stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก

| จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก Provinsi Nusa Tenggara Barat (อินโดนีเซีย) |
| --- | --- |
จังหวัด
จากบนลงล่างและซ้ายไปขวา : เขารินจานี, เกาะกีลีตราวางัน, หาดมาลีบู เกาะลมบก, ขบวนแห่เจ้าสาว เกาะลมบก, เกินดังเบเล็ก เกาะลมบก, ปูเลาบันตา, พระอาทิตย์ตก เกาะซุมบาวา
   ธง ตรา
คำขวัญ: NTB Gemilang, Ikhtiar Tanpa Henti ("เอ็นเตเบอันรุ่งโรจน์ ความเพียรพยายามที่ไม่มีวันสิ้นสุด")
ที่ตั้งจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตกในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 8°35′S 116°7′E﻿ / ﻿8.583°S 116.117°E﻿ / -8.583; 116.117
ประเทศ:  อินโดนีเซีย
จัดตั้ง: 17 ธันวาคม 1958
เมืองหลัก:  มาตารัม
การปกครอง
 • องค์กร: รัฐบาลประจำภูมิภาคนูซาเติงการาตะวันตก
 • ผู้ว่าการ: ฮาซันนัดดิน (รักษาการ)
 • รองผู้ว่าการ: ตำแหน่งว่าง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 19,708.79 ตร.กม. (7,609.61 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่: ที่ 25
ความสูงจุดสูงสุด: 3,726 เมตร (12,224 ฟุต)
ประชากร (ประมาณการ 2014)
 • ทั้งหมด: 4,702,389 คน
 • อันดับ: ที่ 13
 • ความหนาแน่น: 240 คน/ตร.กม. (620 คน/ตร.ไมล์)
ประชากรศาสตร์
 • กลุ่มชาติพันธุ์: ซาซัก (68%), บีมีส (14%), ซุมบาวา (8%), บาหลี (3%), ดมปูวัน (3%), ชวา (2%)
 • ศาสนา: อิสลาม (96%), ฮินดู (3%), พุทธ (1%) 
 • ภาษา: ภาษาอินโดนีเซีย (ทางการ)
เขตเวลา: UTC+8 (เวลากลางอินโดนีเซีย)
รหัสไปรษณีย์: 80xxx, 81xxx, 82xxx
รหัสโทรศัพท์: (62)3xx
รหัส ISO 3166: ID-NB
ป้ายทะเบียนรถ: DR (ลมบก), EA (ซุมบาวา)
ดัชนีการพัฒนามนุษย์:  0.643 (กลาง)
อันดับดัชนีการพัฒนามนุษย์: ที่ 29 (2014)
เมืองใหญ่สุดเรียงตามพื้นที่: บีมา - 222.25 ตารางกิโลเมตร (85.81 ตารางไมล์)
เมืองใหญ่สุดเรียงตามประชากร: มาตารัม - (402,296 คน - 2010)
อำเภอใหญ่สุดเรียงตามพื้นที่: อำเภอซุมบาวา - 6,643.98 ตารางกิโลเมตร (2,565.26 ตารางไมล์)
อำเภอใหญ่สุดเรียงตามประชากร: อำเภอลมบกตะวันออก - (1,105,671 คน - 2010)
เว็บไซต์: www.ntbprov.go.id
นูซาเติงการาตะวันตก, นูซาเติงการาบารัต (อินโดนีเซีย: Nusa Tenggara Barat) หรือ เอ็นเตเบ (NTB) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ประกอบด้วยส่วนตะวันตกของยกเว้นเกาะบาหลีซึ่งมีฐานะเป็นจังหวัดต่างหาก เมืองมาตารัมบนเกาะลมบกเป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัด
สำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 ระบุว่าจังหวัดนี้มีประชากร 4,496,855 คน ส่วนจำนวนประชากรจากการประมาณล่าสุด (เดือนมกราคม ค.ศ. 2014) อยู่ที่ 4,702,389 คน จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตกมีเนื้อที่ 19,708.79 ตารางกิโลเมตร เกาะที่ใหญ่ที่สุดสองเกาะในจังหวัดคือเกาะลมบกทางตะวันตก และเกาะซุมบาวาที่มีขนาดใหญ่กว่าทางตะวันออก ส่วนเกาะโฟลเร็ซและเกาะซุมบาขึ้นกับจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก
หน่วยการบริหาร

พื้นที่จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตกแบ่งออกเป็น 8 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 117 ตำบลหรือเกอจามาตัน
อำเภอซุมบาวา (Kabupaten Sumbawa)
อำเภอซุมบาวาตะวันตก (Kabupaten Sumbawa Barat)
อำเภอดมปู (Kabupaten Dompu)
อำเภอบีมา (Kabupaten Bima)
อำเภอลมบกกลาง (Kabupaten Lombok Tengah)
อำเภอลมบกตะวันตก (Kabupaten Lombok Barat)
อำเภอลมบกตะวันออก (Kabupaten Lombok Timur)
อำเภอลมบกเหนือ (Kabupaten Lombok Utara)
บีมา (Bima)
มาตารัม (Mataram; เมืองหลัก)
เทศกาลล่าปา

เทศกาลจีน
| เทศกาลล่าปา |
| --- | --- |
ชามโจ๊กล่าปา
ชื่อทางการ: ล่าปาเจี๋ย (臘八節, 腊八节; Làbā Jié)
จัดขึ้นโดย: ชาวจีน
ความสำคัญ: การเฉลิมฉลองส่งท้ายปี, การเฉลิมฉลองการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า
การถือปฏิบัติ: รับประทานโจ๊กล่าปา ฯลฯ
วันที่: วันที่ 8 เดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ
วันที่ในปี 2023: 18 มกราคม
วันที่ในปี 2024: 18 มกราคม
วันที่ในปี 2025: 7 มกราคม
ส่วนเกี่ยวข้อง: วันโพธิ์  โรฮัตสึ (ในประเทศญี่ปุ่น)  เทศกาลอื่นที่เกี่ยวข้อง  วันวิสาขบูชา (ในประเทศศรีลังกา พม่า ไทย กัมพูชา ลาว)
เทศกาลล่าปา (จีน: 臘八節) เป็นวันหยุดตามประเพณีของจีนที่จัดขึ้นในวันที่ 8 ของเดือนล่า (หรือล่าเยฺว่ 臘月) คือเดือน 12 ตามปฏิทินจีน ถือเป็นการเริ่มต้นของช่วงเทศกาลตรุษจีน ในวันเทศกาลนี้มีประเพณีรับประทานโจ๊กล่าปา
เทศกาลล่าปาไม่ได้มีการกำหนดวันแน่นอนจนกระทั่งในยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้เมื่อได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธ จึงมีการกำหนดให้วันที่ 8 ของเดือน 12 เป็นวันเทศกาล ซึ่งถือเป็นวันตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าด้วย ดังนั้นธรรมเนียมประเพณีหลายอย่างของเทศกาลล่าปาจึงมีความเกี่ยวข้องกับศาสนาพุทธ เทศกาลนี้เทียบได้โดยตรงกับเทศกาลโรฮัตสึของญี่ปุ่นและวันโพธิ์ของเอเชียใต้
ประวัติ

ชื่อของเทศกาลล่าปาบ่งบอกถึงวันที่บนปฏิทินจีน ล่าเป็นชื่อของเดือน 12 และเดือนสุดท้าย ส่วนปามีความหมายว่า "แปด" ในจีนยุคโบราณ เลข "แปด" สื่อถึงการบวงสรวงถึงเทพเจ้า 8 องค์ในช่วงท้ายปี
เทศกาลในรูปแบบดั้งเดิมมีการเฉลิมฉลองโดยการบวงสรวงแก่เทพเจ้าและบรรพบุรุษเพื่อขอพรให้มีโชคลาภ สุขภาพ ความปลอดภัย และการเก็บเกี่ยวได้ผลดีในปีใหม่ คำว่าล่าเดิมหมายถึงการบวงสรวงเหล่านี้
หลังจากศาสนาพุทธแพร่หลายในจีนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 เทศกาลล่าปาได้ถูกใช้เพื่อเป็นที่รำลึกถึงการตรัสรู้ของพระโคตมพุทธเจ้า และมีการกำหนดวันที่ที่แน่นอน (วันที่ 8 ของเดือน 12) ในยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้
ในยุคราชวงศ์ชิง พิธีกรรมของเทศกาลล่าปาจัดขึ้นในวัดยงเหอในกรุงปักกิ่ง
ประเพณี

เทศกาลล่าปาถือเป็นการเป็นเริ่มต้นของเทศกาลตรุษจีนซึ่งจะอยู่ในช่วงอีกประมาณ 3 สัปดาห์ให้หลัง
ประเพณีเก่าแก่คือการตีกลองเพื่อขับไล่โรคภัยไข้เจ็บ การปฏิบัติเช่นนี้มีต้นกำเนิดมาจากประเพณีโบราณของการใช้เวทมนตร์ และยังคงมีการปฏิบัติในสถานที่ต่าง ๆ เช่นในอำเภอซิน-ฮฺว่า มณฑลหูหนาน
ประเพณี > โจ๊กล่าปา

บทความหลัก: โจ๊กล่าปา
ตามธรรมเนียมแล้ว การรับประทานโจ๊กล่าปาเป็นองค์ประกอบสำคัญของเทศกาลนี้ มีเรื่องเล่าในตำนานจำนวนมากที่เล่าถึงต้นกำเนิดของโจ๊กล่าปา เรื่องเล่าหนึ่งกล่าวว่าโจ๊กล่าป่ามีต้นกำเนิดในยุคราชวงศ์ซ่ง โดยมีอารามพุทธที่แจกจ่ายโจ๊กให้กับผู้คนเพื่อเป็นเกียรติแก่เรื่องราวที่ศากยมุนี (พระโคตมพุทธเจ้า) ตรัสรู้ในวันที่ 8 เดือน 12 หลังพระองค์เสวยปายาส
โจ๊กล่าปาหรือล่าปาโจว (臘八粥; Làbāzhōu) เป็นที่นิยมอย่างมากในหลายสถานที่ในประเทศจีน ใช้ข้าว ถั่ว ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว และผลไม้แห้งหลายชนิดเป็นส่วนผสมหลัก ผู้คนเชื่อว่าโจ๊กล่าปาดีต่อสุขภาพในฤดูหนาว
โจ๊กล่าป่ายังเป็นที่รู้จักในอีกชื่อว่า "โจ๊กแปดสมบัติ" หรือ "ปาเป่าโจว" (八宝粥; Bā bǎo zhōu) และมักทำด้วยส่วนผสมตั้งแต่ 8 อย่างขึ้นไปที่สื่อถึงโชคดี แปดเป็นเลขมงคลในประเทศจีน และคำว่าปาในล่าปาก็มีความหมายถึงเลขแปด
โจ๊กล่าปามีหลากหลายรูปแบบในภูมิภาคต่าง ๆ ของจีน ส่วนผสมมีตั้งแต่ธัญพืชผสม เช่น ข้าว ข้างฟ่าง และข้าวบาร์เลย์, ถั่วและผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว เช่น ถั่วเขียว ถั่วอาซูกิ เมล็ดบัว ถั่วลิสง วอลนัต และเกาลัด, ผลไม้แห้ง เช่น พุทราจีน ลำไย ลูกเกด และเก๋ากี้, ส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ผักและเนื้อสัตว์
ประเพณี > กระเทียมล่าปา

อาหารในเทศกาลล่าป่าอีกอย่างหนึ่งคือกระเทียมล่าปาซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากในภาคเหนือของจีน คำว่ากระเทียมในภาษาจีนคือซฺว่าน (蒜; suàn) ซึ่งพ้องเสียงคำว่าซฺว่าน (算; suàn) ที่มีความหมายว่า "คำนวณ" และกล่าวกันว่าในเทศกาลล่าปา ธุรกิจต่าง ๆ ควรจัดทำงบดุลและคำนวนรายรับรายจ่ายของปีนั้น ๆ กระเทียมล่าปาทำโดยการแช่กระเทียมในน้ำส้มสายชู กระเทียมล่าปาจะแช่ในน้ำส้มสายชูตั้งแต่เทศกาลล่าปาจนถึงเทศกาลตรุษจีน จากนั้นกระเทียมและน้ำส้มสายชูก็จะถูกใช้ร่วมกับเกี๊ยวเจี่ยวจึ (餃子) ในช่วงเทศกาลตรุษจีน
ในวัฒนธรรมประชานิยม

เทศกาลล่ามีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องนวนิยายเรื่องมังกรทลายฟ้าของกิมย้ง
ในปี ค.ศ. 2011 กูเกิลเผยแพร่กูเกิล ดูเดิลเพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลล่าป่า
แหล่งข้อมูลอื่น

"腊八节". Netor网同纪念 (ภาษาจีน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-01-08.
"沖縄エコツアー-沖縄の風習編". のんびりゆっくり沖縄自然体験エコツアー (ภาษาญี่ปุ่น). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-14.
กระเทียมล่าปา
เซลีน ดิออน

สำหรับอัลบั้มเพลงในชื่อเดียวกันนี้ ดูที่ เซลีนดิออน (อัลบั้ม)
| เซลีน ดียง CC OQ |
| --- | --- |
ดียง ใน ค.ศ. 2012
เกิด: เซลีน มารี โกลแด็ต ดียง  (1968-03-30) 30 มีนาคม ค.ศ. 1968 (56 ปี) ชาร์เลอมาญ รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา
อาชีพ: นักร้อง นักแสดง เจ้าของกิจการ นักการกุศล
ปีปฏิบัติงาน: ค.ศ. 1980–ปัจจุบัน
คู่สมรส: เรอเน อองเชลีล (สมรส 1994; เสียชีวิต 2016)
บุตร: 3 คน
บิดามารดา: อาดดีมา ดียง (บิดา) เทเรส ตองกาย ดียง (มารดา)
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง:  ป็อป  อาร์แอนด์บี  ชองซง  ซอฟต์ร็อก  กอสเปล 
เครื่องดนตรี: เสียงร้อง
ค่ายเพลง:  ซีบีเอส  อีพิก  โคลัมเบีย  550  Legacy 

เว็บไซต์: celinedion.com
 
เซลีน มารี โกลแด็ต ดียง (อักษรโรมัน: Céline Marie Claudette Dion) หรือ เซลีน ดียง (อักษรโรมัน: Céline Dion; สัทอักษรสากล: /seɪlɪn dɪɒn/ไฟล์:Fr-Céline-Dion.oga) หรือ เซลีน ดิออน ตามสำเนียงภาษาอังกฤษ (สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งแคนาดา ชั้นจตุรถาภรณ์ (OC), สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งเกแบ็ก ชั้นจตุรถาภรณ์ (OQ) และสมาชิกเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงโดเนอร์แห่งฝรั่งเศส ชั้นเบญจมาภรณ์) เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2511 เป็นนักร้อง นักประพันธ์ดนตรี และนักแสดงชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส เซลีนเกิดในครอบครัวใหญ่ เริ่มต้นการเป็นนักร้องโดยใช้ภาษาฝรั่งเศส หลังจากที่เรอเน อองเชลีล ผู้จัดการส่วนตัวของเธอ (ต่อมาคือสามี) จำนองบ้านของเขาเพื่อเป็นทุนในการออกอัลบั้ม ลาวัวดูบองดีเยอ อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสชุดแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 เซลีนได้ออกอัลบั้มภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกในชื่อว่า ยูนิซัน อันเป็นจุดเริ่มต้นของเธอในวงการเพลงป๊อปสากลในสหรัฐอเมริกา และโลก
ดนตรีของเซลีนได้รับอิทธิพลในแนวดนตรีหลายแนว ตั้งแต่ป็อปปูลาร์, กอสเปล, บัลลาด, คลาสสิก, อาร์แอนด์บี, แจ๊ซ, ประสานเสียง และร็อก กับทั้งสหภาษาตั้งแต่ภาษาญี่ปุ่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน ภาษาสเปน ภาษาอังกฤษ ภาษาแอฟริกาน และภาษาอิตาลี เซลีนได้รับข้อวิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ ถึงความสามารถและพลังในการร้องเพลงของเธอ ในปี พ.ศ. 2547 เซลีนมียอดขายรวมมากกว่า 175 ล้านชุดทั่วโลก และได้รับรางวัลเวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส สำหรับการก้าวขึ้นเป็นหนึ่งในศิลปินหญิงที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล นอกจากนี้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โซนี่ บีเอ็มจีประกาศว่าเซลีน ดิออนมียอดขายกว่า 200 ล้านชุดทั่วโลก
ประวัติ > วัยเยาว์และก้าวแรกแห่งความสำเร็จ

เซลีน ดิออน เกิดวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่ชาร์เลอมาญ เขตชานเมืองทางตะวันออกของเมืองมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา เป็นบุตรคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 14 คน ของนายอาดดีมา ดียง (Adhémar Dion) และนางเทเรส ตองกาย (Thérèse Tanguay) ซึ่งเป็นชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส ครอบครัวนี้มีความผูกพันกับเสียงดนตรีเป็นอย่างมาก ดังเห็นได้จากการที่บิดาและมารดาตั้งชื่อเธอว่า "เซลีน" (ฝรั่งเศส: Celine) ตามบทเพลงชื่อ "เซลีน" อันเป็นผลงานการขับร้องโดย Hugues Aufray นักร้องชาวฝรั่งเศส เมื่อครั้งวัยเยาว์เซลีนร่วมร้องเพลงกับพี่น้องของเธอใน Le Vieux Baril บาร์เปียโนอันเป็นกิจการของครอบครัวเธอ และฝันที่จะเป็นนักร้อง โดยในปี พ.ศ. 2537 เซลีนให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร พีเพิล ว่า "ฉันคิดถึงครอบครัวและบ้านของฉัน แต่ฉันไม่เคยเสียใจที่ฉันเสียเวลาช่วงวัยรุ่นไป ฉันมีความฝันเดียว ฉันอยากเป็นนักร้อง"
เมื่ออายุ 12 ปี แม่และพี่ชายของเธอประพันธ์เพลงให้แก่เซลีน ซึ่งเป็นเพลงแรกในชีวิตของเธอ ชื่อ "เซอเนเตเกิงแรฟว์" (ฝรั่งเศส: Ce n'était qu'un rêve, "มันเป็นเพียงแค่ฝัน") ไมเคิล พี่ชายของเธอได้ส่งเพลงนี้ให้แก่เรอเน อองเชลีล หลังจากเรอเนได้ฟังเพลงนี้แล้ว จึงตัดสินใจปั้นนักร้องคนใหม่ขึ้น เขาจำนองบ้านของเขาเพื่อเป็นทุนในการออกอัลบั้มแรกให้แก่เซลีนในชื่อว่า ลาวัวดูบองดีเยอ (ฝรั่งเศส: La voix du bon Dieu) (มีการเล่นคำโดยอาจหมายถึง "เสียงของพระเจ้า" หรือ "วิถีทางแห่งพระเจ้า") ในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งกลายเป็นเพลงอันดับ 1 ในท้องถิ่นในเวลานั้น ดนตรีของเธอได้รับความนิยมมากขึ้น เมื่อเธอเข้าร่วมการประกวดการขับร้องเพลงในเทศกาลการขับร้องสากล จัดโดยบริษัท ยามาฮ่า (อังกฤษ: Yamaha World Song Festival) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เธอได้รับรางวัล "ขวัญใจนักดนตรี" จากการลงคะแนนเสียงของคณะดนตรีในวันดังกล่าว (อังกฤษ: Coveted Musician's Award for Top Performer) และได้รับเหรียญทองรางวัล "เพลงยอดเยี่ยม" ในเพลง "แตลมองเชดามูร์ปูร์ตัว" (ฝรั่งเศส: Tellement j'ai d'amour pour toi, "ฉันมีรักมากมายเพื่อคุณ")
ในปี พ.ศ. 2526 เซลีนเป็นนักร้องชาวแคนาดาคนแรกที่ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำของฝรั่งเศสในซิงเกิล "ดามูร์อูดามีตีเย" (ฝรั่งเศส: D'amour ou d'amitié, "รักหรือเพื่อน") เซลีนยังได้รับรางวัลเฟลิกซ์ในสาขา "นักร้องหญิงยอดเยี่ยม" (อังกฤษ: Best Female performer) และ "นักร้องหน้าใหม่แห่งปี" (อังกฤษ: Discovery of the Year) นอกจากนี้เซลีนยังประสบความสำเร็จมากขึ้นทั้งในยุโรป เอเชีย และออสเตรเลีย หลังจากเข้าร่วมประกวดร้องเพลงรายการยูโรวิชัน ในปี พ.ศ. 2531 โดยขับร้องเพลง "เนอปาร์เตปาซองมัว" (ฝรั่งเศส: Ne partez pas sans moi, "อย่าไปโดยไม่มีฉัน") อย่างไรก็ตามเธอก็ยังไม่ประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา เหตุผลส่วนหนึ่งคือ เธอร้องเพลงภาษาฝรั่งเศส จนกระทั่งเมื่อเธออายุ 18 ปี เธอเห็นการแสดงของไมเคิล แจ็กสัน เธอบอกกับเรอเนว่าเธออยากเป็นนักร้องดั่งไมเคิล แจ็กสัน เรอเนมั่นใจในความสามารถของเธอ จึงเริ่มเปลี่ยนภาพลักษณ์ของเธอสู่ความเป็นสากลมากขึ้น เช่น เข้ารับการผ่าตัดทางทันตกรรมเพื่อให้เธอดูดีขึ้น และเรียนภาษาอังกฤษกับ École Berlitz ในปี พ.ศ. 2532 ณ จุดนี้เองที่ได้ผันชีวิตของเธอสู่นักร้องระดับสากล
ในปี พ.ศ. 2532 ระหว่างการจัดคอนเสิร์ตทัวร์ แองกอยีโตทัวร์ เสียงของเซลีนได้รับบาดเจ็บ เธอได้ปรึกษา William Gould แพทย์เฉพาะทางโสตศอนาสิกวิทยา เขายื่นคำขาดให้เธอเข้ารับการผ่าตัดเส้นเสียงหรือเลือกที่จะงดใช้เสียงตลอด 3 สัปดาห์ เซลีนเลือกอย่างหลังและผ่านการฝึกใช้เสียงกับ William Riley ทั้ง Gould และ Riley ให้ความเห็นว่า "เธอไม่รู้วิธีการร้องและเธอได้ใช้เสียงเธออย่างเลวร้าย"
ประวัติ > 2546-50 อะนิวเดย์...

ช่วงต้นปี พ.ศ. 2545 เซลีนได้ประกาศลงนามในการแสดงที่มีชื่อว่า อะนิวเดย์... (อังกฤษ: A New Day...) โดยเปิดการแสดงที่โรงแรมซีซ่าร์พาเลซ ลาสเวกัส เป็นเวลา 3 ปี รวมจำนวนการแสดงกว่า 600 รอบ 5 วันต่อสัปดาห์ ความเคลื่อนไหวครั้งนี้เป็น "หนึ่งในการตัดสินใจด้านธุรกิจที่ชาญฉลาดในรอบปีโดยศิลปินเพียงคนเดียว" เซลีนได้รับแรงบันดาลการแสดงชุดนี้จากการไปชมการแสดงชุด โอ อันเป็นผลงานการสร้างสรรค์โดยฟรังโก ดรากอน (ฝรั่งเศส: Franco Dragone) ระหว่างการพักจากงานดนตรีของเธอ การแสดงเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2546 ในโรงละครโคลอสเซียม จำนวน 4, 000 ที่นั่งซึ่งออกแบบเพื่อการแสดงนี้โดยเฉพาะ การแสดงนี้สร้างสรรค์โดยฟรังโก ดรากอน โดยผสมผสานระหว่างการเต้น, ดนตรี และแสงสี ในการแสดงเซลีนร้องเพลงยอดนิยมของเธอ พร้อมกับขบวนนักเต้นและอุปกรณ์พิเศษมากมาย ไมค์ เวเธอร์ฟอร์ด นักวิจารณ์รู้สึกว่าในตอนแรก เซลีนไม่ผ่อนคลายเท่าที่ควร ในตอนนั้นมันยากที่จะหานักร้องที่ร้องเพลงท่ามกลางเวทีที่ประดับสิ่งตกแต่งมากมาย พร้อมขบวนนักเต้น อย่างไรก็ตาม เขาได้ให้ความเห็นว่า การแสดงสามารถให้ความสุขได้ง่ายมากขึ้น เนื่องจากเซลีนพัฒนาการวางตัวบนเวที และเสื้อผ้าที่เรียบง่ายมากขึ้น
การแสดงนี้ได้รับการตอบรับจากผู้ชมเป็นอย่างดี แม้มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ถึงราคาบัตรเข้าชมที่แพงเกินไป แต่การแสดงขายบัตรหมดเกือบทุกรอบตั้งแต่เปิดการแสดงเมื่อปี พ.ศ. 2546 การแสดงชุดนี้ออกแบบท่าเต้นโดยเมีย ไมเคิล นักออกแบบท่าเต้นที่มีชื่อเสียงระดับโลก จากรายงานของ โพลสตาร์ เซลีนมียอดจำหน่ายบัตร 322, 000 ใบ ทำรายได้กว่า 43.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วงต้นปี พ.ศ. 2548 และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 บัตรเข้าชมขายหมด 315 รอบจาก 384 รอบ
นอกจากนี้ในช่วงท้ายปี พ.ศ. 2548 เซลีนทำรายได้มากกว่า 76 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดการแสดงที่ทำรายได้สูงสุดประจำปี 2005 ในอันดับที่ 6 อะนิวเดย์... เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่ 6 ในสหรัฐอเมริกา สืบเนื่องจากความสำเร็จของการแสดง เซลีนได้เซ็นสัญญาขยายระยะเวลาการแสดงถึงท้ายปี พ.ศ. 2550 จนเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2550 ได้ประกาศว่าการแสดงรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยบัตรการแสดงช่วงหลังเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 ได้ขายหมดตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ในส่วนของสื่อบันทึกการแสดง ได้ออกจำหน่ายในชื่อว่า ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์... ในรูปแบบดีวีดี และบลูเรย์ ออกจำหน่ายในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ในยุโรป และวันรุ่งขึ้นในอเมริกาเหนือ ส่วนในประเทศไทยได้ออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2551
ประวัติ > 2554 ถึงปัจจุบัน เซลีน ซ็องซาต็องดร์ และ เลิฟด์มีแบ็กทูไลฟ์

จากบทสัมภาษณ์ใน นิตยสารพีเพิล ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เซลีนประกาศว่าเธอจะกลับไปแสดงยังซีซาร์สพาเลสในนครลาสเวกัสในการแสดงชุด เซลีน เป็นการแสดงทั้งสิ้น 3 ปี โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2554 เธอกล่าวว่าการแสดงชุดนี้จะรวม "ทุกเพลงของฉันที่เป็นที่รู้จักกันอย่างดีที่ทุกคนอยากได้ยิน" รวมไปถึงเพลงที่คัดสรรจากภาพยนตร์คลาสสิกของฮอลลีวูด เซลีนประกาศว่าเธอกำลังทำงานในสองอัลบั้มใหม่ทั้งภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษโดยร่วมกับเอ. อาร์. ราห์แมน ผู้ได้รับรางวัลอะคาเดมีสาขาดนตรี ซึ่งประพันธ์เพลงใหม่ให้เธอสองเพลง
การเตรียมการในการกลับมาของเธอสู่ลาสเวกัส ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ เซลีนได้ให้บทสัมภาษณ์พิเศษในรายการ เดอะโอปราห์วินฟรีย์โชว์ ขณะการแสดงในฤดูกาลสุดท้ายซึ่งเป็นครั้งที่ 27 ในการเยือนรายการดังกล่าว และกล่าวถึงการแสดงที่ซีซาร์พาเลซของเธอรวมถึงครอบครัวของเธอ นอกจากนี้เธอยังร่วมแสดงในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 81 ซึ่งถือเป็นครั้งที่ 6 โดยขับร้องเพลง "สไมล์" ในช่วงรำลึกศิลปินในอดีต ในวันที่ 4 กันยายน เซลีนร่วมในงาน เอ็มดีเอเลเบอร์เทเลธอน 2011 (2011 MDA Labor Telethon) โดยเปิดคลิปที่บันทึกไว้ก่อนหน้านี้ในเพลง "โอเพนอาร์มส" จากการแสดงที่ลาสเวกัสของเธอ ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554 OWN Network ได้ปฐมทัศน์สารคดีเกี่ยวกับชีวิตของเซลีนตั้งแต่ก่อนการคลอดบุตรชายแฝดของเธอรวมไปถึงขั้นตอนการผลิตการแสดงที่ลาสเวกัสในชื่อ "Celine: 3 Boys and a New Show" หรือ "เซลีน: บุตรชาย 3 คนกับการแสดงชุดใหม่" สารคดีดังกล่าวได้รับการจัดอันดับที่สองของ OWN ในแคนาดา ในเดือนตุลาคม FlightNetwork.com ได้จัดทำผลสำรวจสอบถามผู้ร่วมสัมภาษณ์ 780 คน ว่าผู้มีชื่อเสียงคนใดที่คุณอยากนั่งข้าง ๆ ตอนอยู่บนเครื่องบิน โดยเซลีนได้รับเลือกสูงสุดในร้อยละ 23.7 เช่นเดียวกับในเดือนกันยายน เซลีนได้ออกจำหน่ายน้ำหอมลำดับที่ 14 ชื่อ "ซิกเนเจอร์" (Signature) ในวันที่ 15 กันยายน เซลีนปรากฏในคอนเสิร์ต คอนแชร์โต: วันไนต์อินเซ็นทรัลปาร์ค ของอานเดรอา โบเชลลี ณ เซ็นทรัลปาร์ค นิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2555 เซลีนได้แสดงในงานเทศกาลแจ็สแอนด์บลูส์ประจำปี ค.ศ. 2012 ในจาไมกา
ในช่วงเดือนเมษายนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เซลีนเข้าบันทึกเสียงสำหรับอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษชุดใหม่ของเธอ อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสใช้ชื่อว่า ซ็องซาต็องดร์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ส่วนอัลบั้มภาษาอังกฤษเลื่อนกำหนดการออกจำหน่ายเป็นวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ในชื่อ เลิฟด์มีแบ็กทูไลฟ์ ซึงเธอได้ร่วมงานกับนักประพันธ์เพลงและโปรดิวเซอร์ที่หลากหลาย และได้บันทึกเสียงร่วมกับเน-โยและสตีวี วันเดอร์ โดยออกซิงเกิลแรกเพลง "เลิฟด์มีแบ็กทูไลฟ์" เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2556 จากความสำเร็จของอัลบั้ม ซ็องซาต็องดร์ เซลีนจึงได้จัดทัวร์คอนเสิร์ต ซ็องซาต็องดร์ทัวร์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ในประเทศเบลเยียมและฝรั่งเศส
ชีวิตส่วนตัว

เซลีนพบเรอเน อองเชลลีล สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเธอครั้งแรกในปี พ.ศ. 2523 เมื่อเธออายุได้ 12 ปี และเรอเนอายุ 38 ปี ภายหลังที่เธอและมารดาส่งเดโมเทปในเพลงที่พวกเขาประพันธ์กันเอง ทั้งสองเริ่มต้นความสัมพันธ์ในปี พ.ศ. 2530 หมั้นในปี พ.ศ. 2534 จนกระทั่งเข้าพิธีสมรสในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2537 ณ โบสถ์นอร์ต-เดม บาซิลิกา ในเมืองมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ทั้งสองจัดพิธีสมรสกันอีกครั้งในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2543 ณ เมืองลาสเวกัส เซลีนนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 เซลีนเข้ารับการผ่าตัด ณ คลินิกกำเนิดบุตรในนิวยอร์กเพื่อเพิ่มโอกาสการตั้งครรภ์ ต่อมาเธอตัดสินใจใช้วิธีเด็กหลอดแก้วแทนจนกระทั่งให้กำเนิดบุตรคนแรกในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2544 ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 เรอเนประกาศว่าเซลีนตั้งครรภ์แฝดคู่ได้ 14 สัปดาห์แล้ว ภายหลังการทดลองเด็กหลอดแก้วกว่า 6 ครั้ง ในวันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เซลีนได้ให้กำเนิดบุตรแฝดชายของเธอในเวลา 11:11 น. และ 11:12 น. ตามลำดับ ณ ศูนย์การแพทย์เซนต์แมรี ณ เวสค์ปาล์มบีช รัฐฟลอริด้า แฝดทั้งสองได้ชื่อว่า "เอ็ดดี" ตามเอ็ดดี มาร์เนย์ นักประพันธ์เพลงคนโปรดของเซลีน และ "เนลสัน "ตามเนลสัน เมดัลลา อดีตประธานาธิบดีของแอฟริกาใต้ เซลีนปรากฏในภาพปกนิตยสาร พิเพิล ในฉบับวนที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2553 พร้อมบุตรแฝดทั้งสองของเธอ เซลีนถ่ายแบบพร้อมบุตรชายแรกเกิดของเธอบนปกนิตยสาร เฮลโล! ของแคนาดาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2553
กิจกรรมการกุศลและงานอื่น ๆ > งานอื่น ๆ

นอกจากการร้องเพลงแล้ว เซลีนยังได้เปิดแฟรนไชส์ร้านอาหารฝรั่งเศสชื่อว่า "Nickels Grill" ในปี พ.ศ. 2533 และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 สายการบินแห่งชาติแคนาดาได้เลือกเซลีน ดิออน เป็นพรีเซ็นเตอร์โปรโมตแคมเปญเที่ยวบินพิเศษ และเครื่องบินใหม่ของสายการบิน โดยเลือกเพลง "ยูแอนด์ไอ" (อังกฤษ: You and I) ซึ่งเป็นผลงานการขับร้องของเซลีน เป็นเพลงหลักในการโปรโมตครั้งนี้ นอกจากนี้เซลีนยังออกจำหน่ายผลิตภัณฑ์น้ำหอมและแว่นตา โดยเซ็นสัญญากับบริษัทโคตี้ จำกัด ในด้านการดูแลการผลิต และล่าสุดเซลีนได้ออกจำหน่ายน้ำหอมชื่อ "เซลีนดิออน" รุ่นเซนเซชันแนล (อังกฤษ: Sensational) และในเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 เซลีนเตรียมออกจำหน่ายน้ำหอมรุ่นใหม่ลำดับที่ 6 ในชื่อว่า ชิก น้ำหอมตราเซลีน ดิออน ได้รับรางวัลมากมาย เช่น รายวัล FiFi 2 รางวัล โดยตั้งแต่เริ่มการจำหน่ายน้ำหอมของเธอตั้งแต่ พ.ศ. 2545 น้ำหอมของเธอทำรายได้กว่า 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
กิจกรรมการกุศลและงานอื่น ๆ > กิจกรรมการกุศล

บทความหลัก: มูลนิธิเซลีนดิออน
เซลีนได้ให้ความช่วยเหลือมูลนิธิ, องค์กรการกุศลทั่วโลก โดยเฉพาะกองทุนเพื่อผู้ป่วยโรคซิสติก ไฟโบรสิสของแคนาดา (อังกฤษ: Canadian Cystic Fibrosis Foundation (CCFF)) ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากคาเรน หลานสาวของเธอที่เสียชีวิตด้วยโรคซิสติก ไฟโบรสิสตั้งแต่อายุ 16 ปี ในปี พ.ศ. 2546 เซลีนได้เข้าร่วมในโครงการจัดคอนเสิร์ตวันเด็กโลก (อังกฤษ: World Children's Day) ร่วมกับจอช โกรแบน และ Yolanda Adams มีผู้ร่วมสนับสนุนเช่น แม็คโดนัลด์ รายได้จากการจัดงานครั้งนี้ได้บริจาคแก่มูลนิธิเด็กกว่า 100 ประเทศทั่วโลก รวมถึงองค์กรเกี่ยวกับสุขภาพของเด็ก นอกจากนี้เซลีนยังเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ของมูลนิธิ T.J. Martell กองทุนของเจ้าหญิงไดอาน่าแห่งเวลส์ และกองทุนด้านสุขภาพและการศึกษาอีกมากมาย เซลีนร่วมบริจาคเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยพายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา และยังเคยจัดรายการการกุศลหาทุนช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิ จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดียเมื่อปลายปี พ.ศ. 2547 ซึ่งมียอดบริจาครวมกว่า 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และล่าสุดหลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่มณฑลเสฉวนของจีนเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 เซลีนบริจาคเงิน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐแก่กองทุนเพื่อเด็กและเยาวชนของจีน พร้อมสาสน์แสดงความเสียใจอีกด้วย
ผลงาน > ผลงานเพลง

เซลีน ดิออน มีผลงานด้านดนตรีมากมาย ด้านล่างนี้เป็นผลงานของเซลีน ดิออน ในขณะที่สังกัดค่ายโซนีมิวสิกที่บันทึกในห้องบันทึกเสียง ผลงานของเซลีน ดิออนดูได้ที่ ผลงานอัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน และ ผลงานซิงเกิลของเซลีน ดิออน
| --- | --- |
 อัลบั้มภาษาอังกฤษที่บันทึกในห้องบันทึกเสียง 2533: ยูนิซัน  2535: เซลีนดิออน  2536: เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ  2539: ฟอลลิ่งอินทูยู  2540: เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ  2545: อะนิวเดย์แฮสคัม  2546: วันฮาร์ต  2547: มิราเคิล  2550: เทกกิงแชนเซส  2556: วอร์เตอร์แอนด์อะเฟลม:  อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่บันทึกในห้องบันทึกเสียง 2530: แองก็อกยีโต  2534: ดียงชองเตอปลามงดง  2538: เดอ  2542: ซีลซูฟฟีเซแดมเม  2545: อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป  2550: แดล  2555: ซ็องซาต็องดร์
ผลงาน > ผลงานเพลง > ซิงเกิล

ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อซิงเกิลที่ขึ้นอันดับดีที่สุด 5 อันดับของ แคนาดา, สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศส สำหรับรายชื่อซิงเกิลทั้งหมดดูที่ ผลงานซิงเกิลของเซลีน ดิออน
| ปี | ซิงเกิล | อันดับสูงสุด> แคนาดา | อันดับสูงสุด> สหรัฐอเมริกา | อันดับสูงสุด> สหราชอาณาจักร | อันดับสูงสุด> ฝรั่งเศส |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2533 | "แวร์ดัสมายฮาร์ตบีตนาว" | 6 | 4 | 72 | 20 |
| 2535 | "อิฟยูอาสกต์มีทู" | 3 | 4 | 57 | — |
| 2535 | "บิวตีแอนด์เดอะบีสต์ " | 2 | 9 | 9 | — |
| 2536 | "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" | 1 | 1 | 4 | 3 |
| 2536 | "เอิงการ์ซงปาก็อมเลโซตร์ (ซิกกี)" | — | — | — | 1 |
| 2537 | "ธิงทไวซ์" | 13 | 95 | 1 | -- |
| 2538 | "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" | -- | -- | 7 | 1 |
| 2538 | "เชอเซปา" | — | — | — | 1 |
| 2539 | "บีคอสยูเลิฟด์มี" | 1 | 1 | 5 | 19 |
| 2539 | "อิตส์ออลคัมมิงแบ็กทูมีนาว" | 2 | 2 | 3 | 13 |
| 2540 | "ออลบายมายเซลฟ์" | — | 4 | 6 | 5 |
| 2540 | "เทลล์ฮิม" | 12 | — | 3 | 4 |
| 2541 | "เดอะรีซัน" | — | — | 11 | 1 |
| 2541 | "มายฮาร์ตวิลโกออน" | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 2541 | "อิมมอร์ทอลิตี" | — | — | 5 | 15 |
| 2541 | "แอมยัวร์แองเจิล" (ร้องกับ R. Kelly) | 37 | 1 | 3 | 97 |
| 2541 | "ซีลซูฟฟีเซแดมเม " | — | — | — | 4 |
| 2543 | "ไอว็อนต์ยูทูนีดมี" | 1 | — | — | — |
| 2544 | "ซูเลอวอง" (คู่กับ การู) | 14 | — | — | 1 |
| 2545 | "อะนิวเดย์แฮสคัม" | 2 | 22 | 7 | 23 |
| 2546 | "ไอโดรฟออลไนต์" | 1 | 45 | 27 | 22 |
| 2546 | "ตูลอร์เดซอม" | 2 | — | — | 3 |
| 2548 | "เชอเนอวูอูบลีปา" | 1 | — | — | 2 |
| 2550 | "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซล-ลา)" | — | — | — | 1 |
| ซิงเกิลอันดับ 1 | ซิงเกิลอันดับ 1 | 8 | 5 | 4 | 8 |
ผลงาน > คอนเสิร์ตทัวร์

| ปี (พ> ศ.) | ชื่อทัวร์ | รูปแบบ/ชื่อสื่อบันทึกการแสดง |
| --- | --- | --- |
| 2526-2527 | คอนเสิร์ตทัวร์เลเชอแมงเดอมาแมซง  Les chemins de ma maison tournée | ไม่มี |
| 2528 | คอนเสิร์ตทัวร์เซปูร์ตัว  C'est pour toi tournée | ไวนิล เซลีน ดิออน อองกงแซร์ |
| 2531 | คอนเสิร์ตทัวร์แองกอญีโต  Incognito tournée | ไม่มี |
| 2533-2534 | คอนเสิร์ตทัวร์ยูนิซัน Unison Tour | วิดีโอ  ยูนิซัน |
| 2535-2536 | คอนเสิร์ตทัวร์เซลีนดิออน  Celine Dion Tour | ไม่มี |
| 2537-2538 | คอนเสิร์ตทัวร์เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ  The Colour of My Love Tour | ดีวีดี, วีซีดี, วิดีโอ เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต; ซีดี อาโลแล็งปียา |
| 2538 | คอนเสิร์ตทัวร์เดอ  D'eux Tour | ดีวีดี, วิดีโอ ไลฟ์อาปารี; ซีดี ไลฟ์อาปารี |
| 2539-2540 | คอนเสิร์ตทัวร์ฟอลลิงอินทูยู  Falling into You Tour | ดีวีดี, วีซีดี, วิดีโอไลฟ์อินเมมฟิส  |
| 2541-2542 | คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ Let's Talk About Love Tour | ดีวีดี, วีซีดี โอเกอร์ดูสตาด ; ซีดี โอเกอร์ดูสตาด |
| 2546– 2550 | อะนิวเดย์... A New Day... | ดีวีดี, บลูเรย์ ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์...; ซีดี อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส |
| 2551-2552 | คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซสTaking Chances Tour | ดีวีดี, บลูเรย์ เซลีนซูร์เลแปลน; ดีวีดี, บลูเรย์ เซลีน: ธรูดิอายส์ออฟเดอะเวิลด์; ดีวีดี/ซีดี เทกกิงแชนเซสเวิลด์ทัวร์: เดอะคอนเสิร์ต |
| 2554-2557 | เซลีน  Celine | ไม่มี |
| 2556 | ซ็องซาต็องดร์ทัวร์  Sans attendre Tour | ดีวีดี, บลูเรย์, ซีดี เซลีน... อูว์นเซิลฟัว / ไลฟ์ 2013 |
ผลงาน > ผลงานการแสดง > ละครชุด

ทัชด์บายแอนแองเจิล (อังกฤษ: Touched by an Angel)
เดอะแนนนี (อังกฤษ: The Nanny)
ลาเฟอเรอร์เดอเซลีน (ฝรั่งเศส: La fureur de Céline)
เดเฟลอร์ซูร์ลาแนช (ฝรั่งเศส: Des fleurs sur la neige)