stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
โหราศาสตร์กับวิทยาศาสตร์
สังคมศาสตร์

ในปี ค.ศ. 1953 นักสังคมศาสตร์ชาวเยอรมันผู้หนึ่ง ทำงานศึกษาเกี่ยวกับคอลัมน์โหราศาสตร์ในหนังสือพิมพ์ที่นครลอสแอนเจลิส โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการตรวจสอบสื่อมวลชนในสังคมทุนนิยม
เขาเชื่อว่าโหราศาสตร์นิยม เป็นเครื่องมือที่นำไปสู่ข้อความที่สนับสนุนการปฏิบัติตามกัน และโหรที่แหวกแนวโดยชักชวนไม่ให้ทำงานให้ดีเป็นต้น อาจจะดำรงอาชีพอยู่ไม่ได้
เขาสรุปว่า โหราศาสตร์เป็นการสำแดงออกของความไร้เหตุผลอย่างเป็นระบบ ที่คำชมและการพูดรวม ๆ แบบคลุมเครือ ทำให้บุคคลเชื่อว่าผู้เขียนคอลัมน์กล่าวถึงตนโดยตรง
เขากล่าวเลียนประโยคยอดนิยมของคาร์ล มากซ์ที่ว่า "ศาสนาเป็นฝิ่นของมวลชน" โดยกล่าวว่า "เรื่องไสยศาสตร์เป็นอภิปรัชญาของคนโง่"
ความสมดุลหลอก (False balance) เป็นความเอนเอียงในสื่อ ที่มีการนำความเห็นที่ไม่จริง ไม่ได้รับการยอมรับ หรือเป็นของเทียม มาพูดพร้อมกับความเห็นที่มีเหตุมีผล เป็นความเอนเอียงที่ชวนให้เห็นว่า เรื่องนี้มีสองด้านเท่าเทียมกัน ทั้ง ๆ ที่ความจริงไม่มี
ในรายการทีวีของบีบีซี Wonders of the Solar System (สิ่งมหัศจรรย์ในระบบสุริยะ) นักฟิสิกส์นักพรีเซ็นเต้อร์ท่านหนึ่งกล่าวว่า "ถึงโหราศาสตร์จริง ๆ จะเป็นเรื่องเหลวไหล แต่ดาวพฤหัสบดีจริง ๆ ก็มีอิทธิพลที่ลึกซึ้งต่อโลกของเรา โดยผ่านพลังอย่างหนึ่ง ซึ่งก็คือ...แรงโน้มถ่วง"
ซึ่งเป็นคำพูดที่ทำให้ผู้ชมที่เชื่อในโหราศาสตร์หัวเสีย ผู้บ่นว่า ไม่มีนักโหราศาสตร์มาให้ความเห็นเพื่อความสมดุล
หลังจากรับฟังคำบ่นจากผู้เชื่อในโหราศาสตร์ นักฟิสิกส์ท่านนั้นให้คำพูดนี่แก่บีบีซี "ผมขอโทษต่อชุมชนโหราศาสตร์ที่ไม่ได้กล่าวจุดยืนของผมให้ชัดเจน ผมควรจะพูดว่า เรื่องเหลวไหลสมัยใหม่เช่นนี้ กำลังขุดรากทำลายฐานอารยธรรมของเรา"
และในรายการ Stargazing Live (การดูดาว สด) นักฟิสิกส์ท่านนั้นก็กล่าวเพิ่มอีกว่า "(ผมขอพูดอะไรหน่อย)เพื่อให้เกิดความสมดุลในรายการบีบีซี ครับ โหราศาสตร์เป็นเรื่องเหลวไหล"
บทความบรรณาธิการของวารสารการแพทย์อังกฤษบทความหนึ่ง อ้างเหตุการณ์นี้เพื่อแสดงว่า ความสมดุลเทียมสามารถเกิดขึ้นได้ในที่ไหนบ้าง
ทั้งงานศึกษาทั้งโพลสำรวจแสดงว่า ความเชื่อในโหราศาสตร์ในประเทศตะวันตกอยู่ในระดับสูงเกินกว่าที่คาด
ในปี ค.ศ. 2012 โพลแสดงว่า คนอเมริกัน 42% กล่าวว่า ตนคิดว่าโหราศาสตร์เป็นวิทยาศาสตร์โดยบางส่วน
ความเชื่อเช่นนี้ลดลงตามระดับการศึกษาที่เพิ่มขึ้น และระดับการศึกษามีสหสัมพันธ์สูงกับระดับความรู้ทางวิทยาศาสตร์
ระดับความเชื่อที่แจ้งเองดังที่พบในงานต่าง ๆ ส่วนหนึ่งเกิดจากความสับสนระหว่างคำอังกฤษว่า astrology (โหราศาสตร์) และ astronomy (ดาราศาสตร์ ซึ่งเป็นวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาวัตถุท้องฟ้า)
แต่ความใกล้เคียงกันของสองคำนี้ต่าง ๆ กันในภาษาต่าง ๆ
และคำอธิบายแบบโต้ง ๆ ของโหราศาสตร์ว่าเป็น "อิทธิพลเหนือธรรมชาติของดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ เป็นต้น ต่อวิถีชีวิตมนุษย์" ในโพล์ยุโรปปี ค.ศ. 1992 ไม่มีผลอะไรต่อการประเมินของสาธารณชนทั่วไปว่า โหราศาสตร์เป็นวิทยาศาสตร์หรือไม่
นี้อาจเป็นเพราะความสัมพันธ์ใต้จิตสำนึกในสาธารณชนทั่วไป ว่าคำอังกฤษที่ลงท้ายด้วย "ology" เป็นสาขาวิชาความรู้ที่มีเหตุมีผล
ในปี ค.ศ. 2004 มีการใช้โพลแบ่งส่วนเพื่อกำจัดความสับสนเรื่องคำ
ครึ่งหนึ่งของโพลใช้คำว่า "astrology" อีกครึ่งหนึ่งใช้คำว่า "horoscope" (ดวงชะตาราศี)
ความเชื่อว่า astrology (โหราศาสตร์) เป็นวิทยาศาสตร์โดยบางส่วน อยู่ที่ระดับ 76% แต่ความเชื่อว่า horoscopes (ดวงชะตาราศี) เป็น อยู่ที่ระดับ 43%
และความเชื่อว่าโหราศาสตร์เป็นวิทยาศาสตร์โดยระดับสูง อยู่ที่อัตรา 26% ในขณะที่ความเชื่อในดวงชะตาราศีอยู่ที่อัตรา 7%
ซึ่งเป็นงานที่ดูเหมือนจะชี้ว่า การสนับสนุนโหราศาสตร์ว่าเป็นวิทยาศาสตร์ในยุโรปเกิดจากความสับสนในคำพูด
แหล่งข้อมูลอื่น

Merrifield, Michael. "Right Ascension & Declination". Sixty Symbols. Brady Haran for the University of Nottingham.—which also discusses ascension and declination errors in different systems of astrology
Smit, Rudolf H. "Astrology and science". An archive of evidence-based studies
Fraknoi, Andrew. "An Astronomer Looks at Astrology". A skeptical examination of astrology for beginners
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  อิสราเอล  สหรัฐ 
นักปรัชญาวิทยาศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง ศ.ดร.คาร์ล ป็อปเปอร์ เสนอว่า การพิสูจน์ว่าเป็นเท็จได้ (falsifiability) เป็นเกณฑ์ที่แยกแยะวิทยาศาสตร์จากศาสตร์ที่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ แล้วใช้โหราศาสตร์เป็นตัวอย่างแนวคิดที่ไม่มีการพิสูจน์ว่าเป็นเท็จในการทดลอง
แผนภูมิโหราศาสตร์คำนวณสำหรับวันที่ 1 มกราคม 2543 ณ เวลา 00:00:01 (EST) ในนครนิวยอร์ก (074W00'23", 40N42'51")
ปรากฏการณ์ดาวอังคาร (Mars effect) ที่นายมิเชล โกเคลอน ค้นพบ แสดงความชุกชุมของการเกิดของนักกีฬาที่มีชื่อเสียง 570 คน เทียบกับตำแหน่งประจำวันของดาวอังคาร โดยมีจุดชุกชุมที่สุดที่ภาค 1 และ 4
ภาพแสดงดาวพลูโตและบริวาร โหราศาสตร์ตั้งขึ้นก่อนจะค้นพบดาวเนปจูน ยูเรนัส และพลูโต ดังนั้น ดาวเหล่านี้จะกล่าวถึงในโหราศาสตร์แบบเฉพาะกิจ ๆ อย่างไม่เป็นระบบ
ส่วนโค้งเอออร์ตา

| ส่วนโค้งเอออร์ติก (Aortic arch) |
| --- | --- |
ส่วนโค้งเอออร์ติกมีแขนงแยกสามแขนง ได้แก่ หลอดเลือดแดงเบรเกียวเซฟาลิก, หลอดเลือดแดงร่วมคอซ้าย และหลอดเลือดแดงใต้กระดูกไหปลาร้าซ้าย
ส่วนโค้งเอออร์ติกและแขนงของมันแสดงใน in situ
รายละเอียด
คัพภกรรม: ซุ้มเอออร์ติก
จาก: เอออร์ตาส่วนขึ้น
แขนง:  หลอดเลือดแดงเบรเกียวเซฟาลิก  หลอดเลือดแดงร่วมคอซ้าย  หลอดเลือดแดงใต้กระดูกไหปลาร้าซ้าย ต่อไปยังเอออร์ตาส่วนลงและเอออร์ตาส่วนท้อง
หลอดเลือดดำ: การรวมกันของซูฟีเรียร์และอินฟีเรียร์เวนาคาวา
เลี้ยง: แขนงต่าง ๆ ไปเลี้ยงร่างกายส่วนบน, แขน, ศีรษะ และคอ และในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของเอออร์ตา จึงส่งเลือดไปเลี้ยงทั่วร่างกาย ยกเว้นบริเวณหายใจของปอดและหัวใจ
ตัวระบุ
ภาษาละติน: Arcus aortae
TA98: A12.2.04.001
TA2: 4177
FMA: 3768
อภิธานศัพท์กายวิภาคศาสตร์ [แก้ไขบนวิกิสนเทศ]
ส่วนโค้งเอออร์ติก (อังกฤษ: Aortic arch) เป็นส่วนหนึ่งของเอออร์ตา อยู่ระหว่างเอออร์ตาส่วนขึ้นและเอออร์ตาส่วนลง โดยส่วนโค้งเอออร์ติกจะทอดตัวย้อนกลับ และทอดตัวไปตามแนวด้านซ้ายของหลอดลม
โครงสร้าง

ในระดับเซลล์ เอออร์ตาและส่วนโค้งเอออร์ตาประกอบด้วยชั้นจำนวนสามขั้น ชั้นแรกคือ ชั้นของทูนิกา อินติมา ซึ่งล้อมรอบช่องภายในหลอด (lumen) ประกอบด้วยเซลล์บุผิวสความอลเดี่ยว ชั้นที่สองคือ ทูนิกา มีดีเอ ประกอบด้วยเซลล์กล้ามเนื้อเรียบและเส้นใยที่ยืดหยุ่น และชั้นที่สามคือ ทูนิกา เอ็กซ์เทอร์นา ประกอบด้วยเส้นใยคอลลาเจนที่จับตัวกันหลวม ๆ สิ่งเหล่านี้ถูกปกคลุมด้วยส่วนปลายของปลายประสาทรับแรงดัน (Baroreceptor) ส่วนโค้งเอออร์ติกจึงมีหน้าที่รับผิดชอบในการตรวจจับการเปลี่ยนแปลงด้านการพองออกของผนังหลอดเลือด รวมถึงการเปลี่ยนแปลงในอัตราหัวใจเต้น เพื่อทำให้สมดุลกับการเปลี่ยนแปลงในความดันโลหิตด้วย
เอออร์ตามีจุดกำเนิดที่ระดับขอบด้านบนของข้อต่อกระดูกอกร่วมซี่โครง (Sternocostal articulation) ด้านขวาชิ้นที่สอง และทอดตัวขึ้นไปทางชิ้นที่หนึ่งด้านบน แล้วย้อนกลับ และวิ่งตรงไปทางซ้ายที่ด้านหน้าของหลอดลม จากนั้นทอดตัวไปทางด้านหลังตามแนวด้านซ้ายของหลอดลม และทอดตัวลงไปทางด้านซ้ายของส่วนตัวของกระดูกสันหลังส่วนอกชิ้นที่สี่ ที่จุดนี้ ส่วนโค้งเอออร์ติกจะเปลี่ยนไปเป็นเอออร์ตาส่วนลง
ส่วนโค้งเอออร์ติกมีแขนงจำนวนสามแขนง แขนงแรกเป็นแขนงที่ใหญ่ที่สุดของส่วนโค้งเอออร์ติก เรียกว่า แขนงส่วนโคนเบรเกียวเซฟาลิก (Brachiocephalic trunk) ตั้งอยู่ทางด้านขวาเยื้องมาทางด้านหน้าเล็กน้อย และแยกต่ออีกเป็นสองแขนงที่ด้านหลังกระดูกกลางหน้าอกส่วนบนของกระดูกอก ต่อมาคือ แขนงหลอดเลือดแดงร่วมคอซ้าย (Left common carotid artery) แยกออกจากส่วนโค้งเอออร์ติดทางด้านซ้ายของส่วนโคนเบรเกียวเซฟาลิก จากนั้นทอดตัวขึ้นไปทางด้านซ้ายของหลอดลม และผ่านกระดูกหน้าอกส่วนบน แขนงสุดท้าย คือ แขนงหลอดเลือดแดงใต้กระดูกไหปลาร้าซ้าย (Left subclavian artery) แยกออกมาจากส่วนโค้งเอออร์ติกทางด้านซ้ายของหลอดเลือดแดงร่วมคอซ้าย และทอดตัวขึ้นไปพร้อมกับหลอดเลือดแดงร่วมคอซ้าย ผ่านกระดูกหน้าอกส่วนบน และทอดตัวไปตามด้านซ้ายของหลอดลม และด้วยความแตกต่างทางด้านกายวิภาค ทำให้หลอดเลือดแดงกระดูกสันหลังซ้าย (Left vertebral artery) สามารถเกิดขึ้นจากส่วนโค้งเอออร์ติกแทนที่หลอดเลือดแดงใต้กระดูกไหปลาร้าซ้ายได้
ส่วนโค้งเอออร์ติดก่อตัวขึ้นเป็นเส้นโค้งสองเส้น เส้นแรกคือส่วนที่โค้งขึ้นไปด้านบน และอีกเส้นคือส่วนที่โค้งออกไปทางซ้าย ขอบด้านบนของส่วนโค้งมักจะมีความยาวประมาณ 2.5 ซม. ข้างใต้ขอบด้านบนไปยังกระดูกสันอก โดยเลือดจะไหลจากส่วนโค้งด้านบน ไปยังส่วนบนของร่างกายในส่วนที่อยู่เหนือหัวใจ ได้แก่ แขน คอ และ ศรีษะ
ส่วนที่ออกมาจากหัวใจอย่างเอออร์ตาบริเวณอก จะมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสูงสุดได้ 40 มิลลิเมตรในส่วนที่เป็นรากของหลอดเลือด เมื่อเวลาผ่านไป มันจะกลายมาเป็นเอออร์ตาส่วนขึ้น และเส้นผ่านศูนย์กลางของมันควรอยู่ที่น้อยกว่า 35–38 มิลลิเมตร จากนั้นจึงลดลงเหลือ 30 มิลลิเมตรที่บริเวณส่วนโค้งเอออร์ติก และลดลงจนมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่ควรเกิน 25 มิลลิเมตรที่เอออร์ตาส่วนลง
ส่วนโค้งเอออร์ติกนั้นทอดตัวอยู่ในเมดิแอสตินัม
โครงสร้าง > การพัฒนา

ส่วนโค้งเอออร์ติก เป็นส่วนที่เชื่อมระหว่างเอออร์ตาส่วนขึ้นและเอออร์ตาส่วนลง และส่วนกลางของมันถูกสร้างขึ้นจากซุ้มเอออร์ติกฝั่งซ้ายลำดับที่ 4 ในช่วงของการพัฒนาระยะแรก
หลอดเลือดดักตัสอาร์เตอริโอซัส (Ductus arteriosus) จะเชื่อมไปยังส่วนล่างของส่วนโค้งในช่วงที่ทารกอยู่ในครรภ์ โดยจะช่วยให้เลือดจากหัวใจห้องล่างขวาส่วนใหญ่ไหลอ้อมหลอดเลือดปอดในระหว่างการพัฒนา
ส่วนสุดท้ายของส่วนโค้งเอออร์ติกรู้จักในชื่อ คอคอดเอออร์ตา (isthmus of aorta) เหตุที่เรียกเช่นนี้มันเป็นส่วนที่ทำให้เอออร์ตาตีบแคบ (เหมือนคอคอด) ซึ่งเป็นผลมาจากการลดการไหลของเลือดเมื่อตอนที่เป็นทารกในครรภ์ โดยหัวใจห้องล่างซ้ายจะมีขนาดที่เพิ่มขึ้นแบบนั้นไปตลอดชีวิต และในที่สุดการตีบแคบนั้นก็จะขยายออกจนเป็นขนาดปกติ แต่ถ้าสิ่งนี้ไม่เกิดขึ้น มันสามารถส่งผลให้เกิดภาวะหลอดเลือดเอออร์ตาคอดได้ ส่วนหลอดเลือดดักตัสอาร์เตอริโอซัสที่เชื่อมต่ออยู่กับส่วนสุดท้ายของส้วนโค้งของทารกในครรภ์ มันจะกลายเป็นเอ็นอาร์เตอริโอซุมเมื่อหลอดเลือดดังกล่าวนั้นฝ่อไป
โครงสร้าง > ความแตกต่าง

ความแตกต่างมีอยู่สามประการทั่วไปในการเกิดของแขนงของส่วนโค้งเอออร์ติก ประมาณ 75% ของมนุษย์ จะมีแขนงแบบ "ปกติ" ดังเช่นที่อธิบายไปในข้างต้น แต่ในบางบุคคลนั้น หลอดเลือดแดงร่วมคอซ้ายอาจแยกออกมาจากหลอดเลือดแดงเบรเกียวเซฟาลิก แทนที่จะเป็นส่วนโค้งเอออร์ติกได้ ส่วนในกรณีอื่น ๆ นั้น หลอดเลือดแดงเบรเกียวเซฟาลิกและหลอดเลือดแดงร่วมคอซ้าย อาจมีการแบ่งปันจุดเริ่มต้นร่วมกันก็ได้ ความแตกต่างนี้พบในประชากรประมาณ 20% ส่วนแบบที่สามคือ หลอดเลือดแดงเบรเกียวเซฟาลิก จะแยกออกเป็นสามหลอดเลือดแดง นั้นคือ หลอดเลือดแดงร่วมคอซ้าย หลอดเลือดแดงร่วมคอขวา และหลอดเลือดแดงใต้กระดูกไหปลาร้าขวา ลักษณะนี้จะพบในประชากรประมาณ 7%
ความสำคัญทางคลินิค

ปุ่มเอออร์ติก (aortic knob) เป็นส่วนที่ยื่นออกมาอย่างน่าสงสัยของส่วนโค้งเอออร์ติกบนการถ่ายภาพรังสีทรวงอกด้านหน้า
การตรึงเอออร์ตา (Aortopexy) เป็นขั้นตอนในการผ่าตัดที่ส่วนโค้งเอออร์ติก โดยการตรึงหลอดเลือดเข้ากับกระดูกสันอก เพื่อให้หลอดลมนั้นเปิดออกได้
ภาพเพิ่มเติม

ส่วนโค้งเอออร์ติกสามารถเห็นได้จากภาพนี้ โดยมีปอดทั้งสองข้างขนาบอยู่ และเป็นส่วนที่ยื่นออกมาจากหัวใจที่อยู่ด้านล่าง
แขนงของประสาทเวกัส โดยเส้นประสาทรีเคอร์เรนท์กล่องเสียงทอดตัวผ่านข้างใต้ของส่วนโค้งเอออร์ติก ซึ่งภาพนี้เป็นเห็นตัวเส้นประสาท
ดูเพิ่ม

เอออร์ตา
เอออร์ตาส่วนขึ้น
ส่วนโค้งเออร์ติกและแขนงของหนูในสปีชีส์ Rattus rattus
ภาษาแอราเมอิกยิวบาบิโลเนีย

ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
| ภาษาแอราเมอิกยิวบาบิโลเนีย |
| --- | --- |
ภูมิภาค: ตะวันออกใกล้สมัยโบราณ (ประมาณ พ.ศ. 743 -1743)
สูญแล้ว: ราว พ.ศ. 1743
ตระกูลภาษา: แอโฟรเอชีแอติก  ภาษากลุ่มเซมิติกภาษากลุ่มเซมิติกกลางภาษาแอราเมอิกภาษาแอราเมอิกยิวบาบิโลเนีย
รหัสภาษา
ISO 639-3: tmr
ภาษาแอราเมอิกยิวบาบิโลเนีย เป็นภาษาแอราเมอิกยุคกลางที่ใช้โดยนักเขียนชาวยิวระหว่างพุทธศตวรรษที่ 9-16 เป็นภาษาของทัลมุดในบาบิโลเนียและวรรณกรรมหลังยุคนั้น ภาษานี้ใกล้เคียงกับสำเนียงตะวันออกอื่นๆของภาษาแอราเมอิก เช่น ภาษามันดาอิก และภาษาซีเรียคตะวันออกของนิกายอัสซีเรีย การออกเสียงเริ่มต้นยังไม่แน่นอน แต่ระบบการอ่านถูกจัดขึ้นโดยผู้พูดภาษาฮีบรูเยเมน
ภาษาแอราเมอิกในทัลมุดเป็นภาษาที่มีลักษณะพิเศษ และใช้เป็นภาษากฏหมายแบบเดียวกับภาษากฏหมายของฝรั่งเศส เมื่อภาษาอาหรับกลายเป็นภาษาในชีวิตประจำวัน ภาษาแอราเมอิกสำเนียงนี้จึงกลายเป็นแหล่งของศัพท์เฉพาะเช่น tiyuvta และ teyku ซึ่งยังใช้ในการเขียนกฏหมายภาษาฮีบรู และมีอิทธิพลต่อภาษาฮีบรูสมัยใหม่ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น

Links to selected pages of Talmud showing Yemenite vocalization เก็บถาวร 2013-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซัมซู-อิลูนา

| ซัมซู-อิลูนา 𒊓𒄠𒋢𒄿𒇻𒈾 |
| --- | --- |
กษัตริย์แห่งบาบิโลน   กษัตริย์แห่งลาร์ซา
บันทึกการขายที่ดินในรัชสมัยซัมซู-อิลูนา
ครองราชย์: ประมาณ 1750–1712 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ก่อนหน้า: ฮัมมูราบี
ถัดไป: อาบี-เอชูฮ์
สวรรคต: 1712 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ซัมซู-อิลูนา (อโมไรต์: Shamshu; ประมาณ 1750–1712 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็ยกษัตริย์องค์ที่ 7 ผู้ก่อตั้งราชวงศ์อามูร์แห่งบาบิโลน ครองราชย์ใน 1750 ถึง 1712 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือจาก 1686 ถึง 1648 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระองค์เป็นผู้สืบทอดและพระราชโอรสในพระเจ้าฮัมมูราบีกับพระราชมารดาไม่ทราบพระนาม รัชสมัยของพระองค์มีการลุกฮืออย่างรุนแรงในพื้นที่ที่พระราชบิดาพิชิตและการละทิ้งเมืองสำคัญหลายแห่ง (โดยหลักอยู่ในซูเมอร์)
นโยบายภายในประเทศ

รัชสมัยซัมซู-อิลูนาไม่ได้มุ่งเน้นไปที่สงครามคลอด พระองค์ยังเป็นที่รู้จักจากการซ่อมแซมกำแพงเมืองหลายแห่ง เช่น ที่คิช, นิปปูร์ และซิปปาร์ แม้ว่าจะมีปัญหาบางส่วนก็ตาม และโฆษณาชวนเชื่อลัทธิมาร์ดุกของพระราชบิดาต่อ พระองค์ยังฟื้นฟูวิหารเอ-บับบาร์แห่งชามัช (หรืออูตู) ที่ลาร์ซา ซิกกุรัตที่ซิปปาร์ และซิกกุรัตแห่งซาบาบาและอิชตาร์ที่คิช
นอกจากนี้ มีผู้คาดการณ์ว่าซัมซู-อิลูนาจัดตั้งปฏิทินบาบิโลนมาตรฐาน น่าจะมีไว้เพื่อทำให้จักรวรรดิของพระองค์ใกล้ชิดมากขึ้น
แหล่งข้อมูลอื่น

Babylonian Empire (Old Babylonian Period) / Dynasty I
Timeline: Apum / Abum (City State of Shehna)
Timeline: Terqa (State of Hana / Hanna / Khana)
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  VIAF  เวิลด์แคต 
ประจำชาติ:  เยอรมนี
Aspergillaceae

| Aspergillaceae |
| --- | --- |

จานเพาะเชื้อที่มีเชื้อราหลายชนิดกำลังเจริญเติบโตอยู่

การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ 
โดเมน:: ยูแคริโอต Eukaryota
อาณาจักร:: เห็ดรา Fungi
หมวด:: แอสโกไมโคตา Ascomycota
ชั้น:: Eurotiomycetes Eurotiomycetes
อันดับ:: Eurotiales Eurotiales
วงศ์:: Aspergillaceae Aspergillaceae Link (1826)

สกุลต้นแบบ
Aspergillus P.Micheli ex Haller (1768)
Genera
   Aspergillago  Aspergillus  Capsulotheca  Dichlaena  Eurotium  Evansstolkia  Hamigera  Leiothecium  Monascus  Penicilliopsis  Penicillium  Phialomyces  Pseudohamigera  Pseudopenicillium  Sclerocleista  Warcupiella  Xerochrysium  Xeromyces 
Aspergillaceae เป็นวงศ์หนึ่งของเห็ดรา ในอันดับ Eurotiales ซึ่งโดยทั่วไปอยู่เรียกว่า ราสีน้ำเงินเขียว (blue and green molds) โดยวงศ์นี้ประกอบด้วยสกุลที่เป็นที่รู้จักและพบเห็นได้บ่อย เช่น Aspergillus และ Penicillium รวมถึงสกุลเชื้อราที่รู้จักน้อยกว่าอื่น ๆ นอกจากนี้ รวมถึงเชื้อรากลุ่มแอสโคไมโคตาขนาดใหญ่ เช่น Penicilliopsis ด้วย
อนุกรมวิธาน

วงศ์นี้ได้รับการกำหนดขอบเขต ในปี ค.ศ. 1824 โดยนักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมัน โยฮัน ไฮน์ริช ฟรีดริช ลิงก์
เชิงอรรถและรายการอ้างอิง

↑  Houbraken J, Kocsubé S, Visagie CM, Yulmaz N, Wang XC, Meijer M, Kraak B, Hubka V, Bensch K, Samson RA, Frisvad JC (2020). "Classification of Aspergillus, Penicillium, Talaromyces and related genera (Eurotiales): An overview of families, genera, subgenera, sections, series and species". Studies in Mycology. 95: 5–169. doi:10.1016/j.simyco.2020.05.002. PMC 7426331. PMID 32855739.
↑  Page Capsulotheca on "Mycobank". Westerdijk Fungal Biodiversity Institute. สืบค้นเมื่อ 2023-09-20.
↑  Page Eurotium on "Mycobank". Westerdijk Fungal Biodiversity Institute. สืบค้นเมื่อ 2023-09-20.
↑  Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA (2008). Dictionary of the Fungi (10th ed.). Wallingford, UK: CAB International. p. 248. ISBN 978-0-85199-826-8.
↑  "Index Fungorum - Aspergillaceae Link, Abh. dt. Akad. Wiss. Berlin: 165 (1826) [1824]". www.indexfungorum.org. สืบค้นเมื่อ 2023-03-07.
↑  "Index Fungorum - Aspergillus". www.indexfungorum.org. สืบค้นเมื่อ 2023-03-07.
↑  "Index Fungorum - Penicillium". www.indexfungorum.org. สืบค้นเมื่อ 2023-03-07.
↑  "Index Fungorum - Penicilliopsis". www.indexfungorum.org. สืบค้นเมื่อ 2023-03-07.
↑  Link, Johann Heinrich Friedrich (1824). "Entwurf eines phytologischen Pflanzensystems". Abhandlungen der Königlichen Akademie der Wissenschaften zu Berlin. Berlin: Realschul-Buchhandlung. 1984: 165 – โดยทาง www.biodiversitylibrary.org.
| --- | --- |
การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน:  Wikidata: Q33373960  Wikispecies: Aspergillaceae  Fungorum: 80489  GBIF: 3563703  IRMNG: 115867  MycoBank: 80489  NCBI: 1131492  NZOR: 1aa0761b-dc8f-4bb2-b22b-85ee5d3f8eab  WoRMS: 1457161 
| --- | --- |
ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ :  เช็กเกีย
ลูวิส ดังก์

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ดังก์กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน ใน ค.ศ. 2018
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม:  ลูวิส คาร์ล ดังก์
วันเกิด:   (1991-11-21) 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 (33 ปี)
สถานที่เกิด:  ไบรตัน อังกฤษ
ส่วนสูง:  6 ft 4 in (1.92 m)
ตำแหน่ง:  เซ็นเตอร์แบ็ก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน:  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
หมายเลข:  5
สโมสรเยาวชน
0000–2010:  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
สโมสรอาชีพ*
| ปี |  ทีม |  ลงเล่น |  (ประตู) |
| 2010– |  ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน |  342 |  (22) |
| 2013 |  → บริสตอลซิตี (ยืมตัว) |  2 |  (0) |
ทีมชาติ‡
| 2018– |  อังกฤษ |  1 |  (0) |
 *นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น  ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 22 พฤษภาคม 2022 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 11 สิงหาคม 2019
ลูวิส คาร์ล ดังก์ (เกิดวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนในพรีเมียร์ลีก ซึ่งเขาเป็นกัปตันของสโมสร
ดังก์ได้เล่นให้กับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนมาโดยตลอดนับตั้งแต่ชุดเยาวชน ยกเว้นในปี 2013 ที่ถูกปล่อยยืมตัวให้กับบริสตอลซิตี เขามีส่วนช่วยให้ไบรตันเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์หลังจบฤดูกาล 2016–17 ต่อมาในฤดูกาล 2019–20 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีม
ดังก์ลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ในนัดที่พบกับสหรัฐ
เกียรติประวัติ

ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป รองชนะเลิศ: 2016–17
รางวัลส่วนตัว
PFA Team of the Year: 2016–17 Championship
แหล่งข้อมูลอื่น

Profile เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Brighton & Hove Albion F.C. website
Profile at the Football Association website
สถิติของ ลูวิส ดังก์ ที่ Soccerbase
| ด ค กผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน  |
| --- | --- |
 1 ไรอัน  2 Lamptey  4 ดัฟฟี  5 ดังก์  6 Stephens  7 โมแป  8 Bissouma  10 Mac Allister  11 Trossard  13 Groß  14 ลัลลานา  15 Webster  16 แจฮอนแบฆช์  17 Murray  18 เวลเบก  19 Izquierdo  20 March  21 อันดอเน  22 มิโตมะ  23 Steele  24 Pröpper  27 Button  30 Bernardo  33 Burn  34 แฟ็ลต์มัน  44 Connolly  46 Alzate  หัวหน้าผู้ฝึกสอน: เด แซร์บี 
| ด ค กรายชื่อนักกีฬาทีมชาติอังกฤษ – รองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 |
| --- | --- | --- |
|  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 ชอว์  4 ไรซ์  5 สโตนส์  6 เกอี  7 ซากา  8 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  9 เคน (กัปตัน)  10 เบลลิงงัม  11 โฟเดน  12 ทริปเปียร์  13 แรมส์เดล  14 คอนซา  15 ดังก์  16 แกลลาเฮอร์  17 โทนีย์  18 กอร์ดอน  19 วอตกินส์  20 โบวิน  21 เอเซอ  22 โกเมซ  23 เฮนเดอร์สัน  24 พาล์มเมอร์  25 วอร์ตัน  26 เมนู  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  1 พิกฟอร์ด  2 วอล์กเกอร์  3 ชอว์  4 ไรซ์  5 สโตนส์  6 เกอี  7 ซากา  8 อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์  9 เคน (กัปตัน)  10 เบลลิงงัม  11 โฟเดน  12 ทริปเปียร์  13 แรมส์เดล  14 คอนซา  15 ดังก์  16 แกลลาเฮอร์  17 โทนีย์  18 กอร์ดอน  19 วอตกินส์  20 โบวิน  21 เอเซอ  22 โกเมซ  23 เฮนเดอร์สัน  24 พาล์มเมอร์  25 วอร์ตัน  26 เมนู  ผู้ฝึกสอน: เซาท์เกต  |  |
สวิตช์โมเลกุล

สวิตช์โมเลกุล (อังกฤษ: molecular switch) เป็นโมเลกุลที่สามารถเปลี่ยนกลับไปกลับมา ระหว่างสภาพที่เสถียรสองอย่างหรือมากกว่านั้น
โมเลกุลอาจเปลี่ยนระหว่างสภาพต่าง ๆ เพื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้าจากสิ่งแวดล้อม
เช่น การเปลี่ยนแปลงของความเป็นกรดด่าง แสงสว่าง อุณหภูมิ กระแสไฟฟ้า สิ่งแวดล้อมจุลภาค หรือเมื่อมีลิแกนด์
ในบางกรณี จะต้องมีสิ่งเร้ามากกว่าหนึ่งอย่าง
รูปแบบเก่าแก่ที่สุดของสวิตช์โมเลกุลที่สังเคราะห์ขึ้นก็คือ สารชี้บอกความเป็นกรดด่าง (pH indicator) ซึ่งแสดงสีต่าง ๆ ตามระดับความเป็นกรดด่าง
ในปัจจุบัน สวิตช์โมเลกุลแบบสังเคราะห์ที่ได้รับความสนใจอยู่ในสาขานาโนเทคโนโลยี เพื่อใช้กับคอมพิวเตอร์ระดับโมเลกุล หรือระบบการส่งยา (ไปยังอวัยวะ/โครงสร้างที่เป็นเป้าหมาย) ที่สามารถแสดงผล
สวิตช์โมเลกุลเป็นเรื่องสำคัญในชีววิทยา เพราะการทำงานทางชีวภาพหลายอย่างอาศัยมัน ยกตัวอย่างเช่น allosteric regulation (การควบคุมเอนไซม์โดยให้จับกับหน่วยปฏิบัติงานที่จุดยึดซึ่งไม่ใช่จุดแอ๊กถีฟ) และการเห็น
มันยังเป็นตัวอย่างง่ายสุดของจักรกลโมเลกุล
เชิงอรรถและอ้างอิง

↑  Molecular Machines & Motors: Structure and Bonding. Springer. 2001. ISBN 3-540-41382-0. {{cite book}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |editors= ถูกละเว้น แนะนำ (|editor=) (help)
↑  Viricel, W; Mbarek, A; Leblond, J (2011). "Switchable Lipids: Conformational Change for Fast pH-Triggered Cytoplasmic Delivery". Angewandte Chemie International Edition. 54: 12743–127447. doi:10.1002/anie.201504661. PMID 26189870.{{cite journal}}:  CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
พาโรโมมัยซิน

| --- | --- |


ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้า: Catenulin, Aminosidine, Humatin, อื่น ๆ
ชื่ออื่น: monomycin, aminosidine
AHFS/Drugs.com: โมโนกราฟ
MedlinePlus: a601098
ข้อมูลทะเบียนยา:  US DailyMed: Paromomycin 
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์:  US: N (ยังไมได้จำแนก)  C 
ช่องทางการรับยา: การรับประทาน, การฉีดเข้ากล้ามเนื้อ, ทาภายนอก
รหัส ATC: A07AA06 (WHO)  QJ01GB92 (WHO)
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย:  US: ℞-only  
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล: ถูกดูดซึมในทางเดินอาหารได้น้อย
การเปลี่ยนแปลงยา: ไม่มีข้อมูล
การขับออก: อุจจาระ
ตัวบ่งชี้
 ชื่อตามระบบ IUPAC (2R,3S,4R,5R,6S)-5-amino-6-[(1R,2S,3S,4R,6S)- 4,6-diamino-2-[(2S,3R,4R,5R)-4-[(2R,3R,4R,5R,6S)- 3-amino-6-(aminomethyl)-4,5-dihydroxy-oxan-2-yl] oxy-3-hydroxy-5-(hydroxymethyl)oxolan-2-yl]oxy- 3-hydroxy-cyclohexyl]oxy-2-(hydroxymethyl)oxane-3,4-diol 
เลขทะเบียน CAS: 1263-89-4 Y
PubChem CID: 441375
DrugBank: DB01421 Y
ChemSpider: 390117 Y
UNII: 845NU6GJPS
ChEBI: CHEBI:7934 Y
ChEMBL: CHEMBL370143 N
ECHA InfoCard: 100.028.567 
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร: C23H47N5O18S
มวลต่อโมล: 713.71 g·mol−1
แบบจำลอง 3D (JSmol): Interactive image
 SMILES O=S(=O)(O)O.O([C@H]3[C@H](O[C@@H]2O[C@H](CO)[C@@H](O[C@H]1O[C@@H](CN)[C@@H](O)[C@H](O)[C@H]1N)[C@H]2O)[C@@H](O)[C@H](N)C[C@@H]3N)[C@H]4O[C@@H]([C@@H](O)[C@H](O)[C@H]4N)CO 
 InChI InChI=1S/C23H45N5O14.H2O4S/c24-2-7-13(32)15(34)10(27)21(37-7)41-19-9(4-30)39-23(17(19)36)42-20-12(31)5(25)1-6(26)18(20)40-22-11(28)16(35)14(33)8(3-29)38-22;1-5(2,3)4/h5-23,29-36H,1-4,24-28H2;(H2,1,2,3,4)/t5-,6+,7+,8-,9-,10-,11-,12+,13-,14-,15-,16-,17-,18-,19-,20-,21-,22-,23+;/m1./s1 Y Key:LJRDOKAZOAKLDU-UDXJMMFXSA-N Y 
  7Y (what is this?)  (verify)
 สารานุกรมเภสัชกรรม
พาโรโมมัยซิน (อังกฤษ: Paromomycin) เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกใช้ในการรักษาโรคติดเชื้อต่างๆ หลายชนิด เช่น โรคบิดมีตัว , โรคไกอาร์ดิเอสิส (giardiasis), โรคติดเชื้อลิชมาเนีย, และ โรคติดเชื้อพยาธิตัวตืด (Tapeworm infection) โดยพาโรโมมัยซินจัดเป็นยาทางเลือกแรกสำหรับการรักษาโรคบิดมีตัว หรือโรคไกอาร์ดิเอสิสในหญิงตั้งครรภ์  และเป็นยาทางเลือกรองในข้อบ่งใช้อื่นที่เหลือตามที่กล่าวข้างต้น โดยพาโรมัยซินสามารถตั้งตำรับให้อยู่ได้ทั้งรูปแบบยาสำหรับรับประทาน, ยาใช้ภายนอก, หรือยาสำหรับการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
อาการไม่พึงประสงค์ที่พบได้บ่อยเมื่อได้รับยาพาโรโมมัยซินโดยการรับประทาน ได้แก่ เบื่ออาหาร, คลื่นไส้, อาเจียน, ปวดท้อง, และท้องเสีย เมื่อใช้ยาในรูปแบบยาทาผิวหนัง อาจทำให้เกิดอาการคัน, แดง, และตุ่มพองได้ ส่วนการได้รับยาในรูปแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อ อาจทำให้มีไข้, ตับทำงานผิดปกติ, หรือหูหนวกได้ การใช้ยานี้ในค่อนข้างปลอดภัยในหญิงที่อยู่ระหว่างการให้นมบุตร ทั้งนี้ พาโรมัยซินจัดเป็นยาปฏิชีวนะอีกชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียโดยการยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนของแบคทีเรีย
พาโรโมมัยซินเป็นสารที่คัดแยกได้จากเชื้อแบคทีเรีย Streptomyces krestomuceticus ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษที่ 1950 และได้รับการพัฒนาเรื่อยมาจนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาใน ค.ศ. 1960 และเป็นหนึ่งในรายการจำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) ซึ่งเป็นรายการที่องค์การอนามัยโลกเห็นว่ามีประสิทธิภาพและความปลอดภัยมากที่สุดและควรมีบรรจุไว้ในรายการยาจำเป็นของระบบสุขภาพของแต่ละประเทศ ปัจจุบัน พาโรโมมัยซินมีจำหน่ายในรูปแบบยาสามัญ (generic medication)
การใช้ประโยชน์ทางการแพทย์

พาโรโมมัยซินเป็นยาปฏิชีวนะที่ใช้สำหรับการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียในระบบทางเดินอาหาร เช่น โรคคริพโตสปอริดิโอซิส (cryptosporidiosis) และโรคบิดมีตัว, และโรคติดเชื้อแบคทีเรียอื่น เช่น โรคติดเชื้อลิชมาเนีย
จากการศึกษาทางคลินิกหลายการศึกษาในสหภาพโซเวียต เมื่อทศวรรษที่ 1960 พบว่า พาโรโมมัยซินมีประสิทธิภาพในการรักษาโรคผิวหนังติดเชื้อลิชมาเนีย ได้เป็นอย่างดี และการศึกษาทางคลินิกในช่วงต้นทศวรรตที่ 1990 พบว่ายาดังกล่าวก็สามารถรักษาโรคติดเชื้อลิชมาเนียในอวัยวะภายในได้เช่นกัน โดยรูปแบบยาที่ใช้ในการศึกษาดังข้างต้นนั้นเป็นยาแคปซูลสำหรับรับประทานและยาสำหรับการฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
พาโรโมมัยซินรูปแบบครีมทาภายนอกทั้งที่มีและไม่มีส่วนผสมของเจนตามัยซินนั้นมีประสิทธิภาพดีในการรักษาโรคติดเชื้อลิชมาเนียผิวหนังและเยื่อบุ ทั้งนี้ผลดังกล่าวนั้นเป็นผลจากการศึกษาทดลองทางคลินิกในขั้นที่ 3 ที่เป็นการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม, แบบอำพรางทั้งสองฝ่าย
การใช้ประโยชน์ทางการแพทย์ > หญิงตั้งครรภ์และหญิงให้นมบุตร

เนื่องจากพาโรโมมัยซินถูกดูดซึมในทางเดินอาหารได้น้อยมาก ผลของยานี้ต่อทารกในครรภ์จึงยังไม่อาจทราบได้แน่ชัด ในกรณีหญิงที่กำลังอยู่ในช่วงให้นมบุตร เนื่องด้วยเหตุผลเกี่ยวกับการถูกดูดซึมของยาข้างต้น ทำให้ปริมาณยาที่อาจถูกขับออกทางน้ำนมนั้นมีปริมาณที่น้อยมากเช่นกัน
การใช้ประโยชน์ทางการแพทย์ > ผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่อง/เอดส์

การใช้พาโรโมมัยซินในผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีร่วมกับเชื้อ Cryptosporidium นั้นมีหลักฐานเชิงประจักษ์ทางการแพทย์สนับสนุนข้อบ่งใช้นี้อยู่อย่างจำกัด มีการศึกษาขนาดเล็กไม่กี่การศึกษาที่ว่าการได้รับการรักษาด้วยพาโรโมมัยซินสามารถลดการแพร่กระจายของเชื้อในระยะติดต่อได้ (oocyst shedding)