบุญองค์อุปถัมภ์: St. Stephen
วันสมโภชนักบุญ: 26 ธันวาคม
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ปราโต (อิตาลี: Prato) เป็นนครและเทศบาลในแคว้นตอสคานา เมืองหลักของจังหวัดปราโต ประเทศอิตาลี เมืองตั้งอยู่ตีนเขาของมอนเตเรตายา ที่ระดับความสูง 768 เมตร (2,520 ฟุต) ระดับต่ำสุดของเทศบาลคือ 32 เมตร (105 ฟุต) ใกล้กับกัสซีเนดีตาโวลา และจุดสูงสุดของมอนเตกันตากริลโลที่ความสูง 818 เมตร (2,684 ฟุต) มีแม่น้ำบีเซนซีโอ แควแม่น้ำอาร์โน ไหลผ่านเมืองนี้
ประชากรมีเมืองมีมากกว่า 193,000 คน ปราโตเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคว้นตอสคานา และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 ของอิตาลีกลาง เป็นรองกรุงโรมและฟลอเรนซ์
ในอดีตเศรษฐกิจของเมืองปราโตขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมสิ่งทอ หอจดหมายเหตุดาตีนีมีชื่อเสียงด้านการเก็บเอกสารด้านเศรษฐกิจปลายยุคกลางและประวัติศาสตร์การค้า ที่เขียนขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1363 ถึง 1410
บิสกอตตี อาหารประเภทขนมปังกรอบ คิดค้นที่เมืองแห่งนี้ในช่วงยุคกลาง
ปอร์ตีชี

| Portici |
| --- | --- |
เทศบาล
Comune di Portici
   ตราอาร์ม
แผนที่แสดงที่ตั้งของPortici 
ประเทศ: อิตาลี
แคว้น: คัมปาเนีย
จังหวัด: Naples (NA)
Frazioni: Bellavista
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี: Nicola Marrone
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 4.52 ตร.กม. (1.75 ตร.ไมล์)
ความสูง: 29 เมตร (95 ฟุต)
ประชากร (30 September 2012)
 • ทั้งหมด: 55,365 คน
 • ความหนาแน่น: 12,000 คน/ตร.กม. (32,000 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิม: Porticesi
เขตเวลา: UTC+1 (CET)
 • ฤดูร้อน  (เวลาออมแสง): UTC+2 (CEST)
รหัสไปรษณีย์: 80055, 80052
รหัสเขตโทรศัพท์: 081
นักบุญองค์อุปถัมภ์: Cyrus
วันสมโภชนักบุญ: 31 January
เว็บไซต์: เว็บไซต์ทางการ
ปอร์ตีชี (อิตาลี: Portici) เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดเนเปิลส์ ในแคว้นคัมปาเนีย ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี มีพระราชวังปอร์ตีชีตั้งอยู่ เป็นชานเมืองที่อยู่อาศัยและตากอากาศของเมืองเนเปิลส์
↑  "Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011". สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2019.
↑  "Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018". สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2019.
บอสโกแวร์ตีกาเล

| บอสโกแวร์ตีกาเล |
| --- | --- |
th
ข้อมูลทั่วไป
ที่ตั้ง: มิลาน ประเทศอิตาลี
พิกัด: 45°29′09″N 09°11′25″E﻿ / ﻿45.48583°N 9.19028°E﻿ / 45.48583; 9.19028
เริ่มสร้าง: 2009
แล้วเสร็จ: 2014
เปิดใช้งาน: 17 ตุลาคม 2014
ความสูง
หลังคา: 111 เมตร และ 76 เมตร
ข้อมูลทางเทคนิค
พื้นที่แต่ละชั้น: 360,000 ตารางเมตร (3,900,000 ตารางฟุต)
การออกแบบและการก่อสร้าง
สถาปนิก: สตูดิโอโบเอรี: สเตฟาโน โบเอรี, จานันเดรอา บาร์เรกา, โจวันนี ลา วาร์รา
ผู้พัฒนาโครงการ: Developer Hines Italia & COIMA Asset Manager COIMA SGR Property Manager COIMA
รางวัล: International Highrise Award   2014                    Best Tall Building Worldwide   2015                   
บอสโกแวร์ตีกาเล (อิตาลี: Bosco Verticale; แปลว่า ป่าแนวตั้ง) เป็นอาคารระฟ้าคู่ในย่านปอร์ตานูโอวาในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ใกล้กับสถานีรถไฟมีลาโนปอร์ตาการีบัลดี อาคารมีความสูง 111 เมตร (364 ฟุต) และ 76 เมตร (249 ฟุต) ประกอบด้วยต้นไม่มากกว่า 900 ต้น บนพื้นที่ระเบียงกว่า 8,900 ตารางเมตร (96,000 ตารางฟุต) นอกจากนี้ยังมีพื้นที่อีก 11 ชั้นเป็นสำนักงาน ซึ่งพื้นที่ตรงนี้ไม่มีต้นไม้ประดับ อาคารเป็นผลงานออกแบบโดยสตูดิโอโบเอรี (โดยสเตฟาโน โบเอรี, จานันเดรอา บาร์เรกา และโจวันนี ลา วาร์รา) ภายใต้ความร่วมมือกับนักตัดแต่งพืชและนักพฤกษศาสตร์
สถาปนิกสเตฟาโน โบเอรี ผู้ออกแบบอาคาร ระบุว่าอาคารได้รับแรงบันดาลใจมาจากนวนิยายเรื่อง Il barone rampante (1957) ของอีตาโล กัลวีโน ตัวเอกของนวนิยายเรื่องนี้อาศัยอยู่บนต้นไม้ตลอดชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น

Bosco Verticale at Stefano Boeri Architetti
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF 
ประจำชาติ:  เยอรมนี 
↑  สเตลลา: เมษายน 2012
↑  Peri: December 2011
↑  Sclaunich: 2012
↑  Woodward: October 2011
↑  "ispirazioni bosco verticale #tre" (ภาษาอิตาลี). Milan: Stefano Boeri Architetti. สืบค้นเมื่อ 2019-12-14.
ชีโร อิมโมบีเล

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 อิมโมบีเลในชุดทีมชาติอิตาลี ค.ศ. 2015
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ชีโร อิมโมบีเล
วันเกิด:   (1990-02-20) 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 (34 ปี)
สถานที่เกิด:  ตอร์เรอันนุนซีอาตา, อิตาลี
ส่วนสูง:  1.85 m (6 ft 1 in)
ตำแหน่ง:  กองหน้า
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ลาซีโอ
หมายเลข:  17
สโมสรเยาวชน
2002–2008:  Sorrento
2008–2009:  ยูเวนตุส
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2009–2012 |  ยูเวนตุส |  3 |  (0) |
| 2010–2011 |  → Siena (ยืมตัว) |  4 |  (1) |
| 2011 |  → Grosseto (ยืมตัว) |  16 |  (1) |
| 2011–2012 |  → Pescara (ยืมตัว) |  37 |  (28) |
| 2012–2013 |  เจนัว |  33 |  (5) |
| 2013–2014 |  โตรีโน |  33 |  (22) |
| 2014–2015 |  โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ |  24 |  (3) |
| 2015 |  → เซบิยา (ยืมตัว) |  8 |  (2) |
| 2015–2016 |  เซบิยา |  0 |  (0) |
| 2016 |  → โตรีโน (ยืมตัว) |  1 |  (5) |
| 2016– |  ลาซีโอ |  183 |  (129) |
ทีมชาติ‡
| 2009–2010 |  อิตาลี รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี |  6 |  (0) |
| 2009–2013 |  อิตาลี รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี |  16 |  (8) |
| 2014– |  อิตาลี |  54 |  (15) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2021 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2021
ชีโร อิมโมบีเล (อิตาลี: Ciro Immobile; เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลลาซีโอและทีมชาติอิตาลีในตำแหน่งกองหน้า
เขาเริ่มต้นเส้นทางอาชีพกับสโมสร Sorrento ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 เขาย้ายไปยูเวนตุส และถูกปล่อยยืมตัวให้กับสามสโมสรที่แตกต่างกัน ก่อนที่จะย้ายไปเจนัวในปี ค.ศ. 2012 ฤดูกาลถัดมาเขาย้ายไปโตรีโน และได้รับรางวัลผู้ทำประตูสูงสุดในเซเรียอา ซึ่งเขาทำได้ 22 ประตูในการลงเล่น 33 นัด ต่อมาเขาย้ายไปโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ด้วยค่าตัว 18 ล้านยูโร และย้ายไปเซบิยาในปี ค.ศ. 2015 แต่ในปี ค.ศ. 2016 เขากลับมาโตรีโนด้วยสัญญายืมตัว และย้ายไปลาซีโอในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน
อิมโมบีเลลงเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 และอยู่ในชุดผู้เล่นที่แข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล, ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ที่ประเทศฝรั่งเศส และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ซึ่งทีมชาติของเขาชนะเลิศ
สถิติอาชีพ > สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ระดับลีก | ลีก> ลงเล่น | ลีก> ประตู | ถ้วย> ลงเล่น | ถ้วย> ประตู | ยุโรป> ลงเล่น | ยุโรป> ประตู | อื่น ๆ> ลงเล่น | อื่น ๆ> ประตู | ทั้งหมด> ลงเล่น | ทั้งหมด> ประตู |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ยูเวนตุส | 2008–09 | เซเรียอา | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| ยูเวนตุส | 2009–10 | เซเรียอา | 2 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| Siena (ยืมตัว) | 2010–11 | เซเรียบี | 4 | 1 | 2 | 1 | — | — | — | — | 6 | 2 |
| Grosseto (ยืมตัว) | 2010–11 | เซเรียบี | 16 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | — | 16 | 1 |
| Pescara (ยืมตัว) | 2011–12 | เซเรียบี | 37 | 28 | 0 | 0 | — | — | — | — | 37 | 28 |
| เจนัว | 2012–13 | เซเรียอา | 33 | 5 | 1 | 0 | — | — | — | — | 34 | 5 |
| โตรีโน | 2013–14 | เซเรียอา | 33 | 22 | 1 | 1 | — | — | — | — | 34 | 23 |
| โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ | 2014–15 | บุนเดิสลีกา | 24 | 3 | 3 | 3 | 6 | 4 | 1 | 0 | 34 | 10 |
| เซบิยา (ยืมตัว) | 2015–16 | ลาลิกา | 8 | 2 | 3 | 2 | 3 | 0 | 1 | 0 | 15 | 4 |
| โตรีโน (ยืมตัว) | 2015–16 | เซเรียอา | 14 | 5 | 0 | 0 | — | — | — | — | 14 | 5 |
| ลาซีโอ | 2016–17 | เซเรียอา | 36 | 23 | 5 | 3 | — | — | — | — | 41 | 26 |
| ลาซีโอ | 2017–18 | เซเรียอา | 25 | 24 | 4 | 2 | 6 | 6 | 1 | 2 | 36 | 34 |
| ลาซีโอ | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 61 | 47 | 9 | 5 | 6 | 6 | 1 | 2 | 77 | 60 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | ทั้งหมด | 233 | 114 | 20 | 12 | 16 | 10 | 3 | 2 | 272 | 138 |
↑  การแข่งขันฟุตบอลถ้วยในประเทศ ในที่นี้ได้แก่ โกปปาอีตาเลีย, เดเอ็ฟเบ-โพคาล, และโกปาเดลเรย์
1 2  ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
↑  ลงเล่นในเดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ
↑  ลงเล่นในยูฟ่าซูเปอร์คัพ
↑  ลงเล่นในซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
สถิติอาชีพ > ทีมชาติ

| ทีมชาติ | ปี ค> ศ. | ลงเล่น | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
อิตาลี: 
| อิตาลี | 2014 | 9 | 1 |
| อิตาลี | 2015 | 3 | 0 |
| อิตาลี | 2016 | 8 | 4 |
| อิตาลี | 2017 | 10 | 2 |
| อิตาลี | 2018 | 5 | 0 |
| อิตาลี | 2019 | 4 | 3 |
| อิตาลี | 2020 | 3 | 0 |
| อิตาลี | 2021 | 12 | 5 |
| ทั้งหมด | ทั้งหมด | 54 | 15 |