stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
รถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี
รูปแบบของโครงการ > ศูนย์ซ่อมบำรุงและศูนย์ควบคุมการเดินรถ

โครงการมีศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ตั้งอยู่ภายในบริเวณพื้นที่เดิมของโรงรถจักรบางซื่อ ซึ่งเป็นศูนย์ซ่อมบำรุงที่ใช้งานร่วมกับรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา และมีศูนย์ซ่อมบำรุงย่อยบริเวณทางทิศใต้ของสถานีท่าแฉลบ จังหวัดนครปฐม ส่วนศูนย์ควบคุมการเดินรถกลางจะอยู่ในสำนักงานบริหารโครงการสายสีแดง บริเวณอาคารผู้โดยสารสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์
รูปแบบของโครงการ > สิ่งอำนวยความสะดวก

มีจุดจอดแล้วจร (park and ride) ที่สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ สถานีบางบำหรุ และสถานีตลิ่งชัน
รูปแบบของโครงการ > สถานี

ในระยะแรก (ศาลายา - หัวหมาก) มีสถานีทั้งหมด 17 สถานี (ไม่รวมสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์) ปัจจุบันก่อสร้างแล้วเสร็จ 3 เป็นสถานียกระดับ 1 สถานี และเป็นสถานีระดับดิน 2 สถานี คงไว้เป็นสถานีในอนาคต 3 สถานี โดยเป็นสถานียกระดับ 2 สถานี และสถานีระดับดิน 1 สถานี และสถานีส่วนต่อขยาย 11 สถานี
ตัวสถานีมีความยาวประมาณ 210 เมตร รองรับการจอดรถไฟฟ้าได้สูงสุด 10 ตู้โดยสาร ออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดิน และรักษาสภาพผิวดินให้มากที่สุด มีเสายึดสถานีคร่อมอยู่บนทางรถไฟ
รูปแบบของโครงการ > ขบวนรถไฟฟ้า

รถไฟฟ้าที่ใช้ในโครงการทั้งหมดเป็นรถไฟฟ้าประเภทวิ่งชานเมืองรุ่น เอ-ซีรีส์ 2000 ที่เป็นรุ่นสั่งเฉพาะ โดยอาศัยเค้าโครงต้นแบบจาก ฮิตาชิ เอที 100 เมโทร มีทั้งหมด 10 ขบวน 40 ตู้ ต่อพ่วงขบวนละ 4 ตู้ ผลิตโดย ฮิตาชิ จุผู้โดยสารได้สูงสุด 897 คนต่อขบวน (คำนวณจากอัตราหนาแน่นที่ 3 คน/ตารางเมตร) มีความเร็วสูงสุด 114 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ใช้ระบบอาณัติสัญญาณแบบอัตโนมัติมาตรฐานยุโรป (ETCS) ระดับที่ 1 ภายในขบวนรถไฟฟ้าจะมีเก้าอี้แบบแข็งสองแถวตั้งตามความยาวของตัวรถแบบเดียวกับรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่น > รถไฟทางไกล

| รหัสสถานี | สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง | สถานีรถไฟทางไกล | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
จุดเชื่อมต่อระหว่างสถานีที่เปิดให้บริการแล้ว
| RW01 RE01 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | สายเหนือ สายตะวันออกเฉียงเหนือ สายใต้ | สายเหนือ/ตะวันออกเฉียงเหนือ ทุกขบวน สายใต้เฉพาะขบวนรถเร็ว/ด่วน/ด่วนพิเศษ |
| RW05 | บางบำหรุ | สายใต้ | สายใต้ทุกขบวน |
| RW06 | ตลิ่งชัน | สายใต้ | เฉพาะขบวนรถธรรมดา/ชานเมือง และสายธนบุรี |
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่น > รถไฟฟ้ามหานคร

| รหัสสถานี | สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง | สถานีรถไฟฟ้ามหานคร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
จุดเชื่อมต่อระหว่างสถานีที่เปิดให้บริการแล้ว
| RW01 RE01 | กรุงเทพอภิวัฒน์ | สายสีน้ำเงิน : บางซื่อ | เชื่อมต่อโดยตรง |
| RW02 | บางซ่อน | สายสีม่วง : บางซ่อน | เชื่อมต่อโดยตรง |
จุดเชื่อมต่อระหว่างสถานีในอนาคต
| RWS01 | บางขุนนนท์ | สายสีน้ำเงิน : บางขุนนนท์ สายสีส้ม : บางขุนนนท์ |  |
| RWS03 | ศิริราช | สายสีส้ม : ศิริราช | เชื่อมต่อผ่านอาคารรักษาพยาบาลของโรงพยาบาลศิริราช |
| RE04 | มักกะสัน | สายสีน้ำเงิน : เพชรบุรี | เชื่อมต่อโดยทางเดินยกระดับ |
โครงการก่อสร้างในปัจจุบัน และส่วนต่อขยาย มีการออกแบบเพื่อเชื่อมต่อ และ/หรือ ใช้สถานีร่วม ดังนี้
สถานีแยกราชวิถี เป็นสถานีร่วมระหว่างสายนครวิถี กับ สายธานีรัถยา
สถานีพญาไท เชื่อมต่อกับ สถานีพญาไท ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท และรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานฯ
สถานีมักกะสัน เชื่อมต่อกับ สถานีมักกะสัน ของรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานฯ และสถานีเพชรบุรี ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
สถานีรามคำแหง เชื่อมต่อกับ สถานีรามคำแหง ของรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานฯ
สถานีหัวหมาก เชื่อมต่อกับ สถานีหัวหมาก ของรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานฯ และสถานีพัฒนาการของรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
โครงการส่วนต่อขยาย > รายชื่อสถานีส่วนต่อขยายด้านตะวันตก

ส่วนต่อขยายช่วงตลิ่งชัน – ศาลายา และตลิ่งชัน – ศิริราช ผ่านมติคณะรัฐมนตรีแล้ว อยู่ระหว่างเตรียมการประมูล สำหรับส่วนต่อขยายศาลายา – นครปฐม อยู่ในระหว่างการออกแบบรายละเอียดโครงสร้าง โดยเป็นส่วนหนึ่งของแผนงานปรับปรุงโครงการรถไฟชานเมืองด้านตะวันตก
| รหัสสถานี | สถานี | โครงสร้าง | กม> ที่.กม.ที่ | ขบวนที่จอด> รถไฟฟ้า | ขบวนที่จอด> รถทางไกล | เชื่อมต่อกับ | ที่ตั้ง |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |


บางซื่อ – ตลิ่งชัน (สถานีเพิ่มเติม)


| RW03 | พระราม 6 | — | — | ● | — |  | กรุงเทพมหานคร |  |
| RW04 | บางกรวย-กฟผ. | — | — | ● | — |  | จังหวัดนนทบุรี |  |


ตลิ่งชัน – ศาลายา


| RW07 | บ้านฉิมพลี | — | — | ● | — |  | กรุงเทพมหานคร |  |
| RW08 | กาญจนาภิเษก | — | — | ● | — |  | กรุงเทพมหานคร |  |
| RW09 | ศาลาธรรมสพน์ | — | — | ● | — |  | กรุงเทพมหานคร |  |
| RW10 | ศาลายา | ยกระดับ | — | ● | ● |  | จังหวัดนครปฐม |  |


ศาลายา – นครปฐม


| RW11 | คลองมหาสวัสดิ์ | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดนครปฐม |  |
| RW12 | วัดงิ้วราย | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดนครปฐม |  |
| RW13 | นครชัยศรี | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดนครปฐม |  |
| RW14 | ท่าแฉลบ | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดนครปฐม |  |
| RW15 | ต้นสำโรง | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดนครปฐม |  |
| RW16 | นครปฐม | ระดับดิน | — | ● | ● |  | จังหวัดนครปฐม |  |


เส้นทางสายแยก ตลิ่งชัน – ศิริราช


| RW06 | ตลิ่งชัน | ระดับดิน | — | ● | ● | สายหลักบางซื่อ-นครปฐม สายสีลม ตลิ่งชัน (โครงการ) | กรุงเทพมหานคร |  |
| RWS01 | ตลาดน้ำตลิ่งชัน | ระดับดิน | — | ● | — |  | กรุงเทพมหานคร |  |
| RWS02 | จรัญสนิทวงศ์ | ระดับดิน | — | ● | — | สายสีน้ำเงิน บางขุนนนท์ สายสีส้ม บางขุนนนท์ (กำลังก่อสร้าง) | กรุงเทพมหานคร |  |
| RWS03 | ศิริราช | ระดับดิน | — | ● | — | สายสีส้ม (สถานีร่วม) (กำลังก่อสร้าง) | กรุงเทพมหานคร |  |
โครงการส่วนต่อขยาย > รายชื่อสถานีส่วนต่อขยายด้านตะวันออก

| รหัสสถานี | สถานี | โครงสร้าง | กม> ที่.กม.ที่ | ขบวนที่จอด> รถไฟฟ้า | ขบวนที่จอด> รถทางไกล | เชื่อมต่อกับ | ที่ตั้ง |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |


บางซื่อ – หัวหมาก 


| RW01 RE01 | กรุงเทพอภิวัฒน์ (สถานีกลาง) | ยกระดับ | — | ● | ● | สายสีแดงเข้ม (สถานีร่วม) สายสีน้ำเงิน บางซื่อ สายซิตี้ (กำลังก่อสร้าง) | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE02 | แยกราชวิถี | ใต้ดิน | — | ● | — | สายสีแดงเข้ม (สถานีร่วม) | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE03 | พญาไท | ยกระดับ | — | ● | — | สายสุขุมวิท พญาไท สายซิตี้ พญาไท | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE04 | มักกะสัน | ยกระดับ | — | ● | ● | สายสีน้ำเงิน เพชรบุรี สายซิตี้ มักกะสัน | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE05 | รามคำแหง | ยกระดับ | — | ● | — | สายซิตี้ รามคำแหง | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE06 | หัวหมาก | ยกระดับ | — | ● | ● | สายสีเหลือง หัวหมาก สายซิตี้ หัวหมาก | กรุงเทพมหานคร |  |


หัวหมาก – ฉะเชิงเทรา


| RE07 | บ้านทับช้าง | ระดับดิน | — | ● | — | สายซิตี้ บ้านทับช้าง | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE08 | ลาดกระบัง | ระดับดิน | — | ● | — | สายซิตี้ ลาดกระบัง | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE09 | หัวตะเข้ (พระจอมเกล้าลาดกระบังฯ) | ระดับดิน | — | ● | — |  | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE10 | คลองหลวงแพ่ง | ระดับดิน | — | ● | — |  | กรุงเทพมหานคร |  |
| RE11 | คลองอุดมชลจร | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดฉะเชิงเทรา |  |
| RE12 | เปรง | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดฉะเชิงเทรา |  |
| RE13 | คลองแขวงกลั่น | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดฉะเชิงเทรา |  |
| RE14 | คลองบางพระ | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดฉะเชิงเทรา |  |
| RE15 | บางเตย | ระดับดิน | — | ● | — |  | จังหวัดฉะเชิงเทรา |  |
| RE16 | ฉะเชิงเทรา | ระดับดิน | — | ● | ● |  | จังหวัดฉะเชิงเทรา |  |


เส้นทางสายแยก พญาไท – แม่น้ำ


| RE03 | พญาไท | ยกระดับ | — | ● | — | สายสุขุมวิท พญาไท สายซิตี้ พญาไท | กรุงเทพมหานคร |  |
| RES01 | เพลินจิต | ยกระดับ | — | ● | — | สายสุขุมวิท เพลินจิต | กรุงเทพมหานคร |  |
| RES02 | คลองเตย | ยกระดับ | — | ● | — | สายสีน้ำเงิน คลองเตย สายสีเทา คลองเตย | กรุงเทพมหานคร |  |
| RES03 | แม่น้ำ | ระดับดิน | — | ● | — | สายสีเงิน แม่น้ำ | กรุงเทพมหานคร |  |
แผนการก่อสร้าง

อ้างอิงตามแผนแม่บทโครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง โครงการรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี มีแผนดำเนินการดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |


| ระยะที่ | ช่วง | ระยะทาง | สถานะ |  |  |  |  |  |


| 1 | บางซื่อ-ตลิ่งชัน | 15 กม. | ก่อสร้างแล้วเสร็จ |  |  |  |  |  |
| 2 | ตลิ่งชัน-ศาลายา | 12 กม. | ผ่านการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี อยู่ในระหว่างการเตรียมการเปิดประมูลในเดือนมิถุนายน 2563 |  |  |  |  |  |
| 3 | ตลิ่งชัน-ศิริราช | 6.5 กม. | ผ่านการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี อยู่ในระหว่างการเตรียมการเปิดประมูล |  |  |  |  |  |
| 4 | ศาลายา-นครปฐม | 29 กม. |  |  |  |  |  |  |
| 5 | บางซื่อ-พญาไท | 6.4 กม. | ผ่านความเห็นชอบจากบอร์ด รฟท. และจะเสนอ ครม. |  |  |  |  |  |
| 6 | พญาไท-หัวหมาก | 13 กม. | ผ่านความเห็นชอบจากบอร์ด รฟท. และจะเสนอ ครม. |  |  |  |  |  |
| 7 | หัวหมาก-ชุมทางฉะเชิงเทรา | 40 กม. |  |  |  |  |  |  |
| 9 | พญาไท-แม่น้ำ | 6 กม. |  |  |  |  |  |  |
ดูเพิ่ม

โครงการระบบรถไฟชานเมือง (สายสีแดง)
รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ทางรถไฟสายใต้
แหล่งข้อมูลอื่น

โครงการระบบรถไฟฟ้าชานเมือง (สายสีแดง) การรถไฟแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โครงการศึกษาเพื่อปรับแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล พ.ศ. 2553-2572 โดย สนข. เก็บถาวร 2013-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพแอนิเมชั่นจำลองเส้นทาง โครงการรถไฟฟ้าสายสีแดงช่วงบางซื่อ-หัวลำโพง และ บางซื่อ มักกะสัน ของ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร
สถานีบางซ่อนเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559
สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์

สมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ หรือ สมาพันธรัฐแม่น้ำไรน์ (เยอรมัน: Rheinbund; ฝรั่งเศส: États confédérés du Rhin (ชื่ออย่างเป็นทางการ) Confédération du Rhin (ชื่อในทางพฤตินัย)) เป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 ก่อตั้งจากรัฐเยอรมันทั้ง 16 รัฐ โดยจักรพรรดินโปเลียนหลังจากรบชนะจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ การลงนามในสนธิสัญญาเพรซเบิร์กได้นำไปสู่การก่อตั้งสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ ซึ่งดำรงอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1806 ถึงปี ค.ศ. 1813
สมาชิกของสมาพันธ์คือเจ้าผู้ครองนครรัฐเยอรมัน (Fürsten) ในความปกครองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ 16 รัฐ ซึ่งในทางเทคนิคแล้ว เจ้าเหล่านี้ล้วนมิใช่ประมุขของรัฐซึ่งตนเองปกครองอยู่  ภายหลังได้มีรัฐอื่นอีก 19 รัฐเข้าร่วมในสมาพันธรัฐ ทำให้เมื่อรวมกันแล้วทำให้มีประชากรภายใต้การปกครองมากกว่า 15 ล้านคน ก่อให้เกิดผลประโยชน์เชิงยุทธศาสตร์อย่างมากต่อจักรวรรดิฝรั่งเศสในแนวรบด้านตะวันออก
การก่อตั้ง

ในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 นครรัฐ 16 รัฐ ซึ่งรวมกันเป็นประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน ได้ลงนามในสนธิสัญญาสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (เยอรมัน: Rheinbundakte) เพื่อแยกตัวจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และรวมตัวกันเป็นสมาพันธรัฐในชื่อ "สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์" (états confédérés du Rhin) โดยอิงตามชื่อของกลุ่มรัฐเยอรมันในยุคก่อนหน้าที่เรียกว่า "สันนิบาตแห่งแม่น้ำไรน์" มีจักรพรรดินโปเลียนเป็นดำรงตำแหน่ง "ผู้อารักขา" แห่งสมาพันธรัฐ  หลังจากนั้นในวันที่ 6 สิงหาคม ด้วยการยื่นคำขาดของนโปเลียน จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 จึงได้สละตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และประกาศล้มเลิกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ บรรดารัฐเยอรมันมากกว่า 23 รัฐก็เข้าร่วมสมาพันธรัฐ โดยราชวงศ์ฮับส์บูร์กของจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 จะปกครองส่วนที่เหลืออยู่ของจักรวรรดิในชื่อจักรวรรดิออสเตรีย  มีเฉพาะออสเตรีย ปรัสเซีย ฮ็อลชไตน์ส่วนที่เป็นของเดนมาร์ก และปอมเมอเรเนียของสวีเดนเท่านั้นที่อยู่นอกสมาพันธรัฐ ไม่นับรวมดินแดนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์และราชรัฐเออร์เฟิร์ตซึ่งถูกยึดครองโดยจักรวรรดิฝรั่งเศส
ตามสนธิสัญญาดังกล่าว สมาพันธรัฐจะดำเนินการโดยผู้แทนร่วมตามรัฐธรรมนูญ แต่รัฐต่าง ๆ โดยเฉพาะรัฐใหญ่ ต่างก็ต้องการมีอำนาจอธิปไตยอย่างไม่จำกัด
สมาพันธรัฐนี้มิได้มีประมุขเป็นกษัตริย์ตามอย่างที่เคยใช้ในจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่ตำแหน่งสูงสุดในสมาพันธรัฐนี้เป็นของคาร์ล เทโอดอร์ ฟอน ดัลแบร์ก อดีตอัครมหาเสนาบดีผู้ที่เบื่อตำแหน่งเจ้าชาย-ไพรเมตของสมาพันธรัฐ ในฐานะดังกล่าวเขาเป็นประธานของคณะพระมหากษัตริย์ (College of Kings) และมีอำนาจเหนือ สภานิติบัญญัติแห่งสมาพันธรัฐ (Diet of the Confederation) ซึ่งมีลักษณะองค์กรคล้ายกับรัฐสภา (Parliament) อย่างไรก็ตาม องค์กรดังกล่าวนี้ไม่เคยมีการประชุมแต่อย่างไร ส่วนประธานสภาของเจ้าผู้ครองนครคือเจ้าชายแห่งนัสเซา-อูซินเงน
ในความเป็นจริงแล้ว สมาพันธรัฐมีสถานะเป็นพันธมิตรทางการทหาร กล่าวคือ รัฐสมาชิกของสมาพันธรัฐจะต้องส่งกำลังทหารสนับสนุนจำนวนมากให้แก่ฝรั่งเศส โดยที่ผู้ปกครองรัฐจะได้รับการยกสถานะดินแดนของตนขึ้นเป็นการตอบแทน เช่น บาเดิน (ปัจจุบันดินแดนส่วนตะวันตกอยู่ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค) เฮ็สเซิน คลีฟส์ (Cleves) และเบิร์ก (ทั้งสองแห่งปัจจุบันอยู่ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน) ได้ยกฐานะขึ้นเป็นแกรนด์ดัชชี ส่วนเวือร์ทเทิมแบร์คและบาวาเรีย ได้ยกฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักร นอกจากนี้บางรัฐยังมีอาณาเขตเพิ่มมากขึ้นโดยได้รับเอา "Kleinstaaten" หรือรัฐขนาดเล็กหลาย ๆ แห่งที่เคยเป็นสมาชิกของจักรวรรดิมาควบรวมเข้าไป
หลังปรัสเซียพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1806 รัฐขนาดกลางและขนาดเล็กจำนวนมากก็เข้าร่วมกับสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ โดยมีการขยายตัวมากที่สุดในปี ค.ศ. 1808 ประกอบด้วย 4 ราชอาณาจักร 5 แกรนด์ดัชชี 13 ดัชชี 17 พรินซิพาลิตี และนครรัฐอิสระฮันเซียติค ได้แก่ เมืองฮัมบวร์ค ลือเบค และ เบรเมิน
ในปี ค.ศ. 1810 ส่วนใหญ่ของเยอรมนีตะวันออกเฉียงเหนือก็รวมเข้ากับจักรวรรดินโปเลียนอย่างเร่งด่วน ตามคำสั่งการห้ามค้าขายระหว่างประเทศกับสหราชอาณาจักร ตามนโยบายการปิดล้อมภาคพื้นทวีป ซึ่งบังคับให้ชาวยุโรปค้าขายกันเองโดยไม่ต้องพึ่งอังกฤษ
สมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ล่มสลายในปี ค.ศ. 1813 อันเนื่องมาจากการที่จักรพรรดินโปเลียนพ่ายสงครามแก่จักรวรรดิรัสเซีย สมาชิกจำนวนมากย้ายฝ่ายหลังจากสิ้นสุดยุทธการที่ไลพ์ซิก เมื่อการณ์ปรากฏชัดว่าจักรพรรดินโปเลียนจะแพ้ในสงครามประสานมิตรครั้งที่หก อย่างแน่นอนแล้ว
ประเภทของรัฐภายในสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์

อิทธิพลของฝรั่งเศสและระดับของเอกราชภายในสมาพันธรัฐมีความแตกต่างกันอย่างมากตลอดช่วงเวลาที่สมาพันธรัฐดำรงอยู่ นอกจากนี้ อำนาจและอิทธิพลของแต่ละรัฐก็มีความแตกต่างกันอย่างมากเช่นกัน โดยสามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเภทหลัก ๆ ดังนี้:
กลุ่มแรก: "รัฐต้นแบบ" (Model States) รัฐเหล่านี้ส่วนใหญ่ปกครองโดยญาติของนโปเลียน ได้แก่
ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลิน ปกครองโดย เฌโรม โบนาปาร์ต
แกรนด์ดัชชีแบร์ค ในช่วงแรกปกครองโดย ฌออากีม มูว์รา ก่อนที่เขาจะได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์แห่งนาโปลีในปีค.ศ. 1808 และต่อมานโปเลียนเป็นผู้ปกครองโดยตรง
แกรนด์ดัชชีแฟรงก์เฟิร์ต ปกครองโดยราชวงศ์ดาลแบร์ค จนถึงปีค.ศ. 1813
รัฐต้นแบบเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นต้นแบบให้แก่รัฐอื่น ๆ ภายในสมาพันธรัฐ ผ่านนโยบายทางกฎหมายและสังคม เช่น ประมวลกฎหมายนโปเลียนอย่างไรก็ตาม เนื่องจากการล่มสลายของอำนาจของนโปเลียน รัฐเหล่านี้จึงไม่สามารถดำรงอยู่ได้อีกต่อไป
ประเภทของรัฐภายในสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ > กลุ่มที่สอง: รัฐปฏิรูป (Reform States)

รัฐเหล่านี้ประกอบด้วย บาวาเรีย, ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค, บาเดิน, แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ รัฐเหล่านี้ไม่ได้เป็นรัฐบริวารของฝรั่งเศสโดยตรง แต่เป็นพันธมิตรที่แท้จริงของนโปเลียน แม้ว่ารัฐเหล่านี้จะได้รับอิทธิพลจากแบบแผนของฝรั่งเศส แต่พวกเขาก็ยังคงดำเนินนโยบายของตนเองในหลายด้าน นักประวัติศาสตร์ โลธาร์ กัลล์ (Lothar Gall) ตั้งข้อสังเกตว่า ผู้ปกครองของสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ได้กลายเป็นนักปฏิวัติโดยอิทธิพลของนโปเลียนเอง การต่อต้านจักรพรรดิย่อมหมายถึงการละทิ้งอำนาจที่เขามอบให้ "นโปเลียนไม่ได้สร้างรัฐบริวารที่ไร้อำนาจทางการเมืองและต้องเชื่อฟังเพราะถูกบังคับด้วยกำลัง แต่พระองค์สร้างพันธมิตรที่แท้จริง ซึ่งดำเนินตามเหตุผลทางรัฐศาสตร์ที่เข้าใจได้ดี"
ประเภทของรัฐภายในสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ > กลุ่มที่สาม: รัฐที่เข้าร่วมหลังปีค.ศ. 1806

กลุ่มนี้ประกอบด้วยรัฐขนาดเล็กจำนวนมากในเยอรมันตอนเหนือและตอนกลาง ยกเว้นซัคเซิน โดยการเปลี่ยนแปลงภายในรัฐเหล่านี้มีเพียงเล็กน้อย การปฏิรูปยังคงจำกัดอยู่มาก อย่างไรก็ตาม ยังมีความแตกต่างอย่างมากระหว่างรัฐเหล่านี้
ใน เมคเลินบวร์คและซัคเซิน โครงสร้างทางการเมืองและสังคมดั้งเดิมแทบไม่เปลี่ยนแปลงเลย
ใน ดัชชีนัสเซา (Duchy of Nassau) กลับตรงกันข้าม รัฐมนตรีเอิร์นสต์ ฟรานซ์ ลุดวิก มาร์แชล ฟอน บีเบอร์สไตน์ (Ernst Franz Ludwig Marshal von Bieberstein) ได้นำการปฏิรูประบบบริหารอย่างปานกลาง และส่งเสริมการยอมรับความต่างทางศาสนา
รัฐที่เป็นสมาชิก

ตารางต่อไปนี้แสดงรายนามรัฐสมาชิกของสมาพันธรัฐและวันที่เข้าร่วม พร้อมทั้งจำนวนกำลังทหารในความปกครอง (แสดงด้วยตัวเลขในวงเล็บ)
รัฐในสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์
ค.ศ. 1806
ค.ศ. 1808
ค.ศ. 1812
รัฐที่เป็นสมาชิก > คณะพระมหากษัตริย์

| ร้ฐสมาชิก | เข้าร่วมเมื่อ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
|  แกรนด์ดัชชีบาเดิน | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; เดิมเป็นแคว้นชายแดนมาร์เกรฟผู้คัดเลือก (8,000) |
|  ราชอาณาจักรบาวาเรีย | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; เดิมเป็นดัชชีผู้คัดเลือก (30,000) |
|  แกรนด์ดัชชีแบร์ค | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; รวมทั้งดัชชีเคลเวอ เดิมทั้งคู่เป็นดัชชี (5,000) |
|  แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน-ดาร์มสตัดท์ | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; เดิมเป็นเคาน์ตี (4,000) |
|  ราชรัฐเรเกินส์บวร์ค | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; เป็นรัฐร่วมประมุขกับ  ราชรัฐอาชัฟเฟนบวร์ค; เดิมเป็นราชรัฐมุขนายกและรัฐผู้คัดเลือก; รวมเป็น  แกรนด์ดัชชีแฟรงก์เฟิร์ตหลังจากปี ค.ศ. 1810 (968) |
|  ราชอาณาจักรซัคเซิน | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | เดิมเป็นดัชชีผู้คัดเลือก (20,000) |
|  ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลิน | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1807 | จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงตั้งขึ้นใหม่ (25,000) |
|  ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; เดิมเป็นดัชชี (12,000) |
|  แกรนด์ดัชชีเวือทซ์บวร์ค | 23 กันยายน ค.ศ. 1806 | จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงตั้งขึ้นใหม่ (2,000) |
รัฐที่เป็นสมาชิก > คณะเจ้าชาย

| รัฐสมาชิก | เข้าร่วมเมื่อ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- |
|  อันฮัลท์-แบร์นบูร์ก !ดัชชีอันฮัลท์-แบร์นบูร์ก | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (240) |
|  อันฮัลท์-เดสเซา !ดัชชีอันฮัลท์-เดสเซา | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (350) |
|  อันฮัลท์-เคอเทิน !ดัชชีอันฮัลท์-เคอเทิน | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (210) |
|  อาเรนแบร์ก !ดัชชีอาเรนแบร์ก | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; ถูกผนวกเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ส. 1810 (379) |
|  โฮเฮนโซลเลิร์น-เฮชินเกน !ราชรัฐโฮเฮนซอลเลิร์น-เฮชิงเงิน | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง (97) |
|  โฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน !ราชรัฐโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง (193) |
|  ไอเซนบูร์ก !ราชรัฐไอเซนบูร์ก | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง (291) |
|  ราชรัฐไลเอิน | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; เดิมเป็นแคว้นกราฟ (29) |
|  ประเทศลิกเตนสไตน์ !ราชรัฐลิคเตนสไตน์ | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง (40) |
|  ราชรัฐลิพเพอ-เด็ทโมลด์ | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (500) |
|  ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน !ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน | 22 มีนาคม ค.ศ. 1808 | (1,900) |
|  ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ !ดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ | 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1808 | (400) |
|  ดัชชีนัสเซา | 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1806* | รวม  นัสเซา-อูซิงเงิน กับ  นัสเซา-เวลบูร์ก ทั้งสองรัฐเป็นรัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง (1680) |
|  ดัชชีอ็อลเดินบวร์ค | 14 ตุลาคม ค.ศ. 1808 | ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศษเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1810 (800) |
|  รอยสส์ !ราชรัฐรอยสส์-เอเบิร์สดอร์ฟ | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (100) |
|  ราชรัฐรอยส์-ไกรซ์ | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (117) |
|  รอยสส์-โลเบนสไตน์ !ราชรัฐรอยสส์-โลเบนสไตน์ | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (108) |
|  ราชรัฐรอยส์-เกรา | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (125) |
|  ราชรัฐซาล์ม | 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1806 | รวม  ซาล์ม-ซาล์ม กับ  ซาล์ม-เคียร์บวร์ค ทั้งสองรัฐเป็นรัฐสมาชิกผู้ก่อตั้ง; ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศษเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1810 (323) |
|  ซัคเซิน-โคบูร์ก !ดัชชีซัคเซิน-โคบูร์ก | 15 ธันวาคม ค.ศ. 1806 | (400) |
|  ซัคเซิน-โกทา !ดัชชีซัคเซิน-โกทา | 15 ธันวาคม ค.ศ. 1806 | (1,100) |
|  ซัคเซิน-ฮิลด์บูร์กเฮาเซน !ดัชชีซัคเซิน-ฮิลด์บูร์กเฮาเซิน | 15 ธันวาคม ค.ศ. 1806 | (200) |
|  ซัคเซิน-ไมนิงเงิน !ดัชชีซัคเซิน-ไมนิงเงิน | 15 ธันวาคม ค.ศ. 1806 | (300) |
|  ซัคเซิน-ไวมาร์ !ดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์ | 15 ธันวาคม ค.ศ. 1806 | (800) |
|  ราชรัฐเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (150) |
|  ราชรัฐชวาทซ์บวร์ค-รูดอลชตัท | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (325) |
|  ราชรัฐชวาทซ์บวร์ค-ซ็อนเดิร์สเฮาเซิน | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (325) |
|  ราชรัฐวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ | 11 เมษายน ค.ศ. 1807 | (400) |
เหตุการณ์ในช่วงหลัง

ฝ่ายสหสัมพันธมิตรที่ต่อต้านนโปเลียนได้ประกาศยุบสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1813 ต่อมาหลังยุบสมาพันธรัฐ มีความพยายามที่จะรวมชาติเยอรมนีอีกครั้ง คือ สภาบริหารกลาง (เยอรมัน: Zentralverwaltungsrat) โดยประธานสภาได้แก่ ไฮน์ริช ฟรีดริช คาร์ล ไรช์สไฟรเฮอร์ ฟอม อุนด์ ซุม สไตน์ (ค.ศ. 1757 – 1831) ซึ่งต่อมาสภานี้ก็ได้ถูกยุบในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1815 และสนธิสัญญาปารีสได้ประกาศให้บรรดารัฐเยอรมันได้รับเอกราชในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1814
ในปี ค.ศ. 1815 ที่การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้ปรับเปลี่ยนแผนที่การเมืองของทวีปยุโรปขึ้นใหม่ โดยการยุบอาณาจักรที่นโปเลียนสร้างขึ้น เช่น ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลิน, แกรนด์ดัชชีแบร์ค, และ แกรนด์ดัชชีเวือทซ์บวร์ค นอกจากนี้ ยังมีการฟื้นฟูรัฐที่เคยถูกผนวก เช่น ฮันโนเฟอร์, ดัชชีเบราน์ชไวค์, เฮ็สเซิน-คัสเซิล, และ อ็อลเดินบวร์ค อย่างไรก็ตาม รัฐส่วนใหญ่ของสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ที่ตั้งอยู่ในเยอรมนีกลางและตอนใต้ ยังคงอยู่รอดโดยมีการเปลี่ยนแปลงพรมแดนเพียงเล็กน้อย พวกเขาได้ร่วมมือกับรัฐที่ได้รับการฟื้นฟู รวมถึงปรัสเซียและออสเตรีย ในการก่อตั้ง สมาพันธรัฐเยอรมัน
ดูเพิ่ม

ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ประเทศเยอรมนีตะวันตก
รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
ประพร เอกอุรุ

| ประพร เอกอุรุม> ว.ม., ป.ช. |
| --- | --- |


สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
ดำรงตำแหน่ง 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ก่อนหน้า: นิพนธ์ บุญญามณี
ถัดไป: เดชอิศม์ ขาวทอง
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
เสียชีวิต: 4 กันยายน พ.ศ. 2560 (50 ปี) อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2541–2560)
คู่สมรส: ทันตแพทย์หญิง นนทิพา เอกอุรุ

ประพร เอกอุรุ ม.ว.ม. ป.ช. (1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 – 4 กันยายน พ.ศ. 2560) ชื่อเล่น เกม อดีตนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขตที่ 5 อดีตกรรมการสมาคมกีฬาจังหวัดสงขลา และอดีตนายกสมาคมประมงจังหวัดสงขลา
ประวัติ

ประพร เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510  ที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา มีชื่อเล่น เกม เป็นบุตรนายประเจียด นางอัมพวัลย์ เอกอุรุ ด้านครอบครัวสมรสกับทันตแพทย์หญิงนนทิพา เอกอุรุ มีบุตร 3 คน
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป จากวิทยาลัยครูสงขลา และรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน

หลังจากจบการศึกษา ประพรได้สานต่อกิจการของครอบครัวจนก้าวหน้าต่อเนื่อง จนเป็นประธานกรรมการ บริษัท แอล แอนด์ จี กรุ๊ป จำกัด ประธานกรรมการ บริษัท สมิหลาปลาป่น จำกัด และประธานกรรมการ บริษัท บาตั้ม จำกัด จนได้รับความไว้วางใจให้ทำหน้าที่นายกสมาคมประมงจังหวัดสงขลาอีกหนึ่งตำแหน่ง รวมถึงการเป็นกรรมการสมาคมกีฬาจังหวัดสงขลา
งานการเมือง

ประพรลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งติดต่อกัน รวม 3 สมัย
งานการเมือง > สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นายประพร เอกอุรุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ถึงแก่อนิจกรรม

ประพร เสียชีวิตอย่างกะหันทันในเวลา 19.30 น. ของวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2560 ที่ห้องไอซียู โรงพยาบาลสงขลา หลังจากถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลจากการช็อกหมดสติอย่างกะทันหันที่บ้านพักส่วนตัว มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2560 ณ วัดแหลมทราย อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์

พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว

| ชัยวุฒิ ผ่องแผ้วป> ช., ป.ม. |
| --- | --- |


สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
ดำรงตำแหน่ง 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556
ก่อนหน้า: วินัย เสนเนียม
ถัดไป: ร้อยตำรวจเอก อรุณ สวัสดี
 
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด: 16 สิงหาคม พ.ศ. 2514 (53 ปี) อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
พรรคการเมือง: ประชาธิปัตย์ (2537–ปัจจุบัน)
คู่สมรส: กานต์ธสุ ผ่องแผ้ว
ชื่อเล่น: วุฒิ

ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว (เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2514) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ 2 สมัย อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา ในสมัยกนกพร เดชเดโช
ประวัติ

ชัยวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2514 ที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา ด้านครอบครัวสมรสกับนางกานต์ธสุ ผ่องแผ้ว มีบุตร-ธิดา 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนระโนดวิทยา ระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
งานการเมือง

ชัยวุฒิ เป็นประธานสมาพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง 8 กลุ่มค่ายอาสา และทำงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์มานานกว่า 10 ปี เป็นหัวหน้าทีมอาสาสมัครรณรงค์เลือกตั้งทั้งสข.-สส.ของพรรค ก่อตั้งศูนย์ประสานงานพรรคประชาธิปัตย์ เขตจตุจักร ปี 2539 เคยเป็นทั้งยุวประชาธิปัตย์ เป็นผู้ช่วยให้กับสาวิตต์ โพธิวิหค และอาทิตย์ อุไรรัตน์
เป็นผู้อำนวยการการเลือกตั้งซ่อม สส.เขต 3 เมื่อปี 2547 และเลือกตั้งปี 2550 เป็นผอ.เลือกตั้งเขต 2 สงขลา ของพรรค เป็นที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ประจำคณะกรรมาธิการ การกฎหมาย การยุติธรรม และสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร ประธานสาขาพรรคประชาธิปัตย์จังหวัดสงขลา และเลขานุการส่วนตัวถาวร เสนเนียม อดีต รมช.มหาดไทย
ชัยวุฒิ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2552 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แทนวินัย เสนเนียม ที่เสียชีวิตลง ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ก่อนที่จะได้รับเลือกอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2554
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดสงขลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา ใน พ.ศ. 2563 และลาออกในปี 2566