รายการการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก
โอลิมปิกฤดูหนาว

| เมืองเจ้าภาพ | วัน | ระยะทาง (กิโลเมตร) | นักวิ่งคบเพลิง (คน) | เส้นทาง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ออสโล 1952 | 2 | 225 | 94 | บทความหลัก: การวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952 สายในประเทศ  (มอร์เกดอล – ออสโล) |
|  กอร์ตีนาดัมเปซโซ 1956 | 5 |  |  |  สายในประเทศ  (โรม – เวนิส – กอร์ตีนาดัมเปซโซ) |
|  สควอว์วัลเลย์ 1960 | 19 | 960 | 700 |  สายต่างประเทศ  (มอร์เกดอล – ออสโล) สายในประเทศ  (ลอสแอนเจลิส – เฟรสโน – สควอว์วัลเลย์) |
|  อินส์บรุค 1964 | 8 |  |  |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์)  สายในประเทศ  (เวียนนา – อินส์บรุค) |
|  เกรอนอบล์ 1968 | 50 | 7,222 | 5,000 |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์)  สายในประเทศ  (ปารีส – สทราซบูร์ – ลียง – บอร์โด – ตูลูซ – มาร์แซย์ – นีซ – ชามอนี – เกรอนอบล์) |
|  ซัปโปะโระ 1972 | 38 | 18,741 | 16,300 |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์)  สายในประเทศ  (โอะกินะวะ – โตเกียว – ซัปโปะโระ) |
|  อินส์บรุค 1976 | 6 | 1,618 |  |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (1)(2) สายในประเทศ 1.  (เวียนนา – ลินซ์ – ซาลซ์บูร์ก – อินส์บรุค)  2.  (กราซ – คลาเกินฟวร์ท – อินส์บรุค) |
|  เลคพลาซิด 1980 | 15 | 12,824 | 52 |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  แชนนอน สายในประเทศ  (ทานทัพอากาศแลงลีย์, แฮมป์ตัน – วอชิงตัน ดี.ซี. – บอลทิมอร์ – ฟิลาเดลเฟีย – นครนิวยอร์ก – ออลบานี – เลคพลาซิด) |
|  ซาราเยโว 1984 | 11 | 5,289 | 1,600 |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) สายในประเทศ  ดูโบรฟนิก –  (1)(2)  1.  (สปลิต – ลูบลิยานา – ซาเกร็บ – ซาราเยโว)  2.  (สโกเปีย – นอวีซาด – เบลเกรด – ซาราเยโว) |
|  แคลกะรี 1988 | 95 | 18,000 | 6,250 |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์)  สายในประเทศ  (เซนต์จอห์นส์ – นครควิเบก – มอนทรีออล – ออตตาวา – โทรอนโต – วินนิเพ็ก – อินูวิก – แวนคูเวอร์ – เอ็ดมันตัน – แคลกะรี) |
|  แอลเบอร์วีลล์ 1992 | 58 | 5,500 | 5,500 |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์)  สายในประเทศ  (ปารีส – น็องต์ – เลออาฟวร์ – ลีล – สทราซบูร์ – ลิโมช – บอร์โด – ตูลูซ – อาฌักซีโย – นีซ – มาร์แซย์ – ลียง – เกรอนอบล์ – แอลเบอร์วีลล์) |
|  ลิลเลฮัมเมร์ 1994 | 82 | 12,000 | 7,000 |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (แฟรงก์เฟิร์ต – ชตุทท์การ์ท – คาร์ลสรูเออ – ดึสเซิลดอร์ฟ – โคโลญ – ฮัมบวร์ค) –  โคเปนเฮเกน –  สต็อกโฮล์ม สายในประเทศ  (ออสโล – ลิลเลฮัมเมร์) (เพลิงจากมอร์เกดอล: มอร์เกดอล – คริสเตียนซาน – สตาวังเงร์ – แบร์เกน – ทรอนด์เฮม – ทรุมเซอ – สฟาลบาร์ – ทรุมเซอ – โบโด – ออสโล – ลิลเลฮัมเมร์) |
|  นะงะโนะ 1998 | 51 | 3,486 | 6,901 |  สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์)  สายในประเทศ  โตเกียว –  (1)(2)(3) 1.  (ฮกไกโด – ชิบะ – โตเกียว – นะงะโนะ)  2.  (โอะกินะวะ – ฮิโระชิมะ – เคียวโตะ – นะงะโนะ)  3.  (คะโงะชิมะ – โอซะกะ – ชิซุโอะกะ – นะงะโนะ) |
|  ซอลต์เลกซิตี 2002 | 85 | 21,275 | 12,012 | บทความหลัก: การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาว 2002 การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองโพรโว สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์)  สายในประเทศ  (แอตแลนตา – ชาร์ลสตัน – แจ็กสันวิลล์ – เซนต์ออกัสติน – ออร์แลนโด – ไมแอมี – โมบาย – ไบล็อกซี – นิวออร์ลีนส์ – ฮิวสตัน – แซนแอนโทนีโอ – ออสติน – แดลลัส – ลิตเทิลร็อก – เมมฟิส – แนชวิลล์ – ลุยส์วิลล์ – ซินซินแนติ– พิตต์สเบิร์ก – คัมเบอร์แลนด์ – วอชิงตัน ดี.ซี. – บอลทิมอร์ – ฟิลาเดลเฟีย – นครนิวยอร์ก - ฮาร์ตฟอร์ด – พรอวิเดนซ์ – บอสตัน – เบอร์ลิงตัน – เลคพลาซิด – ซีราคิวส์ – คลีฟแลนด์ – โคลัมบัส – ชิคาโก– มิลวอกี – ดีทรอยต์ – ฟอร์ตเวน – อินเดียแนโพลิส – เลกซิงตัน – เซนต์หลุยส์ – แคนซัสซิตี – โอมาฮา – วิชิทอ – โอคลาโฮมาซิตี – อามาริลโล – แอลบูเคอร์คี – ฟีนิกซ์ – ลอสแอนเจลิส – ซานฟรานซิสโก – สควอว์วัลเลย์ – สปาร์คส์ – พอร์ตแลนด์ – ซีแอตเทิล – จูโน – บอยซี – โบซแมน – ไชเอนน์ – เดนเวอร์ – ซอลต์เลกซิตี) |
|  ตูริน 2006 | 75 | 11,300 | 10,000 | บทความหลัก: การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาว 2006 สายต่างประเทศ 1.  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (1)   2.  วัลเลตตา –  (2)   3.  ซานมารีโน –  (3)   4.  โคเพอร์ –  คลาเกินฟวร์ท –  (4)   5.  ลูกาโน –  (5)   6.  แอลเบอร์วีลล์ –  (6)   สายในประเทศ 1.  (โรม – ฟลอเรนซ์ – เจนัว – คัลยารี) –   2.  (ปาแลร์โม – เนเปิลส์ – บารี – แอนโคนา) –    3.  (โบโลญญา – เวนิส – ตรีเยสเต) –   4.  (เทรนโต – กอร์ตีนาดัมเปซโซ – มิลาน) –    5.  บาโดเนเคีย –   6.  ตูริน |
|  แวนคูเวอร์ 2010 | 106 | 45,000+ | 12,000+ | บทความหลัก: การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองมองก์ตัน สายต่างประเทศ 1.  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) –  (1)    2.  รัฐวอชิงตัน –  (2)   สายในประเทศ 1.  (วิกตอเรีย – ยูคอน – นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ – รัฐแอลเบอร์ตา – รัฐซัสแคตเชวัน – รัฐแมนิโทบา – นูนาวุต – รัฐควิเบก – รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ – รัฐโนวาสโกเชีย – รัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์ – รัฐนิวบรันสวิก – รัฐควิเบก – รัฐออนแทรีโอ – รัฐแมนิโทบา – รัฐซัสแคตเชวัน – รัฐแอลเบอร์ตา) –    2.  แวนคูเวอร์ |
|  โซชี 2014 | 123 | 65,000 |  | บทความหลัก: การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองซามารา สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์)  สายในประเทศ  (มอสโก – โคลอมนา – โอดินต์โซโว – พระราชวังอาร์คานเจลสเกอ – คราสโนกรอสค์ – ดมิตรอฟ – เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก – คาลินินกราด – เมอร์มานสค์ – อาคันเกลสค์ – ยาคุตสค์ – วลาดีวอสตอค – อีร์คุตสค์ – โนโวซีบีสค์ – คาซาน – นิจนีนอฟโกรอด – วอลโกกราด – รอสตอฟ ออนดอน – แอสตราคัน – กรอซนี – โซชี)  |
|  พย็องชัง 2018 | - | - | - | บทความหลัก: การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 การวิ่งคบเพลิง ณ เมืองพาจู สายต่างประเทศ  (โอลิมเปีย – เอเธนส์) สายในประเทศ  (อินช็อน – เชจู – ปูซาน – อุลซัน – เกียวเช – ทงยอง – ชางวอน – ซาชอน (จังหวัดคย็องซังใต้) – ยอซู – ซุนชอน –  มกโพ – (จังหวัดช็อลลาใต้) – ช็อนจู (จังหวัดช็อลลาเหนือ) – (จังหวัดชุงช็องใต้) – แทจ็อน – เซจง – ชุงจู – ดันยาง (จังหวัดชุงช็องเหนือ) – อันดง (จังหวัดคย็องซังเหนือ) – แทกู – โพฮัง (จังหวัดคย็องซังเหนือ) – ซูว็อน (จังหวัดคย็องกี) – โซล – พาจู – ย็อนช็อน (จังหวัดคย็องกี) – ซัมโชก – จองซอน – พย็องชัง (จังหวัดคังว็อน)) |
1 2 3 4  ในการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 ได้แบ่งเป็น 2 สาย สายแรกคือสายที่วิ่งภายในประเทศ ซึ่งเพลิงของสายนี้ได้ถูกจุดที่เมืองมอร์เกดอล ซึ่งเป็นสถานที่จุดเพลิงของโอลิมปิกฤดูหนาว 2 สมัย และส่วนที่ 2 คือ สายที่ใช้เพลิงจากเมืองโอลิมเปีย ซึ่งคณะกรรมการจัดการแข่งขันได้วางแผนให้รวมทั้ง 2 เพลิง เป็นเพลิงเดียวกัน แต่ถูกระงับจากการประท้วงของทางการกรีซ ทำให้พิธีเปิดได้ใช้แค่เพลิงจากเมืองโอลิมเปีย ส่วนเพลิงจากเมืองมอร์เกดอลได้ใช้ในพาราลิมปิกฤดูหนาวแทน