stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2015
แหล่งข้อมูลอื่น

FIVB
| ด ค กวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ |
| --- | --- |
การแข่งขัน:  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017 
รายชื่อนักกีฬา:  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017
วิทยาสัตว์พวกแมงมุม

การศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับแมงมุมและสัตว์ที่เกี่ยวข้อง
แมงมุมใยทอง
วิทยาสัตว์พวกแมงมุม (อังกฤษ: arachnology) เป็นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของแมง ซึ่งประกอบด้วยแมงมุมและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่เกี่ยวข้อง เช่น แมงป่อง, แมงป่องเทียม, แมงโหย่ง ส่วนผู้ที่ค้นคว้าแมงมุมและแมงอื่น ๆ คือ "นักวิทยาสัตว์พวกแมงมุม" (arachnologist) และหากแคบลง การศึกษาแมงมุมเพียงอย่างเดียว (อันดับ Araneae) เรียกว่า วิทยาแมงมุม (araneology)
ทั้งนี้ คำว่า arachnology มาจากภาษากรีก คือ ἀράχνη (อ่านว่า อารัคแน) ที่หมายถึง "แมงมุม" และ -λογία (อ่านว่า โลกีอา) ที่หมายถึง "การศึกษาเรื่องใดเรื่องหนึ่ง"
ดูเพิ่ม

กีฏวิทยา
หมวดหมู่:นักวิทยาสัตว์พวกแมงมุม
แหล่งข้อมูลอื่น

International Society of Arachnology
Spider Myths: Spiders are Easy to Identify
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน  |
| --- | --- |
นานาชาติ:  FAST 
ประจำชาติ:  อิสราเอล  สหรัฐ 
อื่น ๆ:  สารานุกรมของยูเครนสมัยใหม่
วิทยาไวรัส

ไวรัสวิทยา (อังกฤษ: Virology) เป็นการศึกษาทางชีววิทยาเกี่ยวกับไวรัส ในด้านของโครงสร้าง การจัดจำแนกหมวดหมู่ พยาธิสภาพ กลไกการก่อโรคในสิ่งมีชีวิต การตรวจวินิจฉัยทางห้องปฏิบัติการ การเพิ่มจำนวน การตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันเมื่อเกิดการติดเชื้อ วัคซีน การแพร่กระจาย การควบคุม และความสัมพันธ์ระหว่างไวรัสกับสิ่งมีชีวิตอื่น ไวรัสวิทยาเป็นสาขาย่อยของจุลชีววิทยา นักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาไวรัส เรียกว่า นักไวรัสวิทยา
การจัดจำแนกไวรัส

ไวรัสสามารถจัดจำแนกได้ตามคุณสมบัติต่าง ๆ
ลักษณะของโฮสต์หรือเจ้าบ้าน เช่น ไวรัสในสัตว์ รวมถึงมนุษย์ (Animal viruses), ไวรัสในพืช (Plant viruses), ไวรัสในรา (Fungal viruses), ไวรัสในแบคทีเรีย (Bacterial viruses มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า Bacteriophage)
โครงสร้างสัณฐานวิทยา รูปร่างและรูปทรง เช่น Helical symmetry, Icosahedral symmetry, Complex structure
ลักษณะกรดนิวคลีอิคและสารพันธุกรรม เช่น DNA viruses และ RNA viruses
วิธีวิทยา

วิธีวิทยา (อังกฤษ: methodology) หมายถึง ขั้นตอนวิธี, กฎ, และการคาดการณ์อย่างมีหลักการ หรือชุดของสิ่งเหล่านั้น
วิธีวิทยา เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตรรกะของการแสวงหาความรู้ในศาสตร์ โดยเฉพาะการตรวจสอบศักยภาพและข้อจำกัดของเทคนิคหรือกระบวนการศึกษา (Grix, 2010) หรือระเบียบวิธีที่นักวิชาการในแต่ละสาขาใช้แสวงหาความรู้ (Guba & Lincoln, 1994) เช่น วิธีตั้งคำถามการวิจัย วิธีการหาหลักฐานข้อมุล และวิธีการวิเคราะห์ข้อมูล วิธีวิทยาในศาสตร์มี 4 ประเภทหลักคือ การทดลองแบบควบคุม (experiment and manipulation) การทดลองแบบควบคุมที่ได้รับการดัดแปลง (modified experiment and manipulation) วิภาษวิธีและการสนทนา (dialectic and dialogue) และอรรถปริวรรตและวิภาษวิธี (hermeneutic and dialectic)
วิธีช่วยหายใจแบบเปิดปอด

| วิธีช่วยหายใจแบบเปิดปอด |
| --- | --- |
การแทรกแซง
วิธีช่วยหายใจแบบเปิดปอด (อังกฤษ: lung recruitment maneuver) เป็นชุดวิธีตั้งค่าการช่วยหายใจประเภทหนึ่ง มีเป้าหมายเพื่อเปิดถุงลมปอดส่วนที่แฟบอยู่และคงการเปิดนั้นไว้ ใช้บ่อยกับผู้ป่วยกลุ่มอาการหายใจลำบากเฉียบพลัน (ARDS)
วิทเอาต์ยู (เพลงแบดฟิงเกอร์)

| "วิทเอาต์ยู"> เพลงโดยแบดฟิงเกอร์.จากอัลบั้มNo Dice |
| --- | --- |
วางจำหน่าย: 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970
แนวเพลง: ร็อก, พาวเวอร์ป็อป
ความยาว: 4:43
ค่ายเพลง: Apple
ผู้ประพันธ์ดนตรี: Peter Ham, Tom Evans
โปรดิวเซอร์: Geoff Emerick
"วิทเอาต์ยู" (อังกฤษ: Without You) เป็นเพลงที่เขียนโดยพีต แฮมและทอม อีแวนส์ แห่งวงร็อกอังกฤษ แบดฟิงเกอร์ และจากข้อมูลโดย ASCAP เพลงนี้เป็นเพลงที่ได้รับการบันทึกเสียงซ้ำมากกว่า 180 ศิลปิน ตั้งแต่เพลงเขียนมาและปรากฏบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 หลายครั้ง รวมถึงอันดับ 1 ในเวอร์ชันของแฮร์รี นิลส์สัน ซึ่งยังขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรด้วย และนอกจากนั้นในสหราชอาณาจักรในเวอร์ชันของมารายห์ แครี ก็ยังขึ้นอันดับ 1 เช่นกัน และพอล แม็กคาร์ตนีย์ เคยบรรยายเพลงบัลลาดนีว่า  "เป็นเพลงบาดใจที่สุดตลอดกาล"
วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการหาดใหญ่

| วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการหาดใหญ่ Hatyai Commercial Technological College> ที่ตั้ง |
| --- | --- |
4 ซอย 5 ถนนเพชรเกษม (ใกล้สามแยกคอหงส์) ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 90110
ข้อมูล
ชื่ออื่น: พ.ก.ญ.
ประเภท: เอกชน
คำขวัญ: เรียนดี กีฬาเด่น เน้นวินัย ใฝ่คุณธรรม นำสังคม
สถาปนา: พ.ศ. 2522
ผู้ก่อตั้ง: นายลั่น สาระวิโรจน์  (ผู้รับใบอนุญาต)
รหัส: 1190100109
ผู้อำนวยการ: ร.ต.จรินทร์ ธรรมรักษ์
ระดับปีที่จัดการศึกษา: หลักสูตรกรมอาชีวศึกษา
สี: ฟ้า  - ขาว 
เพลง: มาร์ชพณิชยการหาดใหญ่
ต้นไม้: ดอกเข็ม
เว็บไซต์: www.panithatyai.ac.th
วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการหาดใหญ่  (อังกฤษ: Hatyai Commercial Technological College; อักษรย่อ: พ.ก.ญ.) เป็นโรงเรียนเอกชนใน อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
ดูเพิ่ม

โรงเรียนพณิชยการหาดใหญ่
คลื่นวิทยุชุมชนเพื่อคนรักกีฬา เก็บถาวร 2009-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
วิธภาษา

ในทางภาษาศาสตร์สังคม วิธภาษา (อังกฤษ: variety) หรือบางครั้งเรียกว่า ภาษณ์ (lect) คือรูปแบบเจาะจงรูปแบบหนึ่ง ๆ ของภาษาหรือกลุ่มภาษาซึ่งแตกต่างจากรูปแบบอื่นด้วยปัจจัยต่าง ๆ เกี่ยวกับผู้ใช้ เช่น ที่อยู่อาศัย ลักษณะทางสังคม หรือวัตถุประสงค์ในการใช้ วิธภาษาอาจหมายรวมถึงภาษา (language), ภาษาย่อย (dialect), ทำเนียบภาษา (register), วัจนลีลา (style) หรือรูปแบบอื่น ๆ ของภาษารวมทั้งวิธภาษามาตรฐาน การใช้ศัพท์ วิธภาษา เพื่ออ้างถึงรูปแบบที่แตกต่างกันนั้นเป็นการเลี่ยงการใช้ศัพท์ ภาษา (ซึ่งหลายคนเชื่อมโยงกับภาษามาตรฐานเพียงอย่างเดียว) และศัพท์ ภาษาย่อย (ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับวิธภาษาไม่มาตรฐานซึ่งถูกมองว่ามีเกียรติภูมิหรือ "ถูกต้อง" น้อยกว่าวิธภาษามาตรฐาน) นักภาษาศาสตร์กล่าวถึงทั้งวิธภาษามาตรฐานและวิธภาษาไม่มาตรฐาน (หรือท้องถิ่น) ส่วนศัพท์ ภาษณ์ ใช้เลี่ยงปัญหาความคลุมเครือในการตัดสินว่าวิธภาษาสองวิธภาษาเป็นคนละภาษากันหรือเป็นภาษาย่อยของภาษาเดียว
การแปรในระดับคลังศัพท์ เช่น สแลง (slang) หรือสแลงเฉพาะกลุ่ม (argot) มักได้รับการวิเคราะห์โดยเชื่อมโยงกับวัจนลีลาหรือระดับความเป็นทางการ (ซึ่งเรียกอีกอย่างว่าทำเนียบภาษา) โดยเฉพาะ แต่บางครั้งก็มีผู้นำมาอภิปรายในฐานะวิธภาษาเช่นกัน
วิกฤตการเงิน ค.ศ. 1907

วอลล์สตรีตระหว่างความตื่นตระหนกในเดือนตุลาคม 1907
วิกฤตการเงินปี 1907 (อังกฤษ: Panic of 1907) หรือวิกฤตนิกเกอร์บอกเกอร์ เป็นวิกฤตการณ์ทางการเงินในสหรัฐที่เกิดขึ้นในช่วงสามสัปดาห์เริ่มตั้งแต่กลางเดือนตุลาคม เมื่อตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กลดลงเกือบ 50% ของมูลค่าสูงสุดในปีก่อนหน้า เกิดความตื่นตระหนกเนื่องจากขณะนั้นอยู่ในช่วงภาวะเศรษฐกิจถดถอย และมีการแห่ถอนเงินจากธนาคารและบริษัททรัสต์ต่าง ๆ สุดท้ายวิกฤตการเงินปี 1907 ลามไปทั่วประเทศเมื่อธนาคารและธุรกิจระดับรัฐและท้องถิ่นจำนวนมากล้มละลาย สาเหตุหลักของการแห่ถอนเงิน ได้แก่ ธนาคารในนครนิวยอร์กจำนวนหนึ่งลดสภาพคล่องของตลาดและผู้ฝากเสียความเชื่อมั่น ซึ่งแย่ลงเมื่อมีการพนันโดยไม่มีการวางระเบียบในตลาดมืดเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย วิกฤตครั้งนี้มีชนวนจากเหตุที่บริษัทยูไนเต็ดคอปเปอร์พยายามควบคุมราคาหุ้นในเดือนตุลาคม 1907 แต่ล้มเหลว เมื่อความพยายามล้มเหลว ธนาคารซึ่งให้ยืมเงินเพื่อดำเนินแผนควบคุมราคานี้ก็ถูกผู้ฝากแห่ถอนเงินออกเป็นจำนวนมาก ที่ภายหลังแพร่ไปธนาคารและบริษัททรัสต์ในเครือเช่นกัน จนทำให้ในสัปดาห์ต่อมานิกเกอร์บอกเกอร์ทรัสต์ ซึ่งเป็นบริษัททรัสต์ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของนครนิวยอร์กล้ม การล่มสลายของนิกเกอร์บอกเกอร์ทำให้ความหวาดกลัวกระจายไปทั่วบริษัททรัสต์ในนครเพราะธนาคารภูมิภาคต่าง ๆ พากันถอนเงินสดสำรองออกจากธนาคารในนครนิวยอร์ก ความตื่นตระหนกกระจายต่อไปทั่วประเทศเมื่อคนจำนวนมากพากันถอนเงินฝากออกจากธนาคารภูมิภาคของตนด้วย
ความตระหนกดังกล่าวอาจทวีความรุนแรงกว่านี้ถ้าไม่ได้นักการเงิน เจ. พี. มอร์แกน เข้าแทรกแซง เขาใช้เงินส่วนตัวจำนวนมากเข้าอุ้มระบบธนาคาร และเกลี้ยกล่อมให้นายธนาคารอื่น ๆ ในนครนิวยอร์กให้ทำเช่นเดียวกัน เหตุการณ์นี้เน้นความสำคัญของระบบการคลังอิสระของประเทศซึ่งจัดการปริมาณเงินของประเทศ แต่ไม่สามารถอัดฉีดสภาพคล่องกลับเข้าตลาดได้ ในเดือนพฤศจิกายน โรคระบาดทางการเงินส่วนใหญ่สงบลงแล้ว แต่ยังเกิดวิกฤตขนาดกว่าขึ้น สืบเนื่องจากบริษัทนายหน้าขนาดใหญ่ที่ใช้หุ้นของบริษัทเทนเนสซีโคล, ไอออนแอนด์เรลโรด (TC&I) เป็นหลักทรัพย์ประกัน การล้มของราคาหุ้นของ TC&I ถูกปัดป้องเมื่อบริษัทยูเอสสตีลของมอร์แกนเข้าซื้อกิจการฉุกเฉิน ซึ่งประธานาธิบดีทีโอดอร์ รูสเวลต์ผู้ต่อต้านการผูกขาดยอมรับ ปีต่อมา เนลสัน ดับเบิลยู. อัลดริช สมาชิกวุฒิสภา ก่อตั้งและเป็นประธานคณะกรรมการสอบสวนวิกฤตและ
สถานการณ์ทางเศรษฐกิจ

เมื่อประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสันปล่อยให้กฎบัตรจัดตั้งธนาคารที่สองแห่งสหรัฐหมดอายุลงในปี 1836 สหรัฐไม่เหลือหน่วยงานธนาคารกลางใด และปริมาณเงินหมุนเวียนในนครนิวยอร์กมีความผันผวนตามวงจรการเกษตรประจำปีของประเทศ ในฤดูใบไม้ร่วง เงินจะไหลออกจากนครเพื่อไปซื้อผลผลิต และมีการปรับดอกเบี้ยสูงขึ้นเพื่อพยายามดึงเงินกลับ นักลงทุนต่างชาติมักส่งเงินมาไปนิวยอร์กเพื่อทำกำไรจากอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่า ตั้งแต่เดือนมกราคม 1906 ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ที่อยู่ที่ระดับสูงถึง 103 จุดก็เริ่มค่อย ๆ ปรับฐาน ซึ่งใช้เวลาตลอดทั้งปี ในเดือนเมษายน 1906 เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ซึ่งทำลายซานฟรานซิสโกทำให้เศรษฐกิจผันผวน และยิ่งมีเงินจำนวนมากไหลออกจากนิวยอร์กมากขึ้นไปซานฟรานซิสโกเพื่อช่วยบูรณะ แรงตึงเครียดต่อปริมาณเงินหมุนเวียนเกิดขึ้นอีกในปลายปี 1906 เมื่อธนาคารแห่งอังกฤษขึ้นอัตราดอกเบี้ย ส่วนหนึ่งเพื่อตอบสนองต่อการที่บริษัทประกันภัยสหราชอาณาจักรจ่ายเงินจำนวนมากให้กับผู้ถือกรมธรรม์สหรัฐ และมีเงินคงค้างอยู่ในกรุงลอนดอนมากกว่าที่คาด ในเดือนกรกฎาคม 1906 ราคาหุ้นตกลงร้อยละ 18 เมื่อเทียบกับจุดสูงสุดในเดือนมกราคม ปลายเดือนกันยายน หุ้นฟื้นมูลค่าประมาณครึ่งหนึ่งของส่วนที่หายไป
รัฐบัญญัติเฮปเบิร์นซึ่งมอบอำนาจแก่คณะกรรมการพาณิชย์ระหว่างรัฐ (Interstate Commerce Commission, ICC) ในการกำหนดเพดานราคาอัตราค่าบริการรถไฟนั้นเริ่มมีใช้ผลบังคับในปี 1906 ซึ่งส่งผลให้หลักทรัพย์ในกลุ่มรถไฟมีมูลค่าลดลง ระหว่างเดือนกันยายน 1906 และมีนาคม 1907 ตลาดหลักทรัพย์ปรับตัวลดลงร้อยละ 7.7 ของมูลค่าตลาด ระหว่างวันที่ 9 ถึง 26 มีนาคม ดัชนีลดลงอีกร้อยละ 9.8 (การที่หุ้นปรับตัวลงอย่างมากในเดือนมีนาคมนี้บางทีเรียก "ความตระหนกของเศรษฐี") เศรษฐกิจยังคงมีความผันผวนตลอดฤดูร้อน มีเหตุการณ์หลายอย่างที่สร้างความตกใจขึ้นในระบบ เช่นหุ้นของยูเนียนแปซิฟิก ซึ่งเป็นหุ้นที่ใช้เป็นหลักทรัพย์ประกันมากที่สุดตัวหนึ่ง ลดค่าลงถึง 50 จุด, ในเดือนมิถุนายนการเสนอขายพันธบัตรของนครนิวยอร์กล้มเหลว, ในเดือนกรกฎาคมตลาดทองแดงล้มลง, ในเดือนสิงหาคม บริษัทสแตนดาร์ดออยถูกปรับเป็นเงิน 29 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพราะฝ่าฝืนกฎหมายห้ามผูกขาด ในช่วงเก้าเดือนแรกของปี 1907 หุ้นลดค่าลงถึงร้อยละ 24.4
วันที่ 27 กรกฎาคม หนังสือพิมพ์ เดอะคอมเมอเชียลแอนด์ไฟแนนเชียลโครนิเคิล กล่าวว่า "ตลาดยังไม่มั่นคง... ทันทีที่สัญญาณเปล่านี้ปรากฏชัด เหตุการณ์เช่นการที่ทองคำรั่วไหลไปกรุงปารีสก็ส่งผลให้เกิดความสั่นคลอนไปทั่วตลาด และการเพิ่มมูลค่าและความหวังก็มลายหายไป"  มีการแห่ถอนเงินเกิดขึ้นหลายแห่งนอกสหรัฐในปี 1907 เช่น ในประเทศอียิปต์ในเดือนเมษายนและพฤษภาคม, ในประเทศญี่ปุ่นในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน, ในฮัมบวร์คและประเทศชิลีในต้นเดือนตุลาคม ฤดูใบไม้ร่วงมักเป็นช่วงเวลาที่ระบบธนาคารอ่อนแอ เมื่อรวมกับความผันผวนในตลาดหลักทรัพย์แล้ว แรงช็อคเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เกิดผลกระทบที่รุนแรงตามมาได้
ความตื่นตระหนก

| ลำดับเหตุการณ์ของวิกฤตในนครนิวยอร์ก> .วันจันทร์ที่ 14 ตุลาคม | ลำดับเหตุการณ์ของวิกฤตในนครนิวยอร์ก> . |
| --- | --- |
ออตโต ไฮนซ์ เริ่มซื้อหุ้นของยูไนเต็ดคอปเปอร์เพื่อควบคุมตลาด: 
วันพุธที่ 16 ตุลาคม: 
การควบคุมตลาดของไฮนซ์ล้มเหลวอย่างไม่คาดฝัน กรอสแอนด์คลีเบิร์ก บริษัทนายหน้าของไฮนซ์ถูกปิดกิจการ วันนี้เป็นวันที่ถูกเรียกว่าวันที่การควบคุมตลาดพลาด: 
วันพฤหัสบดีที่ 17 ตุลาคม: 
ตลาดหลักทรัพย์สั่งห้ามออตโต ไฮนซ์ แอนด์คอมพานีซื้อขาย ธนาคารออมทรัพย์แห่งบัตต์ รัฐมอนแทนา ซึ่งเป็นของออกุสตุส ไฮนซ์ ประกาศว่าไม่สามารถชำระหนี้ได้ ออกุสตุสถูกบังคับให้ลาออกจากธนาคารแห่งชาติเมอร์แคนทีล ผู้คนเริ่มแห่ถอนเงินออกจากธนาคารของออกุสตุสและชาลส์ ดับเบิลยู. มอส ผู้สมคบคิดกับเขา: 
วันอาทิตย์ที่ 20 ตุลาคม: 
สำนักงานหักบัญชีนิวยอร์กบังคับให้ออกุสตุสและมอสลาออกจากตำแหน่งที่เกี่ยวข้องกับธนาคารทั้งหมด  : 
วันจันทร์ที่ 21  ตุลาคม: 
ชาลส์ ที. บาร์นีถูกบังคับให้ลาออกจากบริษัทนิกเกอร์บอกเกอร์ทรัสต์ เพราะเขามีความเชื่อมโยงกับมอสและไฮนซ์ ธนาคารพาณิชย์แห่งชาติประกาศว่าจะไม่ทำหน้าที่หักบัญชีให้นิกเกอร์บอกเกอร์: 
วันอังคารที่ 22 ตุลาคม: 
ประชาชนแห่ถอนเงินจนนิกเกอร์บอกเกอร์ต้องหยุดให้บริการ: 
วันพุธที่ 23 ตุลาคม: 
เจ. พี. มอร์แกน โน้มน้าวให้ประธานบริษัททรัสต์อื่น ๆ ช่วยเพิ่มสภาพคล่องให้กับบริษัททรัสต์แห่งอเมริกา ทำให้ไม่ล้ม: 
วันพฤหัสบดีที่ 24 ตุลาคม: 
จอร์จ บี. คอร์เทลยู รัฐมนตรีกระทรวงการคลังสหรัฐ ตกลงฝากเงินของรัฐเข้าธนาคารในนิวยอร์ก มอร์แกนชักจูงให้ประธานธนาคารต่าง ๆ นำเงิน 23 ล้านดอลลาร์สหรัฐมาหมุนเวียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กช่วยให้ไม่ต้องปิดตลาดก่อนเวลา: 
วันศุกร์ที่ 25 ตุลาคม: 
ตลาดหลักทรัพย์รอดวิกฤตได้อย่างหวุดหวิดไปอีกวัน: 
วันอาทิตย์ที่ 27 ตุลาคม: 
นครนิวยอร์กแจ้งจอร์จ เพอร์กินส์ เพื่อนของมอร์แกน ว่าถ้าเขาไม่สามารถระดมเงิน 20–30 ล้านดอลลาร์สหรัฐได้ภายในวันที่ 1 พฤศจิกายน นครจะไม่สามารถชำระหนี้ได้: 
วันอังคารที่ 29 ตุลาคม: 
มอร์แกนซื้อพันธบัตรของนครนิวยอร์กมูลค่า 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อช่วยอุ้มไม่ให้ล้มละลาย  : 
วันเสาร์ที่ 2 พฤศจิกายน: 
มัวร์แอนด์สไล บริษัทนายหน้าขนาดใหญ่ เกือบล้มละลายเพราะกู้เงินโดยใช้หลักทรัพย์ประกันเป็นหุ้นของบริษัทเทนเนสซีโคล, ไอออนแอนด์เรลโรด (TC&I) ซึ่งขณะนั้นราคาผันผวนมาก มีการเสนอให้ยูเอสสตีลซื้อ TC&I: 
วันอาทิตย์ที่ 3 พฤศจิกายน: 
แผนการควบรวมกิจการระหว่างยูเอสสตีลกับ TC&I เสร็จสมบูรณ์: 
วันจันทร์ที่ 4 พฤศจิกายน: 
ประธานาธิบดีธีโอดอร์ รูสเวลต์ อนุมัติแผนยูเอสสตีลซื้อ TC&I แม้จะมีความกังวลเรื่องการผูกขาดกิจการ: 
วันอังคารที่ 5 พฤศจิกายน: 
ตลาดปิดเนื่องจากเป็นวันเลือกตั้ง (แต่ในปีนั้นไม่มีการจัดการเลือกตั้งกลาง): 
วันพุธที่ 6 พฤศจิกายน: 
ยูเอสสตีลซื้อ TC&I เสร็จสิ้น ตลาดเริ่มฟื้นตัว ไม่มีการแห่ถอนเงินจากบริษัททรัสต์อีก:
ความตื่นตระหนก > ควบคุมหุ้นทองแดง

ความตื่นตระหนกในปี 1907 เริ่มต้นจากแผนการปั่นหุ้นของเอฟ. ออกุสตุส ไฮนส์เพื่อควบคุมตลาดในบริษัทยูไนเต็ดคอปเปอร์ ไฮนส์สร้างกำไรเป็นกอบเป็นกำจากธุรกิจทองแดงในบัตต์ รัฐมอนแทนา ในปี 1906 เขาย้ายมานครนิวยอร์กและเริ่มมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับชาลส์ ดับเบิลยู. มอส นายธนาคารวอลล์สตรีทผู้มีชื่อเสียงในด้านลบ มอสเคยควบคุมตลาดน้ำแข็งของนครนิวยอร์กสำเร็จ และเข้าควบคุมธนาคารหลายแห่งร่วมกับไฮนซ์ ทั้งคู่มีตำแหน่งในธนาคารแห่งชาติ 6 แห่ง ธนาคารรัฐ 10 แห่ง บริษัททรัสต์ 5 รัฐ และบริษัทประกันภัย 4 แห่ง เป็นอย่างน้อย
ออตโต ซึ่งเป็นพี่น้องของออกุสตุส วางแผนที่จะควบคุมราคาหุ้นยูไนเต็ดคอปเปอร์ โดยเชื่อว่าครอบครัวไฮนส์ครอบครองหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทอยู่แล้ว และเขายังเชื่ออีกว่าหุ้นของครอบครัวไฮนส์จำนวนมากถูกยืมและขายชอร์ตโดยนักเก็งกำไรซึ่งพนันว่าราคาหุ้นจะตกลง และพวกเขาจะได้ซื้อหุ้นคืนในราคาถูกลงเพื่อทำกำไรจากส่วนต่าง ออตโตเสนอบีบสถานะชอร์ต โดยที่พวกไฮนส์จะกว้านซื้อหุ้นที่เหลืออยู่ให้มากที่สุด แล้วบีบบังคับให้ผู้ยืมหุ้นคืนหุ้นที่ยืมไป การกว้านซื้อหุ้นจะทำให้ราคาดีดตัวสูงขึ้น และเมื่อผู้ยืมหุ้นไม่สามารถหาหุ้นมาคืนจากแหล่งอื่นได้ พวกเขาก็ต้องกลับมาหาพวกไฮนส์ ซึ่งสามารถตั้งราคาได้ตามใจชอบ
ออตโต, ออกุสตุส และชาลส์ มอส พบกับชาลส์ ที. บาร์นีย์ ประธานของนิกเกอร์บอกเกอร์ทรัสต์ ซึ่งเป็นทรัสต์ที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของนคร เพื่อหาจัดหาเงินทุนตามแผน บาร์นีย์เคยสนับสนุนเงินในแผนของมอสครั้งก่อน มอสเตือนออตโตว่าเขาต้องใช้เงินมากกว่าที่บาร์นีย์มีอีกมากเพื่อบีบสถานะชอร์ต และบาร์นีย์ปฏิเสธการจัดหาเงินทุน อย่างไรก็ดี ออตโตเดินหน้าควบคุมตลาดต่อไปเช่นเดิม วันจันทร์ที่ 14 ตุลาคม เขาเริ่มกว้านซื้อหุ้นของยูไนเต็ดคอปเปอร์จนทำให้ราคาพุ่งขึ้นจาก 39 ดอลลาร์ต่อหุ้นเป็น 52 ดอลลาร์ต่อหุ้นภายในวันเดียว ในวันอังคาร (15 ตุลาคม) เขาเรียกหุ้นที่ถูกยืมไปกลับคืนจากผู้ยืมหุ้นเพื่อขายชอร์ต ราคาหุ้นพุ่งขึ้นต่อจนเกือบ 60 ดอลลาร์ แต่ผู้ขายชอตสามารถหาหุ้นยูไนเต็ดคอปเปอร์จำนวนมากได้จากแหล่งอื่นที่ไม่ใช่จากพวกไฮนส์ ออตโตอ่านตลาดผิด และราคาของหุ้นยูไนเต็ดคอปเปอร์ก็ดิ่งเหว
หุ้นปิดที่ราคา 30 ดอลลาร์สหรัฐในวันอังคาร และลงไปแตะ 10 ดอลลาร์สหรัฐในวันพุธ (16 ตุลาคม) ออตโต ไฮนส์ล้มละลาย หุ้นของยูไนเต็ดคอปเปอร์มีการซื้อขายกันนอกโถงของตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก ในตลาดกลางแจ้ง "บนฟุตบาท" (ซึ่งตลาดบนฟุตบาทนี้ภายหลังกลายเป็นตลาดหลักทรัพย์อเมริกัน) หลังตลาดล้ม เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัลรายงานว่า “ไม่เคยมีเหตุการณ์ที่วุ่นวายขนาดนี้มาก่อนบนฟุตบาท ผู้เชี่ยวชาญที่เก่าแก่ที่สุดในตลาดนอกก็กล่าวอย่างเดียวกัน”
ความตื่นตระหนก > ความตระหนกแพร่ขยาย

การควบคุมตลาดที่ล้มเหลวของออตโตทำให้เขาไม่สามารถชำระหนี้ได้ และทำให้กรอสแอนด์กลีเบิร์ก บริษัทนายหน้าของเขาล้มละลาย วันพฤหัสบดีที่ 17 ตุลาคม ตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กยกเลิกเอกสิทธิ์ซื้อขายของออตโต เมื่อยูไนเต็ดคอปเปอร์ล้ม ธนาคารออมทรัพย์แห่งบัตต์ รัฐมอนแทนา (ซึ่งเอฟ. ออกุสตุส ไฮนส์ เป็นเจ้าของ) ก็ประกาศล้มละลาย ธนาคารมอนแทนาถือหุ้นยูไนเต็ดคอปเปอร์เป็นหลักทรัพย์ประกันในการปล่อยกู้ และเป็นธนาคารตัวแทนของธนาคารเมอร์แคนทีลในนิวยอร์ก ซึ่งมีเอฟ. ออกุสตุส ไฮนส์ เป็นประธานในขณะนั้น
ความเกี่ยวข้องของเอฟ. ออกุสตุส ไฮนส์กับความพยายามควบคุมตลาดและการล้มละลายของธนาคารออมทรัพย์แห่งรัฐนั้นเป็นเรื่องที่คณะกรรมการของธนาคารเมอร์แคนทีลรับไม่ได้ แต่แม้พวกเขาบังคับให้ออกุสตุสลาออกก่อนเที่ยงวัน ถึงเวลานั้นก็สายไปแล้ว เมื่อข่าวตลาดล้มแพร่ออกไป ผู้ฝากเงินรีบแห่กันมาถอนเงินออกจากธนาคารแห่งชาติเมอร์แคนทีล ธนาคารเมอร์แคนทีลมีทุนมากพอทนการถอนเงินได้หลายวัน แต่ผู้ฝากเงินเริ่มถอนเงินออกจากธนาคารของชาลส์ ดับเบิลยู. มอส เพื่อนของครอบครัวไฮนส์ ผู้คนแห่ถอนเงินจากธนาคารแห่งชาตินอร์ทอเมริกา และเดอะนิวอัมสเตอร์ดัมเนชันแนล สำนักงานหักบัญชีนิวยอร์ก (สหพันธ์ธุรกิจการเงินของธนาคารในนคร) บังคับให้มอสและไฮนส์ลาออกจากตำแหน่งที่เกี่ยวข้องกับธนาคารทั้งหมดเพราะกลัวว่าชื่อเสียงที่แปดเปื้อนของทั้งสองจะส่งผลกระทบต่อระบบธนาคาร สุดสัปดาห์หลังการควบคุมตลาดล้มเหลวยังไม่เกิดความตื่นตระหนกอย่างเป็นระบบ มีการถอนเงินจากธนาคารที่เกี่ยวข้องกับพวกไฮนส์เอาไปฝากไว้ที่ธนาคารอื่นในนครเท่านั้น
หนึ่งสัปดาห์ถัดมา ตลาดหลักทรัพย์ภูมิภาคหลายแห่งทั่วประเทศปิดหรือจำกัดการซื้อขาย ตัวอย่างเช่น ตลาดหลักทรัพย์ของนครพิตต์สเบิร์กปิดสามเดือนเริ่มตั้งแต่วันที่ 23 ตุลาคม 1907
ความตื่นตระหนก > ลุกลามไปถึงทรัสต์

ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษ 1900 บริษัททรัสต์กำลังเฟื่องฟู ในทศวรรษก่อนปี 1907 สินทรัพย์ของบริษัททรัสต์เพิ่มขึ้นร้อยละ 244 ซึ่งในช่วงเดียวกันสินทรัพย์ของธนาคารแห่งชาติเพิ่มขึ้นเพียงร้อยละ 97 และของธนาคารแห่งรัฐในนิวยอร์กเพิ่มขึ้นร้อยละ 82 เหล่าผู้นำทรัสต์ที่กำลังเฟื่องฟูกลายเป็นสมาชิกสำคัญของแวดวงการเงินและสังคมของนิวยอร์ก หนึ่งในนั้นคือชาลส์ ที. บาร์นีย์ เขาเป็นที่เคารพนับถือมากที่สุดคนหนึ่ง และเป็นน้องเขยของวิลเลียม คอลลินส์ วิทนีย์ นักการเงินชื่อดัง บาร์นีย์เป็นประธานนิกเกอร์บอกเกอร์ทรัสต์ ซึ่งเป็นทรัสต์ที่ใหญ่เป็นอันดับสามในนิวยอร์ก
เนื่องจากบาร์นีย์มีความเกี่ยวข้องในอดีตกับชาลส์ ดับเบิลยู. มอส และเอฟ. ออกุสตุส ไฮนส์ ในวันจันทร์ที่ 21 ตุลาคม คณะกรรมการนิกเกอร์บอกเกอร์จึงขอให้บาร์นีย์ลาออก (ผู้ฝากเงินอาจเริ่มถอนเงินออกจากนิกเกอร์บอกเกอร์ตั้งแต่วันที่ 18 ตุลาคม จึงทำให้เกิดความกังวลนี้ขึ้น) วันเดียวกันนั้นเอง ธนาคารพาณิชย์แห่งชาติซึ่งเจ. พี. มอร์แกนเป็นปัจจัยเด่น ประกาศว่าจะไม่หักบัญชีให้นิกเกอร์บอกเกอร์ ในวันที่ 22 ตุลาคม นิกเกอร์บอกเกอร์ผชิญกับการแห่ถอนเงินคลาสสิก ฝูงชนเพิ่มมากขึ้นตั้งแต่ธนาคารเปิด เดอะนิวยอร์กไทมส์รายงานว่า "ทันทีที่ผู้ถอนเงินเดินออกไปหนึ่งคน อีกสิบกว่าคนก็เข้ามาขอถอนเงิน [และตำรวจ]ถูกขอให้ส่งคนมาดูแลความเรียบร้อย" ธนบัตรเต็มสองคันรถตู้ถูกถ่ายมาอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่ทำให้ผู้ฝากเงินผู้ตื่นตระหนกสงบลงได้ ผู้อำนวยการและเจ้าหน้าที่คนอื่นของทรัสต์พยายามแทรกตัวเข้ากับฝูงชนเพื่อรับรองพวกเขาว่าทุกคนจะได้เงิน ในเวลาไม่ถึงสามชั่วโมง นิกเกอร์บอกเกอร์ถูกถอนเงินไป 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากนั้นไม่นานในตอนบ่ายบริษัทก็ต้องหยุดให้บริการ
เมื่อข่าวกระจายออกไป ธนาคารและทรัสต์อื่น ๆ ไม่เต็มใจให้กู้ยืมเงิน อัตราดอกเบี้ยเงินกู้สำหรับนายหน้าที่ตลาดหลักทรัพย์เพิ่มขึ้นร้อยละ 70 ทำให้นายหน้าหาเงินไม่ได้ และราคาหุ้นตกลงไปต่ำอย่างที่ไม่เคยปรากฏตั้งแต่เดือนธันวาคม 1900 ความตระหนกลุกลามไปยังทรัสต์ขนาดใหญ่อีกสองแห่ง (บริษัททรัสต์แห่งอเมริกาและลินคอนทรัสต์) อย่างรวดเร็ว จนถึงวันที่ 24 ตุลาคม มีสถาบันทางการเงินหลายแห่งโดนผลกระทบเป็นลูกโซ่ อันได้แก่ ธนาคารทเวลธ์วาร์ด (Twelfth Ward Bank), ธนาคารออมทรัพย์เอ็มไพร์ซิตี (Empire City Savings Bank), ธนาคารแฮมิลตันนิวยอร์ก (Hamilton Bank of New York), ธนาคารแห่งชาติแรกบรุกลิน (First National Bank of Brooklyn), บริษัททรัสต์ระหว่างประเทศนิวยอร์ก (International Trust Company of New York), บริษัททรัสต์วิลเลียมสเบิร์กบรุกลิน (Williamsburg Trust Company of Brooklyn), ธนาคารโบโรห์บรุกลิน (Borough Bank of Brooklyn), บริษัททรัสต์เจนคินส์บรุกลิน (Jenkins Trust Company of Brooklyn) และบริษัทยูเนียนทรัสต์พรอวิเดนซ์ (Union Trust Company of Providence)
ความตื่นตระหนก > เจ. พี. มอร์แกน

ขณะที่ความโกลาหลเริ่มทำให้ความน่าเชื่อถือของธนาคารในนิวยอร์กสั่นคลอน เจ. พี. มอร์แกน นายธนาคารผู้มีชื่อเสียงที่สุดและประธานเจ. พี. มอร์แกนแอนด์โค. อยู่ระหว่างการประชุมโบสถ์ในริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย มอร์แกนไม่ได้เป็นเพียงนายธนาคารที่ร่ำรวยและมีเครือข่ายกว้างขวางที่สุดเท่านั้น แต่ยังเคยมีประสบการณ์รับมือกับวิกฤตอื่นที่คล้ายกันมาแล้วด้วย เขาเคยช่วยกระทรวงการคลังสหรัฐในช่วงวิกฤต ค.ศ. 1893 เมื่อรวบรวมข่าววิกฤตครั้งนี้ เขาจึงกลับมาวอลล์สตรีทในคืนวันเสาร์ที่ 19 ตุลาคม เช้าวันรุ่งขึ้นห้องสมุดของเขาบนถนนแมดิสันและถนนหมายเลข 36 ก็กลายเป็นที่รวมตัวของประธานธนาคารและประธานบริษัททรัสต์ในนครนิวยอร์กเพื่อมาแลกเปลี่ยนสารสนเทศ (และขอความช่วยเหลือเพื่อเอาตัวรอดจาก) วิกฤตที่กำลังก่อตัวขึ้น
มอร์แกนและผู้เข้าร่วมตรวจสอบบัญชีของบริษัทนิกเกอร์บอกเกอร์ทรัสต์ และตัดสินใจว่าบริษัทไม่สามารถชำระหนี้ จึงไม่ได้แทรกแซงเพื่อหยุดการแห่ถอนเงิม ทว่า การล้มของนิกเกอร์บอกเกอร์ทรัสต์ทำให้เกิดการแห่ถอนเงินแม้แต่จากบริษัททรัสต์ที่ยังมั่นคงดี มอร์แกนจึงรับผิดชอบปฏิบัติการช่วยเหลือ บ่ายวันอังคารที่ 22 ตุลาคม ประธานบริษัททรัสต์แห่งอเมริกาขอความช่วยเหลือจากมอร์แกน เย็นวันนั้น มอร์แกนประชุมกับจอร์จ เอฟ. เบเคอร์ ประธานของธนาคารแห่งชาติที่หนึ่ง, เจมส์ สติลแมน ประธานของธนาคารซิตีแห่งชาตินิวยอร์ก (ซึ่งภายหลังกลายเป็นซิตี้แบงก์) และจอร์จ บี. คอร์เทลยู รัฐมนตรีกระทรวงการคลังสหรัฐ คอร์เทลยูกล่าวว่าเขาพร้อมฝากเงินของรัฐบาลเข้าธนาคารเพื่อช่วยค้ำเงินฝาก หลังการสอบบัญชีข้ามคืนของบริษัททรัสต์แห่งอเมริกาแสดงว่าสถาบันยังมั่นคงดี บ่ายวันพุธ มอร์แกนประกาศว่า "เช่นนั้นนี่จะเป็นที่ที่หยุดปัญหา"
เมื่อการแห่ถอนเงินจากบริษัททรัสต์แห่งอเมริกาเริ่ม มอร์แกนร่วมมือกับสติลแมนและเบเคอร์เพิ่มสภาพคล่องให้ทรัพย์สินของบริษัทเพื่อให้มีเงินจ่ายผู้ฝากเงิน ธนาคารรอดพ้นจากการปิดกิจการ แต่มอร์แกนทราบว่าต้องเตรียมเงินอีกเพื่อให้ธนาคารสามารถชำระหนี้ได้ในวันต่อ ๆ ไป คืนนั้นเขารวบรวมประธานของบริษัททรัสต์อื่น ๆ และยื้อตัวพวกเขาไว้ในการประชุมถึงเที่ยงคืนจนพวกเขายินยอมให้ยืมเงิน 8.25 ล้านดอลลาร์ให้บริษัททรัสต์แห่งอเมริกาเปิดได้อีกวัน เช้าวันพฤหัสบดี คอร์เทลยูฝากเงินประมาณ 25 ล้านดอลลาร์ในธนาคารในนิวยอร์กหลายแห่ง จอห์น ดี ร็อกเกอะเฟลเลอร์ ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในสหรัฐ ฝากเงินอีก 10 ล้านดอลลาร์ในธนาคารซิตีแห่งชาติของสติลแมน เงินฝากมหาศาลของร็อกเกอะเฟลเลอร์ ทำให้ธนาคารซิตีแห่งชาติเป็นธนาคารที่มีเงินสำรองมากกว่าธนาคารอื่น ๆ ในนคร ร็อกเกอะเฟลเลอร์โทรศัพท์หาเมลวิล สโตน ผู้จัดการของสำนักข่าวเอพีเพื่อสร้างความเชื่อมั่นแก่สาธารณะ โดยสัญญาว่าจะยอมใช้ทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของเขาเพื่อช่วยเครดิตของสหรัฐ
ความตื่นตระหนก > ตลาดหุ้นเกือบล่ม

แม้มีการอัดฉีดเงินสดแล้ว แต่ธนาคารในนิวยอร์กยังไม่ยินยอมปล่อยเงินกู้ระยะสั้นที่ปกติปล่อยให้ใช้ซื้อขายหุ้นรายวัน เมื่อไม่มีเงินหมุนเวียนเหล่านี้ ราคาหุ้นในตลาดก็เริ่มดิ่งลง ในวันที่ 24 ตุลาคม เวลา 13:30 น. แรนซัม โทมัส ประธานตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก เร่งรุดไปพบมอร์แกนเพื่อบอกว่าเขาต้องปิดตลาดเร็วกว่าปกติ มอร์แกนกล่าวย้ำว่าการปิดตลาดก่อนเวลาจะเป็นหายนะ
มอร์แกนเรียกตัวประธานของธนาคารในนครมายังสำนักงานของเขา พวกเขาเริ่มมาถึงเมื่อ 14:00 น. มอร์แกนบอกพวกเขาว่าห้องค้าหุ้นกว่า 50 แห่งจะล้ม นอกจากสามารถรวบรวมเงิน 25 ล้านเหรียญดอลลาร์ภายใน 10 นาที เวลา 14:16 น. ประธานธนาคาร 14 แห่งสัญญาว่าจะให้ยืม 23.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อให้ตลาดหลักทรัพย์เปิดต่อไปได้ เงินมาถึงธนาคารตอน 14:30 น. ทันเวลาทำให้การซื้อขายดำเนินต่อไปจนจบวัน เมื่อตลาดปิดเวลา 15:00 น. เงินจำนวน 19 ล้านเหรียญถูกกู้ยืม หายนะที่จะเกิดจากการปิดตลาดก็ผ่านพ้นไป ปกติมอร์แกนหลีกเลี่ยงหลีกเลี่ยงสื่อมวลชน แต่ในคืนนั้นขณะเขาออกจากสำนักงาน เขาพูดกับนักข่าวว่า “ถ้าทุกคนเก็บเงินไว้ในธนาคาร ทุกอย่างก็จะเป็นปกติ"
อย่างไรก็ตาม ความตระหนกในตลาดหลักทรัพย์มีมากขึ้นในวันศุกร์ มอร์แกนเข้าหาประธานธนาคารอีก แต่คราวนี้เขาสามารถชักจูงขอเงินมาได้เพียง 9.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น และเพื่อทำให้เงินก้อนนี้เพียงพอรักษาให้ตลาดเปิดได้ มอร์แกนตัดสินใจว่าเงินนี้ไม่สามารถใช้สำหรับการซื้อขายส่วนเหลื่อม (margin sales) ปริมาณการซื้อขายในวันศุกร์เหลือเพียง 2 ใน 3 ของวันพฤหัสบดี และตลาดก็รอดจนถึงเสียงระฆังปิดการซื้อขายดังได้อย่างหวุดหวิด