stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วัดตรีมิตร

| วัดตรีมิตร |
| --- | --- |

ที่ตั้ง: ตำบลสะเตงนอก อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: ธรรมยุติกนิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดตรีมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตงนอก อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา
วัดตรีมิตรได้รับอนุญาตให้สร้างวัด เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2519 และได้รับประกาศตั้งวัด เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โดยมีนายสุธี บุญสวัสดิ์ เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 ฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อวันจันทร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
วัดตรีมิตร ได้รับการร่วมบริจาคทุนทรัพย์ซื้อที่ดินโดยนายสุธี บุญสวัสดิ์ จำนวน 3 แปลง มีเนื้อที่ 4 ไร่ 51.6/10 ตารางวา ของนายเอื้อน แก้วสังข์ไชย จำนวน 1 แปลง มีเนื่อที่ 1 ไร่ 1 งาน 29.9/10 ตารางวา ของนายไพรัตน์ พงษ์สุวรรณศิริ จำนวน 1 แปลง มีเนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 20.4/10 ตารางวา รวมที่ดินของวัดทั้งหมด 8 ไร่ 1 งาน 9/3/10 ตารางวา เป็นจำนวนเงิน 200,000 บาท (สองแสนบาทถ้วน) โดยมีพระพิศิษฐ์วินัยการ (สุระ ภูริปญฺโญฺ)  เป็นผู้อำนวยการสร้าง มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูวุฒิธรรมาภรณ์ (วุฒิ ธม์มธโช) แต่งตั้งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ต่อมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 นางแฉล้ม จงศิริกุล ได้ถวายที่ดินให้แก่วัดตรีมิตร 1 แปลง จำนวน 1 ไร่ 98.8/10 ตารางวา มีเนื้อที่ดินติดกับที่ดินของวัดด้านหลัง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือพระประธานในอุโบสถ หน้าตัก 99 นิ้ว สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชประทานนามพระประธานว่า "พระพุทธไทยมงคลเฉลิมพระชนมพรรษา" สร้างในวโรกาศที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงเฉลิมพระชนมพรรษา ครบ 6 รอบ 72 พรรษา เมื่อปีพุทธศักราช 2542
รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล

ที่หยุดรถไฟในหมู่บ้านขชุรี
บทความนี้แสดงรายชื่อ สถานีรถไฟในประเทศเนปาล
ประเทศเนปาลมีทางรถไฟ 1 สาย ซึ่งเป็นสายย่อยแยกมาจากทางหลักในประเทศอินเดีย วิ่งระหว่างเมืองชัยนคร-ชนักปุระ มีส่วนต่อขยายไปยังเมือง Bardibas
รายชื่อสถานีรถไฟ > ในปัจจุบัน

สถานีชัยนคร เมืองชัยนคร (รัฐพิหาร,  อินเดีย) สถานีเปลี่ยนขนาดความกว้างรางรถไฟ เนื่องจากใช้รางต่างขนาดกัน (1,676 mm (5 ft 6 in)/762 mm (2 ft 6 in))
สถานีขชุรี หมู่บ้านขชุรีจันหา
สถานีมหินาถปุระ หมู่บ้านฐาทีชิชหา
สถานีศาหีทสโรชนคร หมู่บ้านทุหพี
สถานีไพเทหี หมู่บ้านอิทหรวา
Perbaha, Deuri Parwaha
สถานีชนักปุระ เมืองชนักปุระ
รายชื่อสถานีรถไฟ > ในอดีต

สถานีพิชัลปุระ เมืองพิชัลปุระ ปิดทำการเนื่องจากสะพานขาด
สถานีรักเสาล์ ไปยังสถานีพีรคันช์ และสถานีอัมเลขคันช์ (ขนาดความกว้างราง 762 mm (2 ft 6 in))
รายชื่อสถานีรถไฟ > ในอนาคต

ระยะทาง 16 กิโลเมตร จาก Naxalbari ไปยัง Kankarvitta
ระยะทาง 15 กิโลเมตร จาก Jogbani ไปยัง Biratnagar
ถนนเนปาลคันช์
Nautanwa
Bhairahawa
New Jalpaiguri (Siliguri)
Kankarbhitta
Jogbani ไปยัง Biratnagar - สำรวจพื้นที่ในปี ค.ศ. 2008
Bijalpura พร้อมส่วนต่อขยายไป Bardibas
Madhubani
ชัยนคร (เปลี่ยนไปใช้รางขนาดกว้าง)
ชนักปุระ
Bardibas
ลำดับเหตุการณ์

1924 : เริ่มก่อสร้างทางรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj
1927 : เปิดให้บริการทางรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj ใช้ในการขนส่งสินค้า
1937 : เปิดให้บริการทางรถไฟสาย Jaynagar - ชนกปุระ ให้บริการขนส่งผู้โดยสาร
1990 : ปิดทำการรถไฟสาย Raxaul - Birgunj - Amlekhgunj
1994 : นำเข้าตู้โดยสาร และหัวรถจักรแซดดีเอ็ม 5 คัน เพื่อนำมาใช้ในสายชนกปุระ
1998 : หัวรถจักรแซดดีเอ็ม-5 จำนวนสองคัน ถูกส่งมอบ
2004 : เปิดให้บริการทางรถไฟสายโกลกาตา - Raxaul - Sirsiya
2007 : แผนก่อสร้างทางรถไฟระยะทาง 174 กิโลเมตร จาก Birgunj ไปยังกาฐมาณฑุ
2008 : สำรวจพื้นที่เส้นทางก่อสร้างอื่น ๆ ในอนาคต
2010 : มีแผนก่อสร้างรถไฟข้ามประเทศเนปาล
2011 : มีแผนก่อสร้างรถไฟใต้ดิน แต่ติดปัญหางบประมาณ
ดูเพิ่ม

การรถไฟเนปาล
การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล
การขนส่งระบบรางในประเทศเนปาล
วัคซีนตับอักเสบเอ

วัคซีนไวรัสตับอักเสบเอเป็นวัคซีนที่สามารถป้องกันเชื้อไวรัสตับอักเสบเอ ความมีประสิทธิภาพของวัคซีนนี้อยู่ที่ประมาณ 95% และคงประสิทธิภาพเป็นเวลาอย่างน้อยสิบห้าปีและอาจยืนยาวไปตลอดชีวิต จำนวนการให้วัคซีนที่แนะนำคือสองเข็ม โดยให้เข็มแรกเมื่อเด็กอายุครบหนึ่งขวบ การให้วัคซีนสามารถทำได้โดยการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
องค์การอนามัยโลก (WHO) แนะนำให้ประเทศที่พบโรคนี้ในระดับปานกลาง ใช้วัคซีนนี้ในฐานะวัคซีนมาตรฐานสากล แต่ทั้งนี้ไม่แนะนำให้ใช้ในพื้นที่ที่พบการแพร่กระจายของโรคได้บ่อย เนื่องจากโดยทั่วไปคนทุกคนสามารถสร้างภูมิคุ้มกันโรคเองได้เมื่อได้รับเชื้อในวัยเด็ก ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อ (CDC) แนะนำการฉีดวัคซีนให้กับผู้ใหญ่ที่มีความเสี่ยงสูงและเด็กทุกคน
ผลข้างเคียงขั้นรุนแรงนั้นพบได้น้อยมาก ความเจ็บปวดที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีนในเด็กพบได้ประมาณ 15% และในผู้ใหญ่จำนวนครึ่งหนึ่ง วัคซีนไวรัสตับอักเสบเอส่วนใหญ่จะมีส่วนประกอบของเชื้อไวรัสที่ไม่มีฤทธิ์ และมีเพียงส่วนน้อยที่เป็นเชื้ออ่อนฤทธิ์ ทั้งนี้ไม่แนะนำให้ใช้วัคซีนชนิดเชื้ออ่อนฤทธิ์กับผู้ที่อยู่ระหว่างการตั้งครรภ์หรือผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ วัคซีนสูตรผสมต่างๆ ของวัคซีนป้องกันไวรัสตับอักเสบเอนั้นมีทั้งการผสมร่วมกับวัคซีนไวรัสตับอักเสบบีหรือไทฟอยด์
ประเทศในยุโรปได้อนุมัติการใช้วัคซีนป้องกันไวรัสตับอักเสบเอเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2534 และในสหรัฐอเมริกาในปี 2538 วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดซึ่งจำเป็นต่อระบบสุขภาพระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน ราคาของวัคซีนนี้ในสหรัฐอเมริกาอยู่ที่ระหว่าง 50 ถึง 100 เหรียญสหรัฐฯ
ข้อมูลอ้างอิง

1 2 3 4 5  "WHO position paper on hepatitis A vaccines – June 2012" (PDF). Wkly Epidemiol Rec. 87 (28/29): 261-76. 2012 Jul 13. PMID 22905367. {{cite journal}}: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: |date= (help)
↑  Ott JJ, Irving G, Wiersma ST (December 2012). "Long-term protective effects of hepatitis A vaccines. A systematic review". Vaccine. 31 (1): 3–11. doi:10.1016/j.vaccine.2012.04.104. PMID 22609026.{{cite journal}}:  CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
↑  "Hepatitis A In-Short". CDC. July 25, 2014. สืบค้นเมื่อ 7 December 2015.
↑  Patravale, Vandana; Dandekar, Prajakta; Jain, Ratnesh (2012). Nanoparticulate drug delivery perspectives on the transition from laboratory to market (1. publ. ed.). Oxford: Woodhead Pub. p. 212. ISBN 9781908818195.
↑  "19th WHO Model List of Essential Medicines (April 2015)" (PDF). WHO. April 2015. สืบค้นเมื่อ May 10, 2015.
↑  Hamilton, Richart (2015). Tarascon Pocket Pharmacopoeia 2015 Deluxe Lab-Coat Edition. Jones & Bartlett Learning. p. 314. ISBN 9781284057560.
วัดทองนพคุณ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

สำหรับวัดทองนพคุณแห่งอื่น ดูที่ วัดทองนพคุณ
| วัดทองนพคุณ |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดทองนพคุณ, วัดบางแสม
ที่ตั้ง: ตำบลท่าข้าม อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระครูจันทสุวรรณสาร
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทองนพคุณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ตั้งวัด 38 ไร่ 3 งาน 28 ตารางวา
วัดทองนพคุณ หรือประชาชนนิยมเรียกว่า วัดบางแสม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2479	มีนายชื้น นางขำ ทองนพคุณ เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 มีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระอธิการจ้อย ปุญฺญสุวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูจันทสุวรรณสาร ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ตั้งแต่  พ.ศ. 2520 เป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ 18 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะภายในวัดประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 มีลักษณะก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงบุษบก สองชั้น ยกพื้นโปร่ง สูงประมาณ 1.70 เมตร มีมังกรพันรอบเสาทั้งสี่ต้น หัวมังกรจะอยู่ด้านหน้าของหอระฆัง รวมถึงมีระฆังอยู่โดยรอบเสาทั้งสี่ต้น จำนวน 4 ใบ เป็นฝีมือช่างในท้องถิ่น ชั้นบนของหอระฆังมีพระพุทธรูปปางห้ามญาติประดิษฐานอยู่ มีนามว่า สักยะมุณีศรีนพคุณ
รถไฟความเร็วสูงแบ่งตามประเทศ

เครือข่ายรถไฟความเร็วสูงที่ใช้งานได้ในปัจจุบัน ของแต่ละประเทศ
ดูเพิ่ม

รถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย
รถไฟความเร็วสูงในโลก พฤษภาคม 2010[ลิงก์เสีย] โดย สหภาพการรถไฟนานาชาติ
ความหนาแน่นของรถไฟความเร็วสูงในกลุ่มประเทศยุโรป
ความหนาแน่นของรถไฟความเร็วสูงในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออก
ประเทศโดยรถไฟความเร็วสูง
วัดทองนพคุณ

วัดทองนพคุณ อาจหมายถึง
วัดทองนพคุณ (กรุงเทพมหานคร) ณ แขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
วัดทองนพคุณ (จังหวัดกาญจนบุรี) จังหวัดกาญจนบุรี
วัดทองนพคุณ (จังหวัดฉะเชิงเทรา) จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดทองนพคุณ (จังหวัดชัยนาท) จังหวัดชัยนาท
วัดทองนพคุณ (จังหวัดเพชรบุรี)  ณ ตำบลบางจาก อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี
วัดทองนพคุณ (อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย) อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม
วัดทองนพคุณ (อำเภอแกดำ) (หมากค่า) อำเภอแกดำ จังหวัดมหาสารคาม
วัดทองนพคุณ (จังหวัดอุบลราชธานี) ณ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี
มหานคร (รายการโทรทัศน์)

| มหานคร |
| --- | --- |
ประเภท: วาไรตี้โชว์ เกมโชว์
พัฒนาโดย: บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) (2549-2550)
เสนอโดย: กนก รัตน์วงศ์สกุล ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ ธงชัย ประสงค์สันติ พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์ เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา
ประเทศแหล่งกำเนิด: ไทย
ภาษาต้นฉบับ: ภาษาไทย
การผลิต
ความยาวตอน: 120 นาที
ออกอากาศ
เครือข่าย: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (พ.ศ. 2549 – พ.ศ. 2550) บั้งไฟ แชนแนล (ออกอากาศซ้ำในปี พ.ศ. 2549)
ออกอากาศ: 2 มกราคม พ.ศ. 2550 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
มหานคร เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้โชว์ พร้อมสาระความรู้และสร้างสรรค์สังคม ที่รวบรวมเรื่องราวมากมายหลากหลายรสชาติ หลากหลายแง่มุม พร้อมพรั่งด้วยอรรถรสแห่งวิถีชีวิต สังคม และวัฒนธรรม ของทุกมหานครในโลกไม่ว่าจะเป็นใจกลางเมืองใหญ่ เมืองมหาอำนาจ เมืองที่เจริญแล้ว เมืองที่กำลังพัฒนา ชานเมือง หรือแม้แต่ในตรอกซอกซอย พร้อมที่จะอวดสายตาให้ทุกคนได้สัมผัส ผลิตรายการโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2550 จนถึงครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ทุกวันอังคารเวลา 22.30 – 00.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันยุติการแพร่ภาพออกอากาศแล้ว
รูปแบบของรายการ

รายละเอียดของรายการแบ่งออกเป็นช่วงต่าง ๆ ดังนี้
รูปแบบของรายการ > สามัคคีมหานคร

เป็นช่วงของการพูดคุย สนทนา ในรูปแบบของการคุยเป็นทีมในเนื้อหาที่เป็นที่สนใจของประชาชน ไม่ว่าจะเป็นละครยอดฮิต นักฟุตบอลดัง นักร้องลูกทุ่ง พร้อมการแสดงสุดพิเศษจากทีมแขกรับเชิญ
รูปแบบของรายการ > เดียววาไรตี้

เป็นช่วงที่ ด.ช. พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์ (น้องเดียว) ที่มีฉายาว่า "เด็กมหัศจรรย์" จากรายการ เกมทศกัณฐ์เด็ก จะมานำเสนอสารพัดเรื่องราวสนุกสนานกับ เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา (หม่ำ จ๊กมก) และ ธงชัย ประสงค์สันติ
รูปแบบของรายการ > มหานครค้นหา

ทางรายการจะทำการออกสืบค้นเรื่องราวทุกอย่างที่น่าสนใจ โดยพบกับความพิศวงและความน่าสนใจของมหานครต่าง ๆ ของไทย และสุดยอดสถิติแห่งมหานคร ทั้งนี้เรื่องที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในรายการ จะมีถ้วยรางวัลของผู้ว่ามหานครมอบให้เป็น "มหานครมหานิยม" อีกด้วย
รูปแบบของรายการ > สัมผัสมหานครทั่วโลกผ่านดาวเทียม

ทางรายการจะนำเสนอวิถีชีวิตของผู้คนในเมืองหลวงต่าง ๆ ทุกประเทศทั่วโลก รวมทั้งสัมผัสวิถีชีวิตของคนไทยในต่างแดน พร้อมเปิดโอกาสให้ญาติพี่น้องได้พบกันผ่านดาวเทียมยิงตรงจากอเมริกา ถึงทุกจังหวัดในประเทศไทย
รูปแบบของรายการ > เกร็ดที่สุดแห่งเรื่องราวของมหานคร

ทางรายการจะนำเสนอเรื่องราวที่เป็นที่สุดในประเทศในด้านข้อมูลสถิติ หรือเรื่องราวแปลกประหลาด ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยให้ได้รับชม
รูปแบบของรายการ > มหานครของปลอม

ทางรายการจะให้มาท้าพิสูจน์ของปลอม ด้วยฝีมือ "เซียนของปลอม" ที่ได้รับเชิญมาร่วมรายการ ถ้าทำการพิสูจน์ได้ถูกต้องจะได้ของรางวัลกลับไป
รูปแบบของรายการ > มหานครสงสัย

ทางรายการจะนำเสนอประเด็นและคลี่คลายเกี่ยวกับข้อสงสัยต่าง ๆ ที่มีอยู่ทั่วไปในโลก
วัดทองบน

| วัดทองบน |
| --- | --- |


ชื่อสามัญ: วัดทองบน, วัดทองเอม, วัดนอก
ที่ตั้ง: เลขที่ 670 ถนนพระรามที่ 3 แขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร 10120
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
เจ้าอาวาส: พระมหาอาทิตย์ อมโร (ป.ธ.7)
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทองบน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 670 ถนนพระราม 3 แขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร รหัสไปรษณีย์ 10120 ปัจจุบัน พระมหาอาทิตย์ อมโร เจ้าคณะแขวงยานนาวา เป็นเจ้าอาวาสวัดทองบน รูปที่ 8 พ.ศ. 2557–ปัจจุบัน
สันนิษฐานว่าวัดทองบนสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2423 จากคำบอกเล่า มีคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งชื่อ ปู่ทอง ย่าเอม ได้บริจาคที่ดินแปลงหนึ่งสร้างวัด ตั้งชื่อว่า วัดทองเอม ตามชื่อของผู้สร้าง โดยมีพระอาจารย์พัดเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงปู่ขำเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 2 หลังจากนั้น เมื่อวัดว่างเจ้าอาวาสไม่มีผู้ดูแล ปู่ทองจึงออกบวชเป็นพระภิกษุเพื่อปกครองดูแลวัดในช่วงนั้น ฝ่ายย่าเอมก็บวชเป็นชีรักษาศีลอุโบสถอยู่ในวัดนี้เช่นเดียวกัน ต่อมาในสมัยของพระอาจารย์เพิ่ม เจ้าอาวาสรูปที่ 4 ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดทองบน" ยังมีประชาชนเรียกชื่อวัดอีกนามหนึ่งว่า วัดนอก เพราะตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนอกสวน คู่กับวัดในหรือวัดดอกไม้
ในสมัยแรก วัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ประมาณ 4 - 5 รูป มีกุฏิ 2 หลัง และสร้างเพิ่มขึ้นอีก 4 หลังรวมเป็น 6 หลัง ต่อมาปี พ.ศ. 2490 กุฏิไฟไหม้ 2 หลัง พังไปตามสภาพ 2 หลัง ในสมัยพระอาจารย์สมร เจ้าอาวาสรูปที่ 6 ได้สร้างเพิ่มขึ้นอีก 4 หลัง รวมเป็น 6 หลังเท่าเดิม เนื่องจากวัดทองบนตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาจึงเกิดน้ำท่วมตลอดทั้งปี อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ชำรุดทรุดโทรมมาก ในสมัยพระมหารส รกฺขิตธมฺโม เจ้าอาวาสรูปที่ 7 ได้พัฒนาวัดอย่างต่อเนื่องเรื่อยมา ปัจจุบันวัดทองบนได้รับประกาศแต่งตั้ง จากมหาเถรสมาคม อนุมัติจัดตั้งสำนักเรียนวัดทองบน เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2565 และสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดกรุงเทพมหานคร แห่งที่ 68 โดยใช้ศาลาอเนกประสงค์ขนาดใหญ่ 2 ชั้น เป็นที่เรียนนักธรรมและบาลีของพระภิกษุ สามเณรและปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน
วัดทองนาปรัง

| วัดทองนาปรัง |
| --- | --- |

ชื่อสามัญ: วัดทองนาปรัง, วัดทอง
ที่ตั้ง: เลขที่ 106 หมู่ที่ 5 ซอยบางไผ่ ซอย 7 ถนนบางไผ่พัฒนา ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี 11000
ประเภท: วัดราษฎร์
นิกาย: มหานิกาย
 สถานีย่อยพระพุทธศาสนา
วัดทองนาปรัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านทองนาปรัง ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา
วัดทองนาปรังเป็นวัดโบราณ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335
อาคาร เสนาสนะ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หน้าบันมีรูปปั้นพระพิฆเนศและเทวดาขอพร มีช่อฟ้าใบระกา ประตูอุโบสถแกะสลักเป็นวิจิตรศิลป์ประดิษฐานพระพุทธรูป 3 องค์ ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 พร้อมพระอัครสาวกซ้ายขวา หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2483 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาปฏิบัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ วิหารซึ่งประดิษฐานรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาส และมณฑปซึ่งประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง ภายในวัดยังมีบ้านทรงไทยซึ่งประดิษฐานพระรูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระสุพรรณกัลยา และสมเด็จพระเอกาทศรถ ศาลเจ้าแม่กวนอิมซึ่งมีลักษณะเป็นเก๋งจีน บ้านแม่โพสพ–เรือนแม่คงคา ศาลเจ้าแม่ให้โชคลาภ ศาลท้าวมหาพรหม และเสาหลักเมือง
รัฐและดินแดนสหพันธ์ของประเทศมาเลเซีย

รัฐและดินแดนสหพันธ์ของประเทศมาเลเซีย เป็นการแบ่งเขตการปกครองของประเทศมาเลเซีย ซึ่งเป็นประเทศสหพันธรัฐ ประกอบไปด้วยรัฐ (Negeri) 13 แห่ง และดินแดนสหพันธ์ (Wilayah Persekutuan) 3 แห่ง
รัฐและดินแดนสหพันธ์

| ตราสัญลักษณ์ | ธง | รัฐ/ดินแดนสหพันธ์ | เมืองหลวง | เมืองเจ้าผู้ครอง | ประชากร | พื้นที่ทั้งหมด (ตร> กม.) | ความหนาแน่นของประชากร (ต่อ ตร> กม.) | อักษรนำหน้าในป้ายทะเบียนรถ | รหัสพื้นที่โทรศัพท์ | ตัวย่อ | ISO | FIPS | ภูมิภาค | ประมุขแห่งรัฐ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | ดินแดนสหพันธ์แห่งกัวลาลัมเปอร์ | กัวลาลัมเปอร์ | - | 1,627,172 | 243 | 6,696 | W | 03 | KUL | MY-14 |  | มาเลเซียตะวันตก | - |
|  |  | ดินแดนสหพันธ์แห่งลาบวน | วิกทอเรีย | - | 85,272 | 91 | 937 | L | 087 | LBN | MY-15 | MY15 | มาเลเซียตะวันออก | - |
|  |  | ดินแดนสหพันธ์แห่งปูตราจายา | ปูตราจายา | - | 67,964 | 49 | 1,387 | Putrajaya | 03 | PJY | MY-16 |  | มาเลเซียตะวันตก | - |
|  |  | รัฐยะโฮร์ | โจโฮร์บะฮ์รู | มัวร์ | 3,233,434 | 19,210 | 168 | J | 07, 06 (มัวร์และตังกัก) | JHR | MY-01 | MY01 | มาเลเซียตะวันตก | สุลต่าน |
|  |  | รัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) | อาโลร์เซอตาร์ | อานักบูกิต | 1,890,098 | 9,500 | 199 | K | 04 | KDH | MY-02 | MY02 | มาเลเซียตะวันตก | สุลต่าน |
|  |  | รัฐกลันตัน | โกตาบารู | โกตาบารู | 4,500,100 | 15,099 | 97 | D | 09 | KTN | MY-03 | MY03 | มาเลเซียตะวันตก | สุลต่าน |
|  |  | รัฐมะละกา | มะละกา | - | 788,706 | 1,664 | 474 | M | 06 | MLK | MY-04 | MY04 | มาเลเซียตะวันตก | ผู้ว่าการรัฐ |
|  |  | รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน | เซอเริมบัน | เซอรีเมอนันตี | 997,071 | 6,686 | 149 | N | 06 | NSN | MY-05 | MY05 | มาเลเซียตะวันตก | ยัมตวนเบอซาร์ (ยังดีเปอร์ตวนเบอซาร์) |
|  |  | รัฐปะหัง | กวนตัน | เปอกัน | 1,443,365 | 36,137 | 40 | C | 09, 03 (เกินติง), 05 (แคเมอรอน) | PHG | MY-06 | MY06 | มาเลเซียตะวันตก | สุลต่าน |
|  |  | รัฐเประ | อีโปะฮ์ | กัวลากังซาร์ | 2,258,428 | 21,035 | 107 | A | 05 | PRK | MY-08 | MY07 | มาเลเซียตะวันตก | สุลต่าน |
|  |  | รัฐปะลิส | กางาร์ | อาเรา | 227,025 | 821 | 277 | R | 04 | PLS | MY-09 | MY08 | มาเลเซียตะวันตก | รายา |
|  |  | รัฐปีนัง | จอร์จทาวน์ | - | 1,520,143 | 1,048 | 1,451 | P | 04 | PNG | MY-07 | MY09 | มาเลเซียตะวันตก | ผู้ว่าการรัฐ |
|  |  | รัฐซาบะฮ์ | โกตากีนาบาลู | - | 3,120,040 | 73,631 | 42 | S | 087-089 | SBH | MY-12 | MY16 | มาเลเซียตะวันออก | ผู้ว่าการรัฐ |
|  |  | รัฐซาราวัก | กูจิง | - | 2,420,009 | 124,450 | 19 | Q | 081-086 | SWK | MY-13 | MY11 | มาเลเซียตะวันออก | ผู้ว่าการรัฐ |
|  |  | รัฐเซอลาโงร์ | ชะฮ์อาลัม | กลัง | 5,411,324 | 8,104 | 668 | B | 03 | SGR | MY-10 | MY12 | มาเลเซียตะวันตก | สุลต่าน |
|  |  | รัฐตรังกานู | กัวลาเตอเริงกานู | กัวลาเตอเริงกานู | 1,015,776 | 13,035 | 78 | T | 09 | TRG | MY-11 | MY13 | มาเลเซียตะวันตก | สุลต่าน |
ดูเพิ่ม

รายชื่อธงในประเทศมาเลเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น

Local government in Malaysia
| ด ค กรัฐและดินแดนสหพันธ์ของประเทศมาเลเซีย |
| --- | --- | --- |
| รัฐ |  กลันตัน  เกอดะฮ์ (ไทรบุรี)  ซาบะฮ์  ซาราวัก  เซอลาโงร์  ตรังกานู  เนอเกอรีเซิมบีลัน  ปะลิส  ปะหัง  ปีนัง  เประ  มะละกา  ยะโฮร์  |  |
| ดินแดนสหพันธ์ |  กัวลาลัมเปอร์  ปูตราจายา  ลาบวน  |  |
| ด ค กเขตการปกครองระดับแรกของประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- |
รัฐเอกราช:  กรีซ1  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ จังหวัด  นครพิเศษ  คาซัคสถาน1  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย1  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น1  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี1  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน1  รัสเซีย1  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย  อินโดนีเซีย1  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์1  อุซเบกิสถาน  โอมาน 
รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์:  เซาท์ออสซีเชีย  ไต้หวัน  นอร์เทิร์นไซปรัส  อับคาเซีย 
ดูเพิ่ม: รายชื่อเขตการปกครอง  1มีพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่นอกทวีปเอเชีย
| ด ค กเขตการปกครองแบ่งตามประเทศในทวีปเอเชีย |
| --- | --- | --- |
| รัฐเอกราช |  กรีซ1  กัมพูชา  กาตาร์  เกาหลีใต้  เกาหลีเหนือ  คาซัคสถาน1  คีร์กีซสถาน  คูเวต  จอร์เจีย1  จอร์แดน  จีน  ซาอุดีอาระเบีย  ซีเรีย  ไซปรัส  ญี่ปุ่น1  ติมอร์-เลสเต  ตุรกี1  เติร์กเมนิสถาน  ทาจิกิสถาน  ไทย  เนปาล  บรูไน  บังกลาเทศ  บาห์เรน  ปากีสถาน  ปาเลสไตน์  พม่า  ฟิลิปปินส์  ภูฏาน  มองโกเลีย  มัลดีฟส์  มาเลเซีย  เยเมน1  รัสเซีย1  ลาว  เลบานอน  เวียดนาม  ศรีลังกา  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  สิงคโปร์  อัฟกานิสถาน  อาเซอร์ไบจาน1  อาร์มีเนีย  อินโดนีเซีย1  อินเดีย  อิรัก  อิสราเอล  อิหร่าน  อียิปต์1  อุซเบกิสถาน  โอมาน  |  |
| รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์ |  เซาท์ออสซีเชีย  ไต้หวัน  นอร์เทิร์นไซปรัส  อับคาเซีย  |  |
ดูเพิ่ม: รายชื่อเขตการปกครอง  1มีพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่นอกทวีปเอเชีย
ยงอิน

| ยงอิน 용인시 |
| --- | --- |
นครใหญ่
การถอดเสียงภาษาเกาหลี
 • ฮันกึล: 용인시
 • ฮันจา: 龍仁市
 • อักษรโรมันปรับปรุง: Yongin-si
 • แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Yong'in-si
ศาลาว่าการนครยงอิน
   ธง

ประเทศ: เกาหลีใต้
ภูมิภาค: ซูโดกว็อน
การแบ่งเขตการปกครอง: 3 "คู" (เขต), 1 "อึบ" (เมือง), 6 มย็อน (ตำบล), 22 ทง (แขวง)
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 591.36 ตร.กม. (228.33 ตร.ไมล์)
ประชากร (กันยายน พ.ศ. 2557)
 • ทั้งหมด: 973,778 คน
 • ความหนาแน่น: 1,646.67 คน/ตร.กม. (4,264.9 คน/ตร.ไมล์)
 • ภาษาถิ่น: คย็องกี
เว็บไซต์: เว็บไซต์สำนักงานนครยงอิน
ยงอิน เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ เป็นเมืองสำคัญในเขตเมืองหลวงโซลและปริมณฑล มีประชากรเกือบ 1 ล้านคน เมืองยงอินมีการพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วในศตวรรษที่ 21 วัดได้จากการที่เมืองนี้มีประชากรเพิ่มขึ้นมากที่สุดในเกาหลีใต้ ทั้งยงอินยังเป็นที่ตั้งของเอเวอร์แลนด์และสวนน้ำแคริปเบี่ยนเบย์  ซึ่งเป็นสวนน้ำและสวนสนุกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเกาหลีใต้ และยังมีหมู่บ้านเกาหลีโบราณที่ใหญ่ที่สุดตั้งอยู่ด้วย
ยงอินมีพื้นที่ใกล้เคียงกับโซล โดยประกอบไปด้วยย่านชุมชนเมืองหนาแน่นอย่างเขตซูจีและเขตคีฮึง และพื้นที่ชนบทกึ่งเมืองอย่างเขตชออิน พื้นที่เขตเมืองยงอินตั้งอยู่ใกล้กับเมืองหลวง และสามารถเดินทางโดยใช้รถยนต์จากใจกลางเมืองโซลโดยใช้เวลาประมาณ 30 ถึง 40 นาทีโดยประมาณผ่านทางด่วนคย็องบูหรือทางด่วนโซล–ยงอิน, รถไฟสายบุนดัง, รถไฟสายซินบุนดัง หรือรถบัสมหานครโซล รถไฟสายซินบุนดังซึ่งมีความเร็ว 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมงจะขยายไปถึงเขตซูจีในปลายปี พ.ศ. 2558 ซึ่งจะทำให้ชาวเมืองยงอินสามารถเดินทางไปสถานีคังนัมได้ภายในเวลา 20 ถึง 30 นาที รถไฟสายบุนดังได้ขยายไปทางใต้ถึงสถานีคีฮึง เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 เพื่อเชื่อมสายเอเวอร์ไลน์ที่จะขยายไปสู่สวนสนุกเอเวอร์แลนด์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 รถไฟสายบุนดังได้ขยายสู่สถานีซูว็อนซึ่งอยู่ในรถไฟใต้ดินโซล สาย 1
เมืองยงอินเป็นที่ตั้งของหลายมหาวิทยาลัย ที่มีชื่อเสียงเช่น มหาวิทยาลัยยงอิน ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านกีฬา, มหาวิทยาลัยมย็องจี (วิทยาเขตยงอิน), มหาวิทยาลัยฮันกุกภาษาและกิจการต่างประเทศ (วิทยาเขตยงอิน), มหาวิทยาลัยตำรวจ, มหาวิทยาลัยคังนัม (ชื่อมาจากสถานที่ตั้งเก่าซึ่งอยู่ เขตคังนัม, โซล), วิทยาลัยยงอินซงดัมและมหาวิทยาลัยดันกุก  ส่วนโรงเรียนเช่น โรงเรียนนานาชาติคย็องกีซูว็อน และ โรงเรียนเวิร์ลไอบี ซึ่งมีหลักสูตรสำหรับนักศึกษาต่างชาติตั้งอยู่ระหว่างเขตเมืองซูว็อนกับยงอิน
ประวัติ

ถึงแม้จะมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่ามีมนุษย์มาตั้งถิ่นฐานที่เมืองยงอินตั้งแต่คริสศตวรรษที่ 5 แต่เมืองยงอินเพิ่งได้รับการยกสถานะเป็นนครเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539
เขตการปกครอง

ดูเพิ่ม: เขตการปกครองของประเทศเกาหลีใต้
ยงอินแบ่งการปกครองออกเป็น 3 คู (เขต) :
เขตชออิน
เขตคีฮึง
เขตซูจี
การคมนาคม

รถไฟของเมืองยงอินเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซล ส่วนรถไฟสายบุนดังก็ขยายเข้าสู่เมืองยงอิน มี สถานีจุ๊กจ็อน, สถานีโบจ็อง, สถานีคูซ็อง, สถานีซินกัน, สถานีคีฮึง และสถานีซังกัล โดยขยายโดยตรงเข้าสู่สถานีซูว็อน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 สายเอเวอร์ไลน์ ซึ่งเป็นทางรถไฟสายใหม่ได้เปิดดำเนินการ โดยเชื่อมกับสายบุนดังที่สถานีคีฮึง ตั้งแต่ปี 2559 เป็นต้นไปพื้นที่เขตซูจีจะมีสถานีจากสายซินบุนดังเพิ่มอีก 4 สถานี ซึ่งจะทำให้ผู้ที่พักอาศัยในเขตซูจีสามารถเดินทางถึงสถานีคังนัมโดยใช้เวลาน้อยกว่า 30 นาที
ยงอินมีสถานีขนส่งรถโดยสารระหว่างเมืองโดยตั้งอยู่ที่ใจกลางเมือง แต่ชาวเมืองยงอินที่อาศัยอย่างหนาแน่นทางตอนเหนือของเมืองมักจะไปใช้บริการสถานีขนส่งที่แขวงยาทัพ ซ็องนัม ซึ่งสะดวกมากกว่า
เมืองพี่น้อง

| เมือง | ภูมิภาค | ประเทศ | ปี |
| --- | --- | --- | --- |
| ฟูลเลอร์ตัน |  รัฐแคลิฟอร์เนีย |  สหรัฐ |  |
| หยางโจว |  เจียงซู |  จีน |  |
|  |  เฟอร์จานา |  อุซเบกิสถาน | 2551 |
| โกตากีนาบาลู |  รัฐซาบะฮ์ |  มาเลเซีย | 2543 |
| ไกเซรี |  จังหวัดไกเซรี |  ตุรกี |  |
| เรดแลนด์ซิตี | รัฐควีนส์แลนด์ |  ออสเตรเลีย |  |
สถานที่ท่องเที่ยว

สวนสนุกเอเวอร์แลนด์
หมู่บ้านเกาหลีโบราณ
ยงอินเอ็มบีซีดราเมียของเอ็มบีซี ตั้งอยู่ที่เขตชออิน, เป็นสถานที่ถ่ายทำ ละครแนวประวัติศาสตร์เช่น จันทราโอบอาทิตย์, จูมง มหาบุรุษกู้บัลลังก์, ซอนต็อก มหาราชินีสามแผ่นดิน และ ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ โดยมีโปรแกรมทัวร์สถานที่ ซึ่งประกอบไปด้วยการเล่นพื้นบ้านโบราณ, การแต่งกายชุดโบราณและการยิงธนู
รูปภาพ

แขวงคูกัล
คลองทัน
ดูเพิ่ม

รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

เว็บไซต์นครยงอิน (ภาษาอังกฤษ) เก็บถาวร 2015-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เว็บไซต์การท่องเที่ยวโซล (นครยงอิน) เก็บถาวร 2012-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
| ด ค กนครในประเทศเกาหลีใต้ |
| --- | --- |
นครพิเศษ:  โซล 
มหานคร:  ควังจู  แทกู  แทจ็อน  ปูซาน  อินช็อน  อุลซัน 
นครปกครองตนเองพิเศษ:  เซจง 
นครใหญ่:  คิมแฮ  โคยัง  ช็องจู※  ช็อนจู※  ช็อนอัน  ชังว็อน※  ซ็องนัม  ซูว็อน※  นัมยังจู  พูช็อน  โพฮัง  ยงอิน  อันซัน  อันยัง  ฮวาซ็อง 
นคร:  คงจู  คย็องจู  คย็องซัน  คเยรยง  ควังจู  ควังมย็อน  ควังยัง  ควาช็อน  คอเจ  คังนึง  คิมเจ  คิมช็อน  คิมโพ  คุนซัน  คุนโพ  คูมี  คูรี  ช็องอึบ  ชินจู  ชีฮึง  ชุงจู  ชุนช็อน※  เชช็อน  ซกโช  ซอซัน  ซังจู  ซัมช็อก  ซาช็อน  ซุนช็อน  ทงดูช็อน  ทงย็อง  ทงแฮ  ทังจิน  แทแบ็ก  นนซัน  นัมว็อน  นาจู  พย็องแท็ก  พาจู  โพช็อน  โพรย็อง  มกโพ  มิลยัง  มุนกย็อง  ย็องจู  ย็องช็อน  ยอจู  ยอซู  ยังจู  ยังซัน  ว็อนจู  อันซ็อง  อันดง※  อาซัน  อิกซัน  อีช็อน  อึยจ็องบู  อึยวัง  โอซัน  ฮานัม 
นครภายใต้การบริหาร:  เชจู※  ซอกวีโพ 
ที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ที่ไม่ใช่นคร:  อำเภอมูอัน  อำเภอฮงช็อง 
หมายเหตุ: ※ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดด้วย