stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ประเทศเนปาลในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025
กีฬาสกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025
เนปาลส่งนักสกีลงเขาจำนวนสี่คน (สองคนจากแต่ละเพศ) เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้
| นักกีฬา | ประเภท | ครั้งที่ 1> เวลา | ครั้งที่ 1> อันดับ | ครั้งที่ 2> เวลา | ครั้งที่ 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ซาฟัล ราม เชรษฐา | สลาลอมชาย | 1:00.81 | 35 | 58.05 | 28 | 1:58.86 | 29 |
| โชวัง มิงยูร์ ทามัง | สลาลอมชาย | ไม่เสร็จสิ้นการแข่งขัน | ไม่เสร็จสิ้นการแข่งขัน | ไม่เสร็จสิ้นการแข่งขัน | ไม่เสร็จสิ้นการแข่งขัน | ไม่เสร็จสิ้นการแข่งขัน | ไม่เสร็จสิ้นการแข่งขัน |
| ลักษมี ราย | สลาลอมหญิง | 1:38.91 | 41 | 1:43.22 | 35 | 3:22.13 | 35 |
| เดโบรา ติมัลซินา | สลาลอมหญิง | 1:34.46 | 40 | 1:32.60 | 34 | 3:07.06 | 34 |
มาเก๊าในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

| มาเก๊า ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 |
| --- | --- |
ธงของมาเก๊า
รหัสประเทศ: MAC
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกมาเก๊า
ณ ฮาร์บิน, จีน 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 (2025-02-07) – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 (2025-02-14)
นักกีฬา: 21 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: เลออง โชน กง & เฉิง ฮิโอ ลาม
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
2007 2011 2017
มาเก๊า เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ฮาร์บิน ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมจากมาเก๊าประกอบด้วยนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งชายจำนวน 21 คน นักกีฬา เลออง โชน กง และเจ้าหน้าที่ทีม เฉิง ฮิโอ ลาม เป็นผู้ถือธงในพิธีเปิดการแข่งขัน
นักกีฬา

ตารางด้านล่างนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาของมาเก๊าตามกีฬาและเพศ
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| ฮอกกี้น้ำแข็ง | 21 | 0 | 21 |
| รวม | 21 | 0 | 21 |
ฮอกกี้น้ำแข็ง > ทีมชาย

ทีมฮอกกี้น้ำแข็งชายจากมาเก๊าได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันหลังจากได้รับคำเชิญหลังจากการประกาศครั้งแรกของทีมที่ผ่านเข้ารอบ 12 ทีมแรก ทีมมาเก๊าจบการแข่งขันในอันดับที่ 13 จาก 14 ทีม การชนะบาห์เรนเป็นชัยชนะแรกของมาเก๊านับตั้งแต่ปี 2019 และเป็นชัยชนะครั้งแรกในเหตุการณ์กีฬาระดับใหญ่
มาเก๊าได้รับการแทนที่โดยนักกีฬา 21 คนดังต่อไปนี้:
เฉิง เซา (G)
ชอน กา เมียว (D)
กวน เฉินเทา (F)
โฮ โฮ่ว (G)
ฮอง อาร์กัส (F)
หู จ้าวติ้ง (D)
เลออง เว็ง เฮย์ (F)
กง ชอง มาน (D)
กู ฮิโอ ทง (D)
เลา ชีชง (F)
เลา ชอน โฮ (D)
เหล่ย ปัก (F)
เลออง ชอน กง (D)
เลียง ม่านหลง (G)
หลี่ ชอน เฮย์ (F)
หลิน จื้อ หาง (F)
ชิโนดะ คัตซุโยชิ (F)
ซู เอ็ดดิสัน (F)
อุน คินไฟ (F)
หว่อง กิ๊ตเช็ง (D)
เยือง โฮ ยิน (F)
คำอธิบาย: G = ผู้รักษาประตู, D = กองหลัง, F = กองหน้า
ประเทศกาตาร์ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

| ประเทศกาตาร์ ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 |
| --- | --- |
ธงของกาตาร์
รหัสประเทศ: QAT
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์
ณ ฮาร์บิน, ประเทศจีน 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 (2025-02-07) – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 (2025-02-14)
นักกีฬา: 15 คน  ใน 4 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: โมฮัมเหม็ด อัลนายมี & ซาร่า อัล-เคท
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
2011 2017
ประเทศกาตาร์ เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน, ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมกาตาร์ประกอบด้วยนักกีฬาจำนวน 15 คนที่แข่งขันใน 4 ประเภทกีฬา นักกีฬาสโนว์บอร์ด โมฮัมเหม็ด อัลนายมี และ ซาร่า อัล-เคท เป็นผู้ถือธงในพิธีเปิดการแข่งขัน
นักกีฬา

ตารางต่อไปนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาของกาตาร์ตามประเภทกีฬาและเพศ
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| เคอร์ลิง | 6 | 6 | 12 |
| สเกตความเร็วระยะสั้น | 1 | 0 | 1 |
| สกีปีนเขา | 1 | 0 | 1 |
| สโนว์บอร์ด | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 9 | 6 | 15 |
Ski mountaineering

กาตาร์ส่งนักสกีปีนเขาชาย 1 คนเข้าร่วมการแข่งขัน.
| นักกีฬา | ประเภทการแข่งขัน | รอบคัดเลือก> เวลา | รอบคัดเลือก> อันดับ | รอบรองชนะเลิศ> เวลา | รอบรองชนะเลิศ> อันดับ | รอบชิงชนะเลิศ> เวลา | รอบชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Khalifa Elmagarmid | Sprint | 9:11.59 | 22 | ไม่ได้เข้ารอบ | ไม่ได้เข้ารอบ | ไม่ได้เข้ารอบ | ไม่ได้เข้ารอบ |
Snowboarding

กาตาร์ส่งนักสโนว์บอร์ดชาย 1 คนเข้าร่วมการแข่งขัน.
ชาย
| นักกีฬา | ประเภทการแข่งขัน | รอบคัดเลือก> รอบที่ 1 | รอบคัดเลือก> รอบที่ 2 | รอบคัดเลือก> ดีที่สุด | รอบคัดเลือก> อันดับ | รอบชิงชนะเลิศ> รอบที่ 1 | รอบชิงชนะเลิศ> รอบที่ 2 | รอบชิงชนะเลิศ> รอบที่ 3 | รอบชิงชนะเลิศ> ดีที่สุด | รอบชิงชนะเลิศ> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mohammad Khalid Al Kuwari | Slopestyle | 3.00 | 5.25 | 5.25 | 12 | ไม่ได้เข้ารอบ | ไม่ได้เข้ารอบ | ไม่ได้เข้ารอบ | ไม่ได้เข้ารอบ | ไม่ได้เข้ารอบ |
ประเทศจอร์แดนในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025

| ประเทศจอร์แดน ในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 |
| --- | --- |
ธงของจอร์แดน
รหัสประเทศ: JOR
เอ็นโอซี: คณะกรรมการโอลิมปิกจอร์แดน
ณ ฮาร์บิน, จีน 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 (2025-02-07) – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 (2025-02-14)
นักกีฬา: 1 คน  ใน 1 ชนิดกีฬา
ผู้เชิญธงชาติ: ชารีฟ ซาไวเดห์
เหรียญ:  ทอง 0 เงิน 0 ทองแดง 0 รวม 0 
การเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
2007 2011 2017
ประเทศจอร์แดน เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมจอร์แดนประกอบด้วยนักสกีลงเขาชาย 1 คน คือ ชารีฟ ซาไวเดห์ และเป็นคนถือธงชาตินำในพิธีเปิดการแข่งขัน
นักกีฬา

ตารางด้านล่างแสดงรายชื่อนักกีฬาจอร์แดนตามกีฬาและเพศ.
| กีฬา | ชาย | หญิง | รวม |
| --- | --- | --- | --- |
| สกีลงเขา | 1 | 0 | 1 |
| รวม | 1 | 0 | 1 |
สกีลงเขา

บทความหลัก: กีฬาสกีลงเขาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025
จอร์แดนส่งนักกีฬาสกีชาย 1 คนเข้าร่วมการแข่งขัน ชารีฟ ซาไวเดห์ เป็นนักกีฬาสกีที่เกิดในสหรัฐอเมริกาและจะเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขันสลาลอม Al-Zawaideh จบการแข่งขันสลาลอมในอันดับที่ 30
| นักกีฬา | ประเภทการแข่งขัน | รอบที่ 1> เวลา | รอบที่ 1> อันดับ | รอบที่ 2> เวลา | รอบที่ 2> อันดับ | รวม> เวลา | รวม> อันดับ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชารีฟ ซาไวเดห์ | สลาลอมชาย | 1:01.60 | 38 | 59.71 | 30 | 2:01.31 | 30 |
เมืองยาง

| เมืองยาง  ᩅ᩠ᨿᨦᨾᩮᩨ᩠ᨦᨿᩣ᩠ᨦ  မိူင်းယၢင်း၊ ဝဵင်း |
| --- | --- |
เมือง
เมืองยางที่ตั้งของเมืองยางในประเทศพม่า
พิกัด: 21°50′45″N 99°41′11″E﻿ / ﻿21.84583°N 99.68639°E﻿ / 21.84583; 99.68639
ประเทศ:  พม่า
รัฐ:  ฉาน
ภูมิภาค: ฉานตะวันออก
จังหวัด: จังหวัดเชียงตุง
อำเภอ:  อำเภอเมืองยาง
พื้นที่
 • ทั้งหมด: 0.96 ตร.กม. (0.37 ตร.ไมล์)
ประชากร (2019)
 • ทั้งหมด: 4,396 คน
 • ความหนาแน่น: 4,587.3 คน/ตร.กม. (11,881 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา: UTC+6.30 (MST)
เมืองยาง (ไทเขิน: ᩅ᩠ᨿᨦᨾᩮᩨᨦᨿᩣ᩠ᨦ; ไทใหญ่: မိူင်းယၢင်း၊ ဝဵင်း; พม่า: မိုင်းယန်းမြို့; อังกฤษ: Mong Yang town) เป็นเมืองแห่งหนึ่งในดินแดนของชาวไทขืน ตามประวัติศาสตร์แล้วส่วนใหญ่จะอยู่ในฐานะเมืองบริวารขึ้นกับเมืองเชียงตุง (ᨩ᩠ᨿᨦᨲᩩᨦ) โดยตั้งอยู่ในพื้นที่ชายขอบที่ติดต่อกับดินแดนสิบสองปันนา ด้วยเหตุนี้จึงมีการรับเอาประชากรและอิทธิพลในด้านต่างๆ จากชาวไทลื้อ ชาวฮ่อ รวมทั้งกลุ่มชาติพันธุ์บนพื้นที่สูงต่างๆ เข้ามาผสมผสานปะปนด้วย ปัจจุบันเมืองยางมีฐานะเป็นเมือง (မြို့/Town, เทียบเท่ากับเทศบาลเมือง) ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองยาง จังหวัดเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า เป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอเมืองยาง แต่ในทางปฏิบัติแล้วจะไม่รวมถึงพื้นที่ที่ถูกจัดตั้งเป็นเขตปกครองพิเศษ ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของกองกำลังชนกลุ่มน้อย ตามข้อตกลงกับรัฐบาลพม่า
ชื่อ

คำว่า “ยาง” ในชื่อเมือง มีความหมายว่า เป็นสถานที่พักพิงระหว่างเดินทาง ซึ่งตามตำนานเล่าว่า มีพี่น้องสามคนขี่ม้าต้อนควายผ่านมา และได้หยุดพักในบริเวณนี้ ต่อมาเมื่อได้มีการสถาปนาเมืองยางขึ้น ก็ใช้คำว่า "ยาง" มาตั้งเป็นชื่อเมือง
สมญาเมือง

เมืองยาง มีสมญาว่า "เมืองแห่ง 32 แคว้น, 32 กำ, 6 เวียง, 13 หนอง, 3 จอม, 4 อ่าง, 8 ป่า, 12 ยาง, 8 ม่อน, 4 กอง" โดยมีที่มาจากชื่อสถานที่ที่ตั้งอยู่ภายในเขตปกครองของเมืองยางในอดีต
สมญาเมือง > หกเวียง

ประกอบด้วย
เวียงเชียงไชย (ᩅ᩠ᨿᨦᨩ᩠ᨿᨦᨩᩱ᩠ᨿ)
เวียงเหล็ก (ᩅ᩠ᨿᨦᩉᩮᩖᨠ)
เวียงกลาง (ᩅ᩠ᨿᨦᨠᩣ᩠ᨦ)
เวียงแก้ว (ᩅ᩠ᨿᨦᨠᩯ᩠᩶ᩅ)
เวียงเมืองยาง (ᩅ᩠ᨿᨦᨾᩮᩨ᩠ᨦᨿᩣ᩠ᨦ)
เวียงหลวง (ᩅ᩠ᨿᨦᩉᩖᩅ᩠ᨦ)
สมญาเมือง > สิบสามหนอง

ประกอบด้วย
หนองสามหล่าย (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᩈᩣ᩠ᨾᩉᩖ᩵ᩣ᩠ᨿ)
หนองซาวหาม (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᨪᩣ᩠ᩅᩉᩣ᩠ᨾ) — เป็นหนองน้ำตั้งอยู่ในเขตเวียงเมืองยาง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่บ้านเวียงเหล็กและหมู่บ้านเชียงหิน ชื่อของหนองน้ำแห่งนี้มีที่มาจากในสมัยก่อนเป็นหนองน้ำที่มีปลาชุกชุม ปลาที่จับได้แต่ละครั้งมีจำนวนมากจนต้องใช้คนร่วมยี่สิบคน (ซาว) หามกลับ ปัจจุบันมีการตัดถนนผ่านกลาง ทำให้หนองน้ำถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน นอกจากนี้ยังถูกบุกรุกจากเจ้าของพื้นที่รอบข้าง ทำให้พื้นที่ของหนองน้ำมีขนาดเล็กลง
หนองลาว (ᩃ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᩃᩣ᩠ᩅ)
หนองโฮก (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᩰᩁ᩠ᨠ)
หนองก๋อ (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᨠᩴ᩠ᩋ)
หนองป๋อ (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᨸᩴ᩠ᩋ) — มีหมายเหตุในบันทีกว่าตั้งอยู่ในเขตแคว้นหู (ᨣᩯ᩠᩵ᩅᩁᩉᩪ)
หนองก้าง (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᨣ᩶ᩤ᩠ᨦ)
หนองหวาย (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨿ)
หนองอ้อ (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᩋᩴ᩠ᩋ)
หนองไชย (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᨩᩱ᩠ᨿ)
หนองม้า (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᨾ᩶ᩣ)
หนองคำ (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᨤᩴᩣ)
หนองแปง (ᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᨻᩯ᩠ᨦ)
สมญาเมือง > แปดป่า

ประกอบด้วย
ป่าแดง (ᨸ᩵ᩣᨯᩯ᩠ᨦ)
ป่ากลาง (ᨸ᩵ᩣᨠᩣ᩠ᨦ)
ป่าโนน (ᨸ᩵ᩣᨶ᩠ᩅᩁ)
ป่าใหม่ (ᨸ᩵ᩣᩉᩱ᩠ᨾ᩵)
ป่าสถาน (ᨸ᩵ᩣᩈᨮᩣ᩠ᨶ)
ป่าส้าน (ᨸ᩵ᩣᩈ᩶ᩣ᩠ᨶ)
ป่ารม (ᨸ᩵ᩣᩁᩫ᩠ᨾ)
ป่าวัว (ᨸ᩵ᩣᩅᩫ᩠ᩅ)
สมญาเมือง > สิบสองยาง

ประกอบด้วย
ยางจง (ᨿᩣ᩠ᨦᨧᩫ᩠ᨦ)
ยางไฅ้ (ᨿᩣ᩠ᨦᨤᩱ᩶)
บ้านยาง (ᨷ᩶ᩤ᩠ᨶᨿᩣ᩠ᨦ)
ยางพร้าว (ᨿᩣ᩠ᨦᨻ᩶ᩣ᩠ᩅ)
ยางตอง (ᨿᩣ᩠ᨦᨴ᩠ᩋᨦ)
ยางเกี๋ยงหอม (ᨿᩣ᩠ᨦᨠ᩠ᨿᨦᩉ᩠ᩋᨾ)
ยางฝาง (ᨿᩣ᩠ᨦᨺᩣ᩠ᨦ)
ยางกู่ม (ᨿᩣ᩠ᨦᨠᩪ᩵ᨾ)
ยางเกี๋ยงหมอก (ᨿᩣ᩠ᨦᨠ᩠ᨿᨦᩉ᩠ᨾᨠ᩠ᩋ)
ยางแล (ᨿᩣ᩠ᨦᩃᩯ)
ยางแกว้น (ᨿᩣ᩠ᨦᨣᩯ᩠᩵ᩅᩁ)
ยางเลา (ᨿᩣ᩠ᨦᩃᩮᩢᩣ)
สมญาเมือง > แปดม่อน

ประกอบด้วย
ม่อนแกะ (ᨾ᩠ᩋ᩵ᩁᨣᩯ)
ม่อนอ่างกลาง (ᨾ᩠ᩋ᩵ᩁᩋᩣ᩠ᨦᨠᩣ᩠ᨦ)
ม่อนม้าก่ำ (ᨾ᩠ᩋ᩵ᩁᨾ᩶ᩣᨠ᩵ᩴᩣ)
ม่อนช้าง (ᨾ᩠ᩋ᩵ᩁᨩ᩶ᩣ᩠ᨦ)
ม่อนง้า (ᨾ᩠ᩋ᩵ᩁᨦ᩶ᩣ)
ม่อนอ่างลอง (ᨾ᩠ᩋ᩵ᩁᩋᩣ᩠ᨦᩃ᩠ᩋᨦ)
ม่อนอ่างขาก (ᨾ᩠ᩋ᩵ᩁᩋᩣ᩠ᨦᨡᩣ᩠ᨠ)
ม่อนอ่างขาง (ᨾ᩠ᩋ᩵ᩁᩋᩣ᩠ᨦᨡᩣ᩠ᨦ)
สมญาเมือง > สี่กอง

ประกอบด้วย
สวนกอง (ᩈ᩠ᩅᩁᨣ᩠ᩋᨦ)
กองแค (ᨣ᩠ᩋᨦᨣᩯ)
กองเกื่อน (ᨣ᩠ᩋᨦᨠᩮᩨ᩠᩵ᨶ)
กองซาง (ᨣ᩠ᩋᨦᨪᩣ᩠ᨦ)
สมญาเมือง > สามจอม

ประกอบด้วย
จอมสนุก (ᨧ᩠ᩋᨾᩈ᩠ᨶᩩᨠ) — ตั้งอยู่ในเขตบ้านป่าโนน เวียงเมืองยาง อำเภอเมืองยาง จังหวัดเชียงตุง
จอมศรี (ᨧ᩠ᩋᨾᩈᩕᩦ) — ตั้งอยู่ในเขตบ้านน้ำ (ᨷ᩶ᩤ᩠ᨶᨶᩣᩴ᩶) เมืองสือลื่อ (ᩈᩨᩃᩨ) เขตปกครองพิเศษหมายเลข 4 (เมืองลา)
จอมแจ้ง (ᨧ᩠ᩋᨾᨧᩯ᩠᩶ᨦ) — ตั้งอยู่ในเขตบ้านป่าส้าน ตำบลหัวสิบ บ้านคา (ᩉᩫ᩠ᩅᩈᩥ᩠ᨷ ᨷ᩶ᩤ᩠ᨶᨤᩣ) เมืองสือลื่อ (ᩈᩨᩃᩨ) เขตปกครองพิเศษหมายเลข 4 (เมืองลา)
สมญาเมือง > สี่อ่าง

ประกอบด้วย
อ่างกลาง (ᩋᩣ᩠ᨦᨠᩣ᩠ᨦ)
อ่างลอง (ᩋᩣ᩠ᨦᩃ᩠ᩋᨦ)
อ่างขาก (ᩋᩣ᩠ᨦᨡᩣ᩠ᨠ)
อ่างขาง (ᩋᩣ᩠ᨦᨡᩣ᩠ᨦ)
ประวัติ > ประวัติศาสตร์ช่วงแรก

จากหนังสือประวัติเมืองยาง โดยอาจารย์ขนานใส่ยอน (ᩋᩣᨧᩣᩁ᩠᩼ᨿᨡ᩠ᨶᩣ᩠ᨶᩈᩱ᩵ᨿ᩠᩵ᩋᩁ) บ้านหัวกาด ได้กล่าว่า เมืองยางถูกก่อตั้งโดยอ้ายรุ่ง (ᩋ᩶ᩣ᩠ᨿᩁᩩ᩵ᨦ) เมื่อ พ.ศ. 1442 อย่างไรก็ตาม ในบันทึกของจีนเกี่ยวกับอาณาจักรน่านเจ้าได้กล่าวว่า ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นอาณาจักรน่านเจ้าได้ขยายดินแดนมาถึงพม่า รวมถึงดินแดนทางตอนเหนือของประเทศไทย ลาว และเวียดนาม ในปัจจุบัน  โดยที่ไม่ได้กล่าวถึงชื่อเมืองยางไว้แต่อย่างใด จึงเป็นไปได้ว่าในช่วงเวลานี้เมืองยางอาจยังไม่ได้ถูกจัดตั้ง หรือยังเป็นเพียงชุมชนขนาดเล็ก
นอกจากนี้ยังมีตำนานอีกฉบับหนึ่งกล่าวถึงการสร้างเมืองยางของพี่น้องชาวไตหกคนจากเมืองข่า (မိုင်းကာမှ) ปีศักราชที่กล่าวไว้นั้นเก่าแก่กว่าเอกสารฉบับอื่น คือ พ.ศ. 1176 แต่เรื่องราวได้กล่าวว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายหลังจากที่มีการสถาปนาเมืองเชียงตุงแล้ว โดยกล่าวว่าเจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงได้แต่งตั้งให้พี่น้องชาวไตทั้งหกมาตั้งถิ่นฐาน ณ บริเวณแถบเมืองยางในปัจจุบัน ซึ่งพี่น้องชาวไตทั้งหกก็ได้ช่วยกันก่อตั้งหมู่บ้านขึ้นหลายแห่ง แต่ต่อมาได้เกิดความขัดแย้งกับชาวว้า เจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงจึงแต่งตั้งเจ้าเมืองมาดูแล มีการรวบรวมชาวเขาที่อาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียงเข้ามาอยู่ภายใต้การปกครอง แล้วจัดระเบียบการปกครองใหม่จนมีสภาพเป็นเมืองที่สมบูรณ์  นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาเพิ่มเติมว่าเมืองยางแต่เดิมนั้นตั้งอยู่บริเวณที่ตั้งของเมืองหลวย (ᨾᩮᩨ᩠ᨦᩉᩖᩅ᩠ᨿ) ในปัจจุบัน ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากเมืองยางไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ประมาณ 10 กิโลเมตร
เรื่องราวของเมืองยางที่ปรากฏในพงศาวดารเมืองเชียงตุงครั้งแรกนั้น กล่าวว่า เมื่อ พ.ศ. 2062 เมืองยางได้เข้าร่วมกับเมืองแลม (ᨾᩮᩨ᩠ᨦᩃᩯ᩠ᨾ) และเมืองหลวย (ᨾᩮᩨ᩠ᨦᩉᩖᩅ᩠ᨿ) ให้การสนับสนุนเจ้าสายคอ (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᩈᩣ᩠ᨿᨤᩳ, พระญาศรีวิชัยราชา) ในการชิงเมืองเชียงตุงจากเจ้าหน่อแก้ว (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᩉᩳ᩠᩵ᨶᨠᩯ᩠᩶ᩅ, พระญาจอมศักดิ์) โดยมีการระบุถึงตัวเจ้าเมืองแลมว่า คือเจ้าฟ้าราบ (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨼ᩶ᩣᩁᩣ᩠ᨷ) แต่ไม่ได้ระบุตัวผู้ที่เป็นเจ้าเมืองยาง เมืองยางในขณะนั้นจึงต้องได้รับการจัดตั้งขึ้นแล้ว โดยน่าจะอยู่ภายใต้อิทธิพลทางการเมืองของเมืองเชียงตุง เป็นเมืองที่มีความสำคัญน้อยกว่าเมืองแลม ซึ่งเป็นเมืองที่มีเชื้อพระวงศ์ปกครอง
ประวัติ > ถูกกระชับอำนาจจากเมืองเชียงตุง

พ.ศ. 2066 พระญาแก้วยอดเชียงราย (ᨠᩕᨬᩣᨠᩯ᩠᩶ᩅᨿ᩠ᩋᨯᨩ᩠ᨿᨦᩁᩣ᩠ᨿ) กษัตริย์เมืองเชียงใหม่ ได้ยกทัพมาช่วยเจ้าสามเชียงคง (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᩈᩣ᩠ᨾᨩ᩠ᨿᨦᨣ᩠ᩋᨦ) ชิงเมืองเชียงตุงจากเจ้าใส่พรหม (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᩈᩱ᩵ᨻᩕᩫ᩠ᨾ) เจ้าใส่พรหมสู้ไม่ได้ จึงตัดสินพระทัยหนีภัยไปประทับอยู่ที่ “เมืองหลวย-ยาง” แล้วรวบรวมไพร่พลกลับมาชิงเมืองเชียงตุงคืนจากเจ้าสามเชียงคงได้สำเร็จ แต่ก็ทรงครองเมืองเชียงตุงอยู่ได้ไม่ถึงปี จากนั้นในปีถัดมา เมืองหลวยและเมืองยางก็พากันแข็งข้อต่อเจ้าฟ้าเชียงตุงพระองค์ในขณะนั้น คือท้าวคำฟู (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨤᩴᩣᨼᩪ, พระญาแก้วยอดฟ้านรินทา) แต่ไม่สำเร็จ โดยการกล่าวถึงเหตุการณ์นี้ไม่ได้มีการบันทึกถึงชื่อของผู้นำการกบฏไว้ ในช่วงเวลานี้เมืองยางและเมืองหลวยจึงน่าจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมาก ในระดับทำให้การดำเนินนโยบายต่าง ๆ เป็นไปในทางเดียวกัน สภาพบ้านเมืองมีความอุดมสมบูรณ์จนใช้เป็นแหล่งสะสมไพร่พลและทรัพยากรเพื่อทำศึกสงครามได้ แต่ก็ยังไม่ใช่เมืองที่มีความสำคัญถึงขั้นที่จะแต่งตั้งเชื้อพระวงศ์สำคัญมาปกครอง
พ.ศ. 2102 ท้าวคำฟู (พระญาแก้วยอดฟ้านรินทา) เจ้าเมืองเชียงตุงในขณะนั้น ได้ส่งสมณทูตไปเข้าเฝ้าพระเจ้าบุเรงนองที่กรุงหงสาวดีเพื่อขอสวามิภักดิ์กับทางพม่า ซึ่งเมืองยางก็น่าจะตกเข้าไปอยู่ภายใต้อำนาจของทางพม่าพร้อมกับเมืองเชียงตุงในคราวนี้
พ.ศ. 2108 เมืองแลมได้ยกทัพมาตีเมือง “หลวย-ยาง” ชาวเมืองต้องพากันหลบหนี จากนั้นทัพเมืองแลมก็ไปตีได้เมืองแผน  ก่อนที่จะยกทัพกลับบ้านเมืองตน อีกสองปีถัดมาล้านช้างได้ยกทัพมาชิงตัวนางแก้วรูปทิพย์ที่เมืองเชียงตุง เจ้าแก้วบุญนำ (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨻᩯ᩠᩶ᩅᨷᩩᨬᨶᩣᩴ, พระญารัตนภูมินรินทาเขมาธิบติราชา) เจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงในขณะนั้น จำต้องหนีออกจากเมือง และรอจนทัพล้านช้างยกกลับไปแล้ว จึงเสด็จกลับเข้าเมืองได้
พ.ศ. 2111 เมืองแงนแข็งข้อต่อเมืองเชียงตุง แล้วไปชักชวนเมืองแลมให้มาตีเมืองยาง โดยเจ้าเมืองยางในขณะนั้นคือบิดาของพระมเหสีของเจ้าแก้วบุญนำ (พระญารัตนภูมินรินทาเขมาธิบติราชา)
ในช่วงเวลานี้ดินแดนแถบเมืองเชียงตุงและเมืองยางจึงน่าจะไม่มีความมั่นคง ตกอยู่ในการแย่งชิงอำนาจกันระหว่างบ้านเมืองรายรอบที่เข้มแข็งกว่า การเมืองภายในก็ยังมีความวุ่นวายจากผู้ที่เสียผลประโยชน์อันเนื่องจากการที่เมืองเชียงตุงได้เข้าไปสวามิภักดิ์กับพม่า ด้านความสัมพันธ์ระหว่างเมืองยางและเชียงตุงนั้น ภายหลังจากที่ท้าวคำฟู (พระญาแก้วยอดฟ้านรินทา) ได้ปราบกบฏเมืองหลวย-เมืองยางในปี พ.ศ. 2067 แล้ว เมืองเชียงตุงก็เข้าควบคุมเมืองยางไว้แน่นหนาขึ้น มีการแต่งตั้งให้ผู้ที่มีความใกล้ชิดและไว้เนื้อเชื้อใจได้ไปปกครอง นอกจากนี้ การกล่าวถึงเมืองยางก็ไม่ได้กล่าวคู่กับชื่อเมืองหลวยโดยตลอดเหมือที่เคยปรากฏมาก่อนหน้านั้น ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า ในช่วงเวลานี้พื้นที่บริเวณเมืองยางและเมืองหลวยกำลังถูกคุกคามจากศัตรู จึงมีการวางแผนรับมือโดยเลือกใช้เมืองยางเป็นที่มั่นตั้งรับการรุกรานของศัตรูเพียงจุดเดียว จึงมีการอพยพผู้คนจากเมืองหลวยให้ย้ายมาสมทบกันอยู่ที่เมืองยาง เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของเมืองยางให้มีเพิ่มมากขึ้น
ประวัติ > เป็นเมืองสำคัญของเชียงตุง ในรัชสมัยของเจ้าแก้วบุญนำ และต้นรัชสมัยของเจ้าคำท้าว

พ.ศ. 2125 มีบันทึกว่าผู้ครองเมืองยางคือเจ้าคำท้าว (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨤᩴᩣᨴ᩶ᩤ᩠ᩅ) พระโอรสของเจ้าแก้วบุญนำ (พระญารัตนภูมินรินทาเขมาธิบติราชา) เจ้าฟ้าเมืองเชียงตุง โดยพระองค์ทรงนำไพร่พลร่วมกับเมืองอื่น ๆ ยกไปปราบปรามเจ้าคำแรบเมืองแสนหวี ตามพระบรมราชโองการของกษัตริย์พม่า ในช่วงที่เจ้าคำท้าวปกครองเมืองยางนี้ พระองค์ได้รับมอบหมายจากพระบิดาให้นำทัพไปรบกับหัวเมืองสิบสองปันนาเมื่อ พ.ศ. 2129 เป็นผู้นำนางแก้วคำ (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨶᩣ᩠ᨦᨠᩯ᩠᩶ᩅᨤᩴᩣ, นางอิ่นแก้ว) พระขนิษฐา ไปถวายแก่กษัตริย์พม่าเมื่อ พ.ศ. 2131 และเป็นผู้นำไพร่พลไปปราบเมืองงิมเมื่อ พ.ศ. 2135 สะท้อนว่า ทรงเป็นผู้ที่มีความสามารถและได้รับความไว้วางพระทัยจากเจ้าแก้วบุญนำเป็นอย่างมาก การแต่งตั้งให้เจ้าคำท้าวครองเมืองยาง ย่อมแสดงให้เห็นว่าเมืองยางเป็นเมืองที่มีความสำคัญมากในช่วงเวลานี้
เมื่อเจ้าแก้วบุญนำสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2139 เจ้าคำท้าวได้ขึ้นครองเมืองเชียงตุงแทนพระบิดา ทรงพระนามว่า “พระญาสุธรรมราชา” แล้วทรงตั้งพระโอรสผู้หนึ่งให้ขึ้นครองเมืองยางแทน แสดงว่าเมืองยางยังเป็นเมืองที่มีความสำคัญในช่วงต้นรัชสมัยของพระองค์ แต่หลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2163 และเกิดความวุ่นวายในรัชสมัยของเจ้าเกี๋ยงคำ (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠ᩠ᨿᨦᨤᩴᩣ, พระญาแก้วปราบนรินทรา) เจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงพระองค์ต่อมา โดยหัวเมืองต่าง ๆ ได้พากันแข็งข้อ จนเกิดการสู้รบระหว่างกันเป็นเวลานาน ในช่วงเหตุการณ์ดังกล่าวกลับไม่ปรากฏบทบาทของเมืองยาง
ประวัติ > เป็นเมืองสั่งสมกำลังเพื่อสู้รบกับเชียงตุง ในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ญองยานของพม่า

เรื่องราวของเมืองยางปรากฏอีกครั้งในราว พ.ศ. 2280 หลังจากที่เจ้าหม่องมิ้ว (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨾ᩠᩵ᩋᩁᨾᩴ᩠ᨿ) ที่ขึ้นครองเมืองต่อจากพระเชษฐา คือ เจ้าเมืองชื่น (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨾᩮᩨ᩠ᨦᨩᩨ᩠᩵ᨶ) แต่ไม่ได้รับการยอมรับและถูกชาวเมืองเชียงตุงขับไล่ ทางพม่าจึงได้แต่งตั้งให้เจ้าติตถนันทราชา (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨲᩦᨲ᩠ᨳᨶᨶ᩠ᨴᩁᩣᨩᩣ) ขึ้นครองเมืองเชียงตุงแทน เจ้าหม่องมิ้วจึงได้นำชาวเมืองหลวย เมืองยาง มาชิงเอาเมืองเชียงตุงคืน แต่ไม่สำเร็จ ต่อมาเจ้าหม่องมิ้วเลือกที่จะสวามิภักดิ์กับทางพม่า แต่พระโอรส คือ เจ้าปิง (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨻᩦᩥᨦ) และเจ้ากาง (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠᩣ᩠ᨦ) ไม่ยอม ได้มาตั้งมั่นสั่งสมกำลังอยู่ที่เมืองยาง และได้เข้าไปพึ่งพาอำนาจของจีน ฝ่ายพม่าและเชียงตุงพยายามปราบปราม สามารถตีเมืองยางสำเร็จแต่ก็ไม่สามารถรักษาเมืองไว้ได้ ฝ่ายเจ้าปิงและเจ้ากางเมื่อตั้งตัวได้ก็สั่งสมกำลังยกมาล้อมเมืองเชียงตุงไว้ แต่ก็ไม่สามารถตีเอาเมืองเชียงตุงได้เช่นกัน อย่างไรก็ตามการสู้รบทำให้เมืองเชียงตุงทำนาเพาะปลูกข้าวไม่ได้ ส่งผลให้ประชาชนเกิดความอดยาก ไพร่พลขาดเสบียง เจ้าเมืองสาม (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨾᩮᩨ᩠ᨦᩈᩣ᩠ᨾ, พระญาจุฬามณีสิริเมฆภูมินทร์) โอรสของเจ้าติตถนันทราชา ซึ่งเป็นเจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงในเวลานั้น จึงตัดสินพระทัยทิ้งเมืองเชียงตุงแล้วเสด็จลงไปประทับอยู่ที่กรุงอังวะใน พ.ศ. 2309
บทบาทของเมืองยางในช่วงเวลานี้ นอกจากจะเป็นแหล่งสั่งสมไพร่พลและทรัพยากรเพื่อทำการสู้รบกับเมืองเชียงตุงแล้ว ยังเป็นพื้นที่คาบเกี่ยวในการแย่งชิงอำนาจกันระหว่างพม่าและจีน แต่ในที่สุดฝ่ายพม่าก็สามารถเข้ามามีอำนาจเหนือเมืองยาง เมื่อเจ้ากางยอมรับอำนาจของทางพม่าและได้รับการแต่งตั้งจากพม่าให้ปกครองเมืองเชียงตุงแทนเจ้าเมืองสาม
พ.ศ. 2328 พม่าได้ขึ้นไปปราบปรามหัวเมืองสิบสองพันนา โดยได้นัดร่วมไพร่พลกันที่เมืองเชียงรุ่ง ซึ่งเมืองเชียงตุงได้เลือกเส้นทางเดินทัพผ่านเมืองยาง ก่อนจะเข้าไปร่วมทัพกับทางพม่าเพื่อทำศึกต่อไป ตอกย้ำว่าเมืองยางในช่วงเวลานี้ได้กลับมาอยู่ภายใต้อำนาจของพม่าและเมืองเชียงตุง
ประวัติ > เป็นเมืองสั่งสมกำลัง ในช่วงการขยายอำนาจของเมืองเชียงใหม่

ราว พ.ศ. 2345-2348 เมืองเชียงใหม่ยกทัพมาตีเมืองเชียงตุง เจ้ากองไตย (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠ᩠ᩋᨦᨴᩱ᩠ᨿ, ศิริชัยโชติสารัมภยะ สารกยะภูมินท์นรินทาเขมาธิปติราชา) เจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงในเวลานั้นสู้ไม่ได้ จึงหนีมาประทับที่เมืองยาง ฝ่ายพม่าได้ยกทัพมาช่วยแต่ก็ถูกทัพของเชียงใหม่ตีแตกไป เจ้ากองไตยจึงตัดสินใจเข้าสวามิภักดิ์กับทางเชียงใหม่ ทางเชียงใหม่ก็ให้พระองค์กลับมาครองเมืองเชียงตุงตามเดิม แต่เมื่อทัพเชียงใหม่ยกกลับไปแล้ว ฝ่ายพม่าก็ส่งทหารขึ้นมาควบคุมเมืองเชียงตุงอีก โดยในช่วงเวลานี้ฝ่ายพม่าได้มีท่าทีเป็นปฏิปักษ์กับเจ้ากองไตย เนื่องจากเห็นว่าพระองค์เคยหันไปเข้ากับทางเชียงใหม่มาก่อน ต่อมาเมื่อเมืองเชียงใหม่ได้ยกทัพมาตีเมืองเชียงตุงอีกครั้งและสามารถขับไล่พม่าไปได้ ก็ได้เลือกที่จะกวาดต้อนผู้คนรวมถึงเชื้อพระวงศ์กลับไปยังเมืองเขียงใหม่ ฝ่ายพระเจ้ากองไตยได้ตัดสินพระทัยยินยอมติดตามทัพเชียงใหม่ไป อย่างไรก็ตาม เจ้ามหาขนานดวงแก้ว (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨾᩉᩣᨡ᩠ᨶᩣ᩠ᨶᨯ᩠ᩅᨦᩈᩯ᩠ᨦ) พระอนุชา ไม่ยอมสวามิภักดิ์กับทางเชียงใหม่ แต่ก็ไม่ได้คิดที่จะกลับไปอยู่ภายใต้อำนาจพม่า จึงได้ลี้ภัยมาตั้งมั่นอยู่ที่เมืองยาง สั่งสมกำลังตั้งตัวเป็นอิสระจากทั้งพม่าและเชียงใหม่อยู่ได้ระยะหนึ่ง สามารถรับมือทัพเชียงใหม่ที่ยกมาล้อมใน พ.ศ. 2355 ได้ แต่สุดท้ายก็ตัดสินพระทัยเข้าสวามิภักดิ์กับพม่า เมื่อ พ.ศ. 2357 หลังจากที่ได้เดินทางมาพบกับเจ้ากองไตย ซึ่งขณะนั้นประทับอยู่ที่เมืองเชียงแสน แล้วทราบข่าวว่าฝ่ายพม่าได้ยกทัพมาตีเมืองยางได้สำเร็จ
 (พงศาวดารเมืองนครเชียงใหม่ เมืองลำปาง เมืองลำพูนไชย, ประชุมพงศาวดาร ภาค 3 ตอน 3 บันทึกว่าเป็น พ.ศ. 2352)
ในช่วงเวลาใกล้เคียงกันได้เกิดความวุ่นวายที่เมืองเชียงรุ่ง มีบันทึกว่า เมื่อ พ.ศ. 2351 เจ้ามหาวัง เจ้าฟ้าเมืองเชียงรุ้ง ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายอำนาจของพม่า ได้ลอบติดต่อกับพระอินราชา ขุนนางเมืองน่าน ซึ่งขึ้นกับฝ่ายสยาม ที่เมืองยาง จากนั้นต่อมาใน พ.ศ. 2391 เมื่อความขัดแย้งภายในเมืองเชียงรุ่งทวีรุนแรงเพิ่มขึ้น มหาไชยอุปราช เชื้อพระวงศ์เมืองเชียงรุ่งที่ได้รับการสนับสนุนจากเชียงใหม่ ซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของสยาม ได้ยกทัพมาตั้งมั่นที่เมืองยางเพื่อจะทำสงครามสู้รบกับมหาไชยงาดำ เชื้อพระวงศ์เมืองเชียงรุ่งเชื้อสายเมืองพง ที่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายฮ่อ ซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของจีน
สะท้อนให้เห็นว่า ในช่วงเวลาตั้งแต่ที่เกิดความวุ่นวายในเมืองเชียงตุงเมื่อราว พ.ศ. 2345 เป็นต้นมา พื้นที่บริเวณเมืองยางได้กลับไปมีสภาพเป็นพื้นที่คาบเกี่ยวในการแย่งชิงอำนาจของฝ่ายต่างๆ อีกครั้ง โดยนอกจากฝ่ายพม่าและจีนแล้ว สยามก็พยายามเข้ามามีบทบาทในดินแดนบริเวณนี้ด้วย ส่งผลให้เมืองยางมิได้อยู่ภายใต้อำนาจของฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดอย่างชัดเจน และยังสามารถดำรงตนเป็นเมืองอิสระได้ในระยะเวลาหนึ่งด้วย
ประวัติ > สถานะในปัจจุบัน

อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุดเมืองยางก็ได้ตกไปอยู่ภายใต้อำนาจของพม่า มีฐานะเป็นเมืองบริวารของเมืองเชียงตุง และเมื่อเมือเชียงตุงได้ตัดสินใจเข้าไปอยู่ภายใต้อำนาจของอังกฤษ ภายหลังจากที่อังกฤษผนวกพม่าเข้าเป็นอาณานิคมของตนแล้ว เมืองยางก็ได้เข้าไปอยู่ภายใต้อำนาจของอังกฤษพร้อมกับเมืองเชียงตุงด้วย จากนั้นเมื่อพม่าประกาศเอกราชจากอังกฤษ เมืองยางก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของประเทศพม่ามาจนถึงปัจจุบัน
โดยในปัจจุบัน อาณาเขตอำนาจปกครองของเมืองยางได้ถูกจัดตั้งเป็นอำเภอเมืองยาง จังหวัดเชียงตุง ส่วนตัวเมืองของเมืองยางนั้น ได้รับการจัดตั้งให้เป็นเขตปกครองระดับเมือง (မြို့/Town) ขึ้นกับอำเภอเมืองยาง จังหวัดเชียงตุง รัฐฉาน
ประวัติ > ผู้ปกครองเมืองยางในยุคอดีต

ผู้ปกครองเมืองยางในยุคอดีต เท่าที่รวบรวมได้ มีดังนี้
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| # | ผู้ปกครองเมือง | ปีที่ครองเมือง | หมายเหตุ |
| 1 | พี่น้องชาวไต 6 คน จากเมืองข่า | ประมาณพุทธศตวรรษ 1100 |  |
| 2 | เจ้าเมืองหลวงดงโฮ (ᨯᩫ᩠ᨦᩰᩌ) | ไม่ทราบ (ระหว่าง พ.ศ. 1442 – 1786) |  |
| 3 | เจ้าพรหมจักรหลวงแคว้นหู (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨻᩕᩫ᩠ᨾᨧᩢ᩠ᨠᩉᩖᩅ᩠ᨦᨣᩯ᩠᩵ᩅᩁᩉᩪ) | ไม่ทราบ (ระหว่าง พ.ศ. 1442 – 1786) |  |
| 4 | เจ้าคำแขกบ้านหูเหนือ (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨤᩴᩣᨡᩯ᩠ᨠᨷ᩶ᩤ᩠ᨶᩉᩪᩉᩮᩨ᩠ᨶᩋ) | ไม่ทราบ (ระหว่าง พ.ศ. 1442 – 1786) |  |
| 5 | เจ้าคำเขียวม่อนเชียงชัย (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨤᩴᨡ᩠ᨿᩅᨾ᩠᩵ᩋᩁᨩ᩠ᨿᨦᨩᩱ᩠ᨿ) | ไม่ทราบ (ระหว่าง พ.ศ. 1442 – 1786) |  |
| 6 | เจ้าหนองสามหล่าย (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᩉ᩠ᨶᨦ᩠ᩋᩈᩣ᩠ᨾᩉᩖ᩵ᩣ᩠ᨿ) | ไม่ทราบ (ระหว่าง พ.ศ. 1442 – 1786) |  |
| 7 | เจ้าคำแดง (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨤᩴᩣᨯᩯ᩠ᨦ) | ไม่ทราบ (ระหว่าง พ.ศ. 1442 – 1786) |  |
| 8 | เจ้าใส่พรหม (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᩈᩱ᩵ᨻᩕᩫ᩠ᨾ) | พ.ศ. 2066 | ลี้ภัยชั่วคราวจากเมืองเชียงตุง |
| 9 | บิดาของมเหสีของเจ้าแก้วบุญนำ (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠᩯ᩠᩶ᩅᨷᩩᨬᨶᩣᩴ) | ก่อน พ.ศ. 2111 |  |
| 10 | เจ้าคำท้าว (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨤᩴᩣᨴ᩶ᩤ᩠ᩅ) | ก่อน พ.ศ. 2125 - 2139 |  |
| 11 | โอรสของเจ้าคำท้าว | พ.ศ. 2139 - ไม่ทราบ |  |
| 12 | เจ้าปิง (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨻᩦ᩠ᨦ) และเจ้ากาง (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠᩣ᩠ᨦ) | ประมาณ พ.ศ. 2280 | ร่วมกันปกครอง |
| 13 | เจ้ากองไท (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨠ᩠ᩋᨦᨴᩱ᩠ᨿ) | ประมาณ พ.ศ. 2345 | ลี้ภัยชั่วคราวจากเมืองเชียงตุง |
| 14 | เจ้ามหาขนานดวงแสง (ᨧᩮᩢ᩶ᩣᨾᩉᩣᨡ᩠ᨶᩣ᩠ᨶᨯ᩠ᩅᨦᩈᩯ᩠ᨦ) | ถึงปี พ.ศ. 2357 | ลี้ภัยชั่วคราวจากเมืองเชียงตุง |
ที่ตั้งและภูมิประเทศ

เมืองยางตั้งอยู่ที่พิกัดประมาณ 20° 50' 45" เหนือ และ 99° 41' 11" ตะวันออก ขนาดตัวเมืองวัดจากด้านตะวันออกถึงด้านตะวันตกยาวประมาณ 2.0 กิโลเมตร วัดจากด้านเหนือถึงด้านใต้ยาวประมาณ 1.2 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 0.96 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บนระดับความสูงประมาณ 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล ลัษณะพื้นที่เป็นแอ่งที่ราบระหว่างภูเขาและที่ราบเชิงเขา อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยในฤดูร้อนอยู่ที่ประมาณ 37 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ยในฤดูหนาวอยู่ที่ประมาณ 3 องศาเซลเซียส มีฝนตกประมาณ 90 วันต่อปี ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยในฤดูฝนอยู่ที่ประมาณ 900 มิลลิเมตร
| ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> เดือน | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> ม.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> ก.พ. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> มี.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> เม.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> พ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> มิ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> ก.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> ส.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> ก.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> ต.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> พ.ย. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> ธ.ค. | ข้อมูลภูมิอากาศของเมิองยาง> ทั้งปี |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 22 (72) | 26 (79) | 30 (86) | 30 (86) | 28 (82) | 25 (77) | 24 (75) | 24 (75) | 25 (77) | 24 (75) | 23 (73) | 22 (72) | 25.3 (77.5) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย  °C (°F) | 9 (48) | 10 (50) | 15 (59) | 18 (64) | 19 (66) | 19 (66) | 18 (64) | 18 (64) | 18 (64) | 16 (61) | 13 (55) | 10 (50) | 15.3 (59.5) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 6 (0.24) | 2 (0.08) | 5 (0.2) | 14 (0.55) | 26 (1.02) | 30 (1.18) | 31 (1.22) | 31 (1.22) | 30 (1.18) | 28 (1.1) | 17 (0.67) | 9 (0.35) | 229 (9.02) |
แหล่งที่มา: World Weather Online
เขตการปกครอง

เมืองยาง ในปัจจุบันมีสถานะเปรียบเทียบได้กับเทศบาลเมือง แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 แขวง (ရပ်ကွက်/Ward) แต่จะเรียกกันว่าหมู่บ้าน ซึ่งประกอบด้วย
เซตาน (ᨪᩮᨲᩣ᩠ᨶ ; ဈေးတန်း)
ป่าใหม่ (ᨸ᩵ᩣᩉᩱ᩠᩵ᨾ ; ပါမိုင်)
เวียงเหล็ก (ᩅ᩠ᨿᨦᩉᩮᩖᨠ ; ဝိန်းလိတ်)
ป่าโนน (ᨸ᩵ᩣᨶ᩠ᩅᩁ ; ပါနွန်း)
เมืองเป็ง (ᨾᩮᩨ᩠ᨦᩮᨸ᩠ᨦ ; မိုင်းပိန်း)
เชียงหิน (ᨩ᩠ᨿᨦᩉᩦ᩠ᨶ ; ကျိုင်းဟင်)
หัวกาด (ᩉᩫ᩠ᩅᨠᩣ᩠ᨯ ; ဟိုကပ်)
ฮ่อใต้ (ᩌᩳ᩵ᨲᩱ᩶ ; ဟော်တိုက်)
หมอกใหม่ (ᩉ᩠ᨾᨠ᩠ᩋᩉᩱ᩠ᨾ᩵ ; မောက်မိုင်)
ฮ่อกลาง (ᩌᩳ᩵ᨠᩣ᩠ᨦ ; ဟော်ကန်)
ม่อนแกะ (ᨾ᩠᩵ᩋᩁᨣᩯ ; မွန်ကဲ)